bluuebunny/crossref_metadata_2025_split huggingface dataset:
Arte e ciência no século XVII: Charles Le Brun e o temperamento melancólico.
Authors: Fassis Flávia Crivellari , Martins Lilian Al-Chueyr Pereira 
Published: December 2020

Na tradição hipocrático-galênica, a condição de saúde estava relacionada ao equilíbrio de humores corpóreos que, em diferentes combinações, resultavam em temperamentos. Esses temperamentos determinavam o caráter do homem, seus aspectos psicológicos, aparência física e afetos. Dos principais temperamentos (sanguíneo, colérico, melancólico e fleumático), o melancólico foi considerado o mais nocivo e de alterações psíquicas mais diversificadas, sendo objeto de estudo de tratados médicos, anatômicos e representações artísticas, literárias e filosóficas em diferentes períodos históricos, desde a Antiguidade Clássica. No âmbito artístico, inspirou uma iconografia exclusiva das emoções e da constituição física e fisiognomônica dos indivíduos, fortalecendo a relação intrínseca entre a alma e o corpo, principalmente na expressão do rosto. O objetivo deste artigo é estudar como o temperamento melancólico se relacionava com a produção iconográfica do artista Charles Le Brun (1619-1690). Este estudo levou à conclusão de que Le Brun transpôs para o campo da iconografia os conhecimentos da medicina hipocrático-galênica, da fisiognomonia e anatomia relacionando os traços faciais e personalidade. Separando corpo e alma relacionou os humores ao estudo das paixões em substituição ao estudo do caráter. Além disso, ele se preocupou com aspectos teóricos da pintura.
Impact of Age, Menopause, and Obesity on Oxylipins Linked to Vascular Health
Authors: Pauls Samantha D. , Du Youjia , Clair Luc , Winter Tanja , Aukema Harold M. , Taylor Carla G. , Zahradka Peter 
Published: December 2020

Objective:

Cardiovascular disease, a major cause of mortality and morbidity, exhibits sexual dimorphism since the onset of cardiovascular disease occurs later in women than in men. The loss of cardioprotection in older women may be due to an increase in arterial stiffness after menopause. Free fatty acid metabolites of polyunsaturated fatty acids, called oxylipins, are known to impact vessel function and may be responsible for the vascular benefits of polyunsaturated fatty acids. The objectives of this study were to compare the plasma oxylipin profiles of young females (20–55 years), older females (55
+
), and older males (55
+
) and to identify associations between oxylipins and cardiovascular disease risk factors, such as obesity and arterial stiffness.

Approach and Results:
We quantified plasma oxylipins by high-performance liquid chromatography–tandem mass spectrometry in archived samples taken from completed clinical trials. We identified 3 major 12-lipoxygenase products, 12-hydroxy-eicosatetraenoic acid, 12-hydroxy-eicosapentaenoic acid, and 14-hydroxy-docosahexaenoic acid, that are present at high levels in young females compared with older females and males. These oxylipins also decreased with obesity and displayed robust negative associations with arterial stiffness as assessed by brachial-ankle pulse wave velocity. According to multiple linear regression modeling, these associations were maintained even after correcting for body mass index category combined with either age, menopausal status, or estradiol levels. Using linear discriminant analysis, the combination of these 3 oxylipins effectively distinguished participants according to both brachial-ankle pulse wave velocity risk group and age.

Conclusions:
Higher 12-lipoxygenase oxylipin plasma concentrations associated with lower arterial stiffness in premenopausal females may be an important contributing factor to sex differences in cardiovascular disease.

Registration:

URL:
https://www.clinicaltrials.gov
; Unique identifiers: NCT01661543, NCT01562171, NCT01890330, NCT02571114 and NCT02317588.
Course and Recognition of Poststroke Delirium
Authors: Fleischmann Robert , Warwas Sina , Andrasch Tina , Kunz Rhina , Witt Carl , Mengel Annerose , von Sarnowski Bettina 
Published: December 2020

Background and Purpose:
Poststroke delirium (PSD) is an independent predictor of unfavorable outcome. Despite its individual and socioeconomic burden, its frequency, clinical course, and routine detection remain unresolved. This study aimed to assess psychometric properties of established delirium screening tools and investigate the natural course of PSD.

