I. Doheem.
-d'wäschfra.- Trauerblatt, 1872-05-04 00:00:00

I. Doheem. De Sbnn. Sôt emôl, Grôszpapp, fir wât reselt der esuo de Kapp ? — De Grôszpapp. (E leet «d'Luxemburger Wort für Wahrheit nnd Recht* aus der Hand — en hellt de Bréll ma'm decke koffere Gestell vun der Nuos — e reift séch d'Aen eng Grimmel — e spreet sei kârozécht blôt Nuoszschnapdéch iwert de rechte Knée a seet:) Du freesz méch, fir wât ech de Kapp reseien? — Mei Jong, dât well ech der elo soen. Ech sin en aie Mann — géf gut Docht op méng Wîrder. — Zénter 1830 suivéeren ech d'Politik vun onsem Land, — a wât ech haut beeren a liésen—ass dégoûtant! —An der beiger Revolution wor ech op „d'Gazette des Pays-Bas" abonnéert; — ' vun 1842 bes 1861 op de „Courrier" ; — dann èng klèng Zeit op d'„Luxemburger Zeitung", — an du huot déng Mamm d'ganz Hans op d'.Wort" abonnéert. De Sbnn. Ech erénnere mech,— èng kéer Owes ass méng Mamm aus der Kirech kommt, an du huot se gesôt: „du solls , dach dé „Letzeburger Zeidonk" net mé hâlen." De Grôszpapp. C'est ça, fir de Fried am Haus ze behâlen, hnn ech du mein Abonnement op gin, an du huot déng Mamm d',Wort* komme gelöst; — mais Owes, wann ech mei Patt huolen, da liésen ech iéwel dé excommunicéert Zeidonken — an ech si ganz au courant vun dém wât séch passéert huot — a wât séch nach passéert. — Nu lausch ter. — Virun dem Beschof Lorang wore gut brav Paschtéer an onsem Land an d'Leit wore mé religiés, ass wé se haut sin. Em de Stoot, em d'Politik hun se séch net bekemmert; — am gewéneklecheLiéwen woren se d'Frénn vun alle Leiden;— a wann am Duoref e Familliefest wor, da woren sie och derbei. De Sbnn. Grôszpapp, dât ass haut geännert. De Grôszpapp. Ech sin nach net fiérdech. — An der Kirech hu mer mam Paschtoer gesongen a gebiét, — au ech versicheren dir, wa mer dât gemacht hun, dann hu mer u Gott geduocht! — Sônndéchs, an der Huoméss huot en ons den Evangelium explicéert, — an en huot dât gemacht, a gudde, schéne, chresteleche Wîrder. — Mir hâten démols èng gut Religion, — an se suôsz dû! (E klappt séch op d'Hiérz). De Sônn. Grôszpapp, dât ass haut net mé. Grôszpapp. Née, mei Jong, dât ass haut net mé, —- an dat ass gefehlt, — 8ô ech hätt der et gesôt: Dât ass gefehlt! — Nô onse gudden aie Paschtéer sin dé jong kommt, — la jeune école. — Den Seminair ass opgerîcht gin. Den éschte, bèschte Schuoster oder Lengewiéwer schockt sei Jong an den Seminair, — sie wellen en „Här" an der Famillien hun — d'Eiteren, Brader, Schwester, den Ehin, d'Matant — all arbéchten se vun Muorges bes Owes, — rackeren a krackeren séch, a léen Sou fir Sou zesuomen fir bien durech ze bréngen. — Dobei kritt en èng Bourse an da geht et duor. Am elterléchen Haus hun déBorscb» ' ten gewess kèng Education krit. De Sbnn (ennerbrecht en) Ann an der Stadt kréen se och kèng; — ech wor jo bis an d'troisième mat hinnen, — sie wuoren alleguorten bannen aus um drétte Stack — an sie gesi keen aner, ass wé hires gleichen. — De Kluof ass gefémmt gin, an dann hun se vum , Wéllelchen ° oder vum „Naméerchen" gc schwät. Wann se emol an èng uordécklech Gesellschaft kuomen, dann hätt der se emol solle gesin! — d'Kâp hun se vum Kapp . gezuen, ass wé wann seVullen drann hätten! — Mat der lénker Hand hun se se lauscht d'iénk Oer gehâlen, — mat der rechter hun se séch d'Hoer vun der Stîr geschiért, — an der Nuos e besselche gekriwelt — an op de Buodem durech d'Zänn gespaut. — Esuo stuongen de Kiérelen dô ! — Et huot een séch wirkelecb mîst schummen. De Gruôsspapp. Eh ben, dât sin d'Jéngelcher, dé gi bei ons , op d'Land gescheckt, fir ons ze moraliséeren! — Dât sin dé nemmelecht, dé ons gudde Daueren d'Gesetzer machen. Wann sie èng kéer de schwärze Rack un hun — (ech respectéeren de schwärze Räck, wann e gut gedroen ass, — aus der Ursâch weil jidfireen Religion muss hun ; — verbal dât, mei Jong). Ainsi, wann se de schwärze Rack un hun, da kommen se bei ons op d'Land den Här a Meeschter spülen. — Am gewénekleche Liéwen gesin se keen, ass wé hir Confrateren. — Geht esuo e jongen Här ma'm traditionelle Staaf an der Gaasz lauscht een, da wärt bien, bés ech aie Mann him d'Kâp d'éscht ofdongen. — An der Kirech ass bien allmächteg, — mat der Fauscht a ma'm Monn. „Teufel" hei „Cump" do! — Ech respectéeren mei Mont ze vill, fir dé aner Wîrder ze repetéeren. De Sonn. An dât nennen sie „christlicher Unterricht." De Gruôszpapp. Dât ass èng kéer esuo, an dé heidéch Generation huot dât gemacht. — Gleeft mir, et geht iech nach ewêll schlechter ! Sô ech hätt der dât gesot. De Sbnn. Oho, da si mir iewel och nach do. De Grôszpapp. Wât e Geschwätz! — Et ass schons haut ze spét, wann der net all ewé ee Mann gent ze opstitt! — Geknecht gi dir, — an dir charakterlos Leit, dir verdéngt et! — Kuckt d'Politikü — Wien leert se haut? — Et sinn d'Geeschtelech! De Sbnn. Nujé, nujé, elo geesz de nammol ze weit ! — De Grôszpapp. Ze weit? — Net en Hoer ! Losze mer kucken — du bass nach jonk, — ech hun alles mat gemacht — ech ! kann der dervun verziélen. An âner Länner huos de politisch Parteien, dé séch ewé Hinnercher gienteniwer stinn. Par exemple, a Belgien huos de d'Katholiken an d'Liberôen. Dé zwo Parteien disputéeren séch tourweis de pouvoir; —• dé un der Spetz ass, de gouverne'ert. Hei am Land — chose très-curieuse, — sin d'Leit drei Varels am Fong liberal gesénnt — an dach regéert d'Geeschtelechkeet. De Sônn. Dâtass korjéss! —Dir sôt dé gruoss Majoritét vun de Leiden war liberal, an dach wären se ennert der Fuchtel vun der Geschtlechkeet. De Grôszpapp. Dât ass ganz simple ! d'Paschtéer halen zesumme a ewé èng Klênt ; — vun uowe kémmt de Commando — a vun éunen erofget gefollegt! — Si hun hir Zeidonk, — et sin hirer vill dé dra schreiwen an si hu vill Zeit fir se ze machen. Als Parthei hun se net Force genoch, fir selbststännech opzetriéden, — mais si sin luos ewè der Deiwel — si werfen sech emmer zur Seit vun deenen, dé um Pouvoir sin ; — hei mam coup d'Etat, — do mat de Barongen, — haut mam Servais! — Virun Johren deitsch — virun Johren franzésch — haut wellen se némmen mé Letzeburger sin; —En un mot: De Mante) get gedreht, wé de Wand blést. De Sônn. Da begreifen ech iéwel net Grôszpapp, wé et migelech ass, dat éerlech Leit mat hinnen gin. De Grôszpapp. Dât ass alt nesz ganz simple. — An onseï» Land ass de „Principe* Niéwesâch; d'persénlech Ambition spillt d'Hâptroll. Fir zu hirem Zweck ze kommen, alliéeren ié Borschten sech ma'm „Wort" ; — dât schlét dé Alliance net aus, — au contraire, — sie wésze ganz gut dass, wann dé un de Pouvoir kommen, sie èppes erwésche kennen, — bei e klèngeP Artikelchen am Gesetz iwert d'Instruction, — do èppes fi»' d'Bridder, — hei fir de Convikt, De Sbnn. Sapristi, dât war dach ewèll lang bekannt wann dât esuo sténg ! De Grôszpapp. Bekannt? — Mais dât wéesz jidfireen, °een sech èng Grétz ém d'Politik bekémraert. De Letzeburger «ss esuo gemacht, dass e Gottes Wasser iwert Gottes Land lâle eszt, — a wann et ze Spét ass, da fängt en un ze jeitzen an ze gestikuléeren, — ower fir zur Zeit energisch der widder ze goen, °— weija ü — do ass bien net mé do! — . Huol par exemple dé Frô iwert Ei&ebunnen. Ech hu lang do- nogeduocht, — a weesz de, wât ech gesin? — D'ass e lauter Bouteck! weider neischt! — Sô ech hätt der et gesôt! — De Sbnn. A wât mèngt dir dann iwert dé Frô? — -De Grôszpapp. Sie- ass ganz simple. — Lauschter. — Du *éesz, de Guillaume-Luxembourg ass Eegenthemer vun dem ganze chemin de fer deen am Letzeburger Land a?s. — Dé Gesellschaft huot iéwel kèng Maschinen a kèng Wagongen fir "'Exploitationen selwer ze mächen, duorfir huot ze miszen en Traité mat der franzéscher Gesellschaft „Est" machen, fir dass dé an hirem Nuom ons Bunnen exploitéere soll. Den Est ass Blso den Huofmann, — en exploitéert de ganze Biblo — ausheilen dé Linien vu Wasserbellech op Letzeburech — dé ass nach etnmerfort vun de Preisen exploitéert gin. De Sônn. A wé dât dann? Hun da schons d'Preisen air on?emem Land exploitéert ? — De Grbsspapp. VunUfank un bis haut dato a sei liéweu huot keen Hunn derno gekrént ! De Sbnn. A fir wât jeitzen se dann, elo géwe mer preisesch? De Grôszpapp. Bouteck dât!! Wärt elo explicécren ech der et. — Du weesz — nom Krich hât Deitschland mat Frankreich èng Convention gemacht Frankreich huot dé Streck vun Diedenhuoven, Metz a Strôsbnrech must oftiiéden, an och dé Eisebunnen vu Béttembourg op Diedenhuoven, — op Metz — *u nach weit hanner Metz. Dû huot de Bismarck sech gesôt: »Wât machen ech mat déer *Bunn, wann ech d'Continuation net hun, dé am Letzeburger »Land ass, an dé bei Wasserbellech un Preisen .stést?« — Duorfir huot bien dem Franzôs gesôt, e mist sech stark hâlen, den „Est" aus dem Letzeburger Land ze verdreiwen, — beider neischt! De Franzôs huot dât gedoen an den „Est" huot dem Letzeburger Gouvernement ugesôt, e géng fort. Nu muss ech der nach soen, dass scho während dem Krich den Servais dem Bismark verspracht hât, e giéf den „Est" mam Dierwiéchter aus dem Land eraus geheien. A wé lern ass dât politisch vum Här Servais wor, dât ass èng âner Frô, — ewèll, wann den Här Servais ma'm Här Regray Streit huot— da muss en iéwel bedenken, dass t'Land et emmerfort ausdrénkt an dass en définitif, d'Land de Bbckel muss duorhâlen. A gewészen Circonstènzen Wässer an de Wein gesehnt, schuot neischt. Dat huot sech Alles am Mond Mai 1871 zuogedroen. Ech hat der nach vergiést ze soen, dass den „Est* dem „Guillaume-Luxemböurh" e jährieche Fermage vun 3 Millione bezuole muss. _ Onse Gouvernement stuong also am Mai 1871 an enger difficiler position. Guong den »Est« fort, da musst hurtéch èng âner Gesellschaft do sin, a wuo déhiérhuolen? — De Sbnn. Da losz mer selwer exploitéeren ! Den „Economist" huot jo nogewisen, dass dât e feint Geschäft war. De Grôszpapp. Gèf Locht, mei Jong! — Op de Pobeier kannst de Zeiferen a Raisonnemènter machen, wé's de wélls; — léwel t'ass ze wessen, or se an der Praxis och Stéch hâlen ! — Eppes — haut sécher: „Den „Est" huot bes haut nach a'l Joer beigesât, an duorfir ass et jidderèngem erlâpt ze Zweifelen, ob mir âner, dé kee Wé a kee Sté ennerhâle