biswa921/orwiki-latest-pages-articles-raw huggingface dataset:
ମିଶନ ଶକ୍ତି

ମିଶନ ଶକ୍ତି, ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ୨୦୦୧ ମସିହା ମାର୍ଚ୍ଚ ୮ ତାରିଖରେ ଆନ୍ତଜାତିକ ମହିଳା ଦିବସରୁ ପ୍ରଚଳନ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ଯୋଜନା । ମହିଳା ସ୍ୱୟଂ ସହୟିକା ଗୋଷ୍ଠୀ ଗୁଡିକୁ ସଂଗଠିତ ଓ ମଜବୁତ କରିବା ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ ଏହି ଯୋଜନା ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା । ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ମହିଳା ଓ ଶିଶୁ ବିକାଶ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଓ ମିଶନ ଶକ୍ତି ଯୋଜନା ଏକତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ।  ମହିଳା ଓ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଯୋଜନା, ଶିଶୁ ଏବଂ ମହିଳା ପୁଷ୍ଟି, ମମତା ଯୋଜନା, ମିଶନ ଶକ୍ତି ଆଦି ବିଷୟରେ ସଚେତନତା ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ୨୦୧୯ ମସିହାରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ "ଟିକି ମାଉସୀ" ନାମରେ ନିଜର ଏକ ମାସ୍କଟ ପ୍ରଚଳନ କରିଥିଲେ ।

୨୦୨୦ ମସିହା ମାର୍ଚ୍ଚ ୮ ତାରିଖରେ ଆନ୍ତଜାତିକ ମହିଳା ଦିବସରେ, ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ମିଶନ ଶକ୍ତିକୁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବିଭାଗ ଭାବରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ।

 ଆଧାର
ମାନୁଷି ଛିଲ୍ଲର

ମାନୁଷି ଛିଲ୍ଲର (ଜନ୍ମ: ୧୪ ମଇ ୧୯୯୭) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମଡେଲ ଏବଂ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ଯିଏକି ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ମିସ୍ ୱାଲ୍ଡ ହୋଇଥିଲେ । ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ସେ ଫେମିନା ମିସ୍ ଇଣ୍ଡିଆରେ ହରିଆଣା ରାଜ୍ୟକୁ ସର୍ବଭାରତୀୟ ସ୍ତରରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ୨୦୧୭ ମସିହାର ମିସ୍ ୱାଲ୍ଡ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଭାଗନେଇଥିଲେ ଏବଂ ୬ଷ୍ଠ ଭାରତୀୟ ଭାବରେ ସେ ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଜିତିଥିଲେ । କ୍ଲବ ଫ୍ୟାକ୍ଟ୍ରି ଏବଂ ମାଲାବର୍ ଗୋଲ୍ଡ ଆଣ୍ଡ ଡାଇମଣ୍ଡସ୍‌ର ବିଜ୍ଞାପନରେ ମାନୁଷି ଛିଲ୍ଲର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି । ଏହ ଛଡ଼ା ସେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ମଧ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି । ଐତିହାସିକ ହିନ୍ଦୀ ଡ୍ରାମା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୃଥ୍ୱୀରାଜରେ ସେ ରାଜକୁମାରୀ ସମ୍ୟୁକ୍ତାଙ୍କ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରୁଛନ୍ତି ।

ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା
ମାନୁଷି ଛିଲ୍ଲର ୧୯୯୭ ମସିହାର ମଇ ମାସ ୧୪ ତାରିଖରେ ହରିଆଣାର ରୋହତକଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପା, ମିତ୍ର ବାସୁ ଛିଲ୍ଲର, ଡିଆର୍‌ଡିଓର (DRDO) ଜଣେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାଆ ନୀଲମ୍ ଛିଲ୍ଲର ନ୍ୟୁରୋ କେମେଷ୍ଟ୍ରି ପ୍ରଫେସର ।

ମାନୁଷି ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀର ସେଣ୍ଟ ଥୋମାସ ସକ୍କୁଲରେ ପଢ଼ୁଥିଲେ । ସେ ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଶ୍ରେଣୀରେ ପରୀକ୍ଷାରେ ଇଂରାଜୀରେ CBSE ବୋର୍ଡ଼ର ସର୍ବଭାରତୀୟ ଟପ୍ପର ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ପରୀକ୍ଷାରେ ୯୬ ପ୍ରତିଶତ ନମ୍ବର ରଖିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ମିରଣ୍ଡା ହାଉସ୍‌ରେ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ପଢ଼ିଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରେ ସେ ସର୍ବଭାରତୀୟ ମେଡିକାଲ ପ୍ରବେଶିକା ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ । ପରେ ସେ ସୋନିପତରେ ମେଡିକାଲ ଡୀଗ୍ରି ପାଇଁ ପଢ଼ୁଛନ୍ତି ।

ତାଙ୍କ ବାପା ବାଙ୍ଗାଲୋରରେ ଚାକିରୀ କରୁଥିବାବେଳେ ସେ ବାଙ୍ଗାଲୋରରେ ମଧ୍ୟ କିଛିଦିନ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ । ସେ ଜଣେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତା କୁଚିପୁଡ଼ି ନର୍ତ୍ତକୀ ।

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଆଧାର 

 

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୭ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ଫେମିନା ମିସ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ବିଜୟୀନି
ଶ୍ରେଣୀ:ମିସ୍ ୱାଲ୍ଡ ବିଜୟୀନି
ଶ୍ରେଣୀ:ଫେମିନା ମିସ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ବିଜୟିନୀ
ପାର୍ବତୀ ବାଉଲ

thumb|200px| ପୁରୁଣା କିଲ୍ଲା ଦିଲ୍ଲୀରେ (Purana Qila) ଅନୁଷ୍ଠିତ ରୁହାନିୟତ (Ruhaniyat) ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସଙ୍ଗୀତ ସମ୍ମିଳନୀରେ ପରିବେଷଣ କରୁଛନ୍ତି ପାର୍ବତୀ ବାଉଲ - ସନ ୨୦୧୧

ପାର୍ବତୀ ବାଉଲ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Parvathy Baul (ଜନ୍ମ ୧୯୭୬) ବେଙ୍ଗଲର ଜଣେ ବାଉଲ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ଗାୟିକା, ସଙ୍ଗୀତକାର ଓ କଥାକାର । ବେଙ୍ଗଳର ବାଉଲ ଗୁରୁ ଶାନ୍ତନୁ ଦାସ ବାଉଲ, ଶଶାଙ୍କ ଘୋଷାଇ ବାଉଲଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରି ସେ ଭାରତ ଓ ବିଦେଶରେ ସନ ୧୯୯୫ରୁ ବାଉଲ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିଛନ୍ତି । 

ସନ ୧୯୯୭ରୁ ତିରୁବନନ୍ତପୁରମ (Thiruvananthapuram), କେରଳରେ ବାସ କରିଥିବା ପବ କଥାକଲୀ (‌Pava Kathakali) ଗ୍ଲୋବ କଣ୍ଢେଇ ନୃତ୍ୟ କଳାକାର ରବି ଗୋପାଳନ ନାୟାରଙ୍କୁ ସେ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେ 'ଏକତାରା ବାଉଲ ସଙ୍ଗୀତ କଲାରି' ନାମକ ଏକ ସଙ୍ଗୀତ ବିଦ୍ୟାଳୟ ମଧ୍ୟ ପରିଚାଳନା କରନ୍ତି ।  

