Öykü Didem Aydın

25 Eylül 1970 yılında Ordu’da doğdu. Edebiyat Öğretmeni/Turizmci Üren Aydın ve Avukat Ahmet Aydın'ın ortanca çocuğudur. 1986 yılında Antalya Koleji'nden mezun oldu. 1990 yılında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni bitirdikten sonra avukatlık stajını tamamladı. Üniversite öğrenimi sırasında profesyonel turist rehberliği yaptı. 1995 yılına dek Ankara Hukuk Fakültesi’nin Ceza ve Ceza Usul Hukuku Anabilimdalı'nda araştırma görevlisi oldu. 1992-1994 yılları arasında Ankara, Perugia ve Milano’da, 1995-2003 yılları arasında Mannheim, Köln ve Freiburg’da yaşadı. 1994 yılında Ankara Üniversitesi ve Milano Üniversitesi’nde yüksek lisansını, 2001 yılında Freiburg Üniversitesi'nde doktorasını tamamladı. 2001-2003 yılları arasında Max Planck Topluluğu’nda araştırma proje yöneticisi olarak çalıştı. Öğrenimi ve araştırmaları sırasında Avrupa Birliği, Konrad Adenauer Vakfı, Max Planck Topluluğu gibi kuruluşlardan burslar aldı. 2004 yılında Türkiye'ye döndükten sonra yardımcı doçent doktor ve öğretim üyesi olarak görev aldı. Babası Avukat Ahmet Aydın tarafından kurulmuş Aydın & Aydın Hukuk Bürosu'nun ortak çalışanı oldu. Kitap Çevirmenleri Meslek Birliği (ÇEV-BİR) kurucu üyesi. Türkçe, İngilizce, Almanca ve İtalyanca dillerinde telif eserleri ve çevirileri bulunmaktadırPolyglot bir yazar olan Öykü Didem Aydın'ın ilk romanı "Eski Sinagog Meydanı" 2009 yılında [İletişim Yayınları] tarafından yayınlandı. Roman hakkında çıkan yazılar arasında Milliyet Sanat Dergisi'nin Mart 2009 sayısında Ömer Türkeş imzasıyla yayınlanan bir eleştiri dikkati çekiyor: "....Öykü Didem Aydın, aşkı ve cinayeti daha derin meseleleri ele almak için kullanmış. Zaten daha romanın ilk sayfalarında kendi okunurluğunun sırlarını da açıklıyor okuyucuya. Derdi bir aşk hikâyesi anlatmak değil. Ne de okuyucuyu polisiyelerin gizlerle dolu labirentinde kaybetmek. Kahramanının ağzından ifade ettiği gibi, dünya ile hesaplaşmak; güzel, çirkin, zayıf, güçlü yanlarıyla insanı anlatabilmek için aşk ve cinayet temalarını birlikte ele almış Aydın. Gerçekten de can acıtacak bir hikâye. Canımızı acıtan ne öldürülen Alman genç kız, ne öldüren Türk genci ne de aşklarını gönüllerince yaşayamayan Aşkın ve Golmann. Hikayeye hüznü veren bir yere ait olma ve olamama duygusu arasındaki derin uçurum, kimliklerin insan ruhunu sıkan kalıpları, o kalıplara sıkışmışlığın yarattığı nefret duygusu..." diyor Ömer Türkeş.Öykü Didem Aydın'ın ulusal ve uluslararası ceza hukuku, ceza hukuku reformu siyaseti, düşünce özgürlüğü, düşünce suçları, kadın hakları, cinsel haklar ve çocuk hakları alanlarındaki kuramsal eserleri bulunmaktadır. Bu bağlamda özellikle Yargıtay'ın düşünce özgürlüğü konusunda verdiği kararlarda eserlerine yapılan atıflar dikkati çekiyor: (T.C. YARGITAY Ceza Genel Kurulu Esas No :2007/8-244 Karar No :2008/92: "Kamu düzeninin toplumlara göre farklılık göstermesine karşın kamu güvenliğinin daha az esnek olması ve bu bağlamda kamu güvenliğinin tehlikeye düşürülmesinden, belirsiz sayıda kimseler ya da eşya bakımından temel bireysel değerlere yönelik zarar tehlikesinin doğmuş olmasının anlaşılması -Öykü Didem Aydın: YTCK Açısından Salt İfade Suç Tiplerine Eleştirel Bir Bakış, Hukuki Perspektifler Dergisi-HPD-Mayıs 2006, s.6, s.129, 136- karşısında halkı kin ve düşmanlığa tahrik suçu nda yasallığa bu yönden de özen gösterilmesi gerekmektedir. Bu nedenle kamu güvenliğinin bozulmasının somut olgulara dayalı olarak ortaya çıkması gerekir.) (Baskın Oran ve İbrahim Kaboğlu'nun halkı kin ve düşmanlığa tahrik ettiği iddiasıyla yapılan yargılanmanın nihai beraat kararıdır.Die strafrechtliche Bekämpfung von Hassdelikten in Deutschland und in den Vereinigten Staaten von Amerika Ein Vergleich des kriminologischen, strafrechtstheoretischen und verfassungsrechtlichen Umgangs beider Systeme mit der Fremdenfeindlichkeit unter besonderer Berücksichtigung der Vorschrift der Volksverhetzung - § 130 des deutschen StGB - und der U.S.-Amerikanischen Gesamtproblematik von Hate Speech/Crimes, iuscrim Yayınları (Federal Almanya).Goltdammer's Archiv für Strafrecht (Goltdammer Ceza Hukuku Arşivi Dergisi'nde Profesör Axel Dessecker tarafından yayınlanan makale- Sayı 155 (2008), 650-652: