bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Impact of Social Events on The Main Character in The Novel Violeta by Isabel Allende
Authors: Ali Muhammad Ilham 
Published: January 2024

This research aims to analyze the influence of social events on the main character in the novel "Violeta" by Isabel Allende, published in 2022. Social events, such as parties, family gatherings, and demonstrations, significantly shape characters within a narrative. By examining the protagonist's experiences and reactions to these events, this research seeks to understand their impact on the character's development and transformation. Using a qualitative approach, this research employs literary analysis methods to explore the intricate relationship between social events and the main character's journey. By delving into the novel's narrative and employing literature study techniques, the reserach aims to uncover the nuanced effects of social events on the character's psyche, motivations, and relationships. This research shows that social events significantly influence the main character's life journey. The findings of this research contribute to the broader understanding of character development in literature and shed light on the role of social events as catalysts for change. By analyzing the main character's interactions and responses to various social events, this research offers insights into how external factors influence the character's growth and shape the overall narrative.

Keywords: character development; social event; sociological approach.
Investigating The Effects of Twitter on Students’ English Writing Skill
Authors: Suharto Ririn Pratiwi 
Published: January 2024

With a limited number of characters per tweet, writing on Twitter requires creativity. It is unique media format has not only revolutionized online communication but also created a distinct style of writing. In this case, Twitter stands as a platform that reflects the way we write and communicate in English. Researcher wants to investigate the effects of twitter on students’ English writing skill. This is a case study method. This method helps the researcher to identify the problem in detail information. The data collected from questionnaire in English writing learning process. The lecturer becomes the observer or researcher of the research. On the other hand, students become the object of the research. As the conclusion, Twitter had a significant impact on students' writing skills in English. It challenges them to express their thoughts succinctly and effectively within a limited number of characters, encouraging creativity. However, it can also lead to errors and the use of informal language. Meanwhile, Twitter provides exposure to a variety of content and interactions with people from diverse backgrounds, which improves grammatical understanding. It also helps expand vocabulary by offering different words in context.
Penyalagunahan Jaringan Telekomunikasi dalam Novel Hacker: Wanna Play? Karya Chupchupa
Authors: Khasanah Naninda Uswatun , Saniah Evatri Algadrie  , Eva Dwi Kurniawan  
Published: January 2024

Abstrak
Tujuan penelitian ini untuk melihat penggunaan jaringan telekomunikasi pada teknologi yang dapat menimbulkan bentuk kejahatan baru disebut Cybercrime yang menggunakan jaringan kumunikasi sebagai alat dan teknologi seperti ponsel, laptop, dan PC sebagai objeknya di dalam karya sastra. Karya yang dipakai menggunakan genre cerita pendek berjudul Hacker: Wanna Play? karya Chupchuppha. Masalah yang ada yaitu bagaimana penyalagunahan jaringan telekomunikasi dalam novel tersebut. Metode yang digunakan menggunakan pendekatan hermeneutik. Temuan yang diperoleh dari karya sastra tersebut berupa penyalagunahan jaringan telekomunikasi pada teknologi 1) IP Address, 2) Ponsel, dan 3) Sadap.

Kata kunci: Cybercrime; Jaringan Telekomunikasi; Sastra, Hemeneutik, IP Address
PERAN GURU BIMBINGAN KONSELING DALAM MENGATASI KENAKALAN PESERTA DIDIK DI SMK N 1 TEGINENENG
Authors: Amanda Dinda , Putri Ridha Ningtias , Umar  , Anjarsari Riana 
Published: January 2024

Masa remaja sering dikaitkan dengan ketidakpantasan dan penyimpangan. Salah satu jenis pengabaian sosial yang mengakibatkan tindakan atau gejala patologi sosial disebut kenakalan remaja. Akibatnya, remaja memperoleh sikap yang menyimpang. Remaja berusaha untuk meningkatkan kualitas kepribadiannya karena perubahan dalam kehidupannyalah yang menyebabkan kenakalan remaja. Remaja yang melakukan perilaku nakal memerlukan layanan konseling untuk membantu siswa yang mengalami kesulitan. Guru Binbingan Konseling memiliki peran yang sangat penting untuk menangani persoalan kenakalan peserta didik yang terjadi pada sekolah. Penelitian ini di lakukan di SMK N 1 Tegineneng, penelitian ini di lakukan untuk mengetahui peran guru bimbingan konseling dalam mengatasi kenakalan peserta didik.
ความสัมพันธ์ระหว่างการยอมรับเทคโนโลยี เครือข่ายทางสังคม และความเสี่ยงการหกล้ม กับกิจกรรมทางกายในผู้สูงอายุที่มีความผิดปกติของ กล้ามเนื้อ กระดูกและข้อ ในช่วงสถานการณ์การระบาดของโควิด-19
Authors: ไชยวงศา จารุพร , รูปสว่าง อินทิรา , อารีเอื้อ สุภาพ 
Published: January 2024

บทนำ: การระบาดของโควิด-19 ส่งผลต่อผู้สูงอายุ ทั้งด้านการติดต่อสื่อสาร เครือข่ายทางสังคม กิจกรรม ทางกาย และสุขภาพที่ไม่พึงประสงค์ โดยเฉพาะผู้สูงอายุที่มีความผิดปกติของกล้ามเนื้อ กระดูกและข้อ ที่มีข้อจำกัดในการเคลื่อนไหว การนำเทคโนโลยีมาใช้ในการสื่อสารด้านสุขภาพจึงเป็นอีกทางเลือกในการให้บริการ อย่างไรก็ตามการศึกษาในผู้สูงอายุยังมีจำกัด
วัตถุประสงค์การวิจัย: เพื่อศึกษาการยอมรับเทคโนโลยี เครือข่ายทางสังคม ความเสี่ยงการหกล้ม และ กิจกรรมทางกาย และศึกษาความสัมพันธ์ของการยอมรับเทคโนโลยี เครือข่ายทางสังคม และความเสี่ยงการหกล้ม กับกิจกรรมทางกายในผู้สูงอายุที่มีความผิดปกติของกล้ามเนื้อ กระดูกและข้อ ในช่วงการระบาดของโควิด-19
การออกแบบการวิจัย: การวิจัยเชิงบรรยาย วิเคราะห์ความสัมพันธ์
วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุที่ได้รับวินิจฉัยความผิดปกติของกล้ามเนื้อ กระดูกและข้อ โดยแพทย์ออร์โธปิดิกส์ และเข้ารับบริการตรวจรักษาที่หน่วยตรวจผู้ป่วยนอกออร์โธปิดิกส์ หรือรับบริการด้วย ระบบโทรเวช ของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ จำนวน 194 ราย คัดเลือกแบบเจาะจงตาม เกณฑ์คัดเข้า เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินการยอมรับ เทคโนโลยีของผู้สูงอายุ 14 ข้อ แบบวัดเครือข่ายทางสังคมของลูบเบน 6 ข้อ แบบประเมินความเสี่ยงการหกล้ม 12 ข้อ และแบบประเมินกิจกรรมทางกายอย่างเร็ว เครื่องมือวิจัยได้รับการตรวจสอบคุณภาพ ดัชนีความตรงตาม เนื้อหา เท่ากับ .92, .93, .90 และ .95 ตามลำดับ ความเที่ยง ของแบบประเมินการยอมรับเทคโนโลยีของผู้สูงอายุ 14 ข้อ และแบบวัดเครือข่ายทางสังคมของลูบเบน 6 ข้อ ได้สัมประสิทธิ์แอลฟ่าครอนบาค เท่ากับ .86 และ .86 ตามลำดับ ส่วนแบบประเมินความเสี่ยงในการหกล้ม และแบบประเมินกิจกรรมทางกายอย่างเร็ว ได้ ค่าสัมประสิทธิ์โคเฮนแคปปา เท่ากับ .67 และ .92 ตามลำดับ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สเปียร์แมน กำหนดระดับนัยสำคัญเท่ากับ .05
ผลการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ (ร้อยละ 96.91) มีการยอมรับเทคโนโลยีมาก (M = 110.08, SD = 14.39) ร้อยละ 61.34 ไม่มีความเสี่ยงในการแยกตัวทางสังคม (M = 14.85, SD = 5.42) ร้อยละ 48.97 พบความเสี่ยงในการหกล้ม (M = 3.81, SD = 3.10; Median = 3) และ ร้อยละ 96.39 มีกิจกรรมทางกายน้อยกว่าระดับ ปกติ (M = 3.51, SD = 0.98) ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์พบว่า การยอมรับเทคโนโลยี และเครือข่ายทางสังคม มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับต่ำกับกิจกรรมทางกาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .167, r = .179, ตามลำดับ) ส่วนความเสี่ยงการหกล้ม มีความสัมพันธ์ทางลบในระดับต่ำกับกิจกรรมทางกาย (r = -.163; p < .05)
ข้อเสนอแนะ: บุคลากรสุขภาพโดยเฉพาะพยาบาลเวชปฏิบัติผู้สูงอายุสามารถนำข้อค้นพบนี้ไปใช้ โดยส่งเสริมการยอมรับเทคโนโลยีและเครือข่ายทางสังคม รวมถึงประเมินความเสี่ยงการหกล้ม เพื่อวางแผน การพยาบาลที่ช่วยส่งเสริมกิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุที่มีความผิดปกติของระบบกล้ามเนื้อ กระดูกและ ข้ออย่างมีประสิทธิภาพ
ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนผ่านบัญชีทางการของไลน์ ต่อการรับรู้สมรรถนะแห่งตน พฤติกรรมการดูแลของมารดาและค่าบิลิรูบิน ในเลือดของทารกแรกเกิดที่มีภาวะตัวเหลือง
Authors: สีเสน่ห์ ปิยภรณ์ , พันธ์เมธาฤทธิ์ บุษกร 
Published: January 2024

บทนำ: ภาวะตัวเหลืองเป็นปัญหาสุขภาพที่พบได้บ่อยในทารกแรกเกิด การส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะ แห่งตนของมารดาเป็นสิ่งสำคัญ อันจะนำไปสู่การตัดสินใจในการปฏิบัติพฤติกรรมการดูแลทารกที่มีภาวะตัวเหลือง ของมารดาได้อย่างถูกต้องเหมาะสมและต่อเนื่อง
วัตถุประสงค์ของการวิจัย: เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนผ่านบัญชี ทางการของไลน์ต่อการรับรู้สมรรถนะแห่งตน พฤติกรรมการดูแลของมารดาและค่าบิลิรูบินในเลือดของทารก แรกเกิดที่มีภาวะตัวเหลือง โดยใช้ทฤษฎีสมรรถนะแห่งตนของแบนดูราเป็นกรอบแนวคิดของการวิจัย
การออกแบบการวิจัย: การวิจัยแบบกึ่งทดลอง แบบสองกลุ่ม วัดก่อนและหลังการทดลอง วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นมารดาครรภ์แรกและทารกแรกเกิดครบกำหนดที่มีภาวะตัวเหลืองและ ได้รับการส่องไฟรักษาที่โรงพยาบาลตติยภูมิแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร จำนวน 40 ราย คัดเลือกแบบ เฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์คัดเลือก คือ 1) เป็นมารดาที่ไม่เคยมีประสบการณ์ในการเลี้ยงลูกด้วยนมมารดาและ ดูแลทารกแรกเกิดตัวเหลืองที่ได้รับการรักษาด้วยการส่องไฟรักษามาก่อน 2) เลือกวิธีการให้นมบุตรด้วยนม มารดา 3) ได้รับการสนับสนุนจากครอบครัว 4) สามารถสื่อสารเป็นภาษาไทยได้ 5) มีโทรศัพท์สมาร์ตโฟน สามารถเชื่อมต่อใช้งานเครือข่ายอินเตอร์เน็ตและมีพื้นฐานการใช้แอปพลิเคชันไลน์ และ 6) ไม่มีความผิดปกติ ทางจิตและอารมณ์ และไม่มีข้อจำกัดในการให้นมมารดา ส่วนทารกแรกเกิด ต้องไม่มีข้อจำกัดในการดูดนม มารดา ไม่ได้รับยาและไม่มีพยาธิสภาพที่มีผลต่อภาวะตัวเหลือง กลุ่มตัวอย่างได้รับการจัดเข้ากลุ่มควบคุมและ กลุ่มทดลองอย่างเจาะจง กลุ่มละ 20 ราย กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนผ่าน บัญชีทางการของไลน์โดยผู้วิจัย ประกอบด้วย การมีความสำเร็จของตนเอง การรับรู้จากประสบการณ์ของผู้อื่น การได้รับการชักจูงด้วยวาจา และการได้รับการส่งเสริมสรีรภาพทางร่างกายและอารมณ์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) โปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนผ่านบัญชีทางการของไลน์ 2) แบบสอบถามความรู้ ของมารดาเกี่ยวกับการดูแลทารกแรกเกิดที่มีภาวะตัวเหลือง 3) แบบประเมินทักษะของมารดาเกี่ยวกับ การดูแลทารกแรกเกิดที่มีภาวะตัวเหลือง 4) แบบสอบถามการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของมารดาที่มีทารก แรกเกิดภาวะตัวเหลือง และ 5) แบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลทารกแรกเกิดที่มีภาวะตัวเหลือง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย ไคสแควร์ และการทดสอบที กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ .05
ผลการวิจัย: คะแนนเฉลี่ยการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของมารดาและคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการดูแล ทารกแรกเกิดที่มีภาวะตัวเหลืองของมารดา หลังการทดลอง ในกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (t = -3.862, p < .001; t = -3.117, p = .002 ตามลำดับ) ค่าเฉลี่ยบิลิรูบินในเลือดของทารกหลัง การทดลองในกลุ่มทดลอง มีค่าอยู่ในเกณฑ์ปกติ (M = 9.66, SD = 1.37) และไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม (t = 0.764, p > .05)
ข้อเสนอแนะ: พยาบาลสามารถนำโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนผ่านบัญชีทางการของ ไลน์ไปใช้ในการส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนและพฤติกรรมการดูแลทารกแรกเกิดที่มีภาวะตัวเหลือง ของมารดาที่มีลักษณะคล้ายกลุ่มตัวอย่าง
การสำรวจสถานการณ์ความรุนแรงในสถานพยาบาลที่ผู้รับบริการกระทำต่อบุคลากรทางการแพทย์ที่หน่วยฉุกเฉินและหน่วยวิกฤต
Authors: เรืองชูพงศ์ ทิพวรรณ 
Published: January 2024

ความรุนแรงในสถานพยาบาลเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ บุคลากรทางการแพทย์มีความเสี่ยงสูงในขณะกำลังปฏิบัติงานเพื่อการกู้ชีวิต หรือบรรเทาภาวะวิกฤตฉุกเฉิน ความรุนแรงในสถานพยาบาลจึงเป็นการคุกคามทุกแง่มุมของความเป็นมนุษย์ของบุคลากรทางการแพทย์
วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสถานการณ์ความรุนแรง (ความชุกของความรุนแรง ลักษณะของความรุนแรงมูลเหตุจูงใจของการกระทำความรุนแรง และผลกระทบต่อการปฏิบัติงานของบุคลากรทางการแพทย์) ที่ผู้รับบริการกระทำต่อบุคลากรทางการแพทย์ที่ปฏิบัติงานในหน่วยฉุกเฉินและหน่วยวิกฤต
การออกแบบการวิจัย การวิจัยเชิงสำรวจ โดยใช้กรอบแนวคิดเชิงนิเวศวิทยาวิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างเป็นบุคลากรที่ปฏิบัติงานในหน่วยฉุกเฉินและหน่วยวิกฤตของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดพิษณุโลก เลือกตัวอย่างแบบสะดวก จำนวน 111 ราย เป็นพยาบาลวิชาชีพจำนวน 79 ราย บุคลากรทางการแพทย์อื่นจำนวน 32 ราย เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสำรวจความรุนแรงจากผู้มารับบริการประกอบด้วย ข้อมูลส่วนบุคคล และประสบการณ์ความรุนแรงในสถานที่ปฏิบัติงาน ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาของเครื่องมือวิจัยโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ได้ค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ .96 ทดสอบความเชื่อมั่นโดยการทดสอบซ้ำในระยะเวลาห่างกัน 2 วัน ได้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r) เท่ากับ .99 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการศึกษา ความชุกของความรุนแรงที่กระทำต่อบุคลากรทางการแพทย์โดยผู้รับบริการในหน่วยฉุกเฉินและหน่วยวิกฤต คิดเป็นร้อยละ 51.4 เป็นความรุนแรงทางวาจาสูงสุด (ร้อยละ 46.0) รองลงมาคือความรุนแรงทางร่างกาย (ร้อยละ 30.6) และความรุนแรงทางจิตใจ เช่น การบันทึกภาพ เสียง และวิดิโอ (ร้อยละ 29.7) เมื่อวิเคราะห์แยกตามวิชาชีพและสถานที่ปฏิบัติงานของกลุ่มตัวอย่าง พบว่า ความชุกของความรุนแรงโดยรวมในพยาบาลวิชาชีพ(ร้อยละ 53.2) สูงกว่าบุคลากรทางการแพทย์อื่น (ร้อยละ 46.9) และความชุกของความรุนแรงที่หน่วยฉุกเฉิน(ร้อยละ 74.2) สูงกว่าหน่วยวิกฤต (ร้อยละ 42.5) มูลเหตุจูงใจของการกระทำความรุนแรงมีหลายปัจจัยร่วมกันได้แก่ การดื่มแอลกอฮอล์หรือใช้สารเสพติด (ร้อยละ 63.2) การรอคอยการรักษานาน (ร้อยละ 56.1) สภาวะการเจ็บป่วย (ร้อยละ 50.9) และการสื่อสารที่ไม่ดี (ร้อยละ 40.4) หลังเกิดความรุนแรง มีเพียงร้อยละ 12.3 เท่านั้นที่ตัดสินใจรายงานเหตุการณ์อย่างเป็นทางการเข้าสู่ระบบ สาเหตุที่ตัดสินใจไม่รายงาน ได้แก่ การรายงานไม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง (ร้อยละ 48.0) และมีงานอื่นต้องทำ (ร้อยละ 40.0) ผลกระทบต่อการทำงานหลังเกิดเหตุความรุนแรงได้แก่ ความมั่นใจและความพึงพอใจในงานอาชีพน้อยลง (ร้อยละ 94.7) มีความคิดที่จะลาออกจากงานหรือย้ายไปทำงานอื่น (ร้อยละ 89.5) ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ตามปกติ (ร้อยละ 82.5) พยายามปรับปรุงการทำงานเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาเดิม (ร้อยละ 77.2) การลางานเนื่องจากรู้สึกเครียด (ร้อยละ 71.9) และความเสี่ยงในการทำงานผิดพลาดสูงขึ้น(ร้อยละ 61.4)
ข้อเสนอแนะ ผู้บริหารทั้งในระดับโรงพยาบาลและหน่วยงานควรกำหนดนโยบายและจัดทำแนวปฏิบัติเพื่อเตรียมความพร้อมในการป้องกันและจัดการความรุนแรงทุกรูปแบบต่อพยาบาลและบุคลากรทางการแพทย์อื่นที่ปฏิบัติงานในหน่วยฉุกเฉินและหน่วยวิกฤตซึ่งเป็นกลุ่มเสี่ยงสูงให้ปลอดภัย โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่มีผู้รับบริการที่ดื่มแอลกอฮอล์หรือใช้สารเสพติด หรือในสถานการณ์ที่ผู้มารับบริการหนาแน่น ตลอดจนจัดการฝึกอบรมพยาบาลและบุคลากรทางการแพทย์ให้มีทักษะในการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ
ประสบการณ์การเรียนรู้ด้วยตนเองในรายวิชาภาคปฏิบัติของนักศึกษาพยาบาล
Authors: เจรนุกุล อารยา , จิวประสาท กนกพร , จิระวรานันท์ สมทรง 
Published: January 2024

บทนำ การเรียนการสอนวิชาปฏิบัติการพยาบาล นักศึกษาพยาบาลจำเป็นต้องนำทักษะการเรียนรู้แบบชี้นำตนเอง มาใช้ในการแสวงหาความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับความรู้ทางการพยาบาลและทักษะทางคลินิก เพื่อนำมาใช้ในการวางแผน และให้การพยาบาลแก่ผู้ป่วยในระหว่างการฝึกปฏิบัติได้อย่างถูกต้อง อย่างไรก็ตาม การค้นหาคำตอบเกี่ยวกับการเรียน รู้ด้วยตนเองต้องอาศัยมุมมองที่หลากหลาย การเข้าใจกระบวนการเรียนรู้ด้วยตนเองจากมุมมองของผู้เรียนจะสามารถ ช่วยปรับแผนการเรียนการสอนให้มีเหมาะสมกับผู้เรียนในแต่ละราย จึงนำไปสู่การศึกษาวิจัยในครั้งนี้
วัตถุประสงค์การวิจัย เพื่อศึกษาประสบการณ์การเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาลในรายวิชาภาคปฏิบัติ
การออกแบบวิจัย การวิจัยเชิงคุณภาพแบบพรรณนา
การดำเนินการวิจัย ผู้ให้ข้อมูล คือ นักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 3 ของสถาบันการศึกษาพยาบาลแห่งหนึ่ง ในกรุงเทพมหานคร ที่ผ่านประสบการณ์เรียนวิชาปฏิบัติการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ 2 การคัดเลือกผู้ให้ข้อมูล แบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์คัดเลือก เก็บข้อมูลโดยการสนทนากลุ่มและการสัมภาษณ์เชิงลึกแบบรายบุคคล ผู้เข้าร่วมสนทนากลุ่ม จำนวน 12 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ๆ ละ 6 คน และ ผู้ให้สัมภาษณ์เชิงลึกเป็นรายบุคคลจำนวน 19 คน วิเคราะห์ข้อมูลแบบวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ความน่าเชื่อถือของข้อมูลวิจัยดำเนินการตามเกณฑ์ของลินคอน และกูบา
ผลการวิจัย สาระประสบการณ์การเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาพยาบาลในการเรียนภาคปฏิบัติ จัดเป็น 3 กลุ่มใหญ่ คือ เริ่มที่ตัวเอง ฝ่าฟันกับเวลาที่จำกัด และผลที่ได้ การเริ่มต้นที่ตัวเองเป็นความสนใจที่จะเรียนรู้ และมีแรงกระตุ้นจากสถานการณ์ที่เผชิญ การฝ่าฟันกับเวลาที่จำกัด ประกอบไปด้วย การฝึกทักษะล่วงหน้า การค้นหาแหล่งความรู้ใกล้ตัว ต้องทำหลายอย่างในเวลาเดียวกัน และต้องทำให้สำเร็จ ผลที่ได้จากการเรียนรู้ ในภาคปฏิบัติ คือ ความรู้สึกภาคภูมิใจ และทักษะใหม่ที่ค้นพบ ความรู้สึกภูมิใจอธิบายถึงประสบการณ์ความสำเร็จ ที่เกิดจากความพยายามของตนเองหลังมีความรู้เพิ่มขึ้น มีความมั่นใจ พร้อมที่จะฝึกฝนจนมีผลการเรียนดีขึ้นในที่สุด ทักษะที่ค้นพบใหม่เป็นสิ่งที่ค้นพบหลังผ่านกระบวนการเรียนรู้ด้วยตนเองโดยผู้เรียน ทั้งในด้านการจัดระเบียบ ที่เกี่ยวข้องกับทักษะและการจัดการงานประจำวัน ตลอดจนการตระหนักถึงความรับผิดชอบที่มีต่อหลายด้าน ของชีวิตตนเอง
ข้อเสนอแนะ ผลการศึกษาแสดงให้เห็นถึงความจำเป็นในการพัฒนาหลักสูตรและแผนการจัดการเรียนการสอน สำหรับรายวิชาภาคปฏิบัติของนักศึกษาพยาบาลเพื่อเพิ่มผลลัพธ์สูงสุดของกระบวนการเรียนรู้ด้วยตนเองของผู้เรียน และเป้าหมายที่พึงประสงค์ของหลักสูตร นักศึกษาต้องการเวลาที่เหมาะสมและเพียงพอสำหรับการเตรียมตัวก่อนการ ปฏิบัติทางคลินิก และลดภาระงานทางคลินิกที่มากเกินไประหว่างการฝึกปฏิบัติที่มีช่วงเวลาจำกัด ข้อเสนอแนะ ต่อการวิจัยในอนาคต คือการพัฒนาเครื่องมือวัดการเรียนรู้ด้วยตนเองที่มีความจำเฉพาะสำหรับภาคปฏิบัติโดยตรง โดยนำผลการศึกษาที่ได้ในครั้งนี้ไปประยุกต์ รวมไปถึงการทดสอบความสามารถในการนำไปใช้อย่างแพร่หลาย ของเครื่องมือที่พัฒนาขึ้น
ผลของการจัดการเรียนรู้กระบวนการพยาบาลชุมชนโดยใช้ชุมชนเป็นฐานต่อสมรรถนะการจัดการสุขภาพชุมชนของนักศึกษาพยาบาล
Authors: อร่ามศิลป์ ราตรี , บรรเทาวงษ์ อรภิชา , สุทธิสหัส อรพินท์ 
Published: January 2024

บทนำ การจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน เป็นรูปแบบการเรียนรู้ที่มุ่งเน้นให้ผู้เรียนเป็นผู้ลงมือปฏิบัติในบริบท สถานการณ์จริงในชุมชน มีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาความรู้ ทักษะ และเจตคติ โดยรูปแบบการจัดการเรียนรู้ดังกล่าว จะช่วยส่งเสริมสมรรถนะการจัดการสุขภาพชุมชนของนักศึกษาพยาบาล
วัตถุประสงค์การวิจัย เพื่อเปรียบเทียบสมรรถนะการจัดการสุขภาพชุมชนของนักศึกษาพยาบาลในระยะ เริ่มต้นศึกษา ระยะหลังเรียนทฤษฎี และหลังสิ้นสุดโปรแกรมการเรียนรู้กระบวนการพยาบาลชุมชนโดยใช้ชุมชน เป็นฐานการออกแบบการวิจัย การวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดซ้ำ
วิธีการดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 2 วิทยาลัยพยาบาลแห่งหนึ่งในสังกัดคณะพยาบาล ศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก จำนวน 141 คน คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เข้าร่วมโปรแกรมการจัดการเรียนรู้ กระบวนการพยาบาลชุมชน โดยใช้ชุมชนเป็นฐานตามทฤษฎีการเรียนรู้ของโคล์ป ประกอบด้วย 5 กิจกรรม ได้แก่ 1) เรียนรู้ทฤษฎีกระบวนการพยาบาลชุมชน 2) ลงพื้นที่ชุมชน 3) สะท้อนคิด 4) สรุปการเรียนรู้ และ 5) ประยุกต์ใช้ ความรู้ โปรแกรมผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ เก็บรวบรวมข้อมูลระยะเริ่มต้นศึกษา ระยะหลังเรียนทฤษฎี และหลังเข้าร่วมโปรแกรมโดยใช้แบบประเมินสมรรถนะการจัดการสุขภาพชุมชนของ นักศึกษาพยาบาล 3 ด้าน คือ 1) ความรู้การจัดการสุขภาพชุมชน 2) ทักษะการจัดการสุขภาพชุมชน และ 3) เจตคติการจัดการ สุขภาพชุมชน แบบประเมินมีความเที่ยงโดยมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่าครอนบาร์ค เท่ากับ .97 วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และ One-way ANOVA with repeated measures
ผลการวิจัย กลุ่มตัวอย่างมีสมรรถนะการจัดการสุขภาพชุมชนหลังเข้าร่วมโปรแกรมการจัดการเรียนรู้กระบวนการ พยาบาลชุมชน โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน (M = 4.48, SD = 0.46) มากกว่าหลังเรียนทฤษฎี (M = 3.63, SD = 0.49) และระยะเริ่มต้นศึกษา (M = 3.56, SD = 0.67) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (F = 170.783 , p < .001) ในขณะที่สมรรถนะ การจัดการสุขภาพชุมชนในระยะเริ่มต้นศึกษา และระยะหลังเรียนทฤษฎีไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
ข้อเสนอแนะ การจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน มีประสิทธิผลในการพัฒนาสมรรถนะการจัดการสุขภาพ ชุมชนของนักศึกษาพยาบาล สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนการสอนเนื้อหาวิชาที่มีความเกี่ยวข้อง กับชุมชน โดยเฉพาะการดูแลสุขภาพครอบครัว อนามัยโรงเรียน อาชีวอนามัย และอนามัยสิ่งแวดล้อม
ทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของพยาบาลที่ปฏิบัติงานโรงพยาบาลสังกัดมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
Authors: พิทักษ์สังข์ เอื้องพร , โพธิ์เย็น เจียมรัตน์ , นามเทพ จันทนา , ฉิมฉลอง ราตรี , ปัญญาวงค์ ธนวัฒน์ , ฤกษ์มงคล วัฒนพรรณ , เลาหสุวรรณพานิช ศิริพร 
Published: January 2024

บทนำ ทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัล เป็นประโยชน์ในการสื่อสาร การปฏิบัติงาน รวมทั้งการพัฒนา กระบวนการทำงานในการดูแลผู้ป่วยให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลสูงสุด ดังนั้นทักษะความเข้าใจ และใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของพยาบาลจึงจำเป็นยิ่งในการปฏิบัติการพยาบาล
วัตถุประสงค์การวิจัย 1) เพื่อศึกษาความถี่ของการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการปฏิบัติงานและระดับทักษะความ เข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของพยาบาล 2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของพยาบาล ตามตำแหน่งงาน 3) เพื่อเปรียบเทียบทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของพยาบาลตามตำแหน่งงาน และลักษณะงาน และ 4) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของพยาบาล กับอายุงาน
การออกแบบการวิจัย การวิจัยเชิงพรรณนา
วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพ จำนวน 530 คน อายุงาน 1 ปีขึ้นไป สังกัดฝ่ายการพยาบาล โรงพยาบาลสังกัดมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เลือกตัวอย่างแบบสะดวก แบบสอบถามประกอบด้วย 4 ส่วน คือ ข้อมูลส่วนบุคคล ความถี่ของการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการปฏิบัติงาน ทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัล และปัญหาอุปสรรครวมทั้งความต้องการและข้อเสนอแนะต่อการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล เก็บรวบรวมข้อมูล จากแบบสอบถามผ่าน google form ระหว่างเดือนกันยายน-ตุลาคม 2565 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย และสถิติอ้างอิง ได้แก่ การทดสอบทีอิสระ และการวิเคราะห์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัย กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นพยาบาลวิชาชีพ (ร้อยละ 86.4) อายุงานมากกว่า 20ปี (ร้อยละ 38.3) ลักษณะงานด้านคลินิก/ให้การพยาบาลผู้ป่วย (ร้อยละ 90.2) มีการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลทุกวัน (ร้อยละ 63.2) ทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัลอยู่ในระดับปานกลาง (ร้อยละ 46.9) กลุ่มตัวอย่างที่มีตำแหน่งงานระดับ บริหารและระดับปฏิบัติการพยาบาล มีทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัลโดยรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ยกเว้นด้านการใช้โปรแกรมสร้างสื่อดิจิทัล (t = -3.890, p < .001) กลุ่มตัวอย่างที่ปฏิบัติงาน ด้านคลินิกและไม่ได้ปฏิบัติงานด้านคลินิกมีทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัลโดยรวมและรายด้านไม่แตกต่าง กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ยกเว้นด้านการใช้โปรแกรมสร้างสื่อดิจิทัล (t = 3.448, p = .001) และด้านการใช้โปรแกรม ประมวลคำ (t = -1.983, p = .048) ทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัลมีความสัมพันธ์ทางลบกับอายุงานอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติ (r = -.471, p < .001)
ข้อเสนอแนะ ผู้บริหารการพยาบาลนำข้อมูลทักษะความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ไปจัดทำแผนการฝึกอบรม และแผนการพัฒนาตนเองให้เหมาะสมตามตำแหน่งงานและลักษณะงานของพยาบาล และมุ่งเน้นการเพิ่มพูนทักษะ ความเข้าใจและใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของพยาบาลที่อายุงานมาก
ผลของโปรแกรมการเรียนรู้สำหรับผู้ใหญ่ต่อความรู้และทักษะของครูในการเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัย
Authors: แบ่งทิศ รัตนาภรณ์ , ชวพันธุ์ ศรินทร์ทิพย์ , เสาร์เป็ง หยาดพิรุณ 
Published: January 2024

บทนำ กว่าทศวรรษที่ผ่านมา จำนวนเด็กปฐมวัยไทยที่มีปัญหาพัฒนาการล่าช้ายังไม่ลดลง ซึ่งส่งผลกระทบทางลบ ในวงกว้างต่อทั้งตัวเด็ก ครอบครัว และประเทศชาติแต่พัฒนาการล่าช้าในเด็กสามารถส่งเสริมและป้องกันได้ โดยพยาบาลประยุกต์ทฤษฎีการเรียนรู้สำหรับผู้ใหญ่ให้ครูสามารถคัดกรองพัฒนาการขั้นต้นและจัดกิจกรรมส่งเสริม พัฒนาการเด็กได้อย่างเหมาะสม
วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการเรียนรู้สำหรับผู้ใหญ่ต่อความรู้และทักษะของครูในการเฝ้าระวัง และส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัยโดยเน้นทักษะการคิดเชิงบริหาร
การออกแบบวิจัย การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่ม วัดผลก่อนและหลังการทดลอง
การดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างคือ ครูที่โรงเรียนในอำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ปีการศึกษา 2565 คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์คัดเข้า สุ่มโรงเรียน 2 แห่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม แล้วจับสลากครู กลุ่มละ24คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการเรียนรู้สำหรับผู้ใหญ่ เป็นเวลา5 สัปดาห์กลุ่มควบคุมได้รับการอบรม ปกติเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความรู้และแบบประเมินทักษะของครู ในการเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัยโดยเน้นทักษะการคิดเชิงบริหาร ค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหา เท่ากับ .86และ.90 ตามลำดับ ค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ.79และ.80 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา t-test, WilcoxanSigned Rank testและ Mann Whitney U test
ผลการวิจัย คะแนนเฉลี่ยความรู้และทักษะของกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการเรียนรู้หลังการทดลองมากกว่าก่อน การทดลองอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ(z = -3.798, t = -20.843, p < .001 ตามลำดับ) คะแนนเฉลี่ยความรู้และทักษะ หลังการทดลองของกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการเรียนรู้มากกว่ากลุ่มที่ได้รับการอบรมปกติอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (z=-4.483, t=-6.355, p<.001 ตามลำดับ)
ข้อเสนอแนะ โปรแกรมการการเรียนรู้นี้มีประสิทธิผลในการเพิ่มความรู้และทักษะของครูให้สามารถเฝ้าระวัง และส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัยให้เป็นไปตามวัยได้ดังนั้นพยาบาลสามารถนําไปประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนรู้ ให้เหมาะสมกับบริบทของครูในโรงเรียนได้