barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Sırbistan Ulusal Bankası

Sırbistan Ulusal Bankası (), Sırbistan'ın merkez bankasıdır. Merkezi Belgrad'dadır. 2 Temmuz 1884 tarihinde kurulmuştur. Sırp dinarının banknot ve bozuk paralarının tek üreticisidir. hükûmetin para ve kredi politikasından sorumludur.
Sırbistan Ulusal Meclisi Binası

Ulusal Meclis Binası (), Sırbistan'ın başkenti Belgrad'ın Nikola Pašić Meydanı'nda bulunan ve Sırbistan Ulusal Meclisi'ne evsahipliği yapan yapı. Temeli 1907'de I. Petar tarafından atılan yapı 1936 yılında bitirilmiştir.
Sırbistan Ulusal Müzesi

Ulusal Müze (, Narodni Muzej) eski Yugoslavya'nın ve Sırbistan'ın en eski ve en büyük müzesi. Sırbistan'ın başkenti Belgrad'ın Cumhuriyet Meydanı'nda bulunur. 10 Mayıs 1844'te kurulan müze, Hieronymus Bosch, Juan de Flandes, Titian, Tintoretto, Rubens, Anthony van Dyck, Cézanne, Giovanni Battista Tiepolo, Renoir, Monet, Picasso, Gauguin, Van Gogh, Mondrian gibi birçok yabancı isim ve Miroslav İncili gibi önemli eserlerin de dahil olduğu 5600'den fazla resim ve 8400'den fazla çizim, toplamda 400.000'den fazla eserin sergilendiği bir yapıdır.
Sırbistan arması

Armanın en dışında üstte bir kraliyet tacı, kraliyet pelerinine sarılı şekilde durur. Bu pelerin içinde yine üstünde bir taç bulunan kalkan bulunur. Bu kalkanın içinde tarih boyunca Sırp devletlerinde kullanılan çift başlı kartal sembolü yerleştirilmiştir. Kartalların göğsünde yine bir kalkan içinde  Sırp Haçı resmi bulunur.
Sırbistan bayrağı

Sırbistan bayrağı, Sırbistan'ın resmî bayrağıdır. Günümüzdeki dizaynı ilk olarak 2004 yılında oluşturulmuş 2010 yılında ise son şeklini almıştır.Bayrak yukarıdan aşağıya sırasıyla Panslavizm renkleri olan kırmızı, mavi ve beyaz renklerdeki üç yatay şeritten oluşur. Sol kenarında ise kırmızı bir kalkan ve üzerinde kraliyet tacı ile birlikte Sırbistan arması vardır.Bayraktaki kırmızı renk vatan için dökülen kanları, mavi özgürlüğü, beyaz renk ise güçlü Sırp çocuklarını besleyen anne sütünü temsil eder.
Sırbistan başbakan yardımcısı

Sırbistan Başbakan Yardımcısı (   Çevirisi: Sırbistan Hükûmeti Başkan Yardımcısı)  Sırbistan Cumhuriyeti Hükümetinin bir üyesi, resmi olarak Sırbistan'ın Başbakan yardımcısıdır.Başbakan Yardımcısı, Başbakan tarafından belirlenen alanlarda devlet yönetim organlarının çalışmalarını yönlendirir ve koordine eder. Başbakan, birkaç devlet idaresi organının dahil olacağı bir projeyi yönetmesi için Başbakan Yardımcısına yetki verebilir. Başbakan Yardımcısı da Bakan olabilir. Hükûmetin oluşumu için başbakan adayının önerisi üzerine, Sırbistan Cumhuriyeti Ulusal Meclis Başbakan Yardımcısı sayısını belirler. Âdete göre, koalisyondaki her küçük ortağa, kendi partilerinin büyüklüğüne göre sıralanarak bir başbakan vekilliği pozisyonu tahsis edilir.Sırbistan Başbakan Yardımcılığı görevi, ilk kez 11 Şubat 1991'de Dragutin Zelenović hükûmeti döneminde ihdas edildi. İlk başbakan yardımcılığına ise şu dört politikacı atandılar: Slobodan Prohaska, Velimir Radivojević, Nikola Stanić ve Jovan Zebić. O günden bu yana, bu görev genellikle aynı anda birkaç kişi tarafından aynı anda yürütüldü (Zoran Đinđić hükûmetinde bir süre sekiz Başbakan Yardımcısı vardı). Ayrıca, Başbakan Yardımcıları görevlerini başka bir hükûmet görevi ile bir arada yürütülebilirler.Göreve gelme sırasına göre mevcut Başbakan Yardımcıları şöyledir: Zorana Mihajlović (27 Nisan 2014'ten beri), Nebojša Stefanović (11 Ağustos 2016'dan beri), Branko Ružić (28 Ekim 2020'den beri), Maja Gojković (28 Ekim 2020'den beri) ve Branislav Nedimovic (28 Ekim 2020'den beri).
Sırbistan başbakanı

Sırbistan başbakanı, (Sırpça: Премијер Србије/Premijer Srbije), resmi olarak Sırbistan Cumhuriyeti Hükûmeti başkanı (Sırpça: Председник Владе Републике Србије/Predsednik Vlade Republike Srbije), Sırbistan Hükûmeti başkanı.Başbakan'ın görevi hükûmetin çalışmalarını yönlendirmek ve önerilen bakanların bir listesi de dahil olmak üzere Hükûmet Programını Ulusal Meclis'e sunmaktır. Başbakanın istifası Hükûmetin düşüşüne neden olur. Mevcut başbakan, 29 Haziran 2017'de Cumhurbaşkanı Aleksandar Vučić tarafından atanan bağımsız bir politikacı olan Ana Brnabić'dir.İlk modern Sırp hükûmeti 27 Ağustos 1805'te, Stragari yakınlarındaki Voljavča'da, Birinci Sırp Ayaklanması sırasında, Yönetim Konseyi (Правитељствујушчи Совјет / Praviteljstvujušči Sovjet) olarak kuruldu, hükûmet başkanının adı ise Yönetim Konseyi Başkanı oldu. Başlangıçta Konsey'in hiçbir bakanı yoktu, sadece üyeler vardı, ancak 1811'de modern bakanlıklar kuruldu. Hükûmet, 3 Ekim 1813'te Birinci Sırp Ayaklanması'nın çöküşüyle varlığını sürdürdü, ancak daha sonra 1813'ten 1814'e kadar Hotin'de sürgünde devam etti.Hükûmet, İkinci Sırp Ayaklanması'nı takiben 21 Kasım 1815'te restore edildi. Hükûmetin başı, Prens'in Temsilcisi (Књажевски представник / Knjaževski predstavnik) oldu. 1835'te anayasa hükûmetinin kurulmasından sonra bile 1861 yılına kadar bu tarz resmi olarak kalmaya devam etti. Bu tarihten önce, ofis önemli bir öneme ya da etkiye sahip değildi ve yalnızca Prens Miloš Obrenović'in iradesine bağlıydı. 1861'den 1903'e kadar hükûmet başkanı, Bakanlık Başkanı (Председник министарства / Predsednik ministarstva) olarak biçimlendirildi. 1903'ten 1 Aralık 1918'de Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı'nın kurulmasına kadar, hükûmet başkanı Bakanlar Kurulu Başkanı (Председник министарског савета / Predsednik ministarskog saveta) olarak düzenlenmiştir.1945'ten sonra komünist rejim altında, Sırbistan, Eylül 1941'de Almanlar tarafından kurulmuş olan hükûmete karşı, Tito tarafından atanan ayrı hükûmet kuruldu. Hükûmet başkanı 7 Mart 1945'e kadar Yüksek Ulusal Kurtuluş Konseyi Yürütme Konseyi Başkanı oldu. Hükûmetler, 3 Şubat 1953 tarihine kadar Yönetim Kurulu Başkanı, 15 Ocak 1991 tarihine kadar İcra Kurulu Başkanı ve daha sonra da Hükûmet Başkanı olarak görevlendirilmişlerdir, ancak Başbakanlık, 1991 yılında Dragutin Zelenović hükûmetinden beri halk dilinde kullanılmıştır.
Sırbistan cumhurbaşkanı

