bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Value hierarchy of the hard of hearing people
Authors: Cichowska Anna , Kurkowski Zdzisław 
Published: May 2021

WprowadzenieNiepełnosprawność sensoryczna związana z ubytkiem słuchu w XXI wieku nie jest rzadkim zjawiskiem. Pociąga ona za sobą konsekwencje w każdej sferze funkcjonowania człowieka. Wysunięto hipotezę, że także obszar aksjologiczny
będzie się różnił u osób niedosłyszących i ze słuchem w normie. Wartość jest „trwałym przekonaniem, że dany sposób postępowania lub określony stan końcowy jest bardziej pożądany z osobistego lub społecznego punktu widzenia niż postępowanie
doń przeciwne”. Same wartości, choć mają wpływ na ludzkie zachowania, są pojęciami abstrakcyjnymi. Te same wartości mogą
być cenione przez różnych ludzi, choć w różnym stopniu. Obniżenie zdolności słyszenia, spowodowane różnorodnymi przyczynami, może mieć różną głębokość, a co za tym idzie – konsekwencje, które uwidocznić się mogą także w sferze aksjologicznej.CelPrzedmiotem badań niniejszej pracy było poszukiwanie odpowiedzi na pytanie czy istnieje różnica w rodzaju preferowanych wartości u osób z różnym poziomem niedosłuchu i osób nie mających problemu ze słuchem i na czym różnice te polegają.Materiał i metodaBadania przeprowadzono w Lublinie w 2011 i 2012 roku. Wyodrębniono dwie grupy osób: (1) nie mające problemów ze słuchem i (2) niedosłyszące (wszystkie stopnie niedosłuchu). Badania miały charakter indywidualny i dobrowolny. Do ostatecznych analiz przyjęto 22 badania osób słyszących (przedział wiekowy od 18 do 31 roku życia) i 13 osób
z niedosłuchem (od 20 do 27 roku życia). Osoby badane uzupełniały Skalę Wartości (SW) Miltona Rokeacha rangując poszczególne pozycje od 1 do 18. Im niższa ranga, tym bardziej wartość była ceniona przez osobę.WynikiHipoteza główna zakładająca, że wystąpi istotna statystycznie różnica w hierarchii wartości osób niedosłyszących
i słyszących normalnie została potwierdzona, choć w bardzo niewielkim stopniu. Statystycznie istotną różnicę wykryto tylko
w odniesieniu do jednej wartości ostatecznej – mądrości. Zauważono jednak pewną tendencję – wśród niektórych wartości
były takie, którym do osiągnięcia poziomu istotności statystycznej brakowało kilka setnych.WnioskiNależałoby zwiększyć badane grupy i dokonać po raz kolejny analiz statystycznych. Być może udałoby się wówczas
wykazać więcej istotnych statystycznie różnic pomiędzy osobami ze słuchem w normie i z niedosłuchem. Zastanowić należy się także, jak można by sprawdzić fakt zrozumienia pozycji zawartych w Skali Wartości, aby wyeliminować możliwość ich
niezrozumienia. Na koniec, rozważyć można rozszerzenie badań na osoby z innych miast. Postulat ten wydaje się być zasadny, ponieważ Lublin jest ośrodkiem, gdzie osoby niedosłyszące otoczone są dobrą opieką i wsparciem.
The screening of the hearing and speech of the students
of music school at early school-age
Authors: Płoszczak Przemysław , Lorenc Anita 
Published: May 2021

CelCelem artykułu jest prezentacja wyników przesiewowych badań słuchu i mowy dzieci w wieku wczesnoszkolnym uczęszczających do szkoły muzycznej.MetodaU dzieci, które uzyskały nieprawidłowy wynik w przesiewowym badaniu słuchu, przeprowadzono dodatkowo badanie audiometryczne, na podstawie którego obliczono średni ubytek słuchu dla każdego ucha osobno. Określono również, czy
poziom odpowiadający najsłabszej reakcji na audiogramie pokrywa się z wadą wymowy głoski lub grup głosek posiadających
swe cechy akustyczne w zbliżonym zakresie częstotliwości.WynikiUzyskane wyniki pozwoliły skorelować zdiagnozowaną wadę wymowy z przyczyną, jaką mógł być minimalny niedosłuch. Warto podkreślić, że żadna z przebadanych osób nie osiągnęła średniego wyniku w granicach 21 dB, pozwalającego
zdiagnozować lekki ubytek słuchu wg Międzynarodowego Biura Audiofonologii. Pojawił się więc finalnie problem tzw. przypadków granicznych, czyli osób skazanych na brak jakiejkolwiek opieki terapeutycznej ze względu na zaszeregowanie ich do
grupy z całkowicie sprawnym słuchem.
Coping with stress and self-esteem of hearing fathers
and child’s deafness
Authors: Kobosko Joanna 
Published: May 2021

CelW pracy postawiono pytanie, czy style radzenia sobie ze stresem i samoocena, a także związki zachodzące między nimi
są u ojców modyfikowane przez głuchotę dziecka. Odwołano się do wiedzy klinicznej, z której wynika, że w głuchotę dziecka
i jej rozliczne konsekwencje zostaje uwikłane przeżycie przez rodziców traumy wskutek jej stwierdzenia. Uwzględniono też
płeć dziecka, wiek dziecka, a także czas upływający od momentu postawienia u dziecka diagnozy głuchoty.MetodaBadaniami objęto 53 słyszących ojców dzieci głuchych w wieku od 4 do 192 miesięcy oraz 43 ojców dzieci o prawidłowym rozwoju w podobnym wieku. Do pomiaru stylów radzenia sobie ze stresem wykorzystano Kwestionariusz Radzenia sobie w Sytuacjach Stresujących (CISS), a do opisu samooceny Skalę Samooceny Rosenberga (SES) w polskiej adaptacji.WynikiOkazało się, że ojcowie dzieci głuchych nie różnią się istotnie od ojców dzieci słyszących o typowym rozwoju w zakresie stosowanych stylów radzenia sobie ze stresem w sytuacjach trudnych, ani w posiadanej samoocenie. Nie wykazano
związku między wymienionymi zmiennymi a czasem upływającym od momentu diagnozy u dziecka głuchoty oraz wiekiem
i płcią dziecka. Uzyskano jedynie rezultat mówiący o tym, że wysoka samoocena ojców dzieci głuchych nie jest predyktorem
zadaniowego stylu radzenia sobie ze stresem, jak ma to miejsce w przypadku ojców dzieci o typowym rozwoju. Ojcowie dzieci głuchych niezależnie od posiadanej samooceny deklarują zadaniowy styl radzenia sobie w sytuacji doświadczania stresu,
co może wiązać się z głuchotą dziecka. Z jednej strony bowiem mogą podejmować się wielu zadań związanych z rehabilitacją
dziecka (adaptacja), z drugiej zaś poszukują sposobu, jakim może być nadmiarowa aktywność ukierunkowana na realizację
zadań (psychiczna obrona), aby odciąć się od przeżyć związanych z byciem ojcem głuchego dziecka.WnioskiIstnieje konieczność dalszych badań nad psychologicznym funkcjonowaniem ojców dzieci głuchych.
Organization of linguistic materials applied during
auditory therapy in partially deaf patients after cochlear
implantation – clinical practice report
Authors: Solnica Joanna , Pankowska Agnieszka 
Published: May 2021

WstępPacjenci z częściową głuchotą stanowią coraz liczniejszą grupę wśród osób objętych leczeniem z wykorzystaniem systemu implantu ślimakowego. W ramach opieki pooperacyjnej, po aktywacji urządzenia i kolejnych ustawieniach procesora
mowy, są oni objęci systematycznym treningiem słuchowym podczas zajęć prowadzonych w Klinice Rehabilitacji Instytutu
Fizjologii i Patologii Słuchu.CelCelem pracy jest przedstawienie narzędzi i materiału językowego wykorzystywanego podczas rehabilitacji słuchowej. Dobór oraz wykorzystanie omówionych pomocy wynika z potrzeb i trudności określonych w tej grupie pacjentów już na etapie
diagnostycznym, ale również z naszych doświadczeń w codziennej pracy.Materiał i metodaSpecyfika problemów odnotowywana u pacjentów z częściową głuchotą koncentruje się na trudnościach
w obszarze percepcji mowy, na śledzeniu i rozumieniu treści komunikatów kierowanych do nich na drodze słuchowej. Ma
ona swe źródło w ograniczonym do czasu operacji odbiorze sygnałów z zakresu średnich i wysokich częstotliwości i znajduje odzwierciedlenie w percepcji wielu głosek. Do rozważań nad słusznością doboru materiału językowego wykorzystywanego
w treningu słuchowym pacjentów z częściową głuchotą uznano za interesujące przypomnienie akustycznej klasyfikacji głosek.
W pracy omówiono materiały i narzędzia wykorzystywane w codziennej pracy z pacjentami z częściową głuchotą.WynikiZaprezentowane materiały i narzędzia wykorzystywane są nie tylko do oceny czynionych przez pacjenta postępów,
lecz także jako materiał do prowadzenia ćwiczeń słuchowych wpisanych w program rehabilitacji po operacji wszczepienia implantu ślimakowego.WnioskiNasze działania w zakresie uporządkowania i przygotowywania materiału językowego do ćwiczeń słuchowych będą
kontynuowane i zostaną skierowane również na młodszych użytkowników systemu implantu ślimakowego.
Resting state bioelectrical activity in patients with chronic
bilateral tinnitus – preliminary results
Authors: Lewandowska Monika , Milner Rafał , Ganc Małgorzata , Niedziałek Iwona , Karpiesz Lucyna , Wolak Tomasz , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

CelCelem pracy jest określenie wzorców spoczynkowej bioelektrycznej aktywności mózgu u pacjentów z przewlekłymi obustronnymi szumami usznymi.Materiał i metodyU 6 pacjentów z szumami usznymi i 7 osób bez szumów usznych, dopasowanych do grupy klinicznej pod
względem płci i wieku, zarejestrowano spoczynkową aktywność bioelektryczną mózgu w stanie relaksacji z oczami otwartymi
oraz z oczami zamkniętymi. Uzyskany sygnał EEG poddano analizie ilościowej (ang. quantitative EEG, QEEG).WynikiWykazano specyficzny wzorzec spoczynkowej czynności elektrofizjologicznej mózgu u osób z szumami usznymi przejawiający się wzmożoną ekspresją fal wolnych (delta, theta i alfa) w obszarach czołowo-skroniowych, skroniowych i potylicznych oraz fal szybkich (12–25 Hz) w prawej okolicy skroniowej.WnioskiWstępne wyniki badań aktywności spoczynkowej mózgu u pacjentów odczuwających szumy uszne wskazują na zaangażowanie wielu struktur, również tych nienależących do ośrodkowego układu słuchowego, w proces percepcji tinnitusa.
Badania mogą przyczynić się do rozwoju istniejących metod diagnostyki i terapii szumów usznych.
Criteria for evaluation supraglottal activities of larynx
and pharynx during phonation
Authors: Kazanecka Ewa , Szkiełkowska Agata , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

WstępFoniatrzy często nie stwierdzają zmian patologicznych na fałdach głosowych u pacjentów zgłaszających problemy głosowe. Obserwują natomiast u nich wzmożone ruchy w obszarze nadgłośniowym, czyli elementach leżących bezpośrednio nad
fałdami głosowymi. Ruchy te to przywodzenie fałdów przedsionkowych do wnętrza krtani, zwane kompresją przyśrodkową
(FVF), oraz zbliżanie podstawy nagłośni i chrząstek nalewkowatych do wnętrza krtani, określane jako kompresja przednio-
-tylna (AP). Zwykle aktywności ruchowej okolicy nagłośniowej towarzyszą ruchy ścian gardła.CelOpracowanie kryteriów oceny czynności przedsionka krtani i gardła dolnego na podstawie analizy obrazów wideofiberoskopowych uzyskanych od losowo wybranych osób. Każdy badany wymawiał ciągłą głoskę [i] z narzuconą, różną wysokością i głośnością: 1) wygodną głośnością i wysokością, 2) wysoko z wygodną głośnością, 3) nisko z wygodną głośnością, 4)
głośno z wygodną wysokością.Materiał i metodaMateriał w pracy stanowiło 50 osób. Materiał nagraniowy analizowano po jednej klatce, wybranej z ataku
dźwięku oraz przebiegu fonacji. Przeanalizowano łącznie 400 obrazów. W każdym obrazie oceniano parametry odzwierciedlające przestrzeń gardła dolnego i przedsionka krtani. Zwracano uwagę na odległość nasady nagłośni od chrząstek nalewkowatych (AP), stopień przywodzenia fałdów przedsionkowych (FVF) oraz konfigurację gardła dolnego (G). Nasilenie cech świadczących o dużej aktywności mięśni toru głosowego, widoczne w postaci zmniejszenia (kompresji) przestrzeni gardła dolnego
oraz przedsionka krtani, przedstawione zostało w 4-punktowej skali (0 – brak, 1– mały, 2 – średni, 3 – duży stopień kompresji).WynikiCzynność nadgłośniowa krtani i gardła dolnego różnego stopnia była cechą często obserwowaną w badanym materiale.WnioskiWzmożoną aktywność części nagłośniowej i gardła dolnego obserwowano podczas rozpoczynania fonacji (ataku)
oraz w trakcie jej przebiegu podczas zadań związanych ze zmianą wysokości głosu.
Altered pattern of resting bioelectrical activity in children
diagnosed with dyslexia
Authors: Lewandowska Monika , Milner Rafał , Ganc Małgorzata , Włodarczyk Elżbieta , Pluta Agnieszka , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

CelCelem pracy jest określenie wzorców spoczynkowej bioelektrycznej aktywności mózgu u dzieci z dysleksją.Materiał i metodyW badaniach uczestniczyło 36 dzieci z rozpoznaną dysleksją oraz 27, dobranych pod względem płci i wieku, dzieci bez zaburzeń czytania (grupa kontrolna). Rejestrację sygnału EEG przeprowadzono w dwóch oddzielnych blokach
relaksacji: z oczami otwartymi oraz z oczami zamkniętymi. Uzyskany sygnał EEG poddano analizie ilościowej (ang. quantitative EEG, qEEG). Przed przystąpieniem do badania EEG każda osoba badana wykonała testy czytania sensownych i sztucznych wyrazów.WynikiWykazano specyficzny wzorzec spoczynkowej czynności elektrofizjologicznej mózgu u dzieci z dysleksją, przejawiający się wzmożoną ekspresją fal wolnych (delta, theta) oraz fal szybkich beta w zakresie 18–35 Hz, szczególnie w okolicach
skroniowych. Ponadto tylko w grupie kontrolnej moc sygnału w paśmie fal wolnych ujemnie korelowała z szybkością czytania sensownych wyrazów, a u dzieci z dysleksją – im więcej poprawnie przeczytanych sztucznych wyrazów, tym większa była
moc sygnału beta (18–35 Hz) w elektrodach skroniowych (T5 i T6).WnioskiWyniki badań bioelektrycznej aktywności spoczynkowej mózgu u dzieci z dysleksją wskazują na związek fal delta,
theta i beta (18–35 Hz) z procesem czytania. Badania mogą przyczynić się do rozwoju istniejących metod diagnostyki i terapii zaburzeń językowych.
The evaluation of the influence of school noise on results
of tests of central auditory processing
Authors: Kochanek Krzysztof , Fajdek Lucyna , Piłka Adam 
Published: May 2021

CelOcena wpływu hałasu panującego podczas długich przerw międzylekcyjnych na wyniki testów centralnych funkcji słuchowych u dzieci.Materiał i metodyBadaniami objęto grupę 19 uczniów w wieku 10 lat. Badania wykonywane były dwukrotnie – przed rozpoczęciem zajęć lekcyjnych oraz po kilku godzinach zajęć, tuż po zakończeniu długiej przerwy międzylekcyjnej (25 min). Badania prowadzono za pomocą testu słyszenia rozdzielnousznego – DDT, testu rozumienia mowy w szumie – aSPN oraz testu wykrywania przerw w szumie – GDT.Wyniki i wnioskiNa podstawie wyników przeprowadzonych badań można stwierdzić, iż ekspozycja na hałas szkolny w trakcie przerw międzylekcyjnych nie wpływa znacząco na wyniki testów psychoakustycznych zastosowanych w pracy. Brak wpływu hałasu na wyniki testów centralnych funkcji słuchowych spowodowany był najprawdopodobniej zbyt krótkim czasem ekspozycji na hałas.
Methods of preserving the residual hearing and inner ear
structures during implantation in patients with the Usher
syndrome
Authors: Skarżyński Piotr , Tomanek Ewa , Król Bartłomiej , Piłka Adam 
Published: May 2021

WstępZespół Ushera to choroba rzadka, występująca w zależności od populacji na poziomie od 3,5 do 6,2 na 10 000 osób.
Jej najbardziej charakterystyczne objawy to: różnego rodzaju głuchota lub częściowa głuchota, zaburzenia układu równowagi
i ślepota pojawiająca się w różnym wieku.CelCelem niniejszej pracy było przeanalizowanie zachowania resztek słuchowych wśród pacjentów z zespołem Ushera podanych procedurze leczenia częściowej głuchoty (Partial Deafness Treatment).MetodaOperacje wszczepienia implantu ślimakowego zostały przeprowadzone według metody 6 kroków Skarżyńskiego. Insercji elektrody dokonano przez okienko okrągłe, ale w niektórych przypadkach zastosowano, ze względów anatomicznych,
dojście przez kochleostomię. Ocena zachowania resztek słuchowych była dokonywana na podstawie wyników audiometrii tonalnej wykonanej przed zabiegiem i po nim.WynikiAnaliza wyników audiometrii tonalnej, wykonanej w tych samych warunkach przed zabiegiem operacyjnym i po nim,
wykazała zachowanie resztek słuchowych po wszczepieniu elektrody do ślimaka.WnioskiZespół Ushera charakteryzuje się, w większości przypadków, progresywnym niedosłuchem. Dlatego podczas dalszej
obserwacji pacjentów może się okazać, że będzie potrzebna zmiana sposobu kodowania dźwięku w zależności od kanału elektrody. Rekomendowana jest głębsza insercja elektrody – od 25 mm do 28 mm, w zależności od wielkości ślimaka.
A review of selected theories on developmental dyslexia
– a genetic, neuropsychological and linguistic perspective
Authors: Rusiniak Mateusz , Lewandowska Monika 
Published: May 2021

CelCelem pracy było przedstawienie aktualnych poglądów dotyczących mechanizmów warunkujących dysleksję rozwojową.Materiał i metodyW pracy przedstawiono podłoże genetyczne dysleksji rozwojowej, a także neuropsychologiczne koncepcje
wyjaśniające związek dysfunkcji mózgu z deficytami procesów poznawczych współwystępującymi ze specyficznymi trudnościami w czytaniu (m.in. hipoteza zaburzenia czasowego opracowywania informacji, uwagi wzrokowej, deficytu wielkokomórkowego i móżdżkowego). Ponadto omówiono teorie językowe ze szczególnym uwzględnieniem koncepcji deficytu fonologicznego w dysleksji.WynikiPrzegląd istniejących teorii wskazuje, że dysleksja jest zaburzeniem niejednorodnym, uwarunkowanym przez wiele czynników. Istniejące koncepcje nie wykluczają się wzajemnie, a dowodzą jedynie, że u osób ze specyficznymi zaburzeniami czytania stwierdza się różne deficyty poznawcze powiązane ze zmianami anatomicznymi i funkcjonalnymi w strukturach
mózgu, takich jak planum temporale, okolica ciemieniowo-potyliczna czy móżdżek.WnioskiW procesie diagnostyki dysleksji rozwojowej, obok sprawdzenia różnych funkcji językowych, warto uwzględnić również badanie innych procesów poznawczych, takich jak uwaga wzrokowa czy automatyzacja czynności. Pozwoli to dokładnie
określić profil funkcjonowania poznawczego dziecka i zastosować optymalny rodzaj terapii.
An fMRI assessment of hemispheric language dominance
Authors: Pluta Agnieszka , Wolak Tomasz , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

CelCelem pracy było opracowanie procedury badawczej do określania dominacji półkulowej dla funkcji mowy z zastosowaniem metody funkcjonalnego rezonansu magnetycznego.Materiał i metodyW badaniu wzięły udział 4 zdrowe osoby dorosłe różniące się współczynnikiem lateralizacji: 1 osoba praworęczna oraz 3 osoby leworęczne. Podczas badania techniką fMRI w skanerze 3-teslowym zastosowano zadanie fluencji słownej prezentowane w schemacie blokowym. Dominację półkulową dla funkcji mowy określano na podstawie indeksu lateralizacji, który odnosi się do liczby aktywnych wokseli w obszarach mózgu odpowiedzialnych za mowę w prawej oraz lewej półkuli mózgowej.WynikiU wszystkich badanych osób uzyskano zwiększoną aktywność hemodynamiczną w regionach odpowiadających ośrodkom Broki i Wernickego. Badani różnili się w zakresie współczynnika lateralizacji LI, co wskazuje na odmienny wzorzec dominacji półkulowej dla funkcji mowy u osób różniących się preferencją w zakresie używania rąk.WnioskiWyniki badania potwierdziły efektywność paradygmatu opracowanego w celu określania dominacji półkulowej dla funkcji mowy.
Life experience of a patient before and after partial
deafness treatment (PDT) – case study
Authors: Obszańska Anna 
Published: May 2021

WstępCzęściowa głuchota jest rodzajem utraty słuchu w zakresie częstotliwości wysokich, przy prawidłowej lub ograniczonej percepcji dla tonów niskich. Pacjenci z częściową głuchotą objęci są Programem Leczenia Częściowej Głuchoty z użyciem
implantu ślimakowego.CelCelem pracy jest przedstawienie zmian, które zaszły w życiu osoby z częściową głuchotą przed wszczepieniem implantu
i po jego wszczepieniu w świetle konsekwencji niepełnosprawności, w odniesieniu do trzech modeli niepełnosprawności: medycznego, funkcjonalnego i społecznego.Materiał i metodyW celu realizacji tego zadania wykorzystano badania jakościowe przy użyciu metody studium przypadku
z zastosowaniem wywiadu pogłębionego.WynikiZ przeanalizowanego wywiadu udało się wyodrębnić zmiany, które zaszły w życiu osoby z częściową głuchotą przed
wszczepieniem i po wszczepieniu implantu, a następnie zinterpretować je w odniesieniu do trzech modeli: medycznego, funkcjonalnego i społecznego.WnioskiŻycie pacjentki po wszczepieniu implantu ślimakowego zmieniło się dzięki zmniejszeniu się konsekwencji niepełnosprawności w obszarze implikacji biologicznych, psychicznych i społecznych. Nie stwierdzono zmian odnośnie przeobrażenia nastawienia społecznego względem osoby niepełnosprawnej.
The effect of anxiety and depressive mood disorders on the
severity of bilateral subjective tinnitus – a pilot study
Authors: Lewandowska Monika , Niedziałek Iwona , Milner Rafał , Ganc Małgorzata , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

Cel pracyIdentyfikacja czynników mogących wpływać na uciążliwość szumów usznych. W analizach uwzględniono wiek
i płeć pacjentów, ich poziom lęku i depresji oraz czas trwania szumów usznych.Materiał i metodyTrzydziestu ośmiu pacjentów (16 kobiet) w wieku od 21 do 71 lat (średni wiek 42 lata i 1 miesiąc ±12 lat
i 10 miesięcy) z przewlekłymi (>0,5 roku), obustronnymi subiektywnymi szumami usznymi przeszło diagnostykę audiologiczną oraz wypełniło Inwentarz Depresji Becka (Beck Depression Inventory, BDI), Inwentarz Stanu i Cechy Lęku (State Trait
Anxiety Inventory, STAI) oraz Kwestionariusz Uciążliwości Szumów Usznych (Tinnitus Handicap Inventory, THI).WynikiJedynym istotnym predyktorem uciążliwości szumów usznych okazał się lęk i nastrój pacjenta. Im wyższe nasilenie
lęku i im bardziej obniżony nastrój, tym większy był negatywny wpływ tinnitusa na życie codzienne. Kobiety określały swoje
szumy uszne jako znacząco bardziej uciążliwe niż mężczyźni, różnice te nie osiągały jednak kryterium istotności statystycznej,
gdy w analizie uwzględniono dodatkowo wpływ lęku i zaburzeń nastroju na wyniki kwestionariusza THI.WnioskiPrezentowane w tej pracy wyniki wskazują na istotną rolę konsultacji psychologicznej w opiece nad pacjentem z szumami usznymi.
The effect of age of a subject on the results of the Dichotic
Digit Test
Authors: Dajos-Krawczyńska Karolina , Kochanek Krzysztof , Piłka Adam , Biegun Katarzyna , Jasińska Justyna , Skarżyński Henryk 
Published: May 2021

WstępTesty słyszenia rozdzielnousznego pozwalają na ocenę integracji i separacji słuchowej, pamięci krótkotrwałej, podzielności i selektywności uwagi. Słyszenie rozdzielnouszne jest także uważane za wskaźnik lateralizacji półkulowej w zakresie bodźców werbalnych i niewerbalnych. Testy rozdzielnouszne są powszechnie używane w diagnozie zaburzeń przetwarzania słuchowego. Celem pracy była ocena wpływu wieku na wyniki testu rozdzielnousznego liczbowego (DDT).Materiał i metodyBadaniami objęto trzy grupy dzieci w wieku 5 (n=19), 7 (n=21) oraz 12 lat (n=23) o prawidłowej czułości
słuchu. Test rozdzielnouszny liczbowy wykonano za pomocą oprogramowania komputerowego APD. W każdej grupie wiekowej test rozdzielnouszny liczbowy (DDT) wykonano trzykrotnie.WynikiWiek w sposób istotny wpływa na wyniki testu DDT. Dzieci 5-letnie uzyskują istotnie statystycznie słabsze wyniki w porównaniu z dziećmi w wieku 7 i 12 lat. W grupie dzieci starszych rozrzut wyników był znacznie mniejszy niż w grupach dzieci
młodszych. Analiza wyników indywidualnych nie wykazała występowania istotnych różnic pomiędzy kolejnymi pomiarami, niezależnie od odsetka prawidłowych odpowiedzi. Nie wykazano również tendencji do poprawy wyników w kolejnych badaniach.WnioskiPodczas analizy i interpretacji wyników testu rozdzielnousznego cyfrowego należy brać pod uwagę czynniki, które mogą wpływać na uzyskane wyniki, między innymi wiek i badane ucho. Badania w grupie dzieci starszych odznaczają się
większą wiarygodnością i stabilnością.