barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
İbn Bâdîs

İbni Badis (asıl adı Abddülhamit) (Ben Badis de denir) (d. 1899, Konstantin - ö. 1940), Cezayirli din reformcusu.Cezayirli Ulemalar Derneği'nin başkanlığını yapan İbni Badis, derneğin kültür şubelerinde Arapça ve din kursları açtırdı. Cezayirlilerin müslüman ve Arap kimliğinin geliştirilmesine büyük katkıda bulundu. Dinde, reform yapılmasını savunan bir akım başlattı.
İbn Cebirol

İbn Cebirol (1021-1058) ya da Avencebrol, Yahudi şair ve filozof. İslam felsefesi içinde etkili olmuş Yahudi filozoflardan birdir. Hayatı hakkında tam bir bilgi olmamakla beraber, 11. yüzyılda Málaga'da doğduğu, Saragossa'da eğitim gördüğü ve Valentia'da öldüğü sanılmaktadır. Kitaplarını Arapça yazmıştır ve düşüncelerinde İslam filozoflarından etkilenmiştir. Bunlardan dolayı kendisi İslam felsefesinde etkili olmuş Yahudi filozoflar arasında sayılmıştır. İbn Meymun ile birlikte İslam dünyasında Yahudi filozofları başlığın da değerlendirildiği görülür.. Felsefe içerikleri olan etkileyici şiirler yazmıştır. Ve yazdıkları daha sonradan İbraniceye ve Latinceye çevrilmiştir. En önemli kitabı Yenbu'ül-hayat´tır (Hayatın Kaynağı). Burada Cebirol panteist eksenli felsefi düşüncelerini dile getirir. Muhta ül-cevahir kitabınıysa hem İbranice hem Arapça olarak yazdı.En önemli eserinden biri olan Hayat Kaynağı (Yenbu'ül-hayat) madde ve şekil kavramlarına açıklama getirme üzerine yazılmış, usta ile çırağı arasındaki bir diyalog şeklinde kaleme alınmış eseridir. Ona göre hem evrensel maddenin hem de evrensel şeklin varlığı genel olarak kanıtlanabilinirdir. Söz konusu yapıtta bunu belirtmek için önce çeşitli madde ve şekiller gösterilir, sonra bunlardan tümellere geçilir, buradan sonra kategoriler meydana getirilir. Maddenin ve şeklin belli özelliklerinin var olduğu belirtilir ve bunlar gösterilmeye çalışılır. Tikelden genele gitme yolu izlenir. Bütün varlık şekillerinin üstünde her şeyi bilgiyle kuşatmış olan zihin şekli vardır. Duyulara ait şeylerin tamamının tek bir evrensel maddesi olduğu gösterilmeye çalışılır ve bunun ardından evrenin cisimsel varoluşuna bu maddenin dayanak oluşu açıklanır. Hayat Kaynağı'nın dördüncü kitabı en önemlilerinden sayılır çünkü Orta Çağ felsefesinde etkili olan düşüncelere kaynaklık etmiştir; Cebirol hem ruhta hem de diğer tözlerde madde olduğunu ileri süren ilk filozoflardan sayılır. Cebirol bunu her yerde şeklin bir maddesi vardır düşüncesiyle ileri sürüyor. Madde ve şekilde gerçeklikte birbirine bağlıdır, bunları yalnızca düşüncemizde ayrı şeyler olarak düşünürüz; şekil maddeye hükmeder ve böylece ona varlık verir. Var olan her şey madde ve şekilden ibaretir; madde denilen kavram bunu ifade ederken, şekil denilen kavram birliği ifade eder. Bu ve benzer tezleri kanıtlamak için İbn Cebirol ayrıntılı bir tartışma ve kanıtlama çabasını yürütüyor. Akıldaki şeylerin evrenselliğini kanıtlama yönünde belirgin çabaya giriyor. Cebirol'un üzerinde Yahudi kelam felsefesi ile İslam kelam felsefesinden etkilendiği, bunun yanı sıra Farabi ve İbn-i Sina'nın ve dolayısıyla da Aristoteles'in kendisinde etkili oduğu ancak İslam felsefesi Platoncu yorumlara yöneldiğinden dolayı İbn Cebirol'da bu yönde bir etki de olduğu belirtilmektedir.
İbn Cüreyc

İbn Cüreyc (Arapça: ابن جريج‎) (699 - 28 Aralık 767), hadis kitabıyla tanınan İslam alimi. Tebeut Tabiin'den sayılır. Babası Cureyc adında Romalı bir Hristiyan idi. Arapça "Cureyc", Gregory veya Corc (George)'un harf çevirisidir.
İbn Devâdâri

Ebu Bekr ibn ed-Devâdârî, veya tam adı (أبو باكر الله بن ايبءغ ال ضاوارآ, Abū Bakr ʿAbd-Allāh b. Aybek al-Dawādāri) doğum tarihi kesin bilinmeyen 1335 yılında öldüğü tahmin edilen, Memlük Devleti tarihçilerinden biridir. Türk asıllı tarihçi İbn ed-Devâdâri'nin annesi ve babası hakkında bilgi için bu sayfaya bakınız.İbn ed-Devâdâri, Kenz ed-dürer ve Câmi‘ el-gurar (Kanz el-dorar wa jameʿ al-ḡorar) ve Dorar el-tijān wa ḡorar tawāriḵ el-azmān gibi eserlerini yazmıştır. Kenz ed-dürer ve Câmi‘ el-gurar'da Cengiz Han, Oğuz Han ve Dede Korkut'un hikâyeleri yanında, Altın Orda ve Memlük tarihi anlatıları içerir. Oğuz-nāme terimi ilk defa, İbn ed-Devâdâri'nin Dorar al-tijān wa ḡorar tawāriḵ al-azmān ve Osmanlı tarihçi Yazıcızāde ʿÂlì'nin Tevârih-i Âl-i Selçuk adlı eserinde kullanılmıştır.Ulrich Haarmann, Quellenstudien zur frühen Mamlukenzeit, (Islam- kundliche Untersuchungen Band I), Freiburg 1970, s. 62-63.
İbn Ebu Seleme

İbn Ebu Seleme (Arapça: ابن أبي سلمة) (tam ismi Ebû Hafs Ömer b. Ebî Seleme Abdillâh b. Abdilesed el-Mahzûmî), Peygamber Muhammed'in üvey oğlu.
İbn Ebu Şeybe

Kufe şehrinde doğmuş ve küçük yaşta hadis tahsiline başladı. Uzun yıllar hadis tahsiliyle uğraştı ve Buhârî, Müslim, Ebû Dâvûd, İbn Mâce gibi hadis alanında otorite olmuş bilginler yetiştirdi. Abbasi döneminde Mutezile mezhebiyle mücadele eden Mütevekkil'in görevlendirdiği bilginler arasında yer aldı. Mütevekkil'in İbn Ebu Şeybe'nin ve ağabeyi Osman'ın bulunduğu bir ekibi yüksek maaş ve tahsisata bağlayıp Mu‘tezile ve Cehmiyye’ye ait görüşleri reddeder mahiyetteki hadislerle rü’yet hakkındaki hadisleri halka anlatmasını istediği belirtilir.
İbn Ebî Useybia

İbn Ebî Useybia (1203 Şam -1270), Arap hekim ve tarihçi. Şam'da Hazrec ailesinden biri olarak dünyaya geldi. Şam ve Kahire'de tıp eğitimi aldı. 1236'da Kahire'de yeni bir hastanede çalıştı ve ardından Sarkar'daki emir Azeddin'in hekimi olarak çalıştı. Tıpla ilgili çalışmalarının dışında 380 kadar hekim ve bilim insanının biyografisini içeren bir eser bırakmıştır.Useybia'nın en önemli eseri Tabakât-ül-Etibbâ (Doktor kuşaklarının bilgilerinin kaynakları) adlı eseridir. Bu eser 15 bölümden oluşur, 380 adet doktor ve bilim insanının biyografisini içerir ve tıp tarihinin kökenlerini aydınlatmaya çalışır. Ele aldığı kişiler sadece Müslüman bilim adamları değildir, aralarında Yunan, Arap, Pers, Hint bilim adamları da vardır. Eser, İbn-i Sina, Farabi, İbn-i Rüşd, Galen, Hipokrat gibi hekim ve bilim adamları hakkında bilgiler içermesinin dışında, 13, yüzyılda doğu dünyasında gelişen tıp biliminin işlevi ve işleyiş biçimi hakkında da genel bir bakış elde etmemizi sağlar.Useybia'nın bu eseri dışında bir kısmı kaybolmuş olan ve yine tıp konulu başka eserleri de vardır. Bilinen eserleri şunlardır:
İbn Fadlan

