bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
การศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพของการใช้น้ำยากลั้วปากโพวิโดนไอโอดีนกับน้ำยากลั้วปากเบนไซตามีนไฮโดรคลอไรด์ในการป้องกันภาวะเยื่อบุช่องปากอักเสบในผู้ป่วยมะเร็งศีรษะและคอที่ได้รับการรักษาด้วยการฉายรังสีรักษาร่วมกับเคมีบำบัด
Authors:   , โชติรัตน์ อรรถพล 
Published: April 2023

ที่มา: มะเร็งศีรษะและคอมีอุบัติการณ์ อยู่ใน 10 อันดับแรกของประเทศไทย การรักษาเพื่อมุ่งหวังให้หายขาด ประกอบไปด้วยการผ่าตัด การฉายรังสี ร่วมกับการให้ยาเคมีบำบัด ซึ่งมีผลข้างเคียงที่สำคัญ คือ ภาวะเยื่อบุช่องปากอักเสบ ซึ่งพบได้มากถึง 40-80 % ของคนไข้ที่ได้รับเคมีบำบัดร่วมกับรังสีรักษา MASCCI/ISOO ได้แนะนำการใช้น้ำยากลั้วปากเบนไซตามีนไฮโดรคลอไรด์เพื่อป้องกันภาวะเยื่อบุช่องปากอักเสบ ขณะที่น้ำยากลั้วปากโพวิโดนไอโอดีนเอง มีการศึกษาพบว่ามีคุณสมบัติลดการอักเสบได้ดีกว่าน้ำเกลือ หรือ คลอเฮกซีดีนในการป้องกันภาวะเยื่อบุช่องปากอักเสบ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพของน้ำยากลั้วปากเบนไซตามีนไฮโดรคลอไรด์ กับน้ำยากลั้วปากโพวิโดนไอโอดีนในการป้องกันภาวะเยื่อบุช่องปากอักเสบในผู้ป่วยมะเร็งศีรษะและคอที่ได้รับการรักษาด้วยการให้รังสีรักษาร่วมกับยาเคมีบำบัด

วิธีการศึกษา: การศึกษานี้เป็นการศึกษาทดลองแบบสุ่มโดยมีกลุ่มควบคุม ในผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยเป็นมะเร็งศีรษะและคอที่ได้รับการรักษาด้วยการให้ยาเคมีบำบัดร่วมกับการฉายรังสีเป็นการรักษาเสริมหลังทำการผ่าตัด หรือ เป็นการรักษาหลัก โดยมีปัจจัยก่อกวนที่คำนึงถึง ได้แก่ ตำแหน่งของมะเร็งศีรษะและคอ, รูปแบบการรักษาเป็นการรักษาเสริมหลังผ่าตัดหรือการรักษาหลัก, สูตรยาเคมีบำบัดซิสพลาติน หรือ คาร์โบพลาติน และ ความถี่สูตรยาเคมีบำบัดซิสพลาตินรายสัปดาห์หรือราย 3 สัปดาห์ โดยมีวัตถุประสงค์หลักของการศึกษา คือ การประเมินคะแนนเยื่อบุช่องปากอักเสบ โดย Oral Mucositis Assessment Scale(OMAS) และมีวัตถุประสงค์การศึกษารอง คือ คะแนนเยื่อบุช่องปากอักเสบโดย CTCAE V 5.0, อัตราการใช้ยาแก้ปวด, อัตราการใช้ยาฆ่าเชื้อแบคทีเรีย และเชื้อรา, อัตราการใส่สายจมูก และ อัตราการนอนโรงพยาบาล

