barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Taşburun, Narman

Taşburun köyünün eski adı Mahkar veya Muhkar'dır. Nitekim 1835 nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Mahkar, Muhkar veya Mihkar (مخكار) olarak geçer. Bu yerleşimin adı Gürcüce Mihkari (მუხკარი) biçiminde yazılmıştır.Mahkar veya Muhkar köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Muhkar, Çıldır Eyaleti'ne bağlı Mamirvan sancağının köylerinden biriydi. Bu tarihte köyde 17 hanede 63 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 126 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Mahkar köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Pitkir nahiyesinin köylerinden biriydi.  1940 genel nüfus sayımında "Mihkâr" olarak kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 257 kişiden oluşuyordu. Mihkâr veya Muhkar Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Taşburun olarak değiştirilmiştir. 1965 nüfus sayımına göre Taşburun köyünde 365 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 12 kişi okuma yazma biliyordu.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Narman Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 122 km, Narman ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır. Mahalle, Narman'ın doğusunda olup,  numaralı Ardahan-Muş (Oltu-Köprüköy) devlet yolu ve  numaralı Tortum-Narman il yoluna Kışlaköy, Kilimli ve Mahmutçavuş mahalleleri üzerinden 16,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşcılı, Şebinkarahisar

Köy, Giresun il merkezine 136 km, Şebinkarahisar ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Şebinkarahisar'ın batısında olup,  numaralı Tokat-Bayburt (Koyulhisar-Şebinkarahisar) devlet yoluna 1,2 km.'lik bir köy yoluyla, bağlanmaktadır.
Taşcızade Mehmed Tevfik Paşa

Kasım 1860 ile Kasım 1861 arasında Maliye nazırlığı yapmıştır. Eylül 1863 ile Ocak 1865 arası Hüdavendigar (Bursa), Eylül 1866 ile Haziran 1867 arası Rumeli, Haziran ile Aralık 1867 arası Kastamonu ve Temmuz 1876 ile Haziran 1878 arası Adana valilikleri yapmıştır. Dahiliye nâzırı ve Meclis-i Âyan üyesi Adil Bey'in babasıdır.
Taşdelen Köyü Katliamı

Taşdelen köyü katliamı (Uludere katliamı), 22 Şubat 1987 tarihinde, Hakkari'nin Uludere ilçesine bağlı (sonradan Şırnak'a bağlanan) Taşdelen köyüne ARGK (2000 yılı 7. PKK kongresinden beri HPG) militanlarının saldırısı sonucu 14 Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı sivilin yaşamını yitirdiği bir katliamdır.1 Ekim 1986 günü, Taşdelen köyünde Nasır Kaya isimli bir bireyin evine saldırı düzenlenir. Saldırıyı HRK üstlenir.McDowall'''a göre, 1985 yılına gelindiğinde, Türkiye, Suriye sınırı boyunca tel örgü bir bariyer inşa etmişti. Ancak, dik yamaçlı dağları nedeniyle Irak sınırında aynı şeyi yapamamıştı. Bu nedenle, PKK'nın erişimini ve tedarik yollarını engellemek için, bu bölgede bir köy korucusu ağı oluşturmak zorunda kaldı. PKK için ise, bu ağın oluşmasının engellenmesi önemliydi ve 1987'nin başlarında, PKK,  Mardin, Siirt ve Hakkari illerinde köy korucusu ailelere yönelik iki yıl sürecek sistematik bir saldırıyı başlattı. Taşdelen köyü saldırısı bu saldırılardan biriydi.The Economist'in haberine göre, 22 Şubat 1987 günü asker kılığına girerek Taşdelen köyüne gelen militanlar, köyde çoğunluğu kadın ve çocuk olan 14 kişiyi öldürür.Milliyet gazetesinin 'Millet Haber Ajansı (Mil-Ha)'ya dayandırdığı haberine göre saldırı, 22 Şubat 1987 gecesi TSİ 19.00 sularında Hakkari'nin Uludere ilçesinin Irak sınırına üç kilometrede konumlanan Taşdelen köyüne 25-30 kişilik bir ARGK grubunun asker kisvesi ile girmesi ile gerçekleşmiştir. Dönemin İçişleri Bakanı Yıldırım Akbulut'un açıklamasına göre, bu grubun üç köy korucusunun evine makineli tüfek ve el bombaları ile saldırması sonucu yaşları 5 ila 50 arasında, 9'u kadın ve çocuk, 14 kişi ölür ve 8 kişi yaralanır.Dönemin İçişleri Bakanı Yıldırım Akbulut, 2. Ordu komutanı Burhanettin Bigalı ile Uludere'ye giderek, isteyenlere silah verileceğini ve köyde 100 kişilik bir jandarma karakolu kurulacağını açıklar. Saldırıya uğrayan dört aileye Fak Fuk Fon''dan dört milyon Türk lirası nakdi yardım ve köy halkına yüz elli bin liralık gıda yardımı gerçekleştirilir; köy öğretmenlerine on beş gün izin verilir.
Taşdelen, Uludere

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Nirve olarak geçmektedir. Eski köy boşaltılmış ve karayolu kenarında yeni yerleşim kurulmuştur. Daha önceleri Hakkâri ili Uludere ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Şırnak ili Uludere ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 50 km, Uludere ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Uludere'nin güneyinde olup,  numaralı Şırnak-Hakkari devlet yoluna 3,1 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşdelen, Yomra

Köyün eski adı Kalafka olup 1930'dan sonra köyün ismi Taşdelen olarak değiştirilmiştir.Yeni isim verilirken hiçbir özellik düşünülmemiştir.
Taşdelen, İmranlı

Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avârız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Kısure" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avârıza konu 7 Müslüman hane yaşamaktaydı. Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kusura olarak geçmektedir.
Taşdemir, Çamoluk

Köy, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Giresun ili Alucra ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Giresun ili Çamoluk ilçesine bağlanmıştır.Köy, Giresun il merkezine 193 km, Çamoluk ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır. Köy, Çamoluk'un güneydoğusunda olup,  numaralı Çamoluk-Gölova il yoluna 1,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşdere, Arpaçay

Köyün eski adı, 1918 yılı kayıtlarında "Sôsgerd" olup, Ermenice'de "çınarkale" anlamına gelmektedir. Köyün 1928'deki adı "Sosgird" olarak geçmektedir.
Taşdeğirmen, Araban

Taşdeğirmen; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşdeğirmen, Çıldır