Abbasi halifesi Muktedir’in 921’de İdil Ön Bulgarları hükümdarı Almış Han'a gönderdiği heyette yer aldı. Görevi, oradaki Müslüman bilginleri denetlemek, halifenin mektup ve armağanlarını sunmaktı. Önemli bir diplomat ve dikkatli bir gezgin olarak kabul edilen İbn Fadlan, bu yolculuğunu 'Rihla' (Seyahatname) ve (كتاب إلى ملك الصقالبة; Kitāb ilā Malik al-Saqāliba) adlı ünlü yapıtında anlatmıştır.İbn Fadlan, daha sonra Bulgar (Bolğar) şehrine gelince, Wisu (veya Isu şimdiki Perm Kray) bölgesine kısa bir gezi yapar, orada İdil Ön Bulgarları (Volga Ön Bulgarları) ile Komilerin (yerel bir Fin kabile) aralarında ticaret yaptıklarını izlemiştir. İbn Fadlan'ın Bağdat'a dönüş güzergahı belli değildir.<ref>M. Canard, İbn Fadlan, Enchlopdy of İslam.</ref>كتاب إلى ملك الصقالبة, Kitāb ilā Malik al-SaqālibaBu kitabında, Volga Ön Bulgarlar'nın ülkesi ve halkına ilişkin gözlemleri yanı sıra, yolculuğu sırasında gördüğü yerler ve halklarla ilgili önemli bilgiler de aktarmıştır. Bunlar arasında, Oğuzlar, Başkırtlar, Ön Bulgarlar ve Peçenekler ve Tatarlar da vardır. Maveraünnehir’de henüz devlet öncesi bir düzende yaşamakta olan Türklere (Oğuzlara) ilişkin gözlemler yapmıştır.Bu gezi yazısı, Başkir Türkolog Ahmed Zeki Velidi Togan tarafından 1923 yılında İran'nın kuzeydoğusundaki Meşhed (Farsça: مشهد Mashhad) şehrinde bir kütüphanede eksik bir çeviri yazı olarak bulunmuştur.İbn Fadlan'ın eseri 1975 yılında "İbn Fazlan Seyahatnamesi" adı ile Bedir Yayınevi tarafından basılmıştırBir Arap Televizyon yayımcısı İbn Fadlan Seyahatnamesi'ni dizi halinde The Roof of the World veya Saqf al-Alam (Arapça: سقف العالم‎) ismiyle 2007 yılında yayınlamıştır.'13. Savaşçı (İngilizce: The 13th Warrior)' (1999), Fragman (Michael Crichton'un Eaters of the Dead romanından.)Carl Brockelmann: Geschichte der arabischen Litteratur. Zweite den Supplementbänden angepasste Auflage. Brill, Leiden 1943. Band 1, sayfa 261Collection of Geographical Works by Ibn al-Faqih, Ibn Fadlan, Abu Dulaf Al-Khazraji, Fuat Sezgin, Frankfurt am Main, 1987A. Zeki Velidi Togan: Ibn Fadlan's Reisebericht. Abhandlungen für die Kunde des Morgenlandes. Band 24, Nr. 3, Leipzig 1939.James E. Montgomery: Ibn Faḍlān and the Rūsiyyah, In: Journal of Arabic and Islamic Studies'', 3 (2000).
İbn Farid

İbn Farid (Arapça: ابن الفارض, ö. 1235), mutasavvıf bir Arap şairdir. Şiirlerini Arapça söylemiştir. Onun özellikle bir hamriyyesi son derece meşhurdur. Söz konusu hamriyyenin oldukça ünlü olan ilk dizesinde, şair şarabı sevgilisinin hatırına içtiklerini ve henüz üzüm bağı yaratılmazdan evvel sarhoş olduklarını anlatmaktadır.Ayyıldız, Esat. “The Grape Motif in Classical Arabic Poetry”. International Anatolian Grape Conference: Abstracts Book. ed. Mustafa Latif Emek. Adıyaman: Iksad Global Publishing House, 2022. s. 83.
İbn Firnas (krater)

İbn Firnas (Arapça: ابن فرناس فوهة قمرية), Berberi astronom ve şair, İslâm bilgini Abbas Kasım İbn Firnas anısına ismi verilen, Ay üzerinde güneybatıda King ve Ostwald kraterlerine yakın bir yerde 89 km çapındaki bir çarpma krateridir.
İbn Garsiyye

Ebu Amir İbn Garsiyye el-Başkunsi (ö. 1084), halk arasında İbn Garsiyye veya İbn Garsia olarak bilinen, Taifa Krallığı'nda yaşamış bir Muladi şair ve yazar idi.
İbn Gazi el-Miknasi

İbn Gazi el-Miknasi (1437–1513) yılları arasında yaşamış Fas'lı İslam hukukçusu ve matematik bilgini. Tam adı "'Ebu Abdullah Muhammad bin Ahmed bin Muhammed İbn Gazi el-Miknasi"'dir. Arapça: محمد بن أحمد بن محمد بن محمد بن علي بن غازي. Günümüze ulaşan Arapça el yazmaları mevcuttur.Meknes'de Berberi kutama kabilesinin bir aşireti olan Banu Osman'dan doğdu, ancak hayatını Fez'de geçirdi. İbn Gazi üç ciltlik bir Meknes tarihi ve İbn al-Banna'nın Munyat al-hussab adlı risalesine bir şerh yazmıştır.  Çalışmalarını açıklamak için İbn Gazi, Bughyat al-tulab fi sharh munyat al-hussab ("Hesap makinesinin özleminin açıklanması için öğrencilerin arzusu") başlıklı (yaklaşık 300 sayfa uzunluğunda) başka bir risale yazdı. Aritmetik ve cebirsel yöntemler üzerine bölümler eklemiştir. Ayrıca Maliki mezhebindeki hukuki meseleler ve hükümler üzerine kısa bir eser olan "Külliyat"ın da yazarıdır.Al-Hamza MH, Ibn Ghazi al-Fasi al-Miknasi and his treatise “The purpose of studying in explaining the desire of calculators" . Academic year-long conference IHST Academy of Sciences. M. 2005. pp. 299–301.
İbn Hacer el-Askalanî

İbn Hâcer el-Askalanî (18 Şubat 1372 - 2 Şubat 1449), Memlükler devrinde Kahire'de doğan ve aslen Fâtımî Hanedan'a mensup Seyyid bir aileden gelen Kıpçak Türklerinden olan bir Şafi İslam âlimi, Hadis nakilcisi (Ravî) ve tefsir bilgini.Tam adı 'Ebu'l Fazl Şihabuddin Ahmed bin Ali bin Muhammed el-Askalanî olan alim 18 Şubat 1372 yılında Memlüklerin devrinde günümüz Mısır'ın Kahire şehri yakınlarında doğdu. Küçük yaşlarda anne-babasını kaybetti, eğitimini babasının dostları üstlendi. 9 yaşında hafız oldu ve 12 yaşında babasının bir dostuyla Mekke'ye gitti. Mekke'de hadis derslerinin yanı sıra fıkıh, Arapça ve matematik dersleri aldı. 20 yaşından sonra ise seyahat etmeye başlayarak gittiği şehirlerdeki bilginlerle görüşerek ilmini arttırdı. Ardından yine memleketi Mısır'a döndü ve Mısır sultanının görevlendirmesiyle Diyarbakır'a kadı olarak gitti.İbn Hâcer, asıl uğraşı olan hadisin yanı sıra, fıkıh ve fıkıh usulü, tefsir, lügat, edebiyat ve tarihle de meşgul olmuştur. İbn Hâcer'in asılsız haber rivayet etmekle tanınan râvi ve tarihçi Ebû Huzeyfe el-Buhârî'yi kaynak olarak kullandığı da belirtilir.
İbn Haface

İbn Hafâce, Mülûküt't-Tavâif ve Murâbıtar asrında yaşamıştır. Valensiya mıntıkasındaki Şukr beldesinde, 450/1058 yılında doğduğu rivayet edilmektedir. Şairin memleketi, Endülüs'ün güzel doğasıyla ön plana çıkan yerlerinden birisidir. İbn Hafâce ömrünün büyük bir kısmını memleketinde geçirmiş, sağlam bir eğitim almıştır. Gençlik çağında mucûn tabir edilen şiirlere alaka göstermiş olmasına karşın, yaşı ilerledikçe zühde yönelmemiştir. Methiye şairliğini bir gelir kapısı olarak görmeyen şair, bilindiği kadarıyla zengin birisidir. İbn Hafâce genellikle vasf sanatına ağırlık vermiş ve tabiat şiirleriyle ön plana çıkmıştır. Şair 533/1137 senesinde vefat etmiştir.Ayyıldız, Esat (2021). Endülüslü Şair İbn Hafâce’nin Tabiat Şiirleri . Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİF), 21 (1), 142-160. DOI: https://doi.org/10.30627/cuilah.820409
İbn Hallikân

İbn-i Hallikân (; Ebü’l Abbâs Şemsüddin Ahmed b. Muhammed b. İbrahim b. Ebî Bekr b. Hallikân el-Bermekî el-Erbilî ) (d. 22 Eylül 1211 – ö. 30 Ekim 1282) On üçüncü yüzyılda yaşamış olan tarihçi, fakih ve şair. İbn Hallikân soyunu, Abbâsî Devleti'nde çeşitli görevlerde bulunan Belhli olan Budist kökenli Bermekî ailesine dayandırır ancak bazı kaynaklar Arap veya Kürt olduğunu iddia eder.
İbn Havkal

İbn Havkal veya tam adıyla Ebû'l-Kâsım Muhammed bin Ali en-Nasibi el-Bağdadi, 10. yüzyılın Aridoğulları Devleti'nin ünlü Arap kökenli Nusayri İslam yazarı ve coğrafyacısıdır. 977 yılında Sûret el-Arz (صورة الارض; "yeryüzünün sûreti") isminde Arapça dilinde eserini yazmıştır. Kitabın çevirisinden onun yaşamından çok az bilgi verilmiştir, onun hocası olan İbrahim bin Muhammed el-İstahrî'nin yazdığı Al-Masâlik Al-Mamâlik (المسالك الممالك) adlı Arapça dilindeki kitabında onun yaşamına dair bahsedilsede hayatına dair yeterince bilgi içermemektedir.İbn Havkal bir yazardan daha çok; çok seyahat eden, ayrıca seyahati boyunca gördüğü şeyleri ve alanlar hakkında ilgilenmiş ve araştırmıştır. O yaşamının son otuz yılını uzak Asya ve Afrika'nın bir bölümünü gezmeye harcamıştır. Onun bir seyahati Ekvatorun 20 derece güneyinde doğu Afrika kıyıları boyunca sürdü, o alışılmamış bir şeyi fark etti, çok sayıdaki insanların Rûm bölgesinde (kolonilerinde) yaşadığını, deneyim yerine, logik'le çalıştıklarını. Onun tanımlamaları o zamanlar seyahat edenler için önemli ve çok yardımcı olmuştur. Surat al-Ardh ismindeki kitabında detaylı olarak İber Yarımadası'ndaki Müslüman Endülüs'leri, İtalya, özellikle Sicilya'yı ve "Romalıların Ülkesini" tanımlamıştır.İbn Havkal, Hicrî, 7 Ramazan 331 (Milâdi, 15 Mayıs 943) tarihinde Bağdat'tan hareket ederek önce Arap yarımadası'nın çeşitli bölgelerini, 947'den 951'e (336 - 340) kadar Kuzey Afrika ve İspanya ile Büyük Sahrâ'nın güney kısımlarını, 955'te (344) Mısır, Doğu Anadolu ve Azerbaycan'ı, 961'den 969'a (350 - 358) yılları arasında İran, Horasan ve Batı Türkistan'ı, 973'de de (362) Sicilya'yı dolaştı. 951 (340) yılına doğru Ebû Zeyd el-Belhî'nin öğrencilerinden Farslı coğrafyacı İbrahim bin Muhammed el-İstahrî ile tanışır. İstahrî'nin isteği üzerine onun hocası Ebû Zeyd el-Belhî'nin Şuverü'l-ekülîm adlı eserini esas alarak yazdığı Şûretü'1-arz adlı kitabındaki haritaları ve bilgileri tashih etti. İstahrî'nin eserini görmesi yazmayı düşündüğü coğrafya kitabı üzerinde etkili oldu. Her ne kadar çalışmasının kaynağı bu eser ise de İbn Hurdâzbih, Ceyhânîve Kudâme bin Cafer'in kitaplarından da faydalanmıştır.Eser ilk defa Michael Jan de Goeie tarafından Bibliotheca Geographorum Arabicorum serisinin II. cildi olarak yayımlanmıştır (Leiden 1873). Daha sonra Johannes Heindrik Kramers, başta Topkapı Sarayı Müzesi Kütüphanesi'ndeki [399] nüsha olmak üzere çeşitli yazmalarla de Goeie neşrini ve daha sonraki müelliflerin eserden yaptıkları iktibasları karşılaştırarak tenkitli neşrini yapmıştır. 1233 yılında anonim bir örneği kitap olarak yazılmıştır.
İbn Hazm

İbn Hazm (Arapça: ابن حزم; Künyesi Ebū Muhammed Ali bin Ahmed bin Saîd ibn Hazm أبو محمد علي بن احمد بن سعيد بن حزم;  d. 7 Kasım 994, Kurtuba - ö. 16 Ağustos 1064), Huelva, Endülüslü-Arap felsefeci, tarihçi, fakih ilahiyatçı.Kur'ân-ı Kerîm'in teʾvīl (Arapça: ) ya da Sufiliğin yorumu olarak tanımlanabilen bâtınî tefsirini Kur'an'daki apaçık metinlerin anlaşılmasının önündeki tehlikeli bir tehdit olarak görmüştür.
İbn Hibbân

İbni Hibban (Ebu Hatim Muhammed ibn Hibban el-Tamimi el-Darimi el-Busti) (ö. M 965/H 345), Müslüman alim, muhaddis, tarihçi, birçok eserin yazarı ve "Horasan Şeyhi"dir.İbn Hibban Semerkand'ın Kadı vekilliğini yapmış, Fıkıh, Hadis, Astronomi, Tıp, vs. disiplinlerde tecrübe sahibiydi. İslami ilimleri zamanın ilim adamları ile okumuştur. Bunların bazıları el-Nesai, el-Hasan ibn Sufyan, Ebu el-Ya'la el-Mosuli, El-Huseyin ibn İdris el-Haravi, Ebu el-Halife el-Camhi, İmran ibn Musa ibn Medzaşi, Ahmed ibn el-Hasan el-Sufi, Cafer ibn Ahmed el-Dimaşki, ve Ebu Bekir ibn Huzeyme'dir. İbn Hibban'ın öğrencileri arasında Muhammed ibni Manda, Ebu Abdullah el-Hakim, vs. olmuştur.İbn Hibbân, Sîstan’da bulunduğu sırada Müşebbihe taraftarlarınca da "kelâm ve felsefeyle" meşgul olduğu ileri sürülerek zındıklıkla itham edilmiş, katli için halifeden emir istendiği söylenmiştir.Bunun üzerine Sîstan’ı terkeden İbn Hibbân Semerkant’a sığınmış, aynı çevreler tarafından orada da rahatsız edilince Semerkant’tan ayrılmak zorunda kalmıştır. Sübkî’ye göre ise Sîstan’dan sürüldüğü belirtilen İbn Hibbân değil Mücessime’den olduğu söylenen Hâce Abdullah-ı Herevî’dir."ابن حبان" (İbn Hibban), http://shamela.ws/. Orijinalden arşivleme tarihi 2013-03-23. Erişim tarihi 15 April 2013.
İbn Hindû

Ebü’l-Ferec Alî b. el-Hüseyn b. el-Hasen b. Ahmed b. el-Hasen b. el-Hasen b. Hindû (Arapça, ابن هندو) (1032-946/47)  bir İranlı  şair, edebiyatçı ve Rey'den gelen bir Galen tıbbı uygulayıcısıydı. Hint, İranlı veya Hindûcân beldesinden geldiği, İslam peygamberi Muhammed'in Arap soyundan geldiği de dahil olmak üzere farklı kökenler öne sürülmüştür.Ebu el-Hassan el-Amiri, Ebu El-Khayr el-Hasan ibn Siwar, ve Ebu el-Khayr ibn el-Khammar'dan Kapsamlı bir felsefe ve tıp eğitimi almıştır. 965'te Arraican'a gitti ve Büveyhiler için hizmetlerini sürdürdü.Yazılarını Arapça yazmıştır. Bir hekimden çok şiirleriyle ünlenmiştir. Kendisiyle birlikte okumak için seyahat eden öğrencileri tarafından da büyük saygı görmüştür. Fena Hüsrev'in divan'ında görev aldı. Dine yaklaşımı açık fikirli olarak tanımlanmıştır.İbn Hindu. Miftah al-tibb ve minhaj al-tullab. [Tıp biliminin anahtarı ve öğrenci rehberi]. Mohaghegh M, Daneshpajuh MT, ed. Tahran: İslami Araştırmalar Enstitüsü, McGill Üniversitesi Tahran Şubesi, Tahran Üniversitesi ile işbirliği içinde, 1989.Daha sonra Aidi Tibi tarafından Tıbbın Anahtarı ve Öğrenci Rehberi olarak tercüme edilmiştir. Tıbbın erdemlerini benimseyen kitabın üç temel argümanı var. Birincisi, hekim olmanın asil niteliklerini göstermek ve hekimlerin rolünü prestijli meslekler hiyerarşisi içinde konumlandırmaktır. İkincisi, aklı görüp tıbbı kabul edenler ile kâfirin hatalı mantığı arasındaki hiyerarşiyi pekiştirmektir. Ve son olarak, ibn Hindu, Dogmatistlerin Metodistler ve Ampiristler üzerindeki üstünlüğünü göstermeye çalışır.Yukarıdaki çalışmada, Felsefe Çalışmasını Teşvik Eden Bir İnceleme'nin varlığından bahsetmektedir, ancak günümüze yalnızca birkaç alıntısı ulaşmıştır.
İbn Hurdâzbih

