barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Şakir Zümre

Şakir Zümre (d. 1885, Varna - ö. 16 Haziran 1966) Cumhuriyet döneminin ilk sanayicisi, İstiklal Savaşı'nın ilk Türk özel "uçak bombası" fabrikasının kurucusu, hukukçu.İlköğrenimini Varna’da tamamladıktan sonra Cenevre’ye gitti. Lise eğitiminden sonra 1908 yılında Cenevre’de hukuk fakültesinden mezun oldu.I. Dünya Savaşı sırasında, Varna Türk milletvekili olarak Bulgar Parlamentosu'na 17 Türk temsilciden biri olarak girdi. Mareşal Fevzi Çakmak'ın yakın akrabasıdır. Aynı yıllarda Sofya’da Yarbay rütbesiyle Türk Askeri Ataşeliği görevinde bulunan Mustafa Kemal’le tanıştı ve yakın arkadaşlık kurdu. İstiklal Savaşı’na destek vermek üzere yurt dışından Anadolu’ya silah ve cephane gönderdiği gibi savaş sanayisinde değerlendirilmek üzere Türkiye'ye usta ve teknisyen bulunmasında da yardımcı oldu. Bu üstün hizmetleri nedeniyle Beyaz şeritli İstiklal Madalyası aldı.İstiklal Savaşı'ndan sonra Türkiye’ye dönen Şakir Zümre, Atatürk’ün onayıyla Türkiye’nin savunma sanayisinin ilk özel sektör fabrikasını kurdu. İlk üretimler Bulgaristan’dan getirilen yabancı teknik kadro ile yapılırken zamanla yetiştirilen Türk işçiler 1930’lu yıllarda Bulgar teknisyenlerin yerini aldı.Türk Hava Kuvvetleri'nin ve Türk Kara Kuvvetleri'nin ihtiyacı olan ilk silah ve cephaneler, ilk Türk denizaltı su bombaları, Şakir Zümre Fabrikası tarafından üretildi. 100 kg, 300 kg, 500 kg, ve 1000 kg’lık uçak bombaları ve çeşitli yangın bombaları bu fabrikada seri olarak üretilmiştir. Türk Deniz Kuvvetlerinin gereksinimi olan çeşitli boylardaki su bombaları ve cephaneler de fabrikanın seri üretimleri arasındadır. İlk Türk denizaltı su bombaları da bu fabrikada üretilmiştir.Şakir Zümre Fabrikası, yalnızca yurt içi ihtiyacı olan üretimle yetinmeyerek, 1937 yılında yurt dışına, hatta Yunanistan’a silah ve cephane ihraç etmiştir.II. Dünya Savaşı'nın sonunda, ABD'nin yaptığı silah yardımı sebebiyle Şakir Zümre Fabrikaları, silah ve cephane üretimini terk ederek, Türkiye’de büyük isim yapacak olan "Şakir Zümre" marka sobalarını üretmeye başlamıştır. Sanayicilere tanınan hakların geliştirilmesi amacıyla yapılan ve Türkiye'nin 2. büyük iktisat kongresi olan "1948 Türkiye İktisat Kongresi"ne katılanlar arasındadır.Şakir Zümre’nin 1966’da ölümünden sonra faaliyetini ancak 4 yıl daha sürdürebilen fabrika, 1970 yılında kapatılmış, büyük bir sınai potansiyel kaybedilmiştir.
Şakir Özkan Torunlar

TED Ankara Koleji'ni bitirmiş ve Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden 1982 yılında mezun olmuştur. Dışişleri Bakanlığı'na 1983 yılında girmiştir. Çeşitli dış görevlerde bulunmuştur. Ortadoğu Genel Müdür yardımcılığı ve Güvenlik İşleri Genel Müdür yardımcılığı görevlerini üstlenmiştir. 2008-2010 yıllarında Bangladeş Büyükelçisi olmuş, 2010-2014 yılları arasında Kudüs Başkonsolosu olarak Filistin Büyükelçiliği görevini üstlenmiştir. 2014 yılı itibarıyla Dışişleri Bakanlığı İkili Siyasi İşler (Güney Asya) Genel Müdürüdür. 17 Ocak 2017 - Mayıs 2021 tarihleri arasında Hindistan Büyükelçisi olmuştur. 2021 yılı itibarıyla Dış Politika Danışma Kurulu üyesidir. İngilizce ve Fransızca bilmektedir. Evli ve bir çocuk sahibidir.Torunlar, Ekim 2022'de Türkiye'nin Tel Aviv büyükelçisi olarak atandı. Ayrıca, İsrail'e 2018'den bu yana atanan ilk büyükelçi oldu.
Şakir Şeker

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirdi. Serbest Avukatlık, XVIII. Dönem Sivas Milletvekilliği ile Adalet Bakanlığı yaptı. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Şakir Şenkalaycı

Şakir Şenkalaycı (d. 1981, Gaziantep), Türk motosiklet yarışçısı. Motokros, supermoto, enduro, supersport ve ralli yarışlarında yarışmaktadır.Motosiklet tamircisi dedesinin adını taşıyan Şakir Şenkalaycı, yarış kariyerine 1989 yılında 8 yaşındayken 80cc kategorisinde başladı. 1989-1995 yılları arasında kendi kategorisinde yedi Türkiye şampiyonluğu kazandı. 1996 ve 1997 sezonlarını Türkiye Motokros Şampiyonası 125cc ikincisi olarak tamamladı. 1998-2006 yılları arasında Türkiye Motokros Şampiyonası'nda 250cc kategorisinde tüm şampiyonlukları kazandı. 2001 yılında motokros yarışlarına ek olarak enduro yarışlarına da katılan Şenkalaycı, 2001-2006 yılları arasında enduro klasmanında da tüm şampiyonlukları elde etti.Şenkalaycı 2002 yılında supermoto kategorisinde de yarışlara katılmaya başladı. 2002-2008 yılları arasında supermotoda tüm Türkiye şampiyonluklarını da kazanan Şakir Şenkalaycı, 2005 yılında 650-1300cc Balkan Supermoto Şampiyonu, 2006'da 250cc Balkan Supermoto ikincisi ve 250cc Supermoto Avrupa üçüncüsü olmuştur.Şakir Şenkalaycı, 2005 yılında supersport kategorisinde pist yarışlarına da katılmıştır. 2005'te Türkiye şampiyonu, 2006'da Supersport A birincisi ve Türkiye üçüncüsü olmuştur. Kasım 2011'de evlenmiştir.2012 yılında Kemal Merkit ve Selçuk Bektaş ile beraber Dakar Rallisi'ne teknik destek almadan yarışanlar kategorisinde katılan Şakir Şenkalaycı, 14 etaplık yarışın 10. etabında yaptığı kaza sonucunda yarış dışı kalmıştır.
Şakir Şevket

Şakir Şevket (1847, Cami-i Kebir, Ortahisar, Trabzon - 1878, Trabzon) Türk tarihçi, gazeteci ve şairdir. Türkçe yazılmış ilk şehir tarihi kitabı olan Trabzon Tarihini yazmasıyla tanınmaktadır.Şakir Şevket 1847 yılında Durmuşoğulları ailesinin bir ferdi olarak Trabzon'da dünyaya geldi. Küçük yaşta babasını kaybettikten sonra dedesinin yanında büyüdü. İlköğrenimini tamamladıktan sonra üvey babası Nuri Efendi'nin yardımıyla kısa süreliğine Soğan Pazarında attar dükkânı işletti. Ayrıca Ortahisar'daki Saray-i Atik Mahallesi'nde bulunan ve Trabzon'daki üst düzey kişilerin edebiyat sohbetleri yaptıkları konağa giderek kendi kendini geliştirdi. 1876 yılında İl Genel Meclisine memur oldu ve Başkâtip Şair Ziver Efendinin yardımıyla ikinci kâtipliğe yükseldi. Göz rahatsızlığından dolayı görevinden istifa ederek İstanbul'a gitti. İstanbul'dayken gazetelerde yazarlık yaptı ve Zaptiye Nezareti Mektubi Kalemi'nde çalıştı. 1877'de Trabzon tarihi ile alakalı Türkçe yazılmış bir kitap olmaması ve Rum ve Ermenilerin Trabzon üzerinde hak iddia etmeye başlaması üzerine Trabzon tarihini anlatan bir kitap yazmaya başladı. Kısa süre sonra Trabzon valiliğine ikinci kez atanan Ahmed Rasim Paşa tarafından 1878'de Trabzon'a getirildi. Trabzon'a döndükten sonra Vilayet Gazetesi başyazarlığı ve Zabtiye Nezareti Mektubi Kalemi Mümeyyizliği görevlerini icra etti. Eş zamanlı olarak Trabzon Askeri İdadisi'nde hocalık yaptı. Aynı yıl ölen Şakir Şevket, İmâret Mezarlığı'na, Kavak Meydanı'ndaki Kadirî Tekkesi'nin yanına defnedildi.1877 yılında iki ciltlik Trabzon Tarihi adlı eserini yayımladı. Türkçe yazılmış ilk şehir tarihi kitabı olan eser, basit bir şekilde Trabzon'un tarihini anlatmaktadır. Tarihi belgeler ve Şakir Şevket'in gezi ve gözlemlerine dayan eserde, Trabzon Sancağı'na bağlı kaza ve nahiyelerin adları, demografik yapıları, önemli yerleri, sınırları ve ekonomileri hakkında kısa bilgiler vardır.Trabzon Tarihi'ne ek olarak 80 beyitlik Şevket-nâme-i Osmânî kasidesini yazdı. Yazdığı diğer şiirler ise günümüze ulaşmadı.Yemenici Mehmet Efendi'nin oğludur. Hacı Fehmi Efendi'den Arapça ve Farsça öğrenmişti. Vatanperver, geniş ufuklu, dindar ve farklı kesimlerden yüksek itibar gören biriydi.
Şakirin Camii

Şakirin Camii, İstanbul’un Üsküdar ilçesinde, Karacaahmet Mezarlığı girişinde yer alan; 7 Mayıs 2009 gününde hizmete açılmış camidir.Türkiye’nin en modern camisi olduğu konusunda tartışmalar olduysa da bu yoruma katılanlar olduğu kadar katılmayan mimarlık eleştirmenleri de olmuştur.. Şakirin ailesi tarafından inşa ettirilmiştir. Mimari proje tasarımını Hüsrev Tayla’nın yaptığı yapı, iç dekorasyonunu mimar Zeynep Fadıllıoğlu ‘nun yapması nedeniyle “bir kadın tarafından tasarlanmış ilk  cami” olarak lanse edildi. Ancak bu caminin mimari Hüsrev Tayla’dır; Zeynep Fadıllıoğlu ise caminin iç mimari projelendirmesini gerçekleştirmiştir.Caminin adı, Arapça “müteşekkir” anlamına gelir. 3 tarafı camla çevrili cami, 3.000 metrekeare zemine kurulu, toplam inşaat alanı 10.000 metrekare ve kapasitesi 500 kişidir. Her birisi 35 metre yüksekliğinde iki minaresi vardır.Semiha Şakir'in vefat edip Karacaahmet Mezarlığı'na gömülmesinin ardından Karacaahmet Camisi'nin yetersiz olduğunu düşünen çocukları, anne-babaları İbrahim ve Semiha Şakir anısına Karacahmet’e yeni bir cami yaptırma kararı aldılar. İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin sağladığı arazi üstünde, Semiha Şakir Vakfı aracılığıyla 2005-2009 yılları arasında Şakirin Camisi’ni inşa ettirdiler
Şakirköy, Karayazı

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 154 km, Karayazı ilçe merkezine 38 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneybatısında olup,  numaralı Karaçoban-Karayazı il yoluna, 4,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Şakiro

Şakir Deniz ya da bilinen adıyla Şakiro (25 Aralık 1936, Ağrı - 5 Haziran 1996, İzmir, Türkiye), Kürt dengbejdir. Dengbej Şakiro, 1936 yılında Ağrı'da doğdu. Kürtler arasında güzel sesinden dolayı 'Kewê Ribat' (Rabat Kekliği) ve 'Şahê Dengbêjan' (dengbejlerin şahı) olarak anılmaktadır. Şakiro (Şakir Deniz) kendisi gibi usta bir dengbêj olan 'Resoyê Gopala'nın öğrencilerindendir. Aynı zamanda 'Şakirê Mezin' ya da 'Şakirê Bedih' adıyla da tanınır.1959 yılında ailesi ile birlikte Adana'ya sürgüne gönderilmiştir. 1959-1966 yılları arasında toplam 7 yıllık sürgün hayatından sonra 1966 yılında Muş'a dönen aile, 2 sene sonra yani 1968 yılında Erzurum Karayazı'ya yerleşir. Günlerce durmaksızın kelam söylemesiyle nam salan en büyük Kürt dengbêjlerinden birisi.Ondaki xulxulandin-hawînî (gırtlak yapma) çok az dengbêjde görünen özelliklerinden en önemlilerindendi. Sadece Ortadoğu'da değil, Kürtlerin bulunduğu her parzemin ve alanda tanınan bir-iki dengbêjden birisidir.1996 yılında maddi sıkıntılar içerisinde İzmir'de hayatını kaybetmiştir. Mezarı İzmir Altındağ Merkez Mezarlığındadır. Ölmeden önce kendisiyle röportaj yapmak isteyen gazeteciye şöyle cevap vermiştir:Kürtlere kırgınım. Kürtler değerlerine, dengbêjlerine sahip çıkmıyor. Türklere bir bakın bir Aşık Veysel'leri vardı, ona sahip çıkıldı. Bütün dünyaya onu tanıttılar. Bir Reso'muz vardı. Hepimizin ustası. Aç öldü. Şimdi söyle bakalım seninle nasıl konuşayım ve gönlümü nasıl açayım?
Şakirpaşa Havalimanı

Adana Havalimanı , Seyhan'da bulunan Adana ile çevresindeki Mersin ve Osmaniye gibi yerleşim yerlerine hizmet veren bir sivil uluslararası havalimanıdır.Havalimanı iç ve dış hat uçuşlarına yönelik olarak inşa edilmiştir ve 4729 m2 genişliğinde bir iç hat, 7031 m2 genişliğinde ise bir dış hat terminali vardır. İç hat terminalinde bir gelen yolcu salonu, iki arındırılmış salon, 3 kapı, 19 check-in bankosu ve 2 bagaj konveyörü bulunmaktadır. Dış hat terminalinde ise bir giden yolcu salonu, bir gelen yolcu salonu, bir arındırılmış salon, 2 kapı, 16 check-in bankosu ve 1 bagaj konveyörü bulunmaktadır.Havalimanında 05/23 numaralı;  uzunluğunda ve  eninde, asfalt yüzeyli tek pist ve toplam 47 uçak kapasiteli beton yüzeyli 4 apron bulunmaktadır. Ayrıca bir adet SSR, bir adet ILS, bir adet VOR, iki adet DME, bir adet NDB ve bir adet ADS-B sistemi vardır.Havalimanında bir hava trafik kontrol bulunmaktadır ve kontrol bölgesi  yarıçaplı ve  irtifaya kadar olan hava sahasını kapsamaktadır. Havalimanına yaklaşma ve tırmanış kontrolü İncirlik Yaklaşma Kontrol tarafından yönetilmektedir.Şubat 2023'te havalimanı, 2023 Kahramanmaraş depremleri sonucu geçici süreyle hava trafiğine kapatıldı.
Şakirpaşa Tren İstasyonu

Şakirpaşa Tren İstasyonu, Adana'nın Seyhan ilçesinde bulunan TCDD'ye ait tren istasyonudur. İstasyon, 1886 yılında hizmete girmiştir.Adana – Mersin demiryolu üzerinde yer alan istasyon, Mersin – Tarsus – Adana Railway / Mersin – Tarsus – Adana Demiryolu (MTA) Şirketi tarafından Adana – Mersin demiryolu için inşa edilerek 2 Ağustos 1886'da hizmete girmiştir. 1886 ile 1948 yılları arasında sık sık farklı şirketler tarafından işletilen istasyon, 27 Nisan 1933'te -o sıralar adı Devlet Demiryolları Umum Müdürlüğü olan- TCDD'nin denetimine girmiştir.İki kenar platformdan oluşan istasyon, Toros Ekspresi ve Erciyes Ekspresi Anahat Trenleri ve Mersin – Adana, Mersin – İskenderun ve Mersin – İslahiye Bölgesel Trenleri'ne hizmet vermektedir.
Şakirpaşa, Seyhan

