bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
PERBANDINGAN EFEKTIVITAS GLENOHUMERAL MOBILIZATION DAN PRONE RAISE EXERCISE TERHADAP PERUBAHAN LINGKUP GERAK SENDI DAN NYERI SHOULDER PENDERITA SHOULDER IMPINGEMENT SYNDROME
Authors: Achirda Nur , Aji Hanif Arko , Laksono Abdurahman Berbudi Bowo 
Published: January 2024

Abstrak
Latar Belakang : Shoulder impingement syndrome biasa disingkat SIS merupakan adanya dorongan di antara acromion dan tuberositas humerus pada tendon otot supraspinatus. Terjadinya kelemahan otot rotator cuff, otot keseimbangan, kesalahan fungsi glenohumeral, proses penuaan dan inflamasi dari tendon atau bursa merapakan penyebab impingement syndrome. Gangguan shoulder impingement syndrome berhubungan dengan penggunaan berlebihan pada bahu. Metode Penelitian : Desain penelitian ini menggunakan rancangan penelitian yang bersifat Quasi-Eksperimental dengan pendekatan Two Group Pre Test-Post Test Design. Penelitian ini berjumlah 15 orang responden perkelompok Intervensi yaitu kelompok USGM dan USPRE. Maka sampel yang diambil dalam penelitian ini sebanyak 30 responden Hasil : Hasil penelitian pada uji statistik perbedaan LGS dan nyeri VAS sebelum dan sesudah melakukan intervensi USGM dan USPRE dengan uji Paired t-test, didapatkan p value kurang dari 0,05 bahwa terdapat peningkatan Signifikan pada kedua intervensi tersebut. Hasil uji beda nilai LGS dan VAS sesudah intervensi dengan uji Independent Sampel T-test,menghasilkan p value lebih dari 0,05 sebesar 0,500 min – 0,923 max yang berarti bahwa tidak ada perbedaan yang signifikan pada peningkatan lingkup gerak sendi dan penurunan nyeri. Simpulan : Kedua Intervensi USGM dan USPRE terbukti mampu meningkatkan lingkup gerak sendi dan menurunkan nyeri pada penderita SIS. Tidak terdapat perbedaan efektivitas yang bermakna signifikan antara USGM dan USPRE dalam meningkatkan lingkup gerak sendi dan menurunkan nyeri.
PENGARUH PEMBERIAN INTERVENSI THORACIC SPINE MOBILITY EXERCISE TERHADAP POSTUR KYPHOSIS PADA PEREMPUAN BEKERJA
Authors: ACHIRDA NUR , Ali Mohammad , Wiradhika Resky 
Published: January 2024

Abstrak
Latar Belakang: Kyphosis merupakan perubahan posisi tulang belakang yang mengakibatkan punggung permukaan bungkuk secara kurang normal, Idealnya, tulang belakang mempunyai kelengkungan sekitar 20 hingga 29 derajat. Tetapi kyphosis, mempunyai kelengkungan tulang belakang mampu sampai >29 derajat atau lebih. Hal inilah yang menciptakan penderita Kyphosis mempunyai posisi tubuh membungkuk Metode Penelitian ini termasuk kepada jenis penelitian Pra- Eksperimen dengan desain One Group Pre Test and PostTest. Penelitian ini buat mengetahui dampak sebelum dan selesainya intervensi yang bertujuan Pengaruh Pemberian Intervensi Thoracic Spine Mobility Exercise Terhadap Postur Kyphosis Pada Perempuan Bekerja dengan jumlah sampel 35 orang, pada penelitian ini akan dilakukan Intervensi sebelum (Pre-Test) dan sesudah (Post-Test) diberikan perlakuan.Hasil dan Pembahasan hasil uji normalitas dengan Shapiro-Wilk maka didapatka n hasil p value α (> 0,05) disetiap kelompok data. Simpulan berdistribusi normal, intervensi berupa Thoracic Spine Mobility Exercise mendapatkan hasil perbedaan yang signifikan dikarenakan p-value < 0,05 yaitu sebesar 0,003 Kesimpulan Terdapat pengaruh terhadap koreksi postur yang signifikan pada pasien Kyphosis setelah diberikan intervensi Thoracic Spine Mobility Exercise
Determinants of Hypertension in Poltekkes Kemenkes Jakarta III Students in 2022
Authors: Mustikasari Nina , Hanna Henny , Nuryati Tati 
Published: January 2024

Hipertensi merupakan penyebab kematian nomor satu didunia setiap tahunnya. Tingginya prevalensi hipertensi khususnya pada usia muda menjadi permasalahan kesehatan utama yang harus di hadapi oleh pemerintah karena apabila tidak segera ditangani akan menyebabkan meningkatnya risiko morbiditas dan mortalitas. Penelitian ini secara umum bertujuan untuk mendapatkan gambaran kejadian hipertensi dan mengetahui faktor-faktor yang berhubungan serta faktor yang paling dominan berpengaruh terhadap kejadian hipertensi pada mahasiswa Poltekkes Kemenkes Jakarta III tahun 2022.
