text: Es canps Gresles, desos los puis pelas, 
   Ec vos los Blans els Vermels ajostas. 
   Ode el vermels a sos bornes guidas, 
   Katre cens elmes de Montvermeil jetas, 
   Tos de castel e sos homes privas,
   Ki ant vermeilles las caires e las fas, 
   Los iels vermaus e los mans e los bras, 
   E es vermaus cascuns, despos fu nas;
   E ant vermaus cavaus entresegnas, 
   Osbers vermaus e de vermeil safras, 
   Jupes vermeilles de pailes entaillas 
   Espades chaintes a pons vermals damas, 
   Escus vermels e de vermeil boclas, 
   Elmes vermels ant en lor caps lachas,
   E ensegneres vermeilles de cendas. 
   Odes, lor segnre, s'ere hui matin vanas 
   K'anc non fuï ne non fu encalchas.
   Hom ere al rei e plevis e juras,
   Mais per sa coche non sera ja mandas, 
   Non li dec os ne services taillas,
   Mais sil reis es vencus ni vergoignas 
   O ac perdut o es arrer tornas,
   Kant el lo sap, el deman es venjas,
   O per bataille quant es sos bans cridas,
   E seu mesage que ja sie renjas,
   Quant il o auent, si s'arment per palas 
   E fant socors tost e ben e en pas.
   Ja per lo rei non sera uns renjas,
   K' ab lor talent vont per canps e per pras, 
   O lor seigner los mane com lui plas,
   Odes premers de son elme enbronchas,
   E cil l'estraignent as flans e as costas.
   E de lai Franc, lo derrer des abas,
   Mane los Blans que Maurins l'ac donas. 
   Baissent las lances, els gonfanons frainjas, 
   Vant sei ferir per escus coloras;
   Andui s'abatent des destrerç sojornas,
   E li socors esporone d'ans las:
   D'aiqueste part fu Monblans escridas,
   E delai fo Montvermaus essauças.
   Cil sont vermeil come feus en fornas,
   E cist sont blanc come neis sorbre glas?.
   Ec vos los Blans ab los Vermaus jostas, 
   Aiquis estors es fors e aduras.
  