kennen, "— ob mir besser Affaire giéfe machen. — Der Gefohr ausgesät ze s\n, all Joer e puor Mol honnert Dausend Frang beizesetzen, — ma foi, ça n'est déjà pas trop beau ! — Mir âner Propriétairen misten nammel d'Sôss bezuolen; — dé Schuolfécks, dé mat <jen Additionen a mat de Soustractionen em sech werfen — dé 'bezuole kèng Schätzeng. De Sbnn. Mais da soll de Gouvernement sech un èng Privatgesellschaft adresséeren ! — De Grôszpapp. Dât huot en och gemacht — reste à savoir «eniement — ob en et zur rechter Zeit gemacht huot? — Du ™uss och bedenken, dass mer nemmen èng Compagnie huole eunen, dé un ons stést, oder èng nei forméeren. E ganz t'Joer ang huot de Gouvernement gefréckelt, gelascht a gesiebt fir «ng ae fannen — sie huot bes haut dato nach kèng font. Et helt dach jiddereen am Land éng un, dass mer éerlech Regèeronk bun, — deen een oder deen âner Minister kann séng Fehler hun, — wién huot séng net? — sie kennen och wuol émmol Bêtisse gemacht hun — va encore! iéwel èppes steht fest: sie si brav!! sie sin éerlech Letzeburger, esuo brav an esuo éerlech ass wé dé Jerômen, dé Schwänzeier, an dé Barongen, dé haut Ailes kritizéeren, — dé haut ail' Letzeburger, dé hinnen net guoden, als „Preis" un de Pilori stellen an dé ech an défi setzen, fir éng âner Combinaison ze fannen, ass wé dé, dé elo zu Berlin débattéert get. De Sonn. Da mèngs du, et gief kèng âner? — De Gfôsspap. Mei lièwe Jong, — et ass kèng âner dp ! — Wann èng âner migelech war, da war se font an t'Corabinaison war fiérdech. Lôbsc mer soen, wann dem Bismarck neischt un onsen Eisenbunnelièch, da war d'Affaire scho nié simple-; — dà wellt éch net soen, or mer net èng deitseh Privatgesellschaft gicle fannen. Iièwel den Här Bismarck huot en aileguorten de Fèngerche gemacht — Et duref kèng Gesellschaft kommen» a wann mer er och nach Geld erausgièfen. De Sonn. Mèngt dir, da, Grôsspapp, et lièch Deitschland esuo vill un onse Bunnen ? — 3e Grôsspapp. An rïrem Land ass èng gruoss Idee, dé gèt conséquent durechgefèert. - D'Raison d'Etat geht iwer Ailes. Wè nun de Bismarck sèch d'Méh ugedoen huot, an èngem esuo wichtegen, historeschen Akt, wè den Traité de paix de Francfort, vun onsen Eisebunnen ze schwätzen, dû hât hièn e but derbei, — a jidfir vernenftegen net blarmen, a âgebilte Letzeburger huot sèch mist soen : Deitschland visèert op d'Exploitation vun /onse Bunnen ! — De Sonn. Dât schéngt mer richteg ze sin. \ De Grôsspapp. Abé, wann dât richteg ass, dann hun éch och Recht m soen: «ail dât Gemauls an ail dât Gehèlz ass Bouteck!» Lôsse mer vernénfteg sin, an emôl kucken, wè mer eegentlech zu Deitschland stinn. Zentcr 1842 sti mir an èngem intimen Handelsvercin mat deem Land- Wât den Handel ugeht, do hu mer de deitseh Gesetzer — grât ass wè ail de âner Länner de am Zollverein sin. Ons Chambre mècht dé net, — d« gin an Deitschland gemacht. An dât begreift séch. An engem Verein muss Unitèt sin. Hu mer ons vleicht schlecht derbei befont ! Nullement ! — Op 4 Millionen Recetten de an onsem Budget stinn, figurèeren 900,000 Fr. de den Zol- Verein ons ail Joer bezillt. Si mer duorfir y\e\c\ttpreisesch ginn? Och net, — a virun 1860 war deen ausgelacht gin, deen esuo eppe» gesôt hätt. Eh bien, dât Land, mat deem mer zen ter 1842 zesumme lié wen, — dit wellt nun d'Exploitation vun onse Chemin de fären hun. — "Wa mer esuo gruoss