ผลการศึกษา: รายงานนี้เป็นรายงานเบื้องต้นของผู้ป่วยทั้งหมด 44 รายจากทั้งหมด 70ราย โดยเก็บข้อมูลตั้งแต่ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ถึง เมษายน พ.ศ. 2564 พบว่าลักษณะพื้นฐานของผู้ป่วยไม่มีความแตกต่างกันของผู้เข้าร่วมทั้ง 2 กลุ่ม ค่ามัธยฐานรายสัปดาห์ของคะแนน OMAS จากการประเมินทั้ง 8 ครั้งของทั้ง 2 กลุ่ม ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนยสำคัญ การประเมินภาวะเยื่อบุช่องปากอักเสบด้วย CTCAE V5.0 พบว่า การอักเสบในระดับ 3-4 นั้นมีแนวโน้มน้อยกว่าในกลุ่มที่ได้รับน้ำยาบ้วนปากโพวิโดนไอโอดีน แต่ไม่มีนยสำคัญทางสถิติ และผลการศึกษารองอื่นๆ ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนยสำคัญ

สรุปผลการศึกษา: รายงานเบื้องต้นพบว่าน้ำยากลั้วปากโพวิโดนไอโอดีนมีประสิทธิภาพที่ใกล้เคียงกับน้ำยากลั้วปากเบนไซตามีนไฮโดรคลอไรด์ในการลดภาวะเยื่อบุช่องปากอักเสบในผู้ป่วยมะเร็งศีรษะและคอที่ได้รับการรักษาด้วยยาเคมีบำบัดพร้อมรังสีรักษา
การเปรียบเทียบองค์ประกอบของร่างกายในผู้ป่วยโรคอ้วนหลังเข้ารับการผ่าตัดกระเพาะเพื่อลดน้ำหนักกับองค์ประกอบของร่างกายในผู้ที่ไม่เคยได้รับการผ่าตัดกระเพาะเพื่อลดน้ำหนักมาก่อน
Authors:   , ตั้งจิตตรง ศิรินรัตน์ 
Published: April 2023

วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบของร่างกายในผู้ป่วยโรคอ้วนหลังการผ่าตัดกระเพาะเพื่อลดน้ำหนัก ที่ระยะเวลา 12 เดือน และเปรียบเทียบกับกลุ่มผู้ที่ไม่เคยได้รับการผ่าตัดกระเพาะเพื่อลดน้ำหนักมาก่อน ที่มี อายุ เพศ และค่าดัชนีมวลกายใกล้เคียงกัน

วิธีการวิจัย เป็นการวิจัยโดยการสังเกตเชิงวิเคราะห์โดยใช้ข้อมูลผู้ป่วยโรคอ้วนที่ได้รับการผ่าตัดกระเพาะเพื่อลดน้ำหนักด้วยวิธี Laparoscopic Roux-en-Y gastric bypass(LRYGB) หรือ Laparoscopic sleeve gastrectomy(LSG) ในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ช่วงปี พ.ศ.2558-2562 ที่หลังผ่าตัดที่ 12 เดือน มีค่าดัชนีมวลกาย น้อยกว่า 30 กิโลกรัม/เมตร2 กลุ่มควบคุมคือกลุ่มผู้ที่ไม่เคยได้รับการผ่าตัดกระเพาะที่มี อายุ เพศ และค่าดัชนีมวลกายใกล้เคียงกัน และไม่มีโรคประจำตัว วิเคราะห์องค์ประกอบของร่างกายด้วยเครื่อง Inbody 770 ที่คลินิกอายุรกรรมโรคอ้วน โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

