Nr. 28. EPISTOLA ENCYCLICA ad Episcopos, Clerum et Fidèles Helveticæ regionis gratiam et communionem cum Apostolica Sede habentes. Venerabilibus Fratribus Episcopis ac dilectis filiis Clero et Fidelibus Helvetica regionis gratiam et communionem cum Apostolica Sede habentibus. PIUS PP. IX.
Kirchlicher Anzeiger für die Diözese Luxemburg, 1875-05-03 00:00:00

Nr. 28. SANCTISSIMI DOMINI NOSTIU PII DIVINA PROVIDENTIA PAPÆ IX EPISTOLA ENCYCLICA ad Episcopos, Clerum et Fidèles Helveticæ regionis gratiam et communionem cum Apostolica Sede habentes. Venerabilibus Fratribus Episcopis ac dilectis filiis Clero et Fidelibus Helvetica regionis gratiam et communionem cum Apostolica Sede habentibus. PIUS PP. IX. PIUS PP. IX. Venerabiles Fratres et dilccti filii salutem et apostolicum benedictionem. Graves ac diuturnœ- insidiœ et conatus, quos in dies magis Neo-hœretici qui se veteres catliolicos dicunt in ista regione adhibent, ut fidelem populum decipiant et ab avita fide divellant, Nos movent ut pro supremi nostri Apostolatus officio ad spiritualem filiorum nostrorum salutem tuendam paternas curas et sollicitudines studiosissime conferamus. Agnoscimus enirn, Venerabiles Eratres, et cum dolore deploramus, prazdictos scbismaticos et hœreticos in diœcesis Basileensis territorio et in aliis istius regionis locis dum religiosa catliolicorum libellas publice per schismaticas loges oppressa jacet, ipsos civili auctoritate favente, damnatœ suœ sectœ Ministerium exercere, ac violenter occupatis per apostatas presbyteros Parœciis et Ecclesiis, nulluni fraudis et artis genus omitterc ut catholicœ Ecclesiœ filii in schisma misere inducantur. Quoniam autem proprium Semper et peculiare hœreticis et schismaticis fuit simulatione et fallaciis uti, ita liujusmodi filii tenebrarum intcr eos recensendi quibus per Prophetam dictum est „ vie filii desertores habentes fiduciam in umbra ASgypti: reprobastis verbum et sperastis in calumnia et tumultu" nihil habent antiquius, quam ut fucum facientes incautis et imperitis eos per simulationem et hypocrisiin in errores trahant, palam dictitantes sese minime rejicere Ecclesiam catliolicam et ejus visibile Caput, inio puritatis catholicœ doctrinœ se esse studiosos, seque antiquaa fidei heredes et solos catliolicos esse, dum reipsa divinas omnes prmrogativas Christi in terris vicarii nolunt agnoscere, nec ejus supreino magisterio obse- quuntur. Ut autem hereticas suas doctrinas late diffundant, scimus etiam eoruni nonnullos munus docendi sacram theologiam in universitate Bernensi assumpsisse, sperantes hac ratione posse novos e juventute catholica aseeclas suœ damnatœ faction! lucrifacere. Nos quidem liujusmodi deplorabilem sectam, quœ tot errores adversus prœcipua catholicœ fidei principia e veteri haereticorum penu deprompta in medium protulit, quœ catholicœ religionis fundamenta evertit, quœ dogmaticas definitiones œcumenici Concilii Yatieani impudenter rejicit, quœ ad ruinam animarum tot modis incumbit jam reprobavimus ac damna- vimus, eosque infelices homines qui ad eam pertinent eique adhœrent et savent ab Ecclesiœ communione segregatos et tamquam schismaticos esse habendos, nostris litteris die 21 Novembris anno 1873 editis ediximus ac declaravimus. Hoc ipsum rursus nunc palam déclarantes, muneris nostri esse putamus, Yenerabiles Fratres, Vobiscum agere, ut pro spectato zelo vestro et pro egregia vestra virtute cujus illustria exempta in tribulationibus pro Dei causa sustinendis edidistis, omni qua potestis ratione, fidei unitatem in fidelibus vestris tueamini, iisque in mentem revocetis, ut ab insidiosis illis g régis Christi hostibus eorumque venenatis pabulis omni studio caveant, ut ah eorum religiosis ritibus, instructionibus> catbedris pestilentiœ quas ad sacras doctrinas tradendas irnpune posuerunt, ab eorum scriptis et quac unique contage omnino réfugiant, ut cum intrusis presbyteris et a fide apostatis qui audent obire munera ecclesiastici ministerii, quique légitima missione et omni jurisdictione carent, nullam sibi consuetudinem et congressum esse patiantur, ab iisque abhorreant tamquam ab alienis et furibus, qui non veniunt nisi ut furentur mactent et perdant. Cogitare enim debent Ecclesiœ filii, id agi ut custodiatur pretiosissimus fidei thésaurus sine qua impossibile est placere Deo, ac pariter agi, ut ipsi rectam justitiœ viam ten entes, olim reportent finem fidei salutenr animarum suarum. Quoniam vero agnoscimus isthic ab auctoritate