bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Reconstructing ice phenology of a lake with complex surface cover: a case study of Lake Ulansu during 1941–2023
Authors: Huo Puzhen , Lu Peng , Cheng Bin , Yu Miao , Wang Qingkai , Li Xuewei , Li Zhijun 
Published: February 2025

Abstract. Lake ice phenology plays a critical role in determining the hydrological and biogeochemical dynamics of catchments and regional climates. Lakes with complex shorelines and abundant aquatic vegetation are challenging for retrieving lake ice phenology via remote sensing data, primarily because of mixed pixels containing plants, land, and ice. To address this challenge, a new double-threshold moving t-test (DMTT) algorithm, which uses Scanning Multichannel Microwave Radiometer (SMMR) and Special Sensor Microwave/Imager–Special Sensor Microwave Imager/Sounder (SSM/I–SSMIS) sensor-derived brightness temperature data at a 3.125 km resolution and long-term ERA5 data, was applied to capture the ice phenology of Lake Ulansu from 1979 to 2023. Compared with the previous moving t-test algorithm, the new DMTT algorithm employs air temperature time series to assist in determining abrupt change points and uses two distinct thresholds to calculate the freeze-up start (FUS) and break-up end (BUE) dates. This method effectively improved the detection of ice information for mixed pixels. Furthermore, we extended Lake Ulansu's ice phenology back to 1941 via a random forest (RF) model. The reconstructed ice phenology from 1941 to 2023 indicated that Lake Ulansu had average FUS and BUE dates of 15 ± 5 November and 25 ± 6 March, respectively, with an average ice cover duration (ICD) of 130 ± 8 d. Over the last 4 decades, the ICD has shortened by an average of 22 d. Air temperature was the primary impact factor, accounting for 56.5 % and 67.3 % of the variations in the FUS and BUE dates, respectively. We reconstructed, for the first time, the longest ice phenology over a large shallow lake with complex surface cover. We argue that DMTT can be effectively applied to retrieve ice phenology for other similar lakes, which has not been fully explored worldwide.
Microarthropods communities as indicators of soil quality in a Mediterranean periurban forest using the QBS-ar index
Authors: Rodríguez-Pajares Cristina , Muñoz-Adalia E. Jordán , Fernández-Fernández Mercedes 
Published: February 2025

Aim of study: The objective of this study was to evaluate the soil quality of a Mediterranean periurban forest landscape in Palencia (Northern Spain) using the Soil Biological Quality-arthropod index (QBS-ar index).
Area of study: Palencia (Northern Spain), UTM 30N coordinates: X: 370265, Y: 4646195), 865 m.a.s.l.
Material and methods: Three plots were established in different managed biotopes: secondary grassland, shrubland and young Mediterranean oak forest in Palencia. These plots were characterized based on stand and soil composition. In each plot, five soil samples (three undisturbed and one disturbed for measuring soil parameters, and another disturbed for microarthropod identification) were collected following a systematic sampling. Microarthropods from the disturbed samples were extracted using Berlese-Tüllgren devices and taxonomically identified. Various indicators were assessed with this samples: QBS-ar index (reflecting soil quality based on the soil microarthropod community), observed taxonomic richness (Sobs), Shannon’s diversity index (Hsw), Pielou’s evenness index (Ep), dominance, and IndVal (specificity- fidelity). Soil parameters were analysed in situ: surface stoniness (SuS), leaf litter weight (Lw), and in the laboratory with the following parameters: soil humidity (Hu), bulk density (Bd), real density (Rd), porosity (P), sample stoniness (SoS), percentage of litter (Lc), soil texture (T), and organic matter (OM). The main variables that caused variations in these indicators by biotope were identified through a Principal Component Analysis (PCA) and analysed using generalized linear models (GLMs).
Main results: Soil microarthropods collected revealed 14 major taxa; mites (Acari) were the most abundant (44%), followed by hymenopterans (34%) and springtails (Collembola) (15%), with the rest underrepresented (< 2%). The IndVal index showed ants as indicators of the secondary grassland and shrubland. With respect to soil characteristics Lc, Hu, P, and OM, were notably higher in the forest. The analyses showed no significant differences between biotopes for the QBS-ar, Sobs and Hsw indices. The mean of the QBS-ar index was 63.88, that of Sobs was 5.44, and that of Hsw was 1.07. In all cases, p-values were > 0.28, indicating that there were no relevant variations between biotopes. However, the evenness indicator (Ep), with an average of 0.66, was significantly higher in the shrublands. In addition, modelling showed higher evenness as understory was more developed (p-value < 0.01).
Research highlights: The QBS-ar index increased as the woody plant community develops, soil community evenness was higher by shrub height, therefore understory could play a protective/facilitation role for soil arthropofauna. Likewise, although the biological communities change according to soil characteristics, the diversity and abundance were not influenced by the soil characteristics.
ผลของโปรแกรมการจัดการกับอาการร่วมกับการออกกำลังกายแบบชี่กง ในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่มารับบริการโรงพยาบาลปากน้ำหลังสวน อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร
Authors: สาหะ ซาลีฮา , อนิลบล วิษณุ , สร้างแก้ว ภัทริน , บุญรอด ตั้ม , สิมลา วิชชาดา , แวสะแลแม แวเดียวาตี 
Published: February 2025

