DOPPLER EVALUATION OF THE ELIMINATION CAPACITY OF THE URETER IN THE ASPECT OF PREDICTING THE RESULTS OF EXTRACORPOREAL SHOCK WAVE LITHOTRIPSY
Authors: Kolupayev S.M. , Lisovyi V.M. , Andonieva N.M. , Lisova M.A. , Gargin V.V. 
Published: January 2025

The work is dedicated to the study of the elimination ability of the ureter in patients with non-obstructive nephrolithiasis, in the aspect of predicting the duration of the period of stone discharge after extracorporeal shock wave lithotripsy (ESWL). The study included 134 patients with non-obstructive renal pelvis stones who underwent ESWL. All studied patients were divided into 2 groups: the first group consisted of 105 (78.4%) patients in whom this status was stated within 14 days after ESWL; the second group was represented by 29 (21.6%) patients with longer periods of achieving this condition or the presence of residual stone fragments on the 28th day of observation. The elimination capacity of the urinary tract was determined on the basis of an assessment of the peristaltic activity of the ureter on the side of the lesion, by studying the Doppler parameters of the ureteral jets. The shape of the Doppler spectrum, duration (T), peak and average velocity of ureteral jets were evaluated. In the studied patients, monophasic, biphasic, triphasic and continuous types of ureteral emissions were found. According to the results of the study, a significantly larger number of patients in the 2nd group of patients had continuous type of Doppler spectrum and a significantly lower average value. The odds ratio to have a longer period of stone passage in patients with CC<10 cm/sec compared to patients with values of this indicator ≥10 cm/sec was 5.3. The results of the study suggest that the elimination ability of the ureter in patients with nephrolithiasis is determined by its peristaltic activity, a non-invasive method for assessing which is Doppler investigation of ureteral jets. Markers of low elimination ability of the ureter should be considered an continious type of Doppler spectrum, as well as an average ureteral jet`s velocity of less than 10 cm/sec.
Ekstrakorporal zərbə-dalğa litotripsiyasından (EZDL) sonrakı uzun müddət ərzində konqrementlərin soyudulması fonunda sidik axarlarının eliminasion qabiliyyətini öyrənmək məqsədilə tədqiqat aparılmışdır. Tədqiqata böyrək kasasında qeyri-obstruktiv daş olduğuna görə EZDL-ə məruz qalmış 134 xəstə cəlb edilmişdir. Onlardan EZDDL-dən sonra 14 gün müşahidə altında olan 105 nəfər (78,4%) birinci qrupa, daşların xaric olması daha uzun müddət çəkən 29 nəfər (21,6%) pasiyent isə ikinci qrupa daxil edilmişdir. İkinci qrupun xəstələrində sidik daşı fraqmentləri müşahidənin 28-ci gününə qədər xaric olmamışdır. Sidik çıxarı yolların eliminasion qabiliyyəti zədəli tərəfin sidik axarlarının peristaltikaedici funksiyasının Dopler vasitəsilə müşahidəsi yolu ilə öyrənilmişdir. Dopler spektrinin forması, sidik axarının atımının müddəti (T), yüksək (YS) və orta (OS) sürəti öyrənilmişdir. Tədqiqat zamanı sidik axarında atımın təkfazalı, ikifazalı, üçfazalı və uzun sürən tipləri müşahidə edilmişdir. 2-ci qrup pasiyentlərdə Dopler spektri daha çox üstün sürən tipi və daha aşağı orta sürət (OS) müşahidə edilmişdir; sidik atımının orta sürəti 10 sm/san-dən az olanlarla bu göstəricidən çox olanlar arasında daşların xaric olması müddətinin şanslarına nisbəti 5,3-ə bərabər olmuşdur. Bu, nefroliti az olan xəstələrdə sidik axarının eliminasion qabiliyyəti peristaltik aktivlikdən asılıdır. Dopler spektrinin uzun sürən tipini, həmçinin sidik axarında axım sürətinin 10 sm/san-dan az olmasını onun eliminasion qabiliyyətinin zəifliyinin marker hesab etmək olar.
Работа посвящена исследованию элиминационной способности мочеточника у пациентов с необструктивным нефролитиазом, в аспекте прогнозирования продолжительности периода отхождения конкрементов после экстракорпоральной ударно-волновой литотрипсии (ЭУВЛ). В исследование было включено 134 пациента с необструктивными камнями почечной лоханки, которыми была проведена ЭУВЛ. Все исследуемые больные были разделены на 2 группы: первую группу составили 105 (78,4%) больных, у которых этот статус был констатирован в течение 14 дней после ЭУХЛ; вторая группа была представлена 29 (21,6%) пациентами с более длительными сроками достижения этого состояния или наличием резидуальных фрагментов камня на 28 день наблюдения. Элиминационная способность мочевыводящих путей определялась на основании оценки перистальтической активности мочеточника на стороне поражения, путем изучения доплеровских параметров мочеточников. Были оценены форма доплеровского спектра, длительность (Т), пиковая и средняя (СС) скорость мочеточниковых выбросов. У исследуемых пациентов были обнаружены монофазный, двухфазный, трехфазный и продолженный типы мочеточниковых выбросов. По результатам исследования у достоверно большего количества пациентов 2 группе пациентов наблюдался удлиненный тип доплеровского спектра и достоверно более низкий показатель СС. Отношение шансов иметь более длительный период отхождения камней у больных с уровнем СС<10 см/сек по сравнению с пациентами со значениями данного показателя ≥10 см/сек составляло 5,3. Результаты исследования позволяют утверждать, что элиминационная способность мочеточника у пациентов с нефролитиазом определяется его перистальтической активностью. Маркерами низкой элиминационной способности мочеточника следует рассматривать продленный тип доплеровского спектра, а также среднюю скорость мочеточникового выброса менее 10 см/сек.