FEATURES OF PREECLAMPSIA COURSE AT IVF-INDUCED PREGNANCY: LITERARY REVIEW
Authors: T.S. Slobodchikova , M.R. Izmailovich , J.T. Amirbekova , D.Zh. Tayzhanova , A.V. Skvortsova , D.V. Vazenmiller , R.T. Mustafin , K.F. Tanriverdiev , Z.T. Shaikhina 
Published: November 2024

Introduction: Preeclampsia, a multifactorial condition with a strong genetic influence, complicates pregnancy, childbirth, and the postpartum period, remaining a significant cause of maternal mortality. Despite modern diagnostic methods, screenings, and preventive measures, the incidence of preeclampsia remains unchanged. The increasing age of women planning pregnancy and the use of assisted reproductive technologies, such as IVF with donor oocytes, increase the risk of pregnancy complications. This study aims to study the features of preeclampsia development in older women with IVF-induced pregnancies. Search strategy: Both Russian and English articles, found in CyberLeninka, PubMed, Scopus, Google Scholar, and e-Library using keywords and medical headings from 2012 to 2024, were used. The review included 83 articles on the clinic, diagnosis, screening, and prevention of preeclampsia. Results: Preeclampsia, a common complication of pregnancy, has a negative impact on the health of both the mother and the child. There is insufficient knowledge about the pathogenesis and prevention of this complication. The only effective treatment for preeclampsia is delivery; however, determining the optimal timing of delivery for the fetus presents a challenge, considering that prolonging pregnancy worsens the mother's condition. The duration of pregnancy directly increases the risk of lethal complications for the mother. Premature delivery, in turn, threatens the immaturity of the newborn's organs and systems, which can lead to vision, lung, and brain problems in the future. Early diagnosis and prevention of preeclampsia can significantly improve pregnancy outcomes for both the mother and the child. Conclusion: Further research is needed to clarify the relationship between preeclampsia and chronic conditions during pregnancy. Early and reliable diagnostic markers for preeclampsia are required to initiate prevention and determine the optimal time for delivery. This, in turn, facilitates pathogenically justified preventive therapy from the early stages of pregnancy, reducing the economic burden of managing severe preeclampsia during pregnancy.
Введение: Преэклампсия, мультифакториальное заболевание с высоким генетическим влиянием, осложняет беременность, роды и послеродовой период, оставаясь значительной причиной материнской смертности. Несмотря на современные методы диагностики, проводимые скрининги и профилактику, частота преэклампсий не снижается. Увеличение возраста женщин, планирующих беременность, и использование вспомогательных репродуктивных технологий, таких как ЭКО с донорскими ооцитами, увеличивают риск осложнений беременности. Цель исследования: изучить особенности развития преэклампсии у женщин старшего репродуктивного возраста при ЭКО-индуцированной беременности Стратегия поиска: Были использованы как русскоязычные, так и англоязычные статьи, найденные в поисковых системах CyberLeninka, PubMed, Scopus, Google Scholar, e-Library, по ключевым словам, и медицинским тематическим заголовкам среди материалов, опубликованных с 2012 по 2024 гг. В обзор было включено 83 статьи, посвященных клинике, диагностике, скринингу и профилактике преэклампсии. Результаты: Преэклампсия, распространенное осложнение беременности, оказывает негативное воздействие на здоровье матери и ребенка. Недостаточны знания о патогенезе и профилактике этой осложненности. Единственным эффективным методом лечения преэклампсии является родоразрешение, однако оптимальный срок родоразрешения для плода представляет вызов, учитывая, что пролонгация беременности усугубляет состояние матери. Продолжительность беременности пропорционально увеличивает риск летальных осложнений для матери. Преждевременное родоразрешение, в свою очередь, угрожает незрелостью органов и систем новорожденного, что может привести к проблемам со зрением, легкими и головным мозгом в будущем. Ранняя диагностика и профилактика преэклампсии могут значительно улучшить исходы беременности для матери и ребенка. Заключение: Преэклампсия ассоциируется с преждевременными родами, отслойкой плаценты, внутриутробной задержкой развития, недостаточной массой тела новорожденных, перинатальной смертностью, а также нарушениями нервной и сердечно-сосудистой систем у ребенка и будущих кардиоваскулярных осложнений у матери. Вопрос о первичности преэклампсии во время беременности или ее связи с хроническими заболеваниями требует дальнейших исследований. Для улучшения беременности и здоровья новорожденных требуются ранние и надежные диагностические маркеры преэклампсии, что позволит начать профилактику и определить оптимальное время родоразрешения. Это, в свою очередь, содействует патогенетически обоснованной профилактической терапии с начальных стадий беременности, снижая экономические затраты на управление беременностью с тяжелой преэклампсией.
Кіріспе: Преэклампсия, генетикалық әсеріжоғары мультифакторлық ауру, жүктілікті, босануды және босанғаннан кейінгі кезеңді қиындатады, ана өлімінің маңыздысебебі болып қала береді. Диагностиканың заманауи әдістеріне, скринингтер мен профилактикаға қарамастан, преэклампсия жиілігі төмендемейді. Жүктілікті жоспарлап отырған әйелдердің жасының ұлғаюы және донорлық ооциттері бар ЭКҰ сияқты көмекші репродуктивті технологияларды қолдану жүктіліктің асқыну қаупінарттырады. Зерттеудіңмақсаты: ЭКО-индукцияланған жүктіліккезінде егде жастағы репродуктивті жастағы әйелдердепреэклампсияның даму ерекшеліктерін зерттеу Іздеу стратегиясы: Орыс және ағылшын тіліндегі мақалалар, 2012 жылдан 2024 жылға дейінгі кезеңде жарияланған материалдар арасында CyberLeninka, PubMed, Scopus, Google Scholar, e-Library іздеу жүйелерінде кілт сөздер мен медициналық тақырыптық айдарлар бойынша табылды. Шолуға преэклампсияның клиникасы, диагностикасы, скринингі және алдын алу бойынша 83 мақала енгізілді. Нәтижелер: Преэклампсия, жүктіліктің жиі кездесетін асқынуы, ана мен баланың денсаулығынатеріс әсер етеді. Бұл асқынудың патогенезі мен алдын-алу туралы білім жеткіліксіз. Преэклампсияны емдеудің жалғызтиімді әдісі-босану, алайда жүктіліктің ұзартылуыананың жағдайын нашарлататындығын ескере отырып, ұрықтың оңтайлымерзімі қиындық тудырады. Жүктіліктің ұзақтығы ана үшін өлімге әкелетінасқынулардың қаупінпропорционалды түрде арттырады. Мерзімінен бұрынбосану, өз кезегінде, жаңа туған нәрестенің мүшелері мен жүйелерінің жетілмегендігіне қауіп төндіреді, бұл болашақта көру, өкпе және ми проблемаларына әкелуі мүмкін. Преэклампсияны ерте диагностикалау және алдын алу ана мен бала үшін жүктілік нәтижелерінайтарлықтай жақсарта алады. Қорытынды: Преэклампсия мерзімінен бұрынбосанумен, плацентаның бөлінуімен, жатырішілік дамудың тежелуімен, жаңа туған нәрестелердің дене салмағының жеткіліксіздігімен, перинаталдық өліммен, сондай-ақ нәрестедегі жүйке және жүрек-қан тамырлары жүйесінің бұзылуымен және анадағы болашақкардиоваскулярлық асқынулармен байланысты. Жүктілік кезіндегі преэклампсияның басталуы немесе оның созылмалы аурулармен байланысы туралы қосымшазерттеулер қажет. Жүктілік пен жаңа туған нәрестелердің денсаулығынжақсарту үшін преэклампсияның ерте жәнесенімді диагностикалық маркерлері қажет, бұл профилактиканы бастауға және босанудың оңтайлыуақытын анықтауға мүмкіндікбереді. Бұл өз кезегінде жүктіліктің бастапқы кезеңдеріненбастап патогенетикалық негізделген профилактикалық терапияны жеңілдетеді, ауыр преэклампсиямен жүктілікті басқарудың экономикалық шығындарыназайтады.