İberyalı Petrus

İberyalı Petrus () (c. 417-491) (c. 417-491), erken Hıristiyanlığın önde gelen isimlerinden ve Hristiyan Neoplatonizminin kurucularından biri olan bir Gürcü kraliyet prensi, ilahiyatçı ve filozoftur. Bazılarına göre, geleneksel olarak Areopagite Pseudo-Dionysius olarak bilinen yazardır.Çalışmaları arasında Beytüllahim'deki ilk Gürcü manastırını kurmak ve Gazze yakınlarında Majuma'nın piskoposu olmak yer almaktadır. En eski Gürcüce yazıt olan Bir el Qutt yazıtlarında babasıyla birlikte Petrus'tan bahsedilir.İberya krallarının (Doğu Gürcistan) Kraliyet Chosroid hanedanlığında doğdu ve başlangıçta İberıa Prensi (Kartli) Murvan (alternatif olarak Nabarnugios) olarak adlandırıldı. Babası İberya Kralı Bosmarios, Lazika'dan ünlü filozof Mithradates'i Murvan'ı eğitmesi için davet etti. Perslere rehin olarak teslim edilmemesi için çocuk bir süre gizli tutuldu.Prens, 423 yılında beş yaşındayken siyasi rehin olarak İberya'nın Perslere değil Bizanslılara bağlılığını sağlamak için Konstantinopolis'e gönderildi. Burada II . Theodosius'un eşi Roma imparatoriçesi Aelia Eudocia'nın kişisel himayesinde mükemmel bir eğitim aldı.Biyografi yazarı John Rufus'a göre, Petrus münzevi disiplinini baltalayacağı için evine mektup yazmayı veya evden mektup almayı reddetti. Yirmi yaşlarında genç prens, akıl hocası Mithradates ile birlikte saraydan ayrıldı ve Filistin'e hacca gitmek için kaçtı ve Kudüs'te Petrus adıyla bir keşiş oldu. 430'da Beytüllahim'de (daha sonra Beytüllahim Gürcü Manastırı olarak anılacaktır) kendi manastırını kurdu. 445'te rahip olarak atandı. Mithradates (şimdiki adı Yuhanna) eşliğinde, Yakın Doğu'nun çeşitli ülkelerini gezdi ve sonunda Gazze yakınlarındaki Majuma'ya yerleşti.452'de Patrik Theodosius tarafından Majuma piskoposu olarak kutsandı. Yerel hükümdarın emriyle bazı Hristiyanlar sürgün edilmeden önce sadece altı ay hizmet etti. Petrus, Enaton'a sığındığı Mısır'a kaçtı, ancak on yıl sonra Filistin'e geri döndü. Çok sayıda takipçi ve mürit edindi. Orta Çağ kaynaklarına göre, birçok ünlü dini eserin yazarıydı. Ancak hiçbiri Petrus adıyla bilinmedi.Çeşitli doğu kiliseleri onun :en:Chalcedonian doktrininden sapmış olabileceğini düşünmektedir. Bu Kiliseler (Ermeni, Kıpti vb.) İberyalı Petrus'un bir Miafizit ve bir Keldani karşıtı olduğuna inanırken, bu görüş Gürcü Ortodoks Kilisesi tarafından paylaşılmamaktadır. Biyografileri bu konuyu tartışmasa da, Ermeni kaynaklarının yanında yer alan akademisyenlerin bir kısmı onun Keldani karşıtı olduğu fikrini kabul ederken, diğerleri etmemektedir. Örneğin, David Marshall Lang kendisinin bir Monofizit olma olasılığına inanırken, Shalva Nutsubidze ve Ernest Honingmann Neoplatonik bir filozof olduğuna inanmaktadır.Petrus'un Vita'sı, Maiuma piskoposu olarak sonradan onun halefi olan müridi Yuhanna Rufus (Beth Rufina Yuhanna) tarafından yazılmıştır.Petrus'un çağdaşı, Midilli piskoposu Zacharias Rhetor tarafından Yunanca olarak yazılmış Gürcü versiyonu, M.Ö. 13. yüzyıl.Horn, Cornelia B. (2006), Beşinci Yüzyıl Filistininde Asketizm ve Kristolojik Tartışma: İber Peter'in Kariyeri . Oxford University Press,  .David Marshall Lang, "İberyalı Peter ve Biyografileri". Kilise Tarihi Dergisi, cilt. 2 (1951), s. 156–168Jan-Eric Steppa, John Rufus and the World Vision of Anti-Chalcedonian Culture, (Gorgias Press, 2002), xxvii + 199 s. ISBN 1-931956-09-XErnest Honigmann, Pierre l'iberian et les ecrits du Pseudo-Denys l'Aréopagite, Bruxelles, 1952 (Fransızca)Shalva Nutsubidze. İberyalı Peter ve Areopajiti sorunları. - Tiflis Devlet Üniversitesi Tutanakları, cilt. 65, Tiflis, 1957 (Rusça)Besik Khurtsilava. B'ir el-Qutt'taki Gürcü Manastırı yazıtları ve kronolojisi, "Ortadoğu'da Hıristiyanlık", № 1, Moskova, 2017, s. 129–151ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურის ძეგლები, IV, ე. გაბიძაშვილის და მ. ქავთარიას რედაქციით, ტ. თბ. 1968.ცხოვრება პერტე იბერისა, ასურული რედაქცია გერმანულიდან თარგმნა, გამოკვლევა, კომემტარები და განმარტებითი საძიებლები დაურთო ი. ლოლაშვილმა, თბილისი, 1988.პეტრე იბერიელი (ფსევდო-დიონისე არეოპაგელი). შრომები. თარგმ. ეფრემ მცირისა. ს. ენუქაშვილის გამოც. თბ. 1961.Н. Марр. Житие Петра Ивера, царевича — подвижника ve епископа Мойюмского V века. Православный палестинский сборник. 1896 г. т. 16.