barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Çamlıca, Kepez

Eski adı Hatuşlar'dır. 2000 yılında itibaren köy, daha sonra Büyükşehir Yasası ile de mahalleye dönüşmüştür. Bu tarihten itibaren adı çeversinin çam ormanlarıyla kaplı olmasından dolayı Çamlıca olmuştur.
Çamlıca, Keşan

Günümüzden yaklaşık 4 bin yıl öncesine kadar yerleşim izlerine rastlanılan eski bir yerleşim yeridir. Egnatia Yolu üzerinde kurulmuş bir yerleşim yeri olan ve 1900'lü yılların sonuna kadar Grabuna adıyla bilinen köyün adı, 1901 yılı kayıtlarında Karapınar olarak geçmektedir. 1934 yılına kadar Rum ve Türklerin birlikte yaşadığı Grabuna Nahiyesi, Rum nüfus varlığı yüzünden ikametgâhını Yerlisu'ya aldıran Nahiye Müdürü sebebiyle ismi Çamlıca olarak değiştirilmiş ve Rum nüfusun da nahiyeyi boşaltmasıyla tamamen Türk yerleşimi haline dönüşmüştür. 14 Mart 1971 tarihinde beldeye çevrilen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy, Edirne il merkezine 123 km, Keşan ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köyün doğusunda; Şükrüköy, Seydiköy, Kadıköy ve Mahmutköy kuzeydoğusunda; Yerlisu ve Sazlıdere kuzeyinde; Pırnar, Gökçetepe batısında; Mercan, Karlı, Büyükdoğanca köyleri kuzeybatısında; İzzetiye mahallesi ve Keşan ilçe merkezi yer almaktadır. Köy, Keşan'ın güneyinde olup /Devlet/uluslararası Edirne-Çanakkale yolundan ayrılan  numaralı yolun son durağıdır.
Çamlıca, Keşap

Köy, Giresun il merkezine 35 km, Keşap ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Köy, Keşap'ın güneyinde olup,  numaralı Keşap-Karabulduk il yoluna, 6,1 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Çamlıca, Kâhta

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçede "çamkesen" anlamına gelen Çamçin, 1968 yılı kayıtlarında ise Akarsu olarak geçmektedir.
Çamlıca, Kıbrıs

Kufez (Yunanca: Γούφες; Sonradan ismi: Çamlıca) Kıbrıs'ta Lefkoniko'nun 6 km kuzeybatısında bir köydür. Günümüzde KKTC sınırları içerisinde yer almaktadır. 2011 itibarıyla yaklaşık 100 kişilik bir nüfusa sahiptir.
Çamlıca, Kızıltepe

Çamlıca, Mardin ilinin Kızıltepe ilçesine bağlı bir mahalledir. Mardin il merkezine 42 km, Kızıltepe ilçesine 12 km uzaklıktadır.
Çamlıca, Laçin

Köyün adı, 1914 yılı kayıtlarında Rumköyü, 1925 yılı kayıtlarında ise Yeni Çamlıca olarak geçmektedir. 30 Aralık 1993 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Çamlıca, Merzifon

Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Yenice, 1960 yılı kayıtlarında ise Ermeni Yenicesi olarak geçmektedir.
Çamlıca, Sarıçam

Daha önceleri Yarımca köyüne bağlı Kazankaya mahallesi iken, 15 Nisan 1946'da Çamlıca adıyla köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Çamlıca, Silifke

Çamlıca; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamlıca, Terme

Mahallenin eski ismi Limandere olan yerleşim, 24 Ocak 1955 tarihinde Evci, Terme köyüne bağlı Limandere ve Gökseki mahallelerinin birleşmesiyle kurulmuştur.
Çamlıca, Torbalı

Çamlıca; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamlıca, Tortum

Çamlıca köyü ile Yukarısivri köyünün eski ortak adı Lisgavi veya Liskavi'dir. Nitekim Osmanlı tahrir defterlerinde Çamlıca köyü, Aşağı Liskavi, Yukarısivri köyü de Yukarı Liskavi olarak geçer.Aşağı Lisgavi köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki eski kilise ve kale, buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.Aşağı Lisgavi köyü, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Tortum sancağının Liskavi nahiyesinin köylerinden biriydi. Yukarı Liskavi köyünü de kapsayan Liskavi nahiyesi 15 köyden oluşuyordu. Aşağı Liskavi köyü nüfus açısından bu nahiyenin ikinci büyük köyüydü ve nüfusu 104 Hristiyan haneden oluşuyordu.Aşağı Lisgavi köyü, geçen zaman içinde nüfus açısından daha küçük bir köye dönüşmüştür. Köy 1835 Osmanlı nüfus defterine göre 43 haneden oluşuyordu. Sadece erkek nüfusunun tespit edildiği bu sayımda köyde 160 erkek bulunuyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun 320 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Aşağı Lisgavi köyü, 1935 genel nüfus sayımında "Aşağı liskav" adıyla Erzurum vilayetinin Tortum kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 508 kişiden oluşuyordu. Lisgavi veya Liskav Türkçe olmadığı için Aşağı Liskav'ın adı 1950'lerin ilk yarısında Aşağısivri olarak değiştirilmiştir. Bundan dolayı köyün adı 1955 genel seçimlerinde Aşağısivri olarak geçer. 1965 genel nüfus sayımında "Aşağısivri (Aşağılisgav)" şeklinde kaydedilmiş olan köyde 701 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 275 kişi okuma yazma biliyordu. Aşağısivri köyünün adı Çamlıca olarak değiştirilmiş ve bir mahalle olarak Tortum kasabasına bağlanmıştır.Çamlıca sınırları içinde, yerleşim merkezinin 2 kilometre batısında bir kilisenin kalıntıları bulunmaktadır. Almaleti olarak adlandırılan yerdeki kiliseden geriye kuzeybatı köşesi ile duvar kaplama malzemesi olan beyaz düzgün kesme taşlar kalmıştır. Yerleşimdeki ikinci önemli eski yapı ise, büyük ölçüde ayakta duran Lisgavi Kalesi'dir. Çamlıca'da bir kayaya oyulmuş eski yazı tespit edilmiş, ancak tahrip olduğu için niteliği saptanamamıştır.
Çamlıca, Yahyalı

20. asır basinda Rum yerleşimiydi. Nüfus mübadelesinde Selanik muhacirleri yerleştirilmiş ise de daha sonra çevre köylerden gelip yerleşen Varsak Türkmenleri çoğunluğa geçmiştir. Mahallenin ismi 1970'li yıllarda degistirilmiştir.
Çamlıca, Yenimahalle

Ankara'nın Yenimahalle ilçesine bağlı bir mahalledir. Geniş bir alana sahiptir. İşyeri bölgeleri ile çevrilidir.Mahalle sınırları içerisinde Polis Koleji, Polis Lojmanları, Temsan Genel Müdürlüğü, Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü, İller Bankası Sosyal Tesisleri, Türk Telekom İmodsan Müessesesi yer almaktadır. Çok sayıda firma, tek başına komple binalarda faaliyet göstermektedir.
Çamlıca, Yusufeli

