ОПЫТ ПРИМЕНЕНИЯ КЛЕТОЧНОЙ ТЕРАПИИ БОЛЕЗНИ ПАРКИНСОНА: ЭФФЕКТИВНОСТЬ МАЛОИНВАЗИВНЫХ СПОСОБОВ ТРАНСПЛАНТАЦИЙ
Authors: Н.Е. Алейникова , В.А. Чижик , А.В. Бойко , Д.Б. Нижегородова , М.М. Зафранская , В.В. Пономарев 
Published: October 2024

Введение. Болезнь Паркинсона (БП) - одно из наиболее распространенных нейродегенеративных заболеваний в мире. Лечение БП с использованием аутологичных мезенхимальных мультипотентных стромальных клеток (ММСК) рассматривается как перспективный метод патогенетической терапии данного заболевания, способный изменять течение тяжелой хронической патологии. Цель исследования. Оценить эффективность малоинвазивных способов введения аутологичных ММСК в дозах, составляющих менее 0,5 млн\кг массы тела пациента. Материалы и методы. В исследование включено 34 пациента с БП. В группу А вошли 9 пациентов, которым однократно внутривенно медленно вводили суспензию ММСК в дозе Ме=11,85 [10,00-19,20] ×106 клеток в 10,0 мл приготовленного раствора. Суммарная доза клеток составила 0,16 млн\кг массы тела. В группу В вошли 12 пациентов с однократным трансназальным введением аутологичных ММСК в дозе Ме=10,15 [10,00-13,02] ×106 клеток в объеме 5 мл приготовленного раствора. В группу сравнения вошли 13 пациентов с однократным введением 0,9% физиологического раствора в объеме 5 мл трансназально или в объеме 10 мл внутривенно медленно. Мониторинг клинико-неврологического статуса с оценкой моторных симптомов осуществляли до введения ММСК и через 7 дней после трансплантации. Результаты. Внутривенное введение ММСК в малой дозе пациентам группы А привело к статистически значимому снижению двигательных расстройств по сравнению с исходными данными в День 0 (Рoff =0,020, Рon=0,012) и составило 4 балла (11%) в off-периоде и 7 баллов (29%) в on-периоде UPDRS. Трансназальное введение ММСК в аналогичной дозе пациентам группы В также способствовало статистически значимому улучшению двигательных расстройств (Рoff =0,003, Рon=0,024) и составило 5 баллов (14%) в off-периоде и 4,5 балла (16 %) в on-периоде UPDRS. В группе сравнения на 7 сутки после введения плацебо динамики моторных симптомов не наблюдали. Заключение. Результаты нашего исследования позволяют рассматривать применение ММСК в качестве терапии, изменяющей течение болезни Паркинсона. Эффективность малоинвазивных способов введения в малых дозах ММСК может быть принята во внимание при разработке длительной поддерживающей терапии болезни Паркинсона.
Background. Parkinson's disease (PD) is one of the most common neurodegenerative diseases in the world. Treatment of patients with Parkinson disease (PD) using autologous mesenchymal stem cells (MSCs) is a promising method to influence the pathogenesis of the disease. The aim of the study was to evaluate the effectiveness of minimally invasive methods of transplantation autologous MSCs in doses less than 0.5 million / kg of patient's body weight. Methods. The study included 34 patients with PD. Group A included 9 patients who received a single intravenous injection of MSCs suspension (the dose Me = 11.85 [10.00-19.20] × 106 cells in 10.0 ml of the prepared solution). The total dose was 0.16 × 106 / kg of patient's body weight. Group B included 12 patients who received a single transnasal injection of autologous MSCs (the dose Me = 10.15 [10.00-13.02] × 106cells in a volume of 5 ml of the prepared solution). The comparison group included 13 patients who received placebo. Effectiveness of the therapy was evaluated 7 days post-transplantation by assessing motor symptoms of the disease. Results. We found a statistically significant decrease in the severity of motor symptoms in the groups A and B in the post-transplant period. In the comparison group the dynamics of motor symptoms was not observed. Conclusions. Positive results allow us to consider MSCs transplantation as a disease-modifying therapeutic strategy in PD. The effectiveness of minimally invasive methods of MSCs transplantation can be considered in the development of long-term maintenance therapy for Parkinson's disease.
Кіріспе. Паркинсон ауруы (ПА) - әлемдегі ең көп таралған нейродегенеративті аурулардың бірі. Аутологиялық мезенхималық мультипотентті стромальді жасушаларды (ММСК) пайдалана отырып, ПА емдеу ауыр созылмалы патологияның ағымын өзгертуге қабілетті осы аурудың патогенетикалық терапиясының перспективті әдісі ретінде қарастырылады. Зерттеу мақсаты. Науқастың дене салмағының 0,5 млн/ кг-нан аз мөлшерін құрайтын дозаларда аутологиялық ММСК енгізудің аз инвазивті әдістерінің тиімділігін бағалау. Материалдары мен әдістері. Зерттеуге ПА бар 34 науқас енгізілді. А тобына ХБ=11,85 [10,00-19,20] =10,0 мл дайындалған ерітіндідегі 106 жасуша дозасында бір рет көктамыр ішіне ММСК суспензиясын баяу енгізген 9 пациент кірді. Жасушалардың жалпы дозасы дене салмағының0,16 млн / кг құрады. В тобына 5 мл ерітінді көлемінде ХБ=10,15 [10,00-13,02] ×106 жасуша дозасында аутологиялық ММСК бір реттік трансназалды енгізумен 12 пациент кірді. Салыстыру тобына трансназалды 5 мл көлемінде немесе көктамыр ішіне баяу 10 мл көлемінде 0,9% физиологиялық ерітіндіні бір реттік енгізумен 13 пациент кірді. Клиникалық-неврологиялық статус мониторингі ММСК енгізілгенге дейін және трансплантациядан кейін 7 күн өткен соң жүзеге асырылды. Нәтижелер. А тобындағы пациенттерге аз дозада ММСК көктамыр ішіне енгізу 0 (Рoff =0,020, Рon=0,012) күніндегі бастапқы деректермен салыстырғанда қозғалыс бұзылыстарының статистикалық маңызды төмендеуіне алып келді және off-кезеңінде 4 балл (11%) және UPDRS on-кезеңінде 7 балл (29%) құрады. В тобының пациенттеріне ұқсас дозада ММСК трансназалды енгізу сондай-ақ қозғалтқыштың бұзылуының статистикалық маңызды жақсаруына ықпал етті (Рoff =0,003, ӨКМ=0,024) және OFF-кезеңінде 5 балл (14%) және UPDRS on-кезеңінде 4,5 балл (16 %) құрады. Салыстыру тобында плацебо енгізгеннен кейін 7 тәулікте мотор симптомдарының қарқыны байқалмады. Қорытынды. Біздің зерттеуіміздің нәтижелері ММСК қолдануды Паркинсон ауруының ағымын өзгертетін терапия ретінде қарастыруға мүмкіндік береді. ММСК кіші дозаларда енгізудің шағынинвазивті әдістерінің тиімділігін Паркинсон ауруының ұзақ мерзімді демеуші терапиясын әзірлеу кезінде назарға алуға болады.