bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
ROCHOP study: A phase III randomized study of CHOP compared to romidepsin-CHOP in untreated peripheral T-cell lymphoma.
Authors: Delarue Richard , Zinzani Pier Luigi , Hertzberg Mark S. , Kim Won Seog , Caballero Dolores , Pezzutto Antonio , Andre Marc , Gomes Da Silva Maria , Gaulard Philippe , Coiffier Bertrand 
Published: March 2020

TPS8616 Background: Peripheral T-cell lymphomas (PTCL) account for 10-15% of lymphomas. They share an aggressive clinical behaviour and a poor prognosis when treated by CHOP-like regimen which is nevertheless consider as a standard because others regimens failed to demonstrate survival advantage. Romidepsin is a histone deacetylase inhibitor with promising results in PTCL. First trials showed a response rate of 38% in heavily pre-treated PTCL patients. These results were confirmed with 15% of patients reaching a CR/CRu, 89% of them without disease progression at 13 months. Adverse events include gastrointestinal, hematologic and asthenic conditions. A phase I study of romidepsin combined with CHOP was conducted by LYSA. A total of 18 patients were included. The recommended dose was 12 mg/m² administered at day 1 and day 8 of each cycle. Methods: Ro-CHOP study is an international phase III study comparing 6 cycles of CHOP21 with 6 cycles of romidepsin-CHOP21 (EUDRACT 2012-001580-68). Primary endpoint is Progression-Free Survival assessed independently. Secondary objectives include overall survival, other efficacy parameters, analysis of response rate according to 18FDG-PET, safety, quality of life and biological ancillary studies. A total of 420 subjects aged from 18 to 80 years will be enrolled in the study. Main inclusion criteria are untreated PTCL whatever Ann Arbor stage and a performance status of 0-2. Main exclusion criteria are other subtypes of lymphoma, HTLV1 positivity, any cardiac abnormality, poor renal, hepatic and marrow functions unless related to lymphoma. Patients are randomized 1:1 between the two regimens. A stratification is performed with IPI score, age and histology. The first patient has been included in January 2013. A recruitment of 10.5 patients per month is anticipated, with a total duration of the study of 60 months. An update on enrolment will be presented at the meeting. Clinical trial information: 2012-001580-68.
Feasibility of Brigade-Style, Multiphasic Cancer Screening in Rural Honduras
Authors: Lyons Kathleen Doyle , Kennedy Linda S. , Larochelle Ethan P.M. , Tsongalis Gregory J. , Reyes H. Sarahi , Zuniga-Moya J.C. , Chamberlin Mary D. , Bruce Martha L. , Bejarno Suyapa 
Published: March 2020

PURPOSE To evaluate the feasibility of brigade-style, multiphasic cancer screening in Honduras, exploring data from 3 screening events that each tested for multiple cancers on single occasions. METHODS This series of 3 studies each used a single-arm, post-test–only design to explore the feasibility of implementing multiphasic, community-based cancer screening at the same rural location in 2013, 2016, and 2017. The 2013 event for women screened for 2 cancers (breast and cervix), and the 2016 event for women screened for 3 cancers (breast, cervix, and thyroid). The 2017 event for men screened for 5 cancers (skin, prostate, colorectal, oropharynx, and testes). RESULTS Totals of 473 and 401 women participated in the 2013 and 2016 events, respectively, and 301 men participated in the 2017 event. Staffing for each event varied from 33 to 44 people and relied primarily on in-country medical students and local community members. High rates (mean, 88%) of compliance with referral for follow-up testing at clinics and primary care facilities were observed after the screening events. CONCLUSION The multiphasic, community-based approach proved feasible for both women and men and resulted in high rates of compliance with follow-up testing. This approach appears highly replicable: it was conducted multiple times across the years with different screening targets, which could be further scaled elsewhere using the same technique.
