barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Çamaşır makinesi

Çamaşır makinesi, çamaşır yıkamak için kullanılan bir beyaz eşyadır. Bu terim çoğunlukla kuru temizleme veya ultrasonik temizleyiciler yerine su kullanan makineler için kullanılır. Kullanıcı, makinenin kullandığı suya sıvı veya toz hâlinde satılan çamaşır deterjanı ekler.1908'de Alva John Fisher tarafından icat edildi. Makinenin içine yatay olarak yerleştirilmiş metal tambura kirli çamaşırlar konuluyordu. Tambur, elektrik yardımıyla döndürülüyor ve hareket sırasında çamaşırlar sürekli suyla temas ederek temizlenmiş oluyordu. İlk kurutuculu çamaşır makinesi ise 1924'te üretildi. 1937 yılında Bendix Corporation adlı şirket ilk tam otomatik çamaşır makinesini üretti. 1940'lı yıllardan itibaren tam otomatik makineler ev hanımlarının hizmetine girmeye başladı. Fakat tamamen otomatik çamaşır makinesinin Almanya'da pazara sürülmesi için 1951 senesini beklemek gerekiyordu. O zamanlar birkaç maaş tutarında 2000 mark civârında satılıyordu. İlk elektrikli kurutmalı çamaşır makinesinin ortaya çıkması Miele isimli firma tarafından 1958'de oldu.
Çamaşır topu

Çamaşır topu (İng. Laundry ball, Wash ball); çamaşır yıkamada deterjan yerine önerilen bir üründür. Topların üreticileri genellikle ürünlerinin nasıl çalıştığı konusunda pseudoscientific (sözdebilimsel) iddialar ileri sürerler ve faydaları konusunu abartırlar.Birçok insanın bu toplarla çamaşır yıkamanın deterjansız yıkama ile aynı derecede veya daha düşük etkinlikte olduğunu bildirirken etkilerin birçoğu mekanik etkiye veya soğuk yerine sıcak suyla yıkama fonksiyonlarına bağlanabilir.Değişik imalat tiplerine sahip toplar içlerinde etkili olduğu söylenen nanoteknolojik seramik parçalar, magnetik materyal veya aktif su olduğu belirtilen renkli sıvı taşırlar. Çalışmalar bu topların yıkama etkisi konusunda fark olmadığını belirtse de üreticiler bu bileşenlerin yıkamada özel etkileri olduğunu iddia ederler. Bazı toplar özel deterjan pelletleri veya diğer içerik malzemeleri ile doldurulmuş olabilir.Çamaşır topları üreticileri tarafından daha ucuz, genel yıkama tozları veya sıvılarına karşı çevreci, alerji yapmayan sağlıklı ürünler olarak lanse edilir. Buna göre toplar deterjanlar kadar veya ona yakın derecede etkindirler. Su kullanımının azaltılmasında, Enerji kullanımının azaltılmasında, Bakteri ve sporların uzaklaştırılmasında, Sert suyun yumuşatılmasında,İddiaların bir kısmı bilimsel olarak desteklenmeyen, diğerleri ise abartılan iddialar olarak görülmüştür. İçeriğinde deterjan bulunan toplar tek başına suyla yıkamadan daha etkili olabilirler. İddiaya göre deterjan üreticileri ihtiyaç olandan fazla deterjan önermekte ve deterjanlar gereksiz dolgu maddeleri içermektedirler. Bazı üreticiler çamaşır toplarının daha az enerji kullanımı gerektiğini söylese de çamaşırların sıcak suyla yıkanmasını önererek lekelerin temizlenmesini, böylece de tüketicinin yanılarak topun işe yaradığını söylemelerine yol açabilirler.
Çamaşırcı kadın

Çamaşırcı veya çamaşırcı kadın, Antik Çağ ve Orta Çağ'da, meslek olarak kıyafet yıkayan kadınlardı. Günümüzde bu meslek çoğunlukla Afrika ve Hindistan gibi bölgelerde bulunmaktadır.Homeros'un Odysseia eserindeki Nausicaa karakterinin tasvirinde olduğu gibi, zamanın Yunan toplumunda bir prenses ve kız arkadaşlarının kişisel olarak çamaşır yıkaması olağan dışı veya alçaltıcı bir şey değildi.Ancak, daha sonraki zamanlarda bu, çoğunlukla sosyal statüsü düşük kadınların yaptığı bir meslek olarak kabul edildi.Binlerce yıl boyunca çeşitli kültürlerde önemli bir toplumsal işleve sahip olan bu meslek, çamaşır makinesi ve self servis çamaşırhanelerin yayılması ile birlikte günümüzde mesleği gereksiz kılmıştır.
Çamaşırhane

Çamaşırhane, giyim ve diğer tekstil ürünlerinin yıkandığı yer anlamına gelir. İnsanlar kıyafet giymeye başladığından beri çamaşırhane önemli yer haline gelmiştir. Çamaşırhane işi geleneksel olarak oldukça cinsiyetlendirilmiştir ve çoğu kültürde sorumluluk kadınlara (çamaşırcı kadın) düşmüştür. Birçok ülkelerde hamam-banyo hizmetleri ile direk ilişkilidir. Sanayi Devrimi, özellikle çamaşır makinesi ve çamaşır kurutma makinesi gibi cihazları icat etti.  Çamaşır yıkama işlemleri hala hem evde hem de ev dışındaki ticari kuruluşlar tarafından yapılıyor.Şu an bireysel bir evde çamaşır odası ve yardımcı oda bulunabilir. Bağımsız iş olarak ise self servis çamaşırhane ve kuru temizleme yerleri bulunmaktadır.
Çamaşırhane Film

2013 yapımı Celal ile Ceren filminin IMDb'de En Kötü 100 film liste başına getirilmesinin ise kasıtlı olarak yapıldığına dair basın açıklamaları yapmıştır.
Çambaşı, Çaykara

Yerleşimin eski adı "Anaso"'dur. 1486 yılı Osmanlı tahririnde Paçan (Maraşlı) adıyla tek bir köy bulunurken, ilerleyen yıllarda bu köyden bölünmelerle yeni yerleşimler kurulmuştur. Günümüz yerleşimi de bu bölünme sonucu "Anaso-ı Paçan" adıyla kayıtlarda yer almıştır. 1876 yılında Anaso adıyla müstakil bir köy olarak görülmektedir.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Anaso adıyla o dönemki Of kazasının Kadahor (Çaykara) bucağına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Çambaşı olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Çambaşı, Şiran

1935 ve 1940 yılı nüfus sayımlarında Çambaşı Şinik adıyla bahsedilen yerleşimden, 1945 sayımında Şinik Çanbaşı, 1950 yılı sayımında da Şinih Çanbaşı adıyla bahsedilmiştir. 1955 yılı sayımından itibaren yerleşimden sadece Çambaşı adıyla adıyla bahsedilmeye başlanmıştır.
Çambel, Kemalpaşa

Çambel, İzmir'in Kemalpaşa ilçesine bağlı 48 mahalleden biridir. Kemalpaşa ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Doğusunda ve kuzeyinde Manisa ilinin Turgutlu ilçesi bulunmaktadır.
Çambesi Nehri

