barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Yeşil çay

Yeşil çay, Camellia sinensis yapraklarından elde edilen çay. Aynı bitkiden elde edilen siyah çay için yapraklar yavaş yavaş kurutulur, yeşil çay ise yaprakların toplanır toplanmaz kavrulup hızla kurutulması ile elde edilir. Siyah çay ve oolong kurutulurken oksijenle tepkimeye girer, yeşil çayın ise tepkimeye girmesine izin verilmez.Demlenmiş yeşil çay %99,9 sudan oluşur ve 100 mL başına 1 kaloriye sahiptir. İçecek, yağ, karbonhidrat ve protein gibi maddeler ile vitamin ve mineralleri kayda değer oranda içermez ve polifenoller gibi çeşitli fitokimyasallar ihtiva eder. İçerisinde yer alan polifenoller arasında epigallokateşin gallat (EGCG), epikateşin gallat, epikateşinler ve flavanoller yer alır. Yeşil çay, siyah çay da olduğu üzere kafein ihtiva eder, ancak yeşil çaydaki kafein oranı daha düşüktür.Yeşil çayın (ve içerdiği kateşin ve flavonoid gibi moleküllerin) kanser, obezite, tansiyon ve kalp/damar hastalıkları gibi durumlara yönelik koruyucu etki gösterdiği ve sağlığa yararlı olduğuna yönelik pek çok iddia ortaya konmuş olmakla birlikte, insanlar üzerinde yapılmış klinik araştırmalar maddenin sağlık üzerindeki etkileri üzerine kanıt bulmamıştır. Yeşil çay özütlerinin tüketimi ise hepatotoksisite ve karaciğer yetmezliği ile ilişkilendirilmiştir.2013 yılında küresel yeşil çay üretimi 1,7 milyon ton olmuş, 2023 yılında bu sayının iki katına çıkacağı tahmin edilmiştir. 2015'te Çin dünyadaki yeşil çay pazarının %80'ine sahip olmuş, aynı zamanda 325.000 ton yeşil çay ihraç etmiştir. Amerika Birleşik Devletleri Çin'den ihraç edilen yeşil çayın en büyük ithalatçısı konumundadır ve Birleşik Krallık tarafından takip edilmektedir.Japon yeşil çayları arasında, Gyokuro, Matcha, Sencha, Kamairicha  ve Bancha gösterilebilir. Matcha, pudra gibi toz halinde bulunan ve Japon seremonilerinde kullanılan bir çay türüdür. Kamairicha ve Sencha  benzerdir, ancak üretim aşamasında yapraklar Sencha çayında sıcak su buharı ile, Kamairicha'da ise fırında şok soldurmaya tabi tutulur. Bancha, düşük kaliteli çaylardan yapılıp, niteliksiz olmasına karşın günlük kullanımda özellikle kırsal ve dağsal bölgelerde yaygın olarak içilen bir kaba çay türüdür. Halk tarafından evde basit düzeneklerle el yapımı olarak da üretilmektedir. Bu çeşit dünya yeşil çay üretiminde pek bilinmemektedir.Çin yeşil çayları arasında Gunpowder (GP), Imperial, Young Hyson (YH), Hyson, Twankay, Hyson Skin, Chunmee (CH) ve Sowmee (SW) yer alır. Kore'de de Ujeon, Sejak ve Ipcha gibi farklı çeşitler vardır.
Yeşil çekirge

Bir kilometre uzaktan bile duyulabilecek sesler çıkarabilir. Havanın yoğunluğu 1293 gr/m³ alınırsa, yarıçapı bir kilometre olan bir yarıkürenin kütlesi yaklaşık bir milyon tondur. Çekirge gibi küçük bir canlının yalnız bir organı ile bu kadar büyük bir kütleyi hareket ettirebilmesinin nedeni ise ; çevresindeki hava kütlesinin tamamını aynı anda hareket ettiremeyip, her titreşimde kendine en yakın havayı sıkıştırmasından dolayıdır. Bu titreşim dalga dalga dışa doğru yayılır. Çekirge tarafından itilen her hava dalgası daha sonra eski yerine geri döner. Bu kez içerideki tabakayı sıkıştırır. Bu ardı arkası kesilmeyen dalgaların yaptığı sıkıştırma ses olarak dışa doğru yayılır. Ses insan kulağına geldiğinde duyulur. Çekirgenin çıkardığı sesin notalarının çıkartılmasıyla çok geniş alanlara duyuru yapabilen sirenler geliştirilebilir.
Yeşil çıvgın

Yeşil çıvgın (Phylloscopus trochiloides), kuzeydoğu Avrupa ve kuzey Asya'da üreyen, ötleğengiller familyasına ait bir kuş türüdür.Ovalarda ve karma ormanlarda yaşarlar. Yuva, alçak fundalıklarda yerdedir. Bu küçük ötücü kuş böcekçildir. Göçmendirler ve kışı Hindistan'da geçirirler. Vücutlarının üst kısmı grimsi-yeşil, alt kısmı kirli beyazdır. Phylloscopus borealis ile çok benzerdirler. Tek kanat çizgisi ile ayrılırlar. Phylloscopus borealis türünden daha küçük, gagaları da daha incedir ve çenelerinin alt ucu koyu renk değildir. Ötüşü yüksek sarsıntılı bir trildir.
Yeşil Şişe Sineği

Yeşil şişe sineği (Lucilia sericata) dünyanın birçok bölgesinde bulunan bir sinektir ve sayısız yeşil şişe sineği türünün en bilinenidir. Vücudu 10-14 milimetre uzunluğunda - bir ev sineğinden biraz daha büyük - ve siyah işaretlerle parlak, metalik, mavi-yeşil veya altın rengine sahiptir. Göğüs üzerinde kısa, seyrek siyah kıllar ve üç çapraz oluk vardır. Kanatları açık kahverengi damarlarla açıktır, bacakları ve antenleri ise siyahtır. Sinek larvaları kurtçuk tedavisi için kullanılabilir, adli entomolojide yaygın olarak kullanılır ve hayvancılık ve evcil hayvanlarda miyazise neden olabilir.
Yeşil Şövalye

Yeşil Şövalye Kelt mitolojisinde ve Kral Arthur romanslarında görünen esrarengiz bir karakterdir. Mitolojik Yeşil Adam'la bağlantılı bir karakterdir. Sir Gawain ve Yeşil Şövalye romansında ve Greene Knight adlı romanslar onu konu alan en önemli kaynaklardandır. Efsanelerde şövalyelerin dürüstlük ve sadakatini sınayan bir karakter olarak görülür. Gerçek adı Sir Gawain ve Yeşil Şövalye'de Sir Bercilak (bazı versiyonlarda Bertilac) de Hautdesert, Greene Knight'daysa Bredbeddle olarak geçer.Bu romansta bir Noel kutlaması sırasında Camelot'a gelen şövalye, şövalyelere içlerinden birini kafasını kesmesi ve karşılığında bir yıl sonra kendisinin de aynı darbeyi indireceği bir mukaveleye davet edip meydan okur. Sir Gawain gönüllü olur ve şövalyenin kafasını keser. Hiçbir şey olmamış gibi kafasını alıp yerine yerleştiren yeşil şövalye Camelot'tan ayrılır ve gitmeden Gawain'e kendisine aynı darbeyi borçlu olduğunu bu yüzden bir yıl sonra kendisini arayıp bulmasını söyler ve şatosunun yerini tarif eder. Bir yıl sonra Gawain şatoyu bulur. Şövalyenin başını kesmesi için boynunu uzatır ama o baltasıyla sadece Gawain'in ensesinde küçük bir çizik açmakla yetinir ve Gawain'i bağışlayıp onunla dost olur.
Yeşil şist

