ЛАБИРИНТ ТОЛМЕНА ДЛЯ РАЗРАБОТКИ ЭКСПЕРИМЕНТАЛЬНОЙ МОДЕЛИ ПАТОЛОГИИ ГОЛОВНОГО МОЗГА У МЫШЕЙ ПРИ ИЗУЧЕНИИ ПОЛИМЕРНЫХ МУКОАДГЕЗИВНЫХ ЛЕКАРСТВЕННЫХ ФОРМ
Authors: А. Талғатқызы , Т.Н. Хайбуллин , Э.К. Ожмухаметова , М.С. Казымов 
Published: October 2024

Введение: Перспективным направлением для улучшения биодоступности в тканях мозга является использование водорастворимых полимеров для интраназального применения. Благодаря прямому сообщению через решетчатую кость носовой полости с мозгом, возникла необходимость в изучении водорастворимых полимеров на слизистой носовой полости. Цель: Провести исследование моделирования патологии головного мозга для изучения полимерных мукоадгезивных лекарственных форм у мышей путем круглосуточного контроля за поведением в условиях лабиринта. Методы: На экспериментальных мышах исследовано нарушения когнитивных функций головного мозга в экспериментальных группах: с прохождением через лабиринт с предварительной тренировкой, прохождение через лабиринт после применения ингаляционного наркоза Изофлурана. Результаты: Степень выраженности нарушений со стороны ЦНС в двух экспериментальных группах с применением Изофлурана была различной. После пробуждения у всех мышей в контрольной группе отмечалось снижение двигательной активности, увеличение времени преодоления лабиринта и прямопропорциональная зависимость продолжительности сна от дозы вводимого раствора Изофлурана. Вес экспериментальных мышей влияет на время прохождения через лабиринт в 100% случаев. Установлена доза токсического воздействия Изофлурана на мышей, соответствующая 17 каплям. Анализ всех данных показал в экспериментальной группе мышей в 90% случаев при увеличении дозы Изофлурана, увеличилось время преодоления лабиринта в геометрической прогрессии. В 2 случаях (10%) после пробуждения в условиях лабиринта, снижения двигательной активности мышей не наблюдалось. Экспериментальная группа с предварительным ознакомлением лабиринта, имела картину отличную от той, в котором ознакомления не было. Несмотря на быструю адаптацию мышей в окружающей среде, в течение первых 2-3 минут мыши двигались медленно. По сравнению с группой без предварительного ознакомления, снижение двигательной активности в новых условиях после применения Изофлуран и длительность время преодоления через лабиринт отмечалось в 80% случаев и среднее значение времени составило 980 секунд, тогда как в экспериментальной группе с предварительным ознакомлением эта величина составила 193 секунды. Выводы: Лабиринт Толмена позволяет оценить уровень нарушений когнитивных функций головного мозга у мышей и время его преодоления послужить базовым критерием. Масса тела мышей оказывает влияние на время прохождения через лабиринт (р=0,008).
Introduction: A promising direction for improving bioavailability in brain tissues is the use of water-soluble polymers for intranasal use. Due to the direct communication through the lattice bone of the nasal cavity with the brain, it became necessary to study water-soluble polymers on the nasal mucosa. Objective: To conduct a study of modeling brain pathology for the study of polymer mucoadhesive dosage forms in mice by round-the-clock monitoring of behavior in a maze. Methods: Violations of cognitive functions of the brain in experimental groups were studied on experimental mice: with passage through a maze with preliminary training, passage through a maze after the use of inhaled anesthesia of Isoflurane. Results: The severity of CNS disorders in the two experimental groups with the use of Isoflurane was different. After waking up, all mice in the control group showed a decrease in motor activity, an increase in the time to overcome the maze and a directly proportional dependence of the duration of sleep on the dose of the injected Isoflurane solution. The weight of experimental mice affects the time of passage through the maze in 100% of cases. The dose of toxic effects of Isoflurane on mice corresponding to 17 drops has been established. Analysis of all data showed in the experimental group of mice in 90% of cases, with an increase in the dose of Isoflurane, the time to overcome the maze increased exponentially. In 2 cases (10%) after waking up in a maze, there was no decrease in the motor activity of mice. The experimental group with a preliminary acquaintance of the maze had a picture different from the one in which there was no acquaintance. Despite the rapid adaptation of mice in the environment, during the first 2-3 minutes the mice moved slowly. Compared with the group without prior acquaintance, a decrease in motor activity in the new conditions after the use of Isoflurane and the duration of the time of overcoming through the maze was noted in 80% of cases and the average time was 980 seconds, whereas in the experimental group with preliminary acquaintance this value was 193 seconds. Conclusions: Tolman's labyrinth allows us to assess the level of cognitive impairment of the brain in mice and the time to overcome it to serve as a basic criterion. The body weight of mice influences the time of passage through the maze (p=0.008).
