barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi Birimleri

Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi Birimleri kendi alanlarında uzmanlaşmıştı, örneğin; Uluslararası Birimi, Sovyet ilişkilerini iktidardaki komünist partilerle yürütmüştü.A–U All-Union'ın kısaltmasıdır, yani All-Union Bakanlıklarıdır. All-Union bakanlıkları, cumhuriyetlerde herhangi bir bölgesel bakanlık şubesi olmayan bakanlıklardı.U-R Union Republic'ın kısaltmasıdır, yani Union Republic Bakanlıklarıdır. Union Republic bakanlıkları, All-Union üyesi olmayan cumhuriyetçi şubeler veya cumhuriyet bakanlıkları ile All-Union bakanlıklarıydı.Pres. Presidyum'un kısaltmasıdır, yani Bakanlar Kurulu Başkanlığıdır. Pres. Presidyum'da yeri bulunan devlet bakanlarının veya devlet komitelerinin başkanlarını belirtir.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi Sekreterliği

Sovyetler Birliği Komünist Partisi (SBKP) Merkez Komitesi Sekreterliği, çoğunlukla Politbüro tarafından idare edilen hükûmet politikasının hazırlanmasından ziyade partinin merkezi yönetiminden sorumluydu. Üyeleri Komünist Parti Merkez Komitesi tarafından seçildi, ancak ilk yıllarında oy kullanmadan önce kıdemli liderler tarafından kararlar alındığından seçimler resmiyetsizdi. Aynı zamanda Politbüro üyesi olan SBKP Genel Sekreteri, Sekreteryanın ve partinin lideriydi. Sekreterya ve Politbüro'daki ikili üyelik, Sovyet liderliğinin iki ya da üç çok üst düzey üyesi için ayrılmıştı ve Joseph Stalin sonrası dönemde nihai bir güce adım atmıştı. Son beş Sovyet liderleri (Nikita Kruşçev, Leonid Brejnev, Yuri Andropov, Konstantin Chernenko ve Mikhail Gorbaçov) birinci veya genel sekreter olmadan önce üst düzey sekreterlerdi. Buna ek olarak, Georgi Malenkov kısa bir süre Sekretarya'nın en üst üyeliği nedeniyle Stalin'in ölümünün ardından bir hafta partinin genel başkanı olarak değerlendirildi.Sekretarya, 6 Ağustos 1917'de Merkez Komitesi tarafından kuruldu ve başlangıçta Feliks Dzerjinski, Matvei Muranov ve Yakov Sverdlov tam üye ve Adolph Joffe ve Elena Stasova aday üyeler (veya diğerleri) olarak seçildi. 1917 Ekim Devrimi'nden sonra Sverdlov ve Stasova, diğer organların diğer görevlerini üstlendiği Sekretarya'nın çalışmalarını gerçekleştirdiler. O dönemde, Sekretarya, bölgesel parti organizasyonlarının faaliyetlerinin koordinasyonu ve partinin rutin idari işleriyle uğraşması gibi teknik konulardan sorumluydu. Çalışanları 1919'da sadece 30'dan 1921'de 600'e, 1925'te 767'ye yükseldi.1922 yılına gelindiğinde, teknik bir komiteden partinin en önemli bileşenlerinden birine dönüştürülmüş ve bu noktadan itibaren Komünist Partinin günlük operasyonlarından sorumlu olmuştu. Ayrıca 1922'de Genel Sekreter görevlendirildi. Genel Sekreter, Sekreteryanın başkanı oldu ve Lenin'in ölümünden sonraki yıllarda partide ve ülkede en önemli kişi oldu.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Parti Kontrol Komitesi

Sovyetler Birliği Komünist Partisi Parti Kontrol Komisyonu (, Komitet Partiynogo Kontrolya) Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi bünyesinde yüksek bir disiplin kuruluydu. Üyeleri Merkez Komitesinin genel oturumlarında seçildi.Parti Kontrol Komitesi, parti üyelerinin ve aday parti üyelerinin parti disiplinini, programın ve parti düzenlemelerine, devlet disiplinine ve parti etiğine uymalarına dikkat etmiştir. Partiden ihraç edilenler de dahil cezalar uygulamıştır. Parti Kontrol Komitesi ayrıca, yerel parti örgütleri tarafından cezalandırılan parti üyelerinin itirazlarını da değerlendirdi.Bu komite sayesinde Joseph Stalin, Sovyet gizli polisinin ve nihayetinde Sovyetler Birliği'nin tam denetimi altında konsolide edildi. Stalin, gizli polis teşkilatlarının hiçbir zaman resmi lideri değildi; fakat bütün gizli polis liderleri Stalin tarafından Kontrol Komitesine atandığından, dolayısıyla gizli polisin işleyişini dolaylı olarak kontrol edebiliyordu.Parti Kontrol Komitesi Başkanı, parti siyasetinde güçlü bir figürdü ve genellikle Politbüro üyeliği yapmıştır. Önemli başkanlar arasında Andrei Andreyev, Nikolay Shvernik, Arvid Pelshe, Mikhail Solomentsev ve Boris Pugo yer alıyor.1920-1923'te, MKK başkanı olarak, Rabkrin Halk Komiseri (Stalin) ulusal seviyedeki faaliyetlerden sorumlu idi.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu

Sovyetler Birliği Komünist Partisi Politbürosu, tam adıyla Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi Politik Bürosu veya kısaltmayla SBKP MK Politbüro (, Politbyuro TsK KPSS); Sovyetler Birliği Komünist Partisi içerisinde Sovyetler Birliği hükûmeti için politika üreten en üst yetkili kurumdur. İlk hali Ekim Devriminin ardından kurulan Politbüro Mart 1919'da devrimi ve Rus İç Savaşı koşullarını yönetmek üzere Rusya Komünist Partisi (Bolşevik) 8. Kongresi'nde yeniden kurulması kararlaştırıldı. İlk asıl üyeleri Vladimir Lenin, Josef Stalin, Lev Troçki, Lev Kamenev ve Nikolay Krestinski, yedek üyeleri ise Grigori Zinoviyev, Nikolay Buharin ve Mihail Kalinin idi.1952-1966 yılları arasında "Prezidyum" olarak biliniyordu. Politbüro'nun varlığı 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla sona erdi.Politbüro, parti Kongresi ve Merkez Komitesi oturumda olmadığında partinin en üst organıydı. Politbüro, 1952 yılına kadar Genel Sekreterlik ve Orgburo ile birlikte partinin üç daimi organından biriydi. Parti genel sekreteri, siyaset bürosunun resmi olarak başkanlığını yaptı (ancak resmen böyle bir şart bulunmamaktaydı) Politbüro tarihi boyunca 28 adet politbüro kurulu seçildi.Uygulamada Sovyetler Birliği'nin icra yapan kolu olarak işlev gördü ve kararları fiilen kanun hükmündeydi.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi Uluslararası Birimi

Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesinin Uluslararası Bölümü, partinin yabancı komünist partilerle ve uluslararası komünist cephe örgütleriyle olan ilişkilerini denetleyen Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi'nin bir birimiydi. 1943'te dağılan Komünist Enternasyonal'in dosyaları ve bazı personelleri devralındı. Uluslararası Birim, 1943'te Komintern'in dağılmasıyla hemen hemen aynı anda bulundu.Birim, 1955-1986 yılları arasında Boris Ponomarev tarafından yönetildi. Ponomarev, daha önce 1938-1955 yılları arasında ilk müdür yardımcısı ve 1947-1948 yılları arasında Kominform müdür yardımcısı olarak görev yapmıştır.Partinin uluslararası ön gruplarla olan ilişkileri Uluslararası Sosyal Organizasyonlar Sektörü Birimi tarafından yönetildi.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreteri

Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi Genel Sekreteri, 1924'ten 1991'de birliğin dağılmasına kadar, makam sahibi Sovyetler Birliği'nin tanınmış lideriydi. Genel Sekreter Komünist Parti'yi doğrudan tek başına kontrol ediyordu. Bununla birlikte, parti siyasi güç üzerinde tekele sahip olduğundan, Genel Sekreter Sovyetler Birliği hükûmetini yürütme kontrolüne sahipti. Makamın devletin hem dış hem de iç politikalarını yönlendirme kabiliyeti nedeniyle Sovyetler Birliği'nin fiili olarak en yüksek makamıydı.1919-1922 yılları arasında Sorumlu Sekreter (Rusça: ответственный секретарь Otvetstvenny sekretar') olan Yakov Sverdlov, Nikolay Krestinski, Yelena Stasova, ve Vyacheslav Molotov'un partide önemli bir görevleri yoktu. Zaten o zamanlarda Lenin partinin fiili lideriydi.Genel Sekreter makam aslen idari bir makam olarak yaratıldı. Josef Stalin bu makamdaki ilk kişiydi. Lenin'in ölümünden Stalin Politbüro içinde hakim konuma geldi ve kendi elindeki Genel Sekreter makamını pratikte parti liderliği ve SSCB liderliğine dönüştürdü. Daha sonra Stalin 19 Aralık 1927'deki 15. Parti Kongresinden sonraki Merkezi Komite'nin genel kurulunda Genel Sekreterliğin kaldırılmasını önerdi. Fakat bu öneri kabul edilmedi. 1934'teki 17. Parti Kongresinde Genel Sekreterlik kaldırıldı. 17., 18. ve 19. Parti Kongrelerinden sonraki Merkez Komite genel kurullarında hiç kimse Genel Sekreter olarak seçilmedi. Bu genel kurullarda Politbüro, Sekreterlik ve Orgbüro üyeleri seçildi. Stalin bu üç büroya da seçildi. Stalin bundan sonraki zamanda belgeleri Merkez Komitesi Sekreteri olarak imzaladı. 17. Parti Kongresinden Stalin'in ölümüne kadar Genel Sekreter olduğuna hiçbir resmi kanıt olmamasına rağmen Sovyet ansiklopedisinde Stalin'den 1922-1953 arası Genel Sekreter diye bahseder.Stalin öldükten sonra Merkez Komitesi yönetimi yeniden oluşturuldu. Genel sekreterlik makamı hala boştu fakat iki önemli Politbüro üyesi, Georgy Malenkov (yeni başbakan) ve Nikita Kruşçev, aynı zamanda Sekreterlik üyesiydi. 14 Mart 1953'te Malenkov Sekreterlik üyeliğinden çıkarıldı. Bu da Kruşçev'in gücü ele geçirmesini sağladı. 7 Eylül 1953'teki Merkez Komite genel kurulunda Nikita Kruşçev Merkez Komitesi Birinci Sekreteri seçildi. 23. Parti Kongresinde parti tüzüğü ("Ustav") değiştirilerek yeniden Genel Sekreterlik makamı oluşturuldu. Bu kongreden sonraki Merkez Komite genel kurulunda Leonid BrejnevAğustos 1991'deki darbe girişiminden sonra Mihail Gorbaçov Genel Sekreterlikten istifa etti. Yerine yardımcısı Vladimir Ivaşko getirildi. Fakat 5 gün sonra, 29 Ağustos 1991'de Yüksek Sovyet Meclisi Komünist Partisini yasakladı.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi kongreleri listesi

Sovyetler Birliği Komünist Partisi Kongresi () Komünist Parti ve bu partinin seleflerinin delegelerinin toplantısına verilen isimdir. Parti tüzüğüne göre Kongre, tüm Komünist Parti'nin en üst düzey yönetim ve karar alma organıdır.İki Kongre arasında, Komünist Parti, Merkez komitesi tarafından yönetilmekteydi. Kongre, Komünist Partisi tarihi boyunca, parti ile birlikte değişik isimlerle anılmıştır. Kongre'nin toplantı zamanı da süreç içinde değişiklikler göstermiştir. 1920'lerde toplantılar  yıllık olarak yapılmaktaydı. 1939-1952 arasında hiçbir Kongre gerçekleşmedi. Joseph Stalin'in ölümünden sonra Kongre, beş yıllık aralarla yapılmaya başladı.
Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ndeki muhalefet gruplarının yasaklanması

Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ndeki muhalefet gruplarının yasaklanması, ilk olarak 1921'de gerçekleşmiştir.Rusya Komünist Partisi (Bolşevik) 10. Kongresi'nde alınan kararlar uyarınca, 1921 başlarında parti içindeki fraksiyonlar yasaklandı. Lenin, bu durumu "İstisnai bir durumla başa çıkmak için getirilen geçici bir önlemdir." sözleriyle açıkladı. Buna karşın 1921 yılında, David Ryazanov, ortaya çıkan parti içi muhalafetleri bazında, parti kongrelerine fraksiyonlar temelinde seçim yapılmasının yasaklanmasını önerdi. Ancak Vladimir Lenin buna karşı çıktı.  İşçi Gerçeği grubunun üyeleri gibi, bazı parti içi muhalefet gruplarının üyeleri Aralık 1923'te partiden ihraç edildi. 1922'de Rus İç Savaşı bittikten sonra, Lev Troçki liderliğindeki Sol Muhalefet ve Nikolay Buharin ile Grigory Zinoviev etrafındaki toplanan muhalefet grupları gibi büyük muhalefet grupları yeniden ortaya çıkmaya başladı. Bu gruplar, birkaç yıl faaliyetlerine devam ettiler. Bu durum bazı Marksist yazarların muhalefet gruplarına yönelik yasakların geçici olarak tasarlandığını iddia etmesine yol açmıştır.Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreteri Nikita Kruşçev'in başlattığı destalinizasyon sonrası Haziran 1957'de Kruşçev'i görevden alınmasına çalışan fakat başarısız olan Anti Parti Grubu ortaya çıktı. Kruşçev'in tanımlaması olan Anti Parti Grubu, Bolşevik liderler Georgi Malenkov, Vyaçeslav Molotov, Lazar Kaganoviç, Dmitri Şepilov gibi isimlerin önderliğindeki muhaliflerden oluşmaktaydı. Grup destalinizasyon sürecinde Josef Stalin'in etkisizleştirilmesine şiddetle karşı çıktı. Tüm isimlerin siyasi işlerden uzaklaştırıldı ve ileriki zamanlarında partiden kovuldu. Şepilov'un Leonid Brejnev döneminde 1976'da partiye tekrar katılmasına izin verildi, ancak pasif bırakıldı.
Sovyetler Birliği Kozmonotları Madalyası

SSCB Kozmonotları Madalyası () Sovyet Uzay Ajansı için uçan tüm kozmonotlara sunulan Sovyetler Birliği devlet ödülü idi. Genellikle bu ayrıma eşlik eden şey, devletin hizmetindeyken kahramanca işler yapması için bir Sovyet vatandaşına verilebilecek en yüksek unvan olan SSCB Kahramanıdır.Unvan 14 Nisan 1961'de Yüksek Sovyet Presidyum Kararı ile kuruldu. Sovyetler Birliği'nin 1991'de dağılıncaya kadar ödüllendirildiği yerde, 20 Mart 1992 tarihli 2555-1 Rusya Federasyonu Yasası uyarınca muhafaza edildi ve Rusya Federasyonu Pilot Kozmonotu olarak değiştirildi.Unvan, üstün Sovyet Presidyum tarafından, üstün uçuş uzay uçuşu için görevlendirildi. SSCB Pilot Kozmonotunun amblemi, siparişlerin ve süslemelerin üstündeki göğüsün sağ tarafında giyilir. Rusya Federasyonu'nun fahri unvanlarıyla takılıysa, bu sandalyenin onayı vardır.Başlık 25mm genişliğinde 23,8mm yüksekliğinde dışbükey bir pentagon olup, yaldızlı gümüş kenarlıdır. Ortada, Sovyetler Birliği topraklarında kırmızı renkte olan kara dünyasının bir görüntüsü var. Altın yıldız, Moskova'yı, dünyanın sol üst köşesinde gümüş bir uyduya erişmek için bir zamanlar dünyayı saran yaldızlı bir yörünge yolunun kaynağı olarak gösteriyor. Kırmızı renkte emaye sarılan ikinci bir yörünge yolu, dünyanın altındaki bir yaldızlı patika, dünyadaki bir yaldızlı uzay aracına ulaşma yolunda daralma yapan bir yay içine girerek başlar. Beşgeninin üst sol köşesinde "PILOT" (Rusça: ЛЕТЧИК) yaldızlı kabartması, beşgeninin sağ üst köşesinde ise "COSMONAUT" (Rusça: КОСМОНАВТ) yaldız kabartması kitabesi, altındaki pentagonun alt kenarı boyunca, beş köşeli madalyonun sol ve sağ alt kenarları boyunca ünlü çin defne dalları olan "USSR" (Rus: СССР) yaldızlı yazıtı var idi. İşaretin tersi, ödül seri numarası haricinde açıktır. Nişan, süspansiyon halkası boyunca bir halka tarafından standart bir Rus kare çerçevesine tespit edildi. Ödül, giyim arkasında vidalı saplama ve somun ile giyinir. Montaj yeri, ipek kumaşlı kırmızı kurdele ile kaplıdır.
Sovyetler Birliği Merkez Televizyonu

Sovyetler Birliği Merkez Televizyonu  ( Tsentralnoye televideniye SSSR), Sovyetler Birliği'nin devlet televizyon yayımcısıydı.Sovyet televizyon programları oldukça çeşitliydi ve Birleşik Krallık'ın BBC veya Japon NHK'ninkine biraz benzemekteydi. Sovyet medyasının çoğu gibi, Merkez Televizyonu da düzenli olarak Komünist Parti'nin gündemlerini destekledi. Başlangıçta servis, ulusal radyo servisi ile birlikte Kültür Bakanlığı tarafından işletilmekteydi. Daha sonra, Haberleşme Bakanlığı ve Enformasyon ve Basın Bakanlığı bünyesindeki Devlet Televizyon ve RadyoYayıncılığı Komitesi ve daha sonra Bakanlar Kurulu tarafından kontrol edilen bir televizyon ve radyo yayın ağı tarafından işletildi.
Sovyetler Birliği Merkez Yürütme Komitesi

Sovyetler Birliği Merkez Yürütme Komitesi (), Sovyetler Birliği Sovyetleri Kongresi'nin ara oturumları sırasında Sovyetler Birliği'nin en yetkili yönetim organıydı. 1922'de Birinci Sovyetler Birliği Sovyetleri Kongresi tarafından kurulmuş olup 1938'de yerini Yüksek Sovyet Prezidyumu aldı.Başlangıçta komite dört üyeden oluşuyordu ve 1925'ten sonra yediye çıkarıldı. Kazakistan ve Kırgızistan SSC'leri 1936'da kuruldu ve komitede temsilcileri yoktu.Merkez Yürütme Komitesi Başkanlığı 21 üyeden oluşuyordu ve Birlik Sovyeti Prezidyumu ve Milliyetler Sovyeti'ni içeriyordu. Her kurucu cumhuriyetin bir temsilcisi (başlangıçta dört) başkanlık yöneticilerinden biri seçildi.Daha fazla varlık (genellikle daha önce Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri) SSCB'nin kurucu cumhuriyetleri statüsüne terfi ettiğinden, Prezidyum yöneticileri arasında temsil edildiler:Özbekistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (1924'ten beri): Feyzullah Hocayev (21 Mayıs 1925-17 Haziran 1937)Türkmenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (1925'ten itibaren): Nedirbay Aytakov (21 Mayıs 1925-21 Temmuz 1937)
Sovyetler Birliği Savunma Halk Komiserliği

Sovyetler Birliği Halk Savunma Komiserliği, Sovyetler Birliği'nin savunma politikalarından ve silahlı kuvvetlerinden sorumlu Savunma Bakanlığı'nın başıdır. Tarihi boyunca birçok kez isim değişikliğine uğramıştır. Bakanların çoğu aynı zamanda üst rütbeli subaylardır.
Sovyetler Birliği Silahlı Kuvvetler Anavatana Hizmet Nişanı

SSCB Silahlı Kuvvetler Anavatana Hizmet Nişanı () "Anavatana Hizmet Nişanı" olarak da bilinen askeri personele mükemmellik için üç derste verilen Sovyet askeri düzenidir.SSCB Silahlı Kuvvetleri Anavatanına Hizmet Nişanı, 28 Ekim 1974'te SSCB Yüksek Sovyet Başkanlığı kararı ile kuruldu. SSCB Silahlı Kuvvetleri Anavatanına Hizmet Nişanı, Sovyet Ordusu, Donanması, sınır veya iç birlik askerlerine verildi:Muharebe ve siyasi eğitimdeki başarılar için, savaşa hazır olmak ve yeni askeri teçhizat geliştirmek için; Hizmette yüksek performans için; Özel komuta görevlerinin başarıyla yerine getirilmesi için; Askeri görevlerin icrası sırasında sergilenen cesaret ve özveri için; Silahlı Kuvvetler'de hizmet ederken ulusa verilen diğer hizmetler için.SSCB Silahlı Kuvvetleri Anavatanına Hizmet Nişanı birinci, ikinci ve üçüncü olmak üzere üç sınıfa ayrıldı. Birinci sınıf en yüksek seviyededir. Her sınıfa üçüncü ile birincisi arasında sıralı olarak ödül verildi. Herhangi bir sınıfın SSCB Silahlı Kuvvetleri Anavatanına Hizmet Nişan Emrini alanlar bunlardan faydalanabilirler:Demiryolu ile (açık veya yolcu trenleri), gemi ile (birinci sınıf kabinlerde, açık veya yolcu hatlarında), hava yoluyla veya uzun mesafeli karayolu taşımacılığı yoluyla yıllık kişisel gidişat;Kırsal alanlarda her türlü kentsel yolcu taşımacılığının Cumhuriyet sınırları içinde ücretsiz kişisel kullanımı (taksi hariç);Bir sanatoryuma veya dinlenme evine ücretsiz fiş (bir tıbbi kurumun tavsiyesi üzerine yılda bir kez);Yerli işletmeler, kültürel veya eğitim kurumları tarafından verilen toplumsal hizmetler için olağanüstü kullanılabilirlik;SSCB Silahlı Kuvvetleri Anavatanına Hizmet Nişanı, Kızıl Yıldız'ın Nişanından sonra göğüsün sağ tarafında ve sınıf kıdemlerinin sırasına göre bitkindir.SSCB Silahlı Kuvvetleri Anavatanına Hizmet Nişanı, 58 mm x 58 mm'lik dört adet sivri uçlu yıldızın 90 ° 'lik bir açı ile geçtiği, üstteki yıldızın dikey ve yatay noktaları olduğu iki alandan oluşuyordu. Arka yıldız yaldızlı kenarlı açık mavi ve iki çapraz dışbükey emaye kaplanmıştı. Oksitlenmiş gümüş roketler sol üst ve sağa doğru işaret eder. Roketlerin burun kozalakları ve kuyruk bölümleri yaldızlanmıştı. En üstteki yıldızı, ortasında, ışınlardan oluşan ışınlardan, mavi bir zemin üzerinde bir meşe çelengi içinde bir dışbükey beş sivri uç içeren yuvarlak bir madalondan, beyaz emaye kurdele ile çevrili yazıttan oluşuyordu: "SSCB Silahlı Kuvvetleri Anavatanı Hizmetinde" (Rusça: "За службу Родине в ВССССР") yan ve üstünde ve çekiç ve orak altındaki görüntü alttadır. Orta madalyon, oksitlenmiş bir gümüş çapa üzerine bindirildi ve kanatlar üstten, alttan ve iki yana doğru çıkıntı yaptı. Madalya 64.5 gram ağırlığındaydı.
Sovyetler Birliği Silahlı Kuvvetleri Veteriner Dairesi

