barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Yakuphasan, Çubuk

Yakup Hasan Köyü;Çubuk ve Kazan ilçeleri arasında yer alan,Köroğlu Dağlarının güney uzantısı olmakla beraber Çubuk Ovası ortasında birden bağımsız bir dağ görüntüsünde yükselen Mire Dağının kuzay batı eteklerinde kurulmuş bir mahalledir. Jeolojik çağlarda bir iç deniz konumunda olduğu bilinen,kıtaların çarpışmasıyla oluşan iç anadolu platosunda en yüksek dağdır (1638 m).Dağ eteklerinde,yöre halkı tarafından birçok deniz kabuğu fosilinin bulunması da buranın milyonlarca yıl önce bir deniz olduğunu teyid etmektedir.Yazılı kaynaklara dayanmamakla beraber;Yakup Hasan ve Yakup Derviş adlarında,muhtemelen Horasan yöresinden göç eden Türkmenlerden iki kardeşin kurduğu yerleşim yerleri olduğu rivayet edilir ki,Yakup Derviş mahallesi de Yakup Hasan mahallesinin Kuzeyinde yer alır.Zaman içerisinde yöresel şivenin etkisiyle "Yağbasan"ve "Yöğündürüş"şeklinde telaffuz edilmektedir.Antik çağlarda birçok medeniyetin gelip geçtiği bu bölgede Eti uygarlığının,Bizans Medeniyetinin izleri vardır ve Timur karşısında Osmanlıların (Yıldırım Beyazıt-1402)yenilerek dağılma tehlikesiyle karşı karşıya kaldığı Ankara Savaşının bu bölgede yapıldığı da bilinmektedir.
Yakupitsa Dağı

Yakupitsa (Makedonca: Јакупица). Kuzey Makedonya'nın ortasında bulunan bir sıradağ. Karajitsa, Dautitsa, Goleşnitsa, Kitka ve Osoj dağlık bölgelerinden ibarettir. Dağ zinciri Tersiyer'de meydana gelmiştir. Çekirdek gnays ve kristalin şist ve onların üzerinde Mesozoik yaşlı kireçtaşı ve dolomit tabakalarından oluşmaktadır. Dağ iki göl, vadi ve morenler tarafından Buzul Çağ kalıtlıları gösterilmektedir. Yakupitsa geniş otlaklara, çok çeşitli flora ve faunaya, sıcak ve diğer çeşit pınarlaraca zengindir.Solunska Glava 2.540 m ile dağ zincirinin en yüksek noktasıdır. Diğer önemli dorukları; Karajitsa (2.473 m), Popovo Brdo (2.380 m), Ostar Breg (2.365 m), Ubava (2.353 m), Ostar Vrv (2.275 m) ve Davutitsa (2.178 m).
Yakuplar, Bolu

Köy 1943 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Hamzabey köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ocak 1956'da köy statüsü kazandı.
Yakuplar, Çerkeş

Köy, Çankırı il merkezine 120 km, Çerkeş ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Çerkeş'in güneybatısında olup, Örenköy üzerinden bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Yakuplu (Dmanisi)

Yakuplu, (Gürcüce: იაყუბლო,Rusca: Ягубло Azerice: Yaqublu) Gürcistan Cumhuriyeti'nin Kvemo-Kartli bölgesinde yer alan Dmanisi şehri belediyesine bağlı, etnik olarak Türk nüfusa sahip bir köydür. Köy, Gürcistan'ın güneydoğu kesminde, tarihi Borçalı bölgesinde yer almaktadır.Tarihi Borçalı bölgesinde olduğu gibi Yakuplu köyünde kullanılan dil genellikle  güneybatı (Oğuz) grubuna ait dillerle aynı karakteristik özellikleri taşımaktadır. Bölgede Türkçe konuşan İslam dinine mensup Sünni halk etnik olarak Terekeme veya Karapapak olanak adlandırılmıştır.Köy, Dmanisi ilçe merkezinin 3 km batısında, Başkeçid platosunda, deniz seviyesinden 1360 metre yükseklikte yer almaktadır.
Yakuplu Kent Ormanı

Yakuplu Kent Ormanı, İstanbul'un Beylikdüzü ilçesinde bulunan park ve orman alanıdır. İdari açıdan İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne (İBB) bağlıdır.
Yakuplu, Beylikdüzü

Yakuplu, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Beylikdüzü ilçesine bağlı 10 mahalleden biridir. İlçenin batı kesimini boydan boya kaplayan mahallenin idari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Esenyurt ilçesine bağlı Haramidere ve Namık Kemal; kuzeydoğusunda yine Esenyurt ilçesine bağlı Saadetdere; batısında Barış; Kavaklı ve Marmara; doğusunda Avcılar ilçesine bağlı Cihangir ve Ambarlı mahalleleri; güneyinde ise Marmara Denizi bulunmaktadır.
Yakuplu, Dikmen

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gerze ilçesi Dikmen bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Dikmen ilçesine bağlandı.
Yakuplu, Marmaraereğlisi

Mahalle, Marmaraereğlisi ilçesine 12  km, Çorlu ilçesine 14 km, Tekirdağ il merkezine ise 43 km uzaklıktadır.
Yakupoğlan

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Yıldızeli ilçesine bağlıyken, 25 Haziran 1976'da Sivas merkez ilçeye bağlandı. 31 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen, köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Yakupoğlu Memiş Ağa Konağı

Yakupoğlu Memiş Ağa Konağı, 1856 yılında Hacı Yakupoğlu Memiş Ağa tarafından inşa edilmiş olan bir konaktır. Trabzon ilinin Sürmene ilçesinde bulunmaktadır.Çoğunlukla kesme taşından yapılan konak kare planlı ve üç katlıdır. Binanın güney cephesi hariç her cephesinden girişi bulunmaktadır. Girişler taş yüzlü ve yuvarlak kemerli olup, kapılar ahşaptır. Güvenlik nedeniyle zemin katta pencere gibi açıklık yoktur. Alt katta mutfak ve kiler bulunmaktadır.Konağın yaşam alanı birinci kattadır. Selamlık odaları burada bulunabilir. Ayrıca birinci katın güney bölümünün doğusunda ve batısında ikişer harem odası bulunmaktadır. Harem odaları arasında bir hamam vardır.Binanın içi çoğunlukla ahşapla dekore edilmiştir. Tavanlarda geometrik ve bitkisel süslemeler de vardır.Konağın restorasyon çalışmaları 2000'li yılların başında başlamış ve başarıyla tamamlanmıştır. Şu anda (2022) Memiş Ağa Konağı restorant olarak kullanılmaktadır.
Yakushi-ji

Yakushi-ji (), Japonya'nın Nara kentinde bulunan bir Budist tapınağıdır. Tapınak, Nanto'nun Yedi Büyük Tapınağı'ndan biri olup Japonya'daki en ünlü imparatorluk ve antik Budist tapınaklarından biridir. Tapınak, Budizm'in Hossō mezhebinin merkezidir ve Antik Nara'nın Tarihî Anıtları adı altında UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne dahildir.Ana saygı kişiliği olan Yakushi Nyorai, MS 680'de Çin'den Japonya'ya gelen ilk Budist rahiplerden biriydi ve tapınağa adını verdi.
Yakut

Yakut, erime noktası 2050 °C olan değerli bir taştır. Kırmızının çeşitli tonlarında olabilmaktedir. Yakuta kırmızı rengini veren içindeki krom elementidir.Yakut, ilk lazer yapımında kullanılmıştır. Sanılanın aksine, yakutla lazer yapımı çok kolay olmamıştır. Zorluğun başlıca sebebi yakutun üç enerji seviyesine sahip olmasıdır.z hatta mat olarak bulunur. Zoisit kayaçları içinde kırmızımsı mor olarak bulunan taşlarda yakuttur.Temiz bir yakut'un karatı 1.190.000 dolar civarındadır. Nadir bulunduğundan ve sertliği sayesinde çok aranan taştır.Bazen yakut ve ametist taşı birbirine benzetilebilir ametist veya aylut ile ilgili fotoğraflar gösterirken dikkat ediniz
Yakut Laykası

Yakut Laykası (Rusça: Якутская лайка) Saha (Yakutya) Cumhuriyeti'nin anavatanı Arktik sahilin olan işçi köpek ırkından bir türdür. Başlıca yaşam alanı Kolyma, Indigirka, Yana ve Lena'nın haliçleridir. İşlevsellik açısından, Yakut Laykası bir ren geyiği, çoban köpeği (olenegonka), avcı köpeği ve bir kızak köpeği olarak hizmet edebilir. Eylül 2019'da FCI, cinsi resmen kabul etti.Yakut Laykaları, memelileri ve kuşları avlamak için yerli Yakutlar tarafından geliştirilmiştir. Köpekler vazgeçilmez yardımcılar ve refakatçilerdi. Saha dilinde bu cins, "Yakut iti" anlamına gelen "Sakha yta" olarak bilinir.Bu tür, mükemmel koku alma, işitme ve görme duyusu, güçlü avlanma dürtüsü, dayanıklılığı olan çok yönlü bir köpektir; yırtıcılara karşı saldırgan, insanlara karşı yumuşak ve naziktirler. Yakut Laykaları, kuzey Sibirya'nın düşmanca iklimine kolayca katlanabilen bir türdür bu sebeple zorlu yaşam koşullarına ayak uydurabilir. Kızak köpeği olarak kullanılma eğiliminin artması Rus tüccarların Kuzey Kutbu'na gelmesiyle ortaya çıktı.17. yüzyılda beyaz kutup tilkilerine olan talebin artmasıyla, Kuzey Kutbu keşfi zirveye ulaştı. Kürk ve mamut dişleri ticareti, yerel ulusların ana geliri haline geldi. Cinsin kökeni ve sonraki oluşumu hala tam olarak bilinmemektedir, ancak ulaşılması zor ülke ve aşırı doğal koşullar nedeniyle, Yakut Laykaları ilkel yerli ırklar olarak yaşamışlardır; nadiren hapsedildiler ve özgürce çiftleştiler. Doğal olarak, yerel tip köpekler ancak diğer cins köpeklerden tam izolasyon koşulları altında korunabilir. Yakutistanda yaşayan köpeklerin ilk bilimsel tanımları, kuzeyde ilk coğrafi çalışmaların yapıldığı 18. yüzyılın sonlarında yayınlandı. Prens Shirinsky-Shikhmatov, Laykalar hakkındaki monografisinde şunları yazdı: “Kuzeydeki araştırmacılar elbette kuzey köpeğini görmezden gelemezdi; bu köpeğin varlığının kuzeylilerin yaşamını mümkün kıldığı gerçeğine karşı çıkamazlardı."
Yakut Orman

Yakut Orman (), Rita Mae Brown'ın 1973 tarihli ilk romanıdır. Yayınlandığı dönemde lezbiyenliğin açık bir tasvirini sunmasıyla dikkat çekti. Yazarın gençliği ve lezbiyen bir yazar olarak görünürlük kazanmasının otobiyografik bir ürünüdür. Romanda "Yakut orman" terimi kadın cinsel organına karşılık gelmektedir. 1977'de yapılan bir inceleme, kitabın 1973'te piyasaya sürülmesinden itibaren popülerliğini koruduğunu belirtmiştir.
Yakut alfabesi

Yakut alfabesi, Kiril alfabesi temel alınarak Yakutçanın (Sahaca) yazımında kullanılan alfabe. Yakutların 19. yüzyıl başlarına kadar bir yazı dili ve dolayısıyla alfabeleri yoktu, Rusya'nın siyasi amaçlarını desteklemek amacıyla bölgeye  gönderilen misyonerlerin ve devlet görevlilerinin ürettiği, resmi ve dini yazılar için özerk alfabeler geliştirilmeye başlanmıştır. Rus alfabesi dışında Saha dili için özel olarak oluşturulan ilk alfabe 1851 yılında Otto von Böhtlingk tarafından hazırlanmıştır. Bu alfabe 1899 yılında Eduard Karloviç Pekarskiy, 1908 yılında Vasili Radloff tarafından düzenlenmiştir. 1924 yılında mevcut alfabeye büyük harfler ve noktalama işaretleri eklendi. 1929 yılında Kiril temelli alfabe yerine Latin alfabesi temelli bir alfabeye geçildiyse de artan Rus baskısıyla Modern Saha Alfabesi, 1939 yılında Sovyetler Birliği tarafından kurulan bir komisyonla günümüzde de hala kullanılan Saha Kiril Alfabesi olarak son şeklini almıştır. Modern alfabeye daha sonradan "Ҕҕ, Ҥҥ, Өө, Һһ, Үү" harfleri de eklenmiştir.
Yakut atı

Kuzey Yarıküren en soğuk yerlerinden birisinde yaşayan bu at türü, bölgedeki aşırı soğuk iklimine uyum sağlamıştır. Derin kar örtüsü altındaki bitki örtüsünü bulma ve otlatma yeteneği gelişmiş olan Yakut atları,  'ye kadar düşen sıcaklıklarda barınak olmadan hayatta kalabilir. Moğol atı ve Przewalski yaban atına kıyasla daha iridir. Renkleri  genellikle doru, gri-kahve ya da gridir. Kalın ve uzun tüyleri ile vücutlarının %80'inin kaplayan yağ tabakası, onları diğer türlerden ayırır.Yakut atlarının, Neolitik çağda bölgede yaşadığı bilinen vahşi atların soyundan gelmedikleri; 13. yüzyıldan itibaren bölgeye göç eden Yakutlar'ın yanlarında getirdikleri evcilleştirilmiş atlardan evrimleştikleri kabul edilir.Yakut atı, halkın kültürüne ve destanına etkin etmiş bir at türüdür. Yakut halkının en ünlü destanı olan Olonhoo (Олонхо) destanında Er Soğotoh (Эр-Соготох) adlı kahramanın beyaz atı bir Yakut atıdır.Kuzey tipi . Orta Kolima ya da Verkhoyansk atı olarak da bilinir. En saf tür olarak kabul edilir. Diğer tiplerden daha iri olan kuzey tipinde, boyun düz ve orta uzunlukta, baş akba, kürek kemiklerinin arası alçak, sırt geniş ve uzun, göğüs geniş ve derindir, bacaklar ise kısa ve sağlam toynaklıdır.Daha büyük güneyli tip. Başka cins atlarla melezleşmenin sonucu ortaya çıkmış bir tiptir. Orta Yakutya'da yaygındır.
Yakut boğazlı sinek kuşu

Yakut boğazlı sinek kuşu (Archilochus colubris),  Kuzey Amerika'da Mississippi nehrinin doğusunda yuva yapan tek sinek kuşu türü.Büyüklükleri 7-9 cm, kanat açıklıkları 8–11 cm ve ağırlıkları 2-6 gramdır. Erişkinlerin, metalik yeşil üst kısmı, grimsi beyaz alt kısmı, neredeyse-siyah kanatları vardır. Gagaları uzun, düz ve çok incedir. Erişkin erkek, fotoğrafta görüldüğü gibi yanardöner bir yakut rengi bazen ışıkta siyah gözükebilen yamaya ve koyu renk çatallı bir kuyruğa sahiptir. Dişi koyu renk, uçları beyaz ve yuvarlaklaşmış bir kuyruğa sahiptir, bazen ufak veya beyazımsı bir boğaz yaması olmasına rağmen genellikle hiçbir boğaz yamasına sahip değildir. Erkek, dişiden daha küçüktür ve biraz daha kısa bir gagası vardır. Her yıl bir defa tüylerini dökerler ve bu sonbahar göçü esnasında başlar.Çoğaldığı habitatlar doğu Kuzey Amerika ve Kanada'daki ağaçsız geniş kırlar, çam ormanları ve orman kenarları, meyve bahçeleri ve bahçelerdir. Dişi, bir funda veya ağaçla korunan bir yerde bir yuvayı inşa eder. Göçmendirler. Kışı daha çok güney Meksika, orta Amerika, uzakta Kosta Rika ve Karayiplerde geçirirler.Bu türün erişkinleri tipik olarak sadece, çiftleşmek için bir araya gelir. Beslendikleri alanı korumak için saldırganlaşırlar.Çiçek ve çiçekli ağaçların nektarları ana yiyecekleridir, ara sıra ağaçlardaki deliklerden aldıkları böcekler ve ağaç öz suyu da tüketirler. Genç kuşlar nektarın yanı sıra protein almak için böceklerle beslenirler.
Yakut bıçağı

Yakut bıçağı (Yakutça: саха быһаҕа, Rusça:якутский нож), Yakutlar'ın günümüzde de üretilen ve kullanılan geleneksel bıçağıdır. Ahşap işleri, dericilik, hayvan derisi yüzme, balık ve et kesmede ve savaş aracı olarak kullanılır.Demir Çağı'ndan beri kullanılan Yakut bıçakları, Fin kökenli bıçakların atası kabul edilir. Birçok bölgesel türü vardır ancak klasik Yakut bıçaklarının uzunluğu 11–17 cm, genişliği 2,5–3,8 cm'dir. Çocuklar veya kadınlar için, uzunluğu 8–10 cm arasında değişen bıçaklar ve nadiren askerî silah olarak 17 cm'den büyük bıçaklar üretilir. Bıçak profili asmietriktir; bir yanı oyuk ve düz bir satıha sahip iken, diğer yan bombelidir. Bu özellik, bıçağı bileylemede, ahşap yontmada, kurutulmuş et ve donmuş balık kesmede kolaylık sağlar.Eli çeliğin soğuğundan korumak üzere bıçak huş ağacından bir sapa yerleştirilir, eldivenle de kullanılabilir. Sapın arkaya doğru genişleyen tasarımı, rahat kavrama imkanını verir. Sapın arkasının yumurta formunda olması, Yakut bıçaklarının özelliğidir. Huş ağacı, hafif  ve sağlam olduğu için kullanılır. Sapın hafif olup suda batmaması, balıkçılar için önemlidir.  Bölgede bol bulunan fosilleşmiş mamut dişinden de sap yapılmaktadır; bu tür bıçaklar hediyelik eşya olarak üretilir.Geleneksel olarak oldukça yumuşak çelikten yapılır. Şam çeliğinin piyasada yaygınlaşması ile Şam çeliğinden Yakut bıçakları üretilmeye başlanmıştır.Yakut bıçaklarının, içinde tahta bir astar olan dana kuyruğundan her biri o bıçağa özel yapılmış kılıfı vardır. Bıçak, kılıfa konduğu zaman ahşabın için oturur ve deriye zarar vermez.Çobanların ve avcıların "üçüncü kolu" olarak görülen Yakut bıçağı, Yakutistan'da gündelik yaşamda aktif olarak kullanılmaktadır ve hemen her köyde yakut bıçağı üreticisi bulunur. Yakutlar'da farklı amaçlar için kullanmak üzere farklı Yakut bıçakları bulunması ve ailede kuşaktan kuşağa geçen güzel bir bıçağın evde ev sahibinin yatağının başında asılı durması gibi gelenekler yaşatılır.
Yakut mutfağı

Yakut veya Saha mutfağı (Yakutça: Саха аһа), Yakutların geleneksel yemek pişirme tekniklerini ve mutfak sanatlarını kapsar. Mutfak, bölgenin kuzey iklimi ve Yakut halkının geleneksel pastoral yaşam tarzının yanı sıra Rus mutfağından da etkilenmiştir. Yakut mutfağı genellikle büyük ölçüde süt, et, balık ve toplayıcılık ürünlerine dayanır.En tanınmış Yakut yemeklerinden biri ince, çiğ ve dondurulmuş balık dilimlerinden yapılan stroganinadır. Ancak, stroganina tay eti ve karaciğer kullanılarak da yapılır. Bu yemek, şişeden konulan bir baharatla baharatlanarak yenilir. Bir başka sevilen balık yemeği, soğan, tuz, biber vb ile terbiyelenmiş dondurulmuş balık küplerinden oluşan indigirka olmaktadırdır.Haşlanmış ve tuzsuz olarak hazırlanan et lükstü ve genellikle ziyafetlere ayrılırdı. Sadece hasta hayvanlar kesilir ve genellikle törensel olarak tüketilirdi. Sevilen yemek, khaan ise at veya sığır kanı ve bağırsaklardan yapılan bir tür kan sosisi yemeğidir.İnekler sadece yaz başında sağılabilse de, süt ürünleri tarihsel olarak Yakutların tükettiği gıdaların en önemli bölümünü oluşturuyordu. Yakutlar, sütü içmenin yanında, tereyağı, lor, kımız ve suorat adlı kalın bir yoğurt yapmak için de kullanırdı.En sevilen tatlılardan birisi, sütün de eklenebileceği krem, çilek ve şekerden yapılan tatlı bir yemek olan kierchekh'dir.Yakutlar toplayıcılık yaparak elde ettikleri yiyeceklere de bağımlı yaşamıştır. Halk, geleneksel olarak, öğütülmüş çam tahtasının süt ile karıştırılmasıyla oluşan bir tür un tüketmiştir. Kadınlar yabani soğan, çilek, yabani sarımsak, zambak ve çeşitli kökleri toplardı.Rus sömürgeciliği beraberinde ekmek, şeker, çay, votka ve tarımı yapılan tahıllar da Yakut mutfağına girdi. Mantarlar, daha önce sadece halüsinojenik amaçlar için kullanılmış olmakla birlikte, Rusların gelmesinden sonra yiyecek olarak tüketilmeye başlanmıştır.
Yakut tepeli çalı kuşu

}}Yakut tepeli çalı kuşu''' (Regulus calendula''), çalı kuşugiller (Regulidae) familyasından çok küçük bir ötücü kuş türü.Erişkinlerin üst yüzeyi zeytuni-gri alt yüzeyi açıktır. İnce siyah bir gaga ve kısa bir kuyruk ile beyaz göz halkası ve beyaz kanat barları bulunur. Erişkin erkeklerin kışkırtıldığı zaman kırmızı yamalı tacı ortaya çıkar.Kuş, kozalaklı ağaç dalına yaptığı fincan şeklindeki derin yuvasına bir seferde on iki kadar yumurta bırakabilir.Yakut tepeli çalı kuşu populasyonunda yapılan sayımlara göre yükseliş yaşanmaktadır. Bunun nedini ise bu bölgelerde pek rahatsız edilmemeleridir. Bu da daha başarılı beslenme olanaklarına izin verir. Bu kuşlar, kışın güney Birleşik Devletler ve Meksika'ya göç eder. Bazıları, batının sürekli sakinlerindendir.Ağaç ve fundalarda yem ararken oldukça hareketlidirler; daha çok küçük böcek, örümcek ve bazı küçük yumuşak meyvelerle beslenirler. Beslenirken bir dalın üzerinde asılı durabilirler ve bazen de uçarken havada böcekleri yakalamaya çalışırlar.Yaz ötüşü yüksek, ahenkli bir şakımadır, ama kışın sesleri, "Jdit" gibi azarlama biçiminde, çoğunlukla peşin sıra devam eder.
Yakut İlahiyat Fakültesi

Yakut İlahiyat Fakültesi (Rusça: Яку́тская духо́вная семина́рия, Sahaca: Дьокуускайдааҕы духуобунай семинария); Rus Ortodoks Kilisesi'ne bağlı, din adamı yetiştiren bir yüksek öğretim kurumudur. 1858 yılında kurulduğunda Saha Cumhuriyeti'nin ilk profesyonel eğitim kurumu oldu. Bölgede asimilasyon ve misyonerlik faaliyetlerinde bulundu ancak okuryazarlık oranının ciddi oranda artmasında etkili oldu. Sahaların en önemli edebi ve siyasi kişilerinden biri olan Platon Alekseeviç Oyunskiy, lise eğitimini 1914'te bu okulda tamamladı.Bölgede Moskova Patrikhanesine doğrudan bağlı tek kurumdur. Günümüzde 4 yıllık teoloji (ilahiyat)  lisans bölümünde faaliyetlerine devam etmekte ve öğrencilerine Yakut ve Lena piskoposlukları desteğiyle yatılı eğitim vermektedir.
Yakut İsyanı

