biswa921/orwiki-latest-pages-articles-raw huggingface dataset:
ରେବତୀ (ନକ୍ଷତ୍ର)

right|200px|thumb| ରାଶି ଚକ୍ରରେ ରେବତୀ ନକ୍ଷତ୍ରର ଅବସ୍ଥିତି
ହିନ୍ଦୁ ଜ୍ୟୋତିଷ ମତେ ୨୭ଟି ନକ୍ଷତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଷଷ୍ଠବିଂଶତମ ନକ୍ଷତ୍ର ହେଉଛି ରେବତୀ । ରାଶିଚକ୍ର (ଅପମଣ୍ଡଳ)ରେ ମୀନ ରାଶିରେ ୧୬ ଡିଗ୍ରୀ ୪୦ ମିନିଟରୁ ୩୦ ଡିଗ୍ରୀ ଯାଏଁ ବ୍ୟାପ୍ତ । 

 ଜ୍ୟୋତିଷୀୟ ପରିଚୟ 
ହିନ୍ଦୁ ଜ୍ୟୋତିଷରେ ରାଶିଚକ୍ର (୩୬୦ ଡିଗ୍ରୀ)କୁ କାଳ୍ପନିକ ୨୭ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଗ ଅର୍ଥାତ୍‌ ୧୩ ଡିଗ୍ରୀ ୨୦ ମିନିଟ ଅଂଶ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ନକ୍ଷତ୍ର ନାମରେ ନାମିତ ।  ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁ ଜ୍ୟୋତିଷମାନେ ୨୭ଟି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ତାରକାପୁଞ୍ଜରେ ବିଭକ୍ତକରି ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଲେଖାଁଏ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ନାମ ଦେଇ ଅଛନ୍ତି । ପୁଣି ପ୍ରତ୍ୟେକ ନକ୍ଷତ୍ରକୁ ଚାରି ପାଦରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି । ଚନ୍ଦ୍ରର ଦୈନିକ ଗତି ପ୍ରାୟ ୧୩ ଡିଗ୍ରୀ ୨୦ ମିନିଟ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହା ଗୋଟିଏ ଦିନ ଗୋଟିଏ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଅବସ୍ଥାନ କରିଥାଏ ।   ତେଣୁ ବୈଦିକ ଜ୍ୟୋତିଷରେ ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ଚନ୍ଦ୍ରର ସମ୍ବନ୍ଧ ଅତି ନିବିଡ । ବୈଦିକ ଜ୍ୟୋତିଷ ମତରେ ବ୍ୟକ୍ତିର ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଯେଉଁ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଅବସ୍ଥାନ କରୁଥାନ୍ତି, ବ୍ୟକ୍ତିର ସେହି ଜନ୍ମ ନକ୍ଷତ୍ର ହୁଏ ।

ତେବେ ଅଶ୍ୱିନୀଠାରୁ ରେବତୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୨୭ ନକ୍ଷତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଚାନ୍ଦ୍ରମାନ ମାସକୁ ବାଣ୍ଟିଲା ବେଳକୁ କିଛି ନିଅଣ୍ଟ ଦେଖାଯିବାରୁ ହିନ୍ଦୁ ଜ୍ୟୋତିଷମାନେ ଅଭିଜିତ ନକ୍ଷତ୍ରକୁ ଅଷ୍ଟାବିଂଶ ନକ୍ଷତ୍ର ରୂପେ ଗଣନା କରିଅଛନ୍ତି । 

 ବିଶେଷତ୍ୱ  
 ହିନ୍ଦୁ ଜ୍ୟୋତିଷ ମତେ ରେବତୀ ନକ୍ଷତ୍ର ଗୋଟିଏ ତାରାପୁଞ୍ଜର (୩୨ଟି)(:en:Pisces (constellation)) ସମାହାର ।  ଏହି ତାରାପୁଞ୍ଜ ଏକ ମୃଦଙ୍ଗ ଆକୃତିରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଉଥିବାରୁ ନକ୍ଷତ୍ରର ନାମ ରେବତୀ ।
 ରେବତୀ ରାଶିଚକ୍ରରେ ମୀନ (ରାଶି)ରେ ୧୬ ଡିଗ୍ରୀ ୪୦ ମିନିଟରୁ ୩୦ ଡିଗ୍ରୀ ଯାଏଁ ବ୍ୟାପ୍ତ । 
 ବୁଧ ଏହାର ଅଧିପତି  ।
 ବୈଦିକ ଜ୍ୟୋତିଷମତେ ଏହି ନକ୍ଷତ୍ର ଦେବଗଣ ଓ ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ । 
 ବୈଦିକ ଜ୍ୟୋତିଷ ମତେ ରେବତୀ ନକ୍ଷତ୍ର ଲିଙ୍ଗ ଭେଦରେ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଜାତି ଭେଦରେ ଶୁଦ୍ର ।Swain, Captain Manasa Ranjan . ବୈଦିକ ଜ୍ୟୋତିଷ, ପୃଷ୍ଠା- 23-24. ପ୍ରକାଶକ-ଜ୍ୟୋତିଷ-ବାସ୍ତୁ ସାଧନା ଆଶ୍ରମ 
 ରେବତୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଜନ୍ମିତ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ ଉଚ୍ଚାଭିଳାଷି ଏବଂ କ୍ଷଣକୋପୀ ପ୍ରକୃତିର ହୋଇଥାଆନ୍ତି ।   
 ସାଧାରଣତଃ ବୈଦିକ ଜ୍ୟୋତିଷ ମତେ ହିନ୍ଦୁ ପରିବାରରେ ନବଜାତ ଶିଶୁର ଜନ୍ମ ବେଳେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଅବସ୍ଥାନକୁ ନେଇ ନବଜାତକର ନାମକରଣ କରାଯିବାର ପ୍ରଥା ପ୍ରଚଳିତ । ରେବତୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଅବସ୍ଥାନ କରୁଥିଲେ, ଚାରିପାଦ କ୍ରମରେ ନବଜାତକର ନାମର ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ନିମ୍ନପ୍ରକାରେ ହେବ ।"How to name your baby as per Hindu Astrology?"www.mypanchang.com, Retrieved 25 September 2015

ପ୍ରଥମ ପାଦ-  De	(दे)  		
  
ଦ୍ୱିତୀୟ ପାଦ- Do (दो),

ତୃତୀୟ ପାଦ- च (Cha) ଏବଂ

ଚତୁର୍ଥ ପାଦ-  Chi (ची)

 ପୌରାଣିକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ 

 ଅଧିକ ତଥ୍ୟ 
 "List of Naxatras"

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ନକ୍ଷତ୍ର
ସରଳା ପତ୍ରୀ

ସରଳା ପତ୍ରୀ ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକା । ସେ ନନ୍ଦନକାନନ ଶିଶୁ ପତ୍ରିକାର ସମ୍ପାଦକ । ତାଙ୍କ ରଚିତ "ଆମେସବୁ ଏକ" ବହି ପାଇଁ ସେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ ।

 ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ 
ପତ୍ରୀ ୧୯୪୧ ମସିହା ଡିସେମ୍ବର ୧୫ ତାରିଖରେ ଓଡ଼ିଶାର କଟକରେ ଜନ୍ମଲାଭ କରିଥିଲେ । ସେ ରେଭେନ୍ସା ବାଳିକା ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସ୍କୁଲ ଓ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଉଚ୍ଚତର ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଥିଲେ ।

 ପୁରସ୍କାର 
ସରଳା ପତ୍ରୀ ତାଙ୍କର ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ ବହି "ଆମେସବୁ ଏକ"ର ରଚନା ନିମନ୍ତେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ ହୋଇଥିଲେ ।

