bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Przywództwo edukacyjne wśród dyrektorów szkół podstawowych w województwie małopolskim i mazowieckim
Authors: Jurczak Anna Aleksandra 
Published: January 2020

Cel badań. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie, a także analiza badań własnych dotyczących stylu zarządzania placówkami publicznymi i prywatnymi, prezentowanego przez dyrektorów szkół podstawowych prywatnych oraz publicznych, znajdujących się na terenie województwa małopolskiego oraz mazowieckiego.
Metodyka. Moja grupa badanych składała się z 82 dyrektorów szkół podstawowych: 26 dyrektorów szkół publicznych w województwie małopolskim, 17 dyrektorów szkół prywatnych w województwie małopolskim, 19 dyrektorów szkół publicznych w województwie mazowieckim, 20 dyrektorów szkół prywatnych w województwie mazowieckim. Badania opierają się na koncepcji przywództwa sytuacyjnego Kena Blancharda, który wyróżnia cztery style zarządzania zespołem (w tym przypadku dotyczą one nauczycieli, którymi zarządza dyrektor placówki). Wyróżnia on styl Instruowania, Konsultowania, Partycypacji oraz Delegowania.
Celem kwestionariusza, który został przeze mnie wykorzystany podczas badań, które dotyczyły postawy dyrektorów placówek, miał za zadanie określenie stylu zarządzania placówką (elastyczność stylu) oraz efektywnością jego stylu.
Wyniki. Okazuje się, że rodzaj placówki, publiczna bądź prywatna, w dużym stopniu wpływa na sposób zarządzania nią przez dyrektorów. Lokalizacja, w tym przypadku, województwo małopolskie bądź mazowieckie, odgrywają mniejszą rolę. W placówkach prywatnych, zarówno w województwie mazowieckim jak i małopolskim, jednym z dominujących stylów zarządzania prezentowanym przez dyrektorów jest Instruowania podczas gdy w szkołach publicznych jest to Delegowanie. Wyniki, które uzyskały szkoły publiczne są diametralnie inne w porównaniu z wynikami charakteryzującymi szkoły prywatne. Wskazuje to na inny sposób zarządzania oraz odmienną specyfikę obu placówek.
Wnioski. W zależności od różnego stylu zarządzania, dyrektorzy placówek, prezentują różnorakie postawy. Wpływają one w dużym stopniu na sposób pracy w placówkach prywatnych oraz publicznych, co w dłuższym czasie znajduje odzwierciedlenie w prezentowanym przez pracowników różnym stopniu satysfakcji i zadowolenia z pracy. Sposób zarządzania placówką determinuje również atmosferę panującą w szkole między gronem pedagogicznym, która stanowi jeden z czynników efektywnego nauczania uczniów.
Emotikony jako wyraz emocjonalności oraz dopełnienie komunikatu ironicznego a poziom kobiecości i męskości osób uczestniczących w komunikacji internetowej
Authors: Siomkajło Sara Małgorzata 
Published: January 2020

Cel badań. Celem artykułu jest przedstawienie analizy własnych badań dotyczących używania emotikonów w komunikacji internetowej jako narzędzia ekspresji emocji oraz wyrażania komunikatów ironicznych. Założono współzależność między poziomem kobiecości a emocjonalnością, wyrażoną liczbą emotikonów użytych w rozmowach prowadzonych przez komunikator Messenger (Facebook) oraz gotowością do użycia emotikonów w komunikacie ironicznym.
Metoda. Grupę badawczą stanowiło 100 osób: 50 kobiet i 50 mężczyzn w wieku 20-35 lat. Badanie prowadzone było przez internet. Posłużono się Inwentarzem do Oceny Płci Psychologicznej Alicji Kuczyńskiej oraz autorską skalą do pomiaru gotowości do użycia emotikonów w komunikacie ironicznym.
Wyniki. Analiza wykazała brak istotnego związku między zmiennymi. Ujawniły się natomiast pewne różnice jakościowe w stosowaniu poszczególnych kategorii emotikonów.
Wnioski. Wyniki mogą prowadzić do wniosku, że specyfika rozmów online oraz prywatność konwersacji osłabiają charakterystyczne zachowania komunikacyjne kobiet i mężczyzn o wyższym lub niższym poziomie kobiecości i męskości, które mogłyby ujawnić się w sytuacjach publicznych.
czególnych kategorii emotikonów.
Wnioski: Wyniki mogą prowadzić do wniosku, że specyfika rozmów online, prywatność konwersacji osłabiają charakterystyczne zachowania komunikacyjne kobiet i mężczyzn o wyższym lub niższym poziomie kobiecości i męskości, a które mogłyby ujawnić się w sytuacjach publicznych.
Determinanty występowania zjawiska przyjaźni w relacji dziecko – dorosły w świetle wyników badań pracy własnej
Authors: Wieczorek Magdalena 
Published: January 2020

Cel badań. Celem badania było sprawdzenie, czy możliwe jest wystąpienie zjawiska przyjaźni w relacji dziecko – dorosły, i określenie jej kluczowych determinant.
Metodologia. Badaniu poddanych zostało 5 dzieci – uczniów edukacji wczesnoszkolnej, którzy korzystali z pomocy i wsparcia tej samej korepetytorki. W związku z powyższym badanie przeprowadzono w oparciu o wnikliwe studia indywidualnych przypadków, które zostały poddane porównaniu. W badaniu wzięto pod uwagę również analizę dokumentów, obserwację i wywiad.
Wyniki i wnioski. Badania wykazały, iż kluczową determinantą występowania zjawiska przyjaźni jest indywidualny zbiór cech osobowościowych zarówno dziecka, jak i osoby dorosłej. Co więcej, przeprowadzone badania wykazały, iż znaczący wpływ na jakość relacji dziecko – dorosły, dorosły – dziecko ma relacja dziecko – rodzic, rodzic – dziecko oraz sytuacja rodzinna dziecka. Tym samym badania wykazały, iż to, czy między dzieckiem a dorosłym dojdzie do relacji opartej na zjawisku przyjaźni, zależne jest głównie od dziecka.
Kobiecość i męskość a emotikony. Relacje pomiędzy płcią psychologiczną a emocjonalnością w sytuacjach wywołujących emocje strachu, smutku i gniewu
Authors: Wróbel Monika Iwona 
Published: January 2020

Cel badań. Celem badania było sprawdzenie, czy kobiecość i męskość mają związek z ogólną emocjonalnością wyrażoną w postaci emotikonów. Celem badania było również zbadanie relacji pomiędzy typami płci psychologicznej a ilością wyrażanych emocji (rozumianych jako liczba emotikonów) w sytuacjach odczuwania smutku, strachu i gniewu.
Metodologia. Badanie zostało przeprowadzone w formie internetowej na 50 kobietach i 50 mężczyznach w wieku 18-59 lat. Do badania włączono 31 kobiet oraz 22 mężczyzn, których płeć psychologiczna została określona jako kobieca lub męska.
Wyniki. Zastosowane analizy pozwoliły stwierdzić, że istnieje zależność pomiędzy poziomem kobiecości u mężczyzn a ogólną emocjonalnością wyrażoną za pomocą emotikonów. Wykazano również, że kobiety z płcią psychologiczną męską wyrażają więcej emocji w sytuacji wywołującej emocje gniewu niż w sytuacji wywołującej uczucie smutku.
Wnioski. Przytoczone badania w części teoretycznej pokazują, że kobiety mają większe przyzwolenie na wyrażanie emocji, dlatego możliwe jest, że mężczyźni, którzy mają wysoki poziom kobiecości, utożsamiają się z przyzwoleniem na większe wyrażanie emocji. Również badania przytoczone we wprowadzeniu pokazują, że mężczyźni mają większe przyzwolenie na wyrażanie emocji w sytuacji gniewu. Możliwe, że kobiety z płcią psychologiczną męską utożsamiają się z mężczyznami pod tym względem. Warto zaznaczyć również, że wiele osób posiada płeć psychologiczną androgeniczną lub nieokreśloną, a nie jednoznacznie męską lub kobiecą.
Nowoczesne zarządzanie w administracji publicznej
Authors: Kostrzewska-Obertaniec Malwina 
Published: January 2020

Celem niniejszego artykułu jest próba zbadania i znalezienia najlepszego modelu zarządzania w polskiej administracji publicznej.
Badania były poświęcone satysfakcji klientów i pracowników Urzędu Miasta Krakowa. Zostały przeprowadzone w dziewiętnastu punktach obsługi jedenastu wydziałów Urzędu Miasta Krakowa. Ilość wypełnionych ankiet wynosi osiemset trzydzieści, składała się z dziesięciu pytań zamkniętych, czterech otwartych i sześciu pytań znajdujących się w metryczce. Średni czas trwania jednego badania to sześć minut. Ogółem badania trwały dwa tygodnie.
Wyniki wskazały na nieznaczne różnice w ocenie u badanych pracowników i klientów. Urząd postrzegany jest dobrze przez dwie grupy uczestniczące w ankiecie, lecz klienci oceniają badane aspekty wyżej niż pracownicy.
Badanie ukazuje, że środowisko wewnętrzne danej organizacji potrzebuje sprawnego zarządzania i ciągłego motywowania do tego, aby wysoko oceniać organizację w której pracują urzędnicy. Klienci usatysfakcjonowani są zachodzącymi zmianami w administracji państwowej.
Komunikacja w schizofrenii. Przyczyny stygmatów i kierunki terapii
Authors: Kazimierska-Zając Magdalena , Rosińczuk Joanna , Jakubowska Luba 
Published: January 2020

Teza
Schizofrenia jest zaburzeniem psychicznym, manifestującym się przez dwa szerokie obszary objawów określanych jako: pozytywne (halucynacje, urojenia) oraz negatywne przejawiające się m.in.: w wycofaniu się osoby czy spadku motywacji. Objawy negatywne są mniej widoczne, jednak również są bardzo uciążliwe dla budowania i podtrzymywania relacji z osobami ze schizofrenią.
Nieprawidłowości mowy i komunikacji są powiązane zarówno z pozytywnymi, jak i negatywnymi objawami schizofrenii. Z jednej strony brak motywacji do mówienia, z drugiej dezintegracja mowy, trudności w odczytywaniu niedosłowności – utrudniają kontakt osób chorych z otoczeniem oraz mogą prowadzić do stygmatyzacji.
Omówione koncepcje
Celem artykułu jest opisanie zaburzeń mowy w schizofrenii, których niepoprawna interpretacja może być przyczyną stygmatów/piętnowania, oraz wyznaczenie kierunku działań terapeutycznych. Schizofazja – specyficzne dla schizofrenii zaburzenie mowy – charakteryzuje się zanikiem spójności wypowiedzi, dezintegracją na poziomie pragmatycznym, semantycznym oraz formalnogramatycznym.
Wyniki i wnioski
Zadaniem terapeuty powinno być zaplanowanie i przeprowadzenie terapii, która pomoże choremu płynnie mówić, odnaleźć się w sytuacji dialogowej, w odbudowaniu prawidłowej narracji, a także w przełamywaniu lęków przed mówieniem.
Psychologiczne konsekwencje zatłoczenia społecznego i zaangażowania technologicznego u adolescentów i młodych dorosłych
Authors: Pyszkowska Anna 
Published: January 2020

Cel badań. Celem niniejszej pracy było przedstawienie wyników badań eksploracyjnych mających na celu określenie związków i zależności pomiędzy zatłoczeniem, uzależnieniem od technologii, anhedonią i poczuciem jakości życia.
Metodologia. W badaniu wzięło udział 410 osób (351 kobiet, średnia wieku 22,38). 64% zamieszkiwała miasta powyżej 100 tysięcy mieszkańców. Wykorzystano dane zarówno ilościowe (kwestionariusze: TUI, SHAPS, KPJŻ) oraz jakościowe (pytania otwarte do respodentów).
Wyniki. Wykazano istotne statystycznie związki pomiędzy subiektywnym poczuciem zatłoczenia w sferze publicznej a spadkiem poczucia jakości życia w sferze psychofizycznej (r=-0,21) i psychospołecznej (r=-0,16). Z kolei poczucie zatłoczenia w sferze domowej wiązało się z wyższym uzależnieniem od technologii (r=0,17) i niższym poczuciem jakości życia w sferze psychofizycznej (r=-0,26), psychospołecznej (r=-0,25) i podmiotowej (r=-0,21).
Wnioski. Wyniki wskazują, że poczucie zatłoczenia społecznego istotnie wiąże się z niższym dobrostanem jednostek oraz wykorzystywaną przez niego technologią, z drugiej strony – jest zjawiskiem heterogenicznym, niejednoznacznym i wymagającym dalszych badań w tym kierunku, biorąc pod uwagę wykazane różnice w przeżywaniu tego zjawiska przez jednostki ze względu na subiektywnie odczuwany dyskomfort oraz specyficzne czynniki sytuacyjne.
Nabywanie wiedzy praktycznej przez osoby osadzone zatrudnione poza zakładem karnym
Authors: Podczasik Monika Edyta 
Published: January 2020

Cel badań. Celem badań jest wykazanie istotności walorów pracy osób pozbawionych wolności poza zakładem karnym w ramach procesu resocjalizacji. Praca i edukacja są jednymi z głównych oddziaływań podejmowanych przez jednostki penitencjarne mające na celu wzbudzenie w skazanym woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych postaw.
Metodologia. Przedmiotem badań jest możliwość wykorzystania pracy poza zakładem karnym w procesie resocjalizacji. Populacja badanych liczyła 108 osób odbywających karę pozbawienia wolności pracujących w sektorze prywatnym i publicznym województwa opolskiego. Badania przeprowadzono również wśród 30 pracodawców zatrudniających skazanych. Główną metodą badań jest sondaż diagnostyczny; badania wykonano techniką ankiety oraz obserwacji i wywiadów.
Wyniki. Pracodawcy zatrudniający skazanych zauważają efekty ich pracy oraz oceniają ich stosunek do pracy jako dobry. Natomiast osoby odbywające karę pozbawienia wolności zatrudnione poza zakładem karnym deklarują, iż dzięki pracy podnoszą swoje umiejętności zawodowe. Jednakże wśród pracujących skazanych występują zróżnicowane opinie dotyczące zmiany pracy.
Wnioski. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, iż skazani wykazują zaangażowanie w powierzone obowiązki zawodowe. Może to być spowodowane profitami, które otrzymują skazani, takimi jak Przepustki czy wokandy. Praca skazanych podczas odbywania kary jest najbardziej punktowanym czynnikiem w prognozie kryminologiczno-społecznej. Znaczące jest, iż skazani, przebywając w środowisku zawodowym poza murami więzienia, mają możliwość modyfikowania swoich negatywnych postaw poprzez kontakt z osobami ze środowiska zawodowego oraz wyrobienia nawyku pracy, którego większość skazanych wcześniej nie posiadała.
Język łużycki w szkolnictwie Brandenburgii i Saksonii – (nie)obecność w edukacji jako czynnik kształtujący sytuację języka w ostatnich 200 latach
Authors: Tuz Paweł 
Published: January 2020

Abstrakt
Teza: 1) Sytuacja języka łużyckiego w szkolnictwie Brandenburgii i Saksonii w ostatnich 200 latach była generalnie zła. 2) Niewystarczająca obecność łużycczyzny w szkolnictwie wpłynęła niekorzystnie na ogólną sytuację wskazanego języka.
Omówione koncepcje: Artykuł oparty jest na socjolingwistycznych pojęciach planowania języka (language planning), planowania statusu (status planning) i planowania akwizycji (acquisition planning), według definicji Roberta L. Coopera (1989). Omawiając dzieje łużycczyzny w szkolnictwie, autor analizuje decyzje władz niemieckich oraz aktywność ruchu łużyckiego, dopatrując się w nich świadomych działań, które miały ograniczać lub też promować używania języka łużyckiego, nie tylko w placówkach szkolnych, ale też w innych sferach życia społecznego.
Wyniki i wnioski: Potwierdzona została hipoteza, że sytuacja łużycczyzny w edukacji przez ostatnie 200 lat była rzeczywiście zła. Pomimo pozytywnych inicjatyw w latach 50. XX wieku, nie udało się naprawić szkód poczynionych wcześniej przez celową germanizację. Hipoteza, że niewystarczająca obecność łużycczyzny w szkolnictwie wpłynęła niekorzystnie na ogólną sytuację języka została potwierdzona, ale tylko częściowo, ponieważ wskazano też inne, równie ważne czynniki, które warunkowały odejście od języka łużyckiego.
Oryginalność/wartość poznawcza podejścia:
Tekst ten może być wartościowy jako podsumowanie dotychczasowego stanu wiedzy, jako element popularyzacji problematyki języków mniejszościowych i jako inspiracja dla bardziej szczegółowych badań empirycznych nad sytuacją języka łużyckiego.
Sceniczne adaptacje powieści „Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego w Krakowie w latach 2000-2015
Authors: Karlikowska-Pąsiek Magdalena Małgorzata 
Published: January 2020

Cel badań. Celem badań było sprawdzenie, które wątki powieści Fiodora Dostojewskiego polski reżyser pominął lub zmienił i jaki jest tego efekt dla przedstawienia jako całości.
Metodologia. Przedmiotem badań były adaptacje sceniczne utworów Fiodora Dostojewskiego wystawiane w krakowskich teatrach repertuarowych w latach 2000 – 2015. W pracy został przeanalizowany polski scenariusz adaptacji powieści „Zbrodnia i kara” w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza (2007). Hipoteza robocza zakłada, że przenoszenie dzieł literackich z jednej formy do drugiej (dzieło literackie – teatr) i z jednej kultury do drugiej (Rosja – Polska) wiąże się z utratą niektórych wątków.
Wyniki. Analiza wykazała, że Waldemar Śmigasiewicz zmieniając formę przekazu dzieło literackie – teatr) oraz przenosząc utwór z jednej kultury do drugiej (Rosja – Polska) dokonał licznych skrótów w tekście powieści. Waldemar Śmigasiewicz w przedstawieniu „Zbrodnia i kara” skupił się przede wszystkim na kondycji psychicznej Raskolnikowa oraz na dramatyczności procesu dochodzenia do świadomości zbrodniarza.
Wnioski. W badaniu zostały wzięte pod uwagę aspekty przekładu dzieła literackiego na dzieło sceniczne. Badanie modyfikacji treści oryginalnego tekstu oraz przekładu nie ma na celu oglądu spostrzeżeń polskiego widza. Uzyskane wyniki przedstawiają jedynie możliwość odkodowania i zrozumienia najważniejszych wątków powieści „Zbrodnia i kara”, jaką widzowi daje reżyser.
Film Klasa Laurenta Cantenta w świetle prądów i kierunków współczesnej pedagogiki
Authors: Pomostowski Piotr Paweł 
Published: January 2020

Teza. Film Klasa poprzez rezygnację z klasycznej filmowej narracji staje się „papierkiem lakmusowym” samej rzeczywistości. Eksperyment psycho-społeczny ukazany w formie filmu ujawnia bolesne zderzenie współczesnych teorii pedagogicznych z zarejestrowaną okiem kamery szkolną quasi-rzeczywistością, w której możemy dojrzeć dynamicznie zachodzące procesy i przemiany społeczne w mikroskali.
Omówienie koncepcji. Autor artykułu odwołuje się do takich kierunków i prądów współczesnej pedagogiki jak rekonstrukcjonizm, globalizm i edukacja międzykulturowa, a następnie zestawia je z filmem rozumianym jako tekst kultury, odzwierciedlający bolączki współczesnego społeczeństwa. Sporo uwagi poświęcono metodom formalnym, jakimi posłużono się w omawianym obrazie (performans, improwizacja) oraz ich wpływowi na ostateczny kształt dzieła.
Wyniki i wnioski. Autor stwierdza, że rozwiązania formalne, które czynią film rodzajem eksperymentu psycho-społecznego, ujawniły pewne słabości ww. nurtów współczesnej pedagogiki. Rzeczywistość szkolna, którą rekonstruują twórcy filmu Klasa, nie radzi sobie z dynamicznie zachodzącymi w społeczeństwach przemianami, a jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy jest nie nadążająca za owymi przemianami inteligencja emocjonalna.
Oryginalność/wartość poznawcza podejścia. Nowatorskość w kontekście filmowego opowiadania nie jest celem samym w sobie, a jedynie środkiem do jego osiągnięcia – ujawnienie mechanizmów jakimi rządzi się współczesna szkolna rzeczywistość. Projekt Klasa okazuje się zatem niezwykle cenny zarówno z punktu widzenia pedagogiki, jak i filmoznawstwa.
AUDIODESKRYPCJA JAKO PUNKT WYJŚCIA DLA WIELOSENSUALNEGO POZNAWANIA HISTORII I SZTUKI – PROJEKT „OBRAZY BEZ BARIER”
Authors: Wątrobiński Damian 
Published: January 2020

Cel badań. Celem badania jest ukazanie dydaktycznego charakteru audiodeskrypcji, tj. jej zastosowania jako środka dydaktycznego w nauce niewidomej i niedowidzącej młodzieży. Audiodeskrypcja jest więc w tym kontekście rozumiana jako usługa oraz element wspierający naukę i poznawanie rzeczywistości.
Metodologia. Po wprowadzeniu teoretycznym dotyczącym badań nad dydaktyką audiodeskrypcji (Zabrocka 2014, Paplińska 2016) oraz jej emocjonalizmem (Künstler 2014), potencjał dydaktyczny audiodeskrypcji zostaje omówiony na przykładzie projektu „Obrazy bez barier” zorganizowanego dla niewidomych i niedowidzących uczniów z wielkopolskiego ośrodka szkolno-wychowawczego. Celem projektu było udostępnienie niewidomym odbiorcom muzealnych eksponatów historii i sztuki. Młodzież wysłuchiwała w tym celu emocjonalnie zabarwionych audiodeskrypcji oraz uczyła się wielosensualnie, tj. poprzez różne kanały zmysłowe (słuch, dotyk, węch).
Wyniki. Przeprowadzone w ramach projektu „Obrazy bez barier” zajęcia, warsztaty oraz odbyte wizyty w muzeach pokazały, że przemyślana audiodeskrypcja, ukierunkowująca niewidomych uczniów na wielosensualne poznawanie eksponatów i przedmiotów, jest znakomitym środkiem dydaktycznym. Młodzież ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi była przez cały czas zainteresowana przekazywanymi treściami, a ich prace artystyczne wykonane pod koniec projektu były złożone, bogate w szczegóły i nietuzinkowe, co świadczy o tym, że zebrane przez nich w trakcie projektu doświadczenia były równie wielobarwne.
Wnioski. Warto tworzyć audiodeskrypcje zaangażowane, przemyślane i ukierunkowane na wielozmysłowość doświadczania sztuki i historii. Takie audiodeskrypcje powinny stanowić podstawowy środek dydaktyczny w nauce niewidomych uczniów.
Psychospołeczne uwarunkowania odraczania decyzji o macierzyństwie
Authors: Wylęgły Kamila 
Published: January 2020

Cel. Celem artykułu jest refleksja teoretyczna na temat podejmowania przez kobiety decyzji o ciąży i macierzyństwie po 35 roku życia.
Omówione koncepcje. Artykuł oparty jest na dotychczasowych badaniach na temat macierzyństwa. Dla wielu współczesnych kobiet macierzyństwo nie stanowi życiowego priorytetu. W związku z tym odkładają decyzję o ciąży na późniejsze lata bądź całkowicie odrzucają myśl o dziecku. Głównym założeniem artykułu jest analiza przyczyn tego globalnego zjawiska.
Wyniki i wnioski. Uznaje się, że przemiany ustrojowe i polityczne lat 90. ubiegłego wieku przyczyniły się do powszechności późnego macierzyństwa w Polsce. Najczęstsze powody podejmowania decyzji o ciąży dopiero po 35 roku życia to: wydłużona edukacja w Polsce, znacząca pozycja kariery zawodowej w życiu wielu młodych ludzi, brak stabilizacji finansowej, nastolatyzacja dorosłości oraz lęk przed łączeniem obowiązków zawodowych i rodzinnych.
Wartość poznawcza. W artykule zaprezentowano kompleksowe zestawienie psychospołecznych uwarunkowań późnego macierzyństwa. Może to stanowić obszar dalszych badań i rozważań.
Wymagania dotyczące nauczania studentów prawa
Authors: Górnicka Maria 
Published: January 2020

Cel badań: Artykuł miał na celu opisanie zewnętrznych i wewnętrznych warunków nauczania w odniesieniu do studentów prawa, akcentując, że na wymogi te wpływa dodatkowy warunek dotyczący specyfiki przedmiotu. Wymogi te zostały odniesione do odpowiednich metod nauczania.
Metodologia: W artykule przyjęto metodę dogmatycznoprawną co do opisanych aktów prawnych oraz obserwowano kilka grup studentów prawa i studiowano literaturę pedagogiczną, a także wykonano analizę badania jakościowego czynników, budujących wysokie standardy nauczania z perspektywy studentów prawa.
Wyniki: Do zewnętrznych warunków nauczania niepochodzących od studentów należą warunki wynikające ze specyfiki przedmiotu, z aktów prawnych dotyczących nauczania w ogólności i nauczania studentów prawa, ustanowione przez władze państwowe i władze wewnętrzne uczelni, a także polecenia przełożonych oraz reguły moralne. Do zewnętrznych warunków nauczania pochodzących od studentów natomiast należą wiedza, warunki psychiczne, w postaci nastawienia do przedmiotu i do nauczyciela, potrzeby wolności, bycia prowadzonym i akceptacji oraz motywacji, stresu, agresji, postaw osobowościowych a także chorób psychicznych, warunki fizyczne dotyczące możliwości pamięciowych, związanych z koncentracją, myśleniem, notowaniem, ze sposobem uczenia indywidualnego, warunki społeczne, rodzinne, zawodowe i kulturowe studentów. Wewnętrzne warunki zależą od samego nauczyciela i są lustrzanym odbiciem warunków zewnętrznych pochodzących od studentów.
Wnioski: Uświadomienie warunków dotyczących nauczania studentów prawa wraz z odniesieniem do odpowiednich metod nauczania jest krokiem w kierunku idealnego nauczania i przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu nauczycieli. Ponadto wszystkie te wymagania dotyczące nauczania wpływają na proces oceniania.