civili, prœter cœteras leges divinœ constitutioni et aiictoritati Ecclesiœ infensas, alias etiam éditas esse omnino ad versantes canonicis prœscriptionibus quœ Christianum Matrimonium respiciunt, iisque legibus auctoritatem et jurisdictionem Ecclesiasticam esse penitus oppressam, facere non possumus, Yenerabiles Fratres, quin Vos in Domino hortemur, ut opportunis instructionibus catholicam de Christiane Matrimonio doctrinam quam tradit Ecclesia fidelibus vestris explicetis, eorumque in mentem revocetis ea, quœ sœpius nostris Apostolicis litteris aut allocu- tionibus, prœsertim die 9 Septembris anno 1852 et die 27 ejusdem mensis eodemque anno de hoc Sacramento inculcavimus, quo ipsi sanctitatem et vim bu jus sacramenti penitus perspiciant, et canonicis legibus in bac re sese pie conformantes, vitare possint ea mala, quœ ex contempta Matrimonii sanctitate in familias et in societatem humanam dimanant. Plurimum autem confidimus in Domino Vos, Dilecti Filii Parochi et ecclesiastici viri, qui non solum in vestram sed in aliorum etiam sanctification em et salutem positi estis, vos inquam in tanta impiorum conspiratione et in tot seductionum periculis, pro vestra pietate et zelo, cujus egregia argumenta habuimus, valido solatio et auxilio futures Episcopis vestris, et sub eorum ductu strenuam et alacrcm daturos operam ut Dei, Ecclesiœ, et salutis animarum causam diligenter agatis, utque stantium fidelium virtutem confirmées , nutantium infirmitati opitulemini, et ea apud Deum mérita, quœ adepti estis patientia constantia sacerdotali fortitudine in dies magis augeatis. Graves quidem sunt labores quos sustinere debent hoc tempore qui pro Christo legatione funguntur, sed fiducie, nostra in eo esse débet qui vicit Mundum, quique in suo nomine adlaborantes adjuvat, eosque immarcescibili corona gloriœ remuneratur in cœlis. Vos autem Dilecti Filii fideles univers! in Helvetia degentes, quos ob sollicitudinem quam de vestra salute gerimus paterno cum affectu alloquimur, Vos probe intelligentes quam pretiosum est donum Catholicœ Fidei quod Deus vobis largitus est, null! unquam curœ nulli labori parcite ut donum illud fideliter custodiatis, ac avitœ religionis gloriam quam a majoribus accepistis, incolumem ac integrum conservetis. Illud itaque summo studio Vobis commendamus, ut legitimis vestris Pastoribus qui ab bac Apostolica Sede légitimant missionem acceperunt, quique pro animabus vestris advigilant tamquam rationem pro iis Deo reddituri, firmiter constanterque adhœreatis, eorumque voces obsequenter excipiatis, ac prse oculis habentes œternse Yeritatis verba quœ dixit „qui mecum non est contra me est , qui niecum non colligit spargit " Ejus doctrinœ obsequentes sitis, Ejus suave jugum diligatis, rejicientes impigre a Vobis eos de quibus a Redemptore nostro dictum est „attendite a fàlsis prophetis qui veniunt ad vos in vestimentis ovium intrinsecus autem sunt Lupi rapaces. Antiquo igitur bumani generis bosti resistite fortes in fide, douce Bei omnipotentis dextera omnia diàboli arma confringat, oui ob hoc aliquid audere permittitur, ut a fdelibus Christi gloria majore vineatur.... , quoniam tibi veritas est magistra, nunquam désuni divina solatia.1) Ha;c vobis, Venerabiles Fratres, et Dilecti Filii, scribenda censuimus pro supremi Nostri ministerii munere, quo Universum Christi gregem ab omni fraudis periculo eripere, ejusque salutem ac fidei et Ecclesim unitatem tueri tenemur. Quoniam vero omne datum optimum et omne don um perfectum desursum est descendons a Pâtre luininum, Ipsum ex corde precamur ut vires vestras in certamine confortet, ac suo vos prœsidio et protectione tueatur, utque istam regionem propitius respiciat, quatenus destructis erroribus et impiorum consiliis veritatis et justitise tranquilla pace fruatur. Nec porro omittimus pro miseris etiam errantibus supernum lumen implorare, ut desinant tbesaurizare sibi iram in die ira; et revelationis justi judicii Dei, et ab errore via) suœ, dum adhuc tempus eis datur, sincera pœnitentia convertantur. Vos Venerabiles Fratres et Dilecti Filii fervidas preces vestras nostris conjungite, ut misericordiam consequamur et gratiam inveniamus in auxilio opportune , ac accipite Apostolicam Rene- dictionem quam ex intime corde depromptam vobis singulis universis in pignus prœcipuœ nostrœ caritatis peramanter in Domino importâmes. Datum Romœ apud S. Petrum die 23. Martii anno 1875. Pontificatus Nostri anno vices! me nono.