Èng offen Epistel vum Ém Neckel un dé Hären Dèchen a Paschtéer.
D'Wäschfra., 1877-09-15 00:00:00

Èng offen Epistel vum Ém Neckel un dé Hären Dèchen a Paschtéer. >tt sot emôl, dir Hären Dèchen a Paschiécr, Wât ass dàl mat irch Péttren fir en drôlegt W ièse» . Ech sin en domine Bauer zwar, hu' wéneg Léer, Mais Gott sei Dank, eeh kann den Iwc'rgiljom li, scn Vn d Üi'-legelegend och, an ech muss lèeh soen, Den Text det vun as« kloer a licht och ze ver-ioen : A wann eeh et recht bedenken, kernt et mech bei vir Ass wann ér Sàch, verteil mer, net ganz kauscher wir. Also lir im/.efciikcii : l'rinio, stèt geschriwen. Dass Christas arm op d'Wélt asskorn au arm ass bliwen, En Int ké Stén lir drop .»ein belegt Haupt ze Ken, En hat kèng Kutsch, zu Foss huot hiè' gemacht »eng Wien. A senge Jenger huot hiè' streng un d'Hièrz geluocht : - Vun deser Wèll no kènge Schützen truoebt, ki- Gold I Sclwti soll der htm an nur é Mcd, A lir den Dag de kernt, hielt wider StlOrg nach Lud. Dèn d'Lièwen nièrt a suorgt, dass d'Mesch um Dach kèn Ze leide brauch, de suorgt zur /> it och vir èrt Brôd, Nu iiit an d'Wili. an alle Völker brengl meng Leer; Si ass ièeh onéntgèltlech gin. se dèll loch ans. A gi' dir schlecht empfingen, kri' dir ké Gehl De Steps vun ère Schong holzt a verlos) dàl Haus. • Wé reimt sech dàl mal èrem Krom? Mais ganz verwonnert Ech , der <;,i/.i 11, dasa /v Boni en Ihus De Pi har nemmen èl< fhonnert, Fun denen en a Pracht dèn àner hèschl eraus. Nu je, d'Beschreiwong a*- ze voll, mci Géschl verblenl Vun ail dèm Marbel, Porphif, Gold, wàt do sech feut. An bornierte vun Denger, Schweitzer ;i Lakeien, A Seid ;i l.old geklèd fir d'Opwârl sech gebeten. Hié' sèh . de Pobst, op en l'nen Tron Mat Samoietpolster, oui Kapp eng diaraaQte Krô-n, Gekièd il weissen Ulas an an Hermelin, Au cm sein Tiôn d Prälaten an de» Purpur Stint». treu ZU Pô». V piHclile.ein Pnlaiikcllg, • i a a tn.lt sammetem Gehèng, dner Kutsch roat SebsreitMr vir an bannen drop, icn vun àeh' Perd, mat Pluméen op de, gop, t lue' mu sei Palast. \ v <~,!,! si voll -eng Keschten, Dil htm vun ail W élténiien «fiera d'glcweg Chic-chien. Millionen a Millionen Hessen do / i — Mal« sot, mlst -ech de reiche, stolze Pobst nel X'hunmcu. Wa plelileeh him au all der Praebl an Hérrfechkti heng de Menàcbesonn ■ -engem arme Klèt, Op billigem Kapp èog Dicrekrén, sei Kr. i/: um Heck, v v er an dem saillie Gottesbleck ? Dir Hären, beert '. Dir -it hinter Kumclüinl. 11, Dir sot de Pob-t de lég i K.tt' , Banden. Op faulem Streb, .in éngetn lichten, dei-ehlre Lach, Sei kapp op engem Stèn, sei pèpstlcehi liier/, gebrach. Farceuren, git ! an dem Lach an op dem Streb Ilrieelit ccli mci Liéwen zô an nach dèr Gécke méh. Nun hei, wé d't.azéll weider mèld, létt sech jo Stièrwen Dem Pobst sein Secretlr Tonelli. Sengen lernen Hièn hannerlést — erschreckt net, t ass èng klèng Affäf, • Êng Million er fbfzeg, a sonst'gen inventa!' — >v je lir kurz ze iiià'n, eeh hun elei e Bocb, Doau stin dèr Exèmpele völleg a genoch — An ass et atn Index och, gin eeh net lassgesprach, Dir lui t mech lang genug hedupt, eeh lièsen et daeh — Dé Hfire Kardincl a Beschef a Preisten, Dé sin all reich a mächtet-, wé klèng Potentaten, A jidderon dén huot sei prfichtegt firstlech« Schlass, A ktilseh a Perd, an Dciiyerseliàlï a Gèld èng Mass. Dé feinsl Gerichter stin all Dag op lurent Desch, \ Schnèpp an tattern, a rart Wejd an doter Pcsch. An Zoil" XV ein. WÔfun II« r d'Nuome soen elèng: t ass deire Soir, dès« eeh mci l.ièwvn d renke kéng — Nofolger Christi dât, dèn d'Armuth huol gcprièdcgt, Well dir hehàpli'ii I Räumt dach an, 'l ass <iott liidéd, Nach weider ass a mengem schéne Boch /<■ lièsen Vu Kléscbtern, a vu Patren- a vu Nonnewièsen, \ n Gisewichter a vun lèrfschâftspréllerci, An nach vun allerhand inrem schmotzegem Gczei — Enfin, ech kommen z'reck duorop èng àner Kéer. Uo ki mi èren Tour, dir Dachen a Pasebtèer. OvortjcUtiiin folgt). Salem Aleicum