bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
การศึกษาความไวของการตัดชิ้นเนื้อแบบมีเป้าหมายและแบบสุ่มตามแบบซิดนีย์โปรโตคอลโดยวิธีส่องกล้องแนร์โรวแบนด์ อิมเมจจิง ในการวินิจฉัยภาวะเยื่อบุกระเพาะอาหารเปลี่ยนเป็นเยื่อบุลำไส้ชนิดบริเวณกว้าง
Authors:   , ฟักนาค นที 
Published: April 2023

ที่มาของการศึกษา ตามแนวทางปฏิบัติของสมาคมแพทย์ทางเดินอาหารประเทศอังกฤษ ในการวินิจฉัยและการจัดการผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงต่อมะเร็งกระเพาะอาหารปี 2562 แนะนำให้ตัดชิ้นเนื้อตาม ซิดนีย์โปรโตคอล รวมทั้งหมด 5 ชิ้น เพื่อวินิจฉัยภาวะเยื่อบุกระเพาะอาหารกลายเป็นเยื่อบุลำไส้เป็นบริเวณกว้าง อย่างไรก็ตามการตัดชิ้นเนื้อแบบเฉพาะเจาะจงด้วยกล้องแนโรวแบนด์ อย่างเดียว น่าจะเพียงพอที่จะวินิจฉัยภาวะเยื่อบุกระเพาะอาหารกลายเป็นเยื่อบุลำไส้เป็นบริเวณกว้างโดยปัจจุบันยังไม่มีข้อมูลเปรียบเทียบของทั้งสองวิธีนี้

วิธีการศึกษา ผู้ป่วยที่มีภาวะเยื่อบุกระเพาะอาหารกลายเป็นเยื่อบุลำไส้ ใน โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ตั้งแต่ พฤศจิกายน 2562 จนถึง ตุลาคม 2563 ส่องกล้องโดยแพทย์ที่ไม่ใช่ผู้เชียวชาญในการใช้กล้องแนโรวแบนด์ ทำการส่องกล้องและตัดชิ้นเนื้อแบบเฉพาะเจาะจงด้วยกล้องแนโรวแบนด์ อย่างเดียว หรือ ตัดชิ้นเนื้อแบบสุ่ม ( ถ้าไม่พบ ภาวะเยื่อบุกระเพาะอาหารกลายเป็นเยื่อบุลำไส้จากการใช้กล้องแนโรวแบนด์ ) รวมทั้งหมด 5 จุด ตามซิดนีย์โปรโตคอล

ผลการศึกษา รวบรวมข้อมูลทั้งหมด 95 ราย เพศชาย 50 ราย (ร้อยละ 52.6) มีอายุเฉลี่ยอยู่ที่ 64.7 ± 10.8 ปี พบภาวะเยื่อบุกระเพาะอาหารกลายเป็นเยื่อบุลำไสเป็นบริเวณกว้าง 43 ราย (ร้อยละ 45.3) ค่าความไว ความจำเพาะ พยากรณ์ผลบวก และ พยากรณ์ผลลบ ของการส่องกล้องและตัดชิ้นเนื้อแบบเฉพาะเจาะจงด้วยกล้องแนโรวแบนด์ อย่างเดียว เปรียบเทียบกับ ตัดชิ้นเนื้อตามซิดนีย์โปรโตคอล ร้อยละ 88.4 เทียบกับ ร้อยละ100, ร้อยละ 90.3 เทียบกับ ร้อยละ 90.3, ร้อยละ 88.4 เทียบกับ ร้อยละ 89.6 และ ร้อยละ 90.3 เทียบกับร้อยละ 100 ตามลำดับ และการตัดชิ้นเนื้อแบบเฉพาะเจาะจงด้วยกล้องแนโรวแบนด์อย่างเดียว ใช้จำนวนชิ้นเนื้อน้อยว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (311เทียบกับ 475, p<0.001) และพบว่าแพทย์ที่ไม่ใช้ผู้เชียวชาญในการใช้กล้องแนโรวแบนด์สามารถมีความไวในการวินิจฉัยภาวะเยื่อบุกระเพาะอาหารกลายเป็นเยื่อบุลำไสเป็นบริเวณกว้าง ได้ร้อยละ100 เมื่อทำการตรวจชิ้นเนื้อด้วยกล้องแนโรวแบนด์ในผู้ป่วย มากกว่า 60ราย

