barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Türkiye'de elektrik mühendisliği

Bu madde Türkiye'deki elektrik mühendisliği hakkındadır. Türkiye'de elektrik mühendisliği bölümleri yüksek akım üzerine eğitim verir..Türkiye'de elektrik mühendisliği; Elektrik enerjisinin üretimi, iletimi, dağıtımı, enerji sistemleri ve alternatif akımda çalışan yüksek güçlü cihazların (elektrik makinaları, güç transformatörleri vb.) tasarımı, geliştirilmesi, korunması, denetimi, güvenliği ve işletilmesi konularıyla ilgilenir. Diğer adı güç mühendisliğidir (power engineering). Afyon Kocatepe Üniversitesi, İstanbul Teknik Üniversitesi, Kocaeli Üniversitesi, Yıldız Teknik Üniversitesi olarak 4 üniversitede eğitimi verilmektedir. Bunun dışında Elektrik-Elektronik mühendisliğine gidenler 3. veya 4.sınıfta güç mühendisliği ile ilgili opsiyonları seçerlerse (Elektrik tesisleri, elektrik makinaları, yüksek gerilim tekniği vb.) 1kV üstü yüksek gerilim için imza yetkisine sahip olur.Bu alan 19. yüzyıl sonlarında elektrikli telgraf ve güç kaynaklarının ticarileşmesiyle meslek olarak tanımlanmaya başlamıştır. William Gilbert'in 1600'lerde yazdığı De Magnete adlı eseri "elektrik" teriminin orijinini oluşturmaktadır. Birçokları tarafından elektrik mühendisliğinin ya da elektriğin babası olarak nitelendirilmektedir.Yurt içi ve yurt dışı fabrika ve işletmelerinin elektrik müteahhitlik, işletim ve danışmanlık hizmetleri,Yüksek gerilim şalt cihazları üretimi alanlarında çalışabildikleri gibi, kendi danışmanlık ve müteahitlik bürolarını da kurabilirler.
Türkiye'de engelli siyasetçiler

TBMM de yer alabilen partilere sağlanılan hazine yardımı ciddi rakamlarda oluşu nedeniyle Türkiye'deki nüfusun %10'u yaş durumuna bağlı Engelli statüsünde sayılmasında ötürü.birçok defa engelli statüsündekileri  yaşadığı sorunlara çözüm olma adıyla parti kurumuş ama ilerleyen süreçlerde varlık gösterememişlerdir.
Türkiye'de eskrim

Türkiye'de eskrimin gelişmesi 1903'te askeri okullarda ders olarak okutulmasıyla başladı. 1923'te Türkiye Eskrim Federasyonu kuruldu. Türk eskrimciler özellikle Balkan Şampiyonaları'nda dereceler elde ettiler. Murat Dizioğlu 1983'te epe dalında Balkan Gençler Eskrim Şampiyonası'nda altın madalya kazanmıştır.Türkiye Eskrim Federasyonu'na, 3289 sayılı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun ek-9 uncu maddesi hükmü gereğince Başbakanlık Makamının 28/6/2006 tarihli ve 238 sayılı olurları ile idari ve mali yönden özerklik verilmiştir.
Türkiye'de evlatlıktan reddetme

Türkiye'de evlatlıktan reddetme olarak da bilinen ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 510 ve 513 maddeleri arasında düzenlenmiş Mirasçılıktan çıkarma (ıskat) işlemidir.Kanun koyucu, mirasçılıktan çıkarma hakkı ile miras bırakana, yapacağı ölüme bağlı tasarrufla, evlatlıktan reddetmek istediği saklı pay sahibi olan kendi alt soyundan çocuğu, Türk Medeni Kanunu'nun 510. Maddesinde belirtilen şartların oluşması halinde mirasçılıktan çıkararak, mirasından pay almasını engelleyebilme imkanı tanımaktadır. Iskat işlemiyle mirasçılıktan çıkarılan evlat saklı paylı mirasa ilişkin haklarını kaybetmektedir. Türk Medeni Kanunu'nun 511. Maddesine göre mirastan çıkarılan evlat tenkis davası açamamaktadır.Türk Medeni Kanununun 510. Maddesine göre müteveffa, aşağıda belirtilen durumlarda ölüme bağlı tasarrufla mirasçısını mirasçılıktan mahrum edebilir;2. Mirasçının, müteveffaya veya müteveffanın aile üyelerine karşı aile hukukundan (bakım, ilgi gibi) doğan yükümlülüklerini önemli ölçüde yerine getirmemesi.
Türkiye'de gayrimenkul değerleme uzmanlığı

Dünya'da genelde  İşletme ve Finansla ilgili bir meslek dalı olup;Türkiye'de ise bankaların kredi geri dönüşlerinde sıkıntı yaşamamak için alakası olmasa da  Türkiye'de gayrimenkul değerleme uzmanlığı,  Mimarlık, Şehir ve Bölge planlama, İnşaat mühendisliği, Peyzaj mimarlığı, Harita mühendisliği, Jeofizik Mühendisliği gibi mesleklerle uğraşanların ikinci bir meslek olarak yaptıkları bir mesleklerarası disiplin olup son yıllarda Sermaye Piyasası Kurulu'nun düzenlemelerine tabi tutulmuş ve bu mesleği sadece işinin uzmanı kişiler tarafından yapılması amacıyla sınavlar açılmaktadır. Bu sınavlarda başarılı olanların, gayrimenkul değerlemesi alanında üç yıl tecrübe kazandıktan sonra SPK onaylı gayrimenkul değerleme uzmanı olmaları mümkün olabilmektedir.Türkiye'de gayrimenkul değerleme uzmanlarını, bir meslek kuruluşu olan Türkiye Değerleme Uzmanları Birliği (TDUB) temsil etmektedir.Birincisi; Konut Değerleme Uzmanlığı, ikincisi ise Gayrimenkul Değerleme Uzmanlığı'dır. İsminden de anlaşıldığı üzere Gayrimenkul Değerleme Uzmanlığı Lisansı daha genel kapsamlıdır.Lisanslama sınavları SPL tarafından yapılmaktadır. Modüllerden oluşan sınavı birden fazla oturumda tamamlamak mümkündür.
Türkiye'de gelir uzmanı

Gelir uzmanı, Türkiye, Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığına bağlı vergi daireleri başkanlıklarında çalışan A kadro kariyer meslek uzmanıdır. Asli görev yerleri vergi daireleri olmakla birlikte, vergi dairesi başkanlıklarının diğer tüm birimlerinde de çalışırlar. Ayrıca Gelir İdaresi Başkanlığının merkez teşkilatı ve Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının çeşitli birimlerinde de görev almaktadırlar. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 36. Madde 11/A bendine göre kariyerli, liyakatli ve özel yarışma sınavına tabi üst düzey meslektir. 213 sayılı Vergi Usul  Kanunu na göre yoklama, tespit ve denetim yetkileri bulunmaktadır. Devlet gelirlerinin vergi, harç vb. %90'ını oluşturduğu sistemde tüm gelirlerin Gelir Uzmanları aracılığı ile elde edildiği görülmektedir. Hazineye ve vergi uygulamaları açısından ağır ceza mahkemelerine karşı sorumluluğu bulunmaktadır. Tüm kariyer mesleklerin arasında devletin rücu hakkına muhatap tek unvandır.Fazlaca mevzuata tabi çalışmaktadır. Her gün yenilenen tebliğ, sirküler, genelge , özelge ve tüm vergi kanunlarının yanında, parayla ilgili olan diğer kurumların da mevzuatına hakim olmalıdır.
Türkiye'de genel nüfus sayımı

Türkiye'de genel nüfus sayımı, Türkiye'de istatistik işlerini yürütmekle görevli devlet kurumu olan "Devlet İstatistik Enstitüsü" (DİE), yeni adıyla Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından periyodik olarak yapılan nüfus sayımıdır. TÜİK tarafından yapılan çok sayıdaki istatistik çalışmalarının en önemlisi "genel nüfus sayımı"dır.Türkiye, 84 milyon 680 bin 273 kişi nüfusu ile nüfus büyüklüğüne göre 195 ülke arasında 18. sırada yer alırken, dünya toplam nüfusunun %1,1'ini oluşturmaktadır.Osmanlı'da başarılı ilk nüfus sayımı savaşa katılacak Müslüman askerlerin sayısını ve yeni vergi kaynaklarının tespiti için 1831 yılında II. Mahmut tarafından yapılmıştır. Cumhuriyet'in ilanından sonra ise ilk kez 28 Ekim 1927 tarihinde nüfus sayımı olmuştur ve bu yıldan itibaren genellikle 5 yıllık aralarla yapılmıştır. Bu uygulama esnasında ülke çapında sokağa çıkma yasağı uygulanmıştır. İlk kez sokağa çıkma yasağı olmaksızın adrese dayalı nüfus sayımı 2007 yılında yapılmıştır.Nüfus sayımları erkek-kadın nüfusu belirlemek, kırsal-kentsel nüfusu belirlemek, nüfus yerleşim yerlerine göre dağılımını belirlemek, okuma-yazma oranını belirlemek, eğitim durumunu belirlemek, nüfusu belirlemek, nüfusun yaşlara göre dağılımını belirlemek ve daha birçok amaçtan dolayı yapılır.Nüfusun artışı incelendiğinde ilk yıllarda erkek nüfusunun az olduğu görülür çünkü savaşlardan dolayı erkeklerin birçoğu ölmüştür. 1940'larda II. Dünya Savaşı olduğundan erkekler silah altına alınmıştır. Erkekler olmadığından nüfus artışı fazla olmamıştır. Son dönemlerde ise nüfus planlamaları sayesinde nüfus artışı çok olmamaya başlamıştır.
Türkiye'de güreş

Türkiye'de güreş, minder güreşi veya olimpik güreş olarak bilinen stiller (Serbest güreş ve Grekoromen) ile çayır güreşi veya geleneksel güreş olmak üzere ikiye ayrılır. Geleneksel güreşlere teknik benzerliği nedeniyle serbest güreş stili grekoromene göre daha fazla ilgi görmektedir. Yaygın geleneksel güreşler yağlı güreş ile karakucak güreşi minder güreşiyle birlikte FILA'ya bağlı Türkiye Güreş Federasyonu tarafından düzenlenir. Gaziantep ve Hatay illerindeki aba güreşi, Kahramanmaraş ilindeki şalvar güreşi ve Kırım Tatarları tarafından yapılan kuşak güreşi ise Türkiye Geleneksel Spor Dalları Federasyonuna bağlıdır.
Türkiye'de havacılık

Türkiye; Orta Doğu, Kafkaslar ve Kuzey Afrika'ın gelişen pazarlarıyla Avrupa'nın kesişim noktasında bulunan ve gelişen bir havacılık merkezidir.1983 yılında Türkiye havayolu pazarı serbestleştirildi. Daha önce sadece kamu şirketlerinin ülkedeki havalimanlarında işletilmesine izin verilirken 1983'te Sivil Havacılık Kanununun yürürlüğe girmesiyle özel şirketler de kabul edildi. Bu düzenleme, rekabetçi bir ortam oluşturmada başarısız olduğu için, Türkiye'nin ulusal bayrak taşıyıcısı Türk Hava Yolları'nın yarı tekeli daha da güçlendi. Türk Hava Yolları devlet desteğinden faydalanmaya devam etmesine rağmen, pazardaki yeni özel şirketler için büyük engeller kaldırıldı ve daha rekabetçi bir pazar oluştu.2015 yılında 61,8 milyon yolcu taşıyan Türk Hava Yolları, özellikle uluslararası yolcu sayısı ile dünyanın en büyük havayollarından birisidir. Şubat 2015 itibarıyla Avrupa, Asya, Afrika ve Amerika kıtalarında 280 destinasyona tarifeli yolcu hizmeti veren Türk Hava Yolları, destinasyon sayısına göre dünyanın en büyük dördüncü, en fazla ülkeye hizmet veren birinci havayolu şirketidir.2000'li yıllardan beri Türkiye, sivil havacılıkta dünya ortalamasının on kat daha hızlı büyümesiyle büyük bir gelişme kaydetmiştir. Türkiye'deki havalimanları 2003 yılında sadece 34 milyon yolcuya hizmet etmişken, 2010 yılında %52'si uluslararası uçuşlarda olmak üzere 105 milyon yolcuya yükselmiştir. 2012 yılında, Türkiye'deki havalimanları 130 milyon yolcu ağırlayarak Türkiye'yi Avrupa'nın altıncı büyük havacılık pazarı haline getirmiştir.2015 yılında İstanbul Atatürk Havalimanı 61,8 milyon yolcu ile dünyanın en işlek 11. havalimanı olmuştur.
Türkiye'de havacılık ve uzay mühendisliği eğitimi

Havacılık ve uzay mühendisi, hava ile etkileşen her çeşit mühendislik ürünün tasarlanması ve inşaat projelerinin hazırlanması, üretilmesi, bakım ve onarım teknolojisi ve işletmesi konularında eğitim ve araştırma yapar. Yapımı düşünülen hava taşıtının dizaynını, ön projesini hazırlar. Uçak yapımı için gerekli üretim, yöntemleri arasından hangisinin niçin daha ekonomik olacağına karar verir. Bu konuda gerekli modelleri hazırlayarak deneylerini yapar, tasarladığı hava taşıtının performans özelliklerini saptar ve istemlere göre incelemesini yapar. Havacılık ve Uzay mühendisleri, Türkiye'de THY’de, Türk Silahlı Kuvvetlerinde, Kara ve Hava Kuvvetleri'nde ana bakım üstlerinde, TUSAŞ ve bazı özel hava taşıtları şirketlerinde temel elemanlar olarak çalışabilecekleri gibi, eğitimleri sırasında almış oldukları otomotiv gibi mekanik bilgi gerektiren alanlarda da çalışabilmektedirler. Kendi alanlarında çalışma imkânları, ülke şartlarındaki gelişmelere paralel olarak artmaktadır.Havacılık ve uzay mühendisliği programı havada seyreden her çeşit aracın tasarlanması ve inşa projelerinin hazırlanması, üretilmesi, bakım ve onarım teknolojisi ve işletmesi konularında eğitim ve araştırma yapar.Havacılık ve uzay mühendisliği bölümünde ilk yılda temel bilimler (fizik, kimya, matematik); sonraki 1-2 yılda termodinamik, statik, dinamik, mukavemet, akışkanlar mekaniği, bilgisayar, elektrik-elektronik gibi teorik; kalan sürede de aerodinamik, gaz dinamiği, yapı-malzeme, itki sistemleri, ısı transferi gibi uygulamalı temel mühendislik dersleri verilir.Havacılık ve uzay mühendisliği bölümüne girmek isteyen bir kimsenin, normalin üstünde bir genel akademik yeteneğe sahip, matematik, fizik, kimya ve konularına ilgili ve bu alanlarda iyice yetişmiş, sabırlı, dikkatli, düzgün şekil çizebilen yaratıcı ve başka insanlarla işbirliği yapabilen, uyumlu bir kimse olması gerekir.Havacılık ve uzay mühendisliği bölümünden mezun olanlara "Havacılık ve uzay mühendisi" unvanı verilir. Havacılık ve uzay mühendisi, yapımı düşünülen hava taşıtının dizaynını, ön projesini hazırlar; uçak yapımı için gerekli üretim yöntemleri arasından hangisinin, niçin daha ekonomik olacağına karar verir, bu konuda gerekli modelleri hazırlayarak deneylerini yapar; tasarladığı hava taşıtının performans özelliklerini saptar ve istenen niteliklere göre incelemesini yapar, uçak yapımında, fabrikada üretimin planlamasını yaparak işlerin zamanında, istenen kalitede ve niteliklerde üretimini sağlar, yapım sonrası uçuş tecrübelerini planlar, bunlara bizzat katılarak yapılan hava taşıtının gerçek işleyişini saptar, bunların pazarlanmasında görev alır. Havacılık ve Uzay mühendisi ayrıca kullanıcı kuruluşlarda işletme ve bakım mühendisliği görevlerini de yürütür.Havacılık ve uzay mühendisleri, Türkiye'de THY'de, Kara ve Hava Kuvvetlerinde ana bakım üstlerinde, TUSAŞ'ta, Roketsan'da, Aselsan'da, Tübitak SAGE'de, Tübitak Uzay'da, Havelsan'da, Savunma Sanayi Müsteşarlığı'nda, Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü'nde, MKE'de ve özel bazı havayolu şirketlerinde temel elemanlar olarak çalışabilecekleri gibi otomotiv sektöründe de çalışabilmektedirler.
Türkiye'de hayvan hakları

Türkiye'de hayvan hakları,  1 Temmuz 2004 tarihli 5199 numaralı Hayvanları Koruma Kanunu ile düzenlenir. Bu kanuna göre tüm hayvanlar eşit ve kanun hükümleri çerçevesinde yaşam hakkına sahiptir.Türkiye'de hayvan hakları ile ilgili İlk resmi dernek 1912 yılında "Himaye-i Hayvanat Cemiyeti" adı ile kurulmuş, Cumhuriyet döneminde ise "Türkiye Hayvanları Koruma Demeği" adıyla  devam etmiştir. 1950'li yıllardan sonra da dernek sayılarında artış gözlemlendi. 1926 yılında kabul edilen “Hayvan Islahı Kanunu" daha çok  hayvancılığın geliştirilmesi ve salgın hastalıklarının önlenmesine yönelikti. Cumhuriyet Döneminde hayvanlara kötü muameleye karşı Türk Ceza Kanununun 521 ve 577'nci Maddeleri işleme konuldu. Hukuksal iyileştirmeler ise Avrupa Birliği'ne adaylık süreciyle geldi. Genel olarak kümes hayvancılığı, kötü muamele, şiddet, öldürme, cinsel saldırı ve çeşitli çevresel sorunlar Türkiye'deki belli başlı hayvan hakkı ihlallerine neden olmaktadır. İdari para cezasının uygulandığı hukuksal yapıya dair çeşitli eleştiriler de yapılmaktadır.
Türkiye'de hayvan isimlerinin değiştirilmesi

Türkiye'de hayvan isimlerinin değiştirilmesi Türkiye hükûmeti tarafından hayvanların Latince adlarındaki  Ermenistan ve Kürdistan ifadelerinin silinmesi girişimi.Girişim ilk defa T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından başlatıldı. 4 Mart 2005 tarihinde T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından yayımlanan bir açıklamaya göre orijinal isimler Türkiye'nin üniter yapısına karşı ifadelerdi. Bakanlık konuyla ilgili şu açıklamada bulunmuştur;
Türkiye'de heykel

Mimari Kabartma, Türk heykelciliğinin ilk beliren ögelerini oluşturur. İslamdan önce insan figürleri kabartmalarda yer alırken Osmanlı kabartmalarında insan figürüne yer verilmemiştir. Mohaç Seferi'nden dönerken Pargalı İbrahim Paşa'nın bazı heykeller getirdiği ve bunları sergilediği kaydedilmiştir.Serbest heykel ancak 19. yüzyılda batılılaşma hamleleri ile söz konusu olacaktır.19. yüzyılda hayvan heykelleri Osmanlı saray ve köşklerinde yer alır. Sanayi-i Nefise Mektebi batılı hedefler doğrultusunda mimar ve ressam yetiştirmek amacıyla açılır. Yervant Oskan(1855-1914) Sanayi-i Nefise Mektebi'nde yetişen, bilinen ilk Osmanlı heykeltıraşıdır. Aynı zamanda hocalık da yapar Heykeltıraşlığı sanat amacıyla yapan ilk kişi İhsan Özsoy'dur. İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde antik eser tamircisi ve  1908-1933 yılları arasında Sanayi-i Nefise Mektebi'nde atölye şefi olmuştur. Cumhuriyet öncesi ve Cumhuriyet kuşağı birçok heykeltıraşın yetişmesini sağlamıştır. Oskan Efendi'nin Öğrencilerinden olan İsa Behzat(1875-1916) heykel bölümünü bitirip resim ve tiyatroyla da ilgilenmiştir.Osmanlı döneminde heykel yaptığı söylenen Mesrur İzzet, Elen Şeneb, Mehmet Bahri ve Basri gibi sanatçılar hakkında çok az bilgi vardır. Osmanlı ressamlarından olan Mesrur İzzet'in bir çocuk büstü çalışması günümüze ulaşmıştır.  Mısır'da Osmanlı mekteplerinde hocalık yapmıştır. Osmanlı Ressamlar Cemiyeti Gazetesi'nde yazıları yayımlanmıştırMehmet Mahir Tomruk (1885-1954), Ratip Aşir Acudoğu (1898-1937), Nijat Sirel (1897-1959) gibi sanatçılar Sanayi-i Nefise Mektebi'nde yetişip cumhuriyet dönemi heykelciliğinde ürün vermiştir. 1970 sonrasında ise Seyhun Topuz geometrik soyut formlu eserler vermiştir.
Türkiye'de hidroelektrik enerjisi

Türkiye'de hidroelektrik enerjisi, birincil enerji üretiminin %14'ünü, toplam tüketiminin %3,9'unu karşılamaktadır.Türkiye'nin enerji üretimi 32.229 bin TEP (ton eşdeğer petrol), hidrolik enerji üretimi 4.501 bin TEP 'tir. 114.480 bin TEP tüketimin 4.501 bin TEP'i (%3,9) hidrolikten sağlanmaktadır.Türkiye'nin hidroelektrik enerji potansiyeli, dünyanın %5'ine, Avrupa'nın %16'sına karşılık gelir. Potansiyel açısından Avrupa'da  Norveç'ten sonra ikinci sıradadır. Türkiye'nin 47.947 MW/yıl (megawatt/yıl) hidrolik potansiyel gücün, 19.619 MW/yıl'lık bölümü yani %41,3'ü işletme halindedir. Yapılmakta olan 8.343 MW/yıl kapasiteli 256 hidroelektrik santralin devreye girmesi ile potansiyelin kullanımı %58,9'a çıkacaktır. Türkiye halen hidroelektrik potansiyelini ekonomik olarak kullanamamaktadır.Türkiye'de iklime bağlı hidroelektrik üretimi yıldan yıla değişkenlik gösterir. Güneydoğu Anadolu Projesi hidrolik güç açısından önemlidir. Proje tamamlandığında 19 HES'den 7476 MW kurulu güç ve 27 milyar kWh/yıl (kilowatt.saat/yıl) elektrik üretilecektir.
Türkiye'de hükûmet sistemi tercihine yönelik anketler

Bu listede, Türkiye'deki mevcut sistem olan Cumhurbaşkanlığı Hükûmet Sistemi'nin mi yoksa muhalefet partilerinin uygulanmasını önerdiği güçlendirilmiş parlamenter sistemin mi tercih edildiğini gösteren anketler listelenmektedir.16 Nisan 2017 anayasa değişikliği referandumu ile 9 Temmuz 2018 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan hükûmet sisteminin başarısız olup olmadığıyla alakalı anketler burada listelenmektedir.
Türkiye'de iletişim tasarımı eğitimi

Türkiye için çok yeni olan bu bölüm, vakıf üniversitelerinin çoğunda olmakla beraber devlet üniversitelerinin birkaçında mevcuttur.Bunlardan bazıları Yıldız Teknik Üniversitesi, Anadolu Üniversitesi, Kocaeli Üniversitesi, Gazi Üniversitesi ve Sakarya Üniversitesi'dir.Bazı üniversitelerde iletişim fakültesi bünyesinde bazılarında ise güzel sanatlar veya sanat tasarım fakülteleri bünyesinde yer almaktadır.Genel anlamda dijital tasarım problemleri ile ilgilidir. Etkileşimli tasarım anlamında teknolojik aygıtların insanlarla olan etkileşimiyle ilgilenir.Programcılar etkileşimli tasarım alanında bilgiye sahip olmadığından böyle bir bölüme ihtiyaç duyulmuştur.Teknolojinin insan hayatında artık çok büyük bir yer kaplamakta ve bu insanların teknoloji aygıtlarıyla olan iletişimde kolaylaştırıcı tasarımların yapılmasına ihtiyaç duyulmasına neden olmaktadır.Yanlış bir tasarım probleminin aslında, insanların zamanın çoğunu bu teknoloji aygıtlarıyla geçirdiğini düşünürsek bu büyük bir zaman kaybına neden olduğunu hemen anlarız. Bu anlamda etkileşimli (interaktif) tasarımların günümüzde ne kadar önemli olduğunu hemen anlamamamıza neden olur.Fakat Türkiye'de bölümün amacı iyi kavrananaması nedeniyle bölüm her üniversite bünyesinde farklı karakterler göstermektedir. Örneğin: Yıldız Teknik Üniversitesinde teknolojik tasarıma ağırlık gösteren bölüm. Beykent Üniversitesinde iletişim ağırlıklı olabilmektedir. Bu farklılıklar bu bölümün, daha çok yeni olması ve oturmuş bir yapıya daha sahip olmamasındandır.
Türkiye'de iller bazında kişi başına düşen yıllık millî gelir

Aşağıdaki tablo Türkiye'de il bazında yıllık kişi başına düşen millî geliri ABD doları cinsinden göstermektedir.Bu tablo, 2001 TÜİK raporunda yer alan illerin Türkiye ekonomisine katkı payları göz önünde bulundurularak satınalma gücü paritesine göre (SAGP) gayrısafi yurt içi hasılanın il düzeyine indirgenip illerin 2010 nüfusuna bölünmesiyle hesaplanmıştır.Dünya bankası 1 Temmuz 2011 verilerine göre Türkiye gayri safi yurt içi hasılası (SAGP): $1.115.994.000.000 olarak hesaplanmıştır. Dünya bankası'nın hesabına göre Türkiye'de kişi başı yıllık millî gelir (SAGP) $15.340'tır. TÜİK verileri baz alınarak yapılan hesaplamaya göre ise kişi başına düşen millî gelir küçük bir sapmayla $15.137 bulunmuştur.İl bazında kişi başı düşen millî gelir hesaplamasına örnek verecek olursak Balıkesir ilinin Türkiye ekonomisine katkısının 2001 yılında %1,5 olduğu bilinmektedir. Aynı istikrarın 2011 yılında da devam edeceğini varsayarsak bu ildeki kişi başına düşen yıllık gelir şöyle hesaplanmıştır:Türkiye, şu Avrupa Birliği ülkelerinden daha zengindir: Bulgaristan ($13.780), Romanya ($14.287), Letonya ($14.504)Türkiye, şu Avrupa ülkelerinden daha zengindir: Arnavutluk ($7.468), Azerbaycan ($10.063), Bosna-Hersek ($7.816), Ermenistan ($5.100), Gürcistan ($5.074), Karadağ ($9.868), Kosova ($6.616), Makedonya ($9.868), Moldova ($3.092), Sırbistan ($10.252), Ukrayna ($6.698)Kocaeli tek başına bir ülke olsaydı $33.620'lık kişi başı yıllık geliri ile 183 ülke içinde 25. sırada; 27 Avrupa Birliği ülkesi içinde birlik ortalamasının üstünde olarak 13. sırada (Birlik ortalaması: $30.455); şu Avrupa Birliği üyesi ülkelerden daha zengin olurdu: Bulgaristan ($12.934), Kıbrıs ($28.960), Çekya ($24.950), Estonya ($18.527), Yunanistan ($28.496), Macaristan ($18.841), İtalya ($29.480), Letonya ($14.504), Litvanya ($17.235), Malta ($24.833), Polonya ($18.981), Portekiz ($23.262), Romanya ($11.895), Slovenya ($28.073), Slovakya ($22.195), İspanya ($29.830)26 tane il Türkiye ortalamasından yüksek olup geri kalan 55 tanesi Türkiye ortalamasının altındadır.Sadece İstanbul'un yıllık geliri tüm İsrail ülkesinin yıllık geliriyle aynı düzeydedir. Ayrıca Finlandiya ülkesinin yıllık gelirinden 33 milyar dolar daha yüksektir.Listenin son sırasında yer alan Şırnak ili, 45 dünya ülkesinden daha zengindir. Bir Şırnaklı'nın yıllık geliri 8 tane Kongolu'nun yıllık gelirlerinin toplamından daha yüksektir.
Türkiye'de illere göre ihracat rakamları

Türkiye'de illere göre ihracat rakamları Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerine göre Türkiye 2018’de ihracat, bir önceki yıla göre %7 artarak 168 milyar dolar olurken, ithalat %4,6 düşüşle 223 milyar dolara geriledi. İhracatın ithalatı karşılama oranı da bir önceki yıla göre %8 artarak %75’e ulaştı. 2018 yılında Türkiye’de 17 şehir ihracat fazlası verdi. En çok ihracat fazlası veren şehirler ise 2 milyar 663 milyon dolarla Bursa, 2 milyar 456 milyon dolarla Sakarya ve 1 milyar 849 milyon dolarla Gaziantep oldu. 2018 yılında en çok ihracat 85 milyar dolarla İstanbul’dan gerçekleşirken, ikinci sırada 11 milyar dolarla Bursa ve üçüncü sırada ise 8 milyar dolarla Kocaeli yer aldı. İhracatta 1 milyar doları seviyesini aşan diğer iller ise Adana, Antalya, Ankara, Denizli, Eskişehir, Gaziantep, Hatay, İzmir, Kayseri, Konya, Manisa, Mersin, Sakarya ve Tekirdağ oldu.
Türkiye'de insan hakları

Türkiye'de insan hakları, çeşitli uluslararası hukuk anlaşmaları ile koruma altına alınmıştır. 1982 Anayasasının 90. maddesine göre uluslararası hukuk kurallarının iç hukuka karşı üstünlüğü kabul edilmiştir. Fakat yaşam hakkı, işkence, ifade özgürlüğü, dini özgürlükler, örgütlenme özgürlüğü gibi konularda sorunlar ve tartışmalar sürmektedir. Bu nedenle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde yıllardır Rusya ile birlikte en çok sayıda davası görülen ülke konumundadır.Bu zamanın Türkiye'sinin kısmen bu hakka sahip olmasına rağmen, eskiden birçok siyasal sistemi eleştiren gazeteci yazar düşünür dahası80 darbesini eleştiren ve konu hakkında hukuki süreç başlatmaya çalışan birçok avukat ve savcı görevden men edilmişti.Türkiye'de eşcinselliği yasaklayan bir yasa bulunmamaktadır, fakat eşitlik bakımından eşcinsel Türkler, karşıcinsel yurttaşlarıyla aynı düzeyde değiller. Türkiye'de cinsel azınlıklar için ayrımcılıktan korunma yasaları, evlilik hakkı, vs. yoktur. Eşcinsel olmak, Türk Silahlı Kuvvetleri'nde hizmet etmek için bir engel, ve birinin eşcinselliğini ıspatlamak için anal ekzaminasyon gibi amacı "kanıt" bulmak olan tıbbi ve psikolojik testler yapılır ve bu testler sonucunda eşcinsel olan kişilere, uluslararası Dünya Sağlık Örgütü'nün hastalıklar sınıflandırmasında bulunmayan  psikoseksüel bozukluk isimli hastalık tanısı koyulup askerlik hizmetine elverişli değildir ibaresi yazılır. 1 Ocak 1993 tarihinde Dünya Sağlık Örgütü (WHO) eşcinselliği "Uluslararası Hastalıklar Sınıflandırması"ndan çıkarmıştır. ICD-10 maddesi "cinsel yönelim, tek başına, bir rahatsızlık/hastalık olarak kabul edilemez" şeklindedir.Avrupa Birliği sürecinde Türkiye'den çok sayıda dava Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine götürülmüştür.Avrupa Birliği sürecinde önemli konu maddelerinden biri olan iletişim ve bilgi alma hakkı ihlali olarak:AB Denetim Komisyonu tarafından değerlendirilmekte olup, AB süreci için önemli fasılların açılmasına engel durum teşkil etmektedir.
Türkiye'de intihar

Türkiye'de intihar, Türkiye'deki intihar istatistiklerini kapsar. Türkiye'de 2002 ile 2019 yılları arasında 53.425 kişi intihar etmiştir. Türkiye'deki intiharların bilinen en yaygın sebebi hastalıktır.TÜİK verilerden yola çıkarak 2012’den itibaren intihar oranlarda belirgin bir artış ya da azalış olmadığı ortaya çıkıyor. TÜİK rakamları ile Dünya Sağlık Örgütü’nün rakamları aynı değil bunun sebebi ise TUİK krumunun kendisine has hesaplama yönteminden kaynaklanıyor. Fakat her iki veri de incelenince Türkiye’de intihar hızının diğer ülkelere oranla çok yüksek olmadığı ve belirgin bir artış da sergilemediği söylenebilir.2002 ile 2019 yılları arasında intihar edenlerin 5.443'ü aile içi sorunlar, 4.801'i geçim sıkıntısı, 11.621'i hastalık, 1.011'i ticari başarısızlık, 2.502'si aşk ve istediği ile evlenememe, 5.402'si diğer nedenlerle hayatına son verdi. 22.645 kişinin ise neden intihar ettiği bilinmemektedir.2002’den bu yana intihar edenlerden 35 bine yakını erkek, 15 bine yakını kadındır. 2001 yılında erkeklerin toplam intiharlardaki payı yüzde 65 iken, 2018’de yüzde 76’ya çıkmıştır.Türkiye'deki intihar yöntemlerinin en sık görüleni kendini asmaktır. Ardından ateşli silahlar ile intihar gelmektedir.2019'da 419 ölümle en fazla intihar vakası İstanbul'da yaşandı. Ardından 228 ölümle Ankara, 193 ölümle İzmir, 114 ölümle Bursa, 105 ölümle Antalya gelmektedir.Kaba intihar sayılarının kır ve kentte gerçekleşmesine göre, intihar kentte yaygın bir davranış. En riskli grup kentte yaşayan erkeklerin, en risksiz grubun ise kırsalda yaşayan kadınlar olduğu söylenebilir.Yıllara göre intihar vakaları incelendiğinde en geniş grubu ilkokul mezunları oluşturmaktadır. Ancak ilkokul mezunlarının intihar vakaları düşüş göstermektedir. Lise ve dengi mezunları ile yükseköğrenim mezunlarına bakıldığında, intihar vakaları artmaktadır.Medeni duruma göre intihar vakalarında, en sık evli kişilerin en az ise hiç evlenmeyenlerin olduğu görülmektedir.
Türkiye'de işkence

Türkiye'de işkencenin yaygın ve sistematik kullanımı ilk olarak 12 Mart Muhtırası'nın sonra Uluslararası Af Örgütü (AI) tarafından gözlemlenmiştir. Haziran 2017'de yayınlanan Türkiye'de Toplu İşkence ve Kötü Muamele başlıklı raporunda, İsveç merkezli Stockholm Özgürlük Merkezi'ne göre Türkiye'de tutuklulara ve mahkumlara yapılan işkence ve kötü muamele 2016 yılında 15 Temmuz darbe girişiminin ardından geri döndü.
Türkiye'de jeotermal enerji

Türkiye günümüzde jeotermal enerji kapasitesi ve doğrudan kullanımda Avrupa'nın lideri dünyada 4. sıradadır. Bunun en çoğu direkt ısıtmada kullanımdır. Bunun yanı sıra jeotemal elektrik ile Türkiye'nin potensiyal 4,5 GWe, ama 2019 kapasitesi 1,5GW.Doğrudan ısıtmadaki kullanım bölgedeki 103,000 residansın ısıtılmasına hizmet eder (827 MWt ve 7712.7 TJ/sene). Ayrıca ferdi ısıtmada vardır (74MWt ve 816.8 TJ/sene); 800,000 m² sera ısıtması (192MWt ve 3633 TJ/sene); ve 215 balneological kolaylıklar, 54 spazm, banyo ve yüzme havuzları (402MWt ve 12,677.4 TJ/sene).Dünyada jeotermal enerjiden elektrik üreten ilk beş ülke; ABD, Filipinler, Meksika ve İtalya'dır. Kaplıca ve jeotermal ısı kullanımında ilk beş; Çin, Japonya, ABD, İzlanda ve Türkiye'dir.Sadece Buharkent'te yok , başka yerlerde karbondioksit emisyonları vardır  Kızıldere üretim tesislerinde 120.000 ton likit karbon dioksit ve soğutucu olarak kullanılan katı karbon dioksit üretiminde elde edilir.Avrupa İmar ve Kalkınma Bankası, Türkiye'nin en büyük jeotermal santrali için uzun vadeli finansal destek sağlayacağını duyurdu.Türkiye’de Jeotermal Kaynakların Kümülatif Etki Değerlendirmesi: Kümülatif Etki Değerlendirme Raporu
Türkiye'de judo

1962 yılında, güreş antrenörü [Halil Yüceses] Japonya'da judo eğitimi aldıktan sonra dönüşünde Kuleli Askeri Lisesinde görev alarak Judonun temellerini ülkemizde atmaya başladı.Bundan sonra Kuleli Askeri Lisesi judo takımı; Mitatpaşa stadındaki 19 ve 27 Mayıs gösterilerinde tribünleri dolduran halkımıza yaptıkları gösterilerle bu spor dalının sevilmesini sağlamıştır.  Eminönü Denizcilik Lokali ve Fatih Güreş Kulübü'nde Olcay Şen'le ilk judo çalışmasını başlattı. Daha sonra Üsküdar Anadolu Kulübü'nde Halil Yüceses ile birlikte Namık Ekin, Olcay Şen bu çalışmalara devam etti.Judo sporu 1964 yılında önce Güreş Federasyonuna bağlandı, 1966 yılında ise bağımsız bir federasyon oldu. Judo Federasyonunun kurulmasının, ilk başkanlığına da Hakkı Isıgöllü'nün atanmasının ardından 1967'de ilk Türkiye Şampiyonası düzenlendi. 1969-1979 yılları arasında Judo ve Tekvando, 1980-1990 arasında ise Judo ve Karate Federasyonu olarak faaliyetlerini yürüten federasyon, 1990 yılından itibaren Judo Federasyonu adı altında hizmet verdi. Cihat Uskan bu federasyonların başkanlığını yaptı.1968 yılında Fransız Michel Novovitch'in Türkiye'ye antrenör olarak gelmesiyle modern judo başladı. 1969 yılında Japon Kültür Derneği'nin girişimiyle Vaseda Üniversitesi'nden Yoşimura Türkiye'ye gelerek, Kodokan'ın stilinin benimsenmesine yardımcı oldu. 1968'de Federasyon Başkanı Cihat Uskan yönetiminde Türkiye'de judo temel teknikleri üzerine ilk eserler Namık Ekin, millî takım elemanları ve Tercüman yazarı Kaya Muzaffer Ilıcak ile hazırlandı. Judonun gelişmesinde rol oynayan judo posterleri federasyon tarafından hazırlanarak ülke çapında dağıtıldı.Bu dönemde İstanbul başta olmak üzere birçok ilde judo kulüpleri açılmaya başlandı. Ahmet Berkol Ökten, İstanbul Kadıköy'de ilk judo salonunu (Dojo Samurai) açtı. Akabinde Feridun Yenisey İstanbul Üniversitesi bünyesinde (Mediko-Sosyal), Mehmet Emin Sebik Beylerbeyi'nde, Namık Ekin Fındıkzade'de (Dojo Bushido), İbrahim Çabıtkan Karagümrük'te (Altınay Güreş Kulübü), Gündüz Atik ise Beyoğlu'nda, Taksim-Şişli Spor Kulübü Salonu'nda (Dojo Kenji Kai) judo öğretilerini başlattılar. Gündüz Atik ve Gürbüz Tansever, Sultanahmet Amerikan Dersanesi'nde (YMCA) ve ilk kez olarak Trakya'da (Ömer Erol'la beraber) Kumburgaz ve Silivri'de judo çalışmaları yürüttü. Süheyl Yeşilnur ve Cüneyt Yeşilnur kardeşler ise Fatih'te judo çalışmalarında bulundu.27/28 Mart 1970 tarihlerinde Avusturya'nın Linz kentinde yapılan Leonding Turnuvası'na katılmak için oluşturulan ilk millî takımda aşağıdaki sporcular yer aldı:
Türkiye'de kanser

Türkiye'de kanser, Türkiye'deki kanser vakalarının istatistiğini kapsar. 2018'de Türkiye'de  218 bin 527 kişi kansere yakalanmış, 116 bin 710 kişi ölmüştür.Cisniyete göre sık görülen kanser türleri, yaş gruplarına göre ise kanser türünün görülme sıklığı değişmektedir.25-49 yaş aralığındaki kadınlarda en sık rastlanan kanser türü %34.4'le meme kanseridir. Ardından da %16.9'la tiroid kanseri gelmektedir.50-69 yaş aralığındaki kadınların en sık karşılaştığı kanser türü bağırsak kanseridir. Meme kanseri ise %23.9 oranına gerilemektedir.25-49 yaş aralığındaki erkeklerde en sık rastlanan kanser, %20.6 oranla akciğer kanseridir. Ardından %7.9'la bağırsak kanseri gelmektedir.50-69 yaş aralığındaki erkeklerde akciğer kanseri, 25-49 yaş aralığındaki erkeklere göre artış göstermektedir; oranı %30.3. Ardından %11.2 ile prostat kanseri gelmektedir.
Türkiye'de kayak

Kayıtlara göre eski Türklerde “Çana” olarak bilinen kayak M.Ö. 4000 yıllarında Baykal Gölü çevresinde, karda yürüme aracı olarak kullanılmıştır. Göçlerle İskandinav ülkelerine ulaşan kayak, Avrupa’da 18. yüzyıldan sonra yaygınlaşmaya başlamıştır. Yurdumuzda ilk kez 1914 yılında, Haliç’te bir marangoz atölyesinde yapılan çok sayıda kayak hayvan sırtında Erzurum’a taşınmış ve Kafkas cephesinde kayakçı er yetiştirmek üzere Erzurum’da açılan kurslarda 30 kayakçı yetiştirilmiştir. 1 Ocak 1933 yılında Galatasaray Lisesi'nden bir grup öğretmen ilk kez Uludağ’da kayak yaparak bu sporun Türkiye’de öncülüğünü yapmışlardır.1933-1934 yılları arasında Bursa, Ankara ve Erzurum Halkevleri ile Muhafız Alayı kayak sporu ile özellikle ilgilenmişlerdir. 1934 yılından sonra karlı bölgelerdeki Halkevleri aracılığıyla kayak sporu yurt düzeyinde yayılmaya başlamıştır. 1939 yılında Dağcılık ve Kış Sporları Federasyonu kurulmuştur. Türkiye Kayak Federasyonu ise aslında 1935 yılında kayak federasyonu olarak değil de, “Dağcılık ve Binicilik Federasyonu” olarak kurulmuştur. Bu 1935'ten 1938 senesine kadar birlikte yürümüştür. Yalnız 1936 senesinde Kış Olimpiyat Oyunları yapılacağı sebebiyle, Olimpiyatlar'ın iki ay öncesinden Federasyonun adı "Dağcılık ve Kış Sporları" olarak değiştirilip Kış Olimpiyatları'na katılım sağlanmıştır. Yurtta dağcılık, kayak ve kış sporlarını yaymak ve yaşatmak amacıyla 1944 yılında Asım Kurt'un kuruculugunda bulunduğu Ankara Dağcılık Kayak ve Kış Sporları İhtisas Kulübü Derneği kurulmuştur. Türkiye'de uluslararası kurallara uygun ilk kayak yarışması yine 1944'te Asım Kurt'un çabalarıyla gerçekleştirilmiştir. Türk kayakçıları 1948 Saint Moritz, 1952 Oslo, 1956 Cortina d'Ampezzo, 1960 Squaw Valley, 1964 Inssbruck Olimpiyatları'na katılmalarına rağmen başarılı olamamışlardır. 1968 Balkan Kayak Şampiyonası'nda Burhan Alankuş 8. liği elde ederek, o güne kadar uluslararası alanda alınmış olan derecelerin en iyisini yapmıştır. 1970 yılında Uludağ'da yapılan Balkan Şampiyonası'nda, Kuzey Disiplini Gençler Kategorisi'nde Sarıkamış Bölgesi'nden Rıdvan Özbek, Balkan Şampiyonu oldu. 1975 yılında yapılan Balkan Kayak Şampiyonası'nda ise Genç ve Büyük Erkekler Kategorilerinde takımlarımız Balkan 3.sü oldular. 1981 Balkan şampiyonası'nda Türk Takımı (Gençler) 4x10 km bayrak yarışında bronz madalya kazandı. Türkiye'de kayağın gelişebilmesi için Kayak Federasyonu tarafından her yıl kayak antrenörlüğü ve öğretmenliği kursları, minikler için kayak kampları açılmaktadır. Türkiye'de kayak sporunun geliştirilebilmesi için kayak yapılan illerde her yıl sömestr tatillerinde Gençlik ve Spor İl Müdürlükleri tarafından 7-15 yaş gruplarını kapsayan kayak kursları düzenlenmektedir. Ayrıca Türkiye'nin gösteri amaçlı en büyük kış sporları organizasyonu "Karadam Kayak Yarışları" 1983 yılından beri Uludağ'da yapılmaktadır.
Türkiye'de kaykay

Türkiye'de kaykay, 1980'lerde yapılmaya başlamış bir spor dalıdır. Bu spor için kullanılan materyal de aynı isimle anılmaktadır. Başlıca Ankara, İstanbul, İzmir, Bursa, Antalya, İzmit olmak üzere çok sayıda ilde bu sporla ilgili gelişmeler kaydedilmiştir. Vertstyle ve Türkiye'de daha fazla gelişmiş olan Streetstyle olmak üzere iki ayrı tarzda yapılır. Ankara'da daha önce yapılmış olan iki kaykay parkı ilgisizlik ve bakımsızlıktan dolayı kapanmıştır. İstanbul, Ankara ve İzmir'de düzenli olmasa da zaman zaman ulusal yarışmalar düzenlenmekte bu yarışmalar yerel ve ulusal basın tarafından da takip edilmektedir. Ayrıca son zamanlarda uluslararası büyük kaykay markaları Türk takımları ile turlar düzenlemeye başlamış ve Türk kaykaycılar yabancı profesyonellerle daha çok karşılaşma fırsatını da yakalamışlardır. Bir süreden beri hemen tüm dünyada yapılan Etnies Skate Jam organizasyonuna Türkiye de dahil olmuştur. Bu gelişmelere paralel olarak Türkiye'de yaşayan bazı kaykaycılar da sponsor bulma fırsatını yakalamışlardır.Türkiye'de bu sporla uğraşan kişi sayısı az olduğu için malzeme lojistiği açısından da problem oldukça fazladır. Ancak son zamanlarda ekonomik iyileşme ve sporun hafif de olsa yaygınlaşma eğilimine girmesi ile pek çok ilde kaykay malzemesi satan mağazalar açılmış ve lojistik anlamda biraz rahatlama görülmüştür. Ayrıca günümüzde yapılan modern sitelere kaykay alanları eklenmeye başlamıştır. Son yıllarda yabancı kaykay malzemesi markaları ülkede şubeler açmışlar ve geliştirmeye başlamışlardır. Ancak yurt içindeki bu mağazalar sürümün yeteri kadar olmaması nedeniyle fiyatlarını oldukça yüksek tutmaktadırlar. Çoğu yerli kaykaycılar ise bu durumda alışverişlerini çok daha ucuza sonuç aldıkları mail-order yöntemi ile yurt dışındaki mağazaların internet şubelerinden yapmaktadırlar. Bu yöntemde gümrükte yaşanan problemler ise bazı kanunlarda yapılan değişiklikler ve uluslarararası kargo şirketlerinin son yıllarda hizmet kalitelerini oldukça artırmaları ile azalmıştır.Türkiye'de kaykay sporu tarihi boyunca hiç gelişmemiştir. Bunda ülkede futbol dışındaki spor dallarına çok önem verilmemesi ve de kaykayın çocuk sporu olarak algılanmasının yanında bu sporun yapılmasının ekonomik olarak oldukça pahalı olması önemli yer tutar. Kaykaycılar diğer ülkelerde de olduğu gibi genellikle aralarından hızla kaydıkları, zaman zaman çarptıkları Türk halkı tarafından sempatik bulunmazlar.Ancak son zamanlarda eskisine nazaran hükümet ve belediyelerin desteğiyle yapılan çalışmalar ve tesislerin yapımının hız kazanması yakın gelecekte bu sporun gelişmesi konusundaki umutları artırmaktadır.
Türkiye'de koalisyon hükûmetleri

Türkiye'de koalisyon hükûmetleri, Türkiye'de birden fazla siyasi partinin iktidarda yer aldığı hükûmetlerdir.Türkiye'de milletvekilliklerinin partilerin oy oranıyla çakışacak biçimde paylaşılmasını sağlayan milli bakiye ilkesine dayalı bir nispi temsil sisteminin kabulünden sonra 1965'e değin kurulan koalisyon hükümetleri güçlü ve istikrarlı bir yürütme organının oluşabilmesini zorlaştırmıştır. Cumhuriyet tarihinin ilk koalisyon hükûmeti 1961 Türkiye genel seçimleri sonrası İsmet İnönü başkanlığında Cumhuriyet Halk Partisi ile Adalet Partisi arasında kuruldu. 1961-1965 arasında koalisyon hükûmetleriyle geçen bir dönemden sonra nispi temsilde milli bakiye uygulamasının kaldırılıp d'Hondt sisteminin getirilmesinden sonra 1965-71 arasında tek parti çoğunluğuna dayalı hükûmetler kurulabildi.Ama 12 Mart 1971 askeri müdahalesiyle başlayan ve 1973'e değin süren ara rejim döneminde, tarafsız başbakanların kurduğu ve parlamentoda geniş bir çoğunluğa dayanan partiler üstü koalisyon hükûmetleri işbaşına getirildi. 1973 ve 1977 seçimlerinde parlamentoda hiçbir partinin tek başına çoğunluğu sağlayamaması yüzünden başvurulan koalisyon modelleri, 12 Eylül 1980 Darbesi'nin gerekçelerinden birini oluşturan siyasal istikrarsızlığın başlıca nedenlerinden biri olarak sunuldu.Askeri yönetim döneminden hazırlanan seçim yasasının öngördüğü barajlı d'Hondt sistemi 1983 ve 1987'de tek parti hükûmetlerinin kurulabilmesine olanak verdi; bu arada seçim sistemi büyük partileri daha da güçlendirecek biçimde birkaç kez daha yeniden düzenlenmişti. Ama aynı seçim sistemiyle 1991'de kurulan Doğru Yol Partisi-Sosyaldemokrat Halkçı Parti hükûmeti, sağın ve solun iki büyük partisini olağan rejim koşullarında ilk kez bir araya getirmesi bakımından Türkiye için yeni bir deneyim oldu.Bununla beraber özellikle 1991-1999 yılları arasındaki 28 Şubat süreci olarak bilinen ara rejimin de dahil olduğu dönemde Türkiye 8.5 yılda 8 farklı koalisyon veya azınlık hükûmeti tarafından yönetildi. 1999 genel seçimlerinden sonra Demokratik Sol Parti, Milliyetçi Hareket Partisi ve Anavatan Partisi tarafından kurulan 57. Hükümet, Türkiye tarihinin en geniş tabanlı koalisyon hükûmetlerinden biri olmasına karşın hükûmete üye partiler arasındaki anlaşmazlıklar karar verme sürecini yavaşlattı. 2002 genel seçimleri Adalet ve Kalkınma Partisi'nin tek başına iktidara gelmesinde istikrarsız koalisyon hükûmetlerinin önemli etkisi oldu.
Türkiye'de kumar

Türkiye'de kumar son derece düzenlidir. Türkiye, kumarhaneleri 1998'de yasakladı ve 2006'da devlet dışı çevrimiçi kumarları yasakladı. Bununla birlikte, devlet piyangosu (Milli Piyango) ve bahis hizmetleri mevcuttur.Kumar atları ilk olarak 1984'te ve kumarhaneler 1990'da yasallaştırıldı. Eylül 1996'da, açılış saatlerinin günde 8 saat ile sınırlandırılması ve kazançların çek ile ödenmesini gerektiren yeni kısıtlamalar getirildi. Bunlar, "kumarhane kralı" Ömer Lütfü Topal'ın Temmuz 1996'da öldürülmesinin ardından geldi. Kumarhaneleri yasaklayan bir yasa (kısmen kara para aklama suçlamaları nedeniyle) beklenmedik bir şekilde açıklandı ve Aralık 1996'da onaylandı (aleyhte açılan davanın ardından) 11 Şubat 1998'de yürürlüğe girdi. Ancak, yasadışı kumarhaneler var olmaya devam ediyor. Yasak sırasında kumarhaneler, yaklaşık 20.000 kişiyi istihdam eden 1 milyar dolarlık bir endüstriydi. 20 kumarhaneye sahip bir başka "kumarhane kralı" olan Sudi Özkan, bir süreliğine ülkeyi terk etti ve İsviçre'ye "kayıt dışı" yaklaşık 700 milyon dolar sızdırmakla suçlandı, ardından Türk vergi makamlarıyla bir anlaşma yaptıktan sonra geri döndü.Çevrimiçi kumar 2006'da yasaklandı, ancak yasaklama önlemleri sınırlı bir başarı elde etti. 2009 yılında İsveçli Betsson firmasının gelirlerinin dörtte birinin Türkiye'den geldiği tahmin ediliyordu. 2013 yılında Türkiye Büyük Millet Meclisi, çevrimiçi kumar kullananların yanı sıra çevrimiçi kumarla ilgili finansal işlemleri sağlayanlara yönelik cezaları artırmayı planladı.İnternet kumar hizmetleri sunmasına izin verilen tek Türk kuruluşu olan devlete ait spor bahis şirketi IDDAA dışında, Türkiye'de çevrimiçi kumar şu anda yasaklanmıştır. Türkiye'de çevrimiçi kumar oynamayı yasaklayan yasa 2007'de kabul edildi ve son zamanlarda Türkiye de oyuncuların yabancı internet kumar sitelerini kullanmasını engellemek için önlemler alınıyor.
Türkiye'de kurulmuş tarihi devletler listesi

Türkiye'de kurulmuş tarihi devletler listesi, günümüzde Türkiye'nin Asya (Anadolu) ve Avrupa (Trakya)  kıtalarındaki topraklarını merkez alarak kurulmuş yani başkenti bu topraklar üzerinde olan Orta Çağ, Yeni Çağ ve Yakın Çağ dönemleri içindeki tüm siyasi birlikleri, krallıkları, beylikleri, imparatorlukları ve devletleri ele alır.İsimler seçilirken tek kriter devletlerin başkentlerinin Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde kalmasıdır.Farklı dönemlerde farklı başkentlere sahip olan devletler, bu başkentlerden her birinin Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde olup olmamasına bakılmadan listeye dahil edilmiştir. Örneğin Akkoyunlar devleti ilk olarak Diyarbakır'ı başkent olarak kullansa da, daha sonra başkentini Tebriz'e taşımıştır. Ancak Diyarbakır nedeniyle bu listededir.Sadece Türkiye'de içinde kalan yerleşim yerleri, bu yerlerin özellikle belirtilmesi için bağlantı eklenmiştir.Anadolu Beylikleri döneminde kurulan devletlerden sadece 100 yıllık ve daha uzun egemenliğe sahip olanlar listededir.
Türkiye'de kömür enerjisi

Türkiye'de kömür, ülkenin elektriğinin dörtte biri ila üçte birini karşılamaktadır. Türkiye'de toplam kapasitesi 21 gigawatt (GW) olan 53 adet aktif kömür yakıtlı elektrik santrali bulunmaktadır.Kömürle çalışan enerji santrallerinden kaynaklanan hava kirliliği, halk sağlığını olumsuz etkilemekte ve kömür kullanımının 2050'ler yerine 2030'a kadar tamamen sonlandırılması durumunda 100 binden fazla yaşamın kurtarılabileceği tahmin edilmektedir. 2020 yılında baca gazı emisyonu sınırları iyileştirilmiş olsa da, emisyona yol açan tesislerce zorunlu olarak devlete raporlanan emisyon düzeyi verileri halka açık değildir. Türkiye, diğer ülkeleri kirleten ince tozların sınırlandırıldığı Gothenburg Protokolü'nü onaylamamıştır.Türkiye'deki kömürün neredeyse tamamı düşük kalorili linyitten ibarettir ancak hükûmet politikaları kullanımını desteklemektedir. Örneğin bu duruma karşı olarak Almanya, 150 MW'nin altındaki linyit yakıtlı enerji santrallerini kapatmaktadır. Türkiye'de kuraklık sıkça görülmesine rağmen, termik santraller dikkate değer miktarda su kullanmaktadır.Kömürle çalışan enerji santralleri sera gazlarının en büyük kaynağıdır. Kömür yakıtlı santraller, üretilen her kilowatt saat başına 1 kg karbondioksit salınımı yapar ve bu değer doğalgazla çalışan santrallerin iki katından fazladır. Akademisyenler, Türkiye'nin 2053'e kadar karbon nötr olma hedefine ulaşabilmesi için kömür enerjisinin 2030'ların ortalarına kadar aşamalı olarak sonlandırılması gerektiğini ortaya koymaktadır. Ocak 2023'te yayınlanan Türkiye Ulusal Enerji Planı'nda, 2035'e kadar kömür enerjisi kapasitesinin 24,3 GW'a çıkacağı tahmin edilmekte ve aynı zamanda 2030'a kadar yeni kurulacaklar ile yerli kömürlü termik santral kapasitesinin 1,7 GW kadar artacağı öngörülmektedir. Plan, kömür enerjisinin azalacağını, ancak baz ve esnek elektrik üretimi için kapasite desteği ödemelerinin devam edeceğini öngörmektedir.Enerji stratejisi, sadece Türkiye'de yenilenebilir enerjinin payını artırmakla kalmayıp, ülkenin gelişimini desteklemek ve enerji ithalatına bağımlılığı azaltmak için diğer yerel enerji kaynaklarının da payını artırmayı içermektedir. Türkiye, 2022 yılı itibarıyla kükürt dioksit ve azot oksitler için emisyon üst sınırları getiren Gothenburg Protokolü'nü onaylamamıştır. Türkiye, 2021 yılında iklim değişikliğini sınırlamak için Paris Anlaşması'nı onaylamış olmasına rağmen 2021 yılı Ekim ayı itibarıyla politikası hâlâ enerji üretiminde yerli kömür payını artırmak yönündeydi ve planlanan kömürden enerji üretimi artışlarının, CO2 emisyonlarını artıracağı öngörülmüştü. Sera gazı emisyonlarının en geç 2038 yılında zirve yapacağı taahüt edilmektedir.
Türkiye'de liberteryenizm

Türkiye'de Liberteryenizm, bireysel özgürlüğün, sınırlı devlet müdahalesinin ve serbest piyasa ekonomisinin savunulduğu bir siyasi ve felsefi düşünce akımıdır. Liberteryenizm, bireylerin kendi yaşamları ve mülkiyetleri üzerinde tam hak sahibi olduğunu ve devletin bu haklara müdahale etme yetkisine sahip olmadığını savunur.Türkiye'de Liberteryenizm, genellikle 20. yüzyılın sonlarından itibaren daha belirgin hale gelmiştir. Bu dönemde, Türkiye ekonomisindeki liberalleşme çabaları ve siyasi değişiklikler, liberteryen düşüncenin yayılmasına katkı sağlamıştır. Özellikle internet ve sosyal medyanın yaygınlaşması, Liberteryenizm ideolojisinin popülerliğini artırmıştır.Bireysel Özgürlük: Liberteryenler, bireylerin kendi hayatlarını yaşama, kişisel özgürlüklerini kullanma ve mülkiyetlerini koruma hakkına vurgu yapar.Sınırlı Devlet: Liberteryenler, devlet müdahalesini minimumda tutmayı savunur ve sadece birey haklarını korumak amacıyla bir rol üstlenmesini ister.Serbest Piyasa: Serbest piyasa ekonomisi, Türkiye'deki liberteryenler için temel bir ilkedir. Rekabetin ve serbest girişimin ekonomik refahı artıracağına inanırlar.Türkiye'de Liberteryenizm, bir dizi sivil toplum kuruluşu, düşünce kuruluşu ve blog yazarları tarafından desteklenmektedir. Bu gruplar, liberteryen fikirleri yaymak ve savunmak amacıyla etkinlikler düzenlerler.Türkiye'de aktif faaliyet gösteren liberteryenizm ilkelerini benimseyen partilerden biri Anavatan Partisi'dir. Ayrıca Liberal Parti (Türkiye) parti içinde liberteryenizm düşüncelerini de bulundurur.Liberteryenizm, Türkiye'de de eleştirilere ve tartışmalara neden olmuştur. Eleştirmenler, devlet müdahalesinin bazı durumlarda gerekliliğini savunurken, liberteryenler ise bunun birey haklarını sınırlayabileceğini ve ekonomik büyümeyi engelleyebileceğini iddia ederler.Türkiye'de Liberteryenizm, birey özgürlüğü ve serbest piyasa ekonomisinin savunucularını bir araya getiren bir düşünce akımı olarak önemli bir yer tutar. Bu ideoloji, ülkenin siyasi ve ekonomik geleceği üzerindeki tartışmalara katkıda bulunmaya devam edecektir.
Türkiye'de maden mühendisliği eğitimi

Türkiye'de maden mühendisliği eğitimi ilk kez 1 Mart 1953'te İTÜ Maden Fakültesi'nin kurulması ile başlamıştır.İlk Türk maden mühendisi 1838'de École des Mines de Paris'ten mezun olan İbrahim Ethem Paşa'dır. İbrahim Ethem Paşa'nın desteğiyle ilk Türk madencilik eğitimi kurumu olan Orman ve Maadin Mektebi 1872'de açılmıştır. Okulun kaç yıl eğitim verdiği bilinmemektedir.Türkiye'de maden mühendislerinin ETİ Maden İşletmeleri, Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu (TKİ), Türkiye Taşkömürü Kurumu (TTK), Maden Tetkik Arama (MTA), Devlet Su İşleri (DSİ) gibi kamu kuruluşlarında ve özel maden işletmelerinde çalışma olanakları vardır. Türkiye'deki maden mühendisliği ile ilgili meslek kuruluşu Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği altında yer alan Maden Mühendisleri Odası'dır.Maden mühendisliğinin ana bilim dallarından biri olan cevher hazırlama, 2007 yılından beri İstanbul Teknik Üniversitesi'nde cevher hazırlama mühendisliği adı altında lisans programı olarak da verilmektedir.Türkiye'de 2021 yılında 12 üniversite maden mühendisliği programından öğrenci kabulü için kontenjan açtı. Bu üniversiteler aşağıda belirtildiği gibidir. Bunların haricinde eskiden öğrenci alımı yapmış olan ve/veya maden mühendisliği programında akademisyen bulunan başka üniversiteler de bulunmaktadır.