barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Sarıbeyler Barajı

Sarıbeyler Barajı, Balıkesir'de, Sarıbeyler Çayı üzerinde, sulama  amacıyla 1980-1985 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 523.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 38,00 m., normal su kotunda göl hacmi 15,60 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,37 km²'dir. Baraj 1.750 hektarlık bir alana sulama  hizmeti vermektedir.
Sarıbeyler, Keçiören

Sarıbeyler, Ankara ilinin Keçiören ilçesinin Bağlum semti içinde bir mahalledir. Köy iken, 2004 yılında Bağlum Beldesi'nin mahallesi olmuştur. 2009 yılında Bağlum Belediyesi fesih edilince, Keçiören Belediyesi'nin mahallesi oldu. Konum olarak Yenimahalle ve Kahramankazan ilçelerine daha yakındır.
Sarıbeyli, Çivril

Sarıbeyli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıboğa

Köy, Sinop il merkezine 40 km, Erfelek ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köye bağlı Ötesarıboğa mahallesinde Horlayantepe tümülüsü bulunur.
Sarıbudak, Artvin

Sarıbudak köyünün eski adı, Melo'dur. Bu yer adı Gürcüce ve Türkçe kaynaklarda aynı şekilde, Melo olarak  geçer. Nitekim 1835 tarihli Osmanlı nüfus defteri ile Artvin vilayeti hakkında 1927 tarihli Osmanlıca bir kaynakta Melo (ملو/ مەلو) şeklinde yazılmıştır.Çoruh Nehri'nin sol kollarından biri olan Melo Deresi kıyısında yer alan Melo köyü, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün sınırları içinde 10. yüzyılda inşa edildiği tahmin edilen Melo Kalesi, Artvin'den Parhali'ye giden en kısa yolun üzerinde bulunuyor ve Melo vadisini koruyordu. Melo adı Türkçeye Gürcü dilinden girmiş olmalıdır. Bugünkü köyün sınıları içinde Kurdadze (ქურდაძე), Dohçireti (დოხჭირეთი), İmlieti (იმლიეთი), Çimçimi (ჭიმჭიმი), Tsiskvili Hev (წისქვილი ხევ), Natadzrev (ნატაძრევ), Naomari (ნაომარი), Didube (დიდუბე), Tzotzolati (წოწოლათი), Çala (ჭალა) gibi Gürcüce yer adları bugün de bilinmektedir.Melo köyü, 1835 tarihli nüfus defterinden "Melo" adıyla Çıldır Eyaleti'ne bağlı Livane-i Ulya sancağının köylerinden biriydi. Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi salma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği bu tarihte köyde 102 hanede 272 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Melo köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 544 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Melo köyü, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'ne bağlı Lazistan sancağının sınırları içinde yer alıyordu. Bu sancağa bağlı Livana kazasının köylerinden biriydi. 1876 Trabzon vilayeti salnamesinde Mila (میلا) adıyla kaydedilmiş olan köyde 93 hanede 312 kişi kaydedilmiştir. Ancak bu tarihte Osmanlı idaresi sadece erkek nüfusu tespit ediyordu. Erkek kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun 624 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Büyük bir köy olan Melo'da başlıca geçim kaynağı tarımdı. Köyde bu tarihte hayvan varlığı olarak 3 merkep, 250 öküz, 200 inek, 10 at, 112 keçi ve 500 koyun tespit edilmiştir. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından Livana kazasının büyük bölümü Rusya'ya bırakılınca, Melo köyü Erzurum Vilayeti'nin Kiskim kazasına bağlandı.Artvin vilayetindeki 1925 yılından köylerin çoğunun adı değiştirildiği zaman, Melo Yusufeli kazası sınırları içinde Erzurum vilayetine bağlıydı ve bundan dolayı adı olduğu gibi kaldı. 1935 genel nüfus sayımında "Melo" olarak kaydedilmiş olan köy, Çoruh vilayeti'nin Artvin kazasında Sirya nahiyesine bağlıydı ve köyün nüfusu 902 kişiden oluşuyordu. Melo "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Sarıbudak olarak değiştirilmiştir.  1965 genel nüfus sayımında Sarıbudak köyünde 623 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 250 kişi okuma yazma biliyordu.Melo Kalesi, köyde tespit edilmiş olan tek tarihsel yapıdır. 9-10. yüzyıllarda, Gürcü Krallığı döneminde inşa edilmiş olan kale, daha geç tarihte elden geçirilermiştir.
Sarıbudak, Genç

Köyün 1841 tarihli Palu kasabası Ehl-i İslam Nüfus Defterinde ismi Melekân olarak geçmekte ve köyde 38 hane, 108 erkek nüfus olduğu görülmektedir. Bugün Sarıbudak köyünün mezrası konumunda olan bölgede Horsik olarak bilinen Saklıca ise aynı defterde "Horsik" olarak kayıtlı olup mezrada 7 hane ve 20 erkek nüfusu bulunmaktadır.Köyün Bingöl iline uzaklığı 67 km, Genç ilçesine olan uzaklığı 47 km'dir. Köyün Gerdekan isminde bir yaylası vardır.
Sarıbük, Altınözü

Sarıbük; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıbıyık, Canik

Samsun’un Canik ilçesine bağlı Sarıbıyık mahallesi 1937 yılında vefat eden Hasan Kahya Durmuş tarafından kurulmuştur. Bir aralar ismi değişimiş Şirin Köy olmuştur. Sonra yeniden eski ismi Sarıbıyık mahallesi olarak değişmiştir. Hasan Kahya mübadele sonucunda Yunanistan’ın Selanik şehrinden gelmiştir. Hasan Kahya kendisi gibi Selanik li olan Mustafa Kemal Atatürk ile de arkadaş idi. Hasan Kahya'nın mezarı ise hala köy mezarlığındadır. Mahallede yine onun soyundan gelen torunları bulunmaktadır. Yaklaşık olarak 90 ila 100 yıl arasında geçmişi olan bir mahalledir.
Sarıca (eşek arısı)

Sarıca ya da Avrupa eşek arısı (Vespa crabro), Avrupa'daki yaban arıları içinde en büyük olanıdır. Kraliçe 25–35 mm, işçiler daha küçüktür. Türkiye'nin hemen hemen her yerinde görülür.
Sarıca, Akçaabat

Mahallenin yüksek bir yerinde bulunan kilise papazının sarışın olması nedeniyle mahallesimüzün adını ondan aldığı söleniyor,mahallesin asıl adı Sari mahallesidür.1962 de mahallesin adı Sarıca mahallesi olarak değiştirilmiştir.Hâlen komşu köyler tarafından Sarı mahallesi olarak bilinmektedir.Kilisenin yıkılış tarihi 1960 gibidir.Kilisenin bulunduğu tepede 1,5 metrelik diktörtgen taşların kalıntı olarak durması,bu taşlardan etrafında başka olmaması,o taşların altında ruhban okulu olduğu söyleniyor ve cok kişinin buraya altın  aramaya geldiği çoğu yerlerin kazıldığı biliniyor.Ruhban okulunun kapısı hâlen bulunamadı.Bulunması için büyük bir kazı gerekmektedir
Sarıca, Ağrı

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Eleşkirt ilçesine bağlı olan Sarıca köyü, 5442 sayılı İl İdaresi Kanuna dayanılarak, 31 Temmuz 1989'da Ağrı İli Merkez ilçeye bağlanmıştır.
Sarıca, Develi

İlçemizdeki en eski yerleşim birimlerinden olan Sarıca Köyü, Eski Sarıca yerleşim birimi ile tarihte önemli izler bırakmıştır.Mahallenin Doğusundaki Zindan Dağları'ndaki su sarnıçları ve Kale kalıntıları, Roma Mezarları, yöredeki yaşantının tarihi açıdan önemini göstermektedir.Zindan dağları eteğinde kurulan Sarıca Köyü; Oğuz Türkmen Yörüklerinden Sarıcalılar, Sarıca yahut da Sarıca Türkmenleri ismi ile anılan aşiretin yerleşmesiyle Selçuklu ve Osmanlı döneminde de önemini korumuş ve Sarıca ismini almıştır.Eski Sarıca mahallesine 1962 yılında Zindan Dağından gelen "Sel" felaketinden dolayı afet bölgesi ilan edilmiş ve Yerleşimin 4 km. batıya taşınmasına neden olmuştur
Sarıca, Ereğli

