barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Türkiye'de uçak mühendisliği eğitimi

İstanbul Teknik Üniversitesi: "Uçak Mühendisliği" adı altında bir lisans programı yürütmektedir. Türkiye'de ilk kez 1941 yılında makine fakültesinde bir alt dal "tayyare mühendisliği" olarak eğitim vermeye başlamış daha sonra 1983 yılında uçak ve uzay bilimleri fakültesi kurulmuştur.Uçak mühendisleri, Türkiye'de THY'de, Kara ve Hava Kuvvetlerinde ana bakım üstlerinde, TUSAŞ'ta, Roketsan'da, Aselsan'da, TÜBİTAK-SAGE'de, TÜBİTAK-UZAY'da, HAVELSAN'da, Savunma Sanayii Başkanlığı'nda, Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü'nde, MKE'de ve özel bazı hava şirketlerinde temel elemanlar olarak çalışabilirler. Uçak mühendisleri ayrıca, otomotiv sektöründe de halihazırda çalışmaktadırlar. Sivil havacılık ve havacılık-uzay alanındaki savunma sanayii Türkiye'de özellikle son yıllarda atağa kalkmıştır. Uçak ve Uzay mühendisliğinin temelinde 4 ana bilimdalı vardır;
Türkiye'de vasiyet hukuku

Türkiye'de vasiyette bulunabilmek için 15 yaşını doldurmuş olmak ve temyiz kudretine sahip olmak gerekir. Vasiyetname sözlü, kendi el yazısı ile veya resmî şekilde yapılabilir. Sözlü vasiyetin ispat kuvveti zordur. Ancak belirli hallerin varlığında bu vasiyet geçerli olur.Sağ kalan eş için, çocukları ile birlikte mirasçı olmaları halinde kanuni miras hakkının tamamı diğer hallerde yarısı.
Türkiye'de verem

Türkiye'de verem verileri Verem Savaş Dispanserlerinden düzenli olarak toplanmakta, her bir hastanın verisi ayrıntılı olarak analiz edilip yıllık olarak raporlanmaktadır. Ayrıca toplanan ve analiz edilen veriler Dünya Sağlık Örgütü'ne de gönderilmekte, Dünya Sağlık Örgütü de verilerde bir takım düzenlemeler yaparak rapor halinde yayınlamaktadır.Tüberküloz hastalarının tanı ve tedavileri uzun süreli programlar dahilinde yürütüldüğünden raporlar hazırlandığı yıldan önceki 4 yılı kapsamaktadır. Örneğin 2010 raporunda;2006 yılının ÇİD-TB (çok ilaca dirençli tüberküloz) hastalarının ikinci yıl tedavi sonuçları bulunur.2010 yılı çalışmaları; verem savaş dispanserlerinde 2010 yılında 2.378.998 muayene yapılmış, 1.793.368 radyolojik tetkik istenmiş, 92.238 direkt mikroskopi ile balgam incelemesi yapılmış ve 125.256 balgam numunesi bölge tüberküloz laboratuvarlarına gönderilmiştir.% 62,7 (10.906) akciğer TB, %33,6 (5.848) akciğer dışı TB, % 3,7 (648) hem akciğer hem akciğer dışı TBAkciğer dışı organ tüberkülozlarından en sık % 32,6 plevra tüberkülozu, %31,4 ekstra torasik lenf bezi tüberkülozu tespit edilmiştir.
Türkiye'de yabancı dil öğretimi

Yabancı dil, Türkiye’de ilköğretim, lise ve üniversitede Türkçe dışında öğretilen dillere verilen genel isimdir.Türkiye'de uzun yıllar yabancı dil olarak öğretilen İngilizce bu statüsünü korumaktadır. Türkiye'de İngilizce öğretimi Fransızcanın etkisini kaybetmeye başladığı dönemde atılım yapmıştır. Bir zamanların soylular dili olan Fransızca önemini yitirmiş ve II. Dünya Savaşı sonrası artan Amerikalı etkisiyle İngilizce, Türkiye'de ve dünyada önem kazanmıştır.Sekiz yıllık ilköğretim yasasından sonra İngilizce, ilköğretim ikinci sınıflara kadar çekilmiştir. Genel liselerin dört yıla çıkmasıyla beraber hazırlık sınıfı kavramı ortadan kalkmış, İngilizce derslerinin haftalık ders saati artırılmıştır.Pek çok üniversite, liselerde hazırlık sınıfı okunmuş bile olsa öğrencilerini bir yeterlilik sınavından geçirerek İngilizce seviyelerini ölçmektedir. Ön koşullara uymayan öğrenciler bir yıl süreyle hazırlık sınıfında yoğun İngilizce programlarıyla yeterli seviyeye getirilir. İngilizce öğretmenliği programlarında da bu yeterlilik sistemi uygulanmaktadır. İngilizce öğretmenliği programları -hazırlık sınıfı dâhil edildiğinde- beş yıl, on yarıyıldan oluşmaktadır. Yeterlilik sınavını veren öğrenciler; sekiz yarıyıl boyunca İngilizce okuma ve konuşma becerileri, İngilizce dil bilgisi, yazma becerileri ve bu becerileri öğretme yöntemleriyle ilgili dersler aldıkları gibi İngiliz edebiyatı, Amerikan edebiyatı ve İngiliz dilinin tarihi ve yapısıyla ilgili yoğun olmayan dersler alırlar. Ayrıca günümüzde İngilizcenin önem kazanmasıyla birlikte çok sayıda dil eğitim siteleri kurulmuştur. Aynı zamanda İngilizcenin bilgisayar ortamında öğretilmesiyle ilgili Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığının çeşitli projeleri bulunmaktadır. Ancak İngilizce, Türkiye'de resmî işlerde kullanılmamaktadır.İlkokullarda yabancı dil eğitimi olarak İngilizce, ikinci sınıfta başlamaktadır. Dersler İngilizce öğretmenleri tarafından verilmektedir. Dördüncü ve beşinci sınıflarda da haftalık ders saati üçtür.Ortaöğretimde yabancı dil zorunlu olmakla beraber okul türlerine göre çeşitlilik göstermektedir. Anadolu liselerinde dokuzuncu sınıflarda haftalık ders saati altı iken ve kimi okullarda ek olarak iki saatlik video dersi okutulur. Düz liselerde yabancı dil ders saati üçtür. Ayrıca Anadolu liselerinde ikinci yabancı dil olarak Almanca ve seyrek olarak Fransızca da okutulmaktadır.
Türkiye'de yasaklanan kitaplar

Kitapların toplum üzerinde hükûmetlerin istemediği bir etki bırakma korkusu yüzünden dünyada ve Türkiye'de Yıllar boyunca birçok kitap yasaklanmış veya kısıtlanmıştır. Türkiye'de bugüne kadar 23 bin kitabın yasaklandığı varsayılmaktadır. Türkiye'de bu kitapların en seçkinleri şöyledir;
Türkiye'de yasama

Anayasanın 7. maddesine göre Yasama yetkisi Türk Milleti adına Türkiye Büyük Millet Meclisinindir. Bu yetki devredilemez..Türkiye Büyük Millet Meclisi, beş (5) yılda bir yapılan genel oyla seçilen altıyüz (600) milletvekilinden oluşur.TBMM'nin tarihçesi, kurulduğu 23 Nisan 1920 tarihinden 2023 yılına kadar 27 yasama dönemine ayrılır. Yasama dönemleri aşağıdaki şekildedir:15 Ekim 1961 - 12 Eylül 1980 tarihleri arasında "Millet Meclisi" ve "Cumhuriyet Senatosu" olmak üzere iki meclis halinde çalışmıştır.
Türkiye'de yayımlanmış fotoğraf dergileri

