Süper Deniz S.4 Uçağı

Supermarine S.4, Supermarine tarafından inşa edilen 1920'lerde İngiliz tek motorlu tek kanatlı uçaktı. Şirketin baş tasarımcısı RJ Mitchell liderliğindeki bir ekip tarafından tasarlanan araç, 1925 Schneider Trophy yarışmasında yarışmak için inşa edildi.

Mitchell'in tasarımı devrim niteliğindeydi. Hızı artırmak için sürükleme kuvvetlerini azaltma ihtiyacının farkında olarak, tasarladığı uçan teknelerle belirgin bir tezat oluşturan bir yüzer uçak üretti. Ahşaptan yapılmış ve desteksiz bir konsol kanadıyla,  üretmek için geliştirilmiş bir Napier Lion motoruyla çalıştırılıyordu. Kısa bir yarış süresi boyunca. S.4 aerodinamik ve estetik açıdan hoştu, ancak kokpit konumu pilotun görüşünü kısıtladığı için potansiyel olarak tehlikeliydi. 24 Ağustos 1925'teki ilk uçuşundan bir aydan kısa bir süre sonra,  ile dünyanın deniz uçağı hız rekorunu kırdı

ABD'de Baltimore'daki Bay Shore Park'ta, 1925 yarışmasının yapıldığı yer olan S.4'ün arka tarafı, olaydan önceki bir fırtına sırasında düşen bir sırık nedeniyle hasar gördü. 23 Ekim'deki seyir denemelerinde, tamir edilen uçağın iyi performans gösterdiği gözlemlendi, ancak daha sonra (tam olarak açıklanamayan nedenlerle) kontrolden çıktı ve  denize düştü, pilot Henri Biard'ı yaralandı.

Mitchell, hemen halefi olan Supermarine S.5'i tasarlarken S.4'teki çalışmalarından edindiği pratik deneyimi kullandı.

Tasarım ve gelişim 
1925'te Supermarine'in baş tasarımcısı RJ Mitchell, o yılki Schneider Trophy yarışında yarışmak için yeni bir uçak üzerinde çalışıyordu.  Tasarım sürecini başlatma kararı, 18 Mart 1925'te Napier ve Supermarine tarafından ortaklaşa alındı.  Amerikalıların bir önceki yarışmadaki başarısının ardından, Mitchell hızı artırmak için sürükleme kuvvetlerini azaltma ihtiyacının tamamen farkındaydı. Yeni tasarımı, orta kanat, konsol yüzer uçak içindi. Aralık 1924'te uçuş hızı rekorunu kıran bir Fransız tek kanatlı uçağı olan Bernard SIMB V.2 ile karşılaştırılabilirdi.   Yeni tasarım, Mitchell'in önceki Schneider için tasarladığı uçan teknelerle belirgin bir tezat oluşturuyordu.

S.4 adı, Mitchell tarafından "S" Schneider'ı temsil edecek şekilde belirlenmiştir.  Önceki üç Schneider Trophy katılımcısını (Supermarine Sea Lion serisi) S.1, S.2 ve S.3 olarak gördü.  S.4, Supermarine ve Napier'in ilk geliştirme ve inşaat maliyetlerini karşılaması halinde uçağı satın almayı kabul eden İngiliz hükûmeti tarafından desteklenen ilk Schneider Trophy yarışmacısıydı.  Hava Bakanlığı, İngiliz ekiplerine ABD hükûmetinin tasarımcılarına verdiğinden daha fazla özgürlük sağladı. 

S.4,  güç üretmek için geliştirilmiş su soğutmalı bir motor olan Napier Lion'un  özel olarak geliştirilmiş bir versiyonuyla çalışan, desteksiz konsol kanadına ve yarı monokok gövdeye sahip tek kanatlı bir deniz uçağıydı. kısa bir yarış süresi boyunca.  Uçak temel olarak ahşaptan yapılmıştır: tek parça çaprazlanmamış kanat, ladin flanşları ve kontrplak ağları olan iki direğe sahipti ve kirişlerle desteklenen kontrplakla kaplandı.  Gövde, motor yataklarının ve kanat direklerinin takılı olduğu ve şamandıraları taşıyan bir çift çelik A-çerçevesi  etrafına inşa edilmiş kontrplak oluşturucuların üzerine çapraz olarak yerleştirilmiş ladin kaplamadan bir kaplamaya sahipti.  Tek adımlı şamandıralar metaldi.  S.4, o zamanlar hala mevcut olmayan yeni tasarlanmış yüzey radyatörlerinden yoksundu, ancak aerodinamik ve estetik açıdan hoştu .  Kanatların altına monte edilen radyatörler, makinenin gövdeden uzanan tek parçasıydı.

Operasyonel tarih 

Sivil kayıt G-EBLP ve Hava Bakanlığı seri numarası N197 tahsis edildi,   S.4 ilk olarak 24 Ağustos 1925'te uçtu, Mitchell, Lord Mountbatten ile bir motorlu teknede dışarı çıktı.   Gerekli olan uzun kalkış seferleri nedeniyle testler Calshot'ta yapıldı. 

Supermarine'in baş test pilotu Henri Biard'ın S.4'ten memnun olmadığı, desteksiz kanatlardan ve kanatların oldukça gerisinde olan kokpit konumundan hoşlanmadığı bildirildi. Kokpitin konumu, özellikle kalkış ve iniş sırasında pilotun ilerideki görüşünü kısıtladığı için potansiyel olarak tehlikeliydi. S.4, ilk uçuşunda bu sorun nedeniyle bir okyanus gemisiyle çarpışmanın eşiğine geldi.  