 ପ୍ରାକ୍ ଜୀବନ ଓ ପୃଷ୍ଠଭୂମି 
thumb|238x238px|କୋଲକାତାରେ ପାର୍ବତୀ, ୨୦୧୫
ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ଏକ ପାରମ୍ପରିକ ବ୍ରାହ୍ମଣ (Bengali Brahmin) ପରିବାରେ ମୌସୁମୀ ପରିଆଲ ନାମରେ ପାର୍ବତୀ ବାଉଲ‌ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପରିବାର ମୁଳତଃ ପୂର୍ବ ବଙ୍ଗର ଅଧିବାସୀ ଥିଲେ ଓ ଭାରତ ବିଭାଜନ (partition of India) ସମୟରେ ଦେଶାନ୍ତର ହୋଇ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗକୁ ଆସି ବସବାସ କରିଥିଲେ । ଭାରତୀୟ ରେଲ‌ୱେରେ କାମ କରୁଥିବା ତାଙ୍କର ଇଞ୍ଜିନିଅର ପିତା ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତରେ ରୁଚି ରଖୁତିଲେ ଓ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ସଙ୍ଗୀତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ହେଉଥିଲେ ଝିଅକୁ ନେଇ ସେଠାକୁ ଯାଉଥିଲେ । ତାଙ୍କର ମାତା ରାମକୃଷ୍ଣଙ୍କର (Ramakrishna) ଭକ୍ତ ଥିଲେ । ପିତାଙ୍କ ଚାକିରୀ ଜୀବନରେ ବଦଳୀ ହେଉଥିବା ଯୋଗୁ ସେ ତାଙ୍କ ସ‌ହିତ ଆସାମ, କୁଚ ବେହାର (Cooch Behar) ଓ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ରହି ବଢ଼ିଥିଲେ । କୁଚ ବିହାରର ସୁନିତୀ ଏକାଡେମୀରୁ ସେ ଉଚ୍ଚ ମାଧ୍ୟମିକ ପରୀକ୍ଷାରେ ପାସ କରିଥିଲେ । 

ଜୀବନର ପ୍ରଥମ ଭାଗରେ ସେ ଶ୍ରୀଲେଖା ମୁଖର୍ଜୀଙ୍କଠାରୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ କଥକ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ପ୍ରଥମେ ସେ ଶାନ୍ତିନିକେତନର ବିଶ୍ୱଭାରତୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ କଳା ଭବନରେ ଭିଜୁଆଲ ଆର୍ଟିସ୍ଟ ଭାବରେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥଲେ ।  ପୂର୍ବରୁ ସେ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା (Hindustani classical music) ଲାଭ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତିନିକେତନ‌କୁ ଟ୍ରେନରେ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ଏକ ଦୃଷ୍ଟିହୀନ ବାଉଲ ଗାୟକ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ପାରମ୍ପରିକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଉଥିବା ଶୁଣିଲେ । ଏହା ପରେ ତାଙ୍କର ଶାନ୍ତିନିକେତନ ହତା ଭିତରକୁ ଅନେକ ସମୟରେ ଆସୁଥିବା ମହିଳା ବାଉଲ ଗାୟିକା ଫୁଲମାଲା ଦାସୀଙ୍କ ସ‌ହିତ ସାକ୍ଷାତ ହୋଇଥିଲା । ଅବିଳମ୍ବେ ସେ ଫୁଲମାଲାଙ୍କଠାରୁ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା କଲେ ଓ ଅନେକ ବାଉଲ ଆଶ୍ରମମାନଙ୍କୁ ପରିଦର୍ଶନ ନିମନ୍ତେ ଯିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶିକ୍ଷକଠାରୁ ଶିଖିବାକୁ ଫୁଲମାଲା ଉପଦେଶ ଦେଲେ । ଏହି ଅବଧିରେ ସେ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ବାଙ୍କୁରାରୁ ଆସିଥିବା ଅଶୀ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ସନାତନ ଦାସ ବାଉଲଙ୍କ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଦେଖିଲେ । ବାଙ୍କୁରା ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ ସୋନାମୁଖିରେ (Sonamukhi) ଥିବା ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ । ପ୍ରାୟ ୧୬ ଦିନ ପରେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଦିକ୍ଷା (diksha) ଗ୍ରହଣ କରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ଗୁରୁ ପଦରେ ଅଭିଷିକ୍ତ କଲେ । ସାତ ବର୍ଷ କାଳ ସେ ଗୁରୁଙ୍କ ସାଥୀରେ ବୁଲି ବୁଲି ତାଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ତାଙ୍କ ସାଥିରେ ଗାଇଲେ, ବାଉଲ ଗୀତ ନାଚ ଶିଖିଲେ, ଏକତାରା ଓ ଅଣ୍ଟାରେ ବନ୍ଧାଯାଇ ବଜାଉଥିବା ଡୁଗ୍ଗି ନାମକ ଏକ ଡ୍ରମ ବଜେଇଲେ । ଅବଶେଷରେ ସେ ନିଜେ ଗାଇବାକୁ ଅନୁମତିପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ ଓ ଏହା ପରେ ସେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଗୁରୁ ଶଶାଙ୍କ ଘୋଷାଇ ବାଉଲଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ । ସତାନବେ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଘୋଷୀ ବାଙ୍କୁରା ଜିଲ୍ଲାର ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗ୍ରାମ ଖୋଇରବୋନିରେ ବାସ କରୁଥିଲେ । ମହିଳା ଶିଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ ଘୋଷାଈ ପ୍ରଥମେ କିଛି ଦିନ ନିମନ୍ତେ ତାଙ୍କର ନିଷ୍ଠା ପରୀକ୍ଷା କଲା ପରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ । ତାଙ୍କ ଜୀବନର ଅନ୍ତିମ ତିନି ବର୍ଷ ସେ ତାଙ୍କୁ ଅସଂଖ୍ୟ ଗୀତ ଓ ବାଉଲ ସଙ୍ଗୀତ ପରମ୍ପରାର ଜଟୀଳତା ବିଷୟ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରିଥିଲେ । 

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ବଙ୍ଗାଳୀ ଗାୟିକା
ଉର୍ବଶୀ ରାଉତେଲା

ଉର୍ବଶୀ ରାଉତେଲା (ଜନ୍ମ: ୨୫ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୯୪) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଭାରତୀୟ ମଡେଲ ଏବଂ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ଯିଏକି ମୁଖ୍ୟତଃ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ  ଅଭିନୟ କରନ୍ତି । ଉର୍ବଶୀ ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ମିସ୍ ଦିଭା ପ୍ରତିଯୋଗୀତାର ବିଜୟୀ ଥିଲେ ଏବଂ ୨୦୧୫ ମସିହାର ମିସ୍ ଇଉନିଭର୍ସ ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ଭାରତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ ।

ଉର୍ବଶୀ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ସିଂହ ସାହେବ ଦ ଗ୍ରେଟ୍ । ଏହାପରେ ସେ ସନମରେ (୨୦୧୬), ଗ୍ରେଟ୍ ଗ୍ରାଣ୍ଡ୍ ମସ୍ତି (୨୦୧୬), ହେଟ୍ ଷ୍ଟୋରୀ ୪ (୨୦୧୮), ପାଗଲ୍ ପନ୍ଥି (୨୦୧୯) ଭଳି ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।

 ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା 
ଉର୍ବଶୀ ୧୯୯୪ ମସିହାର ଫେବୃଆରୀ ମାସ ୨୫ ତାରିଖରେ ହରିଦ୍ୱାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ନାମ ମୀରା ରାଉତେଲା ଏବଂ ବାପାଙ୍କ ନାମ  ମନ୍ୱୱର ସିଂହ ରାଉତେଲା । ଉର୍ବଶୀଙ୍କ ନିଜ ସହର ହେଉଛି କୋଟଦ୍ୱାରା । ସେ ପ୍ରଥମେ ବ୍ଲୁମିଙ୍ଗବେଲ୍ ପବ୍ଲିକ୍ ସ୍କୁଲରେ, ପରେ ସେଣ୍ଟ ଜୋସେଫ କନ୍‌ଭେଣ୍ଟ ସ୍କୁଲରେ ପଢ଼ିବାପରେ ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ିଥିଲେ  ।

 ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତା 
ଉର୍ବଶୀ ରାଉତେଲା ମାତ୍ର ୧୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ବଡ଼ ସଫଳତା ପାଇଥିଲେ । ସେ ମିସ୍ ଟିନ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟିନୀ ହୋଇଥିଲେ । ଜଣେ କୈଶର ମଡେଲ ଭାବରେ ଲାକ୍‌ମି ଫ୍ୟାସନ୍ ଉଇକ୍ ଏବଂ ଆମାଜନ୍ ଫ୍ୟାସନ୍ ଉଇକ୍ର ରାମ୍ପରେ ଚାଲିଥିଲେ ।

ଏହାପରେ ୧୭ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଉର୍ବଶୀ ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ପ୍ରିନ୍ସେସ୍ ଏବଂ ମିସ୍ ଟୁରିଜିମ୍ କୁଇନ୍ ଅଫ୍ ଦ ଇଅର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ । ସେହି ସମୟରେ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଇସକ୍‌ଜାଦେ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା, ମାତ୍ର ସେ ମିସ୍ ଇଉନିଭର୍ସ ପାଇଁ ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିନଥିଲେ । ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ମିସ୍ ଇଉନିଭର୍ସ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତାଙ୍କୁ ଆଇ ଆମ୍ ସି ଟାଇଟେଲ୍ ମିଳିଥିଲା, ମାତ୍ର ବୟସ କମ ଥିବା ହେତୁ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଟାଇଟେଲ୍ ଫେରସ୍ତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।

୨୦୧୫ ମସିହାରେ ଉର୍ବଶୀ ପୁଣିଥରେ ମିସ୍ ଉଇନିଭର୍ସ ଇଣ୍ଡିଆର ବିଜେତା ହୋଇଥିଲେ । ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ମହିଳା ଯିଏକି ମିସ୍ ଉଇନିଭର୍ସ ଦୁଇଥର ଜିତିଛନ୍ତି । ୨୦୧୫ ମସିହାର ମିସ୍ ଉଇନିଭର୍ସ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଉର୍ବଶୀ ଭାରତ ପାଇଁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ ।

 କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ 
ଉର୍ବଶୀ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ସିଙ୍ଗ୍ ସାହେବ ଦ ଗ୍ରେଟ୍, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ସନ୍ନି ଦେଓଲଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ହନି ସିଂହଙ୍କ ଆଲବମ୍ ଗୀତ ଲଭ୍ ଡୋଜ୍‌ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । 

୨୦୧୫ ମସିହାରେ ଉର୍ବଶୀ କନ୍ନଡ଼ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ କନ୍ନଡ଼ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ମିଷ୍ଟର ଐରାବତ୍ । ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟକୁ ସମୀକ୍ଷକମାନେ ନାପସନ୍ଦ କରିଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟକୁ ପ୍ରସଂଶା କରିଥିଲେ ।

୨୦୧୬ ମସିହାରେ ଉର୍ବଶୀ ଦୁଇଟି ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ସନମରେ ଏବଂ ଗ୍ରେଟ୍ ଗ୍ରାଣ୍ଡ ମସ୍ତିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏଥି ସହିତ ଦୁଇଟି ଆଲବମ୍‌ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ସେ କାବିଲ୍ କଥାଚିତ୍ରର ଏକ ଗୀତରେ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ଦର୍ଶକ ବହୁତ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ଏକ ବାଂଲାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ଉର୍ବଶୀ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ହେଟ୍ ଷ୍ଟୋରୀ ୪ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଆଧାର 

 
 

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୪ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ
ବାଣାଈ (ଠାକୁରାଣୀ)

thumb|Khandoba with his two chief wives: Mhalsa and Banai

ବାଣାଈ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ  Banai), ( , ବେଳେ ବେଳେ ବାନାଈ/  बानाई), ଅନ୍ୟ ନାମ ବାନୂ/ Banu (Bāṇu, बानू)  ଓ ବାନୂ-ବାଈ/ Banu-bai (Bāṇu-bāī, बानू-बाई) ଜଣେ ହିନ୍ଦୁ ଠାକୁରାଣୀ ଓ ଶିବଙ୍କର ଅବତାର ଖାଣ୍ଡୋବାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ପତ୍ନୀ । ଖାଣ୍ଡୋବାଙ୍କୁ ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ୟରେ ଓ ମୂଖ୍ୟତଃ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ତ‌ଥା କର୍ଣ୍ଣାଟକରେ ପୂଜା କରାଯାଏ । ଜେଜୁରିର ରାଜା ଭାବରେ ଖାଣ୍ଡୋବାଙ୍କୁ ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଏ ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିର ଅଛି । କେତେକ ପରମ୍ପରାରେ ବାଣାଈଙ୍କୁ ବିବାହିତା ପତ୍ନୀର ମାନ୍ୟତା ନ ଦେଇ ସଉତୁଣୀ କୁହାଯାଏ । 

ଖାଣ୍ଡୋବାଙ୍କ ଧର୍ମ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ବାଣାଈଙ୍କ ବିଷୟରେ କିଛି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତରେ ସେ ମୂଖ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି । ବାଣାଈଙ୍କୁ ମେଣ୍ଢା ଚରାଳି ଜାତିର ଧାଙ୍ଗର (enDhangar) ବୋଲି କୁହାଯାଏ ବା ଅନ୍ୟ ମତରେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଅଂଶ ବୋଲି ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଏ । ପରମ୍ପରାର ଗାଥା ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କର ଖାଣ୍ଡୋବାଙ୍କ ସ‌ହ ବିବାହ ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପତ୍ନୀ ହାଲସାଙ୍କ (Mhalsa) ସ‌ହ କଳହ ବିଷୟ ଚର୍ଚ୍ଚା କରାଯାଏ । ହାଲସାଙ୍କ ପ୍ରତିପକ୍ଷ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଖାଣ୍ଡୋବାଙ୍କ ସ‌ହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି । ଖାଣ୍ଡୋବାଙ୍କ ସ‌ହିତ ସାଧାରଣତଃ ବାଣାଈଙ୍କର ବର୍ଣ୍ଣନା ଥାଏ ଓ ହାଲସା ମଧ୍ୟ ସାଥିରେ ଥାଆନ୍ତି ।  

ବାଣାଈ ସ୍ୱୟଂ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଅଧିକାଂଶ ଖାଣ୍ଡୋବା ମନ୍ଦିରରେ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ । ଧାଙ୍ଗର ଜାତିର ସେ ମୁଖ୍ୟ ଦେବୀ ଓ ତାଙ୍କ  
ମେଣ୍ଢାଦଳଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାଦାତ୍ରୀ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ । 

କିମ୍ବଦନ୍ତୀ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରମ୍ପରାର 'ମଲ୍ହାରୀ ମହାତ୍ମ୍ୟ'ରେ ଖାଣ୍ଡୋବାଙ୍କୁ ଶିବ ଭାବରେ ମହତ୍ୱ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ସେଥିରେ ତାଙ୍କର ଧରିତ୍ରୀ ସମ୍ପର୍କ ଓ ବାଣାଈ ଉପସ୍ଥିତି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ । ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ଧାଙ୍ଗର ଲୋକ କଥାରେ ବାଣାଈ ଏକ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି ଓ ସେଥିରେ ହାଲସାଙ୍କ ବିଷୟରେ ବିଶେଷ ତ‌ଥ୍ୟ ନାହିଁ; ମରାଠା (Marathas) ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକ ଜାତିରେ ଖାଣ୍ଡୋବାଙ୍କ ସ‌ହିତ ହାଲସାଙ୍କ ବିବାହର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଛି ।Sontheimer in Barz & Horstmann, pp. 38, 40

 ପ୍ରାକ୍ ଜୀବନ 
ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତରେ ବାଣାଈଙ୍କ ଜନ୍ମ ବୃତାନ୍ତର ଚର୍ଚ୍ଚା ହୁଏନି । ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ଲୋକ ରମ୍ଭା ଅପସରାର ଅବତାର କ‌ହନ୍ତି ଓ ଆଉ ଅନେକ ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ୭ କନ୍ୟାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସେ ଜଣେ ହୋଇଥିବା କ‌ହନ୍ତି । ଜଣେ ଧାଙ୍ଗର ଗୋଟିଏ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଉଈ ହୁଙ୍କା ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଥିବା ଏକ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ସ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ପାଇଥିବା କୁହାଯାଏ । ତାଙ୍କର ଧାଙ୍ଗର ପିତା 'ୟମୁ' ମେଣ୍ଢା ଚରାଳୀଙ୍କ ମୁଖିଆ ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ୯ ଲକ୍ଷ ମେଣ୍ଢା ଓ ଛେଳି ଥିଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆନେକ ବନ୍ଧ୍ୟା ଥିଲେ ।  ୟମୁ ଏକ ସନ୍ତାନ ନିମନ୍ତେ ଅନେକ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ପରେ ଏକ ବାକ୍ସ ମଧ୍ୟରେ ବାଣାଈଙ୍କୁ ପାଇଲେ । ୟମୁଙ୍କର ପତ୍ନୀ ନ ଥିବାରୁ ନବଜାତଙ୍କୁ କିପରି ଖୁଏଇବାକୁ ହୁଏ ଜାଣି ନଥିଲେ ଓ ସେତିକି ବେଳେ ଏକ କୁଆଁରୀ ମେଣ୍ଢା ବାଣାଈଙ୍କୁ କ୍ଷୀର ପାନ କରେଇଥିଲା । ଅନ୍ୟ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା କ୍ରମେ ସମସ୍ତ ଧାଙ୍ଗର ତମ୍ବୁରେ ରହୁଥିବା ବେଳ ୟମୁଙ୍କ ତମ୍ବୁ ଆଗରେ ଏକ ତନି ମହଲା କୋଠା ଦେଖାଗଲା ।Sontheimer in Barz & Horstmann, pp. 13–14 ବାଣାଈ ଏକ ଧନୀ ମେଣ୍ଢା ଚରାଳୀ ଭାବରେ ବଢ଼ିଲେ ଓ ୧୨ଟି ବିଭିନ୍ନ ଧାଙ୍ଗର ବସ୍ତିର ଓଭରସିଅର ହୋଇଗଲେ । ସେ ତାଙ୍କର ମେଣ୍ଢାଙ୍କର ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତି, ଚରେଇବାକୁ ନିଅନ୍ତି ।Sontheimer in Channa pp. 35-44Sontheimer in Barz & Horstmann, p. 41

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ
ପଦ୍ମା ସଚଦେବ

ପଦ୍ମା ସଚଦେବ (ଜନ୍ମ: ୧୯୪୦) ଜଣେ ଭାରତୀୟ କବି । ସେ ଡୋଗରୀ ଭାଷାର ଆଧୁନିକ ନାରୀ କବି ଅଟନ୍ତି ।George, p. 522 ସେ ହିନ୍ଦୀରେ ମଧ୍ୟ ଲେଖନ୍ତି । ହିନ୍ଦୀ କବିତା ପୁସ୍ତକ "ମେରି କବିତା ମେରେ ଗୀତ" ପାଇଁ ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ସେ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ । ୨୦୦୧ ମସିହାରେ ସେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଓ  ୨୦୦୭-୦୮ ବର୍ଷ ପାଇଁ କବୀର ସମ୍ମାନ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।

 ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ 
ପଦ୍ମା ୧୯୪୦ ମସିହାରେ ଜମ୍ମୁ ଓ କଶ୍ମୀର ରାଜ୍ୟର ପୁରମଣ୍ଡଳଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଜୟଦେବ ବଡୁ । ସେ ଜଣେ ସଂସ୍କୃତ ପଣ୍ଡିତ ଥିଲେ ଓ ୧୯୪୭ରେ ଭାରତ ବିଭାଜନ ସମୟରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଥିଲା । ପଦ୍ମା ପ୍ରଥମେ ଡୋଗରୀ କବି ବେଦପାଳ ଦେବଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ୧୯୬୬ ମସିହାରେ ସେ ଗାୟକ ସୁରିନ୍ଦର ସିଂହଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ରହନ୍ତି ।Mathur, p. 182

 ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ 
ପଦ୍ମା, ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ଆକାଶବାଣୀ ଜମ୍ମୁରେ ଉପସ୍ଥାପକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ସୁରିନ୍ଦର ସିଂହଙ୍କ ସହ ପରିଚିତି ହୋଇଥିଲା । ସୁରିନ୍ଦର ଜଣେ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଗାୟକ ଥିଲେ ଓ ସେତେବେଳେ ଆକାଶବାଣୀ ଜମ୍ମୁରେ ଡ୍ୟୁଟି ଅଫିସର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ପଦ୍ମା ଆକାଶବାଣୀ ମୁମ୍ବାଇରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ପଦ୍ମାଙ୍କର ଅନ୍ୟତମ ପୁସ୍ତକ ଥିଲା "ତୱି ତେ ଚହନ" (୧୯୭୬), "ହ୍ନେରିୟାଁ ଗଲିୟାଁ" (୧୯୮୨), "ପୋତା ପୋତା ନିମ୍ବଲ" (୧୯୮୭), "ଉତ୍ତର ବାହିନୀ" (୧୯୯୨) ଓ "ତୈନ୍ଥିୟାଁ" (୧୯୯୨) ।

ପଦ୍ମା ସଚଦେବ ହନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ମଧ୍ୟ ଗୀତ ରଚନା କରିଛନ୍ତି । "ପ୍ରେମ ପର୍ବତ", "ଆଖିଁ ଦେଖି", "ସାହାସ" ଆଦି ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ସେ ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ ।

 ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର 
 ପଦ୍ମଶ୍ରୀ - ୨୦୦୧
 ସରସ୍ୱତୀ ସମ୍ମାନ - ୨୦୧୫
 କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ସମ୍ମାନ - ୧୯୭୧
 କବିର ସମ୍ମାନ - ୨୦୦୭-୦୮
 କୃତିତାଭ ସମଗ୍ର ସମ୍ମାନ - ୨୦୧୫

 ଆଧାର 

ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ
 
 
 

ବାହାର ଆଧାର
 Mother of Modern Dogri Poetry: A Literary Profile of Padma Sachdev

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୦ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ବିଜେତା
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ଫେଲୋସିପ ସମ୍ମାନିତ
ୟୁମଲେମ୍ବମ ଗାମ୍ଭିନୀ ଦେବୀ

ୟୁମଲେମ୍ବମ ଗାମ୍ଭିନୀ ଦେବୀ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Yumlembam Gambhini Devi) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମଣିପୁରୀ ନାଟ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ଗାୟିକା (Nata Sankirtana) ଓ ମଣିପୁରୀ ରାସ ନର୍ତ୍ତକୀ (Manipuri Raas) ଅଟନ୍ତି । ଜ‌ୱାହରଲାଲ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଏକାଡେମୀର ସେ ଜଣେ ଫାକଲ୍ଟି ସଭ୍ୟ ଓ ସନ ୧୯୮୮ରେ ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର (Sangeet Natak Akademi Award) ପାଇଛନ୍ତି ।  
ସନ ୨୯୯୫ରେ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତରେ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ନିମନ୍ତେ ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଥ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଗରିକ ପୁରସ୍କାର ପଦ୍ମଶ୍ରୀରେ ସମ୍ମାନିତ କରିଛନ୍ତି । 

 ଜୀବନୀ 
ସନ ୧୯୪୫ର ପ୍ରଥମ ଦିନ ୱାଇସ୍କୁଲ ହିରୁହମ୍ବା ଲେଇକାଇ, ମଣିପୁର Manipur, ଭାରତର ନାଟ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ପରିବେଶକ ୱାଇ. ଗୁଲାପ ସିଂହ ଔରଷରେ ଗାମ୍ଭିନୀ ଦେବୀ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଯିଏ କି ଆଠ ସନ୍ତାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚତୁର୍ଥ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ ।  ସେ ମାତ୍ର ୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥଲେ । ପରେ ସେ ଜ‌ୱାହରଲାଲ ନେହରୁ ମଣିପୁର ନୃତ୍ୟ ଏକାଡେମୀରେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରି ରାସରେ ପୋଷ୍ଟ ଗ୍ରାଜୁଏଟ ଡିପ୍ଲୋମା ହାସଲ କରିଥିଲେ । ଏକାଡେମୀରେ ସେ ଖ୍ୟାତନାମା ଅମୁଦୋନ ଶର୍ମା, ମଇସନମ ଅମୁବି ସିଂହ (Maisnam Amubi Singh), ଖାଇଦିମ ଲିକେଶୋର ସିଂହ, କ୍ଷେତ୍ରିତୋମ୍ବି ଦେବୀ, ଗାଙ୍ଗୋମ ଯୋଗେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ଓ ଇବୋପିଶକ ଶର୍ମାଙ୍କଠାରୁ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଓ ନଙ୍ଗମାଇଥେନମ ତୋମ୍ବା ସିଂହ, ଖଣ୍ଡ ମୋଇନ ଦାନ, ଗାଙ୍ଗୋମ ଜୋଗେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ଓ ଥୋକଚୋମ ଗୋପାଲ ସିଂହଙ୍କଠାରୁ ମୋନୋହରସାଇ କିର୍ତ୍ତନ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।  ମାତ୍ର ୭ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ଭାରତ ଓ ଭାରତ ବାହାରେ ଅନେକ ସ୍ଟେଜରେ ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଭା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ଓ ତାହା ସେହି ଦିନଠାରୁ ଚାଲୁ ରହିଛି । ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ଜୀବନ ମାତୃ ସଂସ୍ଥାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଫାକଲ୍ଟି ସଭ୍ୟ ଭାବରେ ସନ ୨୦୦୫ରେ ଅବସର ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାମ କରୁଥିଲେ । ଏକାଡେମୀରେ ସେ ଅତିଥି ବରିଷ୍ଠ ଗୁରୁ ଭାବରେ କାମ କରିଚାଲିଲେ ଓ ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ରେଡିଓର (All India Radio) ଇମ୍ଫାଲ (Imphal) ଷ୍ଟେସନରେ ସେ ଟପ ଗ୍ରେଡ କଳାକାର ମାନ୍ୟତା ପାଇଥିଲେ ଯାହା ସେ ସମୟରେ ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଭାବରେ ସେ ପାଇଥିଲେ ।   ସେ ୱାଇଜିଆର, ନାଟ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ଶେଇନମ ଶାଙ୍ଗ ନାମକ ଏକ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା ନିକେତନର ସ୍ଥାପୟିତା ଥିଲେ । ରବୀନ୍ଦ୍ର ଭାରତୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର (Rabindra Bharati University) ସିଲେକସନ କମିଟି, ଦୂରଦର୍ଶନ ଅଡିସନ ବୋର୍ଡ଼, ଭାରତୀୟ ଟେଲିଭିଜନ ନେଟୱର୍କର ପୂର୍ବତନ ସଭ୍ୟ ଥିଲେ । ଦୁଇଟି ଆଲବମରେ ତାଙ୍କର ସଂଗୀତ ସଂଗୃହିତ ହୋଇରହିଛି ଓ ବସକ ଗୀତ ଆଧାରିତ ଏକ ପୁସ୍ତକ ବସକ ନାମରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି ।

ଗାମ୍ଭିନୀ ଦେବୀ‌ଙ୍କୁ ସନ ୧୯୭୯ରେ ମଣିପୁରୀ ସାହିତ୍ୟ ପରିଷଦ (Manipuri Sahitya Parishad) ପକ୍ଷରୁ ନୃତ୍ୟ ରତ୍ନ ପୁରସ୍କାର ଓ ସନ ୧୯୮୦ରେ ମଣିପୁର ପ୍ରଦେଶ କଳା ଏକାଡେମୀ ପକ୍ଷରୁ ନାଟ ସଂଗୀତ ପୁରସ୍କାର ଦିଆଯାଇଥିଲା ।  ସନ ୧୯୮୮ରେ ନାଟ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ନିମନ୍ତେ ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର (Sangeet Natak Akademi Award) ପାଇଥିଲେ, ଓ ସେହି ବର୍ଷ ମିନିଷ୍ଟ୍ରି ଅଫ ହ୍ୟୁମାନ ରିଶୋର୍ଷ ଡେଭଲପମେଣ୍ଟ (ଇଣ୍ଡିଆ)ର (Ministry of Human Resource Development) ଡିପାର୍ଟମେଣ୍ଟ ଅଫ କଲଚର ଅଧିନରେ ବରିଷ୍ଠ ଫେଲୋସିପ ନିମନ୍ତେ ସେ ବଛା ହୋଇଥିଲେ ।  ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ନାଗରିକ ସମ୍ମାନରେ ପୁରସ୍କୃତ କରିଥିଲେ । 

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ନର୍ତ୍ତକୀ

ଶ୍ରେଣୀ:ଗାୟକ
ସ୍ୱାତୀ କୁମାରୀ

ସ୍ୱାତୀ କୁମାରୀ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଲେଖିକା ଏବଂ ସ୍ତମ୍ଭକାର । ସେ ହାପିଲି ମେରେଡ୍ ହାପିଲି ଡିଭୋର୍ସଡ୍, ଉଇଦ୍ଆଉଟ୍ ଏ ଗୁଡ୍ ବାଏ ଏବଂ ଅମାୟାରା- ଦ ଏସେନ୍ସ ଅଫ୍ ଲାଇଫ୍ ଭଳି ତିନୋଟି ଉପନ୍ୟାସ ରଚନା କରିଛନ୍ତି । ତାଙ୍କ ରଚିତ ଅମାୟାରା- ଦ ଏସେନ୍ସ ଅଫ୍ ଲାଇଫ୍ ବହିକୁ ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସନାଲ୍ ଆସୋସିଏସନ୍ ଫର୍ ସୁଇସାଇଡ୍ ପ୍ରିଜରଭେସନ୍ ସଂଘଦ୍ୱାରା ସ୍ୱାଗତ କରାଯାଇଥିଲା । ସ୍ୱାତୀ ଜଣେ ହୋଲିଷ୍ଟିକ୍ ହିଲର୍ ଏବଂ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କର ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥାନ୍ତି । ଏତଦ୍ ବ୍ୟତୀତ ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି କ୍ଷୁଦ୍ର ଉପନ୍ୟାସ ଆମାଜନ୍‌ର କିଣ୍ଡଲ ଆପ୍‌ରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ।

 ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା 
ସ୍ୱାତୀ କୁମାରୀ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର କାନପୁରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସେ କାନପୁରର ଏଚ୍. ଏ. ଏଲ୍ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ୁଥିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ହିଁ ତାଙ୍କର ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ମଗଧ ବିଶ୍ୱ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ିଥିଲେ । ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ସ୍ୱାତୀ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ଆପ୍ଲିକେସନସ୍‌ରେ ସ୍ନାତକ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ବାଙ୍ଗାଲୋରର ନ୍ୟାସ୍‌ଲାନ୍ ସ୍କୁଲ୍ ଅଫ୍ ବିଜିନେସ୍‌ରେ ପଢ଼ିଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶେଷ କରିଥିଲେ । ଏହାପ ସେ ପଉ, ଫ୍ରାନ୍ସରେ ଇକୋଲ୍ ସୁପେରିଅର୍ ଦେ କମର୍ସ ପଢ଼ିଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେ ମାର୍କେଟିଂ ଆଣ୍ଡ ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସ୍‌ନାଲ୍ ମ୍ୟାନେଜ୍‌ମେଣ୍ଟ ବିଷୟରେ ପଢ଼ିଥିଲେ ।

ସେ ପ୍ରାଇମେରି ବିଦ୍ୟାଳୟ ସମୟରୁ ଲେଖା ଲେଖି ପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ । ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ସେ ବେମାର ପଡ଼ିବା ଫଳରେ ତାଙ୍କର ଚାକିରୀ ଛାଡ଼ି ପାଟନା ଫେରି ଆସିଥିଲେ । ଏହାର କିଛି ମାସ ପରେ ତାଙ୍କ ମାଆ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁପରେ ସେ ଜଣେ ଲେଖିବା ଭାବରେ ତାଙ୍କର ପେଶା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ରଚନା ମାଧ୍ୟମରେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ବିରୋଧରେ ସାରା ଭାରତ ବର୍ଷରେ ଜନ ଜାଗରଣ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।

୨୦୧୫ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ରଚିତ ପ୍ରଥମ ପୁସ୍ତକ ଉଇଦ୍ଆଉଟ୍ ଏ ଗୁଡ୍ ବାଏ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କର ଆତ୍ମହତା ବିଷୟରେ ଲେଖିଥିଲେ । ଏହାପରେ ତାଙ୍କର ୨ୟ ପୁସ୍ତକ ଅମାୟାରା- ଦ ଏସେନ୍ସ ଅଫ୍ ଲାଇଫ୍ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ବିରୋଧରେ ରଚନା କରିଥିଲେ । ଏହି ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଅନେକ ଲୋକ ପ୍ରସଂଶା କରିଥିଲେ ।

୨୦୧୯ ମସିହାରେ ସ୍ୱାତୀଙ୍କ ରଚିତ ହାପିଲି ମେରେଡ୍ ହାପିଲି ଡିଭୋର୍ସଡ୍ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଏକ ଝିଅର ନିଜସ୍ୱ ଇଚ୍ଛା ଓ ପିତାମାତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ସହ ବିବାହ ପରେ ଅସୁବିଧା ଏବଂ ଏହା ପରର ଫଇସଲା ବିଷୟରେ ଲେଖିଥିଲେ । ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ସ୍ୱାତୀଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି । ୧୦ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୦ରେ ତାଙ୍କର ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଇ-ଉପନ୍ୟାସ ଦ୍ୟାଟ୍ ରେନି ନାଇଟ୍ ଆମାଜନ୍ କିଣ୍ଡଲରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ଏହାପରେ ୧୦ ଫେବୃଆରୀରେ ଲଭ୍ ଆଟ୍ ଫାର୍ସ୍ଟ ନାଇଟ୍ ନାମକ ଅନ୍ୟ ଏକ ପ୍ରେମ ଭିତ୍ତିକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଇ-ଉପନ୍ୟାସ ଆମାଜନ୍ କିଣ୍ଡଲ୍‌ରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । 

 ରଚିତ ପୁସ୍ତକ 

 ଉଇଦ୍ଆଉଟ୍ ଏ ଗୁଡ୍ ବାଏ (୨୦୧୫)
 ଅମାୟାରା- ଦ ଏସେନ୍ସ ଅଫ୍ ଲାଇଫ୍ (୨୦୧୬)
 ହାପିଲି ମେରେଡ୍ ହାପିଲି ଡିଭୋର୍ସଡ୍ (୨୦୧୯)
ଦ୍ୟାଟ୍ ରେନି ନାଇଟ୍ (୨୦୨୦)
ଲଭ୍ ଆଟ୍ ଫାର୍ସ୍ଟ ନାଇଟ୍ (୨୦୨୦)

 ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ସମ୍ମାନ 

 'ଓମେନ୍ ଆଚିଭର୍ସ' ଅଫ୍ ବିହାର- ୨୦୧୮"- ବିହାରର ମହିଳା ସଶକ୍ତିକରଣର ଚେହେରା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରିରା ଆଇଭିଏଫ୍ ଗ୍ରୁପ୍ଦ୍ୱାରା ପୁରସ୍କୃତ

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଆଧାର 

 
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଜାହ୍ନବୀ ଆଚରେକର

ଜାହ୍ନବୀ ଆଚରେକର (ଜନ୍ମ: ୧୯୭୩) ଜଣେ ଭାରତୀୟ କାଳ୍ପନିକ ଲେଖିକା ଏବଂ ଭ୍ରମଣକାରୀ । ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କର ଭ୍ରମଣ କାହାଣୀ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ ଉପନ୍ୟାସ ଲେଖିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ରଚିତ ଉପନ୍ୟାସ ହେଲା ୱାଣ୍ଡର୍ସ, ଅଲ୍, ଯାହାକି ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ଏହା ପୂର୍ବରୁ ୨୦୦୯ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ ସଂକଳନ ଉଇଣ୍ଡୋ ସିଟ୍ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ଏହି ଗଳ୍ପ ସଂକଳନ ଏବଂ ଉପନ୍ୟାସ ହାର୍ପର କୋଲିନ୍ସ ପ୍ରକାଶକଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ରଚିତ ଭ୍ରମଣ କାହାଣୀ ମୁନ୍ ମୁମ୍ବାଇ ଆଣ୍ଡ ଗୋଆ ଓ ମୁନ୍ ସ୍ପଟ୍‌ଲାଇଟ୍ ଗୋଆ ଆବାଲନ୍ ପ୍ରକାଶନଦ୍ୱାରା ୨୦୦୯ ଓ ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା ।

 ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା 
ଜାହ୍ନବୀ ୧୯୭୩ ମସିହାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପିଲାଦିନ ମୁମ୍ବାଇ ଏବଂ କଲିକତା ସହରରେ କଟିଥିଲା । ଜାହ୍ନବୀ ମୁମ୍ବାଇର ସେଣ୍ଟ ଜାଭିଅର କଲେଜରେ ପଢ଼ୁଥିଲେ, ସେଠାରେ ସେ ଇଂରାଜୀରେ ସ୍ନାତକ କରିଥିଲେ । ସେ ମୁମ୍ବାଇ ବିଶ୍ୱ ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଇଂରାଜୀରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ ଜାଭିଅର୍ ଇନିଷ୍ଟିଚିଉଟ୍ ଅଫ୍ କମ୍ୟୁନିକେସନ୍‌ରୁ ଗଣ ଯୋଗାଯୋଗ ବା ମାସ୍ କମ୍ୟୁନିକେସନ୍‌ରେ ଡିପ୍ଲୋମା କରିଥିଲେ । ସେ ଜାଭିଅର୍ ଇନିଷ୍ଟିଚିଉଟ୍‌ରେ ତାଙ୍କର ପାଠ ପଢ଼ା ସହିତ ଦ ଇନ୍‌ଡିପେଣ୍ଡେଣ୍ଟ ଖବର ସଂସ୍ଥା ପାଇଁ ଜଣେ ଫ୍ରି-ଲାନ୍ସର୍ ସାମ୍ବାଦିକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ଏହାପରେ ସେ ତାଙ୍କର ପାଠ ପଢ଼ା ଶେଷ କରିବା ପରେ ଏକ ବିଜ୍ଞାପନ ସଂସ୍ଥା ପାଇଁ ଲେଖୁଥିଲେ ।

 ପେଶା 
୨୦୧୫ ମସିହାରେ ଜାହ୍ନବୀ ଆଚରେକରଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଉପନ୍ୟାସ ୱାଣ୍ଡର୍ସ, ଅଲ୍ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା । ଏହି ଉପନ୍ୟାସଟି ହାର୍ପର କୋଲିନ୍ସ ଇଣ୍ଡିଆ ପ୍ରକାଶନ ସଂସ୍ଥାଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଥିଲା ।

 ରଚିତ ପୁସ୍ତକ 

 ୱାଣ୍ଡର୍ସ, ଅଲ୍ (ହାର୍ପର କୋଲିନ୍ସ ଇଣ୍ଡିଆ, ୨୦୧୫). .
 ଉଇଣ୍ଡୋ ସିଟ୍ (ହାର୍ପର କୋଲିନ୍ସ ଇଣ୍ଡିଆ, ୨୦୦୯).  .
 ମୁନ୍ ମୁମ୍ବାଇ ଆଣ୍ଡ ଗୋଆ (ଆବାଲନ୍, ୨୦୧୦). .
 ମୁନ୍ ସ୍ପଟ୍‌ଲାଇଟ୍ ଗୋଆ (ଆବାଲନ୍, ୨୦୧୦). .
 ଦ ଲିଟିଲ୍ ମହାରାଜା ଆଣ୍ଡ୍ ଶେର୍ ଖାନ୍ (କ୍ରସ୍ଓଭର୍, ୨୦୧୦) .
 ଦ ମହାରାଜାସ୍ ଲାଷ୍ଟ ପ୍ରାଙ୍କ୍ (କ୍ରସ୍ଓଭର୍, ୨୦୧୦) .

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଆଧାର 

 Janhavi Acharekar’s
 Author Q&A on Mumbai and Goa 
 ‘We’re going to the fair’, Article in The Hindu
 ‘Call of the curtain’, Article in The Hindu
 ‘Much ado about reading’, Article in The Hindu
 of the white desert’, Article in The Hindu
 ‘Through 1857’, Review in The Hindu
 The rot within
 Mumbai Tea Party festival takes poetry to city’s tea houses
 To Spiti with love
 Arts and Humanities | About
 Window Seat
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୩ ଜନ୍ମ
ଶାରଦା ସିହ୍ନା

ଶାରଦା ସିହ୍ନା (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Sharda Sinha(୧ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୫୨) ଭାରତର ଜଣେ ମୈଥିଳୀ (Maithili) ଭାଷାର ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ଗାୟିକା । ଛଠପୂଜାର ମୈଥିଳୀ ସଂସ୍କରଣ କରି ଲୋକ ଲୋଚନ‌କୁ ଆସିଥିଲେ ଯାହାର 'ହୋ ଦିନାନାଥ' ନାମ କରଣ କରିଥିଲେ । ସନ ୨୦୧୮ରେ ତାଙ୍କୁ ଭାରତର ତୃତୀୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ପଦ୍ମ ଭୂଷଣ ପୁରସ୍କାର ଦେଇ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଛି ।  

ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ହୁଲାସ, ରଘୋପୁର, ସୁପୌଲ ଜିଲ୍ଲା, ବିହାରରେ ସିହ୍ନା ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥଲେ । ସେ ମୈଥିଳୀ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇ ତାଙ୍କର ବୃତ୍ତି ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।  ଶାରଦା ସିହ୍ନା ମୈଥିଳୀ, ଭୋଜପୁରୀ ଓ ମଗଧୀ ଭାଷାମାନଙ୍କରେ ଗୀତ ଗାଉଥଲେ ଓ ସଙ୍ଗୀତକୁ ଏହି ଅବଦାନ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ଦେଇ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା । ପ୍ରୟାଗରେ ପ୍ରୟାଗ ସଙ୍ଗୀତ ସମିତି ତରଫରୁ ଆୟୋଜିତ ବସନ୍ତ ପଞ୍ଚମୀ ଉତ୍ସବରେ ବସନ୍ତ ଋତୁ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ଅନେକ ଗୀତ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଶାରଦା ସିହ୍ନା ଉପସ୍ଥାପନ କରି ଗାଇଥିଲେ,  ଯେଉଁଥିରେ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ମାଧ୍ୟମରେ ବସନ୍ତ ଋତୁର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା । ଦୁର୍ଗା ପୂଜା ଉତ୍ସବ ସମୟରେ ସେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରନ୍ତି ।  ମରିସସ୍‌ର ପ୍ରଧନ ମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ରାମଗୁଲାମ ବିହାର ଆସିଥିବା ବେଳେ ସେ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ । 

ସନ ୨୦୧୦ରେ ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀର ପ୍ରଗତି ମଇଦାନରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ବିହାର ଉତ୍ସବରେ ସେ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ ।

ସଫଳ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମୈନେ ପ୍ୟାର କିୟାରେ (୧୯୮୯) 'କାହେ ତୋହ ସେ ସଜନା', ଗ୍ୟାଙ୍ଗସ ଅଫ ୱାସେରପୁର ୨ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ 'ତାର ବିଜଲି' ଓ ମୁମ୍ବଇର ଚାରଫୁର୍ତିୟା ଛୋକରେ  ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ 'କୌନ ସି ନ‌ଗରିୟା' ଗୀତମାନ ଗାଇଥଲେ । 

ଶାରଦା ସିହ୍ନା ଓ ଛଠ
ପ୍ରାୟ ୧୦ ବର୍ଷର ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ଗାୟିକା ଯାହାର ନାମ ଛଠ ସାଥିରେ ଓତଃପ୍ରୋତ ଭାବରେ ଜଡ଼ିତ, ସେହି ଶାରଦା ସିହ୍ନା ସନ ୨୦୧୬ରେ ଛଠ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଦୁଇଟି ନୂଆ ଗୀତ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ । ସନ ୨୦୦୬ରେ ସେ ତାଙ୍କର ଶେଷ ଭକ୍ତି ରସାତ୍ମକ ଆଲବମ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। 

'ସପାୱୋ ନା ମିଲେ ମାଇ' ଓ 'ପ‌ହିଲେ ପ‌ହିଲେ ମଇୟା' ଗୀତଦ୍ୱୟରେ ଶାରଦା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଛଠ ସମୟରେ ବିହାର ଆସିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଛନ୍ତି ।  ସେ ଗାଇଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛଠ ଗୀତମାନଙ୍କର ନାମ ଯଥାକ୍ରମେ: 'କେଲ‌ୱା କେ ପାତ ପର ଉଗଲାନ ସୁରଜ ମାଲ ଝକେ ଝୁକେ', 'ହେ ଛାତି ମଇୟା', 'ହୋ ଦିନାନାଥ', 'ବ‌ହଙ୍ଗି ଲଚକତ ଯାୟେ', 'ରୋଜେ ରୋଜେ ଉଗେଲା', 'ସୁନା ଛାତି ମାଇ', ଯୋଡ଼େ ଯୋଡ଼େ ସୁପାୱା ଓ 'ପାଟନା କେ ଘାଟ ପର' । ଗୀତ ଗୁଡ଼ିକ ପୁରୁଣା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଭକ୍ତମାନେ ସେହି ଗୀତ ବଜାନ୍ତି । 

ଶାରଦା ୩ ନଭେମ୍ବତ ୨୦୧୬ରେ ଦି ଟେଲିଗ୍ରାଫକୁ କ‌ହିଥିଲେ, "ସଙ୍ଗୀତ କମ୍ପାନୀମାନଙ୍କର ମନମାନୀ ଓ ଉତ୍ତମ ଗୀତ ତ‌ଥା ଗାୟନ ଶୈଳୀର ଅଭାବ ଯୋଗୁ କିଛି ବର୍ଷ ମୋତେ ଦୂରେଇ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।" "ଏହି ବର୍ଷ ସେହି ସମସ୍ୟା ଗୁଡ଼ିକର ସମାଧାନ ହୋଇ ଯିବାରୁ ଏହି ଗୀତ ଗୁଡ଼ିକରେ ମୁଁ ସ୍ୱର ଦେଲି ।"  କୋଡ଼ିଏ ଦିନରେ ଏହି ଗୀତ ଗୁଡ଼ିକ ସୁଟିଙ୍ଗ ହେବା ପରେ ଦିୱାଲି ଦିନ ଲୋକାର୍ପଣ ହୋଇଥିଲା । 

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଗାୟକ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୨ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ
ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମ ଭୂଷଣ ସମ୍ମାନିତ
ସିତାରା (ଗାୟିକା)

ସିତାରା କୃଷ୍ଣକୁମାର (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Sithara Krishnakumar (ଜନ୍ମ ୧ ଜୁଲାଇ ୧୯୮୬) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ଗାୟିକା, ସ୍ୱର ସଂଯୋଜିକା ଓ ସାମୟିକ ଅଭିନେତ୍ରୀ ।  ମୁଖ୍ୟତଃ ସେ ମଲୟାଲମ, ତେଲୁଗୁ ଓ କନ୍ନଡ଼ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କାମ କରନ୍ତି । ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତ (Hindustani) ଓ କର୍ଣ୍ଣାଟକୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତରେ (Carnatic classical music) ସେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପାଇଛନ୍ତି ଓ ଆଉ ମଧ୍ୟ ସେ ଜଣେ ଗଜଲ ଗାୟିକା ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ।  ସେ ପାଇଥିବା ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗାୟିକା ଭାବରେ ଦୁଇଟି କେରଳ ପ୍ରଦେଶ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର (Kerala State Film Award for Best Singer) ପାଇଛନ୍ତି । 

ପୃଥିବୀର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନ‌କୁ ଯାତ୍ରା କରି ସେ ମଞ୍ଚ ଅଭିନୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି । ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଫ୍ୟୁଜନ ସଙ୍ଗୀତ (fusion) ନିମନ୍ତେ ତାଙ୍କର ବିଶେଷ ଅଭିରୁଚି ଥାଏ । ବିଭିନ୍ନ ଜନପ୍ରିୟ ସଙ୍ଗୀତ ମଣ୍ଡଳୀ ସାଥିରେ ସେ ସ‌ହ‌ଯୋଗ କରିଛନ୍ତି । ସନ ୨୦୧୪ରେ ସେ କେବଳ ମହିଳା ସମ୍ପର୍କୀୟ ଗୀତ ଗାଇବାକୁ ଏକ ଖ୍ୟାତନାମା ସଙ୍ଗୀତ ଦଳର ପ୍ରୋତ୍ସାହନରେ ଏକ ସଙ୍ଗୀତ ବ୍ୟାଣ୍ଡ ଗଢ଼ିଥିଲେ । ସମସାମୟିକ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତର ଏକ ଦଶ ଜଣ ସଭ୍ୟ ବିଶିଷ୍ଟ ମାଲାବାରିକସ ଦଳରେ ସେ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି । 

ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ମାଲାପ୍ପୁରମ ଅଧିବାସୀ କେ.ଏମ. କୃଷ୍ଣକୁମାର ଓ ସାଲି କୃଷ୍ଣକୁମାରଙ୍କ ଔରସରୁ ସିତାରା ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଏକ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ କଳା ବିଶିଷ୍ଟ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବାରୁ ମାତ୍ର ୪ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ସେ ଗାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ତେନହିପଲମ ହାୟର ସେକେଣ୍ଡାରୀ ସ୍କୁଲ ଓ ଏନଏନଏମ ହାୟର ସେକେଣ୍ଡାରୀ ସ୍କୁଲରେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ । ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ସେ ଫେରୋକର (Feroke) ଫାରୁକ କଲେଜରୁ ସ୍ନାତକ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ଓ କେରଳର କାଲିକଟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ମାଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ । ହୃଦ୍‌ରୋଗ ବିଶେଷଜ୍ଞ 'ଡ: ସାଜିଶ ଏମ'ଙ୍କ ସ‌ହିତ ଅଗଷ୍ଟ ୩୧ ତାରିଖ ୨୦୦୭ରେ ସେ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଓ ଜୁନ ୯ ତାରିଖ, ୨୦୧୩ରେ ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ କନ୍ୟା ଜାତ ହୋଇଥିଲେ ଯାହାର ନାମ ସାୱନ ରିତୁ ରଖାଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ପରିବାର ସ‌ହିତ ସେ କେରଳର ଆଲୁଭାରେ (Aluva) ବାସ କରୁଛନ୍ତି ।   

ପେଷା
ପ୍ରଥମେ ସେ ନର୍ତ୍ତକୀ ଭାବରେ କଳା ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରି ପରେ ପାର୍ଶ୍ୱ ଗାୟିକା କାମ କରିଥିଲେ । ଶ୍ରୀ ରମନାଟ୍ଟୁକାର ସଥୀସନ ମାଷ୍ଟର ଓ ପଲାଇ ସିକେ ରାମଚନ୍ଦ୍ରନ ପାଖରେ କର୍ଣ୍ଣାଟକୀ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । ଉସ୍ତାଦ ଫିଆଜ ଖାନ ପାଖରୁ ସେ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ । କଳାମଣ୍ଡଳମ ବିନୋଦିନୀ ତାଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କର ବ‌ହୁମୁଖୀ ପ୍ରତିଭାକୁ ଦେଖି କାଲିକଟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ତାଙ୍କୁ ଲଗାତାର ଦୁଇ ଥର (୨୦୦୫,୨୦୦୬) କଳାତିଳକମ ଉପାଧୀରେ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲେ ।  କୋଲକାତା ରବୀନ୍ଦ୍ର ଭାରତୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ କଂଠ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନୀ ଖୟାଲ ସଙ୍ଗୀତରେ ମାଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ ପାଇଥିଲେ । 

thumb|ଶଙ୍କର ମହାଦେବନ (Shankar Mahadevan) ସ‌ହିତ ସିତାରା ଏକ ମହୋତ୍ସବରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି ।
ସନ ୨୦୦୭ରେ ମଲୟାଲମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର 'ଅଥିଶୟନ'ରେ (Athishayan) ପମ୍ମି ପମ୍ମି ଗୀତ ଗାଇ ପାର୍ଶ୍ୱ ଗାୟିକା ଭାବରେ ସିତାରା ତାଙ୍କର କର୍ମମୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।  ଏହା ପୂର୍ବରୁ ସେ ଅନେକ ଗୁଡ଼ିଏ ସର୍ବସାଧାରଣ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଭାଗ ନେଇ ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇଥିଲେ । 

ସନ ୨୦୧୭ର ସେ ନିଜେ ଲେଖିଥିବା ଏଣ୍ଟେ ଅକଶମ ଗୀତର ସ୍ୱର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ । ଏହା ପରେ ସେ ମିଥୁନ ଜୟରାଜ ସ‌ହିତ ମିଶି ସଙ୍ଗୀତ ସ୍ୱର ପ୍ରଦାନ କଲେ । ରମେଶ ପିଶାରୋଦି ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଗାନାଗନ୍ଧର୍ବନ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ । 

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଗାୟକ