bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Application of modified auditory skill profile in observation
of hearing rehabilitation effects of adult partially deaf
patients who use cochlear implant systems
Authors: Pankowska Agnieszka , Solnica Joanna , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

WstępW grupie dorosłych pacjentów z częściową głuchotą znaczącą większość stanowią osoby, których problemy z odbiorem
i rozumieniem mowy rozpoznane zostały po 7. roku życia. Mimo umiejętności porozumiewania się słownego, odczuwają duże
ograniczenia w śledzeniu mowy, w możliwości komunikowania się, zwłaszcza w gronie kilku rozmówców i/lub na tle dźwięków zakłócających. Po operacji wszczepienia implantu ślimakowego i aktywacji systemu, uzyskują możliwość odbioru dźwięków z całego pasma częstotliwości. Dzięki właściwie organizowanemu treningowi słuchowemu, uczą się integrować wrażenia
akustyczne odbierane za pomocą słuchu naturalnego z wrażeniami dostarczanymi za pomocą implantu ślimakowego. Nabywane umiejętności powinny być jednak systematycznie obserwowane i udostępniane pacjentowi w możliwie czytelnej formie.Materiał i metodaBadaniami objęto 24 dorosłych pacjentów (19 kobiet i 5 mężczyzn) z częściową głuchotą – użytkowników
systemu implantu ślimakowego; 6 pacjentów korzysta z CI krócej niż 6 miesięcy, 12 osób ponad 6 miesięcy, u 3 pacjentów minął rok od pierwszego podłączenia procesora mowy, a 3 osoby korzystają z systemu ponad 24 miesiące. W celu obserwacji i oceny efektów rehabilitacji wykorzystano zmodyfikowany zestaw zadań testowych, dotyczących umiejętności słuchowych. Otrzymane wyniki wykorzystano do tworzenia indywidualnego „profilu umiejętności słuchowych pacjenta”, czyli graficznej ilustracji obserwowanych rezultatów.WynikiW badaniach prowadzonych w oparciu o 18 zadań testowych, w ośmiu z nich już po upływie 1 miesiąca korzystania
z procesora mowy 24 pacjentów uzyskało wynik 100% rozpoznania. Zmiany obserwowaliśmy natomiast w pozostałych 10 zadaniach testowych. W omawianej grupie sporządzono 3 kompletne profile umiejętności słuchowych.WnioskiUzyskiwane przez pacjentów wyniki potwierdziły, że zaproponowany pilotażowo materiał do obserwacji efektów rehabilitacji dla omawianej grupy pacjentów, ma wartość diagnostyczną. Formuła tworzonego na ich podstawie profilu umiejętności słuchowych pacjenta dostarcza czytelnych informacji zarówno dla pacjenta, jak i dla terapeuty. Pozwala wyznaczać właściwe zadania na kolejne etapy rehabilitacji.
Auditory skills of deaf people provided with cochlear
implants
Authors: Rostkowska Joanna , Wojewódzka Beata , Kobosko Joanna , Geremek-Samsonowicz Anna , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

WstępNabyte dzięki wszczepowi ślimakowemu możliwości słuchowe pacjentów z głuchotą postlingwalną są bazą dla działań rehabilitacyjnych sprzyjających rozwojowi percepcji słuchowej i umożliwiających odbiór mowy na drodze słuchowej.Cel pracyCelem pracy jest przedstawienie poziomu percepcji słuchowej uzyskiwanej przez dorosłych, implantowanych, postlingwalnie ogłuchłych pacjentów.Materiał i metodyBadaniami objęto 40 dorosłych pacjentów implantowanych, ogłuchłych postlingwalnie. Do pomiaru rozwoju i postępu możliwości słuchowych po operacji wszczepienia systemu implantu ślimakowego, w określonych odstępach
czasowych: 1, 3, 6, 12 miesięcy, zastosowano 5 podtestów z baterii testów opracowanych przez firme MED-EL.WynikiWyniki badań wskazują na największy przyrost możliwości słuchowych w pierwszych trzech miesiącach od podłączenia procesora mowy. Najtrudniejsza okazała się dla pacjentów próba oceniająca stopień identyfikacji słuchowej spółgłosek
polskich w izolacji. W zakresie identyfikacji słuchowej liczb, już po pierwszym podłączeniu procesora mowy, pacjenci uzyskiwali ponad 97% poprawnych odpowiedzi.WnioskiOtrzymane wyniki umożliwiają prognozowanie postępów w toku rehabilitacji po wszczepieniu implantu ślimakowego.
Wiedzę tę można wykorzystać także w trakcie diagnostyki w kierunku zastosowania systemu implantu ślimakowego (CI), informując pacjenta o możliwościach rozwoju percepcji słuchowej i monitorowania postępów uzyskiwanych po zastosowaniu CI.
The telefitting method used in the National Network of
Teleaudiology
Authors: Wąsowski Arkadiusz , Skarżyński Henryk , Bruski Łukasz , Lorens Artur , Obrycka Anita , Walkowiak Adam , Skarżyński Piotr , Lubański Robert 
Published: May 2021

WprowadzenieDla uzyskania najlepszych wyników w zakresie poprawy słuchu, po założeniu implantu ślimakowego konieczne jest optymalne dopasowanie procesora mowy. Do niedawna większość pacjentów musiała odbyć długą podróż do ośrodka implantującego, co wiązało się z dużymi kosztami, stratą czasu i zmęczeniem spowodowanym podróżą. Problem ten może
zostać rozwiązany poprzez zdalne dopasowanie implantu („telefitting”). Celem niniejszej pracy jest przedstawienie wyników
wdrożenia klinicznego telefittingu na dużą skalę w ramach Ogólnopolskiej Sieci Teleaudiologii.Materiał i metodyMateriał badawczy stanowiły 94 osoby korzystające z implantu ślimakowego, zakwalifikowane do telefittingu w okresie od marca do maja 2011 r. w jednym z 8 ośrodków wybranych do badania. Ocenę kosztów przeprowadzono
na próbie 195 pacjentów.
Każdy pacjent odbył telekonsultacje, po której otrzymał do wypełnienia kwestionariusz, w którym pytano o jakość i czasochłonność telefittingu i przygotowań do zastosowania tej metody, ocenę łatwości kontaktu z audiologiem, poczucie bezpieczeństwa i spokoju podczas sesji oraz ogólną ocenę przydatności telefittingu jako alternatywy wobec typowych wizyt w ośrodku implantującym.Wyniki i wnioskiWykazano wysoką niezawodność Ogólnopolskiej Sieci Teleaudiologii jako platformy do metody telefittingu.
Metoda oraz proponowany model opieki pooperacyjnej nad pacjentami z implantem z wykorzystaniem telemedycyny wydaje się stanowić dobrą alternatywę dla modelu tradycyjnego. Poprawia ona jakość usług świadczonych na rzecz pacjentów oraz
pozwala na znaczne oszczędności czasu i pieniędzy.
The mood of parents of children who stutter
Authors: Urbaniak Katarzyna 
Published: May 2021

WstępNastrój jest aspektem temperamentu związanym ze stopniem wrażliwości i kierunkiem odpowiedzi emocjonalnej danej osoby, a znacznie mniej z wpływem wydarzeń życiowych. Jednak niepełnosprawność dziecka i opieka nad nim niewątpliwie znajduje odbicie w nastroju jego rodziców.CelCelem niniejszych badań był opis nastroju, jakiego doświadczają rodzice dzieci jąkających się, przy uwzględnieniu czynników związanych z niepełnosprawnością dziecka, a tym samym poznanie wycinka specyfiki funkcjonowania rodziny z dzieckiem jąkającym się.Materiał i metodyW badaniu zastosowano Przymiotnikową Skalę Nastroju G. Matthewsa, A. Chamberlaina, D. M. Jonesa, Kwestionariusz Samopoczucia D. Mc Naira, M. Lorra i L. Dropplemana, Skalę Samooceny i Oceny Jąkania Z. Tarkowskiego
i J. Góral-Półroli oraz ankietę osobową. Badaniami objętych zostało 61 rodziców, wychowujących dzieci w wieku od 7 do 15
lat z diagnozą niepłynności mówienia.WynikiAnaliza wyników pokazała, że u badanych rodziców dzieci jąkających się dominuje nastrój negatywny oraz rozemocjonowanie. Zmienne dotyczące głębokości jąkania częściowo różnicują nastrój odczuwany przez badanych rodziców.WnioskiPrzeprowadzone badania pokazują, iż jąkanie u dziecka może być przyczyną wielu konfliktów i problemów emocjonalnych rodziców, jednocześnie wskazują obszary, w których rodzicom dzieci jąkających się należałoby udzielić wsparcia.
Wind instrument emission versus larynx pathology
Authors: Kazanecka Ewa , Wrońska Agata , Szkiełkowska Agata , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

WstępWśród pacjentów zgłaszających się do gabinetu Katedry Audiologii i Foniatrii UMFC z powodu zaburzeń głosu były
osoby grające na instrumentach dętych.CelZbadanie, czy czynności wykonywane na poziomie gardła i krtani w czasie gry na instrumencie dętym mogą być przyczyną zmian patologicznych krtani.Materiał i metodyPrzebadano 25 instrumentalistów. U wszystkich przeprowadzono wywiad i badanie laryngologiczne. Następnie wykonano badanie wideonaWynikiU ośmiu osób stwierdzono problemy głosowe. Analiza obrazów fiberoskopowych wykazała, że w czasie grania na instrumencie może dochodzić do patologicznego zwierania fałdów głosowych.WnioskiBadania wykazały, że należy uwzględnić technikę gry jako czynnik etiologiczny w zaburzeniach głosu, a osoby grające na instrumentach dętych powinny być objęte opieką foniatryczną i – w razie potrzeby – rehabilitacją.
Evaluation of the usefulness of objective methods of
hearing testing in children and adolescents with
Down syndrome – preliminary study
Authors: Sienkiewicz Katarzyna , Piłka Adam , Kochanek Krzysztof 
Published: May 2021

WstępCzęstość występowania zespołu Downa (ZD) wśród żywo urodzonych noworodków wynosi 1 na 600–700. Jest to najczęstsza aberracja ludzkich chromosomów autosomalnych. Jedną z przyczyn opóźnień w rozwoju intelektualnym, poznawczym
i językowym u dzieci z zespołem Downa są zaburzenia słuchu. Szacuje się, że odsetek występowania ubytków słuchu u dzieci
z ZD wynosi od 38% do 82%. Wielu badaczy zgadza się, że najczęściej występującym rodzajem niedosłuchu jest niedosłuch
przewodzeniowy, jednak inne źródła wskazują także na niedosłuch mieszany lub czuciowo-nerwowyMateriał i metodyW badaniach udział wzięło 12 osób z zespołem Downa w wieku od 9 miesięcy do 28 lat. U wszystkich
osób wykonano otoskopię, tympanometrię, badanie emisji otoakustycznych oraz słuchowych potencjałów wywołanych pnia
mózgu (ABR).WynikiAnaliza wyników obiektywnych badań słuchu wykazała, że w badanej grupie pacjentów występują różnego rodzaju zaburzenia słuchu. Łączna analiza wyników obiektywnych badań słuchu wykazała, że zaburzenia przewodzeniowe obecne były w 4 przypadkach (25%).WnioskiWyniki badań pilotażowych u dzieci i młodzieży zespołem Downa potwierdziły możliwość wykorzystania metod
obiektywnych w ocenie słuchu tej grupy dzieci bez potrzeby stosowania anestezji oraz wykazały, że w tej grupie osób najczęściej występują zaburzenia słuchu typu przewodzeniowego.
Extended high frequency audiometry in tinnitus patients
with normal hearing
Authors: Fabijańska Anna , Smurzyński Jacek , Kochanek Krzysztof , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

WprowadzenieAudiometria wysokich częstotliwości nie jest badaniem rutynowo stosowanym w diagnostyce osób z szumami usznymi i prawidłowym audiogramem. Jednakże częste występowanie w tej grupie pacjentów szumów o wysokości powyżej 8 kHz skłania do zastosowania tego narzędzia diagnostycznego.Cel pracyOcena przydatności audiometrii wysokich częstotliwości do diagnostyki audiologicznej pacjentów z szumami usznymi i prawidłowym progiem słyszenia w zakresie 0,25–8 kHz.Materiał i metodyBadaniami objęto 175 osób z szumami usznymi i prawidłowym audiogramem (0,25–8 kHz) oraz 60 osób
z prawidłowym słuchem, niezgłaszających szumów usznych, będących w grupie kontrolnej. Wiek badanych nie przekraczał
40 lat. Pomiar progu słyszenia za pomocą audiometrii wysokich częstotliwości wykonywano metodą zstępującą dla 10; 12,5;
14 i 16 kHz.WynikiW grupie osób z jednostronnymi szumami usznymi stwierdzono wyższe wartości progu słyszenia w zakresie częstotliwości >8 kHz w uszach z szumami w porównaniu z uszami bez szumów w obrębie tej samej grupy badanej, jak również
w porównaniu z grupą kontrolną. W grupie z obustronnymi szumami usznymi nie stwierdzono różnic między uszami lewymi i prawymi, natomiast w porównaniu z grupą kontrolną różnice występowały jedynie dla 14 kHz i tylko między uszami lewymi obu grup.WnioskiU osób z szumami jednostronnymi częściej występują ubytki słuchu w zakresie >8 kHz w uszach z szumami w porównaniu z uszami bez szumów w tej samej grupie oraz w porównaniu z grupą kontrolną. Asymetria uszkodzeń słuchu w zakresie częstotliwości >8 kHz może być czynnikiem warunkującym lateralizację szumów usznych. Audiometria wysokich częstotliwości jest cennym narzędziem diagnostycznym, zwłaszcza u pacjentów z jednostronnymi szumami usznymi.
Transient evoked otoacoustic emissions
in smoking and nonsmoking persons
Authors: Kozieł Magdalena , Jędrzejczak W. , Kochanek Krzysztof , Piłka Adam , Dajos-Krawczyńska Karolina , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

WstępZ uwagi na fakt, że palenie tytoniu może wywoływać efekt ototoksyczny, może tym samym wpływać na rejestrację sygnału emisji otoakustycznych. Niniejsze badania miały na celu określenie, w jaki sposób palenie papierosów wpływa na wyniki emisji otoakustycznych wywołanych trzaskiem (ang. Transient Evoked Otoacoustic Emissions, TEOAE) u młodych osób
ze słuchem prawidłowym.Materiał i metodyZbadano 20 osób palących, w tym 10 kobiet oraz 10 mężczyzn, oraz 20 osób niepalących, 10 kobiet oraz
10 mężczyzn, w wieku od 19 do 30 lat. Wszystkie osoby badane miały słuch prawidłowy. Ocenie poddano wyniki średniego
poziomu odpowiedzi oraz stosunku sygnału do szumu (ang. Signal to Noise Ratio, SNR) TEOAE dla poszczególnych częstotliwości (1; 1,4; 2; 2,8; 4 kHz) w badanych grupach.WynikiAnaliza uzyskanych wyników wykazała, że dla żadnej z rozpatrywanych częstotliwości nie ma istotnych statystycznie różnic, dla poziomu istotności (p<0,05), pomiędzy średnim poziomem TEOAE w uchu prawym i lewym pomiędzy grupą
osób palących i niepalących. Osoby palące uzyskiwały niższe poziomy odpowiedzi TEOAE dla częstotliwości 1,4; 2,8 i 4 kHz
w uchu prawym oraz dla 1; 1,4; 2; 2,8 kHz w uchu lewym, jednak różnice te nie były istotne statystycznie. W przypadku SNR
w uchu prawym różnice wystąpiły dla częstotliwości 2,8 oraz 4 kHz, natomiast w uchu lewym dla częstotliwości 1; 1,4; 2 oraz
2,8 kHz. Dla tych częstotliwości w grupie osób palących obserwowano niższe wartości SNR, jednak podobnie jak w przypadku poziomu odpowiedzi TEOAE różnice nie były istotne statystycznie.WnioskiPalenie papierosów wydaje się nie mieć istotnego wpływu na badane parametry TEOAE w przypadku osób palących
stosunkowo krótko, z prawidłowym słuchem.
Assessment of auditory development of profoundly
deafened children treated with cochlear implant
at an early age
Authors: Obrycka Anita , Lorens Artur , Piotrowska Anna , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

WstępDążenie do optymalnego wykorzystania okresu krytycznego dla rozwoju słuchowego dziecka z niedosłuchem rodzi
potrzebę opracowania odpowiednich narzędzi, dostosowanych do oceny tego rozwoju u małych dzieci. Kluczowe znaczenie
ma możliwość dokonywania pomiarów i porównywania wyników uzyskiwanych od pierwszych miesięcy życia.CelCelem pracy jest ocena rozwoju słuchowego dzieci z głębokim niedosłuchem, którym wszczepiono implant ślimakowy
przed ukończeniem drugiego roku życia.Materiał i metodyMateriał badawczy stanowiło 122 dzieci, których średni wiek w chwili aktywacji implantu wynosił 14,3
miesiąca. Oceny rozwoju słuchowego dokonano na podstawie wyniku badania kwestionariuszem LittlEARS. Kwestionariusz
wypełniali rodzice lub opiekunowie dzieci z badanej grupy. Badania przeprowadzono w dniu aktywacji implantu ślimakowego, dokonując tym samym oceny rozwoju słuchowego osiągniętego przed wszczepieniem implantu, oraz po około 5 miesiącach użytkowania systemu. Dodatkowo, na podstawie co najmniej rocznej obserwacji, przeprowadzono ocenę tempa rozwoju
słuchowego dzieci, u których aktywacja systemu implantu ślimakowego nastąpiła przed ukończeniem pierwszego roku życia.WynikiNieadekwatny do wieku poziom rozwoju słuchowego przed aktywacją implantu stwierdzono u 86% dzieci z badanej grupy. Natomiast po około 5 miesiącach korzystania z implantu ślimakowego adekwatny do wieku poziom rozwoju słuchowego osiągnęło 72% dzieci. Wyniki co najmniej rocznej obserwacji dzieci, którym wszczepiono implant ślimakowy przed
ukończeniem pierwszego roku życia, wskazują, że dzieci te uzyskują poziom rozwoju słuchowego odpowiadający normie słuchowej po około 10 miesiącach korzystania z implantu.WnioskiTempo rozwoju słuchowego dzieci z głębokim niedosłuchem, implantowanych we wczesnym okresie życia jest szybsze od tempa tego rozwoju u dzieci ze słuchem prawidłowym. Umożliwia to większości dzieci „nadrobienie” zaległości w rozwoju słuchowym, powstałych na skutek głębokiego niedosłuchu w pierwszych miesiącach życia. Implant ślimakowy pozwala
dzieciom z głębokim niedosłuchem na zrównanie stopnia rozwoju słuchowego ze stopniem tego rozwoju u dzieci prawidłowo
słyszących. Zrównanie to u większości dzieci następuje przed ukończeniem drugiego roku życia.
Perception of ambient sound in the subjective assessment
of cochlear implant users before activation and after
activation of the cochlear implants system
Authors: Obszańska Anna , Lorens Artur , Wiśniewski Tomasz , Lutek Agata , Pieczykolan Aleksandra , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

WstępDźwięk, jako zdarzenie rozpatrywane holistycznie, jest istotny dla odbioru krajobrazu środowiskowego. Głęboki ubytek słuchu, ograniczając możliwość percepcji dźwięków otoczenia w pełnym zakresie częstotliwości, wpływa na jakość życia
osób z wadą słuchu, ogranicza ich możliwość całkowitego włączenia się w środowisko i pełnienie ról społecznych. System implantu ślimakowego (CI) jako medyczny środek rehabilitacyjny kompensujący ubytek słuchu poprawia postrzeganie dźwięków i prowadzi do zmniejszenia skutków niepełnosprawności.CelAnaliza subiektywnej oceny postrzegania dźwięków otoczenia dokonanej przez użytkowników CI.Materiał i metodyBadania kwestionariuszowe przeprowadzono wśród 88 dorosłych pacjentów przed aktywacją CI i po miesiącu korzystania z niego oraz w grupie 43 osób dorosłych ze słuchem prawidłowym. Posłużono się kwestionariuszem „Karta dźwięków”, opracowanym w Zakładzie Implantów i Percepcji Słuchowej dla pacjentów z CI.WynikiPrzed aktywacją CI pacjenci z prezentowanych w kwestionariuszu dźwięków otoczenia nie odbierali średnio 31,7%
tych dźwięków. Miesiąc po aktywacji CI wartość ta zmniejszyła się do 15,9%. Przed aktywacją CI 29,8% pacjentów słyszało
mniej niż 43% dźwięków, zaś 24,1% pacjentów słyszało co najmniej 86% dźwięków. Miesiąc po aktywacji ponad 90% pacjentów słyszało co najmniej 43% dźwięków. Natomiast 35,6% wszystkich badanych słyszało co najmniej 86% dźwięków. Przed
aktywacją CI dźwięki, które najrzadziej były odbierane przez pacjentów jako nieprzyjemne, to: cięcie papieru, odgłos kierunkowskazu oraz szum gotującej się wody. Natomiast za najbardziej nieprzyjemne uznali oni: hałas uliczny, szelest reklamówki i odgłos sztućców.
Po aktywacji CI do najmniej nieprzyjemnych dźwięków pacjenci zaliczyli: odgłos kierunkowskazu, śpiew ptaków oraz tykanie
zegara. Z kolei wśród najbardziej nieprzyjemnych dźwięków odbieranych w miesiąc po aktywacji CI wymieniane były: pisk
opon, karetka pogotowia i odgłos sztućców.WnioskiPrzed aktywacją CI większość pacjentów zgłaszała postrzeganie blisko połowy wymienionych w kwestionariuszu
dźwięków otoczenia. Po upływie zaledwie miesiąca od aktywacji CI postrzeganie to uległo istotnej statystycznie poprawie. Po
porównaniu okresu przed wszczepieniem CI z okresem po aktywacji urządzenia stwierdzono, że efekt estetyczny tych dźwięków nie pogorszył się. Ocena estetyki w odniesieniu do kategorii przyjemny/nieprzyjemny była podobna u osób implantowanych i osób ze słuchem prawidłowym.
The LittlEARS questionnaire to assess the effectiveness
of cochlear implantation in very young profoundly deaf
children
Authors: Obrycka Anita , Lorens Artur , Piotrowska Anna , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

WstępOcena skuteczności technologii medycznej wymaga (wg schematu PICO) sprecyzowania kontekstu klinicznego
z uwzględnieniem populacji, w której dana interwencja ma być stosowana (P – ang. patient), zastosowanej interwencji (I – ang.
intervention), jak również opisu komparatora(ów) (C – ang. comparator) oraz efektów zdrowotnych badań klinicznych (O – ang.
outcome). U małych dzieci z niedosłuchem, będących w okresie największej plastyczności układu słuchowego, za kluczowe
uznaje się umożliwienie dokonania takiej oceny już w pierwszych miesiącach po zastosowaniu określonej technologii.CelCelem pracy jest ocena skuteczności interwencji związanej ze stosowaniem implantu ślimakowego w grupie dzieci z głębokim niedosłuchem w wieku poniżej drugiego roku życia z wykorzystaniem kwestionariusza LittlEARS zgodnie ze schematem PICO.Materiał i metodyGrupę A, tj. badaną populację (P), stanowiło 32 dzieci, których wiek w dniu interwencji (I) – aktywacji
implantu ślimakowego nie przekraczał 12 miesięcy. Komparator (C) stanowiła grupa B – 19 dzieci – użytkowników aparatów
słuchowych. Dzieci z grupy B zostały wybrane w ten sposób, aby zarówno wiek w momencie badania, jak i okres korzystania
z medycznego środka technicznego oraz głębokość niedosłuchu były porównywalne w obydwu grupach. Rodzice lub opiekunowie dzieci z badanych grup wypełniali kwestionariusz LittlEARS po około 10 miesiącach od aktywacji implantu (grupa A)
lub od pierwszego dopasowania aparatów słuchowych (grupa B). Wynik badania kwestionariuszem LittlEARS wykorzystano
do określenia opóźnienia rozwoju słuchowego, tj. efektów zdrowotnych zastosowanej interwencji (O).WynikiŚrednie opóźnienie rozwoju słuchowego było o 14,4 miesiąca większe w grupie dzieci korzystających z aparatów słuchowych w porównaniu z grupą dzieci korzystających z implantu. Rozwój słuchowy ponad 80% dzieci z grupy A po około 10
miesiącach korzystania z implantu ślimakowego charakteryzował się opóźnieniem nie większym niż cztery miesiące. Dla porównania – opóźnienie rozwoju słuchowego ok. 70% dzieci z grupy B z podobnym stopniem ubytku słuchu i w podobnym
wielu metrykalnym po ok. 10 miesiącach korzystania z aparatów słuchowych wynosiło ponad 12 miesięcy.WnioskiW przypadku małych dzieci z głębokim niedosłuchem implant ślimakowy stanowi skuteczną formę interwencji medycznej. Metodyka zaproponowana w niniejszej pracy umożliwia dokonanie oceny skuteczności nowych technologii medycznych u dzieci poniżej drugiego roku życia, w pierwszych miesiącach od ich zastosowania, bez konieczności prowadzenia długookresowych obserwacji.
Injection laryngoplasty as a treatment method
of age-related dysphonia
Authors: Miaśkiewicz Beata , Szkiełkowska Agata 
Published: May 2021

WprowadzeniePresbyfonia jest globalnym procesem obejmującym wszystkie struktury traktu głosowego. Fizjologiczne starzenie się narządu głosu prowadzi do atrofii fałdów głosowych, degeneracji struktury warstwowej lamina propria,
do zmian w obrębie stawu pierścienno-nalewkowego, co skutkuje niewydolnością fonacyjną głośni.CelCelem pracy była analiza jakości głosu po zabiegu laryngoplastyki iniekcyjnej u osób w wieku senioralnym.Materiał i metodyMateriał pracy stanowiła grupa 26 osób w wieku od 60 do 81 lat (średnia wieku 71,5 lat) z presbyfonią, u których wykonano zabieg laryngoplastyki iniekcyjnej. U wszystkich osób wykonano badanie laryngologiczno-
-foniatryczne, obejmujące laryngovideostroboskopię (LVS), ocenę percepcyjną i akustyczną głosu. U wszystkich badanych przeprowadzono laryngoplastykę iniekcyjną z użyciem kwasu hialuronowego Badania kontrolne były wykonywane
6 miesięcy po augmentacji.WynikiW pooperacyjnym badaniu stroboskopowym zaobserwowano u wszystkich chorych częściowe lub całkowite zamknięcie szpary fonacyjnej. Ocena głosu w skali GRBAS wykazała poprawę jakości głosu po zabiegu. W analizie MDVP
zaobserwowano zmniejszenie wartości wszystkich ocenianych parametrów amplitudowych oraz parametru Jitt i SPI, jednak nie były to różnice istotne statystycznie.WnioskiLaryngoplastyka iniekcyjna jest skuteczną metodą poprawy głosu u pacjentów z presbyfonią.