Tekir (kedi)

Tekir kedininkine benzer bir yün deseni taşıyan bir Avrupa yaban kedisi (Felis silvestris). Tekir deseninin, ilgili çok sayıda yaban kedisi türünden kaynaklandığı düşünülmektedir.Tekir, alnında belirgin bir 'M' şeklinde işarete sahip herhangi bir evcil kedidir (Felis catus); gözlerinden ve yanaklarından, sırtından, bacaklarından ve kuyruğundan çizgiler; ve (tekir tipine göre farklılık gösterir), karakteristik çizgili, noktalı, çizgili, benekli, vücutta bantlı veya kıvrımlı desenler — boyun, omuzlar, yanlar, yanlar, göğüs ve karın. "Tekir" bir kedi cinsi değil, cinsi ne olursa olsun evcil kedilerin hemen hemen tüm genetik hatlarında görülen bir kürk türüdür.[1]Tekir deseni birçok resmi kedi ırkında bulunur ve dünyadaki genel kedi popülasyonu arasında son derece yaygın olan kara ırkının ayırt edici özelliğidir. Tekir deseni doğal olarak oluşur ve hem evcil kedinin doğrudan atasının kürküne hem de yakın akrabalarının kürküne bağlanır: Afrika yaban kedisi (Felis lybica lybica), Avrupa yaban kedisi (Felis silvestris) ve Asya yaban kedisi (Felis lybica ornata), hepsi benzer tüylere sahip, hem desene hem de renge göre. Evcil kedilerin bir genetik çalışmasında en az beş kurucu bulundu.[2][3]İngilizce tabby terimi, başlangıçta "zengin sulanmış ipek" anlamına gelen Fransızca tabis kelimesinden "çizgili ipek tafta" anlamına geliyordu." Bu, Arapça عتابية /attattābiyya teriminden kaynaklanan Orta Fransız atabilerine (14. yüzyıl) kadar izlenebilir.[4] Bu kelime, çizgili kumaşı ve ipeği ile dikkat çeken Bağdat'ın Attabiya bölgesine bir göndermedir;[5] adını Emevi Valisi Mekke Attab ibn Asid'den almıştır. Bu tür ipek kumaşlar Müslüman dünyasında popüler hale geldi ve 17. ve 18. yüzyıllarda "tekir" kelimesinin yaygın olarak kullanıldığı İngiltere'ye yayıldı.[6]Tekir, "süslemek, giyinmek veya giymek" anlamına gelen ve genellikle lüks giysiler anlamına gelen ispanyolca ataviar kelimesiyle de karşılaştırılabilir.[7] Çizgili paltolu bir kedi için tekir kedi teriminin kullanımı 1690'larda başladı ve 1774'te tekir olarak kısaltıldı. Tekirin dişi bir kediyi gösterdiği fikri, "Tabitha" takma adı olarak dişil Tekir özel adından kaynaklanıyor olabilir.[8]Her biri sağlam bir genetik açıklamaya sahip olan bilinen dört farklı model, uskumru, klasik, işaretli ve benekli tekir modelleridir.[9][10]Baş bölgesindeki prototip tekir desenleri: Alında bir 'M', parlak göz kenarları ve kulakların kenarlarıBeşinci bir desen, yamalı bir desenin parçası olarak dahil edilen dört temel desenden herhangi biri tarafından oluşturulur. Yamalı tekir, patiska veya kaplumbağa kabuğu işaretli, tekir tüylü yamalarla birleştirilmiş bir kedidir (bu tür kedilere sırasıyla caliby ve torbie denir. kedi fantezi).[1]Rastgele yetiştirilen popülasyonlarda beş modelin tümü gözlenmiştir. Belirli ırklarda birkaç ek model bulunur ve bu nedenle iyi bilinmemektedir. Örneğin, Sokoke cinsinde değiştirilmiş bir klasik tekir bulunur. Bu daha nadir görülen kalıplardan bazıları, Bengal ırkında bulunan rozet ve mermer kalıplarda olduğu gibi vahşi ve evcil genlerin etkileşiminden kaynaklanmaktadır.Uskumru veya çizgili, tekir deseni, vücudun kenarlarındaki ince dikey, hafifçe kıvrık çizgilerden oluşur. Bu şeritler, özellikle yanlarda ve midede sürekli olabilir veya çubuklara ve kısa parçalara / noktalara ayrılabilir. 'M' şeklindeki üç veya beş dikey çizgi hemen hemen her zaman alında, gözlerin köşelerinden koyu çizgiler, her yanaktan bir veya daha fazla geçiş ve elbette boyun ve omuz bölgesinde çeşitli açılarda birçok çizgi ve çizgi ile birlikte görünür. yanlarda ve yüzün çevresinde. bacaklar ve kuyruk, vücut kısmının uzunluğuna az çok dik olan işaretler. Uskumru tekirlerine 'kılçık tekirleri' de denir ve muhtemelen iki katı uskumru balığından sonra adlandırılır.[11] Uskumru, tekirler arasında en yaygın olanıdır.[1]Lekeli tekir olarak da bilinen klasik tekir, alnında 'M' desenine sahiptir, ancak esas olarak ince çizgiler veya lekeler yerine, vücut işaretleri kıvrımlardaki kalın kıvrımlı bantlar veya vücudun her iki tarafında bir boğa gözüne benzeyen ayırt edici bir işaret bulunan kıvrımlı bir desendir. günümüz kedilerinin% 80'i klasik modelden sorumlu resesif alele sahiptir.