Metode yang digunakan dalam penelitian ini adalah studi cross sectional dengan teknik pengambilan sample menggunakan purposive sampling sehingga didapatkan sebanyak 107 responden. Pengambilan data responden dilakukan dengan pemeriksaan langsung dan pengisian kuisioner yang telah dilakukan uji validitas dan reliabilitasnya.
Hasil analisis univariat menunjukkan responden sebagaian besar berusia 18 – 21 tahun (97,2%) dengan jenis kelamin perempuan sebanyak 61 orang (57%) dengan prevalensi hipertensi dan prehipertensi sejumlah 39 orang (36.5%). Tidak memiliki keturunan hipertensi sebanyak 81 orang (75.7%), merokok sejumlah 20 orang (18.7%), menyukai makanan asin sebanyak 79 orang (72.9%), memiliki persen lemak tubuh tidak normal sebanyak 38 (35,4%), tidak aktif sebesar 39 orang (36.4%), mengalami stress sebanyak 41 orang (38.3%) dan kesemuanya tidak mengkonsumsi alkohol. Pada hasil analisis bivariat menggunakan uji analisis Chi-Square, didapatkan adanya adanya hubungan antara merokok (0.000), persen lemak tubuh (0.000), jenis kelamin (0.001) dengan kejadian hipertensi pada mahasiswa Poltekkes Kemenkes Jakarta III. Pada hasil analisis multivariat menggunakan regresi logistik menunjukkan bahwa Persen lemak tubuh dan merokok merupakan faktor risiko yang paling dominan penyebab terjadinya hipertensi pada responden. Masing-masing dengan nilai signifikansi 0.000 dan 0.013. Responden dengan persen lemak tubuh yang tidak normal memiliki peluang 7.098 kali dan responden dengan kebiasaan merokok memiliki peluang 5.428 kali mengalami hipertensi. Kesimpulan persen lemak tubuh dan kebiasaan merokok merupakan variabel independent yang paling dominan dalam terjadinya Hipertensi pada mahasiswa Poltekkes Kemenkes Jakarta III Tahun 2022
Katakunci: Hipertensi, Dewasa Muda, Determinan Hipertensi
HEALTH EDUCATION IN THE FRAMEWORK OF HYPERTENSION PREVENTION AND CONTROL IN THE ELDERLY
Authors: Agustina Dwi , Achirda Nur , Pambudi Restu Arya , Aminoto Toto 
Published: January 2024

Introduction: The old population has continued to grow in recent decades, which has resulted in an increase in health problems for the aged, such as the spread of hypertension. According to the measurement results, the majority of residents of Posbindu Kenanga II have hypertension. As a result, it is necessary to provide education about hypertension at an early stage. Method: Community service activities were carried out at Posbindu Kenanga II Jatimelati Pondok Melati Bekasi in October 2023, targeting 25 older adults, all women. Activities carried out include measuring blood pressure & hypertension knowledge measurements, and health education. Results: Most of the elderly (64%) suffer from hypertension. The average knowledge before and after community service increased from 43.6 to 70.4, with a p-value of 0.001. Conclusion: Community service activities have boosted the elderly's understanding of hypertension significantly. As a result, it is essential to continue this activity on an ongoing basis by incorporating proper exercise for controlling hypertension.
