barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Çakmak (İstanbul metrosu)

Çakmak Metro İstasyonu, İstanbul metrosunun M5 hattında bulunan bir metro istasyonudur. İstasyon, Ümraniye'nin Saray mahallesinde, Alemdağ Caddesi üzerinde yer almaktadır. İstasyon, 21 Ekim 2018 tarihinde açılmıştır.İstasyonun 1 nolu AVM ve 2 nolu Oto Sanayi olmak üzere 2 adet girişi bulunmaktadır. İstasyonda 8 adet yürüyen merdiven ve 3 adet asansör bulunmaktadır.İstasyonun platform katı tünel; turnike katı, teknik katları ve girişleri aç-kapa yöntemi ile inşa edilmiştir.30 Ağustos 2019'da başlayan ancak pandemi sebebiyle durdurulan ve 6 Mayıs 2022'de tekrar başlayan gece metrosu seferlerinde Cumartesi ve Pazar 00.00 - 06.00 saatleri arasında 30 dakikada bir gece metrosu seferleri düzenlenmektedir. Bu şekilde Cuma ile Pazar arasında 66 saatlik kesintisiz seferler düzenlenmektedir. Bu saatler arasında ücretlendirme çift bilet olarak tahsil edilmektedir. Bu işletmede istasyondaki 1 nolu giriş açık, 2 nolu giriş kapalıdır.
Çakmak Barajı (Edirne)

Çakmak Barajı, Edirne'de, Çakmak Deresi üzerinde, sulama amacıyla barajın inşasına 2007 yılında başlanan ve 2011 yılında bitirilmesi planlanan bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 5.520.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 46,00 m., normal su kotunda göl hacmi 176,26 hm³, normal su kotunda göl alanı 11,60 km²'dir. Baraj tamamlandığında 14.200 hektarlık bir alana sulama hizmeti verecektir.
Çakmak Barajı (Samsun)

Çakmak Barajı, Samsun'da, Abdal Deresi üzerinde, içme suyu temini amacıyla 1985-1988 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 2.550.000 m³, su yatağından yüksekliği 58,00 m, normal su kotunda göl hacmi 106,50 hm³, normal su kotunda göl alanı 6,28 km²'dir. Baraj yılda 126 hm³ içme-kullanma suyu sağlamaktadır.
Çakmak Hattı

Çakmak Hattı, II. Dünya Savaşı'nın çıkacağının anlaşılmasının ardından Almanlar tarafından gelebilecek bir saldırıya Trakya sınırında karşı koymak amacıyla önce Kırklareli Edirne hattında daha sonra Çatalca'da kurulan savunma hattıdır. Marmara Denizi'nden Karadeniz'e uzanmaktadır.Genelkurmay başkanı Mareşal Fevzi Çakmak, Fransızların Majino Hattı'nı örnek alarak Trakya'da bulunacak ve beton ile çelik karması bir savunma merkezi olacak bir hat planı hazırlamıştır. Bu savunma hattına kendi soyadını vermek istemiştir. Ancak Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk, bu plana karşı çıkmış ve şöyle demiştir:Savaş, oldum olası toprak üstünde yapılır ve toprak üstünde kazanılır, yahut kaybedilir. Çakmak Hattı ne kadar güçlü olursa olsun ömrü, bir muharebeninki kadar kısadır. Ben milletimin parasını bir kapris uğruna toprak altına gömdürmem.Mustafa Kemal Atatürk'ün 10 Kasım 1938 tarihinde ölmesinin ardından İsmet İnönü cumhurbaşkanı olmuştur. İsmet İnönü'nün cumhurbaşkanlığı döneminde II. Dünya Savaşı'nın çıkacağının anlaşılmasından sonra 1930'lu yıllarda Genelkurmay, Balkanlar üzerinden gelebilecek herhangi bir saldırıya Trakya sınırında karşı koymak için Kırklareli'nin kuzeyinde Mareşal Fevzi Çakmak'ın önerisi olan Çakmak Hattı kurulmuştur. Şubat 1941'de Almanlar, Bulgaristan'ı işgal ederek Türkiye sınırına dayanmıştır. Bunun üzerine hattın Çatalca'ya çekilmesine karar verilmiştir. Almanların o tarihe kadar kullandıkları modern savaş araçları karşısında bu planın başarı sağlayabileceği şüpheli görülmüştür.Çakmak Hattı, Terkos Gölü (Durusu) yakınlarından başlayıp Büyükçekmece'ye kadar iki hat şeklinde yapılmıştır. Bu hatlarda bir kısmı büyük, bazıları ise küçük olan askeri koruganlar yani mevziler vardır. Duvar tel ve demir engellerle bu mevzi birbirine bağlanmıştır. Çakmak Hattı İnşaatı, çimento ve demir yetersizliğinden dolayı ilerleyememiştir. Yılda ancak 380.000 ton çimento üretilebilmiş ve bu fabrikalarda kolayca tahrip edilebilecek yerlerde bulunmuştur.Nazi Almanyası, Yunanistan 'ı işgal ettikten sonra Çakmak Hattı savunma işlevini yitirmiştir. Çünkü bu savunma hattı Bulgaristan'dan gelebilecek saldırılara göre düzenlenmiştir. Fakat artık Almanya, Türkiye ile Güney Trakya'dan komşu olmuştur. Düşman kuvvetleri Meriç nehrinin aşağı kısmından dosdoğru saldırırlarsa Trakya'nın kuzey hududu boyunca uzanan Çakmak Hattı'nın geri kısım ile kavuşması kesileceği için İsmet İnönü, Çakmak Hattı'nı tahliye ettirmiş ve orduyu Çatalca hattına çekmiştir. Çakmak Hattı'nda soğuktan dolayı birçok asker hayatını kaybetmiştir. Çatalca'da ise köylerdeki halk sıkıntı çekmiştir ve hatta bir kısmı Anadolu'ya geçmiştir. Bugün hâlâ Doğu Trakya'da Çakmak Hattı'na ait koruganlar görülebilir.
Çakmak taşı

Çakmak taşı, mineral kuvarsın sert, tortul kriptokristal formudur. Çoğunlukla tebeşirler ve kireç taşları gibi tortul kayaçlardaki nodüller ve kütleler olarak görülür. Nodülün içinde çakmak taşı genellikle koyu gri, siyah, yeşil, beyaz veya kahverengi renktedir ve genellikle camsı veya mumlu görünümdedir. Nodüllerin dışındaki ince tabaka genellikle renklidir, genellikle beyazdır ve dokuda pürüzlüdür.
Çakmak, Arguvan

Çakmak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çakmak, Aslanapa

Köy, 1910 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kütahya Merkez ilçeye bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Aslanapa ilçesine bağlandı. 20 Mayıs 1990'da Çavdarhisar ilçesine bağlanan Çakmak, 6 Mayıs 2005 tarihindeki karar ile Aslanapa ilçesine yeniden bağlandı.
Çakmak, Ayvalık

Çakmak, Balıkesir'e 145 km, Ayvalık'a 21 km mesafede olan 711 nüfuslu (2000 yılı) , Ayvalık ilçesine bağlı bir mahalledir.https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Çakmak, Boğazlıyan

Köy, 1907'den beri aynı adı taşımaktadır. 29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy, Yozgat il merkezine 75 km, Boğazlıyan ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Köy, Boğazlıyan'ın kuzeybatısında ve  numaralı Yozgat-Boğazlıyan il yoluna 2 km uzaklıktadır. Genellikle düz ve az engebeli arazi yapısına sahip Çakmak'ın tarıma elverişli 24.000 dekar arazisi bulunmaktadır.
Çakmak, Ereğli

