ЭПИДЕМИОЛОГИЧЕСКАЯ ХАРАКТЕРИСТИКА ТЯЖЕЛОЙ ЧЕРЕПНО-МОЗГОВОЙ ТРАВМЫ
Authors: Калыев К.М. , Уметалиев Ю.К. 
Published: February 2025

Черепно-мозговые травмы (ЧМТ) являются одной из наиболее важных причин смерти пациентов в возрасте до 25 лет и являются причиной трети всех случаев смерти, вызванных травмами. Поэтому знание эпидемиологической картины этой травмы в различных популяциях представляется жизненно важным. Таким образом, целью данного исследования является изучение эпидемиологической картины ЧМТ в отделениях неотложной помощи. Методы. В этом перекрестном исследовании были проанализированы профили 1000 пострадавших. Пациенты с ЧМТ были отобраны с использованием простой случайной выборки. В этом исследовании рассматривались такие переменные, как демографические данные, время года, механизм травмы, сопутствующие травмы, уровень сознания, продолжительность госпитализации, результаты компьютерной томографии (КТ), необходимость хирургического вмешательства, госпитализация в отделение интенсивной терапии и исход пациента. В итоге были определены независимые факторы риска смерти пациентов. Результаты. Было обследовано 1000 пациентов, пострадавших от ЧМТ (81,8% мужчин; средний возраст 38,5±21,7 лет). Частота их обращения в больницу весной (31,4%) было больше (p<0,01). У 45,9% пациентов уровень сознания был ниже 9 баллов по шкале комы Глазго (ШКГ). Субдуральное (45,9%) и эпидуральное кровотечения (23,7%) были наиболее частыми результатами компьютерной томографии в этом исследовании (р<0,001). В итоге 233 (23,3%) пациента умерли. Независимыми факторами риска смерти при ЧМТ были возраст старше 60 лет, падения и аварии на мотоцикле, внутричерепное кровоизлияние, сопровождающееся ушибом головного мозга, субдуральное кровотечение, объем циркулирующей крови (ОЦК) менее 9 и необходимость госпитализации в отделение интенсивной терапии. Заключение. Возраст старше 60 лет, падения и аварии на мотоциклах, внутричерепное кровоизлияние, сопровождающееся ушибом головного мозга, субдуральное кровотечение, ОЦК менее 9 и необходимость госпитализации в отделение интенсивной терапии были независимыми факторами риска смерти у пациентов с ЧМТ.
Баш-сөөк мээ жаракаттары (БСМЖ) 25 жаш курагына чейинки бейтаптардын өлүмгө алып келүүчү эң маанилүү себептеринин бири жана жалпы жаракаттан болгон өлүмдүн үчтөн биринин сбебеи болуп эсептелет. Ошондуктан ар түрдүү популяциядагы бул жаракаттын эпидемиологиялык сүрөттөмөсүн билүү өзгөчө маанилүү. Ошентип, бул эмгектин максаты болуп ыкчам жардам берүү бөлүмдөрүндө БСМЖ эпидемиологиялык сүрөттөмөнү изилдөө болгон. Ыкмалар. Бул кесилиш изилдөөдө 1000 жабыркоочунун профилдери талданган. БСМЖ бар бейтаптар жөнөкөй күтүүсүз тандоону колдонуу менен тандалган. Бул изилдөөдө демографиялык маалыматтар, жыл мезгили, жаракат механизми, айкалышкан жаракаттар, эс-учунун деңгээли, госпитализация узактыгы, компьютердик томографиянын (КТ) натыйжасы, хирургиялык кийлигишүүнүн муктаждыгы, интенсивдүү жардам берүү бөлүмүнө жайгаштыруу жана дарылоо акыбети сыяктуу өзгөрмөлөр каралган. Жыйынтыгында бейтаптардын өлүмгө алып келүүчү көз каранды эмес тобокел факторлору аныкталган. Натыйжалар. БСМЖдан жабыркаган 1000 бейтап изилденген (алардын 81,8% эркектер; орточо жаш курагы 38,5±21,7 жыл). Жаз мезгилинде ооруканага кайрылуу (31,4%) көбүрөөк болгон (p<0,01). Бейтаптардын 45,9% Глазго комалар шкаласы боюнча 9 упайдан төмөн деңгээлдеги эс-учунда болгон. Субдуралдык (45,9%) жана эпидуралдык кан куюлуулар (23,7%) бул изилдөөдө компьютердик томография натыйжасында эң көп учураган (р<0,001). Жыйынтыгында 233 (23,3%) бейтап өлүмгө дуушар болушту. Көз каранды эмес БСМЖ өлүм себептери катары 60 жаштан ашык курак, мотоциклден жыгылуу же кырсыктар, мээнин урунуусу менен коштолгон баш-сөөк ичиндеги кан куюлуу, субдуралдык кан куюлуу, айлануудагы кандын көлөмү 9 упайдан аз болуусу жана интенсивдүү терапия бөлүмүнө жаткыруу болуп чыкты. Корутунду. Жаш курагы 60тан улуу болсо, мотоциклден жыгылуу менен коштолгон кырсык, мээнин урунуусу менен коштолгон баш-сөөк ичиндеги кан куюлуу, субдуралдык кан куюлуу, айлануудагы кандын көлөмү 9 упайдан аз болуусу жана интенсивдүү терапия бөлүмүнө жаткыруу были БСМЖ өлүмгө алып келүүчү көз каранды эмес тобокел факторлору болу аныкталды.
Traumatic brain injury (TBI) is one of the most important causes of death in patients under the age of 25 and is responsible for one third of all injury-related deaths. Therefore, knowledge of the epidemiological picture of this injury in different populations is vital. Thus, the purpose of this study is to study the epidemiological picture of TBI in emergency departments. Methods. In this cross sectional study, the profiles of 1,000 victims were analyzed. Patients with TBI were selected using a simple random sample. This study looked at variables such as demographic data, time of year, mechanism of injury, concomitant injuries, level of consciousness, duration of hospitalization, computed tomography (CT) results, need for surgery, admission to the intensive care unit, and patient outcome. As a result, independent risk factors for patient death were identified. Results. 1000 patients suffering from (81.8% of men; average age 38.5±21.7 years) were examined. The frequency of their visits to the hospital in the spring (31.4%) was higher (p<0.01). In 45.9% of patients, the level of consciousness was below 9 points on the Glasgow Coma Scale (GCS). Subdural (45.9%) and epidural bleeding (23.7%) were the most frequent CT scan results in this study (p<0.001). As a result, 233 (23.3%) patients died. Independent risk factors for death in TBI were age over 60, falls and motorcycle accidents, intracranial hemorrhage accompanied by brain contusion, subdural bleeding, BCC less than 9 and the need for hospitalization in the intensive care unit. Conclusion. Age over 60 years, falls and motorcycle accidents, intracranial hemorrhage accompanied by brain contusion, subdural bleeding, BCC less than 9 and the need for hospitalization in the intensive care unit were independent risk factors for death in patients with TBI.