bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
THE CENTRAL AUDITORY SYSTEM AND
COCHLEAR IMPLANTATION: USING OLFACTORY
TESTING TO EVALUATE A POTENTIAL CENTRAL
COMPONENT IN COCHLEAR IMPLANT
PERFORMANCE
Authors: Muelleman Thomas , Ripley Elizabeth , Wood Valerie , Staecker Hinrich 
Published: May 2021

BackgroundCochlear implantation is a highly successful intervention that, despite remarkable improvements in hardware and software, continues to show a high degree of variability in outcomes. Performance in adult patients can potentially be affected by the integrity of spiral ganglion neurons or by the performance of the central auditory system. Prolonged deafness and dementia are conditions that affect the central
auditory system and can negatively impact cochlear implant outcomes. Central auditory test batteries can evaluate the central component of
hearing in patients that have significant residual hearing, but cannot be effectively used in most cochlear implant patients. A wide variety of
recent studies have shown that decline in olfaction predates and often predicts a variety of central nervous system degenerative disorders. We
set out to evaluate if olfaction testing could predict hearing results after cochlear implantation.Material and MethodsAdult cochlear implant candidates were recruited and olfaction measured with the University of Pennsylvania smell
identification test (UPSIT). Testing variables in the analysis include patient age, UPSIT score, AzBio +10 dB score at 6 months post activation, and change in AzBio +10 dB score from preoperative to post-activation testing timesResultsLower olfaction (UPSIT) scores correlated with poorer hearing outcomes (AzBio +10 dB) at 6 months post activation. Patients with
lower UPSIT scores also showed less change in AzBio +10 dB scores over a 6-month period.ConclusionsOlfactory testing may be useful in preoperative evaluation of cochlear implant patients. Identification of patients at risk for central auditory system dysfunction may be possible by evaluation of patients’ olfactory function.
NEURAL ENCODING OF CONSONANT–VOWEL TRANSITION IN CHILDREN WITH CENTRAL AUDITORY PROCESSING DISORDER
Authors: Kumar Prawin , Sanju Himanshu , Singh Niraj 
Published: May 2021

BackgroundPrevious studies have used the acoustic change complex (ACC) as a tool to investigate the perception of acoustic changes in an ongoing signal in various populations. However, there is no study that has explored the usefulness of ACC to objectively study the neural representation of CV transition in children with CAPD. The present study aims to investigate the utility of ACC as an objective tool to study neural representation of a CV transition in children with CAPD.Material and methodsThere were 40 children aged 8 to 14 years in this study. They were divided into 2 groups of 20 children each based on the outcomes of audiological tests: a clinical group (CAPD) and a comparison group. A diagnosis of CAPD was made for 20 children after completion of a two-stage evaluation process (screening and diagnosis). The ACC was acquired using Neuro Scan Syn (v. 4.4) for the naturally produced CV stimulus /sa/ which had a total duration of 380 ms.ResultsA Mann–Whitney U-test revealed significantly delayed latency of N1′ and P2′ in children with CAPD compared to healthy children. However, there was no significant difference in peak-to-peak amplitude of N1′–P2′ between children with CAPD and normal children.ConclusionsThe prolonged latencies of ACC indicated poor encoding of the CV transition in children with CAPD. It is suggested that poor temporal processing of CV transitions in these children might be the reason for poor speech perception in the CAPD population.
FREQUENCY FOLLOWING RESPONSES IN ADULTS WHO CAN OR CANNOT SING IN TUNE
Authors: Sanfins Milaine , Gielow Ingrid , Madazio Glaucya , Honorio Francine , Bordin Tatiana , Skarzynska Magdalena , Behlau Mara 
Published: May 2021

BackgroundIt is believed that auditory processing occurs normally in people who can sing in tune and improperly in people who cannot. Auditory feedback seems to be a crucial factor in the way the voice is produced and monitored. Evaluation of auditory processing using the Frequency Following Response (FFR) allows fine-grained neural processing to be objectively identified and might be a way of differentiating between those who sing in-tune and those who sing off-tune.The aim of this study was to analyse the FFR responses of people who can sing in-tune and compare them to those who sing off-tune.Material and methodsFFR responses were recorded in 37 adults who were assigned to one of two groups: (i) a control group (CG) consisting of 17 adults who could sing in-tune (ii) an experimental group (EG) consisting of 20 adults who sang off-tune.ResultsThere were statistically significant differences in the electro-physiological responses of the EG compared to the CG for the latencies of waves A, C, D, and F in the right ear. In contrast, FFR amplitude measurements did not seem to be a suitable parameter for identifying changes in the coding of speech sounds.ConclusionsFFR responses in the EG showed a different pattern from the CG group, with a number of longer latencies in the EG. However, FFR amplitude did not differ significantly between the groups.
Influence of stapedotomy on the quality of life
of otosclerosis patients
Authors: Dziendziel Beata , Skarżyński Henryk , Gos Elżbieta , Skarżyński Piotr 
Published: May 2021

WstępChirurgia strzemiączka jest powszechną metodą leczenia otosklerozy, a jej efektywność jest raportowana na podstawie audiometrycznych progów słyszenia. Jednak wyniki audiometryczne nie dostarczają informacji o tym, jak zamknięcie rezerwy ślimakowej i obniżenie progów przewodnictwa powietrznego po chirurgii strzemiączka wpływa na słyszenie w różnych warunkach akustycznych. Badania audiometryczne nie pozwalają również na ocenę zmiany uciążliwości szumów usznych oraz jakości życia po operacji.CelOcena jakości życia u pacjentów z otosklerozą poddanych stapedotomii w odniesieniu do trzech głównych czynników: zmiany
audiometrycznych progów słyszenia, subiektywnego słyszenia w różnych warunkach akustycznych oraz uciążliwości szumów usznych.Materiał i metodyDo prospektywnych badań włączono 191 pacjentów, u których z powodu otosklerozy przeprowadzono stapedotomię pomiędzy kwietniem a październikiem 2017 roku. Pacjentów poddano badaniu audiometrii tonalnej i poproszono o wypełnienie kwestionariuszy przed operacją oraz 6 miesięcy po operacji. Subiektywne słyszenie oceniono za pomocą kwestionariusza Abbreviated Profile for Hearing Aid Benefit (APHAB), do oceny uciążliwości szumów usznych zastosowano Tinnitus Functional Index (TFI),
a jakość życia zmierzono za pomocą Glasgow Benefit Inventory (GBI).WynikiAnaliza statystyczna wykazała, że średni całkowity wynik GBI (M = 33,7; SD = 23,7) był istotnie statystycznie wyższy niż
zero (t = 19,7; p < 0,001). Na podstawie modelu regresji stwierdzono, że wszystkie trzy badane zmienne – zmiana audiometrycznych progów słyszenia, zmiana w APHAB i zmiana w TFI – miały istotny wpływ na jakość życia po stapedotomii. Najwyższą wartość beta (b = 0,040; p < 0,001) wykazano w odniesieniu do zmiany w TFI, która wydaje się mieć największy wpływ na jakość życia.WnioskiChirurgia strzemiączka zapewnia istotną poprawę jakości życia zgłaszaną przez większość pacjentów z otosklerozą. Dla pacjentów dotkniętych niedosłuchem i uporczywymi szumami usznymi w przebiegu otosklerozy, pooperacyjna redukcja obu dolegliwości miała korzystny wpływ na jakość życia.
Acquisition of the ability of correct understanding and using
of prepositions by hearing children and their implanted
peers – report from own research
Authors: Solnica Joanna 
Published: May 2021

WstępMowa dzieci z uszkodzonym słuchem rozwija się według takich samych reguł, jak u ich słyszących rówieśników, a zasadnicza różnica polega na czasie nabywania poszczególnych umiejętności. Wczesne wykrywanie uszkodzeń, dostęp do najnowocześniejszych urządzeń oraz wczesna i intensywna rehabilitacja umożliwiają dzieciom z wadą słuchu rozwijanie mowy na
poziomie zbliżonym do słyszących rówieśników. Zasadne więc wydaje się dokonywanie porównań w zakresie rozumienia, jak
i używania mowy przez dzieci z wadą słuchu ze słyszącymi rówieśnikami posługując się tymi samymi narzędziami badawczymi.CelZbadanie umiejętności użycia i rozumienia poszczególnych przyimków u dzieci korzystających z systemu implantu ślimakowego oraz porównanie stanu tych umiejętności u dzieci z prawidłowym słuchem.MateriałBadaniami zostało objętych kolejno wybranych 40 dzieci korzystających z systemu implantu ślimakowego w wieku
od 3 do 6 lat. Wszystkie dzieci korzystały z implantu ślimakowego minimum rok czasu, a uszkodzenie słuchu wystąpiło przed
3 r. ż. Uzyskane wyniki porównano z wynikami dzieci słyszących w wieku od 3 do 6 lat o prawidłowym rozwoju psychoruchowym, które zostały przebadane przez Emilutę-Rozya i Kaczmarek-Sowę.MetodaMetoda badania została w całości zaczerpnięta z pracy Emiluty-Rozya i Kaczmarek-Sowy. Materiał badawczy wykorzystany w badaniu obejmował jedenaście przyimków. Badanie składało się z czterech prób – trzy pierwsze miały na celu zbadanie adekwatnego użycia przyimków, natomiast ostatnia próba badała ich rozumienie.WynikiDzieci korzystające z systemu implantu ślimakowego uzyskały wyniki gorsze od swoich słyszących rówieśników zarówno w rozumieniu, jak i użyciu przyimków. Jednak w próbach badających poprawne rozumienie tej części mowy, w odniesieniu do przyimków „na”, „do”, „z”, „w” już w grupie czterolatków dzieci korzystające z systemu implantu ślimakowego osiągają wyniki na poziomie taki samym, bądź nieznacznie niższym, niż dzieci z normą słuchową.WnioskiDzieci korzystające z systemu implantu ślimakowego prezentują niższy poziom zarówno użycia i rozumienia przyimków, jednak wraz z rozwojem dziecka wzrasta również poziom tych dwóch umiejętności. Kolejność pojawiania się przyimków w rozwoju mowy dzieci implantowanych jest analogiczna do kolejności, w jakiej przyimki pojawiają się u dzieci w normie słuchowej.
Analysis of the parameters of audiometric screening tests
conducted in schools
Authors: Piotrowska Anna , Zapert Anna , Tarczyński Krzysztof , Kochanek Krzysztof 
Published: May 2021

CelCelem pracy jest analiza dwóch parametrów procesu przeprowadzania audiometrycznych badań przesiewowych słuchu
u dzieci klas I i VI ze szkół podstawowych na terenie m.st. Warszawy.Materiał i metodaAnalizie poddano 38 287 wyników audiometrycznego badania słuchu wykonanego u dzieci w wieku 6 i 12
lat, uczniów klas I i VI warszawskich szkół podstawowych w roku szkolnym 2011/2012 (n=20 482) i 2012/2013 (n=17 805).
U wszystkich dzieci przeprowadzono audiometryczne badanie słuchu dla tonów o częstotliwościach: 0,5; 1; 2; 4; 8 kHz. Badania wykonywano na urządzeniu do badań przesiewowych – Platformie Badań Zmysłów (PBZ). Analizie poddano dwa parametry procesu przeprowadzania badań przesiewowych słuchu: czas oraz jakość.WynikiW badanej grupie średni czas jednego pomiaru wyniósł 5 min 9 s. Najkrótszy zarejestrowany czas jednego badania
wyniósł 11 s, a najdłuższy 45 min 52 s. Najwięcej pomiarów wykonano w czasie 4 min 20 s. Jako miernika jakości użyto odsetka wyników dodatnich uzyskiwanych przez poszczególnych badaczy obliczanego dla każdego tygodnia wykonywania badań; odsetek ten zawierał się w przedziale od 0% do 62,6%.WnioskiPodczas realizacji programu badań słuchu w szkołach niezbędna jest systematyczna kontrola wykonywanych pomiarów, która umożliwia uzyskanie zadowalającej wiarygodności badań audiometrycznych.
Diagnostic difficulties in sulcus vocalis
Authors: Miaśkiewicz Beata , Szkiełkowska Agata 
Published: May 2021

WstępTerminowi rowek głośni funkcjonującemu w polskim piśmiennictwie odpowiadają w literaturze anglojęzycznej dwa
terminy – sulcus vocalis i sulcus vergeture.Cel pracyCelem pracy była analiza trudności w procesie diagnostycznym rowka głośni.Materiał i metodyMateriał pracy stanowiła grupa 25 pacjentów z rowkiem głośni (15 kobiet i 10 mężczyzn). U 14 osób rozpoznano rowek o charakterze sulcus vergeture, a u 11 sulcus vocalis. U pacjentów wykonano laryngowideostroboskopię, ocenę percepcyjną głosu (GRBAS) oraz wieloparametryczną akustyczną analizę głosu. Śródoperacyjnie, przy użyciu mikroskopu operacyjnego, wykonywano dokładną ocenę wizualną i palpacyjną fałdów głosowych.WynikiW przedoperacyjnym badaniu wideolaryngostroboskopowym stwierdzono obecność poszerzonych naczyń krwionośnych u 36% osób z sulcus vergeture i u 54% z sulcus vocalis. Usztywnienie fałdu głosowego obserwowano u ponad połowy
badanych. U prawie wszystkich chorych występowały zaburzenia fali śluzówkowej. U żadnego z pacjentów nie odnotowano
pełnego zwarcia fonacyjnego. U 10 badanych w przedoperacyjnym badaniu stroboskopowym postawiono rozpoznanie rowka głośni typu vergeture, które zostało potwierdzone podczas mikrolaryngoskopii śródoperacyjnej. U pozostałych 15 chorych
w przedoperacyjnym procesie diagnostycznym rozpoznano inne patologie fałdów głosowych i rozpoznania te zostały zweryfikowane podczas zabiegu.Wnioski1. Rowek głośni jest patologią trudną do rozpoznania w badaniu wideolaryngostroboskopowym. Czasem dopiero
mikrolaryngoskopia śródoperacyjna pozwala postawić ostateczną diagnozę; 2. Większe trudności diagnostyczne występują
w przypadku sulcus vocalis; 3. Trudności w postawieniu przedoperacyjnego rozpoznania pogłębia współistnienie z rowkiem
innych patologii fałdów głosowych.
Vibration observations, Sather Tower, University of California, Berkeley, California*
Authors: Cloud William K. , Hershberger John , Warner Stanley E. 
Published: May 2021

Summary and conclusions.
—Deflection curves for the first three modes of transverse vibrations induced by external forced motion of Sather Tower are presented for both the E-W and N-S directions. Also presented are data on two modes of torsional vibrations.
In the fundamental transverse modes, substantial correlation is obtained with the work of previous observers, including deflections greater in proportion than height, as found by Carder. Also, striking similarity exists between observed modes in the two directions, a condition reflecting the known symmetry of the structure. This fact was used for substantiation of the trends established from the data when precise interpretation of tower motion was found difficult. It is noted that nodal points occur in the two higher modes between the eighth and ninth levels in both directions. This would be expected, since an abrupt change in section occurs between these floors; however, a computation for the deflection of a simple cantilever beam of length equal to the tower height (from base of tower footing,—18ft. elevation) and concentrated load applied at the height of the shaking machine (seventh floor) shows less than 6 per cent deviation of thirteenth-floor deflection from the N-S fundamental deflection curve presented. Finally, knowledge of the vibrational characteristics of Sather Tower, and similar structures, has been extended through the determination of the second and third transverse modes and torsional modes of vibration.
The interaction of Rayleigh and Stoneley waves in the ocean bottom*
Authors: Biot M. A. 
Published: May 2021

Abstract
A theory is developed for the propagation of two-dimensional unattenuated waves in a system consisting of a liquid layer overlying an infinitely thick solid. Special attention is given to the interaction between the Stoneley type of wave and the Rayleigh wave. It is shown that the type of wave discussed corresponds to a dispersion branch for which the velocity varies continuously from a value lower than the velocity of sound in the liquid to that of the Rayleigh waves. The possible importance of this fact is pointed out in connection with the interpretation of the T phase of shallow-focus submarine earthquakes. The physical nature of these waves is illustrated by showing that they exist at the interface of a massless solid and an incompressible fluid.
Initial motion of the first longitudinal earthquake wave recorded at Pasadena and Huancayo*
Authors: Båth Markus 
Published: May 2021

Summary and Outlook
This study is concerned with the initial motion of the P waves at Pasadena and Huancayo. The results have been given in maps. In order to make the distribution more obvious, some boundary lines have been drawn. These boundaries are generally not to be taken as geometrical lines, but rather as transition zones. The appearance and positions of these lines can clearly be given in more or less detail, depending on the number of earthquakes used. For an earthquake well within an area of either compression or dilatation we can expect a clear first motion of P, whereas for earthquakes within mixed areas and for earthquakes on or in the vicinity of boundary lines we generally cannot.
As a general conclusion, we find that compressions and dilatations have certain definite geographical distributions, indicating that the general tectonics are the same within relatively large areas. Furthermore, these distributions are independent of time, throughout the period for which seismic records are available, and presumably the distributions change only with geological time. The distributions we have obtained in particular for Pasadena and Huancayo are also to be taken as reliable results. On the other hand, it should be strongly emphasized that the efforts made to explain some of the observed distributions in terms of tectonics are highly tentative. In order to arrive at more definite results regarding the general tectonics of the earthquake regions, we need the detailed distributions of compression and dilatation for a large number of stations. The author would like to use this opportunity to suggest strongly that these distributions be determined for the seismic stations over the world. In such work we have to bear in mind that only cases which are certain beyond doubt should be used. Naturally, the notations “compression” and “dilation” refer to the motion of the ground and not to the motion of the seismmograph pendulum. When such distributions have been determined for a large number of stations, they could be brought together to give more definite information. I should also like to suggest that the initial motion of P waves should be given in seismic bulletins whenever it can be determined with reliability, but only then. Directions determined only from records of horizontal seismographs may naturally be used also, once the location of the epicenter is known approximately.
Observations on the recorded ground motion due to P, PcP, S, and ScS*
Authors: Ergin Kazim 
Published: May 2021

Abstract
The recorded motion of a point at the surface of the earth, in the vertical plane of propagation, upon the arrival of PcP and ScS, as well as of the direct P and S waves, is reproduced from the seismograms of the vertical, N-S and E-W component, long-period Benioff seismographs. It is found that P and PcP produce a back-and-forth vibration in the general direction of the incoming ray, and that S and ScS produce a motion the largest displacement of which is approximately perpendicular to the ray. PcP motion starts close to the vertical, but its horizontal component later increases. A minor S phase arriving close to and after PcP and a minor P phase arriving close to and before ScS are observed. The effect of these minor phases on the smaller component of the ground vibration caused by the waves reflected from the mantle-core boundary is discussed.
The seismolog: A photoelectric earthquake indicator for a Seismograph*
Authors: Nash Harry C. , Carome Edward F. 
Published: May 2021

Summary
It should be pointed out that the Seismolog provides only an indication that an earthquake has occurred. The normal process of developing and reading the seismograms is still required to determine the location and intensity of the earthquake.
Since the initial period of adjustment, the Seismolog has required servicing only twice.
On the first occasion, failure of a filter capacitor caused some slight damage to the Seismolog, owing to overheating. The possibility of recurrence was eliminated by adding the fuse system described above.
On the second occasion, the normal failure of one of the tubes in the phototube detector unit resulted in the open-circuiting of a resistor. Replacement of the tube and resistor remedied this difficulty.
With these two exceptions, the Seismolog has been in continuous and satisfactory operation at the John Carroll University Seismological Observatory since September, 1948.
Love-Wave dispersion and the structure of the Pacific Basin*
Authors: Evernden Jack Foord 
Published: May 2021

abstract
By use of the Love-Wave dispersion data for the earthquake of 29 September 1946 (Lat. 5° S, Long. 154° E), a three-layer model of Pacific Basin structure has been derived. The periods of the Love Waves observed varied continuously from 45 seconds to 7 seconds. The model consists of: (a) 2.5 km. with VS equal to 2.31 km/sec.; (b) 11 km. with VS equal to 3.87 km/sec.; (c) bottom with VS equal to 4.52 km/sec. The differences between this model and that found by Raitt using refraction measurements are discussed.
Mantle Rayleigh waves from the Kamchatka earthquake of November 4, 1952*
Authors: Ewing Maurice , Press Frank 
Published: May 2021

AbstractMantle Rayleigh waves from the Kamchatka earthquake of November 4, 1952, are analyzed. The new Palisades long-period vertical seismograph recorded orders R6–R15, the corresponding paths involving up to seven complete passages around the earth. The dispersion data for periods below 400 sec. are in excellent agreement with earlier results and can be explained in terms of the known increase of shear velocity with depth in the mantle. Data for periods 400-480 sec. indicate a tendency for the group velocity curve to level off, suggesting that these long waves are influenced by a low or vanishing shear velocity in the core. Deduction of internal friction in the mantle from wave absorption gives a value 1/Q = 370 × 10−5 for periods 250-350 sec. This is a little over half the value reported earlier for periods 140-215 sec.
Attenuation of seismic waves near an explosion*
Authors: Howell B. F. , Kaukonen E. K. 
Published: May 2021

Abstract
The energies of the first recorded pulses of seismic waves generated by a series of buried explosions is plotted as a function of distance from the shot point. At short distances the first pulse is a combination of the direct compressional wave, surface waves, and other pulses. Beyond 800 feet it is a pulse refracted at the bottom of the weathered layer. The refracted pulse has about 1/600 the energy of the direct pulse. The rate of attenuation of the two pulses is examined in an attempt to determine whether all the energy loss can reasonably be attributed to normal exponential absorption.
Aktivitas Antioksidan Kulit, Kitin dan Kitosan Teripang Pasir (Holothuria scabra)
Authors: Dehwie Tyarani , Sumarto Sumarto , Dahlia Dahlia 
Published: May 2021

Sea cucumber (H. scabra) has bioactive compounds that are useful as antioxidant. Antioxidant is chemical compound that can donate one or more electrons to free radical. Free radical is reactive compound that have unpaired electrons in the outer shell so it need antioxidant to stabilize. This study aims to determine the content of bioactive compounds and the antioxidant activity on the skin, chitin and chitosan of H. scabra. The analysis parameters observed were bioactive compounds and the antioxidant activity. The results showed that the phytochemical components in skin hexane extract were alkaloids, flavonoids, saponins and steroids/triterpenoids. Chitin contained alkaloids, flavonoids, and saponins. Chitosan contained alkaloid compounds, flavonoids and saponins. IC50 of skin hexane extract and chitin were 1445.05 ppm and 620.07 ppm respectively and included in the very low category. IC50 of chitosan was 235.37 ppm and included in the moderate category. Chitosan had the highest antioxidant activity.