biswa921/orwiki-latest-pages-articles-raw huggingface dataset:
ଦର୍ଶନା ଜାଭେରୀ

ଦର୍ଶନା ଜାଭେରୀ (ଜନ୍ମ 1940), ଚାରି ଜାଭେରୀ ଭଉଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ସାନ, ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟର ଜଣେ ଅଗ୍ରଣୀ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଦର୍ଶକ ଅଟନ୍ତି । ସେ ଜଣେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ, ଅନୁସନ୍ଧାନ ପଣ୍ଡିତ, ଶିକ୍ଷକ ଚାରିଜଣ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଖ୍ୟାତି ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ, ଯାହାର ନାମ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ସହିତ ସମକକ୍ଷ ହୋଇପାରିଛି । ସେ ଗୁରୁ ବିପିନ ସିଂଙ୍କର ଜଣେ ଶିଷ୍ୟ ଏବଂ ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମଞ୍ଚରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ୧୯୭୨ ମସିହାରେ ମଣିପୁରୀ ନର୍ତ୍ତନାଳାୟର ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା, ଯାହା ଭାରତରେ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରିଥିଲା ​​ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁମ୍ବାଇ, କୋଲକାତା ଏବଂ ଇମ୍ଫାଲରେ କେନ୍ଦ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ଅଟେ ।Doshi, p. 43

ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଏବଂ ତାଲିମ
ଦର୍ଶନ ଜାଭେରୀ ମୁମ୍ବାଇର ଏକ ଗୁଜରାଟୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଛଅ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ତାଙ୍କ ବଡ଼ ଭଉଣୀ ନୟନା ଏବଂ ରଂଜନାଙ୍କୁ ଗୁରୁ ବିପିନ ସିଂଙ୍କଠାରୁ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଶିଖୁଥିବା ଦେଖିଥିଲେ । ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର, ସେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ସୁଭର୍ନାଙ୍କ ସହ ନୃତ୍ୟ କଳା ଶିଖିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ପରେ, ସେ ସୂତ୍ରଧାରୀ କ୍ଷେତ୍ରେତୋମ୍ବି ଦେବୀଙ୍କଠାରୁ ପାରମ୍ପାରିକ ରାସଲିଳା ନୃତ୍ୟ, ଗୁରୁ ମୈତେଇ ଟୋମ୍ବା ସିଂଙ୍କଠାରୁ ନାଟ ପୁଙ୍ଗ ଏବଂ କୁମାର ମୈବୀଙ୍କଠାରୁ ପାରମ୍ପାରିକ ମୈବୀ ଯୋଗୀ  ଶିଖିଲେ ।

ବୃତ୍ତି
୧୯୫୦ ଦଶକ ବେଳକୁ ଜାଭେରୀ ଭଉଣୀମାନେ - ନୟନା, ରଂଜନା, ସୁବର୍ନା ଏବଂ ଦର୍ଶନା - ଭାରତ ତଥା ବିଦେଶରେ ମଞ୍ଚରେ ଏକାଠି ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୫୬ ମସିହାରେ, ପ୍ରଥମ ଅଣ-ମଣିପୁରୀମାନେ ଇମ୍ଫାଲର ରାଜପ୍ରାସାଦ ଭିତରେ ଥିବା ଗୋବିନ୍ଦଜୀ ମନ୍ଦିରରେ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ । ପରିଶେଷରେ, ଭଉଣୀମାନେ ୧୯୭୨ ମସିହାରେ ମୁମ୍ବାଇ, କୋଲକାତା ଏବଂ ଇମ୍ଫାଲରେ ନିଜ ଗୁରୁ ଏବଂ କଳାବତୀ ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ମଣିପୁରୀ ନର୍ତ୍ତନାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ଏବଂ ସମୟ ସହିତ ସେମାନଙ୍କର ନାମ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ସହିତ ସମକକ୍ଷ ହେଲା । ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି, ଦର୍ଶନ ନୃତ୍ୟ ଉପରେ ଅନେକ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ପ୍ରବନ୍ଧ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଜୀବନ କାଳରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ, ଅନୁସନ୍ଧାନ ତଥା କୋରିଓଗ୍ରାଫିରେ ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।Darshana Jhaveri

୨୦୦୮ ମସିହାର ଏକ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଜଣେ ବିଶିଷ୍ଟ ନୃତ୍ୟ ସମାଲୋଚକ ସୁନୀଲ କୋଥାରୀଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟର ମନ୍ଦିର ପରମ୍ପରାକୁ ସହରକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଉତ୍ତରଦାୟୀ ଅଟନ୍ତି । ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି ଯେ ନୟନା ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ପୂର୍ବରୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସୁଭର୍ନା ଅସୁସ୍ଥ ଥିବାରୁ ରଂଜନା ଏବଂ ଦର୍ଶନା ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟଦଳ ସହିତ ଅଭିନୟ ଜାରି ରଖିଥିଲେ ଏବଂ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।

ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ସମ୍ମାନ
ଦର୍ଶନା ଜାଭେରୀଙ୍କୁ ୧୯୯୬ ମସିହାରେ ସଂଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ, ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ, ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ନାଟକ ଏକାଡେମୀଦ୍ୱାରା ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।Dance Manipuri awardees  Sangeet Natak Akademi website ତାଙ୍କୁ ୨୦୦୨ରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କୁ ୨୦୧୮ରେ କାଳିଦାସ ସମ୍ମାନ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୦ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନିତ
ମୁକ୍ତିୟାର୍ ଅଲ୍ଲୀ

ମୁକ୍ତିୟାର୍ ଅଲ୍ଲୀ ଜଣେ ରାଜସ୍ଥାନୀ ଲୋକଗୀତ ଗାୟକ । ସେ ସୁଫି ସଙ୍ଗୀତର ମୌଖିକ ପରମ୍ପରା ମିରାସିସ୍ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଜଣେ ସେମି-ନୋମାଡିକ୍ ଗାୟକ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା । ତାଙ୍କ ପରିବାରର ପୁରୁଷମାନେ ଅନେକ ପିଢ଼ିରୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ସୁଫି ସଙ୍ଗୀତ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଅଛନ୍ତି । ସେ କବୀର, ମୀରାବାଇ, ବୁଲେଃ ଶାହା ଭଳି କବିମାନଙ୍କର କବିତାକୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ଗାନ କରିଥାନ୍ତି । ହଦ୍ ଅନହଦ୍ କଥାଚିତ୍ର ପାଇଁ ସେ କବୀରଙ୍କର ଅନେକ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ, ଯାହାକି ତାଙ୍କୁ ଲୋକପ୍ରିୟତା ଆଣିଦେଇଥିଲା । ୨୦୦୭ ମସିହାରେ ସେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ସେ ଅନେକ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ରରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରୁ ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା କଥାଚିତ୍ର ଫାଇଣ୍ଡି ଫେନିର ଗୀତ 'ଫେନି ରେ' ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ଲୋବାଲ୍ ଇଣ୍ଡିୟାନ୍ ମ୍ୟୁଜିକ୍ ଏକାଡେମୀ ଅୱାର୍ଡ୍ସଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନବାଗତ ଗାୟକ ଭାବରେ ପୁରସ୍କୃତ କରାଯାଇଥିଲା । ସେ ଫ୍ରେଞ୍ଚ ସଙ୍ଗୀତକାର ମଠିଆସ୍ ଡୁପ୍ଲେସାଏଙ୍କ ସହିତ ଏକ କଥାଚିତ୍ରରେ କାମ କରିଥିଲେ ।

ଆଧାର

 ବାହାର ଆଧାର 
 

ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ଲୋକଗୀତ ଗାୟିକା
ପୁଷ୍କର ମେଳା

ପୁଷ୍କର ମେଳା, ଯାହାକୁ ପୁଷ୍କର ଓଟ ମେଳା କୁହାଯାଏ କିମ୍ବା ସ୍ଥାନୀୟ ଭାବରେ କାର୍ତ୍ତିକ ମେଳା କିମ୍ବା ପୁଷ୍କର ମେଳା ହେଉଛି ବାର୍ଷିକ ବହୁ ଦିନିଆ ପଶୁପାଳନ ମେଳା ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ଫେଟ୍ (ରାଜସ୍ଥାନ, ଭାରତ)ର ଅଜମେର ସହର ନିକଟ ପୁଷ୍କର ସହରରେ ଆୟୋଜିତ । ଏହି ମେଳା କାର୍ତ୍ତିକ ହିନ୍ଦୁ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର ମାସରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଯାହା ସାଧାରଣତଃ ଅକ୍ଟୋବର ଶେଷ ଏବଂ ନଭେମ୍ବର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଗ୍ରେଗୋରିଆନ୍ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡରରେ ଓଭରଅପ୍ ହୋଇଯାଏ । ୧୯୯୮ ରେ, ପୁଷ୍କରଙ୍କୁ ବର୍ଷସାରା ୧ ମିଲିୟନରୁ ଅଧିକ ପରିଦର୍ଶକ ଆସନ୍ତି । କେବଳ ପୁଷ୍କର ମେଳା ୨୦୦,୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ପରିଦର୍ଶକଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଥାଏ ।

ପୁଷ୍କର ମେଳା ଭାରତର ସବୁଠାରୁ ବଡ ଓଟ, ଘୋଡା ଏବଂ ଗୋରୁ ମେଳା ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ । ପଶୁପାଳନ କାରବାର ବ୍ୟତୀତ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଷ୍କର ହ୍ରଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ଶୀତ ଋତୁ, ରଙ୍ଗୀନ ସାଂସ୍କୃତିକ ଥିମର ପ୍ରଚୁରତାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ପୁଷ୍କର ମେଳା ଘରୋଇ ତଥା ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳୀ ପାଲଟିଛି । ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏବଂ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ନୃତ୍ୟ, ମହିଳା ଦଳ ଏବଂ ପୁରୁଷ ଦଳ ମଧ୍ୟରେ ଦଉଡି ଟଣା, ମାଟିହାଣ୍ଡି ଫୋଡା, ସବୁଠାରୁ ବଡ ନିଷ ପ୍ରତିଯୋଗିତା, ବରଯାତ୍ରୀ ପ୍ରତିଯୋଗିତା, ଓଟ ଦୌଡ଼ା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।RAJASTHAN: IT'S FAIR TIME IN PUSHKAR, Outlook Traveller (26 October 2016)

ଏହା ଏକ ସାତ ଦିନର ରଙ୍ଗୀନ, ଅନନ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଯାହା ସାରା ବିଶ୍ୱରୁ ଅନେକ ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଥାଏ । ପଶୁପାଳନ ବ୍ୟବସାୟ ବ୍ୟତୀତ,ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ ହେଉଛି ଓଟ ଏବଂ ଘୋଡା ଦୌଡ଼, ସାଂସ୍କୃତିକ ପ୍ରଦର୍ଶନ, ପ୍ରଦର୍ଶନୀ । ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଏହି ମେଳା ଦୁନିଆର ସବୁଠୁ ବଡ ଗୋରୁ ମେଳା ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ପୁଷ୍କର ହ୍ରଦ କୂଳକୁ ଯାଆନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ମେଳା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ । ପୁରୁଷମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପଶୁମାନଙ୍କୁ ବାଣିଜ୍ୟ କରାନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଓଟ, ଘୋଡା, ଗାଇ, ମେଣ୍ଢା ଓ ଛେଳି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।Pushkar The Imperial Gazetteer of India, 1909, v. 21, p. 1. ଗ୍ରାମୀଣ ପରିବାର ବ୍ରେସଲେଟ୍, ପୋଷାକ, ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ କପଡ଼ାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହସ୍ତତନ୍ତ ଷ୍ଟଲରେ ଦୋକାନ କରନ୍ତି । ସଂଗୀତ, ଗୀତ ଏବଂ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ସହିତ ଏକ ଓଟ ଦୌଡ଼ ଉତ୍ସବରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ । ଏହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ, ଓଟ କିପରି ଜିନିଷ ଆଣିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୁଏ ତାହାର ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଏ । ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାକୁ, ପୁରୁଷମାନେ ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ଓଟ ଦଳକୁ ଯାଆନ୍ତି ।

ପୁଷ୍କର ରାଜସ୍ଥାନର ମଧ୍ୟ-ପୂର୍ବ ଭାଗରେ, ଆରାଭାଲୀ ପର୍ବତର ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅଛି । ପୁଷ୍କରଠାରୁ ନିକଟତମ ବିମାନବନ୍ଦର ହେଉଛି ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବରେ ପ୍ରାୟ ୪୦ କିଲୋମିଟର (୨୫ ମାଇଲ) ଅଜମେରର କିଶାନଗଡ ବିମାନବନ୍ଦର । ଜୟପୁର ଭାରତର ସମସ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ସହର ସହିତ ଭଲ ଭାବରେ ସଂଯୁକ୍ତ । ପୁଷ୍କର ଅଜମେରଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୧୦ କିଲୋମିଟର (୬.୨ ମାଇଲ୍), ପୁଷ୍କର ରାସ୍ତା (ରାଜପଥ ୫୮) ଦେଇ ସଂଯୁକ୍ତ ଯାହା ଅରବାଲି ରେଞ୍ଜ ପର୍ବତ ଦେଇ ଯାଇଥାଏ । ଅଜମର୍ ମଧ୍ୟ ନିକଟତମ ପ୍ରମୁଖ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ଅଟେ ।

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ଚଳଣି
କିଶୋର ପାଣିଗ୍ରାହୀ

କିଶୋର ପାଣିଗ୍ରାହୀ () (ଜନ୍ମ: ୧୧ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୭୧) ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ କବି, ଲେଖକ ଓ ସମାଲୋଚକ । ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ବସନ୍ତ ମୁଦୁଲି କବିତା ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।

 ଜନ୍ମ, ପରିବାର ଓ ଶିକ୍ଷା 
କିଶୋର ପାଣିଗ୍ରାହୀ ୧୯୭୧ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ୧୧ ତାରିଖରେ ଭଦ୍ରକରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପା କାହ୍ନୁଚରଣ ପାଣିଗ୍ରାହୀ ଜଣେ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟିକ । ସେ ପେଷାରେ ଜଣେ ଅଧ୍ୟାପକ ।

 ରଚନାବଳୀ 
 ନିଆରା ନଈର ରିଆଜ୍ (୨୦୨୩, ଟାଇମ୍‌ପାସ୍)
 ଅଛି (୨୦୨୨, ବର୍ଷା ପବ୍ଲିକେଶନ୍)
 ଦୁଇଟି ପାଟଳ ପାଦ (ଅନୁବାଦ)
 ଚୋଟ
 କ୍ଷତ
 ଶଂଖଚିଲ (୨୦୨୨, ଟାଇମ୍‌ପାସ୍)‌
 ସେକ୍‌ସ୍‌ପିଅର କାହାଣୀ
 ସମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠଗଳ୍ପ (ଅନୁବାଦ)

 ପୁରସ୍କାର 
 ବସନ୍ତ ମୁଦୁଲି କବିତା ପୁରସ୍କାର, ୨୦୧୭

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଲିଙ୍କ୍ 

 

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୧ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲାର ଲୋକ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ କବି
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଲେଖକ
ଶ୍ରେଣୀ:ଓଡ଼ିଆ ଅନୁବାଦକ
ଶ୍ରେଣୀ:ବସନ୍ତ ମୁଦୁଲି କବିତା ପୁରସ୍କାର ସମ୍ମାନିତ
ଅକ୍ସିକୋଡୋନ/ପାରାସେଟାମୋଲ

ଅକ୍ସିକୋଡୋନ/ପାରାସେଟାମୋଲ, ଅକ୍ସିକୋଡୋନ/ ଆସେଟାମିନୋଫେନ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା ଏବଂ ବିକ୍ରୟ ନାମ ପେରକୋସେଟ, ଏକ ଔଷଧ ଯେଉଁଥିରେ ଓପିଏଡ୍ ଅକ୍ସିକୋଡୋନ ସହିତ ପାରାସିଟାମୋଲ (ଆସିଟାମିନୋଫେନ୍)ର ମିଶ୍ରଣ ଥାଏ ଓ ଏହା ମଧ୍ୟମରୁ ଗମ୍ଭୀର ଧରଣର ସ୍ୱଳ୍ପ ସମୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଏହା ତୁରନ୍ତ ଏବଂ ବିସ୍ତାରିତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ଔଷଧ ଭାବରେ ଆସେ । ଏହା ପାଟିରେ ଦିଆଯାଏ ।

ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଅଇ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ବୁଲାଇବା ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ନିଶାଗ୍ରସ୍ତ, ନିଦ୍ରାଳୁ ଭାବ, ଗଲୁ, କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ, ଆନାଫାଇଲାକ୍ସିସ୍, ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ଏବଂ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ହ୍ରାସ ହୋଇପାରେ।  ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟବହାର ଶିଶୁର ନବଜାତ ଓପିଓଏଡ୍ ପ୍ରତ୍ୟାହାର ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ହୋଇପାରେ ।

୧୯୭୬ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଏହି ମିଶ୍ରଣକୁ ଅନୁମୋଦନ କରାଯାଇଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏହା ଏକ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଅଟେ । ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ଔଷଧ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ । ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ୨୦୨୦ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ୯୦ଟି ବଟିକାର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ 22 ଡଲାର ଥିଲା ।

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
ଖଗେନ ମହନ୍ତ

ଖଗେନ ମହନ୍ତ ଆସାମର ଜଣେ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ଶିଳ୍ପୀ । ସେ ବହୁ ପାରମ୍ପାରିକ ଆସାମିଆ ଲୋକଗୀତର ସଙ୍ଗୀତ ସଂଯୋଜକ ଓ ଗାୟକ । ଖଗେନ ମହନ୍ତ ଆସାମର ଲୋକ ସଂଗୀତରେ ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଥିଲେ । ବିହୁ ସଙ୍ଗୀତରେ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ପାଇଁ ସେ "ବିହୁ ରାଜା" ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ । ଆସାମରେ ତାଙ୍କର ବିହୁ ଗୀତ, ବୋର୍ଜିଟ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକଗୀତ ଲୋକପ୍ରିୟ । ପତ୍ନୀ ଅର୍ଚ୍ଚନା ମହନ୍ତ ଏବଂ ପୁଅ ଅଙ୍ଗରାଗ ମହନ୍ତ ପାପନ (ଗାୟକ)ଙ୍କୁ ନେଇ ଖଗେନଙ୍କ ପରିବାର ଆସାମର ଅନ୍ୟତମ ଜଣାଶୁଣା ସଙ୍ଗୀତ ପରିବାର ଭାବରେ ଖ୍ୟାତ । ୧୨ ଜୁନ ୨୦୧୪ରେ ଖଗେନଙ୍କର ପରଲୋକ ହୋଇଥିଲା ।

ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ
ଖଗେନ ମହନ୍ତ ଆସାମର ନାଗାଓଁରେ କଳିତ ଜାତିର ହରେନ୍ଦ୍ର ନାଥ ମହନ୍ତ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରିୟା ଦେବୀଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ପିଲାଦିନରୁ ତାଙ୍କର ସଂଗୀତ ପ୍ରତିଭା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ । ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ଶିଲଂରେ ଏକ ସଙ୍ଗୀତ ସମାରୋହର ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରି ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆସିଥିଲେ ।

ବୃତ୍ତି
୧୯୫୮ ମସିହାରେ, ନୂତନ ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଦିଲ୍ଲୀ ଦୂରଦର୍ଶନ (ଟେଲିଭିଜନ) କେନ୍ଦ୍ରରେ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା ।  ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଖୁବ ସଫଳ ହେଇଥିଲା । 

ବିଷ୍ଣୁପ୍ରସାଦ ରାଭା, ହେମାଙ୍ଗ ବିଶ୍ୱସ ଓ ଯୁଗଳ ଦାସଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ସଙ୍ଗଠିତ "ଭାଷା ଆନ୍ଦୋଳନ"ରେ ଖଗେନ ମହନ୍ତ ସକ୍ରିୟ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ । ସେ "ହାରମୋନି" ଗୋଷ୍ଠୀର ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ ଏବଂ ନିଜ ସୁମଧୁର କଂଠସ୍ୱର ଏବଂ ସଙ୍ଗୀତ ସାହାଯ୍ୟରେ ମାନବିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧର ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ । ୧୯୬୧ ମସିହାରେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଗ୍ରାମୋଫୋନରେ ରେକର୍ଡ଼ ହୋଇଥିବା ଗୀତ ଗୁଆହାଟି ଆକାଶବାଣୀ କେନ୍ଦ୍ରରୁ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା । ସେ କଲିକତାରେ ଚାଲିଥିବା "ବିଶ୍ୱ ଶାନ୍ତି" ଉତ୍ସବରେ ମଧ୍ୟ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ । ସେ ଆକାଶବାଣୀରେ ଜଣେ ଗ୍ରେଡ ଏ କଳାକାର ଭାବରେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ଲୋକଗୀତ, ଓକୋନି ଗୀତ, ଗୀତିନାଟ୍ୟ ଏବଂ ନାଟକ ଆଦି ଆସାମ ସଂଗୀତର ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ଧାରାରେ ନିଜର ଅବଦାନ ରଖିଥିଲେ ।

ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଜୀବନ
ସେ ଆସାମର ଲୋକ ଗାଯିକା ଅର୍ଚ୍ଚନା ମହନ୍ତଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ଅନେକ ସମୟରେ ଏକାଠି ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଲୋକପ୍ରିୟ ଯୁଗଳ ଗାୟକ ଭାବରେ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ମୁମ୍ବାଇରେ ରହୁଥିଲେ । ପୁହୋର ଏବଂ ପାରିଜାତ ନାମରେ ତାଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ନାତି ଅଛନ୍ତି । ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଝିଅଙ୍କ ନାମ କିଙ୍ଗକିଣୀ ମହନ୍ତ ।

ମୃତ୍ୟୁ
୨୦୧୪ ମସିହା ଜୁନ ୧୨ ତାରିଖ ଅପରାହ୍ନ ୩ ୪୦ରେ ଗୁଆହାଟୀରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ବାସଭବନରେ ଖଗେନ ମହନ୍ତଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା । ତା ପର ଦିନ ୧୩ ଜୁନ ୨୦୧୪ରେ ରାଜ୍ୟ ସରକାର ଅଧାଦିନ ଛୁଟି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ।

ପୁରସ୍କାର
ତାଙ୍କ ଅବଦାନ ପାଇଁ ଖଗେନ ମହନ୍ତଙ୍କୁ ଜାତୀୟ ତଥା ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ଅନେକ ଥର ପୁରସ୍କୃତ କରାଯାଇଛି । ୧୯୯୨ରେ ଲୋକସଙ୍ଗୀତ ତଥା ପାରମ୍ପାରିକ ସଂଗୀତ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସଂଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।Other Forms of Music, Dance and Theatre 

ତାଙ୍କର କିଛି ପୁରସ୍କାର / ସ୍ୱୀକୃତି ନିମ୍ନରେ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ:

 ୧୯୮୮ - ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପ ପୁରସ୍କାର 
 ୧୯୯୨ - ସଂଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ 
 ୧୯୯୪ - ଶ୍ରୀମୋ ପୁରସ୍କାର 
 ୧୯୯୯ - ସଂଗୀତଚାର୍ଯ୍ୟ

ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୪୨ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୧୪ ମୃତ୍ୟୁ
ସଞ୍ଚିତା ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ

ସଞ୍ଚିତା ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟ (ଜନ୍ମ: ୧୯ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୯୨) ଜଣେ ଭାରତୀୟ କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ, ସଙ୍ଗୀତକାର ତଥା ଦୂରଦର୍ଶନ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ । ୧୪ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ସାରେ ଗା ମା ପା ଲିଟିଲ୍ ଚାମ୍ପ୍ସ ଜିତିଥିଲେ  । ସେ ବିଭିନ୍ନ ଭାରତୀୟ ଭାଷାରେ କଥାଚିତ୍ର ଏବଂ ଆଲବମ୍ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଇଛନ୍ତି ।

 ଗୀତତାଲିକା 
ବର୍ଷ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଗୀତ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ସହ-ଗାୟକ (ମାନେ) ଭାଷା ୨୦୦୭ ବାଲ୍ ଗଣେଶ ହାତି କା ବାଲ୍ ହୈ ସମୀର ଟଣ୍ଡନ ଏକାକୀ ହିନ୍ଦୀ ୨୦୦୮ମିଥ୍ୟା ଜରା ଜରା ସାଗର ଦେଶାଇ ଏକାକୀ ୨୦୧୩ ୟମଲା ପାଗଲା ଦିୱାନା ୨ ୟମଲା ପାଗଲା ଦିୱାନା ଶାରିବ-ତୋଷି ସୁଖଭିନ୍ଦର ସିଂହ, ଶଙ୍କର ମହାଦେବନ, ରାହୁଲ ସେଠ୍ ସଡି ଦାରୁ ଦା ପାନି ତୋଷୀ ସାବ୍ରି, ରାହୁଲ ସେଠ୍ କ୍ରିସ୍ନାରୂପା ଜୟ ଜୟ କୃଷ୍ଣ ରୂପା ରାମନ୍ ଏକାକୀ ଶ୍ରୀନାଥଜୀ ଦର୍ଶନ ଅନ୍ୱେଷା, ଶ୍ରାବଣୀ ଚୌଧୁରୀ ୨୦୧୪ ାଞ୍ଚି: 
ିଦଅନ୍‌ବ୍ରେକେବୁଲ୍   କୋଶମ୍ପା ଇସ୍ମାଇଲ୍ ସରକାର ଅନ୍ୱେଷା, ସୁଭାସ ଘାଇ କମ୍ବଲ୍ କେ ନୀଚେ ନୀତି ମୋହନ, ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟା ମଜୁମଦାର ଆଦିୟେ ଆଦିୟେ ଆଭ୍ରିଲ୍ କ୍ୱାଡ୍ରୋସ୍ ମାସୁମ୍ ଆଜ୍ ଥେକେ ତୁମି ସଞ୍ଜିବ ସରକାର ପ୍ରସନ୍ନଜିତ୍ ମଲ୍ଲିକ୍ ବଙ୍ଗାଳୀ ୨୦୧୮ ପୁରୁଲିଆ ଏକ୍ସପ୍ରେସ (ଆଲବମ୍) ଆଣ୍ଟି-ଭାଇରସ୍ ଶୁଭମ୍ ଗାଙ୍ଗୁଲି ରାଜ୍ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଦଙ୍ଗା ଦି ରାଓଟ୍ ଚାଲ୍ ସନମ୍ ସୌମିତ୍ର କୁଣ୍ଡୁ ସୁଜୟ ଭୌମିକ୍ ସାଗର ମେରେ ପାସ୍ (ଆଲବମ୍) ସାଗର ମେରେ ପାସ୍ ପାର୍ଥ ବାନାର୍ଜୀ ପାର୍ଥ ବାନାର୍ଜୀ ହିନ୍ଦୀ ଆଣ୍ଟି ଭାଇରସ୍ (ଆଲବମ୍) ଶେଷ ଶବ୍ଦ ଶୁଭମ୍ ଗାଙ୍ଗୁଲି | ଏକାକୀ ବଙ୍ଗାଳୀ ସ୍ମୃତି ରାଜ୍ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ସାଉଣ୍ଡ ଅଫ୍ ବାଂଲାଦେଶ ପୁରୁଲିୟା ଏକ୍ସପ୍ରେସ ୧୮+ ବଟରଫ୍ଲାଏ ବୁଡି ୨୦୧୯ ଭୁଲ୍‌ତେ ପାରିନି (ଆଲବମ୍) ଭୁଲ୍‌ତେ ପାରିନି ଶାନ୍ତିରାଜ ଖୋସଲା ଏକାକୀ ତୁମି ବିନା ବନ୍ଧୁ (ଆଲବମ୍) ତୁମି ବିନା ବନ୍ଧୁ ବୈଦ୍ୟନାଥ ଦାଶ ଶ୍ୟାମ୍ ପଲ୍ ଭୋକଟ୍ଟା ବୁଲନ୍ଦି (ଆଇଟମ୍ ଗୀତ) ଏକାକୀ

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଆଧାର 

 

ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ଲୋକଗୀତ ଗାୟିକା
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୯୨ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:Articles with hCards
ଶ୍ରେଣୀ:Short description is different from Wikidata
ଶ୍ରେଣୀ:Articles with short description
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ
ବାମ୍ବା ବାକ୍ୟା

ବାକ୍କିୟାରାଜ (୩୧ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୮୦ - ୨ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୨୨) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଗାୟକ, ଯିଏକି ତାଙ୍କ ମଞ୍ଚ ନାମ ବାମ୍ବା ବାକ୍ୟା ଭାବରେ ଜଣେ ଜଣା । ସେ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟରେ ଗାୟକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସହିତ ସଙ୍ଗୀତକର ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ସେ ଜଣାଶୁଣା ଭାରତୀୟ ସଙ୍ଗୀତକାର ଏ. ଆର. ରହମାନଙ୍କ ସହିତ କିଛି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସହଯୋଗୀ ସଙ୍ଗୀତକାର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ଲୋକପ୍ରିୟ ସଙ୍ଗୀତକାର ବାମ୍ବାଙ୍କ ପରି ତାଙ୍କ ଗୀତ ଗାଇବାକୁ ଏ. ଆର. ରହମାନ କହିବା ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ମଞ୍ଚନାମ ବାମ୍ବା ବାକ୍ୟା ରଖିଥିଲେ । ସେ ତାଙ୍କର ଅନନ୍ୟ ବାରିଟୋନ୍ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧିଲାଭ କରିଥିଲେ ।

୨୦୧୦ ମସିହାରେ ସେ ରହମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ନିର୍ମିତ ଏକ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ରାବଣରେ 'କେଦାକ୍କରୀ' ନାମକ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ନାମ ବାକ୍କିୟାରାଜ ଥିଲା ।

 ପେଷା 
ସେ ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ଏସ୍. ଶଙ୍କରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ବହୁଭାଷୀ କଥାଚିତ୍ର ୨.୦ରେ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଏକାକୀ ଏକ ଗୀତର ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ । କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଭକ୍ତି ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଅକାଳ ବିୟୋଗ ପୂର୍ବରୁ ସେ ମଣି ରତ୍ନମ୍‌ଙ୍କ ଐତିହାସିକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୋନିୟିନ୍ ସେଲଭନ୍: ୧ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର ଦେଇଥିଲେ ।

 ମୃତ୍ୟୁ 
୨୦୨୨ ମସିହାର ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨ ତାରିଖରେ ସେ ହୃଦ୍‌ଘାତରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ । ଛାତିରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ଚେନ୍ନାଇର ଏକ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଇଥିଲା, ମାତ୍ର ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା । ମୃତ୍ୟୁବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୪୧ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ।

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଲିଙ୍କ୍ 
 
 

ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ଲୋକଗୀତ ଗାୟିକା
ଶ୍ରେଣୀ:୨୦୨୨ ମୃତ୍ୟୁ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୭୨ ଜନ୍ମ
ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ଯମୁନା

ଯମୁନା ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ଏକ ପବିତ୍ର ନଦୀର ନାମ ଯାହା ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ମୂଖ୍ୟ ଉପନଦୀ । ଏହି ନଦୀକୁ ଯମୁନା ନାମରେ ହିନ୍ଦୁ ଠାକୁରାଣୀ ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ । କେତେକ ପୂର୍ବତନ ପୋଥିରେ ଯମୁନାଙ୍କୁ ଯମି ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ କାଳିନ୍ଦୀ ନାମରେ ଲେଖାଯାଇଛି । ହିନ୍ଦୁ ପୋଥି ଅନୁସାରେ ଯମୁନାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ସଞ୍ଜନା (ମେଘ ଦେବୀ) ଥିଲା । ମୃତ୍ୟୁର ଦେବତା ଯମଙ୍କର ସେ ଯମଜ ଭଉଣୀ ଥିଲେ । ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଅଷ୍ଟଭାର୍ଯ୍ୟା (Ashtabharya) ମଧ୍ୟରୁ ସେ ଏକ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ । କୃଷ୍ଣଙ୍କର ବାଲ୍ୟ କାଳରେ ନଦୀ ଭାବରେ ଯମୁନାର ବଡ଼ ଭୂମିକା ଥିଲା ।   ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ଯମୁନା ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କଲେ ନିଜର ଅର୍ଜିତ ସମସ୍ତ ପାପ ଧ୍ରୌତ ହୋଇଯାଏ ।

ମୂର୍ତ୍ତି ବିଜ୍ଞାନ
ଗୁପ୍ତ ବଂଶର ରାଜତ୍ୱ କାଳରୁ ମନ୍ଦିର କବାଟରେ ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଅଗ୍ନି ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ଯମୁନାଙ୍କର ଦେହ ରଙ୍ଗ କଳା, ତାଙ୍କର ବାହନ ହେଉଛି କଚ୍ଛପ ଓ ସେ ତାଙ୍କର ହାତରେ ଗୋଟିଏ ଜଳ ପାତ୍ର ଧରିଥାଆନ୍ତି । ଗୋଟିଏ ପୁରାତନ ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କୁ ଗୋରା ରଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ ଏକ ସୁନ୍ଦରୀ ମହିଳା ଭାବରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି । 

ପରିବାର ଓ ନାମ 
କେତେକ ପୁରାଣ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯମୁନାଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କନ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସରଣ୍ୟୁ ବା ସଞ୍ଜନାଙ୍କର କନ୍ୟା ଭାବରେ ଲିଖିତ ଅଛି । ସଞ୍ଜନା ହେଉଛନ୍ତି ମେଘର ଦେବୀ । ମୃତ୍ୟୁର ଦେବତା ଯମଙ୍କର ଯମଜ ଭାବରେ ଯମୁନାଙ୍କୁ ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଇଛି । ତାଙ୍କର ଭାଇମାନଙ୍କର ନାମ ଯଥାକ୍ରମେ ପ୍ରଥମ ବ୍ୟବସ୍ୱତ ମନୁ (ମାନବ), ଅଶ୍ୱିନୀ ଯମଜ ଭ୍ରାତା (ସ୍ୱର୍ଗ ଚିକିତ୍ସକ)  ଓ ଶନି । ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ସେ ପ୍ରିୟ ସନ୍ତାନ ଭାବରେ ଚିତ୍ରଣ ହୋଇଛନ୍ତି ।
 ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାବରେ ତାଙ୍କର ସୂର୍ଯ୍ୟତନୟା, ସୂର୍ଯ୍ୟଜା ଓ ରବିନନ୍ଦିନୀ ନାମମାନ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି ।  

ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସଞ୍ଜନା ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କର ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଉତ୍ତାପ ସହ୍ୟ କରିନପାରି ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱୟ ବନ୍ଦ କରିଦେବାରୁ କ୍ରୋଧାନ୍ୱିତ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ, “ତୁମର ସନ୍ତାନ କଳା ରଙ୍ଗର ହେବ ଓ ତାଙ୍କୁ ଯମ କୁହାଯିବ ।” ତା’ପରେ ସଞ୍ଜନା ତାଙ୍କୁ ଖୋଲା ଆଖିରେ ଦେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲାବେଳେ ଆଖି ମିଟି ମିଟି ହୋଇଗଲା । ପୁନଶ୍ଚ ସୂର୍ଯ୍ୟ କ୍ରୋଧରେ କହିଲେ, “ତୁମର କନ୍ୟାର ନାମ ଯମୁନା ହେବ ।” ଖୋଲା ଆଖି ରଖିଥିବାରୁ ଯମୁନା ସଦାସର୍ବଦା ଦେବୀ ରୂପରେ ଚିରକାଳ ପୂଜ୍ୟ ହୋଇ ରହିବାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ ।
  
thumb|Krishna defeats Kaliya, dwelling in the Yamuna.
ଯମଙ୍କର ରଙ୍ଗ କଳା ଥିବାରୁ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ କାଳିନ୍ଦୀ ନାମକରଣ ହୋଇଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ । ଅନ୍ୟ ଏକ ଉତ୍ସରୁ ଜଣାଯାଏ କାଳିନ୍ଦ ପର୍ବତରୁ ବାହାରିଥିବାରୁ ତାଙ୍କ ନାମ କାଳିନ୍ଦୀ ହୋଇଛି । ଯମୁନା ରଙ୍ଗ ପ୍ରଥମେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଥିଲା । ସତୀ ବିରହରେ ମ୍ରିୟମାଣ ହୋଇ ଶିବ ଅବଶେଷରେ ଯମୁନା ନଦୀଜଳ ମଧ୍ୟକୁ ଝାସ ଦେଇଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଓ ଅପୂରଣୀୟ କାମନା ଥାଇ ଜଳରେ ଝାସ ଦେବାରୁ ଜଳର ରଙ୍ଗ କଳା ହୋଇଗଲା ।

ଯମ ସହିତ ନାମ 
‘ଓ ଫ୍ଲାହେର୍ଟି’ଙ୍କ  ଲେଖା ଅନୁସାରେ ବେଦ (ବେଦ) ବିଶ୍ୱାସରେ ଯମଙ୍କ (ଯମ) ଯମଜ ଭଉଣୀଙ୍କର ନାମ ଯମି ଥିଲା ।  ଯମ ଓ ଯମି ଦୁହେଁ ଠାକୁର ଥିଲେ । ଯମ ମୃତ୍ୟୁର ଦେବତା ଥିଲେ ଓ ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ଯମି ଜୀବନ ଦେବୀ ଥିଲେ ।  

  
ଆଧାର

ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ
ହେମାଙ୍ଗ ବିଶ୍ୱାସ

ହେମଙ୍ଗା ବିଶ୍ୱାସ (୧୪ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୧୨ - ୨୨ ନଭେମ୍ବର ୧୯୮୭) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଗାୟକ, ସଙ୍ଗୀତକାର, ଗୀତିକାର ତଥା ରାଜନେତା ଥିଲେ । ସେ ବଙ୍ଗଳା ଏବଂ ଆସାମର ସାହିତ୍ୟ ସଂରଚନା, ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତର ପ୍ରଚାର ଆଦି ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ । ଲୋକଗୀତର ବିଭିନ୍ନ ଶୈଳୀକୁ ସେ ଚିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଆଙ୍କୁଥିଲେ । ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶ ଓ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାଟିୟାଲୀ ଲୋକଗୀତକୁ ଚିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଆଙ୍କିଥିଲେ ।

 ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ 
ସେ ୧୯୧୨ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ୧୪ ତାରିଖରେ ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତ ଅଧିନସ୍ଥ ସିଲହଟର ହବିଗଞ୍ଜଠାରେ (ବର୍ତ୍ତମାନ ବଙ୍ଗଳାଦେଶରେ) ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ହରକୁମାର ବିଶ୍ୱାସ ଓ ମାଆଙ୍କ ନାମ ସରୋଜିନୀ ବିଶ୍ୱାସ । ସେ ୧୯୨୫ରୁ ୧୯୨୭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଡିବ୍ରୁଗଡ଼ର ଜର୍ଜ ଇନିଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍‌ରେ ପଢ଼ିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ନିଳମଣୀ ଫୁକାନ ସେଠାରେ ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ । ୧୯୩୦ ମସିହାରେ ସେ ହବିଗଞ୍ଜ ସରକାରୀ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପାଠ ପଢ଼ିଥିଲେ ।

୧୯୩୦ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ରଜନୈତିକ ଭୂମିକା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଗିରଫ କରାଯାଇଥିଲା । ସେ ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ପିପୁଲ୍ସ ଥିଏଟର ଆସୋସିଏସନ୍ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ ।

 ପରିବାର 
ସେ ୧୯୫୯ ମସିହାରେ ଶିକ୍ଷୟତ୍ରୀ ରାନୁ ଦତ୍ତଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ ମୟଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ (ଯାଦବପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନର ପ୍ରଫେସର ତଥା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାତା) ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଝିଅ ରଙ୍ଗିଲି ବିଶ୍ୱାସ (ଲେଖକ ତଥା ଅର୍ଥନୀତିର ପ୍ରଫେସର) ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।

 ସଙ୍ଗୀତ କାର୍ଯ୍ୟ 
thumb| ଦେବବ୍ରତ ବିଶ୍ୱାସ, ଓମାର ଶେଖ, ନିରଞ୍ଜନ ସେନ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ହେମାଙ୍ଗ ।
ସେ ଅନେକ ଲୋକପ୍ରିୟ ବଙ୍ଗାଳୀ ଗୀତ କରିଥିଲେ । ଲୋକଙ୍କ କଳାର ଆଦର୍ଶକୁ ଅନୁବାଦ କରିବାର ପଦ୍ଧତି ଉପରେ ସାଲୀଳ ଚୌଧୁରୀ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ତୀବ୍ର ବିତର୍କ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।

ସେ ଭୁପେନ ହଜାରିକା, ଦେବବ୍ରତ ବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ପିତେ ସୀଗେରଙ୍କ ସହ ଏକ ସମୂହ ସଙ୍ଗୀତ ଗାନ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ଆଶା କରିଥିଲେ ଯେ ଜନତାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ପାଇଁ ସଂଗ୍ରାମ କରିବାକୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏକଜୁଟ ହେବାକୁ ଏବଂ ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରର ଦୁର୍ନୀତି ବିରୋଧରେ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବେ । ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ ଅଧିକାର ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ସେ ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ଶଙ୍କର ରାୟଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ତତ୍କାଳୀନ କଂଗ୍ରେସ ସରକାରଙ୍କୁ ଶ୍ରମିକ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ । ବଙ୍ଗଳା ଭାଷାରେ ତାଙ୍କର ଅନୁବାଦ ରଚନା ଏବଂ ଆମ୍ର କର୍ବୋ ଜୟ, ଅଜାଡ଼ି ହୋଇନି ତୋର ଏବଂ ନେଗ୍ରୋ ଭାଇ ଅମର ଭଳି ଗୀତ ଗାଇବା ବଙ୍ଗୀୟ ବାମପନ୍ଥୀ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ତୀବ୍ର କରିଥିଲା ।

 କଥାଚିତ୍ର 
ସେ ମେଘେ ଡାକେ ତାରା (୧୯୬୦), ଲାଲନ ଫକୀର, ଉତ୍ପଳ ଦତ୍ତଙ୍କ କଲ୍ଲୋଳ ଏବଂ କୋମଳ ଗାନ୍ଧାର ଆଦି କଥାଚିତ୍ରେ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଲିଙ୍କ୍ 

 
 Listen Songs by Hemango Biswas
 Rhyming Revolution: Marxism and Culture in Colonial Bengal
 Translated chapter from Biswas's travelogue: "Abar Chin Dekhe Elam" (Trip To China Again), 1975
 Hemango Biswas’s popular songs presented at University of Dhaka, in Bangladesh, celebrating his 99th birth anniversary

ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ଲୋକଗୀତ ଗାୟିକା
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୮୭ ମୃତ୍ୟୁ
ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୧୨ ଜନ୍ମ
ଅନୁପମା ଦେଶପାଣ୍ଡେ

ଅନୁପମା ଦେଶପାଣ୍ଡେ ହେଉଛନ୍ତି ଜଣେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ରର ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟିକା । ସେ ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ସେ ସୋନି ମାହିୱାଲ କଥାଚିତ୍ରରେ ଏକ ଲୋକ ଗୀତ "ସୋହନୀ ଚିନାବ ଦେ" ଗାଇଥିଲେ, ଯାହାପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିଳା କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ ପାଇଁ ଫିଲ୍ମଫେୟାର ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।

 ପେଷା 
୧୯୮୪ ମସିହାର ସୋନି ମାହିୱାଲ କଥାଚିତ୍ରରେ ସେ ଗାଇଥିବା ଗୀତଟି ପ୍ରଥମେ ଆଶା ଭୋସଲେ ଗାଇବାର ଯୋଜନା ଥିଲା, ମାତ୍ର ସେ ଅନୁପସ୍ଥିତ ଥିବାରୁ ସଙ୍ଗୀତକାର ଅନୁ ମଲ୍ଲିକ ଅନୁପମାଙ୍କୁ ଡମି ଭାବରେ ନେଇ ରେକର୍ଡ଼ କରିଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଗୀତ ଶୁଣିବା ପରେ ଆଶା ଭୋସଲେ ଅନୁପମାଙ୍କ ସ୍ୱର ରଖିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ । ସେ ୯୨ଟି କଥାଚିତ୍ରରେ ମୋଟ ୧୨୪ଟି ଗୀତ ଗାଇଛନ୍ତି ।

 ଆଧାର 

 ବାହାର ଲିଙ୍କ୍ 
 

ଶ୍ରେଣୀ:୧୯୫୩ ଜନ୍ମ
ଶ୍ରେଣୀ:ଭାରତୀୟ ଲୋକଗୀତ ଗାୟିକା
ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ
ଶ୍ରେଣୀ:ଜୀବିତ ବ୍ୟକ୍ତି
ବିନତା

ବିନତା ହେଉଛନ୍ତି ହିନ୍ଦୁ ମତରେ ଅରୁଣା ଓ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ନାମ । ବିନତା ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର କନ୍ୟା ଅଟେ । ସେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ କେତେକ ଭଉଣୀଙ୍କ ସହିତ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁତ୍ର ଜାତ ହୋଇଥିଲେ, ବଡ଼ଟିର ନାମ ଅରୁଣ ଓ ସାନ ପୁଅ ନାମ ଗରୁଡ଼ ।

କିମ୍ବଦନ୍ତୀ  
ଦକ୍ଷପ୍ରଜାପତିଙ୍କର କନ୍ୟା ନାମ ବିନତା ଥିଲା । ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଭଉଣୀର ନାମ କଦ୍ରୁ । ସେମାନେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦରେ ପରିବାର ସହିତ ରହୁଥିଲେ । ତେଣୁ ଦକ୍ଷ ଖୁସି ହୋଇ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ କରି ବର ମାଗିବାକୁ କହିଲେ ।  ଏକ ହଜାର ନାଗ ସନ୍ତାନ ପାଇବା ନିମନ୍ତେ କଦ୍ରୁ ବର ମାଗିଲେ । ବିନତା ଦୁଇଟି ସନ୍ତାନ ମାଗିଲେ ଯିଏ କି କଦ୍ରୁ ସନ୍ତାନ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେବେ । କଶ୍ୟପ ସେମାନଙ୍କ ବରକୁ ତଥାସ୍ତୁ କହିଲେ । ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ ଗର୍ଭବତୀ ହେବା ପରେ ପିଲାମାନଙ୍କର ଉପଯୁକ୍ତ ଯତ୍ନ ନେବାକୁ କହି ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।

ଅରୁଣର ଜନ୍ମ 
ମହାଭାରତ ଅନୁସାରେ କଦ୍ରୁ ହଜାରଟି ଅଣ୍ଡା ସମୟକ୍ରମେ ଦେଲେ । ବିନତା ମଧ୍ୟ ଦୁଇଟି ଅଣ୍ଡା ଦେଲେ । ଦୁଇଟି ଉଷୁମ ପାତ୍ରରେ ଦୁହେଁ ଅଣ୍ଡା ଉଷୁମେଇଲେ । ପାଞ୍ଚ ଶହ ବର୍ଷ ପରେ କଦ୍ରୁଙ୍କ ଅଣ୍ଡା ଫୁଟିଲା ଓ ସେଥିରୁ ହଜାରଟି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ନାଗ ଜାତ ହେଲେ । ବିନତାର କିନ୍ତୁ ଅଣ୍ଡା ଫୁଟିଲାନି । କଦ୍ରୁ ତାଙ୍କ ଛୁଆଙ୍କ ସାଥିରେ କ୍ରୀଡ଼ା କରୁଥିବା ବେଳେ ବିନତା ହତାଶ ହୋଇଗଲା । ଅଧୈର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଦିନେ ବିନତା ଗୋଟିଏ ଅଣ୍ଡାକୁ ନେଇ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ । ସେଥିରେ ଗୋଟିଏ ଅର୍ଦ୍ଧ ନିର୍ମିତ ଛୁଆ ବାହାରିଲା । ତାହାର ନାମ ଅରୁଣ ଥିଲା । ଅସମୟରେ ମାତା ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିବାରୁ ଅରୁଣ କ୍ରୋଧାନ୍ୱିତ ହୋଇଗଲା । ମାତାଙ୍କୁ ସେ ଅଭିଶାପ ଦେଇ କଦ୍ରୁଙ୍କର ପରିଚାରିକା ହୋଇ ରହିବାକୁ ଅଭିଶାପ ଦେଲେ । ସେ କହିଲେ, “ପାଞ୍ଚ ଶହ ବର୍ଷ ପରେ ଅନ୍ୟ ଅଣ୍ଡାଟି ଫୁଟିବ ଓ ସେଥିରୁ ଏକ ବଳଶାଳୀ ଶିଶୁ ବାହାରିବ ଯିଏ ମାତାଙ୍କୁ କଦ୍ରୁ କବଳରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ।” ଏହା କହି ଅରୁଣ ଉପରକୁ ଯାଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ସାରଥି ହୋଇ ରହିଲେ ।

ଦାସତ୍ୱ 
ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ଷୀର ସାଗରରୁ ଉଚ୍ଚେୈଶ୍ରବା ଅଶ୍ୱ ଲାଭ କଲେ । ସେହି ଅଶ୍ୱର ଲାଞ୍ଜର ରଙ୍ଗ ବିଷୟରେ କଦ୍ରୁ ଓ ବିନତା ମଧ୍ୟରେ ମତଭେଦ ହେଲା । କଦ୍ରୁ କହିଲେ ସେଇଟା କଳା ରଙ୍ଗ କିନ୍ତୁ ବିନତା କହିଲେ ତାହା ଧଳା ରଙ୍ଗ । ତାହା ପରଦିନ ଆଉଥରେ ଦେଖିବାକୁ ଏକମତ ହେଲେ । ସର୍ତ୍ତ ରହିଲା ଯାହାର ଭୂଲ ହେବ ସେ ଅନ୍ୟର ଦାସୀ ହୋଇ ରହିବ । କଦୃର କଳା ନାଗ ଛୁଆ ଘୋଡ଼ା ଲାଞ୍ଜରେ ଝୁଲି ରହିବାରୁ ତାହାର ରଙ୍ଗ କଳା ଦେଖାଗଲା ଓ ସର୍ତ୍ତ ଅନୁସାରେ କଦୃର ଦାସୀ ଭାବରେ ବିନତା ରହିଲେ ।

ଗରୁଡ଼ଙ୍କର ଜନ୍ମ 
ଅଣ୍ଡା ଫୁଟି ଛୁଆ ହେଲାପରେ ମାତା ତାଙ୍କ ନିଜ ଭଉଣୀର ଦାସୀ ହୋଇଥିବା ଦେଖି ଗରୁଡ଼ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଥିଲେ । ଦେଖା କରିବାକୁ ଆସିଥିବା ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ କଦ୍ରୁ କହିଲେ ଯଦି ସେ ଦେବଲୋକରୁ ଚୋରୀ କରି ଅମୃତ ଆଣିପାରିବେ ତେବେ ତାଙ୍କ ମାତା ମୁକ୍ତ ହେବେ । ଅନେକ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ହରେଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ଗରୁଡ଼ ଜୟଲାଭ କଲେ । ତାଙ୍କ ଏହି କାମରେ ବିଷ୍ଣୁ ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ନିଜ ବାହନ କରି ରଖିଲେ । ଅମୃତ ପାତ୍ର ଆଣି ଥିଲେ ଯାହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଚୋରୀ କରି ନେଲେ । କିନ୍ତୁ ଯେ ହେତୁ ସେ ଅମୃତ ଆଣିଥିଲେ  ଆଣିଥିଲେ, ତେଣୁ ତାଙ୍କ ମାତା ଦାସତ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।

ସୂର୍ଯ୍ୟ ବଂଶ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ 
ସୂର୍ଯ୍ୟ ବଂଶ ସହିତ ଗରୁଡ଼ ଓ ବିନତାଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପୁରାଣରେ ଲିଖିତ ଅଛି: 
  
 
ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ
ଚନ୍ଦନ କାଠ

ଚନ୍ଦନ କାଠ ସାନ୍ତାଳ ଜାତିୟ ଗଛର ଏକ ଶ୍ରେଣୀ | ଜଙ୍ଗଲଗୁଡ଼ିକ ଭାରୀ, ହଳଦିଆ ଏବଂ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶସ୍ୟଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧିତ କାଠ ପରି, ସେମାନେ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ସେମାନଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧକୁ ବଜାୟ ରଖନ୍ତି | ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଚନ୍ଦନ ତେଲ ବାହାର କରାଯାଏ | ଚନ୍ଦନ କାଠକୁ ଦୁନିଆର ସବୁଠାରୁ ମହଙ୍ଗା କାଠ ବୋଲି କୁହାଯାଏ | ଉଭୟ କାଠ ଏବଂ ତେଲ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସୁଗନ୍ଧ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଯାହା ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ବହୁମୂଲ୍ୟ ହୋଇଆସୁଛି | ଫଳସ୍ୱରୂପ, ଏହି ଧୀର ବଢୁଥିବା ଗଛଗୁଡିକର କେତେକ ପ୍ରଜାତି ଅତୀତରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଅମଳର ଶିକାର ହୋଇଥିଲେ |

ନାମକରଣ ଏବଂ ବଂଶର ଟ୍ୟାକ୍ସୋନୋମି ଏହି ପ୍ରଜାତିର ଐତିହାସିକ ଏବଂ ବ୍ୟାପକ ବ୍ୟବହାରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ | ବାସ୍ତୁଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଏହା ଶେଷରେ ସଂସ୍କୃତ चन्दनं ଚାନ୍ଦାନା ( čandana )ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି “ଧୂପ ଜଳାଇବା ପାଇଁ କାଠ” ଏବଂ ଦୀପାବଳି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚମକିବା ଏବଂ ଲାଟିନ୍ କ୍ୟାଣ୍ଡେର୍ ସହିତ ଜଡିତ | ଏହା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ କିମ୍ବା ୧୫ ଶତାବ୍ଦୀରେ ବିଳମ୍ବ ଗ୍ରୀକ୍, ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ଲାଟିନ୍ ଏବଂ ପୁରୁଣା ଫ୍ରେଞ୍ଚ ମାଧ୍ୟମରେ ଇଂରାଜୀରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା |    ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ବଣ୍ଟନ ହେଉଛି ଭାରତର ଶୁଖିଲା ଟ୍ରପିକାଲ୍ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏବଂ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ତିମୋର ଏବଂ ସୁମ୍ବା ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜରେ।  

 ଆଧାର
ଲୁଟ୍ରୋପିନ ଆଲଫା

ଲୁଟ୍ରୋପିନ ଆଲଫା, ବିକ୍ରୟ ନାମ ଲୁଭେରିସ୍,  ହେଉଛି ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ହାଇପୋପିଟୁଇଟାରିଜିମ୍ କାରଣରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ମହିଳାଙ୍କ ବନ୍ଧ୍ୟାତ୍ୱର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ । ଯେଉଁମାନଙ୍କଠାରେ କ୍ଲୋମିଫେନ୍ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୁଏନି, ତାଙ୍କୁ  ଫୋଲିଟ୍ରୋପିନ୍ ଆଲଫା ସହିତ ଲୁଟ୍ରୋପିନ ଆଲଫା ଏକତ୍ର  ଦିଆଯାଏ ।  ଏହା ଚର୍ମ ତଳେ ଇଞ୍ଜେକସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ ।

ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ମୁଣ୍ଡବିନ୍ଧା, ଅଇ, ସ୍ତନ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ପେଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ଓଭାରିନ୍ ସିଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ରକ୍ତ ଜମାଟ ବାନ୍ଧିବା, ଓଭାରିଆନ୍ ହାଇପରଷ୍ଟିମୁଲେସନ୍ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଏବଂ ଏକାଧିକ ଗର୍ଭଧାରଣ ହୋଇପାରେ ।   ଏହା ରେକମ୍ବିନାଣ୍ଟ ଡିଏନଏ କୌଶଳଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଏକ ପ୍ରକାର ଲ୍ୟୁଟିନାଇଜିଂ ହରମୋନ୍ (LH) । 

୨୦୦୦ ମସିହାରେ ୟୁରୋପରେ ଚିକିତ୍ସା ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଲୁଟ୍ରୋପିନ୍ ଆଲଫା ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇଥିଲା । ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟରେ 2021 ସୁଦ୍ଧା ୭୫ ୟୁନିଟ୍ ଡୋଜ ପାଇଁ ଏହାର ମୂଲ୍ୟ £ 31 ରହିଛି । ଏହା ଆମେରିକାରେ ବ୍ୟବସାୟିକ ଭାବରେ ଉପଲବ୍ଧ ନୁହେଁ। 

 ଆଧାର 

ଶ୍ରେଣୀ:ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