Op der Pâfendaler Breck.
Der Arbeiter (1878), 1878-09-14 00:00:00

Op der Pâfendaler Breck. De Pop. — Battël du meclis haut op Kirmes- nösonndég e' Gesteht 'we e' Bock, dén Holzèppel gibst hüot. A' wât ass dtr dann égentlech twer d'Lièwer gelâft? De Battë. — Du huos och nach Rècht ze fro'n! Deng schëu Nëiegkét op der Grenescher Breck fum nélen télégrapheschen Dicks lèlt mir nach haut am Mö. De Pëp. — Diablo I huot dë dtr dann 'so e' starken Effet gemacht? De Battë, — Kuk Pëpl wann et dtr wégend 'so ènger Bagatell bât un d'Liëwe' gange' wèr 'wë mtr, éch wetten, du gëfs och Gestellter schneiden. De Pëp. — Dtr un d'Liëwe' gângen, Battë! ass et da' migelech! Ma da' so mtr dach, wë dât ass komt. De Battë. — Dât ass geschwen ferziblt. E' Ko- merad fum géschtreichen Dicks-Erfender, de' geleerte' Jong aus der Burg an haut Kapprol amHélegegéscht, dén och wirklich mat Arbechter fun dèr neier In- ventiön ass, huot méch op d' Kanon ge- fuordert, well mtr Zwé hièn net bei der Sâeh ernimt hun. E Gleck , dass kèng zwo Kanonen hei opzejapple' waren, éch wèr haut fleicht döt a' begruowen. An dât ferdreift mtr de' ganzen Appetit. De Pëp. — Apropos ! du bass 'sö e' grosse Frend fu' Lièwerknièdlen! ës du dann 'lo kèng gut Partion mat? De Batte. — Donnerwièder, Pëpl dach, èng düb- bel Partien ës éch 'sëgubr, d'Liëwer- kniedle' waren allzeit méng Leibspeis, a wann éch un se dènken, da' léft mtr d'Wâsser am Mond zesummen. De Pëp. — Du bass an du bleifs en âlen Naschler! Ma fir dtr d'Wërécht ze so'n, éoh sin op 'so èng Schlabéitschen agelubden, a wanns du weis, da' kanna de fun der Partë sin. De Battë. — Kuk Pëp! wann dât kèngFars fun dtr ass, da' gin éch mat, an op d'Kmedle' bezüolen ech dë bèscht Flèsch Wéin, dë de Brëmer am Keller huot. De Pëp. — Respèkt fir dech an dem Brëmer sei' Wein! a Respekt fir dât gut Bunz- lauer IGescliir fun der Schuobermess, well an èngem fun denen Deppen sin d'Knièdlen en question fabrizëert gin. De Battë. — A la bonnlieure Pëpl dém Eileböckesche' Geschir fun Nöspel gin d'Biè- dem och gieren aus, oder d'ganz Wichs brennt un. Ma nu sö iner och, wo mtr op d'naschlech Kniëdelcher a'geliiode' sin. De Pëp. — Jëitz net 'sö hârd, Battë I t'brauch jo kén finer et ze wessen. 'LoTwer bei dèr Décker an der ièweschter Gâss ass et, ma nu' komm, 'well den Hubert! ass och agelubden an du wés, dén ass fu' guddem Appetit. De Battë. — Wann nemmen de' Nimax an dén naschléchen Neimanns Hârë net nach kommen, éch trauen déne kèng Hondsfott l De Pëp. — Duofir marsch en avant, a' viv d'Lib- werkntèdlen ! (Èng Stenn spëder.) De Battë — (traurég) Kuk Pëp! nu' weit éch, de Kaprol aus der Burg hèt méch a Fatze' bombardëert, an der Deiwel hël all Bunzlauer Deppen an all Biewer- knièdeln! Nén! wë éch duorno gelöscht hun! De Pëp (am Lachen). — Du ârme' Kirel ! 't'ass wtrkléch liârd. De Battë. — Du huos gut lachen, ma éch an dë Décls doübwen , mtr hun net gelâcht, wë de Buodem fun dém verfluchte' Bunzlaner Deppen ausgöng, an d'Knièdlen am Feier lögen. De Pëp. — A wë den Hubert! an de' Neimann d'Fangre' ferbrant hun, well st hiëren Délen d'Lièwen nach weiten zowëren. De Battë. — Ob, wât de' Neimann u'belângt, fir dén ass gesuorgt, 'well wann hien haut den Owend dât neit Schölhaus am Gronn bekukt, wöfun hièn den ësohten Noper ass, da' mtst et net mat rèchten Den gen zögön, wann him net all Appetit zö de Liëwerkniëdele' fergëng. De Pëp. — Nu jé Battël räum ân mat denge' Farssen. Du bass an du bleifs trotz allem en ausgemachte Spottfulll