Osmanlı döneminden beri birçok dergi sayfalarında zaman zaman fotoğrafa geniş yer ayırmıştır. Özellikle magazin, doğa ve haber dergileri fotoğrafın vurucu etkisini çabucak kavramışlar ve dergi sayfalarının oldukça büyük bir kısmına albenili fotoğraflar basmışlardı. Yurt dışında Life gibi haber-magazin dergileriyle, National Geographic gibi bilim-doğa dergilerinin astronomik tiraj rakamlarına erişmesi, Türkiye'de de Hayat, Ses gibi dergilerin ortaya çıkmasına neden oldu ve bunlar da benzer bir biçimde, Türkiye için oldukça yüksek sayılabilecek satış rakamlarına ulaştılar. Bu tür dergiler de bünyelerinde, yurt dışı muadillerinin yaptığı gibi, dönemin şöhretli foto muhabirlerini ve ünlü fotoğraf sanatçılarını barındırdılar. Baskı tekniklerinin gelişmesiyle son yıllarda Atlas gibi coğrafya ve keşif dergileriyle "National Geographic Türkiye" dergisi fotoğrafa özel önem veren dergilerin başında gelmektedir. Ancak yine de bu tür dergiler bu maddenin konusu dışındadır.Bu maddenin konusu tamamen fotoğraf sanatı ve tekniğine ayrılmış 'tematik' veya 'ihtisas dergileri' olarak nitelendirilebilecek dergilerdir.Cumhuriyet döneminde yayımlanmış ve yayımlanmakta olan Latin harfleri ile yazılmış belli başlı fotoğraf dergileri şunlardır:Bunlar fotoğrafla ilgili web siteleri değil, bir dergi anlayışı içinde üretilmiş ve çoğu sanal ortamda adeta basılı bir dergi gibi sayfa sayfa okunacak sanal dergilerdir.
Türkiye'de yayımlanmış sinema kitapları

Türkiye'de yayıncıların başından beri sinema kitaplarından büyük beklentileri olmamıştır. Kısa sürede tüketilecek popüler kitaplara kıyasla daha kısıtlı bir kitleye hitap eden ve hemen okunup atılmak yerine kitaplıklarda başvuru amacıyla muhafaza edilen türden eserlerden sayılan 'sinema kitapları', sadece meraklıları tarafından satın alındıkları için hem az sayıda yayımlanmışlar hem de yüksek baskı sayılarına ulaşamamışlardır. Sinema yazarı Nijat Özön, yayıncıların kâr getirmediği için sinema kitaplarından “vebadan kaçar gibi” kaçtığını söylemiştir. Günümüzde sinemaya olan ilginin göreceli olarak artmasına paralel olarak çok daha fazla sayıda sinema kitabı piyasaya çıksa da halâ bazı yayınevleri fazla bir satış beklemedikleri sinema kitaplarını prestij maksatlı yayımlamakta, buradan uğradıkları zararı yayımladıkları diğer popüler kitaplarla telafi etmektedirler.1960'lı ve 1970'li yıllarda Ankara merkezli "Bilgi Yayınevi" çok sayıda sinema kitabı yayımlamıştı. 1980'lerden sonra Türkiye'de bir yılda basılan sinema kitaplarının sayısında hızlı bir artış görülmüş, bu artış gittikçe ivme kazanarak 2000'li yıllarda doruğa çıkmıştır. Birçok yayınevinin yayın yelpazesinde bir veya birkaç sinema kitabı yer alırken yayın yelpazesini tamamen sinema kitaplarına ayırmış olan "Es Yayınları" dikkati çekmektedir. Sinema konusundaki portföyleri oldukça geniş olan diğer yayınevleri arasında "Hil Yayınları", "Afa Yayınları", "+1 Kitap", "Agora Kitaplığı", "Kabalcı Yayınevi", "İzdüşüm Yayınları", "Remzi Kitabevi" ve "Kitle Yayınları" sayılabilir. Bazı sinema kitapları ilk baskılarını kâr amacı gütmeyen bilim kuruluşlarının veya derneklerin bünyelerinde yapmışlar, ilerleyen yıllarda bunların ikinci, üçüncü vb. baskıları bağımsız ticari kitabevleri tarafından çıkartılmışlardır.Yukarıda belirtilen nedenlerle Türkiye'de yayımlanmış sinema kitaplarının listesi çok da kabarık olmayacaktır. Son seksen yılda yayımlanan sinema ile ilgili kitapların bir listesi aşağıya çıkartılmıştır: (Not: "Türkiye'de yayımlanmış sinema dergileri"nin listesi başka bir Vikipedi maddesinde ele alınmıştır.)
Türkiye'de yayımlanmış tarih dergileri

Türkiye'de tarih dergisi yayıncılığı ilk kez 1910 yılında Tarih-i Osmani Encumeni Mecmuası'yla başlamış ve günümüze kadar kimisi uzun, kimisi kısa ömürlü olan onlarca tarih dergisi yayımlanmıştır. Bunların yayın hayatları arasına bazen uzun boşluklar girmiştir. Tarih dergiciliği 1950'li yıllarda bir altın çağ yaşamış ve bu dönem içerisinde onlarcası bir arada çıkmaya başlamıştır. 1965'te aylık yayımlanmaya başlayan ve Şevket Rado ve Yılmaz Öztuna'nın birlikte çıkardıkları Hayat Tarih Mecmuası ise uzun yayın hayatı, yüksek tirajı, hem de popüler tarih konularına yaklaşımıyla hâlâ bir rekoru elinde tutmaktadır.Not:Gerçek anlamda bir tarih dergisi sayılmasa da yukarıdaki dergilere Tombak dergisini de katmak uygun olabilir.
Türkiye'de yayınlanan dergiler listesi

Türkiye'de yayınlanan dergiler listesi, Cumhuriyetin ilanından sonra Türkiye'de Türkçe yayın yapmış veya halen yapmakta olan kayda değer dergilerin listesidir.Listede Cumhuriyetten önce yayınlanmaya başlayan ve Cumhuriyetten sonra da yayın hayatına devam eden dergilere de yer verilmiştir.Tüm sayıları Osmanlı Devleti zamanında yayınlanan dergiler için; Osmanlı Devleti'nde yayınlanan dergiler listesiTürkiye'de yayınlanmış veya halen yayınlanan yabancı dillerdeki dergiler için; Türkiye'de yayınlanan yabancı dildeki dergiler listesi sayfasına bakınız.
Türkiye'de yerel seçimler

Türkiye'de yerel seçimler, Türkiye'de 1930'dan itibaren yapılan yerel seçimlerin ve sonuçlarının yer aldığı liste.1923 yılında kurulmasının ardından 1946 yılına kadar Cumhuriyet Halk Partisi'nin iktidarda olduğu tek parti rejimiyle yönetilen Türkiye Cumhuriyeti'nde ilk çok partili yerel seçim 1930'da yapıldı. 1934, 1938 ve 1942 yıllarında yapılan 3 yerel seçim de tek partili dönemde yapılan yerel seçimler olarak kayıtlara geçti. II. Dünya Savaşı sonrasında çok partili siyasal hayata geçen Türkiye'de 1946 ve 1950 ve 1955 yıllarında yapılan yerel seçimlerden sonra 1960 Askeri Darbesi nedeniyle demokratik hayat sekteye uğradı. 1961 Anayasası'nın kabulüyle birlikte yerel yönetimlere dair seçim mevzuatı değişti. Değişiklik uyarınca, belediye başkanları halk tarafından doğrudan seçilmeye başladı. 1963 yılındaki belediye başkanlığı seçimleri ilk kez tek dereceli yapıldıktan sonra 1968, 1973 ve 1977 yıllarında da yerel seçimler yapıldı. 1980 Askeri Darbesi nedeniyle tekrar kesintiye uğrayan yerel seçimler 1984, 1989, 1994, 1999, 2004, 2009, 2014 ve 2019 yıllarında düzenli olarak yapılmaya devam etti.
Türkiye'de yok olmak üzere olan kuş türleri

Tehlike altında olan kuşların Türkiye'deki sayısı 30'u buluyor. Hassas olan kuşların sayısı ise 59. Böylece, Türkiye'de yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olan kuşların sayısının toplamı 102. Türkiye coğrafyası üzerinde 13 kuş türü yok olmak üzere. Bu türlerin Türkiye'deki kuşların toplamına oranı yüzde 2,8. Türkiye'deki kuşların üreyenlere oranı ise 4,2.
Türkiye'de yolsuzluk

