Penn Müzesi

Başlangıçta Pensilvanya Üniversitesi Arkeoloji ve Antropoloji Müzesi olarak bilinen Penn Müzesi, Pensilvanya Üniversitesi'nde bulunan bir arkeoloji ve antropoloji müzesidir. Philadelphia'nın University City semtinde, 33rd ve South Streets'in kesiştiği noktada Penn'in kampüsünde yer almaktadır. 1,3 milyondan fazla eser barındıran müze, dünyanın en kapsamlı orta ve yakındoğu sanat koleksiyonlarından birine sahiptir.Pensilvanya Üniversitesi Arkeoloji ve Antropoloji Müzesi, 1887'de günümüz Irak'ında (o zamanlar Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçası olan) antik Nippur bölgesine yapılan başarılı bir arkeolojik keşif gezisinin ardından kuruldu. Dekan William Pepper, Pensilvanya Üniversitesi'nin mütevelli heyetini, kazıdan çıkarılan eserleri barındırmak için yanmaz bir bina inşa etmeye ikna etti. 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında, Kuzey Amerika ve Avrupa müzeleri, Akdeniz ve Yakın Doğu'da bu tür kazılara düzenli olarak sponsor oldular ve keşiflerinin mülkiyetini ev sahibi ülke ile paylaştılar. Penn Müzesi, koleksiyonlarının büyük çoğunluğunu elde ederken bu uygulamayı izledi ve sonuç olarak, müzedeki nesnelerin çoğunun bilinen bir arkeolojik bağlamı var, bu da arkeolojik ve antropolojik araştırma ve sunum için değerlerini artırıyor. Başlangıcından bu yana, Penn Müzesi'nin bilim adamları dünya çapında 300'den fazla arkeolojik ve antropolojik keşif gezisi gerçekleştirdi.Bugün müzenin üç katlı galeri alanı, eski Akdeniz Dünyası, Mısır, Yakın Doğu, Mezopotamya, Doğu Asya ve Mezoamerika'dan materyallerin yanı sıra Afrika ve Yerli Amerika'nın yerli halklarından eserler içeriyor. 1958'den beri Penn Müzesi, Expedition adlı dergisini yayınlar. () Müzenin kazıları ve koleksiyonları, öğrenci araştırmaları için kaynak sağlamakta ve müze , Akdeniz Dünyası Sanatı ve Arkeolojisi Yüksek Lisans Grubuna ev sahipliği yapmaktadır.19 Kasım 2008'de Penn Müzesi yönetimi, 31 Mayıs 2009'dan itibaren geçerli olmak üzere Akdeniz dünyası, Orta Doğu ve Amerika bölümlerindeki arkeolojik ve antropolojik araştırmalarda on sekiz Araştırma Uzmanı pozisyonuna  son verdi. Bilimsel araştırma merkezi MASCA (Arkeoloji için Müze Uygulamalı Bilim Merkezi) de kapatıldı, ancak MASCA bilim adamları müze içindeki diğer Bölümlere taşındı. Karar, Penn Müzesi'nin bir araştırma kurumu olarak tarihi misyonundan ayrıldığını düşünen ilgili akademisyenler arasında yerel ve dünya çapında eleştirilere  yol açtı. Müze yöneticileri, bu önlemi 2008 mali krizine ve Pensilvanya Üniversitesi'nde sonuçlanan derin bütçe kesintilerine bağladı. O sırada müzenin müdürü olan Dr. Richard Hodges, daha sonra etkilenen on sekiz kişiden on birine "Yardımcı Küratör" veya "Araştırma Projesi Yöneticileri" pozisyonları teklif etti. Müze, beş kıtayı kapsayan ve Müzeye bağlı yaklaşık 200 akademisyenin katıldığı elliden fazla aktif araştırma projesine atıfta bulunarak araştırmaya olan bağlılığını teyit etti;Müze, Pensilvanya Üniversitesi kampüsünün simge yapılarından biri olan Sanat ve El Sanatları ve Eklektik tarzı bir binada yer almaktadır. Mevcut orijinal bina (üzerine daha sonra birkaç ekleme yapıldı), aslında Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en büyük müze binalarından birini yaratacak iddialı bir tasarımın yaklaşık üçte biri büyüklüğündeydi. Günümüze ulaşan binanın özellikleri arasında dramatik bir rotunda, çok sayıda avlu ve bahçe, bir çeşme, yansıtan havuz, cam mozaikler, demir kapılar ve taş heykeller bulunmaktadır. Penn Müzesi, tümü üniversitenin fakültesinde ders veren Philadelphia mimarlarından oluşan bir ekip tarafından tasarlandı: Wilson Eyre, Cope & Stewardson ve Frank Miles Day . İlk aşama 1899'da tamamlandı ve üniversitenin sponsorluğunda Nippur antik kentine yapılan bir keşif gezisinin buluntularını barındırıyordu. Harrison Oditoryumu'na ev sahipliği yapan rotunda 1915'te tamamlandı. Charles Klauder, müzenin Mısır koleksiyonunu barındırmak için 1926'da açılan Coxe Memorial Wing'i tasarladı. Sharpe Kanadı 1929'da tamamlandı.Coxe Memorial Mısır Kanadı, 1924'te eski müze kurulu başkanı Eckley Coxe'un vasiyetiyle müzeye eklendi. İdari kanat 1929'da eklendi. Antropoloji bölümü için laboratuvarlar ve derslikler sağlayan Akademik Kanat, 1971 yılında açılmıştır. En son büyük ekleme, 2002 yılında Mainwaring (Koleksiyon Deposu) Kanadının eklenmesiyle yapıldı.Müze Kütüphanesi, 1900 yılında Pensilvanya Üniversitesi Amerikan arkeolojisi ve dilbilim profesörü Daniel Garrison Brinton'un kişisel kütüphanesinin satın alınmasıyla kuruldu. Bu kütüphane, Amerikan Yerli halklarının etnolojisi ve dilbiliminin birincil disiplinler olduğu tahmini 4.098 cilt içeriyordu. Bu kütüphane aynı zamanda yerli Orta Amerika dillerinin incelenmesiyle ilgili yaklaşık iki yüz ciltlik bir el yazması koleksiyonundan oluşur; çoğu ya ciddi şekilde tehlikededir ya da tamamen yok olmuştur. Kütüphane varlıklarının asıl yeri, 1898'de müze binasına nakledilene kadar Furness Binası idi. Müzenin üniversite uzantısındaki son yerlerine taşındıkları 1971 yılına kadar Elkins Kütüphanesine taşındılar.1971'deki taşınmadan önce koleksiyon, kişisel monografileriyle katkıda bulunan müze küratörlerinin desteği, yurtiçi ve yurtdışındaki bağlı kuruluşlarla yapılan görüşmeler ve hayırsever kişilerin bağışları üzerine inşa edilmişti.Kütüphane koleksiyonu, Cynthia Griffin'in ilk tam zamanlı kütüphaneci olduğu 1942 yılına kadar tek bir yarı zamanlı kütüphaneciden oluşan bir personel tarafından sürdürüldü. Koleksiyon ve kütüphane birçok gelişmeye Griffin yönetiminde tanık oldu. Gelmeden önce kütüphanenin kullanımı müze çalışanları ve üniversite profesörü ile sınırlıydı; ancak Griffin, erişilebilirliği öğrencileri içerecek şekilde genişletti. Ayrıca dünya çapında kütüphane ve kütüphaneler arasındaki iletişim ağlarını artırdı. Yirmi yıl içinde kütüphanenin koleksiyonu, kapasitesini 1945'te yaklaşık 20.000 ciltten 1965'te 46.000'in üzerine çıkardı ve 1971'de koleksiyonun genişliği yılda 14.000 cilt artarak 50.000 cildin oldukça üzerine çıktı.Koleksiyonda yer alan disiplin yelpazesi müzenin kendisine özgüdür ve antropoloji ve arkeolojinin tüm bölümlerini bünyesinde barındırır. Mezoamerikan arkeolojisi alanında yayınlanan çalışmaların yanı sıra üniversite profesörlerinin güncel araştırmalarıyla ilgili çalışmalara özel bir vurgu yapılmaktadır. 2008 yılı itibariyle kütüphane koleksiyonunda yaklaşık 115.000 cilt bulunmaktadır ve bu ciltlerin 14.000'i yıllık olarak dağıtılmaktadır. Kütüphane ayrıca tahmini 549 bilimsel dergi aboneliğine sahiptir. Kütüphane içindeki bilgi işlem hizmetleri, masaüstü ve dizüstü bilgisayarları içerir. Diğer hizmetler arasında, bir dizi yazdırma ve tarama aracının yanı sıra 154 kişilik oturma alanı sayılabilir. Kütüphane, kullanıcı çalışması için iki sessiz odayı, fotoğrafları incelemek için bir alanı, mikroform araştırması için özel olarak tasarlanmış bir odayı ve ses ve video materyallerinden oluşan bir koleksiyonu da barındırmaktadır.Penn Müzesi'nin kapsamlı koleksiyonları  üç ana bölüme ayrılır: arkeoloji, geçmişten kazı yoluyla elde edilen eserler, etnoloji, yaşayan insanlardan toplanan nesneler ve fikirler ve fiziksel antropoloji, insanların ve insan olmayan primatların fiziksel kalıntıları. Kürasyon ve teşhir için, arkeoloji ve etnoloji koleksiyonlarındaki öğeler coğrafi bölgelere göre düzenlenmiştir. 2023 itibariyle on bir kalıcı galeri vardır. Bunlar: Afrika, Asya, Mısır, Sfenks, Orta Doğu, Doğu Akdeniz, Etrüsk, Yunanistan, Roma, Kızılderili Sesleri ve Meksika ve Orta Amerika galerileridir. Koleksiyonlar benzer hatlar boyunca düzenlenir, ancak bazı bölgeler için daha geniş coğrafi gruplamalar içerir. Toplama alanları arasında Afrika, Amerika (Kuzey, Orta ve Güney), Asya, Mısır, Avrupa (Etrüsk, Yunanistan ve Roma), Akdeniz, Yakın Doğu ve Okyanusya bulunmaktadır. Bu koleksiyonlardaki pek çok öğe kalıcı galerilerde sergilenmez, ancak araştırma ve geçici sergiler için kullanılabilir. Fiziksel antropoloji koleksiyonlarındaki öğelerin hiçbiri sergilenmemektedir, ancak araştırma için kullanılmaktadırlar.Penn Müzesi, ülkedeki en büyük Afrika etnografik ve arkeolojik obje koleksiyonlarından birine sahiptir. Çoğunlukla 1891'den 1937'ye kadar elde edilen koleksiyon, Afrika'nın tüm bölgelerinden nesneler içerir, ancak Demokratik Kongo Cumhuriyeti, Gabon, Angola, Fas, Sierra Leone, Fildişi Sahili, Senegal, Nijerya, Kenya, Tanzanya, Etiyopya, Güney Afrika, Namibya, Botsvana ve Madagaskar üzerinde yoğunlaşır.Penn Müzesi, dünyadaki en kapsamlı Sherbro Adası koleksiyonlarından birine sahiptir. 1936-1937'de müze sponsorluğunda düzenlenen bir keşif gezisi sırasında, Genel Etnoloji Küratörü Henry Usher Hall, Sierra Leone'nin Sherbro halkı arasında etnografik araştırmalar yapmak için yedi ay harcadı. Koleksiyon tekstil, heykel, geçim ve ev eşyaları ile ilgili eserler, gizli toplum ve ilaç demetlerinden oluşur. Hall'un makaleleri, Sherbro halkının ve aralarında yaşayan diğerlerinin - Mende, Krim ve Temne halkları dahil - yaşam biçimleri hakkında etnografik bilgiler sağlayan alan notları, bibliyografyalar ve metinsel yorumlar içerir.Orta Afrika koleksiyonu, Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nden (eski adıyla Belçika Kongosu) yaklaşık 3.000 eser içerir. Bu eserlerin çoğu Alman etnograf Leo Viktor Frobenius tarafından 1906'da Kongo'nun Kasai bölgesine yaptığı keşif gezisinde toplanmıştır. Koleksiyonu, Orta Afrika bölgesindeki farklı kültürel gruplar arasında bulunan çeşitli heykel formlarını göstermektedir. Koleksiyonda temsil edilen kültürlerden bazıları Kuba, Kongo, Luba, Suku, Yaka, Pende, Teke, Chokwe ve Luluwa'dır. Afrika Bölümü içinde daha az bilinen koleksiyonlardan biri Fas koleksiyonudur. Dr. Talcott Williams ve eşi 1898'de Fas'a gittiler ve Fas'taki kültürleri belgelemek için yaklaşık 600 nesneyle döndüler. Koleksiyon giysi, ayakkabı, kilim, battaniye, silah, mücevher, çömlek, sepet, tencereden oluşmaktadır. Günlük hayatı temsil eden bu kapsamlı nesne koleksiyonu, yine Smithsonian adına toplayan Dr. Williams tarafından iyi bir şekilde belgelenmiştir.16 Kasım 2019'da Penn Müzesi, diğer birçok yeni galeri ve odanın yanı sıra yakın zamanda yenilenmiş bir Afrika galerisinin açılışını yaptı. Penn Sosyoloji ve Afrika Çalışmaları profesörü Dr. Tufuku Zuberi, yeni Afrika sergisinin baş küratörü olarak atandı ve galeri için yeni bir elbise tasarlaması konusunda eski öğrencisi Breanna Moore'a başvurdu. Moore, halen Penn Müzesi'nin Afrika galerilerinde popüler bir öğe olan “Giyilebilir Edebiyat” adlı elbiseyi yaratmak için arkadaşı ve Philadelphia'lı sanatçı Emerson Ruffin'den yardım aldı.Kuzey Amerika arkeoloji koleksiyonları, yirmi bin yıldan birkaç yüz yıla kadar uzanan miras öğeleri içerir. 1960'larda bunlar kronolojik olarak düzenlenmişti. Bu eşyalardan bazıları 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında ortaya çıkarılmış, diğerleri ise saygın koleksiyoncular tarafından satın alınmış veya bağışlanmıştır. 1896'da Frank Hamilton Cushing, Florida, Key Marco açıklarındaki sularda bulduğu kurt, geyik ve insan maskelerini ortaya çıkardı. Maskeler ne yazık ki sudan çıkarıldıklarında bozuldu, ancak onlar, çok sayıda alet ve pratik öğe, su altındaki konumlarından dolayı alışılmadık derecede yüksek bir koruma seviyesine sahipti. İki dünya savaşı arası yıllarda, Edgar B. Howard Amerika'nın güneybatısındaki koleksiyondaki en eski parçalardan bazılarını kazarak ortaya çıkardı. 1932 ve 1933'te Clovis, New Mexico yakınlarında yapılan kazılar, Clovis Noktasını belirlemede ve insanlarla bizon ve mamut gibi soyu tükenmiş hayvanların bir arada yaşadığını kanıtlamada önemli bulgular sunmuştur.Kuzey Amerika etnografik varlıkları, yaklaşık 200 Yerli ulusa atfedilen ve on bir coğrafi bölgede (Arktik, Arktik Altı, Kuzeybatı Kıyısı, Yayla, Kaliforniya, Büyük Havza, Güneybatı, Büyük Ovalar, Güneydoğu ve Kuzeydoğu) düzenlenen yaklaşık 40.000 miras öğesinden oluşur. En güçlü koleksiyonlar, Alaska, Kuzeybatı Kıyısı, Güneybatı, Güneydoğu ve Arktik altı bölgelerdeki etnografik toplama keşif gezileri yoluyla sistematik olarak oluşturulanlardır. Kuzeybatı Kıyısı malzemelerinin çoğu, 20. yüzyılın başlarında, etkili bir Tlingit kökenli ailenin oğlu olan Louis Shotridge tarafından toplanmıştır. Penn Müzesi direktörü George Byron Gordon, Shotridge'i küratör olarak işe alır. 1912 ile 1932 yılları arasında, John Wanamaker'ın sponsor olduğu çok sayıda saha gezisi de dahil olmak üzere, müze için çeşitli kapasitelerde çalıştı. Zamanın önde gelen etnografları da Kuzey Amerika koleksiyonlarına katkıda bulundu. Pensilvanya Üniversitesi'nde bir profesör ve antropoloji bölümü başkanı olan Frank Gouldsmith Speck, müzenin Arktik altı etnoloji koleksiyonlarının en üretken bağışçılarından biriydi. Ayrıca Speck, Creek ve Yuchi şarkılarından örnekler topladığı ses kayıt teknolojisinin erken uygulayıcılarından biri olmuştur. Bireysel bağışlar birçok alanda koleksiyonlara önemli katkı sağlamaktadır.Penn Museum'un Mesoamerican koleksiyonları arasında Meksika, Guatemala, Belize, El Salvador, Honduras, Nikaragua, Panama ve Kosta Rika'dan nesneler yer alır. Amerikan Bölümü'nün Mezoamerika'dan etnografik koleksiyonları, Guatemala'dan kapsamlı bir maske, seramik ve tekstil koleksiyonlarını ve Meksika, Panama, Kosta Rika, Nikaragua ve El Salvador'dan çok küçük koleksiyonları içerir. Guatemala'da Robert Burkitt, yirminci yüzyılın başlarında Alta