bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Edinsel Nazolakrimal Kanal Tıkanıklığı Olan Olgularda Eksternal Dakriosistorinostomi Ve Transkanalikuler Multidiod Lazer Dakriosistorinostomi Sonuçlarının Karşılaştırılması
Authors: Eroğul Özgür , Eryiğit Eroğul Leyla , Doğan Mustafa , Polat Onur , Buyruk Aytuğ 
Published: March 2018

Amaç:
Edinsel nazolakrimal kanal tıkanıklığı olan olgularda eksternal
dakriyosistorinostomi(DSR) ve
transkanalikuler multidiod lazer dakriyosistorinostomi(TK-DSR) sonuçlarının
karşılaştırılması.Yöntemler:
Edinsel nazolakrimal kanal tıkanıklığı tanısı konulan ve opere edilen
hastaların verileri retrospektif olarak tarandı. 47 hastanın 49 gözüne yapılan
eksternal DSR ameliyatları ile 34 hastanın 35 gözüne yapılan TK-DSR
ameliyatlarının sonuçları karşılaştırıldı. Hastaların nazolakrimal pasaj
açıklığı postoperatif 10. gün, 1, 3, 6 ve 12.aylarda kontrol edildi. Bulgular:
Çalışmamızda 12. ayda saptanan cerrahi başarı oranı TK-DSR olgularında % 65,3,
eksternal DSR olgularında % 86,1 idi. Ortalama ameliyat süresi eksternal DSR
grubunda 53,02±5,04 dakika, TK- DSR grubunda 22,62±3,72 dakikaydı. TK- DSR
grubunda 6 hastada (%17.1) nasal sineşi, 2 hastada (%5.7) konka yanığı, 1
hastada (%2.8) kanalikül oklüzyonu komplikasyon olarak görülürken, eksternal
DSR grubunda 16 hastada (%32.6) kanama, 2 hastada (%4.1) cilde fistül gelişti.

Sonuç: TK-
DSR operasyon süresinin kısalığı, kanamanın daha az olması, cilt insizyonuna
gerek kalmaması ve lakrimal pompa sisteminin daha az zarar görmesi gibi
avantajları olmasına karşın cerrahi başarı oranları eksternal DSR’de daha yüksek
görünmektedir. Cerrahi teknik üstünlükleri ve başarı oranları göz önünde
bulundurularak uygun hastalarda uygun cerrahi teknik uygulanmalıdır.
Falanks Enkondromunun Osteopoıkılozlu Kemikten Alınan Otogreft ile Tedavisi: Olgu Sunumu
Authors: PEKER Gökhan , KAYA BAYRAK Sunkar , BAYRAK Alkan , METE PEKER Dila 
Published: March 2018

Osteopoikiloz, çocukluk çağında gelişmeye başlayan ve ileri
yaşlarda devam eden, enkondral kemik matürasyonunda anormallikle karakterize,
nadir görülen bir kemik displazisidir.
Sıklıkla asemptomatik olmakla beraber genellikle rastlantısal olarak
saptanır. Otozomal dominant geçişli olan patoloji, sporadik olarak da
görülebilmektedir. Enkondrom ise klasik olarak hiyalin kıkırdak kökenli benign,
ayak ve el kemikleri gibi küçük kemiklerde yerleşmiş olan uzunlamasına ve oval
kemik lezyonlarıdır. Bu çalışmamızda, osteopoikiloz tanılı ve falanksında
enkondrom oluşan olgumuzu sunmayı ve tedavisini tartışmayı amaçladık.
Kalkaneus Kırıklarında Tedavi Yöntemi Klinik Sonuçları Etkiler Mi? Retrospektif Karşılaştırmalı Çalışma.
Authors: KONYA Mehmet Nuri , Sargın Serdar 
Published: March 2018

