DIAGNOSIS OF HEMODYNAMIC DISORDERS IN PREMATURE NEWBORNS. LITERATURE REVIEW.
Authors: B.S. Omargazina , T.K. Chuvakova , Z.G. Khamidullina , B.T. Karin , K.K. Jaxalykova 
Published: October 2024

Introduction. The article presents a review of the current literature on studies of hemodynamic disorders in preterm infants. In the pathogenesis of the development and progression of critical conditions in the specified contingent of newborns, the leading place is occupied by arterial hypotension (AH), which usually occurs in the first 24 hours after birth in 40% of infants. At the same time, hypertension plays a significant role in the implementation of perfusion disorders in vital organs, as well as in an increase in the frequency of deaths and severe neurological consequences. The possibility of early diagnosis of perfusion disorders by using echocardiography, which is a rational and non-invasive method aimed at a comprehensive assessment of hemodynamic disorders in newborns and determining the tactics of their management, has been substantiated. Aim. To study current data on studies of hemodynamic disorders in preterm infants by conducting a literature review. Search strategy. Public access articles were studied using the following databases of scientific publications and specialized search engines: PubMed, Google Scholar, Web of Science, Scopus, Cochrane Library. A number of original publications and reviews in the field of research for the period 2012-2022 were analyzed, but also works published earlier than 2012 were included, since they have information on the pathology under study in the neonatal period and classical routine approaches in the treatment and diagnosis of hemodynamic disorders in newborns . The selection of publications was carried out in accordance with the purpose of the review. Results. Functional echocardiography is a rational and non-invasive method that can play an important role in a comprehensive assessment of hemodynamic disorders in a newborn and tactics of its management. In a newborn with a normal heart rhythm without significant fetal shunting, left ventricular CO (cardiac output) and superior vena cava (CVVC) blood flow are used to assess systemic blood flow. In the presence of significant shunting, data on the CO of the right ventricle and blood flow in the SVC are used. The flow in the superior vena cava is one of the valuable parameters for informing clinicians about perfusion and cerebral blood flow. The association of significantly and persistently low blood flow with increased risk of morbidity, mortality, and dynamic measurement of superior vena cava flow beginning early after birth may help detect risk in these infants. The diagnostic accuracy of SVC flow for predicting poor perfusion will improve with the addition of other clinical and diagnostic parameters for comprehensive hemodynamic monitoring. SVC flow and cardiac output are considered key in neonatal shock and can be used for targeted treatment. SVC flow is an excellent monitoring method for assessing heart-lung interactions, ductus arteriosus shunt volume. Conclusions. The main limitation of measuring SVC flow and cardiac output is that they are not a true measure of myocardial function. Blood flow is the interaction between the heart and blood vessels. The ventricular arterial junction is an excellent parameter of cardiovascular efficiency and pathways to heart failure, but it provides limited insight into intrinsic myocardial function. In order to progress in research on diagnosing neonatal CVD, we must use well-understood parameters such as SVC flow, recognizing its limitations, and expanding our capabilities. Research and search for new methods of diagnosing the hemodynamic state of newborns can help identify and treat infants at risk of impaired perfusion in the neonatal period.