IMPLEMENTASI NILAI-NILAI PENDIDIKAN AKHLAK DALAM AL-QURAN SURAT ALI-IMRAN AYAT 159
Authors: NURSEHA AFIF 
Published: January 2024

Penelitian ini dilatar belakangi oleh munculnya fenomena kemerosotan akhlak, utamanya dikalangan pelajar. Adanya tindak kriminal, kenakalan pelajar, tawuran, degradasi moral adalah salah satu dari sekian banyak penyebab kemerosotan akhlak. Menyadari pentingnya kedudukan dan fungsi Al-Quran bagi umat manusia maka pengaplikasiannya menjadi penting dan wajib sebagai bentuk kepedulian bersama khususnya para pendidik, sehingga nilai-nilai pendidikan akhlak yang tercakup di dalamnya bisa disampaikan dengan baik kepada umat khususnya bagi para pelajar. Bermula dari keadaan ini penulis tertarik untuk meneliti implementasi nilai-nilai pendidikan akhlak dalam Al-Quran surat Ali-Imran ayat 159 di SMPN 1 Pagaden. Penelitian ini merupakan penelitian kualitatif deskriptif, dengan menggunakan pendekatan study kasus. Sumber data primer yang digunakan adalah QS. Ali-Imran : 159 dan pihak-pihak yang berhubungan langsung dengan pembahasan. Sedangkan data sekundernya berupa buku, laporan jurnal, artikel dan tulisan yang berbicara tentang akhlak dan penenaman nilai-nilai pendidikan akhlak. Hasil dari penelitian menunjukan bahwa, 1) Nilai pendidikan akhlak QS. Ali-Imran : 159 adalah sikap lemah lembut, pemaaf, musyawarah dan tawakal. 2) Peran guru sebagai fasilitator melalui nasihat, keteladanan, perhatian dan pembiasaan. 3) Faktor yang mempengaruhi akhlak siswa yaitu lingkungan keluarga, masyarakat dan teknologi. 4) Kendala yang dihadapi guru yaitu kurangnya motivasi siswa 5) Peran sekolah memberikan fasilitas terbaik, tenaga pendidik profesional dan program.
ผลของโปรแกรมการสนทนาและให้คำปรึกษาเพื่อสร้างแรงจูงใจต่อแรงจูงใจในการดูแลตนเอง พฤติกรรมการดูแลตนเองและอัตราการกรองของไตใน ผู้ป่วยโรคไตเรื้อรัง
Authors: อรุณแสงสด กิรณา , ส่งวัฒนา ประณีต 
Published: January 2024

บทนำ: โรคไตเรื้อรังเป็นปัญหาสาธารณสุขทั่วโลกและมีจำนวนผู้ป่วยเพิ่มขึ้นทุกปี การสนทนาและ ให้คำปรึกษาเพื่อสร้างแรงจูงใจเป็นหนึ่งในกลยุทธ์สำคัญที่มีรายงานว่าเป็นประโยชน์ในการส่งเสริมให้ผู้ป่วย โรคไตเรื้อรังมีความเข้าใจวิธีการดูแลตนเองที่ดีขึ้นและปรับลดพฤติกรรมเสี่ยงเพื่อชะลอหรือป้องกันการเสื่อม ของไตของผู้ป่วย
วัตถุประสงค์การวิจัย: เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการสนทนาและให้คำปรึกษาเพื่อสร้างแรงจูงใจ ต่อแรงจูงใจในการดูแลตนเอง พฤติกรรมการดูแลตนเองและอัตราการกรองของไตในผู้ป่วยไตวายเรื้อรัง
การออกแบบวิจัย: การวิจัยแบบกึ่งทดลองชนิดสองกลุ่ม วัดผลก่อนและหลังการทดลอง
วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะ 3 – 4 ที่มารับบริการในคลินิกชะลอไตเสื่อม โรงพยาบาลระดับทุติยภูมิแห่งหนึ่งในจังหวัดนราธิวาส จำนวน 60 ราย คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์ คัดเข้า และแบ่งเข้ากลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 รายเท่ากัน กลุ่มทดลองได้รับการดูแลตามปกติ และโปรแกรมการสนทนาและให้คำปรึกษาเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจ มีกิจกรรมทั้งหมด 8 ครั้ง ติดตามต่อเนื่อง 20 สัปดาห์ กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลแบบปกติ เก็บข้อมูลก่อนและหลังการทดลองโดยใช้แบบวัดแรงจูงใจ ในการดูแลตนเอง แบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลตนเอง และแบบบันทึกอัตราการกรองของไต ทดสอบ ค่าความเชื่อมั่นของแบบวัดแรงจูงใจในการดูแลตนเองด้วยวิธีการวัดซ้ำได้เท่ากับ .97 และค่าสัมประสิทธิ์ อัลฟาครอนบาร์คของแบบประเมินพฤติกรรมการดูแลตนเองเท่ากับ .75 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา การทดสอบไคสแควร์ Wilcoxon Signed Ranks test และ Mann-Whitney U test
ผลการศึกษา: ผู้เข้าร่วมการศึกษาส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุเพศชายที่มีแรงจูงใจในตนเองและพฤติกรรม การดูแลตนเองในระดับต่ำ ภายหลังการเข้าร่วมโปรแกรมการสนทนาและให้คำปรึกษาเพื่อสร้างแรงจูงใจในการ ดูแลตนเองเป็นเวลา 20 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีคะแนนแรงจูงใจในการดูแลตนเอง พฤติกรรมการดูแลตนเอง และอัตราการกรองของไตมากกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (z=-4.487, p<.001; z=-4.547, p<.001; z=-2.725, p=.006 ตามลำดับ) นอกจากนี้ยังพบว่า กลุ่มควบคุมมีคะแนนพฤติกรรมการดูแลตนเอง และอัตราการกรองของไตลดลงต่ำกว่าก่อนการทดลอง เมื่อเปรียบเทียบผลต่างของระหว่างกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม พบว่า ผลต่างของคะแนนแรงจูงใจในการดูแลตนเอง พฤติกรรมการดูแลตนเอง และอัตรา การกรองของไตแตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (z=-2.221, p=.026; z=-3.432, p<.001; z=-4.531 p<.001 ตามลำดับ) สรุปได้ว่าโปรแกรมการสนทนาและให้คำปรึกษาเพื่อสร้างแรงจูงใจ มีผลในเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่อแรงจูงใจในการดูแลตนเอง พฤติกรรมการดูแลตนเองและ อัตราการกรองของไตในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3-4
ข้อเสนอแนะ: พยาบาลและทีมสุขภาพสามารถนำโปรแกรมการสนทนาและให้คำปรึกษาเพื่อสร้างแรงจูงใจ ไปประยุกต์ในการสร้างเสริมแรงจูงใจในการดูแลตนเองและพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3-4 ในโรงพยาบาลที่มีลักษณะคล้ายกลุ่มตัวอย่างและประเมินติดตามอย่างต่อเนื่อง ซึ่งอาจช่วยชะลอความเสื่อมของโรคได้
ปัจจัยนิเวศวิทยาเชิงสังคมที่มีความสัมพันธ์กับการปรับตัวและสุขภาวะด้านจิตใจของประชาชนวัยทำงานในชุมชนเมืองในสถานการณ์ แพร่ระบาดของโควิด-19
Authors: อ่อนคำสี พุทธพร , สนองเดช วรรณา , ตันติประสพลาภ สุกัญญา 
Published: January 2024

บทนำ: การระบาดใหญ่ของโควิด-19 ซึ่งเป็นโรคติดเชื้ออุบัติใหม่ส่งผลกระทบต่อประชาชนใน ชุมชนเมือง โดยเฉพาะประชาชนวัยทำงานที่เป็นหลักของครอบครัว ต้องมีการปรับตัวให้ผ่านสถานการณ์วิกฤต ไปได้ การศึกษาปัจจัยนิเวศวิทยาเชิงสังคมที่มีความสัมพันธ์กับการปรับตัวและสุขภาวะด้านจิตใจของประชาชน วัยทำงานจึงมีความสำคัญ
วัตถุประสงค์ของการวิจัย: 1) เพื่อศึกษาการปรับตัวและสุขภาวะด้านจิตใจของประชาชนวัยทำงาน 2) เพื่อศึกษาปัจจัยนิเวศวิทยาเชิงสังคมในระดับบุคคล ครอบครัว ชุมชนที่มีความสัมพันธ์กับการปรับตัว และสุขภาวะด้านจิตใจของประชาชนวัยทำงานและ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการปรับตัวกับสุขภาวะ ด้านจิตใจของประชาชนวัยทำงานในชุมชนเมืองในสถานการณ์ระบาดใหญ่ของโควิด-19
การออกแบบการวิจัย: การวิจัยแบบบรรยายเชิงความสัมพันธ์
วิธีดำเนินการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างคือ ประชาชนวัยทำงาน จำนวน 368 คนที่อาศัยในชุมชน 7 แห่ง ในกรุงเทพมหานคร คัดเลือกตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์คัดเข้า กำหนดขนาดตัวอย่างโดยใช้ขนาด อิทธิพล 0.2 อำนาจการทดสอบ เท่ากับ .95 ระดับนัยสำคัญ .05เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามปัจจัยส่วนบุคคล แบบวัดการคืนสภาพครอบครัว แบบสอบถามการปรับตัวของชุมชน แบบสอบถามการปรับตัวของประชาชนวัยทำงาน และแบบสอบถามสุขภาวะด้านจิตใจ ทุกเครื่องมือได้รับ การตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา ได้ค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 1.0 ความเที่ยงของเครื่องมืออยู่ใน เกณฑ์ที่ดี โดยมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค .91-.95 เก็บรวบรวมข้อมูลในเดือนกันยายน ถึงตุลาคม 2565 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย สหสัมพันธ์พอยท์ไบซีเรียลและสหสัมพันธ์ของสเปียร์แมน
ผลการวิจัย: การคืนสภาพครอบครัวและสุขภาวะด้านจิตใจของกลุ่มตัวอย่างอยู่ในระดับมาก ใน ขณะที่การปรับตัวของชุมชนอยู่ในระดับปานกลาง และการปรับตัวของกลุ่มตัวอย่างอยู่ในระดับน้อย ปัจจัย นิเวศวิทยาเชิงสังคมที่มีความสัมพันธ์กับการปรับตัวของกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ การติดเชื้อโควิด-19 (r = -.110, p = .035) ระยะเวลาหลังการติดเชื้อโควิด-19 (r = -.125, p = .016) รายได้ต่อเดือน (r = .118, p < .024) การคืน สภาพครอบครัว (r = .517, p < .001) และการปรับตัวของชุมชน (r = .377, p < .001) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ กับสุขภาวะด้านจิตใจ ได้แก่ จำนวนโรคประจำตัว (r = -.121, p < .020) การคืนสภาพครอบครัว (r = .229, p< .001) และการปรับตัวของชุมชน (r = .414, p < .001) นอกจากนี้ยังพบว่า การปรับตัวมีความสัมพันธ์กับสุขภาวะ ด้านจิตใจของกลุ่มตัวอย่าง (r = .397, p < .001)
ข้อเสนอแนะ ผลการศึกษามีข้อเสนอแนะต่อพยาบาลในการส่งเสริมการคืนสภาพครอบครัวและ การปรับตัวของชุมชน โดยมุ่งเน้นกลุ่มวัยทำงานหลังติดเชื้อโควิด-19 ในระยะเวลาไม่นาน มีโรคประจำตัวมาก
การส่งเสริมการดูแลตนเองด้านอาหารสำหรับผู้ป่วยมะเร็งตับที่เข้ารับการรักษาด้วยวิธีฉีดยาเคมีบำบัดเข้าก้อนมะเร็งตับเฉพาะที่
Authors: เต็มทับ สุธิสา , ส่งวัฒนา ประณีต 
Published: January 2024

ผู้ป่วยมะเร็งตับในประเทศไทยมีแนวโน้มสูงขึ้น ส่วนใหญ่เข้ารับการรักษาด้วยอาการ จากมะเร็งตับระยะกลางซึ่งมีการรักษาตามมาตรฐานคือการฉีดยาเคมีบำบัดเข้าก้อนมะเร็ง ตับเฉพาะที่ โดยผู้ป่วยต้องมีภาวะโภชนาการที่เหมาะสมเพื่อพร้อมเข้ารับการรักษาตามรอบ การรักษาได้ การดูแลด้านอาหารเป็นองค์ประกอบสำคัญของการรักษาในผู้ป่วยมะเร็งตับ ที่เข้ารับการรักษาด้วยวิธีฉีดยาเคมีบำบัดเข้าก้อนมะเร็งตับเฉพาะที่ และต้องการความร่วมมือ ในทีมสหสาขาวิชาชีพที่มีพยาบาลเป็นผู้นำทีม
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวคิดทฤษฎีในการส่งเสริมการดูแลตนเอง ด้านอาหารสำหรับผู้ป่วยมะเร็งตับที่เข้ารับการรักษาด้วยวิธีฉีดยาเคมีบำบัดเข้าก้อนมะเร็งตับ เฉพาะที่ ตามกรอบแนวคิดของโอเร็มและวิธีการส่งเสริมการดูแลตนเองด้านอาหารที่เหมาะสม โดยครอบคลุมประเด็นสำคัญดังนี้ 1) แนวคิดการส่งเสริมการดูแลตนเอง 2) การดูแลด้าน อาหารร่วมกับทีมสหสาขาวิชาชีพ 3) ทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมการดูแลตนเอง ด้านอาหาร การประเมินภาวะโภชนาการ การดูแลด้านอาหารสำหรับผู้ป่วยมะเร็งตับ และวิธีการ ให้คำแนะนำในการรับประทานอาหาร และ 4) การประยุกต์ใช้แนวทางส่งเสริมการดูแลตนเอง ด้านอาหารสำหรับผู้ป่วยมะเร็งตับที่เข้ารับการรักษาด้วยวิธีฉีดยาเคมีบำบัดเข้าก้อนมะเร็งตับ เฉพาะที่ ซึ่งพยาบาลมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาแนวทางการส่งเสริมการดูแลตนเอง ด้านอาหาร โดยประยุกต์ใช้แนวคิดการส่งเสริมการดูแลตนเองของผู้ป่วยแบบมีเป้าหมาย ด้วยการปรับปรุงวิธีการสนับสนุน กำกับและติดตามอย่างต่อเนื่องเป็นรายบุคคล
กระบวนการคืนข้อมูลสู่ชุมชนเพื่อการมีส่วนร่วมดูแลผู้สูงอายุ
Authors: อินโท่โล่ สาคร , วาโย วิทยา , คาดสนิท กัลยารัตน์ , คำอ่อน ณรงค์ , คลังกลาง รัตน์ดาวรรณ 
Published: January 2024

บทนำ ผู้วิจัยได้ทำการสำรวจสถานการณ์ผู้สูงอายุและการดูแลในกลุ่มอาสาสมัครผู้ให้การดูแลในชุมชนทุกหมู่บ้าน ของตำบลโนนท่อนจังหวัดขอนแก่นและดำเนินการสร้างความตระหนักในปัญหาโดยมิใช่เป็นเพียงการเผยแพร่ข้อมูล หรือบอกกล่าวให้คนในชุมชนทราบเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น จึงดำเนินการเปิดเวทีการสนทนานำโดยชุมชน ในรูปแบบงานวิจัยชุมชนเชิงปฏิบัติการ โดยเชื่อว่าความคิดริเริ่มของชุมชนจะนำไปสู่การสร้างเครือข่ายที่แข็งแกร่ง และการตัดสินใจที่เหมาะสมต่อการแก้ไขปัญหาการดูแลผู้สูงอายุที่ยั่งยืนของชุมชน
วัตถุประสงค์ เพื่อค้นหาความคิดเห็นของชุมชนต่อข้อมูลปัญหาการดูแลผู้สูงอายุที่ได้รับ และค้นหาแนวทาง การแก้ไขโดยชุมชนตามความคิดเห็นของชุมชน
การออกแบบวิจัย การวิจัยเชิงปฏิบัติการโดยมีชุมชนเป็นฐานตามแนวคิดของ ErnestStringer
วิธีการดำเนินการวิจัย ผู้ให้ข้อมูลจำนวน 30 คน เป็นผู้แทนชุมชน โดยเลือกตามเกณฑ์คุณสมบัติประกอบด้วย 1)ผู้นำชุมชนจำนวน14คน2)อาสาสมัครดูแลผู้สูงอายุในชุมชนจำนวน14คนและ3)พยาบาลวิชาชีพจากโรงพยาบาล ส่งเสริมสุขภาพตำบลโนนท่อน 1 คน 4) นักพัฒนาชุมชน 1 คน จากเทศบาลตำบลโนนท่อน ทำการเก็บข้อมูล ระหว่างเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน 2565 เก็บรวบรวมข้อมูลโดยผู้วิจัยนำเสนอผลการสำรวจให้กับชุมชน จากนั้น ดำเนินการสนทนากลุ่ม แบ่งเป็นกลุ่มละ 10 คน จำนวน 3 กลุ่ม ทำการสนทนากลุ่มกลุ่มละ 1 ครั้ง โดยใช้แนวการ นำสนทนากลุ่มแบบคำถามกึ่งโครงสร้างร่วมกับการบันทึกภาคสนาม วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยวิธีการวิเคราะห์ เนื้อหา โดยนำหลักเกณฑ์การพิจารณาความน่าเชื่อถือ (trustworthiness) ของ Lincoln และ Guba ประกอบด้วย credibility transferability dependability และ confirmability มาสอดแทรกอธิบายไว้ตลอดกระบวนการวิจัย และรายงานสาระที่สกัดได้
ผลการศึกษา ผู้ให้ข้อมูลจากทั้ง 14 หมู่บ้าน เป็นเพศหญิง 18 คน และเป็นเพศชาย 12 คน มีอายุอยู่ในช่วง 38-70 ปีส่วนใหญ่จบการศึกษาระดับประถมศึกษา รองลงมาคือระดับมัธยมศึกษา พบว่ากระบวนการป้อนกลับข้อมูล สู่ชุมชนและให้ชุมชนสะท้อนกลับผลการสำรวจชุมชนที่ได้ช่วยยืนยันความเข้าใจและความพร้อมในการมีส่วนร่วม ของชุมชนต่อปัญหาการดูแลผู้สูงอายุในชุมชนจากมุมมองของชุมชนและการดำรงชีวิตประจำวันของคนในชุมชน ได้เป็นอย่างดีชุมชนได้สะท้อนมุมมองสรุปได้3 หมวดหมู่ คือ การทบทวนสภาพความเป็นอยู่ของผู้สูงอายุ การปรับภาพปัญหาตามมุมมองของชุมชน และจัดลำดับความสำคัญและตัดสินใจ การทบทวนสภาพความเป็นอยู่ ของผู้สูงอายุ เป็นในหลายลักษณะ ทั้งอยู่ลำพังบางเวลาและตลอดเวลา ส่วนใหญ่มีผู้ดูแลที่เป็นสมาชิกในครอบครัว ที่อยู่ด้วยบางเวลาหรือตลอดเวลา การปรับภาพปัญหาตามมุมมองของชุมชน มองว่าชุมชนยังให้การดูแลผู้สูงอายุ ปัญหาขาดผู้ดูแลยังไม่ใช่ปัญหาสำคัญมากนัก และการจะให้ชุมชนเข้าไปช่วยเหลือดูแลผู้สูงอายุโดยตรง ชุมชน มองเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ส่วนปัญหาที่สำคัญและตัดสินใจร่วมกันแก้ไข เป็นในเรื่องของการขาดความรู้ในการดูแล กรณีเจ็บป่วยฉุกเฉิน และการไม่เข้าถึงการบริการสุขภาพเนื่องจากเป็นปัญหาที่ชุมชนโดยรวมได้ประโยชน์ร่วมกัน แนวทางการแก้ไขประกอบด้วย ส่งเสริมความรู้ให้ผู้ดูแล การจัดการช่วยเหลือในระยะฉุกเฉิน และการจัดบริการ เชิงรุกในการเข้าถึงการบริการสุขภาพ
