ОЦЕНКА УДОВЛЕТВОРЕННОСТИ ТРУДОВОЙ ДЕЯТЕЛЬНОСТЬЮ ВРАЧЕЙ АНЕСТЕЗИОЛОГОВ-РЕАНИМАТОЛОГОВ ГОРОДА АСТАНА
Authors: А.К. Мырзабосынова , З.А. Хисметова , Н.С. Искакова , А.А. Мукушева , К.М. Ахметова 
Published: October 2024

Введение. Характер и условия работы существенно влияют на здоровье и работоспособность человека. Врачи, особенно анестезиологи-реаниматологи, испытывают сложности, связанные с непосредственным участием в принятии решений, касающихся жизни и смерти пациентов, а также с постоянным столкновением с этическими дилеммами. Их профессиональная сфера насыщена стрессогенными факторами, такими как физические, химические, биологические и психологические воздействия. Условия труда анестезиологов-реаниматологов характеризуются высоким уровнем вредных факторов, способных вызывать долгосрочные функциональные изменения и увеличивать профессиональную заболеваемость после длительного стажа работы. Цель исследования: Провести оценку удовлетворенности трудовой деятельностью врачей анестезиологов-реаниматологов города Астана Материалы и методы исследования: Проведено проспективное исследование в форме анонимного анкетирования врачей анестезиологов-реаниматологов, работающих в стационарах города Астана, посредством программного сервиса Google Forms. Участие в опросе являлось добровольным. Были опрошены 51 врач по специально разработанной анкете. Анкета включала вопросы о состоянии здоровья врачей и удовлетворенности условиями работы. Статистический анализ проводился с использованием программы StatTech v. 4.0.7 (разработчик - ООО "Статтех", Россия). Непрерывные переменные представлены в виде среднего балла с 95% доверительными интервалами (ДИ). Уровень значимости был установлен на уровне p< 0,05. При сравнении двух групп по нормально распределенным переменным использовался независимый выборочный t-тест. Корреляции между парами непрерывных переменных были рассчитаны с использованием коэффициентов корреляции Пирсона. Результаты: Почти половина врачей (49,0%) часто испытывают симптомы переутомления на работе, 29,4% редко сталкиваются с такими признаками, 13,7% постоянно чувствуют себя измученными, а лишь 7,8% не испытывают симптомов переутомления. Среди наиболее распространенных симптомов переутомления участники опроса назвали сонливость (47,1%), головные боли (29,4%), слабость (7,8%) и резкие изменения настроения (3,9%). На вопрос о том, испытывают ли они напряжение в связи с работой, 86,3% врачей ответили утвердительно, в то время как остальные 13,7% заявили, что не испытывают такого напряжения. Большинство респондентов также выразили недовольство уровнем заработной платы в своей профессии, в то время как 13,7% удовлетворены своим заработком. Выводы: На основе результатов исследования рекомендуется регулярно проводить обследования среди врачей для выявления степени профессионального выгорания, уровня тревоги и депрессии. Также важно оценить уровень социального благополучия среди данной группы специалистов: те, кто испытывает нарушения в этой области, нуждаются в индивидуальной психологической и социальной поддержке, чтобы предотвратить профессиональное выгорание и его последствия.
Background: The nature and conditions of work significantly affect human health and performance. Doctors, especially anesthesiologists and intensive care specialists, experience difficulties associated with direct participation in making decisions concerning the life and death of patients, as well as with constant confrontation with ethical dilemmas. Their professional sphere is saturated with stressful factors such as physical, chemical, biological and psychological effects. The working conditions of anesthesiologists and intensive care specialists are characterized by a high level of harmful factors that can cause long-term functional changes and increase occupational morbidity after a long work experience. Objective: To analyze risk factors in the activities of an anesthesiologist at the hospital level in Astana. Methodology: A prospective study was conducted in the form of an anonymous questionnaire of anesthesiologists and intensive care specialists working in hospitals in Astana city through the Google Forms software service. Participation in the survey was voluntary. 51 doctors were interviewed using a specially designed questionnaire. The questionnaire included questions about the health status of doctors and satisfaction with working conditions. The statistical analysis was carried out using the Stat Tech v. 4.0.7 program (developed by Stattech LLC, Russia). Continuous variables are presented as an average score with 95% confidence intervals (CI). The significance level was set at p< 0.05. An independent sample t-test was used to compare the two groups according to normally distributed variables. Correlations between pairs of continuous variables were calculated using Pearson correlation coefficients. Results: Almost half of doctors (49.0%) often experience symptoms of overwork at work, 29.4% rarely encounter such signs, 13.7% constantly feel exhausted, and only 7.8% do not experience symptoms of overwork. Among the most common symptoms of overwork, the survey participants named drowsiness (47.1%), headaches (29.4%), weakness (7.8%) and sudden mood changes (3.9%). When asked if they experience stress in connection with work, 86.3% of doctors answered in the affirmative, while the remaining 13.7% said they did not experience such stress. The majority of respondents also expressed dissatisfaction with the salary level in their profession, while 13.7% are satisfied with their earnings. Conclusion: Based on the data, it is recommended to conduct regular examinations among doctors to identify the degree of professional burnout, the level of anxiety and depression. It is also important to assess the level of social well-being among this group of specialists: those who experience disorders in this area need individual psychological and social support to prevent professional burnout and its consequences.
