barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Sultanzâde Pîr Ahmed Bey

1464 yılında babası İbrahim Bey öldüğünde tahta çıkmaya çalıştı. Ancak kanuni mirasçı olan üvey ağabeyi İshak Bey, Akkoyunlu Türkmenlerinin padişahı Uzun Hasan'ın desteğiyle tahta çıkmaya çalıştı ve bey oldu. Yine de Pîr Ahmed pes etmedi. Osmanlı padişahı II. Mehmed'ten destek istedi ve destek karşılığında beyliğinin bir bölümünü teklif etti. Osmanlı desteği ile Dağpazarı muharebesinde kardeşini mağlup etti. İshak, beyliğin güney sınırı olan Silifke'ye kaçtı ve Pîr Ahmed bey sıfatını aldı.Sözünü tuttu ve beyliğin bir kısmını Osmanlılara devretti. Ama kayıp yüzünden tedirgin oldu. Böylece Osmanlı'nın batıya seferi sırasında eski topraklarını ele geçirdi. Ancak Mehmet geri döndü ve 1466'da Beyliğin iki büyük kentini Karaman (Larende) ve Konya'yı ele geçirdi. Pîr Ahmed doğuya zar zor kaçtı. Birkaç yıl sonra Osmanlı veziri (sonradan sadrazam) Gedik Ahmed Paşa, beyliğin kıyı bölgesini ele geçirdi.Pîr Ahmed ve kardeşi Kasım, Uzun Hasan'ın topraklarına kaçtı. Bu, Uzun Hasan'a müdahale etme şansı verdi. 1472'de Akkoyunlu ordusu Anadolu'nun büyük bir bölümünü işgal etti. (1473 Otlukbeli Muharebesi'nin nedeni buydu) Pir Ahmet, Akkoyunluların yardımıyla Karaman'ı ele geçirdi. Ancak Pîr Ahmed'in bu yeni dönemi uzun sürmedi. Çünkü Karaman'ın ele geçirilmesinden hemen sonra Akkoyunlu ordusu Beyşehir yakınlarında Osmanlılara yenildi ve Pir Ahmet bir kez daha kaçmak zorunda kaldı. Mücadelesini sürdürmeye çalışsa da, ailesinin Gedik Ahmed Paşa tarafından İstanbul'a nakledildiğini öğrendi ve sonunda pes etti. Morali bozuldu, Bayburt'ta kendisine tımar verildiği Akkoyunlu topraklarına kaçtı. Osmanlı askerlerinin kendisini takip ettiği sırada 1474 yılında dağdan düşerek ölmüştür. Mezarı Gümüşhane'de adını verdiği Pirahmet köyünde türbe şeklindedir.
Sultançayır Köprüsü

Sultançayır Köprüsü, Balıkesir'deki Susurluk Çayı üzerinde bulunan; dar yapılı, basık kemerli ve çember oyuklu antik bir kemerli köprü. 234 metre uzunluğundaki yapının ilk gelişigüzel incelenmesi 20. yüzyılın başlarında yapılmış, ancak o zamandan beri yetkililer tarafından fazlasıyla ihmal edilmiştir. 2009 yılında çekilmiş mevcut fotoğraflar köprünün bu ihmal süresinde yıkıldığını göstermektedir.Manyas ile Balıkesir'i birbirine bağlayan köprü, antik bölge Misya'nın kalbi Sultançayır'da bulunmaktadır. Alman arkeolog Theodor Wiegand, 1902'deki bir keşif turu sırasında çok iyi korunmuş olan, ancak daha büyük gemilere nehirden geçiş imkânı verebilmek için kalkışılmış başarısız bir girişim sonucu doğu tarafındaki dördüncü ayağı patlamış antik bir köprü buldu. Bir başka araştırma raporu da Manyas'a o zaman gitmiş olan İngiliz meslektaşı Frederick William Hasluck tarafından sunuldu.Sultançayır Köprüsünün genişliği 6.35 metre, uç bölümlerdeki eğik düzlemler hariç, uzunluğu da 234 metredir. Her 13 kemerin orta hatlarındaki payandalar arasındaki mesafe 17.80 metre, kemerin ayakları arasındaki açıklık 14.20 metre ve kemer genişliği de 3,60 metredir.
Sultançayır, Susurluk

Mahallenin adının Osmanlı döneminde kullanılan ve günümüzde yok olmuş bir han ve onun çayırından geldiği rivayet edilmektedir. Osmanlı başkenti olan İstanbul ile şehzadeler şehri olarak bilinen Manisanın yolu üzerinde olan köy, bu yolda seyahat eden sultanların dinlenme noktası olarak kabul edilmiş ve mahallenin hemen yanındaki büyük çayırda da sultanlara ait atların dinlendirildiği anlatılmıştır. Bu çayıra Sultançayırı denilmiş ve mahallede ismini buradan almıştır. Mahallenin ilk kurucuları Osmanlı-Rus harbi sırasında kafkaslardan göç eden nogaylardır. Zaman içinde çerkes ve diğer etnik gruplarında yerleşmesi ile köy yüksek nüfuslara ulaşmış ayrıca köye 3 km uzaklıkta bulunan bor madenlerinde çalışanlarında köye yerleşmesi ile nüfus, ilçe olması düşünülecek kadar artmıştır. Bu dönemde diğer ilçe adayı olan Susurluk'dan (o dönemki adı 'Fırt') daha fazla nüfusa sahip olmasına rağmen, mahallenin hemen yanındaki Susurluk Çayı'nın (Simav çayı) kış mevsimlerinde taşkınlara neden olarak köye zarar vermesi nedeni ile bu bölgede uzun vadeli yerleşimin tehlikeli olacağı düşünülmüş ve köy olarak kalması kararlaştırılmıştır. Zaman içinde mahallenin nüfusu dışa göç nedeni ile azalmıştır. 1 km yakınındaki tamamı çerkez olan KADIKIRI mahallesinin göç vermesi sebebi ile köy mahalle olarak Sultançayıra bağlanmıştır. Mahallede yaşayan insanların yetersiz gelir kaynakları nedeni ile dışa göçü sonrası eski kimliğini barındıramamaktadır. Mahallenin kurucu olan Nogaylar dışında, çerkes(abzek-şapsığh), muhacir, manav ve yörük kavimleri bu mahallede yaşamı sürdürmektedir. Mahallede her ırk tek bir millet halindedir.
Sultançiftliği (İstanbul tramvayı)

Sultançiftliği Tramvay İstasyonu, İstanbul tramvayının T4 hattında yer alan ve 17 Eylül 2007 tarihinde hizmete giren tramvay istasyonudur.
Sultançiftliği, Sultangazi

İstanbul'un Sultangazi ilçesinin batısındaki mahallesidir. İlçenin "Sultan" kısmına ismini vermiştir. "Gazi" kısmı ise Gazi Mahallesi'nden gelmektedir. Sultangazi'nin en bilinen mahallesidir.Sultançiftliği, 1981 yılına kadar bir köydü. 1981 yılında Cebeci Mahallesi ile birlikte Gaziosmanpaşa sınırları içine alınmıştır. Bugün 250.000’den fazla insan bu semt sınırındaki mahallelerde yaşamaktadır ve günümüzde Gazi Mahallesi'yle birleşerek, semte bağlı mahalleler ile Habipler'in de katıldığı, "Sultangazi" ilçesi kuruldu.Doğusunda Eski Edirne Asfaltı ve T4 Tramvayı bulunur. Batısında çevre olarak Atatürk Bulvarı ve Askeriye bulunur. İlçe olarak da batısında Başakşehir bulunur.
Sultançiftliği, Çekmeköy

Sultançiftliği, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda bulunan Çekmeköy ilçesine bağlı 17 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında batısında askerî bölge ve Güngören; doğusunda Taşdelen; güneyinde Cumhuriyet mahalleleri; kuzeyinde ise ormanlık alan bulunmaktadır.
Sultanı Öldürmek

