barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Sözleşme

Sözleşme ya da Kontrat, iki ya da daha fazla kişi arasında yapılan ve koşullarına uyulması yasayla desteklenmiş olan hukukî işlemlere denir. Tarafların birbirine uygun irade açıklamalarıyla yapılan bir hukuki işlem olan sözleşmenin, genel olarak belirli bir biçimde yapılması zorunlu değildir ama bazı tür sözleşmelerin belirli biçimde yapılması yasalarda öngörülmüştür. Örneğin, taşınmaz malların satış sözleşmesinin resmi biçimde yapılması zorunludur. Sözleşmenin yazılı biçimde yapılması anlaşmazlık durumunda kanıtlamayı kolaylaştırmak için de yararlıdır.Bir sözleşmenin geçerli olabilmesi için, sözleşmenin taraflarının irade beyanlarının karşılıklı ve birbiriyle uyum içinde olması gerekir. Bir sözleşmede tarafların karşılıklı çıkarları bulunur. Örneğin herhangi bir malı satın alırken yapılan iş sözlü bir sözleşmedir. Alıcı mala karşılık bir fiyat önerir ve satıcı bu öneriyi kabul ederse parayı alıp malı teslim eder. Bu durumda sözleşme yapılmış ve sözleşme koşulları yerine getirilmiştir.Bir sözleşmenin geçerli olması için tarafların sözleşmeyi özgür iradeleriyle ve bilinçli olarak yapmış olmaları gereklidir. Taraflardan birinin zorlanması (cebir), korkutulması (tehdit) ya da aldatılması (hile) yoluyla yapılan sözleşmeler geçersizdir. Yasalara göre ergin sayılmayanlar, akıl hastaları, çocuklar sözleşme yapamaz. Konusu yasalara ya da ahlaka aykırı sözleşmeler yapılamaz.Sözleşmenin taraflarından biri sözleşmede belirtmiş olan yükümlülüklerini yerine getirmezse, karşı taraf mahkemeye başvurabilir. Mahkeme haksız tarafı yükümlülüğünü yerine getirmeye zorlar ya da sözleşmeye uyulmamasından doğan zararın ödenmesine karar verir. Tazminat denen bu ödemeye karar verilmesi için zarar gören taraf zararını kanıtlamalıdır.Sözleşmeler ya tek tarafa borç yükler ya da iki tarafa birden borç yükler. Tek tarafa borç yükleyen sözleşmeler, tek taraflı hukuki işlemler ile karıştırılmamalıdır. Örneğin, bağışlama sözleşmesi, tek tarafa borç yükler ancak bu da iki taraflı bir hukuki işlemdir. Karşı taraf açıkça veya zımnî (örtülü) olarak karşı tarafın bağışlama yönündeki irade beyanını kabûl ederse, bu durumda bağışlama sözleşmesi geçerli olur.İki tarafa da borç yükleyen sözleşmelerde ise iki taraf da borç altına girer. Satım, kira, eser sözleşmeleri buna örnek olarak gösterilebilir. Bu tür sözleşmelere sinallogmatik sözleşmeler de denir. İki tarafa da borç yükleyen sözleşmeler de kendi içinde ikiye ayrılır:Tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmeler, içtihatlarda karşılıklı borç doğuran sözleşmeler olarak da zikredilmektedir. Her iki taraf da borç altına girmekte, taraflardan birinin borcu diğerinin borcunun karşılığını oluşturmaktadır.
Sözleşme (oyun)

Sözleşme, 1980 Oxford doğumlu ünlü İngiliz yazar Michael Friedrick Bartlett (Mike Bartlett) tarafından kaleme alınmıştır ve dünyada ilk kez 2008'de Londra Royal Court Theatre'da Lyndsey Turner'ın rejisiyle sahnelenmiştir. Büyük ilgi gören ve farklı tiyatro ekiplerince İngiltere, Avustralya, Norveç, İsveç, Yunanistan gibi ülkelerde defalarca sahnelenen oyun, Türkiye'de ilk kez 7 Şubat 2012'de GİMP Tiyatro Topluluğu tarafından Pınar Fidan'ın çevirisi ve Şehir Tiyatroları sanatçısı Aziz Sarvan'ın rejisiyle sahnelenmiştir.Oyun, sahneye taşınmadan önce 2007'de BBC Radio 4'te "Love Contract" (Aşk Sözleşmesi) adıyla radyo tiyatrosu olarak seslendirilmiştir. Oyunun orijinal ismi "Contractions" için Türkçe karşılıklar kasılmalar, şirketlerin küçülmeye gitmesi, büzülme, küçülme olarak yazılabilir. Ayrıca, içinde "contract" (sözleşme,anlaşma) sözcüğü geçmektedir. Yazarın özenle seçtiği görülen tek sözcüğün anlam zenginliğini Türkçe karşılığında yakalamak maalesef mümkün olmamıştır. Bu nedenle, oyunun içeriği ve oyunun radyo tiyatrosundaki ismi de göz önünde bulundurularak Türk seyircisinin karşısına "Sözleşme" çevirisi ile çıkarılmıştır.The Independent yazarı Paul Taylor'ın satırlarından yer aldığı gibi "Bu oyun hızlı, korkunç ve acımasızca gösterilen on dört buluşma üzerinden büyük şirket çalışanlarının özel hayatına yapılan ve giderek artan saldırıları gözler önüne seriyor. Oyun, bulundukları mevkiyi kaybetmemek için maaşlarını ödeyenlere yaşamlarının en özel alanlarını kontrol etme izni veren insanların yaşadığı toplumun başına gelecekleri öngörüyor. Bu oyunda tanık olduğumuz şey kibarlıkla kaplı bir çeşit işkence."Özgün müzik tasarımı Mustafa Özdemir'e, kostüm ve dekor tasarımı Nihal Burakgazi'ye, afiş tasarımı Emre Özerden'e ait olan ve Şubat 2012'de altı temsil ile GalataPerform'da seyirciyle buluşan oyun 13 Mart 2012'den itibaren İstiklal Caddesi üzerinde Beyoğlu Terminal Sahnesi'nde GİMP yapımı olarak sahnelenmeye devam etmektedir.
Sözleşme özgürlüğü

Sözleşme özgürlüğü, bireylerin ve grupların hükûmet kısıtlaması olmadan sözleşme yapabilmesi durumunu ifade eder. Bu durum asgari ücret, rekabet hukuku ya da fiyat sabitleme benzeri hükûmet kısıtlamalarına karşıdır. Sözleşme özgürlüğü laissez-faire ekonominin temelini oluşturur ve serbest piyasa liberteryenizminin köşe taşıdır.
Sözleşmeli çocuk

"Sözleşmeli çocuklar" veya "sözleşmeli çocuk işçiler" (), İsviçre'de, çoğunlukla yoksulluk nedeniyle veya ahlaki nedenlerle (annenin evli olmaması, çok yoksul olması, Yeniş kökenli olması vd.) ebeveynlerinden alınan ve genellikle ucuz iş gücüne ihtiyaç duyan yoksul çiftçiler olan yeni ailelerin yanında yaşamaya gönderilen çocuklardı. Yetişkinliğe eriştikten sonra bu çocukların çoğu, yanlarına bırakıldıkları aileleri tarafından ciddi şekilde kötü muamele gördüklerini, ihmal, dayak ve diğer fiziksel ve psikolojik istismara maruz kaldıklarını açıklamaya başladılar. Verdingkinder uygulaması İsviçre'de 1960'lara kadar yaygın olarak uygulandı.Tarihçi Marco Leuenberger'in araştırmaları 1930'da 35.000 sözleşmeli çocuk olduğunu ortaya koymuştu; ancak Leuenberger gerçek sayının bunun en az iki katı olduğuna ve 1920 ile 1970 arasında 100.000'den fazla kişinin ailelere veya evlere yerleştirildiğine inanıyordu. Çocukların yetkililerden en az parayı isteyen çiftçiye teslim edildiği, böylece çiftliği için ucuz iş gücü sağlandığı ve otoriteyi çocuklara bakmanın mali yükünden kurtardığı müzayedeler gerçekleştiriliyordu. 1930'larda Bern kantonundaki tüm tarım işçilerinin %20'si 15 yaşın altındaki çocuklardı.Wiedergutmachungsinitiativein "hayatta olduğu tahmin edilen 10.000 sözleşmeli çocuk için yaklaşık 500 milyon İsviçre Frangı (327 milyon £) iade paketi" imza kampanyası Nisan 2014'te başlatıldı ve kampanya sonucunda ulusal bir referandum için gerekli olan 100.000 imza toplandı.
Sözlü edebiyat

Sözlü edebiyat, yazılanın aksine konuşulan veya söylenen bir edebiyat türüdür. Günümüzde sözlü edebiyat ürünlerin çoğu yazıya dökülmüştür. Antropologlar sözlü edebiyat veya halk edebiyatı için farklı tanımlamalar kullandıklarından, standart bir tanım yoktur. Nesilden nesile aktarılan hikâyeleri, efsaneleri ve tarihi sözlü bir biçimde içerir.Okuma yazma bilmeyen toplumlarda, tanımı gereği yazılı edebiyat yoktur ancak toplumlar; halk destanları, halk anlatıları (masallar ve fabllar dahil), halk draması, atasözleri ve türküler gibi etkili bir sözlü edebiyat oluşturan zengin ve çeşitli sözlü geleneklere sahip olabilir. Bunlar folklorcular ve paremiograflar gibi bilim insanları tarafından toplanıp yayımlandıklarında bile sonuç genellikle "sözlü edebiyat" olarak anılır. Sözlü edebiyatın farklı türleri, modern dijital çağdaki kültürel dinamizm nedeniyle akademisyenler için sınıflandırma zorlukları oluşturmaktadır.Okuryazar toplumlar sözlü geleneği -özellikle aile içinde (örneğin yatmadan önce anlatılan hikayeler) veya resmi olmayan sosyal yapılar içinde- sürdürebilir. Sözlü edebiyatlar, kültürün genellikle daha temel bir bileşenini oluşturur ancak edebiyattan beklenebileceği gibi birçok şekilde işler.
Sözlü saldırı

Sözlü saldırı ya da sözlü taciz, birçok ülkede ifade özgürlüğünü kısıtlayan bir suçtur. Bozgunculuk ve küfrü içerir. Sözlü saldırıları cezalandıran yasalar genellikle devletin toplum üzerindeki baskısını meşru kılan araçlar olarak değerlendirilmektedir.Komünist devletlerin yasal sistemlerinde ve şeriat hukukunda kendine yer bulan "sözlü saldırıyla" birçok Avrupa ülkesinde de karşılaşılmaktadır.
Sözlükbilim

Sözlükbilim, leksikografi veya sözlükçülük, sözlüklerin düzenlenmesi, derlenmesi veya yazılması işine veya bu sanata  verilen isim olmakla  birlikte, teorik olarak sözlükbilim bir dil sözlüğündeki kelimelerin dizilimsel ve pragmatik ilişkilerini inceleyen, sözlüklerde birbirleri ile ilgili bilgilerin veya bileşenlerin ya da yapıların teorilerini geliştiren, belirli durumlar için kullanıcılar tarafından ihtiyaç duyulan bilgileri düzenleyen ve basılı veya elektronik sözlüklere veri ekleyerek kullanıcılar tarafından erişilmesini sağlayan, tüm bunları semantik açıdan açıklayarak bilimsel olarak tarif eden bir bilim dalıdır . Bazen bu bilim dalı "metaleksikografi" olarak da isimlendirilebilir. Ayrıca bu bilim ile uğraşan kişilere de "leksikograf" (leksikolog) veya "sözlükbilimci" ya da "sözlükçü" adı verilir.Sözlükbilimciler veya leksikograflar, genel olarak bir dilin tanımlanmasına yarayan sözlüklerin tasarımını, derlemesini, kullanımının nasıl olacağını ve tüm bunların değerlendirmesini yaparlar. Bu tür sözlüklere genel sözlük veya LGP (Genel Amaçlı Dil) sözlüğü adı verilir. Bir veya daha fazla konuda uzmanlaşmış olan leksikograflar örneğin yasal sözlükler gibi ihtisas gerektiren sözlüklerin tasarımını, derlemesini, kullanımının nasıl olacağını ve tüm bunların değerlendirmesini yaparlar (örn. Nielsen 1994). Bu tür sözlüklere ise LSP (Dile Özel Amaçlar) sözlüğü adı verilir. Ayrıca bu tür sözlükler tek bir alana özel veya alt alanlarını içeren sözlükler olabilir.Sözlükbilim terimi üzerinde günümüzde bazı anlaşmazlıklar bulunmaktadır. Teorik olarak bazıları sözlükbilim ile sözcükbilimi eş anlamlı olarak kullanırlarken, bazıları sözlükbilimi belirli bir dildeki kelime envanteri ile ilgili bilim dalı olarak yorumlarlar.Günümüzde sözlükbilim yaygın bir biçimde kendi başına disipline bir bilim dalı değil de, leksikografi eğitimi için kullanılan başlıca sözlüklerde (örneğin Bergenholtz/Nielsen/Tarp 2009 gibi) olduğu gibi, uygulamalı dilbiliminin bir alt dalı olarak kabul edilmektedir.Leksikografi  Yunanca "λεξικόν" (lexicon) kelimesinden türetilen "λεξικογράφος" (lexikographos), "lexicographer",, neut ile "λέξις" (lexis) kelimesinden türetilen "λεξικός" (lexikos), "kelimeler" veya benzer anlamdaki , "konuşma", "kelime", (sırasıyla "λέγω" – lego, "söylemek", "konuşmak") + "γράφω" (grapho), "çizmek, kazımak, yazmak". kelimelerinden türemiş ve 1860 yılında İngilizce'ye kazandırılmıştır.
Sözlükbirim

Sözlükbirim (sözlük birimi, sözlüksel birim veya madde başı), sözlüklerde tanımlanan, açıklanan, anlatılan konulardan veya kavramlardan her biri.Sözlükbirim, basılı sözlüklerde geleneksel olarak koyu harflerle veya dışarı çıkıntılı olarak gösterilir. Sözlükbirimler genellikle varlık ve eylem isimlerinden oluşur. Sözlükbirimler yapı olarak, yalın, türemiş ve birleşik yapıda olabilir.Her bir sözlükbirim, bir sözcüğün değişik biçimlerinin (örn. “gel”, “geliniz”, “geldi” …) ortak paydası olarak kabul edilir. Sözlükbirim, kısaltmalardan, sözcüklerden, öbeklerden, tümcelerden oluşabilir.
Sözmerkezcilik

Sözmerkezcilik, ilk olarak Alman filozof Ludwig Klages tarafından 1920'li yıllarda kullanılan bir terimdir. Terim, kelimelerin dış gerçekliği aktarmada temel olduğunu öne süren bir batı felsefesi geleneğinin ürünüdür. Derrida bu terimi Batı kültüründe “varlığın metafiziği” anlamında kullanmaktadır.
Sözsüz iletişim

Sözsüz iletişim, konuşulan dilin dışında, jestler, mimikler ya da diğer dilsel olmayan işaretler aracılığıyla ifade edilen iletim biçimlerini kapsar. Günlük iletişimin önemli bir kısmı sözsüz iletişime dayanır. Sözsüz iletişimde bilginin iletimi kültüre bağlı değişiklikler gösterdiği gibi, cinsiyete bağlı olarak da değişebilir.Temel olarak sözsüz iletişim iki kanala dayanır: Görülebilir kanal (jestler, mimikler, yüz ifadeleri, beden duruşu vb.) ve yarıdilsel (paralinguistic) kanal (ses tonu, şiddeti, hızı vb.) Sözlü iletişimin dayandığı sözsel kanalla birlikte bu üç kanala iletişim kanalları adı verilir.Uzaklık: İnsanlar daha yakın oldukları kişilerle daha yakın mesafeden ilişki kurarlar. Bununla birlikte tanımadıkları, ya da hoşlanmadıkları kişilerle daha uzaktan iletişim kurarlar.Jestler: Bedensel jestler ve beden duruşu kendi içinde bir bilgi bulundurur. Birçok beden hareketi genel olarak kabul edilmiş bilgiler barındırır. Onaylama, reddetme, vedalaşma, çağırma vb. Beden hareketlerinin anlamı daha çok bağlamla ilişkilidir. Aynı beden hareketi farklı bağlamlarda farklı bilgiler barındırabilir. Aynı şekilde beden hareketlerinin farklı anlamlar taşımasında kültürel farklılıklar da önemli bir etkendir.Göz kontağı: Bağlamla ilişkili olarak göz kontağı farklı bilgiler barındırabilir. Filmlerde çiftler birbirlerinin gözlerine aşk, tutku ya da büyük bir ilgiyi ifade etmek için dikkatlice bakarlar. Ancak başka durumlarda bu tür bir göz kontağı tehdit ifadesi olabilir. Ancak her iki durumda da göz kontağı olumlu ya da olumsuz yüksek bir duygusal içerik taşır. Göz kontağından kaçınılması, daha çok kişinin ilgili olmadığı mesajı verir. Yine utanma, korkma, kötü haber verme durumlarında da göz kontağından kaçınılır.Yüz ifadeleri: Yüz ifadeleri de sıcaklık, sempati, karışıklık ya da kızgınlık gibi duyguları ifade edebilir. Mimikler yüz ifadelerinin özel bir biçimidir. İnsanlar ve şempanzeler mimikleri kullanırlar.Konuşma sırasındaki değişiklikler söz içeriğinin haricinde önemli ve genelde duygusal bir ileti barındırırlar. Sesin ritmi, yüksekliği, kesinliği vb. bilgi içeriği barındırır. Bebeklerin ağlama biçimlerinden ihtiyaçlarını anlamak mümkün olduğu gibi, hayvanlarda da farklı yarıdilsel iletiler görülür. Köpekler farklı koşullarda farklı biçimlerde havlarlar. Aynı cümle farklı vurgulamalarla farklı anlamlar kazanabilir.İnsanlar tipik olarak her üç iletişim kanalını da (sözsel, görülebilir ve yarıdilsel) günlük iletişimde kullanırlar. Bununla birlikte sözsel kanal çok daha etkili olarak görülmez
Sözveren, Çatak

Mahallenin adının nereden geldiği tam olarak bilinmemektedir.eski adının rukunan olduğu bilinmektedir fakat sonradan SÖZVEREN olarak değiştirilmiştir.Mahallenin iklimi karasal iklimdir fakat zaman zaman ılıman iklimde görülmemektedir. Bunun nedeni ise mahallenin özel konumudur.Genelde kışları SOĞUK ve SERTTİR yazları ise SICAK ve KURAKTIR.
Sözüm Doğan

Ankara'da doğan Sözüm Doğan, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü'nü bitirdi. Öğrencilik yıllarında bilgisayar teknolojilerine olan yakınlığı, bilgisayar destekli çizim ve tasarım, grafik tasarım, ürün görselleştirmesi alanlarında yetkin ve tecrübe sahibi olmasını sağlamıştır. Uygulayıcı,kararverici ve üstün yaratıcı yapısı sayesinde birçok önemli tasarım projelerinde ve yarışmalarında etkin bir rol üstlenmiştir. Genç yaşına rağmen öğrencilik yıllarında yarı zamanlı tasarımcı olarak endüstride çalışmış olması, üretim ve üretilebilirlik konularında çok önemli tecrübe edinmesini sağlamış, aynı zamanda ürün pazarlaması konusunda bilgi sahibi yapmıştır.2010 yılında Designnobis firması ortaklığından ayrılıp Futerodesign adında bir tasarım şirketi kurmuştur. özellikle medikal, elektronik ve ev-yaşam ürünleri alanlarında çok sayıda tasarımıyla dikkat çekmetedir.
Sözüm Meclisten Dışarı

Bu albüm Barış Manço'nun en büyük hitleri olan "Gülpembe" ve "Dönence"yi bulundurur. Bu şarkılar dışında yine çok popüler "Alla Beni Pulla Beni", "Ali Yazar Veli Bozar" ve "Arkadaşım Eşşek" şarkılarını da albümde yer almaktadır. 2023 ve 2024 şarkılarının devamı ve son bölümü olan 2025, o zamanlar dünya müzik sahnesinde bile az bulunan elektronik ataklara sahip bir bestedir. "Şehrazat" şarkısı daha önce Barış Manço ve Kaygısızlar tarafından kaydedilmiş "Susanna" şarkısının yeni versiyonudur."Alla Beni Pulla Beni" parçasını Barış Manço ile birlikte piyanist Deniz Tüney Aliefendioğlu seslendirdi. Albümün çıkış parçası "Adem Oğlu Kızgın Fırın Havva Kızı Mercimek" olarak düşünülürken parçadaki başarılı vokal nedeniyle "All Beni Pulla Beni" ön plana çıkmıştır.Albüm 1991'de yeniden basılmıştır. Bu versiyonda bazı şarkıların adı değiştirilmiş, "2025 (Üçüncü ve Son Yolculuk)" şarkısının adı "2025 (Üçüncü Yolculuk)" olmuş, "Sözüm Meclisten Dışarı" şarkısının adı da "Cacık" olmuştur. Anonim bir türkü olan "Bahçede Hanımeli", Celal Güven bestesi enstrümantal "Hamburger", Barış Manço ve Andre Soulac tarafından yazılan ve daha önce Les Mistigris ile "Il Arrivera" olarak ve Kurtalan Ekspres ile ikinci kez kaydedilmiş "Ce Sera La Temps"in yeni versiyonu, "Hal Hal" şarkısının da 45'lik versiyonu CD ve kasetlere eklenmiştir.Barış Manço: Vokal, Fender Rhodes Piyano, Minmoog, Arp Omni 2 Polyphonic, Roland SH 3 A, Akustik gitar ve 12 telli gitar"Alla Beni Pulla Beni", "Gülpembe" ve "Dönence" şarkıları Mançoloji'de de bulunmakta ve bu albümü temsil etmektedir. Bu şarkılardan "Gülpembe" Nilüfer tarafından, "Dönence" ise Kenan Doğulu ve daha sonra Teoman tarafından yeniden yorumlanmıştır. "Ce Sera Le Temps" şarkısının bu albümdeki versiyonu Türkçe sözlerle "Ballı Kaymak" adıyla Özlem Yüksek tarafından yeniden yorumlanmıştır.
Sözümü Tutamadım

Sözümü Tutamadım, Tan Taşçı'nın 2007 çıkışlı ikinci stüdyo albümüdür. Albümden Neler Neler ve Sözümü Tutamadım olmak üzere iki adet şarkı videolanmıştır. Sanatçı ikinci albümünde ilk kez kendi bestesi dışında bir esere yer vererek, Sezen Aksu klasiği Geçer'i yeniden yorumlamıştır.
Sözüne Kanmam

Suat Suna'nın bu albümdeki kıyafetleri ülkede çok ilgi gördü. O yıl çoğu kimse bu kıyafetlerden giydi denilebilir. Albümde Kenan Doğulu'nun onun arkasında solist olarak şarkı söylemesi de dikkat çekici bir nokta. Bu albüm yüz binler satarak çok iyi bir tiraja ulaştı. Suat Suna ilk albümünde olduğu gibi 3 klip çekti.
Söök

Söök (Altayca ve Hakasça сӧӧк söök; Rusça сёок syook), Altaylar, Şorlar ve Hakaslar gibi Sibirya Türk halklarında babayanlı soy birliği ya da sülâledir.Altay halkı soyadından farklı olarak söök adı verilen çeşitli soylara/sülalelere bölünür. Her Altaylının bir söögü vardır ve her söök iki ya da daha fazla kardeş sööklere ayrılır. Aynı ve yakın soylar arasında sööktiñ karındajı “soy kardeşliği” sebebiyle evlilik olmaz. Altay Türklerinde aynı söök içinde ya da kardeş (akraba) söökler arasında evlilik yasaktır. Altay Türkleri, biriyle karşılaştığında ona önce adını sonra da söögünü yani soyunu sormaktadırlar.Sööklerin oluşumu bir Altay efsanesinde şöyle anlatılır: “Tanrının (Tengri) dokuz oğlu varmış, bu oğullar önce kendi kız kardeşleriyle evlenmişler. Diğer bütün söökler de bunlardan türemiş. Bu oğulların adları (ki bu adlar aynı zamanda söök adlarıdır) şunlardır: Kıpçak, Mayman, Todoş, Toñjoon, Komdoş, Cüs, Togus, Küzen, Kerdaş.1897 nüfus sayımında Altaylarda 68 söök kaydedilmiştir. Büyük Altay söökleri içinde Töölös (Тӧӧлӧс, Тӧлӧс), Kıpçak, Mayman (Майман), Todoş, İrkit ve Mundus sayılabilir.
Söğök İyesi

Söğök İyesi – Türk ve Altay halk inancında mezarlığın koruyucu ruhu. Gur İyesi veya Gömüt İyesi olarak da bilinir. Görünümlerine dair net bir bilgi yoktur. Ölenlerin ruhlarını cinlerden koruduğu düşünülür. Mezarlara saygısızlık gösteren insanlara musallat olup başlarına felaket getirirler ve bu insanların yatağa düştükten sonra öleceklerine inanılır. Mezarlıkta yaşayan iyelerin huzurunu bozmamak için, mezarlıklarda saygılı olunmalıdır. Ayrıca Söğök İyesi'nin musallat olmaması için mezarlıkta uyumak ve yemek yemekten kaçınılmalı, güneş battıktan sonra mezarlığa girilmemelidir.Söğök: (Söğ/Sök) kökünden türemiştir.  Mezarlık demektir. Yakmak, ocak anlamlarıyla da bağlantılıdır.
Söğürme

Bor Söğürmesi 29.12.2017 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Söğüt Barajı

Söğüt Barajı Kütahya'da, Ilgın Çayı üzerinde, sulama amacı ile 1980-1983 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 55.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 30,00 m, normal su kotunda göl hacmi 0,90 hm³, normal su kotunda göl alanı 0,15 km²'dir. Baraj 205 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Söğüt Ertuğrul Gazi Müzesi

Söğüt, Osmanlı İmparatorluğu'nun doğduğu şehir olarak dikkat çekiyor. I.Osman'ın (imparatorluğun kurucusu) babası Ertuğrul'un Söğüt'te bir türbesi vardır. Adını taşımasına rağmen müze binası Söğüt'ün aynı mahallesinde değil.Aslen üç katlı ahşap bina, 1900'lerin başında inşa edilmiş bir Osmanlı dispanseridir. 2001 yılında restorasyondan sonra bina müze olarak hizmete açılmıştır.Müzede Bilecik Yörükleri yöresine ait birçok etnografik eşya bulunmaktadır: eski giysiler, halılar, tartı aletleri, bayraklar, silahlar ve bozuk para cüzdanları. Ayrıca Roma İmparatorluğu'na ait çömlek mutfak aletleri ve Roma, Bizans ve Osmanlı dönemlerine ait sikkeler gibi arkeolojik eserler de bulunmaktadır.
Söğüt Tarlası 1

Söğüt Tarlası 1, Şanlıurfa il merkezinin 35 km kuzeybatısında, Bozova İlçesinin 2 km güneybatısında yer alan bir höyüktür. Tepe 2-3 metre yükseklikte olup buluntuların yüzeydeki dağılımına bakılarak yerleşimin 90 x 50 metrelik bir alana yayılmış olduğu düşünülmektedir.Höyük, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Prehistorya Anabilim Dalı ve Chicago Üniversitesi Doğu Bilimleri Enstitüsü'nün Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yürüttüğü çalışmalar sırasında 1963 yılında saptanmıştır. Kazı çalışması ise Bruce Howe başkanlığında 5 x 5 metre boyutlu bir açmada yapılmıştır. Kazıda 2,5 metre derine inildiği belirtilmektedir. Kazıyla ilgili bilimsel rapor halen yayımlanmış değildir.Ele geçen çakmak taşı aletlerin Paleolotik Çağ'a ait olduğu yönünde kesin bir bilgi verilmemektedir. Genel olarak bir dilgi endüstrisinden söz edilmektedir. İlk üretimciliğe geçiş evresinde değerlendirilen yerleşme, Üst Paleolitik Çağ sonuna ve Epipaleolitik Çağ başına tarihlenmektedir. Buna göre tarihleme MÖ 10. bin – 8. bin yılları arasıdır.
Söğüt Tarlası 2

Söğüt Tarlası 2, Şanlıurfa il merkezinin 35 km. kuzeybatısında, Bozova İlçesi'nin 2 km. güneybatısında yer alan bir höyüktür. Buluntu dağılımına göre yerleşme 90 x 50 metrelik bir alana yayılmış olup tepenin yüksekliği 2-3 metre kadardır. Hemen kuzeybatısında bir göl bulunmaktadır.Höyükte 1963 yılında Chicago Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi'nin ortak bir çalışması olarak yüzey araştırması yapılmıştır. Bir sonraki sene B. Howe başkanlığında kazılmıştır.Kültür dolgusu kalınlığı 2,5 metre olan höyükte iki tabaka saptanmıştır. Üstteki tabaka 1 metre kalınlıkta olup Uruk Dönemi'ne, alttaki tabaka ise Çanak Çömleksiz Neolitik Çağ'a tarihlenmektedir.Uruk Dönemi tabakası buluntu benzerliklerine dayanılarak Amik Ovası F evresi ile çağdaş görünmektedir. Bu tabakada açık bir fikir verebilecek mimari kalıntılara ulaşılamadığı için bir Uruk koloni yerleşmesi olup olmadığı tam olarak açıklığa kavuşturulabilmiş değildir. Halet Çambel bu tabakanın MÖ 3500 – 2800 yıllarına tarihlemektedir.Çanak çömlek buluntuları genelde saman katkılı ve turuncumsu devetüyü hamurlu maldır. Uruk Dönemi kapları arasında çok sayıda ele geçen kaba cidarlı devrik ağızlı kaseler gibi karakteristik biçimler vardır.
Söğüt meşesi

Kuzey Amerika'da nemli fakat iyi drene edilmiş topraklarda doğal olarak oluşan bir ağaçtır. Sıcak iklimlerde yarı yaprak döken ila dökmeyen, soğuk iklimlerde çoğunlukla yaprak döken bir türdür. Vahşi doğada 30 m yüksekliğe ulaşır; ancak ekildiğinde sadece 15 ila 20 m'ye ulaşır. Düzgün koyu gri kabuk, eski örneklerde pürüzlü hale gelir. Gençken zeytin yeşili sürgünler tüylü kıllarla kaplıdır; ancak hızla çıplak ve kahverengimsi-yeşil hale gelir. Yapraklar, bazen doğrusal ve söğüt yapraklarına çok benzeyen dar mızrak şeklindedir. 5–15 cm uzunluğunda ve 1-1,5 cm genişliğindedir. Üst tarafta koyu yeşil, altta mavimsi yeşilir. Düz yaprak kenarı hafif dalgalıdır. Kış aylarında yaprakların döküldüğü bölgelerde sonbahar rengi açık sarıdır. Meşe palamudu en fazla üçte biri kadehin içine yerleştirilmiştir.Quercus phellos orta ve güneydoğu ABD'de bulunur. Dağılımı, New York'un güneyinden ve batısından Teksas'a kadar Atlantik ve Körfez Kıyı Ovaları boyunca ve Mississippi Nehri Vadisi boyunca kuzeyde Illinois ve Kentucky'ye kadar uzanır. Oluşum alanı (EOO) yaklaşık 2.395.000 km2'dir.Amerika Birleşik Devletleri (Missouri, Mississippi, Maryland, Louisiana, Kentucky, Illinois, Georgia, Florida, Columbia Bölgesi, Virginia, Teksas, Tennessee, Güney Karolina, Pensilvanya, Oklahoma, Kuzey Karolina, New York, New Jersey, Alabama, Arkansas, Delaware, Connecticut).
Söğüt serçesi

Palearktik, Etiyopyen ve Oryantal bölgelerde yaşar. Ama Avrupa'da yalnız İber Yarımadasında ve Balkalar'da görülür. Türkiye'de ise akarsu vadilerinde, çalılıklarda ve açık alanlarda yaşar.Erkeklerin göğsündeki siyah leke bayağı serçeninkinden daha geniştir. Ayrıca yanlarında kalın siyah çizgiler bulunur. Tepesi orman serçesinin ki gibi kızıl kahverengidir.
Söğüt yapraklı kavak

Söğüt yapraklı kavak (Populus angustifolia), söğütgiller (Salicaeae) familyasından anavatanı ABD olan bir kavak türü. Çoğu kez nehir ve dere yakınlarında ya da nemli, yüksek sahalarda bulunur. Genel görünümü ince yapılı olan bu ağacın yaprakları sarımsı-yeşil mızraksı yapıda, kenarları ise tarak dişlidir.Yapışkan ve sakızımsı tomurcuklarından, Apaçi ve Navaho yerlileri dahil olmak üzere, Amerika yerlileri tarafından çiklet olarak faydalanılmaktadır.
Söğüt, Bilecik

Söğüt, Bilecik ilinin bir ilçesidir. Osmanlı Beyliği'nin ilk başkenti olarak bilinir. 1231 yılında Thebasion adını taşırken Anadolu Selçuklu komutanı Ertuğrul Gazi tarafından İznik İmparatorluğu'ndan alınmıştır ve kendisine Anadolu Selçuklu hükümdarı III. Alaeddin Keykubad tarafından Domaniç ile birlikte verilmiştir. Osmanlı döneminde önce Sultanönü sancağının merkeziyken, sonra merkezin Eskişehir'e taşınmasıyla bu sancağa bağlı bucağa dönüşmüştür. 1648 yılında Anadolu vilayeti Bursa sancağının Lefke (bugün Osmaneli) kazasına bağlı bıcaktı. Daha sonra Anadolu eyaletine bağlı merkezi Bilecik olan Ertuğrul sancağının sınırlarına katıldı. En son Hüdavendigâr vilayetine bağlı Ertuğrul sancağına bağlı kaza idi. Kurtuluş savaşında üç kez Yunan işgaline uğramış ve 6 Eylül 1922'de işgalden yanmış bir şekilde kurtulmuştur. İlçeye bağlı Kızılsaray köyünün girişinde, hem Osmanlıca, hem de Rumca yazılar taşıyan bir Yunan karakolu bulunmaktadır ve bu karakol harap haldedir.1300 - Thêbásion  (Österreichische Akademie der Wissenschaften, Tabula Imperii Byzantini, 12 vol., Wien 1976...2008.)Rumca isim Türkçeye "Sivad" veya "Sivas" olarak geçer. Söğüd adının bundan mülhem olması mümkün görünüyor.Yurdumuzun kuzeybatısında yer alan ilçe kuzeyinde Gölpazarı, kuzeydoğusunda İnhisar ilçesi, güneyinde Eskişehir'in Merkez ilçesi, güneybatıda Bozüyük ve batıda Merkez ilçe ile komşudur.İlçenin yüzölçümü 484 km olup, denizden yüksekliği 665 metredir. İl merkezine 31, ekonomik olarak bağlı olduğu Eskişehir'e 52 km uzaklıktadır.İlçe; 23 köy (Akçasu, Borcak, Çaltı, Dereboyu, Dömez, Dudaş, Geçitli, Gündüzbey, Hamitabat, Kayabalı, Kepen, Kızılsaray, Küre, Oluklu, Ortaca, Rızapaşa, Sırhoca, Tuzaklı, Yakacık, Yeşilyurt, Zemzemiye) ve 5 mahalleden oluşmaktadır.
Söğüt, Bozkır

14 Kasım 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Söğüt, Doğanşehir

29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Söğüt, Gönen

Söğüt; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Söğüt, Hassa

30 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Söğüt, Orhaneli

Orhaneli’ne bağlı ve ilçenin 18 km güneyinde bulunan bir köydür. Mahalledeki kaynaklar neden bu adın verildiği konusunda bir bilgi aktaramamışlardır. Ancak mahallenin kuruluşunun üç hanenin buraya gelip yerleşmesine bağlı olduğu bildirilmektedir. Bu üç aileden ikisinin bugün mahallede yaşayan “Ümmetler” ve “Saraçlar” olduğu söylenmektedir. Hepsinin de Orta Asya’dan geldiği belirtilmiştir. Köy, H 937/ M 1530 tarihli Muhasebe defterinde Adranos kazasına bağlıdır. 17. yüzyıl kadı sicillerinde de adı geçmektedir. Ayrıca 1908 Salnamesindeki Mülki taksimat listesi ile 1925 Yunan Fecayii köyler listesinde Atranos’a bağlıdır. İç İşleri Bakanlığının 1933 tarihli “Köylerimiz” adlı yayınında da Orhaneli’ne kayıtlıdır. Köy 1908 yılında 58 hanedir. 1927 nüfusu 234, 1990 nüfusu da 443 kişidir.İtalik yazı
Söğüt, Çardak

Daha önceleri Burdur'un Yeşilova ilçesine bağlıyken, 9 Haziran 1948'de Denizli merkez ilçe Honaz bucağına bağlandı. Çardak ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı.
Söğüt, Çavdır

Söğüt Burdur'un Çavdır ilçesine bağlı, Yeşil mahalle, Çeşme Mahallesi, Fatih mahallesi ve Pazar mahallerinin birleşiminden oluşan ilçe merkezine 20 km mesafede bulunan 3028 nüfuslu beldedir. Yaz aylarında aldığı mevsimsel göçlerle birlikte nüfusu 10 bin civarına yükselmektedir ayrıca belde Antalya merkeze 100km Fethiye merkeze 90 km uzaklıktadır.Söğüt kasabası halkının en büyük geçim kaynağı tarım olup bölgede 2005'li yıllarda başlayan seracılık faaliyetlerinin ilk başlangıç noktasıdır ve çevre köyleri bu açıdan etkilemiştir dolayısıyla bölgenin en büyük sebze Hal'ine sahiptir.  Tarım faaliyetlerinin yanı sıra belde çevre köylerin pazarı konumunda bulunup diğer köyler market ve sağlık hizmetleri dahil çoğu ihtiyacını buradan karşılamaktadır. Türkiye'nin en gözde turizm merkezlerini birbirine bağlandığı kavşak noktasından dolayı anayol boyunca arka arkaya sıralanmış dinlenme tesisleri bulunur. Bölgede bulunan Seraların büyük çoğunlukla domates üretilmektedir bununla birlikte; salatalık, biber, patlıcan, fasulye, patates, çilek gibi çeşitli ürünler üretilmektedir. Yakın çevresinde pek çok noktada domates üretimi yapılmasına rağmen söğüt domatesi bölgenin sert iklimi ve toprak yapısı sayesinde çok uzun raf ömrü daha parlak görüntüsü ve büyüklüğü gibi özellikleri ile diğer bölgelerde üretilen domateslerden ayrılır.Söğüt kasabasında her yıl temmuz ayının sonunda domates şenlikleri düzenlenir. Genelde 3 gün süren bu festival boyunda şölen alanında belde halkı ve oraya gelen misafirlerin alışveriş yapabileceği pazarlar kurulur ayrıca  çadırdan kurulan seyyar restoranlar ile gelen misafirler hem bölgesel hem de ulusal pek çok yiyecek çeşidini içinde barındıran menülere kolayca ulaşabilirler. Ülkenin ünlü sanatçılarına ev sahipliği yapan konserler bölgenin en büyüğüdür.
Söğütalan, Şiran

Köyün eski adı "Zarabot"'dur. Yerleşim, 1530 yılı Osmanlı tahririnde Zarabodu adıyla Şiryan (Şiran) nahiyesinin köyü olarak kaydedilmiştir. 1642 yılında Zarabud adıyla kaydedilen yerleşimde, avarıza konu 3 Müslüman ve 1 Hristiyan hane ile 1 askeri görevli kaydedilmiştir. 1847 yılı sayımına göre (sadece erkek nüfus sayılmıştır) Şiran'a bağlı köyde 26 Müslüman hanede 80 erkek yaşarken, 1876 yılı Trabzon Salnamesine göre köyde 35 Müslüman hane bulunmaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Zarabet ve Zarabot adlarıyla görülen köyün ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Söğütalanı, Kırkağaç

Söğütalanı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Söğütağzı, Doğankent

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kozan ya da Kuzan olarak geçmektedir. Daha önceleri Giresun ili Tirebolu ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Giresun ili Doğankent ilçesine bağlanmıştır.Köy, Giresun il merkezine 86 km, Doğankent ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır. Köy, Doğankent'in doğusunda olup, İlçe merkezine bir köy yoluyla doğrudan bağlıdır.
Söğütağıl, Gümüşhane

Köyün kuruluş tarihi bilinmemekle birlikte, 16. yüzyıl Osmanlı kayıtlarından itibaren Söğüd Ağıl adıyla yerleşimden bahsedilmektedir. 1518 yılı tahririnde 4 Hristiyan nefer, 1530 yılı tahririnde 3 Hristiyan nefer, 1591 yılı tahririnde ise 18 Hristiyan ve 5 Müslüman olmak üzere toplam 23 neferin yaşadığı görülmektedir. 1642 yılı avarız defterinde köyde 10 Müslüman neferin yaşadığı kaydedilmiştir. Köydeki neferlerden 2'si erbab-ı timar ve 1'i de beşedir. 1876 yılı sayımında sadece erkek nüfusa yer verilmiş olup buna göre yerleşimde 23 hanede 49 erkek yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla birlikte Gümüşhane ili merkezi kazası Kovans (Kale) nahiyesine bağlı olan yerleşim, Kale (Kovans)'nin nahiye/bucak statüsünü kaybetmesiyle de Gümüşhane merkez ilçesinin köyü olmuştur.
Söğütbülbülü

Söğütbülbülü (Phylloscopus trochilus), ötleğengiller (Sylviidae) familyasından orman kenarlarıda, çalılıklarda ve parklarda yaygın olan ince ve yeşilimsi bir kuş türü.Tipik olarak açık renk bacaklı, oldukça düz kafalı, uzun kanatlı bir kuştur ve kendine özgü, tatlı ve kalınlaşan notaların akıcı serisinden oluşan bir ötüşü vardır.Üst tarafı açık grimsi-yeşilden zeytin yeşili-yeşile kadar değişir. Gözünün üzerinde açık renkli bir çizgi bulunur, bu çizgi gencinde daha uzun ve daha sarıdır. Açık renk göz halkası, çıvgının aksine çok net görünmez. Alt tarafı beyazımsı, göğsü açık sarı, gencinin alt tarafı tamamen daha parlak sarıdır. Bacakları açık kahverengidir, nadiren koyu olabilir. Primer projeksiyonu çıvgınınkinden biraz daha uzundur.Kuzeybatı Avrupa kuşları ya daha gri ya da daha kahverengidirler, yeşil renkli kuşlar daha azdır. Beslenirken kuyruğunu çıvgın gibi yere doğru eğmez.Sesi tek heceli tatlı bir ‘huu-iit’. Ötüşü çok açık ve basit ritimlidir, sakin başlar, hızlanır daha sonra kuvvetlenir, azalır ve gösterişli bir biçimde sonlanır.
Söğütcük, Ilgaz

Köy, Çankırı il merkezine 83 km, Ilgaz ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın güneydoğusunda olup,  / numaralı Bolu-Amasya (Kurşunlu-Ilgaz) devlet/uluslararası yoluna 5,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Söğütcük, Korkuteli

mahallede zamanında su bolmuş haliyle sögütte çok imiş kervanlar tarafında köy küçük olduğu için söğütlü olarak adlandırılmış cumhuriyet kurulduğunda mahallenin adı söğütle karışmasın diye söğütcük koyulmuş.
Söğütdere, Afşin

Söğütdere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Söğütdere, Kula

Söğütdere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Söğütköy, Marmaris

Söğütköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Söğütler, Şenkaya

Söğütler köyünün eski adı Libi'dir. Gürcüce bir yer adı olan Libi (ლიბი), kazık, sırık, mil gibi anlamlara gelir. Bu yerleşim 1886 tarihli Rus nüfus tespitinde de Libi (Либи) olarak geçer.Libi köyünün yer aldığı Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde varlığı bilinen kilise buranın eski bir yerleşim olduğuna işaret etmektedir.Libi köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında Berlin Antlaşması’yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin de "Libi" (Либи) adıyla kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 tarihli tespite göre köydeki 19 hanede, 70'i erkek ve 47'si kadın olmak üzere 117 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı, Beritanlı aşiretine bağlı Kürtlerden oluşuyordu. Susuz köyünün nüfusu 1896 yılında 161 kişiye, 1906 yılında ise 244 kişiye yükselmiştir.Libi köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine sehven "Leblebi" (لبلبی) adıyla kaydedilmiştir. Bu sırada köy Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kosor nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Libi" adıyla yer alan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu, 462'si erkek ve 141'i kadın olmak üzere 603 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kosor nahiyesi ve Libi köyü bu kazaya bağlandı. 1950 yılında Libi'nin nüfusu 382 kişiye düşmüştü. Libi Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Söğütler olarak değiştirilmiştir. 1965 yılında Söğütler köyünde 582 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 166 kişi okuma yazma biliyordu.
Söğütlü

Söğütlü'nün tarihi MÖ 2340 tarihinde Akadlara kadar uzanır. Daha sonraları Hitit, Frigya, Lidya ve Kimmer medeniyetlerinin hakimiyeti altında kalan bölge MÖ 546 yılında Pers İmparatorluğuna geçti. Büyük İskender'in Persleri yıkmasıyla Makedonya İmparatorluğu'nun eline geçti. İskender'in ölmesiyle Helenistik dönem başladı. Bitinya Krallığı'nın elinde kalan bölge MÖ 63'te Doğu Roma İmparatorluğu hakimiyetine girdi.Bu hakimiyet MS 6. yüzyılda Anadolu Selçuklularının eline geçti. Selçuklular yıkılınca İznik İmparatorluğu'na geçen Sögütlü civarını Orhan Gazi Osmanlılar'a katmıştır. Sakarya nehrinin sürekli yatağını değiştirmek ve bataklık sahalarla çevrili Söğütlü ovası yerleşmeyi güçleştirmiş ve günümüze zengin tarihi eserlerin ulaşmasını engellemiştir. Daha çok göçebelerin yaşadığı ve hayvanlarını otlattığı ova Osmanlı-Rus harbinde Bulgaristan, Romanya ve Yunanistan'dan gelen muhacirlerin bölgeye getirilmesiyle yerleşme anlam kazanmıştır.Millî mücadele döneminde çeşitli çetelerin de etki alanında bulunan bölge köyleri Yunanların çekilmesi sırasında yıkımlara uğramıştır.Daha önceleri bir nahiye merkezi iken, 20 Şubat 1956'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Söğütlü, 9.5.1990 tarihinde kabul edilen ve 20.5.1990 tarihinde yürürlüğe giren 3644 sayılı kanun ile ilçe oldu.
Söğütlü Ovacık, Aziziye

Mahalle, 1522 yılından beri aynı adı taşımaktadır.Erzurum Merkez İlçe’nin iki Söğütlü köyü vardı. Köy tüzel kişiliklerinin mahalleye dönüştürülmesinden önce bu köylerin biri Ovacık Bucağı’na, diğeri Ilıca Bucağı’na bağlı idi. Bucakların kaldırılması ve Aziziye İlçesi’nin kurulmasıyla her iki köy de doğrudan Aziziye’nin birer mahallesi oldu. 2012 yılından sonra, bir karışıklığı önlemek için, resmî olarak önceden Ovacık Bucağı’na bağlı olan bu mahalle Söğütlü Ovacık, Ilıca bucağına bağlı olan diğer mahalle ise Söğütlü olarak adlandırıldılar.Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili  Ilıca İlçesi'ne bağlanmıştır. 2008 yılında bağlı olduğu Ilıca İlçesi'nin adı Aziziye olarak değiştirilmiştir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Aziziye'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yoluna, Güllüce Mahallesi üzerinden, 22,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Söğütlü, Akçaabat

Söğütlü, Trabzon ilinin Akçaabat ilçesine bağlı mahalledir. Söğütlü ismi 1959 yılından sonra kullanılmaya başlanmıştır. Daha önceki ismi Galanima 'dır. Trabzon Üniversitesi kampüsü bu mahallede konumlanmıştır.31 Aralık 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Söğütlü, Akşehir

Söğütlü; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Söğütlü, Ayvacık

Köyün adı, 1902 yılı kayıtlarında Eşekli ya da Merkepli, 1928 yılı kayıtlarında ise Saidiye olarak geçmektedir.
Söğütlü, Aziziye

Mahalle, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Erzurum Merkez İlçe’nin iki Söğütlü köyü vardı. Köy tüzel kişiliklerinin mahalleye dönüştürülmesinden önce bu köylerin biri Ovacık Bucağı’na, diğeri Ilıca Bucağı’na bağlı idi. Bucakların kaldırılması ve Aziziye İlçesi’nin kurulmasıyla her iki köy de doğrudan Aziziye’nin birer mahallesi oldu. 2012 yılından sonra, bir karışıklığı önlemek için, resmî olarak önceden Ovacık Bucağı’na bağlı olan mahalle Söğütlü Ovacık, Ilıca bucağına bağlı olan bu mahalle ise yalnızca Söğütlü olarak adlandırıldılar.Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili  Ilıca İlçesi'ne bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 18 km, Aziziye ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin güneyinde olup, Ağören Mahallesi üzerinden, bir köy yoluyla, ilçe merkezine bağlıdır.
Söğütlü, Ağrı

Köyün eski adı 1912 yılı kayıtlarında Karacehennem olarak geçmektedir. Daha önceleri Eleşkirt ilçesine bağlı olan Söğütlü köyü, Köy İdari Bağlılığının Değiştirilmesi Kararıyla, 24 Ekim 1989'da Ağrı İli Merkez ilçeye bağlanmıştır.
Söğütlü, Bayburt

Köyün eski adı Hindi'dir. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, Hindi adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup söz konusu kayıtta Hemşi adıyla yer alan ve tamamı Hristiyanlardan oluşan köyde, 40 Hristiyan nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterinde Hindi adıyla yer alan köyde 17 Hristiyan ve 3 Müslüman avarız hanesi kaydedilmiştir.1835 yılında erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterinde de Hindi (هندى) adıyla yer alan köyde, 22 hanede 82 Hristiyan (Ermeni) ve 8 hanede 20 Müslüman olmak üzere toplam 30 hanede 102 erkek yaşamaktadır. 19. yüzyılda köyde, yapım tarihi bilinmeyen bir medrese bulunmaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da birlikte Hindi olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Söğütlü olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren bu adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.Söğütlü köyünde üç nefli büyükçe bir kilise bulunmaktadır. Bazilika tipi yapı (19x7 m), pembemsi kesme taştan inşa edilmiştir. Güney cephesinde dört adet büyük pencere vardır. Kuzey cephesinde ise, daha küçük üç adet pencere açıklığı bulunmaktadır. Giriş kapısı güneyde olup üstünde bir çerçeve içine oturtulmuş ve on astırdan oluşan Ermenice yazının bulunduğu bir taş konmuştur. Kapının üzerine yalancı bir kemer konmuştur. Kilisenin doğu duvarında sonradan kapı açıklığı açılmış ve ahşap bir kapı asılmıştır. Kilisenin bütün iç mimari unsurları, dört adet sütun dahil günümüze ulaşmıştır.
Söğütlü, Elbistan

30 Aralık 1993 tarihinde Ambarcık ve Geçit köylerinin birleştirilmesiyle "Söğütlü" adı altında belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Söğütlü, Fethiye

Kaynaklarda Mahallenin eski adı Gürme olarak geçmektedir. Tahminen 1960 lı yıllrda adı söğütlü olarak değişmiştir. Yürek ve Merseniz olmak üzere iki mahalleden oluşmaktadır.iki mahalle arasındakı uzaklık 5 km çivarındadır. Osmanlı İmp döneminde ve Cumhuriyetin ilk yıllarında köy merkezi olarak Merseniz mahallesi geçmekte idi. Yaşlı kişiler Osmanlının son dönemlerinde mahallede medrese eğitimi yapıldığını ve cumhuriyetle birlikte ilkokulda eğitim öğretim faaliyetlerinin babulunduğunu söylemektedirler. 1980 li yıllardan sonra mahalleden kente göçle birlikte merseniz mah nüfusu azalmıştır. mahalledeki ilkokul öğrenci yetersizliği nedeniyle kapatılmıştır. öğrenciler üzümlü kasabasına taşınmaktadır. Yürek mah ortalama 60 hane çivarındadır.okulu açıktır.
Söğütlü, Hilvan

Söğütlü, Şanlıurfa'nın Hilvan ilçesine bağlı bir mahalledir. Nüfusu 500 civarındadır. Mahallede verimli tarım arazileri bulunmaktadır.
Söğütlü, Hınıs

Mahalle, 1554 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 159 km, Hınıs ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın kuzeydoğusunda olup, bir köy yoluyla doğrudan ilçe merkezine bağlıdır.
Söğütlü, Kars

Köyün eski adı 1889 yılı kayıtlarında "Söğütlü", 1918 yılı kayıtlarında Ermenice'de buzlupınar anlamına gelen "Sarnağpür", 1928 yılı kayıtlarında ise tekrar "Söğütlü" olarak görülmektedir.
Söğütlü, Kelkit

Köyün eski adı "İlaç"'dır. Yerleşimin daha eski tarihlerde kurulmuş olsa da savaşlar nedeniyle harap olmuştur. Bu nedenle 1516, 1530 ve 1591 yılı Osmanlı tahrirlerinde yerleşim virane olarak kaydedilmiştir. 1642 yılında İlac adıyla görülen köyde; avarıza konu 11 Müslüman hane ile 22 Hristiyan hane bulunmaktadır. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) sadece Müslümanların yaşadığı görülen köyde 39 hanede 95 erkek kaydedilmiştir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da İlaç adıyla görülen yerleşimin adı, 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. Söğütlü, 17 Aralık 1996 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.Yerleşim tek bir mahalleden oluşmaktadır. Beldenin "Ernek" adında her yaz şenlikler düzenlenen bir yaylası bulunuyor.
Söğütlü, Malazgirt

Köyün eski adı 1925 yılı kayıtlarında Alikalkan olup, Kurmanci'de "Elikulekan", "Aleviler" anlamına gelmektedir. 1980 yılı kayıtlarında ise  Söğütgünü olarak geçmektedir.
Söğütlü, Midyat

Midyat'ın en eski ve en büyük beldelerindendir. Belde halkı; Mardin, Ömerli, Savur, Midyat, Hasankeyf ile bunlara bağlı birçok mahallenin dilini kullandığı, kendilerini Mahalmi olarak tabir eden Arap asıllılardan oluşmaktadır.  Eski adı 'Kınderip' olup bu kelime Süryanice bir kelimedir. Ne zaman kurulduğu belli olmamakla birlikte şimdiki Arap Mahalmi müslümanlarından önceki Süryanilerin kurduğu bir mahalledir. Mahallede kiliseden çevrilmiş tarihi bir cami de mevcuttur. Osmanlı arşivlerindeki 1567 tarihli vergi belgelerinde halkı müslüman Mahalmi Cemaati olarak geçmektedir. Midyat kesme taşından tarihi taş evleri ve mahallenin altında kalan yüzlerce yıllık, birbiriyle bağlantılı uzun tünellerinin oluşturduğu tarihi doku sebebiyle mahallenin bir kısmı sit alanı kapsamına alınmıştır.
Söğütlü, Of

Yerleşimin eski adı "Halt"'dır. 15. ve 16. yüzyıl kayıtlarında Of'a bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmemektedir. 1653 yılı Cizye Defterinde Halt adıyla Of'a bağlı köyler arasında yer almaktadır. Bu tarihte köyde Hristiyan bulunmamakta olup 1681 yılı Avarız Defterine göre köyde 4 Hristiyan avarız neferi kaydedilirken, Müslüman nüfus bulunmamaktadır. Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra Halt adıyla Of kazasına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Söğütlü olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Söğütlü, Pütürge

Söğütlü; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Söğütlü, Refahiye

Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avârız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Söğütli" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avârıza konu 13 Müslüman hane yaşamaktaydı. 1896 tarihli kayıtlarda erkek nüfusun tespiti için yapılan sayımda; Orçul nahiyesine bağlı sadece Müslümanların yaşadığı Söğütlü köyünde, 8 hanede 35 erkek nüfus bulunmaktaydı.Köy, Erzincan il merkezine 112 km, Refahiye ilçe merkezine 43 km uzaklıktadır. Köy, Karadeniz Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır.
Söğütlü, Rize

Köyün adı, 1913 yılından önce kullanılan kaynaklarda Arşota ve Raşota (Rumca), 1913 yılına tarihlenen Türk kaynağında ise Söğütlü olarak geçmektedir.
Söğütlü, Saraykent

Köy, 1926 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Çekerek ilçesine bağlıyken, 9 Mayıs 1990 tarihinde Saraykent ilçesine bağlandı.
Söğütlü, Tatvan

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Pendévans olarak geçmektedir. Söğütlü, 2000'li yıllarda köy statüsü aldı.Köy, Bitlis il merkezine 80 km, Tatvan ilçe merkezine 55 km uzaklıktadır. Köy, Tatvan'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Bitlis-Van (Tatvan-Gevaş) devlet yoluna 1,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Söğütlü, Terme

29 Temmuz 1996 tarihinde Aşağı ve Yukarı Söğütlü köylerinin "Söğütlü" adı altında birleştirilmesiyle belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Söğütlü, Tomarza

Söğütlü, Kayseri ilinin Tomarza ilçesine bağlı bir mahalledir.tomarzaya 33 km ksyseriye 81 km uzaklıktadır.Eskiden Ermeni kökenli vatandaşlar yaşarken 1923 yılında mübadele anlaşması ile Selanik Türkleri köye yerleşmiştir.
Söğütlü, Ulubey

Köyün göçebe Yörüklerin yerleşik hayata geçmesiyle kurulduğu sanılmaktadır. Yerleşim uzun yıllar Eşme'nin bir köyü olmuş, 1953 yılında Uşak'ın il olup Ulubey'in de ilçe olmasıyla yeni kurulan bu ilçeye bağlanmıştır.Köy; Uşak il merkezine 40 km, Ulubey ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Karadağ ve Kışla Dağına yakın olup, Karadağ'ın eteklerinde kurulmuştur.
Söğütlübahçe, Sincik

Köyün adı, 1919 yılı kayıtlarında Söğüt+Bahçe olarak geçmektedir. Daha önceleri Adıyaman ili Kâhta ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, 3644 sayılı ‘130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Adıyaman'ın yeni kurulan ilçesi Sincik'e bağlanmıştır.