Кіріспе. Жұмыстың сипаты мен шарттары адамның денсаулығы мен жұмысына айтарлықтай әсер етеді. Дәрігерлер, әсіресе анестезиолог-реаниматологтар пациенттердің өмірі мен өліміне қатысты шешімдер қабылдауға тікелей қатысумен және этикалық дилеммалармен үнемі кездесумен байланысты қиындықтарға тап болады. Олардың кәсіби саласы физикалық, химиялық, биологиялық және психологиялық әсерлер сияқты стресстік факторларға толы. Анестезиолог-реаниматологтардың еңбек жағдайлары ұзақ мерзімді функционалдық өзгерістерді тудыруы және ұзақ жұмыс өтілінен кейін кәсіби сырқаттанушылықты арттыруы мүмкін зиянды факторлардың жоғары деңгейімен сипатталады. Зерттеу мақсаты: Астана қаласының стационарлары деңгейінде дәрігер – анестезиологтың қызметіндегі қауіп-қатер факторларына талдау жүргізу. Материалдар мен әдістер: Google Forms бағдарламалық сервисі арқылы Астана қаласының стационарларында жұмыс істейтін анестезиолог-реаниматолог дәрігерлердің анонимді сауалнамасы түрінде проспективті зерттеу жүргізілді. Сауалнамаға қатысу ерікті болды. Арнайы әзірленген сауалнама бойынша 51 дәрігерден сұхбат алынды. Сауалнамада дәрігерлердің денсаулығы және жұмыс жағдайына қанағаттану туралы сұрақтар болды. Статистикалық талдау Stat Tech V. 4.0.7 бағдарламасын қолдана отырып жүргізілді (әзірлеуші - "Статтех" ЖШҚ, Ресей). Үздіксіз айнымалылар 95% сенімділік интервалымен (ci) орташа балл ретінде ұсынылады. Маңыздылық деңгейі p< 0,05 деңгейінде белгіленді. Қалыпты үлестірілген айнымалылар бойынша екі топты салыстыру кезінде тәуелсіз таңдамалы t-тест қолданылды. Үздіксіз айнымалы жұптар арасындағы корреляция Пирсонның корреляция коэффициенттерін қолдану арқылы есептелді. Нәтижелері: Дәрігерлердің жартысына жуығы (49,0%) жұмыста шамадан тыс жұмыс белгілерін жиі сезінеді, 29,4% мұндай белгілермен сирек кездеседі, 13,7% үнемі шаршайды, ал 7,8% ғана шамадан тыс жұмыс белгілерін сезінбейді. Шамадан тыс жұмыс істеудің жиі кездесетін белгілерінің қатарына сауалнамаға қатысушылар ұйқышылдық (47,1%), бас ауруы (29,4%), әлсіздік (7,8%) және көңіл-күйдің күрт өзгеруі (3,9%) деп атады. Олар жұмысқа байланысты шиеленісті сезінеді ме деген сұраққа дәрігерлердің 86,3% "Иә" деп жауап берді, ал қалған 13,7% мұндай шиеленісті сезінбейтіндерін айтты. Респонденттердің көпшілігі өз кәсібіндегі жалақы деңгейіне наразылықтарын білдірді, ал 13,7% өз табыстарына қанағаттанады. Қорытынды: Алынған мәліметтерге сүйене отырып, дәрігерлер арасында кәсіби жанудың ауырлық дәрежесі мен мазасыздық пен депрессия деңгейіне мерзімді скринингтік тексерулер жүргізу ұсынылады. Сондай-ақ, осы мамандық дәрігерлерінің әлеуметтік әл-ауқатының деңгейін бағалау ұсынылады: әлеуметтік әл-ауқаты бұзылған мамандар кәсіптік жанудың алдын алу және оны жою үшін атаулы психологиялық және әлеуметтік қолдауды қажет етеді.