biswa921/orwiki-latest-pages-articles-raw huggingface dataset:
କାନ୍ନୁଶୀ

thumb|left|ଦୁଇଜଣ ମିକୋ ସହ ଜଣେ ଯୋଏ ପିନ୍ଧିଥିବା କାନ୍ନୁଶୀ ।
thumb|180px|right|ପୂର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ରରେ ଜଣେ କାନ୍ନୁଶୀ, କାତୋରୀ ଶାଳ
thumb|180px|right|ଜଣେ କାନ୍ନୁଶୀ, କାରିଗିନୁ ଏବଂ ଏବୋଶୀ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି ।

ଜଣେ କାନ୍ନୁଶୀ (神主, ଈଶ୍ବର ସ୍ୱାମୀ, ମୂଳ ଉଚ୍ଚାରଣ - କାମୁନୁଶୀ) ବା ଶିନ୍ଶୋକୁ (神職, ଅର୍ଥାତ୍ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ସେବକ) ହେଉଛନ୍ତି ଏକ ଶିଣ୍ଟୋଶାଳର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ବ୍ଯକ୍ତି । ଏହାଛଡା ସେ, ସେହି ଶାଳରେ ଥିବା କାମିଙ୍କର ପୂଜାକାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ଯ ସମ୍ପାଦନ କରିଥାନ୍ତି ।Kannushi (in Japanese), Iwanami Kōjien (広辞苑) Japanese dictionary, 6th Edition (2008), DVD version.  କାନ୍ନୁଶୀର ଚିତ୍ରଲିପିଗୁଡ଼ିକୁ ଯିନ୍ଶୁ ବୋଲି ମଧ୍ଯ ପଢାଯାଇଥାଏ ।

ପ୍ରଥମେ କାନ୍ନୁଶୀଙ୍କୁ କାମିଙ୍କର ମାଧ୍ଯମ ବୋଲି ଧରାଯାଉଥିଲା । ଅର୍ଥାତ୍ କାନ୍ନୁଶୀମାନେ କାମିଙ୍କର ଇଚ୍ଛାକୁ ମାନବ ମଧ୍ଯରେ ପ୍ରକାଶ କରାଇ ପାରୁଥିଲେ ।Nishimuta, Takao (2007-03-28). "Kannushi". Encyclopedia of Shinto. Kokugakuin. Retrieved 2009-10-16.  ଜଣେ କାନ୍ନୁଶୀ ହେଉଛନ୍ତି ଏକ ଲୋକ ଯେ ଆଲୌକିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି କିମ୍ବା ଏକ ପବିତ୍ର ଲୋକ ଯେ ନିଜର ପବିତ୍ରକରଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଯୋଗୁଁ କାମିଙ୍କର ମାଧ୍ଯମ ରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି । ପରେ ଏହି ଶବ୍ଦଟି ଶିନ୍ଶୋକୁ ଶବ୍ଦର ସମାନାର୍ଥକ ହୋଇଗଲା, ଯାହାର ଅର୍ଥ ଏକ ଲୋକ ଯେ ଶାଳରେ କାମକରେ ଏବଂ ସେଠାରେ ଧାର୍ମିକ ସଂସ୍କାର ପାଳନ କରେ ।Moriyasu, Jin. "Kannushi". Nihon Hyakka Zensho (in Japanese). Shogakukan. Archived from the original on 2012-09-14. Retrieved 2009-10-16.

ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଏକ ବଂଶରେ ସାଧାରଣତଃ ଧାର୍ମିକ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ସାମର୍ଥ୍ଯ ଜଣଙ୍କ ହାତରେ ଥାଏ ଯିଏ ସେହି ବଂଶର ମୁଖ୍ଯ ହୋଇଥାନ୍ତି । ପରେ ସେହି ପଦବୀ ଏକ ଭିନ୍ନ ଏବଂ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରୂପରେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହେଲା । ଏହି ଶବ୍ଦଟି ଉଭୟ କୋଯିକୀ (୬୮୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ) ଏବଂ ନିହୋଁ ଶୋକିରେ (୭୨୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ) ମିଳିଥିଲା । ଏଥିରେ ସାମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଜିଙ୍ଗୁ ଏବଂ ସମ୍ରାଟ ସୁଯିନ୍ କାନ୍ନୁଶୀ ପଦ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ।

ଗୋଟିଏ ଶାଳ ମଧ୍ଯରେ ଏକାସାଙ୍ଗରେ ଦୁଇ ବା ତତୋଧିକ କାନ୍ନୁଶୀ ରହିପାରିବେ, ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ ଇଶେ ମହାଶାଳର ଓକାନ୍ନୁଶୀ (大神主), ସୋକାନ୍ନୁଶୀ (総神主) ତଥା ଗୋଁକାନ୍ନୁଶୀ (権神主) ।

କାନ୍ନୁଶୀ ବିବାହ କରିପାରନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଏହି ପଦବୀ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରୂପେ ପାଇପାରନ୍ତି ।. ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ପଦବୀଟି ନିୟମ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବଂଶାନୁକ୍ରମିକ ନୁହେଁ କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ଏହି ପ୍ରଥାଟି ଏବେ ମଧ୍ଯ ବଂଶାନୁକ୍ରମିକ ଭାବରେ ପରିଚାଳିତ ହୁଏ ।

ସେମାନେ ପିନ୍ଧୁଥିବା ବସ୍ତ୍ର ସବୁର କୌଣସି ଧାର୍ମିକ ମହତ୍ତ୍ବ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଏଗୁଡ଼ିକ ସାମ୍ରାଜ୍ୟବାଦୀ କାଳରେ ପରିଧାନ କରାଯାଉଥିବାରୁ ଏବେ ମଧ୍ଯ ପିନ୍ଧାଯାଏ; ଉଦାହରଣ ସ୍ବରୂପ - ଯୋଏ, ଏବୋଶୀ ତଥା କାରିଗିନୁ । ଏହା କାମି ଏବଂ ସମ୍ରାଟଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ଥିବା ବିଶେଷ ସମ୍ପର୍କକୁ ପ୍ରତିପାଦିତ କରିଥାଏ ।. କାନ୍ନୁଶୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ବ୍ଯବହୃତ ଅନ୍ଯାନ୍ଯ ସାମଗ୍ରୀ ହେଲା - ଏକ ବେତ,  ଶାକୁ ଏବଂ ଏକ ଧଳା କାଗଜରେ (ଶିଦେ) ସୁସଜ୍ଜିତ ଦଣ୍ତ, ଓନୁସା । କାନ୍ନୁଶୀଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାପାଇଁ ମିକୋମାନେ ଥାଆନ୍ତି ।

ଏକ କାନ୍ନୁଶୀ ହେବାପାଇଁ, ଶିଣ୍ଟୋଶାଳସଙ୍ଘ (ଜାପାନୀ; 神社本庁, ଜିଞ୍ଜା ହୋଞ୍ଚୋ)ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ ଏକ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ଯୟନ କରିବା ପାଇଁ ପଡ଼ିଥାଏ । ଏଥିପାଇଁ ସାଧାରଣତଃ ଟୋକିଓର କୋକୁଗାକୁଇଁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ତଥା ଇଶେର କୋଗାକ୍କାଁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଗ୍ରଗଣ୍ଯ । ଏହାବ୍ୟତୀତ ଜଣେ ଏକ ପରୀକ୍ଷା ଦେଇ ପାରିବ ଯାହା ତାହାର ଯୋଗ୍ୟତାକୁ ପ୍ରତିପାଦନ କରିବ । ସ୍ତ୍ରୀ ତଥା ବିଧବାମାନେ ମଧ୍ଯ ଏହି ପଦବୀରେ ରହିପାରିବେ । ବିଧବାମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମୃତ୍ଯୁ ପରେ ତାଙ୍କ ପଦବୀ ପାଇ ପାରିବେ ।