Sarıca; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıca, Eğil

Mahallenin eski adı Sarıcek'tir. 1819 öncesi Seyyid Muhammed mahalleye gelmeden önce Şah Süvari Arabi, Beyzadeler ve değişik Arap kabileleri mahalleye çadır kurup yayla olarak kullanırlardı. Seyyid Muhammed Bırifkani, babası Seyyid Ebubekir ile beraber Bırifkan'dan gelip Ahlat'a yerleşdiler. Daha sonra Seyyid Muhammed Ahlat'tan Terkan bölgesine gelip (1819’dan kaç yıl önce) bu mahalleyi kurdu. Seyyid Muhammed’in bir evi Saricek’te bir evi de Diyarbakır'da idi. Bu mahalle üç defa yıkılmıştır. Bu yıkımlardan biri Osmanlı arşivlerinde de geçmektedir.Bu mahalle Osmanlı döneminde Meadin-i Humayun'a (maden) bağlıydı. Daha sonra merkez Diyarbakır'a bağlanmıştır. Eğil'in ilçe olması ile mahalle Eğil'e bağlandı.Seyyid Mahmut Bırifkani 'Bırifkan Seyyidleri' adlı kitabında bu mahalle ile ilgili çok geniş bilgiye yer vermiştir.
Sarıca, Gürün

Köy iki yerleşim biriminden oluşmaktadır. Birincisi ana yerleşim olan Hanlıköy, diğeri ise mezra olan Tökler yerleşimidir. Tökler yerleşimi daha sonraki yıllarda kurulmuştur. Özellikle Tökler mezrasındaki yerleşim, Adana, Hatay ve Kırıkhan bölgelerinden gelen Tökoğulları oymağı üyelerince kurulmuştur. 1583 yılı ve sonraki yıllara ait Osmanlı kayıtlarında yerleşim sadece Müslümanların yaşadığı bir köy olarak görülmektedir. 1872–1873 yılında yerleşim günümüzdeki Sarıca adıyla o dönemki Gürün nahiyesine bağlı bir köy olarak görülmektedir.
Sarıca, Kızıltepe

Mahallenin tarihi hakkında bir bilgi yoktur. Ancak mahallenin adını, 1910 yılarında, "Necat Bozuk" adlı bir sulama işçisinin koyduğu rivayet edilmektedir.
Sarıca, Mesudiye

Sarıca; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıca, Şiran

16. yüzyıl kayıtlarında yerleşimden Saruca adıyla bahsedilmektedir. Köy hem askeri hem de vatandaşların seyahat güzergahı üzerinde konaklamanın yapıldığı menzil olması nedeniyle, yolculara hizmet etmeleri karşılığında avarızdan muaf tutulmuştur. 1642 yılında yerleşimde, avarıza konu 31 Müslüman ve 1 Hristiyan hane ile 2 imam ve 5 askeri görevli görülmektedir. 1847 yılı sayımına göre (sadece erkek nüfus sayılmıştır) köyde 53 Müslüman hanede 187 erkek yaşarken, 1876 yılı Trabzon Salnamesinde sadece Müslümanların yaşadığı köydeki hane sayısı 80 olarak belirtilmiştir.
Sarıcaali, Lüleburgaz

Köyün eski adı 1922 mütareke yılı kayıtlarında Ano Kítron olarak geçmektedir. 1928'den beri ise bugünkü adını taşımaktadır.
Sarıcaali, İpsala

Köyün eski adı 1877 yılı kayıtlarında Sırçalı olarak geçmektedir. Köy, 1901'den beri aynı adı taşımaktadır.Köy, Edirne il merkezine 116 km, İpsala ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, İpsala'nın kuzeyinde, Meriç Nehri ve Yunanistan sınırı yakınındadır.
Sarıcakaya

Osmanlı döneminde İzmit Sancağının Göynük kazasına bağlı iken, daha sonra 1884 yılında Söğüt’e bağlanmıştır. Cumhuriyet döneminde 1944'te Eskişehir merkez ilçesine bağlanmış, 1958 yılında Eskişehir’e bağlı bir ilçe merkezi olmuştur. 1990'da Mihalgazi'nin ayrılmasıyla bugünkü sınırlarına ulaşmıştır.Sakarya nehri kenarına kurulu ilçenin il merkezine uzaklığı 47 km'dir. Sarıcakaya ilçesinin kuzeybatısında Yenipazar, kuzeyinde Göynük, doğusunda Nallıhan, batısında Mihalgazi ve İnhisar, Güneyinde ise Alpu ve merkez ilçe vardır. Deniz seviyesinden yüksekliği 220 m olan ilçe, İç Anadolu Bölgesinden farklı olarak "mikroklima" iklim sistemine sahiptir ve Karadeniz Bölgesinde kalır. Bu açıdan Akdeniz iklim özelliklerini andırır.Yaklaşık 5.700 nüfusa sahip ilçenin ekonomisi tarıma dayalıdır. Sebze ve meyve yetiştiriciliği oldukça gelişmiştir. İlçe arazisinin %50 si ormanlarla kaplıdır.İlçe mermer yönünden zengindir. Ancak mevcut mermer ocakları ekonomik olmaması nedeniyle işletilmemektedir. Sarıcakaya ilçesine bağlı 8 köy ve 1 belde bulunmakta iken, 31.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı yasa ile bu yerleşim yerlerinin tamamı mahalle statüsüne dönüştürülmüş olup, halihazırda 5'i ilçe merkezinde olmakla birlikte toplam 14 mahallesi bulunmaktadır.
Sarıcalar, Bergama

Sarıcalar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıcalar, Silifke

Sarıcalar, Türkiye'nin Mersin iline bağlı Silifke ilçesinin alan bakımından en büyük 2. merkezi mahallesi, nüfus bakımından ise en büyük 6. merkezi mahallesidir.Daha önceleri Silifke ilçesine bağlı bir köy iken, 4 Ağustos 1988'de Silifke'ye bağlı bir mahalleye dönüştü.
Sarıcalar, Sungurlu

Köyün adı, 1921 yılı kayıtlarında Sarıca olarak geçmektedir. Daha önceleri Sungurlu ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Uğurludağ ilçesine, 1990'lı yıllarda yeniden Sungurlu ilçesine bağlandı.
Sarıcaoğlu, Bergama

Sarıcaoğlu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıdal, Muş

Köyün eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Kımsor olup, Kurmanci'de "kimsor" sözcüğü "kızılbaş" anlamına gelmektedir.
Sarıdal, Tatvan

Köyün eski adı, 1902 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Gut ya da Getsangut, 1928 kayıtlarında ise Gesanküt olarak geçmektedir. Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.Köy, Bitlis il merkezine 102 km, Tatvan ilçe merkezine 77 km uzaklıktadır. Köy, Tatvan'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Bitlis-Van (Tatvan-Gevaş) devlet yoluna, Yumrukaya, Suboyu, Sallıca ve Teknecik köylerinden geçerek, Güntepe Köyü'nde 20,7 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Sarıdam, Siverek

Sarıdam; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıdana, Anamur

Sarıdana; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıdede, Hendek

Sarıdede ya da eski adıyla Altmışikievler Mahallesi , Sakarya ilinin Hendek ilçesine bağlı bir mahalledir.Başpınar Mahallesine bağlı Hendek Aile Mezarlığı yanında yapılan 62 adet konuttan ötürü adı Altmışikievler semtiyken mahalle olmuş, 2010 yılında mahalle adı, Sarıdede Türbesinin burada yer alması nedeniyle, Sarıdede Mahallesi olarak değiştirilmiştir.
Sarıdemir, Fatih

Sarıdemir, İstanbul’un Fatih ilçesine bağlı 57 mahalleden biridir. Haliç'in kıyısında yer alan mahalle Cibali, Demirtaş, Rüstempaşa ve Yavuzsinan mahalleleri ile komşudur.2014 Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi'ne göre mahallenin nüfusu sadece 13 kişidir. Sarıdemir bu nüfusuyla hem Fatih'in hem de İstanbul'un en az nüfuslu mahallesi konumundadır. Yüzölçümü ise 0,103 km2'dir.Ahi Çelebi Camii, İstanbul Ticaret Üniversitesi Eminönü Kampüsü ve Dostlar Tiyatrosu mahalle sınırları içerisinde yer alır.
Sarıdemir, Sivas

Köy, Sivas il merkezine 45 km uzaklıktadır. TCDD Sivas-Erzincan/Malatya konvansiyonel tren hattı üzerinde köyün ismini taşıyan istasyonu vardır.
Sarıdeniz

Sarı Deniz, Büyük Okyanus'a açılan Doğu Çin Denizi'nin Çin ve Kore yarımadasının içlerine sokulmuş bir uzantısıdır. Denizin adı, içine dökülen Sarı Nehir'in getirdiği alüvyonlarda bulunan sarı kum partiküllerinden gelmektedir.Denizin en batıdaki uzantısı, çoğu zaman ayrı bir deniz olarak adlandırılır. Eskiden Pechihli Körfezi adı verilen bu yer bugün, Bohai Denizi olarak adlandırılır ve Sarı Nehir aslında buraya dökülür. Sarı Deniz ile Bohai Denizi'ni Liaotung Yarımadası birbirinden ayırır. Kore Körfezi'de Sarı Deniz'in bir uzantısı olarak kabul edilir. Tüm bu alanların toplamı 416 000 km² dir. Denizin en derin noktası 115 metre olarak ölçülmüştür.Uluslararası Hidrografik Organizasyon Sarı Deniz'in ("Hwang Hai" olarak da adlandırdığı) sınırlarını şu şekilde tanımlar:Sarı Deniz, Jeollanamdo'daki Haenam Yarımadasının güney ucundan Jeju Adası'na kadar olan sınırla Japonya Denizi'nden ayrılır ve Jeju Adası'nın batı ucundan Yangtze Nehri ağzına kadar olan sınırda Doğu Çin Denizi'ne bölünür.Bohai hariç, Sarı Deniz kuzeyden güneye yaklaşık  ve doğudan batıya yaklaşık  kadar uzanır; yaklaşık  alana ve yaklaşık  hacme sahiptir. Derinliği ortalama olarak yalnızca , maksimum 'dir. Deniz, son buzul çağından sonra (yaklaşık 10,000 yıl önce) deniz seviyeleri  mevcut seviyelerine yükseldiğinde oluşan kıta sahanlığının sular altında kalmış bir bölümüdür. Derinlik kademeli olarak kuzeyden güneye doğru artar. Deniz tabanı ve kıyılara, nehirlerin Bohai Denizi (Liao Nehri, Sarı Nehir, Hai He) ve Kore Körfezi (Yalu Nehri) yoluyla getirdiği kum ve silt hakimdir. Bu birikintiler, kum fırtınaları ile birlikte, deniz adına atıfta bulunulan suyun sarımsı renginden sorumludur.Kuzeydoğu Asya'nın bir köşesini kaplayan Kore'yi çevreleyen denizler, “ada ulusunu” doğudan, güneyden ve batıdan sınırlar. Kore bunları sırasıyla Doğu Denizi, Güney Denizi ve Batı Denizi (resmen Sarı Deniz olarak bilinir) olarak adlandırmıştır.Denizdeki başlıca adalar arasında Anmado, Baengnyeongdo, Daebudo, Deokjeokdo, Gageodo, Ganghwado, Hauido, Heuksando, Hongdo, Jejudo, Jindo, Muuido, Sido, Silmido, Sindo, Wando, Yeongjongdo ve Yeonpyeongdo'yu kapsar (tümü Güney Kore'dedir).
Sarıdere, Gölyaka

Köyün 1920 yılında geçen Kabardeyce adı Aşebey'dir. Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Sarıdere Kabartay olarak geçmektedir.
Sarıdibek, Adaklı

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "Karer aşiretleri" anlamına gelen Kürikani Karîr olarak geçmektedir.Daha önceleri Kiğı ilçesine bağlı olan köy, 4 Temmuz 1987 tarihinde, Resmî Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’ gereğince kurulan Bingöl'ün yeni ilçesi Adaklı'ya bağlanmıştır.
Sarıdibek, Patnos

Köyün eski adı,1928 yılı kayıtlarında Kolikler olup, Kurmanci'de "kolik" sözcüğü "çardak, kulübe" anlamına gelmektedir.
Sarıdibek, Vezirköprü

Sarıdibek, Samsun ilinin Vezirköprü ilçesine bağlı bir mahalledir. Sarıdibek merkez (merkez haritada Büyük Sokak olarak geçmektedir) hariç 7 mahalleden oluşmaktadır. Mahallede 8 tane cami, 3 tane ilkokul, 1 tane ortaokul, 1 tane Çok Programlı Lise bulunmaktadır.1200 lü yıllarda soruk beyin yerleşmesiyle soruk diye anılmıştır Soruk Bey yörük beyidir karalı oğmağının kınık aşiretinin beyi olan Soruk Bey.
Sarıdoğan, Ağrı

Köyün eski adı, 1912yılı kayıtlarında Ermenice'de "Poxan'lılar" anlamına gelen Poxantsik, 1928 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "mesken, yurt" anlamına gelen Poxan olarak geçmektedir.
Sarıdüz, Bayramiç

Daha önceleri Nebiler köyüne bağlı bir mahalle iken, 21 Haziran 1955'te yine aynı köye bağlı bir mahalle olan Darıcalar ile birleşerek köy statüsü kazandı.
Sarıfakılar, Kepsut

Sarıfakılar, idârî birim olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıg-Höl(sum)

Sarıg-Höl sumu (Tuva Türkçesi: Сарыг-Хөл сумузу) —  Tuva Cumhuriyeti'nde Övür kojuununa bağlı kırsal yerleşim statüsünde bir belediye idari birimidir.Belde anlamında sumu  sözü kullanılmaktadır. Tıva'da köy ve kasaba türü yerleşimler için ködee suur denilmektedir. İlçe, belediye, belde türüne karşılık olarak ise sum, rayon adlandırmaları kullanılır.Tıva'da eski dönemlerden kalma idari birim adları halen kullanılmaktadır. Eskiden bu adlandırmalar şöyle idi.Şimdi Tıva Cumhuriyeti'nde idari bölge birimleri ve belediyeleri (kırsal yerleşim statüsünde) sumu, sumon olarak  adlandırılıyor.Nüfusa sahip olmayan yer adları: Dorug attıg, Dıttıg-Honaş, İştii bel, Kara kojagar, Kara-Çıraa, Kök Haak, Kuu ovaa, Kızıl-Sayır, Kızıl-Haya, Kıstar ödee, Ovaa, Ortaa Sarıg-Höl, Raga-Sayır,  Saglan dıt, Sarıg-Sigen, Sarıg-Höl, Teeli beldiri, Uzun-Sayır, Üstüü Sarıg-Höl, Hayırakan baarı, Hoolu işti, Çalaa baarı, Çalaa uju, Evegen dag.
Sarıgazel Tabiat Parkı

Sarıgazel Tabiat Parkı, Samsun ilinin 19 Mayıs ilçe merkezinde yer almaktadır. İl merkezine 38 km, ilçe merkezine ise 3 km mesafededir.Park içerisinde yürüyüş yolları, çocuk oyun alanları, piknik masaları, kameriye ve kır lokantası bulunmaktadır. Alanda piknik, bisiklet turu, doğa yürüyüşü ve yaban hayatı gözlemi gibi etkinlikler yapılabilmektedir.
Sarıgazel, Ladik