Taşdeğirmen köyünün bilinen en eski adı Didi Çamdzvrali'dir. Çamdzvrali (ჩამძვრალი) Gürcüce bir kelime olup batık, çöküntü gibi bir anlama gelir. Didi Çamdzvrali (დიდი ჩამძვრალი: büyük çöküntü), 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Camzvral-i Büzürg / Camzural-i Büzürg (جامزورال بزرك) olarak kaydedilmişti. Bu yer adı daha geç dönemde Ahalkalak livasındaki bir başka köyün adı gibi yazılarak Çandura, Çamdra, Çandira gibi farklı biçimlere dönüşmüştür. Nitekim Rus idaresinin 1886 yılındaki nüfus tespitinde köyün adı Çamdra (Чамдра), 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Çamdira" (چامدیرە) olarak geçer.Camzrval-i Büzürg (Büyük Camzrval) köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Çrdili'de yer alıyodur. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ikinci yarısında bu bölgeyi ve köyü Gürcülerden ele geçirmiştir. Bu yerleşim 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde Çıldır livasının Canbaz nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu 32 Hristiyan haneden oluşuyordu. Köyde buğday, arpa, çavdar, keten tohumu, yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu.Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Büyük Çamdzvarli köyü de Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde Çamdra (Чамдра) adıyla kaydedilmiş olan köy, Ardahan sancağının Çıldır kazasına (uçastok) bağlıydı. Köyün nüfusu, "Karapapak" olarak kaydedilmiş 409 kişiden oluşuyordu.Çamdra köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre fiilen Ermenistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Çamdra Türkiye'ye bırakıldı.Çamdra köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Çamdira" (چامدیرە) biçiminde yazılmıştır. Bu tarihte köy, Kars vilayetinin Çıldır kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Çamdıra" adıyla aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 705 kişiden oluşuyordu. Türkçe kaynaklarda değişik biçimlerde yazılmış olan Çamdura veya Büyük Çamdzvrali Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında  7267 sayılı kanunla Taşdeğirmen olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Taşdeğirmen köyünün nüfusu 1.174 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 296 kişi okuma yazma biliyordu.
Taşdibek, Pervari

Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında Peroz, 1928 yılı kayıtlarında ise Süryanice ve Kürtçede "kutlu" anlamına gelen Pîroz olarak geçmektedir.
Taşdibek, Varto

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Harabe Yakup olup, Kurmanci'de "xirabêyakup" sözcüğü "Yakupören" anlamına gelmektedir.
Taşeli

Taşeli yöresi, Türkiye'nin 7 coğrafi bölgesinden biri olan Akdeniz Bölgesi'nin orta kesiminde yer alır. Bölge yaklaşık olarak Antalya ilinin doğu kesimi ile Mersin ilinin batı kesiminden oluşur. Taşeli Yöresi, Orta Toroslar'da Alanya'nın doğusundan başlayarak kıyıda Gazipaşa, Anamur, Bozyazı, Aydıncık ve Silifke'nin batı kesimleri ile iç kesimlerde Gülnar, Mut ve Ermenek'i kapsayan ve arazi yapısı çok kayalık ve engebeli olan bir bölgedir. Bölge, antik çağlardan günümüze birçok kültürlere ev sahipliği yapmıştır. Antik çağda bu bölgeye Taşlik Kilikya adı verilirdi. Bölgenin yüzey şekli ve toprak yapısı çok kayalık olduğundan bölgeye "Taşeli" denmiştir. Bölgenin bitki örtüsü defne, zeytin, meşe, keçiboynuzu, mersin gibi yaprakları 4 mevsim yeşil görünen maki grubuna ve diğer fundalarla çam, sedir, köknar, ardıç, servi gibi ağaçlarla kaplıdır. İklimi yazları sıcak ve kurak, kışları ise ılık ve yağışlı geçmektedir. Taşeli yöresinde yer yer düzlüklere rastlansa da çoğu yerler engebeli ve kayalıktır. Bu nedenle bölgede yaşayan halkın yegane geçim kaynağı tarım ve hayvancılık üzerinedir.Taşeli yöresinde nüfus seyrektir ve genelde kıyılarda yoğunlaşmaktadır. Başlıca yerleşim yerleri Antalya ilinde Gazipaşa; Karaman ilinde Ermenek, Güneyyurt, Kazancı; Mersin ilinde Anamur, Gülnar, Bozyazı, Tekmen, Tekeli, Aydıncık, Büyükeceli, Zeyne, Kuskan, Taşucu, Yeşilovacık'tır.
Taşeli Platosu

Taşeli Platosu, Güney Anadolu'da Orta Toroslarda yer alır. Batıda Akseki, doğuda ise Mut-Silifke hattı ile sınırlanır. Antalya Körfezi ile Mersin Körfezi arasında yarımadayı andıran kaba bir çıkıntı oluşturur. Eski zamanlarda "Taşlık Kilikya" anlamında "Cilicie Trachée" adı kullanılırdı.Yayla sularının 7/10'unu Göksu Çayı toplar. Teke Platosu'nda yüksek alanlar arasında çöküntü ovaları yer almasına rağmen Taşeli Platosu blok halinde yükselmiş bir yayladır. Yayla, güneyde Akdeniz, batıda Antalya Körfezi'ne doğru keskin bir alçalma ile son bulur. Masa gibi duran yaylanın yüksek düzlüklerinde su bulunmazken, yayla eteklerinin alt tarafı karstik kaynaklar bakımından zengindir. Yaylalardan batan sular bu bölümlerden yeryüzüne çıkar.Taşeli yaylasının iklimi  çok şiddetlidir, kışlar uzun ve ağır geçer. Kar yaylayı tamamen örter, çok yağar ve tipi yapar.  Yazın yayla serindir, ikinci yarısı yağışsızdır.Platoda bitki örtüsü köknar, sedir, ardıç gibi iğne yapraklı; dişbudak, şimşir, meşe gibi geniş yapraklı ağaçlarla kaplıdır. Platodan güneye deniz kıyısına doğru inildikçe arazi önce karaçam, servi, sonra kızılçam gibi iğne yapraklı ağaçlar olmak üzere defne, zeytin, keçiboynuzu, pırnal meşesi vb. maki ve diğer tür tür fundalarla kaplıdır.Bölge halkı, yörede arazi yapısının ve bitki örtüsünün elverişli olması nedeniyle tarım, küçük ve büyükbaş hayvan yetiştiriciliği yapmaktadır.Kıyı bölgelerdeki aşırı yaz sıcaklarından dolayı halk göçebe hayvancılık için yaylaya çıkar. Yaylaların otları seyrek ve kısadır. Karstik araziden dolayı yüzey suları fazla değildir, hayvanlara çoğunlukla kar suyu verilir. Plato üzerinde ova bulunmaz. Tarım amacıyla Göksu ve kollarının vadileri kullanılır. Bu vadilerde meyvecilik yapılır.
Taşeron

Taşeron veya tali işveren, alt ısmarlanan, alt işveren, alt işletici gibi isimler ile de anılan,  birçok durumda bir işin veya işin bir kısmını gerçekleştirmek ya da işverenin sözleşmesindeki tüm yükümlülüklerini  yerine getirmek amacıyla anlaşma imzalayarak üstlenen diğer yüklenicidir.Bir taşeron genellikle, genel bir projenin parçasında belirli bir görevi yerine getirmek amacıyla genel yüklenici (veya ana yüklenici ya da ana müteahhit) tarafından kiralanan kişidir ve ücretleri genel yüklenici tarafından projeye sağlanan hizmet karşılığında ödenir. Bir taşeronun yaptığı iş için en yaygın kullanım alanı yapı işleri ve genellikle inşaat mühendisliği iken, günümüzde taşeronlar için iş fırsatları çok daha geniş bir alana yayılmıştır. Örneğin, bilişim teknolojileri ve diğer bilişim sektörlerinde de günümüzde taşeronlar faaliyet göstermektedir.Taşeron kiralama, genel olarak projenin maliyetlerini ve diğer risklerini azaltmak amacıyla genel yüklenici tarafından tercih edilmektedir. Böylece genel müteahhit veya genel yüklenici kendisi tarafından da yapılabilecek bir işte aynı veya daha iyi hizmet alarak, riskini düşük düzeyde tutabilir. Bu sistem doğrultusunda, taşeronlarda belirli konularda uzmanlaşma fırsatını yakalamış olurlar. Ayrıca bu yolla ucuz işçilik ve rekabet ortamı da yaratılmış olur. Ancak bu sınıflandırma, işçilerin sendika haklarının azalmasına ve toplu pazarlık hakkının kullanılamaz duruma gelmesine neden olmuştur.
Taşgedik, Adıyaman

Köyün eski adı 1835 yılı kayıtlarında Haydaruşağı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe kökenli Haydaran olarak geçmektedir.
Taşgeçit, Araklı

Mahallenin eski ismi "Koloşa"'dır. 1530 yılı tahririnde o dönemki Sürmene Nahiyesinin köyleri arasında yerleşimden bahsedilmemektedir. 1834 yılı Sürmene Nüfus Defterinde Koloşa adıyla o zamanki Sürmene Nahiyesine bağlı bir köy olarak görülmektedir.Yerleşim, Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Koloşa adıyla kayıtlarda yer almıştır. Sürmene ilçesinin köyüyken, 1953 yılında Sürmene'den ayrılarak ilçe olan Araklı'ya bağlanmıştır. Yerleşimin Koloşa olan adı da 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Taşgeçit olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Taşgeçit, Olur

Mahallenin eski adı 1889 yılı kayıtlarında Gürcü kayıtlarında Gesmanlı , 1928 yılı kayıtlarında Gesmani,  1957 yılı kayıtlarında ise  Kesmanlı olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Olur Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 196 km, Olur ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. Mahalle, Olur'un kuzeydoğusunda olup,  numaralı Olur-Oltu il yoluna, Altunkaya Mahallesi üzerinden, 17,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşhan (Amasya)

Taşhan, Amasya'nın il merkezinde bulunan 17. yüzyılda inşa edilmiş bir handır. Yapı Rahtuvan Valisi Hacı Mehmet Paşa tarafından 1699 yılında mimar Mehmet Kalfa'ya yaptırılmıştır. İki katlı olarak yapılmıştır. 2012 yılında restore edilen han, restorasyon sonunda otel olarak açılmıştır.
Taşhan (Ankara)

Taşhan, Ankara'nın Altındağ ilçesinde Ulus Meydanı'nda 1895-1902 yılları arasında vali Abidin Paşa'nın mektupçusu İsmail Bey tarafından inşa edilmiş, 1936 yılında yıkıldıktan sonra yerine Sümerbank Genel Müdürlük Binasının yapıldığı bir binadır. Ulus Meydanı'nın adı bir zamanlar Taşhan Meydanı idi.Türk Kurtuluş Savaşı döneminde hastane olarak kullanılan bina, savaş sonrası Taşhan Palas Oteli olarak 1933 yılına kadar konaklama tesisi olarak hizmet vermiştir. Hanın arka bahçesinde Beyaz Rus Karpotaviç tarafından kurulmuş olan ve bir zamanların gözde uğrak yerlerinden olan Karpiç Lokantası Ankara'nın ilk modern lokantalarından sayılmaktadır.
Taşhan (Mut)

Taşhan, Mersin ili Mut ilçe merkezinde bulunan tarihi bir handır. Han düzenlenerek kadınlar pazarı olarak hizmete verilmiştir.Vakfiyesi olmayan han Osmanlı İmparatorluğu döneminde İçel mutasarrıfı olan Hacı Sunullah Paşa tarafından 1723-1725 tarihleri arasında yaptırılmıştır. Dikdörtgen planlı eser han ve katırlık olmak üzere iki bölümden oluşur.Han işlevi sona erince bina bir süre demircilik, semercilik, kalaycılık ve lehimcilik gibi işler yapan zanaatkarlar tarafından kullanılmış, ancak son 30 yıl kullanım dışı kalmıştırArslan ailesinin mülkiyetinde olan han 2020 yılında Mersin Büyükşehir Belediyesi tarafından kadınlar pazarı olarak hizmete verilmiştir. Mersin ilinde başka örnekleri de bulunan kadınlar pazarı üretici kadınların doğrudan kendi üretimlerini (tarımsal ürünler, triko vb.) satışa sundukları bir pazar türüdür.26 Eylül 2020 tarihinde pazarın açılışı Büyükşehir Belediye Başkanı Vahap Seçer, Mut Belediye Başkanı Volkan Şeker, Mersin Kadın Kooperatifi Başkanı Meral Seçer,  Büyükşehir Belediyesi Mut Meclis Üyesi Selahattin Arslan, Gazeteci-Yazar Harun Arslan (mülk sahiplerini temsilen) ile Kadın ve Aile Hizmetleri Dairesi Başkanı Şerife Hasoğlu Dokucu tarafından yapıldı. Açılışın onur konuğu Devlet Sanatçısı Musa Eroğlu'ydu.
Taşhan (Tokat)

Taşhan (Voyvoda Han), Tokat tarihî kent merkezi içinde bulunan, 17. yüzyılda inşa edilmiş Osmanlı eseri yapı. Gaziosmanpaşa Bulvarı üzerinde yer almaktadır.Kuzey-güney konumunda, kesme taş ve tuğladan dikdörtgen planlı, açık avlulu, iki katlı bir yapıdır. Kuzey ve doğu yönlerde içeride açık hava dükkânları bulunan kapısız dükkânlar, güney ve batı yönlerde ise kapısız dükkânlar yer almaktadır. İkinci kata giriş, giriş koridorunun sonunda sağda ve soldadır. İkinci katta, tüm odalar salona açılmaktadır. Girişin üzerinde konsollardan çıkıntı yapan kubbeli bir mekan vardır. Her odada dışarıya açılan birer pencere, şömine ve niş bulunmaktadır.Günümüzde 112 odalı yapının avlusu çay bahçesi, odaları el sanatları dükkanları ve atölyeleri olarak kullanılır.1600’lü yılların ortalarından itibaren Tokat voyvodalık olmuştur. Voyvodalar tarafından şehre kazandırılan eserlerden biri olması sebebiyle Taş Han  "Voyvoda Han" olarak da isimlendirilir.Hanın avlusunda üzerindeki figür ve motiflerle işlenmiş bir çeşme bulunur. Çeşmenin 19. yüzyılda veya daha geç inşa edilmiş olduğu düşünülür.1939 depreminden sonra doğu yönündeki revak tonozların ve avlu sundurmanın bir bölümü yıkılan Han, 1997- 2007 arasında kapalı, şehirden kopuk bir dönem geçirdi. 1998 yılında otel yapılmak üzere ihale edildi ancak ihale Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün girişimiyle iptal edildi. 2007’de yapılan restorasyonla orijinal haline getirildi ve yeni bir işlevle kullanılmaya başladı.
Taşhan (anlam ayrımı)

Taşhan, Ankara - 1880'li yılların sonuna doğru Ankara'nın Ulus Meydanı'nda inşa edilmiş, yıkılıp yerine Sümerbank binasının inşa edildiği bina
Taşhan, Bolu

Taşhan, Bolu, Merkez'de Osmanlı'nın son döneminden kalma kesme taş ile inşa edilmiş, günümüzde  görselliği ile ilgi çeken ve kitap ticaret merkezi olarak kullanılan hanlar.Şehirde Aşağı Taşhan ve Yukarı Taşhan mevcuttur. Aşağı Taşhan, Yıldırım Bâyezid Camisinin batısında 1750 yılında eşraftan Emin Ağa tarafından yaptırılmıştır. Yukarı Taşhan ise H. 1219/M. 1804 yılında Serbevvab Hacı Abdullah Ağa tarafından yaptırılmıştır. Girişin sol tarafında Eskici Baba Türbesi bulunmaktadır.
Taşhan, Kocasinan

Adını nereden aldığı ise: Rivayete göre,İki kardeş varmış biri evli biri bekar harman zamanı geldiğinde mahsülü bölüşürler evli kardeş kardeşim bekar evlenecek ona daha çok masül lazım diye onun ambarına dökermiş bekar ise abim evli çoluk çocuğu var ona daha çok masül lazım diye onun ambarına dökermiş har ikisinin de ambarı dolup taşmış. İsmini oradan almış.
Taşhan, Siverek

Taşhan; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşhan, Vezirköprü

2000'li yıllar itibarıyla Vezirköprü'nün en önemli turistik mekanlarındandır. İlçe merkezindeki Orta Camii mahallesindedir. İki katlı yapı, dolgu taş malzemeden yapılmıştır. Zemin katında geçmişte depo veya ahır, avlu park yeri, üst kattaki birimler, dükkân veya büro olarak kullanılmış hücreler vardır. Günümüzde otel olarak kullanılır.Hanın yapı kitabesi yoktur ve inşası konusunda bir belge bulunmamıştır ancak Vezirköprü'nün hızla büyüyüp ticari kapasitesinin genişlediği 17. yüzyıl ile  19. yüzyıl rasında yaptırılmış olduğu düşünülür. Vakıflar Genel Müdürlüğü arşivinde bulunan Şehit Müftü Mustafa Bey'e ait vakfiyede  geçen "köprü kazasından bir adet han yaptırdı" ibaresine dayanarak yapının 1800 yılında Şehit Müftü Mustafa Bey Vakfı’nın gelirleri ile yapıldığı sonucuna varılmıştır.Kuzey duvarı  1943 depreminde büyük ölçüde yıkılmış; ve bu tarihten sonra taş yerine hımışla (ağaç çatkıların arasına kerpiç doldurulması)  yenilenmiştir.   Taşhan'da, 2007 yılına kadar haftanın belirli günlerinde canlı hayvan pazarı kurulmaktaydı. Dönem dönem avlusu otopark, üst katlardaki hücreleri ise ticari ofis  ve dükkân olarak kullanıldı.2007 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından restore edildi. Üst kattaki hücreleri otel odası, alt kattaki develik ise lokanta olarak düzenlendi.  2014'te restoren bölümünden çıkan bir yangından büyük hasar gören Taşhan, yeniden restore edilerek 2020 yılında yeniden otel ve lokanta olarak hizmete girmiştir, Samsun Büyükşehir Belediyesi tarafından işletilir.Taşhan, hafif yamuk, dikdörtgen planlı bir yapıdır. Kesme taş ve tuğlanın bir arada kullanıldığı almaşık bir teknikle yapılmıştır. Yapının kuzey duvarının ikinci katı 1943 depreminden sonra hımışla yenilenmiştir.Üç kapılı bir yapıya giriş, batı cephesindeki kapıdan sağlanmaktadır. Ortadaki avluyu ikinci katı ahşap direklerin taşıdığı revaklar ve bunların gerisinde kalan hücreler çevreler. İkinci kat, basit korkuluklarla çevrelenmiştir.  Hücrelerin herbirinde birer ocak ve dolap nişi bulunur.
Taşhane, İyidere

1800'lü yıllarda kurulan köyün eski adı Yunanca Salandoz olup 1913 yılında "Taşhane" adını alarak köy statüsüne kavuşmuştur.
Taşharman, Ahlat

Köyün eski adı 700'lü yıllarda, Ermenice'de "karaağaçlı" anlamına gelen Teğud, 1556 yılı kayıtlarında ise Tîğut olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 66 km, Ahlat ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Ahlat'ın güneybatısında olup,  numaralı Ovakışla-Ahlat il yoluna 7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşhelvası, Çınar

Mahallenin adı, 1917 yılı kayıtlarında Saçılı, 1928 yılı kayıtlarında Bedro, 1936 yılı kayıtlarında ise Bedürlü olarak geçmektedir. Daha önceleri Kubacık köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ocak 1956'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Taşhoron Kilisesi

Taşhoron Kilisesi (Taş Kilise/Üç Horan) veya Kutsal Üçlü Kilisesi ( Surp Yerrortutyun Egeğedzi), Malatya ili Yeşilyurt ilçesi Çavuşoğlu mahallesinde yer alan 18. yüzyılın ikinci yarısında Ermeniler veya Süryaniler tarafından yapılan kilisedir.1335 m2 bir alanda kurulu ve taştan yapılmadır. 2013 yılı içerisinde restore edilmeye başlanmıştır, 2021de bitirilmiştir. Restorasyonda, tarihi kiliseye 19 tonluk demirden kubbe yapılmıştır.
Taşhüyük, Cizre

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe'de "taştepe" anlamına gelen Girigevir olarak geçmektedir. Daha önceleri Mardin ili Cizre ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili Cizre ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 70 km, Cizre ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. Köy, Cizre'nin güneybatısında, Suriye sınırı yakınında ve /numaralı Nusaybin-Cizre devlet/uluslararası yoluna 4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşikardi

Taşikardi (Taşiaritmi olarak da bilinir), sinüs ritminin dinlenme sırasında olabilecek normal oranını aşmasıdır. Genel olarak dinlenme sırasında nabzın dakikada 100'ü aşması yetişkinlerde taşikardi olarak kabul edilmektedir. Dinlenme hızının üzerindeki kalp atış hızları normal (egzersiz ile) veya anormal (kalp içindeki elektrik problemleri gibi bir sebepten dolayı) olabilir.İnsan bünyesinde normal kalp atış aralıklarının en üst seviyeleri (atım/dk (BPM)) yaşa bağlıdır ve şu şekildedir:Bu yaş gruplarında normal atışın 1 fazlası, kalbin hızlı attığını gösterir. Taşikardi her zaman kalp hastalığı belirtisi değildir: Koşmak, sindirilmesi güç gıda yemek, heyecanlanmak, sigara, içki, çay, kafein ihtiva eden içecekler içmek, bazı ilaçlar ve kadınların regl dönemleri taşikardiye neden olabilir. Bu tür taşikardi, nedenin ortadan kalkmasıyla geçer. Fakat kalp ve böbrek hastalıkları, ateşli hastalıklar ve zehirlenmeler de taşikardiye yol açtığından ihmal edilmemesi, doktora başvurulması gereken bir durumdur.
Taşikinezi

Taşikinezi (İng. Tachykinesia; Yun. takhus; kinesis , hareket), kimi hastalarda sallanma, yerinde devamlı adım sayma olarak kendini gösteren  bastırılamaz duygu. Akıl ya da epidemik ansefalite yakalanan bazı hastalarda meydana gelmektedir.
Taşir-Dzoraget Krallığı

