bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
COVID-19-associated liver injury, role of drug therapy and management: a review
Authors: Iheanacho Chinonyerem O. , Enechukwu Okechukwu H. 
Published: November 2022

AbstractThe ongoing COVID-19 pandemic is known to affect several body organs, including the liver. This results from several factors such as direct effect of SARS-CoV-2 on the liver, side effects of drug therapy and pre-existing liver diseases. Drug-induced liver injury can result from a range of drugs used in the treatment of COVID-19 such as antiviral drugs, anti-inflammatory drugs, antibiotics, herbal medications and vaccines. Metabolism of most drugs occurs in the liver, and this leaves the liver at risk of medication-induced liver damage. Being among pathologies from the disease, COVID-19 liver injury presents with abnormally high liver-related enzymes, such as aspartate aminotransferase, alanine aminotransferase, alkaline phosphate (ALP), and gamma-glutamyl transferase. It is reversible, generally not severe and occurs more mildly in children. However, COVID-19-associated liver injury is worsened by chronic liver diseases and vice versa. There is a high risk of abnormal ALT and AST, in-hospital liver injury and prolonged SARS-CoV-2 shedding in COVID-19 patients with previously existing metabolic-associated fatty liver disease. COVID-19-associated liver injury also appears to be severe and significantly associated with life-threatening COVID-19 and mortality in persons with a history of liver transplant. Where necessary, only supportive management is usually indicated. This paper evaluates the aetiology, clinical and laboratory features, occurrence and management of COVID-19-associated liver injury. It also elaborated on the role of drug therapy in the development of COVID-19 liver injury.
Serum cystatin C is an early renal dysfunction biomarker in patients with hepatitis C virus
Authors: Assem Nagwa Mohamed , Mohammed Amany Ibrahim , Barry Hamed Mohamed Abdel , El Sayed Ibrahim El Tantawy , Elmadbouh Ibrahim 
Published: November 2022

Abstract
Background
Hepatitis C virus (HCV) may induce extrahepatic manifestations as acute or chronic renal dysfunction. The aim was to evaluate the diagnostic role of some biomarkers as cystatin C, cryoglobulins, rheumatoid factor (RF), and complement C3 for extrahepatic renal affection in newly diagnosed patients with HCV infection.

Methods
Blood and urine were collected from randomized individuals screened for new HCV infection (n=400). The studied populations were divided into 3 groups: control group I: thirty healthy individuals not suffering from either liver or kidney diseases, group IIa: thirty HCV patients who have positive HCV antibody test but showed negative PCR test, and group IIb: thirty HCV patients who showed positive results for both HCV antibody and PCR tests.

Results
In HCV group IIb, levels of serum total bilirubin, AST and ALT, and urine albumin/creatinine ratio were increased whereas serum albumin and creatinine clearance were decreased versus other groups. However, the levels of blood urea nitrogen and serum creatinine were still within the normal range in all groups. In HCV group IIb, cystatin C, cryoglobulins, and RF levels were increased; meanwhile, serum creatinine/cystatin C ratio and complement 3 levels were decreased compared to the other groups. HCV-infected patients significantly had higher serum cystatin C (>1.24 mg/L, P<0.001) and lower creatinine/cystatin C ratio (<70.1μMol/mg, P=0.002), and cystatin C was significantly correlated with liver and kidney parameters.

Conclusion
High serum cystatin C and low creatinine/cystatin C ratio may be early indicators of mild renal dysfunction with normal serum levels of creatinine in HCV-infected individuals.
Capillary pressure equilibrium theory mapping of 4D seismic inversion results to predict saturation in a gas-water system
Authors: Sengupta Moumita , Ghosh Ranjana , Sen Amrita , Maiti Saumen 
Published: November 2022

