EXPLORING CLINICAL, PATHOGENETIC, AND DIAGNOSTIC DIMENSIONS OF NASOLACRIMAL DRAINAGE SYSTEM PATHOLOGIES
Authors: Zh.S. Dautbayeva , Zh.S. Abdrakhmanova , R.I. Rakhimzhanova , Z.U. Akhmedyanova , A. Makenkyzy , N.F. Takeeva , K.M. Saitova , A.A. Kussainova , L.T. Kassym 
Published: November 2024

Epiphora is the leading symptom of pathology of the nasolacrimal drainage system (NLDS). Chronic epiphora is associated with a significant reduction in patients' quality of life. There is no single ideal imaging modality for assessing nasolacrimal drainage system, and most existing imaging modalities are complementary. The aim of this review is the investigation of the role of visual diagnostic methods in the management of patients with NLDS pathology. Search strategy. The search for sources was conducted in the following databases: PubMed, Google Scholar, Embase, CyberLeninka, and eLibrary. The review encompassed primary studies (descriptive, analytical, clinical studies), secondary studies (systematic reviews and meta-analyses), clinical guidelines and recommendations, as well as expert opinions, in both Russian and English. Results and conclusion. The epidemiological characteristics of nasolacrimal drainage system diseases are diverse and influenced by numerous factors such as age, gender, ethnicity, geographic location, and access to specialized medical care. Chronic epiphora, often a primary reason for ophthalmology consultations, significantly impairs quality of life. The spectrum of pathological conditions associated with epiphora is extensive and exhibits distinct features in both adult and pediatric ophthalmological practice. The variety of diagnostic methods in contemporary dacryology underscores the need for standardized approaches in selecting treatment modalities. Current literature lacks standardized diagnostic and treatment algorithms for evaluating the effectiveness of minimally invasive procedures for treating lacrimal duct obstruction, including the use of computed tomographic dacryocystography. Keywords: epiphora, nasolacrimal drainage system, computed tomographic dacryocystography.
Cлезотечение является ведущим симптомом патологии носослезной дренажной системы (НСДС). Хроническое слезотечение ассоциируется со значительным снижением качества жизни пациентов. Не существует единого идеального метода визуализации для оценки НСДС, и большинство существующих методов визуализации дополняют друг друга. Цель обзора — изучение роли лучевых методов диагностики в менеджменте пациентов с патологией НСДС. Стратегия поиска. Поиск источников проводился в следующих базах данных: Pubmed, Google Scholar, Embase, Cyberleninka, eLibrary. В обзор были включены первичные исследования (описательные, аналитические, клинические исследования), вторичные исследования (систематические обзоры и метаанализы), клинические руководства и рекомендации, а также экспертные мнения, на русском и английском языках. Результаты и заключение. Эпидемиологические характеристики заболеваний носослезной дренажной системы (НСДС) разнообразны и зависят от множества факторов, включая возраст, пол, этническую принадлежность и географическое расположение, а также доступность специализированной медицинской помощи. Хроническое слезотечение, часто являющееся основной причиной обращения в офтальмологию, сопровождается значительным ухудшением качества жизни. Спектр патологических состояний, сопровождающихся слезотечением, широк и имеет свои особенности как во взрослой, так и в детской офтальмологической практике. Разнообразие методов диагностики в современной дакриологии свидетельствует о необходимости унифицированных подходов в выборе методов лечения. В современной литературе отсутствуют стандартизированные лечебно-диагностические алгоритмы для оценки эффективности минимально инвазивных процедур при лечении непроходимости слезоотводящих путей, включая применение компьютерно-томографической дакриоцистографии.
Жас ағу - назолакримальды дренаждық жүйесінің патологиясының жетекші симптомы. Созылмалы жас ағу пациенттердің өмір сүру сапасының айтарлықтай төмендеуімен байланысты. Назолакримальды дренаждық жүйесінің күйін бағалау үшін бірыңғай идеалды бейнелеу әдісі жоқ және бар бейнелеу әдістерінің көпшілігі бір-біріне қосымша болып табылады. Осы шолудың мақсаты - назолакримальды дренаждық жүйесінің патологиясы бар науқастарды басқарудағы визуальды диагностика әдістерінің рөлін зерттеу Іздеу стратегиясы. Дереккөздерді іздеу келесі мәліметтер қорларында жүргізілді: Pubmed, Google Scholar, Embase, Cyberleninka, eLibrary. Шолу орыс және ағылшын тілдерінде бастапқы зерттеулерді (сипаттамалық, аналитикалық, клиникалық зерттеулер), екіншілік зерттеулерді (жүйелі шолулар мен мета-талдаулар), клиникалық нұсқаулар мен ұсыныстарды, сондай-ақ сарапшылардың пікірлерін қамтыды. Нәтижелер және қорытынды. Назолакримальды дренаждық жүйесі ауруларының эпидемиологиялық сипаттамалары әртүрлі және көптеген факторларға, соның ішінде жасына, жынысына, этникалық және географиялық орналасуына, сондай-ақ мамандандырылған медициналық көмекке қолжетімділікке байланысты. Созылмалы жас ағу, көбінесе офтальмологиялық мамандарға барудың негізгі себебі, өмір сапасының айтарлықтай нашарлауымен бірге жүреді. Жас ағумен бірге жүретін патологиялық жағдайлардың ауқымы кең және ересектер мен балалар офтальмологиялық тәжірибесінде өз ерекшеліктеріне ие. Қазіргі дакриологиядағы диагностикалық әдістердің әртүрлілігі емдеу әдістерін таңдауда біртұтас тәсілдер қажет екенін көрсетеді. Заманауи әдебиеттерде лакрималды түтіктердің бітелуін емдеуде аз инвазивті процедуралардың тиімділігін бағалаудың стандартталған емдеу және диагностикалық алгоритмдері жоқ, оның ішінде компьютерлік томографиялық дакриоцистограмманы қолдану.