Yeşil şist, genellikle bölgesel metamorfizma tarafından üretilen tipik olarak 300-450 °C ve 2–10 kilobar (14.500-58.000 psi) arasında oluşan en düşük sıcaklıkların ve basınçlar altında oluşan metamorfik kayalardır. Yeşil şist genellikle klorit, serpantin ve epidot gibi yeşil mineraller ve muskovit ve platy serpantin gibi platy mineralleri içerir. Platiness bölünme veya şistozite eğilimindedir. Diğer yaygın mineraller arasında kuvars, ortoklaz, talk, karbonat mineralleri ve amfibol (aktinolit) bulunur.Bir kaya türü olarak, klorit ve aktinolit minerallerinin varlığı ile tanımlanır ve albit veya epidot içerebilir. Genellikle öncelikle klorit ve aktinolit tarafından tanımlanan bir lepidoblastik, nematoblastik veya şistoz dokusuna sahiptir. Yeşillikler genellikle mineral hizalanmasına neden olan, özellikle klorit ve aktinolit gibi bazı foliasyonlara sahiptir. Tane boyutu, esas olarak mineral montajı nedeniyle nadiren kaba olur. Klorit ve daha az bir ölçüde aktinolit tipik olarak küçük, düz veya asiküler kristal alışkanlıkları sergiler.Minoan Girit'te, MÖ 1650 ile 1600 yılları arasında sokakları ve avluları döşemek için yeşil şist ve mavi şist kullanıldı. Bu kayalar muhtemelen Girit merkezindeki kuzey kıyısındaki Agia Pelagia'da taşocaklarından çıkarılmıştır. Avrupa genelinde yeşil eksenli kayalar balta yapmak için kullanılmıştır. İngiltere'de Great Langdale de dahil olmak üzere birçok yer tespit edilmiştir.Bir tür klorit şist, tarih öncesi Kızılderili topluluklarında, balta ve keltlerin yanı sıra süs eşyalarının üretimi için popülerdi. Orta Ormanlık dönemde, yeşil şist, Hopewell kültür değişim ağının bir parçası olan ve bazen binlerce kilometreden fazla taşınan birçok ticari öğeden biriydi.Mississippian kültürü döneminde, Moundville'in yönetimi, yeşillikçinin üretimi ve dağıtımı üzerinde belli bir kontrole sahipti. Moundville kaynağının orta ve doğu Alabama'nın Hillabee Formasyonu'ndaki iki yerleşim yerinden olduğu gösterilmiştir.
Yeşilalan, Savur

30 Aralık 1993 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yeşilalıç, Viranşehir

Daha önceleri Yolbilen köyüne bağlı bir mahalle iken, 15 Ekim 1971'de yine aynı köye bağlı Harbecahş, Kuruağaç, Övüncük, Sugöründü, Hirbitmiço ve Malta mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. Yeşilalıç; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Yeşilay

Yeşilay, resmî ismiyle Türkiye Yeşilay Cemiyeti, sigara, alkol, uyuşturucu, kumar, teknoloji bağımlılığı gibi bağımlılıklar ile mücadele eden ve zararlı alışkanlıklardan toplumun korunması için çalışan sivil toplum kuruluşu. Kamu yararına çalışan dernekler arasında yer alır.Yeşilay, Haziran 2023 itibarıyla 120 şube, 107 danışmanlık merkezi, 80 bin gönüllü ile 95 ülkede hizmet vermektedir.Birinci Dünya Savaşı sonucunda Osmanlı İmparatorluğu'nu işgal eden güçlerin Osmanlı toplumunda alkol ve uyuşturucu maddeleri yaygınlaştırmasını önlemek amacıyla Sultan Vahideddin'in izniyle, Şeyhülislam Haydarizade İbrahim Efendi'nin himayesinde, Dr. Mazhar Osman ve arkadaşları tarafından 5 Mart 1920'de İstanbul'da Hilal-i Ahdar ismiyle kuruldu. Hilal-i Ahdar ismi sonraları Yeşil Hilal formunu aldı, sonunda Yeşilay olarak değiştirildi.Zaman içinde bağımlılık türlerinin çeşitlenmesiyle Yeşilay da çalışma alanlarını genişletti, son olarak teknoloji bağımlılığını da çalışma kapsamına dahil etti.
Yeşilay Haftası

Yeşilay Haftası; Yeşilay 5 Mart 1920 tarihinde kurulduğu için mart ayının ilk haftası, 1-7 Mart'ta kutlanan haftadır. Yeşilay Haftası'nda alkollü içkilerin, sigaranın, alkolün  uyuşturucuların topluma, aileye ve bireye zararları anlatılır.
Yeşilağaç, Saray

Yeşilağaç; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşilbacak

Üreme dönemi tüyleri kahverengi, kışın ise gri-kahverengidir. Uzun yeşilimsi bacakları ve dibi gri olan yeşilimsi gagaları vardır. Kızılbacak'tan biraz daha büyüktürler. Bataklık alanların yakınında kuru yerde bulunurlar, bir yeri kazıyarak yaptıkları yuvalarına dört yumurta bırakırlar. Küçük omurgasız hayvanlarla beslenirler ama küçük balıkları da yiyebilirler. Göçmen bir türdür, Afrika, güney Asya ve Avustralya'da  genellikle tatlı suda kışı geçirirler.
Yeşilbahçe, Ceyhan

Yeşilbahçe; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşilbahçe, Hınıs

Mahalle, Erzurum il merkezine 150 km, uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs şehrinin merkezinde  yer almaktadır.
Yeşilbayır, Arnavutköy

Yeşilbayır, İstanbul ilinin Arnavutköy ilçesine bağlı bir mahalledir. Eski adı "Muha" olan Yeşilbayır, Bizans döneminde "Magna Lahna" olarak adlandırılmaktadır. Çatalca'nın en eski yerleşim yerlerinden biridir.
Yeşilbayır, Döşemealtı

16 Kasım 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yeşilbağ, Manavgat

Yeşilbağ Torosların zirvesinde Antalya ili Manavgat ilçesine bağlı Isparta sınırında bulunan Manavgat'ın en uzak mahallesidir.Manavgat ilçesinin kuzey batısında, Isparta ve Konya sınırında bulunan Yeşilbağ Köyü, Manavgat ilçesinin en uzak yerleşim birimidir. köyün kuzeyinde Isparta iline bağlı Çukurca Köyü, güneyinde Değirmenözü Köyü ile Doğusunda Beyşehir Dumanlı mahallesine komşudur.Köy merkezindeki Belen, Orta Oba, Yokuşbaşı, Tüfekçiler, Öte Oba, Ekizpınar ve Dumanlı olmak üzere yedi mahalleden oluşmaktadır. Ekizpınar mahallesi köy merkezine 5 km, Dumanlı mahallesi ise 7 km'dir. Dumanlı mahallesinin ise Çiftlik ve Meyra MezralarıKoyün yolu kışın kar yağışından dolayı bazen kapanmaktadır. Yol ormanlık araziden geçtiği için zaman zaman yabani hayvanlar çıkmaktadır (domuz, ayı, kurt, tavşan, vb.). köyden pazartesi ve cuma olmak üzere haftada iki gün Serik ilçesine servis vardır.
Yeşilbağ, Tomarza

