bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
When to Treat Adults Like Children: Optimizing Therapy for Lymphoblastic Lymphoma in Young Adults
Authors: O’Dwyer Kristen M. , Advani Anjali S. 
Published: December 2015

The Oncology Grand Rounds series is designed to place original reports published in the Journal into clinical context. A case presentation is followed by a description of diagnostic and management challenges, a review of the relevant literature, and a summary of the authors’ suggested management approaches. The goal of this series is to help readers better understand how to apply the results of key studies, including those published in Journal of Clinical Oncology, to patients seen in their own clinical practice. A 23-year-old man was urgently referred for evaluation of rapidly enlarging cervical lymphadenopathy, progressive dyspnea, fatigue, night sweats, and an unintentional weight loss of 25 pounds. A computed tomography scan of the neck performed 30 days before referral revealed bilateral cervical and supraclavicular lymphadenopathy (6 × 5 cm). A fine-needle aspirate of nasopharyngeal tissue demonstrated fibroadipose tissue. Tissue collected by core needle biopsy of a left internal jugular lymph node demonstrated a reactive lymph node but no malignancy. The patient was admitted to an academic medical center hospital. His physical examination was remarkable for bulky cervical and supraclavicular lymphadenopathy. A testicular examination was normal. The patient’s lactate dehydrogenase concentration was 327 U/L (normal range, 118-225 U/L). A positron emission tomography scan revealed bilateral cervical and supraclavicular lymphadenopathy (6 × 5 cm with a standardized uptake value [SUV] of 14), a 1.3-cm subcutaneous nodule in the left thigh (SUV 16), and two 2.7-cm liver lesions (SUV 14). He underwent an excisional lymph node biopsy. The lymph node revealed effacement of the architecture by an interfollicular infiltrate of lymphoid cells ( Fig 1 ). Mitotic figures were abundant (Ki-67 stain 80% to 90% positive) and there were multiple foci of tissue necrosis. The lymphoblasts were examined by flow cytometry and immunohistochemistry and expressed the T-cell markers CD2, CD3, CD4, and terminal deoxynucleotidyl transferase. A subpopulation of T cells was positive for both CD4 and CD8. Polymerase chain reaction studies revealed a clonal rearrangement of the T-cell receptor γ gene. A marrow aspirate and biopsy revealed normal trilineage hematopoiesis with no evidence of lymphoma and a normal male karyotype (46, XY). A lumbar puncture sample did not contain lymphoma cells. The patient’s diagnosis was T-lymphoblastic lymphoma.
Impact of the Bim Deletion Polymorphism on Survival Among Patients With Completely Resected Non–Small-Cell Lung Carcinoma
Authors: Atsumi Jun , Shimizu Kimihiro , Ohtaki Yoichi , Kaira Kyoichi , Kakegawa Seiichi , Nagashima Toshiteru , Enokida Yasuaki , Nakazawa Seshiru , Obayashi Kai , Takase Yoshiaki , Kawashima Osamu , Kamiyoshihara Mitsuhiro , Sugano Masayuki , Ibe Takashi , Igai Hitoshi , Takeyoshi Izumi 
Published: December 2015

