barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Su freni

Su freni, mekanik enerjiyi emmek için kullanılan bir tür sıvı kavramadır ve genellikle su dolu bir muhafazaya monte edilmiş bir türbin veya pervaneden oluşmaktadır.Türbin veya pervane döndükçe, türbülans ve sürtünme nedeniyle mekanik enerji suya aktarılmaktadır. Statordaki ceplerden dönen rotordaki ceplere geçerken suyun hızlanmasının neden olduğu şok enerji gerektirmektedir. Bu enerji, su freni boyunca ilerlerken sürtünme nedeniyle suyu ısıtmaktadır. Rotora (genellikle içten yanmalı motor) dönüşen sistemin beygir gücünün neredeyse tamamı suyun sıcaklık değişimine dönüştürülmektedir. Ünite içindeki rulmanlar ve contalar tarafından çok az miktarda enerji alınmaktadır. Bu nedenle, su sürekli olarak emilen beygir gücü ile orantılı bir oranda cihazda hareket etmelidir. Ölçek oluşumunu ve kavitasyonunu önlemek için üniteden çıkan su sıcaklığı 50–70 °C altında tutulmalıdır. Su cihazın ortasına girer ve stator ve rotordaki ceplerden geçtikten sonra muhafazanın dışına kontrollü bir delikten çıkmaktadır. Yükleme miktarı, muhafazanın içindeki su seviyesine bağlıdır. Bazı su frenleri sadece giriş suyu hacmini kontrol ederek yükü değişir ve emilmek istenen beygir gücüne bağlı olarak belirli bir çıkış deliği boyutuna sahiptir ve bazı kontrol hem giriş hem de çıkış deliklerini aynı anda kontrol eder ve bu da çıkış suyu sıcaklıkları üzerinde daha fazla kontrol sağlamaktadır. Muhafaza, ünitedeki su seviyesi yükseldikçe ve düştükçe havanın suyu yerinden etmesine izin vermek için dışarıya havalandırılmaktadır.Emilebilen tork miktarı T=kN2D5 denklemi ile tanımlanır, burada T = tork, N = RPM, D = rotorun çapı ve k = rotor/ stator ceplerinin boyutuna ve şekline ve açısına bağlı bir sabittir.Test edilen sistemin torkunun ölçülmasını gerektiren sistemler tipik olarak giriş şaftına dik gövdeye tutturulmuş bir tork koluna monte edilmiş bir gerinim ölçer kullanılmaktadır. Gövde/stator makaralı rulmanlara monte edilir ve rotor, rotor ve çerçeveden bağımsız olarak dönebilmesi için muhafaza/stator içindeki makaralı rulmanlara monte edilmektedir. Gerinim ölçer tork kolunu çerçeve montajına bağlar ve gövde türbinin aynı yönüne dönmeye çalışırken gövdenin dönmesini önlemektedir. (Newton'un üçüncü yasası).Direnç miktarı, muhafazadaki su miktarını herhangi bir zamanda değiştirerek değiştirilebilmektedir. Bu, manuel veya elektronik kontrollü su vanaları ile gerçekleştirilmektedir. Fren içindeki su seviyeleri ne kadar yüksek olursa yükleme o kadar büyük olacaktır. Su frenleri genellikle bazı dinamometre formlarında kullanılır, ancak İngiliz gelişmiş yolcu treni gibi demiryolları araçlarında da kullanılmıştır.Froude su freni hidrokinetik yapıya veya (tork emilimi) dayanmaktadır. Makine, dönüşüyle suyu dışa doğru hızlandıran bir çarktan (rotor) oluşmaktadır. Suyun hızı bir stator tarafından değiştirilir ve bu da suyun rotorun iç çapına geri dönmesine neden olmaktadır. Belirli bir su kütlesi için, bu hız değişimi karşılık gelen bir momentum değişikliği sağlar ve momentum değişim hızı bir kuvvetle orantılıdır. Rotor ve stator içinde bir noktada hareket eden bu kuvvet, mil merkez hattından bir mesafedir ve bir mesafe ile çarpılan bir kuvvet tork üretmektedir.
Su gaz değişimi reaksiyonu

Su gaz değişimi reaksiyonu (Water gas shift reaction-WGS) karbon monoksit ve su buharının reaksiyona girerek karbon dioksit ve hidrojeni oluşturduğu bir kimyasal reaksiyondur. Su gaz değişimi önemli bir endüstriyel reaksiyondur. Genellikle, metan veya diğer hidrokarbonların buhar yapılandırması ile birlikte kullanılır. Su gaz değişimi reaksiyonu İtalyan fizikçi Felice Fontana tarafından 1780'de keşfedildi. Mol başına 41,1 kJ (10 kcal) enerjinin açığa çıktığı reaksiyon az oranda ekzotermiktir.Su gaz değişimi reaksiyonu hidrojen, amonyak, metanol ve diğer kimyasalların üretiminde önemli rol oynar.
Su gazı

Su gazı, sentez gazından üretilen karbonmonoksit ve hidrojenin bir karışımıdır. Sentez gazı faydalı bir üründür, ancak yanıcılığı ve karbonmonoksit zehirlenmesi riski nedeniyle dikkatle kullanılması gerekir. Su gaz değişimi reaksiyonu, ilave hidrojen üretirken, karbonmonoksiti azaltmak ve su gazı ile sonuçlanmak için kullanılabilir.Adlam, G.H.J. and Price, L.S., A Higher School Certificate Inorganic Chemistry, John Murray, 1944, sayfa 309
Su geyiği

Su geyiği (Hydropotes inermis), geyikgiller (Cervidae) familyasından bir geyik türü. Yüzeysel özellikleriyle daha çok bir misk geyiğine benzer. Boynuzlar yerine aşağı doğru uzamış olan köpekdişleri olmasına ve diğer anatomik anormalliklerine rağmen geyikgiller familyasında sınıflanmıştır. Bu eşsiz özellikleri nedeniyle kendine ait bir cins (Hydropotes) ve kendine ait bir alt familyada (Hydropotinae) sınıflanmıştır. Çin ve Kore'ye özgü olan su geyiğinin iki alt türü bulunmaktadır:Kızgınlık zamanında oluşturdukları küçük grupların dışında su geyiği yalnız dolaşır. Omuz yüksekliği 50 cm. olan oldukça küçük bu geyikler aynı zamanda iyi bir yüzücüdür. Bataklıkların sık bitki örtüsünde yaşayan bu hayvanları aynı zamanda çekingen olmaları da üzerlerinde araştırma yapılmasını zorlaştırmaktadır. Yalnız başına tarlaları ve dağeteklerini de dolaşır. Korktuğunda aynı bir tavşan gibi zıplayarak kaçar. Üstü sarımsı kahve renginde, altı beyaz olan kaba ve kalın bir postu vardır. Erkeklerde boynuz yoktur ama köpekdişleri fildişi gibi uzamıştır.Bir batında dört ile beş yavru doğar. Bu sayı diğer geyiklerle karşılaştırıldığında oldukça yüksektir.
Su hattı

Su hattı, bir geminin gövdesinin, suyun yüzeyiyle buluştuğu çizgidir. Spesifik olarak, aynı zamanda uluslararası yük hattı ve Plimsoll hattı olarak da bilinen, geminin su çekimini ve belirli su türleri ile sıcaklıklar için kaldırma kuvvetini özellikle ortaya çıkabilecek dalgalara karşı güvenli bir şekilde korumak için yüklenebileceği yasal sınırı belirten özel bir işaretin adıdır. Değişen su sıcaklıkları bir geminin su çekimi etkileyecektir, çünkü ılık su soğuk sudan daha az yoğundur ve daha az kaldırma kuvveti sağlar. Aynı şekilde tatlı su, tuzlu su veya deniz suyundan daha az yoğundur ve kaldırma kuvveti üzerinde aynı azaltıcı etkiye sahiptir.Deplasman gövdeli gemiler için tekne hızı, diğer şeylerin yanı sıra, su hattı boyu ile belirlenir. Bir yelkenli teknede su hattı uzunluğu teknenin eğimine göre büyük farklılıklar gösterebilir ve bu dinamik teknenin hızını etkileyebilir.Su hattı, gemi gövdesinde gemi normal bir pozisyonda durduğunda suyun yüzeyine paralel olan herhangi bir çizgiyi de ifade edebilir.
Su hattı boyu