Amaç: Deplase intraartiküler
kalkaneus kırıklarında konservatif ve cerrahi tedaviler arasında fonksiyonel
sonuçlar açısından herhangi bir fark olup olmadığını belirlemek.Yöntemler: Çalışmamızda 2012-2014 yılları
arasında farklı merkezlerde konservatif ve cerrahi olarak tedavi edilmiş ve en
az 2 yıl takibi olan 27 (13 konservatif ve 14 cerrahi tedavi) kalkaneus kırıklı
hasta (22 erkek, 5 kadın) geriye dönük olarak incelendi. Hastaların fonksiyonel
sonuçları AOFAS skorlarına göre karşılaştırıldı.Bulgular: Yaş ve cinsiyet açısından
gruplar arasında anlamlı fark olmadığını bulduk.(p&gt;0,05). AOFAS skorları
konservatif tedavi uygulanan hastalarda 69,15 (56-82) ve cerrahi tedavi
uygulanan hastalarda 84,3 (56-96) puan idi. Her iki tedavi grubunun AOFAS
skorları karşılaştırıldığında (Mann Whitney-U Test) cerrahi tedavi uygulanan
grupta fonksiyonel sonuçların istatistiksel anlamlı olarak daha iyi olduğunu
bulduk. (p&lt;0,05).

Sonuç: Çalışmamızdan literatürdeki
mevcut bilgileri destekleyecek şekilde çıkan sonuç, cerrahi tedavilerin sonuçlarının özellikle
eklem içi kalkaneus kırıklarının tedavisinde, klinik ve fonksiyonel sonuçlar
açısından konservatif tedaviden daha etkin olduğudur.
Evaluation of Prognostic Factors In Nasopharyngeal Cancers
Authors: HASANOV Rüstem , GÜNİZİ Hüseyin , GÜNEY Kenan 
Published: March 2018

Aim: We aimed to examine
prognostic factors that affect the survival of patients with nasopharyngeal
cancer (NPC) who were diagnosed and treated in our clinic. Methods: Patients with
nasopharyngeal cancer, who were diagnosed and treated in our clinic between 2009-2013,
were examined retrospectively. Results: In our study, 33
patients were male (%73.3), 12 patients were female (%26.6), and male/female ratio was 2.75. Mean age was
50,8; the youngest patient was 14 and the oldest one was 84 years old. The most common presenting cause was cervical
lymph node metastasis (%66,7). %66,6 of our patients had advanced stage tumor
(Stage 3-4). Longer survival was detected in low T-stage patients, whereas no
relation was determined between N-stage and survival. No statistical relation
was determined between histopathological types and 2-year survival. Longer
survival was observed in young age group and male patients; however, this was
not statistically significant.

Conclusion: Younger age are good
prognostic factors, however, the advanced T and N stages at diagnosis are poor
prognostic factors. Therefore, early diagnosis is important in terms of
treatment and survival.
Migraine and peripheral inflammation
Authors: YILMAZ AVCI Aynur , AKALİN Oktay 
Published: March 2018

Aim: Migraine is a common
headache disorder that may be associated with inflammation and vascular
diseases. We evaluated C-reactive protein and the number of immune cells in the
peripheral blood of young adult patients with migraine.Patients and
Methods:
This case–control study included 520 subjects: 260 patients with migraine
(without aura, 169 patients; with aura, 91 patients) and 260 healthy control
subjects (age range, 18–50 years). Participants had no known anemia, vascular
risk factors, or inflammatory diseases. We evaluated serum C-reactive protein
and complete blood count parameters in patients with migraine and control
subjects.Results: C-reactive protein level,
leukocyte, neutrophillymphocyte, platelet counts and mean platelet volume
significantly differed in patients with migraine compared to controls
(P&lt;0.001). However, with the exception of C-reactive protein, these
parameters were similar in migraine with and without aura. Logistic regression
analysis showed that migraine was significantly associated with C-reactive
protein level (odds ratio [OR], 2.36; 95% confidence interval [CI],
1.73–3.23; P&lt;0.001), MPV (OR, 2.32; 95% CI, 1.78–3.0;
P&lt;0.001), and leukocyte count (OR, 1.61; 95% CI,
1.32–1.94;).