Methods:
This study investigated patients presenting with high-risk transient ischemic attacks or ischemic stroke within 24 hours during a 3-month period. Twice-daily screenings for PSD were done using the confusion assessment method, nursing delirium scale, and rapid delirium assessment, and evaluated for noninferiority against Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition criteria. We investigated demographic and stroke characteristics as predictors of PSD, neurological deficits as predictors of false screening results, and conducted a simulation study to estimate the best timing to identify PSD.

Results:

We enrolled 141 patients (73.8±10.4 years of age, 61 female) with a mean National Institutes of Health Stroke Scale score of 6.4±6.5. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition based PSD incidence was 39%, which manifested within 24 hours in 25% and 72 hours in almost all cases. The confusion assessment method was the only screening tool noninferior to Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition ratings providing a sensitivity of 82% and specificity of 80%. Age (odds ratio, 1.07 [1.02–1.13] per year,
P
=0.004) and National Institutes of Health Stroke Scale (odds ratio, 1.24 [1.15–1.34] per point,
P
<0.001) were predictors of PSD. False-positive screening results were associated with stroke-induced disorientation (odds ratio, 6.1 [3.2–11.61],
P
<0.001) and neglect (odds ratio, 2.17 [1.22–3.87],
P
=0.008). Simulations revealed that one in 4 cases is missed with less than daily screenings.

Conclusions:
PSD is a common complication of stroke and transient ischemic attack. Detection is challenged by confounding effects such as focal neurological deficits and the necessity for at least daily screenings. Future studies are required to investigate implementation of these findings in clinical routine.

Registration:

URL:
https://www.clinicaltrials.gov
. Unique identifier: NCT03930719.
"النار العاتية التي ذاقت من طعم وهج اللهيب:"
Authors: رشوان هاني 
Published: December 2020

This article offers the first Arabic translation of a praise hymn dedicated to Ramsess II (d. 1213 B.C.E.), with philological and poetic commentaries. The text was carved on the facade of Abū Simbel temple twice because of its exceptional literary nature, as this study demonstrates. I discuss why Euro- American scholars were unable to separate the literary dimensions of the praise hymns from its political framework, and also tackle the pictorial nature of ancient Egyptian writing, providing the Arabic reader with the necessary instruments for understanding the several visual features that were creatively deployed by the writer to enhance the reading process of this particular praise hymn. I then trace the early foundations of premodern Arabic khiṭāba and its close relation to constructing oral/aural arguments in comparison with balāgha that deals with the literary devices of the Qur’ānic text.
This study breaks new ground in the discipline of comparative literature by establishing a collation between the two praise hymns of Ramsess II (d. 1213 B.C.E.) and Senwosret III (d. 1839 B.C.E.). This collation makes it possible to rediscover the way each eulogist built unique or similar images to describe the praised king. The article discusses several problematic questions of loanwords to pave the way for further research on ancient Egyptian words that were incorporated inside the classical Arabic dictionary, and the analysis ends with an ancient Egyptian-Arabic lexicon of the hymn under study. It is hoped that this may encourage the new generation of Egyptian Egyptologists to generate a comprehensive dictionary of the ancient Egyptian language based on direct engagement with ancient Egyptian literary texts.
Bibliografia adnotowana publikacji dotyczących kultury Wilamowic i języka wilamowskiego z lat 2001–2020
Authors: Mętrak Maciej , Król Tymoteusz , Żak Andrzej 
Published: December 2020

An Annotated Bibliography of Published Works Concerning the Culture of Wilamowice and the Wymysorys Language, 2001–2020This paper contains a list of 117 publications concerning the history, culture and language of Wilamowice, a small town in the south of Poland, populated by descendants of medieval colonists of Germanic origin. The town is well known for its unusual folk costume and the critically endangered minority language known as Wymysorys. Although the bibliography mainly covers academic works (monographs and journal articles), it also includes a supplement listing literary works published in Wymysorys. Each entry provides bibliographic information, keywords and a brief description of the publication. Additionally, links to online versions of the works are provided where possible. Bibliografia adnotowana publikacji dotyczących kultury Wilamowic i języka wilamowskiego z lat 2001–2020Niniejsze opracowanie zawiera listę 117 publikacji dotyczących historii, kultury i języka Wilamowic – położonego na południu Polski miasta, zamieszkałego przez potomków średniowiecznych kolonistów germańskiego pochodzenia. Miejscowość ta słynie z niezwykle bogatego stroju ludowego i zagrożonego wymarciem języka mniejszościowego znanego jako wymysiöeryś. Bibliografia obejmuje przede wszystkim publikacje o naukowym charakterze (monografie i artykuły), ale zawiera również suplement wymieniający literaturę piękną wydawaną w języku wilamowskim. W każdej nocie zamieszczono opis bibliograficzny, słowa kluczowe i krótką prezentację zawartości publikacji. Dodatkowo, tam, gdzie było to możliwe, dołączone zostały odsyłacze do wersji online wymienionych prac.
Names of Snakes in Latvian Texts of the Sixteenth and Seventeenth Centuries
Authors: Trumpa Anta 
Published: December 2020

Names of Snakes in Latvian Texts of the Sixteenth and Seventeenth CenturiesThis article analyses the naming of snakes in sixteenth- and seventeenth-century Latvian texts which are taken from the Corpus of Early Written Latvian Texts, containing the first Latvian dictionaries, religious texts, and some secular texts. The objective of the paper is to try to determine how precisely the translators of religious texts rendered names of snakes, and to ascertain whether any semantic changes have taken place, or whether religious texts show specific use. The study also aims to find out if taboo of dangerous animals, snakes in particular, and related euphemisation is reflected in early Latvian texts. The paper focuses on four Latvian words: čūska, odze, zalktis, and tārps; two of them, odze and zalktis, from the sixteenth and seventeenth centuries until present time, have undergone significant semantic changes, probably because of euphemisation triggered by taboo. Comparison with the Lithuanian language allows to conclude that such usage, different from Modern Latvian, is neither specificity of old texts, nor incompetence of translators, but rather historical language facts. It is also established that in the sixteenth and seventeenth centuries animals as well as plants were not so strictly separated in peoples’ minds, the borders between their names were more fluid, therefore any of snakes’ names could be attributed to any snake species in Latvia. Nazwy węży w szesnasto- i siedemnastowiecznych tekstach łotewskichNiniejszy artykuł analizuje nazwy węży w szesnasto- i siedemnastowiecznych tekstach łotewskich, pochodzących z korpusu wczesnego piśmiennictwa łotewskiego, zawierającego pierwsze łotewskie słowniki, teksty religijne i świeckie. Autorka podejmuje próbę ustalenia, jak dokładnie tłumacze tekstów religijnych przekładali nazwy węży, oraz wyjaśnienia, czy zachodziły w tym zakresie zmiany semantyczne i czy teksty religijne zawierają specyficzne użycia. Artykuł ma również na celu ustalenie, czy tabu w odniesieniu do groźnych zwierząt, zwłaszcza węży, i związana z nim eufemizacja znajdują odzwierciedlenie we wczesnych tekstach łotewskich. Analiza skupia się na czterech łotewskich leksemach: čūska, odze, zalktis i tārps. W okresie od XVI i XVII wieku do czasów współczesnych, dwa z nich, odze i zalktis, uległy znacznym zmianom semantycznym, prawdopodobnie wywołanym eufemizacją wynikającą z tabu. Porównanie z językiem litewskim pozwala stwierdzić, że takie użycie, odmienne niż we współczesnej łotewszczyźnie, nie wynika ze specyfiki wczesnych tekstów łotewskich ani z braku kompetencji tłumaczy, lecz z historii języka. Jak wykazano, w XVI i XVII wieku poszczególne zwierzęta i rośliny nie były tak mocno wyodrębnione w ludzkiej świadomości, granice pomiędzy ich nazwami były bardziej płynne, a zatem wszystkie omawiane nazwy można przypisać wszystkim gatunkom węży występującym na Łotwie.
Gwary białoruskie na Łotwie
Authors: Głuszkowski Michał 
Published: December 2020