ผลการศึกษา ผู้เข้าร่วมวิจัยทั้งหมด 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มผู้ป่วยโรคอ้วนที่ได้รับการผ่าตัดกระเพาะเพื่อลดน้ำหนัก 30 คน กลุ่มควบคุม 30 คน จากการศึกษาพบว่าเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม กลุ่มผู้ป่วยมีค่าสัดส่วนเอวต่อสะโพก (waist-hip ratio)(0.83 และ 0.9, P-value <0.001) ร้อยละของไขมันในร่างกาย (percentage of body fat)(ร้อยละ 30.6 และ ร้อยละ 35.9, P-value 0.001) มวลไขมันบริเวณลำตัว (trunk fat mass)(10.3 กิโลกรัม และ 12.4 กิโลกรัม , P-value 0.04) และ มวลรวมกล้ามเนื้อและอวัยวะบริเวณแขนขา (appendicular lean mass)(9 กิโลกรัม และ 16.9 กิโลกรัม, P-value <0.001) น้อยกว่ากลุ่มควบคุม โดยมีค่ามวลรวมกล้ามเนื้อและอวัยวะทั้งร่างกาย (soft lean mass)(47.7 กิโลกรัม และ 39.9 กิโลกรัม, P-value 0.001) มวลรวมกล้ามเนื้อและอวัยวะบริเวณลำตัว (trunk lean mass)(21.2 กิโลกรัม และ 19 กิโลกรัม, P-value 0.02) มวลกล้ามเนื้อลาย (skeletal muscle mass)(27.5 กิโลกรัม และ 23 กิโลกรัม, P-value 0.003) และ มวลกายไร้ไขมัน (fat free mass)(51.1 กิโลกรัม และ 42.3 กิโลกรัม, P-value 0.001) มากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ และพบว่าหลังผ่าตัดกระเพาะเพื่อลดน้ำหนัก ที่ระยะเวลา 6 เดือน และ 12 เดือน ค่าตัวแปรองค์ประกอบของร่างกายลดลงทั้งหมด โดยเห็นผลลดลงมากสุดที่ระยะเวลา 12 เดือนหลังเข้ารับผ่าตัด

สรุปการศึกษา แสดงให้เห็นว่า ในกลุ่มผู้ป่วยโรคอ้วนที่ได้รับการผ่าตัดกระเพาะเพื่อลดน้ำหนัก แม้ค่าตัวแปรองค์ประกอบของร่างกาย เช่น มวลไขมัน มวลกายไร้ไขมัน มวลกล้ามเนื้อ ลดลงทั้งหมดในช่วงตลอดระยะเวลา12 เดือน หลังเข้ารับการผ่าตัด แต่ มวลกล้ามเนื้อ และมวลกายไร้ไขมันในกลุ่มผู้ป่วยนั้น ยังคงสูงกว่าในกลุ่มควบคุมที่อายุ เพศ และค่าดัชนีมวลกายใกล้เคียงกัน
ความสัมพันธ์ระหว่างความถี่ของคลื่นสมองชนิดแอลฟ่ากับการมองเห็นภาพหลอนในผู้ป่วยพาร์กินสัน
Authors:   , ตันติธนารัตน์ ณัชวัลฐ์ 
Published: April 2023

การเห็นภาพหลอนเป็นอาการนอกเหนือระบบการเคลื่อนไหวของผู้ป่วยพาร์กินสัน กลไกการเกิดไม่ชัดเจน ทั้งอาการนอกเหนือระบบการเคลื่อนไหวและระบบเคลื่อนไหวผิดปกติอาจจะเกิดจากจุดเริ่มต้นเดียวกันคือ “อาการช้า”เป็นอาการหลัก ผู้ทดสอบเป็นพาร์กินสัน 70 คนและไม่เป็นโรคพาร์กินสัน 35 คน(แบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือกลุ่มควบคุม, พาร์กินสันเห็นภาพหลอน และพาร์กินสันไม่เห็นภาพหลอน) นำผู้ทดสอบดูแสงแฟลซจากคอมพิวเตอร์ เพื่อหาระยะเวลาระหว่างแสงแฟลซที่สั้นที่สุด และเก็บข้อมูลคลื่นไฟฟ้าสมองส่วนที่เกี่ยวข้องกับการมองเห็น นำข้อมูลมาเปรียบเทียบและหาความสัมพันธ์ ความถี่ของคลื่นไฟฟ้าสมองชนิดแอลฟ่าขณะหลับตาของกลุ่มผู้ป่วยพาร์กินสันและกลุ่มปกติมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 8.51±0.16Hz และ 9.76±0.18Hz ตามลำดับและมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p<0.001) ระยะเวลาระหว่างการฉายแสงแฟลชของกลุ่มผู้ป่วยพาร์กินสันและกลุ่มปกติมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 21.4± 3.1ms และ 13.6±1.4ms ตามลำดับ ซึ่งช้ากว่ากลุ่มคนปกติโดยไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่เมื่อนำระยะเวลาระหว่างการฉายแสงแฟลชของ 3 กลุ่มมาวิเคราะห์ พบว่าแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p=0.0115) และทั้งความถี่ของคลื่นไฟฟ้าสมองชนิดแอลฟ่าขณะหลับตาและระยะเวลาระหว่างการฉายแสงแฟลชมีความสัมพันธ์กัน โดยใช้ Spearman’s correlation coefficient พบว่า rs = -0.2292, p=0.028 งานวิจัยนี้ทำให้เข้าใจว่าผู้ป่วยพาร์กินสันมีอัตราการรับข้อมูลช้ากว่าคนปกติ เป็นไปได้ว่าอัตราการรับข้อมูลช้าส่งผลทำให้การประมวลผลของระบบการมองเห็นช้าด้วย และอาจทำให้เกิดการมองเห็นภาพหลอนในผู้ป่วยพาร์กินสัน การปรับอัตราการรับข้อมูลภาพให้เร็วขึ้นจะนำมาสู่การรักษาการเห็นภาพในผู้ป่วยพาร์กินสันได้
Sustainable business development through sufficiency economy practice : a case study of Thai listed companies
Authors:   , Korphaibool Veerawin 
Published: April 2023

