barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Sütlüce, Rize

Köyün adı, 1876 yılına tarihlenen Trabzon Vilayeti Salnamesi'nde Arun/Aron, 1913 tarihli Türk kaynağında ise Sütlüce olarak geçmektedir.
Sütlüce, Yusufeli

Sütlüce köyünün eski adı Hostaval'dır. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda Hostavali (ხოსთავალი) olarak geçer. Yusufeli ilçesinde Oşnaki köyünde de Hostavali adını taşıyan bir mevki bulunmaktadır. Hostavali adının Gürcüce Hbostvali'den (ხბოსთვალი) değişime uğradığı tahmin edilmektedir. Hbostvali ise "dana gözü" anlamına gelir.Hostaval, orta çağda Gürcistan'ın oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Hostaval, birkaç yıl sonra, 1555 tarihli Osmanlı tahrir defterine göre Peterek sancağına bağlı Çörgenis-i Ulya köyünün iki mezrasından biriydi. Hostaval ve Namkes mezralarıyla birlikte bu köyde 28 hanede yaklaşık 152 kişi yaşıyordu. 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı tahrir defterine göre Çörgenis-i Ulya köyünün üç mezrası vardı ve bu mezralardan biri Hostaval'dı. Köyde bu tarihte 86 hanede yaklaşık 456 kişi bulunuyordu.Çörgens-i Ulya ile Çörgens-i Süfla'nın tek köy haline gelmesinden ve adının 1959 yılında Yamaçüstü olarak değiştirilmesinden sonra Hostaval bu köyün bir mahallesiydi. Adı bu tarihte Sütlüce olarak değiştirilmiş olmalıdır. Sütlüce mahallesi 2008 yılında Yamaçüstü'den ayrılmış ve köye dönüştürülmüştür.
Sütlüce, İliç

Köyün eski adı 1522 ve 1916 yılı kayıtlarında Esirkiğ olarak geçmektedir. 1642 tarihli Avârız defterlerinde Erzurum Eyaleti'nin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Esirkiğ" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avârıza konu 5 Müslüman hane yaşamaktaydı. 1964-1965 yılları arasında köyün adı "Sütlüce" olarak değiştirildi.
Sütoluk, Posof

Sütoluk köyünün eski adı, Satkepela'dır. Gürcüce bir yer adı olan Satkepela (სატყეპელა), yün çırpmada kullanılan sopanın adıdır. Bu yer adı Türkçeye Satkabel olarak girmiştir. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Satkabel (صاتقابەل) olarak geçer. 93 Harbi'nde Ardahan bölgesini ele geçiren Ruslar ise 1886 yılındaki nüfus tespitinde köyün adını Satkepel (Саткепел) olarak kaydetmiştir. Birinci Dünya Savaşı sırasında Ardahan bölgesini gezen Gürcü araştırmacı Konstantine Martvileli, köyün adını Satkebeli (სატყებელი) olarak yazmış ve bu yer adının Gürcüce olduğunu belirtmiştir.Satkepela, Gürcistan'ı oluşturan tarihsel bölgelerden biri olan Samtshe'de yer alır. Osmanlılar köyü, birleşik Gürcistan Krallığı'nın ardından bu bölgeye hakim olan Samtshe Atabeyliği'nden 16. yüzyılın ortasında ele geçirdi. Bu yerleşme, üç yüz yılı aşkın bir süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nın ardından Rusların eline geçti. Rus idaresinde Satkepela, Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kaza içinde Sakire nahiyesinin (маркяз: merkez) köylerinden biriydi. 1886 yılında köyde 48 kişi yaşıyordu. Satkepela'nın nüfusu Rus idaresi sırasında artmış, 1896’da 62 kişiye, 1906’da da 84 kişiye yükselmiştir. Bu tespitlerde nüfusun tamamı "Kürt" olarak kaydedilmiştir. Birinci Dünya Savaşı sırasında Ardahan bölgesini gezen Gürcü araştırmacı Konstantine Martvileli de köyün nüfusunun Kürtlerden oluştuğunu yazmıştır.Satkepela, Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcistan hükûmeti Ardahan ve Artvin bölgelerinden çekildi. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Satkepela köyü Türkiye'ye bırakıldı.Satkepela, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayetinin Poshof kazasının Damal nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında "Satkabel" olarak yazılmış olan köy, bu tarihte Cilvana nahiyesine bağlanmıştı ve nüfusu 149 kişiden oluşuyordu. Satkepela / Satkabel "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Sütoluk olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte resmî kayıtlarda "Sütoluk (Satkabel)" biçiminde bir süre daha kullanılmıştır.Sütoluk köyü, Ardahan il merkezine 108 km, Posof ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır. Köy, Posof'un en yüksekte bulunan köyüdür.
Sütpınar, Erzincan

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Tahsun Ekrek olup, Ermenice'de "akrag" sözcüğü "çiftlik" anlamına gelmektedir.
Sütpınar, Narman

Sütpınar köyünün eski adı Koçkans veya Kockansi'dir. Nitekim 1835 nüfus defterinde "Koçkansi" ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Kockansi" (قوجقانسی) olarak geçer.Koçkansi köyü, Orta Çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Köyde varlığı bilinen kilise buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.Koçkansi, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'ne bağlı Mamirvan sancağının köylerinden biriydi. Bu tarihte köyde 32 hanede 109 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 218 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Koçkansi, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Kockans" (قوجقانس) adıyla Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Narman nahiyesinin köylerinden biriydi.  1940 genel nüfus sayımında "Koçkans" olarak kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 477 kişiden oluşuyordu. Koçkans Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Sütpınar olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Sütpınar köyünde 736 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 122 kişi okuma yazma biliyordu.Sütpınar'ın Hristiyan nüfusuna ait kilisesi tamamen ortadan kalkmıştır. Bununla birlikte haç figürlü mezar taşları günümüze ulaşmıştır. Ancak bu mezar taşlarının köyde taş duvarlarda kullanılmış olması, eski mezarlığın da ortadan kaldırıldığını göstermektedir.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Narman Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 111 km, Narman ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Mahalle, Narman'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Ardahan-Muş (Oltu-Köprüköy) devlet yolu ve  numaralı Tortum-Narman il yoluna Şekerli Mahallesi üzerinden 10 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Sütpınar, Şalpazarı