Conclusion: Increased levels of
peripheral inflammation may occur in patients with migraine and may be involved
in the pathogenesis of migraine.
Early satiation and nausea are independent determinants of poor quality of life in patients with type 2 diabetes mellitus with and without diabetic gastroparesis
Authors: ÖZER ÇAKIR Özlem , GÖNÜLALAN Gulsum , ISMAİLOGLU Murat , ATASEVEN Huseyin , DEMİR Ali , POLAT Hakki 
Published: March 2018

Aim: We aimed to show the relationship between presence of diabetic gastroparesis and demographic features, symptom severity, quality of life. Patients and Method: Patients with type 2 Diabetes Mellitus (DM) were enrolled in this study. Patients were interviewed face to face in terms of demographic profile, the Patient Assessment of Upper Gastrointestinal Disorder Symptoms (PAGI-SYM), and the Patient Assessment of Upper Gastrointestinal Disorders QOL (PAGI-QOL).Results: A total of 51 patients with type 2 DM were included in this study. The mean age of the type 2 DM patients without and with diabetic gastroparesis were respectively 53.35±6.98 and 57.04±9.41 (p=0.192). The most severe of symptoms based on PAG-SYM score was bloating in both patients with and without diabetic gastroparesis (2.69±2.21 and 2.57±2.22). In this study, nausea was correlated with poor quality of life based on PAGI-QOL but not with delayed gastric emptying (coef: 0.351, 95% CI: 0.035-0.667, P=0.030). Also, nausea score was correlated with impaired quality of life (coef: 0.207, 95% CI: 0.085-0.330, p&lt;0.001). Both early satiation and early satiation score were significantly correlated with poor quality of life (coef: 1.061, %95CI:0.699-1.424, p&lt;0.001 and coef:1.136, 95%CI:0.791-1.480, p&lt;0.001) in our study.Conclusion: Early satiation and nausea are statistically significant independent predictors of poor quality of life in patients with Type 2 DM with and without diabetic gastroparesis. Also, nausea, abdominal pain, bloating and pyrosis were significantly associated with PAGI-SYM scores.
Laparoskopik Radikal Prostatektomi Deneyimlerimiz: Tek Merkez Sonuçları
Authors: UÇAR Murat , AKKOÇ Ali , OKSAY Taylan , ÇAPKIN Tahsin , SOYUPEK Sedat , KOŞAR Alim 
Published: March 2018

Amaç: Kiliniğimizde
laparoskopik radikal prostatektomi operasyonu yapılan hastaların özellikleri
ile onkolojik ve fonksiyonel sonuçlarının değerlendirilmesi.Hastalar
ve Yöntem:
Kliniğimizde 2008-2011 yılları arasında baştan sona laparoskopik olarak yapılan
23 radikal prostatektomi vakası retrospektif olarak
tarandı. Hastaların preoperatif özellikleri, perioperatif ve
postoperatif komplikasyonları ve bunların tedavileri, biyokimyasal nüks
oranları incelendi.Bulgular: Hastaların operasyon
sonrası prostatektomi patolojileri 19 hastada Gleason skoru 3+3 (%82,6), 3
hastada 3+4 (%13), 1 hastada 4+3 (%4,3) olarak geldi. Cerrahi sınır 5
(%21,7) hastada pozitif (+) olarak
tespit edildi. TNM 2009 evrelemesine göre 4 (%17,3) hastanın patolojisi T2a, 13
(%56,5) hastanın T2c, 5 (%21,7) hastanın T3a, 1 (%4,3) hastanın T3b olarak
geldi. İki (%8,6) hastada postoperatif
anastomoz kaçağı meydana gelmiş, 1 (%4,3) hastada ise vezikorektal fistül
meydana gelmiştir. On beş (%65,2) hastada postoperatif dönemde erektil
disfonksiyon (ED) gelişmiştir. Beş (%21,7) hasta anastomoz darlığı nedeniyle
tekrar opere edilmiştir. Postoperatif 1. yılda 3 (%13) hastada biyokimyasal
nüks saptanmıştır (prostat spesifik antijen (PSA) değeri &gt;0,2 ng/ml).

