barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Taşlaşmış orman, Khorixas

Namibya kasabası Khorixas'ın 42 kilometre (26 mil) batısında, C39 Yolu üzerinde bulunan Taşlaşmış orman, bir diyajenez süreci ile "taşa dönüşen" büyük ağaç gövdelerinin bulunduğu bir alandır. Bölgede her biri 45 metre (148 ft) uzunluğunda, en az iki büyük ağaç gövdesi bulunmaktadır. Bu büyük ağaçların akınlarda birkaç yüz ağaç daha bulunmaktadır.Ağaçların büyük bir sel tarafından taşındığına ve alüvyal kumlarla kaplandığına inanılmaktadır. Hava ile teması kesilen organik maddeler çürümez, bunun yerine milyonlarca yıl boyunca taşlaşmaya maruz kalır, böylece her hücre ayrı ayrı fosilleşir ve ağacın rengi aynı kalmasa da görünümü korunur.
Taşlı Köprü

Taşlı Köprü (Arnavutça: Ura e Vojnoviçit veya Ura e Gurit; Sırpça: Војиновића мост Vojinovića Most) Kosova’nın kuzey kesiminde, Sitniça Nehri üzerinde, Vıçıtırın şehrinin kenarında yer alan tarihî taş köprüdür. Yapılış tarihi 14-15. yüzyıl dolaylarıdır. Yapıldığı dönemde ve tarihte altından Sitniça Nehri akan köprünün bugün altından akarsu geçmemektedir. Yakın tarihte nehrin yönünde yapılan değişiklik sonucunda köprü karada kalmıştır. Bu yönüyle de ayrı bir özelliktedir.Köprünün adı Türkçede “Taşlı Köprü” ve bazen genel adlandırmaya kayarak “Taş Köprü” olarak geçer. Ancak, köprünün bulunduğu Vıçıtırın şehrinin Türk ağzına dair hazırlanan akademik çalışmanın metin kısmında anlaşılacağı gibi, köprü için Taşlı Köprü (yöresel şekliyle Taşli Çüpri) kullanımı görülür.Bu uzun köprünün inşasını yapanlar konusunda literatürde karışıklık vardır. XIV. yüzyıl civarına tarihlendirilen Taşlı Köprü, Sırplara göre “Voyinoviç” adlı sülale tarafından yaptırılmıştır. Şehir halkı köprünün Osmanlı mimarî eserlerinden olduğunu söylemektedir. Raif Vırmıça eserinde, köprünün sivri kemerlerinin, taş işçiliğinin ve diğer bazı özelliklerinin, köprünün Osmanlı yapısı olduğuna delalet ettiğini belirtmektedir.
Taşlı Oba Yaylası

Taşlı Oba yaylası veya Kaçkar Yaylası Trabzon ilinin Maçka ilçesine bağlı Güzelyayla Mahallesi'nde bulunmaktadır. İlçe merkezine 35 km mesafede bulunan yayla 20 km2 alana sahiptir.Yaylaya her dönem açık olan stabilize yolda'dan ulaşılabilmektedir. Yayla kıraç bir bölgede bulunmaktadır. Kışın kapanan yayla Nisan-Eylül dönemlerinde hayvancılık ve yaylacılık amaçlı kullanılmaktadır.
Taşlı Yaylası

Taşlı Yaylası, Trabzon iline bağlı Köprübaşı ilçesinin bir yaylasıdır. Yayla, 1989 yılından önce Köprübaşı'nın Sürmene ilçesine bağlı olduğu dönemde, Sürmene ilçesine bağlıydı. Köprübaşı'nın Sürmene ilçesinden ayrıldığı 1989 yılından beri Köprübaşı ilçesine bağlıdır. Bu yaylada genellikle Sürmene ilçesinden olan vatandaşlar yazlık olarak yerleşmiştir. Yayla sadece yaz aylarında gerek mevsimlik, gerekse günübirlik olarak kullanılmaktadır. Yaylanın rakımı 2300 m civarındadır. Yaylada birkaç tane bakkal ve otel bulunmaktadır. Ayrıca yeni yapılan Veysel Karani camisi ile beraber 2 adet camisi mevcuttur. Sürmene ilçesine yaklaşık 42 km mesafededir. Yayla, Bayburt - Sürmene arasında bulunan eski kervan yolunun üzerinde ve diğer yaylalarla işlek bir konumda ve merkezi bir yerde bulunmaktadır. Taşlı yaylası, Trabzon - Bayburt il sınırı hattının üzerinde yer almaktadır.
Taşlı yol klasikleri

Taşlı yol klasikleri, Mart ve Nisan aylarında düzenlenen dört klasik bisiklet yarışları. Arnavut kaldırımı veya taşlı yollar bisiklet sporunda dağlık araziler gibi önemli bir yere sahiptir. Kuzeybatı Avrupa'daki çoğu klasik yarışlar taşlı yollu bölümler içermektedir. Ronde van Vlaanderen ve Paris-Roubaix bu yarışlar arasındaki iki Anıt'tır.Gent-Wevelgem- İlk kez 1934'te düzenlendi. Son yıllarda Milan-San Remo ile Ronde van Vlaanderen arasındaki Pazar günü yapılır.Paris-Roubaix- La Reine ("Klasiklerin Kraliçesi") ya da l'Enfer du Nord ("Kuzeyin Cehennemi") geleneksel olarak Ronde van Vlaanderen'dan bir hafta sonra düzenlenir, ilk kez 1896'da düzenlendi.
Taşlı, Kangal

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Ğotan olup, Kürtçede "kotan", "koyun ağılı" anlamına gelmektedir. 1960'dan beri bugünkü adını taşımaktadır.
Taşlı, Menteşe

Köy Kızılkaya adlı bir tepenin eteğindedir.Bundan dolayı mahallede çok fazla kaya ve taş bulunur.Eskiden burada yaşayan köylülerin köye bu adı bu yüzden verdiği söylenir.
Taşlı, Oğuzeli

Taşlı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşlı, Siverek

Siverek ilçe  merkezine uzaklığı 25 km'dir. Şanlıurfaya 90, Hilvana 45 km,Viranşehire 70 km uzaktır.
Taşlı, Şirvan

Köyün adı, 1865 yılı kayıtlarında Keyver, 1928 yılı kayıtlarında ise Gundê Keyfir olarak geçmektedir.
Taşlıca

Taşlıca (Sırpça: Pljevlja / Пљевља; Boşnakça: Pljevlja) Karadağ’ın kuzeyinde bir şehir. Karadağ’ın kuzeybatı köşesinde, Bosna-Hersek ve Sırbistan devletlerinin sınırlarının olduğu bölgede yer alır. Koordinatları 43°36′ Kuzey ve 19°36′ Doğu şeklindedir.Şehirdeki ilk insan yerleşmesi Buz Çağı’na rastlar. Şehrin yakınlarındaki Malişina Mağarası’nda buna dair izlerin olduğu belirtilmiştir. Medena Stijena bölgesinde Taş Devri’ne ait yerleşim birimi izleri vardır.Osmanlı Devleti zamanında, 19. yüzyıl sonlarından Osmanlı egemenliğinin ortadan kalktığı 1912 yılına dek Kosova Vilayeti’ne bağlı bir kaza olmuştur. Bu dönemde Yeni Pazar Sancağı’nın içindedir (1865). Bu sancak Taşlıca ile beraber, Yeni Pazar, Seniçe, Kolaşin, Yeni Varoş ve Akova kazalarından oluşmaktaydı.1880 yılında Taşlıca Sancağı kurulmuş olup Taşlıca ve Prepol kazalarından oluşmaktaydı ve Priboy nahiyesinde Avusturya-Macaristan garnizonları bulunmaktaydı. Osmanlı İmparatorluğu'nun 1912-1913 Birinci Balkan Savaşı'nda yenilmesinin ardından sancak 1913 yılında Londra Antlaşması ile Sırbistan ve Karadağ arasında paylaşıldı.
Taşlıca Müfrezesi

Osmanlı İmparatorluğu'nun Taşlıca Müfrezesi Batı Ordusu'nun Osmanlı Vardar Ordusu komutasındaki birliklerden biriydi. Birinci Balkan Harbi esnasında Yenipazar Sancağı'nın müdafaası için Taşlıca (bugünkü: Pljevlja) bölgesinde kurulmuştur.
Taşlıca Sancağı

Taşlıca Sancağı (; ), Osmanlı İmparatorluğu'nun sancaklarından biriydi (1880-1913). Sancağın merkezi Taşlıca idi.Yeni Pazar Sancağı 1865 yılında Teşkil-i Vilâyet Nizamnâmesi ile Bosna Eyaletinin lağvedilip Bosna Vilayeti'nin kurulması sonucu buraya bağlanan yedi sancaktan biriydi. 1878 Berlin Antlaşması ile Yenipazar Sancağı 1879 yılında Bosna Vilayetinden ayrılarak Kosova Vilayetine bağlandı.1880 yılında Taşlıca Sancağı kurulmuş olup Taşlıca ve Prepol kazalarından oluşmaktaydı ve Priboy nahiyesinde Avusturya-Macaristan garnizonları bulunmaktaydı. Osmanlı İmparatorluğu'nun 1912-1913 Birinci Balkan Savaşı'nda yenilmesinin ardından sancak 1913 yılında Londra Antlaşması ile Sırbistan ve Karadağ arasında paylaşıldı.
Taşlıca, Akseki

Eski adı  Kilisali olan Taşlıca vaktiyle Murt denilen bir köyle beraber mütaala edilerek Taşlıca Maa-Murt adı ile anıldı. Murt  bir müddet  nahiye merkezi olarak vazife gördü. Mahallenin ne zaman kurulduğuna dair kesin bir kayıt olmamakla beraber Roma ve Selçuklular devrinin izlerine rastlamak mümkün. Taşlıca, Toros Dağları'nın bir vadisinde ve Tuzaklı Dağı'nın yamacında kurulmuştur.Akseki'nin güneyinde yer almaktadır.Köy sınırına dahil en düşük yükselti 480 metre ile Ferfir denilen dinlenme alanıdır.En yüksek noktası ise 1700 metre civarında olan Tuzaklı dağıdır.Yerleşim yeri alanı yükseltisi ise 500-550 metre arasındadır.mahallenin güney kısmını çam ormanları kuzey kısmını ise ardıç ormanları kaplar.antalya il merkezine 125 manavgata 52 serik'e 88 akseki'ye 24 km dir. Konya-Antalya kara yolu üzerindedir. Toplam 15 mahallesi ilçeye ve il merkezine bağlar.Manavgatlıların yayla göçlerinin büyük bir kısmının geçiş noktasını oluşturur.2010 nüfus verilerine göre 750 kişi köy sınırları içerisinde yaşamaktadır.Mahallenin nüfusu sürekli artış gösterir bunun sebebi ise konumu ve olanakları sebebiyle çevre köylerden göç alması olarak görülebilir.
Taşlıca, Artvin

Taşlıca köyünün eski adı Hatila'dır. Hatila adının Gürcücede ikon anlamına gelen “hati” (ხატი) kelimesiyle ilişkili olabileceği ileri sürülmüştür. Gürcistan’ın Aşağı Kartli ve Mtiuleti bölgelerinde “Hatiköyü” (ხატისსოფელი / Hatissopeli) adını taşıyan köyler vardır. Hatila köyündeki kale ve kilise kalıntıları köyün eski bir yerleşme olduğunun bir göstergesidir.Tarhsel Klarceti bölgesinde yer alan Hatila, 1080’de Tao-Klarceti’nin diğer yerleşmeleri gibi  Büyük Selçuklular tarafından fethedildi. Hatila’nın da içinde yer aldığı bölge 16. yüzyılda Osmanlıların eline geçti ve yöre Çıldır Eyaleti içinde yer aldı. Köy, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda Rusya İmparatorluğu'nun sınırları içinde kaldı.   1886 tarihli Rus kayıtlarına göre Tavhatila, Depanidze, İmedidze, Milasi, Muhnara ve Nakrevai mahallelerinden oluşan Hatila’da 110 hanede 917 kişi yaşıyordu. 1907 tarihli kayıtlara göre ise köyün nüfusu 184 kişiye düşmüştü. Bu düşüş 93 Harbi’ni izleyen yıllarda köyde yaşayan Müslüman Gürcülerin büyük çoğunluğunun Türkiye’nin batısına göç ettiğini göstermektedir. Nitekim Hatila’dan göç eden Gürcüler Sakarya iline bağlı Hendek ilçesinde yerleştikleri Gündoğan köyüne  eskiden Yukarı Hatila, İkramiye köyüne Aşağı Hatila adını vermişlerdir. Öte yanda Sakarya ilinde Akyazı ilçesine bağlı Reşadiye köyünde, Bursa’da Kestel ilçesine bağlı Orhaniye köyünde yaşayan Gürcüler Hatila’dan göç etmişlerdir. 1910 yılında Artvin Okrugu'nun Arvtin kazasına (uçastok) bağlı olan Hatila, Rus askeri karargâhının merkezlerinden biriydi.Hatila 1918-1921 arasında bağımsız Gürcistan sınırları içinde kaldı. 1921'de, Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında köy yeniden Türkiye'ye katıldı. 1925’te Hatila’nın adı Taşlıca olarak değiştirildi. 1926 tarihli nüfus tahririne göre Hatila’da 27 hanede 148 kişi yaşıyordu Hatila’da 27 hanede 148 kişi yaşıyordu.Hatila köyünde önemli tarihsel kalıntılar vardır. Köydeki dört kiliseden üçü köy kilisesi, biri de kale kilisesidir. Köyün merkezinin 2 km güneyinde bulunan köy kilisesi tamamen yıkılmıştır. Tamamen yıkılmış olan bir başka kilise ise, köyün merkezinin 4 km güneyinde, Thevnarti mahallesinde yer alır. Bir başka köy kilisesi Köyün merkezinin 5 km güneyinde yer alır ve bu kiliseden geriye yıkıntılar kalmıştır. Köyün merkezinin 2,4 km güneybatısında bulunan ve Hatila Kalesi olarak da adlandırılan İtlieti Kalesi'nin önemli kalıntıları günümüze ulaşmıştır.  Kalenin içinde bir de kilise vardır ve bu kilise de büyük ölçüde yıkılmıştır.Köy, Artvin il merkezine 20 km uzaklıktadır. Köyde 2002 yılında tabiat anıtı olarak tescillenen 150 küsur yaşındaki Melodere Doğu Ladini bulunmaktadır. 30 metre uzunluğundaki ağacın çapı 0,76 metre, çevre genişliği ise 2,4 metredir. Ağaç 1.000 metrekarelik alanı kaplamaktadır.
Taşlıca, Dereli

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Titrik, 1928 yılı kayıtlarında ise Titirbey olarak geçmektedir.Köy, Giresun il merkezine 27 km, Dereli ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Dereli'nin kuzeyinde olup,  numaralı Giresun-Dereli-Sivas devlet yolu kenarındadır.
Taşlıca, Fatsa

Daha önceleri Bağlarca köyüne bağlı bir mahalle iken, 15 Ekim 1971'de yine aynı köye bağlı Zarata ve Aşağıköy mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Taşlıca, Iğdır

Köy, Iğdır il merkezine 25 km uzaklıktadır. Köye bağlı bir mahalle olan "Tarlabaşı"nın eski adı "Karahisar"dır.1886 yılında köye bağlı bir mahalle olan Tarlabaşı'nda 33 Azeri Türkü, köyün merkezinde ise 72 Kürt yaşamaktaydı.
Taşlıca, Korkut