Çamlıca köyünün eski adı Lusuncur'dur. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Lusuncur (لوسنجور) olarak geçer. Çamlıca, 1946 yılında bir mahalleye dönüştürülmüş olan eski Danalet (Ünlüler) köyünü de kapsamaktadır. Bu yer adı 1854 tarihli Kiepert haritasında "Danolet" olarak geçer.Lusuncur, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 tarihli nüfus sayımında Lusuncur, Çıldır Eyaleti'nin Livana-i Ulya sancağına bağlı Bedazor nahiyesinin köylerinden biriydi. Köyde 36 hanede 102 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Lusuncur'un toplam nüfusunun yaklaşık 204 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Aynı idari konuma sahip Danalet (دانالت) köyünde ise, 17 hanede 45 erkek tespit edilmiştir. Gürcüce bir yer adı olan Danaleti'nin (დანალეთი) toplam nüfusunun yaklaşık 90 kişiden oluştuğu söylenebilir.Lusuncur köyü, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'nin sacaklarından biri olan Lazistan sancağının Livana kazasına bağlı köylerden biriydi. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre köyün nüfusu 32 hanede yaşan 44 kişiden oluşuyordu. Salnamede belirtilmemiş olmakla birlikte bu tarihte de Osmanlı idaresi sadece erkek nüfus tespit ediyordu. Bundan dolayı köyün nüfusunun yaklaşık 88 kişiden oluştuğu söylenebilir. Bu salnamede hayvan varlığı olarak 60 öküz, 50 inek, 11 at, 167 keçi ve 138 koyun kaydedilmiştir. Danilet olarak kaydedilmiş olan Danaleti köyünde ise, 18 hanede 60 kişi yaşıyordu. Kadın nüfusu da eklenince bu köyün toplam nüfusunun da yaklaşık 120 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca, Lusuncur ve Danalet köyleri Kiskim kazasına bağlanmıştır.1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Lusuncur (لوسنجور)  ve Danilet (دانلت) olarak geçen iki köy, Artvin vilayetine bağlı Yusufeli ilçesinin merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlı olan Lusuncur'da 367 kişi, Danilet'te 157 kişi yaşıyordu. 1945 genel nüfus sayımında da ayrı bir köy olan Danalet, 1946 yılında bir mahalle olarak Lusuncur köyüne bağlanmıştır.Lusuncur "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Değirmentaşı olarak değiştirilmiştir. Köye daha sonraDeğirmentaşı yerine Çamlıca adı verilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Değirmentaşı köyünün nüfusu 562 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 224 kişi okuma yazma biliyordu.
Çamlıca, Ödemiş

Çamlıca; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamlıca, Üsküdar

Çamlıca İstanbul'un Üsküdar ilçesinde yer alan tepelik ve yeşil semt. İstanbul şehri ve Boğaziçi’nin en güzel manzaralarının görülebileceği çam korularını içeren Büyük Çamlıca (Sefa Tepesi) (268) ve Küçük Çamlıca Tepeleri (229) bu semtte bulunur. Kısıklı, Emniyet, Küplüce, Ferah, Yavuztürk, Bulgurlu, Burhaniye, Kirazlıtepe, Küçük Çamlıca ve Acıbadem Mahallelerinden oluşur.Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun  Nur Baba ve Recaizade Mahmud Ekrem'in Araba Sevdası isimli eserlerinin konusu burada geçmektedir.
Çamlıca, Üzümlü

Köyün eski adı, 1917 yılı kayıtlarında Dalav olup, Kurmanci'de "delav" sözcüğü, "yalak, ark" anlamına gelmektedir.
Çamlıca, İspir

Mahalle, Erzurum il merkezine 143 km, uzaklıktadır. Mahalle, ilçe merkezinin güneybatı kısmındadır.  numaralı Bayburt-Artvin (Pazaryolu-İspir) devlet yolu ve Çoruh Nehri mahallenin kuzeyinden geçmektedir.
Çamlıca, Şarkışla

Köy, Sivas il merkezine 135 km, Şarkışla ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır. Köy,  numaralı Akdağmadeni-Şarkışla il yolu kenarındadır.
Çamlıca, Şavşat

Çamlıca köyünün eski adı Çartuleti'dir. Gürcüce bir yer adı olan Çartuleti (ჩართულეთი), "çatak" anlamına gelir. Bu ad Türkçeye "Çartulet" (چارتولت) olarak girmiştir. 1925'te adının Çamlıca olarak değiştirilmesinden sonra da köyün eski adı uzun süre resmi kayıtlarda "Çamlıca (Çartulet)" biçiminde kullanılagelmiştir.Çartuleti, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde kalıntıları bulunan kule de bu dönemden kalmış olmalıdır.Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılı kayıtlarında Çartuleti ayrı bir köy olarak geçmemektedir. Hemen yakınındaki Hantuşeti ise, bu deftere göre Çıldır Eyaleti'nin Şavşat (Satlel) sancağına bağlı köylerden biriydi.Çartuleti, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde Çartuleti, Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasında Satlel-Rabat nahiyesine bağlı Soporo köyünün bir mahallesiydi. Rus idaresinin “Çartulet” (Чартулетъ) olarak kaydettiği yerleşimin nüfusu 14 haneden oluşuyordu. Soporo köyünde ise 34 hanede 228 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı "Türk" olarak kaydedilmiştir. Bununla birlikte eski bir Gürcü yerleşimi olan Çartuleti'de Muçurtana (მუჭურტანა), Çoravelta (ჭორაველთა), Avçala (ავჭალა), Orbuka (ორბუკა) gibi Gürcüce mevki adları bugün de kullanılmaktadır.Çartuleti köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Çartuleti köyünü de kapsayan Artvin bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.Çartuleti, 1922 tarihinde Artvin livasında yapılan nüfus tespiti sırasında Şavşat kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi. "Çartulet" adıyla kaydedilmiş olan köyün nüfusu, 124'ü kadın ve 105'i erkek olmak üzere, 33 hanede yaşayan 229 kişiden oluşuyordu. Bu tespitte de köyün nüfusu "Türk" olarak kaydedilmişti. Çartuleti veya Çartulet Türkçe olmadığı için köyün adı 1925 yılında Çamlıca olarak değiştirilmiştir. 1940 genel nüfus sayımında Çamlıca, Çoruh vilayetine bağlı Şavşat kazasının merkez nahiyesinin 23 köyünden biriydi ve nüfusu 347 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında Çamlıca köyünün nüfusu 475 kişiye çıkmıştı ve bu nüfus içinde 254 kişi okuma yazma biliyordu.Çamlıca köyünde varlığı bilinen tek tarihsel yapı Çartuleti Kulesi’dir (5 x 1,5 m). Bir gözetleme kulesi olduğu anlaşılan yapının tarihsel Şavşeti bölgesinin savunma sisteminin bir parçası olduğu anlaşılmaktadır. Bugün yıkık olan kule, güneybatısındaki Hantuşeti Kalesi’nin kulelerini görüyordu.
Çamlıdere