Mahallenin  halki 3 soyadi tasir. Bunlar Gül, Yesilyurt ve Gülsoy olup cogunluk Güllerden olusmaktadir.
Sarıgazi (İstanbul metrosu)

Sarıgazi (M5) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M5 hattı'nda yer alan  ve 2024'te hizmete girmesi planlanan  yer altı metro istasyonudur. İstasyon, Eski Ankara Caddesi üzerinde Nazım Hikmet Parkı içinde yer almaktadır. M5 platformu, M13 platformunun 18 metre alt kotunda konumlanmıştır.İstasyonun 1 nolu Eski Ankara Caddesi, 2 nolu Kaymakamlık olmak üzere toplam 2 adet girişi planlanmıştır. 2 nolu giriş, Atatürk Caddesi üzerinde Sancaktepe Kaymakamlık binası yakınında yaya tüneli şeklinde yer alacaktır. İstasyonda 4 adet asansör, 12 adet yürüyen merdiven bulunacaktadır.İstasyonun platform katı ve yaya altgeçidi tünel; turnike katı, teknik katları ve girişleri aç-kapa yöntemi ile inşa edilmektedir.İstasyon 44 metrelik derinliği ile Kısıklı İstasyonu ile birlikte M5 hattındaki en derin istasyondur.Sarıgazi (M13) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M13 hattı'nda yer alan proje aşamasındaki metro istasyonudur. İstasyon, Eski Ankara Caddesi üzerinde Nazım Hikmet Parkı içinde yer almaktadır. M13 platformu, M5 platformunun 18 metre üst kotunda konumlanmıştır.M13 hattında Cumhurbaşkanlığı tarafından "hattın yeterli yolcu talebini karşılamaması" gerekçesiyle yatırım programına alınmaması üzerine geçici olarak durdurulmuştur.M5 istasyonu ile entegre bir istasyon yapısına sahip olduğu için M13 hattının platformlarının bir bölümü M5 inşaatı kapsamında inşa edilmektedir.İstasyonun 1 nolu Eski Ankara Caddesi ve 2 nolu Kaymakamlık olmak üzere toplam 2 adet girişi planlanmıştır. 2 nolu giriş, Atatürk Caddesi üzerinde Sancaktepe Kaymakamlığı binası yakınında yaya tüneli şeklinde yer alacaktır. İstasyonda 3 adet asansör, 6 adet yürüyen merdiven bulunmaktadır.10 Ağustos 2021 tarihinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin yapmış olduğu Çekmeköy - Sultanbeyli Metrosunun Sarıgazi İstasyonu TBM Geçiş Töreni ile Ocak ayında Sancaktepe İstasyonu'ndan kazıya başlayan TBM'lerden birincisi Sarıgazi İstasyonu'na ulaşmıştır. Birinci TBM'in 2022 yılının ocak ayında Çekmeköy İstasyonu yakınındaki TBM Şaftında kazıyı tamamlaması planlanmaktadır.4 Mayıs 2023 tarihinde Çekmeköy'den kalkan test treni ile elektrifikasyonu tamamlanan Meclis ve Sarıgazi istasyonlarını kapsayan ilk test sürüşü yapılmıştır.
Sarıgazi, Sancaktepe

Sarıgazi, İstanbul'un Sancaktepe ilçesine bağlı mahalledir. Mahallenin adı, 2007 yılına kadar Merkez, 2008 yılında Sarıgazi Merkez, 2008'den sonra ise Sarıgazi olarak kullanılmıştır. Samandıra Hava Üssü bu mahallede yer almaktadır. Bu askerî alan içerisinde COVID-19 salgınından dolayı 29 Mayıs 2020 tarihinde Sancaktepe Prof. Dr. Feriha Öz Acil Durum Hastanesi hizmete açılmıştır. Mahalle sınırları içerisinde Sancaktepe Şehir Hastanesi Metro İstasyonu'nun inşaatı devam etmektedir.İlk olarak Ümraniye'ye bağlı olarak 2 Kasım 1991 tarihinde kurulan bir belde olan bölge, 2008'de Samandıra ve Yenidoğan ile birleştirilerek Sancaktepe ilçesini oluşturmuştur. Sarıgazi son yıllarda çok değişmesine rağmen kendi özgün yapısını korumaya devam etmiştir. İlçe kaymakamlığı Sarıgazi'de bulunmaktadır. Belediye ise Sancaktepe Meydan Park'ına (Samandıra) taşınmıştır.
Sarıgerme

Sarıgerme, Muğla ili Ortaca ilçesi sınırlarında bulunan 320 haneli bir tatil mahallesidir. 17 km yakınında Dalaman Havaalanı bulunmaktadır. Ortaca ilçe merkezine 21 km, Muğla il merkezine 102 km uzaklıktadır.  Sarıgerme köyü sınırları içerisinde Sarıgerme plajı bulunmaktadır.Turizme açılması 1990 yılında İberotel Sarıgerme Park'ın açılmasıyla başlamış, kısa sürede çok sayıda yerli ve yabancı yatırımcıyı oraya çekmeyi başarmıştır. Çok sayıda dört ve beş yıldızlı oteli barındıran bir yer olan Sarıgerme, Türkiye'nin önemli tatil köylerinden biridir.
Sarıgöl, Yakakent

Köy girişinde küçük göl vardır. Bu köye yerleşenler gölde sarı renkte su çıktığından bu yerleşim yerine Sarıgöl adını vermişlerdir. Bugün göl tarla sahibi tarafından doldurulmuştur. Köy adını bu gölden alarak SARIGÖL olmuştur. Sarıgöl Mahallesinin Merkez, Köseli, Küçükkırık mahalleleri vardır.
Sarıgöze, Tutak

Köy, Ağrı il merkezine 67 km, Tutak ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır. Köy,  Karayazı-Tutak devlet yolunun kenarında, Erzurum-Ağrı il sınırı yakınındadır.
Sarıgüney, Akdağmadeni

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Sarıgüney (bugünkü adı) ve Türkçede "Abdülhamit bağışı" anlamına gelen Bahşayişi Hamid olarak geçmektedir.
Sarıgüney, Çayırlı

Köyün eski adı, 1917 yılı kayıtlarında Semek olup, Ermenice'de "tsamak" sözcüğü "kuru" anlamına gelmektedir.
Sarıhacı, Güneysınır

Daha önceleri Hadim ilçesine bağlıyken 12 Ocak 1993 tarihinde Güneysınır ilçesine bağlandı. Sarıhacı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıhacılar, Akseki

"Düğmeli ev" olarak adlandırılan mimari yapıları ile ünlüdür. Bir alternatif turizm alanı olan köy, düğmeli evlerinin yanı sıra eski camisi, müzesi nedeniyle ziyaretçilerin ilgisini çeker. Sarıhacılar, 2007 yılında Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından "Korunması Gerekli Kültür Varlığı" olarak tescil edilmiştir.Mahallenin geçmişi Romalılara dayanıyor. Daha geçmişle ilgili bir bilgiye rastlanmamıştır. Köy daha sonra Selçukluların eline geçiyor ve burayı kervanın güvenliği için Sarıhacılar'a insan yerleştiriyor. Köy haline geliyor. Burada tarihi evler ve tarihi kalıntılar da mevcuttur.
Sarıhaliller, Akseki

Anadolu'daki Türkleşme hareketleri sonucunda Orta Asya'dan göç eden Halil, Abbas, Hacı isimli kardeşler yerleştikleri yerlerde isimleriyle anılan köylerin kurulmasını sağlamışlardır.Bu köyler: SARIHALİLLER, SARIHACILAR, SARIABBAS (Sırabbas) köyleridir. Lakin Sırabbas'ta şu an yerleşim yoktur. Ayrıca Osmanlı arşivlerinde mahallenin ismi Sarıhaliller diye geçer.
Sarıhamzalı, Sorgun

Köy, Yozgat il merkezine 48 km, Sorgun ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Sorgun'un güneyinde ve  numaralı Yozgat-Kayseri (Sorgun-Sarıkaya) devlet yolu kenarındadır.
Sarıhan Kervansarayı

Sarıhan Kervansarayı, İpek Yolu'nda doğu-batı bağlantısını sağlayan Aksaray-Kayseri güzergahının Nevşehir sınırları içinde kalır. Avanos ilçesinin 5 km güneydoğusunda, Ürgüp'ün ise 6 km kuzeyinde, Damsa vadisinde yer alır. II. İzzeddin Keykavus zamanında (belki de onun tarafından) 1249 yılında yaptırılan Sarıhan 2000 m²'lik bir alanı kaplamaktadır.Sarıhan'da yapı malzemesi olarak Kapadokya bölgedeki yaygın bulunan tüf taşlar kullanılmıştır. Üst kısımları yer yer yıkılan han, 1991 yılında restorasyonu tamamlanarak orijinal haline getirilmiştir. Anadolu Selçuklu Sultanları, sultanhanların en son örneklerinden olan Sarıhan'dan sonra han yaptırmamışlardır.
Sarıhan, Bayburt

Köyün eski adı Haho'dur. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, "Haho" adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup söz konusu kayıtta da "Haho" adıyla yer alan yerleşimde tamamı Müslümanlardan oluşan toplam 53 nefer (erkek) yaşamaktadır. Bu tarihte köye bağlı Küd Kilisa adıyla bir de mezra bulunmaktadır. 1642 yılı avarız defterinde köyde 4 Müslüman avarız hanesi kaydedilmiştir.1835 yılında erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterinde de Haho (خاخو) adıyla yer alan köyde, 10 hanede 28 Müslüman erkek yaşamaktadır.Yerleşim, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Gümüşhane vilayetinin Bayburt kazasına bağlıydı. Bu kazanın merkez nahiyesinin köylerinden biriydi. 1935 genel nüfus sayımında da aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 255 kişiden oluşuyordu.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da nüfus sayımlarında Haho olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Sarıhan olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren bu adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.Sarıhan köyünde ikisi kale ve biri kilise olmak üzere üç tarihsel yapı tespit edilmiştir. Kalelerden biri köyün 1,5 km güneyinde yer alır ve harç kullanılmadan inşa edilmiştir. Kale yıkılmış ve taşları etrafa saçılmıştır. Diğer kale ve kilise ise, köyün 2 km batısında bulunmaktadır. Kale kayalık bir tepede yer alır ve iki bölümden oluşmaktadır. Kale ve içindeki yapılar fazla zarar görmeden günümüze ulaşmıştır. Kalenin üst kısmı kayanın ucunda yer alır. Günümüze kalan duvarların bazı kısımların uzunluğu 14 metre, yüksekliği 10 metreyi bulur. Alt bölümünde ise, daha uzun ve daha yüksek duvarlar bulunmaktadır. Kilise ise, kalenin 150 metre doğusundadır. Kesme taş kullanılarak inşa edilmiş olan kilise büyük ölçüde yıkılmış ve günümüze duvar bölümleri kalmıştır.
Sarıhumma

Sarıhumma Grip benzeri bir tablodan, ağır karaciğer hastalığı ve kanamalı ateşe kadar geniş bir hastalık tablosuna yol açan akut viral bir hastalıktır.Sarı humma salgını ilk defa 1700'lerde İtalya, Fransa, İspanya ve İngiltere'de patlak vermiştir. On dokuzuncu yüzyılda İspanya'da 300.000 kişinin sarıhummadan öldüğüne inanılıyor. 1802'de Haiti Devrimi esnasında Fransız askerleri sarıhumma saldırısına maruz kaldılar; ordunun yarısı bu hastalıktan dolayı öldü. 20. yüzyılın başlarında hastalığın insanlara bulaşma yöntemininin anlaşılması (öncelikli olarak sivrisinekler) ve bir aşının ve diğer önleyici önlemlerin geliştirilmesini sağlayan, gönüllülerin de katıldığı (ki bazıları bu yüzden öldü) araştırmalar yapılana kadar Batı Yarımkürenin diğer yerlerinde çıkan salgınlarda binlerce kişi öldü.Sarı hummaya Flaviviridae ailesinden pozitif iplikçikli tek dizili bir RNA virüsü olan arbovirus sebep olur. Enfeksiyon hastalıklı eklem bacaklının tükürüğünde bulunan virüsü deri yoluyla bırakması sonucunda başlar. Bu sivrisinekler Afrika'da Aedes simpsaloni, A. africanus, ve A. aegypti, Güney Amerika'da Haemagogus cinsi ve Fransa'da Sabethes cinsini kapsar. Enfeksiyondan sonra virüs ilk önce yerel olarak çoğalır bunu takiben bağışıklık sistemi yoluyla vücudun kalanına yayılır.Virüs, günümüzde tropik bölgelerde görülür ve vektörler aracılığı ile insanlara bulaşır. Etkili bir aşının varlığına rağmen birçok Afrika ve Güney Amerika ülkesinde hemorajik hastalığın önemli sebeplerinden biridir. Sarı tabiri bazı hastalarda görülen sarılık semptomundan gelir.Sıtmada olduğu gibi sivrisineklerden korunmak ve mücadele etmek büyük önem taşır. Sarı hummadan aşı ile korunmak da mümkündür. Sarı hummanın bulunduğu bölgelere gidenlerden veya bu bölgelerden diğer ülkelere geçenlerden sarıhumma aşısı olduklarını belgelendirmeleri istenebilir. Aşı sertifikası aşıdan 10 gün sonra ve ömür boyu geçerlidir. Diğer aşılarla aynı anda, farklı yerlere uygulanabilir.
Sarıhumma virüsü

Kanamalarla seyreden ve son derece öldürücü bir viral hastalığa neden olur. Isı ve dezenfektanlara dayanıklıdır. Aedes aegypti cinsi Sivrisineğin sokmasıyla bulaşarak, "sarıhumma"ya neden olur. Ateş, ağrı, bulantı, kusma yapar. Deride sararmaya neden olur. Afrika ve Güney Amerika'da yaygındır. Bulaşıcıdır, kontrol altına alınmadığında salgınlar görülür. Aşıyla koruma sağlanır. Sarı humma virüsü, 45-55 nm boyundadır ve genetik materyali RNA'dan oluşur.
Sarıhuğlar, Seyhan

Daha önceleri Küçükdikili köyüne bağlı bir mahalle iken, 16 Ağustos 1957'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Sarıhıdır, Yunanistan

Sarıhıdır (, Kiprinos; , Sarıhadır), Yunanistan'ın Doğu Makedonya ve Trakya Bölgesi'ne bağlı Kumçiftliği belediyesinde bulunan bir köy ve belediye birimidir. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 2.915'tir.
Sarıidris, Eğirdir

Sarıidris, Isparta ilinin Eğirdir ilçesine bağlı 2270 nüfuslu kasabadır. Eğirdir'e 35 km uzaklıktadır ve 710 haneyi bünyesinde barındırmaktadır. 13 derslikli bir ilköğretim okulu ve sağlık ocağı bulunmaktadır. 30 Mart 2014 yerel seçimlerinde Milliyetçi Hareket Partisi üyesi Ramazan Pala belediye başkanı seçilmiştir.Daha önceleri köy olan Sarıidris, 28 Şubat 1967 tarihindeki kararla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Sarık

