Om Bour.
D'Wäschfra., 1878-09-14 00:00:00

Om Bour. D'Mimi. Mais so mer emol, wômat kann en «lech zefridde stellen ? geseilter Owend wor et ma'm Péterchen eléng op d'Féier gang« n , wéll dé Péterchen en;; Invitation krit bat vun der Harmonie, an esoguor fir «lech a mcch derbei, mais weil ech mein aie Plogéscht crem ucspirl hu' kommen, hun ech iéch eléng goe gelost, d'geléert Leit nennen dat éng Migrée, mais der Deiwel kann et hiiolen, ech well et hält en àner dat, ewéll ech géf cm et giér vergönnen. Ech hätt mcch och emol giér an «ièr Gesellschaft erem gedriwen, et sèt é jo: bei denen Alen ass è gui geliàlen, an dé âl Gesellschaften «lé wessen nach ewéll am bèschten, wât sc mäche sollen, soss hätten se sieher net un ons a rem Leit geduocht, fir ons se invitécren. Du Wbrs do gewiéscht an «lu hass nach m t zefriden, du nteehs e Gesicht ewé en lèsel, dén ennert en gern Drepsschlûg stét. Ass dir èppes iwer d'Liéwer gelàft oder huoi de Péterchen «lech am Stech gelost, oder huos de Seicht la pisserei gemacht? 't ass éppes net rlchteg, eraus mal der Farw, ech kann dech nei gesin eso motzen. D'h'itté. Och git mer ewèch, Mimi, ech och hu' mer e sellielie Fred verspracht, an et wor och vill Fred am Ufank, mais wé den D«nz am bèschte gangen ass, dû kwom en Agent de police ma'm Garde champêtre cran, dir Wesl wuol, Mimi, de ncien, dem Marenger sein Successeur, an sie baten zwo Dame bei sech. Sie setzen sech un dèn éschte bèschten Desch beim Danzsall, huolen de Leiden hir Plàtz an unné ze froen , enfin sie hun sech c Réélit zôgeschàt, wàt sic net baten. Dà a.-s dén Hiir, \vô se d'l'làtz àgehollt baten, sech bei den 11. President bckloe gàngen, an dén huot sech verwonnert se ze gesin do setzen, unné dass se gefrot baten, fir dirfen eràn ze kommen. D'Mimi. Hackertjcss. du dès è jo harschten mat «ler Abberzuol, dés de ons verzieh), ech mengen du verléers de Kapp. Dé Iläre Polizisten beten es«) vill «echt sech am Bèttendorff senger Brack opzehàlen an sech leschteg ze machen, ass wé «lé àner. D'Kelle. Du tout, Mimi, vous n'y êtes pas, dèn Dàg liât «lé Gesellschaft de Local vum Hiir BèttendorfT gelnnt a beim Il n Burgermèschter frei gefrot, fir no «ler Polizeiston n sich nach kennen ze amusée,en, wàt en och gestatt wor gin. Also baten <!é Hflre Polizisten kè Recht sech enner de Gesellschaft zc meschen unné firdrun unzcfroen, an ech gléwcn, wann se tigefrot halten an sie wären eléng gewiéscht, dann hall kè Mensch èppes dergénl gehuot, mais mat dene Fraleit «lé se hei sech beten, konnten sie op -kè Fall admèttcert gin, wéll dé Leit, dènen se d'Plàtz Millt baten, ri' gleich fortgingen, an t ass grad dat, Wôl de President es«) liés gemacht huot, ewéll en ass gleich hei se gàngen an en huot se héflerlech gefrot, op se invitéert wären. Awé se gesot hun nén, dû huot en se héfferlech gebièden eraus ze goen, mal de Wièrder, d'Gesèllsehaft méch hir Polizei sèlwer an sie breichten hirer net bis se gefrot oder gerufft géwen. Duorop hun se sech geweigert sech ze hièwen. Du ass den 11. President eraus gàngen, an der Mènonck den IL Commissaire de police op der Fôer ze begénen. Wé en en ower net gesin huot, ass en erem an de Local zreck gàngen, dû woren se ower fort. Ower dènkt iéch, Mimi, du kwômen se erem an sie brengen 2 Gendarme mat. Dû ass et nész ugângen, den H. President huot se aile véer opgefuordert, de Local ze verloszen. Dû huot de Brigadier sech geweigert an en huot gesot, hièn hält d'Missiùn do ze sin, wàt èng direct Insulte vir d'Gesèllsehaft wor. Duorop ass de gemènge Gendarem och free h gin, ower et huot kè Mensch him gcèntwert, weil et huot jidderen indignéert, esô èngem gemènge Mensch op seng Insolenzen ze cntwcren, ewéll sie hun sech heholl ewé Sèckdréher, mat lure Peiffen an Cigarren am Monn du rech de Sali spazéeren ze goen, wàt emol kè Membre vun der Gesellschaft sech erlabt huot ; ower wé et schéngt, wé den Här President eso fest opgetratt ass, du hu' sc d'Blàt gebolzt, mais sie baten dé sehe Höh gestéert. Dé mèscht Leit si' fort gàngen, enfin fir ons ail wor d'Frôd gebracht, ewèll ech liât mat Hann a Féss ze wièhren, dass de Péterchen net dra' geschloen huot, zemol wéll mer nemmen invitée« woren. Mais de Péterchen huot gesot, wann hièn am President oder am Comité senger Plàtz gewiéscht war, en hätt sech net kennen enthalen, an et wor och e Glcck dass «lé Hären méh Verstand a Bildong baten, soss war et gleich fièrdeg gewiéscht. Enfin den Dan/, ass crem ugângen, iéwel «lenkt iéch Mimi, eso gént èng Aver er 2 oder halver "> kwiimen se crem eran an du hun ech gesin dass dé lläre vum Comité d'il èrz op dem rechte Fleck setze hun, du hun se gleich «lonken d Musek ophalcn, an déclarée« d'Soirée wir aus, da' kennten dé lläre Gendarmen a Polizisten sech enn er sech amuséeren esô vill ewé sie wellten à leur aise ; mais eut verstin ech net, wé dé Leit sech kennen erlaben, d'Frèd vun ènger ganzer Gesellschaft ze stéeren, a' fir wàt, sie Werden dach wessen. dass hiren Deiigscht net doan bestét. d'Leit ze molésléeren, au contraire. D'Mimi. Ech hun och esô geduocht! — Wann sie hiren Dengseht op der Fôer gemacht hätten, aplâtz «lé rôheg Ilirger ze stéeren, da' wäre vlcicht éner Sachen net virkommt op der Fôer, weil e puor arme Leiden hir Keschlen eingebracht si' gin an en alles eraus geholll ass gin hannert lure Butecker; dat gesin se net. Mais, wé ech gebeert hun, hun hir Chef sc dichleg erdurech geholll, esô , «lass se sech et fir en âner Mol mièikcn , wâl se ze dun hun an hirer Dengschlzcit. Ech gin der ower och Bècht, Kelle, well «hl halls dach nemmen fir «l'Hécht vun «ler Birgersehaft.