Vistül Lejyonu

Vistül Lejyonu, 31 Mart 1808 tarihli kararname ile Napolyon Bonapart tarafından krallık ordusunun Polonya ve İtalyan Lejyonu tarafından kurulan bir Polonya askeri birliğiydi. Vestfalya Krallığı'nın Jérôme Bonaparte tarafından inşa edilmesinden bir yıl önce kuruldu. 18 Haziran 1813'te feshedildi.Lejyon 5467 kişilik bir personel gücüne sahipti ve Général Józef Grabiński ve ardından 7 Haziran 1808'den itibaren Albay Józef Chłopicki tarafından komuta edildi.Polonyalı İmparatorluk Muhafızlarının Polonyalı Mızraklı Süvarileri aksine, askerlerin çoğunluğu sıradan insanlardan ve subaylar alt soylulardan geliyordu.Lejyon, Şubat 1807'de Silezya'daki Wroclaw, Prudnik, Nysa, Brzeg ve Korfantow'da, Tuna Lejyonundan ve Napoli Krallığı'nın hizmetindeki bir piyade alayı ve bir süvari alayından kuruldu. Karol Knyazhevich'in Napoli lejyonuna ek olarak, lejyonda üç piyade alayı ve bir süvari vardı. Ordu başlangıçta, daha önce İtalyan hizmetinde olan Polonyalılardan organize edildiği için Polonya-İtalyan Lejyonu olarak adlandırıldı. Askere alınanların çoğu eski Prusya ve Avusturya topraklarından, özellikle Posen ve Pomeranya'dan geliyordu.Polonya-İtalyan lejyonu, Klodzko kuşatmasındaki ilk savaşına katıldı ve ardından Ekim 1807'de Vestfalya Krallığı'nın başkenti Kassel'in garnizonuna transfer edildi. Süvari alayı 11 Kasım 1807'de Kassel'e geldi.21 Şubat 1808'de Napolyon, Lejyon'un Fransız hizmetine alınmasını emretti. Lejyon, Fransa'nın Poitiers kentine transfer edildi ve 31 Mart 1808'de resmen Vistül Lejyonu olarak yeniden adlandırıldı. Bir Fransız hat birimine eşdeğer bir statü aldı. Piyade, 1808 modeline göre aynı yılın Nisan ayında, 18 Şubat 1808'de kabul edilen yeni Fransız standardına göre altı tabur halinde yeniden düzenlendi. Lejyonun üssü Sedan'daydı. Fransız olması gereken ordu katipleri, malzeme sorumluları, taburun astsubayları ve haznedarları dışında tüm lejyon personelinin Polonya uyruklu olması gerekiyordu. Haziran 1808'de lejyon 5959 kişiden oluşuyordu. Haziran 1808'de Vistül Lejyonu'nun 2. ve 3. piyade alayları, Napolyon'un İspanya'yı işgaline katıldı.24 Mart 1809'da, Los Ebenes Muharebesi'nde, Vistül Lejyonu'nun 600 Polonyalı mızraklı askeri, 5 bin kişilik bir İspanyol müfrezesinin kurduğu pusuya düştüklerinde tüm sancaklarını kaybetti. Kimse onların orada olduklarını bilmiyordu, bu yüzden kimse onları korumadı. 1811'de alayın adı 7. Chevolezhersky Lancer olarak değiştirildi.Napolyon, Avusturyalıların Temmuz 1809'da Wagram Muharebesi'ndeki yenilgisinden sonra alınan mahkumlardan İkinci Vistül Lejyonu'nun oluşumunu emretti. Askere alım yavaştı ve Ekim 1809'da yalnızca iki tabur toplanıp Sedan'a gönderildi. Orijinal lejyonun aksine, etnik Almanlar da yeni birime kabul edildi. İkinci Vistül lejyonu tam olarak toplanmadı ve Şubat 1810'da dağıtıldı ve personel, 4. alay olarak orijinal lejyona eklendi.7 Şubat 1811'de ikinci mızraklı süvari alayı kuruldu ve aynı yılın 18 Haziran'ında iki mızraklı süvari alayı lejyondan çekildi ve Fransız 7. ve 8. alayları olarak yeniden adlandırıldı.16 Mayıs 1811'de La Albuera Muharebesi'ndeki 1. Vistül Lancier Alayı, Colborne tugayının dört İngiliz piyade alayından üçünü neredeyse yok ederek 130 adam kaybetti (591 kişiden). Üç İngiliz alayı ise 1.258 zayiat verdi, bunlardan 319'u öldü, 460'ı yaralandı ve 479'u Lejyon tarafından esir alındı.Lejyon, Napolyon'un Rusya'yı işgalinden önce, 1812'nin başlarında İspanya'dan çekildi. Mart 1812'de Napolyon, zamanın standart Fransız uygulamasına uygun olarak, her biri üç taburdan oluşturmak için dört alaya dört tabur daha eklenmesini ve ayrıca her alaya iki 3 pounder'lık küçük bir topçu bataryası vermesini emretti. Lejyon, Genç Muhafızların bir parçasıydı. Yeni üçüncü taburlar, ancak Moskova'dan geri çekilmenin başladığı anda alaylarına katıldı. Rusya'ya giren yaklaşık 7.000 Lejyon üyesinden yalnızca yaklaşık 1.500'ü geri dönebildi.18 Haziran 1813'te Lejyon'un hayatta kalan personellerinden iki taburdan oluşan Vistül Alayı olarak yeniden düzenlendi.Vistül Alayı, 1814'ün başında Sedan'da yeniden düzenlendi ve Fransız hizmetinde kalan tüm Polonyalı piyadeler onun içinde toplandı.Mayıs 1815'teki Waterloo Muharebesinde lejyon 7. Mızraklı Süvariler olarak yeniden ayağa kalktı. Ancak 350 kişi için sadece 13 atları vardı. Temmuz ayında Paris yakınlarında piyade olarak savaştılar ve Mareşal Louis-Nicolas Davout tarafından büyük övgüler aldılar. Savaş sona erdiğinde, 7. Mızraklı Süvariler, Rusya Çarlığı'na hizmet etmeyi reddeden ve Fransa'da dağıtılan birkaç Polonyalı birlikten biriydi.