num_pages: 402
description: Ιστορίες-αποσπάσματα ζωής που, κομμάτι κομμάτι, σελίδα τη σελίδα, φτιάχνουν ένα μυθιστόρημα.Εποχή σύγχρονη. Σε μια μικρή πόλη που θα μπορούσε να είναι η πόλη μας, η γειτονιά μας, το σπίτι μας. Εκεί έζησαν -και ζουν- τις ιστορίες τους τα πρόσωπα του βιβλίου.ΠΡΟΣΩΠΑ μελαγχολικά και ευάλωτα, τρυφερά και αναιδή, που μονίμως θέλουν να αποδράσουν, από τον εαυτό τους, από το σπίτι τους, από την πλήξη τους, από τη μιζέρια τους, από τη μιζέρια των γύρω τους.ΠΡΟΣΩΠΑ που ξόδεψαν πολύ χρόνο και κόπο και δάκρυα για να αποτύχουν, να μην ευτυχήσουν.ΠΡΟΣΩΠΑ ανικανοποίητα, που οι κινήσεις τους είναι συνήθως κινήσεις απελπισίας, για να καταλήξουν στο πουθενά, στα προσχήματα ή στις εκλογικεύσεις.ΠΡΟΣΩΠΑ που εκείνο, κυρίως, που τα ζωντανεύει είναι η αηδία τους, το τέλμα της ζωής τους, οι συγκρούσεις τους, μαζί με το μάταιο και το γελοίο αυτών των συγκρούσεων.Πρόσωπα που θέλουν να αποδράσουν από κάτι· από τον εαυτό τους, από το σπίτι τους, από την πλήξη τους, από τη μιζέρια τους, από τη μιζέρια των γύρω τους.Κινήσεις απελπισίας, κινήσεις απεγνωσμένες που συνήθως καταλήγουν στο πουθενά, στα υποκατάστατα, στα προσχήματα, στις εκλογικεύσεις.Πρόσωπα που τα βασανίζει το όραμα της αντίπερα όχθης, της άλλης μέρας, του επόμενου βήματος, που όμως δεν θα το αποτολμήσουν ποτέ.Πρόσωπα που δεν τα προβληματίζει καμιά πολιτική, καμιά ιδεολογία. Έχουν αποδεχθεί τα πάντα, γιατί έχουν καταλήξει ότι τίποτα δεν είναι εύκολο να αλλάξει.Πρόσωπα μοναχικά και ευάλωτα, που και γι αυτό μπορεί να τους συμβεί οποιοδήποτε κακό.Πρόσωπα που ξόδεψαν πολύ χρόνο και δάκρυα για ν αποτύχουν, που δεν ξέρουν -και δεν το ψάχνουν- γιατί δεν είναι ευτυχισμένα.Τα υποκατάστατα τούς τροφοδοτούν τις ψευδαισθήσεις, αλλά δεν τους οδηγούν στην ευτυχία.Ιστορίες αποσπάσματα ζωής, που κομμάτι κομμάτι, φτιάχνουν ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα, ενώ συγχρόνως μας πείθουν πως η ζωή είναι παρ όλ αυτά όμορφη συνήθως όμως για τους άλλους.Δεν τους σώζει ούτε το ψέμα τους ούτε η αλήθεια τους. Τους φθείρει ένα καλύτερο αύριο που δεν έρχεται, τους αδρανοποιεί η σκέψη ότι έτσι κι αλλιώς η ζωή δεν τους οδηγεί πουθενά, τους απελπίζει που το χθες είναι ίδιο με το σήμερα.Σιγά σιγά οι ιστορίες των ηρώων δημιουργούν μια ενιαία συνείδηση, ενοποιούν τον κόσμο, ανασυνθέτουν τις μοναξιές τους, δημιουργούν μια συλλογική μνήμη, μια γνώση, που και τα δυο οδήγησαν τον συγγραφέα στη γραφή του έργου.Πρόσωπα τρυφερά και αναιδή που οι ακυρωμένες ζωές τους μας μελαγχολούν.Εκείνο που τα ζωντανεύει αρκετά είναι οι συγκρούσεις τους, η αηδία τους, το ψέμα τους, αλλά και το μάταιο και το γελοίο των συγκρούσεών τους.Καταγράφονται, χωρίς να καταγγέλλεται, μια στάσιμη κοινωνία που της λείπει η αρμονία, που βασιλεύει το ανικανοποίητο, χωρίς όμως να οδηγεί αυτά τα πρόσωπα σε κάποια διέξοδο.Πρόσωπα που σπάνια αισθάνονται ένοχα και υπεύθυνα για τη μοίρα τους, ενώ βέβαια είναι τα μόνα υπεύθυνα.Αξιολύπητοι και οι θύτες και τα θύματα. Μελαγχολικοί και αξιολύπητοι. Εποχή σύγχρονη σε μια σύγχρονη μικρή πόλη που θα μπορούσε να είναι η πόλη μας, η γειτονιά μας, το σπίτι μας.
language: Greek, Modern (1453-)
title: Κλειστόν λόγω μελαγχολίας
publisher: Κέδρος