barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
İbrani takvimi

İbrani takvimi veya Yahudi takvimi (), günümüzde ağırlıklı olarak Yahudi dini mekânlarında kullanılan bir lunisolar takvimidir. Yahudi bayramlarının tarihlerini ve Tora bölümlerini, yahrzeitleri (bir akrabanın ölümünü anma tarihleri) ve günlük Mezmur okumalarını, birçok tören kullanımı arasında uygun şekilde okur. İsrail'de yalnızca dini amaçlar için kullanılır, resmî olarak kullanılmaz.Bilinen ilk İbrani takvimi, Kral Süleyman döneminde düzenlenen Gezer takvimidir. On iki kamerî esaslı aydan oluşur. Tarımsal faaliyetin planlanmasını amacıyla düzenlenmiş olan takvim, kamerî temele sahip olmakla birlikte, sonradan Güneş esaslı takvime dönüştürüldü.İsrailoğulları ise, Bâbil takvim düzeninden hareketle yarattıkları ve karmaşık yapıya sahip olan bir düzeni kullanmıştır.İbrâni ayları, kamerî aylardır. Ayın hareketlerine göre düzenlenmiştir ve her biri 29 veya 30 gün sürer. Her ay, Yeni Ay'ın (Molad) ilk görünüşüyle başlar ve bir sonraki yeni Ay'ın görünüşüne kadar geçen süreyi kapsar. Güneş takviminde 12 ay olarak hesaplanan bir yıl, kamerî esaslı takvimde 12,4 ay olarak hesaplanır. Bu farkın kapatılması için İbrânî takvimine belli aralıklarla bir ay ilâve edilir. Artık Ay olan Adar II her 19 yılda 7 kere eklenir. Her 19 yılın 12'sinde 12 ay varken 3., 6., 8., 11., 14., 17. ve 19. yıllara Adar II ilave edilir.
İbrani tanrıçaları

İbrani Tanrıçaları ya da orijinal adıyla The Hebrew Goddess (ISBN 0-8143-2271-9), 1967 yılında Yahudi tarihçi ve antropolog Raphael Patai tarafından yazılmış bir kitaptır. Kitapta Yahudiliğin başta Ana Tanrıça Kültü olmak üzere çeşitli çok tanrılı öğeler içerdiği savunulur. Çeşitli arkeolojik verilerin ve metinlerin incelenip yorumlanmasına dayanarak bazı dişil varlıkların Yahudilikte büyük saygı gördüğüne değinilir.Kitaba göre İbrani tanrıçaları şunlardır: Asherah, Anath, Astarte, Ashima, Süleyman'ın Tapınağındaki cherubim, Matronit (Shekhina) ve kişileştirilmiş Shabbat Gelini.Kitabın daha sonraki baskıları, çeşitli güncel arkeolojik keşifleri ve Tanrı ile Shekinah'ı birleştirme ritüellerini (Yichudim) de içerecek şekilde genişletilmiştir.Daha genişletilmiş bir üçüncü baskısı ise 1990 yılında Wayne State University Yayınevi tarafından basılmıştır.Raphael Patai bu konuya 1947 tarihli "Antik Yahudi Mitinde İnsan ve Tapınak" (Man and Temple in Ancient Jewish Myth and) Ritual (New York: Nelson) adlı eserinde daha önceden de değinmiş, fakat bu kitaptaki metinsel kanıtları daha sonraki kitaplarında tekrar etmemiştir.
İbranice Akademisi

İbranice Akademisi (, ha-akademya la-lashon ha-ivrit), 1953'te İsrail hükûmeti tarafından "Givat Ram kampüsündeki Kudüs İbrani Üniversitesi'nde, İbranice'nin değişiminde ve gelişiminde en yüksek yetkiye sahip kurum" olarak kurulan kuruluştur.Akademi, hem kurucusu hem de ilk başkanı olan Eliezer Ben-Yehuda tarafından, İbranice Dil Komitesi'nin (Vaʻad ha-lashon ha-ʻIvrit) yerini alarak 1890'da kuruldu. İbranice, Filistin'de konuşulan dil haline geldiğinde ve eğitim sistemi tarafından kabul edildiğinde, İbranice Dil Komitesi, bültenler sözlükler yayımlamaya başladı. Günümüzde, günlük kullanımda olan birçok sözcük, kurum tarafından basitleştirilerek kullanıcılara sunuldu. İbranicenin düzenliyicisi olan İbranice Akademisi, modern dünyanın kullanımına sunmak için yeni İbranice sözcükler yaratma misyonunu sürdürdü.
İbranice Kitap Haftası

İbranice Kitap Haftası (İbranice: שבוע הספר העברי‎) İsrail’de her sene gerçekleşen ve bir hafta süren, İbranice edebiyatı kutlayan bir organizasyondur.İbranice Kitap Haftası, ilk olarak 1926 yılında, Tel Aviv’deki Rothschild Bulvarı üzerinde gerçekleşen ve Masada Basın’ın kurucusu Bracha Peli tarafından düzenlenen bir günlük bir organizasyondu. Organizasyonun ilk başlardaki amacı, kitap satışlarına destek olmaktı.İbranice Kitap Haftası boyunca, ülkenin her tarafında, kitap fuarları düzenlenmektedir ve yayın evleri de indirimlerle kitaplarını satmaktadırlar. Bütün kitap satanlar, bu hafta boyunca indirimli satışlar düzenler ve bu satışlar bir aya kadar uzayabilir. Son yıllarda, İbranice Kitap Haftası, on güne kadar uzatılmıştır.Kitap satışlarının yanı sıra, birçok edebiyat aktiviteleri yapılmaktadır. Bunların arasında, yazarlarla okurlarının bir araya gelmesi ve halka açık kitap okumaların yapılması vardır. Sapir Ödülü ödül töreni, İbranice Kitap Haftası döneminde gerçekleşmektedir. Medya, edebiyata bu dönem daha ağırlık vermektedir.Kudüs’teki mekanlar arasında, İsrail Müzesi, Özgürlük Çanı Parkı, Safra Meydanı ve eski Kudüs Demiryolları İstasyonu olmuştur. Tel Aviv’deki fuar, Rabin Meydan’ında yer almaktadır.
İbranice Vikipedi

İbranice Vikipedi (, ), Vikipedi'nin İbranice sürümüdür. Bu sürüm Temmuz 2003'te başlatıldı, ve    tarihi itibarıyla, İbranice Vikipedi'nin  maddesi,  kullanıcısı ve  hizmetlisi bulunmaktadır; madde sayısına göre, 37. en büyük Vikipedi sürümüdür.20 Eylül 2004: Kazakistan Bayrağı'nın İbranice versiyonu her Vikipedi'de 1.000.000. madde olarak oluşturuldu.2006'da Elef Mellim projesi (Türkçe: Bin tane söz projesi) oluşturuldu; bu projenin amacı, Vikipedi'nin içeriğini bedava resimlerle zenginleştirmektir. 2007'den itibaren, bazı İsrailli Vikipedistler, resim çekmek ve İbranice Vikipedistleri bir araya toplandırmak için İsrail'in bazı bölgelerinde buluşuyorlar.
İbraniler

İbraniler (), Sümer'in dağılışından sonra göçebe olarak Kenan'a yerleşmiş ve belli bir inanç sistemi yaratıp İsrailoğulları olarak ortaya çıkmış, Antik İbranice konuşan bir antik Sami milletidir.Edomitler, Midianitler ve Yoktanitlerin de İbrani soy hatlarına sahip olduğu tahmin edilmektedir. Bununla birlikte, bazı durumlarda Fenikelilere veya diğer antik gruplara atıfta bulunarak daha geniş bir anlamda da kullanılabilir; örneğin—bir etnik isim olmasa da—Bronz Çağı Çöküşünün arifesinde Şasu olarak bilinen grup, Tanah'ın 32 ayetinde 34 kez geçer.İbraniler için geleneksel referans kaynağı Tanah'tır. Bu kaynaklara göre İbraniler, Büyük Tufan sonrasında Yahveh'in elçisi ve peygamberi olan İbrahim'in soydaşlarıydı ve bu soy hattı İshak'ın torunu, Yakup'un ise oğlu Yehuda'ya kadar ilerledi. Yehuda'dan sonra sadece onun soyundan gelenlere "Yehuda'nın soyundaki kişi" anlamına gelen Yahudī dendi. Antropolojik araştırmalarda İbraniler, Antik Sümer'in parçası olan bir halktı ve Sümer'in dağılışından sonra Bereketli Hilal bölgesi üzerinde göçebe yaşama başladılar; hayvancılık ile uğraşıyorlardı, keçi ve koyun gibi hayvanları beslenmek, deve ve at gibi hayvanları ise ulaşım sağlamak ve yük taşımak için kullanıyorlardı. İbrahim'den sonra İbraniler mistik bir inanç bilinci kazandılar. Kendi sistematik kültürlerini yarattılar; hiyerarşik ve disiplinel yönde şekil aldılar. MÖ 2000'lerde günümüzde Filistin ve İsrail Diyarı olarak bilinen Kenan topraklarına göç ettiler ve orada göçebelikten çıkıp yerleşik yaşama geçtiler.Günümüzde İbrani teriminin kesin kökeni belirsizliğini korumaktadır, fakat temelde Tanah'taki Ivri (; , lit. 'geçmek') sözcüğünden gelir. Avrupa dillerine ise Grekçe Ἑβραῖος ve Latince Hebraeus sözcüklerinden geçmiştir.Bu isim ile genellikle Fırat ve Dicle nehirleri arasındaki Mezopotamya bölgesinde bulunan Habur ovasından gelen halk  kastedilmektedir. Yahudiliğin anlatımlarına göre ilk İbraniler İbrahim'in doğduğu şehir olan tarihî Sümer şehri Ur'dan gelmişlerdir.İbranîlerin dili İbranice, Hami-Sami Dil Ailesi'nin kollarından olan Sami dilleri'ne mensuptur. Kenan bölgesindeki dilsel oluşuma da önemli ölçüde tesir ettiği varsayılır.İbrani bedeviler çadırlarda yaşamakta ve geçimlerini tarım ve hayvancılık ile sağlamaktaydılar. Dini yazıtları ve gelenekleri Museviliğin temelini oluşturur.
İbre Nehri

Karadağ'ın doğusundaki Mokra Dağları'ndan doğar; Kosova'nın kuzeyindeki Mitroviça'ya kadar doğu yönünde aktıktan sonra kuzeye yönelerek, Orta Sırbistan'da Zapadna Morava Nehri'ne(Batı Morava) katılır. Toplam uzunluğu 276 km, su toplama alanı 8 bin km²'dir. Başlıca kolları Raska, Studenica ve Sitniça olan nehir, ormanlarla kaplı yüksek bir bölgede akar. Vadisinde tahıl ekimi yapılır; yerleşim birbirine yakın küçük köyler biçimindedir.
İbret (film)

İbret, yönetmenliğini Şerif Gören'in üstlendiği başrolünde ise Yılmaz Güney'in oynadığı 1971 yapımı Türk filmidir.
İbret, Özbekistan

İbret (); Özbekistan Cumhuriyeti'nin Fergana ili'nin Buvayda İlçesi'nde bulunan kent tipi yerleşimdir. Buvayda İlçesinin merkezi'dir.
İbret-i Alem

Albümde 9 yeni ve bir de cover parça olmak üzere toplam 10 parça bulunmaktadır. Albümün ilk single'ı albümle aynı adı taşıyan parça, İbret-i Alem olmuştur. Şarkı Emre Altuğ 'a 1999 Kral TV Müzik Ödülleri'nde "En İyi Çıkış Yapan Erkek Sanatçı" adaylığı getirmiştir. Albümdeki duygusal parçalardan "Yani" 2. klip olarak seçilirken, karlı klibiyle dikkatleri çekmeyi başarmıştır. Son olaraksa albümün çıkışından yaklaşık bir yıl sonra bir cover parça olan "Şaşkın" kliplenmiş ve bu klip albümden çıkan son single olmuştur. Altuğ, bu albümü yaparken Sertap Erener,Elif Ersoy ve Levent Yüksel gibi ünlü isimlerle de çalışmıştır. 2002 yazında, Altuğ, anlaşmazlık nedeniyle Topkapı Müzik'ten ayrılmış, 2003 ' te çıkacak olan Sıcak albümünün kayıtları için Raks müzik' geçmiş; 2003 yılında DSM müzik şirketi açılınca DSM müzik şirketine geçti. Bu nedenle Sıcak albümü hem Raks Müzik, hem DSM etiketiyle piyasaya sunuldu. İbret-i Alem kelimesi Farsça ve Arapça'da  Bir Olaydan Ders Çıkarma veya Ana Düşünce anlamına gelmektedir.
İbret-i Alem (şarkı)

İbret-i âlem, Türk pop müzik şarkıcısı Emre Altuğ'un Levent Yüksel ile birlikte seslendirdiği 1998 yılına ait bir şarkıdır. Bu şarkı, Emre Altuğ'un 1999 yılında çıkarttığı ilk albümü İbret-i Alem albümü ile aynı ismi taşımaktadır. Bu şarkının sözleri Emre Altuğ tarafından yazılmışken, nakaratları ise Levent Yüksel tarafından yazılmıştır. Vdeo klibi de yayınlanan şarkının geri vokalleri ise Cihan Okan ve Elif Ersoy tarafından seslendirilmiştir.
İbreti Ailem

İbret-i Ailem, NTC Medya imzalı, başrollerini Müjdat Gezen, Şebnem Sönmez ve Zafer Algöz'ün paylaştığı 2012 yapımı Star TV'de yayımlanan komedi türündeki Türk televizyon dizisidir. Dizi, 8. bölümü ile sona erdi.
İbretnüma

İbretnüma,  İbretnâme  (عبرتنامه) veya Kitab-ı ibretnüma (كتاب عبرتنما) Lâmiî Çelebi'nin tasavvuf hakkında yazdığı menkıbe ve hikâyelerinden oluşan eseridir. Lâmiî Çelebi, eserini yazma sebebi olarak 1526 yılında Bursa'da bir gün düşüncelere daldığı sırada hatiften bir ses işittiğini, bu sesin kendisine fetihlerden söz edip bir fetihname telifiyle I. Süleyman menakıbı yazmasını telkin etmesi olarak göstermiştir. Fakat Lamiî, fetihleri değil de ibret hikâyeleri yazmaya karar verir. Nefahatü'l-Üns'ten sonra Lamii Çelebi'nin nüsha sayısına göre en popüler eseridir. Salih Gülerer, 1988 yılında eserin bir nüshasını transkript etmiştir.
İbrik

İbrik; Eskiden kullanılan su kabı, genellikle bakırdan yapılıp kalaylanmış olarak kullanılır. Galvanizli tenekeden de yapılmış olanları vardır.İbrik yakın zamana kadar evlerimize su kaynağından su getirilirken kullanılırdı. Evlere getirilen sular büyük küplere koyulurdu.Dünyanın değişik yerlerinde maden ve topraktan yapılmış ibrikler vardır. Kullanışı kolay taşınabilirliği ve zarafeti ile tercih edilen eşyalardandır. Türkiye'de yüzün üzerinde ibrik çeşidi vardır.
İbrikli, Borçka

Bugün İbrikli olarak adlandırılan köyün bilinen en eski adı Ebrika’dır.  Türkçeye Gürcüceden (ებრიკა) girmiş olan bu yer adı Osmanlıca kaynaklarda da Ebrika (ابريقه) biçiminde yazılıyordu. Ebrika'nın  adı 1925’te değiştirildi ve bu tarihten sonraki kaynaklarda köyün adı İbrikli olarak geçer.Bir Gürcü köyü olarak bilinen Ebrika, tarihsel Klarceti bölgesinde yer alır. Eskiden ayrı köyler olan Nigia ve Petruli’yi kapsayan köyün kuruluşuna dair bilgi yoktur. Köyün sınırları içinde yer alan Mamatsimda Manastırı, Ebrika’nın Osmanlıların eline geçmesinden önce de bir yerleşme olduğunu göstermektedir. Erken Orta Çağda Gürcü Krallığı’nın, geç Orta Çağda Gürcü atabegleri devleti Samtshe-Saatabago’nun sınırları içinde yer alan Ebrika,16. yüzyılda Osmanlı egemenliğine girdi ve bir Osmanlı eyaleti olan Çıldır Eyaleti sınırları içinde kaldı.Uzun süre Osmanlı egemenliğinde kalan köy, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Rusya'nın eline geçti. 1886 tarihli Rus kayıtlarına göre Ebrika’da 26 hanede 112 kişi yaşıyordu. Bu savaşın ardından Ebrika'da yaşayan nüfusun bir kısmı Türkiye'nin batı yörelerine göç etti. Bu göçten sonra bölgeyi gezen Gürcü yazar Zakaria Çiçinadze’nin notlarına göre köyde 12 hane yaşıyordu ve 4 hane göç etmişti. Aynı yazar 1913 yılında basılan kitabında Ebrika’da 20 hanenin yaşadığını yazar. Verdiği bilgiye göre Nigia’nın tepesinde yıkık bir kilise vardı ve geriye taşları kalmıştı. Çiçinadze  Mamatsminda’da da 20 hanenin olduğunu belirtir. Köylülerin verdiği bilgiye göre burada yaşayanlar 1880 yılında göç etmişlerdi. Bu köyün yukarısında, bir tepenin dibinde küçük bir kilisenin yıkıntıları vardı.I. Dünya Savaşı’nın sonlarına doğru Rus ordusunun bölgeden çekilmesinin ardından Ebrika, 1918-21 arasında bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde yer aldı. 1921’de, Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında, Ebrika’nın da içinde yer aldığı bölgeyi Türkiye fiilen ele geçirdi. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması'yla Ebrika’nın da bağlı olduğu Artvin ve Ardahan Türkiye'ye bırakıldı.Türkiye sınırları içinde kaldıktan sonra 1926'da yapılan nüfus tahririne göre Ebrika’da 17 hanede 38’i kadın ve 44’ü erkek olmak üzere 82 kişi yaşıyordu.Ebrika’daki öneli tarihsel yapılar yer alır. Bunlardan biri Mamatsminda Manastırı’dır. Ne var ki bu manastırdan sadece ana kilisenin yıkıntıları günümüze ulaşmıştır. Mamatsminda Manastırı’nın ana kilisesi Mamatsminda Kilisesi olarak da bilinmektedir. Köyün merkezinin 1,5 km doğusunda bulunan kilise, 16. yüzyılın ilk yarısında inşa edilmiştir. Kubbeli bir yapı olan Mamatsminda Kilisesi belli ölçüde günümüze ulaşmıştır. Kilisenin duvar resimleri büyük ölçüde zarar görmüştür. Bunun dışında, eskiden ayrı bir köyken sonradan Ebrika’nın mahallesi olan Nigia’da bir köy kilisesi olduğu bilinmektedir. Kilise, Nigia mahallesinde, evlerin alt tarafında, küçük bir tepenin üzerinde bulunuyordu. Köylüler buraya “Sahtari” (Sakdari, kilise) olarak adlandırmaktadır.
İbriktepe

İbriktepe, Arnavut Ortodoks Kilisesi'nin kurucusu ve Arnavut siyasetçi Fan Noli'nin doğum yeridir. 2012 yılında anısına bir büstü dikilmiştir.İbriktepe adı 15. yy’dan beri kayıtlıdır. 1760’larda Arnavutluk’taki karışıklıklar nedeniyle bu tarafa göçen Hristiyan Arnavutlar tarafından iskan edilmiştir. 1905’te Arnavut dilli 2000 dolayında Ortodoks nüfusu ve 1837 yapımı Ayos Georgios kilisesi vardı. Köy, 20. yüzyılın başında Rum Ortodoks yerleşimdi. 1901 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1915’te boşaltılan nüfus Yunanistan’da Dedeağaç yakınında yedi köye yerleştirildi. Bugün ise tamamen Türk yerleşimidir.22 Haziran 1959 tarihinde beldeye çevrilen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Türkiye-Yunanistan sınırında yer alan köy, Edirne il merkezine 100 km, İpsala ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır..Köy, İpsala'ya giden  numaralı il yolu ile Keşan'a giden  numaralı il yolunun kesiştiği yerde, İpsala'nın kuzeydoğusunda yer almaktadır.
İcadiye, Üsküdar

İcadiye, İstanbul'un Üsküdar ilçesine bağlı mahallelerden biridir. Kendisiyle aynı adı taşıyan İcadiye Tepesi üzerinde kurulu olan semtin komşuları kuzeyde Kuzguncuk, doğuda Altunizade, güneyde Selamiali ve batıda Sultantepe mahalleleridir. Yerleşim alanlarının çoğunlukta olduğu bir mahalledir. Semt Osmanlı döneminden kalma bazı tarihî yapılara da ev sahipliği yapmaktadır. Fethi Paşa Korusu, bu mahalle sınırları içerisindedir. 30.000 üzeri bir nüfusa sahiptir.Mahallenin adı Arapça kökenli icat (Türkçe: Buluş) sözcüğünden gelmektedir. Semtin bu adı almasının nedeni Ermeni kökenli Kayserili Serkis Kalfa'nın kendi icat ettiği basma makinelerini buradaki imalathanelerde üretmesidir.Osmanlı döneminde İcadiye Tepesi'nde bulunan önemli kaynaklarla Üsküdar'ın merkezine su sağlanırdı. Günümüzde İskele Camii olarak da adlandırılan Mihrimah Sultan Camii'ne bu tepeden su getirmek için 1547 yılında Mihrimah Sultan Su Hattı inşa edilmiştir. Daha sonra 1646'da Sultantepe'deki çeşmelere ve Abdi Efendi Camii'ne su sağlamak için de Arslan Ağa Su Hattı yapılmıştır.Mahallede İcadiye Dağ Hamamı adında bir de tarihî Türk hamamı bulunmaktadır. Bu hamam 1854 yılında dönemin Şeyh-ül İslam'ı Arif Hikmet Beyefendi tarafından inşa ettirilmiştir. Mahalle, Anadolu Yakası'ndaki stratejik konumu nedeniyle Osmanlı döneminde Arapzade Kulesi ve Ayarcıbaşı Kulesi adlarında iki yangın kulesine ev sahipliği yapmaktaydı.Mahallede Hacı Mehmet Ali Öztürk Camii ve Hacı Osmanağlu Camii adlarında iki cami vardır. İcadiye İlköğretim Okulu, Özel Nersesyan Yermonyan Ermeni Ana ve İlköğretim Okulu (2000-2001 öğretim yılında hiç öğrencisi kalmamıştır) ve Fuat Baymur İlköğretim Okulu, İcadiye Elementary School, ve Üsküdar Lisesi de mahalledeki eğitim kurumlarıdır.İcadiye Mahallesinde Adım Başı Bayan Kuaförü, Emlak dükkanları ve Oto Galeri'leri Bulunmaktadır. Ayrıca Mahalle içerisinde önemli yere sahip olan İcadiye Spor kulübü Tesisleri ve Lokali bulunmaktadır. Mahalle Kültürünün günümüzde halen yaşatıldığı ender mahallerden biridir. Mahalle halkının birbirleriyle olan bağları sıkı sıkıyadır.
İcazeli

"İzinli", (Azerice: İcazəli) Azerbaycanlı şarkıcılar Aygün Kazımova və Miri Yusif'in şarkısıdır. Sözleri Farid Aqa ve Kamal KQB'a, müziği Farid Aqa'ya aittir.Aygün Kazımova önceki teklisinde azerbaycanlı genç rapçı Orxan Qarabasma'nın sözlerine yazılmış "Deli fikirler" şarkısını okudu ve şarkı çok büyük bir ilgi gördü. Daha sonra yine diger bir genç rapçı Kamal KQB ve genç müzisyen Farid Aqa'nın sözlerine yazılmış şarkıyı, eski azerbaycanlı rapçı Miri Yusifle düet yaptı. Aygün Kazımova daha önce Miri Yusif'le 2010 yılında "Petrol" ve 2016 yılında "Bağışla" düetlerini yapmıştı. Aygün Kazımova şarkının "kapak" fotoğrafı için türk fotoğrafçı Erman Istahlı'nın kamerasının önüne geçti. Aygün Kazımova'nın stili dünyaca ünlü Azeri-türk tasarımcı Rufat İsmayıl tarafından yaratıldı. Aygün Kazımova şarkıyı Ramazan ayının ilk günü dinleyicilerinin beğenisine sundu.
İcazet

İlk defa 9. yüzyılda kullanıldığı bilinen ve ilk akademik derece olarak kabul edilmektedir. 9. yüzyılda, Medrese, Cami ve Bimaristan (Tıbbi okul) gibi yükseköğretim kurumlarının diploması olarak kullanıldı. Bunun yanı sıra devlet bünyesinde olmamakla beraber, devletin çalışmalarına izin verdiği yöresel medreselerde ders veren müderrislerin talebelerine verdikleri bir başarı ve artık ders verebilecek seviyeye geldiğini gösterir belge de icazet olarak bilinmektedir. Tabii ki, bu türden olanların devlet kademelerinde herhangi bir geçerliliği olmayıp, sadece manevi bir değer ifade etmektedir.Aynı zamanda yaygın kullanılan bir dinî terimdir ve özellikle tasavvuf kültürü içerisinde daha özelleşmiş bir anlama sahiptir. Bir sanat dalında yetiştiğine, eserlerine kendi imzasını atabileceğine dair hocası tarafından "hatt-ı icaze" ile yazılan yazı.Osmanlı döneminde her nevi iş ve sanatdalında ustalık vasfı kazananlara verilen "bu işi hakkı ile yapabilir" nişanı.İcazet tasavvuf litaratüründe de yerlesmistir.Bir Tarikatte,Mürşit'in tasavvuf alanında yetiştirdiği ve Allah tarafından Manen Mürşit'e derviş için Halifelik müsaadesi verildiğine inanılması, mürşidin mürid ya da derviş'e gerek sözlü ya da yazılı verdiği izin.
İcen Börtücene

İcen Börtücene (d. 1937, İstanbul - ö. 26 Mayıs 2005, Antalya) Türk iktisatçı, planlamacı ve gazeteci.1960 yılından itibaren Anadolu Ajansı parlamento muhabirliği, DPT Uzman Yardımcılığı görevlerinde bulunmuş, Sosyal Planlama Daire Başkanlığı görevinde bulunmuş ve 2. Milliyetçi Cephe Hükûmeti tarafından görevinden alınmış daha sonra 1978-1979 yıllarında Yüksek Planlama Kurulu üyesi olarak görev almıştır. Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası Araştırma Planlama Genel Müdürü olarak da görev yapmış, 1981-1989 yılları arasında Merkez Bankası Başkanlık Başdanışmanlığı görevinde bulunmuştur.Nurettin Sözen'in başkanlığı döneminde 1992-1994 yıllarında İstanbul Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreter Yardımcılığı, 1994-1999 arasında da Ankara Büyükşehir Belediyesi'nde danışmanlık yapmıştır.1977 Türkiye genel seçimlerinde CHP'den İstanbul 28. sıra milletvekili adayı olmuş ancak CHP 27 milletvekili kazandığı için seçilememiştir.
İcevan

İcevan (Ermenice: Իջևան, İstibulağ ve Karavansara olarak da bilinir), Ermenistan'ın, Tavuş İdari Bölgesi'nin idari merkezidir. Bölgenin kuzey bölümünde yer alır. Erivan'a 142 km uzaktalıktadır. Ermenistan'ı Azerbaycan'a bağlayan Erivan - Ağstafa demiryolu üzerinde bulunur. Hat üzerinde Sovyetler döneminde Bakü'den Erivan'a tren seferleri yapılırken sınır kapısının kapanmasından sonra Erivan'dan kalkan trenler buraya kadar gelebilmektedirGünümüzde Ijevan bölgesinde, kervansaray olarak bilinen ve tarihi Suriye ve Kuzey Kafkasya arasında seyahat eden birçok yol kenarı han vardı. Aynı bölgede, Pers yönetimi sırasında 1780'lerde küçük 'Karavansara' köyü kuruldu. Ancak, 1919'daki Ermenistan Cumhuriyeti günlerinde yerleşim, Ermenice içindeki  han  veya  kervansaray  anlamına gelen  Ijevan  olarak yeniden adlandırıldı.
İcik, Nevşehir

Köy 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. İcik köyü halkının Topaç köyü halkı ile 1953 yılında başlayan sınır anlaşmazlıkları, 1954 yılında alınan kararla iki köy arasında bulunan çeşme sınır kabul edilmesi ve bahse konu çeşmenin iki köy tarafından da kullanılmasına karar verilmesi ile çözüme kavuşturulmuştur.
İcikler, Demirci

İcikler mahallesi 1400 yıllarında üç İcik Yörüğü tarafından kurulmuştur. Bu üç yörükten birisi, Harman Dede'nin güneye bakan kısmına, diğeri Çalca'nın güneye bakan tarafına, öteki ise taş tepe'nin doğusuna bakan büyük taşların dibine yerleşmişlerdir. İcikler, Manisa'nın Demirci ilçesine bağlı bir mahalledir. Yaklaşık 2000 kişilik nüfusa sahiptir. Manisa'nın doğusuna, Demirci'nin kırk kilometre güneyinde bulunur. Lidyalıların önemli yerleşim merkezi olan Sidas antik kenti de İcikler sınırları içindedir.
İcilli, Bulancak

Köy, Giresun il merkezine 30 km, Bulancak ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Bulancak'ın güneyinde olup, Ahmetli ve Süme köyleri üzerinden İlçe merkezine bir köy yoluyla doğrudan bağlıdır.
İclal Ar

Türkiye'nin ilk opera sanatçılarındandır. İstanbul Radyosu'nda konserler vermiş; İlk kurulduğu yıllarda İstanbul Şan Stüdyosu'nda ve İstanbul Operası'nda görev yapmıştır.1913 yılında İstanbul'da doğdu. Annesi Rabia Afet Hanım, babası Edip Bey (Kalyoncu)'dir. Anne tarafından dedesi, Selanik'ten İstanbul'a göç etmiş bir tüccar olan Kılıççı Osman Bey  idi.  Annesi Rabia Afet Hanım, Kılıççı Osman Bey ile eşi Havva Hanım'ın dört kızından biri idi; alaturka müzikle ilgilenir ve ut çalardı. Teyzeleri Neyyire ve Lebibe Hanımlar, Cumhuriyetin ilk yılında Lale ve Nergis Hanımlar takma adı ile plaklara şarkı okumuş, Aliye Belkıs Hanım de kendi adı ile Türk musikisi plakları doldurmuş ses sanatçılarıdır.İstanbul'un Şişli semtinde bir apartmanda, müziksever bir aile ortamında büyüdü. Her hafta annesi ile büyük dayısı Münir Gencer'in evinde yapılan müzikli toplantılara gitti. Nişantaşı Ortaokulu'nda öğrenim gördü. Mezun olduktan sonra teyzesi Neyyire Hüsniye Hanımın eşi Recep Naci İpekçi vasıtasıyla İpekçi Film Stüdyosu'nda çalıştı, montaj işlerini öğrendi. Bir Millet Uyanıyor filminin montajını yaptı. Film stüdyosunda senaryo yazarı olan Nazım Hikmet'le, yönetmen Muhsin Ertuğrul ile pek çok sanatçı tanışma fırsatı buldu. Nazım Hikmet'in kendisine aşık olduğu ve o dönem sözlerini yazdığı film ve operet şarkılarında sözü geçen "kızıl saçlı kız"ın İclal Hanım olduğu söylenir..İclal Hanım 1933 yılında İpek Film Stüdyosu'nda dekoratör olarak görev yapan Vedat Ar ile evlendi ve stüdyodaki işinden ayrıldı. Aile arasında müzik toplantıları düzenledi ve tango bestecisi Necip Celal Bey ile bu toplantılarda tanıştı. Düzenlediği müzikli toplantıları duyan İstanbul Radyosu Müdürü Mesut Cemil Bey'in isteği üzerine İstanbul Radyosu'nda Necip Celal'in bir tangosunu Kızıl Ay takma adıyla seslendirdi. .Müzik yaşamına devam etmek isteyen İclal Ar, yeni açılan İstanbul Devlet Konservatuvarı'nın sınavlarını kazandı, bu okulda Muhittin Sadak ile çalışmalar yaptı. Sağlık sorunları nedeniyle okulu bırakmak zorunda kalınca öğrenimini özel hocalarla sürdürdü. Kendisine piyanoda eşlik eden Cemal Reşit Rey ile birlikte radyoda ve sahnede konserler verdi.1950'de kurulan ve dışarıdan insanları da kabul eden konservatuar korosuna katıldı ve dokuz yıl koroda çalıştı; konserlerinde solist olarak eserler seslendirdi. 1951'de  piyanoda Italo Brancuccci eşliğinde konserler verdi.  Muhsin Ertuğrul'un girişimi ile İstanbul'da açılan Şan Stüdyosu'nda imtihanla girdi ve dört yıl boyunca buradaki çalışmalara katıldı. İstanbul Operası'nın kurulması üzerine sınavla Opera'ya girdi ve dört yıl da İstanbul Operası'nda çalıştı. Menotti'nin Konsolos operasında, Mascagni'nin Cavalleria Rusticana operasında baş rolleri üstlendi.İstanbul Operası'ndan emekli olup ayrıldıktan sonra müzik dışında işlerle uğraştı. Dekoratif mumlar yapan sanaçı, 1967'de Beyoğlu Şehir Galerisi'nde bir sergi açtı.
İclal Aydın

Çerkes kökenli bir anne ile Kürt bir babadan dünyaya gelen İclal Aydın, memur olan ailesinin görev yeri olan Nevşehir'de doğdu. Bir yaşındayken tayin nedeniyle Ankara'ya taşındılar. İlkokuldan sonra bir süre Elazığ Anadolu Lisesinde yatılı okudu. Annesiyle babasının ayrılması üzerine yeniden Ankara'ya döndü. Ortaokul ve lise yıllarını, yazarak ve tiyatro çalışmaları yaparak geçirdi. Orta üçüncü sınıftan itibaren bir yandan okuyup bir yandan çalışmaya başladı. 1989 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümünü kazandı. İkinci sınıfta okulu bırakıp Berlin'e yerleşti. Almanya'da altı yıl profesyonel tiyatroculuk yaptı. Çeşitli sosyal çalışmalara, kurslara katıldı.1996 yılında tiyatroyu bırakarak Türkiye'ye döndü. 1997 yılında televizyona geçti. 1997 yılında Ayna grubunun "Ölünce Sevemezsem Seni" klibinde rol aldı. Rol aldığı Sıcak Saatler dizisi çok sevildi. HBB'de gündüz kuşağında, "2'den 4'e" adında, kadınlara yönelik bir program sundu. Bir süre Kanal D'de, 1998-2000 yılları arasında da Radyo D, Radyo Cumhuriyet, Radyo Kent, BRT FM'de program yaptı. Çeşitli dizilerde oynadı. 1999'da Hayat Güzeldir programıyla BRT'ye geçti. Zirvedekiler; 2000 En İyi Sabah Programı Ödülü'nü aldı. Hayat Güzeldir programı için yazdığı günlükleri ve metinleri bir araya getirerek ilk kitabını oluşturdu. 2002 yılında, doğacak kızına adadığı, Metin Özülkü ile beraber çalıştığı "Kızıma" adındaki şiir albümünü çıkardı. 2006-2008 yılları arasında Star TV'de yayınlanan İki Aile dizisinde Eda rolünü oynamıştır. 2012 yılında Kanal D'de yayınlanan Veda dizisinde Behice karakterini canlandırdı. 2014'te ise Arkadaşım Hoşgeldin adlı komedi programında konuk oyuncu oldu. Bunun ardından bir süre O Hayat Benim dizisinde rol aldı. İclal Aydın daha sonra Temmuz 2016'da Show TV'de hafta içi her gün yayınlanan "İclal Aydın'la Yeniden" adlı programın sunuculuğunu yaptı ve program 39 bölüm sürdü. 2018 yılında ise TRT 1'de yayınlanan Ege'nin Hamsisi dizisinde rol almıştır. Son olarak  ise, Kanal D ekranlarında yayımlanan ve aynı isimli romanı olan Üç Kız Kardeş dizisinde rol aldı.Dört kere evlenen Aydın'ın, Kemal Başbuğ'dan Zeynep Lal adında bir kızı vardır. Boşanmış olduğu üçüncü eşi ise Tuna Kiremitçi'dir.
İclal Ersin

İclal Ersin Karakaptan (d. 1915) ilk Türk kadın ekonomisttir. Aynı zamanda Türkiye'deki ilk kadın banka şube müdürü olmuştur.İclal Ersin, 1915 yılında Osmanlı haritacısı Ali Rıza Paşa'nın kızı olarak dünyaya geldi. 1928 yılında yeni kurulan Türkiye İş Bankası'nın Adana şubesinde çalışmaya başladı. Kandilli Kız Lisesi'nde okurken aynı bankada muhasebeci olarak çalıştı. Kısa bir süre sonra muhasebe müdürü olarak atanmış ve böylece İş Bankası'nın imza yetkisine sahip ilk kadın banka çalışanı olmuştur.Bankanın ilk genel müdürü Celal Bayar tarafından Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk ile tanıştırıldı. Atatürk'ten yurtdışında eğitim için bir fırsat istemiştir. 1939 yılında İsviçre'nin Cenevre Üniversitesi'nde okumak için burs kazanmıştır. 1941 yılında Fransızca yazdığı "Türkiye'de Meslek Gelirlerinin Vergilendirilmesi" konulu doktora tezi ile iktisat doktoru unvanını alarak Türkiye'ye dönmüştür. Türkiye İş Bankası'nın Ankara merkez şubesinde başmüfettişlik, İstanbul'da Beyoğlu ve Galata şubelerinde kontrolörlük yaptıktan sonra 1953 yılında bankanın İstanbul'da yeni açılan Nişantaşı şubesine müdür olarak atanmış ve bu göreve getirilen ilk Türk kadın olmuştur. Bu görevi on yıl boyunca sürdürmüştür.
İclaliye, İnegöl

Uludağ’ın doğu yamaçlarında, İnegöl'ün güneyindedir. Eski adı Erikli'dir. 1880'li yıllarda Kafkasya'dan gelen göçmenlerce kurulmuştur. Uludağ’ın yamaçlarındaki en son köy olup, ormanlık içindedir. 1895 ve 1908 Yıllığı’na göre köyde 36 hane bulunu­yordu. İnegöl'e 9 km uzaklıkta bulunan köyde 1927 yılında 268, 1990 yılında 206, 1997 yılında 151 kişi yaşamaktaydı. Dağ köyü olup, köylüler geçimlerini ormancılıkla sağlamaktadır. Köydeki eski cami yenilenmiştir. Ahıska yörükleri göçmeni köyüdür. Ancak, Köyden büyük ölçüde İnegöl’e göç yaşandığı için köy adeta boşalmıştır.
İcma

İcmâ İslam hukukuna göre, herhangi bir çağ veya dönemde yaşamış İslam bilgini ve müctehidlerin kitap (Kur'an), Sünnet ve bazı mezheplere göre kıyasın delillerine dayanarak, şeriatın (İslami hükümlerin) konuları hakkında hüküm vermeleri veya benzer diğer hükümler arasında birleşmeleridir.İcmâ, katılımcılarının görüş beyan edip etmemesi açısından ikiye ayrılır. Sarih icmâ, herhangi bir zamanda, icmaya katılma imkanına sahip olan bütün müctehidlerin tek tek görüş beyan ederek aynı fikirde birleşmeleridir. Sükûti icmâ ise müctehidlerin bir kısmının, görüş beyan edecek vakit ve imkanları olduğu halde ilgili konuda sessiz kalmalarıdır. Bu sessizlik genel görüşe iştirak ettikleri şeklinde yorumlanır.Şartları gerçekleşmiş bir sarih icmâ, kesin delil olarak kabul edilirken, sükûti icmâın ise delil gücü konusunda ise fıkıh yazarları arasında fikir ayrılığı vardır. Bazı yazarlar, sükûtî icmâı kesin delil olarak görürken, bazıları yalnızca delil olarak saymakta, bazıları ise delil olarak kabul etmemektedir.İcmâın geçerli olabilmesi için bazı şartların varlığı aranmaktadır. Öncelikle icmâın İslam peygamberi Muhammed'in vefatından sonra gerçekleşmesi gerekmektedir. Fıkıh yazarlarına göre, Muhammed hayatta iken icmâdan bahsedilemez, çünkü onun kararları Sünnet çerçevesinde ele alınmalıdır. Bununla birlikte icmâ edenlerin müslüman ve müctehid olmaları gerekir. Müctehid, dinin tafsîlî delillerinden şer'î hüküm elde etme yeteneğine ve ehliyetine sahip olan, adaletli kimsedir. Bir diğer şart ise bir konu hakkında icmâ olarak kabul edilebilecek bir fikir birliğinin oluşmasıdır. Çoğunluğun bir fikir birliği oluşturmasıyla birlikte, ondan az sayıda da olsa karşıt görüşte bulunan yazarların olması hali icmâ olarak değerlendirilmez. Son olarak, icmâın şer'î bir hüküm hakkında olması gerekir. Buna dair olmayan fikir birliği halleri icmâ olarak kabul edilmez.İcmâın gerçekleşebilmesi için aranan bir diğer unsur ise icmâın bir dayanağının (senedinin) olmasıdır. Senet ile kast edilenin, müctehidlerin fikirlerini dinde geçerli görülen bir temele dayandırmalarıdır. Böyle bir temele sahip olan icmâın geçerli olacağı fıkıh yazarlarınca kabul edilmektedir.
İcra hukuku

İcra hukuku, borcunu ödeyemeyen borçlunun borcunun, alacaklının talebi üzerine, devlet zoruyla taşınır ve taşınmaz varlıklarına el konarak karşılanmasını konu alan hukuk dalıdır.İcranın ilamlı ve ilamsız icra olmak üzere iki türü olup, ilamlı icra takibi mahkeme kararı doğrultusunda başlatılan icra takibi türü iken, doğrudan icra dairesine başvurularak başlatılan takip işlemi ilamsız icra takibi olarak adlandırılır.
İcra kurulu başkanı

İcra kurulu başkanı veya yürütme kurulu başkanı ya da İngilizceden çevirisi ile yönetim ofisleri şefi (, CEO), bir şirket, örgüt ya da acentenin en üst dereceli yöneticisidir.Nispeten az hissedarı olan şirketlerde () geleneksel olarak COO, aynı zamanda yönetim kurulu başkanıdır. Özellikle bir kişi başkan ve CEO unvanlarını elinde tutarken başka biri de başkanlık görevinde ya da bir şirketin günlük işlerini yürütmekle sorumlu yöneticisi ( - 'COO') olur. ABD'de CEO, Birleşik Krallık'ta ise Yönetici Müdür () terimi tercih edilir. Bu yönetimin altındaki yönetici, ABD'de İcra Kurulu Başkan Yardımcısı (), Birleşik Krallık'ta ise Yetkili Müdür (Executive Director) diye adlandırılır. Halka açık şirketlerde CEO ve başkanlık görevleri birbirlerinden ayrılabilir.Şirketin yasal yapısına bağlı olarak, Yönetim Kurulu veya başka bir yetkili merci tarafından belirlenir. Bu sorumluluklar son derece kapsayıcı veya sınırlandırılmış olabilir ve genellikle Yetkili bir heyete bağlı olurlar. Çoğu zaman bu yetkiler; şirketin stratejisini ve siyasi tutumunu belirleme, liderlik, yöneticilik, şirketin iletişimi ve alınan kararları uygulama gibi alanları kapsar. İcra Kurulu Başkanı iletişimden sorumlu olarak basına ve şirketin çalışanlarına gerekli açıklamaları yapar. Lider olarak yönetim kuruluna gerekli tavsiyeleri verir, çalışanları motive eder ve şirket içindeki değişiklikleri yönetir. Bir yönetici olarak da şirketin günlük operasyonlarını yönetir. Bu özellikler İcra Kurulu Başkanının şirketin tüm sektörlerdeki birimleri ve iş alanları - faaliyetler, reklam, finans, insan kaynakları da dahil olmak üzere- üzerinde hayati kararları verme yetkisi olduğunu gösterir. İcra Kurulu Başkanı şirketin sahibi olmak zorunda değildir.Carola Frydman'ın bir çalışmasına göre, 1936'dan 2000'lerin başına kadar olan süreçte MBA yapmış olan İcra Kurulu Başkanlarının oranında çok ciddi bir artış olmuştur. 1960 yılında %10 civarında olan oran 2000'lerin başına geldiğimizde %50'ye kadar yükselmiştir. 2016 yılında S&P'nin açıkladığı en büyük 500 şirketten 20'sinin İcra Kurulu Başkanı kadındır. Bu yaklaşık olarak genelin %4'lük kısmına tekabül eder.
İcra ve İflas Kanunu

İcra ve İflas Kanunu, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde 9 Haziran 1932'de kabul edilen ve 4 Eylül 1932'de yürürlüğe giren 2004 sayılı kanundur.İcra ve İflas Kanunu, alacaklı borçlu işlemlerinin hangi prosedüre göre devlet eliyle nasıl tahsil edileceğini, iflas sürecinin nasıl işleyeceğini belirleyen kurallar bütünüdür. 2 Temmuz 2012 tarihinde 6352 sayılı kanunla İcra ve İflas Kanunu'nda önemli bir takım değişiklikler yapıldı.
İcraatın İçinden

İcraatın İçinden, Turgut Özal'ın 13 Aralık 1983'te başbakan olmasının ardından devlet televizyonu TRT'de belirli aralıklarla genellikle ekonomi ağırlıklı olmak üzere ülkede kamunun yaptığı yatırım ve icraatleri anlattığı ve ilk olarak 31 Ocak 1984'te yayınlanan televizyon programının adı. Turgut Özal kameranın karşısında yalnız olur ve halka hitap ederdi.Programda Özal'ın konuşma hızı kamuoyunun dikkatini çekmiştir. Ayrıca kamu yayını olmasına rağmen program Anavatan Partisi'nin icraatlerinin anlatıldığı bir içerik olma özelliği taşımaktadır. Program kitle iletişiminde televizyonun gücünün fark edilmesini sağlamış ve 1987 Türkiye genel seçimleri seçim kampanyalarında televizyon reklamlarına izin verilen ilk seçim olmuştur.Program, kamu yayını yapan devlet televizyonu TRT'de 2954 sayılı Türkiye Radyo ve Televizyon Kanunu'nun günümüzde yürürlükte olmayan 19. maddesi kapsamında yayınlanmaya başlamıştır.
İcrud merkezî bahşı

İcrud merkezî bahşı (Farsça: بخش مرکزی شهرستان ایجرود‎), İran'ın Zencan Eyaleti'nde bulunan İcrud şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.Bahşın 2006 yılı resmi nüfusu 29.319 kişi ve 7.351 hanedir. Yönetim merkezi, şehristanın da yönetim merkezi olan Zerrinabad şehridir.
İcrud şehristanı

Şehristanın 2006 yılı toplam nüfusu 35.661 kişi ve 9.029 hanedir. Yönetim merkezi Zerrinabad şehridir.İcrud şehristanı, bahş adı verilen iki adet alt yönetim bölgesine, bu bahşlar da dehistan denilen ? adet kırsal alt yönetim bölgesine ayrılmıştır. Şehristanın iki şehri vardır. Bu idari yapı, aşağıdaki tabloda gösterilmiştir:Şehristan içinde nüfusu 2006 resmi sayımına göre 1000'i aşan yerleşim yerleri ve bağlı bulundukları bahşlar aşağıdaki grafikte gösterilmiştir.
İctihad

İctihâd (Arapça: اِجْتِهاد), İslam hukukçusunun sosyal hayatta şeriatın birincil kaynaklarında yer almayan sorunları çözmek amacıyla fıkıh usûlü prensiplerini kullanarak hükme varmak için zihinsel çaba harcamasına verilen Arapça terim.İlahiyatçı Fahrettin Atar, “Fıkıh Usûlü” isimli eserinde, ictihadın ıstılahta fıkıh usûlcüleri tarafından şöyle açıklandığını belirtir:1. "Fer’î-zannî şer’î hükmü, tafsilî delilinden istinbât etmek hususunda fakîh (müctehid)’in olanca gücünü harcamasıdır." Veya,2. "Bir müctehidin, usûl kaidelerini, olanca gücünü sarfedip uyguladıktan sonra vardığı hüküm ve görüştür."İctihad eden kişiye müctehid (Arapça: مُجْتَهِد) adı verilir. Bir ictihadın geçerli olabilmesi için ictihadı yapan kişinin ictihad yapabilecek seviyede bir fakîh (İslam hukukçusu) olması gerekir. Ayrıca ictihad caiz olmayan konularda yapılamaz. İctihad yapmaya yetersiz bir kişi tarafından yapılan veya caiz olmayan bir konuda yapılmış olan bir ictihad, sahih sayılmaz ve geçerli kabul edilmez. Kişinin müctehid olabilmesi veya ictihad yapmaya yeterli görülebilmesi için hem İslam hukuku ve diğer İslam ilimlerine vakıf olması (kısacası “ilim”) hem de hukukî bir kabiliyete sahip olması gerekir. Bir müctehidin sahip olması gereken bazı bilgiler şöyle sıralanabilir: Kur'an'ı, Sünnet'i, icmâ'yı, kıyas'ı, fıkıh usûlünü, fürû'u'l-fıkh (fıkhın fürûunu) ve Arap dilini bilmek.İctihadların hükmü yerine ve duruma göre değişir. Bir ictihad farz (Farz-ı Ayn veya Farz-ı Kifaye) olabileceği gibi mendub veya haram da olabilir. Bununla birlikte ictihadların sonuçta kat’î olmadıkları için örneğin itikadî hususlarda câri olamazlar. Zira ictihad, 'ictihadı onaylayıcı zannın, ona karşıt zanlardan üstün olması' durumu olarak da tanımlansa dahi, zannîdir yani bir sanı sonucu oluşmuştur, kesin olarak bilinemez.Müctehid Arapça bir terimdir. İslam dininde, bir konu hakkında var olan delilleri inceleyerek hüküm çıkartan din adamlarına verilen isimdir. Müctehidlerin yaptıkları işe ise dinde ictihâd denmekte.Terimin kökeni Arapça 'cehd' kelimesine dayanır. Cehd Arapça'da zorluk ve zor olan bir şeyi ifade eder ki müctehid de tüm elde olan verileri zorlayarak bir konunun doğrusunu bulmaya çalışan anlamına gelir.İslam alimleri, bir konunun din açısından hüküm değerlendirilmesini iki gruba ayırırlar. Birincisi açık olan hükümlerdir ki bunlar hemen herkesin anlayabileceği meselelerdir. İkincisi ise sadece din konularında uzman kişilerin incelemesiyle açığa çıkabilecek hükümlerdir ki müctehidlerin ilgi alanı da burada başlamaktadır.İslamın ilk yıllarından itibaren içtihat konusunun başladığı görülmektedir. İslam alimleri tarafından Muaz hadisi buna delil olarak gösterilir ki bir kişinin veya yöneticinin dini delillere dayanarak veya kendi görüşüne göre bir konu hakkında  hüküm verebileceği bu hadisle anlaşılmıştır. Fakat hadisin gerçekliğinin İslam alimleri arasında tartışmalı olduğunu da belirtmek gerek. Söz konusu hadis şudur:
İctihad Evi

İctihad Evi,  Cağaloğlu'nda Osmanlı Devleti'nin son yılları ile erken Cumhuriyet döneminin entelektüel faaliyet merkezlerinden birisi olarak faaliyet göstermiş olan bina.Binanın sahibi Doktor Abdullah Cevdet Bey, kurucusu olduğu İctihad mecmuasını 1911-1932 yılları arasında bu binanın girişindeki Orhaniye matbaasında basmış, binanın üst katlarını ise derginin yazı işleri ofisi ve kendi ikametgâhı ve muaynehanesi olarak kullanmıştır.  Bu özellikleriyle bina, yeni kurulan devletin ideolojisinin ön taslaklarının şekillendirildiği mekân olmuştur.Çatalçeşme ile Ticarethane sokaklarının kesiştiği noktada, ilk Osmanlı şeyhülislâmı olduğu düşünülen Şemseddin Muhammed bin Hamza (Molla Fenâri) adına 1470'te yaptırılan Molla Fenarî Mescidi'nin karşı sırasında yer alır."Binanın kapısının  üstünde "İctihad Evi 1910-Idjihad 1904" yazmaktadır. "Idjihad 1904" ibaresi  derginin Cenevre’de yayıma başladığı tarihi ve o zamanki adını, "1910 İctihad" ise Doktor Abdullah Cevdet’in  Mısır’dan ülkesine döndüğü ve  Cağaloğlu’nda yeniden yayımını başlattığı tarihi ve o zamanki adını göstermektedir."İctihad Evi", uzun yıllar dönemin batılılaşma yanlısı aydınlarının bir toplanma mekanı olmuştur.  Abdullah Cevdet, İctihad Evi'nin  üçüncü katında çarşamba günleri çaylı toplantılar düzenlerdi. Meşrutiyet sonrasından Cumhuriyet’in ilk yıllarına uzanan dönemde bu binadaki fikir ve edebiyat toplantılarına katıldığı bilinenlerin bazıları şunlardır: Rıza Tevfik, Süleyman Nazif, Faik Âli, Cenab Şahabeddin, Abdülhak Hâmid, Peyami Safa, İsmail Hâmi, Necip Fazıl, Yusuf Ziya, Halid Fahri. Yazar Konur Ertop’un verdiği bilgiye göre evdeki toplantılar Abdullah Cevdet’in ölüm yılı olan 1932’ye kadar sürmüştür.
İctimai TV

İctimai TV, Azerbaycan'da devletin parasal desteğiyle çalışan toplumsal televizyon kanalıdır. 2007 yılından beri Avrupa Yayın Birliği'nin üyesidir. Birçok alanda başarılı olan kanal, özellikle  UEFA Avrupa Ligi ve İtalya Serie A yayınları ile ön plana çıkmıştır. Türksat uydusundaki yayını kesilmiştir. Yayın Azerspace-1 uydusundan devam etmektedir.
İd Software

id Software, ABD tabanlı, Ağustos 1991 senesinde John Carmack, John Romero, Tom Hall ve Adrian Carmack (John Carmack ile bir akrabalığı bulunmayan) tarafından kurulan, oyun geliştirici bir şirket. FPS türünün ilk öncüsü denilebilir.Video oyunları tarihine birçok başarılı örnekler sunduğu gibi, teknolojinin son nimetlerinden yararlanarak yarattıkları 3-boyut grafik motorları ile de kendilerinden oldukça söz ettirmiş ve diğer birçok oyunun yapımına vesile olmuşlardır.QuakeCon fuarını geleneksel olarak her yıl düzenleyerek, başta Quake serilerinin severleri olmak üzere, tüm oyun severleri Teksas'ta buluşturmaktadırlar.Şirket, 24 Haziran 2009'da ZeniMax Media tarafından satın alınmıştır. Eskiden oyunlarını Activision üzerinden yayınlatan şirket, şu an Rage adlı oyununu Bethesda üzerinden yayınlatmaktadır.
İda Rubinşteyn

Ida Lvovna Rubinstein (;  - 20 Eylül 1960) Rus dansçı, aktris, sanat hamisi ve Belle Epoque figürüydü.Rubinstein, Rusya'nın en zengin ailelerinden birinin, Harkiv kentinde yaşayan Yahudi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi ve Sankt-Peterburg'da büyüdü.
İdam Mahkûmu

İdam Mahkûmu, Safa Önal'ın senaryosunu yazdığı, Türker İnanoğlu'nun yapım ve yönetmenliğini üstlendiği 1966 yapımı Türk filmidir.
İdam sehpası (anlam ayrımı)

İdam Sehpası (film), Louis Malle'in yönettiği 1958 Fransa yapımı film. Özgün adı Ascenseur pour l'échafaud
İdar Mirza Temruko

Prens Idar (Çerkesçe:Идар, Yidar) (ca. 1470 - 1571) (Türkçe: Temrukzade Mirza Haydar) (Osmanlıca: میرزا عبداللہ ادار (حیدر) بیگ‎). Kabardey prensi.Shore Nogmov isimli yazarın "Çerkes Halk Hikayeleri" (1844) isimli kitabında Prens İdar'dan şöyle bahsedilir.</div>Nihayetinde dünyanın en korkunç katliamlarından biri yaşanırken Prens İdar Kabardey'e kendi isteği ile yerleşti. Kabarday halkı onu onurlandırdı ve ona itaat etti. Görüşmeler ve barış anlaşmaları tamamlandıktan sonra askerler evlerine döndü. Daha sonra Prens İdar yanına askeri gücünü alarak Kabardey'in asıl sahibinin kim olduğunu sorgulamayıp orada kendi hükümranlığını kurdu. Prens İdar Kabardey'de bir süre hükümdarlık yaptı. Öldüğünde geriye Kabardey'i yönetmek için Pete ve Maremiho adlı iki oğlu kalmıştı.İlk evliliğini Kırım hanı Mengli Giray Han'ın kızı Nazcan Hatun'la (1470 - 1520) yapmıştır. Bu evlilikten biri erkek dördü kız beş çocuğu olmuştur.Fatı Idarovna (Фату Идaровна) (Osmanlı'daki ismi: Fatma Şahıdevran Hatun) (ca. 1489 - 1589) Yavuz Sultan Selim'in vezirlerinden Karagöz Ahmed Paşa ile evlenmiştir.Maremiho/Murzakan Mirza (Osmanlı Sarayındaki İsmi ve Unvanı: Mustafa Paşa) (1510 - 1554), I. Süleyman'ın kubbe altı vezirlerindendir. İlk evliliğini Prenses Kanfaz Pmeapshokova ile, ikinci evliliğini Kırım hanı Saadet Giray'ın kızı Prenses Şahbike Sultan'la, üçüncü evliliğini ise Prenses Petetzy Aslanbekov'la yapmıştır.Aslangome Idarovna (Аслангоме Идaровна) (Osmanlı Sarayındaki İsmi: Akile Ruhşah Hatun)  1512 - Bursa, 1592)Malhurub Bahar Idarovna (Малхуруб-Бахарей Идaровна) (Osmanlı Sarayındaki İsmi: Mahidevran Gülbahar) (1498 - Bursa, 3.2.1580),  I. Süleyman ile 5.1.1512'de İstanbul'da evlendi.Berezhan Idarovna (Березхан Идaровна) (Osmanlı Sarayındaki İsmi: Belkıs Hüsnimah Hatun) (1508 - Bursa 1582)İkinci evliliğini Kabardey'de önde gelen bir ailenin kızı olan Prenses Malyakur ile yaptı. Bu evlilikten iki oğlu olmuştur:Üçüncü evliliğini Abaza bir prensesle yaptı. (1510 - 1590). Bu evlilikten Zhelegot Mirza (1520 - ?) ve Prenses Dekhaz Hatun dünyaya geldi.
İdare mahkemesi

İdare mahkemeleri, idare hukuku alanında ve özellikle kamu gücünün kullanılması ile ilgili anlaşmazlıkların çözümünde görev yapan mahkemelerdir. Bu mahkemeler Kara Avrupası hukuk düzenini kabul etmiş Avrupa devletlerinde bulunur ve genel mahkemelerden ayrıdır. Türkiye'deki idare mahkemeleri, idari yargı düzeni içindeki Danıştay, vergi mahkemeleri ve bölge idare mahkemelerinin görevi dışında kalan davalara bakmakla görevlidir. İdari eylem ve işlemlerden dolayı menfaati ihlal edilen kişilerin idare organlarına karşı iptal ve tam yargı davası açtıkları mahkemelerdir. 2576 sayılı kanuna göre kurulmuş olup 2577 sayılı kanunda yargılama usulleri belirlenmiştir. Bu mahkemelerde görülen belli başlı davalar şunlardır:İdare organlarının işlem ve eylemleri nedeniyle hakları ihlal edilen kişiler tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davaları,
İdareci

Kelimenin etimolojik yapısına bakılacak olursa müdür ya da yönetici anlamında kullanıldığı gibi bu kelimelerden farklı olarak bir işi döndürme ve bir işi çevirme anlamında da kullanılmaktadır.
İdarecilik

İdarecilik, bir şirketin, organizasyonun yönetimidir. Yönetim, bir kuruluşun stratejisini belirleme ve çalışanlarının (veya gönüllülerin) çabalarını koordine etme faaliyetlerini içerir. Bu süreç finansal, doğal kaynak, teknolojik ve insan kaynakları gibi mevcut kaynakların uygulanması yoluyla hedeflerine ulaşır.Daha büyük kuruluşların genellikle üç düzey yöneticisi vardır. Tipik olarak hiyerarşik, piramit bir yapıda düzenlenmiştir: Üst düzey yönetim, orta düzey yönetim, hat yönetimi. Daha küçük organizasyonlarda, bir yönetici çok daha geniş bir kapsama sahip olabilir, birkaç rolü veya hatta büyük bir organizasyonda yaygın olarak görülen tüm rolleri yerine getirebilir.Kârlı organizasyonlarda, yönetimin birincil işlevi, çeşitli paydaşların memnuniyetidir. Bu, genellikle kar etmeyi (hissedarlar için), makul bir maliyetle değerli ürünler yaratmayı (müşteriler için) ve çalışanlar için harika istihdam fırsatları sağlamayı içerir. Çoğu yönetim modelinde, hissedarlar yönetim kurulu için oy kullanır ve kurul daha sonra üst yönetimi işe alır. Bazı kuruluşlar, yönetici seçmek veya gözden geçirmek için başka yöntemler (çalışan oylama modelleri gibi) denemişlerdir, ancak bu nadirdir.
İdari bölünüş

İdari bölünüş, ülkelerin daha kolay yönetilebilmesi için çeşitli bölümlere ayrılmasına idari bölünüş denir. Ayrıca ulus altı birim olarak da adlandırılır. Her ülkede idari bölünmeler aynı değildir. Örneğin bir ülke il ya da ilçeye ayrılırken; bir diğeri ise sadece belediye gibi en temel birime ayrılabilir.Geçmişte büyük ve küçük tüm devletlerde olduğu gibi Türk Cumhuriyetlerinde de ülkelerin yönetimi için idari bölümlemeler yapılmış ve bu yapılardan bazıları günümüze kadar gelmiştir. İdari bölünmeler tüm ülkelerde aynı adlandırılmadığı gibi aynı ülke içerisinde de bazen farklılıklar oluşmaktadır.Aymak: Uygurcada eskiden il anlamında kullanılırdı. Hakasça'da ilçe karşılığı olarak da kullanılır. Kazakça'da idari bölge karşılığı olarak da kullanılır.Hakim: Türk dillerinde yaygın olarak akim olarak söylenir. (Kazakça. äkim / әкім, Kırgızca akim / аким, Uygurca ھاكىم/Hakim, Özbekçe hokim / хоким). Belirli büyüklükteki bir idari yerleşim yerinin yöneticisi anlamında kullanılır. Vali, kaymakam gibi.
İdari vesayet

İdari Vesayet veya yönetsel vesayet, özellikle üniter yapılı devletlerde genel idare sınıfı ile yerinden yönetim alanı arasında idari açıdan bütünlük sağlamaya yarayan denetim mekanizmasıdır. Diğer tamamlayıcı denetim mekanizması genel idare sınıfı içerisinde yer alan merkezi yönetim ile taşra teşkilatı arasında bağ kuran "hiyerarşi"dir. İdarenin bütünlüğü ilkesi ile doğrudan bağı olan idari vesayet, merkezi yönetim ve taşra teşkilatı ile yerinden yönetim kademeleri arasında ilişki kurar.Daha çok bölgeli devletlerde görülür.Kısaca yerel yönetimlerin merkezi yönetim tarafından denetlenmesidir.Ek olarak idare hukuku ve anayasal kurallar içerisinde üstün astı denetlemesi anlamına da gelmektedir.Türkiye'de 1982 Anayasası'nın 127. Maddesi'nde idari vesayetten bahsedilmektedir. İdare hukukunda önemli yeri vardır.