bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
A critical review of adolescent mindfulness-based programmes
Authors: Tan Lucy BG 
Published: March 2015

Objectives: Previous research has demonstrated that mindfulness-based programmes improve psychological functioning in a myriad of adult domains. These include health care, marketing and sports industries. The efficacy of mindfulness-based programmes in the adult population is well established. Indeed, compared to adult empirical literature, mindfulness programmes for adolescents are relatively developmental and less articulated until now. It may be argued that mindfulness-based programmes could and should begin early and be applicable to young people at a time that is critical in their development. Hence, this article analyses the characteristics, objectives and outcomes of mindfulness interventions for adolescents, focusing on the mindfulness programme adjustments and adaptations made to the content for this target group. Method: A critique of the literature that included published articles of mindfulness-based interventions (both clinical and universal programmes) for adolescents were sourced and reviewed. Conference papers and unpublished dissertations were excluded. Results: The review indicated that a majority of these were longitudinal and feasibility studies, with only one clinical randomised controlled trial study. Conclusion: Preliminary evidence for the use of mindfulness-based with adolescents continues to be nascent, with many of the studies using inappropriate or no mindfulness process measures at all. In addition, a majority of the studies did not provide specific details of the mindfulness programmes for adolescents, nor discuss what modifications were undertaken – all of which makes comparison difficult. However, with the availability of recent and age-appropriate mindfulness measures for adolescents, more rigorous and robust research looks promising.
Horses for courses? A qualitative exploration of goals formulated in mental health settings by young people, parents, and clinicians
Authors: Jacob Jenna , Edbrooke-Childs Julian , Holley Simone , Law Duncan , Wolpert Miranda 
Published: March 2015

Introduction: This research sought to explore and categorise goals set by children and young people, parents/caregivers and jointly by a combination of children/young people, parents/caregivers and/or clinicians within mental health settings across the United Kingdom. Method: Using a dataset of 441 goals formed at the outset of 180 treatment episodes (2007–2010) from UK child mental health services using the Goal-Based Outcomes tool, a grounded theory approach was taken, which built on previous research into child-rated goals to develop frameworks for parent and joint goal data which were then compared with the child goal data. Results: A total of 19 subthemes and four overarching themes were identified for parent goals. A total of 19 subthemes in five overarching themes were identified for joint goals. These were compared with 25 subthemes and three overarching themes for child goals. A comparison of subthemes between parent, child and joint goals demonstrated many consistencies, but also differences. Most commonly rated goals from children focused on coping with specific difficulties, personal growth and independence. Parent goals focused mainly on managing specific difficulties, parent-specific goals and improving self or life. Jointly negotiated goals focused on parent-specific goals, self-confidence and understanding, hopes for the future and managing specific problems. Conclusion: The results suggest that goals may capture areas not captured by other normed outcome measures. In particular, goals may capture higher order, underlying factors, such as confidence, resilience, coping, and parenting factors that may not be explored by other measures. The differences across perspectives also link to existing literature suggesting a different focus on treatment based on perspectives and highlights the potential importance when jointly agreeing goals of ensuring the voice of the child/young person is heard and included in goal setting.
Journey’s end? From residual service to newer forms of pathology, risk aversion and abandonment in social work with older people
Authors: Carey Malcolm 
Published: March 2015

Summary This article details how social work with older people is disappearing whilst also being supplanted by seemingly more cost-effective forms of intervention in the UK. This has included the use of higher numbers of unqualified staff in roles once completed by qualified social workers, alongside highly rationed interventions that utilise fewer staff or associate welfare professionals, including those drawn from health care. Findings Such reforms represent important changes embedded within neo-liberal inspired professional discursive practices. These include the biomedicalisation of ageing and associate narrow gaze interpretations of social care needs that privilege pathology and risk. For social work there has also been an ongoing retreat from older adults within communities: from care-managed and personalised support to the extension of ‘risk averse’ safeguarding and promotion of personal autonomy for users and informal care. Rather than represent a break with the past, such socially constructed and politically motivated reforms remain part of longer held societal and ideological trends. Importantly, these include assumptions that older users remain a peripheral concern in contrast to other social groups or needs. Applications The article concludes that the social work profession needs to articulate its distinct role with regard to its capability to provide substantive support to an ageing population, alongside its capacity to look beyond a narrow and unsustainable focus on rationing or the endorsement of self-support, treating illness and controlling risk.
Early glucose variability in cardiogenic shock following acute myocardial infarction: a pilot study
Authors: Lazzeri Chiara , Valente Serafina , Chiostri Marco , Attanà Paola , Gensini Gian Franco 
Published: March 2015

Background: No data are so far available on the association between glycaemic variability and outcomes in patients with cardiogenic shock (CS) following ST elevation myocardial infarction (STEMI). Methods: We assessed the relationship between glycaemic variability and mortality, both short term and long term, in 67 consecutive patients with cardiogenic shock following STEMI admitted to our Intensive Cardiac Care Unit. Glycaemic variability was measured in the first 48 h by means of standard deviation (SD) of glucose values and the mean absolute glucose change per hour (MAGC) defined as the sum of all absolute glucose change divided by the time in hours. Results: Lower glycaemic variability was observed in survivors when compared with nonsurvivors, as indicated by lower values of SD and MAGC, respectively. In Cox regression analysis, MAGC and SD were independent predictors of death (MAGC: adjusted hazard ratio [HR]: 8.60, 95% confidence interval [CI]: 2.21–33.41, p = 0.002; SD: adjusted HR: 6.64, 95% CI: 1.92–22.99, p = 0.003), as well as peak glycaemia (adjusted HR: 1.95, 95% CI: 1.20–3.15, p = 0.007). Conclusions: According to our results, in patients with CS following acute myocardial infarction, early glycaemic variability is an independent predictor of mortality. Further studies are needed to confirm our results in larger cohorts and eventually to assess the effect of strategies specifically targeting glucose variability reduction on mortality.
Specialized enteral nutrition therapy in Crohn’s disease patients on maintenance infliximab therapy: a meta-analysis
Authors: Nguyen Douglas L. , Palmer Lena B. , Nguyen Emily T. , McClave Stephen A. , Martindale Robert G. , Bechtold Matthew L. 
Published: March 2015

Objectives: Many patients with Crohn’s disease on infliximab maintenance therapy have recurrent symptoms despite an initial clinical response. Therefore, concomitant therapies have been studied. We conducted a meta-analysis to assess the effect of specialized enteral nutrition therapy with infliximab versus infliximab monotherapy in patients with Crohn’s disease. Methods: A comprehensive search of multiple databases was performed. All studies of adult patients with Crohn’s disease comparing specialized enteral nutrition therapy (elemental or polymeric diet with low-fat or regular diet) with infliximab versus infliximab monotherapy without dietary restrictions were included. Meta-analysis was performed using the Mantel–Haenszel (fixed effect) model with odds ratio (OR) to assess for clinical remission. Results: Four studies ( n = 342) met inclusion criteria. Specialized enteral nutrition therapy with infliximab resulted in 109 of 157 (69.4%) patients reaching clinical remission compared with 84 of 185 (45.4%) with infliximab monotherapy [OR 2.73; 95% confidence interval (CI): 1.73–4.31, p < 0.01]. Similarly, 79 of 106 (74.5%) patients receiving enteral nutrition therapy and infliximab remained in clinical remission after one year compared with 62 of 126 (49.2%) patients receiving infliximab monotherapy (OR 2.93; 95% CI: 1.66–5.17, p < 0.01). No publication bias or heterogeneity was noted for either outcome. Conclusions: The use of specialized enteral nutrition therapy in combination with infliximab appears to be more effective at inducing and maintaining clinical remission among patients with Crohn’s disease than infliximab monotherapy.
IL8-CXCR2 pathway inhibition as a therapeutic strategy against MDS and AML stem cells
Authors: Schinke Carolina , Giricz Orsolya , Li Weijuan , Shastri Aditi , Gordon Shanisha , Barreyro Laura , Bhagat Tushar , Bhattacharyya Sanchari , Ramachandra Nandini , Bartenstein Matthias , Pellagatti Andrea , Boultwood Jacqueline , Wickrema Amittha , Yu Yiting , Will Britta , Wei Sheng , Steidl Ulrich , Verma Amit 
Published: March 2015