Sovyetler Birliği Silahlı Kuvvetleri Veteriner Dairesi, Sovyetler Birliği'ndeki veteriner tıp çalışmaları kapsamında Sovyetler Birliği Silahlı Kuvvetleri içerisinde hizmet veren veteriner tıp departmanı.Sovyetler Birliği öncesi Rusya'da askerî veteriner tıp çalışmaları 18. yy'da başladı. Bu kapsamda kurulan ilk yüksek eğitim kurumu 1812 tarihli Moskova Tıbbi Cerrahi Akademisi'dir. 1895 yılında askerî veteriner hekimlik direkt olarak Devlet Tıbbi Yönetimi'ne (GMU) bağlandı. 1910 yılında ise Veteriner Hekimlik Departmanı bağımsız bir kuruluş oldu. I. Dünya Savaşı'nda yıllarında çıkan şarbon, uyuz gibi birçok hastalıkla mücadele etti.Ekim Devrimi'nin ardından Kızıl Ordu'ya bağlandı. Ardından 8 Mayıs 1918 tarihli Savaş ve Donanma İşleri Halk Komiserliği kararnamesi ile Veteriner Yönetim Departmanı kuruldu. Bu birim 1921-1940 yılları arasındaki savaşsız dönemde bilimsel alanda pek çok araştırmalar gerçekleştirdi ve yeni tedavi metotları geliştirdi. 1920'li yılında Sovyet coğrafyasında sıkça görülen hastalıklar 1930'ların sonuna gelindiğinde hemen hemen hiç görülmüyordu. 1925 yılında ülkedeki hayvan sayısı 1914 yılında I. Dünya Savaşı öncesi seviyesine getirildi. Hayvan sayısının hızla artırılması ve büyük hayvan çiftlikleri oluşturulması, çeşitli bulaşıcı hastalıkların yayılmasına yol açtı. Bu gelişmelerle paralel olarak veteriner hekim sayısında artışa gidildi. Bu kapsamda Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti Halk Komiserleri Kurulu 1926 yılında veteriner işleri üzerine bir kararname yayınlayarak veteriner hekimliğe dair yüksek öğretim kurumları kurulması bunların genişletilmesi çağrısında bulundu. Ardından çok sayıda tesis ve tanı laboratuvarı kuruldu ve buralarda aşı, serum gibi teknik araçlar üretilmeye başlandı.II. Dünya Savaşı yıllarında tüm veterinerlik hizmetleri Veteriner Yönetimi Departmanına bağlandı. Bu süre zarfında bilimsel araştırmalar durdu, tüm hizmetlere askerî öncelik getirildi. Büyük Vatanseverlik Savaşı döneminde veteriner tıp konusunda gerileme görüldü. Nazi Almanyası'nın Sovyetler Birliği'ne saldırmasının ardından kalkınma planları ve veteriner ilaç üretimleri engellendi. Bu dönemde özellikle salgın hastalıkları engellemek için hayvanlar ülkenin doğu bölgelerine tahliye edildi. Savaş boyunca yaklaşık 17 milyon at, 20 milyon sığır, 27 milyon domuz Naziler tarafından öldürüldü. Hayvan barınakları ve çiftlikler yıkıldı.Askerî veterinerlik hizmeti gösteren veteriner sınıfı askerlerin rütbesi parlak kırmızı kenarlı koyu yeşil rütbe nişanı ile temsil edilmiştir.
Sovyetler Birliği Sovyetleri Kongresi

Sovyetler Birliği Sovyetleri Kongresi (, Sovyetler Birliği'nin Kuruluş Antlaşması ile birlikte 30 Aralık 1922'kurulmasından ve 1936 Sovyet Anayasası'nın kabulüne kadar Sovyetler Birliği'ndeki en üst yönetim organı. Sadece Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyetini yöneten Sovyetler olan Tüm-Rusya Sovyetleri Kongresi ile karıştırılmamalıdır.Sovyetler Birliği Sovyetleri Kongresi, tüm Sovyet cumhuriyetleri konseylerinin temsilcilerinden oluşmaktaydı. Kent Sovyeti'nden - 25.000 seçmenden 1 üye, bölgesel illerden ve Cumhuriyetlerin kongrelerinden - 125.000 seçmenden 1 üye kalırdı. Delegeler, özerk Sovyet cumhuriyetleri kongrelerinde seçilirdi.Sovyetler Kongresi, tüm kamu kurumlarının genel yönünü belirleyen Sovyetler Birliği Merkezi İcra Komitesi'ni seçmekle görevli idi.Sovyet ekonomisinin ve devlet bütçesinin geliştirilmesi için planlar oluşturulması ve mevcut mevzuatın genel prensiplerinin onaylanması.
Sovyetler Birliği Yahudi Kolonizasyon Örgütü

Sovyetler Birliği Yahudi Kolonizasyon Örgütü veya ICOR, Kuzey Amerika'daki yeni toplu yerleşim yerlerinde Yahudilerin yerleşmesini desteklemeyi amaçlayan komünist görüşlere sahip kitle örgütü. İlk olarak Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ve güneybatı Rusya'da (Stavropol Krayı) ve daha sonra Yahudi Sovyet yerleşim yeri olan Birobican'da faaliyetlerine devam etti. Kuruluş 1924'te Amerika Birleşik Devletleri'nde kuruldu ve kısa zamanda Kanada'ya yayıldı. Grup, Yahudi Özerk Oblastı'nın gelişimini finanse etmeye ve halka duyurmaya yardımcı oldu.1934 yılında ICOR, yeni bir bağış toplama ve dayanışma organizasyonu olan "Amerikan Birobican'daki Yahudilerin Yerleşim Komitesi" tarafından desteklendi. İki grup 1946'da birleşti.
Sovyetler Birliği Yüksek Sovyeti

Sovyetler Birliği Yüksek Sovyeti (), Sovyetler Birliği'nin anayasa değişiklikleri için tek karar mekanizması olan en yüksek yasama organı Başkanı Yüksek Sovyet Prezidyumu tarafından seçilirdi.Sovyetler Birliği Yüksek Sovyeti iki bölümden oluşmaktadır ve her ikisi de eşit yasama yetkilerine sahiptir. Her bir organın üyeleri dört yıllığına seçilirdi. Bu organlardan biri olan Birlik Sovyeti, her 300 bin kişi adına seçilen temsilcilerden oluşmaktadır. Diğer organ olan Milliyetler Sovyeti ise her Sovyet cumhuriyetinden seçilen 32 milletvekilini temsil eden etnik grup temsilcilerinden oluşmaktaydı.Sovyetler Birliği'nin 1936 ve 1977 anayasalarında, Yüksek Sovyet daima yüksek yasama yetkilerine sahipti, buna karşın uygulamada yürütme organlarının ve Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin kararlarına uyma şeklinde işlev gördü. Bu durum Marksist-Leninist kuramlarla ve demokratik merkeziyetçilik normlarından kaynaklanmaktaydı.Yüksek Sovyet yılda iki kez toplanırdı, oturumlar genellikle bir haftadan kısa sürerdi. Geri kalan dönemlerde Yüksek Sovyet Prezidyumu çalışırdı. Yüksek Sovyet Genel anlamda kritik kararları çıkarmakla görevliydi, diğer kararlar Prezidyum'a bırakılırdı.1938 ile Şubat 1990 arasında, sadece 80 yasal Yüksek Sovyet tarafından geçirildi. Bu oran, toplam yasa çıkarma eylemlerinin %1'den daha azdır.1 dönem 1989 - 1991 (gayri resmi olarak 12. dönem oturum), toplantılar Sovyetler Birliği Halk Vekilleri Kongresi tarafından yürütüldü.Yeni yapı 1991, (gayri resmi olarak 13. dönem oturum) önceki oturumların aksine, hiçbir seçim yapılmadı.
Sovyetler Birliği demografisi

1989 Sovyet nüfus sayımı verilerine göre, Sovyetler Birliği nüfusu %70 Doğu Slav, %12 Türk halkı ve diğer tüm etnik gruplar %10'un altında idi.Aşağıdaki demografik istatistikler, (aksi belirtilmedikçe) CIA World Factbook'un 1990 baskısından alınmıştır. (Not: CIA, Baltık devletlerini istatistik hesaplamalarına dahil etmedi.)Organize iş gücü: İşçilerin %98'i sendika üyesidir; tüm sendikalar, Bir Tüm-Birlik Sendikalar Merkezi Konseyi (AUCCTU) içinde örgütlenmekte ve çalışmalarını Komünist Partinin rehberliği altında sürdürmektedir.Rus İmparatorluğu, Rus Devriminden sonra yaklaşık 30 milyon(Polonya 18 milyon, Finlandiya 3 milyon, Romanya 3 milyon, Baltık Devleti 5 milyon ve Kars, Türkiye'ye 400 bin) nüfusa sahip toprakları kaybetti. II. Dünya Savaşı kayıpları, bebek ölüm hızındaki 1.3 milyonluk artış da dahil 27-30 milyon arasında tahmin edildi. Toplam savaş kaybı, 1939-45'te Sovyetler Birliği tarafından eklenmiş toprakları kapsar.Nüfus artış hızı zamanla azalırken, tüm Cumhuriyetlerdeki Sovyetler Birliği tarihi boyunca pozitif kalmış ve kolektifleştirme, kıtlık dönemleri hariç olmak üzere nüfus her yıl 2 milyondan fazla büyümüştür.Sovyetler Birliği, sınırları içinde 100'den fazla ulusal etnik kökene sahip dünyanın en etnik çeşitlilik gösteren ülkelerinden biriydi.
Sovyetler Birliği devlet başkanları listesi

SSCB Devlet Başkanı hukuken devletin en üst otoritesidir. 69 yıllık SSCB tarihinde dört farklı adla anılmışlardır.1938-1989 yılları arası kolektif bir devlet başkanlığı oluşmuş ve Yüksek Sovyet Meclisi Prezidyumu başkanı hem devlet hem de meclis başkanı sayılmıştır. Devlet başkanlığı büyük ölçüde sembolik bir makamdı.Yüksek Sovyet Prezidyumu'nda bir başkan, bir birinci başkan yardımcı, on beş başkan yardımcısı (her SSC için bir tane), 1 sekreter ve 20 üye bulunmaktadır.Her ne kadar anayasal olarak en üst pozisyonda olsa da ülkenin fiilen yöneticisi Parti Genel Sekreteriydi. Genel Sekreter tek parti rejimi sayesinde istediği makama seçilebilir ya da kendisine yakın kimseleri seçtirebilirdi.
Sovyetler Birliği devlet başkanı

Sovyetler Birliği Devlet Başkanı (, Prezident Sovetskogo Soyuza), resmi olarak SSCB Devlet Başkanı (Президент СССР) veya Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği Devlet Başkanı (Президент Союза Советских Социалистических Республик), Sovyetler Birliği'nin 15 Mart 1990-25 Aralık 1991 tarihleri arasındaki devlet başkanıydı. Mihail Gorbaçov resmi olarak makamda bulunan tek kişi olmuştur. Devlet Başkanlığı makamı ABD ve Fransa'daki başkanlıkların karışımına dayalı bir yönetim makamıydı.Bu makam kurulmadan önce Sovyetler Birliği'nin fiilen devletin başındaki isim Yüksek Sovyet Prezidyum Başkanı olup genellikle diğer kaynaklarda "başkan" olarak geçmekteydi. Sovyetler Birliği'nin varlığının büyük çoğunluğunda yürütme ile ilgili tüm etkili siyasi iktidar Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri'nin elinde olup Prezidyum Başkanlığı ise büyük ölçüde sembolik ve göstermelik bir makamdı. 1977 yılında Leonid Brejnev ile başlayarak son dört genel sekreter olan Brejnev, Yuri Andropov, Konstantin Çernenko ve Gorbaçov kendi dönemlerinde aynı zamanda fiilen devlet başkanı olarak görev yaptı.
Sovyetler Birliği erkek millî buz hokeyi takımı

Sovyetler Birliği erkek millî buz hokeyi takımı, Sovyetler Birliği'ni uluslararası turnuva ve maçlarda temsil eden erkek buz hokeyi takımıydı. Sovyetler Birliği Buz Hokeyi Federasyonu tarafından yönetilmekte olup Uluslararası Buz Hokeyi Federasyonu (IIHF) üyesiydi.Takım, 1954'ten itibaren her yıl Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası'nda veya Olimpik hokey turnuvasında en az bir madalya kazandı.Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından takım 1992 Kış Olimpiyatları'na Bağımsız Devletler Topluluğu erkek millî buz hokeyi takımı adıyla katıldı. Rusya erkek millî buz hokeyi takımı takımı, Sovyetler Birliği erkek millî buz hokeyi takımının ardılıdır.
Sovyetler Birliği hükûmeti

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği hükûmeti (, Pravitel'stvo SSSR), Sovyetler Birliği yönetiminde yürütme organının ana gövdesidir. Hükûmet başkanı, birinci dünya ülkelerinde "Sovyetler Birliği Başbakanı" olarak bilinen bürokrattı.1977 Anayasası uyarınca Bakanlar Konseyi Başkanı aynı zamanda hükûmet başkanı idi. Bakanlar Konseyi Başkanı'nın görevleri birinci dünya ülkelerindeki başbakanla eşdeğerdi. Buna karşın siyasi sistemi oluşturan iktidar tüm sovyetler arasında paylaştırılmıştı. Buna karşın her dönem de facto olarak üst düzey liderler bulunmaktaydı ve genellikle ülkeyi Halk Komiserleri Konseyi Başkanlığı ya da Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreterliği makamı vasıtasıyla yönetirlerdi. Zira Sovyetler Birliği Komünist Partisi (SBKP) Vladimir Lenin'in teorize ettiği öncü parti ilkesine uygun olarak devletin yönetim organıydı. (Bakınız: Ne Yapmalı?)Hükûmet üyeleri, Halk Komiserleri Konseyi üyeleri, bakanlar ve devlet başkanları, Bakanlar Konseyi Başkanı (başbakan) tarafından önerildi ve Yüksek Sovyet Başkanlığı tarafından atanırdı. Hükûmet, yürütme yetkilerini Sovyetler Birliği Yüksek Sovyeti tarafından çıkarılan Sovyetler Birliği Anayasası ve yasalarına uygun olarak uygulardı. Hükûmet, Sovyet Parlamentosu'ndan sorumlu idi ve parlamento, teorik olarak basit bir oy çoğunluğu ile hükûmetin bir bütün olarak veya herhangi bir devlet görevlisi istifasını isteyebilirdi. Halk Komiserleri Konseyi Başkanı ve hükûmet üyeleri alınan kararlardan müşterek olarak sorumluydular. Tam anlamıyla devlet başkanı olan Yüksek Sovyet Başkanı, devlet bakanlarını atardı ve atama Yüksek Sovyet'in diğer üyeleri tarafından onaylanırdı.30 Aralık 1922'de Sovyetler Birliği'nin kurulduğu ve Sovyetler Birliği'nin ilk hükûmeti'nin 6 Temmuz 1923'te kurulduğu dönem boyunca, Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti hükûmeti Sovyetler Birliği geçici bir hükûmeti olarak hareket etti.Sovyetler Birliği'nin dağılmasından kısa süre önce SSCB cumhuriyetleri arası Ekonomi Komitesi ve Silayev Hükûmeti, Bakanlar Kurulu'nun güven oylamasıyla çözülmesinden sonra hükûmetinin görevlerini yerine getirdi. Fakat bu süreç sonunda birliğin dağılması nedeniyle yeni bir hükûmet kurulamadı.
Sovyetler Birliği kadın millî basketbol takımı

| bölge_madalya=  ''Altın: 1950, 1952, 1954, 1956, 1960, 1962, 1964, 1966, 1968, 1970, 1972, 1974, 1976, 1978, 1980,1981, 1983, 1985, 1987, 1989, 1991   Gümüş: 1958}}Sovyetler Birliği Kadın Millî Basketbol Takımı''',Sovyetler Birliği'nin çöküşüne kadar uluslararası organizasyonda Sovyetler Birliği'ni temsil etmiştir.
Sovyetler Birliği kadın millî futbol takımı

