bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Ranibizumab Tedavisine Dirençli Tip 1 Koroidal Neovasküler Membranlı Olgularda İntravitreal Aflibercept Uygulaması Sonuçlarımız
Authors: TORUN Işıl Merve , DUMAN Erkan , YENEREL Nursel Melda 
Published: September 2022

Amaç: Ranibizumab tedavisine dirençli tip 1 koroidal neovasküler membranlı olgularda intravitreal
aflibercept tedavisinin etkinliğini araştırmak.
Gereç ve Yöntemler: Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz Kliniği’ne Aralık 2012-
Ocak 2016 tarihleri arasında başvurup, neovasküler tip yaşa bağlı makula dejenerasyonu (YBMD)
tanısı alan, optik koherens tomografi (OKT) ve fundus floresein anjiografi (FFA) ile tip 1 koroidal
neovasküler membranı (KNV) olduğu tespit edilen 22 hastanın 24 gözü geriye dönük olarak incelendi.
Olguların ilk başvurularındaki ve ranibizumab tedavisi sonrasındaki en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri
(EİDGK), fundus muayene bulguları ve OKT ile yapılan makula kalınlığı ölçümleri kaydedildi. İntravitreal
aflibercept tedavisinin etkinliğini değerlendirmek için tedavi öncesi ve sonrasındaki EİDGK’leri, ortalama
enjeksiyon sayıları ve ortalama makula kalınlıkları istatistiksel olarak karşılaştırıldı. İstatistiksel analizler
için NCSS (Number Cruncher Statistical System) 2007 (Kaysville, Utah, USA) programı kullanıldı.
Çalışma verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metodların (Ortalama, Standart Sapma,
Medyan, Frekans, Oran, Minimum, Maksimum) yanı sıra; niceliksel verilerin karşılaştırılmasında normal
dağılım göstermeyen parametrelerin iki grup karşılaştırmalarında ise Mann Whitney U testi kullanıldı.
Normal dağılım göstermeyen üç ve üzeri grupların karşılaştırmalarında ise Kruskal Wallis test kullanıldı.
Normal dağılım göstermeyen parametrelerin grup içi karşılaştırmalarında ise Wilcoxon Signed Ranks
test kullanıldı. Anlamlılık p0,05).
Sonuç: Çalışmamızda ranibizumab tedavisine dirençli neovasküler YBMD’nin intravitreal aflibercept
enjeksiyonu ile tedavisinde anatomik iyileşme sağlandı. Retinadaki sıvı lokasyonunun, PED
mevcudiyetinin, tedaviye dirençli vakalarda aflibercept etkinliğinde belirleyici faktör olmayabileceği
düşünüldü.
A Novel Mutation in the TBC1D20 Gene with Associated Warburg Micro Syndrome
Authors: KOCAAĞA Ayça , YİMENİCİOĞLU Sevgi 
Published: September 2022

Aim: Warburg micro syndrome (WARBM) is a rare autosomal recessive disorder due to mutations
in the RAB3GAP1, RAB3GAP2, RAB18, and TBC1D20 genes. The syndrome is characterized by
microcephaly, ocular findings such as congenital cataract, microcornea, severe intellectual disability,
and hypogonadism.
Case: We present a 3-year-old boy who was diagnosed with WARBM during follow-up.The genetic
analysis of the patient revealed a pathogenic mutation (c.259 260delinsCAC (p. Lys87HisfsTer42) in
exon 3 of the TBC1D20 gene, which correlates with WARBM 4. Their parents were shown to carry the
mutation heterozygously.
Conclusion: The WES analysis of a consanguineous Turkish family with WARBM showed a novel
mutation (c.259_260delinsCAC) in TBC1D20 gene that is most likely pathogenic and allowed us to
make the diagnosis of WARBM.
Are Uric Acid and Uric Acid Creatinine Ratio Predictors for Mortality in Acute Exacerbations of Chronic Obstructive Pulmonary Disease?
Authors: ABALI Hülya , TURAL ÖNÜR Seda , TOKGÖZ AKYIL Fatma , DEMİR Dilara , SÖKÜCÜ Sinem Nedime , BOYRACI Neslihan 
Published: September 2022

