barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Peştamal

Peştamal hamamda belden aşağısını örtmek için kuşanılan veya çalışırken elbiselerin kirlenmemesi için belden itibaren sarılan dokuma bezdir. Doğu Karadeniz Bölgesi kadınlarının günümüzde bile kullandığı geleneksel giyim eşyası olup, ipekli olanlarına Fota,Futa denilmektedir. Türkçeye Farsçadan girmiştir.Peştamal renkli çubuklu desenli olur. Keten ya da pamuk ipliğinden dokunur. Boyu bir metreden uzun eni 75–80 cm kadardır. Eskiden peştamalların iki ucuna enlemesine işlemeler yapılırdı. Tümüyle sırma işlemeli peştamallar de vardır. Bazı peştamallar ise, üstlerine beyitler yazılarak süslenirdi. Farklı şekillerde kullanılır. Anadolu peştamalının birinci kullanılış biçimi hamam peştamalıdır. Kadın erkek olarak ayrılır. Erkekler belden aşağı, kadınlar koltuk altlarından itibaren kullanırlar. Enleri daha geniş, kenarları püsküllüdür. Diğer kullanılış şekli ise giysilik peştamallardır. Çeşitli yörelerde dolay peştamal olarak adlandırılan bu tür, genellikle çizgili, desenli, pamuklu dokumalardır. Tarlada, bahçede, evde, pazarda önlük olarak kullanılır. Renk ve ölçüleri yöreye göre değişmektedir. Karadeniz bölgesinde İnebolu - Akçaabat arasında kırmızı beyaz, Sürmene'de kırmızı-siyah, Gümüşhane'de bordo-beyaz veya kırmızı-beyaz,  Rize'de kavuniçi-siyah peştamaller giyilmektedir. Artvin'de ise genelde siyah peştamaller giyinilmektedir.Doğu Karadeniz bölgesinde feretiko adı verilen el tezgâhlarında tarlada ekilen kenevirin dokunması suretiyle kadınlar tarafından üretilmekteydi.Dikdörtgen şeklinde dokuma bir bez olan peştamal en ilkel giysilerdendir. Örneğin Mısır Medeniyetlerinden günümüze kalan rölyeflerde giyim biçimi, kalçaların etrafına sarılan dört köşe peştamaldır. İnsanlığın başlıca giyim eşyası olarak doğan peştamal giderek hem şekil değiştirmiş hem de çeşitlenmiştir. Osmanlı döneminde esnaf loncalarında bir zanaatı öğrenenler çıraklık ve kalfalığa geçtikten sonra usta olacakları zaman bir peştamal kuşanma töreni düzenlenirdi. Peştamal kuşandıktan sonra artık dükkân açmak isteyen usta tutacağı yerin durumuna göre mal sahibine peştamallık denen bir para öderdi.
Peşte

Peşte, Macaristan'ın başkenti Budapeşte'nin doğu yakasında şehrin üçte ikisini oluşturan kısmının adıdır. Şehrin diğer bölümü Budin'den Tuna Nehri ile ayrılır.
Peşte Kuşatması (1542)

Kral Ferdinand Macaristan'ı savaşmadan alma çabaları çerçevesindeki yeni diplomatik kanalı Doğu Macar Krallığı naibesi İzabela'yla açtı. Alman işgalindeki Macar topraklarında kurulu Orta Macar Krallığı ile Osmanlı Devleti'ne bağlı Doğu Macar Krallığı topraklarının (Buda'yı ele geçirmesi halinde) Kral Ferdinand'ın hükümranlığında birleştirilmesini öngören Cluj Antlaşması 29 Aralık 1541'de imzalandıysa da, (Almanların başarısız Peşte Kuşatması'nın ardından) 20 Aralık 1542'de Macar Dieti tarafından geçersiz addedildi.Öte yandan, 1542 ilkbaharında Kral Ferdinand'ın ikinci elçi heyeti Osmanlı sarayına ulaştı. Trankilus Andronikus adlı elçi Nagyvarad Antlaşması uyarınca Kral Ferdinand'ın Macaristan üzerindeki hukukunun kabulü karşılığında yıllık 100.000 flori haraç teklifini sunduysa da, teklif fetih hakkı gerekçesi öne sürülerek reddedildiği gibi, içerik olarak 1541 Eylül'dekinden pek farklı olmaması nedeniyle elçilik heyeti Kanuni Sultan Süleyman'ın huzuruna çıkarılmadı.Bu girişiminden de sonuç alamayan Kral Ferdinand 60-80.000 askerden (Alman, Çek ve İtalyan) mürettep bir orduyu 40 büyük kuşatma topuyla ve 30 havan topuyla donatarak Joachim Brandenburg (Osmanlı kaynaklarında Kara Hersek ya da Kara Hersek oğlu) komutasında Peşte'yi kuşatmaya gönderdi. Keza yaklaşık 7.000 İtalyan ve Dalmaçyalı asker taşıyan 200 gemilik ince donanma da Tuna üzerinden Peşte'ye ilerledi.Taarruzun İstanbul'da öğrenilmesi üzerine, Osmanlı başkenti Rumeli Beylerbeyi Ahmed Paşa'ya Sofya'dan bölgeye takviye gönderme emrini verdiği gibi, Budin Beylerbeyi Süleyman Paşa'nın yerine tayin edilen Yahyapaşazade Bâli Bey, Bosna Sancakbeyi Ulama Paşa, Semendire Sancakbeyi Dukaginzade Mehmet Bey, Yahyapaşazade Mehmed Bey oğlu Arslan Bey, Köstendil Sancakbeyi Hızır Bey, Alacahisar Sancakbeyi Mehmet Bey ve Pojega Sancakbeyi Murad Bey de ellerindeki küçük çaplı birliklerle Peşte'nin avunulmasına gönderildi. Budin Muhafızı Sekbanbaşı Yusuf Ağa da 3.000 Yeniçeriyle Peşte'ye geçti. Ulama Paşa 3.000 ve Pojega Sancakbeyi Murad Bey de 1.000 atlıyla savunmaya yetişti. Diğer sancakbeyleri ise (askerleri kış mevsimi nedeniyle dağılmış olduğundan) sadece maiyetlerindeki askerlerle ulaşabildiler. Bu şekilde, Peşte'yi savunabilecek Türk garnizonundaki asker sayısı 8.000'e ulaşabildi.27 Eylül 1542'de Bali Paşa komutasındaki garnizonun savunduğu Peşte kalesini kuşatan İmparatorluk ordusu Ekim başında yoğunlaştırdığı taarruzlarında ağır kayıplara uğradığı gibi, 8 Ekim'de geri çekilirken de kaledeki garnizonun karşı taarruzu karşısında büyük zayiat verdi.Bu suretle, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nun Osmanlı ordusunun ya da donanmasının sahada olmadığı dönemlerde icra ettiği dördüncü taarruz da (1540'ta Budin, 1541'de Budin ile Cezayir ve 1542'de Peşte) İmparatorluk ordularına büyük çaplı kayıplara neden olacak şekilde püskürtülmüş oldu. Bunun sonucunda 1543 yılından itibaren gerek karada gerek denizde saldırı inisiyatifi tamamen Osmanlı İmparatorluğu'nun eline geçti.
Peştu alfabesi

Peştu alfabesi ( pax̌to alifbe), Arap alfabesinin Peştu diline uyarlanmış alfabe olup ek olarak Arapçada bulunmayan sesler eklenmiştir.Peştu alfabesi 44 harften oluşmaktadır. Listede Peştuca'nın Güney, Orta ve Kuzey lehçeleri dahildir.
Peştuca

