bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
The compositional evolution of calc silicates from the Salau skarn deposit (Ariège, Pyrénées).
Authors: Zahm Alain 
Published: April 2019

Several types of rock enclose the tungsten skarn deposit of Salau, including alternations of marbles and pelitic schist. A detailed mineralogical and petrographical study has been undertaken in order to characterize the different stages of transformation of these rocks as induced firstly by the intrusion of granodiorites and then by the action of mineralizing fluids.
The different episodes are as follow :
1 -A contact metamorphism, which causes the formation of the calc-silicate hornfelses. The main process involved at this stage is a diffusion metasomatism between marble and pelitic beds. The following zoning is observed
sphene + C-zoïsite | C-zoïsite | salite | calcite.
Locally, other minerals appear ; they are : garnet, idocrase and wollastonite. Moreover, geochemical studies show a local enrichment in iron due to slight mobility within the rock. On the whole rock scale, the metamorphism is isochemical.
2 -Infiltration metasomatism is common in the Barregian Formation and in pure limestone. It is characterized by an addition of iron, aluminium and manganese leading to the crystallization of calcic pyroxene and garnet. When affecting pure marble, the zoning is :
garnet | pyroxene | calcite.
In the calc-silicate hornfelses, this zonation depends on the primary zone affected. Thus, when the sphene + clinozoïsite as well as the clinozoïsite zones are affected, the zoning is :
garnet | C-zoïsite
When the salite zone is affected, the zoning is :
garnet | hedenbergite | salite
Hedenbergite composition varies according to the mineral which has been transformed : more ferrous when formed on calcite (Hed. 90, Dio. 6, Joh. 4), it appears more magnesium rich when formed on salite : (Hed. 70, Dio. 27, Joh. 3).
The garnet solid solution shows, at this stage, slight variations around Gross. 80, Spess. 17, Alm. 19, Andr. 4. In detail, its composition depends on that of the primary mineral.
3 -Hydrothermal alteration affects all rock-types occurring in the deposit : sedimentary rocks, igneous rocks and skarns.
We shall subdivide this stage into two parts.
— a silicification characterized by rock dissolution and quartz and scheelite crystallization when developed in sedimentary rocks,
— a sulphidization at the end of scheelite deposition, characterized by an addition of iron.
Homologues de la lillianite (gustavite, vikingite, heyrovskyite riche en Ag et Bi...) de l'indice à W-As-(Pb,Bi,Ag) de La Roche-Balue (Loire Atlantique, France)
Authors: Moëlo Yves , Marcoux Eric , Makovicky Emil , Karup-Møller Sven , Legendre Olivier 
Published: April 2019

In the gneiss quarry of La Roche-Balue (West of Nantes, France), a quartz vein is principally mineralized with scheelite, arsenopyrite and galena, with numerous Pb-Bi-Ag sulfosalts. Three stages of deposition have been inferred :
— stage 1 : pneumatolytic, with quartz and orthoclase ;
— stage 2 : hypothermal (350-400 °C), with quartz, scheelite, arsenopyrite (+ pyrrhotite and molybdenite), gustavite I + vikingite + Ag-Bi rich heyrovskyite + eskimoite (+ gold), galena ;
— late stage 3 : epithermal, with pyrite, marcasite, chalcopyrite, argentiferous cosalite, gustavite II, bismuth and tetrahedrite.
Between crossed polars, gustavite I and II show ubiquitous complex twinning. In gustavite I, numerous exsolution lamellae of an Ag-Bi poor member of the gustavite-lillianite series are always present. On the contrary, the smaller crystals of gustavite II are pure members of the series. Vikingite is polysynthetically twinned, with another twinning, analogous to that of gustavite, visible on a smaller scale. Ag-Bi rich heyrovskyite is untwinned. These three sulfosalts frequently form epitactic associations. Weak anisotropy of galena reveals polysynthetic twinning of mechanical origin.
Microprobe analyses show 3.1 % Bi and 1.6 % Ag in anisotropic galena. Pb sulfosalts contain 0.02 - 0.05 % Se, 0.04 - 0.14 % Sb and 0.10 - 0.80 % Cd. In the lillianite homologues, Cd increases with Ag-Bi content. Cosalite contains 1 % Cu and 2.6 % Ag. In stage 2, the sulfosalts show a composition trend subparallel to the Bi2S3-Pb2S2 join in the Pb2S2-Bi2S3-Ag2S system.
An X-ray single crystal study of lillianite homologues permits to identify the five sulfosalts included in galena, mainly the two members of the gustative-lillianite series, and the minor eskimoite in epitactic association with heyrovskyite.
During the final epithermal stage, the primary Pb sulfosalts dissolved to give (gustavite II + cosalite + galena) association. Decomposition of the lillianite homologues may be either due to their instability at low temperature, or to the presence of copper which favours the crystallization of cosalite.
Cd content of Pb-Bi-Ag sulfosalts is similar to Cd content frequently observed in the andorite series. Apparently, the Cd enrichment is typical for ore solutions mobilized in post-magmatic processes generated by granitic intrusions.
Geochemical conditions of formation of various composition wolframates
Authors: Ivanova Galina 
Published: April 2019