บทนำ: ปัจจุบันโรคซึมเศร้าเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญของโลก จากข้อมูลความชุกของโรคซึมเศร้าโรงพยาบาลปากน้ำหลังสวนเพิ่มขึ้นจากปี พ.ศ. 2560 จำนวน 19 คน เพิ่มขึ้นเป็น จำนวน 32 คน ในปี พ.ศ. 2562 วัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความรู้เกี่ยวกับโรคซึมเศร้าและเปรียบเทียบภาวะซึมเศร้าก่อน และหลังการเข้าร่วมโปรแกรมการจัดการกับอาการ ร่วมกับการออกกำลังกายแบบชี่กงในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่มารับบริการโรงพยาบาลปากน้ำหลังสวน อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร
วิธีการศึกษา: การวิจัยแบบกึ่งทดลอง (Quasi - Experimental Research) ในกลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยโรคซึมเศร้า จำนวน 30 คน ด้วยโปรแกรมการจัดการกับอาการร่วมกับการออกกำลังกายแบบชี่กง เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสัมภาษณ์ ประกอบด้วย 3 ส่วน ได้แก่ 1) คุณลักษณะส่วนบุคคล 2) ความรู้เกี่ยวกับโรคซึมเศร้า และ 3) แบบประเมินภาวะซึมเศร้า 9Q วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ Wilcoxon match paired sign rang test
ผลการศึกษา: ความรู้เกี่ยวกับโรคซึมเศร้า ก่อนและหลังการทดลองแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) สำหรับการประเมินภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วย ก่อนและหลังการทดลองแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05)
สรุปผล: ความรู้และภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยก่อนและหลังการทดลองแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
คุณภาพชีวิตการทำงานของบุคลากรสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกระบี่
Authors: อังสิริกุล จุไรรัตน์ 
Published: February 2025

บทคัดย่อ
บทนำ: คุณภาพชีวิตการทํางานที่ดีของบุคลากร ทำให้การทำงานมีประสิทธิภาพและคุณภาพที่ดี การวิจัยนี้จึงได้ศึกษาปัจจัยการบริหาร สิ่งแวดล้อม และคุณภาพชีวิตการทํางาน เปรียบเทียบปัจจัยบุคลากรกับคุณภาพชีวิตการทํางาน ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการบริหาร ปัจจัยสิ่งแวดล้อม กับคุณภาพชีวิตการทํางาน และข้อเสนอแนะการสร้างคุณภาพชีวิตการทํางาน
วิธีการศึกษา: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรสาธารณสุขที่ปฏิบัติงานในสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกระบี่ 109 คน เก็บรวบรวมข้อมูลเดือนมิถุนายน ถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2566 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา t-test, ANOVA และ Pearson,s product moment correlation
ผลการศึกษา: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกระบี่มีปัจจัยการบริหาร และปัจจัยสิ่งแวดล้อมอยู่ในระดับสูง บุคลากรมีคุณภาพชีวิตการทำงานอยู่ในระดับสูง ทั้งนี้ รายได้ที่ต่างกัน ทำให้มีคุณภาพชีวิตการทํางานต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value < 0.05) ปัจจัยการบริหารมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับปานกลาง (r = 0.60) กับคุณภาพชีวิตการทํางาน โดยปัจจัยด้านการบริหาร และด้านลักษณะงาน มีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับปานกลาง (r = 0.66) และระดับต่ำ (r = 0.23) ปัจจัยสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูง (r = 0.75) กับคุณภาพชีวิตการทํางาน โดยปัจจัยสิ่งแวดลอมด้านสถานที่ ด้านคน ด้านระบบการทำงาน และด้านวัฒนธรรมองค์กรมีความสัมพันธ์เชิงบวก ในระดับปานกลาง (r = 0.52, 0.68, 0.69 และ 0.60) ตามลำดับ กับคุณภาพชีวิตการทํางาน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value < 0.05) มีข้อเสนอแนะ คือ ให้ลดขั้นตอนในการทำงาน ส่งเสริมความก้าวหน้าในทุกสายงาน / ทุกระดับ พัฒนาศักยภาพบุคลากรเพิ่มมากขึ้น และให้เพิ่มที่จอดรถให้เพียงพอและมีหลังคา ร้อยละ 6.3, 6.3, 5.5 และ 4.8 ตามลำดับ
สรุปผล: จากผลวิจัยดังกล่าว ควรพัฒนาปัจจัยการบริหาร ปัจจัยสิ่งแวดล้อม และคุณภาพชีวิตของบุคลากรสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกระบี่ ที่ยังอยู่ในเกณฑ์ปานกลางให้ดีขึ้น
คำสำคัญ : คุณภาพชีวิตการทำงาน บุคลากรสาธารณสุข สำนักงานสาธารณสุขจังหวัด
ผลของโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคอาหารในผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด ตำบลกำแพงเพชร อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา
Authors: จันทร์อ่อน อาทิตยาณ์ , สุวรรณบรรดิฐ ศศินา , สุทธิมาส วิฑูรย์ , สุระกำแหง วาสนา 
Published: February 2025

บทนำ: สาเหตุสำคัญที่ทำให้ผู้ป่วยเบาหวานไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ คือ พฤติกรรมการบริโภคอาหารที่ไม่เหมาะสม ไม่ว่าจะเป็นการรับประทานอาหารหวานจนเกินไป การรับประทานบ่อย หรือการรับประทานอาหารไม่เป็นเวลา
วิธีการศึกษา: การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาแบบกึ่งทดลอง (Quasi – experimental study) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคอาหารในผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ในตำบลกำแพงเพชร อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้สูงอายุโรคเบาหวานที่ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ในเขตอำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา จำนวน 71 คน เป็นกลุ่มทดลอง 34 คน กลุ่มควบคุม 37 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสัมภาษณ์ ประกอบด้วย ความรู้เกี่ยวกับโรคเบาหวาน ทัศนคติและพฤติกรรมการบริโภคอาหารของผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ กิจกรรมที่ใช้ ได้แก่ การให้ความรู้เกี่ยวกับโรคเบาหวาน การวางแผนมื้ออาหารโดยใช้ Food plates การแลกเปลี่ยนประสบการณ์เกี่ยวกับการรับประทานอาหาร และการวัดความหวานในอาหาร วิเคราะห์ข้อมูลสถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ Paired t-test, Independent t – test, Wilcoxon Sign Rank test, Mann – Whitney U test, McNemar test, Chi – squared test, Fisher exact probability test
ผลการศึกษา: ค่าระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value = 0.033) สำหรับความรู้เกี่ยวกับโรคเบาหวาน (p-value = 0.186) ทัศนคติ (p-value = 0.375) และพฤติกรรมการบริโภคอาหาร (p = 0.089) ระหว่างกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
สรุปผล: ค่าระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ระหว่าง กลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
ประสิทธิผลของโปรแกรมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในผู้สูงอายุที่เป็นโรคเบาหวาน ที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ อำเภอบางแก้ว จังหวัดพัทลุง
Authors: มะสาและ นูรีมาน , สอนรัตน์ อรณิชา , เบื้องบน ถนอมขวัญ , สุทธิดาจันทร์ ธัชกร , สิมลา วิชชาดา 
Published: February 2025

บทนำ: ผู้สูงอายุที่ป่วยเป็นโรคเบาหวานที่ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้นั้นมีโอกาสที่ก่อให้เกิดภาวะแทรกซ้อนต่างๆ ตามมา ซึ่งการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของกลุ่มผู้สูงอายุนี้จะช่วยลดปัญหาอาการแทรกซ้อนดังกล่าวได้
วิธีการศึกษา: การวิจัยแบบกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในผู้สูงอายุที่ป่วยเป็นโรคเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุที่ป่วยเป็นโรคเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ที่มีอายุ 60-89 ปี ที่มารับบริการในคลินิกโรคเบาหวานโรงพยาบาลบางแก้วและกลุ่มผู้ดูแล กลุ่มทดลองจำนวน 47 คน เป็นผู้สูงอายุ 24 คน และผู้ดูแลจำนวน 23 คน กลุ่มควบคุมจำนวน 45 คน เป็นผู้สูงอายุ 24 คน และผู้ดูแล 21 โดยโปรแกรมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมประกอบไปด้วยใบสะสมแต้มระดับน้ำตาลในเลือด และแผ่นพับความรู้เกี่ยวกับโรคเบาหวานและภาวะแทรกซ้อน การบันทึกระดับน้ำตาลในเลือด นำตัวแบบด้านบวกมาเล่าประสบการณ์ และการติดตามเยี่ยมบ้าน ใช้สถิติเชิงพรรณนา, Paired t-test , Wilcoxon Sign Rank test และสถิติ Mann-Whitney U test
ผลการศึกษา: ผู้สูงอายุมีคะแนนทัศนคติเกี่ยวกับโรคเบาหวาน คะแนนพฤติกรรมการรับประทานอาหาร คะแนนพฤติกรรมการรับประทานยา ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมแตกต่างกัน (p < 0.05) สำหรับกลุ่มผู้ดูแลพบว่าความรู้และทัศนคติเกี่ยวกับโรคเบาหวานแตกต่างกันระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม (p < 0.05) หลังจากการทดลองพบว่าผู้สูงอายุในกลุ่มทดลองมีค่าระดับน้ำตาลในเลือด (FBS) ลดลงกว่าก่อนการทดลอง ( p < 0.05) แต่ไม่พบความแตกต่างระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม
สรุปผล:การจัดกิจกรรมที่มุ่งเน้นในเรื่องการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม และการจัดอบรมให้ความรู้ผู้ดูแล ซึ่งจะส่งผลให้ผู้ป่วยโรคเบาหวาน มีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมที่เหมาะสม ส่งผลให้ระดับน้ำตาลในเลือด (FBS) ลดลง
การสร้างฐานข้อมูลระบุจุดเสี่ยงเส้นทางน้ำล่องแก่ง ในอำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง ด้วยโปรแกรม Google My Maps
Authors: วงศ์มุสา ศศิกานต์ , หะมะ อวาติฟ , ณ สงขลา ธิติมา , รักกมล ธนาวัฒน์ , อินทร์รักษา สุธีร์ 
Published: February 2025

บทนำ: กิจกรรมล่องแก่งเป็นการท่องเที่ยวเชิงผจญภัยและเป็นที่นิยมมากในหมู่นักท่องเที่ยว โดยเฉพาะการล่องแก่งที่ป่าพะยอม จะมีนักท่องเที่ยวนิยมมาล่องแก่ง โดยในการล่องแก่งนั้นจะมีความเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ ดังนั้นการประเมินจุดเสี่ยงตลอดเส้นทางล่องแก่งมีความจำเป็นและสร้างความปลอดภัยมากขึ้น
วิธีการศึกษา:การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงสำรวจ (Survey Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความเสี่ยงเส้นทางน้ำล่องแก่งอำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง เพื่อสร้างฐานข้อมูลระบุจุดเสี่ยงเส้นทางน้ำล่องแก่ง ด้วยโปรแกรม Google My Maps อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง โดยกำหนดระยะทางเส้นทางล่องแก่งเท่ากับ 6 กิโลเมตรและวิเคราะห์ข้อมูลโดยการประเมินความเสี่ยง
ผลการศึกษา: การประเมินความเสี่ยงด้วย Checklist จุดเสี่ยงที่พบ คือ แก่งลุงจวน แก่งพี่ แก่งน้อง แก่งมดแดง แก่งยาว แก่งทุ่งชุมพล แก่งวังวน แก่งไม้ไผ่ แก่งธาราริน แก่งต้นน้ำ กระแสน้ำไหลเชี่ยว โขดหิน/ก้อนหิน ต้นไม้ใหญ่/ตอไม้ ทางแยก พุ่มไม้ แหล่งน้ำลึก สะพาน แหล่งน้ำวน มีพื้นที่จุดเสี่ยงอันตราย ทั้งหมด 28 จุด พบจุดเสี่ยงยอมรับได้ 12 จุด และ จุดเสี่ยงสูง 16 จุด และจากการพัฒนาโปรแกรมระบุจุดเสี่ยงเส้นทางน้ำล่องแก่ง จะแสดงในรูปแบบของฐานข้อมูลของแผนที่ และเมื่อค้นหาจุดเสี่ยงในแต่ละจุด ก็จะแสดงผลการค้นหาและรายละเอียดของจุดนั้นๆ โดยสีของแต่ละพื้นที่จะแตกต่างกันออกไป สีเขียวคือจุดปลอดภัย สีเหลืองคือความเสี่ยงยอมรับได้ และสีส้มคือความเสี่ยงสูง
สรุปผล: ในกิจกรรมล่องแก่งจะมีจุดเสี่ยงที่นักล่องแก่งต้องใช้ความระมัดระวัง และให้ความสนใจในเรื่องความปลอดภัย เพื่อลดการเกิดอุบัติเหตุจากการลองแก่งหรือการประสบอันตราย
ผลของการใช้โปรแกรมการลดการบริโภคโซเดียมในกลุ่มเสี่ยงโรคความดัน โลหิตสูง อำเภอควนโดน จังหวัดสตูล
Authors: อิสายะ ไมมูณี , คงสม มลธนิญา , ภัทราภินันท์ สถาพร 
Published: February 2025

บทนำ: จากการสำรวจพฤติกรรมสุขภาพของกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง พบว่า กลุ่มเสี่ยงบริโภคอาหารหวาน มัน และเค็ม ขาดความรู้ที่จำเป็นในการเลือกรับประทานอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการ การไม่ออกกำลังกาย หากไม่มีการแก้ไขปัญหาดังกล่าวก็จะพบผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงรายใหม่ตามมา
วิธีการศึกษา: การศึกษานี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง (Quasi-experimental research) แบบสองกลุ่ม วัดก่อน และหลังเข้าร่วมโปรแกรม โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความรู้ พฤติกรรมในการลดการบริโภคอาหารที่มีโซเดียมสูง ปริมาณโซเดียมในปัสสาวะ ปริมาณโซเดียมในอาหาร และค่าระดับความดันโลหิต กลุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง อำเภอควนโดน จังหวัดสตูล ประกอบด้วย กลุ่มทดลอง จำนวน 37 คน และกลุ่มเปรียบเทียบ จำนวน 37 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยควอไทล์ ส่วนเบี่ยงเบนมาตราฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ สถิติ Wilcoxon match pairs sign rank test และ Mann-Whitney U test
ผลการศึกษา: ในกลุ่มทดลองเมื่อเปรียบเทียบความรู้เกี่ยวกับการบริโภคอาหารที่มีโซเดียม การเติม เครื่องปรุงในอาหารและพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่มีโซเดียม ปริมาณโซเดียมในอาหาร ค่าระดับความดัน Systolic และค่าระดับความดัน Diastolic (p-value < 0.001) ระหว่างก่อนและหลังการทดลอง แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่น 95% เมื่อเปรียบเทียบความรู้เกี่ยวกับการบริโภคอาหารที่มีโซเดียม (p-value=0.013) พฤติกรรมการเติมเครื่องปรุงในอาหารและพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่มีโซเดียม (p-value=0.003) ปริมาณโซเดียมในอาหาร (p-value <0.001) ค่าระดับความดันโลหิต Systolic (p-value=0.027) และค่าระดับความดันโลหิต Diastolic (p-value=0.006) ระหว่างกลุ่มทดลอง และ กลุ่มเปรียบเทียบ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่น 95%
สรุปผล: ความรู้เกี่ยวกับการบริโภคอาหารที่มีโซเดียม พฤติกรรมการเติมเครื่องปรุงในอาหารและพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่มีโซเดียม ปริมาณโซเดียมในอาหาร ค่าระดับความดันโลหิต Systolic และค่าระดับความดันโลหิต Diastolic ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ
ระยะเวลา และปัจจัยเสี่ยงที่ส่งผลต่อการติดเชื้อไวรัสโคโรนา (COVID-19) ในกลุ่มผู้สัมผัสใกล้ชิดในครัวเรือน อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง
Authors: สุตาติ วรรณภา , มากชุม วิลาสินี , ขำนุรักษ์ สุดา 
Published: February 2025

