bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Combined Lint Cleaning System Total Particulate Emission Factors and Rates for Cotton Gins: Method 17
Authors: Whitelock Derek , Buser Michael , Boykin Clif , Holt Gregory 
Published: June 2024

This report is part of a project to characterize cotton gin emissions from the standpoint of stack sampling. The impetus behind this project was the urgent need to collect additional cotton gin emissions data to address current regulatory issues. A key component of this study was focused on Environmental Protection Agency (EPA) total particulate emission factors. EPA AP-42 emission factors generally are assigned a rating, from A (excellent) to E (poor), to assess the quality of the data being referenced. Current EPA total particulate emission factor ratings for cotton gins are extremely low. Cotton gin data received these low ratings because the data were collected almost exclusively from a single geographical region. The objective of this study was to collect additional total particulate emission factor data for combined lint cleaning systems from cotton gins located in regions across the cotton belt using EPA-approved stack sampling methodology. The project plan included sampling seven cotton gins. Key factors for selecting specific cotton gins included: 1) facility location, 2) production capacity, 3) processing systems, and 4) abatement technologies. Three gins with combined 1st and 2nd stage lint cleaning system exhausts were sampled. The average production rate during testing for the seven gins was 32.6 bales/h. The average combined lint cleaning system total particulate emission factor based on three tests (nine total test runs) was 0.211 kg/227-kg bale (0.466 lb/500-lb bale). This average total particulate emission factor was less than that currently published in 1996 EPA AP-42, which was 0.26 kg/bale (0.58 lb/bale). The test average emission rates ranged from 2.04 to 12.39 kg/h (4.49-27.30 lb/h).
Nature of Genetic Divergence among Some Cotton Genotypes
Authors: Abd El-Moghny A.M. , Mariz S. Max , Gibely Reham H.A. 
Published: June 2024

Inherent divergence and parenthood of germplasm could play an important role in genetic improvement of cotton. The present investigation was conducted to assess the genetic divergence among 14 local cotton genotypes and six exotic genotypes using multivariate Mahalanobis D2 statistics and metroglyph analysis. The results showed highly significant differences among these genotypes for the studied quantitative characteristics. The Mahalanobis D2 statistics showed that the dissimilarity coefficients were significant and highly significant, and ranged from 3.263 to 190.89, indicating a high amount of genetic divergence for these cotton genotypes. The metroglyph analysis grouped these genotypes into eight different clusters based on seven quantitative cotton characteristics. The intercluster D2 values ranged from 11.381 to 178.902 among these groups, whereas the intracluster D2 values ranged from 3.263 to 47.806. On the basis of this grouping, it was concluded that hybridization between genotypes of different clusters might be expected to give new genetic recombinants for the improvement of economic characteristics. This information could be utilized for hybridization between distinct genotypes to increase cotton genetic variability.
Master Trash System Particulate Emission Factors for Cotton Gins: Particle Size Distribution Characteristics
Authors: Whitelock Derek , Buser Michael , Boykin Clif , Holt Gregory 
Published: June 2024

This report is part of a project to characterize cotton gin emissions from the standpoint of total particulate stack sampling and particle size analyses. In 2006 and again in 2013, the United States (U.S.) Environmental Protection Agency (EPA) published a more stringent National Ambient Air Quality Standard for particulate matter with nominal diameter less than or equal to 2.5 µm (PM2.5). This created an urgent need to collect additional cotton gin emissions data to address current regulatory issues, because EPA AP-42 cotton gin PM2.5 emission factors were limited. In addition, current EPA AP-42 emission factor quality ratings for cotton gin PM10 (particulate matter with nominal diameter less than or equal to 10 µm) data are questionable, being extremely low. The objective of this study was to characterize particulate emissions for master trash systems from cotton gins across the cotton belt based on particle size distribution analysis of total particulate samples from EPA-approved stack sampling methods. Average measured PM2.5, PM6, and PM10 emission factors based on the mass and particle size analyses of EPA Method 17 total particulate filter and wash samples from five gins (15 total test runs) were 0.0035 kg/227-kg bale (0.0076 lb/500-lb bale), 0.026 kg/bale (0.058 lb/bale), and 0.048 kg/bale (0.106 lb/bale), respectively. The master trash system particle size distributions were characterized by an average mass median diameter of 20.6 µm (aerodynamic equivalent diameter). Based on system average emission factors, the ratio of PM2.5 to total particulate was 1.86%, PM6 to total particulate was 14.0%, and PM10 to total particulate was 25.7%.
Mote Trash System Particulate Emission Factors for Cotton Gins: Particle Size Distribution Characteristics
Authors: Buser Michael , Whitelock Derek , Boykin Clif , Holt Gregory 
Published: June 2024