Amaç: Kronik Obstrüktif Akciğer Hastalığı (KOAH) klinik seyrinde, kötü prognoza neden olan, ek
tedavi gerektiren, solunum semptomlarında (dispne, öksürük, balgam) kötüleşme olarak tanımlanan
alevlenmeler gözlenebilir. Maliyet-etkin mortalite öngörücüleri, KOAH’ın tedavi yönetimi için değerlidir.Akut KOAH alevlenmeleri olan serum ürik asit (ÜA) ve serum ürik asitin kreatinine oranının (ÜKO) mortalite ve hipoksemi için belirleyici olup
olmadığını araştırmayı amaçladık.
Gereç ve Yöntemler: Bu gözlemsel kesitsel çalışmada, Ocak 2014 ile Aralık 2018 arasında bir referans göğüs hastanesinde yatan 105
KOAH alevlenmesindeki hasta retrospektif olarak değerlendirildi. ÜA ve ÜKO ile uzun vadeli mortalite, hipoksemi, komorbidite, FEV1 değeri,
KOAH’ın tanı, tedavi ve önlenmesi için küresel strateji (GOLD) evreleri arasındaki ilişkiler analiz edildi.
Bulgular: KOAH alevlenmesindeki toplam 105 hastayı (97’si erkek, ortalama yaş 65±9 yıl) içeren bu çalışmada hiperürisemi ile mortalite
arasında anlamlı bir korelasyon bulunurken (sırasıyla, p=0.027; p=0.016), ÜKO ile mortalite arasında korelasyon bulunmadı (sırasıyla,
p=0.051, p=0.053). Düşük ÜA seviyesi hipoksemi ile anlamlı olarak ilişkiliydi (p=0.022), ancak ÜKO ile hipoksemi arasında bir ilişki gözlenmedi
(p=0.094).
Sonuç: KOAH alevlenmesindeki hastaların uzun vadeli mortalitesini öngörmede serum ÜA’nin ÜKO’na göre daha değerli olduğu
görülmektedir. Sık klinik takip ve yoğun tedavi yönetimi gerektiren yüksek riskli KOAH hastalarının tanımlanması için serum ÜA’in uzun
vadeli mortalitenin biyobelirteci olarak kullanılabileceğini öneriyoruz.
Çocukların Maruz Kaldığı Kötü Muamele Bulgularının Diş Hekimliği Açısından Değerlendirilmesi
Authors: AYKAM Deniz , HAZAR BODRUMLU Ebru 
Published: September 2022

Çocuk istismarı ve ihmali evrensel bir sorundur ve farkındalığın artırılması, bunu dünya çapında azaltmak
için ilk adımdır. Çocuk istismarı vakalarının büyük bir çoğunluğunda boyun, baş ve yüz bölgelerinde
yaralar oluşmaktadır. İstismar neticesinde yüz ve çene kemiklerinde kırıklar, dişlerde avülsiyon, kırık
veya lüksasyonlar; alveolar ve yanak mukozası, dil, diş eti, dudaklar, damak ya da frenilumlarda yanık
ya da delici ve ezici yaralanmalar meydana gelmektedir. Diş hekimlerinin yapacağı değerlendirmeler,
istismar ve ihmal vakalarının tanısı ve bildirilmesi noktasında önem taşımaktadır. Bilinçli ve özenli bir
intraoral ve ekstraoral bir muayene yapılması ihmal ve istismar kaygısı oluşturan tüm vakalarda gerekir.
Literatür taranarak hazırlanan derlemede çocuk istismarı ve ihmali olgularının oral bulguları ve şüpheli
vakalarda izlenecek yollar üzerinde durulmaktadır.
Çift Dedektörlü Gama Prob Cihazı ile Eş Zamanlı İndosiyanin Yeşili ve Radyokolloid Madde Kullanılarak Sentinel Lenf Nodu Belirlenmesi: Türkiye’de İlk Deneyimimiz
Authors: USLU ERDEMİR Rabiye , KARADENİZ ÇAKMAK Güldeniz 
Published: September 2022