Peştuca (Peştuca: پښتو - Devanagari-Paahthaan), Afganca, Paştuca ve Pahtuca olarak da bilinen, Afganistan’da ve Pakistan’ın batı kesiminde yaşayan Peştunların konuştuğu dil. Hint-Avrupa dillerinin Hint-İran dilleri öbeğine bağlıdır. Kırk beş harfli bir alfabesi vardır. Bazı sesler Sanskritçede de bulunur.Peştuca, bu dile uyarlanmış Arap alfabesiyle yazılır. Afganca, çok büyük bir ölçüde Hintçe, Belucice, Brohice, Urduca ve Pencapça gibi Hindistan ve Pakistan  dillerinin etkisinin altında kalmıştır. Ayrıca Farsça ve Arapçadan girmiş çok sayıda kelimeye rastlanır. Peştuca, eski İran ve Hint dillerine özgü özellikler de taşımaktadır.Peştuca, 16. yüzyılda yazıya geçirilmeye başlandı. 18. yüzyılda Afgan devleti kurulunca dilin önemi daha da arttı. 1936 yılında Afganistan’ın resmî dili oldu. Günümüzde Peştuca Afganistan’da eğitim dilidir. Ülkedeki ikinci dil ise Farsçadır. Afganistan ve Pakistan’ın dışında Hindistan ve Bangladeş’te konuşulabilir. Bazı dil bilimciler Peştucayı, Urduca ve Farsçanın bir lehçesi olarak kabul ederler. Yazıya geçirilmesi çok geç olduğu için kelime birliği sağlanamamış, büyük ölçüde Arapça, Farsça ve Hintçenin etkisi altına girmiştir. Bu dilde verilen yapıtlar daha çok İslamî medrese ürünleridir. 10'a yakın Kur'an çevirisi bulunmaktadır.
Peştuca Vikipedi

Peştuca Vikipedi (Peştuca: پښتو ويکيپېډيا) Eylül 2003'te başlamış Vikipedi'nin Peştuca dilindeki sürümüdür. Eylül 2014 itibarıyla madde sayısı 5.000'i geçmiştir.
Peştun Ardıcı

Peştun Ardıcı (Juniperus seravschanica) , servigiller ailesinden ardıç cinsine ait bir türdür. En güneydeki Kazakistan'dan Kırgızistan, Tacikistan, doğu Özbekistan ve Türkmenistan, kuzey ve doğu Afganistan, kuzey Pakistan ve Keşmir'e kadar uzanır.
Peştun Kot

Peştun Kot ilçesi (Peştuca: پشتون کوٹ), Afganistan'ın Faryab Vilayeti'ne bağlı olan 15 ilçeden birisi.
Peştun Sosyal Demokrat Partisi

Peştun Sosyal Demokrat Parti veya daha yaygın olarak kullanılan adıyla PSDP (Peştuca: د پښتنو ټولنیز ولسولیز ګوند‎, PSDP), Afganistan ve Pakistan'daki tüm Peştunların bağımsızlığı ve birliği için mücadele eden sosyal demokrat bir partidir.
Peştunistan

Peştunistan, (Peştuca: پښتونستان‎), İran Platosu'nda yer alan, Güney-Orta Asya'da güney Afganistan ve kuzeybatı Pakistan'ın yerlisi Peştun halkının yaşadığı; Peştun kültürü, Peştuca dili ve Peştun kimliğinin hakim öğeleri teşkil ettiği coğrafî bölgenin ismidir. Tarihî olarak bölge için Peştunva veya Pathanistan adları da kullanılmıştır. Tarihî olarak, bölge için kullanılan alternatif isimler arasında Peştunkva (پښتونخوا), Paktûnistân, Pathânistân, veya sadece Peştun Kuşağı da bulunmaktadır. Peştunistan, kuzeyde Türkistan, kuzeydoğuda Keşmir, doğuda Pencap, güneyde Belucistan ve batıda İran coğrafi bölgeleri ile komşudur.Buzan, Barry  and Rizvi, Gowher (1986), South Asian Insecurity and the Great Powers, London: Macmillan. p. 73.Fürstenberg, Kai (2012) Waziristan: Solutions for a Troubled Region in Spotlight South Asia, No. 1, ISSN 2195-2787 (https://web.archive.org/web/20150907205431/http://www.apsa.info/wp-content/uploads/2012/10/SSA-1.pdf)
Peştunlar

Paştun ya da Peştu (Peştuca: Paştun ya da Pahtun, Hintçe: Pathan, Farsça: Afgan), Afganistan'ın güneydoğusu ile Pakistan'ın kuzeydoğusunda yaşayan İranlı bir ulus. Konuştukları dil, İran dillerinden Peştucadır. Afganistan nüfusunun çoğunluğunu oluşturan Paştunlar, Afgan adının bütün Afganistan halkı için kullanılmaya başlamasından önce bu adı taşırlardı.Afganistan bölgesinde yer alan bir halk. 1990'ların sonu ile 2000'lerin başlarında Afganistan'da şeriat rejimini kuran Taliban'ın ana öğesini oluşturmaktadırlar.Paştunlar, Afganistan'da ortaya çıktıklarına ve ortak bir atadan geldiklerine inansalar da kesin değildir ve bu konuda farklı görüşler ileri sürülmüştür. 13. ve 16. yüzyıllar arasında bazı Peştu kabilelerinin Pakistan'a göç ettikleri bilinmektedir. Soylarını ortak bir ataya dayandıran kabileler halinde örgütlenmişlerdir. Soy çizgileri babayanlıdır. Her kabile kendi içinde klanlara, alt klanlara ve ataerkil ailelere ayrılır. Ayrıca kendi aralarında ittifaklar oluşturup ittifak savaşları yapmışlardır. Afganistan'da yaklaşık 9.5 milyon, Pakistan'da ise 28 milyon Paştun’un yaşadığı tahmin edilmektedir. Afganistan'daki başlıca Paştun kabileleri Kabil'in güneyindeki Durraniler Kabil'in doğusundaki Gılzailerdir.
Peştunlaştırma

Peştunlaştırma (Peştuca: پښتون‌ جوړونه‎) veya Afganlaştırma, Peştun olmayan biri ya da bir şeyin Peştun kültürel ve dilsel etkisiyle Peştunlaşma sürecidir. Peştunlar Afganistan'daki en büyük ve Pakistan'daki en büyük ikinci etnik gruptur.İnsanlar Peştunların çoğunlukta oldukları bölgelere yerleşirlerse Peştunileşir ve Peştu dilini kabul ederek ya da Peştunvari gelenekleri kabul ederek Peştun kültürüne ayak uydurabilirler. Peştunizasyon, kültürel asimilasyonun özel bir şeklidir ve Peştun nüfuslu Afganistan ve Pakistan bölgelerinde yüzyıllardır gündemdedir.Halaciler uzun süre Afganistan'da ikamet etmiş ve sonunda Peştun kültürüne adapte olmuş bir Türk kabilesiydi. Bazıları Moğol istilası sırasında bu bölgeden ayrılarak Delhi Sultanlığı üzerine Halaciler, Lodi Hanedanlığı ve Suri İmparatorluğu gibi büyük imparatorluklar kurdukları Hint altkıtasına doğru hareket ettiler. Bu asimile olmuş Türk toplulukları tarihçiler tarafından etnik olarak Afgan (Peştun) kabul edilirler.Peştunizasyon ayrıca Peştunların değişik bölgelere yerleşmesi/göç etmesi olarak ya da daha geniş şekilde Peştun olmayan halkların, insanların Peştun siyasi ve bölgesel etkisi nedeniyle kültür, gelenek ve dil erozyonuna uğraması olarak tanımlanabilir. Bu olay 16. yüzyıl sonlarında Suri İmparatorluğu döneminde Peşaver'de meydana geldi. Bu 18. yüzyılda Peştun imparator Ahmed Şah Dürrani Peştun olmayan bölgeleri fethedip Dürrani İmparatorluğu'nu kurduğunda daha da yoğunlaştı. 19. yüzyıl sonlarında Abdurrahman Han hükümdarlığı sırasında Tacikler kuzeyden güneye doğru göç ettirilirken bazı Peştun gruplar ülkenin kuzeyine yerleşti. Bunun ana nedeni Rus istilasından korunmak gibi siyasi nedenlerdi. Bu sırada, binlerce Hazara, Hazarajat'tan ayrılarak Ketta (Bugün Pakistan sınırları içerisinde) ve bugün İran sınırları içerisinde olan Meşhed'e göç ediyordu.Daha ileri tarihlerdeki Peştunizasyon çalışmaları 20. yüzyıl başlarında Muhammed Nadir Şah ve günümüze daha yakın olarak Taliban (bkz: Talibanizasyon) tarafından yapıldı. Peştunlarla yakın ilişki içerisinde bulunan bazı Peştun olmayan etnik gruplar Peştun kültürüne adapte oldular.
Pešturina

