barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Çamoluk

Eski adı Mindeval'dir. Çamoluk ilçesi, Kelkit Irmağı'nın oluşturduğu vadi üzerinde yer alır. Daha önceleri köy olan Çamoluk, Kurukol ve Yuvacık köylerinin de sınırlarına katılmasıyla 31 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.Çamoluk 20.05.1990 gün ve 20523 sayılı resmi gazetede yayınlanan 2644 sayılı kanunla ilçe oldu. İlçenin ilk kaymakamı 26.08.1991 tarihinde göreve başladı.
Çamorrolar

Çamorro halkı (kendini Chamoru olarak adlandıran) Mariana Takımadaları'na özgü olan bir etnik gruptur. Çamorroların konuştuğu Çamorroca, Avustronezya dil ailesine aittir.Çamorrolar, bölgeye ilk olarak M.Ö. 2000 civarında Filipinler'den geldi. Yetenekli denizci olan Çamorrolar, dokuma ve çömlekçilikte de mükemmel bir işçiliğe sahiptiler. Çamorro toplumu, başta İspanya olmak üzere Avrupalı sömürge güçleri kendilerine karşı üstünlük kurana kadar kastlar hâlinde örgütlendi. 1698'de Çamorro üyeleri Guam'a da getirildi, 1710'da orada sadece yaklaşık 4.000 kişi yaşıyordu. Adada 1898'e kadar süren İspanyol yönetimi sürecinde bazıları şiddet de içeren çok sayıda misyonerlik faaliyetlerine maruz kaldı.Bugün etnik grubunun yaklaşık 177.000 üyesi bulunmakta ve bunların çoğu hâlâ Guam'da, Kuzey Mariana Adaları'nda ve aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşıyor. Çamorroların çoğu katolik dinine mensuptur.Georg Fritz : Chamorro. Mariana Adaları'nın Tarihi ve Etnografyası . Etnolojik Defter 3.3 (1904), s. 25-110. İngilizce çevirisi, Scott Russell 2001.Micronesian Journal of Humanities and Social Sciences, 2003: Ön Temas Mariana'nın Folkloru, Efsaneleri ve Edebiyatı.  Eleştirel bir yorum. kaydeden Robert Tenorio Torres  (pdf; 204 kB)
Çamovalı, Milas

Çamovalı , Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir. Milas'a 18 km,Bodrum'a 40 km,Ören'e 45 km,Güllük'e de yaklaşık 20 km kadar mesafededir.Milas'ın güneyinde yer alır. Yaklaşık 1200 kişilik köy olup geçim kaynağı tarıma dayalıdır. köylüler ürettikleri ürünleri Milas Salı Pazarında satarak geçimlerine katkı sağlamaktadırlar. Mahalleye Milas ilçesinden 2 yolla ulaşılabilir. Birinci yol Milas-Bodrum kara yolunun Karakaya mevkisini geçtikten sonra Baharlı mahallesi yakınlarında güneye ayrılan köy yoludur ve bu yol 18 km kadardır. İkinci yol Milas-Beçin-Ören yolunun Beçin beldesi bitimindeki orman deposunun yakınından sağa dönerek ayrılan  yoldur.2008 yılı itibarıyla bu yol asfalt olmuştur.Mahallenin çekirdeğini Karakoyun mahallesi oluşturur. İlk yerleşimler bu mahallede olmuştur. Tarihi bilinmemektedir. Diğer mahallelerdeki yerleşimler 20. yüzyıl başlarındadır. Burayı yurt edinen bu yerleşimciler, yüzyıllardır Marçal dağları ile Karakoyun dağı, Denizcik dağı, Gökdağ eteklerinde göçebe hayatı yaşayan ve Orta Asya'nın Horasan bölgesinden geldiklerini ve Karakeçili yörüklerinden olduklarını belirten bu göçebeler yaz aylarında hayvanlarıyla (keçi, koyun, sığır, deve) Marçal dağlarındaki yaylalara çıkarlar. Kış aylarında ise daha sıcak olduğu için bugünkü mahallenin bulunduğu dağ eteklerine inerlermiş.1900-1950 arasında bugünkü mahallenin ovasını teşkil eden topraklar Ağaçlıhöyük mahallesinde bulunan Menteşe Beyleri tarafından satılmaya başlar. Yüzyıllardır bölgeyi yazlık olarak kullanan yörük göçebeler hayvanlarını satarak arazileri alırlar ve 1900-1960 arasında yerleşik hayata geçmeye başlarlar. Eski adı Karakoyun olan Çamovalı mahallesi böylece oluşur ve hızla gelişir. Köy büyük bir kısmı aynı obanın mensupları olup %90 birbirine akrabadır. Aynı obanın akrabalarının bir kısmı Yeşilyurt, Bayır, Çamköy mahallesi, Arslanyakası mahallesi, Yakaköy mahallesi, Bahçeköy mahallesi, Gökçeler mahallesi ve Agaclihöyük gibi köylere yerlesirler.Mahallenin kendi hudutları ve Ağaçlıhöyük hudutları içinde olmak üzere 8.000 dönüme yakın oldukça verimli arazide çeşitli tarım ürünleri yetiitirilmektedir. Mahalleye 2004 ten sonra sanayi elektriğinin de gelmesiyle sulu tarımda artış olmuştur. Zaten verimli olan köy toprağının verimi böylece ikiye katlanmıştır. Başlıca tarım ürünleri;Büyükbaş Hayvancılık (Süt) (son zamanlarda yeni bir geçim kaynağı olarak hızla artış göstermektedir.)Mahallede eğitim seviyesi oldukça yüksektir. Eğitime önem verilir. Çeşitli mesleklerde çalışan pek çok üniversite mezunu vardır.Muğla iline 86 km, Milas ilçesine 1. yol 18 km (Milas Bodrum Karayolu Yönünde), 2. yol 11  km (Milas Ören beldesi Yönünde) uzaklıktadır.
Çampa

Çampa (Çamca: Nagarcam; Vietnamca: Chăm Pa), yaklaşık olarak MS 2. yüzyıldan Minh Mạng yönetimindeki Vietnam İmparatorluğu tarafından ilhak edildiği 1832'ye  kadar (yani yaklaşık 1700 yıl hüküm sürmüş bir krallık) bugün orta ve güney Vietnam kıyılarında uzanan bağımsız bir krallıktı.Krallık, Çam ve Kamboçya yazıtlarında Nagaracampa (Sanskritçe: नगरचम्पः; Kmerce: ចាម្ប៉ា), Çin-Vietnam sözlüğünde Chiêm Thành ve Çin kayıtlarında 占城 (Zhànchéng) olarak biliniyordu. Modern Vietnam ve Kamboçya Çamları, bu eski krallığın halkıdır. Malayca ve Bali-Sasak dilleriyle yakından akraba, Malayo-Polinezya dillerinin bir alt ailesi olan Çam dillerini konuşuyorlar.4. yüzyılda bölge halkı Hinduizmi benimsedi, Çam topraklarında birçok Hindu heykeli ve kırmızı tuğlalı tapınaklar olduğu gibi, Hinduizm yüzyıllar boyunca Çampa bölgesinin sanatını ve kültürünü şekillendirdi. Eski bir dini merkez olan Mỹ Sơn ve Çampa'nın ana liman şehirlerinden biri olan Hội An, Dünya Mirası Sitesidir. Denizciliğe çok önem veren Çampa çok büyük ve güçlü bir donanma inşa etmiştir. National Geografic'e göre Çampa donanması rakipsiz denebilcek ölçüde güçlü bir donanmaydı. 16. yüzyılda bölgeye İslam'ın gelmesiyle İslam hızla yayıldı ve İslam, Çampa bölgesindeki en popüler din oldu. Bugün birçok Çam, İslam'a inanıyor; bunlara Bani (Ni tục, Arapça'dan: Bani) denir. Bununla birlikte, Hindu inançlarını, ritüellerini ve festivallerini hala koruyan azınlık Çamlar vardır bunlara Bacam (Bacham, Chiêm tục) denir. Çamların Bacam kolu, binlerce yıl öncesine dayanan bir kültüre sahip ve dünyada Hint kökenli olmadığı halde hayatta kalan Hint Hindu inancına sahip iki topluluktan birisidir. Diğeri ise Endonezya'daki Bali Hindularıdır.
Çampa pirinci

Çampa pirinci, Güneydoğu Asya bölgesine özgü, yüksek verimliliğe ve kuraklık karşısında dayanıklılığa sahip bir pirinç çeşidi.Hindiçin bölgesindeki Çampa altbölgesinden adını alan pirinç, günümüz güney Vietnam bölgesinde yetişmiştir. Çampa pirinci yalnızca bu bölgede yetiştirilen pirinci değil, Hindiçin, Yunnan ve Guangxi'de de yaygın olan çeşitleri de ifade eder. Çin'deki Song Hanedanı döneminde Çin'in haraç sistemi dolayısıyla Çin İmparatoruna hediye olarak Çampa'dan gönderildiği de bilinmektedir.Çin'de yaşanan kuraklık ve iklim sorunlarının tarıma etkisi, daha dayanıklı ve zor koşullara rağmen verimini koruyan bir bitki çeşidine olan ihtiyacı doğurdu. Hindiçin bölgesinden getirilen Çampa pirinci, Yangtze ve Huai Nehri boyunca var olan tarım havzasında ekilmeye başlandı. Güney Song Hanedanlığından Shu Lin (1136-1198) , Çampa pirincinin iyi özelliklere sahip olduğuna dikkat çekerek şu kaydı tutmuştur: İri ve küçük taneleri vardır. Bereketli tarlalara ekilmelidir. Küçük tanelere Zhancheng denir, aynı zamanda dağ taneleri olarak da bilinir. Tahılı küçüktür ve kılçıksızdır. Verimli veya kısır olup olmadığına bakılmaksızın her araziye de ekilebilirler. Japonica denilen tahıllardan az pirinç verimi alınır ve bu sebeple fiyatları yüksektir.Bu bölgede yaşanan kuraklığa rağmen erken olgunlaşma özelliğine sahip bu pirinç çeşidi, yerel iklim koşullarına dayanıklılığı sayesinde üretimi arttırdı.Song Hanedanlığı'ndaki mevcut pirinç türünün olgunlaşması en az 180 gün sürmekteydi (tohum yatağında 4-6 hafta ve ekimden 150 gün sonra). Başlangıçta, Champa pirincinin ekimden sonra olgunlaşması için 100 gün yeterliydi. 11. yüzyılın ertesinde Çin nüfusunun tarımsal üretimin artışına paralel artması ve 100 milyonu aşmasında, bu ürünün verimliliği etkili olmuştur. 15. yüzyıla gelindiğinde sadece 60 günde verim sağlayan çeşitleri geliştirilmişti.
Çampasak Bölgesi

Çampasak Bölgesi, (Laoca:ຈຳປາສັກ) Laos'un güneybatısında yer alan bir bölgedir. Bölgenin nüfusu 2015 sayımına göre 694,023'tür. Başkenti Pakse şehridir. Kuzeyinde Salavan, kuzeydoğusunda Sekong, doğusunda Attapeu, güneyinde Kamboçya, batısında Tayland yer almaktadır.Bölge Siam ve Laos tarihi boyunca konumundan dolayı önemli bir yer olarak kabul edilmektedir. Kültürel mirasları arasında antik tapınak (Vat adı verilir) kalıntıları ve Fransız sömürge döneminden kalma mimarileri bulunmaktadır.Bölge, 2017 yılı itibarıyla toplamda 0.604 puan ile Laos'un insani gelişmişlik bakımından en gelişmiş 6. bölgesidir.10 ve 13. yüzyıllar arasında Khmer İmparatorluğu'nun bir parçası olan bölge 1354 yılında Lansang kralı Fa Ngum tarafından ele geçirilmiştir. 1707 yılında Çampasak Krallığı Lansang'dan ayrılan üç krallıktan biri oldu. 18. yüzyılda Laos bağımsız bir devlet olduğunda krallığın üç adet yöneticisi bulunmaktaydı. Başkent Pakse, Mekong nehri yakınlarında 1905 yılında Fransızlar tarafından kurulmuştur.Çampasak Bölgesi 15,415 kilometre karelik (5,952 sq mi) bir alana yayılmıştır. Mekong nehri, bölge ile Tayland arasındaki sınırı oluşturur. Si Phan Don (Dört Bin Ada) Mekong'un Kamboçya'ya yakın olan genişleme bölgesinde yer almaktadır. Denize sınırı olmayan bir ülke olan Laos için burası önemli bir turizm yeridir. Khong Adası bu adalar içerisinde en geniş olanıdır. Bu adanın üzerinde az sayıda yerleşim yerleri bulunmaktadır. Bolaven Platosu bölgenin başkenti Pakse'nin doğusunda yer almaktadır.
Çampaşalı

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Boyabat ilçesi Saraydüzü bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Saraydüzü ilçesine bağlandı.
Çampaşasakızı

Köy, Sinop il merkezine 138 km, Durağan ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy yakınlarındaki Karaçam sırtı üzerinde Bizans Dönemi seramikleri ve mezarları bulunur.
Çampınar, Turgutlu

Mahallenin eski adı Tepeköy'dür. Aydın Vilayeti Salnameleri'nde köyden, Araplı Tepeköy şeklinde bahsedilmiştir. Rivayete göre köyü beş kardeş kurmuştur. Bu beş kardeş Musul-Kerkük Osmanlı topraklarından çıktıktan sonra Manisa Turgutlu' ya develer eşliğinde gelmişler ve köyün şu anki bulunduğu yere yerleşmişlerdir.
Çampınar, İznik

Mahallenin ilk adı Çampınar'dır. Bu isim 1880'li yıllarda köye ilk yerleşenler tarafından köy meydanında bir çamın dibinde bulunan pınardan esinlenerek verilmiştir. Ancak, daha sonra tüm köy isimlerinin değiştirilmesi ile birlikte mahallenin ismi "Nüzhetiye" olarak değiştirilmiştir. 2015 yılında yeniden Çampınar ismini almıştır.
Çamsaray

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Dabana olarak geçmektedir. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, '3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat’ın Çekerek ilçesinden ayrılarak aynı ilin yeni kurulan ilçesi Kadışehri'ne bağlanmıştır.
Çamsarı, Kırıkhan

Çamsarı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamseki, Kırıkhan

Çamseki; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamsu, Banaz

Köy sınırlarında bulunan Çamsu höyüğünde Tunç Çağına ait eşyalar bulunmuştur. Günümüz yerleşimi 1675-76 tarihli avarız defterlerinde "Cece" ismiyle Kütahya Sancağı'nın Gediz kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. Cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren de Gediz ilçesine bağlı olan yerleşim 1954 yılında Banaz ilçesine bağlanmıştır. Köy, 1968 yılında günümüzdeki adını almıştır.
Çamtepe, Burhaniye

Çamtepe; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamtepe, Narlıdere

Daha önceleri Çamlı köyüne bağlı bir mahalle iken, 17 Mayıs 1955'te köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Çamtepe, Seferihisar

Çamtepe, İzmir'in Seferihisar ilçesine bağlı bir mahalledir. 2014'ten önce idari açıdan köy statüsüne sahipti.Çamtepe, tarihsel İyonya bölgesinde yer alır. Bununla birlikte köyün ne zamandan beri yerleşme olduğu ve eski adı bilinmemektedir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde İzmir vilayetinin Urla kazasının merkez nahiyesinde Çamlı ( چاملی) ve Çamlıtepe (چاملی تپە) adıyla iki köy kaydedilmiştir. 1935 genel nüfus sayımında Çamlı köyü, Urla kazasının Kızılbahçe nahiyesine bağlıyken, Çamlıtepe köyü yer almaz. Bu tarihte Çamlı köyünün nüfusu 399 kişiden oluşuyordu. 1955 genel nüfus sayımında Urla kazasının Kızılbahçe nahiyesinde hem Çamlı ve Çamtepe köyünün yer aldığı görülür. Çamlıtepe köyünün önce mahalleye dönüştürüldüğü, sonra adının Çamtepe olarak değiştirildiği bu kayıttan anlaşılmaktadır. 1960 genel nüfus sayımında ise Çamtepe İzmir’in merkez ilçesinin Güzelbahçe bucağına bağlıydı. Köyün nüfusu, 52’si erkek ve  53’ü kadın olmak üzere 105 kişiden oluşuyordu.Çamtepe, 19 Ekim 2001'de Resmî Gazetede yayımlanan kararla Güzelbahçe ilçesinden ayrılarak Seferihisar ilçesine bağlandı.Çamtepe köyü, karayoluyla İzmir il merkezine 57 km, Seferihisar ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Gödence – Efemçukuru yolunun sol kıyısında, bir tepede yer alır. Çevresi zeytinlikler ve üzüm bağlarıyla kaplıdır.
Çamuka

Fazla derin olmayan kıyıların sıcak ve ılıman bölgelerinde yaşarlar. Kumlu ya da çakıllı bölgelerde sürü halinde dolaşırlar. Yavru balıklar, kabuklular ve yumuşakçalarla beslenirler. Suyun oksijen değeri ile tuzluluk oranına adapte olabilen bir türdür. Uzunluğu 10-12, en fazla 16–18 cm kadardır. Bulundukları suların sıcaklıklarına göre Nisan ile Eylül ayları arasında ürerler. Lezzetli beyaz eti nedeniyle ekonomik değeri yüksek bir balıktır.
Çamukasılar

Çamukasılar (bilimsel adıyla Osmeriformes) ışınsal yüzgeçlilere ait bir kemikli balık takımıdır. Hem acı hem tatlı sularda yaşarlar, bazı türleri zaman zaman denizlerde de yaşar. Bazı türleri (Salangidae familyası ve Nesogalaxias) tropik bölgelerde bulunur. Takımın adı Osmerus Antik Yunanca osmé (ὀσμή, keskin koku) sözcüğünden gelir.Çamukasılar 2 alttakım, 6 familya, 20 cins ve 90 tür şeklinde sınıflandırılmıştır. Diğer yazarlar farklı sınıflandırmalar yapsa da alttakım ve familya yapısı aynı kalmıştır.
Çamur

Çamur, kum, toz, toprak gibi maddelerin suyla karışması neticesinde oluşan, suyun karıştığı maddeye göre farklı renk ve özelliklerde olabilen bir maddedir. Yapışkan ve kirletici bir etkisi vardır. İletken niteliğe sahiptirDoğal yollardan oluştuğu gibi, özel olarak kullanılmak üzere oluşturulan çamur türleri de mevcuttur.
Çamur (müzik grubu)

1998 yılının yaz aylarında Çamur'un uzun yıllar birlikte çalacağı kadro oluştu. Turgay Çetin (davul), Ömür Kılıçaslan (bas gitar), Ozan Yılmaz (klavye), Çağatay Kadı (gitar) ve Murat Ak'tan (vokal) oluşan Çamur, İzmit ve çevresinde tanınan bir grup haline geldi.1999 yılında o zamanki adı Stüdyo Ekol olan Kadıköy Müzik Yapım ile albüm anlaşması yapan Çamur, stüdyo çalışmaları için İstanbul'a geldi ve bu şehirde performanslarını sürdürmeyi devam ettirdi.2000 yılında Stüdyo Ekol'de gerçekleştirdikleri kayıt zamanın olumsuzlukları nedeni ile albüm niteliği kazanamadı. Ve bu süreç grup üzerinde olumsuz bir etki yarattığından Çamur uzun süre sessiz kaldı.2004 yılında 9. Roxy Müzik Günleri'ne katılan grup yarışmada 2. oldu ve birçok festivalde sahne aldı ve konserler verdi. Barışarock2004 yılı grubun kadrosunda da önemli değişikliklerin olduğu yıl idi. Çamur sahneye artık 9 kişi olarak çıkıyordu. Uzun yıllar birlikte çaldıkları Ozan Yılmaz'ın (klavye) yerini Alican Ecevit aldı. Daha önce grupta bas gitar çalan Ömür Kılıçarslan kendi tasarımı ve üretimi olan Çağlama isimli aleti çalıyordu. Bas gitarı da Cihan Uca devralmıştı. Akın Togay, Emre Kocabaş ve Güney Yabar da perküsyonları çalıyorlardı.2006 yılında grup kadrosunda tekrar değişiklik yaşadı. Bas gitara Güngör Uçak , davula Tolgay Yılmaz geçti.2007 Haziranında grubun solisti ve şarkı yazarı Murat Ak grubun gitaristi Çağatay Kadı ile yaşamış olduğu anlaşmazlıklar sonucu isim babası olduğu Çamur dan ayrıldı ve akabinde Grup Çamur dağıldı. Grubun solisti Murat Ak, 2013 Nisan ayında dokuzunun sözlerini ve tamamının müziklerini yaptığı "Destur" isimli ilk solo albümününü müzikseverlerin beğenisine sundu. Albümdeki bir şarkının (bozgun)sözleri ise Pınar Farımaz'a aittir.2016'da Murat Ak ve Çağatay Kadı 8 yıl sonra tekrar bir araya gelerek, grubu yeniden toparladı, konserlere ve yeni albüm çalışmalarına başladı.24 Eylül 2016'da Kadıköy Sahne'de verdikleri konserle de dinleyicilerinin nabzını tutan grup, yola devam kararı aldı.
Çamur Volkanları Devlet Tabiatı Koruma Alanı

Çamur Volkanları Devlet Tabiatı Koruma Alanı veya tam adıyla Bakü ve Abşeron Yarımadası Çamur Volkanları Grubu Devlet Tabiatı Koruma Alanı, Azerbaycan'ın Abşeron bölgesinde bulunan bir devlet koruma alanıdır. Koruma alanı 12.322,84 hektardır ve burada 43 çamur volkanı korunmaktadır. Dünyanın en büyük çamur volkanı olan Toragay da bu alanda korunmaktadır.Azerbaycan Cumhuriyeti en yaygın çamur volkanlarına sahip ülkedir. Şu anda ülkede 400'den fazla çamur volkanı kayıtlı, bu da dünyadaki çamur volkanlarının yarısının Azerbaycan'da olduğu anlamına geliyor. Çamur Volkanları Devlet Tabiatı Koruma Alanı, Bakü ve Abşeron yarımadalarında bulunan çamur volkanlarının bir kısmının topraklarında Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı'nın 15 Ağustos 2007 tarih ve 2315 sayılı Kararnamesi ile kurulmuştur. İlgili Kararnameye göre, Devlet Tabiatı Koruma Alanı'nın oluşturulmasının temel amacı, çamur volkanları üzerindeki antropojenik etkileri azaltmak, bölgede yoğun inşaat çalışmalarının ve volkanların patlama ihtimali olan bölgelerde konut yapılarının yapılmasını önlemektir. Bundan sonra, 12.322,84 hektarlık alanda 43 çamur volkanının bulunduğu bölge, Azerbaycan Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu'nun 29 Eylül 2011 tarih ve 294 sayılı Kararı ile Koruma Alanı ilan edildi.Volkanik peyzajın, doğal komplekslerin ve nesnelerin doğal durumunu korumak için doğal alanların korunmasını gerçekleştirmek.Koruma alanı çalışanları, özel koruma statüsüne sahip 43 çamur volkanında düzenli olarak bilimsel sabit gözlemler yaparak, ekolojik koşulları tahmin ederek, doğa korumanın bilimsel temellerini hazırlayarak, volkanik süreçlerin dinamiklerini inceleyerek ve antropojenik etkilerden korunmalarını sağlayarak volkanik peyzajın doğal durumunu koruyorlar.
Çamur banyosu

Çamur banyosu, çeşitli mineralleri barındıran çamurun vücuda sürülmesi, etki gösterecek süre kadar beklenilmesi ve sonunda soğuk su ile duş alınması şeklinde uygulanan bakım kürüdür.Yüze yapılan çamur maskesinin dışında çamur banyosu, boğaza kadar vücudu çamur içinde tutma şeklinde uygulanır. Banyo sonrası krem, sabun, şampuan kullanmadan soğuk su ile duş alınır. Çamur banyosu; kaplıca tedavisi, deniz suyu kürü, iklim kürleri ve mağara kürlerinin yanında çamur tedavisi (Peloidoterapi) olarak Termalizm kapsamında incelenmektedir.Çamur–balçık ve yosun paketleri sedef hastalığı ve akne sorunlarına iyi gelmektedir. İklim, çamur–balçık, kum ve yosunlar deniz etkisini tamamlamaktadır.Strabon eserlerinde ve Homeros destanlarında adı geçen Agamemnon Kaplıcaları (Balçova) için şu rivayet anlatılmaktadır: Mykene kralı Agamemnon hastalanan kızını, hastalık orduya bulaşmasın düşüncesi ile Balçova kaplıcası'na zincirler. ölüme terk edilen kız, kaplıca suyu içerek ve çamurlara bulanarak sağlığına kavuşur.Mineral Çamur, Volkanik göllerden üretilen çamurlardır. Demir, sülfür, radyoaktif madde ve silikat barındırır.Organik çamur: Bitki artıkları organik çamuru oluşturur. Fizikokimyasal etkisi bulunur. Yapışma etkisinin oluşturduğu hidrostatik basınç, osmotik süreci hızlandırır. Sinir uçlarına etkisi ile derideki dermatomla ilgili iç organ ve adalelerde değişimler olur. Deri düzgünleşir, metabolizma hızlanır. Vücut ısısı, nabız be kan basıncı artar, ağrı ve adale spazmında etkilidir. Genel çamur banyosu gün aşırı, lokal olanlar her gün uygulanır. Tedavi süresi 15–30 dk, ideal ısı 40 °C'dir. Genel çamur banyosunda göğse ince tabaka, diğer kısımlara 3-4 kat sürülür. Banyo sonu başa soğuk uygulaması yapıp, tuzlu sıvı alınır.Çeşitli hayvanlar, muhtemelen parazitlerden kurtulmak veya cildini güneş UV'sine, dehidrasyona karşı korumak için çamur banyosu uygularlar.
Çamur volkanı

Çamur volkanı, volkanik arazilerde, kil, mil, sıcak su ve gaz çıkışından oluşan küçük çamur konileridir. Gerçek yanardağ değildir, hiçbir zaman lav püskürtmezler.Ebatları, 1-2 metre yükseklik 1–2 m genişlik ile 700 m yükseklik, 10 km genişliğe kadar değişebilir. Çamur volkanlarının dağılışının doğalgaz ve petrol yataklarıyla ilişkili olduğu ileri sürülür. 1938'de Azerbaycan'da çamur volkanları vasıtası ile yeni petrol yatakları bulunmuştur. Endonezya'da doğalgaz kuyusu sondajı sırasında patlama olmuş, yeni bir çamur volkanı oluşmuştur.Küçük olanlar sığ denizel, bataklık, göl, gelgit düzlüğü, yarı-sıvı çökeller içinden su ve/veya gazın basıncıyla tabaka yüzeyinde oluşan yapılardır. Büyük çamur volkanları levha sınırlarındaki derin yapılarda oluşur. Volkan konisinin yükseklik-çap oranı 1/4 ile 1/15 arasında değişir.Çamur volkanları; Azerbaycan, Türkmenistan, Gürcistan, Ukrayna, Kırım, Romanya, Kazakistan, İtalya, Özbekistan, Irak, İran, Hindistan, Çin, Burma'da, Batı Pasifik kuşağında; Japonya, Sahalin, Borneo, Java, Malaya Adaları, Yeni Zelanda, Amerika, Alaska, Kanada, Meksika, Venezuela, Kolombiya'da tespit edilmiştir.Türkiye'de Samsun-Sinop açıklarında Karadeniz'in derinliklerinde çamur volkanı tespit edilmiştir. Doğalgaz ve petrol aramaları sırasında 30 mil açıkta, 700 m derinlikte, 180 m'ye kadar püsküren çamur volkanı keşfedildi.Dünyada bilinen 2000'den fazla çamur volkanın 344'ü Azerbaycan'dadır. Bu volkanların bir kısmı Azerbaycan'a ait Hazar Denizi tabanında bulunur. Dünyada 42 ülkede bu tür volkan bulunur. Hazar Denizi, Akdeniz ve Karadeniz'in derinliklerinde çamur volkanları tespit edilmiştir.Azerbaycan'daki çamur volkanları turizm ve sağlık alanında yararlanılır. Buralarda çamur banyosu yapmanın cilt ve cilt altı hastalıklara, bağışıklık sistemine iyi geldiği iddia edilir.
Çamur zıpzıpı

Çamur zıpzıpı veya tırmananbalık (Oxudercinae), bir amfibi balık altfamilyası. Yüzgeçlerini kullanarak yürümesi ile bilinen bu balıklar karada çiftleşir, böcek, solucan ve küçük yengeçlerle avlanırlar.
Çamur çulluğu

Erişkinin, mavi-gri bacakları ve çok uzun düz ve dibi pembe bir gagası vardır. Genellikle kısa bitki yaşamında yerde yuva yaparlar ve 3-6 yumurta koyarlar.Göçmendirler. Çamurlu arazilerde veya bataklıklarda yiyecek araştırırlar. Kısa bitki yaşamında, gördükleri böcekleri alabilirler. Çoğunlukla, böcekler ve kabukluları yerler ama sucul bitkilerin parçalarını da yiyebilirler. Kıyısal Kıyı çamur çulluğuna göre tatlısuda bulunma ihtimalleri daha fazladır.
Çamur, Kelkit

Köy, 1835 yılı ve öncesi Osmanlı kayıtlarında Kelkit'e bağlı yerleşimler arasında görülmemektedir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla birlikte kayıtlarda Kelkit'e bağlı köyleri arasında yerleşimden bahsedilmektedir.Köyün 5 km batısındaki tarihi mezarlık içerisinde, yapım tarihi kesin olarak bilinmeyen kümbet bulunmaktadır.
Çamurabatmaz

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kırşehir ilinin Çiçekdağı ilçesine bağlıyken, 1 Kasım 1933'te Keskin ilçesine bağlandı.
Çamurlu Muharebesi

Çamurlu Muharebesi, 5 Temmuz 1413 tarihinde Osmanlı Devleti tahtı için mücadele eden Yıldırım Bayezid'in oğulları Musa Çelebi ile Mehmet Çelebi arasında Çamurlu'da bugünkü Bulgaristan'ın başkenti Sofya yakınlarında meydana gelmiş bir muharebedir. Muharebeyi kazanan Mehmet Çelebi, Osmanlı tahtına oturarak Fetret Devri'nin son bulmasını sağladı.Aydın Beyi Cüneyd Bey'in isyanını bastıran Mehmet Çelebi, Ankara'da ordusunu topladı. Kardeşi Musa Çelebi'yi yenmek ve Rumeli'yi ele geçirmek için planlar yapmaya başladı. Bursa'ya ilerlerken, ordusuna Batı Anadolu'daki bazı askeri birlikler katıldı. Boğazlara ulaştıktan sonra Mehmet'in ordusuna Bizans İmparatoru II. Manuil, geçiş için gemi verdi. Mehmet ordusu ile İstanbul'dan Edirne'ye yürüdü. Daha sonra Musa Çelebi'nin müttefiki Stefan Lazareviç güçlerini kendi yanına çekmek için üzere Kosova üzerine yürüdü. Evrenos Bey'den Sırp kuvvetleri ile ilgili bilgi aldı.İki Ordu Çamurlu'da, bugünkü Sofya yakınlarında karşılaştı. Başlangıçta Musa Çelebi, Yiğit Paşa ve Sinan Bey'in saf değiştirmesine rağmen savaşı kazandı. Ancak savaş, Sırp ve Bizans birliklerinin yardımı ile, Mehmet'in lehine döndü ve Musa Çelebi kaçtı.Musa Çelebi, savaşın ardından yakalandı ve boğularak öldürüldü. Bu savaş sonucu Osmanlı Devleti'nin birliğini sağlayan I. Mehmet tahta oturdu.
Çamurlu yağmur

Çamurlu yağmur, çöllerden rüzgar sayesinde havalanan kumların,denizlere savrulması ya da gökte bir yağmur bulutu varsa o bulutun içinde ıslanıp yağmuru çamura dönüştürmesi ile oluşur. Eğer savrulan kumlar denize gidiyorsa denizi çamura dönüştürebilir ve denizin buharlaşmasıyla çamur da buharlaşır. Sürekli çöl kumlarında olur. Bulutlarda olan çamur dökülür ve yerde çamurlar kuruyunca çöl toprakları ortaya çıkar.
Çamurlu, Horasan

Mahallenin eski adı 1835  yılı kayıtlarında Çamurli olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Horasan Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 89 km, Horasan ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Mahalle, Horasan'ın güneybatısında olup, / numaralı Erzurum-Ağrı (Köprüköy-Horasan) devlet/uluslararası yoluna, 4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çamurlu, Hınıs

Mahalle, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 169 km, Hınıs ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın kuzeydoğusunda olup, Kızmusa ve Güllüçimen mahalleleri üzerinden, bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Çamurlu, Kangal

Köyün adı 1912 yılı kayıtlarında da bugünkü adını taşımaktadır. 1920 yılı kayıtlarında ise Haptsey olarak geçmektedir.Köy, Sivas il merkezine 99 km, Kangal ilçe merkezine 44 km uzaklıktadır. Köy,  numaralı Altınyayla-Kangal il yolu kenarındadır.
Çamurlu, Kemalpaşa

Eski adı bilinmemektedir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Çamurlu (چامورلی) olarak geçer. Bu tarihte köy, Rize vilayetinin Hopa kazasına bağlı Kemalpaşa nahiyesinde yer alıyordu. Çamurlu 1935 genel nüfus sayımında, daha sonra kurulmuş olan Çoruh vilayeti içinde aynı idari konuma sahipti ve bu tarihte köyün nüfusu 151 kişiden oluşuyordu.Çamurlu, Hopa ilçesine bağlıyken, Kemalpaşa'nın 2017 yılında yayımlanan KHK ile ilçe olması üzerine Kemalpaşa'ya bağlandı.
Çamurlu, Viranşehir

Çamurlu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamurlu, Ünye

Çamurlu, Ordu ilinde Ünye kentindeki bir mahalledir. Bir Gürcü olan Süleyman Paşa'nın 1808 yılında inşa ettirdiği ve bir yangında kül olan ünlü Süleyman Paşa Sarayı bu mahallenin sınırları içinde bulunuyordu. Bu sarayın yükseldiği taş duvar, bu mahallenin Taşbaşı Caddesi'nde bulunmaktadır. Süleyman Paşa Sarayı mensuplarının kullanmasından doları Saray Hamamı olarak bilinen hamam da Çamurlu mahallesinde yer alır.
Çamurluk paneli

Bir çamurluk paneli, bir otomobilin arka kapısı (coupe modellerde her iki taraf kapı) ile bagaj arasındaki gövde panelidir. Kapı ve kaput arasındaki benzer ön bölüme araba çamurluğu da (ön kanat) denir.
Çamurluk, Mudurnu

Köy, 1943 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Göynük ilçesine bağlıyken, 17 Haziran 1953'te Mudurnu ilçesine bağlandı.
Çamyatağı, Havza

Eski adı "ilerdöğe" olan Havza'nın bu şirin mahallesi zamanla şimdiki adını almıştır. Eski tarih çağlarından kalma lerdüğe tümülüsleri mahallenin sınırları içerisindedir.
Çamyayla, Bozüyük

Köyün eski adı 1921 yılı kayıtlarında Tükçe'de "gülümserova" anlamına gelen Sürurabad ve ayrıca Alınca olarak geçmektedir.
Çamyayla, Çanakkale

Köy, 1919 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Lapseki ilçesine bağlıyken, 4 Kasım 1948'de Çanakkale Merkez ilçeye bağlandı.
Çamyayla, Ödemiş

Çamyayla; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamyazı, Sarıkamış

Köyün eski adı, 630 yılı kayıtlarında "Mjingerd" olup, Ermenice'de "hisar" anlamına gelmektedir. Köyün adı, 1876 yılı kayıtlarında "Micingerd Ulya", 1946 kayıtlarında ise Yukarımicingirt olarak geçmektedir.
Çamyazı, Uşak

1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde yerleşimden, "Hamitli ve Tekkebasan" adıyla Saruhan Sancağı Eşme kazasının Küre (Güre) nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilmiştir. 1935 yılı nüfus sayımında "Hâmitlitekesiyen" adıyla kaydedilen yerleşim 1953 yılında Uşak il olduğunda da "Hâmitlitekesiyen" adıyla Eşme ilçesinin bir köyü konumundaydı. 1968 yılında, muhtemelen eteklerinde kurulduğu tepelik alandaki çam ormanları nedeniyle bugünkü adını almıştır. Bu tarihte de Eşme ilçesine bağlı olan yerleşim, 2 Mayıs 1979'da Uşak merkez ilçesine bağlandı.Köyün 2 km kuzeybatısındaki Akbıyıkoğlu Mahallesinin 600 m kuzeybatısında Roma dönemine tarihlenen nekropol alanı bulunmaktadır. Köyün Gerdekkayası mevkiinde de İlk Tunç Çağı ve Demir Çağı dönemlerine ait, Çiftlik mevkiinde de Tunç Çağı'nın tüm dönemleri ile Demir Çağı'na ait buluntulara rastlanılan höyükler yer almaktadır.
Çamyurdu, Adıyaman

Halk dilinde Hıdırsor olan köyün eski adı 1835 ve 1928 yılı kayıtlarında Kürtçede "ağılcıklar" anlamına gelen Gomikân olarak geçmektedir.
Çamyurt, Eflani

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Tasmana ya da Dasmana olarak geçmektedir. Daha önceleri Kastamonu iline bağlı bir köy iken, 3 Mart 1953'te Eflani ilçesine bağlandı.
Çamyurt, Lapseki

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kocabaşlar köyüne bağlı bir mahalle iken, 17 Mayıs 1955'te köy statüsü kazandı.
Çamyuva, Kemer

16 Kasım 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.1980'lerin başına kadar ufak bir köyken, 1980 sonrası turizm teşviki ile sahil kıyılarına birçok tatil mahallesi inşa edilmiş ve Türkiye'nin önemli tatil beldelerinden biri durumuna gelmiştir. Kiriş, Tekirova gibi komşu beldelerle birlikte diğer tatil bölgelerinin aksine ufak otelcilik ve pansiyonculukdan daha çok, büyük tatil köyleriyle turist çekmektedir.Kemer ilçe merkezinin 7 kilometre güneyinde bulunan Çamyuva, Olympos ve Phaselis gibi turistik yerlere de son derecede yakındır.
Çamyuva, Uşak

16. yüzyıl kayıtlarında yerleşimden "Mıngırab" adıyla Uşak kazasına bağlı piyade çiftliklerinin bulunduğu bir köy olarak bahsedilmiştir. 19. yüzyıl sonlarına ait Osmanlı kayıtlarında "Munkarıb" adıyla bilinmekteydi. Munkarıb isminin "Bin Garip"ten türediği söylenmektedir. Sebebiyse, köy sakinlerinin eski zamanlarda fakir olmasıdır. Göçebe yörüklerin geçiş yolları üzerinde bulunan köye yerleşim, su kaynaklarının bolluğu nedeniyle gelişmiştir. 1953 yılı kayıtlarında Mıngırap - Şeyhhasan (günümüzde Çamyuva'nın mahallesi) olarak bahsedilmekte olup 1968 yılında etrafındaki çam ormanlarının içinde kurulu olmasından dolayı günümüzdeki adı verilmiştir.Köy, Uşak il merkezine 19 km uzaklıktadır. Elma Dağının eteklerinde kurulu olup, engebeli bir araziye sahiptir. Köyün içinden birkaç tane dere geçmektedir.
Çamçavuş, Susuz

Köyün eski adı 1889 yılı kayıtlarında Rusça kökenli Vorontsovka olarak geçmektedir. Köy, 1928'den beri bugünkü adını taşımaktadır.
Çamçeşme (İstanbul metrosu)

Çamçeşme Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M4 hattında yer alan inşa halindeki metro istasyonudur. İstasyon, Pendik'in Çamçeşme Mahallesi'nde Marmara Caddesi üzerinde, Çamçeşme Parkı içerisinde yer almaktadır. 33 metre derinlikte yer alan istasyonun, Marmara Caddesi ve Çamçeşme Parkı'nda 2 adet girişi bulunacaktır.
Çamçeşme, Pendik

Çamçeşme, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Pendik ilçesine bağlı bir mahalledir. Güneybatısında Kaynarca, doğusunda Kavakpınar, batısında Fevziçakmak, kuzeyinde ise Güllübağlar mahallesi ile çevrilidir.1965 yılında Yayalar Köyü arazisi üzerinde kurulmuştur. Şimdiki Çınardibi Camii ve Askerlik Şubesinin karşısında kalan ve köylülerin su kaynağı olarak kullandığı alana Y.S.E. tarafından bir çeşme yaptırılmıştır. Bu çeşme ve etrafındaki çamlardan dolayı bölge adı Çamçeşme olarak kalmıştır. 1988 yılında Pendik ilçe olana kadar Yayalar mahallesine bağlı bir mahalle olan Çamçeşme müstakil bir mahalle haline gelmiştir.Mahalle 40 derece 52 dakika kuzey, 29 derece 16 dakika doğu koordinatlarında bulunup, yüzölçümü 1.167.219,649 m² dir. Komşu mahalleler, Kaynarca, Kavakpınar, Esenler, Fevzi Çakmak ve Güzelyalı'dır. Özellikle 80'lerden itibaren bütün İstanbul'da olduğu gibi Çamçeşme'de de yoğun nüfus artışı görülmüştür, ancak günümüzde bu artış yavaşlamıştır. 8924 konut bulunan Çamçeşme'nin nüfusu 38.083 (2008) olup, okur yazarlık oranı %97'dir.Mahalle de 8 cadde ve 105 sokak bulunmaktadır. Çamçeşme'den Pendik'e minibüs ve Kartal'a İETT otobüsleri çalışmaktadır, ayrıca E-5 üzerinde bulunan durak vasıtasıyla 500ES, 500T, 130, 130A, 133T gibi hatlarla İstanbul'un pek çok noktasına ulaşım imkânı bulunmaktadır. Posta Kodu 34899, yıllık asker sayısı ise 150-200 arasıdır.
Çamönü, Yenişehir

Osman Gazi'nin silah arkadaşı olan Rüstem bey tarafından (ö-1299) kurulmuştur. İlk dönem ismi Rustum olarak verilmiş ise de daha sonra Çamönü olarak değiştirilmiştir. Tarımdaki gelir seviyesi düştüğünden ve zirai ve hayvancılık işleri gerilediğinden dolayı mahalle nüfusu yaşlanmış ve genç nesil Bursa ve Bilecik gibi şehirlerdeki iş kollarında çalışmaya başlamış ve nüfus azalmıştırKaynağı Uludağ olup Sakarya nehrine Bilecik' in Osmaneli ilçesinde bağlanan GÖKSU (yerel isimle Kocasu) deresi kenarına kurulmuştur.
Çamırdık, Aslanapa

Köy, 1893 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kütahya Merkez ilçeye bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Aslanapa ilçesine bağlandı.
Çan

Çan, kökü tarih öncesi zamanlara dayanan bir çalgıdır. Çan sallanmağa başlarken, tokmakla vurularak ses çıkartılır. Verdiği temel notaya normal armonikleri eklenir (üst sekizli, beşli, küçük üçlü, alt sekizli). Bu armoniklerin doğruluğu, çanın ana çizgilerine bağlıdır (dış ve iç çevresi). Çanın akordu üstündeki alaşım ölçüsünü azaltarak yapılır. Alaşımın çanın neresinden azaltılacağı belirlidir. Bunlar her armoniğin çıktığı yerlerdir. Çanın alaşımı % 78 oranında bakır, % 22 de kalaydan bileşir. Günümüzde, çanı sallamak için elektrik motoru kullanılır. Motor makarayı harekete geçirir. Eskiden makaraya ip sarılırdı. En dolgun ses, içten vuran tokmakla elde edilir. Dıştan vuran çekiç kullanılırsa, çıkan ses çok madeni olur. Bugün opera ve orkestralarda çan sesi akortlu madeni borulardan bileşen özel bir çalgı ile verilir.Notası, dördüncü çizgi Fa açkısı ile, Timbal veya Davul partisi üzerine yazılır. Gereğine göre, bütün seslerde yapılabilir. Sesinin etkisi, iki sekizli yukarıdandır. Bestenin yerine göre, hangi bey çanın kullanılacağı, bestecinin belirtmesi gerekir. Çanlar, dokunaklı ve görkemli etkiler bırakır.
Çan Gençlik Kale SK

Kulüp 2020-21 sezonunda Misli.com Sultanlar Ligi’nde mücadele edip oynadığı 30 maçta 7 galibiyet 23 mağlubiyetle 23 puan toplayarak ligi 13. sırada tamamlayarak küme düşüp Misli.com Sultanlar Ligi’ne veda etmiştir. Kulübün kadın voleybol takımı, 2021-22 sezonunda Türkiye Kadınlar Birinci Voleybol Ligi'ndeki yarışmacı haklarını Muratpaşa Belediyespor'a devretmiş ve ligden çekilmiştir. Takım, 2021-22 sezonunda profesyonel liglerin en alt kademesi olan Türkiye Kadınlar İkinci Voleybol Ligi'nden mücadelesine devam etmiştir. Mücadele ettiği 2021-22 sezonunda Türkiye Kadınlar İkinci Voleybol Ligi 5. Grubu 2. sırada tamamlayarak Çeyrek Finallere katılmaya hak kazanan takım, Çeyrek Final elemelerinde Eskişehir D Grubunu 3. sırada tamamlayarak sezona veda etmiştir. Takım, 2022-23 sezonunda da Türkiye Kadınlar İkinci Voleybol Ligi'nde mücadele edecektir.
Çan Kay Şek Anıt Mezarı

Çan Kay Şek Anıt Mezarı (Geleneksel: 中正紀念堂 / Basit: 中正纪念堂, Tongyong Pinyin: Jhongjhēèng Jìniàntáng, Bopomofo: ㄓㄨㄥ ㄓㄥˋ ㄐ｜ˋ ㄋ｜ㄢˋ ㄊㄤˊ, Hanyu Pinyin: Jìniàntáng, Zhōngzhèng, resmî İngilizce adı: National Chiang Kai-shek Memorial Hall), Çin Cumhuriyeti'nin başkenti Taipei'nin Chuncheng semtinde bulunan ve eski devlet başkanı Çan Kay Şek anısına inşa edilen anıt mezar kompleksi.5 Nisan 1975 tarihinde Çan Kay Şek öldükten sonra hükûmetin İcra heyeti bir anıt inşa etmek için Cenaze Komitesi kurdurdu. Yarışmanın sonucu mimar Yang Cho-Cheng'in tasarımı seçildi. Yang, Nankin'de bulunan Sun Yat-sen Türbesi (Sun Yat-sen, Kuomintang tarafından partinin ve Çan Kay Şek hükûmetinin kurucusu olarak kabul edilmektedir)'ni andıran birçok geleneksel Çin mimari unsurları dahil ederek tasarladı.Anıt mezar, Çan Kay Şek'in 90. doğum yıldönümüne denk gelen 31 Ekim 1976 tarininde temel atma töreniyle inşaata başlandı ve 31 Mart 1980 tarihinde tamamlandı. Ve Çan Kay Şek'in ölümünün 5. yıldönümüne denk gelen 5 Nisan 1980 tarihinde halka açıldı.
Çan Yağlı Güreşleri

Çan Yağlı Güreşleri, her yıl Çanakkale'nin Çan ilçesinde düzenlenen geleneksel bir Türk yağlı güreş turnuvasıdır.Çan Belediyesinin, ilçede güreş sporunun büyük ilgi görmesi, ata sporunun yaşatılması ve geleceğin sporcularının yetiştirilmesi amacıyla başlattığı ve geleneksel olması için çabaladığı spor organizasyonlarından biridir. 2012 yılından itibaren her yıl yağlı güreş dünyasının önemli pehlivanlarının katıldığı bir kültür ve spor organizasyonudur.
Çan biçimli çömlek kültürü

Çan biçimli çömlek kültürü, MÖ 2600'lerden itibaren doğuda Macaristan'a kadar olmak suretiyle kendisini bütün Avrupa'da gösteren ve yaklaşık MÖ 2200'lerden itibaren kıta Avrupa'sında sona eren bir çömlek kültürüdür. Büyük Britanya'da MÖ 1800'lü yıllara kadar devam etmiştir. Çan biçimli çömlek kültürü Avrupa'da Neolitik dönemin son aşaması olarak kabul edilir ve bu özelliği ile Cilalı Taş Devri'nden Tunç Çağı'na geçişin gerçekleştiği bir dönemdir.Alexander von Burg: Die Glockenbecherkultur auf dem Plateau von Bevaix.  Archäologie der Schweiz 25, 2002, 2. ISSN 0255-9005Ralph Großmann: Das dialektische Verhältnis von Schnurkeramik und Glockenbecher zwischen Rhein und Saale (= Universitätsforschungen zur Prähistorischen Archäologie. Band 287 = Human Development in Landscapes. Band 8). Habelt, Bonn 2016, ISBN 978-3-7749-4035-2 (PDF; 21,8 MB ).Richard J. Harrison: The Beaker Folk, Copper Age archaeology in Western Europe.  Thames and Hudson, London 1980.Volker Heyd: Die Spätkupferzeit in Süddeutschland.  In: Saarbrücker Beiträge zur Altertumskunde 73. Habelt, Bonn 2000. ISSN 0080-5181M. Herity: The finds from Irish Court Tombs. Proceedings of the Royal Irish Academy 87c, 1987 S. 5–281.J. Herring: The cairn excavation at Well Glass Spring, Largantea, Co. Londonderry. Ulster Journal of Archaeology 1, 1938 S. 164–88.Volker Heyd, Ludwig Husty, Ludwig Kreiner: Siedlungen der Glockenbecherkultur in Süddeutschland und Mitteleuropa. Arbeiten zur Archäologie Süddeutschlands, Bd. 17. Dr. Faustus, Büchenbach 2004. ISBN 3-933474-27-2.Jan N. Lanting: De NO-Nederlandse/NW-Duitse Klokbekergroep: culturele achtergrond, typologie van het aardewerk, datering, verspreiding en grafritueel. In: Palaeohistoria. Band 49/50, 2007/2008 (2008), S. 11–326 (Online ).Johannes Müller (Hrsg.): Vom Endneolithikum zur Frühbronzezeit. Muster sozialen Wandels? Tagung Bamberg 14.–16. Juni 2001. Habelt, Bonn 2002. ISBN 3-7749-3138-0Franco Nicolis (Hrsg.): Bell Beakers Today. Pottery, people, culture and symbols in prehistoric Europe. International Colloquium Riva del Garda (Trento, Italy), 11–16 May 1998. Ufficio Beni Culturali, Trento 2001. ISBN 88-86602-43-XChristian Strahm (Hrsg.): Das Glockenbecher-Phänomen. Ein Seminar. Freiburger Archäologische Studien, Bd. 2. Freiburg 1995. ISSN 1437-3327Rick Schulting, Alison Sheridan, S. Clarke & Brock Ramsey: Largantea and the dating of Irish Wedge Tombs. Journal of Irish Archaeology 17, B. 2008. S. 1–17.Otto Helmut Urban: Der lange Weg zur Geschichte. Die Urgeschichte Österreichs. Wien 2003. ISBN 3-8000-3773-4Bärbel Metzinger-Schmitz: Die Glockenbecherkultur in Mähren und Niederösterreich.  Diss. Saarbrücken 2004. (Liegt auch gedruckt vor)
Çan kulesi

Çan kulesi, içinde bir veya daha fazla çanın bulunduğu veya çan olmasa bile çan tutmak için tasarlanmış bir kuledir.  Çan kuleleri genellikle bir kilisenin parçası olarak hizmet eder ve kilise çanlarını içerir, ancak aynı zamanda bir belediye binasının, bir eğitim kurumunun veya özellikle bir carillon barındırmak için inşa edilmiş çan kuleleri de bulunmaktadır.Günümüzde orijinal amaçları için kullanılmayan eski çan kuleleri, tarihi veya mimari değerleri için korunmaktadır.İnançlıların uzaktan duyulabilmeleri için çanlar bir kuleden çalınır. Kilise çanları, ibadet edenlerin ortak bir hizmet için kiliseye gitme zamanını gösterebilir ve ibadet edenler kiliseye gelmeden dua etme zamanının bir göstergesi de olabilir. Ayrıca düğün veya cenaze töreni gibi özel günlerde çalınırlar. Bazı dini geleneklerde, kilise ayininde, insanlara ayinin belirli bir kısmına ulaşıldığını belirtmek için kullanılmaktadır.Birçok kilise, çan kulelerinden sabah 6, öğlen 12 ve akşam 6'da olmak üzere günde 3 kez çanları çalmaktadır. Buna ek olarak, inançlıları ibadete çağırmak ve bir ayin veya ibadet hizmetinin başladığını göstermek içinde kilise çanları çalınmaktadır.Çan kulesinin kiliselerde bilinen ilk kullanımı 5. yüzyılın başlarında Nola Piskoposu Paulinus tarafından olmuştur.
Çan tiyatrosu

İsmini Ernest Hemingway'in "Çanlar Kimin İçin Çalıyor?" isimli ünlü romanından alan ve 14 Nisan 1984 tarihinde  [./Çan_tiyatrosu#cite_note-1 [1]], Kenan Halis KIZILDAĞ ve Murat Celal KIZILDAĞ [./Çan_tiyatrosu#cite_note-2 [2]] tarafından kurulan Çan tiyatrosu, Türkiye'nin en eski özel çocuk ve gençlik tiyatrosu olma özelliğini taşımaktadır. 1984 yılında Sokak Kedisi Marilu isimli oyunla açılışını yapan tiyatro, 35 yılı aşkın sanat hayatına 49 çocuk oyunu, 9 gençlik oyunu ve çeşitli televizyon kanal ve programlarında  [./Çan_tiyatrosu#cite_note-4 [4]] 387 gösteri sığdırmayı başarmıştır  [./Çan_tiyatrosu#cite_note-5 [5]].Çan tiyatrosu'nda 1984'ten bu yana sahnelenen oyunlar, tiyatronun kurucuları Kenan Halis KIZILDAĞ ve Murat Celal KIZILDAĞ yanı sıra, Yeşim Dorman, M. Nurkut İlhan, Ahmet Önel, Murat Karahüseyinoğlu, Nail Kırmızıgül veya Bulent Sakıncı gibi isimler tarafından yazılıp yönetilmiştir  .
Çan çiçeği

Çan çiçeği (Campanula), çan çiçeğigiller (Campanulaceae) familyasından bir, iki ya da çok yıllık bitkilerin ortak adı. Adlarını çiçeklerinin çan şeklinde olmasından alır. Latince'de Campanula küçük çan anlamına gelir. Çiçekleri için bahçelerde ve saksılarda süs bitkisi olarak yetiştirilir.Cinsin dünya üzerinde 300 kadar tür ve çok sayıda alt türü bulunur. Yayılışı kuzey yarım kürenin ılıman bölgeleri ile en yüksek çeşitliliği olan Akdeniz ve Kafkasya'dır. Yüksek dağlık bölgelerdeki arktik ve alpin türler bodur formda 5 cm den küçükken, ılıman rejyonlarda ormanlık ve çayırlık alanlarda yetişen türler 2 m boya ulaşabilir. Çan çiçeği türleri bazı Lepidoptera üyeleri larvalarının besin kaynağını oluşturur.Çan çiçeği türlerinin kalınlaşmış köksap ya da kökleri vardır. Çanak yapraklar 5 parçalıdır. 5 loplu olan taç yapraklar çan, silindir, huni şekillerde olup çeşitlilik gösterir. Mavi, menekşe ya da leylak rengindedir. Yumurtalık 3 ya da 5, ender olarak 2 gözlüdür. Meyve çok sayıda tohum içeren kapsüldür.Çan çiçekleri genellikle yeşil çimenlerin orta ve köşelerinde yapılan bölümlerine dikilir. Güneşten hoşlandığı için gölgeli duvar kenarlarında gelişemez. Saksıda yetiştirilenler balkon ve pencereleri süslemek için kullanılır. En iyi killi ve kumlu, gübreli bahçe topraklarında yetişir.
Çan çiçeğigiller

Çan çiçeğigiller (Campanulaceae), bir ya da çok yıllık otsu bitkiler ya da çalı formunda olan bir çiçekli bitkiler familyasıdır. Birçok türü süs bitkisi olarak yetiştirilir.Yapraklar almaşık veya nadiren karşılıklı dizilmiştir. Çiçekler yaprak koltuklarında tek veya uçta küresel başçıklarda veya spikamsı ya da panikulamsı durumdadır. Çiçekler er dişi, ışınsal simetrilidir. çanak yaprak taç yaprak sayısı kadardır. Yumurtalık alt durumludur. Meyve genellikle porisit kapsuladır.
Çana Sinagogu

Çana Sinagogu, İstanbul'da bulunan ancak günümüzde kullanılmayan bir sinagogtur. Fatih ilçesinin Balat semtinde, günümüzde Vodina Caddesi olarak anılan yol üzerinde bulunan sinagogun yapılış tarihine ilişkin kesin bir bilgi olmamakla birlikte, Bizans döneminden beri var olduğu sanılmaktadır. İlk olarak Aşkenaz cemaati tarafından yapılmışsa da, 1663 yılında Sefaradlara devredilmiştir. Sinagog bir dönem Hahambaşılığın mahkeme binası olarak kullanılmış, 1958 yılında binanın onarımı için girişimde bulunulsa da, cemaat azlığı nedeniyle bu tasarıdan vazgeçilmiştir.
Çanacık

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Susurluk ilçesine bağlıyken, 15 Ağustos 1958'de Balıkesir merkez ilçeye bağlandı. Karesi ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı.
Çanad Sancağı

Çanad Sancağı, Osmanlı İmparatorluğu'nun sancaklarından biriydi. Sancak, Banat'ın kuzeyini kapsamakta olup merkezi Çanad'dı.Sancak, 16. yüzyılın ilk yarısında Osmanlı İmparatorluğu'nun vasal devletlerinden biri olan Doğu Macar Krallığı'nın bazı topraklarının 1552'de Temeşvar Eyaleti'ne katılmasıyla kurulmuştur. 1707 yılında sancak lağvedilerek Temeşvar Sancağı'na bağlandı.
Çanak yaprak

Çanak yaprak, sepal olarak da bilinir, bir çiçeğin en dış halkasını oluşturan, genellikle yeşil renkli yapraklardan her biri.Çanak yaprakların oluşturduğu topluluğa kaliks veya kaliks halkası adı verilir. Özellikle çiçeğin iç bölümündeki diğer organları korumakla görevli olan çanak yapraklar birbirleriyle bitişik ya da ayrı olabilir. Hücreleri kloroplast taşıdığından dolayı fotosentez yaparak çiçeğin beslenmesini sağlarlar.Çanak yapraklara, taç yapraklarla birlikte periant (çiçek örtüsü) adı da verilir. Periant halkasına sahip olan bir çiçeğin gelişmiş bir bitkiye ait olduğu kabul edilir. Çünkü ilkel bitkilerde çanak yapraklar ve taç yapraklar farklılaşmamışlardır ve ayırt edilemezler. Bu şekilde kaliks ve korolla (taç yapraklar topluluğu) farklılaşması olmayan çiçekler tek tip yapraklardan oluşur. Bunların oluşturduğu çiçek örtüsüne perigon adı verilir. Perigon örtüsü tepal adı verilen üyelerden oluşur.
Çanakdüzü, Tatvan

Köyün eski adı 1902 yılı kayıtlarında, Ermenice'de "ağıllar" anlamına gelen Komk ya da  Komats, 1916 ve 1928 kayıtlarında ise Koms ya da Komis olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 74 km, Tatvan ilçe merkezine 49 km uzaklıktadır. Köy, Tatvan'ın doğusunda ve Van Gölü kenarına yakın olup,  numaralı Bitlis-Van (Tatvan-Gevaş) devlet yoluna 9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çanakkale 1915

Çanakkale 1915 Fida Film ve Örümcek Yapım ortaklığında çekilen, Yönetmenliğini Yeşim Sezgin'in yaptığı, senaryosunu Turgut Özakman'ın yazdığı Çanakkale Savaşı'nı anlatan 2012 yılı yapımı Türk savaş filmidir.
Çanakkale Anadolu Lisesi

Çanakkale Anadolu Lisesi veya eski adıyla Çanakkale Sultanisi Çanakkale'nin en eski ortaöğretim kurumu olan anadolu lisesidir.
Çanakkale Arkeoloji Müzesi

Çanakkale Arkeoloji Müzesi, 1984 yılı ile 2018 yılları arasında Çanakkale ve çevresindeki arkeolojik bulunduların sergilendiği müze. 2020 yılı Ocak ayında iyibaren Mehmet Akif Ersoy İl Halk Kütüphanesi olarak hizmet veren bina.Müze içeriği, 2018 yılında kurulan Troya Müzesi (veya Truva Müzesi)'ne taşınmıştır. Çanakkale Arkeoloji Müzesi'ne ev sahipliği yapan bina müzenin taşınmasından sonra gerçekleşen tadilatlar sonrasında 2020 yılı Ocak ayında Mehmet Akif Ersoy İl Halk Kütüphanesi olarak hizmet vermeye başlamıştır.1960 yılında terk edilmiş bir kilise müze olarak açıldı. 1984 yılında müze şehrin 100. yıl caddesine taşınmıştır.Sergi salonlarındaki ana öğeler, Troia, Assos, Apollon, Smintheion, Tenedos ve Alexandria Troas gibi Çanakkale çevresindeki çeşitli kalıntılardan elde edilen eserlerdi. Eşyalardan bazıları mermer heykeller, steller, aydınlatma aletleri, pişmiş toprak ve bronz mutfak eşyaları, cam eşyalar ve süs eşyalarıydı. Ahameniş İmparatorluğu'na ait renkli bir lahit ve Polyxena lahiti dikkat çeken eserler arasında. Bazı etnografik öğeler de vardı.
Çanakkale Belediyesi

Çanakkale Belediyesi, Türkiye'nin Çanakkale ilinin Merkez ilçesinde belediye teşkilatına bağlı işlerin yapılmasından sorumlu kamu kurumudur. Başında 2002 yılından beri Başkan Ülgür Gökhan bulunmaktadır.
Çanakkale Belediyespor

Çanakkale Belediyespor Çanakkale'nin Merkez ilçesinde yer alan öncelikle vatandaşların sporun çeşitli kollarıyla ilgilenmesi amacıyla Çanakkale Belediyesi bünyesinde faaliyet gösteren çok branşlı bir spor kulübüdür. Kadın voleybol takımı 2013'ten beri Türkiye Bayanlar Voleybol 1. Ligi'nde profesyonel olarak sportif faaliyette bulunmaktadır.