bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Compound heterozygote KCNQ1 mutation causing Jervell Lange Neilson syndrome: a case report of genotype-phenotype correlation
Authors: Agarwal Khushboo , Shankar Guruprasad H. , Sarangi Bhakti , Walimbe Ajay 
Published: June 2021

Congenital sensorineural hearing loss (SNHL) is a common phenomenon with several genetic and non-genetic associations that require early diagnosis and work-up to prompt appropriate interventions. Of the genetic associations, Jervell and Lange-Nielsen syndrome (JLNS) remains a rare monogenic disease that is characterized by SNHL, prolongation of QT interval, syncopal attacks due to ventricular arrhythmias and sudden cardiac death from very early in life. We hereby report a 5 years old girl with SNHL and recurrent blackout episodes in early childhood with significant family history, admitted for cochlear implant who developed ventricular arrhythmias requiring multiple interventions with further investigations revealing a prolonged QT interval on electrocardiography (ECG) with metabolic abnormalities (hypomagnesemia and hypokalemia). Her clinical exome study showed a compound heterozygous KCNQ1 mutation, a more sporadic form of JLNS managed using oral beta-blocker. This experience illustrates the relevance of a detailed systemic evaluation with an elaborate cardiac assessment in children with SNHL, more so in the presence of frequent unexplained acute life-threatening episodes.
Assessment of knowledge and skills of cardiopulmonary resuscitation among health workers at Nakuru County Referral Hospital
Authors: Manono Betty K. , Mustisya Albanus , Chakaya Jackson 
Published: June 2021

Background: Cardiopulmonary resuscitation is critical in the emergency healthcare settings. Effective cardiopulmonary resuscitation improves the patients’ outcomes hence reducing mortality related to cardiac arrest. The aim of the study was to assess the knowledge and skills of cardiopulmonary resuscitation among health workers at Nakuru County Referral Hospital.Methods: The study adopted an analytic cross-sectional design. A census sampling technique was used to recruit respondents in the study. Questionnaires and checklists were used to collect data. Chi-square tests and multiple regression analysis were done to determine the significant association between demographic characteristics, knowledge and skills of cardiopulmonary resuscitation.Results: The study found that slightly above half 54.3% (n=88) of the respondents had low knowledge on cardiopulmonary resuscitation. Results revealed that age of respondent (p=0.038) and level of education (p=0.000) were significant. Cross tabulation showed that older respondents (>40 years) and those with a high level of education (degree and or masters) were more two and three times more likely to have a high knowledge of cardiopulmonary resuscitation. The study found out that majority 61.1% (n=99) of the respondents had poor CPR practice. Cross tabulation showed that respondents with high knowledge were four times (OR=4.303) more likely to have good practice.Conclusions: The study concluded that the performance of cardiopulmonary resuscitation is attributable to low CPR knowledge. The study recommends that more emphasis be placed on continuous professional development, and supervision be done after training to ensure that health workers follow the recommended guidelines.
Is the second wave of COVID-19 socially retrogressive? Social liaison is the need of hour
Authors: Govil Gaurav , Tomar Lavindra , Dhawan Pawan 
Published: June 2021

The challenges of COVID-19 pandemic have invoked changes in behavioral patterns of the society. The retrogressive behavior has been one of the most frequently exhibited changes in behavior. There has been both a physical and emotional imbalance for the society at large. There has been an utter lack of empathy for the practiced cultural values and civilization norms.
Predictors of insulin resistance among women with acne vulgaris and polycystic ovarian syndrome presenting to a tertiary care hospital in North India
Authors: Chandra Mini , Vats Koshinder , Garg Palak , Tibrewal Abhishek 
Published: June 2021

