bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
ATATÜRK VE SÜRYANİLER
Authors: ERDOĞAN Haşim 
Published: March 2021

Mustafa Kemal Atatürk, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu olarak ülke toprakları üzerinde yaşayan bütün halkı Türk halkı olarak adlandırmıştır. Müslüman ya da gayrimüslim olduğuna bakılmaksızın bütün ahaliye eşit yaklaşılmasını istemiştir. Laiklik ilkesi ile birlikte Türkiye’de yaşayan gayrimüslimlerden olan Süryaniler de kendilerini güvende ve laikliğin garantisi altında hissetmişlerdir. Bu güven duygusuyla birlikte Türkiye’de yaşayan diğer gayrimüslim gruplardan farklı olarak Süryanilerin genelinde devlete bağlılık duygusu oluşmuştur. Din adamları aracılığıyla her fırsatta devlete ve devlet başkanı olarak Atatürk’e bağlılık ve sadakat bildiren Süryanileri zaman içerisinde diğer gayrimüslim milletlerde olduğu gibi kendi menfaatleri uğruna kullanmak isteyenler olmuşsa da Kadim Süryaniler, bu çağrılara uzun süre kulak asmamışlardır. Özellikle 1917-1932 yılları arasında Patriklik yapan ve Türkiye’de görev yapan son patrik olma özelliğini taşıyan III. İlyas Şakir Efendi döneminde ilişkiler yoğunlaşmıştır. Lozan Antlaşması sırasında Atatürk’ün huzuruna çıkarak Azınlık haklarını istemediklerini belirten Patrik İlyas Şakir Efendi’nin bu tutumu kendilerini bağlı bulundukları devletten ayrı görmemeleri adına oldukça önemlidir. Musul Meselesi ve Şeyh Sait İsyanına kadar olumlu giden ilişkiler, bu olaylarla birlikte İngiliz kışkırtmalarına alet olmuş ve bu sürecin sonunda, patrikhane Mardin’den Suriye’nin Humus şehrine, ardından da Şam’a taşınmıştır. Cumhuriyetin ilanı ile birlikte yapılan çağdaşlaşma hareketlerine de Süryaniler destek vermiş, bu yenilik hareketlerine çabuk uyum sağlamış, yenilikleri benimsemiş ve uygulayıcısı olmuşlardır. Özellikle sosyal hayata dair yapılan yeniliklerin destekçisi olmalarının yanı sıra bu yeniliklerin Süryani cemaati içerisindeki diğer insanlar tarafından da tanınmasını sağlamışlardır. Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş yıllarındaki bütün bu olumlu gelişmelere rağmen 20. yüzyıl boyunca farklı zamanlarda yurtdışına göç etmiş ve oralarda diaspora oluşturmuş olan bazı Süryanilerin, Ermenilerle ortak bir tarih yaratma çabaları da batılı devletlerin Türkiye üzerindeki emelleri çerçevesinde devam etmektedir.
Hristiyan bir cemaat olmasından dolayı Süryaniler, 20. yüzyılın başlarından itibaren Anadolu’da yaşayan diğer gayrimüslim gruplarda olduğu gibi Avrupalı büyük devletlerin ilgisini çekmiş ve bu durum, onların da misyonerlik faaliyetlerinden etkilenmelerini beraberinde getirmiştir. Misyonerler aracılığıyla batılılar tarafından haklarında daha iyi bilgiler edinilen ve zamanla tanınan Süryaniler de diğer Hristiyan gruplar gibi batılı devletlerin Anadolu’daki menfaatleri çerçevesinde kullanılmaya çalışılmışlardır. Süryanilerin önemli bir özelliği bu kullanılma hadisesine en az alet olan cemaat olmalarıdır diyebiliriz.
CUMHURİYET’İN İLK YILLARINDA MARAŞ’A İSKÂN EDİLEN MÜBADİLLER
Authors: GÜNAY Nejla 
Published: March 2021

