barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Yukarıbudak, Çemişgezek

Köyün eski ismi Yukarı Karavenk'tir. 1835 yılı nüfus sayımı kayıtlarında "Karavenk" adıyla bahsedilen yerleşimde, 15 hanede de 63 Müslüman erkek nüfus yaşamaktaydı. Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarındaki kayıtlarda "Kürt Karavenk" adıyla yer alan yerleşimin ismi önce "Yukarıkaravenk", 1960 yılı nüfus sayımından itibaren de Yukarıbudak olarak adlandırılmaktadır.
Yukarıbük

Köyün 1920 yılında geçen Çerkesçe adı Kelmizey'dir. Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Küşadiye olarak geçmektedir.
Yukarıcambaz, Çıldır

Yukarıcambaz köyü 1595 tarihli Osmanlı tahrir defteriden Canbaz-i Büzürg (جانباز بزرك) olarak geçer. Aşağııcambaz köyü ise, Canbaz-i Küçük (جانباز كوچك)  adıyla kaydedilmiştir. Bu iki yerleşimin ortak adı olan Canbaz'ın Camasp'tan (ჯამასპ) değişime uğradığı tahmin edilmektedir. Samtshe-Saatabago hükümdarı II. Kaihosro ve ailesinin seyahatini anlatan bir kaynak buradaki yerleşimlerden Camasp olarak söz etmektedir. Geç dönemde Canbaz-i Büzürg (Büyük Canbaz) köyünün adı Yukarıbambaz, Canbaz-i Küçük'ün (Büyük Canbaz) adı da Aşağıcambaz'a dönüşmüştür.Büyük Canbaz köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Çrdili'de yer alıyodur. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ikinci yarısında bu bölgeyi ve köyü Gürcülerden ele geçirmiştir. Bu yerleşim 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde Çıldır livasının Canbaz nahiyesine bağlıydı. Büyük Canbaz veya Küçük Cabaz köyünden biri bu nahiyenin merkeziydi. Büyük Canbaz köyünün nüfusu 10 Hristiyan haneden oluşuyordu. İspenç vergisi vermekle yükümlü hane reisleri İoseba, Batata, İoram, Gabriel, Vardzel, Şakara, Basila, Giorgi, Misela gibi adlar taşıyordu. Bu adlardan Büyük Canbaz'ın bir Gürcü köyü olduğu anlaşılmaktadır. Köyde buğday, arpa, çavdar, keten tohumu,  yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor, domuz besleniyordu.Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından 1878'de imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Yukarı Canbaz köyü de Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde Yukarı Cambaz (Верхний Джамбаз) adıyla kaydedilmiş olan köy, Ardahan sancağının Çıldır kazasına (uçastok) bağlıydı. Köyün nüfusu 337 kişiden oluşuyordu. Bu nüfus içinde 17 kişi "Türk", 320 kişi "Karapapak" olarak kaydedilmiştir.Yukarı Cambaz, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Ermenistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Yukarı Cambaz köyü Türkiye'ye bırakıldı.Büyük Canbaz köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Canbaz-i Yukarı" (جانباز یوقاری) adıyla kaydedilmiştir. Bu sırada köy Kars vilayetinin Çıldır kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Yukarı Cambaz" adıyla aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 699 kişiden oluşuyordu. Daha sonra Yukarıcambaz biçiminde yazılmış olan köyde 1965 genel nüfus sayımında 1.022 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 267 kişi okuma yazma biliyordu.
Yukarıcanören, Aziziye

Mahallenin eski adı 1522 ve 1916  yılı kayıtlarında bugünkü adının yanı sıra Canviran olarak da geçmektedir.Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca İlçesi'ne bağlanmıştır. 2008 yılında bağlı olduğu Ilıca İlçesi'nin adı Aziziye olarak değiştirilmiştir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 86 km, Aziziye ilçe merkezine 72 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yoluna Kapulu, Kızılkale ve Karakale mahalleleri üzerinden 15,8 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yukarıcihanbey, Karayazı

Mahallenin eski adı 1928 yılı kayıtlarında Cihanbey olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 144 km, Karayazı ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın kuzeydoğusunda olup, bir köy yoluyla, Yücelik mahallesi üzerinden, ilçe merkezine bağlıdır.
Yukarıcuma, Bergama

Yukarıcuma; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıdaki Tehlike

Yukarıdaki Tehlike (İng: Skyline), yönetmenliğini ve yapımcılığını Strause Kardeşler'in yaptığı 12 Kasım 2010'da gösterime giren bilimkurgu gerilim filmi. Oyuncu kadrosunda Eric Balfour, Scottie Thompson, Donald Faison ve David Zayas gibi isimler vardır.Los Angeles'ta herkesin gözlerini kamaştıran ışık hüzmeleri görülür ve daha sonra ateşte yanan odun misali herkes, bu hüzmelerin içine çekilmektedir. Gece ilerledikçe ışıkla birlikte herkes yer yarılmış içine girmiş gibi ortadan kaybolmaktadır ve Dünya dışı güçler yeryüzünün içine kapanık topluluğu insanoğlunu yok etmeye çalışmaktadır. Bu girdaba yakalanmamış bir grup insan ise hayatta kalmak için çetin bir mücadele vermek zorunda kalır.Film projesi Marina Del Rey'de Şubat 2010 ile 31 Mart arasında başladı. Yapımcılığını ve yönetmenliğini Strause Kardeşler yaptı. Onların kurduğu Hydraulx adlı şirket, filmin görsel efektlerini hazırladı. Oyuncu listesinde Eric Balfour, Donald Faison, David Zayas, Brittany Daniel ve Scottie Thompson gibi isimler vardır.12 Kasım 2010'da filmin gösterime girmesi planlandı ve dağıtımcı şirket Universal Pictures'tır. Daha sonra tiyatral gösterimi Netflix'de yapılacaktır. 13 Ağustos 2010'da fragmanı, Scott Pilgrim vs. the World filmi ile birlikte yayınlandı.
Yukarıdamlalı, Kumru

23 Şubat 1995 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yukarıdana

Köy, 1530 yılı kayıtlarında Dane ya da Dana adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Yukarıdanişment, Savaştepe

Yörede yaşayan halk aslı yörük, göçer olup, kökleri Yozgat çapanoğlu soyundan gelmektedir. Yörük olduğu için göçer bir hayat süren Çapanoğlu yörükleri, diğer adıyla halk dilinde Çaparlı yörükleri de denmektedir. İzmir'in Bergama ilçesi Bozköy Kilimalan mevkiine göçmüşler ve bir zaman orada yaşamış, yazın havaların sıcak geçmesi sebebi ile hayvanlarını otlatmak için şimdiki yerleşim yerine danişmentte gelmişler ve Cumhuriyetin ilan edilmesi ve Atatürk'ün göçebeliğe son vermesi ile yerleşik hayata geçmişlerdir. Akrabalarından bir kısmı da Bozköy'de kalmıştır. Goca yörüklerin bir kısmı da Manisa'nın Gürle mahallesine yerleşmiştir.
Yukarıdağlıca, Gerger

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Arapça ve Süryanice "kırklar" anlamına gelen Erbaun olarak geçmektedir.
Yukarıdere, Ilgaz

Köy, Çankırı il merkezine 58 km, Ilgaz ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın kuzeyinde olup, Ilgaz'ı  devlet yoluna bağlayan  numaralı il yoluna, 4,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yukarıdereköy, Serdivan

Yukarıdereköy, Sakarya ilinin Serdivan ilçesine bağlı bir mahalledir. Sakarya il merkezine 13 km uzaklıktadır.
Yukarıderen, Akçakale

Yukarıderen; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıdikme, Çaldıran

mahallenin  iklimi sert karasal iklimdir genellikle kar ve yağışlar kasım ayında başlayıp mayısın ilk haftasına kadar devam etmektedir.
Yukarıdilimli, Viranşehir

Yukarıdilimli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıdoluca, Nazımiye

16. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında günümüz Aşağıdoluca ve Yukarıdoluca köyleri birleşik görülmekte olup, "Harik" adıyla o dönemki Kiğı sancağının Göcek nahiyesine bağlı ve Ermeniler'in yaşadığı bir köydü. 1915 yılı Mamuretülaziz Ma'arif Müdiriyeti İlkokul Teftiş Raporunda, "Yukarı Harik" adıyla 225 nüfusu bulunan bir köy olarak bahsedilmektedir. Köyün ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Yukarıdudaş, Beylikova

Kuzeyinde Sündiken dağları Güneyi Koca kır Doğusu Kara Geyikli Batısı Aşağı Dudaş köyleri bulunmaktadır. Eskişehir iline 68 km, Beylikova ilçesine 20 km uzaklıktadır.
Yukarıdurak

Köyün eski adı Lazca dilinde Cileni Zğemidir. "Cileni" yukarı anlamına gelmektedir. Ancak D.E.Ü. İlahiyat Fakülte Kütüphanesinde bulunan "Osmanlıdan Kalan Köylerimiz" adlı kitapta Rize İli Pazar İlçesine bağlı bir köy olarak listelenmektedir. Kitaptaki adı, "Zĝem Ùlya" şeklindedir. "Ulya" kelimesi Arapçada "yukarı" anlamına gelmektedir. 1928 yılı kayıtlarında da köyün adı Zğemi Ulya olarak geçmektedir. Kayabaşı mahallesi, 17 Mayıs 2011'de bağımsız bir köy olarak, Önder Köyü adı altında kurulması kararı ile köy olmuştur. Bu nedenle nüfusu, Önder Köyü nüfusu oranında azalmıştır. Köyde Yukarıdurak Köprüsü ve 19. yüzyılda inşa edilmiş bir cami bulunmaktadır.Köy; Rize il merkezine 69 km, Ardeşen ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy yamaç üzerine kurulmuştur. Köydeki Nolivade, Kobare ve Kfaşube mahallelerinin adları Lazcadır.
Yukarıdurak Köprüsü

Yukarıdurak Köprüsü, Rize'nin Ardeşen ilçesindeki Yukarıdurak köyünde bulunan bir 18. yüzyıl kemer köprüsüdür. Yaboğlu Dursun tarafından yaptırılmış olan yapı, üç mesnetli kemer köprüdür. Köprü, Dere İçi Merkez Mahallesi ve Yenice Mahallesini birbirine bağlamaktadır. Ayaklarının cephesinde yer yer nişler bulunan köprü, 40 metre uzunluğunda ve 2.6 metre genişliğindedir. Köprü, Kuzey-Güney doğrultusunda uzanmaktadır. İki kemerli köprünün kemerinin ve korkuluklarının yapımının yapımında kesme taş kullanılmışken, köprünün diğer yerlerinin yapımında moloz taş kullanılmıştır.
Yukarıduruçay, Şiran

Köyün eski adı "Yukarı Hozman"'dır. 16 yüzyıl Osmanlı tahrirlerine göre, Hozman-ı Ulya adıyla görülen yerleşimde 5'inin zaviyedar olduğu 7 Müslüman hanenin bulunduğu köyün zaviye vakfı olduğu belirtilmektedir. 1642 yılı avarız defterinde, köyde 5 Müslüman hane ile 4 dini görevli kaydedilmiştir. 1847 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmıştır) Şiran'a bağlı Huzman-ı Bala adıyla kaydedilen köyde 8 Müslüman hanede 32 erkek yaşarken, 1876 yılı Trabzon Salnamesine göre köyde 20 Müslüman hane bulunmaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Hozmanbala olarak görülen köyün ismi 1945 yılı nüfus sayımından itibaren Yukarı Hozman olarak kaydedilmeye başlanmış, 1950'lerin sonuna doğru da tekrar değiştirilerek 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Yukarıdüğencili, Akkuş

Daha önceleri Düğencili köyüne bağlı bir mahalle iken, 15 Ekim 1971'de yine aynı köye bağlı Güzlek ve Tombaş mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.Orta Karadeniz bölgesinde canik dağları sırtında Akkuş ilçe merkezinin 8 km güneyinde Akkuş-Niksar kara yolu güzergâhındadır.
Yukarıelma, Alaçam

Mahalle, 1837 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Yukarıelma; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yukarıelmahacılı, Yerköy

Köy, Yozgat il merkezine 30 km, Yerköy ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Köy, Yerköy'ün kuzeydoğusunda, /numaralı Kırıkkale-Yozgat devlet/uluslararası yolu ve TCDD Ankara-Sivas yüksek hızlı demiryolu hattının 1 km. uzağındadır.
Yukarıemerce, Taşköprü

Köy, 1487 yılı kayıtlarında Zeberdak ya da Emirce Büki adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Yukarıesence, Beyşehir

Yukarıesence; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıesence, Ceylanpınar

Yukarıesence; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıeşenler, Hadim

Yukarıeşenler; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıfındıklı, İspir

Mahallenin eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Aşağı Tarpuni olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.1642 tarihli avarız defterinde belirtildiğine göre yerleşimde 9 Müslüman, 2 Hristiyan olmak üzere toplam 11 hane bulunmaktaydı. 1835 yılı nüfus sayımına göre 65 erkek nüfus bulunurken, 1896 sayımında 99 erkek nüfus bulunmaktaydı.Mahalle, Erzurum il merkezine 163 km, İspir ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in kuzeyinde olup,  numaralı Bayburt-Artvin (İspir-Yusufeli) devlet yoluna, Kaynakbaşı, Düzköy ve Yeşilyurt üzerinden 15,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yukarıgöklü, Halfeti

Yukarıgöklü, Şanlıurfa ilinin Halfeti ilçesine bağlı bir mahalledir. Halfeti’nin en büyük mahallesi ve bölgenin ticaret merkezidir.
Yukarıgölyazı, Ladik

Ladik'in en eski mahallesidir. Gölün yukarı taraflarında olduğu için adı "yukarı" ön adını almıştır.
Yukarıgöndelen

Yukarıgöndelen; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıgözlüce, Hamur

Köy, Ağrı il merkezine 28 km, Hamur ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Köyün, Aşağı Kaya isimli 1 mezrası bulunmaktadır.
Yukarıgöçmez, Patnos

Köyün eski adı, 1925 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "yaylacık" ya da  "obacık" anlamına gelen, Zomik (yukarı) olarak geçmektedir. Daha önceleri Tutak ilçesine bağlı olan köy, 15 Şubat 1941'de Patnos ilçesine bağlandı.
Yukarıgülbahçe, Pertek

Yerleşim, Kömraş köyünün ikiye ayrılmasıyla oluşmuştur. 1518 tahririnde Çemişgezek sancağı Kirpüzek nahiyesine bağlı, Ekrad-ı Kömreşlü cemaatinin yaşadığı bir köy olarak görülmektedir. 1530 yılı tahririnde yerleşim "Kömroşlu kışlağı" adıyla kaydedilmiştir. 1935 yılı nüfus sayımında Kömraş adıyla yer alan yerleşim, kısa süre sonra ikiye ayrılmış ve 1940 yılı nüfus sayımından itibaren Yukarı kömraş adıyla Şavak nahiyesinin köyü olarak adlandırılmıştır. Köyün ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Yukarıgüney, Beypazarı

Mahallenin adı, yakınında bulunan komşu aşağıgüney mahallesi nedeniyledir. Zira aşağıgüney mahallesinin ismi eski kayıtlarda Güneyviran olarak geçmektedir. Daha sonra bu mahallenin bölgeye gelişi ve coğrafi olarak biraz yukarıda olmasından dolayı bu isim verilmiştir. Eskilerin söylemiyle bu köy, nogay Türklerinin göç etmesi ile kurulmuştur. Nogay tarihine baktığımızda ise yaklaşık 250 yıl kadar önce büyük göçler yaşamış (bir tanesi de Türkiye topraklarına yönelik) bir Türk boyu olduğunu görmekteyiz. Aşağıgüney mahallesi büyüklerinin verdiği bilgilere göre bu mahallenin, bundan 150 yıl kadar öncesinde bile (şimdiki yaşlılarda hatırlamıyor) büyük at sürüleri besleyen bir köy olduğu rivayet edilmektedir. Bu durum tarihi kayıtlarla da uyuşmakta olduğundan mahallenin kuruluşunun 250 yıl önce gerçekleştiğini iddia edebiliriz. Ancak geçen zaman içerisinde kız alıp vermeler nedeniyle tam olarak bölgesel örf adet ve kültür ile kaynaşmıştır. Geçmişten gelen en büyük iz ise hala bazı ailelerde belirgin olarak var olan fiziksel özelliklerdir.Ayrıca köy "Depelarkası" köylerindendir.
Yukarıgüneyse, Oğuzeli

Yukarıgüneyse; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıhacıbekir, Bala

Daha önceleri Aşağıhacıbekir köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ağustos 1951'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Yukarıhanbeyi, Tekman

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi: Yukarı ve Aşağı Hanbeyi Köyleri Anadolu ya Yerleşmiş 24 Oğuz-Türkmen Boylarından; Üç-Oklara Bağlı Gökhan oğullarından Bayındır Han Soyundan; Hanbeyi Hacı Miro Ahmet ve kardeşleri tarafından kurulmuştur....Bu köyler(Yukarı Hanbeyi ve Aşağı Hanbeyi) kuzeyden Palandöken dağlarından, güneyde Tekman ovasının tümü tuzla dahil Osmanlı Devleti zamanında 1570' lerde Yavuz Sultan Selim Han tarafından Miro Hacı Ahmet ve oğullarına Hazineden tapulu olarak verilmiş Osmanlı devletinin son dönemlerinde muhacir Müslüman grupların iskanına "Beylik" müsaade etmiş Tekman bucak yapılıp bu ve çevredeki köy ve kom'lar Tekman'a bağlanmıştır.Cumhuriyetin ilk yıllarında Erzurum dan idare edilen köy ve varlıkları giderek azalmış ciddi kavga ve kan davalarına sebep olmuştur.Bu ve çevre köyler şecereli Türk köyleridir.Akrabalık bağları güçlüdür.Geleneklerine sahiptirler. 1850 li yıllardan başlayarak Erzurum ve çevresine Kars,Karaköse ve Muş yöresine göçen ve buralarda 40-45 yıl kalan Ermeniler'in katliamlarını önlemek amacıyla, 2. Abdülhamid döneminde oluşturulan gönüllü Hamidiye Alaylarında Mahallenin beyi Hacı Miro Ahmet ve oğulları (Tahir Beğ oğulları) Şehri,Şükrü, Şakir beyler devlete önemli hizmetler vermiş,diğer kardeş ve yeğenler de farklı cephelerde şehit ve gazi olmuşlardır. Türkiye de mevcut şehirleşme köylere ilgiyi azaltmış zor tabiat şartları, zorunlu olmadığı müddetçe köylerde yaşamayı zor hale getirmiştir.Komşu köyler ve Hanbeyi köyleri birbirine Atadan akrabadır.Muhacirlerin kültürleriyle iç içe geçen temel kültür çevreden olumlu övgüler almakta Devlete Dine ve toprağa bağlılıkta farklı bir imaj sergilemektedirler.İlgili bilgi ve belgelere Osmanlı arşivlerinden ve Tapu Tahrir Defterlerinden ulaşılabilir.
Yukarıhasinli, Kocasinan

Daha önceleri Yozgat ilinin Boğazlıyan ilçesine bağlı bir köy iken, 16 Ekim 1998'de Kayseri ilinin Kocasinan ilçesine bağlandı.
Yukarıhaydan, Eğil

Yukarıhaydan; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıhemedan, Eyyübiye

Yukarı Hemedan Şanlıurfa'nın Eyyübiye ilçesine bağlı bir kırsal mahalledir. 2011 yılı verilerine göre mahallede 119 kişi yaşamaktadır.
Yukarıhorum, Horasan

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Horasan Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 103 km, Horasan ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Mahalle, Horasan'ın kuzeyinde olup,  numaralı Horasan-Karaurgan-Şenkaya il yolu üzerindedir.
Yukarıhöcüklü, Pazarcık

Yukarıhöcüklü; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıhüyük, Kızılcahamam

Köyün bulunduğu mevkii davulluk mezrası diye geçmektedir beypazarı karaşar köyünden gelen muhacirlerin hüyüki zir [aşağıhüyük köyü] ne iltica etmişlerdir köy halkı karaşar muhaciri bu ailelere davulluk denilen bu mezraya yerleştirmişlerdir bu mezraya yerleşen muhacirler daha sonra aşağıhüyük köyünün mahallesi olmuşlardır ve daha sonraları da köy statüsüne geçmişlerdir köyün tarihi karaşar muhaciri olduğu osmanlı kaynaklarında geçmektedir.
Yukarıihsangazili, Yerköy

Köy, Yozgat il merkezine 95 km, Yerköy ilçe merkezine 55 km uzaklıktadır. Köy, Yerköy'ün kuzeydoğusunda, Kırıkkale il sınırındadır. /numaralı Kırıkkale-Yozgat devlet/uluslararası yolu ve TCDD Ankara-Kayseri konvansiyonel tren hattı köyün yanından geçmektedir.
Yukarıihsaniye, Çaycuma

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Bartın Merkez ilçesine bağlıyken, 5 Eylül 1944'te Çaycuma ilçesine bağlandı.
Yukarıikizören

Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Öküzviran, 1928 yılı kayıtlarında ise Yukarı Öküzviran olarak geçmektedir.
Yukarıinova, Yenice

Köy, 1902 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Balıkesir'in Gönen ilçesine bağlıyken, 5 Mayıs 1930'da Biga ilçesine, 23 Kasım 1951'de ise Yenice ilçesine bağlandı
Yukarıkaleoba, İvrindi

Yukarıkaleoba; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıkarabaş, Birecik

Daha önceleri Uğurcuk köyüne bağlı bir mahalle iken, 22 Temmuz 1959'da yine aynı köye bağlı Aşağı Karabaş mahallesi ve Bağlarbaşı köyüne bağlı Orta Karabaş mahallesi ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Yukarıkaraboy, Bitlis

Köy, Bitlis il merkezine 27 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in kuzeybatısında olup, numaralı Mutki-Bitlis il yoluna 9,7 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Yukarıkaracaören, Durağan

Köy, Sinop il merkezine 132 km, Durağan ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır. Köy yakınlarındaki Sağırkaya mevkii İncecikkır sırtı üzerinde bir höyük bulunur.
Yukarıkaradere, Kürtün

Köyün "Karadere-i bala" olan ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.
Yukarıkarakısık

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kırıkkale Merkez ilçeye bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Balışeyh ilçesine bağlandı.
Yukarıkarataş, Ceylanpınar

Yukarıkarataş; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıkargalık, Tutak

Köy, Ağrı il merkezine 63 km, Tutak ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy, Murat Nehri kenarındadır.
Yukarıkarpuzlu, Ergani

Yukarıkarpuzlu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıkayabaşı, Hınıs

Mahalle, Erzurum il merkezine 150 km, uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs şehrinin merkezinde yer almaktadır.
Yukarıkayı, Tosya

Köy, Kastamonu il merkezine 97 km, Tosya ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır. Geçmiş Dağları'ndan gelen bir akarsuyun vadisinin dik yamaçları üzerinde yer alır. Bulunduğu bölgede 4-5 kilometrelik bir boğaz mevcuttur.
Yukarıkaşıkara, Yalvaç

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. 17 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye çevrilen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Yukarıkekliktepe, Yavuzeli

Yukarıkekliktepe; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıkepen, Sivrihisar

Daha önceleri Sivrihisar ilçe belediyesi sınırlarında bulunan Yukarı Kepen yaylası iken, 13 Ağustos 1951'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra ise mahalle oldu.
Yukarıkestanepınar, Salıpazarı

Yukarıkestanepınar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıkirazca, Arifiye

Yukarıkirazca; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıkocayatak, Serik

Mahallenin adı, 1928 yılı kayıtlarında Göncüönü olarak geçmektedir. 17 Kasım 1995 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yukarıkolbaşı, Güroymak

Köyün eski adı 1556 yılı kayıtlarında Yukarı Morh olarak geçmektedir. Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı '103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Bitlis Merkez ilçesinden ayrılarak Bitlis'in yeni kurulan ilçesi Güroymak’a bağlanmıştır.Köy, Bitlis il merkezine 30 km, Güroymak ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Güroymak'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Muş-Bitlis (Güroymak-Tatvan) devlet yoluna 4,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yukarıkonak, Mazıdağı

Köyün tarihi yaklaşık 200 yıl öncesine dayanmaktadır. Köy; halen harabesi bulunan AVGEVR (Yaklaşık 200 yıl önce nahiye durumunda idi) Nahiyesinden dağılan insanlardan 7 köy meydana gelmiştir. Bu yedi köyden biri de YUKARIKONAK KÖYÜ'dür. 7 köyün ortak adı BARAVİ'dir. Yukarıkonak köyü Mardin ve Diyarbakır karayolunun üzerinde bulunmaktadır. Konum olarak iki şehre yakınlığı ve ana cadde üstünde olması diğer köylere göre avantajlı kılmıştır.  Sağlık ocağı ve ilköğretim okulu kurulan ilk köylerdendir. Köydeki ortaokul civar köylere de taşımalı eğitimle hizmet vermektedir.  Köyün bir çok üniversite mezunu olup, bunların çoğu da üst düzey yönetici olmuştur. Köyde okul okumayan mimarlar da mevcut olup, Değer Ailesinin şu anda oturduğu çok güzel bir kasr inşa etmişlerdir. Eskiden çiftçilik ve hayvancılıkla geçimlerini sürdürmekte olan köy halkı kuraklık nedeniyle yeterli verim alamadığı için köyde çiftçilik geçim kaynağı olmaktan çıkmıştır. Köy halkı mesleki ustalıklar ile geçimlerini çoğunlukla köy dışında sağlamaya başlamıştır. İl ve İlçede resmi kurumlarda da görev yapan çok kişi olduğu için köy yaşamında geçim sıkıntı olmaktan çıkmıştır. Köyün kadınlarının hepsi ev hanımı olup, Mardin'nin birbirinden lezzetli yemeklerini (örn;içli köfte, sac tava, patile, etli sac ekmek, huru revi, güveç, keli vb.), tatlarını en güzel şekilde yapmaktadırlar.
Yukarıkotanlı, Selim

Köyün eski adı, 1925 yılı kayıtlarında Novo Kotanli olup, Rusça'da "yeni Kotanlı" anlamına gelmektedir.
Yukarıkoyunlu

Yukarıkoyunlu ile Aşağıkoyunlu'nun ortak eski adı Sulesi'dir. Nitekim bu iki yerleşim 1835 nüfus defteri ile Artvin vilayeti üzerine 1927 tarihli bir yayında Süles-i Ulya (سولیس علییا) ve Süles-i Süfla (سولیس سفلا) olarak geçer.Sulesi, orta çağda Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alır. Şavşeti bölgesi yazılı kaynaklarda ilk kez 8. yüzyılda geçer.  Sulesi ve Balvana köyleri sınırında bulunan ve 10. yüzyılda inşa edildiği tahmin edilen Sulesi Manastırı, buranın hayli eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir. Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarına doğru Gürcülerden ele geçirmiştir. Sonraki dönemde Şavşeti bölgesi Çıldır Eyaleti'ne bağlanmıştır.Süles-i Ulya veya Yukarı Sulesi köyü, Osmanlı idaresinin vergi tahsil etme ve askere alma amacıyla 1835'te sadece erkek nüfusun tespiti sırasında Şavşat (Satlel) sancağının köylerinden biriydi. Bu deftere göre köyde 16 hanede 33 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince Yukarı Sulesi köyünün nüfusunun yaklaşık 66 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Bu tarihte köyün nüfusu Müslüman ahaliden oluşuyordu.Yukarı Sulesi köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Yukarı Sules (верхній Сулез) adıyla kaydettiği köy, Artvin Okrugu'nun Şavşet-İmerhevi kazası  içinde yer alıyordu. Bu kazaya bağlı Dabatzvrili nahiyesinin sekiz köyünden biriydi. 1886 yılındaki nüfus tespitine göre Yukarı Sules köyündek, 89'u erkek ve 76'sı kadın olmak üzere 19 hanede 165 kişi yaşıyordu. Köyün nüfusunun tamamı "Türk" olarak kaydedilmiştir.Yukarı Sulesi, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin Tiflis hükûmetine verdiği ültimatom üzerine Gürcü idaresinin çekilmesinin ardından Yukarı Sulesi köyü de fiilen Türkiye'ye katıldı. Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Yukarı Sulesi'yi de kapsayan Artvin bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.Yukarı Sulesi, 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus tespiti sırasında "Süles-i Ulya" adıyla Şavşat kazasına bağlı Merya nahiyesinin köylerinden biriydi. Nüfusu, 137'si kadın ve 129'u erkek olmak üzere 44 hanede yaşayan 266 kişiden oluşuyordu. Köyün nüfusunun tamamıa "Türk" olarak kaydedilmiştir. Sulesi veya Süles Türkçe olmadığı için Süles-i Ulya köyünün adı 1925 yılında Yukarıkoyunlu olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Yukarıkoyunlu köyünde 458 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 204 kişi okuma yazma biliyordu.
Yukarıkoçlu, Alaçam

Mahallenin adı, 1837 yılı kayıtlarında Yukarı Malkoç, 1928 yılı kayıtlarında ise Yukarı Mülküç olarak geçmektedir. Yukarıkoçlu; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yukarıkoçlu, Eyyübiye

Daha önceleri Karaali'ye bağlı bir mahalle olan Yukarıkoçlu, 24 Aralık 2000'de buradan ayrılarak köy statüsü aldı.
Yukarıkulaca, Şiran

Köyün eski adı "Yukarı Gersut"'dur. 1642 yılında da Gersut-ı Ulyâ adıyla yer alan yerleşimde, avarıza konu 19 Hristiyan ve 13 Müslüman hane ile 1 tanede eskiden yeniçeri olan beşe görülmektedir. 1876 yılı Trabzon Salnamesinde Girsud-ı Bala adıyla yer alan köydeki hane sayısı 30 olarak belirtilmiştir.1935 yılı nüfus sayımında Gersudubala, 1940 yılı sayımında Gersutbala olarak görülen köyün ismi 1945 yılı nüfus sayımından itibaren Yukarı Gersut olarak kaydedilmeye başlanmış, 1950'lerin sonuna doğru da tekrar değiştirilerek 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Yukarıkumlu, Oltu

Yukarıkumlu ve  Aşağıkumlu köyünün eski adı Simurdon'dur. Nitekim 1574 ve 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterlerinde Simurdon (سموردون) olarak geçer. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda ise Simurdoni (სიმურდონი) biçiminde yazılmıştır.Simurdoni köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir.Simurdoni köyü, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Oltu livasının Kuzay nahiyesine bağlı köylerden biriydi. Aşağı Simurdoni ve Yukarı Simurdoni bu defterde tek köy olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte köyün nüfusu, tamamı Hristiyan olan 26 haneden oluşuyordu. Bugünkü Aşağıkumlu (Aşağı Simurdon) köyünün sınırları içinde kalıntıları bulunan kilise de bu dönemden kalmış olmalıdır.Simurdoni, Osmanlı idaresinin 1835 yılında, vergi belirleme ve askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği sırada Oltu sancağına bağlıydı. Bu tarihte de bu yerleşim Aşağı Simurdon ve Yukarı Simurdon adıyla tek köy olarak kaydedilmiştir. Köydeki 6 hanede 20 erkek tespit edilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince köyün toplam nüfusunun yaklaşık 40 kişiden oluştuğu söylenebilir.Simurdon köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı.  Rus idaresince Simirdon/Semirdon (Симирдонъ/Семирдонъ) adıyla kaydedilmiş olan Yukarı Simurdon köyü, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlı Avdos nahiyesinin 13 köyünden biriydi. 1886 tarihli nüfus sayımında köyde, 11'i erkek ve 15'i kadın olmak üzere, 6 hanede 26 kişi yaşıyor ve bu nüfusun tamamı Türklerden oluşuyordu.Aşağı Simurdon, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Simirdon-i Kışla (سمردون قشلە) olarak kaydedilmiştir. Bu yerleşim Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kosor nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında Yukarı Simirdon adıyla Oltu kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 73 kişiden oluşuyordu. Simurdon veya Simirdon Türkçe olmadığı için Yukarı Smirdon köyünün adı 1959 yılında Yukarı Kumlu olarak değiştirilmiştir. 1965 nüfus sayımına göre Yukarıkumlu köyünde 164 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 15 kişi okuma yazma biliyordu.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 134 km, Oltu ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Mahalle, Oltu'nun kuzeydoğusunda olup,  numaralı Ardahan-Muş (Göle-Oltu) devlet yoluna, 3,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yukarıkumlu, Çaykara

Yerleşimin eski adı "Yukarı Mimilos"'dur. Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra 1935 nüfus sayımı ve öncesi kayırlarda Mimilos Ulya 1940 ve sonrası nüfus sayımlarında Yukarı Mimilos adıyla o dönemki Of kazasının Kadahor (Çaykara) bucağına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Yukarıkumlu olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Yukarıkurtoğlu, Ardahan

Yukarıkurtoğlu köyünün eski adı 1886 tarihli Rus nüfus sayımında Küçük Kürdoğlu (Малый Кюрд-Оглы: "Maliy Kürd-ogli") olarak geçer. Bu tarihte köy Ardahan sancağının Göle kazasına bağlıydı ve köyde 5 hanede, 19'u erkek ve 16'sı kadın olmak üzere  35 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Kürt olarak kaydedilmiştir. Bu tespit sırasında yakınındaki köy de Büyük Kürd-ogli adıyla kaydedilmişti. Ancak köydeki eski kilise, Aşağıkurtoğlu köyünde Kürtlerden önce Hristiyan bir nüfusun yaşadığını göstermektedir. Köyün nüfusu 1896’da 51 kişiye, 1906’da da 70 kişiye yükselmişti. Birinci Dünya Savaşı yıllarında Ardahan sancağını gezmiş olan Gürcü araştırmacı Konstantine Martvileli'nin verdiği bilgiye göre Küçük Kurtoğlu köyünde bir kilise bulunuyordu. Bu kilisenin dış kaplama taşları köylüler tarafından tamamen sökülmüştü.Küçük Kürdoğlu köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Yukarı Kürdoğli" (یوقاری قورداوغلی) biçiminde kaydedilmiştir. Bu sırada köy Kars vilayetinin Göle kazasının Hoçovan nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyün adındaki "Kürd" (Kürt) kelimesi "Kurt"la değiştirilmiş ve "Yukarıkurtoğlu" adıyla kaydedilmiştir. Bu sırada köyün nüfusu 285 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında Yukarıkurtoğlu köyünün nüfusu 597 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde sadece 61 kişi okuma yazma biliyordu. Bu tarihte Yukarıkurtoğlu köyü Ardahan ilçesinin Hasköy bucağına bağlıydı.
Yukarıkurudere, Emirdağ

Köyün adı, 1924 yılı kayıtlarında Kurudere olarak geçmektedir. Köylülerin çoğunluğu Avşar boyunun Morcalı (Moğcalı) aşiretinden gelmektedir ve Bozulus aşiretine bağlıdırlar.
Yukarıkuyucak, Kastamonu

Yerleşimin adı, 1487 yılı kayıtlarında Kuyucak olarak geçmektedir. Daha önceleri Kuyucak köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ocak 1956'da Kuyucak'ın tüzel kişiliğinin kaldırılmasıyla bağımsız bir köy haline geldi.
Yukarıkuzfındık, İnönü

İlk geliş tarihi tam belirli olmamakla beraber 1800 lü yıllara dayanır. Yerleşenler karakeçili aşiretin mensup yörüklerdir. "Yerleşme" fermanı, yörüklerin yerleşmesi hakkında fermanda yörükler bu yukarıkuzfındık mevkisine yerleşirler.Bir rivayete göre, nereye yerleşecekleri hakkında istiareye yatarlar. İstiare sonucu bu mevkiye yerleşirler. Köy çok göç vermiş ve nüfus bakımından şu anda da bitme noktasına gelmiştir.
Yukarıköselerli, Mut

Mahalle 14. Yüzyılda bölgeye yerleşen Kulfalı yörükleri tarafından kurulmuştur. Köselerli ismi Kulfalı isminin zaman içinde değişmesi sonucu ortaya çıkmıştır. Bölge halkının başlıca geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır.
Yukarıköy, Ayvacık

28 Haziran 1954'te Yukarıoba, Aşağıoba ve Karaburun birleştirilerek Yukarıköy adıyla yeni bir köy kuruldu.Köy, Çanakkale il merkezine 100 km, Ayvacık ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Gülpınar bucağında yer almaktadır.
Yukarıköy, Maçka

Yerleşimin eski ismi "Yukarı Hortokop"'dur. Geçmişte Hortokop adıyla günümüz Kozağaç, Ortaköy ve Yukarıköy yerleşimlerini içine alan büyük bir köy olarak görülmektedir. 1486 yılı tahririnde Hortokop köyünde tamamı Hristiyan 173 hane ve 11 bive (dul kadın) ve 8 mücerred (yetişkin bekar erek), 1515 yılı tahririnde Hristiyan 203 hane, 11 bive ve 16 mücerred, 1554 yılı kaydında Hristiyan 300 hane ve 30 mücerred ile 9 Müslüman hane ve 1 mücerred, 1583 yılı kaydında yerleşimde 236 Hristiyan hane ile 21 Müslüman hane ve 1 mücerred, 1683 yılı avarız defterinde 13 Hristiyan ve 24 Müslüman olmak üzere toplam 37 avarız hanesi bulunmaktadır. 1876'da Hortokob-ı bala adıyla bir mahalle olarak görülmekte olup yerleşimde 124 Rum bulunmaktadır.
Yukarıköy, Şumnu

Yukarıköy (şimdiki Bulgarca ismi: Боян Bojan, Şumnu ilinin kuzeyinde, Deliorman bölgesinde bulunan bir Türk köyüdür.Batısında Yeniköy (Visoka Poliana), kuzeyinde Dolaşma ormanları, güneyinde Baykocalar (Bajkovo), kuzey doğusunda Terbiköy (Kapitan Petko) ve doğusunda Ortamahalle (Denica) köyleri ile komşudur. Eski ismi Piri Fâkih (veya Perifika) olarak bilinmektedir. Bazı kaynaklarda Yukarıköy Dzhivgartsi, Dzhivgazovo veya Boyan-Dzhivgartsi olarak da geçer. 1989'daki büyük göç öncesi 320 hâne olup şimdiki nüfusu tahminen 1.160 kişidir. Kuruluş târihi 1600'lü yıllara dayanmaktadır. Büyük yangınlar sonucunda köyün beş defa yerleşim yeri değiştirilmiştir. Bugün bile Osmanlı'nın izleri hala devam etmektedir. Köyün teferruatlı tarihçesi araştırılarak 1960'lı yıllarda Ahmet Zabit tarafından yazılmış olup Şumnu Etnografya Müzesinde bulunmaktadır.
Yukarıköşk, Tutak

Köyün eski adı 1912 yılı kayıtlarında Köşk olarak geçmektedir. Köy, 1928'den beri bugünkü  adını taşımaktadır.
Yukarıkülecik, Patnos

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "dadılar" anlamına gelen, Dadikan olarak geçmektedir.Daha önceleri Tutak ilçesine bağlı olan Yukarıkülecik köyü, "Köy İdari Bağlılığının Değiştirilmesi Kararı"yla, 4 Kasım 1988 yılında Patnos ilçesine bağlanmıştır.
Yukarıkıratlı, Kozluk

Köyün adı, 1878 ve 1928 yılı kayıtlarında Kürtçede "baş kilise" anlamına gelen Baştırım yk. olarak geçmektedir. Daha sonraları Kıratlı adını alan köy, 2008 yılından itibaren Yukarıkıratlı olarak adlandırılmıştır.
Yukarıkırlı, Yeşilova

Köyün adı, 1905 yılı kayıtlarında Büyük Kırlı, 1928 yılı kayıtlarında ise Yukarı Kırlı olarak geçmektedir.
Yukarıkırzı, Aydıntepe

Yerleşim 1530 yılı Osmanlı tahririnde, Kirzu-yi Ulyā adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde Kirz-yı Ulya (Vanik dahil) adıyla yer alan köyde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup yerleşimde 89 Hristiyan ve 10 Müslüman olmak üzere toplam 99 nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterinde Kırzı-i Ulyâ adıyla yer alan yerleşimde, 7 Müslüman, 11 Hristiyan olmak üzere toplam 18 hane ile 3 askeri görevli bulunmaktadır.Yerleşim, 19. yüzyıl kayıtlarında da Hristiyan (Ermeni) ve Müslümanlar'ın bir arada yaşadığı bir köy olarak görülmektedir. 1835 yılı Osmanlı kayıtlarında sadece erkek nüfus yer almakta olup Kırzı-i ulyâ (Yukarı Kırzı) adıyla görülen yerleşimde 56'sı Müslümanlardan (14 hane) ve 57'si Hristiyan (14 hane) olmak üzere 28 hanede 113 erkeğin yaşadığı görülmektedir. Müslüman nüfustan bazıları bu tarihte köy dışında görülmektedir. 1845 yılına geldiğinde köyde, 19'u Hristiyan ve 17'si Müslüman olmak üzere toplam 36 hane yaşamaktadır. Bu tarihte köyde 1 imam ve 1 keşiş olmak üzere 2 din görevlisinden bahsedilmiştir. Yine aynı tarihli kayda göre köyde 1 değirmen ile sahibi başka yerde olduğu için faal olmayan bezirhane bulunmaktadır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla birlikte Yukarıkırzı adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Yukarıkırıklar, Bergama

Yukarıkırıklar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıkızılca Merkez, Kemalpaşa

30 Mart 1968 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 2004 yılında 5216 Sayılı Büyükşehir Belediye Yasası kapsamında mahalleye dönüştürüldü. Kapanmadan önceki belediye başkanı Vahap Poyraz'dır.Kemalpaşa ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Batısında Nazarköy; güneyinde Dereköy ve Bayramlı; kuzeyinde ise Aşağıkızılca mahalleleri bulunur.
Yukarıkızılca, Karaman

Köy, 1873 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Konya'nın Hadim ilçesine bağlıyken, 10 Haziran 2004'te Karaman'ın merkez ilçesine bağlandı.Yukarıkızılca Köyü Karaman merkez'in batısında ve merkeze 64 km uzaklıktadır. Köy'ün olduğu bölge Aladağ olarak bilinmektedir. Aladağ, bugün Göksu vadisinin bir kısmı ile Belviran (Hadim) ve Taşkent ilçelerinden meydana gelmektedir. Kuzeydoğu’da Karaman ili, güneyinde Ermenek ve Mut, batısında Alanya, kuzeybatısında Bozkır ilçeleriyle çevrilidir.Yukarıkızılca köyü 1873 yılında Aladağ kazasına bağlı olup 75 hanede 278 nüfus bulunmaktadır. 1922 yılında 59 hanede 256 nüfus, 1935’te ise 178 erkek, 180 kadın, toplam 358 olarak tespit edilmiştir.
Yukarıkızılca, Köprüköy

Mahalle, 1835 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Vağavîr köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ocak 1956'da köy statüsü kazandı.Daha önceleri Erzurum ili Pasinler ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Köprüköy ilçesine bağlanmıştır.  1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Köprüköy Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 70 km, Köprüköy ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Mahalle, Köprüköy'ün güneydoğusunda olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna, Ağcaşar Mahallesi üzerinden 13,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yukarıkızılen, Ulubey

Yukarıkızılen; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yukarıkızılkale, Köprüköy

Mahallenin eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Kızılkale ulya olarak geçmektedir. Daha önceleri Erzurum ili Karayazı ilçesine bağlı olan köy, 1992 yılında ayni ilin Köprüköy ilçesine bağlanmıştır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Köprüköy Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 106 km, Köprüköy ilçe merkezine 50 km uzaklıktadır. Mahalle, Köprüköy'ün güneybatısında olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna, Dilek, Mescitli, Kayabaşı ve Yağan mahalleleri üzerinden 47,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır. Güney yönünde ayni yola  Hacıömer Mahallesi üzerinden 17,1 km.lik bir yolla da bağlıdır.
Yukarıkızılöz

Yukarı Kızılöz köyünün kuruluş tarihi 1830'lu yıllara kadar uzandığı söylenmektedir. Anadolu'nun çeşitli bölgelerinden (AĞACA BEY) sülalesi Erzincan/KEMAH, Şakirgil ailesi Sarıkaya Konurlu köyünden) gelerek değişik zamanlarda buraya yerleşmiş herhangi bir etnik isimle adlandırılmayan, çoğunlukla Oğuz Türklerinin Kayı Boyundan olan bir yapıya sahiptir. 180 yıllık bir geçmişe sahip köyde önemli bir afet, deprem, katillik gibi olay olmamıştır. I. Dünya Savaşı'nda Çanakkale, Sarıkamış, Yemen ve daha birçok cephede şehitler vermiş, vatanı için gözünü budaktan esirgememiş insanların torunlarıdır Kızılözlüler. Bugün de klasik bir Anadolu köyü olarak fakirliğin kol gezdiği ama buna rağmen mayası temiz, hırsızlığa, namussuzluğa bulaşmayan bir kültürel yapıdadır. Çok göç vermiştir. Zile ve Turhal ilçeleri en çok göç verdiği yerlerdir. Ama başta İstanbul olmak üzere daha birçok ile göç olmuştur. Nüfusu 100'ü biraz geçmektedir.Yozgat iline 130, Kadışehri ilçesine 20 km uzaklıktadır. Çevresinde; Kuzeyinde Ladik, Batısında Ovacık, Güneyinde Halıköy ve Herginni (Aşağı Kızılöz), Doğusunda Balasar (Balıkhisar), Kuzeydoğusunda Çiftlik Köyleri bulunmaktadır.Köyün geneli engebeli ve dağlık bir arazidir. Tarıma pek elverişli değildir. Arpa ve buğday temel üretim kaynağıdır. Su kaynakları kendine yetmekte ancak sulu tarım yapacak kadar ne suyu ne de geniş düz arazisi vardır. Kuzeyinde yükselen dağların eteğinde bulunan köyün güneyine doğru Aşağı Kızılöz'e kadar bu dağ silsilesi meyilli bir şekilde uzanır. Doğu ve batı tarafları da aynı dağ silsilesinin eteklerini teşkil eder.Bahçeleri, az da olsa her hanenin vardır. Dere boylarında kavak ve söğüt yaygındır. Batı tarafında köyün korusu vardır. Orman yoktur. Rakımı tahminim 1200 m. civarındadır.Köydeki yer/mevki adları Kabak Tepe, Mahsen Tepesi, Tombul Tepe, Tepe (Köyün hemen kuzey üst tarafı), Tuz taşı, Sarıtaş, Helki Saklayan Daş, Ağdaş, Karadaş, Malaşandaşı, Deve taşları, Kağnıyolu, Dinekkaya, Küllü yol, Acıkavak, Kamışlı, Palabıyığın Pınar, Kaçağıniçi, Küçükdere, Büyükdere, Bölükçalı, Saraya, Kamışlı, Çerkezinpınar, Kurtaran, Isıtmapınarı, Karabatak, Körpınar, Yayla, Yaylanın Dere, Balasarın Koru, Herginninin Koru, Hacören, Colanoğlu, Domuzçökeği, Yatak, Yatağın Dere, Tombul Tepenin dere, Kuyuklar, Dedem pınarı, Özüngedik, Özüngediğin Pınar, Özüngediğin Keh, Ümüsün tarla, Dere tarla, Bohluca, Ağçeşme, Şarlak, Derindere, Ca tarla, Arpalık, Sünter, Uçuk göl, Mezarlık, Harman, Çamlık (Şimdi çamdan eser yok. Birkaç nesil önceki köylüler ağaçları kestikleri gibi kütüklerini de sökmüşler. Bunun içindir ki çamlık denilen yerde boz bayırlardan başka bir şey görülmez.) Öz (Ovacık'tan, Halıköyü'ne doğru akan suya, dereden, suyu daha çok olduğu için, "öz" denir) Ömerçi'nin Tarla, Çakmoğlu (Ermenilere ait mezarlar olduğu söylenirdi), Gözerler veya Gözeller...Köyde (muhtemelen 1500-2000 yıl öncesinde) Tombul Tepe denilen mevkide insanların yaşadığına dair buluntular çıkmaktadır.
Yukarıkışlacık

Yerleşimin eski adı "Yukarıhastikoz"'dur. Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra 1935 yılı nüfus sayımında Hastikazüfla, 1940 yılı ve sonrası nüfus sayımlarında Yukarhastikoz adıyla Of kazasına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Yukarıkışlacık olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.2000 yılında Yukarıkışlacık köyü, Of Belediyesi'nin yönetim bölgesine dâhil edilerek mahalleye dönüştürülmüştür.
Yukarıkışlak, Bayburt

1835 yılında sadece erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterinde Kışlak-ı ulya adıyla yer alan köyde tamamı Müslüman, 7 hanede 18 erkek nüfus yaşamaktadır.
Yukarımaden

Eski adı Yukarı Hod'dur. Nitekim 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde ve Muvahhid Zeki'nin 1927 yılında yayımlanan Osmanlıca kitabında Hod-i Ulya (خود علیا) biçiminde yazılmıştır. Yukarı Hod anlamına gelen Hod-i Ulya, Gürcüce kaynaklarda Zemo Hodi (ზემო ხოდი) olarak geçer.Yukarı Hod, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Osmanlı Devleti köyü 16. yüzyılın ortalarında, birleşik Gürcistan Krallığı'ndan sonra bu bölgeye hakim olan ve Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe Atabeyliği'nden ele geçirdi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre, Trabzon vilayetinin Lazistan sancağında, Livana kazasına bağlıydı. Köyün nüfusu 185 hanede yaşayan 646 kişiden oluşuyordu. Osmanlı idaresi vergi tahsil etmek amacıyla köyde hayvan varlığı olarak 120 öküz, 100 inek, 50 at, 800 keçi ve 325 koyun tespit etmiştir.Yukarı Hod, üç yüz yılı aşkın bir süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın sonucunda Çarlık Rusya'sının eline geçti. Rus idaresinin Hod-Ulya (Ход-Улиа) olarak kaydettiği köy, Artvin Okrugu'nun Artvin kazasına (uçastok) bağlıydı. Hod-i Süfla köyüyle birlikte Hod nahiyesini (сельское общество: kırsal topluluk) oluşturuyordu. 1886 yılında yapılan tespite göre köyün nüfusu 71 hanede yaşayan 695 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı "Gürcü" olarak kaydedilmiştir. Nitekim Vereneti (ვერენეთი), Canieti (ჯათიეთი), Ahaleti (ახალეთი), Vani (ვანი), Şenieti (შენიეთი), Nakanevi (ნაყანევი), Didivake (დიდვაკე), Tselikana (წელიყანა), Zemovake (ზემოვაკე) gibi Gürcüce mevki adları buranın eski bir Gürcü yerleşmesi olduğuna işaret etmektedir.Yukarı Hod, Birinci Dünya Savaşı sonlarında Rus egemenliğinin sona ermesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'nın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcü hükûmeti Artvin bölgesinden çekilince, Yukarı Hod fiilen Türkiye'ye katıldı. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla Türkiye'ye bırakıldı. Ertesi yıl Artvin livasında yapılan nüfus tespitine göre 103 hanede 491 kişinin yaşadığı Hod-i Ulya, Merkez livaya bağı Sirya nahiyesinin bir köyüydü. Bu tespitte köyün nüfusu "Türk" olarak yazılmıştır. Hod-i Ulya, Türkçe olmadığı için 1925 yılında Yukarı Maden olarak değiştirildi. 1926 yılındaki tespite göre köyde 143 hanede 676 kişi yaşıyordu.Yukarımaden köyünde üç adet yapı kalıntısı bulunmaktadır. Büyük ölçüde yıkılmış olan bu yapıların üçü de kale olarak tanımlanmıştır.
Yukarımahalle, Kartal

Yukarımahalle, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Kartal ilçesine bağlı 20 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında güneyinde Kordonboyu; kuzeyinde ve batısında Petrol-İş; doğusunda ise  Karlıktepe mahalleleri bulunmaktadır.
Yukarımeydan, Ilgaz

Köy, Çankırı il merkezine 62 km, Ilgaz ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın kuzeyinde olup, Ilgaz'ı  devlet yoluna bağlayan  numaralı il yoluna, 6,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yukarımezraa, Derik

Yukarımezraa; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.