barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Saravak

Saravak (Jawi: سراوق), Malezya'yı meydana getiren 14 federe devletlerden biridir. Borneo adasının kuzeybatısında yer alır. Başkenti ülkenin batısındaki Kuching'dir. Kuching kelimesi yerel dilde kedi anlamına gelmektedir ve kediler şehri olarak anılır. Son zamanlarda doğal turizme önem vermeleriyle birlikte birçok turist çekmeye başlamıştır.Ticari anlamda sadece pirinç ve palm yağı üretimi olmakla birlikte kereste üretimi de oldukça yaygındır. Eyalet içerisinde farklı ırklara sahip birçok etnik gruplara dahil insanlar yaşamaktadır. Örneğin, Çinli, Bidayuh, Iban, Hint, Malay vb. Fakat bu ırklar arasında eğitim, yaşam ve ticaret anlamında gerçekten çok buyuk bir ayırım vardır. Ticareti genel olarak Çinli ırka sahip Malay vatandaşları yapar. Devlet işlerinde ise her zaman Malay ırkı çalışır. Eğitim kurumlarında dahi bu ayrım mevcut olmakla birlikte kurallar insanlara eşit uygulanmaz.
Sarawak yunusu

Sarawak yunusu (Lagenodelphis hosei) ya da Fraser yunusu Pasifik Okyanusu'nun derin sularında ve kısmen Hint Okyanusu ile Atlantik Okyanusu'nda yaşayan, Yunusgiller familyasından bir yunustur.Sarawak yunusu ve insan arasında bilinen en eski ilişki 1895 yılında Borneo adasında Sarawak'ın bir sahilinde gerçekleşmiştir. Charles Hose burada bir kafatası bulmuş ve bunu British Museum'a bağışlamıştır. Yunusun bilimsel adı onun anısına verilmiştir. Bu kafatası 1956'ya kadar incelenmeden kalmıştır. Bu tarihte Francis Fraser yaptığı inceleme sonucu kafatasının hem Lagenorhynchus hem de Delphinus cinslerindeki türlere benzediğini ama yine de onlardan farklı olduğunu belirtmiştir. Bu iki yunus cinsinin isimleri bir araya getirilerek yeni bir cins ismi yaratılmıştır. Sarawak yunusunun kafatasından başka vücudunun tamamına ilk defa 1971'de rastlanmıştır. Bu tarihte, kıyıya vurmuş olan örneklere doğu Pasifik'te Cocos Adası'nda, Güney Avustralya'da ve Güney Afrika'da rastlanmıştır.Sarawak yunusları doğuşta 1 m. uzunluğunda ve 20 kg. ağırlığındadırlar. Erişkin olanlar 2,75 m. uzunluğa ve 200 kg. ağırlığa erişirler. Vücut büyüklüklerine göre kısa bir kuyrukları ve küçük yan yüzgeçleri vardır. Sırt yüzgeçleri ile ağızları da çok belirgin değildir. Üst kısımları gri-mavi ile gri-kahverengi arasındadır. Ağızlarından, göz hizası üstünden anüse kadar yanları boyunca kirli krem rengi bir çizgi uzanır. Bu çizginin altında kotu bir çizgi daha vardır. Karın ve boğaz genellikle beyazdır, bazen de kısmen pembelik görülür. Uzaktan aynı renge sahip olan ve aynı yerlerde bulunan Çizgili yunus ile karıştırılabilir.Sarawak yunusları genellikle 100 ile 1000 yunustan oluşan gruplar halinde hızlıca yüzerler. Açık deniz yunusları arasında en küçük üreme organlarına sahip oldukları da bildirilmiştir.Bu yunus türü deniz yüzeyinden 200 ile 500 m. altına kadar bulunan alanda yaşayan balık, kalamar ve karideslerle beslenir. Bu derinliğe güneş ışığı erişmediği için beslenme yalnızca ekolokasyon ile yapılır.Son zamanlarda bu yunus ile karşılaşma raporları giderek artış göstermiştir ve artık 1980'lerde sanıldığı gibi bu yunus türünün çok ender rastlanan bir tür olmadığı düşünülmektedir. Ancak yine de açık denizde yaşayan bu yunus türünün nüfusu ve dağılımı çok iyi bilinmemektedir.Bu yunusa genellikle 30° S ile 20° N parallelleri arasında bulunan derin tropik sularda rastlanmaktadır. En çok doğu Pasifik'te görülmüşlerdir. Fransa ve Uruguay'da ağa takılmış yunuslara rastlanmışsa da bunların nedeninin El Niño gibi olağandışı okyanus ve atmosferik koşullar olduğu sanılmaktadır.Bu tür yunus Meksika Körfezi'nde de bulunmaktadır ama Atlantiğin başka bölgelerinde çok görülmemişlerdir.
Saray

Saray, hükümdarların veya dinî liderlerin ikâmet ettiği büyük ve gösterişli yapı. Günümüzde zaman zaman otel veya kamu hizmetinde kullanılan bazı büyük yapıları tanımlamakta da kullanılır.Saray sözcüğü Türkçeye Farsça seray sözcüğünden geçmiştir. Saray sözcüğünün Batılı dillerdeki karşılığı olan ve Türkçeye Fransızcadan geçen palas sözcüğü de Türkçede zaman zaman otel vb. büyük ve gösterişli yapıları tanımlamak için kullanılır. Palas sözcüğünün kökeni Roma'daki Palatino Tepesi'ne dayanır. Roma imparatorları, ikâmetgâhlarını bu tepe üzerine inşa ederlerdi.Yapımları çok masraflı olan, çok fazla insan ve hayvan gücü gerektiren saraylar; tarih boyunca hükümdarların zenginliğinin, gücünün ve bulundukları bölgenin gelişmişliğinin bir simgesi olmuştur. Bu nedenle arkeologların en çok ilgi gösterdiği yapılardandır.Bilinen en eski saraylar Teb şehrinde Mısır firavunları III. Thutmose (saltanat: MÖ 1504-1450) ve III. Amenhotep (saltanat: MÖ 1417-1379) tarafından yaptırılmıştır. Özellikle Amenhotep'in dikdörtgen bahçesi duvarlarla çevrili, labirentlerle birbirlerine bağlı ufak ve karanlık odalardan oluşan sarayının benzerlerine sonraki dönemlerde Doğu medeniyetlerinde de rastlanır. Asur'daki Nimrūd, Nineveh ve Khorsabad'da Mısır'dakilerden çok daha büyük saraylar inşa edildi. Örneğin II. Sargon'un sarayı (saltanat: MÖ 721-705) 9 hektar genişliğindeki bir platform üzerinde kurulu idi. İki sıra duvarla korunan yapının merkezinde devâsa iki salon vardı ve bunların çevresinde dağınık olarak yerleştirilmiş odalar ve salonlar bulunuyordu.Asurlular milattan önce 9-7. yüzyıllarda saray mimarisini önemli ölçüde geliştirmiş ve bu dönemden sonra saray kültürü Yunanistan üzerinden Roma ve tüm Avrupa’ya yayılmıştır.Hükümdarların tanrısal kişilikler olduğuna inanılan dönemlerde saray, dinsel bir merkez niteliği kazanmış ve her dönemde ülke gücünün bir simgesi olmuştur. Bu simgelem, günümüz ülkelerinin devlet başkanlığı konutları ve bakanlık hizmet binalarında da görülebilmektedir.Türkler tarihte yerleşik yaşama geçmenin, kendilerinin sonu olacağını düşünmüşlerdir ve sürdürdükleri göçebe yaşamdan dolayı hükümdarlar da sarayda değil, çadırda yaşamıştır. Yerleşik yaşama geçildiğinde saray dahil olmak üzere tüm yapılarda sadece ahşap kullanılmış ve bu nedenle Türk kültüründeki ilk saraylar günümüze kadar ulaşamamıştır. Anadolu Beylikleri döneminden saraylara dair pek bir iz bulunamamış, Anadolu Selçuklu Devleti’nden birkaç kalıntı günümüze ulaşmıştır.Osmanlı İmparatorluğu’nda saray ve saray kültürü özellikle önem kazanmış, hatta 19. yüzyılda batılılaşma hareketinin yönetimde saray-merkezliliği yavaşça kaldırması ve yaşam düzeninin değişmeye başlaması üzerine yeni saraylar inşa edilmiştir.
Saray Camii

Saray Camii, Ünye kentinde, Hamidiye mahallesinde, Cumhuriyet Meydanı'na bakar konumda eski bir camidir. Ünye kentinde ayakta kalan en eski cami olarak bilinir.Dikdörtgen planlı yapı olan ve Ünye taşından inşa edilen Saray Camisi, kitabesine göre Hicri 1132 (Miladi 1719/1720) yılında Kondura / Gondoroğlu Hacı Ahmed adında ve kaptan olduğu tahmin edilen biri tarafından yaptırılmıştır. Cami, büyük bir olasılıkla caminin banisinin adıyla biliniyordu. 1808 yılında yakınında Süleyman Paşa Sarayı inşa edildikten sonra, saray mensuplarının ibadet için buraya gitmeye başlamalarından sonra cami bugünkü adıyla anılır olmuştur. Yapı, 2006-2007 yıllarında Kültür Bakanlığı tarafından restore edilmiştir.Saray Camii'nin avlusu mezarlık olarak kullanılmıştır. Bu mezarlıkta Hacı Ahmed ve yakınlarına ait olduğu tahmin edilen 12 kadar mezar bulunuyordu. Bir kaynağa göre bu mezarlar kaldırılmış, yerinde Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün ihaleye çıkardığı projeye uygun olarak tuvalet yaptırılmıştır. Caminin avlusunda eskiden bir kuyu bulunuyordu. Bu kuyunun yerinde 1965 yılında bugünkü şadırvan yaptırılmıştır. Caminin eskiden ahşap bir minaresi bulunuyordu. Cami 1940'ların başlarında  bir süre cezaevi olarak kullanılmıştır. Dönemin Diyanet işleri başkanı Şerafettin Yaltkaya'nın 1946'da başbakanlığa yazdığı yazıda Saray Camii’nin yıllardır cezaevi olarak kullanıldığı, pek çok müracaata rağmen boşaltılmamasının toplumda şikayet konusu olduğu ve süratle boşaltılması gerektiği kaydedilmektedir. Binanın cezaevi olarak kullanıldığı dönemde ahşap minaresi yıkılmıştır. Bugünkü taş minarenin inşası ise 1960'larda tamamlanmıştır.Saray Camii, kesme taştan inşa edilmiş olup, harim ve kadınlar mahfilinden oluşmaktadır. Camini kuzey ve güney cephelerde ikişer, doğu vebatı cephelerde ise üçer penceresi bulunmaktadır. Bazı pencerelerin denizlik ve lentolarının iki kenarlarında çiçek motifli süslemeler bulunmaktadır. Caminin sonradan inşa edilmiş olan minaresi tek şerefelidir. Yapının kırma çatısı kiremitle örtülmüştür. Caminin kuzeyde yer alan giriş kapısı çift kanatlı ve ahşaptır. Caminin kitabesi kapı çerçevesinin üst kısmında yer alır. Kadınlar mahfili dört ahşap dikme üzerine oturtulmuştur. Saray Camiinin mihrap ve minber taş malzemeden yapılmıştır. Mihrap sivri kemerli olup çevresi oyma çiçek motifleriyle, minberi ise bitkisel motiflerle süslenmiştir.
Saray Gezisi

Saray Gezisi, Mısırlı yazar Necip Mahfuz'un temel eseri sayılan Kahire Üçlemesi adlı roman dizisinin ilk kitabıdır. Dizinin kitapları orta sınıf bir Kahire ailesinin, I. Dünya Savaşı'ndan 1952'deki Nasır Darbesi'ne kadar üç kuşağını anlatır. Saray Gezisi, 1910'lu yıllarda İngiliz işgali altındaki Kahire'de yaşayan bir aileyi konu almaktadır. Tüccar Ahmet Abdülcevat'ın evindeki günlük yaşam anlatılırken ülkede yaşanan gelenekle yeni arasındaki çekişme, dönemin gerilimli siyasi havası yansıtılmaktadır.
Saray Hamamı (Ünye)

Süleyman Paşa Sarayı’nın batısında, Saray Caddesi üzerinde konumlanan hamamın kesin inşa tarihi bilinmemektedir. Zira yapının kitabesi yoktur. Süleyman Paşa Sarayı'nın bir parçası olarak 1808 yılından önceki bir tarihte, saray halkı ve konuklarının kullanımı için inşa edildiği düşünülür. Uzun yıllar hamam olarak hizmet veren yapı, 1982 yılında kullanım dışı kalmıştır. Yapının 2016 yılında başlayan restorasyon çalışmalarına dek uzun bir süre metruk vaziyette kaldığı bilinmektedir.Restorasyon projesi öncesinde mülkiyeti Hazinedarzade Süleyman Paşa'nın varislerine ait olan yapı 2012 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından kamulaştırılmıştır. 2017 yılında restorasyonu tamamlanan hamam, 2020 yılında orijinal işleviyle tekrar açılmıştır.Yapı, güney-kuzey doğrultusunda dikdörtgen planlıdır. Plan itibarıyla haçvari dört eyvanlı ve köşe hücreli hamamlar sınıfına girmektedir. Dış cephesi yığma taştan olan yapının köşeleri ve pencere aksamı düzgün kesme taştandır. Giriş ise güneyden sonradan eklenen yapı ile caddeden sağlanmaktadır.
Saray Holding

Gıda, mobilya, ambalaj, elektronik ve pazarlama alanlarında faaliyet gösterir.  1961 yılında Karaman kökenli Kamil Özdağ'ın girişimleriyle ile holdingin ilk firması sayılabilecek Durasan'ın Kamil Müessesesi 'nin faaliyetlerine başlaması ile kurulmuştur. 1981 yılında Saray Bisküvi ve Gıda Sanayi A.Ş. 'nin kurulmasıyla birlikte şirketler topluluğuna dönüşmüş ve Türkiye'de bisküvi ve şekerleme sektöründe faaliyet gösteren önemli kuruluşlardan biri olmuştur.
Saray Hotel

Kıbrıslı Türklere ait ilk otel olan Saray Hotel'in inşasına "Evkaf Oteli" adıyla 1958 yılında başlandı. İnşaatının Kıbrıs Vakıflar İdaresi tarafından yapılmasının ardından işletmenin kiraya verilmesi planlanmaktaydı. 1959'daki temel atma törenine katılan Fazıl Küçük'ün konuşmasında yer alan "Biz Kıbrıslı Türkler olarak bugün kalkınma ve bu adada üzerinde yaşama hakkına sahip kimseler olduğumuzu ispat edebilecek... bir eserimizin temellerini atmakla bahtiyarız." ifadesi, dönemin Kıbrıs Türk toplum liderliğinin otelin inşasına olan bakışını yansıtır. Özellikle Uzun Yol'da yer alan çağdaş yapıdaki binaların o döneme dek Lefkoşa'nın Türk kesiminde yer almaması dolayısıyla toplumun bazı kesimlerince Saray Hotel'in yapımı sevinçle karşılandı. Bununla beraber otelin yapımının "plansız" oluşu dönemin muhalif gazetesi Cumhuriyet tarafından eleştirildi. Eleştirilen noktalar arasında otelin konumunun uygunsuz olarak değerlendirilmesi, inşa edilebilmesi için yeni yapılmış bir sıra dükkânın yıkılmış olması ve otoparkın inşası için Sarayönü Camii'nin yıkılmasının planlanması yer aldı. İnşaatın tamamlanmasına yaklaşılan sürede de otele kiracı bulunmakta sıkıntılar yaşandı, bir İsrail firmasından gelen tek teklif maliyeti karşılamayacağı nedeniyle reddedildi. İnşaatının 1962'de bitirilmesi sonrasında Saray Otel Ltd. şirketine 1963-1975 aralığında kiralandı; ancak 1963'te Kanlı Noel olaylarının patlak vermesi dolayısıyla şirket oteli işletemedi ve otel 1969'da Vakıflar idaresi tarafından satın alınarak işletilmeye başlandı.Yapının sahibi Vakıflar İdaresi'dir. 2010 yılında 30 yıllık bir süre için Caesars Group Ltd.'ye kiralanmıştır.Saray Otel'in mimarı Türkiyeli mimar Demirtaş Kamçıl'dı. Kamçıl, Türkiye'de cumhuriyet mimarisinin önemli isimlerinden Sedad Hakkı Eldem'in öğrencisi olup, tasarladığı bina yalın üslubu ve işlevsel anlayışıyla 20. yüzyılın uluslararası mimarı akımlarının Kıbrıs Türk toplumuna ilk yansımalarından biri olarak kabul edilmektedir.  İnşa edildiği dönemde Lefkoşa Surlariçi'nin en yüksek binasıydı.
Saray Köprüsü (Sankt-Peterburg)

Saray Köprüsü ( Dvortsovi nıst), Rusya'nın Sankt Petersburg kentinde bulunan bir baskül köprüdür. 23 Aralık 1916 tarihinde inşa edilmiş olup Saray Meydanı ile Vasilyevski Adası'nı birbirine bağlamaktadır.Saray Köprüsü beş açıktan oluşmaktadır. En güneyde Kışlık Sarayı ile Amirallik Binası arasındaki Saray Kenarı'na katılmakta ve Saray Meydanı'na çıkmaktadır.
Saray Meydanı

Saray Meydanı (Rusça: Дворцо́вая пло́щадь, tr. Dvortsovaya Ploşçad), Rusya'nın Sankt-Peterburg şehrinde Nevskiy Caddesi'ni Saray Köprüsü vasıtasıyla Vasilyevskiy Adası'na bağlayan bir meydan. Kanlı Pazar ve Ekim Devrimi gibi önemli olaylara sahne oldu. Kışlık Saray ve Aleksandr Sütunu meydanda bulunmaktadır. Andrea Bocelli, Roger Waters, The Rolling Stones, AC/DC, Duran Duran, Anastacia, Elton John, Paul McCartney, Shakira, Madonna ve Sting gibi sanatçılar meydanda konser verdiler.
Saray Mülk Hanım

Saray Mülk Hanım, (Özbekçe: Saroymulkxonim, d. 1343 - ö. 1406, Semerkant), Timur İmparatorluğu'nun kurucusu Timur'un ikinci eşi.Babası Çağatay Hanlığı'nın Hanı Gazan Han Cengiz Han'ın soyundan geliyor. Saray Mülk Hanım ilk evliliğini Emir Hüseyin'le yapmasına rağmen Emir Hüseyin'in Timur'un askerleri tarafından öldürülmesi sonucu Cengiz Han ailesiyle akrabalığa özel bir önem veren Timur Saray Mülk Hanım ile evlenmiştir. Timur bu evlilikten sonra Cengiz Han soyuna damad olduğu için gürgan olarak anılmıştır. Bu evlilikten çocukları olmamıştır. Ayrıca imparatorluğun sonraki iki hükümdarı olan Şahruh ve Uluğ Bey'e de eğitim ve terbiye vermiştir.Semerkant'taki 14. yüzyılın en önemli binalarından biri, Timur'un muhteşem camisinin karşısındaki Hanım medresesiydi. Medrese  Saray Mülk Hanım tarafından 1397 yılı civarında yaptırıldı. Saray Mülk Hanım birçok eser daha yaptırdı ancak bugüne sadece Hanım medresesi kaldı.
Saray halkı

Bir saray halkı veya basitçe saray, monarşideki bir hükümdara veya başka bir merkezî figüre refakat eden insanlardan oluşan büyük bir kraliyet ailesidir. Bu yüzden kelime soylular sınıfındaki herhangi bir üst düzey şahsın erkânı için de kullanılabilir. Saray halkı belirlenmiş bir konum veya birden çok konumda yer alabilir ya da seyyar bir düzene olabilirdi.
Saray helvası

Saray helvası Kocaeli ilinin İzmit ilçesine ait bir pişmaniye türüdür.Çeşitli adlarda anılan bu tatlıya Osmanlı Dönemi'nden  beri Kocaeli ilinde "Saray Helvası olarak adlandırılmaktadır.
Saray, Abşeron

Saray (ayrıca, Sarai) Azerbaycan'ın Abşeron Rayonu'nda başkent Xırdalan dışında bir köy ve en kalabalık belediyedir. 10.693 nüfusa sahiptir.[ <span title="This claim needs references to reliable sources. (April 2019)">alıntı gerekli</span> ]Nariman Mamedov - Saray'ın yeni yerleşim yerinin kurucusu, burayı eskiden yeni yerine taşıyan kişi (1955)
Saray, Akşehir

Saray; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Saray, Bayat

Köy, 1576 yılı kayıtlarında Saray-ı Katar adıyla geçmekte olup, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Saray, Kızılcahamam

Saray; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Saray, Nizip

Saray; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Saray, Perşembe

Saray; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Saray, Van

1869 tarihinde Mahmudiye adıyla kurulmuş, 1932 de adı Kazım Paşa'ya çevrildi. 1948 tarihinden sonra uzun yıllar Özalp ilçesine bağlı bucak merkezi olarak kaldı. 30 Aralık 1986'da belde belediyesi kuruldu. 1990 yılında yeniden ilçe olmuştur.İran ile sınırı olan ilçedir. Kapıköy sınır kapısı bu ilçededir. Yüzölçümü 1334 km², kuzeyi Özalp; güneybatısı Gürpınar ilçeleri; güneydoğusu Başkale; doğusu İran devleti sınırı ile çevrilidir. İl merkezine 75 km. mesafededir. 1 belediye, 4 mahalle, 23 köy, 11 mezra olmak üzere 38 yerleşim birimi vardır.Yeni gelişmekte olan Saray ilçesi Van-İran transit yolunun açılmasıyla birlikte önemli değişim gösterecektir.
Saray, Yerköy

Köy, 1831 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 26 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy, Yozgat il merkezine 20 km, Yerköy ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Yerköy'ün kuzeydoğusunda,  /numaralı Kırıkkale-Yozgat devlet/uluslararası yolu ve TCDD Ankara-Sivas yüksek hızlı demiryolu hattının 1 km. uzağındadır.
Saray, Yunak

6 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Saray, Üsküp

Saray, (Makedonca: Сарај, Arnavutça: Saraj) Kuzey Makedonya'nın başkenti Üsküp'un 10 belediyelerinden biridir. Belediyenin başkanı Bekim Murati'dir. Belediyenin içinde aynı ismi taşıyan bir kasaba bulunur.
Saraya Kasiyun

Saraya Kasiyun (Saraya Qasioun) örgütü Suriye'nin başkenti Şam'da Şubat 2019 tarihinde kurulmuştur. Nisan 2019 tarihinde ilk eylemlerini gerçekleştirmiştir.Örgüt kuruluş amacını Suriye rejimi ve onun destekçilerini öldürmek olarak açıklamışlardır. İsmini yer yüzünde ilk kanın aktığı yer olduğu iddia edilen başkent Şam'da bulunan Kasiyun dağı'ndan almaktadır. Suriye Arap Cumhuriyeti tarafından terör örgütü listesine alınmıştır.20 Ekim 2021 tarihinde başkent Şam'da düzenlenen bombalı saldırı sonucu 14 kişi öldü. Saldırıyı Kasiyun Tugayları üstlendi.
Sarayakpınar, Edirne

1946 yılı kayıtlarında Sırpsındığı idari bölgesinde yer alan köyün eski adı, 1877 kayıtlarında Akpınar olarak geçmektedir. Sırpsındığı Muharebesi'nin geçtiği yerdir.Köy, Edirne il merkezine 11 km uzaklıktadır. Köy, Edirne'nin kuzeybatısındadır. 13 km.lik  numaralı il yolunun son durağıdır. Eski bucak merkezidir.
Saraybahçe, Kovancılar

Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında Çinaz ya da Şınaz, 1925 yılı kayıtlarında ise Şinas olarak geçmektedir.
Saraybosna (kanton)

Saraybosna Kantonu, Bosna-Hersek Federasyonu'nu oluşturan 10 kantondan biridir. Başkenti ve aynı zamanda ülkenin başkenti olan Saraybosna'dır.
Saraybosna Agadası

Saraybosna Agadası, Hamursuz Bayramı Sederi'ni (yani düzenini) açıklayan Agada metnini geleneksel resimli hâliyle barındıran ışıklı bir el yazması. Saraybosna Agadası, geçmişi tahminen 1350 yılı Barselona civarlarına dayanan bir grup Sefarad agadasına ait ve Dünya'da kendi türünden olan en eski agadalardan biri.Saraybosna Agadası günümüzde Bosna-Hersek devleti sahipliğinde bulunmakta ve Bosna-Hersek başkenti Saraybosna'da yer alan Bosna-Hersek Ulusal Müzesi'nde muhafaza edilmektedir. Parasal değeri henüz belirlenmemiştir, lâkin İspanya'da bir müze, 1992 yılında agadanın oradaki bir sergiye nakledilmesinin bir ön koşulu olarak agadanın 7 milyon ABD dolarına sigortalı olmasını gerektirdi.Saraybosna Agadası, 17 Ocak 2003 tarihinde "Bosna-Hersek Ulusal Anıtları"ndan biri olarak kaydedildi. 2017 yılında Agada, Bosna-Hersek'in başvurusuyla UNESCO Dünya Belleği Kayıtları'na eklendi.
Saraybosna Eğitim ve Öğretimi Geliştirme Vakfı

Saraybosna Eğitim ve Öğretimi Geliştirme Vakfı (SEDEF) 11 Aralık 2001 tarihinde Bosna ve çevresinde öğretim ve eğitim faaliyetlerini geliştirmek üzere kurulmuş vakıf. Türk ve Boşnak kurucuları aynı çatı altında toplayan SEDEF, Bosna Hersek Hükûmeti' nin kuruluş izni verdiği ilk vakıftır. Vakıf Bosna Hersek yasaları ve Avrupa Birliği öğretim şartlarını yerine getirerek Uluslararası Sarajevo Üniversitesi'nin kuruluşunu gerçekleştirmiştir.
Saraybosna Film Festivali

Saraybosna Film Festivali (İngilizce: Sarajevo Film Festival), 1995 yılından bu yana Saraybosna'da gerçekleştirilen film festivalidir.Bosna Savaşı sırasında Saraybosna kuşatması devam ederken başlatılmıştır ve her yıl Ağustos ayında düzenlenmektedir. Güneydoğu Avrupa bölgesinin önde gelen film festivallerinden biri olan Saraybosna Film Festivali, yılda yüzbin sinema izleyicisi tarafından izlenir.Festivalde 2004 yılından beri Saraybosna'nın Kalbi adıyla en iyi film, en iyi kısa film, en iyi belgesel, en iyi kadın oyuncu ve en iyi erkek oyuncu dallarında ödül verilmektedir. Festivalde ayrıca İnsan Hakları Ödülü, uzun film ve belgeselfilm dalında Jüri Özel Ödülleri ile Saraybosna'nın Kalbi Onur Ödülü verilir.İlk olarak Ekim 1993'te, MESS'in tiyatro yönetmeni Haris Pašović tarafından 10 gün süren bir Saraybosna Uluslararası Film Festivali düzenlendi. Bu etkinliğin başarısı, Mirsad Purivatra ve Izeta Građević'in, 1992 yılındaki savaş zamanı film gösterimlerinden kalan miras ile birleşince, yıllık bir festivalin düzenlenmesine giden yolu açtı. Festivalin ilki, Ekim 1995'te Saraybosna şehri kuşatma altında iken gerçekleştirildi. "Yaz Film Festivali" adıyla Haziran ayında yapılması planlanan festival, bir çarpışma nedeniyle Ekim ayına ertelenmişti. Film kutuları kuşatma altındaki şehre havaalanının altından kazılan bir tünelle ulaştırıldı ve elektriği olmadığı için enerji kaynağı olarak portatif jeneratörler kullanıldı İlk festival sırasında geçerli bir para birimi olmadığından izleyicilerden her bir film bileti için bir sigara bağışlaması istenmişti. Festvial, beklenmedik bir ilgi gördü ve 12 gün boyunca 15 bin kişi, 15 ülkeden 37 film izledi.  İkinci yılda, izleyici sayısı 25bin oldu ve sonraki yıllarda izleyici sayısı ve film sayısı artmaya devam etti. Festival, 2014 yılında yirminci yılını kutladı.
Saraybosna Film Festivali Jüri Özel Ödülü

Saraybosna Film Festivali Jüri Özel Ödülü, Saraybosna Film Festivali'nde, ana ödül olan Saraybosna'nın Kalbi'nden sonra ikinci en büyük ödüldür.İki kategoride verilir: Uzun film ve Belgesel film. Jüri özel ödülü, festivalin uzun dönem ortağı olan Fransız tasaraımı Agnes B.  tarafından verilmektedir.
Saraybosna Gülü

Saraybosna Gülü, bir havan topu patlamasının beton zemin üzerinde bıraktığı izdir. Havan topu mermilerinin beton üzerinde bıraktığı kendine özgü çatlama ve oyulma şekilleri adeta bir çiçek aranjmanı gibi gözükmektedir. Saraybosna'nın çok şiddetli geçen bir kent savaşının merkezi olması ve Bosna Savaşı boyunca şehirde patlayan binlerce bombanın yarattığı acı dolu izler şehre kendine özgü bir görünüm kazandırmıştır.Bosna-Hersek'in başkenti olarak Saraybosna, Bosna Savaşı boyunca da çatışmanın merkez bölgesi konumundaydı. Sırp Cumhuriyet Ordusu, şehri çevreleyen tepelere sürekli askeri birlik ve top yığınağı yaptı. Saraybosna kuşatmasını haber veren ilk hamle olarak Sırp Ordusu 2 Mayıs 1992'de şehrin tüm giriş ve çıkış noktalarını trafiğe kapattı. Saraybosna birliklerinin savunma için yerleşmelerini engellemek amacıyla Sırp Ordusu sürekli sivil nüfusu bombardımana tuttu. Bu süreçte tahminen günde ortalama 300’den fazla bomba şehre yağdırıldı.Yaşanan bu acı katliamın unutulmaması için bir veya birden fazla insanın ölümüne sebep olan her havan topu mermisinin patladığı noktada oluşan izler kırmızı bir reçine ile dolduruldu.Sarajevo Roses - Bir Roger M. Richards filmi https://web.archive.org/web/20141218102728/http://sarajevoroses.com/Campbell, Greg. The Road to Kosovo : A Balkan Diary. Boulder, Colo.: Westview Press, 1999. ISBN 0-8133-3767-4
Saraybosna Kuşatması

Saraybosna Kuşatması, Bosna Hersek'in başkenti  Saraybosna'nın önce Yugoslav Halk Ordusu sonra Sırp Cumhuriyeti Ordusu tarafından 5 Nisan 1992'den 29 Şubat 1996'ya kadar 1.425 gün boyunca kuşatma altında tutulması olayıdır. Modern savaş tarihinin en uzun kuşatmasıdır. Kuşatma, Stalingrad Muharebesi'nden üç kat, Leningrad Kuşatması'ndan ise bir yıldan fazla sürmüştür.Avrupa Birliği, 15 Ocak  1992'de, Slovenya ve Hırvatistan'ın bağımsızlığını kabul etti. Bosna-Hersek'in bağımsızlığı içinse referandum yapılmasını şart koştu. Bunun üzerine Bosnak-Hersek, Şubat 1992'de bağımsızlık referandumu yapma kararı aldı. Bosnalı Sırplar refrandumu boykot etme kararı almışlardı. Bu kararla, halkın referanduma katılımını düşürmek ve referandumu geçersiz kılmak istiyorlardı. Tüm engellemelere ve zor şartlara rağmen yapılan referandum sonucunda Bosnak-Hersek, Yugoslavya'dan ayrılarak bağımsızlığını ilan etti. Bu arada Sırplar süratle silahlanmaya devam ediyorlardı.Referandumdan sonra Sırplar, Müslümanların çoğunlukta olduğu bölgelere saldırmaya başladılar.  Amaçları bu bölgelerin de dahil olduğu Sırp Cumhuriyetine'ne bağlı yeni bir Bosna Sırp bölgesi ilan etmekti. Sırplar, 13000 kişilik kuşatma kuvvetleriyle Saraybosna'yı çevreleyen tepelere konuşlandılar ve buradan şehre ağır ve hafif silahlarla saldırarak şehri abluka altına aldılar. Buna karşılık Bosna devleti savunma kuvvetleri (Bosna Hersek Cumhuriyeti Ordusu, ARBiH) kuşatma altındaki şehirde 19 ay içinde 70000 kişilik ordu kurdu. Fakat bu ordu yeterli teçhizata sahip değildi ve kuşatmayı kırmaya gücü yetmedi.
Saraybosna Sırp Ortodoks Katedrali

Saraybosna Sırp Ortodoks Katedrali () Bosna-Hersek'ın başkenti Saraybosna'da bulunan bir Sırp-Ortodoks kilisesi. Saraybosna Sırp Ortodoks Katedrali adanan kilisenin inşası 1863 den 1874 kadar sürmüştür. Kilise geç barok unsurlarıyla klasisizm tarzında inşa edilmiştir.
Saraybosna Ulusal Tiyatrosu

Saraybosna Ulusal Tiyatrosu (Boşnakça ve Sırpça: Narodno pozorište Sarajevo, Народно позориште Сарајево, Hırvatça: Narodno kazalište Sarajevo) Bosna-Hersek'in başkenti Saraybosna'da 1921'de hizmete girmiş bir tiyatro topluluğu ve gerek bu topluluğun, gerekse bünyesindeki opera, bale topluluklarının performanslarını sergiledikleri; Saraybosna Filarmoni Orkestrası'nın konserlerini gerçekleştirdiği tarihî yapının adıdır.17 Kasım 1919'da ülkenin ilk profesyonel tiyatro topluluğu olarak kurulan Saraybosna Ulusal Tiyatrosu, Avusturya-Macaristan döneminde Obala Kulina Bana caddesi üzerinde çok amaçlı bir sosyal tesis olarak inşa edilmiş yapının tiyatro binasına dönüştürülmesinden sonra Ekim 1921'de ilk performansını sergilemişti. Açılış törenini ileride Milli Eğitim Bakanlığı Sanat Bölümü Müdürlüğü de yapacak olan oyun yazarıBranislav Nušić yönetmiştir.Başlangıçta sadece tiyatro sanatını içeren kurumun bünyesine 1946'dan itibaren müzik ve dolayısıyla opera ve bale de katıldı. Saraybosna Ulusal Tiyatrosu Balesi ve Saraybonsa Ulusal Tiyatrosu Operası, halen Bosna Hersek'teki tek opera ve bale topluluğudur.Şehir merkezinde, Obala Kulina Bana ve Kulović Caddelerinin kesiştiği köşede bulunan Saraybosna Ulusal Tiyatrosu binası, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu döneminde inşa edilmiştir. Yapı, Saraybosna'da 160'tan fazla binayı tasarlayan mimar Karel Pařík tarafından tasarlanıp 1897-1898 yıllarında inşa edilmiş ve 2 Ocak 1899 tarihinde hizmete girmişti. O dönemde "Sosyal Merkez" olarak da bilinen bina, Saraybosna'da sosyal ve kültürel hayatın önemli bir mekanı idi. Neo-rönesans tarzdaki beş girişli gösterişli ön cephesi ve zengin iç dekorasyonu ile dönemin zenginliğini yansıtan bu bina, kimi uzmanlara göre on yıl önce inşa edilmiş olan Prag Ulusal Tiyatrosu'nu, kimilerine göre ise Karl Pařik'in ustası Theophil von Hansen'ın eseri olan Viyana Borsa Binası'nı model almıştır.1921'de tiyatroya dönüştürülen binada ilk defa Haziran 1922'de Hırvat besteci Vatroslav Lisinski'nin Porin adlı operası Osijek Operası tarafından sahnelendi. Halen Saraybosna Filarmoni Orkestrası, Tiyatrosu, Operası ve Balesi'ne ev sahipliği yapan bina 2007'de ulusal anıt olarak belirlenmiştir.
Saraybosna Uluslararası Havalimanı

Saraybosna Uluslararası Havalimanı ve aynı zamanda Butmir Havalimanı olarak da bilinen Bosna-Hersek'teki en büyük havalimanlarındandır. Havalimanı Saraybosna şehri yakınlarındadır ve şehrin güneybatısındadır. Aynı zamanda şehre düzenlenen kısa geziler için de popülerdir. Yugoslavya döneminde 1966'da yapımına başlanmış, 2 Haziran 1969'da hizmete açılmıştır.1996 yılında Havaalanından sadece 25.000, 2006 yılında ise Saraybosna havaalanı üzerinden 466.186 yolcu seyahat etmiştir. 2010 yılı sonunda ise bu rakam 563,266 olmuştur.Düşük maliyetli havayolları bu havaalanında çoğunlukla uluslararası uçuş faaliyeti gösterir. SJJ noktasına uçan havayolları arasında GermanWings ve Norwegian Air Shuttle vardır.1992-1995 yılları arasına Bosna Savaşı'nda havaalanı BM kontrolü altındaydı. Savaş sırasında sadece insani yardım malzemesi taşıyan uçaklara iniş-kalkış izni veriliyordu. Havaalanı yeniden 16 Ağustos 1996 tarihinde sivil hava trafiğine açılmış, restore edilmiş ve yavaş yavaş eski günlerine geri dönmüştür.2005 yılında Uluslararası Havalimanları Konseyi 1 Milyon Yolcu altında En İyi Havalimanı ödülünü vermiştir.Yükseltme, taksi yolu ve apron genişletme ile birlikte yolcu terminalinin uzatılması yakın gelecekte planlanmaktadır.
Saraybosna Umut Tüneli

Saraybosna Umut Tüneli, Bosna Savaşı sırasında kuşatma altındaki Saraybosna’yı  o sırada Birleşmiş Milletler kontrolünde olan Saraybosna Uluslararası Havalimanı’na bağlamak üzere 30 Temmuz 1993'te  açılmış 800m. uzunluğundaki tüneldir.Gıda, insani yardım ve cephanenin şehre ulaşması ve insanların şehirden çıkabilmesi için kullanılmıştır. 1 m. genişliğnde, 160 cm. yüksekliğinde ve 800m. uzunluğundadır.Bosnalıların İgman Dağı yakınlarında Butmir bölgesinde Kolar ailesine ait evin altından inşa etmeye başladıkları tünelin yapılması 4ay 4 gün sürdü. Savaş döneminde günde ortalama 1000 kişi tüneli kullanmaktaydı.
Saraybosna tramvay hattı

Saraybosna tramvay hattı, Bosna-Hersek'in başkenti Saraybosna'da bulunan bir tramvay hattıdır. Hat Avrupa'nın en eski tramvay hatlarından biri olup ilk başta Viyana'daki tramvayların test hattı olarak hizmet vermiştir. Sistem 22.9 km uzunluğunda olup şehrin doğusu ve batısı arasında çalışmaktadır.Tramvay hatları aynı zamanda troleybüs ve otobüs hatlarını da işleten KJKP GRAS Sarajevo tarafından işletilmektedir.Saraybosna tramvay hattı 1885 yılının yılbaşı gününde açıldı. İlk başta Viyana ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'daki tramvayların test hattı olarak hizmet vermiş olup atlar tarafından çekilmekteydiler ve hat açıklığı 760 mm Bosna standartlarındaydı. 1895 yılında hat elektriklendirildi ve 1960 yılında 1,435 mm standart ray açıklığına dönüştürüldü. Tramvaylar 20. yüzyılda şehrin gelişmesinde büyük rol oynadılar.1990'ların ortalarında Saraybosna Kuşatması sırasında raylar ve çok sayıda tramvay ağır zarar görmüştür. Hat savaştan sonra yeniden inşa edilmiştir.
Saraybosna Üniversitesi

Saraybosna Üniversitesi (Boşnakça: Univerzitet u Sarajevu, Универзитет у Сарајеву), Bosna-Hersek'in Saraybosna kentinde bulunan bir devlet üniversitesidir. Ülkenin en büyük ve en eski üniversitesidir ve ilk kökenleri 1537'de bir İslam medresesine dayanmaktadır.20 fakülte, üç akademi ve üç ilahiyat fakültesi ve 2014 yılı itibariyle 30.866 kayıtlı öğrencisiyle, kayıt açısından Balkanlar'daki en büyük üniversiteler arasında yer almaktadır. Kapılarını açtığı 1949 yılından bu yana 45 farklı alanda toplam 122.000 öğrenci lisans, 3.891 öğrenci yüksek lisans ve 2.284 öğrenci de doktora derecesi almıştır. Günümüzde Bosna Hersek'in en prestijli üniversitesi olarak kabul edilmektedir ve üniversitede binden fazla öğretim üyesi görev yapmaktadır.
Saraybosna'nın Kalbi

Saraybosna'nın Kalbi (Boşnakça, Hırvatça ve Sırpça: Srce Sarajeva / Срце Сарајева), Saraybosna Film Festivali'nin yarışmalı bölümünde verilen ana ödüldür.Festivalin onuncu yılı olan 2004'ten itibaren verilmeye başlanmıştır. En İyi Film, En İyi Kısa Film, En İyi Belgesel, En İyi Kadın Oyuncu, En İyi Erkek Oyuncu dallarında verilmektedir. Ayrıca 2005'ten itibaren festivalin gelişimine ve bölgedeki film üretimine katkıda bulunanlara Saraybosna'nın Kalbi Onursal Ödülü verilmektedir. Festivalin dostlarından Agnès B. olarak tanınan Fransız tasarımcı tarafından tasarlanmış bir kalp şekli, ödülün görsel kimliği olarak kullanılmaktadır.Festivalde Saraybosna'nın Kalbi ödülleri dışında Jüri Özel Ödülleri ve İnsan Hakları Ödülü de verilmektedir.Bu ödül, festivalin geliştirilmesine katkıda bulunan kişilere ve ayrıca Eski Yugoslavya, Balkanlar ve Güneydoğu Avrupa'yı içeren bölgede film yapımına ilişkin katkıda bulunanlara 2005'ten bu yana verilmektedir. 2016'da Yaşamboyu Başarı Ödülü de verilmeye başlanmıştır.
Sarayburnu

Sarayburnu (Seraglio Noktası olarak bilinir) İstanbul, Türkiye'de Haliç ve Marmara Denizi'ni ayıran bir promontory çeyreğidir.  Alan, ünlü Topkapı Sarayı ve Gülhane Parkı'nın bulunduğu yerdir.  Sarayburnu, 1985’te UNESCO Dünya Mirası listesine eklenen ve İstanbul’un tarihi bölgelerine dahildir.Sarayburnu'ndaki Lygos adındaki başka bir yerleşim, M.Ö. 13. ve 11. yüzyıllar arasında Trakyalı kabileler tarafından ve komşu Semistra ile  Yaşlı Pliny'nin tarihi hesaplarında bahsettiği bir yerleşim yeridir. Ünlü Topkapı Sarayı'nın bulunduğu yerde, sadece Lygos'a ait birkaç duvar ve altyapı günümüze ulaşmıştır. Antik Bizans döneminde akropol Topkapı Sarayı'nın bugün bulunduğu yerde dururdu.Bir efsaneye göre, MÖ 667'de Kral Byzas komutasındaki Megara'dan (Atina yakınlarındaki) eski Yunan yerleşimciler Sarayburnu'nda Bizans'ı kurdu. Daha önce, M.Ö. 685 yılında Megarans, Boğazlar boyunca Anadolu yakasında Kalsedon'u (bugünkü Kadıköy) kurmuştu. Aslında bugünkü İstanbul'daki en eski yerleşim yerleri Anadolu yakasında; Kalkolitik döneme (Bakır Çağı) tarihlenen Fikirtepe höyüğü gibi, MÖ 5500-3500 yıllarından kalma alanlardır. Yakındaki Kadıköy'de (antik Kalsedon), Fenikeliler (Megaran  yerleşiminden önce) önceye tarihlenen büyük bir liman yerleşimi keşfedildi.Antik çağda, bugünkü Sirkeci ve Eminönü semtlerinin bulunduğu (Haliç kıyı şeridinde bulunan Prosphorion ve Neorion limanları) Sarayburnu'na yakın bölgede iki doğal liman vardı. Bu oluşum nedeniyle Sarayburnu'nun burnu bugün olduğundan daha belirgindi. Daha sonraki dönemlerde, bölge Haliç'in Deniz Duvarları ve Marmara Denizi'nin birleşme noktasıydı. Bizans döneminde bölge Yunanca Hagios Demetrios olarak da biliniyordu.Erken Osmanlı dönemindeki demiryolu inşası sırasında, 1871'de, Sarayburnu bölgesinin surları kısmen yıkılmıştı, ancak bu surlar bazı alanlarda hala sağlam durumdalar - özellikle Osmanlı Sultanları için 15. yüzyılda inşa edilen Topkapı Sarayı'na yakın olanlar. Gülhane Parkı, sarayın hemen yanında yer almaktadır.Sarayburnu'ndaki ilk yerleşim Neolitik döneme kadar uzanır, (c. MÖ 6600) Yerleşme deniz seviyesinin yükselmesiyle su altında kalmadan önce yaklaşık bin yıl sürdü; dahasonra daha iç kesimlere taşınmış olabilir. Kazılar sırasında ele geçen bu yerleşimden kalan eserler, kuzeybatı Türkiye’deki diğer kazılarda bulunan diğer eserlerin belirgin özelliklerinden bazılarını göstermektedir.
Sarayburnu Atatürk Anıtı

Sarayburnu Atatürk Anıtı, İstanbul Belediyesi tarafından Avusturyalı heykeltıraş Heinrich Krippel'e yaptırılmış anıt heykedir.Türkiye'de dikilen ilk Mustafa Kemal Atatürk anıtı olarak bilinir. 3 Ekim 1926'da dönemin belediye başkanı Şehremini Emin Erkul tarafından açılmıştır.Anıt, Sarayburnu Parkı'ndadır. Buraya bir Mustafa Kemal Atatürk heykeli dikilmesi fikri dönemin Belediye Başkanı Emin Bey'e (Erkul) aittir. Belediye Meclisi tarafından da onaylanan bu önerinin gerçekleştirilmesi için bir komisyon kurularak çalışmalara başlanmıştır. Heykelin yapımı heykeltıraş Heinrich Krippel'e verilmiştir. Heykel sanatçının Viyana'daki atölyesinde, dökümü de Viyana'da Birleşik Maden İşletmelerinde yapılmış, parçalar halinde Türkiye'ye getirilmiş ve heykeltıraşın denetiminde yerine oturtulmuştur. 25 Ağustos 1925 tarihinde yapımına başlanan anıt, 3 Ekim 1926'da törenle açılmıştır. İstanbul halkı anıta büyük ilgi göstermiş ve gecenin geç saatlerine kadar akın akın seyre gelmiştir. Atatürk, heykelin açılışından sonra belediye yetkililerine gönderdiği telgrafta şunları söylemiştir:"Muhterem İstanbul Halkının ilk defa heykelimi dikmek suretiyle gösterdiği yüksek kadirşinaslıktan ve resm-i küşat münasebetiyle hakkımda izhar buyurulan necip hissiyattan dolayı samimi teşekkürlerimi arzederim. Sözün bundan sonrası heykeltıraşlarındır."Anıtın heykeltıraşı Heinrich Krippel, Ankara'daki Zafer Anıtı, Samsun'daki Onur Anıtı ve Konya'daki Atatürk anıtına da imzasını atmıştır. Anıtın son yıllarda bakımsız kalması eleştiri konusu olmuştur. Bunun üzerine İstanbul Büyükşehir Belediyesi, anıtı 2020 yılında restore etmiştir.Atatürk'ün Kurtuluş Savaşı için Samsun'a giderken İstanbul'dan hareket ettiği yere konulan anıt, mermer kaide ve bronz heykel olmak üzere iki kısımdan oluşmakta ve İki kademeli dörtgen bir platform üzerinde bulunmaktadır. Kaidenin üç cephesine bronz madalyon şeklinde yazıtlar monte edilmiştir. Fakat artık bunların hiçbirisi mevcut değildir.Atatürk, dikdörtgen kaide üzerinde sivil giysili devlet adamı kimliğiyle görülmektedir. Sarayburnu Atatürk Anıtı, ele alınan dönem içinde Atatürk'ün devlet adamı olarak betimlendiği az sayıdaki örneklerden birisidir. Atatürk'ün sol eli beline dayalı, sağ elini yumruk biçiminde sıkarak aşağıya doğru uzatmış, başı dik, kaşları hafif çatık, gözleri hafif kısıktır; dinamik duruşuyla kararlı bir ifade içinde görülmektedir.Heykelin kaidesinin önüne Hattat Kamil Akdik'in yazısı ile "tarihi ihtilas 1336", arka yüzüne heykelin dikiliş tarihi (1926), yan tarafına Cumhuriyet'in ilân tarihi yazılmıştır.
Sarayburnu Parkı

Sarayburnu Parkı, İstanbul'un Fatih ilçesinde bulunan bir parktır. Tarihî yarımada olarak anılan bölgenin en doğu ucunda, Sarayburnu olarak anılan bölgede yer alır. İlk olarak Topkapı Sarayı'nın hasbahçesi olan Gülhane Parkı'nın bir parçası olsa da, 1890 yılında parkın içinden demiryolu geçmesi nedeniyle ilk bölünme gerçekleşti.Ana parktan ayrılan ve alan olarak daha küçük boyutlu olan Sarayburnu kısmı, bir köprüyle Gülhane Parkı'na bağlanıyordu. Ancak cumhuriyetin ilanından sonra, 1958 yılında İstanbul Sahilyolu'nun (Kennedy Caddesi) yapımına başlanmasıyla parkın iki bölümü arasındaki bağ tümüyle kopmuş oldu. Park bugün konum olarak Topkapı Sarayı'nın aşağısında; Sirkeci Feribot İskelesi ile komşudur.Park, Türkiye'nin cumhuriyet tarihinde birtakım önemli olaylara ev sahipliği yapmıştır. Türkiye'nin ilk cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ün ilk heykeli 3 Ekim 1926'da bu parkta dikildi. Dönemin İstanbul şehremini Emin Erkul (1924-1928)'un girişimleriyle Avusturyalı heykeltıraş Heinrich Krippel'e yaptırılan bu heykelde Atatürk, elini beline koymuş; ayakta durur hâlde karşıyı izlerken betimlenmiştir.Bunun dışında Türkiye'de harf devrimi yapıldığında Atatürk, latin harflerini ilk kez bu parkta 1 Eylül 1928 tarihinde kamuya tanıttı. Atatürk öldüğünde, naaşı Ankara'ya gönderilmeden önce, İstanbul'daki son tören Sarayburnu Parkı'nda 19 Kasım 1938 tarihinde düzenlendi. Törenin ardından tabut, top arabasından 12 general tarafından alınarak Yavuz zırhlısına götürülmek üzere rıhtımdaki bir dubaya yanaşan Zafer destroyerine konuldu.Park, idari olarak Cankurtaran mahallesi sınırları içinde bulunmaktadır. Arkası Topkapı Sarayı, önü İstanbul Boğazı ile sınırlandırılmış olduğundan, çevresinde yerleşim birimi yoktur. Sahilyolu ve demiryolu hattının da ulaşımı güçleştirmesi nedeniyle, parkın ziyaretçi trafiği görece düşüktür. Parka Eminönü-Sirkeci yönünden yürüyerek ulaşılabilir. Parkın büyük bir kısmı Nisan 2006 dan beri Marmaray inşası nedeniyle kapalıdır , inşaat 29 Ekim 2013 yılında bitmesine rağmen parkın büyük bir kısmı saç levhalar ile çevrili idi, 2019 yılında tekrar açılmasına rağmen sadece ilk Atatürk heykeli restore edildi park halen kullanıma el verişli değil Toplu taşımayla parka gelmek için İETT'nin Sarayburnu durağı; TCDD'nin ve tramvay hattının (T1 hattı) Sirkeci durakları kullanılabilir.
Saraycık, Altınordu

Saraycık Mahallesi, nüfus mübadelesi sonrasında Trabzon ilinden gelip yerleşenlerle birlikte yöre halkının bütünleşmesinden oluşmuştur. 1998 genel nüfus sayımında 4217 olan nüfus göç sebebiyle 2014 yılında 1962'ye düşmüştür.Eskiden köy statüsünde olan Saraycık, 1973 yılında nüfus artışı ve mahallelerdeki ileri gelenlerin gayretleri ile belediye teşkilatı kurulmuştur. Bu beldeye bağlı; Dereli, Değirmenyanı, Akdam, Elmalı, Kaballı, Mercandüzü, Poturlu mahallelerinden (muhtarlıklarından) oluşmaktaydı. Ordu'nun 2014 yerel seçimlerinde Büyükşehir olması nedeniyle merkezde kurulan Altınordu Belediye'sinin mahallesi olmuştur.Saraycık Mahallesinde sağlık ocağı P.T.T. acenteliği (2000 yılında kapandı) ve Tarım Kredi Kooperatifi(2003-2004 yılında kapandı) kuruluşları Mahalle ve çevre köylerine hizmet vermektedir. Tüm mahallelerin elektrik, su, yol ve telefon vardır.Saraycık Mahallesi, Ordu (il) ili Altınordu ilçesine bağlı,il merkezine 18 km uzaklıkta Turnasuyu Deresi vadisine dağınık olarak yerleşmiştir. Arazi çok engebeli ve dağınıktır. Yerleşimin dağınık olması halkında dağınık yerleşimine neden olmuştur.Saraycık Mahallesi'nin doğusunda Gülyalı ilçesi, batısında Yukarıtepe Mahallesi, Güneyinde Emen ve Osmaniye Mahallesi, kuzeyinde Turnasuyu Mahallesi ile çevrilidir.Deniz seviyesinden yüksekliği merkez mahalle hariç ortalama 95 metredir. Saraycık ve çevresi genellikle fındık bahçesi ve ormanlık alanlarla kaplıdır. Son zamanlarda kivi yetiştiriciliği de yapılmaktadır.Mahalle halkı genellikle çiftçilikle uğraşır. Üretilen ürünlerin başında fındık, sebzecilik, meyvecilik ve küçük çapta da hayvancılıkla uğraşılır. Bir kısım insanlarda kasabadaki kurum ve kuruluşlarda çalışmaktadır. Yöre insanlarının ekonomik düzeyi gayet iyi olmasına karşın geçim güçlüğü çeken ailelerde görülmektedir.Saraycık ve çevre mahellelerinde düğünlerde çeşitli oyunlar oynanmaktadır. Yörede genellikle Trabzon ve Giresun yöresi oyunları oynanmaktadır.
Saraycık, Antakya

Daha önceleri Günyazı köyüne bağlı bir mahalle iken, 21 Haziran 1955'te köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Saraycık, Bayburt

1530 yılı Osmanlı tahririnde, günümüzdeki Saraycık adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup söz konusu kayıtta "Saracık" adıyla yer alan yerleşimde 46 Hristiyan ve 6 Müslüman olmak üzere toplam 52 nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterinde "Saraycık" adıyla yer alan köyde 15 Hristiyan ve 7 Müslüman avarız hanesi ile 4 askeri ve 1 dini görevli kaydedilmiştir.1835 yılında erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterine göre Saraycık köyünde, 17 hanede 58 Müslüman (mufassal-detay deftere göre 60) ve 2 hanede 6 Hristiyan olmak üzere toplam 19 hanede 64 erkek (mufassal-detay deftere göre 66) yaşamaktadır. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Bayburt'a bağlı köylerden biri olarak konumunu sürdürmektedir.
Saraycık, Bozüyük

Köy, Bilecik il merkezine 40 km, Bozüyük ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, Bozüyük'ün güneyinde  numaralı Bozüyük-Dodurga-Kütahya il yolu kenerındadır.
Saraycık, Eşme

Köyün eski ismi Seracık/Saracık olup, sonraları Saraycık adını almıştır. Köyün 19. yüzyıl sonlarına doğru Sarac Yörüklerinin burada yerleşik hayata geçmesiyle kurulduğu yönünde görüşler olmakla birlikte, 1530 yılında hazırlanan 438 Numaralı Muhâsebe-i Vilâyet-i Anadolu Defteri'nde köyden bahsedilmesi nedeniyle yerleşimin tarihinin daha eski dönemlere uzadığı anlaşılmaktadır. 1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde, Saruhan Sancağının Sirke nahiyesine bağlı "Seracık" adıyla kaydedilmiştir. 1953 yılı tarihli Resmî Gazete'de köyün "Saracık" adını kullandığı görülmekte olup muhtemelen 1960'larda günümüzdeki adını almıştır.Köy; Uşak il merkezine 79 km, Eşme ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Köy; Çolaklar, Kılınçlar, Hacı Bekirli, Kadılar ve Abdurrahmanlı olmak üzere 5 mahalleden oluşmaktadır. Saraycık köyünün en yüksek mevkisi Kurt Tepesidir.
Saraycık, Ilgaz

Köy, Çankırı il merkezine 71 km, Ilgaz ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Kastamonu-Çankırı (Kastamonu-Ilgaz) devlet yoluna, Kurmalar ve Satılar köyleri üerinden 6,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Saraycık, Kargı

Köy, 1521 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Osmanlı Devleti Çankırı Sancağı tahrir defterinde 1521 yılında toplam nüfusu 12 hane iken 1579 yılında ise 27 hane ve Osmanlı Devleti’nin tımar köylerinden birisi olup 1579 yılı geliri 2000 akçe olduğu bilgileri yer almaktadır. Daha önceleri Kargı'ya bağlıyken; 28 Mart 1932'de Sinop'un Boyabat ilçesine, 28 Temmuz 1936'da yeniden Kargı ilçesine bağlandı.
Saraycık, Kazakistan

Saraycık, Kazakça:Saray-Juk (Сарай-Жүк) ya da Küçük Saray (Кіші Сарай), Tatarca:Saraychyk (Сарайчык)), Rusça:Saray Maly (Сара́й Ма́лый).Eski Saray'dan ayırt etmek için "Küçük Saray" olarak adlandırılan bu şehir, Avrupa ve Asya sınırında yer alan bir ortaçağ kentiydi. Atırau'ın 50 km kuzeyinde, aşağı Ural Nehri üzerinde, Kazakistan'ın Atırav Bölgesi'ndeki modern Sarayshyk köyünün yakınında bulunuyordu. Şehir, Avrupa ve Çin arasındaki önemli bir ticaret yolu üzerindeydi ve 10. ve 16. yüzyıllar arasında gelişti.Yakın zamana kadar Saraycık'ın Altın Orda hükümdarı Batu Han tarafından kurulduğuna inanılıyordu, ancak arkeolojik kazılar şehrin 10. veya 11. yüzyıl gibi erken bir tarihte kurulmuş olabileceğini göstermektedir. 13. yüzyıla gelindiğinde Saraycık önemli bir ticaret merkezi haline gelmiş ve Altın Orda'nın en büyük şehirlerinden biri olmuştur.Faslı seyyah İbn Battuta, 1333 yılı civarında Yeni Saray'dan Delhi'ye giderken bu şehirden geçmiştir. O dönemde nehir üzerinde kayıklardan oluşan bir köprü bulunmaktaydı. İbn Battuta şehirdeyken atlarını satmış ve Köhne Ürgenç'e olan yolculuğunun devamında arabalarını çekmek için develer satın almıştır. Şehrin çevresi Altın Orda'nın soyluları arasında popüler bir sayfiye yeriydi.Altın Orda'nın 14. yüzyılda dağılmasından sonra şehir bakımsız kaldı. 1395'te Timur tarafından harabeye çevrildi, ancak 1430-1440'larda yeniden inşa edildi. Nogay Ordası'nın başkenti oldu. Ortaya çıkarılan sikkeler şehrin 16. yüzyıl boyunca ticari önemini koruduğunu göstermektedir. Ayrıca Kazak Hanı'nın burayı karargâh olarak kullandığı bilinmektedir. 1580 veya 1581'de  "hırsız Kazaklar" -yani Rus hükümeti tarafından kontrol edilmeyen Kozaklar tarafından yağmalandı ve bir kez daha harabeye çevrildi.Yapılan kazılar neticesinde; madencilik ve çömlekçiliğin geliştiği, komşu bölgelerin tarım ve balıkçılıkla uğraştığı anlaşıldı. Altın sikkeler, çömlekten yapılmış eşyalar ve seramik su boruları bulundu. Binaların, imalathanelerin ve diğer yapıların kalıntıları, Ural Nehri'nin kıyısında yer aldığı için bu nehir yıkıntıları sürükleyip götürmektedir. 1999 yılında Kazakistanlı yetkililer tarafından bölgede bir anıt kompleksi kurulmuştur.
Saraycık, Keşap

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Saracık, 1928 yılı kayıtlarında ise Saraycık ve Saraycık Rum olarak geçmektedir.Köy, Giresun il merkezine 26 km, Keşap ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Keşap'ın güneydoğusunda olup, /numaralı Giresun-Trabzon (Keşap-Espiye) devlet/uluslararası yoluna Yolağzı Köyü'nden 7 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Saraycık, Kocasinan

Kayseri il merkezine 30 km, Kocasinan ilçesine 30 km uzaklıktadır. Doğusunda Doruklu, güneyinde Gömeç bulunmaktadır.Saraycık köyü Kayseri ilinin Kocasinan ilçe merkezine bağlı olup Kayseri merkeze 30 km'dir. Mahallede ilköğretim okulu vardır. Çevredeki köylerden taşımalı eğitim yapılmaktadır. Mahallenin hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi vardır. Mahalleye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır. Günde 8 sefer olmak üzere ulaşım belediye tarafından sağlanmaktadır. Türk din alimi ve 9. Diyanet İşleri Başkanı Ali Rıza Hakses Saraycık köyünde doğmuştur.
Saraycık, Kızılırmak

Köy, 1896 yılına ait 'salname'de de bugünkü adını taşımaktadır. Daha önceleri Çankırı ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1987 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Kızılırmak ilçesine bağlanmıştır.Köy, Çankırı il merkezine 63 km, Kızılırmak ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Kızılırmak'ın güneybatısında olup, bir köy yoluyla doğrudan ilçe merkezine bağlıdır.
Saraycık, Seydişehir

Daha önceleri Konya merkez ilçeye bağlıyken, 28 Mart 1929'da Seydişehir ilçesine bağlandı. Saraycık; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Saraycık, Sincan

Saraycık, Ankara ilinin Sincan ilçesine bağlı bir mahalledir. Son yıllarda yerleşimin artmasıyla birlikte nüfusu artmıştır.
Saraycık, Suşehri

Köy, Sivas il merkezine 153 km, Suşehri ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Köy,  numaralı Suşehri-İmranlı il yolu yakınındadır.