barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Çavdarhisar Meslek Yüksekokulu

Çavdarhisar Meslek Yüksekokulu, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi'nin Kütahya'nın Çavdarhisar ilçesindeki meslek yüksekokuludur.Çavdarhisar Meslek Yüksekokulu, yetkin ara eleman ihtiyacının karşılanması ve insan gücüyle eğitim unsurları arasında bağ kurulması için Yükseköğretim Kurulu'nun kararıyla 1994-95 döneminde eğitime başlamıştır.Yaşanan akademisyen sıkıntısına ek olarak, öğrenci sayısının yetersiz olması nedeniyle meslek yüksekokulu 2004-2005 akademik yılında eğitime ara vermiştir. 2020-2021 eğitim-öğretim yılında MYO bünyesinde Turist Rehberliği programı açılarak yeniden eğitime başlanmıştır.Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Çavdarhisar Meslek Yüksekokulu, bünyesindeki tek programla iki yıllık ön lisans eğitim-öğretimi yapmaktadır.Çavdarhisar Meslek Yüksekokulu, D 240 kara yolunun 252. km'sinin yanında kurulan Çavdarhisar ilçesinin güneyinde, ilçeyi bu kara yoluna bağlayan yollardan olan Mustafa Ertaş Caddesi'ne açılan Yurt Sokak'ta bulunmaktadır.
Çavdarlı Höyük

Çavdarlı Höyük, Afyonkarahisar il merkezinin yaklaşık olarak 12 km. doğusunda, Çavdarlı Köyü'nün 3,6 km. güneybatısında yer alan bir höyüktür. Tepe, 250 x 200 metre boyutlarında ve 6 metre yüksekliğindedir. Günümüzde kuzeyindeki kuyunun Erken Tunç Çağı'nda ve Roma Dönemi'nde de kullanılmış olduğu düşünülmektedir.Höyük, Çavdarlı Köyü sakinleri tarafından, toprak çekme sırasında ortaya çıkan çok sayıda mermer heykel konusunda ilgili makamlara haber vermeleri üzerine bulunmuştur. Bunun üzerine 1964 yılında Mahmut Akok tarafından höyükte kurtarma kazısı yapılmıştır. On beş gün kazılıp terk edilen pek çok höyükten biridir.Erken Tunç Çağı mimarisi çamur harç kullanılan taş temellerdir. Duvarlar kerpiç olabilir. Üstteki Roma yapıları nedeniyle tahrip olduğundan bir mimariye ulaşılamamıştır. Bununla birlikte mekanların küçük boyutlu olduğu tahmin edilmektedir.Erken Tunç Çağı Çanak çömlek buluntuları el yapımı, kırmızı ve siyah astarlı, açkılı kaplardır. En sık karşılaşılan form küçük, tek kulplu maşrapalardır. Bunların yanı sıra düz dipliler, düz ve burmalı kulplar gibi çok sayıda kırıp parça ele geçmiştir.Küçük buluntular arasında çok sayıda ağırşaktan söz edilmektedir. Bunların bazılarının üzerinde oyuk çizgiler ile yapılmış geometrik süsler görülmektedir. Bir kısmında ise bu oyuk çizgiler daha derin yapılmış, içleri beyaz dolgu maddesi ile doldurulmuştur. Ele  geçen ağırşakların hepsinin açkılı olduğu belirtilmektedir. Ayrıca bir adak stelinden söz edilmektedir.Kazı başkanının yayınında yontmataş buluntu olarak sileksden yapılmış bir dilgi dışında bir buluntu verilmemiştir. Sürtmetaş buluntular içinde ise en ilginç parça mermerden yapılmış sap delikli balta – çekiçdir.Kazılarda bir mezar açılmıştır. Herhangi bir mimariyle ilişkili olup olmadığı bilgisi verilmemektedir. Hocker (ana rahmindeki gibi) yatırılmıştır. Mezarın kenarları taşla döşenmiş, üstüne ahşap hasıllar atılmıştır.Tüm buluntular Erken Tunç Çağı II. evreyi anımsatmaktadır. Kazı başkanına göre yerleşme MÖ 2500 – 2000'e tarihlenmektedir.
Çavdarlı, Aziziye

Mahallenin eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Zırnık ya da Zernık olup, Türkçede "zırnık" sözcüğü "arsenik sülfit" anlamına gelmektedir.Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca ilçesine bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 103 km, Aziziye ilçe merkezine 89 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yoluna Yukarıcanören, Kapulu, Kızılkale ve Karakale mahalleleri üzerinden 33 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çavdarlı, Niğde

Köyün adı, 180 ve 535 yıllarındaki kayıtlarda Sásima olarak, 1500 yılındaki kaynaklarda ise Zamzama olarak geçmektedir. 29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Çavdarlı, Tarsus

Çamlıyayla ilçesine bağlıyken 31 Ekim 1992 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Tarsus ilçesine bağlandı.Fakat sonra Manisanın köyü olmuştur
Çavdarlı, Şavşat

Çavdarlı köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Sorsel'dir. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve Artvin vilayeti üzerine 1927 tarihli Osmanlıca bir kaynakta Sorsel (سورسەل) biçiminde kaydedilmiştir. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda ise Sorseli (სორსელი), Tzortzeli (წორწელი) biçiminde geçer. Sorseli veya Sorsel, 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlı Sorsi ile aynı kökten geliyor olabilir.Sorseli, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde kalıntıları bulunan Sorseli Kulesi de bu dönemden kalmış olmalıdır. Nabeğlavi (ნაბეღლავი), Tzisvilhevi (წისვილხევი), Hizandari (ხიზანდარი), Verana (ვერანა), Gvirgvineteli (გვირგვინეთელი), Kokola (კოკოლა), Naslevi (ნასლევი) gibi mevki adları da buranın eski bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir.Sorseli köyü, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu belirlediği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'ne bağla Şavşat (Satlel) sancağının köylerinden biriydi. Bu tarihte köyde 27 hanede 65 erkek bulunuyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Sorsel köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 130 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Sorseli, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde Sorseli, Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasında Anklia nahiyesine bağlı köylerden biriydi. Rus idaresinin Tsortsel (Цорцель) olarak kaydettiği yerleşimin nüfusu, 115'i erkek ve 96'sı kadın olmak üzere, 31 hanede yaşayan 211 kişiden oluşuyordu. Bu nüfusun tamamı "Türk" olarak kaydedilmiştir.Sorsel köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sorsel köyünü de kapsayan Artvin bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.Sorseli köyü, 1922 tarihinde Artvin livasında yapılan nüfus tespiti sırasında Şavşat kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi. "Sorsel" adıyla kaydedilmiş olan köyün nüfusu, 143'ü kadın ve 129'u erkek olmak üzere, 41 hanede yaşayan 272 kişiden oluşuyordu. Bu tespitte de köyün nüfusu "Türk" olarak kaydedilmişti. Sorseli veya Sorsel Türkçe olmadığı için köyün adı 1925 yılında Çavdarlı olarak değiştirilmiştir. 1940 genel nüfus sayımında Çamlıca, Çoruh vilayetine bağlı Şavşat kazasının merkez nahiyesinin 23 köyünden biriydi ve nüfusu 411 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında Çavdarlı köyünün nüfusu 531 kişiye çıkmıştı ve bu nüfus içinde 207 kişi okuma yazma biliyordu.
Çavdır Barajı

