barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Çernaya Nehri Muharebesi

Çernaya Muharebesi (Сражение у Черной речки, Сражение у реки Черной) Kırım Savaşı sırasında Çerneya Nehri yakınında meydana gelmiştir. Muharebe Rus birlikleri ile Osmanlı-Fransız-Sardinya birlikleri arasında Sivastopol kırsalında gerçekleşmiştir. Muharebe sonunda Ruslar geri çekilmiş ve müttefikler kazanmıştır.
Çernezyom

Çernezyom (İngilizce: Chernozem, Ukraynaca: Чорнозем, Rusça: Чернозём) Yeryüzünün en verimli yerli toprağıdır.Dünyada bulunan Çernezyomun üçte biri ve yüz ölçümü en fazla olan ülke Ukrayna’dır. coğrafi olarak yarı nemli step bölgelerinde yağışın artış gösterdiği yüksek platolarda görülen topraklardır. Üzerindeki gür bitki örtüsünün düşük sıcaklığa bağlı olarak ayrışamaması nedeniyle humusça varsıl olan koyu renkli topraklardır. Çernozyomlar humusça varsıl olduğundan, üzerinde tarım yapılması durumunda; oldukça verimli topraklardır. Bu nedenle kara topraklar olarak da bilinir. Tarım için çok elverişlidirler. Çok yüksek oranda (%3-%15) humus, yine yüksek oranlarda fosforik asit,fosfor ile Amonyak içerir. Orta kuşakta yarı nemli bölgelerde dağ çayırlarının altında görülür.Türkiye'de Doğu Anadolu özellikle Erzurum-Kars platosunda  sıkça rastlanır yeryüzünde ise;Ukrayna, Romanya, Arjantin, Kanada ile ABD'de rastlanır.Dünyada iki adet "Çernezyom Kuşağı" vardır: Ukrayna'nın kuzeydoğusunda bulunan Black Earth Region (Kara Toprak Bölgesi) ile Sibirya'nın içlerine doğru Rusya'nın güneyi, ile Kanada'nın batısında bulunan Canadian Prairies (Kanada Çayırlıkları) bölgesi. Benzer özelliklerde bir toprak çeşidi ise Amerikan'ın Teksas eyaletinde görülür. Ukrayna'daki örneklerinde derinliği 1m'den 6m'ye dek değişebilmektedir. Bu toprak çeşidi küçük miktarlarda başka yerlerde de bulunabilmektedir (Türkiye, Polonya, Hollanda, Çin'in kuzeydoğusu)."Çernezyomsu Topraklar" Kanada'nın toprak sınıflandırma sisteminde ve Birleşmiş Milletler bünyesindeki Gıda ve Tarım Örgütü'nün toprak sınıflandırmasında bulunan bir toprak türüdür.Türkiye'de Erzurum-Kars platosunda killi ve bazalt üzerinde oluşmuştur. Kars, Göle ve Sarıkamış'ta yaygındır. Kışın sert ve uzun olduğu iklimde sonbaharda ölen bitkiler, ayrışmaya zaman bulamadan toprağa karışır, yoğun humus oluşumunu sağlar.Çernezyom topraklarının verimi dünya ülkelerinin dikkatini çekmiştir. Ülkeler bu toprak türünün geniş alanlara yayıldığı Ukrayna'dan toprak kiralamaktadır. Çin Ukrayna'nın %5'i kadar toprak satın aldığını duyurmuştur. Alman firmaları da Ukrayna'dan toprak kiralamayı düşünmektedir.
Çernigov Guberniyası

Çernigov Guberniyası (; transliterasyon: Çernigovskaya guberniya), Çernigov Yönetimi olarak da bilinir, Rus İmparatorluğu'nun tarihî Ukrayna Sol Kıyısı bölgesinde bulunan bir guberniya idi. 1802'de resmen feshedilen Malorossiya Guberniyası'ndan kurulmuş, yönetim merkezi Çernigiv olarak belirlenmiştir. Sınırları gÜnümüzdeki Çernigov Oblastı'nın sınırlarına yaklaşık olarak karşılık gelir ama ayrıca Sumi Oblastı'nın geniş bir bölümü, Ukrayna'nın Kiev Oblastı ufak parçaları ve Rusya'nın Briyansk Oblastı'nın büyük bölümü de Çernigov Guberniyası'nın sınırları içindeydi.Çernigov Guberniyası 52,396 km²'lik bir yüzölçüme sahipti ve 1897 Rusya İmparatorluk Nüfus Sayımına göre nüfusu 2,298,000 idi. 1914'te nüfusu 2,340,000 idi. Ukrayna SSC'nin oluşumundan sonra etnik grupların yaşadığı bölgelere göre bölünmüştür. Başlıca Beyaz Rus ve Rus topluluktan oluşan kuzeydeki dört uyezd (Mglin, Novozibkov, Starodub, Suraj) yeni oluşturulmuş Gomel Guberniyası'na, 1926'da ise Bryansk Guberniyası'na aktarılmışlardır.1897 Rus Nüfus Sayımına göre. In Kalın harfle belirtilen diller, resmi dilden daha çok konuşulan dillerdir.
Çernihiv

Çernihiv (Ukraynaca: Чернігів), Ukrayna'da Çernihiv yönetim biriminin (oblast) merkezi kent. Desna Nehrinin kuzeyinde, Kiev'in kuzeydoğusunda yer alır. Ukrayna'nın en kuzeydeki yerleşim birimidir. Dnepr nehrinin doğu tarafının tarihi merkezidir. Çernihiv Kenzliğinin başkentidir.
Çernihiv Knezliği

Çernihiv Knezliği, (, , ) Kiev Rusları'nın en büyük devletlerinden biriydi. Knezlikler zamanında Çernihiv, Kiev'den sonra en önde gelen ikinci knezlikti. Moğol istilasından sonra Altın Orda Hanlığı'nın haraçgüzarı olsa da varlığını sürdürmüştü. Hanlığın zayıflamasından sonra bölgede sivrilen Litvanya Büyük Dükalığı tarafından 1402'de ele geçirildi.
Çernihiv Oblastı

Çernigov Oblastı (), Ukrayna'da yönetim birimidir (oblast). Desna Nehri havzasında bulunan bir ovada yer almaktadır. Yönetim merkezi Çernihiv kentidir.
Çernivtsi

Çernivtsi (,  ;  Tschernowitz;), Batı Ukrayna'da, Prut Nehri'nin üst bölümlerinde bulunan bir şehirdir. Çernivtsi, Çernovtsi Oblastı'nın idari merkezidir. Nüfusu, 2001 Ukrayna Nüfus Sayımı'na göre 240,600; 2015 Nüfus Sayımı'na göre 266,366'dır.
Çernivtsi Filarmoni Salonu

Çernivtsi Filarmoni Salonu; (Ukraynaca tam karşılığı: Çernivtsi Bölgesel Filarmoni - Чернівецька обласна філармонія) Ukrayna'nın Çernivtsi şehrinin orta kesiminde bulunan devlet filarmoni salonları ağının bir parçasıdır."Chernivtsi Filarmoni Salonu" 1940 yılında kuruldu. Org ve oda müziği müzik salonu ise Ukrayna'nın bağımsızlığının yıl dönümü olan 18 Ağustos 1992'de açıldı.Salon, klasik ve aynı zamanda halk müziği çalan müzisyenlerin ve müzik gruplarının prova ve konser alanıdır.Müzik yarışmalarının düzenlendiği salon Enrico Caruso, Solomiya Krushelnytska, Feodor Chaliapin, Mykola Lysenko, Sidi Tal gibi müzisyenleri ağırladı.1944'te Ukrayna'nın Bukovina Şarkı ve Dans Topluluğu kuruldu. Oda Orkestrası 1975'ten beri sahne alıyor ve 1978'de Kiev'deki Cumhuriyet oda müziği toplulukları yarışmasını kazandı. 1992'de Çernivtsi Filarmoni Senfoni Orkestrası, 1993'te Oda Korosu kuruldu. Filarmoni salonu, Jan Tabachnik, Sofia Rotaru ve Sophia Agranovich gibi sanatçıların çıkış noktası oldu.
Çernivtsi Oblastı