Su hattı boyu (LWL), bir deniz aracının su ile temas eden en baştaki ve en kıçtaki kısımları arasındaki yatay uzunluktur.
Su hendeği

Su hendeği, bir akarsuyu yönlendirmek için yapay olarak yapılmış hendek. Su hendekleri su kaynağı, sulama ve drenaj gibi amaçlarla yapılırlar. Savunma amaçlı kullanılan su hendekleri de bulunur.
Su jeti

Su jeti tahrik için bir su ile jet oluşturan bir su sistemidir. Mekanik düzenleme kanallı bir pervane, bir santrifüj pompa veya hem santrifüj hem de eksenel tasarımların bir birleşimi olan bir karma akış pompası olabilir. Tasarım ayrıca pompaya su sağlamak için bir giriş ve pompanın dışına su akışını yönlendirmek için bir ağız içerir.Pompa jetleri bir zamanlar yüksek hızlı eğlence araçları (jet ski ve jetbot gibi) ve diğer küçük gemilerle sınırlıydı ancak 2000'den beri yüksek hızlı teknelere olan istek arttı ve dolayısıyla pompa-jet daha büyük teknelerde, askeri gemilerde ve feribot 'ta popülerlik kazanıyor. Bu daha büyük teknelerde, dizel motorlar veya gaz türbinleriyle çalıştırılabilir. Bu biçimle deplasman gövdesi ile bile  'e varan hızlara ulaşılabilir.Pompa-jetiyle çalışan gemiler çok manevra kabiliyetine sahiptir. Pompa jetleri kullanan gemilere örnek olarak Car Nicobar devriye gemileri 1, Hamina roket botları 1, sclass- Valor firkateynleri 1, Stena Yüksek Hızlı Deniz Hizmet feribotları, Amerika Birleşik Devletleri Seawolf-sınıfı ve Virginia- sınıfı ayrıca Rus Borei -sınıfı denizaltıları ve Amerika Birleşik Devletleri kıyı muharebe gemileri verilebilir.Charles Dawson, "The Early History of the Water-jet Engine", "Industrial Heritage", Vol. 30, No 3, 2004, page 36.
Su kabağı

Su kabağı (Lagenaria siceraria), kabakgiller (Cucurbitaceae) familyasından tek yıllık bir bitkidir. Sarılıcı bir bitki olduğu için, asma kabağı olarak da bilinir. Çeşitli şekil ve boyda olan türleri vardır. Genellikle sapı dar, alt kısmı şişmandır.Eskiden süs amaçlı olarak ya da içi boşaltılarak su kabı olarak kullanılırdı -ki bu son kullanımından dolayı bitki, su kabağı şeklinde adlandırılmıştır. Bunun yanı sıra baş tarafından dip tarafına doğru ortadan ikiye kesilip, sap ve kapak ilave edilerek saz yapımında da kullanıldığı görülmektedir .Günümüzde kabak lamba, süs eşyası ve heykel yapımında kullanılmaktadır. Ayrıca genellikle süs amaçlı kullanılan bir bitki olmasına karşın; bazı yörelerde yemeği de yapılmaktadır .
Su karatavuğugiller

Amerika, Asya ve Avrupa'da sulak bölgelerde tüneyerek yaşayan kuşlardır. Yuvalarını genellikle sığ göletlerin yakınlarına yaparlar.
Su kayağı

Su kayağı, suyun üzerinde yapılan bir su sporudur. Bu spor ilk defa Ralph Samuelson tarafından 1922 yılında Pepin Gölü'de Lake City, Minnesota'da gerçekleştirilmiştir. Su kayağı dalgasız deniz, nehir, göl gibi çevre koşullarının uygun olduğu birçok ülkede popüler bir spor dalı haline gelmiştir.Standart su kayakları önceleri ağaçtan yapılırdı, şimdi ise yapımında gelişen teknolojiyle birlikte karmaşık bir süreçten geçirilen cam elyafı kullanılmaktadır. Bu kayaklarda kayakçının ayağını yerleştirebileceği yer olmaktadır. Bir sürat teknesinin arkasındaki ipe tutunarak bu kayak ile suyun yüzeyinde gitmeye çalışırlar.Su kayakçıları genelde iki kayağın üstünde kayar, fakat gerek tekniklerini geliştirmek gerek eğlenceyi ve zorluğu artırmak için tek kayağın üstünde de kayabilirler. Acemi su kayakçılarını için motor genelde saatte 25–35 km hızla giderken, tecrübeliler için saatte 45–55 km ye kadar çıkabilir. Deneyim ve güven kazanıldıktan sonra hızlı gitmek yavaş gitmeye oranla daha kolaydır.Sınır motor tarafından konsa da kayakçılar ağırlık verdikleri tarafa göre yönlerini değiştirebilir, ipi kısa süreli olsa da bırakabilir, iple birlikte sıçrayabilir.Bazı sporcular çıplak ayakla, yani kayak kullanmadan da bu sporu yapabilir. Bunu yapmak için motorun en az 60 km de gidiyor olması gereklidir. Bu tip durumlarda eğer kontrol kaybedilir de düşülürse acı çok daha fazla olur.Slalom parkuru 259 metre uzunluğundadır ve her sporcunun geçebileceği 6 duba bulunur. Başlangıç ve bitiş çizgisinde de dubalar vardır ve bunlar, diğer dubalardan farklı renktedir. Çıkış kapısıyla ilk duba arası ve son duba ile bitiş arası 29 metredir. Parkur dubaları arasındaki mesafe ise 47 metredir. Sürat teknelerinin dubalar arasında giderken geçecekleri çizgiyi gösteren dubalar arası ise 2,5 metredir. Başlangıç ve bitişin 140-180 metre gerisinde dönüşlerin yapılacağı dubalar da bulunur.Sporcu, slalom parkuru boyunca çekilir ve 6 dubayı dışarıdan geçip çıkış kapısına ulaşır, geri döner ve aynı şeyi tersten yapar. Sporcular elemelerde 3 hakka sahiptir, finale kalırlarsa 3 hak daha kazanırlar. Her hak için halat boyu biraz daha kıslatılır. Bir dubayı geçmek için kayakçı, dubanın ya tamammının ya da bir bölümünün dışından geçmelidir. Bir parça içeriden geçiş sayılmaz. Her hak, duba kaçırılınca veya kapı kaçırılınca sona erer.
Su kaydırağı

Su kaydırağı eğlence parklarında kullanılan bir kaydırak türüdür. En 1069 normlarında yer alan gerekliliklere göre projelendirilerek üretimi yapılmalıdır. Aksa takdirde yaşanabilecek kazalar kaçınılmaz olacaktır. Kaydıraklar çeşitlerine göre farklı şekilde projelendirilir. Bu çeşitlilik En normunda Tip-1, Tip-2, Tip-3 ... Tip-10 gibi kendi içinde sınıflandırılmıştır. Her kaydırak su debisi, eğimi, viraj durumu, güvenlik bariyer ihtiyacı, botlu ya da botsuz kayma zorunluluğu gibi gereklilikleri vardır. Kayma yöntemi ve büyüklük açısından farklılık göstermektedir.Suyu bir pompa yardımıyla kaydırağın en üst kısmına ulaştırma ve onun buradan yüzeye doğru serbest biçimde düşmesi ilkesine dayanmaktadır. Suyun sürtünmeyi azaltması kaydırak üzerindeki aşağı yönlü devinimi hızlandırmaktadır. Su kaydırağı genellikle bir havuzda sonlanmaktadır.
Su kaynağı