Çavdır Barajı, Burdur'da, Bayır Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1993-1996 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 2.572.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 60,00 m., normal su kotunda göl hacmi 36,42 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,94 km²'dir. Baraj 4.254 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Çavdır, Kavaklıdere

Çavdır'ın ne zaman kurulduğuna ilişkin kesin bir bilgi yoktur. Osmanlı belgelerinde; Aydın Vilayeti, Menteşe Sancağı, Mesevle Kazasına bağlı bir karye olduğundan söz edilmektedir. 1891 tarihli Aydın Vilayet Salnâmesi'nde ise, adı Çavdar olarak geçmektedir. 1950'li tarihlerde kendi talebiyle Yatağan'dan Bozdoğan'a katılmış, fakat kısa bir sürenin ardından tekrar Yatağan'a bağlanmıştır. 6360 sayılı Büyükşehir kanunu dolayısıyla köyden mahalleye dönüşmüş ve 30 Mart 2014 tarihinde idaresi Yatağan'dan Kavaklıdere'ye verilmiştir.Mahalle sakinlerinin büyük çoğunluğu, geçmini zeytincilikle uğraşarak ve mermer sektöründe işçilik yaparak sağlamaktadır. Ayrıca, içlerinde bir kahvehâne ve bir bakkal olmak üzere dört işyeri mahallede etkinlik göstermektedir. Mahalledeki öğrenciler, taşımalı olarak Çayboyu'ndaki eğitim kurumlarında öğrenim görmekte; Çayboyu Aile Hekimliği görevlileri, haftada bir kere mahalleye gelerek sağlık hizmeti sunmaktadır.Mahalleyi Kurucuova'ya bağlayan, Osmanlı döneminde Ülküt Çayı üzerine inşâ edilmiş, iki göze sahip bir kemer köprü mevcuttur. Mahalle, bunun dışında; cami, halı saha ve düğün salonuna sahiptir.
Çavlan, Şiran

Köyün eski adı "Çalan"'dır. 1847 yılı sayımına göre mezra statüsünde olan yerleşimde 9 Müslüman hanede 26 erkeğin yaşadığı görülmektedir. 1876 yılı Trabzon Salnamesine göre köy statüsünde olan yerleşimde, önceki sayımla aynı olacak şekilde 9 Müslüman hane bulunmaktadır.Köyün adı "Çavlan" Türkçede şelale anlamına gelir ancak köy civarında herhangi bir şelale bulunmamaktadır. Köyün eski adı Çalan Kürtçede "çukurlar" anlamına gelmektedir.Gümüşhane il merkezine iline 118 km, Şiran ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Çavlan köyü, Çimen Dağı eteklerinde yer almaktadır. Köye ait yayla da bulunmaktadır.
Çavlu, Salihli

Mahalle, 1891 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1926 yılında Gediz Nehri taşkınının yarattığı tahribat nedeniyle kapatılan yerleşim, 3 Mayıs 1941'de yeniden köy statüsü kazandı. Çavlu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çavlı Bey

1413 yılında Fetret Devri mücadelesinden galip çıkan Osmanlı Padişahı I. Mehmed'in Ankara Muharebesi (1402) sonrasında yeniden bağımsızlıklarına kavuşan Anadolu beyliklerini yeniden hâkimiyet altına alma mücadelesindeki ilk hedeflerinden birini teşkil eden (İzmiroğlu Cüneyd Bey idaresindeki) Aydınoğulları Beyliği'ne karşı 1414 yılında icra edilen harekâta Çavlı Bey de Osmanlı donanmasıyla denizden destek verdi.I. Mehmed'in bu harekâtı sırasında Sakız ve Midilli adaları ile Foça'daki Cenevizli yöneticileri Osmanlılara tâbiyetlerini bildirirken, Rodos Şövalyeleri de Osmanlılardan yana tutum benimsedi. Buna mukabil, Venedik'e tâbi Nakşa Dükalığı I. Mehmed'e bağlılığını bildirmedi. Bunun üzerine I. Mehmed 1415 yılında Çavlı Bey komutasındaki Osmanlı donanması ile Batı Anadolu'daki deniz gazilerini Ege'deki Venedik toprakları üzerine akına gönderdi. 13 kadırgadan oluşan donanma Eğriboz, Andıra, Berre ve Nakşa'yı yağmalayarak binlerce esir aldı.Müteakip yıl ise misilleme amacıyla Ege Denizi'ne gelen Pietro Loredan komutasındaki Venedik donanmasına karşı Osmanlı donanmasıyla savunma amaçlı Çanakkale Boğazı'na çekildiyse de, avantajlı durumda bulunmamasına rağmen 29 Mayıs 1416'da başlattığı taarruz sonucunda meydana gelen Gelibolu Deniz Muharebesi'nde Osmanlı donanması tahrip edildiği gibi, Çavlı Bey de çatışmada hayatını kaybetti.
Çavlı, Dicle

Çavlı, 13 Mart 1990 tarih ve 20460 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan İçişleri Bakanlığı'nın 8 Mart 1990 tarihli sınır tespit kararı ile Eğil ilçesinden ayrılarak aynı ilin Dicle ilçesine bağlanmıştır.
Çavuldur boyu

Çavuldur boyu veya Çuvaldar boyu, Oğuz Kağan Destanı'na göre Oğuzların 24 boyundan biri ve Kaşgarlı Mahmud'a göre Divân-ı Lügati't-Türk'teki yirmi iki Oğuz bölüğünden "Yirmincisi; "جووَلدَر Çuvaldar"lardır. Belgeleri şudur : " diye tanımladığı bir Oğuz boyudur. Kaşgarlı Mahmud'un listesindeki Oğuz boylarının adları, zamanlarındaki söyleniş şekillerine göre yazılmıştır. Besim Atalay dipnotunda, Bu kelime bugün Anadolu'da "Çavundur" şeklinde söylenmektedir. Bu isimde Çankırı, Amasya illerinde köyler vardır, diye yorumlamıştır. Günümüzde Çankırı ili Kurşunlu ilçesine bağlı Çavundur beldesi, Isparta ili Şarkikaraağaç ilçesine bağlı Çavundur köyü  ve Amasya ili Merzifon ilçesine bağlı Çavundur köyü. Ankara ili Çubuk ilçesine bağlı Yukarı Çavundur beldesi ve Aşağı Çavundur köyü bulunur. Ayrıca Türkmenistanda da Çavundur ili bulunmaktadır.Bu boyların Üçoklar kolundan (sol kolundan) Oğuz Kağan'ın oğlu Gök Han'ın soyundan geldikleri kabul edilir. Kaşgarlı Mahmud'un "مان قشلاغ Man kışlak" "Oğuz ülkesinde bir yer adı." şeklinde tanımladığı bölgeye Çavuldur boyu Hazar Denizi kıyısındaki yarım adaya giderek yurt tutmuşlar ve buraya Man kışlak adını vermişlerdir. 1916 yılında Kilisli Muallim Rıfat'ın yayınladığı Kitāb-i Dede Qorqūt ʾalā lisān-i ṭāʿif-i Oghūzān'da "Çavuldar" şeklinde kullanılan bu boy adı, Türkmen dilinde "Çovdur" olarak günümüze ulaşmıştır. Günümüz Türkmenistan'da "Çovdur" adını taşıyan pek çok yer ve yurt adları vardır.Alâmet olarak sungur(akdoğan) kuşunu kullanırlardı. "Çavuldur" kelimesi ünlü, şöhretli anlamında kullanılmıştır.
Çavullar, Köprübaşı

Çavullar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çavundur, Kurşunlu

"Namuslu ve ünü uzaklara yayılmış" anlamına gelen "Çavuldur" sözcüğü bazı kaynaklarda "Çavundur" şeklinde geçmektedir. 1896'dan beri aynı adı taşıyan köy, Atkaracalar ilçesine bağlıyken 13 Ağustos 1990 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Kurşunlu ilçesine bağlandı. 2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy, Çankırı il merkezine 83 km, Kurşunlu ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır Köy, Kurşunlu'nun güneybatısında olup, / numaralı Bolu-Amasya (Atkaracalar-Kurşunlu) devlet/uluslararası yoluna, 3,1 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır. TCDD Ankara-Çankırı demiryolu üzerinde köyün adını taşıyan tren istasyonu vardır.Kurşunlu ilçesi Çavundur köyünde bulunan termal kaynaktan 54 °C sıcaklıkta 47 litre/saniye su çıkmaktadır. Gerede-Samsun (E 80) Devlet Karayolu'na 1,5, Kurşunlu'ya 9, Çankırı'ya 90, Ankara'ya 160, İstanbul'a 407 km uzaklıktaki kaynak çevresinde üç adet tesis bulunmaktadır.
Çavundur, Lice

Mahallenin düzlük bir araziye sahip olması onu diğer köylerden ayırır.Suyu ve yeşilliği bakımından çevre köylere göre daha çok yaşama elverişlidir. Tarımda "tütün" temel geçim kaynağıdır. Hayvancılık yok denecek kadar azdır.
Çavuş

Çavuş, Türk Silahlı kuvvetlerde erbaşlar sınıfında ikinci yüksek rütbe olup, seviyeleri uzman onbaşılar ile sözleşmeli çavuşlar arasındadır.Gazneli, Karahanlı ve Selçuklu devletinde çavuşluk yüksek görevlerden biriydi. Siyasal ilişkileri, elçilik görevlerini ve protokol işlerini yönetirlerdi. Osmanlı'da denetim görevlerini üstlendiler. Sarayda müezzinlik, müzikçilik, mehterlik yapanlar çavuş şanını taşırlardı. II.Mahmud'un 1826'dan sonra gerçekleştirdiği askeri yenilikler sırasında geleneksel çavuşluklar kaldırılarak kara ve deniz ordularında erle subay arasındaki küçük rütbelere çavuş sanı verildi. Erleri temsilen kullanılan çavuş rütbesi, onbaşı rütbesininin bir kademe üstüdür. Çavuş, erlerle subay arasındaki ilişkileri düzenler. Ayrıca çavuşlar, bir manganın komutanı da olabilirler. Askeriyede çavuşlar nöbet tutmazlar ancak komutanların emriyle nöbet tutabilirler.Sözleşmeli Çavuş, 6191 sayılı Sözleşmeli Erbaş ve Er kanunu kapsamında, Sözleşmeli Onbaşı olarak en az 2 yıl görev yaptıktan sonra kadro görev yeri uygun olduğu takdirde, yeterlilik durumu da göz önüne alınarak Sözleşmeli Onbaşının Türk Silahlı Kuvvetlerinde aldığı Çavuş rütbesidir.Sözleşmeli Çavuşlar, Sözleşmeli Onbaşı, Sözleşmeli Er ve Erlerin üstü olup, Erbaş sayılırlar. Uzman Erbaş olan Uzman Çavuş ve Uzman Onbaşıların astıdırlar. Özlük hak ve işlemleri aynı Erbaşlar gibi yürütülür.Sözleşmeli Çavuşlar sınıf değişikliği yapabilirler. Ayrıca askerlerde olduğu gibi sözleşme görev süresince kışlada iskan edilirler. Sözleşmeli Çavuşların sözleşmeleri, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak şartıyla en fazla 29 yaşın bitirildiği yılın aralık ayı sonuna kadar uzatılabilir.Sözleşmeli Çavuşlardan, kendi kusurları olmaksızın sözleşmesi feshedilenler ile kendi isteği ile sözleşmesini yenilemeyenler veya ayrılanlar, ilgili mevzuattaki şartları sağlamak şartıyla Uzman Erbaşlığa veya Astsubaylığa başvurabilirler. Başvuruda bulunan sözleşmeli Sözleşmeli Çavuşlara yönetmelikte belirtilen esaslar dahilinde öncelik verilir.
Çavuş (üzüm)

Çavuş (Bozcaada Çavuş Üzümü) üzüm çeşidi  özellikle  Bozcaada-Çanakkale, Marmara Bölgesi ve  İç Anadolu Bölgesi'nin çeşitli yerlerinde yetiştirilmekte olan pazar değeri yüksek, sofralık olarak kullanılan bir Türk üzüm çeşididir.  Köken ve yayılışı hakkında farklı varsayımlar  bulunan  bu  çeşit  en  çok  Bozcaada’da  yetiştirildiğinden, Türkiye'de Bozcaada  çavuşu  olarak bilinmektedir. Yapılan çalışmalar neticesinde Bozcaada çavuş üzümü 2020 yılında Türk Marka ve Patent Kurumu tarafından tescil edilerek, Bozcaada çavuş üzümü adı altında coğrafi işaret almıştır. Bağda erkenci bir üzüm çeşidir. Çiçeklenme dönemi hassastır. Salkımı büyük, taneler çok iri, çekirdekli ve ince kabukludur. Asmanın yaprakları geniştir. Sofralık olarak çekirdeksiz üzümlerin tercih edilmesi sebebiyle sofralık kullanımdaki pazar payı düşmektedir. Son dönemde özellikle Bozcaada'da  beyaz şarap yapımında da kullanılmaktadır.  Şarapları genel olarak düşük asitli ve çok aromatik olmayıp, yıllandırmaya müsait değildir.
Çavuş Bilko

Sgt. Bilko 1996 yapımı ABD komedi filmi, başrollerinde Steve Martin, Dan Aykroyd ve Phil Hartman'ın oynadığı komedi filmidir. Yönetmenliğini Jonathan Lynn üstlenmiştir. Filmin yaş sınırı 7+ olarak belirlenmiştir.Başçavuş Ernest G.Bilko (Steve Martin) askerliği neredeyse kumarhaneye çevirmiştir, askerler her gün eğlenir, yerler, içerler ve tabii ki bahis de oynarlar. Büyük bir kumarbaz olan Bilko aynı zamanda oldukça hilecidir. Bilko askerlerle gününü iyi geçirirken ne zaman John T. Hall (Dan Aykroyd) kontrole gelse her şey oldukça disiplinli gibi gösterirler. Bunun dışında Bilko birkaç kez nikâh günü gelmesine rağmen evlenememiş fakat kendisi gibi kumarbaz olan sevgilisini kumar oynayarak ikna etmiştir. Bir gün Albay Colin (Phil Hartman) şehre gelir ve tam dönecekken John, Bilko'nun adını söyleyince Colin hemen gitmekten vazgeçer. Çünkü zamanında Colin, Bilko'nun yaptıkları üstüne kaldığı için sürülmüştür ve ondan intikam almak istemektedir. Bu sefer o kendisiyle beraber iki müfettiş teğmen Oster (Chris Rock) ve Monday'i de (Cathy Silvers) Bilko'nun yanlışlarını ortaya çıkarmak ve onu işten attırmaya uğraşmaları için getirmiştir. Bilko birliğine yeni katılan dürüst bir askerle ve birliğiyle beraber paçayı sıyırmaya çalışır. Colin Bilko'nun sevgilisini de elde etmeye çalışır. Bilko'nun görevini sabote eder ancak sabotaj yine Colin'in üstüne kalır ve Colin tekrar sürülür.Atla olan sahnede Çavuş Bilko, atı oynatdıklarında atın üzerinde ata laf söylüyor ama Çavuş Bilko'nun ağzını oynatmadığı belli oluyor.
Çavuş Dağı

Çavuş Dağı, Muş ilçe merkezinin güneybatısında kuzeybatı-güneydoğu doğrultusunda uzanır. Muş şehrinin önemli zirvelerinden olan Kurtik Dağı 2645 metrelik yüksekliğe sahiptir.
Çavuş Keroro

Çavuş Keroro ( Keroro Gunsō), Mine Yoshizaki tarafından yazılan bir manga serisidir. Seri, Nisan 1999 tarihinde bu yana Kadokawa Shoten'in Monthly Shōnen Ace dergisinde yayınlanmaktadır. Sunrise tarafından hazırlanan anime serisi uyarlaması Nisan 2004-2011 tarihleri arasında yayınlandı. Yine Sunrise tarafından 2006-2010 yılları arasında beş anime filmi ile Mart-Eylül 2014 tarihleri arasında KERORO adlı ikinci sezonu yayınlandı.Hem anime hem de manga, kurbağa benzeri uzaylı istilacıların dünyayı ele geçirme girişimlerini takip eden komedilerdir. Baş karakter olan Çavuş Keroro takımın lideridir, ancak aile üyesinin yatak odalarından birinde saklanmaya çalışırken yakalanmasından sonra üç kişilik bir insan ailesinin insafına kalmaktadır. Hem manga hem de animede Keroro, ordusu Dünya'daki müfrezesini terk ettikten sonra aile için anlamsız işler ve işleri yapmak zorunda kalır. Takımın dünyayı ele geçirme konusunda birçok başarısız girişimi olur.Dizi, komediyi bir kelime oyunu, fiziksel mizah, durumsal ironi, dördüncü duvarın kırılması ve sayısız pop kültür referansı (özellikle Gundam, Kamen Rider, Super Sentai, Space Battleship Yamato, Dragon Ball, Neon Genesis Evangelion ve diğerleri) gibi birçok şey kattı. Yine çeşitli anime, oyunlar, manga ve pop kültürünün diğer yönleri, dizi boyunca daha yaşlı izleyiciler için bir bonus olarak parodi ve referans alınmıştır. Hem manga hem de anime pop-kültür referanslarıyla doludur ve aynı hikâyede bile referanslar çılgınca değişkendir. Anime, açık bir şekilde Evangelion'a veya Bandai'nin telif haklarına sahip olmadığı diğer animasyonlara atıfta bulunmaz, ancak bu animeden ünlü sahnelerin "hissini" yeniden yaratır. Animenin Gundam referanslarında çok daha ayrıntılı ve doğrudan olmasının nedeni animasyon stüdyosu Sunrise'n Gundam imtiyazını haklarını elinde tutan bir Bandai kuruluşu olmasındandır.
Çavuş oku

Öldürme amaçlı olmayan kitabını oku çıkardığı sesle askerlere nereye yüklenileceğini göstermek ve düşmanın moralini bozmak amacıyla kullanılır. Okun temreni üzerinde delikler açılmıştır ve ok fırlatıldığında delikten hızla geçen hava tiz bir ses çıkarır. Bu nedenle çavuş okuna ıslık çalan ok, ıslıklı ok veya vızlayan ok da denir.Çin tarih kaynaklarında aktarıldığı üzere çavuş okunun mucidi bizzat Mete Han'dır. MÖ 209'da kendi ordusunu eğitmeye başlayan Mete Han, ıslıklı bir ok yapıp bu oku nereye atarsa, askerlerinin de kendisini takip etmesini istemiştir. Baideng'de Çinlileri kıstıran Hun ordusunda bu oklardan yüzlercesinin bulunduğu düşünülmektedir.Osmanlı ordusunda çavuş oku daha çok talimat verme amacıyla kullanılmıştır. Ok ancak kıdemli komutanlara (çavuşlara) tahsis edilmiş, onlar da okun sesini kullanarak askerleri yönlendirmiştir.
Çavuş, Altınova

1911 yılından beri kayıtlarda yer alan köyün eski adı Tevfikiye olup sonradan "Çavuşköy" olarak değiştirilmiştir.
Çavuş, Mustafakemalpaşa

Çavuş; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çavuş, Seydişehir

14 Kasım 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Çavuş, Şile

Çavuş, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Şile ilçesinin 4 merkez mahallesinden biridir. Çavuş'un kuzeyinde Karadeniz; kuzeydoğusunda Hacıkasım; doğusunda Balibey; batısında Kumbaba mahalleleri; güneybatısında Ahmetli; güneyinde ise İmrendere köyleri bulunmaktadır.
Çavuşbayırı, Beşiri

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Halevi olarak geçmektedir. Köy, Batman ili kurulup Beşiri ilçesine bağlanmadan önce 1985 yılı TÜİK nüfus kayıtlarına göre Siirt ili Kurtalan ilçesine bağlıydı.
Çavuşbaşı

Divan-ı hümayunda reis'ül-küttaba yardımcılık yapan çavuşbaşı, padişahın huzuruna çıkacak elçilere eşlik etme görevinde idi. Divan çalışmalarında elinde gümüş bir değnek ile ayakta dururdu. Divan üyelerini karşılamak ve uğurlamak, Divan'ın çalışmalarının aksatılmadan yürütülmesini sağlamak başlıca görevlerinden idi.Fatih Kanunnamesi'ne göre Divan'da alınan kararları sadrazamın özel mührü ile tasdik eden çavuşbaşı, divan üyelerine sunulan yemeklere de gözcülük ederdi. Özel çalışma alanı, Divan-ı Hümayun'un hemen yanında yer alıyordu.Büyük Tezkireci ve Küçük Tezkireci denen protokol görevlileri çavuşbaşının muavinleri olarak görev yapmışlardır.19. yüzyılda giderek önemini yitiren çavuşbaşılık 1836'da kaldırılarak yerine Deâvi Nezâreti kuruldu.
Çavuşbaşı, Oğuzeli

Çavuşbaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çavuşesku'nun son konuşması

