Sphenacodon

Sphenacodon ("kama noktalı diş" anlamına gelir), Geç Karbonifer ve Erken Permiyen dönemlerinde yaklaşık 300 ila 280 milyon yıl önce yaşamış bir sinapsid cinsidir. Yakından ilişkili Dimetrodon gibi, Sphenacodon da Eupelycosauria ailesi olan Sphenacodontidae'nin etçil bir üyesiydi. Bununla birlikte, Sphenacodon'un sırtında, Dimetrodon'da bulunan uzun sırt yelkeni yerine, omurlarındaki (sinir dikenleri) bıçak benzeri kemiklerden oluşan alçak bir tepe vardı. Sphenacodon fosilleri, New Mexico ve ABD'deki Utah-Arizona sınır bölgesinden bilinmektedir.Araştırmacılar şu anda iki türü tanıyor: Sphenacodon ferox (tip türü) ve Sphenacodon ferocior. Sphenacodon ferocior'un toplam boyutu (yaklaşık 3 m [9,8 ft] uzunluğunda) Sphenacodon ferox'a kıyasla (yaklaşık 2 m [6,6 ft]) %40'a kadar daha büyük olabilir. Ek olarak, Sphenacodon ferocior'daki dorsal dikenler, Sphenacodon ferox'takinden orantılı olarak %45 daha uzundur. Son keşifler , çenelerin belirli bölümlerindeki diş sayısı ve üst çenedeki maksiller ve premaksiller kemikler arasındaki girintili çentiğin boyutu da dahil olmak üzere iki tür arasındaki diğer ayrımları netleştirmeye yardımcı oldu. İki tür, bazı oluşumlarda birlikte bulunur, ancak Sphenacodon ferox görünüşe göre daha sonra, Erken Permiyen'e kadar hayatta kaldı."Sphenacodon ve Dimetrodon tipik olarak, Erken Permiyen sırasında ekvator Pangea'ya giren ve "Güney New Mexico'nun çoğunu ve Batı Teksas'ın bazı kısımlarını kapsayan" antik Hueco Deniz Yolu ile ayrılan farklı coğrafi alanlarda bulunmuştur". Sphenacodon batıdan New Mexico, Arizona ve Utah'ta bilinir ve Dimetrodon daha çok doğuda Teksas ve Oklahoma'da daha deltaik ortamlarda bilinir. Ancak, Dimetrodon occidentalis türü New Mexico'da bulunur. Her cins kendi bölgesinde bir tepe arazi yırtıcısı olacaktı ve muhtemelen amfibiler, diadektidler ve erken sinapsidler ve diapsidleri avladı. Wolfcampian sırasında (yaklaşık 280 milyon yıl önce), Sphenacodon'un soyu tükenmişmiş gibi görünüyor. Dimetrodon cinsi ise yaklaşık 270 milyon yıl öncesine kadar hayatta kaldı. Bu tür büyük sphenacodontid yırtıcıların yerini daha sonra, memelilerin doğrudan atalarını içeren sinapsid grubu olan therapsidler aldı.Sphenacodon'un kafatası, Dimetrodon'unkine çok benzerdir. Üst çenede maksiller kemiğin önünde girintili bir çentik ile bir yandan diğer yana dar ve dikey olarak derindir. Üst ve alt çeneler, keskin sivri "kesiciler" [precaniniforms], büyük bıçaklayıcı "köpek dişleri" [caniniforms] ve daha küçük dilimleyici arka dişler [postcaniniforms] olarak ayrılan bir dizi güçlü diş ile donatılmıştır. Göz çukuru, sinapsidlerin bir özelliği olan gözün arkasında ve kısmen altında tek bir açıklık (temporal fenestra) ile yükseğe ve çok geriye yerleştirilmiştir.Vücut oranları da çok büyük bir kafa, kısa boyun, sağlam gövde, nispeten kısa ön ve arka uzuvlar ve hayvanın tüm uzunluğunun yaklaşık yarısını oluşturan sivrilen bir kuyruk ile Dimetrodon'a benzer. Bununla birlikte, sırt kemiği boyunca sinirsel dikenlerin tepeleri her cinste çarpıcı biçimde farklıdır. Dimetrodon'da sinirsel dikenler, kuyruğun tabanına yakın biten uzun, dikey bir sırt yelkenini destekleyen uzun, dar, silindirik çıkıntılara dönüşür. Sphenacodon'da nöral dikenler büyütülür, ancak sırt ve kuyruk boyunca düz uçlu, bıçak benzeri bir şekli korur ve uzun bir yelken yerine bir kret oluşturur (Sphenacodontid cinsi Ctenospondylus da bıçak benzeri sinirsel dikenlere sahiptir, ancak dorsal tepesi Dimetrodon'daki yelken kadar olmasa da Sphenacodon'dakinden daha uzundur).Hem Sphenacodon hem de Dimetrodon'da yükseltilmiş nöral dikenlerin tabanı boyunca güçlü epaksiyel kasların olduğuna dair kanıtlar vardır, bu kaslar yan yana esneme hareketini kısıtlayarak avda yürüme ve akciğer atma için omurgayı sertleştirmeye ve güçlendirmeye yardımcı olabilir. Sphenacodon'daki nöral dikenlerin yapısıyla ilgili yakın zamanda yapılan bir çalışma  , üst kısımların kalın bir kas kamburuyla kaplanmadığını ve bunun yerine düşük bir dorsal kret oluşturmak için bir kas tabakasının üzerine çıktığını doğrulamaktadır. Vücudun postmortem distorsiyonunun dorsal dikenlerin üst üste gelmesine neden olduğu sfenakodontid örneklerinin bulguları, dikenlerin sert veya özellikle sert doku ile bağlanmadığını göstermektedir.Sphenacodon'daki düşük, deri kaplı bir tepenin olası işlevi tartışılmaktadır. Sphenacodon ferocior'daki daha uzun tepe, S. ferox'takinden allometrik olarak daha büyük olmasına rağmen, ısı düzenleyici rolü olası görünmemektedir. Son araştırmalar, Dimetrodon ve Edaphosaurus'taki uzun yelkenler için bir teşhir rolünü tercih etti.Hem Sphenacodon hem de Dimetrodon, kısa bacakları vücuttan 90 derece dışa doğru geniş bir itme pozisyonunda ve modern kertenkele ve timsahlara benzer şekilde kuyruk (ve hatta göbek) yerde sürüklenerek tasvir edilmiştir. Sphenacodon ve Dimetrodon iskeletleri için yaygın bir duruş, şu anda müzelere monte edilmiş olarak da tipiktir. Bununla birlikte, büyük sphenacodontidae ayak konfigürasyonuna uyan Dimetropus ("Dimetrodon ayağı") adı verilen yollar, kuyruk veya göbek sürüklenme işaretleri olmadan dar, yarı dik bir yürüyüş için vücudun altına getirilen uzuvları ile yürüyen hayvanları göstermektedir. Daha verimli bir dik duruş için bu kadar net kanıtlar, Sphenacodon ve Dimetrodon'un anatomisi ve hareketi ile ilgili önemli ayrıntıların tam olarak anlaşılmayabileceğini düşündürmektedir. New Mexico'daki Prehistorik Trackways Ulusal Anıtı'nın bazı bölümlerinde bulunan bazı iyi korunmuş dar Dimetropus izleri, eyaletteki iskelet fosillerinden bilinen bir cins olan Sphenacodon'un daha küçük boyutuyla eşleşir, ancak küçük bir Dimetrodon'un da olabilir.Amerikalı paleontolog Marsh (1878), David Baldwin tarafından New Mexico'nun kırmızı yataklarında bulunan bir alt çene kemiğine dayanarak, taksona , Sphenacodon adını verdi (Yunanca  "kama" +  "nokta" +  (- odon) "diş"). Marsh, çeneyle ilgili çok kısa tanımında, arka dişleri karakteristik olarak gösterdi ("taçlar çok sıkıştırılmış ve çentiksiz çok keskin kesici kenarları var") ve hayvanı yaklaşık altı fit uzunluğunda bir etobur olarak değerlendirdi. İskeletin geri kalanı bilinmese de. Numunenin bir örneğini vermedi. Marsh, cinse Latince özel ferox "şiddetli" adını verdi ve ilkel sürüngen düzeni "Rhynchocephala" (= Rhynchocephalia ) altına yerleştirilen yeni Sphenacodontidae ailesini kurdu, ardından yaşayan tuataraya ek olarak hemen hemen tüm erken sürüngen gruplarını içeriyordu.Diğer paleontologlar, Marsh'ın Sphenacodon'dan neredeyse otuz yıl boyunca kısaca bahsetmesini görmezden geldi.  Bu arada, 1878'de rakip paleontolog Edward Drinker Cope tarafından isimlendirilen yelkenli Dimetrodon, sayısız fosilden bilinen, bilimsel olarak önemli bir cins haline geldi. Sphenacodon'un Dimetrodon'dan farklı olarak düşük dikenli etçil bir " pelycosaur " olarak tanınması, 20. yüzyılın başlarında New Mexico'da daha fazla fosilin keşfiyle geldi.  Önerilen takson Elcabrosaurus baldwini (Case, 1907) ve Scoliomus (Williston ve Case, 1913), şimdi Sphenacodon ferox'un küçük bir sinonimi olarak kabul edilmektedir.1937'de Alfred Sherwood Romer  New Mexico'dan Sphenacodon ferocior ("ateşli") adlı daha büyük ve daha sağlam, orantılı olarak daha uzun sinir dikenleri olan ikinci bir türü tanımladı. Romer ve Price (1940)  iskelet rekonstrüksiyonları ile hem ferox hem de ferocior'un ayrıntılı açıklamalarını sağladı.Üçüncü bir tür olan Sphenacodon britannicus ismi, literatürde çok az kullanılmıştır. 1908'de Alman paleontolog F. von , İngiltere'de bulunan bir maksillanın bir kısmına dayanarak Oxyodon britannicus'u tanımladı (Oxyodon jenerik adı bir balık tarafından işgal edilir ( Oxyodon Baur, 1906) ve bu nedenle geçersizdir. ) Örnek daha önce olası bir Triyas dinozoru olarak tanımlanmıştı, ancak von Huene bir "pelikozor" tanıdı. Paton , türü 1974'te Sphenacodon'a aktardı ve bunun Sphenacodon ferox büyüklüğünde bir hayvan olacağını belirtti. Bununla birlikte, daha yakın tarihli çalışmalar , bu tür sınırlı fosil materyalinin Dimetrodon ve Sphenacodon'u veya kendi cinsini ayırt etmek için kullanılıp kullanılamayacağını sorgulamıştır. "Oxyodon " britannicus türü (veya Sphenacodon (?) britannicus olarak) artık genel olarak Sphenacodontidae incertae sedis (belirsiz yerleşimli) olarak sınıflandırılmaktadır.