บทนำ: จากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ในประเทศไทย ข้อมูล ณ วันที่ 1 เมษายน พ.ศ.2565 พบ ผู้ป่วยสะสม จำนวน 1,433,291 ราย มีผู้เสียชีวิตรายวันอยู่ที่ 92 ราย สำหรับในพื้นที่จังหวัดพัทลุง มีจำนวนผู้ป่วยสะสม 18,285 ราย สำหรับพื้นที่อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง พบว่า มีจำนวนผู้ป่วยสะสม 1,001 ราย จากสถานการณ์ดังกล่าวผู้วิจัยจึงสนใจที่จะศึกษาระยะเวลา และปัจจัยเสี่ยงที่ส่งผลต่อการติดเชื้อไวรัส โคโรนา (COVID-19) ในกลุ่มผู้สัมผัสใกล้ชิดในครัวเรือน อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง
วิธีการศึกษา: เป็นการวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบภาคตัดขวาง (Cross-sectional study) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระยะเวลาของการติดเชื้อไวรัสโคโรนา COVID-19 และปัจจัยเสี่ยงที่ส่งผลต่อการติดเชื้อไวรัสโคโรนา (COVID-19) ในกลุ่มผู้สัมผัสใกล้ชิดในครัวเรือน อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาคือผู้ป่วยโรค COVID-19 จำนวน 484 ราย เก็บรวบรวมข้อมูลจากเวชทะเบียนการตรวจคัดกรองโรค COVID-19 ได้รับการวินิจฉัยด้วยวิธี RT-PCR ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 3 คน ค่า IOC เท่ากับ 0.85 ค่าความเที่ยงของเครื่องมือ เท่ากับ 0.80 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่ามัธยฐาน และ Logistic regression
ผลการศึกษา: ปัจจัยเสี่ยงที่ส่งผลต่อการติดเชื้อไวรัสโคโรนา (COVID-19) ในกลุ่มผู้สัมผัสใกล้ชิดในครัวเรือน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < 0.05) ได้แก่ เพศ (p-value <0.001; 95% CI =1.6-4.4) อายุ (p-value = 0.044; 95% CI =1.0-2.6) อาชีพ (p-value = 0.018; 95% CI =0.1-0.8) การสัมผัสร่วมบ้านผู้ป่วยยืนยันและแสดงอาการ (p-value <0.001; 95% CI =4.6-246.4) กลุ่มคนที่มีดัชนีมวลกายอ้วนระดับ1 (p-value = 0.050; 95% CI =1.0-5.0) และอ้วนระดับ3 (p-value = 0.044; 95% CI =1-19)
สรุปผล: เพศ อายุ อาชีพ การสัมผัสร่วมบ้านกับผู้ป่วยแสดงอาการ และค่าดัชนีมวลกาย มีความสัมพันธ์ต่อการติดเชื้อไวรัสโคโรนา (COVID-19) ในกลุ่มผู้สัมผัสใกล้ชิดในครัวเรือน ดังนั้นหน่วยบริการสาธารณสุขควรให้ความสำคัญกับการให้ความรู้ และการปฏิบัติตัวที่ถูกต้องในการป้องกันโรค COVID-19
Genomic Diversity Analysis and Association Mapping of Cotton Germplasm for Cotton Leaf Curl Disease (CLCuD) Resistance Using SSR Markers in Two Hotspots of Punjab, Pakistan
Authors: Batool Asia , Farooq Jehanzeb , Shahbaz Muhammad Umer , Amjad Farooq  , Sarwar Ghulam 
Published: February 2025