13 Eylül 1925'te  Southampton Water üzerinde düz rota  S.4, dünyanın deniz uçağı hız rekorunu (ve İngiliz hız rekorunu)  ) yükseltti,   bu değerler bir ay sonra açıklandığında basında sansasyon yarattı.   1926'da, uçağın dış kısmındaki iyileştirmeler, maksimum hızının  olarak açıklanmıştı.

1925 Schneider Trophy yarışması 

Baltimore, Bay Shore Park'ta yapılacak olan Schneider Trophy yarışmasında İngilizlerin zafer kazanmasına yönelik büyük umutlarla S.4, iki Gloster III çift kanatlı uçakla birlikte ABD'ye ücretsiz olarak SS Minnewaska ile gönderildi.  Yolculuk sırasında Supermarine'in pilotu Biard tenis oynarken kaydı ve bileğini yaraladı. 

Kötü hava, yarışma için çoktan gelmiş olan Schneider Trophy yarışmacılarının parkurda pratik yapmak için çok az fırsatı olduğu anlamına geliyordu.  onları barındırmak için kanvas hangarlar inşa edilirken uçaklar kasalarında kalmaya zorlandı.  Bu dönemde Biard grip oldu, ancak zamanında iyileşerek yarışmaya katıldı. Ancak rüzgarlı koşullar, S.4'ün tutulduğu hangarı havaya uçurmuş ve uçağın arka tarafı düşen bir direk nedeniyle hasar görmüştü. S.4  23 Ekim 1925'teki navigasyon denemelerine katılmak için zamanında onarıldı.

Navigasyon denemeleri sırasında, S.4 başlangıçta iyi performans gösterdi, ancak kıyıya döndükten sonra kontrol sütunu şiddetli bir şekilde salınmaya başladı ve Biard yüksek hızda makinenin kontrolünü kaybetti.  S.4'ün  ) denize düz bir şekilde düşmeden önce durduğu görüldü. Başlangıçta hala uçağa bağlıyken bilincini kaybeden Biard, deniz yatağından yeniden yüzeye çıkmayı ve yüzen bir enkaza tutunmayı başardı.   Kendisine gönderilen ilk fırlatma motor bozuldu ve ikinci bir fırlatma ile kurtarılmak zorunda kaldı. Fırlatmada bulunan Mitchell, yaralı adama "Su sıcak mı?" diye şaka diliyle sordu.  Biard'ın daha sonra iki kaburga kemiğini kırdığı anlaşıldı. 

Düşme sonucu parçalanan uçağın parçaları kurtarıldı .   Çoğu kaynak, kazanın nedeninin flutter olduğunu öne sürdü  ancak daha sonra bir soruşturma yapılmasına rağmen,  kazanın nedenleri hiçbir zaman net bir şekilde belirlenemedi.

Kazanın Ardından 
Yarışı iki gün sonra Curtiss R3C ile ortalama 232.573 hızla uçan Teğmen James Doolittle kazandı. mil (374.443 km/h), bu da S.4'ün bir ay önceki dünya rekorundan daha hızlıydı. Pilotlar için eğitim ve uçağın geliştirme testini içeren yarışmaya yönelik Amerikan yaklaşımının gerekli olduğu diğer millî takımlar için açıktı. Mitchell, 1927'de Kraliyet Havacılık Topluluğu'na bir konferans verdiğinde bunu söyleyecekti. 1925'ten itibaren Hava Bakanlığı, yüksek hızlı uçaklar üretme ve performanslarını analiz etmek için rüzgar tüneli testleri kullanma politikası geliştirdi.

Miras 

Supermarine S.4, zamanının yıllarca ilerisinde olan ve 1930'lar ve 1940'lar boyunca devam eden belirli uçak tasarımında modeli belirleyen" devrim niteliğinde bir uçaktı.  1926 Schneider yarışmasının kazanan uçağı İtalyan Macchi M.39, S.4 ile belirgin benzerlikler taşıyordu.  Mitchell, halefi Supermarine S.5'i tasarlarken kazandığı pratik deneyimi kullandı.  S.4, "ilk olağanüstü başarısı" olarak tanımlandı.

S.5 havada daha dengeli olacak şekilde yapıldı. Daha küçük bir gövde kesiti ile daha hafif olacak şekilde yapıldı ve daha aerodinamik şamandıralara sahip oldu, bu modifikasyonlar ona selefine göre tahmini hız artışları sağladı. En yüksek hız  — uçak üzerinde etkili olan sürükleme kuvvetlerini önemli ölçüde azalttıkları için motoru soğutmak için yüzey radyatörlerinin kullanılmasıyla üretildi.  Ulusal Fizik Laboratuvarı'nda S.4'ün bir modeli üzerinde çarpışmadan sonra yapılan testler, Lamblin radyatörlerinin uçağın sürüklemesinin üçte birini oluşturduğunu ve onlar olmadan S.4'ün dünyanın " en temiz " tek kanatlı uçağı olmuştur. 

Uçağın yapımına ilişkin çizimler ve arşiv görüntüleri ve uçağın ilk kalkışını ve uçuşunu gösteren beş dakikalık film, Leslie Howard'ın Mitchell hakkındaki The First of the Few (1942) hakkındaki biyografik filminde saklanmaktadır.

Özellikle

Ayrıca bakınız 

 Supermarine S.5
 Supermarine S.6
 Supermarine S.6B
 Supermarine Spitfire

Kaynakça

kaynaklar 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
   (subscription may be required or content may be available in libraries that are in the UK)

</nowiki>

Uçaklar
Kontrol kaybı nedeniyle gerçekleşen havacılık kazaları ve olayları
Tek motorlu pervaneli uçaklar
İlk uçuşunu 1925'te yapan hava araçları
Supermarine uçakları
Kısa açıklamalı maddeler
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar