МАРКЕРЫ ВОСПАЛЕНИЯ ПРИ НЕОНАТАЛЬНОМ СЕПСИСЕ
Authors: Л.Л. Ахмалтдинова , С.И. Колесниченко , А.В. Лавриненко , Ж.А. Жұмаділова , О.В. Авдиенко , Л.Г. Панибратец , Е.В. Виноградская 
Published: October 2024

Введение: по-прежнему существует острая неудовлетворенная медицинская потребность в диагностике гипервоспаления, связанного с сепсисом у новорожденного. Большая вариабельность степени зрелости при рождении, особенности функционирования всех органов и систем вносит свой вклад в биомаркерный анализ и его прикладное значение. Цель:исследовать биомаркеры воспаления раннего неонатального сепсиса. Материалы и методы: Исследование обсервационное когортное. Обследовано 75 новорожденных детей, находящихся на лечении в отделениях интенсивной терапии. Критерием определение случая «сепсис» был положительный посев крови. Группу контроля составили дети с отрицательной гемокультурой, проходившие лечение в отделении интенсивной терапии. Применяли бактериологический и иммунологический метод исследования (проточная цитометрия, иммунофлуоресцентный анализ цитокинов). Для статистической обработки использовали непараметрический критерий Краскела — Уоллиса, критерий Манна-Уитни. Категорийные данные рассчитывали с использованием критерия Хи-квадрат. Результаты: СРБ показал хорошую применимость в случае ранего неонатального сепсиса, в отличие от прокальцитонина, который при превосходной специфичности, имеет низкую чувствительность и большую вариабельность. Ни лейкоцитоз, ни лейкопения, ни субпопуляции лейкоцитов не показали надежных дискриминирующих характеристик. Однако простой и общедоступный нейтрофильно-лимфоцитарный индекс показал специфичность 80% и в целом зарекомендовал себя как достаточно надежный индекс. Базовый иммунный статус характеризуется только снижением CD8 лимфоцитов. Цитокины - стандартные маркеры воспаления, однако сложно получить знчимые различия из-за обилия кофакторов, которые влиют на их уровень. Но при этом крайне перспективным следует признать sCD40 и IL-17a, которые недосттаочно изучены при неонатальном сепсие. Выводы: Исследование маркеров воспаления раннего неонатального сепсиса показало, что гипервоспалительный синдром превалирует в патогенезе неонатального сепсиса. Значительная вариация отличает сывороточные маркеры новорожденных детей, включая классические (СРБ, ПКТ, NRL, интерлейкины 6, 8), что говорит, что для диагностики они должны применяться с осторожностью. Есть необходимость изучения новых новых диагностических мишеней на основании маркеров воспаления. По результатам нашего исследования, такими мишениями, как крайне перспективными маркерами, следует признать sCD40 и IL-17a, которые были ранее недостаточно изучены при неонатальном сепсисе.
Background: There is still an urgent medical need for the diagnosis of hyperinflammation associated with sepsis in the newborn. In the case of neonatal sepsis, everything is complicated by many factors that affect the biomarker analysis: a large variability in the degree of maturity at birth, features of the functioning of all organs and systems, and especially the immune system. Aim: Our research is devoted to the study of biomarkers of inflammation in early neonatal sepsis. Materials and methods: Observational cohort study. In the study up to 75 newborns treated in intensive care units are included. The criterion for defining a case of "sepsis" was a positive blood culture. The control group consisted of children with negative blood culture, who were treated in the intensive care unit. We used bacteriological and immunological research methods (flow cytometry for cell markers, immunofluorescence analysis of cytokines) Statistical analysis was performed using the non-parametric Kruskal-Wallis test, Mann-Whitney test with Holm correction (R statistics). Categorical data were calculated using the Chi-square test. Results: C reactive protein showed a good applicability in the case of early neonatal sepsis, in contrast to procalcitonin, which demonstrates an excellent specificity, has a low sensitivity and high variability. Neither leukocytosis, leukopenia, leukocyte subpopulations showed reliable discriminatory characteristics. However, a simple and publicly available neutrophil-lymphocyte index presented 80% specificity and generally proved to be a reliable index. The basic immune status is characterized only by a decrease in CD8 lymphocytes. Cytokines are standard markers of inflammation; however, it is difficult to obtain meaningful differences due to the abundance of cofactors that affect their levels. But at the same time, sCD40 and IL-17a, which have not been sufficiently studied in neonatal sepsis, should be recognized as extremely promising. Conclusions: The study of inflammation markers of early neonatal sepsis showed that hyperinflammatory syndrome prevails in the pathogenesis of neonatal sepsis. Significant variation in serum markers of newborns, including the classic ones (CRP, PCT, NRL, interleukins 6, 8), suggests that they should be used with caution for diagnosis. There is a need to study new new diagnostic targets based on markers of inflammation. According to the results of our study, sCD40 and IL-17a, which were previously insufficiently studied in neonatal sepsis, should be recognized as such targets as extremely promising markers.