Çakmak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çakmak, Gönen

Mahallenin il merkezi Balıkesir' e uzaklığı 156, ilçe merkezi Gönen' e uzaklığı 11 km. olup 300 m. rakımdadır. Mahallede 3.000 dk. toplam tarıma elverişli arazi, 5.054 dk. orman alanı bulunmaktadır.
Çakmak, Havran

Çakmak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çakmak, Hilvan

Çakmak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çakmak, Hınıs

1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 163 km, Hınıs ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın kuzeydoğusunda olup, Söğütlü Mahallesi üzerinden, bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Çakmak, Kars

Köyün eski adı, 1889 yılı kayıtlarında Blagodarnoye + Çaxmax olup, Rusça'da "blagodarnoe" sözcüğü "şükürlü" anlamına gelmektedir. Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Çakmak, Muradiye

Mahallede eskiden Ermeniler yaşarmış ancak 1915 olaylarıyla  boşaltılmıştır.  Coğrafi olarak Muradiye, Özalp sınırında Van Merkezin doğusunda Muradiye merkezin de güneydoğusunda yer alır. Kıyısı olduğu Sarımehmet Barajı mahallenin ekilebilir tarım arazisinin önemli bir kısmını suları altında bırakmıştır. Temel geçim kaynağı balıkçılık, hayvancılık ve tarım faaliyetleridir. Mahallede bir ilkokul, bir cami ve bir de merkezi çeşme bulunmaktadır. Köy halkı genel olarak farklı yerlerden göç etmişlerdir. Mahallede 3 büyük aile yer almasına rağmen son zamanlarda yaşanan göçle birlikte sayıca bir azalma söz konusudur. Buna bağlı olarak da yaş ortalaması oldukça yüksektir. Mahallenin en belirgin özelliği ekilebilir tarım arazisi bakımından Muradiye'nin en fakir mahallesi olması ve su ve otlak alan bakımından en zengin mahallesi olmasıdır. Köy nüfusu yaklaşık 500-600 civarındadır. Eğitim düzeyi nüfus olarak kıyaslandığında Muradiye köyleri ortalamasının üzerindedir. Köy halkı zaman içinde Adana, İstanbul ve Van Merkez'e göç etmiştir. Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında resmi bir bilgi yoktur. Ancak Mahalledeki kayaçların geçmiş zaman içinde çakmak taşı olarak yoğunlukla kullanılmasının köye ismini verdiği zannedilmektedir.
Çakmak, Yenişehir

Mahallenin adı, 1928 yılı kayıtlarında Cimikan olarak geçmektedir. Daha önceleri Eğil ilçesine bağlıyken, 20 Şubat 1956'da Diyarbakır merkez ilçeye bağlandı. Yenişehir ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı. Çakmak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çakmak, Çerkeş

Köy, Çankırı il merkezine 146 km, Çerkeş ilçe merkezine 36 km uzaklıktadır. Köy, Çerkeş'in kuzeydoğusunda olup, Karacahöyük, Dodurga, Kabakköy ve Gelik köyleri üzerinden, bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Çakmak, İvrindi

Mahallenin tarihçesi çok eskilere dayanır M.ö 2000li yıllara dayanır.Mahallenin adı ise mahallede çok fazla çakmak taşı nedeniyle ÇAKMAK diye kalmıştır.
Çakmakkaya, Alacakaya

Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Dolik ya da Dolköy olarak geçmektedir. Daha önceleri Arıcak ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Alacakaya ilçesine bağlandı.
Çakmaklı silah

Çakmaklı silah, genellikle ateşleme mekanizması olarak çakmak taşı kullanan bir ateşli silahtır. 17. yüzyılda ortaya çıkmış olup fitilli ve çarklı silahların yerini almıştır.Flayderman's Guide to Antique Firearms and Their Values 7th Edition, by Norm Flayderman 1998 Krause Publications ,Lenk, Torsten, The Flintlock: its origin and development, translation by Urquhart, G.A., edited by Hayward, J.F. Bramwell House, New York 1965
Çakmaklı, Büyükçekmece

Çakmaklı, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Büyükçekmece ilçesine bağlı 23 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Alkent 2000; batısında 19 Mayıs; güneyinde  Cumhuriyet mahalleleri; doğusunda ise Esenyurt ilçesine bulunmaktadır.
Çakmaklı, Kocaali

Çakmaklı, Sakarya ilinin Kocaali ilçesine bağlı bir mahalledir. 12/11/2012 tarihli yeni büyük şehir kanunu ile köy iken Kocaali ilçesine bağı mahalle yapılmıştır.
Çakmaklı, İspir

Mahallenin eski adı 1912 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Koğonts, 1928 yılı kayıtlarında ise Koğuns ya da Koğons olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.1642 tarihli avarız defterinde İspir kazasının Kabahor Nahiyesi'ne bağlı, bağ ve bahçelikçe zengin bir köy olarak belirtilen yerleşimde 1 Müslüman ve 3 Hristiyan hanenin bulunduğu belirtilmiştir. 1896 yılında Ahmed Şakir Paşa'nın gerçekleştirdiği ıslahat çalışmaları çerçevesinde yaptırılan nüfus sayımında ise merkez nahiyesine bağlı köyde 102 erkek nüfusu tespit edilmiştir.Mahalle, Erzurum il merkezine 166 km, İspir ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in kuzeydoğusunda olup,  numaralı Bayburt-Artvin (İspir-Yusufeli) devlet yoluna, 4,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çakmaktaşlar (film)

Çakmaktaşlar (Özgün adı:The Flintstones), 1994 yılı ABD yapımı film. Film Taş Devri adlı çizgi filmin sinema uyarlamasıdır. Yönetmenliğini Brian Levant'ın üstlendiği filmin başrollerinde John Goodman, Rick Moranis, Elizabeth Perkins ve Kyle MacLachlan oynamaktadır.
Çakmaktepe

Çakmaktepe, Türkiye'de, Şanlıurfa ilinin Eyyübiye ilçesinde alan bir arkeolojik sit alanıdır. Taş Tepeler projesi kapsamında kazılar sürdürülmektedir. Göbeklitepe'den daha eski bir neolitik döneme tarihlenen Çakmaktepe'deki kazılarda ortaya çıkarılan buluntular arasında taşlaşmış sığır kafatasları, tavşan ayağı kemikleri, koyun başları gibi buluntular yer almaktadır.
Çakmakçılar

Köyün 1913 yılındaki eski adı Yunanca Plamanoz olup  daha sonra "Çakmakçılar" adını alarak köy statüsüne kavuşmuştur.
Çakmaközü, Karayazı

Mahallenin eski adı 1916 yılı kayıtlarında Kürtçe kökenli Çorava olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 132 km, Karayazı ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneydoğusunda olup,  numaralı Karayazı-Tutak devlet yolu üzerindedir.
Çakmar, Koçarlı

Çakmar, Aydın'ın Koçarlı ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin nüfusu 2016 yılı TÜİK adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre 324 kişiden oluşmaktadır.
Çakonca

