Offenes Sendschreiben der ehrsamen Jungfer Kètté, von der Genoffenschaft der Waschweiber, an die Redaction der „Trierschen Volkszeitung".
D'Wäschfra., 1870-08-27 00:00:00

Offenes Sendschreiben der ehrsamen Jungfer Kètté, von der Genoffenschaft der Waschweiber, an die Redaction der „Trierschen Volkszeitung". Arn Déergàrt (Clausen), de 25. August 1870. Här Redactèr, Eeîi muss nach ewèll lachen, dass ech domm Totz ièch propperen sujet mat «Här» titeléeren , da fir mat èngem Miwel ass wé dir ce sit, ze schwètzcn, duorfir brauch ce mortjess kèng Hènsehen unzedun, geSchweichs dann e fresche Book. Mengt dir vleicht, mein Allerbèschten , weil dir e geleerten Här kennt sin , wann der e besselelie nié Manéeren hält, oder «savoir-vivre», wé de Französ seet, — meng dir duorfir wäre mir Letzebürger alleguort a kallefèll agelionncn, an dir kennt ons iwer de .Monnt fuoren mat ère knaschteche Correspondènzpdten ? Hon Dien de Seine et Marne! Wàtfir Leis hun dé zwén Ariikclen iwert geschriwen , dé an èrem Blàt vum 18. deses Monis figuréeren? — Wann der en Ilièrz am Leif luit, dann nènnt mer se ! — Sot mer wièn et ass! — Kuckt, ech sin nemmen e Frâmensch ; mais je leur mangerai la rate! ■— Ech kràtzeji en d'Aen nus ! An dir, Här Redaktcr, dir dacht och neischt, da soss hätt dir kèng esö Niderträchtegkeeten an èrt Blàt opgehollt! — Esö ass dal elo ! — Tiens, tiens, da si mer ewèll èng Nation vu Bâschterten, bornéert Svjéen, hallef Barbaren unné Éducation , unné Manéeren! Kièrelen, dé net loièrt «f« dans civiliséert Leu sech cm se bekenvmeren! — Lompepâck, Cujongen! — Est-ce tout? — Merci du peu. A nous deux maintenant! Mais tenez ferme ou je vous démolirai la frimousse! — Bàsclitcite si mir?? Mais sot emol, mci lé l'en Här, wiè kann da mé vu Bàschterte verzièlen ass wé dé Stàdt wd èrt Blàt gedreckt gel? — Schlot d'Geschicht op an da leet d'il aml op d'Hièrz — wann der cent but. — Wa mir duorfir Bàschterte sin , weil unné dass mer et wessen , unné dass mer ons Rechenschaft dovun ollée kennen , ons Sympathie mé zum Frankreich hi penchéeren ass wé zu Preisen ; wa mer duorfir Bàschterte sin, weil ons Hîèrzer lir e Yollek schloen, dât d't.encrositét, d'Civilisatiön an dé sross Principe vun 178' J represontéert ; wa mer duorfir Bàschterte sin, weil mer de Militarismus vu Preise fièreclitcn an hirt Junkerthum aßhorréeren; a wa mer zu gudder Lèscht duorfir Bàschterte sin, weil mer wceder zu Frankreich nach zu Preise welle gehéeren, mais bleiwe welle wât mer sin, — cli bien ! dann nènnt ons Bâschterten, — veruoclit ons, qu'est-ce que ça nous fait? — Mir si mé gleckelech mat onser Autonomie, oder orner »Sâchlechkeet», wé den Här Ingénieur Sivering seet, a mat onsem Brenz Jlare. ass wé dir mat «rem Kinneck an d'Franzose mat hirem Napoléon;/. A «misérabel Kièrelen», «Elende», wäre mer», seet ère Correspondent. Tiens, c'est cocasse. — Wann d'Wèlt vu lauter esö miserabel Kièrele peupléerl war, da sléng et besser cm d'Menseblicet ! — Ecoutez plutôt, wàt dé « Elènde» moclicn ,wé Deitschlahd a Frankreich hir Feit op t'Sehluoclitbank geleert hun. Den 20. Juillet huot sech hei zu Letzebureeh ennert de Bâschterten aus der Chambre, aus dem Conseil d'Etat, onsem Här Bescbof, qrisem Majöer-Commandant, onsem Gemèngerot, onsem Districts-Gommissair an onsem Collège médical è Comité central de secours fir verwonnt Zaldoten, etséf Preis oder Französ, forméert. Dé Bâschterten aus der Hâpstâdt hun séch gleich dru gin an en Appel un t'Bàsehterten aus dem ganze Fant gemacht! Dir wesst, llär Redacter, un all dé miserabel llonn, dé Cujongeri dé am letzebürger Fant wurmen. Kuckt, Här Bedactèr, dàt sin drolecli miserabel Bonn am letzhnrger Fant! Iwerall an all Uortschâft hun sech Focalcomilée forméert, fir Fengcnt; kleeder, Stremp, wellen Decken, Verband, Charpie, lèssekaseht, Wein, Branntewein, Cigaren, Tuback, Thé, Café, Zocker, Gebcesz a Geld opzerâfen an un de Comité central ze sehecken. Eh lien ! dé Collecten dé énnert de Bàscltterten vum letzebürger Fant gemacht si gin, bei!roc bes haut 40,700 Frang boor Geld an iwert 50,000 Fiant» secours en nature. A mir sin eréscht am Ffank vun der Affaire. De Spillmann ass nach net bezuolt. D'Schölkanner am ganze Fant hu Charpie gerappt, gefleckt a gestreckt. D'Damcn aus der Stadt an aus de grosse Flecken hu gearbecht Muorgcns a Mettechs fir dift Gezei an t'Kei ze setzen, —de Fèldwièwel Jung leert dé Magasengcr, dass et èng Frei ass, dàt kucken ze goen, an de Comité central ass de ganzen Dag op de Been. An dann ons Dokteren, ons Aptekter, ons Birger, ons Feit de bonne volonté ! Dàt sinn eréscht miserabel Kièrelen. De 7. Aug. kwuom eng Dépêche vu Saarbreekcn et sollt cc kommen, d'Elènd war net ze beschreiwen. Wât möchen nun dé Bâschterten! •— Gleich gongen siwen Dokteren an eng Mass Volontairen, enncr der Direction vum Deputécrten, dem Här Paul Eysehen dohin. De Comité huot immédiatement 41 keschte mat all der Deiwel duor gescheckt. Den alleren Dag kwöm èng Demande vum Bcgirongs-Présidènt vun Tréer. — «Dajee alt», soten sech dé Bâschterten! An den Här Alphonse München gong du duor mal 550 Hièmer an eng ganz Kescht voll Gebces an ètcèttera. Hernocher göf zu Tréer vun deene gebilte Feit gesot, « mer hätten onst säuert Gebces sei wer ièsse kennen ! » —■ Enlin ! — Ons Doktere blöfen 8 Deeg zu Saarbreekcn. De 16. August, wé zu Melz d'Feit ewé Schnéllacken gefallt sin, du gong den Här Président Toutseh mal 8 Dokteren, 8 Volontairen a (> Geeschtlech dohin. Si hâte 24 Keschte mat Sache matgehollt. Duomogöfen ons Bâschterten no Sarrelouis gern lit, Den Här Eysehen guong alt neesz duor mal 7 Dockteren, 7 Volontairen, 5 Gceschtelech an 18 Késchten mat albler deiwel. Wé dé zu Sarrelouis fièrdech woren, du senn se no Ars weider gezuen, an do sinn se nach haut. Den 18. huot dé Colon n vum Här Tonisch neie Secours geheescht. Gleich gong den Här Heyard t, juge d'instruction mat 2 Dokteren, zwén Aiden an 10 Keschten op de Wee. Si konnten ièwel net bes duor kommen. Du hun se wéuechstens d'Keschten zu Diedenhöven gelost. Den 20. wé se hei zu Letzebureeh gewuor si gin, dass d'Elènd esö gross op de Schlachtfelder bei Melz war , du ass dé Expédition vum Här Heyardt gleich mat 43 Keschten iwer Sarrelouis no Ars dirigéert gin, — èng zweet, ennert der Direction vum Här Juge Fonek mat zwén Dokteren, zwén Aiden a 40 Keschten gong no Melz. No Bt»Wendel sin 12 Keschte kommt. — D'Spedol zu Dillingen huot en Dokter mat sengern Aide krit, A frot emol dé Bâschterten. wé se geliéft hun, a wât (ir Strabalzen ass se hu misst mal machen ! — Et huot ièwel keen sech beklol ! — Mais, — assez de cela. Dé lenk Hand soll zwar net wessen, wàt dé recht mecht; mais weil ère Correspondent drop ausgeet, fir ons am ganzen Dcilschland un de pilori ze stellen, duorfir hun ech als letzebürger Meetehe misst mat der Farw eraus kommen. — « Mir holen drop dàt ze bleiwe wàt mer sin, a mir tlitnn onst Mtgelechst /ir ons Pfliehten als neutrale Stàt ze crfcllcn. » Et ka keen e ganzt Fant responsable machen , fir e puor Jeilzliäls, dé net. wesse wàt se schwätzen, et quant à ce qui est des sympathies,—dame Monsieur: L amour ne se commande pas !— De Letzebürger ass am ganzen Deitschland respèctéert, da wann en an dAusland geet dann huot en och de Spôn bei sech an e brauch kèngem senger. Mir sin nun émoi un d'Freiheet gewinnt, — ons Faut produeéert genoch, fir ons ze ernièren, — ons Industrie siebt hîres Gleichen, an ons Baucrc sin Hären. Wàt well der mé hun? Dât ka weder Frankreich nach Preisen ons bidden an duorfir hu mer verflucht wen ech Loscht ons Autonomie an d'Schanz ze schéssen. Iwreges, Här Redaktèr, wessen se zu Berlin ganz gut, wé mer hei gesennt sin an ons Conduite vis-a-vis vun de Blésséurten huot den Accueil font, deen ons Sacrificen mériiéeren ; A nu git a sot ère Corrcspondènten dàt : Wann se è Fonke vun Eeregefill hun, da müssen sc an de Buodem krauchen. Fi donc! Bon jour, llär Rcdaetèr, an neischt fir onggnt D'Kètté