Om Bour.
D'Wäschfra., 1870-10-15 00:00:00

Om Bour. D'Kètté. — Enfin, Mimi, c Fait deen net ze contèstéercn ass, dât ass ass d'Letzeburger e Gleck hun ewé d' D'Mimi. — Gesei, gesei, an du gess elo eréscht vun der Meenonk - Dât hun ech âl Tolz , wé's de mech nèrns, schons am Güter Joer'eduorht a gesot. Jo, mir hu Gleck, a mir verdengen et och ; da mir um dach nach lieligiôn , an duorfir wèrd d'l'réschterin vun de Bedribben, d'Patréneacfa vun onsen, Land, ons och net verloszcn. Uircr FirsprJcb bei onser Härgolt Im mer et ganz eléng ze verdanken, dass mer i,ch net preisesch sin, an ech holten, si vvèrd ons och nach an der Zufonft an lure gnädechc Scholz huolcn, fir dass mer dach verschont bliiwe vu Krich an Hungersnot, a Pèschtilènz! D'Kètté. — Ainsi soit-il. Wann onse Paschtôer emol stierst, oder e jet versât, da proposécren ech ièch , Mimi, lir en ze remplaciieren, dann dir Schweiz! wé den Abrahame a Santa Clara! —Dàt hfitt ech mci Licwen net bei ièch gesteht! D'Mimi. — Ech hun och esö geduocht ! A fir crem op onsen Tiscur ze lvO.'lilliru : i.u-n- • a • , -•■ . Ech froen <icch dàt aus dèr Urs&cb , well ech weesz , dass du neischt op der Muttergoltes hir Firsprflch gess, dann du liass jo dem Autekrescht sei Kit. — Haut weesz ech och fir wât dass du enimer esö gier d'Gezeis« a Münchens dréss. Dât ass joden llccpslei-vun der Freimauerei, obschon« dass en esô oft main llär Breisdorff am Knuodelcrgart spazéere geet. Ech hat alt geduocht, den liiir Breisdorff, deen esö e vergâchcloclie Monnt huot, dcc briècht et »m Enn ièwel nach esô weit, lir den liiir München an de Sehôss vun der afliinseeliginachender Ktrech zcrecU ze teeren, — et schengt mer ower, ass »arm e kiesigen Heckelchen — — — D'Kètté. — Du tout, Mimi! — Wnt den Här BreisdoriT ecmol gepackt huot, dàt lésst en net me fuoreu ! Abwarten und Thee trinken, soen d'Preisen. D'Mimi. — Ech mnss ièch soc , .loffer Kètté, unis der ewèll eeschtelech preisesch Tèmboen am Kapp léert. An de! Pétorchen dès nämmelechte gleichen. Wann de en am Slanimené en hâlwe Liter Wein heescht, da seet en net: "Ech hält gièr èng Schippchen«, ewé all éerleche Mensch soc géf, — och neen, da seet hièn : »Ech hält gièr c i-QiiarU Aalen». —. A wann en dann seng Schappen am Lei! huot, da seet en net am Forigocn : »Ben soir, dir Hären«, oder : i-Gudden Owent, alleguort«, och neen, da inecht en esô èng Enneroffizéesch Neip an e seet: »Mahlleite, mais dàt mat esô èngem niderlräclitcche preiseschen Accent, dass et fir des drei Deiwels ze gin ass. Hält een sei Lièwe geduocht, dass zlvec Stackklausencr esô preisesch kennte gin ? — D'Kètté. — Mon Dieu, Mimi, dir get ;ll Dâg nié topech, a wann dàt esô rrun dauert, da gel et mir Angscht. Wann ê mengt poli witr preisesch t;) sentit, dann ass et èntwecder e Mensch, dcc mech net versteet oder net v'erstoe wt lit, A wièm ech net gefâlen, dcc ka mech op der Gàss goe loszen. Ech hun no kèngcm neischt ze froen, dann ech hu meng Schank. A wiè mengt de Péterche war preisesch, dàt kann neinmen en Dulles sin , deen seng Flnuscreicn ne! versteet. Mais assez de ça. Wann onser Härgolt an de Brcis'.'orli' et kèngein gerecht kenne machen, WÔ der Deiwel soll ech dann dt fierdeeh breiigen? D'Mimi. — Du solls cii in afTrotitéerte Monnt hâicn an d'Leit net esô èxteren, wann» de jo weesz, dass sc der et vertwele». D'Kètté. — Ecoutez. Mimi; tuez-moi alors de suite et qne cela finisse. Wa meng Schnabbel emol net mé geet da — gin ech och net nié. Tenez-vous le pour dit. —Et pour en revenir à nos moulons, ech bâl ièch clo i'cescht jo gesot, onst Land liait eu Ileedegleek. D'Mimi. — Eja, mais bis elo huos de dech nach net ausgedcitseht. D'Kètté. —Eh bien , Mimi, da spânt èr Deren op : Iwer acht Dccg ass onse i'icn/. Ilaré erem an der Stadt. D'Mimi. — A wât soll dàt dann — D'Kètté. — Gitfei, gesei, an dir verslit dàt net? — D'Mimi. — Ech MUSS gestern, dass ech ■ — D'Kètté. — Dass der èng à! Tulcpant sit, da soss geft der wessen, das. onse Frenz Ilaré gut Nouvelle lir onst Land matbrengt. D'Mimi. - A wé soll een dann doraus , dass de Prenz Haré crem kernt, „blesse missen , dass e gut Nouvelle matbrengt ? — Ech mengt alt do Krich war nach uet esö no um Eiui — — — D'Kètté — Wàt leit ons un hirem Gekrichs! Noos n'avons rien a y voir. \„ dass den Haré gut Nouvelle matbrengt, dès kennt der sicher lin, "da soss kern bien net, dann et deng hun vill ■• >«"» <■' °« Letzeburger Chagrcug ze machen. . D'Mimi. - A la bonne ère, Kètté; wann ech dech esô sehwètzeu beeren, da bass de neesz mci Kant. D'Kètté. — Dàt mecht mer e seh eut Been. ,».. , . .., . .>...„. a., -i-, 1.-..H.:, .îo..- de Prenz et fiérdeeli briiocht bail, fir — — — D'Kètté. — Zut! Dât si Staatsgeheimnisse. — Pouah! — Mais dir wrs.it wuol, dass dem âlen llär llubeity aus der Chambre des Députés neischt verheemleebt get, an dass en Ailes weesz. Eli bien, dien huot mir gesot, mir kennten alleguort frô sin , dass mer onsen ireie Prenz liai» hätten, an dass hiè mat doni russesche Keeset Famillech war. Et war nach net lang, du wa, en no St. Pétesehburcrh gewitscht fir de Keeser ze froen, wé et nu mal dem Letzeburger Land geng, wann de brich vorbei war, i» deen hält em du geantwert: «Mci léwen llr.rc , gé -rôech heem, a lee dci Kapp a Ko. Ech ha Letzebureeh geholles! neontral machen, an ech frièsse mci Wùrt net. Vu Frankereich an Italien i-liut dir neischt ze fièrechlen , a mat Preisen schwitzen ech e Wirtnchen, wann et seng Hand no Letzebureeh ausstreckt.a Du wor nun onse Prenz Ilaré esô gleckiech ass wé Ol.ser Härgotl, a fir ons dé "ut Nouvel] ze bringen, duorfir kernt en elo erîwer. D'Mimi. ■— Kuck, Kètté, wann ddt woer ass, wàl's du elo verzins, dann danken ech onser heeleeher Mutler Gottes op de blosse Knée fir dé Gnod, dé se ons erweist. D'Kètté. — Indien, Mimi, cdi nièngl lie! war neiseli! ze Mu llergo Hessen ! Dem Prenz Ilaré musse mer danken. A losst e kommen! — Vous allez voir quelle réception nous lui ferons ! — Vive nous ! Tonnerre ! ! —