The results based on the study of 25 wolframite deposits from the USSR, Mongolia and Czechoslovakia allow to analyze the relations between temperature, pressure, composition of solutions and wolframite composition. According to these analyses, the deposition of wolframites varying in composition from hübnerite to ferberite occurred in the temperature range 410-260 °C under pressure conditions within the range 700-1 700 bars.
These results suggest that wolframite composition does not depend on temperature and pressure and thus can not be used as a geothermometer or a geobarometer. The chemical composition of wolframites and iron-manganese-bearing minerals associated with wolframites of 7 tungsten deposits was also investigated. The corresponding changes of the Mn/Fe ratio in the associated minerals (wolframite-rhodochrosite-triplite-sphalerite) was determined. According to the experimental studies on the distribution coefficients of Mn and Fe between wolframite, sphalerite and solution, the wolframite composition reflects the Mn/Fe ratio in the coexisting hydrothermal solutions. Scheelites of various genetical types of deposits formed in a wide temperature range (600-120 °C) under pressure conditions varying from 1 650 to 300 bars from two types of solutions with high and low salinity, 75-30 and 15-2 wt.% eq. NaCl, respectively.
Düzyazılarından Hareketle Turgut Uyar’ın Şiir Anlayışı ve Bir Eleştirmen Olarak Turgut Uyar
Authors: KEKEÇ İsmail 
Published: April 2019

Bilindiği üzere bir şairin şiir anlayışı
hakkında değerlendirme yapılacaksa kuşkusuz şairin kendisinin kaleme almış
olduğu yazıları, başvurulacak kaynakların başında gelir. Bu açıdan bakıldığında
Turgut Uyar, şair kimliği yanı sıra son derece üretken bir eleştirmen kimliği de
ile karşımızda durmaktadır. 1950’den başlayarak 1980’li yıllara kadar çeşitli
dergi ve gazetelerde yazılar kaleme alan Turgut Uyar’ın bu yazılarında
çoğunlukla ve doğal olarak şiire dair meselelere kafa yorduğu dikkatlerden
kaçmamaktadır. Uyar’ın şiirle ilgili yazılarının dışında dile dair
düşüncelerini dile getirdiği, ülkemizdeki edebî dergilerin (özellikle taşra
dergilerinin) tanıtımlarını yaptığı, ‘eleştiri’nin ne’liği/niteliğine dair
tespitlerini sergilediği, teferruatlı olmasa da öykü, roman, mektup gibi edebî
türlere dair ilgili yazarın eserinden yola çıkarak görüşünü bildirdiği yazıları
da mevcuttur. Bu makale giriş ve sonuç kısımları hariç
tutulacak olursa üç bölümden oluşmuştur. İlk bölümde Uyar’ın, şiir anlayışı ve
şiir eleştirisi, ikinci bölümde şair tavrı ve şair eleştirisi, son bölümde ise
eleştirmen tavrı ve eleştiri anlayışı ele alınmıştır. İlk bölümde Turgut
Uyar’ın şiire dair düşünceleri genel hatlarıyla ortaya konulmaya çalışılmış,
ikinci ve üçüncü bölümlerde ise genel bir bakış açısı yanı sıra Uyar’ın üstünde
önemle durduğu kimi müstakil şahsiyetler hakkındaki düşüncelerine de yer
verilmiştir. Böylelikle hem üzerinde fazla durulmayan eleştirmenlik tarafına
dikkat çekebilmek hem de şiire olan bakış açısına dair ipuçları yakalayabilmek
adına, bu türden yorumlamalara olanak veren şairin kaleme aldığı kimi
yazılarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
TEZKİRE TERİMLERİ SÖZLÜĞÜNE DÂİR
Authors: KILIÇ Atabey 
Published: April 2019

2010 yılında Nevşehir’de kıymetli hocamız Prof. Dr.
Mustafa İsen adına düzenlenen “Uluslararası Mustafa İsen Biyografi
Sempozyumu”nda sunduğumuz “Rızâ Tezkiresi’nden Hareketle
Tezkirelerde Geçen Terimlere Dâir Notlar” başlıklı tebliğde özetle “Tezkirelerimizde
özellikle şiir ve şâir ile ilgili, bir kısmı ortak bir kısmı ise
özel olmak üzere pek çok terim kullanıldığını biliyoruz. 'hûb eş'âr mergûb
güftâr, pâkîze, nazîf, âşıkâne, sûznâk, sâdıkâne, tarz-ı acîb eş'âr
tavr-ı garîb güftâr, muhayyel, bîbedel, sâhib-i ihtirâ, sâhib-i fesâhat,
tâze-gû ...' gibi vasıfların harc-ı âlem, içi boş kelime veya terkipler
olmadığı da âşikârdır. Tezkirelerin sağlam bir şekilde metni çıkarıldıktan
sonra, dikkatlice taranarak bu tür kavram veya terimlerin tespiti sûretiyle
oluşturulacak 'Tezkireler Sözlüğü', 'Tezkire Terimleri Sözlüğü' veya
'Örnekleriyle Tezkirelerde Geçen Kavramlar Sözlüğü', sadece tezkire veya
biyografi araştırmalarında değil, mensur eserlere ve hâliyle şiir ya da
şi'riyete, şâir ve şâiriyete bakış hususunda da pek çok fayda sağlayacak önemli
bir hizmet olacaktır.”
görüşlerini ileri sürmüş ve adı geçen tezkirede kullanılan kavram ve
terimler, ilgili yerlerde ayrıntılandığı gibi tasnîfe tâbi tutmuş; buralardan
hareketle, şâirin içerisinde bulunduğu edebî ortam, şâirin fıtratı (≠abú),
muhayyilesi, şâirlik kudreti, şâirin kişilik özellikleri, şâiri yegâne kılan
husûsiyetleri, şiir tarzı, nesir tarzı, şâirin kalemi, nazım şekilleri ve örnek
olarak aldığı beyit örneklerine değinmiştik. Aradan birkaç yıl geçtikten sonra
meseleye dâir bakış açımızı bu küçük çalışma çerçevesinde özetlemek istiyoruz.
TAŞLICALI YAHYA BEY’İN ŞİİRLERİNDE DEVLET ADAMI KİMLİĞİNİN İZLERİ
Authors: ONAT ÇAKIROĞLU Tuba 
Published: April 2019

Klâsik Türk Edebiyatı’nda
şairlerin ele alacağı konuların, yapacağı tasvirlerin, benzetmelerin çerçevesi
önceden belirlenmiştir. Şairler, geleneğin kendilerine sunduğu çerçevede
eserlerini kaleme almışlardır. Klâsik Türk Edebiyatı’nın esas konusu olan aşkı
anlatırken, şairler ideal aşkı ve ideal sevgiliyi tasvir etmişlerdir. Şair,
hayatında aşkı gerçekten yaşamamış dahi olsa eserinde ince hayaller ve
benzetmelerle aşkı ve âşıklığı en güzel şekilde ifade etmiştir. Çoğu zaman
şairin kimliği, mesleği, makamı ve içinde bulunduğu koşullar şiirlerinde fark
edilmez. Bununla birlikte zaman zaman şairlerin düşünceleri, hayata bakış
açıları şiirlerinde kelimelerin arasına gizlenmek suretiyle karşımıza çıkar.
16. yüzyıl şairlerinden Taşlıcalı Yahya Bey, devşirme usûlü ile İstanbul Acemi
Oğlanlar ocağına getirilmiş, yeniçeri olmak üzere yetiştirilirken ordu içinde
yükselmiş, hem asker hem de şair olarak tanınmıştır. Taşlıcalı Yahya Bey
kasidelerinde katıldığı seferlerden bizzat bahsetmektedir. Ancak divanların
gazeller bölümü daha çok sevgiliye dâir vasıfların dile getirildiği
bölümlerdir. Hem asker hem devlet adamı olan Taşlıcalı Yahya Bey’ in
gazellerinde güzeli, sevgiliyi tasvir ederken asker kimliğinin izlerine
rastlamak mümkün müdür? Şairin yeniçeri olarak katıldığı seferlerde edindiği
tecrübelere şiirlerinde yer vermiş olmalıdır.
Yazımızın konusu, bu noktadan hareketle belirlenmiştir. Şairin
mesleğinin izleri beyitlerde tespit edilmeye çalışılacaktır.
KLASİK TÜRK ŞİİRİNDE “ZEHRİ YEDİ TASTAN GEÇMEK” DEYİMİNİN KÖKENİ ÜZERİNE
Authors: YILDIZ Ayşe 
Published: April 2019