Введение. В статье представлен обзор современной литературы по исследованиям гемодинамических нарушений у недоношенных младенцев. В патогенезе развития и прогрессирования критических состояний у указанного контингента новорожденных, ведущее место занимает артериальная гипотензия (АГ), возникающая как правило в первые 24 часа после рождения у 40% младенцев. При этом АГ играет значительную роль в реализации перфузионных нарушений в жизненно важных органах, а также в увеличении частоты смертельных исходов и тяжелых неврологических последствий. Обоснована возможность ранней диагностики перфузионных нарушений путем использования эхокардиографии, являющейся рациональным и неинвазивным методом, направленным на всестороннюю оценку гемодинимических нарушений у новорожденных и определение тактики их ведения. Цель исследования. Изучить данные современной литературы об исследованиях гемодинамических нарушений у недоношенных новорожденных Стратегия поиска. Изучены статьи, находящиеся в открытом доступе, с использованием следующих баз данных научных публикаций и специализированных поисковых систем: PubMed, Google Scholar, Web of Science, Scopus, Cochrane Library. Проанализирован ряд оригинальных публикаций и обзоров по направлению исследования за период 2012-2022 года, но также были включены работы, опубликованные ранее 2012 года, так как они имеют информацию по исследуемой патологии в неонатальном периоде и классические рутинные подходы в лечении и диагностике гемодинамических нарушений у новорожденных. Отбор публикаций осуществлялся в соответствии с целью обзора. Результаты. Функциональная эхокардиография ― рациональный и неинвазивный метод, который может играть важную роль во всесторонней оценке гемодинамических нарушений у новорожденного и тактике его ведения. У новорожденного с нормальным сердечным ритмом без значимого шунтирования крови через фетальные коммуникации для оценки уровня системного кровотока используется СВ (сердечный выброс) левого желудочка и кровоток в верхней полой вене (КВПВ). При наличии значимого шунтирования – используют данные о СВ правого желудочка и кровоток в ВПВ. Поток в верхней полой вене является одним из ценных параметров для информирования клиницистов о перфузии и церебральном кровотоке. Связь значительно и постоянно низкого кровотока с повышенным риском заболеваемости, смертности и динамическое измерение потока верхней полой вены, начинающиеся рано после рождения, могут помочь обнаружить у этих младенцев риск. Диагностическая точность потока ВПВ для прогнозирования плохой перфузии будет улучшаться при добавлении других клинических и диагностических параметров для всестороннего гемодинамического мониторинга. Поток ВПВ и сердечный выброс считаются ключевыми, при неонатальном шоке и могут использоваться для целевого лечения. Кровоток в ВПВ - отличный метод мониторинга для оценки взаимодействий сердце-легкие, объем шунта через открытый артериальный проток. Выводы. Основное ограничение измерения потока ВПВ и сердечного выброса заключается в том, что они не являются истинным показателем функции миокарда. Кровоток представляет собой взаимодействие между сердцем и сосудами. Желудочково-артериальное соединение является отличным параметром сердечно-сосудистой эффективности и путей к сердечной недостаточности, но оно обеспечивает ограниченное понимание внутренней функции миокарда. Чтобы прогрессировать в исследованиях о диагностике состояния сердечно-сосудистой системы у новорожденных, мы должны использовать хорошо изученные параметры, такие как поток ВПВ, признавая его ограничения, и расширять наши возможности. Исследование и поиск все новых методов диагностики состояния гемодинамики у новорожденных может помочь выявлять и лечить младенцев с риском нарушения перфузии в неонатальном периоде.