İbn Hurdâzbih () ya da tam adıyla Ebü’l-Kāsım Ubeydullāh bin Abdillâh bin Hurdâzbih (d. 820 – ö. 912), günümüze kadar ulaşan Kitâbü'l-mesâlik ve'l-memâlikin yazarı, bir Fars coğrafyacı ve 9. yüzyılın devlet kurumlarında çalışan üst düzey yöneticidir. Büyükbabası Hurdabe, bir Zerdüşt idi, ki Belh'li Bermekîler ailesinin çağrısı üzerine İslamı kabul etti. Babası Abdullah Abbasi Halifesi al-Maʾmun döneminde 816-17 yılları arasında Taberistan valisi idi.İbn-i Hurdazbih, Horasan'da doğmuş gibi gözükür, fakat Bağdat'ta büyümüş, orada kültürlü bir eğitim ve müzik eğitimi almış ve babasının arkadaşı ünlü şarkıcı İshak Mavsilî tarafından, ona bir ömür boyu müziğe ilgi tutuşturulmuştur. Olgunlaştığı yaşa ulaştığı gün, Halifelik için önce Cebal'da ve sonraları Samarra ʾve Bağdat'ta ulak (barīd) veya posta ve haberalma görev müdürü olmuştur. Çok daha sonraki yaşamında, halifelere sohbet arkadaşlığı (nedim) yapmıştırYollar ve Ülkeler Kitabını 846-7 yılında Samarra'da yazmıştır. Tüccarların izleyeceği bir yol kitabı, İslam dünyasındaki ticaret yolları ve ulak yolları yanı sıra, Hazar Denizinden ve Rusya'nın Avrupa yakasından kuzey Afrika'ya kadar ve İspanya'daki posta durakları belgelenmiştir. O dönemin tüm darlıklarına rağmen, Kitâbü'l-mesâlik ve'l-memâlik İslam dünyasında Coğrafya biliminin gelişiminde çok önemli yeri vardır. İbn-i Hurdazbih, Halifelik boyunca posta yolları üzerinde çok ayrıntılı bilgi sağlamış, evreleme yerleri ve aralarındaki mesafeleri fersah olarak açıklamıştır. İbn-i Hurdazbih, Irak'ta Savad'tan başlar ve kuzey ve doğu İran boyunca, Türklerin ülkesine, Fergana ve Sind ülkesine ve sonra güney ve batı Arap yarımadasına, Suriye, Ermenistan, Bizans, Mısır ve Mağrib'e kadar uzanır.
İbn Huzeyme

İbn Huzeyme, (Arapça: أبو بكر محمد بن إسحاق بن خزيمة‎, Ebu Bekir Muhammed ibn İshak ibn Huzeyma) (M 837/H 223 – M 923/H 311), Sahih ibn Huzeyme ile tanınan, Hadis ve Şafii mezhebi Fıkıh alimi.Taberî'den bir yıl önce Nişapur'da doğmuştur ve ondan bir sene fazla yaşamıştır. Horasan muhaddisi İshak ibn Rahvey (ö. H 282) dahil, Nişapur alimleri tarafından yetiştirilmiştir.Ebu Abdullah el-Hakim, İbn Huzeyme'nin 140'dan fazla kitap yazdığını nakletmiştir. Yazdıkları arasından bugüne ulaşanın sayısı azdır:Sahih ibni Huzeymâ: Mukhtaṣar el-Mukhtaṣar min el-musnad el-Ṣaḥīḥ (صحيح بن خزيمة: مختصر المختصر من المسند الصحيح), kitabın sadece 1/4'ü korunmuştur.Kitāb al-Tawḥīd wa-ithbāt ṣifāt al-Rabb ʻazza wa-jall (کتاب التوحيد وإثبات صفات الرب عز وجل): "The Book of the Affirmation of Divine Unity and the Affirmation of the Attributes of the Lord"
İbn Irâk

Ebu Nasr Mansur ibn Ali ibn Irak (Farsça: ابو نصر منصور بن علی بن عراق d. 960 - ö. 1036) bir Fars asıllı Müslüman matematikçi. Günümüzdeki sinüs teoremi ile yaptığı çalışmalarla tanınıyor.Ebu Nasr Mansur, Gilan, İran'da Harezm iktarınını elinde tutan Afrighids ailesinin bir bireyi olarak doğdu. Ebu Nasr'ın çalışmalarının çoğu matematik üzerinde yoğunlaşmıştı ama ona ait astronomi yazıları hala günümüzde bulunmaktadır. Matematikte, Batlamyus'un yazılarında geliştirilen trigonometri üzerine çok önemli yazıları vardı. Aynı zamanda İskenderiyeli Menelaus'un yazıları korunmuş ve Yunanlara ait teoremleri araştırmıştır.
İbn Kayyim el-Cevziyye

İbn Kayyim El-Cevziyye (29 Ocak 1292, Şam - 23 Eylül 1350), 14. yüzyılda yaşamış Arap tefsir ve fıkıh bilgini. Aynı zamanda İbn Teymiyye'nin en önde gelen müridi ve öğrencisi.Künyesiyle beraber tam adı 'Ebû Abdillâh Şemsüddîn Muhammed b. Ebî Bekr b. Eyyûb ez-Züraî ed-Dımaşkī el-Hanbelî' olup düşünce ve çalışmaları Hanbeli mezhebi odaklı olmuştur.7 Safer 691 (29 Ocak 1292) tarihinde Dımaşk (Şam) şehrinde doğdu. Babası Ebu Bekir, Cevziyye Medresesi'nde kayyım olduğu için İslam literatüründe adı daha çok 'İbnü'l-Kayyim' (kayyımın oğlu) olarak anılmıştır.İlk eğitimini babasından aldı. Daha sonrasında ise Şam medreselerinin büyük alimlerinin derslerine katıldı. Bunlar arasında, fıkıh alanında ders aldığı İbn Teymiyye en tanınmış hocalarındandır.Daha sonraları Cevziyye Medresesi'nde imamlık ve 1336 yılından sonra da hatiplik yaptı. 1342 yılından ölümüne kadar da Sadriyye Medresesi'nde ders verdi.Yakın ilişki içinde olduğu hocası İbn Teymiyye'nin devrin Memluk sultanları ile arası iyi olmadığı için o da siyasi takipten kurtulamadı ve birkaç defa hapsedilmiştir. 1331 yılında hac için Şam'dan ayrılmış,13 Receb 751'de (16 Eylül 1350) yılında doğum yeri olan Şam'da ölmüştür. Mezarı aynı şehirdeki Bâbüssagir Mezarlığı'ndadır.
İbn Kurtubî

İbn-i Kurtubi veya Abdullah bin Hasen (d. 1116, Mâlaka - ö. 1214, Mâlaka), Arap hadis, kırâat ve lügat alimi, şair, hatip.Küçük yaşta babası Ebu Ali Hasen bin Ahmed Kurtubi'den ilim öğrenmeye başlayan İbn-i Kurtubi, babasından başka, Ebu Bekr İbn-i Ced, Ebu'l Kasım bin Habiş, Ebu Abdullah bin Zerkun, Kasım bin Dahman Süheyli ve daha birçok alimden hadis öğrenip ilim tahsil etti.
İbn Kuteybe

Abbasi Halifeliği'nde hakim olarak çalıştı. Ayrıca Arap edebiyatına yaptığı katkılarla tanınıyor. İslam dinine katkılarda bulunmuş, islam aşkı ile ilgili şiirler ve arap edebiyatıyla ilgile kitaplar yazmıştır.
İbn Maḍā

İbn Maḍā (Arapça ابن مضاء) veya Ebü’l-Abbâs (1120, Kurtuba - 1196) Dil âlimi, Zâhirî fakihi ve matematikçidir.Hadis, fıkıh, kıraat, dil ve edebiyat derslerini Ebû Bekir İbn Semhûn, İbnü’l-Münâsif, Abdülmelik b. Meserre, İbn Ebü’l-Hısâl, Ebû Bekir İbn Müdeyd, Ebû Bekir İbnü’l-Arabî, Ruşâtî, Ebü’l-Abbas İbnü’l-Hasîb ve İbn Beşküvâl’den aldı. İşbîliye’ye (Sevilla) taşınan İbn-i Madi, burada kıraat ilmini Şüreyh b. Muhammed er-Ruaynî’den ve dil ve edebiyatı ise Ebü’l-Kāsım İbnü’r-Remmâk’tan  okudu. Kendisi gibi Kurtuba’dan İşbîliye’ye giden Ebû Bekir İbnü’l-Arabî’nin dersine katıldı.Kitâbü’r-Red ʿale’n-nüḥât (Mısır Kahire 1947 yılında Ahmed Şevkī Abdüsselâm Dayf tarafından neşredilmiştir)
İbn Mekânis

İbn Mekânis (Arapça: ابن مكانس ; d. 745/1345–ö. 794/1392), Memlûkler Döneminde yaşamış edip ve şairlerden birisidir. Tam ismi, Ebû’l-Ferec Fahrettin Abdurrahman b. ‘Abdi’r-Rezzâḳ b. İbrahim el-Ḳıbṭî el-Mıṣrî’dir. İbn Mekânis’in, Kıpti kökenli olduğu ve Hristiyan bir aileden geldiği söylenmektedir. Toplum içerisinde nasıl davranılması gerektiğini ele alan, ironik bir dille nazmedilmiş didaktik bir urcûzesi, en meşhur şiiri olarak görülmektedir.Ayyıldız, Esat (2019). Klasik Dönem Sonrası Arap Şiirinde İbn Mekânis’e Ait Sosyoloji Temalı İronik Bir Didaktik Urcûze Denemesi . 4. Uluslararası Sosyoloji ve Ekonomi Kongresi, s.343-355.
İbn Mâce

İbn Mace veya İbn-i Mace el Kazvini (Arapça : عبد الله  محمد بن ياَزِد بن ماَجاَه ال رَبِ القَزوِنِ), İranlı hadis bilgini ve düşünür.İbn-i Mace, 824 yılında Kazvin'de Arap soylu bir Fars ailesinden doğmuştur. Babasının ismi "Mâjah" (Mace), eski Farsça'da "Ay" anlamına gelir (şimdiki Farsça'da mâh) ve onun babasının veya annesinin ya da büyük annesinin unvanı olasılığı vardır.İbn-i Mace'nin, 15-20 yaşlarında Kazvin'de hadis öğrenmeye başladığı rivayet edilir. 22 yaşında iken, İslam dünyasını gezmek için kendi memleketinden ayrılarak Mısır ve Horasan'ı, Basra, Kufe, Şam, Bağdat, Mekke, Rey ve Medine gibi şehirleri gezer. İbn Mace, gezisinin sonunda, o Sunan Ibn Majah isimindeki kitabını yazar. Bu kitap diğerleri tarafından kaydedilen 3,002 tane olmak üzere toplam 4,341 hadis ihtiva eden beş ciltlik kabul edilmiş hadisleri kapsar.İsmail İbn Kesir göre, o bir tefsir ve bir de tarih kitabını yazmıştır ama bunlar kaybolmuştur. 13. yüzyılda diğer yazarlar, o kabul edilmiş beş ciltlik hadisler kitabını araştırmaya başladılar. Bu araştırmalar 18. yüzyıla kadar sürmüştür.Suhaib Hasan Abdul Ghaffar, Criticism of Hadith among Muslims with reference to Sunan Ibn Maja, Presidency of Islamic Research, IFTA and Propagation: Riyadh 1984 (1404 Hicri).
İbn Razin et-Tucibî

İbn Razin et-Tucibî (d.1227,Mürsiye (Murcia), ö 1293, Tunus (şehir) ),yazar. Fidâletü'l-hivân fî tayyibâti't-taam ve'l-elvân adlı yemek kitabını yazmıştır.
İbn Rüşd-Goethe Camii

İbn Rüşd-Goethe Camii, Almanya'nın başkenti Berlin'de bulunan, kendisini "ülkenin ilk liberal camisi" olarak tanımlayan bir cami. 16 Haziran 2017 tarihinde Berlin'in Moabit semtinde bulunan St. Johannis Protestan Kilisesi'nin üçüncü katında hizmet vermeye başlayan camii, Kürt kökenli Alman kadın hakları aktivisti, yazar ve avukat Seyran Ateş'in girişimleriyle kuruldu. Adını, 12. yüzyılda yaşamış İslam alimi ve filozof İbn Rüşd ve Alman şair ve yazar Johann Wolfgang von Goethe'nin isimlerinden almıştır.Sünni, Şii, Alevi, ateist, LGBT ve kadın-erkek herkesin birlikte ibadet edebildiği camiinin, "Berlin'deki hiçbir camiide evinde hissetmeyenler" için kurulduğu ileri sürüldü. Kadınların namaz kılarken başını örtme zorunluluğu bulunmayan camiiye, burka ve peçe takanların alınmayacağı açıklandı. Ramazan ayında caminin açılışını yapan ve ilk cuma namazını kıldıran Seyran Ateş, "Camii kadın, erkek, Sünni, Şii, heteroseksüel ve eşcinsel herkesin yan yana dua edebileceği bir yer olacak" ifadelerini kullandı. Ateş ayrıca ileride içinde Cem evi, akademik araştırma merkezi ve LGBT bireyler için özel mekanlar açılacağını da açıkladı.Temmuz 2017'de The Guardian gazetesine röportaj veren Seyran Ateş, Berlin'de açtıkları liberal camiden sonra İngiltere'de de bir liberal cami kurmak istediğini söyledi.20 Haziran 2017'de Diyanet İşleri Başkanlığı yazılı bir açıklama yaparak caminin FETÖ ve benzeri menhus yapıların öncülüğünde yürütülen bir din mühendisliği projesi olduğunu, İslam’ın on dört asırlık değişmez sabiteleri olarak devam edegelen bir ibadetini laubalice değiştirmeye kalkışmanın asla bir fikir ve düşünce özgürlüğü olarak değerlendirilemeyeceğini belirtti. Almanya merkezli Die Welt gazetesi, Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın Alman Federal Hükûmetinden caminin kapatılmasını talep ettiğini iddia etti.Mısır Yüksek Fetva Kurulu Dar-ul İfta Berlin'deki girişimi eleştirdi ve "kadınların erkeklerle birlikte namaz kılamayacaklarını, kadının başını bağlamadan dua edemeyeceğini ve erkeklerin namaz kıldığı yerde kadının imamlık yapamayacağını" açıkladı. Ayrıca, Kahire'de bulunan El-Ezher Üniversitesi İslam hukuku bölümü de liberal camilere karşı çıkan bir fetva yayınladı.
İbn Rüşdcülük