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୧ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକ
ଆଇନ କାନୁନ

ଆଇନ କାନୁନ, ୨୦୧୧ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ରବିନ୍ଦ୍ର ପଣ୍ଡା । ବିଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ପଣ୍ଡା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ଲେଖିଥିଲେ । ସନ୍ତୋଷ ମିଶ୍ର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଏସ୍ ଶଙ୍କର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିବା ସ‌ହ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।

ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ତନ୍ମୟ ମିଶ୍ର ଏବଂ ବବ୍‌ଲି । ମିହିର ଦାସ, କୁନା ତ୍ରିପାଠୀ, ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ, ସମରେଶ ରାଉତରାୟ, ସୁମନ, ନୃସିଂହ ମହାନ୍ତି, ଅମର, ପ୍ରିୟଙ୍କା ମହାପାତ୍ର, ମୂଷା, କିଷାନ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।  

ଅଭିନୟରେ

ତନ୍ମୟ ମିଶ୍ର
ବବ୍‌ଲି
 ମିହିର ଦାସ
କୁନା ତ୍ରିପାଠୀ
ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ
ସମରେଶ ରାଉତରାୟ
ରଫି
ସୁମନ
ନୃସିଂହ ମହାନ୍ତି
ଥମସପ୍
ଅମର
ଲକି
ପ୍ରିୟଙ୍କା ମହାପାତ୍ର
ମୂଷା
କିଷାନ
ନାରାୟଣ
ଓ. ଏନ୍. ଡ୍ରିଲା
ନଳିନୀ
ବିନୁ
ଆରୟନ୍
ପ୍ରିୟାନ୍ସି
ଅଭିଶେଖ

ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର । ବାପୁ ଗୋସ୍ୱାମୀ, ନିର୍ମଳ ନାୟକ, ସୁଜିତ ପରିଜା ଆଦି ଗୀତିକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଜେମସ୍, ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର, ଇରା ମହାନ୍ତି, ଉଦିତ ନାରାୟଣ, ପମି, କୁମାର ସାନୁ, ଶାନ୍ତନୁ, ବାବୁଲ ସୁପ୍ରିଓ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଗାଇଥିଲେ ।

ଗୀତ

ଆଧାର

 ବାହାର ଆଧାର 
 

ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୧ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
କେଉଁ ଦୁନିଆରୁ ଆସିଲ ବନ୍ଧୁ

ସଞ୍ଜୟ ନାୟକଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ ଓଡ଼ିଆଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କେଉଁ ଦୁନିଆରୁ ଆସିଲ ବନ୍ଧୁ ୨୦୦୯ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।http://timesofindia.indiatimes.com/city/bhubaneswar/-Look-I-have-created-something-so-believable/articleshow/8968023.cms

ଅଭିନୟ
 ସବ୍ୟସାଚୀ ମିଶ୍ର- ରାଜୁ
 ଅର୍ଚ୍ଚିତା ସାହୁ- ଝୁମୁରୀhttp://odishareporter.in/tora-mora-jodi-sundara/
 ବୁଦ୍ଧାଦିତ୍ୟ ମହାନ୍ତି
 ବବ୍‌ଲି
 ମିହିର ଦାସ
 ବିରେନ୍ ମିଶ୍ର
 ପୁଷ୍ପା ପଣ୍ଡା
 ମୀନକେତନ
 ଚନ୍ଦନ କର- ରାହୁଲ
 ପ୍ରିୟଙ୍କା ମହାପାତ୍ର

ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତ
ଗୀତିକାର: ଶାନ୍ତିରାଜ ଖୋସ୍‌ଲା, ନିଜାମhttp://m.dailyhunt.in/news/india/oriya/odia-pua-epaper-odia/odiaa--sine--indashtrira--janashuna--gitikara--nijamanka--paraloka--oliudare--shokara--chaya-newsid-44399790 ଓ ଏସ୍. ପି. ଭେଙ୍କଟେସ

ଆଧାର

 ବାହାର ଆଧାର 
 

ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୦୯ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଅ ଆ ହର୍ଷେଇ

ଅ ଆ ହର୍ଷେଇ, ୨୦୧୫ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ।http://odishareporter.in/ollywood-2015-round-up/ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ଉଭୟ ବଙ୍ଗଳା ଏବଂ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲ କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ମଲ୍ଲିକ । କୁମାର ଚିନ୍ମୟ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ । ନିର୍ମଳ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଏନ୍ ପାଢ଼ୀ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।

ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କିରଥିଲେ ଅର୍ଦ୍ଧେନ୍ଦୁ । ବବ୍‌ଲି ଏବଂ ଶ୍ରୀଜଳା, ଦୁଇଜଣ ନାୟିକା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ପ୍ରୀତିରାଜ ଶତପଥୀ, ଅଶ୍ରୁମୋଚନ ମହାନ୍ତି, ଜୀବନ ପଣ୍ଡା, ମୌସୁମୀ ଶାହା, ଶୁଭ, ପ୍ରିୟଙ୍କା, ରୋହନ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

ଅଭିନୟରେ
 ଅର୍ଦ୍ଧେନ୍ଦୁ ସାହୁ
 ବବ୍‌ଲି
 ଶ୍ରୀଜଳା ଗୁହା
 ପ୍ରୀତିରାଜ
 ଅଶ୍ରୁମୋଚନ ମହାନ୍ତି
 ଜୀବନ ପଣ୍ଡା
 ମୌସୁମୀ ଶାହା
 ଶୁଭ
 ପ୍ରିୟଙ୍କା
 ରୋହ‌ନ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ

ଗୀତ ଓ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ବିଭୂତି । କୁମାର ବାପି, ପମି, ଶୈଳଭାମା, ଅରବିନ୍ଦ, ଜୟା ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଗାଇଥିଲେ ।

ଗୀତ

ଆଧାର

 ବାହାର ଆଧାର 
 

ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୫ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ମେହମୁଦ ହୁସେନ

ମେହମୁଦ ହୁସେନ, ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଓ ଧାରାବାହିକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ । ୧୯୮୬ ମସିହାରେ ଅନୱାଣ୍ଟେଡ଼ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ, କ୍ୟାନ୍ସ୍ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଉତ୍ସବରେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନବାଗତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା । ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ବ୍ୟତିତ ଲେଖାଲେଖି ଓ ସାମ୍ବାଦିକତା କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । 

ହୁସେନ, ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଓ ଜବାହରଲାଲ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପି.ଏଚ.ଡି ଲାଭ କରିଥିଲେ । ଫିଲ୍ମ ଏଣ୍ଡ ଟେଲିଭିଜନ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ଅଫ ଇଣ୍ଡିଆ, ପୁନାରୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ଡିପ୍ଲୋମା କରି, ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାକୁ ବୃତ୍ତି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ପ୍ରାୟ ୭୬ଟି ବୃତ୍ତଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । ଏତଦ ବ୍ୟତିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଓ ଧାରାବାହିକରେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ଜର୍ମାନ ରେଡ଼ିଓ ପାଇଁ ସମ୍ବାଦଦାତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଦେଶ ବିଦେଶର ବହୁ ପତ୍ରପତ୍ରିକାରେ ସାମ୍ବାଦିକ ବା ସ୍ତମ୍ଭକାର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ କିଛି ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ।

 ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର 
 ଅନୱାଣ୍ଟେଡ଼(ଇଂରାଜୀ) - ୧୯୮୫
 ରଶ୍ମୀରେଖା(ଓଡ଼ିଆ) - ୧୯୯୮
 ଉଲଗୁଲାନ(ସମ୍ବଲପୁରୀ ଭାଷାର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର) - ୨୦୦୯http://www.newindianexpress.com/states/odisha/article126904.ece?service=print