Sarık, genellikle pamuklu veya ipek kumaştan yapılmış, doğrudan başa veya fes, kavuk gibi bir başlığın üzerine sarılan kumaş baş örtüsü. Sih ve Müslüman toplumlarında, genellikle Asya ülkelerinde yaygındır. Türkçede sarık dendiğinde özel olarak Osmanlı'da kullanılan, fes veya kavuk üzerine sarılan sarık türü de kastedilir.Sarık pek çok Avrupa dilinde turban olarak anılır. Bu kelimenin kökeni Farsça dulband sözcüğüne dayanır. Türkçeye tülbent olarak geçen kelime Fransızcaya turban olarak geçmiştir. Fransızcadan Türkçeye geçen türban kelimesi ise Türkçede kadın başörtüsü anlamında kullanılır.Sarığın zamanında kuşak ile birlikte at ve deve biniciliğinin bir gereği olarak yerleşmiş, gelenekselleşmiş, daha sonra kültürel sinyal özellikleri de edinmiş bir giysi olduğu düşünülebilir, Günümüzde motosiklet kullananlar da benzer sebeplerden dar deri yelek, omur zırhı ve motosiklet kaskı gibi benzer faydaları olan giysiler kullanmaktadırlar.Vaftiz olmuş Sihler inanışları gereği saçlarını kesemezler. Sarık takmak zorunlu değildir ancak sarık uzun saçı toplamak için çok kullanışlıdır. Zamanla saçı uzun olmayanlar da bu geleneksel başlığı takmaya başlamışlardır. Özellikle Batı'da Sihler için sarık kimlikleriyle ilgili bir öğe haline de gelmiştir. Sihler taktıkları sarığı, daha çok, Pencapça "sarık" anlamına gelen ve daha saygın bir isim olduğu kabul edilen dastār (ਦਸਤਾਰ) olarak anarlar. Hintçe'de sarık için kullanılan sözcük pagṛīdir.Dünyanın farklı yerlerindeki Müslüman toplumlarda sarık çeşitli şekillerde kullanılır. Sarılma şekli, rengi vs. ülkeden ülkeye ve toplumdan topluma farklılık gösterebilir.Sarık Arap Yarımadası'nda yüzü ve başı doğrudan güneş ışığından korumak için geleneksel olarak takılır. Nitekim sarığın Arap geleneklerinde farklı bir yeri vardır. Eski Arap kültüründe bir kişinin sarığını atmak, düşürmek hakaret olarak kabul edilirdi.Sarık Türklerde halk arasında yaygınlaşmamıştır. Osmanlı Devleti zamanında Osmanlı sultanları ve din büyükleri tarafından takılırdı. Osmanlı padişahları da başlangıçtan II. Mahmud dönemine kadar sarık takmışlardır.11 Eylül saldırıları, Irak ve Afganistan'ın işgali ve sonrasında yaşananlar dünyada Müslümanlara olan önyargıyı artırmış, nefret suçu olarak tabir edilen saldırılarda büyük bir artış görülmüştür. Müslüman veya Arap olmayan ve sarık takan toplumun çoğunluğunu oluşturan Sihler ve sarık takan diğer azınlıklar da bu saldırılardan paylarını almışlardır. Bu durum Batı medyasında büyük yankı bulmuştur.
Sarık boyu

Sarık veya Sarıklı boyu Türkmenistan'da yaşayan bir Türkmen boyudur. Sarık boyu çoğunlukla Marghab Nehri (eski Margiana) vadisinde yaşar.Sarık kelimesinin Orta Türkçe sarığ ("sarı") veya Kıpçak Türkçesi sarıq ("koyun") kelimelerinden geldiğine dair görüşler vardır.19. yüzyılın başlarında Sarıklar Merv bölgesinde yaşıyordu, ancak 1830'dan itibaren Tekeler tarafından Marghab vadisine sürüldüler. Bala Murghab ve Panjdeh ana yerleşim yerleri oldu.1881'de Sarıklar, Göktepe Savaşı'ndan ve Trans-Hazar Oblastı'sının yaratılmasından sonra Rus kontrolüne girdi. 1885 yılında Sarık nüfusu 65.000 olarak tahmin edilmiştir.Sovyet dönemi boyunca Rus egemenliği altında yaşamaya devam ettiler. Bugün çoğu modern Türkmenistan'da yaşar, bazıları ise İran ve Afganistan'da sınırların ötesinde yaşıyor.Diğer Türkmen boyları gibi Sarıklar da halıcı olarak bilinir ve kendilerine özgü bir tarza sahiptir: ince çizgilerle bezenmiş koyu kırmızı-kahverengi halılar. Yomutların yaptığı gibi simetrik (Türk düğümü) bir düğüm kullanırlar. Sarıklar, mücevherleriyle de ünlüdür.
Sarıkadı, Alaplı

Daha önceleri Çayköy köyüne bağlı bir mahalle iken, 30 Haziran 2013'te yapılan halk oylamasının ardından 2013 yılında köy statüsü aldı.
Sarıkamış

Sarıkamış adının nereden geldiğine dair çeşitli rivayetler vardır. Bunlardan en yaygın olanlarından üçü şunlardır: Türk Beylerinden biri bu toprakları bir sarık ve biraz yiyecek karşılığında aldığından bölgenin adı Sarıkamış olarak söylenmiştir. İkinci rivayete göre ise, bölgede  bulunan bebek gölünde (kurumuş bir göl)yetişen kamışların sarı olmasından gelmiştir. Üçüncü rivayete göre ise, Hazar Denizi ile Aral Gölü arasındaki Sarıkamış çukuru bölgesinden bir Türk boyunun bu bölgeye yerleşmesinden gelmektedir.Selçuklu komutanı Alparslan 16 Ağustos 1064 tarihinde Bizans kralı ile yaptığı savaşta bu bölgeyi ele geçirmiştir .Osmanlı, Sarıkamış Harekâtında (Aralık 1914 - Ocak 1915) 90.000 asker kaybetmiştir. 9. P.Tümeni 2005 yılında lağvedilerek yerine 9. Mot.P.Tug.kurulmuştur.Sarıkamış, Doğu Anadolu Bölgesinde yer almakta olup 2634 m yüksekliğindeki Kars'a 55 km. uzaklıktadır. Sarıkamış doğusunda Selim ve Kağızman, batısında Şenkaya ve Horasan, güneyinde Horasan ve Eleşkirt, kuzeyinde ise Selim ve Şenkaya ilçe sınırları ile çevrili, ortalama yüksekliği 1500-2000 metre olan yüksek bir plato durumundadır.Sarıkamış ilçesinin yüzölçümü 1732 km² olup, 30 bin hektarlık alanı Sarıçam ormanları ile kaplıdır. Sarıkamış karasal iklime sahip olup kışları çok uzun, soğuk ve sert, yazlar ise kısa ve serin geçmektedir. Sonbaharın genelde mevsimine göre kendisini erken hissettirdiği, ilkbaharın da yoğun yağışlarıyla uzun süren bir bahar havasının hakim olduğu Sarıkamış'ın kendisine has bir iklimi vardır. Sarıkamış'ta yıllık ortalama sıcaklık değeri 3.4 C'dir. Sarıkamış'ta sıcaklık kış aylarında -35-40 C'ye kadar düşmekte, yazları ise en fazla 31 C'ye kadar çıkmaktadır.Sarıkamış'ta rakım yüksek olduğundan, Türkiye'nin, basıncı en düşük yerlerinden biridir. Ortalama yıllık basınç değeri 790 milibardır. Hakim olan rüzgarın yönü Güneybatı olup, yıllık ortalama hızı ise 2.2 m/sec.dir. Bu da yaklaşık olarak 7–10 km. demektir.Sarıkamış, Türkiye'nin önemli kış turizmi bölgelerindendir. Sarıkamış'taki kar kristal olup 1 yılın 6 ayı karla geçmektedir.Ayrıca, Micingirt Kalesi, Kızlar Kalesi, Yedi Kilise (Yenigazi) Kalesi, Zivin Kalesi, Köroğlu Kalesi, Zek (Sırataşlar) Köyü Kalesi ve özellikle Çar Nikola Köşkü Sarıkamış'ın belli başlı tarihi ve turistik yerleridir.
Sarıkamış Barınağı

Kaplankır Tabiatı Koruma Alanı'nın bir parçasıdır. Sarıkamış Gölü'nün plajlarının, uçan su kuşlarının ve ceylanların yavrulama yerlerinin korunması için kurulmuştur.
Sarıkamış Belediyespor

