bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
De fiscale eenheid niet EU-proof?
Authors: van Haaren Ian 
Published: October 2016

De fiscale eenheid niet EU-proof?
Bij arrest van 12 juni 2014 heeft het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-39/13, C-40/13 en C-41/13 (zaak C-39/13, Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen/SCA Group Holding BV; zaak C-40/13, X AG e.a./Inspecteur van de Belastingdienst Amsterdam, en zaak C-41/13, Inspecteur van de Belastingdienst Holland-Noord/kantoor Zaandam/MSA International Holdings BV en MSA Nederland BV, ECLI:EU:C:2014:1758) (hierna: het SCA Group Holding-arrest) de vrijheid van vestiging van de artikelen 43 en 48 EG-Verdrag uitgelegd in het kader van het Nederlandse fiscale eenheidsregime van artikel 15 Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (hierna: Wet VPB 1969). In deze bijdrage bespreek ik dit arrest. Het Hof van Justitie lijkt erop aan te sturen dat in beginsel alle binnenlandse vennootschappen van een concern die aan de overige eisen voldoen in de fiscale eenheid gevoegd moeten kunnen worden, ongeacht of deze via Europese tussenhoudsters gehouden worden. De wetgever is aan zet maar vooralsnog moet de rechter maatwerk bieden op basis van de regeling voor vaste inrichtingen.HvJ EU 12 juni 2014, gevoegde zaken C-39/13, C-40/13 en C-41/13, Inspecteur van de Belastingdienst/Noord/kantoor Groningen/SCA Group Holding BV; X AG e.a./Inspecteur van de Belastingdienst Amsterdam; en Inspecteur van de Belastingdienst Holland-Noord/kantoor Zaandam/MSA International Holdings BV en MSA Nederland BV, ECLI:EU:C:2014:1758.
Is het gras bij de buren groener? Over de (on)mogelijkheid van territoriale samenhang binnen lidstaten
Authors: Wolswinkel Johan 
Published: October 2016

Is het gras bij de buren groener? Over de (on)mogelijkheid van territoriale samenhang binnen lidstaten
In het arrest Digibet geeft het Hof van Justitie een nieuwe, territoriale dimensie aan de eis dat een beperkende maatregel slechts geschikt is om een legitiem doel te verwezenlijken indien de verwezenlijking van dit doel op samenhangende wijze wordt nagestreefd. Deze eis van territoriale samenhang blijkt op gespannen voet te staan met het respecteren van de interne bevoegdheidsverdeling binnen lidstaten. In het bijzonder kan het regime van een deelstaat dat afwijkt van het regime van andere deelstaten, de geschiktheid van het regime van die andere deelstaten ondermijnen.HvJ EU 12 juni 2014, zaak C-156/13, Digibet en Gert Albers/Westdeutsche Lotterie, ECLI:EU:C:2014:1756
Voorstel IORP II-richtlijn: aanzet tot hervorming van het Nederlands pensioenstelsel
Authors: Borsjé Pascal , van Meerten Hans 
Published: October 2016

Voorstel IORP II-richtlijn: aanzet tot hervorming van het Nederlands pensioenstelsel
Het voorstel van de Europese Commissie van 27 maart 2014 tot herziening van de IORP-richtlijn (met betrekking tot instellingen voor bedrijfspensioenvoorzieningen) heeft consequenties voor het huidige Nederlandse pensioenstelsel. De Europese Commissie streeft naar een gelijk speelveld tussen pensioenfondsen en verzekeraars en heeft daarom in het voorstel gekeken naar de uitgangspunten voor verzekeraars onder Solvency II-richtlijn. Het voorstel beoogt onder meer de bescherming van transparante individuele pensioenrechten. Dit staat op gespannen voet met het principe van ‘solidariteit’ dat in het Nederlandse pensioenstelsel traditioneel als uitgangspunt wordt gehanteerd. De hervorming van het Nederlands pensioenstelsel lijkt daarom ook vanuit EU-rechtelijk perspectief noodzakelijk.Europese Commissie, Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening, Brussel, 27 maart 2014 COM(2014)167 final, 2014/0091 (COD)
Het arrest Briels: begrippen mitigatie en compensatie Habitatrichtlijn nader verklaard
Authors: Fleurke Floor 
Published: October 2016

Het arrest Briels: begrippen mitigatie en compensatie Habitatrichtlijn nader verklaard
Het Hof van Justitie heeft zich in de zaak Briels e.a. gebogen over een prejudiciële vraag in het kader van een procedure aangaande het tracébesluit Rijksweg A2. Deze wegverbreding heeft negatieve gevolgen voor het bestaande beschermde areaal blauwgraslanden. Het tracébesluit voorziet echter in een mitigatieplan, omvattende de aanleg van een groter areaal blauwgraslanden van hogere kwaliteit dan het bestaande. De kern van het arrest gaat over de vraag of de in het tracébesluit voorgestelde beschermingsmaatregelen de schadelijke gevolgen mitigeren of dat deze maatregelen moeten worden aangemerkt als compenserende maatregelen als bedoeld in artikel 6 lid 4 van de Habitatrichtlijn.In deze bijdrage worden de antwoorden van het Hof van Justitie besproken in het licht van eerdere rechtspraak over de beschermingsverplichtingen die artikel 6 lid 3 en 4 van de Habitatrichtlijn met zich meebrengen. In het bijzonder wordt daarbij ingegaan op de rol die het voorzorgbeginsel vervult bij de interpretatie van dit artikel en de betekenis van het begrip compensatie. De bijdrage sluit af met een korte bespreking van de opmerkelijke vervolgstappen die Nederland als reactie op het arrest heeft genomen.HvJ EU 15 mei 2014, zaak C-521/12, T.C. Briels e.a./Minister van Infrastructuur & Milieu, ECLI:EU:C:2014:330
Toetsing van plaatsing op een sanctielijst na Kadi II
Authors: Franken A.A. , van Kampen P.T.C. 
Published: October 2016

Toetsing van plaatsing op een sanctielijst na Kadi II
In Kadi II heeft het Hof van Justitie vastgehouden aan zijn lijn dat een verordening die uitvoering geeft aan een VN-resolutie geen immuniteit van jurisdictie geniet. De plaatsing van een persoon op een sanctielijst wordt daarom volledig getoetst aan de grondrechten die behoren tot de algemene beginselen van Unierecht. In zijn arrest van 18 juli 2013 heeft het Hof van Justitie richtlijnen voor die toetsing geformuleerd. De toekomstige discussie zal zich vooral toespitsen op de vraag hoe specifiek de uiteenzetting van redenen moet zijn die aan de plaatsing op een sanctielijst ten grondslag ligt en op de vraag hoe met informatie moet worden omgegaan die voor de betrokken persoon of entiteit geheim wordt gehouden.HvJ EU 18 juli 2013, gevoegde zaken C-584/10 P, C-593/10 P en C-595/10 P, Europese Commissie e.a./Kadi, n.n.g.
Sneller: de opportuniteit van de weg via Luxemburg
Authors: Fierstra M.A. 
Published: October 2016

Sneller: de opportuniteit van de weg via Luxemburg
In het arrest Sneller heeft het Hof van Justitie beslist dat de rechtsbijstandverzekeringsrichtlijn meebrengt dat een rechtsbijstandverzekeraar in zijn verzekeringsovereenkomsten niet kan bepalen dat de rechtsbijstand in beginsel door zijn werknemers wordt verleend. Na het arrest Eschig, en de bevestiging daarvan in het arrest Stark, kon deze interpretatie van Richtlijn 87/344/EEG worden verwacht. Deze bijdrage bespreekt dan ook niet deze interpretatie maar gaat, naar aanleiding van het geschil voor de nationale rechter, in op overwegingen van de nationale rechter om in dergelijke situaties op basis van artikel 267 VWEU aan het Hof van Justitie een prejudiciële beslissing te verzoeken.HvJ EU 7 november 2013, zaak C-442/12, Jan Sneller/DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringsmaatschappij NV, n.n.g.
Kaveh Puid, Abdullahi en de Dublin-Verordening: uitleg bij een haperend asielsysteem, gemiste kans wat betreft de rechtsbescherming
Authors: Brouwer E.R. 
Published: October 2016