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Hiçitan olup, Kurmanci'de "xiçîtan" sözcüğü "taşlıca" anlamına gelmektedir.Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun gereğince Muş Hasköy ilçesinden ayrılarak yeni kurulan Muş ili Korkut ilçesine bağlanmıştır.
Taşlıca, Kürtün

Köyün, 13. yüzyılda yaşayan Hacı Bektaş-ı Veli’nin halifelerinden olduğu ve onun tarafından Harşit Vadisine gönderildiğine inanılan efsanevi derviş Güvenç Abdal’ın zaviyesini kurmasıyla yerleşime açıldığı kabul edilmektedir.Bununla birlikte, 15. yüzyıl sonu ve 16. yüzyıl başlarına ait Osmanlı tahririlerinde Taşlıca adıyla bir köyden bahsedilmemekte olup ancak 16. yüzyıl sonuna ait kayıtlarda Taşlıca Zaviyesinden bahsedildiği görülmektedir. 19. yüzyıl kayıtlarında da köydeki zaviyenin (Şeyh İlyas zaviyesi) Güvenç Abdal Ocağı neslinden farklı olan Şeyh Çağırgan soyuna mensup kişilerce idare edildiği belirtilmektedir.
Taşlıca, Kıbrıs

Taşlıca (), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Mağusa kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin İskele ilçesine bağlı Erenköy-Karpaz belediyesine bağlı bir köydür. Köy, Karpaz Yarımadası'nda yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 80'dir.
Taşlıca, Marmaris

Marmaris ilçe merkezine yaklaşık 60 km uzaklıkta bulunan mahallenin 2 km güneyinde, Sindili ovasının doğusundaki Hisartepe ve çevresinde Phoenix antik kenti yer alır. Arkeolojik ve epigrafik veriler, Phoinix/Phoenix antik kentinde yerleşimsel aktivitenin en erken MÖ 6. yüzyıl ilk çeyreğinde başladığını ve Hellenistik dönemde Rhodos yönetimi altında sürdüğüne işaret etmektedir. Rhodos'un Birleşik Peraiası'nın bir parçası olan ve Kamiros yönetimi altında bulunan Phoenix, Roma imparatorluk ve Bizans dönemlerinde de varlığını sürdürmüştür.Bizans dönemi sonrasında, 13. yüzyıl ile birlikte Phoenix’in de içinde bulunduğu bölge, Türk hakimiyetine girmiş, bu tarihten itibaren merkezi Beçin’de bulunan Menteşe Beyliği tarafından idare edilmiştir. Phoenix ve çevresi, Menteşoğlu İlyas Beyin ölümü sonrasında Sultan II. Murat tarafından 1424 yılında Devlet-i Aliyye-i Osmaniye’ye katılmıştır. Menteşe sancağı ve ona bağlı nahiyelerden müteşekkil olan bölgede 1831 yılında Sultan II. Mahmut döneminde yapılan nüfus sayımı, Osmanlı tebaası altında yaşayan Müslüman ve gayrımüslim ahalinin tespit edilmesini sağlamış ve köylere ilk kez muhtar atamaları yapılmıştır. Buna göre Menteşe sancağındaki Bayır, Bozburun, Söğüt, Fenaket (Phoenix), Usta ve Aleksi köylerine muhtar atamaları yapıldığı bilinmektedir. Söz konusu köylerin bulunduğu bölgeye ise Tarahya adı verilmiştir. Şer-i sicil kayıtlarında ve bölgedeki mezar taşlarında da bahsi geçen Tarahya/Darahiya, etimolojik bakımdan Yunanca Tracheia yani Taşlık anlamına gelir.[1] 1923 yılındaki mübadele döneminden sonra nüfusu azalan ancak 1950’li yıllara kadar Sindili ovası’nda yer alan Fenaket (Phoinikoúdi) bu tarihten sonra günümüz Taşlıca köy merkezine taşınmıştır. Yarımadanın güneyde son köyü olan Taşlıca, tarihsel süreçte, antik Phoenix'ten günümüze kadar kesintisiz gelen tarımsal üretime dayalı özgün kırsal yerleşim kültürü, kuraklığa karşı geliştirilen yerel su yönetimi ve basamaklı piramidal mezarlar gibi özgün ölü gömme gelenekleriyle önemli ve korunması gerekli bir kültürel peyzajın içinde yer alır. Taşlıca ve çevresinde 2021 yılından bu yana Phoenix Arkeoloji Projesi (PAP) tarafından yürütülen çok yönlü bilimsel araştırmalar, yörenin özgün kültürel varlıklarının korunması ve gelecek kuşaklara aktarılması adına önemli bir misyon üstlenmiştir. Dış göç veren köyde, 2009 yılındaki nüfus sayımına göre nüfus 500 kişi kadardır.
Taşlıca, Niğde

Köyün adı 1476 yılındaki kaynaklarda Sazaliç, 1926 yılındaki kaynaklarda ise Sazalca olarak geçmekteydi. Köyün eski adı, Yunanca dilinde "küçük sazala" anlamına gelmektedir.
Taşlıca, Ömerli

Taşlıca, Mardin ilinin Ömerli ilçesine bağlı bir mahalledir. Mardin iline 29 km, Ömerli ilçesine 9 km uzaklıktadır.
Taşlıca, İmranlı

Köyün adı, 1522 yılı kayıtlarında Ermenicede "saray, konak" anlamına gelen Tarbas olarak geçmekte iken 1916 yılı kayıtlarında Tarbas ve Araplar olarak geçmektedir. Köyle ilgili bazı yazılı bilgiler 1642 tarihli Avârız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Tarbas" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avârıza konu 5 Müslüman hane yaşamaktaydı.
Taşlıca, İspir

Mahallenin eski adı 1910 ve 1946 yılı kayıtlarında Lakbar ya da Lakubar olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.1896 yılında yaptırılan nüfus sayımında İspir merkez nahiyesine bağlı bu köyde 43 Müslüman erkek nüfusu tespit edilmiştir.Mahalle, Erzurum il merkezine 176 km, İspir ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in kuzeydoğusunda olup,  numaralı Bayburt-Artvin (İspir-Yusufeli) devlet yolu ile arasında Çoruh Nehri bulunmaktadır. Mahallenin eski yerleşimi daha kuzeybatıdaki yüksek kesimlerde idi.
Taşlıdere Deresi

Taşlıdere, Askoroz Deresi, veya Engindere, Rize ilinin merkez ilçesinde bulunan ve Karadenize akan bir nehirdir. Rize il merkezinin 5 kilometre doğusunda kalmaktadır.Nehrin uzunluğu yaklaşık 34 kilometredir. Nehir, kuzeye doğru akmaktadır. Güneysu Deresi ve Salarha Deresi  adında iki kolu vardır. Güneysu Deresi'nin ise Potomya (Gürgen) Deresi, Kamboz (İslahiye) Deresi,  Alakoz Deresi ve Setoz (Sel) Deresi adında dört kolu vardır.Akarsuyun su toplama havzası 33.092 ha, havza yıllık ortalama yağışı 2.233 mm'dir. Çevrede en yüksek sıcaklık ortalaması 18°C, ortalama sıcaklık 14,1°C'dir. Erinç sınıflandırmasına göre iklimi çok nemli, bitki örtüsü çok nemli mıntıka ormanlarıdır.Nehirde sportif olta balıkçılığı yapılabilmektedir. 2018 yılında yapılan bir araştırmaya göre, Taşlıdere fiziksel ve bazı fizikokimyasal faktörler açısından  "yüksek kaliteli su" olarak sınıflandırılabilir. Deredeki inorganik azot miktarına göre, Taşlıdere az kirli sayılabilecek bir akarsudur ve alabalık yetiştiriciliği ve içme suyu olarak kullanımı uygundur. Suyun yıllık ortalama sıcaklığı 12.81 °C, ortalama pH değeri ise 7.83'tür.Nehrin üzerine kurulu bir tane hidroelektrik santrali vardır. Santral, yıllık ortalama 28,08 GWh enerji üretmektedir. Üretilen enerji, Türkiye'deki toplam elektrik tüketiminin %0,011'ini karşılamaktadır.
Taşlıdere, Bolvadin

