bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Echa lektury poezji Johna Keatsa w twórczości wybranych Prerafaelitów
Authors: Piotrowska Agata Anna 
Published: January 2020

Cel badań. Celem przeprowadzonej analizy było dostrzeżenie zróżnicowanego charakteru relacji pomiędzy poezją Johna Keatsa i malarstwem dwóch przedstawicieli Bractwa Prerafaelitów: Sir Johna Everetta Millais’a i Williama Holmana Hunta oraz określenie wzajemnego stosunku omówionej twórczości poety i malarzy do siebie nawzajem.
Metodologia. Jako przedmiot badań obrane zostały dwa poematy Johna Keatsa (Isabella or the pot of basil, nietłumaczony na język polski, oraz The Eve of St. Agnes, przetłumaczony przez Zofię Kierszys) oraz cztery obrazy odnoszące się do ich treści (Sir Johna Everetta Millais’a Isabella i The Eve of Saint Agnes oraz Williama Holmana Hunta, Isabella and the pot of basil i The Eve of St. Agnes). Przeanalizowana została warstwa ikonograficzna oraz symboliczna obrazów, a ich relacje względem literackiego pierwowzoru zostały podzielone na portrety, mającego na celu oddanie emocji jednostki oraz złożone sceny zbiorowe, próbujące opowiedzieć całą historię od strony narracyjnej.
Wyniki. Przeprowadzona analiza pozwoliła zauważyć, że zarówno jeden, jak i drugi ze wspomnianych Prerafaelitów próbował podejść do interpretacji poematów Keatsa z dwóch odmiennych stron : obydwaj stworzyli zarówno sceny mające na celu przedstawienie opisywanej historii w sposób syntetyczny, jak i portrety skupiające się na emocjach jednostki i/lub niedopowiedzianej warstwie poematu.
Wnioski. Z analizy wynikło, że podejście Prerafaelitów do poezji Keatsa bywało różne (dominowały dwa typy przedstawień), aczkolwiek we wszystkich przypadkach można im jednakowo zarzucić modyfikowanie twórczości literackiej na własne potrzeby. Malarze inspirowali się twórczością poety, chcąc stworzyć innymi środkami działa dorównujące jego utworom, widzieli w nim jednak głównie estetę, tak więc, umyślnie bądź nie, spłycali niekiedy jego dzieła.
Publikowanie wyników kolokwiów, egzaminów i innych sprawdzianów z podanymi numerami albumów studentów w świetle przepisów o ochronie danych osobowych
Authors: Maciąg Anna 
Published: January 2020

Cel badań. Celem badań jest ustalenie czy publikowanie na publicznych stronach wydziałowych wyników kolokwiów, egzaminów, kartkówek w powiązaniu z numerami albumów studentów narusza ochronę ich danych osobowych.
Metody badań. Badania oparte zostały na interpretacji stanu prawnego z uwzględnieniem prawa powszechnie obowiązującego krajowego i unijnego, jak i prawa wewnętrznego –zakładowego, a także empirycznej analizie konkretnego przypadku, tj. systemu USOSweb Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego.
Wyniki badań. Przeprowadzone analizy wykazały, iż w określonych warunkach, tzn. w sytuacji, gdy po wpisaniu numeru albumu do katalogu systemu USOSweb pojawia się imię (imiona) i nazwisko studenta, któremu numer albumu jest przypisany, publikowanie wyników kolokwiów, egzaminów, czy innych sprawdzianów w powiązaniu z jego numerem albumu – bez jego zgody – jest naruszeniem ochrony danych osobowych.
Ograniczenie badań. Badania przeprowadzone zostały na przykładzie jednego systemu USOSweb. Artykuł uwzględnia stan prawny na dzień 28 grudnia 2017 r.
Zastosowanie badań. Badania uwzględniły przypadek jednego systemu, jednakże sama formuła naruszeń, jaka została poddana badaniom, możliwa jest do wielokrotnego zastosowania. Problem, jaki dostrzeżono dotyka wiele zakładów administracyjnych i innych instytucji. Przedstawione rozwiązania w obecnej sytuacji są uniwersalne.
Wnioski. Pewne tradycje wpływały na fakt, iż wyniki kolokwiów, egzaminów i ocen publikowano na stronach wydziałowych. Analiza takich działań pod kątem ochrony danych osobowych wskazuje jednak, że działania takie mogą naruszać (i często naruszają) przysługujące studentom prawa osobowe. W świetle przepisów unijnych obowiązujących od 25 maja 2018 r. mogą się więc i stawać bezpośrednią podstawą do wysuwanych przez studentów w stosunku do administratorów danych roszczeń sądowych.
Wiedza płynąca z doświadczenia choroby psychicznej jako możliwość wejścia w inną rolę społeczną. Przykład funkcjonowania grup samopomocowych osób chorujących psychicznie na poziomie psychologicznym i społecznym
Authors: Zadrożna Aleksandra 
Published: January 2020

Teza. Osoba doświadczająca choroby psychicznej posiada wiedzę zdobytą z własnego doświadczenia, która może być zasobem używanym do pomocy innym oraz umocnienia własnej osoby.
Omówione koncepcje. Coraz częściej ludzie mają doświadczenia związane z chorobami psychicznymi oraz jej konsekwencjami psychologicznymi i społecznymi. Mimo to nadal społeczeństwo przejawia wiele negatywnych postaw względem osób doświadczających problemów ze zdrowiem psychicznym. Istotnym problemem jest także stygmatyzacja tej grupy oraz jej skutki. Doświadczanie choroby psychicznej wiąże się jednak z nabyciem osobistej wiedzy, która może posłużyć do pomagania np. innym chorującym oraz zmieniać postawy społeczne. Taką możliwość daje uczestniczenie w grupach samopomocowych osób chorujących psychicznie, które są ogniwem procesu zdrowienia, umacniają jednostkę i pozwalają na przeciwdziałanie negatywnym skutkom choroby, oraz wykorzystanie osobistego potencjału i doświadczenia płynącego z własnego procesu dochodzenia do zdrowia.
Wyniki i wnioski. Działania oparte na własnej wiedzy zdobytej podczas doświadczenia choroby dają możliwość wykorzystania trudnej sytuacji choroby.
Oryginalność/wartość poznawcza podejścia. Choroby psychiczne oraz ich konsekwencje są istotnym problemem, ich skutki dotykają jednostek oraz całego społeczeństwa. Tematyka grup samopomocowych osób chorujących psychicznie dopiero rozwija się na polskim gruncie nauki.
Status związku a poziom lękowości, chwiejności emocjonalnej i nieufności
Authors: Górka Agnieszka , Mazur Paulina 
Published: January 2020

Cel badań. Celem prezentowanych analiz było sprawdzenie, czy występują różnice między cechami osób niebędących w związku romantycznym a posiadającymi partnera pod względem cech: lękowość, niestabilność emocjonalna i nieufność.
Metodologia. Przeprowadzono badanie z udziałem 242 osób (192 kobiet i 50 mężczyzn) o średniej wieku wynoszącej 21 lat. Wykorzystany został inwentarz CAT-PD-SF: Mistrust, Anxiety i Affective Lability (Simms, Goldberg, Roberts, Watson, Welte & Rotterman, 2011).
Wyniki. Badania wykazały, że występuje różnica między płciami pod względem lękowości – kobiety otrzymały wyniki wyższe na tej skali od mężczyzn. Otrzymane rezultaty wskazują na brak istotnych różnic między osobami w związku romantycznym a nieposiadającymi partnera pod względem lękowości, chwiejności emocjonalnej i nieufności, a zatem nie stanowiły one czynników różnicujących osoby żyjące w pojedynkę i w związku.
Wnioski.. Badane grupy nie różnią się pod względem lękowości, chwiejności emocjonalnej i nieufności. Może to wynikać ze zmian we współczesnym społeczeństwie. Wyniki te, choć nie potwierdzają postawionej hipotezy, są optymistyczne, podważają bowiem negatywny stereotyp singli.
Możliwości zastosowania wirtualnej rzeczywistości w edukacji oraz ich konsekwencje
Authors: Ozimek Agnieszka Patrycja , Lewandowska Paulina Katarzyna 
Published: January 2020

Teza: Na przestrzeni ostatnich 30 lat w społeczeństwie nastąpił znaczący wzrost adaptacji nowych technologii (Kirkwood i Price, 2013). Istnieje wiele dziedzin, w których znajdują one swoje zastosowanie. Jedną ze szczególnie istotnych – ze względu na wpływ społeczny – jest edukacja. W celu jej rozwoju podejmuje się kroki zmierzające do wprowadzania nowych technologii do programów nauczania. Jedną z takich technologii jest wirtualna rzeczywistość, która jest coraz bardziej popularna i częściej wykorzystywana w wielu dziedzinach edukacji. W tym artykule, na podstawie przeglądu badań z lat 2017-2018, podjęto próbę wykazania możliwych zastosowań oraz konsekwencji wdrażania wirtualnej rzeczywistości w edukacji.
Omówione koncepcje: Głównym tematem niniejszej pracy jest różnorodność zastosowań VR w edukacji oraz związane z tym konsekwencje.
Wyniki i wnioski: Postęp i wdrażanie nowych technologii wydają się być nieuniknione, natomiast przedstawione w tej pracy problemy sygnalizują konieczność kontroli nadchodzących zmian. Wydaje się prawdopodobne, że VR stanie się bardziej powszechnym narzędziem edukacyjnym ze względu na duży potencjał motywacyjny i dydaktyczny. Przeprowadzona analiza wykazała, że badaną grupą są najczęściej studenci w dziedzinie nauk społecznych. Warto pamiętać, że wady takie jak duże koszty czy dyskusyjność osiąganych efektów sprawiają, że nie jest to narzędzie idealne. Wnioski z tej pracy warto wykorzystać jako kierunki przyszłych badań.
Oryginalność/wartość poznawcza podejścia: Przedstawiony tekst wzbogacony jest o analizę jakościową wybranych artykułów związanych z wykorzystaniem VR w edukacji. Stanowi spojrzenie na ostatnie dokonania w tej dziedzinie, rozważając nie tylko różnorodność zastosowań, ale i wybierane do badań grupy badawcze. Przedstawione rozważania uwzględniają nie tylko często wymieniane korzyści, ale w sposób krytyczny rozpatrują także negatywne aspekty wprowadzanych zmian.
UCZENIE SIĘ JĘZYKÓW OBCYCH W FORMIE E-LEARNING. ANALIZA PORÓWNAWCZA WARUNKÓW UCZENIA SIĘ OSÓB WYBIERAJĄCYCH NAUKĘ NA DWÓCH RODZAJACH PLATFORM
Authors: Petlic Małgorzata 
Published: January 2020

Cel badań. Celem analizy jakościowej było porównanie dwóch rodzajów kursu języka obcego e-learning: kursu języka hiszpańskiego na platformie Duolingo i kursu typu MOOC Basic Spanish 1: Getting started pod względem warunków uczenia się. Badanie ilościowe zrealizowano w celu porównania osób wybierających kurs na wspomnianych dwóch rodzajach platform pod względem poziomu samooceny globalnej, samooceny językowej oraz motywacji do nauki języków.
Metodologia. Jako kryteria analizy jakościowej przyjęto dwanaście zasad dobrych praktyk w edukacji językowej zaproponowanych przez Browna (2002); to jest: (1) automatyzacja, (2) uczenie się ze zrozumieniem (ang. meaningful learning), (3) antycypacja nagrody, (4) motywacja wewnętrzna, (5) strategiczna inwestycja, (6) językowe ego (ang. language ego), (7) samoocena, (8) podejmowanie ryzyka, (9) relacja język – kultura, (10) wpływ języka ojczystego, (11) interjęzyk (ang. interlanguage) oraz (12) kompetencja komunikacyjna. W badaniu ilościowym wzięło udział 261 uczących się języka hiszpańskiego, którzy utworzyli dwie grupy badawcze: grupę użytkowników platformy Duolingo oraz grupę użytkowników kursów typu MOOC na platformie edX, FutureLearn i Udemy. Zostali oni poproszeni o wypełnienie trzech kwestionariuszy w wersji elektronicznej (SES Rosenberga, kwestionariusz do badania samooceny językowej oraz kwestionariusz do badania motywacji do nauki języków obcych autorstwa Noels, Clément i Pelletier (2001)). Do analizy wyników wykorzystano test t-Studenta oraz test niezależności chi-kwadrat.
Wyniki. Analiza kursu języka hiszpańskiego na platformie Duolingo oraz kursu typu MOOC na platformie edX wykazała, że Duolingo w większym stopniu spełnia ryteria automatyzacji, antycypacji nagrody oraz samooceny, a kurs MOOC ma przewagę w zakresie uczenia ze zrozumieniem, włączania kultury w naukę języka, balansu pomiędzy językiem obcym a językiem ojczystym oraz kompetencji komunikacyjnej. Analiza ilościowa nie wykazała istotnych różnic pomiędzy grupami w zakresie samooceny globalnej. Osoby uczące się na platformie Duolingo miały za to wyższą samoocenę językową od osób uczących się na kursach MOOC. Grupy różniły się również pod względem wskazywanych motywacji do nauki.
Wnioski. Analiza jakościowa ujawniła różnice pomiędzy dwoma implementacjami e-learningu, a także ich braki. Materiał językowy bywa odarty z kontekstu i przekazywany w zmechanizowany sposób (Duolingo) lub kurs w niewystarczający sposób motywuje i utrwala zdobytą wiedzę (edX). Zmienną pośredniczącą w badaniu ilościowym mógł być wiek badanych, gdyż 49,2% grupy uczących się na kursach typu MOOC stanowiły osoby w wieku powyżej 61 roku życia.
A literatura? Epoki dawne w odbiorze licealistów - rozpoznania
Authors: Słoma Paulina 
Published: January 2020

Cel badań: Próba odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób postrzegana jest literatura epok dawnych z perspektywy uczniów pierwszych klas liceum. Wykorzystanie zdobytych informacji na rzecz dydaktyki języka polskiego.
Metoda: Bazę wyjściową podjętych rozpoznań stanowiły wyniki badania ankietowego przeprowadzonego w liceach pod koniec roku szkolnego 2017/2018 wśród pierwszoklasistów z wielkopolskich szkół. Analizę uzyskanego materiału poprzedziła diagnoza obecności samej literatury w wymaganiach programowych przeznaczonych dla pierwszej klasy oraz analiza wymagań stawianych na maturze. Ostatni etap rozważań – oparty na wynikach uczniowskich ankiet – ujęty został w perspektywie możliwości antropologiczno-kulturowego ujęcia szkolnej literatury epok dawnych.
Wyniki: Analiza uczniowskich odpowiedzi pozwoliła zauważyć, że literatura nie stanowi częstego punktu odniesienia dla uczniów kończących pierwszą klasę liceum. Informacje zgromadzone podczas całorocznej nauki na przedmiocie język polski oscylują pomiędzy kwestiami wizualności epoki a indywidualnymi upodobaniami. Nie łączą się jednak bezpośrednio z przedmiotem - bliżej im do uczniowskiej recepcji kultury popularnej lub ogólnych skojarzeń, które uniemożliwiają pozytywną ocenę uczniowskich kompetencji w odbiorze i rozumieniu epok literackich.
Wnioski: Antropologiczne ujęcie uczniowskich refleksji pozwala na wstępne opracowanie metod pracy skupiających się na tekstach literackich już od epok najdawniejszych. Życie człowieka epok dawnych, uwikłanego w swoją kulturę, nie musi stanowić bariery uniemożliwiającej współczesnemu licealiście zrozumienie tekstów dawnych.
Wariatka i zakonnica. Anusia Marii Konopnickiej jako przypowieść antropologiczna o dojrzewaniu
Authors: Chyła Karolina 
Published: January 2020

Cel badań. Celem badania było przeanalizowanie, w jaki sposób Maria Konopnicka wykorzystała w swej noweli Anusia, po części o charakterze wspomnieniowym, motyw inicjacji, zwłaszcza w kobiecość.
Metodologia. Dociekania oparłam na ustaleniach Mircei Eliadego, Brunona Bettelheima czy Mary Douglas. Powstało dzięki temu szerokie tło, uwzględniające perspektywę religioznawczą, antropologiczną i psychiatryczną, na którym dobrze widać wielkie zalety ujęcia literackiego, całą jego subtelność i sugestywność. Czerpałam również z rozpoznań feministycznych, z tekstów Sandry M. Gilbert i Susan Gubar, Nancy K. Miller czy Krystyny Kłosińskiej, aby podkreślić wyraźną u Konopnickiej persewerację motywów często obecnych w literaturze kobiet: szaleństwo, przebywanie na marginesie, szycie, żałoba.
Wyniki. W literaturze XIX wieku i nieco młodszej spotykamy nieraz obrazy domów,
w których część kobiet mieszka za kulisami, w miejscach, gdzie życie toczy się intensywniej niż to odmienne, poddane pełnej kontroli życie salonów, często przedstawianych jako bezduszne, a u Konopnickiej wręcz nieobecnych. Ta inna przestrzeń staje się też przestrzenią innej kultury. By to pokazać, przywołuję przykłady baśni i ballad, a także modlitw, legend, pieśni nabożnych, w kulturach tradycyjnych wykonywanych przez kobiety dla kobiet, również dla dzieci. W taką właśnie kulturę włącza Anusia troje swych wychowanków. Następnie za pośrednictwem wariatki Kani, niegdyś ladacznicy i gorszycielki, przez wszystkich odpychanej i pogardzanej, której Anusia udziela swojej opieki, wkracza w ich życie seksualność i śmierć.
Wnioski. W Anusi, przypowieści inicjacyjnej, spełnia się potrójne wtajemniczenie zasugerowane przez Eliadego: wedle tego badacza, człowiek wstępuje w dorosłość za sprawą sacrum, Erosa i Tanatosa – z chwilą, kiedy pozna te trzy obszary, nie jest już dzieckiem.
MANAJEMEN PEMBELAJARAN TAHFIDZ AL-QUR’AN BERBASIS METODE TALAQQI
Authors: Kartika Tika 
Published: January 2020

Pondok Pesantren Al-Hikamussalafiyah merupakan pondok pesantren yang memfokuskan pada tahfidz al-qur’an, peneliti menemukan adanya manajemen pembelajaran Tahfidz Al-Qur’an berbasis metode Talaqqi yang mengakibatkan santri mencapai target hafalannya. Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui Manajemen Pembelajaran Tahfidz Al-Qur’an berbasis metode Talaqqi di Pondok Pesantren Al-Hikamussalafiyah Kabupaten Sumedang yang meliputi perencanaan, pengorganisasian, kepemimpinan, dan evaluasi pembelajaran. Penelitian ini menggunakan pendekatan kualitatif dan metode penelitian deskriptif. Teknik pengumpulan data meliputi teknik observasi, wawancara dan studi dokumentasi. Hasil penelitian menunjukan bahwa Pondok Pesantren Al-Hikamussalafiyah telah melaksanakan manajemen pembelajaran yang meliputi (1) perencanaan pembelajaran Tahfidz Al-Qur’an berbasis metode talaqqi meliputi: pertama, menentukan target hafalan santri; kedua, menentukan strategi dan metode pembelajaran; ketiga, menentukan program kegiatan pembelajaran; keempat, menentukan jadwal dan waktu pembelajaran. (2) Pengorganisasian pembelajaran tahfidz al-qur’an berbasis metode talaqqi dilaksanakan untuk menentukan struktur dan tugas ustadz/ustadzah serta mekanisme pembelajaran Tahfidz Al-Qur’an. (3) Kepemimpinan pembelajaran tahfidz Al-Qur’an berbasis metode talaqqi dilakukan ustadz/ustadzah agar pelaksanaan pembelajaran berjalan secara kondusif, yang meliputi pengelolaan kelas dan kegiatan pembelajaran. (4) Evaluasi pembelajaran tahfidz al-qur’an berbasisi metode talaqqi dengan cara melihat hasil belajar santri serta kemampuan santri sesuai indikator yang telah ditentukan pihak pesantren.Kata Kunci: Manajemen, pembelajaran, Tahfidz Al-Qur’an, Talaqqi.
Community, Clinics, and Courts: An Applied Anthropology Journey
Authors: Kahn Linda S. 
Published: January 2020

Abstract
This article describes my non-linear path to becoming an applied medical anthropologist. After earning a Ph.D. in cultural anthropology (UC Berkeley), my career has spanned corporate finance, college teaching, psychiatry research, evaluation, health services research, and community-based research. Each career juncture provided opportunities to develop new skills and knowledge—with applications to medical anthropology.
Continuidad y cambio en el escenario regional de América Latina y el Caribe
Authors: Krzywicka Katarzyna 
Published: January 2020

<p>La región de América Latina y el Caribe es un elemento importante del sistema internacional global que a fines de la segunda década del siglo XXI aparece como un área de cambios dinámicos. En la década de los años 90, en los países latinoamericanos empezaron procesos de transformaciones sistémicas políticas y económicas de carácter democrático y liberal, lo que influyó en la creciente importancia de la región en el sistema global de relaciones internacionales. Como resultado, América Latina y el Caribe se han convertido en una de las tres regiones del mundo -al lado de América del Norte y Europa- donde predominan los sistemas democráticos de gobernanza. Este es un fenómeno ya bien establecido, teniendo en cuenta que, entre los 33 Estados latinoamericanos, casi el 75% por ciento de ellos son democráticos. En los restantes países se nota la falta o cierto déficit en cuanto al respeto por los principios democráticos, así pues, en este aspecto se puede hablar de una erosión gradual de los sistemas democráticos y una disminución de la calidad de la democracia.</p>
La gobernanza de la seguridad alimentaria en América Latina: desde la cooperación Norte-Sur hacia la cooperación Sur-Sur
Authors: Marzęda-Młynarska Katarzyna 
Published: January 2020

<p>Combatir el hambre y la desnutrición y garantizar la seguridad alimentaria son prioridades globales de acción, establecidas en la Agenda 2030, en el Objetivo 2: Hambre Cero. Su implementación requiere una acción compleja y coordinada a nivel nacional e internacional y el desarrollo de un modelo efectivo de gobernanza de la seguridad alimentaria en el futuro. América Latina es un ejemplo interesante de la regionalización de la gobernanza de la seguridad alimentaria. El estudio tiene como objetivo analizar el modelo latinoamericano con especial énfasis en el papel de las organizaciones regionales y demostrar que el modelo regional de gobernanza de la seguridad alimentaria se basa en el mecanismo de cooperación Sur-Sur, que promueve la cooperación y las acciones conjuntas de los países en desarrollo. El análisis se basa en dos supuestos: primero, debido a la naturaleza multidimensional de la seguridad alimentaria, está creciendo la importancia de la cooperación y las soluciones multilaterales; segundo, ante los nuevos desafíos, el modelo de la cooperación Norte-Sur, que domina el desarrollo internacional, se vuelve insuficiente y tiene que complementarse con otros arreglos. Como resultado, la cooperación Sur-Sur e intrarregional está ganando importancia en América Latina.</p>
La dimensión político-institucional de los procesos de integración de América Latina (2000–2016)
Authors: Valencia Alberto Rocha 
Published: January 2020

<p>Este trabajo aborda el análisis de la dimensión político-institucional del tercer periodo del proceso de integración regional (2000–2015/16) de ALC, que se distinguió por haber propiciado un impulso sustantivo de éste y se caracterizó por ser progresista y semi-abierto. No solamente los procesos subregionales avanzaron (MERCOCUR, UNASUR, PIM, SICA, CARICOM, AP, ALBA), sino que con la creación de la CELAC (foro político y diplomático regional) se logró constituir un bosquejo de gobernabilidad-gobernanza regional que generó unidad y autonomía.</p>
La reformulación de la política exterior argentina en el gobierno de Macri: el difícil equilibrio entre los cambios globales y las crisis domésticas (2015–2018)
Authors: Palacio Priscila 
Published: January 2020

<p>El trabajo analiza la política exterior de Macri, argumentando que factores domésticos conllevaron a cambiar el posicionamiento internacional que había adoptado Argentina con C. Kirchner. Pero los cambios globales parecen imponer un pragmatismo que contradice el idealismo macrista a la vez que la crisis de la economía argentina dificultó consolidar el nuevo paradigma. El marco de análisis es el realismo clásico, incorporando el rol de los factores domésticos en la política mundial (Gilpin 1981). El estudio principia con un planteo teórico; luego se exponen acontecimientos mundiales que denotan un auge del proteccionismo en el siglo XXI. Finalmente, se analiza la política exterior de Macri, destacando las restricciones que impuso la economía doméstica.</p>
Nazwy kolorystyczne w toponimii białoruskiej, rosyjskiej i polskiej: częstotliwość, sposoby realizacji semantyki, cechy etnorelewantne
Authors: Gaponenko Iryna 
Published: January 2020

<p class="Normalny1">Celem artykułu było porównanie białoruskich, rosyjskich i polskich jednostek toponimicznych, które zawierają komponent kolorystyczny lub formę wewnętrzną, motywowaną leksemami kolorystycznymi (koloronimy). W artykule analizowano toponimy ze składnikiem kolorystycznym głównie na podstawie ojkonimów, hydronimów i mikrotoponimów. Wybór materiału i określenie etymologii nazw geograficznych zostało przeprowadzone zgodnie z oficjalnymi publikacjami białoruskimi, rosyjskimi i polskimi oraz elektronicznymi katalogami i rejestrami państwowymi. Naukowe podejście do badania języka jako zjawiska społecznego, powszechnie akceptowane w lingwistyce, stanowi metodologiczną podstawę pracy. W badaniu wykorzystano metody opisowe, porównawcze oraz ilościowe. Analiza wykazała stopień reprezentacji poszczególnych kolorów w toponimii narodowej, sposoby realizacji semantyki kolorystycznej, a także pozwoliła ustalić cechy motywacji toponimicznej koloru oraz priorytety etniczne w toponimii na tle tradycji kolorystycznej w kulturze narodów białoruskiego, rosyjskiego i polskiego.</p>