MOIRGES.
Der Volksfreund (1848), 1848-10-06 00:00:00

E Bild vum 28. Septembre, 1848. MOIRGES. Jes, soot, waat as de Mensch dach en droole- che Quantes, moirées esô, oowes aanescht, elo desen, derno deen. Den 28. daat wroor en Daag, dee virun allen seng zwee Gesuchter haat, moir- ges e frôh't, zum kranklaachen, oowes e schmot- zecht, e motzecht, zum enllaafen, zum verauen. Do woore Leit, dé héch de Kap hu gedrohen, wé an engem eise Koll, agcspazéert sin ob d Staadthaus, a bei d'Kescht sech gestallt, wö d'Stemme sollten aageloigt gin, mat Papeicr a Krayong an der Hand, mat ènger héchgeléherter Min, am Schneppel wé deen aller fei gcfiizten Complimen- teschncider. Ob dem Gesiicbt lioit sech d Zelric- denheet vurn Hierz, an d'Hoffnong als Landstand an de Saal emool ze trièden, an d'Koimer obze- kléren mat der Kièrtz vurn Verstand a mat der Flambeau vun der Pifegkeet, ofgespigelt; em dé Kescht, (poétesh die Wahlurne) dé gespaart woor, net versiigelt, slongen se ze waachen, a wé de Geitzhalz seng stepsech Deiterchcr zièhlt, so hun se d'Steinmen sech obnotéert, dat net sollt èng Fautelerei geschehen; gelt si sohen: trau jider èngem, ma kèngem ze vill, dé Herre vun der Zort; si sin an hirem Recht gewièscht, dat as d'Woirècht, an no dem Schall vun der Klack hun si gehandelt, an si wooren sö sicher dat si et géwe packen, wé zwee mool zwee as véer. A wiirklech gong et och gut, bis et net me gut gong, an dat woor am haalwer sechs oowes. Bis dohin boit et gut gepenkt op der Klack, oower neinmen an ènger Section, daatheescht, dé aaner Stemmen an denn aanre Sectionen dé hun net mé gestemmt wé dé bekannt Partei, dé sech den Nohn kathölesch get, as wa mer net all, bis ob e klängen Deel, kathölesch wièren, et sö giére gesin hätt. Ons Leid vun de baussen, dat müssen dach schlecht Kathölike sin, dé hun denen an der Staadt hir Spilchen verdoirwen; a wé nier du d Stemmen lioit gezièhlt, waat goiwen du vun decnen bekannten Heere Gesuchter geschniedcn, mer set et wièr sum Moolen gewièscht, do kommen der 4 eraus, dé se léwer hätten dobanne gesin, 4 liberaler, dat beseht no dem „Luxemburger Wort", 4 Kötzer, Feind vun der Kirch, a lauter sö Sclnnechlereien, womat daat Blaad da gewélmlech dé resonable a röheg Kreschten be- éhert. No deenen 4 stöngen op der Lescht nach fenef Heeren graad vun der nernlechter Meenong, an du keim eréscht d'Geienaamecht vun deenen dé ob ènger klènger Lescht, ennerschriiven, das katholische Wahleomité, wé verlebe Woir aus engem Haus zum aanre gedrohen wooren gin, fir dé alt vurn Prièdechstull moinech Wiirtchen erow geposaunt as gin, a fir dé Stemmziedeln geschmolt, gcsclimiid a gebaakt, a bei de Poirte vun der Staad ausgedeelt si gin. Wé dé nun daat gesoigen, du deichten sé: Mordièn, mir müssen dach dLeppen nach net hènke loosen; an tenescht an tièwescht, bons enne bons oiwen göng et eraus, fir bei dem Ballolage nach de fenef vun hiirer Klik durchze- sètzen. Wat goiw do geschwaat, a gejaut, a ge- laaf, a geroost; dausend Fièdere wooren a Be- wegong, dausend Bén Papeier goiwen a Stecker gerasst, an dé fenef vun den zeugen drob gekneipt. Wé et nun aus woor mat Steppein, mat gratis drenken an ièssen, du göng et crem bei d'Kescht, graad wé moirges, mat der differenz, dat de Gesuchter net graad mé dé nemmelecht wooren, waat dann leicht ze begreifen woor, si haaten èng erwescht, dé net vu Stréh woor. An du goif erem geziehlt, an obgekreid, neen obge- krayongt, ('tas nei). an ob eemool, as war et e Fluch, keimen dé fenef éschter eraus; do, du woor ail Mé fir neischt gewièscht; a waat woor du? Do contraire vu moirges. OOWES. Moirges woor et klooer, oowes woor et deisch- ter. Auserneen sin se gerannt, wé wann de Wand se hätt verdriiwen, an si hun d'Blaad gehetzt, wé wann si net do wière gewünscht. Tas och wiirklech ze vill haart fir se erow gaangen. Keen, keen enzegen, t'woor fir an e Koirf ze rennen, fir aus dem Heischen ze kommen, nié wen de Verstand ze gerooden; daat löscht as moinchem vun Innen ganz liicht. Nun de Schloss vun allem deem, daat as: Eng laangeg Not fir Wein, Béer, Haara a Brood oder Koch, an e sögoir Bond; e klèngen Eifer an der Sél, an e grosse Spott an der Gaass; èng be- dru'hen Hoffnong, erem erow missen ze sprangen vun der héger Leeder ob dé mer obgeklommen as, an èng Léher aus dem aale Sprechwuurt. Schöster bleiw bei dengem Leescht. Herr Redacter, setzt mer e wéneg dé poir Reihen an eer Zeidong, wan ièch gelift, dat moin- cher een sech mat der Noiss kann heilen, an daat aanert Sprechwuurt ka behièrzegen fir en aaner Mool: En Ièsel stésst sech nemmen eemool un e Steen, Ech sohen ièch mei bon jour. Een, deen no hoit gekukt, Wé et den 28. September gangen ass. (Eingesandt.)