wären, ass wè Russland, oder England, da gief hat et net begièren, — dât mengen éch och. — Mais mir sinn, wât mer sinn, a wa' mer ons och schons opbloose giéfen evrè de Fresch, da giefe mer iéwel dât nemmelecht bleiwen. Ass et nun duorfir gesôt, wèll mer esuo klèng sin, miste mer ons Deitschland un de Kapp werfen 1 Pas le moins du monde. Dât fällt kèngem Letzeburger an ! — Mir musse sieben de bèschte Parti aus onser Situation ze zehen. Jlfaw d'Situation selwer misse mer net sieben ze emgoen, — mir stinn dervir — wuo a«s Ak Iiéscltt Solulioit? Dût ass ze sichen, Deitschland de beseht Conditionen ofzegewannen. A fir dee but ze errêçhen, huot onse Gouvernement Männer, vu confié«/. no Berlin gescheckt. — An dât si brav Leit, gkef mir es, — jidderengem klappt e gut letzeburger Hier/ an der Broscht — sie warte schons siehe«, de beseht Conditionen ze krèen. A wât solle mir Letzeburger hei machen ? —■ Mir müssen ons alleguorte« d'Hänn gin an dem Gouvernement an onsen Delegierten moralisch durch onse Patriotisme énnert-d'Aerem greifen... Confienz musse mir hinne beweisen fir dass Deitschland ageseit dass et mat Leiden ze dunn huot, d« stolz drop sin, Letzeburger ze heeschen an et och emmerfort bleiwe.wèllen ; — mais de och verstènneg genoch sin, fir ail' acceptabel Conditionen unzehuolen a fir mat Deitschland op èngem gudde, frendschaftléche Fuoss zelièwen, — par contre ièwel och Patriotisme an Energie genoch hätten,— all Sacrifice» ze brengen fir hir Independenz ze sauvèeren. Kuck, esuo sollt jidfir Letzeburger schwätzen, aplâU séch z» vernenne» a gienteneen opzehetzen, — d'Intention vu jidderèngem ze suspectèeren ! — Routlk «!.U ! ! Neischterte sin de Bougeren ail, de fir hir Ambition, oder fir hir« mot d'ordr« durchzusetzen, d'Land bedrèenan éerlech Leit de 1866 Letzeburger bleiwe wollten an et 1872 nach welle bleiwe», — dass se Männer, cht d'Hier- on rechte Fleck hun, - op de niederträchtest ?&ievam&w am Drèck schleefen an als « Traiteren » sichen duorzestellen ! Ah, mei lièwa Jong, -wann an Deitschland de Cultus-Miniiter Ftffc dem Beschof Tun Ermelang, deen de zwee Professoren excomnmnicèext hât, — R-cht gin hàtt ; — wann an Deitschland d'Clique vum , .Wort" d'Meeschterschaft hätt, — ah mei Jong ! da gesièchs de dé schwarz Parioten d'Fléîenken opspânen, d'Schnièwelen opreissen, a „Kuack! luack ! lna«l ! E» lebe 2>tutfdjfanb !" jeitzen. De Sbnn. Grôsspapp, dât war ièwel schlecht vun de Leiden ! — De Grôsspapp. Pas du tout. Pour arriver {au but, justificèeren gewes» Hären Alles. De Boileau, waun's de déch ze ' erennere weesz, deen huot schons gesôt : Pour soutenir les droits que le ciel autorise, Abime tout plutôt, — c'est l'esprit de l'église. Dé Leit hu keen Heemécht ; dach, en idealt, — iéwel dât mécht ons Affaire net. Wât leit deenen un den Interessen vun onsem Laud ? Si hu keen Haus, kèng Famillien, a kèng Kanner ! — An dach sin si dé éscht fir ze soen, elo krîten ons Kanner den Hellem op. De Sbnn. Meija, ass dât dann net esö ? DeGràsspapp. Mei Jong, Deitschland hât während dem Krich dé schienst« Gelegenheet. fir ons anzedunn. Si hun Elsass-Lothrengen gehollt -sie hätten ons an de Kâf krît — et hätt keen Huon derno gekriént. Et wor kee Vollék opgestanen fir Frankreich zehellefen — eh ben, et war och gewess keent opgestanen wegent onser. Ainsi donc, durant la guerre hun se ons net gehollt. Haut ass Frieden — an en europäischen Traité garantéert ons Neutratét. Sollen se ons elo huôlen ? Esuo gescheit ass wé de Bismark ass — éch wesst mordjess net, wè en dât drée gief, fir èng Annexion virzekéeren ! — Non, mille fois non ! ! — A fir wât nun gratuitement ènger ganzer Nation an d'Gesîcht werfen : sie gief d'Traitée violéeren, — sie war de mauvaise foi ? — Heesche mir Letzeburger net ail garantieen vun Deitschland fir ons Indépendance ze behâlen ? Wé éch gebeert hun, — (In cil ! An Deitschland soll och bereet sin, dé Garantieen ze gin. Fir wât nun dé soupcongen ? Fir wât higoen a soen, ons Jonge misten ennert tl'preisesch Vollek dénge goen, wa kee Mensch drun denkt, a wann form- Iéch durch en Traité de Contraire gesôt a stipuléert ass. Ah, wann den Unverstand esö weit géht a seet : „Deitschland respectéert neischt mé !" — oh, da kennen se muorge kommen ! — Wié giéf se empêchéeren t De Kniécht vum Haus (e kemmt erân). Här, elo kommen zwee Häre vu Letzeburéch. De Grôsspapp. Gin dé schons op d'Electiöne lass, t'ass iéwel nach freh. (Nu kommen zwee Hären erân, — zwee schien Hären, schwärz Moustachen - - deen enn huot e weisselzéchen Surtout um Arem an èng klèng Redingott un vu schwärzer Seid, dé mer schéngt vun èngem aie schwär«n Ennerschterack hiérzekommen. E reift séch de Schweesz vum mode sonneverbrannte Gesicht. Dén âneren Här huot e speckgiélt Gesicht an e seet :) Dir sit jo den Här Bohnert, den Hâptélecteur vun deser Gemèng ? De Grôsspapp. An dir selwer, wié se dir ? — De Foncken Théophil. Ech sin den Doctor Funck vu Pareis ; — éch si guor net am Letzeburger Land bekannt, weil éch hu méch emmer a Preisen, wuo méng Frâ hier ass, an der lèschter Zeit opgehâlen ; virdrun wuor éch am Frankreich, wuo éch d'Rècht, d'Philosophie, d'Sprôchen an d'Doktorei stodéert hun. Ech repetéeren, éch si guor net am Letzeburger Land bekannt ; mais am Ausland do kennt jedfireen den Doctor Theophil Funck, duréch méng Wiérker, dé éch geschriewen hun, an dé fir d'praktescht Liéwen e sé-jr gruosse Wiérth hun. Déen Här do ass mein Ami (Den Här neipt séch) éch well en an den Electionon protégéeren, an éch exigéeren v»n iéch âner Baneren, dass der deen Här an d'Chambre stemmt. (E reift séch de Schnorré — blenzelt a fénkelt mat den Aen a kuckt de (rrösspapp un, ass wann en e friésse weit.) De Grôsspapp. Setzt iéch dir Hären, an huolt iéch Plâtz. Den Théophil. Merci, merci, mir hu kèng Minut ze verléeren, — kommt ■mat ons an d'Wirthshaus De Grôsspapp. Dir sit wé et schéngt irr gângen, dir Haren. Wann dir «seilt e Glas hei acceptéeren. — mat der gréster Plaiséer offeréeren ech iéch dat, — mais ech sin déer Dressegfrangsleit keen, dee fir den éschte bèschte steumt, deen e Glas Wein zuru Bèschte get. — Wann ech well e Glas Wein drénken. da bezuolen ech et aus menger Täsch. De» Theophil. Dir sit alt en droleche Bauer! — ech hätt mer se net esuo virgestalt. De Grôszpapp. Ech gesi wuol, dass dir t'Leit vum Land net kennt, dann dir hält ons fir ongeheier domm. — Ech hun dat alles net stodéert wât dir prétendéert ze wészen ; mais erlâpt mer iéch ze soen, dass dir ongeheier prétentios musst sin fir ons Baueren — dé dir guor net kennt — e Candi» ftat weUen ze imposéeren, dé mir och glât a guor net kennen. Den Theophil. Tien«, tiens, il a de l'esprit, \aet homme, allons cabaret. (Si gi fort).