Sultanı Öldürmek, şair ve yazar Ahmet Ümit'in yazdığı, 2012 yılında yayımlanan cinayet, aşk ve tarih ekseninde dönen polisiye romanı'dır.Türkiye'de ünlü yazarlarından Ahmet Ümit'in "Sultanı Öldürmek" kitabı nisan ayında raflardaki yerini aldı. Kitap da yıllardır aynı kadını bekleyen bir tarihçinin hikâyesi etrafında yaşanan bir dizi cinayetler anlatılıyor. Şahane bir aşk için harcanmış bir ömrün hikâyesi var kitap da... Serhazinlerin son temsilcisi Müştak Serhazin'in başından geçen dört günlük tuhaf bir serüven. Sapında Fatih Sultan Mehmed'in tuğrası bulunan mektup açacağıyla öldürülmüş bir tarih profesörü... Bir aşk cinayeti mi? Yoksa kökleri "Ulu Hakan"ın şüpheli ölümüne uzanan bir entrika mı? Osmanlı devletinin bir imparatorluğa dönüştüğü o zaferler ve ihanetlerle dolu günlere yapılan sıra dışı bir yolculuk. Ve bu heyecan verici yolculuk boyunca kulaklardan eksik olmayan o kadim soru: Tarih, geçmişte yaşananlar mıdır, yoksa tarihçilerin anlattıkları mı? Okurken sorularınıza cevap arayacağınız, tarihi ve cinayet romanlarının kurgularını tek kitapta toplayan başarılı bir Türk romanı.
Sultanım

Bu albümde Kül Yanar Mı?, Bu Da Geçer, İsyanım Gecelere, Seni Ben Ellerin Olsun Diye Mi Sevdim? şarkıları öne çıkan şarkılardandır. Gürses'in bu albüm için seslendirdiği Seni Ben Ellerin Olsun Diye Mi Sevdim? şarkısı Türk sanat müziği eseridir.Albümün kaset ve CD basımlarıında Seni Ben Ellerin Olsun Diye Mi Sevdim? şarkısının söz yazarı Baki Duyarlar olarak belirtilmiştir ancak bu şarkının söz yazarı Gonca Gül'dür.Kemanlar: Sait Büyükçınar, Şükrü Büyükçınar, Yaşar Okyay, Ayhan Şenyaylar, Özcan Büyük, Reşat Şenyaylar, Timur Şenyaylar
Sultanın Sırrı

Sultanın Sırrı (İngilizce:Secret of the Sultan) Hakan Şahin'in yönettiği, tarihçi ve gazeteci Ömer Erbil tarafından yazılan ve üretilen 2010 Türk aksiyon filmidir. Emanuel Bettencourt, arkadaşı Mark Dacascos'un yardımıyla Topkapı Sarayı'nın gizli yer altı manastırlarında sultanın gizemli sandığını aramak için İstanbul'da Amerikalı bir profesörü oynamıştır.17 Aralık 2010 tarihinde Türkiye genelinde gösterime giren film, TC Kültür ve Turizm Bakanlığı ve İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı'nın desteğiyle çekildi. Hürriyet Daily News eleştirmeni Emrah Güler, filmi "Büyük Hazine" filmleri ile Dan Brown'un "Da Vinci Şifresi" ve "Melekler ve Şeytanlar" filmlerinin bir karışımı olarak tanımladı.Amerikalı bir profesör, Sultan II. Abdülhamid tarafından yaptırılan ve petrol üzerindeki mevcut siyasi güç oyunlarıyla ilgili olduğuna inandığı, yüzyıllık gizemli bir sandığı bulmak için İstanbul'a gider. Araştırmaları, günümüzde Topkapı Müzesi olan Topkapı Sarayı'nın uzun zamandır unutulmuş yeraltı manastırlarını keşfetmesine yol açar. Burada bir vatansever olan müze müdürü ve Türk istihbaratıyla yüzleşir. Körfez Savaşlarına, İran-Irak Savaşı'na, I. Dünya Savaşı'na ve Osmanlı İmparatorluğu'nun son yıllarına kadar giden komplolar, araştırması sırasında ortaya çıkar.Film, İstanbul'da,Topkapı Sarayı, Ayasofya, Yıldız Sarayı ve İstanbul Arkeoloji Müzeleri gibi tarihi mekanlarda çekildi.Filmin prömiyeri 9 Aralık 2010'da İstanbul İstinye Park'ta film yıldızı Mark Dacascos'unda katıldığı bir gala gösterisinde yapıldı.
Sultanşah (Kirman Selçuklu meliki)

Kirman Selçuklu Hanedanı'nın kurucusu Kavurd 1072 yılında Alparslan'ın ölmesiyle Melikşah'la taht kavgasına girdi. Kavurd Hamedan'da Türkmenler'den oluşan bir ordu kurmak istiyordu. Kavurd Hamedan'a gitmeden önce oğlu Kirmanşah'ı Kirman'da vekil bıraktı. 1073 yılında Kavurd ve Melikşah arasında yaşanan savaşı Melikşah kazandı ve Kavurd esir düştü. Melikşah amcası Kavurd'u öldürmek istemese de Nizamülmülk'ün ileride sıkıntı çıkartacağı önerisine uyarak öldürttü. Babası Kavurd'un ölümü üzere Kirmanşah, Kirman Selçuklu Sultanı oldu.1 yıl sonra Kirman Selçuklu Sultanı Kirmanşah ölünce önce tahta küçük yaşta olan Hüseyin geçti. Kısa bir süre sonra Sultanşah tutulduğu hapisten kaçarak tahta çıktı (1074). Büyük Selçuklu Sultanı Melikşah 1085 yılında Kirman Selçuklu Devleti'ne bir sefer düzenledi. Melikşah'ın neden bu tür bir sefer düzenlediği kaynaklarda tam olarak belirtilmemiştir. Melikşah kalabalık bir orduyla Kirman Selçuklu Devleti'nin başkenti Berdesir önünde ordugâh kurdu. Melikşah'ın Berdesir önüne ordugâh kurduğunu gören Sultanşah Berdesir'e kapandı. Emirler aracıyla Melikşah ve Sultanşah arasında elçiler gidip gelerek Melikşah'ın Sultanşah'ı affetmesi sağlanmıştır. Bu olayların ardından Sultanşah 1085 yılında ölmüş ve yerine Turanşah geçmiştir.
Sultanşah (Suriye Selçuklu meliki)

