ОСТРЫЙ ОРХОЭПИДИДИМИТ: СОВРЕМЕННЫЕ АСПЕКТЫ ЭТИОЛОГИИ, ДИАГНОСТИКИ И ЛЕЧЕНИЯ. ОБЗОР ЛИТЕРАТУРЫ
Authors: М.Н. Аккалиев 
Published: November 2024

Введение. Острые воспалительные заболевания органов мошонки распространенное заболевание среди больных урологического профиля и являются причиной госпитализации 4–5% всех урологических больных. Несвоевременное или неадекватное лечение острого орхоэпидидимита может привести к нагноению органа, что чревато потерей важного репродуктивного органа, или хронизации процесса. Цель исследования:анализ литературы о характере заболеваемости, этиологических аспектах, диагностике и методах лечения острого орхоэпидидимита, в странах дальнего и ближнего зарубежья, в Казахстане. Материалы и методы: Для достижения поставленной цели нами проводился поиск научных публикаций в базах данных доказательной медицины (PubMed, Cochrane Library, ResearchGate). Воспалительные заболевания мужской половой системы динамично исследуемая область медицины, поэтому было решено изучить наиболее поздние исследования за 15 лет. В указанных базах были найдены 112 публикаций по теме острого орхоэпидидимита, из них отвечали цели нашего исследования 55 публикаций. Перед началом поиска нами были выставлены следующие поисковые фильтры: научные исследования, выполненные в течение последних 15 лет, опубликованные на английском и русском языках, а также полные версии статей. Предпочтение отдавалось исследованиям высокого методологического качества (мета-анализам, систематическим обзорам, рандимизированным контролируемым испытаниям и когортным исследованиям, при отсутствии которых учитывались также и публикации результатов исследований случай-контроль и поперечных исследований. Критериями исключения публикаций в обзор стали резюме докладов, газетные публикации и личные сообщения. Результаты и обсуждение: Острый орхоэпидидимит является полиэтиологическим заболеванием. Данные о значении бактериальной инфекции при орхитах и эпидидимитах носят крайне противоречивый характер. В настоящее время ценным диагностическим методом наряду с физикальным исследованием, является ультразвуковое исследование с цветным допплеровским картированием. Однако, несмотря на высокую информативность, УЗИ не всегда позволяет установить стадию воспалительного процесса.Общепринятой на сегодняшний день является консервативно-выжидательная тактика. Антибиотиком выбора Европейская ассоциация урологов рекомендует фторхинолоны для лечения острого орхоэпидидимита. Выводы:На сегодняшний день четко не сформулирован оптимальный план диагностики острого эпидидимоорхита. Среди специалистов, занимающихся этим вопросом, отсутствует единое представление о методах лечения (консервативное или оперативное) данной патологии. Поэтому разработка оптимизированной программы обследования и лечения больных острым эпидидимоорхитом остается актуальной темой современной урологии и нуждается в дальнейшем изучении.
Introduction. Acute inflammatory diseases of the scrotum organs is a common disease among patients with a urological profile and cause hospitalization of 4-5% of all urological patients. Untimely or inadequate treatment of acute orchiepididymitis can lead to suppuration of the organ, which is fraught with the loss of an important reproductive organ, or the timing of the process. The purpose of the study is to analyze the literature on the nature of morbidity, etiological aspects, diagnosis and treatment methods for acute orchoepididymitis, in foreign and in Kazakhstan. Materials and methods: To achieve this goal, we searched for scientific publications in databases of evidence-based medicine (PubMed, Cochrane Library, ResearchGate). Inflammatory diseases of the male reproductive system are a dynamically researched area of medicine, so it was decided to study the most recent studies in 15 years. 112 publications on the topic of acute orchiepididymitis were found in the indicated bases, of which 55 research publications meet the goals of our study. At the beginning of the study, the following search filters were determined: scientific research done in the last 10 years, published in English and Russian, as well as full versions of the articles. Preference was given to studies of high methodological quality (meta-analyzes, systematic reviews, randomized controlled trials and cohort studies [8], in the absence of which, publication of the results of case-control studies and cross-sectional studies was also taken into account. Criteria for excluding publications in Review are to be report summaries, newspaper publications and personal messages. Results and discussion: Acute orhoepididymitis is a polyethiological disease. Data on the significance of bacterial infection in orchites and epididymitis are extremely controversial. At present, a valuable diagnostic method, along with physical research, is ultrasound with color Doppler mapping. However, despite the high information content, ultrasound does not always allow us to establish the stage of the inflammatory process. The generally accepted method for today is conservative-expectant tactics. The European Association of Urologists recommends fluoroquinolone for the treatment of acute orchiepididymitis as antibiotics of choice. Conclusion: To date, the optimal plan for the diagnosis of acute epididymoortitis has not been clearly formulated. Among specialists dealing with this issue, there is no uniform idea of the methods of treatment (conservative or operative) of this pathology. Therefore, the development of an optimized program for the examination and treatment of patients with acute epididymorchitis remains an urgent topic of modern urology and needs further study.
