bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Towards an Adequate Anthropology
Authors: Jastrzębski Andrzej 
Published: May 2019

An adequate anthropology is an anthropology that sees each human being as a person. It reveals fully our complexity and the fascinating dignity of human beings. ‘Adequate anthropology’ is a term proposed by John Paul II and based on three sources: The Bible, theology, and philosophy. Generally speaking, its aim consists in the defense of a large and holistic concept of our existence in opposition to all contemporary reductionistic accounts. Developing an adequate anthropology enables us to discover the very truth about ourselves. While considering the results of scientific research, it never loses sight of revelation. It is through revelation that the Creator of our being gives us the best insights into ourselves. An adequate anthropology begins by reflecting on our existential situation, which is the splintering of God’s image in us, and ends with the incarnate Word as the model of a perfect personhood.
Antropologiczne wątki rytu hiszpańsko-mozarabskiego z perspektywy euchologii In initio anni
Authors: Roszak Piotr 
Published: May 2019

Teksty euchologiczne rytu hiszpańsko-mozarabskiego kryją w sobie wiele wątków antropologicznych, które są rezultatem okoliczności historycznych, w jakich kształtowała się liturgia na Półwyspie Iberyjskim (dyskusje z arianizmem, adapcjanizmem czy pryscylianizmem). Artykuł składa się z dwóch części: w pierwszej zostaje przeanalizowany formularz mszy na rozpoczęcie roku w rycie hiszpańskim, który wydobywa ramy chronozoficzne refleksji nad człowiekiem w dynamizmie stawania się i jego największych aspiracji. Następnie w drugiej części przywołuje się mozarabskie rozumienie natury ludzkiej i jej relacji do łaski Bożej, cielesności i duchowości, aby skupić się na wybranych kategoriach antropologicznych, takich jak affectio, devotio czy vota, wokół których konfiguruje się antropologia (indywidualna i wspólnotowa) rytu hiszpańskiego.
Kościół a ekologia ludzka
Authors: Dziedzic Jan 
Published: May 2019

Artykuł omawia problematykę ekologii ludzkiej w kontekście nauczania Kościoła. Samo sformułowanie „ekologia ludzka” podkreśla, że człowiek ma naturę, którą winien szanować, i którą nie może manipulować według swego uznania. Kiedy mówimy więc o obowiązkach wobec przyrody, to musimy pamiętać, że są one związane z powinnościami wobec osoby ludzkiej. Człowiek jest bowiem odpowiedzialny za środowisko życia. Chodzi zasadniczo o poszanowanie godności osoby ludzkiej, która zakłada szacunek do życia od momentu poczęcia do naturalnej śmierci. Należy więc uznać godność wszystkich ludzi bez możliwości ich marginalizacji. Na szacunek zasługują wszyscy, niezależnie od zdrowia, pozycji społecznej czy wieku. Papież Franciszek apeluje więc o szacunek wobec ubogich, chorych i niepełnosprawnych, migrantów i osób starszych.Wypracowanie etosu ekologicznego wymaga edukacji. Należy w niej zwrócić uwagę na harmonię wewnętrzną z samym sobą oraz solidarność z innymi. Istotna jest tu postawa wstrzemięźliwości pomagająca żyć według paradygmatu „bardziej być”, niż „mieć”. W wychowaniu nieodzowne jest też formowanie wrażliwego sumienia pomagającego otaczać szacunkiem zarówno środowisko przyrodnicze, jak i środowisko ludzkie.
Ochrona życia człowieka w mieście. Refleksja nad wybranymi problemami encykliki papieża Franciszka Laudato si’
Authors: Ostrowski Maciej 
Published: May 2019