Verapaz'dan etnografik seramikler, tekstil ürünleri, aletler, hamaklar, yelpazeler ve su kabakları satın almıştır.Müze, 19. ve 20. yüzyılın başlarında Guatemala tekstillerinden oluşan olağanüstü Lilly de Jongh Osborne koleksiyonuna ev sahipliği yapmaktadır ve değişik Guatemala köylerinde sistematik olarak edinilen erkekler, kadınlar ve çocuklar için eksiksiz kıyafetleri nedeniyle istisnai olarak kabul edilir. Bu koleksiyon, dokuma ile ilgili hammadde ile diğer nesneleri ve araçları içerir. Ruben Reina, 1960'larda ve 1970'lerde Guatemala'da seramik üretimini incelemiş ve bölgeden seramik ve tekstil ürünleri toplamıştır. Bölüm, 1960'larda James Moore tarafından toplanan geniş bir Guatemala maskesi koleksiyonuna da ev sahipliği yapmaktadır.Penn Müzesi, 1956'dan 1970'e kadar Maya kenti Tikal, Guatemala'da bir kazı gerçekleştirmiştir. Bu kazılardan elde edilen pek çok önemli eser, çağdaş Caracol ve Piedras Negras kentlerinden birkaç stel ile birlikte müzede sergilenmektedir. Galeri ayrıca birçok Aztek, Oaxacan ve Teotihuacano eserini de sergilemektedir.16 Kasım 2019'da Penn Müzesi, "Meksika ve Orta Amerika Galerisi" adlı yeni bir serginin hazırlıklarına başladı. Bu galeri Guatemala, El Salvador ve Nikaragua dahil olmak üzere sekiz Orta Amerika ülkesinden sanat ürünleri ve eserler içeriyordu. Spesifik olarak, sergilenen önemli bir nesne, üç fit yüksekliğinde duran karmaşık oymalara sahip bir kireçtaşı kayası olan Stela 14'tür. Tatiana Proskouriakoff bu nesneyi Piedras Negras'ta kazarak ortaya çıkarmıştı ve keşfedildiği sırada arkeologlar, üzerine oyulmuş Maya hiyerogliflerini çözememişlerdi. Proskouriakoff, Stela'daki glifleri tarihsel olaylara çapraz referans verdi ve sonunda hiyeroglif dilinin kodunu çözebildi. Proskouriakoff'un keşfi Maya Çalışmaları alanını dönüştürmüştür.Müzenin Güney Amerika koleksiyonları, geldikleri bölgeler kadar çeşitlidir - Peru'nun kurak kıyıları, And Dağları ve Amazon Havzasının tropikal ovaları bu koleksiyonların objelerine kaynaklık eder. Koleksiyonlar Arjantin, Bolivya, Brezilya, Şili, Kolombiya, Ekvador, Guyana, Paraguay, Peru ve Venezuela'dan antropolojik materyalleri içermektedir.Amerikan Seksiyonu'nun Güney Amerika'dan gelen etnografik varlıkları, Bolivya, Brezilya, Guyana ve Peru'dan gelen materyallerde en güçlü olanlardır. Bolivya'nın Aymara, Quechua ve Yuracaré'si, Max Uhle ve William Curtis Farabee tarafından satın alınan ilk koleksiyonlarda temsil edilmektedir. Brezilya'dan otuzdan fazla yerli kabile, Farabee ve Vincenzo M. Petrullo tarafından 1920'lerde ve 1930'larda satın alınan etnografik koleksiyonlarda temsil edilmektedir. Farabee'nin 1920'lerde Guyana'da edindiği koleksiyonlarda on iki farklı yerli grup temsil edilmektedir. Peru'dan yirmi beşten fazla yerli grup da temsil edilmektedir. Daha küçük koleksiyonlar, Arjantin (Yahgan), Şili (Alacaluf, Mapuçe), Kolombiya (Arhuaco, Chocó, Goajira ve Kogi) ve Ekvador'un (Jívaro, Tumaco, Saparo) bazı yerli halklarını temsil etmektedir.Penn Müzesi'nin Asya koleksiyonu, Çin, Tibet, Japonya, Güney Kore, Tayvan, Vietnam, Myanmar, Kamboçya, Hindistan ve diğer Asya ülkelerinden yaklaşık 3.000 civarında sanat objesi ve eserden oluşmaktadır. Dr. George Byron Gordon'un ortak çabalarıyla, bu koleksiyonun çoğu Çin'e odaklanmaktadır. 1914-1918 arasında ve yine 1923-1924 arasında, Penn Müzesi arkeologları Çin'de başarısızlıkla sonuçlanan arkeolojik keşif gezileri girişiminde bulunmuştular. Sonuç olarak, Çin koleksiyonunun büyük çoğunluğu Kuzey Amerika'daki dağıtıcılar aracılığıyla dolaylı olarak satın alınmış veya bağışlanmıştır Bununla birlikte, bankacılık hakimi J.P. Morgan tarafından toplanan 290'dan fazla porselen vazo ve heykel gibi önemli sayıda yüksek kaliteli antik eser içermektedir. Penn Müzesi, 1930-1931 yıllarında Moğolistan ve Kuzey Çin'de bir toplama gezisi yapan amatör koleksiyonerler William ve Isabel Ingram Mayer'den bir başka önemli Asya koleksiyonu satın almıştı. Mayer Koleksiyonu, M.Ö. 12. yüzyıl ile M.S. 3. yüzyıl arasında İskitler ve ilgili göçebe halklar tarafından yapılan "Ordos" stilini temsil eden 464 küçük bronz hançer, koşum takımları, plaketler ve çeşitli süs eşyalarının yanı sıra daha yeni kökenli bazı metal eserlerden oluşmaktadır. Penn Müzesi'nin ilk küratörlerinden biri olan Maxwell Sommerville (1829-1904), neredeyse tüm Hindu panteonunu temsil eden Hindistan'dan bir dizi Kalighat tablosu da dahil olmak üzere Japonya ve Hindistan'dan birçok nesneyle koleksiyona katkıda bulunmuştur.Asya Galerisi, doksan fit genişliğinde ve yerden doksan fit yüksekliğinde olan Harrison Rotunda'ya monte edilmiştir. 1915'te tamamlanmasından bu yana, bu galeri Çin koleksiyonunu sergilemektedir. Merkezi figürlerden biri, M.S. 947 ile 1234 yılları arasında Yizhou'daki bir mağarada bulunan sekiz veya on heykelden biri olduğu söylenen seramik bir Luohan heykelidir. Sergilenen diğer nadir Çin sanat eserleri, İmparator Taizong'un Shaanxi Eyaletindeki Mozolesi'ndeki altı at panelinden ikisidir. Bu atların her birinin, Tang hanedanlığı döneminde Çin'i birleştirme mücadelesindeki hizmetlerini anan isimleri ve şiirleri vardır. Bu rölyeflerin dünyevi odağı ve tarihsel gerçekçiliği, Çin sanatında yeni bir yönü işaret ediyordu. Panellerden dördü Xi'an'daki Beilin Müzesi'nde, Çin'den ayrılan sadece ikisi Victor Talking Machine Company'nin kurucusu Eldridge R. Johnson tarafından Penn Müzesi'ne bağışlanmıştır. Johnson ayrıca galerinin ortasında duran ve İmparatoriçe Cixi'ye (1835–1908) ait olduğu varsayılan mükemmel küresel kristal küreyi de bağışlamıştır. Bir Mısır Osiris heykeli ile birlikte Çin kristal küresi 1988 yılında çalınmıştı. Kısa bir süre sonra bir öğrenci, stilize bir okyanus dalgası olan zarif gümüş standını müzeden çok da uzak olmayan bir menfezde bulmuştur. Öğeler, 1991 yılında bir müze gönüllüsünün New Jersey'deki Schuylkill Nehri'nin karşısındaki bir antika dükkanında heykeli görmesinin ardından kurtarıldı. FBI daha sonra kristal kürenin izini New Jersey'deki bir eve kadar sürmüş ve orijinal hırsızların kim olduğunu veya suçu nasıl işlediklerini ortaya çıkaracak bir ipucu olmadan onu müzeye iade etmiştir.Müzenin Mısır eserlerinden oluşan koleksiyonu, dünyanın en iyilerinden biri olarak kabul edilir. Müzenin Mısır galerileri geniş bir heykel, mumya ve kabartma koleksiyonuna ev sahipliği yapmaktadır. En önemlisi, müze, büyük sütunlar ve Firavun Merenptah'ın sarayından M.Ö. 1200 dolaylarına tarihlenen II. Ramses'in 13 tonluk granit Sfenksi'ni de barındırır. Bunlar, 1915'te Mısır'a yapılan bir müze keşif gezisinde bulunmuştu. 