Amaç: Meme kanserinde sentinel lenf nodu(SLN) biyopsisisinde indosiyanin yeşili(ICG) ile yapılan
floresan tespiti yeni uygulanan bir yöntemdir. Bu çalışmada erken evre meme kanserinin aksiller
evrelemesi için SLN’nin belirlenmesinde, ICG ve radyokolloid maddenin birlikteliğinin yararlılığını
göstermek ve ilk deneyimlerimizi paylaşmak istedik.
Gereç ve Yöntemler: Çalışmamızda erken evre meme kanserli 15 hasta yer aldı. SLN tespitinde, Gama
ve Floresan ışınlarının dedeksiyonu için tasarlanmış İntraoperatif Cerrahi Gama Prob cihazı kullanıldı.
Hastalara cerrahi öncesi nükleer tıp bölümünde radyokolloid madde ve genel anestezi sonrası ICG
verildi. Sonra çift dedektörlü gama probla önce ICG, ardından radyokolloid tutulumu izlenen lenf nodları
eksize edildi. Tek başına ICG, tek başına radyokolloid ve ikisinin birlikte tutulumu olan SLN sayıları kayıt
altına alındı. Ameliyat esnasında çıkarılan SLN frozen incelemesi metastatik olarak bildirilen olgularda
aksiller lenf nodu diseksiyonu yapıldı.
Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 56 (32-82) idi. 14 hastada ICG ve radyokolloid, 1 hastada ise sadece
radyokolloidle SLN tespiti yapıldı. Eksize edilen ortanca SLN sayısı ICG ile 4, radyokolloidle ise
3 hesaplandı. SLN tespit etme oranı ICG ile %93.3, radyokolloid ile %100 olarak bulundu. Hastaların
%26.6 da SLN’de metastaz saptandı. Metastatik lenf nodu tespit etme oranı ICG ile %28.5, radyokolloid
ile %26.6 bulundu. Lenf nodu metastazı olan 4 hastaya aksiller diseksiyon yapıldı ve sentinel dışındaki
lenf nodlarında metastaz görülmedi. Ameliyat sırasında ve sonrasında yöntemlere bağlı komplikasyon
görülmedi.
Sonuç: Sınırlı tecrübemize göre ülkemizde ilk olarak kliniğimizde kullanılmaya başlanan çift dedektörlü
gama prob ile eş zamanlı tespit edilme avantajına sahip olan ICG ve radyokolloid madde rehberliğinde
yapılan SLN biyopsisi teknik olarak uygulanabilir ve metastatik sentinel lenf nodunun doğru olarak
tespitinde yararlı görülmektedir.
Metastatik Renal Hücreli Kanser Hastalarında Genel Sağkalım Üzerine Etkili Faktörlerin İncelenmesi: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıbbi Onkoloji Kliniği Örneği
Authors: UZUN Mehmet , ÇALIŞKAN YILDIRIM Eda , SEMİZ Hüseyin Salih , EKİNCİ Ferhat , DEMİR Bilgin , ERDOĞAN Atike Pinar , KARAOGLU Aziz 
Published: September 2022

Amaç: Yeni nesil pek çok tedaviye rağmen oldukça kötü prognoza sahip metastatik renal hücreli
karsinom (mRHK) tanılı hastalarda günümüze kadar kullanılan prognostik belirteçlerin her hastada
prognozu doğru tayin edemediği bilinmektedir. Bu nedenle prognostik biyobelirteç arayışı sürmektedir.
Bu çalışmada mRHK hastalarında tedavi öncesi biyokimyasal parametrelerin onkolojik sonuçlara
etkisini araştırmak amaçlandı.
Gereç ve Yöntemler: Kliniğimizde 2007-2020 tarihleri arasında tanı anında metastatik (Evre 4) veya
lokal evrede (Evre 1-3) olup radikal nefrektomi yapılmış ve takipte nüks gelişen 90 mRHK hastasının
klinik, patolojik, sağ kalım özellikleri ve sağ kalım üzerinde etkili olan faktörleri retrospektif olarak
değerlendirildi. Hastaların demografik, klinikopatolojik ve tedavi özellikleri ile ilgili tanımlayıcı istatistiksel
analizler yapıldı.
Bulgular: Hastaların %21,2’i kadın, %78,8’si erkekti. Kadınlarla erkekler arasında medyan GS (genel
sağkalım) açısından fark yoktu. Tanı anında metastazı olan hastalarda medyan GS süresi istatistiksel
olarak anlamlı farkla daha düşüktü(p=0,001). Tanı anında metastatik hastalarda medyan GS 36,2 ay
iken, takipte nüks olan hastalarda medyan GS 90,4 ay idi. Alkalenfosfataz/Albümin (ALP/ALB) oranı
arttıkça sağkalım azalmaktaydı (p=0,038). CRP/ALB oranı 0.072 olanlarda bu süre 51 ay ile kısıtlıydı (AUC.630 p=0.046 cut off:0.072).
Sonuç: CRP/ALB oranının prognozu belirleyen bir biyobelirteç olduğu saptanmıştır. Birinci sıra hedef
tedavi sonrası progrese olan hastalarda immünoterapi önermekteyiz. Günümüzde özellikle mRHK'nin
tedavi kararında prognoz önemli hâle gelmiştir ve yeni prognostik belirteçlerin araştırılmasına
çalışmamızın ışık tutacağını düşünüyoruz.
Cerrahi Menopoz ve Kronik Serebral Hipoperfüzyon Oluşturulmuş Sıçanlarda Spironolaktonun Prefrontal Korteks ve Göz Dokularında Glikojen ve Oksidatif Stres Parametreleri Üzerine Etkisi
Authors: ERGENÇ Meryem , SAYAN ÖZAÇMAK Hale , TURAN İnci , ÖZAÇMAK Veysel Haktan 
Published: September 2022