Autor analizuje problem ochrony egzystencji człowieka żyjącego w mieście. Interesują go elementy środowiska miejskiego, które przyczyniają się do podnoszenia jakości życia człowieka. W szczególności odnosi się do nauczania Franciszka w encyklice Laudato si’. Na jakość życia według papieża ma wpływ nie tylko pomyślność materialna, ale głównie to, co mieści się w sferze niematerialnej. Komentując encyklikę, artykuł omawia wybrane elementy ludzkiego środowiska, które mają wpływ na jakość życia człowieka: czyste powietrze, światło, żywą przyrodę, otwartą i szeroką przestrzeń, sferę prywatności, otoczenie społeczne i religijne. Na tym tle autor wymienia niektóre współczesne zagrażenia dla jakości życia, zwłaszcza w miastach: skażenie powietrza, chaos wizualny, brzydotę, nadmierne zagęszczenie i ciasnotę osiedli, brak dostępu do żywej przyrody, złe warunki utrudniające wychowanie młodego pokolenia, niewłaściwe międzyludzkie relacje przyczyniające się do zmęczenia społecznego. Twórcy ludzkich osiedli i osoby kształtujące politykę społeczną powinny skuteczniej zwracać uwagę na dobro każdego człowieka, mieszkańca miast. Jest to także wychowawcze zadanie organizacji zajmujących się ekologią i ochroną przyrody oraz Kościoła. Chodzi zwłaszcza o przeciwstawianie się „kulturze konsumpcji”, egoizmowi, preferowaniu jedynie materialnego zysku. Z drugiej strony o kształtowanie w człowieku potrzeby kontaktu z naturą jako Bożym darem, wrażliwości estetycznej i odpowiedzialności za środowisko.
Holistyczny charakter duchowości chrześcijańskiej
Authors: Zyzak Wojciech 
Published: May 2019

Autor artykułu omawia wpływ duchowości na zdrowie człowieka w ujęciu holistycznym. W tym celu rozwija holistyczne pojęcie duchowości, które bazuje na integralnej antropologii, ujmującej człowieka jako jedność duchowo-cielesną. Tekst podkreśla związek natury i łaski, wymiaru profanum i sacrum, a także in-dywiduum i wspólnoty.
Geneza i klasyfikacja antropogenicznych zagłębień bezodpływowych w Górach Świętokrzyskich
Authors: Sobczyńska Katarzyna 
Published: May 2019

<p>W pracy przedstawiono problem zagłębień pozbawionych odpływu powierzchniowego, powstałych w wyniku ingerencji człowieka w rzeźbę terenu w Górach Świętokrzyskich. Na podstawie materiałów kartograficznych i kartowania terenowego przeprowadzono identyfikację powyższych form terenu. W granicach mezoregionu stwierdzono występowanie 1276 antropogenicznych zagłębień bezodpływowych, które obejmują powierzchnię 13,37 km<sup>2</sup>, stanowiącą 0,7% powierzchni całego mezoregionu. W pracy dokonano również próby klasyfikacji zidentyfikowanych zagłębień. Ze względu na genezę zagłębienia podzielono na cztery główne typy: poeksploatacyjne, spowodowane podpiętrzeniami terenu, pracami ziemnymi oraz melioracją lub regulacją cieków. W dalszej części wydzielono również podtypy genetyczne tychże zagłębień. W Górach Świętokrzyskich najliczniej reprezentowane są zagłębienia związane z podpiętrzeniami terenu spowodowanymi przez nasypy drogowe i stanowią one ok. 51% wszystkich zagłębień. Jednakże pod względem zajmowanej powierzchni dominują zagłębienia poeksploatacyjne wyrobiskowe, obejmując 77% powierzchni wszystkich antropogenicznych zagłębień bezodpływowych w Górach Świętokrzyskich. Przedstawiona klasyfikacja obejmuje wyłącznie typy zagłębień, których występowanie stwierdzono na analizowanym obszarze i nie ma charakteru uniwersalnego. </p>
Wszyscy jesteśmy Kalibanami: (post)kolonialne wizje latynoamerykańskiego podporządkowania
Authors: Cholewińska Katarzyna 
Published: May 2019

<p class="Referat1">Dla Retamara wszyscy Latynoamerykanie byli w głębi duszy „Kalibanami”. Badacze ze szkoły postkolonialnej preferowali szersze spojrzenie na symboliczne znaczenie tej postaci. Analizując podejście Szekspira do kwestii języka, wiedzy, seksualności i władzy, widzimy wyraźnie, że w swojej sztuce zawarł wszystkie te kwestie, na które szkoła postkolonialna zwraca najwięcej uwagi. Badacze latynoamerykańscy mieli niewątpliwie znaczący wkład w to, jakimi torami podążyły postkolonialne interpretacje <em>Burzy</em>. Zafascynowani jej bohaterami i ich wzajemnymi relacjami, nieustannie próbowali odnosić fikcyjny świat <em>Burzy</em> do tego rzeczywistego. José Rodó i Roberto Retamar położyli na tym polu największe zasługi – pierwszy nie wiedząc, do czego doprowadzi jego twórczość, drugi zaś świadomie, w duchu rodzącej się myśli postkolonialnej.</p>
Zanik uczuć metafizycznych jako przyczyna kryzysu kultury
Authors: Breczko Jacek 
Published: May 2019