Kuzeydoğu Zambiya'da bulunan Çambesi Nehri, Kongo Nehri'nin (uzunluk açısından) en uzak ucudur. Kaynağını Kongo Nehri'nden almaktadır.Çambesi, deniz seviyesinden 1760 metre yükseklikte, Tanganika Gölü yakınındaki kuzeybatı Zambiya dağlarında bir dere olarak yükselir. Bangweulu Gölü'nün bir parçası olan Bangweulu Bataklığı'na 480 kilometre boyunca akar. Mayıs ayında yağmur mevsimi sona erdiğinde bataklıkları ve güneydoğuda taşkın yatakları yeniden doldurur. Bangweulu Sulak Alanlarını da desteklemektedir. Su daha sonra bataklıklardan Luapula Nehri olarak akar.Kasama'nın doğusuna doğru akan 100 kilometreden uzun bir bölümü, yaklaşık 2 kilometre genişliğindeki labirent tarzı bataklık kanallardan ve 25 kilometre genişliğe varan bir taşkın yatağından oluşmaktadır. Daha aşağısında ise, Kasama-Mpika yolu ile Tazara Demiryolu'nun geçtiği bir köprü vardır. Köprü ile kesiştiği noktada bulunan ana kanal yaklaşık 100 metre genişliğindedir. Sel zamanı ise 400 metreyi bulur.
Çambulak, Almus

Yerleşimden 19. yüzyıl Osmanlı kaynaklarında "Daduhta" adıyla Kafirni nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilmiştir. Köyde Pir Sultan Abdal'ın oğlu Pir Mehmet Türbesi bu köydedir. 1968 yılında köyün adı Çambulak olarak değiştirilmiştir.
Çambulak, Ovacık

Yerleşimin eski adı "Kirgat" olup 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır. Ekim 1994'te güvenlik güçleri tarafından PKK'ya yönelik başlatılan operasyonlar kapsamında tamamen boşaltılılan köye, 2010 yılından itibaren yeniden yerleşim başlamıştır.
Çamburnu

Bu alanın tabiat koruma alanı olmasının ana sebebi Sarıçam alt türüne ait ve sadece iki yerde yayılımı olan Pinus silvestris ssp.koçhiana'nın bulunmasıdır. Bu bitkinin deniz kenarına erişimi olan ender bölgelerden birisidir. Sarıçam bitkisi eğitim ve bilim açısından önemli bir bitkidir. Bu tabiat koruma alanının bir diğer özelliği ise kuzeyden gelen göçmen kuşların Doğu Karadeniz kıyılarına ulaştığı ilk bölgedir. Bölge turizm alanı olarak da kullanılmaktadır.
Çamburnu, Sürmene

Çamburnu ve Yeniay mahallelerinin bulunduğu bölgenin eski adı Rumca kökenli "Sargona" olarak bilinmektedir 1968 yılı İçişleri Bakanlığı kayıtlarında ise Çamburnu’ya bağlı Gökçesu mahallesinin eski adı Sargona olarak gösterilmiştir. Çamburnu ve Yeniay bölgesinde günümüzde tersane olarak kullanılan limanın, Osmanlı öncesi dönemde de oldukça rağbet gören bir liman konumunda olduğu bilinmektedir. Evliya Çelebi seyahatnamesinde burayı  “…altı rüzgâra kapalı, güzel demir tutan yataklı büyük limanı vardır” diyerek tanımlamıştır.1530 tarihli 387 Numaralı Muhâsebe-i Vilâyet-i Karaman ve Rûm Defteri’nde “İvyan” adıyla Sürmene nahiyesinin bir karyesinin (köyünün) olduğu bilinmekte olup büyük olasılıkla günümüz Çamburnu yerleşimini oluşturan mahalleler o dönemlerde İvyan karyesinin mahalleleri konumundaydı.1935 yılı nüfus sayımında da günümüzde yerleşimi oluşturan mahallelerden biri olan Kuşluca’dan 618, Kutlular’dan Makrandoz adıyla 494, Gökçesu’dan da Sargona adıyla 325 nüfuslu bir köy olarak bahsedilmektedir.1968 yılında İçişleri Bakanlığınca yayınlanan köy adları kitapçığında Kemerli, Kuşluca, Gökçesu ve Kutlular (Makrandoz)’dan Sürmene ilçe merkezine bağlı müstakil köyler olarak bahsedilmiştir. Kemerli köyü 1935 yılı kayıtlarında bulunmadığından bu yerleşim biriminin sonraki yıllarda kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu dört köy birleştirilerek 1970’lerin ortalarında kurulan Çamburnu belde belediye teşkilatını oluşturmuştur. Çamburnu Belediyesi 6360 sayılı kanun uyarınca 2014 yılında kapanmıştır.Çamburnu yerleşiminde tarihi yapılar olarak Kuşluca mahallesinde 1830/1837 yılında, Gökçesu mahallesinde de 19. yüzyılda yapılmış camiler bulunmaktadır.
Çamca

Çamca (Çamca: ꨌꩌ), Avustronezyan ailesine ait bir Malaya-Polinezya dilidir ve Güneydoğu Asya'da yaşayan Çamlar tarafından konuşulur. İlk olarak modern Doğu Kamboçya ve Güney Vietnam'ı kapsayan eski Çampa Krallığı topraklarında konuşulmaya başlanmıştır. Batı türünü Kamboçya'da 220.000 kişi, Vietnam'da 25.000 kişi, doğu türünü Vietnam'da yaklaşık 73.000 kişi konuşmakta olup dil, toplamda yaklaşık 320.000 kişi tarafından konuşulmaktadır.Blood, D. L., & Blood, D. (1977). East Cham language. Vietnam data microfiche series, no. VD 51-72. Huntington Beach, Calif: Summer Institute of Linguistics.Blood, D. L. (1977). A romanization of the Cham language in relation to the Cham script. Vietnam data microfiche series, no. VD51-17. Dallas: Summer Institute of Linguistics.
Çamcılar

Daha önceleri Hasanlı köyüne bağlı bir mahalle iken, 5 Kasım 2012'de yapılan halk oylamasının ardından yine aynı köye bağlı Abacılar, Göncüoğlu ve Dorukluoğlu mahalleleri ile birleşerek 2013 yılında köy statüsü aldı.
Çamdalı, Almus

Köyün adı, 1522 kayıtlarında Menegü, 1928 kayıtlarında Mineğer olarak geçmektedir. Daha önceleri Reşadiye ilçesine bağlıyken, 31 Mart 1966'da Almus ilçesine bağlandı.
Çamdalı, İnebolu

Köyün adı, 1530 yılı kayıtlarında Keti olarak geçmektedir. Daha önceleri Abana ilçesine bağlıyken, 29 Nisan 1949'da İnebolu ilçesine bağlandı.
Çamdere, Bayburt

Köyün eski adı Hakiğ'dir. 1835 yılında erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterinde Hakiğ (Hakıh) adıyla görülen köyde sadece Müslümanlardan oluşan 9 hanede 34 Müslüman erkek yaşamaktadır. Mufassal (detay) deftere göre köydeki erkek sayısı 35 olarak görülmektedir. Bu tarihte köyde bir adet değirmen faaliyet göstermektedir.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasıyla birlikte kayıtlarda Hakıh/Hakih ve Hakiğ olarak görülen adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Çamdere olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Çamdere, Eğridere

Çam-dere (Bulgarca: Боровица Borovitsa), Bulgaristan'ın güneyinde Kırcaali ili, Eğridere belediyesine bağlı Rodoplarda yer alan bir köydür.Başkent Sofya ile arasında 194.207 km mesafe vardır. 12.667 km² alanı kaplayan köyde 362 kişi yaşamaktadır.
Çamdere, Sincik

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe kökenli Polikan olarak geçmektedir. Daha önceleri Adıyaman ili Kâhta ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, 3644 sayılı ‘130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Adıyaman'ın yeni kurulan ilçesi Sincik'e bağlanmıştır.
Çamdere, Ulubey