Amaç: Kronik serebral hipoperfüzyon (KSH), ilerleyici hipokampal hasar ve bilişsel bozukluklarla
birlikte vasküler demansa yol açar. KSH retinadaki kan akımında da azalmaya neden olmaktadır. Bu
çalışmanın amacı KSH oluşturulmuş overektomize sıçanlarda spironolaktonun göz ve prefrontal korteks
(PFC) dokularındaki oksidatif stres ve glikojen seviyelerine etkilerini araştırmaktır.
Gereç ve Yöntemler: Wistar Albino cinsi 32 adet dişi sıçan, her grupta 8 adet olacak şekilde rastgele
4 gruba ayrıldı: 1)Kontrol, 2)KSH, 3)KSH+Spironolakton 25mg/kg 4)KSH+Spironolakton 50mg/kg.
Sıçanlara deneyin başlangıcında bilateral ovariektomi (OVX) uygulandı, OVX’ten 5 hafta sonra ortak
bilateral ortak karotid arter oklüzyonu (2VO) ile KSH modeli oluşturuldu. Spironolakton 2VO’dan üç gün
önce ve 2VO’dan sonra 3 hafta boyunca günde 1 kez oral gavaj yoluyla uygulandı. Deney sonunda
doku glikojen, indirgenmiş glutatyon (GSH), malondialdehid (MDA) ve AA düzeyleri ölçüldü. İstatistiksel
analiz ANOVA ve Bonferroni testleri kullanılarak yapıldı.
Bulgular: KSH, PFC’de oksidatif stres belirteçlerinde artışa ve glikojen düzeyinde bir azalmaya neden
oldu. Benzer şekilde KSH göz dokusunda hem glikojen hem de AA düzeyinde azalmaya neden oldu.
Spironolaktonun 25 mg/kg dozu ile tedavi edilen grupta KSH grubuna kıyasla göz AA ve PFC glikojen
düzeyleri azalırken PFC’deki MDA düzeyi artmış olarak bulundu (p
The Value of Indirect Biomarkers in the Monitoring of Hepatitis C Virus Infection at the Mogadishu Hospital, Somalia
Authors: SARI Öznur 
Published: September 2022

Aim: We aimed to investigate the value of Class II fibrosis markers as predictors of liver disease
progress, and changes in platelet parameters in the laboratory tests of patients with Hepatitis C virus
infection [anti-HCV (+)]admitted to the Somalia Mogadishu Hospital.
Material and Methods: All patients older than 18 years old, who were examined in our hospital’s
were included in the study. Accompanied by CBC and biochemical measurement results from patients,
indirect liver fibrosis (Class II) markers AAR (AST/ALT ratio), APRI (AST/Plt ratio index) and FIB-4
index (Age (year) x AST (U/L) / [Platelet count (109 / L)] x (ALT) 1/2 (U / L)], MPV/Platelet ratio, APRI =
[(person AST/AST reference upper limit) x Platelet (103 /ml) x 100] were calculated.
Results: A total of 2,887 patients, 1,605 (55.6%) male and 1,282 (44.4%) female, with a median age
of 51 (32-67) years, were included in our study. The anti-HCV positivity rate was found to be 1.5 times
higher in men than women.APRI, MPV / Plt R and RPR levels, indirect markers of liver damage, were
found to be higher in patients with anti-HCV (+) than those in the control group (p
Erkek Polis Meslek Yüksek Okulu Öğrencilerinde Akciğer Grafisinde Tesadüfi Olarak Saptanan Azigos Lobu Prevalansı: Kesitsel Bir Araştırma
Authors: TOSUN Mustafa , ÖLMEZ Hasan 
Published: September 2022

Amaç: Azigos lobu (AL), genellikle sağ akciğerin apeksinde yerleşen ve nadir görülen konjenital bir
anomalidir. Çoğunlukla asemptomatiktir ve özel bir tedavi gerektirmez. Ancak akciğer lezyonlarının
ayırıcı tanısında akılda tutulmalı ve toraks operasyonları öncesi varlığı saptanmalıdır. Bu çalışmada,
erkek polis meslek yüksek okulu (PMYO) öğrencilerinden oluşan bir örneklemde AL prevalansının
değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntemler: Çalışmamıza 1 Ekim 2020-31 Ekim 2021 tarihleri arasında Erzincan Binali Yıldırım
Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Polikliniği’ne başvuran 1623 erkek PMYO öğrencisi dahil
edildi. Öğrencilere çekilen Posteroranterior akciğer (PA) grafisinde AL varlığı araştırılarak prevalans
hesaplandı. Ayrıca öğrencilerin doğum yerlerine göre bölgesel dağılımları ve fizik muayenelerinde
saptanan diğer göğüs deformiteleri belirlenerek bunların AL sıklığı ile ilişkisi araştırıldı.
Bulgular: Çalışmaya alınan 1623 öğrencinin yaş ortalaması 25.6±2.4 idi. 29 kişide AL tespit edildi ve AL
prevalansı %1.8 olarak hesaplandı. AL saptanan 29 öğrencinin 21’i (%72.4) Karadeniz ve Doğu Anadolu
bölgelerinden gelen öğrencilerden oluşsa da bölgeler arasında anlamlı fark saptanmadı (p=0.101).
En sık saptanan diğer göğüs deformitesi pektus ekskavatum idi. Ancak AL sıklığı ile diğer göğüs deformiteleri
varlığı arasında anlamlı bir ilişki bulunamadı (p=0.057).
Sonuç: Çalışmamızda ülkemizde toraks BT ile yapılmış prevalans çalışmalarına göre daha yüksek
oranda AL saptandı. Aynı zamanda PA grafisi ile AL’nin kolaylıkla tespit edilebildiği görüldü
Ortodontik Tedavi Görmek İsteyen Bireylerde Kaygı Düzeyleri, Temporomandibular Eklem Disfonksiyonu Skorları ve Ortodontik Maloklüzyon Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi
Authors: KURT DEMİRSOY Kevser , BÜYÜK S. Kutalmış , BECET Nursu 
Published: September 2022

Amaç: Ortodontik tedavi görme isteğiyle başvuran genç yetişkin bireylerde Beck Anksiyete İndeksi (BAI)
ile belirlenen kaygı düzeyleri ve Fonseca Anamnestik İndeksi (FAI) ile belirlenen Temporomandibular
Eklem Disfonksiyonu (TMD) prevalansı ile Sınıf I, Sınıf II ve Sınıf III ortodontik maloklüzyonlar arasındaki
ilişkinin değerlendirilmesidir.
Gereç ve Yöntemler: Maloklüzyonlarının düzeltilmesi için ardışık olarak başvuran, 14-24 yaş arası
genç yetişkinlerden oluşan 120 katılımcı çalışmamızın gerecini oluşturmuştur. Yapılan klinik muayene
sonucunda dental maloklüzyonlarına göre bireyler Angle Sınıf I, II ve III olarak 3 gruba ayrılmıştır. Her
grup kendi içinde kadın ve erkek bireyler olarak iki alt gruba ayrılmış ve sonuçta her bir grupta 20 birey
olacak şekilde 6 grup oluşturulmuştur. Hastalara rutin ortodontik muayenenin yanı sıra TMD prevalansı
ve şiddetini değerlendirmek amacıyla FAI ve kaygı düzeylerini belirlemek amacıyla da Beck Anksiyete
BAI uygulanmıştır. Verilerin istatistiksel değerlendirmesi için Fischer’s Exact, Mann-Whitney U ve
Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. BAI ve FAI arasındaki ilişkiyi değerlendirmek için Kendall Tau-b
korelasyon testi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p
Vulvar İntraepitelyal Neoplazi Olgularının Klinik ve Patolojik Verilerinin Retrospektif Analizi
Authors: ATIGAN Ayhan , KILIÇ Derya , ALATAŞ Erkan , ARMAN KARAKAYA Yeliz , GÜLER Ömer Tolga 
Published: September 2022

Amaç: Bu çalışma kliniğimizde Vulvar İntraepitelyal Neoplazi (VIN) tanısı alan vakaların klinik ve
patolojik verilerini retrospektif olarak değerlendirmek için planlandı.
Gereç ve Yöntemler: Pamukkale Üniversitesinde Ocak 2016- Haziran 2020 tarihleri arasında VIN
tanısı almış olan 68 hastanın dosyası retrospektif olarak değerlendirildi. Patolojik preparatlar mikroskop
ile tekrar değerlendirildi. Vakalara ait sosyodemografik veriler, biyopsi ve histopatolojik veriler elde edildi.
VIN vakalarına eş zamanlı olarak alınmış olan servikal Pap-smear, HPV ve servikal biyopsi sonuçları
gruplandırılarak değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 68 hastanın 48’i düşük dereceli (vLSIL), 20’si yüksek dereceli (vHSIL)’
idi. Düşük dereceli grupta ortalama yaş 48,60±16,02; gravida 2,54±1,92; parite 2,02±1,60 iken;
yüksek dereceli grupta sırasıyla 44,80±14,71; 2,40±1,81; 1,70±1,49 idi. Yüksek dereceli grupta; lezyon
alanı (p=0,008), Ki-67 (p=0,001), p53 (p=0,036), p16 (p=0,034) immünhistokimya boyanmaları istatistiksel
olarak anlamlı şekilde daha yüksekti. HPV boyanması açısından fark yoktu (p>0,05). Eş zamanlı
servikal Pap-smear, HPV-pcr ve servikal biyopsi açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı
fark yoktu (p>0,05).
Sonuç: Çalışmamızda, literatüre paralel olarak servikal intraepitelyal lezyonlarda (CIN) ve yapılmış
VIN çalışmalarında olduğu gibi immünohistokimyasal belirteçler yüksek dereceli grupta daha yüksek
bulunmuştur. CIN ile ortak risk faktörleri içermesine rağmen, VIN için toplum tabanlı bir tarama henüz
mevcut değildir. Bu nedenle şüpheli vulvar lezyonların araştırılmasında tanı için altın standart prosedür
biyopsidir. VIN hastalarının tanı ve tedavileri için algoritma oluşturacak çok merkezli ileri çalışmalara
ihtiyaç vardır.
Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi Tıp Fakültesi 2021-2022 Eğitim Yılı Dönem 3 Öğrencileri Kanıta Dayalı Tıp Çalışmaları
Authors: TURHAN ÇAKIR Anıl , BAYTAR Çağdaş , BAYRAKTAROĞLU Taner 
Published: September 2022

Amaç: Kanıta dayalı tıp, klinik bakımı optimize etmek için, hekimleri yayınlanmış literatürü anlama
ve kullanabilme açısından eğitmeye odaklanmıştır. Kanıta dayalı tıp uygulamaları, hekim adaylarının
eğitiminde, eleştirel düşünme ve bilimsel akıl yürütmenin önemini vurgulamak açısından gereklidir.
Fakültemizde kanıta dayalı tıp uygulamalarına önem verilmekte ve tıp eğitimi içerisinde yer almaktadır.
Bu uygulamanın amacı, öğrencilerin kanıta dayalı tıbbın önemini kavramalarını, bilimsel bir araştırmanın
planlanması ve sonuçlandırılması sürecindeki sorumlulukların ve işbirliğinin farkına varmalarını
sağlamaktır.
Gereç ve Yöntemler: Kanıta dayalı tıp uygulamaları, tıp fakültesi dönem 3 ders programı içinde yer
almaktadır. Öğrenciler, eğitim komisyon başkanı önderliğinde sorumlu öğretim üyesi eşliğinde gruplara
ayrılır, bir döneme yayılacak şekilde belirlenen tarihlerde gruplar halinde bir araya gelir ve bilimsel bir
araştırma planlarlar. Etik kurulu onayı sonrası verilerin toplanması ve değerlendirilmesi gerçekleştirilir,
sonuçlandırılan araştırmalar öğrenciler tarafından sunularak tartışılır.
Bulgular: 2021-2022 Eğitim ve Öğretim döneminde gerçekleştirilen kanıta dayalı tıp çalışmalarına 215
Dönem 3 öğrencisi ve 15 sorumlu öğretim üyesi katıldı. Çeşitli alanlarda, başta öğrencilerin olmak üzere,
bilgi tutum ve davranışların araştırıldığı çalışmalar ile bazı hastalıkların klinik özelliklerinin araştırıldığı
toplam 15 farklı çalışma yapıldı. Çalışmaların sonuçları sorumlu öğretim üyesi önderliğinde öğrenciler
tarafında tüm tıp fakültesi öğrenci ve öğretim üyelerinin davet edildiği bir oturumda sunuldu ve tartışıldı.
Sonuç: 2021-2022 Eğitim ve Öğretim döneminde, tüm dönem 3 öğrencileri, kanıta dayalı tıbbın önemini
kavrayarak, sorumlu öğretim üyesi yürütücülüğünde bilimsel bir çalışmanın tüm aşamalarını yürüttüler
ve çalışmalarını başarıyla sonlandırıp sundular.
Evaluating The Morphometric-Topographic Features of the Occipital Condyle and the Clinical Significance
Authors: BABACAN Serdar , BAYAT Rohat , DENİZ Mustafa 
Published: September 2022

Aim: To reduce morbidity and mortality in surgical operations to be applied to the craniovertebral junction,
it is important to know the anatomical structures in the skull base and the topographical relationship
between these structures. Lateral suboccipital craniotomy and occipital condyle resection are among
the preferred methods. Surrounding neurovascular structures may be damaged during occipital condyle
resection. The aim of study was to develop regression formulas that will determine the precise location
of the occipital condyle and estimate the distances to the surrounding anatomical structures, based on
the skull morphometry of the person.
Material and Methods: The study was carried out on 22 condylus occipitalis (11 skulls) at Harran
University, Medical Faculty Anatomy Laboratory. The determined 27 parameters were measured via the
Image J program on the skulls’ inferior, anterior, lateral and posterior aspect photographs. Multiple linear
regression analysis was performed.
Results: To determine the morphometric and topographic features of the occipital condyle, the
equations have been developed such as; The occipital condyle length= -2.142 + (0.330 x P15) – (0.468
x P19) – (0.748 x P20) + (0.807 x P21); Adjusted R2= 0.911, Standard Error of the Estimation= 0.938.
Conclusion: Considering the difference between the minimum and the maximum values observed in
descriptive statistics, the distribution between these values, the different findings in the studies in the
literature, there may be erroneous applications in the attempts to be made over the mean values. We
believe that the formulas we have developed will be beneficial in personal-specific approaches.
Peran Orang Tua dalam Meningkatkan Motivasi Belajar Anak Selama Pembelajaran Daring Pada Masa Covid 19
Authors: Suhadah Suhadah , Witono A. Hari , Saputra Heri Hadi 
Published: September 2022

Orang tua sebagai motivator anak harus memberikan dorongan dalam segala aktivitas anak, misalnya dengan memberikan perhatian, hadiah, dan penghargaan apabila anak berhasil dalam ujian. Motivasi dalam bentuk ini akan membuat anak lebih giat lagi dalam belajar. Terlebih lagi ketika adanya virus covid-19 yang mengharuskan peserta didik belajar dirumah. Pembelajaran daring bertujuan memberikan layanan pembelajaran bermutu dalam jaringan (daring) yang bersifat masif dan terbuka untuk menjangkau peminat yang lebih banyak dan lebih luas. Motivasi belajar merupakan daya penggerak di dalam diri individu yang menimbulkan kegiatan belajar, yang menjamin kelangsungan dari kegiatan belajar dan yang memberikan arah pada kegiatan belajar, sehingga tujuan yang dikehendaki tercapai. Interaksi antara orang tua dan anak sangat berpengaruh dalam meningkatkan motivasi belajar anak. Akan tetapi banyak orang tua yang memperbolehkan anaknya bermain dengan gadget yang membuat anak menjadi keregantuan dan berpengaruh dalam motivasi belajarnya. Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui bagaimana peran orang tua dalam meningkatkan motivasi anak selama pembelajaran daring pada masa covid 19. Metode penelitian yang digunakan adalah kualitatif dengan pendekatan deskriptif, sedangkan teknik pengumpulan data menggunakan wawancara, obsevasi dan dokumentasi. Hasil penelitian menunjukkan bahwa peran orang tua dalam meningkatkan motivasi belajar anak selama pembelajaran daring pada masa Covid-19 di SDN 14 Cakranegara secara umum sudah dijalankan dengan baik.