barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
İvan Moskvitin

Ivan Yuryevich Moskvitin (Rusça: Иван Юрьевич Москвитин) (? - 1647'den sonra), olasılıkla Moskova yerlisi olan ve Ohotsk Denizi'ne giden bir Rus keşif ekibine liderlik eden ve Pasifik Okyanusu'na ulaşan ilk Rus olan bir Rus kaşifti.Moskvitin'in ilk kez 1626'da Tomsk'taki Kazaklar arasında ikamet ettiği doğrulandı. 1636 veya 1637'de Dmitry Kopylov, aralarında Moskvitin'in de bulunduğu 54 adamla birlikte doğuya, Yakutsk'a gönderildi. Lena Nehri'nden aşağı ve Aldan Nehri'nin yukarısına gitti ve 28 Haziran 1638'de Maya Nehri ağzının yaklaşık 100 km yukarısında ve Yakutsk'un 250 km güneydoğusunda Butalsk kalesini kurdu. Yerel bir Şaman Kopylov, yerleşik insanların tahıl yetiştirdiği, sığır beslediği ve bazı kaynaklara göre gümüş yataklarının bulunduğu güneye doğru akan bir "Şirkol Nehri" (Zeya Nehri?) olduğunu öğrendi. Mayıs 1639'da Moskvitin'i 20 Tomsk Kazağı, 19 Krasnoyarsk Kazağı ve bir Evenk rehberiyle doğuya gönderdi. Aldan Nehri'nden aşağı, Maya Nehri'niden yukarıya gittiler ve yukarı Maya'dan Cugcur Dağları'nı geçerek Ulya Nehri'nden aşağı indiler ve Ağustos 1639'da Ohotsk Denizi'ne ulaştılar.Nehir ağzında veya ağzının 25 kilometre yukarısında kışlaklar inşa ettiler. 1 Ekim'de o ve 20 adam üç gün boyunca doğuya yelken açtılar ve daha sonra Ohotsk kasabasının inşa edileceği Ohota Nehri'ne ulaştılar. Sonra ya Taui Nehri'ne kadar doğuya doğru 500 km yelken açtılar ya da yerlilerden Taui Nehri'ne kadar olan sahilin haritasını çıkaracak kadar bilgi edindiler (kaynaklar farklıdır). O kış iki büyük tekne inşa ettiler. Yerel Lamutlarla bazı çatışmalar oldu ve rehber ve tercüman olarak kullanmak üzere bir adamı yakaladılar. Tutsak ona, ağzında "yerleşik Nivihlerin" yaşadığı bir "Mamur Nehri"nden bahsetti. 1640 yılının Nisan sonlarında veya Mayıs başlarında, Ohotsk Denizi'nin güneybatı köşesindeki Uda Körfezi'ne kadar güneybatıya yelken açtı. Orada Amur Nehri'ni, Zeya Nehri'ni, Amgun Nehri'ni, kıyılarda ve adalarda yaşayan "yerleşik Nivihler" ile büyük evleri, sığırları ve atları olan, ekmek yiyen ve Ruslar gibi yaşayan "sakallı Daurları" öğrendiler. Ayrıca sakallı Daurların yakın zamanda teknelerle gelip birçok Nivihleri öldürdüğünü de duydular. Daha sonra doğuya yöneldiler, Şantar Adaları'nı gördüler ve Sahalin Körfezi'ne girdiler. Sahalin Adası'nın batı kıyısını görmüş olabilirler ve yerleşik Nivihlerin Amur Nehri'nin ağzında bulunan bazı adalarına ulaşmış gibi görünüyorlar. Mevsimin geçmesi nedeniyle geri döndüler ve Kasım ayında Ayan'ın 30 mil kuzeydoğusundaki Aldoma Nehri'nin ağzında kışlaklar inşa ettiler. Temmuz 1641'in ortalarında Yakutsk'a geri döndüler.Verdiği bilgiler Kurbat İvanov'un ilk sahil haritasını yapmasını sağladı (Mart 1642). 1645'te o ve Kopylov, Tomsk voyvodası Shcherbatsky'ye Amur'a büyük bir askeri sefer teklif etti. Teklif hayata geçirilmedi. 1646'da Moskova'ya gönderildi ve 1647'de ataman rütbesiyle Tomsk'a döndü. Hayatının geri kalanı belgelenmemiş.
İvan Nebesni

1995 yılında Lviv Konservatuarı'ndan Myroslav Skoryk rehberliğindeki bestecilik sınıfından mezun oldu. 1996 yılında Ivan Nebesnyy, Ukrayna ve yurtdışından modern bestecilerin müziklerini seslendiren bir topluluk olan "Küme" topluluğunu kurdu. 2006 – 2011'de Ivan Nebesnyy “ Kiev Müzik Festivali ”nin müzik direktörlüğünü yaptı.Ivan Franko'nun şiirine dayanan bir opera olan Fox Mykyta (2020'de Lviv operasında prömiyeri yapıldı);Carillon, karma koro, çocuk korosu, senfoni orkestrası ve Maidan Nezalezhnosti'nin sesleriyle film müziği için eser olan Heavenly Shchedryk;
İvan Neplyuyev

İvan İvanoviç Neplyuyev (Rusça: Ива́н Ива́нович Неплю́ев; 15 Kasım 1693 - 22 Kasım 1773), Büyük Petro ve Büyük Katerina'nın hizmetinde öne çıkan bir Rus diplomat ve yöneticiydi. Anıları ölümünden sonra yayımlandı ve heykeli kurduğu şehir olan Orenburg'da görülebiliyor.Neplyuyev, Novgorod yakınlarındaki Poddubye'de yoksullaşmış soylu bir ailede dünyaya geldi. 1714'te yerel matematik okuluna kaydoldu, Petersburg Deniz Harp Okulu'na transfer oldu ve ardından eğitimini Venedik ve İspanya'nın deniz hizmetlerinde ilerletti. 1720'de Rusya'ya döndü ve öğrenimi ve zekası nedeniyle I. Petro'dan övgüler aldı. Ödül olarak kendisinden Saint Petersburg rıhtımlarını yönetmesi istendi.1721'de Çar, Neplyuyev'i gizli elçi olarak 1734'e kadar kalacağı Konstantinopolis'e gönderdi. 1737'de başarısızlıkla sonuçlanan Nemirov Kongresi'ne ve Belgrad Barış Antlaşması'na (1739) yol açan müzakerelere katıldı. Yelizaveta Petrovna tahta çıktıktan sonra Neplyuyev usulsüzlüklerle suçlandı ve önceki hükümdarlığın diğer birçok ileri geleninin yaptığı gibi utanç içinde kaldı.1742'de Neplyuyev affedildi ve Orenburg Kray'a yönetmek üzere gönderildi. Onun yönetiminin on altı yılı boyunca Orenburg şehri bugünkü yerine taşındı ve Samara Nehri, Tobol Nehri ve diğer su yolları boyunca yaklaşık 70 kale inşa edildi. 13 demir dökümhanesi ve 28 bakır fabrikası kurdu ve Batarma Aleyev liderliğindeki Başkurt ayaklanmasını bastırdı.1760 yılında Neplyuyev, St. Petersburg'a geri çağrıldı ve bir senatör olarak atandı. II. Katerina, onun tecrübesine ve yetkinliğine değer verdi ve ülkenin diğer bölgelerine yaptığı ziyaretler boyunca başkenti yönetimine bıraktı. Poddubye'de emekli olmadan önce iki yıl boyunca Saint Petersburg Valiliği'nin sorumluluğunu üstlendi.
İvan Papanin

İvan Dimitriyeviç Papanin - (26 Kasım 1894 Sivastopol, Rus Çarlığı - 30 Ocak 1986, Moskova, Sovyetler Birliği) - Sovyet kâşif. Coğrafî Bilimler Uzmanı ve Tümamiral (1943).İvan Dimitriyeviç Rus donanmasında görev yapan bir babanın oğlu olarak Karadeniz'e kıyısı olan Sivastopol'da dünyaya geldi. İlköğrenimini tamamladıktan sonra 1908'de fabrikada çalışmaya başladı. I.Dünya Savaşı'nın başlaması üzerine 1914'te askere çağrıldı ve donanmaya katıldı.1918-1920 yıllarında iç savaş sırasında Kırım'da karşı-devrimci grupların sabotaj faaliyetlerine karşı mücadele etti. 1920'den itibaren Güney-Batı cephesi Deniz Kuvvetleri'nde görev aldı. Kasım 1920'de Çeka'nın Kırım komitesinde araştırmacı olarak görev aldı. 1921'de Harkov'a gitti ve Temmuz 1921'den Mart 1922'ye kadar Karadeniz Filosu Devrimci Askeri Konseyi'nde görev aldı. Aynı yıl Moskova'ya giderek Denizcilik Halk Komiserliği'nde çalışmaya başladı. 1923'te İletişim ve Telgraf Bakanlığı'nda görev aldı. Sibirya'da Yakutistan'da İletişim İstasyonu'nun inşaasında çalıştı.1932-33 yıllarında Rusya'nın kuzeyinde Franz Josef Land bölgesinde kutup istasyon şefi olarak çalıştı. 1937-38 yıllarında dünyada ilk olan hareketli istasyon inşası çalışmalarında yer aldı ve Sovyetlere ait bu istasyon ile Kuzey Kutbu'nda araştırmalarda bulundu. 1938 yılında bu araştırmalarında elde ettiği bulguları sunduğu SSCB Bilimler Akademisi'nce takdir edildi ve Coğrafi Bilimler alanında doktora derecesi aldı.1939-1946 yılları arasında Kuzey Denizi'nde çalışmalar yaptı. 1941'de Deniz Ulaştırma ve Savunma Komitesi Başkanı olarak Beyazdeniz'de görev yaptı. 1946'da hastalığı nedeniyle emekliye ayrıldı.1949-1951 yılları arasında SSCB Okyanus Bilimleri Enstitüsü'nde müdür yardımcısı olarak çalıştı. 1956'dan itibaren SSCB Bilimler Akademisi  Su Biyolojisi Enstitüsü'nde direktör olarak çalıştı. SSCB Coğrafya Topluluğu'nun Moskova başkanlığını yaptı. Siyasete de atılan Papanin Karelya Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Milliyetler Sovyeti başkan yardımcılığı görevinde bulundu.
İvan Rutkoviç

Ivan Rutkovych (Ukraynaca: Іван Руткович), yaklaşık 1650'de Zolochiv, Lviv bölgesi, Ukrayna yakınlarındaki Bilyi Kamin'de doğan, 1708'den sonra ölen, çoğunlukla Zhovkva ve Univ'de çalışan Ukraynalı bir ikon ressamıydı.Ivan Rutkovych, Zhovkva İkonografik resim ve ahşap oymacılığı okulunun kurucusu olarak kabul edilir.Rutkovych'in çalışmalarının bir kısmı kayboldu, ancak Rutkovych tarafından diğer ustalarla birlikte yapılmış önemli miktarda iyi korunmuş ikonların yanı sıra ikonostazlar hala var. Volytsia Derevlianska (1680–82), Volia Vysotska (1688–89); Zhovkva'daki İsa'nın Doğuşu Kilisesi'nin büyük (10,85 x 11,87 m) ikonostazı (Nova Skvariava'dan ikonostasis olarak da bilinir) (1697–99), şimdi Lviv Ulusal Müzesi'nde bulunmaktadır . Sonuncusu, o zamanın Ukrayna ikonostazları arasında bir başyapıt olarak kabul edilir. 7 sıra ikondan oluşur. 2009 yılında restore edilerek halkın ziyaretine sunulmuştur. Ayrıca Lviv Ulusal Müzesi'nde, aralarında Lviv bölgesindeki Potelych köyünden Dua (1683) bulunan ayrı simgeler korunmaktadır.Ivan Rutkovych'in sanatsal tarzı , Ukrayna-Bizans dini konuları ifade etme geleneğini modern Avrupa etkileriyle daha laik ve gerçekçi bir şekilde birleştirir.Rutkovych, Zhovkva İkonografik resim ve ahşap oymacılığı okulunun en önemli temsilcisidir. Sanat tarihçilerine göre,  o dönemde yeni ikonografik kanonlar kuruldu ve sanatçıya detaylara azami özen göstererek bireysel tarzını ortaya koyma özgürlüğü verilmiştir. Sudova Vyshnia, Zhovkva, Robotychi, Volyn bölgesi ve diğerlerinde çok sayıda yerel okul ortaya çıktı.Zhovkva'daki Kutsal Üçleme Kilisesi'nin ikonostasisi, aralarında Vasyl Petranovych (Savoir simgesi, Meryem Ana simgesi), Hnat Stobensky (Kutsal Kapının oyulması) ve Ivan Rutkovych'in kendisi (Müjde, Noel, Başmelek Mikail) gibi farklı ustaların katkılarını gösteriyor. ). Kilise, 2013 yılından beri UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer almaktadır.Roman Zilinko. Zhovkva'dan Ivan Rutkovych'in ikonostasisi. Ukrayna Dini Bilgi Servisi (Ukrayna dilinde)
İvan Samoyloviç

İvan Samoyloviç (, , ; ö. 1690), 1672'den 1687'ye kadar Sol-kıyı Ukraynası hetman'ıydı. Hüküm sürdüğü dönem, Kazak Hetmanlığı'nın Rusya Çarlığı'na sıkıca bağlanması ve Sağ-kıyı Ukrayna'sını Lehistan-Litvanya Birliği'nden geri alma girişimleriyle geçmiştir.İvan Samoyloviç, ilk olarak İvan Bryuhovetski'nin Rusya Çarlığına karşı gerçekleştirdiği isyanı sırasında ön plana çıktı. Bryuhovetski'nin idamından sonra, Demyan Mnohohrişni'yi yeni hetman olarak destekledi ve Rus Çarına bağlılık yemini etti. Mnohohrişni'nin onayını da alarak, 17 Haziran 1672'de Konotop'ta Sol-kıyı Ukraynası'nın hetmanı seçildi. Devlet işleri içerisinde, Ukrayna'daki iç durumun istikrara kavuşturulmasına büyük önem verdi. Ukrayna'nın o dönem paralı askerleri - serdiuk (Piyade) ve companiskyi (Süvari) alaylarının genişletilmesine destek verdi. Ayrıca devlet seçkinlerinin güçlenmesine de katkı sağladı. Samoyloviç döneminde gerçekleşen devlet adamlarının güçlenmesi durumu kendinden sonraki hetmanlar zamanında da, devlet idaresi içerisinde önemli yere sahiptir.Samoyloviç'in yönetimi sırasında, 1667 Andrusovo Antlaşması'na göre Ukrayna toprakları resmi olarak Lehistan-Litvanya Birliği ile Rusya Çarlığı arasında Sol-kıyı Ukraynası ve Sağ Kıyı Ukraynası olarak ikiye bölündü. Bu bölünme ülkenin kalkınmasını tamamen zora sokmuştu. Böylece Sağ-kıyı Ukraynası, komşu devletlerin sürekli savaşlarına dahil olmak durumunda kaldı. Bu nedenle Hetman olarak, Ukrayna topraklarını birleştirmekte kararlıydı. 1674'te Ukrayna'nın sağ-kıyısında askeri bir sefer başlattı. Buradaki halk sürekli bir mücadele içinde ve anavatanlarında özgürce yaşama hakkını yeniden kazanmak istemekteydi. Halkın büyük bir kısmı hetmanın ordusunu direnmeden karşıladı. Ayrıca Leh kralının yanlıları, desteklere rağmen İvan Samoyloviç'i yenemediler. Sağ-kıyı Ukraynası'nın hetman'ı Petro Doroşenko, bu seferde belirleyici bir karar almıştır. 1676'da gücünden İvan Samoyloviç lehine vazgeçmeyi gönüllü olarak kabul ederek Sağ-kıyı Ukraynası'nı İvan Samoyloviç'e teslim etti. Ayrıca Baturyn, Ukrayna devletinin tek idari merkezi statüsünü aldı.Bu birleşme durumu aynı zamanda diğer ülkeler tarafından tanınmaya da gerek duymaktaydı. Bunun için 1681'de Hetman Samoyloviç, bir yanda Osmanlı padişahı ile Kırım Hanlığı, diğer yanda Rusya Çarlığı arasındaki Bahçesaray Antlaşması'nın imzalanmasında önemli biri oldu. Anlaşmaya göre Ukrayna topraklarının bir kısmının kaderi belirlendi.
İvan Sidorenko

İvan Mihayloviç Sidorenko (; 12 Eylül 1919 Çantsovo, Smolensk - 19 Şubat 1994 Kizlyar), bilinen en iyi Sovyet keskin nişancılarından biridir. Onaylanmış olan 500 kadar asker veya subayı öldürmüştür. Savaştaki diğer birçok Sovyet keskin nişancısı gibi teleskobik görüş ile donatılmış Mosin-Nagant kullanmıştır.1941 yılında Sidorenko, topçu birliğinde ön yüzbaşı rütbesi ile Moskova Muharebesi'ne katıldı. Savaş devam ederken kendini keskin nişancılık konusunda geliştirdi. Kendini geliştirmesi ve bu geliştirmenin sonucun da elde ettiği yüksek başarı sayesinde komutanları tarafından diğer askerleri eğitmesine karar verildi. Sidorenko, ilk olarak askerlere taktiksel dersler verdi. Daha sonrasında ise onları yavaş bir şekilde operasyonların içine aldı. Sonrasında Sidorenko, 1. Baltık Cephesi'nde savaşan 1122. Alay'ın karargahına yardımcı komutan olarak atandı. Asıl görevi eğitim olmasına rağmen zaman zaman acemi askerlerin savaş tecrübesi kazanması için cepheye çıktı. Bunların birinde yangın çıkartan mermiler ile bir tane tank ile üç tane traktörü kullanılamaz hale getirdi. Bu keşif görevleri sırasında birkaç kez yaralandı ancak 1944'te Estonya'da aldığı yara onu savaş sonuna kadar hastanede kalmasına neden oldu. 4 Haziran 1944'te hâlâ iyileşmeye çalışırken Sovyetler Birliği Kahramanı madalyasını aldı. Bu olaydan sonra keskin nişancı eğitmeni olması dolayısıyla üstleri tarafından bir daha direkt olarak cephede bulunması yasaklandı.Savaş sonunda 500 kadar düşman askeri öldürmüş ve 250'nin üzerinde keskin nişancı eğitmiştir. En sonunda binbaşı rütbesini kazanıp Sovyetler Birliği'nin en iyi keskin nişancılarından biri olarak tanındı.Sidorenko, Kızıl Ordu'dan emekli olduktan sonra kömür madeninde ustabaşı olarak çalışmaya başladı ve 1974 tarihinde Dağıstan'a yerleşti.
İvan Silayev

İvan Stepanoviç Silayev (d. 21 Ekim 1930 - ö. 8 Şubat 2023), Sovyet Rus siyasetçi. 1990-91 yılları arasında Rusya Federatif Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti başbakanı olarak görev yaptı. RFSSC'nin son hükûmet başkanıdır.Gorki (Nijni Novgorod) ili Bahtyzino ilçesinde köylü bir ailenin çocuğu olarak doğdu. 1954 yılında Kazan Havacılık Enstitüsü'nden "havacılık mekanik mühendisi" olarak mezun oldu. 1959 yılında Komünist Partisi'ye katıldı.1974 yılından 1980 yılına kadar Havacılık Sanayi Bakan yardımcısı olarak görev aldı. 19 Aralık 1980 tarihinde Makine Sanayi Bakanı,  20 Şubat 1981'de ise SSCB Havacılık Sanayi Bakanı olarak atandı. 11 yıl boyunca Sovyet uçak ve füze teknolojisinin geliştirilmesine çalıştı. MiG-29 seri üretimi, Su-27, MiG-31, Tu-160, An-124 (Ruslan), IL-86 uçaklarının geliştirilmesinde, Mi-24 cruise füzelerinin üretimi ve hava-uzay gemisi "Buran"ın yapımında önemli rol oynadı.1970'lerde Havacılık Sanayi Bakanlığı'nda siyasi kariyerine başladı. Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin XXVI. Kongresinde Merkez Komitesi üyeliğine seçildi. Mihail Gorbaçov döneminde Nikolay Rıjkov'un kurduğu hükûmette  1 Kasım 1985 tarihinden itibaren SSCB Bakanlar Konseyi başkan yardımcısı olarak çalıştı. 15 Haziran 1990 tarihinde Rusya Federatif Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Yüksek Sovyet meclisi tarafından başbakan olarak atandı. 26 Eylül 1991'e kadar bu görevde kaldı.1990 yılında hükûmet başkanı olduktan sonra görevi süresince birçok zorlukla karşılaşan Silayev, genel olarak Boris Yeltsin'in politikalarının çoğunluğunu destekledi. Ancak görevinin sonlarına doğru Yeltsin'in ayrılıkçı politikalarına karşı geldi ve bu yüzden görevden alınarak yerine Oleg Lobov başbakan olarak atandı.18 Aralık 1991'de Sovyetler Birliği daha sonra da Rusya Federasyonu'nun Avrupa Topluluğu Brüksel daimi temsilcisi oldu. 7 Şubat 1994 tarihinde emekli oldu.1995 yılında Ekoloji Partisi "Cedar" üyesi, daha sonra  Ticaret Bankası Moskova Bölge Başkanı olarak görev aldı. 1998 yılında "Makine Sanayi Endüstriyel ve Finansal Grubu" başkanı olarak Latin Amerika ülkeleri ile Ekonomik İşbirliği Ulusal Komitesi'ni açtı.26 Eylül 2002'de Rusya Makina Mühendisleri Birliği Başkanı oldu. 2007 yılında sosyalist eğilimli Rusya Tarım Partisi (Agrarnaya Partiya)  listesinden DUMA milletvekilli adayı oldu. 2008'de ise iktidar partisi Birleşik Rusya'ya katıldı.
İvan Sirko

İvan Sirko (, yaklaşık 1610 – 1680) bir Kazak komutanı ve Zaporojya Host'unun Koşovi Atamanıydı. Kendisi Zaporojya Kazaklarının Osmanlı Sultanı IV. Mehmet'e yolladığı iddia edilen efsanevi mektubun yazarıydı, bu mektup 19. yüzyıl sanatçısı İlya Repin'in önemli eserlerinden Zaporojya Kazaklarının Cevabı adlı eserine ilham kaynağı olmuştur.
İvan Skobrev

İvan Aleksandroviç Skobrev () (d. 8 Şubat 1983, Vologda), Rus sürat patencisi. 2010 Kış Olimpiyatları'nda 5.000 metrede bronz madalya kazandı.2006 Avrupa Şampiyonası'nı beşinci sırada tamamladı. Torino'da yapılan  2006 Kış Olimpiyatları'nda dört dalda yarışma hakkı elde etti. 2006 Kış Olimpiyatları'nın erkekler 5.000 metre yarışını 11.likle, 1.500 metre yarışını 6.lıkla ve 10.000 metre takım yarışını 5. olarak tamamladı.
İvan Sratsimir

İvan Sratsimir veya Ivan Stratsimir (Bulgarca: Иван Срацимир) 1356-1396 yılları arasında Vidin'deki Bulgaristan imparatoru (çar) idi. 1324 veya 1325'te doğdu ve 1397'de veya daha sonra öldü. İvan Alexander'ın hayatta kalan en büyük oğlu olmasına rağmen üvey kardeşi İvan Şişman lehine mirastan mahrum edildi ve kendisini Vidin'de imparator ilan etti. Macarlar onun topraklarına saldırdığında ve işgal ettiğinde, babasından yardım aldı ve işgalciler sürüldü.İvan İskender'in 1371'de ölümünden sonra İvan Sratsimir, Tırnovo ile bağlarını kopardı ve bağımsızlığını göstermek için Vidin başpiskoposunu Konstantinopolis Patrikhanesi'nin yetki alanına verdi. Coğrafi konumu nedeniyle, Vidin başlangıçta Osmanlı Türklerinin saldırılarına karşı güvendeydi ve İvan Sratsimir, İvan Şişman'a Osmanlılara karşı olan mücadelesinde yardım etmek için hiçbir girişimde bulunmadı. Ancak 1393'te Tırnovo'nun düşmesinden sonra daha aktif bir politika izledi ve sonunda Macar kralı Sigismund'un haçlı seferine katıldı. Ancak 1396 yılındaki feci Niğbolu savaşından sonra Osmanlılar Vidin'e yürümüş ve burayı ele geçirmiştir. İvan Sratsimir yakalanarak Bursa'da hapsedildi ve muhtemelen orada boğuldu. Oğlu II. Konstantin'in, Bulgaristan İmparatoru unvanını kullanmasına ve zaman zaman babasının krallığının bazı kısımlarını kontrol etmesine rağmen, İvan Sratsimir tarihçiler tarafından genellikle Orta Çağ Bulgaristan'ın son hükümdarı olarak kabul edilir.
İvan Stançov

İvan İvanov Stançov (; 1 Nisan 1929, Sofya – 24 Kasım 2021, İskoçya), Bulgar siyasetçi ve diplomattır. Stançov, 1 Nisan 1929'da Sofya, Bulgaristan'da doğdu. Ülkesi Bulgaristan'ın Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere büyükelçisi olarak görev aldıktan sonra 1994-1995 yıllarında dönemin Başbakanı Reneta İncova liderliğinde bağımsız kurulan geçici kabinede Bulgaristan Dışişleri Bakanı olarak yer aldı. Stançov, 24 Kasım 2021'de yaşamını sürdürdüğü İskoçya'da 92 yaşında öldü.
İvan Stefan

İvan Stefan (Bulgarca: Иван Стефан), 1330-1331 yılları arasında hüküm süren İkinci Bulgar İmparatorluğu çarı.İvan Stefan, annesi Sırp Kralı III. Stefan Uroš'un (Stephen Dečanski) kızkardeşi Ana-Neda ile babası Mihail Şişman'nın en büyük oğludur. 1323'te babasının Bizans Prensesi Theodora Palaiologina ile evlenmesinin ardından sürgüne gönderilen İvan Stefan, 1330 yılının yaz aylarında Sırp Kralı olan amcası III. Stefan Uroš'un yardımıyla çar ilan edildi. Dečanski'yi düşman olarak görmelerinden ötürü soylulardan ve yönetici sınıftan destek alamayan İvan Stefan, Mart 1331'de Mihail Şişman'ın yeğeni İvan Aleksandr tarafından yapılan askeri bir darbe sonucu tahttan indirildi.
İvan Teodoroviç

İvan Adolfoviç Teodoroviç (; ) (10 Eylül 1875, Smolensk - 20 Eylül 1937) Rus Bolşevik aktivist ve Sovyet devlet adamı olup ilk Gıda Halka Komiseri ve Halk Komiserleri Konseyi'nin kurucuydu (Ekim - Kasım 1917). Kendisi aynı zamanda Rus devrimci hareketinin Sovyet tarihçisiydi.
İvan Tsvetkov

Sırası ile Pirin Blagoevgrad, SC Heerenveen, BV Veendam, Zwolle, Helmond Sport ve Sparta Rotterdam kulüplerinde oynamıştır. 2007 yılında Sivasspor'a gelmiştir. 1.80 metre boyunda ve 79 kilodur. Sivasspor ile 34 maçta 11 gol atmıştır. 2008 yılında Azərbaycan Premyer Liqası kulüplerinden Hazar Lenkeran'a transfer olmuştur. 2011 yılında Levski Sofya'ya geçmiştir. 2012 yılında Botev Plovdiv ile anlaşıp üç yıl futbol oynadıktan sonra futbolu bırakmıştır. 2017 yılında FK Pirin takımına oyuncu ve yardımcı antrenör olarak geri döndü. Tsvetkov, 2018 yılından beri Ludogorets Razgrad takımında gözlemci olarak çalışmaktadır.
İvan Tyulenev

Ivan Vladimiroviç Tyulenev (28 Ocak 189215 Ağustos 1978), 1940 yılında Ordu Generali rütbesine terfi eden ilk kişilerden biri olan bir Sovyet askeri komutanıydı.Tyulenvev, Shatrashany'nin Simbirsk Valiliği (günümüzde Ulyanovsk Oblastı) yerleşiminde bir asker ailesinde doğdu. 1913'te Rus İmparatorluk Ordusu'na alınmadan önce fabrikalarda ve Hazar Denizi balıkçısı olarak çalıştı. Birinci Dünya Savaşı sırasında , Polonya Kongresi'nde Kargopolsky ejderhalarıyla savaştı ve cesaretinden dolayı St George Nişanı ile ödüllendirildi.Tyulenvev, devrimden sonra Kızıl Ordu'ya katıldı ve Rus İç Savaşı sırasında 1. Süvari Ordusu'nda görev yaptı. 1918'de Bolşevik Partisi'ne katıldı. Ayrıca Kronstadt İsyanı'nın bastırılmasında ve Polonya Sovyet Savaşı'nda yer aldı. 1939'da Sovyetlerin Polonya'yı işgali sırasında 12. Ordu'ya komuta etti. 1940 yılında Orgeneralliğe terfi etti.Haziran 1941'de Alman-Sovyet Savaşı patlak verdiğinde, Moskova Askeri Bölgesi'nden sorumluydu. Savaşın ilk üç ayında Güney Cephesine komuta etti. Savaşın geri kalanında Transkafkasya Askeri Bölgesi ve Transkafkasya Cephesi'nin komutanıydı. Tyulenev , Anavatan için Savaşan Sovyet Süvarileri (1957) ve Üç Savaşla (1972) dahil olmak üzere birçok hatıra kitabının yazarıydı.
İvan Uhov

İvan Sergeyeviç Uhov (; d. 29 Mart 1986, Çelyabinsk), Rus yüksek atlayıcı. 2010 Dünya Salon Atletizm Şampiyonası'nda altın madalya kazandı ve iki kez (2009 ve 2011) Avrupa salon şampiyonu oldu. Ayrıca 2010 Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda gümüş madalya elde etti ve ilk kez düzenlenen 2010 IAAF Diamond League'de yüksek atlamayı ilk sırada tamamladı. Londra'daki 2012 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalyayı kazandı, ancak 1 Şubat 2019'da 16 Temmuz 2012-31 Aralık 2015 tarihleri ​​arasında elde ettiği tüm sonuçların dopingle mücadele kurallarının ihlali nedeniyle diskalifiye edildiği açıklandı.Uhov, Moskova'da 28 Ocak 2007'de 2,39 m, Atina'da 25 Şubat 2009'da 2,40 m, Doha'da açık havada 9 Mayıs 2014'te 2,41 m ve Prag'da 25 Şubat 2014'te 2,42 m atlayarak Rusya ulusal rekorunu dört kez kırdı. 2009 yılındaki 2,40 m'lik atlayışı, onu tarihte 2,40 veya daha iyi bir şekilde atlayan 11'inci erkek atlet yaptı ve bu erkeklerden sadece dördü hem salon hem de açık havada, sadece salonda ise üçü (Patrik Sjöberg, 1987'de 2,41; Carlo Thränhardt, 1988'de 2,42 ve Javier Sotomayor, 1989'da 2,43) daha yükseğe atladı. 2,42 m'lik atlayışı, onu Sotomayor ve Barşim'in arkasında tüm zamanların en iyi üçüncü yüksek atlayıcısı (Sjöberg, Thränhardt ve Bohdan Bondarenko ile) yapmıştır.
İvan Urgant

2009 Eurovision Şarkı Yarışması'nın finalinin sunuculuğunu Alsu ile birlikte yapmıştır. Rusya'da popüler bir talk-show'u sunan Urgant, Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinı Instagram'da eleştirdikten sonra, programı yayından kaldırıldı.
İvan Vakarçuk

Vakarçuk, 6 Nisan 1947'de Brătușeni Moldova'da doğdu. 1990-2007 ve 2010-2013 yılları arasında iki dönem Lviv Üniversitesi rektörü olarak görev yaptı. Ayrıca 2007-2010 yılları arasında Ukrayna Eğitim ve Bilim Bakanı olarak atandı. Rock müziği grubu Okean Elzy'nin solisti Svyatoslav Vakarçuk'un babasıdır. Vakarçuk 4 Nisan 2020'de Lviv'de 73 yaşında öldü.
İvan Vasileviç İşini Değiştiriyor (film)

}}İvan Vasileviç İşini Değiştiriyor''' (Rusça: Иван Васильевич меняет профессию) 1973 yılında Mosfilm stüdyolarında çekilmiş Sovyet komedi filmi. Gösterime girdiği yıllarda Sovyetler Birliği'nin en çok izlenen filmi olmuştur. 60 milyon bilet satışına ulaşmıştır.Film 1973 yılı Moskova'sında başlar. Mühendis Şurik evinde bir zaman makinesi yapmaya çalışmaktadır.Makineyi denerken sürekli apartmanın elektrik sigortalarını arttırmakta ve son derece kuralcı ve pek de akıllı olmayan apartman yöneticisi İvan Vasileviç'in  sürekli şikayetlerine maruz kalmaktadır. Şurik ise ona çalıştığı projenin ne kadar önemli olduğunu anlatmaya çalışmaktadır. Bu arada Şurik'in yan daire komşusunun evine de hırsız girmiştir. Şurik makineyi denerken aradaki duvar kaybolur ve hırsız biranda Şurik'in evine girer ve kendisini komşusunun arkadaşı olarak tanıtır. Bu arada makine tekrar çalışır ve hep beraber Rus Çarı IV. İvan Vesiloviç'in sarayına girerler. Saray bir anda karışır ve muhafızlar gelecekten gelen bu 3 kişinin peşine düşer. Kovalamaca sırasında Şurik ve Çar IV. İvan 1973 Moskova'sına dönerler. Hırsız ve yönetici İvan Vesiloviç eski zamanda kalır. Çara çok benzeyen adı bile aynı olan yönetici çar kılığına girer ve durumu idare etmeye çalışırlar. Orduyu Kırım'a gönderirler, elçilerle görüşürler. Hırsız ise orada da hırsızlık faaliyetlerine devam eder. Bu arada dönüş sırasında bir mızrakla yara alan zaman makinesinin tamiri için yeni parçalar gerekmektedir. Şurik çara durumu anlatır ve evde beklemesini söyleyerek dışarı gerekli parçayı almaya çıkar. Çarı da apartmanda değişik maceralar beklemektedir. Makineyi tamir edip geri dönerler. Filmin sonunda Şurik uyanır ve karısının kendisini terketmesi de dahil her şeyin rüya olduğunu anlar.Film siyah beyaz başlar ve siyah-beyaz biter. Bu Şurik'in rüyada olmadığı bölümleri ayırmak içindir.Bunşa'nın İsveç elçileri ile konuştuğu sahnede Visiloviç elçileri tek bildiği cümle olan "Hitler kaput" (Hitler Bitti!) diyerek yanıt verir. Orijinal senaryoda "Barış, Dostluk" demektedir. Ancak bu bölüm "Hitler kaput" olarak sansür kurulu tarafından değiştirilmiştir.Filmin yönetmeni Leonid Gayday, Yakin'in ışık asistanı olarak yaklaşık 10 saniyelik bir rolle filmde görünmektedir.
İvan Vazov

İvan Minçov Vazov (Bulgarca: Иван Вазов), genellikle "Bulgar edebiyatı'nın patriği" olarak adlandırılan bir Bulgar şair, yazar ve oyun yazarıdır. Vazov'un çalışmaları iki tarihi dönemin yansımasıdır - Rönesans ve Osmanlı sonrası Bulgaristan. İvan Vazov, 7 Eylül 1897'den 30 Ocak 1899'a kadar Bulgaristan Bilimler Akademisi akademisyeni ve Halk Eğitim Bakanı idi.İvan Minçov Vazov, 9 Temmuz'da (27 Haziran eski stil) 1850'de Sopot'ta doğdu. Ataerkil, dini ve günlük geleneklere saygılı ve vatansever duygulara saygı duyan orta sınıf bir tüccar ailede büyüdü.İvan Vazov, Bulgaristan'ın millî kahramanlarının en önemlilerinden biri sayılır. Günümüzde Bulgaristan'daki bütün yerleşim yerlerinde adı merkezi bir caddede yaşatılmaktadır. Kütüphaneler ve okullar genellikle onun adını taşır.
İvan Vutsov

İvan Kolev Vutsov (; 14 Aralık 1939 - 18 Ocak 2019), Bulgar eski millî futbolcu ve antrenördür. Bulgaristan millî futbol takımında yer almış ayrıca kulüp kariyerinde; Levski Sofya, Spartak Varna, Spartak Pleven, Hajduk Split, Slaviya Sofiya, Aris ve Lokomotiv Plovdiv takımlarında top koşturmuştur. 1986'da FİFA Dünya Kupası'nda mücadele eden Bulgaristan millî futbol takımının teknik direktörlüğünü yapmıştır.
İvan Vıhovski

İvan Vıhovski (, Lehçe: Iwan Wyhowski / Jan Wyhowskɪ) (ölüm 16 Mart 1664) 27 Ekim 1657 – 17 Ekim 1659 yıllarında hüküm sürmüş Kazak hetmanı. Ünlü Kazak lider Bogdan Hmelnitski'nin ardından Rus-Polonya savaşını sürdürmüştür. 17 Ekim 1659'da kendi isteği ile Hetmanlık tahtını bırakmıştır ve yerine tekrar Yuri Hmelnitski Kazak lideri olmuştur. 16 Mart 1664, Zaporijya Oblastı'nda bulunan Korsun'da ölmüştür.
İvan Vılkov

İvan Valkov, ( 31 Ocak 1875'te Kazanlık, Osmanlı İmparatorluğu'nda doğup 20 Nisan 1962'de Eski Zağra, Bulgaristan Halk Cumhuriyeti'nde ölen Bulgar Kara General. Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı'nda görev aldı. İvan Valkov, I. Dünya Savaşı'nda savaştıktan sonra 1923-1929 arasında Bulgaristan Savaş Bakanı olmuştu.1912-1913: Balkan Savaşları sırasında 2. Ordu'nun kurmaylarından biri ve Odrin Kuşatması sırasında doğu kesiminin kurmay başkanı
İvan Vışnevski

İvan Yevhenoviç Vişnevski (Ukraynaca: Іван Євгенович Вишневський) (d. 21 Şubat 1957, Ternopil - ö. 11 Mayıs 1996, Dnipro), Ukraynalı eski millî futbolcudur.Futbola 1978 yılında 21 yaşında başlayan Vişnevski, savunmadaki başarısıyla dikkat çekti ve 1982 yılında Spartak Moscow'ya transfer oldu. 1985 yılında ilk kez Sovyetler Birliği millî futbol takımında A millî oldu ve 1988 yılına kadar 5 kez bu formayı giydi. 1988 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda final oynayan Sovyet millî takımı kadrosunda yer almasına rağmen, mevkiinde Oleg Kuznetsov gibi yıldız bir futbolcu olduğu için maçlarda forma giyme şansı bulamadı.Bir sezon önce 103 golle rekorlu bir şampiyonluk kazanan ancak savunma organizasyonunda zaman zaman sıkıntılar yaşadığı için yabancı bir libero arayışında olan Fenerbahçe'ye 1989-90 sezonunun başında 100.000 Dolar maliyetle transfer oldu. Türkiye'ye gelen ilk Sovyet futbolcu olan Vişnevski, 20 Ağustos 1989 tarihinde Galatasaray'a karşı oynanan Başbakanlık Kupası karşılaşmasında skor 2-1 sarı-lacivertli takım aleyhineyken 51. dakikada Erdal Keser'in kaleye giden aşırtma vuruşunu uçarak çizgiden çıkartarak 3-2 bitecek maçın ve Kupa'nın kazanılmasında büyük pay sahibi oldu. 1989-90 yılında sakatlıklarla boğuşan Fenerbahçe'de sakatlar kervanına katılan futbolculardan biri olan Vişnevski takımın sezonu ikinci kapamasına ve 30 Mayıs 1990 tarihinde sezon içinde farklı mağlubiyetlere uğradığı Beşiktaş'ı 3-2 yenerek Cumhurbaşkanlığı Kupası'nın kazanılmasına katkı sağladı.Bir sene sonrası için de prensip anlaşmasına varılmış olmasına rağmen, sezon sonunda gözden çıkarılan Vişnevski Sarıyer ile anlaştı ve 1992 yılında aktif sporculuk yaşantısını bu kulüpte noktaladı.
İvan Yakovleviç Yuhimenko

İvan Yakovleviç Yuhimenko (; 2 Ekim 1982-1941/6 Şubat 1943) Ukraynalı oyuncu, yönetmen ve öğretmen. Ölümü hakkında farklı iddialar vardır, yaygın ve resmi görüş Harkov Katliamı sırasında yanarak öldüğü olmasına rağmen kızı 6 Şubat 1943'te Kazan'da öldüğünü söylemektedir.
İvan Yakubovski

İvan Yakubovski (Rusça: Иван Игнатьевич Якубовский / İvan İgnatyeviç Yakubovski, 7 Ocak 1912; Gorki, Mogilyov Guberniyası, Rus İmparatorluğu - 30 Kasım 1976; Moskova, SSCB), Kızıl Ordu'nun komutanlarından biri, Sovyetler Birliği Mareşali. Sovyetler Birliği Mareşali olarak iki kez Sovyetler Birliği Kahramanı ve 1976-1967 arası Varşova Paktı komutanı olarak görev yapıyordu.Belarus bir köylü ailenin altıncı çocuğu olarak doğdu ve kendi köyünde istihdam edilmiş, kırsal bir okuldan mezun oldu. 1930 yılları arasında bir fabrikada, ardından Makaryevsky köy meclisi bölüm-sekreteri olarak çalıştı. O 1932 yılında Orsha Okulu'nda iki kurstan mezun oldu.1932'de Kızıl Ordu'ya girdi. 1934'te Minsk'te Mikhail Kalinin Belarus birliği askerî okulundan mezun oldu.
İvan Yaremçuk

İvan Yaremçuk (d. 19 Mart 1962), orta saha pozisyonunda görev yapmış Ukraynalı asıllı Sovyet millî futbolcudur.
İvan Yastrebov

2013 yılında Ukrayna Devlet Tiyatrosunda yer aldı. Ardından 1+1 TV Halk oyunları müzikalinde yer alıyordu. Daha sonra The Voice kids Rusya versiyonunun 4. Sezonunda “Argo” isimli parçasıyla yarıştı. Ve hemen ardından The Voice Kids Ukrayna versiyonun 3. sezonuna katıldı ve yarışmanın finalistlerinden biri olmayı başardı. 2018 yılında Rusya’da bir şarkı yarışması olan "Иван Синяя птица" sezonun galibi oldu.
İvan Yelagin

Ivan Perfilievich Yelagin (Rusça: Иван Перфильевич Елагин, 1725-94), saltanatının ilk yıllarında II. Katerina'nın resmi olmayan sekreteri olarak görev yapan amatör bir şair ve tercüman olan Rus İmparatorluk tarihçisiydi.Yelagin, eserlerini dönüşümlü olarak övdüğü ve alay ettiği popüler oyun yazarı Mikhail Kheraskov ve Alexander Sumarokov ile soyluların gittiği askeri okulda çalıştı. İmparatoriçe Yelizaveta'nın sarayında Büyük Düşes olan Katerina'nın müttefiki oldu. 1758'de İmparatoriçe, gözden düşmüş şansölye Bestujev ile yakın bağları nedeniyle onu saraydan sürgün etti.Katerina'nın 1762'de iktidara gelmesinin ardından Yelagin, Sumarokov'un yerine saray tiyatrolarının müdürü oldu. Rus tiyatrosu üzerindeki hakimiyeti zalimce olarak tanımlandı: Örneğin Yelagin, komedilerin ve diğer yabancı oyunların Rus sahnelerine aktarılmasını talep etti. Ayrıca Katerina'nın el yazmalarını yeniden düzenlemesine de yardımcı oldu: tüm edebi eserleri yalnızca Yelagin'in el yazısıyla yazılmış kopyalarında dayandı.Tarihçilerin belirttiği gibi "Kendisinin dahil olmadığı çok az sosyal etkinlik vardı". "Yelagin, din değiştirmiş bir Yahudi ve mason olan Dr. Ely ile İbranice ve Kabala, teozofi, fizik ve kimya, Mısır gelenekleri üzerine çalıştı". Kont Cagliostro'yu evinde ağırladı ve Casanova'nın anılarında adı geçiyor. Yelagin belki de en çok Rus hür masonluğunun kurucu babası olarak hatırlanır. Faaliyetlerinin bu yönü sonunda Katerina'nın kuşkularını uyandırdı ve 1780'lerin başındaki gözden düşüşüne katkıda bulundu.Yelagin'in St. Petersburg'un kuzeyindeki aynı adlı adadaki görkemli villası daha sonra imparatorluk konutu olarak yeniden inşa edildi (bkz. Yelagin Sarayı).
İvan Yemelyanov

İvan Panteleymonoviç Yemelyanov (Rusça:Иван Пантелеймонович Емельянов; c.1860 - 27 Kasım 1915) Çar II. Aleksandr suikastı'na katılan Rus devrimci örgütü Narodnaya Volya'nın bir üyesiydi.Ivan Yemelyanov, Besarabya'da 1860 yılında fakir bir aileye doğdu. 1870 yılında 9 yaşındayken Yemelyanov, Konstantinopolis'teki Rus büyükelçiliğinde hizmet veren amcası tarafından yetiştirildi. Birkaç yıl sonra Rusya'ya dönerek 1879'da bir İşletme okulunu bitirerek daha sonra marangoz olmuştur. Ardından Baron Günzburg'dan burs alarak yurt dışında eğitim almaya devam etti. Bu ona Almanya, Avusturya, İsviçre ve Fransa gibi çeşitli ülkeleri ziyaret etme fırsatı verdi. Kasım 1880'de Narodnaya Volya saflarına katıldı.Ocak 1881'de Anna Pavlovna Pribyleva-Korba, Yemelyanov'u Andrey Jelyabov'a potansiyel bir bomba atıcısı olarak önerdi.  Yemelyanov daha sonra Çar II. Aleksandr suikastında belirlenen dört bomba atıcısından biri oldu.13 Mart'ta Sofya Perovskaya, İmparator'un Catherine Kanalı'nın yanındaki yola yaklaşımını işaret ettiğinde, bomba atıcı Timofey Mihaylov ayrılmaya karar verdi. Yemelyanov, İgnati Grinevitski ve Nikolay Rısakov mevcut tek suikastçilerdi.  Perovskaya tarafından verilen sinyal üzerine Rısakov, arabayı kısmen parçalayan, seyircileri yaralayan ve geride kalan Kazak süvarileri öldüren bir bomba attı. Çar'ın olayı kontrol etmek için arabadan çıkmasından yaklaşık 5 dakika sonra, Grinevitski Çar'ın ayaklarına düşen bir bomba daha attı. Yemelyanov'un ifadesine göre, iki bomba patladığında İmparator'dan yaklaşık 20 adım uzaktaydı.Yemelyanov bombasını ancak Grinevitski'nin bombası etkili olmasaydı fırlatmak zorunda kalacaktı. İkinci patlamadan sonra, Yemelyanov olay yerine koşarak Grinevitski'nin patlamadan kurtulup kurtulmadığını kontrol etmek istedi fakat Grinevitski ağır şekilde yaralanmıştı ve bilinçsizce yer de uzanıyordu. Daha sonra, Çar'a yaklaşarak ona yardım eden ilk kişi olduğunu iddia etti. Çar'ın kızağa bindirilerek hastaneye kaldırılmasına yardım etti. Bunu sol kolunun altındaki bir gazeteye sarılmış bomba ile yaptı. Daha sonra Telezhnaya Caddesi'ndeki grubun merkezine  döndü.Rısakov'un sorgu sırasındaki itirafları Yemelyanov'u da etkilemişti. St.Petersburg'dan ayrılamadan Nisan ayında evinde tutuklandı. 15 Şubat 1882'de Yemelyanov ölüm cezasına çarptırıldı ve yaklaşık bir ay sonra, III Aleksandr. Yemelyanov'un idam cezası yerine, cezaevine veya katorga'ya çalışma kampına sürgün edilmesini onayladı. Yaklaşık 2 yıl 3 ay Trubetskoy kalesinde ağır çalışma cezasına çarptırıldıktan sonra Sibirya'ya sürgüne gönderildi. 1891'de, ceza 20 yıla çıkarıldı ve 1895'te affedildi.1895 yılında affedilmesi neticesinde Habarovsk'a yerleşti ve burada birkaç iş kurdu. 1898'de zengin bir esnafın kızı ile evlendi. Yemelyanov 27 Kasım 1915'te ciddi bir hastalıktan sonra hayatını kaybetti. Doktorlara göre Sepsis nedeniyle hayatını kaybetmişti.
İvan Zarudni

Ivan Petrovich Zarudny, Büyük Petro döneminde Moskova'da faaliyet gösteren Ukraynalı Barok bir ahşap oymacısı ve ikon ressamıydı. Çalışmaları arasında, Peter'ın Poltava Savaşı'ndaki zaferini kutlamak için ahşaptan inşa edilmiş birkaç ayrıntılı ikon vitrini ve zafer takı bulunmaktadır. Zarudny hakkında çok az şey bilinir. Sovyet yıllarında, Menshikov Kulesi ve Savaşçı Aziz John Kilisesi dahil olmak üzere Moskova bölgesindeki erken dönem Petrine Barok mimarisinin çoğu bu gizemli figüre atfedildi.  Daha yakın tarihli çalışmalarda Zarudny, "I. Peter tarafından ithal edilen Avrupalı ustaların istihdamında yetenekli bir ağaç oymacısı ve ikon ressamı olarak sınıflandırıldı".
İvan Zarutski

İvan Martinoviç Zarutski (Rusça: Заруцкий, Иван Мартынович; ö. 1614), 17. yüzyılda Rusya'da yaşamış bir Kazak lideriydi.1606-1607'de ataman Zarutski ve adamları Bolotnikov Ayaklanması'na katıldı. Ayaklanmayı başlatan İvan Bolotnikov'un Moskova yakınlarındaki yenilgisinden sonra Zarutski, II. Düzmece Dmitri ve Leh kralı III. Zygmunt Waza'nın yanında yer almak için Polonya'ya gitti. Zarutski, II. Düzmece Dmitri için kurulacak olan ordunun oluşturulmasında önemli bir rol oynadı ve kendisine "boyar" unvanı verilerek tüm savaşlarında yer aldı.Sahtekar Dmitri'nin ölümünden sonra Zarutski, Dmitri'nin dul eşi Marina Mnişek ile evlendi ve oğlu küçük İvan Dmitriyeviç'i Rus tahtına oturtma fikrini kendine benimsedi. Ocak 1611'de Zarutski, Prokopy Lyapunov komutası altında Moskova'da Polonyalı işgalcilerle savaşan Birinci Halk Gönüllü Ordusu'na katıldı. Zarutsky, Lyapunov'un suikastını organize etti ve ordunun lideri oldu; ancak, ordunun çoğu bu olaydan sonra onu terk etti. Zarutski, sayısı iyice azalan bir Kazak birliğiyle tek başına kaldı. İkinci Halk Gönüllü Ordusu lideri Dmitri Pozarski, halkı birleşmeye ve Marina Mnişek, oğlu ile Zarutski'nin otoritesini tanımamaya çağırdı.1612'de Moskova kuşatmasını terk eden Zarutski ve adamları, Marina Mnişek ve oğlu İvan ile Kolomna'ya kaçtı. Haziran 1613'te Çar I. Mihail Romanov'un ordusu, Voronezh'i yağmalayan Zarutski ile karşı karşıya geldi ve Zarutsky, Astrahan'a kaçtı. Zarutski, bir halk ayaklanmasına neden olan ve Mayıs 1614'te tamamen kaçak durumuna düştüğü bir terör saltanatı başlattı. Daha sonra Zarutski, Marina ve ivan ile birlikte yakalandı. Zarutsky, Moskova'da kazığa oturtuldu ve dört yaşındaki İvan asıldı. Marina bir hücreye hapsedildi ve kısa süre sonra öldü.
İvan İlyiç'in Ölümü

Yüksek rütbeli bir yargıç olan Ivan Ilyiç, ölümcül hastalığının farkına vardığında, o güne kadar büyük anlam yüklediği ve uğruna büyük çaba verdiği serveti, şöhreti ve saygınlığı, ölüm döşeğinde bir anda gözüne boş ve saçma görünür. Yazar, ansızın ölümcül bir hastalığa kapılan yargıcın ölümü üzerine aile ve meslektaşlarının verdiği tepkiler, İlyiç'in geçmişindeki sosyal ilişkileri ve iç muhakemelerini konu alarak, bireyin ölüm karşısındaki çaresizliğini işler.Romanda Tolstoy'un kendi hayatından çokça benzetmeler olduğunu bilinmektedir.
İvan İsakov

İvan İsakov (Rusça: Иван Степанович Исаков / Ivan Stepanovich Isakov, Ermenice: Հովհանես Սթեփանի Իսակով, doğum adı: Հովհաննես Տեր-Իսահակյան / Hovhannes Ter-Isahakyan, 22 Ağustos 1884; Ajikend, Kars Oblastı, Rus İmparatorluğu - 11 Ekim 1967; Moskova, SSCB), Kızıl Donanma'nın komutanlarından biri, Sovyetler Birliği Filo Amirali.İvan İsakov Sovyet donanmasında, özellikle İkinci Dünya Savaşı sırasında Baltık ve Karadeniz Deniz Kuvvetleri'ne şekil verilmesinde önemli bir rolü oynadı. 1967'de Sovyetler Birliği akademisinin oşinografi komitesinin yazarı oldu, Ermeni Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Bilimler Akademisinin fahri bir üyesi oldu.İvan İsakov sonra Rusya İmparatorluğu'nun Kars Oblastı'nda, (şu anda Türkiye'nin Kars vilayeti) bir parçası olarak Hadjikend köyünde bir Ermeni demiryolu işçisinin oğlu olarak Hovhannes Ter-Isahakyan'da doğdu. Ailesiyle 1913'te Realschuleden mezun olduğu Tiflis'e taşındı.1917 yılında, İsakov, Rusya Sankt-Peterburg'a taşındı ve İmparatorluk Rus donanmasının Deniz Muhafızları Mektebi'ne girdi ve aynı yılın Mart ayında bir subay olarak mezun oldu ve kısa bir süre Batı Estonya takımadalar (Moonsund adalar) de Almanlara karşı harekâtlara katıldıü. İvan İsakov Izyaslav, Riga, Kobchik ve Korshun dahil olmak üzere birçok savaş gemilerinin torpido subayı olarak Baltık Denizi filosundaki Rus Devrimi'nden sonra yaptığı hizmet devam etti. 1918 yılında karşı çeşitli savaşlarda yer aldı.1941'de Sovyetler Birliği'nin Nazi istilasıyla, Sovyetlere ait Deniz Kuvvetleri'nin şiddetli adam ihtiyacı yüzünden Alman ordular tarafından yapılan ilerlemelerden savaşa yardım etmek için azaldı. Buna rağmen, İsakov geçici olarak Alman kuvvetlerin, Baku Petrol alanlarına girmeyi denediği Kuzey Kafkasya önünde bir kumandan olduğu 1942'e kadar Sovyetlere ait Kuzey filoda hizmet etti. 4 Ekim 1942'de, İsakov, Tuapse'de Alman bombardımanında bir baskında yaralandı ve ayağı kesilerek bir sahra hastanesinde savaşın geri kalanını zamanını harcadı. Buna rağmen İsakov, Sovyet deniz kumandanı olarak hizmet etmeye devam etti.
İvan İvanov (1988 doğumlu futbolcu)

Profesyonel kariyerine 2004 yılında Pirin 1922 kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla CSKA Sofia, Lokomotiv Plovdiv, Alania Vladikavkaz, Partizan, Basel, Lokomotiv Plovdiv, Panathinaikos, Arsenal Tula, Beroe ve Altay kulüplerinde oynadı.Bulgaristan millî futbol takımı formasını ilk kez 20 Ağustos 2008 tarihinde Bosna-Hersek ile oynanan maçta 67. dakikada giydi.
İvan İvanoviç

İvan İvanoviç (; 28 Mart 1554 – 19 Kasım 1581), Rurik Hanesi'ne mensup Rus çareviçi. 1547-1584 yılları arasındaki Rus çarı IV. İvan'ın ve Anastasia Romanovna'nın oğludur.İvan İvanoiç, Korkunç İvan'ın ilk karısı Anastasia Romanovna'nın olma ikinci oğluydu. I. Fyodor'un kardeşiydi. Henüz 15 yaşındayken babasının gerçekleştirdiği Novgorod Katliamı sırasında ona eşlik etti. İvan ve babası Opriçnik'leri coşkuyla izler ve dua etmek için kiliseye giderdi. İvan'ın bir zamanlar babasını bir suikast girişiminden kurtardığı biliniyor. Livonyalı bir mahkum olan Bykovski, Korkunç İvan'a kılıç çekti, fakat Çareviç İvan İvanoviç tarafından bıçaklanarak öldürüldü.Yaşamı boyunca 3 evlilik yaptı. Bunlar Yevdokiya Saburova, Feodosiya Mihaylovna Solovaya ve Yelena Ivanovna Şeremeteva idi. Ekim 1581'de Yelena'nın hamile olduğu anlaşıldı.İvan İvanoiç'in, babası Korkunç İvan tarafından öldürüldüğüne inanılıyor. İvan İvanoiç'in babasıyla ilişkisi, Livonya Savaşı'ndan sonraki dönemde bozulmaya başladı. Askerî başarısızlıklarından ötürü babasına kızan İvan, kuşatma altındaki Pskov'u kurtarmak için bazı birliklerin komutasının kendisine verilmesini istedi. 15 Kasım 1581'de Korkunç İvan, hamile gelininin alışılmadık şekilde hafif ve ince giysiler giydiğini gördükten sonra fiziksel olarak ona saldırdığında oğluyla ilişkileri daha da kötüleşti. Karısının çığlıklarını duyan çareviç, karısını korumak için koştu ve öfkeyle bağırdı:Yelena olanlardan sonra düşük yaptı. Çareviç, konuyla ilgili olarak babasıyla yüzleşti, ancak konuyu Pskov'da itaatsizliğine çevirdi. Yaşlı İvan, oğlunu isyanı kışkırtmakla suçladı, genç İvan bunu kabul etmedi, ancak şiddetle Pskov'un kurtarılması gerektiği görüşüne sıkı sıkıya bağlı kaldı. Korkunç İvan öfkeyle elindeki asayı İvanoviç'in kafasına vurdu. Olay yerinde bulunan Boris Godunov müdahale etmeye çalıştı ancak Korkunç İvan tarafından darbe aldı. genç İvan, şakağından akan kanla yere düştü. Yaşlı İvan kendini oğlunun üzerine attı, yüzünü öptü ve kanamayı durdurmaya çalışırken, "Lanet olsun! Oğlumu öldürdüm! Oğlumu öldürdüm!" diye bağırmaya başladı. Genç İvan, kısa bir süre bilincine kavuştu ve "Sadık bir oğul ve alçakgönüllü bir hizmetçi olarak ölüyorum" demesiyle ünlendi. Sonraki birkaç gün boyunca, Korkunç İvan bir mucize için aralıksız dua etti ancak İvanoviç 19 Kasım 1581'de öldü.İvan'ın ölümü, tahtın yetkin bir varisi bırakmadığı için Rusya için ağır sonuçlar doğurdu. Çar'ın 1584'teki ölümünden sonra, taht için hazır olmayan oğlu I. Feodor tahta çıktı ancak fiili hükümdar olarak Boris Godunov yöneticilik yaptı. I. Feodor'un ölümünden sonra Rusya, Dertler Dönemi olarak bilinen bir siyasi belirsizlik dönemine girdi.
İvan İvanoviç Tolstoy

İvan İvanoviç Tolstoy (1858-1916), bir Rus devlet adamı, eski para koleksiyoncusu ve arkeologdu. Büyük babası Mareşal Mikhail Kotuzov, babası Kont Ivan Matveyeviç Tolstoy, annesi Elizaveta Tulinova idi. İmaparatorlu Bilimler Akademisi'nin fahri üyesi, ve İmparratorluk Sanat Akademisi'nin başkan yardımcısı (1893-1905) oldu. 1905-1906'da Witte hükûmetinde eğitim bakanı oldu. Kırım'da Gaspra kasabasında bulunan Kontes Panina'nın malikanesinde öldü, ve Sankt-Peterburg'da Aziz Aleksandr Nevsky manastırında gömüldü (1916).
İvan İvanoviç Var mıydı, Yok muydu?

İvan İvanoviç Var mıydı, Yok muydu?, Nâzım Hikmet'in 1954'te Moskova'da yazdığı  üç perdelik tiyatro oyunudur.Nâzım Hikmet’in Sovyet temalı tek eseri olan oyun, Sovyetler Birliği yöneticilerinin bürokratlaşarak halktan kopmasını, giderek sınıflaşmasını ele alır. Eserde dürüst ve naif bir insan olan Petrov’un, bilincinin derinliklerinde saklı kötücül ikizi İvan İvanoviç tarafından yok edilip kendini beğenmiş bir yöneticiye dönüşmesi anlatılır.  Eser,  “Noviy Mir” (Yeni Dünya) dergisinde 1954’te yayımlanmış ve büyük ilgi görmüş; ülkedeki pek çok tiyatro, piyesi repertuvarına almak için girişimde bulunmuştur.Moskova Satir (Yergi) Tiyatrosu baş rejisörü Valentin Pluçek tarafından sahneye kondu ve ilk defa 11 Mayıs 1957’de sahnelendi. İzleyiciler tarafından çok beğenilen eser, dergide yayımlanmasından altı ay sonra  Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği Komünist Partisi tarafından incelemeye alınıp Sovyet işletmeleri yöneticilerinin olumsuz yönlerini vurgulamaya çalışan bir eser olarak değerlendirildi. 5.  gösteriminden sonra zamanın Kültür Bakanı Ekaterina Fruntseva tarafından yasaklandı. Repertuvarlardan çıkartıldı ve bir daha da oynanmadı.  Aynı dönemde Prag’ın değişik tiyatrolarında sahnelendi.Oyun bir Sovyet kasabasında geçmektedir ancak yazar konun bir Lehistan, Çek, Macar kasabası veya bir başka ülkede de geçebileceğini belirtmiş; nerede sergilenecekse orada en yaygın isimle değiştirilip sahnelenmesini istemişti. Oyun, Çekoslovakya'da “Filip Filipek Var mıydı, Yok muydu?”, Azerbaycan'da “Hasan Hüseyinov” ismi ile sahnelenmiştir.Sofya’da Türkçe basılan metin, Türkiye’de ilk kez 1985'te Kaynak Yayınları tarafından yayınlanmış; 1991'de Bakırköy Belediye Tiyatroları tarafından Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali'nde sergilenmiştir.  Türkiye’de sahnelenirken isim değiştirilmemiş; İvan İvanoviç adı kullanılmıştır..Günümüzde Nâzım Hikmet'in külliyatını yayınlayan Yapı Kredi Yayınları tarafından Oyunlar 3 kitabında İnsanlık Ölmedi Ya, Allah Rahatlık Versin, Evler Yıkılınca ve Yusuf ile Menofis adlı oyunlarıyla birlikte yayınlanmaktadır.
İvan Şişman

İvan Şişman (Bulgarca: Иван Шишман), (1350 veya 1351, Bulgar İmparatorluğu - 3 Haziran 1395, Niğbolu, Osmanlı Devleti) 1371'den 1395'e kadar hüküm sürmüş Bulgar İmparatorluğu çarı.1388 yılında Osmanlı'nın mağlup olduğu Ploşnik Muharebesi'nden sonra Balkan ittifakına katıldı. Bunun üzerine ittifaktan Bulgarları saf dışı bırakmak için sadrazam Çandarlı Ali Paşa Bulgar topraklarına yürüyüp Bulgar İmparatorluğu başşehri Tırnova'yı alınca Çar İvan Şişman Niğbolu'ya çekildi. Ancak daha sonra padişah I. Murad'ın ordusuyla Niğbolu'ya gelmesi üzerine tekrar itaat etti. Osmanlı ordusu geri çekilir çekilmez tekrar isyan etti. Bunun üzerine Niğbolu Kalesi fethedilerek Çar aile efradıyla birlikte tutsak edildi ve böylece Bulgar İmparatorluğu Osmanlı egemenliği altına girdi. İvan Şişman affedildi ve başşehir Tırnova ile birkaç yer kendisine verildi.1392 senesinde Osmanlılara karşı Macar Kralı Sigismund'la gizlice haberleştiği öğrenilince I. Bayezid, Bulgar Çarlığı'nın tamamen ortadan kaldırılmasına karar verdi. Ardından 1393 senesinde Süleyman Çelebi kumandasında gönderilen kuvvetler Bulgar Çarlığı'na son verdi ve Çar İvan Şişman tutsak alındı. İvan Şişman 3 Haziran 1395'te Niğbolu'da Yıldırım Bayezid tarafından idam ettirildi.Oğlu Aleksandr Müslüman olup İskender ismini aldı ve Osmanlı Devleti'nde valilik görevlerinde bulundu. Kız kardeşi Tamara Hatun'da I. Murad'ın eşidir.
İvane Andronikaşvili

Prens İvane Andronikaşvili (Gürcüce: ივანე ანდრონიკაშვილი), veya Knez İvan Malhazoviç Andronnikov, (Rusça: Иван Малхазович Андронников) (1798 - 19 Kasım 1868), Rus Krallık hizmetinde çalışmış Gürcü Andronikaşvili ailesine mensup soylu bir generaldir.Kartli-Kakheti'deki Qudaghlo'da Prens Malhaz Andronikaşvili ve Prenses Mariam Bagrationi'nin çocukları olarak dünyaya geldi. (1801'de, Kartli-Kakheti, Rus İmparatorluğu'nun bir parçası oldu.) Annesi, Prenses Mariam Bagrationi, son İmeret kralı II. Solomon'un kardeşidir.On dokuz yaşına bastığında, Sankt-Peterburg'daki Süvari Alayı'na katıldı. 1824'te ise Nijni Novgorod baş alayına katıldı. Görevini Kafkaslar'da icra etti. İranlılar ile (1826-1829) ve Türkler ile (1828-1829) savaştı. 1841'de Tümgeneral rütbesine terfi etti. sonrasında 1849'da Tiflis'in genel valiliğine yükseldi ve ardından Kafkas Savaşı'na katıldı.Kırım Savaşı askeri kariyerinin zirvesi oldu. 14 Kasım 1853 tarihinde Ahıska'da, 5,000'lik düzensiz ordusuyla Ali Paşa'nın 20,000'lik ordusunu yok etti. Aynı şekilde Selim Paşa'nın 36,000'lik ordusunu da yok etti.