Köy, 1924 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Yürükkaracaören köyüne bağlı bir mahalle iken, 30 Kasım 1944'te yine aynı köye bağlı Nusratlı mahallesi ile birleşerek köy statüsü kazandı.
Taşlıdere, Kozluk

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Holo ya da Holu, 1946 yılı kayıtlarında ise Holi olarak geçmektedir.
Taşlıgedik, Çaykara

Yerleşimin eski adı "Mezreapaçan"dır. 1911 yılına ait Trabzon Donanma Cemiyeti bağış kayıtlarında yerleşimden, günümüzdeki Mezra-i Paçan adıyla Of kazasına bağlı köyler arasında bahsedilmektedir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla kayıtlarda Mezereipaçan, Mezere Paçan, Mezireipaçan, Mezreapaçan adlarıyla o dönemki Of kazasının Kadahor (Çaykara) bucağına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Taşlıgedik olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Taşlıgüney, Palandöken

Mahallenin eski adı 1916 yılı kayıtlarında Hanege olarak geçmektedir. Türkçede "hanegâh", "tekke, konak" anlamına gelmektedir.Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 2008 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Palandöken ilçesine bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Palandöken Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Palandöken ilçe merkezine (Palandöken Belediye Başkanlığı) 18 km uzaklıktadır. Mahalle, Palandöken'in güneybatısında olup,  numaralı Erzurum-Bingöl (Palandöken-Çat) devlet yolu kenarındadır.
Taşlıgüney, Sarıkamış

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında İslamsor olup, Ermenice'de "islamtsor" sözcüğü "islamdere" anlamına gelmektedir.
Taşlık (hayvan anatomisi)

Taşlık, kuşların dahil olduğu arkozorlar olmak üzere bazı hayvanların sindirim sisteminde bulunan bir organ. Bazı hayvanlar küçük taş ya da kum tanelerini yutarak taşlıklarında depolar, sonra da bunları yedikleri besinleri parçalamak için kullanır.
Taşlık, Görele

1998 yılında Önerli ve  Karakeş köyü ile birlikte yeni kurulan Köprübaşı belediyesinin bir mahallesi olmuştur. Köprübaşı'nın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine 2014 yılında köye dönüştürüldü ve 2016 yılında bugünkü adını aldı.Köy, Giresun il merkezine 72 km, Görele ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Görele'nin güneybatısında olup,  numaralı Görele-Doğankent il yoluna 1,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşlık, Kangal

Köyün eski adı 1928 kayıtlarında Ermenicede "taşlık" anlamına gelen Karahad olarak geçmektedir. Köy, 1912 yılından beri bugünkü adını taşımaktadır.
Taşlık, Pazar

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Turhal ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Pazar ilçesine bağlandı.
Taşlık, Pülümür

Köyün eski ismi Çors olup, 1960 yılı nüfus sayımlarından itibaren Taşlık olarak görülmeye başlamıştır.  İlerleyen yıllarda Kulantarlası olarak kayıtlarda yer alan köyün adı 2008 ve sonrası nüfus verilerinde günümüzdeki adıyla yer almaktadır.
Taşlık, Rize

Köyün adı, 1583 yılına tarihlenen tahrir defterinde Kozandinoz (Rumca), 1913 tarihli Türk kaynağında Taşlık olarak geçmektedir. Köyün halk dilindeki adı Kuzandonozdur.Köy, Rize il merkezine 15 km uzaklıktadır. Taşlık Dağı'nda bulunan 6 kuyular köydeki en önemli eserdir. Bu eserler, Rumlardan kalma şarap kuyularıdır. Köyde eskiden Rumların yaptığı kiliseler bulunmaktaydı.
Taşlık, Savur

Mahallenin bilinen eski adı Cirzê'dir. Mardin il merkezine 85, Savur ilçesine 38, Bismil'e 32 km uzaklıktadır.
Taşlıkköy, Özvatan

1905'te yayımlanmış bir eserde, köyün ismi Taşlık olarak geçmektedir. Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi öncesinde, köy nüfusunun tamamı Karamanlılardan oluşmaktaydı. Mübadelenin ardından, buraya Yunanistan'dan göçen Türkler yerleşti. 2012 yılındaki yasa değişikliğinin ardından köy, mahalleye dönüştü.Mahallede bulunan 19. yüzyılda inşâ edilmiş Agios Georgios Kilisesi, daha sonrasında camiye çevrilmiştir.
Taşlıkuyu, Suruç

Taşlıkuyu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşlımüsellim, Lalapaşa

Köyün eski adı 1877 yılı kayıtlarında Taşlı olarak geçmektedir. Köy, 1909'dan beri bugünkü adını taşımaktadır.Köy, Edirne il merkezine 31 km, Lalapaşa ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır. Köy, Lalapaşa'nın doğusunda ve  numaralı Lalapaşa-Süloğlu il yolu kenarındadır.
Taşlıoluk

Köy; 1928 yılından 2000 yılına kadar Taşoluk adını taşımasına karşın, 2007'den beri kayıtlarda Taşlıoluk olarak geçmektedir.
Taşlıoğlu, Pınarbaşı

İnsanları Oğuzların (Türkmenlerin) Avşar boyundandır. Orta Asya'dan göçerek buraya yerleşmişlerdir. Mahallenin adı muhtemelen bölgenin doğal şartlarının yapısından kaynaklanmaktadır. I. Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı esnasında askere alınan ve akıbeti bilinmeyen çok sayıda kişi vardır. Köy halkı çoğunlukla birbiriyle akrabadır. Köseler, Avanlar, Hallaler, Alikayeler, Habibler, Küçük İbrahimler ve Çelikler sülaleleri mahallenin halkını oluşturmaktadır. Sülaleler arası evlilikler köy halkını kaynaştırmıştır. Mahallenin komşuları; Karamuklu Mahallesi, Kömarmut Mahallesi, Karahacılı Mahallesi ve Küçükkömarmut Mahallesi'dir. Köyler arası ilişkiler ve köy halkı ilişkilerinde saygı ve sevgi hakim durumdadır.
Taşlıpınar, Derebucak

Taşlıpınar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşlısekban, Süloğlu

Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, "3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun" gereğince Edirne Merkez ilçesinden ayrılarak, yeni kurulan Edirne ili Süloğlu ilçesine bağlanmıştır.Köy, Edirne il merkezine 38 km, Süloğlu ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Köy, Süloğlu'nun kuzeyinde ve  numaralı Lalapaşa-Süloğlu il yolu kenarındadır.
Taşlıtarla, Gaziosmanpaşa

İstanbul'un Gaziosmanpaşa ilçesinin 1960'lı yıllardan önceki adı. İlçenin şimdiki resmi adı Gaziosmanpaşa olsa da, ilçede yaşayanların bir kısmı halen bu ismi kullanmaktadır. İlçe halkının buraya Taşlıtarla demesinin sebebi zamanında bu bölgenin taşlık bir arazi olmasından kaynaklanıyordur. Ayrıca halk arasında Taşlıtarla olarak da söylenmektedir.
Taşlıtepe

Taşlıtepe ya da Taşlı Tepe, Türkiye'de, Şanlıurfa ilinin yaklaşık 65 km kuzeydoğusunda, Siverek ilçesindeki Başbükköyünün yaklaşık 1 km kuzeyinde yer alan bir arkeolojik sit alanıdır. 2011 yılında keşfedilmiştir. Taş Tepeler projesi kapsamında kazılar sürdürülmektedir.
Taşlıyatak, Kiraz

Taşlıyatak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşlıyazı, Besni

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Terbizek olup, Ermenice'de "tarbısag" sözcüğü "saraycık" anlamına gelmektedir.
Taşlıçay

Daha önceleri Diyadin ilçesine bağlı "Aşağı Taşlıçay" adıyla bir bucak olan yerleşim, 04.03.1954 tarih ve 6324 sayılı kanunla ilçe haline getirildi.Türkiye - İran transit yolu üzerinde, Murat Nehri'nin kuzey kıyısında kurulmuştur. Doğusunda Diyadin ve Doğubeyazıt, batısında Ağrı ve Eleşkirt yer alır. Alanı 798 km2, deniz seviyesinden yüksekliği 1660 metredir. İlçenin en yüksek noktası, güneydeki Aladağ üzerinde bulunan Muratbaşı (Koçbaşı) 3510m yüksekliğinde bir dağdır. İlçede karasal iklim egemendir. Yazlar sıcak, kışlar soğuk ve kar yağışlı geçer. Yüksek yerlerde kar kalınlığı 1 metreyi bulur. Nüfusu 2020 itibarı ile toplam 22.000, merkezi ise 6.500'dür. İlçenin ekonomi etkinliği ve halkın geçimi başlıça tarım ve hayvancılıktır. Ağrı'ya 30 km, Doğubeyazıt'a 65 km, Ankara'ya 1095 km ve İstanbul'a 1450 km uzaklıktadır.İlçe merkezinde ve genelinde Şii Azeriler ve Şafii Kürtler yaşar. Yüzölçümü 798 km²'dir. İlçe; 37 köy ve 4 mahalleden oluşmaktadır.
Taşlıçay, Gülyalı

Taşlıçay köyü, Gülyalı ilçesine bağlı bir köydür. Köy halkı büyük göçler vermiştir. Yaşayanlar ise fındık çiftçiliği ile büyük baş hayvancılık ve balıkçılıkla uğraşmaktadır. Köy sahilinde Ordu ilinin en büyük plajlarından birini barındırır. Köyde yerleşim dağınıktır. Bunun nedeni düz araziye sahip olmamasıdır.Köy ekonomik ve sosyal açıdan son yıllarda büyük gelişme kaydetmiştir. Okur yazar oranı %99 civarındadır.Eski adı (Ebülhayr Tepe) idi. Köyün 15. yüzyıldaki adının ise DE-PELÜ olduğu anlaşılıyor. Depelü Köyü 1455 yılında 23 haneli bir köy i-ken, hane sayısı 1485'te 5'e inmiştir. 1520'de 23 hane, 1547'de 66 ve 1613 yılında da hane sayısı 33 olmuştur.1455 tarihinde Depelü Köyü tımarı Dişikara oğlu Ali'ye verilmişti. Bu tarihte köyde oturanların hepsinin Türk olduklarını görüyoruz. Bunların adları şöyledir:Tursun Veledi (oğlu) Sevindük, Şeydi Ahmet, Çakır oğlu Alik, Eğlence oğlu Ramazan, Toğan oğlu Mustafa, Eyvan oğlu Aygut, Hızır oğlu Ahmet, Eymir Bey oğlu Halil, Güdük oğlu Husret, İsmail beca-yi Pir Ali, Alembey oğlu Koçi, Hüseyin oğlu Musa, İbrahim oğlu İsmail, biraderi Musa, Ali'nin biraderi Koçi, Isa; Sevindük oğlu Pir Ali ve kardeşi Menteşe.1455 yılında Depelü Köyü'nde buğday, arpa, ceviz, meyve ve bal yetiştirildiği ve bir adet değirmen bulunduğu kaydedilmektedir.Köyün 1485 yılında 5 haneye düştüğü ve buğday, arpa yetiştirildiği; timarının da Mehmed'e verildiği görülüyor. Köyde oturanların adları:Günümüzdeki adı Taşlıçay olan köy, sahilden 4 km içeride bulunmaktadır. Köyün sahil kısmına "Tepe altı" denilmektedir.Taşlıçay'in 2 mahallesinde 170 hane vardır. Köyün 5475 dönüm kültür arazisi mevcut olup, bunun % 77'si fındıklık, % 18'i tarla arazisi, geri kalan % 57 de bozuk orman ve korudur.İçme suyu çeşme ve kaynaklardan karşılanmaktadır. Köyü sahil asfaltına muhtazam bir asfalt bağlamaktadır. Taşlıçay'da PTT Acenteliği. Köyün 2010 sayımına göre nüfusu 479'dır. (Tuik (Türkiye İstatistik Kurumu) 2010)Köyde fındığın yanı sıra hayvancılık ile de uğraşılmaktadır. Taşlıçay'daki fındık üreticilerinin kredi ihtiyaçları Gülyalı merkezinde 160 sayılı Ebülhayr Tarım Kredi Ko-operatifi'nden karşılanmaktadır. Taşlıçay köyünde Fındığın yanı sıra kivi yetiştiriciliği ve çok miktarda mavi ladin yetiştiriciliği yapılmaktadır.Taşlıçay'ın Tepe altı semti, doğal bir plaja sahip olup, burada ayrıca bir piknik yeri bulunmaktadır.
Taşlıçay, Karlıova

Köyün eski adı, 1901 yılı kayıtlarında Çirik olup, Kurmanci ve Ermenice'de "çrig" ya da "çirik" sözcüğü "derecik" anlamına gelmektedir.Köy, Bingöl il merkezine 65 km, Karlıova ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Taşlıçay köyünün gelişmesinde  Bingöl-Erzurum karayolu (D950) ve Karlıova ilçe merkezine yakın olması etkili olmuştur.
Taşlıçayır, Aşkale

Mahalle, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aşkale Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 76 km, Aşkale ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Mahalle, Aşkale'nin batısında olup,  / numaralı Erzincan-Erzurum (Tercan-Aşkale) devlet/uluslararası yoluna, Yaylımlı ve Topalçavuş mahalleleri üzerinden 21,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşmektep

Taş mektep, Tokat ili Niksar ilçesinde bulunmaktadır. Osmanlı döneminde: Rüştiyeler öncesi: Mahalle ve köy mekteplerinden, Maarife bağlı olmayan eğitim kurumlarına, halk arasında “Taş Mektep” deniliyordu. Tek derslikli bu mekteplerde, uzun süre, kız-erkek öğrenciler birlikte eğitim görmüşlerdir. Ancak, daha sonraki dönemlerde, bunlar birbirinden ayrılarak eğitim sürdürülmüştür.İlçede ki eski eserlerler birlikte ,  kitabesi bulunmadığından, kim tarafından ve ne zaman yapıldığı bilinmemektedir; ancak inşa  tekniği  ve  mimari özelliklerine göre 19. yy’a  tarihlenebilmektedir.Eğimli  bir  arazide  kurulmuş  yapı  enlemesine dikdörtgen planlıdır.  Kare planlı yan yana iki mekândan  oluşmaktadır.    Yapının    önünde,  dört  sütun  üzerine  oturan  dört  bölümlü  revak  düzenlemesi  yer almaktadır.Günümüzde, restorasyon çalışmaları bitirilen yapıda, eğitim çalışmaları verilmekte olup ayrıca Niksar tanıtım ofisi olarak kullanılmaktadır.
Taşmetum

Duaları dinlemeye ve istekleri yerine getirmeye çağrılır. Tashmetum ve Nabu , Borsippa şehrinde koruyucu tanrılar oldukları bir tapınağı paylaştılar. Tashmetum'un adı “dinleyen kadın” anlamına gelir. Ayrıca Taşmit ve Taşmetu olarak da bilinir ve İşitme Hanımı ve Leydi Leydisi sıfatlarıyla tanınırdı.
Taşmeydan Parkı

Taşmeydan Parkı (Sırpça: Ташмајдански парк, Tašmajdanski park) halk dilinde Taşmeydan (Sırpça: Ташмајдан) Sırbistan'ın başkenti Belgrad'ın çevresindeki kentsel mahallede bulunan halka açık bir park. Belgrad'ın Palilula belediyesinde yer almaktadır. 1954'te kurulduğundan bu yana 2010–2011'de tüm park en büyük yeniden tadilat gördü.Taşmeydan, güneyde Vračar ve batıda Stari Grad belediyelerini çevreleyen, Palilula belediyesinin en güneybatı köşesini kapsayan Belgrad'ın merkezi olan Terazije'nin 600 m. güneydoğusundan başlar. Daha dar anlamda Taşmeydan, kuzeybatıda Takovska, kuzeydoğuda Ilije Garašanina, güneydoğuda Beogradska ve Bulevar kralja Aleksandra caddelerinin sınırladığı alanı kaplar.Alanın çoğunluğu parkın kendisi tarafından işgal edilirken, kuzey ve aşırı batı bölümleri kentleşmiştir. Daha geniş anlamda park kuzey ve doğudaki ek alanı kaplar. Taşmeydan, kuzeydoğuda Palilula semtleri ile komşu iken, doğu, güney ve batıda sırasıyla Vukov Spomenik, Krunski Venac ve Nikola Pašić Meydanı semtlerine kadar uzanır.Taşmeydan mahallesi, Palilula içinde yerel bir topluluk, alt belediye idari birimini oluşturur. 1981'de 4.887, 1991'de 4.373, 2002'de 4.018 ve 2011'de 3.073 nüfusu vardı.
Taşmış, Pütürge

Taşmış; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşocağı, Bayburt

Köyün eski adı Ergi'dir. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, İrgü adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup söz konusu kayıtta da İrgü adıyla yer alan köyde, tamamı Hristiyan 55 nefer (erkek) yaşamaktadır. Bu kayda göre köye bağlı Mendos adında birde mezra bulunmaktadır.1642 yılı avarız defterinde Ergi adıyla yer alan köyde tamamı Hristiyanlardan oluşan 16 avarız hanesi kaydedilmiştir.1835 yılında erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterinde de Ergi adıyla yer alan köyde, tamamı Hristiyanlardan (Ermeniler) oluşan 11 hanede 34 erkek yaşamaktadır. Köydeki yapım tarihi bilinmeyen kilise 1859 yılında tamir edilmiştir.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da birlikte Ergi olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Taşocağı olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren bu adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Taşoda Festivali

Taşoda Festivali, Boğaziçi Üniversitesinde her yıl düzenlenen bir müzik festivalidir. Boğaziçi Üniversitesi Müzik Kulübü (BÜMK) tarafından organize edilen bu festival, genellikle Mayıs ayında gerçekleştirilir ve üniversitenin Güney Kampüsü'nde yer alan Taşoda Meydanı'nda düzenlenir.Festival, çeşitli müzik türlerini ve yerel müzik gruplarını desteklemeyi amaçlar. Ağırlıklı olarak üniversiteyele bağlantılı sanatçılar olmak üzere, genellikle bağımsız gruplar, rock, alternatif, indie ve punk gibi türlerde müzik yapan sanatçılar festivalde sahne alır. Festival, öğrenciler ve müzikseverler için bir buluşma noktası olup, canlı performanslar, etkinlikler ve sosyal etkileşimler sunar.Taşoda Festivali, Boğaziçi Üniversitesi'nin kültürel ve sanatsal etkinliklerine katkıda bulunur ve öğrenciler arasında müzikal bir platform sağlar. Festival her yıl farklı bir tema veya odak noktasıyla gerçekleşebilir.1974’te küçük konserlerle başlayan ve o zamanlar Taşoda Konserleri adını taşıyan etkinlik yavaş yavaş öğrencilerin ilgisini toplamaya ve katılım oranını arttırmaya başladı. 1994’te ilk kez festival adı altında düzenlendi.2018 yılında öğrenci dekanlığı her zaman yapılan yerinde, Güney Meydan'da değil otoparkta yapılmasına ve 3 gün yerine 2 gün yapılmasına izin vermiştir.  Son yıllarda kayyum rektör atamalarından kaynaklı sıkıntılar yaşansa da her yıl yapılmaya devam ediyor.
Taşoda Müzik

Şirket Anıl Savaş Kılıç, Badem grubu üyeleri Mustafa Kemal Öztürk ve Barış Bahçeci tarafından kurulmuştur. Sonrasında Barış Bahçeci ayrılmıştır. Şirket ortakları Anıl Savaş Kılıç ve Mustafa Kemal Öztürk olarak kalmıştır. En son 2010 yılında Anıl Savaş Kılıç'ın da ayrılmasıyla Mustafa Kemal Öztürk şirketi tek başına yönetmeye başlamıştır.
Taşoluk (İstanbul metrosu)

Taşoluk Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M11 (Gayrettepe - İstanbul Havalimanı - Halkalı) Metro Hattı'nda yer alan ve 2023'te hizmete girmesi planlanan inşa hâlindeki yer altı metro istasyonudur. Arnavutköy'ün Mareşal Fevzi Çakmak Mahallesi'nde Atatürk Caddesi üzerinde yer almaktadır.İstasyonun 2 adet girişi bulunacaktır. Platform katı, turnike katı, teknik katları ve girişleri aç-kapa yöntemi ile inşa edilmektedir.
Taşoluk Barajı

Taşoluk Barajı, Çanakkale'de, Çınarcık Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1995-2001 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.700.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 75,00 m., normal su kotunda göl hacmi 88,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 3,10 km²'dir. Baraj 7.924 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Taşoluk, Arnavutköy

Daha sonrasında ise 12 Kasım 2012'de bölgede bulunan birkaç belediyeyle beraber Arnavutköy Belediyesine bağlandı ve Arnavutköy ilçesinin bir mahallesine dönüştü.
Taşoluk, Geyve

Mahalle, 1910 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Bilecik'in Osmaneli ilçesine bağlıyken, 21 Ekim 1929'da Geyve ilçesine bağlandı.
Taşoluk, Gülnar

Taşoluk; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşoluk, Hekimhan

Malatya il merkezine  , Hekimhan ilçesine  30–35 km mesafededir. Ayrıca Sivas malatya kara yolundan başlayarak
Taşoluk, Kurtalan

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçede "İbrahimören" anlamına gelen Hırbe İbrahim olarak geçmektedir.
Taşoluk, Kırıkhan

Daha önceleri Saylak köyüne bağlı bir mahalle iken, 21 Haziran 1955'te köy statüsü kazandı. Taşoluk; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Taşoz

Taşoz veya Taşyüz/Taşözü (, ) bir Yunan adasıdır, coğrafi olarak Kuzey Ege'dedir fakat idari olarak Kavala bölgesel bölümünün parçasıdır. En kuzeydeki ve alan olarak 12. en büyük Yunan adasıdır. Bu isim aynı zamanda adanın en büyük kasabası ve kuzey tarafında, ana karanın tam karşısında, Keremetli'den yaklaşık  uzaklıkta bulunan Taşoz'un da adıdır (resmi olarak Limenas Thasou, "Taşoz Limanı" olarak da bilinir). Antik zamanlardan beri termae bulunması Taşoz adasını tatil yeri olarak bilinmesini sağlamıştır.Taşoz adası ekonomisi, zengin ormanaları nedeniyle Ahşap, mermer ocakları, zeytin yağı ve bala dayanır. Turizmde diğer Yunan adaları seviyesinde olmasa da 1960'lardan beri önemlidir.Agelarakis A., "Linen Thread Fragment".  Ed. Chi. Koukouli-Chrysanthaki.  “Proto-Historic Thasos”, Archaeologiko Deltio   2.45 (1992–1993): 803Agelarakis A., "Investigations of Archaeo-Anthropological Nature at the Classical Necropolis of the Island of Thasos between 1979–1996",  Archaiologiko Ergo sti Makedonia kai Thraki, 10B (1997): 770–794.Agelarakis A., "On the Anthropological and Palaeopathological Records of a Select Number of Human Individuals from the Ancient Necropolis of Thasos Island". In <Jewelry from Thasian Graves> by Sgourou M., BSA 96 (2001): 355–364.Agelarakis A., "Investigations of Physical Anthropology & Palaeopathology at the Ancient Necropolis of Thasos”, In M. Sgourou, Excavating houses and graves: exploring aspects of everyday life and afterlife in ancient Thasos>, BAR International series 1031 (2002): 12–19.N. Epitropou et al.: "The discovery of primary stratabound Pb – Zn mineralization at Thassos Island", L’ Industria Mineraria n. 4, 1982.N. Epitropou, D. Konstantinides, D. Bitzios: "The Mariou Pb – Zn Mineralization of the Thassos Island Greece.", Mineral deposits of the Alps and of Alpine Epoch in Europe ed. by H. J. Echneibert, Spring – Verlag Berlin Heilderberg, 1983.N. Epitropou et al.: "Le mineralizzazioni carsiche a Pb – Zn dell’ isola di Thassos, Grecia.", Mem. Soc. Geol. H. 22, 1981, pp. 139–143.Omenetto P., Epitropou N., Konstantinides D.: "The base metal sulphides of W. Thassos Island in the Geological Metallogenic Frame work of Rhodope and Surrounding Regions.", International Earth Sciences Congress on AEGEAN Regions, 1–6 October 1990, İzmir -Turkey.Epitropou N., Omenetto P., Constantinides D., "Μineralizations a Pb – Zn comparables au type ' Mississippi Valley'. L'example de l'ile de Thassos ( Macedoine, Grece du Nord)", MVT WORKSHOP, Paris, France, 1993.
Taşoz (muhrip)

Taşoz, Osmanlı Devleti'nde Donanma Cemiyeti tarafından 1907 yılında Fransa'dan satın alınan dört Durandal sınıfı muhripten biridir.Schneider & Cie tarafından Nantes'da inşa edilen Taşoz dikler arasında 56,3 metre, tam boyda ise 58,2 metre uzunluğundaydı. 6,3 metre genişliğindeki geminin su çekimi 2,8 metreydi. Gövdesi çelikten yapılmıştı. Geminin deplasmanı 284 tondu. 1907'de inşa edildiği haliyle 7 subay ve 60 bahriyeliden oluşan mürettebatı, I. Dünya Savaşı esnasında 1915 itibarıyla 74 Türk ve 17 Almandan oluşuyordu.Gemi gücünü SA Chantiers et Ateliers de la Gironde yapımı iki su borulu kazanın buharla beslediği iki adet dikey üçlü genleşmeli buhar motorundan alıyordu. Motorlar 5.950 indike beygir gücüne sahipti ve gemiyi 1907'de saatte 28 deniz mili hıza ulaştırabiliyordu. Geminin hızı 1912'de 20 deniz mili, 1915'te ise 17 deniz miline düşmüştü. Gemi 60 ton kömür taşıyabiliyordu.Gemi inşa edildiği haliyle 1 adet 65 mm L/50 seri ateşli Creusot top ve 300 mermi, 6 adet 47 mm L/50 seri ateşli Creusot top ve 1.200 mermi ile 2 adet 450 mm torpido tüpü ve 6 torpido taşıyordu.
Taşoz Muharebesi

Taşoz Muharebesi Bizans İmparatorluğu'nun filoları ile yeni kurulan Girit Emirliği arasında Ekim 829'da gerçekleşen çatışmadır. Giritli Araplar büyük bir zafer kazandılar: Oi meta Theofanin, neredeyse tüm imparatorluk filosunun kaybedildiğini kaydeder. Bu başarı Ege Denizi'ni Sarazenlerin akınlarına açtı. Kiklad ve diğer adalar yağmalandı, Aynoroz o kadar harap oldu ki uzun süre terk edildi.
Taşpolat Teyip

Taşpolat Teyip (; Uygur Latin yazısı: Tashpolat Téyip; ; d. Aralık 1958), Uygur asıllı Çin vatandaşı coğrafyacı. 2010 ile 2017 yılları arasında Sincan Üniversitesi başkanıydı. Gizli bir duruşmada idam cezasına çarptırıldı.Teyip, 1978 yılında Sincan Üniversitesi'nin coğrafya bölümüne kaydoldu ve 1983 yılında bu bölümden mezun oldu. 1988'de yüksek lisans ve doktora okumak için Japonya'ya gidip 'nde okumaya başladı ve Mart 1992'de "Uygulamalı Coğrafya'da Mühendislik" alanındaki doktorasını tamamladı. 1993'te Sincan Üniversitesi Coğrafya Bölümü'nde profesör olarak atandı. 1996'da Sincan Üniversitesi Başkan Yardımcısı olarak atandı; 2010'da ise Sincan Üniversitesi Başkanı ve üniversitenin Komünist Parti bölümünün Sekreter Yardımcısı olarak terfi edildi.Teyip, Mart 2017'de bir konferansa katılmak için Almanya'ya giderken Pekin Başkent Havalimanı'nda gözaltına alındı ve "iki yüzlü" bir insan olmakla suçlandı. Teyip tutuklandıktan sonra hücre hapsine alındı, sonra da ayrılıkçılık suçlamasıyla gizlice yargılandı. Sonunda suçlu bulundu ve ölüm cezasına çarptırıldı, lakin bu ceza iki yıl sonrasına ertelendi. 27 Aralık 2019 tarihinde Çin Halk Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı, Teyip'in yolsuzluk ve rüşvet şüphesi nedeniyle soruşturma altında tutulduğunu söyledi ve Teyip'in yargılandığı veya cezalandırıldığı yönündeki haberleri yalanladı.
Taşpınar, Aksaray

Taşpınar, Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'ndeki Aksaray ilinin Merkez ilçesine bağlı bir beldedir. 2022 nüfus sayımına göre belde nüfusu 2.772'dir. Beldenin ortalama yüksekliği 1.025 metredir.
Taşpınar, Aziziye

Mahallenin eski adı 1902 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Kotents, 1928 yılı kayıtlarında ise Kotans ya da Kütens olarak geçmektedir.Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca İlçesi'ne bağlanmıştır. 2008 yılında bağlı olduğu Ilıca İlçesi'nin adı Aziziye olarak değiştirilmiştir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 99 km, Aziziye ilçe merkezine 86 km uzaklıktadır.  Mahalle, Aziziye'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yoluna, Güllüce Mahallesi üzerinden, 26 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşpınar, Cihanbeyli

8 Aralık 1988 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Daha önceleri Konya ilinin Altınekin ilçesine bağlıyken, 24 Ağustos 1989'da Cihanbeyli ilçesine bağlandı. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.Taşpınar, Konya ili Cihanbeyli ilçesine bağlı kırsal bir beldedir. Tuz Gölü'nün güneyinde yer alan belediye'nin yüzölçümü 20210. Hektar, rakımı 950 metredir. Bölgede İç Anadolu Bölgesi'ne özgü karasal iklim özellikleri hüküm sürmektedir. Yazları sıcak ve kurak, kışları ise soğuk ve yağışlı geçmektedir. Belediye geniş ve yüksek düzlük, doğal bitki örtüsü olan sitep bitkilerine sahiptir ve yörede hakim rüzgâr yönü kuzey-kuzeydoğu ve kuzeybatı doğrultusundadır. Taşpınar Belediyesi'nin kuzeyinde Günyüzü, güneyinde Oğuzeli, doğusunda Gölyazı ve batısında ise Akıncılar Belediyesi ile çevrelidir. Belediye Kavaklı, Aydınlık, Yeniyayla, Taşpınar ve Esentepe olmak üzere 5 mahalleden teşekkül etmiştir ayrıca Aydınlık, Çandır, Yediler, Takıçlar ve Ortakçılar mezrası belediyemiz sınırları içerisindedir.
Taşpınar, Dursunbey

Taşpınar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşpınar, Gölbaşı

Taşpınar, Ankara ilinin Gölbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir. Ankara iline 18, Gölbaşı ilçesine 10 km uzaklıktadır.
Taşpınar, Karacabey

Osmanlılar zamanında bir Rum mahallesi  ve ismi Kemeryent olan yerleşimin ismi 1960 lı yıllarda Taşpınar olarak değişmiştir.
Taşpınar, Polatlı

Taşpınar, Ankara ilinin Polatlı ilçesine bağlı bir mahalledir. Eski ismi Ahmetpınarı olan mahalle 1926'ya kadar Haymana ilçesine bağlıydı.Mahallenin kurulduğu yer, Eskiköseler yolu üzerindeki Kaynak mevkiidir ve bilinmeyen bir salgın hastalık yüzünden şimdiki konumuna taşınmıştır.
Taşpınar, Rize

Köyün adı, 1876 yılına tarihlenen Trabzon Vilayeti Salnamesi'nde Concik, 1913'e tarihlenen Türk kaynağında Taşpınar olarak geçmektedir. Ayrıca eskiden Conceva (Lazca) adı da kullanılmaktaydı.
Taşpınar, Silvan

Mahallenin adı, 1928 yılı kayıtlarında Tahik olarak geçmektedir. Daha önceleri Herşen köyüne bağlı bir mahalle iken, 17 Mayıs 1955'te köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Taşpınar, Terme

Şimdiki köy mezarlığının olduğu yerde, eskiden taş kuyu olduğu söylenir. Suyunun çok soğuk ve güzel olmasından dolayı mahallenin Taşpınar adını aldığına dair mahallenin yaşlılarından duyulmuştur. Mahallenin tarihinin 150 ya da 200 seneye dayandığı, daha öncedende Çerkezlerin köy ve çevresinde yaşadığı eski mezarlardan tespit edilmiş olup, şu anda Oğuz Türklerinin bulunduğu bilinen mahallenin 400 yıllık geçmişe sahip olduğu tahmin edilmektedir.  Eskiden 2 mahallenin bir olduğu Taşpınar ayrılarak Yukarı Taşpınar ve Aşağı Taşpınar olmak üzere ikiye ayrılmış ve merkezi köy olan Aşağı Taşpınar mahallesi bu özelliğini hala sürdürmektedir.
Taşpınar, Tufanbeyli

Daha önceleri Pınarlar köyüne bağlı Kayapınar mahallesi iken, 3 Temmuz 1956'da Taşpınar adıyla köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Taşpınar, Çubuk

1522 tarihli bir tahrir kaydında Ankara Sancağının Çubuk Kazâsına bağlı Taşpınar Karyesinde "Perâkende" adıyla "Haymene Tâifesi" içinde bir Türkmen cemaatinin kaydına rastlanmaktadır. Bu cemaat Oğuzlar Kavminin Kınık boyundandır. Bu cemaatin hane sayısı 1522 senesi itibarıyla 97'dir ve 41 kişi mücerred vergisine tâbi tutulmuştur.(Mücerred vergisi bekâr erkeklerden alınan vergidir.)"Şeyhler Karyesi, Kapaklu Karyesi, Karkın Karyesi, Yaka Karyesi, Kara Fatma Karyesi, Çeriklü Karyesi, Sergilü Karyesi, Karacavirân Karyesi, Tanrıvermiş Karyesi, Çavundur Karyesi, Aşağı Kızık Karyesi, Kızılca Karyesi, Söğüdözü Karyesi, Sarucalar Karyesi, Ilıcasu Karyesi."Uzun yıllar Akyurt ilçesine bağlıy olan yerleşim, 28 Şubat 1995 tarihinde Çubuk ilçesine bağlanmıştır.
Taşpınarlı Hacı Atıf

Taşkarîzade Arif Efendi’nin oğludur, ilk ve Orta öğrenimini Yeşilâhi Sıbyan Mektebi ve Ankara Rüştiye’sinde tamamladıktan sonra medresede öğrenim görerek müderrislik diploması aldı. Medresede müderrislik ve sonra da Şer’iye Mahkemesinde Hakimlik yaptı. 1893’te istinaf üyesi oldu. II. Meşrutiyetin ilânından sonra yapılan yerel seçimlerde Genel Meclis üyeliğine seçildi. 10 yıl sürekli bu görevde bulundu.1920 seçimlerinde Meclis-i Mebûsan Ankara mebusu seçilmiştir. Meclisin feshinden sonra Heyet-i Temsiliye'nin talimatına uyarak Ankara’ya döndü ve 2 Haziran 1920’de Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Ankara Milletvekili olarak takdim edildi. Meclis’te Şer’iye ve Evkaf Komisyonunda çalıştı. Ankara Müftülüğüne atanması üzerine milletvekilliğinden istifası 28 Mart 1923’te Genel Kurulda kabul edildi.Dönem içinde kürsüde 5 konuşma yaptı. 1 soru önergesi ve 1 kanun önerisi verdi. Evli ve beş çocuk babasıydı. Ailesi, (Taşpınar) soyadını almıştır. Arapça bildiği resmî hal tercümesinde yazılıdır. Mecliste (Hacı Atıf Efendi) olarak anılırdı..
Taşra Kabare

Taşra Kabare,  kültür-sanat işleri üretmek üzere 2015 yılında İstanbul'da kurulmuş, kültür, sanat, eğlence yapım merkezi ve İstanbul'un ilk ve tek kabare restoranıdır."Kara güldürü’, ‘absürt’, ‘epik’ türlerini barındıran tiyatro oyunları, sinema filmleri, müzikli oyunlar, televizyon ve müzik projelerinin üretip geliştirmek üzere kuruldu. Kurucuları olan Cemal Toktaş ve Nergis Öztürk'ün taşra kökenli sanatçılar olması ve kabare yapma arzuları nedeniyle "Taşra Kabare" adını alan merkezin ilk projesi, Cemal Toktaş’ın yazdığı, Ali Altuğ’un yönetimindeki "Temizlik İşleri" adlı absürt komedi olmuştur. Türkiye ve Almanya’da sahnelenen oyunda Cemal Toktaş ve Nergis Öztürk'ün yanı sıra, Yeliz Kuvancı, Genco Özak, Orhan Bıyıklı,Onur Dikmen ve Serpil Göral rol aldı.Taşra Kabare, 2016 yılından itibaren Kadıköy'de kendisine ait iki sahneli bir mekanda oyun sergilemektedir.
Taşralı Kız (anlam ayrımı)

Taşralı Kız (film, 1954), George Seaton'ın yönettiği, Grace Kelly'nin oynadığı 1954 ABD yapımı film. Özgün adı The Country GirlTaşralı Kız (film, 1964), Arşavir Alyanak'ın yönettiği, Ayhan Işık'ın oynadığı 1964 yapımı Türk filmi.Taşralı Kız (film, 1974), Ülkü Erakalın'ın yönettiği, Perihan Savaş'ın oynadığı 1974 yapımı Türk filmi.Taşralı Kız (roman), Alberto Moravia'nın 1957'de yazdığı roman. Özgün adı La ciociara Türkiye'de Tahsin Yücel'in çevirisiyle çıktı (Varlık Yay. İst. 1956)