biswa921/orwiki-latest-pages-articles-raw huggingface dataset:
କିୟୋମିଜୁ-ଡେରା

କିୟୋମିଜୁ-ଡେରା ନାମକ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ମନ୍ଦିର କ୍ୟୋଟୋର ପୂର୍ବରେ ରହିଛି । ଏହି ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଚୀନ କ୍ୟୋଟୋର ଐତିହାସିକ ସ୍ମାରକ "ୟୁନେସ୍କୋ ବିଶ୍ୱଧରୋହର" ସାଇଟର ଅଂଶ ଅଟେ ।

ଏହି ସ୍ଥାନ ୟାସୁଗୀ, ଶିମେନରେ କିୟୋମିଜୁ-ଡେରା ସହିତ ଭ୍ରମିତ ହେବନାହିଁ, ଯାହା ପଶ୍ଚିମ ଜାପାନ ମାଧ୍ୟମରେ ଚୁଙ୍ଗୋକୁ ୩୩ କନ୍ନଡ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରାର ୩୩-ମନ୍ଦିର ମାର୍ଗର ଅଂଶ ଅଟେ ।  

 ଇତିହାସ 
କିୟୋମିଜୁ-ଡେରା ଜଲ୍ଦି ହେଇଆନ ଅବଧିରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା ।Ponsonby-Fane (1956), p. 111. ଏହା ମୂଳରୂପେ ନାରା ସମୟରୁ ଡେଟିଙ୍ଗ ପୁରୁଣା ଓ ପ୍ରଭାବ ଶାଳୀ ହୋସୋ ସମ୍ପ୍ରଦାୟରୁ ସମ୍ବନ୍ଧ ଥିଲା ।Graham (2007), p. 32 ୧୯୬୫ ମସିହାରେ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧତାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲା ଏବଂ ଏହାର ବର୍ତ୍ତମାନ ସରଂକ୍ଷକ ନିଜ ନିଜକୁ "କିତାବୋସ" ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ସଦସ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି ।Kiyomizu-deploy 

 ବର୍ତ୍ତମାନ 
ଏହା ଏକ ମୁଖ୍ୟ ବଡ଼ ହଲ ଅଟେ, ଯାହା ପିଲାରର ସମର୍ଥନ କରିଥାଏ, ଯାହା ଟଲାଣରୁ ବାହାରକୁ ବାହାରିଥାଏ ଏବଂ ସହରର ପ୍ରଭାବ ଶାଳୀ ବିଚାର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥାଏ । ଏହା ମୁଖ୍ୟତଃ ବଡ଼ ସଂଖ୍ୟାରେ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସମଜୋଯିତ କରିଥାଏ ।Graham 2007, p. 80 ଲୋକପ୍ରିୟ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ କିୟୋମିଜୁରେ ମଞ୍ଚକୁଦ ଜାପାନର ଇଂଗ୍ରାଜି ଭାଷା ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ବୁଡାଣ ନେବାପାଇଁ ବରାବର ଅଟେ । ଏହା ଏକ ଇଡୋ-ଅବଧି ପରମ୍ପରାକୁ ସଂଦର୍ଭିତ କରିଥାଏ ଯଦି କେହି ଜୀବିତ ରହିବାକୁ ଚାହେଁ  

ମୁଖ୍ୟ ହଲ ତଳେ ଓଟୋବା ଝରଣା ରହିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପାଣୀର ତିନୋଟି ସ୍ତର ଗୋଟିଏ ନ୍ଦୀରେ ପଡିଥାଏ । ଆଗନ୍ତୁକ ପାଣି ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଇ ପାରେ ଏବଂ ପାଣି ପିଆ ଯାଇ ପାରେ, ଯାହା ମାନିନିଆ ଯାଏ କି ଏହାଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ମିଳି ପାରୁଛି ।  

ମନ୍ଦିର ପରିଶରରେ ବହୁ ଅନ୍ୟ ଧର୍ମଶାଳାରେ ଶାମିଲ ରହିଛି, ସେଥି ମଧ୍ୟରୁ ଓକୁନିନୁଶି, ଭଲପାଇବାର ଦେବତା ଯାହା ଯିଶୁଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୋଇଛି । ଜିଶୁ ଶ୍ରାଇନଙ୍କ ପାଖେ "ପ୍ରେମ ପଥର"ର ଏକ ହୋଡି ପାଖେ ରହିଛି  ଛଡା, ଯାହା ଏକାକି ଆଗନ୍ତୁକ ନିଜ ଆଖି ସହିତ ଚାଲିବାର ପ୍ରୟାଶ କରିପାରେ । ତାଙ୍କ ଆଖି ସହିତ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଥର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ସଫଳତାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ତୀର୍ଥ ପୁର୍ଣିମାରେ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସଚ୍ଚା ଭଲପାଇବା ମିଳିବ । ଜଣଙ୍କୁ କ୍ରସିଙ୍ଗରେ ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇ ପାରେ , କିନ୍ତୁ ଏହାର ଅର୍ଥ ଏହା ମାନିନିଆ ଯାଏ କି, ମଝିରେ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଯିବ । ବ୍ୟକ୍ତିର ରୋମାଣ୍ଟିକ ଋଚୀ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ରୂପେ ସହାୟତା କରିପାରେ ।  

ଏହି କମ୍ପ୍ଲେକ୍ସ ସାଧାରଣତଃ ବିଭିନ୍ନ ତାବିଜ, ଧୁପ ଏବଂ ଓମିକୁଜି (ପେପର ଭାଗ୍ୟ) ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ । ଏହି ସାଇଟ ପର୍ବ ଅନୁସାରେ ବିଶେଷ ରୂପେ ଲୋକପ୍ରୀୟ ହୋଇଥାଏ (ବିଶେଷ ରୂପେ ନବ ବର୍ଷ ଏବଂ ଗରମରେ {ଓବୋନ} ଅନୁସାରେ) । ଯେବେ ଅତିରିକ୍ତ ବୁଥ ଆଗନ୍ତୁକର ଭିଡ ପାଇଁ ପରମ୍ପରାଗତ ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଏବଂ ସ୍ମୃତି ଚୀହ୍ନ ବିକ୍ରୀର ମଇଦାନକୁ ଭରିଥାଏ ।

୨୦୦୭ ମସିହାରେ, "ନିୟୁ ସେଭେନ ୱଣ୍ଡର୍ସ ଅଫ ଦି ୱାର୍ଲଡ" ପାଇଁ ୨୧ ଫାଇନାଲିଷ୍ଟରୁ ଏକ କିୟୋମିଜୁ-ଡେରା ଥିଲା , କିନ୍ତୁ ସାତୋଟି ବିଜେତା ସାଇଟ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ରୂପେ ବଛାଗଲା ନାହିଁ ।