Purpose A deletion polymorphism of the Bim gene has been reported to be a prognostic factor for patients with non–small-cell lung cancer (NSCLC) treated with epidermal growth factor receptor-tyrosine kinase inhibitors in the Asian population. We investigated the impact of the Bim deletion polymorphism on survival among patients with completely resected NSCLC. Patients and Methods The Bim polymorphism was detected by polymerase chain reaction analysis. We measured overall survival (OS) and recurrence-free survival rates in 411 patients and postrecurrence survival (PRS) in 94 patients who experienced recurrence and received additional anticancer therapy. Results The Bim deletion polymorphism was detected in 61 patients (14.8%). OS rates were significantly lower for patients with the Bim deletion polymorphism than for those with the wild-type sequence. On multivariable analysis, the Bim deletion polymorphism was identified as an independent prognostic factor for OS (hazard ratio, 1.98; 95% CI, 1.17 to 3.36; P = .011). Among the 94 patients who experienced recurrence and were treated with anticancer therapy, patients with the Bim deletion polymorphism showed significantly poorer PRS than those with the wild-type sequence (median, 9.8 months v 26.9 months, respectively; P < .001). Multivariable analysis revealed that the Bim deletion polymorphism was an independent predictor of PRS (hazard ratio, 3.36; 95% CI, 1.75 to 6.47; P < .001). This trend remained apparent in subgroup analyses stratified by EGFR status, histology, and therapeutic modality. Conclusion The Bim deletion polymorphism is a novel indicator of shortened PRS among patients with recurrent NSCLC treated with anticancer therapy in the Asian population.
Cathepsin D and its newly identified transport receptor SEZ6L2 can modulate neurite outgrowth
Authors: Boonen Marielle , Staudt Catherine , Gilis Florentine , Oorschot Viola , Klumperman Judith , Jadot Michel 
Published: December 2015

ABSTRACT
How, in the absence of a functional mannose 6-phosphate (Man-6-P)-signal-dependent transport pathway, some acid hydrolases remain sorted to endolysosomes in the brain is poorly understood. We demonstrate that cathepsin D binds to mouse SEZ6L2, a type 1 transmembrane protein predominantly expressed in the brain. Studies of the subcellular trafficking of SEZ6L2, and its silencing in a mouse neuroblastoma cell line reveal that SEZ6L2 is involved in the trafficking of cathepsin D to endosomes. Moreover, SEZ6L2 can partially correct the cathepsin D hypersecretion resulting from the knockdown of UDP-GlcNAc:lysosomal enzyme GlcNAc-1-phosphotransferase in HeLa cells (i.e. in cells that are unable to synthesize Man-6-P signals). Interestingly, cleavage of SEZ6L2 by cathepsin D generates an N-terminal soluble fragment that induces neurite outgrowth, whereas its membrane counterpart prevents this. Taken together, our findings highlight that SEZ6L2 can serve as receptor to mediate the sorting of cathepsin D to endosomes, and suggest that proteolytic cleavage of SEZ6L2 by cathepsin D modulates neuronal differentiation.
„Negative therapeutic reaction as a relational phenomenon”
Authors: Gawęda Dominik 
Published: December 2015

CelCelem niniejszego artykułu będzie przyjrzenie się zauważonej już w 1923 roku przez Freuda paradoksalnej reakcji pacjenta na proces terapii nazwanej przez niego negatywną reakcją terapeutyczną. W dostępnej literaturze psychoanalitycznej zwykło się ukazywać negatywną reakcję terapeutyczną jako zjawisko wynikające z określonej konstrukcji psychicznej pacjenta. W tym artykule postaram się ukazać ten fenomen jako zjawisko relacyjne – proces, w którym specyficzne przeżywanie i wynikające z niego zachowania pacjenta są w określony sposób doświadczane i mogą być odreagowane przez psychoterapeutę. Bezradności, wstyd bądź/i gniew stwarzają ryzyko wejścia terapeuty z pacjentem w sadomasochistyczną koluzję lub pokusę prowokowania przez terapeutę pacjenta do przerwania terapii. Wtedy zamiast zmiany oboje - psychoterapeuta i pacjent - nieświadomie dążą do rozwinięcia czegoś, co można określić negatywną reakcją terapeutyczną. Artykuł może stanowić pomoc w reflektowaniu tego typu sytuacji.Metodastudia przypadkówWynikiKorzystając z własnego doświadczenia klinicznego spróbowałem przedstawić teoretyczną koncepcję negatywnej reakcji terapeutycznej.WnioskiW ostatniej części artykułu przedstawiam swoje spostrzeżenia dotyczące relacyjnych aspektów negatywnej reakcji terapeutycznej.
About decisive moment
Authors: galli janusz 
Published: December 2015

