Om Bour.
D'Wäschfra., 1871-11-25 00:00:00

Om Bour. f)'Kètté. — Mimi, ech wor en Oonneschdeg arn Tribenal - - et wor fir sech dôd ze lachen ! D'Mimi. — A wr.nt as« da gesohlt ? l>'Kèlté. — All der Deiwel. — Entre antres wor och e Mann fir, dèn «i'IJoss vun der Escroquerie mu>z hun. DMimi. — Waat ass daat fir èppes? D'Kètté. — Enfin , de Spetzbôf gebuore musz °\r\. Stellt ièch emol vir, waat de kièrel gesticht haat.—En huot weder Hand nach Kand, a kec Schweistall dèn e sein nenne kann. D'Mimi. —An dobei ganz vil! Gèld nédeg. D'Kètté. — C'est ça, Mimi, vous y êtes parfaitement. A rod emol waat de Kièrel erduocht huot, fir zu Gèld ze kommen. D'Mimi. — E wèrd wuol gestuol hun. D'Kètté. —Du tout, Mimi, maintenant vous n'y êtes plus. D'Mimi. — Dann huot en et font. D'Kètté. — Och net, mais voici ce qu'il a fait. En ass hei drei INotäre gangen an en huot sech Geld ausbeztiole gelost. D'Mimi. — Ech mengen du vvells de Gèck mat mer machen ! Et ass mer ièwcl de Muorgen net èschtelech opgereimt fir opgezuen ze gin. D'Kètté. — Enfin, Mimi, ech soen ièch dass e bei 3 Notaeiegangen ass, an dasz den éschten em 2!>0 Fr., den zweeten ISO an den dretten em 100 Fr. gin huot. D'Mimi. — Ech mengt ièwcl alt, rnei Kand, dWotaire wären der kèng, dé esö melschgièweg mat de F rangen emgin, dann de méscht sin zu « Uättech » op d'Wèlt kommt. D'Kètté. — Eh bien, Mimi, malgré tout cela huot de Mann seng Dubbele krit an nach ewél Krâtzfész derbe,. D'Mimi. — A wé huot c sech dann ugeluost fir dé Notairsbeidelen opzekréen? D'Kètté. — En huot seng Lännereien an d'Steh gesaat. D'Mimi. — Mais wann ech dech gut verstauen haat, dann huos de mer jo gesot en hätt op der ganzer Welt neischt fir sei Kapp drop ze lèen. Wé kann en da Laennereien an d'Steh setzen, wann e kèng huot? D'Kètté. — Mon Dieu, Mimi, waat si der nach weit zereck! Et ass kèng Konscht Laennereien ze verkàfen wann een der huot, d'Konscht besteht doan der ze verkàfen, wann ec kèng huot. D'Mimi. — Hm ! hm ! ech verstiun nach emmer net, wé en dann zu dem Geld komme könnt. D'Kètté. — Rien de plus simple. Ech komme bei den Notaire Laval no INiderkuor. Bon jour, H. Notaire. — Ah, bonjour, mein Alen, waat brengt der Neis? Jang, so d'Lies soll eng Caraff Wein erop breiigen. — Oh merci, H. Notaire, ech.... — Fièrecht net, mei Prend, de Wengchen deet erem aie Mo gut. A waat hu mer dann ? — Kuckt, H. Notarius, ech hun e puor Keppecher Land — et a<s am Ganzen net vill — e Muorgener acht oder zeng —a weil ech mech ganz op de Commerce werfe well a Gèld brauch (D'Lies kernt mam Wein.) Ech verstin ièch, mei Fient, duofir géf der ièch dèr Stecker lasz mächen. Hei, drenkt emol ! D'Gesondheet ! A wivill hreicht der dann ? — Oh, ech breicht elo net vill, bcs no der Steh. E Franger 250.—Gewesz mei Frend, an liu der er Acte bei ièch? — Maneen, ech Schecken ièch se Muor mat èngem Expressen —etc. Enfin, Mimi, ech kennt ièch èng Sèche vun der roder Geesz draus machen ; kurzem, deu Notaire Laval huot 250 Erang geblecht. D'Mimi. — Daat musz ièwcl en Neischtnotz sin ! D'Kètté (làcht). Ech halen och, Mimi ! Den Notaire Laval en Neischtnotz ! D'Mimi. — Mais neen, neen, ech mengen de Mann, dèn en esô op d'A gedreckt huot. D'Kètté. — C'est une autre Paire de Manches. A fir crem op ons R<èd ze kommen , vuui Notaire Laval gong de Kièrel bei den Notaire Lessei no MondorIT. D'Mimi. — Jeses Mariai An do huot en ? D'Kètté. — Do huot en 150 Fr. krit. De Clerc, de grat dru wor Ness ze krecken, wollt en als Bièdeler zur Dir eraus werfen, d<! sot mei Bauer gleich daat cabaliste?cht Wûrt « Steh.» Vu Schrecken ;i s de Clerc bal an ènger Nosz ersteckt an den Notaire Lesscl, den n seiigem Cabinet Finte gespill, huot op èmol opgehalen. Eng Steh !?Hui ! D'Mimi. — Dann huot den IL Lessei ibOFr. gespaut? Nun, et deet dèm net vill. D'Kètté. — C'est égal, 't ass futang esô op d'A gedreckt ze gin. Vum Notaire Lessel gong en du nach bei den H. Majcrusno ■"" Duolem. D'Mimi. — Mei Gott a mein Huer, huot dann de Mann der Deiwei am Leif gchàt? D'Kètté. — Och neen , en haat d'deck Sue fir sei Lièwe gier. Ech kennen der Leit nach mé. Mais heim Notaire Majerns huot en nomme» 100 Fr. krit. DMimi. — A wé ass daat dann eraus kommt? D'Kètté — Meijo, Mimi, wé e kè Land haat, dû könnt e kèng Steh halen. Don Notaire Lessel haat d'Affiche schon drecke gelost. Si baten s'am Tribenal um Desch lcien. Waat ass do gelâcht gin. Wé en dé 5 Notaircn ugeschmièrt haat, gong en noh Hamm an en huot ènger Fra Wein verkàft, dèn en net haat, a 5 F rang Hareng op den Handel geholt. Et ass Schund dass de Mann net mam Langrand-Dumonceau bekannt wor, dèn htiett dé ongeresch Affaire mousséere gedoen. D'Mimi. — Ech hun och esô geduocht, jo ech hun och esô geduocht !