Çernivtsi Oblastı ( / ), Ukrayna'da Karpat Dağları üzerinde yönetim birimi (oblast). Yönetim merkezi Çernivtsi kentidir.
Çernobil Hariç Tutma Bölgesi

Çernobil Nükleer Enerji Santrali Hariç Tutma Bölgesi, Çernobil nükleer reaktör faciasının olduğu alanın etrafında belirlenmiş yasaklı bölge. Yaygın olarak Çernobil Hariç Tutma Bölgesi, 30 kilometrelik bölge ya da Bölge olarak da bilinir.1986’daki facia sonrası Sovyet Askeri Kuvvetleri tarafından kurulan bölge en başta Çernobil Nükleer Enerji Santrali’nin 30 km çevresi tahliye için belirlenmiş ve askeri kontrol altına alınmıştır. Daha sonra Sınırları Ukrayna’nın daha geniş bir alanını kaplayacak şekilde değiştirilmiştir. Çernobil Hariç Tutma Bölgesi’nin kuzeyinde Belarus tarafından ayrı olarak idare edilen Polesiye Devlet Radyoekolojik Koruma Bölgesi bulunmaktadır. Çernobil Hariç Tutma Bölgesi Ukrayna Devlet Acil Durum Servisi'nin bir kurumu tarafından yönetilirken santral ve lahiti ayrı olarak yönetilmektedir.Hariç Tutma Bölgesi, Çernobil Nükleer Enerji Santrali’nin etrafındaki radyoaktif kirlenmenin en yüksek olduğu, halkın erişiminin ve yerleşiminin yasaklandığı yaklaşık 2600 km²’lik bir alanı kapsar. Ukrayna'da Hariç Tutma Bölgesi'nin dışında başka zorunlu ve gönüllü yeniden yerleştirme alanları da bulunmaktadır. Şubat 2019'da, Hariç Tutma Bölgesi’nin sınırlarının, Bölgenin dış alanlarındaki azalan radyoaktiviteyi yansıtacak şekilde yeniden çizilmesi için görüşmelerin devam ettiği ortaya çıkmıştır.Hariç Tutma Bölgesi’nin işlevi tehlikeli alanlara erişimi kısıtlamak, radyoaktif kirlenmenin yayılmasını azaltmak ve ayrıca radyolojik ve ekolojik izleme çalışmaları yürütmektir. Bugün Bölge dünyadaki en fazla radyoaktif kirliliğe maruz kalmış alanlardan biridir ve çevresindeki yüksek seviyedeki radyasyon maruziyeti bilim dünyasının ve turistlerin artan ilgisini çekmektedir. Bölge bitki ve hayvanlar için bir doğal yaşam alanı haline gelmiştir ve ayrıca Ukrayna’nın en yüksek biyolojik çeşitliliğine ve en sık ormanlarına sahiptir. Bu durum, radyasyona rağmen Bölge’deki insan etkinliğinin yokluğundan dolayıdır.Çernobil Hariç Tutma Bölgesi 24 şubat 2022’deki Rusya’nın Ukrayna’yı işgalinin bir parçası olan Çernobil savaşı sırasında Rus ve Ukraynalı kuvvetler arasındaki çatışmanın merkeziydi.
Çernobil Nükleer Santrali

Çernobil Nükleer Santrali (, Chornobyls'ka Atomna Elektrostantsiya, , Chernobyl'skaya AES) veya resmî adıyla Vladimir İlyiç Lenin Nükleer Santrali, Ukrayna'nın Pripyat şehrinin yakınında yer alan kapalı fakat tamamen devreden çıkarılmamış nükleer santraldir. Santral, Çernobil şehrinin kuzeybatısına 14,5 km; Belarus-Ukrayna sınırına 16 km ve Kiev'in kuzeyine yaklaşık 110 km uzaklıktadır ve Kızıl Orman tarafından çevrelenmektedir. 4 numaralı reaktörde, 1986'daki Çernobil reaktör kazası meydana geldi ve santral günümüzde Çernobil Yasak Bölgesi olarak bilinen geniş bir alanda yer almaktadır. Hem bölge hem de eski santral, Ekoloji ve Doğal Kaynaklar Bakanlığı tarafından yönetilmektedir.Nükleer enerji santrali sahası temizliğinin 2065 yılında tamamlanması planlanıyor. 3 Ocak 2010'da, bu amaca yönelik bir program öngören Ukrayna yasası yürürlüğe girdi.Sovyet döneminde bilinen adıyla V.I. Lenin Nükleer Santrali (), RBMK-1000 tipi dört reaktörden oluşuyordu, her biri 1000 megawatt (MW) elektrik enerjisi (3,2 GW termal güç) üretme kapasitesine sahipti ve dördü birlikte felaket anında Ukrayna elektriğinin yaklaşık %10'unu üretmiştir.Çernobil santrali, Çernobil şehrinin kuzeybatısına 14,5 km; Belarus-Ukrayna sınırına 16 km ve Kiev'in kuzeyine yaklaşık 110 km uzaklıktadır. Santralin ve işçi ve aileleri için yapılan evlerin bulunduğu Pripyat şehrinin inşasına 1970 yılında başlanmış ve 1977 yılında 1. reaktör devreye girmiştir. Leningrad ve Kursk'tan sonra Sovyetler Birliği'ndeki RBMK tipi üçüncü ve Ukrayna topraklarındaki ilk nükleer enerji santraliydi.İlk reaktörün 1977'de tamamlanmasının ardından reaktör No. 2 (1978), No. 3 (1981) ve No. 4 (1983) tamamlanmıştır. Aynı reaktör tasarımına göre 5 veya 6 numaralı iki blok daha, dört eski bloğun bitişik binalarına yaklaşık 1 kilometre uzaklıktaki bir alanda planlandı. 5 numaralı reaktör, 4. bloğun patlaması sırasında %70 tamamlanmış durumdaydı ve yaklaşık altı ay sonra 7 Kasım 1986'da aktif olması planlanıyordu. Afet sonrasında, 5 ve 6 numaralı inşaatlar askıya alındı ve en sonunda 1986 patlamasının üçüncü yıl dönümünden birkaç gün önce Nisan 1989'da iptal edildi. 3 ve 4. reaktörler ikinci nesil birimken 1 ve 2. reaktörler  Kursk Nükleer Santrali'nde olduğu gibi birinci nesil birimdi. İkinci nesil RBMK tasarımları tesisin fotoğraflarında görülebilen daha güvenli bir muhafaza yapısı ile donatılmıştır.Santral, 330 kV ve 750 kV elektrik şebekesine bağlanmıştır. Blok, tek bir jeneratör transformatörü ile 750 kV şebekeye bağlı iki elektrik jeneratörüne sahiptir. Jeneratörler ortak trafolarına seri olarak iki anahtarla bağlanır. Bunların arasında, birim trafolar santralin kendi sistemlerine güç sağlamak için bağlanmıştır.
Çernobil'den Sesler

Çernobil'den Sesler: Bir Nükleer Felaketin Sözlü Tarihi - Beyaz Rusyalı Nobel Ödülü sahibi Svetlana Aleksiyeviç tarafından Çernobil felaketini anlatan bir kitap. Felaket yaşandığında (Nisan 1986), Aleksiyeviç o zamanlar Beyaz Rusya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin başkenti olan Minsk'te yaşayan bir gazeteciydi. Alexievich, 10 yıl boyunca itfaiyeciler, tasfiye memurları (temizlik ekibi üyeleri), politikacılar, doktorlar, fizikçiler ve sıradan vatandaşlar dahil olmak üzere 500'den fazla görgü tanığı ile röportaj yaptı. Kitap, Çernobil kazasının psikolojik ve kişisel trajedisini anlatmakta ve bireylerin deneyimlerini ve felaketin hayatlarını nasıl etkilediğini araştırmaktadır.HBO mini dizisi Chernobyl, Svetlana Aleksiyeviç'in kitabında yazdığı gibi, genellikle Pripyat yerlilerinin anılarına dayanmaktadır.
Çernobil'in Sırları

