barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
İtalya'nın bölgeleri

İtalya'nın bölgeleri ülkenin birinci seviye idari bölünüşüdür. İkinci NUTS idari seviyesini de oluşturur.  20 bölge vardır. Bunlardan beş tanesi anayasal olarak özerkliğe sahiptir.
İtalya'nın metropoliten şehirleri

İtalya'nın metropoliten şehirleri (), İtalya'nın kentsel illeridir. Metropoliten şehirler, 2014 yılında kurulmuş olup büyük bir merkez şehir ve ekonomik faaliyetler ve temel kamu hizmetlerinin yanı sıra kültürel ilişkiler ve bölgesel özellikler açısından yakından ilişkili daha küçük çevre belediyeleri içermektedir.Her metropoliten şehir, bir yasama organı olan metropoliten konseyi (consiglio metropolitano) ve yasama dışı bir meclis olan metropoliten konferansı (conferenza metropolitana) tarafından desteklenen bir metropoliten belediye başkanı (sindaco metropolitano) tarafından başkanlık edilmektedir.
İtalya'nın İBBS'si

İtalya İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırması (İtalya İBBS) (Fransızca: nomenclature d'unités territoriales statistiques, NUTS), Avrupa Birliği ülkelerinin kullandığı İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırması içinde İtalya için kullanılan sınıflandırmadır.İBBS düzeylerinin altında, iki Yerel İdare Birimi (İngilizce: Local Administrative Units, LAU) düzeyi bulunmaktadır:Hierarchical list of the Nomenclature of territorial units for statistics - NUTS and the Statistical regions of Europe
İtalya-Yemen Antlaşması

1926 İtalya-Yemen Antlaşması (San'a Antlaşması olarak da bilinir), İtalya Krallığı ile Yemen Mütevekkilî Krallığı arasında, bir dostluk antlaşmasıdır. Antlaşma 2 Eylül 1926'da imzalandı. Antlaşma ile İtalya, İmam Yahya Muhammed Hamideddin'ini Yemen kralı olarak tanıdı ve Yemen Mütevekkilî Krallığı'nın Aden'deki iddalarını yani İmam Yahya'nın Aden'in kralı olduğunu kabul etti. Antlaşma aynı yılın 22 Aralık'ında yürürlüğe girdi. Antlaşma İtalya Habeşistan'a (bugünkü Etiopya) tekrar saldırdıktan - II. İtalya-Habeşistan Savaşı'ndan sonra - 15 Ekim 1937'de yenilendi.Kızıldeniz, hem ticaret hem de donanmasının Britanya Hindistanı'na ulaşması için Yemen'in güneyinde, sömürge karşıtı isyanları olan Aden Protektorası'nın destek aldığı rota olması nedeniyle Birleşik Krallık için stratejik bir öneme sahipti.İtalya'nın bu bölgede İtalyan Eritresi ve İtalyan Somalisi kolonileri vardı. İtalya'nın nüfuzu ikisinde de azdı. O zamanki İtalya Başbakanı Benito Mussolini; Yemen'le artan bağları sayesinde sömürgelerle ticaretini arttırıp, bölgedeki nüfuzunu arttırmayı planlıyordu.Bu durumda Büyük Yemen hayalini gerçekleştirmek için Aden'i ihlak etmek isteyen İmam Yahya bu antlaşmayı kabul etti.Gusterin P. V. Yemen Cumhuriyeti ve şehirleri. - E.: Uluslararası İlişkiler, 2006. - S. 43. - ISBN 5-7133-1270-4
İtalyan Cumhuriyeti (Napolyon)

İtalya Cumhuriyeti (İtalyanca: Repubblica Italiana), Kuzey İtalya'da bulunan kısa ömürlü cumhuriyettir. Devletin başı da Birinci Fransız Cumhuriyeti'nin birinci konsülü olan Napolyon Bonapart'tır.Napolyon, İtalya'nın başına geçebilmek için Cisalpine Cumhuriyeti'nin anayasasının değiştirilmesiyle devletin adı "İtalya Cumhuriyeti" oldu. Başkent Milano olarak seçildi. Bayrak olarak devletin eski renkleri kabul edildi ise de şekil olarak değişti. Devletin güvenliğini sağlanması amacıyla  Hükûmet ordu, polis ve jandarmayı kurdu. Metrik sistem uygulandı. Ayrıca ulusal para birimi kullanıldı.Cumhuriyetin ilanı ile devletin toprakları Kuzey İtalya'da bulunan Lombardiya ve Romagna bölgelerinden oluşmuştu. Yüzölçümü 42.500 kilometre karedir. 3,240,000 nüfusu vardı. Başkent Milano'nun nüfusu ise 124.000'dir. Ülkenin ekonomisi ise tarım, tahıl sığır, küçük sanayi (özellikle ipek  üretime dayanmaktadır).1804 yılında, Fransa İmparatoru olan Napolyon Bonapart, burada da kral olmak istiyordu. Bunun için harekete geçen Napolyon 1 sene sonra burada kral oldu ve İtalya Cumhuriyeti yıkıldı.
İtalyan Ege Adaları

İtalyan Ege Adaları (;  İtalikai Nisoy Egeu Pelagus), 1912-1947 yılları arasında On İki Ada'nın İtalya yönetiminde olduğu dönemdir.1912 Trablusgarp Savaşı'nın ardından imzalanan Uşi Antlaşması ile On İki Ada İtalya'a verildi. 1923 Lozan Antlaşması ile adalar İtalya'ya bırakıldı.II. Dünya Savaşı'nın sırasında 1943 yılında İtalya ve Müttefikler arasında yapılan ateşkes sonucunda adalar Nazi Almanyası tarafından işgal edildi ve İtalyan Sosyal Cumhuriyeti'nin adına Nazilerin kontrolüne geçti. Almanya'nın teslim olmasının ardından geçici olarak Britanya yönetimine girdi. 1947 Paris Barış Antlaşması'yla İtalya adalar üzerindeki tüm haklarından vazgeçti ve adaların yönetimi Yunanistan'a devredildi.
İtalyan Eritresi

İtalyan Eritresi  (İtalyanca: Colonia Eritrea, "Eritre Kolonisi"), 1882-1936 yılları arasında İtalya Krallığı'na bağlı kalmış, günümüzde Eritre olarak bilinen bir koloni devletidir.1869'da Rubattino Gemicilik Şirketi tarafından satın alınan Assab Limanı ile birlikte, 1882'de İtalya Krallığı kontrolüne girmesiyle kurulmuştur. Bu bölgeler normalde Osmanlı İmparatorluğu ve ona bağlı Mısır Hidivliği'nce yönetilirken  girişilen diplomatik askeri mücadeleler ile sonrasında ise Mehdi İsyanı,İngilizlerin Mısır'ı işgali ile İngilizlerin desteği ile adım adım sınırlar İtalya'nın lehine genişletilmiştir. 1889'da sınırların büyütülmesi için Etiyopya ile İtalya, Uccialli Antlaşması'nı imzalamış ve 1890'da Eritre Kolonisi'ni (it. Colonia Eritrea) kurmuştur.1914'te I. Dünya Savaşı 'nın başlangıcında İtalya;Eritre, Somali 'nin büyük bir kısmı ile Libya'yı topraklarına kattı. İtalyan hükûmeti tarafından Eritre'nin, İtalyan Doğu Afrikası 'nın endüstriyel merkezî olması amaçlanmış ve İtalyanların göçü için teşvikte bulunulmuştur.  Daha önce 1894 -1896 yılları arasında Etiyopya'yı işgal etmekte başarısız olan İtalya, 1935 yılında işgal edebilmiştir. Koloniye nüfus kaydırma maksadıyla yapılan teşvikler sonucu, 1935'te Eritre'nin başkenti Asmara'nın 4.000 İtalyan, 12.000 Eritreli olan nüfusu; 1938 yılında 48.000 İtalyan'a ve 36.000 Eritreliye kadar yükselmiştir. Tarihçi Gian Luca Podesta konuyla ilgili ''Asmara bir İtalyan kenti olmuştur.'' demiştir.1936'da bölge, Eritre Valiliği olarak İtalyan Doğu Afrika'ya entegre edildi. Bu, İtalya'nın 1941'de İkinci Dünya Savaşı'nın Doğu Afrika kolonisi sırasında bölgeyi kaybetmesine kadar sürdü. İtalyan Eritresi daha sonra 1951'de Birleşmiş Milletler denetimindeki İngiliz askeri yönetimine girdi. İtalyan Eritresi 1991'deki bağımsızlığına kadar Etiyopya'nın özerk bir parçası oldu.1941'de İngiliz güçleri İkinci Dünya Savaşı'nın Afrika'da geçen kısmında bölgeye girmiş ve 1943'te İtalyan yönetimi teslim olmuştur.
İtalyan Komünist Partisi

İtalyan Komünist Partisi, İtalya'da komünist bir siyasi partiydi. 21 Ocak 1921'de İtalya Sosyalist Partisi'nden ayrılarak Livorno'da İtalya Komünist Partisi olarak kuruldu. Öncül partiden ayrılmayı Amadeo Bordiga ve Antonio Gramsci yönetti.Faşist rejim sırasında yasadışı ilan edilen parti, İtalyan direniş hareketinde önemli bir rol oynadı. 1943'te adını PCI olarak değiştirdi ve II. Dünya Savaşı'ndan sonra İtalya'nın en büyük ikinci siyasi partisi oldu ve 1970'lerdeki oy payının yaklaşık üçte birinin desteğini aldı. O dönem, 1947'de 2,3 milyon üyeye ulaşan en yüksek destek ve 1976 genel seçimlerinde oyların %34,4'ü (12,6 milyon oy) ile Batı'nın en büyük komünist partisiydi. Parti, 1970'lerde veya 1980'lerde komünizmden, demokratik sosyalizme yöneldi. 1991'de parti feshedildi ve Sosyalist Enternasyonal ve Avrupa Sosyalistler Partisi'ne katılan Sol Demokratik Partisi (PDS) olarak yeniden kuruldu.
İtalyan Kuzey Afrikası

İtalyan Kuzey Afrikası (İtalyanca: Africa Settentrionale Italiana), 1911 yılından 1943 yılına kadar İtalya tarafından kontrol edilen, Kuzey Afrika'da bulunan bölge ve koloniler. Libya vilayetlerini içeren bölgenin başkenti Trablusgarp'tır.
İtalyan Libyası

İtalyan Libyası (;  ), İtalya Krallığı'nın Kuzey Afrika'daki bir kolonisi. Trablusgarp Savaşı'ndan sonra Libya'nın kontrolü Osmanlı İmparatorluğu'ndan İtalya'ya geçti.
İtalyan Libyası genel valileri listesi

Bu makale, 1934'ten 1943'e kadar İtalyan İmparatorluğu'nun bir kolonisi olan İtalyan Libyası'nın genel valilerini listeler.
İtalyan Lisesi, Rijeka

Rijeka İtalyan Lisesi, (, ) Hırvatistan'ın Rijeka şehrinde bulunan bir devlet lisesidir. Okul 1888 yılında kurulmuştur ve o tarihten bu yana kesintisiz olarak faaliyet göstermektedir. Okul binası kültürel miras olarak korunmaktadır. Bina 2006-2008 yılları arasında Rijeka Belediyesi ve Primorje-Gorski Kotar İlçesi'nin desteğiyle yenilenmiştir.Yıllar içinde Rijeka'nın en başarılı spor organizasyonu haline gelen Olimpia spor kulübünün kurucuları bu okulun mezunlarıdır.Rijeka'daki İtalyan ortaokulu resmî olarak 8 Ocak 1888 tarihinde o zamanki Avusturya-Macaristan'a bağlı Fiume'de (1947'den itibaren Hırvatça adıyla Rijeka) bir erkek okulu olarak açılmıştır. İlk dersler aynı yıl 20 Eylül'de başladı.1891-1892 yıllarında okul yeniden düzenlenmiş ve alt sınıflar üst sınıflardan ayrılmıştır. Aynı zamanda bir ilköğretim ve dört yıllık bir erkek okulu kurulmuştur. Yirminci yüzyılın başlarında yapılan diğer reformlar okulun yüksek erkek okulu ve Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra da lise statüsüne kavuşmasını sağlamıştır. İkinci Dünya Savaşı sırasında okul binası geçici olarak Alman ordusu tarafından ve daha sonra da tahliye edilenler için bir sığınak olarak kullanılmıştır.
İtalyan Okulu (felsefe)

Sokrat öncesi felsefe'nin İtalyan Okulu, MÖ 6. yüzyılda İtalya'da veya Magna Graecia'da bulunmaktaydı. İtalyan Okulu, bünyesinde Pisagor, Elealı Parmenides Elealı Zenon ve Empedokles gibi düşünürleri barındırıyordu. Diogenes Laertius, Sokrat öncesi felsefeyi İyon ve İtalyan Okulu olarak ikiye ayırır. Pisagor, daha önceki İyon okullarından ayrılarak Samos'tan Kroton'a seyahat etti.
İtalyan Parlamentosu

İtalya Parlamentosu (), İtalya Cumhuriyeti'nin iki meclisli yasama organıdır. Parlamento toplam 600 seçilmiş üyeden (parlamentari) oluşur.
İtalyan Partizan Cumhuriyetleri

İtalyan Partizan Cumhuriyetleri, Nazi Almanyası ile İtalyan Sosyal Cumhuriyeti tarafından kontrol edilen bölgerde İtalyan partizanlar tarafından kurulan cumhuriyetlerdir. 1944 yılında kurulan cumhuriyetler, İtalya’da konuşlanan 25 Alman bölüğünün şiddetli saldırılarına karşı koyacak güçte olmadıklarından, ömrü kısa oldu. Alman bölükleri, savaş uçakları da dahil olmak üzere, modern bir ordunun savaş gücü yüksek her türlü aracıyla donatılmış olduğu halde, İtalyan partizanların ellerinde makineli tüfekler ve el bombalarından başka silah yoktu. Müttefik Devletler ise söz verdikleri yardımları partizanlara vermeyecekti. Kurulan cumhuriyetlerden birisi olan Ossola Cumhuriyeti, Müttefik Devletler'ince ve tarafsız İsviçre tarafından tanındı.Almanlar'ın misillemesi çok ağır oldu. Almanlar (özellikle SS, Gestapo) ve kuklası Faşist İtalya, sistematik olarak sivil halka karşı yargısız infaz yöntemiyle savaş suçu işlemiştir. Partizanlar ve partizan olduğu düşünülen kişiler işkence ve tecavüze uğradı. Sant'Anna di Stazzema katliamı'nda 560 köylü partizan oldukları gerekçesiyle öldürüldü, Marzabotto katliamı'nda benzer iddialarla yaklaşık 770 sivil öldürüldü, Salussola katliamı'nda ise 20 partizan bir misilleme olarak, işkence edildikten sonra öldürüldü. Sadece direnişçiler değil Yahudiler'de bu durumdan olumsuz etkilendi. Ardeatine katliamı'nda 335 Yahudi sivil öldürüldü. Toplamda, yaklaşık 15.000 İtalyan sivil kasten (bunların içerisinde kadın ve çocuklarda var) öldürüldü.Legnani Massimo: Politica e amministrazione nelle Repubbliche Partigiane, Ist. Naz. per la storia del movimento di liberazione, 1978.
İtalyan Pop Müziği

İtalyan pop müziği ya da İtalyanca'daki ismiyle Canzone Italiana, ilk kez 1960'lı yılların İtalya'sında İtalyan kültürü ve ABD merkezli Pop müzik kültürlerinin senteziyle ortaya çıkmış bir müzik türüdür. İtalyan pop müziği şarkılarında genellikle romantizm,sevgi ve gündelik hayat konuları işlenmektedir. Musica Italiana'nın ilk temelleri ilk kez 1960'lı yıllarda Adriano Celentano,Mina,Bruno Filippini,Nila Pizzi,Lucio Dalla,Milva,Domenico Modugno ve Don Backy gibi öncü İtalyan pop müziği sanatçıları tarafından atılıp, bu sanatçılar döneminde yaptıkları şarkıları ve besteleri sayesinde İtalya'da büyük bir popülarite kazanmışlardır. Ancak Adamo,Dalida,Charles Aznavour ve Sacha Distel gibi Fransa ve Belçika kökenli  usta şanson sanatçılarının söyledikleri Fransızca şarkılarını İtalyanca'ya adapte ederek söylemeleri ya da o ünlü Fransızca şanson şarkılarını İtalyan pop müziği sanatçılarınca İtalyanca olarak yorumlamaları da İtalyan pop müziğinin gelişmesinde önemli bir yere sahip olmuştur. Ancak, Amerikalı pop müziği sanatçıları Neil Sedaka ve Connie Francis de,İtalyan olmadıkları halde İtalyanca şarkılar söyleyerek İtalyan pop müziğinin gelişmesinde etkili olmuşlardır. Soğuk Savaş'ın son yıllarından itibaren gerek ABD'den dünyaya kasıp kavuran modern pop müziği rüzgarı ve rahmetli Amerikalı pop müziği sanatçısı Michael Jackson'ın geliştirdiği modern pop akımı gerekse ünlü Sanremo Müzik Festivali  sayesinde adını dünyaya duyuran efsanevi İtalyan şarkıcı Eros Ramazzotti,Drupi,Gianna Nannini ve ünlü müzik grubu Dik Dik de İtalyan pop müziğinin gelişmesinde etkili oldu. Hatta Eros Ramazzotti'nin de kendine has bir romantik üslubu ve kaliteli güftelerle pop müziği yapması,İtalyan pop müziğinin farklı bir biçimde yorumlanmasını sağladı. 2000'li ve 1990'lı yıllara gelindiğinde ise Anna Tatangelo,Alessandra Amoroso,Laura Pausini,Nek,Tiziano Ferro,Arisa,Irama,Noemi,Giusy Ferreri ve Emma Marrone gibi genç İtalyan müzisyenlerin kariyerlere başlamasıyla birlikte İtalyan pop müziği,günümüzdeki modern şeklini almakta olup İtalyan ulusu'na resmen mal olmaktadır. 1950'den beri yapılmakta olan Sanremo Müzik Festivali de İtalyan Pop Müziği'nin gelişmesinde etkili olmaktadır.
İtalyan Rivierası

İtalyan Rivierası, Fransa ve İtalya arasında paylaşılan Ligurya Denizi sahillerine veya İtalya'nın Kuzey Akdeniz sahillerine verilen isimdir.İtalyan Rivierası, Ligurya olarak isimlendirilen Cenova'nın Doğu ve Batısındaki sahil şeridini kapsar. Bölge Fransa'dan Toskana'ya kadar uzanır. İtalyancada, Cenova'nın Güneyine "Riviera di Levante", Kuzeyine de "Riviera di Ponente" denir. Ponente, İtalya-Fransa sınırındaki eski gümrük noktası Ventimiglia'da sona erer.Riviera, yumuşak iklimi ile ünlüdür ve bu sayede kışları bile sık ziyaret edilen bir turizm merkezidir.Savona çevresi için "Riviera delle Palme" (Palmiyeler Rivierası), Sanremo çevresi için de "Riviera dei Fiori" (Çiçekler Rivierası) denir.
İtalyan Rönesansı

İtalyan Rönesansı (), Avrupa'da genel olarak Rönesans'ı başlatan, İtalya'da 14. yüzyılda başlayıp 17. yüzyıla dek hüküm süren kültürel değişim ve ilerleme süreci. Bu akım Toskana bölgesinde başladı ve merkezinde Floransa şehri yer aldı.
İtalyan Sinagogu

Kal de los Frankos olarak da bilinen İtalyan Sinagogu, Haliç'in kuzeyinde bulunan bir sinagogdur. İstanbul'un Comunità Israelitico-Italiana di Istanbul isimli İtalyan Yahudi cemaati tarafından 1800'lerde kurulmuştur. 1931'de eski sinagog yıkılıp aynı yere ikincisi inşa edilmiştir.
İtalyan Sinema Birliği

İtalyan Sinema Birliği () İtalyan sinemasını geliştirmek amacıyla kurulan ve kısa sürede iflas eden İtalyan sinema kuruluşuydu. Birliğin iflasıyla bunalıma giren İtalyan sinemasını kurtarmak için 1924'te Unione Cinematografica Educativa  (Eğitsel Sinema Birliği)ve Centro Sperimentale di Cinematografia (Deneysel Sinemacılık Merkezi) kuruldu.
İtalyan Somalisi

İtalyan Somalisi (İtalyanca:Somalia Italiana), İtalya Krallığı'nın, 1889'dan, 1936'ya kadar bugünün Kuzeydoğu Afrika'da kurduğu ilk kolonidir. Ayrıca bu koloni, İtalyan Doğu Afrika kontrolünün ve İtalya'nın bu bölgede elde ettiği birçok sömürge ve bu bölgede kurduğu sömürge krallığının ilk adımıdır. Ve 1936'da İtalyan Doğu Afrika'sı kurulduğunda, yıkılış tarihi 1941'e kadar onun bir bölgesi olarak kalmıştır, 1941'de Britanya Somalisi bölgeyi ele geçirip 1949'a kadar kontrol altında tutmuştur. Ancak İtalya Birleşmiş Milletler sayesinde 1949'da Somali İtalyan Vesayet Bölgesi'ni oluşturmuştur ve Britanya Somalisi ilk sınırlarına dönmüştür. 1960 yılında ikisi bir referandum sayesinde birleşerek bugünkü Somali Federal Cumhuriyeti'ni oluşturmuşlardır.1880'lerde, Afrika Boynuzu ile ilgili büyük Avrupa devletlerinin (Fransa Krallığı, Birleşik Krallık, İtalya Krallığı) çekişmesi artınca, İtalyanlar Somali'nin güneyi ve kuzeyinin bir kısmına, İngilizler Kuzey Somali'ye, Fransızlar ise Cibuti'nin tamamı, Etiyopya ve Eritre'nin bir kısmında sömürgeler elde etmişlerdir.İtalyanların sömürgeleri nasıl elde ettiğine bakacak olursak, öncelikle Avrupa devletleri Somali sultanlarıyla antlaşmalar imzalayarak toprakları özerk olarak kontrol etmeye başlamışlardır. Ardından, olayların iyice kızışmasıyla, 1888'in sonlarında bazı kabile şefleri ve Hobyo Sultanılığı'nın o zamanki lideri Thus İtalya Krallığı sömürgesi olmak istemiştir ve olmuştur. Ardından, Thus'un düşmanı Majeerten Sultanlığı'nın sultanı  Sultan Boqor Osman ise Birleşik Krallık'a katılmıştır.Ancak, İtalya'nın ele geçirdiği kabileler, Hobyo Sultanlığı ve daha önceden oluşturduğu toprak üstünlüğü ile kısa sürede bölgenin en güçlü kuvveti hâline gelmiştir ve bir süre sonra İtalyan Doğu Afrikası'nı kurmuştur, ancak bir süre sonra, İtalyan Doğu Afrikası'nın Etiyopya ve Eritre'deki kuvveti azalmış ve bölgedeki toprakların kaybetmiştir. Ele geçirilen Britanya Somalisi tekrar bağımsızlık kazanmıştır.Birleşik Krallık'ın Britanya Somalisi bağımsızlığına tekrar kavuştuktan sonra İtalyan Somalisi'nin tamamına hükmetmiştir ve İtalyan Somalisi'ni ortadan kaldırmıştır. Ancak, İtalyanlar, Birleşmiş Milletler sayesinde, İtalyan Somalisi'nin ilk topraklarını Somali İtalyan Vesayet Bölgesi olarak dokunulmaz ilân etmiştir ve Britanya Somalisi'ne ilk toprakları kalmıştır.11 yıl sonra, 1960 yılında  Somali İtalyan Vesayet Bölgesi ve Britanya Somalisi'nin bir referandum sâyesinde birleşmesi ile bugünkü Somali Federal Cumhuriyeti kurulmuştur.1888 yılından, 1908 yılına kadar, bölgeyi tek ve belli bir yönetici yönetmemiştir. İşte, 1908'den yok oluş tarihi 1941'e kadar  İtalyan Yöneticiler ;İtalyan Somalisi sınırları içinde, İtalyan Somalisi zamanında yapılmış binalar ve İtalyan Somalisi zamanında çekilmiş fotoğrafları...Tuccimei, Ercole. La Banca d'Italia in Africa, Presentazione di Arnaldo Mauri, Laterza, Bari , 1999.
İtalyan Sosyal Hareketi