Su kaynağı, örneğin içme suyu veya sulama suyu kaynağı olarak insanlar için yararlı olabilecek doğal su kaynaklarıdır. Yeryüzündeki suyun %97'si tuzlu su ve sadece %3'ü tatlı sudur; tatlı suların da üçte ikisinden biraz fazlası buzullarda ve kutuplardaki buz tabakalarında donmuş hâldedir. Kalan donmamış hâldeki tatlı su, esas olarak yer altı suyudur ve yalnızca küçük bir kısmı yer üstünde veya havada bulunur. Doğal tatlı su kaynakları arasında yüzey suyu, yer altı nehirleri, yeraltı suyu ve donmuş su bulunur. Yapay tatlı su kaynaklarına örnek olarak arıtılmış atık su (atık su yeniden kullanımı) ve tuzdan arındırılmış deniz suyu verilebilir. Su kaynakları, insanlar tarafından tarımsal, endüstriyel, evsel, rekreasyonel ve çevresel faaliyetler için kullanılır.Su kaynakları, su kıtlığı, su kirliliği, su çatışması ve iklim değişikliği gibi nedenlerle tehdit altındadır. Tatlı su yenilenebilir bir kaynaktır, ancak dünyanın yer altı suyu arzı sürekli olarak azalmaktadır. Yer altı sularının tükenmesi en belirgin şekilde Asya, Güney Amerika ve Kuzey Amerika'da meydana gelmektedir ancak doğal yenilenmenin bu kullanımı ne kadar dengelediği ve ekosistemlerin tehdit altında olup olmadığı henüz belirsizdir. Su kaynaklarını su kullanıcılarına tahsis etme sistemine (böyle bir sistemin mevcut olduğu yerlerde) su hakları adı verilir.
Su kemeri

Su kemeri üzerinde su yolu bulunan kemerli köprüdür. Başka bir tanımla; su kemerleri su taşımak amacıyla insanlarca inşa edilen kanallardır. Modern mühendislik ve mimarlıkta ise; suyu kaynağından istenilen noktaya götürmekte kullanılan, boru, ark, kanal, tünel ve bunları destekleyen her türlü yapıdan oluşan bir sistemdir.
Su kurbağasıgiller

Su kurbağasıgiller (Ranidae), güneybatı Antarktika hariç bütün dünyada yayılım gösteren, yaklaşık 260 türden oluşan kurbağa familyası. Bacakları oldukça uzun olup, dilleri ağız tabanına ön taraftan bağlanmıştır, arka ucu serbest ve çoğunlukla çatallıdır. Kulak zarı daima mevcuttur. Sucul kurbağalardır.
Su kütlesi

Su kütlesi, Dünya veya başka bir gezegenin yüzeyinde bulunan önemli su birikimine verilen isimdir. Terim çoğunlukla okyanusları, denizleri ve gölleri ifade eder, ancak göletler, sulak alanlar veya daha nadiren su birikintileri gibi daha küçük su havuzlarını içerir. Bir su kütlesinin durgun veya kapalı olması gerekmez; Suyun bir yerden başka bir yere hareket ettiği nehirler, akarsular, kanallar ve diğer coğrafi özellikler de su kütleleri olarak kabul edilir.
Su kılavuzu

Üreme habitatı, Avrupa ve Asya'nın bataklık ve sazlıklarıdır. Bataklık ya da sazlık ortamlarda, kuru bir yerde yuva yaparlar. Üreme döneminde dişi yuvaya bir düzine kadar yumurta bırakabilir. Erişkinler, 23–26 cm büyüklüğünde olur. Çoğunlukla üst kısımları kahverengi, alt kısımları mavi-gri tüylerle kaplıdır. Uzun ayak parmakları, kısa bir kuyruğu ve ince kırmızımsı uzun bir (3-4.5 santimetre) gagası vardır. Bacaklar, sarımsıdır. Çamur veya sığ suda buldukları sucul bitkiler, böcek, küçük balıklar, salyangoz ve başka küçük canlılarla beslenirler.
Su kıtlığı

Dünya üzerindeki mevcut tatlı su kaynaklarının ihtiyaçları karşılayamayacak hale gelmesi üzerine tatlı su kaynaklarını (akarsular) paylaşan devletler arasında yaşanan soruna “su sorunu” denir. Genellikle iki veya daha fazla devletin topraklarından geçen akarsular (bir diğer deyişle sınıraşan sular) üzerinde yaşanır. Dünyada 43 ülkede bulunan yaklaşık 700 milyon insan su kıtlığından muzdaripdir.Su sorunu özellikle Orta Doğu bölgesinde kendini hissettirmekte; Fırat ve Dicle nehirleri dolayısıyla Türkiye’yi de etkilemektedir. Su sorunu Birleşmiş Milletler başta olmak üzere birçok uluslararası kuruluşta ele alınmaktadır. Halihazırda, devletler arasında sürtüşmelere neden olan su kıtlığının ileride savaşlara yol açabileceğinden endişe edilmektedir.Devletlerin ülkelerinde bulunan sınıraşan sular veya su sistemleri ile ilgili hak ve yükümlülüklerini belirleyen kapsamlı kural veya ilkeler henüz tamamen şekillenmiş değildir. Çeşitli sınıraşan sular için kıyıdaş ülkeler arasında varılmış anlaşmalar mevcuttur ancak bu anlaşmalardan hiçbirini başka bir soruna uyarlamak mümkün değildir. Her biri değişik koşul ve durumları yansıtan ve bazen benzer sorunlara dahi farklı çözümler getiren bu anlaşmalar genel kabul görmüş hukuk kurallarının oluşumunu sağlayamamıştır..Bir hükûmet dışı kuruluş olan Uluslararası Hukuk Derneği (International Law Association) ve BM Uluslararası Hukuk Komisyonu başta olmak üzere çeşitli kurum ve kuruluşlar su konusunda uluslararası uyuşmazlıkları giderebilecek ve uzlaşma ortamı yaratabilecek özelliklere sahip bir hukuk kurallarının oluşması için çaba sarf etmektedir.Su sorununu azaltmak ve bu hususta yaşanan anlaşmazlıkları en aza indirmek için alınabilecek önlemler şunlardır:Atık suların tasfiye edilerek yeniden kullanıma sokulması.(Bu yöntem halen petrol zengini ülkeler ve İsrail’de uygulanmakta olup  ekonomik nedenler başta olmak üzere çeşitli nedenlerle yaygınlaşamamıştır)Tarımda ilkel sulama metotlarının israfa neden olması nedeniyle sulamada yüksek teknoloji kullanılması.
Su ladini

Su ladini (Metasequoia glyptostroboides), servigiller (Cupressaceae) familyasında anavatanı Çin olan yaprak döken bir iğne yapraklı ağaç türü.Kışa dayanıklıdır. Yarı gölge alanlarda ve toprak isteği bakımından kanaatkardır. Rutubetli toprakları sever.
Su mercimeği

Su mercimeği veya bilimsel adıyla Lemna minor, Lemna cinsinden bir sucul tatlı su bitkisidir. Yılanyastığıgiller familyasına monofiletik olan Lemnaceae alt familyasına aittir. L. minor; hayvan yemi, biyoremedidatör, atık sudaki besinlerin geri kazanımı ve diğer uygulamalar için kullanılmaktadır. L. minor, biyoetanol üretimi için idealdir. Ayrıca, sudaki Pb, Cu, Zn ve As gibi ağır metalleri çok verimli bir şekilde çıkardığı gözlemlenmiştir (öldürücü olmayan konsantrasyonlarda).Tek bir kökü olan L.minör, bir, iki, üç veya dört yapraklı yüzen bir tatlı su bitkidir. Daha fazla yaprak büyüdükçe, bitkiler bölünür ve birbirinden ayrılırlar. Bitkinin kökünün uzunluğu 1 ve 2 santimetre arasında değişmektedir. Oval şekilli yapraklar 1–8 mm uzunluğunda ve 0.6–5 mm genişliğindedir. Açık yeşil renginde olan bu bitkinin üç (nadiren beş) damarı ve yüzmesine yardımcı olması için küçük hava boşlukları bulunmaktadır. Çoğunlukla vejetatif bölünerek çoğalmaktadır. Nadiren çiçek açan bu bitkinin çiçeklerinin çapı 1 milimetredir. Çiçeğin kupa şekilli zarsı pulları, bir ovum ve iki erkek organdan oluşmaktadır. Tohum 1 mm uzunluğundadır. Kuşlar, L. minorun yeni alanlara yayılması için önem arz etmektedir. Bitkinin yapışkan kökü, kuşların tüylerine veya ayaklarına yapışmasını sağlar ve kuşla beraber yeni göletlere gidebilir.L. minor, Afrika, Asya, Avrupa ve Kuzey Amerika'nın çoğu bölgesinde görülmektedir. Arktik ve yarı arktik iklimler hariç, tatlı su göletleri ve yavaş hareket eden akıntıların olduğu her yerde bulunmaktadır. Avustralya ya da Güney Amerika'da doğal olarak görülmemiştir, ancak oraya getirilen örnekler bölgeye uyum sağlamıştır.Optimum büyüme koşulları için 6.5 ve 8 arasında bir pH değeri gereklidir. L. minor, 6 ve 33 °C arasındaki sıcaklıklar büyüyebilir. Kolonilerin büyümesi hızlıdır ve bitkiler, koşullar uygun olduğunda göleti kaplayan bir halı oluştururlar. Ilıman bölgelerde, sıcaklık 6 to 7 °C'ye düştüğünde, küçük, yoğun, nişasta dolu 'turyon' organını üretirler. Kışın, bitkiler uyku durumuna geçer ve toprağa batarlar. Sonraki ilkbahar, tekrar büyümeye başlar ve yüzeye geri dönerler.Genel olarak su mercimeklerinin ekilmesi için bazı yöntemleri bilmeye ihtiyaç vardır. Serbestçe yüzen küçük koloniler rüzgara karşı hassastır ve su yüzeyinin açılması durumunda suyun altında algler büyümeye başlar. Bu yüzden, hakim rüzgara 90 derecelik açıyla konumlanmış, uzun ve ince göletlerin kullanılması tavsiye edilir. Su yüzeyinde bitkilerin yoğun örtüsünü korumak ve çok kalın bir tabakanın oluşmasını önlemek için, düzenli hasat ve besin takviyesi gereklidir.
Su mercimeğigiller

Kozmopolit bir familyadır. 6 cins ve 43 türü bulunmaktadır. Türkiye'de 2 cinse ait 5 türü bilinmektedir.Suya batık ya da suda yüzen, tatlı sularda yaşayan çok yıllık küçük otsu bitkilerdir. Kökler rizoid şeklinde veya tamamen indirgenmiştir. Bitkinin gövdesi de indirgenmiş, küçük, yuvarlağımsı ve	şişkin tallus şeklindedir ve yapraklar eksiktir.
Su mokaseni

Su mokaseni (Agkistrodon piscivorus), Birleşik Devletler'in doğusunda bulunan zehirli bir Yeni Dünya engereği türüdür. Acı veren ve potansiyel olarak ölümcül bir ısırığa sahip büyük bir yılandır. Bu tür dünyanın tek yarı sucul engereğidir. Genellikle su yakınlarında dingin, sığ göllerde ve akarsularda bulunur. Birçok yılan türü gibi yüzebilir, zaman zaman körfez ve haliçlere girer ve bariyer adalar ile anakara arasında yüzer. Tehdit hissettiğinde olduğu yerde davetsiz misafire doğru ağzını açıp içteki beyaz yüzeyi açığa çıkarır. Yaygın isimlerinin çoğu yılanın bu özelliğini işaret eder (pamuk ağız vb.).Türün diyeti çoğunlukla balık ve kurbağalara dayanır, ancak başka bakımlardan diyet yüksek ve eşsiz bir şekilde çeşitlidir. Leş yediği dahi rapor edilmiştir. Agkistrodon piscivorusun adı Latince piscis (balık) ve voro (yemek) kelimelerinden türetildi. Türün tanımlanmış üç tane alt türü bulunur.Su mokaseni, Agkistrodon cinsindeki en büyük türdür. Erişkinler genellikle 80 cm'yi aşarlar ve erkekleri dişilerden daha fazla büyür. Nadiren bazı bireyler özellikle doğu kısımda 180 cm'yi aşabilir.Gloyd ve Conant'a (1990) göre A.p. piscivorusun kaydedilmiş en büyük örneği Dismal Swamp bölgesinde yakalanıp Philadelphia Zoological Garden'a verilen 188 cm uzunluğundaki yılandı (Conant, 1975). Ancak yılanın yakalanırken yaralandığı ve birkaç gün sonra da öldüğü ve ölçümün bu esnada yılanın düz bir hal alıp gevşemiş olduğunda yapıldığı belirtilmelidir.
Su parkı

Su parkı, yüzme havuzları, su kaydırağı, sıçrama tahtası, sprey alanı (suda oyun alanları), lazy river veya diğer rekreasyonal banyo ve yüzme  ortamları gibi su oyun alanları bulunan bir eğlence parkıdır.
Su saati

Su saati, suyun düzenli biçimde su miktarının ölçüldüğü bir kabın içine veya kaptan dışarıya akmasına dayanan bir saat türüdür.Su saatleri güneş saatleri ile birlikte en eski zaman ölçüm yöntemlerinden biridir. Ne zaman icat edildiği bilinmemektedir. Antik Mısır ve Babil'de MÖ 16. yüzyılda kullanıldıkları bilinmektedir. Hindistan ve Çin gibi dünyanın bazı diğer bölgelerinde de su saati kullanımının antik döneme dayandığı bilinmekte olup bu bölgelerde ilk ortaya çıkış tarihi bilinmemektedir. Bazı yazarlar Çin'de MÖ 4000 civarında ortaya çıktığını öne sürmektedir.
Su sakağısı

Etken, Streptococcus equi adlı Gram pozitif bir bakteridir. Etkenin suppurasyon özelliği oldukça yüksektir. Eksudat içerisinde iken dış etkilere karşı oldukça dirençlidir.Hastalığa daha çok genç atlar duyarlıdır. Etkenler alimenter veya aerojen yolla alınır. Enfeksiyonun asıl kaynağı portör hayvanlardır.Nasopharynx mukozasına gelen etkenler makrofaj'larca fagosite edilerek lenfatik sisteme geçerler ve yakın lenf yumrularına giderler. Özellikle retropharyngeal ve submandibular lenf yumrularında çoğalırlar ve lenf yumrularında büyümeye neden olurlar. Daha sonra burada çoğalan etkenler hematojen (kan yoluyla) yolla özellikle akciğerler, karaciğer, böbrekler, beyin ve synovialara ulaşırlar. 3-4 günlük kuluçka süresinden sonra çift taraflı kataral bir burun akıntısı ve devamında purulent (irinli) bir burun akıntısı başlar. Enfeksiyondan en çok retropharyngeal ve submaxillar lenf yumruları etkilenir. Buralarda şekillenen akut yangısal reaksiyonu, lenf yumrularının nekrozu ve suppurasyonu (irinleşmesi) izler. Vücudun irinleşmeye doğal bir tepkisi olarak lenf yumruları bulunduğu yerden dışarıya açılacağı en yakın noktadan fistülize olur. Yani dışarı açılır. Bu fistül'den sarımtırak ve krema benzeri irin akar.Karaciğer, böbrekler, synovial zarlar, beyin ve özellikle mediastinal-mesenterial lenf yumrularında metastatik apse odakları görülür. Suppurasyonun seröz zarlara yayılması sonucu Pleuritis purulenta ve/veya Peritonitis purulenta görülür.Septik emboli'lere bağlı vaskulitis sonucu deri altı ödem ve kanamalar görülebilir. (Hemorajik purpurae). Cranial sinirlerdeki fokal yıkılıma bağlı Paralysis facialis, Paralysis pharyngealis ve/veya Horner Sendromu ortaya çıkar.
Su sayacı