CelW czasie przebiegu procesu psychoterapii, zachodzą szczególne zmiany, które przybierają niekiedy wyraz wyrazistych momentów w przeniesieniu. Te „decydujące chwile” są znakami, wskazującymi na zmiany zachodzące w obrębie układu tworzonego wspólnie przez terapeutę i pacjenta. W pismach Freuda i Klein można dostrzec odniesienia do takich „decydujących chwil”, które rozumiane są przez nich bądź jako moment nasilenia przeniesienia w relacji terapeutycznej, bądź jako wystąpienie procesu reparacji w życiu psychicznych pacjenta. Jednak koncepcja W. R. Biona kontenera i występujących w jego obrębie typu więzi umożliwia pełniejsze rozwinięcie pojęcia „decydującej chwili”, która znajduje swoje odzwierciedlenie w układzie przeniesienie – przeciwprzeniesienie. Obserwacja takich „decydujących chwil” przez terapeutę umożliwia mu konceptualizację zachodzących zmian w obrębie układu przeniesienia –przeciwprzeniesienia, oraz określenia kierunku tychże zmianMetodaW czasie przebiegu procesu psychoterapii, zachodzą szczególne zmiany, które przybierają niekiedy wyraz wyrazistych momentów w przeniesieniu.WynikiW czasie przebiegu procesu psychoterapii, zachodzą szczególne zmiany, które przybierają niekiedy wyraz wyrazistych momentów w przeniesieniu.WnioskiW czasie przebiegu procesu psychoterapii, zachodzą szczególne zmiany, które przybierają niekiedy wyraz wyrazistych momentów w przeniesieniu. Te „decydujące chwile” są znakami, wskazującymi na zmiany zachodzące w obrębie układu tworzonego wspólnie przez terapeutę i pacjenta. W pismach Freuda i Klein można dostrzec odniesienia do takich „decydujących chwil”, które rozumiane są przez nich bądź jako moment nasilenia przeniesienia w relacji terapeutycznej, bądź jako wystąpienie procesu reparacji w życiu psychicznych pacjenta. Jednak koncepcja W. R. Biona kontenera i występujących w jego obrębie typu więzi umożliwia pełniejsze rozwinięcie pojęcia „decydującej chwili”, która znajduje swoje odzwierciedlenie w układzie przeniesienie – przeciwprzeniesienie.
Body image and self-esteem of patients with onco-hematological diseases after chemotherapy
Authors: Tomasiewicz Aleksandra 
Published: December 2015

CelBadanie miało na celu przedstawienie obrazu ciała i samooceny osób chorych onko-hematologicznie. Postawiono pytanie czy obraz ciała i samoocena osób chorych różni się istotnie od obrazu ciała zdrowych oraz czy istnieje korelacja pomiędzy obrazem ciała osób chorych a odczuwanymi emocjami?MetodaW badaniu zastosowano wywiad strukturalizowany, Kwestionariusz Zaangażowania wobec ciała, Skalę Samooceny Rosenberga, Test Samooceny Fitts`a i Kwestionariusz samopoczucia.
W badaniu wzięło udział 60 osób w wieku 19-55 lat. Połowę z nich stanowiły osoby będące pacjentami oddziałów hematologicznych, grupą kontrolną były osoby zdrowe.WynikiStwierdzono wyższy poziom troski i dbałości o ciało u osób z grupy badanej, zaobserwowano również uboższy obraz ciała. Potwierdzono korelacje pomiędzy obrazem ciała a samooceną osób chorych poddanych chemioterapii. Stwierdzono zależność pomiędzy pozytywnym stosunkiem wobec własnego ciała a spadkiem napięcia i niepokoju. Przygnębienie wiązało się ze zmianą stosunku wobec własnego ciała. Osoby w grupie badanej, które miały wyższą samoocenę bardziej lubiły swoje ciała. Większa waga przywiązywana do ciała narażała na przeżywanie negatywnych nastrojów, emocji. Wszystkie wykryte związki spełniają poziom istotności p<0,05.WnioskiMożna przypuszczać, iż osoby chore poddane chemioterapii bardziej troszczą się i dbają o swoje ciała, ze względu na duże ryzyko powikłań i konieczne zwrócenie uwagi na higienę w tym czasie. Zmiany, które powoduje intensywne leczenie cytostatykami mogą stać się jedną z przyczyn powstawania wielu negatywnych emocji i nastrojów. Negatywne emocje przeżywane podczas leczenia chemioterapeutycznego mogą powodować zubożenia obrazu ciała i zmieniać nastawienie wobec swojego Ja fizycznego. Osoby chore onko-hematologicznie o wyższej samoocenie bardziej lubią swoje ciała.
The worldview contained in declarations of police officers scheduled for psychotherapeutic treatment.
Authors: Załuski Maciej 
Published: December 2015