Mahallenin tarihi çok eskilere dayanmaktadır ancak kesin bilgi yoktur. Eski çağlarda yaşamış insanların kalıntıları bulunmaktadır. Mahallenin önceki adı Çilmeze olarak bilinmektedir.Kayseri il merkezine 66 km, Tomarza ilçesine 9 km uzaklıktadır. Erciyes Dağı rahatlıkla görülebilir.
Yeşilbağcılar, Yatağan

Yerleşimin adı, 1890 yılı Heinrich Kiepert haritasında Gibia, 1891 yılı Aydın Vilayeti salnamesinde Gibye, 1960 yılı kayıtlarında ise Bağcılar olarak geçmektedir. 29 Şubat 1972'de Yeşilbağcılar adıyla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yeşilbağlar, Olur

Mahallenin eski adı, 1889 ve 1928 yılı kayıtlarında Norpet olup, Ermenicede "norpert" sözcüğü "yenikale" anlamına gelmektedir.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Olur Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Olur'a doğru 6.7 km uzağındaki Yeşil Bağlar Mahallesi ile isimler karıştığından 2019 yılında diğer mahalle Merkez Yeşilbağlar adını almıştır.Mahalle, Erzurum il merkezine 164 km, Olur ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Mahalle, Olur'un güneyinde olup,  numaralı Artvin- Kars (Yusufeli-Olur) devlet yolu ve Oltu Çayı kenarındadır.
Yeşilbağlar, Pendik

Yeşilbağlar, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Pendik ilçesine bağlı 31 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Kartal ilçesine bağlı Cumhuriyet ve Hürriyet; batısında yine Kartal ilçesine bağlı Yalı; doğusunda Pendik'e bağlı Bahçelievler; güneyinde ise Yenimahalle mahalleleri bulunmaktadır.
Yeşilbaş

Yeşilbaş ördek 56–65 cm boyunda olup, kanat açıklığı 81–98 cm, ve ağırlığı 908-1589 gramdır. Erkeğinin üreme döneminde, parlak yeşil bir başı, siyah kuyruğu ve altında siyah çizgi olan sarı bir gagası vardır. Dişisi açık kahverengidir, ve koyu kahverengi gagası vardır. Yine de, hem erkek hem de dişi yeşilbaşın kanadının ucunda etrafı beyaz, mor bir benek vardır, ki bu benek ancak kuş uçarken ya da dinlenirken görülür. üreme döneminin dışında erkeği dişisine benzer, ama hala sarı gagasından ve kızıl kahverengi gerdanından onu ayırt etmek mümkündür.Evcilleştirlmiş yeşilbaşlar, doğadakini andıran, beyazla karışık bir tüy örtüsüne sahip olur. Ayrıca bu renk farklılığı et ya da yumurta için yetiştirilmeyen evcil ördeklerde de görülür (ev hayvanları, kuşhane kuşları vb.).
Yeşilbaşköy, Ağlasun

Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Başköy olarak geçmektedir. 14 Şubat 1977'de belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Yeşilbelde, Marmaris

Yeşilbelde Mahallesi eskiden köy olarak işlev görüyordu. Ancak Muğla'nın Büyükşehir olmasıyla birlikte Yeşilbelde de mahalle olmuştur. Mahellenin eski adı Dereözüdür.
Yeşilburç Barajı

Yeşilburç Barajı, Niğde'de, Kaynardere üzerinde, sulama amacıyla 1996-2004 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 500.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 51,00 m., normal su kotunda göl hacmi 3,24 hm³, normal su kotunda göl alanı 0,25 km²'dir. Baraj 600 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Yeşilbük, Ortahisar

Eski adı Kilat olan ve 12 Eylül darbesiyle de adı "yeşilbük" olarak değiştirilen mahallenin yerleşim olarak kullanımı, eldeki verilere bakıldığında,9. yüzyıla kadar ulaşmaktadır.
Yeşilbük, Şiran

Beldenin eski adı Korzaf'dır. Bazı kaynaklarda "Korfaz" olarak da yer almaktadır. Korzaf adının, Ermenice'de "yıkıldı" anlamına gelen '"Gorzav" adından geldiği yönünde değerlendirme bulunmaktadır. Yerleşimin ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.16. ve 17. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında Şiran kazasının köyleri arasında yer almayan yerleşim, 1847 yılı sayımına göre (sadece erkek nüfus sayılmıştır) Kurzaf adıyla görülen köyde 26 Müslüman hanede 91 erkek yaşamaktadır. Yerleşim 1881 yılında, Şiran kazasına bağlı 13 köyden oluşan bir nahiye merkezi konumundadır. Bu tarihte nahiye genelinde sadece Müslümanlar yaşamakta olup nahiyenin toplamında da 1.014 erkek nüfus bulunmaktadır. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşunda köy olarak görülen Yeşilbük, 1976 yılında belediye statüsü almıştır. Yeni belediyeler yasası gereği nüfusu 2000'den az olan belediyelerin kapanacağından ötürü kapanma ihtimali bulunan Yeşilbük'e 2013 yılında yapılan halkoylamalarıyla Konaklı, Beydere ve Akyayla köyleri mahalle olarak bağlanmıştır.
Yeşilce, Araklı

Yerleşimin eski adı "Kahura"'dır. 1530 tarihli 387 Numaralı Muhâsebe-i Vilâyet-i Karaman ve Rûm Defteri’nde "Kahora" adıyla o dönemki Sürmene nahiyesine bağlı köyler arasında yerleşim yer almaktadır. 1834 yılı Sürmene Nüfus Defterinde "Kahura" adıyla yer almıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunda sonra da Kahura adıyla Sürmene ilçesinin köyüyken, 1953 yılında Sürmene'den ayrılarak ilçe olan Araklı'ya bağlanmıştır. Yerleşimin Kahura olan adı da 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Yeşilce olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Yeşilce, Demirköy

Köyün eski adı 1877 yılı kayıtlarında Yunanca kökenli Megalongos, 1928 yılı kayıtlarında ise Bulgarca kökenli  Megalovo olarak geçmektedir.
Yeşilce, Kâğıthane

Mahallenin güneyinde ve batısında Sultan Selim (eski adıyla Sanayi), kuzeybatısında Seyrantepe, kuzeyinde Huzur mahalleleri yer alır. Mahallenin doğusunda yer alan Beşiktaş'ın Konaklar mahallesi ile olan sınırı Büyükdere Caddesi ayırmaktadır.Bir zamanlar Ordu'nun Mesudiye ilçesinin Yeşilce mahallesinden insanların yoğun olarak yaşadığı mahalle adını da oradan almıştır. Günümüzde mahallede daha çok Sivas ve Kastamonu'dan göç edenler ikâmet etmektedir.Mahalle'nin mesken olarak tercih edilmesinin en büyük nedeni komşu mahalle Sultan Selim'de olduğu gibi ulaşım kolaylığıdır. Yeşilce mahallesinde otomotiv sanayi ile ilgili esnaf dükkanları yoğunluktadır.İETT'nin 27SE Seyrantepe - Kabataş, 41ST Seyrantepe - Topkapı ile 27M Kâğıthane - Yeşilce - Zincirlikuyu otobüs hatları mahalle sınırlarından geçmektedir. Mahalleye M2 Yenikapı - Hacıosman metro hattındaki Sanayi Mahallesi durağıyla da ulaşmak mümkündür.Mahallede faaliyet gösteren Seyrantepe Yeşilce adında bir futbol kulübü bulunmaktadır. Kulüp maçlarını Mehdi Sancak Sahası’nda oynamaktadır.
Yeşildal, Varto

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "haşinler" anlamına gelen Çorsan olarak geçmektedir.
Yeşildam, Ceyhan

Yeşildam; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşildağ, Beyşehir

Yeşildağ,  ya da 1956'da değiştirilen eski adıyla Salır Kaşaklı, Konya ilinin Beyşehir ilçesine bağlı bir mahalledir.Yeşildağ, Beyşehir Gölü'nün kıyısındadır. Konum itibarıyla Akdeniz Bölgesi'nin Göller Yöresi'nde yer alır. Beyşehir ilçe merkezine 31 km uzaklıktadır.
Yeşildağ, Kepsut

Mahallenin adı, 1949 yılı kayıtlarında Kansız olarak geçmektedir. Daha önceleri Alagüney köyüne bağlı bir mahalle iken, 16 Ağustos 1957'de köy statüsü kazandı. Yeşildağ; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Yeşildemet, Şenkaya

Yeşildemet köyünün eski adı Ağnaki veya İğnaki'dir. Nitekim bu yerleşimin adının 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterindeki yazılış biçimi Ağnaki / İğnaki (اغناكی) biçiminde okunmaya uygundur.Ağnaki köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Osmanlıların eline geçmesinden yaklaşık 45 yıl sonra, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Ağnaki büyükçe bir yerleşimdi ve nüfusu 40 Hristiyan haneden oluşuyordu. Hane reislerinin önemli bir kısmı Pavle, Elia, Maksime, Bagrat, Tabuk, İordane gibi Gürcü adları taşıyordu. Bu sırada köy, Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Köyde buğday, arpa, darı tarımı ile şarapçılık ve arıcılık yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu.İğnaki veya Ağnaki, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve Müslim nüfus defterine göre bu tarihte köyü oluşturan 6 hanede 18 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Ağnaki köyünün Müslüman nüfusunun yaklaşık 36 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Ağnaki köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması’yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Egnaki (Эгнаки) olarak kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 8 hanede, 33'ü erkek ve 30'u kadın olmak üzere 63 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Türkmenlerden oluşuyordu. Egnaki köyünün nüfusu 1896 yılında 92 kişi, 1906 yılında ise 135 kişi olarak tespit edilmiştir.Egnaki köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "İğnaki" (ایغناكی) adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 278 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kosor nahiyesi ve İğnaki köyü bu ilçeye bağlandı. Ağnaki veya İğnaki Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yeşildemet olarak değiştirilmiştir. Yeşildemet köyünde 1965 yılında 455 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 164 kişi okuma yazma biliyordu.
Yeşildere Barajı

Yeşildere Barajı, Bursa ili, Karacabey İlçesi, Yeşildere Mahallesi'nde bulunan Yeşildere üzerinde 2014 yılında inşaat çalışmaları başlayan ve hala yapım süreci devam eden barajdır.Yeşildere Barajı tamamlandığında, temelden yüksekliği 67m, su biriktirme hacmi 16 milyon m³ olacak, 38.850 dekar arazinin sulanmasını sağlayacaktır.
Yeşildere, Acıpayam

7 Mart 1992'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yeşildere, Akçakent

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Zalimali olarak geçmektedir. 2000'li yıllarda "Yeşildere" adını almıştır.
Yeşildere, Amasya

Köyün adı, 1926 yılı kayıtlarında Mustafakahya Kışlası, 1968 yılı kayıtlarında ise Cabuderesi olarak geçmektedir.
Yeşildere, Asarcık

Mahallenin eski adı Kıvrı olarak geçmektedir. Yeşildere; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yeşildere, Ayvacık

Yeşildere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşildere, Bigadiç

Mahallenin 1840 ve 1850 yıllarında bu bölgeye göç geldiği ve köy yeri denilen bölgeden şimdiki yerleşim yerine gelmişlerdir.
Yeşildere, Demirci

Çoruk, Elmacık, Hocalar ve Bağırgan mahalleleri daha önceleri Kulalar köyüne bağlı iken, 15 Ekim 1971'de birleşerek Yeşildere adıyla bağımsız bir köy haline geldi. Yeşildere, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Yeşildere, Düziçi

Köy, daha önceleri Kahramanmaraş'ın Dulkadiroğlu ilçesine bağlı iken, 2008 yılında yapılan referandumla Düziçi ilçesine bağlandı.
Yeşildere, Görele

Köy, Giresun il merkezine 1 km, Görele ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Köy, Görele'nin güneydoğusunda olup, /numaralı Giresun-Trabzon (Görele-Eynesil) devlet/uluslar arası yoluna Çavuşlu beldesinde 17,4 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Yeşildere, Gümüşhane

Köyün eski adı "Haşara"'dır. 19. yüzyılda kıtlık, madenlerin kapanması ve işsizlik vb. nedenlerle Gümüşhane yöresinde göçler yaşanmıştır. 1839-1861 yılları arasındaki dönemde Torul kazasına bağlı görülen köyden 10 Hristiyan göç etmiştir. 1870'lerde yerleşim Gümüşhane merkez kazasına bağlı görülmektedir. 1876 yılı sayımında sadece erkek nüfusa yer verilmiş olup buna göre Haşera yerleşiminde 138 hanede 445 erkek yaşamaktadır.1935 yılı nüfus sayımında Haşere olarak kaydedilen yerleşim 1940 yılı sayımından itibaren Haşara adıyla görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol yabancı açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Yeşildere olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Yeşildere, Horasan

Mahallenin eski adı 1928 yılı kayıtlarında Alakilise, 1968 yılı kayıtlarında ise Yatıksırt olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Horasan Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 99 km, Horasan ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Mahalle, Horasan'ın kuzeybatısında olup, Dalbaşı Mahallesi üzerinden, bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Yeşildere, Kangal

Köy, Sivas il merkezine 105 km, Kangal ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy,  numaralı Sivas-Malatya (Kangal-Hekimhan) devlet yolu üzerindedir.
Yeşildere, Karaman

1914 yılı kayıtlarında köyün adı İbrala olarak geçmektedir. 1928 yılına kadar Konya Ereğlisi'ne bağlı iken bu tarihte Karaman'a bağlandı. 1930 yılında bucak teşkilatı haline getirilen İbrala, 3 Haziran 1953'te belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Beldeye Yeşildere ismi 1961 yılında İçişleri Bakanlığı tarafından verildi. Kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy, Karaman il merkezinin 36 km doğusunda bulunmaktadır. Arazi kadastrosu 24 Eylül 1971 tarihinde kesinleşen köyde 608,7 hektar orman varlığı bulunmaktadır.
Yeşildere, Kiraz

Dorumlar, Cami, Gazeller, Çamur, Sapadere, Hacılar, Kabaklık, Keşkek, Kaplanağzı ve Ahmettepe mahalleleri daha önceleri Saçlı köyüne bağlı iken, 15 Ekim 1971'de birleşerek Yeşildere adıyla bağımsız bir köy haline geldi. Yeşildere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşildere, Konak

Yeşildere, İzmir'in Konak ilçesine bağlı bir mahalledir. İzmir'in protokol caddesi olarak adlandırılan Yeşildere Caddesi'nin bir bölümü mahalle sınırları içinde kalmaktadır.Uluslararası Bahçe Bitkileri Üreticileri Birliği (AIPH) tarafından İzmir'de düzenlenecek olan Expo 2026 Botanik Fuarı kapsamında Yeşildere bölgesinde yeni bir fuar alanı inşası ile bölgedeki dokuz mahallede kentsel dönüşüm planlanmaktadır.https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Yeşildere, Kuyucak

Mahallede tarım ve hayvancılık geçim kaynağı olarak ön plana çıkmaktadır. Tarım olarak kestane, ceviz, kiraz, buğday ve son yıllarda çilek yetiştirilmektedir. Büyükbaş hayvancılık ve küçükbaş hayvancılık yapılmaktadır. Bunların yanı sıra yevmiye usulü çalışmak için günübirlik Sarıgöl ve Kuyucak ovasına gidilmektedir.
Yeşildere, Meram

Yeşildere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşildere, Pütürge

Yeşildere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşildere, Simav

Köy, 1928 yılı kayıtlarında Darıcı ve Eğdemir olarak geçmektedir. 4 Ocak 1997 tarihinde Darıcı ve Eğdemir köylerinin "Yeşildere" adı altında birleştirilmesiyle belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Yeşildere, Uşak

1898 yılı Osmanlı kayıtlarında yerleşimden Kudurgül adıyla bahsedilmektedir. 1953 yılı kayıtlarında Kudurkül adıyla görülen yerleşim 1968 yılında günümüzdeki adını almıştır.
Yeşildere, Yakutiye

Mahallenin ismi yaklaşık 1000 yıl öncesine dayanır. Büyük Ermeni kumandanlarından Graghos'un kurmuş olduğu köy Osmanlı İmparatorluğu zamanında ele geçmiş tarihi kaynaklarda saf olarak Türk olduğu kanıtlanmış ve sabit olmuştur. Osmanlı zamanında ismi Görsek olarak değiştirilmiştir. Daha sonraları kanunlardan yararlanan köy halkı Yeşildere olarak değiştirmiştir.
Yeşildere, Çarşamba

Yeşildere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşildere, Çavdarhisar

Köyün adı, 1530 yılı kayıtlarında Fakra olarak geçmektedir. Daha önceleri Emet ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Çavdarhisar ilçesine bağlandı.
Yeşildere, Çorum

Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Katrançayı, 1942 yılı kayıtlarında ise Katrançayı Kıbti olarak geçmektedir.
Yeşildirek SK

İstanbul'un Fatih ilçesine bağlı aynı adı taşıyan bir semt takımı olarak, semtin ileri gelenlerinin birleşip 1951'de gereken yerlere başvurmaları sonucu kuruldu. Gençlerle kurulu bir kadroyla Türkiye 3. Ligi'nde kümelere kalan takım, üst üste elde ettiği başarılarla ilerledi. Bursa'da yapılan baraj maçlarını kazanan  Yeşildirek, 1961-1962 sezonunda Türkiye 1. Futbol Ligi olan Millî Lig'e katıldı. İki sezon ligde kalan Yeşildirek, 1962-1963 sezonunda küme düştü. 1963-1965 arasında 2. Lig'de, 1970-1972 ve 1984-1987 arasında 3. Lig'de mücadele etti. Daha sonra Amatör Lig'e düşen kulüp, profesyonellikten uzak kaldı. Şu an İstanbul 2. Amatör Lig'de mücadele eden takımı genç antrenör Mehmet Coşğun çalıştırmaktadır.
Yeşildumlupınar

Yeşildumlupınar, daha önceleri Ilgaz ilçesine bağlıyken, 18 Mart 1946'da Kurşunlu ilçesine, 15 Nisan 1990'da ise yeniden Ilgaz ilçesine bağlandı. Yerleşimin belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy, Çankırı il merkezine 70 km, Ilgaz ilçe merkezine ise 27 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın kuzeybatısında olup,  /numaralı Bolu-Amasya (Kurşunlu-Ilgaz) devlet/uluslararası yoluna, İkikavak, Kayı, Kırışlar, Süleymanhacılar ve Yenidemirciler köylari üzerinden 16,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yeşildurak, Viranşehir

Yeşildurak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşilgöl, Yedisu

Köyün eski adı 1901 yılı kayıtlarında Mus, 1916 yılı kayıtlarında ise Yukarı Moz''' olarak geçmektedir. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3644 sayılı ‘130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’un 20. Maddesi gereğince Kiğı ilçesinden ayrılarak Bingöl'ün yeni kurulan ilçesi Yedisu'ya bağlanmıştır.
Yeşilgölcük, Niğde

Beldenin adı, 1200 yılı kayıtlarında Yunanca'da "göl" anlamına gelen Limnai, 1476 yılı kayıtlarında Gölcük,
Yeşilgüneycik, Akkuş

Daha önceleri Damyeri köyüne bağlı Güneycik mahallesi iken, 15 Ekim 1971'de yine aynı köye bağlı Böldüren ve Çardak mahalleleri ile birleşerek Yeşilgüneycik adıyla köy statüsü kazandı. Yeşilgüneycik; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşilhisar, Boğazlıyan

Köy, Yozgat il merkezine 99 km, Boğazlıyan ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Boğazlıyan'ın batısında ve  numaralı Yenifakılı-Boğazlıyan il yolu kenarındadır.
Yeşilhisar, Bulancak

Köy; Giresun iline 31 km, Bulancak ilçesine 16 km uzaklıktadır. Köy, Bulancak'ın güneybatısında olup,  numaralı Bulancak-Kovancık-Aydındere il yolu kenarındadır.
Yeşilhisar, Hocalar

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Ahırhisar olarak geçmektedir. 21 Aralık 1987 tarihindeki kararla "Ahırhisar" adıyla belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Yeşilhüyük, Dinar

Yerleşimin eski adı "Bozhüyük"'dür. Daha önceleri Denizli ilinin Çal ilçesine bağlı iken, 1 Ağustos 1947'de Afyon ilinin Dinar ilçesine bağlanmıştır.
Yeşilin Kızı Anne (anime)

Yeşilin Kızı Anne (), Nippon Animation tarafından hazırlanan 1979 yapımı bir anime televizyon serisidir. Seri, Lucy Maud Montgomery'in aynı adlı romanına dayanmakta olup Ocak-Aralık 1979 tarihleri arasında yayınlandı.Geniş bir hayal gücüne ve çabuk sinirlenen 11 yaşındaki yetim bir kız olan Anne Shirley için hayat kolay değildir. Kaderin bir cilvesi olarak Avonlea'daki Cuthbert evine alınır. Yaşlı sakinler Marilla ve Matthew Cuthbert, tarlalarda yardımcı olacak genç bir erkek arıyorlardı, ancak Anne'nin bir kız olduğunu anladıklarında büyük bir şok geçirirler.Seri, Anne'nin 11-17 yaşları arasındaki büyümesini ve çeşitli insanlarla karşılaşmalarını ve ayrılmalarını anlatmaktadır.  Anne'nin hayatını sonsuza dek değiştirecek hangi büyük kararı vermesi gerektiğini yalnızca zaman gösterecektir.
Yeşilkale, Kangal

Köy, 1912 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Ayrıca 1916 yılı kayıtlarında köyün adı Türkmen olarak da geçmektedir.Köy, Sivas il merkezine 145 km, Kangal ilçe merkezine 44 km uzaklıktadır. Köy, TCDD Sivas-Malatya konvansiyonel tren hattı ve  numaralı Sivas-Malatya (Kangal-Hekimhan) devlet yolu yakınındadır.
Yeşilkaraman, Aksu

Antalya Yeşilkaraman mahallesi daha önceki yıllarda ASİKARAMAN olarak geçmektedir.ASİ KARAMAN olarak kalmasının sebebi ise;13. yüzyılda Karamanoğulları, Anadoludaki en güçlü aile kabul ediliyordu. Bu yüzden Osmanlı Beyliği onlardan ilk başlarda uzak durmuş, iyice büyüyüp güçlendikten sonra Anadoludaki son beylik olarak Karamanoğullarını kendisine bağlamıştır. Bu güçlü ailenin ileride sorun çıkarmasını engellemek için, Osmanlı Devleti, Karamanoğlu ailesinden olanları yeni feth edilen Balkan topraklarına, özellikle de Tuna kıyısındaki Bulgar ülkesine sürmüştür.Ancak Asi Karamanda yaşayan aileler osmanlı imparatorluğuna isyan çıkartarak bölgeden ayrılmamışlardır.Bu yüzdende ismi ASİ KARAMAN olarak kalmıştır. Karamanoğlu Mehmet Bey, Türkçeyi beyliğin resmi dili yaparak bir ilke imza atmıştır.Bölgenin en önemli özelliklerinden bir diğeri ise ; Antalya bölgesine yerleşen İLK TÜRKLER unvanını almaktadır.Honamlı yörükleri ; göç yolu olarak kullandığı bölgeyi 1930 yıllarında yerleşik hayata geçmek için bçlgeye gelmişlerdir.Bu sırada Çoşlu obasına Dede Molla olarak bilinen İbrahim Yıldırım muhtarlık ediyor. Dede Molla dedesinin ismini aldığı ve dini eğitim gördüğü için bu şekilde tanınıyor. Soyadı kanunundan sonra Yıldırım soyadını alıyor. Kendileri de hayvancılıkla uğraşan Asikaramanlılar Çoşlu obasının buraya gelmesinden rahatsız olup Antalya jandarmasına giderek bunlar Serik bölgesinin Yörükleri bizim bölgemizden çıksınlar diyerek şikayet ederler. Bunun üzerine Dede Molla obasının dağınık olduğunu ve toparlanması için jandarmadan 10 gün süre istiyor. Obanın artık bir yerinin olması gerektiği düşüncesinden olsa gerek Serik’den nüfus kaydını getirerek Asikaraman bölgesinden birkaç tapulu arazi alır. 10 gün süre sonunda Jandarma Dede Molla ya neden gitmediğini sorar, Dede Molla nüfus ve tapu belgelerini göstererek bu bölgeyi iskan yeri olarak seçtiğini söyler. Jandarmada şikayetçi Asikaramanlılara birlikte yaşamaları gerektiğini söyler. 1934 yılında olan bu olaydan sonra Çoşlu obasının hem konargöçerlik hayatı hem de yerleşme hayatı başlamış olur. 1950 yıllarının sonunda yerleşmeler başlar ve bir kısmı Kurşunlu mahallesine bağlı Yörükler mahallesine yerleşir. Diğer kısımları da Antalya’nın değişik yerlerini iskan edinirler. Bu gün Çoşlu obasında konargöçer hayat tamamen bitmiş, seracılık, ticaret, sanayi ve çeşitli iş kollarında çalışarak hayatlarını kazanmaktadırlar.
Yeşilkavak, Eşme

Köy; Uşak il merkezine 73 km, Eşme ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Eşme'nin güneyinde yer almakta olup, düzlük bir alana kurulmuştur. Köyün yaklaşık 2 km güneybatısında Çullu Deresi üzerinde inşa edilmiş olan Yeşilkavak göleti bulunmaktadır.
Yeşilkavak, Salihli

Şu anda bulunan yerleşim yerinin güneyinde bulunmaktaymış. İşgal yıllarında köye yapılan Tren istasyonu sayesinde kurtuluş savaşından sonra köy şimdiki, yerleşim yerine  taşınmıştır. Mahallenin bil merkezinen en eski ve ilk aileleri arasında ÜNLÜ ailesi ve Çiftiği ayrıca Sözer Ailesi, Baş ailesi, Aksu Ailesi, Ateş Ailesi, Güren Ailesi ve Türkmen ailesi bulunmaktadır. Mahallenin tarım arazisi az olduğu için 2000 li yıllardan sonra nüfus azalmaya başlamıştır.
Yeşilkaya, Dereli

Çivriz (Yıldız) köyüne bağlı Hatipli Mahallesi iken, 1945 yılında bugünkü adıyla köy statüsü almıştır.Köy, Giresun il merkezine 40 km, Dereli ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Dereli'nin güneydoğusunda olup,  numaralı Giresun-Sivas (Dereli-Şebinkarahisar) devlet yoluna, 4,7 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Yeşilkaya, Kâhta

Köyün adı, 1835 yılı kayıtlarında Behik, 1946 yılı kayıtlarında ise Behlik olarak geçmektedir. Daha önceleri mezra olan Yeşilkaya, 2000'li yılların başlarında köy statüsü aldı.Köy; Adıyaman il merkezine 90 km, Kâhta ilçe merkezine 55 km uzaklıktadır. Atatürk Baraj Gölü kenarındadır.
Yeşilkaya, Tunceli

Yerleşimin eski adı "Gevrek"tir. 1955 yılı nüfus sayımında da Gevrek adıyla görülen yerleşimin ismi değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Yeşilkaya, Şenkaya

Yeşilkaya köyünün eski adı Mitendieri'dir (მიტენდიერი). Gürcü dilinden geçmiş olan bu yer adı, 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Mitendiyer (متندی یر) olarak kaydedilmiştir.Mitendieri köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Osmanlılar Gürcülerden ele geçirmiştir. Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili'nin kale sandığı ve 20. yüzyılın ikinci yarısında yıkılmış olan Mitendieri Kilisesi o dönemden kalmış olmalıdır.Mitendieri, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Oltu sancağının Kop (Kvabi) nahiyesine bağlı bir köydü. Bu tarihteki nüfusu 21 Hristiyan haneden oluşuyordu. Mitendieri köyü, Osmanlı idaresinin 1835 yılında askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği sırada Çıldır Eyaleti'nin Oltu sancağına bağlıydı ve 12 hanede 47 erkek tespit edilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Mitendieri köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 94 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Mitendieri köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresince Mitender (Митендеръ) olarak kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 10 hanede, 27'si erkek ve 22'si kadın olmak üzere 49 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir. Mitender köyünün nüfusu 1896 yılında 56 kişiye, 1906 yılında ise 144 kişiye yükselmiştir.Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili, 1907 yılında Örtülü köyünden batı yönünde yola çıktıklarını, tehlikeli bir yolu izleyerek Mitendieri denilen bir mezaraya indiklerini yazmıştır. Ancak Takaişvili küçük bir dere kıyısındaki kilise kalıntısını kale olarak tarif etmiş, kireçtaşından inşa edilmiş olan bu yapıdan iri taşların alınmış olduğunu belirtmiştir. Yazar ve maiyeti buradan Timur-Kışla mezrasına geçmiştir.Mitendieri köyü, 1935 genel nüfus sayımında "Mitürdir" adıyla  Kars vilayetininin Sarıkamış kazasının Bardız nahiyesine bağlıydı ve köyde 314 kişi yaşıyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Bardız nahiyesi ve köy bu kazaya bağlandı. 1950 genel nüfus sayımında "Mitindir" diye kaydedilmiş olan köy, Şenkaya kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 397 kişiden oluşuyordu. Mitendieri veya Mitindir Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yeşilkaya olarak değiştirilmiştir. Yeşilkaya köyünün nüfusu 1965 yılında 460 kişide oluşuyor ve bu nüfus içinde 189 kişi okuma yazma biliyordu.Yeşilkaya köyünde varlığı bilinen bir kilise ile iki kale dışında, bir kayaya oyulmuş ve birbiriyle bağlantılı yedi mağara  bulunmaktadır. Mitendieri Mağaraları olarak bilinen bu komplekse bir mağara kilise, diğerleri depo olarak kullanılmıştır. Bir mağaranın kilise olarak kullanılmış olması, bu kompleksin Osmanlı dönemi öncesinden kaldığını göstermektedir.
Yeşilkent, Avcılar

Yeşilkent, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Avcılar ilçesine bağlı 10 mahalleden biridir. Avcılar ilçesinin kuzey kesimlerinde yer alan mahallelerinden biri olan Yeşilkent'nın güneyinde ve doğusunda Firuzköy; kuzeyinde Başakşehir ilçesine bağlı Bahçeşehir 1. Kısım ve Esenyurt ilçesine bağlı Esenkent; batısında ise yine Esenyurt ilçesine bağlı Ardıçlı, Yenikent, İnönü ve İncirtepe mahalleleri bulunmaktadır. Mahallede 3 okul bulunmaktadır. Öğrenci sayısı fazladır. 2 sağlık Ocağı ve Bir Klinik vardır.
Yeşilkent, Gürpınar

Yeşilkent, İstanbul'un Büyükçekmece ilçesine bağlı Gürpınar semtinde yapılmış olan kooperatif site grubudur. Türkiye'de nokta zemin etüdünün yapıldığı ilk bölgedir. Her binanın kurulduğu alan ayrı ayrı zemin etüdü yapılmış, binalar radya temel üzerine kurulmuş ve perde betonlarla inşa edilmiştir.Yeşilkent sitesi üç ada üzerine kurulmuş Yeşilkent 1, Yeşilkent 2 ve Yeşilkent 3 olarak toplam 45 bloktan oluşmaktadır. Her sitenin kendine ait ortak kapalı otoparkları bulunmakta olup otopark yerleri her dairenin tapusuna işlenmiştir. Siteler içerisinde ayrıca çocuk oyun alanları, tenis kortları, basket sahaları ve kamelyalar bulunmaktadır.Tüm binalar Kat Mülkiyetine uygun olarak yapılmıştır. Binaların çoğunda İskan almış olup, Kat Mülkiyeti tapusuna geçilmiştir. Kalanlar ise iskan aşamasındadır.
Yeşilkent, Pazarcık

Yeşilkent; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşilkent, Sarız

1972'de belediye statüsü alarak beldeye dönüşen Yalakköy'ün adı, 11 Mart 1983'te "Yeşilkent" olarak değiştirildi. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yeşilkent, Ünye

Yeşilkent, Ordu ilinin Ünye ilçesine bağlı bir mahalledir. Darahta, Ballık gibi köylerin birleştirilmesiyle kurulan bir beldeydi. Beldelerin kaldırılmasından sonra, Ordu'nun büyükşehir belediyesi olmasına bağlı olarak bir mahalleye dönüştürüldü.Köyün eski adı Ballık'tır. Bununla birlikte Yeşilkent sadece Ballık köyünü değil, eski Darahta köyünü de kapsamaktadır. Eski bir yerleşme olarak bilinen Ballık, 20. yüzyılın başında, Ünye kazasında Ermenilerin yaşadığı köylerden biriydi. Kısmen Ermeni yerleşmesi olan Ballık, soykırım sırasında büyük ölçüde boşaldı. Nüfus iyice azalmış olduğu içim 1930'larda Kürtün ilçesinden köylüler getirilip buraya yerleştirildi. "Kilise Düzü" denilen yerde bir Ermeni kilisesi olduğu bilinmektedir. Bu kilise yol yapım çalışmaları sırasında yıkılmıştır.Ballık, Serviler ve İstiklal köylerinin bir araya gelmesiyle 16 Kasım 1992 tarihinde Yeşilkent belediyesi kuruldu. Ordu ilinin büyükşehir belediyesi olmasından sonra belde statüsünü kaybederek mahalle statüsüne geçiş yapan Yeşilkent, etnografya müzesi kurma gibi girişimlerle Ünye ilçesindeki faal köylerden biri olarak bilinmektedir. Günümüzde Darahta, Ballık gibi birkaç "mahalle"den oluşan Yeşilkent'te dinsel yapı olarak camilerin dışında cemevi (Ballık mahallesi) de bulunmaktadır.Yeşilkent; Ordu il merkezine 102 km, Ünye ilçe merkezine ise 16 km uzaklıktadır. Ünye’nin doğusundan Karadeniz’e dökülen Ceviz Dere’nin iki yakasına yayılan Yeşilkent'in kuzeyinde Saraycık, güneyinde Kumru ilçesi ve Tekkiraz, batısında İnkur ve doğusunda ise Üçpınar ve Çiğdem bulunmaktadır.
Yeşilköy Ermeni Okulu