Su sayacı; su tesisatının girişine bağlanarak, evlerde, iş yerlerinde ve tarımsal sulamada kullanılan suyun miktarını belirleyen ve kullanılan suyun bedelinin Sular İdaresi tarafından tahsiline yardımcı olan bir ölçü aletidir. İçinden geçen suyun miktarını, üzerinde bulunan bir ekranda, hacim (m³) cinsinden gösterir.Avrupa Birliği Uyum Yasalarına göre yeniden gözden geçirilmiş olan, 3516 sayılı “Ölçüler ve Ayar Kanunu”na ve Ölçü ve Ölçü Aletleri Muayene Yönetmeliği'ne tabi olan bu aletler, üretildikten sonra "ayar ve test istasyonu"nda metrolojik kalibrasyonu yapılır ve muayene edilir; Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Ölçüler ve Standartlar Genel Müdürlüğü tarafından soğuk damgayla mühürlenerek piyasaya arz edilirler.Su sayaçları; hız esaslı, hacim esaslı (volümetrik) gibi çeşitli çalışma prensiplerine sahiptirler. Hız esaslı sayaçların ise çok hüzmeli ve tek hüzmeli olmak üzer iki çeşidi vardır. Türkiye'de en çok, hız esaslı su sayaçlarının çok hüzmeli tipleri kullanılmaktadır.Türkiye'de, 1996 yılından itibaren “Kartlı su sayacı / Ön ödemeli su sayacı” gibi konular da gündeme gelmiştir. Ancak bu tür sayaçlar Batı ülkelerinde kullanılmazlar; gelişmekte olan ülkelere pazarlamak amacıyla üretilirler.“Kartlı su sayacı / Ön ödemeli su sayacı” gibi sayaçlar, tek başına bir ölçü aleti gibi düşünülemezler. Mekanik sayaç eşliğinde elektronik bir üniteye de sahip olan bu sayaçlar, yaptıkları ölçümlemeleri, elektronik ünitelerinde bulunan bir çipe kaydederler. Kullanılması düşünülen miktarın bedeli kadar kredinin bu çipe yüklenerek, su parasının, kullanılmadan önce tahsil edilmesini sağlarlar. Bu tür sayaçlar ön ödemeli olarak tanınırlar. Türkiye'de ön ödemeli sayaçların kullanımı tartışmalıdır. Nitekim, Ankara 11. İdare Mahkemesi tarafından  gerekçesiyle 26 Kasım 2008 tarihinde oy birliğiyle yürütmeyi durdurma kararı alınmıştır. Ön ödemeli tarımsal sulama sayaçları da aynı mantıkla çalışır ve tahsilat işlemleri sulama birlikleri tarafından gerçekleşir.
Su sayacı ayar ve test istasyonu

Su sayacı ayar ve test istasyonu, yeni üretilmiş veya tamir edilmiş su sayaçlarının, yürürlükteki yasal metroloji mevzuatına uygun olarak ayar ve kontrol edilmesine yarayan teçhizattır.İstasyona genellikle seri olarak bağlanan su sayaçlarından, standard ve yönetmeliklerde öngörülen çeşitli debilerde belli miktarda su akıtılarak, bu suyun gerçek miktarı ile sayacın gösterdiği değer arasındaki fark tespit edilir. Müsaade edilen hata sınırlarını aşmaması için, gerektiğinde sayaçlar ayarlanarak tekrar kontrol edilir.Modern istasyonlarda, iş akışını otomatize etmek ve yönetmeliklerde talep edilen azamî % 0,2 ölçme belirsizliğini sağlamak gayesiyle, sayaçtan akan suyun gerçek hacminin tespitinde hassas endüstriyel teraziler ve sayaçların gösterge değerini okumak için de optoelektronik/magnetoelektronik vb. sensörler kullanılmaktadır.İstasyonların yapılışı ile ilgili kurallar "OIML" (Uluslararası Yasal Metroloji Kuruluşu), "ISO" (Uluslararası Standardizasyon Teşkilatı) ve "CEN" (Avrupa Standardizasyon Komitesi) tarafından belirlenmektedir.Türkiye'de de, istasyonların yapımı ve işletilmesi, AB uyum yasaları çerçevesinde T.C. Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından yayımlanan yönetmelikler ve Türk Standardları Enstitüsü tarafından (son olarak Şubat 2009) yayımlanan, TS EN 14154-3 "Su Sayaçları - Bölüm 3: Deney Metotları ve Teçhizatı" başlıklı standart ile düzenlenmiştir.
Su sediri

Su sediri, servigiller (cupressaceae) familyasından Calocedrus cinsinden iğne yapraklı, 40-50 metreye kadar boylanabilen ağaç türlerinin ortak adı.2–3 m uzunluğunda, sivri uçlu yaprakları vardır. Kırmızımsı kahverengi kozalakları açıldığında biçimi ördek gagası şeklini alır. Gövde rengi, kırmızı kahverengi ya da tarçın renginde olur. Yaz kış yeşil kalır. Kuraklığı sevmeyen, soğuklara dayanıklı olan, nemli ortamlarda iyi gelişebilen bir ağaçlardır. Besin maddelerince zengin toprakları sever. İstanbul Sarıyer'de 239 yaşını aşkın Su sediri anıt ağaç olarak tescillenmiştir.
Su sivri faresi

Su sivri faresi (Neomys fodiens), sivri faregiller (Soricidae) familyasından burnu kirpi gibi uzun bir böcekçil memeli türü.Türkçede "fare" olarak adlandırılmalarına ve genel görünüm olarak benzemelerine karşın, farelerden ayrı bir takımda yer alırlar.Boyları yaklaşık 9 cm, kuyruk 6 cm'dir. Ağırlıkları 15 gramdır. Sırtları tamamen siyah, alt kısımlar beyazımsıdır. Çoğunlukla gözlerinin ve kulaklarının arkasında beyaz bir benek bulunur. Kulakları kıllar arasında kaybolmuştur.Genellikle durgun sular ve akarsuların kıyılarındaki bitkilerin arasında yaşarlar. İyi yüzerler ve dalabilirler. Dalış süreleri 25 sn kadar olabilir. Su altında koşabilirler. Toprakta dehlizler açarlar. Yuvaları ot, yosun ve ince köklerden yapılmış küre şeklindedir. Gece ve gündüz aktiftirler. Su içerisindeki böcek, eklembacaklılar, salyangoz, balık, kurbağa gibi canlıları yerler.Yılda 2-3 kez doğururlar. Bir batında 5-9 yavru meydana getirirler. Gebelik süreleri 25-27 gündür. İki yıl kadar yaşarlar. Avrupa'dan Orta Asya'ya kadar yayılış gösterirler. Türkiye'de Kuzey ve Kuzeydoğu Anadolu'da yaşarlar.
Su soğutmalı motor

Su soğutmalı motor, motorun çalışması esnasında ortaya çıkan aşırı sıcaklıktan dolayı motor yağı ve parçalarının zarar görmemesi için motor bloğunun soğutulmasında soğutucu sıvı (su) sirkülasyonunu kullanan motor tipidir.Çoğu modern içten yanmalı motor, kapalı devre sıvı soğutucuların motor bloğu içindeki kanallar boyunca dolaşması ile soğutulur. Soğutucu ısıyı absorbe eder, daha sonra bir ısı eşanjörü veya radyatör ile üzerindeki ısıyı havaya iletir ve döngü bu şekilde devam eder.Buna göre, bir su soğutmalı motorda ısı motordan direkt olarak havaya atılmaz, soğutma işleminin etkinliğini arttırmak için sıvı soğutucu kullanılır.Su soğutmalı motorların, hava soğutmalı motorlara göre çeşitli üstünlükleri vardır. Su soğutmalı motorda motor bloğunu saran su gömlekleri (kanalları) motor sesini izole eder ve hava soğutmalı motora göre daha sessiz çalışır. Ayrıca büyük hacimli motorlarda hava soğutmalı tip kullanmak mümkün olmaz, motoru soğutmak için yerleştirilecek vantilatörün çok büyük olması gerekeceğinden hem kaplayacağı yer, hem de gürültü bakımından uygulaması çok zordur. Bu yüzden günümüz otomobil teknolojisinde artık tamamen su soğutmalı motorlar kullanılmaktadır. Suyun, donma noktasının altındaki hava şartlarında donmaması için antifriz kullanılır.Hava soğutmalı tip, daha çok küçük motorların daha basit ve ekonomik olması için kullanılabilmektedir.
Su sporları

Su sporları, su üstünde, altında veya içinde gerçekleştirilen sporların genel adı. Takım hâlinde veya bireysel olarak icra edilebilen türleri vardır.Modern pentatlon (farklı sporların birleşiminden oluşan bir spor olup, kendisini oluşturan sporlardan biri yüzmedir)Triatlon (üç farklı sporun birleşiminden oluşan bir spor olup, kendisini oluşturan sporlardan biri yüzmedir)
Su tankı

Su tankı; su koruması ve su tesisatı için metal veya plastik bir kaptır. Taşınabilir su tankı türü de bulunuyor.Su tankları, hem bitkiler hem de hayvancılık, kimyasal üretim, gıda hazırlama, sulama, tarım, yangın söndürme, tarımsal tarım gibi birçok uygulamada kullanılır. Su tankı parametreleri, tankın genel tasarımını ve inşaat malzemeleri, kaplamaların seçimini içerir.  Yaygın su tankları plastik (polietilen, polipropilen), cam elyafı, fiberglas, beton, taş, çelikden yapılır.
Su taşıtı

Su taşıtı, gemi, tekne, hoverkraft ve denizaltı gibi suda hareket eden taşıtlardır. Genellikle yelken, kürek veya motor olmak üzere itici gücü bulunmaktadır ve bu nedenle yalnızca kayan basit bir araçtan farklıdır.
Su terazisi

Su terazisi (alet): İçinde hava kabarcığı bırakılmış su dolu bir cam silindir ve bir tahta yataktan oluşan, düzlem veya doğruların yataylığını belirleyen alet, kabarcıklı düzeç, terazi, tesviyeruhu.Su terazisi (yapı): Basıncı çok olan suyun, basıncını azaltarak künklerin patlamasını önleyen, belli aralıklarla yapılmış, depo görevindeki kule.
Su terazisi (alet)

Su terazisi, tesviyeruhu veya kısaca terazi, içinde hava kabarcığı bırakılmış su dolu bir cam silindir ve bir tahta yataktan oluşan, düzlem veya doğruların yataylığını belirleyen alet. Marangozlar, taş ustaları, duvarcılar, diğer inşaat işçileri, yerölçümcüler, değirmenciler ve diğer metal işçileri tarafından ve bazı fotoğrafçılık veya videografi işlerinde farklı tipte su terazileri kullanılabilir.
Su terazisi (yapı)

Su terazisi, görece daha yüksek bir yerden boru ya da künkten gelen suyun, yine borular veya künklerden geçerek daha alçak yerlere ulaşmasını sağlayan kule şeklindeki kâgir yapıdır. Teraziye ulaşan su, yapının tepesine çıkarak buradaki bir hazneye dolar ve buradan, boru ya da künkler aracılığıyla başka bir teraziye gider. Bu suretle terazi üstündeki haznede toplanan suyun basıncıyla yükselme gücü arttırılırken bu hazneyle bağlantılı boru ya da künklerle de çeşitli yerlere aynı tazyikle su dağıtımı sağlanır.
Su teresi

Su teresi, botanik adı ile Nasturtium officinale, hızlı büyüyen, sucul ya da yarı sucul yıllık bitkidir. Avrupa ve Asya'ya yerlidir. İnsanlar tarafından tüketilen yapraklı bitkidir. Brassicaceae ailesine mensuptur. Bahçe teresine akrabadır.Biberli, keskin, mayhoş bir lezzeti ile bilinir. Sığ ve sulak alanda yetişir. 8–10 cm uzunluğunda ve genişliğinde yaprakları vardır. Dört yapraklı beyaz çiçekleri vardır. Su teresi keskin kokulu ve baharatlı bir bitkidir. Bazen "Çin teresi" olarak da adlandırılır.
Su topu (araç)

Su topu, yüksek hızlı su akışı sağlayan bir cihazdır. Genellikle düzinelerce metreden fazla olmak üzere büyük miktarda su atabilmektedir. Yangın söndürme, büyük araç yıkamada, isyan kontrolünde ve madencilikte kullanılırlar. Çoğu su topu, yangın monitörü kategorisine girer.
Su ve Ateş

Tesadüf eseri Londra'ya giden bir uçakta karşılaşan Yağmur ve Kemal birbirlerine aşık olurlar. Londra'da masal gibi günler geçiren çiftin mutlu günleri çok sürmeyecektir. Yağmur'un saf duygularına karşılık Kemal'in karanlık sırları vardır. Gerçek adı Haşmet olan Kemal büyük bir kan davasının içindedir. Hamile kalan Yağmur'un da davaya dahil olması çok sürmeyecektir.
Su yalıtımı

Su yalıtımı, bir nesnenin veya yapının su geçirmez veya suya dayanıklı olması, böylece sudan nispeten etkilenmemesi veya belirli koşullar altında su girmesine direnç göstermesi işlemidir. Bu gibi malzemeler ıslak ortamlarda veya belirli derinliklerde su altında kullanılabilir. Su yalıtımı yapıların dış etkenlerden korunması ve konforlu bir yaşam alanı oluşturmak ve yapının beton ve demir gibi elemanlarının suyun oluşturduğu olumsuz etkilerden korunması için yapılan bir uygulamadır. Su yalıtımı yapılmayan veya hatalı yapılan uygulamalar sonucunda yapıların başta temel, perde gibi toprak altında kalan ve suya sürekli temas halinde olan bu yapı elemanları zaman içinde korozyona uğradığından beton mukavemetini, demir donatıda et kalınlığını olumsuz etkilediğinden yapı ömründe kısalma, deprem vb. gibi sismik hareketlerde yıkılma, çatlama gibi sonuçlar görülebilir.
Su yolu

Su yolu, gezilebilir herhangi bir su kütlesidir. Gemi gibi yüzen araçlarla her türlü taşıma faaliyeti yapmak için kullanılır. Su yolları okyanusları, denizleri ve ulaşım imkanı bulunan bazı gölleri kapsar. Kanallar dışında hiçbir mühendislik gerektirmez.Limanların iç kısımlarda bulunduğu yerlerde, bunlara "iç" olarak adlandırılabilecek bir su yolundan yaklaşılır, ancak pratikte genellikle "deniz suyu yolu" olarak anılır (örnek olarak Loire Nehri). "İç su yolu" terimi, sadece iç su yolu araçları tarafından kullanılmak üzere tasarlanmış, dolaylı olarak açık deniz gemilerine göre çok daha küçük boyutlarda, gezilebilir nehirler ve kanallar anlamına gelir.Su yolları, tarih öncesi çağlardan beri insan faaliyetinin önemli bir parçası olmuştur ve deniz taşıtlarının su kütlelerinden geçmesine izin vermiştir. UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alan ve dünyadaki bilinen en eski su yolu sistemi olan Büyük Kanal, dünyanın en büyük ve en kapsamlı inşaat mühendisliği projesi olarak kabul edilmektedir.
Su yoncası

Acı yonca (Menyanthes trifoliata), Menyanthaceae familyasına dahil cinslerden Menyanthes içindeki tek tür olan, çok yıllık ve otsu bir çiçekli bitkidir.Asya'nın kuzeyi, Avrupa ve Kuzey Amerika'da, sulak arazilerde ve bataklıklarda bulunan acı yoncanın Amerika'da görüleni sıklıkla bir varyete olarak kabul görür ve bilimsel olarak "M. trifoliata var. minor Michx." diye adlandırılır. Türkiye'de daha çok Kuzeydoğu Anadolu bölgesinde izlenen ve Türkçede "su yoncası" ya da "ateş yoncası" adları ile de anılabilen acı yoncanın İngilizcedeki yaygın adları "bog-bean" ve "buckbean", Almancadaki yaygın adları ise "bitterklee" ya da "fieberklee" olarak geçer.Yatay, kalın, silindrik ve sürünücü köksaplı (rizom) ile ondan çıkan almaşık dizili, uzun saplı ve üç yaprakçıklı (trifoliate) yapraklardan oluşan acı yoncanın çiçek durumu (inflorescence), dik bir sürgün ile onun ucunda yer alan beyaz ya da pembemsi beyaz çiçeklerden oluşan bir çiçek salkımıdır. Kökleri ile kötü kokulu ve çok acı olan yapraklar tıpta kullanılır.T.C. Milli Eğitim Bakanlığı Sulakyurt Sağlık Meslek Lisesi'nin sitesinde, Su yoncasi (Menyanthes trifoliata) maddesi.
Su yönetimi

Su yönetimi (veya su kaynakları yönetimi), su kaynaklarının optimum kullanımını planlama, geliştirme, dağıtma ve yönetme faaliyetidir.Su kaynakları yönetimi, su tahsisinin karşı karşıya olduğu mevcut ve gelecekteki sorunlara çözüm bulmaya çalışmaktadır. Devam eden iklim değişikliğinin olumsuz durumlara yol açması muhtemeldir. Ana hedef olarak, su kaynağı yönetimi, su için tüm kullanımları ve talepleri karşılamak için suyu eşit bir temelde tahsis etmeye çalışır. Diğer kaynak yönetim türlerinde olduğu gibi, bu pratikte nadiren mümkündür.
Su yüzdesine göre ülkeler listesi

Su yüzdesine göre ülkeler listesi, ülkelerin kara ve su alanlarının yüzdesine göre oluşturulmuş bir listedir.
Su Çerçevesi Direktifleri

Su Çerçevesi Direktifleri, Avrupa Birliği tarafından üye ülkelerin tüm su ve sulak alanlarında sağlık, temizlik gibi konularda tatmin edici bir düzeye erişmesi için yayınlanan bir yönergedir. Bu yönerge çerçevesinde kıyıdan bir kilometre açıktaki kara suları da dâhil olmak üzere tüm su kaynaklarında Avrupa Birliği üyesi ülkelerin 2015 yılına kadar bazı hedeflere ulaşması öngörülmektedir.
Su çarkı

Su çarkı, hareket hâlindeki suyu dönme hâreketine dönüştürmek için kullanılan mekanik aksamlı bir aygıttır.
Su çatışması

Su çatışması, ülkeler, eyaletler veya gruplar arasında, su kaynaklarına erişimle ilgili çatışmaları tanımlayan bir terimdir. Birleşmiş Milletler su anlaşmazlıklarının kamu veya özel su kullanıcılarının karşıt çıkarlarından kaynaklandığını kabul eder. Tarih boyunca çok çeşitli su çatışmaları ortaya çıkmıştır. Su, tarihsel olarak bir gerilim kaynağı ve başka nedenlerle başlayan çatışmalarda da önemli bir faktör olmuştur. Pasifik Enstitüsü tarafından su ile ilgili çatışmaların kapsamlı bir çevrimiçi veritabanı - Su Çatışması Kronolojisi - geliştirilmiştir. Bu veritabanı, su üzerine yaklaşık 6.000 yıl öncesine dayanan şiddeti listelemektedir.Bu çatışmalar hem tatlı su hem de tuzlu su üzerine ve hem uluslar içinde hem de uluslararasında meydana gelir. Ancak, çatışmalar çoğunlukla tatlı su üzerine meydana gelir; çünkü tatlı su kaynakları yaşamsal olmanın yanı sıra nadirdir ve, içme suyu, sulama ve enerji üretimi ihtiyacından kaynaklanan su anlaşmazlıklarının merkezidir. Tatlı su hayati olmakla birlikte, dengesiz dağılmış bir doğal kaynak olduğundan, bulunabilirliği çoğu zaman bir ülkenin veya bölgenin yaşamsal ve ekonomik koşullarını etkiler. Ortadoğu gibi bölgelerde düşük maliyetli su temini seçeneklerinin olmaması, diğer su krizleri unsurlarının yanı sıra, kurumsal, hükûmet veya bireysel tüm su kullanıcıları üzerinde gerginliğe ve muhtemelen saldırganlığa varan ciddi baskılar uygulayabilir. Ruanda soykırımı veya Sudan Darfur'daki savaş gibi son insani felaketler, su çatışmalarına bağlanabilir.Dombrowsky Ines. Uluslararası Su Yönetiminde Çatışma, İşbirliği ve Kurumlar: ekonomik bir analiz . Edward Elgar edisyonları, İngiltere, 2007,Gleick, PH ve Heberger, M. "Su Özeti 4. "Su Çatışması Kronolojisi". PH Gleick'te (editör), Dünyanın Suyu, Cilt 7. Island Press, Washington DC, s.   175-214. 2012,     (kağıt)Heidelberg Uluslararası Çatışma Araştırmaları Enstitüsü (Siyaset Bilimi Bölümü , Heidelberg Üniversitesi ). Çatışma Barometresi 2007: Krizler - Savaşlar - Darbe d'Etat - Müzakereler - Arabuluculuk - Barış Yerleşmeleri, 16. Yıllık Çatışma Analizi, 2007Murakami Masahiro. Ortadoğu'da Barış İçin Su Yönetimi: Alternatif Stratejiler . Birleşmiş Milletler Üniversite Yayınları, 1995,Nickum, E. James ve Easter, K. William (editörler). Asya ve Pasifik'te Büyükşehir Su Kullanım Çatışmaları . Westview Press, ABD, 1994,Rahaman, MM (Editör) Özel Sayı: 21. Yüzyılda Uluslararası Nehir Havzaları Boyunca Su Savaşları: Spekülasyon mu Gerçek mi?, Uluslararası Sürdürülebilir Toplum Dergisi, Vol. 4, No. 1/2, 193 sayfa. 2012UNESCO. Kentsel su çatışmaları: Kentsel bağlamda su ile ilgili huzursuzluk ve çatışmaların kökenlerinin ve doğasının analizi . Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) Uluslararası Hidroloji Programı (IHP) tarafından yayınlanan 2006
Su çekimi

Su çekimi ya da draft geminin tabanı ile su seviyesi arasında kalan mesafedir. Diğer bir tanımla deniz aracının su altında kalan veya batma mesafesidir.Trim, geminin baş ve kıç draftları arasındaki farktır. Geminin baş-kıç yönünde suya batıklığını ifade eder. Ölçüm sonuçları metre, feet gibi uzunluk ölçüleri ile verilir.Meyil, geminin iskele ve sancak draftlarının farklı olması durumudur. Geminin iskele-sancak yönünde suya batıklığını ya da yana yatıklığını ifade eder. Ölçüm sonuçları derece gibi açı ölçüleri ile verilir.
Su çulluğu