ข้อเสนอแนะ ผลที่ได้จากการศึกษาในครั้งนี้คือจุดเริ่มต้นของการทำงานในระยะการวางแผนเพื่อการปฏิบัติ และลงไปสู่การนำไปปฏิบัติรวมทั้งการประเมินผลการปฏิบัติในรูปแบบการวิจัยซึ่งเป็นเป้าหมายของการนำการ แก้ไขปัญหาโดยมีชุมชนเข้ามามีส่วนร่วม
ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพ พฤติกรรมการดูแลตนเอง และผลลัพธ์ทางคลินิกของผู้ที่เป็นโรคไตเรื้อรังในหน่วยบริการปฐมภูมิ
Authors: เกิดอินทร์ มิตรา , กิตติพิมพานนท์ กมลรัตน์ , ตันติประสพลาภ สุกัญญา 
Published: January 2024

บทนำ โรคไตเรื้อรังเป็นภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญของโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง การชะลอไตเสื่อมเป็นสิ่งสำคัญเพื่อป้องกัน การเกิดโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้าย ความรอบรู้ด้านสุขภาพเป็นปัจจัยที่จะนำไปสู่พฤติกรรมที่พึงประสงค์ และเกิดผลลัพธ์ ทางคลินิกที่ดี
วัตถุประสงค์การวิจัย 1) เพื่อศึกษาความรอบรู้ด้านสุขภาพในผู้ที่เป็นโรคไตเรื้อรังที่มารับบริการในหน่วยบริการ ปฐมภูมิ 2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ที่เป็นโรคไตเรื้อรังที่มารับบริการในหน่วยบริการปฐมภูมิ และ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพ พฤติกรรมการดูแลตนเอง อัตราการกรองของไต และโปรตีนในปัสสาวะของผู้ที่เป็นโรคไตเรื้อรังที่มารับบริการในหน่วยบริการปฐมภูมิ
การออกแบบวิจัย การวิจัยเชิงพรรณนาวิเคราะห์ความสัมพันธ์
วิธีดำเนินการวิจัย ตัวอย่างเป็นผู้ที่เป็นโรคไตเรื้อรังระยะที่ 2 และ 3 ที่มารับบริการที่คลินิกโรคเรื้อรังของ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลจังหวัดนนทบุรีและนครปฐม จำนวน 108 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบ เฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์คัดเข้า เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพ แบบประเมินพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ที่เป็นโรคไตเรื้อรัง และแบบบันทึกข้อมูลสุขภาพ วิเคราะห์ข้อมูล โดยสถิติบรรยาย สถิติสหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและแบบสเปียร์แมน
ผลการวิจัย พบว่า ผู้ที่เป็นโรคไตเรื้อรังมีความรอบรู้ด้านสุขภาพโดยรวมอยู่ในระดับดี เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ผู้ที่เป็นโรคไตเรื้อรังมีทักษะการสื่อสาร การโต้ตอบ ซักถาม อยู่ในระดับพอใช้ และ การบอกต่ออยู่ในระดับน้อย พฤติกรรมการดูแลตนเองโดยรวมอยู่ในระดับดี ความรอบรู้ด้านสุขภาพมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการ ดูแลตนเอง (rs = .580, p < .001) และอัตราการกรองของไต (rs = .215, p = .025) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ไม่พบ ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพกับโปรตีนในปัสสาวะ (rs = -.047, p = .633) และพฤติกรรมการดูแล ตนเองกับอัตราการกรองของไต (r = .107, p = .271) และพฤติกรรมการดูแลตนเองกับโปรตีนในปัสสาวะ (rs = -.008, p = .931)
ข้อเสนอแนะ การศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นความสำคัญของการส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะ ทักษะด้านการสื่อสาร ซักถาม และแลกเปลี่ยนกับบุคลากรทางการแพทย์ และการบอกต่อ ซึ่งจะช่วยส่งเสริม ให้ผู้ที่เป็นโรคไตเรื้อรังเกิดพฤติกรรมการดูแลตนเองที่มีประสิทธิภาพ และชะลอไตเสื่อมได้
ผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนด้านการบริโภคอาหารคุณภาพต่อน้ำหนักคงค้างในมารดาหลังคลอด
Authors: มาลาศรี นุสรา , ชูโต ปิยะนุช , เฉลิมสุข นงลักษณ์ 
Published: January 2024

บทนำ น้ำหนักคงค้างหลังคลอด เป็นน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นเนื่องจากการตั้งครรภ์และคงเหลืออยู่หลังคลอด ซึ่งส่งผลกระทบต่อสุขภาพของมารดาทั้งด้านร่างกายและจิตใจ โดยมีสาเหตุหลักมาจากพฤติกรรมการบริโภคอาหาร และการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการที่จะควบคุมการรับประทานอาหารให้เหมาะสม การสร้างความเชื่อมั่นในตนเอง ด้านการบริโภคอาหารหลังคลอดจึงเป็นสิ่งสำคัญที่ควรส่งเสริมให้มารดามีความมั่นใจในการบริโภคอาหาร อย่างเหมาะสม และไม่เกิดน้ำหนักคงค้างหลังคลอด
วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อเปรียบเทียบน้ำหนักคงค้างในกลุ่มทดลองก่อนและหลังได้รับโปรแกรม และเปรียบเทียบน้ำหนักคงค้างระหว่างกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองหลังได้รับโปรแกรม
การออกแบบการวิจัย การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่ม วัดก่อนและหลังการทดลอง
วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างคือมารดาที่มีบุตรคนแรก 6 สัปดาห์หลังคลอดที่มารับบริการตรวจหลังคลอด และวางแผนครอบครัว โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช ระหว่างเดือนกรกฎาคม ถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 จำนวน 66 ราย เลือกตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์คัดเข้า และจัดเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยการจับคู่ กลุ่มละ 33 ราย กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนด้านการบริโภคอาหารคุณภาพ เป็นเวลา 10 สัปดาห์ ร่วมกับการดูแลตามปกติ และกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) โปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนด้านการบริโภคอาหารคุณภาพที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้นจากแนวคิด สมรรถนะแห่งตนและประยุกต์เป็นข้อความส่งไปยังกลุ่มตัวอย่างผ่านบริการข้อความสั้น มี 4 องค์ประกอบคือ 1) การประสบความสำเร็จ 2) การใช้ตัวแบบ 3) การใช้คำพูดชักจูง และ 4) การกระตุ้นทางอารมณ์ โปรแกรมได้รับ การตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ มีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 1 และ 2) เครื่องมือที่ใช้ ในการเก็บรวมรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบบันทึกน้ำหนักตัว เครื่องชั่งน้ำหนักแบบดิจิทัล แบบบันทึกการบริโภคอาหารย้อนหลังใน 24 ชั่วโมง และ แบบประเมินการรับรู้สมรรถนะแห่งตนด้านการ บริโภคอาหาร ซึ่งพัฒนาขึ้นโดยผู้วิจัย มีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 1 และความเที่ยงโดยมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟา ของครอนบาคเท่ากับ .70 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การทดสอบที การทดสอบไคสแควร์ การทดสอบ แมนวิทนีย์ยู และการทดสอบวิลคอกซันไซน์แรงค์
ผลการวิจัย ภายหลังได้รับโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนด้านการบริโภคอาหารคุณภาพ กลุ่มทดลอง มีค่าเฉลี่ยของน้ำหนักคงค้างหลังคลอด (M = 5.01, SD = 1.89) น้อยกว่าก่อนได้รับโปรแกรม (M = 6.24, SD = 1.31) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = -3.587, p < .001) และน้อยกว่ากลุ่มควบคุม (M = 6.51, SD = 1.71) อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (Z = -2.873, p = .004)
ข้อเสนอแนะ พยาบาลผดุงครรภ์สามารถนำโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนด้านการบริโภคอาหาร ไปใช้กับกลุ่มมารดาหลังคลอดที่มีน้ำหนักคงค้างหลังคลอด และขาดความมั่นใจในการบริโภคอาหารอย่างมี คุณภาพ โดยการเสริมสร้างความมั่นใจแก่มารดาหลังคลอด ร่วมกับการติดตามพฤติกรรมการบริโภคอาหาร และน้ำหนักคงค้างหลังคลอด