barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
İsviçre pasaportu

İsviçre pasaportu, İsviçre vatandaşlarının uluslararası seyahatlerinde kullandıkları resmî belgedir. Avrupa topluluğu içinde seyahatlerde, İsviçre vatandaşları kimlik kartlarını da kullanabilirler.İlk İsviçre pasaportları 1915'te çıkarıldı. Pasaport henüz ünlü kırmızı renkte değildi, ancak gri-yeşil bir örtüyle kaplıydı. Ünlü kırmızı İsviçre pasaportu 1959'da verilmeye başlandı. 1985 yılına kadar İsviçre pasaportu yalnızca o zamanın ulusal dilleri olan Fransızca, Almanca, İtalyanca olarak basıldı; Anılan ulusal dillere ek olarak İngilizce eklenmiştir. Romanş dili, referandumu takiben İsviçre'nin dördüncü ulusal dili olarak ilan edildikten sonra, daha sonradan Pass 85'e eklendi. Dillerin sıralanması daha sonra Almanca, Fransızca, İtalyanca, Romanca ve İngilizce olarak değiştirildi.1959 yılından itibaren çıkarılan tüm İsviçre pasaportlarının kapağı kırmızı renk olmuştur. Pasaportların sağ üst köşesinde "Schweizer Pass" (Almanca), "Passeport suisse" (Fransızca), "Passaporto svizzero" (İtalyanca), "Passaport svizzer" (Romanşça) ve "Swiss passport" (İngilizce) yazmaktadır.Henley Vize Kısıtlamaları Endeksi 1 Ocak 2021 Raporu'na İsviçre vatandaşları sınırda vize alarak ya da vizesiz 191 ülkeye seyahat edebilirler. Bu sayede İsviçre vatandaşları Dünya'da seyahat özgürlüğü açısından 6. sırada yer almaktadır.İlk İsviçre pasaportu 1915 yılında çıkmıştır. O zamanki pasaport kırmızı değil gri-yeşil renkteydi. Kırmızı İsviçre pasaportları ise ilk kez 1959 yılında çıktı. 1985 yılına kadar İsviçre pasaportlarında sadece Fransızca, Almanca, İtalyanca ve İngilizce yer alırken, 1985'ten itibaren Romanşça da kullanılmaya başladı. 2006'dan beri İsviçre pasaportları biyometrik olarak üretilmektedir.
İsviçre peyniri

İsviçre peyniri, emmental peynirine benzeyen bir grup peynirin ismidir. Bu özellikle ABD ve Kanada için geçerlidir. Çoğu durumda, peynirler bu ülkelerde üretilir. Emmental peyniri gibi sütü değiştiren bakterilerin neden olduğu delikleri vardır. Propionibacterium, diğer bakteriler tarafından üretilen laktik asidi kullanarak karbondioksit gazı açığa çıkarır; gaz yavaşça baloncuk halini alır ve "göz" olarak adlandırılan delikler oluşur. Deliği olmayan İsviçre peynirlerine ise "kör" denilir.Genel olarak, büyük delikli İsviçre peynirleri daha lezzetlidir. Bu nedenler arasında peynire şekil vermek için daha uzun zaman ayrılması ve daha çok ısı verilmesidir.
İsviçre rulosu

İsviçre rulosu jöleli rulo veya kremalı rulo, çırpılmış krema, reçel veya krema ile dolu bir çeşit sünger kek rulosudur. Roulade'nin tatlı versiyonudur.Terimin kökeni belirsizdir. İsviçreli rulo ismine rağmen pastanın, Orta Avrupa'nın, muhtemelen Avusturya'nın herhangi bir yerinden geldiğine inanılıyor. "İsviçre rulosu" ismi, 1870'li yıllarda İngiliz mutfak kitaplarında düzeltildi, daha sonra İngiliz mutfağına dahil edildi. "İsviçre rulosu" ismi, 1870'li yıllarda İngiliz mutfak kitaplarında düzeltildi, daha sonra İngiliz mutfağına dahil edildi. İsviçre rulosunun şekli, optikte ve "jöle rulosu" teriminin birçok biçimi gibi diğer alanlarda tanımlayıcı bir terim olarak kullanıma ilham kaynağı olmuştur.Genel olarak, yumurta, un ve şekerden oluşan ince bir bisküvi pişirilir, krema veya reçel ile yayılır, kıvrılmış ve masada bütün veya dilimlenmiş porsiyonlarda servis yapılır.Rulolar çikolata, glasaj şekeri ile kaplanabilir veya pudra şekeri serpilir. Dolguların çeşitliliği, daha önce bahsedilenlere ek olarak, taze meyve ve çilek, süt reçeli (dulce de leche), yoğun süt, krem şanti, çikolata, reçel vb parçaları içerir. Ayrıca, rulolar, meyve, çilek veya krem ​​top parçaları ile süslenebilir.Şimdilik, şekerleme ruloları her yerde bulunan yemeklerdir; çoğu çeşit kafeler ve süpermarketlerinde satın alınabilir.
İsviçre çakısı

İsviçre çakısı, bir bıçağın yanında çeşitli araçlardan oluşan bir çakı türüdür. 1890'lardan bu yana Victorinox ve Wenger şirketleri tarafından İsviçre Ordusu için üretildiklerinden bu adla anılmaktadırlar. Konserve açacağı, makas, tornavida gibi çok sayıda aracı içerebilirler.İsviçre Ordusu bıçağının genellikle ana mızrak ucu bıçağı, tornavida'ları, konserve açacağı, testere bıçağı, makas ve diğerleri gibi başka bıçakları ve aletler vardır. Bunlar, bir eksen noktası mekanizması aracılığıyla bıçağın sapının içine yerleştirilmiştir. Tutamak geleneksel olarak kırmızı renktir ve ya bir Victorinox ya da Wenger "çapraz" logosu ya da İsviçre askeri bıçakları için İsviçre arması bulunur. Yıllar içinde başka renkler, dokular ve şekiller ortaya çıktı.Menşei Ibach, İsviçre olan İsviçre çakısı ilk olarak 1891'de, daha sonra Victorinox olacak olan Karl Elsener şirketi İsviçre Ordusu'nun önceki Alman üreticiden "Modell 1890" bıçağını üretmek için sözleşmeyi kazandığında üretildi. 1893'te, daha sonra Wenger SA olan İsviçre çatal bıçak şirketi Paul Boéchat & Cie, 1890 model bıçaklar üretmek için İsviçre ordusundan ilk sözleşmesini aldı; iki şirket, 1908'den Victorinox'un 2005'te Wenger'i satın almasına kadar bıçakların tedariki için yapılan sözleşmeyi böldü. İsviçre'nin kültürel ikonu, hem bıçağın tasarımı hem de çok yönlülüğünde dünya çapında tanınmaktadır."İsviçre Çakısı" terimi, eldeki herhangi bir senaryoya az ya da çok uygulanabilir olan aşırı faydayı belirten bir konuşma şekli olarak kullanım kazanmıştır.
İsviçre çikolatası

İsviçre çikolatası, İsviçre'de üretilen çikolatadır. Kakao çekirdekleri ve şeker gibi diğer malzemeler İsviçre dışından gelebilse de, çikolatanın asıl üretimi İsviçre'de yapılmalıdır. İsviçre çikolataları, birçok ünlü uluslararası çikolata markasıyla yüksek kalite konusunda uluslararası bir ün kazanmıştır.İsviçre, özellikle sütlü çikolatasıyla ünlüdür. 1875'te İsviçreli bir şekerlemeci olan Daniel Peter, yoğunlaştırılmış süt kullanarak ilk katı sütlü çikolatayı geliştirdi. Yoğunlaştırılmış süt, Peter'ın Vevey şehrindeki komşusu Henri Nestlé tarafından icat edilmiştir.17. yüzyıl İsviçre'de çikolata işlenmelerinin başlangıcı oldu. 18. yüzyılda çikolata, Ticino gibi sadece birkaç bölgede üretiliyordu.1836 - Zürih'te Sprüngli, şirket 1892'de Confiserie Sprüngli ve Lindt & Sprüngli olarak ikiye ayrıldı.19. yüzyılın ikinci yarısında İsviçre çikolatası yurtdışına yayılmaya başladı. Daniel Peter tarafından Vevey'de sütlü çikolatanın icadı ve Rodolphe Lindt tarafından yapılan konçlama icadı bununla yakından bağlantılıydı.
İsviçre'de COVID-19 pandemisi

İsviçre'de COVID-19 pandemisi, COVID-19 salgınının 25 Şubat 2020'de İsviçre'ye yayıldığı ve ilk COVID-19 vakasının İtalya'daki, COVID-19 salgını sonrasında ortaya çıktı.İtalya'nın sınırına komşu olan ve İtalyanca konuşulan Ticino kantonunda yaşayan  70 yaşındaki bir kişi SARS-CoV-2 için yapılan testte pozitif çıktı. İlk vaka  daha önce Milan'ı ziyaret etmişti. Daha sonra, çok sayıda vaka Basel-City, Zürich ve Graubünden dahil olmak üzere İtalya kümeleriyle bağlantılı olan kantonlarda ortaya çıktı. İtalya kümeleriyle ilgili olmayan çok sayıda izole vakanın da olduğu doğrulanmıştır.28 Şubat'ta ulusal hükûmet olan Federal Konsey, 1000'den fazla katılımcıya sahip olan  tüm etkinlikleri yasakladı. 16 Mart'ta okullar ve çoğu mağaza ülke çapında kapatıldı ve 20 Mart'ta kamusal alanlarda beşten fazla insanı içeren tüm toplantılar yasaklandı. Buna ek olarak, hükûmet giderek sınır geçişlerine kısıtlamalar getirdi ve 40 milyar İsviçre frankı değerinde ekonomik destek önlemleri açıkladı.15 Mart itibarıyla, en az bir milyon vatandaşı olan ülkeler arasında İsviçre, bir milyonda 256,2 vakayla dünyanın ikinci en yüksek koronavirüs vakası oranına sahipti.
İsviçre'de Yılın Futbolcusu

İsviçre'de Yılın Futbolcusu her yıl Super League ve İsviçre Futbol Federasyonu tarafından secilen futbolcuya verilen ödüldür.1972-73 ve 1997-98 sezonları arasında Yılın İsviçreli futbolcusu ödülü ile 1974-75 ve 1997-98 sezonları arasında Yılın yabancı futbolcusu ödülü 1997-98 sezonundan sonra değiştirilerek İsviçre'de Yılın Futbolcusu ödülü olmuştur.
İsviçre'de din

Hristiyanlık, İsviçre'nin hakim dini olup, varlığı Roma dönemine kadar uzanmaktadır. 16. yüzyıldan beri İsviçre geleneksel olarak Katoliklik ve Reformcular olarak ikiye ayrılmıştır. Bununla birlikte, Hristiyan kiliselerine bağlılık, 20. yüzyılın sonlarından beri kayda değer ölçüde düşmüş; 1980'de %94'e, 2016'dan itibaren yaklaşık %67'ye düşmüştür. Ayrıca, 2016 yılında İsviçre vatandaşları (% 72) ve yabancı uyruklular (% 51) arasındaki kiliseye bağlılıktaki belirgin fark da dikkat çekicidir. Katolik Kilisesi ve İsviçre Reform Kilisesi de dahil olmak üzere, federal bir devlet olan İsviçre'de devlet dini bulunmamasına rağmen, kantonların çoğunun (Cenevre, Neuchâtel) resmi kiliseleri tanıdığı görülmektedir. Bu kiliseler ve bazı kantonlarda Eski Katolik Kilisesi ve Yahudi cemaatleri, takipçileri tarafından resmi vergilendirme ile finanse edilmektedirler.
İsviçre'de enerji

İsviçre'de enerji sektörü Avrupa'nın diğer gelişmiş ülkelerine benzer özelliklere sahiptir. 2017 yılındaki enerji tüketimi 849.790 Terajoule (TJ)'dür. Hidroelektrik ve biyoyakıt enerji kaynakları dışında fazla yakıt kaynakları yoktur. Petrol, gaz ve nükleer yakıtlar ülke dışından ithal edilir. Toplam ihtiyacın sadece % 15'i yerel kaynaklardan karşılanır.İsviçre'nin enerji ekonomisi, 1850'ye kadar süren bir gecikme dışında, Avrupa'nın diğer bölgelerine benzer bir gelişim izlemiştir. 3 dönemde bahsedilebilir. 19. yy ortalarına kadar İsviçre bir tarım toplumudur ve kullanılan enerji kaynakları odun ve biyoyakıtlardır. Ayrıca rüzgâr enerjisi, 18. yy'dan itibaren hidrolik enerji ve bölgedeki kömür kaynakları da kullanılmıştır.Endüstri döneminde (1860-1950) ithal kömür temel enerji kaynağı haline gelmiştir. Diğer bir enerji kaynağı olarak su gücü de kullanılmıştır. Günümüzün tüketim toplumunda ise petrol, doğal gaz, az miktarda su türbinleri ve nükleer enerji kullanılmaktadır. Petrol krizi ve çevre kirliliği yenilenebilir enerji kullanımında bir artış yaratmıştır. İsviçre'nin demiryolları ağı tamamen elektrikle çalışır ve önemli bir kısmı hidroelektrik enerji sayesinde üretilir.21 Mayıs 2017'de yapılan bir halk oylamasında yeni bir enerji politikası kabul edilmiştir. Buna göre2006 yılında yapılan bir halk oylamasında ise yeni nükleer enerji santrallerinin yapımı yasaklanmıştır.
İsviçre'de izcilik

İsviçre'deki en büyük izcilik teşkilatı İsviçre İzci Hareketi'dir (SGSM) (Pfadibewegung Schweiz (PBS), Mouvement Scout de Suisse (MSdS), Movimento Scout Svizzero (MSS), Moviment Battasendas Svizra (MBS) ve İsviçre'de 1987 yılında kurulmuş bir ulusal İzcilik kuruluşudur.İsviçre'de izcilik ilk defa 1910'da kuruldu. İsviçre, 1922'de Dünya İzcilik Teşkilatı'nın ve 1928'de Dünya Kız İzcileri Derneği'nin kurucu üyeleri arasında yer aldı. İsviçre'nin çok dilli ve tarafsız bir ülke olması burayı dünya izcilerinin buluşma noktası haline getirdi. İsviçre İzcilik Hareketi Teşkilatı sisteminde bazı karışıklıklar vardır. Bu sorunlardan biri İsviçre'de konuşulan 3 farklı dilin olmasıdır, farklı dilleri konuşan birçok izcinin bir arada olması karışıklıklara yol açmaktadır. İsviçre izci üniformasının zorunlu parçaları; gömlek, fular, yürüyüş botu, çakmak ve İsviçre çakısıdır. İsteğe bağlı parçalar; kemer, izci pantolonu, şapka, hançer vb. Bir genç, aday izcilikten izciliğe geçişte izci fularını and içme töreninde liderinden alır.İsviçre İzci Hareketi, tıpkı İsviçre devleti gibi federal bir yapıya sahiptir. Yerel düzey, bölgesel/kantonal düzey ve ulusal düzeylerden oluşur.
İsviçre'de konuşulan diller

İsviçre'nin dört adet resmî dili vardır. Bunlar Almanca, Fransızca, İtalyanca ve Romanşçadır. Yalnızca üç dil federal yönetimde eşit konumdadır: Almanca, Fransızca, İtalyanca.Ana dili olarak konuşma oranları şunlardır: %73 Almanca,%20 Fransızca, %6,5 İtalyanca, %0,5 Romanşçadır.Almanca konuşulan bölgeler yaklaşık doğu, kuzey ve merkezde; Fransızca konuşulan bölgeler batıda; İtalyanca konuşulan bölgeler güneyde; Romanşça konuşulan bölgeler Graubünden'in doğusundadır.
İsviçre'de turizm

Turistler, faaliyetlerin yanı sıra İsviçre'nin çeşitli manzaralarına da çekilmektedir. En ilginç olanı, özellikle kayak ve dağcılık için Alp iklimi ve manzaralarıdır.2016 itibarıyla, turizm İsviçre’nin gayri safi yurt içi hasıla değerinin yaklaşık %2,6'sını (16,8 milyar CHF) oluşturuyordu. 2001 yılında %2,6'dan (12,8 milyar CHF) düşmüştür.Turizm, 19. yüzyılın başlarında Bern Alpleri'nin ana zirvelerine tırmanan İngiliz dağcılarla başlar (Jungfrau 1811, Finsteraarhorn 1812). Londra'daki Alp Kulübü 1857'de kurulmuştur. 19. ve 20. yüzyıl başlarında Davos, Graubünden'deki bir diğer önemli turizm dalıdır. Bern Alpleri'nin İngiliz dağcılığındaki belirginliği nedeniyle, Bernese Oberland, özellikle turistlerin uğrak yeri olarak biliniyordu. Meiringen'in Reichenbach Şelalesi, Sir Arthur Conan Doyle'un Sherlock Holmes (1893) kurgusal karakterinin ölüm yerinin olması sebebi ile ün kazandı. İsviçre'ye ilk organize edilen turizm tatili 19. yüzyılda Thomas Cook ve Lunn Travel şirketleri tarafından yapıldı.Turizmin resmi istatistikleri 1852'den bu yana planlandı, ancak yalnızca 1934'ten itibaren gerçekleştirildi ve 2003'e kadar devam etti. 2004'ten beri, Federal İstatistik Ofisi kendi istatistiklerini yayınlaşmıştı, ancak yıllık "İsviçre Turizmi Rakamları" yayınında İsviçre Turizmi ile işbirliği yaptı. 2011 yılında toplam 4.967 kayıtlı otel veya hostel olmak üzere toplam 128.000 odada 240.000 yatak bulunmaktadır. Konaklama gecelerinin %55,4'ü yurt dışından gelen ziyaretçiler tarafından yapılmıştır (ülkelere göre %16,5 Almanya, %6,3 İngiltere, %4,8 Amerika Birleşik Devletleri, %3,6 Fransa, %3,0 İtalya).Ulaşım dahil, turizmle ilgili toplam finansal hacmin, bir kısmı yakıt vergisi ve otoyol vinyetlerinin satışından gelmesine rağmen (2010 itibarıyla) 35,5 milyar CHF olduğu tahmin edilmektedir. Turizmden elde edilen toplam brüt değer 14,9 milyardır. Turizm, tüm ülkede toplam 144.838 tam zamanlı eşdeğer iş sağlamaktadır. Turistik konaklama biriminin toplam finansal hacmi 5,19 milyar İsviçre Frangıdır ve konaklama yerinde yemek ek 5,19 milyardır. Toplam brüt katma değer 14,9 milyar İsviçre’nin 2010’da 550,57 milyar İsviçre Frankı olan nominal GSYİH’nın yaklaşık %2,9’udur.İsviçre'deki en çok ziyaret edilen turistik yerler, ilk önce Ren Şelalesi, ikincisi, Berne Bear sergisi (her ikisi de giriş ücreti olmadan) ve üçüncüsü, 1,8 milyondan fazla ücretli girişi var: Basel Hayvanat bahçesi.Lauterbrunnen (Alpine meadows ve zirveleri, örneğin Schilthorn, Bietenhorn, Schwarzmönch ve Silberhorn,  Lauterbrunnen, Wengen, Mürren, Gimmelwald, Stechelberg ve Isenfluh köyleri)
İsviçre'de çocuk işçiliği

İsviçre'de çocuk işçiliği 1960'lara kadar kırsal alanlarda gerçekleştirilen bir uygulamalaydı. En azından İsviçre makamları tarafından Verdingkinder'e atıfta bulunarak hoşgörüyle karşılandı, çünkü on yıllar önce çoğunlukla çiftliklerde ucuz işçi olarak çalışacak 100.000 çocuğa ihtiyaç duyuluyordu.Çocukları çocukluklarından mahrum bırakan, normal okula devam etmelerini engelleyen, zihinsel, fiziksel, sosyal veya ahlaki açıdan tehlikeli ve zararlı herhangi bir işte çalıştırılmasını ifade etmektedir. 2010'larda, çocuk işçiliği uygulaması sürmekteydi, çünkü İsviçre'deki en azından küçük aile işletmesi çiftlikler, yaz sonundaki hasatlar vesilesiyle çocuklarının yardımına ihtiyaç duymaktaydılar. Kentsel kantonlarda yaz tatillerinin beş hafta sürmesine rağmen daha kırsal kantonlarda, devlet okulları tarafından verilen yaz tatillerinin çok daha uzun olmasının nedeni budur.Schweizerische Bundesverwaltung: Übereinkommen Nr. 182 über das Verbot und unverzügliche Massnahmen zur Beseitigung der schlimmsten Formen der Kinderarbeit
İsviçre'de İslam

2001 nüfus sayımı sonuçlarına göre, İsviçre'de 310.807 Müslüman yaşamaktadır. Bu, İsviçre nüfusunun %4.26'sına karşılık gelmektedir. İsviçreli Müslümanların yaşadığı başlıca kentler Basel-Stadt, Glarus, St. Gallen, Thurgau, Schaffhausen, Aargau, Solothurn ve Zürih'tir.
İsviçre'deki Yahudilerin tarihi

İsviçre Yahudilerinin ülkede uzun ve çeşitli bir tarihi vardır. 2000 nüfus sayımına göre İsviçre'de 18,000 Yahudi bulunmasına rağmen yabancı uyruklu ve gayriresmî Yahudilerle birlikte bu nüfus 75,000'e yakındır. 2009 itibarıyla İsviçre'de 38 sinagog bulunmaktadır.2001'de İsviçre'de Kaiseraugst belediyesindeki Augusta Raurica Roma arkeolojik kazı alanında bulunan menora betimlemeleri Germania Superior'da Yahudilerin yaşadığının kanıtıdır. Encyclopaedia Judaica'ya göre bölgedeki Yahudilerin varlığıyla ilgili bilgiler 1214 yılında belgelenmiş dokümanlarda bulunmaktadır. Orta Çağ'da, Avrupa'nın diğer ülkelerinde olduğu gibi Yahudiler burada da zulüm gördü; örneğin 1294'te Bern'deki Yahudiler öldürülüp sağ kalanlar "Kan iftirası"yla kovulmuştur.1620'lerde Yahudilerin İsviçre şehirlerine girmesi yasaklandı. 1776'da Yahudilerin Aargau kantonuna bağlı Lengnau ve Endingen köylerinde yaşamalarına izin verildi. 18. yüzyılın sonlarında 553 nüfuslu bu iki köy İsviçre'deki Yahudi nüfusunun hemen hemen hepsini temsil ediyordu. 18. yüzyılda İsviçre'deki Yahudilerin durumunu anlatan en önemli kaynak Johann Caspar Ulrich'in 1768'de yazdığı Sammlung Jüdischer Geschichtendir.İsviçre'nin 1848 tarihli anayasasında Yahudilere serbest yerleşim hakkı verilmemişken bu durum 1874'te değiştirildi.Surb Valley (Surb Vadisi)'de yaşayan Yahudiler bir zamanlar Batı Yidiş lehçesini konuşurlardı ve bugün bu bölgede konuşulan dilde bu lehçeden izler bulunur. Batı Yidiş bir Yukarı Cermen lehçesi olup içinde İbranice, Aramice ve Slav kelimeler bulunduran Doğu Yidiş'in aksine Romen dillerinden kelimeler bulunur (bkz. Yidiş). Başta Polonya ve ABD'de konuşulan Doğu Yidiş'in aksine Batı Yidiş'in nesli tükenme riskiyle karşı karşıyadır. Surb Valley Yahudilerinden bu lehçeyi bilen az sayıda yaşlı kalmıştır ve Zürih Üniversitesi Ses Arşivlerinde bu son kalan lehçeyi kaydetmektedir.1874'te anayasanın inanç özgürlüğüyle ilgili 49. maddesiyle tüm dini cemaatlere yasal olarak dini özgürlük verildi. Bu emansipasyonun ardından Yahudiler Surb Valley'den taşınıp daha büyük şehirlere yerleşti. 19. ve 20. yüzyılda bu Yahudilere Alsace, Almanya ve Doğu Avrupa'dan diğer Yahudiler de katıldı. 1920'de Yahudi nüfusu toplam nüfusun %0.5'i olan 21,000 kişilik nüfusuyla en yüksek rakamına ulaştı ve bu zamandan beri bu rakam hemen hemen sabit kaldı.2000 yılındaki nüfus sayımına göre İsviçre'de toplam nüfusun %0.2'sini oluşturan 17,914 Yahudi bulunmaktadır. Yahudilerin nüfusu 1930'lardan beri sabit kalsa da ülke genelindeki nüfus artışı Yahudilerin yüzde oranını düşürdü. Nüfustaki durgunluğun sebebi olarak göç, yaşlanan nüfus ve karışık evlilikler gösterilir. İsviçre'deki kantonlardan sadece Zürih, Basel, Genève ve Vaud'da Yahudi nüfusu 1000'den fazladır. İsviçre'deki Yahudilerin üçte biri 6252 kişiyle Zürih kantonunda yaşamaktadır.İsviçre'nin Yahudi cemaatine bağlı Ruth Dreifuss 1993-2000 yılları arasında İsviçre Federal Konseyi'nde görev aldı.
İsviçre'deki buzulların listesi

Bu liste İsviçre'deki başlıca buzulları içermektedir. Liste buzulun kapladığı yüzey alanını, 1850 ve 2002'deki uzunluğunu, yüksekliğini ve akış yerini gösterir.Tüm buzullar Alpler üzerinde bulunur. Büyük kısmı Pennine Alpleri ve Bern Alplerindedir. Jungfrau-Aletsch koruma alanı Alplerdeki en büyük buzulları içerir.İsviçre'deki buzullar dört ana drenaj havzasında bulunurlar. Ren ve Rhône havzaları Alplerin kuzeyinde, Po havzası Alplerin güneyinde Tuna havzası ise  Alplerin doğusunda uzanır. Adige havzasının İsviçre'deki bölümünde buzul yoktur.
İsviçre'deki göller listesi

Bu liste sadece  İsviçre'deki 1 km2'den büyük olan gölleri kapsar, İsviçre'deki tüm gölleri kapsamaz. İsviçre'deki en büyük göl Cenevre Gölü'dür ve İsviçre'ye ait olan kısmı 345 km2'dir. Toplam büyüklüğü açısından Konstanz Gölü, Cenevre gölünden sonra gelir, yani 2. büyük göl gibi görünür. (Cenevre gölü: 580 km2, Konstanz Gölü: 536 km2) Ancak Konstanz gölünün İsviçre sahilleri 72 km. iken Almanya sahili 172 km., Avusturya sahili ise 28 km.dir. İsviçre İstatistik Kurumu'na göre Konstanz gölünün İsviçre'ye ait olan kısmı 172 km2'dir. Bu yüzden Konstanz gölü, 215 km2'lik Neuchâtel Gölünden sonra üçüncü büyük göl sayılır. Neuchâtel Gölü, tümüyle İsviçre sınırları içinde olan en büyük göldür.
İsviçre'deki minare referandumu

2000'li yıllarda İsviçre'de Müslüman azınlıkça inşa edilen minareler siyasi bir tartışma konusu hâlini aldı. İsviçre Halk Partisi (SVP) ve Federal Demokratik Birlik partilerince başlatılan girişimle 29 Kasım 2009'da yapılan referandum sonucu, halk %57,5 oranında yeni minare yapımına karşı oy kullandı (23 kantondan 19,5'i).Referandum tarihi itibarıyla İsviçre'de Zürih, Cenevre, Winterthur ve Wangen bei Olten'de dört minare bulunuyordu. Bu minareler oylamadan etkilenmedi.
İsviçre'deki nehirler listesi

Sel baskını ve taşkınlarla ilgili kaynaklar: Rhone (ohne La Laire), Inn (5 km vor der Landesgrenze), Ticino, Kander (ohne Stadelbach), Doubs
İsviçre'deki üniversitelerin listesi

Bu liste İsviçre'deki üniversiteleri ve yüksek eğitim veren kurumları listeler. İsviçre'de üniversiteler daha çok bilim insanı yetiştirirken, Fachhochshule'ler endüstri için eleman yetiştirir. Fachhochshule sözcüğü terim olarak "yüksek okul" anlamına gelse de, Türkiye'deki meslek yüksek okullarından farklıdır ve üniversitelere eşdeğer şekilde 4 yıllık eğitim verirler.Fachhochschule Nordwestschweiz (FHNW),  Aarau, Basel, Brugg, Liestal, Muttenz, Olten, Solothurn, Windisch, Zofingen.
İsviçre'nin Ankara Büyükelçiliği

İsviçre'nin Ankara Büyükelçiliği (Almanca: Schweizerische Botschaft in Ankara , Fransızca: Ambassade de Suisse à Ankara, İtalyanca: Ambasciata di Svizzera ad Ankara); İsviçre'nin, Türkiye'nin başkenti Ankara'da bulunan büyükelçiliğidir. Elçilik binası Çankaya'da yer almaktadır. Günümüzde büyükelçilik görevi Jean-Daniel Ruch tarafından yürütülmektedir.
İsviçre'nin belediyeleri

İsviçre'nin belediyeleri (, ; ; ), İsviçre'nin en küçük idari bölümleridir. Her belediye bir kantona bağlı olup bazen kantonlara bağlı ilçe veya diğer alt birimlere de bağlı olabilmektedir.Amtliches Gemeindeverzeichnis der Schweiz/Liste officielle des communes de la Suisse/Elenco ufficiale dei Comuni della Svizzera, 2006. Neuchâtel, 2006. .
İsviçre'nin coğrafi merkezi

İsviçre'nin coğrafi merkezinin koordinatları 46°48′4″N 8°13′36″E﻿, İsviçre Ölçü Sistemine göre  660158/183641 koordinatlarına sahiptir. Bu yer Älggi-Alplerinde Obwalden kantonunda Sachseln yerleşim birimindedir. İsviçre'nin merkezi 1988 yılında İsviçre Federal Topoloji Dairesi tarafından berlirlenmiştir.
İsviçre'nin ilçeleri

İsviçre'nin ilçeleri (; ; ), İsviçre'nin ikinci düzey idari bölümleridir. İlçeler, kantonların alt bölümleridir. İsviçre bir federasyon olup her kanton kendi iç organizasyonuna karar vermekte tamamen özgürdür. Bu nedenle, kanton ve belediyeler arasında, gevşek bir şekilde ilçeler olarak adlandırılan bölümler için çeşitli yapılar ve terminoloji mevcuttur.Uri, Obwalden, Nidwalden, Glarus, Zug, Basel-Stadt, Cenevre ve Neuchâtel olmak üzere sekiz kantonda ilçe bulunmamaktadır. Bazı kantonlarda ilçelerin sayıları azaltılmakta ve idari işlevleri kaldırılmaktadır.
İsviçre'nin kantonları

Helvetia Cumhuriyeti'nin kantonları 1798-1803'te zorla ortadan kaldırılma tehlikesi yaşadılar. Ortaya çıkan hoşnutsuzluk sonucunda Napoléon Bonaparte 1803'te Arabuluculuk Yasasını çıkarır. Bu yasa İsviçre’nin özerkliğini büyük oranda geri verir ve yeni kantonlar ortaya çıkar :
İsviçre'nin İBBS'si

İsviçre İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırması (İsviçre İBBS) (Fransızca: nomenclature d'unités territoriales statistiques, NUTS), Avrupa Birliği ülkelerinin kullandığı İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırması içinde Avrupa Serbest Ticaret Birliği üyesi olan İsviçre için kullanılan sınıflandırmadır:Hierarchical list of the Nomenclature of territorial units for statistics - NUTS and the Statistical regions of Europe
İsviçre-Malezya ilişkileri

Malezya – İsviçre ilişkileri (  ; Jawi : هوبوڠن مليسيا – سويتزيرلند;       ;    ) iki ülke olan Malezya ve İsviçre arasındaki ikili dış ilişkileri ifade eder.  Malezya'nın Bern'de bir elçiliği var  ve İsviçre'nin Kuala Lumpur'da bir elçiliği var.19. yüzyılda İsviçre ticaret şirketleri Malezya'da faaliyetlerini başlattı.  Diplomatik ilişkiler 1963'te kuruldu.İsviçre eğitim alanında iyi temaslar sürdürmekte ve tropikal ormanların sürdürülebilir yönetimi için Uluslararası Tropikal Kereste Örgütü'nün (ITTO) projelerini desteklemektedir.  Malezya'da birçok İsviçre şirketi faaliyet gösteriyor.  2011'den beri Malezya'da ikamet eden 792 İsviçre vatandaşı bulunuyor.  Vergiden kaçınma gibi çeşitli anlaşmalar da imzalandı.  Çikolata ve yoğurt gibi birçok İsviçreli gıda markası, Malezya pazarlarına ulaşmış ve ülkede popülerdir.
İsviçre-Türkiye ilişkileri

İsviçre-Türkiye ilişkileri, geçmişten beri süregelen Türkiye ile İsviçre arasındaki ilişkilerini belirtmektedir.1915 yılından itibaren Bern'de bir Osmanlı Elçisi görev yapmaya başlamıştır. Diplomatik ilişkiler, ilk burada başlamıştır. Osmanlı İmparatorluğu'ndan Cumhuriyete geçiş sırasında ilişkiler kopmamış ve 1 Kasım 1922 tarihinden itibaren Bern'deki Elçilik TBMM Hükümeti'ne bağlanmıştır. Şu an İsviçre'de yaşayan 120.000 Türk Vatandaşı vardır. Her iki ülke de Avrupa Konseyi üyesi olup İsviçre-Türkiye ilişkileri, İsviçre'nin Ermeni Kırımı'nı soykırım olarak tanımlaması nedeniyle ilişkiler gergin bir döneme girmiştir.
İsviçreli Aziz Martin ve Sebastian

İsviçreli Aziz Martin ve Sebastian Kilisesi (İtalyanca: Santi Martino e Sebastiano degli Svizzeri)Vatikan şehrindeki Katolik bir kilisedir. Kilise, 1568 yılında İsviçreli Muhafızlar'ın ibadet edebilmesi için Papa V. Pius tarafından inşa edilmiştir. Bu kilise Roma'da İsviçre ulusal kilisesi olarak kabul edilir. Şapel, her gün İsviçreli Muhafızlar'ın kışlalarından Portone di Bronzo'ya giderken ki güzergâh üzerinde bulunmaktadır. Muhafızlar, kiliseye gece ve gündüzleri girebilirler. Muhafızlar, vaftiz ve evlenme törenlerini Aziz Anna Kilisesi'nin papazının izniyle yapabilirler.İsviçreli Muhafızlar Papayı 1506 tarihinde korumaya başladılar. Papa V. Pius muhafızların ibadet edebilmesi için kilise yaptırılmasını istedi. Binanın inşaatı mimarı Nanni di Baccio Bigio başkanlığında 1568 yılına dayanıyor. Kilise Hristiyanlık azizlerinden Martin ve Sebastian ile askerlerine ithaf edilmiştir. Martin, Roma ordusunda subaydı fakat sonrasında çileli bir manastır hayatı yaşadı. Sebastian Roma imparatorları Diocletianus ve Maximian'ın Praetorian muhafız komutan olarak atandı ve hayatını kaybetti.1648'deki Vestfalya Antlaşması'na kadar Almanca konuşan İsviçreli Muhafızlar için Campo Santo Teutonico'daki Santa Maria della Pietà Kilisesi'nde onlar için ayrılmış bir sunak vardı. 1657-1977 yılları arasında arasında İsviçreli Muhafızlar, dini hizmetler için Vatikan'daki  Aziz Peregrine Kilisesini (İtalyanca: Vaticano San Pellegrino) kilisesini kullandılar.Dört büyük Dor sütunlarını destekleyen bir saçak vardır fakat Forcella'nın bahsettiği  "Pius V P.M." kayboldu. Tavanı, kimse tarafından girilemeyen Papa V. Pius'un kollarıyla dekore edilmiştir. Kapı küçük bir üçgen alınlık ile örtünmüştür. Küçük bir üçgen de büyük bir mazgalla örtünmüştür. 1999'da kilise, bir forum ile büyütüldü.Şapel, Giulio Mazzoni, Vasari'nin bir öğrenci tarafından fresklerle süslenmiştir. Freskler Carlo Roncelli tarafından yıl 1727-1728 yılında restore edilmiştir ve koruma amaçlı 1967 yılında kaldırıldı ve Vatikan Müzeleri'ne konuldu. Sunaklar üzerindeki freskler, Tanrı'yı temsil eder. Sunaklar Meryem'i temsil eder. Sağ duvarda, sunağın yanında, İsa'yı haçın üstünde, Petrus ve Evanjelist Yuhanna tarafından etrafının çevrildiği şekilde tasvir edilmiştir.
İsviçreli Muhafızlar

İsviçreli Muhafızlar,  (; ; ), Vatikan'ı Papa'yı korumakla yükümlü 110 kişilik ordudur. 22 Temmuz 1506'dan beri aktif olarak Vatikan'da görev yapmaktadırlar. Görev yeri sadece Aziz Petrus Bazilikasıdır. Üniformalarının rengi sarı, mavi ve kırmızıdır. İsviçreli muhafız olmak için Katolik, bekar, İsviçre vatandaşı olunması, askerigörevini yapmış, üniversite veya liseyi bitirmiş, 19-30 yaşları arasında ve en az 174 cm uzunluğunda olunması gerekmektedir. İsviçreli muhafızlar, bugün de Vatikan'da papanın hizmetindedir. Medici papalarının rengindeki üniformalarının tasarımını ise 16. yüzyılda Michelangelo yapmıştı.Sıradan bir muhafız vergiden muaf aylık 1300 Euro almaktadır. Ek olarak ulaşım ve konaklama da sağlanmıştır.13 Mart 1981 tarihinde Mehmet Ali Ağca'nın Papa II. Ioannes Paulus'a suikast girişiminden sonra İsviçreli Muhafızlar, törenler sırasında artık daha güçlü şekilde eğitilmeye başlanmışlardır. Bu eğitime silahsız mücadele ve küçük silah eğitimi dahil etmiştir.4 Mayıs 1998'de İsviçreli Muhafızlar, 100 yılı aşkın bir süre sonra ilk kez bir skandalda yer almışlardır. Muhafız Komutanı Alois Estermann, sebebi belirsiz bir şekilde Vatican City'deki evinde ölü olarak bulundu. Vatikan kayıtlarına göre Alois Estermann ve eşi (Gladys Meza Romero), genç bir İsviçreli Muhafız olan, sonradan intihar eden Cédric Tornay tarafından öldürüldüler. Estermann aynı gün İsviçreli Muhafız'ların komutanı olmuştu.
İsviçreli Robinson Ailesi (anlam ayrımı)

İsviçreli Robinson Ailesi (roman), İsviçreli yazar Johann David Wyss'ın 1812 tarihli macera romanı. özgün Almanca adı Der Schweizerische Robinson olan romanın İngilizce adı The Swiss Family Robinson'''dur.İsviçreli Robinson Ailesi (film), Yukarıdaki romandan Ken Annakin'in uyarladığı 1960 Walt Disney yapımı ABD filmi. özgün adı The Swiss Family Robinson''
İsviçreli Robinsonlar

İsviçreli Robinsonlar (Der Schweizerische Robinson), Avustralya Port Jackson(en) yönünde seyretmekte iken Doğu Hint adalarında deniz kazasına uğrayan İsviçreli bir aileyi konu alan ve ilk defa 1812 yılında yayınlanan bir romandır.İsviçreli çoban Johann David Wyss(en) tarafından kaleme alınan, ve oğlu Johann Rudolf Wyss tarafından gözden geçirilen bu roman ile yazar, dört oğlunu aile değerleri, vahşi doğada yaşam ile özgüven konularında eğitmeyi amaçlamıştır.Pierre-Jules Hetzel(en) anlatımı güncelleyerek ve değiştirerek Yeni İsviçreli Robinson başlığı altında eseri tekrar yayınladı. Kitaptaki birçok bölüm Hıristiyanlık temalarıyla ilgilidir.Her ne kadar eserin sinema ve televizyon uyarlamalarında da çoklukla Robinson soyadına yer verilmekte ise de, bu bir İsviçreli soyadı olmayıp, başlıktaki 'Robinson' adı, ünlü Robinson Crusoe romanından aynı adlı karakterle ilişkilendirilmesinden ileri gelmektedir.
İsviçreli Çocuklar

İsviçreli Çocuklar (Almanca: Schweizer Kinder), İkinci Dünya Savaşı sonrasındaki dönemde İsviçreli yardımsever ailelerin himaye edip sahip çıktıkları, maddi manevi destekte bulundukları o zamanki yardım ve destek alan muhtaç çocuklar için kullanılan bir başlıktır. Genel manada savaş sonrası toparlanma döneminde İsviçre ve İsviçre halkının yardım etme isteği, İsviçre'nin savaş kurbanlarına yönelik kapsamlı bir bağış kampanyası başlatmasıyla somutlaştı. ifade edildi. Bu bağlamda çocuklara yönelik olan yardımla İsviçre Kızıl Haç'ı yönlendirmesiyle gerçekleştirildi.Protestan ve daha sonra Katolik önde gelenler ve İsviçreliler tarafından, Almanya Friedrichshafen'den Bodensee üzerinden İsviçre'de bulunan Romanshorn'a Pazar günleri gemiyle seyahat eden çocuklar çoğunlukla İsviçreli ailelerin yanında bir günlük misafir olarak konaklıyorlar, hediyeler ve minnettarlık duygularıyla yeniden Almanya'ya dönüyorlardı. Bu vesileyle yepyeni dostluklar kurulmuş oluyordu.Söz konusu savaşı yaşayan çocuklar, II. Dünya Savaşı sırasında bombalama, sirenler, açlık, korku ve yıkımla karşı karşıya kalan çocuklardı. Bunu düşünen İsviçreliler misafir ettikleri birçok çocuğa aile atmosferini hissettirme adına altı aya dek uzanan refakatlarıyla aile atmosferini hissetmelerini sağlamaya çalıştılar.Eskiden söz konusu yardımları alan İsviçreli çocuklar daha sonra ihtiyacı olan diğer çocuklara kendileri de yardım etmek amacıyla dernek kurdular. Bir Alman derneği olan "Schweizer Kinder", Mayıs 2007 itibarıyla düzenlemiş oldukları dünyanın en uzun gemi köprüsü eylemiyle, İsviçre'nin savaş sonrası yardımını ve bunun önemini tüm dünyaya duyurmuş oldular. 2.500 gemiden (gemide 10.000 kişi bulunan) oluşan gemi köprüsü, zamanında yardımın rotası olan Friedrichshafen'den Romanshorn'a dek uzanıyordu.Ildegard Nagler (ed.): Bir yolculuğun mucizesi. İsviçreli çocuklar ve masal diyarına yaptıkları yolculuk. Friedrichshafen 2003.Bernd Haunfelder : Almanya'ya İsviçre yardımı 1917–1933 ve 1944–1957. İtirazlar, raporlar, mektuplar, hatırlatmalar, konuşmalar. Aschendorff, Münster 2010, ISBN 978-3-402-12870-1 .
İsviçreliler

İsviçreliler (Almanca: die Schweizer, Fransızca: les Suisses, İtalyanca: gli Svizzeri, Romanşça: ils Svizzers), İsviçre'nin vatandaşları veya yerlilerine verilen addır.Günümüzdeki İsviçre devletini oluşturan İsviçre Federasyonu kimlik milliyetçiliği dönemi olan 1848'de kurulmuş olsa da ülke bir ulus devlet değildir. İsviçreliler genellikle tek bir etnik grup olarak kabul edilmezler, bunun yerine bir konfederasyon veya Willensnation ("iradeyle oluşan ulus") olarak adlandırılırlar.İsviçreliler etnik olarak dört gruba bölünürler. Bunlar Almanca konuşanlar, İtalyanca konuşanlar, Fransızca konuşanlar ve Romanşlardır. Bölgede yaşayanların kültürel tarihlerinde Alpler önemli bir yer tutar ve Alp Dağları İsviçre ulusal kimliğinin oluşmasında önemli bir faktördür.
İsviçreliler listesi

Bu, modern İsviçre ve Eski İsviçre Federasyonu ile ilişkili kişileri barındıran bir listesidir. Liste İsviçre kökenli ünlüNiklaus Wirth (1934 doğumlu), bilgisayar bilimcisi, ACM Turing Ödülü sahibi, Pascal programlama dilinin mucidiMarc Forster (1969 doğumlu), Monster's Ball, Finding Neverland gibi filmlerin yönetmeni, ya da James Bond filmi ve Quantum of SolacePaul Bernays (1888–1977), matematiksel mantık, aksiyomatik küme teorisi ve matematik felsefesi konularına katkı sağlayan kişiCarlos Leal (1969 doğumlu), rapçi ve Aktör . En iyi hip-hop grubu olarak bilinen Sens Unik'in bir üyesiDieter Meier (1945 doğumlu), singer of electronica band Yello, which had such hits as "Oh Yeah" and "The Race".Zlatko Perica (1969 doğumlu), better known as "Slädu", played guitar in bands as Tangerine Dream or GöläMarc Storace (1951 doğumlu) Malta-İsviçre Rock vokalist ve söz yazarı.  En iyi hard rock gruplarından Krokus'un şarkıcısı.Bruno Kernen (1972 doğumlu), Alpine kayakçısı, Bronz madalya sahibi ve eski Dünya Şampiyonu World ChampionMilliyetine göre insanlar listesi; milliyet, etnik köken, vatandaşlık, dil, ya da yere göre diğer insan listeleri için...
İsvodiye

Şehir, İskar Nehri'nın kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 868.619 km² olan şehrin nüfusu 2015 yılı itibarı ile 19,407'dir.
İsyan

İsyan - Gillo Pontecorvo'nun yönettiği, Marlon Brando'nun oynadığı 1969 tarihli İtalyan filmi. Özgün adı Queimada Türkiye'deki bir başka adı Kanlı Ada olan film ABD'e Burn! adıyla gösterilmiştir.
İsyan (askerî)

İsyan, aynı ortamda bulunan bir grup kişinin (genellikle askeri personel veya gemi mürettebatı, sivil olsa bile) kanunen itaat etmesi gereken emirlere karşı gelmesi nedeniyle işlenen suç. Geçmişte birçok ülke, ayaklanmayı idam cezası gibi sert cezalarla cezalandırmıştır.Askerlerin komutanlarına karşı gelmesi, askerî  isyan türüne bir örnektir. MÖ 327'de Hindistan'a girmek isteyen İskender, savaşlardan yorulmuş ve bıkmış askerlerinin karşı gelmesi üzerine Hindistan'a girememiştir. Bu isyan sonucunda İskender, Hindistan'a girmekten vazgeçmiştir.1520'de Ferdinand Macellan, Dünya çevresini turlamak amacı ile çıktığı seyahatte, Amerika açıklarında gemi mürettebatının isyanı ile karşılaştı. İsyancılardan birini idam etti, diğerini de kıyıda bıraktı.Sosyal sorunların sebep olduğu isyanlara en güzel örneklerden birisi, MÖ 73'te İtalya'da Spartaküs önderliğindeki köle ayaklanmasıdır.
İsyan (film, 2002)

