Nr. 48.
Kirchlicher Anzeiger für die Diözese Luxemburg, 1878-06-15 00:00:00

Nr. 48. NICOLAUS ADAMES, EPISCOPUS LUXEMBURGENSIS Venerabili clero Diœcesis Luxemburgensis Salutem et Benedictionem a Domino. Nicolaus, Bevercndi ac dilecti in Christo Fratres! Jam audivistis gravissimum scandalum a sacerdote commissum, qui in clero Dicecesis nostrse, per longam annorum Seriem optima gavisus erat fama, et unanimiter propter zelum animarum et pietatem quam prse se ferebat, ab omnibus honorabatur. Ille ipse sacerdos de quo nunquam aliquid malum vel minus bonum mihi innotuerat, modo pro dolor! cecidit in abyssum criminis horrendi et nefandi quo Deum quam gravissime offendit et non solum suam ipsius famam, sed etiam totius cleri Luxemburgensis cujus membrum fuit, honorem maculavit, necnon, quod maxime dolendum est ac deplorandum, pusillis sum cur® concreditis gravissimo fuit scandalo. Qua re ad judicium criminale delata, ad carcerem diuturnum infelix merito damnatus est. Cujus quidem miserrimi casum ilagitiosissimum maxime dolens, sed pro officio meo curaturus, ne diutius statum ecclesiasticuin sacrilegiis deturpare gregemque fidelium scandalis devastare pergat , re mul- torum testium enarratione comprobata, ipso et capitulo meo audito eundem ab officio suo totaliter j. e. ab omni ordinum suorum exercitio et ab omni functione sacra, pnecipue a tremendo altaris sacrificio per- agendo, nec non ab omni jurisdictione ecclesiastica utcumque ei collata suspendere et a suo munere parochi-decani, quo fungebatur, deponere debui. Crimen hoc acimam meam tristitia implevit amarissima eo angustiore, quo graviora sunt mala inde provenientia et probabilius adhuc proventura. volet sancta mater Ecclesia, doletque universus clerus simul cum omnibus fidelibus, veris Ecclesiœ filiis; gaudent vero et exultant Ecclesiœ inimici, qui hodie prœsertim odio diabolico injurias et contumelias in eam conjicere student, et maxime lœtantur de Victoria, quam modo inimicus homo de infelice isto sacerdote reportavit. In hac acerbissima animas mess tristitia non possum, quin ad Vos, reverendi ac dilectissimi Fratres, me convertam, ac Vobis cor dis mei sensus, monita et proposita patefaciam. Vos omnes et singulos, quos eadem tristitia affligit, praesentium tenore monitos volo, ut mecum uniti, juxta illud s. Jacobi Apostoli „Tristatur aliquis vestrum oret", oretis atque in hoc remedio efficacissimo quœ- ratis consolationem et auxilium a Domino. Conjunctis itaque precibus et obsecrationibus humillimis ac pœ- nitentiœ operibus imminentem Dei iram placare studeamus, nec non Domini Nostri Jesu Christi miseri- cordiam per intercessions m beatissimœ Virginis Marias, Consolatricis Afilictorum, pro praevaricatore isto et pro omnibus nobis et animabus curas nostrse commissis implorare atque efflagitare contendamus, quatenus scandalum gravissimum modo patratum et mala exinde jain orta atque adhuc exoritura non tarn in per- niciem quam potius in salutem animarum per gratiam divinum, cui omnia sunt possibilia, convertantur. Certe enim ob sapientissimas, quss nos adhuc forsan ex parte latent, rationes, Deus hoc scandalum fieri permisit. In ter alla voluit hoc tristissimo et nunquam satis deplorando eventu efficere, ut nos omnes profundissima humilitate cognoscamus, perspectumque habeamus grave periculum, in quo omnes sine ex- ceptione versamur, quamdiu ambulamus in via hujus vitœ. Quis enim est, qui sibi non timeat, si vir et sacerdos, qui per triginta annos in vinea Domini cum honore, zelo et fructu laboraverat, tandem in dévia aberrans in barathrum turpissimi criminis inciderit, quo animarum pastor in lupum convertebitur ? Quam verum ergo illud verbum Apostoli: „Qui se existimat stare, videat ne cadat." (1. Cor. X. 12.) Humiliemur igitur coram Domino ex intimis animas nostrœ visceribus, et salutem nostram operemur cum metu et tremore, intime persuasi, neminem esse securum, nisi vigïlet continue, oretque sine inter- missione et fugiat pericula. Fugiendae sunt in specie occasiones, quibus periclitatur castitas sacerdotalis. Abstinendum est diligentissime ab omnibus, quœ adversantur huic virtuti angelicae, nec non ab ils quoque qua: contrarii vitii speciem tantum vel suspicionem provocant. Specialiter volumus, ut parochi aut eorum cooperatores cum pueris aut puellis instituendis sive examinandis pro admissions ad primam s. Commu- nionem nunquam soli cum solis conversentur, quia experientia tristissima in casu prœsenti testatur, exinde periculum proximum exortum esse. Inter prima certe et principaliora Cleri officia reputari debet cura diligentissima pro pueris et puellis informandis et religiöse educandis. Dises prœsertim temporibus modérais, quibus inimici hommes has partes a Divino Salvatore peculiariter Ecclesiœ demandatas eidem eripere et sibi vindicare ubique contendunt, Clerum nihil aliud antiquius habere oportet, quam ut in hoc munere accurate officio suo satisfaciat. Quod faciendo liaud unquam tarnen immemores simus tremendi illius effati quod Dominus noster ad Apostolos locutus est : „Qui scandalizaverit unum de pusillis istis qui in me credunt : expedit ei, ut mola asinaria „suspendatur in collo ejus, et demergatur in profundum maris. Vas mundo a scandalis! . . . Vas homini „illi per quem scandalum venit!" Matth. XVIII. 6 — 7 et seq. Provide igitur vigilemus et ambulemus coram Deo, et nunquam prœsumamus in nobis confidere , et pericula etsi leviora, quibus undique ab intra et ab extra circumdamur, contemnere : „Qui spernit modica, „paullatim decidet." Eccl. XIX. 1. Nonnisi in Deo sit collocata fiducia nostra, qui nunquam non adjuvat et protegit, nec derelinquit humiles et timentes Eum. Denique, Reverendi ac carissimi Fratres, ante omnia satagamus ut per vitœ sacerdotalis regulam quotidie bene observatam, per dignam et devotam tremendi Sacrificii oblationem, per quotidianam médita - tionam, lectionem spiritualem et Sanctissimi Sacramenti piam visitationem , per frequentem et sincerum confessionis sacramentalis usum, debitam Breviarii recitationem, quotidianum conscientiœ examen et annua exercitia spintualia, gratiam divinam, peccati horrorem in cordibus nostris servemus, quotidie in sanctitate sacerdotali proficere atque pietatem in Deum, salutis animarum zelum, cordis puritatem inagis ac magis fovere studeamus et in hoc studio perseveremus usque ad finem. Nam ante mortem nemo beatus. Qui autem perseveraverit usque in finem, hic sa! vus erit. Valete in Domino ! Datum Luxemburg» die 10. Junii 1878. Episc. Luxemburg.