 ଫଟୋ ଗ୍ୟାଲେରି 

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ଏସିଆର ଦେଶ
ବୋରୋବୁଦୁର

thumb|ବୋରୋବୁଦୁର ଏକ ଦେଖାଯାଇନଥିବା ପର୍ବତ, ଏହା ସୁନସାନ ଥିଲା|alt=
ବୋରୋବୁଦୁର ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ମଧ୍ୟ ଜାଭା ପ୍ରାନ୍ତର ମଗେଲାଙ୍ଗ ନଗରରେସ୍ଥିତ ୭୫୦-୮୫୦ ସଦୀର ମଧ୍ୟର ମହାଯାନ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ବିହାର ଅଟେ । ଏହା ଆଜି ମଧ୍ୟ ସଂସାରର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବୌଦ୍ଧ ବିହାର ଅଟେ ।
ଏହାର ନିର୍ମାଣ ୯ବିଂ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର ରାଜବଂଶର କାର୍ଯ୍ୟକାଳରେ ହୋଇଥିଲା । ବିହାରର ବନାବଟ ହାବାଇ ବୁଦ୍ଧ ସ୍ଥାପତ୍ୟକଳାର ଅନୁରୂପ ଅଟେ , ଯାହା ଇଣ୍ଡୋନେସିୟା ସ୍ଥାନିୟ ପନ୍ଥର ପୂର୍ବଜ ପୂଜା ଏବଂ ବୌଦ୍ଧ ଅବଧାରଣ ନିର୍ବାଣର ମିଶ୍ରିତ ଋପ ଅଟେ । ବିହାରରେ ଗୁପ୍ତ ରାଜବଂଶ କଳାର ପ୍ରଭାବ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଥାଏ ଯାହା ଏଥିରେ ଭାରତର କ୍ଷେତ୍ରୀୟ ପ୍ରଭାବକୁ ଦର୍ଶାଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ବିହାରରେ ସ୍ଥାନିୟ କଳାର ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ମାତ୍ରାରେ ସମ୍ମିଳିତ ରହିଥାଏ ଜାହା ବୋରୋବୁଦୁରକୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପେ ଇଣ୍ଡୋନେଶୀଆ ନିଗମିତ କରିଥାଏ ।

ଶାକ୍ଷ ଅନୁସାରେ ବୋରୋବୁଦୁରର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ୯ବିଂ ସଦୀରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ୧୪ବିଂ ସଦୀରେ ଜାଭାରେ ହିନ୍ଦୁ ରାଜବଂଶର ପତନ ଓ ଜାଭା ଲୋକମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଇସ୍ଲାମ ନିଜର କରିବା ପରେ ଏହାର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଦ ହୋଇଥିଲା ।  

ବୋରୋବୁଦୁର ଏବେ ମଧ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରୀ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖୋଲା ହୋଇଛି, ଏବଂ ବର୍ଷକୁ ଥରେ ବୈଶାଖ ପୂର୍ଣିମା ଦିନ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆରେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ସ୍ମାରକରେ ଉସ୍ଚବ ମନେଇଥାନ୍ତି । ବୋରୋବୁଦୁର ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ଏକ ବିଖ୍ୟାତ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳୀ ଅଟେ ।

ଶବ୍ଦର ବ୍ୟୁତ୍ପତ୍ତି
ଇଣ୍ଡୋନେସିଆରେ ପ୍ରାଚୀନ ମନ୍ଦିରକୁ "ଚଣ୍ଡୀ" ନାମରେ ଡକାଯାଏ । ଅତଃ "ବୋତୋବୁଦୁର ମନ୍ଦିର"କୁ ବହୁଥର "ଚଣ୍ଡୀ ବୋରୋବୁଦୁର" ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ । ଯଦ୍ୟପି ବୋରୋବୁଦୁର ଶବ୍ଦର ମୂଳ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଅଟେ ତଥା ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରାଚୀନ ମନ୍ଦିର ଜ୍ଞାନ୍ତ ରହିନାହିଁ । ବୋରୋବୁଦୁର ଶବ୍ଦ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ସାର ଥୋମାସ ରେଫଲ୍ସଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଜାଭାର ଇତିହାସରେ ପ୍ର୍ୟୁକ୍ତ ଥିଲା । କେବଳ ପ୍ରାଚୀନ ଜାଭା ତାଳପତ୍ର ଏହା ଆଡକୁ ସଙ୍କେତ କରିଥାଏକି ସ୍ମାରକର ନାମ ବୁଦୁର ପବିତ୍ର ପୂଜାସ୍ଥଳ "ଙ୍ଗରକରେତାଗାମା"କୁ କୁହାଜାଏ । ଏହି ତାଳପତ୍ର ମଜାଫିତ ରାଜଦରବାରୀ ଏବଂ ବୌଦ୍ଧ ବିଦ୍ୱାନ ମପୁ ପ୍ରପଞ୍ଚାଦ୍ୱାରା ସନ ୧୩୬୫ ମସିହାରେ ଲେଖାଯାଇଥିଲା ।

ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳା
ପୁନଃନିର୍ମାଣ ଅନୁଶାରେ ବୋରୋବୁଦୁରରେ ପୁରାତାତ୍ୱିକ ଉତଖନନ ଅନୁଶାରେ ବୌଦ୍ଧ ଅନୁଯାୟିଙ୍କ ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ପୂର୍ବ ବୋରୋବୁଦୁର ପାହାଡରେ ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତୀୟ ଆସ୍ଥା ଅଥବା ହିନ୍ଦୁ ଅନୁଯାୟୀ ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ମାତ୍ରାରେ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲା । ସଂସ୍ଥାନକୁ ଏହାର ବିପରିତ କୌଣସି ହିନ୍ଦୁ ଅଥବା ବୌଦ୍ଧ ପୁଣ୍ୟସ୍ଥାନ ସରଂଚନା ମିଳିଲା ନାହିଁ ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ଏହାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସରଞ୍ଚନା ହିନ୍ଦୁ ଅଥବା ବୌଦ୍ଧର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାନିୟ ଜାଭା ସଂସ୍କୃତିରେ ଅନୁରୁପ ମାନିନିଆଯାଏ ।

ଇତିହାସ
ଏହାର କୌଣସି ଲିଖିତ ଅଭିଲେଖ ରହିନାହିଁ ଯାହା ବୋରୋବୁଦୁରର ନିର୍ମାଣ ଅଥବା ଏହାର ପ୍ରୟୋଜନକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିପାରୁଥିବ ।Soekmono (1976), पृष्ठ ९ ଏହାର ନିର୍ମାଣର ସମୟ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରସ୍ତର ଉତ୍କୀର୍ଣ ଏବଂ ୮ବିଂ ତଥା ୯ବିଂ ସଦି ଅନୁସାରେ ଶାହି ପାତ୍ର ସାମାନ୍ୟ ରୂପେ ପ୍ର୍ୟିକ୍ତ ଅଭିଲେଖର ତୁଳନା କରାଯାଇଥାଏ । ବୋରୋବୁଦୁର ସମ୍ଭବତଃ ୮୦୦ଇଂର ପାଖାପାଖି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ମଧ୍ୟ ଜାଭାରେ ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର  ରାଜବଂଶର ଶେଖର କାଳ ୭୬୦ରୁ ୮୩୦ଇଂରେ ମେଳ ଖାଇଥାଏ ।Miksic (1990) ଏହି ସମୟ ଏଠାରେ ଶ୍ରୀବିଜୟ ରାଜବଂଶ ପ୍ରଭାବରେ ରହିଥିଲା । ଏହାର ନିର୍ମାଣର ଅନୁମାନିତ ସମୟ ୭୫ ବର୍ଷ ଅଟେ ଏବଂ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ସନ ୮୨୫ର ପାଖାପାଖି ସମରତୁଙ୍ଗର କାର୍ଯ୍ୟକାଳରେ ପୁର୍ଣ ହୋଇଥିଲା ।Dumarçay (1991).

ଫୋଟୋ ଗ୍ୟାଲେରି

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ
ଯୋଗୀ (ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର)

ଯୋଗୀ, ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଶ୍ରୀଧର ମାର୍ଥା । ଛବିତା ମାର୍ଥା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ଲେଖିଥିଲେ । ରଜନୀ ରଞ୍ଜନ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ନିରଞ୍ଜନ ବେହେରା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ନିରଞ୍ଜନ ଏହି କଥାଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହା ପୂର୍ବର ନିର‌ଞ୍ଜନ ଆଣ୍ଟି ନମସ୍କର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ନିର୍ମାଣ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ମାତ୍ର ଏହା ପ୍ରଥମେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିପାରିନଥିଲା । ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଦୀପକ କୁମାର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।

ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଆର୍ଯ୍ୟନ ଦାଶ ଏବଂ ନିକିତା । ହର ରଥ, ବିଜୟ ମହାନ୍ତି, ଜୟୀରାମ ସାମଲ, ଅରବିନ୍ଦ, ମନୋଜ ମିଶ୍ର, ପପି ସନ୍ତୁକା, ଦେବୁ ବ୍ରହ୍ମା, ସୁମନ, ଚକ୍ରଧର ଜେନା, ରବି ମିଶ୍ର, ଜଗବନ୍ଧୁ ରାଉତ, ଗୁରୁ ମିଶ୍ର ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । କଲମ୍ବିଆର ନର୍ତ୍ତକୀ ମାରିଆ ଓଲା ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ଏକ ଆଇଟମ ଗୀତରେ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ । ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତର ଅଭିନେତ୍ରୀ ରୁମ୍ପା ସରକାର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଏକ ଆଇଟମ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ୨ୟ ଭାଗ ଯୋଗୀ ୨ ଭାବରେ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ପ୍ରଯୋଜକ ଶ୍ରୀଧର ମାର୍ଥା ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି ।

ଅଭିନୟ

 ଆର୍ଯ୍ୟନ ଦାଶ - ପ୍ରଭୁ
 ନିକିତା ମିଶ୍ର
 ହର ରଥ
 ବିଜୟ ମହାନ୍ତି
 ସ୍ନିଗ୍ଧା ମହାନ୍ତି
 ଅରବିନ୍ଦ
 ଜୟୀରାମ ସାମଲ
 ମନୋଜ ମିଶ୍ର
 ପପି ସନ୍ତୁକା
 ଦେବୁ ବ୍ରହ୍ମା
 ସୁମନ
 ଚକ୍ରଧର ଜେନା
 ରବି ମିଶ୍ର- ବାମ ରାଉତ
 ଜଗବନ୍ଧୁ ରାଉତ
 ଗୁରୁପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର
 ମାରିଆ ଓଲା (ଆଇଟମ ନୃତ୍ୟ)
 ରୁମ୍ପା ସରକାର
 ବିଜୁ ବଡ଼ଜେନା
 ସ୍ମିତା ମହାନ୍ତି

କାହାଣୀ
ବାପା ଜଗବନ୍ଧୁ ମିଶ୍ର ଜଣେ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ । ସେ ଦେଶର ରାମରାଜ୍ୟର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟର ସେ ଅଧିବାସୀ ସେଭଳି କିଛି ଘଟେ ନାହିଁ । ଜଗବନ୍ଧୁଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ । ବଡ଼ପୁଅ ସଂଗ୍ରାମ ଓ ସାନପୁଅ ବିପ୍ଳବ । ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସଂଗ୍ରାମ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହୁଅନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହେବାର ଅଳ୍ପଦିନ ଭିତରେ ସେ ଦୁର୍ନୀତିରେ ଲିପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି । ଏହାର ପରିଣାମ ବି ତାଙ୍କୁ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େ । ନିର୍ବାଚନରେ ସଂଗ୍ରାମ ପରାଜିତ ହୋଇ ଗାଦିଚ୍ୟୁତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଜଣେ ସମାଜସେବୀ ହୁଅନ୍ତି ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ । କିନ୍ତୁ ସେ ବି ସଂଗ୍ରାମଙ୍କଠାରୁ କୌଣସି ଗୁଣରେ କମ୍‌ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ । ଅର୍ଥାତ୍‌ ମହିଳା ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବି ଦୁର୍ନୀତିଗ୍ରସ୍ତ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହୁଅନ୍ତି ।

ଏହାପରେ ପୁଣି ନିର୍ବାଚନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ । ସେହି ସମୟରେ ଲୋକେ ଚାହାଁନ୍ତି ଏମିତି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଶାସନ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେବେ, ଯିଏ କି ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାର ମୁକ୍ତ ଶାସନ ଦେବ ଓ ନିଜେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ନିର୍ମଳ ଓ ନିର୍ଲୋଭ ହୋଇଥିବେ । ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତିରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସନ୍ତି ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଜଗବନ୍ଧୁ ମିଶ୍ରଙ୍କ ସାନ ପୁଅ ବିପ୍ଲବ । ସେ କିନ୍ତୁ ରହନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସନ୍ନ୍ୟାସ ବ୍ରତ ଅବଲମ୍ବନ କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ଯୋଗୀ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି । ଦିନେ ଯୋଗୀ ଓରଫ ବିପ୍ଲବ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯେ ରାଜ୍ୟକୁ ଦୁର୍ନୀତି ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ରାଜନୀତିରେ ପ୍ରବେଶର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିିଛି । ତା’ ଛଡ଼ା ବାପାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ,ଏହା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ।

ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଦୀପକ କୁମାର । ଶୁଭ କୁମାର ଦାସ, ରଜନୀକାନ୍ତ ନାୟକ, ସୁଜାତା ଜେନା, ଶୀର୍ଷାନନ୍ଦ ଦାସ କୁନୁନ୍‌ଗୋ ଆଦି ଗୀତିକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକର ରଚନା କରିଥିଲେ । ତାରିକ୍ ଅଜିଜ୍, ସତ୍ୟଜିତ ପ୍ରଧାନ, ଅସୀମା ପଣ୍ଡା, ପମି, ସଞ୍ଜୁ ଆଦି କଣ୍ଠଶୀଳ୍ପିମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।

ଗୀତ

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର
 

ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୮ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ପଞ୍ଚରତ୍ନ ଶିବ ମନ୍ଦିର

ପଞ୍ଚରତ୍ନ ଶିବ ମନ୍ଦିର, ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ଥିବା ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର । ଏହି ମନ୍ଦରଟି ଭୁବନେଶ୍ୱର ଶିବ ମନ୍ଦିର ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ରାଜସାହି ଜିଲ୍ଲାର ପୁଥିଆଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ପୁଥିଆରେ ଥିବା ମନ୍ଦିର ପରିସର ଭିତରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ଐତିହାସିକ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନଟି ପାଖରେ ଶିବ ନାମକ ଏକ ହ୍ରଦ ରହିଛି । ଏହି ମନ୍ଦିରର ଉପର ଭାଗ ଗମ୍ବୁଜ ଗୁଡ଼ିକଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ ହୋଇଛି । ମନ୍ଦିରଟିର ଉପରି ଭାଗରେ ସମୁଦାୟ ୫ଟି ଗମ୍ବୁଜ ରହିଛି । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ପୁଥିଆ ରାଜ ଉଆସର ପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାର ନିକଟରେ ରହିଛି ।

ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ଏବେ ସୁରକ୍ଷିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରେ ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଏବଂ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ମୟ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ । ଏହାର ନିର୍ମାଣ ଶୈଳୀ ଏବଂ ଦୃଶ୍ୟମାନ କୀର୍ତ୍ତି ରାଶି ଗୁଡ଼ିକ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଏକ ବିଶେଷ ପରିଚୟ ଦେଇଛି ।

ଅବସ୍ଥିତି
ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ରାଜସାହି ଜିଲ୍ଲାର ପୁଥିଆଠାରେ ରହିଛି । ରାଜସାହି ସଦର ମହକୁମାଠାରୁ ପୁଥିଆ ସ‌ହର ୩୨ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଢାକା ରାଜସାହି ଜାତୀୟ ରାଜପଥ ସ‌ହ ଏହି ସ୍ଥାନ‌କୁ ସଂଯୋଗ ରହିଛି ।

ଇତିହାସ
ମନ୍ଦିରଟି ପୁଥିଆ ରାଜ ଉଆସ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ । ରାଜସାହିର ପୁଥିଆରେ ଥିବା ରାଜବାଟୀଟି ୧୮୨୩ରୁ ୧୮୯୫ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ରାଜ ଉଆସଟି ପଞ୍ଚ ଅନି ପ୍ରାସାଦ ନାମରେ ନାମିତ । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ପୁଥିଆ ରାଜ ଉଆସର ପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ରାଣୀ ଭୁବନ ମୟୀ ଦେବୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମାଣ ହୋଇଥିଲା । ପୁଥିଆ ରାଜବାଟିର ରାଜା ଜଗତ ନାରାୟଣ ରାୟଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ଭୁବନ ମୟୀ ଦେବୀ । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ୧୮୨୩ରୁ ୧୮୩୦ ମସିହା ଭିତରେ ନିର୍ମାଣ ହୋଇଥିଲା । ଏହି ମନ୍ଦିରଟିର ନିର୍ମାଣରେ ସମୁଦାୟ ୩୦ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।

ବିଶେଷତା
right|thumb|150px|ମନ୍ଦିର ଭିତରେ ଥିବା ଶିବଲିଙ୍ଗ
ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ମଧ୍ୟ ରାଜ ପ୍ରାସାଦରେ ଥିବା ପଞ୍ଚରତ୍ନ ଗୋବିନ୍ଦ ମନ୍ଦିର ପରି ହୋଇଛି । ଏହି ମନ୍ଦିରର ଉପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ମନ୍ଦିର ଭଳି ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଗମ୍ବୁଜ ଏବଂ ଚାରୋଟି କ୍ଷୁଦ୍ର ଗମ୍ବୁଜ ଅଛି । ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ମଧ୍ୟ ସେ ମନ୍ଦିର ଭଳି ଟେରାକୋଟା କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଛି । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ୧୧.୬୬ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ମନ୍ଦିରଟିର ତଳ ଭାଗ ଏକ ବର୍ଗାକାର କ୍ଷେତ୍ର ପରି ହୋଇଛି ଏବଂ ଏହାର ଉପର ଭାଗର ଗମ୍ବୁଜ ଗୁଡ଼ିକ ମହୁମଛିର ବସା ପରି ହୋଇଛି ।

୬୫ ବର୍ଗ ଫୁଟ ଆକାରରେ ନିର୍ମାଣ ହୋଇଛି ଏହି ମନ୍ଦିରଟି । ଏହା ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଗର୍ଭ ଗୃହଟି ୧୩.୨୫ ବର୍ଗ ଫୁଟର । କଳା ମୁଗୁନି ପଥରରେ ନିର୍ମିତ ଏକ ଶିବ ଲିଙ୍ଗ ରହିଛି ଏହି ମନ୍ଦିର ଭିତରେ । ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ଇଟାରେ ତିଆରି ହୋଇଛି । ମନ୍ଦିରଟିର ଉତ୍ତର ଭାରତର ମନ୍ଦିର ଶୈଳୀରେ ନିର୍ମାଣ ହୋଇଛି । ଏହି ମନ୍ଦିରର ଗର୍ଭ ଗୃହକୁ ଲାଗି ଆହୁରି ଚାରୋଟି ଘର ରହିଛି । ଏହି ଚାରୋଟି ଘରକୁ ଗର୍ଭ ଗୃହରୁ ଗୋଟିଏ ଲେଖାଏଁ ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାର ରହିଛି ।

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ ଥିବା ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର
ଚିଓନ-ଇନ

thumb|250px|right|ଚିଓନ-ଇନର ମୁଖ୍ୟ ହଲ "ମିଈଡୋ"(御影堂)

ଚିଓନ-ଇନ ଜାପାନ, ହିଶ୍ୟାମାମା-କ୍ୟୁଟୋର ଜୋଦୋ-ଶୁର ମୁଖ୍ୟାଳୟ ଅଟେ ଯାହା ଶୁଦ୍ଧିକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ "ହୋନୋ" (୧୧୩୩-୧୨୧୨)ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା , ଯିଏ ଘୋଷିତ କରିଥିଲେ କିସମ୍ବେଦନାତ୍ମକ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଅମିଦା  ବୁଦ୍ଧଙ୍କର ପଶ୍ଚୀମ ସ୍ୱର୍ଗ (ଶିଦ୍ଧ ଭୂମି)ର ପୂନଃଜନ୍ମ କରିଛନ୍ତି ।

ଚିଓନ-ଇନର ବିଶାଳ ସଂଯୋଗମରେ ସେହି ସାଇଟକୁ ଶାମିଲ କରାଗଲା ଯେଉଁଠାରେ ହୋନେନ ନିଜ ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ସେହି ସାଇଟର ପ୍ରସାର କରିବା ପାଇଁ ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ମରିଯାଇଥିଲେ । 

ଇତିହାସ
ମୂଳ ମନ୍ଦିର ୧୨୩୪ ମସିହାରେ ହୋନୀନର ଶିଷ୍ୟ, ଜେନିଚୀ (୧୧୮୩-୧୨୩୮) ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭାବନାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଏହାକୁ ଚୀନ-ଇନ ନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ଯେତେବେଳେ ମନ୍ଦିର ଜୋଦୋ ଶୁର ସେଜାନ ଶାଖା ଷିତ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ନିକଟତାରେ ଯୋଡିହୋଇଥିଲା, ଏହାର ୮ତମ ପ୍ରମୁଖ ପୂଜାରୀ, ନ୍ୟୋଇଚି (୧୨୬୨-୧୩୨୧), ରାଇକୋର ଏକ ଶିଷ୍ୟ ୟାଜକ Ryōkū, ଯିଏ ତୃତୀୟ ଜୋଦୋ-ଶୁ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ଚିତ୍ତୀ ଶାଖାର ପ୍ରମୂଖ, ଏବଂ ବେଙ୍କୋର ଶିଷ୍ୟ । ପରେ ନ୍ୟାଇଚୀର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଶୁନୋଜୋ (୧୨୫୫-୧୩୫୫) ଏକ ଜିବନୀର ହୱାଲା ଦେଇ ଏହାକୁ ଆଗକୁ ବଢେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଜେନୀଚୀର ଶିଷ୍ୟ ରେଞ୍ଜାକୁ-ବୋ ଏବଂ ରାୟୁଚୁ ସହମତ ଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ କେହି ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତବାଦୀ ଅନ୍ତର ନଥିଲେ ।

୧୪୫୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଚୀନ-ଇନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଚୀନୀଜ ଶାଖାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ହୋଇଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଓନେନ ଯୁଦ୍ଧ କାରଣରୁ ଅଳ୍ପ ସିଧା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଥିଲା । ପରିସରରେ ବହୁ ଇମାରତକୁ ୧୬୩୩ ମସିହାରେ ଜାଳିଦିଆଗଲା । କିନ୍ତୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ତୃତୀୟ ଟୋକାଗୁବା ଶୋଗୁନେଟ (୧୬୦୪-୫୧)ଦ୍ୱାରା ପୁରା ଋପେ ପୁନଃନିର୍ମିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଆଜି ବିଶାଳ ସରଂଚନାଦ୍ୱାରା ଛିଡା ହୋଇଛି । 

ସ୍ଥାପତ୍ୟ ବିଦ୍ୟା
ବିଶାଳ ମୁଖ୍ୟ ଦ୍ୱାର, ସନମନ, ୧୬୧୯ ମସିହାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଜାପାନରେ ନିଜ ପରି ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଜିବିତ ଢାଞ୍ଚା ଅଟେ । ଚିଓନ-ଇନରେ ଇରିମ୍ୟୋ ଛାତର ଏକ ବଡ଼ ଏବଂ ଛୋଟ ଅତିଥି ଗୃହ ରହିଛି, ଯାହାକୁ ଓହୋଓ ଏବଂ କୋଜୋକୁ ନାମିତ କରାଯାଇଛି ଯାହାକୁ ମହତ୍ୱପୟର୍ଣ୍ଣ ସାଂସ୍କୃତିକ ବିରାସତ ନାମିତ କରାଯାଇଛି । ଦୁଇ ଅତିଥି ଗୃହ ୧୬୪୧ ମସିହାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ।  

ଚିଓନ-ଇନ ଜାପାନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ମନ୍ଦିର ଘଣ୍ଟିର ଘର ଅଟେ, ଯାହା ୧୬୩୩ ମସିହାରେ କମିଶନ ଏବଂ ୭୪ ଟନ ଓଜନର ଥିଲା । ଏହାପାଇଁ ୨୫ ଜଣ ଲୋକଙ୍କ ଟୀମର ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଥାଏ ଯିଏ ଏହାକୁ ଧ୍ୱନି ଦେଇଥାନ୍ତି ।

ଚିଓନ-ଇନ ବାବଦରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବାପାଇଁ ଦୁଇଟି ବିଶେଷତା ରହିଛି । ସର୍ବପ୍ରଥମେ, ଛାତର ହସୁଥିବା ସମସ୍ତ ଟୋକାଗୁବା ପରିବାରର ଶିଖର ଷିତ ଖୋଦା ହୋଇଛି: ତିନି ହୋଲୀହକ ପତ୍ର ।

ଏକ ଅନ୍ୟ ବିଶେଷତା ଏହାକି, ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ବାହାର ଛାତରେ ଲୁଚିଥିବା ଛତା ମିଳିଛି । ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣରେ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଏକ ସ୍ଥାପତ୍ୟ ବର୍ଷା ଆଣିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଘରର କଡ଼ି ଉପରେ ଛତା ରଖିଥିଲେ ଏବଂ (ନିଆଁ ପାଇଁ ବାର୍ଡ ବନ୍ଦ) ।

ଅବସ୍ଥିତି
ଚିଓନ-ଇନ (ଏବଂ ଅଟୁଟ)ର ଉତ୍ତରରେ ଶୋରେନ-ଇନର ଭୁତ ଛୋଟ ମନ୍ଦିର ରହିଛି । ସିଧା ଦକ୍ଷୀଣ(ଏବଂ ଅଟୁଟ) ପାଇଁ "ମାରୁୟାମା ପାର୍କ" ରହିଛି, ଜାହା ସ୍ୱୟଂ ୟାସାକ ଶ୍ରାଇନରୁ ଏବଂ ପରେ ଗିଓନରୁ ଯୋଡି ହୋଇଥାଏ ।  

ଫୋଟୋ ଗ୍ୟାଲେରି

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ଏସିଆର ଦେଶ
ବ୍ୟାଚେଲର

ବ୍ୟାଚେଲର, ୨୦୧୩ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ମିତାଲି ମଧୁମିତା । ଅନଙ୍ଗ ମଞ୍ଜରୀ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ଲେଖିଥିଲେ । ନିର୍ମଳ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ସାହୁ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ପ୍ରେମ ଆନନ୍ଦ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।

ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଅଖିଳ ପଟ୍ଟନାୟକ ଏବଂ ଉତ୍କଣ୍ଠା ପାଢ଼ୀ । ବିଜୟ ମହାନ୍ତି, ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ, ତନ୍ଦ୍ରା ରାୟ, ମୀନକେତନ, ହରିହର ମହାପାତ୍ର, ଜୀବନ ପଣ୍ଡା, ବିଭୂତି ତ୍ରିପାଠୀ, ମିଲି, ଦେବୀ, ଏକଲବ୍ୟ, ଟୁଲୁ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

ଅଭିନୟ
 ଅଖିଳ ପଟ୍ଟନାୟକ
 ଉତ୍କଣ୍ଠା ପାଢ଼ୀ
 ବିଜୟ ମହାନ୍ତି
 ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ
 ତନ୍ଦ୍ରା ରାୟ
 ମୀନକେତନ
 ହରିହର ମହାପାତ୍ର
 ଜୀବନ ପଣ୍ଡା
 ବିଭୂତି ତ୍ରିପାଠୀ
 ମିଲି
 ଦେବୀ
 ଏକଲବ୍ୟ
 ଟୁଲୁ

କାହାଣୀ

ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ପ୍ରେମ ଆନନ୍ଦ । ଅରୁଣ ମନ୍ତ୍ରୀ, ବସନ୍ତରାଜ ସାମଲ, ନିର୍ମଳ ନାୟକ, ବାପି ଆଦି ଗୀତିକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ବିଭୁ କିଶୋର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ ।

ଗୀତ

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର
 

ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୩ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ସାଗର ଦାସ

ସାଗର ଦାସ, (୧୯୪୦ - ୨୦୧୭; ସାଗର ଦାସ ଭାବରେ ଜଣା) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତର ହାସ୍ୟ ଅଭିନେତା ଥିଲେ । ସେ ୧୯୬୮ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ଅଦିନ ମେଘ, ଭାଇ ଭାଉଜ, କିଏ କାହାର ଆଦି କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଶେଷ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ପଞ୍ଚୁ ପାଣ୍ଡବ । ସେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ଅଧିନରେ ଥିବା "ସଙ୍ଗ ଆଣ୍ଡ ଡ୍ୟାନ୍ସ"ରେ ଜଣେ ଅଭିନେତା ଭାବରେ ଚାକିରି କରି ୨୦୦୦ମସିହାରେ ଅବସର ନେଇଥିଲେ ।

'ଉଡ଼ି ଉଡ଼ି ଉଡ଼ି ଯାଏରେ ମୋର ଗୁଡ଼ି', 'ଅଳପ ହସରେ ଅନେକ ଆଶାର', 'ପରଦେଶୀ ବନ୍ଧୁ ତୁମେ', 'ସାବି ସାବି ତୁ ତ ମୋର ନାଲିପାନ ବିବି' ଇତ୍ୟାଦି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସଙ୍ଗୀତରେ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟ କୌଶଳ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା ।

ପରିବାର
ସାଗର ଦାସ ୧୯୪୦ ମସିହାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପା ପ୍ରଭାତ ଚନ୍ଦ୍ର ଦାସ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ନାଟକ ବିଭାଗ କଳାକାର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସାଗରଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ଜ୍ଞାନଦା ।

ଅଭିନୟ ଜୀବନ
ସାଗର ଦାସ ୧୯୬୫ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଭାଇ ଭାଉଜ, ୧୯୬୮ରେ କିଏ କାହାର, ୧୯୭୦ ମସିହାରେ ଅଦିନ ମେଘ ଆଦି କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ପଞ୍ଚୁ ପାଣ୍ଡବ ଥିଲା ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଶେଷ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ।

ଅଭିନୀତ କଥାଚିତ୍ର
 ବର୍ଷ  ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର  ମନ୍ତବ୍ୟ ୧୯୬୫  ଅଭିନେତ୍ରୀ  ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ୧୯୬୭  ଭାଇ ଭାଉଜ   ୧୯୬୮  କିଏ କାହାର   ୧୯୭୦  ଅଦିନ ମେଘ   ୧୯୮୯  ପଞ୍ଚୁ ପାଣ୍ଡବ  ଶେଷ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର

 ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର 
 ସିନେ କ୍ରିଟିକ ସମ୍ମାନ
 କଟକ ପୌରପରିଷଦ କଳାକାର ସମ୍ମାନ

 ଆଧାର 

 ଅଧିକ ତଥ୍ୟ 
 

ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ରରେ ପୁରୁଷ ଅଭିନେତା
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୦ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୭ ମୃତ୍ୟୁ
ମିତ ବସିଛି ମୁଁ ଭୂତ ସାଥିରେ

ମିତ ବସିଛି  ମୁଁ ଭୂତ ସାଥିରେ, ୨୦୧୩ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହା ଏକ 3D ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା । ଏହା ପ୍ରଥମ 3D ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ମାତ୍ର କୌଣସି କାରଣ ବସତଃ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ମୁକ୍ତିଲାଭ ହେବାର ବିଳମ୍ବ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଏହା ପୂର୍ବରୁ କାଉଁରୀ କନ୍ୟା ପ୍ରଥମ 3D ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭାବରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।

ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଭବାନୀ ଚରଣ ରଥ ଏବଂ ଅନାମ ଚରଣ ସାହୁ । ଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରିୟା ସାହୁ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ଲେଖିଥିଲେ । ସଞ୍ଜୟ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ଓ ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ପ୍ରେମ ଆନନ୍ଦ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।

କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଆକାଶ ଦାସ ନାୟକ, ଦୁଷ୍ମନ୍ତ ପଣ୍ଡା, ପ୍ରିୟା ଚୌଧୁରୀ ଏବଂ ନିକିତା । ବିଜୟ ମହାନ୍ତି, ସ୍ନିଗ୍ଧା ମହାନ୍ତି, ବିଜୁ ବଡ଼ଜେନା, ପ୍ରମାଞ୍ଜନ ପରିଡ଼ା, କୁନା ତ୍ରିପାଠୀ, ଅଖିଳ ପଟ୍ଟନାୟକ, ମନିଷା ମିଶ୍ର, ଚନ୍ଦନ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

ଅଭିନୟ
 ଆକାଶ ଦାସନାୟକ
 ପ୍ରିୟା ଚୌଧୁରୀ
 ଦୁଷ୍ମନ୍ତ ପଣ୍ଡା
 ନିକିତା
 ବିଜୟ ମହାନ୍ତି
 ସ୍ନିଗ୍ଧା ମହାନ୍ତି
 ବିଜୁ ବଡ଼ଜେନା
 ପ୍ରେମାଞ୍ଜନ ପରିଡ଼ା
 କୁନା ତ୍ରିପାଠୀ
 ଅଖିଳ ପଟ୍ଟନାୟକ
 ମନିଷା ମିଶ୍ର
 ଚନ୍ଦନ

ଶିଶୁ କଳାକାର
 ସଚିନ
 ଅଙ୍କିତ
 ଆୟୁଶ
 ପାପୁନ୍
 ଶିବାନୀ ସଙ୍ଗୀତା (ନିକି)

କାହାଣୀ

ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ପ୍ରେମ ଆନନ୍ଦ । ନିର୍ମଳ ନାୟକ ଏବଂ ଅରୁଣ ମନ୍ତ୍ରୀ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ତପୁ ମିଶ୍ର, କୁମାର ବାପି, ଶ୍ରୀଚରଣ, ଦୀପ୍ତିରେଖା ପାଢ଼ୀ, ମାମୁନୀ, ଆରିୟନ୍ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଗାଇଥିଲେ ।

ଗୀତ

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର
 

ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୩ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ଏମିସ ଲୋକ

ଏମିସ ଲୋକ (ଏମି  କିମ୍ବା ପଙ୍ଗକା) ଏକ ଅଷ୍ଟ୍ରୋନେସିଆନ ଜାତୀୟ ସମୂହ ଅଟନ୍ତି, ଏବଂ ତାଇୱାନର ମୂଳ ଏସିଆ ଭାଷା (ଏମିସ) ଅଟେ । ସେମାନେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଭାବେ ଏମିସ ଭାଷା କୁହନ୍ତି ଏବଂ ଯାଇୱାନ ବାସୀ ଆଦୀବାସିମାନଙ୍କୁ ୧୬ତମ ଆଧିକାରିକ ରୂପେ ମାନ୍ୟତା ପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅଟେ । ଏମିସର ପାରମ୍ପରିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେଣ୍ଟ୍ରାଲ ପାହାଡ଼ ଏବଂ ତଟୀୟ ପର୍ବତ (ହୁଆଟୁଙ୍ଗ ଘାଟୀ), ତଟୀୟ ପାହାଡ଼ ଏବଂ ହେଙ୍ଗଚୁନ ଉପଦ୍ୱୀପ ପାଇଁ ପ୍ରଶାନ୍ତ ତଟୀପ ମଇଦାନ ମଧ୍ୟରେ ଲମ୍ବା ଏବଂ ସଙ୍କୀର୍ଣ୍ଣ ଘାଟୀ ସାମିଲ ରହିଛି । 

୨୦୧୪ ମସିହାରେ, ଏମିସର ନମ୍ବର ୨୦୦,୬୦୪ । ଏହା ତାଇୱାନର ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱଦେଶୀ ଆବାଦୀର ପାଖାପାଖି ୩୭।୦୧% ରହିଥିଲା, ଜାହାଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସବଠାରୁ ବଡ଼ ସ୍ୱଦେଶୀ ସମୂହ ମିଳିଥିଲା ।. ଏମିସ ମୁଖ୍ୟରୂପେ  ନିଜ ତଟୀପ ସ୍ଥାନ କାରଣ ମାଛଧରାଳୀ ଅଟନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ୍ପରା ଋପେ "ମାଟ୍ରିନିଆଲିଟି" ଅଟନ୍ତି ।. ପରମ୍ପରାଗତ ଋପେ ଏମିସ ଗ୍ରାମ ଏସିଆର ଦେଶୀ ଲୋକା ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ବଡ଼ ଥିଲା । ସାଧାରଣତଃ ୫୦୦ ଓ ୧୦୦୦ ମଧ୍ୟରେ ଆଜିର ତାଇୱାନରେ ଆମିସରେ ସହର ଆଦୀବାସିର ବହୁମତ ସାମିଲ ରହିଛି ଏବଂ  ପୂରା ଦ୍ୱୀପର ପାଖାପାଖି ବହୁ ସହର ସମୁଦାୟର ବିକାଶ ହୋଇଛି । କିଛି ଦଶକୋରେ, ଏମିସ ଏକ୍ସଗୋମୀଙ୍କୁ ଭି ହନ ତାଇୱାନୀ ଏବଂ ତା'ସହିତ ଅନ୍ୟ ସ୍ୱଦେଶୀ ଲୋକାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଛନ୍ତି ।.

 ଚିହ୍ନତ ଏବଂ ବର୍ଗୀକରଣ 
ଏମିସ ଲୋକା ସାଧାରଣତଃ ନିଜକୁ ପଙ୍ଗକା କହିଥାନ୍ତି, ଯାହାର ଅର୍ଥ ମାନବ ଅଟେ । ଆଜିର ତାଇୱାନରେ ଏମିସର ପ୍ରୟୋଗ ଅଧିକ ଥର କରାଯାଇଥାଏ । ଏକ ଅନୁମାନ ଏହା ରହିଛିକି ମୂଳ ରୂପେ ଏହାକୁ ପୟୁମା ଲୋକଦ୍ୱାରା ପଙ୍ଗକାକୁ ଡାକିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ କାରଣ ପଙ୍ଗକା ଉତ୍ତରରେ ରହୁଥିଲା । ଏକ ଅନ୍ୟ ଅନୁମାନ ଏହା ରହିଛି କି ତାୟତିଙ୍ଗ ପ୍ଲେନରେ ରହୁଥିବା ଲୋକ ଏମିସ କହନ୍ତି କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ଉତ୍ତରରୁ ଆସିଥିଲେ । ପରେ ସ୍ପଷ୍ଟିକରଣ Banzoku Chōsa Hōkokushoରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଥିଲା,. ଏହା ଇଙ୍ଗିତ କରିଥାଏ କି ମାନବ ବୈଜ୍ଞାନିକଦ୍ୱାରା ଫଲାଙ୍ଗ ଏମିସ ରୂପେ ବର୍ଗୀକୃତ କରାଯାଇଛି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟ ଆନୁବାଂଶିକ ପରିବାର ବର୍ଗ ଫିଲିପିନୋ ଲୋକ ଅଟନ୍ତି ।..

ଅନ୍ୟ ବାର୍ତ୍ତା
ପରିବାର ସମେତ ପାରିବାରିକ ମାମଲାକୁ ମହିଳା ଗୃହସ୍ତଦ୍ୱାରା ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଏ, ଏମି ପରମ୍ପରାରେ ଭୁତ ଲୋକ ଏମିକୁ ଦେଖି ନଥାଇ ପାରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଭୁତ ଲୋକ ଏମିକୁ ଶୁଣିଥାଇ ପାରନ୍ତି । ସଙ୍ଗୀତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଏନ୍ମା (ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ), ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଲବମ - "ଦି କ୍ରସ ଅଫ ଚେଞ୍ଜେସ"ରେ ନିଜ ଗୀତ ଓ "ରିଟନ ଟୁ ଇନୋସେନ୍ସ"ରେ ଏକ ଏମି ଚାଣ୍ଟର ବ୍ୟଭାର କରିଥିଲେ । ଏହି ଗୀତ ୧୯୯୬ ଗ୍ରୀଷ୍ମ କାଳୀନ ଓଲିଓମ୍ପିକ୍ସର ଥିମ ଗୀତ ଥିଲା ।  

ସବୁଠାରୁ ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପାରମ୍ପରିକ ସମାରୋହ "ହାରଭେଷ୍ଟ ପର୍ବ" ଅଟେ । ଏମିର ହାରଭେଷ୍ଟ ପର୍ବ ଲୋକ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ୍ୟବାଦ ଏବଂ ଦେବତା ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା ଏବଂ ଆସୁଥିବା ବର୍ଷରେ ଫସଲ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ହୋଇଥାଏ । ଏହା ସବୁ ଜୁଲାଇ ମାସରୁ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।Amis Harvest Festival held in East Taiwan, The China Post July 28, 2005, retrieved in April 8, 2011

ଫୋଟୋ ଗ୍ୟାଲେରି

ଆଧାର

 
ଶ୍ରେଣୀ:ଏସିଆର ଦେଶ
ସାରିକା ସବ୍ରିନ

ସାରିକା ସବ୍ରିନ (ଜନ୍ମ: ୨୩ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୯୨) ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଏବଂ ମଡେଲ । ସାରିକା ୨୦୦୮ରେ ବଙ୍ଗଳା ଦୁରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ ଚମେଲିଆ ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।  ୨୦୧୨ରେ ସେ ଅମର ଅମି ନାମକ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଉପସ୍ଥାପିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।

ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ସାରିକା ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଚିତ୍ତଗୋଙ୍ଗରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ ୨୩ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୯୨ରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପିତା ଶାହିଏର ରହମାନ ଜଣେ ବ୍ୟାଙ୍କ କର୍ମଚାରୀ । ସେ ଏକ ବ୍ୟାଙ୍କରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଉପ-ସଭାପତି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ତାଙ୍କ ମାଆ ରୋଜି ରହମାନ ଜଣେ ଶିକ୍ଷିକା । ସେ ଏକ ଇଂରାଜୀ ମାଧ୍ୟମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧକ୍ଷା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ । ସାରିକାଙ୍କର ଜଣେ ଭାଇ ଅଛନ୍ତି । ସେ ମେଡିକାଲ ପାଇଁ ପଢ଼ୁଥିଲେ । ଛୋଟବେଳେ ସାରିକା ଜଣେ ବିମାନ ଚାଳକ ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ରଖିଥିଲେ, ମାତ୍ର ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗମାନେ ତାଙ୍କୁ ମଡେଲିଂକୁ ପେଷା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲେ । ସେ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ୁଥିବା ବେଳେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ରାମ୍ପରେ ଚାଲିଥିଲେ । ମାତ୍ର ଏହାକୁ ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ନାପନସଦ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ପାଠ ପଢ଼ା ପାଇଁ ଢାକାକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ ।

ଅଭିନୟ ଜୀବନ
ସାରିକା ତାଙ୍କର ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଏକ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଚାମେଲିଆ ନାମକ ଏକ ଧାରାବାହିକରୁ ସେ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହି ଧାରାବାହିକଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଅଶୁତୋଶ ସୁଜୋନ । ଏହାପରେ ସେ ରୁମାଲି ନାମକ ଏକ ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ହୁମାୟୁନ ଅହମଦ ଏହି ଧାରାବାହିକଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଅରୁଣ ଚୌଧୁରୀ ଏହି ଧାରାବାହିକଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସେ ବଙ୍ଗଳାଲିଙ୍କ ଟେଲି କମୁନିକେସନର ମୁଖ୍ୟ ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରଚାରିକ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତି କରିଥିଲେ ।