ଆହୁରି ଦେଖନ୍ତୁ
 ମିକୋ
 ନୋରିତୋ

ଆଧାର

ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ
କାନ୍ନୁଶୀ , ଶିଣ୍ଟୋର ଜ୍ଞାନକୋଷ
ମିକୋ

thumb|କାମୋ ନଦୀ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ମିକୋମାନେ ଶିଣ୍ଟୋ ନୀତି କରୁଛନ୍ତି ।

ଶିଣ୍ଟୋଶାଳରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକGroemer, 28.Aston, 101 କିମ୍ବା ଅତିରିକ୍ତ ନାରୀ ପୂଜକଙ୍କୁNorth-China herald, 571 ମିକୋ (巫女) କୁହାଯାଏ । ଅତୀତରେ ମିକୋମାନଙ୍କୁ ଶମନବାଦୀ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଆଧୁନିକ ଜାପାନୀ ସମାଜରେ ମିକୋ ଏବେ ଏକ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ, ଧାର୍ମିକ ପଦବୀରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି ଯାହାର କାର୍ଯ୍ୟ ପାରମ୍ପରିକ କାଗୁରା ନୃତ୍ଯ ତଥା ଅନ୍ଯାନ୍ଯ ରୀତିନୀତି ପାଳନ କରିବା ।

ପାରମ୍ପରିକ ପରିଚ୍ଛଦ
thumb|ମିକୋଙ୍କ ପୋଷାକ ଏକ ଧଳା କୋସୋଦେ ଏବଂ ନାଲି ହାକାମାରେ ତିଆରି । ଏକ ଧଳା ଓ ନାଲି ରିବନରେ ତାଙ୍କର କେଶ ବନ୍ଧାଯାଇଥାଏ ।

ମିକୋଙ୍କ ପାରମ୍ପରିକ ପୋଷାକ ଏକ ନାଲି ହାକାମା(緋袴 ବା , ଧଳା କୋସୋଦେ (କିମୋନୋ ବସ୍ତ୍ର) ଏବଂ କେତେକ ଧଳା ଓ ନାଲି ରିବନ । କାଗୁରା ନୃତ୍ଯ ସମୟରେ କୋସୋଦେ ଉପରେ ପିନ୍ଧା ଯାଉଥିବା ବସ୍ତ୍ରଟିକୁ ଚିହାୟା (千早) କୁହାଯାଏ ।

ପାରମ୍ପରିକ ମିକୋ ସାମଗ୍ରୀ ହେଉଛି - ଆଜୁସା ୟୁମୀ (梓弓 "କାଟାଲ୍ପା ଧନୁ"), ତାମାଗୁଶୀ (玉串 ବା "ଦାନ ପାଇଁ ସାକାକୀ-ଗଛର ଡ଼ାଳ") ଏବଂ ଗେହୋବାକୋ (外法箱) ଏକ ପରାଜାଗତିକ ବାକ୍ସ ଯେଉଥିରେ କଣ୍ଢେଇ, ପଶୁ ତଥା ମଣିଷଙ୍କ ଖପୁରୀ ଏବଂ ପୂଜାମାଳ ଥାଏ ।

ମିକୋମାନେ ଘଣ୍ଟି, ବାଜା, ବତୀ, ଗୋହେ ଏବଂ ଗିନାରେ ଭାତ ଆଦିିିକୁ ରୀତିନୀତିରେ ବ୍ଯବହାର କରିଥାନ୍ତି ।

ସଜ୍ଞା
ଜାପାନୀ ଶବ୍ଦ ମିକୋ ଏବଂ ଫୁଜୋ (କ୍ରମାନ୍ୱୟରେ ନାରୀ ଶମନବାଦୀ ଏବଂ ଶାଳର ପରିଚାରିକା) ଦ୍ୱୟକୁ 巫女 ଚିତ୍ରଲିପିଦ୍ୱାରା ଦର୍ଶାଯାଏ । ଏହା ଦୁଇଟି କାଞ୍ଜିର ଯୌଗିକ, 巫 (ଶମନବାଦୀ) ଏବଂ 女 (ନାରୀ) । ପ୍ରାଚୀନ ଜାପାନୀ ଲେଖନଶୈଳୀରେ ମିକୋକୁ  神子 (କାମି ବା ଈଶ୍ବରଙ୍କ ସନ୍ତାନ) ଏବଂ 巫子 (ଶମନବାଦୀଙ୍କ ସନ୍ତାନ) ବୋଲି ଲେଖାଯାଉଥିଲା ।

ମିକୋବାଦ
ଇତିହାସ
ମିକୋ ପରମ୍ପରା ପ୍ରାକ୍-ଐତିହାସିକ ଜୋମୋନ କାଳରୁ ଚାଲିଆସିଛି । ସେତେବେଳେ ନାରୀ ଶମନବାଦୀମାନେ ଧ୍ଯାନରେ ଯାଇ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବିଷୟରେ କହୁଥିଲେ ।

ମିକୋ ସହ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରଖୁଥିବା ସର୍ବପୂରାତନ ପଦଟି ହେଉଛି ହିମିକୋ, ଏକ ଚୀନୀ ସନ୍ଦର୍ଭ । କିନ୍ତୁ ଏହା ଅଜଣା ଯେ ହିମିକୋ ଏବଂ ମିକୋ ଏକ ନା ଅଲଗା କିମ୍ବା ସେ ସମୟରେ ମିକୋ ବୋଲି ପଦବୀ ଥିଲା ନା ନାହିଁ ।

ସମକାଳୀନ ମିକୋ
thumb|ଇକୁତା ଶାଳରେ ମିକୋ

ସମକାଳୀନ ଆଧୁନିକ ମିକୋମାନଙ୍କୁ ସାଧାରଣତଃ ଶିଣ୍ଟୋଶାଳରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ । ସେଠାରେ ସେମାନେ ଶାଳର ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି, ପାରମ୍ପରିକ ନୃତ୍ଯ ପରିବେଷଣ କରିଥାନ୍ତି, ଓମିକୁଜି ଦେଖାଇଥାନ୍ତି, କେତେକ ସ୍ମାରକୀ ବିକ୍ରୟ କରିଥାନ୍ତି ତଥା ଶାଳର କାନ୍ନୁଶୀଙ୍କୁ ପୂଜାକାର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି ।

ମାନବଜାତି ବିଜ୍ଞାନୀ କୁନିଓ ୟାନାଗିତା (୧୮୭୫-୧୯୬୨), ଯେ ପ୍ରଥମକରି ଜାପାନୀ ନାରୀ ଶମନବାଦୀ ଉପରେ ଅଧ୍ଯୟନ କଲେ, ଏମାନଙ୍କୁ ନିମ୍ନଲିଖିତ ଭାଗଗୁଡ଼ିକରେ ବିଭକ୍ତ କଲେ: 
 ଜିଞ୍ଜା ମିକୋ (神社巫女 ବା "ଶାଳର ଶମନବାଦୀ") - ଯିଏ ଘଣ୍ଟି ସହ ନାଚନ୍ତି ଏବଂ ୟୁଦାତେରେ (湯立て ବା "ଫୁଟନ୍ତା ଜଳ") ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି;
 କୁଚିୟୋସେ ମିକୋ (口寄せ巫女 ବା "ଆଲୌକିକ ମାଧ୍ଯମ ଶମନବାଦୀ") - ଯେ ମରିଯାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ କଥା କହନ୍ତି; ଏବଂ
 କାମି ଉବା (神姥 ବା "ଈଶ୍ବର ନାରୀ") - ଯେ କାମି ଉପାସନା ଏବଂ ଆବାହନ କରନ୍ତି ।