Pešturina () güneydoğu Sırbistan'daki Nişka Banya belediyesinde yer alan bir mağaradır. Jelašnica'nın güneybatısında, Niş'in   güneydoğusunda yer alır. 2006 yılında başlayan arkeolojik kazılardan bu yana Orta ve Üst Paleolitik dönemlere ait eserler keşfedilmiştir. Musteryen kültürü olarak tanımlanan kalıntılar, 102.000 BP + 5.000 ila 39.000 BP + 3.000 arasına tarihlenmektedir, bu tarih aralığı Pešturina'yı hayatta kalan en son Neandertal habitatlarından biri halline getirmektedir. Mağara "Sırp Atapuercası" olarak da bilinmektedir.Nisan 2019'da Neandertal adamına ait kalıntıların keşfedildiği açıklandı. Bu, Sırbistan'da Neandertal kalıntılarının ilk keşfi olarak kayıtlara geçti.Mağaranın adı, "büyük mağara" anlamına gelen eski Sırp ismi pešteradan (bkz. Pešter) gelmektedir. Jelašnica Mağarası () olarak da bilinir.Mağara, Suva Planina dağının kuzey yamaçlarında,  rakımlı bir tepe üzerinde yer almaktadır. Giriş batıya dönük olup,  genişliğinde ve  yüksekliğindedir. Mağara  uzunluğundadır. Girişte taşlar birikmiştir, ana kaya ise mağaranın arka kısmında zeminin üzerinde çıkıntı yapmaktadır.
Peščenica Cumhuriyeti

Peščenica Cumhuriyeti, adını Zagreb'in Peščenica semtinden alan Hırvat Željko Malnar'ın bir projesiydi.Proje kapsamında bir TV programı yayınlandı. Program Cumartesi günleri 22:00'den sabahın erken saatlerine kadar yayınlandı ve uydu aracılığıyla iletildi. Kısa bir süre için, önceki programların kısaltılmış (ve sansürlü) versiyonları Mayıs 2007'de Hırvat ulusal televizyonunda yayınlandı ("Privremeni tjednik" olarak; sadece beş bölüm).Proje, 2010 yılında "Savunma Bakanı" Zvonimir Levačić'in vefatından sonra TV-Show'un sona ermesiyle sona erdi.
Peștera Muierilor

Peștera Muierilor veya Peștera Muierii (Rumence "Kadınlar Mağarası" veya "Kadının Mağarası" anlamına gelmektedir), Romanya'nın Gorj ilindeki Baia de Fier komününde bulunan bir mağara sistemidir. Mağara ayısı kalıntıları ve bir insana ait kafatası içermesi nedeniyle önemlidir. Radyokarbon tarihleme yöntemine göre kafatası günümüzden 30.150 ± 800 yıl öncesine tarihlenmektedir. 1952 yılında ortaya çıkarılmıştır. Cioclovina Mağarası'nda bulunan benzer kalıntılarla birlikte (günümüzden yaklaşık 29.000 yıl öncesi), Romanya tarihöncesindeki en eski erken modern insan kalıntıları olarak gösterilmektedir.İnsan kafatası, yüksek alın, küçük çene ve küçük supraorbital çıkıntılara sahiptir ve anatomik olarak modern insan özelliklerine sahip bir kadının kafatasıdır. Uzun kafatası çatısına rağmen, oksipital kemik, normalde Neandertallerle ilişkilendirilen bir özellik olan ayrı bir çatı oluşturur. Büyük ölçüde sağlam yüz kemikleri, "sağlam özelliklere" sahip bir kadını işaret etmektedir. Bu özellik mozaiği, olası Neandertal karışımını veya genel olarak sağlam (arkaik) özellikleri (veya her ikisini) gösteren  Peștera cu Oase buluntusunda görülen aynalara sahiptir. Erken tarihlendirmeler, buluntuyu erken Cro-Magnon buluntu grubuna tarihlendirmektedir.Bazı araştırmacılar, radyokarbon tarihleme ve aynı zamanda arkeolojik bağlamın analizine dayanarak, bu kemiklerin Cro-Magnonlar ve Orinyasiyen arkeolojik kültürü ile ilişkisi hipotezini geliştirdiler. Bazı araştırmacılar, bu buluntuların Güney Karpatlar'dan, Son Orta Paleolitik ve Erken Üst Paleolitik dönemden belirli bir bölgesel kültüre ait olabileceği ihtimalini öne sürmüştür.Bölgede 3 iskelet keşfedildi. 2016 yılında yapılan bir çalışmada, araştırmacılar, üç bireyden biri olan Peştera Muierii 1'in (35.000 BP) iki üst azı dişinden DNA kalıntıları elde etmeyi başardılar ve bireyin tamamen modern bir insan olduğunu doğruladılar; mtDNA analizi, Peştera Muierii 1'in daha önce bilinmeyen bir bazal mtDNA Haplogroup U6* soyundan geldiğini göstermekteydi. Haplogroup U6 bugün Kuzey Afrika'da yaygın olduğundan, araştırmacılar Kuzey Afrika'daki U6 soyunun Batı Asya'dan Kuzey Afrika'ya göçün bir sonucu olduğunu varsaymaktadır. Araştırmacılar ayrıca Peştera Muierii 2'nin (33.000 BP) temporal kemiğinden DNA elde etmeyi başardılar. Bu birey aynı zamanda bazal mtDNA Haplogroup U6'dan geliyordu ve bir kadın olduğu doğrulandı.
Peștera cu Oase

Peştera cu Oase (, "Kemikli Mağara" anlamına gelir), Romanya'nın güneybatısındaki Caraș-Severin ilindeki Anina şehri yakınlarında bulunan ve 37.000 ila 42.000 yıl önce yaşadıkları kabul edilen en eski Avrupa erken modern insanlarından (EEMH) bazılarının yaşadığı 12 karstik galeri ve odadan oluşan bir mağara sistemdir."Oase 1" alt çenesi tamamen olgun bir insana ait iken, yüz iskeleti on beş yaşlarında bir ergene aittir, bu nedenle "Oase 2" olarak adlandırılan ikinci bir birey olarak kabul edilir. Daha ileri analizler, sol temporal kemiğin, "Oase 3" olarak adlandırılan, ergen ve olgun dişi olarak değerlendirilen üçüncü bir bireye ait olduğunu ortaya çıkarmıştır. Bununla birlikte, ek bulgular ve çalışmalar, temporal kemiğin, "Oase 2" bireyinin yüz ve parietal kemikleriyle aynı kafatasına ait olduğunu göstermiştir. Meşaleler, odun kömürü veya aletler gibi arkeolojik işaretlerin bulunmaması, insan kalıntılarının mağaranın duvarlarındaki çatlaklardan akan su nedeniyle yıkanmış olabileceğini düşündürmektedir. "Oase 2" ve "Oase 3", arkaik, erken modern insan ve Neandertal morfolojik özelliklerinin bir karışımını gösteren, muhtemelen eşzamanlı "Oase 1" mandibulasından varlığı bilinen bir modeli doğrulamaktadır. Bu nedenle, numuneler, çıkıntılı çene kemiği, kaş çıkıntısının olmaması, yüksek ve yuvarlak bir beyin çatısı gibi özellikleri bir "modern insan" özellikleri sergilemektedir. Bununla birlikte, bu özellikler, kafatasının ve dişlerin, onları modern insanlar için varyasyon aralığının dışına yerleştiren, büyük bir yüz, kulak arkasındaki büyük bir kemik tepesi ve arkaya doğru daha da büyüyen büyük dişler gibi çeşitli arkaik yönleriyle ilişkilidir. Neandertal ve modern insanın bu mozaiği, Abrigo do Lagar Velho'da veya 31.000 yıllık Mladeč bölgesinde, Cidália Duarte ve diğerleri tarafından 25.000 yıllık bir çocuk fosilinde bulunan benzer özellikleri andırmaktadır (1999).2015'te yapılan genetik araştırmaları, Oase 1 fosilinin, tahmini %5-11 Neandertal otozomal DNA'sına sahip yeni bir Neandertal atasına sahip olduğunu ortaya çıkardı. Numunenin 12. kromozomu %50 Neandertal'di.Şubat 2002'de, Anina yakınlarında, güneybatı Karpat Dağları'ndaki Miniş Vadisi'nin karstik sistemini araştıran bir mağaracılık ekibi, memeli iskelet kalıntılarının bol olduğu önceden bilinmeyen bir mağarayı keşfetti. Öncelikli olarak Geç Pleistosen mağara ayısının (Ursus spelaeus) kış uykusuna yattığı düşünülen bu mağarada bazı kalıntıların zemin seviyesinden yüksekte yer alan kaya parçalarının üzerine yerleştirilmesi gibi olağandışı düzenlemeler görülmesi sonucunda mağarada insan izleri bulunabileceği sonucuna ulaşıldı. Aslında mağarabilimciler Ştefan Milota, Adrian Bîlgăr ve Laurențiu Sarcina paleo-yüzeyde tam bir insan çene kemiği keşfetmişlerdi. Karstik oda  (Kemikli Mağara), insan çene kemiği "Oase 1" (aynı zamanda  - "Anina'lı John") olarak adlandırıldı.En son radyokarbon tarihlendirmelerine göre Oase fosillerinin tarihi günümüzden 37.800 yıl öncesine uzanmaktadır. Bu kalıntıların, Tuna koridorundaki Demirkapı'ya yakın bir konumdan, Avrupa'ya girmiş en eski modern insan topluluklarından birini temsil edebilme ihtimali bulunmaktadır.
Pe̍h-ōe-jī

Pe̍h-ōe-jī (telaffuz:  , POJ olarak kısaltılır, tam anlamıyla "konuşma dili", ), Kilise Romanizasyonu olarak da bilinir (), başta Tayvan Hokkieni ve Amoy Hokkieni olmak üzere Güney Min Çincesinin farklı çeşitlerini yazmak için kullanılan bir ortografi. 19. yüzyılda Güneydoğu Asya'daki Çin diasporası üyeleri arasında çalışan Batılı misyonerler tarafından yaratılan ve Xiamen ile Tainan yerleşemlerinde çalışan misyonerler tarafından geliştirilen sistem, dilin konuşulduğu şeklini yazılı olarak göstermek için Latin alfabesini ve çeşitli diyakritik işaretler kullanır. İlk başta Fujian eyaletinde başarılı olan POJ sistemi, en çok Tayvan'da yaygın oldu, ve 20. yüzyılın yarısında POJ sisteminde okur yazar 100.000'den fazla kişi vardı. Tayvan'ın ilk gazetesi Tayvan Kilise Haberleri dahil olmak üzere bu yazı sistemiyle yazılan çok sayıda hem dini hem de seküler madde yayımlanmıştır.
Pfaff

Pfaff Industriesysteme und Maschinen AG, Almanya merkezli bir dikiş makineleri üreticisidir. Şirket, 1862 yılında Georg Max Pfaff tarafından kurulmuş olup Mart 2013 tarihinde SGSB Co. Ltd. tarafından satın alındı. Şirketin merkezi Renanya-Palatina eyaletine bağlı Kaiserslautern kentinde yer almaktadır.
Pfaffenhausen

Pfaffenhausen, Almanya'nın Bavyera eyaletine bağlı Unterallgäu ilçesinde bulunan bir belediyedir. Yüzölçümü 21.11 km² olan belediyenin nüfusu 31 Aralık 2015 tarihi itibarı ile 2,525'tir.
Pfanner

Pfanner Getränke GmbH , uluslararası bir Avusturyalı meyve suyu ve içecek üreticisidir. Kendi hesabına göre, 2010 yılında 420 milyonun litre üzerinde üretim üretti ve bu sayede toplam hacmin% 80'den fazlası 80'in üzerinde ülkede ihraç edildi. Vorarlberg'deki Lauterach ilçesin'de bulunan ana pazarlar, Almanya, İtalya, Avusturya, Romanya ve Çek Cumhuriyeti'dir.Şirketle ilgili raporlara göre, Alman buzlu çay pazarında lider olan Pfanner, yüzde 19,8'lik bir paya sahiptir.Pfanner yaklaşık 210 farklı ürün üretir, bu sayede meyve suları en çok bilinen maddeleri oluşturur. Ayrıca buzlu çaylar, limonatalar ve diğer alkolsüz içecekler üretilir. Şirket, Pfanner markası için meyve suları doldurmanın yanı sıra kontrat şişeleme hizmetleri de sunmaktadır.Pfanner, 2001 yılında Fairtrade ile işbirliğine başlamıştır. Bugün Pfanner, dünya çapında meyve suları sektörünün en büyük Fairtrade ortağıdır ve şirketlerle ilgili raporlara göre en geniş yelpazedeki adil ticaret ürünlerini sunmaktadır.Pfanner Avusturya, Almanya, İtalya ve Ukrayna'daki fabrikaları işletmektedir. Enns (Yukarı Avusturya) şehrinde en büyük üretim sitesi vardır. Diğer siteler Hamburg (Almanya), Policoro (İtalya) ve Bar (Ukrayna)'da bulunmaktadır.
Pfanni

Pfanni GmbH & Co. OHG Stavenhagen merkezli bir Alman gıda üreticisidir. Mutfak hazır patates ürünleri imalatında uzmanlaşmıştır. 1993'ten beri Unilever Germany Group'un bir yan kuruluşudur.Şirket 2 Eylül 1949'da Münih'te Werner Eckart tarafından kuruldu. Kimin babası John Eckart, 1868'den beri konserve balık ve konserve et üretiyordu. 1964 yılında, Pfanni'nin, 1965'te DM80 milyona yükselen DM50 milyondan daha fazla bir cirosu vardı. Pfanni, o zamana kadar 1.300 işçi çalıştırdı ve her yıl 150.000 ton patates işledi. Pfanni 1993 yılında CPC Almanya'ya satıldı, daha sonra CPC Bestfoods adını aldı. Knorr ayrıca Bestfoods'a aittir. Bu şirketler raspeball, meyveli börek, patates püresi, TV yemeği ve gnocchi gibi Pfanni markalı patates ürünleri sunurdu. 2000 yılında, bu grup şirketler, Unilever tarafından devralındı.
Pfeiffer sendromu

Pfeiffer sendromu kafatası kemiklerinin erken birleşmesi (kraniosinostoz) ile karakterize olmuş kafa ve yüz kemiklerinin şeklini etkileyen bir genetik bozukluktur. Pfeiffer Sendromu el ve ayaklardaki kemikleri de etkilemektedir.Rudolf Arthur Pfeiffer  (1931-2012) tarafından 1964'te koronal sinostoz, turribrakisefali (sivri yuvarlak kafa biçimi, belirgin ve çıkıntılaşmış alın) ve maksiller hipoplazi (Çıkık gözler, küçük elmacık kemikleri ve gelişmemiş maksilla kemiği belirgindir.) Pfeiffer sendromu 100,000 doğumda 1 görülür.Karakteristik yüz şekillerinin birçoğu olması gerekenden daha erken bir zamanda kafatası kemiklerinin birleşmesinin bir sonucudur. Bu durumda kafa normal bir şekilde büyümez. Gözlerde proptozis (göz konumunun bozulması), hipertelorizm (ayrık göz yapısı), gelişmemiş üst çene ve sivrileşmiş burun görülür. Pfeiffer sendromlu çocukların yarısında işitme kaybı ve daha sıklıkla dental problemler görülmektedir. Hastalarda kafatası,yüz, el ve ayak başparmakları anormal görünüşlü olabilir.Pfeiffer sendromlu insanlarda el ve ayak başparmakları diğer parmaklardan uzakta ve daha yamul gelişebilir. Sıklıkla brakidaktili (kısa parmaklılık) ve sindaktili (birleşik parmaklılık) görülebilir.Pfeiffer sendromu Fibroblast Growth Factor Receptor 1 ve 2'nin mutasyonu ile ilişkilidir. Bu reseptörler normal kemik gelişiminde önemlidir.Tip 1 sık görülen ve yukarıda özellikleri belirtilen klasik Pfeiffer sendromudur. Etkilenen bireyler normal zeka kapasitesine ve normal yaşam süresine sahiptir.Tip 2 ve Tip 3 formlar ise daha ağır olmakta ve sinir sistemi problemleri ile birlikte görülmektedir. Erkenden birleşen kafatası kemikleri beyin gelişimini sınırlandırmış ve diğer nörolojik problemlere sebep olmuştur. ( Tip 2 formu Tip 3 formuna göre yonca şekilli (4 köşeli kafa şekli) olması sebebi ile daha rahat fark edilmektedir.
Pfeilstorch