This report is part of a project to characterize cotton gin emissions from the standpoint of total particulate stack sampling and particle size analyses. In 2006 and again in 2013, the United States (U.S.) Environmental Protection Agency (EPA) published a more stringent National Ambient Air Quality Standard for particulate matter with nominal diameter less than or equal to 2.5 µm (PM2.5). This created an urgent need to collect additional cotton gin emissions data to address current regulatory issues, because EPA AP-42 cotton gin PM2.5 emission factors were limited. In addition, current EPA AP-42 emission factor quality ratings for cotton gin PM10 (particulate matter with nominal diameter less than or equal to 10 µm) data are questionable, being extremely low. The objective of this study was to characterize particulate emissions for mote trash systems from cotton gins across the cotton belt based on particle size distribution analysis of total particulate samples from EPA-approved stack sampling methods. Average measured of PM2.5, PM6, and PM10 emission factors based on the mass and particle size analyses of EPA Method 17 total particulate filter and wash samples from two gins (6 total test runs) were 0.00031 kg/227-kg bale (0.00068 lb/500-lb bale), 0.0023 kg/bale (0.0051 lb/bale), and 0.0042 kg/bale (0.0093 lb/bale), respectively. The mote trash system particle size distributions were characterized by an average mass median diameter of 23.9 µm (aerodynamic equivalent diameter). Based on system average emission factors, the ratio of PM2.5 to total particulate was 1.75%, PM6 to total particulate was 13.3%, and PM10 to total particulate was 24.2%.
Cotton Response and Palmer Amaranth Control with Pyroxasulfone Applied Preemergence and Postemergence
Authors: Cahoon Charles , York Alan , Jordan David , Seagroves Richard , Everman Wesley , Jennings Katherine 
Published: June 2024

Glyphosate-resistant Palmer amaranth (Amaranthus palmeri S. Wats.) is a widespread problem in cotton (Gossypium hirsutum L.) production. Growers are encouraged to include residual herbicides applied preemergence (PRE) and postemergence (POST) in their management systems to control this weed adequately. Pyroxasulfone, an isoxazoline herbicide with the same mode of action as acetochlor and S-metolachlor, effectively controls Palmer amaranth in corn (Zea mays L.) and soybean [Glycine max (L.) Merr.]. The objective of this study was to compare cotton tolerance and Palmer amaranth control with pyroxasulfone, acetochlor, and S-metolachlor applied PRE and POST to cotton. Treatments in a field study at four locations included pyroxasulfone at 60, 90, and 120 g a.i. ha-1 applied PRE or mixed with glyphosate and applied POST; an encapsulated formulation of acetochlor at 1260 g a.i. ha-1 applied PRE or POST with glyphosate; and S-metolachlor at 1070 g a.i. ha-1 applied POST with glyphosate. Pyroxasulfone PRE increased late-season Palmer amaranth control 14 to 27% and increased yield in one of two years. Similar results were observed with pyroxasulfone and acetochlor applied PRE. Pyroxasulfone, acetochlor, and S-metolachlor applied POST with glyphosate did not increase Palmer amaranth control compared with glyphosate alone. Cotton was less tolerant of pyroxasulfone applied PRE or POST than acetochlor applied PRE or POST or S-metolachlor applied POST. Cotton growth was reduced 14 to 17% by pyroxasulfone applied PRE and stand was reduced 10 to 25%. Acetochlor PRE reduced cotton growth 6% but did not affect stand. Pyroxasulfone applied POST caused 23 to 36% necrosis 7 d after application and reduced cotton growth 21 to 39% at 14 d after application compared with 6 to 17% necrosis and 3 to 8% growth reduction caused by acetochlor and S-metolachlor. Yields were not reduced by any treatment.
LABORATORY MARKERS OF PROTEIN AND ENERGY INSUFFICIENCY. LITERATURE REVIEW
Authors: Яковлева Милена Николаевна , Смирнова Ксения Игоревна , Лисица Иван Александрович , Мешков Алексей Владимирович , Новикова Ирина Сергеевна 
Published: June 2024

В обзорной статье представлена информация о наиболее часто используемых в клинической практике маркерах нутритивного статуса: альбумине, преальбумине, транстиретине, ретинолсвязывающем белке, ИФР-1, несфатине-1, гемоглобине, холестерине. Динамика изменений лабораторных маркеров рассмотрена как в условиях алиментарного голодания, так и при белково-энергетической недостаточности на фоне острого или хронического заболевания. Воспаление является мощным ингибитором синтеза висцеральных белков, а синтез провоспалительных медиаторов резко подавляет синтез транспортных и строительных белков. В качестве маркеров состояния питания альбумин, трансферрин, ретинолсвязывающий белок и С-реактивный белок могут давать ложные представления о статусе питания. Оценивать нутритивный статус пациента рекомендовано только в совокупности с данными физического развития и соматического пула белка. Ориентироваться исключительно на лабораторные маркеры висцерального пула белка нецелесообразно, а иногда и обманчиво. Таким образом, внедрение в клиническую практику скрининга нарушений питания может быть наиболее удобным и проверенным методом выявления пациентов, которым была бы полезна комплексная оценка их состояния питания и предоставление нутритивной поддержки.
The review article provides information on the most commonly used nutritional status markers in clinical practice: albumin, prealbumin, transthyretin, retinol-binding protein, IGF-1, nefstatin-1, hemoglobin, and cholesterol. The dynamics of changes in laboratory markers was considered both in conditions of alimentary starvation and in protein-energy insufficiency against the background of an acute or chronic disease. Albumin, transferrin, retinol-binding protein, and C-reactive protein are also not recommended as markers of nutritional status and malnutrition. Acute or chronic inflammation are potent inhibitors of visceral protein synthesis, so the use of these proteins as biomarkers of nutritional status is under discussion. The influence of inflammation and the synthesis of pro-inflammatory mediators sharply inhibits the synthesis of transport and building proteins. It is recommended to assess the nutritional status of a patient only in conjunction with data on physical development and the somatic protein pool. Focusing exclusively on laboratory markers of the visceral protein pool is impractical and sometimes misleading. The introduction of screening for malnutrition may be the most practical and proven method to identify patients who would benefit from a comprehensive assessment of their nutritional statusand provision of nutritional support.
DYSPHAGIA IN CHILDREN WITH CONGENITAL HEART DISEASES
Authors: Смирнова Ксения Игоревна 
Published: June 2024

Дисфагия является патологическим состоянием, осложняющим заболевания нервной системы, ЛОР-органов, верхних отделов ЖКТ. Врожденная аномалия сердца и сосудов также может служить причиной нарушения глотания. Являясь сравнительно редкой патологией, она трудно диагностируется и зачастую упускается при обследовании пациента. В данном обзоре рассмотрены все возможные варианты сердечно-сосудистых аномалий, вызывающих дисфагию.
Dysphagia is a pathological condition that can complicate diseases of the nervous system, ENT organs, and the upper gastrointestinal tract. Additionally, swallowing disorders can also be caused by congenital anomalies of the heart and blood vessels. Despite being a relatively rare pathology, dysphagia is challenging to diagnose and is often overlooked during patient examinations. This review aims to explore all potential variants of cardiovascular anomalies that may lead to dysphagia.
Correlation of Specific Inflammatory Markers With the Occurrence of Depression in Patients With Psoriasis and Their Use as Biomarkers for the Diagnosis Of Depression
Authors: Mitsiou Eleni , Kyriakou Aikaterini , Parlapani Eleni , Trigoni Anastasia , Trakatelli Myrto , Apalla Zoe , Sotiriadis Dimitrios , Lazaridou Elizabeth , Patsatsi Aikaterini 
Published: June 2024

Introduction: Psoriasis is a systemic disease of the skin and nails associated with a wide range of comorbidities such as depression, psoriatic arthritis and metabolic syndrome. Objective: The study aimed to examine a potential association between inflammatory markers (CRP, ESR) and depression in patients with psoriasis. Material and methods: A total of 80 individuals were enrolled in the study. Case participants included 28 patients diagnosed with Psoriasis (Beck Depression Inventory-II: :0-13) and 24 patients diagnosed with Psoriasis and Depression (Beck Depression Inventory-II:14-63). Twenty-eight (28) healthy participants comprised the control group. Psoriasis severity was evaluated by using Psoriasis Area and Severity Index, Physician Global Assessment, Body Surface Area and Dermatology Life Quality Index . Written approval was obtained for its use in this study: Cardiff University (09/2015). Other factors considered in the study were obesity using the Body Mass Index, the levels of stress using the Beck Anxiety Inventory, and the presence of insomnia using the Athens Insomnia Scale . Blood draws and inflammatory markers measurements were performed for all participants. Results: Both CRP and ESR levels were higher in the case group (i.e. Psoriasis and Depression and Psoriasis) compared to healthy controls. Furthermore, psoriatic patients with depression showed increased CRP and ESR levels compared to those of psoriatic patients without depression. Conclusions: The evaluation of both CRP and ESR and their use to detect the presence of depression in patients with psoriasis can be an important tool for their holistic treatment of theirs.
Pilomatricoma: Clinical, Dermoscopic Findings and Management in 55 Pediatric Patients and Concise Review of the Literature With Special Emphasis on Dermoscopy
Authors: Chessa Marco Adriano , Baracca Maria Francesca , Rossi Alice Nadia , Piraccini Bianca Maria , De Pietro Vittorio , Marino Picciola Valentino , Gelmetti Alessandra , Neri Iria 
Published: June 2024

Introduction: Pilomatricoma is a benign adnexal dermal or subcutaneous tumor derived from immature hair matrix cells. Objectives: The aim of our study is to evaluate clinical and dermoscopic features of pilomatricomas, with a specific focus on pediatric lesions, and to provide a concise review of the existing literature. Methods: A single-center retrospective study was undertaken on 55 patients with a histopathological diagnosis of pilomatricoma referred to the Dermatology Unit, University of Bologna, Bologna, Italy, between 2005 and 2023. Pilomatricomas were retrospectively evaluated relying on clinical and dermoscopic images. A PubMed search was conducted. All the relevant research up to July 31, 2023, was reviewed. We classified the cases as “typical” or “atypical” based on whether they were suspected of being pilomatricomas or not. Results: A total of 55 children with pilomatricomas.were observed and studied. Two patients presented with 2 pilomatricomas, leading to the identification of 58 pilomatricomas. Typical’ pilomatricomas were observed in 79% of cases as nodular and pigmented lesions with one or more colors, ranging from blue-gray to red to yellow/white, evident on clinical examination and even better on dermoscopy. In 21% of cases, pilomatricomas presented in an ‘atypical’ form, which did not allow for a well-founded suspicion, placing them in differential diagnosis with other lesions and therefore requiring histological examination. Conclusions: According to our case series and systematic review of the literature, clinical appearance and dermoscopy may be sufficient to diagnose or suspect pilomatricoma in around 80% of cases, while histological examination is necessary to confirm the diagnosis in the remaining 20% of cases.
Examining identity crisis in Samina Ali’s Madras on Rainy Days
Authors: Choudhary Gunjan , Srivastava Anupriya Roy 
Published: June 2024

An identity crisis, a term devised by Erik Erikson, is a phase of rigorous study of different means of looking at oneself. Modern Indian English writers have been in the pursuit to restore order and meaning in their lives, especially the women. Women writers have presented their women protagonists as the one who are taking control of their lives, eventually, with or without the support of their family. Samina Ali is one such writer, who explores the identity of her characters in a Muslim community. The novel, Madras on Rainy Days determines the identity of a contemporary Muslim woman protagonist, Layla who is torn between her liberated life in the USA versus her controlling life in India. She faces several difficulties as she cannot be her independent self. She’s forcefully married to Sameer, whose real identity is revealed later by the end of the story. In search of her own home and identity, Layla chooses to stay in India as a brave and enlightened single woman rather than moving out to free America with her gay husband. This paper tends to discover in the text that how a character deals with the fluctuating notion of identity, by breaking free from the shackles of the dominating society.

Keywords: Examination, Identity, Women, Self-expression, Modernization, Liberation
การวิเคราะห์รูปแบบการแสดงออกของโปรตีโอมและอินเทอแรกโตมเพื่อค้นหาสารบ่งชี้สำหรับโรคออทิซึมสเปกตรัม
Authors:   , พิชิตพันธ์พงศ์ ฉัตรระวี 
Published: June 2024

ในปัจจุบัน ออทิซึมสเปกตรัม (Autism spectrum disorder, ASD) ยังคงเป็นโรคที่ยังคงไม่ทราบกลไกระดับโมเลกุล
แน่ชัด ยีนและโปรตีนที่เคยมีการรายงานการแสดงออกผิดปกติไปในผู้ป่วยออทิซึมสเปกตรัมมีความสามารถในการทำซ้ำ (Reproducibility) ต่ำหรืออาจไม่มีเลย ซึ่งน่าจะมาจากความหลากหลายของอาการแสดงของผู้ป่วย จากการศึกษาล่าสุด แสดงให้เห็นว่าการจัดกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมออกเป็นกลุ่มย่อยตามความรุนแรงของลักษณะทางคลินิกสามารถช่วยในการระบุยีนและกลไกที่ผิดปกติไปในกลุ่มย่อยของผู้ป่วย อย่างไรก็ตาม การแบ่งกลุ่มผู้ป่วยเป็นกลุ่มย่อยตามความรุนแรงของลักษณะทางคลินิกใน
ออทิซึมสเปกตรัมยังไม่มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในการค้นหาโปรตีน Biomarker ที่เกี่ยวข้องกับออทิซึมสเปกตรัม ในการศึกษาครั้งนี้ ผู้วิจัยทำการวิเคราะห์โดยการแบ่งกลุ่มผู้ป่วยจำนวน 85 รายออกเป็นกลุ่มย่อยทางคลินิกตามคะแนน ADI-R และทำการวิเคราะห์รูปแบบการแสดงออกของยีนในออทิซึมสเปกตรัมในแต่ละกลุ่มย่อยเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมคนปกติที่อายุใกล้เคียงกันและเพศเดียวกันกับผู้ป่วย (Sex/age-matched control) ซึ่งสามารถระบุยีนที่มีการแสดงออกผิดปกติ (Differentially expressed genes, DEGs) ในออทิซึมสเปกตรัม นอกจากนี้ ผู้วิจัยได้ทำการวิเคราะห์รูปแบบการแสดงออกของโปรตีโอมจากเซลล์ไลน์เม็ดเลือดขาว (Lymphoblastoid cell lines,LCLs) ด้วยเทคนิค Two-dimensional polyacrylamide gel electrophoresis (2D-PAGE) ร่วมกับ Nano-liquid chromatography-tandem mass spectrometry (Nano-LC-MS/MS) รายชื่อของโปรตีนที่มีการแสดงออกผิดปกติไปอย่างมีนัยสำคัญที่ได้จากการวิเคราะห์ถูกนำมาเปรียบเทียบกับ DEGs และผลการวิเคราะห์ Meta-analysis ของโปรตีนและโปรตีโอมในการศึกษาก่อนหน้า หน้าที่ทางพยาธิสภาพที่มีความเกี่ยวข้องกับโปรตีนถูกวิเคราะห์โดยโปรแกรม Ingenuity Pathway Analysis (IPA) และได้ทำการคัดเลือกโปรตีนที่น่าสนใจมาทำการตรวจสอบโดยใช้ Western blot analysis จากการศึกษาครั้งนี้พบว่าผลการวิเคราะห์การแบ่งกลุ่มผู้ป่วยออกเป็นกลุ่มย่อยทางคลินิกตามคะแนน ADI-R สามารถแบ่งผู้ป่วยออกเป็น 4 กลุ่มย่อย ซึ่งพบว่าหนึ่งในกลุ่มนั้น เป็นกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมที่มีความบกพร่องทางภาษารุนแรง จากผลวิเคราะห์รูปแบบ ทรานสคริปโตมของเซลล์ไลน์เม็ดเลือดขาว พบว่ามีจุดโปรตีนจำนวน 82 จุดที่มีการแสดงออกผิดปกติไปอย่างมีนัยสำคัญในกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมที่มีความบกพร่องทางภาษารุนแรง และได้ทำการคัดเลือก 18 จุดโปรตีนจากทั้งหมดมาวิเคราะห์ชนิดของโปรตีนโดยเทคนิค Nano-LC-MS/MS ซึ่งพบว่ามีความเกี่ยวข้องกับการทำงานของระบบประสาทและกระบวนการอักเสบ จากการศึกษานี้พบว่าจากโปรตีนทั้งหมด การแสดงออกของ Isocitrate dehydrogenase (IDH2) และ Diazepam binding inhibitor (DBI) ลดลงในออทิซึมสเปกตรัม ซึ่งโปรตีนเหล่านี้ยังพบการแสดงออกผิดปกติในการวิเคราะห์ Meta-analysis ของทรานสคริปโตมและโปรตีโอมร่วมด้วย การแบ่งกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมออกเป็นกลุ่มย่อยทางคลินิกตามด้วยการวิเคราะห์ทรานสคริปโตมและโปรตีโอมแบบบูรณาการร่วมกัน ทำให้การศึกษานี้สามารถระบุโปรตีนที่มีการแสดงออกผิดปกติไปอย่างมีนัยสำคัญในกลุ่มย่อยของออทิซึมสเปกตรัมที่มีความบกพร่องทางภาษาอย่างรุนแรง ซึ่งโปรตีนเหล่านี้อาจทำหน้าที่เป็นตัวแทนในการช่วยระบุกลไกทางโมเลกุลของออทิซึมสเปกตรัมในอนาคต ตลอดจน อาจพัฒนาไปเป็น Biomarker ที่ในการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับออทิซึมสเปกตรัมต่อไป
ผลของการฝึกแบบวงจรร่วมกับการวิ่งขึ้นเขาสลับช่วงที่ความหนักสูงที่มีต่อการล้าของระบบประสาทกล้ามเนื้อ และความสามารถในการวิ่งเทรลในนักวิ่งเทรลสมัครเล่น รุ่นมาสเตอร์
Authors:   , พานทอง ศิรประภา 
Published: June 2024

การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการฝึกแบบวงจร การฝึกแบบการวิ่งขึ้นเขาสลับช่วงที่ความหนักสูง และการฝึกแบบวงจรร่วมกับการวิ่งขึ้นเขาสลับช่วงที่ความหนักสูงเป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ ที่มีผลต่อการล้าของระบบประสาทกล้ามเนื้อ และความสามารถในการวิ่งเทรลในนักวิ่งเทรลสมัครเล่น รุ่นมาสเตอร์

กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาวิ่งเทรลสมัครเล่น เพศชาย และหญิง อายุ 35 – 55 ปี แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ 1) การฝึกแบบวงจร (CT) จำนวน 13 คน 2) การฝึกแบบการวิ่งขึ้นเขาสลับช่วงที่ความหนักสูง (HT) จำนวน 13 คน และ 3) การฝึกแบบวงจรร่วมกับการวิ่งขึ้นเขาสลับช่วงที่ความหนักสูง (CH) จำนวน 14 คน โดยทุกกลุ่มได้รับการฝึก 6 วันต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 12 สัปดาห์ แบ่งเป็นการฝึกรูปแบบปกติ 3 วัน ได้แก่ การวิ่งอีซี่ การวิ่งเทมโป้ และการวิ่งยาว ระยะเวลา 60 – 90 นาที ที่ความหนัก 50 – 90 % ของอัตราการเต้นหัวใจสำรอง และการฝึกเสริมตามรูปแบบการฝึกของแต่ละกลุ่มระยะเวลา 60 – 90 นาที 3 วันต่อสัปดาห์ ก่อนและหลังการฝึก ทำการทดสอบตัวแปรด้านสรีรวิทยาทั่วไป สมรรถภาพกล้ามเนื้อ การทรงตัว สมรรถภาพทางแอโรบิก สมรรถภาพทางแอนแอโรบิก ประสิทธิภาพในการประหยัดพลังงานขณะวิ่ง การล้าของระบบประสาทกล้ามเนื้อ ความสามารถในการวิ่งเทรล และสารชีวเคมีในเลือด

ภายหลังการฝึก 12 สัปดาห์ พบว่า ทุกกลุ่มการฝึกมีการหดตัวสูงสุดของกล้ามเนื้อ (MVC) ของกล้ามเนื้อเหยียดเข่า เอ็ม-เวฟ มวลกล้ามเนื้อ การทรงตัว และความสามารถในการใช้ออกซิเจนสูงสุดสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เฉพาะกลุ่ม HT และ CH มีความสามารถในการใช้ออกซิเจนขณะวิ่งขึ้นเขาในห้องปฏิบัติการที่ดีขึ้นและใช้เวลาในการวิ่งเทรลบนภูเขาที่ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 เฉพาะกลุ่ม CT และ CH ที่มีความแข็งแรงและพลังของกล้ามเนื้อขาที่เพิ่มมากขึ้น ภายหลังจากกระตุ้นให้เกิดการล้าของระบบประสาทกล้ามเนื้อด้วยการจำลองวิ่งเทรลในห้องปฏิบัติการและบนภูเขา พบว่า ทั้ง 3 กลุ่ม มีค่าการหดตัวสูงสุดของกล้ามเนื้อ เอ็ม-เวฟ และการกระโดดแบบย่อเข่าลดลงทั้งก่อนและหลังการฝึก 12 สัปดาห์ โดยค่าที่บ่งชี้การเกิดความล้าของระบบประสาทกล้ามเนื้อ โดยรวมและส่วนปลายดังกล่าวมีแนวโน้มลดลงในทั้ง 3 กลุ่ม แต่ไม่แตกต่างระหว่างกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05

สรุปได้ว่า การฝึกทั้ง CT, HT และ CH มีประโยชน์ในการเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายของนักวิ่งเทรลที่แตกต่างกัน การฝึกแบบวงจรร่วมกับการวิ่งขึ้นเขาสลับช่วงที่ความหนักสูงเป็นโปรแกรมที่มีประสิทธิภาพทั้งในการช่วยลดการล้าของระบบประสาทกล้ามเนื้อ และเพิ่มความสามารถในการวิ่งเทรลในนักกีฬาวิ่งเทรลสมัครเล่น รุ่นมาสเตอร์