Анықтама: Неонатальды сепсиске байланысты гиперқабынуды диагностикалау үшін жедел медициналық қажеттілік әлі күнге дейін өзекті. Неонатальды сепсис кезіндегі барлық биомаркерлердің талдауы көптеген факторлармен қиындатылады: туылғаннан кейін жетілу дәрежесінің жылдам өзгерістері, барлық мүшелер мен жүйелердің, әсіресе иммундық жүйенің жұмысының ерекшеліктері. Мақсаты: Біздің жобамыз ерте неонатальды сепсис кезіндегі қабынудың биомаркерлерін зерттеуге арналған. Әдістері: Бақылау когортты зерттеу. Зерттеуге реанимация бөлімшелерінде емделген 75 жаңа туған нәрестелер алынды. «Сепсис» жағдайын анықтау критерийі оң қан культурасы болып саналды. Бақылау тобына қан культурасы теріс, жансақтау бөлімінде емделген балалар кірді. Біз бактериологиялық және иммунологиялық зерттеу әдістерін қолдандық (жасуша маркерлері үшін ағынды цитометрия, цитокиндердің иммунофлуоресценттік талдауы). Статистикалық талдау параметрлік емес Крускал-Уоллис сынағы, Холм түзетуімен Манн-Уитни сынағы (R статистикасы) арқылы орындалды. Категориялық деректер Хи-квадрат тесті арқылы есептелді. Нәтижелері: С реактивті ақуыз ерте неонатальды сепсис жағдайында жақсы қолдану мүмкіндігін көрсетті, ал прокальцитонин айырмашылығы тамаша спецификалық, бірақ төмен сезімталдық пен жоғары өзгергіштік. Лейкоцитоз да, лейкопения да, лейкоциттердің субпопуляциясы да сенімді дискриминациялық сипаттамаларды көрсетпеді. Дегенмен, қарапайым және жалпыға қол жетімді нейтрофил-лимфоцит индексі 80% спецификаны көрсетті және әдетте жеткілікті сенімді көрсеткіш болып шықты. Негізгі иммундық статус тек CD8 лимфоциттерінің төмендеуімен сипатталады. Цитокиндер қабынудың стандартты маркерлері болып табылады, бірақ олардың деңгейіне әсер ететін кофакторлардың көптігіне байланысты маңызды айырмашылықтарды анықтау қиын. Бірақ сонымен бірге неонатальды сепсистежеткілікті зерттелмеген sCD40 және IL-17a өте перспективті деп танылуы керек. Қорытынды: Ерте неонатальды сепсистің қабыну маркерлерін зерттеу неонатальды сепсистің патогенезінде гиперқабыну синдромының басым болатынын көрсетті. Жаңа туылған нәрестелердің сарысу маркерлерінің, соның ішінде классикалық(CRP, PCT, NRL, интерлейкиндер 6, 8) айтарлықтай ауытқуы оларды диагностика үшін сақтықпен қолдану керектігін көрсетеді. Қабыну маркерлеріне негізделген жаңа диагностикалық мақсаттарды зерттеу қажет. Біздің зерттеуіміздің нәтижелері бойынша неонатальды сепсисте бұрын жеткіліксіз зерттелген sCD40 және IL-17a өте перспективалы маркерлер ретінде мақсатты деп танылуы керек.