bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
TÜRK EVİ MEKAN KURGUSUNDAKİ PROGRAMATİK YAPILARIN TASARIMSAL BÜTÜNLÜĞÜ
Authors: ÜSTÜN Berna 
Published: February 2019

Farklı yapı kültürlerinin kavranması açısından geleneksel yerleĢmeler önemli bir
kaynaktır. Yerel mimari olarak da adlandırabileceğimiz ve Fransızca ve Ġngilizce tanımı ile
“vernaculaire-vernacular mimari”, toplumun sahibi bulunduğu kültürün, doğrudan doğruya ve
bilinçsizce belirli ihtiyaçlar çerçevesinde maddeye dönüĢmesidir. BaĢka bir deyiĢle, o toplumun
mimar, mühendis vb. gibi uzmana ihtiyacı olmadan kendisi için ideal mekanı ve çevreyi
meydana getirmesidir (Sezgin 1984:4). Geleneksel yerleĢmelerde konut dokuları, üretimin
yapıldığı ve hayatın temel gereksinimlerine yanıt veren düzenler içerirler. Tek defaya özgü,
teknolojiden bağımsız, kendi olanakları ile üretilen, deneyime yaslı örnekler, yaĢam
koĢullarının, teknolojik geliĢmelerle birlikte değiĢimi ile anlam ve içeriklerini kaybederler.
Yüzlerce yıllık deneyimlerin sonucunda, kültür, çevresel koĢullar ve gündelik yaĢamın
gerektirdiği gereksinimler çerçevesinde çeĢitlenen ve tüm Anadolu geneline yayılan bu özgün
yapıların, modernleĢme süreci ile birlikte aynılaĢan bir örnek konut alanlarına dönüĢmesi
düĢündürücüdür. YaĢamın gerektirdiği her türlü eyleme, zamansal değiĢimlere imkan tanıyan
aynı zamanda az ve öz materyalle sonsuz çeĢitlilikte çözümlenebilme esnekliği taĢıyan niceliğin
değil niteliğin önemli olduğu konutlar çağdaĢ konuta kaynaklık edebilir mi?
Bu makalenin amacı uzun yılları kapsayan bir deneyimin ve üretimin sonucu olan ve
kökeni Orta Asya çadırına uzanan Türk evi mekan kurgusunun programatik yapısının güncel
program içerikleri ile tartıĢılmasıdır. Bu tartıĢmada çadırdan odaya, odadan Türk evi mekan
kurgusuna, deneyim ile üretilen konutun programatik yapısında değerli bulunan yapıların
kavranması amaçlanmaktadır
GÜNDAY’IN ZİYAN ROMANININ FRANSIZCA ÇEVİRİSİ: ASKERİ SÖYLEMLERİN AKTARIMINDA İDEOLOJİK BAĞLAMIN TEMSİLİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Authors: YILDIRIM Ceylan 
Published: February 2019

Kültürel bir değer olan politika, ülkelerin tanınırlığında, temsilinde ve dışa açılımında önemli
bir rol oynamaktadır. Bu çerçevede, politik söylemlerin veya politik metinlerin çevirilerinde, yazarın
niyetinin ve ideolojisinin manipüle edilmeden aktarılması doğru bir temsilin sağlanması açısından
büyük önem taşımaktadır.
Bu çalışmada, Günday’ın Ziyan romanındaki askeri söylemler, Fransızca çevirileriyle
karşılaştırılarak, d’Amico’nun politik metinler çevirisinin analizinde kullandığı çeviri yöntemleri
çerçevesinde incelenmiştir. Çalışmanın amacı, yazarın ideolojisinin erek metinde nasıl temsil
edildiğini ortaya koymak, böylece, çevirmenin veya yayınevinin ideolojisinin çeviriye etkisini ve
erek kültürde farklı alımlamalara yol açabileceğini açığa çıkarmaktır. Çalışma, hassas bir konu
olan politikanın, çeviriler aracılığıyla temsilinde dikkat edilmesi gereken hususları ele alması ve
politik metinler çevirisinin, ardında neleri gizlediğini açığa çıkararak gerek çevirmenleri gerek
okurları bu konuda bilinçlendirmesi bakımından önem arz etmektedir.
Çalışma neticesinde, çevirmenin bazı eklemeler yaparak anlamı güçlendiren ifadeleri tercih
etmesine bağlı olarak, askeri söylemlerin, erek metinde daha vurgulu ve güçlü bir anlatımla
aktarıldığı görülmüştür. Bazı çeviri örneklerinin analizlerinde, çevirmenin kendi ideolojisini veya
yayınevinin ideolojisini yansıtarak anlatıya yorum kattığı ve bundan dolayı, yazarın söylemlerinde
bazı farklılıklar olduğu gözlemlenmiştir. Bu bağlamda, çevirmenin veya yayınevinin ideolojisinin,
Ziyan romanındaki askeri söylemlerin Fransızca çevirilerini etkilediği ve bu durumun erek kültürde
farklı alımlamalara sebebiyet verebileceği açığa çıkarılmıştır. Bu çalışmanın, çeviri alanıyla ve
özellikle politik
TDK TÜRKÇE SÖZLÜK’TE ESKİMİŞ KULLANIM ETİKETİ ÜZERİNE
Authors: KAMACI GENCER Duygu 
Published: February 2019

Sözlükbilimin birincil amacına yönelik hazırlanan kullanıcı odaklı sözlüklerde yer alan
etiketler, sözlük kullanıcılarına bilgi veren ve kullanıcıların sözlükten azami düzeyde
yararlanmalarını sağlayan parçacıl yapı birimleridir. Sözlük hazırlayıcıları, merkeze aldıkları
kriterlere ve hedef kitlelerine göre sözlükte çeşitli sebeplerle sapmalar meydana getiren
maddebaşlarını etiketlemeyi tercih ederler. Bu bağlamda etiketlerin en önemli işlevi, sözlük
kullanıcılarına mevcut dilde yer alan özel kullanımlar ve terimler hakkında yol göstermek, onları
uyarmaktır. Sözlüklerin söz konusu işlevsel birimlerinin alt kategorilerinden biri de zaman
etiketleridir. Zaman etiketleri hem eski hem de yeni sözcükleri işaretleyen parçacıl yapı birimidir.
Kullanımdan düşmüş sözcükler için kullanılan etiketler kimi yabancı sözlüklerde modası geçmiş,
eskimiş, arkaik şeklinde çeşitlenirken TDK Türkçe Sözlük’te zaman etiketi olarak bu bağlamda
sadece eskimiş etiketi kullanılmıştır. Bu çalışmada, sözcüklerin göndergesinin (referent)
unutulduğunu ya da var olan göndergenin başka bir sözcük ile ifade edildiği durumları gösteren
eskimiş kullanım etiketinin, TDK Türkçe Sözlük’teki görünümü sıklık odaklı incelenmiş ve TDK
Türkçe Sözlük’te eskimiş etiketinin sözcük sıklığından bağımsız kullanıldığı tespit edilmiştir.
Elde edilen verilerden yola çıkılarak söz konusu etikete sahip maddebaşlarının derlem odaklı
sıklık frekansı sorgulamasına tabi tutulması gerektiği kanısına varılmıştır. Çalışmada ayrıca
TDK Türkçe Sözlük’teki zaman etiketlerinin çeşitlenmesi, bir art zamanlılık sınırının belirlenmesi
ve belirlenen ilkelerin kullanıcı kılavuzunda yer alması gerektiği üzerine de görüşlere yer
verilmiştir.&nbsp;
ARŞİV BELGELERİYLE CEBEL-İ BEREKET SANCAĞI’NDA 1915 YILINDAKİ ERMENİ TEHCİRİ
Authors: GÜHER Ebru 
Published: February 2019

Ermeniler Anadolu topraklarında 9.yüzyıldan 18.yüzyıla kadar millet-i sadıka (sadık
millet) olarak rahat, mutlu ve müreffeh bir hayat yaĢamıĢlardır. Fransız Ġhtilali ile yayılan
milliyetçilik akımından etkilenen Ermeniler, devletin gücünün zayıfladığı dönemde isyanlar
çıkarmaya baĢlamıĢlardır.