The purpose of the research is to determine the sufficiency economy philosophy (SEP) performance through annual and sustainable development reports and simplify the outcomes by representing through a scoring system. Each of the SEP elements was aligned with each GRI sub-topic to generate a SEP scoring system. Then, the results from the scoring system were verified by testing the relationship between SEP performance and firm-specific risk of 34 Thai listed companies from 2013 to 2018 via panel data analysis. The global reporting initiative (GRI) standards were used as the fundamental scoring system as it's widely used and accepted in academic and business sectors. Univariate analysis results suggested that firms with high SEP scores generated a higher return on equity and paid a higher dividend payout ratio to the shareholders. The SEP scores were used to test two hypotheses of risk reduction and managerial opportunism. The hypotheses were tested using fixed effects regression and the results supported the risk reduction hypothesis and this practicing SEP reduced firm-specific risk. To validate the results, a two-stage least squares instrumental variable (2SLS-IV) analysis was performed to estimate the causal relationship between SEP performance and firm-specific risk. The results remained negatively and significantly correlated, indicating that SEP practice stimulated business sustainability. The findings suggested that the SEP scoring system was able to capture SEP performance and practicing SEP appeared to reduce firm-specific risk, which was consistent with the risk reduction hypothesis of the stakeholder theory. In summary, The SEP practice had a significant impact on reducing firm-specific risk and increased firm profitability. Implementing SEP can lead firms toward sustainability and increase strength from adopting the SEP three cores and two underlying conditions.
Retention force and wear characteristic of ball and O-ring attachment in Chulalongkorn mini-implant overdenture system.
Authors:   , Thimkam Thanakorn 
Published: April 2023

The purpose of this experimental study was to evaluate wear characteristics and retention force of the RetenDent mini-implant overdenture system (Chulalongkorn product) after the insertion-removal fatigue test. One-piece mini-implants attachment system for overdenture, Osstem MS denture® type implant (OSSTEM, Germany GmbH), and RetenDent mini-implant were tested. All samples were subjected to repeated insertion and removal fatigue cycles by the universal testing machine (E1000, INSTRON Instrument, England). Subjected fatigue cycles were 5500 with 1.00Hz frequency to mimic a 5-year insertion and removal three times per day. The retention force was measured by separating the O-ring from the abutment and recorded with the universal tester (EZ-SX, SHIMADZU, Japan). The retention force was measured six times, at baseline and the end of 1100, 2200, 3300, 4400, and 5500 cycles. These represent each year of use. After fatiguing, the O-rings and mini-implant ball abutments were examined with a stereomicroscope (SZ61 OLYMPUS, Japan) and compared to baseline. The result showed a mean retention force of 6.65N for the RetenDent group and 6.84N for the Osstem group, which were not statistically different. The two attachment systems had no significant effect on retention force. However, the fatigue cycles alone and the interaction between the attachment system and fatigue cycles had significant effects on retention force. The RetenDent group’s retention was significantly higher at baseline (10.96N) and after 1,100 cycles (8.73N) compared to the Osstem group (6.50N and 6.66N). There was no statistical difference at 2200 cycles. The Osstem group’s retention became significantly higher after 3300, 4400, and 5500 cycles (6.86N, 7.06N, 6.997N) compared to the RetenDent group (5.04N, 4.49N, 3.88N). In conclusion, the RetenDent and the MS denture® mini-implant attachment system provided a similar 5-year average retention force at higher than the minimum recommended for overdenture. The RetenDent group had significantly higher retention forces at the first two-point of measure. There was no wear on the ball abutment of both groups under the stereomicroscope after 5,500 fatigue cycles.
Effect of RD43 rice (Oryza sativa L.) On starch digestibility, physicochemical properties, glycemic responses and food applications
Authors:   , Suklaew Phim 
Published: April 2023

