barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Şose

Şose, kırık taş veya çakıl taşı döküldükten sonra üzerinden silindir ile geçilerek sıkıştırılarak ve düzleştirilerek hazırlanan basit bir tür yoldur. Şosenin asfalt yollardan farkı, şose yol yapımında asfalt gibi yapıştırıcı ve birleştirici herhangi bir malzemenin kullanılmamasıdır. Bazen taşların üzerine kum da dökülür.Şose yollar, toprak yollara nazaran daha dayanıklıdır, çamurlanmayı kısmen engeller ve daha ağır vasıtaların yola batmadan, saplanmadan geçmesine imkân sağlar. Asfalt yollara nazaran daha ekonomik olduğu için, pek çok ülkede köy ve kasaba yollarında yaygın olarak kullanılır.Türkçe'ye Fransızca yol anlamında gelen chaussée sözcüğünden geçen şose kelimesinin kökeni, Fransızca'da kireç taşı anlamındaki chaux sözcüğüdür. Bunun tarihsel nedeni ise, Orta Çağ'da şose yolların kireçtaşı dökülerek hazırlanmasıdır.
Şostka

Şostka (Ukraynaca: Шо́стка) Ukrayna'nın Sumı Oblastında bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2022 yılı itibarıyla 71.966'dır.
Şot

Eyaletin aynı isimli Şot şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2016 yılı resmi nüfusu 55.682 kişi ve 15.756 hanedir.Eyaletin kuzeyinde yer alan kentin eski ismi Şahabad'dır. Nüfusunun çoğunluğu İran Azerilerinden oluşur ve Azerice konuşurlar.
Şot merkezî bahşı

Şot merkezî bahşı (Farsça: بخش مرکزی شهرستان شوط‎), İran'ın Batı Azerbaycan Eyaleti'nde bulunan Şavt şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.Bahşın 2006 yılı nüfusu 37,545, yönetim merkezi Şot şehridir. 2006 yılındaki sayımda bahş içinde 8,607 hane sayılmıştır.
Şot şehristanı

Şot şehristanı (Farsça:  شهرستان شوط  ), İran'da Batı Azerbaycan Eyaleti'nin 17 şehristanından birisidir.
Şota Grigalaşvili

Şota Grigalaşvili, futbol kariyerine Dinamo Tbilisi takımında başlamış ve kariyerine bu kulüpte devam etmiştir. 2012'de Alanya Vladikavkaz'a trasnfer olmuştur.
Şotik

Yerleşimin adı Cumhuriyet döneminde Çobandere olarak değiştirilmiş, 2015 yılında ise muhtarlık tarafından yapılan başvuru ile yeniden Şotik olarak değiştirilmiştir.
Şotis puri

Şotis puri ya da kısaca şoti (Gürcüce: შოთის პური, “şotis p’uri”; "Şoti ekmeği"), beyaz undan yapılan ve kano şeklinde olan geleneksel Gürcü tone (tandır) ekmeği türü. Orta kısmı pide gibi geniş ve incedir; uçlara doğru kalınlaşır ve sivrilir. Kaheti bölgesinde baget gibi dar ve uzun, uçları kıvrık ve yayı andıran bir formda yapılır. Kartli bölgesinde yapılan şotiler ise daha kısadır. “Şoti” kelimesinin pagan dönemi tanrılarından Ay ile ilişkili olduğu sanılır ve bundan dolayı bazı şotilerin formu hilali de andırır. Eski tarihsel kaynaklarda ekmeğin de tanrılara sunulduğu yazılıdır. Bu kaynaklara göre tanrılara sunulan ekmekler özel olarak pişiriliyordu. Şoti günümüzde de özellikle bayramlarda yapılır ve bu günlerde bu ekmeğe özel bir anlam atfedilir.
Şova Dönemi

Şova dönemi ( Shōwa jidai, "aydınlanmış barış devri"), Japonya tarihinde 25 Aralık 1926-7 Ocak 1989 tarihleri arasında İmparator Hirohito'nun saltanatını kapsayan dönemdir.Şova dönemi tüm Japon imparatorları arasındaki en uzun saltanat süresi sahip olduğu dönemdir. Şova dönemi savaş öncesi dönem (1926-1945) ve savaş sonrası dönem (1945-1989) olmak üzere ikiye ayrılmaktadır.Şova döneminin başlarında Japonya Büyük Buhran ve ordunun siyasete müdahalesinin etkisiyle siyasi totaliterliğe, aşırı milliyetçiliğe, militarizme ve faşizme kaydı. Japonya 1937'de Çin'e savaş ilan etti ve Pearl Harbor Saldırısı ile II. Dünya Savaşı'na Mihver devletleri safında katıldı.Japonya'nın II. Dünya Savaşı'nda yenilgisi ülkeye radikal değişimler getirdi. Ülke tarihinde ilk ve tek olarak yabancı güçler tarafından işgal edildi. İmparatorun yaşayan bir tanrı statüsü sona erdi ve Japonya anayasal bir monarşiye sahip parlamenter demokrasi haline geldi. 1952'de San Francisco Barış Antlaşması ile birlikte müttefik işgali sona erdi.Savaş sonrası Japonya büyük bir ekonomik mucizeye tanıklık etti. Bu dönemde Japonya ekonomisi ABD'nin ardından dünyanın ikinci büyük ekonomisi haline geldi.
Şova Günü

Şova Günü ( Shōwa no Hi), Japonya'da her yıl 29 Nisan'da 1926-1989 yılları arasında saltanatı süren İmparator Hirohito'nun doğum gününün kutlandığı bir tatil günüdür. Shō (昭) parlayan veya parlak anlamına gelirken wa (和) ise vatandaşların aldığı aydınlanmış barış" anlamına gelen barış anlamına gelir. Eski Japonya Demokratik Partisi'ne göre, tatilin amacı Hirohito'nun 63 yıllık çalkantılı hükümdarlığı hakkında kamuoyunun düşüncesini teşvik etmektir.Resmi olarak İmparator Hirohito'nun doğum günü olarak hayatı boyunca bir tatil olarak kutlandı. Hirohito'nun 1989'da ölümünden sonra, bu tarih Yeşiller Günü yeni adıyla tatil olmaya devam etti. 2007'de Yeşiller Günü'nün 4 Mayıs'a taşınmasının ardından 29 Nisan Hirohito'nun onuruna Şova Günü adını aldı. Şova Günü, Altın Hafta tatil döneminin başlangıcıdır.
Şovalyeler Kalesi

Şovalyeler Kalesi, (Krak des Chevaliers), (), ya da Crac des Chevaliers, Arapça adıyla  ‏قلعة الحصن‎ (Kal'atü'l-Hısn), Suriye'de yer alan bir Haçlı kalesi ve Dünya'nın günümüze kadar korunmuş en önemli Orta Çağ kalelerinden birisidir.Bölgeye ilk olarak 11. yüzyıl'da, Kürtler tarafından yerleşilmiş ve bunun sonucunda "Kürtlerin Kalesi" anlamına gelen "Hısnu'l-Ekrâd" adını almıştır. Haçlıların, Haçlı Seferleri'yle bölgeyi fethetmesinden sonra, Trablus Kontluğu'na bağlanmış ve zamanın Trablus Kontu II. Raymond tarafından, 1142 yılında, Haçlı Seferleri'nde genişçe yer alan en önemli şövalye tarikatlarından biri olan Hospitalier Şövalyeleri yönetimine verilmiştir. Bu zaman içerisinde "Crac dé l'Ospital" adı altında tanınmıştır.1271'de, Müslümanların Yakın Doğu ve Levant yerleşkelerini tekrar ele geçirmeye başlamasıyla, düşmüş ve Müslüman yönetimini geçmiştir. Haçlı Seferleri'nin sona ermesiyle zamanla aktivitesini yitiren kaleye, 19. yüzyıl'da günümüzde geçerli olan ve en yaygın ismi olan Hısnu'l-Ekrâd'dan bozularak "Krak des Chevaliers" (ya da "Crac des Chevaliers") adı verilmiştir.Krak des Chevaliers, Humus, Suriye'nin yaklaşık  batısında, Lübnan sınırı yakınlarında bulunur. Günümüz Suriye'sinde Humus İli'ne bağlı Talkalah İlçesi sınırları içerisinde yer alır.2006 yılında, UNESCO'nun, 30. Oturum'unda alınan kararlarla, UNESCO Dünya Mirasları Listesi'ne dahil edilen eseler arasında, Lazkiye yakınlarındaki, Selahaddin Kalesi ile aynı başlık altında birleştirilerek yer almıştır. Kültürel olarak sınıflandırılmış, II. ve IV. kriterleri karşıladığı belirlenmiştir. Suriye İç Savaşı sırasında kale bombardımanlardan dolayı hasar almıştır.
Şovenizm