Ağasar vadisinin bu en güneyindeki ayvalık alanlara yakın mahallerinde XIX.yüzyılın sonlarıda bazı yeni yerleşme yerlerinin zuhur ettiği ve bunların resmi makamlarca da tasdik edilerek köy halinde tescil olunduğu dikkati cekmektedir.Bunlardan biri kıran mah. diğeri sayvancatağı adlı köylerdir.Bu iki köy bugün şalpazarı'na baglı bulunmakta ve ilcenin güney sınırını oluşturmaktadır.Bu konularla ilgili belgelere göre simenli ile kabasakal köyleri arasında bulunan kıran mahallesinin 28 hanesinin bulunduğu vergi kayıtlarının simenli mahallesine aşar vergisinin ise kabasakal mahallesine dahil oldugu belirtilerek buranın sınırlarıyla ayrıca bir köy haline getirilmesi talep edilmiştir ve bunun üzerine her iki köy arasında cıkan anlaşmazlığın önlenmesi icin kıran mah. müstekil bir köy birimi olmasına dair irade cıkmıştır böylece kıran(sütpınar) mahallesi teşekkül etmiştir .. (ömer karagözoglu)Şalpazarı ilçesinin güneyinde, Kadırga yolu üzerinde, 12 km. mesafede, 100 haneli, 585 nüfuslu şirin bir mahalledir. Yıllar önce, De-reköy ve Kabasakal köylülerinin mezra olarak kullandıkları ve daha sonra bu köylerden bazı ailelerinin buraya yerleşmesi ile kurulduğu söylenen bu köy çevre köylerden daha düz ve hayvan yetiştirmeye elverişli olduğundan sütü bol olması sebebi ile "SÜTPINAR" ismini almıştır.Mahallede yaklaşık 200 küçükbaş, 500 büyükbaş hayvan beslenmektedir.ekonomisi daha çok hayvancılığa dayanan mahallede köylüler bir araya gelerek ve ürünlerini daha iyi değerlendirebilmek için bir kooperatif ve süt ürünleri fabrikası kurmuşlardır. Böylece köylüler diğer köylülere de örnek bir iş yaparak hem onları da hayvancılığa teşvik etmişler hem de bölgenin süt ürünleri ihtiyacını karşılamışlardır.Fındık, mısır, patates, lahana gibi tarım ürünlerinin yanında kiraz, armut, elma gibi meyve çeşitleri de yetiştirilmektedir.Ayrıca bir başka geçim kaynağı da arıcılıktır. Mahallenin oldukça yeşil ve çiçekleri bol bir bölge olması sebebi ile birçok aile arıcılık yapmaktadır.Birçok geçim kaynağına rağmen gurbetçilik bu mahallede de oldukça fazladır.Sütpınar mahallesinde bir ilköğretim okulu, bir sağlık evi ve bir de vatandaşlar tarafından yaptırılan yatılı Kuran-Kursu ile bölgenin en büyük camisi bulunmaktadır. Mahallenin kadınlarının % 90'ı, erkeklerinin ise % 95'i okur-yazardır.Köylülerin büyük bir bölümü Çeliğe (Kadırga) yaylasına bir kısmı da Kıranyurt Alıdaşı Navruz Yalakyurt(Alaca) yaylasına gitmektedir.Kıran (30 hane), Öztürk (16 hane), Karagöz (9 hane), Erdin (6 hane), Turuş (2 hane), Aydın (6 hane), Karagül (5 hane), Çolak (2 hane), Bayraktar (3 hane)Köse (2 hane), Gören (4 hane), Akgün (5 hane), Karagöl (5 hane), Komut (1 hane), Öztop (2 hane), Öztop (2 hane), Ergül (2 hane), Demirci.
Sütre (dinî)

Sütre, namaz kılan bir kişinin önünden rahat bir şekilde geçilebilmesi için kullanılan yarım metrelik bir varlık.Sözlükte “örtmek, gizlemek” anlamındaki "setr" kökünden türemiş olan ve “örtü, perde, arkasına gizlenilen ağaç vb. şey” anlamına gelir. Fıkıh terimi olarak ise, namaz kılacak olan kişinin önünden geçilmesine engel olmak için önüne koyduğu veya bu amaçla yöneldiği engeli ifade eder.
Süttaşı, Hizan

Köy, Bitlis il merkezine 57 km, Hizan ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Hizan'ın kuzeyinde olup,  numaralı Bitlis-Hizan il yoluna, Hizan'ın merkezinde 8,2 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Sütten kesme

Sütten kesme, memelilerde yavrulara anne sütü vermeyi yavaş yavaş azaltarak, yetişkinken sahip olacağı beslenme düzenine alıştırma işlemidir. Yalnızca memeliler süt üretme yeteneğine sahip olduğu için, memelilere özgü bir durumdur. Bir yavru anne sütü almayı reddetmeye başladığında, sütten kesilmiş olarak kabul edilir.İnsan yavrularının ilk altı ay yalnızca anne sütüyle beslenmesi önerilmektedir. Bu dönemden sonra anne sütüne ek olarak katı ek gıdalara da başlanır. Bebeklerin sindirim sistemi ve böbrekleri henüz gelişme aşamasında olduğu için altı aydan önce katı besinler verilmez. Bebekler genelde altıncı aydan sonra katı besinlere hazırdır ancak bu süreç bebekten bebeğe değişebilir.Sütten kesme sürecinin başlangıcında bebeğe ezilmiş meyve-sebze gibi yumuşak ve sulu besinler verilir. Nitekim, bu aşamada bebeklerde diş gelişmemiştir ve çiğnemeye yetileri yoktur. Fındık, fıstık parçacıkları barındıran, yüksek oranda gluten, tuz ve şeker içeren besinlerden de kaçınmak gerekmektedir. Bebeklerin sindirmekte güçlük çekeceği, bakteri oluşumuna elverişli, yumurta, bal ve kabuklu deniz hayvanları gibi besinlerden de kaçınılmalıdır.
Sütterlin yazısı

Sütterlin yazıları, bazen kısaca Sütterlin de denir - 1911 yılında Prusya Kültür ve Eğitim Bakanlığı'nın Alman grafikçi Ludwig Süttlerin'e hazırlattığı temel el yazılarıdır.Alman Kurrent yazısının özel bir biçimi sayılan, daha çok bilinen Alman Sütterlin yazısı dışında, Ludwig Sütterlin ayrıca daha az tanınan, benzer tarzdaki Latin Sütterlin yazısını da geliştirdi.19. yüzyılda İngiltere'de, yeni icat edilmiş olan katranlı sivri yazı kalemleri ile yazı yazmak moda olmuştu. Çok eğik olan, uzun üst ve alt sarkıtları ve değişken temel çizgisi bulunan, çok süslü İngilizce el yazısın yazılması oldukça zordu. Almanya'da da bu yazıya benzeyen, Almancaya özgü harf biçimleri kullanılırdı.Çocukların okuma-yazmayı öğrenmelerini kolaylaştırmak için, Ludwig Sütterlin kendi adıyla anılan Sütterlin harflerini geliştirdi. Bunun için üst ve alt sarkıtları kısalttı ve göreli geniş olan harfleri dikerek bir yazı kalemiyle kalem ucu kaldırılmadan yazılabilecek şekilde tasarladı. Tüm bu özelliklerle bugün yaygın olan Antiqua tabanlı okul yazılarına benzerlik gösterir.Alman Sütterlin yazısı 1916 yılında Prusya'da kullanılmaya başlandı. 1920'li yıllardan itibaren o zamana kadar kullanılan Alman Kurrent yazısının yerine geçmeye başladı ve 1935 yılında küçük değişiklikler yapılarak resmi müfredat programının bir parçası oldu. Nazi Almanyasında baş gösteren Antiqua-Fraktur yazısı ihtilafı çerçevesinde, Hitler'in partisi olan NSDAP'nin başkanı Martin Bormann'ın 3 Ocak 1941 tarihli genelgesi ile Fraktur tarzındaki yazıların kullanılması yasaklandıktan sonra, 1 Eylül 1941 tarihinde yayınlanan bir genelgeyle Sütterlin yazısının kullanımı da yasaklandı. II. Dünya Savaşından sonra bu Alman el yazısı Batı Almanya'nın bazı okullarında 1990'lı yıllara kadar öğretilmeye devam etti. Ancak temel el yazısı olarak 1942'den sonra okullarda sadece Latin yazısı öğretildi.
Sütun Burnu

Sunion ( Akrotirio Sunio;  Akron Sunion; ; , ), Yunanistan'ın Attika Yarımadası'nın güney ucunda Atina'nın 69 km güneydoğusunda bulunan bir burundur.Sunion, klasik mitolojideki deniz tanrısı Poseidon'un eski bir Yunan tapınağının kalıntılarının bulunduğu bölge olarak belirtilmektedir. Kalıntılar, deniz kenarında üç tarafı çevrili kulvarın üzerindedir. Bölge, Ege Denizi'ndeki günbatımı ile, Atina'lı turistler için popüler bir günlük gezi yeri niteliğindedir.
Sütun başlığı

Sütun başlıkları, oldukça görünür konumdan tüm sütunlu anıtsal yapılarda bulunur ve genellikle süsleme için seçilir. Çoğunlukla mimari düzenin en net göstergesi olup ayrıntılarının uygulanması binanın tarihinin bir göstergesi olabilmektedir.
Sütun vektör

Doğrusal cebirde sütun vektör veya sütun matris, m × 1 matrisidir. Örneğin; tek bir m sütunundan oluşan bir matris şöyle ifade edilir;Sütun vektörlerinin yazımını basitleştirerek satırsal metinlerle ifade etmek için, bazen transpozesi alınarak satır vektörüne dönüştürülür.Sütun matrisinin daha da basitleştirmek için bazıları hem satır vektörlerini hem de sütun vektörlerini satır olarak yazarlar. Fakat bu durumda satır vektör ögeleri virgüllerle, sütun vektör ögeleri de noktalı virgüllerle ayrılarak yazılır (aşağıdaki tablodaki alternatif gösterim 2'ye bakın).Matris çarpımı, bir matrisin her bir satır vektörlerinin, diğer matrisin her bir sütun vektörleri ile çarpılmasıdır. Bu işlemde sonuçta yine bir matris elde edilir.a ve b iki vektörünün nokta çarpımı, a satır vektörünün ögelerinin, b sütun vektörünün ögeleri ile çarpılmasıdır. Sonuçta bir sayı veya değer elde edilir. Aşağıdaki şekilde ifade edilir:
Sütunlu Lahitler

Sütunlu Lahitler ya da sidamara tipi lahit üzerinde sütun bulunan lahitlerdir.  Sütunlar kesik veya burgulu verilebilir. Roma döneminde yapılan sütunlu lahitlerin sayısı oldukça fazladır. Ancak Roma döneminden önce yapılan sütunlu lahitler de vardır. MÖ. 3. yüzyıla ait olan Ağlayan Kadınlar Lahdi buna en güzel örnektir. Sütunlu lahitlerin Anadolu'da sıklıkla görünmüş olmaları kökenlerinin Anadolu olabileceğini düşündürmektedir.Klasik dönem ve Helenistik döneme tarihlenen ve Kaunos'ta bulunan bazı kaya mezarlarının girişlerinde sütunların bulunduğu görülmektedir. Helenistik döneme ait Ağlayan Kadınlar Lahdi de sütunlu bir lahittir. Lahidin üzerinde 18 kadın ölen için yas tutmaktadır. Kadınların uzun chiton (klasik tarzda elbise grekçe χίτων) türü elbiselerinde Ahameniş  ve Fenike etkisi bulunmaktadır.Sütunlu lahitler Roma döneminde yaygın şekilde kullanılmıştır. Bu dönemde lahitlerin Pamphylia atölyelerinde hazırlandığı ve buradan çeşitli yerlere sevk edildiği ileri sürülmüştür.Dokimeion (İscehisar) bölgesi sütunlu lahitleri: Gösterişlidir. Yüksek sanat kalitesi ile göz alıcıdır. Bu atölyeye ait ustalar Roma’ya kadar gitmiş ve burada eserler vermişlerdir. MS 160 yıllarından M.S. 260 yıllarına kadar fazla değişikliğe uğramamıştır.Afrodisias bölgesi sütunlu lahitleri: Gösterişlidir. Bu lahitlerde merkezi niş içine ölen kişi de yerleştirilmiştir. Aphrodisias lahitleri de 3 grupta incelenmiştir.Ayakta duran giysili kadın ve erkeklerden oluşan lahitler. Bu tipte figürlerin her biri bir sütun arasında durmaktadır.
Sütveren, Kelkit

Köyün eski adı "Pernek"'dir. Yerleşim bölgede yaşanan savaşların etkisiyle harap olduğundan 16. yüzyıl Osmanlı tahrirlerinde Pürnek adıyla virane (boş) köy olarak kaydedilmiştir. 1642 yılı avarız defterine göre köyde 14 avarız hanesi bulunmaktadır. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) Pürnek adıyla sadece Müslümanların yaşadığı görülen köyde, 9 hanede 34 erkek nüfus yaşamaktadır. 1876 yılı kayıtlarında Pernik adıyla görülen yerleşimdeki hane sayısı 17 olup köyde 60 kişi yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla birlikte Pernek adıyla Kelkit kazasının köyleri arasında yer alan yerleşimin adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Sütyen

Sütyen, kadınlar tarafından meme ve göğüsleri örtmek, desteklemek ve kaldırmakta kullanılan bir giyecektir. Genelde iç çamaşırı sayılmakla beraber özellikle giyenin vücut hatlarını belirlemesi nedeniyle temel bir giyecek olarak da nitelendirilmektedir. 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başında geliştirilerek korsenin yerini almıştır. Dünyanın hemen her yerinde üst vücut parçası için en yaygın kullanılan iç çamaşırıdır.Sütyen, günlük aktiviteler sırasında göğüsleri biçimlendirmek ve desteklemek için kullanılır. Spor sütyeni gibi özel sütyenler egzersiz sırasında fazladan destek sağlamak amacı ile tasarlanmıştır. Kimi kullanıcılar sütyen kullanmanın göğüsleri ileriki yaşamda sarkmadan koruyacağına inanmaktadır.Kadınlar eski zamanlardan beri göğüsleri örtmek, desteklemek ve kaldırmak için çeşitli giyecekler kullanmışlardır. MÖ 7. yüzyıla ait bazı Minos resimlerinde bazı kadın atletlerin modern sütyen benzeri kıyafetler giydiği görülmektedir.16. yüzyıl sonrasında varlıklı kadınların iç giyiminde yaygın kıyafet göğüsleri yukarı kaldıran korse olmuştur. 19. yüzyıl sonlarında desinatörler korseyi parçalara ayırarak daha kullanışlı bir hale getirmeye çalışmışlardır: Alt vücut için daraltıcı kuşak tarzı korseler ve üst vücut için göğüsleri omuza asan cihazlar.Amerika Birleşik Devletleri'nde Mary Phelps Jacob, 3 Kasım 1914 tarihinde, modern sütyenlerin temeli olarak kabul edilen ilk sütyen tasarımı için patent aldı. 1930'lara değin yaygın üretime geçmemesine rağmen modern sütyeni daha fazla andıran giyecekler 20. yüzyıl başlarında ortaya çıkmıştır. Bu dönem sonrasında sütyen korsenin yerini almış ve üretim ve satışı ile milyon dolarlık bir endüstri haline gelmiştir. Zaman içinde sütyen fonksiyonellik kadar bir moda unsuru haline de gelmiştir.Sütyenleri model model incelemekte fayda vardır. 19. ve 20. yüzyılda, her ne kadar göğüs dikleştirici, şekillendirici olarak kullanılmış olsalar da, günümüzde bu ürünlerin kullanımını, daha fazla kategorize etmek daha doğru olacaktır.Küçük göğüslere büyük görünüm verilmesi amacıyla kullanılan sütyen modelidir. Sütyen kabının içinde göğüsleri bir beden büyük ve daha dik göstermek için push-up olan sütyenlere; push-up, silikonlu veya destekli sütyen adı verilir.Gebe annelerin, emzirme esnasında sütyenleri çıkarmadan göğüs uçlarını dışarı çıkarabilecekleri sütyen modelidir.Sporcu sütyeni gibi özel sütyenler egzersiz sırasında fazladan destek sağlamak amacı ile tasarlanmıştır.Bayanların kıyafetlerinin içinde kullandığı çarpıcı, göz alıcı, işlemeli kumaştan yapılmış askılı veya askısız üstlüktür.
Sütyen bedeni

Sütyen bedeni (sutyen ölçüsü veya göğüs ölçüsü olarak da bilinir), bir sütyenin ölçü özelliklerini gösterir. Dünya çapında kullanımda olan bir dizi sütyen boyutlandırma sistemi vardır. Sütyen boyutları genellikle kadının gövdesi etrafındaki bandın boyutunu belirten bir sayıdan oluşur. Sutyen kap boyutları ilk olarak 1932'de icat edilirken, bant boyutları 1940'larda popüler hale geldi. Her bir göğsün boyut boyutlarının belirlenmesinin pratik olmaması nedeniyle, sütyen kabının hacmi veya fincan boyutu, bant uzunluğu ile göğüs üstü ölçüm arasındaki farka dayanmaktadır.Kadın göğüslerinin şekli, boyutu, konumu, simetrisi, aralığı, sıkılığı ve sarkması önemli ölçüde değişir. Üreticilerin sütyen ölçüsü etiketleme sistemleri ülkeden ülkeye değişmektedir, çünkü uluslararası standart yoktur. Bir ülke içinde bile, bir çalışma sütyen beden etiketinin ölçülen beden ölçüsünden tutarlı bir şekilde farklı olduğunu buldu. Bir ülke içinde bile, bir çalışma sütyen beden etiketinin ölçülen beden ölçüsünden tutarlı bir şekilde farklı olduğunu buldu. Tüm bu faktörlerin bir sonucu olarak, kadınların yaklaşık% 25'i düzgün takılmış bir sütyen bulmakta zorlanıyor ve bazı kadınlar göğüslerinin benzersiz şekli nedeniyle özel yapım sütyen almayı tercih ediyor.
Sütyensizlik

Sütyensizlik, bazı kadın ve toplumların sütyen giyinmekden kaçınmalarıdır. Kadınlar rahatsızlık, sağlıkla ilgili sorunlar, maliyetler ve sosyal nedenlerden ötürü sütyensizliği tercih ediyorlar, çoğu zaman kendilerini kabullendirmeyi politik tavırla ortaya koymak zorunda kalıyorlar. Kadınlar yıllarca sütyenlerin getirdiği fiziksel ve kültürel kısıtlamaları protesto ettiler. Bu, feminizm ve feminist felsefe'de esas konulardan biri oldu.Sütyensizlik kelimesi ilk olarak 1965 yıllarında kullanıldı. Bu, göğüs özgürlüğü, üst düzeyde özgürlük ve sütyen özgürlüğünü içermekteydi.
Sütçü İmam

Sütçü İmam (asıl adı İmam Ali, süt satarak geçimini sağladığı için "Sütçü" lakabı verilmiştir) (d. 1871, Kahramanmaraş - ö. 25 Kasım 1922), Maraş kurtuluş mücadelesini başlatan Türk direnişçi. Maraş'ta Fransız-Ermeni askerlerine karşı ilk kurşunu atmıştır.31 Ekim 1919 günü hamamdan çıkan 3 Türk kadına Fransız Ermeni lejyonerleri "Burası artık Türk memleketi değildir. Fransız müstemlekesinde peçe ile gezilmez!" diyerek kadınların peçelerini zorla açmak istemişlerdir. Olaya ilk müdahale eden Çakmakçı Sait; "Gâvur oğulları! Dokunmayın bacılarıma!" diyerek Ermeni lejyonerlerinin üzerine yürür. Üzerinde silahı olmayan Çakmakçı Sait, silahlarıyla karşılık veren işgalciler tarafından yaralanır ve daha sonra ölür. Bu olaya şahit olan Sütçü İmam silahıyla ateş açar ve bir Ermeni lejyon askerini öldürür, bir diğerini de yaralar.1 Kasım 1919 tarihinde, ölen Ermeni için büyük bir cenaze töreni düzenlenir. Ermeniler ve Fransız askerleri Sütçü İmam'ı aramaya başlayınca Sütçü İmam bir atla Ağabeyli köyüne gider. Ermenilerin ve Fransızların bütün çabalarına rağmen Sütçü İmam bulunamaz. 31 Ekim 1919'da Kahramanmaraş'ta düşmana ilk kurşunu atan Sütçü İmam, Kahramanmaraş'taki kurtuluş hareketini başlatmıştır.Sütçü İmam, Bertiz bölgesinde Yüzbaşı Muharrem Beyazıt komutasındaki birliğin hazırlıklarına katılır. Olaydan sonra Sütçü İmam ev ev aranır. Ancak hiç kimse nerede olduğu bilgisini vermez. Hatta dayısının oğlu olan Kireççioğlu Kadir'e yerini öğrenmek için işkence yapılır, burnu ve kulakları kesilerek öldürülür. Bir tabutun içine koyularak, vatandaşa gözdağı olsun diye hükûmet meydanında vatandaşlara teşhir edilir.Maraş'ın kurtuluşundan sonra belediyede odacılık görevi, ardından da bir kalede topçuluk görevi verilir. Kahramanmaraş'ın kurtuluşda yaşanan Bayrak Olayı yıl dönümü kutlamaları sırasında kimi söyleme göre kalabalıkla kaleye çıkarken kimine göre de 101 pare top atışı yapılırken top aracı çok ısındığı için 21. ya da 22. top atışı sırasında ateş alır ve toptan bir parça alnına saplanır. Hemen hastaneye kaldırılan Sütçü İmam 2 gün yaşadıktan sonra ölür.
Sütçüler, Enez

İçişleri Bakanlığı'nın 1928 yılı kayıtlarındaki adı Galata olarak geçmektedir. Yunanca'da "galatás", "sütlüce" anlamına gelmektedir.
Sütçüler, Kemalpaşa

Sütçüler, İzmir'in Kemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalle. NATO'ya ait Türkiye göndermeç merkezi (transmitter site) bu mahallede 650 dönüm arazi üzerinde yer alır.
Sütçülük Bilim Parkı

Sütçülük Bilim Parkı (; DSP) Peşaver faaliyet gösteren bir topluluktur. İlk kez Pakistan’ın Peşaver şehrinde Tarım Üniversitesinde, savaşın vurduğu Hayber-Pahtunhva ve komşu Afgan bölgelerinin halkına besicilik girişimciliği, kamu sağlığı güvenliği, gıda güvencesi ve ihraç edilebilir fazla ürünler sayesinde destek olmak amacıyla ortaya çıkmıştır. SBP, Yönetim Kurulu tarafından yönetilmekte olup destek hizmetler ise, Danışman Ekibi, Uzmanlar Grubu ve Avustralya, Çin, Hindistan, Pakistan, Afganistan, Türkiye, Hollanda ve ABD’de bulunan irtibat noktaları ile pratisyen veterinerler, orta ölçekli çiftçiler, hizmet sağlayıcıları ve pazar ortaklarından oluşan bir ağ üzerinden yürütülmektedir. Uzmanlar Grubu, çeşitli konularda Kurulun resmi ortağı olduğu kadar aynı zamanda Kurula destek sağlamaktadır.Sütçülük Bilim Parkı hakkında bir dizi Uluslararası Çalıştay düzenlenmiştir. 2011, 2013 ve 2015 yıllarının Kasım aylarında Peşaver’de, her biri bölge ülkelerin üniversite, sanayi sektörü ve hükûmet kurumlarından gelen sayısı 500’ü aşan katılımcı ile üç gün boyunca üç çalıştay düzenlenmiştir. Dördüncü Uluslararası Konferans ve Sanayi Fuarı 1-5 Kasım 2017 tarihleri arasında Konya Selçuk Üniversitesi’nde düzenlenmektedir. İhtiyaç doğrultusunda gelişmiş yönetim uygulamaları, kamu sağlığı güvenliği ve girişimcilik gelişimi konularında eğitim programları düzenlenmektedir. Çiftçiler arasında diğer hizmet sağlayıcıları ile koordineli şekilde toplantılar yapılmaktadır.
Sütür

Sütür (Fransızcada "souture": "dikiş" sözcüğünün türkçede okunuşundan) veya dikiş; tıbbi yöntemlerde herhangi bir şekilde bozulmuş deri ve damar gibi dokuların bütünlüğünün sağlanması ve iyileşmenin hızlanması amacıyla yapılan işlem. Sütür, genellikle cerrahi bir operasyon sonrası doku katmanlarının sabitliğini sağlamak için atılır. Bunun yanında laserasyon gibi olaylar sonucunda aşırı gerilmeye bağlı olarak dokuların yırtılmasında da sütur uygulanır.
Süvari

Süvari, tekil bir atlı asker veya bu atlı askerlerin oluşturduğu birlikleri kapsayan askerî sınıf. Geçmişte daha çok ani baskınlarda ve vurucu saldırılarda kullanılırdı. Sözcüğün kökeni Farsça سوار suvâr = at kelimesinden gelir.Ateşli silahların gelişmesinden önce hedefe büyük bir hızla ulaşan süvari birliklerinin savaşa katılması çoğu kez savaşın akışını değiştirirdi. Bugün süvarilerin yerini tankların kullanıldığı zırhlı birlikler almıştır.Süvarilerden oluşan müfreze alay vb. birliklerin genel adıdır.Şu anda etkin olan tek süvari birlik Türkiye'nin Van şehrinde terör ve haydutluk olaylarına zıt kurulmuş Kırgız Süvari Birliği'dir. Ama savaşta kullanılmış en son süvari birliği Almanlar'ın Kış Savaşı sırasında Ukrayna'dan 2 tümen topladığı Waffen-SS'e bağlı 1. ve 2. Don Kazakları (Ukrayna) Süvari tümenleridir.Süvariler Orta Çağdan beri en hızlı ve güvenilir asker sınıfı görevi görmüşler ve en tehlikeli öncülük, baskın ve hücum görevlerinde kullanılmışlardır. Bu kadar tehlikeli görev onlara iyi bir ekipmanı şart kılmıştır. Süvarilerin Orta Çağ, Rönesans ve İstanbul'un Fethi (Yeni Çağ) ve 19,20. yüzyıl dönemleri vardır.Orta Çağ döneminde süvariler eldiven, pulluk, gövde zırhı, miğfer, kolluk, çizme, kargı, kılıç gibi ekipmanları olmuştur.Rönesans yeni bilgiler ve keşifler dönemi olduğu için hızlı askerlere gerek duymaktaydı. Süvarilerin parlama çağıydı bu çağda süvariler üniforma giymeye yeni başlamıştı. Âmâ bazı birlikler geleneksel zırh giymeyi tercih ediyordu. Silahlar aynı kaldı.Süvarilerin çoğu üniforma giymeye başlamıştı. Artık dragun adı verilen yeni bir hafif süvari türü ortaya çıkmıştı. Dragunlar tüfek ve kılıç taşıyor öncülük görevlerini başarıyla tamamlıyorlardı. Dragun Latince "ejderha" demekti. Zırh giyen kargı taşıyan süvariler ise daha unutulmamıştı.19. yüzyılda demir sanayide kullanılmaya başlanmıştı. Bu zırh giyen süvariler için iyi görünmesine rağmen aslında iyi bir şey değildi. Zırh giyen süvarilerin çok dezavantajı vardı. Örneğin zırhın çok ağır olması ve dayanıksız olması gibi. Böylece zırh giyen süvarilerin hepsi zırhlarını ve palalarını bıraktı üniforma giyip, yeni nesil süvari kılıcı kullanmaya, atıcılık öğrenmeye başladılar. I. Dünya Savaşı başladığında süvariler yavaş yavaş unutulmaya başlandı, çünkü neredeyse 1 müfreze süvarinin gücüne sahip olan bir araç yapıldı. Bu araç hepimizin bildiği "tank" idi. II. Dünya Savaşı'nda Kış Savaşı zamanında Almanlar Waffen-SS'e bağlı Don Kazakları'ndan oluşan 2 süvari tümeni kurdular. Ama bu süvari tümenleri Berlin'de göstermelik kaldı.Günümüzde tank vb. zırhlı araçlar süvarilerin yerini almıştır. Günümüzde aktif olan tek süvari tümeni Türkiye'nin Van şehrindeki Kırgız Süvari Birliği'dir. Bazı devletler süvarileri hatırlatmak için atlı polis ve tören birliklerine bağlı süvari birlikleri düzenlemiştir. Bunlar bugün ülke yıkmış-kurmuş çağ açıp-kapamış süvariler bir nebze bile olsun hatırlatmak için yapılmış bir anmadır.
Süvari kılıcı

Süvari kılıcı genellikle kavisli, büyük ve kabzası olan, baş ve işaret parmaklarıyla tutulacak şekilde dizayn edilen kılıç türü. Süvari kılıcı Ortaçağ savaşlarında sıklıkla kullanılmış bir silah türüdür. 17. ve 19. yüzyıl atlı süvarileri tarafından kavissiz düz şekli ile kullanılmıştır.Süvarı kılıcı tarihte önemli yere sahip Napolyon Savaşları, Amerikan Devrimi, Amerikan İç Savaşı, Sovyet-Polonya Savaşı, Fransa-Prusya Savaşı, I. Dünya Savaşı gibi birçok önemli savaşta ve ayaklanmada kullanılan bir silah türüdür.
Süverler, İzmit

Süverler kelimesinin etimolojik kökeni, Osmanlı Devleti döneminde atlı birliklere verilen bir ad olan "süvariler" kelimesinden gelmektedir. Zamanla başkalaşıma uğrayarak günümüzdeki halini almıştır.Son yıllarda önemli bir sulama kaynağı olan Süverler göleti, köyde tarıma katkı sağlamakta, ayrıca balık tutkunları için bir kamp alanı olmaktadır.
Süveyda (il)

Süveydâ İli ya da es-Süveydâ İli (Arapça: مُحافظة السويداء Muḥâfaẓatü's-Süveydâʾ), Suriye'nin, 14 ilinden birisidir. 2010 verilerine göre nüfusu, 364,000 kişi civarındadır. Yüzölçümü 5,550 kilometrekaredir (2.142,9 mi²). Böylece, nüfus yoğunluğu km²'de 65,58 (169,9/sq mi) kişi yapar.İl, Dürzî Dağları'nın büyük bir kısmını, Lejah ile Harat Ash-Samah'ın ise doğu kısımlarını sınırları içine alır.İlde zaman, Doğu Avrupa Zaman Dilimi UTC +2 formatında, yazın ise Doğu Avrupa Yaz Zamanı UTC +3 formatında bulunur.İlin toplam nüfusu 364,000'dir (2010 verileri). Yaşayanların, oldukça büyük çoğunluğu Dürziler, Suriyeli Müslüman Araplardır. Ayrıca küçük bir kesim, Yunan Ortodoks halkta yaşar.Nüfusun büyük bir kesimi, il sınırlarının batı kısımlarında yaşar. Özellikle de, Dürzî Dağları'nın batı yamaçlarında. Doğu da ise sadece göçebe Bedevîler, Lejah ile Harat Ash-Samah bölgelerinde yaşar.
Süveyleh

Süveyleh yıl boyunca uygun bir iklime sahip olması nedeniyle zeytin ve üzüm yetiştiriciliği ile bilinmekte olup günümüzde oto montaj, çelik ve çimento gibi ağır sanayiye ev sahipliği yapmaktadır. Semt aynı zamanda birçoğu Sovyet baskısından dolayı göç eden önemli bir Çeçen nüfusunu barındırmaktadır.
Süveyş

Süveyş (Arapça: السويس) Mısır'ın kuzeydoğusunda, Süveyş Körfezi'nin kuzeyinde, Süveyş Kanalı'nın güney ucunda bir liman şehridir.16. yüzyılda şehir Osmanlı Devleti'nin deniz mevki kumandanlıklarındandı. Liman olarak önemi 1859'da Süveyş Kanalı'nın açılmasından sonra artmıştır. Altı Gün ve Yom Kippur savaşları sırasında şehir neredeyse yıkılmıştı. Şehir 1967'den sonra terkedilmişti. Süveyş'in yeniden yapılandırılması 1973'te Mısır'ın Süveyş Kanalı'nı yeniden açmasından sonra başlamıştır.
Süveyş (anlam ayrımı)

Süveyş Krizi, 1956 yılında İsrail, Birleşik Krallık ve Fransa'nın oluşturduğu gizli ittifak ile Mısır arasında yapılan savaştır.
Süveyş Kaptanlığı

Süveyş Kaptanlığı, ya da Hint Kaptanlığı, Osmanlı donanmasının Kızıldeniz (Bahr-i Ahmer) filosunun Süveyş'te bulunan merkezidir.1560 yılında Süveyş Kaptanlığı faaliyetleri bağlamında artık Kaptan-ı deryaya tâbi olmayan müstakil kaptanlık, Süveyş de sancak haline getirildi.
Süveyş Körfezi