Çernobil'in Sırları (), 2012 yapımı bir korku filmidir. Brad Parker tarafından yönetilmiştir. Yapımcılığını ve senaristliğini Oren Peli üstlenmiştir.Chris (Jesse McCartney), kız arkadaşı Natalie (Olivia Taylor Dudley) ve ortak arkadaşları Amanda (Devin Kelley) Avrupa'yı dolaşırken Chris'in kardeşi Paul'ü (Jonathan Sadowski) ziyaret etmek için Kiev'e giderler. Chirs'in asıl planı Moskova'ya gidip Natalie evlenme teklif etmektir. Ancak Paul grubu Çernobil'e gitmeye ikna eder. Rehberleri Uri (Dimitri Diatchenko) ve tura katılan bir çiftle buluşan ekip radyasyon yoğunluğundan dolayı Çernobil'e yakın Pripyat'a giderler. Minibüsle şehre yaklaştıklarında askerler tarafından durdurulurlar ve geri çevirilirler. Buna rağmen Uri şehre girmenin başka bir yolunu bulur. Etrafta dolaşıp fotoğraflar çektikten sonra dönmeye karar veren grubu bir sürpriz bekliyordur. Minibüsün motoru çalışmıyordur. Bunun bir sabotaj olduğunu anlayan grup Pripyat'ta mahsur kalmıştır ve kimse nerede olduklarını bilmemektedir.
Çernogolovka

Çernogolovka (), Rusya'nın Moskova Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir, başkent Moskova'nın 43 km güneydoğusunda yer almaktadır. Yüzölçümü 61.68 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 20,983'tür.Çernogolovka ilk olarak 1710 yılında resmi olarak kayıtlarda anılmıştır. 1956 yılında şehir Nobel Ödülü sahibi Nikolay Semyonov'un yardımıyla bir bilim merkezi olarak gelişmeye başladı. 2001 yılında şehir ve 2008 yılında bilim kenti (naukograd) statüsü almıştır.
Çernogorsk

Çernogorsk, Karataş (; Hakasça: Харатас Haratas), Rusya'nın Hakasya Cumhuriyeti'nde bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 117,87 km² olan şehrin nüfusu 2010 itibarı ile 72,147'dir.1936 yılında kömür madenlerinin çok olduğu birçok yerleşim yerinin birleştirilmesiyle şehir olarak kuruldu. Şehir adına, kara taş olarak kömürün çıkarılmasını sembolize eder. Rusça adı da kara dağ anlamına gelmektedir.
Çernuşka

Çernuşka (), Rusya'nın Perm Krayı'na bağlı Çernuşka rayonunun merkezi olan şehirdir. Şehir, Bıstri Tanıp Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 33.4 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 33,272'dir.Çernuşka'nın ekonomisi petrol çıkarma ve arıtma endüstrisi ile inşaat malzemelerinin üretimine ve gıda işlemeye dayanıyor.
Çernyahov kültürü

Çernyahov kültürü yahut Sântana de Mureș kültürü, MS 2 ila 5. yüzyıllar arasında günümüz Ukrayna, Romanya, Moldova ve Belarus'un bir kısmı olmak üzere, Karadeniz'in batı ve kuzeyinde bulunan bu Doğu Avrupa ülkelerinin topraklarına tekabül eden yerlerde tespit edilmiş bir arkeolojik kültürdür. Kalıntıların Sarmatlar, Slavlar, Gotlar ve Daçyalılar gibi halkların kültürel karışımı sonucu ortaya çıktığı tahmin edilmektedir.Kalıntıları bakımından Baltık Denizi'nde bulunan Wielbark kültürüne büyük benzerlik gösteren Çernyahov kültürü, kuzeyden güneye göç eden Gotlar ile ilişkilendirilmektedir.
Çernyahovsk

Çernyahovsk ( ya da 1946 yılından önceki adıyla Insterburg, Rusya'nın Kaliningrad Oblastı'na bağlı yerleşim birimi. 2010 itibarıyla nüfusu 40,449'dur.Правительство Калининградской области. Постановление №640 от 30 августа 2011 г. «Об утверждении реестра объектов административно-территориального деления Калининградской области», в ред. Постановления №877 от 21 ноября 2011 г «О внесении изменения в Постановление Правительства Калининградской области от 30 августа 2011 г. №640». Вступил в силу со дня официального опубликования. Опубликован: "Калининградская правда" (вкладыш "Официально"), №170, 15 сентября 2011 г. (Government of Kaliningrad Oblast. Resolution #640 of August 30, 2011 On the Adoption of the Registry of the Objects of the Administrative-Territorial Divisions of Kaliningrad Oblast, as amended by the Resolution #877 of November 21, 2011 On Amending the Resolution of the Government of Kaliningrad Oblast #640 of August 30, 2011. Effective as of the day of the official publication.).Калининградская областная Дума. Закон №262 от 30 июня 2008 г. «Об организации местного самоуправления на территории муниципального образования "Черняховский городской округ"», в ред. Закона №370 от 1 июля 2009 г «О составе территорий муниципальных образований Калининградской области». Вступил в силу со дня официального опубликования. Опубликован: "Калининградская правда", №124, 11 июля 2008 г. (Kaliningrad Oblast Duma. Law #262 of June 30, 2008 On the Organization of the Local Self-Government on the Territory of the Municipal Formation of "Chernyakhovsky Urban Okrug", as amended by the Law #370 of July 1, 2009 On the Composition of the Territories of the Municipal Formations of Kaliningrad Oblast. Effective as of the day of the official publication.).
Çerofobi

Çerofobi veya mutluluk korkusu olarak da adlandırılan mutluluktan kaçınma, bireylerin olumlu duygular veya mutluluk uyandıran deneyimlerden kasıtlı olarak kaçınabildikleri, mutluluğa karşı bir tutumdur.Çerofobinin ortaya çıkmasına yol açan birkaç nedenden biri, kişi mutlu olduğunda, o kişiyi yaşadığı bu tatmin için cezalandırmak amacındaymış gibi, bu mutluluğu bozacak olumsuz bir olayın yakında gerçekleşeceğine dair inançtır. Bu inancın Doğu kültürlerinde daha yaygın olduğu düşünülmektedir. Amerikan kültürü gibi Batı kültürlerinde, "mutluluğun insanların yaşamlarını yönlendiren en önemli değerlerden biri olduğu neredeyse kabul edilir". Batı kültürleri daha çok mutluluğu en üst düzeye çıkarma ve üzüntüyü en aza indirme dürtüsüyle hareket eder. Mutlu görünmemek çoğu zaman endişeye neden olur. Mutluluğa verilen değer, Batılı pozitif psikolojide ve öznel iyi oluş üzerine araştırmalarda yinelenir. Mutluluk korkusu, mutluluk inançlarının kırılganlığı ile ilişkilidir, bu durum mutluluktan kaçınma nedenlerinden bir başkasının da mutluluğun istikrarsız ve kırılgan olduğu inancı olabileceğini düşündürmektedir. Araştırmalar, mutluluk korkusunun, kaçınan ve endişeli bağlanma biçimleriyle ilişkili olduğunu göstermektedir.Mohsen Joshanloo ve Dan Weijers, mutluluktan kaçınma davranışının dört sebebini şöyle tanımlar: (1) mutluluğun kötü şeylerin olmasına neden olacağına; (2) bu mutluluğun kişinin kötü biri olmasına neden olacağına; (3) mutluluğu göstermenin kişinin kendisi ve başkaları için bir şekilde kötü olduğuna ve (4) mutluluğun peşinden koşmanın kişinin kendisi ve başkaları için kötü olduğuna dair inanç. Örneğin, "Batı ve Doğu kültürlerindeki bazı insanlar, mutsuzluk, ıstırap ve ölüm gibi kötü şeylerin mutlu insanların başına geldiğine inandıkları için mutluluğa karşı temkinlidirler."Bu bulgular, "belirli seçimlerin kişiyi mutlu edip etmeyeceğine dair çok sayıda makale ve kişisel gelişim yayınında yinelenen mutluluğun nihai hedef olduğu fikrini sorguya açar", ayrıca "dünyevi mutluluğu günah, sığlık ve ahlaki çöküşle ilişkili olduğuna inanan kültürlerde, insanlar hayatları (diğer standartlara göre) iyi gittiğinde daha az tatmin hissedeceklerdir", bu nedenle kişisel mutluluk ölçüleri, kişinin hayatından tatmin oluşunu ölçmek için basit bir yol olarak düşünülemez. Bunun yanı sıra mutluluktan kaçınma gibi tutumlar, kültürler arası mutluluk ölçümleriyle ve ülkelerin mutluluk puanlarına göre sıralanmasıyla önemli ölçüde ilişkilidir.Mutluluktan kaçınma, kültürlerin farklı duygu deneyimlerine değer verme derecesinin farklılık gösterdiği duygu değerleme teorisi tarafından tanımlanan ideal duygulanımın özel bir örneği olarak düşünülebilir.
Çerokice