[12] Siyah tekirlerde genellikle siyah renklerine karşı daha fazla öne çıkan koyu kahverengiler, zeytinler ve koyu sarılar bulunur. Klasik tekirlerin her birinin omuzlarında açık renkli bir "kelebek" deseni ve omurga boyunca uzanan üç ince şerit (orta şerit en koyu olanıdır) vardır. Klasik bir tekirin bacakları, kuyruğu ve yanakları kalın çizgiler, bantlar ve / veya çubuklara sahiptir. Klasik bir tekirin renklendirilmesinden sorumlu gen çekiniktir.[12] Birçok Amerikan stenografi kedisi bu modeli göstermektedir.[13]İşaretli tekir deseni, her biri farklı renk bantlarına sahip, tekir desenini kum gibi görünmelerini sağlayan tuz ve karabiber görünümüne bölen eşit aguti kıl alanlarından kaynaklanır - bu nedenle çok az şerit veya şerit vardır veya hiç yoktur. Artık hayalet şeritleme ve / veya engelleme genellikle alt bacaklarda, yüzde ve göbekte ve bazen kuyruk ucunda, ayrıca standart 'M' ve omurga boyunca uzanan uzun koyu bir çizgide, özellikle uskumru veya klasik tekir aleli de taşıyan işaretli tekirlerde görülebilir. Bu tür kediler birçok form ve renkte gelir.Benekli tekirin, uskumru tekir modelini parçalayan ve çizgilerin lekeler olarak görünmesine neden olan bir değiştirici genden kaynaklandığı düşünülmektedir.Benzer şekilde, klasik tekir paterni, benekli tekir geni tarafından büyük noktalara bölünebilir. Avustralya Sisi, Bengal, Serengeti, Savan, Mısır Mau, Arap Mau, Maine Coon ve Ocicat ırklarında diğerlerinin yanı sıra bazı haçlarda hem büyük hem de küçük nokta desenleri görülebilir. Doğal olarak, en yaygın benekli tekir, uzuvlardaki, kuyruktaki ve baştaki klasik işaretlerin yanı sıra alnındaki 'M' de dahil olmak üzere uskumru tekirine en çok benzer.Genellikle kırmızı veya zencefilli tekir olarak da adlandırılan turuncu tekir, eumelanin (o alel) yerine feomelanin (O alel) içeren yukarıdaki desenlerin bir renk varyantıdır. Genellikle turuncu ve beyazın bir karışımı olmasına rağmen, kürk rengi arasındaki oran, beyaz bir kedinin arkasındaki birkaç turuncu lekeden, hiç beyazı olmayan tamamen turuncu bir renge kadar değişir. Turuncu alanlar daha koyu veya daha açık lekeler veya çizgiler olabilir, ancak beyaz neredeyse her zaman katıdır ve genellikle göbek altı, pençeler, göğüs ve namluda görülür.Yüz işaretleri uskumru veya klasik tekiri andırır ve turuncu / beyaz ile yüzünde ağzı kapatan ve alnın etrafındaki bir noktaya gelen beyaz bir nokta bulunur. Beyaz kürk üzerinde bir maskeleme geni bulunduğundan, dahil edilmesi genellikle asimetriktir ve yüzün her pençesinde veya yanında az çok beyaz kürke yol açar.[14]Turuncu tekir kedilerin yaklaşık% 80'i erkektir.[15] Turuncu renk, X kromozomunda bulunan bir gendir. Dişiler, erkeğin xy'sine XX kromozomuna sahiptir. Bu nedenle, hem anne hem de baba kedinin genleri dişiye aktarması gerekir, ancak erkeklerin bu özelliğe yalnızca annelerinden ihtiyacı vardır.[16]Dişi kedilerin iki X kromozomu olduğu için bir X kromozomunda O (turuncu), diğerinde o (siyah) aleline sahip olmaları mümkündür. Bu, her iki rengin de tekir desenli veya tekirsiz rastgele yamalar halinde görünmesine neden olur. Tekir deseni ile eşleştirildiğinde, bu kediler torbie kedileri olarak bilinir. Beyaz lekelenme de varsa, kedi kalibre olarak bilinir.Kırmızı pigment seyreltmesi için genetiği olan ve krem fenotipiyle sonuçlanan kremalı tekir bir kediİki farklı gen lokusu, agouti gen lokusu (iki alel) ve tekir lokusu (üç alel) ve benekli (iki alel) bir değiştirici, dört temel tekir modeline neden olur. İki X kromozomunun her birinde bir siyah ve bir turuncu gen bulunan dişi kediler tarafından ifade edilen beşinci model ortaya çıkar ve Barr bedenleri ve cinsiyete bağlı kalıtımın genetiği ile açıklanır.[9][10]Aguti geni, iki aleli A ve a ile [17] tekir kalıbının ifade edilip edilmediğini kontrol eder. Baskın A, altta yatan tekir modelini ifade ederken, resesif aguti olmayan veya "hiper-melanistik" alel a ifade etmez. Düz renkli (siyah veya mavi) kediler, tekir desenini gizleyen bir kombinasyona sahiptir, ancak bazen altta yatan desenin bir önerisi görülebilir ("hayalet şeritleme"). Klasik, uskumru, keneli veya lekeli olsun, bu altta yatan model, en kolay şekilde parlak ışık altında çocukluğun ilk aşamalarında ve yetişkinlikte kuyrukta ayırt edilebilir.