Süveyş Körfezi (Arapça: خليج السويس Haliç es-Süveyş) Sina Yarımadası'nın batısında kalan körfezdir. Güneyde Gubal Boğazı'ndan başlayıp kuzeydoğuya doğru kıvrılarak Mısır'ın Süveyş kentinde Süveyş Kanalı'nın girişinde son bulur. Güneyden kuzeye 280 kilometre uzunluğundadır. Sina Yarımadası Kızıl Deniz´i ikiye ayırır. Yarımadanın doğusunda Akabe Körfezi bulunur.Süveyş Körfezi jeolojik açıdanda büyük önem taşır. Nedeni, tam buradan Afrika´yı Asya´dan ayırır. Bu jeolojik kopma ve ayrılma, jeolojik zaman açısından bayaii genç olmasıdır. Tahminen 40 milyon yıl önce meydana gelmiştir ve hâlen jeolojik olarak aktif haldedir.Bu yatakların en eskisi ve hâlen faaliyette bulunanı Gemsa Petrol yatağı´dır. 1869 yılında keşfedilmiştir ve 1910 senesinden itibaren bu güne kadar farklı boyutlarda ham petrol elde edilir. Son senelerdir, dünyada doğalgaz ticareti artmasından, bugün ham petrolün yanında hem ulusal hem de uluslararası tüketim için Doğalgaz´da elde edilir.
Süveyş Seferi (1541)

Süveyş Seferi, Portekiz İmparatorluğu'nun Goa merkezli Hindistan Sömürgeleri Yönetiminin (Estado da Índia ) Osmanlı İmparatorluğu'nun Kızıldeniz'deki filosunun ana üssü Süveyş'e yönelik 1541 yılının ilk çeyreğinde icra ettiği ve başarısızlıkla sonuçlanan askerî harekâtı.Hadım Süleyman Paşa komutasındaki Osmanlı donanmasının 1538 yılında başarısız sonuçlanmakla birlikte Yemen ve Hadramut'ta Osmanlı egemenliğinin yerleşmesini sağlayan Hint Seferinin ardından, Portekiz Duarte Cataneo adlı elçisi vasıtasıyla 1540 yılında Osmanlı İmparatorluğu'yla Hint Okyanusu ticareti ve taraflar arasında ateşkes sağlanması konularında müzakerelere girdiyse de, bu çabalar somut bir sonuç vermedi. Bunun üzerine, Portekiz Osmanlılara sürpriz bir taarruz planlayarak daha uygun koşullar sağlamaya çalıştı.Bu çerçevede, Portekiz'in Hindistan Sömürgeleri Yönetiminin (Estado da Índia ) merkezi Goa'dan Estevão da Gama komutasında 2.300 asker taşıyan 40 parçalık bir donanma Osmanlı üssü Süveyş'i ele geçirmek için 1541 başında hareket etti ve Ocak sonunda Kızıldeniz'e ulaştı. Portekiz'in müttefiki Habeş Krallığı'nın limanı Massava'ya demirleyen donanma Kızıldeniz'de ilerlemek için çok büyük olduğundan Estevão da Gama 1.000 asker ve büyük boyutlu gemileri Manuel da Gama komutasında Massava'da bıraktı ve kürekli gemilerle kuzeye yöneldi.İkmal yapmak üzere Sevakin'e demirlemek isteyen Portekiz donanması buradaki Osmanlı garnizonu tarafından püskürtüldüğü gibi, garnizonunun Kahire'ye Osmanlı makamlarına ilettiği haber neticesinde baskın yapma olanağını da kaybetti.Kuzeye ilerledikçe gemilerin ters rüzgârlar, askerlerin ise aşırı sıcak ve susuzluk sorunundan olumsuz etkilenmeye başlaması sonucunda Estevão da Gama 16 hafif gemi ve 250 askerin haricindeki kuvvetini de Massava'ya gönderdi ve Mart sonunda yaklaşık 2.000 askeri barındıran ve saldırıya karşı teyakkuz halindeki Süveyş'e taarruz etti. Üssün savunmasını sağlayan kalenin top atışları neticesinda hasar alan Portekiz donanması düzensiz bir şekilde güneye çekildi. Mayıs ayında açlık ve susuzluk tehlikesi karşısında isyan eden 100'ü aşkın Portekiz asker daha sonra kıyıya kaçtıysa da yerli kabilelerin saldırısına uğrayarak imha edildi.Portekiz donanmasının uğradığı hezimetten habersiz olan Portekiz Kralı III. João Osmanlı İmparatorluğu'na 1540 yılındaki girişimle neredeyse aynı unsurları içeren yeni bir teklifi iletmek üzere yeni bir elçi gönderdi. Eşzamanlı olarak Hadım Süleyman Paşa da Sadrazamlığa yükselmişti.Portekiz'in tekliflerine Kanunî Sultan Süleyman'ın 28 Mayıs 1542 tarihli mektubuyla verilen yanıtta, Portekizlilerden buğday karşılığı karabiber istenmiş ve Portekiz donanmasının Osmanlı toprağı olan Aden, Cidde ve Sevakin limanlarına uğramamaları talep edildi.  Sözkonusu müzakereler de barışla sonuçlanmadığı gibi, Osmanlı-Portekiz mücadelesi 1542-1543 yıllarında Habeşistan'a sıçradı.
Süyinbay Aronulı

Süyinbay Aronulu (Kazakça: Сүйінбай Аронұлы, 1815-1898), Kazak akın, ozan. XIX.yüzyıl Kazak akınlık geleneğinin en büyük temsilcilerinden biri. En önemli özelliği ise aytıs (atışma) türünde adı öne çıkar.Süyinbay'ın yaratıcılığı, şiir yetenekleri, performans becerileri dedesi Küsep ve babası Aron (Harun) onun üzerine tesiri büyüktür. Dini kullanan liderleri ve sultanları, padişahları eleştirdi.Eserleri ilk olarak 1935 yılında basıldı, sadece «Ak Kiyik» şiir koleksiyonu  1976 yılında yayınlandı. Jambıl Jabayev, Kenen Azerbayev, Maykot, Umbetali, Barmak ve diğer akınlar kendilerini Süyünbay (Süyinbay) öğrencileri olarak kabul etmişler ve onun geleneklerini devam ettirmişlerdir.
Süyûtî

Künyesiyle beraber asıl adı Celaleddin Ebu’l Fazl Abdurrahman b. Kemâleddîn Ebû Bekr b. Muhammed el-Huzayrî es-Suyuti'dir. "Süyutî" lakabının sebebi doğduğu bu yerden kaynaklanmaktadır. Babası Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinden Kemâleddîn Ebû Bekr'dir.Bâzı kaynaklarda olağanüstü bâzı hallere şahit olmasından dolayı evliyanın büyüklerinden diye anılır. Henüz altı yaşında babasını kaybeden Suyûtî, babasının dostu Kadı İzzeddîn Ahmed bin Kinânî'nin koruması altında büyüyüp iyi bir eğitim aldı, yedi veya sekiz yaşında Kur'ân'ı hıfzetti. 17 yaşında Şerh Lül-İstiaza va'il Basmali adlı ilk eserini yazdı. Hadis alanında o zamanlar otorite kabul edilen Takiyuddîn Şiblî el-Hanefî'nin yanında dört sene kalarak dersler aldı. Tefsir, usul, meanî ile fıkıh, nahiv, bedî, beyân, lügat ilimlerinin icazetini ise Allâme Muhyiddîn Kafiyeci’nin yanında kaldığı 14 senede aldı, daha birçok sahada söz sahibi oldu. Hadis alanında kısa sürede büyük başarılar elde etti ve zamanın müderrisleri tarafından dersleri takip edilmeye başlandı. Daha sonra Şam, Yemen, Hindistan, Sudan ve hac için Mekke'ye seyahatler yaptı. Kahire'ye dönüşünde Nil Nehri'ndeki bir adaya çekilerek kitaplarını yazdı.Suyûtî'nin iki yüz bin civarında hadisi ezberlediği söylenir. Ayrıca Celâleddîn Muhammed bin Ahmed Mısrî'nin H. 864'te vefat edince yarıda bıraktığı tefsiri tamamlamış, Celaleyn Tefsiri adıyla yayınlanmıştır.Celâleddîn Suyûtî, altı yüze yakın kitap yazmıştır. Eserlerini Kur'ânî ilimler, hadis, fıkıh, dil ve edebiyat, usul, beyan ve tasavvuf ile muhtelif meseleler olmak üzere altı sınıfa ayırdı. Suyûtî, bunların dışında tarih, ahlâk, tıp ve daha birçok alanda önemli eserler yazmıştır. Bunlar arasında İslâm dünyasında isim yapmış olanlar şunlardır:El Muzhir fi Ulumi'l Luğa: Dil bilgisi ve lügat çalışması ile ilgili alanlar için zengin içerikli ansiklopedik bir eserdir.
Süyümbike

