bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Prevalence and Distribution of Retinal Pathologies in Patients with Chronic Kidney Disease in a Tertiary Eye Clinic in South India
Authors: Mohan Sashwanthi , Mohankumar Arthi , Khatri Manoj , Dabir Supriya , Mohan Sujatha , Rajan Mohan 
Published: March 2024

Purpose:
Chronic kidney disease (CKD) is an emerging global health challenge characterized by progressive irreversible damage to the kidneys. The aim is to determine the prevalence and types of retinal pathologies noted in patients diagnosed with CKD presenting to a tertiary eye clinic in South India.

Methods:
In this retrospective cross.sectional observational study, electronic medical records of patients with a documented history of CKD between 2019 and 2022 were selected with the help of pre.determined keywords. Basic demographic parameters and the presence of retinal pathologies were documented and analyzed.

Results:
During the study period, 263 patients with CKD presented to us for ophthalmic examination. Among them, 156 patients were found to have retinal pathologies (59.3%). Thirty patients (19.2%) had unilateral involvement, and 126 (80.8%) had bilateral involvement. The most common retinal pathology was proliferative diabetic retinopathy (PDR) (both treatment naive and status post.pan.retinal photocoagulation) in 110 of 312 eyes (35.2%), followed by non.proliferative diabetic retinopathy (NPDR) in 83 of 312 eyes (26.6%). Other pathologies noted were hypertensive retinopathy (7.05%) and retinal vein occlusions (4.1%).

Conclusion:
There is a high prevalence of retinal pathologies in CKD patients, of which diabetic retinopathy is the most common, followed by hypertensive retinopathy. A thorough ocular examination of these patients is essential for timely diagnosis and intervention.
Mental Health Care in Poland
Authors: Korolkiewicz Paweł K. , Salloum Amir , Gaba Gursimran , Bidzan Leszek , Grabowski Jakub 
Published: March 2024

Abstract

Background:
Like in other industrialized countries, the development of Polish psychiatry has followed a typical trajectory, initially marked by the establishment of large mental health hospitals using an isolation-based care model. Subsequently, there has been a decline in these institutions, characterized by a reduction in the number of hospital beds, and an ongoing evolution toward decentralized community psychiatry, specifically mental health-care centers. The hospitalizations are for emergency/acute care only. The authors describe how clinical services and personnel training in Poland that have been adjusted in response to societal changes and global trends in mental health care.

Methods:
The authors collected and critically reviewed information based on literature relevant to the organization of mental health care in Poland. In addition, official government publications such as reports from the Central Statistical Office and Ministry of Health were perused to gather data on the population structure, gross domestic product, and the organizational structure of the mental health care and relevant health-care indices.

Results:
Mental health care in Poland is evolving and gradually improving, providing more opportunities for collaboration and networking among nongovernmental organizations, patients’ associations, and psychiatrists working toward common goals. Training curricula have been updated and/or modified, with new specialty and subspecialty trainings being offered to meet the demands of health-care professionals and patients alike.

Conclusion:
Demographic changes, the presence of Ukrainian war refugees, and global trends in psychiatry profoundly influence the delivery of mental health-care services in Poland.
Analysis of Heart Rate Variability in Young Male Adults with Depression and Anxiety during Warm-water Footbath
Authors: Kung Fan-Hsuan , Tai Yueh-Ming , Kao Yu-Chen , Yang Szu-Nian , Hsu Chung-Chih 
Published: March 2024

Abstract

Background:
Heart rate variability (HRV) modulates both the sympathetic nervous system and the parasympathetic nervous system (PNS) of the autonomic nervous system. Mood disorder is one of the contributing factors to influence HRV. The warm-water footbath as a relaxing way is used to enhance the PNS. In this study, we intended to explore the association between HRV and a footbath in the mood disorder group.

Methods:
We recruited 14 young male study participants to receive a 30-minute warm-water footbath three times a week. Furthermore, we monitored the heart rates electrocardiographically before, during, and after the intervention.