1991-1992 sezonu öncesinde Sarıkamış Esnafspor adıyla hükûmetin isteğiyle kendisi gibi amatör kümede mücadele eden Pazarspor, Antalya Ormanspor, Vezirköprüspor, Kırıkhanspor, Kadıköyspor, Silifkespor ve Ardeşenspor ile birlikte 3. Lig'e alındı. Böylece tarihinde ilk kez profesyonel liglerde mücadele etmeye başladı. Ancak aynı sezon sonunda 3. Lig 2. Grup'ta 19. sırada yer alarak amatör kümeye düştü. Bir süre mücadele ettiği Kars 1. Amatör Ligi'nde 2010-2011 sezonunda şampiyon olarak Bölgesel Amatör Lig'e yükselmek için play-out maçı oynama hakkı kazandı. 17 Nisan 2011'de Kağızmanspor'a 1-0 kaybeden kulüp, Bölgesel Amatör Lig'e yükselemedi.2011-2012 sezonunda Kars 1. Amatör Ligi'nde tekrar şampiyon olan kulüp, 5 Mayıs 2012'deki play-out maçında 2-2 berabere kaldığı Kağızmanspor'u penaltılarda 5-4 yenerek 2012-2013 sezonunda Bölgesel Amatör Lig'de mücadele etse de sezon sonunda tekrar küme düştü. 2013-2014 sezonunda Kars 1. Amatör Ligi'nde şampiyon olan kulüp, 11 Mayıs 2014'te Karsspor ile oynadığı play-out maçını 1-0 kaybederek BAL'a yükselemedi. 2014-2015 sezonunda Kars 1. Amatör Ligi'ni şampiyon olarak tamamladıktan sonra, 10 Mayıs 2015 tarihinde Karsspor'la oynadığı play-out maçını 1-0 kazanarak Bölgesel Amatör Lig'e yeniden yükseldi. Kulüp, 2015-2016 sezonu öncesi adını Sarıkamış Belediyespor olarak değiştirdi.
Sarıkamış Gölü

Sarıkamış Gölü, aynı zamanda Sarıkamış ya da Hasım-Kamysh (, , ), Türkmenistan'ın kuzeyinde yer alan göl. Gölün büyük kısmı Türkmenistan'da bir kısmı (1/4'ü) Özbekistan'da, Hazar Denizi ile Aral Gölü arasında yer almaktadır.Dördüncü Zamanda tektonik çöküntü sonucunda üst mantonun çökmesi ile ortaya çıkmıştır. Türkmenler tarih boyunca bu gölün etrafında yer almışlardır. Göl suların azalana kadar Sarygamyş ve etrafı sığınak bölgesi olarak kullanılmıştır.Göl alanı değişkenlik gösterir. Harezm vahasından gelen suya bağlıdır. 1977'ye kadar 1.500 km² olan göl alanı, 1985'te 3,200 km² ulaştı. Bununla birlikte göl suyunun tuzluluğu binde 7'den binde 15-20'ye yükselmiştir.Sarıkamış gölü  kuvaterner zamanında tektonik çökel sonucunda oluşmuş bir göl. Deniz seviyesinden 38 m alçakta bulunmakta.Golün derinliği 87 m'dir.15-17 yüzyılda Türkmenlerin çoğu gölün alanında mesken tutmaya başlamış. Çeşitli bilim adamların araştırması sonucunda Sarıkamış gölünün tek beslenme kaynağı Ceyhun nehri olduğunu ileri sürüyorlar ve bir takım araştırmalara göre Ceyhun nehrinin suyu tamamen Aral gölüne akmaya başlıyor. Bu olay 17 yüzyılda gerçekleşiyor. Zaman geçmesiyle gölde mesken tutan halk göl alanın küçülmesi kurumasıyla meskenlerini terk etmek zorunda kalmışlar. 1971 yılında Sovyetlerin tarım projelerinin gerçekleştirebilmek için Sarıkamış Gölünü besleyecek Özbekistan  Horezim'den gölü besliyecek kanallar çekmişler ve böylelikle Sarıkamış Tektonik çökeli kurumadan göl halini devam ettirmekte.Gölün güney kıyısında Gaplangyr milli parkı bulunmakta.Mili park 2822 km2  alan kaplamakta, memelilerin 26, kuşların 147, bitkilerin 918 türü bulunmakta.
Sarıkamış Kayak Merkezi

Sarıkamış ilçe merkezine 1 km, Kars Harakani Havalimanına 54 km, Kars il merkezine 55 km uzaklıkta bulunur.
Sarıkamış Muharebesi (1920)

Sarıkamış Muharebesi, 29 Eylül 1920'de Ankara Hükûmeti ile Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti arasında yapılan savaştır. Doğu Cephesi Komutanı Kâzım Karabekir komutasındaki Türk Ordusu'nun Sarıkamış'ı geri almasıyla sonuçlanmıştır.
Sarıkamış Tren İstasyonu

Sarıkamış Tren İstasyonu, Kars'ın Sarıkamış ilçesinde bulunan bir tren istasyonudur. İstasyon, Kars-Sarıkamış Yolu üzerinde yer almaktadır. İstasyon, 1913'te Transkafkasya Demiryolu tarafından inşa edildi. Türk Kurtuluş Savaşı'ndan sonra Kars'ın Türkiye'ye verilmesinin ardından 1962 yılında raylar standart hat açıklığı ile değiştirildi.
Sarıkamış-Allahuekber Dağları Millî Parkı

Sarıkamış-Allahüekber Dağları Millî Parkı, Erzurum ve Kars illeri sınırları içinde, 22.519 hektarlık alanda 2004 yılında kurulmuş millî park. Binlerce Osmanlı askerinin öldüğü başarısız Sarıkamış Harekâtı, yaban hayatı zenginliği ve Sarıçam yayılışı Millî parkın temel özelliklerini oluşturur.Park; Sarıkamış, Şenkaya ve Selim ilçeleri sınırlarında bulunur. Park alanının birinci kaynak değeri Alpin çayırlar kuşağında yayılış gösteren saf sarıçam ormanlarıdır. Türkiye'de  2000–2200 m yükseklikten sonra ağacın bulunmadığı çayır kuşağı yer alır. Milli parkın ikinci kaynak değeri Sarıkamış harekâtına ev sahipliği yapmasıdır. Savaş ve trajedinin merkezi olan alanda; Allahuekber Tepe şehitliği, Dikenli Tepe Tabya Şehitliği, Çakırbaba şehitliği, Ağababa Şehitliği, Meçhul Asker Şehitliği, Sarıkamış Şehitliği, Soğanlı Şehitliği, Divik Köyü Şehitliği, Bardız Geçidi Şehitliği bulunmaktadır.Türkiye'de Sarıçam ormanlarının en yüksek rakımda saf meşçere oluşturduğu alandır. Çam türleri arasında az miktarda adi ardıç ve titrek kavak yer alır.Park alanında memelilerden; kurt, ayı, tavşan, domuz, tilki, porsuk, vaşak ve sincap, kuş türlerinden; doğan, keklik, yabani güvercin, saksağan, alakarga ve sığırcık, balıklardan; sazan ve alabalık, sürüngenlerden; yılan, kaplumbağa ve kertenkele yaşamaktadır.Millî park alanı kış ve dağ sporları yapmaya uygundur. Kamp yapma ve günübirlik piknik aktivitesi için uygun alanlar bulunur. Konaklama için motel ve otel bulunmaktadır. Kış sporları için telesiyej ve pist bulunmaktadır.
Sarıkanat orkinos

Sarı yüzgeçli orkinos (Thunnus albacares), uskumrugiller (Scombridae) familyasına ait bir balık türü.Tüketicilerin çok sevdiği bir balıktır. Dünyanın tüm sıcak ve ılıman denizlerinde, ve Akdeniz'de yaygındır. Tutulmuş en büyükleri 239 cm uzunluğa ve 200 kilo ağırlığa sahiptir.Ikinci sırt yüzgeci ve anal yüzgeci açık sarı renktir, ve bu yüzgeçleri diğerlerinden daha uzundur. Vücudunun üst kısmı koyu metalik mavi, karnına dogru gümüşümsü renktedir. Aynı büyüklükte olan balıklar sürüler oluştururlar. Bazen bu sürülere diğer orkinos türleri de karışır. Balinalarla ya da balina köpekbalıklarıyla birlikte yüzdükleri de sık sık görülmüştür. Diğer balıklar ve kabuklular ile beslenirler.Sarı yüzgeçli orkinos çoğunlukla konserve ya da donmuş halde satılır. Etinde çok sağlıklı proteinler vardır.
Sarıkaraman, Ortaköy

Köyün adı, 1926 yılı kayıtlarında Karaman olarak geçmektedir. 31 Aralık 1987 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Sarıkavak, Sivrihisar

Mahallenin ismi sulamada kullanılan Akpınarın (Akmar) yanında bulunan, normalden daha büyük ve sarı renkli yaprakları olan kavak ağacından almıştır.Araştırmalarıma göre Anadolu'nun en eski yerleşim yerlerinden olup, Türkmenlerin Manav boylarının oluşturduğu yerleşim yeridir.
Sarıkavak, Çamlıyayla

Eski tarihlerden beri göçerlerin ve Çamlıyayla çevre köylerinin Mersin – Tarsus ile ulaşımında geçiş yeri olmuştur. Köy adını, Aşağıköy'de pınar çevresindeki kavak ağaçlarından almıştır.Mersin il merkezine uzaklığı 69, Çamlıyayla ilçe merkezine 17, Tarsus ilçesine uzaklığı 40 km'dir. Orta Toroslar üzerinde kurulmuş, eski bir yerleşim yeridir. Etek, sırt ve yamaç olmak üzere farklı topoğrafik özelliklere sahip yerler üzerinde bulunmaktadır. Rakım 750 metre ile 950 metre arasında değişmektedir.
Sarıkavak, Çifteler

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Afyonkarahisar'ın Emirdağ ilçesine bağlıyken, 2 Mayıs 1967'de Eskişehir'in Çifteler ilçesine bağlandı.
Sarıkavak, Şarkışla

Bu ad Gürcistan'daki Borçalı bölgesinde bulunan Sarban yöresinden kaynaklanmaktadır. O bölgeden göçen Karapapak Türkleri Anadolu'ya gelerek kurdukları köye bu ismi vermişlerdir, 93 Harbi (1878 Osmanlı-Rus Savaşları) esnasında köye göçler olmuştur.1830 Tarihli Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Osmanlı Arşivlerindeki nüfus kayıt defterine göre köy; Sivas Eyaleti Bozok Sancağı Gedikçubuk Kazasına bağlı Sarban köyü olarak kayıt altına alınmıştır. Köyün ismi zamanla Sarvan / Savran / Sevran biçimlerinde söylenmiştir. En sonunda da Sarıkavak olarak değiştirilmiştir. Sarvan, şu an Gürcistan toprakları içerisinde kalmış olan Karapapak Türklerinin yoğun olarak yaşadığı Borçalı Bölgesinin eski adıdır. Köyün nüfusu 93 Harbi sonrası sonrası gelen göçlerle tamamen değişmiştir.
Sarıkaya, Araban

Daha önceleri Adıyaman'ın Besni ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1965'te Gaziantep'in Araban ilçesine bağlandı.
Sarıkaya, Bayramören

Köy, 1896 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Çankırı ili Kurşunlu ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Bayramören ilçesine bağlanmıştır.Köy, Çankırı il merkezine 88 km, Bayramören ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır. Köy, Bayramören'in kuzeybatısnda olup, Dolaşlar Köyü üzerinden doğrudan bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Sarıkaya, Besni

Köyün eski adı 1917 yılı kayıtlarında Hementil olarak geçmektedir. 1970 yılında günümüzdeki adını almıştır.
Sarıkaya, Beydağ

Daha önceleri Yukarıtosunlar köyüne bağlı bir mahalle iken, 22 Temmuz 1959'da köy statüsü kazandı. Sarıkaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Sarıkaya, Biga

Köy, 1902 yılı kayıtlarında Bülbülovası adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Sarıkaya, Dulkadiroğlu

Daha önceleri Dereli köyüne bağlı Homburlu mahallesi iken, 21 Haziran 1955'te Sarıkaya adıyla köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Sarıkaya, Erdemli

Sarıkaya, Mersin ilinin Erdemli ilçesinin bir mahallesidir. Rakımı 1300 metre olan mahallenin, Erdemli'ye uzaklığı 31 km.'dir. Yenimahalle, Sağlık, Uzunkuyu, Tavşantepe, Kadılı, Babakovdu olmak üzere altı mahalleden oluşmuştur.Kuruluş tarini bilinmeyen Sarıkaya mahallesini, 1700'lü yıllarda Karaman yöresinden gelen Yörüklerin kurduğu rivayet edilmektedir. Karaman dolaylarından gelen Yörükler önce Yanıkköy denilen yere (Tozlu mahallesinin üst kısımları) iskan edilir. Bu aileler Mersin tarafından bu yörelere gelen Yörüklerle anlaşamazlar ve aralarında husumet çıkar. Mersin'den gelen Yörüklerin oba beyinin kardeşini öldürmesiyle kavga başlar. Bunlar da Mersin Yörükleriyle kavga ederler, ölümler olur. Bu sefer Mersin Yörükleri onların mahallesini yakar. Yanık mahallesi adı bu olaydan gelmektedir. Köylüler, Yanık mahallesi terk ederek iki kısım halinde bir kısmı Kızılgeçit Yörüklerinin beyine sığınmışlar diğer kısmı ise Kara Efrenk (Aslanköy) beyliğine sığınmışlardır. Kızılgeçit beyliğine sığınanları Sarıcakaya denen bölgeye yerleştirmiştir. Sarıcakaya adı bugün Sarıkaya adına dönüşmüştür. Osmanlı zamanında da köy iken Cumhuriyetin ilanı ile birlikte tekrar köy statüsüne alınmıştır. Erdemli halkının en büyük yaylalarından olan köy, yazın kalabalıklaşır. Mahallenin yerlileri genellikle hayvancılıkla, yaylaya çıkanların bir kısmı da yayla sebzeciliği ile uğraşırlar. Köy, Çanakkale, Sarıkamış, İstiklal savaşlarında çokça kayıp veren köylerden biridir. Akrabalık bağları güçlüdür. Çevresi ardıç, meşe, sedir ağaçlarından oluşan ormanlarla kaplıdır. Sarıkaya mahallesinin girişinde yer alan Kargagediği dünyanın en zengin ve en yaşlı sedir ormanına sahiptir. Limonlu, Kocahasanlı, Tömük ve Erdemli halkının yayla olarak kullandığı mahallenin çevresinde kurt, yaban domuzu, tavşan, sincap gibi hayvanlara sıkça rastlanılır. Çevresinde kuşların çokluğu ile dikkati çekmektedir. Yaz mevsiminde köyler arası futbol turnuvalarına ev sahipliği yapacak kadar geniş bir futbol sahası vardır. Mahallede Roma ve Bizanslılardan kalma sarnıç ve kuyular halen kullanılmaktadır.
Sarıkaya, Kiraz

Sarıkaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıkaya, Koyulhisar

Köyün adı, 1522 yılı kayıtlarında Çorak, 1928 yılı kayıtlarında ise Çorak Müslim ve Çorak Kâfir olarak geçmektedir.
Sarıkaya, Midyat

Mahallenin adı, 1526 ve 1850 yılı kayıtlarında Haldah ya da Heldeh olarak geçmektedir. Daha önceleri Gercüş ilçesine bağlıyken, 11 Mayıs 1992'de Midyat ilçesine bağlandı.