Physical Graffiti

Physical Graffiti, İngiliz rock grubu Led Zeppelin'in altıncı stüdyo albümü. Grubun yeni plak şirketi Swan Song Records tarafından 24 Şubat 1975'te çifte albüm olarak yayınlandı.Grup, 1974'ün başlarında, Hampshire'daki bir kır evi olan Headley Grange'de albüm için sekiz yeni şarkı yazıp kaydetti ve bu da onlara düzenlemeleri doğaçlama yapmak ve kayıtla deneyler yapmak için bolca zaman verdi. Toplam çalma süresi bir LP'nin hemen üç tarafını kapsıyordu, bu yüzden daha önceki albümler Led Zeppelin III, Led Zeppelin IV ve Houses of the Holy'nin oturumlarından daha önce yayınlanmamış parçaları dahil ederek onu ikiye katlamaya karar verdiler. Albüm, hard rock, progresif rock, rock 'n' roll ve folk gibi çeşitli tarzları kapsıyordu. Albüm daha sonra 1974 yazında miksajlandı ve yıl sonunda piyasaya sürülmesi planlandı; Ancak, Peter Corriston tarafından tasarlanan kalıp kesim albüm kapağının üretilmesinin zor olması nedeniyle yayınlanması ertelendi.Physical Graffiti, piyasaya sürüldüğünde ticari ve eleştirel olarak başarılı oldu ve İngiltere'deki albüm listelerinde bir numaradan ve ABD'de üç numaradan giriş yaptı. Başarılı bir ABD turu ve Londra'daki Earl's Court'ta beş gecelik bir konser ile albümün promosyonu gerçekleştirildi. Albüm, 2015'te geniş bir 40. yıl dönümü baskısı da dahil olmak üzere birkaç kez CD'de yeniden yayınlandı. Physical Grafiti daha sonra Amerika Birleşik Devletleri'nde Amerika Kayıt Endüstrisi Birliği (RIAA) tarafından 2006'da sekiz milyonun üzerinde kopya gönderildiğini gösteren 16x platin sertifikası aldı.Led Zeppelin'in Physical Graffiti için şarkı kaydetmeye yönelik ilk girişimi, daha önce isimsiz dördüncü albümlerini kaydettikleri İngiltere, Hampshire'daki Headley Grange'de Kasım 1973'te gerçekleşti. Kayıt ekipmanı, Ronnie Lane'in Mobil Stüdyosu'ndan oluşuyordu. Gitarist ve yapımcı Jimmy Page ve davulcu John Bonham, bu ziyaret sırasında daha sonra "Kashmir" olarak yeniden çalışılan bir enstrümantal kaydetti. Ancak, bu oturumlar hızla durdu ve stüdyo zamanı Bad Company'ye devredildi ve Bad Company, bunu ilk albümleri için şarkı kaydetmek için kullandı. Basın, basçı/klavyeci John Paul Jones'un hasta olduğunu ve kayıt yapamadığını bildirdi. Ancak gruptan hayal kırıklığına uğradı ve tur yapmaktan bıktı ve yönetici Peter Grant'e ayrılmayı düşündüğünü söyledi. Grant ondan yeniden düşünmesini ve yılın geri kalanını iyileşmek için izin almasını istedi.Grup, Ocak ve Şubat 1974'te Headley Grange'da yeniden toplandı ve burada Ron Nevison tarafından tasarlanan sekiz parçayı kaydettiler. Baş şarkıcı Robert Plant daha sonra bu sekiz parçadan "gerçekten güzel olan alışılmışın dışında şeyler" de dahil olmak üzere "kemerciler" olarak bahsetti. Headley Grange'deki önceki oturumlarda olduğu gibi, resmi olmayan atmosfer, grubun kayıt sırasında doğaçlama yapmasına ve materyal geliştirmesine izin verdi. Bazen grup bir parçayı birkaç kez prova eder veya kaydeder, neyin yanlış gittiğini veya neyin iyileştirilebileceğini tartışır ve daha sonra bunun için daha iyi olan alternatif bir düzenleme yaptıklarını fark ederdi. Bonham, düzenli olarak fikirler veya karmaşık bir düzenlemenin başarılı bir şekilde çalınabileceği en iyi yollar önererek seanslarda itici bir güçtü. Bu onun birkaç parçada baş şarkı sözü yazarlığı yapmasına yol açtı.Sekiz şarkı, geleneksel bir albümün uzunluğunun ötesine geçti, neredeyse bir LP'nin üç tarafını kapladı, bu nedenle grup, önceki albümler için kaydettikleri ancak hiçbir zaman yayınlanmayan materyalleri ekleyerek bir çift albüm oluşturmaya karar verdi. Bu, Page'in tek bir albümde bir parça olarak uygun olmayacağını düşündüğü "Boogie With Stu" gibi çeşitli jam oturumlarını içeriyordu. Ek overdub'lar ortaya kondu ve albümün son miksajı Temmuz 1974'te Londra'daki Olympic Studios'ta Keith Harwood tarafından yapıldı. "Physical Graffiti" başlığı, Page tarafından seti üretmek için harcanan tüm fiziksel ve yazılı enerjiyi göstermek için ortaya atıldı.