Om Bour.
D'Wäschfra., 1870-12-24 00:00:00

Om Bour. D'Kètlé. — Et ass ower èng wonnerlech Wèlt , Mimi — wât d'Leit mé hun, wât se mé kréen ! D'Mum Ses. — Jo, et ass wé d'Sprechwûrt seet :Wô Dauwe sin do fléen d'Dauwen hin. ' DKètté. - Comme vous dites, Mimi. An d'Sprechwîrder sin haut des Dàgs nach grât esô wôer vre zn den âlen Zeiten. D'Mam Ses. — Wô wells de dann eegenilech hin mat al! deen, Ge schwètz ? D'Kètlé. - Mais de Péterchen huot mer verzièlt, et steng an der Zeidonk et géf èng Princessin vun Engeland bestuot, an dé soll èng „Mitïifu vun dar Nation kréen — »s D'Mum Ses. — Wàt secs de do ? „Mitgift- ? — Wât ass dât ? D'Kèlté. - Dât ass wât mir op lelzeburgerdeilsch èng »Haussteier« nennen. An der wesst oder der Wesst net, datt èng »Haussteier« fir èl» Pnncess.n gleich an d Millionen era geet. — ° D'Mum S,s. - Jeses, Maria, Jôsep ! - Wât huot dann dât âremt Meedcbe gemacht fir esô vill Geld ze kréen? D'Kèlté. - Däi ass mcd, héch gelrot ! - Kuckt, Mimi, et ass grât ewé wann de Petereben an ech ons elo sollte bestuoden , an da géf den Har Staatsminister mcd. rufe loszen au o géf soen r Kèllé , meng Môd ech lu, gehéert du wdlsl dech bestuoden - dal ass recht ! Ower de Pelenhen »,s gewinnt gut ze lièwen, e geet och gieren e Patt huolen an e rächt och giere, sc, C.gar derzô - an dât AI es kanus du mat dojren, Ble.l net eraus klappen. Duorfir gin ech der bei e mandai do mat gees d' an d'Recette générale an da get den liar Ournout der'zenir Dausend brang — dât ass fir deng »Haussleier11 1 a D'Mum. Ses. — Dât war denge Meise gepafft ! D'Kètlé. - Gewesss - mir geng dâl prachleg! Ower wât géfen dé âner Leit soen? D'Mum Ses. - Mais dé géfe wahrscheinlech jeitzen . datt d'Géld mut welleger Weis« verlabber.ert gd ! D'Kètlé. — An dann hatten dé âner Leit ganz rècht! -- Wèll dât Gèld wàt an der Caisse générale leit, dât gehéert net engen elèng. soudera dem ganze Land ! ° D'Mum Ses. — Mais du Schweiz jo grât ewé e Br>ch ! D'Kèlté. — Gèlt, et ass en net esô domui ewé een ' —An nu lir crem op ous Princessin ze kommen, do ass bei dèr GelÔenbeet zu London e »Meetingi. gebâle gin, wé se dàt an England nennen an ,» dir Versammlonk ass beschloss gin: »datt et jidder Mensch! deen „sech bestit, seng verflucht Sclieliigkeet „ss ze «rbechten an „durch sei.F Arbecht sech au scuç t'amlljen /.e erhftlcnlû D'Mum Ses. —A la bonne heure! dâl versténneg gerièd, ower —_ D'Kèlté. — Ower et kann nel vill nolze, mèngt ,ler. — El as s égal dé Versammlonk huot prolèslécrt dergénl , datt dé Princessin Sol| '«»» »HaiMsteier« vun der Kation kréen. An ech faune», datl dé L, il Rècht D'Mum Ses. — Vollkomme Rècht! D'Kètlé. - Parbleu ! dcc kcg Fn, kann erbàlen - dcc soll kèng huolen ! B D'Mum Ses. -Ja, dât ass Ailes bel et bon , ower wann cc bestuodereg „ss --- Ivvregens wiè.d dé Sâd. od, net esô gcfécrled. sin - - sin"-"- _2im> Klt'""S'' h""' a" hir,J I'rétß,",u Wièrdoch »et »ôné« D'Kèlté. — Hoffentlech! - Abee, da kennen ze jo „m'en ewé mil âner — au sech der Decken no strecken ! Der Haß der französischen Damen gegen die «Prussiens» ift fo groß und schrecklich, daß die Tochter des reichsten Vanattiers troS Ver.alles sich am 5. d. Mis. mit einem jungen »SSn Hufarenoff Wer oerheirathet hat. ' J b'icyen