barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Pekiştirme (dilbilgisi)

Pekiştirme, bir sözcüğe anlamını kuvvetlendirmek için ilaveler yapılması veya sözcüğün tekrarlanmasıdır. Türkçede başlıca beş çeşit pekiştirme vardır.Sözcüğün ilk hecesi alınıp sonuna "p, m, s, r" ünsüzlerinden biri getirilmesi ile oluşan yeni hece, sözcüğün başına eklenir.  "p, m, s, r" harfleri ''pekiştirme harfleri"dir.İlk maddeye ek olarak, "p, r, s ,m" harflerinden sonra "e, a" harflerinin getirilmesi ile yeni bir pekiştirme gerçekleşir (bakınız: ses türemesi):
Pekka Aakula

Petter (Pekka) Aakula (2 Eylül 1866, Mynämäki - 11 Haziran 1928, Karttula) Fin siyasetçidir. Sosyal Demokrat Parti üyesidir. 1866-1928 yılları arasında yaşamıştır. 1909–1911 ve 1914–1917 yılları arası parlementerlik yapmıştır.
Pekka Airaksinen

Müziğe 1960'lı yıllarda "Sperm" müzik grubuyla adım attı. Sperm, serbest caz, psychedelic pop, performans sanatları ve avangard müziği harmanladı. Grubun 1970'lerin başında dağılmasından sonra müzisyen, Budizme döndü ve müzik yapmayı bıraktı. 1980'lerin ortalarında "Buddhas of Golden Light" adlı albümü ile müziğe geri döndü. 1990'larda, Airaksinen "Dharmakustannus" adlı müzik oluşumunu kurdu.Fin müzisyen ve besteci Pekka Airaksinen 21 Ağustos 1945'te Helsinki'de doğmuş ve 6 Mayıs 2019'da 73 yaşında ölmüştür.
Pekka Aittakumpu

Pekka Juhani Aittakumpu (d. 30 Haziran 1981), şu anda Finlandiya Parlamentosu'nda Oulu seçim bölgesini temsil eden, Merkez Partisi üyesi Lüteriyen bir Fin rahip ve politikacıdır.
Peklin

Peklin veya Bekleyin (), Arnavutluk'un Elbasan ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehrin eski adı Claudiana olup günümüzdeki adını "bekleyin" kelimesinden almıştır. Yüzölçümü 197,79 km² olan belediyenin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 26.136 olup merkez nüfusu ise 6.353'tür.Peklin'de Osmanlı döneminden kalma bir kale ve Abdurrahman Abdi Paşa tarafından inşa edilmiş olan Peklin Camii (Abdurrahman Paşa Camii) bulunmaktadır. Şehrin futbol takımı Shkumbini, Kategoria Superiore'de oynamaktadır.
Peklin (ilçe)

Peklin ilçesi (), Arnavutluk'un ilçelerinden biriydi. İlçe, ülkenin orta kesimlerinde yer almaktaydı. 1992-2000 yılları arasında Elbasan ilinin bir parçası olup 2000 yılında yapılan idari düzenleme sonucunda idari olarak lağvedilmiştir. Yüzölçümü 109 km² olan ilçenin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 31,004'tür. İlçenin merkezi kendisi ile aynı adı taşıyan Peklin idi.
Peklin Camii

Peklin Camii veya Saat Camii (Arnavutça: Xhamia me Sahat) veya Abdurrahman Paşa Camii (Xhamia e Abdurrahman Pashës), Arnavutluk Cumhuriyeti'nin Peklin kentinde bulunmakta olan tarihi bir Osmanlı camii. Camii ilk olarak 1666 ve 1667 yılları arasında Arnavut Abdurrahman Abdi Paşa tarafından inşa ettirilmiştir. Büyük bir yangından sonra camii 1830'lu senelerde Câfer Sadık Paşa tarafından yeniden inşa ettirilmiştir. Mimari olarak başkent Tiran'daki Edhem Bey Camii'ye benzemektedir.Cami günümüzde Arnavutluk'un millî kültür simge olarak ilan edildi. 1970 yılında Arnavutluk, Enver Hoca'nın komünist hükûmeti tarafından dünyanın ilk ateist devleti olarak ilan edildikten sonra Peklin Camii yıkılmıştır. Ancak saat kulesi ve avlusu kaldı. Avlusu kahvehane olarak kullanıldı.Komünist rejiminin kalkmasından sonra 1992'de yeniden inşasına başlandı. Yerine inşa edilen post modern camii, maddi sıkıntısından dolayı tarihe uygun olan bir şekilde inşa edilemedi. Eskiden kırmızı tuğladan olan kubbesi, bugün kurşun ile kapatılmıştır. Minaresi çok basit bir şekilde inşa edildi.
Pekmez Höyük

Pekmez Höyük, Aydın ili Karacasu İlçesi yakınlarındaki Afrodisyas antik kenti içinde yer alan bir höyüktür. Afrodisyas, Büyük Menderes Nehri'nin güney kollarından birinin oluşturduğu vadidedir. Pekmez Höyük, antik kent alanı içinde prehistorik dönemlerden itibaren iskan gören üç höyükten biridir. Diğer höyükler Akropolis ve Kuşkalesi adlarıyla bilinmektedir. Tepe, 125 metre çapında olup 13 metre yüksekliktedir.Höyükte 1826 yılından itibaren birçok yabancı arkeolog tarafından araştırmalar yapılmıştır. 1960'lı yıllardan itibaren de aralarında Kenan Erim'in de olduğu arkeologlar tarafından kazı çalışmaları ve araştırmalar yapılmıştır. 1992'den itibaren yürütülen kazı çalışmaları ise R. R. Smith başkanlığında, daha çok Roma Dönemi yerleşmesi üzerine konsantre olarak yürütülmektedir.Afrodisyas antik kentinin yer aldığı vadideki ilk yerleşme, Pekmez Höyük ya da Pekmez Tepe olarak adlandırılan tepede Geç Neolitik Çağ'da gerçekleşmiştir. Geç Neolitik Çağ tabakasının üstünde sırasıyla Geç Kalkolitik çağ, Erken Tunç Çağı ve Orta Tunç Çağı tabakaları yer almaktadır. Akropolis ve Kuşkalesi'nde ise en erken iskan Erken Tunç Çağı'ndadır ve bunu Orta Tunç Çağı tabakası izlemektedir. Geç Tunç Çağı ve Demir Çağı yerleşmeleri sadece Akropolis'te saptanmıştır. Bu üç tepede yapılan kazılarda da ova taban suyu nedeniyle ana toprağa kadar inilememiştir.Kazılarda, romen rakamlarıyla ifade edilen on tabaka belirlenmiştir. Bu tabakalardan X. – IV. tabakalar tarihöncesi dönemleri, III. – I. tabakalar ise tarih dönemlerini temsil etmektedir.Pekmez Höyük Geç Neolitik Çağ yerleşimi sadece çanak çömlek buluntularıyla temsil edilmektedir. El yapımı olan bu çanak çömleğin önemli bir bölümü astarlı ve açkılıdır. Bezeme olarak kazıma bezemeler görülür, boya bezeme kullanılmaz. Biçim olarak çanaklar ağırlıktadır ve genellikle küçük boyutlu kaplardır.Geç Neolitik Çağ çanak çömlek buluntuları ile Burdur sınırları içindeki Hacılar Höyük VII tabaka buluntuları arasındaki benzerliğe dayanılarak Pekmez Höyük'teki ilk yerleşmenin MÖ 5800'le ve 6. binyıl başları olması gerektiği ifade edilmektedir.
Pekmez toprağı