Şovenizm, özgün anlamda abartılı, saldırgan ve düşmancıl bir vatanseverlik ve ulusal üstünlük inancıdır. Kendinden olmayanlara karşı mutlak nefret ve kin beslerBu kavramın kökeni 18. yüzyıl sonlarına doğru Napolyon'un ordusunda görev yaparken 17 kez ağır yaralar aldığı halde savaşmaya devam ettiği söylenen Nicolas Chauvin adlı Fransız askerdir. Tarihçiler tarafından bu kişinin hikâyesinin gerçek olduğuna dair hiçbir kanıt bulunamamış olmakla birlikte, tamamen efsaneden ibaret de olsa, zaman içerisinde Napolyon'un kendisini ülkesi uğruna feda etmekten kaçınmayan askeri Chauvin'i model alan saldırgan vatanseverlik için "şovenizm" denilmeye başlandı.Bu kavram aynı zamanda mimari dilde de kullanılmaktadır. Şovenizm bir ulusun sahiplenmiş olduğu kültürel değerler ile ortaya çıkan mimaridir. Bir nevi "Bu benim mimarim" demektir.Bunlara ek olarak, daha geniş anlamda, bir kişinin mensup olduğu herhangi bir grubun körcesine, aşırı taraftarlığını yaptığı ve özellikle de bu taraftarlığın rakip gruplara karşı üstünlük iddiası, garez ve nefret içerdiği durumları da kapsar. Bu durumlara bazı yaygın örnekler olarak, erkek şovenizmi, bölge şovenizmi, mezhep şovenizmi, spor takımı şovenizmi gibi fanatizmin çeşitli özel biçimleri sayılabilir.Radikal milliyetçilik olarak tanımlanabilecek şovenizm, millî özgüven krizlerinin meydana geldiği durumlarda tezahür eder. Bu krizler, bir ulusun ya da toplumun siyasi, askeri ya da ekonomik olarak olağanüstü bir varoluş tehdidiyle karşı karşıya kalarak millî gururunun incinmesiyle ortaya çıkar. Millî gurur ve bilincin yeniden sağlanması amacıyla da radikal söylem ve politik eğilimler ortaya çıkar.Şovenizmin diğer önemli bir emaresi de ulus vurgusu gibi bazı kavramları merkeze alan güçlü bir propagandaya dayanmasıdır. Şovenizmde bireysel irade yerine "ulus iradesi" ön plana çıkar. İktidarlar ve onların politik temsilcileri hedeflerine ulaşmak için radikal milliyetçi (şoven) söylemlere sık sık başvururlar. Bunun için millî bilinç ve yabancılara karşı nefret, propagandalarının merkez unsurlarından birini oluşturur.
Şovmen

Şovmen; genellikle şarkı, dans vb. eğlence gösterisi yapan kişi. İnternet, radyo, televizyon vb. araçların gelişmesiyle ortaya çıkmıştır. Türkiye'de Mehmet Ali Erbil ve Beyazıt Öztürk öne çıkan şovmendir.
Şoğakat

Şoğakat Kilisesi (; "Hripsimé şehitleri üzerine cennetten gelen ışın ışığı nedeniyle "ışık düşüşü"anlamına gelir), Ermenistan'ın Eçmiyazin ilinde yer alan ve yedinci yüzyılda inşa edilmiş bir Ermeni Apostolik Kilisesidir. Ülkedeki en eski kiliselerden biridir. Eçmiyazin Katedrali yakınlarında yer almaktadır. 1694'te Katolikos Nahabed döneminde Prens Aghamal Sorotetsi tarafından yaptırılmıştır. 2000 yılında Ermeni ana kilisesi Eçmiyazin Katedrali gibi yakınlardaki diğer kiliselerle birlikte UNESCO Dünya Mirası olarak listelenmiştir.
Şoşa

Şoşa Nehri (), Rusya'nın  Tver Oblastı'nın Zubtsovski, Staritski, Kalininski ve Konakovski bölgeleri ile Moskova Oblastı'nın Lotoşinski bölgesinde yer alan bir nehirdir. Volga'nın sağ kolunda yer alır. Şoşa'nın uzunluğu 'dir.
Şoşi

Şoşi veya Şuş, Arnavutluk'un İşkodra iline bağlı İşkodra belediyesinde bulunan bir idari birimdir. Nüfusu 2011 yılı itibarı ile 304'tür.
Şoşoniler

Şoşoniler ya da Şoşonlar (İngilizce Shoshone ya da Shoshoni), Amerika Birleşik Devletleri'nin Idaho, Kaliforniya, Nevada, Oregon, Utah ve Wyoming eyaletlerinde yaşayan, Büyük Havza Kızılderilileri kültür grubundan Kızılderili halkı.Beyaz Avrupalılar tarafından getirilen bulaşıcı hastalıklar ve savaşlardan dolayı nüfusları oldukça azalmıştır ve 1845 yılındaki Kuzey ve Batı Şoşonilerinin nüfusu 4.500 kişidir.1937 yılındaki Kızılderili İşleri Bürosu kayıtlarına göre 3.650 Kuzey Şoşonisi ve 1.201 Batı Şoşonisi vardır. 2000 sayımında ise toplam 12.000 Şoşoni kayıtlıdır.Death Valley Indian Community, Furnace Creek, Death Valley National Park, California; Timbisha ShoshoneFallon Paiute-Shoshone Reservation near Fallon, Nevada, 8,200 acres (33 km²), 991 members, Western Shoshone and PaiuteFort Hall Indian Reservation, 544,000 acres (2,201 km²) in Idaho, Lemhi Shoshone with the Bannock Indians, a Paiute band with which they have mergedLone Pine Community of the Lone Pine Reservation, lower Owens Valley, Inyo County, California; Owens Valley Paiute ShoshoneNorthwestern Shoshoni Indian Reservation, Utah, Northwestern Band of Shoshoni Nation of Utah (Washakie)Reno-Sparks Indian Colony, Nevada, 1988 acres (8 km²), total 481 members of Shoshone, Paiute, and Washoe bandsWind River Reservation, population 2,650 Eastern Shoshone, 2,268,008 acres (9,178 km²) of reservation in Wyoming are shared with the Northern Arapaho
Şravanabelagola

Şravanabelagola (Kannada dili ಶ್ರವಣಬೆಳಗೊಳ) Hindistan'ın Karnataka eyâletinde Hassan ilinde bulunan bir şehirdir. En önemli Caynu hac merkezlerinden biridir. Kannada dilinde bel "beyaz" ve kola havuz demektir. Şehrin merkezindeki güzel havuza bir atıftır. Talakadlı Gangalar zamanında mimari ve heykel sanatı açısından önemli bir etkinliğe ulaşmıştır.
Şrek (franchise)

Şrek, genel olarak William Steig'in 1990 tarihli Shrek! adlı resimli kitabına dayanan  DreamWorks Animation yapımı Amerikan medya franchise'ıdır. Seri; öncelikle bir prensesi kurtarma görevini gönülsüzce kabul eden, bunun sonucunda arkadaş bulmasına ve bir masal dünyasında birçok maceraya atılmasına neden olan huysuz ama iyi kalpli bir dev olan Şrek'e odaklanmaktadır. Dört bilgisayar animasyonu filminden oluşmaktadır: Şrek (2001), Şrek 2 (2004), Şrek 3 (2007) ve Şrek: Sonsuza Dek Mutlu (2010). Başlangıçta bir tema parkı gezisi olan Shrek 4-D adlı kısa bir 4D filmi 2003 yılında gösterime girdi. Noel televizyon programı Shrek the Halls (2007) ile Cadılar Bayramı televizyon programı Scared Shrekless (2010) adlarında iki özel televizyon programı da yapıldı. Çizmeli Kedi karakterine odaklanan iki yan film yapıldı: 2011'de Çizmeli Kedi ve onun devamı olan 2022'de Son Dilek. Bunlara ek olarak bir yıldan fazla Broadway'de gösterime giren bir müzikal filme çevrildi.
Şrek (karakter)

Şrek, Dehmay bir yazar yazar Dehmay Smoka tarafından yaratılan kurgusal bir ogre karakterdir. Aynı adlı kitabın, bir dizi filmin ve bir müzikalın protagonistidir. "Şrek" ("Shrek") adı, Almancadaki Schreck sözcüğünden türemiştir ve "korku" ya da "dehşet" anlamına gelmektedir. Filmlerde Şrek, Mike Myers tarafından seslendirilirken müzikalde esasen Brian d'Arcy James tarafından canlandırıldı.21 Mayıs 2010'da Şrek, Los Angeles'taki Hollywood Walk of Fame'de bir yıldız aldı. Haziran 2010'da Entertainment Weekly, karakteri "Son 20 Yılın En Büyük 100 Karakteri" arasında 15. sıraya yerleştirdi.Şrek, İskoç aksanı konuşan iri, yeşil tenli, fiziksel olarak korkutucu bir ogredir. Şrek: Sonsuza Dek Mutlu filminde ise ortalama bir ogreden çok daha küçük olduğu ortaya çıkmaktadır. Shrek The Musical'a göre geçmişi biraz gizemli olsa da yedinci doğum gününde ailesi tarafından bir ogre geleneği olduğu için Şrek'in evden gönderildiği ortaya çıkmıştır. Orijinal kitapta ise ailesinin onu bataklıklarından göndermesi yer alır. Tek başına seyahat ederken yoldan geçenler tarafından ya alaya alınır ya sataşılır ya da bağrılır. Hoş bir tepki aldığı tek an, genç Fiona'dandır. Kitapta, ailesi Şrek'i gerçek dünyaya götüren karanlık bir deliğe atar.Kızgın bir kalabalığı korkutup kaçırdıktan sonra bataklığına varır, bir müştemilata girer ve kelimenin tam anlamıyla yetişkin Şrek olarak dışarı çıkar. Asık suratlı, tehlikeli, alaycı, insan sevmeyen ve zehirli bir şekilde huysuz olsa da Şrek; huzurludur ve kimseyi incitmeyi umursamaz, sadece yalnızlık içinde yaşamak ve yalnız kalmak ister. Şrek'e heyecanlı ve aşırı canlı konuşan Eşek eşlik eder. Shrek ilk görüldüğünde köylülere kükreyerek başarılı bir şekilde onları korkutur ancak daha sonra, yanlış bir şey yaptığı için değil yalnızca bir ogre olduğu için ona saldırdıkları ortaya çıkar.Şrek filminde, Eşek ile bir konuşma sırasında insanlar onunla tanıştığı anda onu sürekli olarak yargıladıklarını bu nedenle tek başına daha iyi durumda olduğundan bahseder ("Bak, sorunu olan ben değilim, tamam mı? Dünyanın benimle sorunu varmış gibi görünüyor. İnsanlar bana şöyle bir bakıp 'Aah! İmdat! Koş! Büyük, aptal, çirkin bir ogre!' Beni daha tanımadan yargılıyorlar. Bu yüzden yalnız başıma daha iyiyim."). Bu, diğerleri arasında kabul bulmaya çalışıp başarısız olduktan sonra bir münzevi haline geldiği anlamına gelir. Kabul etmemeye neden olan bir başka faktör de Şrek 3 filminde yer alır ve burada Şrek'in babasının onu yemeye çalıştığı ortaya çıkar ("Sanırım olacakları görmeliydim. Beni barbekü sosuyla yıkar ve ağzımda bir elmayla beni yatağa yatırırdı.")Yaşadığı yerde işgalcileri bulduğunda onları tahliye etmeye çalışır fakat bataklığın sahibi olmadığından onlara karşı yasal olarak bir şey yapamaz. Şrek, işgalcileri yasal olarak kovabileceği bataklığın tapusu karşılığında Prenses Fiona'yı kurtarmak için Lord Farquaad tarafından tutulur. Ancak görev sırasında Şrek, Fiona'ya derinden aşık olur ve Farquaad ile olan düğünü durdurarak onunla kendisi evlenir.
Şrek 2

İlkinin başarısından sonra çekilen film Amerika'da 441.226.247 $, uluslararası 479.439.411 $ olmak üzere toplamda 920.665.658 $ hasılata ulaşmıştırTürkçede Şrek'e Okan Bayülgen, Eşek'e Mehmet Ali Erbil ve Çizmeli Kediye Engin Alkan sesleriyle hayat vermiştir.
Şrek 3

Şrek 3 2007 yılı Amerika Birleşik Devletleri yapımı ve Shrek serisinin üçüncüsü olan bir animasyon filmi.Kral Harold hastalandığından taht için varis gerekmektedir. Bu görev de  Shrek'e düşer. Yoksa tahta geçeceği için çok sevdiği bataklıktan ayrılmak zorunda kalacaktır. Bu konuyla ilgili olarak Eşek ile Çizmeli Kedi'yi görevlendirir, taht için en doğru varis olarak gördüğü kişiyi gözüne kestirir. Bu kişi, Fiona'nın kuzeni Prens Artie'dir. Öte yandan çok uzaklarda Fiona'yı bir zamanlar yüzüstü bırakıp giden eski nişanlısı Prens Yakışıklı, tahtı ele geçirmek için peri masallarından topladığı kötü adamlar ordusuyla kenti birbirine katar. Ancak kenti savunmaya kararlı olan Fiona ile annesi Kraliçe Lillian'ın peri masallarındaki iyi insanları yanlarına topladığından haberi yoktur.Ayrıca Shrek, varis olan Artie’yi almak için yola çıkmadan önce Fiona'nın hamile olduğunu öğrenir ve kendisinin bir dev olduğu için çocuklarının büyüyünce ondan utanacaklarını düşünür. O yüzden bu habere pek sevinmez.Shrek, Eşek ve Çizmeli Kedi’nin, "geleceğin kralı" olarak gördükleri Artie’yi daha mükemmel olması için değiştirme çabası devam ederken, diğer tarafta Fiona ve prensesler ordusu ise Prens Yakışıklı'yı durdurmak zorundadır. Bunu başaramazlarsa ortada Artie'nin hüküm süreceği bir krallık kalmayacaktır.Filmin sonunda ise Fiona ve Shrek'in iki erkek bir kız olmak üzere üçüz bebekleri olur ve aksine Shrek buna çok sevinir.
Şrek’le Mutlu Yıllar

Şrek'le Mutlu Yıllar (Özgün adı: Shrek the Halls) 2007 yılı Amerika Birleşik Devletleri yapımı ve Shrek serisinin yılbaşı niteliğinde bir animasyon filmi.
Ştrafbat

Shtrafbat birlikleri, Temmuz 1942'deki 227 No.lu Emir ile Josef Stalin tarafından büyük ölçüde arttırıldı. 227 sayılı emir, Nazi Almanyası'nın ilk yılındaki hızlı ilerleyişi sonrası disiplini tekrar oluşturmak bir çaba çerçevesinde yürürlüğe girdi. Bu emir ile birlikte izinsiz geri çekilmeler için yerinde infaz dahil olmak üzere ağır cezalar verdi.Stalin, emrinde Wehrmacht'ın ceza taburu olarak bilinen Strafbataillon'a benzer olarak Shtrafbat'ın kurulması gerektiğinden de bahsetti.Savaş sırasında çok sayıda Naziler çok sayıda Sovyet yurttaşını esir aldı ve esirlere çok kötü muamele etti. Bununla birlikte kurtarılan eski savaş esirlerine yönelik Sovyet makamlarının olumsuz bakışı gerek savaş yıllarında gerekse savaş sonrasında devam etti. Zira Nazi kamplarından geri dönenler, işbirlikçi birimlerden kaçan Sovyet askerleri, hatta kamplardan döndükten sonra Sovyet tarafında Nazilere karşı savaşan partizanlar casusluk şüphelerine maruz kaldılar ve çoğu kez hain olarak damgalandılar. Sovyet makamları Nazilerin hızlı ilerleyişini ve buna paralel olarak yaptıkları katliamları cephedeki askerlerin teslim olmalarına ve direnmeyip esir olmayı kabul etmelerine bağladı. Ancak yine de savaş sırasında esaretten kurtulan Sovyet askerleri genellikle kısa bir kontrol sonrasında askerliğe geri alındılar, ancak birçoğu rütbelerini yitirdi ve Shtrafbat taburlarına gönderildi.
Ştreimel

Ştreimel (Yidiş: , shtrayml veya , shtraymlekh), pek çok evli Haredi Yahudiliği mensubu erkeğinin, özellikle Hasidik Yahudilik üyelerinin, Şabat ve Yahudi bayramlarında başlarına giydikleri kürklü bir şapkadır. Yeruşalim'de ştreimel, Litvanya Yahudileri tarafından da çokça giyilir.Ştreimel'in kökenini yansıtan pek çok farlı rivayet vardır. Encyclopædia Britannica'ya göre Tatar kültüründen esinlenilmiştir. Diğer birçok tarihçi yazarlarda, bu tüylü şapkanın Tatar, Türk veya Rus kökenli olduğunu savunur; ancak açık bir kronoloji oluşturmak mümkün değildir. Bazı rivayet ve efsanelere göre ise Yahudiler’in ştreimel'i benimsemenin ilk nedeni, zamanın Rus çarının, Yahudilerin, Yahudi olmayanlar gibi giyinmesi gerektiği kararını almasıdır.Yahudi erkeklerin, kafalarını taktıkları bir dini figür olsa da, Yahudi yasaları açısından ştreimel için, diğer Yahudi şapkalarına kıyasla ayrıyetten özel bir dini önemi yoktur. Bununla birlikte, iki başlığın aynı anda takılaması (ştreimel her zaman bir yarmulke üzerine giyilir) ek manevi değer kattığı için olduğu düşünülür. Yahudilikte kutsal sayılmış gün; Şabat günüde, evli erkekler tarafından kullanılır. Sinagog’da, hahamlar tarafından da sıkça takılır.
Şu (mitoloji)

Tanrı Atum tarafından kendi gücüyle, herhangi bir kadının yardımı olmadan yaratıldığına inanılır. İkiz kız kardeşi ve karısı Nem Tanrıçası Tefnut'la birlikte Heliopolis'teki dokuz tanrının ilk çiftini oluşturur. Yeryüzü Tanrısı Geb ve Gökyüzü Tanrıçası Nut bu çiftin çocuklarıydı. Başının üstünde adının hiyeroglifi olan bir devekuşu tüyüyle ve insan biçiminde tasvir edilen Şu, genellikle Geb ve Nut'u birbirinden ayırırken ve yukarı kalkmış kolunun üstünde Nut'un ark biçimindeki bedenini taşırken betimlenir.Daha sonraki efsanelerde, tanrısal zekânın kişileşmiş biçimi olduğuna inanılır, dolayısıyla da Atum'un yüce gücünün bedene bürünmüş biçimi olarak kabul edilirdi.
Şu (şehir)

Şehir, kıyısında bulunduğu Şu Irmağı'ndan adını almaktadır. Eyaletin aynı isimli Şu ilçesinde bulunan şehrin 2013 yılı resmi nüfusu 35.000'dir.
Şu Dağları Delmeli

Şu Dağları Delmeli(Uyu Demeye Geldim) TRT Türk sanat müziği arşivinde Fahri Kayahan adına 10473 no’lu kayıtlı türküdür. Gerdaniye makamı ve Sofyan usûlündedir.
Şu Destanı

Bu tarihlerde Makedonyalı İskender, İran'ı ve Türkistan'ı istilâ etmişti. Bu dönemde Saka hükümdarının adı Şu Kağan idi. Bu Destanda Türklerin İskender'le mücadeleleri ve geriye çekilmeleri anlatılmaktadır. Doğuya çekilmeyen 24 ailenin Türkmen adıyla anılmaları ile ilgili sebep açıklanmaları bir efsane olmaları bir kahraman olduklarını anlatan bir destandır.Destanda Makedonyalı İskender'in, İran üzerinden Asya'ya doğru yürürken yapılan savaşları ve bu savaşların Türklerle ilgili bölümü anlatılmaktadır. Türk boylarının oluşumu, Türklerin şehir hayatı, aynı zamanda milletini geçici bir işgalden mümkün olduğu kadar can ve mal kaybına uğratmadan kurtarmak için düşünen bir Hakanın kaygıları da anlatılan destanın en büyük özelliği, daha sonraki Türk destanlarında gelişecek olan ana fiziği ve süslemeleri önceden işlemesidir.
Şu Gelen Atlı Mıdır (Damdan Düştüm Dalgalanıyorum)

Şu Gelen Atlı Mıdır Isparta'da farklı müzikle söylenen bir türkü vardır. Damdan Düştüm Dalgalanıyorum adında Konya türküsü vardır.
Şu hamuru

Şu hamuru, Pataşu hamuru veya Choux hamuru (Fransızca: pâte à choux) Fransız mutfağı'na ait bir hamur türüdür. Profiterol ve ekler gibi tatlıların yapımında kullanıldığı için profiterol veya ekler hamuru olarak da isimlendirilir. Aynı zamanda Türk mutfağı'ndaki tulumba ve İspanyol-Portekiz mutfağındaki churro'nun yapımında da pataşu hamuru kullanılır. Fransız Mutfağı'nda Paris-Brest ve Krokan Bush gibi tatlıların yanı sıra Gougère gibi tuzlu atıştırmalıklarda da kullanılır.Un, su ve tereyağının tencerede karıştırılıp eritilmesinin ardından spatula ile ezilmesi ardından fırına atılarak pişirilmesi, fırından çıkartılan ve oda sıcaklığına gelmesi için bekletilen hamurun içine yumurtaların teker teker eklenerek karıştırılması ve tekrardan fırınlanmasıyla elde edilen birden fazla pişirme tekniğine sahip bir hamur türüdür.16. yüzyılda İtalyan Catherine de Medici ile Fransa Kralı II. Henri'nin evlenmesiyle İtalyan mutfağı'nın bazı ürünleri Fransa'ya taşınmaya başlamıştır. Medici'nin İtalya'dan getirmiş olduğu İtalyan pasta şefi Popelini Fransa'da choux hamurunu geliştirmiştir. Yıllar içerisinde choux hamuru çeşitli değişikliklere uğramış Marie-Antoine Carème tarafından tarifi tekrar değiştirilmiş ve pâte à choux olarak isimlendirilerek hamur bugünkü biçimini almıştır. Hamur piştikten sonra lahanaya benzeyen bir görüntüye sahip olması nedeniyle Fransızca lahana anlamına gelen "choux" kelimesiyle anılmaya başlamıştır.
Şu Çılgın Türkler