Sądzę, że niewątpliwemu postępowi w technice towarzyszy obecnie na Zachodzie kryzys kultury. Kwestią sporną jest jego nasilenie; można bronić poglądu, że co się rozwija, to się po części rozkłada, kryzys jest więc permanentny i jest funkcją postępu, ale też nie można odrzucić trafności diagnozy katastroficznej. Kryzys ten ma niewątpliwie różne przejawy i różne źródła. W artykule koncentruję się na źródle wskazanym przez S. I. Witkiewicza: na zaniku Metafizycznego Poczucia Dziwności Istnienia oraz na jego skutkach. Diagnozę Witkacego – która wydaje mi się w ogólnych zarysach trafna – próbuję zastosować do czasów współczesnych. Uważam, że zanik uczuć metafizycznych jest obecnie stymulowany nie tylko coraz wygodniejszym i bardziej szczelnym „kokonem cywilizacyjnym”, ale też „zapomnieniem o śmierci” (śmierć staje się tabu w kulturze) oraz panowaniem w nauce naturalizmu metodologicznego, który powoduje, że świat przestaje się jawić jako „dziwny”, „tajemniczy”. Wszystko to zaś uszkadza, „wyjaławia” wyższe piętra kultury, czyli destrukcyjnie wpływa na działalność elit artystycznych, filozoficznych i religijnych.
PONTUSÇU ÇETELERLE MÜCADELE GÜNLERİNDE DÂHİLİYE VEKİLİ FETHİ (OKYAR) BEY’İN KARADENİZ GEZİSİ (28 Ocak-25 Mart 1922)
Authors: ÇAPA Mesut 
Published: May 2019

Pontus Meselesi, Milli Mücadele yıllarında hep
gündemde kalmıştır Pontusçu Rum çeteleri, Samsun ve çevresindeki faaliyetlerini
1922 yılı sonlarına kadar sürdürmüşlerdir. Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM)
Hükümeti, Pontus isyanını bastırmak üzere bazı tedbirler almıştır. 1920 yılı
sonlarında kurulan Merkez Ordusu, 1921 yılında Pontusçu çetelere karşı önemli
faaliyetlerde bulunmuşsa da kesin bir sonuca varılamamıştır. Fethi (Okyar)
Bey’in Dâhiliye Vekilliği (10 Ekim 1921-4 Ekim 1922) döneminde de bu mücadele
sürdürülmüştür. Fethi Bey, 1922 yılı baharında Pontusçulara karşı düzenlenecek
olan harekâtı yakından takip etmek üzere, 28 Ocak-25 Mart 1922 tarihleri
arasında Karadeniz gezisini gerçekleştirmiştir. Bu gezi sırasında Samsun
dışında bir ara Trabzon, Giresun ve Ordu’yu da ziyaret etmiştir. Makalede,
Fethi Bey’in Karadeniz gezisi çerçevesinde Pontusçu çetelere karşı başlatılan
mücadeleye yer verilecektir.
OSMANLI’DA SÜRGÜN: TRABZON ÖRNEĞİ
Authors: İPEK Nedim 
Published: May 2019

Osmanlı Devleti kamu güvenliğini sağlamak amacıyla çeşitli tedbirler
almıştır. Bunlardan birisi de sürgün yöntemidir. Bu yöntemin Trabzon’daki
uygulaması üç şekilde incelenebilir. Birincisi, fetih sonrası buradaki
gayrimüslim nüfusun bir kısmı başta İstanbul olmak üzere ülkenin değişik
yerlerine gönderilirken, Orta Karadeniz bölgesinden buraya Türk nüfus sevk ve
iskân edilmiştir. İkincisi, Birinci Dünya Savaşı döneminde, cephe ve cephe
gerisinde kamu güvenliğini bozan ve bozacağı düşünülen kişiler başka yerlere gönderilmiştir.
Üçüncüsü, 1461-1920 yılları arası yasalara aykırı davrananların sürgün cezasına
çarptırılmasıdır. Bu makalede, bu durum belgelere dayalı olarak incelenecektir
TRABZON KÜLTÜR TARİHİ AÇISINDAN TONYA VE ÇEVRESİ
Authors: TELLİOĞLU İbrahim 
Published: May 2019

