bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
แรงจูงใจในการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน วัดปากบ่อกรุงเทพมหานคร
Authors: ช่วยมาก ณาฏณัฏชา , อังสุโชติ ปรมินทร์ , พานิชวัฒนะ พนิดา , ทิพยกุลไพโรจน์ ดารุณี 
Published: October 2024

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: สังคมไทยส่วนใหญ่ได้รับการยอมรับว่าเป็นชาวพุทธ และชาวพุทธทุกวัยได้รับอิทธิพลจากแนวคิดและหลักคำสอนของพระพุทธศาสนามายาวนาน วัตถุประสงค์ของการอุปสมบทสามเณรภาคฤดูร้อน คือ เพื่อปั้นเยาวชนให้เป็นคนดี มีพฤติกรรมอันพึงปรารถนา สอดคล้องกับคุณค่าทางวัฒนธรรมของพระพุทธศาสนา ดังนั้นงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) สร้างแบบวัดแรงจูงใจในการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน วัดปากบ่อกรุงเทพมหานคร และ (2) เปรียบเทียบแรงจูงใจในการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน วัดปากบ่อกรุงเทพมหานคร ของนักเรียนที่มีประสบการณ์การบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อนแตกต่างกัน
ระเบียบวิจัย: การวิจัยในครั้งนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ จำนวน 28 ข้อ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนที่เข้าร่วมโครงการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อนครั้งที่ 51 ประจำปี 2567 ที่วัดปากบ่อกรุงเทพมหานคร จำนวนตัวอย่างวิจัยขั้นต่ำที่คำนวณได้จากโปรแกรม G* power 3.1.9.7 มีขนาดตัวอย่างขั้นต่ำเท่ากับ 118 รูป ซึ่งมีค่าขนาดอิทธิพล 0.50 และ Power (1-β err prob 0.85 ) และสุ่มโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ โดยจำแนกตามประสบการณ์การบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน และผู้วิจัยได้เก็บข้อมูลจริงโดยเพิ่มขนาดตัวอย่างเท่ากับ 137 รูป เพื่อป้องกันการสูญหายของข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติอ้างอิง คือ การทดสอบที เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยระหว่างกลุ่มตัวอย่างสองกลุ่มที่เป็นอิสระจากกัน
ผลการวิจัย: ( 1) แบบวัดแรงจูงใจในการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน วัดปากบ่อกรุงเทพมหานคร มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างวัตถุประสงค์และข้อคำถาม อยู่ระหว่าง 0.67 - 1.00 ค่าความเที่ยงโดยการหาค่าความสอดคล้องภายใน พบว่า มีค่า 0.86 ค่าความสัมพันธ์ระหว่างคะแนนรวม พบว่า มีค่าอยู่ระหว่าง 0.20 – 0.71 (2) นักเรียนที่มีประสบการณ์การบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อนแตกต่างกันมีแรงจูงใจในการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t=-2.50, sig= .01)โดยกลุ่มที่เคยมีประสบการณ์การบรรพชา มีค่าเฉลี่ย 3.92 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.48 ซึ่งสูงกว่ากลุ่มที่ไม่เคยมีประสบการณ์การบรรพชา มีค่าเฉลี่ย 3.70 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.51
บทบาทหน้าที่ของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในการตรวจสอบการใช้งบประมาณแผ่นดินภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
Authors: พลพรกลาง คารม , พิพัฒนกุล ไพศิษฐ์ 
Published: October 2024

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ประเทศไทยปกครองในระบอบประชาธิปไตย การคลังมหาชนจึงต้องสอดคล้องกับหลักประชาธิปไตย ซึ่งการใช้จ่ายเงิน และการกู้ยืมเงินจะต้องได้รับความยินยอมจากรัฐสภาในฐานะผู้แทนของประชาชนเท่านั้น การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทหน้าที่ของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในการตรวจสอบการใช้งบประมาณแผ่นดินภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ระเบียบวิธีการศึกษา: การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเอกสารทางวิชาการและกฎหมายที่เกี่ยวข้องแล้วนำเสนอเชิงพรรณนาความตามประเด็ดนวัตถุประสงค์การศึกษา
ผลการศึกษา: กระบวนการจัดทำงบประมาณแผ่นดินภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย กำหนดให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมีอำนาจไม่ครอบคลุมกระบวนการจัดทำงบประมาณทั้งระบบ แต่ให้ตรวจสอบเมื่อพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณจัดทำแล้วเสร็จและส่งร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวมายังสภาผู้แทนราษฎรและให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมีอำนาจเพียงพิจารณาให้ผ่านหรือไม่ให้ผ่านเท่านั้น การกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ ในการจัดทำงบประมาณแผ่นดินทำให้เป็นปัญหาเกิดอุปสรรค ข้อจำกัดในการตรวจสอบการใช้งบประมาณแผ่นดิน เช่น รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 143 ได้กำหนดกรอบระยะเวลาการพิจารณาพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณให้เสร็จภายใน 105 วัน นับแต่วันที่ร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวมาถึงสภาผู้แทนราษฎร ถ้าสภาผู้แทนราษฎรไม่ได้พิจารณาร่างพระราชบัญญัตินั้นให้เสร็จภายใน 105 วัน ให้ถือว่าสภาผู้แทนราษฎรได้ให้ความเห็นชอบในร่างพระราชบัญญัตินั้น นอกจากนี้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 มาตรา 144 มีเจตนารมณ์ห้ามไม่ให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา และ กรรมาธิการ ของร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี, ร่างพระราชบัญญัติงบประมาณกลางปี, และร่างพระราชบัญญัตืโอนงบประมาณ แปรญัตติในเชิงการขอเพิ่มงบประมาณมีผลให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภาหรือกรรมาธิการมีส่วนไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อมในการใช้งบประมาณรายจ่าย จะกระทำมิได้ การจำกัดขอบเขตการใช้ดุลพินิจของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ว่าควรใช้เงินกับโครงการใดของรัฐจึงเป็นการจำกัดอำนาจตัวแทนของประชาชนในวิธีการตัดสินใจที่จะใช้เงินให้เป็นเป็นประโยชน์กับสาธารณะ ผู้วิจัยเห็นว่า ควรขยายขอบเขตอำนาจของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรให้ครอบคลุมกระบวนการจัดทำงบประมาณทั้งระบบ และกำหนดหลักเกณฑ์มาตรการทางกฎหมายในการกำหนดกรอบงบประมาณที่ดีสามารถตรวจสอบได้ มีความชัดเจนเกิดประสิทธิภาพสูงสุด โดยควรปรับปรุงแก้ไขกฎหมายตั้งแต่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ พระราชบัญญัติวิธีการงบประมาณ พ.ศ.2561 ข้อบังคับการประชุมในเรื่องการเสนอและพิจารณาร่างพระราชบัญญัติที่กำหนดไว้ในข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2562
สรุปผล: ผลการศึกษาเน้นย้ำถึงข้อจำกัดที่สำคัญในกระบวนการจัดทำงบประมาณของไทย โดยสมาชิกรัฐสภามีอำนาจจำกัดในการมีอิทธิพลและกำกับดูแลการตัดสินใจด้านงบประมาณ กรอบกฎหมายปัจจุบันจำกัดการใช้ดุลยพินิจของสมาชิกรัฐสภา โดยจำกัดบทบาทของตนให้เป็นเพียงการอนุมัติงบประมาณเท่านั้น โดยไม่มีการควบคุมโดยตรงต่อการแก้ไขหรือการจัดสรรงบประมาณ เพื่อปรับปรุงความโปร่งใสและประโยชน์สาธารณะ การศึกษานี้แนะนำให้แก้ไขกฎหมายที่เกี่ยวข้อง รวมถึงรัฐธรรมนูญ เพื่อให้สมาชิกรัฐสภามีอำนาจมากขึ้นในกระบวนการจัดทำงบประมาณ
Substâncias psicoativas: O impacto negativo das anfetaminas e semelhantes na saúde do ser humano
Authors: Gehrke Stéfany , Ehrhardt Alexandre , Trojahn Filho César Gilmar 
Published: October 2024

Objetivo: apresentar o impacto negativo das anfetaminas e semelhantes sobre a saúde do ser humano. Método: trata-se de uma revisão de literatura, através da busca de artigos em bancos de dados online como: Scientific Eletronic Library Online e Literatura Latino-americana e do Caribe em Ciências da Saúde, utilizando os descritores: Central Nervous System, Disorders Caused by Stimulant Drugs, Psychoactive Substances, Euphorizing Drugs e combinações. Resultados e discussão: foram incluídos estudos sobre o consumo dessas anfetaminas publicados na língua portuguesa, inglesa e espanhola nos últimos 10 anos. Dos 59 artigos encontrados, 12 se enquadraram nos critérios de inclusão sobre os riscos que as anfetaminas apresentam ao seu mau uso. Considerações finais: o uso de anfetaminas e seus semelhantes é influenciado por questões sociais, ambientais e culturais. Portanto, verificou-se com os resultados obtidos que o uso dessas drogas estimulantes consumidas ilegalmente é prejudicial à saúde, e dessa forma, para combater o uso dessas substâncias, é necessário realizar campanhas em que o governo ajude a promover com ações auxiliar os grupos mais atingidos por essa classe ilícita.
The role of primary care practitioners in cancer control in South Africa: a systems-based case study
Authors: Ras Tasleem , Adeleke Olukayode , Moodley Jennifer 
Published: October 2024

Aim Cancer care has largely been the domain of oncology specialists. With increased awareness of the importance of primary care in the context of universal health coverage, there has been a shift to explore the role of primary care in comprehensive cancer management. This includes health promotion, screening, diagnosing, referral to oncology services, and longitudinal care that includes co-ordination of care, survivorship, and palliative care. This paper focuses on the role of primary care practitioners in health promotion, early detection and care co-ordination. Nurses and doctors who work in primary care are included as primary care practitioners. Methods Using a patient vignette narrative tool, the triad of patient empowerment in the form of enhanced health literacy, clinical competence, and system effectiveness, are discussed as the basis for early cancer detection. A complex intervention to improve primary-level cancer care and the implications thereof for the important role of care co-ordination undertaken by primary care practitioners, is also presented. Findings For effective patient assessment, primary care practitioners must be trained in screening and diagnostic techniques as part of their clinical competencies as generalists. These competencies include risk identification, counselling skills, expert clinical examination, interpretation of basic x-rays, minor surgical skills, interpreting blood tests, and point-of-care ultrasound. Against a backdrop of ongoing budget constraints, consumables and equipment needed for diagnosis should be readily available and referral pathways for patients and specimens should be clearly defined and resourced. Conclusions Primary care practitioners in community-based facilities are well-placed to engage with the psychosociocultural dimensions of care. The SA health system places primary care at the point of closest contact with communities. Efficient care pathways are needed by primary care practitioners to adopt the role of care co-ordinator when patients with suspected or confirmed cancer enter these pathways. When considered alongside the overburdened primary care patient-load and the ever-increasing mix of co-morbidities, the complexity of primary care is appreciated. Understanding the complexities of primary care in the context of cancer control is an important component of a holistic cancer control programme.
Reducing colorectal cancer mortality in South Africa: experiences and progress from the South African National Cancer Prevention Services
Authors: Chen Wenlong C. , van Wyk Abrie , Algar Ursula , Muchengeti Mazvita , Buccimazza Ines , Malherbe Francois , Mbatani Nomonde , Ramesar Raj , Goldberg Paul A. ,   On behalf of the SANCaPS Group
Published: October 2024

Aim The incidence rates of colorectal cancer are rapidly increasing in South Africa. Previous studies have shown that the prevalence of inherited colorectal cancer in South Africa is 3-5 times higher than in high-income countries. Targeted screening and surveillance programmes for individuals with known colorectal cancer-causing mutations have resulted in increased life expectancy. The South African National Cancer Prevention Services (SANCaPS), was established to implement national systems for identifying individuals with inherited cancers, improving their clinical management, and reducing the overall disease burden. Methods Using colorectal cancer as an example, SANCaPS aimed to extend surveillance and management practices from the Western Cape to a national level. The goals included improving the quality of pathology reporting, establishing counselling systems for at-risk individuals, developing cost-effective mutation detection protocols, identifying and counselling at-risk family members, providing mutation testing, organising endoscopic surveillance programmes for high-risk individuals, setting ethical frameworks for research, and extrapolating learnings from the inherited colorectal cancers surveillance programme to other cancers with known hereditary predispositions. Results SANCaPS initiated the standardisation of national pathology reporting for colorectal cancers. Currently, a minimum core pathology dataset collection is being piloted in the National Health Laboratory Service’s TrakCare system. Subsequently, SANCaPS aims for broader adoption through stakeholder engagements. This will help to identify patients with mismatch repair-deficient colorectal cancers, facilitate research, and improve reporting. Conclusions To improve patient outcomes, this consultative process and framework will be replicated to introduce standardised management workflows for other common cancers, including breast, prostate, uterine, and others.
Breast cancer: do the current policies mean anything?
Authors: Botha Susan , Ledibane Neo R.T. , Dreosti Lydia M. 
Published: October 2024

Aim Breast cancer remains one of the most prevalent malignancies globally with a high mortality rate. South Africa has a number of policies in place designed to ensure that minimum delays are experienced by patients from first symptom to initial treatment. This study was initiated to determine where the longest delays occurred during the patient’s journey, from the first symptom to the first treatment. This information, combined with the existing policy, identifies shortfalls in the breast cancer diagnostic and treatment pathways that must be addressed. Methods A cross-sectional study was undertaken in the Department of Medical Oncology, University of Pretoria/Steve Biko Academic Hospital between April 2020 and August 2021, analysing six timelines from first symptom to first treatment in patients with newly diagnosed breast cancer. Data was obtained by the researchers from the patients on their first visit relating to the delays experienced from first symptom to final biopsy. Clinical information was obtained from the patients’ source records once a treatment decision had been reached and treatment started where applicable. Results The longest delays experienced were between the patients’ first visit to any medical facility to date of diagnostic biopsy. Delays due to COVID-19 were in the minority with 13/79 (16.4%) patients reporting having experienced COVID-19 related delays. Key Area 2 of the Breast Cancer Prevention and Control Policy makes provision for patients to be referred directly to a regional/tertiary/quaternary medical facility for further screening, diagnosis and treatment within 21-60 days from the first visit. In the study’s cohort, a mean of four months from first visit to diagnostic biopsy was recorded. Overall delays of longer than 12 months due to non-representative biopsies (range 1-3) were recorded in three patients. Twenty-nine patients (36.7%) presented to three medical facilities prior to diagnostic biopsy with 10/79 (12.6%) and 1/79 (1.2%) presenting to four and five institutions, respectively, before the diagnostic biopsy. Conclusions The delays patients experienced highlights the lack of knowledge about the urgency and correct referral of suspected malignancy cases. Despite the number of promulgated policies relating to fast track systems via specialist breast units, fiscal and human capital deficiencies negatively impact the attempts to diagnose and treat patients timeously and increase survival.
Intra- and inter-facility experiences of coordinating care for patients with lung cancer in KwaZulu-Natal public health facilities: a qualitative study
Authors: Lubuzo Buhle , Hlongwana Khumbulani , Ginindza Themba 
Published: October 2024

Aim Despite evidence that effective cancer care coordination has yielded positive results in facilitating and supporting high-quality care, it remains a complex and challenging system to implement. South Africa’s mortality of lung cancer is reported at 13.4%, ranking highest among all cancers. Coordinating the care of cancer patients is complex and can last several months or years, with multiple consultations, rounds of treatment, and follow-up in various settings. With so many health professionals, services, and settings involved, the care of these patients can become fragmented and uncoordinated. This interface between primary and specialty care offers a valuable opportunity to appreciate the challenges of delivering well-coordinated cancer care. Consequently, this paper explores healthcare professionals’ perspectives on coordinating lung cancer care within and between healthcare services. Methods This study was conducted through virtual, telephonic, and face-to-face in-depth interviews with 26 purposively selected participants from primary to tertiary health professionals, using a semi-structured tool and drawing from grounded theory design. Data generation and analysis were conducted iteratively, followed by systematic thematic analysis to organise data, review, and interpret the findings. Findings The overall public health system challenges reported by participants involved service fragmentation, staff shortages, and communication problems. Drivers of lack of care coordination varied widely across healthcare professionals, with interoperability and communication challenges standing out as the most prominent themes. Consequently, better communication, interoperability, and improved care transitions between providers and health systems were proposed. This study provides pertinent information for policymakers and healthcare professionals to develop appropriate strategies for improving cancer care coordination interventions. Conclusions A fundamental change is required to shift the direction of the KwaZulu-Natal public health system towards responsive, patient-centred, comprehensive, and coordinated care. Enabling the primary healthcare level to play a substantial role in care coordination may provide a plausible intervention to circumvent healthcare complexities.
Leveraging implementation science for secondary prevention of cervical cancer in South Africa
Authors: Kawonga Mary 
Published: October 2024

Aim Cervical cancer is the second most common cancer and the top cause of cancer deaths amongst women in South Africa. Evidence-based interventions for secondary prevention of cervical cancer (cervical screening followed by treatment of identified pre-cancerous lesions) are available in South Africa’s health system, yet cervical cancer incidence remains high. This paper argues that this is partly due to implementation failure, i.e., deploying a good intervention ineffectively. Interventions found efficacious in controlled research settings may not achieve desired health outcomes when deployed in the real world due to implementation failure. Methods The field of implementation science offers frameworks for enhancing effective implementation. These frameworks guide the identification of implementation barriers and selection of context-relevant strategies for addressing them. This paper applies implementation science frameworks to secondary prevention in South Africa and promotes using such frameworks in cervical cancer prevention programming. Findings The problem of secondary prevention of cervical cancer in South Africa is contextualised. The paper conceptualises effective implementation as the attainment of implementation outcomes including acceptability, adoption, appropriateness, feasibility, fidelity, implementation cost, reach, and sustainability of evidence-based interventions. Drawing from the South African literature, examples of ineffective and failed implementation of secondary prevention interventions are presented including: low acceptability of screening by users and providers, sub-optimal adoption of screening provision by providers, low feasibility of hospital-centred pre-cancer treatment provision, low implementation fidelity, and limited reach of screening and pre-cancer treatment. Finally, using two examples, the paper provides practical guidance on how implementation science frameworks could be leveraged in South Africa to mitigate implementation failure. Conclusions Greater application of and capacity building in implementation science are recommended to contribute towards strengthening cervical cancer secondary prevention in South Africa.
Strengthening cancer care through the inclusion of audiological services
Authors: Nagdee Nabeelah , de Andrade Victor Manuel 
Published: October 2024

Aim Commonly used cancer treatments that treat the priority cancers are ototoxic. Ototoxicity can add to the already severe morbidity experienced by cancer survivors. It affects the quality of life and consequently has dire psycho-socio-emotional, cognitive, occupational, and scholastic effects. This article aims to highlight that the inclusion of audiological services, such as ototoxicity monitoring and management, can strengthen cancer care by reducing the morbidity and effects of ototoxicity. It explores the current practices of ototoxicity monitoring and management for cancer patients in South Africa and offers practical and innovative evidence-based solutions on how the practice can be improved. The paper also discusses how the National Care Strategic Framework (NCSF) (2017-2022) can be expanded to support the inclusion of audiological services by including ototoxicity monitoring and management in cancer care. Methods A review of literature was conducted utilising a narrative approach to explore audiological service provision for cancer care in South Africa. Peer-reviewed publications and clinical guidelines related to audiological and/or vestibular ototoxicity caused by cancer treatments were reviewed. Findings Despite the inroads that have been made in South Africa, resource and logistical limitations hinder the effectiveness of ototoxicity monitoring and management programmes. In addition, a lack of awareness of the ototoxic effects of some cancer treatments by oncology nurses, as well as ambiguity regarding the roles and responsibilities of the multidisciplinary cancer team in terms of ototoxicity monitoring, management, and patient counselling, further exacerbate the problem. Conclusions The effectiveness of ototoxicity monitoring and management could be enhanced by having a national and standardised protocol and programme incorporating tele-audiology and task-shifting. In addition, collaborative work among the cancer multidisciplinary team will foster holistic practice and integration of audiological services. Future versions of the NCSF should encompass considerations to reduce the associated burdens of cancer treatment, and audiological services, through ototoxicity monitoring, and ought to be included when providing cancer care to patients being treated with ototoxic agents.
Exploring factors associated with uptake of breast cancer screening among a subset of women in a South African metropolitan area: research to inform public health interventions
Authors: Peresu Ernest , Kigozi-Male Gladys , Engelbrecht Michelle , van Rooyen Ronel 
Published: October 2024

Aim Breast cancer represents a significant global health concern and remains a leading cause of cancer-related mortality, particularly among women in developing countries. Despite the South African Department of Health recommending early breast cancer detection to improve overall survival rates and enhance patients’ quality of life, there is lack of awareness among women regarding the importance of regular breast cancer screening and available options. This study investigates the factors associated with breast cancer screening uptake among a subset of women attending public health services in a South African metropolitan area. Methods A cross-sectional survey of adult women attending primary health care services at a community health centre was conducted in February-March 2020. Data on sociodemographics, health beliefs, access to information, and breast cancer screening uptake were subjected to descriptive and logistic regression analyses. Results Out of 252 women, 48.0% were older than 30 years, 69.4% were unemployed, and 56.0% self-reported breast cancer screening non-uptake. After adjusting for other variables, marital status, employment status, home language, and perceived breast cancer screening benefits were significantly associated with breast cancer screening uptake. Married women were twice (AoR: 2.3; CI: 1.19-4.58) as likely to self-report breast cancer screening than their unmarried counterparts. Employed women were almost thrice (AoR: 2.6; CI: 1.41-4.83) as likely to self-report breast cancer screening uptake relative to unemployed women. Women whose home language was Sesotho were almost twice (AoR: 1.9; CI: 1.05-3.43) as likely to self-report breast cancer screening than women reporting other home languages. Self-reported uptake of breast cancer screening was also more likely with every unit increase in perceived benefit scores (AoR: 1.1; CI: 1.02-1.16). Conclusions A significant proportion of women were in the age range where breast cancer screening is typically recommended, with more than half self-reporting breast cancer screening non-uptake. Results highlight the necessity of addressing socioeconomic, cultural and individual perceptions to improve breast cancer screening rates and promote early detection.