Rhadamanthys

Yunan mitolojisinde, Rhadamanthus ( ) ya da Rhadamanthys Girit'in bilge bir kralıydı. Zeus ve Europa'nın oğlu olarak yarı tanrı olarak kabul edildi. Adının anlamı "sert ve katı bir yargıda bulunmak"tır. Daha sonra ölülerin yargıçlarından biri ve Yunan mitolojisinde önemli bir figür oldu.

Aile 
Rhadamanthys, Zeus ve Europa'nın oğludur ve Sarpedon ve Minos'un (aynı zamanda bir kral ve daha sonra ölülerin yargıcı) kardeşiydi. Kardeşi ile birlikte Rhadamanthys, üvey babaları Asterion tarafından büyütüldü. Gortys (Gortyn, Girit ile ilişkili) ve Erythrus (Erythrae'nin kurucusu) adında iki oğlu vardı.

Diğer kaynaklar (örn. Plutarkhos, Theseus 20) Ariadne'nin kocasının Dionysos yerine Rgadamanthys olduğuna inanır ve Oenopion, Staphylus'un ve Thoas'ın da babası olduğunu belirtir . Bu anlatımda Ariadne, Rhadamanthys'in erkek kardeşi Minos'un kızıdır; bir diğer Ariadne, Minos'un torununun kızı ve Theseus'un efsanesinde yer alan, Dionysos tarafından kurtarılan adaşıydı.

Mitoloji

Mevzuat 
Sık sık yeraltı dünyasında ölülerin yargıçlarından biri olarak kabul edilmesine rağmen, birkaç yasama faaliyetiyle de tanınıyordu. Rhadamanthys'in Giritlilere hayvanlar üzerine yemin etmelerini emreden bir yasa  ve insanların şiddet başlatanlara karşı kendilerini savunurlarsa ceza almamaları gerektiğini söyleyen başka bir yasası daha bulunmaktadır.

Girit'ten Sürgün 
Kral Asterius çocuksuz öldü, ve taht Minos'a geçti. Minos Girit kralı olduğunda iki erkek kardeşini Girit'ten kovdu. Çünkü Rhadamanthys'un popülaritesini kıskanıyordu, bu yüzden Rhadamanthys Boeotia'ya kaçtı ve burada Amphitryon'un dul eşi ve Herakles'in annesi Alkmene ile evlendi. Ayrıca bazı rivayetlere göre Herakles'in hocasıydı. Bu, bir Orta Çağ tarihçisi olan Tzetzes tarafından da belirtilmiştir.

Genel olarak Rhadamanthys'in faaliyet alanı, Minos'un aktif olduğu Girit'in dışında Ege Adalarıdır. Ayrıca antik yazarlar tarafından sık sık Orta Yunanistan ile bağdaştırılır.

Öbür Dünya 
Daha sonraki efsanelere göre (MÖ 400), katı dürüstlüğü nedeniyle Aiakos ve Minos ile birlikte aşağı dünyadaki ölülerin yargıçlarından biri yapıldı. Doğuluların ruhlarını yargılardı, Aiakos batılıların ruhlarını yargılardı, Minos ise kararı belirleyici oy hakkına sahipti. (Platon, Gorgias 524A). Homeros'un Odyssey'nin 4. ve 7. kitaplarında tasvir edilmiştir. Virgilius (MÖ 69–18), Rhadamanthys'i Aeneid'in Yeraltı (Tartarus) bölümünde, değersiz ruhların yargıcı ve cezalandırıcısı yapar.

Homeros, Zeus'un ölümsüz oğulları için bir cennet olan Elysian alanında (Odyssey iv. 564) ikamet ettiğini söyler. Pindaros, onun Kronos'un (Elysium'u yöneten) sağ kolu olduğunu ve ölülerin tek yargıcı olduğunu anlatır. Lucian , Rhadamanthus'u Gerçek Tarih adlı kitabında Kutsal Adalar'daki kahramanlar topluluğuna başkanlık eden biri olarak tasvir eder.

Argos Soyağacı

Ayrıca bakınız 

 Çinvat Köprüsü, Pers kozmolojisinde ölülerin köprüsü
 Sraosha, Mithra ve Rashnu, Zerdüşt geleneğinde ruhların koruyucuları ve yargıçları

Notlar

Kaynakça 

 Apollodorus, Sir James George Frazer tarafından İngilizce Çeviri ile Kitaplık, FBA, FRS in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1921. ISBN 0-674-99135-4 . Perseus Digital Library'deki çevrimiçi versiyonu.  Yunanca metin aynı web sitesinde mevcuttur  .

Yunan mitolojisi kahramanları
Kitonik
Klasik mitoloji yarı tanrıları
Zeus'un torunları
Yunan mitolojisinde krallar
Girit kralları