barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Taşkent, Konya

Taşkent, Konya ilinin 31 ilçesinden birisidir. Konya'nın en güney ucunda yer alan ilçe, Karaman ve Antalya illerine ve diğer bir Konya ilçesi olan Hadim ile komşudur. 11 Ağustos 1988 tarihinde Hadim'den ayrılarak ilçe statüsüne kavuşmuştur.Genellikle Avşar boyuna mensup Türkmenlerin Taşkent ve civarına yerleşmeleri 1225-1250 yılları arasında olmuştur. Taşkent ve çevresindeki yerleşim birimleri buradaki Türkmenlerin yerleşik hayata geçmesiyle oluşmuştur. Taşkent Fatih Sultan Mehmet'in Karamanoğulları Beyliği'ne son vermesiyle Osmanlı Devleti'ne iltihak etmiştir.Taşkent'in daha önceki ismi Pirlerkondu'dur. 1930 yılında Konya Valisi İzzet Bey tarafından Taşkent olarak isimlendirilmiş ve daha sonraları bu isimle anılmıştır. Taşkent nahiyesi 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 3392 Sayılı kanun gereğince ilçe olmuş, 11 Ağustos 1988 tarihinden itibaren resmi olarak faaliyete geçmiştir. Dönemin belediye başkanı Şuhudi Dikici'dir.Konya'nın Taşkent ilçesi, heybetli bir kayalığın üzerinde Taşeli Platosu'nu seyrediyor. Hadim Göksu, Çoğlağı Kapızı içinde "süzek"lerden geçiyor. Suyun yatağına yamaçlardan taşların dökülmesiyle oluşan süzekler, muhtemelen uzun yıllar sonra yerköprüye dönüşecek. Taşkent ilçesi Konya il merkezinin 133 kilometre güneyinde bulunmaktadır. Rakımı 1620 metredir. Coğrafi bölge olarak Akdeniz Bölgesinde yer alan ilçenin, Akdeniz'e kuş uçuşu uzaklığı yaklaşık 100 kilometredir. İlçe Akdeniz Bölgesi'nde yer almasına rağmen, Orta Torosların yüksek rakımlı bir bölgesinde bulunmasından dolayı hem Akdeniz hem de Karasal iklimin özelliklerini gösterir. Taşkent'te genellikle kışlar soğuk ve karlı, yazlar sıcak ve kurak geçer.Taşkent İlçesi'nin şu anda 5 kasabası, 3 köyü ve ilçe merkeziyle beraber toplam 9 yerleşim birimi mevcuttur. Taşkent'in kasabaları Afşar, Balcılar, Bolay, Çetmi ve Ilıcapınar'dır. Köyleri ise Kecimen, Kongul ve Sazak köyleridir.Taşkent İlçesi diğer birçok yer gibi ataerkil bir yapıya sahiptir. İlçenin temel geçim maddesi tarım ve hayvancılık olduğu için, sosyal hayat da ona göre şekillenmiştir. Ancak bu durum ilçedeki nüfusun özellikle büyük kentlere gitmesine yol açmaktadır.Taşkent İlçesi'ndeki çalışabilir nüfusun %55'i tarım ve hayvancılıkla geçimi temin etmektedir. Geri kalan nüfusun %13'ü ticaretle uğraşmakta, %12'si serbest meslek yapmakta ve %20'si diğer sektörlerde çalışmaktadır. İlçenin dağlık ve sarp bir kesimde yer alması tarım alanlarını ve iş sahasını kısıtlamaktadır. Bu nedenle ilçe dışarıya göç vermektedir.Taşkent İlçesinin hiçbir köyünde okullar açık değildir ancak bu köylerdeki öğrenciler taşımalı sistemle eğitim görmektedirler.İlçe Merkezi'nde iki adet lise faaliyet göstermektedir. Taşkent İmam Hatip Lisesi'ne 39, Taşkent Lisesine ise 90 öğrenci devam etmektedir. Ayrıca şu anda ilçede çok programlı lise yapma faaliyetleri devam etmektedir.İlçenin bütün kasabalarında ilköğretim okulları mevcut olup, ilçe merkezindeki tek ilköğretim okulu olan Muzaffer Özlen İlköğretim Okulu'na 260 öğrenci devam etmektedir.
Taşkent, Larnaka

Taşkent (Yunanca: Τόχνη; ) Kıbrıs'ın Larnaka Bölgesi'nde, Larnaka ve Limasol şehirlerinin ortasında bulunan bir köydür. 1974'ten önce Taşkent de Kıbrıslı Rum ve Kıbrıslı Türk karışık bir nüfus vardı. Ağustos 1974'te bu köyde ve komşu köylerde yaşayan 85 Kıbrıslı Türk, Kıbrıslı Rum teröristler tarafından katledildi.Köyün merkezinde, Aziz Konstantin ve Helena Ortodoks kilisesine bakan bir Latin kilisesinin kalıntıları vardır. Mevcut kilise, Aziz Helena tarafından Kutsal Topraklardan dönüşünde yanında Gerçek Haç'ın bir parçasını getirerek kurulduğu söylenen bir köprünün üzerinde orijinalin yerinde yeniden inşa edilmiştir.Köyün doğu kesiminde de bir cami, medrese ve Müslüman mezarlığı vardır, ancak bunlar çeşitli derecelerde harap durumdadır.
Taşkesen Muharebesi

Taşkesen Muharebesi (31 Aralık 1877) Osmanlı Devleti ile Rus İmparatorluğu arasında yapılan 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Tuna cephesinde savaşılmış bir muharebedir. Rus ordusu muharebeyi ağır kayıplar vererek kazanmıştır.Bu muharebe Tuna cephesi komutanı Mehmet Ali Paşa'nın görevden alınmasından sonra, ancak Süleyman Hüsnü Paşa'nın göreve başlamasından önce savaşılmıştır. Tuna cephesi komutanlığını geçici olarak Şakir Paşa üstlenmişti. General Iosip Gurko'nun birlikleri yaklaşırken Şakir Paşa Kamarlı köyüne doğru geri çekilmeye karar verdi. Şakir Paşa, İngiliz asıllı Baker Paşa'yı (Valentine Baker) Taşkesen köyünü savunmakla görevlendirdi.Soğuk ve karlı bir kış gününde Rus ordusu 31 Aralık sabahı 4 koldan Taşkesen'e saldırdı. Rus komutanları arasında Pavel Andreyeviç Şuvalov, General Krilov, General Rauch ve General Mirkeviç bulunuyordu. Rus ordusu defalarca saldırıya geçti ama geri püskürtüldü.  Baker Paşa'nın amacı Rus ordusunu gece karanlığına kadar durdurmaktı. Saldırılarda köyü savunan Osmanlı askerlerinin üçte biri öldü. Ruslar da büyük kayıplar verdi. Ancak Baker Paşa Rusları durdurmuş ve amacına ulaşmıştı. Gece karanlığında birliklerine köyü terk etme emri verdi. Bütün yılbaşı gecesi boyunca askerleriyle yürüyen Baker Paşa 1878 yılına girerken sabaha karşı Petriçevo'ya ulaştı.
Taşkesen, Bayburt

Köydeki yerleşimin başlangıç tarihi bilinmemektedir. Köyün 1 km güneyindeki Hıdrellez mevkisinde 1630 m kotunda bulunan küçük ölçekli höyükte, Erken Tunç Çağı ve Demir Çağı'na tarihlenen keramik parçalarına rastlanılmıştır.Günümüz köyünün eski adı Aşağı Hınzeverek'dir. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, Hınzeverek adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup söz konusu kayıtta Hinzi(r)verek adıyla iki ayrı köy olup, birisinde sadece Müslümanlardan oluşan 10 nefer (erkek), diğerinde ise sadece Hristiyanlardan oluşan 34 nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterinde Hınzaverek adıyla tek bir köy olarak yer alan köyde, 9 Hristiyan ve 7 Müslüman avarız hanesi kaydedilmiştir.19. yüzyıl üçüncü çeyreğine kadar Kovans (Kale) nahiyesine bağlı görülen yerleşim 1876 yılında Bayburd'a bağlanmıştır. 19. yüzyılda Müslüman ve Hristiyanların birlikte yaşadığı görülen köyde, 27 hanede 67 erkek nüfus sayılmış olup bunun 42'sini Hristiyanlar, 25'ini Müslümanlar oluşturmaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla birlikte nüfus sayımlarında Aşağıhınzeverek olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Taşkesen olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren bu adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Taşkesen, Devrek

Daha önceleri Pelitli köyüne bağlı bir mahalle olan Taşkesen, İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünün uygun görüşü ve İçişleri Bakanlığının 13 Ağustos 2005 tarihli oluru ile köy statüsü aldı.
Taşkesen, Tekman

Taşkesen mahallesi, Neolitik Çağ döneminde yerleşik hayata geçilen ve buğday tarımının yapıldığı yerleşim yerlerdendir. Karbonlaşmış buğday depoları ve ilk dönem elden öğütmeli değirmen kalıntıları, höyük ve tümülüsleri vardır. Hemen bütün tarihi dönemlere ait arkeolojik değere sahip kalıntı ve bulguları bilime kazandıracak araştırmacı bilginleri bekler. Urartular zamanına ait yapılara ilçenin hemen her yerinde rastlanır. Pers İmparatorluğu ile Roma İmparatorluğu arasındaki sınır ilçesidir.
Taşkesik, Torbalı

Taşkesik; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşkesiği, Dursunbey

Taşkesiği; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşkesiği, Manavgat

Daha önceleri Uzunlar köyüne bağlı bir mahalle iken, 3 Temmuz 1956'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Taşkesti

22 Haziran 1987'de "Karaçomak" adıyla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Taşkesti'ye 2013 yılında Yeğenderesi, Tosunlar ve Karacasumandıra köyleri mahalle olarak bağlandı.
Taşkonak, Güçlükonak

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe'de "mağaralılar" anlamına gelen Şikeftiyan olarak geçmektedir. Daha önceleri Siirt ili Eruh ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, Siirt ilinin yeni kurulan ilçesi Güçlükonak'a bağlanmıştır. Kısa bir süre sonra da yeni kurulan Şırnak ilinin Güçlükonak ilçesinin bir köyü olmuştur. 1993 yılında terör ve güvenlik gerekçesiyle boşaltılan köy, 2006 yılında tekrar yerleşime açıldıktan sonra 2013 yılında az sayıda köye dönüşler olmuştur.Köy, Şırnak il merkezine 102 km, Güçlükonak ilçe merkezine 32 km uzaklıktadır. Köy, Güçlükonak'ın kuzeyinde olup,  numaralı Güçlükonak-Eruh il yolu üzerindedir. Ilısu Barajı Gölü kenarındadır.
Taşkun Kale

Taşkun Kale, Elazığ İl merkezinin kuş uçumu 31 km. kuzeybatısında, eski adı Aşvan olan Muratcık Köyü'nün 4 km. güneydoğusunda yer alan bir höyüktür. Tepe, 150 metre çapında ve 20 metre yüksekliktedir. Bazı yıllar, Keban Baraj Gölü içinde bir ada haline gelmektedir. Höyüğün üstünde bir İlhanlı kalesi bulunmaktadır. Yerleşme, tarımcı küçük bir yerleşme olarak görülmektedir.Höyük, Keban Baraj Gölü altında kalacak olan arkeolojik değerlerin saptanması amacıyla bölgede R. Whallon ile S. Kantman başkanlığında yapılan yüzey araştırmaları sırasında 1967 yılında saptanmıştır. Kazılar, 1970 yılından 1973 yılına kadar  Ankara İngiliz Arkeoloji Enstitüsü'nden David French başkanlığında, A. McNicoll yönetiminde Aşvan Projesi çerçevesinde yapılmıştır.Höyükteki tabakalanma Aşvan Kale Höyüğü ile benzer biçimde başlangıç vermektedir. Erken yerleşimin Erken Tunç Çağı II. ve III. evrelerinde olduğu, bir süre terk edilen höyüğün Geç Helenistik Dönem ve Orta Çağ'da yeniden iskan gördüğü belirtilmektedir.Kerpiçten, 50 cm. kalınlıktaki duvarlarıyla 6,5 x 4,5 metre boyutlarında dikdörtgen bir yapının ancak iki odası ortaya çıkarılabilmiştir. Bu odalardan duvarları sıvalı olan büyük odada at nalı biçiminde bir ocak ve bir seki bulunmaktadır. Bitişik odanın işlevi anlaşılamamıştır.Erken Tunç Çağı çanak çömlek buluntuları azdır. Hakim mal grubu koyu yüzlü açkılı mal olarak tanımlanan Karaz çanak çömleğidir. Ray boyunlu çömlekler en çok rastlanan formlardır. Ayrıca Malatya – Elazığ boya bezekli malından parçalar da ele geçmiştir. Dalga motifli, birbirine paralel hatlar, içi dolu üçgenler gibi motifler görülmektedir. Krem ve pembe renkli astar üzerine kırmızımsı kahverengi boya ile bezemeler yapılmıştır.Yontmataş buluntularıyla ilgili yayımlanan tek örnek, Kalkolitik Çağ'dan itibaren görülen çakmak taşından yapılmış kanatlı okuçlarıdır.Taşkun Kale Höyüğü'ne özgü maden buluntusu tunç kalemlerdir. Kare kesitli, sap dili, altıgen kesitli namlusu ile az rastlanan örneklerdendir.Zaman zaman yükselen Keban Baraj Gölü, höyüğü küçük bir ada haline getirmekte olup bu durum giderek tahribata yol açmaktadır.
Taşkun Mevkii

Taşkun Mevkii, Elazığ il merkezinin kuş uçumu 30 km. kuzeybatısında, Muratcık Köyü'nün 5 km. güneydoğusunda, Taşkun Kale Höyüğü'nden 1 km. mesafede yer alan bir höyüktür. Tepe, 110 metre çapında alçak ve yayvandır. Kuzey kesiminde yüksekliği 5,6 metre iken güney kesimde 3,2 metredir. Yerleşme, MÖ 3. binyılın ilk çeyreğine tarihlenmektedir.Höyük, Keban Baraj Gölü altında kalacak olan arkeolojik değerlerin saptanması amacıyla bölgede R. Whallon ile S. Kantman başkanlığında yapılan yüzey araştırmaları sırasında 1967 yılında saptanmıştır. Daha sonra Aşvan Projesi çerçevesinde 1970-71 ve 1973 yıllarında David French başkanlığında, S. Helms yönetiminde kazı çalışmaları yapılmıştır.Ana toprağa kadar inilen kazılarda dört ana tabaka saptanmıştır. Bu tabakalardan 1. ve 2. tabakalar A ve B olarak iki evrelidir. Diğer yandan bunlardan ayrı olarak yüzey toprağı içinde Erken Tunç Çağı III. evreye tarihlenen boyalı çanak çömlek parçaları bulunmuştur. Bu katmanın, erozyon ve benzeri etkilerle sıyrılmış olduğu düşünülmektedir.En kapsamlı mimari kalıntılara üçüncü tabakada ulaşılmıştır. Taş temel üzerine kerpiç duvarlı dört yapı ortaya çıkarılmıştır. Bu yapılardan köyün en dışındaki yapı olduğu düşünülen yapının ambar olarak kullanılmış olduğu, diğer iki yapının da tahıl vs. öğütme mekanı ve silo olduğu düşünülmektedir.Tüm tabakalarda ele geçen çanak çömleğin üç ana mal grubu içinde değerlendirmesi yapılmaktadır. Bir mal grubu yüzey toprağı içinde, açık krem renk ve fon üzerine kırmızı boya bezemeli mal ile çizi üçgen ve nokta bezemeli devetüyü maldır. Malatya – Elazığ boyalı malı olarak tanımlanan ve Erken Tunç Çağı ortalarına tarihlenen maldır. Diğer bir ana grup tüm tabakalarda görülen devetüyü renkli hamurlu ve açkılı maldır. Üçüncü mal grubu ise pembe ve krem renkli maldır. Bu mal da tüm tabakalarda bulunmaktadır.Üçüncü tabakada kilden yapılıp pişirilmemiş olan, geometrik bezemeli silindir mühür, Irak'ın Babil İli'ndeki bir höyük olan Jemdet Nasr özellikleri göstermektedir. Ayrıca yine pişmemiş kilden yapılmış figürin parçaları bulunmuştur.İkinci tabakada ele geçen başı bezemeli, boynu boğumlu bakır bir iğne, boynu çizgi bezemeli iğne ve bakır – tunç spiral, kazılarda bulunan çok az sayıdaki maden buluntulardır.
Taşkurgan

Taşkurgan (resmi olarak Taxkorgan olarak yazılır; tarihsel olarak Shitoucheng ve Sarıkol olarak bilinir) Çin'in en batısında, ülkenin Tacikistan sınırına yakın bir kasabadır. Sincan'ın özerk bölgesindeki Taşkurgan Tacik Özerk İlçesi'nin merkezidir. Sincan'ın Pamir Dağları'nda yaşayan  etnik Pamirler olan Çinli Tacikler, Taşkurgan nüfusunun yarısından biraz fazlasını oluşturuyor.Taşkurgan, Kaşgar gibi büyük ticaret merkezlerine giden yolların bulunduğu İpek Yolu üzerinde önemli bir duraktı. Aynı zamanda birçok antik ve modern öncesi krallığın başkenti olarak da hizmet vermiştir.
Taşkurgan Nehri

Taşkurgan Nehri (), Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde bulunan bir nehirdir. Nehir, Taşkurgan Tacik Özerk İlçesi'nden geçmekte olup Tarım Havzası'ndaki Yarkent Nehri'nin kollarından biridir.
Taşkurgan Tacik Özerk İlçesi

Taşkurgan Tacik Özerk İlçesi (Tacikçe: Йенги Тоҷик Тошкйрғон, Uygurca: تاشقۇرقان تاجىك ئاپتونوم ناھىيىسى, Taşkurkan Tacik Aptonom Nahiyisi, Taxk̡urk̡an Tajik Aptonom Nah̡iyisi, Çince: 塔什库尔干塔吉克自治县/塔什庫爾幹塔吉克自治縣; Pinyin: Tǎshíkù'ěrgān tǎjíkè Zìzhìxiàn), Çin'de Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nin batısında, Kaşgar İli'inde bir "Tacik" özerk ilçesidir.Batısında Tacikistan ve Afganistan, kuzeyinde Akto İlçesi, doğusunda Yarkent İlçesi ve Kağılık İlçesi, güney ve güneybatısında Pakistan tarafından kontrol edilen Keşmir ile sınırdır.Dünyanın en yüksek ikinci dağı Çogir Dağı ("K2"; 乔戈里峰/喬戈裏峰; Qiáogēlǐ Fēng; 8611 metre) Taşkurgan'da bulunur, ayrıca Muztağ Ata Dağı(慕士塔格峰; Mùshìtǎgé Fēng; 7.546 metre) ve Kongur Dağı (公格尔山/公格爾山; Gōnggé'ěr Shān; 7.719 metre) bu bölgededir.Taşkurgan nehri ve Tiznap (veya Tiznef; Çince: 提孜那甫河, Tízīnàfǔ) nehri ve birkaç sıcak su kaynağı ve altın, demir, ve bakır kaynakları bulunur.Taşkurgan Tacik Özerk İlçesi, bir kasaba (镇 zhèn), on bir kırsal belde (乡 xiāng) gibi yerleşim birimlerinden oluşur.2015 yılı itibarı ile ilçede yaşayan 40.381 kişinin 32.867'si (% 81.39) Tacik, 2.911'i (% 7.21) Han Çinlisi, 2.320'si (% 5.74) Kırgız ve 2.179'u (% 5.40) Uygur'dur.Taşkurgan Tacik Özerk ve Akçi İlçesinde 2800-3800 metre yüksek soğuk otlaklarda latince ismi Kengyilia kaschgarica (喀什以礼草; ka shi yi li cao) olan çayırlar doğada görülür.Diğer verilen isimler: Tashkurgan, P'u-li, Taxkorgan Tujik, P'u-li-hsien, Tash Qurghan, T'a-shih-k'u-erh-kan-t'a-chi-k'o-tsu-tzu-chih-ch'ü, T'a-shih-k'u-erh-kan-ch'eng, T'a-shih-k'u-erh-kan, T'a-shih-k'u-erh-kan-t'a-chi-k'o-tsu-tzu-chih-hsien, Taschkurgan, Taxkorgan Tajik Zizhixian, Tachkourghan, T'a-shih-k'u-erh-kan-t'a-chi-k'o-tsu-tzu-chih-ch'u, Tash Kurghan, T'a-shih-ho-erh-han, Sariqol ve Sariqöl.Han Hanedanlığı zamanında Taşkurgan Puli (蒲犁, Púlí) isminde bilinirdi, sonra Yuan Hanedanı boyunca ona bağlı kalmış sonra ayrılıp Çağatay Hanlığı yönetimi altına girmiştir. Taşkurgan Tacik Özerk İlçesi 1954 yılında kurulmuş ve Kaşgar İline bağlanmıştır.Hayvancılık ve tarım ekonominin temelini oluşturur. Ünlü dunbaşı yağlı kuyruklu koyunları (敦巴什大尾羊), yerel yaklarla birlikte yetiştirilmektedir. Tarım ürünleri arasında arpa ve buğday bulunur. Yeraltı kaynakları arasında demir, kükürt ve asbest bulunur. 2011 yılında sakinlerin % 90'ı hayvancılıkla uğraştığı için nispeten fakir kabul edilmiştir.
Taşkuyu Mağarası

Taşkuyu mağarası, Mersin ili Tarsus ilçesinin yaklaşık 10 km kuzeybatısında, Taşkuyu Köyü'nde bulunan mağara. Taşkuyu Mağarası; permo-karbonifer yaşlı mermerler ile bunları örten miyosen yaşlı kireçtaşları dokanağında gelişmiştir. Mağaranın girişi deniz seviyesinden 214 metre yüksekte ve bilinen toplam uzunluğu 470 metredir. Yüzeye son derece yakın bulunan mağarada sıcaklık 19.5 °C-24 °C ve nisbi nem %77-%89 arasındadır.Mağara birbirine bağlı galerilerden oluşmaktadır. Bu galerilerde sarkıt, dikit, sütun, duvar ve perde damla taşları, örtü damla taşları ve havuzların etkileyici örneklerini görmek mümkündür. Ayrıca Taşkuyu Mağarası içerisinde, Türkiye mağaralarında nadir rastlanan aykırı olumşumlar-egzantirikler ve mağara incileri bulunmaktadır. 26 Aralık 2014 tarihinde turizme kazandırılmıştır.
Taşkuyu, Tarsus

Daha önceleri Kerimler köyüne bağlı bir mahalle iken, 16 Ağustos 1957'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Taşköprü (Adana)

Taşköprü, Seyhan Nehri üzerinde, Adana kent merkezinde, Adana (Seyhan) ve Karşıyaka (Yüreğir) yakalarını birleştiren köprüdür.Adana'nın simgesi olarak kabul edilen köprü, bir Roma dönemi eseridir. Taşköprü'nün Roma İmparatoru Hadrianus tarafından yaptırıldığı ve Roma İmparatoru I. Justinianus zamanında ciddi şekilde onarıldığı aktarılmaktadır. Seyhan Nehri üzerinde bulunan, aslen 21 gözlü olan köprü, Seyhan Nehri'nin ıslahı sırasında 7 gözünün toprak altında kalmasıyla 14 gözlü olarak hizmet veriyor. İlk yapıldığında yarı yarıya daha dar olan köprü daha sonra genişletilmiştir. Köprünün her iki girişinde de şu anda mevcut olmayan taç kapısı olduğu bilinmektedir. Osmanlı döneminde birkaç kez onarılan Taşköprü, günümüzde de hizmet vermeye devam etmektedir. 310 metre uzunluğundaki köprünün genişliği 11.40 metredir.Taşköprü'nün 2006 yılı başında restorasyon çalışmalarına başlanmış ve 2007 başlarında çalışma sona ermiştir. Ayrıca Taşköprü dünyada hâlen kullanılan en eski köprülerden biridir.
Taşköprü (Prizren)

Taşköprü veya Prizren Taşköprüsü ( "Eski Taşköprü") Kosova’nın Prizren ilinin merkezi olan Prizren şehrinde bulunan tarihî Osmanlı köprüsüdür.Köprünün inşa tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Fakat mevcut olan belgelere göre, onun XV. yüzyılın sonları veya XVI. yüzyılın başlarında inşa edildiği muhtemeldir. Yemen Fatihi Sinan Paşa’nın babası Ali Bey’in 940/1533 tarihini taşıyan vakfiye ile Prizren’de yaptırdığı 4 köprünün 1146 tarihli kaydı Tapu Defterleri’nin 132-133’üncü sayfasında, Ali Emri Tasnifi namına 516 No ile kayıtlı olduğunu bildirmektedir.Köprünün bir ana gözü ve iki yan gözü olmak üzere toplam 3 gözü vardır. Orta gözün genişliği 10 metre, yüksekliği 5 metredir. Sağ ve sol gözlerin genişliği 2.00 x 4.20 metredir. Her iki ayakta birer yardımcı açıklığı vardır. Uzunluğu 28.50 metre, genişliği ise 4.20 metredir.Yeniden yapılan köprü de eskisi gibi, sarımtırak kesme taştan inşa edilmiştir ve üstü kaldırımlı olarak bırakılmıştır.Taşköprü, eski hâliyle 1979 yılına kadar hizmet vermiştir. Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti dönemine tekabül eden 17 Kasım 1979 tarihinde Prizren’de o güne kadar görülmemiş bir sel sonucu köprü yıkılmıştır. Uzmanlara göre, o yıl köprünün yıkılma sebebi, yol tamiri sebebiyle köprünün sağ gözünün kapanmasıdır. Üç yıl yıkık kalan köprü 1982 yılında yeniden eski şekline uygun olarak inşa edilmiştir.
Taşköprü (Silifke)

Taşköprü, Mersin'in Silifke ilçesinde şehir merkezinin ortasından geçen Göksu'nun üzerinde bulunan köprü. Orijinali yedi gözlü olan köprü gördüğü restorasyonlar sonrası beş gözlü hale gelmiştir. Günümüzde temelleri hariç tamamen moderndir.Milattan sonra 77-78 yıllarında Kilikya valisi L. Octavius Memor tarafından dönemin imparatoru Vespasian ile oğulları Titus ve Domitian için yaptırılmıştır. 19. yüzyıl sonlarına dek orijinal halini koruyan Taşköprü birçok kez tamir edilmiştir. Bilinen en büyük onarımı 1875 yılında Silifke Mutasarrıfı Mehmet Ali Paşa tarafından yaptırılan köprü 1922 yılında bir tamir daha görmüştür. 1972'deki son restorasyon ise köprüyü genişletme amacıyla yapılmıştır.
Taşköprü (Taşköprü)

Taşköprü, Kastamonu ili Taşköprü ilçesinde Gökırmak üzerinde bulunan ve Çobanoğulları Beyliği zamanında yapılmış olan yedi gözlü 68 metre uzunluğundaki köprüdür.
Taşköprü (Üsküp)

Taşköprü (, Kamen Most "Taş Köprü") Vardar Nehri üzerinde, Üsküp şehir merkezinde bulunan tarihi Osmanlı köprüsü. Üsküp’ün simgelerinin en başında yer alır. Fatih Köprüsü veya Fatih Sultan Mehmet Köprüsü olarak isimlendirilmektedir.Köprü katı taştan oluşan bloklardan ve 12 adet yarım yay kemere bağlanan sabit, katı sütunlardan oluşur. Yapı, 214 metre uzunluğa ve 6 metre genişliğe sahiptir. Köprünün ortasında bulunan kitabe bölümü yeniden yapımdadır.1451-1469 yıllarında II. Mehmed’in himayesi ve kontrolü altında yapılmıştır. Köprüden, Alaca Cami vakıfnamesinde sözü edilmiştir.Kimi kaynaklara göre köprünün Mimar Sinan tarafından yapıldığı belirtilmektedir. 13 kemer gözü yani 12 kemeri bulunan köprünün kemer açıklıkları ise merkeze doğru genişlemekte ve yükselmektedir. Köprünün toplam uzunluğu 220 metredir. Kemer açıklıkları açısından en küçük açıklık 4,05 metre en büyük açıklık ise 13,48 metredir.Su anki köprü Roma köprüsünün üzerine yapılmıştır. 1451-1469 yıllarında II. Mehmed’in himayesinde yapılan köprü tarihte birçok kez hasar görmüş ve onarılmıştır. 1555 yılındaki büyük depremde hasar gördüğüne dair tarihi kanıtlar olduğu söylenmiştir. Bu depremde köprünün 4 sütunu ağır hasar yaşamıştır.II. Dünya Savaşı döneminde, 1944 yılında faşistler tarafından köprüye patlayıcı yerleştirilmiştir. Üsküp’ün kurtulmasıyla, patlayıcılar sökülmüştür.
Taşköprü (İstanbul tramvayı)

Taşköprü Tramvay İstasyonu, İstanbul tramvayının T4 hattında yer alan ve 17 Eylül 2007 tarihinde hizmete giren yer altı tramvay istasyonudur.
Taşköprü Sarımsak Festivali

Kastamonu'nun Taşköprü ilçesinde her yıl 15-19 Ağustos tarihleri arasında düzenlenen bir festivaldir. Sarımsak hasatını kutlamak ve ilçe ekonomisini canlandırmak için yapılır. Milattan önce de gerçekleştirildiğini gösteren bazı tarihi eserler de bulunmuştur.
Taşköprü Yağlı Güreşleri

Taşköprü Yağlı Güreşleri, her yıl Kocaeli Körfez Sevindikli'de bulunan Taşköprü Er Meydanı'nda düzenlenen geleneksel bir Türk yağlı güreş turnuvasıdır.Kocaeli'nin Körfez (Yarımca) ilçesinde 1970'li yılların başından beri düzenlenmekte olan Altın Kiraz Festivali festivali kapsamında düzenlenen Taşköprü Yağlı Güreşleri pandemi gibi olağanüstü koşulların olduğu yıllar dışında sürekli olarak yapılıp gelenekselleşmiştir.
Taşköprü, Arpaçay

Köy, 23 Kasım 1997 tarih ve 23179 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan İçişleri Bakanlığı'nın 21.11.1997 tarih ve 97/48293 sayılı sınır tespit kararı ile Ardahan ili Çıldır ilçesinden ayrılarak Kars'ın Arpaçay ilçesine bağlanmıştır.
Taşköprü, Babaeski

Köy, Kırklareli il merkezine 45 km, Babaeski ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Babaeski'nın kuzeybatısında ve  Havsa-Babaeski devlet yolu kenarındadır.
Taşköprü, Bafra

Mahallede Gürcüler, Arnavutlar, Çerkesler, Yörükler olarak adlandırılan Deveciler, Muhacirler ve diğer Türk şehirlerinden (Trabzon, Rize, Ordu) insanlar zamanla bu köye yerleşmişler, ortak bir kültür oluşturmuşlardır.Nüfus olarak son yıllarda genç nüfusunun birçoğu maddi sebeplerden dolayı mahallede kalmayıp İstanbul gibi büyük şehirler de ikamet etmektedir. Ama bunun yanında mahallede kalıp tarım ve hayvancılıkla uğraşan insanlarda sayıları azalsa da bulunmaktadır.
Taşköprü, Düzce

Köyün 1920 yılında geçen Çerkesçe adı Şehel′ habl'dir. Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Çerkes Taşköprü olarak geçmektedir.
Taşköprü, Kulp

Mahallenin adı Godernê' dir. Adın nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.  Mahallede  Hevedan Aşireti'ne  mensup  insanlar  vardır.  Sarûm  Çayı'nın  tam  yanına  kurulmuştur. Godernê  yüksek  bir platodadır. Üzüm, armut ve cevizi meşhurdur.
Taşköprü, Mustafakemalpaşa

Mahallenin adı Karadere üzerindeki köy içindeki yapım yılı ve tarihi belli olmayan tarihi taştan köprüden alınmıştır.Rivayete göre köprü bir gecede iki ermiş tarafından yapılmış. Ermişlerden birisi Mahallenin güneydoğusunda bulunan Çataldağdan taşı atıyormuş diğeri ise köprüyü yapıyormuş.ve bir gecede köprü yapılmış. Taşköprü Köyü düz bir arazide ovada kurulmuştur.Çataldağ ise 10 km uzaklıktadır.
Taşköprü, Rize

Köyün adı, 1583 yılına tarihlenen Rize Tapu Tahrir Defteri'nde Lestenkoz (Rumca), 1913 tarihli Türk kaynağında ise Taşköprü olarak geçmektedir.
Taşköprü, Sultandağı

Köy, 1923 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri İshaklı nahiye merkezine bağlı bir mahalle iken, 16 Kasım 1944'te köy statüsü kazandı.
Taşköprü, Çiftlikköy

Belde, 1902 yılında Bulgaristan'ın Aydos kasabasından gelen 15 hanelik bir akraba topluluğunun kurduğu bir köydür. Gelenler önceleri havaalanının bulunduğu bölge kenarına yerleşmişler, belli bir süre sonra sıtma ve sineklerden rahatsızlık duyarak ikametgâhlarını ormanlık olması ve hayvancılık yapılabilecek meralara sahip olması nedeniyle şimdiki alana nakletmişlerdir. Taşköprü daha sonra çevreden gelenlerin yerleşmesiyle genişlemiş, önce Kocaeli'nin Karamürsel ilçesine daha sonra da Yalova'ya bağlanmıştır. Köy, 2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.Beldenin adının Taşköprü olarak anılmasına sebep olan köprü, köyün kuzey tarafındaki Kılıç deresinin üzerinde bugün de kullanılmakta olan bir köprüdür. Köprü, yarı daireler şeklinde ayaklar üzerinde oturtulmuş, kesme taşlarla yapılmış, kesin tarihi bilinmemekle beraber yaklaşık 400 yıllık olduğu rivayet olunan tarihi bir köprüdür.Taşköprü, Samanlı Dağları'nın bir kolu olan Davuldöven eteklerinde, tek akarsuyu olan Kılıç Deresi'nin taşıdığı alüvyal topraklar üzerinde kurulmuştur. Batısında Dökmetepe, kuzeyinde Karatepe adlarıyla bilinen iki tepe vardır.Belde, Yalova il merkezine 10 km, Çiftlikköy ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Belde belediyesine ait otobüsler ile diğer otobüs ve minibüsler, tarifeli ve tarifesiz seferler ile ilçe ve il merkezine ulaşımı sağlamaktadırlar. 3 büyük il olan İstanbul, Bursa ve Kocaeline 45 dklık mesafededir. Osmangazi köprüsüne ve Kılıç Gişelerine 5 dklık mesafededir.
Taşköprülü ailesi

Taşköprülü ailesi, Osmanlılar zamanında birçok alim yetiştiren aile. Moğol istilaşarı sebebiyle İran taraflarından gelip Kastamonu'nun Taşköprü kasabasına yerleşen bu aile, Taşköprülüzadeler adıyla tanınmaktadır. Taşköprülüzade adı, Candaroğulları zamanında Taşköprü'de müderrislik yapan Hayrettin Halil Efendi dolayısıyla tanınmaya başlamıştır.
Taşköprülüzade Ahmed

Taşköprülüzade Ahmed, Taşköprüzade Ahmed Efendi ya da tam adıyla Taşköprülüzade İsameddin Ahmed bin Mustafa (d. 2 Aralık 1495, Bursa - ö. 16 Nisan 1561, İstanbul), Osmanlı Devleti'nin ilk bilim tarihçisi ve ilk ansiklopedi yazarıdır. Osmanlı ulemasından olan Taşköprülüzade Ahmet Efendi, Biri "ilimler"i, diğeri ise "bilginler"i konu edinen eserleri kaleme almıştır. İlimleri ele alan cildi Miftâhü’s-Sa‘âde, bilginleri konu edinen cildi ise Şakâyık-i Nu’mâniyye adını taşımaktadır.Osmanlı'da birçok alim yetiştiren aileden gelen Ahmet'in dedesinin Hayreddin Halil'in Taşköprü'deki Muzafferiye Medresesi'nde müderrislik yapmış olması nedeniyle ailesi Taşköprülüler olarak tanınmıştı. Taşköprülüzade ilk eğitimini babasından ve amcası Kemaleddin Kasım'dan aldı. Çeşitli bilim dalları hakkında bilgi edindikten sonra İstanbul'da eğitimini tamamlayarak 1525'te müderris oldu ve Dimetoka'daki Oruç Paşa Medresesi'ne atandıktan sonra İstanbul'daki Hacı Hüseyinzade Medresesi'ne atandı. Daha sonra Üsküp ve Edirne'de çeşitli medreselerde müderrislik yaptı. 1545'te Bursa kadısı olan Taşköprülüzade Ahmet, 1551'de İstanbul kadılığına tayin edildi. 1554 yılında gözlerinden rahatsızlanan ve emekliye ayrılan Taşköprülüzade Ahmet, eserlerini kitaplaştırdı.Kanuni Sultan Süleyman devrinde yaşamış Taşköprülüzade, Arapça kaleme aldığı Şaka’ikü’n-Nu’maniye fi-Ulemai’d-Devletü’l-Osmaniye adlı eserinde I. Osman'dan I. Süleyman'a kadar yaşayan 552 alim ve şeyhlerin terceme-i hâlini (özgeçmişini) yazmıştır. Bu eser, Fatih Sultan Mehmet devri ilim hayatı ve uleması ile ilgili en çok bilgi veren kaynaktır. Yine Arapça kaleme aldığı Miftâhü’s-Sa‘âde ve Misbâh-üs-Siyâde fî Mevduât-ul-Ulûm adlı eseri, o dönemdeki bilimlerden ve her bilim dalıyla ilgili eserlerden ve yazarlarından söz etmektedir. Bu eser, oğlu Kemâleddîn Mehmed Efendi tarafından bazı ilaveler yapılarak Mevduât-ül-Ulûm adıyla Türkçeye çevrilmiştir.Taşköprülüzâde'nin Mevzû'âtu'l-ulûm'undaki İlimler Tasnîfi Üzerine  - Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler DergisiAḥmad ibn Muṣṭafá Ṭāshkubrīʹzādah, (haz. Mümin Çevik) (1975), Mevzuat'ül Ulûm 2 Cilt, Üçdal Neşriyat.
Taşköy, Lefke

Taşköy veya Petre (Yunanca: Πέτρα Petra), Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Lefke ilçesinde bulunan bir köydür. Kıbrıs Cumhuriyeti'nin kontrolü dışında olarak, Lefkoşa kazasında resmiyette varlığını sürdürmektedir. Geçmişte Rum ve Türk nüfusu barındıran bir köy olan Taşköy, günümüzde genelde ıssızdır. Köy, Birleşmiş Milletler'in kontrolündeki Yeşil Hat'tın yakınlarında bulunur. Tarlaları sulak olan köyün kuzeydeki arazileri zeytinliktir.
Taşkın Aktaş

Taşkın Aktaş (d. 1965, Ardahan), Türk doktor ve siyasetçidir. TBMM 25. dönem Halkların Demokratik Partisi Ardahan milletvekilidir.Taşkın Aktaş 1965 yılında Ardahan'da doğdu. Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesini bitirdi ve sırasıyla Ardahan ve Batman İl Sağlık Müdürlüğü görevi yaptı.
Taşkın Doğanışık

Taşkın Doğanışık (d. 10 Ocak 1955, Zonguldak- ö. 30 Mart 2017, İstanbul), Türk halk müziği sanatçısı ve öğretim görevlisi1955 yılında Zonguldak'ta doğan Doğanışık, 1980 yılında  İstanbul Teknik Üniversitesi  Devlet Konservatuvarı'ndan mezun olduktan sonra aynı üniversitede Türk Sanat Müziği üzerine yüksek lisans yaptı. İstanbul Teknik Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nda öğretim görevliliği yapmış, bir dönem Türk Halk Müziği Ana Sanat Dalı Başkanı görevini üstlenmiştir.Birçok ünlü müzisyen Zara, İzel, Mahsun Kırmızıgül, Çelik gibi  sanatçıların hocalığını yapmıştır. 1993 yılında Bursa Büyükşehir Belediye Konservatuvarı bünyesinde, Türk Halk Müziği Bölümü kuruluşuna katkı sağlamıştır. Cem TV, Karadeniz TV gibi bazı televizyon kanallarında müzikal programlar gerçekleştirmiştir. Kadıköy Belediyesi Türk Halk Müziği Korosu şefliğini üstlenmiştir. Sanatçı Nursaç Doğanışık ile evlenmiş, ancak 1998 yılında boşanmıştır. Doğanışık 30 Mart 2017 tarihinde kalp krizi sonucu 62 yaşında İstanbul'daki evinde ölmüştür. Ölümünün ardından İstanbul Teknik Üniversitesi ve Kadıköy Belediyesi Türk Halk Müziği Korosu tarafından anma geceleri düzenlemiştir.
Taşkın Tuna

1962'de Ankara Fen Fakültesi'nden fizik yüksek mühendisi unvanıyla mezun olan Taşkın Tuna, bürokrasinin üst kademelerinde görev almış, ayrıca yurt dışında staj yapmış ve eğitim almış bir yazardır. Uzayla yakından ilgilenen Tuna, birçok kitap yazmıştır. Kendisine has okuyucu kitlesi bulunmaktadır.
Taşkın kontrolü

Taşkın veya Sel kontrolü, sel sularının veya yüksek su seviyelerinin zararlı etkilerini azaltmak veya önlemek için kullanılan yöntemlerdir. Seller, Genellikle hava durumunun etkisiyle oluşan ya da insan etkisi ile oluşan ve bir araziyi sular altında bırakan bir afet türüdür. Yönetimler ve insanlar, Bu afet sonucu oluşabilecek her türlü kaybı, taşkın kontrol yöntemleri geliştirerek sınırlı tutmaya çalışır. Bu kayıplar; yerleşim yerleri, insanlar, mülkler, topraklar ve diğer canlı yaşam olabilir. Önlemler arasında barajlar, setler, yapay akarsu kolları, drenaj kanalları inşa etmek yer alabilir. İnsanlar ayrıca taşkınların sık olduğu taşkın yataklarından uzakta yerleşim kurarlar. Lakin bunun tersi yani dere yataklarına kurulan yerleşim yerleri de vardır.
Taşkın Çalış

Taşkın Çalış (d. 25 Temmuz 1993, Wetzlar), Türk futbolcudur. 2. Lig ekiplerinden Bucaspor 1928'de oynamaktadır.Almanya'nın Wetzlar kasabasında bir işçi Türk ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Taşkın Çalış, Alemannia Aachen altyapısında futbola başladı. Burada gösterdiği performansla birçok üst kademe takımının scout'u tarafından izlenmeye başlandı. Bunun üzerine Alman futbolunun köklü ekiplerinden Borussia Mönchengladbach'un altyapısına transfer oldu. Burada oynamanın avantajiyla Türkiye genç millî takımlar için erken keşfedildi ve Türkiye 17 yaş altı millî futbol takımı için ilk resmî karşılaşmasını 26 Ağustos 2009 tarihinde Portekiz U-17 A genç millî takımına karşı oynanan karşılaşmada giydi. Bu karşılaşma ardından düzenli olarak Türkiye 17 yaş altı millî futbol takımında forma giymeye başladı.Borussia Mönchengladbach'ta henüz as takım için görev almadan Türkiye Süper Lig ekiplerinin scoutları tarafından izlenmeye başlandı.2011-12 sezonun başında Süper Lig'in köklü takımlarından Gaziantepspor'a 500.000 € transfer ücreti karşılığında transfer oldu. Gaziantepspor'la beş sezonluk sözleşme imzaladı. 2013-2014 ara transfer döneminde ise sözleşmesi feshedildi ve Bursaspor'un yolunu tuttu.Mustafa Reşit Akçay'ın Akhisar Belediyespor'un teknik diretörlüğüne getirilmesinin ardından; 2014-2015 sezonunda Süper Lig ekiplerinden Akhisar Belediyespor'a transfer olmuştur. Gümüşhanespor ve Menemenspor formaları giydikten sonra 2020-21 sezonu ara transfer döneminde, 250 bin TL bonservis bedeliyle Balıkesirspor'a transfer oldu. 7 Şubat 2021 tarihinde Akhisar Belediyespor karşısında serbest vuruş golleriyle hat trick yaparak nadir görülen bir performans gösterdi. 2021-22 sezonu öncesinde Keçiörengücü'ne transfer oldu.30 kez millî takımlara çağrılan Taşkın Çalış, 21  kez Türkiye U-17, 6 kez Türkiye U-18 ve 3 kez de Türkiye U-19 forması olmak üzere toplam 29 kez millî formayı giymiştir ve müsabakalarda 5 gol kaydetmiştir.Türkiye U-17 millî takımıyla 2010 yılında Lihtenştayn'de düzenlenen Avrupa 17 Yaş Altı Futbol Şampiyonasına katıldı ve takımıyla yarı final oynamayı başardı.
Taşkın İlter

Taşkın İlter (d. 5 Temmuz 1994), orta saha pozisyonunda görev yapan Azeri futbolcudur. Eyüpspor'da forma giymektedir.
Taşkınköy

Bölgeye ilk yerleşim Kıbrıs Harekâtı'ndan sonra, Türk-Sen'in bölgeye yaptığı konutlarla yapılmıştır. Yapım başladığı sırada sendika başkanı olan Necati Taşkın'ın 12 Ocak 1983'te bir trafik kazası sonucu hayatını kaybetmesi sonucu bölgeye Taşkınköy adı verilmiştir.
Taşkınlar, Akçakale

Taşkınlar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşkıran, Yusufeli

Taşkıran köyünün adı Zğapor veya Zığapor'dur. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde Zığapor (زغابور) olarak geçer. Köyün adı Ermenice “balık deresi” anlamındaki "Tsgapor"dan geliyor olabilir. Bununla birlikte köyde Cevaneti (ჯევანეთი), Gozaneti (გოზანეთი), Şavlağeti (შავლაღეთი), Vani (ვანი), Akaketi (აკაკეთი), Bunara (ბუნარა), Gasmaliketi (გასმალიქეთი), Girgoleti (გირგოლეთი), Vaketi (ვაკეთი), Oçvanketi (ოჭვანკეთი), Sura (სურა), Satibe (სათიბე) ve Ubani (უბანი) gibi Gürcüce yer adları bugün de bilinmektedir.Zığapor köyü, orta çağda Gürcistan'ın bir parçası olan Tao bölgesinde yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. 1835 yılında Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi toplama amacıyla sadece erkek nüfus tespiti sırasında köyün adı Zığabor (زغابور) biçiminde kaydedilmiştir. Bu tarihte köyde 126 hanede 366 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince Zığapor köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 732 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Zığapor, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'nin sancaklarından biri olan Lazistan sancağına bağlandı. Bu yerleşim bu sancağın içinde Livana kazasında yer alıyordu. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Zığapor köyünde 88 hanede 357 kişi kaydedilmiştir. Ertesi yıl başlayan 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca, Zığapor da Kiskim kazasına bağlandı.Zığapor köyü, 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayeti'nin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 936 kişiden oluşuyordu. Zığapor "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Sarıgöl olarak değiştirilmiştir. Nitekim köyün adı 1960 genel nüfus sayımında Sarıgöl olarak geçer. Sarıgöl aynı zamanda dokuz köyden oluşan bucaktı ve Sarıgöl köyü bu bucağın merkeziydi. 1965 genel nüfus sayımında Sarıgöl köyünün nüfusu 1.668 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 288 kişi okuma yazma biliyordu. Nüfusu 8.622 kişiden oluşan Sarıgöl bucağında ise sadece 1.711 kişi okuryazardı. Kısa bir süre sonra köyün adı, burada yetişmiş çok taş ustası olduğu için Taşkıran olarak yeniden değiştirilmiştir. Nitekim 1968 tarihli köy listesinde köyün yeni adı Taşkıran, eski adı Zigapor olarak geçer.
Taşkıran, Çaykara

Yerleşimin eski adı "Coroş"dur. 1486 yılı Osmanlı tahririnde Paçan (Maraşlı) adıyla tek bir köy bulunurken, ilerleyen yıllarda bu köyden bölünmelerle yeni yerleşimler kurulmuştur. Günümüz yerleşimi de bu bölünme sonucu "Coroş-ı Paçan" adıyla kurulmuştur.Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla kayıtlarda Çoruş, Çoroş, Çaraş, Coroş adlarıyla o dönemki Of kazasının Kadahor (Çaykara) bucağına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Taşkıran olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.31 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak belde olmuştur. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu. 2014 yılında yürürlüğe giren 6360 Sayılı Kanunla mahalle olmuştur.
Taşkısığı Gölü

Taşkısığı Gölü (Çaltıcak Gölü), Sakarya ili, Adapazarı ilçesi sınırlarında yer alan göl. Yüzölçümü 90 hektar olan gölün suları tatlıdır. Merkeze uzaklığı 15 km, rakımı 15 metredir. Göl dip kaynaklarından beslenmektedir. Orman bakanlığı tarafından sulak alan statüsünde korunmaya alınmıştır. 444 hektarlık alana sahip olan Taşkısığı Gölü 30.12.2022 tarihinde koruma altına alınmıştır.Gölün güneyinde Taşkısığı, kuzeyinde Çaltıcak mahalleleri yer alır. Bundan dolayı her iki köyün ismi ile anılmaktadır. Göl kenarında Enkapower Adapazarı-Gebze Kombine Çevrim Santralleri yer almaktadır.Taşkısığı Gölü, Poyrazlar Gölünün kuş uçumu 5 km kuzey batısında, Küçük Akgöl'ün 2 km batısında yer alır. Göl suları yazın çekilip, kış mevsiminde genişlemektedir.Bu göl tatlı su özelliğine sahiptir. Birçok balık çeşidine ev sahipliği yapar. Çeşitli etkinlikler yapılmaktadır. Özellikle olta avcılığı yaygındır.Doğa turizmi, piknik, amatör balıkçılık açısından yakın çevre için önemlidir. Gölden kadife, turna, tatlı su levreği, yayın, tahta, aynalı sazan, gümüş havuz balığı, kızılkanat, çapak, sazan ve kerevit  avlanır.Gölün adı çevresinde bulunan Taşkısığı ve Çatlıcak köylerinden gelmektedir. Bu gölün çevresinde bulunan taş ocağı ve kireç fabrikaları uzun yıllardır faaliyet göstermektedir. Bu fabrikaların oluşturduğu atıklar gölün kirlenmesine neden olduğu için artık bu göl koruma altına alınmıştır.
Taşkızılı

Kısa kuyruklu ve küçük bir ardıçtır. Kızıl kuyruğunun ortası koyu renktir. Yüksek çayırlarda, kayalık bayırlarda ve taş ocaklarında görülür. Erkeğin kafası ve sırtı parlak mavidir. Belinin ortasında beyaz bir leke vardır. Alt tarafları ise turuncudur. Dişisi koyu kahverengidir. Üst tarafı sık pul desenli ve kirli sarı renkli, alt tarafı turuncu-kirli sarı renkli ve kahverengi çizgilidir. Sesi "çak"; ötüşü ardıca benzer yumuşak ve bol şakımalıdır. Uçuş sırasında sıkça öter.
Taşkışla

Taşkışla, İstanbul'un Şişli ilçesinde Taşkışla Caddesi üzerinde yer alan, günümüzde İstanbul Teknik Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi olarak kullanılan yeni rönesans üslubunda Osmanlı kışlasıdır.Taşkışla Osmanlı döneminde 1846-1852 yılları arasında İngiliz mimar Williams James Smith ve yardımcısı Osmanlı kalfa İstefan tarafından yapılmıştır. Yapı yeni rönesans üslubu kullanılarak Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane (Askeri Tıbbiye) için hastane olarak tasarlanmıştır. 1853-1856 Kırım Savaşı'nda Fransız askerlerinin tedavisi için hastane olarak kullanıldı. Savaştan sonra Taşkışla uzunca bir süre kullanılmadığı için 1860 yılında onarılarak Dolmabahçe Sarayı'nı korumak amaçlı askeri kışla olarak kullanılmaya başlanmıştır. 31 Mart olayları sırasında Taşkışla'nın içinde kalan Avcı Taburu ile Hareket Ordusu birlikleri arasındaki çarpışmalara sahne olmuştur.Cumhuriyet'in ilanından sonra Taşkışla Maarif Vekaleti'ne devredilmiştir. 1926'dan 1931'deki kapanışına kadar kışlanın bir bölümü Orient Products Co. adlı, Japon sermayesiyle kurulmuş bir eroin fabrikasına ev sahipliği yapmıştır. 1943-1950 yılları arasında ikinci büyük onarımdan geçtikten sonra İstanbul Teknik Üniversitesi Rektörlüğü ve Mimarlık-İnşaat Fakültesi olarak kullanılmaya başlanmıştır. 1983 yılında Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu tarafından korunması gerekli birinci sınıf tarihi yapı olarak listeye alınmıştır. 1980 yılında İTÜ'nün kent içinde bulunan yerleşkelerini Maslak'ta yer alan Ayazağa Yerleşkesine taşımasıyla Taşkışla'nın da boşaltılması gündeme gelmiştir. Dönemin hükûmeti tarafından otel olarak kullanılması amacıyla 49 yıllığına otel yapılmak üzere bir yapı (ESKA -Selim Edes) firmasına kiralanmıştır. Bunun üzerine 1988 yılında İdare Mahkemesi'nde kararın iptali için bazı öğretim üyeleri (Prof. Dr. Erol Kulaksızoğlu ve arkadaşları) tarafından dava açılmıştır. İdare Mahkemesi önce yürütmeyi durdurma kararı alıp, ardından 1989 yılında tüm idari işlemleri iptal ederek Taşkışla'nın İTÜ'de kalmasına karar vermiştir. 1999 Gölcük Depremi ile hasar gören yapı üçüncü bir onarımdan geçmiştir. Günümüzde Taşkışla İTÜ Mimarlık Fakültesi olarak kullanılmaktadır.Taşkışla dikdörtgen planlı, ortası avlulu, bir bodrum ve iki tam katlı bir yapıdır. Köşelerindeki bölümler hem cepheden dışarıya doğru taşırılarak, hem de üç katlı yapılıp çatıdan daha yukarıya yükseltilerek vurgulanmıştır. Cephelerde katlar birbirinden yatay silmelerle, bütün pencereler de birer çift gömme ayakla ayrılmıştır. İkinci kat pencereleri, üstlerindeki üçgen alınlıklarla daha belirgin hale getirilmiştir. Yapıya batı cephesinin ortasında yer alan, Eski Yunan taklidi 8 adet sütunların taşıdığı bir portikten girilir. Plan şeması her iki katta da aynıdır ve bütün yapıyı dolanan bir koridorla buna açılan büyük mekânlardan oluşur. Batı ve doğudaki uzun kollarda koridor ortadadır; kuzey ve güneydeki kollarda ise bir yanı iç avluya bakar.
Taşlak

Taşlak (, ); Özbekistan Cumhuriyeti'nin Fergana ili'nin  Taşlak İlçesi'nde bulunan kent tipi yerleşimdir.
Taşlama (edebiyat)

Taşlama, (Hicviye, yergi) Türk halk edebiyatına ait satirik şiir biçimi. Gazel, kaside, murabba, muhammes gibi nazım biçimleriyle yazılabilirler.Taşlamalar, toplumdaki aksayan yönleri, bireysel yanlışlıkları ve devlet yönetimindeki hataları eleştirel bir dille konu edinir ve halk edebiyatında yermek, hicvetmek sözcüklerinin karşılığı olarak kullanılır. Taşlamalar, semai ve koşma dizem (nazım) biçimleriyle yazılır. Bu nazım şekilleri dörtlüklerden ibarettir; bunun için Divan edebiyatında dörtlüklerle yazılan ve felsefi-eleştirel dizem biçimleri olan rübai ve kıtalarla benzer özellikler gösterir. Taşlamalar divan edebiyatında bir tür olarak hicviyye karşılığını bulur. Hicviyye veya hiciv türünün Divan edebiyatındaki en büyük temsilcisi ise Nefi'dir. Siham-ı Kaza Nef'i'nin hicviyelerinden oluşan ünlü eseridir. Son derece sanatlı ve zeka mahsulü hicviyeleri olduğu gibi galiz küfürler içerenleri de vardır ve bu nedenle eserler edebi bir bütünlük arzetmez. Taşlamanın en önemli temsilcileri ise Dertli, Ruhsati ve Seyrani gibi ozanlardır. Taşlama geleneği, çağdaş Türk edebiyatı dairesinde de kendini göstermiştir. Abdürrahim Karakoç gibi halk şiirine yakın şairler taşlamalar yazmıştır. Karakoç'un bir şiirini incelersek:Görüldüğü gibi şair bu dörtlüğünde; dünyanın madde ve paraya dayalı işleyişinden rahatsız olmuş, dünyadaki çıkara dayalı sistemi eleştirmiştir.Taşlamalar bazen genel bir sitem üzerinden ilerlerken bazen de doğrudan eleştirilen hedefe açıkça saldırılmıştır. Hatta Neyzen Tevfik gibi bazı şairler, şiirlerinde sokak dili ve argo ifadeleri kullanmaktan çekinmemiştir. Tevfik'in Mecnun şiiri buna örnektir.Eleştiri, halk edebiyatında temel olarak iki yolla yapılmıştır. Bunlardan biri; temsil yoluyla, ikincisi ise türkü koşmak yoluyladır. Temsil yoluyla yapılan eleştiriler genellikle yapıcı eleştiri mahiyetindedir. Bu tür yergilerde görülen eksiklik, temsil yoluyla öyküleştirilir ve iletinin ulaşması istenen merciye üstü kapalı bir biçimde mesaj verilerek; istenilmeyen davranışın giderilmesi beklenir. İkinci tür olan türkü dizme ise büyük oranda taşlamaya karşılık gelir. Çünkü istisnalar haricinde halk edebiyatı ürünleri saz eşliğinde söylenir ve bu eserlere halk nazarında türkü olarak bakılır. Taşlamaların dili temsil getirmeye göre daha sivridir. Bu şiirlerde yer yer alaycı ifadelere de rastlanır. Türkü koşma yoluyla oluşturulan eleştirilere örnek vermek gerekirse:
Taşlama (imalat)

Taşlama, geometrik olarak belirli olmayan kesici ağızlarla talaş kaldırma işlemidir. Dönen taşlama taşı bağlayıcı maddelerle bağlanan taş taneciklerinden ve talaş boşluğu olarak görev yapan, gözeneklerden meydana gelir.
Taşların Muhafızları (kitap)

Taşların Muhafızları, Pierdomenico Baccalario'nin yazdığı Ulysses Moore kitap serisinin 5. kitabıdır.Ulysses Moore aslında kim? Jason, Julia ve Rick gerçeği öğrenmek üzereler. Ama Oblivia ve uçurumdan belki bininci kez düşüp hayatta kalmayı başaran Manfred de rüyalarını gerçekleştirmek üzere: Argo Villası'na girerek Zaman Kapısı'ndan geçmek. Onları durdurmak için çocukların öncelikle Kilmore Koyu'nda kondüktörlük yapan Ulysses'in eski dostu Kara Volkan'ı bulmaları gerekiyor, çünkü İlk Anahtar'ın onun elinde olduğuna inanıyorlar. Şimdi hepsini yeni bir yolculuk bekliyor. İstikamet: 12. yüzyıl, Sonsuz Gençlik Bahçesi.
Taşların Sırrı

Taşların Sırrı, başrollerini Tarık Akan ve Ayşegül Aldinç'in paylaştığı Türk yapımı gizem kurgu, fantezi ve macera türündeki televizyon dizisidir. Dizi, 15 Eylül 1992'den 8 Aralık 1992'ye kadar Star TV'de 13 bölüm olarak yayımlandı.Senaryosunu Kenan Işık ve H. Burçay Anger'in yazdığı dizinin yönetmenliğini Yusuf Kurçenli üstlendi. Birçok bölümü Türk tarihi açısından çok önemli bir yer olan Bitli'in Ahlat ilçesinde çekilmiştir ve o dönemde konusu itibarıyla sıra dışı dizilerden birisi olmuştur. Bir sezondan oluşan dizi, Tarık Akan'ın ilk televizyon dizisidir.Dizi, Ahlat, Bitlis'te bulunan bir müzenin müdürü değişmesi ile başlıyor dizi. Yeni müze müdürü Kuray (Tarık Akan), bölge halkının tepkilerine rağmen işi kuralına göre oynamaya çalıştığı için birçok kişiyle problemler yaşar. Dizide, arkeolojinin önemi ve ne kadar zor şartlarda bu işi yapmaya çalıştıkları anlatılmaktadır.Tomris'in (Ayşegül Aldinç) Amerikalı arkadaşı Ann Ahlat'a gelir. Bir dergide çalışan Ann'ın amacı, Doğu Anadolu'da eski uygarlıklar üzerine araştırmalar yaparken, kaybolan büyük dedesi Herbert hakkında bilgiler bulmaktır.
Taşlaşmış Orman, Sarmiento

Senozoik dönemden kalma bir ormandır ve taşlaşmış orman bakir iğne yapraklılar ve palmiye ağaçlarından oluşmaktadır.
Taşlaşmış orman

Silisleşmiş ağaçlar, 23-15 milyon yıl öncesi faaliyet gösteren silisçe doygun göl içinde ve silisçe zengin volkanik getirimlerin etkisiyle asidik hidrotermal döngü sonucunda, ağaçların hücreleri çeperlerine ve hücre boşluklarına çoğunluklu silikat ve kuvars küreciklerinin birikmesiyle, kök dokusunun özgün yapısını koruyarak silisleşmiştir (taşlaşmışlardır). Taşlaşan bu ağaçlar daha sonraki evrelerde oluşan volkan patlaması ürünü volkan külleri, tüfleri, lavları ile örtülmüş ve bu volkanik örtü taşlaşmış ağaç fosillerinin milyonlarca yıl öncesinden günümüze kadar korunmalarını sağlamıştır.Örneklerini Dünya’nın farklı yerlerinde açık hava müzesi şeklinde görmek mümkündür. Örnek olarak Amerika’daki Mezozoik yaşlı silisleşmiş orman fosilleri, Yunanistan’ın Midilli adasında Erken-Orta Miyosen yaşlı taşlaşmış ağaç bulgularını görmek mümkündür. Türkiye'de Kızılcahamam civarında örnekleri bulunmaktadır. Taşlaşmış ağaçları batıda; Bolu, kuzeyde, Çerkeş, Kurşunlu, Ilgaz, doğuda; Çankırı ve Şabanözü, güneyde; Beypazarı, Kahramankazan, Çubuk yerleşim yerleriyle sınırlı çok geniş bir alanda görmek mümkündür. Taşlaşmış ağaçlarla kaplı alan tamamen volkanik tüfler ile kaplıdır ve Erken Miyosen’de (23–15 milyon yıl öncesi) gelişmiş olan çam ve meşe ağaçlarının egemen olduğu karışık bir ormanın fosil kalıntılarıdır.