1970'lerin sonlarında Karl-Theodor Zauzich (Mısır şubesinin görevlisi), müzenin koleksiyonlarında Insinger Papirüsü'nün 3 kayıp parçasını keşfetti.Müzenin en önemli koleksiyonu, Pensilvanya Üniversitesi'nin Irak'ta British Museum ile birlikte kazdığı Ur Kraliyet Mezarları'dır. Ur, antik Sümer'de önemli ve zengin bir şehir devletiydi ve kraliyet mezarlarındaki eserler şehrin zenginliğini gözler önüne sermektedir. Koleksiyonlar, çoğu altın ve değerli taşlarla işlenmiş çeşitli taçlar, figürler ve müzik aletlerinden oluşmaktadır. Sık sık seyahat eden koleksiyon, iyi bilinen bir Boğa başlı lir içerir. Müzenin Babil bölümü, Sümer ve Akad çivi yazısıyla yazılmış yaklaşık 30.000 kil tablet koleksiyonu barındırır ve bu da onu dünyanın en büyük on koleksiyonundan biri yapar. Koleksiyon, dünya müzelerinin herhangi biri arasında en fazla sayıda Sümer okul tableti ve edebi kompozisyonun yanı sıra M.Ö. 2900 ila 500 arasında değişen önemli idari arşivleri içerir.Penn Müzesi, 19. yüzyıl hekimi Samuel George Morton tarafından toplanan yaklaşık 1.300 kafatasına sahiptir. Müze, koleksiyonu 1966'da Doğa Bilimleri Akademisi'nden satın aldı  Morton, beyaz üstünlükçü görüşleri desteklemek, ırkçılığı desteklemek için bilimden yararlanmak, düşük araştırma kalitesi ve etik olmayan bir şekilde izinsiz insan kalıntılarını toplamakla uzun süredir eleştirildi. Buna rağmen müze, koleksiyonun önemli bir tarihi ve araştırma kaynağı olduğunu iddia eder. Müze, son yıllarda koleksiyonu kullanarak aktif olarak araştırma yaptı. 19. yüzyılın ortalarından kalma ölçüm cihazlarıyla birlikte bir düzineden fazla kafatası, 2012'den 2013'e kadar müzede "Yılın Kanıtı: Yaratma ve Bozma Yarışı" adlı bir sergide halka açık sergilendi. 2018'de Penn and Slavery projesindeki öğrenciler, koleksiyonun 53'ü Havana'dan ve 2'si Amerika Birleşik Devletleri'nden olmak üzere 55 köleleştirilmiş insan kafatasını içerdiğini keşfetti. Temmuz 2020'de müze, öğrencilerden ve yerel topluluktan gelen eleştirilerin ardından koleksiyonu özel bir sınıftan depoya taşıyacağını duyurdu. Müze ayrıca köleleştirilmiş bireylerin kafataslarını ülkelerine geri göndermeyi veya yeniden gömmeyi de planlıyor.Nisan 2021'de, eleştirel haberlerin ardından Penn Müzesi ve Pensilvanya Üniversitesi, 1985 MOVE bombalamasından kalan insan kalıntılarının araştırma ve eğitimde kullanılmasına izin verdikleri için Afrika "ailesinden" ve genel olarak toplumdan özür dilemiştir. 1986'da Philadelphia Şehri Tıbbi Muayene Bürosundan bir yetkili, MOVE evinde bulunan yanmış insan kalıntılarını, kemiklerin 14 yaşındaki Katricia Dotson'a (diğer adıyla Katricia veya Ağaç Afrika) ve 12 yaşındaki Delisha Orr (namı diğer Delisha Africa)'ya ait olduğunu doğrulamak için müzeye verdi. Oysa bu çocukların her ikisinin de ölüm belgeleri daha önce yazılmış ve Dotson'ın ailesi, Dotson'ın kalıntılarının 1985'te gömülmek üzere kendilerine verildiğini sanıyorlardı. Bu kalıntılar onlarca yıldır bir karton kutuda saklandı ve Penn'de profesör olan Alan Mann ve Mann'ın yüksek lisans öğrencisi ve daha sonra Penn Müzesi'nde fiziksel antropoloji küratörü olan Janet Monge tarafından öğretim için kullanıldı. Ailenin izni olmadan, 2019'da kemikler, Janet Monge tarafından çevrimiçi bir adli tıp kursunda vaka çalışması olarak kullanıldı. Ayrıca, Monge'un denetlediği antropoloji alanında bir Penn son sınıf tezinin konusu olarak kullanıldılar. Monge tarafından çevrimiçi vaka çalışmasında kullanılan kemikler 2021'de MOVE üyelerine verilmiş olsa da, Penn Müzesi'nde kaç kalıntı olduğu ve 1986'da Mann ve Monge'a verilen tüm kemiklerin 2021'de iade edilip edilmediği konusunda iddialar farklılık gösteriyor. Pensilvanya Üniversitesi tarafından tutulan bir hukuk ekibi, Delisha Orr'un kemiklerinin hiçbir zaman Penn Müzesi'nde bulunmadığını belirtti. Ancak, Philadelphia Şehri tarafından yapılan bir soruşturma aynı fikirde değildi ve Delisha Orr'un kalıntılarının Penn Müzesi'nde olduğuna dair kanıtlar olduğunu iddia ettiler. Amerikan Adli Antropoloji Kurulu tarafından onaylanan dokuz adli antropolog, Penn'in hukuk ekibi tarafından yayınlanan iddialara katılmadı ve Philadelphia Şehri'ninkilerle aynı fikirde buluştuar. Philadelphia Şehri, Penn Müzesi'nde bulunan Katricia Dotson'ın tüm kalıntılarının 2021'de MOVE'a verilip verilmediğini de sorgulamıştır.Brody, J. J., and Rebecca Allen. Beauty From the Earth: Pueblo Indian Pottery From the University Museum of Archaeology and Anthropology. Philadelphia: The University Museum, 1990.Danien, Elin C. Guide to the Mesoamerican Gallery At the University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology. Philadelphia: University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology, 2002.Pezzati, Alessandro. Adventures In Photography: Expeditions of the University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology. Philadelphia: University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology, 2002.Pezzati, Alessandro, Jane Hickman, and Alexandra Fleischman. “A Brief History of the Penn Museum.” Expedition 54, no. 3 (2012): 4–19.Quick, Jennifer. Magnificent Objects From the University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology. Philadelphia: University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology, 2004.Romano, Irene Bald. Classical Sculpture: Catalogue of the Cypriot, Greek, and Roman Stone Sculpture In the University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology. Philadelphia: University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology, 2006.Rose, Charles Brian, and G. Darbyshire. The Golden Age of King Midas Exhibition Catalogue. Philadelphia: University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology, 2016.Silverman, David P. Searching for Ancient Egypt: Art, Architecture, and Artifacts From the University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology. Ithaca, NY: Cornell University Press, 1997.Turfa, Jean. Catalogue of the Etruscan Gallery At the University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology. Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 2003.White, Donald, and Lee Horne. Guide to the Etruscan and Roman Worlds At the University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology. Philadelphia: University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology, 2002.Williams, Lucy Fowler. Guide to the North American Ethnographic Collections At the University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology. Philadelphia: University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology, 2003.İpek Yolu'nun Sırları, UPenn Müzesi, Sempozyum: İpek Yolu'nun Yeniden Yapılandırılması, Antik Çağda Doğu-Batı Değişimi Üzerine Yeni Araştırmalar"Eski Eserlerle Dolu Bir Müze Modernliği Kucaklıyor" , Jon Hurdle, The New York Times, 4 Aralık 2012