Rhetorical strategies in legitimizing imported managerial practices<p>İthal yönetim uygulamalarının meşrulaştırılmasında retorik stratejiler
Authors: Gölbaşı Şükran 
Published: May 2018

Research problem and aim: The aim of this study is to examine how the neoliberal institutional logic was justified although contrary to the national interests in Turkey in 1980 and the kind of rhetoric strategies the legitimating actors were used to have accomplished. The changes in the functioning of the world system in 1980 led to the transfer of new world system’s logic through the discourse of globalization to all the nations linked to the international division of labor thus, creating a contradiction with the internal operational logic of national economies and national interests. In this case, the new logic incompatible with the existing logic in the area has made the business organizations unable to function. Turkish Industry and Business Association (TUSIAD), which wants to exploit the changing conditions and the existence of conflicting institutional logics in favor of its own members, emerged as an institutional entrepreneur in this period to convince both the political wing and the whole people about the new liberal policies.The significance of the research: An examination of the rhetoric and convincing ability of the discourses of a business organization association that targeted not only to change organizational field of its own but also national institutions was found valuable.Method and material: A series of four proclamation texts published on the newspapers by TUSIAD in 1979, which started a significant change in Turkey was chosen as the data sets for analyzing in this study. For the rhetorical strategies to follow the original discourse, the rhetoric of the theorists that constituted the principles of neo-liberal economics was taken as a basis. In the study, in which the case study method is adopted, the texts were analyzed by content analysis. This study adopted Özen and Berkman's (2007) study as a model. This model proposes that the recipient rhetoric is to apply mainly ethos approval if the transferring practice has the concern of adapting to the public in the recipient country and increasing actor’s own legitimacy.Findings and result: The findings indicate that the local actors are mainly concentrated in pathos justifications by emphasizing the current local managerial logic’s results. Research result have not justified the proposition of this study based on the model of Özen and Berkman in which it is proposed that when a managerial practice is imported to another national context, its reconstruction inevitably involves ethos justifications more than its source discourse.Discussions and recommendations: The historical conditions of the relevant period in this case, when Turkey's terms and conditions of the actors considered together, to expedite the implementation of the new logic TUSIAD could have used the rhetoric of pathos can get the fastest results. Academic staff who would like to conduct research in this area can be investigated comparative studies related to the institutional transformation process in other countries. Extended English summary is in the end of Full Text PDF (TURKISH) file. ÖzetAraştırma problemi ve amacı: Bu çalışmanın amacı, 1980’li yıllarda Türkiye’de neoliberal kurumsal mantığın ulusal çıkarlara aykırı olmasına rağmen nasıl kabul gördüğünü ve meşrulaştırıcı aktörlerin ne tür retorik stratejilerle bunu başardığını incelemektir. Dünya sisteminin işleyiş mantığının 1980 yılında değiştirilmesi sisteme uluslararası işbölümü ile bağlı bütün uluslara bu yeni mantığın Küreselleşme söylemiyle transfer edilmek istenmesi, ulusal ekonomilerin kendi iç işleyiş mantığı ve ulusal çıkarlarla çelişen bir durum yaratmıştı. Bu durumda, alandaki mevcut mantıkla uyumsuz yeni mantık işletmeleri iş yapamaz hale getirmişti. Değişen koşulları ve alandaki çelişen kurumsal mantıkların varlığını kendi üyeleri lehine yönlendirmek isteyen Türk Sanayicileri ve İş Adamları Derneği (TÜSİAD), bu dönemde hem politik kanadı hem de tüm toplumu yeni liberal politikalar konusunda ikna etmek üzere kurumsal girişimci olarak ortaya çıkmıştır.Araştırmanın önemi: Bir iş örgütü temsil organının sadece kendi örgütsel alanını değil, aynı zamanda ulusal düzeyde kurumsal değişiklikleri hedeflemesi ve bunu yaparken kullandığı retorik ve söylemlerinin ikna kabiliyeti incelemeye değer bulunmuştur.Metot ve materyal: TÜSİAD’ın 1979 yılında gazetelere verdiği, Türkiye’de bir dizi önemli değişimi başlatan dört ilan metni bu çalışmada yerel söylemin veri setini oluşturmuştur. Orijinal söylemin izlediği retorik stratejiler için neo-liberal ekonomi ilkelerini oluşturan kuramcıların söylemi esas alınmıştır. Vaka analizi yöntemi benimsenen çalışmada, metinler içerik analizine tabi tutulmuştur. Çalışmada, Özen ve Berkman’ın (2007) meşrulaştırıcı aktörlerin transfer edilen pratiği, alıcı ülkede halka benimsetme ve kendi meşruiyetlerini de artırma kaygısı varsa, türev söylemin başvurduğu retorik stratejilerin ağırlıklı olarak ethos onaylamalara başvuracağına ilişkin çalışması model olarak benimsenmiştir.Bulgular ve sonuç: Bulgular yerel aktörlerin söylemlerinde ağırlıklı olarak pathos strateji kullandıklarını ve mevcut kurumsal mantığın sonuçlarına dikkat çektiklerini göstermektedir. Araştırma sonucu, bu çalışmada model alınan Özen ve Berkman'ın bir yönetim pratiğinin başka bir ulusal bağlama ithal edilirken yeniden yapılanmasında kaynak söylemine göre daha fazla ethos onaylamalara başvuracağını öne süren önerisini desteklememiştir.Tartışma ve öneriler: Örnek olayımızda ilgili dönemin tarihi koşulları, Türkiye’nin içinde bulunduğu koşullar ve aktörün koşulları birlikte değerlendirildiğinde, TÜSİAD’ın yeni kurumsal mantığın uygulanmasını çabuklaştırma isteğiyle en hızlı sonuç alabileceği pathos retoriği tercih etmiş olabileceği öngörülebilir. Bu alanda araştırma yapmak isteyen akademisyenler, diğer ülkelerdeki kurumsal dönüşüm süreciyle ilgili karşılaştırmalı çalışmalar yapabilirler.