Süyümbike (Tatarca): Söyembikä Doğumu 1516; ölümü 1554 Moskova)  Süyümbike ya da “Hanbike” sıfatıyla Kazan Hanlığı'nı yönetmiş olan Tatar Sultanı. Eşinin ölümü üzerine, oğlu Ödemişgiray han unvanı alınca, küçükyaşındaki oğlunun yerine Kazan Hanlığı’nın idaresini üstlenen, Kazan Hanlığının kadın hakimi.Günümüz Tataristan’ın millî kahramanı olarak kabul edilir. Kazan şehrindeki Süyümbike Kulesi onun adını taşır.Aslen Nogay mirzalarından Yusuf Mirza'nın soyundan gelen, Saraycık kökenli bir asilzade kızıdır (1). 12 yaşında Kazan'a gelmiştir.  1533 yılında Kazan Hanı Can Gali Han ile evlenmiştir. 1535 yılında Can Gali Han vefat eder. Bunun üzerine Süyümbüke 1536'da Safa Giray Han ile evlenir.1549 yılında Safa Giray Han'ın da ölmesinin ardından, iki yaşındaki oğlu Ödemişgiray adına kazan tahtının idaresini üstlenir.  Kazan Hanlığı'nın Rusların eline geçmesi üzerine 1553 yılında Rus Çarı IV. İvan tarafından Moskova'ya tutsak olarak getirilir. Altı yaşındaki oğlu Ödemişgiray'ı Ruslar vaftiz ederek Hristiyanlaştırırlar ve 'Aleksander' adını verirler.  Süyümbike'nin babası, Nogay Hanı Yusuf Mirza Rus Çarı IV. İvan'dan kızının kendisine iadesini ister ama bu talebi cevapsız kalır.Süyümbike bir yıl sonra  1554'te Moskova'da kahır içinde ölür. Mezarı belli değildir. Oğlu vaftiz edilerek 'Aleksander' adı verilen oğlu Ödemişgiray da annesi ve babası ile aynı kaderi paylaşır ve 19 yaşında veremden ölür.
Süyümbike Kulesi

Süyümbike Kulesi (; ), diğer adıyla "Han Camisi", Rusya'nın Kazan şehrinin mimari sembolü olan kule. Kazan Kremlini'nin en yüksek yapılarından biri olan kule, 20. yüzyılın başlarında 194 cm eğikti. 1930'lar ve 1990'larda uygulanan çeşitli dengeleme yöntemleri ile kule düzleştirildi.Ne zaman inşa edildiği tam olarak bilinmeyen kulenin yapım tarihi ile ilgili olarak pek çok bilim insanı, katmanlı kulelerin Rusya'da popüler olduğu dönem olan 17.-18. yüzyılları işaret ederken bazıları ise 16. yüzyıl görüşünü benimsemektedir. Anılan dönemlere ait Kazan'ın yönetimi ile ilgili belgeler, 1701'deki Moskova yangınında yok olurken Tatarlar tarafından saklanan belgeler ise Kazan'ın İşgali sırasında kayboldu. İlk kez 1717-1718'de Kazan şehir planında yer alan kulenin 1694-1718 yılları arasında inşa edilmiş olabileceği görüşü dile getirildi.Bir efsaneye göre kule, kabul edilen yapım tarihinden önceki yüzyılda Korkunç İvan'ın zanaatkârları tarafından bir haftada inşa edildi. Yine efsaneye göre Kazan Kraliçesi Süyümbike, kendisini kulenin en yüksek katmanından aşağı attı ve kuleye onun adı verildi. Ancak gerçekte Süyümbike, 1551'de Ruslar tarafından alıkoyuldu, Kasimov şehrine götürüldü ve yıllar sonra öldü. Bu efsane 18. yüzyılın başlarında popüler oldu.Kazan Kremlini içerisinde yer alan kule, konumu itibarıyla gözetleme kulesi işlevi görmektedir. Kulenin temeli meşe kazıkların üzerinde yer alırken duvarları tuğladır. Kule yedi katman olacak şekilde inşa edildi. Başlangıçta tepesinde bulunan iki başlı kartal figürü, Bolşevikler tarafından kızıl yıldız ile değiştirildi. Günümüzde ise en tepede Müslümanların sembolü hilal bulunmaktadır. Kulenin yüksekliği 58 metredir.
Süzebolu

Sozopol (; Osmanlı Türkçesi: سوزەبولى  Süzebolu) Bulgaristan’ın batısında Burgaz şehrine yakın bir kasaba ve belediye merkezidir. Süzebolu, ülkenin Karadeniz kıyısında yer alan tatil merkezlerinden biridir.Osmanlı dönemi haritalarında da genellikle gösterilen yerlerden olan kasaba, özellikle yaz aylarında oldukça yoğun bir nüfusa ulaşır. Her yıl Eylül ayı başlarında düzenlenen Apollonia sanat ve film festivali, Süzebolu’nun ünlendiği etkinliklerin başında gelir.
Süzer Grubu

Süzer Grubu, 1952 yılında, Gaziantep’te, bölgesel inşaat işleri ve ticaret yapmak üzere Hasan Süzer tarafından kurulmuştur. Grup, 1960’lı ve 70'li yılların başından bugüne, inşaat, turizm ve dış ticaret alanında, hızlı ama istikrarlı bir biçimde genişleyerek büyümüştür. Türkiye ekonomisinin 1980'li yıllardan itibaren liberalleşmesiyle, grup yeni bir büyüme safhasına girmiş ve dış ticaret hacmi 1 milyar doları aşan ilk birkaç Türk şirketinden biri olmuştur. Bugün Grup, her biri Türkiye’yi uluslararası rekabette temsil eden, kendi sektörlerinde dünya çapında liderlerle ortaklıkları olan şirketlerden oluşmaktadır.Süzer Grubu’nun belirlenen uzun vadeli stratejileri doğrultusunda ana işlere odaklanma kararı alınmıştır. Grubun arazi geliştirme ve inşaat, enerji, parekende ve finans sektörlerinde yoğunlaşan yatırımları kesintisiz bir şekilde devam etmektedir.Vodafone Park Stadyumu'nun yakınında yer alan inşaası tartışmalara sebep olan Gökkafes olarak da bilinen Süzer Plaza, Süzer Holding'e aittir.
Süzerenlik

Süzerenlik, bir devletin veya bir yönetimin, bir haraçgüzar devletin dış politikası ve ilişkilerini kontrol etmesi; aynı zamanda haraçgüzar devletin de kendi içinde özerk olmasına izin vermesidir. Hükmeden bu devlete "süzeren devlet" denir.Süzerenlikte, hükümranlıktan farklı olarak; özerk devlet teknik olarak bağımsızdır ancak kısmi olarak kendi kendini yönetir. Bu durum tarihteki pek çok imparatorlukta görülmüş olsa da, egemenliğin ya var olup ya da var olmayan bir gerçeklik olarak görüldüğü 20. veya 21. yüzyıl uluslararası hukuk anlayışıyla bağdaştırmanın zor olduğu düşünülmektedir. Egemen bir devlet, anlaşma yoluyla daha güçlü bir gücün himayesi altına girmeyi kabul edebilir ancak modern uluslararası hukuk, bu ilişkiyi zayıf olan taraf için zorunlu kılmayı hiçbir şekilde tanımaz. Süzerenlik; yasal bir yol olmaktan ziyade daha çok fiili bir durumdur.
Süzgeç

Süzgeç, sıvıları süzmeye yarayan araçtır. Bir başka deyişle, bir akışkanı, içindeki katı maddelerden ayırmak için bez veya delikli bir kaptan geçirmek (süzmek) için kullanılan alet veya aletlerden oluşan düzenektir.Türk Dil Kurumu, süzgeç ve süzeğin arasındaki farkı belirtmemiş olsa da, Temel Ateş’in hazırlamış olduğu, 2005 Temel Okul Sözlüğü’nde süzek ve süzgeç farkı şöyle açıklanmıştır:Süzek, daha çok halk ağzında kullanılmakta olup, tül veya bezden yapılan süzme aracı olarak, süzgeç ise daha çok, telli veya metal süzme araçlarının ismidir.Ayrıca süzgeç, sulama kovasının ucuna takılan, küçük delikli metal parça anlamına da gelmekte ve sinema terimlerinde de süzek, ışığın önüne konulan, ince kumaş veya tülden yarı saydam yayındırıcı olarak bilinmektedir.
Süzme aşure dondurması

Süzme aşure dondurması, Osmanlı sarayında süzme aşurenin süzülmüş saf süzmesi, temiz su ile karıştırılmış balık tutkalı, bir miktar gül suyu ve ezilmiş misk ile karıştırılıp tabaklara konulup donmaya bırakılarak yapılan dondurma çeşididir. 1856 - 57 yılına tarihlenen bir yazma eser olan Ali Eşref Dede'nin Yemek Risalesi nde tarifi bulunur.
Süzme yoğurt

Süzme yoğurt, labne (Kese yoğurdu)(torba yoğurdu), torbalara konularak suyunun süzülmesi sonucu elde edilen koyu kıvamlı yoğurda verilen addır. Labne ismi arapça kökenlidir ve mayalanmış süt ürünlerine verilen genel addır. Günümüzde soğuk meze yapımında sıklıkla kullanılır. Süzme yoğurt, Levant, Doğu Akdeniz, Orta Doğu, Orta Asya, ve Güney Asya mutfaklarında tüketilse de, Kuzey Amerika'da "Yunan yoğurdu", ve Britanya'da "Yunan usulü yoğurt" adıyla pazarlanmaktadır. 100 gram süzme yoğurt 457 kJ enerji vermektedir. 2012'de, "Yunan yoğurdu" adıyla pazarlanan süzme yoğurdun Amerika Birleşik Devletleri yoğurt endüstrisindeki 4.1 milyar dolarlık büyümede büyük bir payı olduğu rapor edilmiştir. ABD'de süzme yoğurdun resmî bir tanımı yoktur. Bu yüzden kıvamlaştırıcı maddelerle kıvam verilen yoğurtlar süzme yoğurt olmasa bile "Yunan yoğurdu" adıyla satılmaktadır.Denizli yöresinde has kese yoğurt türüdür. Dibi yanık yoğurt da denir. Daha çok koyun sütünden yapılır. Normal yoğurttan farkı; süt kaynatılırken dibine tutturuluyor ve bu şekilde yanık kokusunu alan süt toprak kaplarda mayalandırılıyor.
Süßen

Süßen(Türkçe:Süssen), Almanya'da Baden-Württemberg eyaletine bağlı Göppingen ilçesinde yer alan bir şehirdir.
Sýn

Sýn, İzlanda'da Vodafone İzlanda, Vísir.is ve Stöð 2, Stöð 2 Sport, Bylgjan ve FM 957 dahil olmak üzere çeşitli TV ve radyo istasyonlarını işleten bir kitle iletişim şirketidir. Ayrıca, dijital TV sistemi üzerinden yabancı televizyon kanallarını yeniden yayınlamaktadır. 2017 yılında 365 Miðlar varlığının çoğunu satın aldı.
Sākumlapa

SMW Group A.Ş., merkezi Riga'da bulunan Letonyalı çok uluslu bir otomotiv ve havacılık üretim şirketidir. Letonya'nın en büyük otomobil parçaları üreticilerinden biridir. SMW Group ofisleri ABD ve Letonya'da bulunmaktadır. 2004 yılına kadar, yan kuruluşu SMW Engineering, dünyanın en eski magnezyum eritme ve araştırma merkezi olan Solikamsk Magnesium Works (birincil magnezyum ve alaşımları, titanyum köpüğü ve nadir toprak türevleri üreticisi) ile ilişkiliydi. Şirketin mühendislik bölümü 2004 yılında bölündü ve faaliyetlerini Avrupa'ya taşımaya başladı.
Sām

Sām (سام) antik dönem İran'ında, Firdevsî'nin Şehnâme adlı eserinde de adı geçen mitolojik bir karakterdir. Babası Nariman, dedesi Garşasp ve oğlu Zal'dır. Feridun, Manuşehr ve Garşasp döneminde İran Şampiyonu'dur. Manuşehr döneminde kendisine İran'ı yönetmek teklif edilmiş ve kendisi bu teklifi reddetmiştir.Sām ismi karanlık anlamına gelen Avesta'daki 'Saama' veya Sanksritçedeki 'Shyaama' kelimesiyle aynı anlama gelir.
Săcel, Harghita

Săcel, Romanya'nın Harghita iline bağlı bir komün. 77,30 km2'lik yüzölçümüne sahip olup, 2011 sayımı sonuçlarına göre nüfusu 1.253 kişidir.
Săsar Nehri

Săsar Nehri, Romanya'nın Maramureş Kontluğu'na bağlı Baia Mare kenti boyunca akan orta büyüklükte bir nehirdir.Nehir arıtılmamış kanalizasyon, tarımsal gübre ve siyanür, arsenik, kurşun ve kadmiyum dahil olmak üzere yerel madencilik siteleri, toksik kimyasallar ile ciddi ölçüde kirlenmiştir. 30 Ocak 2000 tarihinde Baia Mare madeninden nehre siyanür ve ağır metallerin 50 ila 100 ton yayıldığı bir olay meydana gelmiştir. Bölgede "Ölü nehir" olarak bilinen Sasar; yüzme, yıkama veya balıkçılık için uygun değildir. Dünya Sağlık Örgütü, Baia Mare bölgesini aktif sağlık riski noktası olarak tespit etmiştir.
Sıcak (albüm)

Emre Altuğ 'nun 3 Mart 2003'te DSM ve Raks Müzik ' den  çıkan ikinci stüdyo albümüdür. Albümde 10 parça bulunmaktadır. Albümün ilk single'ı duygusal bir parça olan "Gidecek Yerim Mi Var?" olmuştur. Slow-motion tekniğiyle çekilen klip adeta bu kamera tekniğiyle birçok Türk klibine öncülük etmiştir. Şarkının klibinde ayrıca oyuncu-model Selma Ergeç de rol almıştır. Ayrıca bu şarkı Emre Altuğ'ya 2003 yılında Kral TV Müzik Ödülleri'nde "En İyi Pop Erkek" kategorisinde adaylık getirmiştir. Başarılı bir geri dönüş şarkısından sonra, albümün 2.single'ı albüme ismini veren şarkı olan "Sıcak" olmuştur. Şarkıya yaz aylarında iddialı bir klip çekilmiştir. Son olarak da albümün hareketli şarkılarından biri olan "Yalan" kliplenmiş ve bu şarkı albümün son klibi olmuştur.Altuğ , İbret-i Alem' de olduğu gibi bu albüm de de  Elif Ersoy ve Levent Yüksel ile çalıştı ; ayrıca bu albüm yapımında ise başka genç bir kadın sanatçı olan Sibel Gürsoy da çalıştı .Altuğ , bu albümü beş yıl aradan sonra çıkartmıştır .