Thyssen Henschel UR-416

Thyssen Henschel UR-416, ilk olarak 1969'da tanıtılan ve Mercedes-Benz Unimog hafif kamyonunun gövdesine modifiye bir Alman zırhlı personel taşıyıcısıdır.1965'te, Unimog 4 × 4 kamyon şasisine dayalı bir zırhlı araç versiyonu tasarlandı. UR-416, 1969'da sadece ihracat için üretildi. Gövde, 9 mm kalınlığa kadar çelik kaynaklıdır, sürüş pozisyonu öndedir, burada araç komutanının da yeri vardır.UR-416, Rheinstahl Maschinenbau (daha sonra Thyssen Maschinenbau ve şimdi Henschel Wehrtechnik GmbH) tarafından özel bir girişim projesi olarak geliştirildi. İlk prototip 1965'te tamamlandı ve üretime 1969'da başlandı ve çoğu ihracat için 1.030 adet üretildi.  UR-416 serisi artık pazarlanmamaktadır ve yerini TM 170 almıştır. UR-416, öncelikle iç güvenlik operasyonları için tasarlanmıştır, ancak komuta ve iletişim, keşif ve saha atölyesi gibi çok çeşitli diğer roller için de kullanılabilir.Ambulans - Sekiz koltuklu veya dört koltuklu ya da iki sedye hastası artı iki kişilik bir ekip taşır.İç Güvenlik - Dahili güvenlik modeli, gövdenin ön tarafında bir engel temizleme bıçağı ile donatılabilir. Bıçağın alt yarısı, ağ sertleştirmeli kaynaklı çelikten yapılmıştır ve üst yarısı, sürücüye ve komutana ileri görüş sağlayan sağlam bir tel ızgaraya sahip bir boru çerçevesinden oluşur. Bıçağın yüksekliği sürücü koltuğundan hidrolik olarak ayarlanabilir ve ayrıca genellikle gövdenin arkasında istiflendiğinde nakliye için çıkarılabilir. Araca, keşif modeliyle aynı taretler takılabilir, ancak dahili güvenlik rolü için özel olarak bir kupol geliştirilmiştir. Bu kupol 360 ° döndürülebilir ve istenen herhangi bir konumda sonsuz kilitlenebilir. Kubbenin ön tarafında, kurşun geçirmez cam ve bilye yuvalı iki görüş bloğu vardır. Kupol kapağı arkaya açılır ve 180 ° 'de kilitlenebilir. Bilye yuvalı iki görüş bloğu ve 10 görüş bloğu (çift sıra halinde) daha iyi gözlem sağlar. İki bilyeli yuvanın sağında, göz yaşartıcı gaz nozülünü tutmak için açılan bir kanat vardır. Maksimum 500 litre kapasiteli tanklardan göz yaşartıcı gaz karışımı sağlanmaktadır.Bakım / Onarım  - Bu model, çok çeşitli aletlere, çalışma tezgahlarına, bir mengene ve kesme ekipmanına sahiptir ve aracın motorları ve diğer bileşenleri değiştirmesini sağlamak için gövdenin ön kısmına bir A şasi monte edilebilir. A-çerçevesi kullanımdayken, gövdenin ön tarafına iki dengeleyici indirilir.Polis - Araç, bir polis aracı olarak (örn. Mayın süpürme kalkanı, arama farı) veya daha askeri olarak (örn. Lastik basıncı ayarlama sistemi, NBC koruma tesisi, gece görüş cihazları) modüler olarak donatılacak ek cihazlar ve makineli tüfek veya 20 mm toplu taretler haliyle donatılmıştır.1970'lerin sonlarında UR-416, silah ambargolarına maruz kalan bazı ülkeler ve yasal olarak elde edemeyen gerilla örgütleri tarafından kopyalanmaya başlandı.Lübnan merkezli Filistin Kurtuluş Örgütü (FKÖ) gerilla fraksiyonları, Batı Beyrut'taki Filistin mülteci kamplarındaki atölyelerinde, orijinal UR-416 tasarımından çok az farklılık gösteren sekiz zırhlı araçla bir araya getirdi. Batı Almanya modeline göre tepeye monte edilmek yerine, motor bölmesinin yan tarafına cıvatalanmış ve kutu şeklindeki bir fırça siperi ile korunan farların konumlandırılmasında küçük detaylar bulunabilir. İlk olarak Nisan 1981'de Beyrut'ta düzenlenen bir FKÖ geçit töreninde halka açık bir şekilde sergilendiler, bunlardan bazıları çatı üstü AT-3 Sagger veya ENTAC tanksavar füze sistemleri olsa da, dönem fotoğrafları daha sık bir tek Browning M1919A4 .30 kalibre (7.62mm) veya M2HB .50 Browning (12.7 × 99mm) çatıya monte edilmiş ağır makineli tüfekler ile donatılmıştı.1970'lerde UR-416'nın gizli kopyalarını üreten bir başka ülke Rodezya idi . Ekim 1976'da Rodezya Ordusu'nun özel karşı isyan birimi Selous İzciler , komşu Mozambik'teki ZANLA gerilla üslerine sınır ötesi gizli baskınları ('harici') için bu türden iki zırhlı araç inşa etmeye karar verdi. Planlar Rodezya Mühendisler Birliği'nin (RhCE) ticari bir broşürden çizim ofisi tarafından çizildi ve araçlar, Güney Afrika Iscor 6 mm balistik çelik plakalar kullanan yetenekli bir İzci ekibi tarafından Inkomo Garrison Ordu Atölyelerinde sadece üç hafta içinde bir araya getirildi. Diğer Rodezya zırhlı araçlarının aksine, kara mayınlarına karşı korunmadılar. Takma adı 'Domuz' olan ilk araç, tamamen kapalı bir asker bölmesine sahip tamamen kaynaklı bir gövdeye sahip orijinal tasarımın tam bir kopyasıydı. İkinci 'Domuz', sürücü ve komutan koltuklarının üzerinde yükseltilmiş bir tavana, bir arka kapıya ve arkada üstü açık bir asker bölmesine sahip olarak biraz farklıydı, bu da üç FN MAG-58 7.62 × 51mm NATO hafif makineli tüfek için hüküm sağladı aracın iç yan duvarlarına monte edilen pivot yuvalarına takılabilir. Ek ateş gücü için, araçlar genellikle ikiz AN / M2 uçak makineli tüfekleriyle (12.7 × 99mm) veya hizmet dışı bırakılan Rhodesian Air Force de Havilland Vampire Mk9 tek kişilik savaş jetlerinden alınan modifiye İngiliz Hispano Mk.V 20mm otomatik toplarla donanmış ve bir nişancıyı korumak için bir tabanca kalkanı ile donatılmış bir iğne.UR-416'nın tasarımı, Rodezlara 1978-79'da daha gelişmiş ve oldukça başarılı Mayın Korumalı Savaş Aracı'nı (MPCV) geliştirmeleri için ilham veren temeli sağladı.Rodoslu 'Domuzlar', Ekim 1976'da Güney Mozambik'in Mapai bölgesinde iki ZANLA kampına baskın düzenleyen ("Mardon Operasyonu")  Selous Scouts'un uçan mini sütunu tarafından başarıyla test edildi ve daha sonra aynı rolü oynadı. ZANLA'nın Mozambik'teki Yeni Chimoio üssüne Eylül 1979 baskını ("Mucize" Operasyonu)  mayın korumasının olmaması büyük bir dezavantaj olarak görüldü. Bu tasarım kusuruna rağmen, araçlar Selous Scout'lara operasyonlarında iyi hizmet ettiler ve birimin 1980'de dağılmasından sonra bile birkaç yıl daha yeni Zimbabwe Ulusal Ordusu'nun (ZNA) hizmetinde kaldılar.Mali'deki Birleşmiş Milletler Çok Boyutlu Entegre İstikrar Misyonu'nun (MINUSMA) Togo birliğinin bir UR-416'sı da 29 Mayıs 2016'da Cemaat Nasr al-Islam wal Muslimin tarafından pusuya düşürüldü ve yok edildiEn az bir FKÖ UR-416, İsrail Savunma Kuvvetleri (IDF) tarafından Haziran 1982'de İsrail'in Lübnan'ı işgalinin ardından Batı Beyrut'ta ele geçirildi ve şu anda Batey Ha-Osef Müzesi, Tel Aviv, İsrail'de sergileniyor. . İsrail yanlısı Hristiyan Lübnan Kuvvetleri (LF) milisleri de, 1983'ün başlarında kalan yedi aracı kurtarmayı başardı; bu, 'Komando' birimlerinden biri daha sonra 1985'te Sidon köprübaşı için yerel merkezli Popüler Nasırcı Örgütüne (PNO) milis. Bu araçlardan biri, onu hızla hizmete sokan PNO tarafından LF'den ele geçirildi ve Ekim 1990'da Lübnan İç Savaşı'nın  Kalan altı aracın akıbeti bilinmiyor, çeşitli kaynaklar Batı Beyrut atölyelerinde tamamlanmadan bırakıldıklarını ve daha sonra 1980'lerde Lübnan Başkentini kasıp kavuran şiddetli çatışmalarda tahrip olduklarını belirtti.El Salvador hükûmeti tarafından 1971 ve 1975 yılları arasında Batı Almanya'dan on adet UR-416 zırhlı araç satın alındı ve Salvador Ordusu tarafından Direnişle Mücadele ve iç güvenlik görevlerinde, devriye ve yol konvoyu eskort rolleri de dahil olmak üzere Salvador İç Savaşı sırasında görevlendirildi. RPG-2 ve RPG-7 tanksavar mermilerine karşı ek koruma için bazı araçlara, PG-2 ve PG-7 mermilerinin HEAT savaş başlıklarını, onlar ile temas etmeden önce patlatan tel örgü ekranlar takılmıştır. aracın zırh gövdesi. Salvadorlu UR-416 zırhlı araçları normalde çatıya monte edilmiş M2HB .50 Browning (12.7 × 99mm) ağır makineli tüfekle silahlandırılırken, bazen topçuyu korumak için bir kalkanla donatılmışken, bazı araçlarda ayrıca bir M60D makineli tüfek (7.62 × 51mm) ve arka tavana monte edilmiş kalkan En az altı ila sekiz UR-416 aracı iç savaştan sağ çıktı ve Salvador Ordusu  ile hizmet vermeye devam ediyor, bunlardan birkaçı gövde taraflarında aplike pasif zırhla donatılıyor.Christopher F. Foss, Jane's Tank and Combat Vehicle Recognition Guide, HarperCollins Publishers, Londra 2002. ISBN 0-00-712759-6David Spencer, El Salvador Zırhlı Savaş Araçları, Müze Mühimmat Özel Numarası 7 - İngilizce Baskı, Darlington Productions, Inc., Mass Market Paperback, 1995. ASİN: B000LGYCHALaurent Touchard, Guerre dans le bush! Les blindés de l'Armée rhodésienne au battle (1964-1979), Batailles & Blindés Magazine n.º 72, Nisan – Mayıs 2016, s. 64–75. ISSN 1765-0828  (Fransızca )Moustafa El-Assad, Civil Wars Volume 1: The Gun Trucks, Blue Steel kitaplar, Sidon 2008. ISBN 978-9953012568Pedro Manuel Monteiro, Berliet, Chaimite e UMM - Os Grandes Veículos Militares Nacionais, Contra a Corrente, Lisboa 2018. ISBN 9789899901261 (Portekizce / İngilizce metin)Peter Gerard Locke & Peter David Farquharson Cooke, Savaş Araçları ve Rodezya Silahları 1965-80, P&P Publishing, Wellington 1995. ISBN 0-473-02413-6Peter Stiff & Ron Reid-Daly, Selous Scouts Top Secret War, Galago Publishing (Pty) Ltd., Alberton (Güney Afrika) 1983. ISBN 978-0620066747Samuel M. Katz ve Ron Volstad, Lübnan Savaş Alanı (1003), Concord Yayınları, Hong Kong 1990. ISBN 962-361-003-3Steven J. Zaloga, Orta Doğu Savaşlarının Tank Savaşları (2): 1973'ten günümüze savaşlar, Concord Yayınları, Hong Kong 2003. ISBN 962-361-613-9Julio Montes, Meksikalı ve Orta Amerika Zırhı, Darlington Productions, Inc., 2001. ISBN 978-1892848086