 ସାମ୍ବାଦିକତା ଓ ସ୍ତମ୍ଭଲିଖନ 
 ନେସନାଲ ହେରାଲଡ଼
 ବ୍ଲିଜ
 ଟାଇମ୍ସ ଅଫ ଇଣ୍ଡିଆ
 ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନ ଟାଇମ୍ସ
 ପାଟ୍ରିୟଟ
 ଇକୋନୋମିକ ଆଣ୍ଡ ପଲିଟିକାଲ ଉଇକ୍ଲି
 ଫ୍ରଣ୍ଟିୟର
 ସଣ୍ଡେ
 ଅନଲୁକର
 ଫିଲ୍ମଫେୟାର
 ମିଡିଲ ଇଷ୍ଟ ଇଣ୍ଟରନେସନାଲ
 ଡେମୋକ୍ରେଟିକ ବାର୍ଲ୍ଡ
 ଥାର୍ଡ କନ୍ସେପ୍ଟ
 ଥାର୍ଡ ବାର୍ଲ୍ଡ ଇମ୍ପାକ୍ଟ
 ଇଣ୍ଡିଆନ ଏରା
 ରେଜିଷ୍ଟାନ୍ସ(ଦମାସକସ)

 ପୁସ୍ତକ 
 The PLO: A study in Ideology, Strategy and Tactics
 The Revolutionary Arabs: The Unfinished Agenda

 ପୁରସ୍କାର ଓ ସମ୍ମାନ 
 ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନବାଗତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ(କ୍ୟାନ୍ସ୍ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଉତ୍ସବ) - ୧୯୮୬(ଅନୱାଣ୍ଟେଡ଼ ପାଇଁ)
 ପାଲେଷ୍ଟାଇନ ନାଗରିକ ସମ୍ମାନ

୨୦୧୫ ନଭେମ୍ବର ୧୧ତାରିଖରେ ହୁସେନଙ୍କ ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା । 

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଆଧାର 
 

ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୫ ମୃତ୍ୟୁ
ଆଲୋକ ଅଗ୍ନିବେଶ

ଆଲୋକ ଅଗ୍ନିବେଶ (ଜନ୍ମ: ୧ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୮୩), ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ମଞ୍ଚ ଅଭିନେତା ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ।http://www.newindianexpress.com/states/odisha/article229156.ece? ଶତାବ୍ଦୀର କଳାକାର ନାଟ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ସହ ଜଡ଼ିତ ହୋଇ, ସେ ବହୁ ନାଟକରେ ଅଭିନୟ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରିଛନ୍ତି ।http://www.indiaculture.nic.in/sites/default/files/Schemes/Performing%20Arts%20Grant%20Scheme%20Minutes%20_2014-15.pdf ପଶୁ ଚିକିତ୍ସକ ଭାବରେ ସେ ଓଡ଼ିଶା କୃଷି ଓ ବୈଷୟିକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରି ବର୍ତ୍ତମାନ ଓମ୍‌ଫେଡ଼୍ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଅଛନ୍ତି ।

 ବାଲ୍ୟଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା 
ଆଲୋକ, ଗୋଟିଏ କଳାକାର ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପିତା ଧୀର ମଲ୍ଲିକ ଓ ମାତା ମନିଦୀପା ମଲ୍ଲିକ ଉଭୟ ମଞ୍ଚ ସହିତ ଜଡ଼ିତ । ପିତା ଧୀର ମଲ୍ଲିକ ଶତାବ୍ଦୀର କଳାକାର ଅନୁଷ୍ଠାନର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା । ଆଲୋକ ମାତ୍ର ତିନି ବର୍ଷ ବୟସରୁ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ଥିଲା ଏକ ଚା ବିକାଳିର ଚରିତ୍ର । ସେ ଓଡ଼ିଶା କୃଷି ଓ ବୈଷୟିକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପଶୁଚିକିତ୍ସକ ଓ ବେଲଜିୟମର "ଇଣ୍ଟରନେସନାଲ ମାନେଜମେଣ୍ଟ ଇନଷ୍ଟିଚୁଟ"ରୁ ଏମବିଏ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଭୁବନେଶ୍ୱରର "ଏସ କେ ସ୍କୁଲ ଅଫ ଆକ୍ଟିଂ"ରୁ ଅଭିନୟରେ ଡିପ୍ଲୋମା ମଧ୍ୟ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି ।

 ନାଟକ ଜୀବନ 
ଆଲୋକ ୨୭ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ପାଦ ରଖିଥିଲେ । ଏଯାବତ ସେ ୧୫ଟି ନାଟକର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରିସାରିଲେଣି । ଚମଚମର ଖେଳ (୨୦୦୧), ତାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ପ୍ରଥମ ନାଟକ ।http://www.telegraphindia.com/1110625/jsp/orissa/story_14156434.jsp ସେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ରତନ ଥିୟାମ, କେ ଏନ ପାନିକର, ଉଷା ଗାଙ୍ଗୁଲି, ନଦିରା ବାବର ଓ ସୀମା ବିଶ୍ୱାସଙ୍କ ଅଧିନରେ ସହ-ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି । ୨୦୦୯ରେ ସ୍ୱିଡେନର ଗୋଥେନବର୍ଗ ଅପେରାରେ ଜଣେ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।

 ଅଭିନୀତ/ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ନାଟକ 
 ଚମଚମର ଖେଳ - ୨୦୧୧
 ତାସର ଦେଶ - ୨୦୧୧http://www.telegraphindia.com/1111129/jsp/odisha/story_14809568.jsp
 ଜାନୁଆରୀ ୩୦ - ୨୦୧୪
 ଚନ୍ଦ୍ରରଭା - ୨୦୧୫
 ଏବଂ ଅଭିମନ୍ୟୁ
 କନକ ଉପତ୍ୟକାର କାହାଣୀ - ୨୦୧୩http://www.telegraphindia.com/1150302/jsp/odisha/story_6368.jsp#.Vkmzu14wDSg
 ବ୍ୟାଘ୍ରାରୋହଣ
 ଯାଦୁକର
 ତରଳ ସୁନା
 ବକ୍ସି ଜଗବନ୍ଧୁ
ଶକୁନ୍ତଳା
Tandra lokara Prahari
Agana Agani Bana lo Sangata
Sangram
Debadasi
Devi
Koti Bramhanda Sundari

 ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର 
 ଉସ୍ତାଦ ବିସମିଲ୍ଲା ଖାଁ ଯୁବ ପୁରସ୍କାର(କେନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ) - ୨୦୧୫ 

 ଆଧାର 
 

ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:ବୃତ୍ତି ଅନୁସାରେ ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ନାଟ୍ୟକାର
ଶ୍ରେଣୀ:ନାଟ୍ୟକାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୩ ଜନ୍ମ
ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ଶତପଥୀ

ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ଶତପଥୀ (୧୫ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୩୭ - ୦୩ ଜୁନ ୨୦୨୦), ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ, ସମଲୋଚକ ଓ ଶିକ୍ଷାବିତ ଥିଲେ ।http://odisha.gov.in/literature/other.htm ଗଳ୍ପ, କବିତା, ପ୍ରବନ୍ଧ, ଜୀବନୀ ତଥା ଭ୍ରମଣ କାହାଣୀ ଆଦି ସାହିତ୍ୟର ଅନ୍ୟ ବିଭାଗରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପ୍ରବେଶ ରହିଥିଲା ।

 ବାଲ୍ୟଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା 
ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ, ୧୯୩୭ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୨୫ତାରିଖରେ ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲାର ତିର୍ତ୍ତୋଲ ବ୍ଳକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଗରେଇ ଶାସନଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୬୦ ଓ ୧୯୬୨ ମସିହାରେ ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକ ଓ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୬ମସିହାରେ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପି.ଏଚ.ଡି ଲାଭ କରିଥିଲେ । 

 ପରିବାର 
ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ବିଦ୍ୟାଧର ଶତପଥୀ ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ଦୁର୍ଗାବତୀ ଦେବୀ । କବି ପ୍ରତିଭା ଶତପଥୀ ତାଙ୍କ ଧର୍ମପତ୍ନୀ । ପାରମିତା, ମଧୁବ୍ରତା, ଅସିତା ଓ ଇପ୍ସିତା ନାମରେ ତାଙ୍କର ଚାରି ଝିଅ ଅଛନ୍ତି ।

 ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ 
ଅଧ୍ୟାପନାକୁ ନିଜର ବୃତ୍ତି ଭାବରେ ଆବୋରୀ ଥିଲେ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ । ୧୯୬୨ରୁ ୧୯୬୯ ଯାଏଁ ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଓ ୧୯୭୬ରୁ ୧୯୯୨ ଯାଏଁ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଓଡ଼ିଆ ବିଭାଗରେ ଅଧ୍ୟାପନା କରିଥିଲେ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ ଚେୟାରର ପ୍ରଫେସର ଥାଇ ୧୯୯୭ ମସିହାରେ ସେବା ନିବୃତ ହୋଇଥିଲେ ।

 ସାହିତ୍ୟିକ ଜୀବନ 
୧୯୬୫ମସିହା ବେଳକୁ ସେ ରେଭେନ୍ସା ନୈଶ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟାପନା କରୁଥିଲେ । ସେହି ସମୟରେ ପୂଜ୍ୟପୂଜା ସଂସଦ ଆନୁକୁଲ୍ୟରେ, ଗୋପବନ୍ଧୁଙ୍କ ଜନ୍ମଦିବସରେ ସେ ସାକ୍ଷୀଗୋପାଳକୁ ଏକ ସଭାକାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଗଦେବାକୁ ଯାଇଥାନ୍ତି । ସେଠାରେ ଭାଷଣ ଦେବା ଅବସରରେ ଜଣେ ଶ୍ରୋତା ଅଭିଯୋଗ କଲେ ଯେ, ଗୋପବନ୍ଧୁଙ୍କ ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ଜୀବନୀ ଲେଖାଯାଇନାହିଁ । ସେହି ସଭାରେ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲେ ଯେ, ସେ ୩ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଗୋପବନ୍ଧୁଙ୍କ ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ଜୀବନୀ ଲେଖି ପ୍ରକାଶ କରାଇବେ । ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପୁସ୍ତକ ଲିଖନ । ଚାରି ବର୍ଷ ଧରି ଲେଖା ହୋଇଥିବା, ହେ ସାଥୀ ! ହେ ସାରଥୀ ନାମରେ ଏହି ଗୋପବନ୍ଧୁଙ୍କ ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ଜୀବନୀ ପୁସ୍ତକ ୧୯୬୯ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ଏହା ପୂର୍ବରୁ ପତ୍ନୀ ପ୍ରତିଭାଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ଭାବରେ "ଆମ କବିତା" ନାମକ ଏକ କବିତା ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ତା ପରଠାରୁ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ନିରବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବରେ ସାହିତ୍ୟ ସାଧନାରେ ନିମଗ୍ନ ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ଆଧୁନିକ କବିତା ଉପରେ କୌଣସି ସମାଲୋଚନା ମୂଳକ ପୁସ୍ତକ ପାଇ ପାରୁନଥିଲେ । ସେହି ଅଭାବ ଦୂର କରିବାକୁ, ସେ ସମାଲୋଚନା ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।  

ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ ବହୁ ସାହିତ୍ୟିକ ଓ ସାମାଜିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ରହିଥିଲେ । ସେ ମଧ୍ୟରୁ ପୂଜ୍ୟପୂଜା ସଂସଦ, ଶାରଳା ପୁରସ୍କାର, ସାମ୍ପ୍ରତିକ, ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ । ଶାରଳା ପୁରସ୍କାର ତାଙ୍କରି ସମ୍ପାଦନାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିଲା ।

 ରଚନାବଳୀ 
 ଆମ କବିତା
 କବିତାର ସେତୁ
 ହେ ସାଥୀ ! ହେ ସାରଥୀ - ୧୯୬୯
 ସବୁଜର ସାମ୍ପ୍ରତିକ - ୧୯୭୬
 ସରଳରୁ ସମ୍ପ୍ରତି - ୧୯୯୬
 ସତୁରୀରୁ ସହସାର୍ବ୍ଦୀ
 କାବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି : କାବ୍ୟ ବିଚାର
 ସତ୍ୟବାଦୀ ଯୁଗ - ସ୍ରଷ୍ଟା ଓ ସୃଷ୍ଟି
 ଆଧୁନିକ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟ
 ପ୍ରମୂଖ କବି କତିପୟ - ୧୯୮୬
 ଗଳ୍ପ ଓ ଗାଳ୍ପିକ - ୧୯୮୬
 କାବ୍ୟ ପ୍ରକରଣ - ୧୯୯୪
 ଇସ୍ତାହାର (ପତ୍ରିକା ସମ୍ପାଦନା) - ୧୯୭୯ ମସିହାରୁhttp://prabook.org/web/person-view.html?profileId=652280

 ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର 
 ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର - ୨୦୦୨ ("ସତ୍ୟବାଦୀ ଯୁଗ - ସ୍ରଷ୍ଟା ଓ ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ" ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁରସ୍କାରକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ)http://odisha.gov.in/e-magazine/orissaannualreference/ORA-2005/pdf/orissa_sahitya_academy.pdf

୨୦୨୦ ଜୁନ ୩ ତାରିଖରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରଠାରେ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦଙ୍କର ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା ।

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୭ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୦ ମୃତ୍ୟୁ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ବିଜେତା
ଶାନ୍ତି ଦେବୀ

ଶାନ୍ତି ଦେବୀ (୧୮ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୩୪-୧୬ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୨) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଗାନ୍ଧିବାଦୀ ସମାଜସେବୀ ଥିଲେ । ସେ ଗୁଣପୁରଠାରେ ସେବା ସମାଜ ନାମକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ବିନୋବା ଭାବେଙ୍କ "ଅହିଂସାର ଅନ୍ୱେଷଣ" ପୁସ୍ତକର ସେ ଓଡ଼ିଆ ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ସମାଜସେବା ନିମନ୍ତେ ସେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଏବଂ ଯମୁନାଲାଲ ବଜାଜ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ ହୋଇଥିଲେ । 

୨୦୨୨ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୧୬ ତାରିଖରେ ଗୁଣୁପୁରୁଠାରେ ତାଙ୍କର ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା । 