สรุป การตัดชิ้นเนื้อแบบเฉพาะเจาะจงด้วยกล้องแนโรวแบนด์อย่างเดียว โดยแพทย์ที่ไม่ใช่ผู้เชียวชาญในการใช้กล้องแนโรวแบนด์ นั้น ให้ค่าความไวที่น้อยว่า เมื่อเปรียบเทียบกับการตัดชิ้นเนื้อตาม ซิดนีย์โปรโตคอล แต่อย่างไรก็ตามเมื่อทำการส่องกล้องมากกว่า 60 ราย จะให้ความไวที่ร้อยละ 100 เทียบเท่ากันในทั้งสองวิธี โดยที่การตัดชิ้นเนื้อแบบเฉพาะเจาะจงด้วยกล้องแนโรวแบนด์ อย่างเดียว ใช้จำนวนชิ้นเนื้อน้อยว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในการวินิจฉัย ภาวะเยื่อบุกระเพาะอาหารกลายเป็นเยื่อบุลำไส้เป็นบริเวณกว้าง
การศึกษาแบบมีกลุ่มควบคุมเพื่อศึกษาความแปรผันทางพันธุกรรมของยีนตัวรับวิตามินดีในกลุ่มผู้ป่วยตับอักเสบเรื้อรังจากไวรัสตับอักเสบบี ระยะพาหะชนิดเชื้อน้อย และระยะที่มีตับอักเสบเรื้อรัง
Authors:   , อนันต์ชื่นสุข พฤกษา 
Published: April 2023

วัตถุประสงค์: การศึกษานี้มีเป้าหมายเพื่อศึกษาหาความสัมพันธ์ระหว่างความแปรผันหลากหลายทางพันธุกรรมของยีนตัวรับวิตามินดีกับระยะของการติดเชื้อไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรังโดยแบ่งเป็นระยะพาหะชนิดเชื้อน้อย และระยะตับอักเสบเรื้อรัง

วิธีการศึกษา: การศึกษารวบรวมผู้ป่วยไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรัง โดยแบ่งเป็นกลุ่มเปรียบเทียบ 2 กลุ่มคือ กลุ่มระยะพาหะชนิดเชื้อน้อยที่มี HBV DNA ในเลือด< 2,000 IU/ml และกลุ่มระยะตับอักเสบเรื้อรังที่มี HBV DNA ในเลือด ≥ 2,000 IU/ml และระดับ ALT ในเลือด > 40 IU/ml หรือพบหลักฐานการอักเสบหรือพังผืดในตับ ผู้ทำการวิจัยทำการศึกษา SNP ของยีนตัวรับวิตามินดีจำนวน 6 ตำแหน่ง คือ CdX-2, GATA, FokI, Bsml, ApaI และ TaqI ตรวจโดยใช้ TaqMan real-time polymerase chain reaction (PCR) assay เพื่อศึกษาความแตกต่างของอัลลีล จีโนไทป์ และ haplotype ของผู้ป่วยไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรังระยะพาหะชนิดเชื้อน้อยและระยะตับอักเสบเรื้อรัง รวมถึง linkage disequilibrium (LD) mapping ได้รับการวิเคราะห์ข้อมูลด้วย haplotype inference application