Su çulluğu (Gallinago gallinago), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından küçük, bodur bir su çulluğu türü.Erişkinleri 23–28 cm büyüklüğüne, 39–45 cm kanat açıklığına sahiptirler. Kısa yeşilimsi-gri bacakları ve çok uzun kuvvetli koyu renk gagaları vardır. Vücudum en üstü soluk ve alt kısımları benekli kahverengidir. Göz boyunca koyu bir çizgi vardır, yukarıda ve aşağıda ise açık renk çizgiler vardır. Kanatları sivri uçludur. Yumuşak çamurda araştırıp bulduklarını yerler. Çoğunlukla, böcekler ve yer solucanları ayrıca bitkisel materyallerle de beslenirler.
Su örümcekleri türleri

Platnick, Norman I. (2014): Dünya örümcek kataloğu, versiyon 14.5. American Museum of Natural History.
Su ürünleri mühendisliği

Su Ürünleri Mühendisliği sucul canlıların ve alglerin yetiştiriciliğindeki teknik sorunların çözümüne yardımcı olmak için mühendislik biliminden faydalanan, mühendisliğin multidisipliner bir alanı. Optimizasyon ve mühendislik gerektiren yaygın kültür balıkçılığı sistemleri arasında deniz kafesleri, havuzlar ve devridaim sistemleri bulunur. Bu sistemlerin tasarımı ve yönetimi, üretim hedeflerine ve çiftçilik operasyonunun ekonomisine dayanmaktadır.Su ürünleri teknolojisi, mekanik, biyolojik ve çevresel sistemler hakkında bilgi gerektiren tasarım ve geliştirme için malzeme mühendisliği ve enstrümantasyon ile birlikte çalışır. Ayrıca bu alandaki mühendislik teknikleri genellikle atık su arıtımı, balıkçılık ve geleneksel tarımdan alınan çözümleri de içerir.Su ürünleri mühendisliği, şu anda dünyada tüketilen tüm deniz ürünlerinin yarısını oluşturan su ürünleri endüstrisinin genişlemesinde rol oynamıştır. Sorunlara etkili çözümler belirlemek için hem balık fizyolojisi hem de işletme ekonomisi bilgisini kullanan bir disiplindir.Devridaimli kültür balıkçılığı sistemleri genellikle, sınırlı su kullanımı ve kapsamlı filtrasyona sahip bir türün, yüksek yoğunluklu kültürünü kapsar. Tipik bir devirdaimli su ürünleri yetiştiriciliği sistemi, bir dizi filtrasyon adımı ile balıkların hızlı büyümesini desteklemek adına su kalitesini yüksek seviyede tutar. Adımların her biri farklı ekipman ve mühendislik değerlendirmeleri gerektirir ve katıların uzaklaştırılması, biyofiltrasyon, oksijenasyon ve pompalamayı içerir. Bunu sağlamak için, sıcaklık, çözünmüş oksijen ve pH gibi temel su koşullarını izlemeye yönelik kapsamlı enstrümantasyon ve sensör kontrolleri gereklidir. Devridaimli su ürünleri yetiştiriciliği sistemlerinin geliştirilmesi halen devam etmektedir ve sistemlerin çoğu türün yetiştirilmesi ve ekonomik olarak uygun hale getirilmesi için mühendislik ilerlemelerine ihtiyaç duyulmaktadır.Dünya çapında, üniversiteler genellikle tarım veya biyolojik mühendislik çatısı altında su ürünleri mühendisliği eğitimi vermektedir. Türkiye'de bu alanda Ziraat Fakültesi, Su Ürünleri Fakültesi, Su Bilimleri Fakültesi, Deniz Bilimleri ve Teknolojisi Fakültesi ve Deniz Bilimleri Fakültesi altında lisans eğitimi verilmektedir.Su Ürünleri Mühendisliği Dergisi (The Journal of Aquacultural Engineering), su ürünleri sistemlerinin tasarımı ve geliştirilmesi ile ilgili olarak mühendislerin çalışmalarını yayınlar. Türkiye'de ise Tarım ve Orman Bakanlığı koordinasyonunda yayınlanan Türkiye Su Bilimi ve Yönetimi Dergisi bulunmaktadır.
Su ısıtma

Su ısıtma bir ısı transfer sürecidir. Suyu ilk sıcaklığının üzerinde ısıtmak için bir enerji kaynağı kullanır. Odaya ısı transferi radyatörler, konvektörler, boru kayıtları kullanılarak gerçekleştirilir. Sıcak suyun tipik ev içi kullanımları arasında yemek pişirme, temizlik, banyo ve alan ısıtma yer alır.  Sanayide sıcak su ve buhara ısıtılan suyun birçok kullanım alanı vardır.Buharlı ısıtmanın aksine, su sıvı haldedir, bu da daha düşük bir sıcaklığa sahip olduğu anlamına gelir.  Bu, sıcak su ısıtmasını daha güvenli hale getirir.
Su ısıtıcısı

Su ısıtıcısı veya kettle, ısıtma elemanı cihaza entegre yapıda olan, ocaksız ve açık ateş yakmadan suyu çok hızlı bir şekilde ısıtan küçük ev aletleri kategorisindeki elektrikli bir mutfak aletidir. Modele bağlı olarak, pişirme kabının kazan, teneke veya sürahi şeklindeki tasarımları vardır. Birçok cihaz, daldırma ısıtıcısı prensibine bağlı olarak metal borulu bir ısıtma bobininde bulunan bir cihazla çalışır. Isıtma elemanının bir taban plakasının altında olduğu cihazlarla temizlik daha kolaydır. Birçok su ısıtıcısında, pişirme kabı temas soketinden çıkarılabilir ve böylece devreden kolayca ayrılabilir. Dolayısı ile ayrılan bölüm serbestçe hareket ettirilebilir.Elektrikli su ısıtıcılar, daha önce kullanılan su ıslık kazanı ve daldırma ısıtıcısının yerini aldı.İlk elektrikli su ısıtıcısı, 1893'te Chicago'daki Dünya Fuarı'nda gösterildi. Ancak, soba erişimi olmayan insanlar için uzun zaman önce (elektrikli olmayan) masa ocakları vardı.plastik, metalden (çoğunlukla paslanmaz çelikten) çıkarılabilir bir pişirme kabı veya ısıtma elemanlı cam (genellikle gizli, paslanmaz çelikten yapılmış taban plakasını ısıtır)ve taban pişirme kabına yerleştirilen güç kaynağı için bir fiş bağlantısı sağlayan besleme kablosuna sahip ayrı bir temas ayağıBu iki parçalı cihazlara genellikle ticaret ve reklamcılıkta "kablosuz" denir. Bunun anlamı çıkarılabilir pişirme kabının güç kaynağına bir kabloyla bağlı olmamasıdır, ancak güç kaynağı ile temas tabanına yerleştirilerek bağlanır veya kaldırarak güç bağlantısı kesilir.Ek olarak, genellikle gizli bir ısıtma elemanı ile donatılmış tek parça cihazlar da sunulmaktadır. Yanlışlıkla kısa devreyi önlemek için su eklemeden önce bu cihazların ana güç kaynağından bağlantısı kesilmelidir.Pişirme kabı genellikle, buharlaşmayı azaltmak ve ısıyı kabın içinde tutmak için sıçrama ve haşlanma koruması olarak (plastik) bir kapağa sahiptir. Kaynama noktasına ulaşıldığında yapılan otomatik kapanma sadece kapak kapalıyken çalışır. Bazı cihazlarda, ağızlık kalıcı bir su filtresi ile donatılmıştır. Suyla doldurmak için kapak genellikle manuel olarak bir düğmeye dokunarak katlanabilir veya hatta tamamen çıkarılabilir. Bazı cihazlar için, doğrudan musluğun üstüne bir doldurma mümkündür ve sağlanır. Bunun için önkoşul, buna uygun olarak geniş bir emzik ve her iki yönde de su akışı sağlayan kalıcı bir filtredir (örneğin, su basıncı / yerçekimi tarafından otomatik olarak katlanarak) veya musluğun önündeki ilgili filtrenin genel feragat edilmesi.