Understanding the effect of fluid concentration in rocks is crucial to characterize a hydrocarbon reservoir. Monitoring of fluid concentration specifically becomes challenging during a sequestration/enhanced oil recovery program because the objective is to understand the amount of initial fluid replaced by liquid/gas injection and identify the probability of leakage with time. The prior assumption of uniform or patchy type of distribution of gas in a rock-physics theory leads to large uncertainty in the prediction of saturation. As a result, we have used the capillary pressure equilibrium theory (CPET) for creating a reservoir model that matches the physics of capillary-induced fluid invasion and avoids the uncertainty related to the type of distribution of gas in pores. We create a CPET model using the reservoir parameters of the clean and unconsolidated sandstone formation of the Sleipner field, North Sea, which is the world’s first industrial-scale CO2-injection project, assuming that there is no significant change in the rock frame throughout the field. The model is then used to analyze the fluid content from the time-lapse seismic inversion results of the Sleipner field. CO2 at higher quantities, according to our research, is analogous to a uniform distribution, whereas CO2 at lower concentrations is mostly in between patchy and uniform distribution or slightly patchy type. We predict maximum CO2 saturation from a quantitative interpretation of six time-lapse seismic data from 1999 to 2010 using the CPET as 75% of the pore space, and the footprint of the CO2 plume in the topmost layer is spreading from zero in 2001 to 7 × 105 m2 in 2010. Our model finds that injected CO2 from all layers below will migrate to the top layer approximately 50 years after the commencement of the injection.
Identification of motifs and mechanisms for lipid droplet targeting of the lipolytic inhibitors G0S2 and HIG2
Authors: Campbell Latoya E. , Anderson Aaron M. , Chen Yongbin , Johnson Scott M. , McMahon Cailin E. , Liu Jun 
Published: November 2022

ABSTRACT
G0S2 and HIG2 are two selective inhibitors of ATGL (also known as PNPLA2), the key enzyme for intracellular lipolysis. Whereas G0S2 regulates triglyceride (TG) mobilization in adipocytes and hepatocytes, HIG2 functions to enhance intracellular TG accumulation under hypoxic conditions. A homologous hydrophobic domain (HD) is shared by G0S2 and HIG2 (also known as HILPDA) for binding to ATGL. However, the determinants of their lipid droplet (LD) localization are unknown. Here, we study how G0S2 and HIG2 are targeted to LDs, and identify both ATGL-independent and -dependent mechanisms. Structural prediction and studies in cells reveal that ATGL-independent localization of G0S2 to both the endoplasmic reticulum (ER) and LDs is mediated by a hairpin structure consisting of two hydrophobic sequences. Positively charged residues in the hinge region play a crucial role in sorting G0S2, which initially localizes to ER, to LDs. Interestingly, the role of these positive charges becomes dispensable when ATGL is co-expressed. In comparison, HIG2, which lacks a similar hairpin structure, is dependent on ATGL for its full LD targeting. Thus, our studies identify specific structural features and mechanisms for mediating accumulation of these two ATGL inhibitors on LDs.
Οπτικοποίηση Εκπαιδευτικών Σεναρίων στο πεδίο των Φυσικών Επιστημών με δυνατότητες διαδραστικής παιχνιδοποίησης (Gamification) και animation
Authors: Αγγελίνας Σωτήριος 
Published: November 2022

Το άρθρο επικεντρώνεται στις δυνατότητες που δίνουν διαδραστικές εφαρμογές animation παιχνιδιών επαυξημένης πραγματικότητας στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Εξετάστηκαν αρχικά οι δυνατότητες της επαυξημένης πραγματικότητας σε θεωρητικό υπόβαθρο και εντοπίστηκαν τα παιδαγωγικά οφέλη από την χρήση της στην εκπαιδευτική διαδικασία και οι πιθανοί περιορισμοί που υπάρχουν.
Ερευνήθηκε η συμβολή του διαδραστικού animation στην εκπαίδευση των Φυσικών επιστημών και αναλύθηκαν οι δυνατότητες που παρέχουν οι προσομοιώσεις μέσω επαυξημένης πραγματικότητας.
Παρουσιάστηκε ο όρος της παιχνιδοποίησης και αναφέρθηκαν τα πλεονεκτήματα από την χρήση και την εφαρμογή των μηχανισμών παιχνιδοποίησης στην διαδικασία της εκπαίδευσης.
Τα συμπεράσματα που προέκυψαν μέσω της ποιοτικής έρευνας που πραγματοποιήθηκε, βοήθησαν στο να δημιουργηθεί μια πιλοτική εφαρμογή επαυξημένης πραγματικότητας με χρήση διαδραστικού animation με στοιχεία παιχνιδοποίησης.
Ο ρόλος των ΤΠΕ ως μέσο προβολής και ανάδειξης της πράσινης μετάβασης των λιγνιτικών περιοχών της Δυτικής Μακεδονίας
Authors: Κολιούσκα Χριστιάνα , Βρίγκας Μιχαήλ 
Published: November 2022

Οι νέες Tεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών – ΤΠΕ αναδεικνύονται ως καινοτόμα εργαλεία που μπορούν να προάγουν την βιώσιμη ανάπτυξη καθώς ο ρόλος τους στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής βρίσκεται στο επίκεντρο πολλών διεθνών συζητήσεων. Οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις έχουν καθιερώσει τη χρήση της εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας σε πολλούς τομείς της καθημερινότητάς μας. Με την αξιοποίηση των κατάλληλων ΤΠΕ, οι χρήστες μπορούν να εισέλθουν σε έναν τεχνητό κόσμο, όπου μπορούν να περιπλανηθούν, να χειριστούν διάφορα αντικείμενα και γενικότερα, να χρησιμοποιήσουν όλες τις αισθήσεις τους.
Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η καταγραφή και αποτύπωση της υφιστάμενης κατάσταση στις λιγνιτικές περιοχές της Δυτικής Μακεδονίας και η παρουσίαση των δυνατοτήτων αποκατάστασής τους με την πλήρη αξιοποίηση των ΤΠΕ στα πλαίσια της βιώσιμης ανάπτυξης. Η παρούσα έρευνα επικεντρώνεται στην χρήση των κατάλληλων εργαλείων (όπως το Google Earth Voyager Stories), τα οποία συνδυάζουν τη χρήση του Street View, τρισδιάστατων εικόνων και της αφήγησης. Η απολιγνιτοποίηση περιοχών αποτελεί σημαντικό βήμα για την επίτευξη της βιώσιμης ανάπτυξης, καθώς με αυτόν τον τρόπο ολοκληρώνεται η πλήρης απεξάρτηση της ελληνικής οικονομίας από το ρυπογόνο καύσιμο του λιγνίτη έως το 2028. Στην προώθηση, προβολή και ανάδειξη αυτής της πράσινης μετάβασης των λιγνιτικών περιοχών στο βιώσιμο αναπτυξιακό μοντέλο μπορεί να συμβάλλει αποτελεσματικά κάποια από τις μεθόδους εικονικής ή επαυξημένης πραγματικότητας.
Πολιτισμικός περίπατος και περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, η κινηματογράφηση σε ένα «ψυχογεωγραφικό» περιβάλλον - Μελέτη περίπτωσης στην πόλη των Αγίων Αναργύρων
Authors: Βρεττού Φρύνη 
Published: November 2022

Στο παρόν άρθρο σκοπός της έρευνας είναι η ανάδειξη του πολιτισμικού περιπάτου και της κινηματογράφησής του ως σημαντικού μέσου για την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση ατόμων κάθε ηλικίας. Η μέθοδος που επιλέχθηκε είναι η ποιοτική έρευνα με εργαλεία ημι-δομημένες συνεντεύξεις από παλαιότερους κατοίκους των Αγίων Αναργύρων αφενός και επιτόπια έρευνα με συμμετοχική παρατήρηση κατά την προσωπική περιπλάνηση στην περιοχή αφετέρου. Ο κινηματογράφος της παρατήρησης με την ενδελεχή και μακροχρόνια συμμετοχική παρατήρηση μέσα από την κάμερα ενός κινητού τηλεφώνου, πρόσφερε μεθοδολογικά εργαλεία για την κινηματογράφηση. Επίσης στην μέθοδο επιλέχθηκε η βιβλιογραφική έρευνα σχετικά με την επίδραση του αστικού χώρου στην ανθρώπινη συμπεριφορά, την «ψυχογεωγραφία» (Debord,1955), κατά την αστική περιπλάνηση (“flânerie”) και την έννοια του «πλάνητα» (Benjamin,1939). Τα συμπεράσματα της έρευνας είναι ότι η νοηματοδότηση του χώρου σαν ένα «ψυχογεωγραφικό τοπίο» (Bruno, 2011), όπου εδράζονται η συλλογική μνήμη, τα βιώματα και οι επιθυμίες των ανθρώπων, συμβάλλουν στην δημιουργία συναισθηματικών δεσμών αγάπης ανάμεσα στον κινηματογραφιστή, το περιβάλλον και τους συνανθρώπους του. Η παραπάνω αντίληψη του χώρου έχει ως αποτέλεσμα την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση και την ενδυνάμωση των κοινωνικών σχέσεων. Συμπερασματικά ο περιπλανώμενος κινηματογραφιστής αποκομίζει την αίσθηση επανιδιοποίησης του περιβάλλοντος δημόσιου χώρου, αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως μέρος του περιβάλλοντος και βιώνει έντονη συγκίνηση. Τέλος ευαισθητοποιείται σχετικά με τα ζώα που ζουν στην πόλη και προβληματίζεται για την διατήρηση φυσικών χώρων ή τόπων με έντονη ιστορική και πολιτισμική αξία.
«Βιωσιμότητα και καλλιτεχνική πρακτική στην ψηφιακή εποχή: Δημιουργία και κατανόηση περιβαλλοντικών μηνυμάτων»
Authors: Ταπάσκου Μαρία , Παπαδοπούλου Αγνή , Γιαννακουλόπουλος Ανδρέας 
Published: November 2022

Oι πρόσφατες εξελίξεις υπογραμμίζουν τον κεντρικό ρόλο της καινοτομίας, της εκπαίδευσης και της ψηφιακής κοινωνίας στην βιώσιμη ανάπτυξη. H ψηφιακή εποχή αποτελεί εύφορο έδαφος και υπό αυτό το πρίσμα, οι νέες τεχνολογίες ενισχύουν τον συγκεκριμένο σκοπό. Ωστόσο, παρότι ο σύγχρονος ψηφιακός κόσμος προσφέρει πληθώρα πληροφοριών αναφορικά με τα περιβαλλοντικά θέματα, φαίνεται ότι υπάρχουν ακόμα ελλείψεις. Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, η διατήρηση του περιβάλλοντος συνίσταται στην μετατροπή των πληροφοριών σε ουσιαστική γνώση μέσω ολοκληρωμένων δικτύων κοινωνικής δράσης. Ως εκ τούτου, η εκπαίδευση και ο πολιτισμός συμβάλλουν μέσω της κατάλληλης μετάδοσης και επικοινωνίας πληροφοριών, σχετικοί με τον σκοπό της Περιβαλλοντικής Επικοινωνίας. Συγκεκριμένα, ο σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι η ανάδειξη των ψηφιακών τεχνών ως ενός καινούριου μέσου περιβαλλοντικής επικοινωνίας και παράλληλα, ως ενός σύγχρονου επαγγελματικου πεδίου. Στη δική μας εμπειρική μελέτη περίπτωσης, εφαρμόζοντας μία Art-Based διδακτική προσέγγιση στη διάρκεια του εαρινού εξαμήνου με 40 φοιτητές του τμήματος Τεχνών Ήχου και Εικόνας επιχειρήθηκε μία μικτή μεθοδολογική προσέγγιση, ακολουθώντας τα βήματα της διαδοχικής επεξηγηματικής σχεδίασης. Σε πρώτη φάση, μέσω της ηλεκτρονικής χορήγησης ενός ερωτηματολογίου 10 ερωτήσεων, ελέγχθηκαν οι υποθέσεις αν τα ψηφιακά έργα με οικολογικό περιεχόμενο λειτουργούν ενημερωτικά με διαφορετικό τρόπο σε μια ψηφιακή συγκριτικά με μία υβριδική έκθεση και αν υπάρχει διαφορά στην επιλογή του συγκεκριμένου επαγγελματικού πεδίου αναλόγως του έτους σπουδών των φοιτητών. Στην ποιοτική φάση, οι φοιτητές, μέσα από την δημιουργία δικών τους έργων με οικολογικό περιεχόμενο, συμμετείχαν σε 2 ομαδικές ημι-δομημένες συνεντεύξεις 4 ερωτήσεων, επισημαίνοντας ότι η κοινωνική δράση εχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στην κατανόηση των περιβαλλοντικών θεμάτων. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι δημιουργία ενός διεπιστημονικού δικτύου συνεργασίας είναι μία πιο ολοκληρωμένη μορφή επικοινωνίας και ότι οι συλλογικές δράσεις ανταποκρίνονται σε μεγαλύτερο κοινό, καθιστώντας έτσι τον τομέα των ψηφιακών έργων με οικολογικό περιεχόμενο αποτελεσματικό και πιθανότερο ως επιλογή επαγγελματικού τομέα.
3D bioprinting as a future of regenerative medicine and hope for transplantology
Authors: Gładysz Konrad , Szydłowska Justyna , Żuchnik Olga , Król Olgierd , Kwiatkowski Piotr , Kuczyńska Beata , Czelej Magdalena , Kłos Aleksander , Gieroba Krzysztof , Szydłowski Marcin 
Published: November 2022

Introduction: 3D bioprinting is a continuously refined technology that enables tissue structures to be faithfully reproduced, using specially developed bioinks and 3D printers. Thanks to its versatility, it is possible to use it in regenerative medicine and transplantation, which could have a positive impact on the survival and comfort of patients with injuries and those awaiting transplantation.
Aim of the study: Summarise the current state of knowledge on the use of 3D bioprinting technology in the field of regenerative medicine and transplantation, to present the extent of the method's capabilities and examples of its applications, and to outline what role it will play in the future of medicine.
Methods and materials: A review of the literature available in the PubMed database and Google Scholar from the last 5 years was conducted, using the following keywords: 3d bioprinting, regenerative medicine, tissue biofabrication.
Results: Significant progress has been made in the field of bioprinting and various types of tissue are now being printed and tested. Current research into the printing of skin tissue leads us to believe that in the coming years, 3D bioprinting using stem cells will make it possible to significantly improve the treatment of skin injuries. Researchers are also working on using this technology in the field of neurology and bone damage.
Conclusion: The dynamic development of 3D bioprinting technology offers the hope of eliminating the main transplantation problem related to donor availability. However, the road to wider clinical application of this technology is still a long one, due to the numerous technological difficulties associated with the development of bioprinters, advanced printers and a thorough understanding of human tissue architecture. With the current intensified research in this field, it is expected that these problems will be eliminated in time and the technology will gain more interest from clinicians.
Hypercoagulability in critically ill patients with COVID 19, an observational prospective study
Authors: Calvet Laure , Thouy François , Mascle Olivier , Sapin Anne-Françoise , Grapin Kévin , Liteaudon Jean Mathias , Evrard Bertrand , Bonnet Benjamin , Adda Mireille , Souweine Bertrand , Dupuis Claire 
Published: November 2022

Objective
COVID 19 is often associated with hypercoagulability and thromboembolic (TE) events. The aim of this study was to assess the characteristics of hypercoagulability and its relationship with new-onset TE events and the composite outcome of need for intubation and/or death in intensive care unit (ICU) patients admitted for COVID.

Design
Prospective observational study.

Setting
Monocentric, intensive care, University Hospital of Clermont Ferrand, France.

Patients
Patients admitted to intensive care from January 2020 to May 2021 for COVID-19 pneumonia.

Interventions
Standard hemostatic tests and rotational thromboelastometry (ROTEM) were performed on admission and on day 4. Hypercoagulability was defined by at least one of the following criteria: D-dimers > 3000 μg/dL, fibrinogen > 8 g/L, EXTEM CFT below the normal range, EXTEM A5, MCF, Li 60 above the normal range, and EXTEM G-score ((5000 x MCF) / (100-MCF)) ≥ 11 dyne/cm2.

Measurements and main results
Of the 133 patients included, 17 (12.7%) developed new-onset TE events, and 59 (44.3%) required intubation and/or died in the ICU. ROTEM was performed in 133 patients on day 1 and in 67 on day 4. Hypercoagulability was present on day 1 in 115 (86.4%) patients. None of the hypercoagulability indices were associated with subsequent new-onset TE events on days 1 and 4 nor with the need for intubation and/or ICU death. Hyperfibrinogenemia > 8g/dL, higher D-dimers and higher EXTEM Li 60 on day 4 were predictive of need for intubation and/or of ICU death.