Results:
This study showed that the footbath not only significantly enhanced standard deviation of NN (SDNN) intervals, high-frequency (HF) power, and low-frequency (LF) power during the first five minutes footbath (p < 0.01) but also increased all the parameters in five minutes after finishing the footbath. SDNN intervals, HF power, and LF power remained significantly upward in the next five minutes (p < 0.05).

Conclusion:
In line with previous studies, this study showed that a footbath elevated the PNS-related HRV parameters. We suggest that a warm-water footbath improves the PNS modulation possibly through baroreflex. In addition, those with cardiac conditions and depression should be particularly attentive to their condition during and following a footbath.
C-reactive Protein and Suicidality in Patients with Treatment-resistant Depression
Authors: Chen Mu-Hong , Su Tung-Ping , Bai Ya-Mei , Tsai Shih-Jen 
Published: March 2024

Abstract

Objective:
Increasing evidence suggests a crucial rȏle of C-reactive protein (CRP) in the pathological mechanisms of suicide. Whether CRP levels may be associated with suicidal ideation (SI) among patients with treatment-resistant depression (TRD) remains unclear. In this study, we intended to explore the relation between TRD and SI.

Methods:
Totally 36 patients with TRD and SI, 24 with TRD without SI, and 32 healthy controls were enrolled in the present study. SI was defined based on scores of ≥ 2 at the 17-item Hamilton Depression Rating Scale item 3. Fasting serum CRP levels were also measured.

Results:
The generalized linear model with gamma log link demonstrated that patients with TRD and SI had significantly higher CRP levels (p < 0.05) than the control group after adjusting for age, sex, and body mass index.

Conclusion:
Patients with TRD and SI, but not those without SI, were associated with increased CRP levels. Whether CRP may be a predictor of further suicidal risk among such high-risk patients would need further investigation.
The investigation of the effects of calcitriol on human ovarian carcinoma cells
Authors: Kartal Bahar , Alimoğulları Ebru 
Published: March 2024

Objective: Ovarian cancer is the fifth leading cause of cancer death in women, the leading cause of death from gynecologic malignancies, and the second most commonly diagnosed gynecologic malignancy, however the underlying pathophysiology is not clearly understood. Calcitriol, the active form of vitamin D serves its activity through binding to vitamin D receptor (VDR). Calcitriol regulates multiple signaling pathways such as proliferation, apoptosis, differentiation, inflammation, invasion, angiogenesis and metastasis. It has been found to have a broad effect on several cancer types such as colon, breast and prostate cancer. Therefore, the aim of the study was to investigate the effects of calcitriol on the human ovarian cancer cells.
Material and methods: The human MDAH-2774 ovarian carcinoma cells were exposed to different dose ranges of calcitriol for 24 and 48 hours. Cultured cells were evaluated in terms of MTT assay and quantitative- Real time-PCR.
Results: As evidenced by MTT assay, calcitriol treatment resulted in the reduction of cell viability in human MDAH-2774 cells. The gene expressions of VDR and p53 were increased with the calcitriol treatment compared to control. Additionally the gene expression of proapoptotic marker Bax was increased and the anti-apoptotic marker Bcl-2 decreased with the presence of the calcitriol.
Conclusion: In conclusion calcitriol treatment decreased cell proliferation and induced apoptosis in ovarian cancer cells, therefore we can suggest that alone calcitriol or in combination with chemotherapy drugs may be useful for treatment of ovarian cancer.
PREVENCIJA ZLOSTAVLJANJA I ZANEMARIVANJA DECE
Authors: Mošković Luka 
Published: March 2024

Nasilje nad decom ne predstavlja izolovani problem (pojedinačni ili porodični), već problem društva u celini, i kao takvom, treba mu se pristupiti oraganizovano, sistematski, na svim društvenim nivoima.
Činjenica da jos uvek ne postoje adekvatni podaci o obimu i posledicama zlostavljanja i zanemarivanja dece u velikoj meri usporava donošenje odgovarajućih mera prevencije. Na žalost, danas se većina preventivnih mera fokusira na žrtve i počinioce, dok se akcije koje se bave rešavanjem osnove problema stavljaju u drugi plan.
Stvaranje sigurnog i podsticajnog okruženja za decu postiže se kroz primarnu, sekundarnu i tercijarnu prevenciju. Sva tri nivoa prevencije u međusobnoj su interakciji, prožimaju se i dopunjuju, a pojedinačno ih treba posmatrati isključivo kao delove prevencije u celini.
UTICAJ I ZNAČAJ RESPIRATORNE REHABILITACIJE NA LEČENJE I PREVENCIJU DEČJE ASTME
Authors: Živanović Mirjana , Vidanović Gordana , Kovandžić Radica , Bojić Vesna , Milojević Prilagija , Milojković Ljiljana 
Published: March 2024

Uvod: Astma je jedna od najčešćih hroničnih respiratornih bolesti u detinjstvu. Glavni cilj u lečenju pacijenata nije samo u poboljšanju kvaliteta života, već takođe i u smanjenju rizika od narednih egzacerbacija. Cilj ove studije bio je da ustanovi da li paralelno primenjena respiratorna rehabilitacija sa medikamentnim tretmanom ima za rezultat bolju kontrolu astme bez egzacerbacija bolesti.
Metode: Ispitivano je ukupno 180 pacijenata (100 dečaka i 80 devojčica), podeljenih u tri grupe u odnosu na primenjenu terapiju: I grupa su bili pacijenti koji su lečeni samo medikamentnom terapijom, II grupa su bili pacijenti koji su lečeni samo procedurama respiratorne rehabilitacije i III grupa su bili pacijenti koji su podvrgnuti i medikamentnom lečenju i respiratornoj rehabilitaciji istovremeno. Svaka grupa je podeljena u dve podgrupe oni koji su bili na prevenciji i oni koji to nisu.
Rezultati: Analizom rezultata dobijenih u studiji pokazali smo da su bolesnici lečeni medikamentnom terapijom i istovremeno respiratornim rehabilitacionim procedurama imali statistički značajno veće poboljšanje (p<0,05) u odnosu na one koji su lečeni samo medikamentnom terapijom, odnosno statistički značajno veće poboljšanje (p<0,001) u odnosu na one koji su tretirani samo respiratornim rehabilitacionim procedurama. Bolesnici koji su imali preventivnu terapiju postigli su značajnost u poboljšanju u toku ove dvojne istovremene terapije (p<0,05).
Zaključak: Za dobru kontrolu astme neophodna je dobra opservacija i kombinovani tretman: medikamentna i preventivna terapija uz primenu respiratornih rehabilitacionih procedura.
PODRŠKA PORODICI U PREVENCIJI PUŠENJA ADOLESCENATA
Authors: Milošević Jasmina 
Published: March 2024

Uvod: Pušenje predstavlja jedan od najznačajnijih faktora narušavanja zdravlja ljudi u svetu i ima brojne zdravstvene, socijalne, ekonomske i ekološke posledice. Razvojni stadijum adolescencije smatra se fazom najvećeg rizika za započinjanje pušenja. Razumevanje specifičnosti socijalnog konteksta u kome dolazi do pojave pušenja mladih, veoma je važno za kreiranje politike kontrole pušenja i programa prevencije.
Metodologija: Istraživanje je sprovedeno tokom školske 2010/2011. godine u šest osnovnih škola, sa područja grada Beograda. Uzorak je činilo 515 učenika osmog razreda, oba pola. Za prikupljanje podataka upotrebljen je Upitnik o pušenju mladih.
Rezultati: Rezultati ovog istraživanja potvrđuju da postoji povezanost između ponašanja članova porodice u vezi sa pušenjem i pušenja adolescenata: statistički značajno veća učestalost probanja cigareta (χ2 = 20,23; df = 2; p < 0,001) i trenutnog pušenja (χ2 = 6,36; df = 2; p < 0,05) otkrivena je kod adolescenata u čijim kućama je pušenje dozvoljeno; učestalost probanja cigareta je statistički značajno veća kod ispitanika koji žive sa nekim ko puši (χ2 = 6,65; df = 1; p < 0,01).
Zaključak: Glavni zaključak ovog istraživanja je da porodica utiče na pojavu pušenja kod adolescena
HOW GOOD IS EARLY INTRODUCTION OF COMPLEMENTARY FOOD?
Authors: Sansotta Naire , Peroni Diego 
Published: March 2024

Timing of first exposure to solid foods for children has been changed over the last 40 years. In the 1970s, there was growing evidence supporting an association between timing of weaning and the increasing prevalence of allergic diseases. Many studies recommended delaying solids after 6 months of age based on the concept that introducing solids too early could play a role in food allergy.
Conversely, through the last years, several studies have investigated whether delay in timing of solid food introduction after 6 months of age could determine food allergy instead of preventing it. Furthermore if an early weaning could have more favorable results than postponing it. This review discusses the current guidelines about the optimal timing of introduction of solids in children.
KONCEPT SAČUVANJA FUNKCIJE SLEZINE U PREVENCIJI POSTSPLENEKTOMIČNE SEPSE
Authors: Jokić Radoica , Antić Jelena , Bukarica Svetlana , Fratrić Ivana 
Published: March 2024

Uvod: Slezina je krvni organ čija ruptura može da izazove ozbiljno unutrašnje krvarenje koje ugrožava život. Hirurgija slezine se u dugom vremenskom periodu praktično svodila na splenektomiju. Postsplenektomična sepsa je najozbiljnija komplikacija splenektomije.
Cilj rada: Prikaz analize i primene novih dijagnostičko-terapijskih principa sačuvanja funkcije slezine u dečjem uzrastu radi prevencije nastanka postsplenektomične sepse.
Metode rada: U radu su analizirani pacijenti sa povredom slezine, koji su lečeni na Klinici za dečju hirurgiju u Novom Sadu, u periodu od 1990-2002. godine, a praćeni sve do kraja 2016. godine. Kontrolna grupa od 32 pacijenta je formirana retrospektivnom, a ispitivana grupa od 39 pacijenata prospektivnom studijom. Izdvojeni su ključni kriterijumi za donošenje odluke o izboru terapijskog tretmana i predložen je algoritam postupanja kod povreda slezine. Dat je prikaz novih minimalno invazivnih operacija.
Rezultati: U kontrolnoj grupi neoperativni tretman je primenjen kod 7 pacijenata, operativna prezervacija slezine kod 11, a splenektomija kod 14 pacijenata. U ispitivanoj grupi neoperativni terapijski tretman je primenjen kod 28 pacijenata, operativna prezervacija slezine kod 8, a splenektomija samo kod 3 pacijenta. Postignuto je sačuvanje organa u 92,18% slučajeva. Neoperativni terapijski tretman je primenjen kod 71,79% pacijenata ispitivane grupe, a u kontrolnoj grupi kod 21,88% pacijenata.
Zaključak: Primenom novog koncepta sačuvanja funkcije slezine, kod najvećeg broja povreda slezine realno je moguća primena neoperativnog tretmana ili operativnih metoda prezervacije funkcije slezine. Uvođenjem minimalno invazivne hirurgije otvoreno je novo poglavlje u okviru hirurških metoda. Imajući u vidu doživotan rizik od nastanka fatalnih postsplenektomičnih infekcija, nužno se nameće potreba prevazilaženja splenektomije kao dominantne procedure u zbrinjavanju povreda slezine.
SPINALNI DISRAFIZAM – NEUROHIRURŠKI PROBLEM DEČIJEG UZRASTA
Authors: Raičević Mirjana , Mrdak Milan , Radovanović Maša , Nikolovski Srđan 
Published: March 2024

