bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Measurement of Polyethylene Glycol 3350 With Standard Household Measuring Devices
Authors: Nichols Kristen R. , Streetman Darcie D. , Gordon Nicolette A. , Knoderer Chad A. 
Published: June 2024

OBJECTIVE
Though standard household measuring devices (e.g., teaspoons, tablespoons) are often used in clinical practice to measure pediatric doses of polyethylene glycol 3350 (PEG-3350), no published ­literature documents the accuracy of these measurements. Standard dosing for adults is 17 grams, which is 1 capful according to the manufacturer. The objective of this study was to determine the weight of household teaspoons and tablespoons of PEG-3350.

METHODS
PEG-3350 measurements were performed using 5 different household measuring teaspoons and tablespoons and the cap that accompanies the bottle for 3 different brands of PEG-3350. Using an electronic balance to determine weights, 3 investigators completed 5 measurements for each of the 5 measurement devices and PEG-3350 bottle caps as follows: leveled teaspoons and tablespoons, unleveled teaspoons and tablespoons, “heaping” tablespoons, half-capfuls, and capfuls.

RESULTS
A leveled teaspoonful of PEG-3350 weighed ∼3.3 grams and an unleveled teaspoonful weighed ∼3.7 grams. A leveled, unleveled, and heaping tablespoon of PEG-3350 weighed about 10, 11, and 15 grams, respectively. Heaping tablespoons, half-capfuls, and capfuls resulted in the most measurement variability.

CONCLUSIONS
Use of a kitchen scale may be the most precise method of measurement, however not all patients have kitchen scales. Standard household measuring devices (teaspoons and tablespoons) may be used to conveniently measure PEG-3350 doses. Using 1 dedicated measurement device and leveling the dose may improve consistency, which could be beneficial for patients who are sensitive to dose variability.
Mycophenolate Metabolite Trough Concentrations Are Not Well Correlated With Dosing or Adverse Outcomes in Pediatric Heart Transplant Recipients
Authors: Saad Maria Sedky , Chen Justin , Salerno David , Corbo Heather 
Published: June 2024

OBJECTIVE
Although mycophenolate metabolite trough concentrations in serum are routinely obtained for pediatric orthotopic heart transplant (OHT) recipients, limited data support this practice. We sought to investigate the relationship of mycophenolic acid (MPA) and MPA glucuronide (MPAG) serum concentrations to dosing and adverse outcomes among pediatric OHT patients.

METHODS
This retrospective study included OHT recipients ages 0 to 21 years who received mycophenolate mofetil (MMF) with MPA and MPAG serum trough concentration monitoring. The primary outcome was the relationship between MPA and MPAG serum concentrations and dosing. Secondary outcomes included the relationship of adverse outcomes to either MPA and MPAG concentrations or dosing.

RESULTS
A total of 98 patients with 1287 MPA and MPAG trough serum concentrations (each) were included. The median initial MMF dose was 40.3 mg/kg/day (IQR, 35.12–51.83) and 1164.4 mg/m2/day (IQR, 1080.77–1206.86). There was no correlation between either MPA or MPAG serum concentrations and mg/kg dosing, or mg/m2 dosing. When comparing the adverse effect of bone marrow suppression with no adverse effect, the median MPA serum trough concentration was 2 (IQR, 1.1–3.2) versus 1.6 (IQR, 0.8–2.5), p = 0.003. When comparing the adverse effect of infection with no adverse effect, median MPA serum trough concentration was 0.9 (IQR, 0.49–1.7) versus 1.6 (IQR, 0.8–2.5), p &lt; 0.001. The clinical utility of this finding is of uncertain benefit. There was no association between MPAG serum concentrations and any adverse outcome (p = 0.053).

CONCLUSIONS
We did not identify a correlation between mycophenolate serum trough concentrations and either adverse outcomes or dosing. Based on these results, we discourage routine monitoring of mycophenolate trough concentrations.
Evaluation of the Effect of Smart Pump Interoperability on Infusion Errors in the Pediatric Hospital Setting
Authors: VanHorn Tracie , Harris Jordi , Mayes Shannon , Infanti Lisa M. , Kennedy Amy 
Published: June 2024

OBJECTIVES
Smart pump interoperability is a newer technology integrating intravenous medication ­infusion instructions from the electronic medical record into a smart pump. This technology has demonstrated significantly decreased medication errors in the adult population; however, this has not been reported in pediatrics. The purpose of this study was to compare the frequency and severity of infusion related errors before and after the implementation of smart pump interoperability at a pediatric institution.