 ପ୍ରାଥମିକ ଜୀବନ 
ଶାନ୍ତି ଦେବୀ, ୧୮ ଅପ୍ରେଲ ୧୯୩୪ ମସିହାରେ ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାର ଗୋପାଳ ଗାଁରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ପିତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରାଜେନ୍ଦ୍ର ମୋହନ ଦାସ ଓ ମା'ଙ୍କ ନାମ ନେତ୍ରମଣି ଦେବୀ । ଦାଦା ରବୀନ୍ଦ୍ର ମୋହନ ଦାସ ଓ ଖୁଡ଼ି ଗୋଦାବରୀ ଦେବୀ ସମାଜସେବାରେ ବ୍ରତୀ ଥିଲେ । ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଓଡ଼ିଶା ଗସ୍ତକାଳରେ ଖୁଡ଼ି ଗୋଦାବରୀ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ପଢ଼ାଉଥିଲେ । ପିଲାଟି ଦିନରୁ ଶାନ୍ତି ଦେବୀ ଗାନ୍ଧିଜୀ ଏବଂ ବିନୋବା ଭାବେଙ୍କ ଆଦର୍ଶରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହୋଇଥିଲେ । ଶାନ୍ତି ଦେବୀ ଇଣ୍ଟରମିଡିଏଟ ପାସ କଲାପରେ କଲେଜ ଛାଡ଼ି ସମାଜ ସେବା ନିମିତ୍ତ ସ୍ୱାମୀ ରତନ ଦାସଙ୍କ ସହ କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାକୁ ଚାଲିଆସିଥିଲେ । ୧୯୫୩ ମସିହାରେ ତତ୍କାଳୀନ କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାର ସଂଖଳାପଦର ଗ୍ରାମରେ ଏକ ଆଶ୍ରମ ସ୍ଥାପନ କରି ଗ୍ରାମର ଦୁଃସ୍ଥ ତଥା ଅଶିକ୍ଷିତ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ସେବା କରି ନିଜର ସମାଜ ସେବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।

 ସମାଜସେବା 
thumb|ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଅବସରରେ ଶାନ୍ତି ଦେବୀ
ସଂଖଳାପଦର ଗ୍ରାମରେ ଶାନ୍ତିଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରୟାସରେ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ଜୀବନ ଧାରାରେ ବେଶ୍ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପରିଲକ୍ଷିତ ହେବାର ଦେଖି ସେ ୧୯୬୪ ମସିହାରେ ରାୟଗଡ଼ାଠାରେ ମାତ୍ର ସାତ ଜଣ ଆଦିବାସୀ ଝିଅଙ୍କୁ ନେଇ ସେବା ସମାଜ ନାମକ ଏକ ସେମାଜସେବୀ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ୧୯୭୫ ମସିହାରେ ୨୫ଜଣ ଆଦିବାସୀ ପିଲାଙ୍କୁ ନେଇ ସେ ପୁଣି ଆଉ ଏକ ଆଶ୍ରମ ଗୁଣପୁରଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ପୁଣି ୧୯୮୦ ମସିହାର ପ୍ରଳୟଙ୍କରୀ ବନ୍ୟା ପରେ ବାତ୍ୟା ପ୍ରପୀଡିତ ଆଦିବାସୀ ପିଲାଙ୍କ ସେବା ନିମିତ୍ତ ଜବରଗୁଡାଠାରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଆଶ୍ରମ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।

ସେ ୧୯୯୩ ଫେବୃଆରୀରେ ଗୁଣପୁର ନିକଟସ୍ଥ ଲିମାମେଡାଠାରେ ଆଦିବାସୀ ଝିଅଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଅନାଥାଶ୍ରମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ । ଅନାଥାଶ୍ରମରେ ଶିଶୁ କନ୍ୟାଙ୍କ ସାମଗ୍ରିକ ବିକାଶ ଏବ ଛତିଶଗଡ଼ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ମାଓବାଦୀ ଅଂଚଳରେ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମହତ ଅବଦାନ ରହିଥିଲା ।http://odishasuntimes.com/51566/5-women-leaders-shortlisted-maa-ghara-woman-peacemaker-award/

 ମୃତ୍ୟୁ 
୨୦୨୨ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୧୬ ତାରିଖରେ ଗୁଣୁପୁରୁର ସେବା ସମାଜଠାରେ ତାଙ୍କର ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା ।

 ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର 
 ଅନାଥାଶ୍ରମରେ ଶିଶୁଙ୍କ ବିକାଶ ନିମନ୍ତେ ଅବଦାନ ପାଇଁ National Award for Child Welfare-ଫେବୃଆରୀ, ୧୯୯୧
 ଯମୁନାଲାଲ ବଜାଜ ସମ୍ମାନ-୧୯୯୪
 ମା’ ଘର ଫାଉଣ୍ଡେସନ ତରଫରୁ ପିସ ମେକର ଆବର୍ଡ-୨୦୧୪
 ପଦ୍ମଶ୍ରୀ - ୨୦୨୧

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୪ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୨ ମୃତ୍ୟୁ
ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ରତନ ଦାସ

ରତନ ଦାସ ହେଉଛନ୍ତି ଜଣେ ଗାନ୍ଧିବାଦୀ ସର୍ବୋଦୟ ନେତା, ଲେଖକ, ସମାଜସେବୀ ଏବଂ ସେବା ସମାଜ, ଗୁଣପୁରର ସହପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ।

 ପ୍ରାଥମିକ ଜୀବନ 
୨୫ ମେ ୧୯୨୯ରେ ବାଲେଶ୍ୱରରେ ଜନ୍ମିତ ରତନ ଦାସ ୧୯୪୪ ମସିହାରେ ବଙ୍ଗବାସୀ ମହାବିଦ୍ୟାଳରରେ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରି ସେ କଲିକତା ସିଟି ମହାବିଦ୍ୟାଳରରୁ ୧୯୪୮ ମସିହାରେ ସ୍ନାତକ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କଲେ । 

 ସମାଜସେବା 
ମଧୁସୁଦନ ଆଇନ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ୧୯୫୦ ମସିହାରେ ଆଇନରେ ସ୍ନାତକ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିବାପରେ ସହଧର୍ମିଣୀ ଶାନ୍ତି ଦେବୀଙ୍କ ସହ କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାକୁ ଚାଲିଆସି ୧୯୫୩ ମସିହାରେ ବିନୋବାଙ୍କ ଭୂଦାନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ସାମିଲ ହେଲେ । ଏହି ଦମ୍ପତ୍ତି ତତ୍କାଳୀନ କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାର ସଂଖଳାପଦର ଗ୍ରାମରେ ଏକ ଆଶ୍ରମ ସ୍ଥାପନ କରି ଏହି ଦମ୍ପତ୍ତି ଗ୍ରାମର ଦୁଃସ୍ଥ ତଥା ଅଶିକ୍ଷିତ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ସେବା କରି ନିଜର ସମାଜ ସେବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସଂଖଳାପଦର ଗ୍ରାମରେ ଶାନ୍ତି ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରୟାସରେ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ଜୀବନ ଧାରାରେ ବେଶ୍ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପରିଲକ୍ଷିତ ହେବାର ଦେଖି ୧୯୬୪ ମସିହାରେ ରାୟଗଡାଠାରେ ମାତ୍ର ଆଠ ଜଣ ଆଦିବାସୀ ଝିଅଙ୍କୁ ନେଇ ସେମାନେ ସେବା ସମାଜ ନାମକ ଏକ ସେମାଜସେବୀ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ । ୧୯୭୫ ମସିହାରେ ୨୫ଜଣ ଆଦିବାସୀ ପିଲାଙ୍କୁ ନେଇ ପୁଣି ଆଉ ଏକ ଆଶ୍ରମ ଗୁଣପୂରଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ । ପୁଣି ୧୯୮୦ ମସିହାର ପ୍ରଳୟଙ୍କରୀ ବନ୍ୟା ପରେ ବନ୍ୟା ପ୍ରପୀଡିତ ଆଦିବାସୀ ପିଲାଙ୍କ ସେବା ନିମିତ୍ତ ଜବରଗୁଡାଠାରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଆଶ୍ରମ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେଲା । ୧୯୯୩ ଫେବୃଆରୀରେ ଗୁଣପୁର ନିକଟସ୍ଥ ଲିମାମେଡାଠାରେ ଆଦିବାସୀ ଝିଅଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଅନାଥାଶ୍ରମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେଲା । ଅନାଥାଶ୍ରମରେ ଶିଶୁ କନ୍ୟାଙ୍କ ସାମଗ୍ରିକ ବିକାଶ ଏବ ଛତିଶଗଡ଼ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ମାଓବାଦୀ ଅଂଚଳରେ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଏହି ଦମ୍ପତ୍ତିଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବଦାନ ରହିଛି ।
ପରିଶେଷରେ ୧୪ ଏପ୍ରିଲ ୨୦୧୭ ସେ ଇହଧାମ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ।

 ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର 
 International Award for peace and temperance for Asia by IOGT, London-1997
 Dadabhai Naroji New Millenium International Award -2000
 Lifetime Achievement Award by United Writers Association-2000
 International university for contemporary studies, Washingtonଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ ସୂଚକ Doctorate of Philosophy ଡିଗ୍ରୀ ଲାଭ
 ଜୁନ, ୨୦୧୪ରେ ସେ ରାୟଗଡା ଜିଲ୍ଲା ଭିଜିଲାନ୍‌ସ କମିଟିର ସଦସ୍ୟ ମନୋନୀତ ହେଲେ ।
 ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ବକ୍ସିପାତ୍ର ସ୍ମାରକୀ ସମ୍ମାନରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ-୨୦୧୫

 ପ୍ରକାଶିତ ବହି 
 Jayaprakash Narayan: His Life and Mission 
 Poverty and Hunger: Causes and Consequences

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୨୯ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୭ ମୃତ୍ୟୁ
ବୋଇତ

thumb|ଓଡ଼ିଶାର ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ନଦୀରେ ଭାସୁଥିବା ସୋଲ ବୋଇତ ।
ଶାସନର ଉତ୍ଥାନ କାଳରେ ବୋଇତସବୁ ପୁରାତନ କଳିଙ୍ଗରେ ତିଆରି ବିଶାଳ ନାଆ ଓ ଜାହାଜକୁ ବୁଝାଇଥାଏ । କଳିଙ୍ଗର ସମୁଦ୍ରମୁଖୀ ଅଞ୍ଚଳ ଯଥା ଓଡ଼ିଶା ଓ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗ ଓ ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶରେ ଅନେକ ପ୍ରମୁଖ ବନ୍ଦର ଥିବା ହେତୁ ସେଠାରେ ବୋଇତସବୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା । ପୁରାତନ ବଣିକମାନେ କଳିଙ୍ଗରୁ ଏହି ବୋଇତରେ ବାଲି, ଜାଭା, ସୁମାତ୍ରା, ବୋର୍ଣ୍ଣିଓ, ଶ୍ରୀଲଙ୍କା, ମାଲେସିଆ, ଭିଏତନାମ, ଥାଇଲାଣ୍ଡ, କାମ୍ବୋଡ଼ିଆ, ଫିଲିପାଇନ୍ସ ଓ ଚୀନ ଆଦି ଦୂର ଦେଶମାନଙ୍କୁ ବେପାର ବଣିଜ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ କାରବାର ପାଇଁ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ ।

ତିଆରି
thumb|ଏକ ପାରମ୍ପାରିକ ବୋଇତର ରୂପ ।
thumb|ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗରୁ ମିଳିଥିବା ପୋଡ଼ାମାଟି ମୋହରରେ ବୋଇତ, ଖ୍ରୀପୂ ୪୦୦-୧୦୦
ସଂସ୍କୃତ "ଯୁକ୍ତିକଳ୍ପତରୁ" ଓ ଓଡ଼ିଆ ମାଦଳା ପାଞ୍ଜିରେ ବୋଇତ ତିଆରିର ପ୍ରଣାଳୀ ଓ ନିୟମ ଉଲ୍ଲେଖ । ଏଥିରେ ରାଜା ଭୋଜ ସ୍ଥାନୀୟ କାଠରୁ ବୋଇତ ତିଆରି କରୁଥିଲେ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ।
ଚିଲିକାରୁ ମିଳିଥିବା ବିଭିନ୍ନ କାଠକାମ ଯନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁରୁ ପ୍ରମାଣ ମିଳେ ଯେ ନିକଟରେ ଥିବା ଗୋଳାବାଇଠାରେ ଏକ ବୋଇତ ତିଆରି କାରଖାନା ଥିଲା ।

ବର୍ଣ୍ଣନା
ବଣଗଡ଼ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକେତୁଗଡ଼ରୁ ମିଳିଥିବା ଖ୍ରୀ.ପୂ. ୪୦୦-୧୦୦ ଭିତରର ପୋଡ଼ାମାଟି ମୋହରରୁ ଜଣାପଡ଼େ ଯେ ବୋଇତରେ ମକା ଆଦି ଶସ୍ୟ ବୋଝେଇ ହୋଇ ସମୁଦ୍ରରେ ଯାଉଥିଲା । ବୋଇତଗୁଡ଼ିକର ଗୋଟିଏ ମାସୁଲ ଓ ଏକ ଚାରିକୋଣିଆ ପାଲ ରହୁଥିଲା ।
ଓଡ଼ିଶାରେ ପ୍ରଥମ ବୋଇତର ଚିତ୍ର ଏକ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଖୋଦିତ ଦୁଇଟି ଜାହାଜ । ଏହା ଭୁବନେଶ୍ୱରର ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିରରୁ ମିଳିବା ପରେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ସଂରକ୍ଷିତ ହୋଇରହିଛି । ପ୍ରଥମ ବୋଇତଟିର ଆଗ ଭାଗରେ ଛିଡ଼ାହୋଇଥିବା ହାତୀ ଥିଲା ବେଳେ ମଝିରେ ଦୁଇଜଣ ଲୋକ ବସିଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ଭିତରୁ ଜଣେ ନାବିକ ମଙ୍ଗ ଧରି ବୋଇତଟିକୁ ଚଳାଉଛନ୍ତି ।
ଭୁବନେଶ୍ୱରର ଏକ ଦେଉଳର ଉପରିଭାଗ ଓଲଟା ବୋଇତସମ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହାର ନାମ ବଇତାଳ ଦେଉଳ । ଲିଙ୍ଗରାଜ ମନ୍ଦିରରେ ଥିବା ୧୧ଶ ଖୀଷ୍ଟାବ୍ଦର ଏକ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ନାରୀଜଣେ ବୋଇତଟି ଚଳାଉଥିବା ଖୋଦିତ । କୋଣାର୍କରେ ୧୩ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଏକ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ବୋଇତଟିଏ ଚାରିଜଣ ନାବିକଙ୍କ ଦେଇ ଚାଳିତ ହେବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଏହି ବୋଇତରେ ମଝିଭାଗରେ ଏକ ଛୋଟ କୋଠରୀ ଭିତରେ ଧନୁଶର ଧରି ବସିଥିବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । କୋଣାର୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଥିବା ଏକ ବୋଇତରେ କଳିଙ୍ଗ ସହ ଆଫ୍ରିକାର ବାଣିଜ୍ୟିକ କାରବାର ବାବଦରେ ଜଣାଉଥିବା ଜିରାଫଟିଏ ଖୋଦିତ ।

