bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Predictors and Impact of In-Hospital Recurrent Myocardial Infarction in Patients With Acute Coronary Syndrome: Findings From Gulf RACE-2
Authors: Al Saleh Abdullah S. , Alhabib Khalid F. , Alsheik-Ali Alawi A. , Sulaiman Khadim , Alfaleh Hussam , Alsaif Shukri , Al Mahmeed Wael , Asaad Nidal , Amin Haiham , Al-Motarreb Ahmed , Al Suwaidi Jassim , Hersi Ahmad S. 
Published: October 2016

Background: Little is known about the predictors and prognostic impact of recurrent in-hospital ischemia and infarction in patients with acute coronary syndrome (ACS). Our objectives were to determine the baseline characteristics, risk factors, and long-term outcomes of patients with recurrent myocardial infarction (Re-MI). Methods: We evaluated patients with ACS who were enrolled in the second Gulf Registry of Acute Coronary Events from October 2008 to June 2009. Results: Of 7925 patients with ACS, 167 (2.1%) developed in-hospital Re-MI. Patients with Re-MI were older (mean age: 58.7 ± 13.4 vs 56.8 ± 12.6; P = .045), had higher rates of hyperlipidemia (42.5% vs 32.6%; P = .019), and were more likely to present with ST-segment elevation myocardial infarction (STEMI; 74.25% vs 43.9%; P < .001) and Killip class 4 (8.4% vs 3.2%; P < .001) than patients without Re-MI. Patients with Re-MI were less likely to receive evidence-based therapies upon admission, including aspirin (94.6% vs 98.5%; P < .001), β-blockers (59.3% vs 74.7%; P < .001), and statins (86.8% vs 94.9%; P < .001), and were less frequently assessed with coronary angiography (29.3% vs 32.5%; P = .029). Predictors of recurrent events included history of angina, hypotension on presentation, admission diagnosis of STEMI, and decreased use of evidence-based therapies including aspirin, statins, and β-blockers upon admission. Patients with Re-MI had more in-hospital complications, including congestive heart failure (44.3% vs 12.4%) and cardiogenic shock (26.4% vs 5.3%), as well as higher mortality rates during hospitalization (23.4% vs 4.1%) and after a discharge period of 30 days (27% vs 7.8%) and 1 year (30.5% vs 11.7%; P < .001 for all comparisons). Conclusion: In our study, patients with Re-MI were less likely to receive evidence-based therapies and had a worse prognosis in terms of in-hospital complications and higher mortality rates. High-risk patients should be monitored and managed differently to prevent secondary attacks.
Effect of dipeptidyl peptidase-4 inhibitor in patients undergoing bypass surgery
Authors: Ogawa Shinji , Okawa Yasuhide , Sawada Koshi , Goto Yoshihiro , Fukaya Syunsuke , Suzuki Takahiko 
Published: October 2016

Objectives Patients with diabetes mellitus often have more complicated postoperative courses and worse outcomes after coronary artery bypass grafting than those without this condition. Dipeptidyl-peptidase-4 inhibitors are a new class of oral medication for treating type 2 diabetes mellitus. We investigated how these drugs influence the postoperative course after coronary artery bypass in patients with type 2 diabetes mellitus. Methods We retrospectively reviewed the clinical records of 177 patients with type 2 diabetes who has undergone coronary artery bypass surgery between 2009 and 2013; 107 were treated with dipeptidyl-peptidase-4 inhibitors postoperatively, and 70 who did not receive dipeptidyl-peptidase-4 inhibitors served as a control group. The rates of overall survival and major adverse cardiac and cerebrovascular events were compared between groups. Results Analysis of all-cause deaths showed that survival at 4 years was 92.8% and 83.6%, respectively, for the treated and control groups ( p = 0.052). There was a lower incidence of major adverse cardiac and cerebrovascular events in the treated group (85.6% vs. 73.1%, p = 0.042). Cox regression analysis of the entire population revealed that dipeptidyl-peptidase-4 inhibitor use (hazard ratio 0.46, p = 0.048) and deep sternal wound infection (hazard ratio 11.89, p = 0.003) were independent predictors of major adverse cardiac and cerebrovascular events. Conclusions Dipeptidyl-peptidase-4 inhibitors reduced the incidence of major adverse cardiac and cerebrovascular events and improved the long-term prognosis after coronary artery bypass in patients with type 2 diabetes mellitus.
Non-contrast-enhanced MR hepatic arteriography with time-spatial labeling inversion pulses: comparison of imaging with flow-in and modified flow-out methods
Authors: Isoda Hiroyoshi , Furuta Akihiro , Ohno Tsuyoshi , Togashi Kaori 
Published: October 2016

Background In non-contrast-enhanced magnetic resonance (MR) arteriography, the flow-out method using a selective tagging pulse with a long inversion time (TI) and a non-selective inversion recovery pulse with a short TI (the modified flow-out method) might further contribute to the suppression of background signal and facilitate improved visualization of the hepatic artery. However, no report has focused on the image quality of non-contrast-enhanced MR arteriography using the modified flow-out method. Purpose To compare the flow-in method with the modified flow-out method and to determine which method better visualizes the hepatic artery. Material and Methods Twenty-seven healthy volunteers were examined using respiratory-triggered three-dimensional true steady-state free-precession MR with two selective inversion recovery pulses (the flow-in method) or with one tagging pulse and one non-selective inversion recovery pulse (the modified flow-out method). Results Artery-to-liver contrast was signiﬁcantly increased in the modified flow-out method relative to the flow-in method ( P < 0.05). In all analyses of vessel visibility, non-contrast-enhanced MR arteriography using the modified flow-out method exhibited higher scores than with the flow-in method. With respect to overall image quality, the modified flow-out method was signiﬁcantly better than the flow-in method ( P < 0.01). Conclusion The modified flow-out method for non-contrast-enhanced MR angiography is a promising technique for visualizing the hepatic artery.
Physical inactivity is a strong risk factor for stroke in the oldest old: Findings from a multi-ethnic population (the Northern Manhattan Study)
Authors: Willey Joshua Z , Moon Yeseon P , Sacco Ralph L , Greenlee Heather , Diaz Keith M , Wright Clinton B , Elkind Mitchell SV , Cheung Yuen K 
Published: October 2016

Background The fastest growing segment of the population is those age ≥80 who have the highest stroke incidence. Risk factor management is complicated by polypharmacy-related adverse events. Aims To characterize the impact of physical inactivity for stroke by age in a multi-ethnic prospective cohort study (NOMAS, n = 3298). Methods Leisure time physical activity was assessed by a validated questionnaire and our primary exposure was physical inactivity (PI). Participants were followed annually for incident stroke. We fit Cox-proportional hazard models to calculate hazard ratios and 95% confidence intervals (HR 95% CI) for the association of PI and other risk factors with risk of stroke including two-way interaction terms between the primary exposures and age (<80 vs. ≥80). Results The mean age was 69 ± 10.3 years and 562 (17%) were ≥80 at enrolment. PI was common in the cohort (40.8%). Over a median of 14 years, we found 391 strokes. We found a significant interaction of age ≥80 on the risk of stroke with PI ( p = 0.03). In stratified models, PI versus any activity (adjusted HR 1.60, 95%CI 1.05–2.42) was associated with an increased risk of stroke among those ≥80. Conclusion Physical inactivity is a treatable risk factor for stroke among those older than age 80. Improving activity may reduce the risk of stroke in this segment of the population.
Underreporting of Musculoskeletal Injuries in the US Army
Authors: Smith Laurel , Westrick Richard , Sauers Sarah , Cooper Adam , Scofield Dennis , Claro Pedro , Warr Bradley 
Published: October 2016

Background: Musculoskeletal injury is a significant threat to readiness in the US Army. Current injury surveillance methods are constrained by accurate injury reporting. Input into electronic medical records or databases therefore may not accurately reflect injury incidence. The purpose of this study was to evaluate injury reporting among active-duty US Army soldiers to explore potential limitations of surveillance approaches. Hypothesis: A significant number of injuries go unreported to medical personnel. Study Design: Cross-sectional study. Level of Evidence: Level 4. Methods: Surveys were completed by soldiers assigned to an Army Infantry Brigade Combat Team. Survey questions inquired about injuries sustained in the previous 12 months, injury onset, and whether injuries were reported to a medical provider. Participants were asked to rank reasons for accurately reporting, underreporting, and/or exaggerating injuries. Chi-square analyses were used to compare differences among underreported injuries in terms of injury onset (gradual vs acute) and sex. Results: A total of 1388 soldiers reported 3202 injuries that had occurred in the previous 12-month period, including 1636 (51%) that were reported and 1566 (49%) that were identified as not reported to medical personnel. More than 49% of reported injuries were described as acute and 51% were described as chronic. Injury exaggeration was reported by 6% of soldiers. The most common reasons for not reporting injuries were fear that an injury might affect future career opportunities and avoidance of military “profiles” (mandated physical restrictions). Conclusion: Approximately half of musculoskeletal injuries in a Brigade Combat Team were not reported. Clinical Relevance: Unreported and untreated injuries can lead to reinjury, chronic pain, performance decrements, and increased costs associated with disability benefits. Additionally, unreported injuries can undermine injury surveillance efforts aimed at reducing the musculoskeletal injury problem in the military.
Relationship Between Body Positioning, Muscle Activity, and Spinal Kinematics in Cyclists With and Without Low Back Pain
Authors: Streisfeld Gabriel M. , Bartoszek Caitlin , Creran Emily , Inge Brianna , McShane Marc D. , Johnston Therese 
Published: October 2016

Context: Low back pain is reported by more than half of cyclists. The pathomechanics and association of risk factors of lumbar spine overuse injuries in cycling are not clearly understood. Objective: To determine whether relationships exist between body positioning, spinal kinematics, and muscle activity in active cyclists with nontraumatic low back pain. Data Sources: In August of 2015 and April of 2016, a comprehensive search of the PubMed, CINAHL, Ovid MEDLINE, and Scopus databases was performed independently by 5 reviewers. Study Selection: Included articles consisted of biomechanical studies examining factors relating to low back pain in cyclists as agreed upon by group consensus. Study Design: Systematic review. Level of Evidence: Level 4. Data Extraction: Five reviewers appraised by consensus each article using the Downs and Black checklist. Results: Eight studies met criteria for this review. There is evidence that cyclists with lower handlebar heights displayed increased lumbosacral flexion angles during cycling. Core muscle activation imbalances, back extensor endurance deficits, and increased lumbar flexion while cycling were found to be present in cyclists with low back pain. Conclusion: Spinal and core muscle activation imbalances in a prolonged flexed posture associated with cycling may lead to maladaptive spinal kinematics and increased spinal stresses contributing to overuse low back pain.
Characteristics and influence of home literacy environment in early childhood-centered literacy orientation
Authors: Mascarenhas Sandra Sylvia , Moorakonda Rajesh , Agarwal Pratibha , Lim Sok Bee , Sensaki Sonoko , Chong Yap Seng , Allen John Carson , Daniel Lourdes Mary 
Published: October 2016

Background: The home literacy environment (HLE) and joint parent–child book reading are key factors in children’s language and literacy acquisition. Child-centered literacy orientation (CCLO) refers to the child’s level of engagement in literacy events. Aim: To describe the HLE and identify demographic and HLE variables associated with a poor CCLO at 12 months of age. Methods: Parents of Singaporean children enrolled in the Growing Up in Singapore Towards healthy Outcomes (GUSTO; n = 1152, birth cohort 2009–2010) completed a childhood literacy questionnaire at 12 months to obtain scores on HLE (0–17) and CCLO (0–6). Logistic regression analyses were employed to identify predictors of low CCLO. Results: Parents of 525 children completed the questionnaire. Mothers were the main caregivers in half the households. Mandarin was the main language (34%). Majority of the respondents had a library card that was used less than weekly, and had fewer than 10 children’s books. 18% of parents read to the child daily, of whom one-quarter read at bedtime. Amongst half of the families who had a CCLO score of 0, two-thirds had the lowest HLE scores (0–2). Correlational analyses indicated significant association between HLE with CCLO at 12 months ( p < 0.001). Non-English speaking caregivers and mothers who had only completed primary education were at high risk of a poor 12-month CCLO. Conclusion: A literacy-rich home environment is associated with 12-month child-centered literacy orientation. Pediatricians and early years’ professionals may be able to promote benefits of literacy related activities to families at risk of poor child-centered literacy orientation.
Potent efficacy of combined PI3K/mTOR and JAK or ABL inhibition in murine xenograft models of Ph-like acute lymphoblastic leukemia
Authors: Tasian Sarah K. , Teachey David T. , Li Yong , Shen Feng , Harvey Richard C. , Chen I-Ming , Ryan Theresa , Vincent Tiffaney L. , Willman Cheryl L. , Perl Alexander E. , Hunger Stephen P. , Loh Mignon L. , Carroll Martin , Grupp Stephan A. 
Published: October 2016

Key Points
PI3K/mTOR inhibition potently inhibited leukemia proliferation and signal transduction in vivo in human Ph-like ALL xenograft models. Combined PI3K/mTOR and JAK or ABL inhibition was superior to monotherapy in CRLF2/JAK-mutant and ABL/PDGFR-mutant Ph-like ALL models.
Mesenchymal stem cells improve mouse non-heart-beating liver graft survival by inhibiting Kupffer cell apoptosis via TLR4-ERK1/2-Fas/FasL-caspase3 pathway regulation
Authors: Tian Yang , Wang Jingcheng , Wang Wei , Ding Yuan , Sun Zhongquan , Zhang Qiyi , Wang Yan , Xie Haiyang , Yan Sheng , Zheng Shusen 
Published: October 2016

Abstract
Background
Liver transplantation is the optimal treatment option for end-stage liver disease, but organ shortages dramatically restrict its application. Donation after cardiac death (DCD) is an alternative approach that may expand the donor pool, but it faces challenges such as graft dysfunction, early graft loss, and cholangiopathy. Moreover, DCD liver grafts are no longer eligible for transplantation after their warm ischaemic time exceeds 30 min. Mesenchymal stem cells (MSCs) have been proposed as a promising therapy for treatment of certain liver diseases, but the role of MSCs in DCD liver graft function remains elusive.

Methods
In this study, we established an arterialized mouse non-heart-beating (NHB) liver transplantation model, and compared survival rates, cytokine and chemokine expression, histology, and the results of in vitro co-culture experiments in animals with or without MSC infusion.

Results
MSCs markedly ameliorated NHB liver graft injury and improved survival post-transplantation. Additionally, MSCs suppressed Kupffer cell apoptosis, Th1/Th17 immune responses, chemokine expression, and inflammatory cell infiltration. In vitro, PGE2 secreted by MSCs inhibited Kupffer cell apoptosis via TLR4-ERK1/2-caspase3 pathway regulation.

Conclusion
Our study uncovers a protective role for MSCs and elucidates the underlying immunomodulatory mechanism in an NHB liver transplantation model. Our results suggest that MSCs are uniquely positioned for use in future clinical studies owing to their ability to protect DCD liver grafts, particularly in patients for whom DCD organs are not an option according to current criteria.
Υποστήριξη μαθητών με σύνδρομο Asperger : Βασικές αρχές μειονεξίας-Στρατηγικές παρέμβασης. Μελέτη περίπτωσης μαθητή Α’ δημοτικού με Asperger
Authors: Μαυράκης Χριστογιάννος , Γαζή Παναγιώτα 
Published: October 2016

<p align="center"><strong>Περίληψη</strong></p><p>Το σύνδρομο Asperger αποτελεί μια από τις εκφάνσεις των διάχυτων αναπτυξιακών διαταραχών και καθιστά ένα αυτιστικό άτομο να είναι υψηλά λειτουργικό. Χαρακτηρίζεται από ποιοτική εξασθένιση της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, της κοινωνικής φαντασίας αλλά και της κοινωνικής επικοινωνίας, από στερεότυπα και περιορισμένα πρότυπα συμπεριφοράς, δραστηριοτήτων και ενδιαφερόντων, και καμία κλινικά σημαντική καθυστέρηση στη γνωστική ανάπτυξη ή γενική καθυστέρηση στη γλώσσα. Μπορούν, όμως, κάλλιστα να υπάρχουν και δευτερογενείς μειονεξίες σε πολλαπλά επίπεδα, όπως η έκπτωση στον συναισθηματικό, κοινωνικό, επικοινωνιακό και γνωστικό άξονα. Το σύνδρομο αυτό, πλέον, μπορεί να διαγνωσθεί ακόμα και πριν την ηλικία των 3 ετών, κάτι το οποίο καθιστά σαφές πως όσο πιο νωρίς προτρέξει ένας γονέας για τη διάγνωση, τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν για μία ενδεχόμενη λειτουργική αποκατάσταση του συνδρόμου.</p><p>Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι η περιγραφική προσέγγιση των κύριων χαρακτηριστικών των παιδιών με Asperger, κυρίως μέσα από τη μελέτη ενός μαθητή με το εν λόγω σύνδρομο. Επί προσθέτως, η καταγραφή στρατηγικών παρέμβασης στην κατ’ οίκον διδασκαλία, σε μαθησιακό επίπεδο, μια και η διαφοροποίηση του από τις υπόλοιπες διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές τονίζει την σημασία εύρεσης ενός νέου διαφορετικού τρόπου αντιμετώπισης του. Παρατηρήσεις, συμπεράσματα, στρατηγικές που μπορούν να έχουν συμβουλευτικό ρόλο στο έργο ενός εκπαιδευτικού, που σχετίζεται με παιδιά με το σύνδρομο αυτό. Συμπληρωματικά, καταγράφονται στοιχεία, με στόχο την ενίσχυση της συμβουλευτικής γονέων των παιδιών με Asperger.</p>
Οι Δραματικές Θεραπευτικές Μέθοδοι και η Αφήγηση στην Αντιμετώπιση του Σχολικού Εκφοβισμού
Authors: Μπότου Αναστασία , Τσέργας Νικόλαος , Καλούρη Ουρανία 
Published: October 2016

<p align="center"><strong>Περίληψη</strong></p><p>Η εργασία αυτή εξετάζει το ρόλο των δραματικών θεραπευτικών μεθόδων και της αφήγησης στην αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Ειδικότερα εξετάζονται το ψυχόδραμα, η δραματοθεραπεία, οι αφηγηματικές πρακτικές και τεχνικές, καθώς και τα οφέλη από την εφαρμογή τους στην αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Παρουσιάζονται βασικές μέθοδοι και θεραπευτικές διαδικασίες, διερευνώνται οι δυνατότητες για τον συνδυασμό αυτών των μεθόδων στο περιβάλλον του σχολείου, αλλά και η αξιοποίησή τους για την αλλαγή της κουλτούρας της βίας. Οι δραματικές και αφηγηματικές μέθοδοι θεραπευτικής παρέμβασης εντάσσονται στο πλαίσιο προγραμμάτων πρόληψης και σε συνδυασμό με άλλες μορφές παρέμβασης, χρησιμοποιούνται για την μείωση και αντιμετώπιση του φαινομένου του εκφοβισμού.</p>
Εγκεφαλική πλευρίωση κατά την παραγωγή γραπτού λόγου
Authors: Σταθοπούλου Δάφνη , Κονδύλη Δανάη , Παπαδάτου - Παστού Μαριέττα 
Published: October 2016

<p><em>Εισαγωγή:</em> Πλήθος ερευνών έχουν πραγματοποιηθεί γύρω από το ζήτημα της γλωσσικής πλευρίωσης του εγκεφάλου. Παρόλα αυτά, περιορισμένη είναι η βιβλιογραφία αναφορικά με την ημισφαιρική επικράτηση κατά τη διαδικασία της γραφής. Στα πλαίσια της παρούσας έρευνας, γίνεται, για πρώτη φορά, χρήση του διακρανιακού υπερήχου Doppler για την αξιολόγηση της εγκεφαλικής πλευρίωσης κατά την παραγωγή γραπτού λόγου.</p><p><em>Σκοπός:</em> Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτελεί η διερεύνηση της ημισφαιρικής επικράτησης κατά την παραγωγή γραπτού λόγου σε σύγκριση με τη σιωπηρή παραγωγή λόγου με τη χρήση του λειτουργικού διακρανιακού υπερήχου Doppler. Μελετάται, επίσης, η πιθανή ύπαρξη διαφορών ως προς την επικράτηση αυτή ανάμεσα τόσο σε δεξιόχειρες και αριστερόχειρες, όσο και σε άνδρες και γυναίκες.</p><p><em>Ευρήματα:</em> Αρχικά ευρήματα από 46 συμμετέχοντες, 22 άντρες (9 αριστερόχειρες) καθώς και 24 γυναίκες (10 αριστερόχειρες), δείχνουν ότι στους αριστερόχειρες, κατά τη γλωσσική παραγωγή, παρατηρείται είτε μια περισσότερο συμμετρική επικράτηση είτε ακόμη και επικράτηση του δεξιού ημισφαιρίου σε σύγκριση με τους δεξιόχειρες, όπου παρατηρείται αριστερή επικράτηση, και ότι η διαφορά αυτή είναι μεγαλύτερη κατά την παραγωγή γραπτού λόγου. Επίσης, δεν παρατηρείται καμία διαφορά μεταξύ των δύο φύλων ως προς τη γλωσσική πλευρίωση.</p><p><em>Συμπεράσματα:</em> Οι γνωστές από τη βιβλιογραφία διαφορές ανάμεσα σε δεξιόχειρες και αριστερόχειρες ως προς την ημισφαιρική επικράτηση στη γλώσσα γίνονται ακόμα εντονότερες κατά την παραγωγή γραπτού λόγου. Tο εύρημα αυτό πιθανόν οφείλεται στη συμμετοχή και κινητικών, εκτός των γλωσσικών, περιοχών του εγκεφάλου κατά τη διαδικασία της γραφής.</p>
Ο σχολικός εκφοβισμός στη «μεγάλη οθόνη» : μία διδακτική προσέγγιση1
Authors: Ζαννετίδη Θαρρενή , Ραγιας Γεώργιος-Ταξιάρχης 
Published: October 2016

<p>Η όλο και συχνότερη εμφάνιση του σχολικού εκφοβισμού καθιστά αναγκαία τη μελέτη κάθε πτυχής του φαινομένου και την ανάλυση των αιτιών που το προκαλούν. Ο παγιωμένος τρόπος αντιμετώπισης της θυματοποίησης στη σχολική πραγματικότητα αφορούσε σε εξατομικευμένη παρέμβαση στο μαθητή που παρουσίαζε την επιθετική συμπεριφορά. Ωστόσο, στις μέρες μας έχουν αρχίσει να παρουσιάζονται και να εφαρμόζονται προγράμματα παρέμβασης που στρέφονται ευρύτερα στους μαθητές και εστιάζουν στην πρόληψη της επιθετικότητας. Στην παρούσα εργασία μελετάται πως ο μαθητής, μέσω ενός τέτοιου προγράμματος (project) με άξονα τον κινηματογράφο, θα πληροφορηθεί για το σχολικό εκφοβισμό, θα κατανοήσει ενσυναισθητικά τις επιπτώσεις του φαινομένου και θα ενεργοποιηθεί κοινωνικά για την αντιμετώπισή του. Η επιλογή του κινηματογράφου ως διδακτικού μέσου γίνεται καθότι στην εποχή της εικόνας και την εποχή της μάθησης που πρέπει να προσανατολίζεται πρωτίστως στην κοινωνία και δευτερευόντως στη γνώση, η «μεγάλη οθόνη» θα διαδραματίσει πολύ σημαντικό ρόλο καθώς μπορεί να αξιοποιηθεί ως μέσο αγωγής που θα καλλιεργήσει τον κριτικό εγγραματισμό, την ενσυναίσθηση και θα προωθήσει τη βιωματική διδασκαλία. Επομένως, ο κινηματογράφος, με την προσπάθεια ενσωμάτωσης των νέων τεχνολογιών μέσα στην σχολική τάξη, μπορεί να αποτελέσει μαζί με άλλα μέσα όπως ο διαδραστικός πίνακας, τα εκπαιδευτικά λογισμικά, οι ψηφιακές παρουσιάσεις κ.α., εναλλακτικό εκπαιδευτικό εργαλείο, κατάλληλο για να δημιουργήσει ένα κλίμα κοινών εμπειριών που θα ενισχύσει τη συνοχή της σχολικής τάξης και θα καταστείλει φαινόμενα εκδήλωσης επιθετικότητας.</p>
Προβολές και συναισθήματα πατέρων με παιδί με σοβαρές αναπηρίες για το παρόν και το μέλλον
Authors: Τσιμπιδάκη Ασημίνα 
Published: October 2016

<p>Πλήθος ερευνών πιστοποιεί το σημαντικό ρόλο του πατέρα στην οικογένεια που μεγαλώνει ένα παιδί με αναπηρίες (Seligman &amp; Darling, 2007). Εντούτοις, μολονότι η διεθνής (Carpenter, 2002) και η ελληνική έρευνα (Τσιμπιδάκη, 2013) συνεχίζεται με ταχείς ρυθμούς στη μελέτη του οικογενειακού συστήματος με παιδί με αναπηρίες, οι έρευνες που αφορούν μόνο στον πατέρα είναι περιορισμένες. Ειδικότερα, στην Ελλάδα δεν έχει μελετηθεί επαρκώς ο πατέρας, ο οποίος μεγαλώνει ένα παιδί με σοβαρές αναπηρίες. Η παρούσα εργασία επιδιώκει να εξετάσει τις προβολές και τα συναισθήματα των πατέρων με ένα παιδί με σοβαρές αναπηρίες για το παρόν και το μέλλον της οικογένειας. Η μελέτη συνιστά μία ποιοτική έρευνα, που βασίστηκε σε ποιοτικές και ποσοτικές μεθόδους ανάλυσης. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ημι-δομημένη συνέντευξη. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 30 πατέρες, με μέσο όρο ηλικίας 38 έτη (τ.α.=5,81). Τα ευρήματα της μελέτης καταδεικνύουν ότι: α) η συνθήκη της αναπηρίας προκαλεί ποικίλα και μπερδεμένα συναισθήματα στους πατέρες τόσο για το παρόν όσο και για το μέλλον, β) οι προβολές που επικρατούν είναι κυρίως αρνητικές και γ) η πλειονότητα των πατέρων εμφανίζει δυσκολίες ή άρνηση στο να προβάλλει στο μέλλον.</p>