Çamlıdere, Ankara'nın bir ilçesidir. Ankara'nın kuzeybatısında yer almakta, doğu ve güneyden Kızılcahamam, kuzeyden Gerede, batıdan Güdül ve Beypazarı ilçeleri ile çevrilidir.İlçe 1953 yılına kadar Kızılcahamam İlçesine bağlı bucak olarak kalmış, 02.12.1953 tarihinde 6191 sayılı kanunla ilçe statüsünü kazanmıştır.Çamlıdere İlçesinin tarihçesi hakkında kesin bir bilgiye dayanan herhangi bir kaynak mevcut değil ise de, ilçede Selçuklu dönemine ait Peçenek Beldesinde bir Camii bulunmakta, Peçenek, Ozmuş, Yahşihan, Dağkuzören gibi bazı köy isimleri de Selçuklu beylerinin isimlerini taşımakta ve yer yer Selçuklu Dönemine ait kalıntılara rastlanılmaktadır. Bunun yanı sıra Bizans Dönemine ait mezar ve yerleşim yerleri gibi kalıntılara da rastlanmaktadır.Ayrıca Çamlıdere ilçe merkezinde Hz.Muhammed'in sahabesi Hz. Ömer bin Hattab'ın dördüncü soyundan gelen Şeyh Ali Semerkandi'ye ait türbe bulunmaktadır. 2014 - 2015 yıllarında kapsamlı bir restorasyondan geçen türbe yurdumuzun her bölgesinden gelen vatandaşlarımız tarafından yoğun bir şekilde ziyaret edilmektedir. Türbenin de içinde yer aldığı yeni inşa edilen bu büyük ziyaret alanında çay bahçeleri, çocuk oyun alanları, çeşmeler, yöresel ürünlerin satıldığı dükkanlar, müze, kütüphane ve simit fırını da yer almaktadır. Önceki yıllarda ücretli olan otopark ise genişletilerek ücretsiz hale getirilmiştir.İlçede her yıl genelde Temmuz ayı içerisinde Doğa Festivali yapılmaktadır. Bu doğa festivalinde bazı eğlenceler düzenlenmektedir. Bunlar Aluçdağı Yağlı Güreşleri, müzik şöleni, sinsin oyunlarıdır. Geleneksel “Çamlıdere Aluç Dağı Festivali”nde Şeyh Ali Semerkandi’yi anma gününün de yer aldığı etkinlikler düzenlenmektedir.2015 yılında ilçe halkının ve belediyenin ortak çabalarıyla hayata geçirilen Çamlıdere Kültür Evi ve Müzesi ziyarete açılmıştır. Kültür Evi ve Müzesi, geçmişi 100 yıldan eski bir Çamlıdere evinin restore edilmesiyle oluşturulmuştur. İlçenin tarihini, kültürünü, gelenek ve göreneklerini yansıtacak eşyalar ve objelerle sınırlı tutulmayan müzede; Çamlıdere insanının geleneksel yaşantısını, el sanatlarını, mutfağını, eski dükkanlarını, kaybolan ve unutulup giden geçmişe dair ne varsa hepsini yeniden hatırlatan, ziyaretçilerini ilçenin geçmişinde bir yolculuğa çıkaran bölümler ve canlandırmalar yer almaktadır.2016 yılı üçüncü çeyreğinde Çamlıdere Kültür Evi ve Müzesi'ne 200 metre mesafede Çamlıdere Doğa ve Hayvan Müzesi ziyarete açıldı. Çamlıdere'ye özgü endemik bitki türlerinin ve yörede yaşamını devam ettiren hayvanların tanıtıldığı müze haftanın 7 günü ziyaret edilebilmektedir.Çamlıdere'nin 55 mahallesinin 8'i merkezde bulunmaktadır. Merkez mahallelerinde 2.719 kişi   (% 36,8) yaşamaktadır. En uzak mahallesi ise 58,3 km uzaklıktaki Çukurören'dir. Merkez mahalleleri dışında nüfusu en fazla olan, 379 kişi ile Buğralar mahallesidir.  Çamlıdere'nin nüfusu 2017 yılında % 14 artmıştır.**
Çamlıdere Barajı

Çamlıdere Barajı, Ankara'nın Çamlıdere ilçesinin Bayındır Çayı üzerinde, içme suyu temini amacıyla 1976-1985 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 2.487.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 106,00 m., normal su kotunda göl hacmi 1.226,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 32,00 km²'dir. Baraj yılda 150 hm³ içme-kullanma suyu sağlamaktadır.
Çamlıdere Doğa ve Hayvan Müzesi

Müze tema anlamında Türkiye’de ilk ve tektir. Müzenin kuruluş amacı ise öncelikle doğa ve hayvan bilincini sağlamak olarak belirlenmiştir. Bunun yanında nesli tükenmek üzere olan hayvanları gelecek nesillere taşımak da hedefleri arasındadır.Bölge coğrafyasında veya hayvanat bahçelerindeki yabani hayvanlar ilk olarak ölümleri sonrasında Çamlıdere Belediyesi tarafından toplanmakta ve takiben tahnit edilerek müze de doğal yaşam görüntülerine ait ortamlarda sergilenmektedir. Yüz farklı çeşit hayvan içeriğine sahip olan müzede özel ses sistemi efektleri ile hayvanların doğal ortamlardaki sesleri de canlandırılmaktadır.Çamlıdere turizmi için önemli bir merkez olan müzede doğal ortamın bütün sadeliği ile canlandırılması ve hissettirilmesi amaçlanmıştır.
Çamlıdere Kutsal Emanetler Müzesi

Şeyh Ali Semerkandi'nin ilçeye bırakmış olduğu emanetler müzenin ana sergi konusunu oluşturmaktadır. Şeyh Ali Semerkandi’nin ilçeye geldiği dönemleri anlatmak, 15. Yüzyıl Çamlıdere’sini yansıtmak için de müze külliyenin yanına kurulmuştur. Müzedeki eserler arasında sacayağı, abdest almak için kullandığı altlığı ile beraber ibrik, Semerkandi vakfına ait pusat ve kılıçları sayılabilir.
Çamlıdere Terazi Müzesi

Müze Türkiye’nin ilk ve tek terazi müzesidir. Müzenin kuruluş amacı; tarih boyunca gerek yurt içinde, gerek yurt dışında kullanılmış yüzlerce farklı tartı ve terazi örneklerini sergilemek olarak belirlenmiştir. Müze sadece terazileri sergilemenin ötesinde sahip olduğu eşsiz örneklerle Ahilik’e dair kültürel mirasın ziyaretçileriyle buluşmasını da hedeflemiştir.Müze, bölge turizmi için önemli bir merkez halindedir. Sergi kısmının ötesinde farklı mimarisi ve ilgi çekici iç tasarımıyla da ziyaretçileri etkilemektedir.
Çamlıdere, Akçaabat

1957 yılına dek Cera diye anılan mahallenin aynı yıl ikiye bölünmesiyle bağımsız köy olan Çamlıdere, doğu yönünden Çatalzeytin deresi, batı ve kuzeyden Akçakale, güneyden Adacık beldesinin mahalleleriyle çevrilidir.
Çamlıdere, Pütürge

Çamlıdere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamlıdere, Suşehri

Köyün eski adı, 1522 yılı kayıtlarında Çermiş olarak geçmektedir. Köyün eski adı, 1912 yılı kayıtlarında Çayırmanişak olup, Ermenice'de "manişag" sözcüğü "menekşe" anlamına gelmektedir. 1928 yılı  kayıtlarında ise Çermişek adını taşımaktadır. Köy TUİK'in 1990 yılı kayıtlarında Akıncılar ilçesine bağlı görülmektedir.
Çamlıdere, Toroslar

Çamlıdere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamlıdere, Vezirköprü

Çamlıdere, Samsun ilinin Vezirköprü ilçesine bağlı bir mahalledir. 2020 yılına kadar mahallenin adı Danabaş idi.
Çamlıdüz, Maçka

Köyün eski ismi "Paparza"'dır. 1554 yılı ve öncesi tahrirlerinde Maçka'ya bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmemiştir. 1583 yılı kaydında "Papara" adıyla 8 Hristiyan hane ile 3 Müslüman hane ve 1 Müslüman mücerredin (bekar yetişkin erkek) yaşadığı bir köy olarak yerleşimden bahsedilmeye başlanmıştır. 1683 yılı avarız defterinde köyde avarız hanesi kaydedilmemiştir. 1835 tarihli Müslüman nüfus defterine göre köyde 11 hanede 69 Müslüman erkek yaşamaktadır. 1842-45 tarihli nüfus defterine göre iki ayrı şekilde Paparza adıyla kaydedilen köyde; 11 hanede 69 Müslüman erkek ile 17 hanede 61 Hristiyan erkek kaydedilmiştir. 1876/1877 Salnamesinde köyde 41 hanede 83 Müslüman ve 55 Hristiyan erkek nüfusu kaydedilmiştir. 1908 yılında Hristiyanların çoğunlukta olduğu yerleşimde 40 hane Müslüman yaşamaktadır.ürkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra Papara ve Paparza adlarıyla Maçka kazasına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Çamlıdüz olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Çamlıgöze Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Çamlıgöze Barajı, Sivas'ta, Kelkit Çayı üzerinde, enerji üretmek ve taşkın kontrolü amacıyla 1987-1997 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 2.200.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 38,00 m., normal su kotunda göl hacmi 50,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 4,70 km²'dir. Baraj yılda 33 MW güç ile 88 GWh'lik enerji üretmektedir.
Çamlıhemşin Ham Köprüsü

Çamlıhemşin Ham Köprüsü veya halk arasında bilinen adıyla Ham Köprü, Rize'nin Çamlıhemşin ilçesinde bulunan bir kemer köprüdür. Çamlıhemşin'in hemen çıkışında olan köprü, Hala Deresi ve Çat Derelerinin kesiştiği noktada konumlanmıştır. Dikdörtgen planlı olan köprünün kemeri kesme taştan, köprü yolu ve duvarları ise düzenli moloz taştan yapılmıştır. Kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda köprü 1999'da restore edilmiştir. 35 metre uzunluğundaki köprünün yüksekliği 8.5, genişliği 2.5 metredir. Köprü günümüzde de yaya geçişi için kullanılmaktadır.
Çamlıhemşin Kaçkar Yaban Hayatı Geliştirme Sahası

Kaçkar Dağları Millî Parkının stratejik bölgelerinden biri olan yaban hayatı geliştirme sahası, çeşitlilik gösteren hayvan türleriyle milli parkın doğal zenginliğini artırmaktadır. Bu alanlar, yerel fauna için yaşam koşullarını sağlamak ve insan etkileşiminin olumsuz etkilerinden korumak amacıyla özel olarak korunan bölgeler olarak ayrılmıştır. Korunmak istenen hayvan türü ise Çengel Boynuzlu Dağ Keçisidir.
Çamlık

Çamlık (Orta Dünya), J. R. R. Tolkien'in kurgusal Orta Dünya evreninde Rohan'ın doğusuna düşen bir bölge.
Çamlık (bölge)

Çamlık (,  Tsamouriá), Çamerya veya Çamırya olarak da bilinen Yunanistan ve Arnavutluk arasında Güneybatı Balkanlar bölgelerinden biridir. Yunanistan'nın kuzeybatısında bulunur ve önemli Arnavut nüfusu bulunan Epir resmî bölgesinin bir parçasıdır. Merkez şehri Yanya'dır. Çam Arnavutlarının ülkeden tamamen atılması amacı ile Çamlık Soykırımı gerçekleştirilmiş fakat Arnavutlar halen tamamen Çamlık'dan atılamamıştır.
Çamlık Buharlı Lokomotif Müzesi

Çamlık Buharlı Lokomotif Müzesi ya da Çamlık Demiryolu Müzesi, İzmir'in Selçuk ilçesinde yer alan ve 1997'de hizmete giren Türkiye'deki en büyük açık hava demiryolu müzesidir. Müzenin koleksiyonu Avrupa'daki en büyük buharlı lokomotif koleksiyonlarından biridir.Müze, Ottoman Railway Company / Osmanlı Demiryolu Şirketi (ORC) tarafından İzmir - Aydın demiryolu hattı için Aziziye adıyla inşa edilerek 1 Temmuz 1866'da hizmete giren ve 1991'de demiryolu hattının yeniden düzenlenmesi sırasında kapatılan "Eski" Çamlık Tren İstasyonu'nun konumunda yer almaktadır.Arsa, binalar ve lokomotif koleksiyonları tamamen TCDD'nin mülkiyetindedir ancak müzeyi 99 yıllığına -eskiden Çamlık Tren İstasyonu'nda çalışmış bir sinyal memurunun oğlu olan- Atilla Mısırlıoğlu yönetmektedir.Müze koleksiyonunda sergilenen 33 adet buharlı lokomotif vardır. Bunlardan 18 tanesi döner platforumun üzerinde yer almaktadır. Lokomotiflerin imalat yılları 1891 ile 1951 arasında değişmektedir. En eski lokomotif İngiliz Stephenson tarafından üretilmiştir. Koleksiyonda Almanya'dan Henschel (8), Maffei (2), Borsig (1), BMAG (2), MBA (1), Krupp (3), Humboldt (1); İsveç'ten NOHAB (2); Çekoslovakya'dan ČKD (1); Birleşik Krallık'tan Stephenson (2), North British (1), Beyer Peacock (1); ABD'den Lima Locomotive Works (1), ALCO (1), Vulcan Iron Works (1); ve Fransa'dan Creusot (1), Batignolles (1), Corpet-Louvet (2) lokomotifleri bulunmaktadır. Ziyaretçiler lokomotiflerin teknik detayları hakkında bilgi veren plakalara bakmak için lokomotiflere tırmanabilmektedirler.Müzede, 1957'de iki trenin kafa kafaya çarpışması sonucu gerçekleşen ve 95 kişinin ölümüne yol açan Yarımburgaz Tren Kazası'nı yapan Şark Ekspresi'nin 45501 numaralı lokomotifi de sergilenmektedir.Müzede 2 tanesi ahşap olmak üzere 9 yolcu vagonunu da bulunmaktadır. Mustafa Kemal Atatürk tarafından kullanılan vagon müzede sergilenmekte ve ziyaretçiler tarafından gezilebilmektedir. Müzede 7 adet yük vagonu da bulunmaktadır. Bu vagon koleksiyonuna ek olarak tesiste demiryolu ve istasyonlar için kullanılan su kulesi, döner platform, taşıyıcılar ve vinç bulunmaktadır. Bu eklentiler ziyaretçiler tarafından gezilebilmektedir.
Çamlık Parkı

Çamlık Parkı, Denizli'de Çamlaraltı mahallesinde bulunan halka açık ormanlık park. 2007 yılında Beltaş Denizli Büyükşehir Belediyesi tarafından işletilmeye başlamıştır. Parkın içinde hayvanat bahçesi, spor alanları ve ateşli piknik alanları gibi alanlar vardır. Günlük ortalama 20.000 kişi ziyarete gelir. Orman Bölge Müdürlüğü parkın içinde yer alır. Parkın ilerisinde Seyir Kalesi (Seyir Tepesi) yer alır. Bu tepeden bütün şehir görülebilir.
Çamlık Tren İstasyonu

Çamlık Tren İstasyonu, eskiden Aziziye Tren İstasyonu, İzmir'in Selçuk ilçesinde Çamlık – Yeniköy Yolu üzerinde yer alan TCDD'ye ait tren istasyonudur.İzmir-Alsancak – Eğirdir demiryolu üzerinde yer alan istasyon, Ottoman Railway Company / Osmanlı Demiryolu Şirketi (ORC) tarafından İzmir – Aydın demiryolu için Aziziye adıyla inşa edilerek 1 Temmuz 1866'da hizmete girmiştir.ORC Şirketi 1 Haziran 1935'te TCDD tarafından satın alınıp feshedildikten sonra istasyon TCDD'nin denetimine girmiştir.1991'de yapılan demiryolu hattı düzenlemeleri sırasında eski demiryolu tüneli ve istasyonu kapatılmış, yaklaşık  güneyde yeni bir tünel ve istasyon inşa edilmiştir.Eski istasyonun konumunda TCDD'nin izni ile Atilla Mısırlıoğlu tarafından Türkiye'nin en büyük açık hava buharlı lokomotif müzesi olan Çamlık Buharlı Lokomotif Müzesi kurulmuştur.Bir kenar platformdan oluşan istasyon, Göller Ekspresi Anahat Trenleri'ne ve Basmane – Denizli ve Basmane – Nazilli Bölgesel Trenleri'ne hizmet vermektedir.
Çamlık millî futbol takımı

Çamerya millî futbol takımı (, ), Yunanistan'ın Epir bölgesinde bulunan Çamerya'daki Çam Arnavutlarını temsil eder. FIFA veya UEFA'ya bağlı değildir ve bu nedenle FIFA Dünya Kupası veya UEFA Avrupa Şampiyonası için yarışamaz .Çamlık millî futbol takımı 2017 yılının ortalarında kuruldu ve bir dizi hazırlık maçı oynadı. 17 Haziran 2017'de, aynı zamanda ilk büyük galibiyet ve ilk rekabetçi galibiyet, 2017 Temsil Edilmeyen Uluslar Kupası çerçevesinde Irak Kürdistanı'na karşıydı ve maç 6-0 ev sahibi galibiyetiyle sona erdi.24 Mayıs 2018'de Çamlık, CONIFA'ya kabul edildi ve artık diğer millî takımlara karşı çeşitli turnuvalarda ve bireysel maçlarda oynayacaktı.2 Haziran 2019'da Çamlık, CONIFA üyeliğinden sonraki ilk uluslararası maçını 2019 CONIFA Avrupa Futbol Kupası çerçevesinde Abhazya'ya karşı oynadı ve maç 3-1'lik bir mağlubiyetle sona erdi, bu aynı zamanda hem en büyük hem de ilk mağlubiyet oldu.
Çamlık, Beydağ

Çamlık; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamlık, Bodrum

2012 yılına kadar Bodrum ilçesine bağlı bir köyken, 2012 yılında Muğla'nın büyükşehir olmasıyla bu ilçeye bağlı bir mahalle statüsünü almıştır.
Çamlık, Bucak

Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında Germe olarak geçmektedir. 1997 nüfus sayımında tespit edilen 2.055 kişilik nüfus sonucunda 29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Çamlık, Giresun

Köy, Giresun il merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Giresun'un güneybatısında olup,  numaralı İnişdibi-Giresun il yoluna 3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çamlık, Pendik

Çamlık, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Pendik ilçesine bağlı 31 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında batısında ormanlık alan; batısında Yenişehir; güneyinde Sülüntepe; güneydoğusunda Kurtköy, kuzeyinde ise Sultanbeyli ilçesine bağlı Necip Fazıl mahalleleri bulunmaktadır.Mahalle 2000'li yıllardan önce Kurtköy köyüne bağlıydı. 1970 ve 1982 İstanbul Büyükşehir Belediyesinin çektiği hava fotoğraflarına göre mahallede tarımcılıkla uğraşılıyordu. Daha sonra 2003 yılında Kuzey Kurtköy'ün Yenişehir Mahallesi olarak ayrılmasıyla Çamlık'ta Yenişehir'in içinde kaldı. Daha sonra 2013'te Mahalle Yenişehir'den ayrılarak bağımsız bir mahalle oldu. Günümüzde Kurtköy Semti ile beraber anılır.
Çamlık, Selçuk

Cumhuriyet dönemi öncesinde "Aziziye" adıyla biliniyordu. Köyün yarısından fazlası, Yunan işgali sırasında, Aydın'dan çekilen Yunan kuvvetleri tarafından 1922 Eylül'ünde yakılmıştır.
Çamlık, Vakfıkebir

Mahallenin eski adı Petromida olarak bilinir. Mahallede Kayalara oyulmuş tarihi bir kilise vardır. Kilisenin içinde İsa ve 12 Havarinin tasvirleri mevcuttur.
Çamlık, Çekmeköy

Çamlık, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Çekmeköy ilçesine bağlı 17 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında batısında askerî bölge; doğusunda Mehmet Akif; kuzeyinde Hamidiye; güneyinde ise Sancaktepe ilçesine bağlı Meclis ile Ümraniye ilçesine bağlı Madenler mahalleleri bulunmaktadır.
Çamlık, Ünye

Çamlık, Ordu ilinde, Ünye kenti sınırları içinde mesire ve yürüyüş yeridir. Kentin kuzeybatısında, deniz kıyısında bulunan ve eskiden mezarlık olan yer, 1940'larda çam ağaçlarının dikilmesinin ardından "Çamlık" olarak adlandırılmıştır.Bugün Çamlık olarak adlandırılan yer eskiden Müslüman ve Rum mezarlığıydı. Bu mezarlığın 18. yüzyılda ortaya çıktığı anlaşılmaktadır. Orman Bakanlığı'nın öncülüğünde çam ağaçlarının dikilmesiyle bugünkü Çamlık oluşturulurken Müslüman mezarlığı belli ölçüde korunmuş, çömlekçilerin çamur temin ettiği yer ile Rum mezarlığı kaldırılmıştır. Bu bölgede 1930'lardan itibaren defin yapılmamış, Hüsrev Yürür'ün belediye başkanı olduğu yıllarda (1945-1953) Elmalık Mezarlığı (Çakırtepe) Ünye kentinin mezarlığı haline gelmiştir.Çamlık, Ünye kentinin Cumhuriyet Meydanı adını taşıyan meydanından yaklaşık 2 km uzaklıktadır. Çevrili bir alan olan Çamlık'ın ana girişi, Ünye sahil yolu üzerinde yer alır. Buraya ayrıca, Feneraltı denilen ve eski deniz fenerinin bulunduğu yerden de bir giriş bulunmaktadır. Eski deniz feneri sonradan kafeye dönüştürülmüştür. Çamlık'ın orta kesiminde ve denize hakim noktada ayrıca bir kafe bulunmaktadır. Söz konusu kafe Mayıs 2022 tarihinde Ordu Büyükşehir Belediyesi tarafından hizmete açılmıştır.Çamlık'ta mezarların dışında kalan alanın büyük kısmında piknik masaları ve bacalı ızgara ocakları bulunmaktadır. Bu düzenlemeden dolayı burası mesire yeri olarak anılmaktadır. Çamlık'ta Feneraltı denilen yerden başlayıp diğer uca uzanan bir yürüyüş yolu bulunmaktadır. Bu yol, Çamlık'tan çıktıktan sora deniz kıyısı boyunca Aya Nikola Adası hizasına kadar devam etmektedir. Ana karadan yürüyerek geçilebilen bu adada eskiden Aya Nikola Kilisesi bulunuyordu.Karadeniz kıyısında yer alan Çamlık, arazinin yapısından dolayı deniz seviyesinden yüksekçe bir konuma sahiptir. Bu konumundan dolayı deniz kıyısına birkaç noktada ancak basamaklı yol inilebilmektedir. Küçük koyların bulunduğu deniz kıyısı, kumsal ve kayalıklardan oluşur. Söz konusu küçük kumsal kıyılarda denize girilmektedir. Kayalıklar ve koylar, denizin dalgalı olduğu sıralarda dikkat çekici görünüm ve seslere yol açmaktadır. Feneraltı olarak bilinen kısmın kıyı kesimi bu seslere istinaden "Fok-fok" olarak adlandırılmıştır. Dalgaların aşındırması sonucunda kayalarda oluşmuş formlar da dikkat çekicidir. Dalgaların içinden geçip geri çekildiği delikli kaya bunlardan biridir.Çamlık içinde kalan ve günümüzde Feneraltı Mezarlığı olarak adlandırılan mezarlık büyük ölçüde tahrip olmuştur. Bununla birlikte günümüze ulaşan mezarların kitabeleri okunup yayımlanmıştır. Feneraltı Mezarlığı'nın zengin bir geçmişi olduğu,  çok sayıda muhacirin yanı sıra buraya farklı meslek grubuna ait insanların defnedildiği, erkek nüfusun ağırlıkta olduğu bu kitabelerden anlaşılmıştır. Ünye, Çarşamba, Perşembe, Görele, Trabzon, Hopa ve Batum’dan insanların defnedildiği anlaşılan mezarlıkta günümüze ulaşan en eski mezar, 1767 yılına tarihlenmektedir.
Çamlıkale, Ayvacık