Maraş’ı işgal eden Fransız ordusunun 1920 yılı başlarında yenilmesiyle Ermenilerin büyük kısmı Fransız ordusuyla birlikte şehri terk etti. Daha sonra Milli Mücadele’nin Türk ordusu tarafından kazanılmasından sonra 24 Temmuz 1923 tarihinde Lozan Antlaşması imzalandı. Türkiye ve Yunanistan arasında bir nüfus değişimi (mübadele) yapılmasıyla ilgili görüşmeler 1914 yılında başlatılmış ancak savaş nedeniyle kesintiye uğramıştı. Türk-Yunan nüfus mübadelesi ile ilgili sözleşmeler de Lozan’da 30 Ocak 1923 tarihinde imzalandı. Bunun sonucunda Türkiye’de yaşayan Rumlar ile Yunanistan’da yaşayan Türkler karşılıklı olarak yer değiştirecekti. Türkiye’ye gelen mübadillerin iskân edildikleri yerlerden biri de Maraş’tır. Bu durum Maraş’ta kapsamlı bir imar ve iskân çalışması yapılmasını gerektirdi. Gelen göçmenler terk ettikleri yurtlarındaki mallarıyla ilgili tasfiye talepnameleri elde ettiler ve bunun karşılığı olarak kendilerine iskân edildikleri yerlerde mesken ve işyeri verilmeye çalışıldı. Ermenilerin boşalttığı bazı ev ve işyerleri bu kapsamda değerlendirildi. Tarla, bağ ve bahçelerin ekilip biçilmesi, bakımı hükümetin öncelikleri arasında yer aldı. Maraş ekonomisi bu şekilde yeniden canlandırıldı.
Mübadillerin sayısı, onlara verilen emlakın durumu ve yaşadıkları sorunların neler olduğu önem arz etmektedir. Bu konuda “Tasfiye Talepnameleri” ile Cumhuriyet Arşivi’nde bulunan belgeler döneme ışık tutan birinci derecedeki kaynaklar arasındadır.
Bu çalışmada; mübadele yoluyla Türkiye’ye gelen göçmenlerin Maraş’a iskânları ele alınacaktır. Mübadillerin Maraş’ta nerelere iskân edildiği, iaşelerinin ne şekilde sağlandığı, mübadillerin ekonomik hayata kazandırılması için yapılan çalışmalar bu tebliğin diğer başlıklarını oluşturacaktır.
TÜRKİYE’DE MODERN ZİRAATIN MİMARLARINDAN ŞEVKET RAŞİT HATİPOĞLU VE ZİRAAT VEKÂLETİ DÖNEMİNDEKİ FAALİYETLERİ (1942-1946)
Authors: KIRKPINAR Nurullah 
Published: March 2021