İbn Rüşdcülük (Latince: Averroism) 13. yüzyılda latin hristiyan skolastisizmini etkileyen, İbn Rüşd çevirilerinin etrafında şekillenerek etkisini gösteren Aristotelesçi felsefi akım, görüş. İlk ve etkin takipçileri arasında; Brabantlı Siger, Daçyalı Boetius, Dry Townlu John (veya Jean de Secheville), Jondunlu John ve Padualı Marsiliu  gibi isimler bulunmaktadır.İbn Rüşd'ün Latınce isimlendirilişi olan Averroes 'den türetilmiştir. Averroism, ilk kez Akinolu Tomas tarafından kullanılarak isimleşmiştir.Batıda 'Averroes' olarak tanınan İbn Rüşd, 12. yüzyılın ikinci yarısına kadar Avrupa'da tam olarak bilinmeyen Aristo’nun (ö. MÖ. 322) büyük yorumcusu olarak Endülüs'te ortaya çıkar. İbn Rüşd'ün ölümünden (1198) çok kısa bir süre sonra oluşan ‘Latin İbn Rüşdçülüğü’ akımı ile 13. yüzyıldan 16. yüzyıla kadar devam eden sürede, Avrupa entelektüel hayatına yoğun bir şekilde etki eder. Bu etkileri 17, 18 ve hatta 19. yüzyıla kadar sürdürmek mümkündür.Orta Çağ felsefesinin derinden değiştirmiş ve Kilise'nin Hakikati'nin yanında, aklın hakikatini koymuştur. Hakikat'e ancak vahiy ile ulaşılabileceği görüşünden ayrılarak, akılla Hakikat'e ulaşılabileceği görüşünü ortaya çıkarmıştır. Müslümanlığın 10. ve 11. yüzyıllarda; Gazali, İbn Sina gibi isimlerle yaşadığı Platon ve Aristoteles felsefeleri üzerine tartışmaları, Hristiyan dünyası 13. yüzyılda İbn Rüşd çevirileri üzerinden yaşamaya başlamıştır.13. yüzyılda latinceye çevrilen Tehâfut et-Tehâfut el-Felâsife (Tutarsızlığın Tutarsızlığı) adlı İbn Rüşd'ün eserinin etkisi, sadece skolastiklerde değil, profesyonel olmayan özgür düşünce sahiplerinin üzerinde de olmuş ve eserin etkisinde kalarak ölümsüzlüğü inkâr edenler ve ‘İbn Rüşdcüler’ (Averroists) olarak adlandırılanlar oluşmuştur. Profesyonel filozoflar arasındaki İbn Rüşd hayranlığı, özellikle Fransisken Rahipler arasında ve Paris Üniversitesi’nde bulunuyordu.Katolik Kilisesi'nin öğretim usulünü tehdit eden, Çift Hakikat Teorisi'nin tartışılması, Kilise tarafından yasaklamış ve İbn Rüşdcü akımın öncül öğretim görevlileri olan Brabantlı Siger, Dacialı Boetius gibi isimleri mahkûm edilmiştir.Ayrıca, 13, yüzyıl sonunda Akinolu Tomas'ın hristiyanlığın felsefi dayanağını oluşturacağı görüşün temelini, bu tartışmalar sonucu ortaya çıkan çelişkili durumları uzlaştırarak oluşturduğu kabul edilmektedir.İbn Rüşdcüler, vahyin hakikati ile aklın hakikati olarak tanımlayarak kullandıkları çifte hakikat teorisini, 13. yüzyıl Kilisesi'nin otoritesine yönelik bir eleştiri olarak kullanmışlardır. İbn Rüşd’ün Hakikat görüşü ise;bir ve aynı olan 'Hakikat'; felsefede, açık seçik ve akıl temeli üzerinde; teolojide ise mecazî terimlerle ifade edilir demiştir. ;aklın ve vahynin doğrularının farklı hakikatler olduğunu iddia etmeksizin; bu iki alanın, aynı doğruyu farklı yöntem ve biçimlerle ortaya koyacağını öne sürmüştür. ;hatta; dinin, aklı geri koyarak görmezden gelmesi bir tarafa, varolanları akıl ile değerlendirmeyi zorunlu tuttuğunu belirtmiştir.
İbn Sa'd

İbn Sa'd (777, Basra - 16 Şubat 845, Bağdad), 8. ve 9. yüzyıllarda yaşamış hadis, siyer, tarih ve neseb bilgini.İslam dünyasında meşhur olan Tabakat (Kitâbu't-Tabaķaü’l-Kebir) adlı kitabıyla bilinir. Basra'da tabiin ve tebeu tabiinden olan alimlerden ders aldı. Hadis almak amacıyla Kufe, Medine ve Mekke'ye seyahatlerde bulundu.
İbn Saîd (1213 doğumlu)

İbn Saîd ya da tam adıyla İbn Saîd el-Mağribî (), İbn Saîd el-Endülisî adıyla da bilinen Endülüs Emevî coğrafyacı, tarihçi ve şiir koleksiyoneri. Granada yakınlarındaki Alcalá la Real'de 1213 yılında doğan İbn Said Marakeş'te büyümüştür. Eğitimini Sevilla'da tamamlayan Said yaşamını daha sonraları Tunus, Kahire, İskenderiye, Kudüs ve Halep'te sürdürmüştür.1250 yılında Kitab bast el- ard fi 't -t ul va-'l-'ard isimli eseri yazan İbn Saîd ardından Kitab-ül Coğrafiya isimli eserini kaleme almıştır. Bu coğrafi eserlerinin yanı sıra Mağrip şehrinin tarihini ele aldığı Mugrib fī ḥulā el Magrib isimli kitabı da yazan Saîd 1286 yılında Tunus ya da Halep'te ölmüştür.
İbn Sevdekin

Tam adı İsmail bin Sevdekin bin Abdullah en-Nuri olan İbn Sevdekin 1153'de Kahire'de doğdu. Şam'da Muhyiddin İbn Arabi'nin tasavvuf derslerine katıldı ve şeyhinin vefatından sonra onun en ünlü iki eseri Füsûs ve Fütuhât derslerini devam ettirdi. İbn Arabi'nin hem kendisine hem de diğer ünlü öğrencisi Sadreddin Konevi'ye Füsûs ve Fütuhât eserlerini okutma icazeti verdiği bilinmektedir. Kendisinin Tilimsanî ile birlikte Füsûs'un ilk şerhlerini veren kişilerdendir.Kitabu'n-Necat.... (Muhyiddin İbn Arabi'nin Kitabu'l-İsra ve Meşahidü'l Esrâri'l-Kudsiyye adlı risalelerinin şerhidir.)Kitabu Vesaili's-Sâil : İbn Sevdekin'in Muhyiddin İbn Arabi'nin sohbetleri sırasında tuttuğu notlardan oluşmaktadır.
İbn Tûmert

Ebu Abdullah Muhammed İbn Tûmert (Arapça: أبو عبد الله محمد بن تومرت, d. 1077; ö. 1130) Mehdi olduğu iddiasıyla ortaya çıkarak Muvahhidler hareketini kuran tarihi berberi şahsiyet. Dini fikirlerinin kabul görmediği Murâbıtlar’a karşı isyan başlatmıştır.
İbn Vâfid

Alî ibn el-Hüseyin ibn-Vâfid el-Lahmî ( Arabic علي بن الحسين بن الوافد اللخمي) (y. 997 – 1074), Avrupa'da Abenguefith olarak bilinen, Toledo'lu eczacı ve hekim. Toledo emiri el-Memûn'un veziri olarak görev yapmıştır. Meşhur eseri Kitâb el-edviya el-müfrede'dir (). Eser, Latinceye De medicamentis simplicibus adı ile tercüme edilmiştir.Öğrencisi Ali ibnel-Lukuh da, meşhur bitkibilim sözlüğü Umda el-Ṭabîb fî Maʿrifet el-Nebât li Külli Labîb'i yazmıştır.
İbn Yunus

İbn Yunus Mısırlı astronomi ve matematik bilgini. İsmi Ali bin Abdurrahman bin Ahmed bin Yunus Sadefî’dir. Ancak İbn-i Yunus diye tanındı.  Avrupa'da ise "Aben Jenis" adıyla tanınıyor. Kaynaklarda doğum tarihi hakkında net bir bilgi yoktur. Ancak 950'de doğduğu tahmin edilmektedir. Mısır'ın Said bölgesine bağlı bir köyde doğdu 1008 veya 1009 yılında ölmüştür.İbn-i Yunus 978 yılında Kahire'de yaptığı astronomi gözlemler neticesinde ay ve güneş tutulmalarını en ince hesaplarla tespit etmesiyle şöhreti yayıldı. Çünkü o zamana kadar bu şekilde hassas ve dakik hesaplama henüz yapılmamıştı. Yaptığı rasadlar sonunda bir Zic adlı eser hazırladı.
İbn el-Ezrak

Ebu Abdullah bin el-Ezrak (1427-1491; Arapça: ابن الأزرق‎) bir Müslüman Fâkih. 1427'de Málaga, Endülüs'te doğdu.Kadı Ebu İshak İbrahim bin Ahmed El-Bedavî- Malagalı Kadı ve ona İbn Kesir tefsir tarafından Kur'an okudu.Málaga ve Granada'da hukuk eğitimi aldı, Guadiş, Malaga'da bir yargıç oldu ve sonunda Sultan Ebul-Hasan Ali altında Granada'nın en yüksek yargıcı oldu. İbn El-Azrak, devletçilik üzerine bir kitap yazdı ve burada öğretmeni İbn Haldun'un "Devlet Davranışının Mucizesi ve otoritenin doğası başlıklı çalışmalarını yorumladı".1487'de Nasrîlerin tarafından Granada'ya karşı İspanya'da saldırısına karşı yardım almak için Memlûk Devleti'a bir elçi olarak gönderildi. Aynı zamanda, iki elçi Osmanlı İmparatorluğu'na gönderildi, aynı yardım talebi ile, biri Şatibe'dan ve Paterna'dan belirli bir Pakoret. Görevi sonuçsuz olduğu için Doğu'da kaldı ve 1491'de Kudüs'te yargıç oldu. Birkaç ay sonra aynı yıl öldü.
İbn eş-Şatir

