Nr. 52. VENERABILES FRATRES ET DILECTI FILII SALUTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM.
Kirchlicher Anzeiger für die Diözese Luxemburg, 1875-08-25 00:00:00

Nr. 52. PIUS PP. IX. VENERABILES FRATRES ET DILECTI FILII SALUTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM. Venerabilibus Fratribus Episcopis ac dilectis Filiis Clero et Fidelibus Helvetiœ regionis gratiam et communionem cum Apostolica Sede habentibus. PIUS PP. IX. Graves ac diuturnse insidise et conatus, quos in dies magis Neo-Haeretici, qui se veteres catholicos dicunt, in ista regione adhibent, ut fidelem populura decipiant et ab avita fide divellant, Nos movent, ut pro supremo nostri Apostolatus officio ad spiritualem fiborum nostrorum salutem tuendam paternas curas et sollicitudines studiosissime conferamus. Agnoscimus enim, Venerabiles Fratres, et cum dolore deploramus, procdictos schismaticos et lueretieos in diœcesis Basileensis territorio et in aliis istius regionis locis, dum religiosa catholicorum libertas publice per schismaticas loges oppressa iacet, ipsos civil i auctoritate favente, damnatse suœ sectœ Ministerium exercere ac, violenter occupatis per apostatas presbyteros Parœciis et Ecclesiis, nulluni fraudis et artis genus omittere, ut catholicos Ecclesiœ filii in scbisma misere inducantur. Quoniam autem proprium Semper et peculiare hoereticis et schismaticis fuit simulatione et fallaciis uti, ita buiusmodi filii tenebrarum inter eos reeensendi, quibus per Propbetam dictum est: „ Vce fiUi desertores habentes fiduciam in timbra Aegypti; reprobastis verbum et sperastis in calumnia et tumultu nihil habent -antiquius, quam ut fucum facientes incautis et imperitis eos per simulationem et hypocrisim in errores trabant, palam dictitantes, sese minime reiicere Ecclesiam catholicam et eins visibile Caput, imo puritatis catholicae doctrinoc se esse studiosos, seque antiquae fidei boeredes et solos catholicos esse, dum reipsa divinas omnes praerogativas Christi in terris Vicarii nolunt agnoscere, nec eius supremo magisterio obse- quantur. Ut autem baereticas suas doctrinas late diffundant, scimus etiam eorum nonnullos munus docendi sacram tbeologiam in universitate Bernensi assumpsisse, sperantes bac ratione posse novos e iuventute catholica associas suae damnatae faction! lucrifacere. Nos quidem buiusmodi deplorabilem sectam, quae tot errores adversus praecipua catholicae fidei prin- cipia et veteri haereticorum penu deprompta in medium protulit, quae catholicae religionis fundamenta evertit, quœ dogmaticas definitiones œcumenici Concilii Vatican! impudenter reiicit, quae ad ruinam ani- marum tot modis incumbit, iam reprobavimus ac damnavimus, eosque infelices domines, qui ad eam pertinent eique adhaerent et favent, ab Ecclesiae communione segregatos et tamquam schismaticos esse habendos, nostris litteris die 21. Novembris anno 1873 editis ediximus ac déclara vimus. Hoc ipsum rursus nunc palam déclarantes, muneris nostri esse putamus, Venerabiles Fratres, Vobiscum agere, ut pro spectato zelo vestro et pro egregia vestra virtute, cuius illustria exempla in tribulationibus pro Bei causa susti- nendis edidistis, omni qua potestis ratione, fidei unitatem in fidelibus vestris tueamini, iisque in mentem revocetis, ut ab insidiosis illis gregis Christi liostibus eorumque venenatis pabulis omni studio cavcant ut ab eorum religiosis ritibus, instructionibus, cathedris pestilentim, quas ad sacras doctrinas tradendas impune posuerunt, ab eorum scriptis et quacumque contage omnino réfugiant, ut cum intrusis presbyteris et a fide apostatis, qui audent obire munera ecclesiastici ministerii, quiquc légitima missione et omni iurisdictione carent, nullam sibi consuetudinem et congressum esse patiantur, ab iisque abhorreant tamquam ab alienis et furibus, qui non veniunt nisi ut furentur, mactent et perdant. Cogitare enim debent Ecclesiae filii, id agi ut custodiatur pretiosissimus fidei thésaurus, sine qua impossibile est placere Deo, ac pariter agi, ut ipsi, rectam iustitiie viam tenentes, olim reportent finem fidei salutem animarum suarum. Quoniam vero agnoscimus, isthic ab auctoritate civili, praeter caeteras leges, divinae constitutioni et auctoritati Ecclesiae infensas, alias etiam éditas esse omnino adversantes canonicis praescriptionibus, quae chcistianum matrimonium respiciunt, iisque legibus auctoritatem et iurisdictionem Ecclesiasticam esse penitus oppressam, facere non possumus, Yenerabiles Fratres, quin Yos in Domino hortemur, ut opportun is instructionibus catliolicam de christiano matrimonio doctrinam, quam tradit Ecclesia, fidelibus vestris explicetis, eorumque in mentem revocetis ea, quae saepius nostris Apostolicis litteris aut allocutionibus, prsesertim die 9. Septembris anno 1855, et die 27. eiusdem mensis eodemque anno de hoc Sacramento inculcavimus, quo ipsi sanctitatem et vim huius Sacramenti penitus perspiciant, et canonicis legibus in bac re sese pie conformantes, vitare possint ea mala, quae ex contempta matriinonii sanctitate in familias et in socictatem humanam dimanant. Plurimum autem confidimus in Domino, Vos, dilecti Filii parochi et ecclesiastici viri, qui non solum in vestram sed in aliorum etiam sanctificationem et salutem positi estis, vos inquam in tanta impiorum conspiratione et in tot seductionum periculis, pro vestra pietate et zelo, cuius egregia argumenta liabui- mus, valido salatio et auxilio futures Episcopis vestris, et sub eorum ductu strenuam et alacrem daturos operam, ut Dei, Ecclesia) et salutis animarum causam diligenter agatis, utque stantium fidelium virtutem confirmetis, nutantium infirmitati opitulemini, et ea apud Deum mérita, qum adepti estis patientia, con- stantia sacerdotali, fortitudine in dies m agis augeatis. Graves quidem sunt labores, quos sustinere debent hoc tempore, qui pro Christo legatione funguntur, sed fiducia nostra in eo esse debet, qui vicit mundum, quique in suo nomine adlaborantes adiuvat, eosque immarcescibili corona gloriœ remuneratur in cœlis. Yos autem, dilecti Filii, fideles univers!, in Helvetia degentes, quos ob sollicitudinem, quam de vestra sainte gerimus, paterne cum affectu alloquimur, Vos probe intelligentes, quam pretiosum est donum catholicm fidei, quod Deus vobis largitus est, nulli unquam curtc, nulli labori parcite, ut donum illud fideliter custodiatis ac avitœ religionis gloriam, quam a maioribus accepistis, incolumem ac integram conservetis. Illud itaque summo studio Vobis commendamus, ut legitimis vestris Tastoribus, qui ab liac Apostolica Scde legitimam missionem acceperunt, quique pro animabus vestris advigilant tamquam rationem pro fis Deo reddituri, firmiter constanterque adhœreatis, eorumque voces obsequenter excipiatis, ac prœ oculis liabentes œternae Veritatis verba, qua: dixit: „ Qui mecum non est, contra me est; qui mecum non colligit, spargit," Eius doctrinœ obsequentes sitis, Eins suave iugum diligatis, reiicientes impigre a Vobis eos, de quibus a Eedemptore nostro dictum est: „Attendite a falsis prophetis, qui veniunt ad vos in vesti- mentis ovium, intrinsecus autem sunt lupi rapaces ." Antique igitur humani generis hosti resistite fortes in fide, donec Dei omnipotcntis dextera omnia di aboli arma confringat, eut ob hoc aliquid andere permittitur, ut a fidelibus Christi gloria maiore vincaiur quoniam, ubi veritas est magistra, nunquam desunt divina soïatia. C) Hase vobis, Venerabiles Fratres et clilecti Filii, scribenda censuiraus pro supremi Nostri ministerii munere, quo Universum Christi gregem ab omni fraudis periculo eripere, eiusque salutem ac fidei et Ecclesiœ unitatem tueri tenemur. Quoniam vero omne datum optimum et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum, Ipsum ex corde precamur, ut vires vestras in certamine confortet, ac suo vos prœsidio et protectione tueatur, utque istam regionem propitius respiciat, quatenus destruetis erro- ribus et impiorum cousiliis, veritatis et iustitise tranquilla pace fruatur. Nec porro omittimus pro miseris etiara errantibus supernum lumen implorare, ut desinant thesaurizare sibi iram in die irre et revelationis iusti iudicii Dei, et ab errore vise sure, dum adhuc tempus eis datur, sincera pœnitentia convertantur. Vos, Venerabiles Fratres et dilecti filii, fervidas preces vestras nostris coniungite, ut misericordiam consequa- mur et gratiam inveniamus in auxilio opportune; ac aeeipite Apostolicam Benedictionem, quam ex intime corde depromptam vobis singulis universis in pignus prœcipuœ nostrœ caritatis peramanter in Domino impertimus. Datum Romœ apud S. Petrum die 23. Martii anno 1875. Pontificatus Nostri anno vicesimonono.