Türkiye'de yolsuzluk, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılımını etkileyen bir konudur. Uluslararası Şeffaflık Örgütü'nün 2016 Yolsuzluk Algısı Endeksi ülkeyi 176 ülkeden 75'inci sıraya koyarken, 2017 endeksi Türkiye'yi 87'nci sıraya geriletti. Türkiye, Uluslararası Şeffaflık Örgütü'nün 2018 Yolsuzluk Algısı Endeksi kapsamında ankete katılan 180 ülkeden 78'inci sırada yer aldı. Bu durum Tunus (73.), Bulgaristan (77.) ve Çin (87.) ile karşılaştırılabilir.1998 yılındaki Türkbank skandalı, güven oylamasına ve Başbakan Mesut Yılmaz'ın istifasına yol açtı. Yılmaz, Meclis tarafından soruşturulmuş olmasına rağmen, beş yıllık bir sınırlama yasası daha fazla hareket yapılmasını önledi. 17 Aralık 2013 tarihinde, üç Türk bakanın ve önde gelen birçok iş insanının oğulları tutuklandı ve yolsuzlukla suçlandı.
Türkiye'de yüksek hızlı demiryolu

Türkiye'de yüksek hızlı demiryolu, 2003'te TCDD tarafından Ankara – İstanbul arasındaki illeri kapsayan  azami hıza uygun Ankara – İstanbul yüksek hızlı demiryolu'nun inşasına başlanmıştır. Etütler yapıldıktan sonra ilk somut adım 2004'te atılmış ve yüksek hızlı demiryolu için yer açma işlerine başlanmıştır. 23 Nisan 2007'de hattın ilk etabı olan  uzunluğundaki Ankara – Eskişehir etabında deneme seferlerine başlanmış, 13 Mart 2009'da da 1 saat 25 dakika süren ilk yolculu ticari işletim yapılmıştır.Bu gelişmeyi 2011'de Ankara – Konya arasında inşa edilen  azami hıza uygun Polatlı – Konya yüksek hızlı demiryolu'nun hizmete girmesi takip etmiştir. Ankara – İstanbul yüksek hızlı demiryolu, 2014'te Eskişehir'den İstanbul'un Anadolu Yakası'ndaki Pendik'e, 2019'da ise Avrupa Yakası'ndaki Halkalı'ya kadar uzatılmıştır. 26 Nisan 2023'te ise  azami hıza uygun Ankara – Sivas yüksek hızlı demiryolu hizmete girmiştir.Türkiye'de yüksek hızlı demiryolu ağının doğuda Erzincan'a, batıda İzmir'e, kuzeybatıda Kapıkule'ye, güneyde Mersin ve Adana'ya ve güneydoğuda Gaziantep'e uzatılması çalışmaları devam etmektedir.Yüksek Hızlı Tren adı altında gerçekleştirilen yüksek hızlı demiryolu taşımacılığı hizmeti, 2009–2016 yılları arasında doğrudan TCDD tarafından yapılırken, 2016 yılı itibarıyla TCDD Taşımacılık tarafından yapılmaya başlanmıştır.
Türkiye'de yükseköğretim öğrencileri için ceza afları

Türkiye'de Yükseköğretim öğrencileriiçin ceza afları, çeşitli nedenlerden dolayı yükseköğretim kurumlarıyla ilişikleri kesilmiş öğrencilerin geri kazandırılmasıdır.Söz konusu affın YÖK'ün hizmete girdiği 1981 yıl itibarıyla bu güne kadar cezalandırılınan tüm öğrencilere uygulanması yönünde;1984, 1988, 1991, 1992, 1993, 1995, 2000 ve 2005 yıllarında bu öğrencileri geri kazandırmaya çalışılmıştır. Yüksek öğrenci sayısının bir anda üniversitelere doluşması, aftan disiplin suçlularının da yararlanması nedeniyle sık çıkarılan afların eğitim sistemini yozlaştırdığı söylenmektedir.Öğrenci affı Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde nitelikli çoğunlukla çıkar. Daha sonra 2457 No'lu Yükseköğretim Kurulu'na kimi geçici maddeler eklenmesiyle maddenin yasaya eklendiği anda yasa yürürlüğe girer. Atıl durumdaki öğrenciler dilekçeleri ile üniversite öğrenci işleri daire başkanlıklarına aftan yararlanmak istediklerini belirtirler.Resmî Gazete Sayı : 27038 (Mükerrer) YÜKSEKÖĞRETİM KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN Kanun No. 5806  Kabul Tarihi: 22/10/2008
Türkiye'de yürütme

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 8. maddesine göre Türkiye'de yürütme yetkisi ve görevi, cumhurbaşkanı tarafından anayasaya ve kanunlara uygun olarak kullanılır ve yerine getirilir.Cumhurbaşkanı, Türkiye'de yürütmenin başıdır. Bakanlar kuruluna başkanlık eder. Hükûmeti ve icraatlarını yönetir. Türkiye Cumhuriyeti'nde her 5 yılda bir  yapılan TBMM ve cumhurbaşkanı seçimiyle belirlenir.Cumhurbaşkanı, bakanlar kurulunun başkanı olarak, bakanlıklar arasında işbirliğini sağlar ve hükûmetin genel siyasetinin yürütülmesini gözetir. Bakanlar kurulu bu siyasetin yürütülmesinden birlikte sorumludur. Her bakan, cumhurbaşkanına karşı sorumlu olup, ayrıca kendi yetkisi içindeki işlerden ve emri altındakilerin eylem ve işlemlerinden de sorumludur. Cumhurbaşkanı, bakanların görevlerinin Anayasa ve kanunlara uygun olarak yerine getirilmesini gözetmek ve düzeltici tedbirleri almakla yükümlüdür.Cumhurbaşkanı tarafından hükûmeti kurmakla görevli (teamüller gereği en çok sandalyeye sahip siyasi parti genel başkanı) milletvekili, öngörülen sürede temaslarını tamamlayarak kabine yani bakanlar kurulu listesini yine cumhurbaşkanı'na sunarak onay alır.Her bakanlığa bağlı bir başkanlık olduğu gibi, birçok devlet kurum ve kuruluşu başkanlar aracılığı ile yürütülür. Tek istisna Millî İstihbarat Teşkilatı olup, sadece cumhurbaşkanına karşı sorumludur ve bakanlıklar aracılığı ile idare edilemez.
Türkiye'de yüzme

Türkiye'de modern yüzmenin ilk örnekleri Galatasaray Lisesi’nin beden eğitimi öğretmenliğini yapan Monsieur Moiroux’un çabalarıyla 1873 yılında görülmüş , yüzme branşına ilk yer veren kulüp ise Fenerbahçe olmuştur . Bu kulübün sporcularından Selahaddin Türsen ilk mukavemet yüzücüsü, Said Salahaddin Cihanoğlu ise ilk sürat şampiyonu olurken , Galatasaray da Fenerbahçe'nin ardından yüzme şubesini açarak bu sporda da ezeli rekabeti başlatmıştır.Türkiye'nin ilk kısa ve  ölçülü mesafedeki yüzme yarışı sarı-kırmızılı kulüp tarafından 15 Eylül 1923 tarihinde düzenlenen Büyükada yarışıdır. 100 metre üzerinden yapılan yarışta İtalyan  Mai Cimmeri birinci olurken, Fenerbahçeli Raşit Bey ikinci, Galatasaraylı Nejad Abud üçüncü oldu .1928 yılında ilk İstanbul Ferdi Yüzme Şampiyonası düzenlenirken, 1931 yılında ise ilk İstanbul Kulüplerarası Yüzme Şampiyonası tertiplendi. Beylerbeyi Spor Kulübü 32 puanla şampiyon oldu . İlk Türkiye Şampiyonası ise 26 Ağustos 1932 tarihinde İstanbul'un yanı sıra, İzmir, Bandırma ve İzmit bölgelerinden sporcuların katılımıyla İstanbul'da düzenlendi .Bu tarihten itibaren, bazı yıllar istisna her yıl Türkiye Ferdi Yüzme Şampiyonası düzenlenirken, Türkiye Kulüplerarası Yüzme Şampiyonası'nın düzenlenmesi 1960'ların sonunu buldu.
Türkiye'de Çağdaş Mimarlığın (1923-2003) Önde Gelen 20 Eseri

Türkiye’de çağdaş mimarlığın (1923-2003) önde gelen 20 eseri Mimarlar Odası’nın resmi yayını olan Mimarlık dergisinin 311. sayısında okuyucularına yaptırdığı ankete verilen isimdir. Bu ankette 1923 ile 2003 yılları arasında Türkiye’de mimarlık alanında kayda değer eserlerden seçim yapması istendi.
Türkiye'de Çağdaşlaşma (kitap)

|ad=Türkiye'de Çağdaşlaşma|yazar=Niyazi Berkes|özgünad=The Development of Secularism in Turkey|kapaksanatçısı=Nahide Dikel|ülke=Türkiye|tür=Tarih İnceleme, araştırma|yayımcı=Bilgi Yayınevi|sayfa=598|görsel=Türkiyede Çağdaşlaşma.jpg|ISBN=9789750804342Türkiye'de Çağdaşlaşma, Niyazi Berkes'in, Türkiye’nin geleneksel devlet sisteminden laik bir yönetime geçişini incelediği kapsamlı tarih çalışmasıdır.Berkes kitabı, Kanada'da, McGill Üniversitesi'nde bulunduğu dönemde, Cumhuriyetin 50. Yılı kutlamaları vesilesiyle kaleme almıştır. İlk kez 1964’te The Development of Secularism in Turkey başlığıyla İngilizce yayımlanan kitap 1973 yılında dilimize kazandırılmıştır. Türkçe basımı yayına Galatasaray Üniversitesi Siyaset Bilimi Bölümü öğretim üyesi Ahmet Kuyaş hazırlamıştır.Kitap bugün hala yaygın olarak Türkiye modernleşme tarihi çalışmalarında okunmaya ve tartışılmaya devam etmektedir.
Türkiye'de çocuk hakları

2006 yılı sayımlarına göre yaklaşık 25 milyon çocuk nüfusa sahip olan Türkiye'de Çocuk Hakları Sözleşmesi ancak 1995'te uygulamaya geçti. UNICEF tarafından Türkiye İstatistik Kurumu verileri dikkate alınarak hazırlanan bültende Türkiye’deki 15 yaşından küçük çocukların yüzde 27.7’sinin yoksulluk içinde bulunduğu ve bu oranın kırsal alanlarda yüzde 40.6’ya kadar çıktığını belirtildi. Çocuk Vakfı'nın hazırladığı 23 Nisan 2007’de Türkiye’nin Çocuk Gerçeği raporuna göre ise Türkiye’de her 5 çocuktan biri çalışıyor ve bunların yüzde 76,9’unun tarım kesiminde çalışıyor.Hükûmet, gündemindeki istihdam paketi ile 16 yaşından küçük çocukları ağır ve tehlikeli işte çalıştırma cezasını 904 TL'den 100 TL'ye indirmeyi planlıyor.TUİK raporlarına göre 2019 itibarı ile Türkiye'de 5-17 yaş grubundaki çocuk işçiler 720 bin kişiyi bulmaktadır. Yasalara göre 12 yaşından küçüklerin iş gücüne katılması (Yetenek sergilenmesi hariç) yasaktır.
Türkiye'de çok eşlilik

Türkiye'de çok eşlilik, 1926'da Türk Kanunu Medenisi'nin kabul edilmesiyle yasal olmaktan çıkarılıp cezaya tabi tutulmuştur. Atatürk'ün laik reformlarında bir kilometre taşıdır. Yasadışı çok eşliliğin cezası 2 yıla kadar hapis cezasıdır. Türkiye uzun zamandır laikliğin teşvik edilmesiyle tanınıyor ve çok eşliliğe karşı daha sıkı engeller getiriyor. İktidardaki Adalet ve Kalkınma Partisi, çok eşliliğin ülkeye girmesini ya da var olmasını men etmeye çalışıyor.Türk toplumunda yasa dışı çok eşlilik çok nadir olmakla birlikte, uygulama Kürt nüfuslu Güneydoğu Anadolu ve Doğu Anadolu Bölgesi'nde hala var. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın danışmanlarından olan Ali Yüksel'in dördüncü eş alma niyetini kamuoyuna duyurması, Türk medyasından ve aynı zamanda iktidar partisinden tepkiyle karşılanmıştır.
Türkiye'de özgür yazılımın geçmişi

Türkiye'de özgür yazılım topluluğu 1992 yılında oluşmaya başlamış 1993 yılında linux@bilkent.edu.tr listesi etrafinda örgütlenmeye başlamış, 1995 yılında ilki düzenlenen "Türkiye'de İnternet" Konferansı'nda ilk kez yüz yüze bir araya gelmiştir. 1995'ten 2000 yılı ortasına kadar Türkiye Linux Kullanıcıları Grubu adı ile bir birlik oluşturan Türk özgür yazılım gönüllüleri, 2000 Mayıs ayında başlatılan girişimler ile bir derneğe kavuşarak, Linux Kullanıcıları Derneği adı ile ilk genel kurullarını Kasım 2001'de gerçekleştirmiştir. LKD Mayıs 2002'de Ankara Üniversitesi'nde 1. Linux ve Özgür Yazılım Şenliğini gerçekleştirilmiştir. Şenlik 2002'den sonra her yıl yinelenmektedir.Türkiye'de bir Linux geleneği oluşunca insanlar Türkiye'ye özgü, gereksinimleri karşılayabilecek bir Linux dağıtımı yapma işine giriştiler. 1998 yılında İTÜ'lü ve Yeditepeli bir öbek öğrencinin "Türkçeleştirilişmiş bir işletim sistemimiz, yazılımlarımız olsun!" düşüncesi ile çıkan Turkuaz Linux  tasarısı bu alanda öncülerdendir. Tasarı şu an durdurulmasına karşın  ardılları olan tasarılara yol göstermiştir. 2004 Nisan'ında başlayan Truva Linux tasarısı, 2003 yılında TÜBİTAK UEKAE bünyesindeki Pardus tasarısı diğer önemli Linux dağıtımı girişimleridir. Bunlardan en önemlisi halen süren Pardus Linux dağıtımıdır.
Türkiye'de öğretmenlik

"1739 Sayılı Millî Eğitim Temel Kanunu'nun 43. Maddesine göre, öğretmenlik, devletin eğitim, öğretim ve bununla ilgili yönetim görevlerini üzerine alan özel bir ihtisas mesleğidir."Eskiden, öğretmen okullarında (köy enstitüleri, köy öğretmen okulları) yetişen ilkokul öğretmenleri; eğitim enstitülerinden çıkan ortaokul öğretmenleri; yükseköğretmen okullarıyla üniversitelerin edebiyat ve fen fakülteleri belirli dallarında okuyan ve öğretim lisansı almak için meslek bakımından gerekli ek dersleri (didaktik, pedagoji tarihi, pedagojik formasyon, psikoloji) gören üniversite mezunlarından Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı hizmetine geçen lise öğretmenleri, Memurluk Kanunu'nun kapsamına girerdi. Günümüzde ise öğretmen yetiştirme görevini, üniversitelerin ilgili Eğitim Fakülteleri ile Teknik Eğitim Fakülteleri üstlenmiştir.Öğretmenler, bakanlığın hazırlattığı yönetmeliklere uygun şekilde, yetişmelerinin kendilerine sağladığı imkânlar çerçevesinde okullarda görev alırlar.Ayrıca öğretmenlerin öğrencilerini yetiştirme konusunda her fırsattan yararlanmaları, hizmet ruhu beslemeleri, ödevden kaçınmamaları, öğrencilerine iyi bir yardımcı ve kılavuz olmaları, eğitim işlerinde bütün tutum ve davranışlarıyla örnek olmaları istenir.Öğretim görevi sırasında öğretmenlerin, öğrencileri kişisel çalışmalara yöneltmeleri, zümre öğretmenleriyle yakın bir işbirliği sağlamaları, öğrenci ödevlerini ilgili yönetmeliğe göre inceledikten sonra geri vermeleri, sınav yönetmeliğine göre görevlendirildikleri sınavlarda bulunmaları, öğrencilerinin başarılarını ölçerek değerlendirmeleri, kanaat dönemleri sonunda verilecek karne notları için gerekli sözlü-yazılı yoklamaları yapmaları beklenir.Ders görevi sonunda öğretmenlerin yapmaları gereken işler bitmez.Mesai saati bitiminden sonra öğretmenlerden yıllık ders dağıtım planlarını yapmaları, dersler için hazırlık yapmaları bunun için materyaller hazırlamaları, yaptıkları yazılı yoklamaları değerlendirmeleri, öğrenci davranışlarıyla ilğili gözlem formlarını değerlendirerek öğrencinin gelişimini izlemeleri, öğrencilerinin daha iyiye ulaşması için ne gibi tedbirler alması gerektiğini inceleyip sorgulaması beklenir.Eğitim çalışmaları sırasında öğretmenler, okul yönetiminin belirlediği günlerde okul nöbeti tutmakla, kendisine verilen eğitsel kulüpleri kurarak çalıştırmakla, öğretmenler kurulunun kararlarıyla kendisine verilen sınıfın eğitim işlerini düzenlemekle, Tebliğler Dergisi'ni okumakla yükümlüdürler. Öğretmenler, öğretim, eğitim ve bilim ödevinden başka bir ödev alamazlar. Kendi okullarından başka okullarda ek olarak bilim, öğretim ve eğitimle ilgili bir işte çalışacak olan öğretmenlerin Millî Eğitim Bakanlığı'ndan izin almaları şarttır.Öğretmenler, önce okul müdürlerinin, sonra Millî Eğitim Müdürlüğü'nün İller Kanunu'na göre mahalli mülkiye amirinin, Millî Eğitim Bakanlığı müfettişlerinin denetimine bağlıdır. İlköğretim öğretmenlerinin nakil ve tayini il idaresince; lise öğretmenlerininki ise bakanlıkça yapılır. Öğretmenler, okullar saymanlığından maaş alırlar ve Emekli Sandığı'na bağlıdırlar. Aynı zamanda son günlerde Millî Eğitim Bakanlığı sözleşmeli öğretmenlik uygulamasına gitmiştir.
Türkiye'de İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi

İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi'nin ilk zamanlarındaki bazı liderleri, 1850'de Türkiye'de vaaz verdiler ve bugünkü Efes'i Pavlus, Timoteos ve Yuhanna'nın ait olduğu Hristiyan topluluğunun Yeni Ahit evi olarak kabul ettiler. Mayıs 1854'te Son Zaman Azizleri Türkiye'de bir topluluk kurdu. Bu topluluğun üyeleri Kırım Savaşı'nda, Türkiye ve Fransa'dan gelen müttefik kuvvetler ile birlikte, Rusya'ya karşı savaşan İngiliz Son Zaman Azizleri askerlerinden oluşuyordu.1884 yılında Kilise, Türk Misyonu'nu kurarak İsviçre Alpleri'nde doğan Jacob Spori'yi Türkiye'ye vaaz vermesi için gönderdi. Spori İstanbul'a gelip kendi kendine Türkçe öğrendikten üç ay sonra vaaz vermeye başladı. Türkiye'de iken İngilizce, Fransızca ve Almanca da öğretti. İstanbul'da yaşayan bir Macar olan Mischa Markow, 1887'de Kilise'ye katıldı. Vaftizinden sonra vaaz etmek için Macaristan'a döndü. Eylül 1889'da dinini değiştirerek Mormon olan ilk Ermeniler Gaziantep'te vaftiz edildi. Uzun yıllardır Türkiye'deki kilise büyümesi yavaştı, ancak son yıllardaki çabalar birkaç yeni topluluk evinin kurulmasına yol açtı. Bunlardan ilki Ekim 1979'da Ankara'da kuruldu. 1991'de Kilise, Türkiye'deki Kürt mültecilere yardım etmek için tahmini 13.000 battaniye, 35 ton giysi ve tıbbi malzeme için fon gönderdi.
Türkiye'de şeker üretimi

Türkiye’de şekerin ana hammaddesi şeker pancarıdır. Türkiye’de de geçmişte şeker kamışı tarımı için denemeler yapılmış, ancak ekonomik olmayacağı anlaşıldığı için vazgeçilmiştir.Türkiye'deki şeker üretme teşebbüsleri Osmanlı İmparatorluğu zamanına (1840-1899) kadar uzanmaktadır. İlk teşebbüslerin Osmanlı zamanında olmasına rağmen ilk şeker fabrikasının kurulması Cumhuriyet dönemine denk gelmektedir. 19 Nisan 1923’te kurulan Uşak Terakki Ziraat T.A.Ş 14 Haziran 1925 tarihinde Uşak'ta kurulacak şeker fabrikasının temellerini atmışlardır. Bundan  yaklaşık 1,5 yıl sonra 17 Aralık 1926'da Fabrika resmen işetmeye açılmıştır.  Uşak'ta kurulacak olan şeker fabrikasının inşaatı devam ederken 15 Haziran 1926’da 600.000 TL sermaye ile İstanbul ve Trakya Şeker Fabrikaları T.A.Ş kurulmuştur ve 22 Aralık 1925 tarihinde Apullu Şeker Fabrikasının temelleri atılmıştır. Bu fabrikanın inşaatı Uşak'taki fabrikanın inşaatından sonra başlamasına rağmen yaklaşık olarak 11 ay gibi bir süre içinde bitirilmiş ve 26 Kasım 1926’da Türkiye’de ilk şekeri üreten fabrika unvanını almıştır.Uzun yıllar boyunca bu iki fabrika Türkiye'nin şeker ihtiyacını karşılamıştır. Artan nüfusla beraber Türkiye'nin şeker ihtiyacı artmış ve bu iki fabrika talepleri karşılamakta zorluk çekmeye başlamışlardır. Bunun sonucunda biri Eskişehir'de olmak üzere iki yeni şeker fabrikası açılmıştır. Bu dört fabrika 1950'li yıllara kadar Türkiye’nin şeker ihtiyacını karşılama görevini üstlenmişlerdir. 1951 ve 1956 yılını kapsayan beş yıllık sanayi kalkınma hamlesiyle tam 11 yeni şeker fabrikası daha açılmıştır. Böylelikle 1956 yılının  sonlarına doğru üretimde olan şeker fabrikalarının sayısı 15'e ulaşmıştır. Sanayideki özellikle şeker üretimindeki yatırımlar nüfusun artmasına paralel olarak hem üretimdeki fabrikalara yeni makineler almak şartıyla hem de Türkiye'nin çeşitli yerlerine yeni fabrikalar kurarak üretimin artmasına destek verilmiştir.
Türkiye'deki Afganlar

Türkiye'deki Afganlar, Afgan diasporasının bir parçası olan Afganistan'da doğmuş ya da atası olan ve Türkiye'de yaşayan kimselerdir.Afganların Türkiye'ye göçü, büyük miktarda Afgan'ın Türkiye'ye geldiği Sovyet'in Afganistan'ı işgaline kadar uzanır. Ancak, dönem içerisinde uygun kayıt tutulmamıştır ve Türkiye'ye yapılan düzensiz göçün belirsiz durumu nedeniyle Afgan göçünün kesin istatistiklerinin tutulması güç olmuştur. 2002'de Türk gazetesi Hürriyet'in bir makalesi, ülke çapında yaşayan binlerce "Afgan" olduğunu iddia etti. İltica ve Göç Araştırmaları Merkezi (IGAM) Başkanı Metin Çorabatır, Afgan mültecilerin Türkiye'ye girişinin özellikle 2006-2007 periyodundan itibaren artış göstermiş olduğunu açıkladı. İran'a en uzun sınıra sahip olan Van ilinin (Saray, Özalp, Başkale ve Çaldıran ilçeleri) Afgan göçmenler tarafından en sık kullanılan yasa dışı giriş noktası olduğu belirtilmiştir.  2021'de Taliban'ın Afganistan'da ki faaliyetleri sonucu Türkiye'ye doğru olacak mülteci göçünün engellenmesi için Türkiye tarafından önlemler alınmaktadır.2021'de 11 Eylül'e kadar Amerika Birleşik Devletleri'nin Afganistan'dan askeri açıdan çekileceğini duyurması ve ülkedeki çatışmaların artması üzerine Afgan mültecilerin Türkiye'ye göçünün arttığı öne sürülmüştür. Buna karşın sahadaki medya kuruluşları, resmî açıklamalar ve göç uzmanları bu savı destekleyecek yeterli bilgi olmadığını belirtmektedir. Van Barosu üyesi Jindar Uçar'ın açıklamasına göre göçmenlerin demografik yapısı göz önünde bulundurulduğunda ortada kitlesel göçe ait kanıtlar bulunmamaktadır.Türk-Alman Üniversitesi öğretim üyesi ve İltica ve Göç Araştırmaları Merkezi (İGAM) Başkan Yardımcısı Murat Erdoğan'ın açıklamasına göre Türkiye’de Afgan nüfusu en düşük tahminlere göre 500 bin kişiden oluşmaktadır. Demografik açıdan Afgan göçmenlerin büyük bir kısmını 15-30 yaş aralığında, iş gücü olarak gelen genç erkeklerin oluşturduğu açıklanmıştır. Göçmenlerin Afganistan'daki yakınlarına yollamak veya Batı ülkelerine gitmek için kaçakçılara vermek üzere para biriktirdikleri veya "sadece karınlarını doyurmak için yaşadıkları" öne sürülmektedir. Afgan göçmenlerin Türkiye'de özellikle çobanlık mesleği ile uğraştıkları belirtilmektedir.
Türkiye'deki Antik Bölgeler

Türkiye'deki Antik Bölgeler, Türkiye antik bölge yerleşimleri olarak çok zengin bir coğrafya barındırmaktadır.Yapılan bilimsel incelemer neticesinde başlangıç zaman ortasından Buzul Çağı sonrasına kadar gelen süre içerisinde insan toplulukları yerleşimi iklim kuşaklarına göre daha çok yaşam alanı ve çeşitliliği belirgin bölgelere yerleşmeye başladığı arkeolojik alanlardaki yapılan bilimsel araştırmalar sonucu ortaya çıkmaktadır. Türkiye, Anadolu coğrafyası ile daha fazla yerleşke olarak antik iskan alanı geliştirmiş olarak karşımıza çıkmaktadır. Türkiye'deki tarih öncesi kitlelere bakıldığında antik bölgelerdeki yerleşimlerin üzerinde evcilleştirilmiş hayvanlar yetiştiren yerleşik toplumlar ve bitkilerin tarımını yapan avcı toplayıcı hatta çiftçilik bağlarını güçlendirmiş, hayvancılığın çoğalmasında önemli rol oynadığını görmekteyiz.Başlangıç zaman ortasından Buzul Çağı sonrası ardına kadar gelen süre içerisinde insan toplulukları iklim kuşaklarının daha çok yaşam alanı ve çeşitliliği belirgin yerlere yerleşmeye başladığı gözlenmektedir. Anadolu toprakları bu yüzden daha fazla yerleşke ve medeniyetlere ev sahipliği yaptığı görülmektedir. Türkiye'deki antik yerleşimlere bakıldığında bölgeler içerisinde sınıflandırılabilir. Türkiye'deki antik bölgeleri iki kısımda değerlendiren Antik araştırmacı belgesel yönetmeni Tekin Gün, ilk olarak 3.3 milyon ile 300.000 yıl öncesine kadar uzanan Eski Taş Çağı, ikincisi ise 50.000 ila 10.000 yıl öncesine kadar uzanan Üst Paleolitik dönem (Eski Taş Devri'nin üçüncü ve son alt devridir.) işaret etmekte olduğu sanılmaktadır. Göbeklitepe ve Çatalhöyük yerleşim tabakalarını bu döneme ilişkilendirebiliriz. İnsanlık tarihinin başlangıcından erken döneme kadar zaman içerisinde kalan tarih, Anadolu topraklarında yıllar boyu devam eden göçler iskan hareketlerinin çoğalmasına ve toplulukların güçlenmesine olanak sağladığını kısıtlı kayıtlı belgelerden anlaşılmaktadır.Tarihöncesi uygarlığının gelişme sürecinde, kültürel evrelerin en uzunu ve buzul çağlarının kültürel karşılığı olan; insanlığın ilk ortaya çıkışından, MÖ yaklaşık 10.000 yıl öncesine kadar süren arkeolojik çağ. Bu çağda çaytaşı, çakmaktaşı, hayvan kemikleri ve ağaç gibi doğal maddelerden yapılan ilk aletlerin kullanılmaya başlandığı ve insanların mağara, kaya sığınağı gibi yerlerde büyük gruplar- (kalabalık aileler) biçiminde yaşadıkları bilinmektedir. Paleolitik insan, besinini avcılık ve toplayıcılık yoluyla tüketime hazır olarak sağlamakta; kendisi besin üretmemekteydi.Bölge  Likya Ateş, bu çağda bulunmuş ve çiğ yenemeyen besinleri pişirmeye, ısınmaya, yırtıcı hayvanlardan korunmaya yaramıştır. Mağara ve kaya sığınaklarının duvarlarına çizilen resimler yine bu çağın belirgin özelliklerindendir. Paleolitik Alt, Orta ve Üst olmak üzere üç alt döneme ayrılmaktadır.  Epipaleolitik Çağ ise, doğayı denetimi altına almaya başlayan insanın, besi üretimine geçişinin hemen öncesinde yer alan çağdır. Anadolu ve Trakya için ise, bugüne kadar bilinen Paleolitik/Epipaleolitik yerleşmeler arasında Yarımburgaz (İstanbul) ve Karain (Antalya) mağaraları, bu çağı en iyi yansıtan yerleşmelerdir.
Türkiye'deki Arap karşıtlığı

Türkiye'deki Arap karşıtlığı; Araplara veya Arap kültürüne karşı duyulan düşmanlığı, nefreti, güvensizliği, korkuyu ve genel hoşnutsuzluğu ifade eder. Bu fenomenin dünyadaki en güçlü örneklerinden olduğu söylenmiştir. Türkiye, Osmanlı yönetiminden beri güçlü bir Arap karşıtlığı geçmişine sahiptir. Bu karşıtlık Suriyeli mülteci krizi ile kayda değer bir şekilde artışa geçmiştir.Araplar arasındaki lakabı as-saffah (السفّاح), yani "katil" olan Cemal Paşa; 6 Mayıs 1916'da Şam ve Beyrut'ta hainlikle suçladığı birçok Lübnanlı, Suriyeli ve Hristiyan Arap'ın asılmasından sorumludur. Türkleştirme sürecini içeren gelecekteki Arap karşıtı politikalar da Osmanlılara karşı Arap Ayaklanması'na yol açmıştır.Haaretz'in raporuna göre Arap karşıtı ırkçılık Türkiye'de temel olarak iki grubu etkiler: körfez ülkelerinden gelen, "zengin ve küçümseyici" olarak karakterize edilen turistler ve Suriyeli mülteciler. Raporda ayrıca Türkiye'deki Suriyeli karşıtlığının Filistinlileri de kapsayacak şekilde tüm Araplara karşı yaygınlaştığından bahsedilmiştir.Tarihteki uzun süreli Arap karşıtlığı ve ardından gelen Arap Ayaklanması nedeniyle; Arapları İslam, geri kalmışlık ve medeniyetsizlik ile ilişkilendiren olumsuz tasvir 1930'lardan bugüne süregelmiştir. Mustafa Kemal Atatürk "[Türkler] Arap dinini kabul ettikten sonra (...) bu din (...) Türk milletinin millî rabıtalarını gevşetti; millî hislerini, millî heyecanlarını uyuşturdu." ve "Araplar, uygar dünyada, bilhassa Türk zengin uygar bölgelerinde bu ilkel ve cahiliyet devrinin simgesi olan ilkeye dayanarak yapmadıkları tahrifat kalmamıştır." düşüncelerini öne sürmüştür. Bu durum çağdaş Türk tarihyazımını ve Türk yumuşak güç tasvirini etkilemiş; Araplar sıklıkla kötücül, medeniyetsiz, beceriksiz, ahmak ve terörist olarak betimlenmişlerdir. Bu tür tasvirler sıklıkla Türklerin "asil, cömert, korku uyandıran, sadık, cesur ve şevkli savaşçılar" olarak betimlendiği anlatılarla karşıtlık göstermiştir.
Türkiye'deki Avustralyalılar

Türkiye'de 12.000 kadar Avustralyalı bulunmaktadır. Bunlardan büyük çoğunluğu başkent Ankara'da (yaklaşık 10.000), geri kalanı ise İstanbul'da yaşamaktadır. Türkiye'deki Avustralyalı ​​göçmenler, Avrupa ve Asya'daki en büyük denizaşırı Avustralyalı gruplarından birini oluşturmaktadır. Türkiye'deki Avustralya vatandaşlarının büyük çoğunluğu Türk asıllı Avustralyalılardır.https://web.archive.org/web/20080720101723/http://www.southern-cross-group.org/archives/Statistics/Numbers_of_Australians_Overseas_in_2001_by_Region_Feb_2002.pdfhttps://www.theguardian.com/world/2019/mar/21/australia-making-progress-with-turkey-after-erdogan-comments-spark-diplomatic-row
Türkiye'deki Boşnaklar

Türkiye'deki Boşnaklar aslen Bosna Hersek, Sancak ve diğer eski Yugoslav cumhuriyetlerinden göç eden, Güney Slav ırkına ait olan Türkiye'de yaşayan etnik gruptur. Türkiye'de Boşnaklar yoğun olarak Ege, Marmara ve Trakya bölgelerinde yaşıyorlar.Türkiye'deki 1965 nüfus sayımında 17.627 Türk vatandaşı, Türkiye'nin toplam nüfusunun yaklaşık % 0.05'ini oluşturan Boşnakça'yı ana dilleri olarak konuştuklarını belirtmiştir. Boşnaklar ağırlıklı olarak Kocaeli (%1,2), Sakarya (%0,7), Kırklareli (%0,4) ve İzmir (%0,2) illerinde yaşıyorlar. Boşnakça 34.892 kişi tarafından ikinci dil olarak gösterilmişti. Bugün Türkiye'de yaklaşık 2 milyon Boşnak'ın yaşadığı tahmin edilmektedir.Joshua Project (13. 4. 2010). "Bosniak of Turkey Ethnic People Profile". Joshuaproject.net. Pristupljeno 6. 12. 2015.Heinz Kloss & Grant McConnel, dünya uluslarının dilsel bileşimi, cilt, 5, Avrupa ve SSCB, Quebec, Presses de l'Université Laval, 1984,
Türkiye'deki Brezilyalılar

Türkiye'deki Brezilyalılar Brezilya dışındaki çok küçük Brezilyalı topluluklardan biridir. Türkiye'deki Brezilyalıların büyük çoğunluğu İstanbul ve Ankara'daki büyükelçiliklerde ve/veya konsolosluklarda çalışmaktadır ve az sayıda kişi diğer büyükşehirlerdeki özel şirketlerde çalışmaktadır.
Türkiye'deki Britanyalılar

Türkiye'deki Britanyalılar, sayıları en az 34,000 olan topluluktur. Türk eşleri olan Britanyalılar, ülkelerine geri dönen Birleşik Krallık'taki Türkler, öğrenciler ve beyaz yakalı işçiler; bu topluluğu oluşturmaktadır. Ayrıca; emekliliğinde Türkiye'de yaşamayı seçen Britanyalılar da bulunmaktadır.Çoğunluk; İstanbul, İzmir ve Ankara'da yaşamaktadır. Türkiye'de çalışmakta olan Britanyalılar; satış, pazarlama ve insan kaynakları departmanlarında çalışma eğilimindedir. Daha küçük şehir merkezlerinde yaşayanlar ise çoğunlukla tekstil ve enerji sektörlerinde çalışmaktadır. Türkiye'de, İngiliz işletmelerini destekleyen British Chamber of Commerce (İngiliz Ticaret Odası) kuruluşu bulunmaktadır.Verilere göre; Türkiye'de 32,000 Britanyalı mülk sahibi vardır. Bu mülklerde, yazlık evler ve tatil köyleri de bulunmaktadır. Çeşme, Didim, Fethiye, Marmaris ve Bodrum; Britanyalılar arasında popülerdir.2008 yılında, Türkiye'deki emekli Britanyalılara, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılımını isteyip istemeyecekleri sorulmuştur. Çoğunluk, bu katılımı istememiştir. Bu katılımın; Türkiye'nin kültürünü kaybetmesine neden olacağını gerekçe göstermişlerdir.
Türkiye'deki Bulgarlar

Türkiye'deki Bulgarlar, Bulgar etnik kökenli Türk vatandaşlarını ifade eder. Bulgar vatandaşlığına sahip etnik Türk olan Bulgaristan Türkleri ya da yine bir Slav milleti olan Pomakları içermez. Doğu Trakya'da Edirne ve Kırklareli başta olmak üzere, patrikhane merkezi olan İstanbul'da ve Marmara'nın güneyi yayılım alanlarıdır. Asya'da kalan bu son gruba Anadolu Bulgarları (Küçük Asya Bulgarları) da denir.Osmanlı-Rus savaşlarında Bulgaristanın Rusya'yı desteklemesi daha sonra Bulgaristanın bağımsızlık kazanması ve son olarak 2. Balkan Savaşında büyük bölümü ülkeyi terk etmiştir. Günümüzde spor amaçlı Türk vatandaşlığına geçen etnik Bulgarlar bulunmaktadır; Goşo Ginçev ve Svetla Sınırtaş bunlara örnektir.7.yy'da Tuna kıyısına yerleşen Bulgarlar, I. Bulgar İmparatorluğu döneminde Trakya'ya genişleyerek Bizans Doğu Trakyası'nın bir kısmını ele geçirmişlerdir. 813 yılında İstanbul'un kuşatacak kadar güçlenirler. Daha sonra Bizans egemenliği altına girerek bağımsızlıklarını yitirirler. 4. Haçlı Seferi (1200-1204) sonrası Bizans'ın İstanbul'u kaybedip İznik'e çekilmesiyle bağımsızlığını kazanan ve İkinci Bulgar İmparatorluğu kuran Bulgarlar kısa sürede tekrar güçlenerek genişlese de egemen olsa da II. Mihail Asen (1246-1256/57) döneminde İznik İmparatorluğuna yenilip tekrar Tuna Havzasına geri çekilirler. Bulgarlar Osmanlı'nın Avrupa kıtasına geçmesi ve Edirne'nin Fethini (1361-1371) izleyen yıllarda tamamen Osmanlı egemenliğine girdi.Tüm Ortodokslar gibi Osmanlı Millet sistemi içerisinde Rum olarak adlandırılan Bulgarlar, ulusal bilinçlerini kazanmaya başlayarak İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesinden Sultan Abdülaziz döneminde 28 Şubat 1870 tarihinde bir ferman ile ayrıldılar ve Bulgar Eksarhlığı kuruldu. Daha sonra sırasıyla yaşanan savaşlar ve Bulgaristan genişlemesiyle  birçok Türkiye Bulgarı, Bulgaristan göç etti.Doğu Trakya Bulgarları: Özellikle Edirne ve Kırklareli'nin Bulgaristan sınırında yaşarlar. İkinci Balkan Savaşı sonrasında imzalanan İstanbul Antlaşmasıyla"Bulgar bölgesinden 9.714 Müslüman aile veya 48.570 Müslüman ile Doğu Trakya’dan 9.742 Bulgar aile veya 46.764 Bulgar mübadele edilmiştir."Anadolu Bulgarları / Küçük Asya Bulgarları: Güney Marmaraya yerleşmiş Bulgarlar, dönem dönem Bulgaristan'a göç ederek, ülkeyi terk etmiştir. Bu bölgede yer alan Bulgar ya da Bulgar/Rum köyleri aşağıda listelenmiştir.Çoğunlukla Ortodoks olan Bulgarlar arasında Katoliklerde vardır. Edirne'de Leh desteğiyle kurulan Bulgar Katolik Okulu ve Galata Bulgar Katolik Kilisesi bu cemaatin geçmişten gelen varlıklarıdır.
Türkiye'deki CIA faaliyetleri

Türkiye'deki CIA faaliyetleri, Amerika Birleşik Devletleri Merkezi İstihbarat Teşkilatı'nın (CIA) Türkiye'deki faaliyetlerini içerir. Soğuk Savaş boyunca ABD, Türkiye'de komünizme karşı esas olarak Gladyo'nun Türkiye'deki şubesi olduğu iddia edilen kontrgerilla ile operasyonlar yürüttü. Suriye İç Savaşı, son yıllarda Türkiye'deki CIA faaliyetlerinin yeniden canlandığını gördü.1950'lerden itibaren Lockheed U-2 keşif uçuşları Türkiye'de İncirlik Hava Üssü'nden kalkmaktaydı. Francis Gary Powers tarafından kumanda edilen ve Mayıs 1960'ta Sovyetler Birliği tarafından düşürülen bir U-2 u.ağı, Power'ın Ulusal Havacılık Danışma Komitesi'nin Hava Gözlem Filosu'nun himayesinde çalışan birimi gibi İncirlik'ten havalanmıştı. Birim, CIA tarafından Sovyetler Birliği ve diğer önemli yerler üzerinde yüksek irtifa keşif misyonları uçurmak için işe alınan pilotlardan oluşmaktaydı. Yine, Süveyş Krizi sırasında Akdeniz üzerinden keşif uçuşları yaptılar.Soğuk Savaş sırasında, CIA Türkiye'de gizli bir "stay behind" ordu ağı kurduğu iddia edilmektedir. Bu ağ ile gerekirse sabotaj ve casusluk operasyonları yürütmeleri amaçlandı. Gladyo olarak bilinen bu tür ağlar birçok NATO üyesi Avrupa ülkesinde ve Avrupa'daki resmi olarak tarafsız ülkelerde kurulurken, Türkiye'deki bu ağ kontrgerilla olarak adlandırıldı, unsurları daha sonra işkence yapmakla suçlandı. Kontrgerillanın Türkiye'deki varlığı 1973'te Başbakan Bülent Ecevit tarafından açıklandı.Sağ-Sol Çatışması sırasında Türkiye'de kontrgerilla ve Milliyetçi Hareket Partisi'nin gençlik kolu olan Ülkü Ocakları olmak üzere CIA ile ilişkili olduğu iddia edilen iki örgüt bulunmaktaydı. CIA'nin Ülkü Ocakları'na mensup kişileri sol örgüt mensuplarına saldırmak için kullanıldığı iddia edilmektedir.1977 yılında Millî İstihbarat Teşkilatı müsteşar yardımcısı ve CIA işe alımcısı Sabahattin Savaşman tarafından da kabul edildiği üzere, CIA'nin Millî İstihbarat Teşkilatı içinde bir köstebek kadroya sahip olduğu düşünülmektedir.Türkiye'nin gizli CIA uçuşlarına suçlamalarının Türkiye Dışişleri Bakanlığı tarafından reddedilmesinden sonra, WikiLeaks tarafından yayınlanan bir ABD diplomatik ağı bu uçuşların gerçekleştiğini ortaya koydu. 8 Haziran 2006 tarihli bir ağ, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin İncirlik Hava Üssü'nün 2002 yılından bu yana tutuklu taşıma operasyonları için yakıt ikmali olarak kullanılmasına izin verdiğini belirtti.Seymour Hersh tarafından aktarılan istihbarat kaynaklarına göre, CIA 2012 yılının başlarında Türkiye ile işbirliği içinde, “Rat Line” olarak adlandırılan, vekilleri ve ön şirketleri kullanarak, Libya'dan Güney Türkiye üzerinden Suriye'deki gruplara silah taşımak için gizli bir operasyon ağı kurdu. CIA'nın operasyondaki rolünün, 2012 Bingazi saldırısından sonra Libya'nın Bingazi kentindeki Amerikan konsolosluğundan CIA ajanlarının toplu olarak boşaltılması sonucu sona erdiği bildirildi. Hersh'e göre, operasyon David Petraeus tarafından yürütüldü ve CIA operasyonun varlığını ABD Kongresi istihbarat komitelerine bildirmekten kaçınabilir, çünkü Türkiye'nin katılımı bunun bir irtibat misyonu olarak sınıflandırılmasına izin verdi.
Türkiye'deki Dünya Mirasları listesi

Türkiye'de yirmi bir tane UNESCO Dünya Mirası bulunmaktadır. İlk olarak 1985'te İstanbul'un Tarihî Alanları, Göreme Millî Parkı ve Kapadokya ile Divriği Ulu Camii ve Darüşşifası, son olarak da 2023'te Gordion ile Anadolu'nun Ortaçağ Dönemi Ahşap Hipostil Camileri listeye dâhil edildi. Listedeki varlıklardan on dokuzu kültürel, ikisi karma alandır. Türkiye'nin Dünya Mirası Geçici Listesi'nde ise seksen iki tane varlığı bulunmaktadır.1945'te kurulan Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü'nün (UNESCO) yasaları, bir yıl sonra 26 ülke tarafından kabul edildi. Türkiye, 1972'de imzalanan Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme'ye 1983'te taraf oldu.Türkiye'nin Dünya Mirası Geçici Listesi'nde seksen iki tane varlığı bulunmaktadır. Bunlardan yetmiş beşi kültürel, üçü doğal, dördü karma alandır. Liste en son 15 Nisan 2021'de güncellendi.
Türkiye'deki Hintler

Türkiye'deki Hintler, yaklaşık 100 aile ve 300 kişiyi içeren küçük bir topluluktur. Türkiye'deki çoğu Hint çok uluslu şirketlerde doktor ve bilgisayar mühendisi olarak çalışmaktadır. Hindistan ayrıca Reliance Industries, Tata Motors ve Indorama temsilcilikleri aracılığıyla Türkiye'de küçük bir işletme varlığına sahiptir.https://web.archive.org/web/20110721165845/http://www.indiandiaspora.nic.in/diasporapdf/part1-est.pdf
Türkiye'deki Japonlar

Türkiye'deki Japon halkı, çoğunlukla Japonya'dan gelen son göçmenler ve Türkiye'de doğan torunları var. Eylül 2010 itibarıyla sayıları Japonya Dışişleri Bakanlığı tarafından 1.430 olarak kaydedildi. Türkiye'de yaşayan Japonların çoğu Ankara ve İstanbul'da yaşıyor.Türkiye'nin II. Dünya Savaşı sırasında Almanya ve Japonya'ya savaş ilan ettiği 1945'ten önce ülkede çok az sayıda Japon nüfusu vardı; Türkiye'nin Japonya ile olan ticari ve diplomatik ilişkilerinin çatışmasını ve kopmasını takiben, çoğu terk edilmişti. Bir Japon seyahat acentesı ve enformasyon ofisi varlığını kapatmış ve tüm personeli ayrılmıştı. Türkiye'de de Japon işadamları kalmadı. Sadece diplomatik ve konsolosluk statüsüne sahip kişiler on beş yaşlarında kaldı. İstanbul Ayaspaşa'daki bir konsolosluk binasında stajyerler. O zaman mahallede oturan bazı insanlar, stajyer Japon vatandaşlarının bazen Yıldız Parkı'na yürüyüş için gitmelerine izin verildiğini hatırlıyor.
Türkiye'deki Kanadalılar

Türkiye'de Kanadalılar 1.100'den fazladır. Bunların çoğu yurt dışındaki Kanadalılar ve yerel Kanada büyükelçiliği ve konsolosluklarına göre Ankara ve İstanbul'da yaşıyor. Son yıllarda, Türkiye'ye yerleşen Kanadalıların sayısı keskin bir artış gördü, ülke yurtdışına giden Kanadalılar için en hızlı yükselen destinasyonlardan biri olmaya devam ediyor. Büyüyen rakamlar, her yıl Türkiye'yi ziyaret etmeyi seçen Kanadalı turistlerin fırlama oranının bir savunucusu olarak ilişkilendirildi. 2009'da 1995 yılında 39.000'den bir artışla yaklaşık 150.000 Kanadalı Türkiye'ye gelmişti. İstanbul'da Profesyonel Amerikalı Kadınlar, İstanbul'da yaşayan Amerikalı ve Kanadalı kadınlar ağı ve eskisinden koparılmış ve çoğunlukla oluşan Profesyonel ve Muhteşem grup gibi bir dizi topluluk organizasyonu ve kuruluşu var. Türkiye'de yaşayan ABD ve Kanada kökenli gurbetçi kadınların oranı.https://web.archive.org/web/20130425060134/http://www.international.gc.ca/about-a_propos/oig-big/2006/ankara.aspx?lang=enghttps://archive.today/20120914002804/http://www.todayszaman.com/tz-web/detaylar.do?load=detay&link=136672