Sonuç: Onkolojik ve fonksiyonel sonuçlar
açısından bakıldığında açık retropubik radikal prostatektomi (RRP) ve
laparoskopik radikal prostatektomi (LRP) sonuçları benzerdir. Ancak LRP’de
öğrenme eğrisi uzun olduğu için operasyon süresi ilk serilerde RRP’den daha
uzundur. Öğrenme eğrisi tamamlandıktan sonra LRP postoperatif ağrı, kan
transfüzyonu ihtiyacı, hastanede kalış süresi açısından RRP’ye göre daha
avantajlı bir cerrahi tekniktir.
Antiglokomatöz İlaç Kullanan Glokom Hastalarında Oküler Yüzey Hastalığının Değerlendirilmesi
Authors: OĞUREL Tevfik , OĞUREL Reyhan , ATABEY ÖZER Murat , ONARAN Zafer 
Published: March 2018

Amaç: Topikal antiglokomatöz
ilaç kullanan glokom hastalarında oküler yüzey hastalığını (OYH) değerlendirmekHastalar
ve Yöntem: Çalışmaya herhangi bir değişik tipte
glokomu olan ve en az 6 aydır glokom ilacı kullanan 18 yaş üstü 83 hastanın 159
gözü çalışmaya dâhil edildi. Oküler yüzey hastalık endeks(OSDI) anketi
hastalara tek tek sorularak dolduruldu. Sonrasında hastalarda oküler yüzeyi
klinik olarak değerlendirmek için schirmer testi (anestezili), gözyaşı kırılma
zamanı(GKZ) ve korneal boyanmaya bakıldı.Bulgular: Çalışmaya
51 erkek 32 kadın hastanın 159 gözü dâhil edildi. Erkeklerin yaş ortalaması 64,51±9,07
bayanların yaş ortalaması 54,32±11,44 idi. Hastaların ortalama ilaç kullanım
süreleri 6,35±5,63 yıldı. Hastaların %36,5’i tek ilaç ,%32,1’i iki ilaç,
%13,8’i üç ilaç ve %17,6’sı dört ilaç kullanmaktaydı. OSDI anketi kullanılarak
kuru göz semptomları değerlendirilen hastaların %3,8’i normal, % 15,7’si hafif,
%22,6’sı orta ve %57,9 şiddetli kuru göz hastası olarak değerlendirildi. Tüm
hastaların ortalama OSDI skoru 46,80±19,44’tü. Schirmer testi gözlerin
%34,1’inde 5 mm’nin altında saptandı. GKZ gözlerin % 52,3’de hafif,%29,5’de
orta, %8,5,de şiddetli olarak değerlendirildi. Korneal boyanma açısından
değerlendirildiğinde ise gözlerin %13,2’da normal boyanma, %39,6’de hafif
boyanma, %23,3’de orta derecede boyanma ve %23,9’da ise şiddetli boyanma
mevcuttu.

Sonuç: OYH'nın
teşhis edilmesinde, sadece OSDI anketinin kullanılmasının yanı sıra, gözyaşı
kalitesini ve stabilitesini gösteren testleri de içeren bir testin kullanılması
da sağlıklı olacaktır.
Nonobstruktif Azospermik Hastalarda Yapılan Mikrocerrahi Testiküler Sperm Ekstraksiyonu Sonuçları ve Bu Sonuçları Etkileyen Faktörlerin Değerlendirilmesi
Authors: UÇAR Murat , OKSAY Taylan , ÖZORAK Alper , SOYUPEK Sedat , ARMAĞAN Abdullah , KOŞAR Alim 
Published: March 2018

Amaç: Kliniğimizde nonobstruktif azospermi (NOA) tanısıyla mikro-TESE (mikrocerrahi testiküler sperm ekstraksiyonu) uygulanan 71 hastanın sonuçlarını, hormonal özelliklerini ve bu sonuçların Johnsen skorlarıyla ilişkisini incelemek. Hastalar ve Yöntem: Kliniğimize 2010-2014 yılları arasında başvuran ve NOA tanısıyla mikro-TESE uygulanan 71 hastanın verilerini retrospektif olarak inceledik. Hastaların yaşı, infertilite süreleri, geçirdiği operasyonlar, ortalama testis volümleri, kan FSH (folikül stimülan hormon), LH (luteinizan hormon), total testosteron ve prolaktin düzeyleri, biyopsi alınan hastaların biyopsi sonuçları ve bunların mikro-TESE başarısı ile ilişkisi değerlendirildi. Bulgular: Mikro-TESE uygulanan 71 hastanın 25’inde (%35,21) sperm bulunmuş, bunların 6 (%8,45) tanesinde gebelik gelişmiştir. Ortalama testis hacimleri sağ 14,3±3,80 (4-22) cc, sol 13,7±3,41 (4-20) cc olarak bulunmuştur. FSH ve LH değeri arttıkça sperm bulma olasılığı azalmıştır (p&lt;0,05). Total testosteron ve prolaktin düzeyleri ile TESE'de sperm bulma arasında korelasyon saptanmamıştır (p&gt;0,05). Sonuç: Mikro-TESE’de sperm elde etme başarısı hasta yaşı, geçirilmiş testis operasyonu, testis volümü, hastanın hormonal profili ile değişebilmektedir. Sperm elde etme başarısı histoloji, kan FSH ve LH değerleri ile korele olup, hasta yaşı, infertilite süresi, kan total testosteron, prolaktin değerleri ve testis volümü ile ilişkisi net değildir
Geriyatrik Depresyon: Alanya'da yaşayan yerleşik yabancılar üzerine bir araştırma
Authors: Yazan Tevfik , Girgin Ahmet , Kuru Tacettin 
Published: March 2018

Amaç: Bu araştırma, Alanya ilçesinde
yaşayan 65 yaş üstü yerleşik yabancılardaki depresyon yaygınlığını belirlemek
amacıyla tanımlayıcı ve kesitsel olarak yapılmıştır.Gereçler ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini 2016 yılı itibariye
ikamet izni ile Alanya’da yaşayan 65 yaş üzeri yerleşik yabancılardan kolayda
örnekleme yöntemiyle seçilen 200 kişi oluşturmuştur. Araştırmanın verileri,
Geriatrik Depresyon Ölçeği-Kısa Form(GDÖ) kullanılarak elde edilmiştir. Bulgular: Bu araştırmadan elde edilen
sonuçlara göre araştırma bölgesinde yaşayan 65 yaş üstü yerleşik yabancıların
%45,5’inin depresyon eğilimli olduğu belirlendi. Yaş, medeni durum ve Alanya’da
yaşanılan süre değişkenleri ile depresyon eğilimi arasında anlamlı bir ilişki
saptanmamasına rağmen (p&gt;0.05),
cinsiyet, eğitim durumu, Ülke grubu ve yıl içerisinde Alanya’da bulunma
süreleri (p&lt;0,05) ile depresyon eğilimi arasında anlamlı bir ilişki
saptanmıştır.

Sonuç: Alanya örneğinden yola çıkarak
ülkemizde ikamet eden yabancıların farklı tıp disiplinleri tarafından
araştırılması, verilecek hizmete yol gösterecek ve gelişmekte olan sağlık
turizmine katkı sağlayacaktır.
Proksimal Femur Kırıklarında Demografik Ve Klinik Sonuçlar
Authors: Albayrak Alkan , Kaya Bayrak Sünkar , Duramaz Altuğ , Kızılkaya Cemal , Seller Ayten , Aslantaş Furkan Çağlayan 
Published: March 2018

Amaç: Bu çalışmada, kliniğimizde ortopedik travma
nedeniyle yatan hastaların demografik özellikleri ve proksimal femoral kırık
nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan hastaların ameliyat öncesi (AÖ) ve ameliyat
sonrası (AS) klinik bulgularının değerlendirilmesi amaçlandı.Hastalar
ve Yöntem:
Çalışmaya 01 Ocak – 31 Aralık 2014 tarihleri arasında kliniğimizde yatan tüm
hastalar dahil edildi. Retrospektif, kesitsel ve tanımlayıcı nitelikteki
çalışmamızda; hastaların kayıtları kontrol edilerek, demografik ve klinik verileri
değerlendirildi. Bulgular: Toplam 3793 hastaya
cerrahi tedavi uygulanmıştır. Ameliyat olan hastalardan 283’ü femur proksimal
bölge kırığı nedeniyle opere olmuştur. Hastaların ortalama yaşı 55,77±29,98
yıldır. Yaşları gruplayarak incelediğimizde, 40 yaş altında 94 (%33,2) hasta;
40-60 yaş arası 36 (%12,7) hasta ve 60 yaş üzeri 153 (%54,1) hasta vardır.
Hastaların %49,8’i (141) erkek; %50,2’si (142) kadındır. Hastaların %36,7’sinde
(104) çeşitli ek hastalıklar saptanmıştır. Kliniğe kırık ile gelen hastaların %
91,2’si (258) şifa ile taburcu edilirken, %1,8 (5) ölüm gözlenmiştir.
Hastaların %7,1´(20)i yoğun bakıma devredilmiştir. İleri yaş grubunda ASA skorlarının yükseldiği, ek hastalıkların arttığı,
hastaların postoperatif dönemde hastanede kalış sürelerinin uzadığı ve yoğun
bakım ihtiyaçlarının arttığı görülmektedir.

Sonuç: İleri yaş grubu
hastalarda ek hastalıkların sıklıkla eşlik etmesi, bu hastaların AÖ
hazırlıklarının uzun sürmesi ve AS dönemde yoğun bakım ihtiyaçlarının artması
nedeniyle bu hastaların multidisipliner olarak takip edilmesi uygun olacaktır.
Isokinetic Evaluation of Adolescent Athletes with Os Good Schlatter Disease
Authors: Gönen Aydın Canan , Kargın Deniz , Bayhan İlhan Avni , Ercan Sabriye , Örsçelik Aydan 
Published: March 2018

Aim: Os Good Schlatter
Disease (OGS) is a common condition for sportspeople during the growth
period. The etiology is still unclear. Its definition is traction
apophysis. The OGS knees are thought to have stronger muscle power. The aim of
this study is to evaluate muscle strength in OGS knees.Materials and methods:
We examined 96 athletes who applied to our clinic. We evaluated the muscular
strength by separating the knees in two groups as the knees with OGS and
without OGS. Knee muscle strength was measured in 60 and 180
degrees/second with isokinetic dynamometer CYBEX NORM (CSMI Humac Norm, ABD).
Peak torque (PT), peak torque/body weight (PT/BW) and agonist/antagonist
(flexor/extensor, AG/AN) values were collected. Independent samples t-test was
used for statistical evaluation. Results: At 60 degrees, we
found a significant difference between PTE, PTF, PT / BW E and PT / BW
F (p= 0.02, p= 0.002). PTE, PDF, PT/ BWF were
statistically significant also at 180 degrees (p=0,00 ). Conclusion: Muscle strengths of
the non-OGS group were statistically stronger than those of OGS group. In
order to demonstrate better performance of the athletes with OGS, training
plans should be conducted to increase their muscle strength.
Femur Başı Avasküler Nekrozunda Adjuvan Tedavi
Authors: Gülcü Anıl , Sezer Cenk , Taşbaş Bülent Adil 
Published: March 2018

Femur başı avasküler nekrozu (FBAVN) bir şekilde ortaya çıkmakta, kendi kendine iyileşme veya kötüleşmeler ile
seyretmekte ve en sonunda ortaya çıkabilen kalıcı hasar ile ciddi cerrahi
girişimlerin yapılması gereken bir tabloya yol açabilmektedir. Güncel
literatürde; bitki özlerinden tutunda ses dalgaları,kemik morfogentik
protein2, iloprost, hiperbarik oksijen ve bifosfonatlarla veya bunların
karışımıyla ortaya çıkan kokteyl tedavilere varıncaya kadar birçok yöntem ile
deneysel ve klinik araştırmalar yapılmıştır. Bu derleme makalede Femur Başı
Avasküler Nekrozunda adjuvan tedavi yöntemleri gözden geçirilecektir.
Epidemik Dönemde Şanlıurfa İli Pandemik H1N1 İnfluenza Olgularının Klinik Değerlendirmesi
Authors: KAZANASMAZ Halil , GETER Süleyman , SOLMAZ Abdullah , GENÇ Şakir , GÜMÜŞ Hüseyin 
Published: March 2018

Amaç: Bu çalışmada; influenza benzeri hastalık
tanımına uyan ve hastaneye yatırılan 75 olgu ile ilgili deneyimlerimizin paylaşılması
amaçlandı.Hastalar ve Yöntem: PZR (polimeraz zincir reaksiyonu)
yöntemiyle RNA (ribonükleik asit) tespit edilmiş pandemik 2009 influenza
pozitif olgular ile negatif olguların yaş, cinsiyet ve altta yatan hastalık
ilişkileri, laboratuvar ve radyolojik görüntüleme sonuçları, hastanede ve yoğun
bakımda yatış süreleri ve taburculuk şekilleri karşılaştırıldı. Bulgular: Her iki grup arasında cinsiyet dağılımı,
yaş ve akciğer grafisi bulguları açısından anlamlı bir fark görülmedi. Gruplar
arası laboratuvar parametrelerinden CRP(C-reaktif protein) ve platelet
düzeyleri karşılaştırıldığında arada anlamlı fark bulunurken beyaz küre,
hemoglobin, nötrofil ve lenfosit sayıları açısından arada anlamlı fark
bulunmadı. H1N1 pozitif grupta ortalama CRP miktarı H1N1 negatif gruba göre
anlamlı olarak daha yüksek düzeyde bulundu. H1N1 pozitif grupta ortalama
platelet miktarı anlamlı olarak H1N1 negatif gruba göre daha düşük bulundu. Sonuç: Pandemik H1N1 influenza olgularının klinik
takipleri oldukça önemlidir. Altta yatan kronik hastalık zemininde pandemik
influenzanın (H1N1) bazı vakalarda fatal
seyredebileceği düşünüldü.
Total Diz Artroplastisi Sonuçlarımızın Değerlendirilmesi
Authors: Kargın Deniz , Serin Erhan 
Published: March 2018