Sırbistan cumhurbaşkanı (Sırpça: Председник Србијe / Predsednik Srbije), resmî olarak Cumhuriyet cumhurbaşkanı olarak adlandırılan Sırbistan devletinin başı.Mevcut cumhurbaşkanı 2 Nisan 2017'de seçilen ve 31 Mayıs 2017'de göreve başlayan Aleksandar Vučić'dir.Büyük ölçüde törensel bir pozisyonu vardır, Sırbistan Anayasası'nın 112. maddesi, bölüm 5'te belirtildiği gibi, cumhurbaşkanının görev ve yetkileri:"Ben <isim>, Kosova ve Metohiya da dahil olmak üzere Sırbistan Cumhuriyeti topraklarının egemenliğini ve bütünlüğünü korumak için bütün çabamı adayacağımı ve insan ve azınlık hak ve özgürlüklerinin uygulanmasını sağlamayı, anayasanın ve yasaların korunmasını ve riayet edilmesini, Sırbistan Cumhuriyeti vatandaşlarının huzur ve refahının korunması ve tüm görevlerimi bilinçli ve sorumlu bir şekilde yerine getireceğime dair yemin ederim.Cumhurbaşkanının görev süresi beş yıldır ve Ulusal Meclis önünde yemin etmesinden itibaren başlayacaktır. Cumhuriyet Başkanının görev süresi, savaş veya olağanüstü hâl süresi içinde sona ermesi halinde, savaşın sona ermesinden itibaren üç aylık sürenin sonuna kadar sürecektir. Hiç kimse iki kez cumhurbaşkanı seçilemez. Cumhurbaşkanının görev süresi, seçildiği zamanın sona ermesi, istifa etmesi veya görevden alınmasıyla sona erer. Cumhurbaşkanı, istifasını Ulusal Meclis Başkanına sunar.Cumhurbaşkanının danışmanları, Cumhurbaşkanının ihtiyaçlarının yanı sıra Cumhurbaşkanının hükûmet ve parlamento ile ilişkilerinde diğer uzmanlık görevleri için analitik, danışmanlık ve diğer ilgili görevleri yerine getirir.
Sırbistan ekonomisi

Sırbistan ekonomisi, üçüncül sektör toplam gayri safi yurt içi hasılanın (GSYİH) üçte ikisini oluşturan ve serbest piyasa prensipleri üzerinde hizmet veren üst orta gelirli bir ekonomidir. 2020 yılında GSYİH'nın nominal olarak kişi başına 8.200 $ olmak üzere toplam 56.886 milyar $'a ulaşacağı tahmin edilmektedir.Sırbistan ekonomisinin en güçlü sektörleri enerji, otomotiv endüstrisi, makine, madencilik ve tarımdır. Başlıca sanayi ihracatı otomobiller, ana metaller, mobilya, gıda işleme, makine, kimyasallar, şeker, lastikler, giysiler, ilaçlardır. Sırp ekonomik faaliyetlerinde ticaret önemli bir rol oynamaktadır. Ana ticaret ortakları Almanya, İtalya, Rusya, Çin ve komşu Balkan ülkeleridir.Belgrad, Sırbistan'ın başkenti ve ekonomik merkezidir ve ülkede faaliyet gösteren çoğu Sırp ve uluslararası şirketin yanı sıra Sırbistan Ulusal Bankası ve Belgrad Borsası'na ev sahipliği yapmaktadır. Novi Sad, Belgrad'dan sonraki ikinci büyük şehir ve en önemli ekonomik merkezdir.
Sırbistan erkek millî hentbol takımı

Sırbistan erkek millî hentbol takımı, Sırbistan'ı uluslararası turnuva ve maçlarda temsil eden erkek hentbol takımıdır. Sırbistan Hentbol Federasyonu tarafından yönetilmektedir.Ekip, Yugoslavya'nın dağılmasının ardından 1992 yılında faaliyetlerine başladı ve 1992-2003'te Yugoslavya Federal Cumhuriyeti'ni ve 2003–2006'da Sırbistan-Karadağ'ı temsil etti.Sırbistan erkek millî hentbol takımı, iki Dünya Şampiyonası'nda bronz, bir Avrupa Şampiyonası gümüş ve bir Avrupa Şampiyonası'nda bronz olmak üzere dört madalya kazanmıştır.
Sırbistan hükûmeti

Sırbistan Hükûmeti (), resmi olarak Sırbistan Cumhuriyeti Hükûmeti (), Sırbistan'ın yürütme organı. Hükûmet, Başbakan'ın seçtiği Bakanlar Kurulunca belirlenir.
Sırbistan için Birlikte

Sırbistan için Birlikte (Sırpça: Заједно за Србију, ЗЗС / Zajedno za Srbiju, ZZS) Sırbistan Cumhuriyeti'nde küçük bir merkez sol siyasi partidir.Parti, 2012 seçimlerinde Cumhurbaşkanı Boris Tadić'in rakibi Tomislav Nikolić'e kaybetmesinden, erken parti içi seçimlere yola açan iç tartışmalardan ve  Tadić'in parti liderliğinden onursal bir cumhurbaşkanlığı oluşturur aslına Belgrad Belediye Başkanı Dragan Đilas lehine çekilmesinden sonra Sırbistan Demokrat Partisi'nden ayrılan bir grup tarafından kuruldu. Toplam 7 milletvekili SDS'den ayrıldı ve 2012'de "Sırbistan için Birlikte" parlamenter grubunu kurdu.2014 seçimlerinde SiB, Boris Tadić'in DS'nin oluşum halindeki fraksiyonu ile bir araya geldi  ve Voyvodina Sosyal Demokratlar Birliği ile koalisyonda seçime katıldı.
Sırbistan kadın millî ragbi birliği takımı

Sırbistan kadın millî ragbi birliği takımı, Sırbistan'ı rugby birliğinde temsil eden ulusal takımdır. Takım ilk maçını 2007'de oynadı. Dünya sıralamasında 31,79 puanla 53. sıradadır.Uluslararası oyunlar ve maç numaralandırması hakkında bilgi almak için  Kadın uluslararası ragbi sayfasına bakınız.
Sırbistan kadın millî sutopu takımı

Sırbistan kadın millî sutopu takımı, Sırbistan'ı uluslararası sutopu organizasyonlarında temsil eden kadın millî takımı. 2003 yılının şubat ayına dek Yugoslavya kadın milli sutopu takımı olarak; Şubat 2003 - Haziran 2006 arasında ise Sırbistan-Karadağ kadın milli sutopu takımı olarak anılmıştır. İlk galibiyetini 2016 Avrupa Şampiyonasında Hırvatisan kadın millî sutopu takımını yenerek elde etmişlerdir.
Sırbistan millî basketbol takımı

Sırbistan millî basketbol takımı, Sırbistan ülkesini uluslararası turnuva ve maçlarda temsil eden basketbol takımıdır. Yugoslavya millî basketbol takımının ardılıdır. Dünya basketbolunda ciddi başarılara imza atan, basketbol ekolü olan takımlardan biridir.Sırbistan İspanya'nın ev sahipliğinde 2014 FIBA Basketbol Dünya Kupası finalinde Amerika Birleşik Devletleri ile karşılaştı ve 129-92'lik skorla mağlup olarak gümüş madalyada kaldı. 2015 Avrupa Basketbol Şampiyonası'nda önce yarı finalde Litvanya'ya ardından da üçüncülük maçında Fransa'ya mağlup oldu. 2016 Yaz Olimpiyatları'nda ise finale kaldı ve Amerika Birleşik Devletleri'ne 96-66'lık skor ile kaybetti.Sırbistan 2017 Avrupa Basketbol Şampiyonası'na Miloš Teodosić, Nemanja Bjelica, Nikola Kalinić, Miroslav Raduljica, Simonović ve Nedović gibi oyuncular olmadan katıldı. İstanbul'da Ülker Spor ve Etkinlik Salonu'nda oynadığı D grubu maçlarında sadece Rusya'ya yenildi. Dünya ikincisi Sırbistan daha sonra sırasıyla Macaristan, İtalya ve gruplarda yenildiği Rusya'yı mağlup ederek finale yükseldi. 2017 Avrupa Basketbol Şampiyonası Finali'nde 17 Eylül 2017 tarihinde Sinan Erdem Spor Salonu'nda Slovenya ile karşılaştı ve 93-85 mağlup olarak gümüş madalyada kaldı.
Sırbistan millî futbol takımı

Sırbistan millî futbol takımı, Sırbistan'ı uluslararası arenada temsil eden futbol takımıdır. FIFA, UEFA ve Sırbistan Futbol Federasyonu tarafından Yugoslavya ve Sırbistan-Karadağ'ın ardılı olarak kabul edilir.Yugoslavya olarak 1930 FIFA Dünya Kupası ve 1962 FIFA Dünya Kupası'nda 4.lük elde etmiştir. Ayrıca, 1960 Avrupa Uluslar Kupası ve 1968 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda final oynamış fakat kaybetmiştir.Sırbistan millî futbol takımı 2006 FIFA Dünya Kupası'na Sırbistan-Karadağ ismiyle katıldı. Turnuvadan sonra ülkenin ikiye ayrılmasıyla millî takımlar da ikiye ayrıldı. 2006 FIFA Dünya Kupası'nda grubunu 3 yenilgi ile tamamlarken Arjantin karşısında 6-0'lık ağır bir yenilgi almıştır. 2010 FIFA Dünya Kupası elemeleri'nde 10 maçta topladığı 22 puanla güçlü rakibi Fransa'yı da geride bırakarak grubunu lider tamamlamış ve 2010 FIFA Dünya Kupası vizesini almıştır. Turnuvada 1 galibiyet ve 2 mağlubiyet alan Sırbistan, 3 puan toplayarak ilk turda elenmiştir.2018 FIFA Dünya Kupası´nda grubunu 3 puanla üçüncü sırada tamamlayıp elenmiştir.
Sırbistan pasaportu

Sırp pasaportu her yaşta Sırp vatandaşlarına Sırbistan tarafından yayınlanan uluslararası seyahat belgesidir.Pasaport İçişleri Bakanlığı tarafından verilir ya da Sırp vatandaşı yurt dışında bulunuyorsa büyükelçilikten alabilir. Pasaport gerekirse vatandaşlığın kanıtı olarak kimlik yerine kullanılabilir. Vatandaşların aynı anda birden fazla Sırp pasaportları olamaz.Bazı vatandaşlar, hâlen eski Yugoslav pasaportu kullanır. Eski Yugoslav pasaportlarının geçerliliği 31 Aralık 2011 tarihinde sona ermiştir.Kosova vatandaşları bir Sırp pasaportu için başvuru hakkına sahiptirler. Kosovalılara Sırp Koordinasyon Müdürlüğü tarafından Sırp pasaportu verilir. Pasaport sahibine vizesiz Schengen Alanına girmesi için izin verilir. Sırbistan Kosova pasaportunun geçerliliğini tanımamaktadır.Sırbistan vatandaşları 19 Aralık 2009 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere Birleşik Krallık ve İrlanda hariç tüm AB'nin Schengen ülkelerine vizesiz seyahat edebilmektedirler.Sırbistan hükûmeti Haziran 2014'te, önemli ticaret ortaklarıyla vize serbestliği konusunda ikili anlaşmalar imzalanacağını açıklandı. Mayıs 2015'te vizesiz serbestleştirme için ülkelerin listesi açıklandı: Katar, Kuveyt, Umman, Bahreyn, Venezuela, Panama, Jamaika, Kolombiya, Paraguay ve Guatemala. İkinci aşamada Ermenistan, Azerbaycan ve Malezya yer alacaktır. Aralık 2016'da Sırbistan'ın sıradan pasaport sahiplerine Ermenistan, Azerbaycan ve Gürcistan'a seyahatlerde vize şartlarını kaldırmayı planlandığı bildirildi.Henley Vize Kısıtlamaları Endeksi 1 Ocak 2017 Raporu'na göre Sırbistan vatandaşları sınır kapısında vize alarak veya vizesiz 115 ülkeye seyahat edebilirler. Bu sayede Sırbistan vatandaşları Dünya'da seyahat özgürlüğü açısından 43. sırada yer almaktadır.
Sırbistan İttifakı

Sırbistan İttifakı (Sırpça: Савез за Србију, Latin harfleriyle: Savez za Srbiju), Dragan Đilas tarafından Eylül 2018'de kuruldu. İttifak üyelerinin siyasi arka planı hükûmete muhalefetini dile getiren sol, liberal, merkez, sağcı ve aşırı sağ kesimler ile çeşitlidir. İttifak, Demokrat Parti, Dveri, Halk'ın Partisi, Özgürlük ve Adalet Partisi ile bazı küçük ve yerel hükûmet karşıtı parti ve örgütlerden oluşur. Bir yıl boyunca görev yapacak teknokratik bir geçiş hükümetinin kurulmasını ve ardından seçimlerin yapılmasını istediler.Sırbistan İttifakı Eylül 2018'de kurulan Sırbistan'daki muhalif siyasi partilerin kurduğu parlamento dışı bir büyük çadır ittifakıdır. İttifak, seçimlerin adil şartlarda yapılmayacağı iddia ederek 2020 Sırbistan parlamento seçimlerini boykot etti.İttifak, Vučić'e karşı protestoları destekledi ve 6 Şubat'ta diğer muhalefet partileriyle birlikte insanlarla anlaşma imzaladı. Protestolar İttifak'ın liderlerinden Borko Stefanović'e yapılan bir saldırı sonucu tetiklendi. Protestolar sırasında tanıtılan partizan olmayan uzman grup, halkla iletişim kurulamaması ve bu süreçteki eşitsizlik nedeniyle ülkede özgür ve adil seçim için yeterli koşulların olmadığı sonucuna vardı;  altı talep ve altı ek ile kapsamlı ve sistematik bir belge hazırladılar. 16 Eylül 2019'da İttifak'ın tarafları, 2020 Sırbistan Milletvekili ve Yerel Seçimlerini boykot kararı aldı. Ekim ayında, taraflar arası Avrupa Parlamentosu aracılı diyaloğun ilk turu gerçekleşirken, Sırbistan İttifakı, bu diyaloğa planlanan seçimin Nisan ayında adil seçim koşullarında yapılması durumunda taleplerinin karşılanmasına zaman olmadığını belirterek, katılmayı reddetti.21 Haziran'da yapılan seçimlerden sonra toplanan Halk'ın Partisi / Narodna stranka başkanlık kurulu adına yapılan açıklamada Sırbistan İttifakı'nın artık misyonunu tamamladığı açıklandı. Halk'ın Partisi / Narodna stranka yeni dönemde kendi başına hareket edeceğini duyurdu.
Sırbistan'da COVID-19 pandemisi

12 Ocak'ta, Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), Çin'in Hubei eyaletinin, Vuhan şehrinde 31 Aralık 2019'da DSÖ'nün dikkat ettiği bir grup insanda solunum hastalığına neden olan yeni bir koronavirüsün olduğunu doğruladı.2003'teki SARS'tan farklı olarak, COVID-19'un vaka ölüm oranı çok daha düşüktür ancak anlamlı bir toplam ölüm sayısı ile bulaşma sıklığı önemli ölçüde daha fazladır.
Sırbistan'da LGBT hakları

