Om Bour.
D'Wäschfra., 1870-08-13 00:00:00

Om Bour. D'Mimi. — Der Deiwenkcr wccsz fir \v:it ass de liaut nccsz i.bsèns eng Schmillche merhs. De Péteiche wor dach meng Seel lang genoch bei der geschter Owent, fir dass de de Muorfje kenns èng âner Fiselemin opsèlzen. D'Kètté (schwètzt mat sech sei vre rj. — Hält ech mci Lièwe gn.luocht dass et csu weit kennt kommen! — Den ÎVatioiialliâsz ass èppes Fiérchterleclies! D'Mimi.— Wàt tuddels de do? D'Kètté — Ech mengt, Mimi, et géf een an desen Zeiten de Courage verléere fir ze totzen. A wann der mech trauereg gesit, dann liiinn ech meng Ursachen, well dir wesst janz gnl, dass ech gewint sin, t'Wèlt em d'Oeren ze schloen, an dass et fauschtendeck komme muss, wann èppes mech imprèssionnèere soll, D'Mimi,— Gesei, gesei! — Do liât de Péterche mer ièwel versichert, da wärs Owes beim Lichtcsclu-in eso tendre — esô schmantech — — — — D'Kètté (an enger Koserei). — Dàt elo huot de Péterchen net gesot, oder ech kratzen em d'Aen ans! Mengen dann dé doniin Mânsleit et léch engem vill un hinnen. De beichten as« kee Schutz Policier wiért! — Mais ce n'est pas de cela qu'il s'agit. D'Mimi. — Da Schweiz, ech setzen op Kuolen. D'Kètté. — Da mächt dass der de Lepp net verbrennt. — Enfin, voici l'affaire. Dir wesst dass se sech zu Saarbrccke geklappt hun — dass et èng Freet wor! Der Deiwel sosz am Spichercr liièreg an en huot sech d'Pantz gehàle vu Lachen. AVé dàt hei zu Lctzchureg bekannt gof, du hun htrer en èttelech d'Kàpp zesummcgestrèckt a «ech gefrot : nSi nous allions là-bas donner un coup de main?«— Mettes ko m du èng Dépêche vu Saarbrecken wt'iann ass Doclcren, Apleklcr, Cbarpi un all der Schenner gefrol gof. Du wor nu kènges Bleiwes mé. Zeng Doctere», den Docter Éss un der Spetz, — den llär Paul Eyschen, dir wesst, dé jungen Deputierten, — den HärGraas, de Commedant vun de Pompiéen ans der Uowcrstâdt — en èttlech Aptektcr* Stodènten a Commerzanten, enfin, hlrer e Stecker fennef an zwanzeg, fuore mat èngem Extratrain bes no M :isserbelleg — requeréeren sich do e Leederwon a fuorcn domat bes no Tréer. Dir kennt wuol denke wât dé gestückelt si gin, an dass et spot au der Rtiocht wor, wé se no Tréer kämen. Si hun du gleich den llcepslc vun der Stadt aus dem Schlot opgcklappt an hirn hir Dengschter »gebunden. Et schengt deen Här wor grat aus dem éscl, te Schlot opgereselt gin, nodeem dass en sech dé lès cht zwén Deeg wé e Perd ugestréngt liât, — an et schengt och ass wann dàt èng privat Dépêche gewitscht war, dé no Letzclmreg kommt wor, dann den llär Präsident wosst neischt dervun an e sot deenen Haren dât och. De woren du och eng Grimme! schockte«, esù rci eveert ze gin, — hernocher, wé se sech ièwel explicéert baten , du göf den Här Regirongs-Präsident voller Frenllechkeet, en huot sech bei deenen liäre bedankt a gesot d'Docteren an d'Aptekter (lé wäre wellkoniuim , mais soss wäre Lei! genoch do. Du wor et du gut. Et göf du nach an èngem Itotèll e Glas Béer gedronkt, au do schengt et, als wann irgend èng Trcesch Lorop , mat ènger grosser Maul, sech erausgelosst hat, iwert d'Letzeburger ze spotten,— elo keinen se d'Daumc strecken, — sc keinen iiemmc weil och Franzosen do wären, — an e lauter dèss. Dé Hären hun dât halle! schwètze geloszt an den âneren Dag goiiffen d'Docteren »o Saarlirecke , wo fellcch Arbecht wor. Dir hält solle gesin, wàt sc do empfange göfen. Zweespiinnecli sin se gefuor gin,— dàt beseht an den Hoièlle wor fir s!,— enfin, se giife recevéert ewé Engelen!— An trotzdeem göf du den âner Da:» bei an der Stadt gemault, ass wann een deenen Hären èng Réception gemacht hält, ass wé èngem Hont an èngem Spill Keelen. D'Mimi. — Majo, Kette, du weesz jo wuol, dass de Tréesch ons âner Letzeburger  mat èngem schielen A a betruocblen an elo sclio mengen , si hätten ons am Sâck, an et geug ons net gut gocn , wann do de Krich verbei war an d'Preisen hätte gewonnt! — D'Kètté. — Kernondikass ! Mengen dann dé dorn m Kafiesjeltzerten, d'Preisen wäre gèllecht Vé! Sinn dann dé ilärcu uel daorkommt , als Menschen , tir ancre Menschen, dé élèndcch nm Schlachtfeld verschmiiochlen , Hellet' ze breiigen? —An esö Lei! soll cc schlecht reccvéeren?— Bon Dieu de Seine et Marne ! Ech weesi mé ass wé en dôdcclit Sehof. E«h wcesz dass dé Initiative vun de Letzehurger se 150 Prorént an den Aen vun Deitschland relevéert huot! An dût wcllt vill soen. Ziimol elo! — D'Mimi. — Ech hâlen dàt gut dass dé 11äre Preisen enchanteert woren, Wé ons Docteren duorköme fir ze hèllefen; mais ob dât ons vill notze kann, dass mer am Estini vun Deitschland geklommc sin D'Kètté. — Och Mimi . dàt elo verslil dir net , an ech kann ièch dât och net begreiflech machen. Fir elo mengen ech nemniei: >iâi clei , dass et emmer besser ass, wann cc mat sengen i\o;ier »»„t '-"rend ass, aplâtz a couteaux tirés, an dann ass nach dàt clei ze observéeren. D'Mimi. — An dât war? D'Kètté (lacht ganz neischnotzeg!. — Majo , Mimi, bei esö Gelcenhceten füllt all hei an do DMim. — Wàt .01l da fâleu? D'Kètté. — Et fällt alt hei an do e Geelche fir desen oder deen of ! — D'Mimi. — Du huos ièwel den affronléertste Monnt vum lérdbnndem! — Da mèngs du dé Häre wären neinmen duor gânge fir e Geeichen ze kreen? D'Kètté. — Och neen, Mimi, dât ass nemme mci Spâsz. An iwregens hun ech ièch nemme vun der ganzer Affir gcschwàt, fir ièch ze beweisen, dass mer an der Stâdt emmer iné l.eil hun, dé nemmen Alles opsiche fir gent d'Preise lasszeschloen, als mer der hun, dé no dèr Proclamation handelen ,dé vum Conseil communal ausgeet. D'Mimi. — Dât as« net Rècht. D'Kètté. — Pardiê!!