Amaç: Bu çalışmada; kliniğimizde yapılan total
diz artroplastisi (TDP) olguları geriye dönük olarak incelendi ve klinik
sonuçlarımız güncel literatür eşliğinde tartışıldı. Hastalar ve yöntem: Bu çalışmaya Kliniğimizde TDP
yapılan 51 hastadan yeterli takipleri bulunan 40 hastanın 65 dizi dâhil
edilmiştir. Hastalara preoperatif ve postoperatif dönemde, Amerikan Diz
Cemiyetinin (Knee Society) revize etmiş olduğu skorlama sistemleri yüz yüze
görüşülerek doldurtularak değerlendirildi. Bulgular: Hastaların yaş dağılımı 54–75 (ortalama
61.15) idi. Takip süresi ise 11–74 ay (ort.29.3 ay) arasında
değişiyordu. Ameliyat öncesinde hastaların diz hareket açıklığı 60°-95°
(ort.77.3°) arasında değişmekte iken ameliyat sonrası dönemde 100°–120°
(ort.114.4°) arasında idi (p=0.03). Olguların radyolojik değerlendirmelerin de;
ameliyat öncesi dönemde 60 dizde (%92.3) varus dizilimi, 5 dizde (%7.7) ise
valgus dizilimi mevcuttu. Ameliyat sonrası dönemde ise 14 dizde (%21.5) varus
dizilimi, 19 dizde (%29.2) nötral dizilim, 32 dizde (%49.3) ise valgus dizilimi
mevcuttu. Skoru ise; ameliyat öncesi dönemde 35– 68 (ort.44.8) arasında; kötü̈
olarak değerlendirildi, Ameliyat sonrası dönemde ise diz skoru 72–96
(ort.86.3) arasında iyi olarak bulunmuştur. Sonuç: Total diz protezi cerrahisi özellikle
konservatif tedavilere yanıt vermeyen ileri eklem dejenerasyonu ve
destrüksiyonu olan ve şiddetli diz ağrısı çeken hastalar için ağrının
giderilmesinde başarılı bir tedavi yöntemidir.
Erişkin Tibia Diafiz Kırıklarının Cerrahi Tedavisinde Kilitli İntramedüller Çivi Uygulaması
Authors: Daşar Uygar , Mutlu Tansel , Ülker Ahmet , Satılmış Ahmet Burak , Ersan Önder 
Published: March 2018

Amaç: Erişkin tibia cisim kırıklarında uygulanan
oymalı kilitli intramedüller çivi kullanımının yerini ve etkisini değerlendirmek. Hastalar ve Yöntem: Tibia diafiz kırığı nedeniyle
oymalı kilitli intramedüller çivi uygulaması yapılan toplam 48 erişkin hasta
çalışmaya dâhil edildi. Hastaların 27'si (%56,25) erkek, 21’i (%43,75) kadındı.
Hastalarımızın yaş ortalaması 42,6(18-59) olarak tespit edildi. 29 kırık vakası sağ bacakta iken
19’u sol bacakta idi. Kırık sınıflamasında AO sınıflaması kullanılmış olup iki
vaka dışında tüm vakalara fibula kırığı eşlik etmekteydi. Hastaların yaralanma
mekanizması, başvuru zamanı, ameliyat tarihi, kaynama zamanı olarak
röntgenogramda 3 kortekste köprüleşme görülmesi, işe geri dönüş zamanı, dizilim
bozukluğu ve eklem hareket açıklığına bakıldı. Bulgular: Hastalarda ortalama kaynama zamanı 14,2±2,5
hafta, ortalama işe dönüş zamanı ise 18,4±3,6 hafta olarak bulundu. Açık kırık
olan 10 hastadan bir tanesinde yüzeyel enfeksiyon, iki tanesinde psödoartroz,
bir tanesinde ise kaynama gecikmesi olmuştur. Dört hastada ise distal kilitleme
vidasında kırılma meydana geldi. Yüzeyel enfeksiyon gelişen hastada kaynama 22
ay gecikme şeklinde oldu; dinamizasyon sağlanarak ve parenteral antibiyotik
tedavisi verilerek tedavi edildi. Sonuç: Erişkin tibia cisim kırıklarında uygulanan
intramedüller çivileme tedavisinin yüksek başarı oranı ve komplikasyon oranının
düşüklüğü nedeniyle uygun bir cerrahi tedavi metodu olduğu ve halen altın
standart tedavi olarak kabul edilmesi sonucuna varılmıştır.