Trabzon tarih boyunca pek çok topluluğa ev sahipliği
yapmış bir bölgedir. Haliyle yörede çeşitli kültürlerin izlerini görmek
mümkündür. Trabzon’un sahil kesiminde ortaya çıkan yerleşim birimleri genelde
ticari faaliyetler sonucu meydana gelmiş yerler olduğu için buraların nüfusu
kozmopolittir. Vadilerde kurulan yerleşim bölgeleri tarım ve hayvancılığa
dayalı geçim tarzının yaygın olduğu ve aynı soydan insanlar daha yoğun
bulunduğu yerlerdir. İlk Çağdan itibaren Trabzon’un kültürel dokusunun
şekillenmesinde bu farklılaşmanın büyük etkisi vardır. Sahilde çok kültürlü bir
yapı görülürken vadilerde yüzyıllar boyu özgünlüğünü koruyan kültürler var
olmuştur.

Trabzon’un kültürel dokusunda vadi ve kıyı
yerleşmelerinin farkı gözükürken vadi yerleşmeleri de kendi içerisinde ikiye
ayrılır. Bunların bir kısmı Türk yerleşiminden önce iskâna açılmış vadiler olup
buralarda Rum/Ortodoks kültürünün etkisi yoğundur. Türklerle birlikte yerleşime
açılan vadilerde ise Türk-İslam kültürü baskın durumdadır. Ağasar ve Fol
vadileri bu grupta yer alır.

Tonya, Fol vadisinde Osmanlı hâkimiyetinden sonra ortaya
çıkmış bir yerleşim birimidir. XV. yüzyıl öncesi dönemde bölge ıssızdır.
Trabzon Rum Devleti’nin son zamanlarında Fol vadisi Türklerle Rumlar arasındaki
sınır olmuştu. Osmanlıların bölgeye hâkim olmasından sonra Fol vadisi
şenlenmeye başladı. Türkler tarafından kurulduğu için Tonya’nın kültürel
dokusunda Türk etkisi oldukça fazladır. Bölgenin tek kültürlü yapısı Rumların
da bölgeye yerleşmesiyle birlikte çeşitlenmekle birlikte Tonya’nın kültürel
dokusundaki Türk yoğunluğu devam etmiştir. Fol vadisinde, Altındere ya da
Kromni vadilerinde olduğu gibi Rum/Ortodoks kültürünün izleri yoğun değildir.&nbsp;
1806-1812 OSMANLI-RUS SAVAŞI’NDA RUSLARIN TRABZON VE AKÇAABAT SALDIRILARINA DAİR BAZI YENİ BİLGİLER
Authors: YILMAZ Özgür 
Published: May 2019

1806’da başlayan
Osmanlı-Rus Savaşı’na dair gelişmeler Trabzon Fransız konsolosu Dupré’nin
raporlarında önemli bir yer tutmaktadır. Savaş sırasında Trabzon’daki
gelişmeleri gün gün kaydeden Dupré, Kafkasya’ya yönelik harekâtlar için şehirde
ve civarındaki hareketliliği aktarmanın yanında doğrudan Trabzon’u hedef alan
Rus baskınlarını da raporlarında konu etmiştir. Bu bağlamda bizzat konsolosun
Trabzon’daki güvenliğini de etkileyen Rus bombardımanları Dupré’nin özellikle
rapor ettiği gelişmeler arasındaydı. Savaşta Ruslar gönderdikleri filolar ile
1807 ve 1810’da Trabzon’u ve Akçaabat’ı bombardıman etmişlerdi. Bu saldırılarda
Akçaabat gerek Rusların demirleme mahalli gerekse de çıkarma yapılacak bir
liman olarak oldukça önemliydi. Dupré, Fransız makamlarına gönderdiği
raporlarda Rusların Trabzon açıklarına gelmesi, Akçaabat’a ve Trabzon’a yönelik
bombardımanları ve çıkarma girişimleri hakkında bilgiler vermiştir. Bu çalışma
1806-1812 Osmanlı-Rus Savaşı’nda Rusların 1807 ve 1810’daki baskınlarını
Fransız konsolosunun gözünden aktararak konuya mevcut literatür ekseninde katkı
yapmayı amaçlamaktadır.
TRABZON’DA YOK OLAN DOKUMA SANATI: “KETAN”
Authors: AYDIN Nazmiye 
Published: May 2019

Trabzon bezi olarak bilinen keten dokumalar eski
dönemlerden beri Trabzon’un yakın ve uzak şehirlere ihraç ettiği başlıca
dokumalar arasındaydı. Yazılı kaynaklarda Trabzon’dan Batum’a kadar olan Doğu
Karadeniz sahil şeridinde yaşayan halkın MÖ 5. yüzyılda dahi dış ülkelere keten
kumaş ihraç ettikleri, keten kumaş üretiminde yaygın ünlerinin olduğu
bilinmektedir. Köylerde yetiştirilen, halkın önemli geçim kaynaklarından biri
olan kendirden, şehirde keten bezi, ketan bezi veya yörede forotiko adıyla
bilinen dokumalar yapılmış, bu dokumalar tüccarlar tarafından başka şehirlerde
satışa sunulmuştur.

Bu çalışmada basılı kaynaklardan elde edilen bilgiler doğrultusunda,
geçmişte Trabzon’da yapılmış, halkın önemli bir geçim kaynağı olan ketan
dokumacılığının tarihçesine yer verilmiş, Trabzon ve ilçelerinde yapılan saha
çalışmasında ketan dokumacılığı konusunda günümüze ulaşmış iplik, dokuma
tezgâhları, dokuma kumaşlar ve bu kumaşlardan yapılmış giysilere ulaşılmış,
Trabzon’da ketan dokumacılığının Türk tekstil tarihindeki yeri ve ekonomik
açıdan önemi ortaya konmuş, ketan dokumacılığının yörede yeniden bir geçim
kaynağı olması ve sürdürülebilirliğinin sağlanması için öneriler sunulmuştur.
Dedicated Education Units: A Unique Evaluation
Authors: Fusner Stacy , Melnyk Bernadette Mazurek 
Published: May 2019

BackgroundTraditional models of clinical nursing education do not deliver the most effective learning experiences to undergraduate nursing students. An innovative way to clinically prepare nursing students is the use of dedicated education units (DEUs). This model utilizes staff nurses to provide supervision and hands-on teaching to students.ObjectiveThe purpose of this project was to evaluate an evidence-based change from a traditional model of clinical instruction to a DEU.MethodsDEUs were implemented on three adult medical–surgical units. Two unpaired identical pre-DEU and post-DEU questionnaires were used to evaluate the practice change in both nursing students and staff nurse mentors.ResultsA total of 41 students and 22 nurses participated in the project. Students reported feeling comfortable, engaged, and satisfied in their clinical experiences on the DEU. Nurses' responses revealed the DEU to be a rewarding experience and found satisfaction in their role.ConclusionsThe paradigm shift from traditional to DEU models has enhanced the quality of learning experiences for students and improved the professional environment for nurses at large academic medical institutions located in central Ohio.Implications for NursingImplications for future inquiry include standardizing educational training/orientation programs for DEU staff nurse mentors.
Pediatric Headache Management and Use of the PedMIDAS
Authors: Livingston Rachel D. , Shockey Debra , Morton Lawrence , Rao Sanjai 
Published: May 2019