Köyün eski ismi Cızıkdamı'dır. 1953 yılında Uşak'ın il, Ulubey'in ilçe olması esnasında bu köyden bahsedilmemesinin sebebi bu tarihte köyün Cızıkdamı mahallesi ismiyle Kışla köyüne bağlı olmasıdır.
Çamdibi (İzmir metrosu)

Çamdibi Metro İstasyonu, İzmir metrosu'nun M5 (Halkapınar - Otogar) Metro Hattı'nda yer alan ve 2024 yılında hizmete girmesi beklenen proje aşamasındaki yer altı metro istasyonudur.İstasyon, İzmir'in Bornova ilçesinde Kamil Tunca Bulvarı ile 5227. Sokak kesişiminde inşa edilecek olup, 2 giriş/çıkış noktası bulunacaktır.
Çamdibi, Aslanapa

Köyün adı, 1893 yılı kayıtlarında Tava olarak geçmektedir. Daha önceleri Kütahya Merkez ilçeye bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Aslanapa ilçesine bağlandı.
Çamdibi, Bornova

İlk belediye örgütü 1963 yılında kuruldu. Günümüzde Çamdibi çevresinde bir yeni yapılaşma oluşmaktadır. Yerel halkın çoğunluğu Balkanlardan göçmüş olan ailelerden oluşmaktadır. Çamdibi adını bir rivayete göre şu anki Atatürk Stadyumu bölgesinde ve karşısında bulunan büyük bir ağaçlık alan ve oradan Refik Tulga Caddesi'ne dönüş tarafında bulunan büyük çam ağacı olduğudur.Semt, Burak Reis (eski adı: Barbaros Hayrettin Paşa Caddesi, halk arasındaki adı hâlen Barbaros olarak geçer), Yıldırım Beyazıt, Rafet Paşa (eski adı Fevzi Çakmak, halk arasındaki adı hâlen Çakmak olarak geçer), Çınar (eski adı: Mithatpaşa), Gaziosmanpaşa, Tuna ve Meriç mahalleleri olmak üzere 7 mahallenin birleşmesinden oluşmuştur. Semt, ovaya kurulu olduğu için sokak araları ve anayolları hep düzdür.Çamdibi nüfusunun büyük çoğunluğunu Balkan göçmenleri oluşturur. Balkanlardan, özellikle eski Yugoslavya'dan gelenlerin oluşturduğu kişilerin, çocuklarının ve torunlarının yaşadığı bir bölgedir.     Bu nedenle bölgede yer alan birçok dükkanın ve yerin ismi Balkanlar ile ilişkilidir.Burak Reis,Gaziosmanpaşa,Rafet Paşa, Çınar,Tuna,Meriç ve Yıldırım Beyazıt mahallerinin nüfusu baz alındığında Çamdibi'nin nüfusu 70 bin kadardır.
Çamdibi, Havran

Çamdibi; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamdibi, Refahiye

Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avârız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Gercanis kazasının merkez nahiyesine bağlı "Balasor" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avârıza konu 5 Müslüman hane yaşamaktaydı. 1896 tarihli kayıtlarda da köyde sadece Müslümanların yaşadığı görülmekte olup, bu dönemde 24 hanelik köyde 89 erkek nüfus bulunmaktaydı. 1964-1965 yılları arasında köyün adı "Çamdibi" olarak değiştirildi.Köy, Erzincan il merkezine 75 km, Refahiye ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Köy, Karadeniz Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır.
Çamdibi, İznik

Çamdibi, Bursa ilinin İznik ilçesine bağlı bir mahalledir. Eski adı Hotoz veya Hotazdır. 2012 yılında çıkarılan Büyükşehir Yasası ile köy statüsünden mahelle statüsüne geçmiştir.
Çamerya Kurtuluş Ordusu

Çamerya Kurtuluş Ordusu (LAC, Arnavutça: Ushtria Çlirimtare e Çamërisë, UÇÇ), Epirus'un kuzeybatı Yunan bölgesinde olduğu bildirilen bir paramiliter oluşumdur.2001'de internette UÇÇ'nin gizli üyelerini gösteren bir video  yayınlandı, lider "Mehmeti", "hakları" olmayan etnik Arnavutları savunmak için Güney Arnavutluk'ta Kurtuluş Ordusu'nun kurulacağını söyledi: "Yaklaşık 1 milyon Arnavut Kuzeybatı Yunanistan - Çamerya'da haklarından yoksun yaşıyor, UÇÇ onların meşru temsilcisi olacak."ABD Başkanı George W. Bush 10 Haziran 2007'de Tiran'ı ziyaret ettiğinde, UÇÇ'den bir delegasyon milliyetçi talepler içeren bir mektup gönderdi. UÇÇ heyetleri Roma ve Tiran'daki ABD büyükelçiliklerine de mektuplar gönderdi.2001 yılında Yunan polisi, grubun yaklaşık 30-40 Arnavuttan oluştuğunu bildirdi. Örgüt, Arnavutluk hükümetinin resmi desteğine sahip değildir.Medya Gözlemcileri - Makedonya'ya yönelik etnik Arnavut saldırılarının arkasında NATO'nun olduğuna dair yeni işaretler
Çamgazi Barajı

Güneydoğu Anadolu Projesi (GAP) içerisinde 13 büyük proje arasında yer alan Adıyaman-Kahta projesinin ünitelerinden biri olan Çamgazi Barajı Doyran Çayı üzerinde 1990-1999 yılları arasında sulama amacıyla inşa edilmiştir.Çamgazi Barajı, Adıyaman il merkezine yaklaşık 17 km uzaklıkta ve Çamgazi köyünün 2,5 km kuzey doğusunda, Doyran ve Kuzgun çayları üzerine inşa edilmiş olup, kış ve ilkbahar aylarında Kırkgöz ve Çakal çaylarından su takviyesi yapılmaktadır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 5.512.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 45,00 m, normal su kotunda göl hacmi 56,17 hm³, normal su kotunda göl alanı 5,55 km²'dir. Baraj 6.532 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Çamgazi, Adıyaman

Köy, Adıyaman il merkezine 22 km uzaklıktadır. Köyün; kuzeyinde Karagöl, Yarmakaya ve Kayacık, güneyinde Battalhüyük ve batısında ise Börkenek bulunur.
Çamgiller

Pinaceae (Çamgiller), Pinales takımından bazen çalı formunda kozalaklı ağaç türlerini içeren bitki familyasıdır.Familya üyeleri bir evcikli her dem yeşil ve yaprak döken türleri içerir. Larix ve Pseudolarix türleri kışın yapraklarını döker. Kabuk düz, pullu veya çatlaklıdır. Kısa ve uzun sürgünler bulunur. Yanal sürgünler iyi gelişme gösterir ve uzun sürgünlere benzer. Kısa sürgünler Picea, Psudotsuga ve Abies türlerinde bulunmaz. İnce dallar primer yapraklarla dizilidir. İnternodlar arasında en uzun 1 cm'lik mesafe vardır.Yapraklar basit olup tek tek dökülür, (Pinusda demetler halinde dökülür) Karşılıklı veya sarmal dizilmiştir fakat bazen 1-2 sıra halinde dizildiği görülür. Yapraklar bütün türlerde iğnemsi kısa saplı veya sapsızdır. Uzun sürgünlerde tek tek (sarmal) kısa sürgünlerde ise demetler halinde (Cedrus, Larix, Pseodularix) yer alır. Juvenil yapraklar (ilk çıkan yaprak) uzun sürgünlerde bulunur. Yapraklarda reçine kanalları görülür. Kotiledon sayısı 2-15(-24) arasındadır.Dişi kozalaklar bir yılda olgunlaşır (Pinus'''da 2-3 yılda) ve kısa bir süre içerisinde dağılır (Cedrus ve Abies) veya uzun süre ağaç üzerinde kalır. Kozalak pulları üst üste dizilmiş sert ve yassıdır. Olgunlaşınca sert, kalın ve odunsu yapıya sahip olur (Pinus). Brahte içeride veya dışa doğru yönelmiştir (Abies'de dışa doğru).Erkek çiçekler bir yıl sonunda olgunlaşır, tek veya küme halinde sürgün koltuğunda bulunur, yumurtamsı, elips veya silindirik yapıdadır. Sporofiller üst üste binmiştir. Polenler küre biçiminde olup her iki yanında kanatlar bulunur veya bulunmaz.(Larix ve Pseudotsugada bulunmaz)Tohumlar ikişer pulludur. Tohum kanadı tohumu kıskaç gibi tutar. Bazı çam türlerinde kanatlar körelmiştir (Pinus pinea).
Çamiçi, Bornova