Çavușesku'nun son konuşması, 21 Aralık 1989'da Romanya Halk Cumhuriyeti devlet başkanı Nikolay Çavuşesku tarafından yapılan halka hitap ettiği konuşmadır. Konuşma Romanya Devrimi'nde önemli bir rol oynadı.Çavuşesku ulusal televizyonda yayınlanmak üzere Bükreş'te konuşmaya hazırlanmadan önce ülkede başlayan ayaklanmalar ve gerginliği büyümesi sonrası Temeşvar'da çok sayıda kişinin öldüğü olaylar çıktı. Halka hitaben bir konuşma yapılması yıllık bir etkinlikti ve metni hem başarının hem de halk desteğinin ortaya çıkması için yönetim tarafından dikkatlice yazıldı.Konuşmada çok sayıda işçi kızıl bayrak, pankart ve Çavuşesku ve eşi Elena Çavuşesku'nun büyük resimleri taşıdı. Konuşmaya yaklaşık 80.000 kişi katıldı. Romanya Komünist Partisi yetkilileri de ön sıralarda yer aldı. Securitate ajanları ve polis milisleri güvenliği sağladı.Çavușesku, Parti Merkez Komitesi binasının balkonuna çıktı ve konuşmaya başladı. Bükreş'teki bir elektrik santralinden gelen işçiler yüksek sesle "Ti-mi-șoa-ra!  Ti-mi-șoa-ra!" şeklinde sloganları attılar. Çavușesku sessizliği sağlamak için sağ elini kaldırdı. Çavușesku ve eşi insanlara meydandan ayrılmamaları çağrısı yaptı. Daha sonra Çavușesku işçilerin maaşlarını ayda 200 ley zam yapılacağını açıkladı ve 100 - 110 ley arasında bir öğrenci bursu artırmayı düşündüklerini duyurdu. 42 yılın başarılarının övülmesiyle konuşma devam etti.22 Aralık günü, Çavușesku ve eşi Elena, Bükreş'ten helikopterle uzaklaştı ancak birkaç saat sonra Târgoviște'de ele geçirildi. Acele bir yargılamadan sonra kurşunlanarak infaz edildiler.
Çavuşin

Köyün adı, 1522 yılı kayıtlarında Çavuşini olarak geçmektedir. 1956 yılında Ürgüp ilçesine bağlı Çavuşin köyü, köylülerin talepleri ve köyün iktisadi ve coğrafi bakımdan Avanos'a bağlanmasının uygun olduğu gerekçesi kabul edildiğinden aynı ilin Avanos ilçesine bağlanmıştır.Kapadokya bölgesinin en eski yerleşim yerlerinden biri olan köy, Göreme-Avanos yolu üzerinde olup Avanos ilçe merkezine 5 km, Nevşehir il merkezine ise 17 km uzaklıktadır.
Çavuşin Köyü Eski Kaya Camii

Caminin ilk imamının Hafız Derviş olduğu sanılmaktadır. Yapım tarihi bilinmeyen yapı köyün en eski ikinci camisidir. İlk yapıldığında bölgenin özelliklerine uygun şekilde bir kaya kütlesi oyularak oluşturulmuştur ve 35 m2'lik bir alanda yer aldığı tahmin edilmektedir. Zamanla kapasitesi yetersiz kalan caminin giriş ve kıble taraflarından genişletme çalışmaları yapılmıştır. 1940'lı yıllarda yapılan bu genişletmelerle caminin kapladığı alan 65 m2'ye çıkmıştır.Caminin minaresi Selçuklu tarzında inşa edilmiştir. 1958 yılında bir heyelan sonrası köyün caminin de içerisinde yer alan bir kısmı afet bölgesi ilan edilerek boşaltılmıştır. Bu dönemde kapanan cami 2011 yılında restore edilerek turistlerin ziyaretine açılmıştır.
Çavuşköy, Arguvan

Çavuşköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çavuşköy, Bulgaristan

Köy, Yantra Nehri yakınlarında yer almaktadır. Yüzölçümü 258.2 km² olan köyün nüfusu 2015 yılı itibarı ile 5,670'tir.
Çavuşköy, Cizre

Köyün eski adı 1902 ve 1928 yılı kayıtlarında Arnabad ya da Ernebat olarak geçmektedir. Daha önceleri Mardin ili Cizre ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili Cizre ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 53 km, Cizre ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Cizre'nin güneybatısında olup, /numaralı Nusaybin-Cizre devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Çavuşköy, Enez

Köyün eski adı 1877 yılı kayıtlarında Amigdalya olup, Yunanca'da "amygdaliá" sözcüğü, "bademli" anlamına gelmektedir. Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.Köy, Edirne il merkezine 162 km, Enez ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Enez'in Güneydoğusunda ve   numaralı Enez-Keşan il yolu üzerindedir.
Çavuşköy, Karacabey

Bursa il merkezine 95 km, Karacabey ilçesine 27 km uzaklıktadır.Bandırma'ya 10 km uzaklıktadır.Ve Bursa ilinin en batısındaki mahalledir.
Çavuşköy, Karayazı

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 139 km, Karayazı ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneybatısında olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna  9,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdırdır.
Çavuşköy, Lapseki

1946 yılı kayıtlarında Susamalan mahallesi olarak geçen yerleşim daha önceleri Şevketiye köyüne bağlı iken, 21 Haziran 1955'te Çavuşköy adıyla köy statüsü kazandı.
Çavuşköy, Manavgat

Mahallenin OSMANLI döneminde kurulduğu söylenenler arasındadır.mahallenin kuruluşu eski olduğundan dolayı çevrede gösterdiği öncülükler neticesinde sorumlu,etkili,yetkli anlamı olan Çavuş ismini almıştır.
Çavuşköy, Refahiye

Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avârız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Gercanis kazasının Diğünlü nahiyesine bağlı "Çavuş" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avârıza konu 2 Müslüman hane yaşamaktaydı. 1896 tarihli kayıtlarda erkek nüfusun tespiti için yapılan sayımda; Merkez (Melikşerif) nahiyesine bağlı sadece Müslümanların yaşadığı Çavuş köyünde, 16 hanede 35 erkek nüfus bulunmaktaydı.Köy, Erzincan il merkezine 82 km, Refahiye ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Karadeniz Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır.
Çavuşköy, Yunanistan

Çavuşköy (; Zoni), Yunanistan'ın Doğu Makedonya ve Trakya Bölgesi'ne bağlı Kumçiftliği belediyesinde bulunan bir köydür. Köyün nüfusu 2001 yılı itibarı ile 798'dir.
Çavuşköy, İnegöl

Samsa Çavuş, Ertuğrul Gazi ve Osman Gazi'nin silah arkadaşı, Osmanlı Devleti'nin kuruluşunda hizmeti geçmiş şahsiyetlerdendir. Doğum yeri ve tarihi bilinmemektedir. Osmanlı Devletinde çavuş unvanını kullanan ilk kişidir. Lefke ve Mekece alındıktan sonra, buraların korunması için Yenişehir suyunun Sakarya'ya döküldüğü yerde, küçük bir hisar yapıldı ve bu kalenin kumandanlığı Samsa Çavuş'a verildi. Osman Gazi, Bizans sınırında uç beyliği kurduğu zaman bunlardan birinin başına Samsa Çavuş'u tayin etti.Samsa çavuş buralarda milletine hizmet verdikten sonra şimdi de adı Çavuş köy olan mahallede kalıp ölmüştür. İnegöle bağlı Çavuş Mahalleninde kendisine ait olan mezarına türbesi yapılmıştır.
Çavuşköy, Şereflikoçhisar

Köy, adını, dehmenli mahallesi ile totuş mahallesinin birleşimi neticesinde tuzgölü tarafındaki yüksek tepedeki çavuş kalesinden almıştır.
Çavuşlar, Düzce

Osmanlılar zamanında Fatih'ten önce derebeylikler zamanında kurulmuş olup, zamanında bizansa saldırılar olmuştur. köyün kuruluşu çok eskiye dayanmakla beraber çavuşoğlu soyundan gelenler tarafından kurulduğu bilinmektedir. sonradan ise karadeniz ve diğer yörelerden çok az da olsa göç almıştır.
Çavuşlar, Gülnar

Çavuşlar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çavuşlar, Kızılcahamam

(Bkz:https://web.archive.org/web/20130812173937/http://kizilcahamampostasi.com.tr/sdetay.asp?did=517)
Çavuşlar, Tatvan

Köyün eski adı, Kırdvan, 1556 kayıtlarında Gercikan, 1902 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Garcıgan, 1928 yılı kayıtlarında ise Kerdigan olarak geçmektedir. Daha önceleri Pertoküt köyüne bağlı bir mahalle iken, 6 Haziran 1956'da yine aynı köye bağlı Televir, Engesor ve İnzan mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2010 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.Köy, Bitlis il merkezine 72 km, Tatvan ilçe merkezine 47 km uzaklıktadır. Köy, Tatvan'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Bitlis-Van (Tatvan-Gevaş) devlet yoluna 8,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çavuşlu Köprüsü (Artvin)

Çavuşlu Köprüsü, Artvin ilinin Kemalpaşa ilçesindeki bir kemer köprüdür. Günümüzde eski köprünün yanına araba geçişleri yeni bir köprü inşa edilmiştir. 11 metre uzunluğundaki köprünün yüksekliği 8.5 metredir. Köprünün sağ ayağı kayaya dikilmiştir. Subaşı ve Çavuşlu derelerinin kesişim noktasına 20 metre uzaklıktadır.ისტორიული ჭანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში დაცული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები (საფორტიფიკაციო ნაგებობები, ეკლესიები, საკომუნიკაციო და საყოფაცხოვრებო არქიტექტურის ნიმუშები), ბათ., 2014, გვ. 65 ISBN 978-9941-0-6458-6.
Çavuşlu Köyü Camisi

Çavuşlu Köyü Camii veya Dikiciler Camii, Artvin'in Borçka ilçesine bağlı Çavuşlu köyünde konumlanmış bir camidir. Günümüzde Çavuşlu köyünde yer almasına rağmen eskiden ayrı bir köy olan Murkivet'in camisidir. Bundan dolayı Murkivet Camii olarak da bilinir.Caminin bulunduğunu Murkiveti, eski bir Gürcü yerleşimidir. Kitabesine göre Murkivet Camii 1860 yılında inşa edilmiştir. 1922 nüfus cetveline göre Borçka kazasının Maradit nahiyesine bağlı bir köyün adı 1925 yılında Dikciler olarak değiştirilince, cami de Dikiciler Camii olarak anılmaya başlamıştır. Çavuşlu Köyü Camii son zamanda onarılmış ve cephesi kiremit rengine boyanmıştır. Çavuşlu Köyü Camii, 2006 yılında Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tescil edilip koruma altına alınmıştır.Hafif bir eğime oturan cami, yığma moloz taş kaide üzerine geçmeli ahşap sistemle inşa edilmiştir. Dikdörtgen planlı bir yapı olan Dikiciler Camii iki katlıdır. Yapının tavanı ahşaptır. Minaresi bulunmayan cami son zamanda onarılmış ve dış cephelerinde ahşapların üzeri kiremit rengine boyanmıştır. Caminin taş mihrabının kenarı işlemeli ahşap çerçeveli olup minber kenarları lambri malzemeyle kaplanmıştır.Camide geometrik kompozisyonlar, nesneli kompozisyonlar, bitkisel kompozisyonlar ve kitabe görülmektedir. Caminin kapı, mihrap, minber, mahfil ve sütunlarında oyma bulunmaktadır. Camide bitkisel motif olarak sarmal dal, akant yaprağı, S-C kıvrımları, palmet, 25 yapraklı çiçek, 15 yapraklı çiçek, geometrik motif olarak fiyönk ve örgü motifi, nesneli motif olarak ise kandil kullanılmıştır.
Çavuşlu ekmeği

Çavuşlu ekmeği ekşi mayalı ekmektir. Yuvarlak şekillidir. Çavuşlu Ekmeği 09.12.2020 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Çavuşlu, Daday

Köy, 1487 ve 1869 yılı kayıtlarında Çiğlene ya da Çiklene, 1919 yılı kayıtlarında ise Çilani adıyla geçen kazanın divanı idi. Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Çavuşlu, Devrekani

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.  Daha önceleri Küre ilçesine bağlıyken, 27 Mayıs 1954'te Devrekani ilçesine bağlandı.
Çavuşlu, Doğanşehir

Çavuşlu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çavuşlu, Eflani

Köy, 1919 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kastamonu iline bağlı bir köy iken, 3 Mart 1953'te Eflani ilçesine bağlandı.
Çavuşlu, Görele

1758-1792 yıllarında Trabzon sancağına bağlı kaza merkezi olan Çavuşlu, 1962 yılında belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.Belde; Görele ilçe merkezine 5 km, Giresun il merkezine ise 58 km uzaklıktadır. En yüksek noktası ise 560 metre ile Kurukale Tepesidir. Deniz seviyesinden yerleşim yüksekliği 9 metredir.
Çavuşlu, Hopa

Köyün bilinen en eski adı Çavuşlu'dur. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Çavuşlu (چاوشلی) olarak geçer.Çavuşlu, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Trabzon vilayetine bağlı Lazistan sancağının Hopa kazasının bir köyü olarak geçer. Çavuşlu'nun nüfusu 21 hanede yaşayan 100 kişi olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Osmanlı idaresi sadece erkek nüfusu tespit ediyordu. Bundan dolayı köyün toplam nüfusunu bulmak için erkek sayısı kadar kadın eklemek gerekir. Bunun sonucunda Çavuşlu'da yaklaşık 200 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. Hane başına yaklaşık 9,5 kişinin düşmesi, ailelerin kalabalık olduğu göstermektedir. Tarımla geçinen köydeki hayvan varlığı 500 keçi/koyun, 4 at, 25 inek ve 3 öküz olarak tespit edilmiştir.Çavuşlu, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Rize vilayetine bağlı Hopa kazasının merkez nahiyesinin bir köyüydü. Köy daha sonra, Artvin vilayetinin yerini alan Çoruh vilayeti içide yer alıyordu. 1935 genel nüfus sayımında köy bu idari konuma sahipti ve nüfusu 276 kişiden oluşuyordu.
Çavuşlu, Siverek

Çavuşlu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çavuşlu, Sürmene

Yerleşimin eski adı Aşağı Kumanit'tir. Yerleşimden geçen Voha Deresinin Karadeniz'e döküldüğü mahalle sınırları içerisindeki bölüm Voha adıyla bilinmektedir.16. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında yerleşimden bahsedilmemektedir. 1834 yılında Kumanit adıyla tek bir köyden oluşan yerleşimin bir parçası olarak görülmektedir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunda sonra 1935 yılı nüfus sayımında Aşağı Kumanit adıyla o dönemki Sürmene nahiye bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Aşağıçavuşlu olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. 2008 yılında kadar Aşağıçavuşlu olan adı da bu tarihten itibaren Çavuşlu adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Çavuşlu, Çankaya

Ankara-Balâ karayoluna yakın olan Çavuşlu, Ankara'ya 50 km uzaklıktadır. Eski yerleşim yeri olan köyde höyük ve antik malzeme bulunmaktadır. 1899 yılında "Molla Ahmed b. Mustafa"nın yaptırdığı cami zaman içinde yapılan onarımlar sonucu özgün mimari özelliğini kaybetmiştir.1571 yılı Ankara Tahrir Defteri'nde "Çavuşlu" cemaati "konar-göçer" olarak yaşayan "Karakeçili"ler arasında kayıtlı olup, 28 neferdir. "Türkmân Yörükânı"ndan olan "Çavuşlu" cemaati büyük bir cemaat olup, Anadolu'nun değişik yörelerinde iskan edilmiştir. Bu bölgeler Kayseri, Karaman, Yozgat, Sivas, Mersin, Adana, Maraş, Konya, Nevşehir, Niğde, ve Balkanlardır. Çavuşlu Köyü ise takriben onyedinci yüzyılda kurulmuştur.Balâ kasabasına bağlı olan Çavuşlu Köyü, 1845 yılında 16 hanedir. Bu hane reisleri Haydar oğlu Ali, Maksud oğlu Ali, Hacı Enbiya oğlu Halil, Emir oğlu Ali, Veli Ali oğlu Hüseyin, Yakub oğlu Ali, Ömer oğlu Dede, ... oğlu İsmail, Hüseyin Usta oğulluğu hizmetkar İsmail, Busallı Koca, Toktemir oğlu Kör Hasan, Latif oğlu Süleyman, Haydar oğlu Mustafa, Kömüklü oğlu Osman, Halil oğlunun oğlu İsmail, Haydar oğlu Ahmed'dir.Ondokuzuncu yüzyılda Ankara-Kırşehir şosesi köyün yakınından geçtiği için buraya "Yeni Han" yapılır. Bölgeden geçen yabancı seyyahlar bu handa konaklamışlar ve anılarını yazmışlardır.Balâ ilçesine bağlı köy olarak kurulmuştur. 23.07.2004 tarih 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2’nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek Karaali beldesine bağlı mahalleye dönüşmüştür. 2009 yerel seçimleri ile birlikte Çankaya ilçesine bağlanmıştır.
Çavuşoğlu, Aziziye

Mahallenin eski adı 1522 ve 1928 yılı kayıtlarında Türkçede  "pancar" anlamına gelen Çöğündür, 1912 yılı kayıtlarında ise Ermenicede "pancar" anlamına gelen Cagınteğ olarak geçmektedir.Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca ilçesine bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 94 km, Aziziye ilçe merkezine 80 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yoluna, Güllüce Mahallesi üzerinden 20,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır
Çavuşoğlu, Giresun

Köy, uzun zamandır aynı adı taşımaktadır. Ülper Köyü'nden ayrılarak 1 Eylül 1993 günü köy tüzel kişiliğini kazanmıştır.Köy, Giresun il merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Giresun'un güneydoğusunda ve Aksu Çayı yakınında olup,  numaralı Giresun-Dereli-Sivas devlet yoluna 1,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çavuşoğlu, Kartal

Çavuşoğlu, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Kartal ilçesine bağlı 20 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında güneyinde Kordonboyu; kuzeyinde Esentepe; batısında Karlıktepe; doğusunda ise Yunus mahalleleri bulunmaktadır.
Çavuştepe Kalesi

Çavuştepe Kalesi, Van'ın Gürpınar ilçesine bağlı Çavuştepe köyünde yer almaktadır. Van'a 25 km, Gürpınar ilçe merkezine 10 km mesafede, Van-Hakkâri karayolunun hemen güney tarafında bulunmaktadır. Bol Dağı silsilesinin batı ucunda kurulmuş olan kale, aşağı ve yukarı kalelerden oluşmaktadır. Yukarı kale, aşağı kaleden 30 m yükseğe kurulmuştur.Urartular döneminde Kral II. Sarduri tarafından MÖ 764-734 yılları arasında yaptırılmıştır. Kurucusunu onurlandırmak adına, Sardur'un şehri anlamında "Sardurihinili" olarak adlandırılmıştır. Prof. Dr. Arif Erzen başkanlığında 1961-1986 yılları arasında yürütülen kazılar sonucunda ortaya çıkarılmıştır.
Çavuştepe, Gürpınar

Yerleşimin eski adı "Asbaşin"'dir. Yerleşimin doğusundaki kayalık tepe üzerinde, Urartu kralı II. Sarduri tarafından (MÖ 764-735) yaptırılmış Çavuştepe kalesi bulunmaktadır.1836/37 yıllarında 2794 numaralı Müslüman halka ve 2795 numaralı Gayrimüslim halka ait defterlere göre “Aspeşin” adıyla Havasor (Gürpınar) nahiyesine bağlı yerleşimde; 19 hanede 59 Müslüman erkek ve 21 hanede 49 Hristiyan (Ermeni) olmak üzere toplam 40 hanede 108 erkek nüfus kaydedilmiştir. Bu tarihlerde köydeki Hristiyan nüfus arasında 1 kişi papaz olarak görevlidir.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Asbaşin adıyla Havasor kazasına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Çavuştepe olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Çavuşzade Ahmet Efendi Çeşmesi

Çavuşzade Ahmet Efendi Çeşmesi, İstanbul'un Fatih ilçesi Sümbül Efendi mahallesinde Osmanlı dönemi çeşmedir. Kocamustafapaşa meydanındaki Ramazan Efendi Camii duvarındadır.Kitabesine göre Çavuşzade Ahmet Efendi isimli bir kişi tarafından yaptırılmıştır. Ancak günümüzde kitabesi üzerinde değildir. Teknesi yol kotu altında kalmıştır. Tek göz bardaklığı vardır. Bakımsız olup suyu akmamaktadır.
Çavuşzade Mehmed Paşa

Çavuşzade Mehmed Paşa, (1622-1682), vezirlik, eyalet valiliği ve kaptan-ı deryalık yapmış bir Osmanlı devlet adamı.1622'de İstanbul'da doğdu. Enderun'da yetişti. Enderun'dan çıkışında beylerbeyi oldu. I. İbrahim'ın kızı Gevherhan Sultan'la evlendirilerek damad-ı şehriyar olup vezirlik rütbesi verildi.1647'de Diyarbakır valisi oldu. 1648'de isyan eden Abaza Hasan Paşa'yla iş birliği yapmış olmasına rağmen eşi Gevherhan Sultan nedeniyle affedilip boğaz muhafızlığı görevine getirildi. Sonra Şehrizor Eyaleti valisi yapıldı.1645-1669 Osmanlı-Venedik Savaşı devam ederken Mayıs 1653'te ilk kez kaptan-ı derya oldu. Venedik donanmasının Çanakkale Boğazı önüne gelmemiş olmasından bilistifade 109 parçalık Osmanlı donanmasıyla muharebesiz Ege Denizi'ne açıldı. 26 Mayıs'ta Rodos'ta Amiral Foscolo komutasındaki Venedik donanmasıyla karşılaştıysa da taraflar muharebeden kaçındılar. 27 Haziran'da 50 kadırgayla Rodos'tan ayrılan Mehmed Paşa ay sonunda Girit'e ulaştı. Dört gün Hanya'da kaldı ve 12 gemiye top ve cephane takviyesi yaptı. San Todoro'daki istihkamları tahkim etti. Ardından, adanın güneyindeki Seluna kalesine dört top da çıkarmak suretiyle kuşattı ve ele geçirdi. Buna mukabil, Serdar Deli Hüseyin Paşa Seluna'nın itaat ederek haraç veren kalelerden olduğunu belirtince, geri dönüşe geçti. Rodos'ta bırakılan gemileri de yeniden donanmaya katan Mehmed Paşa İstanbul'a geri döndü. Rodos'ta sayıca üstün olmasına rağmen Venedik donanmasıyla muharebeye girmediği gerekçesiyle azledildi ve Çanakkale Boğazı Muhafızlığına getirildi.Topal Recep Paşa'nın azledilmesinden sonra Ekim 1657'de ikinci kez kaptan-ı deryalığa getirildi. Temmuz 1658'de kaptan-ı derya görevinden azledildi. Sonra sırasıyla 1658'de vezir rütbesi verilip Anadolu Beylerbeyi, 1660/61'de Maraş valisi, 1663/64de Sivas valisi oldu. 1665/66'de vezirlik rütbesiyle Şam valisi yapıldı. Bu valilikten 1666/67'da azledilip Musul valisi oldu. 1667 - 1672/73'de tekrar Sivas valisi ve 1676'e tekrar Anadolu beylerbeyi yapılmıştır. 1674-1681'de vezirlik rütbesi taşımıştır. 1680'de Azak Muhafızlığı'na tayin edildi. Haziran 1681'de 60 yaşında iken orada öldü. Cenazesi törenle İstanbul'da defnedilmiştir.  17 sene vezirlik görevinde bulunmuştur. Sicil-i Osmani, kendisi hakkında "Tedbirli ve güçlüydü" şeklinde bir değerlendirme yapmıştır.
Çavuşçu Gölü

Çavuşçu Gölü (veya Ilgın Gölü), Konya ili, Ilgın ilçesi sınırlarında bulunan tatlı sulu, tektonik bir göldür. Doğanhisar Çayı, Çiğil Deresi ve Bulcuk Çayı ile beslenir.Çavuşçu Gölü, 27 km² alana sahip, etrafı sazlık ve bataklıklarla kaplıdır. Deniz seviyesinden yüksekliği 1026 m, derinliği ise 2–10 m'dir. Batısında Açık Ilıca adı verilen sıcak su kaynağı vardır. Doğusunda kalan Yorazlar çeşmesi, halk tarafından şifâlı su olarak bilinir. Kışın kar ve yağmur suları ile dolan göl alanı, yaz mevsiminde Atlantı ve Ilgın ovalarını suladığından çekilir. Göl sularının çekildiği arazi, vatandaşlarca ekilir. Gölün güneyindeki Şarampol Tepe, göl seviyesinden 25 m yüksekliktedir. 1960 ve 1977 yıllarında kısmen ağaçlandırılmış ise de 2001 yılında ağaçlandırma çalışmaları ciddi bir biçimde ele alınmıştır. Şarampol tepe, ileride güzel bir piknik alanı olmaya adaydır.Gölün güney ve kuzeyine setteler yapılarak, baraj gölüne dönüşmüş, suları kontrol altına alınmıştır. Sularından sulamada yararlanılır, fazla sularını güneydeki gideğeni vasıtası ile dışarı gönderir. Baraj gölüne dönüşmeden önce fazla suları Sakarya Nehri'ne ulaşmaktaydı. Seddelerin yapılmasından sonra göl alanı küçülmüş, kuzeydeki sulak alanlar ve Kurugöl denilen alan tarım arazisine dönüşmüştür. Seddeler arasında da sular yükseldiğinden çayırlar ve sazlıklar yok olmuştur. Doğal göl yok olmuş baraj gölüne dönüşmüştür.
Çavuşçugöl Tren İstasyonu

İstasyon TCDD Taşımacılık'ın Konya'ya sefer yapan şehirlerarası yolcu trenleri tarafından kullanılmaktadır.1893 yılında Osmanlı hükûmeti, Eskişehir'den Konya'ya bir demiryolu hattı inşa edilmesi için daha önce Adapazarı–Ankara arasındaki demiryolu hattını inşa eden Osmanlı Anadolu Demiryolları (CFOA) Şirketi'ne imtiyaz vermiştir. Demiryolu hattının inşası aynı yıl başlamış ve hattın Eskişehir–Kütahya kısmı 1894'te, Kütahya–Afyonkahisar–Akşehir kısmı Ağustos 1895'te, Akşehir–Ilgın–Konya kısmı ise Haziran 1896'da hizmete girmiştir.1923 yılında Türkiye Cumhuriyeti kurulmuştur. Yeni Türk hükûmeti demiryollarını millileştirme kararı almış ve demiryolu hattını işleten CFOA Şirketini 1927 yılında satın alarak feshetmiş ve daha sonrasında TCDD'ye bağlamıştır.
Çavuşçugöl, Ilgın

Çavuşçugöl, Ilgın'ın 17 km kuzeyinde, Ilgın gölü kenarında Tombaktepe, Kızılbayır, Aldıvermezler ve Gavurdağı arasında düz, verimli bir arazi üzerinde kurulmuş bir mahalledir.Daha önceleri "Çavuşçu" adıyla köy iken, 29 Şubat 1972 tarihindeki kararla "Çavuşçugöl" adıyla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Çay (öğün)

Ülkelerin adetlerine bağlı olarak, çay pek çok farklı öğünlerle veya öğün zamanlarıyla ilgili olabilir.İkindi çayı genellikle saat 15:00-17:00 arası yenen hafif bir öğündür. Bu durum Birleşik Krallık'ta meydana gelir, gerçi eskiden İngiliz İmparatorluğu'nun bir parçası olan çeşitli yerler ayrıca böyle bir öğüne sahiptir. Bununla beraber, sosyal âdetlerde ve çalışma saatlerinde meydana gelen değişmelerden dolayı pek çok Britanyalı ikindi çayını sadece özel ve resmî olaylarda alır.Geleneksel olarak, açık çay, demlikte süt ve şeker ile servis edilir. Buna çeşitli sandviçler, yumurta, salam, kekler ve pastalar eşlik eder. Yiyeceklere katlı bir sehpada servis edilir.Eskiden ikindi çayı bir günlük olayda kullanılırken, şimdilerde onun hotel, kahvehane ve kafeteryalarda alınması daha çok olasıdır. Bununla beraber pek çok Britanyalı, çay zamanlarında hâlâ bir fincan çay ile birlikte bir dilim kek veya çikolata alırlar.İkindi kahvaltısı (İngilizce: high tea, ayrıca meat tea olarak da bilinir) akşam öncesi öğünü olup, akşamleyin saat 17:00-18:00 arası yenir. Terim, küçük uzun masa yerine, yüksek ana masada yenen bir öğün olmasından gelir.Genellikle soğuk etler, yumurta ve/veya balık, kekler ve sandviçleri ihtiva eder. Ailelerde, öğün daha az biçimsel olmaya meyillidir ve formalitesiz hafif yemekler, sandviçler, bisküviler, hamur işi (pasta), meyve şeklindedir, veya başka şekilde ana akşam öğünüdür.Çiftliklerde veya diğer işçi sınıfı çevrelerinde, ikindi kahvaltısı işçiler tarafından akşam vakti yenen geleneksel, önemli bir öğün olmakta ve ikindi çayı ile akşam öğününü birleştirmektedir.İtalya'da çay, kahveye bir alternatif olarak genellikle sabah kahvaltılarında sunulur. Yahut bisküvi veya keklerle saat 17:00'de sunulur. İtalya'da bu ikindi öğünü, merenda olarak adlandırılır. İtalyanlar genellikle, çayı sütsüz olarak, fakat limon ve şeker ile içerler.Meksika'da çay, akşamdan önce ikindiden sonra yenen hafif bir öğündür. Bu öğün, tatlı ekmekler de içerir.