bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Bringing Home the Picture: Mark Twain's Anti-Imperialism as Visual Mediation
Authors: Pasqualina Stephen 
Published: October 2021

Abstract
This essay examines Twain's anti-imperialism as a theory and method of visual mediation. In so doing, the essay reveals the degree to which Twain appropriated methods of colonial visual culture to formulate his critiques of imperialism, and it reconsiders the relationship between Twain's anti-imperialism and his late embrace of a mechanistic, determinist philosophy of history and of human nature. The essay brings together a wide range of Twain's late work—including Following the Equator, King Leopold's Soliloquy, “To the Person Sitting in Darkness,” What Is Man?, “The United States of Lyncherdom,” and Twain's autobiographical dictation on the Moro Crater Massacre—to consolidate a theory and method of “bringing home the picture” from Twain's wide-ranging experiments in visual mediation. The essay argues that Twain's primary contributions to anti-imperialist thought lie principally in the mediational strategies he developed to transmute geopolitical abstractions into immediate images.
A-5 Rules and Principles of Evidence in Shariah & Pakistani Law (A Comparative study between Islamic law and Pakistani Law)
Authors: Maula Fazl-e- , Khan Javed , Khan Yahya 
Published: October 2021

After Trust in Allah the Shahadah (Evidence) plays very substantial role in the declaration of Sharia guidelines which certify a peaceful and restful socity.Evidence has been certified a great worship in all the Islamic schools of considerations. The impartial of this article is to understand and throw light on the clear position of a witness, his assertiveness, behavior and his professional accountabilities. This article deliberates a comparative study of the qualification and characteristics of a witness in perspective of Sharia and Pakistani laws. This article has a great importance for law authorities; it will also be helpful for judicial body, and its ethics etc. The research question for this article is a comparative analysis of the Courts system of Pakistan and its restriction in circle of Islamic law and Sharia perceptions. It is a study of thoughts and ideas so I choose qualitative, comparative method of research for this persistence. As I wrote the main text of Pakistani Acts about witness behaviors, after that I made translate it then I brought the text of Sharia against the law and it would be compared each other according the sharia viewpoints. Therefore this article would be helpful and useful to all who may concerned with judiciary services. Also it will serve as a guideline and basic steps and as a road map in future for legislation on the judicial ethics according to Sharia rules. The special angle of this article is the comparison of Sharia Judges and common government civil law based judges, their activities and characteristics according to sharia standards.
Temporal and spatial changes of macrobenthos communities in south east shores of the Caspian sea
Authors: Javandel Nadia , Akhoundian Maryam 
Published: October 2021

In this research, Sampling of macrobenthos of Mazandaran beaches was performed in 7 stations at two depths of 5 and 10 meters during four seasons in 2020 using a grab with 8 replications in each station. In this study, a total of 10472 individuals were counted, which belonging to 22 species from 13 families. The highest frequency of macrobenthos (648 ± 170.79) was observed in spring and the highest amount of biomass (36.21 ±2.5 gr / m2) was observed in winter. Moreover, the highest prevalence of macrobenthos predominant groups during the sampling period was observed in Bivalves (40%), Crustaceans (36%), Annelids (22%) and Gastropoda (2%), respectively. The results of PERMANOVA analysis showed that the effect of two factors of season and depth impacted the biomass, abundance, species richness, species composition and community structure of macrobenthos significantly. Furthermore, the results showed that with increasing the depth from 5 to 10 meters, macrobenthos abundance increased by 4, 2, 1 and 9 times in spring, summer, autumn and winter, respectively. Moreover, increase in depth from 5 to 10m, the values of biomass and species richness have increased. In according to these results, it can be concluded that biomass and diversity index of macrobenthos communities change considerably in different seasons and depths. Therefore, natural changes of these variables should be considered when using these macrobenthos communities to assess the impact of environmental factors.
L’evoluzione storica del divorzio in Italia dall’età delle codificazioni al 1970
Authors: Maniaci Arturo 
Published: October 2021

