barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Türkiye'de LGBT tarihi

Türkiye'de LGBT tarihi, lezbiyen, gey, biseksüel ve transgender bireylerin ve Türkiye'de LGBT topluluğunun tarihçesi.Erkekler arasındaki eşcinsellik, Osmanlı'da oğlancılık ya da lûtîlik olarak adlandırılmış, dönemin edebî eserlerinde ve sonraki tarihî incelemelerde işlenmiştir. Öncesinde de oğlancılığa hoşgörüyle bakılan dönemler olsa da, resmen suç olmaktan çıkarılması 1858'de Tanzimat reformları kapsamında olmuştur.2003 - İstanbul'da çoğunluğu Müslüman olan bir ülkede ilk kez bir onur yürüyüşü düzenlendi. Yürüyüşe yaklaşık 30 kişi katıldı.2006-Türkiye'nin ilk resmi yürüyüşü Türkiye 1.Eşçinseller Yürüyüşü için Bursa Gökkuşağı Derneği adına Öykü Evren Özen 6 Ağustos 2006 tıda yürüyüş için izin almıştır. Yürüyüşe katılan dernekler Bursasporlu taraftarların saldırısına uğramıştır.2011 - İstanbul'da o güne kadarki en büyük onur yürüyüşü yaklaşık 10.000 kişinin katılımıyla gerçekleşti. Bu aynı zamanda Güneydoğu Avrupa'da düzenlenen en büyük LGBT onur yürüyüşü olmuştur. CHP, BDP gibi partilerden temsilciler de yürüyüşe destek vermiştir. SPoD Sosyal Politikalar Cinsiyet Kimliği ve Cinsel Yönelim Çalışmaları Derneği kurulmuştur.2011-Bursa Travestileri, Transeksüelleri,Lezbiyenleri,Geyleri,Lezbiyenleri ve Biseksüelleri Koruma Yardımlaşma Derneği.Kısa adı ile Bursa Gökkuşağı LGBTT Derneği Bursa 12.Asliye Ceza Mahkemesi Kararı ile Kapatıldı.2013 - İstanbul Onur Yürüyüşü, Gezi Parkı olayları'nın da etkisiyle 100.000 kişinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir..2017 - Türkiye'nin ilk LGBTİ korosu 7 Renk Koro kuruldu. Homofobiye karşı farklı illerde farklı konserler düzenledi.
Türkiye'de OT/VT çözümleri

Türkiye'nin ilk OTVT firması olan Teta Elektronik A.Ş., 1982 yılında Ankara'da ilk barkod okuyucu terminalini üretti. Türkiye'de Barkod kullanılan ilk uygulama, Teta A.Ş. nin Türkiye Atom Enerjisi Kurumuna kurduğu kartlı geçiş kontrol sistemi  oldu. Firma,1982 yılında ve 1988 yıllarında Türkiye'de ilk kez manyetik kart okuyucu ve proximity kart okuyucuları da üretti. Üretim ve stok takibine yönelik endüstride ilk kullanılan OTVT sistemi ise, 1984 yılında, Teta A.Ş tarafından Arçelik fabrikasına kuruldu. Bu uygulamada 100den fazla makineden toplanan veriler IBM PC nin ilk versiyonu olan, 8 bitlik data hattına sahip olan 8088 islemciye sahip  bilgisayarında toplandı.Türkiye Odalar Birliği, 1988 yılında Türkiye'de satılan ürünlerin üzerine basılacak barkodların tekniği, yapısı ve kullanımı yönünde düzenlemeleri hazırlayarak marketlerde OTVT uygulamasının fiilen kullanılmasını sağladı. Bu dönemde faaliyette bulunan Porcan, Barkod, Teta gibi OTVT firmaları Türkiye genelinde firmalara danışmanlık yaparak teknolojinin kullanımı ve yaygınlaşması için sürece katkıda bulundular.Temaslı Akıllıkart teknolojisi, ilk kez  1990 lı yılların başlarında kamuya ait Testaş A.Ş. tarafından üretildi ve takograflarda kullanılmaya başlandı.  Temaslı akıllıkartlar 2000 yılından sonra Alfagaz tarafından üretilen gaz sayaçlarında kullanıldı.1990 sonrasında Barkod teknolojisi bazı alanlarda RFID teknolojisine yerini bırakmaya başlamıştır. Radyo frekanslı tanıma teknolojisi anlamına gelen RFID, barkoda göre daha pahalı ancak daha kullanışlı ve pratik olduğundan özellikle geçiş kontrol ve elektronik ödeme sistemlerinde vazgeçilmez hale geldi. 1995 yılında Teta, MIFARE terminalini üreterek Türkiye'de ilk RFID elektronik ödeme sistemini uyguladı. Sonraki yıllarda Mifare, toplu ulaşımda ve kartlı geçiş uygulamaları için  yaygın olarak kullanılmaya başlandı.  2004 yılından sonra çipleri ucuzlayan Mifare iyice gelişen mifare teknolojisi pek çok yeni üretici mifare teknolojisi ile üretim yapmaya başladı.
Türkiye'de Punk ve Yeraltı Kaynaklarının Kesintili Tarihi 1978-1999

Türkiye'de Punk ve Yeraltı Kaynaklarının Kesintili Tarihi 1978-1999,  Sezgin Boynik ve Tolga Güldallı’nın editörlüğünde çıkartılmış, Türkiye'deki punk rock kültürünü irdeleyen 2007 basımı kitaptır. Bu konuda basılmış en önemli kitaplardan biri olarak nitelendirilmiş eser, Türkiye'de punk kültürünün tarihçesini, punk gruplarının deneyim ve hikâyelerini, toplumun bu müziğe bakış açısını, punk kültürü hakkındaki afiş ve fotoğraflar ve bu dönemin gruplarının şarkılarının derlenmiş olduğu bir müzik CD'sini içerir.Kitap, Tampon, Headbangers, Noisy Mob ve gibi grupların yanı sıra, punktan etkilenmiş daha ana akım Rashit, Athena ve Baba Zula gibi gruplar hakkında da bilgi içermektedir.
Türkiye'de Siyasi Partiler

Türkiye'de Siyasi Partiler 1859-1952, Tarık Zafer Tunaya'nın Türkiye'de partileşmeleri ele aldığı 1952 tarihli kaynak eseridir. Türkiye'nin 100 yıllık siyasal parti geleneği etraflı bir bibliyografya ile ele alınmaktadır. Osmanlı-Cumhuriyet sürekliliğinin vurgulandığı eser, Türkiye'de bu alanda yapılmış en kapsamlı eserdir. Mete Tunçay kendi kuşağı ve Sina Akşin, Selim İlkin, Zafer Toprak ve Şükrü Hanioğlu gibi sonraki tarihçilerin bu eserden çıktığı benzetmesini yapmaktadır. Tunçay ve Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi'''nde bu eseri kritik eden Tarih Vakfı başkanı Mehmet Ö. Alkan, Tunaya'nın bu eserinin Türk tarihçileri üzerindeki etkisini Nikolay Gogol'un Paltosunun Rus edebiyatçıları üzerinde yaptığı etkiye benzetmektedir. Zafer Toprak da eseri opus magnum olarak nitelemektedir.Türkiye'de Siyasi Partiler Türk tarih yazımı için bir esin kaynağı ve temel referans kitapları arasındadır. Tunaya ömrünün son evresini bu eserini genişletmeye ayırdı ancak ilk baskısı 1952'de yapılan eserinin üç cildini tamamlayabildi, dördüncü cilt üzerine çalışırken hayatını kaybetti. Eserin ilk cildi Kanun-ı Esasi ve II. Meşrutiyet dönemi siyasal partilerine ayrılırken ikinci cildi Mütareke dönemine ilişkindir. Üçüncü ciltte ise İttihat ve Terakki ve partinin Türk siyasası üzerine olan etkileri ele alınmıştır. Bu cilt 1989'da 13. Sedat Simavi Ödülleri'nde Sosyal Bilimler dalında ödüle layık görüldü. Tunaya özellikle II. Meşrutiyet dönemini Türk siyasetinde bir laboratuvar olarak yorumlamaktadır. Eser son olarak Türkiye'de Siyasal Partiler'' adıyla Hürriyet Vakfı Yayınları sonrasında İletişim Yayınları'ndan çıktı.
Türkiye'de Tengricilik

Türkiye'de Tengricilik küçük azınlık dinlerinden biridir. İlahiyatçı yazar Cemil Kılıç'a göre eski Türk dini olan Tengriciliğe son yıllarda ilgi artmakta ve kendini Tengrici sayan kişilerin sayısı çoğalmaktadır. Kılıç Tengriciliği Türkiye'de deizm çerçevesinde değerlendirmekte ve inancı "Türk deizmi" olarak ele almaktadır.Türkiye'de birçok gelenek, deyim ve atasözü Tengricilikten günümüze değin kalmıştır. Mesela çaput bağlama, kurşun dökme, mezarın başına ağaç dikme, mezar taşı dikme, hamile kadının başına kırmızı kurdela bağlama, kıyafetin üstünde demir cisim bulundurma, ölünün üzerine bıçak koyma gibi gelenekler ve Türkiye Türkçesindeki "Utançtan yedi kat yerin dibine girdim" deyimi bunlara örnek gösterilebilir. Yine ölen birisin ardından yapılan mevlid törenleri (haftası, kırkı, elli ikisi ve yılı diye de bilinir) Gök Tengri dininden günümüzdeki Türklere geçmiş bir gelenektir. Nazar boncuğu, gidenin ardından su dökme, türbede mum yakma ve kurşun dökme gibi âdetler de örnek gösterilebilir.
Türkiye'de Yılın Takımı

Türkiye'de Yılın Takımı Ödülü  Türk Futbolu'nda Türkiye Profesyonel Futbolcular Derneği tarafından Süper Lig oyuncuları içinden, "Yılın Takımı"'nı en çok hak ettiği düşünülen oyunculara profesyonel futbolcuların oylarıyla verilen ödüldür. İlk kez 2014–15 sezonunda verilmeye başlanmıştır.
Türkiye'de aile hukuku

Türkiye’de aile hukuku, Türk Medeni Kanunu'nda "İkinci Kitap"ta düzenlenmiştir. Aile kurumu  ayrıca Ceza Hukuku'nun  koruması altındadır.Türkiye'de 1926 yılında İsviçre Medeni Kanunundan iktibas yoluyla kabul edilen Türk Medeni  Kanunu, aile anlayışında kadın erkek eşitliği benimsenmiş ve hukuk sisteminde  aile, devleti ilgilendiren sosyal bir kurum olarak belirlenmiştir. Tek eşle evlilik ve evliliğin resmi memur önünde yapılması zorunluluğu, boşanmanın hakim kararına bağlı  olması, çocukların gözetiminin ana-babanın ortak sorumluluğuna bırakılması mirasta kadın ve erkeğe eşit hisselerin tanınması olmak üzere esaslı bir sistem mevcuttur.Anayasanın kanun önünde eşitlik ilkesini düzenleyen 10. maddesinin birinci fıkrasında 2011 yılında yapılan değişiklik ile kadın erkek eşitliği hüküm altına alınmıştır. Ayrıca aynı amaçla 1982 Anayasasının  aile kurumunu hakkındaki 41. maddesi şu şekilde düzenlendi: “Aile, Türk toplumunun temelidir ve eşler arasında eşitliğe dayanır. Devlet, ailenin huzur ve refahı ile özellikle ananın ve çocukların korunması ve aile planlamasının öğretimi ile uygulanmasını sağlamak için gerekli tedbirleri alır, teşkilatı kurar”. Aile hayatının gizliliği anayasanın 20. maddesi ile güvence altına alınmıştır.Türk Medeni Kanunu'ndaki düzenlemelerde aile kavramı esas olarak çekirdek aile şeklinde ele alınmış, ancak yasada geniş anlamda aile ve en geniş anlamda ailenin temel alındığı hükümlere de yer verilmiştir.Geniş anlamda aile (velayet ailesi), dar anlamda aileye çocukların dahil olması ile meydana  gelen ailedir. Medeni Kanun'da 335-363 maddeleri arasında düzenlenmiş; ana baba ve çocukların birbirlerine karşı olan hak ve sorumlulukları hüküm altına alınmıştır.En geniş anlamdan aile, ev halkı olarak bir çatı altında yaşayanlardan meydana gelir. Eşler ve çocuklardan başka gerek kayın hısımları, gerekse sözleşme ilişkisi nedeni ile işçi, çırak, hizmetçi veya benzeri sebeplerle aynı çatı altında yaşayanlar, en geniş anlamda aile kapsamına girer. 367-370 maddeleri arasında “ev düzeni” adı altında düzenlenmiştir.Aile Hukuku, Türk Medeni Kanunu'nda "İkinci Kitap"ta düzenlenmiştir.  İkinci kitapta Birinci kısım (118.-281. maddeler ) Evlilik, İkinci kısım (282.-395. Maddeler) Hısımlık, Üçüncü kısım (396. -494. Maddeler) Vesayet başlıkları altında düzenleme yapılmıştır.Birinci Kısımda Evlilik, boşanma, evliliğin genel hükümleri, eşler arasındaki mal rejimi düzenlenir.İkinci kısımda soy bağının kurulması (evlat edinme, velayet, çocuk malları konuları)  ve aile (nafaka yükümlülüğü, ev düzeni, aile malları konuları) düzenlenir.
Türkiye'de alkollü içecek tüketimi

Türkiye'de alkollü içecek tüketimi, Dünya Sağlık Örgütü'nün verilerine göre 2003-2005 yılları arasında 15 yaş üzeri nüfus kapsamında kişi başına yılda ortalama 3.4 litredir. Buna kıyasla Avrupa'da içki tüketimi kişi başına yılda ortalama 12.2 litre civarındadır. Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü'nün (OECD) "Bir Bakışta Sağlık Avrupa 2012" adlı raporuna göre 1980-2010 yılları arasında Türkiye’de alkollü içecek tüketimi yüzde 17 azaldı. Türkiye'de tüketilen içkilerin yüzde 60'ı bira, yüzde 35'i ispirtolu içkiler ve  yüzde 5'i şaraptan oluşmaktadır.
Türkiye'de alkollü içecek yasaları

Türkiye'de kişi başı alkol tüketimi 1,5 litre olup, Ortadoğu'nun en yüksek rakamları arasındadır. Türkiye laik bir ülkedir ve nüfusunun çoğu Müslüman olmasına rağmen alkollü bir içecek olan rakı tüketimi Türkiye'nin yemek kültürünün önemli bir parçasıdır. Osmanlı İmparatorluğu'nda alkol tüketimi yaygındı.Türkiye'de bira da dahil olmak üzere alkol satmak veya sunmak için lisans gereklidir. Alkol sadece 06.00-22.00 arası servis edilebilir. Öğrenci yurtları, sağlık kurumları, spor kulüpleri, eğitim kurumları ve benzin istasyonlarında alkol satışı yasaktır. Okul ve camiye 100 metreden az mesafede alkol satılamaz.Kanunlar, 24 Aralık 2017 tarihine kadar Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu (TAPDK) tarafından düzenlendi. O zamandan beri yasalar Türkiye Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından düzenlenmektedir.Ocak 2011'de yürürlüğe konan bir hükûmet kanunu, belirli olaylarda alkol satışını daha önce belirlendiği gibi 18 yerine 24 yaşın altındaki kişilere kısıtladı. Ancak bu kısıtlama daha sonra mahkemeler tarafından bozuldu.
Türkiye'de ansiklopedi

1944-45 yıllarında tamamı akademisyen bir kadro tarafından yayınlanmış iddialı bir çalışma olmakla birlikte yarım kalmıştı. İlk Türk ansiklopedi yazarları İbni Sina ve Farabi ile Farabi'nin çağdaşı Abdullah bin Muhammed bin Ahmed bin Yusuf el-Harezmi'dir ki bunun eseri Mefatihul Ulum ayarında eser yoktur. Gazali'nin İhyai Ulumiddin'i yalnız dini ilimlere aittir. Osmanlı'da ilk ansiklopedi yazarı Taşköprülüzade Ahmet'tir (935-968). Mevzuatül Ulüm'''ü iki büyük cilttir. Birinci cilt akli ilimlere, ikincisi dini ilimlere aittir.En meşhur ansiklopedi yazarı Katip Çelebi'dir (Hacı kalfa). Keşfuzzunun, Tuhfetül kibar fi esfarül bihar, Cihannüma, Takvimi Vakayi'', "Mizanü'l-Hakk fi İhtiyari'l-Ehakk" en önemli eserleridir. Ali Suavi, Ahmet Rifat, Şemsettin Sami, Mehmet Tâhir Münif Paşa,Mehmet Süreyya, Ali Cevad, Emrullah Efendi, Salih Zeki, Bursalı Mehmet Tahir, Mehmet İzzet, Rıza Tevfik, Zekeriya Sertel, Mahmut Kemal İnal, Eşref Edib, Celal Esat Arseven, Reşad Ekrem Koçu, Server İskit, Velit Ebüzziya, İbrahim Alaattin Gövsa, Ramazan Gökalp Arkın, Nijat Özön, Osman Nebioğlu, Çağatay Uluçay, Mustafa Nihat Özön, Yılmaz Öztuna Ömer özen, belli başlı ansiklopedistlerdir.Türkiye'de genel ansiklopediler yanında özel dallara (sinema,müzik, tarih, coğrafya, vb.) ayrılmış ansiklopediler de basılmıştır. Bursalı İsmail Hakkı'dan sonra çağdaş ansiklopedi yazarı nesli gelir.Avşar, Z. & Kaya, E. E. & Omur, S. (2014). Toplumsal ve Siyasal Bir Proje: Ansiklopedi ve Ansiklopedizm . Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (22), 219-236.
Türkiye'de atanamayan öğretmenler

Türkiye'de atanamayan öğretmenler, atamaları yapılmadığı için protesto, miting, yürüyüş ve açlık grevleri aracılığıyla Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'nı protesto eden öğretmenler. Aralarında yıllardır atanmayanlar bulunmaktadır.Atanamayan öğretmenlerin protestoları yıllardır zaman zaman sürmektedir. Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı, savunmasını "kapasitemiz genişledikçe, boşluk oldukça almak zorundayız" diyerek yapmıştır. TBMM'de bu sorun birçok kez dile getirilmiş ancak çözüm bulunamamıştır.Atanamayan öğretmenler kurdukları çeşitli platformlar aracılığıyla sorunlarını iletmeyi sürdürüyorlar.20 Ocak 2013'te Gaziantep'te 'atama yoksa oy da yok' diye seslenen öğretmene Başbakan Recep Tayyip Erdoğan 'Sağol. O oy senin olsun.' diye cevap verdi. Eşi için atama istediğini söyleyen öğretmen kısa süre gözaltına alındıktan sonra serbest bırakıldı.
Türkiye'de atıcılık

Türkiye'de Atıcılık sporu temeli Osmanlı döneminde 1910 yılında atılmıştır. Spor kulüplerinin kurulması ve ordunun ilgi göstermesi ile artan çabalara ilk futbolcular katıldı. Fenerbahçe'li Necati ve Galip Bey, Galatasaray'lı Emin Bülent ve Merdivenköy'lü Ziya Bey dönemin ilk atıcıları oldu. Fenerbahçe Spor Kulübü'de ilk atıcılık çalışmalar 1913 yılında başladı.Cumhuriyetin ilanından sonra Ankara'da Atıcılık Kulübünün kurulması ve Beden Terbiyesi Genel Direktörü Cemil Taner'in çabaları ile atıcılık faaliyetlerine Ankara ve diğer illerde katıldı. Türk atıcılar ilk kez 1947 Dünya Şampıyanasına katıldılar.Türkiye Atıcılık ve Avcılık Federasyonu'nun tarihi Türkiye'deki spor aktiviteleri ile uğraşan tüm toplulukların Türkiye İdman Cemiyetleri adı altında bir araya getirilmesi ile başlar. Atıcılık ve avcılık faaliyetleri Türkiye İdman Cemiyetleri çatısı altında 1923 yılında başlatılır.1936 tarihli Türk Spor Kanunu ile 1938 tarihli Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğüne dair 3530 sayılı kanunla da atıcılık ve avcılık faaliyetleri korunmuştur. Federasyon kimliğine ulaşması 1989 yılında Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü'ne bağlı olarak "Atıcılık ve Avcılık Federasyonu" olarak adlandırılmasıyla başlar. 15 Mayıs 2007 tarih ve 26523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Türkiye Atıcılık ve Avcılık Federasyonu Ana Statüsü" gereğince federasyonun teşkilat, görev, yetki ve sorumluluklarının usul ve esasları düzenlenmiştir.Federasyonun görevleri arasında spor dalının ülke çapında dengeli yayılmasını ve gelişmesini sağlamak, projeler üretmek, diğer ülkelerdeki yenilikleri takip etmek, spor dalını uluslararası alanda temsil etmek, uluslararası millî takımları seçmek, çeşitli müsabakalar düzenlemek, hakem, antrenör ve sporcu yetiştirmek gibi her iki spor dalının topluma ulaşmasını kolaylaştırmayı hedefleyen görevler bulunmaktadır.
Türkiye'de avokado üretimi

Türkiye, FAO'nun 2020 verilerine göre Avokado üreten ülkeler arasında 41. sırada yer almaktadır. Sıcak iklimlerde kültüre alınan meyvenin Türkiye'de tamamına yakını Akdeniz Bölgesi'nde Antalya'dan Hatay'a kadar olan kuşakta ve Muğla ilinde yetiştirilir. Buna ek olarak Rize gibi donun az olduğu Doğu Karadeniz Bölümü'ndeki illerde yetiştirilmesi denenmektedir. 1970'li yılların başında FAO aracılığıyla ABD'nin Kaliforniya eyaletinden deneme amaçlı çeşitli avokado fideleri getirilmiş, deneme üretimine başlanmış ve bu şekilde avokado Türkiye'ye girmiştir. Türkiye'de BATEM gibi enstitüler Avokado üretimini denetlemektedir. Hass, günümüzde dünyada ve Türkiye'de yetiştirilen en yaygın Avokado kültivarıdır.Devlete bağlı Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü (BATEM) (NAR-SER) tarafından Antalya ve Alanya koşullarında 1969–1983 yılları arasında yapılan denemede; ‘Fuerte’, ‘Hass’, ‘Bacon’ ve ‘Zutano’ çeşitlerinin bölgeye adapte olabildiklerini ve çeşide özgü karakterleri gösterdiklerini belirtilerek, bu çeşitlerin ticari yetiştiriciliklerinin yapılabileceği sonucu elde edilmiştir. Bu deneme üretiminden sonra Avokado üretimi Türkiye'de giderek yayılmaya başlamış Antalya, Mersin, Muğla, Adana ve Hatay illerinde denize yakın, dondan korumalı alanlarda avokado yetiştirilmesine başlamıştır. 2008 yılında Türkiye’nin toplam avokado üretimi 958 ton ve üretim alanı toplam 130 hektar olmuştur.
Türkiye'de azınlık milletvekilleri listesi

Türkiye'de azınlık milletvekilleri, Lozan Antlaşması'nda tanımlandığı şekliyle Müslüman olmayan Türk uyruklu milletvekilleridir.Bu dönemde ülke çok uluslu bir imparatorluk olduğundan azınlık kavramı kullanılmamıştır. Müslüman-gayrimüslim şeklinde ayrıldığında Meclis-i Mebûsan'da milletvekili dağılımı şu şekilde olmuştur:
Türkiye'de basın

Türkçe olarak ilk gazete II. Mahmut'un emriyle 1 Kasım 1831'de kurulan Takvîm-i Vekâyidir ve bu adım, Osmanlı'de baskı makinesinin kurulmasından uzun bir süre sonraya denk gelmektedir. Takvîm-i Vekâyi, yayın hayatı boyunca birkaç kez kapatılmış ve 1922 itibarıyla meclis tarafından Resmî Ceride ve daha sonra Resmî Gazete adıyla yayımlanmıştır. İngiliz diplomat ve gazeteci William Churchill tarafından 1840 yılında yayın hayatına başlayan ve 1866'da kapanan Cerîde-i Havâdis, ikinci Türkçe gazetedir. 1860 yılında Osmanlı devlet adamı ve gazeteci Agâh Efendi tarafından hazırlanan Tercümân-ı Ahvâl, basılan ilk özel gazetedir. Yazarları arasında İbrahim Şinâsî ve Ahmed Vefik Paşa da yer almıştır. Sonraki yıllarda ise kurucusu Şinasî olan Tasvîr-i Efkâr yayımlanmış fakat 1866'da kapanmıştır.İlk Türkçe dergi olan Mecmua-i Fünun, aynı dönemde Münif Paşa tarafından kurulmuştur. 1867'de yayımladığı bir haberden ötürü kapatılan Muhbir adlı gazetenin kurucusu ise Ali Suavi'dir. Diyojen, ilk mizah dergisidir. 1878 yılında Meclis-i Mebûsan'ın kapatılmasıyla denetleme, kapatma, yasaklama, kısıtlama gibi eylemler uygulanmıştır. Bu dönemde saray ile arası iyi olan basın devam etmiş ve İkdam ile Sabah, bu dönemin yayın yapan gazeteleridir.1908 itibarıyla bsın alanında özgürlüklerin meydana gelmesiyle çok sayıda gazete ve dergi yayımlanmıştır. Servet-i Fünûn, Yeni Gazete, Tanin, Hukuk-u Umumiye gibi birçok gazete ve dergi çıkmış fakat 31 Mart Vakası ile basına bazı kısıtlamalar getirilmiştir. Bu süreçte Hasan Fehmi (Serbesti başyazarı) ile Ahmet Samim (Sada-yı Milliye başyazarı) öldürülmüştür. Tanin ise yakılıp yıkılmıştır. Kurtuluş Savaşı sırasında hem Anadolu’da hem de İstanbul’da çeşitli yayınlar ortaya çıkmıştır. Bu dönemde Ankara ile İstanbul hükûmetlerini destekleyen farklı dergi ve gazeteler yayımlanmıştır. Ankara Hükûmeti, resmî olarak Hâkimiyet-i Milliyeyi basarken Mustafa Kemal Atatürk, 1920'de Anadolu Ajansı'nı kurmuştur.Saltanatın kaldırılması, Türkiye'de cumhuriyetin ilanı ve yeni bir yönetimle beraber 1923'te basına getirilen sıkıyönetim kaldırılmıştır. Bu dönemde Yunus Nadi Abalıoğlu, İstanbul'da Cumhuriyet gazetesini yayımlamaya başladı. 1925 yılında çıkarılan Takrir-i Sükûn Kanunu ile birlikte "ulusal çıkarlara" ters düşen gazeteler kapatılmıştır. Akbaba, Küçük Mecmua, Ayın Tarihi, Türkiyat Mecmuası, Resimli Ay gibi dergiler bu dönemde çıkmıştır. 1931 yılında çıkarılan Basın Yasası ile hükûmetlere gazete kapatma yetkisi verilmiş, 1937 yılında Tan gazetesi bu yasadan ötürü kapatılmıştır. Aynı dönemde Varlık, Kadro, Ülkü, Ulus, Belleten, Tercüme dergileriyle Ulus (Hâkimiyet-i Milliyenin yeni adı) ile Son Telgraf (Açıksöznün yeni adı) gazeteleri yayımlanmaya başlamıştır. II. Dünya Savaşı sırasında Vatan, Tan ve Tasvir-i Efkâr, savaşla ilgili yorumlarından ötürü hükûmet tarafından kapatılmış; Tan gazetesiyle basımevi ise yakılıp yıkılmıştır.1946 yılında çok partili döneme geçilince hükûmetlerin gazete kapatma yetkisi kaldırılmıştır. Bu dönemde Hürriyet, Zafer, Milliyet, Dünya ve Tercüman gazeteleriyle Yeditepe, Hisar, Türk Dili, Ufuklar, Akis, Hayat, Dost dergileri yayımlanmıştır.
Türkiye'de bağımsız rock

Türkiye'de bağımsız rock (indie rock) yapan gruplar 2000'li yılların başında yükselişe geçmiş'tir. Bağımsız rock yapan gruplar shoegaze, brit rock, brit pop, Post-punk ve screamo gibi tarzlara da yönelmektedir.Türkiye'de en önemli bağımsız rock gruplarından biri Sakin'dir. 2008 yılında çıkardıkları Hayat isimli albümleriyle çıkış yakalayarak, geniş bir hayran kitlesi yaratmışlardır. Yasemin Mori de 2008 yılında çıkarmış olduğu Hayvanlar adlı albümü ile kendine özgü bir hayran kitlesi yaratmayı başarmıştır.Bunların yanı sıra; Büyük Ev Ablukada, Ceylan Ertem, Nekropsi, Ars Longa, Yora, Replikas, On Your Horizon, Erkin Gören, Gevende, Peyk, Eskiz, Korhan Futacı ve Kara Orkestra, Post Dial, Fakap, She Past Away, The Ringo Jets, Balina, The Great Republic of South, Pitohui, 123, Hayvanlar Alemi, Away Days, Solardip, Ayyuka, Esas Çocuk, Proudpilot, Kafabindünya, Seni Görmem İmkansız, Halimden Konan Anlar, Fuji Kureta ve Ricochet, Dandy Island, Al'York  Türkiye'de bağımsız rock yapan bazı grup ve müzisyenlerden örneklerdir.
Türkiye'de belediye başkanı

Belediye başkanı, belediye idaresinin başı ve belediye tüzel kişiliğinin temsilcisidir. Belediye başkanı, ilgili kanunda gösterilen esas ve usullere göre seçilir. Belediye başkanı, görevinin devamı süresince siyasi partilerin yönetim ve denetim organlarında görev alamaz, profesyonel spor kulüplerinin başkanlığını yapamaz ve yönetiminde bulunamaz.Belediye teşkilâtının en üst amiri olarak belediye teşkilâtını sevk ve idare etmek, belediyenin hak ve menfaatlerini korumak.Belediyeyi Devlet dairelerinde ve törenlerde, davacı veya davalı olarak da yargı yerlerinde temsil etmek veya vekil tayin etmek.Bütçede yoksul ve muhtaçlar için ayrılan ödeneği kullanmak, engellilere yönelik hizmetleri yürütmek ve engelliler merkezini oluşturmak.Kanunlarla belediyeye verilen ve belediye meclisi veya belediye encümeni kararını gerektirmeyen görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak.Gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarda aylık brüt ödenek ödenir. Belediye başkanının görevli, izinli ve hasta bulunduğu sürelerde ödeneği kesilmez. Belediye başkanlığı yapmış olanların, personel kanunlarına tabi bir kadroya atanmaları halinde belediye başkanlığında geçen süreleri memuriyette geçmiş sayılır.657 sayılı Devlet Memurları Kanunu uyarınca Devlet memurları ile bakmakla yükümlü bulundukları için uygulanan sosyal hak ve yardımlar, aynı esas ve usullere göre belediye başkanları ile bakmakla yükümlü bulundukları için de uygular.
Türkiye'de belirli gün ve haftalar

Belirli Gün ve Haftalar, Millî Eğitim Bakanlığı İlköğretim ve Ortaöğretim Kurumları Sosyal Etkinlikler Yönetmeliği çerçevesinde, ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında kutlanılması kararlaştırılmış yılın belirli gün ve haftalarında öğrenciler, öğretmenler ve bazı kuruluşların birlikteliğiyle gerçekleştirilen, toplum değerlerine yönelik kutlama ve anma günleridir.MEB Eylül 2005 Tarih ve 2576 Sayılı Tebliğler Dergisinde Yayınlanan MEB İlköğretim ve Ortaöğretim Kurumları Sosyal Etkinlikler Yönetmeliği Çerçevesinde İlköğretim ve Ortaöğretim Kurumlarında Kutlanacak Belirli Gün ve Haftalar ÇizelgesiResmi Gazetede 2018 Tarih ve 30522 sayısı ile yayınlanan " Millî Eğitim Bakanlığı Sosyal Etkinlikler Yönetmeliğininde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik" ile yeni belirli gün ve haftalar çizelgesi belirlendi.
Türkiye'de bilgisayarın geçmişi

Türkiye'ye ilk bilgisayar 1960 yılında yol yapımında gereken hesaplamaları daha hızlı yapabilmek için Karayolları Genel Müdürlüğü'ne gelmiştir. IBM-650 Veri İşleme Makinesi (Data Processing Machine) adlı bilgisayar 12 yıl kullanılmıştır ve elektrikle çalışan ve elektronik veri işleme kapasitesine sahip 167 m² bir alana sığan ve ağırlığı 30 tonluk ilk bilgisayar ENIAC'tan tam 15 yıl sonra edinilmiştir. İkinci bilgisayar ise akademik amaçlı kullanmak için İstanbul Teknik Üniversitesi'nin Taşkışla binasına geldi. Bu bilgisayar IBM 1620 idi. İ.T.Ü'den sonra ise Orta Doğu Teknik Üniversitesi bilgisayara sahip oldu. Türkiye'deki dördüncü bilgisayar ise Devlet Planlama Teşkilatı'na geldi.
Türkiye'de bilim ve teknoloji

Türkiye'de bilim ve teknoloji; yoğun olarak TÜBİTAK'ın öncülüğünde domine edilip üniversiteler ile araştırma enstitüleri tarafından üretilen projelerle ilerleyip gelişmektedir. Son yıllarda ülkede, araştırma ve geliştirme çalışmaları kapsamında büyük bir artış gözlemlenmektedir.Türkiye'de, çoğunlukla mühendislik, teknoloji ve bilim alanlarında yoğunlaşmış olan 10 adet teknik üniversite bulunmaktadır.
Türkiye'de bilişim teknolojisi eğitimi

Bilişim sektörü firmaları, hizmetleriyle ülke ekonomisine maddi gelir ve istihdam açısından önemli katkılar sağlamaktadır.Mesleki Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi kapsamında Bilişim Teknolojileri alanı altında;dallarında Türkiye’de Bilişim sektöründe bu dalların öğretim programlarının hazırlanarak eğitimine başlanması ile sektörde yıllardır süregelen eğitim açığını giderecek önemli bir girişim olacağı düşünülmektedir.Mesleki Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi kapsamında Bilişim Teknolojileri Alanı Çerçeve Öğretim Programının hazırlanmasında, Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı’nda görevli uzman ve alan öğretmenleri, sektör temsilcileri, üniversiteden alan uzmanları ve meslek elemanlarıyla iş birliği içinde çalışılmıştır.Bilişim alanı için toplam 135 modül (yaklaşık 8000 sayfa) hazırlanmaya devam etmektedir. Belli zamanlarda da modüllerin içeriği güncellenerek piyasa ile eğitim sistemi paralelliği sağlanacaktır.Bu doğrultuda Bilişim Teknolojileri alanı ve altında yer alan mesleklerde uluslararası ve ulusal düzeyde standartlara uygun, her yaşta ve düzeyde bireye eğitim olanağı sağlayan programları hazırlamak hedeflenmiştir.Mesleki Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi kapsamında Bilişim Teknolojileri Alanı altında bulunan dallar ve açıklamaları aşağıdaki gibidir.bunlar;çok önemlidirişlemleri ve bilgisayar ile kontrol edilebilen sistemler ve bilgisayar parçalarına uygun yeni sistemler kurmaya sahip nitelikli kişidir.hazırlayan nitelikli kişidir.Ayrıca veritabanı güvenliğinden sorumludur zor ancak kazançlı bir meslektir.uğraşır. Home Office de çalışabilirler. Çalışırken diğer meslektaşlarıyla ve iş sahipleriyle etkileşim hâlindedir. İş oturarakBilişim Teknolojileri Alanı'ndan mezun olan öğrenciler, seçtikleri dal/meslekte kazandıkları yeterlikler doğrultusunda;Bilgisayar Teknik Servisi Dalı mezunları: Bilgisayar teknik servisi hizmeti veren bilgisayar firmalarında, kamu kurum ve kuruluşlarında,Ağ İşletmenliği Dalı mezunları: Ağ kurulum ve yönetimi hizmeti veren ya da bu hizmete ihtiyaç duyan firma, kamu kurum ve kuruluşlarında,Veri Tabanı Programcılığı Dalı mezunları: Kullanıcı ara yüzüne sahip uygulama ve veri tabanı programları kullanımı ve yönetimi hizmeti veren ya da bu hizmetlere ihtiyaç duyan firma, kamu kurum ve kuruluşlarında,Web Programcılığı Dalı mezunları: Web tasarımı hizmeti veren veya web ortamında çalışan etkileşimli programlar hazırlayan yazılım şirketlerinde ya da bu hizmetlere ihtiyaç duyan firma, kamu kurum ve kuruluşlarında vb. yerlerde çalışabilirler.
Türkiye'de bitümlü şeyl madenciliği

Alt bitümlü kömür, yarı bitümlü kömür, bitümlü şeyl ya da bitümlü şist olarak da adlandırılan kömür tipi kayaçtır. Başlıca özelliklerinde biri de sentetik petrol üretmek olan bu kayaçlar 1800'lü yıllarda bulunduysada talebin yerini o dönemin daha ucuz yakıtı olan petrol'e bırakmasıyla tüm Dünyada arka plana itilmiştir. Türkiye'deki ilk çalışmalar Cumhuriyet Döneminde, MTA'nın kurulmasıyla sentetik petrol üretebilmek için başlamıştır.1986-1988 yılların Alman-Türk Teknik İşbirliği Antlaşması neticesinde Beypazarı, Seyitömer, Hatıldağ ve Himmetoğlu sahalarında organik jeokimya-petrografi çalışmaları ve yakma testleri yapılmıştır.Günümüzde, zenginleştirme çalışmaları yapılmaktadır. Örneğin 2MW'lık pilot bir santralda gerçekleştirilen çalışmalar neticesinde,  Seyitömer yatağından çıkarılan marn tipi bitümlü şelylerin linyit ile yakıldığında kül oranının düştüğü gözlenmiştir.Türkiye'deki tespit edilen rezervler 1.641.381 bin tondur. Bu rezervlerin 555 bin yonu görünür, 1086 bin tonu mühtemel rezervler olarak belirtilir. Ayrıntılı olarak Türkiye'deki rezervler şu bölgelerdedir;
Türkiye'de biyoyakıt

Türkiye'nin hayvansal atık potansiyeline karşılık gelen üretilebilecek biyogaz miktarının 1.5-2 MTEP (milyon ton eşdeğer petrol) olduğu tahmin edilmektedir. Atık potansiyeli yaklaşık 8.6 MTEP olup bunun 6 MTEP'i ısınma amaçlı kullanılmaktadır. 3 milyon tonu benzin tüketimi olmak üzere toplam 22 milyon ton akaryakıt tüketimi olan ülkede 160 bin ton biyoetanol kurulu kapasitesi bulunmaktadır.Türkiye'de biyoyakıtlarla ilgili gelişmeler genel olarak 2000’li yıllardan sonra hız kazanmakla birlikte, biyoyakıtlarla ilgili ilk çalışmalar,  yakıt alkolü adı altında 1931 yılında Ziraat Kongresi’nde dile getirilmiştir. Bunu takip eden dönemde yakıt alkolü ile ilgili olarak çalışmalar devam etmiş ve 1934 yılında Mustafa Kemal Atatürk tarafından “Bitkisel Yağların Tarım Traktörlerinde Yakıt Olarak Kullanımı” adı altında Atatürk Orman Çiftliği'nde biyodizelle ilgili ilk çalışmalar yapılmıştır. Yapılan çalışmada harp ve benzeri durumlarda enerji konusunda yaşanacak sıkıntılar düşünülmüş ve ulusal kaynaklarla bu sıkıntıların giderilmesi hedeflenmiştir. 1934 yılından sonra, 2000’li yıllara gelene kadar ülkede biyodizelle ilgili kayda değer çalışmalar yapılmamıştır. 2001 yılında Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından “Biyodizel Çalışma Grubu"nun kurulması biyodizelle ilgili çalışmaların yasal sürecinin de başlamasıyla devam etmiştir.
Türkiye'de boks

Türkiye'de boksa ilgi I. Dünya Savaşı sonrasında başladı. 1919'da İstanbul'da ilk boks kulübü kuruldu. Türk boksörler ilk uluslararası karşılaşmalara 1928'de Moskova ve Bakü'da katıldılar. 1940'ta ABD'de yapılan "Altın Eldiven" amatör boks şampiyonasında Melih Acba 66 kiloda birinci oldu.Türkiye'de profesyonel boks 1950'lerde başladı ve eski boksör Mahmut Kefeli, İstanbul Boks Kulübü adıyla ilk profesyonel kulübü kurdu. Ne var ki profesyonel boks fazla bir gelişme göstermedi. Daha önce amatör boksta başarılı biri olan Cemal Kamacı profesyonel boksa geçti ve 1970'te Avrupa şampiyonu oldu.1960'larda İlhan Tabak, Seyfi Tatar, Ali Uçar, Celal Sandal, Cemal Kamacı, Nazif Kuran, Hikmet Demirbayrak, Engin Yadigâr ve Kemal Yalçınkaya gibi boksörler yetişti. Bu sporcular Akdeniz Oyunları, Balkan Şampiyonası ve Avrupa Şampiyonası'nda birçok madalya kazandılar. 1970'lerde ve 1980’lerde de Türk boksörler özellikle Akdeniz Oyunları ve Balkan Şampiyonası'nda başarılı oldu. Celal Sandal yedi birincilik ve iki ikincilik, Seyfi Tatar altı birincilik, sekiz ikincilik kazandı,Kemal Yalçınkaya Birinci Balkan Boks Şampiyonasında Türkiye'ye ilk altın madalyayı kazandırmıştır. 1984’te Los Angeles’ta düzenlenen Olimpiyat Oyunları'nda Eyüp Can ve Turgut Aykaç üçüncü oldu. Bunlar, Türk boksörlerin Olimpiyat Oyunları’nda aldıkları ilk derecelerdi. Eyüp Can ayrıca 1985’te Dünya üçüncüsü, profesyonliğe geçtikten sonra da 1989’da Danimarka lisansıyla Avrupa şampiyonu oldu.Türk boksörler 1990’larda Akdeniz Oyunları’nda, Dünya ve Avrupa şampiyonalarında pek çok gümüş ve bronz madalya kazandı. Nurhan Süleymanoğlu 1993’te Avrupa şampiyonu, Sinan Şamil Sam 1993’te Akdeniz Oyunları birincisi ve 1999’da Dünya şampiyonu oldu. Malik Beyleroğlu 1996’da Atlanta’daki Olimpiyat Oyunları’nda ikincilik elde etti. 2000’de yapılan Avrupa Şampiyonası’nda Agasi Ağagüloğlu, Ramaz (Ramazan) Paliani ve Bülent Ulusoy altın madalya alırken, Türkiye de takım sıralamasında ikinci oldu.1949 yılından itibaren Türkiye Ferdi Boks Şampiyonası, 1965 yılından itibaren ise Türkiye Kulüplerarası Boks Şampiyonası düzenlenmeye başlandı. İlk takım şampiyonu Jandarmagücü olmuştur. 1980'lerin başına kadar yapılan şampiyonalarda Silahlı Kuvvetler Gücü, Emniyet, Yolspor, Tekel ve Büyükdere Boronkay gibi kulüpler şampiyon oldu. 1988'den sonra tekrar düzenlenmeye başlayan ancak zaman zaman yine kesintiye uğramıştır. Bu dönemde ise Fenerbahçe ve Tekel şampiyonluklar kazanmıştır.Türk takımları Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası'na ise bir kez katılmışlardır. 1998'de şampiyon olan Fenerbahçe, Temmuz 1999'da Ukrayna'nın Lvov şehrinde düzenlenen Avrupa Şampiyon Kulüpler Şampiyonası'nda 3 birincilik ve 5 ikincilik ile Avrupa ikincisi olmuştur.
Türkiye'de boşaltılan Kürt köyleri

Türkiye'de boşaltılan Kürt köylerinin 3.000 civarında olduğu tahmin edilmektedir. 1984'ten beri, Türk Silahlı Kuvvetleri, PKK'lı militanların ikmal hatlarını kesmek ve yaşam alanını sınırlandırmaya çalışmaktadır. 1980'li yıllardan beri yaklaşık 30.000 Kürdün öldürüldüğü, iki milyon Kürdün ise çatışmalardan dolayı göç ettiği tahmin edilmektedir.Türk hükûmetleri, Güneydoğu bölgesindeki vatandaşları Diyarbakır, Van ve Şırnak başta olmak üzere belli noktalara göndermiş veya Batı illerine; ek olarak Batı Avrupa ülkelerine gitmelerine yardımcı olmaya çalışmıştır. Göç ettirme politikasının sebepleri, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin operasyonları, PKK'nın Kürt aşiretlerine saldırıları ve Güneydoğu'daki ekonomik sorunlar olarak belirtilmiştir.İnsan Hakları İzleme Örgütü, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin köylülerin evlerine dönmelerini engellemek için evleri yıktığını ve eşyaları tahrip ettiğini belirtmiştir. 3.000 Kürt köyünün haritadan silindiği belirtilmiştir. Bu rakam 378.000 insana denk gelmektedir. Diğer rakamlara göre yıkılan Kürt köyü sayısı 4.000 civarındadır. 3.000.000 insanın (çoğunlukla Kürt) yerinden edildiği belirtilmiştir. 2009 itibarıyla 1.000.000 insan ülke içinde yer değiştirmek zorunda kalmıştır.23 Haziran 2010 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı'nın Köye Dönüş ve Rehabilitasyon Projesi(KDRP) kapsamında köylere geri dönüşler hız kazanmıştır. Geri dönülen köylerde hayatın yeniden başlatılması ve kalıcı hale getirilmesi için gerekli köy altyapısının oluşturulmasına yönelik çalışmalar ile tarım, hayvancılık ve el sanatları gibi faaliyetlerin ıslahına yönelik gerekli çalışmaları başlatmış ve geri dönmek istemeyen ve şehirlerde yaşamayı tercih eden vatandaşlara yönelik iş ve meslek edindirme kursları, istihdamı geliştirici projeler ve özellikle kadın, genç ve çocukları hedefleyen sosyal içerikli proje ve çalışmaları başlatılmıştır. Yine aynı belgede proje uygulamaları kapsamında 28.384 haneden, 187.861 kişinin eskiden yaşadığı köylerine geri dönüşlerinin sağlandığı belirtilmiştir.
Türkiye'de bölgelere göre COVID-19 pandemisi

Türkiye'de COVID-19 pandemisine ilişkin toplam hasta ve toplam ölüm sayılarının bölgeler bazında dağılımı, 28 Haziran 2020 tarihinden itibaren Sağlık Bakanlığı tarafından yayımlanmaktadır. Bakanlığın günlük raporlarında, yeni test sayısı, yeni hasta sayısı, hastaneye yatırılan yeni hasta sayısı gibi bilgilerin yanı sıra, hastaların bölge, yaş ve cinsiyete göre dağılımı bilgileri yer alırken; haftalık raporlarda ise Türkiye'nin Epidemiyolojik durumu ile ilgili bilgiler içeren veriler, hasta ve ölüm sayılarının bölgelere göre dağılımı paylaşılmaktadır.En son yayımlanan haftalık rapor,  tarihi itibarıyla gerçekleşen verileri içermektedir. Bu tarihten sonrasına ilişkin verilerin neden yayımlanmadığı konusunda bir açıklama yapılmamıştır.
Türkiye'de cumhurbaşkanlığı seçimleri

Türkiye'nin kuruluşundan bu yana 12 farklı Türk vatandaşını cumhurbaşkanlığı makamına getiren yirmi iki cumhurbaşkanlığı seçimi yapıldı. TBMM tarafından Mustafa Kemal Atatürk ve İsmet İnönü dört defa, Celâl Bayar üç defa; Cevdet Sunay, Fahri Korutürk, Turgut Özal, Süleyman Demirel, Ahmet Necdet Sezer ve Abdullah Gül bir defa cumhurbaşkanlığına seçildiler. Cemal Gürsel, 27 Mayıs Darbesi sonrası yapılan genel seçimler sonucunda yine TBMM tarafından; Kenan Evren, 12 Eylül 1980 Darbesi sonrası 1982 Türkiye anayasa referandumu sonucu (%91,37) cumhurbaşkanı olmuştur. Recep Tayyip Erdoğan, doğrudan halkoyuyla üç defa cumhurbaşkanı seçilmiştir.Cumhurbaşkanı 2007 anayasa değişikliği referandumuna kadar TBMM tarafından 7 yıllığına seçilmekte ve en fazla bir dönem görev yapabilmekteydi. 2017 anayasa değişikliği referandumu ile yapılan değişiklikle beraber cumhurbaşkanının halk tarafından 5 yıllığına seçilmesi ve bir kimsenin en fazla iki kere 5 yıllık dönem görev yapabilmesi sağlandı. Ancak cumhurbaşkanının ikinci döneminde Meclis tarafından seçimlerin yenilenmesine karar verilmesi hâlinde, cumhurbaşkanı bir dönem daha görev yapabilir.Cumhurbaşkanı milletvekili seçilme yeterliliğine sahip olmasının yanı sıra 40 yaşını doldurmuş, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı ve üniversite mezunu olan adaylar arasından doğrudan halk tarafından seçilir. Cumhurbaşkanının görev süresi beş yıldır. Bir kimse en fazla iki defa cumhurbaşkanı seçilebilir.Cumhurbaşkanları mecliste grubu bulunan partiler, son seçimde birlikte veya ayrı ayrı geçerli oyların %5'ini alan siyasi partiler veya en az 100.000 seçmenin imzası ile aday gösterilir.
Türkiye'de devalüasyon

Türkiye'de devalüasyon, Türkiye ekonomi tarihinde çok sayıda gerçekleştirilen ve cari dengeyi sağlayabilmek amacıyla yapılan ekonomik müdahalelerden biridir. Devalüasyon yoluyla ülkenin dış satın alma gücü düşürülerek diğer ülke dövizleri karşısında Türk lirasına değer kaybettirilmiştir.1931 yılında Amerikan doları 211 kuruş olarak ayarlanmıştı. Bu ayarlamanın devalüasyon olup olmadığı ise ekonomi bilimi açısından tartışmalıdır. 1931'de yapılan döviz ayarlamasının ekonomide belirtilen devalüasyon teorilerine uygun olmaması nedeniyle Türkiye’de ilk devalüasyonun 7 Eylül 1946’da yapıldığı kabul edilir.1946 yılında Recep Peker döneminde 15. Türkiye Hükûmeti tarafından II. Dünya Savaşı şartlarının getirdiği ekonomik zorluklar içinde devalüasyon yapılarak dış ticaret dengesi sağlanarak iç üretimin artırılması hedeflendi. Bu amaca yönelik 1943'te küçük bir devalüasyon yapılmıştı. "7 Eylül Kararları" olarak bilinen devalüasyon ile 1946 yılında Türk lirasına yüzde 40'a yakın değer kaybettirildi.1946 devalüasyonu ağır ekonomik sonuçlara yol açtı. Hedeflerin gerçekleşmesi bir yana Türk lirasının aşırı değer kaybetmesi neticesinde kamunun bütçe açığı arttı, ihracat azaldı, ithal ürünlere olan talep arttı. Halkın satın alma gücünde ciddi anlamda düşüş yaşandı.1946 devalüasyonunun asıl etkisini siyasi alanda gösterdiği kabul edilir. 1950 Türkiye genel seçimleri'nde Demokrat Parti iktidara geldi.1958 yılında Demokrat Parti iktidari döneminde yapıldı. 4 Ağustos 1958 tarihinde "İktisadi İstikrar Tedbirleri" uygulandı. Türk lirasına yüzde 220 değer kaybettirildi ve bir Amerikan doları 9 Türk lirası oldu.10 Ağustos 1970 tarihinde Süleyman Demirel başbakanlığındaki 32. Türkiye Hükûmeti tarafından ağır bir devalüasyon yapıldı. Türk lirası yüzde 70'e yakın değer kaybetti. (bkz. 10 Ağustos 1970 kararları)1970'li yılların sonlarında devalüasyonlar artık sıklıkla yapılır olmuştu. Yılda birkaç kez "ayarlama" adı altında döviz kuru yeniden belirliyordu. 1979 yılının Nisan ayında yüzde 30 ve aynı yılın temmuz ayında yüzde 88'e yakın oranda Türk lirası değer kaybetti.24 Ocak kararları kapsamında açıklanan paket yüzde 33'lük bir devalüasyon öngörmüştü. Bir Amerikan doları 1980'de 90TL, 1981'de 133TL, 1982'de 191TL'ye ulaştı. Döviz kurundaki belirsizlik faizlerin artmasına sebep oldu ve toplumda da bankerler krizi gibi yansılamaları oldu.1994 Ekonomik krizinde ağır bir devalüasyon gerçekleştirildi. Başbakan Tansu Çiller tarafından açıklanan 5 Nisan Kararları ile Türk lirası yüzde 38 devalüe edildi.
Türkiye'de din özgürlüğü

Türkiye, anayasasının 24. maddesine göre laik bir ülkedir. Türkiye'de laiklik, Mustafa Kemal Atatürk'ün ilkelerine dayanmaktadır. Türk hükûmeti, Müslümanlara ve diğer dinî gruplara, devlet dairelerinde ve üniversiteler de dâhil olmak üzere devlet tarafından işletilen kurumlarda dinsel ifadelerine bazı kısıtlamalar getirmekteydi ancak zamanla özellikle Müslümanlar için bu kısıtlamalar kaldırılmaya başlandı.
Türkiye'de dinsizlik

Türkiye'de dinsizlik, ülkedeki dini inancın eksikliği, ilgisizliği veya reddinin boyutunu ifade eder. Anketlere göre, deistlerin, ateistlerin, agnostiklerin ve diğer bağımsız kişilerin nüfus içindeki payına ilişkin kesin tahminler farklılık gösterse de, Türkiye'de İslam baskın inançtır ve dinsizler azınlık oluşturmaktadır.Türkiye'deki resmî sayımlarda dinsiz kişiler sayılmadığı için ateist veya agnostiklerin sayısını saptamak güçtür. Araştırmalara göre Türkiye'deki dinsizlerin %85'inin 35 yaşının altında olduğu tespit edilmiştir.2012 yılında yapılan bir ankette Türkiye'deki ateistlerin ülke nüfusunun %2'sini oluşturduğu sonucuna varıldı.Fransız bir şirket tarafından, 22 ülkeden 17.180 katılımcı ile görüşülen bir başka ankette ise Türkiye'deki katılımcıların %7'sinin ateist, %3'ünün ise agnostik olduğu raporlandı.2015'te KONDA araştırmasına göre Türkiye'nin %2,9'u ateistlerden oluşmaktadır. Türkiye'de ateist olmakla alakalı büyük bir damgalama vardır ve bu yüzden birçok Türk ateist internet üzerinden birbirleriyle iletişim kurmaktadır.2013 yılında yapılan anketler ile 4,5 milyon insanın dinsiz olduğu bilgisi paylaşıldı. Aynı kurumlar tarafından 2015'te yapılan anketlerde ise bu rakam 5,5 milyon kişiye ulaştığını ve bu kişilerden Türk vatandaşlarının kabaca %9,4'ünün bir dini olmadığı sonucu çıktı. Araştırmalarda Türkiye'deki dinsizlerin %85'inin 35 yaşından küçük olduğu ileri sürüldü.2020 yılında Türkiye'nin 12 ilinden 1062 katılımcı sayısıyla yüzyüze gerçekleştirilen Gezici Araştırma anketinde ise 20 yaş altı Z Kuşağı mensubu bireylerin %28.5'inin inançsız olduğu sonucuna ulaşıldı.KONDA'nın 2022'de yayımlanmış 2021 verilerine göre Türkiye'de inançsız ve ateist kişilerin toplam nüfusa oranı %7'dir. Bu veri 2011'deki %2 oranıyla karşılaştırıldığında büyük bir artış olarak nitelendirilmektedir.Orta Doğu ve Kafkasya'da ilk resmî ateist kuruluş olan Ateizm Derneği ise 2014'te kuruldu. 2018 yılında Ateizm Derneği'nin, üyeleri üzerindeki baskılar ve hükûmet yanlısı medyanın saldırıları nedeniyle kapatılacağı söylendi, ancak derneğin kendisi durumun böyle olmadığını ve hala aktif olduğunu açıklamıştı.
Türkiye'de el konulan Ermeni mülkleri

Türkiye'de Ermeni mülklerine el konulması, ülkenin Ermeni topluluğuna ait varlıklara, mülklere ve topraklara yönelik Osmanlı hükûmetleri tarafından başlatılan ve Türkiye hükûmetleri tarafından devam ettirilen el koyma olayı. 1890'ların ortalarında Hamidiye katliamları sırasında ilk örnekleri görüldü ve Ermeni Kırımı sırasında zirveye ulaştı. Daha sonra 1955'teki 6-7 Eylül Olayları'na ve 1974'teki yeni girişimlere kadar devamlı bir şekilde sürdü. Ermeni Kırımı sırasında yaşanan el koymaların çoğu, Ermenilerin Suriye Çölü dahil olmak üzere çeşitli yerlere zorunlu göç ettirilmesinin ardından hükûmetin Ermenilerin mal varlıklarını "terk ettiğini" söylemesiyle yapıldı. Ermenilerin hemen hemen tüm mülklerine el konularak yerel Müslüman nüfusa dağıtıldı. 1974'te çıkan bir kararla birlikte ulusal güvenlik gerekçe gösterilerek 1936'da getirilen mülk beyan etme ve tapuya kayıt ettirme zorunluluğu sonrasında Ermeniler tarafından edinilen mal varlıklarına el konuldu.Bazı tarihçilere göre Ermeni mülklerine toplu bir şekilde el konulması, Türkiye'nin ekonomisinde sermaye artırımını sağlayarak ülkenin ekonomik temelinin oluşumunda önemli bir rol oynadı. Ayrıca yeni Türk burjuvazisinin ve seçkin orta sınıfın ortaya çıkmasına yol açtı.Hrant Dink Vakfı'nın El konan Ermeni mülkleriyle ilgili haritalar, tarihçe ve durum bilgisi içeren web sitesisi
Türkiye'de elektrik

Türkiye'de her yıl yaklaşık 300 TWs elektriği, yani Türkiye'nin birincil enerjisinin miktar karşı beşte bir, kullanılır. Türkiye'de elektriği çok kömür yakıyor, hem yerel hem ital. O yüzden Türkiye'nin sera gaz emisyonlarının en büyük kaynağı Türkiye'nin kömür yakan termik santralleri. Onlar'dan çok hükûmet sübvansiyon veriyor.Ekoniminin en büyük ithalat masrafı doğal gazı ve en çok doğal gaz termik santraller kullanılır. Ancak Türkiye'nin güneş enerjisi ve rüzgâr enerjisi yavaşça yükseliyor ve Türkiye'nin mevcut hidroelektrik kolayca dengesi yapabilir.İlk elektrik santralı 1902'de Tarsus dışında inşa edildi. 1914'de İstanbul'daki Silahtarağa Elektrik Santrali üretmeye başladı. O Osmanlı İmparatorluğun ilk büyük santralıydi.Türkiye elektrik enerjisi tüketimi 2018 yılında bir önceki yıla göre %2,2 artarak 304,2 milyar kWh, elektrik üretimi ise bir önceki yıla göre %2,2 oranında artarak 304,8 milyar kWh olarak gerçekleşmiştir.2019'dan sonradaki beş yıl 11 milyar dolar enerji verimliliği yatırım planlıyor. Ayrıca 2035'teki %80 akıllı saat hedefi var.2018'deki elektriği %37% kömür, %30 doğal gaz, %20 hidrolik,%7% rüzgâr, %3 güneş, ve %2,5 jeotermal dan üretildi. Devletin EÜAŞ yanı sıra özel şirketler de çok var.Türkiye Elektrik İletim A.Ş. yayın yapar. Sabancı Üniversitesinin 2018 araştırmasını göre 2026'te Türkiye'nin elektriğinden %20'si rüzgâr ve güneşten normal yayın yatırımdan üretebilecek. Ayrıca %30'su ağ yatırımlı küçük bir artış.EPİAŞ toptan pazarı yapar ve devletin şirketi EÜAŞ toptan fiyatlar idare eder. Devlet son kullanıcının fiyatlar kural yapar. Yeni rüzgar ve güneş santralleriyle elektrik üretmek, mevcut ithal kömür santralleriyle üretmekten daha ucuz.Enerji şirketlerin kredisi çoğunun dolar kredisi olarak alınması ancak enerji şirketlerinin gelirinin Türk lirası olması, enerji sektörünün TL'nin değer kaybından etkilenmesine  yol açıyor.Türkiye elektrik sisteminin basitleştirilmiş interaktif bir simülasyonu: SHURA Enerji Dönüşümü Merkezi
Türkiye'de elektrik hırsızlığı

Türkiye'de elektrik hırsızlığı, Türkiye'de yasadışı yollar ile elektrik kullanımını tanımlar. Elektrik hırsızlığı, Doğu ile Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yoğunlaşmış olup, Ege Bölgesi en düşük hırsızlık oranına sahiptir. Elektrik dağıtım şirketleri açısından Dicle ve Vangölü Elektrik Dağıtım AŞ elektrik hırsızlığından en çok etkilenen firmaları oluşturmaktadır. 2020 yılında Mardin (%72,7), Şırnak (%70,9) ve Diyarbakır (%65,4) en yüksek hırsızlık oranına sahip illeri olmuştur. Denizli (%1,3) ise tüm iller arasında en düşük hırsızlık oranına sahiptir.Elektrik hırsızlığı sonucunda oluşan zararlar ulusal olarak ödenmektedir. Kullanıcının bulunduğu ilin hırsızlık oranından bağımsız olarak tüm kullanıcılar eşit bir elektrik hırsızlığı vergisi ödemektedir. 2013'den beri hırsızlık vergisini yerelleştirmeye yönelik çalışmalar olmakla birlikte bu çalışmalar hayata geçirilmemiştir. Ulusal olarak ödenen vergi sisteminin 2025'e kadar devam etmesi planlanmaktadır.Elektrik hırsızlığı 2012 yılına kadar hukuki açıdan "hırsızlık" kapsamında değerlendirilmiştir. 2012 yılında kabul edilen 3. yargı paketiyle birlikte suç "karşılıksız yararlanma" kategorisinde değerlendirilmeye başlanmıştır.