The cotton crop is the major contributor to Pakistan's economy. In the recent past, cotton crops faced many issues including leaf curl virus disease which resulted in decreased cotton production in Pakistan. The present research work was designed to discover tolerance/resistance sources through extensive experimentation using conventional and biotechnological tools. For this purpose, 71 genotypes from all over Pakistan and some lines from India and Turkey were sown at two hotspots, i.e., Faisalabad and Vehari in the month of June to find superior genotypes that can tolerate/resist this threatening disease. The sick plot method of screening was adopted for screening the genotypes against CLCuD. The variety FH-118 was used as a spreader line in this experiment. For genomic analysis of cotton germplasm for cotton leaf curl disease (CLCuD) resistance using SSR markers in two hotspot regions of Punjab, 25 SSR primers were utilized to estimate the genetic variation among cotton genotypes and 12 were identified as highly polymorphic. Primers BNL-1551, JESPER-247, NAU-1103, NAU-1230, NAU-1233, NAU-1369, NAU-2152, NAU-2317, NAU-2336, NAU-2355, NAU-2503, NAU-2691 provided PIC values of 0.51, 0.57, 0.52, 0.64, 0.62, 0.55, 0.50, 0.63, 0.57, 0.56, 0.64 and 0.55 respectively. The maximum genetic similarity coefficient value was found to be 6.85 between FH-479 and NS-161 which showed that these genotypes might have common ancestors or same morphological traits while lowest coefficient value was found 2.449 between genotypes FH-315 and Tarzan-5 which indicated that they have different parental origin or distinct morphological characteristics. Based on similarity of genotypes dendrogram clustered all genotypes into 37 clusters. Most diverse genotype identified was FH-315 which can be used as a parent in future breeding programs. Association mapping studies revealed that five markers NAU3254-1600, dPL0526-260, NAU5163-200, CIR094-700, and cgr6356-150 are associated with CLCuD resistance at CRS, Faisalabad. While At CRS, Vehari the marker NAU3385-500 is different while 4 others are common at both locations. The study demonstrates that DNA-based molecular markers like SSR associated with CLCuD resistance could be used for screening resistant/tolerant cotton lines.
Uji Daya Hambat Ekstrak Etanol Daun Tapak Dara (Catharanthus roseus) Terhadap Pertumbuhan Bakteri Escherichia coli
Authors: Hardiana Hardiana , Safrida Yuni Dewi , Adriani Azmalina , Azkia Hanin 
Published: February 2025

ABSTRAK
Tapak dara (Catharanthus roseus) merupakan tanaman yang berpotensi sebagai obat tradisional.Tanaman ini tumbuh liar maupun dibudidayakan sebagai tanaman hias. Tanaman tapak dara mengandung senyawa metabolit sekunder seperti alkaloid, saponin, tanin, triterpenoid, dan flavonoid yang berfungsi sebagai antimikroba, dan antivirus. Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui diameter zona hambat dari ekstrak etanol daun Tapak dara (Catharanthus roseus) terhadap pertumbuhan bakteri Escherichia coli dengan konsentrasi ekstrak 60%, 70%, 80%, 90%. Metode yag digunakan yaitu eksperimental secara difusi disk. Hasil penelitian yang didapatkan terhadap Pertumbuhan Bakteri Escherichia coli pada konsentarsi berturut-turut yaitu 60%, 70%, 80%,90% diperoleh zona hambat rata-rata 13,3 mm, 18,6 mm, 20,6 mm, dan 22,6. Berdasarkan hasil, maka dapat disimpulkan bahwa ekstark etanol daun tapak dara mampu menghambat pertumbuhan bakteri Escherichia coli yang ditandai dengan adanya zona bening di sekitar Paper disk.

Kata Kunci :Daun tapak dara, difusi disk, daya hambat, Escherichia coli,

ABSTRACT
Tapak dara (Catharanthus roseus) is a plant that has the potential as a traditional medicine. This plant grows wild or is cultivated as an ornamental plant. Tapak dara plants contain secondary metabolite compounds such as alkaloids, saponins, tannins, triterpenoids, and flavonoids that function as antimicrobials and antiviruses. This study aims to determine the diameter of the inhibition zone of ethanol extract of Tapak dara leaves (Catharanthus roseus) on the growth of Escherichia coli bacteria with extract concentrations of 60%, 70%, 80%, 90%. The method used is experimental by disk diffusion. The results of the study obtained on the Growth of Escherichia coli Bacteria at consecutive concentrations of 60%, 70%, 80%, 90% obtained an average inhibition zone of 13.3 mm, 18.6 mm, 20.6 mm, and 22.6. Based on the results, it can be concluded that the ethanol extract of tapak dara leaves is able to inhibit the growth of Escherichia coli bacteria which is indicated by the presence of a clear zone around the Paper disk.

Keywords: Tapak dara leaves, disk diffusion, inhibition, Escherichia coli