წვრილი ნაწლავის შერთულის ფორმირება პერიტონიტის ფონზე ასაკიან პაციენტში მაიდლის ტიპის მოდიფიცირებული ანასტომოზით (შემთხვევა პრაქტიკიდან)
Authors: Megreladze A. , Tomadze G. , Azmaiparashvili G. , Ardia E. 
Published: September 2024

Bowel anastomosis in case of peritonitis is one of the problematic issues of abdominal surgery due to a danger of anastomotic leakage. Often intestinal stoma is formed to avoid anastomosis but it also can lead to the problems like short bowel syndrome, skin irritation etc. According to various authors, anastomotic insufficiency after small bowel surgery is observed in 2,8-8,7% of cases, which is much higher in case of emergency surgery. The article presents one case when an elderly patient with severe concomitant diseases had peritonitis lasting more than 72 hours caused by intestinal strangulation, which required a one-meter necrotic intestine resection. We used a modified method of Maydl's enterostomy, in which a stoma is formed not from the distal but from the proximal segment of the intestine and is joined to the distal segment ("side-to-mouth"). In this case bowel content pass in isoperistaltic direction in the stoma segment and thus may increase the loss of intestinal content, but reduce intraluminal hypertension and consequently the like hood of suture failure in case of acute peritonitis. In the postoperative period stoma performed successful decompression of the bowel and the patient was discharged after one week from the clinic. One month after surgery the stoma was closed under local anesthesia thus complicated reconstructive surgery was avoided. The patient was discharged from the clinic with minimal intervention in a recovered condition. Thus, the presented case is interesting as successful usage of small bowel Maydl type of anastomosis in elderly patient with acute diffuse peritonitis, one-meter necrotic bowel resection and comorbid diseases and with subsequent stoma closure with minimal intervention.
პერიტონიტის ფონზე ნაწლავთა შერთულის დადება აბდომინური ქირურგიის ერთ-ერთი პრობლემაა და დაკავშირებულია ანასტომოზის შესაძლო უკმარისობასთან, რის გამოც, ხშირად, საჭირო ხდება ნაწლავის სტომის ფორმირება. თუ გამოსატანი ნაწლავი ზედა სართულზეა, შესაძლოა შემდგომ პერიოდში განვითარდეს ისეთი პრობლემები, როგორებიცაა მოკლე ნაწლავის სინდრომი, კანის ლოკალური გაღიზიანება და სხვ. სხვადასხვა ავტორის მონაცემებით, წვრილ ნაწლავზე ოპერაციების შემდეგ ანასტომოზის უკმარისობა ვითარდება შემთხვევათა 2.8-8.7%-ში. სასწრაფო წესით წარმოებული ოპერაციების შემდეგ კი - 4.3-69%-ში. სტატიაში წარმოდგენილია შემთხვევა, როცა მძიმე თანმხლები დაავადების მქონე ასაკიან პაციენტს აღენიშნებოდა ნაწლავთა სტრანგულაციით გამოწვეული, 72 საათზე მეტი ხანგრძლივობის, პერიტონიტი. ინტრაოპერაციული შეფასების შემდეგ განხორციელდა ნაწლავის ერთმეტრიანი მონაკვეთის ნეკროზული რეზექცია. ასევე, გამოვიყენეთ მაიდლის ენტეროსტომიის მოდიფიცირებული მეთოდი - სტომა იქმნება ნაწლავის არა დისტალური, არამედ პროქსიმალური სეგმენტისგან და მას გვერდში უერთდება დისტალური სეგმენტი („გვერდი-პირში“). ამ შემთხვევაში სტომაში შიგთავსი გადის იზოპერისტალტიკურად, რამაც შესაძლებელია გაზარდოს ნაწლავის შიგთავსის დანაკარგი, მაგრამ ამცირებს ნაწლავშიდა ჰიპერტენზიას და, შესაბამისად, ნაკერის უკმარისობის ალბათობას მწვავე პერიტონიტის პირობებში. პოსტოპერაციულ პერიოდში, აღნიშნული სტომით წარმატებით განხორციელდა ნაწლავის დეკომპრესია, პაციენტი კლინიკიდან გაეწერა ოპერაციიდან ერთ კვირაში. ოპერაციიდან ერთი თვის შემდეგ, ადგილობრივი ანესთეზიით მოხდა სტომის დახურვა. პაციენტი გაეწერა კლინიკიდან მინიმალური ჩარევით, გაჯანსაღებულ მდგომარეობაში. ამრიგად, წარმოდგენილი შემთხვევა საინტერესოა, როგორც მაგალითი, რომ მწვავე პერიტონიტის ფონზე მაიდლის ტიპის განმტვირთავი ანასტომოზი წვრილი ნაწლავის შერთულის საიმედოდ დადების და შემდგომ, მინიმალური ჩარევით, სტომის დახურვის შესაძლებლობას იძლევა.