Pfeilstorch Almanca "ok leylekleri" anlamında gelen ve kışları geçirdikleri Afrika kıtasında ok ile yaralandıktan sonra bahar aylarında Avrupa'ya vücutlarında yaralandıkları ok ile geri dönen leylekleri tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Günümüze kadar 25 kadar Pfeilstorch kaydedilmiştir. Bu leylekler kuşların göçlerini anlamak için faydalı olmuştur.Tanınmış olanlarından biri 1822 yazında Almanya'nın Klütz kasabasında bulunan ve üzerinde Afrika okuyla birlikte içi doldurulan leylektir. Günümüzde Rostock Üniversitesi'nde sergilenmektedir.
Pfennig

Pfennig (, kısaltması Pf, sembolü ), çoğulu Pfennige, eski Alman para birimi. 9. yüzyıldan 2002 yılında Euro'nun kullanılmaya başlanmasına kadar tedavülde kalmıştır.Orta Çağ'da değerli bir madenî para olan pfenning, yıllar geçtikçe değer kaybetti ve Alman Reichı, eski Batı Almanya, Doğu Almanya ve yeniden birleşme sonrası günümüz Almanyasında Mark'in alt birimi olarak kullanıldı. 2002 yılında Alman markıyla birlikte tedavülden kalkmıştır.Simge olarak Kurrent dilinde 'denarius'un kısaltması 'd'ye karşılık gelen  sembolü kullanılmıştır. Fakat, 1950'lerde Reichsmark'ın ve dolayısıyla Reichspfennig'in kullanımdan kalkmasıyla bu sembol de kullanılmamaya başlanmıştır.
Pfiesteria piscicida

Pfiesteria piscicida, 1980-90 yılları arasında Kuzey Karolina ve Maryland'deki birçok alg bulutundan sorumlu olan bir Ateşrengi alg türü. Bilimsel ismindeki piscicida Latince "balık katili" anlamına gelir.
Pfizer

Pfizer, dünyanın önde gelen ilaç şirketlerinden biridir. Alman asıllı bilim insanları Charles Pfizer ve Charles Erhart adlı kuzenler tarafından 1849 yılında New York'ta kurulmuş olup; hâlâ etkinliğini sürdürmektedir. Türkiye'deki faaliyetlerine 1957'de başlamıştır.Pfizer, immünoloji, onkoloji, kardiyoloji, endokrinoloji ve nöroloji için ilaç ve aşılar geliştirir ve üretir. Şirketin, her biri yıllık geliri 1 milyar ABD dolarından fazla olan çok sayıda gişe rekorları kıran ilaçları veya ürünleri bulunmaktadır. 2020'de şirketin gelirlerinin %52'si Amerika Birleşik Devletleri'nden, %6'sı Çin ve Japonya'dan ve %36'sı diğer ülkelerden geldi.Pfizer, BioNTech ile ortaklaşa geliştirdiği Covid-19 aşısının %95'lere varan etkililik oranı ile başarıya ulaştığını açıkladı. Yetkililer denemeler sırasında kayda değer bir güvenlik sorunuyla karşılaşmadıklarını da açıkladı.
Pflugerville, Teksas

Pflugerville, Amerika Birleşik Devletleri'nin Teksas eyaletinde yer alan ve Travis ilçesinde yer alan bir şehirdir. 26 Kasım 2009 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehrin nüfusunun 49,936 olduğu tespit edilmiştir.15 Mart 2010  tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehirde 91,873 kişi, 5,109 ev ve 3,239 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.1 Nisan 2000  tarihinde yapılan nüfus sayımına göre şehirde 29,843 kişi, 10,450 ev ve 8,600 aile bulunmaktadır. Şehrin nüfus dağılımı ise %79,0 Beyaz, %11,3 Afrikan Amerikan, %0,3 Yerli Amerikan, %5,2 Asyalı, %0,1 Pasifik Adalı, %1,1'i ise diğer gruplardandır.
Pfullendorf

Pfullendorf, Sigmaringen bölgesinde, Baden-Württemberg eyaletinde yer alan küçük ve tarihî bir Alman şehri.
Pfund serisi

Rydberg formülüne göre uyarılmış bir  atomda 5. enerji düzeyindeki elektronların enerji düzeylerini değişirken şu şekilde ışınım yaparlar:Seriler nx sonsuza giderken asimtotik olarak 2283 nm. dalga boyuna yakınsar. İnsan gözünün görebileceği en uzun dalga boyu 750 nm. dolaylarında olduğundan,  Pfund serisi ışınım insan gözü tarafından görülemez. Bu ışınım kızılötesi alandadır.
Pfuri, Gorps ve Kniri

Pfuri Gorps & Kniri İsviçreli halk müzik grubuydu. Grup üyeleri Pfuri Baldenweg (d. 2 Kasım 1946), Anthony "Gorps" Fischer (d. 1947) ve Peter "Kniri" Knaus (d. 3 Mart 1945 Aarau). Grup 1979 Eurovision Şarkı Yarışması yılında Peter, Sue ve Marc ile birlikte İsviçre'yi Trödler und Co adlı şarkıyla temsil etmiş, yarışmada 10. olmuştur..
Phablet

Phablet  (Phonelet, Tabphone veya Fablet olarak da bilinir), akıllı telefon ile tablet bilgisayarların birleşimi için kullanılan bir kelimedir. Şu an mobil aygıtların en son form faktörlerinden biri olarak kabul ediliyor. Phabletler genellikle 5.5-6.9 inç arasında ekran boyutlarına sahiptir. Mobil web taramalara ve multimedya içeriklere elverişlidir. Bu yüzden genellikle iş insanları veya multimedya içeriklerle ilgilenen kişiler tarafından tercih edilir.Phabletler yazımı, çizimi, not almayı ve açıklama girmeyi kolaylaştırmak için kalemle kullanıma karşı optimize edilir (veya Stylus Kalem adı verilen dokunmatik ekran kalemi cihaz ile birlikte gelir). Benzer formdaki cihazlar 1993'ten beri üretse de phablet akımı Samsung Galaxy Note öncülüğünde 2011 yılında başlamıştır.Günümüzde ise Galaxy Note 3, Galaxy Note 8.0, Galaxy Tab 3 8.0, Xperia Z Ultra, Xperia T2 Ultra, Nokia Lumia 1520 gibi cihazlar phablet cihazlar olarak üretilmekte ve satışa sunulmaktadır. Galaxy Mega kalemle kullanımı desteklemediği için kullanıcı kitlesi tercihini Galaxy Note'dan yana yapmıştır.Phabletler, az yer kaplaması, daha hafif oluşu ve işlevselliğinden ötürü tablet ve bilgisayarlara tercih edilmektedir.https://www.phonearena.com/news/Dont-call-it-a-phablet-the-5.5-Samsung-Galaxy-S7-Edge-is-narrower-than-many-5.2-devices_id79482https://web.archive.org/web/20140702213237/https://www.pcmag.com/slideshow/story/294004/enter-the-phablet-a-history-of-phone-tablet-hybrids
Phaedon Georgitsis

Phaedon Georgitsis (; d. 21 Ocak 1939 – ö.1 Mart 2019),  Yunan oyuncu. Yunanistan Sineması'nın  başarılı oyuncularında olan Georgitsis, 13 tanesini "Finos Filmcilik" firmasının üstlendiği birçok filmde başrol oynamıştır. Ayrıca Yunan Tiyatrosu'nun en başarılı temsil eden oyunculardandır. Yunan oyuncu Phaedon Georgitsis  1 Mart 2019'da doğum yeri Atina'da beyin kanseri sonucu ölmüştür.
Phaedrus

Phaedrus (Yunanca: Φαῖδρος), ilk olarak Platon'un Mektuplarında geçen kurgusal kahramanlardan birisidir. Bundan başka Robert M. Pirsig'in Zen ve Motosiklet Bakım Sanatı ve bu kitabın devamı olan Lila adlı kitaplarında geçen bir roman kahramanıdır. Pirsig bu karakteri Platon'dan hareketle oluşturmuştur. Aklın ve akılcılık geleneğinin temsilcisi olan Platon'da Phaedrus, yazının doğası üzerine Platon'un kuşkularını dile getiren bir kişiliktir. Buna göre yazı, imal edilmiş/üretilmiş bir üründür, insanın zihninde var olan düşünceleri zihnin dışında kurmaya kalkışır. Yazı, belleğin aracıdır; yazılanlar yeniden hatırlamak içindir. Ayrıca ruh ve ruhun ölümsüzlüğü konularında da Phaedrus karşımıza çıkar. Yazının ve sözlerin gizemi üzerine sorular soran bir karakterdir Phaedrus. Platon'un bilinen metinleri içinde ilginç ve karanlık bir karakterdir. Pirsig'in bu karakteri yeniden değerlendirme sebebi bu yanları dolayısıyladır. Pirsig'in özellikle ilk kitabı Zen ve Motosiklet Bakım Sanatında Phaedrus, arka planda asıl hikâyesi anlatılan ana karakterin öteki benidir. Felsefi iç hesaplaşmasını gidebilecegi kadar derinlere götüren ve orada bir tür kişilik bölünmesiyle her şeyini kaybetme noktasına gelen karakter, ikinci bir ben olarak Phaedrus'u yaratmış ve onunla hem kendi geçmişinin hem de felsefe tarihinin köklü bir sorgulamasına yönelmiştir. Phaedrus burada Platon'un metinlerinde geçen karakterden daha karanlık, gizemli, ve tedirgin edici bir karakter olarak çizilir. Pirsig burada, Phaedrus aracılığıyla, akılcılık geleneği dediği Platon'dan beri hüküm süren felsefe geleneğinin izini sürmekte, tüm temel kategorileri kuşkuyla sorgulamakta ve yadsımakta, değerlerin yeniden değerlendirilmesi denilebilecek bir tutumla epistemolojik, ontolojik, etik ve estetik meseleleri yeniden gündeme getirmekte; hem de teknoloji, eğitim, sistem gibi pek çok yan konularda mevcut düşünce tarihinin ve tarihsel pratiklerin açmazlarını göstermektedir. Sözcüklerin, felsefi kavramların ve değerlerin kaynağının ne olduğunu sorgulayan Phaedrus, Nitelik Metafiziği'nden sözeder. İkinci kitap Lila'nın alt başlığı, söz konusu sorgulama devam ettirildiği için Ahlakın Sorgulanması şeklinde yer alır.
Phaeno Bilim Merkezi

Phaeno Bilim Merkezi (Almanca: Phæno – Die Experimentierlandschaft) Almanya’nın Wolfsburg şehrinde yer alan ve 2005 yılında inşaatı tamamlanmış interaktif bir bilim merkezidir.Wolfsburg şehir yönetiminin şehrin gelişmesi için yaptığı çalışmalardan birinin sonucu olarak bu merkez kurulmuştur. 1998 yılında şehir yönetimi Autostadt’nın güneyindeki şehrin tren istasyonun hemen yanındaki boş araziye halka hizmet edecek bir proje yapılması yönünde bir karar verilmişti ve de orijinal olarak bir sanat müzesinin inşaat edilmesi planlanmıştır. Ancak şehrin zamanındaki Kültür, Spor ve Eğitim’den sorumlu direktörü Wolfgang Guthardt bu durumun mevcut ve de oldukça ilgi çeken Kunst Müzesi ile rekabete gireceğini ve başka olasılıkların düşünülmesi gerektiği hususunda görüş bildirdi. İsviçre’de gördüğü bir bilim merkezinden ilham alarak burada da bu fonksiyonda bir yapının inşa edilmesini önerdi.İlk planlamalara Kasım 1998’de başlanan proje bir sene sonra Ocak 2000’de bir mimari yarışma ile devam edildi. Irak kökenli bir mimar olan Zaha Hadid’in tasarımı yarışmayı kazandı. Dekonstrüktivizm stilindeki tasarlanmış bir yapı olan Phaeno Bilim Merkezi yaklaşık beş yıl sonra 24 Kasım 2005 günü ilk kez kullanıma açıldı. Bu tasarım ile Zaha Hadid RIBA’nın geleneksel olarak dağıttığı mimarlık ödülünü 2006 yılında kazanmıştır.
Phaethornithinae

Phaethornithinae, tropikal ve subtropikal sinek kuşlarının alt familyasıdır. 6 cins, 30-40 türü kapsar. Kuş tüyü tipik olarak, yeşil, kahverengi, pas rengi veya gri renkler içerir. Türlerde en fazla, üst parçalarda yanardöner yeşil veya bronz rengi görülür ama bu renkler diğer sinek kuşlarına göre dikkat çekmez. Erkek ve dişilerin tüyleri çok benzerdir. Hiçbir türü, kuvvetli eşeysel dimorfizm göstermez.Çoğu hermit heliconialarla birlikte anılır ama diğer nektar kaynaklarından faydalanırlar (Centropogonun çiçekler, Passiflora, Costus vs.). Daha az seviyede eklem bacaklıları da yakalayabilirler.Birçok tür, (Glaucis hirsuta dahil) beslenmenin yanı sıra yuva yapmak için de heliconiaları kullanır, bitkinin geniş yapraklarının birinin alt tarafına koni biçimindeki yuvalarını bağlarlar.Üç ekstra tür, Androdon aequatorialis, Doryfera ludovicae ve D. johannae, geçmişte bu alt familya içinde incelenmiştir ama şimdi Trochilinae alt familyasında incelenmektedir.
Phagspa yazısı

Phagspa yazısı, Yuan Hanedanı'nın kurucusu Kubilay Han için Tibetli keşiş Drogun Çugyal Phagpa tarafından Yuan içindeki yazılı diller için birleşik bir yazı olarak tasarlanmış bir alfabedir. Bu yazının fiili kullanımı, Moğol liderliğindeki Yuan Hanedanı sırasında yaklaşık yüz yıl ile sınırlıydı ve Ming Hanedanı'nın gelişiyle birlikte kullanım dışı kaldı.Yuan döneminde Çince, Tibet dilleri, Moğolca, Uygurca, Sanskritçe, Farsça ve diğer komşu dillerin çeşitlerini yazmak ve yazıya dökmek için kullanıldı. Tarihsel dilbilimciler için, kullanımının belgelenmesi bu dillerdeki değişiklikler hakkında ipuçları sağlamaktadır.Onun soyundan gelen sistemler, Tibetçe ve Sanskritçe yazmak için kullanılan Yatay kare yazıyı içerir. Kore Hangıl alfabesinin Phagspa'dan sınırlı bir etkiye sahip olduğuna dair bir teori bulunmaktadır. Pax Mongolica sırasında yazı, batı Orta Çağ sanatında çok sayıda görünüm bile yaptı.
Phaidon (kitap)

Phaidon, Yunan filozof Platon'un ‘ruhun ölümsüzlüğü’ düşüncesini ele aldığı bir diyalogdur. Adını Elis'li Phaidon'dan alır. Phaidon diyalogu geleneksel sınıflandırmaya göre ruh üzerine (antik yunanca: peri psihis) ve "ahlaka dair" (antik yunanca: ethikos) sıfatlarıyla tanımlanır. Platon'un olgunluk dönemine ait olduğuna ve Akademia'yı kurmuş olduğu dönemde, MÖ 385'ten birkaç yıl sonra yazılmış olduğuna inanılır.Diyalog, bir tiyatro oyununun sergilenmesi gibi şekillendirilmiştir. Eserde idama mahkûm edilmiş Sokrates’in ölmeden önce ruhun ölümsüzlüğüne yürekten inandığı için mutlu bir adam izlenimi verdiği anlatılır.Eserin başında Ekhekrates ile Phaidon arasında geçen konuşma yer alır. Phaidon, Sokrates baldıran zehrini içerken bizzat oradadır. Ekhekrates’in sorusu üzerine Sokrates’in ölümünden önceki anlarını anlatır. Diyalog içindeki diyaloglarda Pythagorasçı Kebes ve Simmias öne çıkarlar. Sokrates, ölmeden önce yanındakilerle ölüm ve öte dünya üzerine tartışmıştır. Sokrates, ölümün ruhun bedenden kurtulması olarak gördüğünü açıklar. Ölümü bir son olmadığını, ruhun sonsuzluğunu savunur. Öldükten sonra ruhların gittikleri Hades’e ilişkin Mitos’u anlatır. Diyalogda Sokrates'in Dünya'nın nasıl bir yer olduğuna ve bölgelerine dair düşüncelerine yer verilmiştir. Sokrates, Dünya'nın gökyüzünün ortasında bulunduğuna ve yuvarlak olduğuna inanır. Evrenin homojen olduğuna ve bu yüzden dünyanın konumunu korumak için başka bir kuvvete ihtiyacı olmadığına inanmaktadır. İnsanların tıpkı balıklar gibi bir oyukta yaşadığına inanır. Diyalogda şu sözler ile bu özetlenir; "Bir insan eğer havanın sınırına varabilseydi ya da kanatlanıp uçabilseydi -başını denizden çıkaran balıkların bizim dünyamızı gördüğü gibi- başını kaldırıp yukarı evreni görebilirdi.". Yukarı evren, insanların yaşadığı yer ile kıyaslanamayacak güzellikte rengeranktir bir yerdir. Diyalog, Sokrates’in ölüm anının anlatıldığı bir sahneyle sona erer.
Phaistos

Festos ya da Phaestos (Yunanca Φαιστός, Phaistos) bir tunç çağı Girit yerleşimidir. Knossos Sarayı'nın ardından bölgenin en büyük ikinci sarayını barındırmaktadır. Hemen hemen Knossos ile aynı biçimde inşa edilen Phaistos, bölgede bulunan disk biçimli bir nesneden dolayı ayrı bir öneme sahiptir. Phaistos Diski üzerinde yazılar bulunduran ve Girit adasında o dönemde konuşulan dil ve kültür hakkında bilgi veren en önemli buluntulardan biridir.
Phalacrocorax

Phalacrocorax, Phalacrocoracidae familyasına bağlı bir kuş cinsidir. Önceleri familyanın tek cinsi olarak tüm türler altında sınıflandırılmaktaydı.
Phalacrocorax capensis

Phalacrocorax capensis karabatakgiller (Phalacrocoracidae) familyasından bir kuş türüdür. Afrika'nın güneybatı kıyılarına endemiktir.Tamamen siyah tüylerle kaplıdır. Üreme döneminde tüyleri morumsu parıltıya sahiptir ve başı, ensesi ile kloaka bölgesinde az sayıda beyaz tüyler bulunur. Boğaz derisi koyu turuncumsu sarı renktedir ve diğer karabatakların aksine tüylüdür. Kanat açıklığı 240 ila 280 mm. arasındadır ve 800 ila 1600 g. arasında bir ağırlığa sahiptir.Namibya'nın güneyinden Güney Afrika'nın Cape Eyaleti'nin güneyine kadar olan kıyılarda ürerler. Üreme dönemi dışında kuzeyde Kongo Nehri'nin ağzından doğuda Mozambik'e kadar kıyılara yayılırlar.
Phalacrocorax featherstoni

Phalacrocorax featherstoni karabatakgiller (Phalacrocoracidae) familyasından bir kuş türüdür. Yeni Zelanda'da Chatham Adaları'na endemiktir. Popülasyonlarının 1.000 çift kuştan az olduğu tahmin edilmektedir.
Phalacrocorax fuscescens

Phalacrocorax fuscescens karabatakgiller (Phalacrocoracidae) familyasından bir kuş türüdür. Avustralya'nın güney kıyılarına endemiktir.Üst kısmının tüyleri, gagası ve yüzündeki tüysüz deri syah renklidir. Alt kısmının tüyleri ise beyaz renklidir.Avustralya'nın güneyinde Victoria'nın doğusundan Batı Avustralya'da Cape Leeuwin'e kadar kıyılarda olduğu kadar Tasmanya kıyıları ve Bass Boğazı adalarında da yaşarlar.Bu karabatak türü kıyılarda 12 m. derinliğe kadar dalarak avladığı balıklarla beslenir. 50 cm. büyüklüğe kadar balıkları avladıkları gözlemlenmiştir. Bazen sürü hâlinde uçtukları da görülür.
Phalacrocorax fuscicollis

Phalacrocorax fuscicollis karabatakgiller (Phalacrocoracidae) familyasından bir kuş türüdür. Asıl olarak Hint altkıtasının su havzalarında yaşar ancak batıda Pakistan'ın Sind Eyaletinden doğuda Tayland ve Kamboçya'ya kadar uzanan bölgede bulunurlar. Sosyal bir tür olan bu kuş benzer bir tür olan Microcarbo nigerden mavi gözü, küçük kafası, eğili alnı ve ince uzun gagası ile ayrılır.Boyu erkeklerde 51 ila 53,5 cm, dişilerde 47,5 ila 51 cm. arasındadır. Tüyleri bronz kahverengi olan bu karabatağın üst kısmında siyah tüyler bulunur. Tepeliği yoktur ve küçük bir kafası ile ucu kanca şeklinde olan ince uzun bir gagası vardır. Gözleri mavidir ve üreme dönemi dışında yüzdeki tüysüz deri sarı renklidir. Üreme döneminde kulak kısımlarında kısa beyaz tüyler görünür. Erkek ve dişi kuş birbirine benzer. Üreme dönemi dışındaki erişkinler ve genç kuşlar daha kahverengi tüylere sahiptir.Koloni hâlinde yaşayan bu karabatak türü Hindistan'ın su havzalarında ve Sri Lanka'nın kuzey kısmında yaşar. Ayrıca haliçlerde ve mangrov bataklıklarında da bulunur ama deniz kıyısında görülmez. Kuzeydoğuda Assam'a ve doğuda Tayland, Myanmar ve Kamboçya'ya kadar olan bölgede de bulunurlar.Üreme dönemi temmuz ile şubat ayları arasındadır ancak yağmur durumu ve su düzeylerine bağlıdır. Hindistan'ın kuzeyinde temmuz ile şubat ayları arasında ürerken Sri Lanka'da kasım ile şubat ayları arasında ürerler. Yuvalarını kısmen suyun içinde olan ya da adacıklarda yetişen ağaçların dallarının oluşturduğu çatallara çalı çırpı ile yaparlar. Yuvaları diğer su kuşlarının yuvalarının yanındadır. Dişi kuşlar üç ila beş mavimsi yeşil yumurta yumurtlar.
Phalacrocorax harrisi

