bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Neolithic Lime Plastered Floors in Drakaina Cave, Kephalonia Island, Western Greece: Evidence of the Significance of the Site
Authors: Karkanas Panagiotis , Stratouli Georgia 
Published: June 2011

The Neolithic layers of Drakaina Cave in Kefalonia Island are characterized by several successive well-preserved plaster floors. These constructed floors, along with the relating archaeological sediments, were examined using micromorphological techniques, which involve the study of petrographie thin sections produced by resin-impregnated, undisturbed blocks of sediment.At Drakaina, lime plaster was identified as the construction material of the floors, which consist of a mixture of clay and burnt lime as well as a large amount (30–40%) of lime lumps with signs of incomplete transformation to quicklime during the burning process. The raw material used for the production of lime was the soft Neogene mari and limestone found in the nearby areas of the site. The presence of large amounts of lime lumps as a form of plaster aggregate is most likely the product of traditional ‘hot mixing’ or ‘dry slaking’ techniques.The periodically repeated construction of the stable lime plaster floors in Drakaina using the same techniques as well as the same raw material suggests—among other things—the significance of the site as a locus of recurring social activity. The long lasting consistent method of floor construction combined with possible intensive activity at times implies that the cave and the surrounding environment were of particular importance to the Neolithic community of the area.Τα νεολιθικά στρώματα του Σπηλαίου Δράκοανα στην Κεφαλονιά χαρακτηρίζονται από αλλεπάλληλα και καλά διατηρημένα δάπεδα. Τα κατασκευασμένα αυτά δάπεδα μαζί με τις αρχαιολογικές τους αποθέσεις μελετήθηκαν με τη μέθοδο της μικρομορφολογίας, η οποία συνίσταται στη μελέτη πετρογραφικών λεπτών τομών από αδιατάρακτα δείγματα επίχωσης, εμποτισμένα προηγουμένως με ειδικές ρητίνες.Στη Δράκαινα αναγνωρίστηκε ότι το υλικό κατασκευής των δαπέδων είναι ασβεστοκονίαμα αποτελούμενο από μείγμα αργίλου και ασβέστη μαζί με μεγάλη ποσότητα (30–40%) αδιάλυτων συσσωματωμάτων ασβέστη ως αποτέλεσμα της ατελούς μετατροπής του ασβεστόλιθου κατά την πύρωση. Ως πρώτη ύλη για την παρασκευή του ασβέστη χρησιμοποιήθηκαν νεογενείς μαλακές μάργες και ασβεστόλιθοι της περιοχής. Η παρουσία μεγάλων ποσοτήιων συσσωματωμάτων ασβέστη ως συνδετικό υλικό είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένης τεχνικής, γνωστής ως “μείξη ασβέστη εν θερμώ”.Η περιοδική κατασκευή στέρεων δαπέδων από ασβεστοκονίαμα στη Δράκαινα με την ίδια τεχνική και την ίδια πρώτη ύλη υποδεικνύει -μεταξύ άλλων- τη σημασία της θέσης ως τόπου επαναλαμβανόμενης κοινωνικής δραστηριότητας. Η επί μακρόν αμετάβλητη μέθοδος κατασκευής των δαπέδων, συνδυαζόμενη με την εντατική κατά καιρούς χρήση της θέσης, υποδηλώνουν ότι το σπήλαιο και το ευρύτερο περιβάλλον του ήταν ιδιαίτερα σημαντικά για τη νεολιθική κοινότητα της περιοχής.
Unpublished Pottery from Phylakopi
Authors: Barber R. L. N. 
Published: June 2011

A catalogue of pottery, all or most of it from the 1911 excavations of the British School at Phylakopi, set out by shape and motif, is accompanied by a summary collation of evidence for dating and provenance across the Cyclades. Investigation of the material provides some new information about the character of the Phylakopi pottery and the contexts in which it was found. The material prompts observations on a number of questions in the area of Cycladic prehistoric ceramics, prominent among which is the transition from E to MC Some suggestions are offered as to topics which require investigation. The study should be seen as a continuation of work by the same writer which appeared in BSA 69 (1974).Ένας κατάλογος αγγείων και οστράκων, όλα ή τα περισσότερα από αυτά από τις ανασκαφές της Βρεταννικής Σχολής στη Φυλακωπή κατά το 1911, οργανωμένος κατά σχήματα και μοτίβα, συνοδεύεται από μία σύντομη επισκόπηση των ενδείξεων που υπάρχουν από τα νησιά των Κυκλάδων γενικά σχετικά με τη χρονολόγηση και την προέλευσή τους. Από τη μελέτη του υλικού προκύπτουν ορισμένα νέα στοιχεία για το χαρακτήρα της ντόπιας κεραμεικής της Φυλακωπής και τις ανασκαφικές της συνάφειες. Το άρθρο συμπεριλαμβάνει παρατηρήσεις πάνω σε διάφορα θέματα που αφορούν στην προϊστορική κεραμεική των Κυκλάδων – το πιό σημαντικό από τα οποία αναφέρεται στο θέμα της μετάβασης από την Πρωτοκυκλαδική στη Μεσοκυκλαδική περίοδο. Επιπλέον, διατυπώνονται προτάσεις για θέμαια που χρήζουν περαιτέρω έρευνας. Ｈ παρούσα μελέτη θα πρέπει να θεωρηθεί ως συνέχεια της δημοσίευσης του συγγραφέα στο BSA 69 (1974).
The Early Cycladic Settlement at Dhaskalio, Keros: Preliminary Report of the 2008 Excavation Season
Authors: Renfrew Colin , Philaniotou Olga , Brodie Neil , Gavalas Giorgos 
Published: June 2011

The 2008 excavations on the small island of Dhaskalio opposite Dhaskalio Kavos on the Cycladic island of Keros are reviewed. An account is given of the survey, recording many walls of the early Bronze Age, and of the excavations, continued from the 2007 season. Excavations at the summit of Dhaskalio revealed a substantial building 16 m long and 4 m wide, within which was discovered the ‘Dhaskalio hoard’ comprising a chisel, an axe-adze, and a shaft-hole axe of copper or bronze. Study of the pottery reveals continuity, within which a sequence of three phases within the Early Cycladic II and III periods can be established.Excavations were continued and concluded within the Special Deposit at Kavos South with the recovery of many more special but fragmentary materials including marble vessels and figurines. Specialist studies for the geomorphology, geology, petrology, ceramic petrology, metallurgy and environmental aspects (botanical and faunal remains, phytoliths) are in progress. No more fieldwork is planned prior to final publication of the 2006 to 2008 seasons.Στο άρθρο ετηχειρείται ένας συνοπτικός απολογισμός των ανασκαφών της περιόδου του 2008 στην νησΐδα Δασκαλιό, απέναντι από τον Κάβο Δασκαλιού, στο ΝΔ άκρο της νήσου Κέρου, των Κυκλάδων. Περιληππκά αναφέρονται τα αποτελέσματα της τοπογράφησης με τον εντοπισμό πολλών τοίχων της Πρώψης Εποχής του Χαλκού, αλλά και αυτά της ανασκαφής, η οποία αποτελεί την συνέχεια των ανασκαφών του 2007. Κατά τις ανασκαφές στην κορυφή του Δασκαλιού αποκαλύφθηκε ένα ευμέγεθες κτήριο μήκους 16 μέτρων και πλάτους 4 μέτρων, εντός του οποίου βρέθηκε ο ‘Θησαυρός του Δασκαλχού’, ο οποίος αποτελείται από μία σμίλη, μία αξίνα-πέλεκυ, κοα έναν πέλεκυ με συμφυή οττή για την τοποθέτηση του στειλεού, όλα χάλκινα ή μπρούτζινα. Η μελέτη της κεραμικής απέφερε σημαντικά αποτελέσματα και απέδειξε ότι υπάρχει συνέχεια. Η αυτή ίδια μελέτη κατέδειξε μία ακολουθία τριών φάσεων, οι οποίες χρονολογήθηκαν από την Πρωτοκυκλαδική II έως και την Πρωτοκυκλαδική III περίοδο.Οι ανασκαφές στον Κάβο Δασκαλιού συνεχίστηκαν και ολοκληρώθηκαν στην περιοχή της Νότιας Ειδικής Απόθεσης με την αποκάλυψη πλήθους ιδιαίτερων, αλλά αποσπασματικά σωζόμενων, ευρημάτων, μεταξύ των οποίων, πολλών μαρμάρινων αγγείων και ενδοίλίων.Οι εξειδικευμένες μνκρομορφολογικές-γεωαρχαιολογικές, γεωλογικές και πετρογραφικές μελέτες, αλλά και οι αναλύσεις πηλού και οι μελέτες, που αφορούν στην αρχαιομεταλλουργία και στο παλαιοπεριβάλλον (αναλύσεις των καταλοίπων της χλωρίδας και της πανίδας αλλά και των φυτολίθων), βρίσκονται σε εξέλιξη. Άλλες έρευνες επί του εδάφους προς το ηαρόν δεν προγραμματίζονται, πριν από την ολοκλήρωση της τελικής δημοσίευσης των αποτελεσμάτων των ερευνών των περιόδων 2006 έως και 2008.
Mycenae Revisited Part 2. Exploring the Local versus Non-local Geographical Origin of the Individuals from Grave Circle A: Evidence from Strontium Isotope Ratio (87Sr/86Sr) Analysis
Authors: Nafplioti Argyro 
Published: June 2011

Strontium isotope ratio (87Sr/86Sr) analysis was applied to dental enamel samples from eleven adults from Grave Circle A at Mycenae in order to investigate their local versus non-local geographical origin. The results of this analysis suggest a relatively high intra-sample variation in 87Sr/86Sr values for the Grave Circle A Mycenaeans. Based on these results, only two individuals may be identified as locals at Mycenae. Of the other nine individuals, three may be identified as non-locals at this site. Because two of these are the only females from Grave Circle A tested for 87Sr/86Sr it is tentatively suggested that this finding may reflect marital patterns and the non-local origin of the females associated with high social ranking at Mycenae. However, owing to the paucity of data on the biologically available strontium at sites in the Aegean, it cannot be established with certainty whether the individuals identified as non-locals originated a few dozen or hundreds of kilometres away from Mycenae. Finally, conclusions on the local versus non-local origin of the remaining six individuals are tentative. Their ratios may equally to a non-local origin reflect a variegated diet that comprised ‘non-local’ amongst ‘local’ foodstuffs, which would not be unexpected for a Mycenaean palace economy of the ‘redistributive’ type.Η ανάλυση της ισοτοπικής αναλογίας του στροντίου (87Sr/86Sr) εφαρμόστηκε σε δείγματα οδοντικού σμάλτου από έντεκα ενήλικες από τον Ταφικό Κύκλο Α στις Μυκήνες προκειμένου να διερευνυθεί η τοπική ή μη-τοπική γεωγραφική τους προέλευση. Σύμφωνα με τα απολέσματα των αναλύσεων παρατηρείται υψηλή ενδο-πληθυσμνακή ποικιλότητα σε 87Sr/86Sr τιμές για τους Μυκηναίους από τον Ταφικό Κύκλο Α. Μόνο δύο από τα εξεταστένθα άτομα ταυτοποιήθηκαν ως αυτόχθονες στις Μυκήνες. Από τα υπόλοιπα εννέα, τρία άτομα χαρακτηρίστηκαν επήλυδες. Επειδή τα δύο από τα τρία αυτά άτομα είναι οι μόνες γυναίκες από τον Ταφικό Κύκλο Α, στις οποίες έγινε δειγματοληψία για την ανάλυση της ισοτοπικής αναλογίας του στροντίου, με επιφύλαξη προτείνεται ότι τα απολέσματα που παρουσιάζονται εδώ είναι πιθανό να αντικατοπτρίζουν γαμήλιες πρακτικές και τη μη-τοπική προέλευση των γυναικών από τα ανώτερα κοννωνικά στρώματα στις Μυκήνες. Ωστόσο, λόγω του εξαιρετικά μνκρού αριθμού δεδομένων για το βιολογικά διαθέσιμο στρόντιο σε θέσεις του Αιγαιακού χώρου, δεν είναι δυνατό να καθοριστεί με βεβαιότητα ο τόπος προέλευσής τους, ο οποίος μπορεί να απέχει μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιόμετρα απο τις Μυκήνες. Τέλος, λιγότερο σαφή είναι τα συμπεράσματα για την προέλευση των υπόλοιπων έξι εξεταστέντων ατόμων. Οι τιμές 87Sr/86Sr είναι δυνατόν σε συνδυασμό με μια μη-τοπική καταγωγή των εν λόγω ατόμων να αντικατοπτρίζουν ποικιλία ‘τοπικών’ και ‘μη-τοπικών’ τροφών στη δίαιτά τους. Το συμπέρασμα αυτό δε μας ξαφνιάζει σε μια οικονομία του ‘αναδιανεμητικού’ τύπου, στον οποίο υποστηρίζεται πως ανήκει η Μυκηναϊκή οικονομία της ανακτορικής εποχής.