Sovyetler Birliği kadın millî futbol takımı, Sovyetler Birliği'nin kadınlardan oluşan ve ülkeyi uluslararası alanda temsil etmiş futbol takımı. 1990 yılında kurulan takım kısa ömürlü olmuş ve Sovyetler Birliği'nin dağılması ile birlikte yerini Rusya kadın millî futbol takımı almıştır. Takımın başında yalnızca tek bir teknik direktör, Oleg Lapşin görev yapmıştı. Takım toplam 48 maç yaptı. Bu maçlardan 11'inde galibiyet, 9'unda beraberlik sonucunu almış, geri kalanında mağlubiyet gerçekleşmiştir.Sovyet kadın millî takımı, 1991 Avrupa Kadınlar Futbol Şampiyonası'na katılmadı, bunun yerine dostluk maçları oynadı.
Sovyetler Birliği kadın millî ragbi birliği takımı

Sovyetler Birliği kadın millî ragbi birliği takımı Sovyetler Birliği'nde kadınların ulusal ragbi birliği takımıydı. 1990-1991 yılları arasında altı maç oynadı ve maçların tamamını kaybetti. Ekip, ragbi ekipmanlarını ve votka gibi çeşitli eşyalarını takas ederek ve satarak 1991 Kadınlar Ragbi Dünya Kupası'nı tamamladı. Sovyetler Birliği'nin çöküşü nedeniyle 1991'den sonra oynamayı bıraktılar.Sovyetler Birliği ilk maçlarını RugbyFest 1990'da Yeni Zelanda'ya karşı oynadı ve 8-0 kaybetti. Ayrıca turnuvada Hollanda ve ABD'ye karşı oynadığı diğer iki maçı da kaybetti. Sovyet takımı daha sonra Galler'deki 1991 Kadınlar Ragbi Dünya Kupası'na katılmaya davet edildi. Bu turnuvada oyuncuların çoğu Sovyetler Birliği pasaportlarını ilk kez alıp Sovyetler Birliği dışına ilk kez seyahat ettiler. Takımın çoğunluğu Moskova merkezli Victoria ragbi kulübünden oluşuyordu. Takımın yolculuğu planlanana göre iki gün gecikti ve Moskova Havaalanı'nda bavullarının yarısı kayboldu. Takım turnuva için Birleşik Krallık'a vardığında, Heathrow Havaalanı'ndaki gümrükler aracılığıyla beş sandık Rus votkası ve havyar kaçırmışlardı.Galler'e vardıklarında, Sovyetler Birliği'nden para almalarına izin verilmediği için masraflarını ödemek için votka, havyar ve spor kıyafetlerini satmaya veya takas etmeye başvurdular. Gümrük memurları (HM Customs ve Excise) yasadışı votka satışlarını duyduklarında takımı ziyaret ettiler, ancak dil engeli nedeniyle herhangi bir yaptırım uygulamadan ayrıldılar. Takımın hikâyesi Birleşik Krallık'taki ulusal gazetelerde yer aldı, bu da masraflarını karşılamak için yerel bir pasta tüccarından gelen yemekler, anonim bir bağışçıdan 1,200 £ ve bir Galler millî takımı oyuncusunun annesinden 100 £ da dahil olmak üzere çeşitli bağışlar yapılmasına neden oldu. Sovyetler Birliği, Hollanda, ABD ve Kanada'ya karşı düzenlenen turnuva sırasında tüm maçlarını kaybetti.Turnuva organizatörleri, Ragbi Futbol Birliğine £30.000 borçlu kaldı; bu borç masraflarını ödeyemedikleri için Sovyet takımına atfedildi. Sovyet takımının Sovyetler Birliği'nin dağılmasının öncesinde katışdığı son turnuva oldu; 1994 Kadınlar Ragbi Dünya Kupası'nda yerleri Rusya ve Kazakistan'ın halef takımları tarafından alındı.
Sovyetler Birliği millî futbol takımı

Sovyetler Birliği millî futbol takımı, Sovyetler Birliği'ni uluslararası alanda temsil etmiş futbol takımıdır. Sovyetler Birliğinin yıkılmasıyla ortadan kalkmış, yerine bir süreliğine Bağımsız Devletler Topluluğu millî futbol takımı FIFA tarafından tanınmış ve sonunda bunun yerini, Rusya millî futbol takımı başta olmak üzere diğer ayrılan devletlerin ulusal takımları almıştır.Sovyetler Birliği, döneminde FIFA Dünya Kupası'na yalnızca 1978 yılında katılamadı ve toplamda 7 kez turnuvada yer aldı. En başarılı sonucu 1966 FIFA Dünya Kupası'nda Almanya millî futbol takımına 2-1 kaybettikleri yarı finale çıkarak aldılar. SSCB, Avrupa Futbol Şampiyonası'na toplamda 7 kez katıldı ve ilk turnuva olan 1960 Avrupa Uluslar Kupası'nı finalde Yugoslavya millî futbol takımını 2-1 yenerek şampiyon tamamladı. 1964, 1972 ve 1988'de olmak üzere 3 kez de finale çıkma başarısı gösterdi. 1968 yılında ise yarı finalde İtalya millî futbol takımı ile berabere kalmasına rağmen kura ile finale çıkamadı. SSCB millî futbol takımı, Olimpiyat Oyunları'nda ise 1956 ve 1988 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya sahibi oldu. Ayrıca, 1977 yılında ilk kez düzenlenen FIFA Gençler Futbol Turnuvası ve 1987 yılındaki FIFA U-17 Dünya Şampiyonası'nda altın madalya sahibi oldu.
Sovyetler Birliği posta pulları

Sovyetler Birliği posta pulları, Sovyetler Birliği'nde 1923-1991 yılları arasında çıkarılan  posta pullarını kapsar. Moskova merkezli pullar genellikle Rusça yazılı olarak basılırdı. Sovyet pulları konusu itibarıyla büyük ölçüde ilk sosyalist devletin tarihi, Büyük Vatanseverlik Savaşı, Sovyet politikası, ekonomisi ve kültürü gibi konuları ele almaktaydı.Sovyet posta pullarının ilk kayda değer tasarımcısı İvan Dubasov olarak görülür. Dubasov 1924'te ülkenin kurucusu Vladimir Lenin'i resmeden ilk pulları tasarlayan kişidir. 1970'lerin ortasına gelindiğinde, SSCB'de 4000'den fazla pul üretildi. 1970'te tüm çıkartılan pullar Sovyetler Birliği Posta Pulları Kataloğu ismiyle Moskova'da yayımlandı.
Sovyetler Birliği özerk oblastları

Çeçen-İnguşya Özerk Oblastı (1944–1957; daha sonra Çeçen-İnguşya Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti olarak birleşti)Çerkes Özerk Oblastı (Çerkes Ulusal Bölgesi 1926-1928; Çerkes AO 1928-1957; daha sonra Karaçay-Çerkes Özerk Oblastı olarak birleşti)Kara-Kırgız Özerk Oblastı (1924–1926; 1924 yılında Kırgız Özerk Oblastı olarak adlandırıldı, 1926 yılında özerk cumhuriyet oldu (Kırgız Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti (1926–36)), 1936 yılında (Kırgızistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti) oldu, ve günümüzde bağımsız Kırgızistan devleti)Moldovya Özerk Oblastı (1924 yılında özerk cumhuriyet oldu (Moldova Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti), 1940 yılında birleşmiş cumhuriyet oldu (Moldova Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti), günümüzde ise bağımsız Moldova) devleti
Sovyetler Birliği'nde Başkurtlar