METHODS
This was a retrospective study conducted at multiple institutions within the same health care system to assess the effect of smart pump interoperability on infusion errors. Data were retrospectively analyzed for a 6-month period prior to (January–June 2020) and after (January–June 2022) smart pump interoperability implementation. All who received medications via a smart pump were included in the analysis. Infusions were excluded if administered via a patient-controlled analgesia pump, epidural pump, or intravenously pushed without using a smart pump.

RESULTS
A total of 143,997 versus 165,343 infusions were administered in the before versus after interoperability group. There were significant decreases in mild, moderate, and severe harm averted events once interoperability was implemented (p &lt; 0.001). Errors caught before administration decreased after interoperability implementation from 197 events to 20 events because of fewer overall errors (p &lt; 0.001). The number of guardrail alert overrides was significantly reduced, from 23,751 to 5885 (p &lt; 0.001), as was the number of high-risk overrides, from 5851 to 207 (p &lt; 0.001).

CONCLUSION
Implementing smart pump interoperability significantly reduced the frequency and severity of infusion errors and high-risk overrides at a pediatric institution.
การเปลี่ยนแปลงของปริมาณไขมันและองค์ประกอบตามระยะการเติบโตปะการังแข็ง
Authors:   , ชินกลาง ภานุชนาถ 
Published: June 2024

ปะการังประกอบด้วยไขมันภายในเนื้อเยื่อปริมาณมาก ในการศึกษาครั้งนี้ได้ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของปริมาณและองค์ประกอบชนิดไขมันในแต่ละระยะการเติบโตของปะการังเขากวาง 2 ชนิด Acropora humilis และ Acropora millepora และปะการังสมอง 1 ชนิด Platygyra sinensis ที่เติบโตภายใต้การเพาะฟักในระบบอนุบาล โดยเก็บเซลล์สืบพันธุ์จากแนวปะการังในอำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ขณะปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ตามธรรมชาติ พบว่า ปริมาณไขมันของไข่ปะการังทั้ง 3 ชนิด มีมากกว่า 70 % ของน้ำหนักแห้ง และมีการเปลี่ยนแปลงตามระยะการเติบโต โดยปริมาณไขมันลดลงอย่างรวดเร็วในช่วงการเติบโตระยะต้น อย่างไรก็ตาม อัตราการลดลงของปริมาณไขมันในปะการังสมองน้อยกว่าในปะการังเขากวางทั้ง 2 ชนิด อนึ่ง องค์ประกอบชนิดไขมันในปะการังมีการเปลี่ยนแปลงเช่นเดียวกัน โดยมี wax ester เป็นไขมันชนิดเด่น พบในเซลล์ไข่ปะการังมากกว่า 80 % ของไขมันทั้งหมด และมีแนวโน้มสัดส่วนลดลงตามอายุปะการังที่เพิ่มขึ้น นอกจากนั้น เมื่อเปรียบเทียบปริมาณไขมันของปะการังระยะโตเต็มวัยที่มาจากการเพาะขยายพันธุ์แบบอาศัยเพศซึ่งย้ายปลูกสู่ทะเล และปะการังชนิดเดียวกันที่เกิดขึ้นเองในธรรมชาติ พบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ โดยมีปริมาณไขมันประมาณ 22 – 25 % ของน้ำหนักแห้ง ทั้งนี้ ปะการังมีการสะสมไขมันปริมาณมากในช่วงที่มีการสร้างเซลล์สืบพันธุ์และลดลงอย่างมีนัยสำคัญหลังการปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ออกสู่มวลน้ำ ผลการศึกษาในครั้งนี้ แสดงให้เห็นว่า ไขมันในปะการังมีการเปลี่ยนแปลงไปตามระยะการเติบโต โดยเกี่ยวข้องกับกิจกรรมต่าง ๆ ในแต่ละช่วงของการดำรงชีวิต ตั้งแต่การปฏิสนธิ การพัฒนาและแพร่กระจายของตัวอ่อน และการเติบโตของปะการัง
Venom characterization and toxicology of box jellyfish chironex indrasaksajiae
Authors:   , Yongstar Chanikarn 
Published: June 2024

Box jellyfish is considered one of the most venomous animals. The genus Chironex (C. indrasaksajiae) is a multi-tentacle box jellyfish found in Thai waters that are dangerous to humans, particularly the venom that could cause death within minutes. This study aimed to perform a proteomic approach to characterize the protein components of C. indrasaksajiae venom. A total of 532 unique protein groups were identified, including toxins and proteins essential for nematocyte development and nematocyst formation (nematogenesis). Toxins CfTX-1 and CfTX-2, with sequence coverage of 39.3 percent and 34.8 percent, respectively, are the most abundant in the venom of C. indrasaksajiae. The CfTX-like proteins are members of a group of potent toxins unique to Cnidaria. These toxins are linked with cytolytic, hemolytic, inflammatory, dermonecrotic, and deadly activities. This work is the first to describe the cubozoan jellyfish venom proteome and sheds light on the range and diversity of protein toxins produced by this dangerous box jellyfish. Furthermore, our findings indicated that the venom had strong hemolytic activity that demonstrated 100-fold more potently hemolytic activity (HU50) than C. fleckeri which is currently mentioned as the most lethal animal on the planet. Current therapies focus on symptom alleviation after envenomation. Therefore, effective treatments are required to lower the death rates associated with cnidarian envenomation. Copper gluconate showed the potent inhibitory effect on the hemolysis induced by C. indrasaksajiae venom. The considerable inhibition of hemolytic activity following cubozoan stinging by copper gluconate-based products represents a novel and effective therapeutic approach for the treatment of cnidarian envenomation. Heat also influenced the hemolytic activity induced by C. indrasaksajiae venom. At 37°C and 45 °C, the temperatures appropriate for such inactivation of the venom activity. This work provides an enhanced understanding of C. indrasaksajiae box jellyfish venom that can be used for future comparative studies, toxin evolution analysis, and drug discovery.
การผลิตโปรตีนไฮโดรไลเสตจากกุ้งฝอย Macrobrachium lanchesteri โดยการทำแห้งแบบพ่นฝอยและเสถียรภาพระหว่างการเก็บรักษา
Authors:   , ไพศาลศักดิ์ ฉัตรชนก 
Published: June 2024

กุ้งฝอย (Macrobranchium lanchesteri) เป็นสัตว์น้ำจืดที่มีโปรตีนเป็นองค์ประกอบซึ่งประกอบด้วยกรดอะมิโนและเปปไทด์ที่เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสร้างกลิ่นรสและรสชาติในระหว่างกระบวนการแปรรูปอาหาร งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับกระบวนการไฮโดรลิซิสของโปรตีนจากกุ้งฝอยด้วยฟลาโวไซม์ ศึกษาสภาวะการทำแห้งด้วยกระบวนการทำแห้งแบบพ่นฝอย และศึกษาเสถียรภาพของผงโปรตีนไฮโดรไลเสตในระหว่างการเก็บรักษา โดยใช้ response surface methodology (RSM) และออกแบบการทดลองแบบ central composite design (CCD) กำหนดตัวแปรต้น 3 ปัจจัย ได้แก่ อัตราส่วนความเข้มข้นของเอนไซม์ต่อสารตั้งต้น (E/S; 5-15 LAPU/g protein) อุณหภูมิ (45-55 °C) และ pH (6-8) กำหนดให้ค่าระดับการย่อยของโปรตีน (degree of hydrolysis; DH) เป็นตัวแปรอิสระ พบว่าการใช้ E/S ที่ 10 LAPU/g protein อุณหภูมิ 50°C และ pH 7 เป็นสภาวะที่เหมาะสม มีค่าระดับการย่อยของโปรตีนสูงที่สุด (20.97±0.86%) โปรตีนไฮโดรไลเสตมีน้ำหนักโมเลกุลเฉลี่ยเป็น 48.3 kDa มีปริมาณกรดอะมิโนอิสระสูงกว่าตัวอย่างควบคุม และมีคะแนนความโดยรวม ความชอบด้านกลิ่นรสและด้านรสชาติเพิ่มขึ้น เมื่อนำโปรตีนไฮโดรไลเสตไปทำแห้งแบบพ่นฝอยโดยศึกษาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการทำแห้งแบบพ่นฝอยของโปรตีนไฮโดรไลเสต กำหนดปัจจัยอุณหภูมิขาเข้าของกระบวนการทำแห้งแบบพ่นฝอย (120, 150 และ 180°C), อุณหภูมิขาออก 95 °C และอัตราการป้อน 10 mL/min พบว่าเมื่อใช้อุณหภูมิขาเข้า 150°C ได้ปริมาณร้อยละผลผลิตสูงสุด (72.41±0.53%) นอกจากนี้ ค่ากิจกรรมของน้ำ ค่าความชื้น และค่าความขาว เท่ากับ 0.159±0.02, 4.29±0.36 %, และ 69.83±0.50 ตามลำดับ และเมื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงในระหว่างการเก็บรักษาของผงโปรตีนไฮโดรไลเสตโดยบรรจุในถุงอลูมิเนียมลามิเนตชนิด aluminum/LLDPE ทึบแสงปิดสนิทแบบสุญญากาศเป็นเวลา 12 สัปดาห์ ที่อุณหภูมิ 25 ºC ติดตามผลการเปลี่ยนแปลงทุก 2 สัปดาห์ พบว่า เมื่ออายุการเก็บรักษาเพิ่มขึ้น ค่าความชื้นเพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่ค่ากิจกรรมของน้ำไม่เปลี่ยนแปลง ส่วนค่าความขาวลดลง นอกจากนี้เมื่อทดสอบทางประสาทสัมผัส พบว่าระดับความเข้มของกลิ่นกุ้งและกลิ่นรสกุ้งลดลง แต่ระดับความหวานเพิ่มขี้นเมื่อระยะเวลาการเก็บรักษาเพิ่มขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับผลการวิเคราะห์สารให้กลิ่นสำคัญ ที่พบว่าปริมาณความเข้มข้นของสารที่ให้กลิ่นสำคัญเช่น N,N-dimethyl-methylamine ซึ่งให้กลิ่นคาวลดลง แต่ความเข้มข้นของ 2-furanmethanol, maltol และ vanillin ซึ่งให้กลิ่นหอมหวานและคาราเมลเพิ่มขึ้น
การประกอบตัวด้วยตนเองและการตอบสนองโดยการเปลี่ยนสีของวัสดุเชิงประกอบระดับนาโนเมตรพอลิไดแอเซทิลีน/โลหะออกไซด์ โดยวิธีการผสมในรูปแบบสารละลาย
Authors:   , แสงวารินทร์ จิดาภา 
Published: June 2024

งานวิจัยนี้ศึกษาการประกอบตัวของวัสดุเชิงประกอบระดับนาโนเมตรพอลิไดแอเซทิลีน/โลหะออกไซด์ และพฤติกรรมการตอบสนองโดยการเปลี่ยนสีต่อสิ่งกระตุ้นภายนอก โดยทำการสังเคราะห์โลหะออกไซด์ได้แก่ ซิลิกาจากวิธีโซล-เจล และซิงก์ออกไซด์จากวิธีโซลโวเทอร์มอล และนำมาเตรียมเป็นวัสดุเชิงประกอบระดับนาโนเมตรพอลิไดแอเซทิลีน/โลหะออกไซด์ โดยใช้ 10,12 pentacosadiynoic acid (PCDA) เป็นมอนอเมอร์ ด้วยวิธีการผสมในรูปแบบสารละลาย จากนั้นทดสอบสมบัติการตอบสนองโดยการเปลี่ยนสีต่ออุณหภูมิ และกรด-เบสของวัสดุเชิงประกอบที่เตรียมได้ เนื่องจากโซล-เจลซิลิกา มีลักษณะเป็นทรงกลม ขนาดเล็ก และมีขนาดสม่ำเสมอ ทำให้วัสดุเชิงประกอบระดับนาโนเมตรพอลิไดแอเซทิลีน/ซิงก์ไอออน/โซล-เจลซิลิกา มีปริมาณผลิตภัณฑ์ที่สูงกว่าการเตรียมโดยใช้ผงซิลิกาที่ได้มีการศึกษามาก่อน และมีความไวในการตอบสนองโดยการเปลี่ยนสีต่อกรด-เบสที่สูงกว่า นอกจากนี้พบว่า วัสดุเชิงประกอบระดับนาโนเมตรพอลิไดแอเซทิลีน/ซิงก์ไอออน/โซล-เจลซิลิกา สามารถเกิดการเปลี่ยนสีแบบผันกลับได้เมื่อทำการเพิ่ม-ลดอุณหภูมิ สำหรับวัสดุเชิงประกอบระดับนาโนเมตรพอลิไดแอเซทิลีน/ซิงก์ไอออน/ซิงก์ออกไซด์ เตรียมจากซิงก์ออกไซด์ที่สังเคราะห์ให้มีขนาดและรูปร่างของซิงก์ออกไซด์ที่แตกต่างกัน ได้แก่ ทรงกลม รูปแท่ง และรูปร่างไม่สม่ำเสมอ โดยขนาดและรูปร่างของอนุภาคซิงก์ออกไซด์ส่งผลต่อการประกอบและจัดเรียงตัวของสายโซ่พอลิเมอร์ วัสดุเชิงประกอบระดับนาโนเมตรที่เตรียมจากซิงก์ออกไซด์ทรงกลมและรูปแท่งที่มีขนาดระดับนาโนเมตร เกิดการประกอบตัวได้เหมาะสม สามารถเกิดพอลิเมอไรเซชันได้ดี จึงได้ปริมาณผลิตภัณฑ์ที่สูงกว่าการใช้ซิงก์ออกไซด์รูปร่างไม่สม่ำเสมอและมีขนาดใหญ่ระดับไมโครเมตร วัสดุเชิงประกอบระดับนาโนเมตรพอลิไดแอเซทิลีน/ซิงก์ไอออน/ซิงก์ออกไซด์ ทั้งหมดเกิดการเปลี่ยนสีแบบผันกลับได้ต่ออุณหภูมิ และแสดงการตอบสนองโดยการเปลี่ยนสีต่อกรดและเบส
Isolation and characterization of methyl viologen-resistant synechocystis sp. PCC 6803 mutants
Authors:   , Leksingto Jidapa 
Published: June 2024

Methyl viologen (MV) is a widely used herbicide that competes electrons from photosystem I and induces the formation of active radical species causing cellular oxidative stress in plants and photosynthetic cyanobacteria. However, the exact target molecule of methyl viologen in the cells has yet to be identified. This study aimed to identify the mutation(s) that lead to MV resistance in cyanobacterium Synechocystis sp. PCC 6803. Synechocystis wild type was cultured for 30 days to reach the stationary-growth phase to allow the occurrence of spontaneous mutations in aged cells. Approximately 109 cells were spread on an agar medium containing high MV concentrations (10-40 µM), which could completely inhibit cell growth. After 30-40 days, spontaneous MV-resistant mutants up to 23, 176 and 2,936 colonies were obtained from agar plates containing 40, 20 and 10 µM of MV, respectively. MV-resistant mutations were subsequently identified in seven selected MV-resistant mutants using genome sequencing. Mutant A9 contained the stop codon gained mutation that disrupted the function of the cntO_1 gene encoding the TonB-dependent receptor involved in the transport of positively charged ions across the cell membrane. Thus, this TonB-dependent receptor might transport MV to the cell, and the disrupted function leads to MV resistance. Mutant C14 and C21 contained the frameshift mutation that abolished the function of the menH_2 gene encoding triacylglycerol lipase (enzyme generating diacylglycerol, the main component of cell membrane), suggesting that this gene disruption may affect MV import to the cells. Moreover, mutant A9, A11, B1, B14, C10, C14 and C21 contained one amino acid alteration (53Met-->Lys) in a small hypothetical protein (a 92-amino-acid protein product of the gene FMAMFGPO_01147) with an unknown function. Protein structure prediction showed that the structure of this hypothetical protein was significantly changed upon 53Met-->Lys substitution. Additionally, the mutations in genes associated with the biosynthesis of cell-membrane component, the biosynthesis of cell-wall peptidoglycan, the biofilm formation, and the antioxidant defense were found in the MV-resistant mutants A9, C14 and C21. In conclusion, the mechanisms of MV resistance found in this study is related to the alteration of MV transport and the modified composition of the cell membrane. This data provides basic information on spontaneous MV resistance in an aquatic photosynthetic microbe.
Surface-enhanced raman scattering technique for nanoplastics detection
Authors:   , Chaisrikhwun Boonphop 
Published: June 2024