Sultanşah 1108 yılında doğdu. Babası Suriye-Filistin Selçuklu Halep hükümdarı Rıdvan'dır. 1114 yılında Hadım Lülü ağabeyi Alp Arslan el-Ahras'ı  öldürülüp, 6 yaşındaki Sultanşah'ı Suriye-Filistin Selçuklu Halep hükümdarı yaptı.1114 yılında Haçlılar Halep'i kuşatmak üzereydi. Tehlikenin farkında olan Hadım Lülü önce Şam atabeği (Böriler) Tuğtekin başta olmak üzere etraftaki tüm emirlerden yardım istese ancak olumlu yanıt alamadı. Başka çaresi kalmayan Hadım Lülü Büyük Selçuklu Sultanı Muhammet Tapar'dan yardım istedi. Muhammet Tapar hem isyancı Mardin Artuklu emiri İlgazi Bey ve Şam atabeyi Tuğtekin'in üstüne Porsuk bin Porsuk'u görevlendi. Ayrıcana Halep'e yardım etmesini söyledi. Porsuk bin Porsuk'un bölgeye geldiği haberini alan İlgazi ve Şam atabeği Tuğtekin, Kudüs Kralı II. Baudouin, Trablus Kontu Pons ve Antakya Prens naibi Roger de Salerno ile ittifak yaptı. Buzaa'yı alan Porsuk bin Porsuk Humus'u da alıp, Hama'ya giderken Şayzar'de Antakya Prens naibi Roger'ın ani baskınına uğrayarak ağır kayıp verdi. Yenilgiye uğrayan Selçuklu ordusu İran'a geri döndü.Hadım Lulu, Halep'i oldukça kötü yönetiyordu.[Hadım Lulu artık Halep'i elinde tutabileceğini düşünmüyordu. 1117 yılında Hadım Lulu ava çıkmak bahanesiyle Caber Kalesi'nin yolunu tutmuşken Malik b. Salim tarafından fark edilerek öldürüldü. Haberi alan Rıdvan'ın eski kumandanlarından Yaruktaş Halep'e gelerek yönetimi eline aldı. Ama Yaruktaş'da Halep'i iyi yönetemeyerek 1117 yılında Artuklu emiri İlgazi Bey'den yönetimi ele almasını istedi. İlgazi Bey Halep'e geldi. Ama bazı kumandanlar İlgazi'yi içeri almama konusunda kararlıydı. Yaruktaş bazı kumandanları ikna ederek bazılarını da öldürerek İlgazi Bey'i içeriye aldı. Halep'e giren İlgazi 1117 yılında 9 yaşındaki Sultanşah'ı öldürerek Suriye-Filistin Selçuklu Devleti'ni yıktı.
Sultanşah, Uzunköprü

Köyün eski adı 1901 yılı kayıtlarında Sultaniye ya da Sultaş olarak geçmektedir. Köy, 1928'den beri bugünkü adını taşımaktadır.
Sulu

Sulu, Filipinler'in güneybatısında Bangsamoro Özerk Bölgesi içinde yar alan il. 19 belediyesi olan ilin merkezi Jolo'dur. Toplam kara yüzölçümü 1600 km²'dir. Sulu Takımadalarının orta bölümününde yer alan ilin nüfusu 2015 yılı tahminlerine göre 824,731 civarındadır. Halkın % 97'si Müslüman % 2,6'sı Hristiyandır.Sulu ilinde halk geçimini ağırlıklı olarak tarım ve balıkçılıktan sağlar. İlde ayrıca geniş bir inci endüstrisi vardır.
Sulu Denizi

Sulu Denizi Filipinler´i oluşturan adalar topluluğu ile Borneo Adası´nın arasında yer alan büyük bir denizdir. Güney Çin Denizi´nden Palawan Adası ile, Selebes Denizi´nden de Sulu Takımadaları ile ayrılır. Deniz 348.000 kilometrekare büyüklüğünde ve en derin noktası 5.576 metredir.
Sulu Göz

"Sulu Göz", Türk şarkıcı Serdar Ortaç'ın on sekizinci stüdyo albümü olan Gıybet in ikinci video klip çalışması.Şarkının sözü ve müziği Serdar Ortaç'a ait. Düzenlemesi Suat Aydoğan ve Tarık İster tarafından hazırlandı. Mix'i ise Tarık Ceran yaptı. Ortaç, 18 Haziran'da Twitter'dan ikinci klip hangisi olsun diye oylama başlattı. Oylamada yer alan 4 şarkı "Sultan", "Abi", "Sulu Göz" ve "Çakal" şarkıları oldu. Oylamada "Çakal" şarkısı %35 oran almasına rağmen albümün ikinci klibi olarak %28 oran alan "Sulu Göz" tercih edildi.Video klip, ilk olarak 3 Ağustos tarihinde Kral Pop TV müzik kanalında gösterilmeye başlandı. Klibin çekimleri Alaçatı’da gerçekleşti. Klibin yönetmenliğini ise Serdar Ortaç üstlendi.
Sulu Sultanlığı

Sulu Darüsselam Sultanlığı (Cavi: سلطنة سولو دار الإسلام), güney Filipinler'de Sulu Denizi adalarında ve önceleri Kuzey Borneo olarak bilinen günümüz Sabah eyaletinin belirli bir kısmında hüküm sürmüş bir İslami Tausug devletidir. Saltanat, Johore doğumlu bir Arap gezgin ve din adamı olan Seyyid Ebu Bekir Abirin tarafından 1457 yılında Sulu'da kuruldu ve 1917 yılına kadar sürdü.
Sulu Takımadaları

Sulu Takımadaları, Filipinler'e bağlı, Filipinler'in güneybatısında Büyük Okyanus'ta yer alan takımadalardır.Zamboanga Yarımadası ile Borneo arasında uzanan Sulu Takımadaları; Mindanao Adası grubundaki Basilan, Sulu ve Tawi-Tawi illerinden oluşmaktadır. Takımadalar Bangsamoro Özerk Bölgesi içerisinde yer almaktadır. Takımadaların yerli halkı Tausuglardır. Sulu Takımadalarının yüzölçümü  4,068 km 2 2005 yılındaki nüfusu ise 1.300.000 civarındadır.
Sulu kebap

Sulu kebap, Türk mutfağında yer alan bir kebaptır. Kerkük Türkmenleri tarafından incik etinden sulu kebap hazırlanır.Kahvaltı kebabı da denilir. Malzemeleri; kemikli oğlak eti, su, oğlak kemiği ya da dana kaval kemiği, iç yağı, tuzdur. Muğla Sulu Kebabı 09.10.2023 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Sulu köfte

Sulu köfte, Anadolu'ya ait yöresel bir yemek çeşididir. Bulgurlu, pirinçli ve ekşili olmak üzere 3 farklı türde hazırlanır. İçinde köftelik kıyma ve sebze çeşitleri bulunur. Protein, demir, çinko ve folik asit bakımından zengin ve doyurucudur.
Sulu muhallebi

Sulu muhallebi, Kıbrıs Türk mutfağında ağırlıkla yaz aylarında tüketilen soğuk içecek. Su, nişasta ve gül suyu gibi çiçek sularından hazırlanarak servis edilir. Kıbrıs sokak lezzetleri arasındadır, Lefkoşa'da kültürel bir geçmişe sahiptir. Özellikle Bayram yerlerinde sulu muhallebi satan sokak satıcılarına ait kaydedilmiş maniler bulunmaktadır. Günümüzde Büyük Han gibi yerlerde satışının yapıldığı görülür.
Sulu obruk

Sulu obruk, yer altı sularını açığa çıkaran kireç taşı ana kayalarının çökmesinden kaynaklanan doğal bir çukur veya düdendir. Özellikle Meksika'nın Yucatán Yarımadası ile ilişkilendirilen sulu obruklar, bazen antik Maya uygarlıkları tarafından kurbanlık adaklar için kullanılırdı.Bu terim, Yukatek Mayacasında alçak arazi - tsʼonotʼonot - tarafından erişilebilir yer altı suyu bulunan herhangi bir yere atıfta bulunmak için kullanılan bir kelimeden türemiştir. Sulu obruklar, düşük rakımlı bölgelerde, özellikle adalarda, kıyı şeritlerinde ve toprak gelişimi az olan Paleozoik sonrası genç kireçtaşlarının bulunduğu platformlarda yaygın jeolojik formlardır.
Sulu yemek

Sulu yemek, tencerede ve kendi suyu içerisinde pişirilen ve suyuyla servis edilen yemek türüne verilen addır. Tencere yemeği olarak da adlandırılır, bazen ev yemeği ile de sulu yemek kastedilir. Pişirme sıvısı olarak çoğunlukla su kullanılsa da, şarap, et suyu ve bira kullanımı da yaygındır. İçerik olarak çeşitli sebzeler (havuç, patates, soğan, biber, domates, fasulye vb.) ve et kullanılabilir.Sulu yemek ile çorba ayrımı her zaman net değildir. Bazı mutfaklarda çorba olarak adlandırılan yemekler, diğerlerinde çorba sayılmayıp sulu yemek olarak adlandırılabilir.Özellikle Türk mutfağında sulu yemekler yaygındır. Diğer ülke mutfaklarından Macar yemeği gulaş, Fransız yemekleri ratatuy ve cassoulet, Tex-Mex yemeği chili con carne sulu yemeklere örnek olarak verilebilir.
Sulu, Kütahya

1928 yılından beri aynı adı taşıyan köyün ahalisi, Kurtuluş Savaşı sırasında Yunan mezaliminin kurbanı olmuştur. Bu mezalimi yapanlar içerisinde evzon askeri er Hristos Karayiannis bu mezalimi şöyle anlatır:
Suluboya

Suluboya ya da suluboya resim, bir boya türünü ve resim tekniğini anlatan terim. Sulu boya çeşitlerinde pigmentler su-bazlı bir solüsyon içerisinde bulunur. Suluboya resim tekniğinde ise ıslatılmış fırça bir palette boya ile karıştırılır ve kâğıt ya da başka bir yüzey üzerinde uygulanır. Açık ve koyu tonlar, fırça az ya da çok ıslatılarak elde edilir.
Suluboya (film)

Suluboya (En: The Watercolor), Cihat Hazardağlı tarafından yönetilen, 13 Kasım 2009'da vizyona çıkmış, Türk yapımı bir animasyon filmidir. Dijital fotoğraf karelerinin boyanması tekniğiyle üretilen animasyon filmin müziklerini Fazıl Say yapmıştır.Resme yeteneği ve merakı olan 12 yaşındaki Marco’nun hayal ve hedefleri, babasının onu üç sokak ressamı ile tanıştırmasıyla farklı bir boyuta geçer. Marco’yu büyüleyen bu üç ihtiyar ressam değildir sadece. Ressamların birlikte büyüttüğü 18 yaşındaki Lorella da küçük Marco’nun hayatının merkezine girmiştir. Lorella’nın Marco’ya resim dersi vermesiyle devam eder bu ilişki. Marco bu güzel resim öğretmenine gönlünü kaptıracak, sanatla birlikte aşkı ve cinselliği de keşfetmeye başlayacaktır artık. Lakin Marco’nun aşkı tek taraflıdır; Lorella suluboyayı küçümseyen bir koleksiyonere aşıktır. Bunun farkına varan Marco geleceğin en büyük suluboya koleksiyoncusu olmak adına tüm bulduklarını biriktirir. Marco 30’lu yaşlarına gelince birikimlerini sakladığı kutuları açar. Yaşlıların geçmişini araştırdığında buldukları hayatını değiştirecektir.Sarp Alemdaroğlu, Haluk Bilginer, Savaş Dinçel, Cansel Elçin, Selçuk Yöntem, Asu Emre, Altan Erkekli, Ahmet Gülhan, Tamer Karadağlı, Bedri Koraman, Fergan Mirkelam.
Sulubük

93 Harbi olarak bilinen Osmanlı-Rus Savaşının kaybedilmesinden sonra Kırım'daki Türk soyundan Tatarların Türkiye'ye göç etmesiyle Osmanlı İmparatorluğu yönetimi tarafından bölgeye yerleştirilen Tatarlar tarafından kurulmuştur. Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Ankara'nın Bala ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Kırıkkale'nin Karakeçili ilçesine bağlandı.
Suluca (ada)

Suluca ya da Hidra ( İdra,  ya da , Yunanistan'ın Attika Bölgesi'ne bulunan bir ada, şehir ve belediyedir.Ada, Ege Denizi'nde yer almakta olup Saron Adaları'nın bir parçasıdır. Yüzölçümü 64.443 km² olan belediyenin nüfusu 2011 yılı itibarıyla 1.966'dır.4 Haziran 1770 tarihinde Osmanlı donanması ile Rus donanması arasında Suluca adası açıklarında deniz muharebesi meydana geldi.
Suluca Deniz Muharebesi

Mandalzade Hüsameddin Paşa komutasındaki Osmanlı donanması ile John Elphinstone komutasındaki Rus donanması arasında Mora'nın doğusundaki Suluca adası civarında 4 Haziran 1770 tarihinde meydana gelen küçük çaplı deniz muharebesinde taraflar birbirine üstünlük sağlayamadı.Osmanlı donanması ile Rus donanması arasında 27 Mayıs 1770'teki Benefşe ve 28 Mayıs'taki Anabolu deniz muharebelerinin ardından Osmanlı donanması güneye doğru çekilen Rus donanmasını takip etti. Bununla birlikte, çıkan fırtınadan etkilenmemek için Suluca adasına sığınarak iki gün burada demirledi.Rus donanması ise 2 Haziran'da Çuha civarında Mora'nın güneyindeki Amiral Spiridov komutasındaki diğer Rus gemileriyle birleşti ve 17 gemilik güce ulaşarak yeniden kuzeye doğru yöneldi. 4 Haziran'da iki donanma son bir hafta içinde üçüncü kez karşı karşıya geldi. Osmanlı donanmasında Cezayirli Gazi Hasan Paşa ile Rus donanmasında (tamir görmüş) Saratov ve Ne tron menya gemileri karşılık top menziline girdiyse de akşam saatlerinde süren karşılık bombardıman sonucunda kaydadeğer bir hasar meydana gelmedi.Taraflar geceyi dinlenerek geçirdikten sonra 5 Haziran sabahı Rus donanması sekiz mil güneye çekilmiş vaziyetteydi. Cezayirli Gazi Hasan Paşa Osmanlı donanması lehine dönmüş rüzgârdan bilistifade taarruz önerdiyse de Kaptan-ı derya Mandalzade Hüsameddin Paşa kabul etmedi.Eşzamanlı olarak Kont Orlov'un Rus askerlerin desteğiyle başlayan Mora İsyanı eski Sadrazam ve Mora Seraskeri Muhsinzade Mehmet Paşa tarafından kesin bir yenilgiye uğratılmıştı. Bunun üzerine Kont Orlov hayatta kalan askerlerini gemilerine bindirerek Ege Denizi'ne ilerledi ve 22 Haziran'da Lord Elphinstone ve Amiral Spiridov komutasındaki Rus donanmasıyla birleşti. Ardından Osmanlı donanması'nın demirlediği Çeşme'ye yöneldi.
Suluca, Keşan

Köy, Edirne il merkezine 137 km, Keşan ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır. Köy, Keşan'ın güneybatısındadır.  numaralı Enez-Keşan yolundan ayrılan 5 km.lik  numaralı il yoluyla ulaşılmaktadır.
Suluca, Muş

Köyün eski adı, 1900 yılı kayıtlarında Ermenice'de "ağıllar" anlamına gelen Komer olarak geçmektedir.
Suluca, Patnos

Köy, Ağrı il merkezine 92 km, Patnos ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy,  Ağrı-Bitlis (Tutak-Patnos) devlet yolunun kenarındadır.
Suludere, Alaca

Daha önceleri Perçem köyüne bağlı bir mahalle iken, 2 Mart 1948'de yine aynı köye bağlı Merdan mahallesi ile birleşerek köy statüsü kazandı.
Suludere, Aydıntepe

Köyün eski adı Erginis'dir. 1642 yılı avarız defterinde Erkinis adıyla yer alan yerleşimde 4 Müslüman hane bulunmaktadır. 1835 yılı Osmanlı kayıtlarında yerleşimden bahsedilmezken, 1845 yılında yerleşimde sadece Müslümanlardan oluşan 2 hanenin yaşadığı görülmektedir.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasıyla da Erginis olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Suludere olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Suludere, Hüyük

Suludere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Suludere, Kiraz

Suludere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Suludere, Şirvan

Köyün adı, 1917 yılı kayıtlarında Kürtçede "harami köyü" anlamına gelen Gundîdizan olarak geçmektedir. 1968 yılı kayıtlarında "Suludere" adını taşıyan köy,  kısa bir süreliğine Özyurt olarak adlandırılsa da uzun zamandır "Suludere" adını taşımaya devam etmektedir.
Suluhan

II. Bayezid Devri emirlerinden Hasan Paşa tarafından 1508 - 1511 yılları arasında inşa edildiği düşünülen iki katlı, iki avlulu kâgir bir şehir hanıdır.  Hacı Doğan Mahallesi Tekneciler Sokağı ile Suluhan Sokağı arasında bulunmaktadır. "Hasanpaşa Hanı" ve "Ankaravî Hanı'"' olarak da bilinir.16. yüzyılda Ankara'da Kaledibi denen yerde Aşağı Yüz diye adlandırılan kesimde  inşa edildi. Yapının inşa kitabesi bulunmaz ancak vakfiyesinin 1508'de düzenlenmiş olması ve buna 1511'de bir zeyl eklenmiş olması nedeniyle 1508-1511 arasında inşa edildiği düşünülür.Daha önceki kayıtlarda"Hasanpaşa Hanı" olarak bahsedilen handan, 1688 tarihli bir kayıtta "Suluhan''" diye bahsedilmiştir. Yapıya bu tarihlerde suyun getirilmiş olduğu ve birinci avlusundaki şadırvan ve mescit ile ikinci avlusundaki hamamın da bu tarihten sonra inşa edildiği düşünülür.Osmanlı döneminde handa kahve ve iplik ticareti yapılmaktaydı. 1929 yılındaki Balıkpazarı yangınında yapı tahrip oldu; 1940'lı yıllarda hanın sadece dış duvarları ayakta kaldı.1950'lere kadar harap halde varlığını sürdürerek; sebze, meyve satış yeri, küçük bir hal olarak kullanıldı. 1969 yılında yıkılarak yerine işhanı yapılması düşünülmüşse de, bundan vazgeçilmiştir.1984 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından moloz taş ve kesme taşla kâgir olarak, aslına uygun bir şekilde onarım ve restorasyondan geçerek günümüzdeki halini aldı.Kuzey-güney yönünde uzanan iki avlulu bir yapıdır. Kuzey cephe ortasındaki dışa doğru çıkıntı yapan, dikdörtgen planlı taç kapı niteliğindeki mekandan hana girilir.Kuzeyde bulunan birinci avlu kare planlıdır; avluya bakan cepheler iki katlıdır ve her iki katta da revak gerisinde mekanlar yer alır. Alt katta birer kapı ve pencere ile revaka açılan otuz mekan; üst katta ise dış cepheye birer pencere, revaka birer kapı ve pencere ile açılan otuz iki mekan bulunur. Avlunu ortasında bir şadırvan ve şadırvanın dört köşesindeki ayaklar üstüne oturan bir mescit vardır.Birinci avludan ikinci avluya güney kanat ortasındaki bir koridorla geçilir. Avlunun kuzeybatı köşesinde bir hamam, kuzeydoğu köşesinde dikdörtgen planlı bir mekan bulunur.  Birinci avludaki şadırvan ve mescid ile ikinci mekandaki hamam ve dikdörtgen mekanın sonradan inşa edilmiş olduğu düşünülür.İkinci avlunun kanatlarında ahır mekanları yer almaktadır. İki avlulu olup ikinci avlunun kanatlarında ahır mekanlarının yer alması bakımından Bursa Koza Hanı ve Edirne Rüstempaşa Kervansarayı'na benzemektedir.
Suluin Mağarası

Suluin (İncirli-Gök) Mağarası, Antalya'nın Finike ilçesinde bulunan bir dikey sualtı mağarası. MTA'ya göre derinliği 128 metredir fakat derinliği hakkında kesin bir bilgi mevcut değildir.Suluin mağarası, 80 metrelik giriş ağzına sahiptir. Mağara girişte düşey yönde ilerler, sonunda su birikintisi bulunur. 27 Ağustos 1995 tarihinde Amerikalı bir su altı araştırma ekibinin mağaraya yaptıkları dalışta 122 metreye kadar inmişler. Bu seviye ile Suluin, Asya'da dalınan belgelenmiş en derin mağaradır. Bu dalış esnasında grupta bulunan 2 Amerikalı dalgıç hayatını kaybetmiştir.Girişte tatlı olan su derinlerde tuzludur. Bu mağaranın denizle bağlantılı olduğunu düşündürmektedir.1995 yılında Amerikalı grubun mağaraya dalma girişiminde 2 kayıp vermesinden dolayı mağaraya yalnızca profesyonel dalgıçların dalmasına izin verilmektedir.Mağaranın içinde seramik ve kemik parçaları bulunmuştur. Su altındaki kısımlarda damlataşlar bulunur. Bu durum mağaranın bir zamanlar karasal ortamlarda bulunduğunu kanıtlamaktadır. Suyu asidik yapıdaki mağarada göçükler tehlike oluşturmaktadır. Derinlerde hidrojen sülfür kokusu bulunan mağarada su sıcaklığı yıl boyu 13–14 °C'dir.Mağara Finike-Kaş yolunun üzerinde, Finike limanından 1 km ilerisinde, yoldan 18 metre yukarıda, dağ yamacındadır. Halk arasında İncirli Mağarası olarak bilinmektedir.
Suluk Çor

Suluk Çor 8. Yüzyılda yaşamış bir Türgiş Kağanıdır. Emevi saldırılarına karşı yaptığı başarılı savaşlarla bilinir.Türgiş Batı Göktürk Devletiinde   On-ok adını alan aşiret grubu arasında oluşmuştu. Göktürklerin Çin yönetimi altına girdiği dönemde bağımsızlık kazanmış, İkinci Göktürk döneminde Bolçu Savaşı sonunda yeniden Göktürk yönetimine girmişti. Fakat bağlantı zayıftı ve Emevilerin Türkistan’a saldırdıkları dönemde Mavera-ün'nehir (Transoksanya)  savunması Türgeşler’e düştü.Suluk Çor Kara Türgeş grubunda öne çıkmış bir savaşçıydı ve 716 veya 717  yılında Türgeşlarin başına geçti. Tang yönetimindeki Çin’in bir başka adayı desteklemesi üzerine bir iç savaş yaşandı ise de 719 da Çin de Suluk’un bölgedeki liderliğini kabul etmek zorunda kaldı.721-731 yılları arasında Suluk Çor Maveunnehr bölgesini işgal etmeye gelen Emevi ordularına karşı başarılı bir savunma yaptı.  Ordusu Emevi ordusundan çok daha küçüktü. Fakat bölgeyi iyi tanıyor ve vur kaç savaşları ile Emevileri yıpratıyordu. Çok sayıda çarpışma olduysa da bunların en ünlüleri 724 teki Susuzluk Günü (veya Vakası) ve 731 deki Dar Geçit Muharebesi'dir (Waqʿat al-Shʿib) . İranlı tarihçi Taberî ‘ye göre bu son savaş Emeviler kuzeye yayılmalarının da önünü kesti.Suluk’un başarılı savaşları kendine büyük ün kazandırmıştı. Bir prestij göstergesi olarak, hem Göktürk Kağanı, hem Tang (Çin) İmparatoru ve hem de Tibet  İmparatorunun kızıyla evlenmişti. Ancak Emeviler karşısında kazandığı başarılardan sonra Çin ile ilişkilerini bozması hata oldu. 735 yılında Beşbalık kentini almak isterken  yenildi. Diğer bazı yenilgilerden sonra 737 (veya 738) yılında akrabası Baga Tarkan (Kür Çor) tarafından öldürüldü.Suluk Çor’dan sonra Türgeşler toparlanamadılar. Yerine oğlu Kut Çor geçtiyse de Kara Türgeşlerle rakip Sarı Türgeşler arasındaki rekabet sonucu Türgeş toprakları Karluklar tarafından ele geçirildi.
Suluk, Suriye

Suluk veya Salul (Arapça:سلوك) Suriye’de Rakka Valiliği’nin Tel Abyad İlçesi’nde bulunan bir şehir ve nahiye. Suluk, Türkiye sınırına yakın olup nüfusu ağırlıklı olarak Araptır. Türk makamları kasaba nüfusunun ağırlıklı olarak Türkmen olduğunu iddia ederken, nahiye çoğunlukla Türkmen ve Araplardan oluşmaktadır.13. yüzyılın başlarında, Eyyubi idaresi sırasında, ortaçağ coğrafyacısı Yakut el-Hamavi, Suluk'un "Suriye'nin bir şehri" olduğunu belirtmişti.Haziran 2015'te Suluk, Abyad’a saldırı sırasında Kürt Halkının Koruma Birimleri (YPG) tarafından devralındı. İstanbul merkezli gazeteci Roy Gutman, YPG'nin köyün sakinlerini geri dönüşünü engellemek, yakındaki köyleri "yağmak", ve Arapların "etnik temizlemesini" yapmakla suçlandığını iddia etti. Bu iddiaları reddettiler ve “önyargılı, profesyonel olmayan ve politikleşmiş” olarak nitelendirdiler.27 Şubat 2016'da, IŞİD savaşçıları Türkmen ve Tel Abyad’daki Hamam köyü Suluk’a saldırdılar. Bu noktada, şehirler artık doğrudan ön tarafta değildi ve artık DAEŞ’in elinde olduğu topraklarda değildi ve cihatçılar, Türkmen’deki Suluk ve Hamam’ın bu sürpriz saldırısında Kürt Halkının Koruma Birimlerini püskürtebildiler. Kürt güvenlik güçleri yakın zamanda saldırganları kuşatabildi ve 3 Mart 2016'da köyleri yeniden ele geçirildi.Suriye İnsan Hakları Gözlemevi'ne göre, çatışmalar sırasında DAEŞ'tan 70 terörist ve 20 YPG'li öldürüldü.YPG'nin sözcüsü Redur Xelil, bazılarını Türkiye sınırından kuzeye sızdığı için Türkiye'yi teröristleri desteklemekle suçladı. Türkiye suçlamaları reddetti.Ekim 2019'da Türkiye'nin kuzeydoğu Suriye'deki Barış Pınarı Harekâtı sırasında Suluk, Türkiye ve Suriye Milli Ordusu tarafından ele geçirildi.
Sulukh Muharebesi

Sulukh Muharebesi, 27 Mayıs 1907'de Ermeni çeteleri ve Osmanlı kuvvetleri arasında yaşanan muharebe. Muharebe, Kevork Çavuş'un ölümü ile sonuçlanmasıyla ünlüdür.O zamanlarda, Sulukh yaklaşık 100 ev bulunduran küçük bir köydü. Ermeni çetecileri, Türkler onlara saldırdığında bölgede kamp yapıyordu. Muharebenin başında, Ermeni direnişi başarılıydı. Ancak büyük bir Türk saldırısından sonra Osmanlı kuvvetleri köyün kontrolünü sağladı. Muharebe sırasında Kevork Çavuş yaralandı (yaraları daha sonra ölümüne sebep olacaktı). Buna rağmen, Çerkez Keosse'nin ölümü Türkleri panikletti, bunun sonucu olarak Ermeniler bir karşı saldırı düzenledi ve Kevork Çavuş'un cesedini aldılar.
Sulukule

İstanbul'da surların en alçak olduğu bölge olan ve Bayrampaşa Deresi'nin bu bölgede bulunması nedeniyle bu adı almıştır.Sulukule'nin batısına denk gelen kara surlar, Bizans İmparatoru II. Theodosius tarafından MS 6. yüzyılın başında yaptırılmıştır. Bölgeye yerleşimleri 10. yüzyıla dayanmaktadır. Bizans döneminde Hindistan'dan geldiği iddia edilen Romanlar, Ortodoks Kilisesi tarafından falcılık ve sihirbazlık gibi faaliyetlerle suçlanınca kara surlarının dışında yaşamaya zorlanırlar .1453'te İstanbul'un fethinden sonra şehri canlandırma amaçlı olarak, farklı bölgelerde yaşayanları İstanbul'a çekme politikası ile Romanlar davet edilince bir kısmı Ayvansaray'da Lonca mahallesine, bir kısmı da Sulukule'ye yerleşmiştir. İstanbul'un fethinden sonra Müslüman olan Romanlar dans ve müziğin yanı sıra kente pek çok yönden katkıda bulunmuş, sarayın mehter takımını kurmuşlardır. Dönemin en iyi, en zengin katırcıları, sepetçileri, Sulukule'den çıkmıştır.Cumhuriyet'in ilk dönemlerinde Sulukule'de henüz eğlence evlerine ait bir ize rastlanmaz. Eğlence evlerinden ilk kez 1946 yılında Turan Aziz Beler'in “Beyoğlu Piliçleri” kitabında rastlanmıştır. Beler, kitabında dekoru sade, temiz bir oda içinde sazlarını çalan, şarkı söyleyen ve dans eden genç kadınlardan bahseder.Sulukule'nin en görkemli yılları 1950 ile 1960'lı yıllardır. Bu dönemde Sulukule’deki üç Eğlence Evi'ne ancak randevu ile gelmenin mümkün olduğu söylenir. Zeki Müren, Müzeyyen Senar gibi birçok ünlü ses sanatçısı eğlenmek amacıyla Sulukule'ye gelirken, bugünün popüler isimleri olan Hüsnü Şenlendirici, Adnan Şenses, Kibariye gibi isimler de Sulukule'de Eğlence Evleri'nde kendini yetiştirirler.Menderes döneminde, Vatan Caddesi yapılırken, Edirnekapı'da surların bir bölümü ve Sulukule'de 29 ev yıkılır. Sulukule, biraz daha surlara doğru kayarak, sur boyuna yerleşmiş olan Haticesultan ve Neslişahsultan mahalleleri ile kaynaşır. 1985 yılına gelindiğinde ise Sulukuleliler, Turizm Bakanlığı'na “Gösteri Evleri Projesi” ile başvurup olumlu yanıt almışlardır. Yerel belediye tarafından onaylanmadığı için yasallaşmamakla birlikte “Eğlence Evleri” faaliyete geçer. Üç tane olan Eğlence Evleri'nin sayısı, 34'e çıkar. Yarı yasal olarak çalıştırılan işletmelerde 3500 civarı kişi çalışmaktadır. Bu dönemde mahalle ekonomik olarak kalkınma sağlar yeni apartmanlar yapılır.1990 yılında, Sadettin Tantan'ın Emniyet Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu İstanbul Bölge Başkanlığı'na seçilmesiyle, Sulukule'deki Eğlence Evleri'ne baskınlar başlar. 1992’de Eğlence Evleri'nin büyük çoğunluğu kapanır. Saadettin Tantan'ın 1994'te Fatih Belediye Başkanı seçilmesi ise kalan birkaç tane Eğlence Evi'nin de boşaltılmasına neden olur ve bölge tekrar fakirliğe teslim olur.2005 yılında Bakanlar Kurulu "Sulukule Kentsel Yenileme Projesi"ni kabul etti, 19 Ekim 2006'da acele kamulaştırma kararı çıkardı. STK ve bazı derneklerin itirazları kabul görmedi Kültür ve Tabiat Varlıkları Yenileme Kurulu, Sulukule Yenileme Projesi'ni onadı.
Sulukun

Sulukun Han (Rusça: Сюллюкю́н) - Türk ve Altay mitolojisinde Yeraltı Kralı. Sülükün Han olarak da bilinir. İlk insanın oğlu olarak kabul edilir. Ruhu yeraltına gidip oradaki Denizi yönetmeye başlamıştır. Sular altındaki saltanata hükmeder. Sayısız sürüsü vardır. Yeniyılda (Nevruzda) yeryüzüne çıkar. Gelecek yılda neler olacağını bilir. İnsana benzer, kısa boylu ve kaşsızdır. Kendisine bağlı, Sulukunlar adı verilen ruhlar vardır.Yakut mitolojisinde derin göllerde ve nehirlerde yaşayan ruhlardır. Yüzleri insanlara benzer, ancak kaşları yoktur. Geleceği tahmin etmelerinin mümkün olduğu söylenir. Kutlu günlerde özellikle Yılgayakda yeryüzünde görünen, bu varlıklar "Evrenin Uyuduğu An"da kutlu sularda yüzerler. Geceleri, sulara yakın yerlerdeki mezarlıklarda ya da boş evlerde rastlanırlar. Genellikle dişi olanları doğum yapan kadınlara yardımcı olurlar. İnsanlara cömertçe çok para (altın) verirler, ancak bu para yedi gün içinde çöpe (tenekeye) dönüşür.(Su/Suv) kökünden türemiştir. "Suluk" sözü aynı zamanda hançer demektir. Sülük denen su canlısı ile de alakalıdır.
Suluova

İl merkezine 25 km mesafede ve batıda yer alır. Orta Karadeniz'in ilçelerinden biri olan Suluova, miladi ilk yıllarda “Arguma” (Sulakyurt) adıyla anılır. 1902 yılında Suluca ismiyle bucak olmuştur. 1946 yılında Suluova ismini almış ve ilçe olmuştur. 2020 yılı verilerine göre Suluova’nın nüfusu, ilçe merkezinde 39.211, kasaba ve köylerde 8.103 olmak üzere toplam 47.314’tür.İlçeye bağlı bir belde (Eraslan Beldesi) ve 38 köy bulunmaktadır. İlçe merkezinde 20 mahalle vardır. Köylerin 2/3'ü ova köyü, 1/3'ü ise orman ve dağ köyüdür. Köylerin yerleşimi topludur.Suluova’nın tarihi MÖ 2000'li yıllara dayanmaktadır. “Doğukent” mahallesinde bulunan Kumbettepe’ de yapılan kazılarda çıkan envantere göre ilçe tarihi, kalkolotik çağ ve Hititler devrine kadar uzanmaktadır.Selçuklular döneminde Türk idaresine (egemenliğine) girmiştir. 1386 yılında Osmanlı idaresine geçmiştir.Zengin bir linyit kaynağına sahip ilçe merkezi 1954 yılında Şeker Fabrikasının kurulması ile hızlı bir gelişme göstermiştir.
Suluovaspor

Suluovaspor, Amasya ilinin Suluova ilçesinde kurulmuş eski bir spor kulübüdür. Amatör liglerde 2014-2015 sezonunda mücadele eden "Suluovaspor" ise farklı bir kulüptür.Kulüp, 1990-1991 sezonunda 3. Lig'de yer alarak ilk kez profesyonel liglerde mücadele etmeye başladı. 1991-1992 sezonu sonunda 3. Lig 1. Grup'ta son sırada yer alarak amatör kümeye düştü. Kısa bir süre sonra ise kapandı.
Sulusaray

Sulusaray, Tokat il merkezine 69 km, Artova ilçe merkezine 30 km, Yeşilyurt ilçe merkezine 11 km uzaklıkta olan; 31 Aralık 1986'da Artova'ya bağlı bir belde, 20 Mayıs 1990 tarihinde ise ilçe olmuş; Tokat'ın nüfus bakımından en küçük ilçe yerleşim yeridir. İlçe, etrafı dağlarla çevrili bir ova üzerinde, Çekerek Çayı kenarındadır. Roma döneminin en büyük şehirlerinden biri olan "Sebastopolis" burada bulunmaktadır.İlçede doğal termal su kaynağı bulunmaktadır. Göktepe adlı bir volkanik tepe vardır, kaplıcalara su, bu tepenin derinliklerinden gelmektedir. Tepe, orada var olduğuna inanılan bir evliya naaşından dolayı, adak adanan, dilek dilenen, ağaçlarına çaputlar asılan bir nokta halindedir.İklimi ve insanlarının mutedil olduğunu evliya çelebi seyahatnamesinde belirtmiştir. İlçede tarımsal faaliyet olarak şeker pancarı ve buğday yetiştirilmektedir. Bunun yanında halk hayvancılıkla uğraşmaktadır.Sebastapolis antik kenti ilk olarak 1980'lerde bazı küçük çaplı kazılarla ortaya çıkarılmaya başlanmış, ilerleyen yıllarda kısa dönemler halinde kazılar yapılmış ve çıkan önemli eserlerin çoğu başka yerlere gönderilmiştir. Antik kentin açığa çıkarılan bölümleri açık hava müzesi olarak halka hizmet sunmaktadır. Müzede bir hamamla bir kilise bulunmaktadır.
Sulusepken

Yağmur ve karın aynı anda yağış olarak yere düşmesi olayıdır. Bu yağış türüne sulusepken kar yağışı adı da verilmektedir. Su buharının soğumasıyla yoğunlaşma çekirdekleri oluşur, yoğunlaşmanın devamında zerrecikler büyür ve yağmur damlasına dönüşür. Yer çekiminin etkisiyle aşağı doğru düşen damla 0 °C'nin altında sıcaklığa sahip bir katmandan geçerken damlalar kısmen donar. Oluşan yağış sulusepken olarak adlandırılır. Aynı zamanda karla karışık yağmur olarak da adlandırılmaktadır.
Sulusokak

Sulusokak Tokat ilinde eski kent merkezini ve ticaret merkezini oluşturan içerisinde tarihi eserleri barındıran önemli bir sokaktır. İçerisinde Arasta, Deveciler Hanı, Çukur Medresesi  Camilerin Türk-İslam medreseleri ve şehir merkezinin bulunduğu zengin turizm merkezlerindendir. Yeniden restore edilip açık hava müzesi yapılmak için çalışmalara başlanmıştır. Bu sokakta 15 ve 16. yüzyılda deve kervanlarıyla ticaret yapıldığı için duvarlarında deve figürleri dikkat çekiyor.
Sulutaş, Karayazı

Mahallenin eski adı 1902 yılı kayıtlarında Keşişviran, 1928 yılı kayıtlarında ise Keşişan olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 151 km, Karayazı ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneyinde olup,  numaralı Karaçoban-Karayazı il yoluna  Kopal mahallesinde 5,9 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Suluçem, Doğubayazıt

1901 yılı kayıtlarında Musun adını taşıyan köyün, 1918 kayıtlarındaki adı Ermenice'de "sazlık, batak" anlamına gelen Dzığuk olarak geçmektedir. Yakınlarında bulunan Musun Kervansarayı restore edilerek ziyarete açılmıştır. Eskiden bu kervansarayın su ihtiyacı Balıklı Göl'den Urartular döneminde yapılan Ferha Kanalı ile karşılanmıştır.Köy, Ağrı il merkezine 136 km, Doğubayazıt ilçe merkezine 39 km uzaklıktadır. Eski bir bucak olan köye,  numaralı il yolu ile ulaşılmaktadır.
Sulzbachlı Bertha