CelOkreślenie średniego poziomu przekonań policjantów skierowanych na psychoterapię. Wyjaśnienie różnic w poziomie przekonań z uwzględnieniem miejsca pracy. Określenie związku pomiędzy poziomem przekonań a nasileniem objawów depresyjnych.Metoda80 policjantów służby czynnej (M wieku= 40,81; SD=5,54; Mstaż pracy= 18,94; SD= 4,89) rozpoczynających leczenie psychoterapeutyczne wypełniło jednorazowo i indywidualnie baterię kwestionariuszy. W artykule zaprezentowano wyniki uzyskane za pomocą Skali Wydarzeń Życiowych (Life Events Checklist), Skali Założeń Wobec Świata (polska adaptacja World Assumptions Scale) oraz Inwentarza Depresji Becka (Beck Depression Inventory).WynikiUzyskane dane wskazują, iż wieloletnia ekspozycja człowieka na działanie stresorów o charakterze egzystencjalnym posiada swoje odbicie w postaci subiektywnego obrazu świata i tworzących go przekonań. Świat w obrazie osób depresyjnych jest mniej przychylny człowiekowi. Wśród przekonań służących do wyjaśniania przyczyn zachodzących zdarzeń występuje osłabiona wiara w sprawiedliwość oraz zdolność człowieka do kontrolowania zdarzeń życiowych. Założenia służące do wyjaśniania własnego udziału w zdarzeniach są w części komplementarne z wymienionymi poprzednio i dotyczą słabości własnego charakteru, braku wiary w podejmowanie działań dla siebie korzystnych oraz braku szczęścia w życiu.WnioskiPowstały u człowieka obraz fragmentu rzeczywistości zawodowej może generalizować się i wyrażać jego stosunek do życia w ogóle. Skala Założeń Wobec Świata może dostarczać podstaw dla indywidualnej rozmowy z pacjentem oraz uzupełniać wiedzę na temat kierunków jego terapii.
Seminal Plasma Allergy : A Literature Review
Authors: Nishihara Yu , Shimizu Taro , Ichihara Shinya , Suekata Yu , Maeda Kotaro 
Published: December 2015

Seminal plasma allergy (SPA) is an immunological reaction against human seminal plasma observed in women. SPA is not a well‐known clinical syndrome, considering that there are few epidemiological studies on SPA, and it can often be overlooked or misdiagnosed as other medical conditions. Symptoms occur after sexual intercourse and manifest as systemic and/or localized symptoms. The pathophysiology of SPA is commonly assumed to be autoimmune reaction to seminal plasma with IgE antibodies ; however, it is still uncertain which specific antibodies cause SPA. In vivo skin tests, including prick and intradermal tests, are useful for diagnosing SPA. However, there has been no consensus on treatment of SPA, apart from symptomatic therapy, although several desensitization methods have been reported, using emergency kits for allergic reactions. The most common and most effective preventive measure for SPA is to use condoms during intercourse.
Inappropriate Antibiotic Use for Acute Asthma in Japanese Emergency Departments
Authors: Tanaka Kenzo , Gibo Koichiro , Watase Hiroko , Oohashi Masaki , Camargo Carlos A. , Hasegawa Kohei ,   Japanese Emergency Medicine Network Investigators
Published: December 2015