Кіріспе. Урологиялық бағытта ұма ағзалары жедел қабыну ауруларының арасындағы кең таралғаны және барлық урологиялық науқастардың 4–5%-да госпитализацияға көрсеткіш болып табылады. Жедел орхоэпидидимиттің уақытылы емес және дұрыс емес емі ағзалардың іріңдеуіне әкеліп, репродуктивті мүшені жоғалту және процесстің созылмалы өтуіне әкеледі. Зерттеу мақсаты: Казақстанда, алыс және жақын Шет елдерде жедел орхоэпидидимиттің ауру сипатының әдеби талдауы, этиологиялық аспектілері, диагностикасы және емдеу әдістері қарастырылған. Зерттеу әдістері мен материалдары: Қойылған мақсатқа жету үшін дәлелді медицина тұрғысынан ғылыми публикациялар іздестіру жүргізілді. (PubMed, Cochrane Library, Research Gate). Еркектердің жыныс жүйесіндегі қабыну аурулары медицинаның динамикалық зерттеу саласы, сондықтан соңғы 15 жылдағы зерттеулрді қарастыру негізделген. Жедел орхоэпидидимит бойынша көрсетілген базаларданжалпы 112 публикация табылған, олардың ішінен біздің зерттеудің мақсатына 55 публикация сай келеді. Іздестіру алдында біз келесі іздестіру фильтрларын енгіздік: ағылшын және орыс тілдерінде жарияланған, соңғы 15 жылдағы орындалған ғылыми зерттеулер және толық нұсқадағы мақалалар. Жоғары методологиялық сападағы талдауларға, жүйелі шолуларға, рандомизацияланған бақыланатын зерттеулерге және когортты зерттеулерге артықшылық беріледі, олар болмаған жағдайда бақыланатын жағдай зерттеулерінің және көлденең зерттеулердің нәтижесінің публикациялары ескеріледі. Мақалалардың ерекшеліктерінің қажетсіз критерийлері: жеке түйіндеме, газетті мақалалар, жеке хаттар. Талдау және нәтиже: Жедел орхоэпидидимит полиэтиологиялы ауру болып табылады. Орхит пен эпидидимит кезіндегі бактериальді инфекцияның маңызы туралы мәліметтердің сипаты қарама-қайшы. Қазіргі заманда физикалдьді зерттеулер мен қатар маңызды диагностикалық әдіс болып түрлі түсті доплерографиялық картирленген ультрадыбысты зерттеу болып табылады. Бірақ, УДЗ әдісінің жоғары мәліметтілігіне қарамастан, ол қабыну процессінің дәрежесін анықтауға толық мүмкіндік бермейді. Қазіргі уақытта жалпы қабылдау күні – консервативті-күту тактикасы болып табылады. Урологтардың Европалық ассоциациясы жедел орхоэпидидимиттің емінде таңдау антибиотигі ретінде фторхинолондарды ұсынады. Қорытынды: Қазіргі күні жедел эпидидимоорхиттің диагностикасында оңтайлы жоспар қалыптаспаған. Осы сұрақпен айналысатын мамандардың арасында бұл патологияны емдеу әдісі (консервативті немесе оперативті) туралы біржақты көзқарас қалыптаспаған. Сондықтан жедел эпидидимоорхитпен науқастарды зерттеудің және емдеудің оңтайлы бағдарламасын құру заманауи урологияның актуальді тақырыбы болып табылады және кейінгі зерттеулерді қажет етеді.