Spina bifida je jedna od najkompleksnijih i najtežih urođenih anomalija. Raniji naziv spina bifida danas je potisnut terminima „defekt neuralne tube“ (NTDs) i „spinalni dizrafizam“ koji mnogo bolje determinišu njenu suštinu. U osnovi ove anomalije je neadekvatno „zatvaranje – srastanje srednje linije„ kičmenog stuba te je termin spinalni dizradfizam najadekvatnji. Defekt srastanja srednje linije može nastati u različitim nivoima kičmenog kanala te govorimo o cervikalnom, torakalnom, lumbalnom i sakralnom spinalnom disrafizmu. Spinalni disrafizam se javlja u dva osnovna entiteta – otvoreni i zatvoreni, koji se suštinski razlikuju. Incidenca ove anomalije u svetu pokazuje geografsku i etničku osobenost – najčešća je kod keltskih naroda (12,5 na 10.000 ž.r.), a retka je kod azijata i u crnačkoj populaciji. Devojčice češće obolevaju nego dečaci. Etiologija je još uvek nepoznata. Dijagnoza otvorenog spinalnog dizrafizma se mora postaviti prenatalno. Otvorenu spinu treba operisati u prvih 48h po rođenju, pogotovu ako je rupturirana. U svetu postoje medicinski centri gde se primenjuje prenatalni – fetalni hirurški zahvat. Benefit ovakvih hirurških zahvata još uvek nije dokazan. Zatvoreni spinalni dizrafizam je veoma podmukla, prikrivena anomalija, te stoga i naziv okultni spinalni dizrafizam (OSD). Incidenca ove anomalije je nepoznata, zna se samo da je češća kod ženske dece. Etiologija je takođe nepoznata. Dijagnozu OSD je praktično nemoguće postaviti prenatalno. Izuzetno važan problem u sklopu spinalnog disrafizma je „tethered cord sy“ koji označava stanje u kome je kičmena moždina pričvršćena za neku nepokretnu strukturu kao što je dura, pršljen, lipom, koža. Lečenje spinalnog disrafizma je izuzetno kompleksno i zahteva multidisciplinarni pristup.
CURRENT APPROACHES TO PREVENT AND DIAGNOSE CONGENITAL TOXOPLASMOSIS: THE ITALIAN EXPERIENCE
Authors: Salvottini Chiara , Caminati Marco , Meroni Valeria 
Published: March 2024

Congenital toxoplasmosis is an important cause of morbidity and mortality in congenitally infected newborns: even if the classic triad of hydrocephalus, intracranial calcifications and chorioretinitis is almost a remnant from the past, the infection can still cause retinal disease during childhood or adolescence. Preventive strategies and a correct diagnosis in pregnant women and in newborns are very important. The infection usually runs asymptomatic and the diagnosis relies primarily on serological tests. In pregnant women the differential diagnosis between early seroconversion and false positive IgM is always puzzling. The diagnosis of congenital toxoplasmosis at birth is usually a complicated task; the decision to treat with potentially harmful compounds relies exclusively on laboratory findings (either the detection of anti-Toxoplasma IgM and IgA, or the detection of persistent production of specific IgG during the first year of life) and their interpretation can be challenging when they give heterogeneous results. Researchers are trying to develop new tests that exploit the cellular immunity involved during the course of the infection like an interferon-gamma release assay similar to the Quantiferon for Mycobacterium tuberculosis.
LEČENJE SIMPTOMA I PREVENCIJA RESPIRATORNIH INFEKCIJA KOD DECE DIJETETSKIM SUPLEMENTOM – EFIKASNOST I KVALITET ŽIVOTA
Authors: Prijić Andreja , Ostojić Olivera , Jocić-Stojanović Jasmina , Živković Zorica , Veković Vesna , Korčok Davor , Agić Anita 
Published: March 2024

Uvod. U zimskom periodu velika je zastupljenost respiratornih infekcija virusnog i bakterijskog porekla kod dece. Fitoterapija, koja predstavlja kombinaciju biljnih preparata, ima ulogu u lečenju pored standardne terapije. Cilj našeg istraživanja je procena kvaliteta života kod roditelja i efikasnost dece sa respiratornim infekcijama koji su koristili PropoMucil® sirup.
Metod rada: Istraživanje je sprovedeno u Dečjoj bolnici za plućne bolesti i tuberkulozu KBC ″Dr. D. Mišović - Dedinje″ od decembra 2016. do februara 2017. godine. Istraživanje je učinjeno pomoću upitnika koji je popunjen na osnovu odgovora roditelja dece sa kašljem. Upitnik se sastojao od tri dela. Prvi deo upitnika se odnosio na demografske podatke, drugi deo upitnika se odnosio na karakteristike kašlja, a treći deo se odnosio na kvalitet života roditelja dece koji imaju kašalj.
Rezultati. U istraživanju je učestvovalo 75 dece koja su prema uzrastu podeljenja u dve grupe, grupa predškolskog uzrasta (grupa A) i grupa školskog uzrasta (grupa B). Prema polu deca nisu imala statistički značajnu razliku. Statistički značajna razlika je bila između grupa u odnosu na uzrast kada su krenuli u kolektiv. U grupi A registrovan je veći broj respiratornih infekcija koje traju duže od dve godine u odnosu na grupu B. U grupi A kašalj nije remetio decu u obavljanju dnevnih aktivnosti (77,6%). U grupi B 57,7% slučajeva kašalj je remetio obavljanje dnevne aktivnosti i taj broj je smanjen za 11,5% posle primene terapije. Takođe, u grupi B 15,4% više dece nije imalo noćne simptome nakon primene sirupa. Na kontrolnom pregledu uočena je razlika u pogledu redovnog uzimanja sirupa, grupa A je uzimala sirup (59,2%), dok je grupa B uzimala sirup u znatno većem procentu (92,3%). U pogledu kvaliteta života u porodici sa detetom koja imaju kašalj nije uočena statistički značajna razlika.
Zaključak. Fitoterapija zauzima značajno mesto u prevenciji i lečenju bolesti sa visokom stopom učestalosti. Naše istraživanje je potvrdilo da je PropoMucil® sirup za decu efikasan i bezbedan za primenu u svim životnim dobnim grupama, i značajno popravlja kvalitet života kako deteta, tako i roditelja.
AKUTNI ENTEROKOLITIS KOD DECE - ASPEKTI ORALNE REHIDRACIJE
Authors: Bojadzieva Sonja 
Published: March 2024

Akutni enterokolitis (AE) je najčešći problem u detinjstvu, posebno u prve tri godine života. Akutni enterokolitis definira se kao smanjenje konzistencije izmeta i/ili uvećane frekvencije sto-lice (≥ 3 za 24 sata) sa ili bez povećanom temeperaturom i povraćanjem. Učestalost dijareje je 0,5 do 2 epizode po detetu godišnje za decu mlađu od tri godine. Rota virus je najčešći entero-patogen sa najvećom čestoćom od januara do marta. Procena stepena dehidracije je ključan parametar u tretmanu akutne dijareje kod dece. Najbolji su tri individualni parametri za procenu dehidracije: produženo punjenje kapilare; abnormalni turgor kože; respiratorni simptomi. Generalno, dehidracija je glavni klinički pokazatelj težine bolesti. Aktivni tretman akutnoga en-terokolitisa sa probioticima uz dodatak oralne rehidratacione solucije (ORS) je preporuka Evro-pskog udruženja za pedijatrisku gastroenterohepatologiju i nutriciju (ESPGHAN). Preporučuju se probiotici Lactobacillus rhamnosus (LGG) i Saccharomyces boulardii. Tretman AE treba za-početi kod kuće sa oralnim rehidraticionim solucijama.Preporučuje se rehidracija sa „ESPGHAN” hipotona osmolarna oralna solucija kod dece. Hospitalizacija je namenjena onoj deci koja zahtevaju intravenoznu rehidraciju u teškim slučajevima. Rano započeta rehidracija može prevenirati komplikacije i bolničke hospitalizacije. Redovna svakodnevna ishrana se ne prekida i treba se produžiti nakon inicijalnu rehidraciju. Prevenciju sa anti Rota virusnom vakci-nom primenjuje se u Evropi i očekuje se postupno smanjivanje težine bolesti AE i prevencija najteže forme bolesti kod dece.