Kaveh Puid, Abdullahi en de Dublin-Verordening: uitleg bij een haperend asielsysteem, gemiste kans wat betreft de rechtsbescherming
In de uitspraken Kaveh Puid en Abdullahi geeft het Hof van Justitie nadere uitleg over de toepassing van de zogenoemde Dublin-Verordening inzake de vaststelling van een voor de behandeling van een asielverzoek verantwoordelijke lidstaat. Hoewel het Hof van Justitie in het Puid-arrest nog eens de verantwoordelijkheid van de overdragende lidstaat onderstreept om de Dublin-criteria zodanig toe te passen dat de asielzoeker niet de dupe wordt van eindeloze procedures, zijn beide uitspraken teleurstellend voor wat betreft de uitleg inzake de rechtsbescherming van asielzoekers tegen overdrachtsbesluiten.HvJ EU 14 november 2013, zaak C-4/11, Bundesrepublik Deutschland/Kaveh Puid, n.n.g., HvJ EU 10 december 2013, zaak C-394/12, Abdullahi/Bundesasylamt, n.n.g.
De Richtlijn woningkredietovereenkomsten: een Europese oplossing voor de crisis op de woningmarkt?
Authors: Giphart N.M. 
Published: October 2016

De Richtlijn woningkredietovereenkomsten: een Europese oplossing voor de crisis op de woningmarkt? Oriënteren moet je leren
Op 4 februari 2014 is de Richtlijn woningkredietovereenkomsten vastgesteld. Deze richtlijn geeft een nieuw kader voor verschillende aspecten rondom het adviseren en het verstrekken van hypotheken en andere woningkredietovereenkomsten. Hoewel de hypotheekmarkt in Nederland al vrij gereguleerd is, zal de richtlijn op bepaalde onderdelen tot wijziging van de regels leiden. Een en ander hangt ook af van de keuzes die de wetgever op tal van onderwerpen zal moeten maken.In deze bijdrage zullen eerst enkele algemene onderwerpen uit de richtlijn aan de orde komen, zoals achtergrond, doelstelling en reikwijdte. Daarna komen inhoudelijke onderwerpen aan bod, waarbij wat langer zal worden stilgestaan bij onderwerpen die voor de praktijk de meeste gevolgen zullen hebben. Hierna volgt een korte conclusie waarbij gekeken wordt in hoeverre deze richtlijn bijdraagt aan het oplossen van de crisis op de woningmarkt in Nederland.Richtlijn 2014/17/EU van het Europees Parlement en de Raad van 4 februari 2014 inzake kredietovereenkomsten voor consumenten met betrekking tot voor bewoning bestemde onroerende goederen en tot wijziging van de Richtlijnen 2008/48/EG en 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 1093/2010, Pb. EU 2014, L 60.
De nieuwe aanbestedingsrichtlijnen: werk aan de winkel of kan de wetgever op zijn lauweren rusten?
Authors: Essers M.J.J.M. , Damsma R.S. , van Blaaderen C.G. 
Published: October 2016

De nieuwe aanbestedingsrichtlijnen: werk aan de winkel of kan de wetgever op zijn lauweren rusten?
Minder dan een jaar na de inwerkingtreding van de Aanbestedingswet 2012 wordt de nationale wetgever – niet geheel onverwacht – geconfronteerd met drie nieuwe aanbestedingsrichtlijnen. Op 21 december 2011 had de Europese Commissie al een eerste aanzet gedaan door een drietal voorstellen te publiceren. Het wetgevingstraject is na de gebruikelijke rondjes langs de diverse Europese (advies) instellingen op 26 februari 2014 uitgemond in de ondertekening van een drietal definitieve teksten. Deze teksten zijn op 28 maart 2014 in het Publicatieblad van de Europese Unie bekend gemaakt. Nationale wetgevers hebben tot en met 18 april 2016 de tijd om de richtlijnen in de Aanbestedingswet te implementeren. Vanzelfsprekend zullen de ‘huidige’ aanbestedingsrichtlijnen met de komst van de nieuwe richtlijnen worden ingetrokken. In dit artikel zullen wij alleen de ‘highlights’ bespreken van de nieuwe Richtlijn Overheden (hierna: de nieuwe Richtlijn) en de Concessierichtlijn.Richtlijn 2014/23/EU van het Europees Parlement en de raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van concessieovereenkomsten, Pb. EU 2014, L 91/1;Richtlijn 2014/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van overheidsopdrachten en tot intrekking van Richtlijn 2004/18/EG, Pb. EU 2014, L 94/65;Richtlijn 2014/25/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 betreffende het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten en houdende intrekking van Richtlijn 2004/17/EG, Pb. EU 2014, L 94/243.
Horizontale werking van het EU-Grondrechtenhandvest: de kogel lijkt door de kerk
Authors: de Waele H.C.F.J.A. 
Published: October 2016

Horizontale werking van het EU-Grondrechtenhandvest: de kogel lijkt door de kerk
Kunnen bepalingen uit het EU-Handvest van de Grondrechten worden ingeroepen in horizontale verhoudingen, dat wil zeggen in gedingen waarin twee private partijen tegenover elkaar staan? In het arrest Association de médiation sociale lijkt het Hof van Justitie deze principevraag bevestigend te beantwoorden. Daarbij onderstreept het bovendien de vitaliteit van de Mangold/Kücükdeveci-rechtspraak, waarin al eerder werd uitgemaakt dat richtlijnbepalingen die een uitwerking vormen van een algemeen beginsel van EU-recht, onder omstandigheden eveneens als zodanig in gedingen tussen particulieren kunnen worden toegepast. Tegelijkertijd houdt het Hof van Justitie zich echter op de vlakte en krijgen de theoretische mogelijkheden geen praktisch vervolg, omdat er in casu een beroep werd gedaan op een onvoldoende concrete Handvestbepaling. Ogenschijnlijk heeft het hiermee niettemin een beslissende stap gezet, en is voor toekomstige gevallen de kogel door de kerk.HvJ EU 15 januari 2014, zaak C-176/12, Association de médiation sociale/Union locale des syndicats CGT, Hichem Laboubi, Union départementale CGT des Bouches-du-Rhône, Confédération générale du travail, n.n.g.
Kanttekeningen bij het voorstel voor de Richtlijn bescherming bedrijfsgeheimen: wat brengt het ons (en wat niet)?
Authors: Allen J.J. , de Groot E.A. 
Published: October 2016

Kanttekeningen bij het voorstel voor de Richtlijn bescherming bedrijfsgeheimen: wat brengt het ons (en wat niet)?
Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van niet-openbaar gemaakte knowhow en bedrijfsinformatie (bedrijfsgeheimen) tegen het onrechtmatig verkrijgen, gebruiken en openbaar maken daarvan. Een kritische beschouwing vanuit de Nederlandse praktijk.Richtlijn 2004/48EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de handhaving van intellectuele eigendomsrechten, Pb. EG 2004, L 195/16.
De EU-bevoegdheid betreffende de externe coördinatie van sociale zekerheid
Authors: van der Mei A.P. 
Published: October 2016

De EU-bevoegdheid betreffende de externe coördinatie van sociale zekerheid
Artikel 48 VWEU kent aan de EU-wetgever de bevoegdheid toe de socialezekerheidsstelsels van de lidstaten te coördineren teneinde het vrij verkeer van werknemers binnen de EU te faciliteren. In twee door het Verenigd Koninkrijk tegen de Raad van de Europese Unie op grond van artikel 263 VWEU ingestelde beroepen, diende het Hof van Justitie zich te buigen over de vraag of de EU-wetgever deze bevoegdheid voor ‘interne’ coördinatie ook kan aanwenden voor een besluit gericht op de uitbreiding van de Socialezekerheidsverordening 883/2004 tot het grondgebied en de onderdanen van derde landen. Het Hof van Justitie oordeelt dat de EU-wetgever dat kan: artikel 48 VWEU kan de rechtsbasis vormen voor een besluit gericht op een dergelijke ‘externe’ coördinatie van sociale zekerheid indien derde staten op basis van associatieakkoorden voor doeleinden van socialezekerheidscoördinatie reeds zijn gelijkgesteld aan EU-lidstaten. Deze bijdrage analyseert de twee arresten en beziet de mogelijke implicaties.HvJ EU 26 september 2013, zaak C-431/11, Verenigd Koninkrijk/Raad van de Europese Unie, n.n.g. en HvJ EU 27 februari 2014, zaak C-656/11, Verenigd Koninkrijk/Raad van de Europese Unie, n.n.g.
The feeling physician: educating the emotions in medical training
Authors: Shapiro Johanna 
Published: October 2016

In this paper, I first address what medical students learn about appropriate (or tolerated) professional attitudes and emotions in the clinical context and how the performance of emotional positions that create distance between doctor and patient and the defining of patients as other is encouraged through the informal and hidden curricula. Next, I examine what we know about medical students’ emotions. I then identify particular problematic emotional attitudes that can emerge in medical students toward patients, especially vulnerable patients who are marginalized or stigmatized in the healthcare system. To better understand this phenomenon, I discuss how such emotions emerge in response to both intrapsychic and systemic pressures. The paper then examines alternative models of healthcare that prioritize connection and solidarity with patients, considers how concepts such as emotional intelligence and emotional regulation may be pertinent in the training of future physicians and notes the relevance of such models and concepts to curricular innovation.
Theorising personhood: for better or for worse
Authors: Little Miles 
Published: October 2016

Person-centered medicine is emerging as one of the most formidable critiques of evidence-based medicine. One of its claims to priority over patient-centered care, humane medicine, narrative-based medicine and values-based medicine is its attention to the philosophy of personhood. While it defines personhood in widely accepted terms, using adjectives employed by Cassell, such as ‘embodied, purposeful, thinking, feeling, emotional, reflective, relational’, it offers no examination of the numerous debates and disagreements about personhood. In particular, it has not so far explored the tension that exists between the neo-Lockean account of persistent psychological attributes, such as intention, cognition and rationality and the ‘animalistic’ account that ascribes personhood to human existence, to the human body and brain. Nor has it examined the significance of personhood as an emergent property of human beings imbedded in cultures and societies. Medical ontology is basically realist and its epistemology empiricist. Person-centered medicine faces the task of translating a contested, emergent concept into something realistic and empirically examinable, if it is to persist and have pedagogical purchase. Schectman’s ‘person-life view’ may provide a starting point for conceptualisation and teaching and respect is a relationship that underpins an understanding of personhood, but other guidelines will be needed. Some relevant suggestions are made in this article.
Point-of-service questionnaires can reliably assess patients’ experiences
Authors: Gill Stephen 
Published: October 2016

Rationale, aims and objectivesPoint-of-service patient experience measures are increasingly used to evaluate health services but their psychometric properties have not been reported. The current study determined the test-retest reliability of a point-of-service patient experience questionnaire used in an inpatient rehabilitation centre. MethodPatient experience data were collected from inpatients by two community volunteers using an electronic hand-held five-item Likert-style questionnaire. Eighty-one participants completed the questionnaire at Test 1 and Test 2 (two to four hours apart). Twenty three participants completed the questionnaire at Test 1 and Test 3 (one week apart). ResultsThere were small and non-significant differences between test and retest scores for individual questions and the five-item total score. Kappa and intra-class correlations coefficients indicated moderate to good agreement. Subgroup analysis indicated that participants who had previously completed the questionnaire during their inpatient stay gave more consistent answers between Test 1 and Test 2 than first time responders. ConclusionPatients participating in sub-acute inpatient rehabilitation can provide reliable answers to a point-of-service patient experience questionnaire.
PATIENT EXPERIENCE WITH CARE AND CLINICAL OUTCOMES IN DIABETES: A CASE FOR MORE PERSON-CENTERED MEASUREMENT
Authors: McCoy Rozalina , Fan Jiaquan , Smith Steven , Deming James , Ziegenfuss Jeanette , Montori Victor , Shah Nilay 
Published: October 2016