ผลการศึกษา: การศึกษารวบรวมผู้ป่วยไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรัง 324 คนช่วงเดือน กุมภาพันธ์ถึงสิงหาคม พ.ศ.2563 แบ่งเป็นกลุ่มระยะพาหะชนิดเชื้อ 163 คน และกลุ่มระยะตับอักเสบเรื้อรัง 161 คน สัดส่วนของผู้ป่วยเพศชายในผู้ป่วยกลุ่มระยะพาหะชนิดเชื้อน้อยน้อยกว่ากลุ่มระยะตับอักเสบเรื้อรังอย่างมีนัยยะสำคัญที่ร้อยละ 46.0 ต่อร้อยละ 68.3 (p < 0.001) ค่าเฉลี่ยระดับวิตามินดีในแต่ละกลุ่มไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ สัดส่วนความถี่อัลลีล CdX-2 ในกลุ่มระยะพาหะชนิดเชื้อน้อยและกลุ่มระยะตับอักเสบเรื้อรังของอัลลีล G (G allele) คิดเป็นร้อยละ 53.7 และ 62.7 ตามลำดับ สัดส่วนของอัลลีล A (A allele) คิดเป็นร้อยละ 46.3 และ 37.3 ตามลำดับโดยแตกต่างกันอย่างมีนัยยะสำคัญ (p 0.019) สัดส่วนความถี่จีโนไทป์ CdX-2 พบ G/G จีโนไทป์ในกลุ่มระยะพาหะชนิดเชื้อน้อยน้อยกว่ากลุ่มระยะตับอักเสบเรื้อรัง โดยพบร้อยละ 27.0 และ 41.0 ตามลำดับ (p 0.028) AA haplotype ของ CdX-2/GATA และ AAC haplotype ของ CdX-2/GATA/FokI สัมพันธ์กับกลุ่มระยะพาหะชนิดเชื้อน้อยอย่างมีนัยยะสำคัญโดยมีอัตราส่วนออด 1.43 (1.04-1.96), p 0.025 และ 1.98 (1.34-2.91), p < 0.0019 ตามลำดับ จากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์แบบหลายตัวแปรพบว่า G/A จีโนไทป์ของ Cdx-2 เป็นปัจจัยที่สัมพันธ์ระยะพาหะชนิดเชื้อน้อยอย่างมีนัยยะสำคัญโดยมีอัตราส่วนออดที่ปรับแล้ว 1.83 (95%CI 1.10 – 3.04) จาก Linkage disequilibrium (LD) triangular mapping พบว่า BsmI, ApaI และ TaqI มีค่าคะแนน LD (LD’score) สูง (D’ > 0.8) ทั้งในทั้งสองระยะ ในขณะที่ CdX-2/GATA และ GATA/FokI พบคะแนน LD สูงเฉพาะในกลุ่มระยะตับอักเสบเรื้อรัง

สรุปผล: G/A จีโนไทป์ของ CdX-2 สัมพันธ์กับระยะพาหะชนิดเชื้อน้อยในผู้ป่วยไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรังชาวไทยอย่างมีนัยยะสำคัญ นอกจากนี้การศึกษาพบความแตกต่างของ LD ของ CdX-2/GATA และ GATA/FokI ในกลุ่มระยะพาหะชนิดเชื้อน้อยและกลุ่มระยะตับอักเสบเรื้อรัง ซึ่งเป็นไปได้ว่าความแตกต่างของความหลากหลายของยีนตัวรับวิตามินดีนี้นำไปสู่ความแตกต่างของการควบคุมระบบภูมิคุ้มกัน
การเปรียบเทียบการดื้อยาคาร์บาร์พีเนมของเชื้อเอ็นเทอโรแบคเทอเรียซีอีโดยวิธีนาโนพอร์ซีเควนซิงกับวิธีเพาะเชื้อโดยมาตรฐานในผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
Authors:   , ทองสุก ปัณณพร 
Published: April 2023