Key PointsIL8-CXCR2 is overexpressed in purified stem cells from AML and MDS, and CXCR2 expression is associated with worse prognosis. Inhibition of CXCR2 by genetic and pharmacologic means leads to decreased viability in AML/MDS stem cells and in vitro and in vivo models.
Genetics, structure, and prevalence of FP967 (CDC Triffid) T-DNA in flax
Authors: Young Lester , Hammerlindl Joseph , Babic Vivijan , McLeod Jamille , Sharpe Andrew , Matsalla Chad , Bekkaoui Faouzi , Marquess Leigh , Booker Helen M 
Published: March 2015

Abstract
The detection of T-DNA from a genetically modified flaxseed line (FP967, formally CDC Triffid) in a shipment of Canadian flaxseed exported to Europe resulted in a large decrease in the amount of flax planted in Canada. The Canadian flaxseed industry undertook major changes to ensure the removal of FP967 from the supply chain. This study aimed to resolve the genetics and structure of the FP967 transfer DNA (T-DNA).
The FP967 T-DNA is thought to be inserted in at single genomic locus. The junction between the T-DNA and genomic DNA consisted of two inverted Right Borders with no Left Border (LB) flanking genomic DNA sequences recovered. This information was used to develop an event-specific quantitative PCR (qPCR) assay. This assay and an existing assay specific to the T-DNA construct were used to determine the genetics and prevalence of the FP967 T-DNA. These data supported the hypothesis that the T-DNA is present at a single location in the genome.
The FP967 T-DNA is present at a low level (between 0.01 and 0.1%) in breeder seed lots from 2009 and 2010. None of the 11,000 and 16,000 lines selected for advancement through the Flax Breeding Program in 2010 and 2011, respectively, tested positive for the FP967 T-DNA, however.
Most of the FP967 T-DNA sequence was resolved via PCR cloning and next generation sequencing. A 3,720 bp duplication of an internal portion of the T-DNA (including a Right Border) was discovered between the flanking genomic DNA and the LB. An event-specific assay, SAT2-LB, was developed for the junction between this repeat and the LB.
Intestinal Pregnane X Receptor Links Xenobiotic Exposure and Hypercholesterolemia
Authors: Sui Yipeng , Helsley Robert N. , Park Se-Hyung , Song Xiulong , Liu Zun , Zhou Changcheng 
Published: March 2015

AbstractRecent studies have associated endocrine-disrupting chemical (EDC) exposure with the increased risk of cardiovascular disease in humans, but the underlying mechanisms responsible for these associations remain elusive. Many EDCs have been implicated in activation of the nuclear receptor pregnane X receptor (PXR), which acts as a xenobiotic sensor to regulate xenobiotic metabolism in the liver and intestine. Here we report an important role of intestinal PXR in linking xenobiotic exposure and hyperlipidemia. We identified tributyl citrate (TBC), one of a large group of Food and Drug Administration–approved plasticizers for pharmaceutical or food applications, as a potent and selective PXR agonist. TBC efficiently activated PXR and induced PXR target gene expression in vitro and in vivo. Interestingly, TBC activated intestinal PXR but did not affect hepatic PXR activity. Exposure to TBC increased plasma total cholesterol and atherogenic low-density lipoprotein cholesterol levels in wild-type mice, but not in PXR-deficient mice. TBC-mediated PXR activation stimulated the expression of an essential cholesterol transporter, Niemann-Pick C1-like 1 (NPC1L1), in the intestine. Promoter analysis revealed a DR-4 type of PXR response element in the human NPC1L1 promoter, and TBC promoted PXR recruitment onto the NPC1L1 promoter. Consistently, TBC treatment significantly increased lipid uptake by human and murine intestinal cells and deficiency of PXR inhibited TBC-elicited lipid uptake. These findings provide critical mechanistic insight for understanding the impact of EDC-mediated PXR activation on lipid homeostasis and demonstrate a potential role of PXR in mediating the adverse effects of EDCs on cardiovascular disease risk in humans.
Reduction of suicidal ideation in patients undergoing psychotherapy in the day hospital for the treatment of neurotic and behavioral disorders and neurotic symptoms reported by them before the hospitalization
Authors: Rodziński Paweł , Rutkowski Krzysztof , Sobański Jerzy , Murzyn Białas Agnieszka , Cyranka Katarzyna , Grządziel Karolina , Smiatek-Mazgaj Bogna , Klasa Katarzyna , Müldner-Nieckowski Łukasz , Dembińska Edyta , Mielimąka Michał 
Published: March 2015

CelAnaliza związków pomiędzy objawami zgłaszanymi przed rozpoczęciem hospitalizacji a prawdopodobieństwem redukcji myśli samobójczych (ich ustąpienia lub zmniejszenia się ich intensywności) do czasu zakończenia owej hospitalizacji u pacjentów dziennego oddziału leczenia nerwic i zaburzeń behawioralnych.MetodaKwestionariusz objawowy KO”0” i Ankieta życiorysowa wypełnione przez 473 kobiety i 207 mężczyzn leczonych za pomocą intensywnej psychoterapii integracyjnej z przewagą podejścia psychodynamicznego w oddziale dziennym z powodu zaburzeń nerwicowych, behawioralnych i zaburzeń osobowości w latach 2005-2013. Odsetki pacjentów deklarujących występowanie MS wynosiły początkowo i pod koniec terapii odpowiednio 29,1% i 10,2% u kobiet oraz odpowiednio 36,5% i 13,7% u mężczyzn. Poprawę w zakresie początkowo zgłaszanych MS uzyskało 84,3% kobiet oraz 77,5% mężczyzn. Pacjenci zgłaszający MS na tle pozostałych odznaczali się wyraźnie wyższym nasileniem dolegliwości typowych dla zaburzeń nerwicowych (p<0,001) i wyższym nasileniem niemal wszystkich z 14-tu grup owych dolegliwości (p<0,05).WynikiPośród zgłaszających MS, kobiety o wyższym nasileniu objawów obsesyjno-kompulsyjnych (p=0,003), neurastenii (p=0,005) i zaburzeń autonomicznych układu krążenia (p=0,044) oraz kobiety zgłaszające występowanie napadów głodu (p<0,01) stanowiły podgrupy o istotnie mniejszych szansach na uzyskanie poprawy w zakresie MS, niż pozostali.WnioskiPacjenci wyjściowo deklarujący obecność MS stanowili znaczną część leczonych (około 1/3) u obojga płci i stanowili podgrupy o wyższym nasileniu objawów typowych dla zaburzeń nerwicowych. Wśród nich, kobiety o szczególnie wysokim nasileniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, neurastenii i zaburzeń autonomicznych układu krążenia oraz kobiety skarżące się na napady głodu odznaczają się występowaniem MS, które wydają się cechować większą opornością wobec oddziaływań psychoterapeutycznych. Wobec tego pacjentki te wymagają szczególnej uwagi i starannego doboru oddziaływań leczniczych.
Bipolar spectrum features in obese individuals
Authors: Siwek Marcin , Dudek Dominika , Jaeschke Rafał , Dembińska–Kieć Aldona , Witkowski Leszek , Arciszewska Aleksandra , Hebal Ferdynand , Matłok Maciej , Malczewska-Malec Małgorzata , Wnęk Dominika , Pilecki Maciej , Major Piotr , Epa Roksana , Rybakowski Janusz 
Published: March 2015

