barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Osmaniye Camii

Osmaniye Camii (), aynı zamanda yerel olarak Frenk Mahallesi Camii olarak da bilinir (Τζαμί του Φραγκομαχαλά Tzami tou Frangomachala), Yunanistan'ın Sakız Adası'nda, adadaki Türk toplumunun ana mahallesi olan Sakız Adası'nın eski kale bölgesinde yer alan kalan üç camiden biridir.Caminin yapımına 1891 yılında Sultan II. Abdülhamit'in emriyle, Sakız Adası'nın Cezayir-i Bahr-i Sefid Vilayeti'nin başkenti olarak hizmet vermesi üzerine başlanmıştır. İnşaat 1892'de tamamlandı. Cami kapısının üzerindeki mermer kitabede bu bilgilerden bahsedilmektedir. Türk ressam Feyzî tarafından hazırlanmıştır.Cami, 21 Ocak 1983'te Yunan Kültür Bakanlığı tarafından kültürel bir simge olarak resmen tescil edildi.Sonuç olarak, 1997 yılında, cami Yunan hükümeti tarafından onarıldı ve yenilendi ve sergilere ve çeşitli kültürel etkinliklere ev sahipliği yapmak için uygun hale getirildi.Cami, 8x10 m'lik bir alana ve 8x8 m'lik bir ana dua salonuna sahip dikdörtgen bir plana sahiptir. Bir çatı katı, bir giriş kapısı ve ayrıca batı tarafında minareye erişim sağlayan bir galerisi vardır. Minare sekizgen şekle sahiptir ve caminin kuzeydoğu köşesinde yer alır. Ayrıca minareye bağlı tarihi bir Türk binası vardır. Bu yapı camiye Türk yönetimi sırasında hizmet odaları içeren müştemilat olarak inşa edilmiştir.Osmaniye Camii, Sakız Adası'nda halen ayakta kalan bir başka Türk camisi olan Bayraklı Camii ile aynı dönemde yapılmıştır ve mimari üslupla benzerlikler göstermektedir.
Osmaniye GSK

Osmaniye Gençlik ve Spor Kadın Basketbol Takımı, Osmaniye'yi Kadınlar Basketbol Süper Ligi'nde temsil eden basketbol takımıdır.Osmaniye Gençlik Kadın Basketbol Takımı 2000 yılında kurulmuş ve 2013-14 sezonunda TKBL'de oynadığı maçlar sonucunda tarihinde ilk kez Kadınlar Basketbol Süper Ligi'ne yükselmiştir. Ancak ligde oynadığı ilk sene küme düşmüş ve Osmaniye tarihinin ilk profesyonel liglerdeki en üst düzey takımı da bir yıl aradan sonra TKBL'ye dönmüştür. 2015-16 sezonunda ise oynadığı maçları sonucunda tarihinde ikinci kez geçen sezon veda ettiği Kadınlar Basketbol Süper Ligi'ne geri dönmüştür. Takım, 16 Mayıs 2016 tarihi itibarı ile Tosyalı Holding ile isim sponsorluğu anlaşması yaparak 2016-2017 sezonu başından itibaren ligde Tosyalı Toyo Osmaniye GSK olarak yer alacaktır.Tosyalı Toyo Osmaniye GSK, 2017-2018 sezonunda Türkiye Kadınlar Basketbol Ligi (TKBL)'nde mücadele etmiştir. Eylül ayında Antalya'daki Kadınlar Federasyon Kupası grup maçlarına katılmış. Fakat lig başladıktan sonra maddi sebeplerden dolayı bazı oyuncularını takımda tutamayıp, bazı maçlara çıkamamıştır. 2018'in Ocak ayına erişemeden TBF tarafından ligden ihraç edilmiştir.
Osmaniye Garı

Osmaniye Garı, Adana - Halep demiryolu üzerinde yer alan Osmaniye'nin il merkezindeki TCDD'ye ait ana tren istasyonudur.İstasyon, Chemins du Fer Impérial Ottomans de Bagdad / Osmanlı Bağdat Demiryolu (CIOB) Şirketi tarafından Bağdat Demiryolu hattı için inşa edilmiş ve 1912 yılında hizmete girmiştir. I. Dünya Savaşı'nın sonunda Bağdat Demiryolu'nun farklı ülke sınırları içinde kalması üzerine 1918-1927 yılları arasında Chemins de fer de Cilicie-Nord Syrie / Kilikya - Kuzey Suriye Demiryolu (CNS) Şirketi, 1927-1933 yılları arasında Chemins de Fer Bozanti-Alep-Nissibine & Prolongements / Pozantı - Halep - Nusaybin Demiryolu ve Uzantıları (BANP) Şirketi ve 1933-1938 yılları arasında Chemins de fer du Sud de la Turquie / Cenup Demiryolları (CD) Şirketi tarafından işletilmiş ve 1938 yılında ise TCDD tarafından devralınmıştır. Gar, Fırat Ekspresi Anahat Trenleri'ne ve Mersin – İslahiye Bölgesel Trenleri'ne hizmet vermektedir.
Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi

Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi, Ak Parti Hükûmetinin "her ile bir üniversite" projesi kapsamında, 5662 Sayılı "Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanununda ve Yükseköğretim Kurumları Öğretim Elemanlarının Kadroları Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye Ekli Cetvellerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"la kurulan ve 28 Mayıs 2007 tarihinde Zamanın Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer tarafından onaylanan, 17 yeni üniversiteden biridir. Osmaniye ili Merkez İlçesi Fakıuşağı Mahallesi'nde Nur Dağları'nın eteğinde şimdilik 560 dekarlık kampüsünde eğitim öğretim hizmetleri verilmektedir. Üniversitenin  12000 öğrencisi, 158 akademik ve 187 idari personeli bulunmaktadır.6 Şubat 2021 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 2021/102 numaralı Cumhurbaşkanlığı kararı ile Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından üniversite rektörlüğüne Prof. Dr. Turgay Uzun atanmıştır .Arkeoloji, Biyoloji, Fizik, İngiliz Dili ve Edebiyatı, Kimya, Matematik, Tarih, Türk Dili ve Edebiyatı, Mütercim-Tercümanlıkİşletme, Yönetim Bilişim Sistemleri, İktisat, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi, Uluslararası Ticaret ve Lojistik, Ekonometri, Uluslararası İlişkilerOrganik Tarım İşletmeciliği, Gıda Teknolojisi, Gastronomi ve Mutfak Sanatları, Rekreasyon Yönetimi, Spor YöneticiliğiEndüstri Ürünleri Tasarımı, Geleneksel Türk Sanatları, Grafik Tasarımı, Müzik, Resim, İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı, Mimarlık, Seramik, Şehir ve Bölge PlanlamaBilgisayar Mühendisliği, Elektrik Elektronik Mühendisliği, Enerji Sistemleri Mühendisliği, Gıda Mühendisliği, Harita Mühendisliği, İnşaat Mühendisliği, Kimya Mühendisliği, Makina Mühendisliği, Endüstri MühendisliğiHemşirelik, Beslenme ve Diyetetik, Sağlık Yönetimi, Ebelik, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Sosyal Hizmetler
Osmaniye Nişanı

Osmaniye Nişanı, 1862 yılından itibaren Osmanlı İmparatorluğu tarafından verilmeye başlanan sivil ve askerî nişandır. Sultan Abdülaziz tahta geçtikten sonra 9 Aralık 1861 tarihinde yeni bir nişanın ihdasına yönelik irade buyurdu. 1862'den itibaren verilmeye başlandı.Nişan-ı İftihar'ın üst sınıfı, Nişan-ı İmtiyaz'ın alt sınıfı olarak, İmparatorluğun en yüksek ikinci dereceden nişanıydı. Osmanlı devlet adamı ve askerlere devletteki üstün hizmetleri dolayısıyla Sultan tarafından verilirdi. Genellikle kadınlara verilmemekle birlikte ancak istisnalar Sultan'ın takdirine bırakılırdı. Nişan başlangıçta üç sınıf olarak tasarlandı. 1867 yılında nişan dört sınıfa ayrıldı, birinci sınıf artı pırlanta veya elmas seti ile genişletildi (Bu ayrı sınıflar değildi, ancak fazladan mücevherat eklenmişti). Nişan; 50 tane birinci sınıf, 200 tane ikinci sınıf, 1000 tane üçüncü sınıf ve 2000 adet dördüncü sınıf (Türk alıcılar için) olarak sınırlı idi. Başlangıçta birinci sınıf Mecidiye Nişanı sahibi, bu nişanın birinci sınıfını alamazdı, ama II. Abdülhamid'in 33 yıllık hükümdarlığı sırasında bu kısıtlamaların çoğu göz ardı edildi ve birinci sınıfı her iki nişan olarak ayrı ayrı verildi. Beşinci bir sınıf 1893 yılında ilave edildi.Teknik açıdan bakıldığında, Mecidîye Nişanı ile iki açıdan farklılık gösteriyordu. Birincisi, Murassa nişanlarının sınırlanan nişan adetlerinin dışında tutulması, ikincisi ise padişahın nişanın herhangi bir rütbesini istediği kimseye verme hakkına sahip olmasıydı.1915'ten I. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar muharebelerde başarı gösteren askerler bu nişan ile ödüllendirildi.Nişanın rozet yıldızı her noktası arasındaki üç kısa gümüş ışınları ile koyu yeşil emaye yedi köşeli yıldız vardır. Orta madalyon yeşil emaye bandı ile çevrili, kırmızı emaye alanı ise altındır. Kırmızı orta kısmında yükseltilmiş altın hilal ve bir kaligrafik kitabede «Osmanlı Devleti'nin Hükümdarı, Allah'ın yön göstermesine dayanan Abdülaziz Han» yazmaktadır. Madalyonun gümüş olan arka yüzünde, silah taşıyan kupa ile birlikte, Osmanlı İmparatorluğu'nun kuruluş yılı H.699 yazmaktadır. Nişan yukarı bakan altın hilal ve yıldız tarafından askıya alınır. Birinci sınıfı 100 mm, ikinci sınıfı ise 90 mm çapındadır.
Osmaniye Saat Kulesi

Osmaniye Saat Kulesi, Osmaniye ilinin Osmaniye ilçesinde bulunan saat kulesi. 1998 ve 1999'da yapılan kule üç katlı olup kare prizma gövdelidir ve dört ayak üzerinde yükselmektedir.Osmaniye'nin tarihî yerleşim yerinde eskiden yükselen bir saat kulesi olduğu bilinse de yaptıranı, yapılış tarihi bilinmemektedir. Kahramanmaraş depreminde aldığı hasardan dolayı kontrollü olarak yıkılmıştır.
Osmaniye ili genel seçim sonuçları

Osmaniye İli, (1924'e kadar Cebel-i Bereket Sancağı, 1933'e kadar Cebel-i Bereket Vilayeti) 1933'ten 1996'ya kadar Adana'ya bağlı olan Osmaniye, 1920-35 yılları arasında ve 1999'dan beri Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde (TBMM) temsil edilmektedir. TBMM'de 4 milletvekilliğiyle temsil edilen Osmaniye İli'nde tek seçim bölgesi vardır.
Osmaniye kurabiyesi

Osmaniye kurabiyesi, Hindistan'ın Haydarabad şehrinde yapılan bir kurabiyedir. Adını Haydarabad'ın son hükümdarı Mir Osman Ali Han'dan almıştır.Osmanlı kurabiyesi, ilk olarak biraz tatlı biraz tuzlu bir atıştırmalık isteyen Haydarabad'ın son Nizamı Mir Osman Ali Han'ın isteği üzerine Abids'te bir fırında pişirildi.Osmanlı kurabiyesinin yapımında un, tereyağı, mısır unu, süt, pudra şekeri ve biraz tuz kullanılmaktadır. Daha iyi tat elde edilmesi için kakule tozu da ilave edilmektedir.
Osmaniye'de 1999 Türkiye yerel seçimleri

1999 Türkiye yerel seçimlerinde (resmî adıyla 18 Nisan 1999 Mahalli İdareler Yerel Seçimleri) Osmaniye Belediyesi ile 6 ilçenin ve 9 beldenin belediye başkanı seçilmiştir.{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"
Osmaniye'de 2004 Türkiye yerel seçimleri

28 Mart 2004 Genel Seçimleri'nde (resmî adıyla 28 Mart 2004 Mahalli İdareler Genel Seçimleri) Osmaniye Belediyesi ile 6 ilçenin ve 9 beldenin belediye başkanı seçilmiştir.{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"
Osmaniye'de 2009 Türkiye yerel seçimleri

29 Mart 2009 Genel Seçimleri'nde (resmî adıyla 29 Mart 2009 Mahalli İdareler Genel Seçimleri) Osmaniye Belediyesi  ile 6 ilçenin ve 9 beldenin belediye başkanı seçilmiştir.Sonuçlar Yüksek Seçim Kurulu'nun resmî verileridir.{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"
Osmaniye'de 2014 Türkiye yerel seçimleri

2014 Türkiye yerel seçimleri'nde resmî adıyla 30 Mart 2014 Mahalli İdareler Genel Seçimleri, 30 Mart 2014 tarihinde yapıldı ve bu seçimde Osmaniye Belediyesi ile 6 ilçenin ve 6 beldenin belediye başkanı seçildi.{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"
Osmaniye'de 2018 Türkiye cumhurbaşkanlığı ve genel seçimleri

2018 Türkiye genel seçimleri'nde resmî adıyla  27. dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi üyelerinin seçimi,Bu seçimde Osmaniye ilinin 4 milletvekili seçilmiş ve Cumhurbaşkanlığı seçimi için oy kullanılmıştır. Milletvekili seçim sonuçları YSK'nın kesin seçim sonuçları iken, Cumhurbaşkanlığı seçim sonuçları YSK'nın Sandık Sonuçları Paylaşım Sistemi (SSPS) verileridir.1 Kasım'da yapılan seçimde 4 milletvekili çıkarabilen Osmaniye ilinin 2 milletvekili Adalet ve Kalkınma Partisi'ne,2 milletvekili ise Milliyetçi Hareket Partisi'ne aitti.Bu seçime katılım %84,94 oranlarında gerçekleşmişti.
Osmaniye'de 2019 Türkiye yerel seçimleri

2019 Türkiye yerel seçimleri'nde resmî adıyla 31 Mart 2019 Mahalli İdareler Genel Seçimleri, bu seçimde Osmaniye Belediyesi ve 6 ilçenin belediye başkanı seçilmiştir.{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"{| class="wikitable" style="width:65%; text-align:center; font-size:90%; line-height: 1.1em; margin:left;"
Osmaniye'de 2023 Türkiye cumhurbaşkanlığı ve genel seçimleri

2023 Türkiye genel seçimleri ve 2023 Türkiye cumhurbaşkanlığı seçimi (resmî adlarıyla 28. dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri ve Türkiye cumhurbaşkanı seçimi) Osmaniye ilinde yapılmıştır. Milletvekilliği ve Cumhurbaşkanlığı sonuçları YSK kesin sonuç verisi iken, il bazlı seçim sonuçları YSK'nin Sandık Sonuçları Paylaşım Sistemi (SSPS) verileridir.2018'de yapılan seçimde 4 milletvekili çıkarabilen Osmaniye ilinin 2 milletvekili Adalet ve Kalkınma Partisi'ne, 1 milletvekili Milliyetçi Hareket Partisi'ne, 1 milletvekili ise Cumhuriyet Halk Partisi'ne aitti. Bu seçime katılım %86,11 oranlarında gerçekleşmişti.Osmaniye ili seçim çevresinde 20 siyasi parti ve 1 bağımsız aday seçimlere katılmıştır. Diğer illerde aday gösteren Anavatan Partisi, Güç Birliği Partisi ve Milli Yol Partisi  aday çıkarmazken, ATA İttifakı bileşeni olan Adalet Partisi resmi olarak aday çıkarmamıştır. Emek ve Özgürlük İttifakı bileşeni olan Yeşiller ve Sol Gelecek Partisi 3. sıra adayı Emek Partisi'ne ayrılmıştır.
Osmaniye'de Haziran 2015 Türkiye genel seçimleri

Haziran 2015 Türkiye genel seçimleri'nde (resmî adıyla 25. dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi üyelerinin seçimi), Osmaniye ili için Yüksek Seçin Kurulu (YSK) tarafından belirlenen nüfus oranına göre 4 milletvekili, ili temsil amacıyla seçilmiştir. Toplu sonuçlar resmî seçim sonuçlarına göre girilmiş olup,il bazlı sonuçlar YSK'nın SEÇSİS sistem sonuçlarına göre girilmiştir.2011 Türkiye genel seçimleri'nde 4 milletvekili çıkarabilen Osmaniye ilinin 2 milletvekili Adalet ve Kalkınma Partisi, 2 milletvekili ise Milliyetçi Hareket Partisi'ne aitti. Bu seçime katılım  %87,15 oranlarında gerçekleşmişti.Osmaniye ili Seçim Çevresinde 18 Parti genel seçimlere katılmıştır. Hiçbir Bağımsız aday seçimlere katılmamıştır. Doğru Yol Partisi ve Hak ve Adalet Partisi, Osmaniye ilinde seçimlere aday çıkarmamıştır.
Osmaniye'de Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri

Kasım 2015 Türkiye genel seçimleri'nde (resmî adıyla  26. dönem Türkiye Büyük Millet Meclisi üyelerinin seçimi) Osmaniye ilinin 4 milletvekili seçilmiştir.Sonuçlar resmî verilerdir.Toplu sonuçlar resmî seçim sonuçlarına göre girilmiş olup,il bazlı sonuçlar YSK'nın SEÇSİS sistem sonuçlarına göre girilmiştir.Haziran 2015 Türkiye genel seçimleri'nde 4 milletvekili çıkarabilen Osmaniye ilinin 2 milletvekili Milliyetçi Hareket Partisi'ne, diğer 2 milletvekili ise Adalet ve Kalkınma Partisi'ne aitti. Bu seçime katılım %84,72 oranında gerçekleşmiştir.Osmaniye ili seçim çevresinde 16 parti genel seçimlere katılmıştır.Bu seçim çevresine hiçbir bağımsız aday seçimde yer almamıştır.
Osmaniye'de spor

Osmaniye'de spor, Türkiye'nin Osmaniye ilinin spor tarihçesini, spor kulüplerini, önemli spor tesislerini konu almaktadır.Osmaniye'nin futbol, basketbol, voleybol, hentbol gibi farklı branşlarda faaliyet gösteren spor takımları vardır.6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen büyük deprem nedeniyle Osmaniye takımlarından  Osmaniyespor FK ligden çekilmiştir.Osmaniye'nin en önemli spor tesisleri: 7 Ocak Stadyumu, Tosyalı Spor Salonu, Osmaniye Olimpik Y.Havuzu'dur.
Osmaniye'nin il yolları

İl yolları, devlet yolları ve uluslararası yollar dışında kalan yollardır. Karayolları Genel Müdürlüğü desteğiyle, İl yerel yönetimleri tarafından yapılır.Osmaniye'nin KGM kayıtlarındaki 13 il yolunun toplam uzunluğu 220 km.dir. Bu yollardan, günlük geçen toplam araç sayısı 57.003'dür. En fazla aracın geçtiği  yol, 10.849 araçla, 10 km uzunluğundaki   numaralı Cevdetiye- Osmaniye  yoludur.
Osmaniye'nin ilçeleri

2019 Yerel seçimleri sonucu  seçilerek göreve başlayan ilçe belediye başkanlıklarının bilgileri aşağıdadır.(1)Hasanbeyli'nin Saadet Partili  Belediye Başkanı Selahattin Denizoğlu  28 Aralık 2019 tarihinde partisinden istifa ederek Ak Parti'ye geçti.2019 Yerel seçimleri sonucu  seçilerek göreve başlayan belde belediye başkanlıklarının bilgileri aşağıdadır.(2)Düziçi-Böcekli'nin CHP  Belediye Başkanı Doğan Öztürk    28 Aralık 2019  tarihinde partisnden istifa ederek Ak Parti'ye geçti.Osmaniye İl Genel Meclisi üye sayısı 19'dur. Osmaniye Belediyesi meclisi üye sayısı 31'dir. İlçe belediyelerinin toplam üye sayısı 120'dir.Belediye Meclis üyelerinin sayıları ilçenin son nüfus sayımına göre 9 ile 55 üye, İl genel meclisi üye sayıları 100.000 nüfusa kadar 2 ile 5 üye olarak belirlenir.İl genel meclisi ve belediye meclisi üyelikleri için yapılan seçimlerde, onda birlik baraj uygulamalı nispi temsil sistemi, belediye başkanlığı seçiminde ise çoğunluk sistemi uygulanır İl genel meclisi ve belediye meclisi üye sayıları ilçe nüfusuna göre, kontenjandan kalan sayıların partilere dağılımı ise D'Hondt Sistemine göre belirlenir (Kanun:2972-Madde:23)(3)Hasanbeyli Belediyesi'nin 4 Saadet Partili, Böcekli Belediyesi'nin 2 CHP'li meclis üyesi AK P.'ye geçmişlerdir..Osmaniye ili nüfusu: 559.405'dir. Bu nüfusun % 83,78'ü şehirlerde yaşamaktadır (2022 sonu). İlin yüzölçümü 3.321  km2'dir. İlde  km2'ye 168 kişi düşmektedir. (Bu sayı merkezde  332’dir.) İlde yıllık nüfus artışı % 1,16 olmuştur. Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Hasanbeyli (% 2,03)-  Sumbas (% -2,35)06 Şubat 2023 TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 7 İlçe, 14 belediye, bu belediyelerde 133 mahalle ve ayrıca 159 köy vardır.
Osmaniye, Alpu

Osmaniye, Alpu ilçesine bağlı bir mahalledir. Eskişehir iline 33 km, Alpu ilçesine 18 km uzaklıktadır.31 Aralık 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Osmaniye, Bakırköy

Zeytinburnu, Bahçelievler ve Güngören ilçeleriyle komşudur. Veliefendi Hipodromu, Fildamı Sarnıcı ve bir kısım fabrikalar bu mahallededir.Mahalledeki iki ilköğretim okulundan biri, Osmaniye İlköğretim Okulu diğeri ise, İbni Sina İlköğretim Okulu'dur. Mahallede bir tane lise bulunmaktadır. Gürlek Nakipoğlu Anadolu Lisesi'dir. Bu okullardan Osmaniye İlköğretim Okulu ile Osmaniye Ortaokulu aynı sınırlar içindedir. Bu okullarla sınırı paylaşan diğer bir okul ise Nefus Nakipoğlu Eğitim ve Uygulama Okulu'dur. Bu okul zihinsel ve bedensel engellilerin rehabilitasyon hizmetlerini görmektedir.
Osmaniye, Bayramiç

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında da Osmaniye, 1960 yılı kayıtlarında ise Armutlu olarak geçmektedir.
Osmaniye, Dursunbey

Osmaniye Köyü Batı Rodoplarda Paşmaklı (Smolyan) Bölgesi; Karabulak ve Gören Köyleri, Devlen Bölgesi; Foton Köylerinden Balkan Savaşı öncesinde gelen göçmenler tarafından kurulmuştur. Belirtilen köylerden Foton ve Karabulak Peçeneklerin 29 Nisan 1091 yılında uğradığı büyük peçenek katliamından kaçabilenler tarafından kurulmuştur. Karabulak mahallesinde çavuldur boyu mensupları da bulunmaktadır. Ancak çavuldurların Osmanlı döneminde mi yoksa Çavuldur Çaka Bey - Peçenek ilişkileri dikkate alındığında daha önce mi yerleştikleri belirlenememiştir. Karabulak (kara pınar veya bulanık su), Foton ise eski Türkçede çukur anlamındadır. Belirtilen köylerde çok eski öz Türkçe konuşulmakta olup, sünni-hanefidirler. Belirtilen köyler dışında aynı bölgeden göç eden münferit şahıs veya aileler de Osmaniye Köyü'ne yerleşmiş ise de etnik yapısı itibarıyla farklılık görülmediğinden kayda değer görülmemektedir. Bunların da Pomak ve Kıpçak-Kuman unsurlar olduğu sanılmaktadır.
Osmaniye, Giresun

Köyün adı, 1916 yılı kayıtlarında Melikli şeklindedir. Ekim 1993'te yapılan referandum sonucu, 30 Aralık 1993 tarihinde Gedikli köyü ile birleşerek "Çaldağ" adıyla belediye statüsü alarak beldeye çevrilen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Çaldağ'ın köye dönüşmesiyle birlikte Gedikli ve Melikli mahalleleri de tekrar köye dönüştü. Köyün adı, 2021 yılında İçişleri Bakanı onayı ile Osmaniye olarak değiştirildi.Köy, Giresun il merkezine 27 km uzaklıktadır.. Köy, Giresun'un güneyinde olup,  numaralı İnişdibi-Giresun il yolu kenarındadır.
Osmaniye, Karamürsel

Kocaeli il merkezine 40 km, Karamürsel ilçesine 8 km uzaklıktadır. Büyük bir kısmını ormanlık alan oluşturmaktadır. Nem oranı düşüktür ve bol temiz havaya sahiptir.
Osmaniye, Kemalpaşa

Osmaniye köyünün eski adı Mezre Kuli'dir. Nitekim 1913 tarihli Kiepert haritasında bu adla geçer. Gürcü tarihçi İuri Siharulidze ise Çaneti (Lazeti) yer adları üzerine çalışmasında bu yerleşinin adını Mezre Kula (მეზრე კულა) olarak vermiş, bu yer adının Rusça "Mezre Gamşin" (Meзpe Гамшин) şeklinde yazılmış olduğunu belirtmiştir.Mezre Kula köyü 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Osmaniye" (عثمانیە) olarak geçer. Osmaniye bu tarihte Rize vilayetinin Hopa kazasına bağlı Kemalpaşa nahiyesinin bir köyüydü. 1935 genel nüfus sayımında köy, Çoruh vilayeti içinde aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 224 kişiden oluşuyordu. 1965 yılına gelindiğinde Osmaniye'nin nüfusu 527 kişiye ulaşmıştı ve köyde 183 kişi okuma yazma biliyordu.Osmaniye, Hopa ilçesinde yer alırken, 2017 yılında kanun hükmünde kararnameyle ilçe olan Kemalpaşa'ya bağlanmıştır.
Osmaniye, Kepsut

Osmaniye; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Osmaniye, Kestel

Burada yaşayan köylüler 1877-1878 osmanlı-rus savaşı sırasında artvin ilinden gelmişlerdir.Önce arabayatağı önerilmişşede o günkü koşullarda çok sivrisinek olduğu için,deliçayı takip ederekderekızık köyün den geçip şimdiki köy meydanında çeşme olarak kullanılan pınarın etrafına yerleşmişlerdir.Pınar yaz ayların da soğuk kış aylarında ise ılık akmaktadır.köyün adı osmanlıimparatorluğun kurucusu osmangaziden gelmektedir.o yıllarda gelen köylerin sonuna iye,eki kullanarak isim verilmiştir.Köy camisi o zamanki köylüler tarafından kendi el emekleri ile yapılmıştır.ustası ise süleyman ustadır.
Osmaniye, Marmaris

Osmaniye'de bulunan Çiftlik Koyu köyün doğu kıyısında yer almaktadır. Restoranları ve oteli bulunan bu bölge, Marmaris'ten batıya doğru seyreden yatların ilk gün konaklaması için popüler bir yerdir.Osmaniye; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Osmaniye, Mustafakemalpaşa

Mahallenin çoğu göçmen kökenli olmakla birlikte 5 kökendir bu topraklarda yaşamaktadırlar.Mahallenin eski adı Yukarı Karacalar ya da Macır Karacaları olarak bilinmektedir eski yerleşim yeri ovalık bir arazide olup şu andaki bulundukları bölgeye bir meyve için yani kızılcık için yerleşmiş bulunmaktadırlar.
Osmaniye, Niksar

Osmaniye köyünün adı, 1906 tarihli Osmanlı haritasında "Muhacirler" (مهاجرلر) adıyla geçer. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesindeyse Osmaniye (عثمانیە) olarak kaydedilmiştir.Köyün halkı, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından 1879 yılında imzalanan İstanbul Antlaşması uyarınca, Rus idaresindeki Şavşet-İmerhevi kazasından göç etmiş Gürcülere dayanmaktadır. Nüfusun çoğu, İmerhevi vadisindeki Zakieti, Diobani (Koklieti), Ube, Ziosi gibi köylerden gelmiştir. Köyde günümüzde sadece yaşlı kuşak Gürcü dilini konuşmaktadır.Osmaniye köyü, Gürcü göçmenlerin (muhacirle) yerleşmesiyle ortaya çıkmasından yaklaşık 25 yıl sonra Erkan-ı Harbiye-i Umumiye'nin 1906 (Rumi 1322) tarihli haritasında "Muhacirler" adıyla kayda geçirilmiştir. Bununla birlikte aynı yıla ait bir fotoğrafta köyün adı "Düz Kırık" (دوز قیریق) olarak geçer. 1916 yılı verilerine göre köyünü nüfusu, tamamı Müslüman olan 80 kişiden oluşuyordu. Bu nüfus içinde, 30'u erkek ve 39'u kadın olmak üzere 15 hanede yaşayan 69 kişi "yerli" ve 11 kişi de "yabancı" olarak kaydedilmiştir.Osmaniye, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Tokat vilayetinin Niksar kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 126 kişiden oluşuyordu.  1965 genel nüfus sayımında Osmaniye köyünün nüfusu 115 kişiye düşmüştü ve bu nüfus içinde sadece 14 kişi okuma yazma biliyordu.
Osmaniye, Sincan

Türklerin Anadolu'ya, Oğuz göçleri ile birlikte özellikle İpek Yolu güzergâhı Türkler tarafından kontrol altında tutulmak üzere yerleşimlere açık hale gelmiştir. Osmaniyede bu amaçla kurulmuş ve tarihi boyunca Hem Türkler hem de Rumlar Kardeşçe iç içe yaşamışlardır. Mübadele dönemine kadar Zir vadisinde yaşayan rumlar Özellikle alışveriş günleri sayılan Pazar Günleri Osmaniyeliler ile Takas Yöntemi ile Alışverişlerini yapmış Gıda ve hayvan Karşılığında Gaz Yağı ve Zirai Alet satışı yapmışlardır.23.07.2004 tarih ve 25531 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2’nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.
Osmaniye, Sorgun

Abazaca'da Loukıt olan köyün eski adı: Çerkes Burunören olarak geçmektedir. Köy, 1926 yılından beri bugünkü adını taşımaktadır.Köy, Yozgat il merkezine 53 km, Sorgun ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Sorgun'un güneydoğusunda /numaralı Yozgat-Sivas (Sorgun-Akdağmadeni) devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Osmaniye, Yenişehir

Karamanoğullarının Balkanlara yerleştirilen kollarından olan ve 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşında (93 Harbi) Bulgaristan'ın Tırnova, Tantur, Razgrad ve Ezerce yörelerinden yaklaşık 750 kişilik grup halinde yola çıkan kafileler; ilk olarak Edirne bölgesinde birkaçı kafileden ayrılmış ve o bölgeye yerleşmiş, bir kısmı da Adapazarı'na yerleşmiştir.bir diğer kısmı ise adana yüreğir belören köyüne yerleşmiştir.  Hayatta kalan diğer kısmı da Bursa-Yenişehir bölgesine gelerek, geldikleri bölgenin özelliklerini taşıyan ormanlık alanları ve suyu olan bölgeyi seçmişlerdir. köyün kuruluşunda büyük pınarların olduğu ve akan suyun uluma şeklinde ses çıkarmasından dolayı adına da Ulupınar Köyü denmiştir
Osmaniye, İnegöl

İnegöl'e bağlı Abhaz Köylerinden birisi olan Osmaniye Köyü, Bursa-Ankara Karayolu üzerinde bulunmaktadır. Etrafı Yemyeşil Ormanlarla kaplı olan Osmaniye Köyü, Yolun hemen kenarındadır.Osmaniye mahallesinin İnegöl'e uzaklığı yaklaşık 20 Dakika, Bursa'ya uzaklığı yaklaşık 50 Dakikadır.
Osmaniyespor

Osmaniyespor, 1946 yılında Osmaniye ilinde kurulan eski futbol kulübü. 1984-1985 ve 2002-2003 sezonlarında olmak üzere 2 kez 3. Lig şampiyonluğu yaşayan ve 20 sezon profesyonel liglerde yer alan Osmaniyespor, 2005-2006 sezonunda 2. Lig'den 3. Lig'e, 2006-2007 sezonunda ise 3. Lig'den amatör kümeye düştü.1946 yılında yeşil-sarı renkleriyle kurulan Osmaniyespor 38 sezon amatör liglerde mücadele ettikten sonra 1984-1985 sezonunda 3. Lig yeniden kurulunca Osmaniyespor da bu lige alındı. 1984-1985 sezonunun sonunda 3. Lig 8. Grup'ta şampiyon olarak 2. Lig'e yükseldi. İki sezon bu ligde kalan kulüp, 1986-1987 sezonu sonunda 3. Lig'e düştü. Aralıksız 10 yıl 3. Lig'de mücadele veren Osmaniyespor, 1996-1997 sezonu sonunda 3. Lig 3. Grup'ta sonuncu olarak amatöre düştü. 3 sezon amatör kümelerde kalan Osmaniyespor, 1999-2000 sezonu sonunda amatör kümelerden şampiyon olarak 3. Lig'e tekrar döndü. 2002-2003 sezonu sonunda 3. Lig 1. Grup'ta şampiyon oldu ve 2. Lig B Kategorisi'ne yükseldi. 2005-2006 sezonu sonunda 2. Lig'den 3. Lig'e düştü. 2006-2007 sezonu sonunda da 3. Lig'den Osmaniye 1. Amatör Ligi'ne düştü ve 2008 yılında kapandı. Kapanan kulübün yerine 2011 yılında Osmaniyespor 2011 adıyla ili temsil edecek başka bir takım kuruldu.
Osmaniyespor FK

Osmaniyespor FK, 2011 yılında Osmaniye ilinde kurulmuş bir futbol kulübüdür. Osmaniyespor FK, iç saha maçlarını 7 Ocak Stadyumu'nda oynamaktadır.Kulüp, Osmaniyespor'un 2007 yılında amatör kümeye düşmesinin ve sonrasında liglerde mücadele etmeyi bırakmasının ardından Osmaniyespor 2011 adıyla kuruldu. Aynı sezon şampiyon olup, play-out mücadelesine katılmaya hak kazandı. Kadirlispor karşılaşılmasından galip gelerek Bölgesel Amatör Lig'de mücadele hakkı kazandı. 2016-2017 sezonunda Bölgesel Amatör Lig 5. Grup'ta şampiyon olup 3. Lig için yükselme play-off'u oynamaya hak kazandı. 22 Nisan 2017'de oynanan play-off maçında Ankara temsilcisi Yeni Altındağ Belediyespor'u tek golle yenerek 3. Lig'e yükseldi.2018-19 3. Lig 2. grupta yer alan Osmaniyespor, İbrahim Uzunca ile başladığı sezonda 13. haftanın ardından Recep Aydemir yönetiminde ligde mücadele etti. 34 maçta 11 galibiyet, 11 beraberlik ve 12 mağlubiyet aldı. 44 puan toplayarak grubunu 10. tamamladı.
Osmaniyeçatak, Orhaneli

Osmaniyeçatak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Osmankalfalar, Korkuteli

Antalya ve çevresi 1392 yılında Yıldırım Beyazıt tarafından alınmış idaresi oğlu İsa Çelebi'ye verilmiştir. 1402 Ankara savaşından sonra Timur bu bölgeyi Hamitoğullarından alıp Tekebeyi Osman Bey'e vermiş ise de Antalya'da bulunan sancak beyi Hamza Bey Korkuteli'de bulunan Osman Bey'in üzerine yürüyerek 1423 yılında ortadan kaldırmıştır.Yavuz Sultan Selim zamanında kardeşi Şehzade Korkut Antalya'da sancak beyi idi. İki kardeşin arası açılınca öldürülmekten korkan Şehzade Korkut Osmankalfalar mahallesi yakınındaki bir mağarada saklanıyordu. Mahallede yaşayan Çoban Osman adlı kişi Korkut'a yemek su gibi ihtiyaçları götürürdü. Ancak 1513 tarihinde Yavuz'un askerleri Osman'ı mağaraya girerken görürler. Bunun üzerine Yavuz'un askerleri Korkut'u öldürmek için mağaraya girerler ancak Korkut da iyi bir savaşçı olduğu için savaşırlar. Kimi rivayete göre Korkut birkaç kişiyi öldürmüştür. Ancak sayı çokluğu nedeniyle Korkut öldürülüp kellesi vurulur ve Yavuz'a götürülür. Bu rivayetin sahih olma ihtimali çok zayıftır zira Osmanlı Hanedanı şehzadelerinin infazı ancak boğularak olurdu.Şehzade Korkut ve sadık adamı Piyale tebdili kıyafet gezdikleri için uzun süre saklanmayı başarmışlardır. Sonunda yiyecek getirmesi için çobana atlarını vermişlerdir ancak Yavuz'un askerleri çarşıda atın koşumlarını görmüş ve hükümdarlara mahsus koşumlar dikkatlerini çekmiştir.Çobanı sıkıştırarak yerini söyletmişler ve Korkut'u ele geçirmişlerdir. Ancak Şehzade Korkut'un infazı Kütahya vilayetinin Emet kazasında olmuştur. Korkut Bursa'ya defnedilmiş, Piyale de türbedarı olmuştur. Antalya Osmanlı İmparatorluğu zamanında Anadolu eyaletinin Teke Vilayeti iken 1864'te vilayet taksimatı yapılınca Konya Vilayeti'nin Teke Sancağı'na merkez olmuştur. Korkuteli 1879 tarihinde Teke Sancağı'na bağlı nahiye merkezi olmuştur. 1915 yılı Temmuz ayında Antalya Mutasarrufluğuna bağlı ilçe merkezi olmuş ve adı "Istanoz" olarak söylene gelmiştir. Yine bu tarihte Vilayet Meclisinin kararı ile Şehzade Korkut'a ithafen ilçenin adı Korkuteli (Korkut ili) olarak kabul edilmiştir.Rivayete göre Şehzade Korkut mahallede bulunan ve şimdi Sultan Korkut adıyla anılan mağarada saklanmıştır.Korkut Osman'ı sevdiği için Mahalleye Osman adını vereceğini söyler.Korkut öldüğü halde köye nasıl Osman adı verildiği bilinmez.Antalya il merkezine yol genişletilmeleri ve düzleştirmeleri ile 105 km,  Korkuteli ilçesine ise 40 km uzaklıktadır.
Osmanköseli, Halkapınar

Osmanköseli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Osmanlar, Bayındır

Osmanlar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Osmanlar, Büyükorhan

Bursa il merkezine 115, Büyükorhan ilçesine 30, Balıkesir il merkezine 113, Kütahya il merkezine 140 km uzaklıktadır.
Osmanlar, Sındırgı

Balıkesir il merkezine 86 km., Sındırgı ilçesine 14 km. uzaklıktadır.Kuzeyinde Danaçayır mahallesi, doğusunda Çıkrıkçı mahallesi, güneyinde Aslandede mahallesi, batısında ise Çaltılı mahallesi bulunmaktadırMahallede ekonomi tarım ve hayvancılık ağırlıklıdır.Geçmişte tarım arazilerinin 945 Dekarına tütün 2500 dekarına Buğday ve diğer tarım ürünleri ekilmekteydi.Son dönemlerde tarım alanında kornişon turşu salatalık üretimi,küçükbaş ve büyükbaş hayvan yetiştiriciliği yapılmaktadır.İnek sütü üretilmekte ve bu üretilen sütler köyde kurulu tarımsal kalkınma kooperatifi ve ilçedeki süt birliği aracılığı ile pazarlanmaktadır.Köyde 1 Adet halka tarımsal destek sağlamak amacıyla kurulan Tarım Kredi Kooperatifi mevcuttur.Mahallenin kuruluş yıllarında üç mezradan oluştuğu ve üç mezranın beylerinin isimlerinin Osman olmasından dolayı bu ismi almıştır. Bu mezralar Aşk Osman, Osmancık ve Osman Alanıdır.Üçünün birleşmesiyle Osmanlar Mahallesi oluşmuştur. Mahalledeki kayıtlı en eski tarih 1820 yılıdır.
Osmanlar, İvrindi

Osmanlı Aşireti diğer Oğuz boylarıyla Batı Anadoluya gelen bir aşirettir. Otmanlı Aşireti diğer yörük boyları gibibir süre Balya ve İvrindi yöresinde konar-göçer olarak hayvancılık yapmıştır. Bu Aşiret 17. yüzyılın ortalarında (1641) bugünkü Osmanlar mahallesinin bulunduğu yeri kışlak olarak seçip yerleşmiştir. Kışları burada geçiren aşiret yazın Andıkkayası-Çamköy yöresini yaylak olarak kullanmışlardır. Ahmet Vefik Paşa iskanından hayli önce yerleşik düzene geçen Otmanlı Aşireti yerleştiği köye OSMANLAR adını vermiştir. Bugün bile çevre köylülerin buraya Otmanlar demeleri aşiretin adının Otmanlı oluşundandır. Köy Aşağı-Yukarı-Boyalık ve Karamanlar olmak üzere dört mahalledir. Boyalık Mahallesine mahallenin kuzeyindeki eski Boyalık mahallesinden göç edenler olduğu da sanılmaktadır. Koca Mezarlık denilen eski mezarlıktaki mermer sarıklı mezar taşları, bize mahallenin daha eski tarihlere dayanan bir yerleşimyeri olduğunu kanıtlamaktadır. Kurtuluş Savaşı sonlarına kadar mahallede birkaç Rum ailesinin varlığı da mahallenin eski bir köy olduğunun kanıtı sayılabilir. Mahallenin güneyindeki Kantar Köprüsü ile Yarbaşı arasında eski bir Frikya kenti kalıntısı olduğu sanılmaktadır. Köy Balya-Akçay eski dekovil yolu üstünde olup Kantar istasyonu Osmanlar'dadır. O devirde köy halkı bu yoldaki dekovillerde vemadende yıllarca çalışmıştır. Balıkesir- Edremit eski kara yolu üzerinde bulunan mahallede ilk konaklama yeri Molla Ahmet'in hanıdır. Bu han Kurtuluş Savaşı sonunda kaçan Yunan askerleri tarafından yakılmıştır. Daha sonra Tatar Ahmet Ağa bir han yapış, onu Raif Ağa izlemiştir. Edremit-Balıkesir arasında at arabalarıyla yolculuk yapanlar bu hanlarda kalırlardı. Buralar çağına göre modern konaklama tesisleriydi. İçinde yatakhane, lokanta, kahvehane, fırını ve hayvanlar için ayrıca ahırları vardı. 1950'li yıllara değin işlevini sürdüren bu tesisler motorlu araçların çoğalmasıyla önemini yitirmiştir. Daha sonra yıkılarak yerine evler yapılmıştır. 1950'li yıllardaköylülerin yaptığı lokanta kahvehane ise Edremit-Balıkesir eski kara yolunun en önemli dinlenme tesisi olarak işlevini son yıllara değin sürdürmüştür. Ancak bu tesis de yol güzergahının değişmesiyle bakımsızlıktan yıkılma noktasına gelmiştir. Köy mezarlığındaki Dedecik diye taş lahit önemli bir tarihi yapıttır. Köy minaresinin yapıldığı tarih bilinmemektedir. Eski cami yıkılarak yerine bugünkü camii yapılmıştır. Kurtuluş Savaşında Yunanlar tarafından işgal edilen köy çok sıkıntılar yaşamıştır. Yunanlar savaşın sonunda kaçarken mahalleden bazılarını öldürmüş ve yaralamıştır. Molla Ahmet'in hanı ile bazı evleri de yakmıştır. Bazı köylüler de silahlanarak kaçan Yunan askerlerine baskınlar düzenlemişlerdir.
Osmanlı (anlam ayrımı)

Osmanlı gazetesi, 19. ve 20. yüzyıllarda farklı kişiler tarafından farklı tarihlerde yayınlanan gazeteler.Osmanlıcılık, bütün Osmanlı tebaasının din ve mezhepten bağımsız olarak eşit yurttaşlık haklarına sahip olmasını savunan siyasi görüş.
Osmanlı (gazete)

Osmanlı İttihad ve Terakki Cemiyeti Cenevre'de 1897'de Osmanlıyı yayımlamaya başladı. Jön Türkler denilen II. Abdülhamid muhalifleri gazeteyi 1903'e kadar 120 sayı çıkartmışlardır. Yazarları Abdullah Cevdet, İshak Sükûti, Mehmed Reşit, Tunalı Hilmi, Nuri Ahmed, Ali Haydar, Ahmed Rıza.
Osmanlı Amele Cemiyeti

Osmanlı Amele Cemiyeti (Amele-i Osmani Cemiyeti) 1894-1895 yıllarında İstanbul'da Tophane fabrikalarında gizli olarak kurulmuş; 1908'den sonra Osmanlı Terakki-i Sanayi Cemiyeti ve daha sonra da Osmanlı Sanatkâran Cemiyeti adlarıyla yasal olarak faaliyet gösterdiği sanılan işçi örgütü.Osmanlı Amale Cemiyeti, Türkiye'deki işçilerin ilk sınıfsal örgütlenmelerinden biridir. Aydınlık dergisinde yayımlanan ve 1921 yılında yapılmış bir toplantıda "Agah'ın verdiği konferans" olarak nakledilen bilgilere göre, cemiyet II. Abdülhamid döneminde, baskıların yoğunlaştığı yıllarda, 4.000'i aşkın işçinin çalıştığı Tophane fabrikalarında gizli olarak kurulmuştu.Kurucuları, "gördükleri insanlık dışı muameleden ötürü her şeyi göze almış olan" işçilerdi. Bunlar, aralarından 8 kişilik bir "heyet-i faale" (yürütme kurulu) seçerek güçlü bir örgüt oluşturmakla görevlendirdiler. Faaliyetini ancak bir yıl sürdürebilen cemiyetin kurucuları tevkif edilip sürüldüler. Bundan sonra işyerindeki işçiler de daha sıkı bir baskı altına alındı.Derneğin sürülmüş olan yöneticileri gizlice İstanbul'a geri dönerek 1901-1902 yıllarında işçileri yeniden toplantılar yapmaya teşvik ettiler. Bu toplantı ve tartışmalarda "işçiler kurtuluş günü için her türlü fedakârlıkta bulunacaklarını" dile getirdiler. Avrupa'daki sosyalist hareketle ilgili haberler Türkçeye çevrilerek dağıtıldı. Dernek Topkapı mezarlığında gizli bir toplantı yaptı, burada alınan kararlar ingiliz, Fransız ve Rus elçilikleri aracılığıyla padişaha duyuruldu. Daha sonra toplantıyı hazırlayanlar tutuklanıp işkenceden geçirildi. Derneğe önayak olanlar yurtdışına kaçtı.II. Meşrutiyet'in ilanından ve II. Abdülhamit'in tahttan indirilmesinden sonra Osmanlı Terakki-i Sanayi Cemiyeti adlı bir örgüt kuruldu. Yine adı geçen konferansta bu dernek Osmanlı Amale Cemiyeti'nin yasal yoldan devamı olarak değerlendirilmektedir. Bu cemiyet de 1909 yılında çıkartılan Cemiyetler Kanunu'na uymadığı, içinde askerleri barındırdığı gerekçesiyle kapatılmış, yerine 1910 yılında Osmanlı Sanatkâran Cemiyeti kurulmuştur.Bu örgütlerde Jön Türk geleneğinden kaynaklanan hürriyetçi düşüncelerin ağır bastığı, derneğin Rumeli ve büyük şehirlerdeki sosyalist örgütlerle önemli bağları olmadığı, bu sebeplerle, daha sonraki işçi hareketi ve örgütlenmeleriyle bağ kuramadığı sanılmaktadır.
Osmanlı Anonim Elektrik Şirketi

Osmanlı Anonim Elektrik Şirketi ya da değişen adıyla Türk Anonim Elektrik Şirketi, Osmanlı İmparatorluğu'nda kurulan ilk elektrik üretim ve dağıtım kuruluşuydu.1910 yılında devlet tarafından açılan ihaleyi kazanan Avusturya-Macaristan İmparatorluğu sermayeli Ganz Electric Company adlı şirket 1911 yılında, Brüksel Bankası (Fransızca: Banque de Bruxelles) ve Macar Kredi Genel Bankası 'ndan (Fransızca: Banque Générale de Credit Hongrois) aldığı finansal destekle Osmanlı Anonim Elektrik Şirketi'ni kurdu ve devletten 50 yıllık elektrik üretim imtiyazı almış oldu.Şirket yetkililerinin yaptıkları etütler sonucunda İstanbul'da hidroelektrik güç elde etmeye uygun su kaynağı bulunmadığına kanaat getirilince kömür yakıtlı bir tesis kurulması kararlaştırıldı. Şirket derhâl Silahtarağa semtinde bir termik santral kurma işlemlerine başladı. 1913 yılında tamamlanarak kullanıma girmesi planlansa da o yıl aşırı yağışlar nedeniyle bölgeyi etkileyen su baskınları ve Balkan Savaşı'nın etkileri tesisin açılmasını geciktirdi. Silahtarağa Elektrik Santrali 11 Şubat 1914'te resmen açılışını yaptı. Üretilen elektrik ilk olarak İstanbul tramvaylarına ve Osmanlı sultanının o dönemde yaşadığı Dolmabahçe Sarayı'na verildi. Böylece İstanbul'da havagazına bir alternatif enerji türü doğmuş oldu. Şirketin kurucu sahibi aynı yıl içinde şirketi Belçika menşeli SOFINA şirketine devretti.Santralin işletmesini yapan yabancı sermayeli şirket, Osmanlı Devleti dağıldıktan sonra kurulan cumhuriyet yönetimi süresince de faaliyetini sürdürdü. İlk olarak ülkede değişen rejim nedeniyle şirket unvan değişikliğine gitti ve adını Türk Anonim Elektrik Şirketi olarak değiştirdi. Çalışan personelin Türk vatandaşı olması ve hizmet geliştirmesi yapılması koşuluyla şirketin faaliyetine izin verildi. Şirket, 1937 yılında devlet tarafından satın alınarak kamulaştırıldı ve Nafia Vekaleti'ne bağlı Elektrik Umum Müdürlüğü'ne geçti. Böylece şirketin tüzel kişiliği sona ermiş oldu.
Osmanlı Arabistanı

Osmanlı Arabistanı, Arap Yarımadası'nın 1517-1918 yılları arasında Osmanlılar tarafından yönetildiği dönemdir. Osmanlı'nın bu bölgedeki kontrol gücü, 4 asır boyunca devlet otoritesinin gücüyle orantılı olarak değişmiştir.16. yy'de Osmanlı, Arap Yarımadası'nın kıyılarını (Kızıldeniz ve Basra Körfezi) doğrudan kontrolü altına aldı. İç kısımlarıysa, içişlerinde özerk olarak bıraktı. Bunun nedeniyse; Portekizlilerin Kızıl Deniz'e saldırmasını engellemek ve Hint Seferleri'ni gerçekleştirebilmekti. 1578'den itibaren Mekke Şerifliği, iç kısımlara seferler düzenleyerek yerel kabileleri kontrol altında tutmaya başladı.Suudi Hanedanlığı'nın ortaya çıkışı, 1744'te hanedanın kurucusu olan Muhammed ibn Suud'un Necid'de kendi güçleriyle Muhammed bin Abdülvahhab'ın güçlerini birleştirmesiyle olmuştur. Bu ittifak, şu anki Suudi Arabistan'ı yöneten hanedanın temeli olmuştur.İlk Suudi Devleti, 1744'te Riyad'da kurulduktan sonra hızla genişledi ve günümüz Suudi Devleti'nin çoğunu kontrol eder hale geldi. Muhammed bin Abdülvahhab 1773'te imamlık görevinden çekilince, Suudilerin güney ve merkezi Necid'e yayılması tamamlanmış oldu. 1780'lerde, kuzey kısımlar da Suudilere geçti. 1792'de Lahsa, 1802'de Taif, 1804'te de Medine Suudilerin eline geçti.Bu devlet, 1818'de Kavalalı Mehmet Ali Paşa tarafından yıkıldı. 1824'te Necid'de, daha küçük olan, ikinci Suudi Devleti kuruldu. 18. yy boyunca Arap Yarımadası'nın iç kısımları, Suudilerle Raşit Hanedanı arasındaki çekişmelere sahne oldu. 1891'de, Raşit Hanedanı galip geldi ve Suudiler Kuveyt'e sürgüne gönderildi.20. yy'nin başında Osmanlı, göstermelik de olsa yarımadanın çoğunu kontrol etmeye devam ediyordu. Mekke Şerifliği Hicaz'da, kabilerlerse iç kısımlarda egemendi.1902'de, Suudiler Riyad'da geri döndü ve Necid'i tekrar ele geçirdi. İhvan'ın desteğini alan Suudiler, 1912'de örgütün kurulmasından sonra hızlı bir şekilde yayıldı. 1913'te Lahsa tekrar Suudilerin eline geçti.1916'da Hüseyin bin Ali, birleşik bir Arap devleti kurmak amacıyla Britanyalıların desteğiyle Arap İsyanı'nı başlattı. Her ne kadar 1918'e kadar isyan istenilen sonuca ulaşamasa da, Osmanlı'nın 1. Dünya Savaşı'ndan mağlup ayrılması nedeniyle Arap Yarımadası, İtilaf Devletleri kontrolüne girdi.
Osmanlı Araştırmaları

Osmanlı Araştırmaları Osmanlı İmparatorluğu tarihini muhtelif yönlerle ele alan makalelere yer veren İstanbul merkezli hakemli dergidir. 1980 yılından beri yayımlanmakktadır. Yılda iki defa yayımlanmaktadır. İktisat tarihi, Türk edebiyatı, maarif ve düşünce tarihi alanlarına ilişkin makaleler de yayımlanmaktadır. Bunun haricinde kitap kritikleri, kitap tanıtımları ve sempozyum bildirilerine de yer vermektedir. AHCI (Thomson Reuters), Scopus, Turkologischer Anzeiger, Index Islamicus gibi dizinlerde taraban dergi, TÜBİTAK ULAKBİM Sosyal ve Beşeri Bilimler Veri Tabanı'nda de yer alır.Derginin akademik kurucuları arasında Nejat Göyünç, Halil İnalcık ve Heath Lowry yer almaktadır.  Dergi 1980-2009 arasında sahaf İsmail Özdoğan himayesinde çıkarken, 2014 yılından beri İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi ve İslam Araştırmaları Merkezi (İSAM) himayesinde yayımlanmaktadır.
Osmanlı Bankası Baskını

1896 Osmanlı Bankası Baskını, İstanbul'daki Osmanlı Bankası merkez şubesinin 26 Ağustos 1896 günü bir grup Ermeni Devrimci Federasyonu üyesi Ermeni tarafından ele geçirilmesi eylemidir.Eylemin amacı Avrupa ülkelerinin ve özellikle Rusya'nın dikkatini çekerek Osmanlı Devleti'ne karşı müdahale etmelerine yol açmaktı. Eylemi planlayan Pastırmacıyan Karekin Efendi uluslararası finans dünyasında önemli bir rol oynayan Osmanlı Bankası'nın bu amaca hizmet edecek en uygun yer olduğunu düşünmüştü. 26 Ağustos 1896 günü saat 13:00'de Papken Süni'nin liderliği altında 26 Ermeni el bombası, dinamit ve tabancalarla birlikte Osmanlı Bankası'na girdiler. Güvenlik güçleriyle çatışmaya giren Ermeni militanlardan Papken Süni dahil 9'u hemen öldü. Bunun üzerine eylemin planlamacısı olan Karekin Pastırmacıyan (Karo) işgalcilerin başına geçti.İşgal İstanbul'da Ermeniler ve Müslümanlar arasında çatışmalara yol açtı. Bankanın müdürü olan Sir Edgar Vincent işgalin başlangıcında banka binasından kaçarak Rus Elçiliğinden işgalcilerle arabuluculuk yapmasını istedi.  Rus Elçiliğinden gönderilen Ermeni asıllı tercüman Maksimov işgalciler ve Yıldız Sarayı arasında bir anlaşma sağladı.  Bu anlaşmaya göre işgale son vermeleri karşılığında işgalcilere ülkeyi serbestçe terk etmeleri güvencesi verildi. İşgalciler Sir Edgar Vincent'in yatıyla rıhtımdan ayrıldılar. Oradan Fransız Messagerie Maritime vapuruna binen işgalciler hiçbir zarar görmeden Marsilya'ya ulaştılar.Pastırmacıyan Karekin Efendi daha sonra 1908 yılında tekrar İstanbul'a geri dönerek 1908-1912 Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nda Erzurum'u temsil etmiş, 1915 yılında Van İsyanına katılmış, 1918 yılında ise Ermenistan'ın ABD elçiliğini yapmıştır.
Osmanlı Bankası Binası (İzmir)

Osmanlı Bankası Binası, İzmir'de yer alan ve İtalyan mimar Giulio Mongeri tarafından tasarlanan üç katlı bir binadır. Osmanlı Bankası şubesi olarak 1926'da yapımına başlandı ve 11 Şubat 1928'de kullanıma açıldı. Birinci Ulusal Mimarlık Akımı'nın örnekleri arasında olan yapı, günümüzde Garanti BBVA İzmir Kurumsal Şube Binası olarak kullanılmaktadır.
Osmanlı Camii

Osmanlı Camii, Arnavutköy'de bir cami. Horasan şeklinde, 1595 tarihinde yapılmıştır. Mimarı bilinmemektedir. Kilise iken 1991 yılında Anıtlar Genel Müdürlüğünden alınan izne göre cami olarak ibadete açılmıştır. Buraya Rumların yerleşmesiyle birlikte kilise yapıldığı düşünülmektedir.İstanbul İli, Arnavutköy İlçesi, Merkez Mahallesi, F21D 10b 2d pafta, 373 parselde bulunan yapı, 1464 m² arsa alanı içinde yer almaktadır. Günümüzde bu parselde bulunan tek katlı kaba yönü taş örgülü yapının marsilya kiremit çatısı ve tek şerefeli bir minaresi bulunmaktadır. Camii avlusuna Akşemsettin ile Yıldırım Beyazıt Caddesi’nden olmak üzere iki giriş bulunmaktadır. Akşemsettin Caddesi’nde bulunan kapıdan merdivenlerden inilerek ulaşılan cami avlusunun solunda sonradan yapıldığı bilinen şadırvan, tuvaletler ve çay ocağı bulunmaktadır. Parselde yer alan caminin ise ön (batı cephesi), sağ yan (güney cephesi) ve sol yandan (kuzey cephesi) olmak üzere toplam üç adet girişi mevcuttur.Cemaatin yardımıyla düzenlenmiş olan Osmanlı Camii düzenlenişi bu şekilde olmuştur. Kilise ile ilgili bölümler ya yıkılmış ya da düzenlenmiş camiye uygun şekilde yapılmış. Papaz yeri olan oval şeklindeki bölüme duvar çekilerek o bölüme imamın vaaz verdiği kürsü yapılmış, Papaz yerine çekilen duvara kapı yapılmış, içi düzenlenmiş ve oraya imamın giysi değiştirme yeri yapılmıştır. Kıbleye bakan yere bir kaldırım yüksekliğinde yer yapılarak imamın namaz kıldığı mihrap yapılmıştır. Şu anki bahçe girişinin bulunduğu yerde olan tuvaletler yıkılmış ve bahçe girişi yapılmış cemaat yardımıyla bahçenin yıkık duvarları onarılmış veya baştan inşa edilmiştir.Ekleme olmayıp temelden yapılmış olan minare bisiklet fabrikası olan Salcano tarafından yaptırılmıştır. 2006 yılında caminin iç kısmı ve minare düzenlenip bir kısım yerlere ekleme yapılıp boyanmıştır. Betonarme olarak muhdes inşaa edilmiş bu minarenin şerefesine de dökme beton merdiven ile çıkılmaktadır.Restorasyonu, İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık fakültesinden Y.İnşaat Mühendisi Prof.Dr.Feridun ÇILI tarafından hazırlanan Taşıyıcı sistem raporuna uygun olarak güçlendirme yapılmıştır. Buna göre yapının kuzey ve güney hattında bulunan çatlaklar ve ayrılmalarıa karşı yapı saçak kotunda duvar üzerine paslanmaz hatıl detayı uygulanmıştır. Çatlaklara genişliklerine göre müdahalede bulunarak özgün harç karışımına göre enjeksiyon verilmiştir.