Am Ésléck.
D'Wäschfra, 1872-05-25 00:00:00

Am Ésléck. *£ Pétchen. W«t ass dannNeisz? ' Néckel. Wât soll dann neisz sin? Den Här Mertens wor elo bei mir, meng Stemm ze kréen ; — ech hu „jo" gesôt, an éch stemmen och flr n> ans der Ursach well et e brave, gescheckeleche, gentile Mann ass. "< Pétchen. Mengt de? Abé — ech hun neischt giént den Här Mertens; r**8 t'ass en Notarius ! an ech soen him et rieh eraus : ech stemmen net fir *n> grfit well et een Notarius ass ! — Kuck, dé Leit, wann s'eng Affaire c*le0. da gi se rieht drop lass, wé en Héngerhond. Sie bleiwen esuo lang ••Têt, sie bewegen keen A, sie réeren kee Glied, bis se d'Affairen hun * ass wuoer — et get der nach vun der âler Race, dé gin nach luog ncht der Pour no, — dé midien net esuo vill Tapage — si machen hir "«ire ganz langsam. Mais gare dé Englènner ! Dé klappen der an éngem Dâg esuo ee Kan °£» — sie stinn iwerall ! «eran à mei Sâck» ! Dât ass hir Devise. A mèngs du dann dé Leit dé esuo op d'Affaire geipen, — mèngs du , ! Wäre gut Deputierten? — mèngs du dé giéwen èng Affairchen an *chanz sebiéssen, fir fir ons no Letzeburéch ze goen? Wann's de ne — Et huot ee jo dât gesin, dass Notariussen sech an t'Chambre stemme gelost, an se sin mei Liéwen net do gewiéscht. De Néckel. Mir Eslécker mâehen neischt esuo, — ail on« Deputéerten °ren nach emmer do! — Dé gescheid t domm Baueren aus deem gudde dé schécken d'Qualitét a mir schécken d'Quantitét ! — Giéf du mir et, Pétchen, dat wor nach emmer ons Force, dass mer Leij «•stemmt hun, dé zesumme gehâlen hun, an emmerfort, wé ee Mann, jo /^'r neen gesôt hun. Mais si woren iéwel och emmerfort do, fir et ze soen. n Hamelius hât d'ièschter Recht ze soen : »Mir 15 Eslécker, mir re***ren d'Wèlt, weil mir emmerfort do sin, an dé âner kommen net. — "e Pétchen. Den Hainelius ass e luose Vull ; — hié weesz ganz gut wat 7e seet, an duorfir stemmen ech dé âl erem, dé woren emmerfort do, an uun hir Sâch gui gemaet — Ma'm Notair Mertens fiérchten ech. giéf e* 08 goen, ass wé et Snere Cantongen aus dem gudde Land gangen ass. Nu muss ech der iéwel nach soen, — ech stemmen net fir de Mertens ~~ aus ènger ânerer Ursfich. Den Här Friedensrichter Bernard huot séng Demission geheeseht. — t'0 dem neie Gesetz huot hién den Alter, hié muss goen. De Néckel. Dât ass Schuot. Et ass e brave Mann ; ech froe mech iéwel, **»t huot dât mat den Electione gemengt? De Pétchen. Versteh, dem Här Mertens sei fils kritt elo dem Papa sèng f'laatz. Den Néckel. An dann? De Pétchen. An dann ? Wann dann den Här Papa Mertens an der Chaui*"> ass. dann heescht en d'Friedensrichtersch-Plâtz vu Woltz. An éch *°«n, — et soll ee sei Liéwe keen ofgedéngten Notarius als Friedensrichter *■> deem Kantong nennen, wo hié virdrun Notarius wor. Den Néckel. A fir wât dann f De Pétchen. Du huos den Här Mertens als Notarius, — éch den Här •^schaid.Mèngs du dann, éch klein gieren hanneno mat dir op d'Gericht, 0 dein Notarius ze richten haot? — Néck as» éch well soen, hié giéf ungleich donken, wann éch Recht hätt, mais t'hält een alt liéUer mat "(Sem ass wé mat dém âner. Et ass èngkéer néck ânescht op der Welt. an deem Fall wo éch sin, befannen séch der nach honnert an honnert. • duorfir stemmen éch giént hién. An iwregens, wât huot ee gént den Här Faber an den Här Servais ? Gef diop, dé hun eng gruoss Hand, dé sin doeruochter gut ugeschrieen » — wât deen een néck fiérdech bréngt, dât mécht deen âner. An da sin se alle beeten vu gudden respectablen eslécker Familien ; am *>»»Us ass Fong an am Hiérz ass Eerlechkeet. Esuo Leit musse mer hân, 6 "esse wât séch schéckt. De Néckel. (En helt de Kluof au« dem Monn, — speitzt op de Buodem reift sech de Kenn of, — zeht d'Kaap an de Kapp ass wé de gruosse Setzeier vu Letzeburéch wann e mat der Medercher schwätzt, a seet.') Du "os Rècht, Pètchen, ech hâlen och fir dé zwee Aler, — mat brave Leiden v*rléert een sei Liéwen neischt