1923’de kurulan genç Türkiye Cumhuriyeti’nin modern ziraat hayatında çok önemli başarılarını gerçekleştiren ve ziraat altyapısının modernleşmesini sağlayarak Türkiye Cumhuriyeti’ni muasır medeniyetler seviyesine çıkarmak ülküsüyle hareket eden devlet adamlarından biri hiç şüphesiz Şevket Raşit Hatipoğlu’dur. Şevket Raşit Hatipoğlu, bilim insanı, siyasetçi kimliği ve bürokratik simasıyla, Türkiye’nin modern tarım inşasında önemli bir dönüm noktasını teşkil eder. Sırasıyla Bursa Ziraat Mektebi, Berlin Yüksek Ziraat Okulu ve Leipzig Üniversitesi’nde eğitim hayatını devam ettiren Hatipoğlu, 1942-1946 yılları arasında da Ziraat Vekili olarak görev yaptı.
Şevket Raşit Hatipoğlu Ziraat Vekâleti sürecinde, özellikle de Türkiye’de tek parti dönemindeki toprak reformu atılımının ve tartışmalarının gündeme getirildiği 1945 yılı içerisinde; alınan kararlar ve uygulamalar neticesinde yoğun eleştiriye maruz kalmıştır. Bu da onun Ziraat Vekâleti döneminde ziraî sahada yapmış olduğu gelişmeleri gölgede bırakmıştır. Halbuki Hatipoğlu, Ziraat Vekâleti döneminde Türk ziraî sahasında adeta bir fikir hareketinin başlangıcını ve ilerlemesinin yolunu açmış; Türkiye tarımını modernleştirme çabalarının yanı sıra, durgunluk dönemine girmiş olan çaycılık çalışmalarının yeniden ele alınmasını sağlamıştır. Henüz 1935-1936 yılları arasında Atatürk döneminin Ziraat Vekili olan Reşat Muhlis Erkmen’le birlikte Rize’de bir tetkik gezisine katılmıştır. Bu gezi esnasında topladığı bilgileri daha sonra geliştirerek, Rize köylüsüne ithaf ettiği “Türkiye’de Çay İktisadiyatı” adlı eserini kaleme almıştır. Hazırlanan bu kapsamlı eser, 1936’da Ziraat Vekâleti’ne sunularak, çaycılık çalışmalarının yeniden ele alınmasını sağlamış ve 1938’den itibaren Türk çayı Rize yöresinde başarıyla üretilmeye başlanmıştır. Çalışmasını bilimsel ve kanıtsal bilgilere dayandırmakla yetinmeyen Hatipoğlu, Ziraat Vekâleti görevinde ve Hükümet nezdinde de ısrarlı çalışmalar yürüterek, çay işinin yeniden ele alınmasında başrolü oynamıştır.
Bu çalışmada; Şevket Raşit Hatipoğlu’nun kısa bir biyografisine yer verildikten sonra Ziraat Vekâleti dönemindeki (1942-1946) faaliyetleri ele alınacaktır. Dahası Hatipoğlu’nun Türkiye tarımına nasıl baktığı ve neler önerdiği soruları üzerinden yaklaşılarak; tarım politikalarıyla ilgili görüş, eleştiri ve önerileri ortaya konulmaya çalışılacaktır. Ayrıca küçük üreticiliğin korunması, tarım tekniklerinin geliştirilmesi ve ihracata yönelik üretim yapılmasına yönelik hususlarda ne gibi plân hedefleri belirlediği üzerinde durulacaktır.
MİLLÎ GAYE MECMUASINDA “MİLLÎ MAARİF”
Authors: İSTANBUL Orhan , GÖK Ömer 
Published: March 2021

Millî Gaye mecmuası, Millî Mücadele Dönemi’nde, Bolu’da, henüz Mudanya Mütarekesi’nin yeni imzalandığı, Lozan’da barış görüşmelerinin devam ettiği ve savaş tehdidinin tam olarak geçmediği bir dönemde yayın hayatına başlamıştır. Bolu Sultanisi öğretmenleri ve öğrencileri tarafından çıkarılan mecmua, 1 Aralık 1922-1 Nisan 1923 tarihleri arasında on beş günde bir olmak üzere 9 sayı devam edebilmiştir.
İçtimai, edebî, fennî, tarihî resimli bir dergi olarak tavsif edilen Millî Gaye içerisinde eğitim, edebiyat, tarih, tıp ve tarım başta olmak üzere birçok alanda yazıya yer verilmiştir. “Memleketin ilmî ihtiyacını bir zerre olsun tatmin etmek” derginin amacı olarak ilk sayısında ifade edilmiştir.
Büyük Taarruzu kazanan muzaffer komutan olarak Mustafa Kemal’in, bir kurtarıcı olarak görüldüğü dergide ağırlıklı olarak eğitimle ilgili konular üzerinde durulmaktadır. Okul öncesi eğitimi ve okul öncesi öğretmen yetiştirilmesinin ehemmiyeti, eğitimde izcilik faaliyetlerinin gerekliliği gibi o zaman için yeni sayılabilecek meseleler etrafında yazılar kaleme alınmıştır. Genel olarak eğitim yazıları incelendiğinde “millî eğitim/millî maarif” vurgusunun ön plana çıkarıldığı görülmüştür.
Bu çalışmada öncelikle derginin çıkış serüveni, kimlik ve hâl bilgisi verilecek, ardından derginin Millî Mücadele Dönemi, Anadolu ve özelde Bolu’daki basın-yayın hayatı içerisindeki yeri ve önemi ele alınacaktır. Sonrasında dergide yer alan eğitimle ilgili yazılarda sıklıkla vurgulanan “millî maarif” meselesi irdelenmeye çalışılacaktır.
TÜRK MODERNLEŞMESİ SÜRECİNDE AYDINLARIN TARİH VE FELSEFEYLE İLGİLİ GÖRÜŞLERİ
Authors: GULUZADE Pasha 
Published: March 2021