ବାଲି ଯାତ୍ରା

ପିଲାମାନଙ୍କ ଖେଳନା ଭାବେ ଛୋଟ ବୋଇତସବୁ ଓଡ଼ିଶାରେ ଓ ମୁଖ୍ୟତ କଟକରେ ପାଳିତ ମେଳା ବାଲିଯାତ୍ରାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ ।
ବାଲିଯାତ୍ରାର ଅର୍ଥ ବାଲି ଦ୍ୱୀପକୁ ଯାତ୍ରା । ଏହା ବାଲି ସହ ପୁରାତନ ବେପାର ବଣିଜ କାରବାରକୁ ସୂଚାଇଥାଏ । ଏହି ମେଳାରେ ପୁରୁଷ, ମହିଳା ଓ ଶିଶୁଗଣ ନୂଆ ପାରମ୍ପରିକ ଲୁଗା ପିନ୍ଧି କଦଳୀ ପାଟୁକା ତିଆରି ଛୋଟ ଡଙ୍ଗାରେ ଦୀପ ଜଳାଇ ଗାଡ଼ିଆ ଆଦିରେ ଭସାଇଥାଆନ୍ତି । ଏହି ଦିନ ସାଙ୍କେତିକ ଭାବେ ସାଧବମାନଙ୍କୁ ପାଛୋଟିବା ଲାଗି "ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣ" ପାଳନ କରାଯାଇଥାଏ । ଏହା ବାଲିର "ମାସକପାନ କେ ଟୁକଡ଼" ପର୍ବ ଓ ଥାଇଲାଣ୍ଡର "ଲୋଇ କରାଥଙ୍ଗ" ପର୍ବ ସହ ସମାନ । ଏ ସମସ୍ତ ପର୍ବ ବର୍ଷର ଏକା ସମୟରେ ପାଳିତ ହୁଏ ଓ ପାରମ୍ପାରିକ ବୋଇତର ଅବିକଳ ଛୋଟ ସାଙ୍କେତିକ ଡଙ୍ଗା ଭସାଯାଇଥାଏ ।

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ଇତିହାସ
ଡିଭାଇନ ପବ୍ଳିକ ସ୍କୁଲ, ରାୟଗଡ଼ା

ଡ଼ିଭାଇନ୍ ପବ୍ଳିକ ସ୍କୁଲ, ରାୟଗଡ଼ା ଏକ ସହଶିକ୍ଷା ଭିତ୍ତିକ ଇଂରାଜୀ ମାଧ୍ୟମ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟ ।"Divini Public School" studyguideindia.com ରାୟଗଡ଼ା ସହରର ବାଇପାସ୍‌ ରାସ୍ତାରେ ଥିବା ୟୁଜିଏମ୍ଆଇଟି (:en:Utkal Gourav Madhusudan Institute of Technology, Rayagada) ସାମନାରେ ଏହା ଅବସ୍ଥିତ ।

 ଇତିହାସ 
୧୯୯୩ ମସିହାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏହି ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ବିଭାଗଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ । ଏହି ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ହିନ୍ଦୀ ଦ୍ୱିତୀୟ୍ ସ୍ୱୀକୃତ ଭାଷା । ବିଦ୍ୟାଳୟଟି ଆଇସିଏସ୍ଇ (ICSE) ସହ ଅନୁବନ୍ଧିତ ।"DPS, Rayagada" winentrance.com ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଏକ ପାଠାଗାର ରହିଛି ।"Indian Schools"  oruschool.in ଡ଼ିଭାଇନ୍ ଗ୍ରୁପ ଶୈକ୍ଷିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସାଧାରଣତଃ ଛାତ୍ର/ଛାତ୍ରୀଙ୍କ ପାଠ୍ୟୋତ୍ତର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ପ୍ରକାଶ ନିମନ୍ତେ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ । ପ୍ରତି ପିଲାର ସାମଗ୍ରିକ ବିକାଶ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନର ଲକ୍ଷ୍ୟ ।

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଲିଙ୍କ 

ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାରେ ଶିକ୍ଷା
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଶାର ବିଦ୍ୟାଳୟ
ବିଶ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଦିବସ

ବିଶ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଦିବସ ପ୍ରତିବର୍ଷ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସ ୨୭ ତାରିଖରେ ବିଶ୍ୱସାରା ପାଳିତ ହୁଏ । ଏହି ଦିବସ ପାଳନର ମୁଖ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟସବୁ ହେଲା ବିଶ୍ୱ ସ୍ତରରେ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଶିଳ୍ପକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ଦେଇ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ମାଧ୍ୟମରେ ଦେଶର ସାମାଜିକ, ରାଜନୈତିକ ତଥା ଅର୍ଥନୈତିକ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଭାଗିଦାରୀ ହେବା ତଥା ଏ ସଂପର୍କରେ ଗଣ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ।
 ଇତିହାସ 
ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ବିଶ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସଂଗଠନଦ୍ୱାରା ୧୯୮୦ ମସିହାରୁ ଏହା ପାଳିତ ହେଉଅଛି । ଏହି ତାରିଖର ବିଶେଷତ୍ତ୍ୱ ଏହି ଯେ ୧୯୭୦ ମସିହା ଏହି ତିଥିରେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ବିଶ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସଂଗଠନର (UNWTO) ଆଇନକୁ ଆଇନଗତ ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଇଥିଲା । ବିଶ୍ୱ ସ୍ତରରେ ପର୍ଯ୍ୟଟନକୁ ବିଶେଷ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ଦେବା ସନ୍ଦର୍ଭରେ ଏହି ଆଇନଗତ ପ୍ରକ୍ରୀୟା ଏକ ମାଇଲଖୁଣ୍ଟ ସଦୃଶ । 

ଇସ୍ତାନବୁଲ (ତୁର୍କୀ)ଠାରେ ୧୯୯୭ ମସିହାରେ ଆୟୋଜିତ UNWTOର ଦ୍ୱାଦଶ ମହାସଭାରେ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବ ସର୍ବସମ୍ମତି କ୍ରମେ ପାରିତ ହେଲା କି UNWTO ପ୍ରତିବର୍ଷ ବିଶ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଦଦିବସ ପାଳନ ଅବସରରେ କୌଣସି ଏକ ଦେଶକୁ ସହଯୋଗୀ ଦେଶ ଭାବେ ବାଛି ପାରିବେ । ଏହି କ୍ରମରେ ବିଶ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଦିବସ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ୟୁରୋପରେ, ୨୦୦୭ମସିହାରେ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆରେ, ୨୦୦୮ରେ ଆମେରିକାରେ ଏବଂ ୨୦୦୯ରେ ଆଫ୍ରିକାରେ ପାଳିତ କରାଯାଇଛି ।
 ଆଧାର 
    
 ବାହାର ଆଧାର 
 

ଶ୍ରେଣୀ:ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସର ପାଳିତ ଦିବସ
ମାଖନଲାଲ ବାନାର୍ଜୀ

ମାଖନଲାଲ ବାନାର୍ଜୀ, ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ସୀତା ବିବାହରେ ରାମ ଚରିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ  କରିଥିବା ହେତୁ, ସେ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ପ୍ରଥମ ନାୟକ  ।http://timesofindia.indiatimes.com/city/bhubaneswar/Bronze-age-of-Odia-cinema/articleshow/12771459.cms ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ୧୯୩୬ ମସିହା ଅପ୍ରେଲ ମାସ ୨୮ ତାରିଖରେ ପୁରୀର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଥିଏଟରରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।

