Om Bour. II
D'Wäschfra., 1877-03-03 00:00:00

Om Bour. II D'Ketté. Et ass fir ze lachen, wé dir 'l lèschter esô kenterlech könnt sin, d'Miderchen ze kréen vufi dem Biwer-Kaplon senge Sprengen. D'Mimi. 0 du verduorwent Kand ! Wann et hèscht iwer deng Hunnegmimmchen hièrzeschloen, da bass de bei der Hand , mais wanns de Nuots den Henni vun der Strosz besiehe gèsz... D'Ketté. Chut, Mimi, ne touchez pas à Henni ! D'Mimi. O du hlannt d'Kant! wann d'Hècke schwètze kennten ! D'Ketté. Da géfen se soen, dasz de Stippchen mci Stupp ass. DMimi. Hèss Meis ! Géh emol Owens bei de Schwcmmpull kucken , da geseis du wàt fir Preschen ass hièn quack , quack mecht. D'Ketté. Soit. Peu m'importe ob bien do quackt, wann hièn nemme bei mech tûte kcmmt. D'Mimi. O tempera, o mores ! D'Ketté. Kuckt, Mimi, et ass iéwd net esô uoreg, ewèl d'Musek dauert net esô lang, dasz en dem aner sein Strumènt zerreisse soll. Dir weszt, hièn erzielt mer emmer dé Biwer Neicikéten, an esô lang ewé dé daueren, blose mer zesuomen. D'Mimi. Wè gescheit ! Mais dann erop dermal, et wèrd wuol nammol iwer de Weissen vu Consduoref hièrgoen 1 D'Ketté. Vous avez pris le lièvre par le cou ! Wann et dem lèsel ze wuol ass, da geht en op d'Eis dar.zen ; esô geht et grad ma'm Biwer-Kaplon. No sengem éschte peccaluni long en èng Owensschôl un, an op sengem Programm stôngen zwé Fächer : de « Glaubegottfestlech » an « d'Zeng- Gebotl » dé de Profèsser-Kaplon an de de Repetitor Schôlméschter ône Boch docéert hun. D'Mimi. Ewé geléert ! Do musz en sciions Fisematènte matgemacht hun ! D"Kètlé. Mieux que ça), si kennen esôguor èng schottesch W aise op Biwerdeitsch danzen. Nu lauschten: Fir de <■< - sang ze verhenneren, seng Prôwen ze halen, wärt de Kaplon, bis de bleche Mienner kernen, an dû wor der Deiwel zujßock. Voici la comédie . [ d'Jongen : Guden Owend, Här Kaplon. de Kaploni: Ongeluode Gischt setzt é virun d'Dir. d'Jongen :\ Pardon, dir weszt, dasz um halwer àcht de Rôsekranz aus ass, an datons Stonn um 8 ugeht. de Kaplon : Wàt hu dir bei ze dun , dir Kommunisten, dir Bèlzebuben, dir Sataniteo? D'Jongen: Halte-là! duorlir si dir net gedangt, fir den Här hei ze spillen. De Kaplan: erbärmlichen Wichte! —doch, Vater, verzeih ihnen, denn sie wissen nicht, waS sie thun! De Schôlméschter : Amen. De Fi-lten : Zakertjess , lluelit dach nei esô ; et wasr vill besser, dir géft hém goen èr Prièdegt stodéeren vir e Sonndeg. De Fiep: Oder dein Kéttreng dl.évite liésen. De Batti: Oder d'En« hei d'Leil sein eken. vir ,I'Soue n "v ii m Libéra opzehièwen. |/A/i Toni: Oder d'>lcdcrcher ze l'roen, oh se och d'kirmcs op dem Concert woren. Den Theis: Oder op den Duxal kuke goen, wé de Mon ni i audftehteg d'Statiône biet. Di Kaplan: Bater, wenn es möglich ist, laß diesen Kelch an mir vorüber gehen, doch nicht dein, sondern mein Wille geschehe. De Schôlméschter : Parce nobis, Domine. D'Jongen : Haro sur les baudets ! D'Mimi. Hèleg Susanna, meng Patrcnesch ! ass dann d'Hèll zu Biwer ausgebarscht? Mais wé ass de Kaplon dann dervu ko,i mt? D'Ketté. O , wé d'Jongen esô gut Harmonika gespült hun, du zét hièn seng Flètschekàp op, crwescht de Schôlméschter ma'm Arem, an rondidour hopsassa gong e! zur Dir aus. Dèn Owend, Mimi, hàt zwô Mecken mat èngem Schlag dôdgeschloen : D'Owesschöl war brèckt, An de Kaplon erschreckt. D'Mimi. Mci Gott a mein Här ! t soll en ièwel soen esô en (leierleehc Kaplon kennt net eso vill Spektakel an der Weit machen !