Sırbistanda LGBT hakları, Sırbistan sınırları içerisindeki eşcinsel bireylerin yaşam biçimidir. Sırbistan'da LGBT bireyler sık sık hukuki sorunlarla karşı karşıya kalabilir. Erkek ve kadın hemcins cinsel aktivite Sırbistan'da yasal, ancak ülkede eşcinsel ilişki ve birlikteliklere yönelik anayasada ayrımcılık karşıtı bir yasa mevcut değildir.Sırp anayasasında eşcinsel bireyler ve cinsel yönelimleri açıkça tanınmamakla birlikte, 2006 yılı Kasım ayında kabul edilen yeni Sırp anayasası 62. maddesine göre medeni birliktelik ve evlilik yalnız "bir erkek ve bir kadın arasındaki evlilik" olarak tanımlar.Sırbistan'da erkek erkeğe cinsel ilişki 1977'den bu yana yasa ile yasaklanmıştır ancak yasanın uygulandığına dair hiçbir kanıt yoktur. LGBT bireylerin özgürlüğünü ve haklarını kısıtlayan bu yasalar özellikle lezbiyen ilişkileri hiç ele alamamıştır. İleriki yıllarda eskiden yasa yapma gücünü elinde Voyvodina eyaleti tutarken daha sonraları yeni Sırp hukuk sistemiyle birlikte 1994 yılında erkek erkeğe cinsellik ve diğer cinsel tutum ve yönelimler için cinsel rüşt yaş; 18 rıza bir yaşı olarak kabul edilmiştir.2013 yılında ülkede LGBT Onur Haftası etkinlikleri ülke genelinde yaygın homofobi ve eşcinsellerin "ciddi can güvenlliği" tehlikesi nedeniyle Belgrad hükûmeti tarafından yasaklanmış, LGBT'lerce bu yasak protesto edilmiştir.Sırbistan'da LGBT'lerce ülke genelinde yaygın homofobiye rağmen 2001'den 2010 yılına kadar her sene LGBT Onur Yürüyüşü düzenlenmiş, 2010 yılında gerçekleştirilen onur yürüyüşünün ardından LGBT karşıtı Belgrad'da eşcinsellik karşıtı protesto düzenlenmiş, LGBT karşıtı aşırı sağcılar ile polis arasında çatışmalar yaşanmıştır. Sırp hükûmeti ve Sırp Polisi LGBT yürüyüşünün gerçekleştirilmesi için homofobik kişilere müdahale etmiş, LGBT bireylerin can güvenliğini sağlamıştır.
Sırbistan'da din

Sırbistan, 9. yüzyılda Kiril ve Methodios'un Hristiyanlaştırılmasından bu yana geleneksel olarak Hristiyan bir ülke olmuştur. Bu nedenle hakim mezhep Doğu Ortodoksluğuna bağlı Sırp Ortodoks Kilisesi'dir. Balkanların Osmanlı yönetimi sırasında Sünni İslam başta Sırp Bölgesi olmak üzere Sancak ve Preşeva Vadisi'nin güney bölgelerinde olduğu kadar Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi'nin tartışmalı topraklarında da yayılmıştı. Katolik Kilisesi, Voyvodina'da (esas olarak eyaletin kuzey kesiminde) bulunan Macarların varlığından bu yana ülkede kök salmaktadır; Protestanlık 18. ve 19. yüzyıla Voyvodina'daki Slovakların yerleşmesiyle gelmiştir.
Sırbistan'da gayriresmi yerleşimler

Sırbistan'da gayriresmi yerleşimler, Sırbistan'da hükümetten veya arazi sahibinden izinsiz olarak işgâl edilen arazileri ve binaları içerir. Birinci Dünya Savaşı sonrasında, savaş nedeniyle çoğu yerle bir edilmiş başkent Belgrad'da gecekondular ortaya çıktı; bunların en öne çıkan örneği  mahallesidir. Belgrad'ın nüfusu 1953 ile 1981 yılları arasında 'dan 'e yükseldi. 1961 ile 1971 yılları arasında Belgrad'da özel inşaatla dikilmiş binaların %52'si yasadışı olarak inşa edilmiştir. Novi Sad ve Semendire gibi diğer şehirlerde de bu yasadışı inşaatlar oldukça yaygındı. Bu izinsiz işgâllerin ve yasadışı inşaatların nedenleri uygun fiyatlı konutların az olması, yönetişimin yetersiz olması ve arazi taleplerini yasallaştırmanın bürokratik zorluklarıdır. Ayrıca bu faaliyetlerde bulunan insanlara çarptırılan cezalar hafifti.Sırbistan'da gayriresmi yerleşimler, binaların  tarafından işgâl edilmesiyle ya da banliyö alanlarında kulübelerin ikinci ev olarak dikilmesiyle özdeşleştirilmiştir. "" () olarak bilinen büyük bir Roman yerleşimi 2009'da boşaltıldı. Belgrad'da "Rebel House", "AKC Akcija" ve "KUDRUC" gibi açıkça politik maksatlarla kurulmuş ler de ortaya çıkmıştır. Terkedilmiş  da aktivistler tarafından işgâl edildi ve yeniden açıldı.2017'de Belgrad yetkilileri, şehir merkezinde gayriresmi şekilde oturan göçmenlerin resmî merkezlere alınacaklarını duyurdu. Bunun ardından, "" kentsel dönüşüm projesinin inşası için arazi ayırmak maksadıyla, çoğu Afganistan ve Pakistan'dan gelmiş yaklaşık  mülteci barındıran eski bir asker kışlası boşaltıldı. 2019'da BMMYK, Belgrad'da ve Hırvatistan ile Macaristan sınırı yakınlarında gayriresmi yerleşimlerde ikâmet eden 650 göçmenin olduğunu tahmin etti.
Sırbistan'da telefon numaraları

Sırbistan'da telefon numaralarının regülasyonu, hükûmetten bağımsız Elektronik İletişim ve Posta Hizmetleri Düzenleme Kurumu'nun (RATEL) sorumluluğundadır. Sırbistan'ın ülke telefon kodu +381'dir. Ülkenin açık bir telefon numaralandırma planı vardır ve çoğu numara 2 veya 3 basamaklı arama kodundan ve 6-7 basamaklı müşteri numarasından oluşur.Sırbistan'ın ülke telefon kodu +381'dir. Sırbistan ve Karadağ, 1992'de (ülke kodu +38 olan) Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nin dağılmasının ardından +381 kodunu aldı. Karadağ, 2006'daki bağımsızlığından sonra +382'ye geçti, bu nedenle +381 artık sadece Sırbistan tarafından kullanılıyor.Uluslararası arama öneki, aranılan ülkeye bağlıdır: örneğin, çoğu Avrupa ülkesi için 00 ve Kuzey Amerika'dan 011. Yurtiçi aramalarda alan kodundan önce 0 çevrilmelidir.Sırbistan'dan yapılan aramalar için, uluslararası aramalar için önek 99'du, ancak 1 Nisan 2008'den bu yana, Avrupa'nın çoğuyla eşleşmesi için 00 olarak değiştirildi  (örn. Amerika Birleşik Devletleri numarası için 00 1 ... çevrilmelidir).Sırbistan'daki arama kodu bölgeleri, Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nden bu yana büyük ölçüde değişmedi. Sırbistan Sosyalist Cumhuriyeti'ne 1, 2 ve 3 ile başlayan kodlar verildiğinden, bunlar dağıldıktan sonra Sırbistan tarafından basitçe taşınmıştır.2013 yılına kadar Telekom Srbija'nın sabit telefon hizmetlerinde tekeli vardı. Yeni düzenlemenin yürürlüğe girmesiyle bu alanda da rekabete izin verilmiş ve diğer operatörler alternatif iletişim altyapısını kullanarak pazara girmiştir:Tablodaki arama kodları, ilgili sağlayıcı tarafından yeni müşterilere atanır. Ancak, 2011'den beri müşteriler operatörü değiştirebilir ve eski arama kodunu (telefon numarasının geri kalanıyla birlikte) saklayabilir. Bu nedenle, arama kodları mutlaka operatörü yansıtmaz. Bununla birlikte, bir cep telefonu numarasını sabit hatlı bir operatöre aktarmak ve bunun tersi mümkün değildir.21 Mayıs 2012'de 2 haneli acil durum numaraları 3 haneli olanlarla değiştirildi (yani 92, 93 ve 94 yerine 192, 193 ve 194). Bu aynı zamanda 976 (1976 oldu), 985 (1985 oldu), 987 (1987 oldu) ve 9860 (19 860 oldu) için de geçerliydi. 112, cep telefonlarında 192'ye yönlendirir.Kosova'nın telefon kodu +383'tür. Bu kod, Sırbistan ve Kosova hükûmetleri arasında imzalanan 2013 Brüksel Anlaşması sonucunda Kosova coğrafi bölgesinin ihtiyaçları için UTB tarafından Sırbistan'a verilmişti ve Sırbistan Cumhuriyeti'nin malıdır. Kosova, 2008 yılında Sırbistan'dan bağımsızlığını ilan etti, ancak +381 arama kodunu 2016 yılına kadar yalnızca sabit telefon için korudu. +383 telefon kodu 15 Aralık 2016 tarihinde tahsis edilmeye başlandı.
Sırbistan'da turizm

