num_pages: 100
description: کامران بزرگ‌نیا کودکی‌اش را در شهر آبادان گذراند. پدرش کارمند شرکت نفت بود و قرار بود تا زمان بازنشستگیِ او در آبادان بمانند. مادرش علاقه به داستان و ادبیات را از کودکی در او نهادینه کرد. به زعم خود بزرگ‌نیا کتاب تام سایر مسیر زندگی او را عوض کرد. پس از آن‌که دوران دبستانش به اتمام رسید، پدرش بازنشسته شد و به همراه خانواده به اصفهان رفتند. در دوران نوجوانی کتابخانهٔ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تأثیر عمیقی روی او گذاشت. او در همان دوران با شعر نو آشنا شد و اولین اشعارش را سرود. آشنایی بزرگ‌نیا با هوشنگ گلشیری نیز در همان‌جا صورت گرفت.بزرگ‌نیا ردی از زندگی‌اش را در سطور اشعارش می‌سراید. اشعار او به طور غیرمستقیم به زندگی‌اش مربوط هستند. او خود در اشعارش حضور ندارد؛ اما سایه‌ای از وجود او بر اشعارش مشهود است. بزرگ‌نیا عقیده داشت که هر شعری رمزی دارد و اگر این رمز به‌راحتی شکسته شود، شعر دیگر آن طبع شاعرانه را ندارد. او باور داشت شعر باید در لفافه‌ای رمزین باشد و خواننده بتواند به آن بدون شکستن رمز نفوذ کند. دیدگاه‌های بزرگ‌نیا دربارهٔ شعر خود شعری زیباست. اشعار او سرشار از تمنای عشق و زیبایی و خواندنشان بسیار لذت‌بخش است.در بخشی از مجموعه‌شعر خاک دامنگیر، شعر عشق را می‌خوانیم:عشقای عشق نابهنگامبا سوسوی چراغی که در شب چشمان داریهراس جهان راچتری بگشاسایبانی از عشقهو حنجره‌ایکه جهان را با ضرب مداوم آهنگ عشقآواز می‌کندبرای درک زندگیو زیبایی جهان
language: Persian
title: خاکِ دامنگیر
titlecomplete: خاکِ دامنگیر
ratings_count: 1
publisher: نیلوفر