Nr. 28, EPISTOLA ENCYCLICA Ad omnes Patriarchas, Primates, Archiepiscopos , Episcopos , aliosque locorim Ordinarios Gratiam et Communionem cum Apostolica sede habentes. PIUS PP. IX. VENERABILES FRATRES. SALUTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM.
Kirchlicher Anzeiger für die Diözese Luxemburg, 1871-06-15 00:00:00

Nr. 28, SANCTISSIMI DOMINI NOSTRI PII DIVINA PROVIDENTIA PAPAE IX. EPISTOLA ENCYCLICA Ad omnes Patriarchas, Primates, Archiepiscopos , Episcopos , aliosque locorim Ordinarios Gratiam et Communionem cum Apostolica sede habentes. PIUS PP. IX. VENERABILES FRATRES. SALUTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM. Bénéficia Dci ad celebrandara eius benignitatem Nos vocant, dura novam in nobis protectionis suae gratiam et Maiestatis suae gloriam ostendunt. Quintas enim et vicesimus iara elabitur annus ex quo Apos- tolatus buius Nostri, Deo disponente, Ministerium suseepiraus, cuius aerumnosa tempora perspecta ita sunt vobis, ut longiori Nostra coramcmoratione non egeant. Vere patet, Venerabiles Fratres, ex serie tot even- tuum militantem Ecclesiam inter crebra certaraina et victorias cursum tenere; vere Deus rerum vices temperat ac regit in Orbe, qui est scabellum pedum suorum; vere infirmis et conteraptibilibus saepe in- strumentis utitur, ut inde consilia expleat sapientiae suae. Iesus Christus Dominus Nester, auetor et supremus Moderator Ecclesiae, quam acquisivit sanguine sue, suffragantibus meritis Beatissimi Pétri Apostolorum Principis, qui in hac Romana Sede semper vivit ac praesidet, diuturno hoc Apostolicae Nostrae servitutis tempore infirmitatem ac tenuitatem Nostrara sua gratia ac virtute ad majorem sui nominis gloriam et populi sui utilitatcin dignatus est regere et sustentare. Hinc Nos divine eius auxilio suffulti, constanterque usi consiliis Von. Fatrum Nostrorum Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalium et non scmel vestris etiam, Ven. Fratres, qui simul hic Romae magna frequentia Nobiscum adfuistis, lianc veritatis cathedram vestrae virtutis et unanimis pietatis splendore décorantes, po- tuimus in huius Pontificatus cursu ex Nostris et catholici Orbis votis Conceptionem Deiparae Virginis Im- maculatam dogmatica definitione daclarare, ac pluribus Religionis Nostrae Ileroibus Caelestes honores de- cerncre, quorum et praesertim divinae Matris praesidia Catholicae Ecclesiae tarn adversis eius temporibus praesto esse futura non dubitainus. Divinae pari ter opis fuit et gloriae, ut verae fidei luinen in dissitas et inhospitas etiam regiones evangelicis operariis missis proferre possemus, in pluribus locis ecclesiasticae Hie- rarchiae Ordinem constituere, et erores humanae rationi bonisque moribus et rei tum christianae tum civil! adverses hac praesertim aetate invalescentes solemni condemnatione configere. Deo pariter auxiliante, firmo ac solide, quantum poteramus, concordiae vineulo ecclesiasticam et ci vi lern potestatem sive in Europae sive in Americae partibus inter se, consociare pluribusque Orientalis Ecclesiae, quam ab in initie Apostolici Nostri minister» paterne semper cum affectu respeximus, necessitatibus consulere curavimus; ac non ita pridem Occumenici Vaticani Concilii opus aggredi et promovere Nobis datum est, cuius tarnen dum maximi fruetus partim suseepti erant, partim expectabantur ab Ecclesia, ob notissimas rerum vices suspensionem de- cernere debuimus. Nec vero, Venerabiles Fratres, quak civilis Nostri imperii ius et officium poscebant, ea unquam, Deo douante, exequi praetermisimus. Gratulationes et plaasus, ut meministis, qui initia Nostri Pontificatus ex- ceperunt, brevi in iniurias et oppugnafiones adeo conversi fuerunt, ut Nos e dilectissima hac Urbe Nostra exulare coegcrint. At vero ubi communibus catholicorum populorum et Principum studiis et viribus adni- tentibus, Pontificiae huic Scdi restituti fuimus, continue omnes Nostras vires et studia contulimus ad pro- movendam et conciliandam fidelibus Nostris subditis solidam illam et non fallacem prosperitatem, quam uti gravissimum civilis Nostris Principatus munus Semper agnovimus. At vero vieilli Potentis cupiditas tempo- ralis Nostrae dominationis regionibus inhiavit, consilia sectarum perditionis paternis Nostris atque iteratis admonitionibus et vocibus obstinate praeposuit, et novissime, ut vobis conpertum est, Filii illius Prodigi, de quo in Evangelio legimus, iinpudentiam longe supergressus banc quoque urbem Nostram, quam sibi postu- labat, vi et armis expugnavit, eamque nunc in sua potestate contra omne fas retinet, veluti substantiam quae ipsum contingat. Fieri non potest, Venerabiles Fratres, quin vehementer ob lianc tarn nefariam usur- pationem quam patimur, moveamur. Angimur omnino tanta iniquitate consilii quod eo spectat, ut civili Nostro Principatu deleto, una eademque opéra, si ita evenire posset, spiritualis Nostra potestas et Christi Regnum in terris deleatur. Angimur tot gravium malorum adspectu, eorum praesertim quibus aeterna po- puli Nostri salus in discrimen vocatur; qua in acerbitate nihil Nobis est luctuosius quam oppressae Nostrae libertatis conditione impediri quominus tot malis necessaria remedia adhibeamus. Hisce moeroris Nostri causis, Venerabiles Fratres, accedit etiam longa illa et miseranda series calamitatum et malorum quae Nobi- lissimam Gallicam Nationcm tamdiu perculerunt et afflixerunt; quae in immensum bis diebus aucta tot prorsus inauditis excessibus ab efferata ac perdita hominum colluvie patratis, atque atrox nominatim impii parricidii scelus in caede Venerabiiis Fratris Farisiensis Antistitis consummatum probe intclligitis quos sen- sus in Nobis commovere debuerint, cum totum Orbem metu atque horrore compleverint. Est demum et alia Nobis, Venerabiles Fratres, caeteris etiam maior amaritudo, cum videamus tot rebelles filios tot tan- tisque censurarum laqueis obstrictos nulla paternae Nostrae vocis, nulla salutis suae ratione habita pergere adhuc oblatum a Reo poenitentiae tempus contemnere, et divinae ultionis iram contumaciter, quam miseri- cordiae fructum in tempore malle experiri. Iain vero per tot rerum vicissitudines , Reo clementissimo Nos protegente, natalitium illum Nostrae provectionis diem iam adesse videmus, in quo sicuti in Beati Petri Sede successimus, sie licet eius meritis quam longissime impares annorum eius in Apostolicae servitutis diuturnitate reperimur esse consortes. No- vum hoc profecto, singulare ac ingens est divinae dignationis munus ac in tanta sanetissimorum Nostrorum Praedecessorum serie in longo undeviginti saeculorum cursu Nobis unies, Reo disponente, collatum. In quo eo etiam admirabiliorem Nobiscum divinam benignitatem agnoseimus, cum videamus hoc tempore dignos Nos haberi qui pro iustitia persecutionem patiamur, et cum aspiciamus mirum illum devotionis et amoris affectum, quo Christianus populus vehementer agitur ubique terrarum et ad hanc Sanctam Ledern unanimi studio compellitur. Quae sane munera cum in Nos adeo immerentes collata fuerint, vires Nostras prorsus impares experimur, ut gratiae reddendae officio pro débita ratione respondeamus. Quamobrem dum ab Immaculata Reipara Virgine petimus ut Nos doceat eodem ac Ipsa spiritu reddere gloriam Altissimo sublimi- bus illis verbis „fecit mihi magna qui Mens est," Vos etiam atque etiam rogamus, Venerabiles Fratres, ut una cum gregibus Vobis commissis cantica atque hymnos laudis et gratiarum Nobiscum Reo persolvatis. Magnificate Vos Dominum mecum, dieimus Leonis Magni vocibus, et exaltemus nomen eius in invicem, ut tota ratio gratiarum et miserationum, quas aeeepimus, ad laudem sui referatur auctoris. Populis autem vestris significate incensam caritatem Nostram gratissimosque animi sensus ob praeclara ipsorum erga Nos filialis pietatis testimonia et officia tamdiu et tarn perseveranter édita. Nos enim, quod ad Nos attinet, cum usurpare iure possimus Regii Vatis verba „incolatus meus prolongatus est," vestrarum deprecationum ope iam ad hoc indigemus, ut virtutem, fiduciamque assequamur reddendi animam Nostram Pastorum Principi, in cuius sinu est refrigerium malorum turbulentae huius et aerumnosae vitac et beatus partus aeternae tranquillitatis ac pacis. Ut autem ad majorem Dei gloriam proficiat quod Pontificatus Nostri benefieiis de Eius largitate accessit, spiritualium gratiarum thesaurum hac occasions reserantes, Vobis, Venerabiles Fratres, potestatem faeimus ut in vestra quisque Dioecesi, die deeimosexto, aut vigesimoprimo huius mensis aut alio ad ves- trum arbitrium eligendo Benedictionem Tapalem cum applicatione plenariae indulgentiae in forma Ecclesiae consueta autoritate Nostra Apostolica impertire possitis et valeatis. Spirituali autem Fidelium utilitati con- sulere cupientes, tenore praesentium in Domino concedimus, ut omnes Christifideles tarn saeculares quam reguläres utriusque sexus quocumque in loco cuiusque vestrum Dioecesis existant, qui sacramentali con- fessione expiati et sacra communione refecti pias ad Deum precei pro Christianorum Principum concordia, haeresum extirpatione et sanctae Matris Ecclesiae exaltatione effuderint, eo die, quem Vos ad praedictam Benedictionem largiendam ex auctoritate Nostra designaveritis aut elegeritis, vel, in Diocesibus ubi Sedes Cathedralis vacet, Vicarii Capitulares pro tempore existentes elegerint et designaverint, omnium peccatorum suorum plenariam indulgentiam consequi possint ac valeant. Minime dubitamus quin bac occasione popu- lus christianus efficacius excitctur ad orandum, atque ita multiplicatis precibus eam misericordiam susci- pere mereamur, quam tot praesentium malorum adspectus Nos segniter implorare non sinit. Vobis intérim, Venerabiles Fratres, constantiam, caelestem spem, et solamen omne a Deo omnipotenti adprecamur, quorum auspicem et praecipuae Nostrae benevolentiae testem esse volumus Apostolicam Benedictionem, quam vobis Cleroque et populo unicuique Vestrum concredito plena cordis Nostri exuberantia impertimus. Datum Bomae apud S. Petrum die quarto Junii Sanctissimae Trinitate sacro, Anno MDCCCLXXI. Pontificatus Nostri anno vicesimoquinto. pus a* p. sx