The size-dependent effect of nanoplastics (NPLs) restricts the quantification of NPLs by surface-enhanced Raman scattering (SERS) technique. In this study, we successfully established an innovative preparation method to eliminate this effect. This developed SERS method allowed us to quantify 100-, 300-, 600-, and 800-nm polystyrene nanospheres (PSNSs) in diverse aqueous conditions at a low concentration. The SERS substrate was easily fabricated and used as NPLs signal enhancement with sputtering gold particles onto a glass cover slide. By preconcentrating and dissolving PSNSs in toluene, SERS technique can be successfully quantify NPLs at extremely low concentrations with a limit of detection (LOD) down to 0.12 µg/mL. Moreover, the SERS method was also performed in several media such as salts, sugars, amino acids, and detergents in order to investigate the interference effect. Moreover, the SERS method was effectively validated for quantitative analysis of a mixture of 100-, 300-, 600-, and 800-nm PSNSs in a ratio of 1:1:1:1 in real-world media (i.e., tap water, mineral water, and river water). Using our proposed method, the SERS technique successfully approaches the evaluation of PSNSs in the range of 10 to 40 µg/mL with a LOD of down to 0.32–0.52 µg/mL.
ผลของชนิดอิเล็กโทรไลต์และสารเติมแต่งต่อขั้วสังกะสีในแบตเตอรี่สังกะสี-ไอออนโดยใช้การหาลักษณะเฉพาะแบบอิน-ซิทู
Authors:   , ภุมมารี พรนภา 
Published: June 2024

โลหะสังกะสีมักถูกนำมาใช้เป็นวัสดุในแบตเตอรี่สังกะสี-ไอออน เนื่องจากราคาถูก และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม แต่ยังมีข้อจำกัดจากการเกิดเดนไดรต์ การกัดกร่อน และการเกิดปฏิกิริยาข้างเคียงที่ผันกลับไม่ได้ส่งผลให้แบตเตอรี่มีเสื่อมสภาพ ในปัจจุบันเทคนิคอิน-ซิทูได้รับความสนใจอย่างมากในการศึกษา เพราะสามารถศึกษาได้โดยไม่ต้องแยกส่วนแบตเตอรี่ และวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ณ เวลาจริงได้ โดยในงานวิจัยนี้ใช้การวิเคราะห์แบบอิ-ซิทูกล้องจุลทรรศน์แบบใช้แสงเพื่ออธิบายสัณฐานวิทยาที่ขั้วสังกะสีโดยเฉพาะอย่างยิ่งโครงสร้างเดนไดรต์ขที่บริเวนส่วนต่อระหว่างสารละลายอิเล็กโทรไลต์กับขั้วสังกะสีในเซลล์สมมาตรของขั้วสังกะสี (Zn/Zn) ในระหว่างที่เกิดการละลาย/พอกพูนของสังกะสี ตัวแปรที่ได้ทำการศึกษาคือ ชนิดของเกลือในสารละลายอิเล็กโทรไลต์ ชนิดของสารเติมแต่ง และความเข้มข้นของสารเติมแต่ง ชนิดของเกลือได้แก่ ZnSO4 และ Zn(CF3SO3 โดยกำหนดให้ความเข้มข้นของเกลืออยู่ที่ 1 โมลาร์ในน้ำซึ่งเป็นตัวทำละลายของสารละลายอิเล็กโทรไลต์และสารเติมแต่งคือ MnSO4 SiO2 และ PEG นำมาใช้แค่ในระบบสารละลายอิเล็กโทรไลต์ ZnSO4 ความเข้มข้น 1 โมลาร์ ความหนาแน่นกระแสที่ใช้คือ 0.5 1.0 2.0 และ 4.0 มิลลิแอแปร์ต่อตารางเซนติเมตร และความจุ 2 มิลลิแอแปร์-ชั่วโมงต่อตารางเซนติเมตร และจำนวนรอบของการอัดและจ่ายประจุคือ 10 25 50 100 และ 200 รอบ โดยที่ความหนาแน่นกระแสสูง 4.0 มิลลิแอแปร์ต่อตารางเซนติเมตร จะเกิดเดนไดรต์อย่างรุนแรงจนสามารถทะลุแผ่นกั้นส่งผลให้เกิดการลัดวงจรอ้างอิงจากผลทางเคมีไฟฟ้า การถ่ายภาพจากกล้องจุลทรรศน์แบบใช้แสง และการถ่ายภาพด้วยรังสีเอกซ์เรย์ซินโครตรอน จากผลวิจัยพบว่าการเติมซิลิกาปริมาณ 0.5 % โดยมวลต่อปริมตารช่วยยับยั้งการเกิดเดนไดรต์ได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังลดการเกิดการกัดกร่อนและการเกิดปฏิกิริยาข้างเคียงที่ผันกลับไม่ได้บนผิวขั้วสังกะสีได้อีกด้วย สอดคล้องกับผลทางเคมีไฟฟ้าที่มีเสถียรภาพสูงและจากภาพถ่ายกล้องจุลทรรศน์ที่พื้นผิวของขั้วสังกะสีนั้นไม่เปลี่ยนแปลงจากเดิม และจากผลของรามานสเปกโตสโกปีพบว่าพื้นผิวของขั้วสังกะสีนั้นไม่มี ZnO, Zn(OH)2 และ Zn4SO4(OH)6
Mixture sutoregressive models for Thai stock market data
Authors:   , Suthichayapipat Apicha 
Published: June 2024