İtalyan Sosyal Hareketi, (İtalyanca: Movimento Sociale Italiano, MSI) sonraları aldığı ismiyle İtalyan Sosyal Hareketi - Ulusal Sağ (İtalyanca: Movimento Sociale Italiano–Destra Nazionale, MSI-DN), İtalya'da faaliyet göstermiş aşırı sağcı eski siyasi partidir. Antikomünist politikalar savunmuştur.Ocak 1995'te eskiden Hristiyan Demokrasi partisine mensup olan bazı üyelerin de katılımıyla yeniden yapılanma kararı aldı ve Ulusal İttifak (Alleanza Nazionale, AN) olarak adlandırıldı.
İtalyan Sosyalist Partisi

İtalyan Sosyalist Partisi (İtalyanca: Partito Socialista Italiano, PSI), İtalya'da bir sosyalist ve daha sonra sosyal demokrat bir siyasi partiydi, tarihi bir asırdan uzun sürdü ve onu ülkenin en uzun ömürlü partilerinden biri yaptı.1892'de Cenova'da kurulan Parti, II. Dünya Savaşı sonrasına ve İtalyan Komünist Partisi tarafından statüsü gölgelenene kadar İtalyan solunu domine etti. Sosyalistler 1980'lerde özel bir önem kazandılar. Liderleri Bettino Craxi, Sovyetler Birliği ile kalan bağlarını koparan ve partiyi "liberal-sosyalist" olarak yeniden markalaştıran, Başbakan olarak görev yaptı (1983–1987). Parti, Tangentopoli skandalları sonucunda 1994 yılında dağıtıldı.Partinin bir dizi yasal halefi oldu: İtalyan Sosyalistleri (1994–1998), İtalyan Demokratik Sosyalistleri (1998–2007) ve İtalyan Sosyalist Partisi (2007'den beri, orijinal olarak "Sosyalist Parti"). Bu partiler hiçbir zaman eski PSI'ın popülaritesine ulaşamadı. Sosyalist önde gelen üyeler ve seçmenler, merkez sağ Forza Italia, Özgürlük Halkı ve 2013 Forza Italia'dan merkez sol Demokrat Parti'ye kadar oldukça farklı partilere katıldı.Birinci Dünya Savaşı'ndan önce, geleceğin diktatörü Benito Mussolini kısa bir süre İtalyan Sosyalist Partisi'nin üyesiydi. Partiden atılmasının ve ardından aşırı milliyetçilik lehine sınıf bilincini reddetmesinin ardından, örgütü Fasci Italiani di Combattimento, PSI'yi şiddet yanlısı paramiliter faaliyetlerinin hedefi haline getirdi.
İtalyan Yeni Gerçekçiliği (anlam ayrımı)

İtalyan Yeni Gerçekçiliği (İtalyanca:Neorealismo), 2. Dünya Savaşı sonrasında İtalya'da ortaya çıkmış bir sinema akımı.İtalyan Yeni Gerçekçiliği (kitap), Selahattin Bağdatlı'nın akımla ilgili yazdığı kitap. 2000 yılında Der Yayınları'ndan çıktı.
İtalyan alfabesi

Latin alfabesinden türemiş diğer alfabelerde bulunan 5 harf, standart İtalyan alfabesinde yoktur. Ancak yabancı kökenli isim ve kelimelerde kullanılırlar. Bunlar:Nadiren kelimedeki farklı aksanı öne çıkarmak için veya değişik okunuş tonunu göstermek için ó ve î harfleri de kullanılabilir. Ó harfi bazen kelime içinde bulunabilirken, î harfi sadece kelime sonunda bulunur ve sonu -io ile biten birkaç tekil kelimenin çoğul hâllerinde olan -ii yerine yazılır. Örneğin:Ama bu yazılış şekli sadece belli kurallara uyan sayılı kelimede uygulanır. Bu kurala uymayan kelimelere örnek:
İtalyan açılışı

İtalyan Açılışı kayda geçen en eski açılıştır; Göttingen Yazmaları'nda görülür ve Damiano  ile Polerio gibi oyuncular tarafından 16'ncı yüzyılda geliştirilmiştir. Daha sonra 1620 yılında Greco ana devam yolunu oluşturur. 300 yıl boyunca detaylı olarak analiz edilir. İtalyan Açılışı'na Giucco Piano adı da verilir.İtalyan Açılışına giriş hamlesi Filin c4 karesinden gelişimiyle başlar. Böylelikle Fil direkt f7 piyonuna bakış atar. Bunu yapmak istemesinin sebebi diğer piyonlara nazaran f7 piyonunu sadece Şah koruduğu için satranç literatüründe hassas piyon olarak kabul edilmesidir. Daha sonrasında Ag5 hamleleriyle f7 baskısını sürdürebilir. Beyazın bu tarz saldırgan varyantlara girmesi mümkündür ancak günümüzde teknolojinin gelişimiyle birlikte hayatımıza giren satranç makineleri (Stockfish, Alpha Zero...) saldırgan varyantların beyaz için pek de iyi olmadığını, siyahın doğru oynaması kaydıyla beraberlikle sonuçlanabileceğini ve hatta bazı durumlarda siyahın kazanmaya çalıştığını söylüyor. Bu sebeple Beyaz ile İtalyan Açılışı oynayan ustalar, genellikle daha sakin devam yollarını tercih ediyorlar. Dünyanın en iyi ilk 100 oyuncusu ise elbette İtalyan Açılışı yerine İspanyol Açılışını daha fazla oynuyorlar. İspanyol açılışına aynı konumda beyazın Fc4 yerine Fb5 oynamasıyla girilir. Bu küçük gibi görünen detay onlarca olasılığın değişmesine gebedir.
İtalyan bakalit tanksavar mayınları

Bakelite tanksavar mayını type I ve type II II. Dünya Savaşı sırasında İtalyalar tarafından geliştirilen bir tür tahripli tanksavar mayınıdır. Adından da anlaşılacağı gibi yapımında Bakalitten yapılma mayın kasası kullanılmasından ötürü az metalli mayın sınıfına girer. Bu sayede mayın tarama aygıtları tarafından tespit edilmesi engellenmiştir. Asıl kullanım amacı geri çekilme esnasında düşman unsurlarının takibini yavaşlatmaktı.Type I mayını  silindir şeklinde olup ve üst kısmında  içerisinde yayla çalışan fünye barındıran kubbe şeklinde bir baskı plakası bulunuyordu. Baskı plakası ve mayının ana gövdesi kanvas kumaşından yapılma bir şerit bir arada tutuyordu. Type II mayınında ise mayının üst kısmını tamamiyle kapatmayan çok daha küçük baskı plakası kullanılmıştır. Diğer tüm özellikleri özdeşti.Mayın üzerinde bulunan baskı plakasına yapılan 490 Newton kuvvetindeki bir basınç plakanın aşağıya doğru hareket etmesine ve altında bulunan fünyeyin harekete geçmesine neden oluyordu. Fünye içerisindeki dokuz adet yaya bağlı iki adet pirinç ateşleme iğnesi bulunuyordu. Baskı plakasına yapılan basınçla yaylar serbet kalıyor ve ateşleme iğnelerini harekete geçiriyordu. İğneler ilk ateşleyicileri yakıyor buda ana patlayıcının infilak etmesine neden oluyordu.
İtalyan diasporası