<p class="abstract"><strong>Background:</strong> Acne vulgaris is now being increasingly associated with hyperandrogenism or metabolic syndrome. The aim of the study was to know the burden and determinants of insulin resistance among females suffering from acne and polycystic ovarian syndrome (PCOS).</p><p class="abstract"><strong>Methods:</strong> This prospective observational study included non-pregnant females with acne and PCOS aged 14 to 36 years. PCOS was diagnosed using Rotterdam criteria. Insulin resistance (IR) was confirmed using HOMA-IR values. Important history was ascertained, and hormonal essays were done. SPSS version 22 was used for the analyses.</p><p class="abstract"><strong>Results:</strong> The average age of the 81 subjects was 22 (IQR: 19-23) years and median duration of acne was 8 (7-9) months. Their median (IQR) insulin level was 10.5 (8.4 - 18.5), fasting blood glucose was 82 (73.2 - 90) and HOMA-IR value was 2 (1.7 - 3.9). A total of 27 (33.3%) were diagnosed with IR. Subjects having IR had significantly lower FSH (median=3.1, IQR: 2.3-6.3), LH (3.0, 1.2-3.3) and insulin level (median=26.0, 18.5-28.5) versus those without IR (p=0.04, p=0.04 and p&lt;0.001 respectively). Subjects with IR were more likely to be having irregular menses, weight gain, and acanthosis nigricans versus those without IR. </p><p class="abstract"><strong>Conclusions:</strong> One-third of the patients with acne and PCOS also had IR according to the HOMA-IR values. All women with acne and PCOS should be considered for underlying IR and examined for other sign of impaired glucose tolerance.</p>
DANIŞTAY KARARLARI IŞIĞINDA İDARİ İSTİKRAR İLKESİNİN İDARİ YARGILAMA HUKUKUNA ÖNEMLİ YANSIMALARI
Authors: YILMAZ Harun 
Published: June 2021

Hukuka bağlı bir devle􀄴 e toplumsal ilişkilerin sağlıklı şekilde
sürmesine verdikleri katkı ile anlam kazanan hukukun genel ilkeleri,
bir arada yaşamanın gereklerini ortaya koyabilme amacına hizmet
eden ve toplumsal uzlaşma neticesinde varlıkları kabul gören kurallar
bütünüdür. Bir içtihat hukuku olan idare hukukunda da hukukun genel
ilkelerinin anlam ve önemi göz ardı edilemez. Zira hukukun genel
ilkeleri, idari yargı organlarının uyuşmazlıkların çözümünde sıklıkla
kullandıkları başvuru kaynaklarıdır. İdare hukukuna hakim hukukun
genel ilkelerinden birisi de idari istikrar ilkesidir. İdari istikrar ilkesi, hem
bireyler yararına ortaya çıkan hukuki durumların korunması, hem de
kamu hizmetlerinin sürekli ve düzenli biçimde yürütülmesi hususunda
dikkate değer etki ve sonuçlar doğurmaktadır. Bunun yanında idari
istikrar ilkesi, idari yargılama hukuku için de değerli bir referanstır.
Çalışmada idari istikrar ilkesinin idari yargılama hukukuna ait kural ve
kurumlar üzerindeki etkileri yargı kararları ışığında incelenmiştir.
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞININ İTİRAZ YETKİSİ KAPSAMINDAKİ KARARLAR
Authors: ARTUÇ Mustafa 
Published: June 2021

Ceza muhakemesinde istinaf kanun yolunun kabul edilmesi ile
birlikte bir kısım kararların, istinaf kanun yolunda kesinleşecek olması,
bu kararların en azından bir kez daha denetimi için, çareler üretilmesine
neden olmuştur. İşte bu amaçla, BAM Cumhuriyet Başsavcılığına
da, ceza dairelerinin kesin nitelikteki kararlarına karşı başvuru yolu
tanınmıştır. Hangi kararlara karşı bu yolun tanındığı hususu CMK’nın
308/A maddesinde yer alan “Bölge adliye mahkemeleri ceza dairelerinin
kesin nitelikteki kararlarına karşı” düzenlemesinden ve CMK’nın 286.
Maddesinde yer alan hangi kararların temyiz edilemeyeceğine ilişkin
hükümden çıkarmak mümkündür.
ANAYASA YARGISINDA OYLARIN EŞİTLİĞİ
Authors: VURAL Hasan Sayim 
Published: June 2021