Yeşilköy Ermeni İlk ve Ortaokulu Türkiye'nin İstanbul kentinin Bakırköy ilçesinde bulunan Ermeni okulu. 1954 yılında semtte açılan anaokulundan sonra semtte artan Ermeni nüfusunun ihtiyaçları doğrultusunda 1957'de kurulmuştur. Okul 2003 yılında yenilenmiştir. Okul,Yeşilköy Surp İsdepanos Ermeni Kilisesi, Mektebi ve Mezarlığı Vakfı tarafından kurulmuştur ve yönetilmektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisi 25. dönem Halkların Demokratik Partisinden İstanbul milletvekili Garo Paylan okulun kurucu temsilcisidir.
Yeşilköy Feneri

Marmara Denizi'nden seyirle İstanbul Boğazı'na giriş yapan gemiler ilk önce tarihi Yeşilköy Feneri'yle karşılaşır. Böylece gemiler Boğaz giriş rotalarını tespit etmiş olurlar.1856 yılında Fransızlar tarafından taş kule olarak inşa edilen bu fener, ilk önce Ayastafonos olarak adlandırılmış. Yeşilköy Burnu'nda bulunan fenerin ismi daha sonra bulunduğu semte uygun olarak değiştirilip, Yeşilköy Feneri adını almıştır.23 metre yüksekliğindeki taşkulenin yanı sıra, bir de lojmanı bulunan Yeşilköy Feneri, 1945-1988 yılları arasında 3 kez restore edilmiştir.
Yeşilköy Köprüsü (Rize)

Yeşilköy Köprüsü, Rize'nin Güneysu ilçesinde konumlanmış tek gözlü ve yuvarlak kemerli bir kemer köprüdür. Yapımında moloz taş ve kesme taş kullanıllan köprünün ayakları dere yatağına inşa edilmiştir. Köprü doğu-batı doğrultusunda uzanmaktadır.
Yeşilköy Mecidiye Camii

Yeşilköy Mecidiye Camii ya da Yeşilköy Camii, İstanbul'un Bakırköy ilçesinde, Yeşilköy mahallesinde 1911 tarihli Mimar Kemaleddin eseri camidir.
Yeşilköy Prof. Dr. Murat Dilmener Acil Durum Hastanesi

Yeşilköy Prof. Dr. Murat Dilmener Acil Durum Hastanesi veya kısaca Yeşilköy Acil Durum Hastanesi, İstanbul'un Bakırköy ilçesinde bulunan bir hastanedir. Hastane, COVID-19 pandemisi sürecinde yapılmış olup salgın veya deprem gibi durumlara karşı kullanılması planlanmaktadır. Hastanenin hizmete başlama tarihi Mayıs 2020'dir.Mart 2020'de Türkiye'de ilk koronavirüs vakasının açıklanmasının ardından İstanbul'a iki büyük hastane yapılması gündeme gelmiştir. Kentin iki yakasında konumlanacak hastanelerin 1000 yatak civarı kapasiteli olması ve 45 gün içinde tamamlanması planlanmıştır.Yeşilköy Acil Durum Hastanesi'nin inşaatı 9 Nisan 2020'de başlamıştır. Temel atmanın ardından 52 gün geçtikten sonra inşaat tamamlanmış ve hastane 31 Mayıs 2020'de hizmete açılmıştır. Yapı için sahra hastanesi dense de, kalıcı olması bakımından onlardan ayrışmaktadır.Hastaneye COVID-19 hastalığından dolayı hayatını kaybeden Murat Dilmener'in (1942-2020) adı verilmiştir.Hastane, tarifeli uçuşlara kapatılan Atatürk Havalimanı pistinin üzerine yapılmıştır. Havaalanını kullanılamaz hale getirme amacı taşıdığı iddiasıyla bu yapılaşma hakkında TBMM'ye önerge verilmiştir.Hastanenin binası 75 bin, çevre alanlarla birlikte ise toplam 125 bin metrekare alana yayılmıştır. Hastanede 1008 yatak, 576 banyolu yatak odası, 36'sı diyalizli olmak üzere 432 yoğun bakım, 36 acil tıbbi bekleme yatağı 16 amaliyathane, 2 CRP odası, 3 tomografi odası, 2 MR odası ve 2 X ışını odası bulunmaktadır. Hastanenin 500 araçlık bir otoparkı bulunmaktadır.
Yeşilköy Tren İstasyonu

Yeşilköy Tren İstasyonu, eskiden Ayastefanos Tren İstasyonu, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda, Bakırköy ilçesi Yeşilköy Mahallesi'nde Eski Havaalanı Caddesi ve Halkalı Caddesi üzerinde yer alan TCDD'ye ait tren istasyonudur.İstanbul-Sirkeci - Pythion demiryolu üzerinde yer alan istasyon, Chemins de fer Orientaux / Rumeli Demiryolu (CO) Şirketi tarafından Rumeli Demiryolu için inşa edilerek 22 Temmuz 1872'de Ayastefanos Tren İstasyonu adıyla hizmete girmiştir.TCDD tarafından elektrifikasyon altyapısıyla yeniden inşa edilerek 4 Aralık 1955'te tekrar hizmete giren istasyon, 1955 - 2013 yılları arasında B1 (Sirkeci - Halkalı) Banliyö Treni'ne hizmet vermiş, Marmaray projesinin inşası kapsamında 1 Mart 2013'te kapatılmış ve yeniden inşa edilerek 12 Mart 2019'da tekrar hizmete girmiştir.İstasyon, TCDD Taşımacılık tarafından işletilen B1 (Halkalı - Gebze) Banliyö Trenleri'ne hizmet vermektedir.
Yeşilköy, 19 Mayıs

Daha önceleri Dağköy köyüne bağlı bir mahalle iken, 20 Mart 1952'de yine aynı köye bağlı Kertme, Turhasan ve Engiz mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. Daha önceleri Samsun merkez ilçeye bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de 19 Mayıs ilçesine bağlandı. Yeşilköy; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile yeniden mahalle oldu.
Yeşilköy, Akkuş

Yeşilköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşilköy, Akşehir

Yeşilköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yeşilköy, Alaçam

Yeşilköy; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yeşilköy, Arsin

1992 yılında Arsin'in Fındıklı Beldesi'nden ayrılarak köy olmuştur. Adı köylüler tarafından konulmuştur.
Yeşilköy, Asarcık

Mahallenin adı, 1926 yılı kayıtlarında Bayırköy olarak geçmektedir. Yeşilköy; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yeşilköy, Bafra

Mahallenin önceki adı Tekfur olarak bilinmektedir. Daha sonra üç farklı mahallenin birleştirilmesi ile Uluağaç mahallesine bağlanmıştır. Yetmişli yıllarda ise Yeşilköy adı ile Muhtarlık olmuştur. Mahallenin nüfus yapısı Trabzon ve Rize'den gelen göçlerle oluşmuştur.
Yeşilköy, Bayramiç

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Deliler olarak geçmektedir. 13 Ocak 1956 tarihli kararnameyle köyün adı Yeşilköy olarak değiştirildi.
Yeşilköy, Beşikdüzü

Eski adı Abdallı olan belde 1953 yılında alınan bir kararla Yeşiköy adını almıştır. 26 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.