Taşir-Dzoraget Krallığı (Ermenice: Տաշիր-Ձորագետի Թագավորություն Tashir-Dzorageti t'agavorut'yun), alternatif olarak daha sonraki tarihçiler tarafından Lori Krallığı veya Kiurikyan Krallığı olarak bilinir, Bagratuni Hanedanının bir kolu, Ermeni Bagratuni Krallığı'nın bir vasal krallığı olarak 979 yılında Kiurikyan hanedanı tarafından kurulan bir Orta Çağ Ermeni krallığıydı. Krallığın ilk başkenti, şu anda günümüz Azerbaycan'ının bir parçası olan Matsnaberd'di.Krallık günümüz kuzey Ermenistan, kuzeybatı Azerbaycan ve güney Gürcistan topraklarında bulunuyordu. Krallığın ve Kiurikiyan hanedanının kurucusu kral I. Kiurike (I. Gurgen olarak da bilinir) idi.979'da Ermenistan Kralı II. Smbat, Taşir eyaletini kardeşi Kiurike'ye kral unvanıyla verdi. Bu hanedan branşı, Ani'deki ana branştan daha uzun süre varlığını sürdürmeye devam etti.Özellikle babası Kiurike'nin halefi olan ve 989 ile 1048 yılları arasında hüküm süren Kral I. Davit Anhoğin'in saltanatı sırasında krallık güçlendi. I. Davit Anhoğin, Tiflis ve Gence Emirliklerinden bazı bölgeleri fethetti ve Samşvilde'yi ikametgâhı olarak seçti. 1001'de Bagratuni krallarından bağımsızlık kazanmaya çalıştı ancak başarısız oldu. Başarısız olduktan sonra, tüm mal varlığına el koyan Kral I. Gagik tarafından cezalandırıldı; bundan sonra Davit, "Topraksızlar" anlamına gelen "Anhoğin" olarak bilinecekti. I. Davit'in yerine 1048 ile 1089 yılları arasında hüküm süren oğlu II. Kiurike geçti. 1045'te Ermeni Pakraduni Krallığı'nın yıkılmasından sonra, II. Kiurike'ye Bizanslılar tarafından Kouropalat unvanı verildi ve bağımsız bir hükümdar oldu.Gücünün zirvesinde, Taşir-Dzoraget krallığı, Tiflis Emirliği ve Kiurikian hanedanlığının bir kolunun 1029-1105 arası dönemde yönettiği Kaheti-Hereti Krallığını kendisine bağladı.1089'da II. Davit, babası II. Kiurike'nin yerine geçti ve Taşir-Dzoraget'in Gürcistan Krallığı tarafından ilhak edildiği 1118'e kadar hüküm sürdü.Bundan sonra, Tavuş, Matsnaberd ve Nor-Berd kalelerinde güçlenen Kiurikliler, Moğolların bölgeyi fethettiği 13. yüzyılın başına kadar kraliyet unvanını korudu.Bagratuni Hanedanı'ndan akrabalarının aksine, Kiurikian kralları kendi sikkelerini basmakta benzersizdiler ve arka yüzünde yazılı beş satırda "Rab Khorapaghat (Kouropalates) Kiurike'ye (George)  yardım etsin)" yazıyordu. Sanahin, Hağpat ve Hağartsin'dekiler de dahil olmak üzere, kuzey Ermenistan'da bir dizi kilise ve manastırın inşasına sponsor oldular, kralların birçoğu buraya defnedildi.
Taşizm

Taşizm, resim sanatında düzensiz biçimli renk lekeleri ve damlalarının kullanılmasını temel alan sanat biçimidir. Terim, Fransızca "tache" (leke) sözcüğünden türetilmiştir. Bu anlayış önceden bir resmetme eylemini yadsıyarak, sanatsal yaratmada rastlantısalcılığın ön plana alınmasını öngörmektedir. Amerika'da ortaya çıkan soyut dışavurumculuk akımının Avrupa sanatındaki eşleniği olarak değerlendirilebilir. Bu akıma verilen diğer adlar l'art informel (Amerikan sanatındaki action painting benzeri) ve abstraction lyrique (Amerikan sanatındaki Lyrical abstraction benzeri) idir.Paris Okulu terimi II. Dünya Savaşı'nın ardından taşizm yerine kullanılmaya başlamıştır. Bu akımın önemli destekçileri arasında Jean Dubuffet, Pierre Soulages, Nicholas de Stael, Hans Hartung, Serge Poliakoff ve Georges Mathieu gibi sanatçılar bulunmaktadır.Chilvers'a göre taşizm terimi ilk kez 1951 yılında kullanılmış (Fransız eleştirmenler Charles Estienne ve Pierre Guéguen tarafından ortaya atılmıştır) ve Fransız eleştirmen ve ressam Michel Tapié tarafından yazılan Un Art autre (1952) adlı kitapla tüm dünyaya duyurulmuştur.Kübizme tepki olarak doğan taşizm; ani fırça darbeleri, damla ve lekelerle özdeşleştirilmiş ve zaman zaman hat sanatını andıran bir kimliğe bürünmüştür.Taşizm, sanat eleştirisinin ön planda olduğu 1950'li yılların Fransası'nda başı çeken Art Informel akımıyla da yakından ilintilidir. Ne var ki, bu akımın algılanma biçimi geleneksel anlayışla pek örtüşmemektedir.Chilvers, Ian; 20. Yüzyıl Sanat Sözlüğü  Oxford ; New York : Oxford University Press, 1998 ISBN 0-19-211645-2Tapié, Michel; Un art autre où il s'agit de nouveaux dévidages du réel']  Paris, Gabriel-Giraud et fils, 1952 OCLC 1110556Tiampo, Ming. Gutai ve Japonya ile Fransa'da savaş sonrası Art Informel, 1945--1965''. ([http://www.worldcatlibraries.org/oclc/72471357&referer=brief_results Worldcat ) (Dissertation Abstracts International, 65-01A) ISBN 0-496-66047-0 9780496660476
Taşkale, Karaman

1914 yılı kayıtlarında Kızıllar adını taşıyan köy, bu adın komünizmi çağrıştırması gerekçesiyle 1952 yılında "Taşkale" adını aldı. Köyde, 28 Şubat 1967 tarihinde belediye teşkilatı kuruldu. Kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Mustafa Kemal Atatürk'ün kökeninin bu kasabadan geldiği düşünülmektedir. Mustafa Kemal Atatürk'ün baba soyu Karaman'dan göçerek Makedonya'ya gelmişlerdir. Manastır Vilayeti'nin Debre-i Bala sancağının Kocacık nahiyesine yerleşen aile takriben 1830'larda Selanik'e göçmüştür.Taşkale'de 352 adet tahıl ambarı mevcuttur. En eskisinin 1000-800 yıl önce kazıldığı tahmin edilen bu ambarların bir kısmı  hristiyanlık döneminde bir kısmı da  Selçuklu ve Osmanlı tarafından kazılmıştır. Üst katlara oyulmuş ambarlara ulaşmak için yüzeylere  niş ve sekemekler oyulmuştur ayrıca yük taşımacılığı için makara sistemleri ile donatılmıştır. Ambarlar geniş bir alanda olup yer yer 40 metre yüksekliğindedir. Bu tahıl ambarları Toros Dağları 'nın kuzey uzantısında yatay volkanik tabakalara oyulmuştur.Köy, Karaman il merkezine 46 km uzaklıktadır. Orman kadastrosu da 13 Haziran 1991 tarihinde ilân edilen köyün 4647,4 hektar orman varlığı bulunmaktadır.
Taşkale, Sincik

Köyün eski adı, 1917 yılı kayıtlarında Teğinkâr olup, Ermenicede "teğinkar" sözcüğü "sarıtaş" anlamına gelmektedir. Daha önceleri Adıyaman ili Kâhta ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, 3644 sayılı ‘130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Adıyaman'ın yeni kurulan ilçesi Sincik'e bağlanmıştır.
Taşkapı, Erciş

İlk adı Şorköy'dür. Mahallenin kurucusu Mikailan aşiretinden Abdi ağadır ve tarafından Hamoyı aşiretine verilmiştir.
Taşkaracalar, Kurşunlu

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. 30 Aralık 1993 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy, Çankırı il merkezine 56 km, Kurşunlu ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy, Kurşunlu'nun güneyinde olup,  numaralı Kurşunlu-Korgun il yoluna, Kapaklı, Köpürlü ve İğdir köyleri üzerinden 17,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşkaracaören, Havza

Taşkaracaören, Samsun ilinin Havza ilçesine bağlı bir mahalledir. 41°2′17.16″ Kuzey, 35°50′27.24″ Doğu koordinatlarında yer alır. Havza ilçesinin eski köylerinden olan Taşkaracaören mahallesi 45 haneden oluşmakta olup mahallede 158 kişi yaşamaktadır.Taşkaracaören'in kuzey-kuzeydoğu eteğinden Köy Deresi akmaktadır, doğusunda da bir çay vardır ve bu bölgede Taşkaracaören tepe denilen yerde yerleşme ilk olarak Prof.Dr. U.Bahadır ALKIM tarafından tespit edilmiş ve MÖ 3.000-2.000 Erken Tunç Çağı'na tarihlendirilmiştir. Buluntular, Hitit dönemi öncesinden bugünlere mahallenin bulunduğu bölgede yerleşim olduğunu göstermektedir. TAY (Türkiye Arkeolojik Yerleşmeleri) projesi kapsamında mahallede pek çok kazı yapılmış ve höyükler tespit edilmiştir. 31 Ağustos 2003 yılında yapılan tespitlerde yerleşmenin yamaçları yapılaşma ve meyve bahçeleri için yapılan teraslama nedeniyle tahrip olmuştur.MÖ 7. yüzyılda Samsun'un İyonyalılarca kıyı kenti olarak kuruluşundan bir süre sonra, Havza ve bu bölge Miletliler'in etki alanına girmiş, daha sonra kafkaslardan gelen Kimmerler'in istilasına uğramış, yapılan savaşlar sonucunda ise, önce Persler hakimiyetine girmiş, Büyük İskender'in Anadolu'yu istilasından sonra Makedon İmparatorluğu'nun egemenliğine girmiştir. MÖ 1. yüzyılda Roma hakimiyetine giren bölge, daha sonra Roma İmparatorluğu'nun bölünmesiyle, Doğu Roma İmparatorluğu'na dahil olmuştur. Mahallede özellikle Doğu Roma İmparatorluğu döneminden kalma eserler ve yunan kaya yazıtları bulunmaktadır.Bu bölge, 1071 Malazgirt Meydan Muharebesi'nden sonra Türk hakimiyetine girmiş ise de Haçlı Seferleri sonucu sık sık el değiştirmiştir. 13. yüzyılda Selçuklu Hanedanı'nın eline geçen bölge, Selçuklu Hanedanlığının çöküşünden sonra Canik Beylikleri'ne ve daha sonra da Osmanlı yönetimine geçmiştir.Köy, yapılarda kullanılan kesme taşları ile ünlüdür. Adı, buradan kaynaklanmaktadır. Eski adı Taşkaracaviran olan mahallede yakın zamana kadar taş ocakları mevcuttu. Buradan çıkarılan taşlar Türkiye'nin birçok bölgesinde kullanılmaktaydı.
Taşkasap

Taşkasap İstanbul'un Fatih ilçesi sınırları içinde bulunan eski bir semttir. Kabaca Turgut Özal (Millet) Caddesi, Molla Gürani Caddesi, Adnan Menderes Bulvarı ve Softa Sinan Sokağı arasında kalır.Sadık Şendil'in Yedi Kocalı Hürmüz adlı oyununun geçtiği semt olarak tarihe geçmiş olan bu semt Klasik Türk müziği bestecisi Saadettin Kaynak'ın (1895) Tanburi Cemil Bey'in (1873) dünyaya geldiği yerdir.Semt 1918'deki Fatih Yangınında büyük bir zarara uğradı. 1950'lilerde Millet Caddesi'nin yapılması sırasında Taşkasap'ın büyük bir kısmı istimlak edildi, geri kalan kısımları ise daha çok Fındıkzade veya Haseki adlarıyla anılmaya başladı. Böylece Taşkasap adı unutulmaya yüz tutmuştur.
Taşkelik, Alaçam

Mahalle, 1485 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Taşkelik; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Taşkent (anlam ayrımı)

Taşkent, Larnaka — Kıbrıs'ın Larnaka Bölgesi'nde, Larnaka ve Limasol şehirlerinin ortasında bulunan bir köy.
Taşkent (il)

Taşkent ili (Özbekçe: Toshkent viloyati). Özbekistan'ın kuzeydoğusunda bir il. Seyhun nehri ile Tanrı Dağları arasında kurulmuştur. Komşuları kuzeydoğuda Kırgızistan, kuzeybatıda Kazakistan, güneyde Tacikistan, güneybatıda Sirderya ili, güneydoğuda Namangan ili'dir. Merkez şehri Nurefşan'dır.
Taşkent Deklarasyonu

Taşkent Deklarasyonu, Hindistan ve Pakistan arasında 10 Ocak 1966'da imzalanan ve 1965 Hint-Pakistan Savaşı'nı çözen barış anlaşması. Çatışmanın tırmanabileceği ve diğer güçleri çekebileceği endişesiyle, 23 Eylül'de iki ulusu ateşkese zorlayan dış güçlerin müdahalesi ile barış sağlanmıştı.Toplantı, daha kalıcı bir çözüm yaratmaya çalışmak için 4-10 Ocak 1966 tarihleri arasında Taşkent'te yapıldı.Başbakan Aleksey Kosıgin tarafından temsil edilen Sovyetler, Hindistan Başbakanı Lal Bahadur Shastri ve Pakistan Cumhurbaşkanı Muhammed Eyüb Han arasında ara buluculuk yaptı.Hindistan ve Pakistan kuvvetlerinin çatışma öncesi pozisyonlarına, Ağustos öncesi hatlarına en geç 25 Şubat 1966'ya kadar geri çekileceklerini belirten kalıcı barış için bir çerçeve olması umulan bir deklarasyon yayınlandı: her iki ulus da birbirlerinin iç işlerine karışmayacak, ekonomik ve diplomatik ilişkiler yeniden tesis edilecek, savaş esirlerinin düzenli bir şekilde nakli olacak ve her iki lider de ikili ilişkileri geliştirmek için çalışacaktı.Anlaşma, her iki ülkede de halkının aldıklarından daha fazla taviz beklediği için eleştirildi. Taşkent Deklarasyonu uyarınca 1 ve 2 Mart 1966 tarihlerinde bakanlar düzeyinde görüşmeler yapıldı. Bu görüşmelerin verimsiz olmasına rağmen diplomatik mübadele ilkbahar ve yaz boyunca devam etti. Keşmir konusunda görüş ayrılığı olduğu için bu görüşmelerden sonuç alınamadı.Hindistan'da anlaşma, savaş dışı bir anlaşma içermediği veya Keşmir'deki gerilla savaşından vazgeçilmediği için eleştirildi. Anlaşmayı imzaladıktan sonra Hindistan Başbakanı Lal Bahadur Shastri Taşkent'te esrarengiz bir şekilde öldü. Shastri'nin ani ölümü, zehirlendiğine dair ısrarcı komplo teorilerine yol açtı. Hindistan hükûmeti, bunun dış ilişkilere zarar verebileceğini, ülkede aksamalara ve parlamento ayrıcalıklarının ihlaline neden olabileceğini iddia ederek ölümüyle ilgili bir raporun gizliliğini kaldırmayı reddetti.Taşkent Deklarasyonu'nun haberi Pakistan halkını şoke etti. Eyüp Han'ın yorum yapmayı reddetmesi ve anlaşmayı imzalama nedenlerini açıklamak yerine inzivaya çekilmesiyle işler daha da kötüleşti. Pakistan'ın çeşitli yerlerinde gösteriler ve ayaklanmalar patlak verdi. Eyüp Han, halkın öfkesini ve kuşkularını gidermek için 14 Ocak 1966'da millete seslenerek meseleyi halkın önüne koymaya karar verdi. Taşkent Deklarasyonu'nda yaşanan fikir ayrılığı sonucunda Zülfikar Ali Butto Eyüp hükûmetinden çıkarıldı ve daha sonra Butto, Pakistan Halk Partisi olarak adlandırılan kendi partisini kurdu.Eyüp Han halkın şüphelerini giderebilmiş olsa da Taşkent Deklarasyonu imajını büyük ölçüde zedelemiş ve çöküşüne yol açan etkenlerden biri olmuştu. Nitekim, Başkan Eyüp Han'ın, ordu komutanı General Yahya Han'ı merkezi hükûmeti devralmaya davet ederek istifasına yol açacaktı.
Taşkent Devlet Ekonomi Üniversitesi

Taşkent Devlet Ekonomi Üniversitesi (Özbek Türkçesi:Toshkent Davlat Iqtisodiyot Universiteti; Rusça:Ташкентский государственный экономический университет). Özbekistan'ın başkenti Taşkent şehrinde bulunan bir üniversite.
Taşkent Hakimliği

Taşkent Hakimliği  Orta Asya'da, günümüzde Özbekistan'ın  Taşkent ili'nin yanı sıra Kazakistan'ın Türkistan Eyaleti'ni oluşturan bağımsız bir devletti . 1784 yılında Yunus Hoca ve 1808 yılında Kokand Hanlığı tarafından işgal edildikten sonra ykılmıştır. Ülkenin başkenti Taşkent'tir .Çin kaynaklarında Çö-çi, Çö-şi veya Şi şeklinde geçmekteydi. Ancak şehrin günümüzdeki adıyla anılması en erken XI. yüzyıla dayanmaktaydı. Bunun yanı sıra Taşkent’in Terkenolarak anıldığı da bilinmekteydi. Nihayetinde mevcut kullanımının yaygınlık kazanması XVI.yüzyıla denk gelmekteydi. Taşkent’te bulunan çok sayıda akarsuyun kanallar ile birbirinebağlanması şehirde ekili biçili alanın düzenli sulanmasını sağlamaktaydı. Dolayısıyla şehir önemli bir ticari merkez haline gelmişti.verilen mücadelede birlik sağlanamadığından başarılı olunamadı. Öyle ki şehir her birinin kendi yöneticisi olduğu dört ana bölgeye ayrıldı.Bu bölgeler sırasıyla Şeyhantahur, Kaffal eş Şaşi (Sibzar), Şeyh Zeynüddin (Kökçe) ve Zengiata (Beşağaç) idi. Bu dört büyük yönetim merkezi içerisinde 42 küçük mahalleye ayrılan şehri çevreleyen bir sur ve 12 kapısı vardı.Taşkent bulunduğu konum itibarıyla Buhara ve Hokand gibi önemli güç merkezlerinin kavşağında yer almaktaydı. Ayrıca şehir Moğolistan, Çin ve Rusya gibi devletlerin de ilgiodağındaydı. Dolayısıyla stratejik bakımdan mühim bir yer tutan Taşkent’in Buhara ve Hokand Hanlığı arasında yedi kez el değiştirmesi de bu durumu kanıtlar niteliktedir. Bu nedenle
Taşkent Hanlığı

Taşkent Hanlığı Özbekistan  devletinin başkenti Taşkent'de Orta Çağ Özbek-Kazak devletidir. Hanlığın tarihi üç döneme ayrılabilir.Buhara Hanlığı'nın bir parçası olarak olarak 1501'de kurulmuş özerk olarak yönetilmiş ancak hanlar vali olarak atanmışlardır. 1597'de Abdullah Han ölünce Kazak Hanlığı Taşkent'i ele geçirmiş ve gelecek deki Kazak hanları şehirde yönetime gelmişlerdir1613'de Tursun Muhammed Han bağımsızlığını ilan etmiş bağımsız hanlık olmuştur. Bir süre hanlığı yönetmiş; 1627'de Kazak Hanlığı Taşkent'i ele geçirmiş ve hanlık yıkılmıştır.
Taşkent Katliamı

Taşkent Katliamı, Kıbrıs Harekâtı sırasında ikinci harekâtının başlatıldığı 14 Ağustos 1974'te Taşkent (Tohni) köyünün erkeklerinin topluca öldürüldüğü olay.Rumlar tarafından öldürülen Taşkent (Dohni) köyünün erkekleri, esir mübadelesi için götürüldüklerini zannediyorlardı.Eski EOKA-B üyesi olduğunu söyleyen Andreas Dimitriu isimli Kıbrıslı Rum'un Alithia gazetesine yaptığı açıklamasına göre, Rum ve Yunanlar 14 Ağustos 1974'te Taşkent köyünde 89 Kıbrıslı Türk'ü evlerinden topladıktan sonra öldürmüşlerdir (köyde dokuz yaşından büyük bütün erkek çocukları).Köydeki Türk erkeklerini esir değişiminde kullanılacağını sanarak topladıklarını anlatırken "Ne yaptıysak devletin yasal güçleriyle beraber yaptık." diye konuşmuştur.2011-13 yılları arasında Kıbrıs Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı görevinde bulunan Erato Kozaku-Markullis, 2016 yılında sosyal medya hasabından paylaştığı fotoğraflı bir mesajda, "14 Ağustos 1974 günü EOKA-B aşırılıkçıları tarafından işlenen korkunç cinayetlerin sonucu olarak Atlılar, Muratağa ve Sandallar'da öldürülen 126 kadın ve çocuk ve Taşkent'te öldürülen 85 sivil erkek nedeniyle Kıbrıs Türklerinden özür diliyorum." ifadelerini kullandı.
Taşkent Parkı

İki komşu devletin başkentleri - Aşkabat (Türkmenistan) ve Taşkent (Özbekistan) - kardeş şehirlerdir. Aşkabat ve Taşkent şehir yönetimleri arasında kardeş şehir ilişkilerinin kurulmasına ilişkin anlaşma 20 Mayıs 2017 tarihinde imzalandı.Parkın büyük açılışı 21 Ekim 2022'de Özbekistan Cumhurbaşkanı Shavkat Mirziyoyev ve Türkmenistan Cumhurbaşkanı Serdar Berdimuhamedov'un katılımıyla gerçekleşti. Aynı gün Taşkent parkı da ziyarete açıldı.Parkın mimari görünümü, Özbekistan'ın başkenti - Taşkent şehri imajını somutlaştırıyor. Taşkent TV Kulesi'nin küçük kopyaları, Fazilet Anıtı (Taşkent'teki Bağımsızlık Meydanı'nın girişinde böyle bir kemer dikildi) ve diğer ilgi çekici yerler parkta restore edildi.
Taşkent Televizyon Kulesi

Taşkent Televizyon Kulesi (), Özbekistan'ın başkenti Taşkent'te yer alan 365 metre yüksekliğinde bir televizyon kulesidir. Kulenin inşaatına 1978'de başlanmış ve 15 Ocak 1985 tarihinde açılmıştır.Taşkent Televizyon Kulesi, Orta Asya'nın en yüksek yapısı olup 1985-1991 yılları arasında da dünyanın en yüksek üçüncü kulesiydi.
Taşkent Tren İstasyonu

Taşkent Tren İstasyonu, Mersin'in Akdeniz ilçesi Toroslar Mahallesi'nde  üzerinde yer alan TCDD'ye ait hemzemin tren istasyonudur.Adana – Mersin demiryolu üzerinde yer alan istasyon, Mersin – Tarsus – Adana Railway / Mersin – Tarsus – Adana Demiryolu (MTA) Şirketi tarafından Adana – Mersin demiryolu için inşa edilerek 2 Ağustos 1886'da hizmete girmiştir. 1886 ile 1948 yılları arasında sık sık farklı şirketler tarafından işletilen istasyon, 27 Nisan 1933'te -o sıralar adı Devlet Demiryolları Umum Müdürlüğü olan- TCDD'nin denetimine girmiştir.Bir kenar platform ve bir ada platformundan oluşan istasyon, Mersin – Adana, Mersin – İskenderun ve Mersin – İslahiye Bölgesel Trenleri'ne hizmet vermektedir.
Taşkent Uluslararası Havalimanı

Taşkent Uluslararası Havalimanı (Özbekçe:  Toshkent Xalqaro Aeroporti) (IATA: TAS, ICAO: UTTT) Özbekistan'ın başkenti Taşkent'te yer alan havalimanı.
Taşkent metrosu

Taşkent metrosu (), Özbekistan'ın başkenti Taşkent'te bulunan bir metro ağıdır. Sovyetler Birliği'nde inşa edilen yedinci metro olup 1977 yılında açılmıştır. Günümüzde de Almatı metrosu ile birlikte Orta Asya'daki iki metro sisteminden biridir. Eski Sovyet metrolarının çoğu gibi çok derindir ve istasyonları oldukça gösterişli bir şekilde dekore edilmiştir.Taşkent metrosu üç hattan oluşmakta olup, 36.2 kilometre uzunluktadır ve 29 istasyon bulunmaktadır. 2013 yılı itibarı ile metro 59.2 milyon yolcu taşımış olup günlük ortalama yaklaşık 162.200 yolcuya denk gelmektedir. Her istasyonda bir silahlı polis bulunmaktadır. Bunun nedeni metronun ve istasyonun fotoğraflarının yasadışı bir şekilde çekilmesini engellemektir.Taşkent metrosu planları, şehirdeki 1966 yılındaki büyük depremin iki yıl ertesinde 1968'de düşünülmeye başlandı. İlk hattaki inşaat 1972 yılında başladı ve bu hat 6 Kasım 1977 tarihinde açıldı. İlk açıldığında 9 istasyondan oluşmaktaydı. 1984 yılında ikinci hat metro ağına eklendi. Eylül 2001'de, yeni bir üçüncü metro hattı (Yunusabad hattı) faaliyete başladı. Altı metro istasyonu bulunduran 6.4 km'lik hattın inşaatı Ağustos ayı sonlarında tamamlandı. Günümüzde dördüncü bir hat proje aşamasındadır.29 istasyonlu, üç metro hattının toplam uzunluğu 36,2 şu anda km uzaklıktadır. Tahminlere göre, önümüzdeki beş yıl içinde Taşkent metrosundaki trafik hacminin 1,4 kat büyümesi bekleniyor.
Taşkent İslam Enstitüsü

Taşkent İslam Enstitüsü veya İmam Buhari'nin adına Taşkent İslam Enstitüsü Taşkent'te bir yüksek dini  eğitim kurumudur. SSCB'deki tek yüksek İslami eğitim kurumuydu.Enstitünün topraklarında Taşkent Namazgaz camii adında mimari bir anıt bir bulunur. Taşkent İslam Enstitüsü 18a Zarkaynar Geçidi, 47a adresinde bulunmaktadır.Eğitim kurumu, SSCB'nin en büyük Müslüman din adamı, Orta Asya ve Kazakistan Müslümanlarının Ruhani İdaresi başkanı Ziyauddinkhan İbn İşhan Babakhan'ın girişimiyle kuruldu. Enstitünün tarihi, 1970 yılından bu yana faaliyet gösteren cami imamlarının yetiştirilmesiyle başlar. Daha sonra, 1971'de kurslar temelinde bir yüksek öğretim kurumu olan "Ali İslam Mahad" kuruldu. 1991 yılında Taşkent İslam Enstitüsü olarak yeniden adlandırıldı. Kurulduğunda, günümüz Özbekistan'ında yaşayan önde gelen bir İslam ilahiyatçısı muhaddis İmam el-Buhari adını almıştır.Enstitü, SSCB'deki tek yüksek İslami eğitim kurumuydu. Sadece Orta Asya'da ve Kazakistan'da değil, aynı zamanda ülkenin Avrupa kısmında, Kafkasya bölgesinde ve Sibirya'da dini kuruluşlar için çalışanlar yetiştirdi.Şu anda enstitü, Özbekistan İslam Kuruluna bağlıdır. 2003 yılında Özbekistan Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu enstitü mezunlarına lisans diploması vermeye karar verdi.Enstitünün 4 bölümü vardır: dini bilimler, sosyal bilimler, tahfiz al-Kuran ( Kuran ezberleme), diller.Enstitünün bir bilimsel konseyi, bir öğretim ve metodoloji konseyi, bir eğitim konseyi, bir öğrenci konseyi vardır.Taşkent İslam Enstitüsü'nün müfredatı, İslam öğretisinin temelleri, din tarihi ve teorisi, Arap edebiyatına hakimiyet konularında derinlemesine çalışmayı amaçlamaktadır.Din Bilimleri Bölümünde: fıkıh, orijinal delil, hadis, inanç, mustalahul-hadis (hadis terminolojisi), tefsir, zorunlu, vaiz gibi alanlar Sosyal Bilimler Bölümü, Dinler Tarihi, İslam Tarihi, Mezhepler ve İslami Hareketler Tarihi, Özbekistan Tarihi, Felsefe, Maneviyat, Sosyoloji, Siyaset Bilimi, Ekonomi Teorisi, Ekolojinin Temelleri gibi disiplinleri içerir. Tahfız-ı Kur'an (Kur'an'ın ezberlenmesi) bölümü, Ulüm-i Kur'an (Kur'an ilimleri), kıraat, tecvid ve diğer alanları öğretir. Diller bölümü ana dili (Özbekçe), Arapça, Farsça, İngilizce, Rusça, retorik ve kaligrafi öğretir. Dersler Arapça ve Özbekçe yapılır.Taşkent İslam Enstitüsü'nün  2008 yılına kadar - 43 öğretmeni,2015 yılına kadar 60 öğretmeni vardı . Enstitü mezunları bir lisans derecesi (2003'ten beri) alırlar ve İslam âlimi, imam hatip ve Arapça öğretmeni konusunda uzmanlaşırlar.