Кіріспе: Ми тіндеріндегі биожетімділікті жақсартудың перспективалы бағыты-интраназальды қолдану үшін суда еритін полимерлерді қолдану. Мұрын қуысының торлы сүйегі арқылы миға тікелей байланыс арқасында мұрын қуысының шырышты қабығындағы суда еритін полимерлерді зерттеу қажетболды . Мақсаты: Лабиринт жағдайында мінез-құлықты тәулік бойы бақылау арқылы тышқандардағы полимерлі мукоадгезивті дәрілік формаларды, сондай-ақ клиникалық көріністің объективті көрсеткіштерін зерттеу үшін ми патологиясын модельдеуді зерттеу. Әдісі: Эксперименттік тышқандарда эксперименттік топтардағы мидың когнитивті функцияларының бұзылуы зерттелді: алдын-ала жаттығу мен лабиринт арқылы өту, изофлуранның ингаляциялық анестезиясын қолданғаннан кейін лабиринтарқылы өту. Сонымен қатар, ҚеАҚ "Cемей Медицина Университеті" ғылыми зертханасы жағдайында лабиринтке енгізілген сәттен бастап тәулік бойы бақылау және минут сайын бекіту жүргізілді. Нәтижесі: Изофлуран ерітіндісін қолданғаннан кейін екі тәжірибелік топта ОЖЖ тарапынан бұзылулардың айқындылық дәрежесі әртүрлі болды. Лабиринтте оянғаннан кейін бақылау тобындағы барлық тышқандарда моторлы белсенділігінің төмендеуі, лабиринтті жеңу уақытының ұлғаюы және ұйқы ұзақтығының изофлуранерітіндісінің дозасына тікелей пропорционалды тәуелділігі байқалды. Тәжірибелік тышқандардың салмағы 100% жағдайда лабиринттен өту уақытына әсер етеді. Изофлуранның тышқандарға уыттыәсерінің дозасы 17 тамшыға сәйкескеледі. Тышқандардың эксперименттік тобындағы барлық деректерді талдағанда, изофлуран дозасын жоғарылату кезінде 90% жағдайда лабиринтті экспоненциалды түрде жеңу уақыты артты. 2 жағдайда (10%) лабиринт жағдайында оянғаннан кейін тышқандардың қозғалтқыш белсенділігінің төмендеуі байқалмады. Лабиринтті алдын-ала таныстыратын эксперименттік топта танысу болмағанада басқа сурет болды. Сонымен, тышқандардың қоршаған ортаға тез бейімделуіне қарамастан, алғашқы 2-3 минут ішінде тышқандар баяу қозғалады. Алдын-ала танысусыз топпен салыстырғанда, жаңа жағдайларда мотор белсенділігінің төмендеуі, қолданғаннан кейін Изофлуран және лабиринт арқылы ұзақ уақыт өту жағдайлардың 80% байқалды және уақыттың орташа мәні 980 секундты құрады, алалдын-ала танысумен тәжірибелік топта бұл мән 193 секундты құрады. Қорытынды: Жаңадәрілік формаларды зерттеу үшін тышқандардағы ми патологиясын бағалау әдістері жетілдірілді. Толмен лабиринті тышқандардағы мидың танымдық функцияларының бұзылу деңгейін бағалауға және оны жеңу уақытын негізгі критерий ретінде қарастыруға мүмкінді беретіні анықталды. Тышқандардың денесалмағы лабиринт арқылы өту уақытына әсерететіні көрсетілген (p=0,008).