Şakirpaşa, Adana'nın Seyhan ilçesine bağlı bir mahalledir. Şakirpaşa semtinde bulunan mahallenin nüfusu 11.910 kişidir. Mahallede eğitim kurumu olarak Şakirpaşa Orta Okulu, Milli Mensucat İlköğretim Okulu, Şakirpaşa Anadolu Lisesi, Seyit Ali Onbaşı İlköğretim Okulu, Kardelen Anaokulu, Şakirpaşa Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi bulunmaktadır.
Şakli Adası

Şakli Adası (), Tunus'ta Tunus Gölü'nde bulunan bir adadır. Ada, gölün kuzeyinde yer almakta olup idari olarak Tunus iline bağlıdır.Ada, 1546-1550 yılları arasında İspanyol Goletta Valisi Luys Peres Varga tarafından yeniden inşa edilen eski bir Roma kalesi olan Santiago Şakli Kalesi'ne ev sahipliği yapmaktadır. 1660 yılında Tunus Hacı Mustafa Laz'ın üç isteğiyle restore edilen kale, Hammuda Paşa döneminde hacdan dönen yolcuları karantinaya almak için lazarettoya dönüştürülmüştür. Kale, 1830'da tamamen terk edildi.Şakli Adası, Aralık 1993'te ulusal bir kültürel miras varlığı ilan edildi ve Tunus Kültür Bakanlığı'na aittir. Kale, Ulusal Miras Enstitüsü ve Madrid Teknik Üniversitesi'ni içeren Tunus-İspanyol işbirliğinin bir parçası olarak restore edilmektedir. 1994 yılında kazı ve temizlik yapıldı, ardından 1995 yılında arkeolojik kazılar yapıldı. Kazılar sırasında, 4. ve 5. yüzyıllarda Roma ve Bizans dönemlerine ait mozaikler ve haritalar bulundu.
Şakra

Şakra (), Suudi Arabistan'ın Riyad Bölgesi'nde bulunan bir şehirdir. Şehir başkent Riyad'ın 190 km kuzeybatısında yer almaktadır. Şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 26,651'dir.
Şakrak kuşu

Serçe iriliğinde, güçlü gagalı, siyah başlıklı, dişisi al ya da kırmızı gerdanlı, tohumcul meyve bahçelerine büyük hasar veren bir kuş.Gezici ve yerleşik bir kuş olan şakrak kuşu, Büyük Britanya'dan Japonya'ya kadar Avrasya'nın bütün ılıman kuşağına yayılır. Çiftler oluşturarak yaşar. Tohumlarla beslenir, kış için yuvasına tohum depolar, ilkbaharlarda depoladığı yiyecekler bitince, meyve ağaçlarının tomurcuklarını yer. Yılda üç kez yavrular ve yavrularını küçük omurgasızlarla besler.
Şaksgam Nehri

Şaksgam Nehri () veya Keleçin Nehri ve Muzdağ Nehri, Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde bulunan bir nehirdir. Nehir, Yarkent Nehri'nin sol kolu olup Karakurum'daki Gasherbrum, Urdok, Staghar, Singhi ve Kyagar buzullarında yükselir ve daha sonra Şaksgam Vadisi'ndeki Karakuram sırtına paralel olarak kuzeybatı yönünde akmaktadır.Nehir vadisi, 1889'da Francis Younghusband ve 1926'da da nehrin kaynaklarını doğrulayan Kenneth Mason tarafından keşfedilmiştir.
Şaksgam Vadisi

Şaksgam Vadisi (; ), Şaksgam Nehri'nin her iki yakasında Karakurum'dan Kunlun aralığına uzanan 9.900 km²'lik bir vadidir. Vadinin bulunduğu bölge Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ne bağlı Kaşgar ilinin Kağılık ilçesi ile Taşkurgan Tacik Özerk İlçesi sınırları içerisinde yer almakta olup Hindistan tarafından Cemmu ve Keşmir'in bir parçası olarak hak iddia edilmektedir.Vadi, dünyanın en sakin bölgelerinden biridir ve dünyanın en yüksek dağlarından birkaçına ev sahipliği yapmaktadır. Kuzeyde Kunlun Dağları, güneydeki Karakurum tepeleri, güneydoğuda Broad Peak, K2 ve Gaşerbrum da dahil olmak üzere, Hindistan tarafından yönetilen dünyanın en yüksek savaş alanına komşu olan Siachen Buzulu ile komşudur.
Şaktizm

Şaktizm veya Şaktidarma (Sanskrit: , ; "güç öğretisi" veya "Tanrıça öğretisi") Hinduizm'in, Şakti ya da Deviye mutlak, nihaî tanrı – Hindu Kutsal Anne – olarak tapınan bir mezhebidir. Bu mezhep Şaivizm, Vaişnavizm ve Smartizm ile beraber Hinduizmin başlıca okul öğretilerindendir ve özellikle Bengal ve Assam'da yaygındır.Saktizm, Devi'ye (anlamı 'Tanrıça') Yüce Brahman olarak, tanrılık vasfının bütün formları şeklinde hürmet eder. Şaktizm, felsefesinde ve pratiğinde Şaivizm ile benzerlikler gösterir. Ancak, Şaktizm öğretilerinin uygulayıcısı olan Şaktalar (Sanskrit: , ) tamamen Şakti'ye tapınmaya odaklanırlar. Şakti'yi, Yüce Tanrı'nın dinamik kadınsı yüzü olarak görürler. Şiva, tanrılığın erkeksi yüzü, tek başına ilahi kabul edilmekle birlikte, kendisine tapınma genelde yardımcı tanrı sıfatıyla yapılır.
Şakul

Şakul (fonetik: şa:ku:lü), şakul topuzu veya çekül, genellikle alt kısmında sivri bir uç bulunan, bir ipe asılan ve dikey referans çizgisi olarak kullanılan bir ağırlıktır. Su terazisinin öncüsüdür ve dikey bir veri oluşturmak için kullanılır. Genellikle taş, ahşap veya kurşundan yapılır, ancak diğer metallerden de yapılabilir. Dekorasyon için kullanılıyorsa kemikten veya fildişinden de yapılabilir.Bu alet, en azından Antik Mısır zamanından beri, inşaatların "düşey" veya dikey olmasını sağlamak için kullanılmıştır. Ayrıca, uzayda bir noktanın yerçekimine göre semtikadem noktasını belirlemek için yer ölçümünde kullanılır.[[Dosya:Cc&j-fig23--plumb_rule.png|bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/da/Cc&j-fig23--plumb rule.png/90px-Cc&j-fig23--plumb rule.png|sol|küçükresim|Cassells' Carpentry and Joinery'''den bir çekül kuralı]][[Dosya:Cc&j-fig24--plumb_square.png|bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7b/Cc&j-fig24--plumb square.png/220px-Cc&j-fig24--plumb square.png|küçükresim|Cassells' Carpentry and Joinery'den bir çekül gönye]]Çekül, Arapça şāḳul شاقل “duvarcıların kullandığı ağırlık” sözcüğünden alıntıdır. Türkçede eskiden beri kullanılan şāḳul yerine Atatürk'ün bulduğu söylenen sözcüktür.Şakul, Arapça شاقل  “ipe asılı bir ağırlıktan oluşan duvarcı aleti” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Aramice/Süryanice şāḳūl שָׁקוּל “ağır” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük de İbranice şāḳal שקל “tartmak” fiili ile eş kökenlidir. Hatta İbranice  "tartı birimi, para birimi" anlamındaki şeḳel'' de aynı Aramice/İbranice kökten gelir.
Şakıl

İskota makarası olan baklava makaranın ucuna takılıp Bumbanın hareketini sağlama amaçlı terazi ipine bağlanır.Düz ya da Snap olarak farklı şekilleri vardır. Dağcılıkta bu malzemeye "Carabiners" adı verilmektedir.Güvenlik açısından ise kritik sistemlerde bileşenleri hızlı ve geri dönüşümlü bir şekilde bağlamak için kullanılan yaylı bir kapama ucuna sahip metal bir halkadır. Sözcük, şakıl tüfekçisi veya şakıl tarafından şakılını bir kemere veya palaska takmak için kullanılan bir "yay kancası" anlamında Almanca bir ifade olan Karabinerhaken'in (kısaca Karabiner) kısaltılmış bir şeklidir.
Şakşak helvası

Gerede Şakşak Helvası 06.11.2020 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Şakşakçı

Şakşakçı, özellikle tiyatroda oyunu alkışlamak için parayla tutulan kimse. Bu kişilerin amacı bir oyunun ya da oyuncunun başarısını sağlamaktır ve bu nedenle görevlendirilmişlerdir.Şakşakçılar, XVIII. yüzyılın ikinci yarısında Fransa'da ortaya çıktı. Fakat bu, şarkı söylerken dinleyicileri coşturmak isteyen Neron'a mal edilmektedir. XIX. yüzyılda kurumsallaştı fakat zamanla eleştirildi ve yasaklandı. Tiyatrolarda ancak 19. yüzyıl sonlarına doğru tamamen kaldırılabildi.
Şakşuka

Şakşuka patlıcan, biber, sakız kabağı gibi sebzelerin kavrulduktan sonra, üzerine domates sosu dökülmesiyle hazırlanan, Türk mutfağından meze. Genellikle yoğurt veya sarımsaklı yoğurt ile sunulur.
Şal

Şal (Köken:  şāl, ve Sanskritçe: शाटी śāṭī), sade olarak kullanılan bir giysi türü. Genellikle omuz üzerine salaş şekilde giyilir. Bedenin üst kısmı ve kolların bir bölümünü örter. Bazen başörtüsü işlevinde de kullanılabilir. En çok dikdörtgen veya kare biçimindeki türleri vardır. Sıklıkla ortadan üçgen şeklinde ikiye katlanarak kullanılsa da üretimi üçgen şekilli şallar da vardır.Şal ve paşmina adı Keşmir'den gelmektedir. Ancak özgün formu İran'daki Hamedan'dır. Tarihî kaynaklar dikkate alındığında kaşmir işi kumaşların Mir Sayyid Ali Hamadani adındaki İranlı tarafından tanıtıldığı düşünülmektedir. 14. yüzyılda Hamedani, Ladak'a ulaşmış ve paşmina keçilerinin ana vatanı olan bu topraklarda, tarihte ilk kez Ladak'ta yetişen keçilerin yumuşak yünleriyle niteklikli kumaşlar üretilebileceğini düşünmüştür. Sonrasında birkaç yün keçisi alarak, bu keçilerin tüylerinden çorap üretmiştir. Ürettiği ürünlerden, dönemin Keşmir sultanı, Sultan Kutabdin'e hediye etmiştir. Sonrasında Hamedani, Keşmiş sultanına yün kullanarak Keşmir'de şal dokuma sanayisinin kurulmasını teklif etmiştir. Paşmina şalının kökeni buradan gelmektedir. UNESCO, 2014'te Hamedani'yi Keşmir kültürünü şekillendiren temel tarihî figürlerden biri olarak tanımlamıştır.
Şal, Kazvin

Eyaletin Buyin Zehra şehristanı'ndaki, aynı isimli Şal bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 15.104 kişi ve 3.348 hanedir.
Şala

Şala (), Arnavutluk'un İşkodra iline bağlı İşkodra belediyesinde bulunan bir idari birimdir. Nüfusu 2011 yılı itibarı ile 1,804'tür.Şala idari birimi Abat, Breg-Lumi, Gimaj, Lekaj, Lotaj, Ndërhysaj, Nënmavriq, Nicaj-Shale, Pecaj, Theth ve Vuksanaj köylerinden oluşmaktadır.
Şalaho

Şalaho veya Şelekoy (Azerbaycan Türkçesi: Şələqoy veya Şalaküm), (Ermenice: շալախո), (Gürcüce: კინტოური veya შალახო), Kafkasya'da oynanan popüler bir danstır. Ritmi 6/8'liktir.Bu dans Azerbaycanlıların en çok sevdikleri erkek dansıdır. Eski zamanlarda ormana odun toplamak için giden genç erkekler kendi aralarında yarışır, geri döndükleri zaman ise bu oyunu devam ettirerek yükünü yani şeleni yere burak ve meydana gir ve dans et geleneği ile yaranmış bir eski Azerbaycan Türk dansı. Dansta her bir dansçı kendinin tüm ustalığını ve becerisini göstermek mecburiyetinde. "Şalakoy" en eski Azerbaycan danslarından birisidir. Şalaho dansı Azerbaycanlı besteci Efrasiyab Bedelbeyli'nin «Kız kulesi» (1940) isimli balesinde de bulunuyor.Kintouri eski Tiflis danslarındandır. Gürcistan'da Tiflis'in şehir hayatını tasvir eder. Dans Tiflis'teki küçük tüccarlar "Kintos"lardan adını alır. Onlar şalvar ile siyah kıyafetler giyerlerdi. Genellikle şehir etrafında başlarında mallarını taşırlardı. Dans kostümü olarak Gürcistan'da bu elbise giyilir.
Şalamçeh

Shalamcheh (Farsça: شَلَمچه‎), İran'ın Huzistan Eyaleti'nde bulunan bir şehirdir. Abadan'ın kuzey batısında, Irak sınırında yer almaktadır ve Irak'taki Basra şehrine en yakın sınır noktasıdır. Kasaba, İran-Irak Savaşı'nda Saddam Hüseyin'in işgal ettiği ana yerlerden biriydi. Kasaba çevresindeki çatışmalarda yaklaşık 50.000 İranlı öldü ve bugün ölen askerlerin anısına bir savaş anıtı var. 2019 yılında İran ile Irak arasında Basra (ve petrol bölgesi) ile Shalamcheh arasında bir demiryolu hattının inşası için bir anlaşma imzalandı.
Şalazyon

Şalazyon (aynı zamanda Meibomian kisti' olarak da bilinir), göz kapağı içindeki bir kist'tir, genellikle meibomian bezi, genelde göz kapağının ortasında, kırmızıdır ve ağrısızdır. Birkaç hafta içinde kademeli olarak ortaya çıkma eğilimindedirler.Bir arpacık sonrasında veya salgı bezini tıkayan sertleştirilmiş yağlardan dolayı bir şalazyon meydana gelebilir. Tıkanmış bez genellikle meibomian bezidir, ancak Zeis bezi de olabilir.
Şalbuzdağ

Yüksekliği 4142 metredir. Dağıstan'ın diğer dağlarda olduğu gibi, Şalbuzdağ da daimi buzul değildir, kar hattı deniz seviyesinden 3,5 km yükseklikte bulunmaktadır. Şalbuzdağ'ın yamaçlarından çıkan küçük nehirlerin bazıları Samurçay'a, bazıları da Ahtıçay ve Usuhçay'a akar. Şahdağ ve Bazardüzü Dağı ile birlikte Şalbuzdağ, Kafkasya'nın doğu kesimindeki en yüksek dağlardan biridir. Piramit şeklinde ayrı ayrı zirvelere sahiptir ve sivri uçludur. Yamaçlar subalpin ve alpin çayırlarla kaplıdır. Güneydoğu yamacında, Avrupa'nın en yüksek yerleşim yerlerinden biri olan 2560 metre rakımlı Kuruşi köyü bulunmaktadır.Yerel halkın geleneksel inanışlara göre Şalbuzdağ kutsal bir dağdır. Halkın inanışına göre dağa tırmanarak tüm günahlarından arındırılır. Şalbuzdağ'daki kutsal yerleri ziyaret mevsimi 20 Temmuz'da başlar ve 20 Ağustos'ta sona erer.  Efsaneye göre İsrail Kralı Süleyman'ın mezarının zirvededir.
Şalcıkır Parkı

Şalcıkır Parkı, İstanbul ilinin Sarıyer ilçesinde yer alan Tarabya mahallesindeki bir parkın adıdır. Şalcıkır Parkı ve Atsushi Miyazaki Parkı, Tarabya mahallesindeki iki önemli parktır.Şalcıkır Parkı, günümüzde yapay bir kanalın içinden akıtılan Tarabya Deresi yatağında bulunmaktadır. Şalcıkır Caddesi ile Tarabya Korusu olarak adlandırılan ağaçlık alan ve Hoca Ahmet Yesevi Sokak ile Şen Dere Sokağı arasında, yaklaşık 6.500 m2’lik bir alanı kaplar. 2011 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlenen parkta, bir adet çocuk oyun alanı, bir adet fitness alanı ve bir adet basketbol sahası bulunmaktadır. Park, yöre sakinleri tarafından yürüyüş ve masalı piknik alanı olarak kullanılmaktadır.Tarabya sahilinden yaklaşık 1 km içeride bulunan Şalcıkır Parkı'nın adının kaynağı konusunda kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Tarabya’daki Sümer Korusu’ndaki "sümer" adının Summer Palace adlı otelin "summer" kelimesinden değişime uğraması gibi, Şalcıkır’ın da Şalcı Kiriaki’den geldiğine dair sözlü bir gelenek mevcuttur. Bu sözlü geleneğe göre, Tarabya’nın eski sakinlerinden Rumlardan biri olan Kiriaki, dokuma şallarını Tarabya Deresi kıyısında boyuyor ve açık havada asıp kurutuyordu. Şalcı Kiriaki’nin adı Türkçede Şalcıkır’a dönüşmüş, bu ad sonradan parka ve caddeye verilmiştir. Nitekim Aya Kiriaki Ayazması yanındaki bağ eskiden Ayakir Bağı olarak adlandırılıyordu. Kelimenin sonuna eklenen “kir” veya “kır”ın Kiriaki’nin bir kısaltması olarak kullanıldığını bu örnek de göstermektedir.Şalcıkır Parkı, Tarabya Deresi yatağında yerleşme alanına dönüşmemiş tek yerdir. Dere yatağının aşağı ve yukarı bölümü, yapılaşma sonucunda tamamen dolmuştur. Tarabya vadisindeki yapılaşmanın bir sonucu olarak suyu iyice azalmış olan dere, günümüzde dar beton bir kanalın içinden, parkın hemen yanından akmaktadır.
Şalcılar, Aydıntepe

Köyün eski adı Hapuşki'dir. Yerleşim 1530 yılı Osmanlı tahririnde Hapuşki adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririne göre köyde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup yerleşimde 33 Hristiyan ve 2 Müslüman olmak üzere toplam 35 nefer (erkek) yaşamaktadır. Bu tarihte köye bağlı Köşepınar adlı birde mezraa bulunmaktadır. 1642 yılı avarız defterinde Hapuşke adıyla yer alan yerleşimde, 3 Müslüman ve 3 Hristiyan olmak üzere toplam 6 hane ile 2 askeri görevli bulunmaktadır. 1902 yılına ait Ermenice bir kaynakta Xapuşgi olarak bahsedildiği belirtilmektedir.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasıyla da Hapuşki olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Şalcılar olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Şale Kasrı

Şale Kasrı Yıldız Sarayı'nın en görkemli yapılarından biridir. Kayıtlarda Merasim Köşkü olarak da geçer. Yapı dört aşamada gerçekleştirilmiştir. Yemek salonunun tasarımı ve bezemesi Sarkis Balyan'a aittir.
Şalemar Bahçeleri

Şalemar Bahçeleri (Pencapça, Urduca: شالیمار باغ, Shālāmār Bāgh), Pakistan'ın Pencap eyaletinin başkenti Lahor'da bulunan bir Babür bahçe kompleksidir. Bahçelerin inşaatı İmparator Şah Cihan döneminde  1637'de başlamış ve 1641 yılında tamamlanmıştır.Şalemar Bahçeleri bir Pers cennet bahçesi olarak tasarlanmıştır. Bahçeler 658 metre x 258 metre ölçülerindedir ve Surlarla Çevrili Lahor şehrinin doğusunda 16 hektarlık bir alanı kaplamaktadır. Bahçeler, girift duvar işçiliği ile ünlü bir tuğla duvarla çevrilidir.1981'de Şalemar Bahçeleri, UNESCO tarafından Babür bahçe tasarımı gelişiminin bir öncüsü olarak Dünya Mirası olarak ilan edildi. Bahçeler, Babür İmparatorluğu'nun sanatsal ve estetik zirvesinde olduğu tarihlerde inşa edilmiştir.Bahçelerin inşaatı 12 Haziran 1641'de başladı ve tamamlanması 18 ay sürdü. Sih döneminde, bahçenin mermerinin çoğu yağmalandı ve yakındaki Amritsar'daki Altın Tapınağı ve Ram Bah Sarayı'nı süslemek için kullanıldı, bahçelerin pahalı Akik kapısı soyuldu ve Lehna Singh Majithia tarafından satıldı.Bahçeler 1962'de General Eyüb han tarafından kamulaştırıldı  çünkü Arain Mian ailesinin önde gelen üyeleri Pakistan'da sıkıyönetim uygulamasına karşı çıktılar.
Şalgam

Şalgam (Brassica napobrassica syn. Brassica napus var. napobrassica), yaprakları da yenebilen geniş köklü bir bitki.Şalgam, günümüzde hem insanlar hem de hayvanlar için üretilmektedir. İnsan yiyeceği olarak yetiştirilenleri yumuşak etli, hayvan yemi olanları ise sert etlidir. Bu bitki kullanılarak Adana, Osmaniye, Mersin yöresine ait bir içecek (Şalgam suyu) de üretilir.Şalgam, bazı çorba ve soslara katılır, yemeklerde garnitür olarak kullanılır. Bazı yörelerimizde suyu sevilerek içilir.Şalgam, patates yaygınlaşana değin, büyük önem verilerek tüketilen bir sebzeydi. Günümüzde geri plana itilmiş olan şalgama, içerdiği yüksek besin değerleri nedeniyle layık olduğu önem verilmelidir. Şalgam, söz konusu besin değerlerinin yanı sıra;Ayrıca şalgam, halk hekimliğinde bedene dinçlik sağlayan, mide ve siyatik ağrılarına iyi gelen bir besin olarak bilinmektedir.Şalgam bitkisi tohumlarıyla çoğaltılır. Tohumlar, doğrudan doğruya bitkinin yetiştirileceği yere ekilir. Ekim zamanı, ilkbaharda mart-nisan; sonbaharda ağustos sonları ile eylül aylarıdır. Tohumlar ya serpme yoluyla ekilir ve sonra fidelerde seyreltme yapılır. Ya da sıralar üzerinde tohumlar, 15–25 cm aralıkla ve 1–2 cm derinliğe ekilir.Şalgam, ılık ve serin mevsimlerin bitkisidir. Ancak, soğuklara karşı diğer sebzelerden daha dayanıklı olduğu için, Türkiye'de soğukça bölgelerde de rahatlıkla yetiştirilebilir. Bitki, sıcaktan ve kuraklıktan hiç hoşlanmaz.Toprak bakımından pek seçici olmayan şalgam bitkisi, çok hafif ve çok ağır topraklar dışında, her tip toprakta yetiştirilebilir. Ama, bitkiden en iyi sonuç derin, geçirgen, organik madde yönünden zengin kumlu-tınlı ya da killi-tınlı topraklarda alınır. Şalgam bitkisinin toprak hazırlığı ve toprak işlemesi aynen havuçunki gibidir.Şalgam, suyu çok seven bir bitkidir. Yaz mevsiminde havalar sıcak ve kurak gittiği zamanlarda, düzenli olarak sulanması gerekir.Şalgam bitkisinin, iyi gelişmesi ve bitkiden yüksek ürün verimi sağlanması için iyi yanmış çiftlik gübresi ile azot ve fosfat içeren kompoze fenni gübrelere gereksinimi vardır. Şalgamın potas gereksinimi, diğer kök sebzelerinkinden daha azdır.Şalgam bitkisi, tohumlarının ekiminden yaklaşık 3-4 ay sonra hasat edilecek duruma gelir. Bitkinin kökleri, elle çekilerek ya da çapayla kazılarak hasat edilir.Şalgam bitkisine dadanacak zararlı ve hastalıklarla, uzmanlara danışılarak ve uygun tarım koruma ilaçları kullanılarak eksiksiz, zamanında ve aksatılmadan mücadele sürdürülmelidir.
Şalgam dolması

Şalgam dolması, şalgam içerisine  bulgur ya da pirinç başta olmak üzere yöresine göre değişen diğer iç malzemeleri konarak yapılan bir yemektir.Dolma için malzemeleri şalgam, kıyma, pirinç, soğan, sarımsak, reyhan, karabiber, pul biberdir. Sosu için malzemeleri ise tereyağı, salçadır. Daire şeklinde dilimlenerek haşlanan şalgamların arasına iç harç konularak hazırlanır. Erzurum Şalgam Dolması 02.08.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Şalgam suyu

Şalgam suyu veya kısaca şalgam turpgiller ailesine ait bir bitki olan şalgam ile yapılan, Çukurova'ya özgü bir içecektir. Şalgam bitkisinin yanı sıra siyah havucun su ile karıştırılıp, tuz da ilave edilmesiyle yapılır. Bu karışım, mayalanması için belirli bir süre bekler ve o sürenin sonunda şalgam suyu haline gelir. Anavatanı Adana olarak bilinen şalgamin patenti Tarsus'tadır. Adana Ticaret Odası girişimiyle coğrafi işaret tescil belgesi alınmıştır. Adana, Mersin ve Osmaniye başta olmak üzere birçok güney ilinde yaygın olarak tüketilir. Kırmızı renkli, bulanık görünüşlü ve ekşimsidir. Acılı ve acısız çeşitleri mevcuttur. Adana ve Mersin'de özellikle dört mevsim sokak satıcıları tarafından satılmaktadır.Şalgam suyunun acılığı genellikle acı süs biberi turşusunun suyu kullanılarak sağlanır. Damak tadına göre 1/3 ila 1/6 oranında şalgama katılabilir. Ancak şalgam acısıyla karıştırıldıktan sonra fazla bekletilmesi halinde şalgam bozulabilir. Şalgamla beraber siyah havuç ikram edilir. Bu siyah havuç, şalgamla verildiği takdirde "tane" olarak adlandırılır. Mayalanma sürecine de dahil olmuş bu siyah havuçlar, şalgam suyunun içinde dururlar. Şalgam'ın Çukurova'da yaygın olarak tüketilmesinin önemli sebeplerinden birisi de bölgenin hava şartlarının, şalgamın mayalaması için uygun olmasıdır. Yazın bir haftada mayalanan şalgam, kışın bir-iki ay içerisinde mayalanmaktadır. Mayasının ideal şekilde tutması ise sadece Çukurova'da mümkün olmaktadır.Şalgam genellikle kebap çeşitleri ile birlikte tüketilir. Adana Kebabının yanında, Adanalılar tarafından yaygın olarak içilen bir içecektir.Sağlığa yararlı olduğu belirtilse de, içerdiği yüksek tuz miktarı (%1-2) nedeni ile tansiyon sorunu olanlar ve hamileler tarafından ölçülü tüketilmelidir.
Şalgam, Seydiler

Köy, 1487 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Küre ilçesine bağlıyken, 27 Mayıs 1954'te Devrekani ilçesine, 20 Mayıs 1990'da ise Seydiler ilçesine bağlandı.
Şalgamköy, Hınıs

Mahallenin eski adı 1554 yılı kayıtlarında Şalgamtarlası olarak geçmektedir. Mahalle 1928 yılından beri bugünkü adını taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 165 km, Hınıs ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın kuzeybatısında olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna 11,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Şalgamlı, Hayrabolu

18 Ekim 1993 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Şali, Doğu Azerbaycan

Şali (), İran'ın Doğu Azerbaycan ostanına bağlı Heris şehristanına bağlı bir köydür. Nüfusu 2006 yılı itibarı ile 49'dur.
Şali, Çeçenistan

Şali (;  Şela), Rusya'nın Çeçen Cumhuriyeti'ne bağlı Şali rayonunun merkezi olan şehirdir. Yüzölçümü 234,94 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 47,708'dir.
Şalkarteniz

Şalkarteniz (, sınırsız deniz; ), Kazakistan’da Aktöbe Eyaleti‘nin Irgız İlçesinde bulunan bir tuz gölüdür.Şalkarteniz, Turan Depresyonu'nun kuzeydoğu kesiminde, Aralsk şehrinin  kuzeybatısında yer alır. Kazak yarı çölü ekolojik bölgesinin bir parçasıdır. Yakın çevresinde hiçbir yerleşim yeri yoktur ve en yakın yer  batıda bulunan Jaysanbay köyüdür.16. yüzyılın sonuna kadar Şalkarteniz havzası, o zamanlar Aral Gölü'ne kadar ulaşan Turgai Nehrinin bol suları tarafından besleniyordu. Takip eden yüzyıllarda nehir sığlaştı ve Şalkarteniz'e ulaşan su miktarı azaldı. Böylece Turgai Nehrinin güneye olan akışı durdu ve Aral Gölü ile bağlantısı kesildi. 20. yüzyıla gelindiğinde Kazak SSC döneminde yapılan yanlış uygulamalar nedeniyle 1960 yılında Şalkarteniz  tamamen kurudu. Buna sebep olarak, Turgai ve Irgız nehirlerinden çekilen su miktarın arttırılması ve orman örtüsünun ciddi bir şekilde yok edilmesi sayılabilir. Yuva yapmak için Şalkarteniz'e gelen Büyük flamingo kolonileri, gölün yok olması ile burayı terk etti.1969-1970 yıllarında yaşanan yoğun kar yağışı sonrasında Turgay Havzası'ndaki nehirlerde şiddetli sel taşkınları meydana geldi. Benzer taşkınlar 1971 ve 1972 yılında tekrar yaşandı. Göl havzasının tekrar su ile dolması, flamingo kolonilerin geri dönmesine neden oldu.Şalkarteniz büyük bir mevsimsel göl'dür ve sadece yılın belli bir zamanında su ile dolar. Turan Depresyonu'nun kuzeyinde ve Aral Gölü'nün  kuzeydoğusunda, Turgay Havzası'nın güney sınırındaki endoreik bir havzada yer alır. Etrafı kurak alanlar ile çevrilidir ve güneyinde Aral Karakum Çölü yer alır.Göl kar suyu ile beslenmektedir. İlkbaharda karlar eridiğinde Jıngıldıözek, Tegene, Turgai  ve Irgız  nehirlerinin suları kuru havzayı doldurarak gölü bir  haline getirir. Mevsimsel gölün ömrü yaklaşık üç aydır ve ortalama derinliği  ile  arasındadır. Yaz aylarında genellikle kuru tuz düzlükleri veya kısmi bataklık haline dönüşür.Şalkarteniz'in güneyinde Karakol ve Kurdım gölleri yer alır. Akgöl, Şalkarteniz'in kuzey ucunun yaklaşık  kuzeydoğusunda yer alır.
Şallum (İsrail)

Şallum (, Şalum ben-Yaveş (Yaveş oğlu Şallum)), Yaveş'in oğlu ve İsrail Kralıydı. "Yaveş oğlu Şallum Zekeriya'ya bir düzen kurdu; halkın önünde saldırıp onu öldürdü, yerine kendisi kral oldu.". Samarya'daki iktidarı sadece bir ay sürdü.  Menahem ayaklanıp onu öldürdü ve yerine kral olarak geçti.
Şalom

Şalom (), İbranicede 'barış, uyum, bütünlük, refah, ve huzur' anlamlarına gelen bir sözcüktür. İbranice konuşanlar (İsrail'de ve diasporada) arasında selamlaşmada veya bazen vedalaşmada kullanılmaktadır.Birçok dilde de olduğu gibi, iki varlık arasındaki barışa (özellikle insan ile Tanrı veya iki ülke) veya bir bireyin, grupun refahına veya güvenliğine atıfta bulunabilir. Şalom sözcüğü birçok farklı dilde de bulunur. Örneğin Arapçadaki karşılığı selâm; Maltacadaki sliem; Süryanice, Asurca ve diğer proto-Semitik dillerindeki karşılığı ile Š-L-M veya Etiyopya Semitik dillerindeki karşılığı ile sälam.İbranicede terimler genellikle üç ünsüzden oluşan "kökler" üzerine inşa edilir. Kök ünsüzler, çeşitli ünlüler veya ek harflerle göründüğünde, çoğu zaman bir anlam ilişkisi oluşturan çeşitli sözcükler, tek bir kökten oluşturulabilir. Böylece şalom ('barış', 'esenlik') kökünden: Hiştalem ("buna değerdi), şulam ('ücreti ödendi'), meşulam ('peşin ödendi'), muşlam ('mükemmel') veya şalem ('bütün') sözcükleride gelebilir.
Şalom (gazete)

Şalom, Türk Yahudi toplumuna yönelik yayın yapan, tamamını gönüllü yazar, köşe yazarı ve çizerlerin oluşturduğu, İstanbul'da yayınlanan haftalık gazete.Gazete 1947 yılında gazeteci Avram Leyon tarafından kuruldu. Şalom gazetesinin ilk baskısı Cumhuriyet Bayramı etkinlikleri kapsamında 29 Ekim 1947'de çıktı. Gazetenin isim hakkı 1984 yılında Gözlem Gazetecilik Basın ve Yayın A. Ş.'ne devredildi. Haftalık tirajı yaklaşık 5.000 civarında olan Şalom gazetesi, Çarşamba günleri yayınlanır.İçeriğinde; toplum ve cemaat haberleri, dış haberler, yaşam, kültür, sanat, eğitim, çevre, teknoloji ve sağlık konularında yazı ve haberler ile Yahudi dini ve geleneklerine ilişkin bilgiler, köşe yazıları ve karikatürler yer alır.Gazete kuruluşunu takip eden uzun yıllar boyunca Latin harfleriyle Ladino dilinde yayınlandı. Gazetenin o dönemde esas amacı bu dili Türkçeden çok daha iyi bilen ve konuşan İstanbul'daki Yahudi toplumuna dünya Yahudiliği ile ilgili haberleri verebilmek, ayrıca İstanbul Yahudi Cemaati bünyesindeki haberleri topluma duyurmaktı. Fakat 1984 yılında tabloid boyutta altı ya da sekiz sayfa halinde okurla buluşan Şalom gazetesi, Türkçenin ana dil olarak Ladinonun yerini almasından dolayı, Ladino dilinde bir sayfası hariç Türkçe yayınlanmaya başladı.Şu anda ulusal gazetelerin ebadında yirmi ile yirmi dört sayfa arasında yayınlanan gazete, Sefarad Yahudileriinin beş yüzyılı aşkın bir süredir kullandıkları Ladino dilini yaşatmak amacıyla bir sayfasını bu dilde yayınlamaktadır. Bunun nedeni Türk Yahudi toplumunda Ladino dilini konuşanların genellikle 65 yaşının üstündekilerin oluşturması ve genç kuşaklara artık aktarılmamasından dolayı ciddi bir yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olması. Şalom gazetesi bu yönüyle dünyada tek olma özelliğini sürdürmektedir. Bunun yanı sıra, her ay, tamamı Ladino dilinde olan, 24 sayfalık El-Amaneser eki yayınlanır. Bunun dışında aktüel, kültür, sanat ağırlıklı, Şalom-Dergi, Şalomist, Panorama gibi aylık ekleri bulunur.Genel Yayın Yönetmeni İvo Molinas, Yayın Koordinatörü Virna Banastey Gümüşgerdan. Baş Yazarlığını İvo Molinas ile birlikte Yakup Barokas sürdürüyor.
Şalom Olam

"Şalom Olam" (İbrani: שלום עולם, Türkçe: Merhaba dünya), 1996 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsrail'in temsilcisi Galit Bell tarafından seslendirilen şarkıdır. İsrail, ön elemelerde 12 puanla yirmi sekizinci olmuş ve tarihinde ilk defa büyük finale yükselememiştir. Nitekim, yarışmanın resmi sitesi 1996 yılında ön elemelerde elenen şarkıların yarışmaya katılmadığını kabul etmekte ve söz konusu şarkı ile alınan sonucu İsrail'in Eurovision tarihine dahil etmemektedir.
Şalom aleihem

Şalom aleihem (), Yahudiler'in kendi aralarında kullandıkları ve İbranicede "barış seninle olsun" anlamına gelen sözlü selamlamadır. Bu selamlamaya karşılık ise aleihem şalom (; lit. 'barış, seninle de olsun') cevabı verilir. Yahudiler vesilesiyle yaklaşık MS 650'lerde İslam'a da geçen şalom aleihem selamı, zamanla Arapça'da selâmün aleyküm formunu almıştır.
Şaloş Regalim

Şaloş Regalim (, ), Üç Hac Festivalidir. Antik İsrail  ve Yehuda  zamanında İsrailoğulları  Tora'da emredildiği üzere Pesah, Şavuot ve Sukot bayramlarında Kudüs'e hacca giderlerdi. Kudüs'teki bu  festivale katılanlar Kohen  (rahip) önderliğinde Kudüs Tapınağında  ibadet ederlerdi.Tapınağın yıkılmasından sonra Yahudilerin hac zorunluluğu kalktı. Hac  yerine sinagogda  yapılan bu ibadet sinagogun ortasında bulunan Bima'da Tora'dan bayramla ilgili bölümler  yüksek sesle okunarak icra edilir. Fazla revaçta bir icra şekli  olmamasına rağmen İsrail'deki  bazı Yahudiler antik zamanların haccını taklit edip Ağlama Duvarı'na  giderek ibadetlerini yerine getirirler.Çıkış kitabı:  "Yılda üç kez  bana bayram yapacaksınız. Size  buyurduğum  gibi, Aviv ayının belirli günlerinde yedi gün mayasız ekmek yiyerek  Mayasız Ekmek Bayramı'nı  kutlayacaksınız... Tarlaya  ektiğiniz ürünleri biçtiğinizde ilk  ürünlerle Hasat Bayramı'nı   kutlayacaksınız. Yıl sonunda tarladan ürünlerinizi topladığınızda Ürün Devşirme Bayramı'nı  kutlayacaksınız. Bütün  erkekleriniz yılda üç kez  ben Rab Yahve'nin huzuruna çıkacaklar."  "Size  buyurduğum gibi, Aviv ayının belirli günlerinde yedi gün mayasız  ekmek  yiyerek Mayasız Ekmek Bayramı'nı kutlayacaksınız... İlk buğday  biçiminde Haftalar Bayramı,  yıl sonunda da Ürün Devşirme Bayramı yapacaksınız.  Bütün erkekleriniz yılda üç kez İsrail'in Tanrısı ben Rab Yahve'nin   huzuruna çıkacaklar."Tesniye kitabı: "Aviv ayını  tutun ve Tanrınız  Rab'bin Fısıh Bayramı'nı  kutlayın... Altı gün  mayasız ekmek yiyeceksiniz... Sonra Tanrınız   RAB'bin sizi kutsadığı oranda vereceğiniz gönülden sunularla O'nun için Haftalar Bayramı'nı  kutlayacaksınız... Tahılınızı ve  asmanızın ürününü topladıktan sonra  yedi gün Çardak Bayramı'nı   kutlayacaksınız... Bütün  erkekleriniz yılda üç kez  -  Mayasız Ekmek Bayramı'nda, Haftalar  Bayramı'nda ve Çardak Bayramı'nda - Tanrınız  RAB'bin önünde bulunmak  üzere O'nun seçeceği yere gitmeli."
Şalpazarı, Olur

Mahallenin eski adı, 1889 ve 1928 yılı kayıtlarında Gürcüce kökenli Malakiz ya da Melakez olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Olur Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 218 km, Olur ilçe merkezine 52 km uzaklıktadır. Mahalle, Olur'un kuzeybatısında olup,  numaralı Ardanuç-Olur il yoluna, Yıldızkaya, Keçili ve Eğlek Mahalleleri üzerinden 33,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Şalt sahası

Şalt sahası, transformatörler kullanılarak gerilimin yüksek formdan alçak veya ters forma dönüştürüldüğü elektrik üretim, iletim ve dağıtım sisteminin bir alt istasyonudur. Elektrik, üretim santrali ve müşteriler arasındaki birkaç istasyonda akabilir ve gerilim birkaç adımda değişebilir.Kuvvetlendirici transformatöre sahip bir şalt sahası, yerli ve ticari dağıtım için akımını azaltarak gerilimi arttırırken, zayıflatıcı transformatör de akımı arttırırken voltajı düşürür. Şalt sahası şebeke sistemi olmadan önce vardı. İlk şalt sahaları, bir generatör odası ve güç istasyonunun da yardımcı olduğu sadece bir güç istasyonuna bağlıydı.Şalt sahaları genellikle anahtarlar, koruma ve kontrol araçları ile bir veya daha fazla transformatörden oluşur. Büyük şalt sahasındaki kesiciler herhangi kısa devredeki akımı veya şebekede meydana gelebilecek aşırı akımları kesmek için kullanılır. Daha küçük dağıtım sahalarında otomatik devre kesicisi veya dağıtım devrelerinin korunması için sigortalar kullanılır. Her ne kadar elektrik santrali şalt sahasının yakınında olsa, şalt sahalarında genellikle generatörler bulunmaz. Güç faktörü kondansatörleri ve gerilim regülatörü gibi diğer aygıtlarda şalt sahasında olabilir.Şalt sahaları çitle çevrilirler veya yeraltına inşa edilebilirler. Çok yüksek binaların içinde birkaç şalt odası olabilir. Trafo merkezleri transformatörlerden gelen sesi azaltmak, hava şartları veya nüfuzdan dolayı oluşabilecek zararlardan korumak için genellikle kentsel yerlerde yapılır.
Şalva Beridze

Şalva Beridze (Gürcüce: შალვა ბერიძე; 29 Şubat 1892, Kutaisi, Rus İmparatorluğu - 21 Şubat 1970, Roma, İtalya) Gürcü tarihçi, yazar ve yayımcıdır.Üniversiteye kadarki eğitimini Kutaisi'de tamamladı. Lisansını Harkov Üniversitesi Filoloji Fakültesi ve Moskova Üniversitesi'nin Rus dili ve Kafkas halkları bölümlerinde tamamladı. 1917-18 yıllarında Güney Kafkasolog Niko Marr'ın asistanı olarak Moskova Üniversitesi Oryantal Dilleri bölümünde çalıştı. 1919'da Rusya Bilimler Akademisi Beridze'yi Megrelya'dan etnografik materyal toplaması için görevlendirdi. 1920'de Megrelya'da kaydettiği halk şarkılarını, şiirleri, efsaneleri, diğer sözlü edebiyat materyallerini yayımladı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgalinden sonra Fransa'ya gitti ve Paris'teki Gürcü göçmen topluluklarında aktif rol oynadı. Fransa'daki diğer Gürcü göçmenlerle birlikte Momavali topluluğunu kurdu. 1934'te Paris Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyatı Fakültesi'ndeki eğitimini tamamladıktan sonra Napoli'ye gitti. 1936-48 yılları arasında Università degli Studi di Napoli "L'Orientale" Üniversitesi'nde Gürcü dili ve Edebiyatı bölümünün başkanlığını yaptı. Bu dönemde Gürcüce eserleri Fransızca, İtalyanca, Rusça ve İngilizceye tercüme etti. Şota Rustaveli'nin yazdığı Kaplan Postlu Şövalye destanını İtalyanca ve Fransızcaya tercüme etti.
Şalva Eliava

Şalva Zuraboviç Eliava (; ) (30 Eylül 1883; Ganiri, Gürcistan, Rus İmparatorluğu – 3 Aralık 1937) Megrel kökenli Gürcü Eski Bolşevik, Orta Asya ve Kafkasya'nın Sovyetleştirilmesinde önemli  katkılarda bulunmuş Sovyet devlet adamı. Josef Stalin’in 1936-1938 yılları arasındaki Büyük Temizlik operasyonlarının kurbanlarından biri olmuştur.Kutaisi Klasik Lisesi'nden mezun olduktan sonra 1903 yılında Sankt-Peterburg Devlet Üniversitesi'nde hukuk eğitimine başladı, ancak öğrenci protestolarına karıştığı için okuldan atıldı. 1904 yılında Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'ne üye oldu ve Bolşevik kanatta yerini aldı. Tiflis ve Kutaisi'deki 1905 Rus Devrimi ayaklanmalarına katıldı. 1911 yılında Olonets Valiliğine sürüldü. Sankt-Peterburg'a taşındı ve 1915'te Vologda'ya gönderilene kadar Pravda gazetesinde çalıştı.1917 Rus Devrimi'nin patlak vermesinin ardından, Vologda Ispolkom'a ("Yürütme Komitesi") başkanlık etti ve Aralık 1918'de Moskova'ya taşındı.1919'da Rus İç Savaşı sırasında Türkistan cephesine gönderildi ve Revkom'un ("Devrim Komitesi") bir üyesi olarak, bölgede Sovyet iktidarının kurulmasına yardımcı oldu.Bolşeviklerle Türklerin ilk ilişki kurma girişimlerinde İttihat ve Terakki Fırkası’nın İstanbul’daki yeraltı teşkilatı olarak görev yapan Karakol Cemiyeti'nin rolü önemlidir. Karakol Cemiyeti liderlerinden Kara Vasıf 1919 Ekim-Kasım aylarında Bolşevik hükûmetinin temsilcisi Shalva Eliava ile İstanbul’da görüşmelerde bulunmuştu. Ali Fuat Cebesoy görüşen kişinin Shalva Eliava olduğunu söylemekteyse de, Yerasimos görüşülen kişinin Shalva Eliava olmadığından bahseder, ona göre görüşülen kişi Albay İlyaçef olmalıdır.Grigol Konstantinoviç Orconikidze, Efrem Eşba ve Nestor Lakoba ile birlikte Abhaz Devrimci Komitesi içinde yer almış ve SSCB'nin 16 kurucu devletinden biri olan Abhazya SSC'ni 31 Mart 1921 tarihinde ilan edilmesinde hazır bulunmuştur.13 Ekim 1921 tarihli Türkiye ile Ermenistan, Azerbaycan ve Gürcistan arasında yapılan ve Türkiye’nin doğu sınırının da kesinleşmesini sağlayan Kars Antlaşması'nın imza edenleri arasında Gürcistan Savunma Bakanı unvanıyla yer almıştır.Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı İşgali ile sonuçlanan Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti ile gerçekleştirilen savaş sırasında Rusya Komünist Partisi'nin Kafkasya bürosunun bir üyesi ve bir yandan da Gürcistan Revkom'un bir üyesiydi. Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin yıkılmasından sonra Ocak 1923'ten Haziran 1927'ye kadar Eliava, Gürcistan SSC hükûmetine Deniz ve Askeri Halk Komiseri oldu. Gürcistan SSC Halk Komiserleri Konseyi Başkanı olarak Sovyet Gürcistan hükûmetinin başında bulundu. Aynı zamanda, 1927-1930 yılları arasında Transkafkasya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Halk Komiserleri Konseyi Başkanı olarak görev yaptı.1930'larda Eliava, Dış Ticaret Halk Komiserliği ve Sovyetler Birliği Hafif Sanayi Halk Komiseri görevini üstlendi. Josef Stalin'in Eski Bolşevik olanlara karşı başlattığı Büyük Temizlik operasyonları sırasında tutuklandı ve 3 Aralık 1937'de idam edildi. 1956'da Sovyetler Birliği Komünist Partisi tarafından Şalva Eliava'ya onuru iade edildi.