Kinship in Aegean Prehistory? Ancient DNA in Human Bones from Mainland Greece and Crete
Authors: Bouwman Abigail S. , Brown Keri A. , Brown Terence A. , Chilvers Elizabeth R. , Arnott Robert , Prag A.J.N.W. 
Published: June 2011

Attempts were made to detect ancient DNA (aDNA) in samples of 89 human skeletons from Neolithic and Bronze Age sites in Greece and Crete. Ancient DNA was absent in specimens from Nea Nicomedia, Lerna, Kato Zakro: Karaviádena, and Mycenae Grave Circle A. For each of three skeletons sampled from Antron Grave Circle B, polymerase chain reactions (PCRs) gave products for nuclear but not mitochondrial DNA, but the yield of DNA was low and inconsistent, with replicate PCRs failing to give reproducible results. At Kouphovouno evidence for mitochondrial and/or nuclear aDNA was obtained from eight of the 20 skeletons that were examined, while at Mycenae Grave Circle B evidence for mitochondrial aDNA was obtained for four of the 22 skeletons that were studied, and in two cases confirmed the evidence of close kinship that had already been suggested by facial reconstruction: this in turn raises interesting questions of social relationships and the role of high-status women in MBA/LBA society. We conclude that, although aDNA might be present in some Eastern Mediterranean skeletons from later centuries of the Bronze Age, it is not commonly found in material from this period and is likely to be absent from older material.Στη μελέτη αυτή έγιναν προσπάθειες να αναγνωριστεί αρχαίο DNA (aDNA) σε δείγματα ογδόντα εννέα ανθρώπινων σκελετών προερχομένων από θέσεις της Νεολιθικής περιόδου και της Εποχής του Χαλκού στην Ελλάδα και την Κρήτη. Αρχαίο DNA δεν εντοπίστηκε σε δείγματα από τη Νέα Νικομήδεια, τη Λέρνα, την Κάτω Ζάκρο (Καραβιάδενα) και τον Ταφικό Κύκλο Α των Μυκηνών. Για κάθε έναν από τους τρεις σκελετούς, οι οποίοι εξετάστηκαν από τον Ταφικό Κύκλο Β της Αντρώνας, οι αλυσιδωτές αντιδράσεις πολυμεράσης (PCRs) απέφεραν αποτελέσματα για πυρηνικό αλλά όχι μιτοχονδριακό DNA. Η παραγωγή DNA ήταν χαμηλή και αντιφατική, με τα αντίγραφα πολυμεράσης να αποτυγχάνουν να αποφέρουν αναπαραγώγιμα αποτελέσματα. Στο Κουφόβουνο οκτώ από τους είκοσι σκελετούς, που εξετάστηκαν, έδωσαν στοιχεία για μιτοχονδρνακό ή/και πυρηνικό DNA, ενώ στον Ταφικό Κύκλο Β των Μυκηνών ενδείξεις για μιτοχονδριακό DNA έδωσαν τέσσερεις από τους είκοσι δύο σκελετούς, που μελετήθηκαν. Σε δύο περιπτώσεις επιβεβαιώθηκε η ένδειξη στενής συγγένειας, κάτι το οποίο είχε ήδη προταθεί με την αποκατάσταση των προσώπων: το γεγονός αυτό εγείρει ενδιαφέροντα ερωτήματα σχετικά με τις κοινωνικές σχέσεις και το ρόλο γυναικών υψηλής κοινωνικής στάθμης στην κοινωνία της Μέσης και της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Συμπεραίνουμε ότι, αν και μπορεί να αναγνωριστεί DNA σε ορισμένους σκελετούς της Ανατολικής Μεσογείου των τελευταίων αιώνων της Εποχής του Χαλκού, δεν εντοπίζεται συχνά σε υλικό αυτής της εποχής και ενδεχομένως απουσιάζει από παλαιότερο υλνκό.
Female Triads on Laconian Terracotta Plaques
Authors: Salapata Gina 
Published: June 2011

Archaic and Classical terracotta relief plaques discovered in votive deposits in Lakonia and representing three standing females raise two questions: firstly, whether their appearance in groups of three means that they are a defined triad or is just an indication of unlimited plurality; and secondly, whether they are divine or mortal.It is concluded that no single interpretation can be ascribed to all cases. Most triads seem to represent mortal worshippers rather than a specific divine or semi-divine triad. However, an exceptional triad flanked by snakes may represent the Erinyes. Such an interpretation would harmonize with the nature of the cult at the sanctuary in which they were dedicated—that of Alexandra (Kassandra) and Agamemnon, both murdered in Lakonia, according to a local tradition. An offering with the representation of the avenging spirits would have been very appropriate for Agamemnon and especially Kassandra, who suffered a wrongful death that was never properly avenged.Πήλινα ανάγλυφα πλακίδια των κλασικών και αρχαϊκών χρόνων, που βρέθηκαν σε αναθηματικούς αποτέθες στη Λακωνία και απεικονίζουν τρεις ιστάμενες θηλυκές μορφές, εγείρουν δύο ερωτήματα: πρώτον, εάν η εμφάνισή τους σε ομάδες των τριών υποδηλώνει μιία καθορισμένη τριάδα ή είναι απλώς μία ένδειςη απεριόριστης πληθωρικότητας. και δεύτερον, εάν αναπαριστούν θεϊκές ή θνητές μορφές.Συμπεραίνεται ότι δεν υπάρχει μία ερμηνεία για όλες τις περιπτώσεις. Οι περισσότερες τριάδες φαίνεται πως αναπαριστούν θνητούς λάτρεις, παρά ένα συγκεκριμένο σύνολο θεϊκών μορφών ή ημίθεων. Ωστόσο μία εξαιρετική τριάδα περιστοιχιζόμενη από φίδια ίσως απεικονίζει τις Ερινύες. Αυτή η ερμηνεία θα μπορούσε να εναρμονιστεί με τη φύση της λατρείας του ιερού, όπου ήταν αφιερωμένα τα πλακίδια, δηλαδή με το ιερό της Αλεξάνδρας (Κασσάνδρας) και του Αγαμέμνονα, που σύμφωνα με την τοπική παράδοση είχαν και οι δύο δολοφονηθεί στη Λακωνία. Ένα ανάθημα με την αναπαράσταση των εκδικούμενων πνευμάτων θα ήταν πολύ ταιριαστό για τον Αγαμέμνονα και ιδιαίτερα για την Κασσάνδρα, η οποία υπέφερε έναν άδικο θάνατο, εκδίκηση για τον οποίο δεν έλαβε ποτέ.
From Fabrics to Island Connections: Macroscopic and Microscopic Approaches to the Prehistoric Pottery of Antikythera
Authors: Pentedeka A. , Kiriatzi E. , Spencer L. , Bevan A. , Conolly J. 
Published: June 2011

An intensive archaeological survey covering the entire extent of the island of Antikythera has recently revealed a sequence of prehistoric activity spanning the later Neolithic to Late Bronze Age, with cultural affiliations that variously link its prehistoric communities with their neighbours to the north, south and east. Here we present and discuss the results of a programme of both macroscopic and petrographie study of the prehistoric ceramics from Antikythera that defines a considerably varied group of fabrics and explores their implications with regard to regional potting traditions, on-island production versus imports, and changing patterns of human activity on the island through time.Μια εντατική επιφανειακή έρευνα που κάλυψε το σύνολο της έκτασης των Aντικυθήρων αποκάλυψε πρόσφατα μια ακολουθία προïστορικής δραστηριότητας που χρονολογείται από την προχωρημένη Nεολιθική μέχρι την ´Yστερη Eποχή του Xαλκού, και αντανακλά ποικίλες πολιτιστικές σχέσεις των προïστορικών κοινοτήτων του νησιού με γειτονικές περιοχές στα βόρεια, νότια καν ανατολικά. Eσώ παρουσιάςουμε και (τυςητάμε τα αποτελέσματα ενός προγράμματος μακροσκοπικής και πετρογραφικής μελέτης της προïστορικής κεραμικής από τα Aντικύθηρα, που προσδιορίςει μια σημαντική ποικνλία κεραμικών υλών και διερευνά τη σημασία τους σε σχέση με τις τοπικές παραδόσενς κεραμικής στην ευρύτερη περιοχή του Aιγαίου, την αντιδιαςτολή εγχώρνας παραγωγής καν ενσαγωγών, και τις δναχρονικές μεταβολές στο χαρακτήρα και την ένταση της ανθρώπινης δραστηριότητας στο νησί.
Bronze and Oil: A Possible Link between the Introduction of Tin and Lallemantia to Northern Greece
Authors: Valamoti Soultana-Maria , Jones Glynis 
Published: June 2011

Lallemantia, an exotic oil plant, recently identified at Bronze Age sites in the Macedonia region of northern Greece, has a natural distribution lying outside Europe, in regions ranging from Iran to Anatolia, Jordan, Palestine, and Israel. The possible routes through which Lallemantia arrived in northern Greece are considered in relation to evidence for Bronze Age trade in metals, in particular tin. The overlap of Bronze Age tin sources proposed in the archaeological literature with the natural distribution of Lallemantia, in regions such as Iran and Afghanistan, suggest that the importation of this plant to northern Greece may have been facilitated by the tin trade, and that both, at least initially, may have represented luxuries rather than mere commodities.Η Lallemantia, ένα εξωτικής προέλευσης ελαιοδοτικό φυτό, το οποίο πρόσφατα προσδιορίστηκε σε θέσεις της Εποχής του Χαλκού στην περιοχή της Μακεδονίας στη βόρεια Ελλάδα, έχει μια φυσική κατανομή εκτός της Ευρώπης, σε περιοχές που εκτείνονται μεταξύ του Ιράν, της Ανατολίας, της Ιορδανίας, της Παλαιστίνης και του Ισραήλ. Σε αυτό το άρθρο εξετάςονται οι πιθανοί δρόμοι μέσα από τους οποίους έφτασε το φυτό αυτό στη βόρεια Ελλάδα σε συνδυασμό με ενδείξεις για τη διακίνηση των μετάλλων και ιδιαίτερα του κασσίτερου. Η παρουσία πηγών κασσίτερου της Εποχής του Χαλκού, όπως αναφέρονται στην βιβλιογραφία, σε περιοχές όπου η Lallemantia είναι αυτοφυής, όπως το Ιράν και το Αφγανιστάν, υποδηλώνουν ότι η εισαγωγή αυτού του φυτού στη βόρεια Ελλάδα μπορεί να διευκολύνθηκε από τη διακίνηση του κασσίτερου. Τόσο ο κασσίτερος όσο και η Lallemantia, τουλάχιστο στην αρχή, ενδέχεται να αποτελούσαν είδη πολυτελείας.
Knossos 1955–1957: Early Prepalatial Deposits from Platon's Tests in the Palace
Authors: Wilson David E. 
Published: June 2011

This article presents a selection of early Prepalatial pottery and a clay sealing found in tests made by Nikolaos Platon between 1955 and 1957 during a programme of conservation and restoration work in the palace. The pottery not only adds to the ceramic characterization of the Early Minoan I-Early Minoan IIB phases at Knossos, but also provides new information about the extent and scale of use of the early Prepalatial settlement. In addition, ceramic imports identified in the Early Minoan II deposits add to the growing evidence for inter-regional contacts both with the rest of Crete (including the Mesara and Gulf of Mirabello) and the Cyclades. The clay sealing, from an Early Minoan IIB context, is among the earliest yet found on Crete. Altogether these tests provide valuable new evidence for the early history of Prepalatial Knossos.Το άρθρο αυτό παρουσιάςει ένα μέρος της πρώιμης προανακτορικής κεραμεικής και ένα πήλινο σφράγισμα από τις δοκιμαστικές τομές του Νικόλαου Πλάτωνα μεταξύ 1955 και 1957 κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος συντήρησης και αναστήλωσης στο ανάκτορο της Κνωσού. Το υλικό αυτό συμβάλλει στην περιγραφή των διακριτικών γνωρισμάτων της κεραμεικής από την Πρωτομινωική Ι έως και την Πρωτομινωικη ΙΙΒ φάση στην Κνωσό και δίνει νέες πληροφορίες αναφορικά με την έκταση και το βαθμό χρήσης του πρώιμου προανα-κτορικού οικισμού. Επιπλεον, η αναγνώριση εισηγμένης κεραμεικής στους αποθέτες της Πρωτομινωικής Π προσθέτει περαιτέρω στοιχεία για υπερ-τοπικές επαφές της Κνωσού τόσο με την υπόλοιπη Κρήτη (συμπερι-λαμβανομένης της Μεσαράς και του Κόλπου του Μιραμπέλλου) όσο και με τις Κυκλάδες. Το πήλινο σφράγισμα, από ένα Πρωτομινωνικό ΙΙΒ ανασκαφικό σύνολο, συγκαταλλέγεται ανάμεσα στα πρωιμότερα που έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα στην Κρήτη. Συνολνκά αυτές οι δοκιμαστικές τομές παρέχουν πολύτιμα νέα στονχεία για την πρώιμη ιστορία της προανακτορικής Κνωσού.
Mycenae Revisited Part 3. The Human Remains from Grave Circle A at Mycenae. Behind the Masks: A Study of the Bones of Shaft Graves I–V
Authors: Papazoglou-Manioudaki Lena , Nafplioti Argyro , Musgrave J.H. , Prag A.J.N.W. 
Published: June 2011

This article is the third in a series inspired by the rediscovery in 2003 of two skeletons excavated in 1877 in Shaft Grave VI in Circle A at Mycenae by Panayiotis Stamatakis. Having studied those two individuals and reconstructed their faces, and having conducted a study of strontium isotope analyses on all the individuals from Grave Circle A, we now move on to a reconsideration of the circumstances in which Shaft Graves III, IV, and V were excavated by Schliemann and Stamatakis, and place the human remains in the context of the other finds from the graves (no human remains from Graves I and II can be located at present). We then describe the first study of the skeletons themselves since Angel's work in 1937, and reassess them in the light of modern osteological techniques and theories.To παρόν άρθρο είναν το τρίτο μιας σειράς άρθρων εμπνευσμένων από την εκ νέου ανακάλυψη, το 2003, σύο σκελετών που ανέσκαψε ο Παναγιώτης Σταματάκης το 1877 στο Λακκοεισή Tάφο VI του Tαφικού Kύκλου A των Μυκηνών. ´Eχοντας ήδη μελετήσει τα οστά αυτών των σύο ατόμων και αποκαταστήσει τα πρόσωπά τους, και έχοντας εφαρμόσει αναλύσεις για την ανίχνευση τησ ισοτοπικής αναλογίας του στροντίου σε δείγματα από την πλειοψηφία των ατόμων του Tαφικού Kύκλου A, προχωρούμε τώρα σε μια επαναδιερεύνηση των συνθηκών υπό τις οποίες ανασκάφηκαν οι Λακκοειδείς Tάφοι III, IV, και V από τους Schliemann και Σταματάκη, και συσχετίςουμε τα ανθρώπινα σκελετικά υπολείμματα με τα υπόλοιπα ευρήματα από τους τάφους (δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί σκελετικά υπολείμματα από τους Tάφους I και II). Στη συνέχεια περιγράφουμε τα αποτελέσματα της πρώτης, μετά από εκείνη του Angel το 1937, μελέτης αυτών των ανθρωπίνων σκελετικών υπολείμμάτων, επανεξετάςοντάς τα σύμφωνα με ςύγχρονες οστεοαρχαιολογικές θεωρίες, μεθόδους και τεχνικές, με τελικό στόχο την ανασύνθεση του τρόπου ςωής των ατόμων που είχαν ταφεί στον Tαφικό Kύκλο Α.