Development of a Multicriteria Decision Analysis Framework for Evaluating and Positioning Oncologic Treatments in Clinical Practice
Authors: Camps Carlos , Badia Xavier , García-Campelo Rosario , García-Foncillas Jesús , López Rafael , Massuti Bartomeu , Provencio Mariano , Salazar Ramón , Virizuela Juan , Guillem Vicente 
Published: March 2020

PURPOSE: Several frameworks have been developed to define and quantify the value of oncologic therapies and to support decision making; however, they define treatment value mainly in terms of clinical benefit. As part of its mission to improve oncologic care, the ECO Foundation (Excellence and Quality in Oncology) directed this pilot study aimed at developing a reflective multicriteria decision analysis (MCDA)–based framework for evaluating and positioning oncologic drugs in the clinical setting. METHODS: The framework was developed following Evidence and Value: Impact on Decision-Making methodology, and literature was reviewed to identify relevant criteria. The selected criteria were then presented to a group of experts composed of 9 clinical oncologists who assessed each criterion for inclusion in the framework and suggested modifications in their definition and/or response scale. The framework was tested in 2 case studies (abemaciclib for advanced or metastatic hormone receptor–positive, human epidermal growth factor receptor 2–negative breast cancer and TAS-102 for metastatic colorectal cancer) to validate the proposed framework; this was followed by a discussion of the results. RESULTS: Eight of the 15 criteria presented to the experts were included in the framework: disease severity, unmet needs, comparative efficacy, comparative safety/tolerability, treatment intent, comparative treatment cost, comparative other medical costs, and quality of evidence. Framework validation in 2 drug cases resulted in similar value scores, although they were based on different contributing criteria and resulted in different clinical recommendations. CONCLUSION: We developed and validated a reflective MCDA framework for the assessment and positioning of oncologic therapies in Spain. Additional work is needed to create a manual for practical decision making in the clinical setting.
Predicting Skeletal Muscle and Whole-Body Insulin Sensitivity Using NMR-Metabolomic Profiling
Authors: Klén Riku , Honka Miikka-Juhani , Hannukainen Jarna C , Huovinen Ville , Bucci Marco , Latva-Rasku Aino , Venäläinen Mikko S , Kalliokoski Kari K , Virtanen Kirsi A , Lautamäki Riikka , Iozzo Patricia , Elo Laura L , Nuutila Pirjo 
Published: March 2020

AbstractPurposeAbnormal lipoprotein and amino acid profiles are associated with insulin resistance and may help to identify this condition. The aim of this study was to create models estimating skeletal muscle and whole-body insulin sensitivity using fasting metabolite profiles and common clinical and laboratory measures.Material and MethodsThe cross-sectional study population included 259 subjects with normal or impaired fasting glucose or type 2 diabetes in whom skeletal muscle and whole-body insulin sensitivity (M-value) were measured during euglycemic hyperinsulinemic clamp. Muscle glucose uptake (GU) was measured directly using [18F]FDG-PET. Serum metabolites were measured using nuclear magnetic resonance (NMR) spectroscopy. We used linear regression to build the models for the muscle GU (Muscle-insulin sensitivity index [ISI]) and M-value (whole-body [WB]-ISI). The models were created and tested using randomly selected training (n = 173) and test groups (n = 86). The models were compared to common fasting indices of insulin sensitivity, homeostatic model assessment—insulin resistance (HOMA-IR) and the revised quantitative insulin sensitivity check index (QUICKI).ResultsWB-ISI had higher correlation with actual M-value than HOMA-IR or revised QUICKI (ρ = 0.83 vs −0.67 and 0.66; P &lt; 0.05 for both comparisons), whereas the correlation of Muscle-ISI with the actual skeletal muscle GU was not significantly stronger than HOMA-IR’s or revised QUICKI’s (ρ = 0.67 vs −0.58 and 0.59; both nonsignificant) in the test dataset.ConclusionMuscle-ISI and WB-ISI based on NMR-metabolomics and common laboratory measurements from fasting serum samples and basic anthropometrics are promising rapid and inexpensive tools for determining insulin sensitivity in at-risk individuals.
Linfoma Primário de Tireoide Mimetizando Carcinoma Anaplásico
Authors: Pequeno Ana Luiza Viana , De Freitas Jonatas Catunda , Dos Santos Ana Carla Albuquerque , Aguiar Priscilla Mariana Freitas , Fernandes Matheus Augusto Mesquita , Alves Filho Wellington 
Published: March 2020

Introdução: o linfoma primário de tireoide é uma neoplasia rara, agressiva, cuja manifestação pode assemelhar-se ao carcinoma anaplásico. Relato do caso: descreveu-se o caso de uma paciente de 59 anos com crescimento de massa cervical anterior volumosa em um mês associada à disfonia. Tomografia computadorizada revelou aumento da tireoide com traqueia desviada e linfonodomegalia. Histopatológico confirmou linfoma difuso de grandes células B de alto grau. Paciente foi, celeremente, submetida à terapia e obteve boa resposta. Conclusão: em pacientes com rápido crescimento de massa em topografia tireóidea, a hipótese de linfoma deve ser elencada, sendo primordial diagnóstico precoce e conduta agressiva.
Εργασιακός και σχολικός εκφοβισμός: Κοινά χαρακτηριστικά και τρόποι συμβουλευτικής παρέμβασης.
Authors: Αναγνώστου Κωνσταντίνα , Σκορδιαλός Εμμανουήλ 
Published: March 2020

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται διεθνώς αυξημένο ερευνητικό ενδιαφέρον για το φαινόμενο του εργασιακού εκφοβισμού που στην Αγγλόφωνη βιβλιογραφία αναφέρεται ως mobbing . Το ίδιο ερευνητικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο σχολικός εκφοβισμός γνωστός ως bullying. Όπως όλα τα κοινωνικά φαινόμενα, έτσι και τα παραπάνω μεταβάλλονται με το πέρασμα των χρόνων και διαμορφώνονται σύμφωνα με τα δικά τους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ( ποιοτικά και ποσοτικά ), τη συχνότητα, την ένταση και τις μορφές με τις οποίες εμφανίζονται. Η άσκηση τέτοιων εκφoβιστικών συμπεριφορών καθιστά τον σχολικό και εργασιακό χώρο ένα εχθρικό και τοξικό περιβάλλον, το οποίο αντανακλά μια οργανωσιακή κουλτούρα η οποία βασίζεται στην καταστρατήγηση των σχολικών και εργασιακών δικαιωμάτων και στην παραβίαση του άγραφου κώδικα θεμιτής σχολικής και επαγγελματικής συμπεριφοράς. . Η παρούσα μελέτη φιλοδοξεί να διερευνήσει τις ποικίλες εκφάνσεις του φαινομένου και τη σχέση που υπάρχει μεταξύ εργασιακού και σχολικού εκφοβισμού. Εκτός από τα παραπάνω θα δοθεί έμφαση πώς η συμβουλευτική βοηθά στην αντιμετώπιση του mobbing και bullying και ποιοι είναι οι ειδικοί που μπορούν να συνεισφέρουν στην καταπολέμηση του φαινομένου και με ποιον τρόπο.
Eρευνητική εργασία: απόψεις γονέων και εκπαιδευτικών για τη χαρισματικότητα και πως αυτή αντιμετωπίζεται από το σχολικό σύστημα
Authors: Ζάχαρη Κατερίνα , Ζερκούλη Μαρία- Αναστασία , Κουμέντος Ιωάννης 
Published: March 2020

Στα πλαίσια του ετήσιου προγράμματος εξειδίκευσης στην Ειδική Αγωγή, διεξαγάγαμε και συντάξαμε μία έρευνα με τίτλο Απόψεις και γνώσεις γονέων και εκπαιδευτικών προσχολικής και πρώτων τάξεων του δημοτικού για τα χαρισματικά παιδιά . Η συγκεκριμένη μελέτη διερευνά τις γνώμες και απόψεις εκπαιδευτικών και γονέων σχετικά με τη χαρισματικότητα, στις περιοχές της Θήβας και των Βορείων προαστίων. Το θεωρητικό πλαίσιο της έρευνας επικεντρώνεται στη κατασκευή των θεωρητικών απόψεων, από την σκοπιά διαφόρων μοντέλων και προσεγγίσεων που σχετίζονται με τη χαρισματικότητα. Σκοπός της έρευνας είναι να διερευνηθεί, σ’ ένα βαθμό, ποιες είναι οι γνώμες για τη χαρισματικότητα αλλά και να δούμε τις απόψεις των ερωτώμενων συγκριτικά στις περιοχές των βορείων προαστίων και της Θήβας .Ως επιμέρους στόχοι τέθηκαν: να ανιχνευθούν οι γενικές απόψεις και γνώσεις για την χαρισματικότητα, να διαπιστωθεί η σχέση χαρισματικότητας και σχολικής επίδοσης, να δούμε αν οι ερωτώμενοι γνωρίζουν κάτι για την εκπαιδευτική πολιτική γύρω από το θέμα και τέλος να γίνουν προτάσεις βελτίωσης της εκπαίδευσης των χαρισματικών παιδιών. Για τη συλλογή δεδομένων μοιράστηκαν 40 ημερολόγια, 20 στην περιοχή της Θήβας και 20 στα Β. Προάστια. Από τα 20 ερωτηματολόγια, τα 10 δόθηκαν σε εκπαιδευτικούς προσχολικής εκπαίδευσης και πρώτων τάξεων δημοτικού , και 10 σε γονείς. Το δείγμα επιλέχθηκε με σκόπιμη δειγματοληψία και τη μέθοδο «χιονοστιβάδα». Η μέθοδος αποσκοπεί στην ανταλλαγή απόψεων με στόχο την προώθηση και διεύρυνση του προβληματισμού γύρω από ένα ζήτημα. Συγκεκριμένα χρησιμοποιείται όταν είναι δύσκολο να εντοπιστεί ο υπό έρευνα πληθυσμός και επιλέγονται άτομα με προκαθορισμένα χαρακτηριστικά οποία συστήνουν ονόματα άλλων ατόμων, οι οποίοι περιλαμβάνονται στην έρευνα στο επόμενο στάδιο. Η επεξεργασία των δεδομένων έγινε με την ποιοτική μέθοδο ανάλυσης δεδομένων.
Η αυτοεκτίμηση των δυσλεκτικών και μη δυσλεκτικών παιδιών ηλικίας 11-12 ετών και η σχέση της με την αποδοχή-απόρριψη από τον/την εκπαιδευτικό ως προς το φύλο παιδιών και εκπαιδευτικών
Authors: Θεοδωροπούλου Μαρία , Μαλικιώση – Λοΐζου Μαρία , Γαλανάκη Ευαγγελία 
Published: March 2020

Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι ο εξής: (α) να συγκρίνει την αυτοεκτίμηση των δυσλεκτικών και των μη δυσλεκτικών παιδιών ηλικίας 11-12 ετών, (β) να συσχετίσει την αυτοεκτίμηση των παιδιών με την αποδοχή-απόρριψη από τον/την εκπαιδευτικό και (γ) να συγκρίνει τους παραπάνω παράγοντες ως προς το φύλο των συμμετεχόντων. Το δείγμα της έρευνας προέρχεται από 6 δημόσια σχολεία της Α’ Περιφέρειας της Αττικής και αποτελείται από 118 μαθητές ελληνικής καταγωγής (21 δυσλεκτικοί & 97 μη δυσλεκτικοί) που φοιτούν στην Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού και τους δασκάλους τους (N=12). Τα μέσα συλλογής των δεδομένων για το δείγμα των μαθητών αποτελούν τα εξής δυο ερωτηματολόγια: «Πώς Αντιλαμβάνομαι τον Εαυτό μου ΙΙ» (Μακρή-Μπότσαρη, 2013) και το «Child Teacher Acceptance-Rejection/Control Questionnaire-Short Form» (Kourkoutas, Propersi & Georgiadi, 2013). Το δείγμα των εκπαιδευτικών συμπλήρωσε το ερωτηματολόγιο «Κλίμακα της Σχέσης Δασκάλου-Μαθητή» (Galanaki & Vassilopoulou, 2007) για τον καθένα μαθητή. Τα βασικά αποτελέσματα της έρευνας είναι ότι η αυτοεκτίμηση των δυσλεκτικών παιδιών είναι χαμηλότερη από αυτή των μη δυσλεκτικών, όπως επίσης και ότι η αυτοεκτίμηση των μαθητών συσχετίζεται με την αποδοχή-απόρριψη από τον/την εκπαιδευτικό. Τέλος, ένα βασικό εύρημα είναι ότι η αποδοχή-απόρριψη από τον δάσκαλο βιώνεται διαφορετικά από τους μαθητές ανάλογα το φύλο τους, ενώ από την μεριά του εκπαιδευτικού δεν επηρεάζει το φύλο του μαθητή τη μεταξύ τους σχέση.
Συναισθηματικές επιπτώσεις της δυσλεξίας και προτάσεις πρόληψης και αντιμετώπισής τους
Authors: Κουκουβέτσου Μαριλένα 
Published: March 2020

Η παρούσα εργασία αφορά τις συναισθηματικές επιπτώσεις της δυσλεξίας στα άτομα. Σκοπός της είναι να διερευνήσει και να αναλύσει τα συναισθήματα που βιώνουν τα άτομα με δυσλεξία και να προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για την πρόληψη και αντιμετώπιση των αρνητικών αποτελεσμάτων της. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της ανασκόπησης της πρόσφατης διεθνούς βιβλιογραφίας, σχετικά με έρευνες που ασχολούνται με τις επιπτώσεις της δυσλεξίας στα συναισθήματα των ατόμων. Η ανασκόπηση της πρόσφατης αγγλικής βιβλιογραφίας έγινε σε βάσεις δεδομένων (Scopus, Google Scholar, Science Direct) και σε συγκεκριμένα περιοδικά (Journal of Learning Disabilities). Οι έρευνες δείχνουν ότι η δυσλεξία επηρεάζει αρνητικά το συναισθηματικό κόσμο των ατόμων, οδηγώντας σε άγχος, κατάθλιψη, χαμηλή αυτοεκτίμηση, φόβο, ντροπή. Τα προτεινόμενα μέτρα μπορεί να φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα σε γονείς, δασκάλους και όσους συναναστρέφονται με άτομα με δυσλεξία.
«Η χρήση του παιδικού ιχνογραφήματος ως ψυχοδιαγνωστικό εργαλείο προσέγγισης της ψυχολογίας παιδιών & εφήβων»
Authors: Μαυράκης Χριστόγιαννος 
Published: March 2020

Λαμβάνοντας υπόψιν σχετικά χωρία του Fleck (1996), ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά, πως «τα παιδικά ιχνογραφήματα είναι δηλώσεις για τις οποίες το παιδί δεν έβρισκε προς στιγμήν λόγια, είναι άφωνες κραυγές βοήθειας που μέχρι τότε δεν ακούστηκαν», εύκολα απορρέει το συμπέρασμα πως τα παιδικά σχέδια –ιχνογραφήματα αποτελούν σπουδαίας σημασίας μέσο ανίχνευσης του εσωτερικού κόσμου ενός παιδιού. Δύνανται να διαπιστωθούν ψυχικές καταστάσεις αγωνίας, φοβίας, ζήλειας, απομόνωσης, περιστατικά βίας που ίσως να μην διακρίνονται με άλλο τρόπο. Αποτελεί δίαυλο ανίχνευσης, λοιπόν, του ψυχολογικού προφίλ των παιδιών, όχι μόνο της προσχολικής, αλλά και της σχολικής ηλικίας, ακόμα και της εφηβικής. Αποτελούν προβολή σκέψεων και συναισθημάτων και ένα ουσιώδες μήνυμα στον εξωτερικό κόσμο, το οποίο χρήζει αποκωδικοποίησης και επεξεργασίας από την εκάστοτε διεπιστημονική ομάδα, μια και το παιδί ίσως να δεσμεύεται από τις λέξεις και να εκφράζεται ουσιαστικότερα μέσω αυτού.Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η περιγραφική προσέγγιση και η ταξινόμηση των κύριων χαρακτηριστικών των εξελικτικών σταδίων ζωγραφικής δεξιότητας των παιδιών. Επί προσθέτως, η ανάλυση ενός παιδικού ιχνογραφήματος με έμφαση στους τομείς που σχετίζονται με τον χώρο του ιχνογραφήματος στο χαρτί, τις γραμμές, τα περιγράμματα, τα χρώματα και το περιεχόμενο του. Ακόμη, ιδιαίτερη μνεία θα λάβει χώρα αναφορικά με τα προβολικά τεστ ως δείκτες ψυχομετρίας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζεται στον τρόπο ερμηνείας ψυχοπαθολογικών οντοτήτων μέσω των προβολικών σχεδίων. Παρατηρήσεις, αναφορές και συμπεράσματα θα επαληθευτούν με την παρουσίαση αντίστοιχων παιδικών σχεδίων, με στόχο την πλήρη ενίσχυση και διασαφήνιση του περιεχομένου της εισήγησης.
Χαρισματικές προσωπικότητες στον 20ο και 21Ο αιώνα
Authors: Μπερή Αθηνά 
Published: March 2020

Ο 20ος αιώνας μαζί με τον 21ο, κατατάσσονται στις ιστορικές περιόδους των ραγδαίων εξελίξεων στην επιστήμη, στην τέχνη και στη διακίνηση ιδεών, καθώς και από την παρουσία μεγάλων χαρισματικών προσωπικοτήτων στις επιστήμες ,στον πολιτισμό και στην πολιτική.Στην εργασία μας θα αναλύσουμε μοντέλα και θεωρίες για τη χαρισματικότητα, θα προσπαθήσουμε να προσδιορίσουμε τα βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας χαρισματικής προσωπικότητας, αλλά και την αλληλεπίδραση αυτής με το κοινωνικό σύνολο .Θα αναφερθούμε ενδεικτικά σε τρεις κατηγορίες χαρισματικών προσωπικοτήτων, ενός χαρισματικού ηγέτη, ενός χαρισματικού επιστήμονα και ενός χαρισματικού καλλιτέχνη, που με τις ξεχωριστές διαδρομές τους σημάδεψαν την σύγχρονη ιστορία.Μελετώντας τη ζωή και το έργο τους θα αναδείξουμε την συνεισφορά και την προσφορά των χαρισματικών προσωπικοτήτων στον σύγχρονο κόσμο. Τρεις τελείως διαφορετικές προσωπικότητες ,με κοινή αφετηρία την αγάπη για τον συνάνθρωπο και το «κοινό καλό». Διαπιστώνουμε στα παραδείγματα των περιπτώσεων μας πως η χαρισματικότητα αναπτύχθηκε συγκυριακά και με την προσωπική πρωτοβουλία. Τα εκπαιδευτικά συστήματα της εποχής τους, όχι μόνο δεν τους εντόπισαν και δεν τους βοήθησαν να αναδειχθούν, αλλά και στις περισσότερες των περιπτώσεων, τους δημιούργησαν πολλά εμπόδια.Σε αρκετές ανεπτυγμένες χώρες υπάρχουν ειδικά εκπαιδευτικά προγράμματα για χαρισματικά άτομα, όμως στις περισσότερες χώρες τα εκπαιδευτικά συστήματα «αδιαφορούν» για τους χαρισματικούς μαθητές. Συμπερασματικά αναφέρουμε πως είναι επιτακτική η ανάγκη στις σύγχρονες κοινωνίες να εντοπιστούν οι χαρισματικοί άνθρωποι, από εξειδικευμένους επιστήμονες της εκπαίδευσης και να λάβουν την ειδική εκπαίδευση και καθοδήγηση που χρειάζονται. Γιατί οι χαρισματικοί μαθητές είναι άνθρωποι με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και χρήζουν διαφορετικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων και υπηρεσιών, έτσι ώστε να συνειδητοποιήσουν τη σημασία της ιδιαιτερότητάς τους για τον εαυτό τους αλλά και την κοινωνία μας.Η χαρισματικότητα υπάρχει και είναι δημοκρατικό δικαίωμα των χαρισματικών μαθητών η πρόσβαση σε ειδικά εκπαιδευτικά προγράμματα. Είμαστε υπέρμαχοι της ισότητας, αλλά όπως υποστήριξε και ο Αριστοτέλης «Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο, από την ίση μεταχείριση των άνισων».
Παιδαγωγική και Διδακτική Παρέμβαση σε μαθητή ΥΨΙΜ – Η σύγχρονη πραγματικότητα 2014/2015
Authors: Μπίρμπα Αικατερίνη 
Published: March 2020

Τα χαρισματικά παιδιά «ορίζονται» κυρίως μέσα από τη σύνθεση των άνω του μέσου όρου γενικών ικανοτήτων, του υψηλού επιπέδου προσήλωσης σε ότι κάνουν και της δημιουργικότητάς τους (Renjuli & Reis, 1997). Η δική μας Μελέτη Περίπτωσης μάλλον αφορά έναν μαθητή που συνδυάζει τη χαρισματικότητα με αυτό που διεθνώς αποδίδεται με τον όρο ΥΨΙΜ (Υψηλών Ικανοτήτων Μάθησης). Αυτό, γιατί μέσα σ άλλα, ο Κ. λόγω των αναπτυγμένων γνωσιακών και γνωστικών του ικανοτήτων, προδιαθέσεων, κινήτρων και ενδιαφερόντων, κατάφερε να καλύψει τη διδακτέα ύλη του κοινού Αναλυτικού Προγράμματος Σπουδών του Δημοτικού με αισθητά ταχύτερους ρυθμούς και σε αισθητά ανώτερο επίπεδο αφαίρεσης και πολυπλοκότητας απ’ ό,τι η συντριπτική πλειονότητα των συνομηλίκων τους – κάτι που σύμφωνα με τον Η. Ματσαγγούρα (2008) χαρακτηρίζει τα High Ability Children. Όταν ο Κ. ξεκίνησε την Α’ Δημοτικού – και, αρχικά, με βάση άτυπο σταθμισμένο διερευνητικό τεστ που δόθηκε από την εκπαιδευτικό Ειδικής Αγωγής του σχολείου και κατόπιν με βάση τα αποτελέσματα από το WISC III τα οποία και έδειξαν “γενικό δείκτη νοημοσύνης στα ανώτατα επίπεδα” – βρισκόταν γνωστικά σε επίπεδο Δ’ Δημοτικού τόσο στο μάθημα της Γλώσσα όσο και των Μαθηματικών. Έκτοτε ο μαθητής άρχισε να δουλεύει, στα χωρικά πλαίσια πάντα της τάξης της ηλικίας του, πάνω στην διδακτέα ύλη της Δ’ τάξης, με ένα πρόγραμμα καθαρά εξατομικευμένο και προσανατολισμένο στις αρχές της διαφοροποίησης της μάθησης και δομημένο επάνω σε ασκήσεις εμπλουτισμού, επιτάχυνσης και σχέδια εργασίας (project). Με την λήξη της 3ης ακαδημαϊκής του χρονιάς και αξιολογούμενος καθ όλη τη διάρκεια της περιόδου αυτής με εναλλακτικές μορφές αξιολόγησης καθώς και τη συμμετοχή του σε διαγωνισμούς για παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας (π.χ. βράβευση από την Μαθηματική Εταιρεία για την επιτυχία του στον σχολικό διαγωνισμό “Ευκλείδης” σε ηλικία μόλις 7 ετών), ο Κ. έχει ολοκληρώσει τη διδακτέα ύλη της Στ’ σε Γλώσσα και Μαθηματικά και φέρει τόσο εξαιρετικά αποτελέσματα σε γνωστικό, μαθησιακό επίπεδο όσο και θετικά αποτελέσματα σε συναισθηματικό, κοινωνικό επίπεδο (με βάση και τη Γνωμάτευση από τα ΚΕΔΔΥ Α’ Πειραιά, 30-3-2017). Σκοπός του προγράμματος που ακολουθήθηκε γα τον Κ. ήταν – και εξακολουθεί να είναι- αφενός η κάλυψη των ειδικών αναγκών του μαθητή και η εξέλιξη του, αφετέρου να δημιουργηθεί μια παιδαγωγική πρόταση για τους συναδέλφους που ανταμώνουν εργασιακά με παιδιά σαν κι αυτόν, προκειμένου η συνεργασία μαζί τους να μην αποτελεί παράγοντα στρες μα κίνητρο για δημιουργία και ανάπτυξη.
Ο Πλουραλισμός στην εκπαίδευση στον 21ο αιώνα
Authors: Ρίζος Θεόδωρος 
Published: March 2020

Το παρόν άρθρο αποτελεί μια προσπάθεια ανίχνευσης του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε και διαμορφώνεται ως τις μέρες μας η εκπαιδευτική πολιτική. Αρχικά επιχειρείται μια αδρομερής σκιαγράφηση των απαρχών της στη μεταπολεμική περίοδο (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) που ήλθε ως απόρροια της εδραίωσης του κράτους πρόνοιας σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σε κεντρική του στόχευση αναδείχθηκε η παροχή καθολικής, δωρεάν εκπαίδευσης σε όλους τους πολίτες ανεξαιρέτως. Το εκπαιδευτικό σύστημα προσέλαβε ένα αμιγώς συγκεντρωτικό χαρακτήρα και εξυπηρετούσε αιτήματα που εγείραν ειδικές κοινωνικές ομάδες στο πλαίσιο της κορπορατιστικής συνεννόησης ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς θεσμούς και το κράτος. Ωστόσο, στις σημερινές διαφοροποιημένες συνθήκες το μοντέλο αυτό διασυμφώνησης έπαψε να ισχύει και υποκαταστάθηκε από ένα μεταβιομηχανικό πρότυπο οργάνωσης εστιασμένο στη διάχυση της γνώσης και τη διαρκή ροή της πληροφορίας. Συνακόλουθα, το εκπαιδευτικό σύστημα υπόκειται σε ένα ριζικό μετασχηματισμό και ανασυγκρότηση προκειμένου να ανταποκριθεί με επάρκεια στις προκλήσεις της νέας εποχής και να ικανοποιήσει τις ανάγκες πολυειδών ομάδων πίεσης και συμφερόντων. Το θεωρητικό πλαίσιο του πλουραλισμού αποδεικνύει τη χρησιμότητα του στη σημερινή συγκυρία μιας και μας παρέχει ένα απαράγραπτης σπουδαιότητας ερμηνευτικό εργαλείο για να ανατέμνουμε τις αντιφάσεις, συγκρούσεις, συμβιβασμούς και διαπραγματεύσεις που λαμβάνουν χώρα σε ένα καθεστώς αναπροσαρμογής και ρευστότητας. Ρίχνει άπλετο φως στις διαντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα ανάμεσα στα συμπληρωματικά συμφέροντα στο χώρο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και στις παρεμβάσεις των κρατικών φορέων στη συστηματοποιημένη εκπαιδευτική διαδικασία.