Dönemin düşünürleri gerilemenin önüne geçmek ve dışarıdan gelebilecek tehlikelere karşı koymak için modernleşmenin gerekliliğine inanmışlardı. Bunun için toplumsal bir dönüşümün gerçekleştirilmesi gerekmekteydi. Sürecin iyi bir şekilde sonuçlanması için eğitimli topluma ihtiyaç vardı. Bu gibi ihtiyaçlar göz önünde bulundurularak eğitimin önemi, okulların durumu, hoca-öğrenci münasebetleri, bilim, fen gibi konularla ilgili tartışmalar başlamıştı. Bu yüzden dönemin düşünürleri mevcut okullardaki sorunlara değinerek bu süreçte nelerin yapılması gerektiğine dair kendi görüşlerini belirtmişlerdir. Karşılaşılan sorunların çözümü için yenilikleri kabul etmenin gerekliliğini idrak eden aydıınlar eğitimdeki problemlerin aradan kaldırılması için özellikle pozitif bilimlere doğru eğilim gösterseler de, tarih ve felsefe gibi sosyal alanlardaki eksikliklerin farkındaydılar.
Eğitimdeki eksikliklerden birinin felsefe olduğu konusunda hemfikir olan Türk aydını, Batı felsefi düşüncesinin alınmasından yana olmuştur. Batı`daki pozitif felsefi akımlar ve yaşanmışlıklar sayesinde, Doğu`nun mistik engeli aşılacak ve çağdaşlaşma gerçekleşecekti. Bununla birlikte karşılaşılan sorunların tarih alanında ortaya çıktığı gözlemlenmektedir. Dönemin Osmanlı tarih kitaplarının konusu daha çok İslam ve Osmanlı tarihiyle sınırlı kaldığı için, bu alanda diğer devletler ve kavimlerle ilgili pek de bilgi sahibi olmayan okumuş kesim oluşmuştu. Diğer toplumların nasıl geliştikleri, hangi evrelerden geçtikleriyle ilgili bilgiden yoksunluk, onları anlamada sorunlar oluşturmaktaydı. Bu yüzden tarihin de önemine değinen düşünürler, toplum için ne kadar gerekli olduğuna dikkat çekmektedirler. Modern bilimin temelindeki tarihsellik ve felsefe benimsenmeden, Batı seviyesine gelmenin mümkün olamayacağı görüşü dönemin düşünürleri arasında hakimdi. Çalışmada Ziya Gökalp, Şehbenderzade Filibeli Ahmed Hilmi, Ahmed Midhat Efendi, Yusuf Akçura, Baha Tevfik, Ahmed Ağaoğlu gibi dönemin düşünürlerinin görüşlerinden yararlanılarak felsefe ve tarih temellendirilmeye çalışılmıştır. Sözkonusu sorunlar bağlamında aşağıdaki sorular çalışmaya yön vermektedir:

Felsefe denildiği zaman dönemin düşünürleri ne anlıyorlardı?
Felsefenin Türk toplumu için ne gibi yararları olabilirdi?
Tarih ve siyaset felsefesiyle ilgili düşünürler ne söylemektedirler?
Dönemin düşünürleri neden tarihin önemli olduğunu düşünmektedirler?
Mevcut eğitim sistemindeki tarih dersi ihtiyaçları karşılamak için yeterli değil miydi?
Yeterli olarak görülmeyen tarihin eksikleri nelerdi ve niçin oluşmuştu?
Objektif bir tarih yazıcılığına dair tutum var mıydı?
Çağdaş bir devlet olmak için tarih gerekli midir?
ATATÜRK DÖNEMİ BASININDA CUMHURİYET HALK PARTİSİ’NİN DÖRDÜNCÜ BÜYÜK KURULTAYI
Authors: ÖZKANDAŞ Yaşar 
Published: March 2021

Cumhuriyet Halk Partisi Dördüncü Büyük Kurultayı 9 Mayıs 1935’te Ankara’da TBMM binasında toplanmıştır. Bu, Atatürk’ün katıldığı son kurultay olmuştur. Kurultaya 384 milletvekili ve 160 il delegesi katılmıştır. Atatürk, kurultayın açılışı vesilesiyle yapmış olduğu konuşmasında Türk Devrimi’nin genel bir değerlendirmesini yapmış, ekonomi ile uluslararası ilişkilere yönelik konulara değinmiş ve parti üyelerine yeni ödevler yüklemiştir. Atatürk’ün konuşmasını takiben çalışmalarına başlayan Dördüncü Kurultay, Nizamname ve Program Komisyonu, Dilek Komisyonu ve Hesap Komisyonu adlarıyla üç komisyon oluşturmuştur. Hesap Komisyonu, partinin hesaplarını inceleyerek hazırlamış olduğu raporu 12 Mayıs günü kurultaya sunmuştur. Nizamname ve Program Komisyonunca son şekli verilen yeni nizamname ve program taslağı da incelenmesi amacıyla aynı gün için delegelere dağıtılmıştır. Bir gün sonra Saffet Arıkan’ın başkanlığında yeniden bir araya gelen delegeler program taslağını müzakere ederek oybirliğiyle kabul etmişlerdir. Yeni program Altı Ok’la simgeleşen cumhuriyetçilik, milliyetçilik, halkçılık, devletçilik, laiklik ve inkılâpçılık ilkelerini ayrıntılı bir biçimde açıklamış ve bu ilkelerin bütününü Kemalizm olarak adlandırmıştır. Bunun yanında bu ilkelerin Türkiye Cumhuriyeti’nin de dayanakları olduğunu vurgulayarak parti-devlet özdeşliğini kurmuştur. Delegeler, 14 Mayıs günü de partinin yeni tüzüğünü onaylamışlardır. Dilek Komisyonu ise, raporunu kurultayın yedinci gününde delegelere sunmuştur. İlgili Bakanlar, raporun kendileriyle ilgili bölümleri hakkında izahatta bulunmuşlardır. Dördüncü Büyük Kurultay 16 Mayıs 1935 tarihinde CHP Genel Yönetim Kurulu üyeliklerinin oybirliğiyle belirlenmesi ve Genel Başkan Vekili İsmet İnönü’nün konuşmasıyla çalışmalarını tamamlamıştır.
Parti-devlet bütünlüğünü kurarak CHP’nin siyasal dayanaklarını belirleyen ilkeleri, yeni Türk Devleti’nin izleyeceği siyasanın da temeli haline getiren 1935 Kurultayı’na yönelik haberler ve değerlendirmeler basında geniş yer bulmuştur. Akşam, Cumhuriyet, Kurun ve Ulus gazeteleri kurultay için yapılan hazırlıkları ve kurultayın çalışmasıyla ilgili gelişmeleri kurultay tarafından yayınlanan tebliğlere dayanarak ayrıntılı bir biçimde aktarmışlardır. Bunun yanında söz konusu gazetelerin köşe yazarları da parti devlet bitişikliğine yönelik değerlendirmeleriyle, devletçilik ve halkçılık prensipleri temelinde yeni program hakkındaki analizleriyle ve CHP’nin, Türk ulusunun tamamını bünyesinde toplayan tek parti niteliğine dikkatleri çeken yorumlarıyla öne çıkmışlardır.
CUMHURİYETİN İLK YILLARINDA YAPILAN DEMİRYOLU KONGRELERİ VE ATATÜRK DÖNEMİ DEMİRYOLU POLİTİKALARINA KATKISI
Authors: HAYKIR Yavuz 
Published: March 2021

Cumhuriyetin ilk yıllarında mevcut bulunan ve inşası düşünülen demiryollarıyla alakalı olarak dört demiryolu kongresi düzenlenmiştir. Nâfıa Vekili olan Süleyman Sırrı Bey’in başkanlığında 25Temmuz2 Ağustos 1925 yapılan Birinci Demiryolu kongresi, daha sonra Behiç (Erkin) Bey’in Nâfıa Vekilliği sırasında 17-20 Şubat 1926’da İkinci Demiryolu Kongresi, 6-8 Ocak 1927’de Üçüncü Demiryolu Kongresi ve 14 -16 Haziran 1927 tarihlerinde ise Dördüncü Demiryolu kongresi düzenlenmiştir. Bu düzenlenen demiryolları kongrelerinde Nâfia Vekili başta olmak üzere, yetkin mühendis ve bürokratların katılımıyla, demiryolu hatlarının yapım, güzergah, ray ve vagon tiplerinin belirlenmesi, kullanılacak malzeme, demiryolu güzergahlarında kurulacak atölyelerin yer ve büyüklüğünün tespiti, demiryolları teşkilatının yeniden yapılandırılması gibi konular üzerinde durulmuştur.
Bu çalışmamızda yapılan söz konusu kongrelerde mevcut demiryolu hatlarının yapısı ve inşa edilecek demiryolu hatlarıyla ilgili ele alınan ve tartışılan konular ortaya çıkarılmıştır. Kongrelerde mevcut demiryolu hatlarında yapılacak düzenlemeler ve yeni demiryolu hatlarının inşası ile ilgili kararlaştırılan konular üzerine yapılan çalışmalar belirlenmiştir. Nihayetinde bu kongrelerde ele alınan ve kararlaştırılan konuların Atatürk döneminde demiryolu politikalarında uygulanıp uygulanmadığı tespit edilmiştir. Böylece yapılan kongrelerin demiryolu politikalarına yansıması ve katkısı ortaya çıkarılmıştır.
A PENINGKATAN HASIL BELAJAR PENDIDIKAN KEWARGANEGARAAN MENGGUNAKAN MODEL PPR PADA SISWA KELAS III SDN 127/II SUNGAI ARANG KECAMATAN BUNGO DANI
Authors: Zhafran Abdul 
Published: March 2021

The background of this research is the lack of awareness of students while studying Citizenship Education and the learning methods applied are less innovative and the value of Civics Education daily tests is still low. The objectives of this study were: 1) To determine the process of implementing the PPR model in improving the learning outcomes of Citizenship Education in class III SDN 127 / II Sungai Arang, Kecamatan Bungo Dani. 2) To determine the application of the Reflective Pedagogical Paradigm model in improving the learning outcomes of Citizenship Education in grade III SDN 127 / II Sungai Arang. This type of research is Classroom Action Research (PTK). The research setting consists of 1) research location 2) research time 3) research subjects. This research was conducted in two cycles. Cycle I had two meetings and cycle II had one meeting. The process of implementing the PPR model in improving the process and learning outcomes of Citizenship Education. The teaching process of teachers in the first cycle of meeting one with a value of 65% (Good enough) in the first cycle of meeting two with a total of 75% (Good), while the second cycle increased 80% (Very good). This process is also seen from the student learning outcomes. In the first cycle of meeting one, the value was obtained 60% (Enough) and in the first cycle the second meeting the value was obtained 65% (Enough). In the second cycle the value increased by 75% (Good). means that the teacher teaching process and student learning process has increased in cycle II.
O currículo de Educação Física no Ensino Médio do estado de São Paulo na voz dos professores: uma avaliação pré-reforma
Authors: Pacheco Gabriel Francisco Zago , Silveira Sérgio Roberto 
Published: March 2021

O objetivo do artigo foi investigar percepções de professores de Educação Física do ensino médio do Estado de São Paulo acerca do currículo, em face das próprias experiências e possíveis impactos na reforma curricular. Interpretaram-se através de estatística descritiva e análise de conteúdo as respostas online de 53 professores, analisando: utilização do currículo, reforma do ensino médio (BRASIL, 2018) e identidade da Educação Física (TANI, 2011). Constatou-se que professores apreendem o currículo em função dos conteúdos, especialmente, “esporte” e “saúde”, entendendo ser esta a principal ênfase de uma revisão. Presumiu-se uma situação de conflito para a educação física no ensino médio com a reforma curricular, dado seu enquadramento na área de Linguagens, a ausência de um delineamento epistemológico, e a necessidade de considerar como pensam e atuam seus atores na prática docente.
Palavras-chave: Educação Física Escolar, Currículo, Prática Docente
Mental Health Disorders and Challenges faced by developing countries
Authors: Mehboob Prof. Dr. Riffat 
Published: March 2021

Mental disorders are common and contribute to the highest burden of disease across the globe.Depression and anxiety has become the most frequent disorder in these times. However, it is notconsidered a disease mostly and there are no proper policies and treatment all over the world but thedeveloping countries are affected the most. Mental health care services are lacking and inaccessible tomost of the patients worldwide. Apart from this fact, the stigma associated with this ailment is a majorhindrance in the way of treatment. Lack of human resource and their proper training is also lacking. Thereis a dire need to enhance research capacity to actually estimate the burden and magnitude of the problem,preparing a policy and above all, its implementation to bring a change in the treatment of mental healthproblems. Low and middle income countries are suffering the most due to these disorders and ironicallyit is not considered a disease thereMostly, the uneducated people attribute such mental health issues to supernatural phenomenonsuch as ghosts or magic etc. Additionally, for the treatment of these so-called “supernatural phenomenon”and to get rid of ghosts, they tend to go to “peers” or “baba” who are illiterate people, pretending to havecure for these patients. But infact, such malpractices and misconceptions among masses lead to adisastrous situation. It causes worsening of the condition of patient by not getting the proper medical andpsychiatric treatment, secondly, they are caught up by wrong people who extort huge amount of money.These are the challenges that developing countries are facing for the treatment of mental health issues.Evidence-based interventions and practice by trained personals in community and primary health carefacilities can improve the understanding and treatment of these ailments. Exercise, healthy life style,healthy dietary+ patterns and physical activities may also work wonders in these conditions.
Prof. Dr. Riffat MehboobEditor-in-ChiefPakistan BioMedical Journal
Naplemente? (A modern kor metamorfózisa vagyis a posztmodern)
Authors: András István 
Published: March 2021

L’articolo seguente porta davanti a noi alcuni aspetti del mondo odierno, nel quale viviamo e che si presenta davanti a noi come epoca postmoderna. Quasi tutti noi usiamo questo concetto, cioè il postmoderno, ma quando dobbiamo defi nire cosa signifi ca precisamente il concetto, siamo in diffi coltà. L’articolo presente cerca di portare alcuni prospettive presentando il postmoderno come la metamorfosi, come il tramonto del mondo moderno. Il postmoderno si presenta come la guarigione dopo la malattia, come una chance. La malattia è passata ma ancora si vedono le cicatrice. Queste cicatrice sono le caratteristiche del mondo postmoderno tramite le quali possiamo conoscere, descrivere e capire il mondo postmoderno. L’idea si fonda nel concetto, pensiero debole, di Gianni Vattimo, con quale siamo riusciti a mostrare una via nella quale si riassume la società e il pensiero odierna. Parole chiave: postmoderno, pensiero debole, metamorfosi, tramonto, soggetto, Überwindung, Verwindung, cicatrice, chance, società, nichilismo, Nietzsche, Heidegger, Vattimo, Rorty.
Borderlands Hyperbole, Critical Dystopias, and Transfeminist Utopian Hope: Gaspar de Alba's Desert Blood and Valencia's Capitalismo gore
Authors: Donohue Micah K. 
Published: March 2021

Abstract
There is a growing tendency to hyperbolize the U.S.-Mexican borderlands as a “dystopian zone of terror.” Dystopian borderlands hyperbole is double-edged. It can be used to create virulently racist mischaracterizations of borderlands life, and it can be used critically, as Alicia Gaspar de Alba and Sayak Valencia use it in Desert Blood and Capitalismo gore, to draw attention to structural forms of violence that imperil the borderlands on a daily basis. Desert Blood and Capitalismo gore exemplify a tendency in borderlands literature to hyperbolically magnify borderlands crises of violence, misogyny, exploitation, and racism to all-encompassing dimensions. That magnification serves to highlight (and demand the critical transformation of) historical and structural conditions that have created and perpetuated those crises. The borderlands in Desert Blood and Capitalismo gore are hyperbolically reimagined as dystopias of neoliberal patriarchal violence. Gaspar de Alba and Valencia hyperbolize those dystopias to critique and ultimately abolish them.