Sırbistan'da turizm resmen ekonomik ve sosyal büyüme için birincil alan olarak kabul edilmektedir. Otel ve catering sektörü 2015 yılında GSYİH'nın yaklaşık % 2,2'sini oluşturmuştur. Sırbistan'da turizm, ülke işgücünün yaklaşık % 3'ünü oluşturan yaklaşık 75.000 kişiyi istihdam etmektedir. Son yıllarda turist sayısı artıyor, özellikle her yıl yaklaşık yüz bin kişi yabancı turist daha artmıştır. Yabancı turistler için başlıca destinasyonlar Belgrad ve Novi Sad iken, yerli turistler kaplıcaları ve dağ merkezlerini tercih ediyor.1980'lerde Yugoslavya Balkanlar'da önemli bir turistik yerdi. Gecelik konaklamalar yılda yaklaşık 12 milyon, bunun yaklaşık 1,5 milyonu yabancı turistlerden oluşuyordu. Yugoslavya'nın dağılmasıyla ilgili olaylar hem eğlence hem de iş turizminde önemli bir düşüşe neden oldu.Yirmi birinci yüzyılda turizm toparlanmaya başladı: denizaşırı ziyaretçi sayısı 2004 yılında 2000 yılına göre % 90 daha fazladır ve dış turizmden elde edilen gelir 2002 ile 2004 arasında üç kattan fazla artarak 220 milyon ABD dolarına ulaşmıştır. 2010 itibarıyla uluslararası turizmden elde edilen gelir 798 milyona yükselmiştir.
Sırbistan'da İslam

Beş yüzyıl süren Osmanlı yönetimi sırasında İslam Sırbistan'a yayılmıştır. Sırbistan'daki Müslümanlar çoğunlukla Boşnaklar, Arnavutlar, Romanlar, etnik Müslümanlar, Goralılar ve Sırplar gibi grupların üyelerinden oluşmaktadır.2011 nüfus sayımına göre, Sırbistan'da 228.658 Müslüman vardı (toplam nüfusun%3.1'i). Adalet ve Uzlaşma Partisi liderlerinden Muamer Zukorliç, takipçilerine sayıma katılmamaları çağrısında bulunduğundan, Sandžak bölgesinden bazı Boşnaklar tarafından sayım boykot edildi. Ayrıca, Preševo, Bujanovac ve Medvedja belediyelerindeki Arnavut nüfusu da nüfus sayımını boykot etti. Dolayısıyla, Sırbistan'daki gerçek Müslüman sayısı muhtemelen en az 50.000 kişi daha fazladır. Sırbistan'daki en büyük Müslüman yoğunluğu Sandžak bölgesindeki Yeni Pazar, Tutin ve Sjenica belediyelerinde ve Preševo Vadisi'ndeki Preševo ve Bujanovac belediyelerinde bulunabilir.Güney Sırbistan'dan Sırpça konuşan gruplar ve Arnavutça konuşan gruplar da dahil olmak üzere Romanlar ;Yeni Pazar belediyesi, 100.410 kişiden 82.710'u Müslüman olması (nüfusunun% 82'si) ile Sırbistan'ın en büyük Müslüman nüfusuna ev sahipliği yapmaktadır. Tutin belediyesi, nüfusunun yaklaşık% 94'ü Müslüman olması nedeniyle Sırbistan'daki en yüksek Müslüman payına sahiptir. Seniçe Belediyesi de çok büyük bir Müslüman nüfusa (% 79) sahiptir ve onu Semi Pazar Belediyesi (% 45) izlemektedir. Müslüman nüfus çoğu Arnavut halkına mensuptur.
Sırbistan'daki Türkler

Sırbistan Türkleri olarak da bilinen Sırbistan’daki Türkler, Sırbistan’da bulunan Türk soylu insanlar. Osmanlı döneminden bu yana Türkler bu bölgede yaşamışlardır. Türk azınlığı geleneksel olarak Sırbistan'ın kentsel bölgelerinde yaşadı, ancak 1830'da Sırbistan Prensliği'ne özerklik tanındığında birçok Türk, Türkiye'ye "muhacir" (mülteciler) olarak göç etti ve 1862'de geri kalan Türklerin neredeyse tamamı Orta Sırbistan'dan ayrıldı Belgrad'dan 3 bin kişi dahil. 2011 nüfus sayımına göre, Kosova'daki Türk azınlığı içermemesine rağmen, yalnızca 647 kişi kendilerini Türk olarak tanımladı.
Sırbistan'daki şehirler listesi

Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi, 1998 yılında başlayan çatışmalar sonucunda 1999 yılından itibaren fiilen Sırbistan idari yapısından kopmuştur. 2008 yılında tek taraflı bağımsızlığını ilan etmiştir, fakat Belgrad hükûmeti Kosova ve Metohiya'yı ülkenin bir parçası olarak kabul etmeye devam etmiştir. Dolayısıyla Kosova ve Metohiya’daki idari birimler fiilen yoktur.
Sırbistan'ın Avrupa Birliği üyelik süreci

Sırbistan'ın Avrupa Birliği'ne (AB) katılımı, katılım için aday olduğu 2012 yılından bu yana AB'nin gelecekteki genişlemesi için mevcut gündemde yer alıyor. Sırbistan 22 Aralık 2009'da Avrupa Birliği üyeliğine resmen başvurdu. Katılım müzakereleri şu anda devam ediyor. Sırbistan'ın müzakerelerini 2024 sonuna kadar tamamlaması ve 2025 yılına kadar Birliğe katılmasına izin vermesi bekleniyor.2020 yılına kadar Sırbistan, AB aday ülkeleri için bir finansman mekanizması olan Katılım Öncesi Yardım Aracı'ndan 2,9 milyar Euro kalkınma yardımı alıyordu. Arnavutluk, Karadağ, Kuzey Makedonya ve Türkiye ile birlikte mevcut beş AB aday ülkesinden biridir.Yugoslavya Federal Cumhuriyeti (daha sonra Sırbistan ve Karadağ) ile müzakereler, 2000 yılında Slobodan Milošević'in seçim yenilgisi ve devrilmesinin ardından yoğunlaştı ve AB, 21 Haziran 2003'te Selanik'te düzenlenen AB-Batı Balkanlar Zirvesi'nin ardından Balkan ülkelerinin adaylığını resmen ilan etti.7 Kasım 2007'de Sırbistan, Avrupa Birliği ile İstikrar ve Ortaklık Anlaşması'nı (İOA) başlattı. Avrupa Komisyonu, Sırbistan'ın 12 Ekim 2011'de resmi aday olmasını tavsiye etti. Konsey'in 28 Şubat 2012'deki tavsiyesinden sonra, Sırbistan 1 Mart'ta tam aday statüsüne geçiş yaptı. Aralık 2013'te, Avrupa Birliği Konseyi, Sırbistan'ın katılımı için müzakerelerin başlatılmasını onayladı.1 Ocak 2008'de, Sırbistan ile AB arasındaki Vize Kolaylaştırma ve Geri Kabul Anlaşması yürürlüğe girdi. 19 Aralık 2009'da, Schengen ülkelerine seyahat eden Sırplar için vize şartları kaldırıldı.Sırbistan'ın AB üyeliği arasındaki en büyük engel, 17 Şubat 2008'de bağımsızlığını ilan eden Kosova ile gergin ilişkisidir.Sırp hükûmeti, Kosova'nın statüsünün AB müzakerelerine bağlanmaması gerektiğini ilan etti. Eylül 2012'de AB'nin Genişlemeden Sorumlu Komisyon Üyesi Štefan Füle, Avrupa Birliği'nin örgüte katılmadan önce Sırbistan'ın Kosova'yı tanımasında ısrar edeceğini yalanladı.19 Nisan 2013 tarihinde, Kosova ve Sırbistan hükûmetleri, ilişkileri normalleştirme yolunda büyük bir adım olarak takdir edilen ve Sırbistan ile AB üyelik müzakerelerinin başlamasını sağlayan Brüksel Anlaşmasını tamamladılar. 22 Nisan 2013 tarihinde, Avrupa Komisyonu Sırbistan ile AB üyelik müzakerelerinin başlatılmasını tavsiye etti.Kasım 2013'te, Kosova Dışişleri Bakanı Enver Hoxhaj, AB'nin Kosova ve Sırbistan'ın katılımını eşzamanlı olarak onaylaması gerektiğini öne sürdü.Mart 2021'de, Avrupa Parlamentosu, diğer şeylerin yanı sıra, Sırbistan ile Kosova arasındaki ilişkilerin normalleşmesinin “AB'ye katılım için bir öncelik ve bir gereklilik” olduğunu vurgulayan Sırbistan hakkında bir raporu kabul etti.Ağustos 2017'de yapılan bir ankette, %51,2'nin AB'ye katılma taraftarı olduğu, %36,3'ünün buna karşı olduğu ve %12,5'inin kararsız olduğu kaydedildi. Ancak aynı ankette, "Kosova'nın bağımsızlığını tanımak AB'ye katılmanın bir şartı olsaydı, bu şartın kabul edilmesi gerektiğini düşünüyor musun?" diye soruldu ve %12,1'i evet, %70,6'sı hayır ve %17,3'ü kararsızdı.
Sırbistan'ın belediyeleri

Sırbistan’ın belediyeleri (Sırpça: Општина'Fj') ülkenin idari sisteminde en alt düzeyde yer alırlar. Ülkenin idari dağılımında 150 adet belediye vardır. Bu idari birimler, Sırbistan’daki yerel yönetim merkezlerini oluştururlar. Ülkede belediye alanlarından 33 tanesi şehir belediyesi yapısındadır.Sırbistan idari yapısında ayrıca 24 adet idari statüye sahip şehir'' vardır. Şehir yapılarından bazıları şehir belediyesi birimini oluştururken, bazı şehirler bu statüye sahip değildir. Belgrad, Novi Sad, Niş, Kragujevac, Požarevac ve Vranye olarak 6 şehir ülkedeki şehir belediyelerindendirler. Bu şehirlerin yapısında ayrıca birden fazla belediye birimi bulunur. Şehir belediyeleri “kentsel” (şehir yapısında) ve “diğer” (şehir çevresinde) şeklinde ayrılırlar. Sırbistan’daki 33 şehir belediyesi; Belgrad’da 17; Niş’te 5; Kragujevac’ta 5; Novi Sad’da 2, Požarevac’ta 2; Vranye’de 2 şeklinde dağılmıştır.150 adet belediyeden 47 tanesi Güney ve Doğu Sırbistan’da, 52 tanesi Şumadiya ve Batı Sırbistan’da, 39 tanesi Voyvodina’da ve 28 tanesi “de jure” statüye sahip Kosova ve Metohiya’da yer alır. 24 idari şehirden 6 tanesi Güney ve Doğu Sırbistan’da, 10 tanesi Şumadiya ve Batı Sırbistan’da, 6 tanesi Voyvodina’da ve 1 tanesi “de jure” statüye sahip Kosova ve Metohiya’dadır.Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi, 1998 yılında başlayan çatışmalar sonucunda 1999 yılından itibaren fiilen Sırbistan idari yapısından kopmuştur. 2008 yılında tek taraflı bağımsızlığını da ilan ederek, uluslararası tanınma süreci devam eden ayrı bir devlet statüsü kazanmıştır. Dolayısıyla Kosova’daki idari birimler fiilen yoktur.Aşağıdaki listede Sırbistan’da “Sırbistan Cumhuriyeti Bölgesel Organizasyon Hakkında Kanun”a göre kurulan belediyeler gösterilmiştir. Bu listede 1999 yılı sonrası Kosova’da (UNMIK ve 2008 sonrasında Kosova Cumhuriyeti idaresi tarafından) kurulan belediyeler yer almaz.A.  Kosova ve Metohiya bölgesi, de facto olarak Sırbistan’a bağlı değil, Kosova olarak ayrı bir devlettir. Sırbistan’a göre hukuken ülkenin bir parçasıdır.
Sırbistan'ın büyükelçileri listesi

- Vukašin Todorović (Chargé d'Affaires a.i.) (Brunei, Kamboçya, Doğu Timor, Malezya, Filipinler, Singapur, Tayland, Vietnam)- Đerđ Matković (Antigua ve Barbuda, Bahamalar, Barbados, Belize, Dominika, Grenada, Saint Lucia, Saint Kitts and Nevis, Saint Vincent and the Grenadines, Surinam, Trinidad and Tobago)- Milan Milanović, New York (Benin, Burkina Faso, Orta Afrika Cumhuriyeti, Fildişi Sahili, Gambiya, Liberya, Madagaskar,  Moritanya, Nijer, São Tomé ve Príncipe, Sierra Leone, Somali ve Togo'yu da içermektedir)
Sırbistan'ın idari bölümleri

Sırbistan'ın idarî yapılanması Sırbistan’ın idarî sistemi. Bu idarî yapılanma aşağıdaki sistemlerden oluşur:Sırbistan’ın en üst idari düzeyini istatistiksel bölgeler (Sırpça: Статистички регион) oluşturur. 2009 yılında Sırbistan Millî Meclisi ülkeyi 7 istatistiksel bölgeye ayıran “Eşit Bölgesel Kalkınma Kanunu” çıkarmıştır. 7 Nisan 2010 tarihinde Kanun tadil edilmiş, bölge sayısı 5 olarak düzenlenmiştir.Sırbistan’ın idari sisteminde istatistiksel bölgelerin içinde ilçeler (Sırpça: Управни округ veya Округ) yer alır. Ülkenin idari dağılımında 29 ilçe vardır. Bunlardan 7’si Voyvodina’da, 8’i Şumadiya ve Batı Sırbistan’da, 9’u Güney ve Doğu Sırbistan’da, 5’i fiilen Sırbistan’da yer almayan Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi’nde yer alır.Sırbistan’ın idari sisteminde ilçelerin içinde belediyeler (Sırpça: Општина) yer alır. Ülkenin idari dağılımında 150 adet belediye vardır. Bu idari birimler, Sırbistan’daki yerel yönetim merkezlerini oluştururlar. Ülkede belediye alanlarından 33 tanesi şehir belediyesi yapısındadır.Sırbistan idari yapısında ayrıca 24 adet idari statüye sahip şehir vardır. Şehir yapılarından bazıları şehir belediyesi birimini oluştururken, bazı şehirler bu statüye sahip değildir. Belgrad, Novi Sad, Niş, Kragujevac, Požarevac ve Vranye olarak 6 şehir ülkedeki şehir belediyelerindendirler. Bu şehirlerin yapısında ayrıca birden fazla belediye birimi bulunur.A.  Kosova ve Metohiya bölgesi, de facto olarak Sırbistan’a bağlı değil, Kosova olarak ayrı bir devlettir. Sırbistan’a göre hukuken ülkenin bir parçasıdır.
Sırbistan'ın ilçeleri

Sırbistan’ın ilçeleri (Sırpça: Управни округ veya Округ) ülkenin idari sisteminde istatistiksel bölgelerin içinde yer alır. Ülkenin idari dağılımında 29 ilçe vardır. Bunlardan 7’si Voyvodina’da, 8’i Şumadiya ve Batı Sırbistan’da, 9’u Güney ve Doğu Sırbistan’da, 5’i fiilen Sırbistan’da yer almayan Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi’nde yer alır.Belgrad Bölgesi, idari dağılımda genişletilmiş Belgrad şehrini oluşturan belediye alanlarından meydana gelir. Başkent bölgesi olarak kısmen farklı bir sisteme sahiptir.Sırbistan’ın idari birimlerinden 5’i, Kosova ve Metohiya’da yer alır. Ancak, Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi, 1998 yılında başlayan çatışmalar sonucunda 1999 yılından itibaren fiilen Sırbistan idari yapısından kopmuştur. 2008 yılında tek taraflı bağımsızlığını da ilan ederek, uluslararası tanınma süreci devam eden ayrı bir devlet statüsü kazanmıştır. Dolayısıyla aşağıdaki 5 ilçede Sırbistan’ın idaresi yoktur. Sadece, Kosova’nın kuzeyindeki birkaç yerleşim biriminde, Sırbistan’ın idari hükmü söz konusudur.
Sırbistan'ın istatistiksel bölgeleri

Sırbistan'ın istatistiksel bölgeleri Sırbistan’ın idari yapılanmasındaki kademelerden biridir. Sırbistan, idari olarak 5 istatistiksel bölgeye sahiptir.2009 yılında Sırbistan Millî Meclisi ülkeyi 7 istatistiksel bölgeye ayıran “Eşit Bölgesel Kalkınma Kanunu” çıkarmıştır. 7 Nisan 2010 tarihinde Kanun tadil edilmiş, bölge sayısı 5 olarak düzenlenmiştir.İstatistik İçin Bölge Birimi Adlandırması’na göre Sırbistan’ın istatistiksel bölgeleri ve kodları aşağıdaki gibi oluşur:A.  Kosova ve Metohiya bölgesi, de facto olarak Sırbistan’a bağlı değil, Kosova olarak ayrı bir devlettir. Sırbistan’a göre hukuken ülkenin bir parçasıdır.
Sırbistan-Karadağ

Sırbistan-Karadağ ( ya da Sırp Latin alfabesiyle Srbija i Crna Gora) Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nin bir arada kalan son parçaları olan Sırbistan ve Karadağ devletleri arasında kurulan devlet birliği. 1992 yılından Yugoslavya Federal Cumhuriyeti adı altında kuruluşlarını ilan ettiler. Yeni devletin bu adı alması, Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nin yasal mirasçısı olduğu sonucunu çıkarıyordu. Bu duruma Yugoslavya SFC'den kopan diğer devletlerin karşı çıkmaları üzerine Birleşmiş Milletler bu yeni devletin üyeliğini reddetti. 2003 yılında Sırbistan-Karadağ adı altında yeni bir devletin kuruluşu ilan edildi.Bu birlik içindeki iki ulusal oluşumu teşkil eden Sırbistan (başkenti Belgrad) ve Karadağ (başkenti Podgorica) pek çok alanda kendi politikalarını belirleme serbestliğine sahiptiler. Sırbistan-Karadağ'ın ayrıca iki otonom bölgesi bulunmaktadır. Bunlar Voyvodina (başkenti Novi Sad) ve Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi'dır (başkenti Priştine). Nüfusun çoğunluğunun Arnavut olduğu Kosova ve Metohiya'daki etnik çatışmalar nedeniyle bu bölgeye NATO birlikleri konuşlandırılmış bulunduğundan, Kosova ve Metohiya, Sırbistan-Karadağ yönetiminin fiilen dışındaydı.21 Mayıs 2006'da Karadağ'da yapılan bağımsızlık referandumunda Karadağ halkının %55,5'lik kısmı bağımsızlık istedi. Sonuçta da Sırbistan-Karadağ, Sırbistan ve Karadağ olarak resmen ikiye bölündü. 3 Haziran 2006 günü Karadağ resmen Sırbistan-Karadağ'dan ayrılıp bağımsız bir devlet olmuştur. Sırbistan hükûmeti ise, Sırbistan-Karadağ'ın hukukî ve siyasi halefi olduğunu ilan etmiştir. Örnek olarak Sırbistan-Karadağ'ın üyesi olduğu uluslararası teşkilatlardaki üyelik statüsünü Sırbistan devam ettirirken Karadağ yeni bir devlet olarak üye olmaya başlamıştır. Öte yandan bu çerçevede Sırbistan-Karadağ'ın tüm siyasi ve hukukî sorumluluklarını da Sırbistan devam ettirir olmuştur.Dil olarak Sırpça konuşulmaktaydı. Din olarak ise çoğunlukla Ortodoks Hristiyanlık, sonraysa Müslümanlık ve Katolik Hristiyanlık görülmekteydi.
Sırbistan-Karadağ bayrağı

Sırbistan-Karadağ bayrağı Sırbistan-Karadağ'ın Sırbistan ve Karadağ olmak üzere iki ayrı devlet şeklinde ayrılmasından önce sahip olduğu bayrağıdır.
Sırbistan-Karadağ birleşmeciliği

Sırbistan-Karadağ birleşmeciliği (Sırpça: Српско-црногорски унионизам; Latin harfleriye: Srpsko-crnogorski unionizam), Yugoslavya'nın dağılmasından sonra ortaya çıkan siyasi bir ideolojidir. Bu ideolojide, Karadağ'ın egemen devlet olmasına karşı çıkılır ve bu ülkeyle Sırbistan arasında politik birlik kurulması gerektiği savunulur. Yugoslav halklarından Sırplar ile Karadağlılar arasında kurulan bağın en dostanesi olduğu düşünülegelmiştir. 2011'deki istatistiklere göre, 178100 Karadağlı kendilerini Sırp olarak, 4000'den fazlası ise Sırp-Karadağlı veya Karadağlı-Sırp olarak tanımlamaktadır.Karadağ ile Sırbistan arasındaki dostluk, 19'uncu yüzyıldaki Osmanlı-Karadağ Savaşı'na uzanır. Ayastefanos Antlaşması ile Osmanlı, her iki ülkeyi tanımıştır. Bağımsızlıklarından beri iki ülkenin kaderi birleşmiştir. Balkan Birliği'ni oluşturarak önce Birinci Balkan Savaşı'nda Osmanlı'ya karşı, daha sonra I. Dünya Savaşı'nda Avusturya-Macaristan ve Almanya'ya karşı savaşmışlardır. Ülkelerin birleşme planları, bu savaştan sonra kısmen de olsa gerçekleşmiştir. Kasım 1918'de düzenlenen Podgorica Meclisi ile Karadağ ile Sırbistan'ın birleşmesine karar verilmiş; diğer ülkelerin katılımıyla Yugoslavya kurulmuştur. Karadağ tacı lağvedildiğinden 1919'da Noel Ayaklanması patlak verdi.II. Dünya Savaşı'nın ardından Yugoslavya'da krallık yıkıldı ve sosyalist cumhuriyet kuruldu. Yeni rejimle Sırpların baskın konumu da sona eriyordu. Yugoslavya'nın dağılması sürecinde Slovenler, Hırvatlar, Makedonlar ve Boşnaklar bağımsız olmayı tercih ederken Karadağlılar, Sırplarla bir federasyon kurma yoluna gitti. Bu ülke, Yugoslavya adıyla eskilerin mirasçısı konumunu üstlendi; 2003'te resmi adını Sırbistan-Karadağ olarak değiştirdi. 1996'dan itibaren Karadağ, eskiden birleşmeci olan Milo Đukanović önderliğinde yönünü değiştirdi ve bağımsızlıktan yana tavır almaya başladı. Bu tutum sonunda 2006 Karadağ bağımsızlık referandumuna neden oldu ve %55 oranında bir çoğunluğun bağımsızlığı istemesiyle sonuçlandı.
Sırbistan-Karadağ millî futbol takımı

Sırbistan-Karadağ millî futbol takımı, günümüzde varlığını sürdürmeyen Sırbistan-Karadağ'ı temsil eden futbol takımı. Sırbistan-Karadağ Futbol Federasyonu tarafından kontrol edilmekteydi. 1992 yılında Yugoslavya Federal Cumhuriyeti adıyla kurulan ülkenin uluslararası spor müsabakalarından men edilmesi sebebiyle ülkeyi temsil eden millî futbol takımının kuruluşu 1994 yılında gerçekleştirildi. 1998 FIFA Dünya Kupası ile 2000 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda mücadele eden takım, turnuvaları sırasıyla 9. ve 8. sıralarda tamamladı. 2006'da ülkenin isim değişikliğine gitmesi sebebiyle takım da Sırbistan-Karadağ adını aldı. Bu adla 2006 FIFA Dünya Kupası'na katılan takım, ilk turda turnuvaya veda etti. 2006'da Karadağ'ın bağımsızlığını ilan ederek ülkenin bölünmesinin ardından millî takım da sona erdi. FIFA, günümüzde varlığını sürdüren Sırbistan millî futbol takımını Sırbistan-Karadağ'ın ardılı olarak görmekte ve takımın gösterdiği performansları Sırbistan elde etmiş olarak göstermektedir.1994-2003 yılları arasında Yugoslavya FC, 2003-2006 yılları arasında Sırbistan-Karadağ adıyla mücadele etti.
Sırbistan-Suudi Arabistan ilişkileri

2013 yılına kadar Sırbistan ile selefi Yugoslavya'nın hiçbir zaman ilişki kurmadığı son Arap ülkesi olan Suudi Arabistan Krallığı'nın Birleşmiş Milletler Daimi Temsilcisi Abdullah el-Muallimi ile Sırbistan Cumhuriyeti'nin Birleşmiş Milletler Daimi Temsilcisi Feodor Starčević, 17 Nisan 2013 tarihinde New York'ta iki ülke arasında Diplomatik İlişkilerin Kurulmasına İlişkin Protokolü imzaladı.Kosova 2008'de bağımsızlığını ilan etti ve Suudi Arabistan bunu 2009'da tanıdı. Kosova'nın bağımsızlığına, Kosova'nın Sırbistan'ın ayrılmaz bir parçası olduğu görüşünü sürdüren Sırbistan şiddetle karşı çıktı.1999'da Yugoslavya'nın Kosova sorunuyla ilgili NATO bombalamaları sırasında Suudi Arabistan itidal çağrısında bulunmuştu. Suudi Arabistan da Kosovalı Arnavut kuvvetlerine öldürücü silahlar gönderdi, ancak Kosova'daki kültürel gücünü artırmak dışında başka bir müdahalede bulunmayı reddetti.2013 yılında Suudi Arabistan ile Sırbistan arasındaki ilişkilerin resmi olarak kurulmasından bu yana, Sırbistan Suudi Arabistan için önemli bir silah tedarikçisi olarak ortaya çıkmıştır. 2016'dan bu yana Sırbistan, Suudi Arabistan ile silah anlaşmaları konusundaki tartışmaların merkezi oldu.Mayıs 2017'de, BIRN ve OCCRP ortak soruşturması, Suudi Arabistan tarafından bir Bulgar iş adamı aracılığıyla Suudi Arabistan Silahlı Kuvvetlerine ve Yemen ve Suriye'de savaşan Suudi destekli gruplara satmak üzere çok sayıda Sırp silahının satın alındığını ortaya çıkardı. Sırbistan'a yönelik Suudi Arabistan'a silah satışı suçlaması, Ağustos 2019'da, Sırp silahlarının Sudanlı Canjaweed tarafından Suudi Arabistan ile birlikte kullanıldığının ortaya çıkmasıyla yeniden dile getirildi.Aralık 2019'da Sırp askeri şirketi Krusik, Suudi Arabistan'ın silah anlaşmalarıyla ilgili bir skandala karışmıştı; Sırp makamları, Riyad ile ticareti güvence altına almak için ayrıntıları susturmakla suçlandı.İlişkilerin kurulmasından bu yana, Suudi Arabistan ve Sırbistan ekonomik ticaretin patlamasına tanık oldu. Suudi Krallığı'nın Sırbistan ile iki yönlü ticareti, Sırbistan'ın daha yüksek ekonomik bağa ulaşmayı hedeflediği 2017'de 31 milyon dolardı.
Sırbistan-Venezuela ilişkileri

Sırbistan-Venezuela ilişkileri, Sırbistan ve Venezuela arasındaki dış ilişkilerdir. Sırbistan, Venezuela'da Brasília'daki (Brezilya ) büyükelçiliği aracılığıyla temsil edilmektedir. Venezuela Sırbistan'da Belgrad, Sırbistan'daki büyükelçiliği aracılığıyla temsil edilmektedir.Sırbistan Cumhuriyeti Dışişleri Bakanı Vuk Jeremić ve Venezuela Dışişleri Bakanı Nicolas Maduro, 2010 yılında biri siyaset ve eğitim konularında , diğeri ise tarım ticareti ve enerji projeleri  olmak üzere iki işbirliği anlaşması imzaladı.1993'te, Bosna Savaşı sırasında, Venezuela Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin bir üyesiydi ve Srebrenica civarında Bosnalı Hırvatlarla yapılan savaşlarda Bosnalı Sırplara verdikleri destek nedeniyle Sırbistan ve Karadağ'a yaptırım uygulanmasını şiddetle savundu ve oyladı.2008 Kosova bağımsızlık ilanının ardından Venezuela Devlet Başkanı Hugo Chavez, ABD baskısı ile elde edildiği gerekçesiyle Venezuela'nın Kosova'nın bağımsızlığını tanımadığını açıklayarak, "Bu kabul edilemez. Bu, tüm dünya için çok tehlikeli bir emsaldir ." şeklinde konuştu  24 Mart 2008'de Chavez, Washington'u Kosova'nın bağımsızlığını destekleyerek "Rusya'yı zayıflatmaya" çalışmakla suçladı. Kosova'nın yeni lideri Başbakan Hashim Thaçi'yi ABD tarafından iktidara getirilen bir "terörist" olarak nitelendirdi ve eski isyancı liderin takma adının "Yılan" olduğunu kaydetti. Chavez, 1999'da ilk cumhurbaşkanı olduğunda Kosova'daki NATO müdahalesine şiddetle karşı çıkmıştı. 2010 yılı itibarıyla Venezüellalı diplomatlar "bölücülüğe karşı mücadelelerinde" Sırbistan'a desteklerini sunmaya devam ettiler.Sırbistan İçişleri Bakanlığı, Sırbistan ve Venezuela arasındaki voleybol maçları gibi kültürel ilişkilere sponsor oldu.
Sırderya Oblastı

Sırderya Oblastı ( Sırdarinskaya oblast), Rus İmparatorluğu'nun oblastlarından biriydi. Oblast, günümüz Özbekistan'ın kuzeyini ve Kazakistan'ın güneyini kapsamaktaydı. Oblastın merkezi Taşkent idi.Oblast, 1867 kurulmuş olup 1924 yılında tamamen Özbekistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin parçası haline geldi.Sırderya Oblastı, Çimkent, Evliya-Ata, Kazalinsk, Perovsk ve Taşkent olmak üzere beş uyezd ile Amuderya otdeline ayrılmaktaydı.
Sırhoca, Söğüt

Köyün eski adı 1487 yılı kayıtlarında Kavacık olarak geçmektedir. 1928 kayıtlarında Kavacık ve Siraca alan köyün adı, 1928 kayıtlarında ise Sıraca olarak geçmektedir.Köy, Bilecik il merkezine 30 km, Söğüt ilçe merkezine 2 km uzaklıktadır. Köy, Söğüt'ün kuzeybatısında   numaralı Söğüt-İnhisar il yolu kenerındadır.
Sırlar (roman)

Assassin's Creed Sırlar - Suikastçının İnancı orijinal adıyla Assassin's Creed - Revelations Amerikalı yazar Oliver Bowden tarafından yazılan, 2015'te yayımlanan fantezi romanıdır.
Sırlar Dünyası

Sırlar Dünyası, Samanyolu TV'de Reha Yeprem'in sunumu ile sırlı ve esrarengiz olayları anlatan Türk televizyon programdır. İzleyicilerinden gelen mektuplarla yaşanmış hayat hikâyelerini ekrana yansıtan programdır.Sır Kapısı programının başlaması, Samanyolu TV'nin, Hristiyan misyonerlerin hazırladığı kısa metraj filmleri içeren Miracles and Other Wonders isimli bir diziyi 1996 yılında satın alıp uyarlamasını yapmak istemesiyle başlamıştır. 2004 yılının Nisan ayında programın adı Sırlar Dünyası olarak değiştirilmiştir. 2004 yılında Show TV yöneticileri, Samanyolu TV yetkilileri ile yaptıkları görüşmenin ardından anlaşmaya vardı ve 50 eski bölümü kiraladı. Program, 2007 yılında bitmiş ve 2010 yılında yeniden yayınlanmıştır.