Pekmez toprağı %50-90 oranında kireç içeren beyaz renkli bir toprak türüdür. Pekmez yapımında şırayı durultmak için kullanılır. Yöresel olarak ak toprak, marın veya Kilis yöresinde havara adlarıyla da bilinse de Amasra bölgesinde pekmez yapiminda herhangi bir toprak türü kullanilmamaktadir.Meyvelerin kaynatılmasıyla elde edilen şıranın pH'ı 3-4 arasındadır ve asidik olduğundan ekşidir. Aynı zamanda içindeki meyve parçaçıklarından dolayı bulanık bir görüntüsü vardır. Ph'ı ve bulanıklığın düzenlenmesi pekmez toprağı ile sağlanır. %80'in üzerinde kalsiyum karbonat içeren beyaz görünümlü pekmez toprağı 100 kg şıraya 1-1,5 kg katılır. 5-10 dakika kadar kaynatılır. Tortular dibe çöker ve asitlik giderilerek pH 6-6,5 arasında sabitlenir, bu şekilde ekşiliği azaltılır..Pekmez toğrağının oluşumu ve içeriği: Pekmez toprağı çoğunlukla Toros Dağları bölgesinde dağların tektonik hareketlerle kırılması sonucu görünür hale gelen genellikle 30 cm ile 1 metre arası bir kalınlıkta bir katman şeklinde bulunan, çoğunlukla kalsiyum karbonattan oluşan fosil tortusudur. Bu tortu tabakasının oluşumunun 250 milyon yıldan daha öncesine dayandığı öngörülmektedir. Bu toprak türü güneş ışığı alamayacak kadar (3000 metreden daha derin) derin deniz tabanında, dibe çöken ölü deniz canlılarının henüz bu organik tortuları ayrıştıracak olan çürükçül bakterilerin tam olarak gelişmediği 250 milyon yıl öncesi dönemde deniz tabanında yüzeysel fosilleşmesi sonucu oluşmuştur.Burdur, Muğla ve Antalya bölgesinden elde edilen pekmez toprağı incelendiğinde içinde paleozoik döneme ait olduğu öngörülen deniz kabukları ve deniz canlısı fosillerine rastlanmıştır. Kıtaların hareketi sonucu önceleri deniz tabanından 3000 metreden daha derinde olan bu tabakaların yükselmesi sonucu bugün itibarıyla deniz seviyesinden yukarıda, Batı Toros Dağları boyunca çoğunlukla 1000 metre rakımlarında rastlanmaktadır. Deniz tabanında yüzeysel fosilleşme ile oluşan bu tabakanın ve diğer doğal olaylar sonucu oluşan kil tabakalarının tektonik hareketler ile üst üste yığılması sonucu Toros Dağlarının yumuşak topraklı tepelerinde görülen renkli katmanların arasında beyaz renkli 30–100 cm kalınlıkta pekmez toprağı görülebilmektedir.Pekmez toğrağının her ne kadar bu toprağın üretimi ile geçimini sağlayan kişiler tarafından zararsız olduğu iddia edilse ve içerik olarak çoğunlukla Kalsiyum Karbonattan oluşsa da, derin deniz tabanında oluştuğundan içeriğinde Kurşun (Pb)'un da bulunduğu ağır metallere rastlanmaktadır. Bu nedenle pekmez yapımında PH dengeleyici olarak kullanılırken pekmez içeriğine az veya çok ağır metallerin eklenmesi kaçınılmazdır. Bu nedenle dağlardan elde edilen bu toprak türünün mutlaka resmî bir kurum tarafından analiz edilmesine ihtiyaç duyulmaktadır.Pekmez toprağına alternatif olarak, daha güvenli bir şekilde, pekmeze saf kalsiyum karbonat eklemesi yaparak PH dengelemesi de yapılmaktadır.
Pekmezci, Kozan

1907 yılında kurulmuş olan köy, Kozan'da oturan Ermenilerin bağcılık, çiftçilik yaptığı bir yer olarak "Pekmezciyan" adını taşıyordu. 1915'te Ermenilerin bölgeden gönderilmesinden sonra Balkan Savaşı sırasında Selanik-Serez bölgesinden gelip Çukurova'da mülteci olarak bulunan muhacirler iskan edildi. Bunlar Serez'in Köseli, Şabanlı, Çalıkmahalle köylerindendir.Nüfus yapısı, 1950'li yıllara kadar göç alarak Rumeli'den (Yunanistan, Bulgaristan, Romanya) gelen göçmenler yanında yerli yörükler ("Aydınlılar") tarafından oluşturulmuştur. 1970'lerden itibaren eğitim ve iş için Kozan ve Adana başta olmak üzere kentlere göç sonucu nüfusu azalmıştır.
Pekmezci, İmamoğlu

Pekmezci; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Pekmezli kadayıf

Pekmezli kadayıf, bir çeşit tel kadayıf tatlısıdır. Tel kadayıf hamuru kullanılarak yapılır. Tel kadayıf hamuruna dut pekmezi ve şerbet eklenerek yapılır. İsteğe göre üzerine fıstık veya ceviz gibi çerezler serpilir.Erzurum Pekmezli Kadayıfı 19.12.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Pekmezli, Akçakale

8 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Pekmezli, Erzincan

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Xanzar olup, Ermenice'de "xandzar" sözcüğü "yanık/odun kömürü ocağı" anlamına gelmektedir.
Pekmezli, Rize

Köyün adı, 1876 yılına tarihlenen Trabzon Vilayeti Salnamesi'nde Gotoz (Rumca), 1913'e tarihlenen Türk kaynağında Pekmezli olarak geçmektedir.
Peko

Peko (Fince yazımı Pekko, Pekka, Pellon Pekko) eski bir Estonya ve Fin ekin tanrısı. Özellikle arpa ve bira üretimi için anılmıştır. Seto dili konuşan Setoların yaşadığı Estonya ve Rusya arasındaki Setumaa bölgesinde, Peko kültü, 20. yüzyıla kadar yaşamaktaydı. Bugün Seto halkı (ülkenin güneydoğusundaki etnik bir Estonyalı grup) Peko'ya ulusal kahramanları ve lideri olarak saygı duymaya devam ediyorlar. İsim ve figür ulusal bir sembol olarak yaygın olarak kullanılmaktadır.Finlandiya'da Peko, Pellon Pekko (halk arasında Peko) olarak bilinir. İlk olarak 1551 yılında Karelyalılar tarafından bira koruyucusu olan tarım tanrısı olarak tanımlandığına ait bilgiler vardır.Peko bazen Estony'da Pikne (Pitkne), Baltık bölghesinde Perkunas ve hatta Hristiyan Aziz Peter ile ilişkilendirilir .Pentekost şenliklerinde şafak sökmeden önce, genç Seto erkekleri ilk kan damlası akana kadar ritüel bir kavga düzenlerler. Kanayan kişi, bir sonraki yılın şölenine ev sahipliği yapar. Peko'nun tahta idollerine saygı göstermek için siyah mumlar yakılır. İnsanlar "Peko, Peko, gel birayı iç" sloganları atarlar.Peko'ya adanan ikinci bayram, hasattan sonra yapılır. Peko, Candlemas ve Yaz Ortası bayramlarında da anılır. Peko'nun oyulmuş idolleri yıl boyunca tahıl ambarlarında saklanırdı. İdolün başında mum için delikler bulunmaktadır.4 Ağustos civarında Setomaa halkının yerel marşlar söylediği, müzik yarışmasına ev sahipliği yaptığı ve Peko'nun bir sonraki temsilcisini (ülebtsootska, "kral yardımcısı" olarak bilinir) seçtiği üçüncü bir tatil düzenlenir. Bu kutlamalar askeri bir geçit töreni ile biter.Seto halk şarkıcısı Anne Vabarna, destansı "Peko Şarkıları"nı yaratmıştır. Bu şarkılarda Peko mağarada ebedi uykudadır. Birisi adını andığında yağmuru tarlalara getirir. İnsanlar çok çalışırlarsa Peko onlara bol mahsul gönderir. Peko, ülkeyi özgürleştiren bir savaşçı, köylülere ayı derisi veren bir avcı ve  ziyafetlerin onur konuğu olarak övülür. Ayrıca insanlara çok fazla içki içtiren kötü ruhlara karşı koruduğu düşünülür. Peko'nun ruhu da bir kelebek gibi etrafta uçabilir.Peko'nun sözde mezarı, Pskovo-Pechersky Manastırı yakınlarındaki eski bir meşe ağacının altında bulunmaktadır.Fin bir folk metal grubu olan Korpiklaani'nin bir şarkısına da adını vermiştir. Şarkı "Pellonpekko" olarak bilinir ve Spirit of the Forest albümlerinde yer almaktadır.Anne Vabarna tarafından yazılan Peko Şarkısının ikinci bölümü (Seto dilinde, Estonyaca bir önsöz ile)
Pekraşeni Kilisesi

Pekraşeni Kilisesi (Gürcüce: ფექრაშენის ეკლესია), tarihsel Çrdili bölgesinde, bugün Kars ilinin Arpaçay ilçesine bağlı Pekraşeni köyünde Orta Çağdan kalma Gürcü kilisesidir.Pekraşeni Kilisesi, Gürcü Krallığı döneminde, 10. yüzyılın ikinci yarısında inşa edilmiştir. Bu tarihten itibaren Pekraşeni köyünün kilisesiydi. Pekraşeni köyü ise, Orta Çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Çrdili'de yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresinin Pekraşen (پكرەشین) olarak kaydettiği köy, 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterine göre 39 haneden oluşan büyük bir yerleşimdi. İki hane yeni Müslüman olmuştu. Pekraşeni Kilisesi, "Gülyüzü Köyü Kilisesi" adı altında taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilmiştir.Pekraşeni Kilisesi, dikdörtgen planlı (12 x 6 m) ve tek nefli bir yapıdır. Duvarların bazı kısımları ve apsisin bir bölümü günümüze ulaşmıştır. Büyük ölçüde harap olmuş olan kilisenin bugüne kalan batı duvarı 3 metre, diğer duvarları 5-6 metre yüksekliktedir. Kilisenin içi, pilasterlerle üçe bölünmüştür. Pilasterlerin başlıkları bitkisel motiflerle süslüdür. Dolgu duvar tekniğiyle inşa edilmiş olan kilisenin beden duvarlarının düzgün kesme taşlarla kaplanmış olduğu günümüze kalan az sayıdaki taştan anlaşılmaktadır. Pekraşeni Kilisesi, Çala Kilisesi’nde olduğu gibi plan tipi, düzgün kesme taş işçiliği, doğu cephedeki üçgen nişli düzenlemesi ve iç mekândaki bezemeleriyle inşa edildiği dönemim özelliklerini yansıtır. Pekraşeni Kilisesi'nin iç mekânı bir köylü tarafından ahır olarak kullanılmaktadır. 2014 yılında ise, kilisenin sunak tarafına beton bir duvar eklenmiştir.Pekraşeni Kilisesi'nin kuzey cephesinde, kiliseyle aynı tarihte inşa edilmiş ve sunağa sahip daha alçak bitişik bir yapı bulunmaktadır. Bu mekâna kuzey duvarı ekseninde yer alan kapıdan girilir.
Peksimet

Peksimet askeri amaçlarla üretilmiş hamurun nem miktarının en az düzeye indirilmesiyle dayanıklılığı artırılan yiyecek türüdür. Uzun yıllar bayatlamadan dayanabilen ve genellikle savaş, kıtlık gibi durumlarda tüketilen ekmek çeşididir. Etimolojik olarak Yunan kökenli olduğu düşünülse de pek ve simit kelimelerinin birleşiminden oluşmuş olması da mümkündür.  Türkiye'de genellikle İzmir başta olmak üzere Ege Bölgesi'nde sıkça tüketilir, Erzincan gibi Doğu yörelerinde de farklı şekilleri bulunmaktadır.Safranbolu Kıtırı; ekmeklik buğday unu, gıda amaçlı kullanılan buğday kepeği, ayçiçek yağı, su, yumurta, ceviz içi, fındık içi, badem içi, beyaz toz şeker, kabartma tozu, safran ve tarçından üretilen unlu bir mamüldür. Üretimde baharat olarak kullanılan safran; Crocus sativus L. (Iridaceace) türüne giren bitkilerin stigmalarının turuncu-kırmızı renkli uç kısmının yağ ve balmumu içermeyecek şekilde tekniğe uygun olarak kurutulması ile üretilir. Safranbolu ilçesine de adını veren baharat olarak kullanılan safran; Safranbolu Kıtırına kendine has tat ve sarı rengini verir. Ayrıca Safranbolu Kıtırı üretiminde istenilen gevrekliğin sağlanması adına gıda amaçlı buğday kepeği kullanılması, pişirme, kurutma süresi ve ustalık becerisi son derece önemlidir.Ordu ili Mesudiye ilçesinde yapılmaktadır. Mesudiye Kuru Ekmeği / Mesudiye Goliti malzemeleri ekmeklik buğday unu, kuru maya (Saccharomyces cerevisiae), tuz ve sudur. Halka şeklindedir. Mesudiye Kuru Ekmeği / Mesudiye Goliti 21.11.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.Siirt Kuru Ekmeği (İğbeys Keek)  Halka şeklinde, toprak tandırda pişirilerek hazırlanan bir çeşit peksimettir. Siirt Kuru Ekmeği 03.07.2023 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Pektin

Pektin (Yunanca: πηκτός pektós = camit, donmak) bitki hücre duvarlarından elde edilen bir heterosakkarittir.Asidik koşullarda pektin jel formunu alır ve gıdalarda kıvamlaştırıcı olarak kullanılabilir. Bu özelliği ile reçel ve jel yapımında kullanılır.Pektin bitkinin Golgi cisimciğinde üretilir ve bitki hücresinin hemiselüloz polisakkaritlerini çevreleyen bir matriks oluşturur. Meyve yapısının önemli bir parçasını oluşturan pektin, pektinaz isimli enzim ile pektinik asite ve sonuçta pektik asite dönüşür. Bu kimyasal yıkım sırasında meyve, hücre duvarları bozuldukça yumuşar.Rhamnogalacturonan I, α-(1-5)-L-arabinan ve β-(1-4)-D-galaktan yan bağlarını içeren ardışık L-rhamnoz ve D-galakturonik asit alt ünitelerini içerir.Değişik pektin türlerinin jelleşme karakteristikleri molekülün esterleşme miktarı ile alakalıdır. Pektin, enzim harici reaksiyonda küçük miktarda metan salmaktadır.Elma, erik ve portakal bol miktarda pektin içerir. Kiraz, çilek gibi yumuşak meyvelerde pektin az bulunur. Ticari kullanımda pektin meyve kabuğu rendesi ya da meyve içeriğine sıcak su eklenerek elde edilir. Pektin sıcak suda erir ve etanol eklenerek jel olarak çökmesi sağlanır.
Pektinat çizgi

Pektinat çizgi veya dentat çizgi anal kanalın üst üçte ikisini ve alt üçte birini ayıran bir çizgidir. Gelişimsel olarak bu çizgi hindgut-proktodeum birleşimini temsil eder.İnsanlarda önemli bir anatomik dönüm noktasıdır ve bir yapının bu çizgiye göre konumuna dayalı olarak çeşitli ayrımlar yapılabilir:Wesley Norman (Georgetown Üniversitesi) tarafından hazırlanan The Anatomy Lesson'da pelvis  (rektum )
Peladofobi

Peladofobi kel kimselerden ya da kelleşmekten korkmaya verilen isimdir. Çeşitli sebepleri olmakla genellikle birlikte çocukluk döneminde kel bir kimseyle yaşanan bir tramvaya atfedilebilmektedir.  Bu kişiler genel olarak kel bir insanla karşılaştığında ondan bir tehlike görmek veya tehdit edilmekten korkmaktadır, bazı pleadofobik kişiler ise kel insanların zombi olabileceğine inanarak, korkularını kinemortofobi (zombi fobisi) ile birleşik olarak yaşayabilirler.Saç ve kıllara karşı korku olan chaetofobinin tersidir. Genelde erkeklerde görülen bu fobinin çeşitleri olmakla birlikte bizzat kel kalmakta korktukları gibi, bir başka kel kimseyi görmekten de korkabilmektedir. Bu fobi literatürde kelleşmenin ilk belirtilerini gösteren kişilerde gelişen korku olarak da tanımlanır. Peladofobiden muzdarip kişilerde içedönüklük ve güvensizlik oluşabildiği görülmüştür.Bu fobiye sahip olan kimseler korkularıyla, gelişen teknoloji ve tıbbın vasıtasıyla medikal metotlarla (saç ekimi, implant saç veya peruk kullanımı vb.) mücadele edebilmektedir.
Pelageya

Pelageya Sergeyevna Telegina (; evlenmeden önce Pelageya Sergeyevna Khanova; doğum adı Polina Sergeyevna Smirnova; 14 Temmuz 1986), bilinen adıyla Pelageya, Rus şarkıcıdır. Çoğunlukla rock aranjmanlarında olmak üzere, grubu üyelerinin yazdığı farklı dillerde, romans ve bestelerde farklı dillerde şarkılar söylemektedir.Pelageya'nın annesi Svetlana Gennadiyevna Khanova (), eski bir caz şarkıcısı, tiyatro yönetmeni ve sahne sanatları eğitmeniydi;, daha sonra Pelageya'nın grubunun yapımcılığını ve sanat yönetmenliğini üstlenmiştir. Pelageya'nın babası bilinmemektedir. Soyadı Khanova, annesinin son kocasının soyadıdır. Sekiz yaşında Pelageya, Novosibirsk Konservatuvarı'na bağlı müzik okuluna girdi. Dokuz yaşında, bir televizyon yarışmasında "1996'da Rusya'nın En İyi Halk Şarkıcısı" unvanını aldı.1997'de Moskova'nın 850. Yıldönümü Yarışması konserinde şarkı söyledi, Üç Devlet Devlet Başkanları Zirvesi'nde (Jacques Chirac, Helmut Kohl, Boris Yeltsin) bir solo performans sergiledi ve Novosibirsk Devlet Üniversitesi ekibinin bir üyesi olarak KVN TV şovuna katıldı.Temmuz 1999'da Mstislav Rostropoviç tarafından Fransa'da Evgeny Kissin, Ravi Shankar, B. B. King ile birlikte bir müzik festivaline davet edildi. Bir Fransız gazetesine verdiği röportajda, Rostropoviç'in karısı Galina Vişnevskaya, onu "dünya operasının geleceği" olarak nitelendirdi. 2000 yılında Pelageya kendi adı altında bir grup kurdu.Kızının doğumundan sonra Lyube grubunun lideri Nikolay Rastorguyev'in Конь (At) şarkısını seslendirdiği yıl dönümü konserine katılarak müziğe döndü.2010 yılında Pelageya, televizyon yönetmeni Dmitry Efimovich ile evlendi. İki yıl sonra boşandılar. 2016 yılında Rus hokey oyuncusu Ivan Telegin ile evlendi. Taisiya () adında bir kızı vardır. Aralık 2019'da Pelageya Instagram'da Telegin'den ayrıldığını duyurdu.
Pelagia noctiluca

Bir scyphozoandır ve açık deniz biçimine adapte olmuşlardır. 10–15 cm büyüklüğündedirler. P. noctiluca, fotosentetik olmayan, çokhücreli ökaryot bir hayvandır. Bütün tentakülleri nematosist hücreleriyle örtülüdür. Karanlıkta, uyarıldıkları zaman, vücutları hafif bir ışık yayar. Vücutları radial simetrilidir. Zararlı ve tehlikelidirler.
Pelagianizm

Pelagianizm, aslî günahın insan doğasını lekelemediğini ve insanların ilahi lütufla insan mükemmelliğine ulaşmak için özgür iradeye sahip olduğunu savunan bir Hristiyan ilahiyatında teolojik konumudur. Britanya Adaları'ndan bir münzevi ve filozof olan Pelagius (y. 355 – c. 420), Tanrı'nın inananlara imkansızı emredemeyeceğini ve bu nedenle tüm ilahi emirleri yerine getirmenin mümkün olması gerektiğini öğretti. Ayrıca bir kişiyi diğerinin günahları için cezalandırmanın adaletsiz olduğunu da öğretti; bu nedenle bebekler suçsuz doğarlar. Pelagius, günahkâr davranışlar için hiçbir mazeret kabul etmedi ve tüm Hristiyanların, hayattaki konumları ne olursa olsun, suçlanamaz, günahsız hayatlar yaşamaları gerektiğini öğretti."Pelagianizm" büyük ölçüde rakibi Augustinus tarafından tanımlandı ve kesin tanımlar belirsizliğini koruyor. Pelagianizm, çağdaş Hristiyan dünyasında, özellikle Roma seçkinleri ve keşişler arasında önemli bir desteğe sahip olsa da, lütuf, kader ve özgür irade konusunda karşıt görüşlere sahip olan Augustinus ve destekçileri tarafından saldırıya uğradı. Augustinus, Pelagian tartışmasında galip geldi; Pelagianism, 418 Kartaca Konsili'nde kesin bir şekilde kınandı ve Katolik Kilisesi ve Doğu Ortodoks Kilisesi tarafından hala sapkın olarak görülüyor. Bundan sonraki yüzyıllar boyunca, "Pelagianizm", alışılmışın dışında inançlara sahip Hristiyanlar için sapkınlıkla ilgili aşağılayıcı bir suçlama olarak çeşitli biçimlerde kullanıldı, ancak son zamanlarda bilim adamları tarafından yeniden değerlendirildi.
Pelagićevo

Pelagićevo (), Bosna-Hersek'ın Sırp Cumhuriyeti'nde bulunan bir kasaba ve belediyedir. Belediye, ülkenin kuzeyinde yer almaktadır. Yüzölçümü 122,49 km² olan belediyenin nüfusu 2013 yılı itibarıyla 5.220'dir.
Pelagonya

Pelagonya (; ), Antik krallığın adını taşıyan Makedonya'nın coğrafi bir bölgesidir. Antik Pelagonya, kabaca Kuzey Makedonya'daki günümüzdeki Prilepe, Mogila, Novaci, Kruševo ve Krivogaştani belediyelerine karşılık gelir.Antik çağda Pelagonya, kuzeyde ve doğuda Payonya Krallığı, güneyde Lynkestis ve Karacaova ve batıda İlirya ile kabaca sınırlanmıştı; Pelagonya ovası merkezli ve Hekataios (1 FGrH 107) ve Strabon'a göre Epirot Moloss kabilesiydi, Yukarı Makedonya'nın Antik Yunan kabilesi olan Pelagoneler yaşıyordu. Bölge, MÖ 4. yüzyılda Makedon krallığına katılmış ve idari vilayetlerinden biri olmuştur. Orta Çağda Lynkestis ve Orestis'in isimleri geçersiz hale geldiğinde, Pelagonya daha geniş bir anlam kazandı. Bizanslılar ve Latinler arasındaki Pelagonya Muharebesi'nin (1259) mevcut Kesriye bölgesel birimini ve eski Orestis'i de içermesinin nedeni budur.Strabon, Pelagonya'yı Tripolitis olarak adlandırır ve bölgedeki sözde üç antik kentten yalnızca birini adlandırır; Azorus. Yunan mitolojisine göre nehir tanrısı Axius'un (modern Axios veya [[Vardar Nehri}}) oğlu ve Homeros'un İlyadasındaki Paeon Asteropaeus'un babası olan, bölgenin adını taşıyan mitolojik Pelagon iki önemli Pelagonludan birdir. İkincisi, Bosworth'a göre, II. Filip tarafından ilhak edildiğinde krallığından kaçan, Atina'dan sığınma ve vatandaşlık isteyen Pelagonyalı Menelaus (yaklaşık M.Ö. 360) idi.Pelagonya bugün, Kuzey Makedonya ile Makedonya'nın Yunan bölgesi arasında paylaşılan bir ovadır. Kuzey Makedonya'daki Manastır ve Pirlepe'nin güney şehirlerini ve Yunanistan'ın kuzeybatısındaki Florina şehrini birleştirir; aynı zamanda iki ülke arasında önemli bir sınır geçişi olan Medžitlija-Niki'nin de bulunduğu yer.
Pelagonya Bölgesi

Pelagonya Bölgesi (Makedonca: Пелагониски регион) Kuzey Makedonya'nın 8 istatistiksel bölgesinden biridir. Kuzey Makedonya'nın güney ve güneybatısında yer alır ve toprakları Arnavutluk ile Yunanistan devletleriyle sınırdaştır. Bölge sınırları içinde Resne, Manastır ve Pirlepe şehirleri yer alır.
Pelagornis sandersi

Pelagornis sandersi, geç Oligosen döneminde (25 milyon yıl önce) yaşamış ve dünyada var olmuş en büyük uçan kuş türü.1983'te Güney Karolina'da Charleston Uluslararası Havalimanı'nın genişletilmesi sırasında bir kazıda devasa fosiller bulunmuştur. bu fosiller o kadar büyüktü ki bir dozer ile taşınması gerekmişti. Bu fosil James Malcom tarafından işaretlendi ve Charleston Müzesi'ne alınmasını görevini yaptı. Fosil kuş 30 yıl boyunca müzenin deposunda tanımlanmayı bekledi, nihayet müzenin küratörü Albert Sanders, 2014 yılında Daniel Ksepka'yı davet edince bu fosillerin tanımlanmasının önü açıldı. Sanders balina fosilleri üzerine uzmandı; ancak kuşlar üzerine bilgisi azdı. Ksepka, incelenmediği için bir çekmecede atıl duran fosilleri tanımladı ve onun dişli kuşlar ailesinin dev bir üyesi olarak adlandırdı. Bilimsel adı Pelagornis sandersi (Sander'in deniz kuşu) olarak verildi, Sanders isminin Latinceleştirilmesi için sonuna i harfi eklenmişti.Ksepka'nın fosiller üzerindeki çalışmaları sonucu kanat açıklığı tahminleri yapıldı. bu kemiklerin en uzunu Ksepka tarafından 81 santimetre ölçülen humerus (insanda omuz-dirsek arası kemik) kemiğiydi ki, bu kemik parçalıydı ve tam uzunluğu 94 cm olarak tahmin ediliyor. Bu ölçümden yola çıkarak tek bir kanadının 2.5 metre olduğu fikrine varıldı. Vücut kalınlığı ve tüyler de dahil edilince asgari 6.4 metrelik bir kanat açıklığı tahmin edilmektedir. Günümüz gezici albatrosları (Diomedea exulans) 3.5 metre kanat açıklığına sahipken; bu dev fosil kuş onun 2 katı büyüklüğe sahipti. Ağırlık tahminleriyse bu kuşların arka ayaklarındaki ağırlık taşıyıcı kemiklerin oranı hesabıyla yapılıyor, bu hesaplara göre 22–40 kg arası bir ağırlığa sahip olduğu sanılmaktadır. Kanat açıklığı ve ağırlık tahminleri üzerine bu değerler yaşayan kuşlarınkilerle (akbaba, fregat kuşu) karşılaştırıldılar ve bu canlıların hava akımlarından yararlanıp her 1 metrelik düşüşte yaklaşık 22 km'lik bir hıza kavuşmuştur.Pelagornis sandersi ilginç dişlerle donanmış büyük bir kafatasına sahipti. Bu dişler bizim veya memelilerin sahip olduğu dişler gibi mine ve dentin kökenli değildir. Gaga benzeri çenelerinden ince ve sivri çıkıntılar olarak pseudoteeth yapıları çıkar. Bu dişler kesmek ve çiğnemek için değil, delmek ve tutmak konusunda elverişliydi. Avlarını ısırıp kavrayıp bir manevrayla yutmaktadırlar. dişlerinin özelliğinden ötürü yumuşak dokulu avlar yakaladıkları, deniz kuşu oldukları için de balık ve benzeri deniz canlıları tükettikleri tahmin edilmektedir.
Pelagornithidae

Pelagornithidae tarih öncesinde yaşamış büyük deniz kuşları familyasıdır. Fosil kalıntılarına dünyanın her yerinde Paleosen'in sonu ile Pliosen-Pleistosen sınırında rastlanır.Bu kuşlarda görülen en önemli özelik gagalarında bulunan diş şeklindeki çıkıntılardır. Gerçek dişlerin aksine bu çıkıntılarda Volkmann kanalları bulunur ve aslında alt çene ile üst çene kemiklerinin uzantılarıdırlar. En küçük türleri bile albatros boyundaydı; devâsa boyutlarda olan en büyüklerinin kanat açıklıklarının 5 ila 6 metre olduğu tahmin edilmektedir. Bu boyutlar ile dünya üzerinde yaşamış olan en büyük kuşlar olmaktadırlar. Senozoik Zaman'da okyanusların çoğunda baskın olan bu kuşlar insanlardan çok kısa bir süre önce yaşamıştır. En son bilinen türlerinin Homo habilis ile aynı dönemde yaşadığı düşünülmektedir.(2011): Latest Pacific basin record of a bony-toothed bird (Aves, Pelagornithidae) from the Pliocene Purisima Formation of California, U.S.A. Journal of Vertebrate Paleontology 31(3): 652–657.(2009): Paleogene Fossil Birds. Springer-Verlag, Heidelberg & New York. ISBN 3-540-89627-9 Preview  at Google Books(1996): Tertiary avian localities of the United Kingdom. Acta Universitatis Carolinae: Geologica 39: 759–771. PDF fulltext(2003): Early Miocene birds of Djebel Zelten, Libya. Časopis Národního muzea, Řada přírodovědná (J. Nat. Mus., Nat. Hist. Ser.) 172: 114–120. PDF fulltext(2009): Evolution of the Cenozoic marine avifaunas of Europe. Annalen des Naturhistorischen Museums Wien A 111: 357–374 PDF fulltext
Pelajik bölge

Pelajik bölge, açık deniz veya okyanusun sahil veya deniz tabanına yakın olmayan kısmıdır. Altı zona ayrılır. Bazı organizmalar datüm yaşamları süresince pelajik bölgede bulunur ve bunlara pelagos denir. Pelagoslar, hareket yeteneklerine ve ekolojik özelliklerine nöston, plankton ve nekton olmak üzere üç bölüme ayrılır.Mezopelajik Zon: 200–1000 m arasındaki derinlikleri kapsar. Bazı araştırıcılar Epi ve Mezopelajik zonları yüzeysel zon adı altında birleştirmişlerdir.İnfrapelajik Zon: 200 – 800 m arasında kalan bölgedir. Bazı araştırıcılar bu bölgeyi yüzeydeki sıcak sular ile dipteki soğuk sular arasında geçit oluşturan bir bölge gibi kabul ederler. Burada plankton yoğunluğu azalır. Batiskapla yapılan incelemede gündüz infrapelajik zona geçen türlerin geceleri tekrar yüzey sularına geçtikleri gözlenmiştir.Abissopelajik Zon: 2600–7000 m derinlikler arasında kalan bölgedir. Bu bölgede yaşayan makroplanktonlar kalitatif yönden değilse bile kantitatif yönden oldukça zengindir.
Pelayu

Pelayu (Asturyasça: Pelayu, İspanyolca: Pelayo, Galiçyaca: Paio, Portekizce: Pelágio) (yaklaşık 684 - 737) 718 yılında Asturias Krallığının kurucusu ve ilk kralı olan Hispania-Vizigot asilzade. Endülüs Emevî Devleti'ne karşı kazandığı Covadonga Muharebesiyle bilinir. İber Yarımadasının yeniden Hristiyanların eline geçmesini anlatan Reconquista'nın ilk adımını atmıştır.Pelayu, Vizigot asilzade Favila'nın oğluydu. 9 ve 10. yüzyılda döneminin kültürel bir merkezi halinde olan San Martín de Albelda Manastırındaki rahipler tarafından kaleme alınan Codex Vigilanus resimli tarihçesine göre Favila, Galiçya'da validir. O dönemde tahta yeni çıkan Vizigot kralı Wittiza tarafından öldürüldüğü yazar. Kral ayrıca öldürdüğü Favila'nın küçük yaştaki oğlunu  da geleneklerde olduğu gibi başkent Toledo'dan sürgüne gönderir. Dolayısıyla Pelayu'nun Vizigot bir asilzade olduğu, sürgüne kuzeye gönderildiği tarihçiler tarafından büyük ölçüde kabul edilmektedir.Pelayu'nun Endülüs Emevî Devletine karşı ayaklanmasından önce kuzeydeki varlığına dair çeşitli iddialar bulunmaktadır. Bunlardan birisi, kendisinin buraya Emeviler tarafından vali olarak atandığı şeklindedir. Bu dönemde Arap yöneticilerin eski Vizigot idareci sınıfa böylesi görevler verdiği örneklere rastlanmakla beraber buna dair kesin kanıt mevcut değildir. Bilinen, Pelayu'nun kuzeydeki yerel Vizigot önderlerin desteğini alarak Emevilere karşı ayaklandığıdır. İlk başlarda önemsenmeyen bu direniş, sonrasında Emevi komutanlar tarafından bastırılmaya çalışılmış, ancak Covadonga Muharebesi'nde Asturiaslılar galip gelmiştir. Pelayu'nun ilan ettiği Asturias Krallığı coğrafi koşulların ve yerel nüfusun da yardımıyla bir direniş noktası olarak varlığını sürdürebilmiştir. Bu muharebe tarihçiler tarafından aynı zamanda Reconquista'nın ilk adımı olarak değerlendirilmektedir.Pelayu ilk başlarda Asturias'ın doğusunda egemenliğini sürdürmüş, sonrasında topraklarını genişletmiştir. Kızı Ermesinda'yı doğudaki komşusu Cantabriya Dükü Pedro'nun oğlu ve aynı zamanda gelecekte Asturias kralı olacak I.Alfonso ile evlendirir. 737 yılındaki ölümüne kadar yaklaşık 18-19 yıl hüküm sürmüş olan Pelayu'nun yerine tahta oğlu Favila geçmiştir.Pelayo, modern dönemlerde çok zorlu çağlarda işgalcilere karşı İspanyol egemenliğini korumuş bir kral olarak görülmekte ve İspanyol İmparatorluğu hükümdarlarından sayılmaktadır. Anısına dikilmiş çok çeşitli heykel, büst bulunmaktadır.
Pelekanon Muharebesi

Pelekanon Muharebesi (veya diğer ismiyle Maltepe Meydan Muharebesi), Osmanlıların Kocaeli Yarımadasındaki fetihleri ve İznik'i kuşatmaları sebebiyle 10-11 Haziran 1329 tarihinde Bizans imparatoru III. Andronikos ile Osmanlı hükümdarı Orhan Bey arasında yapılan muharebe. Muharebe, Osmanlıların zaferiyle sonuçlandı ve o güne kadar dikkat çekmeyen Osmanlılar ön plana çıktı.Türklerin Kocaeli yarımadasındaki kaleleri alarak Boğaz'a inmeleri Bizans İmparatorluğu'nu telaşa düşürmüştü. Osmanlı Beyliği tarafından alınan kaleleri geri almak ve kuşatma altındaki İznik' i kurtarmak için Bizans imparatoru III. Andronikos gizlice hazırlıkta bulunarak Rumeli' den getirttiği iki bin kişilik kuvvete İstanbul ve etrafından katılan kuvvetlerle birlikte Anadolu yakasına Üsküdar' a geçti. İmparator 1329 Mayıs'ında Orhan Bey' nin üzerine yürüyüp kendisine sahilde Flokren (Darıca ile Tuzla arasında bulunuyor.)kasabasını karargâh yaptı. Bunu haber alan Orhan Gazi İznik kuşatmasına bir miktar asker bırakarak sekiz bin mevcutlu kuvvetlerinin başında olarak Pelekanon (Darıca ile Eskihisar arasında) mevkiinde bizzat İmparator'un kumandasındaki Bizans kuvvetleriyle çarpıştı.Akşama kadar süren muharebenin devam etmesini tehlikeli gören İmparator'un ordugahına döndüğü sırada Orhan Gazi'nin taarruza geçmesi üzerine Bizans ordusunda panik oluştu. Bu esnada yaralanan İmparator deniz yolu ile İstanbul'a döndü, ordusunun çoğu kaçamadı ve imha edildi.Orhan Gazi bu zaferden sonra aynı sene içinde tekrar İznik üzerine döndü. Artık kendisine yardım imkânı görmeyen İznik kumandanı bazı şartlarla teslim oldu.Bartusis, Marc C. The Late Byzantine Army: Arms and Society, 1204–1453, University of Pennsylvania Press, 1997.
Pelekete manastırı (Tirilye)

Pelekete Manastırı (Hagios Ioannes Theologos veya Aya Yani Manastırı olarak da bilinir) Tirilye’deki Rum kiliselerden birisidir. 709 yılında kurulduğu ve 1922 yılına kadar faaliyet gösterdiği bilinen manastırın günümüze yıkılmış kilisesi ve duvar kalıntıları ulaşmıştır.Kilise kapalı Yunan haçı planlıdır. Kullanılan malzeme ve teknik özellikler incelendiğinde, yapının farklı dönemlerde yapıldığı görülmektedir. Doğu köşe odaları hizasından doğu bölüm Bizans;batı bölüm 19. yüzyıl özellikleri taşımaktadır.Deniz kenarında bulunan kilise, belli dönemlerde onarımdan geçirilerek, günümüze kadar ulaştı. Bölgede yaşayan Rumların göç etmesinin ardından Aya Yani Kilisesi, definecilerin hedefi hâline geldi. Orijinaline uygun olarak restore edilmesi beklenmektedir.
Peleliu

Peleliu (veya Beliliou), Palau ada devletinde yer alan bir adadır. Peleliu kuzey doğu hattı boyunca iki adadan oluşmakta ve Palau'nun altı eyaletinden birisidir. Angaur'un kuzey doğusunda ve Koror'un güneybatısında bulunmaktadır.Bu ada II. Dünya Savaşı'nda yer alan Peleliu Savaşının yapıldığı adadır. Ada ABD ve Japon askerleri için anma alanı olarak bilinmektedir. Birçok asker Peleliu'nun mağara ve sahillerde can vermiştir.
Peleng-i Derya

Peleng-i Derya, Osmanlı donanmasına mensup Nimet sınıfı torpil gambotu. Çanakkale Savaşı sırasında, 23 Mayıs 1915'te Bakırköy, İstanbul açıklarında barut fabrikasını korurken, Marmara Denizi'ne girmeyi başaran İngiliz E11 denizaltısı tarafından torpillenerek batırıldı. Tekrar yüzdürüldü, sonra 1920'de söküldü.
Pelennor Çayırları

Pelennor Çayırları Minas Tirith`in önünden itibaren Osgiliath`a kadar devam eder. Sauron`un orduları Minas Tirith'e saldırdığında Rohanlıların atlarıyla saldırdıkları yerdir.
Pelerin

Pelerin, bir tür gevşek giyim türüdür. İç giysilerinin üzerine giyilir ve bir palto ile aynı amaca hizmet eder. Kişiyi soğuktan, yağmurdan veya rüzgardan korur. Zamanla pelerin tasarımları moda ve mevcut tekstillerle eşleşecek şekilde değiştirildi. Ekli bir kapüşon başlıkları olabilir, ön tarafı kapatabilir ve sabitleyebilirler.
Pelerin çadır

Pelerin çadır, giyilebilir kamp çadırıdır. Su geçirmez kumaştan yapılmıştır, yağmurluk, pelerin ve çadır görevi görebilir.Gerekirse, bir pelerin çadır, sivil savunma ve savaş zamanı yaralıları veya hastaları taşımak için sedye gibi de kullanılabilir.
Pelham, Alabama

Pelham, Amerika Birleşik Devletleri'nin Alabama eyaletinde yer alan ve Shelby ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde toplam nüfusu 22.289'dur.15 Mart 2010 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 21.352 kişi, 8.149 ev ve 5.764 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de  %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.1 Nisan 2000 tarihinde yapılan bir nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 14.369 kişi, 5.637 ev ve 4.002 aileden oluştuğu tespit edilmiştir. Şehirdeki nüfus dağılımının ise de  %64,0 Beyaz, %33,0 Afrikan Amerikan, %0,1 Yerli Amerikan, %1,2 Asyalı, %0,6'sının ise de diğer halklardan oluştuğu tespit edilmiştir.
Pelham, New Hampshire

Pelham, New Hampshire'a bağlı olan Hillsborough County'de bulunan kent. Nüfus 2020 sayımına göre 14.220 idi.
Pelhřimov

Pelhřimov, Çekya'nın Vysočina bölgesinde yer alan 17.000 nüfuslu bir şehirdir. Tarihî kent merkezi, 1969 yılında "kentsel koruma alanı" ilan edildi.
Pelhřimov (ilçe)

Pelhřimov ilçesi (), Çekya'nın Vysočina iline bağlı bir ilçedir. İlçenin nüfusu 2019 yılı itibarıyla 72.226'dır. İlçenin başkenti Pelhřimov şehridir.
Pelicar

Pelicar savaştaki menceyato tarafı da dahil olmak üzere, 1494 yılında İspanyol işgalini püskürttü. Katolik mahkemede yargılanan kral daha sonra köle olarak satıldı. Ölümü bilinmemekte.
Peligro

Peligro (Türkçe: Tehlike) Kolombiyalı şarkıcı Shakira'nın ikinci albümüdür. 1993 yılında, Sony Columbia üzerinden Shakira on altı yaşındayken yayınlandı. Bu albüm onun 1991'deki ilk albümü Magia'dan daha iyi başarı gösterdi, ancak Shakira müzik kariyerine liseye devam edebilmek ve mezun olabilmek için mola verdi. Albüm birçok şarkı yazarları tarafından derleme olarak yayımlanmıştır ve sadece üç şarkı Shakira tarafından yazılmıştır. Shakira ve ailesi Shakira'nın OTI Music Festivali'ne katılmasını geri çevirdi. Çünkü o zamanlar reşit değildi.Bu albüm de ilk albüm -Magia- gibi resmi görülmez -> Promosyon olarak işaretlenmiştir ve artık yoktur.
Peligros

Peligros, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin en çok nüfusa sahip olan ve güney sınırında bulunan, Endülüs otonom bölgesine bağlı sekiz eyaletinden Akdeniz'e kıyısı bulanan Granada'ya bağlı 170 belediyeden biridir. Peligros belediyesinin nüfusu, 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 9573 kişidir.
Pelikan (şirket)

Pelikan Holding AG, bir Alman yazı, büro ve sanat ekipmanları üreticisidir. Diferansiyel pistonlu doldurma yöntemini icat eden orijinal şirket, iflas edip yeniden başlamadan önce 1838'de Hannover'de kuruldu. 8 Nisan 2005 tarihinde ters devralma ile Pelikan Holding AG, artık Pelikan Group GmbH'nin bir parçası olan bir anonim şirketidir.Günümüzde Pelikan, yazı gereçleri, sanat malzemeleri ve ofis malzemeleri dahil olmak üzere çok çeşitli ürünler üretmektedir.
Pelikan Bulutsusu

Pelikan Bulutsusu (ayrıca IC5070 ve IC5067 olarak da bilinir), Kuğu takımyıldızı yönünde yaklaşık olarak 2000 ışık yılı uzaklıkta bulunan ve Kuzey Amerika Bulutsusu ile bağlantılı olan bir H II bölgesidir. Bulutsu, şeklinden dolayı pelikan olarak adlandırılmaktadır. Deneb yıldızının kuzey doğusunda geniş bir alanı kaplar ve koyu renkli toz dolu bir molekül bulutu tarafından, büyük parlak komşusu Kuzey Amerika Bulutsusundan ayrılır.Pelikan bulutsusu çok incelenmiştir çünkü yıldız oluşumu ve gelişen gaz bulutları ile aktif bir karışıma sahiptir. Bulutsu içerisinde yer alan koyu renkli ve harika şekiller, büyük kütleli sıcak yıldızlardan gelen ışıma ve rüzgârların biçimlendirdiği soğuk gaz ve toz bulutlarıdır.
Pelikan Dosyası

Pelikan Dosyası (İngilizce: The Pelican Brief), Amerikalı yazar John Grisham tarafından 1992'de yazılan hukuki gerilim türündeki roman. Çınarlı Yol ve Şirketin ardından yazarın üçüncü romanıdır. Başrollerinde Julia Roberts ve Denzel Washington'ın yer aldığı 1993 yapımı aynı adlı filme konu oldu.
Pelikan Dosyası (film)

Pelikan Dosyası (orijinal ismiyle The Pelican Brief), John Grisham'ın aynı adlı çok satan kitabından sinemaya uyarlanan film.İki yüksek mahkeme yargıcı suikasta kurban gitmiştir. Bir hukuk öğrencisi (Julia Roberts) bu ölümlerle ilgili şüphelerini bir dosyada toplamıştır.Bu dosya, hükûmetin üst düzeyinde şok etkisi bırakır. Hukuk öğrencisi ve iddialı bir gazeteci (Denzel Washington) bütün dünyaya bu sırları yaymak isterler. Ama eğer yaşama şansları varsa...
Pelikozor

Pelikozorlar (Pelycosauria), yalnızca bazal veya ilkel Geç Paleozoyik sinapsitlerinden oluşan ve bazen "memeli benzeri sürüngenler" olarak adlandırılan gayri resmi bir gruptur. Terapsitler ve onların soyundan gelenler hariç tüm sinapsitleri kapsarlar.Daha gelişmiş sinapsit grubu olan Therapsida, doğrudan pelikozorlardan evrimleştiği için, Pelycosauria kladı parafiletiktir. Böylece, "memeli benzeri sürüngenler" terimine benzeyen "pelycosaurlar" adı, 21. yüzyılda bilim adamları arasında gözden düşmüştü. Ancak modern bilim literatüründe hâla gayri resmi olarak kullanılmaktadır.Pelikozorlar, memelilerle doğrudan atasal bağları olan, farklı dişlere ve gelişen sert bir damağa sahip bir sinapsit grubu olarak görünmektedir. Pelikozorlar; Geç Karbonifer döneminde ortaya çıktılar, doruk noktalarına Permiyen'in erken kesimlerinde ulaştılar ve yaklaşık 40 milyon yıl boyunca baskın kara hayvanları olarak kaldılar. Birkaçı Kapitaniyen'e kadar yaşadı.Daha sonra kendilerinden evrimleşmiş terapsitler onların yerini aldı.Kladdaki bazı türler oldukça büyüktü ve  veya daha fazla uzunluğa erişebiliyorlardı. Ancak klad genel olarak küçük türlerden oluşmaktaydı. Bulunmuş büyük pelikozor cinsleri arasında; Dimetrodon, Sphenacodon, Edaphosaurus ve Ophiacodon yer alıyordu.Pelikozor fosilleri , Rusya ve Güney Afrika'dan bazı küçük, geç hayatta kalan formlar bilinmesine rağmen, esas olarak Avrupa ve Kuzey Amerika'da bulunmuştur.1940 yılında, grup ayrıntılı olarak gözden geçirildi ve o sırada bilinen her tür, Alfred Sherwood Romer ve Llewellyn Price tarafından yazılan önemli bir monografta, birçoğu resmedilmiş olarak açıklandı.
Pelikula

Kök ayaklılarda bulunmaz. Canlıya şekil verir turgor patlamasına karşı korur. Kamçılı ve sillilerde destek görevini görür. Endositoz ve ekzositozu engeller. Canlı bir tabakadır. Sil ve kirpik adı verilen uzantıları bulunur. Bazen pelikulanın yapısına kalsiyum ve silisyum gibi minerallerin girmesi sonucu kabuk oluşur. Bir canlıda pelikulanın bulunması o canlının prokaryot olduğunu kanıtlamaz. Çünkü tek hücreli ökaryot canlılarda da vardır.
Pelin Akil

Rent Müzikali, Marika'nın Serveti, Abim Geldi, İstanbulname, Depo, Sersefil-Korkuyorum Sevgilim ve Closer gibi tiyatro oyunlarında yer almıştır. Pelin Akil ilk ve en çok konuşulan deneyimini 2007-2011 yılları arasında FOX'ta yayımlanan Arka Sıradakiler dizisiyle yaşamıştır, 4 sezon ve 160 bölüm yer aldığı Arka Sıradakiler dizisinden senaryo gereği ayrılmasının ardından TRT 1'de yayınlanan, Pana Film'in yapımcısı olduğu Kurt Kanunu dizisinde Ballı Naciye rolünü oynadı, Kurt Kanunu'nda oynadığı süreçte bir de TRT 1'de yayımlanan Seksenler dizisinde Seçil karakterine can veriyordu. Daha sonra Pelin Akil başka projelerde yer aldı ama 6. sezonda tekrar Seksenler dizisine dâhil olmuştur. 2012 yılında Show TV'de yayımlanan Suskunlar dizisinde Nisan karakterini canlandıran Pelin Akil daha sonra karşımıza 2014 yılında TRT 1'de yayınlanan Kızıl Elma dizisiyle çıktı. 2015'te Show TV'de yayımlanan Ne Münasebet dizisinde Nil karakterine can vermiştir. Bunların yanı sıra atv'de yayınlanan Aile İşi ve yine Star TV'de yayımlanan Çember projelerinde yer almıştır. Pelin Akil, sadece dizilerde oynamadı, hem beyaz perdede hem tiyatro oyunlarıyla karşımıza çıkmaya devam etti.Anne tarafından Makedonya göçmeni, baba tarafından ise Boşnak asıllıdır. Arka Sıradakiler dizisinde oynarken tanıştığı oyuncu Anıl Altan ile 2016 yılından beri evli olup ikiz kız çocuğu sahibidir.
Pelin Alpkökin

1995 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi İnşaat Mühendisliği Bölümü'nden mezun olduktan sonra 1998 yılında Ulaştırma Mühendisliği Yüksek Lisans programını bitirmiştir. Nagoya Üniversitesi'nde 2005 yılında doktorasını tamamlamıştır.2008 yılından itibaren İstanbul Teknik Üniversitesi'nde öğretim üyesi olarak göreve başlamıştır. “Demiryolu mühendisliği ve politikaları”, “Ulaşım planlaması”, “Altyapı yatırımlarında finans modelleri”, “Altyapı inşaatı sözleşme yönetimi”, “Uluslararası inşaat sözleşmeleri”, konularında akademik çalışmalarını sürdürmekte olup birçok uluslararası yayını bulunmaktadır. 19 Temmuz 2019 tarihinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi Raylı Sistem Daire Başkanı olarak atanmış ve bu görevi yaklaşık 2,5 yıl boyunca sürdürdükten sonra 10 Ocak 2022’de ulaşımdan sorumlu genel sekreter yardımcısı olarak atanıp daire başkanlığı görevini Serdar Küçük'e devretmiştir. Çok iyi seviyede Japonca ve İngilizce bilmektedir.
Pelin Batu

Babası diplomat İnal Batu, annesi Arnavut kökenli Nevra Batu'dur. Selahattin Batu'nun torunudur.  Batu, babasının görevi gereğiyle çocukluğunu Pakistan, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Çekya, Fransa ve ABD gibi ülkelerde geçirdi. New York'taki Marymount Okulunda liseyi bitirken, ()`nde müzikal ve tiyatral yetenekler kazandı (1993-1995). New York Üniversitesinde edebiyata ve felsefeye başladıktan sonra, tarih bölümüne geçti (1995-1997). Boğaziçi Üniversitesinde tarih eğitimini tamamladı (1997-2000). Aynı üniversiteside Batı Dilleri ve Edebiyatı dalında yüksek lisans (2002-2004) ve doktora (2010) yaptı.1999 yılında çekilen Harem Suare filmiyle sinema dünyasına giriş yaparak birçok film ve dizide oynadı.Habertürk televizyonunda Murat Bardakçı ve Erhan Afyoncu ile birlikte Tarihin Arka Odası adlı bir tarih programı yaptı. Habertürk'te Renkahenk isimli bir kültür sanat programını hazırlayıp sundu.  Okan Bayülgen'in Makina Kafa ve Muhallebi Kafa programlarına birçok kez konuk oldu. Artı Bir kanalında Alternatif-siz, Bugün TV'de Yakın Tarihle Yüzleşme programını hazırlayıp sundu. Biz10 TV adlı YouTube kanalında bilim, sanat, tarih gibi konularda kısa belgeseller tarzında videolar hazırlayıp sundu.Küçük yaşlardan beri şiirle ilgilenen Batu, birçok şiir yazdı, tercüme etti, yayımladı. İlk şiir kitabı "Cam"` 2003'te yayımlandı. Ahmet Almaz ile Yahudilik Tarihi isimli bir kitap yazdı. Milliyet gazetesinde Revnak adını verdiği köşede yazarlık yaptı (2013-2014). Esmer (2005-2007),Roll (2009-2012), Manyak (2015), Atlas Tarih (2016-), 45’lik (2018-2019), OT (2018-) ve Kıyıda (2018-) dergilerinde yazdı.Yahudilik Tarihi, (Ahmet Almaz`la birlikte), 304pp, 2007,  Nokta Kitap Yayınları, ISBN 9789944174176Her Şey Bir Hikaye İle Başladı / It all Began with a Story, 2018, İnkılâp Kitabevi, ISBN 9789751039002