Klasik Türk şiiri,
gerek eski Türkçe devresinden beri izleri takip edilebilen gerekse tercüme
yoluyla dilimize kazandırılan deyimler açısından oldukça zengindir. Tercüme
yoluyla dilimize geçen deyimlerin izlerini takip etmek ve kaynak dili
belirlemek her zaman mümkün olmamaktadır. Deyim sözlüklerinde yer almayan ancak
yapısı itibariyle deyim özelliği gösteren ve kökeni tam olarak bilinmeyen
deyimlerden biri de “zehri yedi tastan geçmek”tir. Toplam 16 beyitte tespit edilebilen “zehri
yedi tastan geçmek” tabirine kelime ve deyim sözlüklerinde rastlanılmamıştır. Bu
çalışmada örnek beyitlerin bağlamından hareketle deyime anlam önerileri
sunulacaktır.

Deyimin yer aldığı
beyitlerdeki kelimelerin üç farklı grupta toplandığı söylenebilir: Gökyüzü,
yılan ve olumsuz durum ve duygularla ilgili olanlar. Bu gruplama deyimin
anlamının astroloji ve mitoloji ile bağlantılı olabileceğini düşündürmektedir.
Yılan, hikmetin, zamanın ve kaderin sembolü olup aynı zamanda sırları korur. İnsanların
kaderinin de yedinci kat gökte (Levh-i Mahfuz’da)saklı olduğuna inanılır.
Felek, insanların –özellikle kötü- kaderlerinden sorumlu tutulur. Kaderin
yedinci kat gökten, gökyüzü katmanlarını geçerek insana ulaşması/ vakti
geldiğinde gerçekleşmesi ile zehrin yedi tası geçerek ölümcüllüğünü açığa
çıkarması arasında bir paralellik görülür. Bu çalışmada, insanların
kaderlerinin yapraklarında yazıldığı hayat ağacı ve bu ağacı koruyan ve
dolayısıyla tanrısal bilgiye vâkıf yılanın, ağaç zikredilmeksizin bu inanışa
telmihen kullanılmış olduğu ve yedi tastan geçen zehrin ise felek üzerinden
kaderle hesaplaşma anlayışının bir başka ifadesi olarak şiirde yer bulduğu
sonucuna ulaşılmıştır.
HOCA TAHSİN EFENDİ’NİN HEY’ET İLMİ ÜZERİNE BİR MANZUMESİ
Authors: ALGÜL Mesut 
Published: April 2019

Divan şiiri,
insana dair her ayrıntıyı ihtiva eden çok zengin bir şiir geleneğidir. Bu
gelenek ilimden beslenir. Divan şairleri, aynı zamanda birer âlim ve muhtelif
mesleklere sahip kişilerdir. Divan şiiri ve ilim arasındaki ilişki birbirini
tamamlamak seviyesini geçerek ayniyet derecesi de gösterebilir. Öyle ki Osmanlıda
hemen her âlim bir tarafıyla şair, her şair de bir ölçüde âlimdir. Bu yönüyle
bakıldığında, kaleme alınan her bir edebî eserde ilmî unsurlarla karşılaşmak;
her bir ilmî eserde de edebî ürünlere rastlamak mümkündür. Şairler, sahip
oldukları birikimi edebî eserlerine özellikle de divanlarına büyük bir
titizlikle nakşetmişlerdir. Bununla birlikte, yazdıkları ilmî eserlerde de pek
çok manzum parçalara yer vermişlerdir. Şiirlerdeki bu ilmî birikimi ve ilmî
eserlerdeki manzum parçaları tespit etmek, divan şiirinin anlam dünyasının
zenginliğini gösterme açısından önemlidir.

Hoca
Tahsin Efendi, Osmanlı’nın son dönemlerinde yaşamış önemli fikir
adamlarındandır. Çeşitli bilim dallarında yazılmış pek çok eseri bulunmaktadır.
Bu eserlerin bir kısmında onun şairlik yönünü ortaya koyan manzumeler
bulunmaktadır. Esâs-ı İlm-i Hey’et de
bu eserlerden birisidir. Hoca Tahsin Efendi, bu eserinde yer alan kaside nazım
şekliyle yazılmış manzumesinde o dönemin astronomi bilgisini edebî bir üslupla
anlatmaya çalışmıştır. Çalışma kapsamında, astronomi ile ilgili bu manzume ilmî
ve edebî boyutlarıyla ele alınacaktır.
KLÂSİK TÜRK ŞİİRİNDE “DAİRE ÇEKMEK/ÇİZMEK” DEYİMİNİN KÜLTÜREL KÖKENLERİNE DAİR
Authors: YILMAZ Hanım 
Published: April 2019

Klâsik
Türk şiirindeki bazı söyleyişlerde ve deyimlerde çeşitli inançlara dair izler
görülmektedir. Bu inançların tarihsel sürecine bakıldığında oldukça geriye
gittiği takip edilebilir. Eski medeniyetlerde izlerine rastlanılan ifadeler Jung’un “toplumsal bilinçdışı” ifadesiyle farklı kültürlerde ve çeşitli
sanat dallarında yerini almıştır. Bu çalışmada ise klâsik Türk şiirinde geçen “daire çekmek/çizmek” deyiminin kökenleri
ve kullanımı değerlendirilecektir.
A Characterization of Factorable Surfaces in Euclidean 4-Space E^4
Authors: Büyükkütük Sezgin , Öztürk Günay 
Published: April 2019

In this
paper, we consider a factorable surface in Euclidean E^4 with its curvature
ellipse. We classify the origin of the normal space of such a surface according
to whether it is hyperbolic, parabolic, or elliptic. Further, we give the
necessary and sufficient condition of the factorable surface to become Wintgen
ideal surface.
Antimicrobial Properties of Silk Fabrics Dyed with Green Walnut Shell (Juglans regia L.)
Authors: UZKUL Hülya , ALKAN Rezan 
Published: April 2019

Natural dyes are obtained from plants, insects,
lichens, fungus and molluscs which have been used since ancient times. These
dyes have antimicrobial, anticarcinogenic and antihelmintic properties. Walnut
(Juglans regia L.), a species of Juglandaceae
family, is grown in Turkey. Green walnut shell has also antimicrobial functions
due to its juglone components known as one of the strongest antimicrobial
chemical compound. In this study, alum-mordanted and unmordanted silk fabrics
were dyed with green walnut shell. Concentration was varied at 50, 100, 150 and
200 % owf (weight of fabric), in order to assess antimicrobial properties of
green walnut shell. Pathogenic strains of Staphylococcus
aureus subsp. aureus (ATCC 29213) and Escherichia
coli (ATCC 25922) were used to test for fabrics’ antimicrobial activities.
Reductions of bacterial growth were determined using AATCC test methods. All
the fabrics which were dyed with green walnut shell indicated antimicrobial
effect on both bacteria species. Antimicrobial effect was increased from 50 to
200 % owf (weight of fabric) dye concentration. These results indicated that
unmordanted silk fabrics dyed with green walnut shell had antimicrobial effect
as high as alum-mordanted silk fabrics dyed with green walnut shell and S.aureus were more sensitive than E.coli.
On the Mass Accretion Rate and Infrared Excess in Herbig Ae/Be Stars
Authors: Arun R. , Mathew Blesson , Manoj P. , Ujjwal K. , Kartha Sreeja S. , Viswanath Gayathri , Narang Mayank , Paul K. T. 
Published: April 2019

Abstract
The present study makes use of the unprecedented capability of the Gaia mission to obtain the stellar parameters such as distance, age, and mass of HAeBe stars. The accuracy of Gaia DR2 astrometry is demonstrated from the comparison of the Gaia DR2 distances of 131 HAeBe stars with the previously estimated values from the literature. This is one of the initial studies to estimate the age and mass of a confirmed sample of HAeBe stars using both the photometry and distance from the Gaia mission. Mass accretion rates are calculated from Hα line flux measurements of 106 HAeBe stars. Since we used distances and the stellar masses derived from the Gaia DR2 data in the calculation of the mass accretion rate, our estimates are more accurate than previous studies. The mass accretion rate is found to decay exponentially with age, from which we estimated a disk dissipation timescale of 1.9 ± 0.1 Myr. The mass accretion rate and stellar mass exhibit a power-law relation of the form

. From the distinct distribution in the values of the infrared spectral index,

, we suggest the possibility of difference in the disk structure between Herbig Be and Herbig Ae stars.
Hubble Ultraviolet Spectroscopy of Jupiter Trojans
Authors: Wong Ian , Brown Michael E. , Blacksberg Jordana , Ehlmann Bethany L. , Mahjoub Ahmed 
Published: April 2019

Abstract
We present the first ultraviolet spectra of Jupiter Trojans. These observations were carried out using the Space Telescope Imaging Spectrograph on the Hubble Space Telescope and cover the wavelength range 200–550 nm at low resolution. The targets include objects from both of the Trojan color subpopulations (less-red and red). We do not observe any discernible absorption features in these spectra. Comparisons of the averaged UV spectra of less-red and red targets show that the subpopulations are spectrally distinct in the UV. Less-red objects display a steep UV slope and a rollover at around 450 nm to a shallower visible slope, whereas red objects show the opposite trend. Laboratory spectra of irradiated ices with and without H2S exhibit distinct UV absorption features; consequently, the featureless spectra observed here suggest H2S alone is not responsible for the observed color bimodality of Trojans, as has been previously hypothesized. We propose some possible explanations for the observed UV-visible spectra, including complex organics, space weathering of iron-bearing silicates, and masked features due to previous cometary activity.
The Resolved Distributions of Dust Mass and Temperature in Local Group Galaxies
Authors: Utomo Dyas , Chiang I-Da , Leroy Adam K. , Sandstrom Karin M. , Chastenet Jérémy 
Published: April 2019

Abstract
We utilize archival far-infrared maps from the Herschel Space Observatory in four Local Group galaxies (Small and Large Magellanic Clouds (SMC and LMC), M31, and M33). We model their spectral energy distribution from 100 to 500 μm using a single-temperature modified blackbody emission with a fixed emissivity index of β = 1.8. From the best-fit model, we derive the dust temperature,

, and the dust mass surface density,

, at 13 pc resolution for SMC and LMC, and at 167 pc resolution for all targets. This measurement allows us to build the distribution of dust mass and luminosity as functions of dust temperature and mass surface density. We compare those distribution functions among galaxies and between regions in a galaxy. We find that LMC has the highest mass-weighted average

, while M31 and M33 have the lowest mass-weighted average

. Within a galaxy, star-forming regions have higher

and

relative to the overall distribution function, because of more intense heating by young stars and higher gas mass surface density. When we degrade the resolutions to mimic distant galaxies, the mass-weighted mean temperature gets warmer as the resolution gets coarser, meaning that the temperatures derived from unresolved observations are systematically higher than those in highly resolved observations. As an implication, the total dust mass is lower (underestimated) in coarser resolutions. This resolution-dependent effect is more prominent in clumpy star-forming galaxies (SMC, LMC, and M33) and less prominent in a more quiescent massive spiral (M31).
Detecting the Sagittarius Stream with LAMOST DR4 M Giants and Gaia DR2
Authors: Li Jing ,   (LAMOST FELLOW), Liu Chao , Xue Xiangxiang , Zhong Jing , Weiss Jake , Carlin Jeffrey L. , Tian Hao ,   (LAMOST FELLOW)
Published: April 2019

Abstract
We use LAMOST DR4 M giants combined with Gaia DR2 proper motions and ALLWISE photometry to obtain an extremely pure sample of Sagittarius (Sgr) stream stars. Using TiO5 and CaH spectral indices as indicators, we selected a large sample of M-giant stars from M-dwarf stars in LAMOST DR4 spectra. Considering the position, distance, proper motion, and angular momentum distribution, we obtained 164 pure Sgr stream stars. We find that the trailing arm has higher energy than the leading arm in the same angular momentum. The trailing arm we detected extends to a heliocentric distance of ∼130 kpc at

Λ

˜

⊙

∼
170
°

, which is consistent with the feature found in RR Lyrae in Sesar et al. Both of these detections of Sgr, in M-giants and in RR Lyrae, imply that the Sgr stream may contain multiple stellar populations with a broad metallicity range.