Conclusions
Our study confirmed that most COVID-19 ICU patients have hypercoagulability on admission and almost all on day 4. Hyperfibrinogenemia or fibrinolysis shutdown on day 4 were associated with unfavorable outcome.
Cardiovascular therapy use, modification, and in-hospital death in patients with COVID-19: A cohort study
Authors: Follonier Cédric , Tessitore Elena , Handgraaf Sandra , Carballo David , Achard Maëlle , Pechère-Bertschi Antoinette , Mach François , Herrmann François R. , Girardin François R. 
Published: November 2022

AimsTo assess the associations of exposure and modifications in exposure (i.e., discontinuation on admission, initiation during hospitalization) to eight common cardiovascular therapies with the risk of in-hospital death among inpatients with coronavirus disease 2019 (COVID-19).MethodsIn this observational study including 838 hospitalized unvaccinated adult patients with confirmed COVID-19, the use of cardiovascular therapies was assessed using logistic regression models adjusted for potential confounders.ResultsNo cardiovascular therapy used before hospitalization was associated with an increased risk of in-hospital death. During hospitalization, the use of diuretics (aOR 2.59 [1.68–3.98]) was associated with an increase, and the use of agents acting on the renin-angiotensin system (aOR 0.39 [0.23–0.64]) and lipid-lowering agents (aOR 0.41 [0.24–0.68]) was associated with a reduction in the odds of in-hospital death. Exposure modifications associated with decreased survival were the discontinuation of an agent acting on the renin-angiotensin system (aOR 4.42 [2.08–9.37]), a β-blocker (aOR 5.44 [1.16–25.46]), a lipid-modifying agent (aOR 3.26 [1.42–7.50]) or an anticoagulant (aOR 5.85 [1.25–27.27]), as well as the initiation of a diuretic (aOR 5.19 [2.98–9.03]) or an antiarrhythmic (aOR 6.62 [2.07–21.15]). Exposure modification associated with improved survival was the initiation of an agent acting on the renin-angiotensin system (aOR 0.17 [0.03–0.82]).ConclusionIn hospitalized and unvaccinated patients with COVID-19, there was no detrimental association of the prehospital use of any regular cardiovascular medication with in-hospital death, and these therapies should be continued as recommended.
The prevalence of respectful maternity care during childbirth and its determinants in Ethiopia: A systematic review and meta-analysis
Authors: Habte Aklilu , Tamene Aiggan , Woldeyohannes Demelash , Endale Fitsum , Bogale Biruk , Gizachew Addisalem 
Published: November 2022

BackgroundRespectful maternity care is the provision of woman-centered health care during childbirth that is friendly, abuse-free, timely, and discrimination-free. Although several epidemiological studies on the magnitude and determinants of Respectful maternity care in Ethiopia have been conducted, the results have been inconsistent and varied. This makes drawing equivocal conclusions and evidence at the national level harder. Hence, this systematic review and meta-analysis aimed at estimating the pooled prevalence of respectful maternity care and its determinants in Ethiopia.MethodsStudies conducted from 2013 to June 30, 2022, were searched by using PubMed, Google Scholar, Science Direct, Scopus, ProQuest, Web of Science, Cochrane Library, and Direct of Open Access Journals. Searching was carried out from May 15- June 30, 2022. In total, sixteen studies were considered in the final analysis. The data were extracted using Microsoft Excel and analyzed using STATA 16 software. The methodological quality of included studies was assessed by using Joanna Briggs Institute’s critical appraisal checklist for prevalence studies. To estimate the pooled national prevalence of respectful maternity care, a random effect model with a DerSimonian Laird method was used. To assess the heterogeneity of the included studies, the Cochrane Q test statistics and I2tests were used. To detect the presence of publication bias, a funnel plot and Begg’s and Egger’s tests were used.ResultsSixteen studies were eligible for this systematic review and meta-analysis with a total of 6354 study participants. The overall pooled prevalence of respectful maternity care in Ethiopia was 48.44% (95% CI: 39.02–57.87). Receiving service by CRC-trained health care providers [AOR: 4.09, 95% CI: 1.73, 6.44], having ANC visits [AOR: 2.34, 95% CI: 1.62, 3.06], planning status of the pregnancy [AOR = 4.43, 95% CI: 2.74, 6.12], giving birth during the daytime [AOR: 2.61, 95% CI: 1.92, 3.31], and experiencing an obstetric complication[AOR: 0.46, 95% CI: 0.30, 0.61] were identified as determinants of RMC.ConclusionAs per this meta-analysis, the prevalence of respectful maternity care in Ethiopia was low. Managers in the health sector should give due emphasis to the provision of Compassionate, Respectful, and Care(CRC) training for healthcare providers, who work at maternity service delivery points. Stakeholders need to work to increase the uptake of prenatal care to improve client-provider relationships across a continuum of care. Human resource managers should assign an adequate number of health care providers to the night-shift duties to reduce the workload on obstetric providers.