biswa921/orwiki-latest-pages-articles-raw huggingface dataset:
ବେଁହଟା, ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର

ଏହି ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର କାନପୁରସହର ଜନପଦରୁ ଆହୁରି ଭିତରକୁ ବିକାଶଖଣ୍ଡ ମୁଖ୍ୟାଳୟରୁ ତିନି କିଲୋମିଟର ଦୂର ବେହେଁଟା ଗ୍ରାମରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସ୍ଥାନୀୟ ଅଧିବାସୀ ଏହାକୁ ଠାକୁରଜୀ ବାବା ବୋଲି ମାନିଥାନ୍ତି । ଏହା Rain Temple ନାମରେ ବେଶ ଜଣାଶୁଣା ।http://m.timesofindia.com/city/kanpur/This-temple-is-said-to-predict-how-good-the-monsoon-will-be/articleshow/52440080.cms

ରହସ୍ୟ ଘେରରେ ମନ୍ଦିର
ବର୍ଷା ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଏହି ମନ୍ଦିର ଛାତରୁ ପାଣି ଗଳେ  । ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାନିଥାନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ କହିବା ମୁତାବିକ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ଅତି କୃପାଳୁ ଅଟନ୍ତି । ସେ ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଏହି ସୂଚନା ଦେଇ ସଚେତ କରିଥାଆନ୍ତି ଯାହା ଫଳରେ କୃଷକମାନେ ଚାଷବାସ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସଜବାଜ କରିବାରେ ସୁବିଧା ହୁଏ । କିନ୍ତୁ ଏପରି ଚମତ୍କାର କିପରି ହୁଏ ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଗୋଚର ।

ସ୍ଥାପତ୍ୟ
ମନ୍ଦିରରେ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ, ବଳଭଦ୍ର, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ କଳା ମୁଗୁନି ପଥରରେ ତିଆରି ମୁର୍ତ୍ତି ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ମୁର୍ତ୍ତି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ  । ମନ୍ଦିରର କାନ୍ଥ ୧୪ ଫୁଟ ମୋଟେଇ ବିଶିଷ୍ଟ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ ବିଭାଗ ଅଧିନରେ ଅଛି । 
ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ମନ୍ଦିରର ଗର୍ଭଗୃହର ଛାତରେ ଚମତ୍କାରୀ ଋତୁଚକ୍ରୀ ପଥର ଖଚିତ ହୋଇଛି ଯାହା ଫଳରେ ବର୍ଷା ଆଗମନର ଏକ ସପ୍ତାହ ପୂର୍ବରୁ ଏଥିରୁ ପାଣି ବୁନ୍ଦା ଝରିଥାଏ । ଆଉ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ୟ କଥା ହେଉଛି ଏଥିରୁ ଝରୁଥିବା ପାଣି ଠିକ ବର୍ଷା ବୁନ୍ଦା ଭଳି । କେବଳ ଏତିକି ନୁହେଁ ଯେଉଁଦିନ ବର୍ଷା ହୁଏ ସେଇଦିନ ଏହି ପାଣି ଝରିବା ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ । ଏହା ଜାଣି ଏଠାରେ ପୂଜା କରୁଥିବା ପୂଜାରୀ ବର୍ଷା ଆଗମନର  ସୂଚନା ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି ।http://www.bhubaneswarbuzz.com/updates/odia-articles/odiapost-kanpur-jagannath-temple-predicts-rain

ସ୍ୱତଃ ପାଣି ଗଳିବା ରହସ୍ୟ ସର୍ବେକ୍ଷଣ ପରେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଧାନ ମିଳିନାହିଁ । ମନ୍ଦିର ପୂଜାରୀ ଦିନେଶ ଶୁକ୍ଲାଙ୍କ ମତରେ ଅନେକ ଥର ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ ବିଭାଗ ଅଧିକାରୀ, ଆଇଆଇଟି ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏବଂ ବହୁ ପୁରୁଣା ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏହାର ରହସ୍ୟ ଭେଦ କରିବାକୁ  ଅସମର୍ଥ ହୋଇଛନ୍ତି । 
 ଇତିହାସ ଓ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ
କିଛି ସର୍ବେକ୍ଷଣରୁ ଦାବୀ ହୋଇଛି ଯେ ଏହି ମନ୍ଦିର ୧୧ ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନିର୍ମାଣ ହୋଇଛି । ଏହାର କେତେଥର ପୁନରୁଦ୍ଧାର ହୋଇଛି ତାହାର କୌଣସି ହିସାବ ବା ତଥ୍ୟ ନାହିଁ । ଏହି ମନ୍ଦିର ବାବଦରେ ଅନେକ ମତ ପ୍ରକାଶ ପାଏ । କେହି କୁହନ୍ତି ଏହି ମନ୍ଦିର ଏକ ବୌଦ୍ଧ ମଠ ସଦୃଶ ଅଟେ ଯାହାକୁ ଅଶୋକ ନିର୍ମାଣ କରିଥାଇ ପାରନ୍ତି  । କାନ୍ଥରେ ଚିତ୍ରିତ ମୟୁର ଏବଂ ଚକ୍ର ଚିହ୍ନ ଦେଖି ଅନେକ କୁହନ୍ତି ଏହି ମନ୍ଦିର ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ସମ୍ରାଟ ହର୍ଷବର୍ଦ୍ଧନଙ୍କ ସମୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥାଇ ପାରେ । ଏହି ଗ୍ରାମରେ ରହୁଥିବା ବୃଦ୍ଧ କୁହନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବ ପୁରୁଷ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନେକ ପୁରାଣିକ କଥା କହି ଯାଇଛନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ ଯେବେ ଭଗବନ ହନୁମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଗିଳି ବାହାର କରିଥିଲେ ଏହି ମନ୍ଦିର ସ୍ୱତଃ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି ଭଗବାନ ରାମ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ପରିଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।http://topyaps.com/jagannath-temple-predicts-rain
ପର୍ବପର୍ବାଣି
ପୁରୀ ଭଳି ଏହି ଦେଉଳରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ରଥଯାତ୍ରା ଓ ଅନେକ ପର୍ବପର୍ବାଣି ପାଳିତ ହୁଏ ।
ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୬ ରଥଯାତ୍ରା ଗଣସମ୍ପାଦନାରେ ଗଢ଼ା ବା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗମାନ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର
ଜୁତି

