XORA MƏNŞƏLİ QASTRODUODENAL QANAXMALARIN KARDİOVASKULYAR PATOLOGİYA İLƏ AĞIRLAŞMIŞ HALLARINDA İMMUN SİSTEMİN VƏZİYYƏTİ NƏZƏRƏ ALINMAQLA APARILAN MÜALİCƏ TAKTİKASININ VƏ FİZİKİ TERAPİYANIN XÜSUSİYYƏTLƏRİ
Authors: Крышень В.П. , Трофимов Н.В. , Чухриенко А.В. , Луковская О.Л. , Кудрявцева В.Е. , Бурдаев К.В. 
Published: August 2024

Представлен ретроспективный анализ лечения 635 пациентов, в возрасте от 61 до 89 лет с гастродуоденальными кровотечениями язвенной этиологии. У всех больных оценивали местный гемостаз с помощью эзофагогастродуоденоскопии. Определяли уровень интерлейкинов крови (интерлейкин-6, интерлейкин-10, фактор некроза опухолей-α (TNF-α), transforming growth factor1(TGF-1). Состояние пациентов, которые получали двойную антитромбоцитарную терапию (ДАТ) для лечения фоновой патологии (70 человек – 11,0 %) было в большей степени отягощено кровопотерей, нестабильным гомеостазом. Прооперирован в экстренном порядке 21 (3,2 %) пациент в связи с активным продолжающимся кровотечением. Послеоперационная летальность составила 13,6 %. Консервативное лечения без хирургических вмешательств проводилось у подавляющего большинства больных (96,6 %). Лечение дополнялось адекватными средствами физической терапии. У пациентов с острой кардиоваскулярной патологией применялись исключительно паллиативные методы хирургического лечения гастродуоденальных кровотечений. У лиц, получавших двойную антитромбоцитарную терапию, у которых желудочно-кишечные кровотечения сочетались с тяжелой патологией системы кровообращения наблюдался наиболее значительный процент массивной кровопотери. Изменения уровня цитокинов у данной категории больных коррелирует с тяжестью течения заболевания.
Məqalədə yaşı 61-dən 90-a qədər olan 635 nəfər xoramənşəli qastroduodenal qanaxmaya (QDQ) məruz qalmış xəstənin məlumatlarının retrospektiv təhlilinin nəticələri şərh edilmişdir. Birinci qrupa daxil edilmiş 565 (89 %) pasiyent hipertenzinçevirici fermentin inhibitorlarından, beta-blokatorlardan, kalsium kanallarının blokatorundan və diuretiklərdən daxil olan klassik müalicə almışdır. 70 nəfər (11 %) pasiyentdən ibarət olan ikinci qrupda “ikiqat” müalicə tətbiq edilmişdir. Bu müalicə üsuluna bilavasitə və ya vasitəli yolda təsir göstərən antikoaqulyantlar və ya varfarin və antikoaqulyantlarla birgə yuxarıda adı çəkilən hipotenziv təsirli komponent daxil edilmişdir. Xəstələrdə yerli hemostaz özefaqoqastroduodenoskopiya vasitəsilə qiymətləndirilmişdir. Qanda İL-6, İL10, -şiş nekrozu amili (ŞNA-alfa) və 1-ci transformasiyaedici böyümə amili (transforming growth factor-1) TGF-1 təyin edilmişdir. Ürək-damar sisteminin patologiyası olduğuna görə gücləndirilmiş (“ikili”) müalicə almış xəstələr arasında vəziyyəti qanaxma və ya qeyri-stabil homostazla ağırlaşmalar daha çox olmuşdur (70 xəstə 11 %). 21 xəstə (3,2 %) davam edən aktiv qanaxmaya görə təxirəsalınmaz operativ müdaxiləyə məruz qalmışdır. Postoperasion letallıq 13,6 % olmuşdur. Xəstələrin əksəriyyəti (96,6 %) konservativ üsulla müalicə edilmişdir. Kəskin kardiovaskulyar patologiyası olan xəstələr istisnasız olaraq qastroduodenal qanaxmadan (QDQ) palliativ üsulla cərrahi müalicə edilmişdir. QDQ ilə birgə ağır ürək-damar patologiyası olan və “ikili” müalicə alan xəstələrdə massiv qanaxma daha böyük tezliklə müşahidə edilmişdir. Bu kateqoriyadan olan xəstələrdə sitokinlərin səviyyəsi xəstəliyin ağırlıq dərəcəsi ilə korrelyasiyada idi.
A retrospective analysis of the treatment data of 635 patients aged 61 to 89 years with gastroduodenal ulcerative bleeding was demonstrated in this study. 565 (89 %) patients included in the first group received classical treatment – monoantiplatelet therapy (MAT), including inhibitors of hypertensive enzymes, beta-blockers, blockers of calcium channels and diuretics. The second group consisting of 70 (11%) patients received dual antiplatelet therapy (DAT). Anticoagulants acting directly or indirectly or warfarin and anticoagulants together with the aforementioned hypotensive component are included in the treatment method. In all patients, local hemostasis was assessed using esophagogastroduodenoscopy. The level of blood interleukins (interleukin-6, interleukin-10, tumor necrosis factor-α (TNF-α), transforming growth factor-1 (TGF-1)) was determined. Complications with bleeding or unstable homeostasis were more common among patients who received DAT (70 people – 11,0%). 21 (3,2%) patients underwent emergency surgery due to active ongoing bleeding. Postoperative mortality was 13,6%. Conservative treatment without surgical interventions was carried out in 96,6% of patients. In patients with acute cardiovascular pathology, only palliative methods of surgical treatment of gastroduodenal bleeding were used. Individuals receiving dual antiplatelet therapy, in whom gastrointestinal bleeding was combined with severe pathology of the circulatory system, had the most significant percentage of massive blood loss. Changes in the level of cytokines in this category of patients correlate with the severity of the disease.