Nr. 38.
Kirchlicher Anzeiger für die Diözese Luxemburg, 1872-11-10 00:00:00

Nr. 38. EPISTOLA CIRCUIARIS EMINENTISSIMI URBIS VICARII AD PAROCHOS SIBI SUBIECTOS, QUA EX IUSSU SANCTISSIMI PATRIS PROHIBENTUR PRAVÆ EPHEMERIDES, QUÆ ROMÆ TYPIS IMPRESSÆ, CIRCUMFERUNTUR. C. CARD. VICAKIUS. Cuiusvis generis profanitates et scandala, quse Dei et Ecclesiae hostium opéra quotidie Romae inno- vantur, eo iam devenerunt, ut Catholici Orbis Metropolis dignitatem deturpent, eamque irreligiös»; cuilibct civitati parem efficiant. Fan ta est impietas, ut magis magisque in ea progressum facere cernatur ac per triumphum duci ; tantus est eorum omnium, quse religiosiora ac sanctiora sunt, cöntemptus, ut nusquam alibi huius imaginem reperire sit, nisi in abominatione illa desolationis, quam eventuram olim in urbe Sion Propheta prsenuntiavit (Dan. IX, 27). Miserabilem itaque, in quo dilecta Urbs versatur, statum intuens Sanctissiraus Dominus Noster, alte commotus ac dolore percitus, volens malorum tot eluvioni ag- gerem obiieere, veneratum ad Nos die 30 p. p. mensis Junii chirographum misit, cuius exemplum trans- mittimus, in quo postquam Ipse exposuit sacrilegos excessus, qui hic perpétrant ur, impiumque scopum, quem in illis promovendis fovendisque Sectarii ac Liberi, ut audiunt, Cogitantes sibi praestituunt, iubet Nos magis magisque zelum sollicitudinemque RR. huius Almse Urbis Parochorum excitare, ut ipsorum curae commissas animas a subvertione tueantur. Mens igitur est Patri Sanctissimo, ut tum publice tum privatim suos ipsi doceant Parœcianos, ne fallacibus aurem prœbeant Magistris, qui sub ementita politices progressusque specie enituntur pretiosiorem, quem illi possident, thesaurum, Fidem nempe Catholicam prœdari, ut atheismum vel religiosam tolerantiam in eius locuin sufficiant, libertatem, ut Apöstolus Petrus ait, Ulis promittentes, cum ipsi servi sint corrup- tionis (Ep. 2, c. II, 29). Istorum improborum et incredulorum Organum quidem sunt ephemerides non- nullœ, quai hic Romœ prœsertim vulgantur, qu;e, prœterquamquod obloquuntur et calumniantur, nil aliud intendunt, quam ut sanctiora quselibet ludo vertäut, veritatesque ab ipso Deo revelatas inficientur. Et sane : obxenœ in illis imagines pinguntur ad augustioribus mysteriis illudendum ; articuli componuntur, sub hypocrita nonnumquam larva, nonnumquam effrena impudentia, Ecclesise ac venerabili ejus Capiti infensi ; proferuntur ac perperam explanantur Sacrorum Bibliorum verba, ut Catholicse Fidei dogmata oppugnentur. Atque impiae istaec ephemerides curiositatis gratia a Fidelibus perleguntur, et in christianas familias admittuntur, quin gravissimum attendatur detrimentum, quod inde mentibus animisque dérivât, adolescenti um imprimis, qui venenum ita incredulitatis ebibunt prius fortasse, quam religionis lac prie- gustarint ? Déclarent porro RR. Parochi, ex ipso natural! iure huiscemodi ephemeridum lectionem Catholicis prohiber! ob proximum quod adeunt periculum in fide deficiendi, quumque de prœcepto in re gravi agatur, qui violant, non venialis, sed gravis culpse reos ante Deum evadere. Quod si rectae rationis lumen edocet, nefas esse impia et obscena scripta legere, ut ethnicorum quoque leges eorum publicationem Romœ vetuerint; quanto magis id illicitum erit Catholicis, quando Sumrnus ipse Pontifex inhibeat, cuius magnse quidem auctoritatis voci debent ipsi assensum obedientiamque prasstare? Ne quis autem excusationem adducat, nescire se quasnam sint Ephemerides summopere impudentes, fictfe, mendaces et irreligiosse, quas proscrit»! vult Pater Sanctissimus, prsecipuas adnotamus Non solum autem Parochorum zelus adhibendus est, ut, Fidelibus a pestilentium Ephemeridum lectione amotis, eorum firma usque stet fides, verum etiam ut haec in inediis quoque improborum profa- nitatibus scandalisque cum morum integritate copuletur. Memores ipsi admonitionis animarum Pastoribus ab Apostolo kactse, eos nempe suadere, obsecrare et arguere debere, omni verborum efficacia utantur, ut ab improborum corruptela bonos tueantur, et ad rectum virtutis tramitem aberrantes reducant. Revocent in memoriam, vehementer decipi quisquis putat, materialiter quoque posse civitatem se- cunda uti fortuna, quando ab ipsa Dei timor arceatur, ut in illi us locum licenthe regnum substituatur. Nequaquam : nil praeter miseriam in populis gignit peccatum ; templorum autem festorumque dierum vio- lationes, sacrarum Imaginum atque Altaris Ministrorum insultationes, blasphemiae et impudicitise prae ceteris valent divinam ultionein in urbem concitare. Redigant postremo in mentem, in sola Catholica Fide posse Societatem tot malis, quibus hodie afflictatur, medelam nancisci, Deique et Ecclesiac legibus obtemperando Ordinem, Moralem ac Pacem recuperare. Ex âibus Nostris, die G Julii 1871.