bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Παράδειγμα προγράμματος χαρισματικών παιδιών στις ανθρωπιστικές επιστήμες: Η περίπτωση της Λογοτεχνίας
Authors: Κουτσούκου Αθηνά , Χαντζούλη Ελένη 
Published: March 2020

Σκοπός της εν λόγω εργασίας είναι η διατύπωση ενός προγράμματος διδασκαλίας που εφαρμόζεται σε χαρισματικούς μαθητές και αφορά στη Λογοτεχνία. Πολλοί ερευνητές (Assouline & Gross 2004, Sternberg 1981, Van Tassel Baska & Stambough 2006, Dabrouski 1989, Winebrenner 2001) έχουν διατυπώσει απόψεις προκειμένου να περιγράψουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τα χαρισματικά παιδιά. Λόγω της ασύγχρονης ανάπτυξης που χαρακτηρίζει αυτά τα παιδιά, είναι φανερό ότι απαιτείται διαφοροποιημένη διδασκαλία και αξιολόγηση.Ειδικότερα, το μάθημα της Λογοτεχνίας θεωρούμε ότι αποτελεί για τους χαρισματικούς ένα πρόσφορο πεδίο ανάπτυξης της κριτικής και δημιουργικής τους ικανότητας λόγω της αναπτυγμένης γλωσσικής νοημοσύνης τους. Για το λόγο αυτό, το πρόγραμμα, το οποίο θα παρουσιάσουμε, θα απευθύνεται σε μαθητές Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού, οι οποίοι διαθέτουν υψηλό νοητικό δυναμικό και ταυτόχρονα τα γνωστικά και συμπεριφοριστικά χαρακτηριστικά τους ταυτίζονται με αυτά των χαρισματικών μαθητών, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία. Για την αρχική επιλογή των μαθητών θα χρησιμοποιήσουμε λίστες με χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν τη χαρισματικότητα, καθώς και το Raven's Progressive Matrices Test. Μετά την ολοκλήρωση της αρχικής αξιολόγησης θα εφαρμόσουμε πρόγραμμα 6μηνης διάρκειας με δίωρες συναντήσεις εβδομαδιαία. Για την εκπόνηση του προγράμματος θα χρησιμοποιηθούν λογοτεχνικά κείμενα από τα βιβλία «Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» της Β΄ και Γ΄ Γυμνασίου. Με τεχνικές ερωτήσεων και ανάθεση εργασιών, θα εστιάσουμε στην ανάπτυξη της ικανότητά τους για κριτική ανάλυση των διδασκόμενων κειμένων και παραγωγή πρωτότυπου γραπτού λόγου. Η υπόθεση είναι να εμβαθύνουν σε επίπεδο εννοιών και να αναπτύξουν στοιχεία κριτικής και δημιουργικής ικανότητας. Με την εφαρμογή του προγράμματος υποθέτουμε ότι θα ενισχυθεί η φυσική ικανότητα των χαρισματικών μαθητών να ασχολούνται με την ανάλυση, σύνθεση και αξιολόγηση των πληροφοριών που διδάσκονται, καθώς και η ικανότητά τους να εμπλουτίζουν και να εμβαθύνουν σε διάφορα γνωστικά πεδία (Baska Van-Tassel,1992).
ΔΕΠ-Υ: Αίτια και συμπτώματα
Authors: Κωνσταντίνου Αλίκη 
Published: March 2020

Η παρούσα θεωρητική εργασία πραγματεύεται την έννοια της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-ΔΕΠΥ) Στόχος της είναι να πληροφορήσει σχετικά με το πώς προκαλείται και πως αντανακλάται η συνηθέστερη ψυχική διαταραχή των παιδιών.Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητα είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή με κεντρικά χαρακτηριστικά την απροσεξία, την υπερκινητικότητα και την παρορμητικότητα, τα οποία δεν είναι σύμφωνα με το αναπτυξιακό επίπεδο του παιδιού. Αποτελεί μια από τις πιο συχνές διαταραχές στη παιδική ηλικία αλλά είναι αισθητή από την βρεφική μέχρι και την ενηλικίωση.Η αιτιολογία της ΔΕΠ-Υ συμπεριλαμβάνει την αλληλεπίδραση πολλών διαφορετικών παραγόντων όπως οι βιολογικοί , οι περιβαλλοντικοί και οι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες. Σύμφωνα με μελέτες, καταδεικνύεται ότι το 75% των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ οφείλονται σε γενετικούς παράγοντες και στην κληρονομικότητα. Ακόμα έρευνες έχουν δείξει ότι ο εγκέφαλος των παιδιών με ΔΕΠ-Υ παρουσιάζει διαφορές από εκείνων των συνομηλίκων τους στη δομή, στο μεταβολισμό και στη λειτουργία συγκεκριμένων περιοχών. Ακόμα η πρόωρη γέννηση, το κάπνισμα, η χρήση αλκοόλ και το υπερβολικό στρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ο εγκεφαλικός τραυματισμός ή η έκθεση σε τοξικές ουσίες μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της ΔΕΠΥ.Συνεχίζοντας, τα συμπτώματα της ΔΕΠ-Υ χωρίζονται σε δύο διακριτές ομάδες: τα πρωτογενή και τα δευτερογενή Η πρώτη κατηγορία αφορά την έντονη κινητική δραστηριότητα (υπερκινητικότητα), την αδυναμία συγκέντρωσης και προσοχής (απροσεξία) και την παρορμητικότητα ενώ τα δευτερογενή είναι τα χαρακτηριστικά που εμφανίζονται όταν το περιβάλλον αλληλεπιδρά με το παιδί (π.χ. κρίσεις θυμού, αντικοινωνική συμπεριφορά). Είναι σημαντικό τα συμπτώματα να έχουν επιμείνει για τουλάχιστον 6 μήνες.Εν κατακλείδι, η διάγνωση της ΔΕΠ-Υ στα παιδιά κάθε ηλικίας μπορεί να γίνει εξονυχιστικά και πολύ προσεκτικά παρατηρώντας τα συμπτώματα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ώστε να καταλήγουμε σε ασφαλή συμπεράσματα που θα αποτελέσουν την βάση της βελτίωσης του παιδιού στη μαθησιακή του πορεία και δεν θα υπάρχει περιθώριο λάθους ή σύγχυσης με περιπτώσεις που είτε δεν κατατάσσονται σε αυτή την κατηγορία είτε αποτελούν φυσιολογικές αντιδράσεις.
Εκπαιδεύοντας νεαρούς κρατούμενους: Ψυχοεκπαιδευτικές παρεμβάσεις στα πλαίσια της κατάρτισης σε ένα ειδικό κατάστημα κράτησης νέων.
Authors: Λουκίσας Θεόδωρος 
Published: March 2020

H εκπαίδευση και κατάρτιση στο ιδιόμορφο σύστημα της φυλακής αποτελεί ένα σημαντικό και εξελισσόμενο τομέα της εκπαίδευσης. Σύμφωνα με τις οδηγίες του Συμβουλίου τις Ευρώπης οι νομοθέτες και τα κράτη έχουν υποχρέωση να διασφαλίζουν το δικαίωμα των κρατουμένων στην εκπαίδευση αφενός ως ανθρώπινο δικαίωμα και αφετέρου ως επένδυση που συνδέεται με άμεσες επιπτώσεις στην κοινωνία. Η παρούσα ποιοτική έρευνα ασχολείται με τις ψυχοεκπαιδευτικές παρεμβάσεις που χρησιμοποιήθηκαν στα πλαίσια της επαγγελματικής κατάρτισης κρατουμένων ηλικίας 18-22 ετών σε ένα ειδικό κατάστημα κράτησης νέων. Οι παρεμβάσεις αυτές χαρακτηρίζονται από μεγάλο εύρος και ποικιλομορφία και είναι βασισμένες σε διαφορετικές προσεγγίσεις της Ψυχολογίας και της Παιδαγωγικής, αντλώντας τεχνικές από την Προσωποκεντρική και τη Γνωσιακή-Συμπεριφοριστική προσέγγιση μέχρι τις Ψυχοδυναμικές και Αφηγηματικές προσεγγίσεις, τη Θεραπεία μέσω Τέχνης και την Κριτική Παιδαγωγική. Ο σκοπός της είναι να αναδειχτούν οι παρεμβάσεις που χρησιμοποιήθηκαν στα πλαίσια της κατάρτισης και οι οποίες συνδέονται με την ανάπτυξη των ατόμων και των σχέσεων, την επίλυση προβλημάτων, την υποστήριξη σε περιπτώσεις κρίσεων, την διαχείριση των συγκρούσεων και συναισθημάτων καθώς και την δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης και σταθερότητας. Η υποκειμενική διαπίστωση φαίνεται να είναι πως οι ψυχοεκπαιδευτικές παρεμβάσεις, παρότι δεν αποτελούν πανάκεια, είναι απαραίτητες στο χώρο της φυλακής και δεν αφορούν μόνο στην ομάδα των κρατουμένων αλλά στο σύνολο του ιδρύματος καθώς συμπληρώνουν τις άλλες θεραπευτικές μεθόδους, βοηθούν την μάθηση, βελτιώνουν τις σχέσεις μεταξύ των νεαρών κρατουμένων και συμβάλλουν στην προετοιμασία για επανένταξη.
« Mαθητές στα χνάρια του μαέστρου του παράδοξου M.C. Escher »
Authors: Μαραγκού Γεωργία 
Published: March 2020

Στοχεύοντας στην αλλαγή της διαδικασίας μάθησης από απομνημονευτική-ατομική σε διερευνητική-ομαδοσυνεργατική αλλά και στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, στην καλλιέργεια θετικών στάσεων και συμπεριφορών των μαθητών, έχει γίνει εισαγωγή καινοτόμων προγραμμάτων στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας που θεωρείται στη σύγχρονη εποχή αναγκαία ώστε το σχολείο να ανταποκριθεί στις σύγχρονες παιδαγωγικές, πολιτιστικές και πολιτισμικές απαιτήσεις καθώς και στις κοινωνικο-οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις. Οι μαθητές στα πλαίσια ενός τέτοιου προγράμματος που αφορά Μαθηματικά και Τέχνη καθοδηγήθηκαν να ερευνήσουν το έργο του Escher και να σχεδιάσουν τελικά και δικές τους πλακοστρώσεις. Έτσι μέσω αυτών των δραστηριοτήτων οι μαθητές απέκτησαν ευέλικτη γεωμετρική σκέψη, αυτοσχεδίασαν, συνεργάστηκαν, και πρωτοτύπησαν στην παρουσίαση των εργασιών τους όπως άλλωστε έξι σχολικές χρονιές στο ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ στο 1ο Γυμνάσιο Σκάλας Ωρωπού Αττικής. Πείστηκαν για μια ακόμη φορά με τη λειτουργία του Εργαστηρίου αυτού, πως τα Μαθηματικά είναι πράγματι μια άλλη γλώσσα που αν ακούσουμε προσεκτικά, θα δούμε ότι όλα γύρω μας τη μιλάνε.
Μαθησιακές Δυσκολίες, είδη και Εκπαιδευτική Παρέμβαση
Authors: Μέττα Γαρυφαλλιά , Σκορδιαλός Εμμανουήλ 
Published: March 2020

Η παρούσα βιβλιογραφική εργασία εκπονήθηκε για τα πλαίσια του 8ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Επιστημών Εκπαίδευσης που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα με θέμα ‘’Μαθησιακές Δυσκολίες, Είδη και Εκπαιδευτική Παρέμβαση’’. Οι Μαθησιακές δυσκολίες έχουν απασχολήσει και είναι αντικείμενο έρευνας για πολλούς ερευνητές. Παρατηρείται όσον αφορά τους ορισμούς και την αιτιολογία πως υπάρχουν διάφορες απόψεις πράγμα που μαρτυρά ότι είναι ένα πολύπλοκο πρόβλημα μέχρι και σήμερα. Η μάθηση είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στη ζωή ενός ανθρώπου και απαιτείται βοήθεια για να μπορέσει να ανταποκριθεί και να αποκτήσει όλες αυτές τις δεξιότητες και ικανότητες. Η βοήθεια αυτή προέρχεται από την διδασκαλία, κατά την οποία ο μαθητής αποκτά τις απαραίτητες πληροφορίες και γνώσεις οι οποίες παρέχονται από τον εκπαιδευτικό. Προϋπόθεση για όλη αυτή την διαδικασία είναι η ικανότητα του μαθητή για μάθηση Οι Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες, έχουν να κάνουν με τις δυσκολίες στην κατάκτηση του γραπτού λόγου (ανάγνωση και γραφή) και στα μαθηματικά, που παρουσιάζουν παιδιά χωρίς σωματικό ή αισθητηριακό έλλειμμα και τα οποία δεν εντάσσονται στην Νοητική Υστέρηση. Στην παρούσα εργασία, θα δούμε την ιστορική εξέλιξη τον ορισμό και τα χαρακτηριστικά των παιδιών με Μαθησιακές Δυσκολίες. Επίσης, θα αναφερθούμε στον ρόλο της οικογένειας και στον ρόλο των Εκπαιδευτικών στα παιδιά με Μαθησιακές δυσκολίες και πως μπορούν να συμβάλλουν στην όλη διαδικασία. Τέλος, μεγάλη έμφαση θα δώσουμε στις Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες που είναι και το κυριότερο μέρος της εργασίας, καθώς αναλύονται οι 5 κατηγορίες, Δυσλεξία, Δυσορθογραφία-Δυσγραφία, Δυσαριμθησία και Δυσαναγνωσία και δίνονται προτάσεις για την εκπαιδευτική παρέμβαση.
Η έννοια της ψυχολογικής ροής σε χαρισματικούς μαθητές
Authors: Μπιμπούδη Μαρία , Μπιμπούδη Ζωή 
Published: March 2020

Στόχος της εργασίας είναι η διερεύνηση των δραστηριοτήτων που οδηγούν τους χαρισματικούς μαθητές στην κατάσταση αυξημένης εστίασης, ευφορίας και ανατροφοδότησης, δηλαδή στη βίωση της κατάστασης της ροής βάσει του Mihaly Csikszentmihalyi. Πώς θα μπορούσαν οι χαρισματικοί μαθητές, ακόμα και αν εμφανίζουν προβλήματα και μαθησιακές δυσκολίες, αφού εντοπιστούν από τους εκπαιδευτικούς να είναι ευτυχισμένοι μέσω έντονης συγκέντρωσης σε μια εργασία σε μία ανομοιογενή σχολική τάξη διαφορετικών ικανοτήτων και πολιτισμικών χαρακτηριστικών. Μελετήθηκε η περίπτωση ενός μαθητή με σύνδρομο asperger ως διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή με ιδιαίτερες ικανότητες στη μαθηματικά και τη ζωγραφική. Διαπιστώθηκε πως ο μαθητής είχε πλήρη απορρόφηση από δραστηριότητες εικαστικών που συνδέονται με αριθμούς, δίχως να αποσπάται από εξωτερικά ερεθίσματα. Η εμπλοκή του σ’ αυτές είχε ως συνέπεια τη βίωση θετικών συναισθημάτων. Δόθηκε σημασία στις δραστηριότητες που επιτελούσε κάθε φορά. Οι δραστηριότητες ήταν δομημένες με σαφείς και συγκεκριμένους στόχους, ώστε να ελέγχεται η καταβαλλόμενη προσπάθειά του. Οι προκλήσεις των δραστηριοτήτων με τις ικανότητες του μαθητή έπρεπε να βρίσκονται σε ισορροπία. Σε διαφορετική περίπτωση ο μαθητής βίωνε ανία, χαλάρωση ή άγχος. Παρουσιάζονται τα χαρακτηριστικά της ψυχολογικής ροής κατά τη διάρκεια επιτέλεσης των δραστηριοτήτων. Συμπερασματικά η κατάκτηση της ψυχολογικής ροής με το σχεδιασμό κατάλληλων δραστηριοτήτων συμβάλλει στη βίωση θετικών συναισθημάτων από τους μαθητές.
Ποιο παιδί μπορεί να προσδιορισθεί ως Χαρισματικό;
Authors: Νικολόπουλος Γιάννης 
Published: March 2020

Στο ερώτημα ποιο παιδί μπορεί να προσδιορισθεί Χαρισματικό η απάντηση δεν είναι απλή και μονοδιάστατη. Κάποτε ο χαρακτηρισμός ήταν «απλός» αλλά όχι υποχρεωτικά και «ακριβής». Όταν λέμε Gifted εννοούμε συνήθως τον έχοντα εκ γενετής χαρίσματα αλλά αν σταθούμε εδώ τότε σημαίνει ότι παρακάμπτουμε το περιβάλλον. Γι’ αυτό και είναι αναγκαίο να συνυπολογίσουμε αρκετούς παράγοντες. Είναι δυνατόν ένα παιδί που ξεκίνησε προικισμένο από την γενετική πλευρά αλλά μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον πρωτόγονο να έχει επιτυχίες που να αντιστοιχούν στο επίπεδο της βιολογικής ευφυΐας; Είναι πιθανόν όταν ένας μαθητής δεν αισθάνεται ευχάριστα στην τάξη και δεν αποδίδει υψηλότατα στην ακαδημαϊκή του εξέταση, να είναι μεν προικισμένος αλλά να τον ταλαιπωρεί δε η συνεχής επανάληψη κατεκτημένων από αυτόν γνώσεων; Πώς όμως ανιχνεύεται ένας χαρισματικός από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση ή στις πρώτες τάξεις του γυμνασίου; Πρέπει να αξιοποιήσουμε την ικανότητα και απόδοση στα μαθηματικά ως ένα βασικό κριτήριο της Χαρισματικότητας; Αυτά και άλλα επιπλέον ερωτήματα πραγματεύεται η εισήγηση μας. Ερωτήματα που μέχρι σήμερα δεν έχουν κλειδωμένες απαντήσεις σε όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα.
Ενδεικτικές δραστηριότητες αξιολόγησης και παρέμβασης σε μαθητή/τές με Μαθησιακές Δυσκολίες
Authors: Παπουτσάκη Καλλιόπη , Παπαθανασίου Ιωάννα 
Published: March 2020

Η παρούσα εργασία αφορά στην αξιολόγηση και στο σχεδιασμό διδακτικών παρεμβάσεων, ατομικών και ομαδικών, σε μαθητή/ές με μαθησιακές δυσκολίες (μ.δ.), οι οποίοι παρακολουθούν τμήμα ένταξης (Τ.Ε.) σε σχολείο γενικής εκπαίδευσης. Αρχικά, γίνεται η αξιολόγηση των μαθητών με τη χρήση άτυπων εργαλείων αξιολόγησης, με στόχο τη λήψη εκπαιδευτικών αποφάσεων. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται οι εκπαιδευτικές παρεμβάσεις για την υλοποίηση των διδακτικών στόχων, οι οποίοι προέκυψαν από την αξιολόγηση των μαθητών. Η ατομική αξιολόγηση και παρέμβαση πραγματοποιήθηκε σε μαθητή με μ.δ., ο οποίος φοιτά στη Β΄ Δημοτικού και εμφανίζει δυσκολίες στην κατάκτηση της αναγνωστικής δεξιότητας. Η παρέμβαση εστιάστηκε στην καλλιέργεια της φωνολογικής επίγνωσης, στην αποκωδικοποίηση των γραμμάτων και των συμφωνικών συμπλεγμάτων σε επίπεδο λέξεων και απλών προτάσεων. Η ομαδική παρέμβαση πραγματοποιήθηκε σε μαθητές με μ.δ. διαφορετικών ηλικιών, οι οποίοι παρουσίαζαν δυσκολίες σε επίπεδο λεξιλογίου και παραγωγής γραπτού λόγου. Η εκπαιδευτική παρέμβαση είχε στόχο τον εμπλουτισμό του λεξιλογίου και την καλλιέργεια της παραγωγής γραπτού λόγου. Η κατάκτηση των διδακτικών στόχων έγινε με τη χρήση συνδυαστικών εκπαιδευτικών μεθόδων και τεχνικών, καθώς και πολυαισθητηριακού υλικού με αποτέλεσμα η τελική αξιολόγηση να καταδείξει την επίτευξη των στόχων στην πλειοψηφία τους, τόσο στην εξατομικευμένη, όσο και στην ομαδική παρέμβαση.
Οι αντιλαμβανόμενες από τον ίδιο ανάγκες του Έλληνα διευθυντή (και του προϊσταμένου μικρών σχολείων) του Δημοτικού Σχολείου για την επαγγελματική του ανάπτυξη: το μοντέλο που λύνει την αντίφαση και μπορεί να εφαρμοστεί σε όλα τα πλαίσια.
Authors: Πολίτου Ελένη 
Published: March 2020

Σε παγκόσμιο επίπεδο ο ρόλος του διευθυντή του Δημοτικού σχολείου έχει αναδειχθεί ως ο πλέον σημαντικός για την εξέλιξη του σχολείου και την περαιτέρω οικονομική ανάπτυξη της χώρας . Ως εκ τούτου, η διερεύνηση των εκπαιδευτικών του αναγκών μπορεί να αποκαλύψει σημαντικά στοιχεία προς αυτή την κατεύθυνση. Στην Ελληνική πραγματικότητα κυριαρχεί ένα παραδοσιακό και ιεραρχικό μοντέλο στη διοίκηση του σχολείου. Το μοντέλο αυτό έχει αποδειχθεί ότι δεν ευνοεί την ανάπτυξη μορφών ηγεσίας που βοηθούν την εξέλιξη του σχολείου και των εκπαιδευτικών που είναι μέσα σε αυτό. Η αρχική πρόθεση της παρούσας μελέτης, που διεξήχθη πρόσφατα, ήταν να διερευνήσει τις εκπαιδευτικές ανάγκες των Διευθυντών των δημόσιων και ιδιωτικών δημοτικών σχολείων στην Ελλάδα, καθώς είναι μία από τις χώρες που δεν προσφέρει συγκεκριμένη εκπαίδευση στα διευθυντικά στελέχη των σχολείων. Η ανάλυση των αντιφάσεων που προέκυψαν από την έρευνα ήταν η αφορμή για να αναπτυχθεί ένα μοντέλο που μπορεί να αξιοποιηθεί τόσο σε άλλες χώρες όσο και σε διαφορετικές βαθμίδες. Το μοντέλο αυτό αναδεικνύει τη σπουδαιότητα της αυτονομίας στη λήψη της απόφασης από πλευράς του διευθυντή ως της πιο σημαντικής παραμέτρου που μπορεί με την παρουσία της να ενθαρρύνει ή με την απουσία της να αποθαρρύνει την ανάπτυξη εκείνων των μορφών εκπαιδευτικής ηγεσίας που εξελίσσουν τόσο το διευθυντή όσο και το σχολείο. Το πιο βασικό συμπέρασμα αυτής της μελέτης έγκειται στη διαπίστωση ότι ενώ το εκπαιδευτικό σύστημα στη Ελλάδα είναι άκρως ιεραρχικό δεν αποτρέπει ωστόσο την εμφάνιση μορφών εκπαιδευτικής ηγεσίας που αποδεδειγμένα εξελίσσουν το σχολείο.
«Μαθησιακές Δυσκολίες», βιβλιογραφική ανασκόπηση
Authors: Ταταβίλη Θεοδώρα , Γιαρμαδούρου Αμαλία 
Published: March 2020

Στην παρακάτω εργασία παρουσιάζεται μια σύντομη βιβλιογραφική ανασκόπηση των μαθησιακών δυσκολιών. Ξεκινώντας με τους προγενέστερους ορισμούς που διατυπώθηκαν αναλύονται οι ορισμοί που χρησιμοποιούνται στην σύγχρονη επιστημονική κοινότητα, σύμφωνα με τα ψυχομετρικά εργαλεία DSM-V και ICD-10. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στην αναγκαιότητα της έγκαιρης και έγκυρης χορήγησης των διαγνωστικών εργαλείων, ωστε να προκύπτουν ορθά αποτελέσματα. Ωστόσο συχνά παρατηρούνται παράγοντες απο το περιβάλλον, οι οποίοι καθυστερούν τη μαθησιακή αξιολόγηση του μαθητή απο τους σχετικούς εγκεκριμένους φορείς. Αυτή η καθυστέρηση επηρρεάζει άμεσα την κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη του μαθητή και σε μεγάλο βαθμό την μαθησιακή πορεία του. Σε όλη τη διαδικασία παρέμβασης καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει ο εκπαιδευτικός τη γενικής τάξης, ο οποίος συνήθως είναι και το άτομο που συντονίζει τους εμπλεκόμενους με το παιδί στην εκπαιδευτική διαδικασία. Κλείνοντας, αναφέρονται προτεινόμενες οδηγίες μαθησιακής παρέμβασης που μπορεί να ακολουθήσει ο μαθητής με μαθησιακές δυσκολίες.
Quantitative approach to numbers and sizes: Generation of primary neurospheres from the dorsal lateral ganglionic eminence of late embryonic mice
Authors: Blackwood Christopher 
Published: March 2020

Background: The neurosphere assay is a powerful in vitro tool to investigate neural stem cells in the dorsal lateral ventricle (dLGE). In the dLGE, metrics of sizes and numbers of neurospheres generated using this assay has not been completely characterized. The objective of this protocol is to provide a stepwise method from a single isolation that predicts the average number of neurospheres generated and to estimate an approximation of its sizes after several days in vitro. The advantage of this protocol is that no expensive and specialized equipment is needed for tissue isolation. Estimates about the numbers and sizes of neurospheres will provide investigators with quantitative data to advise on how much starting dLGE tissue is required to generate the appropriate number of spheres for the implementation of downstream applications, including immunocytochemistry, self-renewal and differentiation assays. Methods: Our method is based on a simple dissection technique, where tissue surrounding the dorsal lateral ventricle from a single mouse embryo is trimmed away to enrich for neural stem cell and progenitor populations. Following this dissection, tissue is mechanically dissociated by trituration. Cells are then cultured in media containing epidermal growth factor and other supplements to generate healthy primary neurospheres. Results: Using this approach, we found reproducible number of primary neurospheres after 7 days in vitro (DIV). Furthermore, we observed that this method yields an average range of neurospheres sizes greater than 50 μm, but less than 100 μm after 7 DIV. Lastly, using an anti-GFAP antibody, we show that these neurospheres can be stained, confirming their use in future immunocytochemistry studies. Conclusions: Future use of this protocol provides metrics on the generation of primary neurospheres that will be useful for further advances in the area of stem cell biology.
Computationally going where experiments cannot: a dynamical assessment of dendritic ion channel currents during in vivo-like states
Authors: Guet-McCreight Alexandre , Skinner Frances K. 
Published: March 2020

Background: Despite technological advances, how specific cell types are involved in brain function remains shrouded in mystery. Further, little is known about the contribution of different ion channel currents to cell excitability across different neuronal subtypes and their dendritic compartments in vivo. The picture that we do have is largely based on somatic recordings performed in vitro. Uncovering dendritic ion channel current contributions in neuron subtypes that represent a minority of the neuronal population is not currently a feasible task using purely experimental means. Methods: We employ two morphologically-detailed multi-compartment models of a specific type of inhibitory interneuron, the oriens lacunosum moleculare (OLM) cell. The OLM cell is a well-studied cell type in CA1 hippocampus that is important in gating sensory and contextual information. We create in vivo-like states for these cellular models by including levels of synaptic bombardment that would occur in vivo. Using visualization tools and analyses we assess the ion channel current contribution profile across the different somatic and dendritic compartments of the models. Results: We identify changes in dendritic excitability, ion channel current contributions and co-activation patterns between in vitro and in vivo-like states. Primarily, we find that the relative timing between ion channel currents are mostly invariant between states, but exhibit changes in magnitudes and decreased propagation across dendritic compartments. We also find enhanced dendritic hyperpolarization-activated cyclic nucleotide-gated channel (h-channel) activation during in vivo-like states, which suggests that dendritically located h-channels are functionally important in altering signal propagation in the behaving animal. Conclusions: Overall, we have demonstrated, using computational modelling, the dynamical changes that can occur to ion channel mechanisms governing neuronal spiking in vitro and in vivo. In particular, we have shown that the magnitudes of some ion channel current contributions are differentially altered during in vivo-like states relative to in vitro.
What improvements do Cochrane systematic reviewers suggest for the design of trials?
Authors: Pirosca Stefania , Clarke Mike , Treweek Shaun 
Published: March 2020

Background: Many randomised trials have serious methodological flaws that fatally undermine their results, which makes the research wasteful. This is of concern for many, including those doing systematic reviews that include trials. Cochrane systematic reviews all have a section called ‘Implications for research’, which allows authors of the review to present their conclusions on how future research might be improved. Looking at these conclusions might highlight priority areas for improvement. Methods: We focused on the Cochrane Schizophrenia Review Group and the Multiple sclerosis and rare diseases of the central nervous system Review Group (the MS Review Group). Reviews with citations between 2009 and 2019 were identified and the recommendations given by review authors in ‘Implications for research’ were put into categories. Results: Between 2009 and 2019 we identified 162 reviews for the Schizophrenia Review Group and 43 reviews for the MS Review Group. We created 22 categories in total, of which 12 were common to both groups. The five most used categories were the same for both: better choice of outcomes; better choice of intervention/comparator; longer follow-up; larger sample size; use of validated scales. Better choice of outcomes and/or intervention/comparator was recommended in over 50% of reviews. Longer follow-up and larger sample size were recommended in over a third, with use of validated scales being suggested in around a fifth of reviews. There was no obvious pattern of improvement over time for trials included in systematic reviews published by both groups. Conclusions: We suggest that trialists working in these areas (and others too) ask themselves why they have chosen their particular outcomes, intervention and comparator, whether follow-up is long enough, if the sample size is big enough and whether the scales they choose to measure their outcomes are appropriate.