Eski ismi Kamçı olup 1990 yılında bağlı bulunduğu Çökekli Mahalleninden ayrılarak yeni ismini Çamlıkale koymuşlardır.
Çamlıkale, Horasan

1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Horasan Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 119 km, Horasan ilçe merkezine 36 km uzaklıktadır. Mahalle, Horasan'ın kuzeyinde olup,  numaralı Horasan-Karaurgan-Şenkaya il yoluna, Dönertaş ve Akçataş mahalleleri üzerinden 25, 5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çamlıkaya, İspir

Mahallenin eski adı 1828 yılı kayıtlarında Ermenicede "kızılcıklı" anlamına gelen Hunud, 1910 yılı kayıtlarında ise Hunut olarak geçmektedir.  1954'te belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Belde, Başyurt, Düztepe, Yavuzlar ve Merkez mahallelerinden oluşmaktaydı. 2008 yılında belediye tüzel kişiliği kaldırıldı. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.1642 tarihli avarız defterinde 18 Müslüman ve 23 Hristiyan hane ile 4 askeri görevli bulunmaktaydı.. 1835 yılında erkek nüfusun belirlenmesi için yapılan nüfus sayımında 648'i Müslüman, 78'i Hristiyan olmak üzere toplam 726, 1896 yılında Ahmed Şakir Paşa' nın gerçekleştirdiği ıslahat çalışmaları çerçevesinde yaptırılan nüfus sayımında ise köyde 803'ü Müslüman olmak üzere 900 erkek nüfus bulunmaktaydı. 1893 yılı Osmanlı kaynaklarında yerleşimden İspir Kazası'nın 12 nahiyesinden biri olarak bahsedilmiştir..Mahalle, Erzurum il merkezine 173 km, İspir ilçe merkezine 31 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in kuzeydoğusunda olup,  numaralı Bayburt-Artvin (İspir-Yusufeli) devlet yoluna, 3,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çamlıkköy

1800'lü yıllarda kurulan köyün eski adı Ermenice Köxser olup "Güzel, ferah" anlamına gelmektedir. 1913 yılında "Çamlıkköy" adını alarak köy statüsüne kavuşmuştur.
Çamlıkoz, Bayburt

Yerleşim 1642 yılı avarız defterinde "Ahbuns" adıyla İspir kazasına bağlı görülen yerleşimde 3 Hristiyan hane yaşamaktadır. 1835 yılında sadece erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterinde "Ahbunus" adıyla İspir kazasına bağlı görülen köyde tamamı Müslüman 17 hanede 51 erkek yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasıyla birlikte 1935-1955 yılı nüfus sayımlarında Ahpunus adıyla İspir'in Norgah (Pazaryolu) nahiyesine bağlı bir köy olarak görülmektedir. Köy bir süre sonra Bayburt merkezine bağlanmış olup Ahpunus olan adı da 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Çamlıkoz olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Çamlıktepe, Araklı

Yüceyurt yerleşiminden ayrılarak kurulmuştur. 18 Haziran 2019 tarihinde Çamlıktepe ve Yüceyurt köylerinde yaşanan selde 8 kişi ölürken 2 kişi de kaybolmuştur.
Çamlıkule (İzmir metrosu)

Çamlıkule Metro İstasyonu, İzmir metrosu'nun M2 (Üçyol - Çamlıkule) Metro Hattı'nda yer alan inşa halindeki yer altı metro istasyonudur.Buca'nın Çamlıkule Mahallesi'nde 200/17. Sokak üzerinde bulunan Çamlıkule Parkı'nın altında 32 metre derinlikte yer alacak olan istasyonun 1 adet girişi bulunacaktır.M2 hattının doğu aksındaki başlangıç/bitiş noktası olan istasyonun 2026 yılında hizmete girmesi beklenmektedir.
Çamlıköy, Kaş

Daha önceleri Palamutköy köyüne bağlı Kızılağaç mahallesi iken, 22 Aralık 1952'de Çamlıköy adıyla köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Çamlıköy, Kıbrıs

Çamlıköy (Yunanca: Καλό Χωριό), Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Lefke ilçesinde bulunan bir köydür. Kıbrıs Cumhuriyeti'nin kontrolü dışında olarak, Lefkoşa kazasında resmiyette varlığını sürdürmektedir. 2006 yılı itibarı ile toplam nüfusu 255'tir. Köy, Trodos Dağları'nın kuzey eteklerinde, Lefke kasabasının 2 kilometre doğusunda yer almaktadır.Kıbrıs'taki Venedikliler döneminde, Gemikonağı Limanı'nın beş kilometre güneydoğusunda Karkot ile Karşıyaka Dereleri arasındaki çiftlik, 1570'li yıllarda adanın Osmanlı Devleti idaresine geçmesiyle Anadolu'dan göçen Türklerin kurduğu bir yerleşim birimine dönüştürülmüştür.1905 yılında Mağusa ile Lefkoşa arasında kurulan tren hattının Lefke'ye kadar uzatılmasına karar veren dönemin İngiliz sömürge İdaresi, 1914 yılında Çamlıköy'ün bir kilometre güneyinde, "Lefke (Çamlıköy) Tren İstasyonu"nu inşa etti. Takip eden yıllarda tren istasyonun çevresine çeşitli işyerleri kuruldu. Bölge daha sonraları, özellikle de II. Dünya Savaşı sonlarında Yunanistan'dan getirilen Yunan göçmenlerle Rumların yerleşim alanına dönüştürüldü. Çamlıköy'ün bu yeni mahallesini Türkler  "İstasyon", Rumlar ise Lefke'nin iyi köyü anlamına gelen "Kalohorio Lefkas" olarak adlandırırlar.
Çamlıköy, Tirebolu