RD43 rice (Oryza sativa L.) is a cross-breed between Khao Jow Hawm Suphan Buri and Supan Buri1. It is characterized as a low amylose content, soft texture, and mild fragrance. However, its potential of metabolic health effect and food application remains unknown. In the present study, daily consumption of RD43 rice containing 14.10 g of undigestible starch for 12 weeks showed a significant reduction in fasting plasma glucose, insulin, HbA1c, and HOMA-IR in prediabetic participants. Furthermore, a significant decrease in body composition including body weight, body mass index, total body fat, and waist circumference was observed after the consumption of RD43 rice at 6th and 12th week. In comparison with conventional rice in Taiwan (Taiken9), ingestion of RD43 rice showed a significantly reduction in fasting plasma insulin and HOMA-IR at 12th week. In physicochemical and functional properties found that RD43 rice flour had higher amylose content (19.04%) than Hom Mali rice flour. It presented an irregular polyhedral shape and manifested a V-type crystalline structure and less crystallinity, which lead to a significant reduction of the water absorption index (WAI), swelling power (SP), water solubility index (WSI), gelatinization temperature, and pasting properties. Moreover, it had lower starch digestibility than Hom Mali rice flour due to a lower content of rapidly digestible starch (RDS) and higher content of undigestible starch. RD43 rice flour also exhibited a greater ability to disrupt cholesterol micellization and bind bile acids. In food application, steamed muffin made from RD43 rice flour showed lower starch digestibility than Hom Mali steamed muffin with no alterations of sensory attributes. Moreover, the substitution of wheat flour with RD43 rice flour (10-40% w/w) into noodles decreased starch digestibility, hydrolysis index, and RDS content together with increasing undigestible starch content. Comparing to the control noodles, 30% RD43 rice flour noodles slightly elevated WAI, swelling index (SI), cooking loss, and lightness (L*) as well as reduced redness (a*), yellowness (b*), and hardness with similar overall acceptability. In healthy men, consumption of 30% RD43 noodle caused a reduction in postprandial plasma glucose with increasing postprandial glucagon-like peptide-1 (GLP-1) and peptide tyrosine–tyrosine (PYY). In conclusion, RD43 rice has potential for food manufacturing and controlling glycemic, appetite as well as body composition in humans.
The inhibitory effects of anthocyanin-rich Thai berry extracts on carbohydrate digestion, glycation and adipogenesis
Authors:   , Aksornchu Pattamaporn 
Published: April 2023

Several studies have reported the benefits of anthocyanin-rich berries on improving human health. However, the effect of Thai berries on delaying carbohydrate digestion, antioxidant properties, glycation inhibition, and anti-adipogenesis have not been investigated. Therefore, the present study aimed to determine the potential of anthocyanin-rich Thai berry extracts from Antidesma bunius or Mamao (ABE), Lepisanthes rubiginosa or Mahuat (LRE) and Syzygium nervosum or Makiang (SNE) on the inhibition of carbohydrate digestive enzymes, the antioxidant activity, anti-glycation, and anti-adipogenic property. In this study, total phenolics, total anthocyanins, and cyanidin-3-glucoside (C3G) contents of the anthocyanin-rich Thai berry extracts were 237.90-300.91 mg GAE/ g extract, 32.45-66.86 mg C3G/ g extract, and 27.19-39.96 mg/ g extract, respectively. Besides, ABE and LRE also contained delphinidin-3-glucoside with values of 21.65 and 0.93 mg/ g extract, respectively. All extracts demonstrated inhibitory activity against intestinal maltase and sucrase with IC50 values of 0.79 -1.52 mg extract/ml and 1.34-1.65 mg extract/ ml, respectively. It was found that ABE exhibited better antioxidant properties than LRE and SNE. Therefore, ABE was further investigated on the antiglycation and antiadipogenic properties. It was found that ABE (0.25 mg/ml) significantly reduced the formation of fluorescence and non-fluorescence AGEs (NƐ-carboxymethyl lysine, NƐ-CML) in fructose and glucose-mediated protein glycation. ABE prevented protein oxidation by reducing the protein carbonyl content and inhibiting protein aggregation by decreasing the β-amyloid cross structure formation. Furthermore, ABE (16 µg/ml) prevented 3T3-L1 cell differentiation. It reduced the intracellular triglyceride accumulation by the inhibition of adipogenic transcription factor expression, C/EBPα. Pparγ receptor contributed to reducing the mRNA expression of acetyl-CoA carboxylase (ACC), fatty acid synthase (FASN), and lipoprotein lipase (LPL). These findings suggested that Thai berry extract in this study, especially ABE, can be useful as a promising natural compound for delaying carbohydrate digestion, decreasing the monosaccharide-induced protein glycation and oxidative protein damage, protein aggregation, and preventing adipogenesis.
Biofuel production from spent coffee grounds by supercritical ethyl acetate
Authors:   , Supang Wirasinee 
Published: April 2023

In this work, spent coffee grounds (SCGs) was used as the feedstock for biofuel production by supercritical ethyl acetate. The SCGs is waste obtained from coffee industrial that is continuously increasing every year. To make SCGs becomes more valuable, utilization of ethyl acetate as the extracting and reacting solvents for biofuel production via interesterification reaction. The characterization of SCGs sample showed that the moisture content of fresh SCGs was around 56 wt%. After oven drying, the moisture of SCGs was reduced to 12.76 %wt. To prolong the shelf-life of the sample and to minimize impact of hydrolysis on interesterification reaction, the drying step is required to reduce the water in SCGs. Ethyl acetate was a suitable solvent for coffee oil extraction from SCGs due to high recovery of coffee oil (22.74 wt%). The feedstock for biofuel production was the mixture of coffee oil and ethyl acetate at molar ratio of 1:30 that extracted at room temperature and atmospheric pressure. In biofuel production, two parameters were investigated for optimal condition. Temperature (275, 300, 325, and 350°C) and feed flow rate (2, 2.5, and 3 g/min) were controlled under pressure at 15.0 MPa. The amount of fatty acid ethyl ester (FAEE) in the product was measured by gas chromatography. The optimal condition was found at temperature of 350°C and feed flow rate of 2.5 g/min. The highest yield of FAEE is 86.44 wt%.
Stratigraphy and geochemistry of rock salt from Maha Sarakham formation in changwat Chaiyaphum, northeastern Thailand
Authors:   , Rattana Pranot 
Published: April 2023

Maha Sarakham Formation is one of massive potash deposits in the Khorat Plateau extending from northeastern of Thailand to central of Lao PDR. Maha Sarakham Formation consists of three rock salt members (the lower, middle and upper members) interbedded with claystone. Potash minerals are associated with the thick bed of rock salt in the upper part of lower salt member. Previous studies are still under discussion on whether the origin of rock salt from marine or non-marine (hydrothermal origin and mixed fluids) deposit. The purpose of this study is to analyze the origin of rock salt based on elemental compositions and isotope analysis. In addition, stratigraphic correlations were done in five boreholes (K-201-205) located in Amphoe Bamnetnarong and Chaturat, Changwat Chaiyaphum, Thailand. As stratigraphical correlation results, the rock salt shows a dome structure. The limbs of salt dome are interpreted from lithostratigraphy correlations of K-201, K-202, K-203 and K-205 based on two beds of rock salt and potash zone in the lower salt member. The geochemical analysis of the lower and middle/upper rock salts in borehole K-203, and rare earth elements (REE) of claystone in five boreholes suggests that major and trace elements showing contents according to the formula of minerals and δ11B value (12.26‰ -32.62‰) indicates almost halite influenced seawater. However, the anomaly of carnallite by δ11B value (12.26‰) preferred possible influx of hydrothermal into the Khorat basin. REE of claystone are comparable with the REE in sandstone from the Simao Basin of China, the similar of REE pattern inferred the identical provenances both of clastic sedimentary rocks.
Comparative study of gross split and cost recovery production sharing contracts in Indonesia
Authors:   , Ubaidillah Mohammad 
Published: April 2023

In upstream oil and gas business, Indonesian has introduced Production Sharing Contract Cost Recovery (PSC CR) in 1966 and still implementing that fiscal system until nowadays. In January 2017, The Indonesian Minister of Energy and Mineral Resources (MEMR or ESDM) introduce new PSC system called Production Sharing Contract Gross Split (PSC GS) following with three amendments until 2019. Ministries believe this new Fiscal regime can attract more investor to invest Oil & Gas business in Indonesia by delivering three main values which are certainty, efficiency, and simplicity policies. This study evaluates and compares the financial aspect of new Indonesian fiscal regime called PSC GS with the former Indonesian fiscal regime PSC CR. In this study, financial analysis was performed to compare the output of both fiscal terms on thirty fields samples as case studies. The comparation use some of key financial parameters, for instance Net Present Value (NPV) and Internal Rate of Return (IRR) which can be calculated from project input such as oil production, gas production, investment cost, operational cost etc. using the formula from the structure of each fiscal regimes. According to the result, it can be concluded that for majority of the 30 samples, PSC CR will generate a better NPV and IRR for the contractor. Next, sensitivity analysis is done by calculating Net Contractor Take percentage in several different hydrocarbon price scenario as representative of unpredicted future. According to the result, even though both regimes are showing regressive fiscal, but in overall PSC GR are tends to be resulting a lower NCT with sensitively changing in different price condition, meanwhile for PSC CR tends to be resulting a higher NCT with more stable NCT percentage in various condition of oil and gas prices. These results can be quideline that selecting the right fiscal regime can be affect the result of contractor financial project profit.
Repeatability, reproducibility, agreement, and safety of tono-pen tip cover for intraocular measurement using latex and polyethylene wrap
Authors:   , Suvannachart Pukkapol 
Published: April 2023

Background: Tono-Pen® is a regularly used device. A tip cover is needed to prevent damage to the transducer tip and patient-to-patient contamination. Ocufilm® (OF), latex disposable tip cover, is costly and able to cause allergic reactions.

Objective: To evaluate repeatability, reproducibility, and agreement of intraocular pressure measurement with Tono-Pen® using OF and polyethylene wrap tip cover (PE) in human eyes.

Materials and Methods: This is a cross-sectional, experimental study. For the right eyes, 4 measurements using PE were done by two raters (A and B) in random order to assess intra-rater repeatability and inter-rater reproducibility. For left eyes, 4 measurements were done by rater A using both PE and OF in random order to assess intra-rater repeatability and agreement.

Results: A total of 128 participants were recruited. The mean difference in mmHg (95% limits of agreement, intraclass correlation coefficient) was -0.34 (-3.04 to 2.36, 0.93) for repeatability of PE by rater A in the right eyes, -0.33 (-3.01 to 2.36, 0.93) for repeatability of PE by rater A in the left eyes, -0.02 (-2.88 to 2.83, 0.92) for repeatability of PE by rater B, 0.36 (-3.34 to 4.07, 0.90) for inter-rater reproducibility of PE, -0.42 (-2.75 to 1.91, 0.95) for repeatability of OF by rater A, and -0.71 (-5.18 to 3.76, 0.83) for agreement between both tip covers. The only complication was punctate epithelial erosion. No sight-threatening complications and allergic reactions were found. Cost minimization analysis found that PE had approximately 8-time decreased cost compare to OF.

Conclusions: For intraocular pressure measurement with Tono-Pen, PE demonstrated acceptable repeatability, reproducibility, and agreement with OF with a good safety profile.