Rationale, aims and objectives: Diabetes performance metrics are widely used to assess care, inform the public, guide reimbursement, and facilitate quality improvement efforts. The most common, the D5, is a composite process and intermediate outcome measure that may not capture key patient-important outcomes. This study assesses the ability of the D5 and the Patient Assessment of Chronic Illness Care (PACIC) instrument to evaluate patient experience with care. Method: Postal surveys with the PACIC instrument, and questions about demographics, health status, and self-efficacy were mailed to 4796 adults from a diabetes registry maintained by 34 primary care clinics in November 2009. D5 measures for 2009 (glycosylated hemoglobin <8%, blood pressure <140/90 mmHg, low density lipoprotein cholesterol <100 mg/dL (2.59 mmol/L), non-smoking, aspirin therapy) were obtained from electronic medical records. Logistic regression analysis evaluated the association of PACIC, self-reported health, demographics, and D5.Results: The 2055 (42.8%) respondents had mean age 64.9 years (standard deviation (SD), 12.3), HbA1c 6.9% (SD, 1.2%), and PACIC 3.0 (SD, 1.1); 43.8% achieved the D5. Self-reported diabetes control and lack of perceived financial barriers to medical care were associated with achieving the D5; however, PACIC and other patient-reported measures of health were not associated with achieving the D5. In contrast, diabetes self-management education, social support network, and self-efficacy were associated with higher PACIC scores.Conclusions: Efforts to improve patient-centered care necessitates the assessment of patient experience of health and healthcare. The PACIC may be an important adjunct to the D5 to measure the quality of diabetes care.
Consumer engagement in the development of a video to inform health service clients about the risks and prevention of venous thromboembolism
Authors: Sykes Pamela K , FitzGerald Mary 
Published: October 2016

Objective: To develop a patient education program, including an instructional video, on the prevention of venous thromboembolism. Method: A consumer focus group was conducted to garner participants’ experiences, thoughts and ideas on the development of an educational video on the prevention of venous thromboembolism. Results: A combined approach using a printed pamphlet and educational video can supplement healthcare professional verbal instructions. Major points to inform the production of an educational video include: (1) consistency of key messages; (2) keep video short; (3) use storytelling; (4) layer and re-enforce messages; (5) demonstrate simple instructions through behaviour modelling and visual imaging and (6) use humour but interspersed with serious messages and include statistics to enhance credibility. Conclusion: The provision of quality patient education is vital and can positively influence patient outcomes. Conducting a focus group to ascertain consumer views and ideas on the introduction of a video proved beneficial and insightful for both researchers and consumers. Comparison of key findings from both the focus group discussions and the evidence in the literature were consistent. The availability of a patient education video can supplement verbal instructions, but will require a practice change by staff.
The Empathy in Young Students of Health Professions
Authors: Mento Carmela , Rizzo Amelia , Barberis Nadia , Settineri Salvatore 
Published: October 2016

Objective: The assessment of empathy among different health professions has been focused almost exclusively on the cognitive and affective aspects or on specific professions, such as doctors. The Empathy Scale for Health Professions (ESHP) is a 12 item instrument developed by Mento and Settineri, including the expressive component of empathy. Method: In the present study the scale has been administered during 2013 to a total of 420 undergraduate students of different degree courses, belonging to thehealth professions. Results: Cronbach’s alpha value of total scale was 0.75 and both the Exploratory Factor Analysis (EFA) and the Confirmatory Factor Analysis (CFA) revealed a 3 component structure as hypothesised. There were no differences between males and females, neither between the professions considered. Conclusions:The results suggest that the ESHP should be a valid instrument to assess empathy during the laurea degree course, to provide the possibility of reflection about a transverse skill, involved in all health professions.