PSYCHO-EMOTIONAL STRESS IN MOTHER OF CHILDREN WITH ATOPIC DERMATITIS
Authors: A.A. Kussainova , Ye.M. Nurkatov , L.T. Kassym , A.A. Kussainov , A.S. Rakisheva , N.A. Mukisheva , A.K. Akhmetova , Zh.A. Sakenova 
Published: October 2024

Introduction. Atopic dermatitis is a chronic relapsing inflammatory skin disease characterized by the appearance of eczematous and lichenoid rashes, as well as severe itching. This disease can cause psychological problems, both in the child himself and in his parents. Difficulties in caring for a child with atopic dermatitis can lead to emotional exhaustion in the mother, provoking symptoms of depression and anxiety. The purpose of our study was to investigate the relationship of anxiety and depression of mothers with clinical and anamnestic data of children with atopic dermatitis. Materials and methods.The cross-sectional study included 120 mothers of children with atopic dermatitis aged 2 months to 14 years inclusive. All children were assessed the severity of the course of the disease, the prevalence of the process, its form. To assess the psycho-emotional status of mothers, the GAD-7 questionnaires were used to determine the level of anxiety of a woman and PHQ-9 to determine the level of depression. Results. According to the results of our study, it was found that among children suffering from atopic dermatitis with higher prevalence in girls. Clinical manifestations of the disease, as a rule, begin at the age of two months to two years, and the predominant form is the erythematous-squamous form with limited localization of the disease and a mild course. Among the psycho-emotional disorders in mothers of children with atopic dermatitis, anxiety was most often observed. The presence of anxiety in the mother increases the likelihood of a moderate course of the disease in children by almost 1.5 times. At the same time, depression in the mother was not associated with any clinical and anamnestic factor of the disease. Conclusions. Timely diagnosis of anxiety and the implementation of measures aimed at reducing it in mothers of children suffering from atopic dermatitis can help reduce the likelihood of disease progression.
Введение. Атопический дерматит является хроническим рецидивирующим воспалительным заболеванием кожи, характеризующимся появлением экзематозных и лихеноидных высыпаний, а также сильным зудом. Данное заболевание может вызвать психологические проблемы, как у самого ребенка, так и у его родителей. Трудности в уходе за ребенком с атопическим дерматитом могут привести к психоэмоциональному истощению матери, провоцируя симптомы депрессии и тревожности. Целью данного исследования являлось изучение связи клинико-анамнестических данных детей с атопическим дерматитом с проявлениями тревожности и депрессии у их матерей. Материалы и методы. В поперечном исследовании приняли участие 120 матерей детей с атопическим дерматитом в возрасте от 2 месяцев до 14 лет включительно. У всех детей производилась оценка тяжести течения заболевания, распространенность процесса, его форма. Для оценки психоэмоционального статуса матерей использовались опросники GAD-7 для определения уровня тревожности женщины и PHQ-9 для определения уровня депрессии. Результаты. По результатам нашего исследования было обнаружено, что среди детей, страдающих атопическим дерматитом, доминируют девочки. Клинические проявления заболевания, как правило, начинаются в возрасте от двух месяцев до двух лет, а преобладающей формой является эритематозно-сквамозная форма с ограниченной локализацией заболевания и легким течением. Из психоэмоциональных нарушений у матерей детей с атопическим дерматитом наиболее часто наблюдалась тревожность. Среднетяжелое течение атопического дерматита ассоциировалось с 1,5 - кратным повышением вероятности развития тревожности у их матерей. В то же время депрессия у матери не была связана с каким-либо клинико-анамнестическим фактором заболевания у ее ребенка. Выводы. Своевременная диагностика тревожности и осуществление мероприятий, нацеленных на ее снижение у матерей детей, страдающих атопическим дерматитом, могут способствовать снижению вероятности прогрессирования заболевания.
Кіріспе. Атопиялық дерматит - экзематозды және лихеноидты бөртпелердің пайда болуымен, сондай-ақ қатты қышумен сипатталатын созылмалы қайталанатын қабыну тері ауруы. Бұл ауру баланың өзінде де, ата-анасында да психологиялық проблемаларды тудыруы мүмкін. Атопиялық дерматитпен ауыратын балаға күтім жасаудағы қиындықтар ананың эмоционалды сарқылуына әкелуі мүмкін, депрессия мен алаңдаушылық белгілерін тудырады. Бұл зерттеудің мақсатыаналардағы мазасыздық пен депрессияның атопиялық дерматиті бар балалардың клиникалық және анамнестикалық деректерімен байланысын зерттеу болды. Материалдар мен тәсілдер. Көлденең зерттеуге 2 айдан 14 жасқа дейінгі атопиялық дерматитпен ауыратын балалардың 120 анасы қатысты. Барлық балалар аурудың ағымының ауырлығын, процестің таралуын, оның формасын бағалады. Аналардың психоэмоционалды жағдайын бағалау үшін әйелдің мазасыздану деңгейін анықтау үшін GAD-7 сауалнамасы және депрессия деңгейін анықтау үшін PHQ-9 пайдаланылды. Нәтижелер. Зерттеу нәтижелері бойынша атопиялық дерматитпен ауыратын балалар арасында қыздардың басым екені анықталды. Аурудың клиникалық көріністері, әдетте, екі айдан екі жасқа дейінгі жаста басталады, ал аурудың локализациясы шектелген және жеңіл ағымы бар эритематозды-сквамозды түрі басым болады. Атопиялық дерматитпен ауыратын балалардың аналарында психоэмоционалды бұзылулардың ішінде мазасыздық жиі байқалды. Анадағы мазасыздықтың болуы балалардағы аурудың орташа ағымының ықтималдығын 1,5 есеге арттырады. Сонымен қатар, ананың депрессиясы аурудың клиникалық және анамнездік факторымен байланысты емес. Қорытындылар. Атопиялық дерматитпен ауыратын балалардың аналарында мазасыздықты уақтылы диагностикалау және оны азайтуға бағытталған шараларды жүзеге асыру аурудың асқыну ықтималдығын азайтуға көмектеседі.