ସାରିକା ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ ଏକ ଦୂରଦର୍ଶନ ବିଜ୍ଞାପନରୁ । ଅମିତାଭ ରେଜା ଚୌଧୁରୀଙ୍କର ବିଜ୍ଞାପନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରଥମ ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ । ଆରୋମେଟିକ ବିଉଟି ସାବୁନରେ ସେ ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଏହି ବିଜ୍ଞାପନଟି ୨୦୦୮ରେ ପ୍ରସାରତି ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ଏବଂ ଏହାପରେ ସେ ବଚସାସ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । କ୍ରିଟିକ୍‌ ପସନ୍ଦରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ ମଡେଲ ଭାବରେ ଏହି ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ଏହି ପ୍ରଥମ ସଫଳତା ପରେ ସେ ଆରୋମେଟିକ ଏବଂ ସିଙ୍ଗେରର ମୁଖ୍ୟ ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରଚାରିକା ହୋଇଯାଇଥିଲେ । ଏବେ ସେ ୱାଲଟନ ଏବଂ କେୟା ଭଳି ଉଦ୍ୟୋଗର ମୁଖ୍ୟ ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରଚାରିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ଏବେ ମଧ୍ୟ ସେ ସବୁବେଳେ ବଙ୍ଗଳାଲିଙ୍କ ଟେଲିକମୁନିକେସନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି । ବଙ୍ଗଳାଲିଙ୍କ କମୁନିକେସନରେ ସେ ୧୨ଟି ବିଜ୍ଞାପନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିସାରିଛନ୍ତି । ଏତଦ ବ୍ୟତୀତ ସେ ପ୍ରାନ, ଅମିନ ଅଳଙ୍କାର, ଏଲାଇଟ୍ ମେହେନ୍ଦି ଏବଂ ୱାଲଟନ୍ ଭଳି ଉଦ୍ୟୋଗର ବିଜ୍ଞାପନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଚମେଲିଆ, ରୁମାଲିଆ, ଏପର ଓପାର, ଛାୟା, ପତ୍ର ଛାଇ ନା, ଅକାଶେର ନିଚେ ମନୁଷ, ଏକ ଲିନା ବେଶି ବୁଝେ, ଶେଷ ଭଲୋବଶର, ଓଦିରଶୋ ରୋମୋନି, ଗେଣ୍ଡୁ ଚୋର ଭଳି ଧାରାବାହିକରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

ପାରିବାରିକ ଜୀବନ
ସାରିକା ଜଣେ ବ୍ୟବସାୟୀ ମହିମ କରିମଙ୍କୁ ୧୨ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୧୪ରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଝିଅ ଅଛି । ୨୦୧୬ରେ ଉଭୟଙ୍କର ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ଘଟିଥିଲା ।

ଅଭିନୀତ
 ଚମେଲିଆ
 ରୁମାଲିଆ
 ଏପର ଓପାର
 ଛାୟା
 ପତ୍ର ଛାଇ ନା
 ଅକାଶେର ନିଚେ ମନୁଷ
 ଏକ ଲିନା ବେଶି ବୁଝେ
 ଶେଷ ଭଲୋବଶର
 ଓଦିରଶୋ ରୋମୋନି
 ଗେଣ୍ଡୁ ଚୋର

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୨ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଟଙ୍କା ତତେ ସଲାମ

ଟଙ୍କା ତତେ ସଲାମ, ୨୦୧୩ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଭି. ରାଜକୁମାର ରାଜୁ । ନିର୍ମଳ ନାୟକ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ଲେଖିଥିଲେ । କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ସୁଧାଂଶୁ ଶେଖର ମଲ୍ଲିକ । ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।

ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଚନ୍ଦନ କର ଏବଂ ରାଲି ନନ୍ଦ । ପ୍ରକାଶ, ରୁପ୍ସା, ମୀନକେତନ, ଅଜିତ ଦାସ, ବିରେନ ମିଶ୍ର, ଇଲୁ ବାନାର୍ଜୀ, ଅସୀତ ପତି ଆଦି କଳାକାରମାନେ କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

ଅଭିନୟ
 ଚନ୍ଦନ କର
 ରାଲି ନନ୍ଦ
 ପ୍ରକାଶ
 ରୁପ୍ସା
 ମୀନକେତନ
 ଅଜିତ ଦାସ
 ବିରେନ ମିଶ୍ର
 ଇଲୁ ବାନାର୍ଜୀ
 ଅସୀତ ପତି

କାହାଣୀ

ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଏଲ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ।

ଗୀତ

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର
 

ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୩ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର
ମୁଁ ରାଜା ତୁ ରାଣୀ

ମୁଁ ରାଜା ତୁ ରାଣୀ, ୨୦୧୩ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ଅତୀସ କୁମାର ରାଉତ । ଅମୀୟବାଳା ରାଉତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର କାହାଣୀ ରଚନା କରିଥିଲେ । ପ୍ରଦୀପ୍ତ ନନ୍ଦ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଂଳାପ ରଚନା କରିଥିଲେ । ପ୍ରଦୀପ୍ତ ନନ୍ଦ ଏବଂ ସୁଧାଂଶୁ ମୋହ‌ନ ସାହୁ ଉଭୟ କଥାଚିତ୍ରଟିର ଚିତ୍ରନାଟ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ । ସୁଧାଂଶୁ ମୋହ‌ନ ସାହୁ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ । ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ମଳୟ ମିଶ୍ର କଥାଚିତ୍ରଟିର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।

ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଅରିନ୍ଦମ ରାୟ ଏବଂ ନବାଗତା ସମ୍ଭାବନା ମହାନ୍ତି । ଅଭିନେତ୍ରୀ ସ୍ନିଗ୍ଧା ମହାନ୍ତିଙ୍କର ଝିଅ ହେଉଛନ୍ତି ସମ୍ଭାବନା । ସେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର, ହରିହର ମହାପାତ୍ର, ଅକ୍ଷୟ ବସ୍ତିଆ, ମନୋଜ ମିଶ୍ର, ଅନୀତା ଦାସ, ଦେବ୍, ମୁନ୍ନା ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

ଅଭିନୟ
 ଅରିନ୍ଦମ ରାୟ - ବିଜୟ
 ସମ୍ଭାବନା ମହାନ୍ତି - ଚନ୍ଦ୍ରିକା
 ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର - ଏସିପି ଆର୍ଯ୍ୟ କୁମାର
 ହରିହର ମହାପାତ୍ର - ମାମା
 ଅକ୍ଷୟ ବସ୍ତିଆ - କୀର୍ତ୍ତନ
 ମନୋଜ ମିଶ୍ର -
 ଅନିତା ଦାସ - ବିଜୟର ମାଆ
 ଦେବ୍
 ମୁନ୍ନା

କାହାଣୀ

ଗୀତ ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ମଳୟ ମିଶ୍ର । ନିମାଇଁ ମହାନ୍ତି, ଅରୁଣ ମନ୍ତ୍ରୀ, ଅମୀୟବାଳା ରାଉତ ଆଦି ଗୀତିକାରମାନେ କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଇରା ମହାନ୍ତି, ଉଦିତ ନାରାୟଣ, ସୁରେଶ ୱାଡ଼େକର ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ କଥାଚିତ୍ରଟିର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଗାଇଥିଲେ ।

ଗୀତ

ଆଧାର

ବାହାର ଆଧାର
 

ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୩ର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର