Om Bour.
D'Wäschfra., 1870-11-05 00:00:00

Om Bour. D'Kètté. — Mimi, wann der Muor d'Gezeiss bei Wagenesch an d'Grössgâsz drot, da klammt op den éschte Stack , bei den Här Breisdorfl, macht em meng Complimèuten a sot em, ech hält ncesz è< g kkng artelech Geschicbtge Er an l'Wort anzerecken. D'Mimi. — Jeses Maria ! Dât wärt mer ncesz eng Niderträchtegkeet gént e geeschtelechen Här sin !An ech soll dem gudde braven Här BreisdorlT eeö èppes soe gon, lir dass et agereckt soll gin ? — Mci Lièwcn net! — D'Kètlé. — Ne pleurez pas, Mimi, — den Här Breisdorlf hält «ech gebitt meng Geschichtgen anzerecken. — Écoutez plutôt. D'Mimi. — Hèllech Susann» ! wät wärt ech elo neesz beere missen ! — D'Kètlé. — Oh pour cela, — pas grand'chose, et beweisst nemmcn dass d'Leit hautjesdàg« nach grât esö doiniu sin , ass wé zu èrer Zeit getréscht! — Ainsi donc, en àremer Deiwel hât sei Jong bei c reiche cultivateur aus der Emgégend vu Letzcburech als Knièchl verdangt. De long sollt durech seng Arbecht èng Scholt vu 40 Prang oldroen , dé den àremer Deiwel bei dem reiche Bauer gemacht hat. Wät geschöch ? E gudde» Dig get de Jengelehen ugestallt lir de Stéer op d'Dränkt ze féereu. T'h'ant wollt zum cschlen nct, dann de Stéer hat den Här Breis ech well soen der Deiwel am Leu', an et wor keen recht esö keng tir en op d'Dränkt ze féereu. Enfin , si hun en derzö gezwongen an d'âremt Kant huot sei Gehorsam main Lièwe beznolt, dann de Stéer huot e mal den Hièrncr a mat de fischte Kess zu Brei a *Möss gestanipt. De reiche Bauer wollt de Jengelehen net op seng lieschte begruowe loszen , an et sehengt ass wann de Paschlöer en net hält begruowe wellen, bes de Papp vum Jong d'Sueu geluoebt hält, D'Mimi. — Mais dât ass mer jo e proppere Paschlöer ! — D'Kètlé. —Et huot een der och alt am Land , Mimi. Enfin , wann der drop hält lir sein ftuoui gewuor ze gin , rien de plus simple : — git bei den Här Wies—e wuont, mengen ech, »» Heuertzen an der Grossgâsz, — ech mengen et ass deem sei Brudder. Ech well domat neischt Schlechtes vun deem Här soen , — Dieu m'en garde! je ne fais qne répéter dâtjénecht wât cc mir assnréert huot — aussi je n'assume aucune responsabilité. D'Mimi. — Schwitz lelzebnrger Deitsch wé der de Schnièwcl gewuost ass, a losz mer dât witscht Getmidels ennerwee. D'Kètlé — A votre service, madame! — Et schengt mir, ass Wann de Jong à la fin du compte ièwel begruowe war gin, dann de Papp vu» dem ongleckleche Jong huot de reiche Bauer an domniagcs-intércls ugesichl. D'Mimi. — Dât wor net nié ass wé Recht, an ech well hoffes, dass den Tribunal dcc knasehteche Kièrel âl verbolzt huot. D'Kètlé. —Et kwöni net esö weit, dann se hun sech zesununen am Gudde» arrangéert. D'Mimi. — Majo, wo bleift dann de Paschlöer? — Ech gesi bis elei nach net — — — D'Kètlé. — Gedold, Mimi! — Dé Häre si vill ze vill gescheit, lir mal der Dir an d Hans eràn ze fâlen. Ainsi donc, wé d'Sàch verbe! wor, du huot op ecino! den llär Paschlöer der ganzer Famillech d'Absoluton refiuécrt. D'Mimi — Och du mci geseente Rösekränzchen ! A fir wät dann ? — D'Kètté. — De Paschtöcr behâpt dé Zoinni , dé den üremer Deiwel krilt hält als dommages-intérêts fir sei Jong, dé war grsluol, an hic géf kte Membre vu» dir Famillech nié un der Beicht absolvécrcn , bes de reiche Bauer— deen entre parenthèses, och Burgermceschler vun dir Commune ass— dé Zomm crem krit hält, Geet ièch nun eng Speicherlicht op, Mim ? — Begreift der ' — D'Mimi. — Ech bekappe» ièwel net — — — — — D'Kèllé. — C'est bien drôle! — Mann dann de reicht» Bauer bei de I'aschtöer kommt war an et hält sech du en Diskur entsponnen wé deen elei : «Bon jour, Här Paschlöer ! »Bon jour, llär Burgermeeschtcr. Wât verschilft mer d'Éer — — — «llär Paschtöcr, ech nun eng Doiumheet begangen, wé ech iiiech »mat dem Heng arrangeerl hun, au — — «llär Borgermeeschter, et ass esö gnor eng Senn Widder den hee■ leclie Gee«< ht , da wann dcc Jong verunglückt as», <ln wer et de «Welle Gottes, an duorduorech, dass der liim dé Zo: (leid gin huol, «protestiert dir gént Gottes Fügung. — «Dir hut ganz Hecht, Här Paschlôer, a wann ech dé Säch zerj-utzt «bedenken, dann — - — «Gewess, Här Burgermeeschter , deo Mann muss ièch «lût Geld crem «gin, losit mach duorfir suorsen — — «A merveille, llär Paschlöer, dir wesst et keinnit mer op en llonrnert prang fir d'Zackreschtei net un.« — D'Mimi. — 0 du Torbelslach vu Schlèchtegkeet ! — Da mèngs du c gceschteleoheu Här kennt sech esö weil vergièssen — — — Dliètlè. — Enfin, le fait est, dass d'ganz Famillech vun deem âremer Deiwel d'Absoluliön net krit. An hirer IXöt sin se du bei den AtTe!»ot gante, fïr Advis ze kréen. D'Mimi. — Den wärt mer e propperen Advis gin hun ! D'Kètté. — l'adieu, Miini, grâl ass wé ech. Ilocwclit Ut'-ns; Absolution, da krit «ler kèng refuscert! C'est simple oomme bon jour.