Background:Little is known about the extent that acute asthma is inappropriately treated with antibiotics in Japanese emergency departments (EDs).Objectives:We examined the proportion and predictors of inappropriate antibiotic use for adults with acute asthma in the Japanese EDs.Methods:We conducted a chart review study in 23 Japanese EDs. Subjects were ED patients aged 18 to 54 years with acute asthma between 2009 and 2011. To examine predictors of inappropriate antibiotic use, we performed multi‐level logistic regression analysis at both the patient‐ and ED‐level modeling EDs as a random variable.Results:Among 1380 patients in the overall study, the analytic cohort comprised 1311 patients. Overall, antibiotics were inappropriately prescribed for 4.4% (95% confidence interval [CI], 3.4%–5.7%). In the multi‐level logistic regression analysis, higher annual ED asthma visit volume was significantly associated with a lower proportion of inappropriate antibiotic use (odds ratio per 100‐visit increase, 0.3 ; 95%CI, 0.2–0.6).Conclusions:In this large multicenter study in Japan, we found that approximately 4% of ED patients with acute asthma were inappropriately treated with antibiotics. We also demonstrated that the inappropriate use of antibiotics largely differed across the EDs and was less common in EDs with a more annual ED asthma visits. Organized knowledge translation initiatives are warranted to address this gap in emergency asthma care.
Criterion Validity of Ultrasound Imaging: Assessment of Multifidi Cross-Sectional Area in Older Adults With and Without Chronic Low Back Pain
Authors: Sions Jaclyn Megan , Teyhen Deydre S. , Hicks Gregory E. 
Published: December 2015

Background and Purpose:
Ultrasound (US) imaging may be a cost-conscious alternative to magnetic resonance imaging (MRI), which is the criterion standard for muscle cross-sectional area (CSA) assessment. Within the trunk, when compared with MRI, US has been shown to be valid for assessing lumbar multifidi CSA in younger, asymptomatic individuals. To date, there are no studies validating US for multifidi CSA assessment in older adults or individuals with low back pain. Given age- and pain-related muscle changes, validation of US is needed in these populations. If valid for multifidi CSA assessment, US may be used to evaluate short-term changes in muscle size in response to exercise-based interventions among older adults. The primary objective of this study was to evaluate the validity of US for multifidi CSA assessment as compared with MRI in older adults with and without chronic low back pain (CLBP). The secondary objective was to determine whether a single US image was valid for assessment of multifidi CSA or whether the average of 3 US images should be recommended.

Methods:
Twenty community-dwelling older adults (ie, 10 with and 10 without CLBP), ages 60 to 85 years, were recruited. US images and MRI slices of multifidi muscle were obtained and L4 multifidi CSAs were measured. Intraclass correlation coefficients (ICCs) were calculated to assess agreement between MRI measures and a single US image and MRI measures and the average of 3 US images.

Results and Discussion:
ICC point estimates were excellent for older adults with CLBP for a single US image (ICCs = 0.90-0.97), but ICC point estimates for participants without CLBP ranged from fair to excellent (ICCs = 0.48-0.86). ICC point estimates for the average of 3 US images for both groups were better than for a single image (ICCs = 0.95-0.99).

Conclusions:
For assessment of L4 multifidi CSA, US is a valid alternative to MRI for older adults with and without CLBP. However, limitations of US, such as the inability to quantify intramuscular fat, which may be increased with aging and CLBP, should be considered. CSA measurement of 3 US images, rather than a single image, is recommended.
A New Agility Test for Adults: Its Test–Retest Reliability and Minimal Detectable Change in Untrained Women and Men Aged 28–55
Authors: Manderoos Sirpa A. , Vaara Mariitta E. , Mäki P. Juhani , Mälkiä Esko A. , Aunola Sirkka K. , Karppi Sirkka-Liisa 
Published: December 2015

Abstract
Manderoos, SA, Vaara, ME, Mäki, PJ, Mälkiä, EA, Aunola, SK, and Karppi, S-L. A new agility test for adults: its test–retest reliability and minimal detectable change in untrained women and men aged 28−55. J Strength Cond Res 30(8): 2226–2234, 2016—The aims of this study were to present a new Agility Test for Adults (ATA), to investigate its test–retest reliability and to quantify minimal detectable change at the 95% confidence interval (MDC95). Both the relative and absolute reliabilities were evaluated. Altogether 52 healthy untrained volunteers (25 women: age 43.3 ± 6.6 years; 27 men: age 42.8 ± 7.2 years) were recruited into the study. The subjects performed 3 ATA tests repeated after 2 different intervals: the first test session was baseline, session 2 was a week later, and session 3 was half an hour after session 2. The intraclass correlation coefficient and the SEM of the performance time of ATA were 0.91 and 0.27 seconds (same day), 0.94 and 0.20 seconds (1 week) for women, and 0.95, 0.13 seconds, and 0.94, 0.19 seconds for men, respectively. MDC95 was 0.76 seconds (same day) and 0.56 seconds (1 week) for women, and respectively 0.37 and 0.51 seconds for men. The results showed that ATA is stable and reliable when evaluating agility characteristics in untrained adults. The properties of ATA make it appropriate for screening people to find early signs of declined agility and allow possibility to clinicians and physical trainers to monitor true changes in performance time at agility test by applying the knowledge of MDC95 coefficient. Furthermore, ATA can give tips for planning appropriate exercise programes to prevent clumsiness and falls with more serious consequences among aging people.
Electrophysiological Assessment of Serotonin and GABA Neuron Function in the Dorsal Raphe during the Third Trimester Equivalent Developmental Period in Mice
Authors: Morton Russell A. , Yanagawa Yuchio , Fernando Valenzuela C. 
Published: December 2015

AbstractAlterations in the development of the serotonin system can have prolonged effects, including depression and anxiety disorders later in life. Serotonin axonal projections from the dorsal raphe undergo extensive refinement during the first 2 weeks of postnatal life in rodents (equivalent to the third trimester of human pregnancy). However, little is known about the functional properties of serotonin and GABA neurons in the dorsal raphe during this critical developmental period. We assessed the functional properties and synaptic connectivity of putative serotoninergic neurons and GABAergic neurons in the dorsal raphe during early [postnatal day (P) P5–P7] and late (P15–P17) stages of the third trimester equivalent period using electrophysiology. Our studies demonstrate that GABAergic neurons are hyperexcitable at P5–P7 relative to P15–P17. Furthermore, putative serotonin neurons exhibit an increase in both excitatory and GABAAreceptor-mediated spontaneous postsynaptic currents during this developmental period. Our data suggest that GABAergic neurons and putative serotonin neurons undergo significant electrophysiological changes during neonatal development.
Cardiac‐specific succinate dehydrogenase deficiency in Barth syndrome
Authors: Dudek Jan , Cheng I‐Fen , Chowdhury Arpita , Wozny Katharina , Balleininger Martina , Reinhold Robert , Grunau Silke , Callegari Sylvie , Toischer Karl , Wanders Ronald JA , Hasenfuß Gerd , Brügger Britta , Guan Kaomei , Rehling Peter 
Published: December 2015

AbstractBarth syndrome (BTHS) is a cardiomyopathy caused by the loss of tafazzin, a mitochondrial acyltransferase involved in the maturation of the glycerophospholipid cardiolipin. It has remained enigmatic as to why a systemic loss of cardiolipin leads to cardiomyopathy. Using a genetic ablation of tafazzin function in the BTHS mouse model, we identified severe structural changes in respiratory chain supercomplexes at a pre‐onset stage of the disease. This reorganization of supercomplexes was specific to cardiac tissue and could be recapitulated in cardiomyocytes derived from BTHS patients. Moreover, our analyses demonstrate a cardiac‐specific loss of succinate dehydrogenase (SDH), an enzyme linking the respiratory chain with the tricarboxylic acid cycle. As a similar defect of SDH is apparent in patient cell‐derived cardiomyocytes, we conclude that these defects represent a molecular basis for the cardiac pathology in Barth syndrome.