Yakut İsyanı (Rusça: Якутский мятеж, Yakutskiy myatezh) Eylül 1921 ile 26 Haziran 1923 tarihleri arasında Rus İç Savaşı sürerken Bolşeviklere karşı Yakutistan'da başlayan ayaklanmadır. Zaman içinde çatışmaların merkezi, Uzak Doğu Rusyası'nın Ayano-Mayski Bölgesi olmuştur.Beyaz Ordu generallerinden Anatoli Pepelyayev, Harbin'de bulunduğu yillar boyunca, marangozluk ve taksi şoförlüğü de dahil olmak üzere çeşitli işlerde çalışmak zorunda kalıyordu. Yine de, Sibirya'yı Bolşeviklerden geri alma niyetini taşıyordu.İsyan sırasında 27 Nisan 1922 tarihinde Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti içinde bir özerk bölge statüsünde, başkenti Yakutsk olan Yakut Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti kurulmuştur.31 Ağustos 1922 tarihinde General Pepelyayev ve 553 kişilik gönüllü "druzhina" ekibi, Rus İç Savaşı'nın son büyük operasyonuna başladı. Ohotsk Denizi'ne doğru yola çıkıp, limana inerek dağlık batı bölgesine doğru nüfuz elde etmeyi hedeflediler. Eylül ayında Pepelyayev, Okhota Nehri'ni Sibirya'ya, gözlerini Yakutsk'a yöneltti. Birlikleri Yakutistan'da toplandılar, fakat İvan Strod'un Bolşevikleri tarafından ele geçirildiler. Sayısal olarak daha zayıf olmalarının da etkisiyle yenildiler.Amga'nın kilit yerleşimini terk ettikten sonra Pepelyayev, Sahalin'e geçiş yapmak umuduyla Pasifik Okyanusu'na doğru saldırıya geçti. 24 Nisan 1923'te Stavropol ve İndigirka gemileri Vladivostok'tan Ayan'a doğru yola çıktı. Stepan Vostretsov başkanlığındaki Kızıl Ordu birlikleri de gemilerde bulunuyorlardı. Bu saldırı, 1-2 Mayıs'ta Okhotsk yakınlarında yenilgiyle sonuçlandı. 6 Haziran'daki Okhotsk ve 16 Haziran 1923'te kıyı kasabası Ayan kuşatmasının Beyaz Ordu'nun yenilgisiyle sonuçlanmasından sonra General Pepelyayev yanındaki 103 subay ve 230 askerle birlikte Bolşevikler'e teslim oldu. Bu, Rus İç Savaşı'nın son kuşatmasıydı.
Yakut-safir sinek kuşu

Yakut-safir sinek kuşu (Chrysolampis mosquitus), sinek kuşugiller familyasından Chrysolampis cinsine dahil bir kuş türü.Yaklaşık 8,1 cm ve 3.5 gdırlar. Diğer sinek kuşlarına kıyasla, neredeyse dümdüz, siyah gaga, göreli olarak daha kısadır. Erkeğin, yeşil-parlak koyu kahverengi üst kısmı vardır. Taç ve ense, düz ve parlak kırmızı, boğaz ve göğüs parlak altın-portakal rengidir. Geri kalan alt parçalar kahverengi, kuyruk kestane rengi ve uç kısmı siyahtır. Dişinin  bronz-yeşil üst parçaları ve soluk gri alt parçaları vardır.Dişi alçak bir dalın çatalında yaptığı küçücük bir fincangibi yuvasına iki yumurta bırakır. Kuluçka dönemi 16 gün sürer. Yakut-safir sinek kuşunun erkekleri, dikkat çekici bir şekilde tüner ve saldırgan bir tutumla bölgelerini savunurlar.Küçük Antiller ve Kolombiya, Venezuela ve Guyanalar'dan tropikal kuzey Güney Amerika, orta ile güney Brezilya ve kuzey Bolivya'ya; ve de Kolombiya'dan güney Panama'ya kadar üreme gösterirler.
Yakutat, Alaska

Yakutat City and Borough, Amerika Birleşik Devletlerine bağlı Alaska eyaletinin Kızılderili Na-Dene halklarından olan Tlingitlerce meskun olan bir birleşik şehir-ilçesi. Yakutat City için oluşturulmuştur.Yakutat için kullanılan Tlingitçe Yaakwdáat (harfiyen. 'kanoların dinlenme yeri') adı bir halk etimolojisi olup aslen Eyakça diyaʼqudaʼt kelimesinden bozmadır.2002 sayımına göre nüfusu 265 hane, 159 aile ve 808 kişidir. Amerika yerlisi % 39.60, Beyaz % 50.37, Siyah % 0.12, Asyalı % 1.24, Pasifik adalı % 0.74, iki ya da çok ırklı % 7.92, Latin kökenliler % 0.74.Yörede Tlingitlerin Yakutat şivesini konuşan Laax̲aayík Ḵwáan ('Yakutat Bay people') kabilesin toprağıdır. Laax̲aayík adı Eyakça tla’x̲a’lah “Tlingit habitation” + Tlingitçe yík “inside” kelimelerinin birleşimden çıkmıştır.Karayolu ile demiryolu ulaşımı yoktur. Ulaşım yalnızca havayolu ile denizyolu ile olur. Ekonomi büyük ölçüde ticari balıkçılık ve deniz ürünleri işlemedir. Turizm büyümektedir.ABD'nin Alaska'yı 1867 yılında Ruslardan satın almasından bu yana 100 yıldır çözülemeyen yerlilerinin (Eskimo ve Kızılderililerin) toprak taleplerini çözmek üzere ABD Kongresinde 18 Aralık 1971 tarihinde başkan Richard Nixon tarafından imzalanarak yürülüğe giren ve ABD tarihinin en büyük toprak talebini karşılayan yasa olan Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası (ANCSA) gereği ayrılan 12 coğrafi bölgeden (geographic region) biri de Sealaska Bölgesi (Sealaska Region) coğrafi bölgesidir. Bu bölgede Sealaska Corporation (SEAC)  adlı bölge şirketi (regional corporation) kurulmuş ve buna bağlı olarak da oluşturulan köy şirketlerinden(village corporation) bir tanesi ilçededir. Bölge şirketi arazinin yeraltı hakkına, köy şirketleri de yerüstü hakkına sahiptir.
Yakutia Airlines

Yakutia Airlines (Rusça ve ); Yakutsk, Yakutistan, Rusya merkezli bir havayolu şirketidir. Rusya ve Bağımsız Devletler Topluluğu içinde yurt içi ticari yolcu taşımacılığının yanı sıra Yakutsk Havalimanı ve Moskova'daki Vnukovo Havalimanı'ndan Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika'daki destinasyonlara uluslararası uçuşlar da düzenlemektedir. Havayolu şirketi 2002 yılında kurulmuştur ve Yakutistan hükûmetine aittir.Havayolu, Sakha Avia olarak kuruldu ve daha önce Yakutaviatrans olarak da biliniyordu. 1999 başlarında iflas başvurusu yapana kadar Afrika, Asya, Avrupa ve Orta Doğu'ya kargo charter uçuşları düzenliyordu. 2000 yılında ortaya çıktı ve bölgesel Neryungri Devlet Hava İşletmesi tarafından kontrol edildi. 2002 yılında Yakutavia ile birleşti ve adını Yakutia Airlines oluşturacak şekilde değiştirdi.2019 MAKS Havacılık Fuarı'nda, Moskova Zhukovsky Havalimanı'nda, Yakutia Airlines 5 İrkut MS-21 için geçici bir anlaşma imzaladı. Yeni uçakların teslimatının 2021'in ikinci yarısında başlaması bekleniyor.4 Şubat 2010'da Antonov An-24 RA-47360 ile gerçekleştirilen 425 sefer sayılı uçuş, Olyokminsk Havalimanı'na gitmek için Yakutsk Havalimanı'ndan kalkış sırasında motor arızası yaşadı. Uçak geri döndü ve iniş sırasında, ana iniş takımları kapandı ve uçak büyük hasar gördü. Olay sonucunda ölen veya yaralanan olmadı. Uçak onarıldıktan sonra tekrar hizmete girdi.10 Ekim 2018'de Suhoy Superjet 100 RA-89011 ile gerçekleştirilen 414 sefer sayılı uçuş, Ulaan Üde'ye gitmek için Yakutsk Havalimanı'da taksi yaparken pistten çıktı. Bunun sonucunda ana iniş takımları kırıldı. Olay sonucunda ölen olmadı, dört kişi hastaneye kaldırıldı. Uçak ise onarılamayacak kadar hasar gördü ve hizmetten ayrıldı.
Yakutistan Nüfusu

Yakutistan'ın nüfusu 955.6 bin kişidir (2013 ). Kentsel nüfusun payı - 64.9 % (2013 ). Nüfus yoğunluğu - 0.31 kişi / km² (2013 ) kişidir ve bu sayı Rusya Federasyonu'nun tüm bölgeleri arasında en küçüklerinden birisidir.Nüfus sayımına göre Saha Cumhuriyeti - Yakutistan nüfusundaki en büyük milletlerin sayısının dinamikleri.
Yakutistan'da Zaman Dilimleri

Saha Cumhuriyeti, Rusya'nın birden fazla zaman dilimi kullanan tek federal bölgesidir. Saha Cumhuriyeti üç zaman dilimini kapsar.31 Ağustos 2011 tarihli 725 sayılı Kararname, Moskova Saati (MSK) UTC+03:00 veya mevsimsel yaz saati uygulaması (DST) sırasında UTC+04:00'den tüm yıl UTC+04:00'e değiştirmiştir. Bu nedenle, Yakutistan'ın MSK+6, MSK+7 ve MSK+8 olan saat dilimleri UTC+09:00, UTC+10:00 ve UTC+11:00 (veya UTC+10:00, UTC) olarak değiştirildi. DST sırasında +11:00 ve UTC+12:00) ile UTC+10:00, UTC+11:00 ve UTC+12:00 arası tüm yıl. Kararname, DST zaten gözlemlendiğinde yürürlüğe girdiğinden, Saha'nın çoğunda yerel saatte bir değişiklik olmadı. Ancak kararname, Saha'nın bazı bölümlerinin Moskova Saati'ne (MSK) ve dolayısıyla UTC'ye göre ofsetini de değiştirdi.26 Ekim 2014'te Moskova Saati, mevsimsel değişiklikler olmaksızın UTC+03:00'e geri döndü. Saha'nın tüm bölümlerinde Moskova Saatine göre zaman farkı aynı kaldı (MSK+6, MSK+7, MSK+8), ancak UTC'ye göre değişti (yeniden UTC+09:00, UTC+10:00 oldu, UTC+11:00).
Yakutiye

Yakutiye, Türkiye'de Doğu Anadolu Bölgesi'nde, Erzurum ilinin şehir merkezini oluşturan merkez ilçelerden biridir. Kuzeyde Tortum, batıda Aziziye, Palandöken ve doğuda Pasinler ilçeleri ile komşudur.İlçemiz’in (Erzurum) geçmişi M.Ö. 4000 yıllarına dayanmaktadır. Karaz, Pulur, Güzelova Sos Höyük'te yapılan arkeolojik kazılarda elde edilen bulgular Erzurum ve çevresinin çok eski ve önemli yerleşim yeri olduğunu ortaya koymuştur. Tarihin en eski devirlerinden itibaren değişik kavim ve milletlerin hakimiyetine giren Erzurum kültür varlıkları açısından zengin bir geçmişe sahiptir.Kent merkezinde bulunan ve İlhanlılar döneminde 1310 yılında Hoca Yakut Gazani'nin inşaatını yapması nedeniyle mimarının ismini taşıyan Yakutiye Medresesi, plan düzeni, dengeli mimarisi ve iri motifli süslemeleriyle yerli ve yabancı misafirlerin dikkatini çekiyor.
Yakutiye Medresesi

Yakutiye Medresesi, Türkiye'de Erzurum İlinde bulunmaktadır. İlhanlı hükümdarı Olcaytu zamanında Emir Hoca Cemalettin Yakut tarafından 1310 yılında inşa ettirilmiştir. Kapalı avlulu, eyvanlı ve revaklı medrese tipinin Anadolu’daki en büyüğü olup, günümüze kadar iyi korunarak varlığını koruyabilmiş örneklerinden biridir. Erzurum ilinin sembollerinden biridir. Her yıl binlerce yerli ve yabancı turist tarafından ziyaret edilmektedir.İlhanlılar döneminde; 1310 yılında, Sultan Olcayto zamanında Gazan Han ve Bolugan Hatun adına Hoca Yakut Gazani tarafından yaptırılmıştır. Asıl işlevini yitirdikten sonra Osmanlı döneminde bir süre dökümhane, 19. yüzyılın sonlarından itibaren ise askeri depo olarak kullanılmıştır. Cumhuriyet döneminde 1964 ve 1973'te Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından, 1991'de ise Turizm Bakanlığı tarafından onarımdan geçirilen medrese hâlen müze (Etnografya Müzesi) olarak kullanılmaktadır.Erzurum ili şehir merkezinde, kendi isminin verildiği merkez ilçe "Yakutiye" 'de, Cumhuriyet Caddesi üzerinde, Lala (Mustafa) Paşa Camii'nin yanındadır. İslâm Eserleri Müzesi olarak kullanılmaktadır.Taş kapısı üzerindeki işlemeler çok kıymetli bir sanat şaheseri değerindedir. Kubbeli olan Medresenin; dört eyvanı, kapalı avlusu vardır. Taçkapı ön cephenin tam ortasındadır. Kesme taştan yapma iki silindirik istinat kulesi, medrese cephesinin her iki köşesine de yerleştirilmiştir. Hoca Cemalettin Yakut, Sultan Gazan ve Horasanlı Bolugan Hatun'dan sağladığı yardımlarla Medreseyi yaptırmıştır.Medresede batı cephenin ekseninde taçkapı, cephenin güneyinde kübik kaideli, silindirik gövdeli minare ile kuzey köşesinde aynı biçimsel özellikleri yansıtan silindirik külahlı köşe kulesi yer alır. Özellikle taçkapının yan kanatlarında bulunan kademeli kaval silmelerle biçimlendirilen sivri kemerli yüzeysel nişlerin içinde bir su kaynağından, vazodan çıkarcasına betimlenmiş hayat ağacı, altında karşılıklı iki aslan figürü, üzerinde çift başlı kartal figürleri İslam ikonografisi açısından önem taşır. Ajurlu bir küreden çıkan hurma yaprakları, iki pars ve kartal figürlerinden oluşan hayat ağacı, Orta Asya Türklerinin önemli simgelerini bir araya getirmektedir. Ayrıca minare gövdesinde sırlı (firuze ve patlıcan moru renkte) ve sırsız tuğlalarla oluşturulan geometrik süslemeler görülür.700 yılı aşkın süreden beri varlığını sürdürebilmiş eserlerdendir. Gerek tabiat şartlarına bağlı aşınma ve yıpranmalar ve gerekse yapıldığından beri bulunduğu coğrafyada vuku bulan tarihi olaylarda (istilâ ve savaşlarda) Yakutiye Medresesi de  maruz kaldığı olumsuzluklardan etkilenmiştir.En son 2009 yılında Kültür Bakanlığı tarafından kapsamlı bir şekilde onarım yapılmış, Erzurum Yakutiye Belediyesince de çevre düzenlemesi yaptırılmıştır. Yapılan bu değişiklikler neticesinde  Medresenin var olan kıymeti günümüzde daha da artmıştır. Özellikle Ramazan ayında akşamları Medrese önündeki alanda sosyal ve kültürel etkinlikler düzenlenmektedir.Yakutiye Medresesi, günümüzde Erzurum Türk İslam Eserleri ve Etnografya Müzesi olarak hizmet vermektedir.
Yakutsk Devlet Üniversitesi

Yakutsk Devlet Üniversitesi (Yakutça: Саха государственнай университета, Rusça: Якутский государственный университет / Yakutskiy gosudarctvennıy universitet), Rusya içinde Saha Cumhuriyetinin başkenti Yakutsk'ta yer alan yükseköğretim okuludur.Kuzeydoğu Rusya'da 1956 yılında kurulmuştur. Üniversite 10.000 öğrenciye 800 akademik çalışana ile 4 enstitü (sağlık, finans ve ekonomi, pedogoji) ve 10 bölüme (matematik, fizik, psikoloji, hukuk, tarih, jeoloji ve maden arama, yabancı dil, teknik ve mühendislik) sahiptir.
Yakutsk Havalimanı

Yakutsk Havalimanı (Coquusqay Aeroport ; , Aeroport Yakutsk) günümüzde Yakutsk'da bulunan, 1931 yılında SSCB döneminde inşa edilen havalimanı. Bir tane pisti vardır. Daha eski bir pist, uçakların park alanı olarak görev yapmaktadır. Saatlik 700 yolcu kapasitesi bulunmaktadır.Havalimanı bölgesel 5 havayolu şirketinin merkez pistidir, Yakutia Havayolları ve Polar Havayolları buna dahildir.Havalimanının inşasına 1931 yılında başlandı ve II. Dünya Savaşı sırasında Avrupa'ya uçan Amerika uçakları için ALSIB Alaska-Sibirya hava yolunda bir mola yeri olarak kullanıldı. Mevcut uluslararası terminal 1996 yılında inşa edilmiştir. Havalimanı, polar rota üzerinde bir aktarma havalimanı olarak hizmet vermektedir.1992'den önce Aeroflot Sovyet iç hatlarında tekel sahibi olmuş ve bir sürü kazaya sebebiyet vermişti. Yakutsk'da ya da Yakutsk yakınlarında bir düzine ölümcül kaza oldu.4 Şubat 2010'da, Yakutia Havayolları Antonov An-24 tarafından işletilen 425 numaralı uçuş RA-47360, Olyokminsk Havalimanı'ndan kalkışında motor arızası yaşadı. Sonraki inişi sırasında burun ve liman ana taşıt geri çekildi, bu da uçağa ciddi hasar verdi.
Yakutsk Saati

Yakutsk Saati (YAKT), Rusya'da UTC'nin dokuz saat ilerisinde ve Moskova Saati'nin (MSK) altı saat ilerisinde olan bir zaman dilimidir.27 Mart 2011 tarihinde Rusya, yıl boyunca gün ışığından yararlanma saatine geçti. Yakutsk Saati, kışın UTC+09.00 ile yazın UTC+10.00 arasında geçiş yapmak yerine, yıl boyunca UTC+09.00'a sıfırlandığı 2014'e kadar UTC+10.00'da sabitlendi.
Yakutsk TV kulesi

Yakutsk Televizyon Kulesi (), RTPC Jakutsk () ve/veya RTPTS Yakutsk () olarak da söylenen Rusya bünyesindeki Yakutistan’ ın Yakutsk şehrinde  çelikten yapılmış, 242 metre yüksekliğinde kafes şeklindeki televizyon kulesidir.Yakutsk TV Kulesi, Yakutsk ve çevresine FM radyo ve TV televizyon yayınlarını yayınlar. Yakutsk Televizyon Kulesi Rusya'nın en yüksek kulelerinden en yaşlı sekizincisidir.Yakutsk TV Kulesi, Rusya Federasyonu,  yüksekliğinde altıncı en yüksek standart ayaklı kafes kuledir. Kulenin çatısı, 225.86 metre deniz seviyesi üzerindedir ve kulenin üstünde takılı radyo anteni ise 241.71 metre deniz seviyesinin üzerindedir. Yakutsk TV Kulesi, 1982 yılındaki inşaatında o zamana kadar permafrost üzerine inşa edilmiş en uzun yapıydı.
Yakutça

Yakutça veya Sahaca (Saqa tıla), Saha Türklerinin konuştuğu dildir. Çuvaşça ile birlikte Türkçenin toplam 2 lehçesinden biridir. Türk dillerinin Sibirya grubuna bağlı dil 450.140 kişi tarafından konuşulur. Ayrıca Taymir Yarımadası'nın doğusunda yaşayan halkların ticaret dilidir (Ruslar hariç). Konuşucuların çoğunluğu Rusya'ya bağlı Yakutistan'da yaşar.İsimlerin tekil ve çoğul halleri vardır. Bir sözcüğü çoğul yapmak için genelde /-lar/ son ekinden yararlanılır. Bu son ek sözcükteki ünlü ve ünsüz harflere göre -лар (-lar), -лэр (-ler), -лөр (-lör), -лор (-lor), -тар (-tar), -тэр (-ter), -төр (-tör), -тор (-tor), -дар (-dar), -дэр (-der), -дөр (-dör), -дор (-dor), -нар (-nar), -нэр (-ner), -нөр (-nör), veya -нор (-nor) hallerini alabilir. İsimlerde diğer Türk Dillerinde olduğu gibi cinsiyet ayrımı yoktur.Türkçede Eski Türkçe kökenli söz başlarındaki Y ile başlayan sözcükler Kırgızcada "C" sesi ile söylenirken Sahacada "S" olmuştur.  Eski Türkçede "Y" olan bu imce zaman içinde Türk topluluklarında Y>C>S şeklinde değişime uğramıştır. Türkçe, Azerice, Türkmence, Özbekçe ve Uygurcada "Y" ile söylenirken Kazakistan'da "J", Kazakçada "C", Altayca, Hakasça ve Tıvacada "Ç", Sahacada ise bu imce "S" olmuştur.Yakutça Kiril alfabesiyle yazılır: Modern Yakut alfabesi, 1939 yılında Sovyetler Birliği tarafından Rusçada bulunanlarla birlikte Ҕҕ, Ҥҥ, Өө, Һһ, Үү harflerinin de eklenmesiyle oluşturuldu.Yuriy Vasiliev (Cargıstay) . Türkçe - Sahaca (Yakutça) Sözlük  (Turkish- Sakha Dictionary). Ankara: Türk Dil Kurumu, 1995 . Orijinal yumuşak plastik cildinde. Cildi çok az yorgun. 312 s. 13x19 ISBN /Sakha Open World - Орто Дойду -Orto Doydu  - İnternet üzerinde Yakutçayı tanıtmak için kurulmuş, haber, şiir, müzik, forum ve videolar içeren site
Yakutça Vikipedi

Yakutça Vikipedi, Vikipedi'nin Yakutça sürümüdür.    tarihi itibarıyla, Yakutça Vikipedi'nin  maddesi ve  dosyası bulunmaktadır. Yakutça Vikipedi'nin,  kayıtlı kullanıcısı (aktif kullanıcı: (%)) ve  hizmetlisi vardır. Açıldığı günden beri  kez katkıda bulunulmuştur.
Yakuza

Japonca hukuki terminolojisine göre, yakuza organizasyonları "boryokudan" yani "şiddet grubu"dur. Yakuza üyeleri bunu hakaret olarak görmektedirler, lakin boryokudan tanımlaması her şiddet gösteren suçluya kullanılabilir. Batı medyasında "Japon mafyası" olarak tanımlanır, tıpkı İtalyan Sicilyalı suç örgütleri gibi. Ana merkez Japonya olmak üzere, her türlü ülkede adamları olabilir.Yakuzalar, genellikle şehirlerin başkanlarının arkasındaki gizli kişilerdir ve gerçek yönetim onlardadır. Babalar, oğullarına bir kız seçerler, eğer oğul bu kızla evlenmemekte direnirse baba tarafından öldürülür.Yakuza ismi, Oicho-Kabu isimli kart oyunundan gelir ve manası "hiçbir şey için iyi" demektir; bu oyuna benzer. Bu oyunda 8, 9 ve 3 kartlarının alınması 0 skoruna takabül eder; ve Japoncada da 8 (Ya), 9 (Ku), 3 (Sa) Yakuza kelimesini oluşturur. Yakuzaların bu ismi almasının sebebi, en çok beceriyi ve en az şansı temsil etmesidir. Modern Japoncada ise; 8,9,3  "hachi-kyu-san" olarak telaffuz edilir; bu da yakuzaların Japonya'da bazen çağırılış şeklidir.
Yakuza (film)

Yakuza  1974 ABD Japonya ortak yapımı, kara film özellikleri taşıyan bir gangster filmidir. Özgün adı The Yakuza dır.Senaryosunu Leonard Schrader'in bir hikâyesinden Paul Schrader ve Robert Towne'un yazdıkları filmin yönetmeni Sydney Pollack'tır. Sonradan sinemaya yönetmen olarak da katkıda bulunmaya devam eden senarist Paul Schrader'in 27 yaşındayken yazdığı ilk senaryosudur. Senaryoyu uyarladığı hikâye ise kardeşi Leonard Schrader'e aittir. Filmin başlıca rollerinde Robert Mitchum, Brian Keith, Herb Edelman, Ken Takakura, Kishi Keiko, Richard Jordan ve Hiroşima Sevgilim filminin unutulmaz oyuncusu Eiji Okada oynuyorlar.Film adını günümüzde de varlığını sürdüren çok eski bir Japon mafya örgütü olan Yakuza'dan alıyor. Filmde bu örgütle iş ortaklığı yapan ve anlaşmaya uymadığı için kızı Yakuza şefi tarafından kaçırılan bir Amerikalının (Brian Keith), eski bir arkadaşı olan Kilmer'ı (Robert Mitchum) yardıma çağırması ile başlar. Rehineyi kurtarmak için Japonyaya gelen Kilmer, savaş sırasında bu ülkede askeri polis olarak görev yaparken birlikte olduğu kadının (Keiko Kishi) eski bir Yakuza olan ağabeyinden (Ken Takakura) de yardım alarak bu örgütle ölümüne bir mücadeleye girer.Sydney Pollack'ın The Way We Were ve Akbabanın Üç Günü (Three Days of the Condor) filmlerinin arasına sıkıştırdığı bu filmi ilk çevrildiğinde fazla önemsenmemiş, ancak zamanla bir hayran kitlesi oluşmuş ve bir kült film haline gelmiştir. Hemen hemen her türü denemiş bir yönetmen olan Pollack bu filmde de Kurosawa filmlerinin ağır tempolu ama görkemli ritmini çağrıştıran epik boyutlarda bir gerilimi oluşturmayı başarmıştır. Filmin kılıçlı dövüş sahnelerinin koreografisini de bizzat Pollack düzenlemiştir.Sonradan yönetmenliğe de geçen senarist Paul Schrader'in ilk senaryosu 27 yaşındayken yazdığı Yakuza'nın senaryosuydu. Senaryoyu uyarladığı hikâye ise kardeşi Leonard Schrader'e aittir. O zaman Warner Bros. senaryoya tam $ 300.000 ödemişti. Bu o tarihe kadar bir senaryoya ödenen en yüksek miktardı.Çekimlerinin tamamının Japonya'da, Kyoto, Osaka ve Tokyo'da yapıldığı filmin ilk gösterimi de  ABD'den 3 ay önce, 28 Aralık 1974 tarihinde yine Japonya'da yapılmıştır.Filmin 2005 yılında Steven Seagal'ın yazıp oynadığı Into the Sun adında bir yeniden çekimi yapıldı. Bir diğer yeniden çekimin ise 2009'da gösterime gireceği ilan edilmiştir. Bunun adının da yine "The Yakuza" olacağı bildirilmiştir.
Yakuza (video oyunu serisi)

Yakuza ( Ryū ga Gotoku), Sega tarafından geliştirilen bir aksiyon-macera beat 'em up video oyunu serisidir. Seri, Toshihiro Nagoshi'nin yakuza yaşam tarzını anlatan bir oyun yaratma arzusundan kaynaklanmış olup başlangıçta Sony'nin seriye ilgi gösterene kadar proje için bir platform bulmakta zorlandı.Seri, öncelikle Tojo klanından bir yakuza üyesi olan Kazuma Kiryu'ya odaklanmaktadır. Kiryu, Tojo klanına sık sık yardım ederken, dizi ayrıca yetimleri yetiştirmek için başka bir yaşam tarzı aramasını da öne çıkarmıştır. Yakuza serisinin oynanışı, Kiryu veya oyuna bağlı olarak başka bir ana karakterin bir düşmanla karşılaşabileceği veya deneyim kazanmak için şehirde bir etkinlik gerçekleştirebileceği açık bir dünyada kontrol eden oyuncuya sahiptir.Serinin ilk oyunu olan Yakuza, 2005'te PlayStation 2 için piyasaya sürüldü ve Yakuza serisi ticari ve kritik bir başarı haline geldi ve 2017'den itibaren Sega, serinin 2005'teki ilk çıkışından bu yana toplam 10.5 milyon adet sattığını bildirdi. Japonya pazarı, serinin film uyarlamaları da dahil olmak üzere diğer medyalara genişlemesini sağlamıştır.2017 itibari ile Yakuza serisinde kronolojik sıraya göre (bir önbölüm dışında) yayınlanan yedi ana oyun bulunmaktadır. Seri, çoğunlukla PlayStation konsollarına özeldir.
Yakuza (video oyunu)

Yakuza, Japonya'da geçen bir mafya temalı rol yapma oyunudur.. Toshihiro Nagoshi tarafından yapılmıştır. Serinin ilk ve en kısa oyunudur (yan oyunlar sayılmamıştır.)
Yakuşima

Ösumi Adaları'ndan biri olan , Japonya'nın Kagoşima ili sınırları içinde yer alan Kyūshū'nün güneyinde bulunan adadır. Yüzölçümü 500 km² olan adada yaklaşık 15.000 kişi yaşamaktadır. Ada, Tanegaşima'dan Vincennes Geçidi'yle (Yakushima Kaikyō) ayrılmaktadır. Adanın tepe noktası 1935 m yükseklikteki Miyanoura-dake'dir. Japonya'da Sugi olarak bilinen yaşlı Japon çamlarının bulunduğu bölge eşsiz güzellikteki ormangüllerine de ev sahipliği yapmaktadır.Yakuşima'nın ılıman ormanlarından geriye kalanlar 1993'ten bu yana doğal bir Dünya Mirası Alanı olarak kabul görmektedir. Bölgenin 12.19 km²'lik bölümünde hiçbir ağaç kesme kaydına rastlanmamıştır. Yıllık yağış ortalamasının 4000–10000 mm olduğu bölge yalnız Japonya'nın değil tüm dünyanın en çok yağış alan yerlerindendir. Bu nedenle, bölgenin "ayda 35 yağışlı gün geçirdiği" söylenmektedir. Sonbahar ve kış mevsimlerinde görece az yağış alan bölge, ilkbahar ve yazın toprak kaymalarının da etkisiyle yağışlı günler geçirir. Bölgenin de içinde bulunduğu Güney Japonya'da deniz suyu sıcaklığı 19 °C'nin altına düşmemesine karşın karın yüksek kesimlerde birkaç ay boyunca erimeden kalabildiği görülmektedir.Her yıl 300.000 turist tarafından ziyaret edilen Yakusugi Ormanı'nın Hayao Miyazaki'nin Prenses Mononoke adlı filminde yer alan orman bölgesine esin kaynağı olduğu düşünülmektedir. Ada, 1996 yapımı Mothra'nın Yeniden Doğuşu adlı filmde de görülmektedir.Ada, Honda'nın hidrojen yakıtlı araç araştırmalarında da kullanılmaktadır. Elektrik tüketiminin %50'den fazlasını hidroelektrik santralleriyle karşılayan Yakuşima'da artan enerjinin hidrojene dönüştürülmesi üzerinde de çalışılmaktadır. Adada hidrojen yakıtlı araç bulunmazken belediye, elektrikli araçlar kullanmaya başlamıştır.Bir yönetim birimi olarak ada Yakuşima kentini oluşturmaktadır. Komşu bölge Kuchinoerabujima'ya da hizmet veren kente ulaşım Yakuşima Havalimanı aracılığıyla sağlanmaktadır.Tekken dizisindeki kahramanlardan Jun Kazama, Şeytan ile dövüştükten sonra Yakuşima'ya dönmekte ve doğmamış çocuğunu onun lanetinden korumaya çalışmaktadır. Tekken 4'ün sonu ile Tekken 5'in başı arasında Yakuşima'ya dönen Jin burada şeytanın ona zarar vereceğine ilişkin düşüncelere kapılır.Shin Megami Tensei: Persona 3 adlı oyunda Yakuşima, Kirijo öbeğinin tatil yaptığı yer olarak geçmektedir.
Yakym Somko

Yakym Somko (, ; d. ?, Pereyaslav – 28 Eylül 1664), Pereyaslav alayının Ukraynalı Kazak askeri lideri. 1660-1663'de Harabe sırasında Sol-kıyı Ukraynası hetmanıydı.Somko, 1654'de Pereyaslav alayına atandı ve 1658'de vekil albay oldu. 1660'ta Pereiaslav Konseyi'nde, Slobodyshche Antlaşmasını imzaladı. Pereyaslav alayının albaylığına ve Sol-kıyı Ukraynası'nın Hetman vekili seçildi. Ancak, Polonya ile birliği yeniden tesis ettiği için anlaşmaya şiddetle karşı çıktı ve daha çok Rus yanlısı bir yönelimi tercih etti. Bu durum, Leh yanlısı politikaları tercih eden Sağ-kıyı Ukraynası Kazakları ile Rusya yanlısı politikaları destekleyen Sol-kıyı Ukraynası Kazakları arasında bir iç savaşa neden oldu.1661'de Sol-kıyı Ukraynası'nın alayları ile Yuri Hmelnitski'ye ve Zaporojya atamanı İvan Bryuhovetski'ye karşı bir isyan başlattı. Rus-Leh savaşı sırasında, tüm Kazak topraklarını kendi egemenliği altında birleştirmek için Lehlere ve Kırım Tatarlarına karşı savaştı. Başlarda Rus Çarlığı'nın güçlü bir destekçisiydi, ancak anlaşmazlıklar ve Ukrayna'nın Kazak Hetmanlığı altında yeniden kurulması konusunda yardım eksikliği nedeniyle desteğini geri çekti. Ancak Rusya, Somko'nun muhaliflerinden, özellikle Rus yönetimini destekleyen İvan Bryuhovetski'den yardım istemeye karar verdi.Onlar da Somko'yu Hmelnitski ve Pavlo Teteria ile gizli müzakereler yapmakla suçlamaya başladılar. Yeni bir hetman seçmek için, 17–18 Haziran 1663'de Nizhyn yakınlarında bir toplantı düzenlendi, burada çok sayıda Kazaktan oluşan bir Kazak konseyi yer aldı ve Sol-kıyı Ukraynası için yeni bir hetman seçmek üzere bir araya geldiler. Subaylar Somko ve Nizhyn Alayı'ndan albay Vasyl Zolotarenko'yu aday olarak önerdi. Ancak çoğunluk ve Rus çarı da dahil olmak üzere İvan Bryuhovetski'yi destekledi ve onu hetman seçtiler.Somko ve Zolotarenko hapsedildi ve ardından 28 Eylül 1664'de Briukhovetsky'ye teslim edildi. Borzna'da idam edildiler.
Yakıcı cihaz

Yakıcı silahlar, yanıcı cihazlar, yanıcı mühimmatlar veya yangın bombaları, napalm, termit, magnezyum tozu, klor triflorür, veya beyaz fosfor kullanarak yangın çıkarmak veya hassas ekipmanları yangınla yok etmek amacıyla tasarlanmış silahlardır. Halk arasında genellikle bomba olarak bilinmesine rağmen, bunlar patlayıcı değildir ve aslında kimyasal reaksiyon sürecini yavaşlatmak ve reaksiyonu başlatmak veya sürdürmek için patlama yerine ateşleme kullanmak için tasarlanmıştır. Örneğin napalm, özellikle belirli kimyasallarla yoğunlaştırılmış, yanmayı yavaşlatan ama durdurmayan, bir patlayıcı cihazdan daha uzun süre enerji salan bir "jel" haline getirilmiş petroldür. Napalmda, jel yüzeylere yapışır ve söndürmeye karşı direnç gösterir.İmzacı devletler, yanıcı silahların kullanımını düzenleyen BM Konvansiyonel Silahlar Sözleşmesinin III. Protokolü ile bağlıdırlar:sivillere karşı yangın çıkarıcı silahların kullanılmasını yasaklar (Cenevre Sözleşmelerinin Ek Protokol I'deki sivillere yönelik saldırılara ilişkin genel yasağın etkin bir şekilde yeniden tasdik edilmesi)sivillerin yoğun olduğu yerlerde bulunan askeri hedeflere karşı havadan atılan yangın silahlarının kullanılmasını yasaklar ve bu tür durumlarda diğer şekilde atılan yangın silahlarının kullanımını gevşek bir şekilde düzenler.Aydınlatma, izleme, duman veya sinyalizasyon sistemleri gibi tesadüfi yangın etkisi yaratabilecek mühimmatlar;Zırh delici mermiler gibi ek bir yangın etkisi ile delme, patlama veya parçalanma etkilerini birleştirmek için tasarlanmış mühimmatlar, yangın çıkarıcı etkisinin özel olarak kişilere yanıklara neden olmak için tasarlanmamış, ancak zırhlı araçlar, uçaklar ve tesisler veya tesisler gibi askeri amaçlara karşı kullanılmak üzere tasarlanmış parçalayıcı mermiler, patlayıcı bombalar ve benzeri kombine etkili mühimmatlar.
Yakılacak Kadın

Fehmi adlı bir genç, şarkıcı Fatma'ya aşıktır ve onunla evlenmek istemektedir. Babası Raşit ise oğlunu bir başkasıyla evlendirmek istemektedir ve bunun için, kendince bazı nedenleri vardır.
Yakılacak Kitap (film, 1968)

Yakılacak Kitap,  yönetmenliğini Süreyya Duru'nun yaptığı 1968 yapımı Türk filmi. Oyuncu kadrosunda Ekrem Bora, Nazan Şoray ve Tanju Gürsu gibi isimler bulunan yapım, Şoray'ın 14 yaşındayken çekilen ilk filmlerinden biridir.Vicdan (Nazan Şoray) küçük yaşta anne ve babasız kalmıştır. Üç yaşına kadar yaşlı bir kadın, daha sonra lise yıllarına kadar zengin bir ailenin yanında büyür. Üvey abisi tarafından kullanılır. Daha sonra Ekrem Bora'ya aşık olur. Doktor olsa da kötü kader yakasını bırakmaz. En sonunda âşık olduğu adama kavuşur.
Yakın (film, 2022)

Yakın (Close) Lukas Dhont ve Angelo Tijssens tarafından yazılan, 2022 yılında vizyona giren Belçika, Fransa ve Hollanda ortak yapımı drama filmidir. Film konu olarak 13 yaşında iki arkadaşın yakın arkadaşlık ilişkilerinin lisedeki arkadaşları tarafından fark edilmesi neticesinde gittikçe bozulması ve sürtüşmeye neden olmasını ele alıyor. Filmin başrollerinde Eden Dambrine (Leo), Gustav de Waele (Lemi), Émilie Dequenne (Sophie) ve Léa Drucker (Nathalie) yer alıyor.Film, 26 Mayıs 2022'de düzenlenen Cannes Film Festivali'nde büyük bir beğeni topladı ve Grand Prix'i kazandı, uzman eleştirmenler tarafından oldukça iyi bir şekilde eleştirildi. 1 Kasım 2022'de Fransa'da Diaphana Distribution tarafından ve 2 Kasım'da Benelüks'te Lumière tarafından piyasaya sürüldü.24 Ocak 2023'te film, 95. Akademi Ödülleri'nde En İyi Uluslararası Uzun Metrajlı Film Akademi Ödülü'ne aday gösterildi. Ayrıca Belçika Film Eleştirmenleri Derneği tarafından En İyi Film dalında André Cavens Ödülü'nü kazandı. 12. Magritte Ödülleri'nde Close, En İyi Senaryo dahil on adaylık alarak törenin en çok aday gösterilen filmi oldu.
Yakın Doğu

Yakın Doğu, Hindistan ve Akdeniz arasındaki güneybatı Asya ülkelerini tanımlamakta kullanılan tabir. Orta Doğu'yu da kapsar.Önceleri güneydoğu Avrupa'daki Balkan devletlerini tanımlamakta kullanılan tabir zamanla genişlemiştir.