Sulzbachlı Bertha (1110'lar – 29 Ağustos 1159), Sulzbach Kontı II. Berengar (yaklaşık 1080 - 3 Aralık 1125) ile ikinci karısı Wolfratshausenli Adelheid'ın kızıdır. Bizans İmparatoru I. Manuil'un ilk karısıdır.Bizans İmparatoru II. İoannis'un elçileri Almanya'ya, Sicilya Kralı II. Rugerro'ya karşı müttefik arayışı ile geldiler. Müttefikliği pekiştirmek için, elçiler, Kutsal Roma-Cermen İmparatoru III. Konrad'dan ailesinden bir prensesi İmparatorun oğlu Manuil ile evlenmesi için yollamalarını talep ettiler. Konrad, karısının kızkardeşi Bertha'yı Emicho von Leiningen ve Würzburg Piskoposu ile yolladı. Bertha, Konstantinopolis'te imparatorluk sarayına vardığında, imparator İoannis ölmüş, Manuil imparator olmuştu. Manuil, evliliği üç yıl erteledi. 1146 yılında Bertha imparatoriçe oldu ve "İrini" () ismini aldı. Bu isim yabancı doğumlu prenseslere verilen en yaygın isimdir.Niketas Choniatēs, Historia, ed. J.-L. Van Dieten, 2 vols., Berlin and New York, 1975; trans. as O City of Byzantium, Annals of Niketas Choniates, by H.J. Magoulias, Detroit; Wayne State University Press, 1984.Garland, Lynda, & Stone, Andrew, "Bertha-Irene, first wife of Manuel I Comnenus", De Imperatoribus Romanis (external link)
Sum

Sum ( sum; ), Moğolistan ile Çin'in İç Moğolistan Özerk Bölgesi'nde bulunan bir idari bölümdür. Terim, Moğolistan'da illerden sonra gelen ilçeler için kullanılmakta olup İç Moğolistan'da ise belde düzeyi idari bölümlerdir. Bunun dışında Rusya'nın Tuva ve Buryat cumhuriyetlerinde de kullanılmaktadır.
Suma

Suma, üzüm ve incir mayşesinin damıtılmasıyla elde edilen bir içki alkolü. Yapımında genelde üzüm tercih edilir; çünkü incir suması nitelik ve nicelik bakımından önemsizdir. Rakı yapımında da üzüm suması kullanılır. Rakı üretiminde kullanılan suma, üzümün tat ve kokusunu korumak amacıyla hacmen en fazla %94.5 alkole kadar damıtılmalıdır.Damıtılacak kuru üzümlerin şeker oranının yüksek olması önemlidir. Bu nedenle kurutulacak üzümlerin tam olgunluk devrelerinde kurutulmaları ve yayıldıkları yerlerden iyice kurumadan kaldırılmamaları gerekir. Üzüm türünün ve yetiştirildiği bölgenin ekolojik şartlarının bu vasıflar üzerinde önemli etkileri vardır. Fakat, aynı tür üzümde şeker oranı o yılki hava şartlarına göre, örneğin kurak veya yağmurlu yıllarda farklılıklar gösterir. Ayrıca, aynı üzüm türü değişik bölgelerde de içerdiği şeker oranı bakımından farklı olurlar.Suma, Türk Gıda Kodeksi Distile Alkollü İçkiler Tebliği’nde teknik terimlerle "Türkiye’de üretilen yaş ve/veya kuru üzüm meyvesini, hammadde olarak kullanılması ve üzümün tat ve kokusunu korumak amacıyla ayrımsal distilasyonla hacmen alkol miktarı en fazla %94.5’e kadar sadece Türkiye’de distile edilmesi ile elde edilen üzüm kökenli distilattır." biçiminde tanımlanmıştır.
Sumak

Sumak (Rhus), (Asurca :ܣܘܼܡܵܩܵܐ "Sumaqa", kırmızı - kırmızıya kayma - kızarma) çalı görünümünde bir bitki cinsi.Sumak bitkisinin meyvesi küre biçiminde, kırmızımsı, ekşi lezzette olur. Uygun yöntemlerle kurutulduktan sonra, sofra tuzuyla karıştırılıp öğütülür ve baharat olarak kullanılan "sumak" elde edilir. Özellikle kokuyu azalttığı için soğan salatalarında tercih edilir.
Sumaki Höyük

Sumaki Höyük, Batman ili'ni Beşiri İlçesi batısında, Dicle'nin bir kolu eski adı Garzan olan Yanarsu Nehri'nin bir koluna bakan kireçtaşı sırtta yer alan bir höyüktür. Tepe, 250 x 150 metre boyutlarındadır.Ilısu Barajı Gölü alanı içinde kalacak olan höyükte 2007 yılında, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi'nden Aslı Erim Özdoğan başkanlığında kazılara başlanmıştır.Kazılarda yerleşimin, Çanaksiz Neolitik Çağ ile Çanak Çömlekli Neolitik Çağ geçiş sürecine tarihlendiği anlaşılmıştır. Bu yaklaşık olarak MÖ 6300 civarıdır. Neolitik yerleşimin dışında Orta Çağ tabakaları da saptanmıştır.Yontmataş buluntuları ağırlıklı olarak obsidiyenden üretilmiş aletlerdir ve günümüz Bingöl civarından geldiği düşünülmektedir. Bununla birlikte yerel çakmak taşından yapılma aletler de ele geçmiştir. Yontmataş aletler içinde küçük dilgiler oldukça yaygındır.Kilden yapılma, Tepe Sarab'da bulunanlara benzer insan figürleri, stilize figürler ve çeşitli semboller bulunmuştur.
Sumaklı, Gediz

Köyün adı, 1910 yılı kayıtlarında Sumak olarak geçmektedir. Daha önceleri bir mezra iken 1992 yılında köy statüsü aldı.
Sumaklı, Siverek

Sumaklı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Suman Pokhrel

Suman Pokhrel ( (21 Eylül 1967); çok dilli bir Nepalli şair, söz yazarı, oyun yazarı, tercüman ve sanatçıdır. Güney Asya'nın en önemli yaratıcı seslerinden biri olarak kabul edilir. Eserleri takdir edildi ve uluslararası yayınlandı.Suman Pokhrel, yalnızca iki kez SAARC Edebiyat Ödülü alan bir yazar. Bu ödülü 2013 ve 2015 yıllarında kendi şiirleri ve Güney Asya bölgesinde genel olarak şiir ve sanata katkıları nedeniyle aldı.
Sumar

Eyaletin Kasr Şirin şehristanı'ndaki, Sumar bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 20 kişi ve 15 hanedir.
Sumarr ve Vetr

Sumarr (Eski İskandinav : [ˈsumɑrː], "Yaz" ) ve Vetr ( [ˈwetz̠], "Kış" ) İskandinav mitolojisinde kişileştirilmiş mevsimlerdir. Kişileştirilmiş Sumarr ve Vetr, 13. yüzyılda daha önceki geleneksel kaynaklardan derlenen Şiirsel Edda'da ve 13. yüzyılda Snorri Sturluson tarafından yazılan Nesir Edda'da yer almıştır.
Sumaré

Sumaré, Brezilya'nın São Paulo eyaletinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Belediye, eyaletin ortasında yer almakta olup Campinas metropolitan alanının bir parçasıdır. Yüzölçümü 153,47 km² olan belediyenin nüfusu 2020 yılı itibarı ile 286.211'dir.
Sumatra PDF

Sumatra PDF, aşağıdakileri içeren birçok belge biçimini destekleyen ücretsiz ve açık kaynaklı bir belge görüntüleyicisidir.Taşınabilir Belge Biçimi (PDF), Microsoft Derlenmiş HTML Yardımı (CHM), DjVu, EPUB, FictionBook (FB2), MOBI, PRC, Açık XML Kağıt Özellikleri (OpenXPS, OXPS, XPS) ve Çizgi Roman Arşiv dosyası (CB7, CBR, CBT, CBZ). Ghostscript yüklüyse, PostScript dosyalarını destekler. Yalnızca Microsoft Windows için geliştirilmiştir, ancak Wine kullanarak Linux üzerinde çalışabilir .
Sumatra Yağmur Ormanları

Sumatra Yağmur Ormanları, 2004'te UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak kaydedilmiş doğal bir sit alanıdır. Bu sit alanı, Endonezya'nın Sumatra adasında bulunup üç ulusal parktan oluşmaktadır: Gunung Leuser Ulusal Parkı, Kerinci Seblat Milli Parkı ve Bukit Barışan Selatan Milli Parkı.