bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Творческие взаимоотношения Ивана Бунина и Галины Кузнецовой как конфликт молодости и старости
Authors: Mikhailova Maria 
Published: March 2020

Creative relationship between I.A. Buninand Galina Kuznetsova as a youth and aged conflictIn general the literary criticism considers acreative relations between I. A. Bunin and G. N. Kuznetsova as aStudent-Teacher relationship, and not as regards of two equal artists. But this aspect was elected by the author, because there is still no answer to the question why Kuznetsova’s bright poet and novelist debut, which was implemented with the assistance of Bunin, has not received appropriate continuation in fact she has remained the author of Grassky Diary only. There is an attempt, using the support of creative psychology and personal singularity of the art union members, to understand the causes of the student internal resistance to the Master exposure, and her rebellion that led to their disruption. It was moved a“subtext” of the diary out, where adiscrepancy is detected in an “objective” proclaimed content that was aimed to the Bunin enlargement. It concludes that “the Bunin image” is doubled on the pages, and asource of misunderstanding is in conflict between a youth and aged which Kuznetsova is aware acutely, who were the first to realize Vera BuninaRelacje twórcze Iwana Bunina i Galiny Kuzniecowej— konflikt młodości i starościW historii literatury relacje twórcze Iwana Bunina i Galiny Kuzniecowej rozpatrywano zazwyczaj jako związek nauczyciela i uczennicy, anie jako relacje dwóch równoprawnych osobowości twórczych. Tymczasem ten właśnie aspekt interesował autorkę artykułu, ponieważ do tej pory nie ma odpowiedzi na pytanie: dlaczego błyskotliwy debiut poetycki i prozatorski Kuzniecowej, zrealizowany przy współudziale Bunina, nie doczekał się kontynuacji? Kuzniecowa w istocie pozostała wyłącznie autorką Dziennika z Grasse. W artykule podjęto próbę — w oparciu o psychologię twórczości oraz rozpoznanie osobowości uczestników owego związku — wyjaśnienia przyczyn wewnętrznego oporu uczennicy wobec wpływu Mistrza i jej buntu, które doprowadziły do rozstania. Ujawniony został „podtekst” Dziennika, który wskazuje na niezgodność z „obiektywną”, pierwszoplanową treścią, ukierunkowaną na uwznioślenie Bunina. Konkludując: „obraz Bunina” na kartach Dziennika rozdwaja się, a źródłem niezrozumienia jest konflikt młodości i starości, intensywnie odczuwany przez Kuzniecową, który najwcześniej wyczuła Wiera Bunina.
Некоторые наблюдения, касающиеся образа старости в творчестве Валентина Распутина
Authors: Remonato Ilaria 
Published: March 2020

Some observations regarding the image of old agein Valentin Rasputin’s workThe present essay is devoted to images of old age in the work of the Russian writer Valentin Rasputin 1937–2015. The artistic representation of aging plays a meaningful role in the poetics of the Siberian author, and the thick, transversal presence of the motive gives us the opportunity to examine the different modes it is described in the texts. The old villagers’ figures аre analyzed on the background of the peculiar chronotope in which they live, organically connected to wild Siberian nature. The study focuses in particular on the psychological portraits of old characters in the novels Poslednyj srok The Last Term, 1970 and Proščanie s Matëroj Farewell to Matyora, 1976. In the second part of the paper are proposed some thematic parallels with old charakters’ images present in the short stories Vasilij i Vasilisa Vasili and Vasilissa, 1966 and Ženskij razgovor Women’s Dialogue, 1995, in which the psychological portraits and the atmosphere appear similar.O obrazie starości w twórczości Walentina Rasputina uwag kilkaW artykule omówiony został obraz starości w twórczości prozatorskiej Walentina Rasputina 1937–2015. Autorka udowadnia, że obraz ten zajmuje ważne miejsce w świecie przedstawionym wykreowanym przez syberyjskiego pisarza. To właśnie ciągłość i stała obecność tego motywu w utworach Rasputina umożliwia analizę różnorodnych aspektów i odcieni znaczeniowych starości. Stworzone przez pisarza postaci starych ludzi rozpatrywane i analizowane są w ich stosunku do przyrody syberyjskiej oraz chronotopu, w którym są umiejscowione. W centrum działań analitycznych autorki artykułu znajduje się charakterystyka duchowa i psychologiczna starych ludzi, przedstawionych przez Rasputina w utworach Последний срок W ostatnią godzinę, 1970 i Прощание с Матерой Pożegnanie z Matiorą, 1976. Przeprowadzone zostały także paralele z opowiadaniami Василий и Василиса Wasilij i Wasilisa, 1966 oraz Женский разговор Kobieca rozmowa, 1995.
Мотиви старості в творчостi Василя Симоненка нарис проблематики
Authors: Horniatko-Szumiłowicz Anna 
Published: March 2020

The imagery of old age in Vasyl Symonenko’s poetryHumanistic pathos in the poetry of Vasyl Symonenko 1935–1962 makes him tackle the phenomenon of old age in a most respectful manner. The image of old age appears in a number of poems in various combinations, also as the main motif — the eternal problem of „fathers-children” Старість or the end of life, intrinsically linked with physical degeneration and death Дід умер. In a series of poems by Symonenko the theme of old age and ageing is not central, but exists parallel to the theme of hard life and tough fate, especially of women Піч, Жорна. Finally, the theme of senescence is present in Symonenko’s poetry along with the image of motherhood, the main theme of his work, identified with Ukraine-the motherland Лебеді материнства, and also treated as a symbol of intergenerational bonds and the continuity of national tradition.Obraz starości w poezji Wasyla SymonenkiHumanistyczny patos poezji Wasyla Symonenki 1935–1962 sprawia między innymi, iż poeta z wielkim szacunkiem odnosi się do fenomenu starości. Obraz starości pojawia się w wielu jego wierszach, przy czym w różnych kombinacjach, w tym jako motyw przewodni — odwieczny problem „ojcowie–dzieci” Старість czy kres życia, nieodłącznie związany z fizycznym rozpadem, śmiercią Дід умер. W cyklu wierszy Symonenki motyw starości i starzenia się nie należy do centralnych, lecz występuje równolegle z tematem ciężkiego życia, trudnych losów, zwłaszcza kobiet Піч, Жорна. I wreszcie motyw starości obecny jest w poezji Symonenki wpołączeniu z głównym w jego twórczości obrazem macierzyństwa, utożsamianym z Ukrainą-Ojczyzną Лебеді материнства, jak również jako symbol związku pokoleń, ciągłości tradycji narodowych.
Dyskretna apologia starości w twórczości Milana Kundery
Authors: Skibska Anna Maria 
Published: March 2020

A discreet apology of old agein the works of Milan KunderaIn the essay, the titular problem of old age is related to the great literary canon, within which the history of novel is established and developed. The canon itself, in terms of H. Bloom, means a perpetual and creative source of struggle against the literary traditions’ influence, which is also to shape Kundera’s novels and essays. Thus the old age is conceived as abroad metaphor consisting of the great works of the great precursors, who invented us along with our modern world. Furthermore, Kundera allows his readers to associate the old age motif with awide range of often opposite properties alike slowness, carefulness, lightness, triviality, laughter, transparence, non-presence, or non-essence, etc. These properties are rendered by aseries of the writer’s favorite figures, to which belong: irony, ellipsis, and litotes that are to determine the central motif of vis comica inherited by Kundera from his masters, Cervantes, Rabelais, Diderot, and Sterne.Diskrétní apologie stáří v díle Milana Kundery V článku je problematika stáří konfrontována s evropským literárním kánonem, který obsahuje avytváří dějiny evropského románu. Tento kánon, v souladu s teorií Harolda Blooma, tvoří nekonečný tvůrčí zdroj boje s literární tradicí, boje, který se rovněž zrcadlí v románech Milana Kundery. V jeho díle je stáří zobrazeno jako široce chápaná metafora děl velkých spisovatelů, kteří jsou zodpovědni za obraz současného světa. Kundera pracuje s motivem stáří asrovnává ho s celou škálou témat, která ho zajímají, tzn. s retardací, opatrností, lehkostí, triviálností, humorem, průhledností, nepřítomostí, bezvýznamností apod. K zobrazení těchto témat využívá své oblíbené figury: ironii, elipsu alitotésu, které determinují problematiku vis comica, přejatou od oblíbených předchůdců. Jsou mezi nimi Cervantes, Rabelais, Diderot aSterne.
„Такав обичај спроводе само педесетогодишње и више старице„ 1898: прагматика старости у традиционалној култури Словена
Authors: Mykytenko Oksana 
Published: March 2020

This ritual is performed only by the old about fiftyand over 1898: pragmatics of the old age in traditional culture of SlavsThe age is one of the basic categories in the participants’ stratification in traditional rituals, and the age regulations are compulsory for the different spheres of folk culture. In accordance with the traditional notions, the old were parents who have married children, and especially if they had the grandchild. The ambivalent perception of the old is caused by their knowledge of life and wisdom, as well as by the ritual cleanness, but also their potential danger as persons who are before the death. These beliefs are manifested in the context of traditional family and calendar customs and rituals, in the first place those of the funeral and repast cycle, and on the whole with the semantics of safeguard or sacrifice. At the same time already at the end of the 19th century the transformation or destruction of many rituals caused that participants in them were only the old. Такий звичай виконують лише старі років п’ятдесяти й більше 1898 р.: прагматика старості у традиційній культурі слов’янВік є однією з основних категорій стратифікації учасників традиційної обрядовості, а вікові регламентації обов’язкові для різних сфер народної культури. За традиційними уявленнями, старими вважали батьків, які видали заміж/оженили дітей, а особливо, якщо вже вони мали онуків. Амбівалентність сприйняття літніх/старих людей обумовлюється як їхнім життєвим досвідом та мудрістю, так і ритуальною чистотою, а водночас і потенційною загрозою як осіб, близьких до смерті. Ці уявлення знаходять вираження в контексті традиційних родинних та календарних звичаїв та обрядів, у першу чергу поховально-поминального циклу, і загалом тих, котрі мають семантику захисту та жертвоприношення. Разом із тим, уже наприкінці ХІХ ст. трансформація або занепад багатьох обрядів призводили до того, що участь у них брали тільки люди старшого віку.
Staruszka w skąpym bikini albo „strach przed Babą Jagą” w utworze Dubravki Ugrešić „Życie jest bajką”
Authors: Szperlik Ewa 
Published: March 2020

Old woman in ascant bikini or “fear of Baba Yaga” in Dubravka Ugrešić’s: Life is a fairy taleThe subject of the dissertation is ageing, physical passing and social rejection seen from woman’s perspective. The grotesque-ironic Life is afairy tale by Dubravka Ugrešić, along with the „Baba-Yagism philosophy” and the construction of „Baba-Yagology”, touches the problems related to old age as asocial taboo and double exclusion due to being both awoman and an old person. The work by Ugrešić deals with the phenomenon defined as ageism R. Butler which corresponds to the idea of power M. Foucault, discrimination and stereotypical attitude to the social roles defined accordingly to the biological age of an individual. Among the many works of Dubravka Ugrešić — Croatian author known mainly for antipolitical texts describing the search for identity in Post-Yugoslav emigration — Life is a fairy tale belongs to the group of texts exposing feminine topics, with particular focus on somaesthetical perspective where sex and age, next to race, class or region, are the criteria for social ladder of power participation.Starica uprivlačnom bikini kostimu ili „strah od Babe Jage” uromanu Dubravke Ugrešić Život je bajkaZasnovan na hermeneutičkoj analizi romana Dubravke Ugrešić tekst sadrži niz razmatranja na temu starosti, pogotovo ženskog oblika, tjelesne prolaznosti istarenja koje vode prema društvenom odbacivanju na marginu zajednice. Uslučaju ženske starosti riječ je oudvostručenojdiskri­minaciji iisključenosti zbog činjenice pripadnosti ženskome spolu te gubitka fizičke atraktivnosti. Imajući uvidu eng. pojam ageisma R. Butlera, pojavu moći M. Foucaulta te teorijsku podršku u feminističoj kritici S. de Beauvoir, H. Bradley, L. Irigaray, somaestetici M. Merleau-Ponty, R. Shusterman, utekstu pokušava se dokazati glavne odrednice uUgrešićkinom romanu kao što su: uloga patrijarhata utretiranju starih žena, namještanje društvenih uloga pojedincu, starost kao društveni tabu iprije svega — strah od starenja/odbacivanja, koji je spisateljica smjestila u fenomen lika Babe Jage.
Rozkosze czeskiej awangardy. O fuzjach literatury, sztuki i filozofii na przykładach z twórczości Jindřicha Štyrskiego, Toyen, Vítězslava Nezvalai Františka Drtikola
Authors: Woźniak Kamila 
Published: March 2020

The joys of the Czech avant-garde.On the amalgamation of literature, art and philosophy based on the examples from the works of Jindřich Štyrský, Toyen,Vítězslav Nezval and František DrtikolThe article points out some recurrent themes in the literary and artistic works by the repre- sentatives of the Czech avant-garde of the ﬁrst half of the twentieth century. It is primarily about the motives of sleep, life, death and eroticism recognized most often in iconoclastic conventions, often on the borders of pornographic description and violating the taboo of eroticism, pleasures of the ﬂesh and religion. In the case of Štyrský, among other topics, the theory of artiﬁcialism for- mulated by him and Toyen is discussed. The theory had a close relationship with the poetry, prose and art by this author. On the other hand, based on the example of Nezval, an image of literary pleasures is presented, associated with the often actuated by the author issues of ﬁrst love and erot- ic sensations. In the end, the ﬁgure of František Drtikol is outlined — the creator of photographs, which often depict threads of femme fatale and scandalous nude cruciﬁed women.Rozkoše české avantgardy. O fúzi literatury, umění a ﬁlozoﬁe na příkladu tvorby Jindřicha Štyrského, Toyen, Vítězslava Nezvala a Františka DrtikolaČlánek poukazuje na stálé motivy v literární a umělecké tvorbě představitelů české avant- gardy první poloviny 20. století. Jde především o motivy snu, života, smrti a erotiky, chápané nejčastěji jako obrazoborecké a nacházející se často na hranici tělesné rozkoše, náboženství a por-nograﬁckého obrazu, jenž prolamuje erotická tabu. V případě Štyrského půjde mj. o teorii artiﬁ- cialismu, kterou zformuloval spolu s Toyen. Na příkladu Nezvala bude nastíněn literární obraz rozkoše související s problematikou prvních milostných a erotických zkušeností, které se autor často dotýkal. Závěr příspěvku přiblíží osobu Františka Drtikola — tvůrce fotograﬁí, na kterých jsou často vyobrazena témata osudových žen a skandalizujících aktů ukřižovaných žen.
Polisemia jako problem w rosyjsko-polskiej leksykografi i przekładowej
Authors: Gasek Bogumił 
Published: March 2020

Polysemy as the problem of translational russian-polish lexicographyThe article discusses the problem of polysemy in translation of Russian-Polish dictionary. Critical analysis was conducted on the resources included in The Great Russian-Polish Dictionary edited by “Wydawnictwo PWN”. Inaccuracies and mistakes found in dictionary entries allow us to formulate some conclusions about principles for compiling modern Russian-Polish dictionary, which meets translator’s expectations.Полисемия как проблема русско-польской переводной лексикографииВ настоящей статье рассматривается проблема презентации полисемии в большом русско-польском переводном словаре. В ходе анализа Большого русско-польского словаря под редакцией Яна Вавжинчика были выявлены ошибки и недочёты в построении отдель- ных статей, а также — сделаны выводы насчёт принципов составления современного рус- ско-польского словаря, соответствующего требованиям переводчика.
Szyk operatorów kwantyfikacji ogólnej w języku polskim
Authors: Grochowski Maciej 
Published: March 2020

Order of the general quantification operators in PolishThe pronouns każdy and wszyscy are the basic operators, distributive and collective respectively, of the general quantification in Polish. At the beginning of the paper grammatical differences between them are discussed.I accept the model of the linear order of the Polish nominal phrase components proposed by Zuzanna Topolińska in 1984 as still valid. According to this model the pronouns każdy, wszyscy are in the first position in the basic nominal string.I extend Topolińska’s model so that it includes particles and metapredicative operators. I jus­tify three hypotheses. Firstly, numerous particles appear primarily in direct anteposition to the pro­nouns każdy, wszyscy. Secondly, intensifiers and the majority of approximators cannot co-occur with każdy, wszyscy because the meanings of the operators and pronouns are contradictory. Thirdly, only a few approximators such as prawie, niemal can co-occur with the operators of general quantifica­tion; they appear in the anteposition to the pronouns.Ред оператора опште квантификације у пољском језикуЗаменице każdy, wszyscy су основни оператори опште квантификацијe колективне и ди­стрибутивне у пољском језику. На почетку чланка представљам граматичке разлике између њих.Прихватам модел линеарног реда компонената пољске номиналне фразе који је пред­ложила Зузанна Тополинска у 1984 години и који је актуелан до данас. Према овом моделу, атрибутивне придевске заменице każdy, wszyscy заузимају прву линеарну позицију у фрази.У чланку допуњавам овај модел честицама, метапредикативним операторима и образ­лажем три хипотезе. Прво, много честица се примарно појављује у непосредној антепозицји у односу на јединице każdy, wszyscy. Друго, оператори градације и већина оператора апрокси­мације не могу да се повезују са овим заменицама зато што су им значења јединица од ових класа супротна. Треће, само неколико оператора апроксимацијe, као на пример prawie, niemal, могу да се повезују с операторима опште квантификације и појављују се у антепозицији уод­носу на њих.
Deminutiva v češtině a polštině s důrazem na popis jejich užití v tzv. žákovském mezijazyce
Authors: Kaczmarska Elżbieta , Škodová Svatava , Rosen Alexandr 
Published: March 2020

Diminutives in Czech and Polish with emphasis on the description of their use in so-called interlanguageThe text presents an analysis of diminutives with regard to problems of their use by non-na­tive speakers, exemplified by native speakers of Polish. The reason of this specific comparison is the formal and semantic closeness of the two languages, which is often the cause of negative transfer. The analysis is based on the comparison of parallel Czech and Polish texts included in the InterCorp corpus and is further supported by the elicitation of the use of selected lexemes by Polish students.Диминутивы в чешском и польском языках с акцентом на описании их использования в так называемoм интерязыкеТекст представляет собой анализ диминутивов в связи с проблемами их использования неносителями языка, соответственно польскими носителями языка. Причина этого специфи­ческогосравнениясвязана с формальной и семантической близостью двух языков, которая является источником отрицательного переноса. Анализ основан на сравнении параллельных чешских и польских текстов, включенных в корпус InterCorp и в дальнейшем поддерживается выявлением использования выбранных лексем польскими студентами.
„Что само в очесях являлося, то и писалося…” Князя Николая Радзивилла Cиротки описание диковинных животных в его „Путешествии в Святую Землю”
Authors: Bolek Anna 
Published: March 2020

“Idescribed things that caught my eye…” Prince Nicholas Radziwiłł the Orphan’s account of peculiar animals in his Pilgrimage to the Holy LandThe paper analyzes descriptions of three exotic beasts hippopotamus, crocodile and cha­meleon in Count Nicholas Radzivill’s travelogue Pilgrimage to the Holy Land and Egypt. Giving his first-hand impressions of the world totally unknown for the Europeans, the author endeavors to factually represent it basing on his own previous experience. This mode of representation, sheer devoid of mythological and fictional dimensions, is also applied to the fauna which was the object of the Author’s close attention. Taken against the background of the contemporary, predominantly mythological antique and medieval images of the beasts, the study of the representational mode applied by The Orphan allows to look upon the Polish traveler as areliable, inquisitive and sensitive observer.„Co samo woczach jawiło się, to i pisało się…” Księcia Mikołaja Radziwiłła Sierotki opisanie zwierząt osobliwych w Peregrynacji do Ziemi ŚwiętejW artykule przeanalizowano opisy trzech egzotycznych zwierząt hipopotama, krokodyla i ka­meleona zdiariusza podróży do Ziemi Świętej iEgiptu księcia Mikołaja Radziwiłła Sierotki. Jego autor, opisując nowy — nieznany Europejczykowi — świat, starał się przedstawić go faktogra­ficznie zperspektywy własnych doświadczeń ispostrzeżeń. Ten sposób przekazu, odcinający się od wymysłów imitów, dotyczy również świata zwierząt, których Radziwiłł był bacznym obserwato­rem. Rozpatrzenie prezentacji przez Sierotkę trzech „bestii” na tle panujących wówczas mitycznych — antycznych iśredniowiecznych — wyobrażeń onich pozwala ujrzeć wrelacjach wiarygodnego, dociekliwego, lecz także wrażliwego autora.
Nazwiska czeskie a Czesi w Polsce w XX w.
Authors: Matkowska-Jerzyk Magdalena 
Published: March 2020

Czech names and Czech in Poland in the 20th centuryThe article was based on more than 600 Czech surnames from Słownik nazwisk współcześnie w Polsce używanych used by Kazimierz Rymut. The article shows the state of research of Czech anthroponymy in Poland, which was treated by researchers quite marginally. An outline of the history of contacts and Czech settlements in Poland was also presented, which had an important impact on the extension of the Polish anthroponymic system with the Czech genetic names. The four most important areas on which the Czech settlement was developed were: Galicia Galicja, “Czech Corner” Czeski Zakątek, Settlement areas areas of settlements of the Czech brothers and Silesia Śląsk. The article compares the data of names in Poland in the twentieth century with the map of the Czech population, which mostly overlapped. Česká příjmení a Češi v Polsku ve 20. stoletíTento článek byl založen na více než 600 českých příjmeních excerpovaných ze Słowniku nazwisk współcześnie używanych ed. Kazimierze Rymuta. Článek představuje současný stav výzkumu českých příjmení v polském antroponomastickém systému, který doposud byl považován vědci spíše okrajově. Zaroveň představuje také stručnou historii česko-polských vztahu a českého usázení v Polsku, které měly významný vliv na expanzi geneticky českých příjmení do polského antroponomastického systému. Autorka vyčlenila 4 nejdůležitější oblasti, ve kterých vznikaly největší české společnosti, a to: Galicie, Český koutek, místa, na kterých se usazeli čeští exulanti členové Jednoty bratrské a Slezsko. Ve svém článku autorka srovnává údaje tykající se českých příjmení v Polsku ve 20. století s mapou Čechů bydlících v Polsku, a ty se ve vetší míře shoduji.