Köy, Giresun il merkezine 60 km, Tirebolu ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Tirebolu'nun güneydoğusunda olup,  numaralı Görele-Doğankent il yoluna 1,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çamlımülk, Refahiye

Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avârız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Gercanis kazasının Orçol nahiyesine bağlı "Mülk (Melik)" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avârıza konu 2 Müslüman hane yaşamaktaydı. 1896 tarihli kayıtlarda erkek nüfusun tespiti için yapılan sayımda; Orçul nahiyesine bağlı sadece Müslümanların yaşadığı Mülk köyünde, 9 hanede 35 erkek nüfus bulunmaktaydı.Köy, Erzincan il merkezine 109 km, Refahiye ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır. Köy, Karadeniz Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır.
Çamlıpınar, Anamur

Çamlıpınar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamlıpınar, Laçin

Köyün adı, 1914 yılı kayıtlarında Karapınar, 1960 yılı kayıtlarında ise Şıhbızınlı olarak geçmektedir.
Çamlıpınaralanı, Anamur

Çamlıpınaralanı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamlıtepe, Hemşin

1800'lü yıllarda kurulan köyün eski adı Nefsi Zuğa olup daha sonra "Çamlıtepe" adını alarak köy statüsüne kavuşmuştur.
Çamlıtepe, Sarıyer

Çamlıtepe (Derbent), İstanbul ilinin Sarıyer ilçesine bağlı bir mahalledir. Halk arasında genellikle Derbent olarak isimlendirilir.  19 Mayıs 2020'de İBB tarafından düzenlenerek tekrar açılan Atatürk Kent Ormanı mahallenin sınırları içerisinde bulunur.
Çamlıyamaç, Uzundere

Çamlıyamaç'ın Türkçe kaynaklarda eski adı Öşkvank'tır. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Oşkvank / Öşkvank (اوشكوانك) olarak geçer. Bu yer adı, eski Oşki köyünden gelir. Oşki köyü Osmanlı döneminde iki ayrı köy olarak adlandırılmıştır. Nitekim 1917 yılında bölgeyi gezen Gürcü tarihçi Ekvtime Takaişvili’nin verdiği bilgiye göre, Oşki’nin kuzey kısmı Öşkvank, güney kısmı ise Öşk olarak adlandırıyordu. Oşki'nin güney kısmı da 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Oşk / Öşk (اوشك) olarak kaydedilmişti.Günümüzde iki köye ayrılmış olan Oşki köyü, 9. yüzyıldan itibaren Gürcü Bagrationi hanedanı egemenliğinde bulunuyordu. Oşki Kilisesi bu hanedanlık döneminde 958-966 yılları arasında tamamlanmıştır. Manastır kompleksinin içerisinde yer alan kilise, buradaki Oşki adındaki yerleşime istinaden bu adı almıştır.Öşkvank köyü, 1935 nüfus sayımı sırasında Erzurum vilayetinin Tortum kazasının Azort nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 593 kişiden oluşuyordu. Oşki / Öşkvank "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanun uyarınca Çamlıyamaç olarak değiştirilmiştir.
Çamlıyayla, Alucra

Köyün adı 1928 yılına tarihlenen Türk kaynağında da Rumca "uzun" anlamına gelen Meğri, 1968 tarihli kaynakta ise Başyurt olarak geçmektedir.Köy; Giresun iline 161 km, Alucra ilçesine 11 km uzaklıktadır.Köy, Alucra'nın güneyinde olup, İlçe merkezine Topçam köyü üzerinden bir köy yoluyla doğrudan bağlıdır.
Çamlıyayla, Narman

Çamlıyayla köyünün eski adı Dazlak'tır. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Dazlak (دازلاق) olarak geçer. Bu tarihte köy Erzurum vilayetinin Tortum kazasının Narman nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 160 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımına göre Dazlak köyünün nüfusu 314 kişiye çıkmıştı ve bu nüfus içinde sadece 16 kişi okuma yazma biliyordu. 2000 yılından sonra bugünkü adını almıştır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Narman Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 122 km, Narman ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır. Mahalle, Narman'ın güneyinde olup,  numaralı Ardahan-Muş (Narman-Köprüköy) devlet yoluna, Mercimekli Mahallesi üzerinden 9,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çamlıyayla, Samandağ

Çamlıyayla; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çamlıyazı, Atakum

Kırım Savaşı’ndan sonra Rusya, Kırım ve Kafkasya’da yaşayan Müslüman topluluklarını baskı, şiddet ve propaganda yoluyla Hıristiyanlaştırıp Ruslaştırmaya çalışmıştır. 1861 yılında Kafkasya’yı ziyaret eden Rus Çarı II. Aleksandr, işgalden vazgeçmesi için başvuran bir heyete: “Ya gösterilecek yerlere ya da Türkiye’ye göç edersiniz.” cevabını verdi. 1864’te ise Müslüman toplulukların bir ay içinde Kafkasya’yı terk etmelerini istedi. Terk etmeyenlere savaş esiri muamelesi yapacağını ilân etti. Rusların, Kırım ve Kafkaslardaki Müslüman topluluklara yaptıkları baskıların neticesinde halk, Osmanlı topraklarına göç etmek zorunda kaldı.Kırım Savaşı sonrasında uzun ve yorucu yolculuk sonucunda yüz binlerce Kırım ve Kafkasyalı Osmanlı topraklarına ulaşabildi. Doğrudan Samsun’a ulaşan göçmenlerin yanında önce Trabzon’a gelip, sonradan daimi iskân bölgelerine gönderilmek üzere Samsun’a sevk edilen göçmenlere de rastlanmaktaydı.Ruslar, Kırım ve Kafkasya’da ekonomik yönden zarara uğramamak için Canik gibi Karadeniz’e çevre sancak ve eyaletlerde yaşayan Rum ve Ermenileri Kafkasya’ya göçe teşvik etti. Çamlıyazı (Mevrek) mahallesi ve civarında yaşayan Rum ve Ermeniler de buna istinaden Kafkasya'ya geri dönmüşlerdir.Bu göç sonucunda Kırım ve Kafkasya’da yaşayan Müslüman ailelerden bazıları Çamlıyazı (Mevrek) mahallesi ve civarına yerleşerek yaşamlarını günümüze kadar sürdürmüşlerdir. Mahallede yaşayanların soy isimleri çoğunlukla "MIRIK"tır. MIRIK kelimesinin her ne kadar olumlu bir anlamı bulunmasa da mahallenin çok eski yaşlı insanları kendilerinin Kırım'dan geldiklerini ve MIRIK'ın tersten okunuşunun KIRIM olduğunu beyan etmişlerdir. Mevrek mahallesinin adı, sahip olduğu çamlıktan dolayı, Kâzım Taşkıran tarafından Çamlıyazı Mahallesi olarak değiştirilmiştir.
Çamlıyurt, Genç

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Zazaca'da "otlaklar" anlamına gelen Hodi ya da Hodan olarak geçmektedir. Çamlıyurt, Güzeldere'ye bağlı bir mezrayken sonradan köy statüsüne kavuşmuştur.Köy, Bingöl il merkezine 41 km, Genç ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır. Doğusunda Soğukpınar, batısında Suveren, güneyinde Güzeldere köyleri bulunmaktadır. Köy Murat Nehri'nin güney yamacında kurulmuştur.
Çamlıyurt, Milas

Köy halkının bir kısmı Tahtacı Alevilerindendir. Eski adı Türbearapyatağı olan köy Muğla'ya 99 km, Milas'a 30 km uzaklıktadır.
Çamlıyurt, Saruhanlı

Çamlıyurt mahallesi sakinleri Karakeçili yörüklerinden olup, köy arazisine 1800 yılllarının ortalarında yerleşmişlerdir. Mahallenin eski adı Cimbaşlı olup, daha sonra, köye yakın orman alandaki çam ağaçlarından dolayı Çamlıyurt olarak dd
Çamlıyurt, Yomra

Trabzon İli Yomra İlçesine bağlı şirin bir köy olan Çamlıyurt mahallesinin tarihi 1600’lü yıllara kadar uzanmaktadır. Rivayete göre, Maçka'dan arıcılık amacıyla yanbolu deresinden girip santa'ya kadar çıkan Ali isimli bir vatandaş tarafından kurulmuştur.Arıcılık yapan Ali Efendi, arıları için çok uygun olduğunu gördüğü için o tarihlerde Kılıçlı mahallesine ait olan Çamlıyurt (eski ismi Ağrit) bölgesini satın almak ister. Ve yapılan pazarlıklar sonucunda Kılıçlı Mahalleninde yaşayan Rum Gaspar’dan bölgeyi satın alır. Bu üç isim arasında düzenlenen ve hala muhafaza edilen satış tutanağından anlaşıldığına göre Ali Efendi ile Gaspar arasındaki bu satışa Simana Mahalleninde yaşayan Rum Vaştik de şahitlik eder.Çamlıyurt’u satın alan Ali Efendi, arılarını Petekhane, şimdi halk arasında Petana diye bilenen yere yerleştirir ve Çamlıyurt’u kendisine yurt yapar.Ali Efendi, ürettiği balları da o dönem bölgenin çarşısı konumunda olan Santanın Piştofli (doğasıyla tarihi eserleriyle turistik bir yer) denen yerde çevredeki köylülere satarak geçimini sağlar.Zaman içerisinde Ali Efendi’nin 2 oğlunun büyümesiyle birlikte mahallenin nüfusu da artmaya başlar. Ali Efendi’nin çocukları için iki ev yaptırır. Bunların birisi şu andaki Hacıların İbrahim’in evi, diğeri ise mahallede otobüsçülük yapan Nurilerin Nuri’nin evidir.  Evlenip kendi evlerini kuran Ali Efendi’nin çocuklarından birisinin soyu TENHALİOĞLU sülalesi, diğeri ise MÜZENETOĞU sülalesi adını alır. Bir süre sonra Müzenetliler'den ayrılan bir kol da ÖMERLİLER sülalesini kurar. O tarihlerde Ağrit (Çamlıyurt), Kılıçlı, Karslı (Maden) ve Simuna (Tandırlı) hepsi bir köy olup, tek muhtar tarafından yönetilmekteydiler. Dönemin Muhtarı da Tandırlı Mahalleninden KARAOSMANOĞLU isimli bir kişiydi. 1842 yılında Kılıçlı ve Çamlıyurt mahallesi aynı çatı altında diğer köylerden ayılır ve kendi muhtarlıklarını kurarlar. Tenhalioğullarından Bekir ŞAHİN’ i de muhtar seçerler. Bir süre sonra da Bekir ŞAHİN, Çamlıyurt mahalleninü Kılıçlı’dan ayırmaya karar verir, ancak ömrü buna yetmez. 1960 yılında Çamlıyurt Kılıçlı’dan ayrılır ve tek başına köy olur. Muhtarlığa da Ömeroğullarından Hacı İsmail’in oğlu Kazım CAN getirilir ve 1973 yılına kadar bu görevini sürdürür.1973 yılında ise muhtarlığı Kazım CAN’dan Mecitoğulları'ndan kalaycının Halil CAN, ondan da 1977 yılında Cevahir oğulları’ndan Mehmet oğlu Yusuf CAN alır.1999 yılında ise Şeyikler sülaleden olan şu anki muhtar Mehmet CAN bu göreve seçiler ve halen bu görevi devam ettirmektedir.Toplam 110 hane ve 768 nüfusa sahip olan Çamlıyurt mahallesinin, Nayıstos, Musalar, Çaylık, Dereler, Koyaklar,  Fındıklık ve köy merkeziyle beraber 7 tane mahallesi vardır. Sahile uzaklığı 37 kilometredir.
Çamlıçatak, Ardahan

Çamlıçatak köyünün eski adı Gulabert'tir. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde Gulabert (كولابرت) olarak geçer. Bu yer adı, Gürcüce Vardistsihe (ვარდისციხე) adının Farsça ve Ermenice kelimelere çevrilmesiyle ortaya çıkmıştır. Gürcüce "gül" anlamındaki "vardi" (ვარდი) kelimesi Farsça "gul /gula", "kale" anlamındaki "tsihe" (ციხე) kelimesi de aynı anlamdaki Ermenice "bert"e çevrilmiştir. Gürcü araştırmacı Konstantine Martvileli 1917 yılında köyün adının Trükçe ("gül") ve Ermenice ("bert") kelimelerden oluştuğunu yazmıştır.Çamlıçatak köyünde 2015 yılında yapılan arkeolojik yüzey araştırmasında, köyün 300 metre güney kısmında küçük boyutlu eski bir yerleşim yerinde, Erken Trankafkasya dönemi (MÖ II. bin yıl) kültürünü yansıtan bulgulara rastlanılmıştır.Gulabert veya Vardistsihe köyü tarihsel Artaani bölgesinde yer alıyordu. Osmanlılar bu yerleşimi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre köy, Gürcistan Vilayeti içinde Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu 34 Hristiyan haneden oluşuyordu. İspenç vergisi vermekle yükümlü erkeklerin çoğu Gogiça, Goça, Laşkara, Roseb, Revaz, Sula, Giorgi, İordane, Papuna, İoseb gibi Gürcü adları taşıyordu. Köyde buğday, arpa, yonca tarımı ve arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.Gulabert uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldı. 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında Berlin Antlaşması uyarınca Rus hakimiyetine girdi. Rus idaresinin "Gulyabert" (Гюляберт) adıyla kaydettiği köy Ardahan sancağının Ardahan kazasına bağlıydı. 1886 yılında köyün nüfusu, tamamı Rum 634 kişiden oluşuyordu.Gulabert köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan sınırları içinde kaldı. Bu durum 1920 tarihli Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya tarafından da tanındı. Ancak ertesi yıl Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında, 16 Mart 1921'de Ankara Hükümeti ile Sovyet Rusya arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla köy Türkiye'ye bırakıldı.Gulabert köyü 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Gulebert" (كولەبرت) olarak geçer. Bu tarihte köy Kars vilayetinin Ardahan kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında köyün adı "Gölebert" biçimimde kaydedilmiştir. Bu tarihte aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 1.164 kişiden oluşuyordu. Gulabert veya Gölebert "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Çamlıçatak olarak değiştirilmiştir.
Çamoba, Ayvalık

Çamoba, Balıkesir'e 134 km, Ayvalık'a 19 km mesafede olan 739 nüfuslu (2000 yılı), Ayvalık ilçesine bağlı bir mahalledir.https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Çamoba, Bergama

Çamoba; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.