İsyan (İngilizce özgün adı: Equilibrium), 2002 yılında, Kurt Wimmer tarafından kaleme alınmış ve yönetilmiş bir bilimkurgu-distopik filmidir. Filmde baş rolde Christian Bale ve Sean Bean, yan rollerde ise Taye Diggs, Angus MacFadyen, Sean Pertwee, Emily Watson ve David Hemmings yer almaktadır.Üçüncü Dünya Savaşı sona ermiştir. Libria şehrinde faşistler otoriteye hakim olmuşlardır. Savaş travmasını üzerinden atamayan rejim, barışı korumak adına insan duygularını Prozium adlı bir ilaç vesilesiyle kontrol altında tutmaktadır. Bu ilacın denetiminden John Preston (Christian Bale) adlı bir ajan sorumludur. Bu rejim duygularla birlikte sanatın da düşmanıdır. Savaş öncesinden kalma tüm sanat eserleri yok edilmektedir (Örnek: Mona Lisa tablosu ajanlar tarafından yok edilmektedir.).John Preston, bir gün Prozium adlı ilacı kullanmayı unutmuş ve duygularının farkına varmıştır. Geçmişte yaşadığı anılar tazelenince çalıştığı rejime karşı isyan başlatmıştır.Film ABD'de 6 Aralık 2002'de gösterime girerken, Türkiye sinemalarında 2 Nisan 2004 tarihinde gösterime girdi.
İsyan (film, 2012)

İsyan (Lockout) 2012 yapımı aksiyon filmi. Yönetmenliğini Stephen Saint Leger ile James Mather üstlenmiştir. Stephen Saint Leger aynı zamanda filmin senaristliğini de yapmıştır. Başrol oyuncuları ise Guy Pearce ve Maggie Grace. Film 18 Nisan 2012'de Fransa'da vizyona girmiştir. Türkiye'de ise 20 Temmuz 2012'de.Uzayda tehlikeli bir hapishanede suçlular uyutulmaktadır. ABD Başkanının kızı bu hapishaneye gittiği sırada eşi benzeri görülmemiş bir isyan çıkar. Başkanın kızı esir düşer ve bizzat başkanın emri ile Ajan Snow kızı kurtarmak için hapishaneye gider. Ajan Snow ise bir komplo oyununa alet edilmesinin ardından casuslukla suçlanan eski bir ajandır ve bu verilen görevde başarılı olursa özgürlüğünü yeniden kazanma fırsatı sunulmuştur. Artık Snow'dan beklenen şey, bir yolunu bulup, Emily'i hapsedildiği yerden kurtarmaktır.
İsyan (toplumsal)

İsyan, otoriteye, itaate karşı gelmek. Sivil itaatsizlik ve şiddete dayanmayan direnişten bir hükûmet gibi kurulu otoriteyi yıkmaya yönelik şiddet içeren eylemlere kadar geniş bir yelpazedeki eylemleri tanımlar.Başkaldırış, insanlık tarihinin her diliminde, her yönetim biçimine karşı büyük ya da küçük çaplı, tek kişilik veya topluca yapılan eylemlerle, yönetildikleri sistemin tamamından veya bir bölümünden rahatsız olan ve kendi fikrini ifade etmeye çalışan toplum bireylerinin, içinde bulundukları sistemin işleyişinden memnuniyetsizliklerini, genellikle yasa dışı yollardan yönetime ve diğer toplum bireylerine ilan etme çabalarıdır. Başkaldırış çok genel bir ifade olup aile içinde yaşanabilecek kadar küçük, uluslararası eylemlere kalkışılacak kadar büyük olabilir. Başkaldırış yasal yönetim sistemine, dini inançlara veya toplum içi baskılara karşı olabilir. Bir lideri olan hayvan sürülerinde de liderin düşmanlara karşı zayıf kaldığı durumlarda hayvanlarda da rastlandığı olur.Büyük başkaldırılar, başarılı olduğu takdirde içine bulunulan toplumun yönetimi üzerinde neredeyse devrim niteliği taşır. Veya başkaldırının bir sonraki adımı devrimdir.
İsyan Ederim (albüm)

Bu albüm Adnan Şenses'in 9. stüdyo albümüdür. Toplam 10 şarkıdan oluşmaktadır. Adnan Şenses bu albümünden sonra 1991 yılına kadar albüm yapmamıştır.
İsyan Günlerinde Aşk

İsyan Günlerinde Aşk, Ahmet Altan imzasıyla 1998 yılında Can Yayınları tarafından yayımlanan romandır. Yazarın daha önce Can Yayınları tarafından yayımlanan Kılıç Yarası Gibi adlı romanının devamı niteliğindedir. 31 Mart Vakası teması etrafında bir Osmanlı konağında yaşananların anlatıldığı kitap kısa sürede on binlerce baskı adedine ulaşmıştır.Aldatanlar aldatmakla yetinmezler; onlar, ihanete uğrayandan bunun için üzülmemesini, kahırlanmamasını, dertlenmemesini, sevdiğinin bir başkasıyla yaşadığı hazzın üstüne kendi acılarının gölgesinin vurmasına izin vermemesini de isteyecek kadar bencilleşirler. İhanetin yarattığı ve hem aldatanın hem aldatılanın hayatına yayılan kederli gölgeyi, isterler ki aldatılan temizlesin, aldatanı vicdan azabından, suçluluktan, bir başkasını haksız yere üzmüş olmanın utancından kurtarsın; bunu elde edebilmek için aldattıklarının önünde alçalmayı, kendilerine acındırmayı, gülünç şaklabanlıklarla bir gülücük koparmaya uğraşmayı mubah sayarlar ama ne yaparlarsa yapsınlar bu armağanı aldattık- larından alamazlar; aldatılan, elinde kalan son silahı asla kendini aldatana gönül rızasıyla teslim etmez. Ragıp Bey de, şehrin bir isyanla sarsıldığı o akşam, akıbeti meçhul bir yolculuğa çıkarken, istediği armağanı alabilmek için farkına varmadan kendisini acındırmaya uğraştı; eğer yaptığı şeyin farkına varabilseydi bunu asla yapmazdı ama o anda, kendi kederiyle soğumuş kadının bir tebessümüne, yarı karanlık odada tek başına Kuran okuyan yalnız kadının kendisine bağışlayacağı bir vicdan rahatlığına öylesine muhtaçtı ki kendisine hâkim olamadı. "Bir çatışma kaçınılmaz gözüküyor, gidip de dönmemek var, hakkınızı helal edin." Hatice Hanımın verdiği cevabı hiçbir zaman unutmadı: "Benim sizde bir hakkım yok."
İsyan kontrolü

İsyan kontrolü, bir isyan, gösteri veya protestoya katılan sivilleri kontrol etmek, dağıtmak ve tutuklamak amacı ile polisler, askerî kuvvetler veya diğer emniyet kuvvetlerinin aldığı tedbirleri kasteder. Uzun zamandır kanun uygulayıcı memurlar ile askerler kalabalıkları dağıtmak ve isyancıları tutuklamak için cop ve kamçı gibi öldürücü olmayan silahlar kullanmışlardır. 1980'lerden beri isyan kontrolü memurları ayrıca göz yaşartıcı gaz, biber gazı spreyi, plastik mermiler ve şok tabancıları kullanmışlardır. Bazı bağlamlarda çevik kuvvetler ayrıca tazyikli su fışkırtma araçları, zırhlı savaş araçları, polis köpekleri veya atlı polis kullanabilirler. İsyan kontrolü uyguluyan memurlar tipik olarak isyan kaskı, yüz vizörü, gövde zırhı (yelek, boyunluk, diz koruyucu, vs.), gaz maskesi ve polis kalkanı gibi koruyucu ekipmanlar takarlar. Bununla birlikte bir protesto veya ayaklanmayı şiddetli bir şekilde bastırmak için öldürücü silahların kullanıldığı olaylar yer almıştır. Örneğin Boston Katliâmi, Haymarket Olayı, Macar Devrimi, Kent State Katliâmı ve 1989 Tiananmen Meydanı Olayları.
İsyancı Köle

İsyancı Köle 2,15 m yüksekliğinde, Michelangelo'nun yaptığı heykellerden biridir. 1513 tarihinde yapılmıştır. Şu anda Paris'te  Louvre Müzesi'nde bulunmaktadır.
İsyancı anarşizm

İsyancı anarşizm veya ensüreksiyonizm  - İstediğimiz, devrimci şiddet, silahlı mücadele ve eylemle propaganda aracılığıyla devlet için yıkıcı bir eleştiri öne sürmektir. İsyancı Anarşizm, hem bireyci hem de daha az ölçüde sosyal anarşizmden etkilenir. Bununla birlikte, Modern isyancı anarşistlerin çoğu, yasadışılıktan devrim yerine isyana ve hızlandırmaya kadar uzanan  bireyci,  Egoizm veya  post-sol inançlar dizisiyle ilişkilidir.
İsyancılar

İsyancılar, başrollerinde Yıldız Kenter, Göksel Arsoy ve Semra Sar'ın olduğu, Recep Bilginer'in aynı adlı oyununun uyarlaması olan 1966 çıkışlı sinema filmi.
İsyankar

Mustafa Sandal'ın İste isimli singleda yer alan şarkısı. İste single'ında oryantal sürümü ile birlikte iki sürümü bulunmaktadır. 2005 yılında Mustafa Sandal avrupa'da şarkının  farklı versiyonlarının bulunduğu bir single hazırlamıştır. Bu singleda rap müzik sanatçısı Gentleman ile çalışmıştır. Single, MTV TOP 10 listesinde 1. sıraya yükselmeyi başarmıştır. Bu single çalışması sanatçıya Almanya'da "Altın Plak" kazandırmıştır.
İt (albüm)

İt, Athena grubunun 2006 yılında Pasaj Müzik etiketi ile çıkarttığı albüm. Albümde ilk şarkı olan Köpek, Nirvana grubunun Breed şarkısının Türkçe sözlü düzenlemesidir. Ayrıca albüm Kurt Cobain'in anısına ithaf edilmiştir.
İt Dalaşı (film)

İt Dalaşı (Dogfight) Kaliforniya'da çekilmiş Vietnam Savaşı'nda geçen, River Phoenix ve Lili Taylor'ın başrolünü oynadığı 1991 tarihli bir Nancy Savoca filmdir.Film Vietnam'a gidecek genç bir denizci olan Eddie Birdlace ve genç bir kadın Rose Fenny'nin aşkını anlatır. İkisi de masum ve tecrübesizlerdir. Birdlace daha sinirli ve beceriksiz bir gençken, Fenny ise kültürsüz ama idealist bir kızdır. "İt dalaşı" erkekler arasında en çirkin kızı bulup onu partiye gelmesi için ikna etmeye çalışmasını barındıran bir oyundur. Birdface "it dalaşı" oyunu yüzünden utangaç Fenny'e iltifatlarla partiye gelmesini sağlar. Ancak oyunun galibi olarak onu seçmezler. Rose bu oyunu öğrenince sinirlenir ancak Birdlace de onun gönlünü almaya karar verir.Film kritikler tarafından beğenilse de sadece 2 tane Amerikan sinemasında gösterime girdi, Avrupa'da ise doğrudan video olarak piyasaya sürüldü.
İt dalaşı

İt dalaşı, iki ülkeye ait savaş uçaklarının birbiri çevresinde burgu gibi dönüşlerle taciz için manevra yapması anlamında kullanılmaktadır.Bir askerlik terimi olup, kökeni I. Dünya Savaşı'na dayanmaktadır. Savaş uçakları arasında havada yapılır. Dalaşma, bir savaş uçağını vurabilecek konuma gelme ve aynı zamanda o savaş uçağı tarafından vurulmayacak duruma gelmeye çalışma şeklinde devam eder. İt dalaşları Türk ve  Yunan  savaş uçakları arasında Ege Denizi üzerinde yaşanmakta, iki ülke arasında gerginlik oluşmasına neden olmaktadır.Birinci Dünya Savaşı'nın ilk hava muharebeleri aynı temanın varyasyonuydu. 25 Ağustos'ta Roland Garros ve Teğmen de Bernis, bir düşman uçağına hasar veren ilk uçaklar oldu. Bir Morane Parasol ile uçarken, gemideki iki adamdan biri yaralanmış olmasına rağmen dalışta kaçan bir Alman uçağına ateş ettiler. 7 Eylül'de Rus Pyotr Nesterov, bir düşman uçağını imha eden ilk pilot oldu, ancak bunu Morane'sini Avusturyalı Albatros'a çarparak yaptı. Sonuç olarak her iki hava ekibi de öldü.İt dalaşı ilk kez 1913'te, uçağın icadından kısa bir süre sonra Meksika'da gerçekleşti. II.Dünya Savaşı'ndan sonra artan hızların ve daha uzun menzilli silahların it dalaşını modası geçmiş hale getireceğine dair inançlara rağmen, her büyük savaşın bir parçası olmaya devam etmiştir.30 Kasım 1913'te Meksika Devrimi sırasında, iki Amerikan askeri arasında , karşı taraflar için savaşan Dean Ivan Lamb ve Phil Rader arasında meydana geldi . Her iki adamın da öldürme emri vardı, ancak pilotların hiçbiri diğerine zarar vermek istemedi, bu nedenle, mühimmat tedariklerini tüketmeden önce kasıtlı olarak atıştan vazgeçtiler.
İt Ürür Kervan Yürür

İt Ürür Kervan Yürür Türk edebiyatında "Mavi Gözlü" olarak anılan Nâzım Hikmet'in yasaklı olduğu dönemde, ölümünden önce 1936 yılında Orhan Selim imzasıyla yayımlanan kitabı. Kitaba ismini veren ise bir Türk atasözü'dür.
İta

İta (Η η) (Yunanca: Ήτα, İta), Yunan alfabesinin yedinci harfidir. Eta olarak da bilinir. Yunancadaki sesletimi i'dir. Fenike alfabesinin heth  harfinden gelmektedir. Büyük harf şekli olan Η, Lâtin sessiz harfi olan H ( Kiril Alfabesi'nde N ) ile karıştırılmamalıdır. Yunan Η ηsi bir sesli harftir. I'ya yakın bir İ sesi verir.
İtalikler

İtalikler, Hint-Avrupa dillerine bağlı ve İtalyan yarımadasına yerleşmiş bir kavimdir. İlk İtalik kabile, kara yolu ile geldi. Po Nehri'ni yaklaşık MÖ 1200'de geçerek İtalya'ya gelen ilk kavim olma özelliğini aldı. Daha sonra İtalikler, Alp Dağları, Lazio ve Roma alanlarına girdi.M.Ö. 1000 öncesinde ise Osco-Umbrians bölgesinden çeşitli gruplara ayrılarak yavaş yavaş orta ve güney İtalya'ya yayıldılar.Tarihçiler İtalya'ya gelen ilk İtalik kavmine ölen insanların cesetlerini yaktığı için "yakan İtalikler" olarak adlandırılmıştır. Daha sonra gelen İtalikler ilklerden daha kalabalıktı. Ayrıca ilklere aksine ölüleri gömdüğü için "gömen İtalikler" adı verilmiştir.İtaliklerden sonra Venetler, Po Ovası’nın kuzeydoğusuna, Ligürler ise Po Ovası’nın batısı ile Cenova Körfezi kıyılarına yerleşti.