Sovyetler Birliği'nde Başkurtlar, Sovyetler Birliği sınırları içerisinde içinde yaşayan Başkurt kişi veya grupları betimler.1917 Ekim Devrimi'nden önce "Başkurt" kavramı ve Başkurt kültürü yoktu. Devrim öncesinde Başkurtlar genellikle göçebe çobanlardı. Kabileler halinde yaşadılar ve politik taleplere sahip bir halk olmadılar. Kendilerini sadece onları büyük ölçüde etkileyen yakındaki bir Türk halkı olan Tatarlar olarak düşündüler. Ancak 1930'lardan itibaren Başkurt olarak sınıflandırıldılar. Büyük çoğunluğu Başkurdistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde yaşadı. Bununla birlikte Ural Dağları, Kazakistan SSC ve Özbekistan SSC'de de Başkurt nüfus vardı. Yoğunluklu olarak İslam dinine inanış hakimdi. Sovyetler Birliği Komünist Partisi Başkurdistan Bölge Komitesi bölgedeki en yüksek yönetim pozisyonuydu.Aralık 1917'de Tüm Başkurt Kongresi'ne katılan delegeler, Başkurdistan bölgesinin ulusal özerkliğininin ilan edilmesine oy birliği ile karar verdi. Ardından 23 Mart 1919 tarihinde Başkurdistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti  kuruldu. Böylelikle Başkurdistan ÖSSC, Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'ne bağlı olarak ilan edilen ilk özerk cumhuriyet oldu. Ardından kültür çalışmaları hızlandı ve 1926'da ise ilk Başkurtça kitap yayınlandı.
Sovyetler Birliği'nde Estonlar

Sovyetler Birliği'nde Estonlar, Sovyetler Birliği sınırları içerisinde içinde yaşayan Eston kişi veya grupları betimler.28 Kasım 1917'de bağımsızlığını ilan ederek Sovyetlere karşı Estonya Bağımsızlık Savaşı adıyla bilinen ayaklanma başladı. Bu ayaklanmanın üzerine Kızıl Ordu bölgeye gönderildi, bağımsızlığı destekleyen Almanya Estonya'dan taraf tuttu. Almanya savunması altındaki Estonya, 24 Şubat 1918'de resmi olarak bağımsız oldu. Ardından imzalanan Brest-Litovsk Antlaşması sonrası Sovyetler Estonya'dan çekildi. Tartu Antlaşması ile birlikte Sovyet Rusya, Estonya'nın bağımsızlığını tanıdı ve üzerindeki tüm haklardan vazgeçti. 1 Aralık 1924'te Komintern'in de desteklediği gruplar Estonya'da komünist bir hükûmet kurmak için girişiminde bulundu, ancak girişim başarısız oldu. Rusya'da yaşayan Estonlar Estonya vatandaşlığı aldılar ve Estoya'ya dönme seçeneği kazandılar. 1920 yılında Rusya'da yaklaşık 40.000 Eston yaşamaktaydı. 1920-1923 yılları arasında toplam 37.578 kişi Sovyet Rusya'dan Estonya'ya taşındı.21 Haziran 1940'ta Estonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti, Sovyetler Birliği'ne katıldı. Kısa bir süre sonra bağımsızlığını ilan eden ülke, 6 Ağustos 1940'ta tekrar Sovyetler'e katıldı. 1941'de Nazi Almanyası tarafından işgal edilen ülke 1944'te Kızıl Ordu tarafından tekrar alındı.
Sovyetler Birliği'nde Gürcüler

Sovyetler Birliği'nde Gürcüler, Sovyetler Birliği sınırları içerisinde içinde yaşayan Gürcü kişi veya grupları betimler.Kızıl Ordu'nun Gürcistan'a müdahalesi sonrası komünistler karşıt güçleri bastırmaya ve kuvvetlerini artırmaya başladılar. Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'ne bağlı devlet organları ve siyasal partilerin silahlı kolları lağvedildi. Bununla birlikte özel mülkiyet de kaldırıldı, tüm sanayi, demiryolları, filo, bankalar gibi yapılar hükûmetin kontrolüne geçti. Bu dönemde rejim muhaliflerine sıkıyönetim uygulandı ve baskı politikası yürütüldü.Sovyet döneminde sanayileşme ve kültürel aktiviteler arttı. 1920'li ve 1930'lu yıllarda Gürcüce eğitim veren orta ve yüksek eğitim kurumlarının sayısı arttı, bilim ve sanat gelişti. 1940 yılında Gürcistan Bilim Akademisi kuruldu.II. Dünya Savaşı döneminde pek çok Gürcü Kızıl Ordu saflarında Nazi Almanyası'na karşı savaştı. 1940'ta nüfusu yaklaşık 3.612.000 olan Gürcistan'da, 700 binden fazla kişi Kızıl ordu saflarında savaştı ve 300 binden fazla insan geri dönmedi. Gürcü bir kısmı ulusal Gürcistan birliklerinde ve diğer kısmı ise çok uluslu Sovyet ordularında ve partizan gruplarında diğer bölgelerde savaştı. Mihver Devletleri ile işbirliği yapan Gürcüler de mevcuttu ancak Kızıl Ordu saflarında savaşan kişilerle kıyaslandığında sayı oldukça azdı. Sovyet ordusunda savaşan Gürcülerin çoğu, o zamanlar Sosyalist vatanseverlik olarak tarif edilen "Sosyalizmin anavatanını" koruduklarına içtenlikle inanıyorlardı. Gürcü işçi sınıfı da Naziler üzerindeki zaferde büyük rol oynadı. Gürcistan ekonomisinin büyük çoğunluğu cephede maksimum güçle çalıştı. Nitelikli işçilerin büyük bir kısmı askerlik görevi yürütmesine rağmen, makine yapımı ve metal işleme fabrikaları üretkenliklerini iki katına çıkarıldı. Asker işçilerin makinelerindeki yerlerini eşlerini, kız kardeşlerini veya kızlarını aldı. Çok sayıda silah, askeri malzeme ve üniforma üretildi. Savaş döneminde Gürcistan'da 200 yeni işletme inşa edildi. Sovyet kolektif çiftlikleri, tarım ve üretim planlarını büyük ölçüde uyguladı.Bir Gürcü olan Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreteri Josef Stalin'in ölümünden sonra başlatılan destalinizasyon sürecinde ulusal bir kırılma yaşandı. 3 Mart 1956'da Tiflis'de üniversite öğrencileri Sovyetler Birliği Komünist Partisi 20. Kongresi kararlarını ve Stalin karşıtı politikaları protesto etmeye başladı. 4 Mart'tan sonra olaylar Gürcistan geneline yayıldı. 10 Mart gününe kadar süren 1956 Gürcistan protestolarına askerler müdahale etti. Olaylarda 100'den fazla kişi öldü ve yaklaşık 300 kişi yaralandı.
Sovyetler Birliği'nde Kazaklar

