Wilhelm Peterson-Berger

Olof Wilhelm Peterson-Berger (27 Şubat 1867, Ullånger, Ångermanland – 3 Aralık 1942, Östersund) İsveçli besteci ve müzik eleştirmeni . Bir besteci olarak başlıca müzikal etkilenmeleri Grieg, August Söderman ve Wagner'in yanı sıra İsveç halk deyişine dayanır.Peterson-Berger 1886-89 yılları arasında Stockholm Konservatuvarı'nda ve ardından bir yıl Dresden'de eğitim gördü.En çok milli romantik piyano parçalarından oluşan üç albümü ile tanınır; Frösöblomster I, II ve III (Frösö çiçekleri), sıklıkla icra edilen Vid kyrka Frösö (Frösö Kilisesi'nde) ve Sommarsång (Yaz Şarkısı) başlıklı parçaları içerir. 18 yıllık bir süreçte (1896-1914) oluşturulan ve daha sonra bir koleksiyon olarak bir araya getirilen setler, zamanının romantik, milliyetçi damarında özlü bir 'İsveçliliği' temsil etme konusunda ün kazanmıştır. Parçaların en ünlüsü olan Sommarsång (Yaz Şarkısı), kuzeydeki güneşin neredeyse hiç batmadığı sıcak, sakin, uyumlu ve parlak yaz öncesi akşamları hatırlatır; bu parçalar Wilhelm için büyük bir atılımdır. Sommarsång, çoğu İsveçli tarafından, genellikle müziğe ilgisiz kişiler tarafından bile bilinir: İskandinav ülkelerindeki genç piyano öğrencilerinin çoğunluğuna bu parça öğretilmiştir. Vokal topluluğu için yaptığı şarkılar hala düzenli olarak icra edilmektedir ve İsveç korolarının çekirdek repertuvarının bir parçasıdır.Diğer çalışmaları beş senfoni -aralarında No. 2 Sunnanfärd ve No. 3 olan Same-Ätnam genellikle en iyi olarak kabul edilir- yanı sıra Ran, Arnljot, Domedagsprofeterna (Kıyamet Peygamberleri) ve Adils'in och Elisiv (Adils ve Elisiv) adlı operalarıdır. Hem yapısal hem de çalgılama olarak daha büyük formlara olan hakimiyeti tartışmalıdır.1908-10 yılları arasında Stockholm Operası'nda sahne yöneticisiydi. Yine de 'Arnljot' operası Jämtland eyaleti için bir sembol haline geldi. Oradaki Peterson-Berger'in eski evi Sommarhagen'e yakın olan, Frösön'deki Arnljotlägden'de bir 'müzik dram' olarak düzenli olarak sahneleniyor. Domedagsprofeterna, 17. yüzyılda Uppsala'da geçen hafif şenlikli bir müzikal komedi olan Arnljot'un anti-tezi iken, İsveççe 'talsång'in (konuşma şarkısı) en saf ifadesine ulaştığı destan Adils och Elisiv, Peterson-Berger'in hümanizm inancını ve iyiliğini öven bir eserdir.Albüm, 8 Sånger för Blandad Kör (Karışık Koro için sekiz şarkı (J. P. Jacobsen'in 'Stemning' ve Helena Nyblom'un 'I Fyrreskoven' serileri dahil)Dört İsveç halk şarkısı (Op. 5) 'Bland skogens höga furustammar' (Ormanın uzun çam gövdeleri arasında) dahil olmak üzereFrösöblomster ("Fröso Flowers"), 1896, Sommarsång, Çim tenisi, Till rosorna, Gratulation ve Vid Frösö kyrka dahil 8 parçaPeterson-Berger, besteci olmasının yanı sıra, 1896-1930 yılları arasında Stockholm gazetesi Dagens Nyheter (Günün Haberleri) için de saygı duyulan ama çok tartışmalı bir müzik eleştirmeniydi. Muhafazakârdı ve özellikle Arnold Schoenberg ve takipçilerinden gelen müzikte modernizmin artan etkisiyle savaştı. İlerlemesi, yazıları aracılığıyla yaptığı birçok düşman tarafından engellendi; gösterişli virtüözlüğe ve kuru akademizme hicivle ama aynı zamanda katı bir vicdanla saldırdı.  Kendi zevkine uymayan (ya da tipik bir örnek vermek gerekirse; genç ve kendine güveni olmayan kadın müzisyenler) besteciler ya da sanatçılar için, ciddi kişisel hakaretlerin üzerinde değildi.Diğer yazılar arasında, hüküm süren müzik yapısına yönelik açık görüşlü ve hicivli saldırılar içeren 'Svensk Musikkultur' (İsveç müzik kültürü, 1911), 'Richard Wagner som kulturföreteelse' (Bir Kültürel Fenomen Olarak Richard Wagner, 1913), Friedrich Nietzsche’nin Trajedinin Doğuşu (1902) ve Böyle Buyurdu Zerdüşt (1919) ve Stockholm'deki bir 1909 temsili için Tristan und Isolde'nin çevirileri yer almaktadırDaha sonra bir tanıdık, Stockholm'den Östersund ve Frösön'e trenle seyahat ederken, büyük adam ve kötü şöhretli eleştirmen aniden gözyaşlarına boğulduğunda ve sevgili Jämtland'ın pastoral manzarası pencerenin dışında açılmaya başladığında bir çocuk gibi yumuşak hissederkenki şaşkınlığını hatırladı. Ancak bu yazar bile, Peterson-Berger'in tehditkar ve sefil fiziksel görünümünün ve tavrının asık suratlı İskandinav klişesine uyduğunu belirtti.Östersund yakınlarındaki Frösön adasındaki evi (yazlarını 1914'ten itibaren geçirdi ve ardından 1930'dan itibaren kalıcı olarak yaşadı) besteci terk edene dek yaz aylarında halka açıktı. Alt kattaki müzik salonunda kuyruklu piyanosu (uzman bir piyanistti), bir çalışma odası (Storsjön'e bakan bir 'resim penceresi') ve kütüphane (kitap ve nota koleksiyonu ile), üst katta ise yatak odaları görülebilir. Orada bir uşak ve kedileriyle yalnız yaşıyordu. Kitapların ve CD'lerin satıldığı küçük bir kafe de vardı.