Çamiçi, İzmir'in Bornova ilçesine bağlı bir mahalledir. İdari sınırlarına bakıldığında Kayadibi, Eğridere, Kurudere, Sancaklı ve Kır mahalleleri ile komşudur. Batısında ve kuzeyinde Yamanlar Dağı, güneyinde Nif Dağı bulunur.https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Çamkoru Tabiat Parkı

Çamkoru Tabiat Parkı, Çamlıdere ilçesi sınırları içinde, Ankara'nın 110 km kuzeybatısında bir tabiat parkıdır. Tabiat parkında ayrıca Çamkoru Göleti bulunur. 215 hektar büyüklüğünde olan tabiat parkını Eski Ankara-Bolu devlet kara yolu park sahasını ikiye böler.Çamkoru Tabiat parkı ziyaretçilerin eğlenme ve dinlenme ihtiyaçlarını karşılar. Çadırlı kamp yapmak mümkündür. Çamkoru Orman İçi Dinlenme Yeri'nde piknik ve gezinti alanları mevcuttur. Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'nın bir izcilik kampı bulunur. Eskiden mesire yeri olarak kullanılan Çamkoru, 2008 yılında Türkiye Cumhuriyeti Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından Türkiye'nin 23. Tabiat Parkı olarak ilan edilmiştir. Sahanın bir kısmı Hazine'ye aittir.Çamkoru, İç Anadolu'nun bozkırından Kuzey Anadolu'unun orman bitki örtüsüne geçildiği yerde bulunur. Orta ve kalın ağaçlık çağında doğal sarıçam ve karaçam ağaç türleri ile kaplıdır. Ayrıca sapsız meşe, Tüylü meşe, Titrek kavak, gürgen, göknar ve geyik dikeni bulunur. Arazisinin bir kısmı ise açıklıktır ve Çamkoru Göleti'nden oluşur.Çamkoru'da kurt, çakal, tilki, tavşan ve yaban domuzu, yırtıcı ve ötücü kuş türleri bulunur. Çamkoru göletinde gökkuşağı alabalıkları ve çeşitli diğer balıklar bulunur. Çamkoru Geyik Üretme İstasyonu doğaya salınmak üzere geyik yetiştirmektedir.
Çamkule, Bornova

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Çamköy Barajı

Çamköy Barajı, Balıkesir'de, Hayıtlıdere üzerinde çevre koruma amacıyla 1987-1991 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.156.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 44,00 m., normal su kotunda göl hacmi 8,70 hm³, normal su kotunda göl alanı 0,69 km²'dir.
Çamköy, Almus

Köyün adı, 1522 yılı kayıtlarında Zora olarak geçmektedir. Daha önceleri Reşadiye ilçesine bağlıyken, 4 Şubat 1987'de Almus ilçesine bağlandı.
Çamköy, Altıeylül

Mahalle, 19. yüzyıldan beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Savaştepe ilçesine bağlıyken, 18 Nisan 1956'da Balıkesir merkez ilçeye bağlandı. Altıeylül ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı.
Çamköy, Bekilli

1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde, "Çam köyü" adıyla Denizli Sancağı Çal kazasına bağlı 159 kişinin yaşadığı bir köy olarak kaydedilmiştir. Çal kazasına bağlı olan yerleşim Cumhuriyetin ilk yıllarında Çal kazasının Bekilli nahiyesine bağlandı. 1953 yılında Uşak'ın il olmasıyla birlikte ilçe statüsüne yükselen Ulubey'e bağlanmıştır. Bekilli'nin 1987 yılında ilçe olmasıyla da yeni kurulan bu ilçenin köyü olmuştur.
Çamköy, Bigadiç

Mahallenin adı çamın dibinde olduğu için ve çok çam ağacının bulunduğu içindir.bazı rivayetlere göre ise çam dede adında birisi mahallesi kurmuş.
Çamköy, Ezine

Daha önceleri Karadağ köyüne bağlı Çamoba mahallesi iken, 6 Haziran 1956'da Çamköy adıyla köy statüsü kazandı.
Çamköy, Fethiye

20 Ağustos 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Çamköy, Gölmarmara

60 haneden olusmustur.mahallenin cevresindekı ormanlıklar mahallenin dısardan görünümünü engeller amaçok güzel bir manzarası vardır.Ama bunun bir faydasıda vardır.Gelen rüzgarların gecmesını engellemekte ve soğuğu gecırmemektedir.
Çamköy, Kozlu

Daha önceleri Çamköy köyü iken, 8 Aralık 1988 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen Sivriler'e mahalle olarak bağlandı ve Çamlık adını aldı. 12 Kasım 2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı yasa çerçevesinde Sivriler Belde Belediyesi'nin kapatılması üzerine 2014 yılında yeniden "Çamköy" adıyla köy statüsü aldı.
Çamköy, Milas

Milas ile ilçenin sayfiye yeri mahiyetinde olan Ören Mahallesi yolu üzerinde olup, ilçeye 13 km, Muğla iline 82 km uzaklıktadır.
Çamköy, Selendi

Çamköylü bir vatandaş olarak aslen dedelerimiz adana kozan dan gelip buaraya yörük olarak yerleşmişlerdir.Yörenin ismi de gerek insanların ten renginin biraz siyahi olnasından gerekse geldiği yerin adındanmıdır nedir kara kozan denilmiş.Karakozan bölünmüş çamlarla dolu olan bu yerin adı da çamköy kalmışgenellik demirci ilçesine yakın olması nedeniyle oranın örf ve adetlerine yakın bir gelenekleri var olup çok eskiye dayanmakla beraber yörüklerin hala gelenek ve görenekleri devam etmektedir.
Çamköy, Çan

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Çaltıkara köyüne bağlı bir mahalle iken, 21 Haziran 1955'te yine aynı köye bağlı bir mahalle olan Çaltı ile birleşerek köy statüsü kazandı.
Çamköy, Çavdarhisar

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Emet ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Çavdarhisar ilçesine bağlandı.
Çamköy, Şaphane

Köy, 1912 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gediz ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Şaphane ilçesine bağlandı.
Çamlar

Çamlar, Çam halkı ya da Çampa halkı (Çamca: ꨂꨣꩃ ꨌꩌꨛꨩ, Urang Campa;  veya ; ), Güneydoğu Asya'da Avustronezya kökenli bir etnik gruptur. 2. yüzyıldan 15. yüzyılın ortalarına kadar, Çamlar, orta ve güney Vietnam'da bir takım bağımsız beyliğin oluşturduğu bitişik bir bölge olan Çampa'yı doldurdu. Avustronezya dil ailesinin Malaya-Polinezya koluna ait Çam ve  dillerini konuşurlardı. Çam dili hâlen Çamlar tarafından, Tsat dili ise Çamların torunları olan ve Çin'in Hainan Adası'nda yaşayan  tarafından konuşulmaktadır. Çamlar ile Malaylar, Güneydoğu Asya anakarasının daha eski Avustroasya halkları arasında, Demir Çağı döneminde bu bölgeye yerleşmiş tek büyük Avustronezya halklarıdır.Çamca, Avustronezya dil ailesine aittir. Çamca, Çamların tarih boyunca temasta bulundukları halkların dillerinin etkisi altında, içerdiği yabancı kökenli ödünç kelimeler ve terimler açısından zengindir. Çamların çoğu bu dili konuşabilir; bunun dışında, yaşadıkları ülkelerdeki en yaygın dilleri de konuşurlar (ör. Kmerce, Vietnamca, Malayca vd.). Bazı Çamlar ayrıca Arapça konuşmasını ve yazmasını bilirler.
Çamlaraltı Koleji

14 öğrenciyle eğitim hayatına başlayan Çamlaraltı Koleji, 1954 yılında İzmir, Mektupçu'da bulunan Mektupçu Köşkü'nde Mehmet Ali Sertatıl tarafından kurulmuştur. Mektupçu ve Karşıyaka şubesinde eğitime başlayan okul, adını bahçesinde bulunan çam ağaçlarından almıştır. 1954'te anaokulu ve ilkokul olarak kurulan Çamlaraltı Koleji'ne 1955'te ortaokul ve lise bölümleri eklenmiş ve Çamlaraltı Kız Koleji adı ile eğitim vermeye devam etmiştir. 1960 yılında Buca Heykel'de bulunan Horozlu Köşk'te Çamlaraltı Erkek Koleji eğitime başlamıştır. Kız Koleji 1968'de, Halil Rıfat Paşa Caddesi'ndeki Mektupçu Köşkü'nün karşısında bulunan, okulun bugünkü binasına taşınmış; Erkek Koleji ile 1978 yılında birleşerek karma eğitim vermeye başlamıştır. Okul 1981 yılında Anadolu Lisesi statüsüne geçmiştir. 1993 yılına kadar yatılı eğitim veren okul, bu tarihten itibaren gündüzlü, tam gün eğitim vermektedir. Okul, 2001 yılından bu yana, her yıl 1 Mayıs'ta gelenekselleşen Mehmet Ali Sertatıl Başarı Ödülleri (MAS) ile İzmir ve Türkiye çapındaki başarılı gençleri ödüllendirmektedir.Milli Eğitim'e yarım asırdır hizmet veren ve kentin ikinci özel okulu olan kolej, Atatürkçü, laik, ülkesini seven, sorumluluk sahibi, ilkeleri olan, dürüst, saygılı, nazik, çevresine duyarlı, doğa tutkunu, aktif, ileri görüşlü, dünya dili konuşan, iletişim tutkunu, kültürlü, sanat düşkünü, sevgi dolu nesiller yetiştirmeyi ana hedef olarak belirlemiştir.Öğretim şekli karmadır. Kız ve erkek öğrencilere gündüzlü, tam gün öğretim uygulanır. Anasınıfı 1 yıl, İlköğretim Okulu (İlkokul-Ortaokul) 8 yıl, Anadolu Lisesi ve AGSSL 4 yıldır.Ağırlıklı yabancı dil İngilizcedir. İngilizce eğitimi anasınıfında başlar. Seçmeli yabancı dil Almancadır. Üçüncü yabancı dil ise İspanyolcadır. Almanca eğitimi 4.sınıfta, İspanyolca ise 6. sınıfta başlar. Anadolu Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi'nin üçüncü yabancı dili İtalyancadır.Çamlaraltı Koleji Cambridge Üniversitesi'nin (UCLES) TR-032 nolu sınav merkezidir. İlköğretimde (ilkokul-ortaokul) FCE, ortaöğretimde (lise) IELTS ve TOEFL eğitimleri yapılmaktadır.
Çamlı, Akşehir

Çamlı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamlı, Dereli

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Ceneviztepe olarak geçmektedir. Daha önceleri Semail köyüne bağlı Aşağısemail mahallesi iken, 21 Mart 1947'de Çamlı adıyla köy statüsü kazandı.Köy, Giresun il merkezine 48 km, Dereli ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Dereli'nin güneybatısında olup,  numaralı Giresun-Sivas (Dereli-Şebinkarahisar) devlet yoluna, Güdül Köyü üzerinden 3,4 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Çamlı, Erdemli

Çamlı Köyü 1960 yılındaki ihtilalde Ohut ve Firzin mahallelerinin birleştirilmesinden meydana gelmiştir. Yörük Türkmenleri yaşayışını devam ettirenler, 1400 rakımlı Karafrenk yaylasına çıkmaktadır. Ohut mahallesi Firzin'den 4 km. daha ileridedir. Mahallede zengin krom madeni yatakları vardır. Mahallenin batı kesiminde yer alan Alata vadisi, yamaç paraşütü yapılmaya elverişlidir. Ayrıca mahallenin ormanlık alanlarında doğa yürüyüşü (tracking) yapılabilir.Köy, Mersin iline 60, Erdemli ilçesine 27 km mesafededir. Rakımı 800 metre ile 970 metre arasında değişmektedir. Ohut ve Firzin olmak üzere iki mahalleden oluşmuştur.
Çamlı, Gümüşhane

Köyün eski adı "Mavrangel"'dir. 1530 yılı Osmanlı tahririnde "Morangel" adıyla Erzurum sancağı Torul kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1643 yılı kaydında Mavrengel adıyla görülen yerleşimde 1 timarli sipahi bulunurken, 10'u Müslüman ve 10'u Hristiyan olmak üzere 20 köylünün Canca kömür madeninde çalıştığı görülmektedir. 1876 yılı sayımında o dönemki Gümüşhane kazasının merkezine bağlı bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, 100 hanede 331 kişi yaşamaktadır. Aynı tarihli kayda göre köyün Koyunoğlu adıyla bir mahallesi bulunmaktadır.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da Mavrangel adıyla Gümüşhane merkez kazasına bağlı görülen köyün adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.Köyün Meletli ve Zağanlı mahallelerine giden yol üzerinde, yamaçta kurulu olup günümüze harap halde ulaşabilmiş kilise bulunmaktadır.
Çamlı, Güzelbahçe

Çamlı, İzmir'in Güzelbahçe ilçesine bağlı bir mahalledir. Yerleşim özellikleri itibarıyla köy olarak kabul edilmektedir. 2014'ten önce idari birim olarak da köy statüsündeydi. 2021 verilerine göre 1.852 kişilik nüfusa sahiptir.Köyün eski adı bilinmemektedir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Çamlı (چاملب) olarak geçer. Bu tarihte Çamlı, Urla kazasının merkez nahiyesine bağlı 19 köyden biriydi. 1935 genel nüfus sayımında Urla kazasının Kızılbahçe nahiyesine bağlı olan köyün nüfusu 399 kişiden oluşuyordu.Çamlı, 29 Aralık 1993'te kurulan Güzelbahçe ilçesine köy olarak bağlandı. 2014 Türkiye yerel seçimlerinin ardından yürürlüğe giren 6360 sayılı kanunla mahalle hâline geldi.Çamlı'nın yüzölçümü 21 km2'dir. Mahallenin kuzeyinde Yelki ve Mustafa Kemal Paşa, kuzeydoğusunda Küçükkaya, doğusunda Payamlı mahalleleri, güneydoğusunda Seferihisar, güneyinde ve batısında Urla ilçeleri bulunmaktadır. Mahalle sınırları içerisinde yer alan Çamlı Deresi'ne bir içme suyu barajı inşa edilecektir.
Çamlı, Korgan

Mahallenin adı, 1844 ve 1928 yılı kayıtlarında Geçi olarak geçmektedir. 15 Aralık 1993 tarihinde Çamlı köyü ile Yeniköy köyünün Azara ve Aralcak mahallelerinin birleştirilerek; merkezi Çamlı Köyü olmak üzere "Çamlı" adı altında belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Çamlı, Manyas

Köy, Kura Falı anlamına geldiği belirtilen Kurafa adı ile 1860 yılında kurulu bulunan bir mahallesin yakınında 1877 yılında kurulmuş ve bu mahallesin yerini almıştır. Cumhuriyet Dönemi ile birlikte, 1926 yılında bağlı bulunduğu ilçe kaymakamı tarafından mahallesin coğrafi özellik yapısına uygun olarak önerilen Çamlı ismini almıştır. Köy İlköğretim Okulu, eğitmen Ahmet Tezcan tarafından 01.11.1940 tarihinde açılmıştır.
Çamlı, Marmaris

Köy, Gökova Körfezi'ndeki Sedir Adası antik Kedrai kenti ve ünlü Kleopatra Plajı ile tanınıyor. Kedrai bir Karia kentiydi, sonra Rodos'a bağlandı. Kedrai “sedirler” (sedir ağacı) anlamına geliyor. Rodos Karşıyakası'nın en önemli yerleşimlerinden biri olan Kedrai, surlarla kuşatılmıştı. Kule ve duvarları kıyıda izlenebilen kentin orta kesiminde Dor düzenindeki Apollon tapınağından bugüne ancak temelleri ulaşabilmiş. Agora, çeşitli yapı kalıntıları ve kent nekropolünün yanı sıra, adanın doğu kesiminde ise yüzü kuzeye bakan ve oldukça iyi durumda tiyatrosu var.
Çamlı, Of

Yerleşimin eski adı "Lekahumruk"'dur. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, o dönemki Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşim görülmemektedir.  1681 yılı Avarız Defterinde İsporyan-ı Humrik adıyla yer alan köyde, tamamı Müslümanlardan oluşan 26 nefer kaydedilmiştir. Bu kayıtta ayrıca köye bağlı Arsen yerleşimi görülmekte olup bu yerleşimde de tamamı Müslümanlardan oluşan 22 nefer kaydedilmiştir.1923 Mübadelesi sırasında Bölümlü doğumlu Papaz Yorgos Papadopulos tuttuğu gezi notlarında yerleşimden Lekah adıyla bahsederken, burada Müslüman ve Hristiyan nüfusun yarı yarıya olduğunu belirtmiştir. Yine notlarında Müslüman mahallesinde tepelik alan üzerinde Aziz Yorgos kilisesinin kalıntılarının bulunduğunu, 12 hanelik Hristiyan mahallesinde de yeni yapılmış Aziz Stafanos kilisesi olduğunu ve bu yapının mübadele sonrasında okula çevrildiğini belirtmiştir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan sonra da Lekahumruk adıyla o dönemki Of nahiyesine bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Çamlı olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. 1984 yılına kadar "Çamlıköy" adıyla köy statüsünde olan yerleşim, o yıl Of ilçe belediyesi sınırlarına alınarak mahalleye dönüştürüldü ve adı "Çamlı" olarak değiştirildi.
Çamlıalan, Şenkaya

Çamlıalan köyünün eski adı Armaşen'dir. Nitekim erken dönem Osmanlı mufassal defterinde Armaşen / Armaşin (ارمشین) olarak geçer. Gürcüce kaynaklarda Armaşeni (არმაშენი) olarak geçer ve eski Gürcücede "şeni" (შენი) "ev, mesken" gibi anlamlara gelir.Armaşen köyü, orta çağda Gürcistan'ın bir parçası olan Tao bölgesinde yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre köy, Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Büyük bir yerleşme olan Armaşen'in nüfusu 30 Hristiyan haneden oluşuyordu. Köyde buğday, çavdar ve yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.Armaşen, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve bu tarihte köyü oluşturan 18 hanede 34 erkek kaydedilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Armaşen köyünün nüfusunun yaklaşık 68 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Armaşen köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresinin de Armaşen (Армашен) adıyla kaydettiği köy Oltu sancağının (okrug) Oltu kazasına (uçastok) bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köyde, "Türkmen" olarak kaydedilmiş 105 kişi yaşıyordu.Armaşen köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre "Ermeşin" (أرمەشین) adıyla Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Kosor nahiyesinde yer alıyordu. 1940 genel nüfus sayımında "Armuşen" biçiminde kaydedilmiş olan Armaşen köyü aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 356 kişiden oluşuyordu.Armaşen "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Çamlıalan olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Çamlıalan köyünün nüfusu 529 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 108 kişi okuma yazma biliyordu.
Çamlıbahçe

Çamlıbahçe, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Beykoz ilçesine bağlı 25 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Tokatköy; doğusunda Ortaçeşme; batısında Anadolukavağı; güneyinde Yalıköy; güneydoğusunda ise Beykoz Merkez mahalleleri bulunmaktadır.
Çamlıbel, Bayındır

Çamlıbel; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamlıbel, Girne

Çamlıbel, (Yunanca: Μύρτου, Mirtu) de jure olarak Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne Kazası'nda, de facto olarak ise Kuzey Kıbrıs'ın Girne İlçesi'nde bulunan bir köydür. 2006 yılı itibarı ile toplam nüfusu 1037'dir. KKTC'nin bir bucak merkezidir.1990-91 yıllarında köy yakınlarında yapılan kazılarda Helenistik ve Roma dönemlerine ait bir mezar ve 83 adet tarihi eser bulundu. Bu eserlerin içerisinde kase, kolye, tabak ve kandil gibi eşyalar bulunmaktadır. Köyün doğusunda ise Panteleemon Manastırı adlı bir manastır bulunmaktadır.Köyün 1946 yılındaki nüfusu 681, 1960 yılındaki nüfusu ise 710 idi. 1960 Kıbrıs nüfus sayımına göre bir Rum köyüydü. 1974'teki Kıbrıs Harekâtı'ndan sonra Türk kontrolüne girdi. 1974'ten sonra köye bir cami de yapıldı.
Çamlıbel, Kavaklıdere

26 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Çamlıbel, Oltu

Mahallenin eski adı 1926 yılı kayıtlarında Ermenicede "ekinlik" anlamına gelen Ardos olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 95 km, Oltu ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Mahalle, Oltu'nun güneybatısında olup,  numaralı Erzurum--Ardahan (Tortum-Oltu) devlet yoluna, 1,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çamlıbel, Pozantı

Mahallenin adı daha önceleri Karakuz iken 1997 tarihinde mahallenin Aladağ ilçesinden ayrılıp Pozantı ilçesine bağlanarak muhtarlık olup ismi çamlıbel olarak değiştirilmiştir. Mahallenin tarihi ise fazla ileriye gitmez daha önceleri Karaisalı ilçesinin yaylalığı durumundayken Bobuş kardeşlerin yerleşmesi sonucu 1911 tarihinden sonra Karaisalı ilçesi gildirli mahallesi Karakuz Mezrası olarak yerleşim alanı olmuştur. Mahallenin iki yanından geçen Körkün Çayı ve bir geçmektedir.
Çamlıbel, Silifke

Çamlıbel (Karaböcülü olarak da bilinir) Mersin'in Silifke ilçesine bağlı bir mahalledir. Şehir merkezine yaklaşık olarak 11 km uzaklıktadır.
Çamlıbel, Tokat

Yerleşimin adı 1522 yılı kayıtlarında Çiftlik olarak geçmektedir. Tokat'ın Sulusaray ilçesinde 1923 yılında yaşanan deprem sonrası ilçede bulunan resmi kurumların eski ismi Artova olan Çamlıbel'e taşındı ve böylece Çamlıbel, 1923 yılında ilçe merkezi yapıldı. 1 Haziran 1944'te Çamlıbel'e 20 kilometre mesafedeki Kızılca köyünün adının Artova olarak değiştirildi ve ilçe merkezini buraya taşındı. Bunun üzerine eski ismi Artova olan ilçe ise nahiyeye dönüştürülerek Çamlıbel adını aldı. 1973'te ise beldeye dönüşen Çamlıbel'e 2005 yılında Aktepe ve Behram köyleri referandum sonucu mahalle olarak beldeye bağlandı.Belde; Tokat il merkezine 30 km, Tokat Havalimanı'na 19 km, Sivas Havalimanı'na ise 81 km. uzaklıktadır.
Çamlıbel, Ulubey

16. ve 17. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında bahsedilmeyen köyden ilk olarak 1900'lü yılların başındaki kayıtlarda "Katırcık" adıyla bahsedilmektedir. 1953 yılında Uşak'ın il olmasıyla birlikte ilçe statüsüne yükselen Ulubey'in köyü olmuştur. Bu dönemde de yerleşimden Katırcık ismiyle bahsedilmekte olup ilerleyen yıllarda günümüzdeki adını almıştır. Köylülerin ne zaman ve nereden buraya geldiği bilinmemekle birlikte köylünün kökenini Sarıkeçili yörükler oluşturmaktadır. Çamlıbel ve Küçükkayalı köyleri arasında, kanyon içerisinde Osmanlı döneminde yapıldığı söylenen "Çamlıbel Köprüsü" bulunmaktadır.
Çamlıbel, Yerköy

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında, Türkçe  Koruk ya da Kırmancı kökenli Kurruk olarak geçmektedir. Bu isim 1990 yılı sonrasına kadar kullanılmıştır.
Çamlıbel, Çaykara

Yerleşimin eski adı "Yukarı Şinek"'dir. Ataköy'den ayrılarak kurulmuştur. Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da 1935 ve 1940 yılı nüfus sayımlarında "Şinek ulya" olarak geçen yerleşimin adı daha sonra Yukarı Şinek olarak kaydedilmiştir. Of kazasının Kadahor (Çaykara) bucağına bağlı görülen yerleşimin Yukarı Şinek olan adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Çamlıbel olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Çamlıbel, Şebinkarahisar

Köyün eski adı, 1522 ve 1928 yılı kayıtlarında Ermenicede "bulanık" anlamına gelen Brdor ya da Bildor olarak geçmektedir.Köy, Giresun il merkezine 131 km, Şebinkarahisar ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Şebinkarahisar'ın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Tokat-Bayburt (Şebinkarahisar-Alucra) devlet yolu üzerindedir.
Çamlıbelen, Milas

Daha önce Yukarı Kalınağıl olarak geçen mahallenin günümüzdeki adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında bilgi yoktur.Mahallenin batısındaki bir tepede Sinuri Kutsal Alanın kalıntıları yer almaktadır. Dağların arasında izole bir yerde konumlanmıştır. Sinuri ismi Karca'dır. MÖ 4. yüzyılın sonuna kadar Pelekos ismindeki syngeneianın; bu tarihten itibaren bilinmeyen bir nedenden ötürü Pormunos ismini aldığı belirtilmektedir. Labraunda gibi müstakil bir kutsal alan iken MÖ 3. ya da 2. yüzyılda Mylasa'ya bağlanmıştır. Yılda bir kez bayram yapıldığı ve rahipliğin babadan oğula geçtiği bilinir. Tanrının elinde çift yüzlü balta tuttuğu anlaşılmıştır. Yazıtlara göre Hekatomnos bir sunak masası adamıştır. Kutsal bir koruluğa sahip olan kutsal alanın bir bölümünün Mylasa Ovası'nda yer aldığı bilinmektedir. Biri kutsal alanın hemen yakınında; diğeri güneyde olmak üzere iki köy kalıntısı tespit edilmiştir. Birine "Hiera Kome"; yani Kutsal Köy; dendiği bilinir. Aşağı Kalınağıl Köyü'nde (Kalınağıl, Milas) dikdörtgen bir kule; kutsal alanın yakınında ise bir rahip ailesine ait olduğu düşünülen büyük bir mezar yapısı vardır. Kutsal alan Bizans Dönemi'nde kiliseye dönüştürülmüştür.
Çamlıca Gazoz

Çamlıca Gazoz, Türkiye kökenli, gazlı ve alkolsüz içecek markası. (bkz. Gazoz) İlk olarak Ekrem ve Nazif Erkli tarafından kurulan Çamlıca Alkolsüz İçecek Sanayi şirketi tarafından üretilmiştir. Erkli Kardeşler, Çamlıca Gazoz ile İstanbul'daki ilk gazoz üretimini 1946 yılında Kadıköy'de gerçekleştirmiştir. 1950 ile 1970'li yıllarda hızlı bir büyüme yaşayan şirket içeceğin üretimini Kadıköy'den Altunizade'ye taşınmıştır. Daha sonra ise fabrikasını Adapazarı'na taşımış ve Altunizade'deki arsasını Sabancı Grubu'na satmıştır. Adapazarı'ndaki depremden zarar gören fabrika ve şirketin ekonomik sıkıntıları nedeniyle şirket Ülker Gıda'ya satılmıştır. Türkiye’de senede her tüketici yaklaşık 40 litre gazlı içecek tüketiyor ve istenilen gazlı içeceklerin %64’ü kola kategorisinde yer alıyor. Bu sebepten Ülker’de 2003 yılında piyasaya Cola Turka markası ile girdi. Cola Turka ile gazlı içecekte tutunamadığını düşünen Ülker, Çamlıca’yı da ağırlık verdiği ürünlerin dışında tuttu. 2015 yılında ise Cola Turka, Saka ve Çamlıca markaları Japon DyDo DRINCO'ya satıldı.
Çamlıca Kız Lisesi

Çamlıca Kız Lisesi ya da bir dönem kullanılan adıyla Üsküdar Çamlıca Kız Anadolu Lisesi,  İstanbul’un Üsküdar ilçesi Acıbadem mahallesinde hizmet veren yatılı okuldur.  İkinci Meşrutiyet devrinde açılan “Çamlıca İnas Sultanisi” adlı okulun devamıdır.1913 yılında “Çamlıca İnas Sultanisi” adıyla  “Ahmet Ratip Paşa Köşkü”’nde hizmete giren okul,  Osmanlı İmparatorluğu’nda açılan ilk yatılı kız okullarından birisidir.   Köşkün sahibi Ahmet Ratip Paşa, 1892-1908 arasında Hicaz Umum Valisi olarak görev yapmış Osmanlı devlet adamı idi ve devrin en zenginlerindendi. Dört katlı, 54 odalı binayı, yazlık köşk olarak Mimar Kemaleddin Bey’e yaptırmıştı. Bina 1908’de II. Meşrutiyet’in ilanından sonra Maarif Vekaleti tarafından satın alındı. Meşrutiyetin ilk senesinde binada bir kız lisesi hizmete girdi ve Almanya’dan getirilen eğitmenlere görev verildi. Ancak, bu kurum uzun ömürlü olmayıp kapandı.  1913’te köşkte “Çamlıca İnas Sultanisi” hizmete girdi.İnas Sultanisi, açılışından kısa bir süre sonra  I. Dünya Savaşı başlayınca kapandı, savaştan sonra yeniden açıldı; sultanîlerin “lise”ye dönüştüğü sırada “Çamlıca Kız Lisesi” adını aldı ve İstanbul’un Kurtuluş gününe kadar faaliyetine devam etti.Lise,  cumhuriyetin ilanından sonra ortaokula dönüştürüldü 1923-1934 arasında “Çamlıca Kız Ortaokulu” olarak hizmet verdi.1934’te kapanan Çamlıca Kız Ortaokulu, liseye dönüştürülerek 1939’da “Çamlıca Kız Lisesi” adıyla yeniden açıldı ve yatılı olarak hizmet vermeye başladı.Tarihi lise, 2008 yılında "Çamlıca Kız Anadolu Lisesi"’ne dönüştürüldü. Eğitim faaliyetleri tarihi köşk binasında değil, modern okul binasında devam etmektedir.
Çamlıca TRT Kulesi

Çamlıca TRT Kulesi, İstanbul Üsküdar'daki Büyük Çamlıca Tepesi'nde yer alan Türkiye Radyo Televizyon Kurumu'na ait verici kulesi idi. Yapımına Mart 1972 yılında başlanan kule Temmuz 1976 yılında tamamlanmıştır. Kule  metre yüksek konik beton kule ve üstündeki çelik direk ile toplam 166 metre yüksekliğe sahipti ve 268 metre rakımda bulunuyordu. Çamlıca Kulesi'nin tamamlanmasının ardından 25 Kasım 2020 tarihinde yıkılmıştır.Yapımı Mart 1972 yılında başlanan kule Temmuz 1976 yılında tamamlanmıştır. Vericiden tek frekanslı ağ (SFN) için test yayınları 3 Şubat 2006'da başlamıştır. 21 Mayıs 2010'da, kulenin 80 metre yüksekliğinde bir yangın çıkmış; yangın vericiye zarar vermiş ve hasar giderilinceye kadar yayın durdurulmuştur.TRT Kulesi ve etrafında bulunan radyo direk ve kulelerinin görüntü kirliliği oluşturması, aynı zamanda teknolojik olarak eski kalmaları nedeniyle Küçük Çamlıca Tepesi'nde inşa edilen Çamlıca Kulesi'nin tamamlanmasının ardından, Çamlıca TRT Kulesi 25 Kasım 2020 tarihinde yıkılmıştır.
Çamlıca Tabiat Parkı

Çamlıca Tabiat Parkı, Kütahya ilinin Merkez ilçesinde yer almaktadır.  bir alanı kaplamaktadır. Tabiat parkının % 21.15 sürdürülebilir kullanım bölgesi geriye kalan % 78.85’lik kısmı kontrollü kullanım bölgesi olarak ayrılmıştır. Tabiat parkında Marmara iklimi hakimdir.Alanın büyük bir kısmında 80-100 yaşlarında pinus nigra (Karaçam) ağaçları bulunmaktadır. Eğimin çok yüksek olduğu yerlerde gelen karaçam gençliği ile birlikte cistus sp (Pinar) toprağı kaplamışlardır. Alan içinde piknik yapılan yerler ise Karaçam örtüsünün alt tabakasını oluşturur ve buralar açıklıktır.Şehir merkezinden halk otobüsleriyle ulaşımı sağlanmaktadır. Vali konağının yanında bulunan büfe ve kır lokantasının etkisiyle ziyaretçiler tarafından tabiat parkının en yoğun kullanılan bölgesidir. Günü birlik kullanımlar için piknik faaliyetleri yapılmakta olup, tabiat yürüyüşü ve kamp yapma olanakları sağlamaktadır. Kütahya bungalov evleri denildiğinde akla ilk gelen bölgelerden olan Çamlıca Tabiat Parkı Orman Köşkleri günlük ve haftalık konaklama olanaklarıyla ziyaretçilerini ağırlamaktadır.
Çamlıca, Adaklı

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Hirçik olup, Kurmanci'de "xirçik" sözcüğü "yabacık" anlamına gelmektedir.Daha önceleri Kiğı ilçesine bağlı olan köy, 4 Temmuz 1987 tarihinde, Resmî Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’ gereğince kurulan Bingöl'ün yeni ilçesi Adaklı'ya bağlanmıştır.
Çamlıca, Adıyaman

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçede "vadi, boğaz" anlamına gelen Dol olarak geçmektedir.
Çamlıca, Akkuş

Çamlıca; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamlıca, Araklı

1935 ve 1940 yılı nüfus sayımlarında "Tul" adıyla görülen yerleşim, 1945 yılı nüfus sayımından itibaren Dul adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. Daha önceleri "Dulköy" adını taşıyan mahalle, 2017 yılında "Çamlıca" adını almıştır.
Çamlıca, Aziziye

Mahallenin eski adı, 1902 yılı kayıtlarında Çortankar olup, Ermenice "çortan" Türkçede "keş" adı verilen "yoğurt kurusu"nun karşılığıdır. Mahallenin eski adı 1916 yılı kayıtlarında Çöltikâr olarak geçmektedir.Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca ilçesine bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 65 km, Aziziye ilçe merkezine 51 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeyinde, Kuzgun Baraj Gölü kıyısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yoluna, Kuzgun ve Ağcakent mahalleleri üzerinden 10 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çamlıca, Bahşılı

Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Hodar, 1968 yılı kayıtlarında ise Kömürcüler olarak geçmektedir. Daha önceleri Kırıkkale Merkez ilçeye bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Bahşılı ilçesine bağlandı.
Çamlıca, Besni

11 Temmuz 2005 tarihinde il idare kurulu kararı ile Çakallı olan köyün adının, Çamlıca olarak değişilmesi bakanlık onayı ile kabul edilmiştir.
Çamlıca, Durağan

Köy, Sinop il merkezine 170 km, Durağan ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır. Köy sınırları içinde bir Roma Dönemi nekropolü bulunur.
Çamlıca, Gazipaşa

Mahallenin eski adı Hayrados'tur. Osmanlı arşivlerinde ise mahallenin ismi Hoyrandüzü olarak geçmektedir. Halk ağzında Hoyradüzü, Hayradost, Hayrados olarak değişmiştir. Mahallenin adı mahallesi kuran Hoyranlı yörük aşiretinden gelmektedir.
Çamlıca, Güneysu

Köyün adı, 1910 yılı kayıtlarında Rumca kökenli Kalender olarak geçmektedir. Kıbledağı köyünden ayrılarak köy statüsüne kavuştu.
Çamlıca, Hendek

26 Nisan 1993 tarihinde Çamlıca (Yeşiller), Aşağıçarığıkuru (Merkez), Yukarıçarığıkuru (Erenler) ve Camili adlı köyler belediye statüsü alarak Aşağıçarığıkuru merkez olmak üzere beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.1928 tarihi nüfus kayıtlarında Çamlıca (Yeşiller) köyünün eski adı Haraklı, Camili köyünün adı Çarığıkuru Camili, Aşağıçarığıkuru (Merkez) köyünün adı Nefsi Çarığıkuru olarak geçer.
Çamlıca, Hüyük

25 Kasım 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.