bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
HealthPathways implementation in a New Zealand health region: a qualitative study using the Consolidated Framework for Implementation Research
Authors: Stokes Tim , Tumilty Emma , Doolan-Noble Fiona , Gauld Robin 
Published: December 2018

ObjectivesTo explore the process of implementation of an online health information web-based portal and referral system (HealthPathways) using implementation science theory: the Consolidated Framework for Implementation Research (CFIR).SettingSouthern Health Region of New Zealand (Otago and Southland).ParticipantsKey Informants (providers and planners of healthcare) (n=10) who were either involved in the process of implementing HealthPathways or who were intended end-users of HealthPathways.MethodsSemistructured interviews were undertaken. A deductive thematic analysis using CFIR was conducted using the framework method.ResultsCFIR postulates that for an intervention to be implemented successfully, account must be taken of the intervention’s core components and the adaptable periphery. The core component of HealthPathways—the web portal and referral system that contains a large number of localised clinical care pathways—had been addressed well by the product developers. Little attention had, however, been paid to addressing the adaptable periphery (adaptable elements, structures and systems related to HealthPathways and the organisation into which it was being implemented); it was seen as sufficient just to deliver the web portal and referral system and the set of clinical care pathways as developed to effect successful implementation. In terms of CFIR’s ‘inner setting’ corporate and professional cultures, the implementation climate and readiness for implementation were not properly addressed during implementation. There were also multiple failures of the implementation process (eg, lack of planning and engagement with clinicians). As a consequence, implementation of HealthPathways was highly problematic.ConclusionsThe use of CFIR has furthered our understanding of the factors needed for the successful implementation of a complex health intervention (HealthPathways) in the New Zealand health system. Those charged with implementing complex health interventions should always consider the local context within which they will be implemented and tailor their implementation strategy to address these.
Spectrum of injuries resulting from gunshot wounds in car hijacking: a South African experience
Authors: Kong Victor , Weale Ross , Blodgett Joanna , Bruce John , Laing Grant , Clarke Damian 
Published: December 2018

BackgroundCar hijacking, known as “carjacking”, is a form of aggravated robbery of a vehicle from the driver frequently involving firearm and is common in South Africa. There is, however, little literature on the spectrum of injuries sustained by victims of car hijacking. The study aimed to describe the spectrum of gunshot wound-related (GSW) injuries and review our experience of management of victims of car hijacking in our trauma center based in South Africa.MethodsA retrospective review was conducted during an 8-year period from January 2010 to January 2018 on all patients who presented with any form of GSW after a car hijacking incident.ResultsDuring the 8-year study period, a total of 101 patients were identified. Seventy-four percent were male (75 of 101) and the mean age was 34 years. The mean time from injury to arrival at our trauma center was 7 hours (rural district: 10 hours, urban district: 4 hours; p<0.001). Seventy-five percent (76 of 101) of all patients sustained GSWs to multiple body regions, whereas the remaining 25% (25 of 101) were confined to a single body region. The most common region involved was the chest (48 cases), followed by the abdomen (46 cases) and neck (34 cases). Sixty-three of the 101 (62%) patients required one or more operative interventions. The most common procedure was laparotomy (28 cases), followed by vascular (20 cases) and neck (14) exploration. Eighteen percent (18 of 101) of all patients required intensive care unit admission. The mean length of hospital stay was 7 days. The overall morbidity was 13% (16 of 101) and the overall mortality was 18% (18 of 101).DiscussionThe spectrum of injuries from GSW related to car hijacking commonly involves close range GSWs to multiple body regions. Torso trauma is common and a substantial proportion of victims require major operative interventions. The mortality from these injuries is significant.Level of EvidenceLevel III.
Intraluminal Thrombi in the Cervico-Cephalic Arteries
Authors: Singh Ravinder-Jeet , Chakraborty Debabrata , Dey Sadanand , Ganesh Aravind , Al Sultan Abdulaziz Sulaiman , Eesa Muneer , Wong John H. , Goyal Mayank , Hill Michael D. , Menon Bijoy K. 
Published: December 2018

Background and Purpose—
Intraluminal thrombus (ILT) is an uncommon finding among patients with ischemic stroke. We report clinical-imaging manifestations, treatment offered, and outcome among patients with ischemic stroke/transient ischemic attack and ILT in their cervico-cephalic arteries.

Methods—
Sixty-one of 3750 consecutive patients with acute ischemic stroke/transient ischemic attack (within 24 hours of onset) and ILT on initial arch-to-vertex computed tomography angiography from April 2015 through September 2017 constituted the prospective study cohort. Functional outcome was assessed using the modified Rankin Scale score with functional independence at discharge defined as modified Rankin Scale score ≤2.

Results—
Prevalence of ILT on computed tomography angiography was 1.6% (95% CI, 1.2%–2.1%). Median age was 67 years (interquartile range, 56–73), and 40 subjects (65%) were male. The initial clinical presentation included transient ischemic attack in 12 (20%) and stroke in 49 patients (80%); most strokes (76%) were mild (National Institutes of Health Stroke Scale ≤5). The most common ILT location was cervical carotid or vertebral artery (n=48 [79%]) followed by intracranial (n=11 [18%]) and tandem lesions (n=2 [3%]). The most common initial treatment strategy was combination antithrombotics (heparin with single antiplatelet agent) among 57 patients (93%). Follow-up computed tomography angiography (n=59), after a median 6 days (interquartile range 4–10 days), revealed thrombus resolution in 44 patients (75% [completely in 27%]). Twenty four of 30 patients (80%) with >50% residual carotid stenosis underwent carotid revascularization (endarterectomy in 15 and stenting in 9 patients) without peri-procedural complications a median of 9 days after symptom onset. In-hospital stroke recurrence occurred in 4 patients (6.6%). Functional independence was achieved in 46 patients (75%) at discharge.

Conclusions—
Patients presenting with acute stroke/transient ischemic attack with ILT on baseline imaging have a favorable clinical course in hospital with low stroke recurrence, high rate of thrombus resolution, and good functional outcome when treated with combination antithrombotic therapy.
Субъектная структура научного текста
Authors: Кананович [Kananowicz] Татьяна [Tatiana] 
Published: December 2018

Subjective structure of academic textsIn the paper I make an attempt to determine the subjective structure of scientific texts based on research of the textual category of impersonality. The category of impersonality is understood here as such a choice of means from different levels of the linguistic system (morphological, lexical, syntactical, textual) which allows to degrade or remove the semantic subject from the sentence/text to achieve the highest possible level of objectivity of the academic narration. My assumption is that 1) the subjective field of an academic text can differ from subjective fields of other text types, 2) subjective organization of academic texts is determined by hiding the semantic subject, which allows to distinguish the textual category of impersonality, 3) subjective structure of academic texts is culturally determined. Using the tool of sentence model I present the multilevel subjective organization of Russian academic texts and a list of means which contribute to the impersonality therein. The list of means includes modal and infinitive modifications, passivization, authorization, causation and different types of nominalization. Subiektywna struktura tekstu naukowegoW artykule podejmuję próbę przedstawienia podmiotowej struktury tekstu naukowego w ramach badań nad tekstową kategorią impersonalności. Przez kategorię impersonalności rozumiem świadomy wybór środków językowych z różnych poziomów, który prowadzi do obniżenia statusu lub całkowitego usunięcia podmiotu semantycznego ze zdania/tekstu w celu nadania maksymalnie obiektywnego charakteru narracji naukowej. Zakładam, po pierwsze, że pole podmiotowe tekstu naukowego może różnić się od pól podmiotowych innych typów tekstu; po drugie, że organizacja podmiotowa tekstu naukowego polega w znacznej mierze na ukrywaniu podmiotu semantycznego, co pozwala mówić o istnieniu kategorii impersonalności; po trzecie, że podmiotowa organizacja tekstu naukowego jest uwarunkowana kulturowo. Wykorzystując pojęcie modelu zdania, przedstawiam wielowarstwową organizację podmiotową i sposoby obniżenia statusu / usunięcia podmiotu semantycznego w rosyjskich tekstach naukowych; do sposobów tych należą między innymi modyfikacje modalne i bezokolicznikowe, pasywizacja, autoryzacja, kauzatywizacja i różnego typu nominalizacje.
Rec.: Roman Tymoshuk, Wojciech Sosnowski, Maciej Jaskot, Yurii Ganoshenko, "Leksykon aktywnej frazeologii polskiej i ukraińskiej", KJV Digital Sp. z o.o., Warszawa 2018, 312 ss.
Authors: Perlin Jacek 
Published: December 2018

Review: Roman Tymoshuk, Wojciech Sosnowski, Maciej Jaskot, Yurii Ganoshenko, Leksykon aktywnej frazeologii polskiej i ukraińskiej, KJV Digital Sp. z o.o., Warszawa 2018, 312 pp.The article is a review of a novel lexicographic work, whose authors collate most frequent phraseologisms of the Polish and Ukrainian languages, based on the material of the spoken language of the young generation of both languages’ native speakers as well as on texts of electronic communication and popular culture. Rec.: Roman Tymoshuk, Wojciech Sosnowski, Maciej Jaskot, Yurii Ganoshenko, Leksykon aktywnej frazeologii polskiej i ukraińskiej, KJV Digital Sp. z o.o., Warszawa 2018, 312 ss.Artykuł stanowi recenzję nowatorskiej pracy leksykograficznej, której autorzy zestawiają ze sobą najczęściej występujące związki frazeologiczne języków polskiego i ukraińskiego, za materiał przyjmując język mówiony młodego pokolenia rodzimych użytkowników obu języków oraz teksty komunikacji elektronicznej i kultury popularnej.
Słoweńcy i Europa Środkowa
Authors: Cmiel-Bażant Marta 
Published: December 2018

The Slovenes and Central Europe In the 1980s, a few years before Slovenia became an independent country, many intellectuals – including writers, politicians, sociologists and historians – were trying to answer the question about the cultural area in Europe to which Slovenia belonged. Most of them identified themselves with the concept of Central Europe, which was a reference to the Austro-Hungarian Monarchy in the period between the 1860s and the First World War. The Monarchy was perceived as a supranational state that allowed all nations to develop and respected the diversity of cultures, which gave rise to a creative and multicultural intellectual atmosphere. This utopian vision was created to balance the domination of the communist ideology in the Eastern Bloc countries.The idea which underlied Slovenian considerations of Central Europe was that of an imagined border of Europe, whereby the latter is seen as an intellectual concept and identified with Western Europe. The Slovenian territories were a part of the southern provinces of Austria-Hungary and then, after the First World War, they became the northwesternmost republic of Yugoslavia. In both cases they were peripheral in cultural and political terms. In the period that this paper is concerned with, the concept of Central Europe which was most popular in Slovenia excluded the Balkan countries. Słoweńcy i Europa ŚrodkowaW latach 80. ubiegłego wieku, na kilka lat przed uzyskaniem przez Słowenię statusu niezależnego państwa, wielu intelektualistów – pisarzy, polityków, socjologów i historyków – próbowało znaleźć odpowiedź na pytanie, do jakiego kręgu kulturowego przynależy Słowenia. Większość identyfikowała się z koncepcją Europy Środkowej, odwołującej się do monarchii austro-węgierskiej z okresu od lat 60. XIX wieku do I wojny światowej. Była ona postrzegana jako państwo ponadnarodowe, które umożliwiało rozwój poszczególnych narodów i respektowało różnorodność kultur, co przyczyniło się do powstania kreatywnej, wielokulturowej atmosfery intelektualnej. Była to utopijna wizja, stworzona, aby zrównoważyć dominację ideologii komunistycznej w krajach bloku wschodniego.Ideą znajdującą się u podłoża sposobu postrzegania Europy Środkowej przez przywoływanych słoweńskich humanistów była wyobrażona granica Europy jako pojęcia intelektualnego odpowiadającego Europie Zachodniej. Słoweńskie ziemie były częścią południowych prowincji Austro-Węgier, a po I wojnie światowej stały się najbardziej wysuniętą na północny zachód jugosłowiańską republiką. W obu przypadkach były peryferyjne w wymiarze kulturalnym i politycznym. W badanym okresie najbardziej popularna w Słowenii koncepcja Europy Środkowej wykluczała z jej ram państwa bałkańskie.
Bałkańskie adaptacje tureckiego sufiksu -çi / -ci
Authors: Karasiński Artur , Sawicka Irena 
Published: December 2018

Balkan derivatives with the borrowed Turkish suffix -çi / -ci In the paper we reflect on which of the allomorphs of a suffix should be considered its basic form (and on what grounds). This problem requires morphonological analysis. We will illustrate this with the example of Balkan derivatives with the borrowed Turkish suffix -çi / -ci. This agentive suffix is extremely productive in Turkish so it is not surprising that this very suffix has settled well in the Balkan languages. In most of them, like in Turkish, it assumes the forms [-ʧi/-ʧija] or [-ʤi/-ʤija]. Which of these forms should be regarded as the primary one? Bałkańskie adaptacje tureckiego sufiksu -çi / -ci W artykule zastanawiamy się nad odpowiedzią na pytanie, który z alomorfów przyrostka i na jakiej podstawie należy uznać za formę podstawową. Zagadnienie wymaga analizy morfonologicznej, co zostało zilustrowane przykładami bałkańskich derywatów z tureckim sufiksem -çi / -ci. Jest to przyrostek agentywny o bardzo dużej produktywności, nic więc dziwnego, że rozpowszechnił się także na Bałkanach. Podobnie jak w tureckim, także w językach bałkańskich występuje on w dwóch postaciach: [-ʧi/-ʧija]/[-ʤi/-ʤija]. Którą z nich należy przyjąć jako podstawową?
Clitic doubling of the proposed direct object in Bulgarian
Authors: Ovcharova Bilyana 
Published: December 2018

Clitic doubling of the proposed direct object in Bulgarian The presence or absence of accusative clitic doubling in Bulgarian clauses with direct object preposing serves grammatical or pragmatic purposes and falls within the discussion on word order, in particular the analysis of clauses exhibiting marked word order.Grammatical doubling occurs in clauses where the clitics are part of the verb’s morphological make-up and in clauses where the clitics serve as case markers for disambiguating the syntactic function of the initial noun phrase (NP). Pragmatic clitic doubling does not affect the clause grammaticality or in terms of semantics: it serves as a topicality marker, signaling the discourse-old status of the preposed NPs’ referents or is used to activate such referents. Pragmatic clitic doubling may occur with focused discourse-old NPs, which at first sight may appear as an inconsistency: one would expect that the topic and focus should be identified differently. In Bulgarian pragmatic accusative clitic doubling is not admissible only when the preposed NP realizes contrastive, emphatic focus. Podwajanie klityki zaimkowej dopełnienia bliższego w języku bułgarskim Podwajanie klityki zaimkowej dopełnienia bliższego w języku bułgarskim (jej obecność lub brak) służy funkcji gramatycznej lub pragmatycznej i wiąże się z zagadnieniem szyku wyrazów, zwłaszcza we frazach nacechowanych na szyk.Repryza występuje w funkcji gramatycznej w wyrażeniach, w których klityki stanowią część frazy werbalnej i służą ujednoznacznieniu funkcji składniowej frazy nominalnej, występującej w pozycji inicjalnej w zdaniu. Czynniki pragmatyczne nie naruszają kształtu gramatycznego czy semantyki frazy: pragmatyczne podwajanie służy topikalizacji, sygnalizując status referenta poprzedzającej frazy nominalnej, lub służy do aktywacji takiego referenta. Pragmatyczna repryza może wystąpić po frazie nominalnej, która jest specjalnie wyróżniona (in focus), co na pierwszy rzut oka może się wydawać niekonsekwencją: oczekiwalibyśmy raczej, że temat (topic) i fokus (specjalny akcent) powinny być identyfikowane językowo w sposób różny. W języku bułgarskim pragmatyczne podwajanie obiektu jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy poprzedzająca fraza nominalna służy funkcji kontrastywnej, tj. wyrażaniu specjalnej emfazy.
„An der schönen blauen Donau…” Obraz rzezi nowosadzkiej we współczesnej literaturze serbskiej
Authors: Bukwalt Miłosz 
Published: December 2018

An der schönen blauen Donau… Depictions of the Novi Sad massacre in contemporary Serbian literatureThe tragic events in Novi Sad in January 1942 constitute an important subject in the prose of Aleksandar Tišma (Knjiga o Blamu [The Book of Blam]), Erih Koš (Novosadski pokolj [Novi Sad Massacre]), and Danilo Kiš (Psalm 44 and Peščanik [Hourglass]). Jewish-Serbian writers were not left disinterested by the fact of the Shoah of fellow Jews or by the violent deaths of their Slavic neighbours. The above-mentioned, formally very diverse works belong to the corpus of Serbian novels about the Holocaust, which are a testament to the crime and which render individual deaths meaningful. Novels about the Novi Sad massacre reveal the psychological motivation of the instigators and direct perpetrators of the crime, shed light upon the logistics and the mechanics of death, and constitute a record of the victims’ reactions in the situation of a direct threat to their lives, and also the world of mental nightmares tormenting the survivors. Finally, and most importantly, they are an artistic tribute to all the identified and anonymous victims of the Hungarian repressive and exterminatory operation.The above-outlined issues were examined using the notions and research tools of psychopathology, individual psychology, humanistic psychiatry, thanatology, suicidology, victimology, and cultural anthropology. An der schönen blauen Donau… Obraz rzezi nowosadzkiej we współczesnej literaturze serbskiejTragiczne wydarzenia nowosadzkie ze stycznia 1942 roku stanowią ważny temat utworów prozatorskich Aleksandra Tišmy (Księga Blama), Ericha Koša (Rzeź nowosadzka) oraz Danila Kiša (Psalm 44, Klepsydra). Pisarze serbscy narodowości żydowskiej nie pozostali obojętni wobec faktu zagłady swych współplemieńców oraz śmierci ich słowiańskich sąsiadów. Wspomniane utwory współtworzą korpus serbskich powieści o tematyce holocaustowej, które zaświadczają o zbrodni i nadają sens jednostkowej śmierci. Powieści o masakrze nowosadzkiej ujawniają motywację psychologiczną zleceniodawców i bezpośrednich wykonawców zbrodni, ukazują logistykę oraz sposoby zadawania śmierci, stanowią zapis reakcji skazańców w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia oraz świat koszmarów psychicznych osób ocalałych. Ponadto, co niezwykle istotne, są artystycznym hołdem złożonym zidentyfikowanym oraz anonimowym ofiarom węgierskiej akcji represyjno-likwidacyjnej.Do zbadania zasygnalizowanych powyżej zagadnień wykorzystano w niniejszym artykule pojęcia i narzędzia badawcze z zakresu psychopatologii, psychologii indywidualnej, psychiatrii humanistycznej, tanatologii, suicydologii, wiktymologii oraz antropologii kulturowej.
Słowotwórstwo gegijskie XVII wieku
Authors: Karasiński Artur 
Published: December 2018

Word formation in 17th century Gheg AlbanianThe article constitutes a word formation analysis of the Gheg dialect Albanian texts from the 17th century. The only Albanian texts of this period preserved to this day come from northern Albania and form the basis of the so-called old Albanian literature. All their authors came from northern Albania and used a similar variation of the Gheg dialect. The Gheg dialect of Albanian at that time can be considered the standard used by the Catholic environment of Northern Albania. Modern Albanian contains word formations characteristic of both main dialects: Gheg and Tosk. The aim of the present research is to investigate the word-formation structures appearing in 17th century texts. Słowotwórstwo gegijskie XVII wieku Artykuł stanowi analizę słowotwórczą albańskich tekstów z XVII wieku, napisanych w dialekcie gegijskim. Jedyne albańskie teksty tego okresu, zachowane do dziś, pochodzą z północnej Albanii i stanowią podstawę tak zwanej starej literatury albańskiej. Wszyscy autorzy pochodzili z północnej Albanii i używali podobnej odmiany dialektu gegijskiego. Dialekt gegijski może być uznany za standard w tym czasie, używany przez środowisko katolickie w regionie północnej Albanii. Współczesny język albański zawiera formacje słowotwórcze odpowiednie dla obu głównych dialektów gegijskiego i toskijskiego. Badania mają na celu zweryfikowanie struktur słowotwórczych pojawiających się w tekstach z XVII wieku.
Описание на формоизменителните типове при числителните имена в българския език (като част от работата над нормативна граматика)
Authors: Микова [Mikova] Лора [Lora] 
Published: December 2018

Description of inflected numeral types in Bulgarian (as applied in the work on a normative grammar) This article describes the principles of defining the types of inflected numerals in Bulgarian which are used in the work on a normative grammar of the language. The numerals are divided into types according to the form of the article, possibility of shifting the stress to the article and presence of two codified variants. Eight formal types of numerals are thus formed. Opis typów liczebników odmiennych w języku bułgarskim (jako część gramatyki normatywnej)W artykule opisano zasady definiowania typów liczebników odmiennych w języku bułgarskim, które zostały zaproponowane w pracy nad gramatyką normatywną. Liczebniki podzielono na typy według form rodzajnika, możliwości przesunięcia akcentu na rodzajnik i występowania dwóch skodyfikowanych wariantów. W ten sposób uzyskano osiem formalnych typów liczebników.