Anayasa yargısının yargılama usulleri, genellikle, heyetler halinde
çalışmaya ve görüşme, oylama ve oyçokluğuyla karar alma esaslarına
dayalıdır. Oylama sonucunda oyların eşitliği durumunun ortaya çıkması,
halledilmesi gerekli bir meseleye yol açmaktadır: Karşıt yöndeki oylar
eşit sayıda olduğunda, mahkemeler nasıl bir yol izleyecektir; veyahut,
nasıl bir karara varıldığı kabul edilecektir?
Bu yazıda, ilkin karşılaştırmalı hukuk bakış açısıyla anayasa
yargısında oyların eşitliği üzerinde durularak bu meseleye yönelik
olarak getirilen farklı yaklaşımlar ele alınmaktadır. Ardından, Türkiye
örneğine bakılarak, Anayasa, Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü ve 6216
sayılı Kanunla belirlenen çerçeve içinde oyların eşitliğine yönelik olarak
getirilen çözüm incelenmekte ve Anayasa Mahkemesinin konuya ilişkin
içtihadı ile uygulamasından örnekler ortaya konulmaktadır.
CEZA KOVUŞTURMALARININ AKTARILMASI
Authors: SAVAŞÇI TEMİZ Bilgehan 
Published: June 2021

Ceza kovuşturmalarının aktarılması, suçluların iadesi, yabancı
kararların tanınması ve hükümlülerin nakli ile birlikte uluslararası
işbirliğini öngören adli yardımlaşma kurumlarından birisidir. Tüm
dünyada gi􀄴 ikçe artan insan ve mal trafi ği sınır aşan suçların da
işlenmesini artırmış, bir devle􀄴 e suç işleyen failin başka bir ülkeye
kaçması sık rastlanan bir durum olmuştur. Ceza hukukunda birden fazla
devletin yargılama yetkisi olması halinde yargı makamları arasındaki
yetki uyuşmazlıklarının çözümü özel hukuka göre daha zordur. Ceza
kovuşturmalarının aktarılması ile devletler arasındaki yargı yetkisi
uyuşmazlıkları önlenmeye çalışılmakta, adli işlemlerin daha etkin, usul
ekonomisine uygun ve adil biçimde yürütülebilmesi amaçlanmaktadır.
Bu kurumun önemi soruşturmadan cezanın infazına kadar tüm ceza
muhakemesi sürecinin aktarılmasına imkân sağlamasıdır. Kurum
ile aktarılma olmasaydı cezasız kalabilecek suçluların yargılanması
mümkün hale getirilmektedir. Çalışmanın konusunu oluşturan
Türkiye’nin taraf olduğu 1972 tarihli Ceza Kovuşturmalarının
Aktarılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi ceza alanında kovuşturmaların
aktarılmasına dair araçlara, ceza kovuşturmalarının çokluğuna, ilgili
kişilerin birçok kez kovuşturulma ve mahkûm olma riskine karşı
korunmasına ilişkin hükümler içeren çok önemli uluslararası bir
metindir. Çalışmada öncelikle kovuşturmaların aktarılma nedenleri
sonrasında ise Ceza Kovuşturmalarının Aktarılmasına Dair Avrupa
Sözleşmesi’nde yer alan düzenlemeler 6706 Sayılı Cezai Konularda
Uluslararası Adli İşbirliği Kanunu’nun ilgili hükümleri de dikkate
alınarak incelenmeye çalışılmıştır.
SUÇUN NİTELİKLİ HALLERİNE DAİR CEZA ARTIRIM VEYA İNDİRİMLERİNİN BASİT YARGILAMA USULÜNÜN UYGULANABİLİRLİĞİNE ETKİSİ
Authors: ŞAHİN İsmail 
Published: June 2021