Sovyetler Birliği'nde Kazaklar, Sovyetler Birliği sınırları içerisinde içinde yaşayan Kazak kişi veya grupları betimler.1925'te Kazak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti kuruldu ve 1936'ya kadar Kazaklar özerk statüde temsil edildi. 5 Aralık 1936 tarihinde Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti statüsüne kavuştu ve Kazakistan Komünist Partisi kurularak Sovyetler Birliği'ndeki Kazaklar daha yüksek statüde egemenlik kazanarak söz sahibi oldu. İslam dinine yüksek oranda inanış hakimdi. Ataerkil ilişkilerin sıklıkla görüldüğü Kazak toplumu Kazakistan Komünist Partisi eliyle yoğun toplumsal cinsiyet eğitimlerine tabi tutuldu.Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde bulunan Baykonur Uzay Üssü, Sovyet uzay programında önemli bir yere sahipti. Dünyanın en eski ve en büyük uzay üssü olan Baykonur Uzay Üssü uzaya ilk kez insanın gönderildiği üs olarak da tarihe geçti.1989 nüfus sayımına göre Sovyetler Birliği'nde 8.135.818 Kazak yaşamaktaydı. 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Kazaklar büyük ölçüde Rusya vatandaşlığına geçtiler.
Sovyetler Birliği'nde Letonlar

Sovyetler Birliği'nde Letonlar, Sovyetler Birliği sınırları içerisinde içinde yaşayan Leton kişi veya grupları betimler.18. yüzyılda Rus İmparatorluğu tarafından Letonya topraklarının ele geçirilmesinin ardından çok sayıda Leton Rusya'ya göç etti. 19. yüzyılda, birçok topraksız Leton köylü doğuya taşındı ve Sibirya ve Urallarda yerleşimler kurdu. I. Dünya Savaşı sırasında binlerce Leton mülteci olarak Rusya'ya göç etti. Bir dizi Leton Bolşevik politikacı ve aktivist Rus İç Savaşı'ndan sonra Rusya'ya yerleşti ve yeni kurulan Sovyet devletinde yönetici oldular. 17 Kasım 1918'de Letonya Sosyalist Sovyet Cumhuriyeti kuruldu, ancak 13 Ocak 1920'de lağvedildi. 1926'deki ilk tüm Sovyetler Birliği nüfus sayımına göre ülkede 151 binden fazla Leton yaşamaktaydı. Sovyetler Birliği'nin çeşitli bölgelerinde çok sayıda Leton kültür organizasyonu, yayınevi ve okul kuruldu. En büyük ve en etkili organizasyon, merkezi Moskova'da bulunan Prometejs Society idi.1930'lu yıllardaki Büyük Temizlik döneminde çok sayıda baskı altın alındı. Kasım 1936'dan NKVD, özellikle Letonya kökenli kişileri hedef alan kitlesel bir baskı kampanyası olan NKVD Leton Operasyonu'nu başlattı. İlk hedefler Leton örgütlerindeki aktivistler, eski Kızıl Leton Tüfekçiler, Letonya'dan göç edenler, bazı devlet yetkilileri ve Jānis Rudzutaks, Jukums Vācietis, Jānis Bērziņš gibi önde gelen komünist devrimcilerdi. Operasyon sırasında, 16.575'i infaz edilen 21.300'den fazla kişi hapse mahkûm edildi. Bazı kaynaklar 1930'ların baskı ortamında 70 bin civarında Letonun öldürüldüğünü iddia eder.1944 yılındaki Kızıl Ordu'nun Litvanya'ya müdahalesi sonrası kurulan Letonya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti sonrası ülkede yaşayan Letonlar Moskova ve Leningrad başta olmak üzere büyük şehirlere göç etti. 1980'lerdeki perestroyka politikaları sırasında, büyük şehirlerde Leton diasporasının yeni organizasyonları kuruldu. 1989 yılı nüfus sayımına göre Sovyetler Birliği'nde toplam 1.458.986 Leton yaşamaktaydı. Sovyetler Birliği'nin dağılması ve Letonya'nın bağımsız bir devlet oluşunun ardından Rusya'daki çok sayıda Leton Letonya'ya döndü.
Sovyetler Birliği'nde bilim ve teknoloji

Sovyetler Birliği'nde bilim ve teknoloji, Sovyetler Birliği'nin ulusal politikasında önemli bir parçası olarak rol aldı. Vladimir Lenin zamanından 1990'ların başında Sovyetler Birliği'nin dağılmasına kadar hem bilim hem de teknoloji, Sovyet devletinin ideolojisi ve pratik işleyişi ile yakından bağlantılıydı ve diğer ülkelerdeki modellerden hem benzer hem de farklı yollarla takip edildiler. Konstantin Tsiolkovskiy gibi İmparatorluk Rusyası'nda çalışan birçok bilim insanı SSCB'de çalışmaya devam etti ve Sovyet bilimini doğurdu.Sovyet hükûmeti, bilimin gelişimini ve ilerlemesini ulusal bir öncelik haline getirerek, tüm eğitim seviyelerinde bilimi vurgulayarak ve en iyi bilim insanlarını onurlandırdı. Her yıl çok fazla sayıda mühendis mezun oldu. Sovyet bilim insanları teorik düzeyde birçok alanda beğeni topladı. Matematik, fizik (özellikle teorik nükleer fizik), kimya ve astronomi alanında yüksek düzeyde ilerlemeler kaydedildi. . Fiziksel kimyager ve fizikçi Nikolay Semenov, Nobel Ödülü'nü kazanan ilk Sovyet yurttaşıydı, 1956'da diğer bazı bilim insanları Sovyet Nobel Ödülü kazanandı.Sovyet teknolojisi en çok nükleer fizik alanlarında geliştirildi. Silahların Batı dünyası ile yarışması politikacıları araştırma için yeterli kaynakları ayırmaya ikna etti. İgor Kurçatov'un yönettiği bir programı nedeniyle (Cambridge Beşlisi'nin casuslarına dayanarak), Sovyetler Birliği, 1949'da ABD'den dört yıl sonra atom bombası geliştiren ikinci ülke oldu. Sovyetler Birliği, 1953'te ABD'den sadece on ay sonra bir hidrojen bombası patlattı. Uzay araştırmaları da oldukça gelişti: Ekim 1957'de Sovyetler Birliği ilk yapay uydu olan Sputnik 1'i yörüngeye çıkardı. 1961 Nisan'ında Sovyet kozmonotu Yuri Gagarin uzaya çıkan ilk kişi oldu. Sovyetler, ekonomik problemler 1980'lerde kesintilere neden olana kadar bilim alanonda güçlü programlarını sürdürdü.Her ne kadar bilim alanları sanat gibi diğer alanlardan daha az sansürlenmiş olsa da fikirlerin bastırılmasının birkaç örneği vardı. En ünlüsü olan agronomist Trofim Lısenko genellikle modern genetik tarafından kabul edilen kromozom kalıtım teorisini kabul etmeyi reddetti. Teorilerini marksizme tekabül ettiğini iddia ederek, 1948'de popülasyon genetiği ve diğer ilgili biyolojik araştırma alanlarının uygulanmasını ve öğretilmesini yasaklamak için 1948'de Josef Stalin ile konuşmayı başardı; bu karar 1960'larda tersine çevrildi.
Sovyetler Birliği'nde dans

Sankt-Peterburg’daki İmparatorluk Bale Okulu, Sovyet Devrimi’nden sonra Leningrad Kirov Dans Okulu’na dönüştü ve Sovyet balesinin birçok ünlü dansçısı bu eğitim kurumundan yetişti. Niçinski’den Nureyev’e, Pavlova’dan, Plitsetskaya’ya dek birçok ünlü yıldızın yer aldığı Bolşoy Bale Topluluğu, gerek klasik bale yapıtlarında, gerekse çağdaş Sovyet bestecilerinin eserlerinde büyük başarı sağladı ve dünya ölçüsünde ünlendi. Aynı süreçte Sibirya’dan Ukrayna’ya dek 100’ü aşkın halkın folklorundan derlenen halk oyunları, gerek özgün biçimleri, gerekse çağdaş dans ilkeleri anlayışına göre yapılan koreografik biçimleriyle çok sayıda dans topluluğunun repertuvarını oluşturdu. Bu konuda öncü çalımalarıyala Moiseyev Halk Dansları Topluluğu, ülke içinde olduğu gibi, dünya ölçüsünde de yaygın bir beğeni kazandı.