Om Bour.
D'Wäschfra., 1876-09-09 00:00:00

Om Bour. D'Kètté. EJo muszech ièch nêsz emôl èng vun den Höltzer vcrziôhlen. D'Mimi. Oéh mer dach mat dengén Höltzer, dât wärt mir nach emôl propper "in ? D'Kètté. A bon entendeur salut ! Ecoutez plutôt : Dir weszt jo dasz den Här Besehen bleicht do wor, dir weszt och , dasz zu Holtz blös drei kathölesch Selen sin, an dasz sie am Pèch mat hirer Fréhmesz loien. D'Mimi. A wé dât dann ? D'Kètté. Dât ass ganz einfach. Sie kréen nämlech seit Joer an Dâg Sondes kèng Fréhmesz méb, an dât ass hirem Paschtôoer seng Schold. D'Mimi. Dât gh'wen ech net. Sit hun de feinsten Här am Land, e schöne Mann an èng sehen Stejim fir ze sangen, hièn ass jo vun Dickerech, wann ech net iren. D'Kètté. Mci Gott, meng léw Mimi, lauschtert mer dach noh. Elei as. d'Sâch. Wû de Beschof zu Holtz wor, do giu d'Leit aus dem Duoref zesummen an sie machen eng, Petition un hièn fir eremFréhmesz ze kréen. Sie versammele sech,i»n der Schôl, 68 an ber Zahl, an sie Schecken emôl e Parlementa»- ow <u) d'Porhaus, fir ze froen, op den Här Beschof sichtbar war. Hiè' lészt ènlweren, dé Hären kennte kommen, wann sc wellt n. Op dé Entweit reckt nun de Burgerméschter „v d'Consè'.lgéen vurp Duoref mat hirem Greffgen zur Audienz beim Hai Beschof aus. Sie gin och garz héflech empfangen an hir Sâch !>emmt gleich zur Bied. Mir gin, sôten se, onstm Här Paschtoer 225 Frang jähriech fir seng Fréhmesz, ewé fréer, an domat ponctum. Krée mer dé zu dèm Beschof,* oder krée mer kèng ? D'Mimi. A wât sot dann de Beschof duorop ? D'Kètté. Hièn huo«. emôl t'éscht ugefangen, vum FRIEDEN ze schwilt zen. Du huot e gesot, dàt nur séer schwéereg, "ondes duobelsn Déngscht ze hâlen, dât langt haschten géf dèm Här seng Gesondhêt enuergruowen, etc., an sie miszteu 25G Frang gin, da' kiégen se erem Fréhmesz. Duorop ôntwert de Burgerméschter., da' géf et also dem Paschtoer guor neischt un senger Gesondhêt schuoden, vann en dé 250 Frang géf kréen, an de Grefigen huot geduocht, hièn hält dèn decke Bauch och secher net vum Fàschten gezillt. D i huot de Beschof gesôt, sie méchen de Spott mat him. .»u c frot se, op se dé 250 Frang géwen oder net. - Mir kennen net weider ewe 225 Frang gin, — Bonjour dir Hären. — Unb bannt mar bie Audienz zu Ende! D'Mimi. Huu sie den llär dann op Jo !■> Fl ans nei. crem gednjt? Da' musseu dé Leit ower och nach néh ass Höltzer Kapp hun. D'Kètté. Et wor en der en ètlech dé nu' gemengt, warn se nach ê Feuneffrangsteck géfen fâle lôszei fir d'Sâch, dann déht eu t deicht, ower neng Zengte' huo' gesôt, hièn krég ko Schwanz beigesât, wann hièn net schelleg »ar Fréhmesz ze lnilen, da' wären rie och net schelleg s" ze beeren, 't ass ièch e Spektakel am Duoref fu' kingem Gleich ; ech fierchten é frée Muorgen johen se hièn mat séngem ganze Véhstand de Bâmbesch an ! Ech kennt ièch nach èng S....geschieht verzièhlen, dé t lischt Woch do passéért ass, mais ech schnoine mech wlrklcch fir esô Sachen a mci' Mond ze huolen. D'Mimi. J ■ ech gesi wuohl, ech musz mam Här Fallize schwätzen sonst gin dé Leit ner nach op do Wupperdahler lass. D'Kètté. Oh ech mèngen, wann et nach e wéneg esô viru' geht, da sin se widder Wupperdangei aach Hupperdanger méh nédeg. D'Mimi. Wann et eso wen ass. da' kann den Här Fallize och ne méh holefen, dann ass weider neischt méh ze machen, ass wo eng Krèll fir dé Leit fâlen ze lôszen.