BackgroundHeadache is a worldwide problem affecting people of all ages, races, and incomes. Childhood headache is a common condition affecting quality of life and prompting frequent medical visits. The Pediatric Migraine Disability Assessment tool (PedMIDAS) is a validated questionnaire recognized in the assessment of pediatric headache. Use of the PedMIDAS is supported in the 2014 American Academy of Neurology headache quality measurement set, which provides practice parameters for headache management.ObjectiveThe purpose of this quality improvement project is to introduce the PedMIDAS into the assessment of pediatric headache patients in a pediatric neurology practice in an attempt to standardize care and discern provider satisfaction.MethodsChart review (11-21-16 to 11-30-17) following provider/staff education regarding the PedMIDAS.ResultsThe PedMIDAS was completed 23% of the time (404/1741).ConclusionsAlthough the PedMIDAS was only completed 23% of the time, providers surveyed regarding usefulness indicated the PedMIDAS is helpful with quantifying the disability experienced by pediatric headache patients.Implications for NursingAssessing disability through the use of the PedMIDAS is a beneficial practice change helping with evaluating headache interventions, differentiating headache frequency from disability, and clarifying the severity of pain related to headache that affects daily life.
Evaluating Student Learning Through Collaborative Testing in a Psychiatric Mental Health Course
Authors: Helms Kimberly D. , Keith Leigh Ann , Walker Laura Pruitt 
Published: May 2019

BackgroundThe Institute of Medicine calls for collaboration and encourages nursing education programs to provide opportunities for students to engage in collaborative efforts with members of the healthcare team to improve the practice environment and patient outcomes. Nurse educators strive to provide meaningful learning experiences that garner competence, decision-making, clinical reasoning, and problem-solving.ObjectiveThe purpose of this study was to examine the effect of collaborative testing on student learning of mental health concepts and to evaluate student perceptions of this learning strategy.MethodsA mixed method research approach was used with students enrolled in a psychiatric mental health class in a baccalaureate nursing program.ResultsThe quantitative research revealed collaborative testing improved student exam scores and the qualitative research revealed the majority of students had a positive perception of collaborative testing.ConclusionsThe research findings support the idea that collaborative testing is an active teaching strategy that fosters higher academic success.Implications for NursingCollaborative testing can introduce the nursing student to the process of teamwork, critical thinking, and problem-solving. The development of these attributes will facilitate the student's ability to work collaboratively as a member of the interprofessional healthcare team.
Team-Based Learning in the Clinical Setting: Perspectives of Doctor of Nursing Practice Students
Authors: Minges Karl E. 
Published: May 2019

BackgroundTeam-based learning is a teaching modality that meets at the intersection of active learning, teamwork, and assimilation of complex course concepts to prepare students for lifelong learning. Yet little is known about how principles of team-based learning could be employed outside of the classroom.ObjectiveTo provide direction as to how principles of team-based learning could be applied to the “real-world” clinical setting.MethodsThe synthesis is the result of a class discussion among practicing DNP (Doctor of Nursing Practice) students (n = 16) at an urban university.ResultsStudents perceived that the application of team-based learning in the clinical setting could reduce isolationism and improve interprofessional communication, job satisfaction, respect, quality of care, cost effectiveness, coordination of care, efficiency, and patient safety. Projects that might benefit from this approach include those that involve difficult or complex cases in which the correct answer is challenging or debatable. Nevertheless, logistical, financial, and complicated power dynamics were perceived as potential barriersConclusionsTeam-based learning can be effectively applied to the clinical setting, although perceived barriers must be addressed.Implications for NursingWhen applied to an appropriate clinical problem or clinical setting, team-based learning may have the potential to advance lifelong learning by following a structured, yet provider-centric approach.
The Effectiveness of Nonpharmacological Modalities on Quality of Life and Daily Function in Adults With Chronic Pain Syndrome
Authors: Scott Bethany , Turnham Nancy 
Published: May 2019

BackgroundPrescription pain medications are effective in short-term use, but often are heavily relied on in the treatment of chronic pain. Long-term use of prescription pain medications carries a higher risk for dependence. Nonpharmacologic therapies are preferred for treatment of chronic pain.ObjectiveThe objective was to measure the patient's level of confidence for daily function and their ability to assist in their care with a pre/postintervention assessment tool.MethodsThe Pain Self-Efficacy Questionnaire was used to assess confidence levels in daily activities of living prior to and following the intervention. A convenience sample was comprised of 58 patients with chronic pain from a pain management clinic.ResultsThere was a 4.84% change from pretest to posttest in general confidence levels. The mean difference of 1.448 was found to not be statistically significant between the pretest and posttest.ConclusionsPatients exhibited same quality of life, required the same prescription pain medications, demonstrated the same functional capacity, and the same restoration of function in both pretest and posttest conditions.Implications for NursingInitiating alternative methods for reduction of chronic pain early in the treatment process should foster patient confidence and provide resources to manage daily pain.