Кіріспе. Мақалада шала туылған нәрестелердегі гемодинамикалық бұзылуларды зерттеуге арналған заманауи әдебиеттерге шолу берілген. Жаңа туылған нәрестелердің осы контингентіндегі ауыр жағдайлардың дамуы мен өршуінің патогенезінде артериялық гипотензия жетекші орын алады, ол нәрестелердің 40%-ы туылғаннан кейінгі алғашқы 24 сағатта тіркеледі және өмірлік маңызды органдарда перфузиялық бұзылуларды жүзеге асыруда, өлім-жітім мен ауыр неврологиялық салдардың жоғарылауында маңызды рөл атқарады. Жаңа туған нәрестелердегі гемодинимиялық бұзылуларды жан-жақты бағалауға және оларды басқару тактикасын анықтауға бағытталған ұтымды және инвазивті емес әдіс болып табылатын эхокардиографияны қолдану арқылы перфузиялық бұзылуларды ерте диагностикалау мүмкіндігі негізделген. Зерттеудің мақсаты. Әдеби шолу жүргізу арқылы шала туылған нәрестелердегі гемодинамикалық бұзылуларды зерттеу деректерін зерттеу. Ізденіс стратегиясы. Ашық қолжетімді мақалалар келесі ғылыми басылымдар мен мамандандырылған іздеу жүйелерінің дерекқорлары арқылы зерттелді: PubMed, Google Scholar, Web of Science, Scopus, Cochrane Library. 2012-2022 жылдар аралығындағы зерттеу саласындағы бірқатар түпнұсқа жарияланымдар мен шолулар талданды, бірақ 2012 жылдан бұрын жарияланған жұмыстар да қамтылды, өйткені оларда неонаталдық кезеңдегі зерттелетін патология және классикалық күнделікті тәсілдер туралы ақпарат бар. жаңа туған нәрестелердегі гемодинамикалық бұзылыстарды емдеуде және диагностикалауда. Басылымдарды іріктеу шолу мақсатына сәйкес жүргізілді. Нәтижелер. Функционалды эхокардиография - бұл жаңа туған нәрестедегі гемодинамикалық бұзылуларды жан-жақты бағалауда және оны басқару тактикасында маңызды рөл атқаратын ұтымды және инвазивті емес әдіс. Ұрық байланысы арқылы қанды мағыналы айналып өтпейтін қалыпты жүрек ырғағы бар жаңа туған нәрестеде жүйелік қан ағымының деңгейін бағалау үшін сол жақ қарыншаның жүрек шығысы және жоғарғы қуыс венадағы қан ағымы қолданылады. Егер маңызды айналма жол болса-оң жақ қарыншаның жүрек шығысы деректері мен жоғарғы қуыс венадағы қан ағымы қолданылады. Жоғарғы қуыс венадағы ағын клиниктерге перфузия және церебральды қан ағымы туралы хабарлаудың құнды параметрлерінің бірі болып табылады. Ауру, өлім қауіпінің жоғарылауымен айтарлықтай және тұрақты төмен қан ағымының байланысы және туылғаннан кейін ерте басталатын жоғарғы қуыс вена ағынын динамикалық өлшеу бұл нәрестелердегі қауіпті анықтауға көмектеседі. Нашар перфузияны болжау үшін жоғарғы қуыс венадағы ағынының диагностикалық дәлдігі жан-жақты гемодинамикалық бақылау үшін басқа клиникалық параметрлерді қосқанда жақсарады. Жоғарғы қуыс венадағы ағын және жүректің шығуы неонатальды шок үшін маңызды болып саналады және оны мақсатты емдеу үшін қолдануға болады. Жоғарғы қуыс венадағы қан ағымы-бұл жүрек-өкпе өзара әрекеттесуін, ашық артериялық канал арқылы шунт көлемін бағалаудың тамаша бақылау әдісі. Қорытындылар. Жоғарғы қуыс венадағы ағыны мен жүректің шығуын өлшеудің негізгі шектеуі-бұл миокард функциясының шынайы көрсеткіші емес. Қан ағымы-бұл жүрек пен қан тамырларының өзара әрекеттесуі. Қарыншалық-артериялық қосылыс жүрек-қан тамырлары тиімділігі мен жүрек жеткіліксіздігінің тамаша параметрі болып табылады, бірақ ол миокардтың ішкі қызметі туралы шектеулі түсінік береді. Жаңа туылған нәрестелердегі жүректің ультрадыбыстық зерттеуінде ілгерілеу үшін біз оның шектеулерін мойындай отырып, жоғарғы қуыс венадағы ағыны сияқты жақсы зерттелген параметрлерді қолдануымыз керек және мүмкіндіктерімізді кеңейтуіміз керек. Перинаталдық перфузияның бұзылу қаупі бар нәрестелерді анықтауға және емдеуге көмектесетін жүректің ультрадыбыстық диагностикасының жаңа әдістерін зерттеу.