Çerokice ya da Çeroki dili (yerli adı: ᏣᎳᎩ; Tsalagi, Çalagi) kendine has bir alfabesi olan ve Beş Uygar Kabilelerden biri olan Çerokiler tarafından konuşulan İrokua dillerinden Kızılderili dili.Alfabesini Sequoyah adlı bir Çeroki tasarlamıştır. Kuzey Carolina eyaletinde konuşulur. Bu dil de yok olmak üzere olan dillerden sayılabilir. Çünkü İngilizce giderek önem kazanmakta ve artık Kızılderili toplumları, Avrupa asıllılarla karışmaktadır. Ayrıca 19. yüzyılda Kızılderililerin anayurtlarından sürülüp zorla verimsiz topraklara göç ettirilmeleri de nüfuslarının azalmasına neden olmuştur. Bundan dolayı Çerokice yok olma tehlikesi ile karşı karşıyadır.
Çerokiler

Çerokiler (Çerokice ᏣᎳᎩ Tsalagi; İngilizce Cherokee), tarihi olarak yurtları Amerika Birleşik Devletleri'nin güneydoğu eyaletleri (özellikle Georgia, Kuzey Karolina ve Güney Karolina ile Doğu Tennessee) olan ve daha sonra da beyazlarca yurtlarından zorla sürülen ve platolarda yaşamaya mahkûm edilen Kızılderili halkı. En yakın akrabaları İrokua (Iroquois) Kızılderilileridir. Çerokiler, Beş Uygarlaştırılmış Kabileden biridir.Günümüzde federal hükûmet Çeroki nüfusunun 250 bin kadar olduğunu kabul etmektedir. Çeroki organizasyonlarının olduğu yerleşim yerleri; Oklahoma Tahlequah, Kuzey Karolina, Georgia'da Missouri ve Alabama. Diğer büyük ve küçük Çeroki organizasyonları Arkansas, Missouri, Tennessee gibi yerleşim yerlerinde bulunmaktadır.Çerokice ya da Çeroki dili İrokua dillerinin tek başına Güney İrokua  (Southern Iroquoian) kolunu oluşturur. Diğer kol olan Kuzey İrokua dilleri içinde henüz soyu tükenmemiş olan Seneca, Cayuga, Onondaga, Oneida ve Mohawk ile soyları tükenmiş Susquehannock, Wyandot, Neutral, Erie, Nottoway, Laurentian dilleri yer alır.
Çerski Dağları

Çerski Dağları ( Hrebet Çerskogo), Sibirya'nın kuzeybatısında bulunan bir sıradağdır. Dağlar, Yana ve İndigirka nehirleri arasında yer almaktadır ve kuzeybatıdan güneydoğuya doğru Avrasya ve Kuzey Amerika levhaları sınırları boyunca uzanmaktadır. En yüksek zirvesi 3,003 metre yükseklikteki Pobeda Dağı'dır.
Çerte, Emet

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 28 Şubat 1995 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye çevrilen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Çeruskerler

Çeruskerler (Almanca: Cherusker), ilkçağda bugünkü Almanya'nın Aşağı Saksonya Eyaleti'nde yaşamış olan kabiledir.Çerusker adının nereden geldiği bilinmemektedir. Adlarına ilk defa Roma İmparatoru Jül Sezar'ın De Bello Gallico adlı eserinde rastlanmıştır. Yunan tarihçi Strabon'a göre bu kabile Cermen halklarının en küçüklerinden biriydi. Yazar ve filozof olan Gaius Plinius Secundus'a göre ise diğer küçük Cermen kabilelerinin oluşturduğu Herminoneslerdendi. Çeruskerler MS 9 yılında liderleri Arminius komutasında Romalılarla yaptıkları Varus Savaşı'nı kazandılar. Ancak MS 21 yılında Arminius'un ölümünden sonra bir daha toparlanamayan bu kabile tarih sayfasından silindi.
Çerven Bryag

Kızıl Kıyı, Kızıl Yaka veya Dobroluk ( Çerven Bryag), Bulgaristan'ın Plevne ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir.Şehir, İskır Nehri'nin sağ kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 485.78 km² olan şehrin nüfusu 2015 yılı itibarı ile 29,894'tür.Çerven Bryag, ilk olarak 1431 yılında Dobrolak adıyla kayıtlara geçmiştir. Günümüz adı ise ilk kez 16. yüzyılda kullanılmıştır.
Çervyen Katliamı

Çervyen Katliamı, Sovyetler Birliği tarafından işlenen katliamlardan biriydi. Litvanya, Polonya ve Belarus'tan 1.000'den fazla siyasi mahkûm 25-27 Haziran 1941 tarihlerinde NKVD tarafından Çervyen (bugünkü Belarus) yakınlarında idam edildi.Barbarossa Harekâtı'nın 22 Haziran 1941'de patlak vermesi üzerine, NKVD ve NKGB çok sayıda siyasi mahkûmun aceleyle Sovyetler Birliği'nin iç kesimlerine tahliyesini organize etti. Birçok durumda NKVD tahliye yerine toplu infazlar gerçekleştirdi. Aralarında Kaunas Hapishanesi'nden yaklaşık yüz Litvanyalının da bulunduğu tahliye edilen mahkumların bir kısmı, Minsk'teki Pishchalauski Kalesi'nde toplandı ve burada Silahlı Mücadele Birliği üyesi çok sayıda Polonyalı mahkum bulunuyordu.24 Haziran'da, tahliyeden önce ölüm cezası almış olan 15 Litvanyalı idam edildi (aralarında 1929-1934 yılları arasında Litvanya İçişleri Bakanı olan Steponas Rusteika da vardı).25 Haziran'da yaklaşık 2.000 mahkum 42. NKVD tugayına bağlı birlikler tarafından yürüyerek Çervyen'e götürüldü. Yol boyunca yaklaşık 500 mahkum yetişemedikleri için idam edildi. Bir Sovyet raporunda 209 mahkumun karışıklık ve Alman hava saldırısı nedeniyle vurulduğu iddia edildi.26 Haziran'da kalan mahkumlar Çervyen hapishanesine yerleştirildi. Birkaç suçlu mahkum Kızıl Ordu için gönüllü olduklarında serbest bırakıldı.27 Haziran'da Belarus NKVD'si, Moskova'daki NKVD hapishane departmanı başkanı Mikhail Ivanovich Nikolsky'den 400 mahkûmun Çervyen'de bırakılmasını ve geri kalanların infaz edilmesini emreden bir telgraf aldı. Mahkum dosyaları Minsk'teki Alman bombardımanında yok edildiğinden, gardiyanlar 400-750 mahkumu neredeyse rastgele seçtiler. 26 Haziran'ı 27 Haziran'a bağlayan gece, seçilen mahkumlar Çervyen'den Babruysk'a doğru yürütüldü. Başlangıçta NKVD askerleri geride kalan mahkumları vurdu. Daha sonra, Chervyen'den yaklaşık 1.5–2 km uzaklıktaki bir ormanda, NKVD toplu infazı organize etti. Litvanyalı esirlerden yaklaşık 40'ı hayatta kaldı.
Çerçen Adamı

Çerçen Adamı veya Ur-David, bir Tarım mumyasıdır. Doğal olarak mumyalanmış kalıntılar, kuzeybatı Çin'in Taklamakan Çölü'ndeki Çerçen İlçesi yakınlarındaki Zaghunluq Mezarlığı'nda keşfedildi.Mumya, MÖ 1000 civarında öldüğüne inanılan ve ölümü sırasında elli yaş civarında olmuş olması muhtemel yetişkin bir erkektir. Tarım mumyalarının geri kalanı gibi yüz özellikleri ve kıyafetleri açısından Avrupalılar ile benzerlik gösteren mumyanın Afanasiyevo kültürünün MÖ 3300 civarında Avrasya bozkırlarına yayılan Hint-Avrupa dilleri konuşurlarından geldiğine bir kanıt oluşturduğuna inanılmaktadır. Mumyanın yaşarkenki boyu tam olarak bilinmese de, yaklaşık olarak 198 cm ile 165 cm aralığında olduğu tahmin edilmektedir. Gri ve kızıl-kahverengi saçlara, turuncu bir sakala, yüksek elmacık kemiklerine ve uzun bir burna sahip mumya, kırmızı bir tunik ile tartan desenli bir tayt giymiş halde bulunmuştur. Mumyaların yüzündeki sarı ve mor spiral ve güneş desenleri bazı kaynaklarda dövmeler olarak yanlış tanımlanmış olmasına rağmen, bu desenlerin aslında aşıboyasından yapılmış olduğu bulunmuştur.
Çerçen Nehri

Çerçen Nehri, (Uygurca: چەرچەن دەرياسى, Çerçen däryasi; Çince: 且末县河, Qiemo hé) Tarım Havzasında Sincan Uygur Özerk Bölgesinde bir nehir.Sincan Uygur Özerk Bölgesinin güneydoğu ve doğusunda konumlanan Altun Dağlarından doğan Çerçen, önce batıya doğru, sonra Koramlık (K'u-la-mu-le-k'o) yakınlarında yönünü değiştirerek kuzeye doğru Taklamakan Çölünde bulunan Çerçen kasabası yakınında büyük bir vaha oluşturur. Çerçen kasabasından sonra ikiye ayrılır, kuzey doğru akan kolu Taklamakan Çölü kumlarında kaybolur, diğer kolu yeterince suyu olduğunda kuzeydoğuya doğru Lop Nur tuz gölüne sularını döker.
Çerçen İlçesi

Çerçen İlçesi (Uygurca: چەرچەن, Çerçen Nahiyisi; Çince: 且末县; Pinyin: Qiěmò Xiàn), Çin Sincan Uygur Özerk Bölgesinin güneyinde, Bayangolin Moğol Özerk İli'inde bir ilçedir.Çerçen Nahiyesi, Tarım Havzası'nın güney doğusunda, Kurum ve Altun Dağlarının kuzey kenarlarında, batısında Niya İlçesi, kuzeybatısında Şayar İlçesi, kuzeyinde Lopnur İlçesi, doğusunda Çakılık İlçesi ve güneyinde eski Tibet günümüz Tibet Özerk Bölgesi ile sınırdır. İlçenin ana merkezi Çerçen (且末鎮; Qiěmò zhèn), Niya İlçesi ile Miran (Çince: 米兰遗址, Mǐlán yízhǐ) bir antik vaha şehri arasında İpek Yolu'nun Taklamakan güney güzergâhı üzerinde yer alan tarihi bir vaha kasabadır."جرجان Çurçan" "Çin yolu üzerinde, müslüman sınırlarından biri." şeklinde tanımladığı Çurçan'ın güneydoğusunda "التون قان Altun kan" "Uygur iline yakın bir dağ adı." olarak eklediği Altun Dağları konumlanır.Diğer verilen isimler: Charchan Bazar, Ch'e-erh-ch'eng, Ch'ien-mo, Tjertjen, Ch'ieh-mo-hsien, Charchan, Tschertschen, Cherchen Bazar, Tergen, Ch'ieh-mo-ch'eng, Cherchen, Qarqan, Ch'ieh-mo ve Tchertchen.3.000 yıl öncesi göçebelere ait ünlü Zagunluk Mezarları (Çince: 扎滚鲁克古墓群, Zhagunluke gumuqun) bu bölgede bulunur.
Çerçeve kayması mutasyonu

Çerçeve kayması mutasyonu (frameshift), bir genin protein kodlayan kısmında ya birkaç baz çiftinin girmesi ya da çıkması ile oluşan mutasyon çeşididir.Bu girme ya da çıkma noktasından itibaren kodonların doğru okuma çerçevesinde bir kayma olur. Çerçeve kayması mutasyonlarının sonucu çok zararlı olabilir. Bir baz çiftinin diziye girmesine mikroinsersiyon, çıkmasına ise mikrodelesyon denir. Mikroinsersiyon ve mikrodelesyon yalnızca genin protein kodlayan kısmında meydana gelirse "çerçeve kayması mutasyonları" olur. Bir genin promotör bölgesinde bir nükleotidin girmesi gen ifadesinde ya da düzenlenmesinde bir değişkliğe neden olabilir. Fakat bu bir çerçeve kayması mutasyonu değildir. Benzer şekilde okuma çerçevesinde gerçekleşmeyen baz çifti yer değiştirmeleri de yanlış anlamlı ya da anlamsız mutasyonlar değildir.
Çerçevesiz gözlük

Çerçevesiz gözlük lenslerin doğrudan köprüye veya tapınaklara monte edildiği bir gözlük türüdür. Stil iki alt tipe ayrılır: üç parçalı camlar, bir köprüye monte edilmiş lenslerden ve iki ayrı tapınak kolundan oluşurken, kenarlarında (korteks de denir) destekleyici bir kemer bulunur, tapınakları köprüye bağlar ve mercekler için ekstra stabilite sağlar.Çerçevesiz gözlükler, 1880'lerden 1960'lara kadar popüler bir gözlük stiliydi ve 20. yüzyılın ikinci yarısında ve 21. yüzyılın başlarında popülerlik açısından yeniden ortaya çıktı. Apple'ın kurucusu ve eski CEO'su Steve Jobs, 1993'ten 2011 yılındaki ölümüne kadar 18 yıl boyunca yuvarlak çerçevesiz gözlük taktı.Bu değişimlere rağmen, gözlük stilleri arasında benzersizdir, asla modası geçmiş olmadıkları için, yıllar boyunca daha şık tasarımlara kabul edilebilir bir alternatif olarak kalırlar.Çerçevesiz gözlük camları, bir dizi vida veya mercek içindeki iki deliğe uyan içi boş plastik çift perçin ("burçlar" veya "sıkıştırma tıkaçları") aracılığıyla yerinde tutulur. Burçlar kullanıldığında, tapınaklar ve köprü burçlara kilitlenen ve lensleri yerinde tutan bir basınç sızdırmazlığı yaratan dikenli metal pimlere sahiptir. Her ne kadar kozmetik olarak çekici olsalar da, burç yöntemi vida ve somun yönteminden daha kırılgandır ve meslekten olmayanların gevşeme veya kırılma durumunda kendilerini tamir etmeleri daha zordur. Bununla birlikte, burç tabanlı çerçevesiz bağlantılar, pimlerin merceklerden zarar vermeden çekerek onarım maliyetini ve süresini azaltacak şekilde tasarlanmıştır.Çerçevesiz gözlük şablonu 1820'lere dayanıyor, Johann Friedrich Voigtländer adlı bir Avusturyalı mucit çerçevesiz bir tek gözlük sattı. Bugün bilindiği gibi tasarım, 1880'lerde, metal çerçevelerin ağır cam merceklerle birleştirilmiş ağırlığını hafifletmek için bir araç olarak ortaya çıktı.Çerçevesiz gözlükler ilk olarak yaygın olarak pins-nez olarak sunuldu, üreticiler tasarımın mevcut gözlüklerden daha üstün olduğunu savundu, çünkü lensleri doğrudan buruna tuttu ve yerinde tuttu. Tarz, I. Dünya Savaşı'ndan önceki yıllarda Theodore Roosevelt tarafından popülerleştirildi.
Çerçi

Çerçi; köy, pazar vb. yerlerde dolaşarak ufak tefek tuhafiye eşyası satan kimse. Şehir merkezlerine yakın köylerde lastik tekerlekli arabayla, at ile ya da el arabalarıyla çeşitli ihtiyaç ürünü satmaktadırlar. Müşterileri genelde kadın ve çocuklardır. Çerçilikle uğraşanlar çoğunlukla erkektir. Günümüzde çerçilik giderek azalmaktadır.Kelime,  Farsçada carcı yani "haberci, münadi" ve Moğolcada çertçi yani "parça, kırıntı" anlamlarına gelmektedir. Kaynaklarda "çerçi" sözü ilk olarak Kodex Kumanikusta "çarci" olarak kullanılmıştır. 14. yüzyılda ise "Süheyl ü Nev-bahar"da yer almaktadır:Bilir gevheri her ki sarraf olaYok ol kişi kim bûriya-baf olaDoğancı kuşunu, sipahi atınBilir nitekim çerçi çert aletin
Çerçi, Mesudiye

Çerçi; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çerçi, Şabanözü

Köy, Çankırı il merkezine 49 km, Şabanözü ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Şabanözü'nün kuzeybatısında olup,  numaralı Orta-Şabanözü il yoluna 1,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Çerçiköy, Bayburt

Yerleşim 16. ve 17. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında Koğans (Kovans) nahiyesine bağlı, Çaçı Süfla ve Çaçı Ulya olmak üzere iki ayrı köyden oluşmaktadır. Çaçı Süfla köyünde 1518 yılı Osmanlı tahririnde 5 Hristiyan nefer, 1530 yılı tahririnde 1 Hristiyan nefer görülürken 1591 yılı tahririnde nüfus oldukça artmış olup 44 Hristiyan ve 13 Müslüman olmak üzere toplam 57 nefer kaydedilmemiştir. Çaçı Ulya köyünde 1518 yılı Osmanlı tahririnde 18 Hristiyan nefer, 1530 yılı tahririnde 7 Hristiyan nefer görülürken 1591 yılı tahririnde bu köyde de nüfus artmış olup 11 Hristiyan ve 12 Müslüman olmak üzere toplam 23 nefer kaydedilmemiştir. 1642 yılı avarız defterine göre Çaçı Süfla köyünde sadece 4 Müslüman nefer, Çaçı (Çaçı Ulya) köyünde 23 Müslüman ve 8 Hristiyan olmak üzere toplam 31 nefer kaydedilmiştir. Çaçı köyündeki askeri görevliler; 9 erbab-ı timar, 1 zaim ve 2 sipahi/sipahizade olarak görülmektedir.19. yüzyıl kayıtlarına Çerçi adıyla tek bir köy olarak görülen yerleşimde, 1837 yılında tamamı Müslüman 19 hane bulunmaktadır. 1876 yılında Gümüşhane merkez kazasına bağlı köy olan yerleşimde, 39 hanede 91 kişi yaşamaktadır. Aynı yıl içerisinde yapılan düzenlemeyle Bayburt'a bağlanmıştır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da Çerçi adıyla Bayburt merkeze bağlı köy olma statüsünü sürdürmektedir.
Çerçiler, Seydiler

Köyün adı, 1943 yılı kayıtlarında Çerçili olarak geçmektedir. Daha önceleri Momacı köyüne bağlı bir mahalle iken, 6 Haziran 1956'da yine aynı köye bağlı Göktepe ve Tepeköy mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. Daha önceleri Küre ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Seydiler ilçesine bağlandı.
Çerçili, Erdemli

Alata vadisinin batı yakasında kurulu olan Çerçili mahallesinde, ormanlık alan ve özellikle de çam ağacı çoktur.
Çerçili, İslahiye

Çerçili; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çerçioğlu, Düziçi

Osmaniye il merkezine 48 km, Düziçi ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Aslantaş Barajı ve Hidroelektrik Santrali köyün yakınlarında bulunur.
Çetav ailesi

Çetav (Chetaw) ailesi, Çerkes şövalye sülalelerinden birisiydi. Adige Cumhuriyeti, Türkiye, Suriye, Irak ve Ürdün topraklarında bulunurlar.
Çete

Çete, yasa dışı işler yapmak veya şiddet içeren davranışlarda bulunmak amacıyla bir araya gelmiş topluluk, arkadaş grubu ya da aile. Bu tür çeteler, gangster veya katil üyelerden oluşabilir.Çete kelimesi, ilk kullanıldığı zamanlarda bir grup işçi anlamına gelmekteydi. Birleşik Krallık'ta bu sözcük hala bu anlamda kullanılmaktadır. Günümüzde ise suç örgütü anlamına gelmektedir. Türk Dil Kurumu'nda ise Yasa dışı işler yapmak veya şiddet içeren davranışlarda bulunmak amacıyla bir araya gelmiş topluluk olarak tanımlandırılmıştır.
Çete (anlam ayrımı)

Çete : Yasa dışı işler yapmak veya şiddet içeren davranışlarda bulunmak amacıyla bir araya gelmiş topluluk.
Çete (film, 1950)

Çete, Refik Halit Karay'ın Çete adlı romanından uyarlanarak Çetin Karamanbey'in senaryosunu yazıp yönettiği 1950 yapımı Türk filmidir.  Filmin yapımcısı Duru Film adına Naci Duru'dur. Filmin müziği Ahmet Baki Çallıoğlu tarafından yapılmıştır. Görüntü yönetmenliğini Onnik Kalustyan üstlenmiştir. Neriman Köksal'ın ilk filmidir.Filmde Rus prensesi Nina (Neriman Köksal) ile Kıran bey (İhsan Evrim) arasında geçen aşk çevresinde Kıran beyin çetesiyle İstanbul'da işgal kuvvetlerine karşı mücadelesi anlatılmaktadır.
Çete Ayşe

Çete Emir Ayşe (1894, İmamköy, Efeler, Aydın - 1967,  İmamköy, Efeler, Aydın),  Çete Ayşe ya da Efe Ayşe olarak da tanınır, Türk Kurtuluş Savaşı döneminde İstiklal Madalyası kazanan Türk kadın asker.Kayacık köyünden olan  kocası Mustafa ile 1910 yılında evlenmiş ve iki kızı olmuştur. Çanakkale cephesinde asker olan eşinin 1915 yılında cephede çatışarak ölmesi üzerine, evliliği nedeni ile ayrıldığı Aydın'daki köyüne (İmamköy’e) tekrar yerleşmiştir.Yunanların 1919 yılında, Aydın'ı ilk işgal etmeleri üzerine Aydın Savunması'nda rol almak üzere Yörük Ali Efe grubuna katılmış ve Malgaç Baskını'nda yer almıştır. Aydın'ın Yunanlar tarafından ilk işgali efelerin yardımıyla bertaraf edilmiştir. Bu ilk işgal Çete Ayşe tarafından şöyle anlatılıyor:Yunanların, Aydın'ı ikinci işgali üzerine Köşk cephesinde de mücadele etmiştir. Yunan kuvvetlerinin Aydın'dan Anadolu'nun iç kesimine girmesini önlemek için mücadele etmiş, 7 Eylül 1922'ye (Aydın'ın kurtuluşuna) kadar Yunanlarla  Millî Mücadele'nin sonuna kadar savaşmıştır. Çete Ayşe millî mücadele ile ilgili düşüncelerini de şöyle dile getirmiştir:1933 yılında Aydın'da Mustafa Kemal Paşa tarafından kendisine (istasyon meydanında) İstiklâl Madalyası verilmiştir. Çete Ayşe bu anısını şöyle dile getirmiştir:
Çetederesi, Alaca

Köy, 1925 yılı kayıtlarında Çete adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Sincan köyüne bağlı bir mahalle iken, 14 Temmuz 1954'te köy statüsü kazandı.
Çetekalevi Şelalesi

Çetekalevi Şelalesi, Rize ilinin Çamlıhemşin ilçesinde bulunan bir şelaledir. Çamlıhemşin'e 30 kilometre uzaklıktadır. Şelale, yaklaşık 35 metre yüksekliğindedir ve iki kademe halinde akar. Derenin kaynağı Çifteryayım Deresidir. Didingola veya Koçdüzü Yaylası'ndan şelaleye ulaşılabilir. Çete Demir Çorumun medarı iftiharı ve kendisi kürtlerle girdiği çatışmada kürtleri tek kurşunla kaçırmıştır. o7
Çetenli, Altınözü

Mahallenin en eski adı Tappaget'tir. Daha sonra Baskanus olarak adlandırılmış ve 1960'larda bugünkü adını almıştır.
Çetenli, Doğubayazıt

Köyün eski adı, 1840 yılı kayıtlarındaTeperiz, 1928 yılı kayıtlarında ise Tapariz ve Pertaşén olup, Ermenice'de "pertaşén" sözcüğü "kaleköy" anlamına gelmektedir.
Çetibeli, Marmaris

Muğla ve çevresine önceleri Leleplerle birlikte Sesif’ in torunu Karisa Avr başkanlığında bir kavim geldi. Bunlara Karisa denildi. Daha sonra bölgeye gelen (M.Ö. 3400) kavmin başında Aros'ta hakim Foroneus'un yerine geçen oğlu Kar vardı. Böylece Kar'ın adından dolayı Muğla bölgesine Karia denildi. Anadolu kavimlerinin Truva savaşında yenilmesinden sonra Ege adaları ve kıyılarında yeni koloniler kuruldu. Yeni gelenler üç koldan Muğla topraklarına girdiler. Bunlardan Dor'lar (M.Ö.1000)'de Muğla'nın güney kıyılarında egemenliklerini kurdular. Daha sonra Persler Lydia devletini yıkarak Miletos şehrine doğru harekete geçtiler. Muğla ve dolaylarındaki şehirleri aldılar. Muğla 'da bir satraplık kurdular. Satraplığa da Karia soyundan gelen krallar tayin ettiler. Böylece Muğla yöresine Karia soyundan gelen krallar egemen oldular. Ancak sonraki yıllarda bu topraklar Roma'nın bir eyaleti konumuna geldi (M.Ö. 133). Türklerin Anadolu'ya girmeleriyle 1074 yılında Türk orduları Muğla'ya doğru yola çıktı. Menteşe bey komutasındaki ordu (1284)'te Muğla'yı ele geçirdi. Böylece Muğla Menteşe diye anılmaya başlandı. Menteşe ili 14. yüzyıl sonlarında I.Beyazıt tarafından zapt edildi. Timur istilasından sonra da Osmanlı egemenliğine girdi (15. YY). Anadolu eyaletine bir sancak olarak bağlandı.I. Dünya savaşı sonrası imzalanan Sevr anlaşmasına dayanarak İtalyan'lar Muğla'ya girdiler. Egedeki Yunan işgaline karşı Muğla uzun yıllar savaşacaktı. Cumhuriyetin ilanı ile 1923'te Muğla şehir oldu. Muğla Yörük Ali efesiyle Kuvayı-Milliye'ye sağladığı büyük destekle o yıllardaki felsefesini şöyle yankılanırdı: "Gerekirse bin defa öleceğiz ve gerekirse bin defa dirileceğiz". Böylece Muğla ili ile birlikte Çete Beli diye ün bırakan bu direniş merkezlerinden biri, 19   yılına kadar Çetibeli olarak Gelibolu (Çamlı) mahallesine bağlı bir mahalle iken; 19   yılından beri ÇETİBELİ köy konumuna gelmiştir.Çetibeli sınırları doğuda Erenbaşı (Ferik) - Gökçe mahallesi, Batıda Çamlı mahallesi, Kuzeyde Gökova körfezi, Güneyde Balan dağı ile sınır çizer.
Çetilli, Gölköy

Çetilli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Çetillik, Arsuz

Mahallede elektrik, su, telefon ve kanalizasyon şebekesi vardır. Mahallede ilköğretim okulu mevcut olup mahalleye ulaşımı sağlayan yol parke yoldan oluşmaktadır.
Çetin Akcan

Çetin Akcan (19 Şubat 1949, İstanbul - 5 Aralık 2013, İstanbul), Türk tiyatro yönetmeni, oyuncu ve söz yazarı.Haldun Dormen, Oda Tiyatrosu başta olmak üzere birçok tiyatronun yönetmenliğini yapan ve fars konusunda uzman olan sanatçı, aynı zamanda şarkı sözü yazarıydı. Akcan, 1980 yılında evlendiği Nilüfer'in ikinci eşi ve Varsa Söyle şarkısının da söz yazarıydı.Kurtlar Vadisi adlı dizide de rol alan sanatçı, 5 Aralık 2013 tarihinde 64 yaşında kalp krizinden dolayı öldü ve Emirgân Mezarlığı'na defnedildi.
Çetin Akdeniz

Çetin Akdeniz (d. 15 Eylül 1967; İstanbul), Türk bağlama virtüözü. İTÜ. Türk Musikisi Devlet Konservatuvarı'nda eğitim aldı. Ünlü isimlerin albümlerinde çalıştı. Daha sonraları kendi albümlerini çıkarmaya başladı. Anadolu'da Ezgiler ve Bağlama Virtüözü isimli iki albümü bulunmaktadır.
Çetin Alp

Malatya'da doğmuştur. 3 evlilik yaşayan Alp, ilk evliliğini Ergül Kuğuoğlu ile yaptı (boşandılar). Bu evliliğinden Fulya (d.1970) ve Filiz adında iki kızı ve Ahmet Küçükarslan (d.1976) adında bir oğlu oldu. 2. evliliğini Şermin Küçükaslan ile yapan Alp, 19 Kasım 1982’de boşandılar. 3. ve son evliliğini seksenlerde Suna Yıldızoğlu ile yapan Alp, 9 yıl sonra boşandı. Uzun zamandır kalp sorunu yaşayan sanatçı, ölümünden birkaç yıl önce anjiyo olmuş ve kalp damarına stent takılmıştı, sanatçının tek böbreğinin olmaması nedeniyle ilaçla tedavisi de yavaş ilerliyordu. 2004 yılında kalp krizi geçirerek öldü.Kariyerine 1970'lerdeki Altın Ses yarışmasındaki birincilikle atılır. Bu yıllarda Sezen Cumhur Önal'ın sözlerini yazdığı bir Yunanca şarkıyı 45'lik olarak yayındı. 45'lik tutulur, 500 bin satar. Sanatçıya, bu 45'lik Altın plak kazandırdı. Peşi sıra yine çok tutan 45'liği Son Defa Görsemi yaptı. Yurdaer Doğulu ve Zekai Apaydın orkestralarıyla birlikte çalışmalar yaptı, Eurovizyon ardından Los Angeles'taki 'Dünya Şarkıcı Yarışması'nda üçüncülük elde etti. Ayrıca 1990'da Bulgaristan'da düzenlenen 'Altın Orfe' yarışmasında birinci oldu.  İngiliz asıllı eski eşi Suna Yıldızoğlu ile dokuz yıl birlikte kariyerine devam etti, birçok 45'lik yayımlamasına karşın tek bir stüdyo albümü çıkaramadı. 1983 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye'yi Kısa Dalga Vokal Grubu ile birlikte "Opera" adlı şarkıyla temsil etmiştir. Bu yarışmada sıfır puanla sonuncu olması sebebiyle yıllarca yıkıcı eleştirilerin hedefi olan sanatçı, Türkiye'nin 2003'te kazandığı ilk zaferle ertesi yıl İstanbul'da yapılan 2004 Eurovision Şarkı Yarışmasının finalinden üç gün sonra evinde kalp krizi geçirerek ölmüştür. Bir hafta önce Alp'le TRT'nin Eurovision vesilesiyle yaptığı söyleşide "Münih'te aldığı kötü sonucun kendisine mal edildiği için çok üzüldüğünü ve yıllarca kendine gelemediğini" anlatmıştı.Los Angeles ve Altın Orfe Müzik Festivalleri'nde de yarışmıştır. Güçlü bariton sesi, müzik bilgisi ve "Çek Çek" adlı 1970'lerin sonundaki hit şarkısıyla da hatırlanmaktadır.Ayrılık Yok Artık/Bir Gün Biter Demiştin (1972)Yonca Plak Bir Kadeh Atınca Birşeyin Kalmaz/Hatıralar (1973)Öncü Plak Çek Çek/Sana Ne Olmuş (1978)
Çetin Altay

Uzun bir dönem Leman dergisinde senaristlik yaptı. Oyunculuğa ise tiyatroda tek kişilik gösteri olan stand up gösterileri ile başladı. Daha sonra bir tiyatro grubu kurarak doğaçlama oyunlar sergilemeye başladı. Bu oyunlardan sonra da birçok tiyatro oyununda yer aldı.Leman dergisinden sonra tek başına bir sitcom yazdı. İnternet sitesi olan Mynet’te klipler ve diziler ile dalga geçen videolar çekti. İlk sanal ortamdaki sitcom’u orada yaptı. Bu iş bittikten sonra da Ömer Faruk Sorak ile fındık reklamı çekti. Reklam filmindeki performansından dolayı Mustafa Altıoklar’dan dizi teklifi geldi. “Emret Komutanım” dizisinde oynamaya başladı.Çetin Altay, çeşitli sinema filmi ve televizyon dizilerinde rol aldı. 2005-2007 yılları arasında Show TV'de yayımlanan “Emret Komutanım” adlı dizide "İdris Fındıkoğlu" karakterini canlandırmıştır.2015 yılının Kasım ayında vizyona giren, Cem Yılmaz'ın hem yazdığı hem yönettiği dördüncü filmi olan “Ali Baba ve 7 Cüceler” adlı sinema filminde Cem Yılmaz ve Zafer Algöz ile başrolde oynarken filmde Irina Ivkina, Yosi Mizrahi, Bahtiyar Engin de rol almıştır.
Çetin Arık

İlkokul ve orta öğrenimini Sarız'da tamamlayan Arık 1996 yılında Erciyes Üniversitesi'ni bitirdi. Daha sonra Erciyes Kartal Hastanesi'nde çalıştı.Arık ilk önce 2011 genel seçimlerinde CHP'den Kayseri miletvekili 2.sıra adayı oldu, ancak seçilemedi. Daha sonra Haziran 2015 ve Kasım 2015 Genel Seçimlerinde CHP Kayseri miletvekili seçildi. Arık Evli 3 çocuk babasıdır.2018 Türkiye genel seçimleri öncesinde 14 CHP'li milletvekili ile mecliste grup kurabilmesi için İYİ Parti'ye geçti. 10 Mayıs 2018 tarihinde yapılan açıklama ile Cumhuriyet Halk Partisi'ne geri döndü.
Çetin Aydar

1963 yılında Ankara'da doğdu. 1977 yılında Ankara Devlet Konservatuvarı sınavlarını kazanarak Prof. Koral Çalgan’ın öğrencisi oldu. Öğrencilik döneminde konser vermeye başlayan Aydar Ankara, İstanbul ve yurt dışında resitaller verdi. Salzburg Mozarteum’da kurslara katıldı, Aberdeen Gençlik Festivali'nde Ankara Devlet Konservatuvarını temsil etti.1985 yılında Mimar Sinan Üniversitesi Devlet Konservatuvarının ikili dalında düzenlediği 5. Ulusal Müzik Yarışması'nda piyanist Can Çoker ile birlikte birinci seçildi ve en iyi çağdaş eser yorumu ödülüne (Benjamin Britten - Lachrymae) layık görüldü.1986 yılında Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı’nı bitiren sanatçı aynı yıl Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası üyeliğine atandı ve 1988 yılında Devlet Bursu ile Almanya’ya gönderilene kadar bu görevini sürdürdü.Almanya’da Trossingen Yüksek Müzik Okulunda Prof. Emile Cantor ile yüksek lisans eğitimini çok iyi dereceyle tamamladı. Daha sonra profesyonel yaşamını Almanya’da, Württembergisches Kammerorchester-Heilbronn ve Danimarka’da, Kopenhag Filarmoni Orkestrası'nda sürdürdü.1992 yılında yurda dönen sanatçı Dokuz Eylül Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'na öğretim görevlisi olarak atandı.Eylül 2000 de "DEÜ Devlet Konservatuvarı – İKSEV 1. Ulusal Viyola Yarışması" organizasyonunu Ruşen Güneş ile birlikte gerçekleştirdi.2002 yılında DEÜ Sosyal Bilimler Enstitüsünde sanatta yeterlik eğitimini tamamlayan Aydar 2004 yılında doçent oldu.2006-2007 eğitim döneminde Dokuz Eylül Devlet Konservatuvarı Yaylıçalgılar Anasanatdalı Başkanlığını da yürütmüş olan Çetin Aydar solo çalışmalarının yanı sıra İzmir Viyola Ensemble, Aşkın Ensemble-İstanbul, Orpheus Quartett-Almanya, Le Solist de Geneve-İsviçre,Württembergisches Kammerorchester-Almanya, Aarhus Symfoniorkester-Danimarka gibi orkestra ve oda müziği gruplarıyla yurt içi ve dışında konser ve kayıt çalışmaları yapmış ve kurucularından olduğu “Ensemble Carpe Diem”in şefliğini yürütmüştür. 2010 yılında Dokuz eylül Üniversitesi Devlet Konservatuvarı'nda profesörlüğe yükseltilmiş, 2011 yılında da Ankara Üniversitesi Devlet Konservatuvarı’na müdür olarak atanmıştır. 2015 yılına kadar bu görevi sürdürmüş ve istifaen ayrılmıştır.2019 yılında emekliye ayrılan Aydar 2021 yılında Doğu Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölüm Başkalığına atandı. Bu görevinin yanı sıra İzmir ve Çanakkale'de düzenlenen kurslarda genç viyolacılarla çalışmaya devam etmektedir.
Çetin Azer Aras

Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü mezunudur. Tiyatroya 1981 yılında Bursa Devlet Tiyatrosu nun Gençlik Kursunu Kazanarak başladı. Bugüne kadar 35 TV dramasında, 43 Tiyatro oyununda görev aldı. 23 değişik kurum ve kuruluşta da yaratıcı drama ve tiyatro çalışması yaptı.
Çetin Bilgir

İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Serbest Avukatlık, Kars, Ardahan Bölge Barosu Başkanlığı, Türkiye Büyük Millet Meclisi XX. ve XXI. Dönem Kars Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve iki çocuk babasıdır.
Çetin Birmek

1960 yılında Kiğı, 1961 yılında Keban, 1963-1964 yılları arasında Refahiye kaymakamlıkları, 1979-1981 yılları arasında Muğla, 1981-1984 yılları arasında Tokat, 1992-1993 yılları arasında Mersin ve 1993-1996 yılları arasında Kırklareli valilikleri yapmıştır.15 Ekim 1998 tarihinde yaş haddinden emekli olmuştur. 2 Mayıs 2017 tarihinde Tarabya'daki Adalet Sitesi'nde bulunan evinde intihar etmiştir.