Çakonca (, Çakonca: α τσακώνικα) Modern Yunanca'nın varyasyonlarına nazaran daha uzak ve Filolojik bir noktada, dilbilimsel olarak farklı sınıflandırılmıştır. Yunanistan'ın Mora Yarımadası'ndaki Çakonya bölgesinde konuşulur. Çakonca Helenik dillerin Batı kolundaki Dor lehçesinden gelmektedir ve Dor lehçesinin tek yaşayan örneğidir. Çakonca Modern Yunanca'nın bir diyalekti olarak muamele görse de bazı kaynaklar Çakonca'nın farklı bir dil olduğunu düşünmekte. Modern Yunanca, Helenik Dillerin doğu branşında olan İyonik ve Attik olarak aslını sürdürse de; Çakonca Batı Branşının tek hayatta kalan örneği olmuştur.Çakonca, sadece yüzlerce yaşlı, akıcı konuşanları kaldığı için kritik bir biçimde tehlike altındadır. Çakonca Modern Yunanca anadilli birine göre basitçe anlaşılamaz.
Çakonikos

Çakonikos veya Çakonikos horos (Yunanca: Τσακώνικος χορός "Çakonya dansı") Yunanistan'da Mora Yarımadası'nda oynanan bir halk dansıdır. Dans adını Çakonya olarak bilinen Arkadya'da bulunan bölgeden alır. Oradaki birçok kasaba ve köyde çok az değişiklik ile dans edilir.Ayios Andreas'ta, eller yukarı kaldırılarak açık bir daire içinde karışık bir dans olarak icra edilir (Yunanca αγκαζέ angaze). Çakonikos için en popüler şarkılar (Küçük Ayşe (Küçük Asker)) çeşitlemesi olan "Sou ipa mana kale mana" ve "Kinisan ta tsamopoula" dır.
Çakonya

Çakonya () ya da Çakonya bölgesi () Arkadya'da Pera Melana çevresinde bulunan 13 kasaba, köy ve mezrayı çevreleyen bölgede, doğu Mora Yarımadası'da Çakonca konuşulduğu küçük alanı ifade eder. Modern Yunan devletinin resmi olarak tanımlanmış bir siyasi varlık değildir.Prof. Thanasis Costakis, 1951'de yayınlanan Çakonya Lehçesinin Kısa Grameri isimli eserinde, Çakonya'yı Kynouria'daki Agios Andreas kasabasından güneyde Leonidio ve Tyros'a ve iç kısımda Kastanitsa ve Sitaina'ya kadar uzanan bölge olarak tanımlar, ancak eski zamanlarda Çakonca konuşulan bölge, doğu Lakonya'daki Malya Burnu'ya kadar uzanıyordu. O sırada Çakonya'daki başlıca şehir, Kostantiniyye'deki yetkililer tarafından verilen özel bir ticaret ayrıcalığından yararlanan Prastos'du. Prastos, Yunan İsyanı sırasında Kavalalı İbrahim Paşa tarafından yakıldı ve sakinlerinin birçoğu Leonidio ve Tyros çevresindeki bölgeye veya Argolis Körfezi'ndeki diğer noktalara kaçtılar.Bazı erken dönem yorumcuları, terimin esnek doğasını göstererek, Maniot lehçesini konuşanları gerçek Çakonca konuşanlar ile karıştırmış görünmektedir.Gerçek Çakonca konuşan topluluk, Kısa Dilbilgisi yayınlandığından bu yana büyük ölçüde küçüldü, ancak Costakis'in çizdiği alan, Çakonya dansı ve benzersiz halk kostümleri gibi belirli kültürel özelliklerin korunması nedeniyle hala "Çakonya " olarak kabul edilmektedir.Çakonca konuşan bölge bir zamanlar Kısa Dilbilgisi zamanında olduğundan çok daha yaygındı; Evliya Çelebi 1668'de Leonidio'nun çok güneyindeki Vatika köyünün Çakonlardan oluştuğunu söyler; ancak bu yere daha sonra Arvanitler iskan edilmiştir; Mora Vakainamesi (14. yüzyıl) ayrıca, Çakonya'nın şu anda Arcadya'nın bir parçası olan, ancak bir zamanlar Lakonya'nın kuzeydoğusunda olduğu düşünülen Cynuria'da konuşulduğunu gösterir. Orijinal Çakonya bölgesi, Lakonya'nın tüm doğu yarısından oluşuyor olabilir.Çakonyalılar ( Tsákones), tarihsel olarak Çakonca konuşan ve Çakonikos dansı gibi belirli kültürel geleneklere sahip olan Yunan etnikdilsel bir gruptur. Bugün, dil kritik olarak tehlikededir.Çakonyalılar daha sonraki zamanlarda duvarcılık becerileriyle tanınırlardı; birçoğu da çobandı. Yaygın bir uygulama, bir mastora altındaki küçük bir mürettebatın, Aziz Demetrius bayramından sonra köylerini terk etmeleri ve Paskalya'da geri dönmeleriydi. Attika'ya kadar onarıp evleri beyazlatmak için seyahat ederlerdi. Kastanitsa'nın Çakonya köyü kestaneleriyle tanınırdı ve adını Yunanca kestane kelimesinden alır.Hawes, Charles H. "Some Dorian Descendants?." The Annual of the British School at Athens 16 (1910): 258-280.Pitsios, Th K. "Anthropologische Untersuchung der Bevölkerung des Peloponnes unter besonderer Berücksichtigung der Arwaniten und Tsakonen." Anthropologischer Anzeiger (1986): 215-225.
Çakrak, Alucra

Köyün adı, 1865 yılına tarihlenen Osmanlı kaynağında Tsağráki, 1916 tarihli kaynakta ise Çakrak olarak geçmektedir.Köy; Giresun iline 90 km, Alucra ilçesine 47 km uzaklıktadır. Çakrak merkezinde 3 kemer köprü ve 2 kilise kalıntısı, Çakrak yakınlarındaki Kırkharman Obası'nda ise çok sağlam bir kilise ve 5 değirmen kalıntısı bulunmaktadır.Köy, Alucra'nın kuzeybatısında olup,  numaralı Yağlıdere-Alucra il yolu üerindedir.
Çakrazboz, Amasra

Köyün adı, 1907 yılı kayıtlarında Bozköy, 1928 yılı kayıtlarında ise Çakraz Bozköy olarak geçmektedir.
Çakrazova, Amasra

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Mahallede kayda değer bir Sadz ve Laz nüfus yaşamaktadır.Köy, Bartın il merkezine 29 km uzaklıktadır. Bir balıkçılık köyü olan Çakrazova, Amasra'nın 16 kilometre doğusunda yer almaktadır. Köye 1 kilometre uzaklıkta Çakraz Plajı bulunmaktadır. Köy, Çakraz Ovalar, Çakraz Şeyhler ve Yalı adlı 3 mahalleden oluşmaktadır. Yalı mahallesinde 93 Harbi sonrası Trabzon, Hopa ve Sürmene göçmeni 12 ailenin soyundan gelenler yaşamaktadır.
Çakri Hanedanı

Çakri Hanedanı (Tayca: ราชวงศ์จักรี;), Tayland Krallığını günümüzde yöneten hanedan. Kral I. Rama tarafından kurulmuş Rattanakosin Krallığı ile başlamış olan hanedanının günümüzdeki başı kral X. Rama'dır.
Çakrulo

Çakrulo (Gürcüce: ჩაკრულო, çevrilmiş: chak'rulo) Gürcü çok sesli halk şarkısıdır. Savaş hazırlıklarının canlandırıldığı çakrulo, Kaheti bölgesine özgü üç bölümlük bir içki alemi şarkısıdır. Şarkıda, monoton bir sesle yavaşça şarkı söyleyen koroya iki ayrı vokal eşlik eder.Gürcü çok sesli şarkısı olan çakrulo, 2001 yılında UNESCO tarafından Somut Olmayan Miras başyapıtı olarak kabul edildi ve alanının en önemli örneklerinden biri olarak gösterildi. Çakrulo, 20 Ağustos 1977'de Voyager 2 ile uzaya gönderilen Voyager Altın Plakları'na dahil edilen 29 müzik bestesinden biridir.
Çaku pekarisi

Çaku pekarisi ya da tagua (Catagonus wagneri) pekarigillerden (Tayassuidae), Paraguay, Bolivya ve Arjantin'in kuzeyinde Chaco bölgesine özgü bir pekari türüdür. Daha yaygın olan diğer iki pekari türünden daha büyüktür.Çaku pekarisinin varlığı ilk önce fosillerden anlaşıldı ve 1975 yılına kadar soyunun tükenmiş olduğu sanılmaktaydı. 1975 yılında Paraguay'ın Chaco bölgesinde bu hayvanların aslında hâlâ yaşadığı anlaşılmıştır.The Chacoan Peccary (Catagonus wagneri), Andrew B. Taber, Pigs, Peccaries and Hippos Status Survey and Action Plan (1993), Chapter 2.4
Çakvi

Çakvi veya Çakva (Gürcüce: ჩაქვი), Gürcistan'ın Karadeniz kıyısındaki bir tatil köyüdür. Kobuleti Belediyesi'ne bağlıdır.Çakvi, ülke genelinde Gürcistan'daki çay üretiminin doğum yeri olarak bilinir. Çakvi, Sovyetler Birliği için çay üretilen birkaç çay üretim alanından biriydi. Çay üretiminin kısmen devam ettiği Çakvi'de, yabani çay bitkileri halen daha köyün tepelerinde bulunabilir.Temmuz 2007'de ABD Ordusu Mühendisler Birliği Avrupa Bölgesi'nin gözetimi için Çakvi'de 600.000 dolarlık bir radar istasyonu inşa etmiştir. İstasyon, hem ticari hem de askeri olarak kullanılmaktadır.
Çakvistskali

Çakvistskali (Gürcüce: ჩაქვისწყალი), Gürcistan'ın batısında, Kobuleti'den akan bir nehirdir. 1295 metre yükseklikteki Mesheti Sıradağları'ndan doğan nehir kuzeybatı yönünden Karadeniz'e akar. Uzunluğu 25,2 km, havza alanı 176 kilometrekaredir. Yağmur, yeraltı suyu ve kar ile beslenir. Yapan yağmur miktarına bağlı olarak meydana gelen sel baskınları ile bilinmektedir.
Çakı, Yayladağı

Çakı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çakıl mayın

Çakıl mayın veya Düğme mayın ABD tarafından geliştirilen ve havadan atılan anti personel mayınılara verilen genel addır. Bu mayınlar özellikle Vietnam Savaşı sırasında McNamara Hattı boyunca bol miktarda kullanılmıştır. Bu mayınlar bunun yanında kısa sürede döşenebilen bir tür arazi etkisizleştirme silahı olarak da kullanıldı. Bu silahlar özellikle düşen uçak pilotlarını ya da geride kalan piyade birliklerini arama ve kurtarma görevleri esnasında düşman birliklerinin belli bir araziyi geçişlerini engellemek amaçlı kullanılmıştır.Mayın küçük yeşil veya kahverengi kamuflaj desenli kumaş kese içerisindeki iki plastik yaprak arasındaki plastik patlayıcıdan oluşmaktaydı. Mayının ateşleyici fünyeye ihtiyacı yoktu. Bunun nedeni döşendikten sonra her türlü harekete duyarlı hale gelen patlayıcı en ufak bir temasta infilak etmekteydi.İçerisidne Freon sıvısı bulunan kutularda taşınan mayınlar hem elle hem de havadan atılarak döşenebilmekteydi.Kutusunun içerisinde çıkartılan mayın, Freon sıvısının 3 ila 8 dakika içerisinde buharlaşması ile patlamaya hazır hale gelirdi.Mayınlar içerisinde farklı ebatlarda olan basit bomblet (Düğme mayın)lardan oluşmaktaydı. Mayınlar bir insanı öldürmekten çok üzerine basan kişiyi yaralamak amaçlıydı.Bu mayınlar ABD Ordusu tarafından Khe Sanh Çatışması sırasında kullanıldı. ABD Hava Kuvvetleri Tarihine göre 'başbelasından biraz fazlası' olarak nitelendirilen bu çatışmada Vietkong birlikleri mayınları öküz sabanları ile tırmıklayarak toplamış ve patlatarak etkisiz hale getirmiştir.Mayınlar tipik olarak SUU-41A/A ve  SUU-41B/A model dağıtıcılar içerisinde bulunurdu. Bu dağıtıcılardan 12 ila 16 tanesi ise bir misket bombası içerisine yerleştiriliyordu. Bu sayede bir salkım bomba içerisinde ortalama 1,470 ila 7,500 mayın bulunuyordu. Bu bombalar savaş uçaklarından yerden 60 ila 6000 metre arasında ve saatte 370 km/s ila 1300 km/s hızla bırakılmaktaydı. Uçaktan bırakılan bu bomba yerden 200 ila 300 metre yükseklikte açılmakta ve mayınları etrafa saçmaktaydı.
Çakıl taşı

Çakıl taşı ya da çakıl deniz kıyılarında ve derelerde suyun aşındırması sonucu sivrilikleri kaybolmuş, yuvarlak biçimindeki ufak bir taş türüdür.Bahçe yollarında ve beton işlerde kullanılır. Çakıllar akarsuların boylarında, deniz ve göl kıyılarında birikmiş irili ufaklı taş parçacıklarıdır. Çakıl irilik derecesine göre 2–70 mm çapı olarak göz önüne alınır. Çapı 2 mm 'den büyük olan taş parçalarına çakıl denir. Çakılların büyüklerine moloz, küçüklerine ise fiski adı verilir. Genellikle akarsu boylarındaki çakıllar yuvarlak olur. Nedeni ise sürekli olarak akarsu boyunca yuvarlanmalarıdır. Deniz kenarlarındaki çakıllar ise yassı olurlar. Bunun nedeni dalgalar tarafından aşındırılmasıdır.Çakıl ve kumların basınçla ve doğal çimentolaşma ile birleşmesi ve zamanla sertleşmesi sonucu Konglomera oluşur. Özelikle akarsu yatağında dikey yönde çakıl taşlarının boyutunun değişimi, geçmiş zamanlardaki iklim hakkında bilgi verir. İri taşların olduğu katman yağışın ve akarsuyun debisinin fazla olduğu zaman dilimini temsil eder. İnce çakıl ve kum boyutlu malzeme yağış ve debinin azaldığı zamanları ifade eder.Çakıl taşları iki yerde bulunur çeşitli okyanuslar ve denizlerin plajlarında ve eski denizlerin toprağı kapladığı iç kısımlarda. Sonra denizler çekildiğinde karalar kayalarla çevrili hale gelir. Göller de ve göletlerde de bulunabilirler. Çakıllar nehirde de oluşabilir.Plaj çakılları ve nehir çakılları hem açık hem de kapalı alanlar da  çeşitli amaçlar için kullanılır. Renk ve boyuta göre sıralanabilirler ve ayrıca garaj yollarını havuzların çevresinde bitki kaplarının çevresi ve için de verandalar da ve güverteler de kullanılır.Marsta çakıllı konglomera kaya levhaları bulundu. Bu bilim insanları tarafından eski bir dere yatağında oluşmuş olarak yorumlandı. Nasa'nın Mars gezegeni merakı tarafından keşfedilen çakıllar, kum parçacıklarının boyutundan golf toplarının boyutuna kadar değişmektedir. Analizler çakıl taşlarının yürüme hızından akan ve ayak bileğinden kalçaya kadar uzanan bir dere tarafından biriktiğini göstermiştir.
Çakıldak

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gerze ilçesine bağlıyken, 22 Eylül 2004'te Sinop merkez ilçeye bağlandı.
Çakıldere, Göle

Çakıldere köyünün eski adı Ori Kilisa veya Ora Kilisa'dır. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Ori Kilisa / Ora Kilisa (اوری كلسا) ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Ora Kilisa (اورا كلیسا) şeklinde geçer. Gürcüceden değişime uğramış olan bu yer adı "İki Kilise" anlamına gelir. Bu yer adının köydeki iki kiliseye dayandığı anlaşılmaktadır.Ori Kilisa köyünün bulunduğu Kola bölgesi, Gürcü Hristiyanlığının erken dönemdeki merkezlerinden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün eski kilisesi Ora Kilisa Kilisesi de bu dönemden kalmış olmalıdır.Ori Kilisa, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde Gürcistan Vilayeti içinde Ardahan-i Büzürg livasının Güney nahiyesine bağlı bir köy olarak kaydedilmiştir. Ancak bu sırada köy tamamen boşalmış bulunuyordu. Bununla birlikte 1694-1732 dönemini kapsayan Çıldır Eyaleti cebe defterinde bu yerleşim Ora Kilisa (اوری كلیسا) adıyla Ardahan-i Küçük livasının Güney nahiyesinin köyü olarak geçer. Ora Kilisa'nın yeniden meskun hale geldiği bu kayıttan anlaşılmaktadır.Ori Kilisa veya Ora Kilisa köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından savaş tazminatı olarak Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin 1886 tarihli nüfus sayımında köyü Ora-Kilisa (Ора-Килиса) şeklinde kaydettiği köy, Ardahan sancağının Göle kazasına bağlıydı. Nüfusu, 30'u erkek ve 28'i kadın olmak üzere, 6 hanede 58 kişi yaşıyordu. Köy halkının tamamı Kürtlerden oluşuyordu. Ora Kilisa köyünün nüfusu 1896 yılında 102 kişi, 1906 yılında 130 kişi olarak tespit edilmiştir.Ori Kilisa köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Ora Kilisa" (اورا كلیسا) olarak geçer. Bu tarihte köy, Kars vilayetinin Göle kazasının Okam nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında da aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 305 kişiden oluşuyordu. Ori Kilisa, Ora Kilisa veya Orikilise "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Çakıldere olarak değiştirildi. Nitekim 1960 genel nüfus sayımında köyün adı "Çakıldere (Ortakilise)" biçiminde yazılmıştır. 1965 genel nüfus sayımında Çakıldere köyünün nüfusu 757 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 51 kişi okuma yazma biliyordu.Hristiyan nüfusun yaşadığı dönemden kalma tek nefli köy kilisesinden geriye sadece yıkıntılar kalmıştır. Gürcü araştırmacı Konstantine Martvileli 1917 yılında köyün yakınında ikinci bir kilisenin yıkıntılarının bulunduğunu yazmış, ancak bu kiliseden bugüne bir şey kalmamıştır.
Çakılkaya, Pınarbaşı

Omarcalar,Bozbıyıklar, Bozdoğanlar, Çopurlar, Erdoğdular, Garaka'ler,Gırlar, Hörtükler,Haydarlar,Karamemmetler, Karacaahmetler,  Tüccarlar, Papaklar, Sefilleler,  Setterler.
Çakılkaya, Çamoluk

Köyün eski adı 1522 ve 1916 yılı kayıtlarında Yunanca kökenli Zodama olarak geçmektedir. Daha önceleri Giresun ili Alucra ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Giresun ili Çamoluk ilçesine bağlanmıştır.Köy, Giresun il merkezine 197 km, Çamoluk ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır. Köy, Çamoluk'un kuzeydoğusunda olup,  numaralı Alucra-Çamoluk il yolu kenarındadır.
Çakılköy, Bandırma

Daha önceleri Bursa'nın Karacabey ilçesine bağlı bir köyken, 2 Mayıs 1949'da Balıkesir'in Bandırma ilçesine bağlandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle oldu.
Çakılköy, Domaniç

Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Çay, 1573 yılı kayıtlarında ise Çay ya da Çakıl olarak geçmektedir.
Çakılköy, Erdek

Köyün geneli balıkçılıkla geçinmekte olup köy kadınları zeytincilikle evlerine ek gelir sağlamaktadır.
Çakıllar, Ardanuç

Köyün bilinen en eski adı Norgieli’dir. Bu ad Gürcüceden (ნორგიელი) Norgiyel biçiminde Türkçeye geçmiştir. Nitekim Defter-i Caba-i Eyalet-i Çıldır adlı Osmanlı tahrir defterinde köyün adı Norgiyel (نوركيل) biçiminde yazılmıştır. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nda bölgeyi ele geçiren Ruslar ise köyün adını 1886’da Norgiel (Норгиель) olarak kaydetmişlerdir.Norgieli’nin adı, Artvin ilindeki diğer bütün köylerinki gibi 1925 yılında değiştirilmiştir. Bununla birlikte, Muvahhid Zeki’nin 1927’de yayımlanan Artvin Vilayeti Hakkında Malumatı Umumiye’de köyün eski adı Norgiyal (نوركيال) biçiminde yazılmıştır.Tarihsel Klarceti bölgesinde yer alan Norgieli’deki kale  kalıntıları buranın eski bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Öte yandan Giorgi Merçule 951 yılında yazdığı Grigol Hantsteli'nin Yaşamı adlı eserinde Norgieli’den Şavşeti'nin köyü olarak söz etmiştir. Nitekim Parehi Manastırı'nın kurucusu Mikel Pareheli Norgieli köyünde doğmasına rağmen kaynaklarda Şavşetili olarak geçer. Bu el yazmasından Norgieli’nin erken ortaçağda Gürcü Krallığı sınırları içinde bir yerleşme olduğu anlaşılmaktadır. Gürcü Krallığı yönetimindeyken Norgieli, Tao-Klarceti’nin diğer yerleşmeleri gibi  1080 yılında Büyük Selçuklular tarafından istila edildi. 13. yüzyılın ikinci yarısından itibaren bu bölge Cakeli sülalesi tarafından yönetilen Samtshe Atabeyliği sınırları içinde yer aldı. Norgieli’nin de içinde yer aldığı Samtshe Atabeyliği toprakları 16. yüzyılda Osmanlıların eline geçti ve yöre Çıldır Eyaleti içinde yer aldı. 17. yüzyılda Norgieli bu eyalet içinde yer alan Ardanuç livasının Ardanuç nahiyesine bağlı bir köydü.Norgieli, uzun süre Osmanlı yönetiminde kaldıktan sonra köy, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sonucunda Rusya İmparatorluğu'na katıldı. 1886 tarihli Rus kayıtlarına göre Artvin sancağına (okrug) bağlı Ardanuç kazasının (uçastok) bir köyü olan Norgieli’de 32 hanede 204 kişi yaşıyordu ve nüfusunun tamamı Gürcü olarak kaydedilmiştir.  Gürcülerin Batum-Artvin yöresinden yoğun göçünden sonra Norgieli’de 1907 yılında 140 kişi kalmıştı. Norgieli köyü 1910 yılında da Rus yönetimindeki Artvin sancağına (okrug) bağlı Ardanuç kazasında (uçastok) yer alıyordu.I. Dünya Savaşı’nın sonlarına doğru Rus ordusunun bölgeden çekilmesinin ardından Norgieli bağımsız Gürcistan sınırları içinde yer aldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti kuvvetleri tarafından Artvin ile Ardahan bölgeleri ve geçici olarak da Batum fiilen Türkiye’ye katıldı. 16 Mart 1921’de imzalanan Moskova Antlaşması’yla Norgieli'nin de içinde yer aldığı Artvin ve Ardahan bölgeleri Türkiye’ye bırakıldı.Norgieli köyünde 1922 nüfus cetveline göre 27 hanede 164 kişi yaşıyordu. 1926 tarihli nüfus tahririne göre ise köyün nüfusu 27 hanede yaşayan, 91'i erkek ve 87'si kadın olmak üzere 178 kişiden oluşuyordu. Köyün adı 1925 yılında Çakıllar olarak değiştirilmiştir. Gürcü Kolu köylerinden biri sayılan Çakıllar köyünde 1965 genel nüfus sayımında 333 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 103 kişi okuma yazma biliyordu.Norgieli köyünde, 1270 metre yükseklikte yer alan Norgieli Kalesi, kare planlı bir yapıdır. Harç kullanılarak inşa edilmiş olan kaleden günümüze yıkıntıları kalmıştır.
Çakıllar, Halkapınar

Konya iline 165 km, Halkapınar ilçesine 13 km uzaklıktadır. Aydos Dağı eteklerinde bulunan köy, sarp ve kayalık bir coğrafyaya sahiptir.
Çakıllı Dere

Çakıllı Dere veya Yalya Deresi (Yunanca:Γιαλιάς, İngilizce: Yialias), Kıbrıs'ta bir dere. 88 kilometrelik bir uzunluğu olan dere, Kıbrıs'ın ikinci en uzun deresidir. Günümüzde pek akmamamaktadır. Trodos Dağları'nda, Machaeras dağ sırasından doğar, Mesarya Ovası'ndan akar ve denize ulaşamadan, Turunçlu köyü yakınlarında ikiye ayrılarak son bulur. Güneyinden geçtiği Turunçlu köyünü birkaç kez sel tehdidinde bırakmıştır. Dali köyünden ve Lefkoşa - Larnaka yolundan da akar ve Köprülü Göleti'nden de geçer. Adını bir iddiaya göre bugün Dali'nin bulunduğu yerde olan antik Idalion kentinden almıştır.
Çakıllı, Beşiri

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Bînarîn olarak geçmektedir. Köy, Batman ili kurulup Beşiri ilçesine bağlanmadan önce 1985 yılı TÜİK nüfus kayıtlarına göre Siirt ili Kurtalan ilçesine bağlıydı.
Çakıllı, Tortum

Çakıllı köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Vartaşen, Varçin ve Varçen olarak geçer. Nitekim 1574 tarihli Osmanlı tahrir defterinde Vartaşen ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Varçin (وارچین) şeklinde yazılmıştır. Bu yer adının Gürcü ve Ermeni dillerinde gül anlamına gelen "vard-i" (ვარდი / վարդ) ile köy anlamına gelen "şen-i" (შენი / շեն) kelimelerinden türemiş olduğu ve "gül köy" anlamına geldiği tahmin edilmektedir.Vartaşen köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde varlığı bilinen ve ortadan kalkmış olan kilise, burada eskiden Hristiyan nüfusun yaşadığına işaret etmektedir.Vartaşen köyü, 1574 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre Tortum sancağının Ahçirik nahiyesinin köylerinden biriydi. Köyün nüfusu, tamamı Hristiyan olan 36 haneden oluşuyordu. 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterine göre ise bu yerleşim Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlıydı. Bu tarihte nüfusu iyice azalmış ve 12 haneye düşmüştü. Sadece erkek nüfusunun tespit edildiği köyde 60 erkek bulunuyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Vartaşen köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 120 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Vartaşen köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Varçin (وارچین) şeklinde geçer. Bu yerleşim bu tarihte Erzurum vilayetinin Tortum kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Varçen" şeklinde kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 172 kişiden oluşuyordu. Vartaşen veya Varçin Türkçe olmadığı için köyün adı 1950'lerin ilk yarısında Çakıllı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Çakıllı köyünde 275 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 54 kişi okuma yazma biliyordu.
Çakıllık, Altıeylül

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında yeterince bilgi yoktur. Osmanlı Devleti döneminde de mahallenin adı Çakıllık'tır.
Çakıllıpınar, Akçadağ

Çakıllıpınar, Malatya ilinin Akçadağ ilçesine bağlı mahalle olup halkı Kürt kökenlidir. Köyün eski adı Bilaman'dır. Kürecik merkeze (Kepez mahallesine) 8 km, Akçadağ’a 37 km Malatya’ya ise yaklaşık 72 km uzaklıktadır.Mahallenin nüfusu 111 kişi olup % 58'i erkek, %42'si kadındır. Nüfus yoğunluğu km2 başına 10,091 kişidir.
Çakıloba, Beypazarı

eski ismi Kertil'dir hatta Aşağı Kertil olarak bilinir. sarıağılda yukarı kertil olarak bilinir Kertillilerin seren ve gürağacın oralarda bağları vardır.
Çakılık İlçesi

Çakılık İlçesi (Uygurca: چاقىلىق ناھىيىسى, Chaqiliq Nahiyisi, Çince: 若羌县/若羌縣; Pinyin: Ruòqiāng Xiàn), Çin Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nin güneydoğusunda, Bayangolin Moğol Özerk İliinde bir ilçedir.Batısında Çerçen İlçesi, kuzeyinde Lopnur İlçesi, Piçan İlçesi, Kumul şehri, doğusunda Qinghai ve Gansu eyaleti ve güneyinde Qinghai eyaleti ve eski Tibet günümüz Tibet Özerk Bölgesi ile sınırdır. İlçenin ana merkezi Çakılık (若羌镇; Ruòqiāng zhèn) kasabasıdır. Çakılık Çin'de yüzölçümü en büyük olan nahiyedir.Çakılık bölgesi üç büyük belediye, beş küçük belde ve bir Üretim ve Yapım koperatifinden oluşur, bunlar;Diğer verilen isimler: Er-ch'iang, Charklig, Jo-ch'ien, Erh-ch'iang hsien, Jo-ch'iang, K'a-k'o-li-k'o, Chohchiang, Chakliq, Qarkilik, Jo-ch'iang-ch'eng, Charkhik, Ertsyan, Charkhlok, Charkliq, Charklik, Tcharghalyk, Chohkiang, Rechiang, Charkhlig, Charlik, Charklyk, Ch'o-ch'iang-hsien, Tjarchlik, Charkhlyk, Erh-ch'iang, Chaklik, Charkhlik, Zhotszyan', Tscharklik, Charlyk, Charrlik, Charkhlök, Charkhliq ve Ch'o-ch'iang.Çin'in kuzeybatısında milattan önce 200 yılında, çok sıcak ve bol yağmurlu bir iklim dönemi başlamış, bu 5. yüzyıl boyunca sürmüş, daha sonra yerini sıcak ve kurak bir iklime bırakmıştır.. Milattan önce 200 yılından sonra oluşan bu iklim değişiminden sonra Loulan, Miran, Haitou, Yingpan, Merdek ve Çakılık (= Ruoqiang) gibi şehirler kurulmuştur. Bu İlçe toprakları içinde bulunan tarihi bir kalıntı vaha şehir olan Loulan (geleneksel Çince: 樓蘭; pinyin: Lóulán, Uygurca: Kroran)'da Tunç Çağından kalma mezarlar bulunmuş uzun DNA dizisi araştırmaları sonucunda tam kesin olmamakla birlikte bu mumyaların önce batı Avrupa kökenli olduğu tahmin edilmiş daha sonra doğu asya kökenli olduğu sanılmaktadır.  Lop Nur Çölü, Lop Nur Gölü, antik Loulan, Miran (Çince: 米兰遗址, Mǐlán yízhǐ) ve ön Tunç döneminde ait Xiaohe tarihi kalıntıları ile dünyada ün yapmıştır. Antik vaha şehri Miran, şimdiki  Miran (Çince: 米兰村, Mǐlán cūn) köyündedir.
Çakır (füze)

Roketsan Çakır, Türk roket ve füze üreticisi Roketsan tarafından tasarlanan 150 km'den daha fazla menzile sahip kara, deniz ve hava platformlarından atılabilen yeni nesil seyir füzesidir. 31 Mart 2022 tarihinde ROKETSAN Ankara Lalahan tesislerinde yapılan lansman ile tanıtılmıştır. Aynı gün ROKETSAN Twitter adresi üzerinden füzeye ilişkin bir video paylaşılmıştır.Hedefleri arasında su üstü hedefleri, kıyıya yakın kara ve su üstü hedefleri, stratejik kara hedefleri, saha hedefleri ve mağaralar yer alıyor. İlk atışının 2022 sonuna doğru Bayraktar Akıncı'dan yapılması, platform entegrasyonunun ise 2023'te yapılması hedeflenmektedir.Farklı platformlarla ağ tabanlı veri bağı sayesinde koordineli bir şekilde hareket edebilen füze, kullanıcı seçimine bağlı olarak uçuş sırasında rota güncelleme, hedef değiştirme ve görev iptaline olanak sağlamaktadır. Ayrıca seyir halindeyken sakınma manevrası yapma yeteneğine sahiptir. Arazi takip radar (terrain following) teknolojisine sahip olan füze su sathına yakın uçuş yapabilmektedir.ROKETSAN'ın geliştirdiği Çakır Füzesinde Kale ARGE firması tarafından geliştirilen KTJ-1750 Turbojet Motoru kullanılacaktır. 2021 yılında geliştirilme faaliyetleri başlayan KTJ-1750 motorunun test faaliyetleri 30 Haziran 2022 tarihinde başlamıştır. KTJ-1750 Turbojet Motoru, 202 mm çapa sahiptir ve 1750 Newton itki üretebilmesi beklenmektedir.Çakır; kızılötesi, radyo frekanslı veya hibrit harp başlıklı birçok varyantta sunulacağı ve tüm platformlardan yani gemilerden fırlatılacağı için bir silah ailesidir.
Çakır Eminem

Çakır Eminem, senaryo, yapım ve yönetmenliğini Nuri Akıncı'nın üstlendiği 1959 yapımı Türk filmidir. Köyde geçen bir aşk hikâyesidir.
Çakır, Acıpayam

Çakır; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çakır, Şebinkarahisar

Köy, Giresun il merkezine 128 km, Şebinkarahisar ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Şebinkarahisar'ın kuzeybatısında olup,  numaralı Tokat-Bayburt (Koyulhisar-Şebinkarahisar) devlet yoluna 2,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlanmaktadır.
Çakırağa Konağı

Birgi Çakırağa Konağı, Ödemiş'in Birgi beldesinde bulunan Osmanlı sivil mimari örneği konaktır. 1761-1764 yılları arasında, zengin bir tüccar olan Çakıroğlu Mehmet Bey tarafından yaptırılan ahşap konak üç katlıdır. Restore edilerek müze hâline getirilmiştir. Duvar ve tavan süslemeleri, kalem işleri ve ahşap oymalar döneminin üslubunun özel örneklerinden sayılır.Konağın alt katında taşlık, mutfak, ahır, misafir ve bekleme odası yer alır. İkinci kat kışlık, üçüncü kat ise yazlık olarak kullanılmıştır.
Çakırbahçe, Pertek

Köyün eski ismi Çoravan olup 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Çakırbağ, Bayburt

Köyün eski adı Abusta'dır. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, Abusta adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup Abusta adıyla görülen yerleşimde 47 Hristiyan ve 11 Müslüman olmak üzere toplam 58 nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterine göre yerleşimde, 17'si Müslüman ve 6'sı Hristiyan olmak üzere toplam 23 hane ile 7 askeri görevli ve 1 vergiden muaf kişi bulunmaktadır. 1835 yılında sadece erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterine göre köyde sadece Müslümanlardan oluşan 15 hanede 46 Müslüman erkek yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasıyla birlikte 1935-1950 yılları arasındaki kayıtlarda Abusta adıyla Hart nahiyesine bağlı görülen yerleşim, sonrasında Bayburt merkez kazasına bağlanmış ve 1955 yılı nüfus sayımından itibaren Bayburt kazasının köyü olarak görülmeye başlanmıştır. Yerleşimin Abusta olan adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Çakırbağ olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Çakırbağ, Bayramören

Köyün eski adı, 1896 yılı kayıtlarında İstiye Hacıköy olarak geçmektedir. "İstiye" sözcüğü Yunanca kökenlidir. Daha önceleri Çankırı ili Kurşunlu ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Bayramören ilçesine bağlanmıştır.Köy, Çankırı il merkezine 137 km, Bayramören ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Köy, Bayramören'in kuzeybatısnda olup, Yazıören ve Yusufoğlu köyleri üzerinden doğrudan bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Çakırbağ, Karaman

Yerleşimin adı, Strabon'un MS 17 yılı kayıtlarında Dérbê olarak geçmektedir. Köyün adı, 1914 yılı kayıtlarında Dilbeyan Çiftliği, 1928 yılı kayıtlarında ise Dilbeyan olarak geçmektedir.
Çakırbeyli, Koçarlı

Çakırbeyli, Aydın'ın Koçarlı ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin nüfusu 2016 yılı TÜİK adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre 608 kişiden oluşmaktadır.22 Mayıs 1950-27 Mayıs 1960 yılları arasında başbakanlık yapan Adnan Menderes'in doğup büyüdüğü yerdir.
Çakırbeyli, Torbalı

Çakırbeyli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çakırca, İznik

Bursa il merkezine 79 km, İznik ilçesine 6 km uzaklıkta, İznik - Orhangazi kara yolunda ve İznik Gölü'nün kıyısındadır.
Çakırcalı Efe