İtalyan diasporası, İtalya'dan göç etmiş bir nüfus grubunu ifade eder. İtalya tarihinde iki göç dalgası vardı: İlki 1880'de (İtalya'nın birleşmesinden yaklaşık 10 yıl sonra) başladı ve 1920'lerin başlarından 1940'lara kadar faşist rejimde sona erdi. Yoksulluk, göçün ana nedenidir. Diğer nedenlerden biri de özellikle Güney İtalya'da arazi bölünmesinin yarattığı sıkıntıdır. İkinci göç dalgası ise, II. Dünya Savaşı'nın bitiminden sonra 1970'lere kadar devametti. 1880 ve 1980 yılları arasında yaklaşık 15 milyon İtalyan, tarihin en büyük göç dalgalarından biri olarak İtalya'yı terk etti. 1980'de yaklaşık 25.000.000 İtalyan'ın İtalya dışında ikamet ettiği tahmin ediliyordu.21. yüzyılın başlarında İtalya'da yaşanan mali krizin neden olduğu sosyo-ekonomik sorunların özellikle gençler arasında üçüncü göç dalgasına yol açtığına dair bir görüş bulunmaktadır. Yabancı ülkelerdeki İtalyan nüfusu, 2006'da 3.106.251'den 2015'te 4.636.647'ye yükseldi. Bu artış, 10 yılda %49.3'lük bir orana denk gelmekteydı. Şu anda İtalya dışında yaşayan 5 milyon İtalyan vardır ve 80 milyon insan tamamen veya kısmen İtalyan kökenlidir.Pozzetta, George E., Bruno Ramirez ve Robert F. Harney İtalyan Diasporası: Dünya genelinde Göç Toronto: Ontario Çok Kültürlü Tarih Topluluğu, 1992.Italiani all'estero, semper più giovani e settentrionali: %+7,6 nel 2015 . La Repubblica. 6 Ekim 2015.
İtalyan ekonomik mucizesi

İtalyan ekonomik mucizesi veya İtalyan mucizesi (), İtalya'nın II. Dünya Savaşı sonrası ekonomik büyüme dönemiydi. Tarihçiler, ekonomistler ve medya tarafından bu terim II. Dünya Savaşı'ndan sonra 1960'ların sonlarına kadar, özellikle 1958'den 1963'e kadar uzun süreli güçlü ekonomik büyümeyi belirlemek için kullanılmıştır.İtalya tarihinin bu dönemi, İtalya'nın yoksul ve çoğunlukla kırsal bir ülkeden küresel bir endüstriyel güce dönüştüğü ekonomik ve sosyal gelişiminde bir mihenk taşını olmasının yanı sıra İtalyan toplumunda ve kültüründe önemli bir değişim dönemini temsil ediyordu. Bir tarihçi tarafından özetlendiği üzere, 1970'lerin sonunda, sosyal güvenlik kapsamlı ve nispeten cömert hale getirildi. Yaşam standartları, nüfusun büyük çoğunluğu için büyük ölçüde iyileştirildi.Nardozzi, Giangiacomo. "The Italian" Economic Miracle"." Rivista di storia economica  (2003) 19#2 pp: 139-180, in EnglishRota, Mauro. "Credit and growth: reconsidering Italian industrial policy during the Golden Age." European Review of Economic History (2013) 17#4 pp: 431-451.Tolliday, Steven W. "Introduction: enterprise and state in the Italian'economic miracle'." Enterprise and Society (2000) 1#2 pp: 241-248.
İtalyan kapriçyosu

İtalyan kapriçyosu, Pyotr İlyiç Çaykovski'nin 1880 yılında italya'da kaldığı otelde orkestra için bestelediği Op. 45 numaralı bir fantezi müzik eseri. (Kiril alfabesi: Итальянское каприччио)
İtalyan kurdu

Apennine kurdu olarak da bilinen İtalyan kurdu, İtalya Yarımadası'na özgü bir gri kurt türüdür. Kuzey ve doğuya doğru genişlemesine rağmen, Apennine Dağları ve Batı Alplerinde yaşar.  2022 itibariyle İtalya'daki kurt popülasyonunun 3.307 adet birey olduğu tahmin edilmektedir.
İtalyan milliyetçiliği

İtalyan milliyetçiliği, İtalyanların tek bir homojen kimliğe sahip bir ulus olduğuna inanan ve bundan sonra İtalya'nın kültürel birliğini ülke olarak desteklemeye çalışan bir harekettir. İtalyan milliyetçisi bir bakış açısıyla İtalyanlık, aslen Latium'da bulunan ve İtalyan yarımadasına ve Avrupa'nın büyük bir kısmına hakim olmak için gelen italik bir kabile olan Latinlerden kültürel ve etnik köken iddia etmek olarak tanımlanır. Bu nedenle, İtalyan milliyetçiliği tarihsel olarak emperyalist teorilere de bağlı kalmıştır. Bu tür görüşlerin romantik (veya yumuşak) versiyonu İtalyan vatanseverliği, ayrılmaz (veya sert) versiyonu ise İtalyan faşizmi olarak bilinir.İtalyan milliyetçiliğinin genellikle kökenlerinin Rönesans'a kadar uzandığını düşünülmektedir ancak 1830'larda Giuseppe Mazzini liderliğinde siyasi bir güç olarak ortaya çıktı. 1860'lardan 1870'lere kadar Risorgimento'ya bir neden olarak hizmet etti. İtalyan milliyetçiliği I. Dünya Savaşı'nda Avusturya-Macaristan'ın elindeki topraklarda İtalyan irredentist iddialarıyla ve İtalyan faşizmi döneminde yeniden güçlendi.
İtalyan operası

İtalyan operası, İtalyanca kullanılarak yapılan opera sanatıdır, İtalya'da gerçekleştirilen operalar için de kullanılır. Opera, 1600'lü yıllar civarında İtalya'da doğdu ve İtalyan operası günümüze kadar alanında baskın bir rol oynamaya devam etti. Handel, Gluck ve Mozart gibi birçok dünyaca ünlü sanatçı İtalyan operasını kullanarak eserlerini ortaya koydu. 19. ve 20. yüzyılda Rossini, Bellini, Donizetti, Verdi ve Puccini gibi çeşitli İtalyan sanatçıların bestecileri, şimdiye dek yazılan en ünlü eserlerden oldu, dünya çapında opera salonlarında seslendirildi.Sadie Stanley (Ed.) (1992), The New Grove Dictionary of Opera. ISBN 0-333-73432-7; ISBN 1-56159-228-5
İtalyan pasaportu

İtalyan pasaportu İtalya vatandaşlarına yurt dışına seyahat etmeleri için verilen resmi belgedir. İtalya vatandaşları Avrupa Birliği ülkeleri içerisinde seyahat ederken pasaporta ihtiyaçları yoktur, yalnızca kimlikleriyle seyahat edebilirler. Biyometrik pasaportlar Ekim 2006 yılından bu yana kullanılmaktadır. Pasaportlar 10 yıllık 44,66 € (32 sayfa) veya 45,62 € (48 sayfa)'dır. Pasaportun içerisindeki bilgi sayfaları İtalyanca, İngilizce ve Fransızca yazılmıştır.Henley Vize Kısıtlamaları Endeksi 1 Ocak 2017 Raporu'na göre İtalya vatandaşları sınır kapısında vize alarak veya vizesiz 174 ülkeye seyahat edebilirler. Bu sayede İtalyan vatandaşları Dünya'da seyahat özgürlüğü açısından 3. sırada yer almaktadır.
İtalyan sineması

İtalyan sinemasının tarihi Lumière kardeşlerin kamerayı icat edişlerinden yalnızca birkaç ay sonra, Papa XIII. Leo'nun kamerayı takdis edişinin filme alınmasıyla başlar.İtalyan film endüstrisi üç büyük organizasyonun - Roma'daki Cines, Torino'daki Ambrosio ve Itala Film- önderliğinde 1903 ve 1908 yılları arasında şekillenmiştir. Bunları Milano ve Napoli'de kurulan film şirketleri izlemiştir. Kısa bir sürede, bu ilk şirketler makul bir yapım kalitesine erişmiş ve çok geçmeden İtalya'nın yanı sıra yurt dışına da film pazarlamaya başlamıştır.İtalyan sinemasında ilk çekilen film türü tarihsel filmdir. Bu türdeki ilk örnek olan Alberini'nin La presa di Roma, 20 settembre 1870 ("Roma'nın Fethi, 20 Eylül, 1870") adlı filmi 1905 yılında çekilmiştir. Diğer filmler Neron, Valeria Messalina, Spartaküs, Jül Sezar ve Kleopatra gibi ünlü tarihî kişilikleri konu almıştır. Ambrosio'nun Gli ultimi giorni di Pompei (1908, "Pompei'nin Son Günleri") adlı filmi kısa sürede öyle ün kazanmıştır ki 1913 yılında Mario Caserini tarafından yeniden çekilmiştir. Aynı yıl Enrico Guazzoni Mark Antony ve Kleopatra adlı filmi yönetmiştir.Tutkulu tragedyalarda ustalaşan Lyda Borelli, Francesca Bertini ve Pina Menichelli İtalyan sinemasının ilk "divalarıydı". Francesca Bertini yalnızca ilk sinema yıldızı olmakla kalmayıp aynı zamanda bir filmde kısmen çıplak görünen ilk aktristi.Tarihsel filmlerin yanında, çoğunlukla edebi eserlerden uyarlanan sosyal temalı filmler de çekilmekteydi. Grazia Deledda'nın kitabından uyarlanan Cenere adlı film 1916 yılında çekilmiş ve filmin başrolünde bir tiyatro oyuncusu olan Eleonora Duse oynamıştır.european-films.net - Vizyondaki ve vizyona girecek olan filmlerin fragmanları, onlarla ilgili haberler, röportajlarhttps://web.archive.org/web/20130812150019/http://italyatlantafilms.com/ - Şubattan kasıma kadar Atlanta'da İtalyan film festivali düzenlendi.
İtalyan yeni gerçekçiliği

İtalyan Yeni Gerçekçiliği (İtalyanca: Neorealismo), II. Dünya Savaşı sonrasında İtalya'da ortaya çıkmış bir sinema akımıdır. Bu akım kabaca 1944 ila 1952 yılları arasında etkili oldu. Genelde kabul gören kanıya göre akımı başlatan film Roberto Rossellini'nin 1945'te çektiği Roma, Açık Şehir (Roma, Città Aperta) iken akımın son filmi de Vittorio De Sica'nın 1952 tarihli Umberto D.'sidir. Kimilerine göre Federico Fellini'nin 1954 tarihli filmi Sonsuz Sokaklar (La Strada) da bu akıma dâhil edilir.İtalyan Yeni Gerçekçilik Akımı 1930'lu ve 1940'lı yıllardaki Mussolini döneminin Beyaz Telefon Filmleri olarak da adlandırılan pembe salon filmlerine bir tepki olarak doğmuştur. Bu tür filmler savaş sonrasının ekonomik kargaşa ve belirsizlik ortamında ortaya çıkmış olan yoksulluk, işsizlik, umutsuzluk ve ahlaki çöküş gibi temaları işlerler, salon filmlerinin aksine hayal kırıklığına uğramış çalışan insanların gündelik sorunlarına eğilirler.İtalyan Yeni Gerçekçilik Akımının tohumları Cinema dergisinde bir araya gelmiş bir grup sinema eleştirmeni tarafından atılmıştı. Bu eleştirmenler arasında Michelangelo Antonioni, Luchino Visconti, Gianni Puccini, Cesare Zavattini, Giuseppe De Santis ve Pietro Ingrao da vardı. Bu yazarlar politik konularda yazamıyorlardı zira derginin yazı işleri müdürü Benito Mussolini'nin oğlu olan Vittorio Mussolini'den başkası değildi. Onlar da o yıllarda film endüstrisinin başını çeken Beyaz Telefon Filmleri'ni eleştirmeye koyuldular. Bu Yeni Gerçekçiler aslında Fransız Şiirsel Gerçekçiliği'nden etkilenmişlerdi. Hem Antonioni hem de Visconti Jean Renoir ile çalışma fırsatını bulmuşlardı. İtalyan Yeni Gerçekçilik Akımı da kendisinden sonra gelen Fransız Yeni Dalga akımını etkilemiştir.Bu tür filmler sıradan insanların gündelik yaşamlarına sempatik bir bakış açısıyla eğilirken hemen kolaycı ahlaki yargılara varmıyorlardı. Soyut fikirlerden çok duygulara vurgu yapılıyordu. Hümanist bakış açısı ön plandaydı. Kameralar stüdyodan dışarıya, sokağa taşındı. Sokaklarda yapılan çekimlerde doğal gün ışığı daha çok kullanıldı. Çekimler sessiz olarak yapılıyor, sesler filme dublajla sonradan ekleniyordu. Bu da yönetmenlere daha fazla esneklik sağlıyordu. Belgesel filmleri andırır bir kadraj tercih edildi ve yine belgesellerde olduğu gibi kameraların zaman zaman elde de taşınarak kullanılması ve serbest kamera hareketleri yönetmenlerin özgürlüğünü artırdı. Yönetmenler profesyonel olmayan oyuncularla doğaçlama oyunculuğu tercih ettiler. Zaten alışılmış şekilde klasik bir dramatik hikâye örgüsü de yoktu. Edebi diyalogların yerine doğaçlama konuşmalar vardı. Kurguda da aşırılığa kaçılmıyor mümkün olduğunca basit doğal bir kurgu tercih ediliyordu. Aynı zamanda bu filmler çok düşük bütçelerle çekiliyorlardı.
İtalyan İmparatorluğu

İtalyan İmparatorluğu (), İtalya Krallığı'nın sömürgeleri, himayelerini, imtiyazları, bağımlı topraklarını ve güven bölgelerini kapsamaktaydı.İtalyan sömürge imparatorluğunun doğuşu, Kızıldeniz kıyısındaki Assab kasabasının bir ticari şirket tarafından 1869'da satın alınmasıyla başladı. 1914'te I. Dünya Savaşı'nın başlangıcında İtalya, Eritre, Somali'nin büyük bir kısmı ile Libya'yı kattı. Afrika dışında, Tientsin ile On İki Ada'da küçük bir imtiyazı bulunmaktaydı. Daha önce 1894-1896 yılları arasında Etiyopya'yı işgalde başarısız olan İtalya, 1935 yılında işgal edebilmiştir. 1939 yılında İtalya Arnavutluk'u işgal etti.II. Dünya Savaşı'ndan sonra İtalya, Paris Barış Antlaşması ile sömürgeleri üzerindeki tüm haklarından vazgeçti. 1960 yılına kadar Somali İtalya'ya bağlı bir BM Vesayet Bölgesi olarak yönetildi.
İtalyan İrredantizmi

İtalyan İrredantizmi, (İtalyanca: irredentismo italiano) İtalya'da on dokuzuncu yüzyılın sonları ve yirminci yüzyılın başlarında, etnik olarak İtalyan kabul edilen yerli halkların ve İtalyanca konuşan bireylerin nüfusun çoğunluğunu veya önemli bir azınlığını oluşturduğu bölgelerin tek bir devlet altında birleşmesini teşvik eden milliyetçi bir hareketti.En başında hareket, yerli İtalyan nüfusu olan bölgelerin ilhakını teşvik etti ama Üçüncü İtalyan Bağımsızlık Savaşı’ndan sonra Avusturya İmparatorluğu’nun İtalya’ya ilhakını destekledi. Bu bölgeler içinde Trentino’nun yanı sıra Alman, İtalyan, Sloven, Hırvat, Ladin ve İstro-Rumen nüfuslu Güney Tirol, Trieste gibi çok dilli ve çok ırklı bölgeler vardı. Ayrıca istenilen topraklar arasında Fiume, Korsika, Malta, Nice ve Ticino da vardı.
İtalyan İstatistik Enstitüsü

İtalyan İstatistik Enstitüsü, veya ISTAT ( Enstitü, nüfus sayımı ve çok sayıda sosyal, ekonomik ve çevresel araştırma, analiz dahil olmak üzere çeşitli faaliyetler yürütmektedir. Istat, İtalya'daki en büyük istatistiksel bilgi üreticidir ve Avrupa İstatistik Ofisi tarafından denetlenen Avrupa İstatistik Sistemi'nde aktif olarak yer almaktadır.
İtalyan İşaret Dili

İtalyan İşaret Dili veya LIS (Lingua dei Segni Italiana) İtalya'daki sağır toplulukları tarafından kullanılan bir işaret dilidir.
İtalyan İşi (film, 1969)

İtalyan İşi , Troy Kennedy Martin tarafından yazılan , yapımcılığını Michael Deeley'nin yaptığı , Peter Collinson'ın yönettiğive Michael Caine'in başrol oynadığı , 1969 yapımı bir İngiliz komedi filmidir . Filmin konusu, yakın zamanda hapisten çıkan Cockney suçlusu Charlie Croker'ın, İtalya'nın Torino kentinde zırhlı bir güvenlik kamyonuyla nakledilen külçe altınları çalmak için bir çete kurması etrafında dönüyor. Kadroda Caine'in yanı sıra Benny Hill, Raf Vallone, Tony Beckley ve Noël Coward da vardı. Film, Coward'ın oyunculuktan emekli olmadan önceki son filmiydi. Film müziği Quincy Jones tarafından bestelendi ve Matt Monro'nun açılış jeneriğinde söylediği " On Days Like These " ve "Getta Bloomin' Move On" (genellikle "The Self-Preservation Society" olarak anılır) şarkılarını içeriyordu. Heyecan verici araba kovalamacası sırasında koro şarkıcıları arasında Caine de yer alıyor.Film, gösterime girdikten sonra büyük bir başarı elde etti ve Caine ve Coward'ın performansları, dönemin İngiliz kültürünün yansıması ve heyecan verici araba kovalamacasıyla eleştirmenlerden büyük beğeni topladı. İtalyan İşi, İngiliz filmografisinin kült sembolü haline geldi ve İngiliz Film Enstitüsü tarafından en iyi 100 İngiliz filmi arasında olumlu bir şekilde sıralandı . Heyecan verici son  ve Caine'in sadece kapıları havaya uçurmakla ilgili ünlü cümlesi de dahil olmak üzere çeşitli unsurlar sembolik kült özellikler haline geldi .İtalyan İşi'nin popülaritesi , diğer film ve yapımlarda çeşitli parodilere ve imalara yol açtı; bunlara Simpsonlar'ın 2005'teki " İtalyan Bob " başlıklı bölümü ve MacGyver'ın "Hırsız" bölümünde Mini Cooper araba kovalamacasının yeniden canlandırılması da dahil. Budapeşte".  Filmin kendisine daha sonra 2001 yılında bir video oyunu uyarlaması verildi ve 2003'te yeniden yapımı yapıldı. 1990'da kurulan ve her yıl düzenlenen The Italian Job adlı yardım etkinliği filmden ilham aldı; 2020 itibariyle yaklaşık 3.000.000 £ topladı. Haziran 2019'da filmin 50. yıldönümünü kutlayan kırmızı, beyaz ve mavi Coopers dublör sürücüleri, Mini'nin Oxford fabrikasının arazisinde filmin Torino çevresindeki araba kovalamacasının bazı kısımlarını yeniden canlandırdı.
İtalyan ırkçılık kanunları

İtalyan ırkçılık kanunları (İtalyanca: Leggi razziali), İtalya'da ırk ayrımcılığını sağlamak için 1938 ilâ 1943 yılları arasında Faşist İtalya tarafından yayımlanan kanun setidir. Ağırlıklı olarak sömürge halkı ile İtalya Yahudileri'ne karşı kullanılmıştır. 17 Kasım 1938'de çıkarılan ve Yahudileri kamu hizmeti ile yükseköğretimden uzaklaştıran 1728 sayılı yasayla başlamıştır.
İtalyanca Vikipedi

İtalyanca Vikipedi (İtalyanca: Wikipedia in italiano), Vikipedi'nin İtalyanca sürümüdür. Bu sürüm Ocak 2002'de başlatıldı ve    tarihi itibarıyla, İtalyanca Vikipedi'nin  maddesi,  kullanıcısı ve  hizmetlisi bulunmaktadır. Açıldığı günden beri  kez katkıda bulunulmuştur. Bu bağlamda 8. en büyük Vikipedi sürümüdür.Ağustos 2005'te İtalyanca Vikipedi, hem İspanyolca hem de Portekizce Vikipedi sürümlerinin madde sayılarını geçti ve böylece sekizinci en büyük Vikipedi sürümü oldu. İtalyanca madde sayısının 56.000 maddeden 64.000 maddeye yükselmesinin en büyük sebebi, "Comuni spagnoli" adlı bir operasyonun sonucu olarak, bir bot tarafından İspanya'nın 8.000 belediyesi hakkında oluşturulan maddelerdi.8 Eylül 2005'te, İtalyanca sürümünün madde sayısı, Felemenkçe Vikipedi madde sayısını geçti, ve bir gün sonra, 100.000 madde sınırını geçti. 11 Eylül'de, İsveççe Vikipedi'nin madde sayısını geçti, ve beşinci en büyük Vikipedi sürümü oldu. Bunun sebebi yine botlar tarafından yaratılan maddelerdi. Örneğin, bir tane bot Fransa'nın belediyeleri hakkında 35.000 madde yarattı. Hâlbuki, Lehçe Vikipedi sürümü 23 Eylül 2005'te İtalyanca madde sayısını geçti.
İtalyanlar

İtalyanlar (İtalyanca: italiani), anayurtları İtalya ve çevre bölgelerde yaşayan bir Romen halkıdır. İtalyanların çoğu İtalyanca veya lehçelerini konuşur, ancak İtalyancadan ayrı yaklaşık 30 adet bölgesel dil de İtalyanlarca konuşulmaktadır. Bu diller bazen yanlış bir biçimde "İtalyanca lehçeleri" olarak adlandırılır.2017'de 55 milyon İtalyanın İtalya'da yaşadığı (ülkenin %91'i) tespit edilmiştir. Buna ek olarak İsviçre'de (yarım milyon kişi), Fransa'da, Istria'da ve San Marino'da (nüfusunun tamamına yakını) İtalyanca konuşan topluluklar vardır. Bunlara ek olarak başta Kuzey ve Güney Amerika ülkelerinde 80 milyonu aşkın kişi ya kısmen ya da tamamen İtalyan asıllı olduğunu belirtmektedir. Arjantin'in y. %51'i, Uruguay'ın üçte biri, Brezilya'nın %15'i İtalyan kökenli olduğunu söylemektedir. ABD, Kanada ve Avustralya İtalyan kökenlilerin yoğun olarak yaşadığı diğer bölgelerdir.İtalyan mutfağı, kökeni Antik Çağ'a uzanan ve dünyada tanınan bir mutfaktır. İtalyan mutfağında Etrüsk, Antik Yunan, Antik Roma, Bizans, Yahudi ve Arap mutfaklarının etkisi çok belirgindir. Yeni Dünyanın keşfiyle, bugünkü İtalyan mutfağının temeli olarak bilinen fakat aslında 18. yüzyıla kadar halk kitlelerine ulaştırılamamış patates, domates, dolmalık biber ve mısır gibi gıda ürünlerinin Avrupa'ya getirilmesiyle mutfakta önemli değişimler görüldü. İtalyan mutfağının özelliği bölgesel çeşitliliğinin fazla olması, ve çok farklı lezzetleri barındırmasından gelir.
İtatiaia

İtatiaia, Brezilya'nın Rio de Janeiro eyâleti sınırları dahilinde bir şehir. Yüzölçümü 241 km² olan şehrin nüfûsu 1 Temmuz 2018 itibarıyla 31,537'dir.
İtazipço Lakotaları

İtazipço Lakotaları ya da Sans Arc Lakotaları, Yaysızlar (Lakotaca Itázipčho «yaysız avlanan/those who hunt without bows» Dakotaca Itazipco < itazipe  «yay/bow» + co'daŋ  «olmadan, -sız/without»; İngilizce Sans Arc, Itazipco, Itazipcola, Hazipco < Fransızca Sans Arc «yaysız/without bows»), ABD'de Güney Dakota eyaletlerinde yaşayan Lakota Siyularının ayrıldığı yedi alt kabileden (band) biri. Mnikȟówožu ve Oóhenuŋpa lakotaları ile birlikte Merkezi Lakotalar adı altında toplanırlar.
İtch.io

itch.io, kullanıcıların bağımsız oyunları barındırması, satması ve indirmesi için bir internet sitesidir. Site Mart 2013'te Leaf Corcoran tarafından oluşturuldu ve Şubat 2018 itibarıyla yaklaşık 100.000 oyun ve öğeyi barındırıyor.itch.io ayrıca kullanıcılarının, katılımcıların oyun oluşturmak için sınırlı sürelerinin (genellikle 1-3 gün) olduğu etkinlikler olan game jam'ler düzenlemelerine izin verir.Geliştiriciler platforma yükledikleri oyunlar için para talep edebilir. Sadece Mayıs 2015'te itch.io geliştiricilere 51.489 dolar ödedi. Varsayılan olarak, site her satıştan %10'luk bir komisyon alır; ancak geliştirici sitenin satın alma başına ne kadar para alacağını seçebilir. Geliştirici oyun için bedava dahil en düşük fiyatı belirleyebilir ve müşteri satın aldığı oyunu beğenirse bu minimum tutarın üzerinde ödeme yapabilir.
İtecik Lalesi

İtecik Lalesi Tabiat Koruma Alanı, İtecik Tepesi'nde 5 hektarlık bir alanda yetişen bu çiçeğin neslinin devam etmesi amacıyla İtecik Lalesi 5.08.2020 tarihinde koruma altına alınmıştır..Her yıl bahar ayında bir kez olmak üzere 10-15 gün süreyle çiçek verir.
İtelmenler

İtelmenler ya da eskiden Kamçadallar (İtelmence ительмень itel’men’, итэнмэн itenmen, итэмэн itemen «katkısız; burada yaşayan», Rusça Ительмены itel’menı), Rusya'ya bağlı Kamçatka Krayı'nda yaşayan, Çukçi - Kamçatka halklarından animist/şamanist halklar.
İterasyon

İterasyon, tekerrür, tekrarlama, yineleme ve  mükerrer icrâ, ardışık işlem anlamlarına gelen iterasyon (iteration), programlamada bir dizi işlemin döngüler kullanarak yazılmasıdır.Matematikte, fonksiyon yineleme işlemini ifade eder. Örneğin, bir fonksiyonu yineleyerek uygulama, bir tekrardaki çıkışı sonrakinin girişi olarak kullanma gibi. Normalde basit bir fonksiyonun iterasyonu (tekrarı), karmaşık davranışlar ve zor problemler üretebilir. Collatz sanısı ve hokkabaz dizilerine bakınız.İterasyonun matematikteki diğer kullanımı, yaklaşık sayısal çözümlerden kesin matematiksel problemler elde etmek için kullanılan tekrarlama yöntemleridir. Newton yöntemi tekrarlama yöntemine bir örnektir.Bilgisayarda yineleme, tekrar eden kod bloklarının tekrar sayısını ifade etmek için kullanılır. Bu gibi kod bloklarına "yinelenmiş" ya da bilgisayar bilimcilerinin de zaman zaman kullandığı şekliyle "yineleme" denilir. Aşağıdaki sözde kod, bir yineleme örneğidir; for döngüsünün parantezleri arasındaki kod satırı üç kez "yinelenir":Bu program fragmanında i değişkeninin değeri, 1, 2 ve 3 değerlerini alarak zamanla değişir. Bu değer değişimi—veya kararsız durum—tekrarın karakteristiğidir.Diğer bir örnekte PHP dilinde bir dizimiz olduğunu varsayarak aşağıdaki kullanımı gerçekleştirmek mümkündür.Bununla beraber Yineleme (iterasyon) sadece dizilere mahsus bir kullanım değildir. Mesela aşağıdaki JavaScript kodu ile yineleme için bir değişken oluşturup bunu belirlediğimiz sınır sayısına kadar artırmasını ve yazmasını sağlayabiliriz.Görüldüğü gibi SIRA değişkeni bir dizi olmadığı halde yineleme aracılığıyla kendisine 1 eklenerek yazdırılmaktadır. Bununla beraber PUAN isimli dizinin değerlerini kendisine atanan sayı sırasına göre dizi içerisinden çekerek yazdırmaktadır.
İterbiyum

İterbiyum (Yb), sembolü ile bilinen, elektron dizilişlerinde f orbitalinde elektron barındıran kimyasal bir element. Bu element grup 3 elementlerine ve 6. periyot elementlerine ait olan bir lantanittir.İterbiyum paslanmaz çeliğin dayanıklılığını, tanecik inceliğini ve diğer mekanik özelliklerini iyileştirmede, metalürji ve kimya alanlarındaki deneylerde kullanılır .
İtfaiye Sk

İstanbul İtfaiye Gençlik Kulübü İstanbul İtfaiye Teşkilâtı'nın Kulübü olarak 1963 yılında kuruldu. Futbol, Basketbol, Hentbol, Güreş ve Voleybol dallarında faaliyet göstermiş spor kulübüdür. Kulüp forma renkleri; alevin rengi Kırmızı ve alevin doğuş rengi Sarı seçilerek Sarı-Kırmızı olarak spor tarihinde yerini almıştır. Türk sporunda ismini daha çok Voleybol'da gösterdiği başarılarla duyurmuştur. Voleybol Şubesi 1966 yılında kurulmuştur.1966-1967 sezonunda İstanbul Mahalli Voleybol Ligi 3. Küme'de,  1967-68 sezonunda ise İstanbul Mahalli Voleybol Ligi 2. Küme'de şampiyon olarak İstanbul Erkekler Voleybol Ligi'ne yükseldi. Bahattin Şençağda, Tanzer Uçak, Aras Güvercin gjbi o dönemin en kuvvetli hücum elemanlarını bünyesinde toplayarak, kısa zamanda İstanbul Erkekler Voleybol Ligi'nde fırtına gibi esmeye başladı.1969-70 Voleybol Sezonu’na antrenör Levent Olgay idaresinde giren İstanbul İtfaiye Gençlik Kulübü sezon boyunca şampiyonluk için çekiştiği rakibi İETT'yi 02.02.1970 günü 3-1 yenerek İstanbul Erkekler Voleybol Ligi şampiyonu olarak 1970-71 sezonunda yürürlüğe girecek olan Deplasmanlı Türkiye Ligi'nde oynamaya hak kazandı. Özellikle kendi maçlarında takımlarına destek veren İtfaiye Bandosu'da Türk spor tarihinin unutulmaz karelerinden birisini oluşturmuştur.Deplasmanlı Türkiye Ligi'nin ilk sezonunda Galatasaray, İETT ve Kolej ile birlikte ligin şampiyonluk adayları arasında gösterilse de sezon sonunda 22 puanla 4. olabildi.1971-72 Voleybol Sezonu'nda Galatasaray, İETT, Eczacıbaşı ve Kolej ile birlikte şampiyonluk mücadelesine girse de sezonu 41 puanla 5. bitirdi. 1972-73 sezonunda ligi ilk ikiye giremeden tamamladı. 1973-74 sezonunda ligi 8. sırada tamamladı. 1974-75 sezonu başında önemli oyuncularını kaybetmeleri nedeniyle ligden çekilip mahalli lige geri döndü.İstanbul İtfaiye Gençlik Kulübü Yönetim Kurulu'nun 23 Haziran 1991 tarihinde aldığı karar ve 28.11.1990 tarihinde İstanbul BŞB Spor olağan kongresinde alınan karar ile İETT ve İski Spor ile birlikte İstanbul BŞB Spor'a katılmıştır.
İtfaiye aracı

İtfaiye aracı, itfaiye aracı olarak işlev gören bir taşıt ve kamyon türüdür. Bir itfaiyenin birincil amaçları arasında itfaiyecilerin taşınmasının yanı sıra, itfaiye ve teknik kurtarma operasyonları için ekipman taşıma yer alır. Bazı itfaiye araçları, yangın söndürme, uçak kurtarma ve yangınla mücadele gibi özel işlevlere sahiptir.Birçok itfaiye aracı, yangın söndürme gereksinimleri için daha da yükseltilen ve özelleştirilen ticari araç şasisine dayanmaktadır. Normalde sirenler, acil durum araç aydınlatması ile iki yönlü telsizler ve mobil bilgisayar teknolojisi gibi iletişim ekipmanlarıyla donatılmıştır.
İtfaiyeci Sam

İtfaiyeci Sam (özgün Galce adıyla Sam Tân), itfaiyecilik mesleğini ve birilerine yardım etmeyi çocuklara öğreten çizgi film.
İthaki Bilimkurgu Klasikleri dizisi

İthaki Yayınları'nın ilk olarak 2015 yılında Dune romanı ile başlattığı İthaki Bilimkurgu Klasikleri dizisi 80 kitaba ulaşmıştır. Aşağıdaki liste, İthaki Bilimkurgu Klasikleri dizisinde şu ana kadar yayınlanan kitapları göstermektedir.