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251 ve 252. maddelerinde
basit yargılama usulü isimlendirmesiyle özel bir muhakeme usulü
kabul edilmiştir. Bu usulün uygulanabilmesi için gerekli objektif
şartlardan birisi, yargılama konusu suçun adli para cezası ve/veya üst
sınırı iki yıl ya da daha az süreli hapis cezası ile cezalandırılmasıdır.
Cezaya dair bu sınırın tespitinde suçun nitelikli hallerine dair artırım
veya indirimlerin dikkate alınıp alınmayacağı hususunda kanuni bir
düzenleme bulunmamaktadır. Mevzuatımızda CMK’nın 47/3, 75/5, 81/1,
100/4, 125/3, 150/3, 171/2, 196/2, 234/1-a-3, 239/1, 251/1, 253/1-c, 272/3-b,
286/2-d ve 286/2-g; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 71/2, 75/1; 5395
sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 19/2, 21 ve 5726 sayılı Tanık Koruma
Kanunu’nun 3/1-a, b maddeleri açısından da benzer bir durum söz
konusudur. TCK’nın 15, 66/3 ve 5235 sayılı Kanun’un 14. maddesinde
ise nitelikli hallerin dikkate alınıp alınmayacağı düzenlenmiştir.
Basit yargılama usulü açısından sorunun çözümüne dair öğreti ve
yargı kararlarında farklı fi kirler ileri sürülmüştür. Çalışmamızda, bu
farklı görüşler ile mevzuatımızdaki benzer düzenlemelerden bazıları
incelenmekte ve soruna dair çözüm önerisi sunulmaktadır.
HUKUKİ GÜVENLİK İLKESİNİN KAVRAMSAL GELİŞİMİ
Authors: ÇAPTUĞ Mehpare 
Published: June 2021

Hukuk devleti ilkesinin bir gereği olarak hukuki güvenlik, hukukun
uygulanmasındaki belirsizlik veya ani değişim riskini ortadan
kaldırmaya yönelik bir garanti veya koruma olarak tanımlanabilir.
Hukuki güvenlik ilkesinin doğru tanımlanması, ilkenin içeriğinin doğru
belirlenmesi açısından önemlidir. Bu bağlamda, geçmişten günümüze
ulusal ve uluslararası hukukta hukuki güvenliğin kavramsal gelişiminin
analiz edilmesi faydalı olacaktır.
Son zamanlarda, özellikle Avrupa Adalet Divanı kararlarında sıkça yer
verilmeye başlanan hukuki güvenlik ilkesi, hukuki güvenlik kavramını
gündemde tutmaktadır. Uluslararası hukukun yansıması olarak
ulusal hukukta da yer verilmeye başlanan hukuki güvenlik kavramı
günden güne yargısal içtihatlarla şekillenerek hukuk sistemlerinde
yerini almaktadır. Hukuki güvenliğin oldukça geniş bir kullanım alanı
olmakla birlikte, kavramsal boyuĴa yeknesaklığın sağlanması önem arz
etmektedir.
CEZA MAHKEMESİ KARARLARININ DEVLET MEMURLUĞUNDAN ÇIKARMA CEZASINA ETKİSİ
Authors: KURT Sümeyra Sena 
Published: June 2021

Kamu hizmetlerinin yürütülmesinde idarenin insan unsurunu
oluşturan memurlar, kimi zaman aynı fi iliyle hem ceza hukuku
kurallarını hem de memurlar için öngörülen disiplin hukuku kurallarını
ihlal edebilmektedir. Devlet Memurları Kanunu, 131. maddesinde
böyle bir durumda ceza kovuşturmasına başlanmış olmasının disiplin
kovuşturmasını geciktiremeyeceğini hüküm altına almıştır. Genel kural
bu hüküm çerçevesinde ceza kovuşturması ile disiplin soruşturmasının
bağımsız yürütülmesi olsa da bu durum mutlak anlamda geçerli
olmamaktadır. Sorun, ceza mahkemesi tarafından verilen kararların
disiplin cezaları -özelde devlet memurluğundan çıkarma cezası- üzerinde
ne zaman etkili olacağı veya ne zaman etkisiz kalacağı noktasında
ortaya çıkmaktadır. Devlet memurluğundan çıkarma cezası, şüphesiz,
memur disiplin hukukunda öngörülen yaptırımların en ağır olanıdır. Bu
bakımdan konunun özel olarak devlet memurluğundan çıkarma cezası
bakımından incelenmiş olması önemlidir. Bu çalışmada, ceza mahkemesi
tarafından verilen her karar devlet memurluğundan çıkarma cezasına
etkisi bakımından ulaşılan Danıştay kararlarıyla ayrı ayrı incelenmiş ve
bahsi geçen sorun açıklığa kavuşturulmaya çalışılmıştır.
PAY SAHİBİ TARAFINDAN AÇILAN SORUMLULUK DAVASINDA YARGILAMA GİDERLERİNİN PAY SAHİBİ İLE ŞİRKET ARASINDA PAYLAŞTIRILMASI (MEDENÎ USÛL HUKUKU KAPSAMINDA BİR İNCELEME)
Authors: KÖROĞLU Anıl 
Published: June 2021

Pay sahibi, şirketin uğradığı zararları tazmin etmek için ilgililere karşı
sorumluluk davası açabilir. Bu dava medenî usûl hukuku bakımından
çeşitli özellikler gösterir. Bu özelliklerden birisi de yargılama giderleri
bakımından ortaya çıkar. Mahkeme, bazı durumlarda, yargılama
giderlerini davayı kaybeden pay sahibi ile davada yer almayan şirket
arasında paylaştırabilir. Mahkemenin bu yönde bir karar verebilmesi
için TTK m. 555, II hükmündeki şartların gerçekleşmesi gerekir. Söz
konusu düzenleme, yargılama giderlerinden sorumluluğa ilişkin Hukuk
Muhakemeleri Kanunu’ndaki (HMK) genel düzenlemeden farklıdır.
HMK m. 326, I hükmü uyarınca, yargılama giderlerinden aleyhine
hüküm verilen taraf sorumludur. Oysaki TTK m. 555, II hükmündeki
şartlar mevcutsa davayı kaybeden pay sahibi yargılama giderlerinin bir
kısmından sorumlu tutulmayabilir. Ayrıca, TTK m. 555, II hükmüyle
yargılamada taraf olarak yer almayan bir kimse aleyhine yargılama
giderlerine hükmedilmesine izin verilmiştir. Böyle bir durum medenî
usûl hukukunda istisnaîdir. Çalışmada bu maddenin amacı ve şartları,
HMK’nın ilgili maddeleri ile ilişkisi ve davada yer almayan şirketin
hukukî dinlenilme hakkı incelenmiş; madde ile hedefl enen amaca
ulaşılabilmesi için bazı değişiklik önerileri sunulmuştur.
CEZA MUHAKEMESİNDE BASİT YARGILAMA VE ADİL YARGILANMA HAKKI
Authors: KARAKEHYA Hakan , İNCE TUNÇER Asuman 
Published: June 2021

Basit yargılama usulü 7188 sayılı kanunla, 2019 yılında hukukumuza
girmiş alternatif bir cezai uyuşmazlık çözüm yöntemidir. Diğer alternatif
çözüm yöntemleri gibi basit yargılama usulüyle de mahkemelerin iş
yükünün azaltılması ve böylelikle mevcut diğer davaların daha kısa
sürede bitirilmesine imkan sağlanması amaçlanmaktadır. Bununla
birlikte, alternatif çözüm yollarından her biri, adil yargılanma hakkı
başta olmak üzere birçok temel hakka ve anayasal ilkeye müdahalede
bulunmaktadır. Bu bağlamda, alternatif çözüm yollarının kullanılması,
adalet sistemi bakımından zorunluluk arz etse de söz konusu
kurumların hukuk devletinin bir gereği olarak anayasal sınırlar
içerisinde düzenleme altına alınması gerekir. Çalışmamızda basit
yargılama usulü, adil yargılanma hakkı ve diğer bazı anayasal ilkeler
açısından değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Bu bağlamda öncelikle
basit yargılama usulüne ilişkin açıklamalar yapılmış, daha sonra
ceza muhakemesinde alternatif çözüm yollarından faydalanmanın
zorunluluğu ve adil yargılanma hakkının gereklerine ilişkin tespitlerde
bulunulmuştur. Son olarak ise basit yargılama usulünün adil yargılanma
hakkı ve diğer bazı anayasal ilkeler bakımından değerlendirmesi
yapılmıştır.
HAKARET SUÇU VE AİHM KARARLARINDA İFADE ÖZGÜRLÜĞÜNÜN SINIRLARI
Authors: DOĞAN Recep 
Published: June 2021

Bu makalede, bireyin manevi varlığını, saygınlığını, şeref ve itibarını
hedeflediği ve bu değerlere zarar verdiği için, genel tahkir suçu olarak
kabul edilen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (TCK) 125 ve devamı
maddelerinde şerefe karşı suçlar başlığı altında düzenlenen hakaret suçu
ele alınıp tartışılacaktır. Hakaret suçunun hukuki konusu, suçun maddi
ve manevi unsuru, suçun fail ve mağdurunun kimler olabileceği, suçun
farklı işleniş biçimleri incelenecektir. Ardından, hakaret suçuna ilişkin
hükümlerin yorumlanmasına ve uygulanmasına ilişkin Türkiye’deki
mevcut durumun, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS)2 ifade
özgürlüğünün sınırlarına ilişkin 10/2 maddesiyle uyumlu olup olmadığı,
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin (AİHM) temel içtihatları ve
Türkiye aleyhine verdiği kararlar ışığında incelenip açıklanacaktır.
Mevcut durumun AİHM içtihatlarıyla uyumlu hale getirilmesi için
yapılması gereken düzenlemeler hakkında bazı değerlendirme ve
önerilerde bulunulacaktır.
TÜRK HUKUKUNDA “GEÇİCİ KANUN” VE “GEÇİCİ MADDE” KAVRAMLARI ÜZERİNE
Authors: İBA Şeref , BAKIRCI Fahri 
Published: June 2021

Geçici kanunlar ve geçici maddeler kanun yapım tekniğinin en
çetrefi lli sorun alanlarından birisidir. Temel hak ve özgürlükler,
kazanılmış haklar, toplumsal barış, mağduriyetlerin giderilmesinde
çok önemli işlevleri olan geçici maddelere uygulama aşamasında
gereken özen gösterilmemekte ve geçici madde olarak düzenlenmesi
gereken hususlar normal madde, normal madde olarak düzenlenmesi
gereken hususlar geçici madde olarak düzenlenmektedir. Öte yandan
geçici maddelerin görüşme yönteminin diğerlerinden farklılaştırılması,
geçici maddelerle getirilen önemli düzenlemelerin yeterince müzakere
edilmemesiyle sonuçlanabilmektedir. Bu tür sonuçların önüne geçmek
için geçici madde ile ilgili tanımlama, ayrıştırmaların yapılması ve
standartların geliştirilmesi gerekmektedir. Bu makale bu tür bir çabanın
ürünüdür.
AVRUPA BİRLİĞİ YOL AYRIMINDA MI?
Authors: ARSAVA Ayşe Füsun 
Published: June 2021

AB günümüzde Brexit, dış ticaret politikası alanlarında doğan krizlerle
mücadele etmektedir. AB bu bağlamda krizlerin etkin şekilde üstesinden
gelinmesini temin eden demokratik bir model arayışı içindedir.
Makalede bu arayış içinde oluşturulan AB’nin demokratik temellerini
güçlendiren, ancak sürecin tıkanmasına yol açma olasılığı olan yeni
çözüm mekanizmalarının AB’de yaşanan güncel krizlere uygulanması
değerlendirilmektedir.
Juxtaposing Farmers’ Suicides and Climate Change Vulnerability: An Empirical Analysis of Indian States
Authors: Gummadi Sridevi , Jyotishi Amalendu , G Jagadeesh  
Published: June 2021

India’s overall ranking on the Global Climate Risk Index has been deteriorating in recent years, making it more vulnerable to climate risks. It has been indicated in the literature that climate change is also associated with agrarian distress. However, empirical analyses are scanty on this, especially in the Indian context. In this analytical exercise, we tried to explore the association between farmers’ suicides and climate change vulnerability across Indian states. Using data from various sources, we arrive at an Agrarian Vulnerability Index and juxtaposed that with farmers’ suicide data between 1996 to 2015 collected from the National Crime Records Bureau (NCRB). We noted a strong association between climate change vulnerability and farmers’ suicides. The essence of this analysis is to indicate and understand the broad trends and associations. This research, in the process, informs and presses for a systematic, more comprehensive study with an agenda at micro and meso levels to understand the nuances of this association.
Submitted: 01 November 2020; Revised: 11 January 2021; Accepted: 29 April 2021
Enhancing Oneness through a Co-Housing Community
Authors: Madathil Thankamoniyan Nandana , Jagadisan Sharmila 
Published: June 2021

Many of us live in conventional housing facilities, and recent changes in the demographic shift and economic changes create a more significant impact and reshape the spaces we live, work, etc. Modern life makes it challenging to find an answer for the housing crisis and social change, and this, when paired with a safety and security crisis, we can see the decline in meaningful social connections, isolation, leading to sparse human interactions and a lack of vibrant community life. These issues, in turn, threaten not just the quality of life but also human well-being. In response, architecture must create an inclusive urban fabric that meets all groups of people’s social, physical and economic needs. One way to deal with these issues is by revisiting previous models of inhabitation, analysing and modifying them in order to achieve a sustainable living model. This study aims to understand and compare the existing models of co-housing communities across the globe and provide insights into how the concept of co-housing is evolving and how it is likely to impact India. A survey has been conducted with 150 people of diverse age groups to understand the needs and trends of people and further by developing a framework for co-housing communities in an urban setting, where it has the potential to offer a different scale of social organisation and to provide a supportive housing environment emphasising more on sustainable lifestyle practices. Architecture must enhance a person’s lifestyle, and co-housing can catalyse the same.
Submitted: 29 November 2020; Revised: 18 December 2020; Accepted: 14 April 2021
Economic, Social and Demographic Impact of Burmese Invasion of Manipur
Authors: Ningthoujam Yaiphaba 
Published: June 2021

Adversarial relationship best describes the history between the Kingdom of Manipur and Burma. As expected between neighbours, there had been frequent wars, alliance formation through intermarriages, trade ties, and cultural exchanges. The watershed in the bilateral relationships was the Burmese occupation during 1819-1826; a period described as the ‘Seven Years Devastation’. It was the last and the most destructive in the series of invasions that befalls the Kingdom of Manipur. Considered the darkest phase, the seven years left an indelible mark in the mindset of the Manipuris. The trail of destruction and devastation that the invading Burmese armies left in the psyche of the Manipuris are still retold in the popular folklore, ballads, and enacted in plays. It had left a penetrating impact on the social, economic, demographic, cultural, and even foreign relations of Manipur.
Submitted: 28 May 2020; Revised: 02 December, 2020; Accepted: 26 February 2021