ମାଖନଲାଲ, ୧୯୦୪ମସିହାରେ କଟକର ବାଲୁବଜାରଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେଣ୍ଟ୍ରାଲ କୋପରେଟିଭ ବ୍ୟାଙ୍କରେ ସେ ହେଡ୍ କ୍ଲର୍କ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ନାଟକ ଦେଖିବା ଓ ଅଭିନୟ କରିବା ତାଙ୍କର ଏକ ନିଶା ଥିଲା । ନିଶା ଏପରି ଥିଲା ଯେ, ପ୍ରତି ଶନିବାର କଲିକତା ଯାଇ, ରବିବାର ସେଠାରେ ନାଟକ ଦେଖି, ସୋମବାର ପୁଣି କଟକରେ ପହଞ୍ଚି ଅଫିସ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଗଦାନ କରୁଥିଲେ । କଟକରେ ସେ ଅନେକ ସଂଗୀତ ଆସରର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ । କଟକର ବୀଣାପାଣି କ୍ଲବର, ସେ ପୃଷ୍ଟପୋଷକ ଥିଲେ । ତାଙ୍କରି ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରେ ୧୯୩୨ ମସିହାରେ 'ଆରତୀ' ନାମକ ଏକ ମଞ୍ଚ ଓ ସିନେମା ଭିତ୍ତିକ ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶ ପାଉଥିଲା । ଏହାଥିଲା ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭିତ୍ତିକ ପତ୍ରିକା । ଶରତ ଚନ୍ଦ୍ର ମୁଖାର୍ଜୀ ଏହି ପତ୍ରିକାର ସମ୍ପାଦନା କରୁଥିଲେ ।

୧୯୪୨ ମସିହା ଶ୍ୟାମା ପୂଜାରେ ତାଙ୍କର ତିରୋଧାନ ଘଟିଥିଲା । 

 ଅଭିନୀତ ନାଟକ
 ଶାହାଜାହାନ
 କୋଣାର୍କ
 ପାଇକପୁଅ
 କର୍ଣାର୍ଜୁନ
 ସୀତା
 ବେହୁଲା

 ଆଧାର 
 

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୦୪ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୨ ମୃତ୍ୟୁ
ଶ୍ରେଣୀ:କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ରରେ ପୁରୁଷ ଅଭିନେତା
ଚାରୁପାଣି

ଚାରୁପାଣି (ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତ ଓ ଭାରତର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ରସମ୍ ନାମରେ ପରିଚିତ) ଦକ୍ଷିଣ ଓଡ଼ିଶାର ଏକ ପାରମ୍ପରିକ ତରଳ ବ୍ୟଞ୍ଜନ । ଦକ୍ଷିଣ ଓଡ଼ିଶା ବିଶେଷ ଭାବେ ରାୟଗଡ଼ା, ଗଜପତି, କୋରାପୁଟ ଓ ମାଲକାନଗିରି ଜିଲ୍ଲାରେ ଏହା ଦୈନିନ୍ଦିନ ଖାଦ୍ୟରେ ଅତିମାତ୍ରାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥାଏ । ଏହା ସାଧାରଣତ ଭାତ ସହ ଗୋଳାଇ ଖିଆଯାଏ କିମ୍ବା ଅଲଗା ଭାବେ ମସଲା ଝୋଳ/ ଜୁସ୍ ରୂପେ ପିଆଯାଇଥାଏ । ଏହାକୁ କ୍ଷୁଧାବର୍ଧନ/ ଖାଦ୍ୟ ହଜମ ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ ।   ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ମାନଙ୍କରେ ଏହା ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ । 

 ପ୍ରକାର 

 ଟମାଟୋ ରସମ୍
 ଲେମ୍ବୁ ରସମ୍
 ଗୋଲମରିଚ ରସମ୍
 ଅଦା ରସମ୍
 ବିଟ୍ ରସମ୍
 ତେନ୍ତୁଳି ରସମ୍
 ଆମ୍ବୁଲ(ସୁଖା ଆମ୍ବ)ରସମ୍
 ରସୁଣ ରସମ୍
 ଜିରା ରସମ୍

 ମୁଖ୍ୟ ଉପାଦାନ 
 ତେନ୍ତୁଳି (୨ ଚାମଚ)
 ଗୋଟା ଟମାଟ 
 ୨ କପ୍ ପାଣି
 ଲୁଣ (ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁଯାୟୀ)
 ରସୁଣ (୮-୧୦ କୋଳ)
 ୨-୩ ସୁଖିଲା ଲଙ୍କା
 ୨-୩ ଚାମଚ ଧନିଆ ପତ୍ର
 ୧ ଚାମଚ ହିଙ୍ଗ୍
 ୨ ଚମଚ କଳା ଗୋଲ୍ ମରିଚ
 ପଞ୍ଚଫୁଟଣ (ସୋରିଷ, ଜିରା, ମେଥି, ଧନିଆ)
 ଭ୍ରୁସିଙ୍ଗା ପତ୍ର (୨ ଡେମ୍ଫ)
 ୨ ଚାମଚ ତେଲ
 ୧/୨ ଚାମଚ ହଳଦୀ ଗୁଣ୍ଡ
 ପ୍ରଥମେ ରସୁଣ, ଗୋଲ୍ ମରିଚ ଓ ଜିରାର ଗୁଣ୍ଡ ତିଆରି କରନ୍ତୁ

 ତିଆରି ପ୍ରାଣାଳୀ 
 ତେନ୍ତୁଳିକୁ ୧/୨ କପ୍ ଅଳ୍ପ ଗରମ ପାଣିରେ ୨୦-୩୦ ମିନିଟ୍ ଯାଏ ଭିଜାଇ, ସେଥିରୁ ତେନ୍ତୁଳି ଖଦାକୁ ଚିପୁଡି ବାହାର କରି ପାଣିକୁ ଅଲଗା କରି ରଖନ୍ତୁ
 ରସୁଣ, ଗୋଲ୍ ମରିଚ ଓ ଜିରାର ଗୁଣ୍ଡ ତିଆରି କରନ୍ତୁ
 କଢାଇରେ ତେଲ ଗରମକରି ସେଥିରେ ଅଳ୍ପ ସୋରିଷ, ଭ୍ରୁସିଙ୍ଗା ପତ୍ର, ସୁଖିଲା ଲଙ୍କା ଓ ହିଙ୍ଗୁକୁ ଫୁଟାନ୍ତୁ
 ଗୋଟିଏ ଗୋଟା ଟମାଟକୁ ଛୋଟ ଛୋଟ ଆକାରରେ କାଟି ସେହି ଫୁଟଣରେ ପକାଇ, ନରମ ହେବା ଯାଏ କିଛି ସମୟ ଘାଣ୍ଟନ୍ତୁ
 ୧/୨ ଚାମଚ ହଳଦୀ ଗୁଣ୍ଡ ସହ ରସୁଣ, ଗୋଲ୍ ମରିଚ ଓ ଜିରାର ଗୁଣ୍ଡକୁ ସେଥିରେ ପକାଇ ଘାଣ୍ଟନ୍ତୁ
 ତେନ୍ତୁଳି ପାଣିରେ, ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁଯାୟୀ ପାଣି ଓ ସ୍ୱାଦ ଅନୁସାରେ ଲୁଣ ପକାଇ ସେହି ଫୁଟଣରେ ପକାଇ ଗରମ କରନ୍ତୁ
 ଚାରୁପାଣି ଗରମ ହୋଇ ଫୁଟି ଆସିବା ମାତ୍ରେ ସେଥିରେ ଧନିଆ ପତ୍ର ପକାଇ ଢାଙ୍କୁଣିରେ ଘୋଡାଇ ଦିଅନ୍ତୁ
 ବର୍ତ୍ତମାନ ଚାରୁପାଣି ପ୍ରସ୍ତୁତ 

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ଦକ୍ଷିଣ ଏସୀୟ ଖାଦ୍ୟ