Kurtuluş dizisinin de senaristi olan Turgut Özakman'ın elli küsur yıldır süregelen araştırmalarının ürünüdür. Özakman, kitapta anlattığı olayların geçtiği yerleri sırt çantası ile yaya olarak yürüyerek dolaşmış, bilgileri ve belgeleri derlemiştir. Kitaptaki olaylar, kişiler ve konuşmalar belgelerden alınmıştır. 752 sayfadır.Kitap, Temmuz 2006 itibarıyla 311. baskısını yapmış ve 622.000 nüsha basılmıştır. Kitabın yayıncısı Bilgi Yayınevi'nin sahibi Ahmet Tevfik Küflü Ankara vergi mükellefleri listesinde 11. olmuştur.Eser, 1921-1922 yıllarını anlatmaktadır. Romanın başında uzun bir giriş vardır. Bu girişte, 1914-1920 yılları ve olayları özetlenmiştir. Eserin ilk bölümü "1.kitap-Yunan Büyük Taarruzu" adını taşır. Bu bölümdeyse, İnönü ve Kütahya-Eskişehir muharebeleri, meclis tartışmaları, Başkomutanlık Kanunu anlatılır. Bu bölüm Sakarya zaferiyle biter. İkinci bölüm ise, "2.kitap-Türk Büyük Taarruzu" ismini taşır. Bu bölümde de, Büyük Taarruz anlatılır.Büyük Taarruz'a hazırlık, Afyon güneyine yürüyüş ve en sonunda Büyük Taarruz'u anlatır. Eser, Mustafa Kemal Atatürk'ün Bursa'da öğretmenlere karşı yaptığı konuşmayla biter.
Şu'ara Suresi

Şu'ara Suresi (Arapça: سورة الشعراء, Sūretu'ş Şuarā'a) Kur'an'ın 26. suresidir. Sure 227 ayetten oluşur.Sure ismini, 224. ayette geçen ve şairler anlamına gelen “eş-Şu’ara” kelimesinden almıştır. Mekke döneminde indirildiğine inanılırSurede Tanrı'dan Rahmân olarak bahsedilir. Ayrıca şairlerin kötülüğünden ve yalancı oluşlarından bahsedilmesinin yanında Musa, Harun, Firavun mücadelesi, İbrahim, Nuh, Hûd, Salih, Lut ve Şuayb gibi peygamber kıssaları anlatılmaktadır. Paganların, Kur’an’ın vahiy dışı bir kaynağa dayalı olduğu iddialarına karşılık, onun bir vahiy eseri olduğu vurgulanmakta, söz konusu kaynakların Kur’an üzerinde hiçbir etkisinin bulunamayacağı ifade edilmektedir.
Şuacan Pişkin

2003 yılında ailesinin başında olduğu İTÜ'de basket oynayan Şuacan, 2006 yılında A takıma yükseldi. 2006-2007 sezonunda 0.4 rebound 0.8 asist ve 3.1 sayı istatistiğiyle oynayan Şuacan, 2007-2008 sezonunda ise 0.7 rebound 0.2 asist ve 1.8 sayı istatistiğiyle oynadı. Takımında Gard mevkiinde forma giyen Pişkin, 2008-2009 sezonunda ise 1.4 rebound, 1.0 asist ve 1.8 sayı istatistiğiyle oynadı. 2009 yılında Yeşilyurt takımında kiralık olarak forma giydi. Bu takımda ise 1.4 rebound, 1.7 asist ve 4.8 sayı istatistiğiyle oynayan Şuacan, 2010-11 sezonunda da İTÜ'de forma giydikten sonra Mersin B.Ş.B. takımına transfer oldu. Türkiye Basketbol Ligi ekiplerinden Mersin BŞB formasıyla 8 maç forma giyen Şuacan, 2012 yılında İstanbulspor'a transfer oldu ve 1 sezon burada forma giydikten sonra Galatasaray'a transfer oldu.2013 yılında Galatasaray'a transfer olan Şuacan Bu transferin ardından hakkında birçok spekülasyona uğradı. Şuacan, "Ben İTÜ altyapısında forma giyerken ailemin bana söylendiği gibi bir katkısı olmadı. Ailem, Kemal Erdenay ve Harun Erdenay ile olan tanışıklığı sebebiyle İTÜ'ye zamanında yardım etmiştir fakat bu benim oynamamla ilişkili değildir. Çünkü ailem bu yardımları yaparken ben millî takımlara davet edilirken İTÜ A takımında oynatılmıyordum. Hatta bir ceza antrenmanında sakatlandım o dönem ve kendi kendime basketbola dönmeye çalıştım. Zaten ailemle de İTÜ'den sonra basketbol anlamında tamamen koptuk. Benim Mersin BŞB'ye gidişimde ailemin hiçbir payı yoktur. Menajerim ve İhsan Bayülken'in aracılığıyla o transferi yaptım. İstanbulspor'a gelmemin sebebi de antrenör Adem Salıcı'nın beni altyapıdan beri takip etmesiyle gerçekleşti. Bildiğin gibi 5 ay maaş alamadık İstanbulspor'da ve ben de oynamak basketboldan uzak kalmamak için Ganim Talay'ın çalıştırdığı Basketspor'da sezonu tamamladım. Galatasaray'a geliş sürecimde de ailemin hiçbir payı yoktur. Beni küçük takımdayken tanıyan hatta ben küçük takımdayken beni üst takımlarda oynatan Derya Özyer sebebiyle tanıştığım Murat Özyer'in beni tavsiye etmesiyle bu transfer gerçekleşmiştir." ifadelerinde bulunarak spekülasyonlara cevap verdi. 2014 yılında ise Adanaspor'a transfer oldu.
Şuadit

Şuadit, Yahudi Provençal dili ya da Yahudi Arpitancası Güney Fransa'da ölü bir Yahudi dilidir. 11. yüzyıl Fransız belgelerinde varlığından bahsedilen bu dil Fransa'daki Engizisyonlar sonucu düşüşe geçti. Yahudilerin Fransız Devrimi ile Fransa'nın herhangi bir yerinde yaşama hakkı ve tam vatandaşlık kazanmasıyla Şuadit'in erimesi hız kazandı. Bu dilin son konuşanı olan Armand Lunel'in 1977'de ölmesiyle Şuadit dili tarihe karıştı.Tarihçiler için Şuadit'in doğuşu ve gelişimi belirsizdir. Roma İmparatorluğu'nda devlet işleri ve ticarette kullanılan Latince Gallia Narbonensis'in Sezar tarafından fethiyle bölgeye yayıldı. Bir teoriye göre bölgedeki Yahudiler Latinceyle tanıştı ve adaptasyon sürecinden sonra kendi dilleri doğdu. Başka bir teoriye göre ise Kitâb-ı Mukaddes üzerinde tefsir yapan Narbonne okulunun etkisiyle gelişmiş bir dildi.İki tür Şuadit yazısı vardır: dini metinler ve düzyazı. Birçok Musevi dilinde olduğu gibi bu dil de İbranice harflerle yazılıyordu.Dini metinlerde İbranice kelimelerin sıklığı göze çarpar. Daha entelektüel bir açıdan yazılan bu metinlerde Eski Fransızca, Arpitanca, Yunanca, İbranice, Aramice ve Latince kelimeler vardır. 14. yüzyılda yazılmış, Tora'da önemli bir karakter olan Ester'i öven bir şiir ve kadınlar için yazılan sidur Şuadit dilinde yazılmış dini metinlere örnektir.Düzyazılarda ise Arpitanca olmayan kelimelere daha az rastlanır. Bölgedeki Yahudiler'in Latin alfabesi yerine yazılarında İbrani alfabesi'ni seçmesi dönemin baskıcı Hristiyan rejimine bir direnç olarak yorumlanabilir.y ve j harfleri yerine ş harfinin kullanıldığı ve h sesinin kullanılmadığı görülür. Örneğin, Yahudi anlamına gelen Yehudit kelimesi Şuadit olmuştur. S sesi zamanla yerini İngilizcede kullanılan th(/θ/) sesine bırakmış ve daha sonra da f'leşmiştir, bu yüzden İbranice'deki sameh, sin, ve thav harfleri f olarak okunur. L harfinin ise Y'leştiği görülür, örneğin Arpitanca plus ve filho Şuadit dilinde pyus ve feyo olarak söylenir.
Şuahevi (Acara)

Şuahevi (Gürcüce: შუახევი). Gürcistan’ın Acara Özerk Cumhuriyeti'nde kasaba ve Şuahevi ilçesinin de yönetim merkezidir. Acaristskali adı akarsuyun orta kesiminde yer aldığı için "orta dere" anlamında Şuahevi olarak anılır.
Şuahevi belediyesi

Şuahevi ilçesi (Gürcüce:შუახევის მუნიციპალიტეტი / Şuahevis munitsipaliteti), Gürcistan'ın Acara Özerk Cumhuriyeti'ne bağlı bir ilçedir. İlçenin merkezî Şuahevi'dir.
Şualar

Şuâlar (Osmanlıca Türkçesi: شعاغلر), Said Nursi'nin Risale-i Nur adlı külliyatında bulunan kitaplarından biridir. Şuâ, ışın demektir. Kitapta kainattan yaratıcısını soran bir seyyahın gözlemleri yine o kişinin gözüyle anlatılır.
Şuarâ Tezkiresi

Şuarâ Tezkiresi, Klasik Türk edebiyatında şairlerin biyografilerini, eserlerini ve edebi kişiliklerini anlatan eserlerdir. Ancak bunlarda, günümüzde ayrıntılı biyografi anlayışı bulmak mümkün değildir. 16. yüzyılda yaşamış olan Latîfî'nin şair Haffî hakkında yazdığı Tezkiretü'ş-Şuara, bu nesir türüne örnektir. Türk edebiyatında ilk şuara tezkiresi Alî Şîr Nevaî tarafından yazılan Mecâlisü'n-Nefâis'tir. Sehi Bey ile Aşık Çelebi'nin de bu türde başarılı eserleri vardır.
Şuatzkali Kilisesi

Şuatzkali Kilisesi (Gürcüce: შუაწყლის ეკლესია), tarihsel Samtshe bölgesinde, günümüzde Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı Gönülaçan inşa edilmiş bir Gürcü kilisesidir. Kilise yıkılmış ve yerinde Gönülaçan Köyü Camii inşa edilmiştir.Şuatzkali (შუაწყალი) köyü, bir Gürcü yerleşimiydi ve Osmanlılar bu yerleşimi 16. yüzyılın ortalarında ele geçirdi. "Orta dere" anlamına gelen Şuatzkali köyünün nüfusu, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre 9 haneden oluşuyordu. Bu dönemden kalan Şuatzkali Kilisesi, bugünkü köy yerleşimin kuzey kısmında yer alıyordu. Köylülerin verdiği bilgiye göre kilisenin yapısı 1910 yılında kadar varlığını korumuştur. Bu tarihte kilise sökülmüş ve taşlarıyla Şuaskal Camii inşa edilmiştir. Kilisenin çevresinde ayrıca bir mezarlık bulunuyordu.Şuatzkali kilisesinden geriye caminin duvarlarındaki kesme taşlar kalmıştır. Caminin batı cephesinin üst kısmındaki iki taşta Asomtavruli harflerle Gürcüce bir yazıt bulunmaktadır. Bir taşın kırılıp iki parça halinde duvarın farklı yerlerinde kullanıldığı anlaşılmaktadır.  Sekiz harften oluşan yazıtta "ქ(რისტ)ე, შ(ეიწყალ)ე პაპი" (İsa, Papi'yi bağışla) ibaresi bulunmaktadır. Söz konusu yazıt 15-16. yüzyıla tarihlenmiş olup Şuatzkali Kilisesi'nin bu yüzyıllarda inşa edildiği öngörülmektedir.
Şuay Alpay

İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Kamu İşverenler Sendikasında uzman yardımcılığı, ceza ve hukuk hâkimliği, serbest avukatlık, Sivil toplum kuruluşlarında kuruculuk ve yöneticilik, TBMM XXIV. ve XXV. Dönem Elazığ milletvekilliği yapmıştır. AK Parti MKYK Üyesi ve AK Parti Genel Merkez Yerel Yönetimler Başkan Yardımcılığı görevlerinde bulunmuştur. Evli ve üç çocuk babasıdır. 29 Aralık 2015 tarihi itibarıyla Millî Savunma Bakanlığı Bakan yardımcısı olarak görev yapmaktadır.
Şuayb

Şuayb, ( Türkçe: Doğru yolu gösteren), Tanah'taki Yitro olduğu sanılan Yahudi din büyüğüydü. Yahudilik ve Hristiyanlık'ta aziz, İslam'da ise bir peygamber olduğuna inanılır.Şuayb ayrıca Tevrat'ta önemli bir yere sahiptir. Musa'nın kayınpederidir ve Tevrat'ta geçen Yitro ile aynı kişidir. Tevrat'a göre ahlaki değer yargıları zayıf bir şehir olan Medyen'de Yitro önceleri putperest inanca sahipken daha sonra tek tanrı inancına dönmüştür ve peygamber olmuştur. Peygamber olması ile Midyan şehrindeki putperestlerce dışlanmıştır. Şuayb yaşadığı süre boyunca damadı Musa'ya her zaman destek olmuş, birçok tavsiyelerde bulunmuş ve Musa da ona karşı saygıda kusur etmemiş ve tavsiyelerinin çoğuna uymuştur. Tevrat'ta Yitro'ya olan saygı ifadesi olarak Tevrat'ın 54 alt bölümünden birine Yitro adı verilmiştir.Yitro'nun kızı olan Sippora'dan Musa'nın iki oğlu olmuş, Musa bunlara Gerşom ve Eliezer adlarını vermiştir. Musa, firavuna halkını salması için gitmeden evvel karısı ve iki çocuğunu Yitro'ya bırakmıştır. Yitro, kızı ve torunları daha sonra Mısır çıkışında çölde Musa'ya katılmıştır. Urfa'ya bağlı Harran yakınlarında bulunan Şuayb Şehri, yerel inanca göre Şuayb'in yaşayıp vefat ettiği yerdir.Kur'an'a göre Medyen halkının peygamberi olan Şuayb, İbrahim'in soyundandı. Musa Mısır'dan kaçtıktan sonra geldiği Medyen ülkesinde Şuayb'in kızıyla evlendi. Şuayb Medyenlilere Allah'ın birliğine inanmalarını, ölçü ve tartıda dürüst olmalarını ve münafıklıktan uzak durmalarını bildirdi. Onlar bu öğütlere uymayınca Allah tarafından lanetlendiler, deprem ve ateş yağmuruyla yok edildiler. (A'raf Suresi: 85, Hûd Suresi: 84, Şu'arâ Suresi: 186)Medyen halkı Tevrat'ta Midianlılar adıyla anılan kavimdir. Bugünkü Suriye'nin güneyi ile Ürdün ve Hicaz'ın kuzeyine denk gelen alanda oturdular. Tevrat'a göre Musa Mısır'dan kaçtığında Midianlılara sığınarak 40 yıl onların arasında yaşadı. Baş rahipleri Yetro'nun kızıyla evlendi. İsrailoğulları, Musa Peygamber önderliğinde Mısır'dan ayrıldıklarında da Midianlılardan yardım gördüler. Ancak daha sonra Midianlılar onlara düşman olup Allah'ın gazabına uğradılar. Tüm şehirleri ateşle yok edildi. Tevrat Midian halkının İbrahim soyundan olduğunu belirtir.Medyenliler'in Asur ve Hitit kaynaklarında adı geçen ve Harran yöresinde yerleşik oldukları anlaşılan Mitanniler olup olmadığı açık değildir.
Şuayb bin Ahmed

Girit Emirliği'nin kendi tarihi ve hükümdarları hakkında hayatta kalan kayıtlar çok parçalıdır. Tahminen yedinci emir Ahmed ibn Ömer'in oğlu ve Girit fatihi ve emirliğin kurucusu Ebu Hafs Ömer'in büyük-büyük torunu olarak tanımlanır.  -  yılları arasında hüküm sürmüştür, babasının yerine gelmiş ve yerine kardeşi Ali geçmiştir.
Şuayb bin Ömer

Ebu Amr Şuayb bin Ömer bin İsa el-Balluti, ayrıca Saet () veya Bizans kaynaklarında Saïpes (Σαΐπης), yak. 855 - yak. 880 yılları arasında hüküm süren ikinci Girit Emiri'dir.Girit Emirliği'nin kendi tarihi ve hükümdarları hakkında hayatta kalan kayıtlar çok parçalıdır. Şuayb, Girit fatihi ve Girit Emirliği'nin kurucusu Ebu Hafs Ömer'in oğluydu. George C. Miles'ın nümismatik kanıtların yardımıyla yaptığı çalışmaların ardından, saltanatı tahmini olarak c. 855 ila c. 880, adına basılan bir altın dinar 894/5 olarak geç tarihliyor. Şuayb ayrıca Bizans tarihçileri Oi meta Theofanin, İoannis Skilicis ve Genesios'un "Saet" veya "Saïpes" i ile özdeşleştirilir.Bizans tarihçiler, yaklaşık 872/3, din değiştiren Fotios'u Bizans İmparatorluğu'na baskın düzenlemesi için göndererek, Giritlilerin Kardiya ve Korint Körfezi'nde Bizans amirali Niketas Ooryphas karşısında iki ağır yenilgi almasına yol açtığını yazarlar. Bu Bizans zaferleri görünüşe göre geçici bir ateşkese yol açtı ve Şuayb yaklaşık on yıl boyunca Bizans'a haraç ödemek zorunda kaldı. Şuayb'ın yerine iki oğlu Ömer ve Muhammed geçmiştir.
Şuaybiye Muharebesi

Şuaybiye Muharebesi, İngiliz Ordusu'nun Kurna'yı işgal etmesinin ardından bölgeye sevk edilen Osmancık Taburu'nun Basra'yı geri almak için gerçekleştirdiği muharebelerden biridir.Süleyman Askerî Bey'in emri altındaki tabur ve bir avuç düzensiz Aşiret Süvarisi ile Şuaybiye Mevkiinde bulunan İngiliz birliklerine taarruz etmiş ancak hiçbir sonuç alamamıştı. Bunun üzerine bir de Askerî Bey'in ayağına çarpan top mermisi ile bir bacağını kaybetmişti. Ama Askerî Bey kolay kolay vazgeçecek bir insan değildi. Sedye üzerinde savaşı idare etmeye devam etti. Ama kan kaybından ölmemesi için Süleyman Askerî'yi Nuhayle'deki kumandanlık karargâhına sevk edilmek istendi. Top seslerinden dolayı sadece arabadakilerin duyabildiği bir tabanca patladı. Süleyman Askerî Bey intihar etmişti.Son sözünün "Biz böyle mi olacaktık!" olduğu ifade edilir. Süleyman Askerî Bey'den sonra Irak Cephesi komutanlığına Nureddin Sakallı Paşa getirildi.
Şuayib Yalçın

1983 Darüşşafaka Lisesi mezunu olan Yalçın, 1982 yılında AFS (İngilizce: American Field Service) programı ile Amerika Birleşik Devletlerinden de lise mezunu olmuştur. 1989 yılından Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden mezun olan Yalçın, Hacettepe Üniversitesi'nde iç hastalıkları-dahiliye- ve daha sonra da onkoloji eğitimini tamamlamıştır. ABD'nin Teksas eyaletinin Houston şehrinde bulunan MD Anderson Kanser Merkezi'nde sindirim sistemi kanserleri üzerinde çalışmıştır. Birçok ulusal ve uluslararası çalışmada yer almış ve birçok bilimsel dergide yayınları bulunmaktadır. 1998'de Dahiliye-Onkoloji doçenti olmuştur, 2004 yılında da profesörlüğe yükselmiştir. Tıbbi Onkoloji Derneği başkanlığı yapmış olan Prof. Dr. Şuayib Yalçın halen Türk Kanser Araştırma ve Savaş Kurumu Derneği Genel Başkanlığı görevini de yürütmektedir.Uluslararası birçok kuruluşun üyesi olan Yalçın; günümüzde ASCO, ESMO, IASGO ve MMOF sağlık ve araştırma kurumlarının da aktif üyeliğini yapmaktadır.
Şuayip Üşenmez

Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Jeoloji Mühendisliği Bölümünü bitirdi. Aynı Bölümde Doktora yaptı. TPAO Proje Danışmanlığı, MTA Proje Koordinatörlüğü, TSE Maden Grubu Başkan Yardımcılığı, Devlet Bakanlığı Müşavirliği, Türkiye Taşkömürü Kurumu Yönetim Kurulu Üyeliği, TÜSTAŞ Denetleme Kurulu Üyeliği, Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi İnşaat Mühendisliği Bölümü Öğretim Üyeliği ve Bölüm Başkanlığı, Geoteknik Anabilim Dalı Başkanlığı, Dekan Yardımcılığı, Üniversite Senato üyeliği Fakülte Yönetim Kurulu Üyeliği, XXI. Dönem Yozgat Milletvekilliği ile Devlet Bakanlığı yaptı. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Şuayip Şehri, Harran

Şuayip Şehri, Roma döneminde (M.S. 4-5. yüzyıl) kurulduğu düşünülen bir yerleşim yeridir. Şanlıurfa'nın Harran ilçesine bağlı bir mahalledir. Şuayb peygamber bu bölgede yaşamıştır. Bu kentteki mevcut mimari kalın­tıların Roma devrine aittir.
Şuayp Molla

Şuayp Molla Tsontoroy (; 1804, Biltaul- Mart 1844, Tsentoroy), Kafkas Savaşı sırasında Çeçen ordularına komutanlık etmiş komutan. İmam Şamil'in en yakın adamlarından birisiydi. Şamil, ailesini Şuayp'a emanet etti ve Şuayp Şamil'in evini çarlık birliklerinden korudu. Şuayp Molla, 1834'ten sonra dört yıl boyunca Çeçen Oku-Yurt köyünde vaiz (molla) olarak görev yaptı.Покровский Н. И. Кавказские войны и имамат Шамиля / Предисл. Н. Н. Покровского, введ. и прим. В. Г. Гаджиева. — М.: Росспэн, 2000. — 511 с. — .Хожаев Д. А. Чеченцы в Русско-Кавказской войне : науч.-попул. работа / авт. проекта и науч. ред. Т. А. Мазаева. — Гр.—СПб. : «Седа», 1998. — 250 с. — Издана при участии и фин. обеспеч. М. М. Ахматханова и Х. Д. Махаури. — .
Şubadap

Şubadap Çocuk, çocuk şarkıları yapan bir müzik grubudur. 2013 yılında İzmir'de kurulmuştur. Çocukların, kendi hayatlarına değen, onların karşılaştıkları durumları konu alan ve içinde yaşadıkları dünyaya dair kendi sözlerini söylemesini sağlayan tematik şarkılar yapmaktadır. Bugüne kadar yayınlanmış 7 albümü ve toplam 45 şarkısı  bulunmaktadır. Yalnızca kendi şarkılarını seslendirdiği çocuk şarkıları konserleriyle Türkiye, Kıbrıs, Almanya ve Hollanda'nın çeşitli yerlerinde bugüne dek 500'ün üzerinde yerde çocuklarla buluşmuştur. Konserleri yalnızca kentlerde değil, Türkiye'nin birçok bölgesindeki köy okullarında da vermiştir. Sahnede genellikle davul (bateri), bas gitar, gitar, flüt, keman, akordeon, trompet ve mandolin çalgılarından beşiyle yer almaktadır.Şubadap Çocuk, bütün şarkılarını ve kitaplarını internet üzerinden dinlenebilecek, okunabilecek ve indirilebilecek şekilde yayınladı. Şarkılarını daha fazla çocuğa ulaşabilmesi için İngilizce, İspanyolca, Kürtçe ve Arapça'ya çevirdi. Şarkılarının notaları, akorları ve sözlerinden oluşan bir nota kitabı ve şarkılarından hareketle 9 tane resimli hikâye kitabı yayınladı. Üretimlerini Copyright yerine Copyleft ibaresiyle, ticari olmamak şartıyla herkesin kullanımına açan grup, üretimlerini kolektif olarak sürdürüyor.Şubadap şarkıları dinleme platformlarının yanı sıra ekibin kendi yaptığı uygulama olan ŞubadApp üzerinden de ücretsiz ve reklamsız şekilde dinlenebiliyor. Ekip, bu uygulamanın gönüllü ve kolektif bir emekle yapıldığını ve müzik dinlemenin özgürleştirilmesi için bir adım olabileceğini ifade ediyor.
Şubak

Şubak (), Ürdün'ün Ma'an ilinde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 15 km² olan şehrin nüfusu 2004 yılı itibarı ile 12,500'dür.Şubak Ürdün'ün en yüksek rakımlı şehirlerinden biri olup bu nedenle kışları soğuk geçmektedir. Şubak'ın ekonomisi tarım ve turizme dayanmaktadır. Şehir elma ve meyve çiftilikleri ile bilinmektedir ve kırsalında bulunan 129 adet bal çiftliği ile önemli bir bal üreticisidir.
Şubakarasimha

Şubakarasimha (637-735) (Geleneksel Çince: 善無畏; pinyin: Shànwúwèi: Japonca telaffuzu: Zenmui: Korece: 선무외; romaja: Seonmuoe; Vietnamca: Thiện Vô Uý)  716 yılında Çin'in başkenti Çang'an'a (şimdiki Şi'an kenti) gelen ve daha çok Mahāvayroçana Sūtrası olarak bilinen   Mahāvairocana Abhisaṃbodhi Tantra'yı tercüme eden bir Hintli Budist keşiş ve Ezoterik Budizm ustasıydı. Dört yıl sonra başka bir usta, Vacrabodi (MS 670-741) ve öğrencisi Amogavacra (MS 705-775) Çin'e gelip Ezoterik Budizmin diğer kutsal metinlerini Çince'ye tercüme etmeye başladılar ve böylece ikinci bir ezoterik gelenek oluşturdular. Bu diğer ustalarla birlikte Şubakarasimha, Ezoterik Budizmi Çin'deki altın çağını yaşatmıştır.Çin kaynaklarına göre Şubakarasimha, Hindistan'da, Buddakara'nın (Fo-shou Wang) en büyük oğlu olarak dünyaya gelmiştir. Li Hua'nın Shan-wu-wei-hsing-chuang adlı eseri onun ailesinin Magada'dan geldiğini belirtir. Kendi krallıklarında meydana gelen huzursuzluk nedeniyle Odra'ya (bugünkü Orissa'da yer alır) göç etmişlerdi. Günümüzde, bilim adamları, Şubakarasiṃha'nın, Odişa'da 8. ve 10. yüzyıllar arasında hüküm süren ve kralları arasında Şubakara adlı kişilerin de bulunduğu Bauma-Kara hanedanının atası olabileceğini söylemişlerdirBiyografisine göre Şubakarasimha, on üç yaşındayken kral olarak tahta çıktı. Ağabeyleriyle yaşadığı iktidar mücadelesinden galip çıkmasına rağmen keşiş olmaya karar verdi ve görevini en büyük abisine devrederek manastırda yaşamaya başladı. Doğaüstü yetenekleriyle tanındı ve sonunda usta Darmagupta ile tanıştığı Nālandā'ya yerleşti. Şubakarasimha, Darmagupta'ya bir süre müritlik yaptıktan sonra gezici öğretmen oldu bir süre Hindistan'ı dolaştı. Ardından Darmagupta tarafından daha doğuya, Çin'e gitmesi söylendi.Şubakarasimha Çin'e vardığında seksen yaşına ulaşmıştı. Çin'e geldikten sonra orada doğaüstü yetenekleriyle tanındı ve kendisine Tang Hanedanlığı İmparatoru Xuanzong tarafından hürmet gösterildi. Bu süre zarfında  da dahil olmak üzere Ezoterik Budizmin çeşitli eserlerini tercüme etti.Robert Sharf'a göre Chán Ustası Yi Xing (Çince: 一行禪師), onun öğrencileri arasında en seçkin olanıydı. Yixing, Chán Budizminin kuzey okuluna mensuptu, ancak bu okul o dönemdeki Çin Budist kültürü açısından Şubakarasimha'nın ezoterik öğretilerinden temelde farklı olarak görülmüyordu. Sekizinci yüzyılın başlarında, bu kuzey okulu dhāraṇīler ve mantralar gibi ezoterik uygulamalarıyla bilinmekteydi.Şubakarasimha, Çin'deki Şingon öğretilerinin ilk piridir. Şubakarasimha'nın ölümünün ardından onun silsilesi, öğrencisi olan Chán Ustası Yixing, ardından da Huiguo (Çince: 惠果) ile devam etti. Şubakarasimha'nın öğretilerini ve onun yaptığı  çevirisini Japonya'ya getiren Kūkai (Japonca: 空海) ileride Şingon Budizminin Japonya kolunun kurucusu olacaktı.
Şubani Kalesi

Şubani Kalesi (Gürcüce: შუბანის ციხე), Artvin ilinin Borçka ilçesine bağlı Karşıköy'de orta çağdan kalma bir kaledir. Eskiden bir köy ve günümüzde Karşıköy'ün bir mahallesi olan Şubani'nin sınırları içinde yer alır.Kalenin bulunduğu Şubani köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarına doğru Gürcülerden ele geçirmiştir. Şubani Kalesi de bu dönemden kalmış olmalıdır. Türkçeye Şuban olarak girmiş olan Şubani, 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde Heba nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 22 haneden oluşuyordu. Bu köyün bir Gürcü yerleşimi olduğu hem adından hem de 1886 ve 1922 tarihlerinde nüfusunun Gürcü olarak kaydedilmiş olmasından anlaşılmaktadır. "Orta mahalle" veya "orta köy" anlamına gelen Şubani'nin (შუბანი) adı 1925 yılında Ortaköy olarak değiştirilmiştir.Şubani Kalesi (10 x 5 m), yerleşimin dışındaki bir tepenin üzerinde yer alır. Kireç harcıyla inşa edilmiş olan kalede orta büyüklükte taşlar kullanılmıştır. Günümüze kalmış olan duvarların yüksekliği 3 metreyi, kalınlığı 1 metreyi bulur. Şubani Kalesi'nin içinde bir “marani” (mahzen) bulunmakta olup burada geleneksel Gürcü şarap imalinde kullanılan ve kvevri denilen şarap küplerinin parçaları tespit edilmiştir. Kale içinde, üstten dar bir girişi olan ve içi giderek genişleyen 3,5 metre derinliğinde bir yapı bulunmaktadır. Köyün sakinleri kalenin bulunduğu yeri “Kilise” olarak adlandırmaktadır.
Şubarteniz

Şubarteniz, Turan Depresyonu'nun kuzey ucunda yer alan sığ bir tuz gölü'dür. Koskol köyü, Şubarteniz'in  batısında  yer almaktadır. Koskol ile Karsakpay arasındaki yol gölün kuzey ucundan geçer.Göle akan üç ana nehir vardır: Güneydoğu kıyısından Baykonur, kuzeydoğudan Jımıkı ve güneyden Kalmakkyrgan. Jıngıldıözek Nehri ise, gölü batı kıyısından terketmektedir. Şubarteniz esas olarak kar ile beslenir.Su ile dolduğunda, içinde birkaç küçük ada bulunan düzenli kıyılara sahip bir göl haline gelir. Yaz aylarında ise kuruyarak  dönüşür ve tuz, gölün açıkta kalan tabanının birçok noktasında çöker. Şubarteniz'in tuzu yüksek kalitededir.Göl kıyısına yakın yerlerde dağınık şekilde rastlanan Salsola dışında Şubarteniz bölgesinde çok az bitki örtüsü bulunmaktadır.