Çakırcalı Efe, Yaşar Kemal'in 1972'de yayımladığı destansı romanıdır. Eser, Çakırcalı Mehmet Efe'nin tarihî kişiliğinden yola çıkılarak yeniden kurgulanmıştır. Yaşar Kemal, romanın ön sözünde, Çakırcalı Efe'nin yaşamını ilk defa 1956 yılındaCumhuriyet gazetesinde yayımladığını, Çakırcalı Efe romanına kadar kitap olarak bastırmadığını ve Çakırcalı'nın öldürülmesi bölümünü gazetedeki şekliyle düzenlediğini belirtmiştir. Eser, Ankara Devlet Opera ve Balesi Birim Dans Tiyatrosu (BDT) tarafından baleye uyarlandı.Türkan Gözütok, Yaşar Kemal'in çok yönlü araştırıp incelediği bu kurmaca tipte, tipin halk arasındaki mitleşmiş konumunu ve soyluluğunu öne çıkarsa da roman boyunca eşkıyalık olgusunu çok yönlü değerlendirmeyi de ihmal etmediğini belirtti. Yaşar Kemal'in özellikle tarihî gerçekler, devlet yönetimi, devletin bu yıllardaki otorite boşluğu ve bu boşluktan yararlanmaya kalkışan yerli yabancı güç odaklarının kendi çıkarları için eşkıyalığı bir sığınak olarak görmesi gibi konulara yaklaşımı açısından önemli tespitleri olduğunu yazdı.Ankara Devlet Opera ve Balesi Birim Dans Tiyatrosu (BDT) Sanat Yönetmeni İhsan Bengier'in koreografi ve rejisiyle dans sahnesine uyarlandı. Müziklerini Cem İdiz'in hazırladığı eserde orkestrayı Şef Sunay Muratov yönettti. Eserde, Çakırcalı Mehmet Efe'yi dönüşümlü olarak Emre Onuk ile Serhat Elifer, annesini Ayfer Alpan, İzmir Valisi Kamil Paşa'yı Tufan Kaytmaz canlandırdı. Daha önce eserin opera sahnesine gelmesinin düşünüldüğünü, ancak bunun çeşitli nedenlerle gerçekleştirilemediğini dile getiren İhsan Bengier, "Çakırcalı, zamanında İngiltere'deki Lordlar Kamarasında dahi konuşulmuş. Bu kadar büyük bir konu olunca ve bu kadar da çok kişi, yazıda biraz karakterleri azalttık, yine fazla geldi. Birim Dans Tiyatrosu çok kalabalık bir topluluk değil. Azalta azalta sonuçta öyle bir yere geldik ki, yönetmen, koreograf, koreograf yardımcısı, asistan, repetitör de sahneye çıkmak durumunda kaldık." dedi.
Çakırcalı Mehmet Efe (anlam ayrımı)

Çakırcalı Mehmet Efe, 1872'de İzmir'in Ödemiş ilçesi'ne bağlı Türkönü Köyü'nde doğmuş Ege efelik kültürünün en ünlü simalarından biri.
Çakırcalı Mehmet Efe (film, 1950)

Çakırcalı Mehmet Efe, Murat Sertoğlu'nun romanından uyarlanarak Faruk Kenç'in senaryosunu yazıp yönettiği 1950 yapımı Türk filmidir.  Filmin yapımcısı İstanbul Film adına Faruk Kenç ile And Film adına Turgut Demirağ'dır. Filmin müziği Şadi Yaver Ataman tarafından yapılmıştır. Görüntü yönetmenliğini Enver Burçkin üstlenmiştir. Yönetmen yardımcılığını Nuri Akıncı yapmıştır. 1952 yılında devam filmi olarak Çakırcalı Mehmet Efe'nin Definesi yine Faruk Kenç tarafından yönetilmiştir.Filmde İzmir'de 1872 - 1911 yılları arasında yaşamış olan Çakırcalı Mehmet Efe'nin yaşamı konu alınmıştır.
Çakırcalı Mehmet Efe (film, 1969)

Osmanlı hükûmeti, dağlarda yaşayan efelere ovaya inmeleri halinde güvenli bir şekilde yaşayacakları haberini salar. Çakırcalı Mehmet Efe'nin babası Çakırcalı Ahmet Efe, yıllardır süren silahlı mücadeleyi sona erdirmek için dağdan inmeye karar verir. Ama Hasan Çavuş emrindeki askerleriyle Çakırcalı Ahmet Efe ve arkadaşlarına pusu kurarak hepsini katleder. Bu sırada çocuk yaşta olan Mehmet, Hacı tarafından yetiştirilir. Mehmet, Hacı ile birlikte Hasan Çavuş’a karşı intikam arayışına girecektir.
Çakırdere, Havran

Çakırdere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çakıreşme, Kâhta

Köyün eski adı 1835 yılı kayıtlarında Koslar, 1928 yılı kayıtlarında ise Kürtçede "köseler" anlamına gelen Kosan olarak geçmektedir.Köy, Adıyaman il merkezine 55 km, Kâhta ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Atatürk Baraj Gölü kenarındadır.
Çakırfakır, Ergani

Çakırfakır, Diyarbakır ilinin Ergani ilçesine bağlı bir mahalledir. İdari sınırlara göre batısında Hendekköy, doğusunda Selmanköy, kuzeyinde Otluca ve nihayet güneyinde Çakartaş yerleşim yerleri bulunmaktadır.
Çakırhacıibrahim, Düzce

Köyün 1920 yılında geçen Çerkesçe adı Hapephı habl'dir. Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Şağuç Hacıibrahim, 1960 yılı kayıtlarında ise  Kestane olarak geçmektedir.
Çakırhacılı, Yerköy

Köy, Yozgat il merkezine 79 km, Yerköy ilçe merkezine 39 km uzaklıktadır. Köy, Yerköy'ün kuzeybatısında ve   numaralı  - Kayadibi il yoluna 3,5 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Çakırhüyük, Besni

Çakırhüyük, Adıyaman'ın Besni ilçesine bağlı bir beldedir. Beldenin nüfusu 2020 yılı TÜİK adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre 2.261 kişiden oluşmaktadır.
Çakırkaya, Pülümür

Köyün eski adı "Panciras"'tır. 1518, 1523, ve 1530 yılı Osmanlı kayıtlarında görülmeyen yerleşimden, 1569 yılı kayıtlarından itibaren Panciras, Panceras  ve Planceras adlarıyla bahsedilmiştir. 16. ve 17. yüzyıl kayıtlarına göre köyde sadece Ermeniler yaşamaktaydı. 1642 yılına ait kayda göre de köyde sadece Ermenilerden oluşan 16 avarız hanesi bulunmaktaydı. Türkiye Cumhuriyeti döneminde 1935 yılı nüfus sayımında Panciras adıyla görülen köy, Dersim İsyanı sonrasında boşaltılmış ve köylülerin bazıları Batı Anadolu'daki illere zorunlu iskana tabi tutulmuştur. 1940'ların sonunda köye yeniden yerleşime izin verilmiştir. Köyün Panciras adı bir süre daha kayıtlarda yer aldıktan sonra, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Çakırkaya, Şiran

Köyün eski adı "Kalur"'dur. 1530 yılı Osmanlı tahririnde yerleşim Kalum (Talum) adıyla Şiryan (Şiran) nahiyesinin köyü olarak kaydedilmiştir. 1642 yılında Kalur adıyla yer alan köyde, avarıza konu 10 Müslüman hane olup ayrıca 1 dini görevli de bulunmaktadır.1847 ve 1876 yılı kayıtlarında yer almayan yerleşim,  Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Kalur adıyla Şiran'ın köylerinden biri  olarak görülmektedir. Köyün Kalur olan adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Çakırkaş

Köyün 1841 yılı kayıtlarındaki adı, Ermenice'de "tekesakalı bitkisi" anlamına gelen Hoşmat şeklindedir. 23 Temmuz 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.