10 yaşında astronomi tahsili yapmak için Kahire ve İskenderiye'ye gitti. Daha sonra memleketi Şam'a dönerek Emeviyye Cami muvakkitliğine atandı. Buradaki görevi esnasında ay ve gezegenlerin hareketleri üzerine hassas ölçümler yapmış, Batlamyus'un dünya merkezli sistemini incelemiş, Kopernik'in güneş merkezli sisteminin temellerini atmıştır.Nihâyetü’l-ġāyât fi’l-a'mâli’l-felekiyyât (Bir astronomi el kitabı olup Zîcü İbni’ş-Şâtır’da adı geçer)34º enlemi için namaz vakitlerini gösteren cetvel olup (Kahire, Dârü’l-kütübi’l-Mısriyye, Mîkāt, nr. 1170, vr. 11a-22b) 1974 yılında bulunmuştur.Tuĥfetü’s-sâmi fi’l-amel bi’r-rubi’l-câmi. er-Rub‘u’l-câmi‘ aleti hakkında olup günümüze ulaşan Nüzhetü’s-sâmi fi’l-amel bi’r-rubi’l-câmi adlı özetinden tanınmaktadır.el-Eşiatü’l-lâmia fi’l-amel bi’l-âleti’l-câmia. el-Âletü’l-câmia adlı iki örneği bulunan sferik usturlabının nasıl kullanılacağı hakkındadır.er-Ravżâtü’l-müzhirât fi’l-amel bi-rubi’l-muķanŧarât. el-Mukantar adıyla bilinen rubu‘ tahtası hakkındadır.
İbn Âbidin

İbn Âbidin (Arapça: ابن عابدين; d. 1784, Şam - ö. 5 Ağustos 1836, Şam), Osmanlı dönemi Hanefî fıkıh bilgini. Redd'ül-Muhtar adlı eseri ile tanınmıştır.1784 yılında Şam'da doğdu. İlk olarak hocası Said el-Hamevî'den kıraat, sarf, nahiv ve Şafiî fıkhı okudu. Kıraata dair önemli bazı metinleri ve fıkha dair ez-Zübed'i ezberledi. Ardından hadis ve tefsir dersleri aldı ve sonrasında Hanefi mezhebine geçti. Kadirilik ve Nakşibendilik tarikatlarına intisap etti. Tefsir bilgini Alusi ve Şeyhülislam Arif Hikmet Bey kendisinden icazet almıştır.1820 yılında hac görevini yerine getirdi. Fetva eminliği devlet görevinde de bulunmuştur. 5 Ağustos 1836 tarihinde Şam'da öldü. Kabri Bâbüssagir Kabristanı'ndadır.
İbn Şihab Zuhrî

İbn Şihab Zuhrî (Arapça: ابن شهاب الزهري‎) (tam ismi Muhammed ibn Muslim ibn Ubeydullah ibn Şihab el-Zuhri) (ö. H 124/M 741-2), ilk Siyer toplayıcılar arasında merkezi bir figürdür. Sahabeleri görmüş Tabiindendir. Hadis üzerine en büyük Sünni otoritelerden sayılır. Önde gelen hadis tenkitcileri arasında İbn el-Medini, İbn Hibban, Abu Hatim, El-Dahabi ve İbn Hacar el-Askalani dahil, hepsi İbn Şihab Zuhri'nin tartışılmaz otoritesi hakkında mutabık kalmışlardır. Birçok Sahabeden hadis almıştır. Sahabe'den sonraki birinci ve ikinci kuşak çok sayıda alim ondan rivayet etmişlerdir. Emevi Halife Abdülmelik zamanında Medine'den Şam'a taşınmıştır.Bazı kaynaklarda Zuhri'nin gençlik yıllarında öğrendiği her şeyi kaydettiği, bazılarında ise başkaları hadis yazdığı halde onun yazmadığı, yalnızca uzun metinli hadisleri bir kereliğine yazıp ezberledikten sonra bu metinleri imha ettiği belirtilmektedir. Hocalığı devrinde ise önceleri hadislerin yazılmasına izin vermediği, talebelerinden hadisleri ilk duydukları anda ezberlemelerini istediği ve derste imladan değil soru-cevap metodu ile ilim alışverişinden yana olduğu halde Hişâm b. Abdülmelik tarafından çocukları için hadis imla etmeye zorlandıktan sonra tavrını değiştirdiği ve herkese hadis yazdırdığı bilinmektedir. Onun hadisleri yazdırmaya karar vermesinde tesirli olan ikinci bir sebep, muhtemelen bir kısmı kendisine değişli bazı rivayetlerin Iraklı râviler tarafından değiştirildiğini görmesidir. Kendisinin, “Buradan bir karış olarak çıkan hadis Irak’tan döndüğünde bir kulaç olur” ve, “Meşriktan gelen şu tanımadığımız rivayetler olmasaydı hadis yazımına müsaade etmezdik” sözleri bu manada ele alınabilir. Fakat Zuhrî'den hiçbir kitap kalmamıştır. Hadis rivayetleri, Neysâbûrî (ö. 258) tarafından iki cilt hâlinde toplanmıştır ve bu esere ez-Zuhriyyât denilmektedir.
İbn-i Cezerî

İbn-i Cezerî, tam adıyla Ebü’l-Hayr Şemsüddin Muhammed bin Muhammed bin Muhammed bin Ali bin Yûsuf el-Cezerî (Arapça: محمد بن محمد بنمحمد أبو الخير شمس الدين محمد بن محمد بن محمد بن علي بن يوسف الجزري‎) (d. 1350 Şam, ö. 1429 Şiraz), İslam alimi, tarihçi ve yazar.30 Kasım 1350 tarihinde Şam'da doğdu. Şam'da yetişmiş ve 14 yaşında hafız olmuştur. Daha sonra kıraat ilmine yönelmiş ve bu konuda döneminin önde gelen alimlerinden kıraat dersleri almış ve bu konuda yazılmış Şatibiyye, Teysir ve el-Kafi gibi bu alanda ana kaynak sayılan eserleri okumuştur.Kıraat dersleri okumak ve okutmak için Mısır, Yemen, Hicaz, Basra gibi çeşitli yerlere seyahat etmiştir. 1391'de Dımaşk (Şam) kadısı olsa da vakıf malını uygunsuz kullanmaktan kusurlu bulunarak kısa sürede aynı yıl içerisinde görevinden alınmıştır. Kahire ve Şam arasında gidiş gelişleri sonrasında, Şam'da Emir Kutlubey'in mal varlığını yönetmesinden kaynaklı sorun nedeniyle yapılan yargılamada suçlu bulunarak Kahire'deki mal varlığına el konulmuştur. 1396 yılı Mart'ında Kahire'den ayrılarak önce İskenderiye, sonrasında da Antakya gitmiştir. Bir süre Antakya'da kaldıktan sonra da Bursa'ya gitmiştir. Burada eğitim veren Cezeri, meşhur olan “en-Neşr fi Kıraatil Aşr” kitabını yazmıştır. Yıldırım Bayezid'in yanında Ankara Muharebesi'ne giden Cezeri esir düşse de Timur tarafından iyi karşılanmış ve onun yanında götürülerek Semerkant, Buhara, Herat, Yezd, İsfahan ve Şiraz gibi şehirlerde kıraat dersleri vermiştir. 2 Aralık 1429'da Şiraz'da ölmüştür.
İbn-i Cureyh

Bazı İslam kaynakları İbn-i Cureyh'in hadis yazımına ve tasnifine başlayan ilk kişi olduğunu belirtir. Fakat çoğunluğa göre ise Zühri'nin İbn-i Cereyh'den daha önce hadis yazımına başladığı yönündedir. Hayatı hakkında fazla bilgi bulunmayan İbn-i Cureyh fazla sayıda hadis bildirmiş 760 yılında Mekke'de ölmüştür.
İbn-i Cübeyr

Tam adı; Ebul'l Hüseyn Muhammed İbni Ahmed İbni Cübeyr El-Kinani (d. 1145 - ö. 1217). Orta Çağ Endülüs asıllı şair ve yazar olarak ün yapmıştır, 539 yahut 540/1144 veya 1145 yılında İspanya'nın Valensiya veya Hatib şehrinde dünyaya geldi. Eldeki kaynaklara göre 740 yılında İspanya'ya gelen arap kabilelerinden birine mensuptu. Babasının kültürlü ve üst düzey bir devlet memuru olduğu, kendisinin de bir süre Muvahhidler'den bir emirin sekreterliği ile Granada valisinin nezdinde kâtiplik yaptığı bilinmektedir.1 Şubat 1183'de hacca gitmek üzere Granada'dan yola çıktı Ceuta ve İskenderiye üzerinden Kahire ve oradan yukarı Nil'deki Kus'a kadar dolaştı, yolculuğunu çöl üzerinden Ayzab, Kızıl Deniz, Cidde oradan Mekke'ye geçti. Mekke'de sekiz ay kaldı. Daha sonra Medine'ye geçti burada da bir süre kaldıktan sonra bir kervana katılarak çöl üzerinden Bağdat, Musul ve Kuzey Suriye'yi dolaşıp, Halep üzerinden Şam'a geçti. Orada iki ay kaldıktan sonra Kudüs Krallığı'na gitmek için yola çıktı, Sur (Tyre)dan Ceneviz gemisi ile Akka'ya gitti. 1184 yılında zor şartlarla Messina'ya ulaştı. Hava şartlar yüzünden bir süre Mesina'da kaldı ve 25 Nisan 1185'te Granada'ya döndü. İbni Cübeyr'in yolculuğu sırasında ona arkadaşı doktor Ebü Cafer Ahmet el-Kuday eşlik etti.İbn-i Cübeyr daha sonra 1189-1191 yıllarında ikinci bir hac yolculuğuna çıktı. Bu seyahat ile ilgili detaylı bilgi yoktur. Arkasından 1217 yılında üçüncü bir hac yolculuğuna daha çıktı ve bu seyahatinde İskenderiye'den ilerisine gidemedi ve orada öldü.
İbn-i Hacib

İbn-i Hacib (1174, Mısır - 1248, İskenderiye) asıl adı Osman bin Ömer bin Ebubekir Mısır'lı olan bazı kaynaklara göre Arap bazı kaynaklar göre Kürt asıllı maliki fıkıh bilgini, dilbilimci ve yazar. Emir İzzeddin Selahi'nin hâcibi olduğu için İbn-i Hacib olarak anıldı. Künyesi Ebu Amr olup, lakabı ise Cemaleddin'dir. Nahiv ilmine dair meşhur El Kafiye adlı eseriyle tanınmaktadır.1174 yılında Mısır'ın Kavs eyaleti'nin İsna kasabasında dünyaya gelmiştir, önce Kahire'de Kur'an ve kırâat ilmini öğrendi. Daha sonra Malikî mezhebi fıkıh bilgilerini, nahiv ve edebiyat ilmini öğrendi. İlimde yetiştikten sonra Şam'a gitti, orada Emeviyye Camii'nde ders okuttu. Daha sonra tekrar Kahire'ye döndü, bir müddet orada kaldıktan sonra İskenderiyye'ye gitti  1248 yılında öldü.
İbn-i Hişam

Basra'da doğmuştur. Asıl adı Muhammed ibn-i Hişam olup siyer ilminin en önemli kitabı Siret-i İbn-i Hişam kitabının yazarıdır. Yaklaşık Hicri 150 yılında Abbasilerin sarayında prensleri eğitmek amacıyla yazıldı. Dolayısıyla objektiflikten uzak olduğu söylenebilir. Kitabın temel kaynağı İbn-i İshak'tır. Bu kitaptan alınan bilgiler gerek Müslümanlarca, gerek İslam'ı araştıran müsteşriklerce tamamına yakınıyla doğru olarak kabul edilir.
İbn-i Lubudi

İbn-i Lubudi, (d. 1210, Halep ö.1267/68) Müslüman doktor, matematikçi, astronom ve filozoftur. Tam adı, Yahya b. Şemsüddin Muhammed b. Abdan b. Abdülvahid b. el-Lübûdî'dir.Şam'da ünlü el-Dakhwar'da tıp okudu. Daha sonra Hims'in Mansur İbrahim hükümdarının hizmetine girdi (1239-45) ve sonra Necmeddin Eyyup tarafından İskenderiye'de hükûmet müfettişi olarak atandı. Mısır'dan döndükten sonra Suriye'de yaşadı.İbn el-Lubudi, bir dizi tıbbi eser yazdı: romatizma, Hipokrat'ın aforizmaları, Huneyn İbn İshak'ın soruları üzerine incelemeler. Eserlerinden sadece ikisi günümüze ulaştı: Elli psikolojik ve tıbbi soruya ilişkin tartışmaların toplanması (deneysel değil sadece teorik tartışmalar); İbn Sina’nın Kanunu'nun Külliyatı hakkında yorum.İlk çalışma (Tartışmaların Derlemesi - ) burada ilgi çekicidir. Bu eser, Madrid'deki Escurial'da bulunmaktadır. Bu çalışmada el-Lubudi aşağıdaki gibi konularla ilgilenmektedir:Soru 19: Beden ve korunması, bilginlerin ve filozofların çoğunluğu tarafından kabul gören dört ruh haline değil, sadece kana bağlıdır.Soru 29: Vücutta oluşan ilk uzvun, Hipokrat'ın söylediğinin aksine, kendi görüşüne göre beyin değil kalptir.Ayrıca 9. yüzyılın başlarında yaşayan Habeş el Hasib'in tablolarından çıkarılan El-Zahir (parlak) ve kendi gözlemlerine dayanarak el-Mukarab (yaklaşık olarak) astronomik tablolarını da derledi. 1325 yılında İbn Serrac, Halep'te sergiledi. İki çeşit evrensel usturlap tasarladı; almucantar kuadrantı için çeşitli işaretlemeler geliştirdi ve basit sinüs kuadrantına alternatifler olarak çeşitli ustaca trigonometrik gridler tasarladı.Sevim Tekeli, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi, 1956, Doktora Tezi Bölümü, Al-Urdi'nin "Risalet-Ün Fi Keyfiyet-il-Erşad" Adlı Makalesi
İbn-i Mülcem

İbn-i Mülcem, (d. ? -  ö. 661 Kufe) (Abd’ûr-Rahmân İbn-i Mûlcem el-Serimî ya da Abd el-Rahman bin Mûlcem el-Murâdî)  (Arapça: عبدالرحمن بن ملجم السريمي) Havârîc fırkası mensuplarından, Ali bin Ebu Tâlib’in katili.İbn-i Mülcem tarafından öldürülen Ali bin Ebu Tâlib'in Şiîlerce Mekke ve Medine'den sonra üçüncü kutsal mekân olarak kabul edilmekte olan Irak Necef'teki İmâm Ali Camii'ne defnedildiği düşünülmektedir.Havârîc fırkası mensuplarından olan aynı zamanda da İslâm Peygamberi Muhammed’in ilk kuzeni ve damadı olan Ali bin Ebu Tâlib'i öldüren kişidir.<ref>Taʾrîkh el-rusul ve el-mulûk (el-Tabari tarihi), sahife 213-218.</ref>Haricîler kendi mezhebleri gereği cezalandırılmasına karar verdikleri üç kişiden, Amr bin el-Âs’ın kâtli için Amr ibn Bekr el Tamimi’yi, Muâviye bin Ebû Sûfyân’ın kâtli için El-Hâccâc el Tamimi’yi ve Ali bin Ebu Tâlib’in kâtli için de ʿAbd el-Rahman bin Mûlcem el-Murâdî’yi vazifelendirmişlerdi.Ali el-Mûrtezâ’nın katli "Abd’el-Rahman bin Mûlcem" Hicrî 19 Ramazan 40 / M. 26 Ocak 661 tarihinde Ali el-Mûrtezâ’ya Kûfe'de evinin kapısının önünden çıktığı sırada zehirli bir hançerle başından yaralamış ve Hicrî 21 Ramazan 40 / M. 28 Ocak 661 tarihinde ölümüne sebebiyet vermişti.İnfaz, 3 gün sonra Ali'nin oğlu Hasan bin Ali tarafından gerçekleştirilmiştir. Bazı kaynaklarda elleri ve ayakları kesilerek öldürüldüğü ve cesedinin yakıldığı rivayet edilmektedir.
İbn-i Sinacılık

İbn-i Sinacılık, İslam felsefesinde İbn-i Sina'nın kurduğu bir felsefe okuludur. İbn-i Sina'nın felsefi anlayışı Aristoteles ile doğrudan ilişkili olmakla beraber, Meşşailik'te bir kırılma noktası olması bakımından ondan ayrışır. İlk dönem Meşşailikte Aristoteles'i takip eden İslam filozofları, bundan sonra İbn-i Sina'yı takip eder olmuşlardır. İbn-i Sinacılığın Avrupa'daki düşünce hareketlerine de bir form kazandırmıştır. Bu yönüyle, İbn-i Sinacılığı İslam İbn Sinacılığı ve Avrupa İbn Sinacılığı şeklinde iki koldan okunabilir. Avrupa İbn Sinacılığı 12. yüzyılda Thomas Aquinas, Roger Bacon ve Duns Scotus gibi figürlerle Avrupa'da felsefeyi yeniden hareketlendirmeye başlamıştır. Ancak, bu dönemde bile İbn-i Sinacılığın İbn-i Rüşdcülükten daha az gözde olduğunu unutmamak gerekir. Tüm bunların yanında İbn-i Sinacılık, İşrakiliğin kurucu filozofu Sühreverdi'yi de etkilemiştir.
İbn-i Ümeyl

Ebû Abdillâh el-Hakîm es-Sâdık Muhammed b. Ümeyl et-Temîmî kısaca İbn-i Ümeyl (Arapça: محمد بن أميل التميمي) batı dünyasında Senior Zadith ismiyle bilinen,   ile  yılları arasında yaşamış erken dönem Müslüman simyacı.