Phalacrocorax harrisi karabatakgiller (Phalacrocoracidae) familyasından bir kuş türüdür. Galapagos Adaları'na endemiktir. Karabatakgiller familyasında uçma yeteneğini kaybetmiş olan tek türdür. Önceleri monotipik Nannopterum ya da Compsohalieus cinsleri altında sınıflandırılmış olsa da günümüzde diğer karabatak türlerinin çoğu ile birlikte Phalacrocorax cinsi içinde sınıflandırılmaktadır.Tüm karabataklar gibi ayakları perdelidir ve deniz içinde avlanmak için daldığında kullandığı bacakları güçlüdür. Deniz tabanında balıklar, omurgasızlar ve diğer küçük canlılarla beslenirler ve avlanmak için kıyıdan 100 m.'den fazla açılmazlar.Boyu 89 ila 100 cm. arasında, ağırlığı ise 2,5 kg ila 5 kg. arasındadır. Kanatları kendi boyutlarındaki bir kuşun uçabilmesi için gereken büyüklüğün üçte biridir. Kuşların uçması için gereken büyük kasların bağlandığı göğüs kemiğindeki bölüm de oldukça küçülmüştür.Kısa ve tıknaz kanatları dışında görünüş olarak daha çok ördeğe benzerler. Üst kısımları siyah alt kısımları ise kahverengidir. Uzun gagalarının ucu kanca şeklinde kıvrıktır ve gözleri turkuvaz rengindedir. Ayaklarında dört parmakları birbirine perde ile bağlıdır. Erkek ile dişi görünüş olarak birbirine benzer ancak erkek kuşlar kısmen daha büyüktür. Genç kuşlar erişkinlere benzer ancak tüyleri parlak siyahtır ve gözleri koyu renklidir. Erişkinler pes perdeden homurtu sesleri çıkarırlar.Diğer karabataklar gibi tüyleri su geçirmez değildir ve daldıktan sonra kanatlarını güneşin altında açarak kuruturlar. Kanat tüyleri diğer karabataklara benzer ancak gövde tüyleri daha kalıni yumuşak ve yoğundur. Üropigial bezlerinden çok az yağ salgılanır ve yoğun tüylerinde hapsolan hava sayesinde tüyleri çok ıslanmaz.Uçamayan tek karabatak türü olan bu kuş Ekvador'a bağlı Galapagos Adaları'na endemiktir ve burada çok sınırlı bir bölgede yaşar. Yalnızca iki adada bulunur: Fernandina Adası'nın doğu kıyısı ile Isabela Adası'nın kuzey ve batı kıyıları. Popülasyonları 1983 El Niño olayından sonra %50 düşerek 400 bireye kadar düşmüştür. 1999 yılında yaklaşık 900 birey olduğu tahmin edilmektedir.
Phalacrocorax neglectus

Phalacrocorax neglectus karabatakgiller (Phalacrocoracidae) familyasından bir kuş türüdür. Namibya ile Güney Afrika'nın batı kıyılarına endemiktir.Boyu 75 cm. civarındadır. Genellikle bronz parıltılı siyah tüylere sahiptir ancak kanatları siyahtan çok koyu kahverengidir. Erişkinlerin tepesinde küçük bir tepelik vardır ve arkaları beyaz renklidir.
Phalacrocorax penicillatus

Phalacrocorax penicillatus, karabatakgiller familyasından bir deniz kuşu türüdür. Kuzey Amerika'nın Pasifik kıyısında yaşar. Yaşam alanı yaz aylarında Alaska'dan California Körfezi'ne kadar uzanır ancak Vancouver Adası'nın kuzeyinde bulunan populasyonlar kışın güneye doğru göç eder.Epitet adı olan Latince penicillatus sözcüğü fırça anlamına gelir ve üreme döneminin başında, boynunda ve sırtında çıkan beyaz tüylere ithafen verilmiştir. Bu tür Alman doğabilimci Johann Friedrich von Brandt tarafından tanımlanmıştır.
Phalacrocorax sulcirostris

Phalacrocorax sulcirostris karabatakgiller (Phalacrocoracidae) familyasından bir kuş türüdür. Avustralya'nın çoğu bölgesi ile Yeni Zelanda'nın kuzeyinde yaygın olarak rastlanır.Boyu 60 ila 65 cm. arasında olan tamamen siyah renkli tüylere sahip bir kuş türüdür. Sırtındaki tüylerin yeşlimsi bir parıltısı vardır. Üreme döneminde kafasında ve ensesinde düzensiz olarak beyaz tüyler çıkar ancak gözlerinin üstündeki beyaz türler belirgindir. Üreme dönemi dıında tüyleri daha çok soluk kahverengiye benzer. Erkek ve dişilerin tüyleri birbirine benzer. Uzun ve ince gagası gri renkli, ayakları ve bacakları ise siyah renklidir. Erişkin kuşların irisi yeşil, genç kuşların ise kahverengidir. Erişkin olmayan kuşların tüyleri kahverengi ve siyah renklidir.Bu karabatak türü Malay Yarımadasında Sumatra haricinde Endonezya ve D'Entrecasteaux Adaları haricinde Yeni Gine'den Avustralya'ya kadar olan bölgede yaşar. Ayrıca Yeni Zelanda'nın Kuzey Adası'nda da bulunur. Daha çok tatlısu havzalarında görülse de ara sıra korunaklı kıyılarda da görülür.
Phalacrocorax urile

Phalacrocorax urile karabatakgiller (Phalacrocoracidae) familyasından bir kuş türüdür. Pasifik Okyanusu'nun en kuzey ucunda ve Bering Denizi'nde Japonya'nın Hokkaidō adasının doğu ucundan Kuril Adaları boyunca Kamçatka Yarımadası'nın güney ucuna, Aleut Adaları'ndan Alaska Yarımadası'na ve Alaska Körfezi'ne kadar olan bölgede yaşarlar. Aynı bölgede yaşayan pelajik karabatak (P. pelagicus) ile yakın akrabadır. Pelajik karabatak ile birlikte yuvalanan bu tür daha başarılı bir üreme oranına sahiptir ve özellikle yaşadığı yerlerin doğu kısımlarında popülasyonu artış içerisindedir.Erişkin kuşun tüyleri koyu yeşilimsi mavi tonlarda parıltıya sahiptir. Sırtı ve yanları morumsu ve bronz parıltılı tüylerle kaplıdır. Üreme döneminde çift tepeliği olur ve yanları, ensesi ile arkası beyazdır. Göz çevresindeki tüysüz deri parlak turuncu ve kırmızı renklere bürünür. Üreme dönemi dışında göz çevresi soluk kırmızıdır. Kırmızı renkli tüysüz deri sayesinde pelajik karabataktan ayırt edilebilir. Kanat genişliği 25 ila 29 cm. arasındadır ve dişilerin kanatları ortalamada erkeklerden 5 cm. daha kısadır. Erişkinlerin ağırlığı 1,5 ila 2,3 kg arasındadır ve dişiler ortalamada erkeklerden 350 g. daha hafiftir.
Phalacrocorax varius

Phalacrocorax varius, karabatakgiller familyasının orta büyüklükteki bir üyesi. Avustralya ve Yeni Zelanda civarındaki körfezlerde bulunur.
Phalangeridae

Ruedas, L.A. & Morales, J.C. 2005. Evolutionary relationships among genera of Phalangeridae (Metatheria: Diprotodontia) inferred from mitochondrial data. Journal of Mammalogy 86(2):353-365.
Phalanx CIWS

Phalanx CIWS, ABD yapımı bir CIWS'tır. Silah, General Dynamics tarafından (günümüzde Raytheon) gemisavar füzelerine karşı geliştirilmiştir. Döner tabana monte edilmiş bir 20 mm'lik radar güdümlü Vulcan makineli topuna sahip olan Phalanx, dünya çapında çok sayıda deniz kuvvetleri tarafından kullanılmaktadır.
Phalcon

Phalcon, MVC mimari deseni üzerine kurulmuş yüksek performanslı bir PHP Çatısıdır. İlk sürümü 2012 yılında BSD lisansı ile yayınlanan Phalcon, açık kaynak kodlu olarak geliştiricilerin kullanımına sunulmuştur. Piyasadaki birçok PHP iskeletlerinin aksine C ile PHP'ye eklenti olarak yazılmıştır. Bu nedenle alternatiflerine oranla çok daha performanslı çalışabilmektedir.Önceleri Phalcon geliştirmesine katkıda bulunmak için C Geliştiricisi olmak gerekiyordu. Ancak Phalcon, 2.0 versiyonu ile birlikte Zephir ile geliştirilmeye başlandı. Bu sayede PHP geliştiricilerinin de Phalcon'un geliştirilmesine katkı sağlaması kolay bir hale getirildi.
Phalera

Phalera, genellikle altın, gümüş, bronz veya camdan yapılmış ve bir tür madalya olup ödüllendirilen Roma askerlerinin geçit törenleri sırasında göğüs plakasına takılan disk formunda bir şekle sahipti. Roma askeri birliklerine seçkin eylemleri için phalerae verilebilirdi. Bu ödüller genellikle birliğin sancağına takılmaktaydı. Phalera terimi Avrupa Keltleri tarafından dini ve süs amaçlı, özellikle de binicilik ekipmanlarında kullanılan özel diskleri ifade etmekteydi.