CelRelacje między otyłością a spektrum zaburzeń afektywnych dwubiegunowych (bipolar spectrum disorders – BSD) pozostają niejasne. Dlatego też autorzy niniejszej pracy podjęli próbę określenia częstości występowania miękkich cech dwubiegunowości u pacjentów zgłaszających się na leczenie otyłości.MetodaBadanie kliniczno-kontrolne zagnieżdżone. Grupę badaną tworzyło 90 pacjentów, u których średnia wartość wskaźnika masy ciała (body mass index – BMI) wynosiła 38,1±7,0 (zakres: 30,1–62,5), a grupę kontrolną – 70 zdrowych ochotników o średnim BMI=21,6±2,1 (zakres: 18,5–24,9). Korzystając z Kwestionariusza Zaburzeń Nastroju (Mood Disorder Questionnaire – MDQ), przeprowadzano badania przesiewowe w kierunku objawów BSD.WynikiW grupie osób z otyłością stwierdzono znamiennie większe prawdopodobieństwo uzyskania ≥7 pkt. w MDQ (25,6% vs. 8,6%; p=0,01). W porównaniu do osób zdrowych, pacjenci otyli zdobywali istotnie więcej punktów w sekcji 1 MDQ i w pozycjach MDQ odnoszących się do wymiaru hipomanii "drażliwość–gonitwa myśli". Korzystając z modelu wieloczynnikowej regresji logistycznej wykazano, że otyłość wiąże się z istotnie większą szansą uzyskania ≥7 pkt. w sekcji 1 MDQ (iloraz szans (odds ratio – OR): 2,07; 95% przedział ufności [95% confidence interval – CI]: 1,17–3,63)) oraz z granicznie większą szansą doświadczania okresów "wyżów" i "niżów" (OR: 1,67; 95% CI: 1,00–2,81)).WnioskiUzyskane wyniki zdają się przemawiać na rzecz tezy, że otyłość może być istotnie związana z BSD. Jednak określenie implikacji klinicznych tego stwierdzenia wymaga, przeprowadzenia dalszych badań, zgodnych z paradygmatem medycyny opartej na wiarygodnych i aktualnych danych naukowych (evidence-based medicine – EBM).
Reduction of suicidal ideation in patients undergoing psychotherapy in the day hospital for the treatment of neurotic and behavioral disorders and their neurotic personality traits measured before the hospitalization
Authors: Rodziński Paweł , Rutkowski Krzysztof , Sobański Jerzy , Murzyn Agnieszka , Mielimąka Michał , Smiatek-Mazgaj Bogna , Cyranka Katarzyna , Dembińska Edyta , Grządziel Karolina , Klasa Katarzyna , Müldner-Nieckowski Łukasz 
Published: March 2015

CelAnaliza powiązań pomiędzy wyjściowym profilem osobowości nerwicowej a późniejszą poprawą w zakresie myśli samobójczych (MS) u pacjentów, którzy przebyli cykl intensywnej psychoterapii prowadzonej w podejściu integracyjnym z przewagą podejścia psychodynamicznego.MetodaKwestionariusz objawowy KO”0”, Kwestionariusz osobowości nerwicowej KON-2006 i Ankieta życiorysowa wypełnione przez 473 kobiety i 207 mężczyzn leczonych w oddziale dziennym z powodu zaburzeń nerwicowych, behawioralnych i zaburzeń osobowości w latach 2005-2013. Podczas kwalifikacji MS zadeklarowało 134 kobiet i 80 mężczyzn, z czego poprawę uzyskało odpowiednio 84,3% oraz 77,5%.WynikiKobiety o osobowości cechującej się wyższym poziomem skłonności do ryzyka (p=0,002) i wyższym poziomem impulsywności (p=0,038) stanowiły podgrupy o mniejszych szansach na uzyskanie poprawy w zakresie MS, zaś mężczyźni z wyższym poziomem zawiści (p=0,041), jak też kobiety przyjmujące postawy sugerujące trudności w adekwatnym wyrażaniu złości(p<0,05), mieli większe szanse na poprawę w zakresie MS.WnioskiWyjściowo nasilona skłonność do ryzyka i impulsywność u kobiet mogą współwystępować z MS o podwyższonej oporności w stosunku do psychoterapii. Skłania to do zwrócenia szczególnej uwagi na owe podgrupy i starannego doboru stosowanych wobec nich oddziaływań leczniczych. Prawdopodobnie, zogniskowanie oddziaływań terapeutycznych wokół wyżej wymienionych komponentów osobowości mogłoby skutkować u tych pacjentek wzrostem skuteczności leczenia MS. Z kolei, redukowanie MS podczas psychoterapii wydaje się szczególnie skuteczne u kobiet, które przejawiały trudności w adekwatnym wyrażaniu złości, oraz u mężczyzn o wyjściowo wysokim poziomie zawiści, co potwierdza zasadność kierowania tych pacjentów do oddziału psychoterapeutycznego i koncentracji terapii na tych właśnie obszarach psychopatologii.
Pain and tactile dissociation, derealization and depersonalization symptoms in women and recalled traumatic events in childhood, adolescence and early adulthood
Authors: Smiatek-Mazgaj Bogna , Sobański Jerzy , Rutkowski Krzysztof , Klasa Katarzyna , Dembińska Edyta , Müldner-Nieckowski Łukasz , Cyranka Katarzyna , Mielimąka Michał 
Published: March 2015

CelOcena ryzyka związanego z rozmaitymi urazowymi wydarzeniami w dzieciństwie i adolescencji, dotyczącego objawów dysocjacyjnych czucia bólu i dotyku oraz depersonalizacji i derealizacji.MetodaWspółwystępowanie dawnych okoliczności życiowych oraz aktualnie obecnych objawów badano na podstawie kwestionariuszy objawowych KO”0” oraz Ankiet Życiorysowych, wypełnianych przed leczeniem w dziennym oddziale leczenia nerwic.WynikiW grupie 2582 kobiet, pacjentek dziennego oddziału leczenia zaburzeń nerwicowych i osobowości stwierdzono występowanie dysocjacji czucia bólu i dotyku, depersonalizacji i derealizacji u 24-36% pacjentek, natomiast maksymalne nasilenie tych objawów zgłosiło ok. 4-8% badanych. Badane pacjentki informowały o narażeniu w okresie dzieciństwa i dorastania (przed 18rż) na liczne wydarzenia urazowe o zróżnicowanym nasileniu i częstości, m.in. wrogości jednego z rodziców (ok. 5% badanych), rozpoczęcia współżycia przed 13rż (1%), gorszych niż rówieśnicy warunkach materialnych (23%), prześladowania rodziny pochodzenia (2%), niechęci ze strony rówieśników (9%). Przeprowadzone analizy regresji wykazały zilustrowane za pomocą współczynników OR (ilorazów szans) istotne statystycznie powiązania między większością z analizowanych objawów a wieloma spośród wymienionych wydarzeń, np. byciem uważaną za gorszą od rodzeństwa, złością matki w sytuacji choroby pacjentki w dzieciństwie, brakiem wsparcia, obojętnością rodzica, biedą i gorszością rodziny pochodzenia, gorszą pozycją w klasie i wynikami w nauce, całkowitym nieuświadomieniem seksualnym, kazirodztwem lub jego próbą.WnioskiObjawy dysocjacji, depersonalizacji i derealizacji występowały u badanych pacjentek istotnie częściej wraz z obciążającymi wydarzeniami życiowymi - sytuacjami trudnymi z okresu dzieciństwa i adolescencji. W związku z powyższym w codziennej praktyce klinicznej u pacjentek zgłaszających tego rodzaju objawy, niezależnie od rozpoznania (np. szczegółowego zaburzenia nerwicowego), można się spodziewać ujawnienia informacji na temat takich wydarzeń.