Büyük devletler bu önemli coğrafyayı kontrolleri altında tutabilmek maksadıyla “ġark
Meselesi” kapsamında azınlıkları özellikle Ermenileri kullanarak Osmanlı Devleti’nin iç iĢlerine
müdahale edip onları kendi amaçları için araç olarak kullanmaya çalıĢmıĢlardır. Ermenileri ilk
olarak kullanmaya çalıĢan Fransa, Osmanlı toprakları içinde kendilerinin himaye edeceği Katolik
Ermenilerin oluĢmasına öncülük ederken; Ortodoks Ermenileri Rusya, Protestan Ermenileri de
Ġngiltere ve ABD kullanmıĢtır.
Osmanlı Devleti’nde gerileme süreciyle baĢ gösteren siyasi, ekonomik ortam, Ģer
güçlerin tahrik ve teĢviki, Ermeni Kilisesi ve Patriğin çalıĢmaları ve nihayetinde misyonerlerin
faaliyetleri Ermeni meselesinin büyüyüp geliĢmesine sebep olmuĢtur.
Anadolu topraklarında olumsuzluk yaĢanan yerlerden biri de; Akdeniz’e açılan, önemli
yolların geçtiği kavĢak noktasında yer alan, doğal zenginlikleriyle coğrafi ve stratejik öneme haiz
Cebel-i Bereket Sancağı’dır. Bu bölgenin önemini bilen Ermeniler, burada dıĢ devletlerin
özellikle Fransızların desteğiyle bölgeyi kontrol altına almayı amaçlamıĢtır. Özellikle 1909
Adana olayları ile bölgede yaĢanan gerginlikler, Birinci Dünya SavaĢı ve Milli Mücadele
yıllarında da artarak devam etmiĢtir.
Büyüyen isyanlar ve yaĢanan birtakım olumsuzluklar üzerine Osmanlı Devleti Birinci
Dünya SavaĢı esnasında Tehciri Kanunu’nu çıkarmak zorunda kalmıĢtır. Ermeni tehcirinin
uygulandığı yerlerden biri Cebel-i Bereket Sancağı ve civarıdır. Bölgede karıĢıklıklar çıkaran
Ermeniler genellikle Suriye ve Halep bölgesine tehcir edilmiĢtir. Osmanlı Devleti Cebel-i Bereket
Sancağı’nda tehcir kararını uygularken o günün Ģartlarına göre titizlikle her türlü tedbiri almaya
çalıĢmıĢtır.
Ermeni tehciri 20.yüzyıldan günümüze kadar dıĢ devletler tarafından Türkiye’ye karĢı
yapılan asılsız suçlamaların kaynağını oluĢturarak siyasi bir mesele haline gelmiĢtir. Bu asılsız
suçlamalar dünya kamuoyunda Türkiye’yi zor durumda bırakmayı hedeflemektedir. Bu
çalıĢmada Cebel-i Bereket Sancağı’nda Osmanlı arĢiv belgelerine atıfta bulunarak, tarihi
çerçeve içerisinde Ermeni tehciri sırasında ve sonrasındaki uygulamalar ve olaylar
yorumlanacaktır.
HOCA DEHHÂNÎ DİVANI’NIN DİL BİLGİSEL ÖZELLİKLERİ ÜZERİNE
Authors: GÜVENEN Ebru 
Published: February 2019

Oğuzların, Eski Türkçe Dönemi’nden beri var olduğu bilinmektedir. Varlıkları; hem devlet
(Köktürk ve Uygur Devleti) içinde hem de dilde kendini göstermiĢtir. Eski Türkçe döneminden
beri tarih sahnesinde oldukları bilinen Oğuzların dilinin yazı dili konumuna gelmesi, 13. yüzyıla
rastlamaktadır. Bu durum, Oğuz Türkçesinin Arapça ve Farsçaya karĢı kazandığı baĢarıdır.
Oğuzcanın ilk basamağı olan Eski Anadolu Türkçesi içerisinde Beylikler Dönemi, Türkçe
eser bolluğunun yaĢandığı bir dönemdir. Bu dönem sanatçıları, Türkçeyi kullanma konusunda
bilinçli bir tutum sergilemiĢtir. Eserlerinden, Türkçe ile edebî eserlerin de yazılabileceğini ispat
etme çabasında oldukları anlaĢılmaktadır. Bu dönem sanatçılarından biri de Hoca Dehhânî’dir.
Divan’ı bulunana değin yaĢadığı yüzyıl ile ilgili farklı görüĢler bulunan Hoca Dehhânî,
adından genellikle din dıĢı konularda yazdığı Ģiirlerle söz ettirmiĢtir. Divan’ının bulunmasıyla
ġeyhoğlu ve Ahmedî’nin çağdaĢı olduğu ve 14. yüzyılda yaĢadığı kesinlik kazanmıĢtır.
Divan’ındaki Ģiirlerden, onun dinî-tasavvufî ifadeler de kullandığı anlaĢılmaktadır. Arapça ve
Farsça terkipleri neredeyse hiç kullanmamıĢ olması, anlatımını deyim, atasözü ve kalıp
ifadelerle zengin ve güçlü kılması, onun Türkçeyi bilinçli bir Ģekilde kullandığını göstermektedir.
Eserinin konu yelpazesindeki geniĢlik, kendisinin dil ve üslubundaki bilinçli tutum,
Beylikler Dönemi ile örtüĢmektedir. Bu durum, çalıĢmamızın hareket noktasını oluĢturmaktadır.
Bu çalıĢmada, Divan’ın dil bilgisel özelliklerinin, Beylikler Dönemi ile ne ölçüde örtüĢtüğü
belirlenmeye çalıĢılacaktır. Eser, ses ve Ģekil bilgisel açıdan değerlendirilecek, Beylikler Dönemi
ile benzerlik ve farklılıkları ortaya konacaktır.
MUHİBBÎ'NİN BİR GAZELİNİ ŞERH DENEMESİ
Authors: KARAGÖL Efecan 
Published: February 2019

Muhibbî, Devlet-i Âliyye'nin onuncu padiĢahı olan Kanunî Sultan Süleyman'ın Ģiirlerinde
kullandığı mahlasıdır. Klasik Türk ġiiri geleneğine göre Ģiirler yazıp divan tertip eden Muhibbî,
en çok gazel yazan Ģairlerden bir tanesidir. Muhibbî‟nin Ģiirlerinde aĢk, çoĢku, kahramanlık,
tevazu ve tefekkür konuları ön plana çıkmaktadır. O, divanındaki Ģiirlerinde Klasik Türk ġiiri
geleneğinin belirlediği kalıpların dıĢına çıkmamıĢtır. Bu çalıĢmada Muhibbî'nin "bana" redifli bir
gazeli klasik (geleneksel) usule göre Ģerh edilerek Ģairin Ģiirdeki hayal dünyası tespit edilmeye
çalıĢılmıĢtır. Temeli dinî metinlerin tefsirine dayanan Ģerh usulü, tasavvufî, ilmî ve edebî
metinlere de uygulanmıĢtır. ġerhler, metni iyi anlayan Ģârihin okuyucunun anlamayacağını
düĢündüğü hususları açıklamak ve daha iyi anlamasını sağlamak amacıyla metnin belli
noktalarını izah etmesi esasına dayanır. Genel olarak tercüme, anlamın ve mazmunların
açıklanması, edebî sanatların belirtilmesi gibi farklı yönlerden metne yaklaĢılması, klasik Ģerh
metodunun özelliklerindendir. Muhibbî‟nin divanındaki gazeller incelendiğinde, “bana” redifli
gazelin sultan Ģairin “âĢık” yönünü belirgin biçimde yansıttığı görülmüĢtür. Bu sebeple söz
konusu gazel Ģerh amacıyla tercih edilmiĢtir. Genel olarak Ģiirde, sevgilinin kayıtsızlığından
yakınan ve sevgilinin iradesi altına giren bir âĢık tipi hâkimdir. Söz konusu âĢık her zaman
olduğu gibi ızdırap çekmektedir. Bu husus Klasik Türk ġiiri'nde geleneğin belirlediği âĢık
hususiyetlerinin sınırları dâhilindedir. Bunların yanı sıra Ģiirdeki anlatım muhtelif mazmunlar ve
edebî sanatlar kullanılarak zenginleĢtirilmiĢtir.
ANTALYA’NIN KORKUTELİ İLÇESİNİN KÖY ADLARI
Authors: ATMACA Emine , GÜZEL Özlem 
Published: February 2019

Dil biliminde yer adlarını, bunların kökenlerini, anlamlarını ve kullanımlarını inceleyen
bilim dalına yer adları bilimi (Rus. топонимия / топонимика, İng. toponymy, Alm. toponmie,
Fr. toponymié) denir. Fransızcadan dilimize geçmiĢ bu bilim dalı, dil biliminin en ilgi çeken
araĢtırma alanlarından biri olan ad biliminin (~onomastik) içerisinde yer alır. Yer adları biliminin
folklor, tarih, sanat tarihi, arkeoloji, sosyoloji, antropoloji, coğrafya, etnoloji, jeoloji, botanik ve
biyoloji gibi alanlarla doğrudan ilgisi vardır.
Yapılan araĢtırmalar ve incelemelerin neticesinde Antalya ili Korkuteli ilçesinin köy
adlarında göze çarpan en önemli özelliğin bölgedeki yer adlarının tamamına yakınının Türkçe
kelimelerden oluĢması ve -birkaç kelime hariç- neredeyse Anadolu’nun eski
medeniyetlerine/kültürlerine ait hiçbir yer adının bulunmamasıdır. Bu durumun temel nedeni,
Oğuzların kitleler halinde Anadolu’ya geldiklerinde iskân oldukları bölgeye ya kendi boy adlarını
vermeleri ya da oba veya aĢiretin baĢındaki beyin/reisin adını vermeleridir.
Bu çalıĢmada, Antalya ili Korkuteli ilçesinin eski köy adları hakkında kısa bir bilgi
verildikten sonra ilçedeki köy adları köken, yapı ve anlam bakımından tasnif edilecektir.
Korkuteli adının kökeni, anlamı ve ilçeye niçin bu adın verildiği üzerinde durulacaktır. Ayrıca boy
adlarından oba veya aĢiretin baĢındaki beyin adından kaynaklanan orun adları hakkında tarihi
verilerden hareketle bilgi/ler verilecektir. Ġlçede yaĢayan kiĢilerin soyadlarında veya sülalelerin
lakaplarında yer alan Oğuz boy adları hakkında da bilgi/ler verilecektir.&nbsp;
TEKNOLOJĠNĠN YENİ ÇOCUĞU: K KUŞAĞI
Authors: ARSLAN Baran , NUR Erkan 
Published: February 2019

Son yıllarda dünyayı etkisi altına teknolojik değiĢim ve geliĢmeler, beraberinde nesiller
arasında gerek algı gerekse duygu dünyası yönünden gözle görülür bir biçimde uçurumların
oluĢmasına zemin hazırlamıĢtır. Aynı zamanda oluĢan bu farklılık ile birlikte, nesiller dönemsel
olarak farklı kuĢaklara ayrılmıĢtır. Literatür incelendiğinde Ģimdiye kadar kuĢakları dönemlerine
ayırırken; Sessiz KuĢak, Baby Boomers, X, Y ve Z Ģeklinde ayrım yapıldığı görülmektedir. Fakat
son birkaç yıldır Y ve Z kuĢağından oluĢan jenerasyonu tarif eden farklı bir kavram olan K
kuĢağı literatürde yer edinmeye baĢladı. 1995-2002 yılları arasında doğan bireyleri incelemek
için kullanılan bu kavramı, ilk olarak tanımlayan kiĢi Cambridge Judge Ticaret Üniversitesi
profesörü Noreena Hertz'dir. K kuĢağı ismini, "Hunger Games" film serisinin ana karakteri olan,
(K)atniss Everdeen'nin isminin baĢ harfinden almaktadır. Her jenerasyonda olduğu gibi bu
jenerasyonunda kendine has özellikleri bulunmaktadır. Teknolojik açıdan fazlasıyla ilerlemiĢ bir
dünyaya gözlerini açan K kuĢağı bireyleri Y kuĢağı bireylerinin aksine teknolojinin insan hayatını
nasıl değiĢtirdiğini gözlemlemek yerine, bu ileri teknolojiyi nasıl kullanacaklarına
odaklanmaktadırlar. Ayrıca bu jenerasyon, teknolojiye hayran kalma ve ĢaĢırma aĢamalarını
çoktan geçmiĢ olup, dijital çağdan önceki dönemleri hatırlamadıklarından dolayı teknolojiyi
hayatlarının vazgeçilmez bir parçası olarak görmekte ve aktivitelerinin çoğunu dijital ortamda
gerçekleĢtirmektedir. Hertz bu nesli yaratıcı, üretici ve mucit olarak tanımlamaktadır. Çünkü bu
nesil sadece satın almakla yetinmeyip, aynı zamanda tasarlama ve yaratma sürecinin de bir
parçası olup tükettikleri ürün, hizmet ve medyaya kendi damgalarını vurmak istemektedir.
Özellikle teknoloji odaklı bir devrim olan Endüstri 4.0'ın kapımızı çaldığı bu günlerde, hayata
bakıĢ açıları ve giriĢimci özelliklerinden dolayı diğer kuĢaklardan oldukça farklı olan bu
jenerasyonun kuĢkusuz bundan sonraki süreçte ismi çok daha fazla duyulacaktır. Bu çalıĢmanın
amacı, literatürde ampirik olarak yeterince incelenmemiĢ olan, teknolojik yenilikçilik eğilimindeki
farklılıkları belirlemektir. Teknolojik geliĢim ve global rekabetin hızla arttığı günümüz pazar
koĢulları göz önünde bulundurularak K kuĢağının, yenilikçilik düĢünce ve uygulamalarında diğer
kuĢaklara nazaran daha önemli rol oynamaları sebebiyle, saha çalıĢması Türkiye’de yaĢayan
farklı ekonomik ve kültürel kesimleri temsil edebileceği düşünülen 406 K kuşağına mensup
bireylere gönüllü katılımlı olarak uygulanmıĢtır. Elde edilen veriler SPSS programı ile analiz
edilmiştir. Faktör analizi, güvenilirlik analizi ve katılımcıların teknolojik yenilikçilik eğilimlerindeki
farklılıkları belirlemek amacıyla t-testi, ve kuruskal wallis H analizi testi yapılmıştır. Yapılan
analizler sonucunda K kuĢağına mensup bireylerin cinsiyetleri açısından teknolojik yenilikçilik
eğilimlerinde bir farklılık olmadığı sonucuna ulaĢılmıştır.
RUS DİPLOMATİK BELGELERİNDE GOEBEN VE BRESLAU KRİZİ
Authors: BAYRAMOL Eray 
Published: February 2019

SanayileĢmiĢ ülkelerin dünya hakimiyetini ele geçirmek için baĢlattıkları Birinci Dünya
SavaĢı, Osmanlı Devleti'ni de içine alarak yeryüzünün büyük bir bölümünde tahribatı uzun yıllar
giderilemeyecek acılara neden oldu. Büyük güçlerin ham madde ve pazar ihtiyacı sebebiyle
baĢlattıkları bu büyük felaket, Osmanlı Devleti için sonun baĢlangıcı anlamına gelmekteydi.
SavaĢın ayak seslerinin duyulduğu günlerde tarafsızlık politikasını benimseyen Türk Devleti,
çeĢitli baskı ve çekiĢmeler sonunda savaĢa dahil olmak zorunda kaldı. Bu baskıların en baĢında
Alman gemileri Goeben ve Breslau gelmektedir. Osmanlı Devleti'nin savaĢa dahil oluĢundaki en
somut neden bu iki gemiden dolayı ortaya çıkmıĢtır.
Goeben ve Breslau gemilerinin Boğazlardan geçiĢi, Osmanlı Devleti'nin savaĢa
girmeden önce benimsediği tarafsızlık politikasından vazgeçtiği anlamına gelmekteydi. Türk
Devleti'nin tarafsızlık kararını, savaĢtaki baĢarısı için en önemli unsurlardan biri olarak kabul
eden Rusya, Goeben ve Breslau gemilerinin yarattığı krizden en az zararla çıkmak için gayret
göstermiĢtir. Rusya'nın bu mücadelesi Rusya DıĢiĢleri Bakanlığı ile Rusya'nın Ġstanbul
Büyükelçiliği arasındaki yazıĢmalara konu olmuĢtur.
Bu çalıĢmada söz konusu krizin Rusya tarafından nasıl karĢılandığı ve krizin çözümü
için Rusların hangi giriĢimlerde bulunduğu, Rusya DıĢiĢleri Bakanlığı'na ait bazı diplomatik
yazıĢmalardan istifade edilerek ortaya konulmaya çalıĢılmıĢtır. Makalede sonuç olarak Osmanlı
Devleti, Goeben ve Breslau gemilerinin Karadeniz'deki Rus limanlarını bombalaması sebebiyle
Birinci Dünya SavaĢı'na dahil oldu. Osmanlı Devleti'nin Birinci Dünya SavaĢı'na girmesi,
Almanların bu husustaki hedeflerinin gerçekleĢmiĢ olması anlamına geliyordu.
ULUSLARARASI ÖRGÜTLER VE SİVİL TOPLUM KURULUŞLARININ TÜRKİYE’DEKİ SURİYELİLERE İNSANİ YARDIMLARI
Authors: YILMAZ Eren Alper 
Published: February 2019

2010 yılının sonlarına doğru baĢlayan Arap Baharı ile birlikte Suriye’de tırmanan gerilim ve
ortaya çıkan kaos ortamında can güvenliği endiĢesiyle ülkelerini terk etmek zorunda kalan
Suriyeliler, baĢta Türkiye olmak üzere bir çok Ortadoğu ülkesine sığınmıĢlardır. ġu an için 3,5
milyondan fazla Suriyeliye kapılarını açan Türkiye, barınmadan eğitime, sağlıktan istihdama hatta
uyum sorununun çözülmesine kadar birçok konuda Suriyelilerin ihtiyaçlarını karĢılamak için
hizmetler vermektedir. Tüm bu hizmetler yalnızca Türkiye’nin kendi imkânları ve iç bütçesi
tarafından değil, baĢta BM fonları olmak üzere bazı uluslararası göçmen örgütleri ve sivil toplum
kuruluĢları tarafından karĢılanmaktadır. Bu süreçte BM, AB, UNICEF gibi uluslararası kurumlar
gençler, kadınlar, çocuklar için birçok alanda belirli fonlar ayırmıĢlar, bunun yanı sıra ĠHH, Türk
Kızılay’ı, Yeryüzü Doktorları gibi gerek yurtdıĢı gerekse yurtiçi menĢeli sivil toplum örgütleri de kendi
imkânları doğrultusunda ihtiyaç sahibi Suriyelilere hizmet götürmüĢlerdir. Yapılan hizmetler ve
insani yardımlar uzun vadeli olmasa da kısa süreli olarak Suriyelilerin ihtiyaçlarının karĢılanması,
kendilerini ülkeye yabancı hissetmemeleri ve Türkiye’nin vicdani yönünün ortaya çıkarılması
açısından önem teĢkil etmektedir. Bu çalıĢmanın amacı; Türkiye’deki Suriyeli sığınmacılara ayrılan
fonları, yapılan insani yardımları ve bu yardımların kullanıldıkları alanları inceleyerek, bu konuda
paydaĢların daha fazla nasıl bir misyon üstlenmeleri gerektiği konusunda tavsiyelerde bulunmaktır.
Bu çerçevede Suriyelilerin rahat ve insani koĢullarda yaĢaması, ekonomik olarak üretim sürecine
katılması ve yaĢadıkları ülkeye aidiyet hissetmesi bizleri de kazançlı çıkaracaktır.&nbsp;
ZEYTİN DALI HAREKÂTI’NIN RUS BASININA YANSIMASI: İZVESTİYA GAZETESİ ÖRNEĞİ
Authors: TEMİR Erkam , YALDIZ Fırat 
Published: February 2019

Ülkeler arasındaki diplomatik ilişki düzeyleri hızlı bir şekilde değişebilmekte, ancak
toplumsal düzeydeki algı uzun soluklu bir süreç sonucu oluşmaktadır. Bu nedenle özellikle dış
politika, iletişim ve istihbarat hedeflerinin tespit edilebilmesi ve bu doğrultuda eylem planları ortaya
konulabilmesi için bir ülkede gerçekleşen önemli olayların müttefikler veya düşmanlar tarafından
kendi toplumlarına nasıl aktarıldığının incelenmesi oldukça önemlidir. Bir medya kuruluşunun bir
konuyu aktarırken kullandığı dil ile toplumda nasıl bir fikir ve inanç oluşturmaya çalıştığı, ayrıca
bu fikir ve inancı kim adına oluşturmaya çalıştığı soruları ortaya çıkmaktadır. Bu makalede Zeytin
Dalı Harekâtı’nın Rus basınının en önemli aktörlerinden biri olan “İzvestiya” gazetesine nasıl
yansıdığı incelenmiştir. Harekâtın başladığı ve Afrin merkezinin ele geçirildiği 20 Ocak 2018- 18
Mart 2018 tarihlerini kapsayacak şekilde Zeytin Dalı Harekâtı’nın Kremlin yanlısı Rus basınında
nasıl yer aldığı ve harekâtın Rus kamuoyuna nasıl yansıtıldığı anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışma
kapsamında İzvestiya’nın belirtilen tarihler arasında yayımlanan 38 adet basılı nüshası
incelenmiş, harekât ile ilgili yazılar tercüme edilerek konuya ilişkin görüş ve yorumlarla birlikte
verilmiştir. Türk-Rus ilişkilerinin siyasi, askeri ve ticari açıdan evrildiği ve Rusya’nın Suriye’deki
iç savaşta aktif rol oynadığı bir süreçte Rusların bütüncül olarak ulaşmayı arzu ettikleri hedefler
açısından yüksek tiraja sahip önemli bir gazete vasıtasıyla Rus toplumuna verdikleri mesajların
incelenmesinin önemli olduğu düşünülmüştür.&nbsp;
KADINLIĞIN İNŞA OTORİTELERİ
Authors: GÜVEN Filiz 
Published: February 2019

Kadın, gerek aile hayatı; gerekse siyasi, sosyal ve ekonomik alanlardaki konumu ile her
zaman dikkat çekici olmuştur. Cinsiyet olgusu, biyolojik bir gerçek olarak düşünüldüğünde
toplumsal cinsiyet rollerinin nasıl ortaya çıktığı akla gelen sorulardandır. Toplumun cinsiyetlere
yüklediği roller neticesinde kadın, bazen açık seçik, bazen de dolaylı olarak çelişkili ve gerilimli
bir süreç içerisine sürüklenmiştir. Kültür oluşum süreci içerisindeki olgulardan birinin din olduğu
düşünülürse; din, milletin dünya görüşü, gelenekleri ve cinsiyetleri nasıl imgelendiği ile ilgili bilgi
verir. Bu sebeple dinin ortaya koymuş olduğu kurallar, mitoslar, kıssalar, kutsal olanın tasavvur
edilişi ve bunun sonucu olan çıkarımlar her zaman o kültürde yaşayan insanların rollerini
belirleyici nitelikte olmuştur. Ancak toplumsal cinsiyet rollerinin oluşumunda tek otoritenin din
olmadığı düşünülmektedir; çünkü insanoğlunun tarihi, dinin tarihinden daha eskiye dayanmakta,
ilk baştan beri kadın ve erkeğin karşıt olarak yeryüzünde bulunduğu da unutulmamalıdır. Bu
kapsamda çalışmanın sorunsalı, geleneksel tarım toplumlarında kadınların erkeklerle yalnızca
biyolojik olarak değil, toplumsal işlev olarak da eşit sayılabilecek haklara sahip olmamalarıdır.
Çalışmanın temel sorusu: kadınlığı belirleyen otoritelerin ne(ler) olduğudur? İnsanların bütün
deneyimlerini anlamlı bir yapıya oturtup açıklamaya çalışan din, iki cinsi birbirine bazen
yabancılaştırmış bazen de birtakım kurallarla cinsler arasında sınırlar oluşturmuştur. Toplumsal
cinsiyetin inşasında tek otoritenin din olmadığı hipotezinden hareketle makale, toplumsal
cinsiyet algısını İslam, özel mülkiyet, kadın ve erkek arasındaki biyolojik farklılıklar kapsamında
açıklamayı hedeflemektedir.&nbsp;