The autoregressive (AR) model is one of the most widely used time series forecasting models. The standard AR model was established using the normal distribution, which is violated in some datasets, notably financial data. Therefore, alternative distributions are proposed in the literature, such as the concept of mixture distributions. This concept is also applied to time series modeling in the family of mixture autoregressive models that combine different autoregressive components. Specifically, we consider both the univariate mixture autoregressive model and the multivariate mixture autoregressive model based on the normal and t distributions. In this study, we construct the EM algorithm to estimate parameters and investigate the performance of this method compared with the MLE. The analysis focuses on top stocks from two different sectors in the market, namely energy and utility and electronic components, with each sector comprising three stocks. The fitted models are compared with the family of mixture autoregressive models by using AIC, HQIC, BIC, and MSE of predictions. The results indicate that the EM algorithm is preferred for Thai stock market data.
The use of diatoms (Amphora sp.) As immunostimulant in pacific white shrimp (Litopenaeus vannamei) diet
Authors:   , Thongdet Ekthida 
Published: June 2024

Amphora sp. is one of the interesting microalgae due to its rapid growth, high lipid content, ranging from 40-60% of dry biomass, suitability as live food for commercial aquatic animal larvae such as shrimp and abalone. The objective of this study is to evaluate the potential of Amphora sp. isolated from four different locations in the Gulf of Thailand: Sichang Island (ASC), Samae Sarn Island (ASS), Pranburi (APB), and Laem Yai (ALY) as immunostimulant in Pacific white shrimp (Litopenaeus vannamei) diet. Four Amphora sp. isolations were cultured and compared productivity. The results showed that ASC and ALY had higher productivity, lipid content and polyunsaturated fatty acid composition compared to the other 2 strains. These ASC and ALY were chosen for optimum culture condition experiment, varied with 3 light intensities and 2 medium concentrations. The results showed that ALY cultured with medium light intensity with F/20 medium can produce higher biomass, saturated fatty acids, and important unsaturated fatty acids than the other culture condition. Shrimp fed with 15% of this Amphora sp. for 6 weeks demonstrated the higher survival rate from challenge test than 3 weeks. In addition, the expression of LvALF gene that response for Anti-lipopolysaccharide factors in hepatopancrease have been found. This finding indicated that adding 15% Amphora sp. in shrimp diet may enhance immunity of shrimp infected with V. parahaemolyticus. However further study in immune parameters such as PO and SOD must be included to clarify the mechanism of shrimp immune system.