วัตถุประสงค์ เพื่อหาความไวและความจำเพาะของเครื่องมือนาโนพอร์ซีเควนเซอร์ในการตรวจหายีนดื้อยาคาร์บาร์พีเนมของเชื้อเอ็นเทอโรแบคเทอเรียซีอี โดยเปรียบเทียบกับวิธีเพาะเชื้อโดยมาตรฐาน ในผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ วิธีการวิจัย ผู้ป่วยที่สงสัยติดเชื้อทางเดินปัสสาวะที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ นำปัสสาวะไปปั่นเพื่อลดเซลล์มนุษย์ จากนั้นนำตะกอนแบคทีเรียไปสกัดดีเอ็นเอแล้วซีเควนต่อด้วยเครื่องมือนาโนพอร์เซอร์ แล้ววิเคราะห์ข้อมูลเพื่อให้ได้ผลเชื้อก่อโรคและยีนดื้อยานำมาเปรียบเทียบกับผลการเพาะเชื้อด้วยวิธีมาตรฐาน ผลการศึกษา มีเชื้อเอ็นเทอโรแบคเทอเรียซีอีทั้งหมด 60 ตัวอย่าง ประกอบด้วยเชื้อดื้อยาคาร์บาพีเนม (CRE) 28 ตัวอย่าง เชื้อที่สามารถผลิตเอนไซม์เบต้าแลคแตมเมสออกฤทธิ์ชนิดกว้าง (ESBL) 16 ตัวอย่าง และเชื้อที่ไม่ดื้อยา (non CRE/non ESBL/nonAmpcC) 16 ตัวอย่าง เครื่องมือนาร์โนพอร์ซีเควนเซอร์สามารถตรวจหาเชื้อก่อโรคและยีนดื้อยาได้ตรงกับวิธีเพาะเชื้อตามมาตรฐาน เมื่อตัดตัวอย่างที่มีดีเอ็นเอน้อยกว่า 1 ng/mcl 7 ตัวอย่างออกไปพบว่าเครื่องมือนี้มีความไวและความจำเพาะต่อการตรวจพบยีนดื้อยาคาร์บาพีเนมร้อยละ 86.9 และ 93.3 ตามลำดับ และพบว่ามีความไวและความจำเพาะต่อการตรวจพบยีนดื้อยา 3rd cephalosporin ร้อยละ 92.1 และ 60 ตามลำดับ
สรุป การตรวจหายีนดื้อยาคาร์บาพีเนมของเชื้อในกลุ่มเอ็นเทอโรแบคเทอเรียซีอีด้วยวิธีนาโนพอร์ซีเควนซิ่งมีความไวและความจำเพาะที่สูง เมื่อเทียบกับการตรวจโดยวิธีเพาะเชื้อตามมาตรฐานในผู้ป่วยที่ติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ โดยสามารถลดระยะเวลาในการตรวจเจอเชื้อก่อโรคและยีนดื้อยาได้ โดยใช้เวลามัธยฐาน 3.5(2.2-8.2) ชั่วโมง เพื่อที่จะสามารถพิจารณาปรับยาปฏิชีวนะได้อย่างเหมาะสมในโดสที่ 2-3 เพื่อลดการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างเกินความจำเป็นและลดโอกาสดื้อยาในอนาคตได้
การเปรียบเทียบการให้ยาระหว่างยาเดกซ์โทรเมทอร์แฟนและสารสกัดมะขามป้อมก่อนการให้ยาระงับความรู้สึกในการส่องกล้องหลอดลม ต่อการกดอาการไอระหว่างการส่องกล้องหลอดลม: การวิจัยเชิงทดลองแบบสุ่มชนิดมีกลุ่มควบคุมแบบปกปิดสองทาง
Authors:   , บุญเฟื่อง วันวิสาข์ 
Published: April 2023

วัตถุประสงค์: การไอระหว่างส่องกล้องหลอดลมเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการส่องกล้องหลอดลม การศึกษานี้จึงต้องการเปรียบเทียบการให้ยาระหว่างยาเดกซ์โทรเมทอร์แฟนและสารสกัดมะขามป้อมก่อนการให้ยาระงับความรู้สึกในการส่องกล้องหลอดลมต่อการกดอาการไอระหว่างการส่องกล้องหลอดลมที่มีความซับซ้อน วิธีการศึกษา: การวิจัยเชิงทดลองแบบสุ่มชนิดมีกลุ่มควบคุมแบบปกปิดสองทางในผู้ป่วยที่เข้ารับการส่องกล้องหลอดลมที่มีความซับซ้อน โดยแบ่งเป็น 4 กลุ่ม คือยาหลอก, ยา dextromethorphan, สารสกัดมะขามป้อมและdextromethorphan ร่วมกับสารสกัดมะขามป้อม โดยรับประทานยาแต่ละชนิดเป็นเวลา 90 นาทีก่อนทำหัตถการ โดยมีผลการศึกษาหลักคือจำนวนครั้งของการไอต่อหัตถการ ผลการศึกษา: ผู้ป่วยจำนวน 118 รายเข้าร่วมวิจัย ผลการศึกษาหลักพบว่า จำนวนครั้งของการไอต่อหัตถการในกลุ่มที่ได้รับยา dextromethorphan ร่วมกับสารสกัดมะขามป้อมคือ 28 [32.5], P 0.001, dextromethorphan 26 [48.25], P 0.002 และสารสกัดมะขามป้อม 32.5[44.75] P 0.011 ซึ่งทุกกลุ่มสามารถลดจำนวนครั้งของการไอต่อหัตถการได้อย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับยาหลอก 61[77.75], P 0.019 สรุปผล: การศึกษานี้เป็นการศึกษาแรกในการให้ยาเดกซ์โทรเมทอร์แฟนและสารสกัดมะขามป้อมก่อนการให้ยาระงับความรู้สึกในการส่องกล้องหลอดลมที่มีความซับซ้อน พบว่ามีผลกดอาการไอระหว่างการส่องกล้องหลอดลมได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
Optimization model for chemical tank container management
Authors:   , Anantkijthamrong Atiwich 
Published: April 2023

Owing to lack of appropriate tool for operational decision, this study aims to develop an optimization model for chemical tank container management using linear programming methodology. The objective function is to maximize net profit while taking container routing, empty container repositioning, and container spot leasing into account as decision variables. The basic constraints used in the model are related to spot demand accommodation and conservation of tank container flows. On top of that, additional repositioning constraints and financial incentives may be utilized to promote empty container repositioning, hence, allow the model to behave alike actual operation. The model results show that empty container repositioning cost is reduced by prevention of unnecessary empty container repositioning. Long-distance trucking to pick-up tank containers from other ports may also be eliminated. These ultimately turn into higher profit. That is to say, the model give 5.76% higher profit compared to actual operation. In addition to that, shadow prices obtained from sensitivity report add more insight on identification of each origin-destination route profitability as well as a limitation of potential increased volume of demands under optimal operational decision derived from the model. These highlight the advantages of having the use of optimization model as supportive evidence over the merely use of spreadsheet and individual adjustments for tank container management.
Representations of the body in British science-fiction novels from the late nineteenth to the early twentieth century: a study of Edward Bulwer-Lytton's the coming race, H.G. Wells' the time machine and Aldous Huxley's brave new world
Authors:   , Jaroenvong Kornnop 
Published: April 2023

Many critics have suggested that most of the non-human characters in late-Victorian British science-fiction novels reflect social alienation and the cultural fear of physical, mental and moral degeneration. However, by relying on the concept of critical posthumanism in the twentieth and twenty-first centuries that attempts to debunk anthropocentrism and emphasise the significance of non-human otherness, this thesis studies representations of the body in three British science-fiction novels: Edward Bulwer-Lytton’s The Coming Race (1871), H.G. Wells’ The Time Machine (1895) and Aldous Huxley’s Brave New World (1932), which provide speculative visions of what humans will be in the future. It demonstrates that an assemblage of the human body and non-human others such as machines and animals creates a new, ambiguous identity that disfigures an ideal image of man and destabilises the anthropocentric belief of human hegemony and natural-unnatural dualism. While The Coming Race presents the electric body of the humanoids with mechanised wings and electric energy under their skin as a cyborg-like creature, the “humanimal” body in The Time Machine illustrates how the human-animal amalgam leads to the end of the human form and aspect. In Brave New World, extreme bio-technology in the early twentieth century leads to the man-made body of the cloned humans whose self and desire are constructed and manipulated by the state. Instead of a clear-cut thematic transition from degeneration to anti-anthropocentrism, this thesis thus argues that the posthuman body can be found in late nineteenth-century British science fiction and continues to gain its clearer depiction in the early twentieth century during the techno-scientific progress.
Development of out-of-class extensive reading to enhance perceived English reading self-efficacy of underserved students
Authors:   , Tangkijmongkol Chanisara 
Published: April 2023

Perceived English reading self-efficacy is one of the essential factors that facilitate development of English language ability as it motivates learners to read and learn. The present study aimed to investigate the outcomes of out-of-class extensive reading to enhance perceived reading self-efficacy of underserved student and to explore underserved students’ attitudes towards out-of-class extensive reading. In this study, a mixed-method research design, with a particular focus on the use of narrative inquiry, was employed, and the study participants consisted of five lower secondary students in a slum community in Bangkok, Thailand. The purposively selected participants were between 14 and 15 years old, and all of them were considered underserved students. Data were collected by means of the pre- and post-perceived reading self-efficacy questionnaires, students’ log, teacher’s diary, interview protocols and attitude questionnaire. The findings revealed that out-of-class extensive reading could enhance underserved students’ perceived reading self-efficacy and the underserved students had a positive attitude towards out-of-class extensive reading as it suited specific characteristics and learning conditions of underserved students and motivated them to read. Based on such findings, it could be concluded that out-of-class extensive reading could be utilized to enhance perceived reading self-efficacy, which, in turn, could help develop reading ability of underserved students.
The effects of a project-based blended learning with communication strategy instruction on English oral communication ability and learner autonomy of undergraduate engineering students
Authors:   , Pinphet Pichai 
Published: April 2023

Thai undergraduate engineering students seem to have difficulty mastering English oral communication ability and learner autonomy. This study investigated the effects of a project-based blended learning with communication strategy instruction model to develop English oral communication ability and learner autonomy of undergraduate engineering students. Four communication strategies, namely asking for clarification, asking for confirmation, circumlocution, and use of fillers and hesitation devices, and the ways to conduct the independent project, were taught to 20 undergraduate Engineering students in a face-to-face environment. The students carried out their online tasks and an independent project via social platforms (e.g., Facebook, Skype, etc.). Quantitative and qualitative data collection and analyses were conducted. Students’ pretest and posttest scores were compared using the Wilcoxon signed rank test to examine their English oral communication ability development in six aspects (i.e., range, accuracy, fluency, interaction, coherence, and pronunciation) based on the Common European Framework of Reference Languages (CEFR) 2017. Moreover, students’ pre-learner autonomy questionnaire and post-learner autonomy questionnaire scores were compared using the Wilcoxon signed rank test to investigate their learner autonomy development in three main components (i.e., personal responsibilities, personal capabilities, and independent learning), each of which was divided into six aspects, namely determining the goals and the objectives, defining the learning progressions; taking the initiative; making decisions on selecting methods or techniques, communication strategies, and resources; monitoring the task and the project completion procedures; and evaluating the completed tasks and the project. Qualitative data of learner autonomy were obtained from student logs, observation checklists, and semi-structured interviews. The findings revealed that changes in English oral communication ability and learner autonomy took place after the students were taught communication strategies in a blended learning environment and their opinions toward the PBBCSI were at the high level, thus indicating that the project-based blended learning with communication strategy instruction model could be used to promote English oral communication ability and learner autonomy of language learners.
The effects of project-based writing instruction on writing ability and critical thinking skills of Thai EFL undergraduate students
Authors:   , Ruengkul Apapan 
Published: April 2023

This present study aimed to (1) investigate the effects of project-based writing instruction on writing ability of Thai EFL undergraduate students, (2) examine the effects of project-based writing instruction on critical thinking skills of Thai EFL undergraduate students, and (3) explore the attitudes of Thai EFL undergraduate students towards project-based writing instruction. This study employed a mixed-method research design with a one-group, pre-test-post-test design to collect both quantitative data and qualitative data. The study participants were 24 first-year undergraduate students at Srinakharinwirot University. Five research instruments were created to elicit data including the pre-test and post-test of writing ability and critical thinking skills, the students’ reflective journals, the stimulated recall, the attitude questionnaire, and the semi-structured interview protocol. Data collection took place in the first semester of the academic year 2019, and the collected data were analyzed using descriptive statistics, paired-sample t-test, and content analysis. The findings revealed that after the implementation of project-based writing instruction, students’ writing ability and critical thinking skills increased with statistical significance and students had positive attitudes towards project-based writing instruction. Based on such findings, it could be concluded that project-based writing instruction could be effectively implemented to enhance writing ability and critical thinking skills of Thai EFL Undergraduate students.
Stratigraphy and volcanic facies In Khao Noi Area, Tha Takiap district, Chachoengsao province
Authors:   , Chaikam Amporn 
Published: April 2023

The Khao Noi volcanics is in Tha Takiap district, Chachoengsao province, eastern Thailand. This volcanics is a part of the Lampang volcanic belt, a potential host rocks for mineralizations, especially gold and antimony epithermal style deposits. Based on field investigation, drill core logging, and petrographic study, the Khao Noi host volcanic sequence has a thickness of at least 150 meters. The sequence can be divided into three units, namely 1) Sedimentary unit (Unit 1), 2) Mafic-intermediate volcanic unit (Unit 2), and 3) Felsic volcanic unit (Unit 3). Unit 1 forms as a basement of the Khao Noi volcanic sequence and is characterized by laminated limestone, laminated sandstone, limestone breccia, and laminated mudstone. Unit 2 consists of plagioclase-phyric andesite, monomictic andesitic breccia, and mafic volcanic facies. This unit is mainly characterized by lava and hyaloclastite facies. Unit 3 consists of lithic-rich pumice breccia, crystal-rich pumice breccia, and quartz-phyric rhyolite facies. Both lithic-rich pumice breccia and crystal-rich pumice breccia facies were interpreted to form from the explosive eruption and deposited in the submarine environment below the wave-base.

The volcanic rocks (lava) from the mafic-intermediate volcanic unit (Unit 2) were selected for geochemistry study. Based on trace elements and REEs, the mafic-intermediate volcanic rocks range in composition from andesite to trachyte-andesite with calc-alkaline magma affinity. These volcanic rocks can be separated into two suites; Suite I shows a higher concentration of Ni, Ti, and V, and Suite II shows a higher concentration of Y and Zr. Both Suites I and II have negative Eu and Sr anomalies. Besides, they are characterized by enrichment of LILE and LREE with depleted Nb indicating the crust-derived magmatic source. A ratio of Ta/Yb vs. Th/Yb indicates that both suites originate in a continental arc or alkaline oceanic arc setting. According to the modern analogs of subduction-related settings, Suite I resembles a high-K calc-alkaline rock from the Riggit-Beser complex, Pleistocene age, East Java Indonesia. While Suite II similar to the high-K calc-alkaline rocks from the Aeolian islands of Pleistocene age from the southern part of the Tyrrhenian Sea, Italy. Furthermore, both Suites I and II are similar to the Lampang area's volcanic rocks, which occur in subduction-related settings during the Middle Triassic age. Thus, the Khao Noi volcanic rocks might be formed in an arc tectonic setting as a part of the Lampang volcanic belt.
Effects of soil composition, surfactant structure and washing conditions on diesel contaminated soil removal efficiency using micellar solution
Authors:   , Jantanaprasartporn Angkana 
Published: April 2023

Surfactant solutions are commonly used for the remediation of petroleum-contaminated soil due to their good petroleum removal performance, time-saving capability, and cost effectiveness. However, applying surfactants in excess concentrations could make oil recovery difficult. Moreover, residual surfactants in soil are toxic to microorganisms and plants. Thus, it is crucial to identify a suitable surfactant concentration for soil washing applications.

The main objective of this study was to evaluate the effect of soil composition (sand, silt, clay and organic matter), surfactant structure (Tween 20, 40, 60 and 80, and Tergitol 15-S-7, 9 and 15). Subsequently, two surfactants from each series (Tween and Tergitol) were selected for diesel removal from diesel-contaminated soil by surfactant-assisted soil washing. Then the optimizing condition was examined based on physical factors, i.e., shaking speed, Liquid: Solid (L/S) ratio and time.

The results showed that Tween surfactants with shorter carbon chain lengths required higher CMC for diesel removal from sand, while those with longer carbon chains needed higher CMC for clay cleanup. Tergitol surfactants with less ethoxylate group on the hydrophilic head have higher CMC in all soil texture. At a certain OM concentration, OM exhibited antagonistic effects with sand and silt, resulting in CMC reduction. In soil washing application, the mixture design shows that maximum diesel removal could be achieved from sand. Interestingly, there are high diesel removal efficiency from soil with highly clay, which surfactants exhibited the highest CMC. Based on FTIR results, the adsorbed surfactant could reduce the hydrophobicity of the clay surface, thus preventing the re-deposition of detached diesel. The soil with highly clay content was found in most area of Thailand. Therefore, Tween 80 and Tergitol 15-S-15, which have high diesel removal efficiency in clay, were selected.

In optimizing physical condition test, effect of shaking speed and L/S ratio were tested. The result showed that shaking speed was more significant and the optimal physical condition was 3:1 L/S ratio with shaking speed at 100 rpm. At these conditions, time has no significant effect.