SOMMARIO: 1. Premessa - 2. Una causa naturale e universale di estinzione del vincolo matrimoniale: la morte di uno dei coniugi - 3. Il Codice civile del Regno d’Italia del 1806. - 4. Il Codice civile austriaco esteso ai territori italiani nord-orientali - 5. L’esperienza giuridica dei c.d. divorzi “fiumani” nell’immediato (primo) dopoguerra - 6. Il divorzio nei territori dell’Africa orientale italiana ai tempi del fascismo - 7. L’ingresso in Italia, prima del 1970, di divorzi pronunciati all’estero - 8. Conclusioni.
The historical evolution of the divorce in Italy from the Ages of Codifications to 1970
ABSTRACT: The purpose of this paper is to examine the Italian regulations that already provided for divorce from the Ages of Codifications to 1970. In this perspective, the Author argues that the Italian legislator, although in a fragmentary and discontinuous manner, already provided for divorce since 1806. Furthermore, the Author focuses on cases in which foreign divorce judgments have gained the civil recognition (“delibazione”) before the Italian divorce legislation came into force.
Las coordenadas de la arquitectura inclusiva: entre el concepto de discapacidad y sustentabilidad
Authors: Solano-Meneses Eska Elena 
Published: October 2021

Este trabajo de reflexión, centra su análisis en la relación paradigmática que la arquitectura inclusiva guarda con la evolución conceptual y teórica de dos aspectos en los que subyace: la discapacidad y la sustentabilidad.
La discapacidad, motor inicial de la arquitectura inclusiva, presenta tres modelos de paradigmas conceptuales (Palacios, 2008): el modelo de la prescindencia, el modelo médico o rehabilitador y el modelo social de la diversidad funcional (Guzmán Castillo, et al., 2010), que dan muestra de una transición evolutiva cuyas implicaciones quedan claras en las intervenciones arquitectónicas hacia la inclusión.
Por su parte, la sustentabilidad también presenta tres posturas que constituyen una aproximación evolutiva del concepto mismo en el diseño, y, por ende, muestran la manera en que la sociedad le ha hecho frente a esta problemática. Acorde a Madge (1997) los cambios de paradigmas de la sustentabilidad se pueden representar en tres etapas en el diseño: el diseño verde, el ecodiseño y el diseño sustentable, que claramente marcan la profundidad y el nivel de compromiso de la sociedad con este discurso.
Como estrategia para esta reflexión analítica, se usan las coordenadas como esquema de ubicación, donde claramente se aprecia el escaso progreso de la arquitectura, en materia de inclusión.
Espacios olvidados de la dignidad en tiempos de pandemia
Authors: River-Hernández Claudia Fernanda , Castillo-Forero Janette , Martínez-Sánchez Marlene Yaneth , Chingaté-Hortúa Nubia Magnolia , Sanabria-López Sandra Milena 
Published: October 2021

El presente artículo explora espacios olvidados de la dignidad humana que emergen a propósito del fenómeno de la pandemia, a partir de los referentes epistemológicos que el nuevo paradigma nos brinda decantando el derrotero que nos permita transitar hacia escenarios de la vida digna desde los valores solidarios fundados en los principios femeninos del cuidado y la preservación de la vida.
El COVID 19 es uno de los síntomas de una enfermedad global gestada por los errores de occidente como una civilización que nació enferma. El virus es el resultado de una serie de problemas estructurales de un sistema mundial capitalista, patriarcal, dualista, androcéntrico, de un sistema mundial de destrucción que avasalló la vida en aras de un supuesto estado de bienestar y confort cimentado en el consumo desaforado de los recursos naturales y en la invisibilización de la dignidad humana y, por ende, del respeto a otras posibilidades de Ser desde la diversidad y del reconocimiento del otro como legítimo otro. Durante la crisis se hacen visibles las desigualdades y la vulneración de los derechos humanos y el desamparo de las poblaciones menos favorecidas ante el resquebrajado tejido social, desde dónde urge comprender que la vida se entrama en los territorios vinculares para dar paso a alternativas sustentables.
Qëndresa e popullsisë së trevave të Elbasanit ndaj agresionit serb të vitit 1913
Authors: Ceka Hyjni 
Published: October 2021

Ka në historinë tonë, çaste të një rëndësie të veçantë... por, momentin më kulminant, në të gjitha përpjekjet e popullit shqiptar për liri kombëtare, e shënon Shpallja e Pavarësisë dhe ajo Ditë e Flamurit e 28 Nëntorit 1912.
Mbahet mend dhe është shkruar, nëpër faqet e historisë... se, më së pari, flamuri me shqiponjë dykrenore, u ngrit në Elbasan, më 25 Nëntor të vitit 1912. Mbi këtë datë simbolike, studiues dhe qytetarë atdhetarë, duhet t’i çojnë sytë herë e mbas here...
Akti i shpalosjes së Flamurit Kombëtar, ndër treva të Elbasanit, u shoqërua, në çast me ndërtimin e një administrate shqiptare, në rang prefekture, nëpër të gjitha hapësirat e qarkut... Duhet shënuar se, nën këtë juridiksion, atëherë ndodheshin edhe krahina të tilla, si: Mokra, Golloborda, Shëngjergji, Martaneshi, Zhullima, Malësia e Rrogozhinës dhe e Pezës, po ashtu dhe krejt Darsia e Hysgjokajt... gati dyfishi i kësaj prefekture që kemi sot. Kjo qeverisje lokale kishte për detyrë të zëvendësonte ish-administratën turke, në të gjitha instancat: prefekturë-nënprefekturë-krahinari...
Tërë kjo veprimtari përbënte një akt të ligjëruar për t’u rrëfyer forcave ndërluftuese të Koalicionit Ballkanik, krejt i pavarur nga Perandoria Osmane dhe... neutral e i papërzier në mosmarrëveshjet e palëve në konflikt.
Elbasani në syrin e udhëtarëve të huaj
Authors: Tafani Vilma 
Published: October 2021

Jo pak udhëtarë të huaj kanë kaluar apo kanë qëndruar me ditë në Elbasan, duke provuar kështu mikpritjen elbasanase. Janë të shumta faqet që janë shkruar, mbresa e kujtime për Elbasanin dhe për familjet elbasanase. Duke shfletuar libra të ndryshëm në bibliotekat e universiteteve të ndryshme, jam ndeshur me libra, përshkrime, ilustrime, fotografi e mendime të cilat m`u dukën me interes që dhe bashkëqytetarët e mi t’i njohin, ndaj dhe vendosa të bëj sadopak një përpjekje modeste në radhoin e librave Elbasani në shekuj. (V. T.)
“Dy endacakë nëpër Shqipëri”, Jan Gordon, 1927
Libri “Dy endacakë nëpër Shqipëri”, i shkruar nga Jan Gordon dhe bashkëshortja e tij Kora (Cora) Gordon, është botuar më 1927. Autorët e përshkruajnë Shqipërinë e vitit 1925 (koha e qëndrimit të tyre në Shqipëri) si një vend gjysmëlindor, gjysmëperëndimor që po përpëlitej të formonte shtetin e vet. Kronika e tyre e udhëtimit dallohet për saktësinë e fakteve, objektivitetin e rrëfimit, si dhe ilustrimet e përshkrimeve me fotografi të bëra nga vetë ata.
Arti pamor në Normalen e Elbasanit 1909 – 2018.
Authors: Kapllani Bujar 
Published: October 2021

Pas këtyre artistëve, pinjollë të Rilindjes Kombëtare që kontribuan në portretizimin e Normales, simotër e arsimit të lartë shqiptar, vjen kontributi i artistëve elbasanas të cilët e zhvilluan aktivitetin e tyre pedagogjik në Normalen e pas Luftës II Botërore, në vazhdimësinë me emrin Shkolla Pedagogjike, Instituti i Lartë Pedagogjik dhe pas viteve ’90 me ndryshimet demokratike Universiteti i Elbasanit. Aktiviteti i këtyre artistëve hapet me Bukurosh Sejdinin, Vasil Tolin dhe vazhdon me emrat e piktorëve Andon Lakuriqi, Xhemal Lufta, Fatbardh Marku, Bujar Kapllani, Luan Qose, Ibrahim Zabzuni, Dhimitër Telezi, Spiro Panariti..., por dhe emrat e piktorëve të nderuar elbasanas që hapën një shkollë profesionale të pikturës e skulpturës, ku vlen të përmenden Bukurosh Sejdini, Andon Lakuriqi, Isuf Sulovari, Sigfrid Mullisi, Shpëtim Arapi, Ylli Haruni, Ismail Cani, Kujtim Koprencka etj.
Kjo periudhë korrespondon me periudhën e fundit dhe të pestë të zhvillimit të etapave në pedagogjinë botërore. Kjo ishte në vazhdën e përpjekjeve me tendencë drejt njohjes dhe kërkimit të thelluar si dhe përfshirjen e përpunimin e njohurive për të shfrytëzuar prova normale në vlerësimin e dijes. Shfaqja e kërkimi i metodave gjenetike dhe neurologjike të besueshme, krijon mundësinë e studimit të veçorive të rrethanave biologjike e psikologjike të inteligjencës njëkohësisht, zhvillimin e inteligjencës intuitive.
Lef Nosi, dokumentuesi i historisë sonë
Authors: Kapllani Migena 
Published: October 2021

Lef Nosi përmendet si intelektual, atdhetar, politikan, e studiues. Ai jetoi si njeriu që e donte vendin e tij, por mbi të gjitha donte ta ruante e ta përcillte te brezat historinë e këtij vendi, një histori e brishtë jo në ndodhi, por në dokumente. Dhe pse sot ai nuk ka një varr, ai ka lënë një fond të pasur prej 12000 faqesh me vlerë dokumentare. Dokumente me natyrë biografike, politike-shoqërore, letërkëmbime me personalitete të kohës dhe veprimtari studimore me interes shkencor të vetë autorit. Këtu përfshihen aktiviteti i tij si drejtues i gazetës, si studiues në fusha të ndryshme, si sistemues i mjaft dokumentave historike, si mbledhës i antikave, duke i sjellë një shërbim të çmuar kombit me punën e tij. Biblioteka e tij numëronte më se 10.000 vëllime me vlerë albanologjike dhe ballkanologjike. Mblodhi një material të pasur gjuhësor, duke e ruajtur në skeda të veçanta, por nuk mundi ta botonte vetë.
Në vitet 1918-1919, ndihmon në botimin dhe është një nga drejtuesit e së përkohshmes së Elbasanit “Kopështi letrar”. Shkrimet e tij ishin me tepër të rrafshit etnologjik dhe etnografik. Ai grumbulloi një material të pasur burimor, duke lënë shkrime e studime, trashëgimi me interes etnologjik. Edhe në lidhje me muzetë e qytetit, përpjekjet e para lidhen me emrin e Lef Nosit, në fillim të shek XX, i njohur për aktivitete të tilla. Përmes revistës “Kopështi letar”, u drejtohet qytetarëve për ruajtjen, grumbullimin e objekteve me vlerë muzeale, në një qendër të caktuar.
Gjatë gjithë këtyre viteve të punës së tij, ai krijoi kontakte me mjaft personalitete të shquara brenda dhe jashtë vendit, veçanërisht me Norbert Joklin dhe Margaret Hasllëk (Margaret Hasluck 1885-1948, etnografe dhe sociologe angleze). Kjo e fundit në rrethet intelektuale të qytetit, u mirëprit dhe zgjoi tek ata interesin për arkivimin e dokumentacionit historik të esnafëve,
Margaret Hasluck, 1885-1948
Authors: Ceka Hyjni 
Published: October 2021

Përpara inteligjencës shqiptare, qëndron detyrimi moral për ndritjen e figurës së shkencëtares angleze, Margaret Hasluck. Kjo barrë, më shumë, u takon intelektualëve elbasanas, jo për tjetër gjë, po ngaqë anglezja e famshme, duke banuar për 13 vjet në Elbasan, i dha emër të mirë qytetit tonë, kudo në botë.
Ka qenë një kohë, kur historia e qytetit u lidh ngushtë me jetën e kësaj zonje të nderuar. Si padashur, emri i saj u përjetësua nëpër rrugë e ndërtesa, por edhe nëpër lule e pemë.
Në fëmijëri ne dilnim për shëtitje me shkollën nga “Rruga e Englezkës”, shihnim “Vilën e Englezkës”, laheshim te “Rema e Englezkës”... Ndërsa nëpër oborre, mbanim trëndafila të “englezkës” e rritnim mollë nga të sajat.
Po erdhi një kohë, më vonë, kur s’na linin ta zinim me gojë Gretën tonë... dhe, pastaj zunë të na e denigrojnë e t’i ngjisnin lloj-lloj bishtash... E kush e bënte këtë?.
Gjergj Kastrioti Skënderbeu në këngët popullore
Authors: Mehmeti Ahmet 
Published: October 2021

Figura e ndritur e heroit tonë kombëtar, Gjergj Kastrioti Skënderbeut, zë një vend të spikatur në krijimtarinë shpirtërore të shqiptarëve. Kjo figurë madhore himnizohet në këngët heroike për bëmat dhe sakrificat në emër të lirisë dhe dinjitetit njerëzor, dashurisë së pakufishme për atdheun dhe për trashëgiminë tonë të lavdishme.
Sipas botimeve të derisotme akademike, nga moria e këngëve historike kushtuar Skënderbeut, kemi trashëguar një numër të kufizuar prej 3-4 këngësh të mbledhura kryesisht në rrethin e Krujës, që sipas mendimit të specialistëve, janë këngë në të cilat Skëndebeu kujtohet pas një distance kohe, ndoshta dhe shekullore, pra nuk i takojnë llojit të këngëve të vjetra, të kënduara në kohën e ngjarjeve.
Përkundrazi, në folklorin arbëresh të Italisë, gjenden rreth 8 këngë që lidhen me Skënderbeun dhe luftëtarët e kohës së vet. Varfëria e këngëve në vendlindjen e tij shpjegohet me pushtimin shekullor otoman, i cili nuk lejonte të këndoheshin dhe himnizoheshin bëmat e heroizmat e një luftëtari të lirisë nga më të shquarit e epokës së vet. Siç e vërtetojnë dhe disa autorë të huaj dhe vendas, për Skënderbeun janë krijuar dhe kënduar një numër shumë i madh këngësh, por shumica dërrmuese u harruan dhe nuk u lejuan, sidomos me islamizimin e hershëm masiv dhe të shpejtë, në zonën qendrore të vendit.
Elbasanishtja me syrin e një gjermani - Rrëfim i Gustav Weigand-it
Authors: Sadiku Teichmann Emine 
Published: October 2021

Shqipen fillova ta studioj teorikisht me gramatikën e G. Meyer, pastaj praktikisht vazhdova në Manastir te zoti Qiriazi, me të cilin u njoha dhe ushtrova toskërishten. Në dimrin e vitit 1889- 1890 në Athinë me një student nga Elbasani, Efraim Gjini, u njoha me të folmen e Elbasanit, që i përket dialektit të gegërishtes jugore. Më vonë mbajta në universitet shumë kurse mbi gramatikën dhe historinë e gjuhës shqipe. Eksperienca që fitova gjatë këtyre kurseve, ma bëri të qartë se mungonte një mjet i rëndësishëm që siguron suksesin, një gramatikë praktike e gjuhës shqipe. Si gramatika e
G. Meyer, ashtu dhe Gramatika e Gj. Pekmezit, botuar në vitin 1908, nuk janë të përshtatshme për këtë funksion. Prandaj mora përsipër ta kryeja vetë këtë detyrë. Në vitin 1909, në verë, shkova në Durrës, Tiranë dhe Elbasan. Atje bëra studimet e nevojshme, mbi bazën e të cilave ndërtova gramatikën. Në pranverën e vitit 1912 u nisa prapë për në Elbasan. Këtë udhëtim, ashtu si dhe udhëtimin e parë e mbështeti financiarisht fondacioni “Albrecht” (të cilin e falenderoj përzemërsisht). Udhëtimi në Elbasan kishte për qëllim plotësimin e gramatikës së konceptuar dhe korrigjimin e vendeve të caktuara në tekst. Duhej që gjithçka e konceptuar dhe e shkruar nga një joshqiptar të kishte një pamje korrekte shqipe. Zoti Simon Shuteriqi i kaloi me mua të gjitha materialet e paraqitura. Një ndihmë të madhe më ofroi dhe kryeprifti, papa George Germanos. Si herën e parë dhe herën e dytë më siguroi një banesë mikpritëse. Banorët e tjerë të shtëpisë, ku gjendej banesa ime, si dhe vizitorë të rastit, miq e të njohur të tjerë më ndihmuan në punën time duke bërë të mundur shmangien e informacionit të njëanshëm.
Lundrimi i turbullt i kritikës së artit
Authors: Belegu Silva 
Published: October 2021

Relacion mbi inspektimin në Shqipëri
Relacion mbi inspektimin e bërë me urdhër të Ministrisë së Arsimit në Krujë, Rubig, Balldren, Kakarriq, Shkodër, Elbasan, Korçë, Voskopojë, Mborje, Boboshticë,Vithkuq.
18 prill 1940
Arkivi Bettini, Shkrime të pabotuara, 102 (klasa 5/140) Tekst i shkruajtur, 16 fletë
I redaktuar, firmosur dhe datuar Datimi 18 prill 1940
Vorre të harrueme në mërgim
Authors: Ndreca Ardian 
Published: October 2021

Gjithçka m’erdhi papritmas para shumë vitesh, kur nji mik i huej, i palodhshëm në punën e tij me nxjerrë në pah letrat e vlerat e kulturës shqiptare, më bâni nji “kërkesë të çuditshme”: me shkue me bâ nji vizitë ndër vorret protestante të Romës, për me gjetë nji të dhânë që i duhej me ngut.
Vorret e protestantëve në Romë, ose siç quhen ndryshe: Vorret jo katolike, gjinden ngjitë me piramiden e Kaio Qestit, njenit prej prefektave të Romës.
Piramida e Qestit ruen në gjinin e vet hinin e këtij prefekti të devotshëm të veprave të shenjta e të punëve botore dhe âsht ndërtue, siç lexohet te nji mbishkrim, në 330 ditë. E pra âsht nji piramidë mjaft e madhe, e naltë 36 metër e ka secilën brinjë nga 29 metër të gjatë. Vorret shtrihen në t’djathtë të rrugës Ostiense, në nji anë të përvujtë e disi të veçueme prej ecjes së pandalshme të njerzisë. Selvijat e denduna të tregojnë se ku kanë gjetë paqë, ata që jo feja, por mâ s’shumti bindjet politike dhe shoqnore i kanë bashkue, pa shikjue kombësinë e shumë herë as pozitën e pasunín.
Aty âsht vorros poeti i madh anglez John Keats e krejt afër, miku i tij besnik, konsulli britanik në Romë, piktori J. Severn. Pak mâ andej ka gjetë paqë edhe shpirti romantik i poetit P.B. Shelley, kurse nalt në hijen e qiparisave gjindet vorri i djalit të vetëm të Goethes: Augustit. Dihet që edhe vetë poeti i Weimar-it ka pasë dëshirue me u vorros në Qytetin e Amshuem. Nën mbishkrimet cirilike gjejmë edhe emnat e disa mbasardhësve të familjes Pushkin e Tolstoj. Afër tyne edhe babën e fisnikut rus që vrau Rasputinin, bahet fjalë Feliks Feliksoviç Jusupov-in.....
Albanologu Kristian Gyt
Authors: Përnaska Remzi , Plangarica Tomorr 
Published: October 2021

Dhe diku, në një cep të tavolinës së punës së albanologut, disa fletë të përkthimit në frëngjisht të pjesës shtesë të Shkëlqimi dhe rënia e shokut Zylo të sapodërguar në shtëpinë botuese franceze duket se mezi ç’presin të renditen në dosjen e romanit të plotësuar tashmë edhe në frëngjisht; heshturazi, ato fletë të shkruara dëshmojnë përmbushjen e premtimit nga ana e albanologut; pranë tyre një fletore, me një medaljon me portretin e Dritëroit në kopertinë, dërguar në këtë fundnëntor nga vajza e Dritëroit, si shenjë mirënjohjeje e përmallimi ndaj albanologut; … dhe pranë saj, edhe një gotë e mbushur përgjysmë me raki mani të Boboshticës duket se pret të trokitet sërish mes dy miqve, si dikur kur diskutonin për histori e letërsi, zakone e tradita të atij populli që Dritëroi i përkiste dhe i këndonte, e ndaj të cilave albanologu mbeti i tërhequr gjithë jetën e u mundua t’ia dhurojë e bëjë të ditur edhe francezëve në gjuhën e tyre; e në cepin tjetër të tavolinës së punës, i hapur në një faqe nga fundi, Kanuni i Lekë Dukagjinit, të cilin albanologu e solli në frëngjisht, me durimin e këmbënguljen e atij që imtësitë i kushtojnë më shumë se e tëra, një punë pothuaj pesëmbëdhjetë vjeçare. Diçka i ka ardhur në mendje në këto ditë të ligështimit të skajshëm trupor dhe ka dashur ta verifikojë; ndoshta ende një imtësi për të drejtën zakonore shqiptare për të cilën ka vite që studion e shkruan.
Dhe aty përballë, pranë dëshmive të shumta të vlerësimit të punës së tij nga shteti francez, pranë titujve e dekoratave Kalorës i Urdhërit Kombëtar të Legjionit të Nderit (Chevalier de l’Ordre national de la Légion d’honneur), Kalorës i Urdhërit Kombëtar të Meritës (Chevalier de l’Ordre national du Mérite), Oficer i Arteve dhe Letrave (Officier des Arts et des Lettres), ja dhe dëshmitë si Anëtar i jashtëm i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës, Profesor i jashtëzakonshëm i Universitetit «Aleksandër Xhuvani» të Elbasanit, Doktor Honoris Causa i Universitetit të Tiranës, Qytetar nderi i qytetit të Elbasanit.
Është aty në studion e tij mes mijëra librash, madje të tillë edhe qindravjeçarë; diku në rafte, mes librave tejet të vjetër në formë dorëshkrimesh, ka edhe librin e parë të Gutenbergut; por në ditët e ligshtisë së madhe trupore, kënaqësinë e gjen te pasioni e dashuria për kulturën e popullit të vogël shqiptar; popull i vogël, por që diti të ketë monumente të mëdha; ndaj edhe në ato ditë të fundme lexon etshëm e shkruan me dorën e lodhur për atë histori, sikur kërkon të bartë sa më shumë informacion me vete në udhëtimin astral të cilin e pret gjakftohtë dhe me shpërfillje, për të qenë atje, “përtej” përgjithnjë me këtë dashuri të jetës.
Dhe duket se i tillë udhëtoi shpirti i tij më 26 nëntor 2018, kur albanologu Kristian Gyt ndërroi jetë.