ଗବେଷକମାନେ ମିକୋମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପରମ୍ପରା ଓ ବ୍ଯବହାର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇଛି । ଉଦାହରଣ - ଅନ୍ଧ ଇତାକୋ (ଉତ୍ତର ଏବଂ ପୂର୍ବ ଜାପାନ), ଅଧିକତର ଅନ୍ଧ ଓକାମିଁ (ଉତ୍ତର ଏବଂ ପୂର୍ବ ଜାପାନ), ଅନ୍ଧ ୱାକା ବା ଓୱାକା (ଐଶାନୀୟ ଜାପାନ), ମୋରିକୋ (ଉତ୍ତର ଏବଂ ପୂର୍ବ ଟୋକିୟୋ), ନୋନୋ (ମଧ୍ଯ ଜାପାନ), ଅନ୍ଧ ଜାତୋକାକା (ବାୟବ୍ୟ ଜାପାନ), ସାସା ହାତାକୀ ଯେ ନିଜ ମୁଖରେ ସାସା (ବାଉଁଶ ଘାସ) ବାଡାନ୍ତି (ଟୋକିୟୋର ଐଶାନ୍ୟ ଦିଗରେ) ଇତ୍ଯାଦି । ଅନ୍ୟମାନେ ମିକୋ ବା ଫୁଜୋଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟିହୀନତା ଆଧାରରେ ଦୃଷ୍ଟିହୀନ ଓଗାମିଆ (尾上屋 ବା "ମୁଖ୍ଯ ଆବାହକ") ବା ଓଗାମିସାମା (କୁଚିୟୋସେ ଓ ଆଲୌକିକ ମାଧ୍ଯମ) ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟିଯୁକ୍ତ ମିକୋ ବା କାମିସାମାରେ ବିଭକ୍ତ କରିଛନ୍ତି ।

ଆହୁରି ଦେଖନ୍ତୁ
 କାନ୍ନୁଶୀ
 ଶିଣ୍ଟୋବାଦ

ଆଧାର
ଅନ୍ୱରା ବେଗମ

ଅନ୍ୱରା ବେଗମ (ଅନ୍ୱରା ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ; ଜନ୍ମ: ୧ ଜୁନ ୧୯୪୮; ଜନ୍ମସ୍ଥାନ: କୁମିଲ୍ଲାତ, ବାଂଲାଦେଶ) ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ଯିଏକି ବାଂଲାଦେଶର ବଙ୍ଗଳା ଏବଂ ଉର୍ଦ୍ଦୁ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି । ୨୦୧୫ ସୁଦ୍ଧା ସେ ୬୦୦ରୁ ଅଧିକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ବାଂଲାଦେଶ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ୭ ଥର ସହକାରୀ ପାର୍ଶ୍ୱ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ଜିତିଛନ୍ତି । ଗୋଲାପୀ ଏଖନ ଟ୍ରେନେ (୧୯୭୮), ସୁନ୍ଦରୀ (୧୯୭୯), ସଖିନାର ଯୁଦ୍ଧ (୧୯୮୪), ମରଣେର ପରେ (୧୯୯୦), ରାଧା କୃଷ୍ଣ (୧୯୯୨), ବାଂଲାର ବଧୂ (୧୯୯୩) ଏବଂ ଅନ୍ତରେ ଅନ୍ତରେ (୧୯୯୪) ଆଦି ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ପାଇଁ ସେ ଏହି ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ୧୯୮୬ ମସିହାରେ ଶୁଭଦା କଥାଚିତ୍ର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ବାଂଲାଦେଶ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଭିନେତ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।

 ଜନ୍ମ ଓ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ 
ଅନ୍ୱରା ବେଗମ ୧୯୪୮ ମସିହାର ଜୁନ ମାସ ୧ ତାରିଖରେ କୁମିଲ୍ଲାତଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପିତା ଜାମାଲ ଉଦ୍ଦିନ ଓ ମା ଫରିଦୁନ୍ନେସା ।

 ଅଭିନୟ ଜୀବନ 
ଅନ୍ୱରା ଜଣେ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଭାବରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ରରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୧ ମସିହାରେ, ସେ ପାଲାସୀ ବାଳିକା ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସପ୍ତମ ଶ୍ରେଣୀର ଛାତ୍ରୀ ଥିବାବେଳେ ସେ ଅଜାନ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ଏକ ନୃତ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଦଳର ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏଥିରେ ସେ ନୃତ୍ୟଗୁରୁ ଉସ୍ତାଦ ଦେବ୍ କୁମାରଙ୍କଠାରୁ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରୁଥିଲେ । ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରଯାଇ ପରେ ଉତ୍ତରଣ ରଖାଯାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିନଥିଲା । 

୧୯୬୩ ମସିହାରେ ସେ ନାଚଘର କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଉର୍ଦ୍ଦୁ ଭାଷାରେ ନିର୍ମିତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଆବଦୁଲ ଜବ୍ବାର ଖାନ୍ । ସେହି ବର୍ଷ ସେ ପ୍ରତୀତି ନା ଜାନେ ରୀତ୍ ନାମକ ଏକ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ରରେ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । 

ଏହାପରେ ସେ ୧୯୬୪ ମସିହାରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ସଙ୍ଗମ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଜଣେ ପାର୍ଶ୍ୱ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୭୬ ମସିହାରେ ସେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ଭାବରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ବାଲାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଅନ୍ୟ ଏକ କଥାଚିତ୍ର ନବାବ ସିରାଜୁଦୁଲାରେ ତାଙ୍କର ଆଲେୟା ଭୂମିକାକୁ ଦର୍ଶକ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବଡ଼ ସଫଳତା ମିଳିଥିଲା ।

୧୯୭୨ ମସିହାରୁ ସେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଛାଡ଼ି ପାର୍ଶ୍ୱ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ ଦେଇଦେଇଥିଲେ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ମାଆ, ଖୁଡ଼ୀ, ମାଉସୀ, ପିଉସୀ, ଶାଶୁ ଆଦି ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

 ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ 
ଅନ୍ୱରା ୧୯୭୨ ମସିହାରେ ମୁହିତୁଲ୍ ଇସ୍‌ଲାମ୍ ମୁହିତ୍‌ଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଝିଅ ରୁମାନା ଇସ୍‌ଲାମ୍ ମୁକ୍ତି ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଏବଂ ମଡେଲ୍ ।

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଆଧାର 

   
 ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଡାଟାବେସରେ ଅନୱାରା ବେଗମ୍ |
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୮ ଜନ୍ମ
ପ୍ରେଟି ଗୁଡ ପ୍ରାଇଭେସି

ପ୍ରେଟି ଗୁଡ ପ୍ରାଇଭେସି (ଇଂରାଜୀ: Pretty Good Privacy - PGP/ପିଜିପି) ତଥ୍ୟ ଯୋଗାଯୋଗ ପାଇଁ କ୍ରିପ୍ଟୋଗ୍ରାଫିକ ଗୋପନୀୟତା ଏବଂ ବୈଧିକରଣ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ଏକ ଏନକ୍ରିପସନ ପ୍ରୋଗ୍ରାମ । ପାଠ୍ୟ, ଇ-ମେଲ, ଫାଇଲ, ଡାଇରେକ୍ଟୋରୀ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଡିସ୍କ ବିଭାଜନକୁ ଦସ୍ତଖତ, ଏନକ୍ରିପ୍ଟ କରିବା ଏବଂ ଡିକ୍ରିପ୍ଟ କରିବା ତଥା ଇ-ମେଲ ଯୋଗାଯୋଗର ସୁରକ୍ଷା ବୃଦ୍ଧି କରିବା ପାଇଁ ପିଜିପି ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଫିଲ ଜିମରମ୍ୟାନ ୧୯୯୧ ମସିହାରେ ପିଜିପି ତିଆରି କରିଥିଲେ । 

ପିଜିପି ଏବଂ ସମାନ ସଫ୍ଟୱାର ତଥ୍ୟକୁ ଏନକ୍ରିପ୍ଟ ଏବଂ ଡିକ୍ରିପ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ PGP ଏନକ୍ରିପ୍ସନ ସଫ୍ଟୱେର ଷ୍ଟାଣ୍ଡାର୍ଡର (RFC 4880) ଏକ ଖୋଲା ମାନକ OpenPGP (ଓପନପିଜିପି) ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ।

 ଡିଜାଇନ 
thumb|500px|ପିଜିପି ଏନକ୍ରିପସନ କିପରି କାମ କରେ ତାହା ଚିତ୍ରରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି ।

ପିଜିପି ଏନକ୍ରିପସନ ହ୍ୟାସିଂ, ଡାଟା କମ୍ପ୍ରେସନ, ସିମେଟ୍ରିକ-କି କ୍ରିପ୍ଟୋଗ୍ରାଫି ଏବଂ ପରିଶେଷରେ ପବ୍ଲିକ-କି କ୍ରିପ୍ଟୋଗ୍ରାଫିର ଏକ କ୍ରମିକ ମିଶ୍ରଣ ବ୍ୟବହାର କରିଥାଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୋପାନ ଅନେକ ସମର୍ଥିତ ଆଲଗରିଦିମ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବ୍ୟବହାର କରିଥାଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ସାର୍ବଜନୀନ କି (key) ଗୋଟିଏ ବ୍ୟବହାରକାରୀ ନାମ (username) କିମ୍ବା ଗୋଟିଏ ଇ-ମେଲ ଠିକଣା ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ । ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପ୍ରଥମ ସଂସ୍କରଣକୁ ସାଧାରଣତଃ X.509 ସିଷ୍ଟମର (ଏହା ସାର୍ଟିଫିକେଟ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ଆଧାରିତ ଏକ କ୍ରମିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ବ୍ୟବହାର କରେ) ବିପରୀତ କରିବା ପାଇଁ ୱେବ ଅଫ ଟ୍ରଷ୍ଟ ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲା ଏବଂ ଏହା ପରେ ପିଜିପିକୁ କାମରେ ଲଗାଇବା ବେଳେ ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିଲା । ପିଜିପି ଏନକ୍ରିପସନର ସାମ୍ପ୍ରତିକ ସଂସ୍କରଣଗୁଡ଼ିକରେ ଏକ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ କି ମ୍ୟାନେଜମେଣ୍ଟ ସର୍ଭର (automated key management server) ଦେଇ ବିକଳ୍ପସବୁ ରହିଛି ।

 ଆଧାର
ଆମାତେରାଶୁ

ଆମାତେରାଶୁ, ଆମାତେରାଶୁ-ଓମିକାମି (天照大御神, 天照大神) ବା ଓହିରୁହିମେନୋ ମୁଚୀନୋ  କାମି (大日孁貴神) ଆଦି ନାମରେ ପରିଚିତ, ଜାପାନୀ କିମ୍ବଦନ୍ତୀରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବୀ ଭାବରେ ପୂଜିତ । ଆମାତେରାଶୁ, କାମିଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ଅନ୍ୟତମ, ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା ପ୍ରାଚୀନ ଐତିହାସିକ ରଚନା, (୭୧୨ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦର) କୋଯିକୀ ଏବଂ (୭୨୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦର) ନିହୋଁ ଶୋକୀରେ ମଧ୍ଯ ରହିଛି । ଏହି ପୁସ୍ତକ ଦ୍ୱୟରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ରାଜ୍ଯ, ତାମାକାଗାହାରାର ରାଣୀ ତଥା ଜାପାନୀ ରାଜକୁଟୁମ୍ବର କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ପୂର୍ବଜ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି । ଦୁଇ ଅନୁଜ ଚନ୍ଦ୍ର ଦେବତା ତ୍ସୁକୁୟୋମି ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଝଡବାତ୍ଯାର ଦେବତା ସୁସାନୋଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ସାଙ୍କିଶୀ (三貴子ମିହାଶିରାନୋ ଉଜୁନୋ ମିକୋ) ବା ତିନି ଆତ୍ମୀୟ ସନ୍ତାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏହାର ଅର୍ଥ ସେମାନେ ତ୍ରୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପ୍ରଭୁ ଇଜାନାଗିଙ୍କ ତିନି ପ୍ରମୁଖ ସନ୍ତାନ ।

ଆମାତେରାଶୁଙ୍କ ମୁଖ୍ଯ ପୂଜା କ୍ଷେତ୍ର ହେଉଛି, ମିଏ ରାଜ୍ୟର, ଇଶେଠାରେ ଥିବା ଇଶେ ମହାଶାଳ । ଏହି ଶାଳଟି ଶିଣ୍ଟୋବାଦରେ ଥିବା ପବିତ୍ରତମ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ଯରୁ ଅନ୍ଯତମ । ଆମାତେରାଶୁଙ୍କୁ ଜାପାନ ସାରା ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଶାଳ ସ୍ଥାପନ କରି ପୂଜାକରାଯାଏ ।

ନାମ

ଏହି ଦେବୀଙ୍କର ଅନେକ ନାମ ଅଛି ଯଥା - କୋଯିକୀରେ 'ଆମାତେରାଶୁ-ଓମିକାମି' ( / 天照大神; ଐତିହାସିକ ଲେଖନଶୈଳୀ: あまてらすおほみかみ, ଆମାତେରାଶୁ-ଓହୋମିକାମି; ପୁରୁଣା ଜାପାନୀ: ଆମାତେରାଶୁ ଓପୋମୀ୧କାମି୨), ନିହୋଁ ଶୋକୀ ନିମ୍ନ ଲିଖିତ ନାମଗୁଡ଼ିକ ଦେଇଥାଏ:

ଓହିରୁମେନୋ ମିଚି (; ମାନ୍ଯୋଗାନା: 於保比屢咩能武智; ଐତିହାସିକ ଲେଖନଶୈଳୀ: おほひるめのむち, ଓହୋହିରୁମେନୋ ମିଚି; ପୁରୁଣା ଜାପାନୀ: ଓପୋପୀ୧ରୁମେ୧ନୋ୨ମୁତୀ)
ଆମାତେରାଶୁ ଓ(ମି)କାମି (天照大神; ଐତିହାସିକ ଲେଖନଶୈଳୀ: あまてらすおほ(み)かみ, ଆମାତେରାଶୁ ଓହୋ(ମି)କାମି)
ଆମାତେରାଶୁ ଓହିରୁମେନୋ ମିକୋତୋ (天照大日孁尊)
ହିନୋ କାମି(日神; ପୁରୁଣା ଜାପାନୀ: ପି୧ନୋ କାମି୨)

'ଆମାତେରାଶୁ ଓମିକାମି'ର ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ, "ମହାପ୍ରକାଶର ଦେବତା" (ଓ "ମହା" + ସମ୍ମାନସୂଚକ ପୂର୍ବପ୍ରତ୍ଯୟ ମି- + କାମି) ଅର୍ଥାତ୍ "ଯେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଛନ୍ତି" ବା "ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରୁଥିବା ମହାଦେବତା" । ଏହି ନାମଟି କ୍ରିୟା ଆମାତେରୁରୁ ଅଣାଯାଇଛି, (ଅର୍ଥ: ଆଲୋକିତ କରିବା/ଆକାଶରେ ଚମକିବା) (ଆମା "ଆକାଶ, ସ୍ବର୍ଗ" + ତେରୁ "ଚମକିବା, ଝଲସିବା") ଏବଂ ଏଥିରେ ସମ୍ମାନସୂଚକ -ସୁ ପ୍ରତ୍ଯୟ ଲିଗିଛି ।|name="name explanation"|group="N"}}

ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟନାମ, 'ଓହିରୁମେ'ର ଅର୍ଥ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମହାଦେବୀ ବା ଦିନର ମହାନାରୀ, ( ହିରୁ "ଦିନବେଳା, ମଧ୍ଯାହ୍ନ", {ହି "ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦିନ"ଠାରୁ} + ମେ "ମହିଳା, ନାରୀ"), । ବିକଳ୍ପ ନୈରୁକ୍ତିକରଣରେ ଏହାର ଅର୍ଥ "ମହା ଆଲୌକିକ ନାରୀ" (ହି-ର ଅର୍ଥ ଆଲୌକିକ ନେଲେ) କିମ୍ବା ସୂର୍ଯଦେବତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ।Akima (1993). p. 172. ଏହି ନାମର, ଇଜାନାଗି ଏବଂ ଇଜାନାମୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ତିରସ୍କୃତ ସନ୍ତାନ ହିରୁକୋ ସହ ସଂଯୋଗର ସମ୍ଭାବନା ମଧ୍ଯ ବ୍ଯକ୍ତ କରାଯାଇଛି । ଏହି ନାମସହ ସମ୍ମାନସୂଚକ ପଦ ମୁଚୀ ସଂଯୋଗ କରାଯାଇଥାଏ  ଯାହାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅନ୍ୟାନ୍ଯ ପ୍ରତିନାମରେ ମଧ୍ଯ ମିଳିଥାଏ; ଯେପରିକି - 'ଓ(ଆ)ନାମୁଚୀ' ବା 'ମିଚିନୁଶୀନୋ ମୁଚୀ').

ରାଜକୁଟୁମ୍ବର ଜନନୀ ହୋଇଥିବାରୁ ସେ 'ସୁମେ(ରା) ଓମିକାମି' (皇大神, ଅର୍ଥାତ୍. "ମହା ରାଜକୁଟୁମ୍ବୀୟ ଦେବତା"; 'କୋତାଇଜିନ' ଭାବରେ ମଧ୍ଯ ପଢାଯାଏ, ସମ୍ବୋଧିତ ।) ଏହା ଆମାତେରାଶୁଙ୍କ ବିଭିନ୍ନ ନାମରେ ବ୍ଯବହାର ହୁଏ; ଯଥା - 'ଆମାତେରାଶୁ ସୁମେ(ରା) ଓ(ମି)କାମି' (天照皇大神, 'ତେନ୍ସୋ କୋତାଇଜିନ' ବୋଲି ମଧ୍ଯ ପଢାଯାଏ) ଏବଂ 'ଆମାତେରାଶୀମାସୁ ସୁମେ(ରା) ଓମିକାମି' (天照坐皇大御神).

ମଧ୍ଯଯୁଗ ଏବଂ ପ୍ରାକ୍-ଆଧୁନିକଯୁଗରେ ଦେବୀ, 'ତେନ୍ସୋ ଦାଇଜିନ', (天照大神ର ଓନ୍ଯୋମି) ବା 'ଆମାତେରୁ ଓଙ୍ଗାମି' ବୋଲି ମଧ୍ଯ ଜଣାଯାଉଥିଲେ ।

ପୌରାଣିକ କାହାଣୀ
ଜନ୍ମ
thumb|150px|ତାଚିବାନା ନଦୀରେ ବୁଡ ଦେଇ, ଇଜାନାଗି ନିଜକୁ ପାବନ କରୁଛନ୍ତି ।

ଆଧାର
ଇଶ୍ରାତ୍ ଜାହାଁ ଚୈତି

ଇଶ୍ରାତ୍ ଜାହାଁ ଚୈତି ଜଣେ ବାଂଲାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ଯିଏକି ମୁଖ୍ୟତଃ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ର ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିଥାନ୍ତି । ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ସେ ଲକ୍ସ ଚେନାଲ୍ ଆଇ ସୁପରଷ୍ଟାର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ ହେବା ପରେ ପ୍ରଥମେ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ରବୀନ୍ଦ୍ରନାଥ ଠାକୁରଙ୍କ କାହାଣୀରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ସେ କାମ କରିବା ପରେ ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ସେ ଶାଓନ ରାୟ ଯୁବରାଜଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।

 ଅଭିନୟ ଜୀବନ 
ଇଶ୍ରାତ୍ ଜାହାଁ ଚୈତି ଜଣେ ମଡେଲ ଭାବରେ ପ୍ରଥମେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଲକ୍ସ ଚେନାଲ୍ ଆଇ ସୁପରଷ୍ଟାରେ ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ଭାଗନେଇଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ ।

୨୦୦୯ ମସିହାରେ ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଦୂରଦର୍ଶନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ରବିନ୍ଦ୍ରନାଥ ଠାକୁରଙ୍କ ରଚିତ ଏକ ନାଟକ ସାଧାରନ୍ ମେୟେରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ କାମ କରିବା ପରେ ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତ ତଥା ଧଲିଉଡ୍‌ରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର  ମଧୁମତି ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ରବେୟା ଖାତୁନ୍‌ଙ୍କ ମଧୁମତି ଉପନ୍ୟାସ ଉପରେ ନିର୍ମିତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ଏକ ବଡ଼ ସଫଳତା ପାଇଥିଲା ଏବଂ ସମୀକ୍ଷକମାନେ ଏହାକୁ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ । ଇପ୍ରେସ୍ ଟେଲିଫିଲମ୍‌ସ୍ ନାମକ ଏକ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଏବଂ ଧାରାବାହିକ ପ୍ରଯୋଜନା ସଂସ୍ଥାଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ଚୈତିଙ୍କ ସହ ନାୟକ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ରିଆଜ୍ ।

୨୦୧୩ ମସିହାରେ ସେ ଲଭ୍‌ଲି ନାମକ ଅନ୍ୟ ଏକ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ତାଙ୍କ ଅଭିନୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ମେରିଲ୍ ପ୍ରଥମ ଆଲୋ ପୁରସ୍କାର ଉତ୍ସବରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ମନୋନୀ କରାଯାଇଥିଲା, ମାତ୍ର ସେ ଏହି ପୁରସ୍କାର ପାଇପାରିନଥିଲେ ।

୨୦୧୮ ମସିହାରେ ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ମନ ଦେବ ମନ ନେବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କ ସହ ତିନି ଶିବଲୀ ସାଦିକେର ନାୟକ ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହାର ପରବର୍ଷ ଅର୍ଥାତ ୨୦୧୯ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ କଥାଚିତ୍ର ଗୁଣ୍ଡାଗିରି ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।

ଇଶ୍ରାତ୍ ଜାହାଁ ସାଧାରନ୍ ମେୟେ ବ୍ୟତୀତ ମୁକିମ୍ ବ୍ରଦର୍ସ, ଖେଲୋୱାର୍, ମଧୁବର୍ତ୍ତିନୀ ଆଦି କିଛି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୂରଦର୍ଶକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ କାମ କରିଛନ୍ତି ।

 ଅଭିନୀତ କଥାଚିତ୍ର 

 ମଧୁମତି (୨୦୧୧)
 ଲଭ୍‌ଲି (୨୦୧୩)
 ମନ ଦେବ ମନ ନେବ (୨୦୧୮)
 ଗୁଣ୍ଡାଗିରି (୨୦୧୯)

 ଅଭିନୀତ ଧାରାବାହିକ 

 ଶାଦରାଓନ୍ ମେ
 ମୁକିମ୍ ବ୍ରଦର୍ସ
 ଖେଲୱାର୍
 ମଧୁବର୍ତ୍ତିନୀ

 ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ 
ଇଶ୍ରାତ୍ ଜାହଁ ଚୈତି ୨୦୧୫ ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର ମାସରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମିକ ଶାଓନ ରାଓ ରାଜକୁମାରଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ଯିଏକି ଜଣେ ଗ୍ରାଫିକ୍ ଡିଜାଇନର୍ ଏବଂ 3ଡି ଆନିମେଟର । ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ଏହି ଦମ୍ପତ୍ତିର ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ଘଟିଥିଲା । ୮ ନଭେମ୍ବର ୨୦୧୮ରେ ଉଭୟଙ୍କ ଛାଡ଼ପତ୍ର କଥା ନିଜେ ଇଶ୍ରାତ୍ ଜାହାଁ ସର୍ବସାଧାରଣରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଉଭୟ ଦମ୍ପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା କଳହ ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କର ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ହୋଇଥିଲା । ୮ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୧୯ ସେ ମହମ୍ମଦ ଆରାଫତ୍‌ଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ଯିଏକି ଜଣେ ବିମାନ ଚାଳକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଆଧାର 

 
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ପ୍ରାର୍ଥନା ଫରଦିନ ଦିଘି

ପ୍ରାର୍ଥନା ଫରଦିନ ଦିଘି (ଦିଘି ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା) ଜଣେ ବାଂଲାଦେଶୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଏବଂ ମଡେଲ । ଜଣେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ସେ କାବୁଲିବାଲା (୨୦୦୬), ଏକ ଟାକର ବୋଉ (୨୦୦୮), ଚାଚୁ ଅମାର ଚାଚୁ (୨୦୧୦) ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ପାଇଁ  ତିନିଥର ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ବିଜେତା ହୋଇଛନ୍ତି । ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ସେ ସମଗ୍ର ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ କ୍ଷାତି ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ ।

୨୦୧୯ ମସିହାରେ ସେ ଏକ ମ୍ୟୁଜିକ୍ ଭିଡିଓରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କ୍ରିକେଟ୍ ଦଳ ପାଇଁ ହୋଇଥିବା ଲାଲ୍ ସବୁଜ ନାମକ ଏକ ଗୀତରେ ସେ କାମ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ମାହିୟା ମାହି, ଶ୍ୟମନ ସିଦ୍ଦିକ, ଇଆମିନ୍ ହକ୍ ବବି, ମୌସୁମୀ ହମିଦ, ଅମିନ ଖାନ୍, କାଜି ମରୁଫ୍, ମାମନୁନ ହାସାନ ଇମାନ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

 ଅଭିନୀତ କଥାଚିତ୍ର 

 କାବୁଲିବାଲା - ୨୦୦୬
 ଚାଚୁ - ୨୦୦୬
 ଦାଦିମା - ୨୦୦୬
 ସାଜଘର - ୨୦୦୭
 ଓବୁଜ୍ ଶିଶୁ - ୨୦୦୭
 କପାଲ - ୨୦୦୭
 ଏକ ଟାକର ବୋ - ୨୦୦୮
 ଜୀବନ ମରଣର ସାଥୀ - ୨୦୧୦
 ଚାଚୁ ଅମାର ଚାଚୁ - ୨୦୧୦
 ଟପ୍ ହିରୋ - ୨୦୧୦

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଆଧାର 

 
 Prarthana Fardin Dighi at the Bangla Movie Database (in Bengali)
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ

ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ, ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବରେ କୋରିଆ ରିପବ୍ଲିକ୍, ପୂର୍ବ ଏସିଆର ଏକ ଦେଶ, କୋରିଆ ଉପଦ୍ୱୀପର ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗରେ ସ୍ଥିତ।  ଏହାର ଉତ୍ତର ସୀମାରେ ଉତ୍ତର କୋରିଆ ସୀମା ବାଣ୍ଟିଥାଏ | ଏହାର ରାଜଧାନି ସିଓଲ ପୃଥିବୀର ପଞ୍ଚମ ବୃହତ୍ତମ ମହାନଗର ନିଗମ ।ଦେଶର ଜନସଂଖ୍ୟା ୫୧ ନିୟୁତରୁ ଅଧିକ । ଏଥିରୁ ଅର୍ଧାଧିକ ସିଓଲ ମହାନଗର ଅଞ୍ଚଳରେ ବାସ କରନ୍ତି।

ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ ଏକ ଉଚ୍ଚ ବିକଶିତ ଦେଶ। ଏସିଆର ମାନବ ବିକାଶ ସୂଚକାଙ୍କରେ ଏହା ତୃତୀୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେଶ ଭାବରେ ସ୍ଥାନିତ ହୋଇଛି । ଏହାର ଅର୍ଥନୀତି ବିଶ୍ୱର ଦଶମ ବୃହତ୍ତମ ଓ ଏଠାରେ ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ଘନ ଉଚ୍ଚ ବେଗବାନ ରେଳ ନେଟୱାର୍କ ଅବସ୍ଥିତ  । ଦେଶ ହେଉଛି ବିଶ୍ୱର ପଞ୍ଚମ ବୃହତ୍ତମ ରପ୍ତାନିକାରୀ ଏବଂ ଅଷ୍ଟମ ବୃହତ୍ତମ ଆମଦାନୀକାରୀ ଦେଶ ।

ଭୂଗୋଳ
thumb|ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ ଭୌଗଳିକ ମାନଚିତ୍ର
ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ କୋରିଆ ଉପଦ୍ୱୀପର ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗ ଦଖଲ କରିଛି । ଏହି ପାର୍ବତ୍ୟ ଉପଦ୍ୱୀପର ପଶ୍ଚିମରେ ପୀତ ସାଗର ଏବଂ ପୂର୍ବରେ ଜାପାନ ସାଗର ଅବସ୍ଥିତ । ଏହାର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ କୋରିଆ ଜଳମାର୍ଗ ଏବଂ ପୂର୍ବ-ଚୀନ ସାଗରରେ ଅବସ୍ଥିତ |

ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ ୩୩°ରୁ ୩୯° ଉତ୍ତର ଅକ୍ଷାଂଶ  ଏବଂ ୧୨୪°ରୁ ୧୩୦° ପୂର୍ବ ଦ୍ରାଘିମା ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ | ଏହାର ସମୁଦାୟ କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ହେଉଛି ୧୦୦,୦୩୨ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର (୩୮,୬୨୨.୫୭ ବର୍ଗ ମାଇଲ) ।
ସାଧାରଣତଃ ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆକୁ ଚାରୋଟି ଅଞ୍ଚଳରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇପାରେ: ପୂର୍ବ ଭାଗରେ ଥିବ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତଶୃଙ୍ଖଳାର  ଏବଂ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ସମତଳଭୁମି ; ବିସ୍ତୃତ ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ସମତଳଭୂମି, ନଦୀ ଅବବାହିକା ଏବଂ ମାଳଭୂମି ଭରା ପଶ୍ଚିମ ଭାଗ; ପର୍ବତ ଏବଂ ଉପତ୍ୟକା ଭରା ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଅଞ୍ଚଳ; ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବ ନାକଡୋଙ୍ଗ ନଦୀର ପ୍ରଶସ୍ତ ଅବବାହିକା ।

ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆର ଜଳବାୟୁ ଦୁଇପ୍ରକାରରେ ବିଭକ୍ତ ,ଯଥା :- ଆର୍ଦ୍ର ମହାଦେଶୀୟ ଜଳବାୟୁ ଏବଂ ଆର୍ଦ୍ର ଉପକ୍ରାନ୍ତୀୟ ଜଳବାୟୁ ରହିଥାଏ । ଏହା ପୂର୍ବ ଏସୀୟ ମୋୖସୁମୀଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଅଧିକାଂଶ ବର୍ଷା ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁରେ ହୋଇଥାଏ । ଦେଶର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଅଞ୍ଚଳରେ  ଶୀତ ଋତୁରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଥଣ୍ଡା ହୁଏ ଓ ସର୍ବନିମ୍ନ ତାପମାତ୍ରା −୨୦° C (−୪° F) ତଳକୁ ଖସିଯାଏପାରେ ।

ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆର ଚାରୋଟି ଭିନ୍ନ ଋତୁ ଅଛି; ବସନ୍ତ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ, ଶରତ ଏବଂ ଶୀତ | ବସନ୍ତ ସାଧାରଣତ ମାର୍ଚ୍ଚ ଶେଷରୁ ମେ ପ୍ରାରମ୍ଭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ , ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମେ-ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ପ୍ରାରମ୍ଭ, ଶରତ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ନଭେମ୍ବର ପ୍ରାରମ୍ଭ ଏବଂ ଶୀତ ନଭେମ୍ବର ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ମାର୍ଚ୍ଚ ମଧ୍ୟଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ |

ସରକାର
thumb|ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆର ସଂସଦ
ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ ଏକ ସାମ୍ବିଧାନିକ ଗଣତନ୍ତ୍ର । ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆର ସରକାର ତିନୋଟି ଶାଖାରେ ବିଭକ୍ତ: କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ, ନ୍ୟାୟିକ ଏବଂ ସଂସଦୀୟ । କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଏବଂ |thumb|ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆ ଭୌଗଳିକ ମାନଚିତ୍ର]]ଶାଖାଗୁଡ଼ିକ ମୁଖ୍ୟତଃ ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଯଦିଓ କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଶାଖାର ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ସ୍ଥାନୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି | ସ୍ଥାନୀୟ ସରକାର ଅର୍ଦ୍ଧ-ସ୍ୱୟଂଶାସିତ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଏବଂ ବୈଧାନିକ ସଂସ୍ଥା ଅଛି | ନ୍ୟାୟିକ ଶାଖା ଉଭୟ ଜାତୀୟ ଏବଂ ସ୍ଥାନୀୟ ସ୍ତରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ।

ପ୍ରଶାସନିକ ବିଭାଜନ
ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆର ଆଠଟି ପ୍ରଦେଶ, ଗୋଟିଏ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସ୍ୱୟଂ ଶାସିତ ପ୍ରଦେଶ, ଛଅଟି ମହାନଗର ସହର (ସ୍ୱୟଂ ଶାସିତ ସହର ଯାହାକି କୌଣସି ପ୍ରଦେଶର ଅଂଶ ନୁହେଁ), ଗୋଟିଏ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସହର ଏବଂ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସ୍ୱୟଂ ଶାସିତ ସହରରେ ବିଭକ୍ତ।

ଭାଷା
କୋରିଆନ୍ ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆର ସରକାରୀ ଭାଷା । କୋରିଆନ୍ କୌଣସି ଚୀନ ଦେଶୀୟ ଭାଷା ସହିତ ଜଡ଼ିତ ନୁହେଁ, ଯଦିଓ ଏହା ଅନେକ ଶବ୍ଦକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରେ ଯାହା ଚୀନ ଦେଶୀୟ ଭାଷାରୁ ଉଦ୍ଭବ ।  କଥିତ କୋରିଆନରେ ଇଂରାଜୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ୟୁରୋପୀୟ ଭାଷାର ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ | କୋରିଆନ୍ ହାଙ୍ଗୁଲ୍ ନାମକ ଏକ ସ୍ୱଦେଶୀ ଲିପି ବ୍ୟବହାର କରେ। ଏହା ୧୪୪୬ରେ ରାଜ ସେଜୋଙ୍ଗଙ୍କଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା।  

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ଏସିଆର ଦେଶ
ତାରୀନ ଜାହାଁ

ତାରୀନ ଜାହାଁ (ଜନ୍ମ: ୨୬ ଜୁଲାଇ ୧୯୭୬)  ଜଣେ ବାଂଲାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ମଡେଲ ଏବଂ ଗାୟକ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଦୂରଦର୍ଶନର ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି । ୧୯୮୭ କିମ୍ବା ୧୯୮୮ ମସିହାରେ, ସେ ଅଭିନୟ, ନୃତ୍ୟ ଏବଂ ଉପସ୍ଥାପିକା ପାଇଁ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିବା ଏକ ଦୂରଦର୍ଶନ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ନୂତନ୍ କୁରିରେ ପ୍ରଥମେ ଭାଗନେଇଥିଲେ । ସେବେଠାରୁ ସେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ଦୂରଦର୍ଶନରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ମେରିଲ୍ ପ୍ରଥମ ଆଲୋ ପୁରସ୍କାର ୨୦୦୬, ୨୦୦୭ ଓ ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ତିନିଥର ଜିତିଛନ୍ତି । ସେ ଦୁଇଟି କଥାଚିତ୍ରରେ କାମ କରିବା ସହ ଥରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଜିତିଛନ୍ତି ।

 ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ 
୧୯୮୭ କିମ୍ବା ୧୯୮୮ ମସିହାରେ ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଦୂରଦର୍ଶନରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ପ୍ରଥମେ ନୂତନ୍ କୁରି ନାମକ ଏକ ରିଆଲିଟି ଶୋ'ରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଅଭିନୟ, ନୃତ୍ୟ ଏବଂ କାହାଣୀକାର ଭାବରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ଉସ୍ତାଦ ହାସନ ଇକ୍ରମ ଉଲ୍ଲାଃଙ୍କଠାରୁ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା କରୁଥିଲେ । ମାତ୍ର ସାଢ଼େ ତିନି ବର୍ଷ ବୟସରୁ ସେ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ମାଆ ତାହମିନ୍ ବେଗମ୍ ତାଙ୍କୁ ତପନ ଦାସ ଗୁପ୍ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ନୃତ୍ୟ ଶିଖିବାକୁ ପଠାଉଥିଲେ । ପାଞ୍ଚ ଭାଇଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସବୁଠାରୁ ସାନ ଥିଲେ । ସେ ଲାଲମାଟିଆ ମହିଳା କଲେଜରୁ ସାମାଜିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର କରିଥିଲେ ।

 ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ 

 ଅଭିନୟ 
ତାରୀନ ୧୯୮୮ ମସିହାରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଦୂରଦର୍ଶନ ଜଗତରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ଧାରାବାହିକ ଥିଲା ଏଇ ଶୁଭ ଦିନ ରାତ୍ରି, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ସେ ଶାହିଦୁଲ୍ଲାଃ କୈସରଙ୍କ ଏକ ଉପନ୍ୟାସ ଉପନ୍ୟାସ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଧାରାବାହିକ ସଂଶପ୍ତକରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଏଟିଏନ୍ ବାଂଲାରେ ପ୍ରସାରିତ ଏକ ଧାରାବାହିକ କଥାଲବୁରିରେ ତୌକିର୍ ଅହମ୍ମଦଙ୍କ ସହ ସେ ଜଣେ ନାୟିକା ଭାବରେ ଦୂରଦର୍ଶନରେ କାମ କରିଥିଲେ ।

ଫୁଲ ବାଗନେର ସପ୍, କଥା ଚିଲୋ ଅନ୍ୟରୋକମ୍, ୟୁ-ଟର୍ଣ୍ଣ, ମାୟା, ହରାନୋ ଆକାଶ, ରାଜକନ୍ୟା, ସବୁଜ ବେଲ୍‌ବେଟ୍, ଏବଂ ଅଗ୍ନି ବୋଲକ ଭଳି ଧାରାବାହିରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି । ଏଥି ସହିତ ସେ ପ୍ରୀତି ଜତନ ଏବଂ କାଜଲେର ଦିନରାତ୍ରି ନାମକ ଦୁଇଟି ଟେଲିଫିଲ୍ମରେ କାମ କରିଛନ୍ତି । କାଜଲେର ଦିନରାତ୍ରି ପାଇଁ ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ପାଇଛନ୍ତି । 

ଜାହାଁ ପ୍ରିୟଙ୍କା ତ୍ରିବେଦୀ ଏବଂ ପ୍ରିୟଙ୍କା ବାନାର୍ଜୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଭାରତୀୟ-ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଛନ୍ତି । ସେ ଏକ ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଶବନୁରଙ୍କ ପାଇଁ ଡବିଂ କରିଥିଲେ । 

ଜାହାଁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଭଉଣୀ ଶମିମା ନାହରିନ୍ ଜାହାଁ ତୁହିନ୍ ଏବଂ ନାହିନ୍ କାଜୀ 'ତାନା' ନାମକ ଏକ ପ୍ରଯୋଜନା ସଂସ୍ଥା ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ତାରୀନ୍ ଜାହାଁଙ୍କର 'ତା' ଏବଂ ନାହିନ୍ କାଜୀଙ୍କ 'ନା'କୁ ନେଇ ଗଠନ କରିଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ତାରୀନ୍ ଜାହଁ ଏହି ପ୍ରଯୋଜନା ସସ୍ଥାକୁ ଛାଡ଼ି ତାଙ୍କ ନିଜର ଏକ ପ୍ରଯୋଜନା ସଂସ୍ଥା 'ଏ ନ୍ୟୁ ଟ୍ରି ଏଣ୍ଟରଟେନ୍‌ମେଣ୍ଟ' ଗଠନ କରିଛନ୍ତି ।

 କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ 
୨୦୧୧ ମସିହାରେ ଇଦ୍ ଉଲ୍ ଆଡାରେ ଆକାଶ ଦେବୋ କେକେ ନାମକ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଏକକ ଆଲବମ୍ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା । ଏହି ଆଲବମ୍‌ରେ ୧୦ଟି ଗୀତ ଥିଲା ଯେଉଁଥିରୁ ଚାରିଟି ଦ୍ୱୈତ କଣ୍ଠରେ ଥିଲା । ଏହି ଚାରୋଟି ଗୀତର କଲିକତାର ରାଘବ ଚାଟାର୍ଜୀ ଓ ରପଙ୍କର ବାଗଚି ଏବଂ ବାଂଲାଦେଶର ଇବରାର୍ ଟିପୁ ଓ ତପନ ଚୌଧୁରୀ ଜାହାଁଙ୍କ ସହ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ । ସମସ୍ତ ଗୀତ ବିଭିନ୍ନ ଥିମ୍ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା । ମନ, ଯନ୍ତ୍ରଣା, ବର୍ଷା, ଆଶା, କଷ୍ଟ, ଆକାଶ, ଅନୁରୋଧ, ମାତା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଉପରେ ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା । ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ "ଆମର୍ ପ୍ରଥମ୍ ଦେଖା ନାୟକ" ନାମକ ଏକ ଗୀତ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଥିଲେ, ଯାହାର ରଚନା କରିଥିଲେ ଜୁଲଫିକର ରସେଲ ଲେଖିଥିଲେ ଏବଂ ଇବ୍ରାର ଟିପୁ ସ୍ୱର ଦେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଏକ ଗୀତ "ସୋପ୍ନୋ ଗୁଲୋ ଜନାକ ପୋକର ମତ" ନାମକ ଏକ ନାଟକର ଟାଇଟଲ୍ ଗୀତ ମଧ୍ୟ ଗାଇଥିଲେ।

 ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ 
ସେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାତା ଅମଜାଦ୍ ହୁସେନ୍‌ଙ୍କ ପୁଅ ସୋହେଲ୍ ଅରମାନ୍‌ଙ୍କୁ ୨୦୦୧ ମସିହାରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଆଧାର 

 
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୬ ଜନ୍ମ
ରୱଶନ ଜାମିଲ

ରୱଶନ ଜାମିଲ (୮ ମଇ ୧୯୩୧ - ୧୪ ମଇ ୨୦୦୨) ଜଣେ ବାଂଲାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଏବଂ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ନୃତ୍ୟ ବର୍ଗରେ ଏକ୍ୟୁଶି ପଦକ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା । ଏବଂ ନୟନମଣି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ଭୂମିକା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ୧୯୭୬ ମସିହାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହାୟକ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ବାଂଲାଦେଶ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।

 ପ୍ରାଥମିକ ଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା 
ଜାମିଲ ୧୯୩୧ ମସିହାର ମଇ ମାସ ୮ ତାରିଖରେ ଢାକାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଅବଦୁଲ କରିମ । ସେ ମାଟ୍ରିକ୍ ପାସ୍ କରିବା ପରେ ୱରିସ୍ଥିତ ଶିଳ୍ପକଳା ଭବନରେ ପାଠପଢ଼ିଥିଲେ । ସେ ପରେ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷକ ଗଣେଶ ନାଥଙ୍କୁ (ପରେ  ଗୌହର ଜାମିଲ) ୧୯୫୨ ମସିହାରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ଏହି ଦମ୍ପତ୍ତି ସେତେବେଳେ ୧୯୫୯ ମସିହାରେ ଜାଗୋ ଆର୍ଟ ସେଣ୍ଟରର ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ ।

 ବୃତ୍ତି 
ଡାହାଣ|thumb| ୧୯୬୨ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଆଲପାନା ସହିତ ଜମିଲ
୧୯୬୫ ମସିହାରେ ସେ ଜଣେ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଦୂରଦର୍ଶନରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ପାଖାପଖି ୩୦୦ରୁ ଅଧିକ ଦୂରଦର୍ଶନ ନାଟକରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରୁ ରକ୍କୁଷି, ପାଲାବଦଲ ଏବଂ ଶକଲ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ ।

ସେ ପ୍ରାୟ ୨୦୦ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ଅଲିବାବା ଚାଲିଶ୍ ଚୋର୍ ।

 ପୁରସ୍କାର 

 ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହାୟକ ଅଭିନେତ୍ରୀ ପାଇଁ ବାଂଲାଦେଶ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର (୧୯୭୬)
 ବାଂଲାଦେଶ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସାମ୍ବାଦିକ ସଂଘ ପୁରସ୍କାର
 ତାରକାଲୋକ ପୁରସ୍କର
 ଏକ୍ୟୁଶି ପଦକ (୧୯୯୫)

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଆଧାର 

 
ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୦୨ ମୃତ୍ୟୁ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୩୧ ଜନ୍ମ