Bielarusian Dialects in LatviaReviewMirosław Jankowiak, Současná běloruská nářečí v Lotyšsku. Charakteristika. Výběr textů [Modern Belarusian Dialects in Latvia. Characteristics. A Selection of Texts], Praha: Slovanský ústav Akademie věd České republiky, v.v.i., 2018, 468 pp.This review presents Mirosław Jankowiak’s monograph against the background of other selections of Slavic dialectal texts as well as shows its novelty in relation to previous works on Belarusian dialects in Latvia. The author discusses Jankowiak’s approach to the issues in focus, e.g. the system of transcription, the usefulness of the collected material for future research and the comparison between the latest observations and Evfimiĭ Karskiĭ’s works from the early twentieth century. Gwary białoruskie na ŁotwieRecenzjaMirosław Jankowiak, Současná běloruská nářečí v Lotyšsku. Charakteristika. Výběr textů [Współczesne gwary białoruskie na Łotwie. Charakterystyka. Wybór tekstów], Praha: Slovanský ústav Akademie věd České republiky, v.v.i., 2018, 468 ss.Recenzja ukazuje monografię Mirosława Jankowiaka na tle innych wyborów słowiańskich tekstów gwarowych, a także określa jej nowatorstwo w stosunku do wcześniejszych prac na temat gwar białoruskich na Łotwie. Omówione zostały zastosowane przez autora rozwiązania, system transkrypcji, porównanie najnowszych obserwacji z badaniami Jewfimija Karskiego z początków XX wieku, a także użyteczność zebranego materiału w dalszych badaniach.
Отправная точка для исследований русского говора старообрядцев в Польше
Authors: Глушковски [Głuszkowski] Михал [Michał] 
Published: December 2020

The Starting Point for the Research on the Russian Subdialect of the Old Believers in PolandThe main aim of this article is to discuss the findings of a monograph published half a century ago in the context of the evolution of the Russian subdialect of the Old Believers in Poland since then. In their diachronic studies, contemporary researchers need to find a starting point for comparison – in the present study it is the first and so far the only comprehensive monographic description of the language of the Old Believers living in Poland: Rosyjska gwara starowierców w województwach olsztyńskim i białostockim (1968) [The Russian Subdialect of the Old Believers in the Olsztyn and the Białystok Provinces]. This article compares characteristic features of the dialect in question in the 1960s and today on the basis of the latest scholarly works and language materials. It also considers the value of the study published fifty years ago. Punkt wyjścia do badań rosyjskiej gwary staroobrzędowców w PolsceGłównym celem artykułu jest zweryfikowanie aktualności klasycznej monografii na tle ewolucji dialektu rosyjskich staroobrzędowców w Polsce. Współcześni naukowcy w swoich badaniach diachronicznych muszą znaleźć punkt wyjścia do porównań – w niniejszej analizie jest nim pierwszy i jak dotąd jedyny kompleksowy opis języka staroobrzędowców w Polsce, zawarty w monografii Rosyjska gwara starowierców w województwach olsztyńskim i białostockim (1968). Artykuł porównuje charakterystyczne cechy omawianego dialektu w latach 60. XX wieku i jego dzisiejszy stan na podstawie najnowszych opracowań i materiałów językowych. W tekście dyskutowana jest również aktualność powstałego przed pół wieku dzieła.
Z dziejów dialektologii litewskiej
Authors: Sawaniewska-Mochowa Zofia 
Published: December 2020

From the History of Lithuanian DialectologyReviewDanguolė Mikulėnienė, Lietuvių tarmėtyra: genezė, raida ir paradigminiai lūžiai. I dalis: Ikitarmėtyrinis laikotarpis. Lietuvių tarmėtyros pradžia: tarmių skyrimas, tyrimų perspektyvų užuomazgos ir jų tipai [Lithuanian Dialectology: Genesis, Development and Paradigmatic Breakthroughs. Part 1: Predialect Period. The Beginning of Lithuanian Dialectology: Identification of Dialects, Research Perspectives and Their Types], Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos centras, 2018, 319 pp.The reviewed monograph is the first part of the three-volume series prepared by the Lithuanian linguist Danguolė Mikulėnienė. She has taken on the ambitious task of presenting the genesis, development stages, paradigmatic breakthroughs and achievements of Lithuanian dialectology until the beginning of the twenty-first century. The richly illustrated study contains a detailed discussion of the period preceding the birth of scientific dialectology in Lithuania (from the seventeenth until the mid-nineteenth centuries), and covers in a systematic way conceptual changes in the linguists’ approaches to the issue of determining the extent and classification of Lithuanian dialects at the turn of the nineteenth and twentieth centuries. The advantage of the monograph is the consistent combining of a historiographic approach with a strictly linguistic analysis. The reviewed volume includes commentaries on numerous source materials which document contribution that scientists from various research traditions have made to the discourse of Lithuanian scientific dialectology paving the way for its constant development. Z dziejów dialektologii litewskiejRecenzjaDanguolė Mikulėnienė, Lietuvių tarmėtyra: genezė, raida ir paradigminiai lūžiai. I dalis. Ikitarmėtyrinis laikotarpis. Lietuvių tarmėtyros pradžia: tarmių skyrimas, tyrimų perspektyvų užuomazgos ir jų tipai [Dialektologia litewska: geneza, rozwój i przełomowe zmiany paradygmatów badań, część I: Okres poprzedzający usystematyzowane badania gwar. Początki litewskiego gwaroznawstwa, podział gwar, zalążki perspektyw badawczych i ich typy], Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos centras, 2018, 319 ss.Recenzowana monografia stanowi pierwszą część trylogii przygotowywanej przez litewską lingwistkę Danguolė Mikulėnienė, która postawiła sobie ambitne zadanie przedstawienia genezy, etapów rozwojowych, przełomów i dorobku litewskiej dialektologii aż do początku XXI wieku. Bogato ilustrowane opracowanie zawiera szczegółowe omówienie okresu poprzedzającego narodziny naukowych badań gwaroznawczych na Litwie oraz ukazuje w sposób usystematyzowany przemiany, jakie dokonują się w podejściu do problematyki wyznaczania zasięgu i klasyfikacji gwar litewskich na przełomie XIX i XX wieku. Zaletą monografii jest konsekwentne łączenie ujęcia historiograficznego z analizą stricte lingwistyczną. W pracy zostały przedstawione i skomentowane liczne materiały źródłowe, które dokumentują wkład, jaki wnieśli do dyskursu przyszłej naukowej dialektologii litewskiej uczeni z różnych tradycji badawczych.
Языковые особенности "Дневника" Витольда Цивиньского
Authors: Гирининкайте [Girininkaitė] Вероника [Veronika] 
Published: December 2020

Linguistic Features of the Diary of Witold CywińskiThe diary written by student Witold Cywiński (1887–1910) (or Vytautas Civinskis, as he later signed his work with the Lithuanian version of his name) is a unique multilingual egodocument, now held at the Vilnius University Library and the Wróblewski Library of the Lithuanian Academy of Sciences. Written in Polish, Lithuanian and Russian (with additions in other languages) over the period of six years, it shows the evolution of his linguistic repertoire. Along with the attached letters received by the author and drafts of his own letters, it also reflects his sociolinguistic milieu. Borderland Polish used in the diary represents the sociolect of Polish nobility living on the territory of contemporary Lithuania in the early twentieth century, with cases of local lexis and loanwords from Lithuanian and Russian. The passages written in Lithuanian display features of a local variation of the Aukštaitian (High Lithuanian) dialect, and at the same time are a chronicle of the author’s self-study of the new language. Examples of code-switching observed in his diary lead to some interesting psycholinguistic conclusions, including the possibility that the author intentionally used a “montage” of different languages in pursuit of the expressive and poetic functions of the text. Osobliwości językowe Dziennika Witolda Cywińskiego Pisany przez studenta Witolda Cywińskiego (1887–1910) Dziennik (podpisywany w późniejszym okresie litewską formą imienia i nazwiska diarysty Vytautas Civinskis) jest unikatowym, wielojęzycznym egodokumentem, zachowanym w zbiorach Biblioteki Uniwersytetu Wileńskiego i Biblioteki Wróblewskich Litewskiej Akademii Nauk. Prowadzony przez sześć lat w językach polskim, litewskim i rosyjskim, także z wykorzystaniem leksyki z innych języków, Dziennik razem z dołączonymi do niego listami, innymi drobnymi dokumentami oraz zdjęciami odzwierciedla rozwój i zmiany językowego repertuaru autora oraz cechy jego lingwistycznego otoczenia. Polszczyzna Dziennika to polszczyzna kresowa, reprezentująca socjolekt szlachty litewskiej początku XX stulecia. Badane źródło dostarcza przykładów leksyki regionalnej, rusycyzmów i lituanizmów. Litewski materiał Dziennika może być również interesującym obiektem badań nad auksztajckim dialektem autora, a także kroniką kształcenia się diarysty w nowym dla niego języku. Obserwowane w Dzienniku przełączenia kodów prowadzą do ciekawych wniosków psycholingwistycznych na temat osoby bilingwalnej, jak i ewentualnej celowości używania kilku języków do budowania poetyckiej i ekspresywnej funkcji tekstu. Przykłady łączenia przez autora różnych języków w badanym źródle zaproponowano nazwać „montażem” językowym.
"Pamiętnik dla dzieci" Heleny Masalskiej – świadectwo polszczyzny łotewskiej XX wieku
Authors: Ostrówka Małgorzata , Golachowska Ewa , Lieģeniece Liene 
Published: December 2020

Pamiętnik dla dzieci [A Memoir for Children] by Helena Masalska: A Testimony of Twentieth-Century Latvian PolishThis article presents Pamiętnik dla dzieci [A Memoir for Children] by Helena Masalska, a text which may not be very long but is certainly important for scholars documenting the Latvian variety of twentieth-century Polish. Written in a colloquial variety of the language in 1992, the memoir tells about the childhood and the youth of the author, born in 1917. The study considers the influence of Russian and Latvian as well as a dialect of Belarusian on the author’s Polish, provides a description of its features of spelling, and reconstructs the sociolinguistic situation in which the Polish of Helena Masalska was shaped. Pamiętnik dla dzieci Heleny Masalskiej – świadectwo polszczyzny łotewskiej XX wiekuArtykuł jest prezentacją Pamiętnika dla dzieci Heleny Masalskiej, niezbyt długiego, ale ważnego dla badacza tekstu dokumentującego łotewską odmianę polszczyzny XX wieku. Pamiętnik… jest napisany potoczną odmianą języka polskiego. Powstał w 1992 roku, ale opowiada o dzieciństwie i młodości autorki urodzonej w 1917 roku. W artykule ukazano wpływy języka rosyjskiego i łotewskiego oraz gwary białoruskiej na polszczyznę autorki, scharakteryzowano elementy pisowni, a także zrekonstruowano sytuację socjolingwistyczną, w której kształtowała się polszczyzna Heleny Masalskiej.