ଜୁତି|thumb
ଉତ୍ତର ଭାରତରେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା(ବିଶେଷ କରି ପଞ୍ଜାବ , ହରିୟାଣା ,ଗୁଜରାଟ ଆଦି ଅଞ୍ଚଳରେ ) ପାଦରେ ପିନ୍ଧା ଯାଉଥିବା ଜୋତାକୁ ଆଞ୍ଚଳିକ ଭାଷାରେ ଲୋକମାନେ ଜୁତି ବୋଲି କହିଥାନ୍ତି । ସାଧାରଣତଃ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ପାରମ୍ପରିକ ଢଙ୍ଗରେ ଚମଡା କିମ୍ବା ରବର ଉପରେ ସୁନେଲି ,ରୁପେଲି ରଙ୍ଗର ପତଳା ତାର ଓ ସୂତାରେ ବାନ୍ଧେଣୀ କାମ କରି ବଡ଼ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ । ଭାରତରେ ଏହି ଜୁତିର ବ୍ୟବହାରକୁ କହିଲେ ମୁଖ୍ୟତଃ ପଞ୍ଜାବରେ ଲୋକମାନେ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଜୁତିକୁ ବୁଝାଏ । କିନ୍ତୁ ପଞ୍ଜାବ ଛଡା ଅମୃତସର ଓ ପଟିଆଲା ଅଞ୍ଚଳରେ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ତଥା ବିଭିନ୍ନ ଢଙ୍ଗର ଓ ଉନ୍ନତ ମନର ଜୁତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥାଏ । ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ଜୁତିର ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ବିଭିନ୍ନ ଛୋଟ ମୋଟ ଯନ୍ତ୍ରପାତିର ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତି , କିନ୍ତୁ ଅଧିକାଂଶ କମ ହାତରେ କରାଯାଇଥାଏ । ସେସବୁ ସ୍ଥାନରେ ଅଧିକାଂଶ  ଲୋକ ଏହି ଜୁତିର ତିଆରିକୁ ନିଜର କୌଳିକ ବୃତ୍ତି ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଆଦରି ନେଇଛନ୍ତି , ତେଣୁକରି ଏଠାରେ ଏହି ହସ୍ତଶିଳ୍ପର ଉତ୍ପାଦ ଭାବରେ ବହୁଳ ମାତ୍ରାରେ ଓ ଉତ୍ତମ ମାନର ଜୁତି ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ । ଏଗୁଡିକ କାରିଗରମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆଞ୍ଚଳିକ ବଜାରରେ ସୁଲଭ ମୂଲ୍ୟରେ ବିକ୍ରି କରାଯାଇଥାଏ ଓ ଦେଶ ବିଦେଶକୁ ମଧ୍ୟ ରପ୍ତାନି କରାଯାଇଥାଏ । ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳର ଭିନ୍ନତା ଅନୁସାରେ ସେଠାରେ ବ୍ୟବହୃତ ଜୁତିର ଆକାର ପ୍ରକାରରେ ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନତା ଦେଖା ଦେଇଥାଏ । ଏପରିକି କାରିଗରମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଢାଞ୍ଚାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଜୁତିଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ଜାଗାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି । ଗଠନ ଓ ବ୍ୟବହାର ଅନୁଯାୟୀ ଉଭୟ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଲଗା ଅଲଗା ପ୍ରକାରର ଜୁତି ତିଆରି କରାଯାଇଥାଏ । ଉଭୟ ପ୍ରକାରର ଜୁତିର ତଳ ଭାଗ ସମତଳ ହୋଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ମହିଳା ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଜୁତିର ଅଗ୍ରଭାଗ ଅପେକ୍ଷା ପୁରୁଷ ମାନଙ୍କ ଜୁତିର ଅଗ୍ରଭାଗ ଟିକେ ଅଧିକା ଉପରକୁ ଉଠିକରି କିମ୍ବା ବଙ୍କା ହୋଇ ରହିଥାଏ ।  thumb|ପଞ୍ଜାବୀ ପୁରୁଷ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୁତି । ଉପରକୁ ଉଠିକରି ରହିଥିବା ଜୁତିର ଅଗ୍ରଭାଗକୁ "ନୋଖ୍" କୁହାଯାଏ । 

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ପଞ୍ଜାବ
ପିଜା

ପିଜା ଏକ ଚେପ୍‌ଟା ପାଉଁରୁଟି ଯାହା ଉପରେ ଟମାଟୋ ସସ୍ ଓ ଛେନା ରଖି ଓଭେନରେ ସେକାଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ ଏହା ଉପରେ ମାଂସ, ପରିବା ଓ ମସଲା ଦିଆଯାଏ । ଦଶମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଲିଖିତ ଏକ ହସ୍ତଲିପି ମଧ୍ୟ ଇଟାଲିର (Italy) ଗାଏଟାରେ ମିଳିଛି ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରଥମେ ପିଜା ଶବ୍ଦ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି । ଆଧୁନିକ ପିଜା ଇଟାଲିର ନେପ୍ଲସ୍‌ରେ (Naples) ଉଦ୍‌ଭାବନ କରାଯାଇଥିଲା ଯାହା ପୃଥିବୀର ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଜନପ୍ରିୟ ହୋଇଛି ।

ସନ ୨୦୦୯ରେ ଇଟାଲିର ଅନୁରୋଧରେ ୟୁରୋପିଆନ ୟୁନିଅନ ନିଓପୋଲିଟାନ (Neapolitan Pizza) ପିଜାକୁ ପାରମ୍ପରିକ ବିଶେଷତା ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି ସୁରକ୍ଷା ଦିଆଗଲା ।Official Journal of the European Union, Commission regulation (EU) No 97/2010, 5 February 2010International Trademark Association, European Union: Pizza napoletana obtains "Traditional Speciality Guaranteed" status , 1 April 2010 ସନ ୧୯୮୪ରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ନିଓପୋଲିଟାନ ପିଜା ଆସୋସିଏସନ ଏକ ଅଣଲାଭକାରୀ ସଂସ୍ଥା ଯାହାର ମୂଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ନେପ୍ଲ୍‌ସ୍‌ରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହା ପ୍ରକୃତ ନିଓପୋଲିଟାନ ପିଜାକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଏ । 

ପିଜାକୁ ତାଜା ବା ହିମାଚ୍ଛାଦିତ (frozen), ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ବା ଆଂଶିକ ଭାବରେ ବିକ୍ରୟ ହୁଏ ଓ ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଫାସ୍ଟ ଫୁଡ୍ (fast food) ଭାବରେ ୟୁରୋପ ଓ ଉତ୍ତର ଆମେରିକାରେ ପରିଚିତ । ଏହାକୁ ରାନ୍ଧିବା ନିମନ୍ତେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଓଭେନ ଥାଏ । ପିଜା ଭଳି ସମାନ ଧରଣର ସାମଗ୍ରୀ ନେଇ ଅନ୍ୟ ରକମର ଖାଦ୍ୟ ତିଆରି ହେଉଛି ଯାହାକୁ କାଲଜୋମ (calzone) ଓ ସ୍ଟ୍ରୋମ୍ବୋଲି (stromboli) କୁହାଯାଏ । 
ଗ୍ୟଲେରୀ
ପଦ୍ଧତି ଫଟୋ ସ‌ହିତ -

ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପିଜା-

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଇଟାଲୀୟ ଖାଦ୍ୟ
ଗୁଣ୍ଡୁଚି ମୂଷା

ଗୁଣ୍ଡୁଚି ମୂଷା ଏକ ଶରୀସୃପ । ଏହାର ଚାରୋଟି ଗୋଡ଼ ଅଛି । ଏହାର ପିଠି ଉପରେ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଆଙ୍ଗୁଳିର ତିନୋଟି ଗାର ରହିଛି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ଗୁଣ୍ଡୁଚି ମୂଷା ମୁଖ୍ୟତଃ ଭାରତ ଏବଂ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଦେଖାଯାଏ ।

thumb|ଗୁଣ୍ଡୁଚି ମୂଷାଟିଏ ବସି ବାଦାମ ଖାଉଛି ।
thumb| ବାଙ୍ଗାଲୋରରେ ଏକ ଗୁଣ୍ଡିଚି ମୂଷା
thumb| ଗୁଣ୍ଡୁଚି ମୂଷା
thumbnail|
thumb|ଗୁଣ୍ଡୁଚି ମୂଷାର ବସା

ଆଧାର
ମୃଦଙ୍ଗ

thumb|ମୃଦଙ୍ଗ
ମୃଦଙ୍ଗ ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତର ଏକ ମୂଳ ତବଲା । କର୍ଣ୍ଣାଟକ ସଂଗୀତ କଳାକାରଙ୍କର ଏହା ହେଉଛି ପ୍ରଥମ ଛାନ୍ଦ । ମୃଦଙ୍ଗ କର୍ଣ୍ଣାଟକୀ ସଙ୍ଗୀତ ସ‌ହ ଭାରତ ବାହାରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା, ସିଙ୍ଗାପୁର, ମାଲେସିଆ, ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା, କାନାଡ଼ା ଏବଂ ବ୍ରିଟେନ ଆଦି ଦେଶମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ । ମୃଦଙ୍ଗ ସଦାସର୍ବଦା ଘାତମ, କାଞ୍ଜିରା ଏବଂ ମୋର୍ସିଙ୍ଗ ସ‌ହିତ ହିଁ ଥାଏ । ମୃଦଙ୍ଗକୁ ଢୋଲମାନଙ୍କର ରାଜା ବୋଲି ସମ୍ବୋଧିତ କରାଯାଇଛି ।

ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି
ତାମିଲ ସଂସ୍କୃତିରେ ଏହାକୁ ତାନୁମାଇ କୁହାଯାଏ । ତାମିଲ ସାହିତ୍ୟରେ ମୃଦଙ୍ଗର ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି । ସଙ୍ଗମ ସାହିତ୍ୟରେ ମୃଗଙ୍ଗକୁ ତାନୁମାଇ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ମୃଦଙ୍ଗ ଶବ୍ଦଟି ଏକ ସନ୍ଧିପଦ କିମ୍ବା ଦୁଇଟି ସଂସ୍କୃତ ଶବ୍ଦ ମର୍ଦ(ମାଟି) ଏବଂ ଅଙ୍ଗ ଯାହାକି ପୂର୍ବରୁ କଠିନ ମୃତ୍ତିକାଦ୍ୱାରା ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା । 
thumb|ଜଣେ ମୃଦଙ୍ଗ ବାଦକ ବସି ମୃଦଙ୍ଗ ବଜାଉଛନ୍ତି ।
thumb|ଏକ ସଙ୍ଗୀତ ଆସରରେ ମୃଦଙ୍ଗ ବାଦ୍ୟର ପରିବେଷଣ

ଇତିହାସ
ପ୍ରାଚୀନ ହିନ୍ଦୁ ମୂର୍ତ୍ତିକଳା, ଚିତ୍ରକଳା ଏବଂ ପୌରାଣିକ କଥାରେ ମୃଦଙ୍ଗ ସର୍ବଦା ଗଣେଶ(ବିଘ୍ନ ନାଶକ) ଏବଂ ନନ୍ଦି(ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କର ବାହାନ ଏବଂ ଅନୁସରଣକାରୀ)ଙ୍କର ପ୍ରମୁଖ ପସନ୍ଦ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଛି । ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କର ତାଣ୍ଡବ ନୃତ୍ୟ ସମୟରେ ତ୍ରିଲୋକରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଛାନ୍ଦର ଗୁଞ୍ଜନ ପାଇଁ ନନ୍ଦି ମୃଦଙ୍ଗ ପରିବେଶଣ କରିଥାନ୍ତି । ଅନ୍ୟ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ସ୍ୱର୍ଗାଧିପତି ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଐରାବତ ହସ୍ତୀରେ ଅବସ୍ଥାନ କରି ସ୍ୱର୍ଗ ପରିଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ବେଳେ ଦେବରାଜଙ୍କର ସ୍ୱର ଗୁଞ୍ଜରିତ କରିବା ପାଇଁ ମୃଦଙ୍ଗର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଥିଲା । ଏଥିପାଇଁ ମୃଦଙ୍ଗକୁ ମଧ୍ୟ ଦେବ ବାଦ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।

ଏତେ ସବୁ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମୃଦଙ୍ଗର ସ୍ଥୟିତ୍ୱ ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କାଠମାନଙ୍କରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା । ଆଜିକାଲି ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଶରୀର ପଣସ ଗଛର କାଠରୁ ତିଆରି କରାଯାଉଛି ।  ମୃଦଙ୍ଗକୁ ଅଧା କରାଯାଇ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନୀ ସଙ୍ଗୀତତର ତବଲା ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି । ମୃଦଙ୍ଗର ବିକାଶ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ତାଳର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ।

ମୃଦଙ୍ଗ ନୂତନ ସଙ୍ଗୀତ ଦୁନିଆରେ ପ୍ରମୁଖ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିଛି । ନାମରେ ପ୍ରାଚୀନ ନେପାଳର ସଙ୍ଗୀତ ପାଣ୍ଡୁଲିପିରେ ମୃଦଙ୍ଗ ଉପରେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ପ୍ରବନ୍ଧ ରହିଛି ଯାହାର ନାମ ହେଉଛି ମୃଦଙ୍ଗ ଅନୁକରଣମ ।Book: Nepalbhasa sahitya ya itihaas, Author: Prof. Premshanti Tuladhar, Publication: Nepalbhasa Academy,  ମୃଦଙ୍ଗ ବାଦ୍ୟର ପରିବେଷଣ ପୂର୍ବ କିଛି ବର୍ଷରୁ ବଦଳିବାରେ ଲାଗିଛି । ପୂର୍ବରୁ ମୁଖ୍ୟ ବାଦକ ମୃଦଙ୍ଗ ପରିବେଶଣ କରୁଥିବାବେଳେ ଏବେ ଏହା କେବଳ ସଙ୍ଗୀତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ହିଁ ପରିବେଷଣ ହେଉଛି ।

ମୃଦଙ୍ଗ ହେଉଛି ଏକ ଦ୍ୱିପାର୍ଶ୍ୱିକ ଢୋଲ ଯାହାର ଶରୀର ମୁଖ୍ୟତଃ ୧ ଇଞ୍ଜ ମୋଟେଇ ବିଶଷ୍ଟ ପଣସ କାଠରେ ନିର୍ମିତ ଏକ ଫମ୍ପା ଖଣ୍ଡ । ମୃଦଙ୍ଗର ଦୁଇ ପାର୍ଶର ଫମ୍ପା ଅଂଶକୁ ଛେଳି ଚମଡ଼ାଦ୍ୱାରା ଆବଦ୍ଧ କରାଯାଇ ଚମଡ଼ାର ଫିତାଦ୍ୱାରା ଏହାର ପରିଧିକୁ ସିଲେଇ କରାଯାଏ । ଏହି ଚମଡ଼ା ଫିତାଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ଟାଣ କରି ବନ୍ଧାଯାଇଥାଏ, ଯାହାକି ଏହି ଗୋଲାକାର ଅଂଶକୁ ଦୁଇପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଟାଣିକି ରଖିଥାଏ ଏବଂ ବାଡ଼େଇବା ବେଳେ ଢିଲା ହୋଇ ନ ଥାଏ । ଏହି ଦୁଇ ଗୋଲାକାର ଅଂଶଦୁଇଟିର ଆକାର ଅସମାନ ଥାଏ ଯାହାକି ଢୋଲ ଏବଂ ବଂଶୀର ଶଦ୍ଦ ନିର୍ଗତ କରିଥାଏ ।
thumb|ମୃଦଙ୍ଗ ପରିବେଶଣ
ଧ୍ୱନୀ
ମୃଦଙ୍ଗରୁ ନିର୍ଗତ ହେଉଥିବା ଧ୍ୱନୀ ଏହାର ଆକାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ । ମୃଦଙ୍ଗର ଆକର ବଡ଼ ହେଲେ ଏଥିରୁ ନିର୍ଗତ ଧ୍ୱନୀ କମ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ମୃଦଙ୍ଗର ଆକାର ଛୋଟ ହେଲେ ଏଥିରୁ ନିର୍ଗତ ଧ୍ୱନୀ ଅଧିକ ହୋଇଥାଏ । ମୃଦଙ୍ଗ ବାଦକ ଜଣକ ନିଜ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଯାଦୁରେ ସଙ୍ଗୀତର ସାତସୁର ବାହାର କରିଥାଏ । 

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୬ ରଥଯାତ୍ରା ଗଣସମ୍ପାଦନାରେ ଗଢ଼ା ବା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗମାନ
ଶ୍ରେଣୀ:ବାଦ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ର
କୁଳଦୀପ ନାୟର

କୁଳଦୀପ ନାୟର(୧୪ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୨୪ - ୨୩ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୧୮) ଭାରତୀୟ ଲେଖକ, ସ୍ତମ୍ଭକାର, ମାନବ ଅଧିକାର କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ପତ୍ରକାର ଥିଲେ । ସେ ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରଦୂତ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ୧୯୯୭ ମସିହାରେ ସେ ରାଜ୍ୟ ସଭାକୁ ମଧ୍ୟ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ ।https://www.thehindu.com/news/national/veteran-journalist-kuldip-nayar-passes-away/article24757475.ece

 ବାଲ୍ୟଜୀବନ ଓ ଶିକ୍ଷା 
କୁଳଦୀପ ୧୯୨୪ ମସିହାରେ ପଞ୍ଜାବର ସିୟାଲକୋଟରେ (ଏବେ:ପାକିସ୍ଥାନ) ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷା ସିୟାଳକୋଟରେ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ଲାହୋରରୁ ଆଇନଶିକ୍ଷାରେ ସ୍ନାତକ କରିଥିଲେ । ଆମେରିକାରୁ ପତ୍ରକାରିତା ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କଲେ । ସେ ଦର୍ଶନଶାସ୍ତ୍ର ରେ ପି.ଏଚ୍. ଡ଼ି ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ । 

 କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଭବ 
ସେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ପ୍ରେସ ସୂଚନା ଅଧିକାରୀଙ୍କ ପଦରେ ବହୁ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ ସେ ୟୁ.ଏନ.ଆଇ, ପୀ.ଆଇ ବି, ଦି ଷ୍ଟେଟସମେନ, ଇଣ୍ଡିଆନ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ସହିତ ବହୁ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୋଡ଼ିହୋଇ ରହିଥିଲେ । ସେ 25 ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦି ଟାଇମ୍ସ ଲଣ୍ଡନରେ ସମ୍ବାଦଦାତା ମଧ୍ୟ ରହିଛନ୍ତି ।
 ରଚନାବଳୀ 
 ବିଟୱୀନଦି ଲାଇନ୍ସ 
 ଡିଷ୍ଟେଣ୍ଟ ନେବର : ଏ ଟେଲ ଅଫ ଦି ସବ କଣ୍ଟିନେଣ୍ଟ
 ଇଣ୍ଡିଆ ଆଫଟର ନେହେରୁ
 ବାଲ ଏଟ ବାଘା
 ଇଣ୍ଡିଆ ପାକିସ୍ଥାନ ନ୍ୟାସନାଲ ଷିପ୍
 ଇଣ୍ଡିଆ ହାଉସ
 ସ୍କୁପ୍ (ସବୁ ଇଂରାଜୀ ରେ)

 ଦି ଡେ ଲୁକ୍ସ ଓଲ୍ଡ : ଏହାର ନାମରେ ପ୍ରକାଶିତ କୁଳଦୀପ ନାୟରଙ୍କ ଆତ୍ମକଥା ମଧ୍ୟ ବହୁ ଚର୍ଚ୍ଚିତ ରହିଛି । 1985 ମସିହାରୁ ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ଲେଖା ହୋଇଥିବା ସିଣ୍ଡିକେଟ୍ କାଲାମବିଶ୍ୱର ୮୦ରୁ ଅଧିକା ପତ୍ର-ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ ଆସୁଛି ।

thumb|କୁଳଦୀପ ନାୟରଙ୍କ ଜୁନ 2014 ମସିହାର ଫଟୋ

 ବିବାଦ 
କୁଳଦୀପଙ୍କ ଉପରେ ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ହେବା ସହିତ ହିନ୍ଦୁ ବିରୋଧୀ ହେବାର ଆରୋପ ସମୟେ ସମୟେ ଲାଗୁଥିଲା । ନାୟର ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଦେଲେ ଯେ, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ବାଜପାୟୀଙ୍କୁ କନୁନ ବନେଇବା ଦରକାର ଯାହା କୌଣସି ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସ୍ୱୟଂ ସେବକଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ପଦବୀ ପାଇଁ ଅଯୋଗ୍ୟ ବନାଇ ପାରେ ।

ଏକ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଦୈନିକରେ ଆନ୍ନା ହାଜାରଙ୍କୁ ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ନାୟର ଏହା କହିଲେ କି, ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଅନଶନରୁ ଅଲଗା ରଖିଥିଲେ ଭଲ ହୋଇଥାନ୍ତା । ସେ କହିଥିଲେ ଯେ, ଏହି ଲୋକ ଧ୍ୟାନ ନିଜ ଆଡକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଏହି ନାଟକୀୟ ରାସ୍ତାକୁ ଆପଣେଇ ବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ।http://in.jagran.yahoo.com/epaper/index.php?location=49&edition=2011-09-07&pageno=8#id=111720451571169752_49_2011-09-07 ବିଦିତ ରହିଲା କି, ଆନ୍ନା ନିଜେ ହିଁ ଏହା ସ୍ୱୀକାର ଥିଲ ଯେ, ଅନଶନ କରିବା ତାଙ୍କ ନିଜର ଇଚ୍ଛା ଥିଲା । ଆନ୍ନା ଏହା ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ ଯେ, ସେ କୌଣସି ପିଲା ନୁହେଁ । ସେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ଯାହାର ପ୍ରମାଣ ତାଙ୍କରି ଆତ୍ମା ଦେଇଥାଏ ।

 ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର 
 ନର୍ଥୱେଷ୍ଟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟଦ୍ୱାରା "ଏଲ୍ୟୁମିନୀ ମେରୀଟ ସମ୍ମାନ (1999) 
 1990 ମସିହାରେ ବ୍ରିଟେନର ଉଚ୍ଚାଯୁକ୍ତ ନିଯୁକ୍ତି କରାଗଲା 
 1996 ମସିହାରେ ଭାରତ ତରଫରୁ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ସଂଘକୁ ପଠାଯାଇଥିବ ପ୍ରତିନିଧି ମଣ୍ଡଳର ସଦସ୍ୟ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲେ 
 ଅଗଷ୍ଟ 1997 ମସିହାରେ ରାଜ୍ୟସଭାରେ ମନୋନୀତ ସଦସ୍ୟ ରୂପେ ନିର୍ବାଚିତ ହେଲେ ।  
 ରାମନାଥ ଗୋୟଙ୍କା ସ୍ମୃତି ପୁରସ୍କାରକୁଳଦୀପ ନାୟର, ରାମନାଥ ଗୋୟନକା ଲାଇଫ ଟାଇମ ଅଚିଭମେଣ୍ଟ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ପଞ୍ଜାବ ପତ୍ରକାର
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୨୩ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୮ ମୃତ୍ୟୁ
ତିଳକ

ଭାରତୀୟ ପୂଜାବିଧିରେ ମଥାରେ ଅଙ୍କିତ ହେଉଥିବା ଏକ ଚିହ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ର ମତରେ ଦ୍ୱୀଜ (ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟ) ତିଳକ ନଲଗାଇଲେ ତାଙ୍କୁ ଚଣ୍ଡାଳ ବୋଲାଯାଏ ତିଳକ ସର୍ବଦା କପାଳର ଦୁଇ ଭ୍ରୁଲତା ମଝି ସ୍ଥାନ ଆଜ୍ଞା ଚକ୍ର ଉପରେ ଅଂକନ କରାଯାଏ ଏହାକୁ ଚେତନାକେନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଅଭିହିତ କରାଯାଇଛି

thumb| ହିନ୍ଦୁ ବିବାହରେ ବରକୁ ସ୍ୱାଗତ ପାଇଁ ତିଳକ ଧାରଣ ପର୍ବ
ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ତିଳକ (Hindi: तिलक) ସାଧାରଣତଃ କପାଳରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ବେଳେବେଳେ ଶରୀରର ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗରେ ଯଥା ଛାତି, ହସ୍ତ ଇତ୍ୟାଦି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟ ଅବସରରେ ଏହାକୁ ପାରମ୍ପରିକ ଆଭୁଷଣ ସହ  ଧାରଣ କରାଯାଏ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହାକୁ ଦୈନିକ ଧାରଣ କରନ୍ତି

ଦକ୍ଷିଣ ଏସୀୟ ପରମ୍ପରା ଭାବେ ଏହି ସିନ୍ଦୁର ଓ ଚନ୍ଦନ ମିଶ୍ରଣ ଯୁକ୍ତ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବଣକୁ ବିଜୟ ଉତ୍ସବରେ ପହଞ୍ଛିବା କ୍ଷଣି ବିଜୟୀଙ୍କ ମଥାରେ ଲଗାଯାଇ ସ୍ୱାଗତ କରାଯାଏ Axel Michaels (2015), Homo Ritualis: Hindu Ritual and Its Significance for Ritual Theory, Oxford University Press, , page 100-112, 327
thumb|ତିଳକ ଘୋରା ହେବାକୁ ଅଛି
ବ୍ୟାଖ୍ୟା
ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ଏହାକୁ ନାସା ଅଗ୍ରରୁ ମସ୍ତକ କେଶ ଆରମ୍ଭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କପାଳରେ ଲମ୍ବ ଭାବେ ଅଙ୍କନ କରନ୍ତି ଏହାକୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ପୁଣ୍ଡ୍ର କୁହନ୍ତି  ମଝିରେ ଏକ U ଦ୍ୱାର ଏହା ଛେଦିତ ହୋଇଥାଏ ଦେଉଳମାନଙ୍କରେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ଏହି ତିଳକ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଚନ୍ଦନ ଗୁଣ୍ଡରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଦ୍ରବଣରେ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ

ଆଉ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ତିଳକ ଶୈବମାନେ ଧାରଣ କରନ୍ତି ଏହାକୁ ରୁଦ୍ର ତିଳକ ବା ତ୍ରୀପୁଣ୍ଡ୍ର କୁହନ୍ତି   ଏହାର ତିନୋଟି ଭୂମି ସମାନ୍ତର ରେଖା ଏବଂ ଏକ ଲମ୍ବ ରେଖା ଏବଂ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଏକ ଗୋଲେଇ/ ବୃତ୍ତ ଥାଏ ଏହା ଚିତାଗ୍ନିର ପାଉଂଶରୁ ତିଆରି ହୋଇଥାଏ ଏହି ପ୍ରକାର ତିଳକର ଅତି ପ୍ରାଚୀନତା ଅଛି ବିଶ୍ୱର ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଧାରଣ କରାଯାଉଥିବା ତିଳକ ସହ ଏହାର ସାମଞ୍ଜସା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ

ଶାକ୍ତମାନେ ରକ୍ତ ହଳଦୀ ଓ ସିନ୍ଦୁରରେ ମିଶ୍ରିତ ଏକ ଲାଲ କୁଙ୍କୁମ କପାଳରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି
ବିନ୍ଦି ଓ ତିଳକ ସହ ସମ୍ପର୍କ
ତିଳକ, ବିନ୍ଦି ସହ ଅନେକ ମାତ୍ରାରେ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ଅଛି କିନ୍ତୁ ଦୁଇଟା ଯାକ ଏକା ପ୍ରକାରର ନୁହେଁ କିଛି ବିଶ୍ୱାସ ଆଧାରରେ ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ:
ଏକ ତିଳକ ଏକ ଓଦାଳିଆ ଆମିଶ୍ରଣ ବା ଶୁଖିଲା ଗୁଣ୍ଡ ଏବଂ ବିନ୍ଦି ଏକ ଅଳଙ୍କାର ବା ଓଦାଳିଆ ମିଶ୍ରଣରେ ତିଆରି 
ଏକ ତିଳକ ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟ, କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ, ସ୍ୱାଗତ, ବିଜୟ ଉତ୍ସବ ଆଦିରେ ଲଗାଯାଏ ବିନ୍ଦି ବିବାହ ଆଦିରେ ସଜବାଜ ଅର୍ଥରେ ଲଗାଯାଏ 
ଏକ ତିଳକ ଶରୀରର ୧୨ଟି ସ୍ଥାନ(ମୁଣ୍ଡ, କପାଳ, ଗଳା, ବାହୁ,ଛାତି, ପାକସ୍ଥଳି, କବନ୍ଧ ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ଏବଂ କାନ୍ଧ  )ରେ ଲଗାଯାଇ ପାରେ ବିନ୍ଦି କେବଳ ଆଖି ଦୁଇଟି ମଝିରେ ଲଗାଯାଏ
ସାଧାରଣତଃ ବିନ୍ଦି ମହିଳାମାନେ ଲଗାଇଥାଆନ୍ତି ଏବଂ ତିଳକ ଉଭୟ ମହିଳା ଓ ପୁରୁଷ ଲଗାଇଥାନ୍ତି 
ଶବ୍ଦ ପ୍ରକାରୀକରଣ
thumb|140px| ଇନ୍ଦୁ ଉପତ୍ୟକା ସଭ୍ୟତାରୁ ମିଳିଥିବା ଏକାଭଳି ଚିତ୍ରଲିପି 
ଟିକିଲି, ଟିକା,ଶୀଥର ହାର ହିନ୍ଦୀରେ ତିଲକ,  ; )V. S. Apte. A Practical Sanskrit Dictionary. p. 475.

ନେପାଳ ଓ ବିହାରରେ ଟିକା tikā/teeka (टिका ), ଅବିର ଓ ଚାଉଳରୁ ତିଆରି ଏକ ମିଶ୍ରଣ ଟିକା ସାଧାରଣତଃ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ବୃଦ୍ଧ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଏକ ଥରରେ ତଳୁ ଉପର ଆଡ଼କୁ କପାଳରେ ଲଗାଯାଏ

ଫଟୋ ସମୂହ

ଅଧିକ ଦେଖନ୍ତୁ
ବିନ୍ଦୁ
ତିଳକ (ବୈଷ୍ଣବ)
ଚନ୍ଦନ
ବିଭୂତି

ଆଧାର

Bibliography

ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ
 Mittal, Sushil; Thursby, Gene R. (2006). Religions of South Asia: An Introduction. Taylor & Francis, United Kingdom. . pp. 73.

ବାହାର ଲିଙ୍କ ସମୂହ

How to put on Tilak, Hare Krishna Temple
Tilaka : Hindu marks on the forehead, Priyabala Shah
ପଞ୍ଜାବର ଲୋକନୃତ୍ୟ

ପଞ୍ଜାବର ଲୋକନୃତ୍ୟ

ପଞ୍ଜାବୀ ନୃତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ  ସ୍ଥାନୀୟ ପଞ୍ଜାବ ଅଞ୍ଚଳର, ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକଙ୍କ ଲୋକନୃତ୍ୟ ଓ ଧାର୍ମିକ ନୃତ୍ୟର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳ, ଯାହା ଭାରତ ଓ ପାକିସ୍ତାନ ସୀମା ମଝିରେ ଦୁଇ ଭାଗ ହୋଇ ଚାଲୁଅଛି । ପଞ୍ଜାବୀ ନୃତ୍ୟର ଶୈଳୀର ପରିସର ବହୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଠାରୁ କମ୍ ଶକ୍ତି ଦରକାର କରୁଥିବା ନୃତ୍ୟ ତଥା ଓଲଟା ପର୍ଯ୍ୟାୟ ମଧ୍ୟରେ ଥାଏ ।ଏହାର ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଶୈଳୀ ଅଛି । କେତେକ ନୃତ୍ୟ ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକ ଧର୍ମ ଆଧାରିତ । 

ଏହି ନୃତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ଉତ୍ସବରେ ପରିବେଷଣ କରାଯାଇଥାଏ, ଯେପରି ଅମଳ (ବୈଶାଖୀ), ବିବାହ, ମେଳା (ଉତ୍ସବ) ଯେପରି ଲୋହରୀ, ଜସ୍ନ-ଏ-ବାହାରନ୍ (ବସନ୍ତ ଉତ୍ସବ, ପ୍ରଭୃତି ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତେ ନୃତ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇଥାମ୍ତି । ବିବାହିତ ପଞ୍ଜାବୀ ଯୋଡି ସାଧାରଣତଃ ଏକାଠି ନୃତ୍ୟ କରିଥା'ନ୍ତି । ସ୍ୱାମୀ ସାଧାରଣତଃ ପୁରୁଷ ପଞ୍ଜାବୀ ଶୈଳୀରେ ଉପରକୁ ହାତ ଟେକି ନୃତ୍ୟ କରିଥାଏ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ମହିଳା ପଞ୍ଜାବୀ ଶୈଳୀରେ ନୃତ୍ୟ କରିଥାଏ ।

 ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତଥା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକନୃତ୍ୟ ହେଉଛି ଭାଙ୍ଗରା ଓ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଞ୍ଜାବୀ ନୃତ୍ୟ ହେଉଛି ଗିଢା ।

"ମହିଳା"ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକନୃତ୍ୟ ହେଉଛି
thumb|ପଞ୍ଜାବୀ ଝିଅ ନାଚୁଥିବାର ଦୃଶ୍ୟ
 ସାମି
 ଗିଢା
 ଜାଗୋ
 କିକଲି
 ଲୁଡ୍ଡି

"ପୁରୁଷ"ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକନୃତ୍ୟ ହେଉଛି
thumb|ଧମାଲ ନୃତ୍ୟ
 ଭାଙ୍ଗରା
 ମାଲୱାଇ ଗିଢା
 ଝୁମର
 ଲୁଡ୍ଡି
 ଜାଲ୍ଲି
 ମିର୍ଜା
 ସିଆଲ କୋଟି
 ଜୁଗନି
 ଖିଚାନ
 ଧମାଲ
 ଡଙ୍କାରା
 ଖଟକା (ଖଣ୍ଡା ଯୁଦ୍ଧ)

ମହିଳା ଓ ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକନୃତ୍ୟ

 ଭାଙ୍ଗରା
 କାର୍ଥି
 ଜିଣ୍ଡୁଆ
 ଡାନ୍‌ଦାସ୍

ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖନ୍ତୁ
 ଭାଙ୍ଗରା (ନୃତ୍ୟ)
 ଗିଢା
 ସାମି

ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ
 Glossary of different Punjabi Folk Dances 
 Folk dances of Punjab
 Activities in Lahore and Folk Dances
 Folk Dances in Punjab 
 Gatka

ଶ୍ରେଣୀ:ପଞ୍ଜାବୀ ସଂସ୍କୃତି
ଶ୍ରେଣୀ:ପାକିସ୍ତାନର ନୃତ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ପଞ୍ଜାବ ଲୋକନୃତ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ନୃତ୍ୟ ସମ୍ପର୍କିତ ତାଲିକା
ଭାଙ୍ଗ

thumb|right|ଭାଙ୍ଗ ପାନୀୟ ତିଆରି ପଦ୍ଧତି
thumb|right|ଜୟସାଲମର, ରାଜସ୍ଥାନରେ ଥିବା ଏକ ଭାଙ୍ଗ ଦୋକାନ
thumb|ଗୁଆହାଟି, ଆସାମ, ଭାରତରେ ଜଣେ ମହିଳା କାନାବିସ ଓ ଭାଙ୍ଗ ବିକ୍ରୟ କରୁଛି
 
ଭାଙ୍ଗ (ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାରେ: भांग) ଏକ ପ୍ରକାର ନିଶା ଦ୍ରବ୍ୟ ଯାହା ଗଞ୍ଜେଇ ଗଛ (କାନାବିସ/ cannabis) ନାମକ ଏକ ଗଛରୁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ ଓ ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶରେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟରେ ମିଶେଇ ଏକ ମନଉତ୍ତେଜକ ଔଷଧ ଭାବରେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । କାନାବିସର ପତ୍ର ଓ କଢ଼ ନେଇ ଖଲରେ ରଖି ପୁଆ ସାହାଯ୍ୟରେ ବାଟିଦିଆଯାଏ/ପେଷ୍ଟ କରିଦିଆଯାଏ । ଏହି ମିଶ୍ରଣରେ ଦୁଧ, ଘିଅ ଓ ମସଲା ମିଶେଇ ଦେବାପରେ ନିଶା ପାନୀୟ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଯାଏ ଯାହା ମଦ୍ୟପାନ ଭଳି କାମ କରେ ଓ ଏହାକୁ ଭାଙ୍ଗ କୁହାଯାଏ । ଲସିରେ ମିଶେଇ ଏହାକୁ ଲୋକମାନେ ପିଅନ୍ତି । ଭାଙ୍ଗରେ ଘିଅ ଓ ଚିନି ମଶେଇ ହାଲୁଆ କରନ୍ତି ଓ ଛୋଟ ଛୋଟ ଗୋଲି ଆକାରରେ ତିଆରି କରନ୍ତି ଯାହାକୁ ହିନ୍ଦିରେ ଗୋଲି (କାଣ୍ଡି ବା ପିଲ୍) କ‌ହନ୍ତି । http://www.originalweedrecipes.com/indian-bhang/

ଭାରତର ଗ୍ରାମୀଣ ଇଲାକାରେ କାନାବିସର ଔଷଧୀୟ ଗୁଣ ଥିବା ବିଚାର କରାଯାଏ । ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ମାତ୍ରାରେ ଖାଇଲେ ଜ୍ୱର, ନାଳଝାଡ଼ା, ସନସ୍ଟ୍ରୋକ ଓ କଫ ଉପଶମ କରେ । ଖାଦ୍ୟରୁଚି ବଢ଼ାଏ ଓ ହଜମ କରାଏ । କ‌ହିବା ତୃଟିରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ଓ ଦେହକୁ ସତେଜ କରେ । 

 ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶ 
ଭାଙ୍ଗକୁ ଏକ ନିଶାଦ୍ରବ୍ୟ ଭାବରେ ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶ ଶତାବ୍ଦୀ ବ୍ୟାପି ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଉଛି ।

ଇତିହାସ
ପୁରାଣ ଯୁଗରୁ ଭାଙ୍ଗର ପ୍ରଚଳନ ଭାରତରେ ଅଛି ଓ ଏହା ଉତ୍ତର ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିର ଏକ ଅଂଶ । ସାଧୁମାନେ ଏହାର ଉତ୍ତେଜକ ଗୁଣକୁ ବ୍ୟବ‌ହାର କରି ଭଗବାନ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ଅଧିକ ଧ୍ୟାନ ରତ ହୁଅନ୍ତି । 

ସନ ୧୫୯୬ରେ ଜାନ ହୁଗେନ ଭାନ ଲିନସୋଟେନ (Jan Huyghen van Linschoten) ନାମକ ଜଣେ ଡଚ୍‌ଭଷୀ ଲୋକ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଦିଗ ଯାତ୍ରାର ବିବରଣୀ ୩ପୃଷ୍ଠାରେ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ମିଶରର ହସିସ୍ (Hashish), ତୁର୍କୀର ବୋଜା (Boza) ଓ ବର୍ନାଭି (Bernavi) ଓ ଆରବର ବୁର୍ସଜ (Bursj) ଇତ୍ୟାଦିର ବର୍ଣ୍ଣନା ଥିଲା ।  Full text at Internet Archive.  Chapter on Bangue.

ଥୋମାସ ବାୱରେ (Thomas Bowrey)ଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗ ବ୍ୟବ‌ହାର ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମେ ଲେଖିଥିବା କଥା ଐତିହାସିକ (Richard Davenport-Hines) ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି । 
thumb|ଭାଙ୍ଗ ପଣା
 ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖନ୍ତୁ 
 Desi daru
 Cannabis in India
 List of Indian beverages
 Spiritual use of cannabis
 Charas
 Thandai
 Lassi
 Siemieniotka

 ଆଧାର 

ବାହାର ଲିଙ୍କ

 "A Bit about Bhang" 
 Recipe: Bhang Lassi
 Hot-Buttered Bhang Recipe 
 "A Word from the Indian Hemp Drugs Commission" A 19th century British report on Bhang
 Special Featured Article on Bhang 
 "Recipe for Bhang-Elixir of life" 
 Bhang news page - Alcohol and Drugs History Society

ଶ୍ରେଣୀ:ନିଶାଦ୍ରବ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ଖାଦ୍ୟ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୬ ରଥଯାତ୍ରା ଗଣସମ୍ପାଦନାରେ ଗଢ଼ା ବା ଉନ୍ନତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରସଙ୍ଗମାନ
ଶ୍ରେଣୀ:ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ
ଚଣ୍ଡିଗଡ ବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ

ଚଣ୍ଡୀଗଡ଼ ବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ (ବା 'ସିଇସି) ଚଣ୍ଡୀଗଡ଼ ନିକଟରେ ଥିବା ଚଣ୍ଡୀଗଡ଼ ଗ୍ରୁପ୍ ଅଫ୍ କଲେଜସ୍, ଲାଣ୍ଡ୍ରାନ୍ କ୍ୟାମ୍ପସ୍, ମୋହାଲିର ଏକ ବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଏବଂ ଏହାର ସ୍ନାତକ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ପାଇଁ ପଞ୍ଜାବ ବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ସହ ଅନୁବନ୍ଧିତ ।
ଚଣ୍ଡୀଗଡ଼ ବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ୨୦୦୨ ମସିହାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇଥିଲା, ଲାଣ୍ଡ୍ରାନ୍ କ୍ୟାମ୍ପସ୍ ଖୋଲିବାର ବର୍ଷକ ପରେ । ଏହା ପଞ୍ଜାବର ଅନ୍ୟତମ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳ ।

ଭିତ୍ତି ସଂରଚନା

ଚଣ୍ଡୀଗଡ଼ ବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଲାଣ୍ଡ୍ରାନ୍ କ୍ୟାମ୍ପସ୍‌ର ୯ଟି ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ । ଏହି ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ୪ଟି ବ୍ଲକ୍‌କୁ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଛି ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ଲକ୍ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ବିଭାଗ ।
 ବ୍ଲକ୍ ୧: ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଅଣୁବିଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗାଯୋଗ ବୈଷୟିକ ବିଦ୍ୟା (Electronics and Communication Engineering)
 ବ୍ଲକ୍ ୨: ଯାନ୍ତ୍ରିକ ବୈଷୟିକ ବିଦ୍ୟା (Mechanical Engineering)
 ବ୍ଲକ୍ ୩: ସଂଗଣକ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ଶୂଚନା ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା (Computer Science and Information Technology)
 ବ୍ଲକ୍ ୧୩: ପ୍ରୟୋଦାତ୍ମକ ବିଜ୍ଞାନ (Applied Sciences)
୨୬ ଅପ୍ରେଲ ୨୦୦୪ରେ, ସିଇସି ISO 9001:2000 ସାର୍ଟିଫିକେଟ୍ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଓ ନ୍ୟୁଜିଲ୍ୟାଣ୍ଡର ଅଧିସ୍ୱୀକୃତି ସିଷ୍ଟମ (Accreditation System of Australia and New Zealand)ଠାରୁ ଆଣିଛି ।

ଏନ୍.ବି.ଏ ଅଧିସ୍ୱୀକୃତି

ଚଣ୍ଡୀଗଡ଼ ବୈଷ୍ୟୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ଏଆଇସିଟିଇଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଜାତୀୟ ଅଧିସ୍ୱୀକୃତି ବୋର୍ଡଦ୍ୱାରା ଅଧିସ୍ୱୀକୃତ । 
ଇନ୍‌ଫୋସିସ୍, ଟିସିଏସ୍ ଓ ୱିପ୍ରୋ ଭଳି କମ୍ପାନୀମାନେ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ଚାକିରୀରେ ସଂସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥାଆନ୍ତି ।

ପାଠ୍ୟକ୍ରମ

ସ୍ନାତ୍ତୋକତର
 ସଂଗଣକ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ବୈଷୟିକ ବିଦ୍ୟା (Computer Science & Engineering)
 ପ୍ରଣାଳୀ (System Software)
 ସୂଚନା ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା (Information Technology)
 ସୂଚନା ସୁରକ୍ଷା (Information Security)
 ଅଣୁ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗାଯୋଗ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା (Electronics & Communication Engineering)
 ଭିଏଲ୍ଏସ୍ଆଇ ପରିକଳ୍ପନା (VLSI Design)
 ଯାନ୍ତ୍ରିକ ବୈଷୟିକ ବିଦ୍ୟା(Mechanical Engineering)

ସ୍ନାତକ
 ସଂଗଣକ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ବୈଷୟିକ ବିଦ୍ୟା (Computer Science & Engineering)
 ସୂଚନା ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା (Information Technology)
 ଅଣୁ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗାଯୋଗ ବୈଷୟିକ ବିଦ୍ୟା (Electronics & Communication Engineering)
 ଯାନ୍ତ୍ରିକ ବୈଷୟିକ ବିଦ୍ୟା(Mechanical Engineering)
 ଏମ୍‌ବିଏ     (Master of Business Administration)
 ଏମ୍‌ସିଏ     (Master of Computer Application)

କ୍ରମାଙ୍କ

 ଡାଟାକ୍ୱେଷ୍ଟ ସର୍ଭେ ୨୦୦୫ ଅନୁଯାୟୀ, ଏହା ସମଗ୍ର ଭାରତର ମୁଖ୍ୟ ୮୦୦ ବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲା ।
 ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ବି'' ଶ୍ରେଣୀରେ ଅଛି ଓ ଭାରତର ମୁଖ୍ୟ ୧୦ଟି ବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଛି (ବ୍ୟବସାୟ ଓ ପରିଚାଳନା ଘଟଣାପଞ୍ଜି-Business & Management Chronicle) ।

ଚାକିରୀ ସଂସ୍ଥାପନ

ବହୁତ କମ୍ପାନୀ ଯେପରି ଇନ୍‌ଫିସିସ୍, ୱିପ୍ରୋ, ଅଇଗେଟ୍, ମାଇକ୍ରୋସଫ୍ଟ, ଗୋଗଲ୍, ଏହ୍‌ସିଏଲ୍, ବିର୍ଲାସଫ୍ଟ, ଏଲ୍ଏଣ୍ଡଟି ଇନ୍ଫୋଟେକ୍, ଟାଟା ମୋଟରସ୍, ପ୍ରଭୃତି ପ୍ରତିବର୍ଷ କ୍ୟାମ୍ପସ୍ ପରିଦର୍ଶନରେ ଆସିଥାଆନ୍ତି । ହାରାହାରି ଦରମା ବର୍ଷକୁ Rs.୩.୭୫/-ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥାଏ । ସର୍ବାଧିକ ଦରମା ବର୍ଷକୁ  Rs.୨୯/-ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥାଏ ।

ଆଧାର

ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ
 Chandigarh Engineering College website
 Chandigarh Group of Colleges Jhanjeri
  

ଶ୍ରେଣୀ:ଚଣ୍ଡୀଗଡ଼ର ବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ
ଶ୍ରେଣୀ: ପଞ୍ଜାବ, ଭାରତର ବୈଷୟିକ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ
ଶ୍ରେଣୀ: ଚଣ୍ଡଗଡର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ
ଅମର ସିଂହ ଚମକିଲା

ଧାନୀ ରାମ (୨୧ ଜୁଲାଇ ୧୯୬୧- ୮ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୮୮), ସାଧାରଣତଃ ତାଙ୍କ ମଞ୍ଚ ନାମ ଅମର ସିଂହ ଚମକିଲା ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା, ଜଣେ ଲୋକପ୍ରିୟ ପଞ୍ଜାବୀ ଗାୟକ, ସଙ୍ଗୀତ ରଚୟିତା, ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ ଥିଲେ । ଚମକିଲା ଓ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ତ‌ଥା ସଙ୍ଗୀତ ସ‌ହଯୋଗୀ ଅମରଜୋତ, ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଜଣ ସ‌ହଯୋଗୀଙ୍କ ସ‌ହ ୮ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୮୮ରେ ଏକ ଯୁବ ଦଳଦ୍ୱାରା ଅଜଣା କାରଣରୁ ହତ୍ୟାର ଶିକାର ହୋଇଥିଲେ ।

ଚମକିଲା ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷାରେ ଜଣେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଞ୍ଚ ପରିବେଷଙ୍କାରୀ ଭାବେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ । ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ବିବାହ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରେମ, ଆସନ୍ତା ବୟସ, ମଦ ପିଇବା, ଡ୍ରଗ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିବା ଓ ପଞ୍ଜାବୀ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅତ୍ୟଧିକ ରାଗି ସ୍ୱଭାବକୁ ନେଇ ସଙ୍ଗୀତ ଲେଖୁଥିଲେ । ସେ ଏକ ଜଟିଳ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ସମର୍ଥକମାନେ ପଞ୍ଜାବୀ ସଂସ୍କୃତି ଓ ସମାଜ ଉପରେ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ପରିବେଷଣକୁ ପସନ୍ଦ କରୁଥିଲେ ।}

ତାଙ୍କର ସଫଳ ଗୀତ ମଧ୍ୟରେ ପେହଲେ ଲାଲକରେ ନାଲ ଓ ଧାର୍ମିକ ଗୀତ ତଲ‌ୱାର ମେ କାଲଗିଧାର ଦି ପ୍ରଭୃତି ଥିଲା । ଯଦିଓ ସେ କେବେ ରେକର୍ଡ କରି ନାହାନ୍ତି, ତେବେ ବ‌ହୁଳ ଲୋକପ୍ରିୟ ଜାଠ ଦି ଦୁସମନିକୁ ଲେଖିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ବ‌ହୁ ଗୀତିକାର ଗାଇଥିଲେ ।

ଇଚ୍ଛାପତ୍ର

ପ୍ରଭାବ

ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ରଚୟିତା ଅମିତ ତ୍ରିବେଦୀ ଚମକିଲାଙ୍କୁ ଜଣେ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ତ‌ଥା ପଞ୍ଜାବର ଏଲଭିସ ବୋଲି କ‌ହୁଥିଲେ ।Shah, Shalini. "Composer Amit Trivedi speaks to Shalini Shah on lending his voice to ‘Keh ke lunga’ and being on Season 2 of Coke Studio", The Hindu, 27 June 2012. Retrieved on 30 July 2012.

ବ୍ରିଟିଶ୍ ଭାରତୀୟ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ, ପଞ୍ଜାବୀ ଏମ୍ ସି ଚମକିଲାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଜଣେ ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରଭାବକାରୀ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ । ୨୦୦୮ର ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ତିମିଙ୍ଗ ଆଲବମରେ କାଢା ସୂର୍ମା ଗୀତରେ ଚମକିଲାଙ୍କ ସ୍ୱର ଥିଲା ।

ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅନୁକୂଳନ

ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାତା ଗୁଞ୍ଜିତ ଚୋପ୍ରା ଚମକିଲାଙ୍କ ଆତ୍ମଜୀବନୀ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ । and is working on a script for a full-length feature film.

ଡିସ୍କୋଗ୍ରାଫି

ଚମକିଲାଙ୍କ ଷ୍ଟୁଡ଼ିଓ ରେକର୍ଡିଂ ଏହ୍ ଏମ୍ ଭିଦ୍ୱାରା ଏଲ୍ ପି ରେକର୍ଡ ଓ ଇ ପି ରେକର୍ଡ ଭାବେ ହେଉଥିଲା ।ଯଦିଓ କିଛି ଆଲଦମ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବାହାରିଛି, ତାଙ୍କର ପ୍ରାୟ ରେକର୍ଡିଂ ସାରେଗାମା'ଦ୍ୱାରା ସଂକଳନ ହୋଇଛି ।

 ହିକ୍କ ଉଟ୍ଟେ ଶୋ ଜା ୱେ ଲାକ ମେରା କାଚ ୱାର୍ଗା ମିତ୍ରା ମେ ଖାଣ୍ଡ ବନା ଗାୟା ଶାରବତ୍ ଭାଙ୍ଗୁ ଘୁଟ ଭର ଲାନ୍ ଭୁଲ ଗଇ ମେଁ ଘୁଣ୍ଡ କାଦନା ବାବା ତେରା ନାନ‌କାନା ନାମ ଜପ ଲେ ତଲ‌ୱାର ମେ କାଲଗିଧାର ଦି ହାଁ ଜିଜା ଲାକ ମିନଲେମୃତ୍ୟୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆଲବମ
 ୨୦୧୪ ଦି ଡାଇମଣ୍ଡ''

ଆଧାର

 

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୬୧ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୮ ହତ୍ୟା
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୮ରେ ଭାରତରେ ଅପରାଧ
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାଙ୍ଗରା (ଗୀତ)
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତର ଗାୟକ-ସଙ୍ଗୀତ ରଚୟିତା
ଶ୍ରେଣୀ:ପଞ୍ଜାବୀ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ଲୁଧିଆନାର ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ପଞ୍ଜାବର ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:Unsolved murders in India
ଶ୍ରେଣୀ:ହତ୍ୟାର ଶିକାର ଭରତୀୟ
ଶ୍ରେଣୀ:ହତ୍ୟାର ଶିକାର ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ
ଶ୍ରେଣୀ:People murdered in Punjab, India
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତରେ ଗୁଳିଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୮ ମୃତ୍ୟୁ
ପଞ୍ଜାବୀ ପୋଷାକ

thumb|୧୯୮୦ରେ ଲାହୋରର ପଞ୍ଜାବୀ ପୋଷାକ
ଐତିହାସିକ ପଞ୍ଜାବ ଅଞ୍ଚଳରେ ଲୋକମାନେ କାର୍ପାସ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧୁଥିଲେ । ଉଭୟ ଲିଙ୍ଗର ଉପର ପୋଷାକ ଆଣ୍ଠୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଡ଼ୁଥିଲା  । ଉପରେ ଏକ ସ୍କର୍ଫ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ୁଥିଲା, ଯାହା ବାମ୍ପଟର ଉପରେ ଓ ଡାହାଣ ପଟର ତଳେ ପଡ଼ୁଥିଲା । ଆଉ ଏକ ଲମ୍ବା ବସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଏକ କାନ୍ଧରେ ପଡ଼ୁଥିଲା, ଯାହ ଆଣ୍ଠୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଡ଼ୁଥିଲା ।ଉଭୟ ଲିଙ୍ଗ ଅଣ୍ଟା ଚାରିପଟେ ଧୋତି ଗୁଡ଼ୌଥିଲେ ।Mohinder Singh Randhawa. (1960)Punjab: Itihas, Kala, Sahit, te Sabiachar aad.Bhasha Vibhag, Punjab, Patiala. ଆଧୁନିକ ପଞ୍ଜାବୀ ପୋଷାକ ଏହିପରି ଥିଲାବେଳେ, ଏହାର ଦୀର୍ଘ ଇତିହାସ ପୋଷାକର ଅନ୍ୟ ପ୍ରକାର ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ଯୋଗ କରିଛି ।

ସୁଥାନ

କୁର୍ତ୍ତା

ମୁଲତାନୀ କୁର୍ତ୍ତା

ପଞ୍ଜାବୀ ଫୁଲକରି କୁର୍ତ୍ତା

ପଞ୍ଜାବୀ ବାନ୍ଧନୀ କୁର୍ତ୍ତା

ସାଲ‌ୱାର ସୁଟ

ପଞ୍ଜାବୀ ତମ୍ବା ଓ କୁର୍ତ୍ତା

କୁର୍ତ୍ତି

ଛୋଲା

ଛୋଗା

ପଞ୍ଜାବୀ ସୁଥାନ ସୁଟ

ପଞ୍ଜାବୀ ଘାଘରା

ପଞ୍ଜାବୀ ଜୁତି

ପଟିଆଲା ସାଲ‌ୱାର

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ଚଳଣି
ସିଙ୍କୋପି

ଲେଉଟାଣି ମୂର୍ଚ୍ଛା

ସିଙ୍କୋପି (Syncope), ସାଧାରଣ ନାମ ବେହୋଶ (fainting), ଏକ ସ୍ୱଳ୍ପକାଳୀନ ଚେତନା (consciousness) ଅଭାବ ଓ ମାଂସପେଶୀ ଶକ୍ତିହାନୀକୁ କୁହାଯାଏ ଯାହା ଶୀଘ୍ର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଅଳ୍ପ ସମୟ ରହେ ଓ ସ୍ୱତଃ ଭଲ ହୁଏ । ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ଯୋଗୁ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ମସ୍ତିଷ୍କ‌କୁ ରକ୍ତ ସରବରାହ କମିଗଲେ ଏହା ହୁଏ । କେତେକ କେଶ୍‌ରେ ଚେତନାହାନୀ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରୋଡ୍ରୋମାଲ (prodromal symptom) ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ଏଥିରେ ହାଲୁକା ମୁଣ୍ଡ, ଝାଳବୁହା (sweating), ଶେତା ଚମ (pale skin), ଝାପସା ଦୃଷ୍ଟି, ଓକାଳ, ବାନ୍ତି, ଉଷୁମ ଅନୁଭବ ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣମାନ ଦେଖାଯାଏ । ସିଙ୍କୋପି ସ‌ହିତ ସ୍ୱଳ୍ପକାଳୀନ ମାଂସପେଶୀ ସଙ୍କୋଚନ-ପ୍ରସାରଣ ହୁଏ । ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ବେହୋସ ବା ମାଂସପେଶୀ ଶକ୍ତିହୀନ ନ ହେଲେ ସେହି ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରିସିଙ୍କୋପି କୁହାଯାଏ ।  ସିଙ୍କୋପି ଓ ପ୍ରିସିଙ୍କୋପିର ଚିକିତ୍ସା ଏକା ରକମର କରାଯାଏ । 

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