barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Sığınak (albüm)

Sığınak, Türk şarkıcı Tuğba Yurt'un ilk stüdyo albümü. 1 Kasım 2019'da Doğan Music Company tarafından yayımlandı. Yurt, şarkılarda Gülden, Beyza Durmaz, Onurr ve Sezen Aksu gibi isimlerle çalıştı. Çalışmanın fotoğraf çekimleri Elif Demiralp tarafından gerçekleştirildi.Albümdeki altı şarkıya klip çekildi. Aralık 2018'de albümün habercisi olarak yayımlanan "Masal" şarkısının klibi Murat Joker yönetmenliğinde Beykoz'daki bir villada çekilmiştir. Albümün çıkış şarkısı "Vurkaç"in klibi Ümraniye Platoları'nda çekildi. İkinci klip "Yas" şarkısına çekilerek 30 Ocak 2020'de gösterime girdi. Çekimlerinin bir kısmı eksi 3 derece soğukta gerçekleşti. Mustafa Özen'ın yönettiği üçüncü klip "Taş Yürek", 24 Nisan 2020'de yayınlandı. Mustafa Özen'in ikinci kez yönettiği albümün dördüncü "Geliyo Geliyo", 10 Eylül 2020'de yayınlandı. Yine aynı yönetmenle hazırlanmış olan albümün beşinci klibi "Sığınak", 16 Kasım 2020'de yayınlandı.
Sığınak (film)

Sığınak, 2008 yapımı bir İngiliz filmidir. Steve Barker tarafından yapılmış ve Rae Brunton tarafından yazılmıştır.Bir iş insanı ormanda II. Dünya Savaşı'ndan kalma bir sığınağı bulmak için deneyimli bir grup paralı asker tutmuştur. Ama onları orada istemeyen Alman ordusu korku dolu anlar yaşatacaktır.
Sığınak 2

Sığınak 2 (İngilizce özgün adıyla:Outpost: Black Sun) Outpost 2 olarak da bilinen, Steve Barker tarafından yönetilen, kendisi ve Rae Brunton tarafından yazılmış bir senaryoya dayanan 2012 İngiliz korku filmi. Barker'in 2008'deki Sığınak filminin devamı niteliğindedir. Filmi daha sonra serinin üçüncüsü olan Outpost: Rise of the Spetsnaz'ın yapımı izledi.İlk filmin olaylarından hemen sonra Nazi avcısı Lena (Catherine Steadman), ünlü bir savaş suçlusu bilim adamı Klausener'in peşindedir. II. Dünya Savaşı sona erdiğinde, ölümsüz bir ordu yaratabilecek korkutucu yeni bir teknolojinin denemelerine başlamıştır. Lena, Klausener'ın eski Nazi meslektaşlarından Neurath'ı sorgularken kalp krizinden ölür. Neurath'ın eşyalarını arar ve bir Doğu Avrupa haritası bulur ve ilk filmden Klausener'in deneylerinin yapıldığı yer olan terk edilmiş bir SS sığınağını bulmak için Neurath ve Klausener'in işe aldığı Hunt ile ilgili belgelere ulaşır.Lena'nın onu Klausener'e götürebileceğine inandığı Hunt' aramaya çıkması onu Doğu Avrupa'daki bir savaş bölgesine götürür (kesin konumdan asla bahsedilmemesine rağmen, haritalar eski Yugoslavya'yı açıkça göstermektedir). Orada bir fizikçi olan Wallace (Richard Coyle) ile karşılaşır. Lena'ya Hunt ve paralı askerlerin sığınağı bulmaya gittiğini ve asla geri dönmediğini söyler. Onu durdurmaya çalışır, çünkü ne olacağını bilir ve gitmeyi reddeder. Böylece, kaynakları bir araya getirerek, karşılaştıkları profesyonel bir askeri birimin, Klausener'ın deneylerinin ürünü olan bir zombi Nazi Fırtına Birlikleri taburunun, ilerleyen orduyu ele geçirmesine yardımcı olurlar. Liderleri SS Brigadefuhrer Götz, aynı zamanda Klausener'ın eski SS çalışanlarından biridir, diğeri de Hunt'u ölümsüz askerleri kontrol eden büyük jeneratöre bağlar. Hunt'ı kullanan Götz, jeneratörün yaydığı elektromanyetik alanın aralığını artırmayı başarır ve onun ve askerlerinin sığınak ve katliam noktalarının ötesine seyahat etmelerini sağlar. Lena, Wallace ve birlik bu kötü ordunun kaynağını kapatmayı ve Dördüncü Reich'ı önlemeyi amaçlar.
Sığınaktaki dede

Sığınaktaki dede, (Rusça: Бункерный дед, Latin harfleriye: Bunkernıy ded; Ukraynaca: Бункерний дід, Latin harfleriye: Bunkernıy did) Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin için kullanılan aşağılayıcı bir ifadedir. İfade, Rus ve Ukraynalı internet kullanıcıları arasında yayılmıştır.İfade kökenini Ocak 2021'de tutuklanan Rus muhalif Aleksey Navalni'nin Putin'e hitaben söylediği "Dede ilaçlarını al yoksa kıçına tekmeyi yiyeceksin." sözlerinden alır. Navalni'nin ekibi daha sonra Gelencik yakınlarında Putin'in Sarayı olarak bilinen dev bir sığınak hakkında inceleme başlattı. Sığınağın Putin'in COVID-19 pandemisi sürecinde kendini izole etmesi için yapıldığı konuşuluyordu.Putin'in işgali Ural veya Altay dağları eteklerine yaptırdığı sığından yönettiği söylentileri onun "Sığınaktaki dede" lakabını almasına neden oldu.
Sığır

Sığır (Latince: Bos primigenius taurus veya Bos taurus), memeliler (Mammalia) sınıfının, çift toynaklılar (Artiodactyla) takımının, boynuzlugiller (Bovidae) familyasının sığırlar (Bovinae) alt familyasından evcil büyükbaş hayvan. Çoğunlukla evcil olan, kaba ve hantal yapılı, kuyrukları püsküllü, boynuzlu büyükbaş hayvanlardır. Mideleri dört gözlüdür ve geviş getirirler. Üst çenelerinde kesici dişleri bulunmaz. Otları alt çenelerinin dişleriyle keserler. Boynuzları daimidir. Kırıldığında bir daha yeniden çıkmaz.Boğa damızlık olarak, öküz ise iş ve besi hayvanı olarak kullanılır. Ortalama 800 kg gelebilen öküz, 4500 kg'lık yükü rahatça çekebilir. Traktörün giremediği yerlerde ziraatın temel direğidir. Sığırların eti ve sütü insan için en iyi bir besin kaynağı olduğu gibi derisinden de gön ve kösele yapılır. Boynuz ve kemikleri sanayide, gübresi tarlalarda kullanılır. Yayıldıkları merayı at, keçi ve koyun gibi kuvvetten düşürmez, bilakis düzenli otlayarak ıslahını sağlarlar.Sığır kelimesi, halk arasında geniş manada geviş getiren, etinden, sütünden ve hizmet hayvanı olarak faydalanılan büyükbaş evcil hayvanlar için kullanılır. Dar manada ise, evcilleştirilen ve etinden, sütünden veya gücünden faydalanılan ve birçok soyu üretilen evcil boğa (Bos taurus)dır.Sığırın doğumundan altı aylığa kadar olan erkek ve dişi yavrularına buzağı veya süt danası; altı aylıktan bir yıllığa kadar olan erkek ve dişi yavrularına dana; boğaya gelmemiş, 1-2 yaşında dişi sığır ya da buzağıdan büyük, ortalama 12 aylıktan ilk buzağısına sahip oluncaya kadarki dönemdeki dişi sığıra düve; bir yıllıktan babalık dönemine kadar erkeklerine tosun; damızlık erkeğine boğa; yavrulayan dişiye inek; iğdiş edilmiş erkeğine öküz denir.Arkeolojik ve genetik veriler, sığırların ilk olarak yaklaşık 10.500 yıl önce yabani yaban öküzünden (Bos primigenius) evcilleştirildiğini göstermektedir. İki ana evcilleştirme alanı vardı: Biri Yakın Doğu'da (özellikle Orta Anadolu, Levant ve Batı İran), taurin hattını ortaya çıkardı ve ikincisi, şimdi Pakistan olan bölgede, indisin hattına yol açtı. Modern mitokondriyal DNA varyasyonu, taurin hattının, Mezopotamya'nın üst kesimlerinde, şu anda Türkiye'nin güneydoğusundaki Çayönü Tepesi ve şu anda Suriye'nin kuzeyinde bulunan Dja'de el-Mughara köylerinin yakınında evcilleştirilen 80 kadar az yaban öküzünden kaynaklanmış olabileceğini gösteriyor.
Sığır (tören)

Sığır, Orta Asya Türk edebiyatında hasıl olan mili av törenleri. Törenlerde milli menkıbeler anlatılırken, diğer yandan yeni zuhur eden hadiseler saz eşliğinde söylenen kahramanlık hikayeleri ile destanlaştırılırdı. Sözlü edebiyat kültürünün gelişimindeki yeri çok önemlidir. Hakandan nefere kadar, buna halk da dahil olmak üzere sığır törenlere büyük önem verilir, sosyalleşmenin, birlik olmanın ayrıcalığı vurgulanırdı. Yuğ ve şölen gibi törenlerde bu haslet pekiştirilir, gelecekte büyük devlet olmanın yaratacağı ayrıcalık kutlanırdı.
Sığır balıkçılı

Sığır balıkçılı (Bubulcus ibis), balıkçılgiller (Ardeidae) familyasına ait bir kuş türü. Bubulcus cinsinde yer alan tek türdür.Bodur bir türdür, 51 santimetre uzunluğunda, 200-600 gram ağırlığındadırlar. Kısa kalın bir gagaları vardır. Üreme dönemi kuş tüylerine sahip olmayan erişkinin, bütün tüyleri beyazdır, sarı bir gaga ve grimsi-sarı bacakları vardır. Eşeyler benzerdir, yavru kuşların gagaları siyahtır. Sığ suda görülen balıkçıllardan farklı olarak kuru otlu habitatlarda bulunurlar.
Sığır eti

Sığır eti, sığırlardan (Bovinae), özellikle de etçi sığır ve diğer sığırlardan elde edilen ettir. Genç sığırdan (dana) elde edilen ete ise dana eti adı verilir. Domuz eti ve kümes hayvanlarından sonra dünyada en çok tüketilen üçüncü et çeşididir. Buna karşın, kabul edilebilirliği dünyada değişkenlik gösterir. Hinduizm'de sığır eti tüketimi günah kabul edilir.Sığır eti protein, demir ve B12 vitamini içerir. Diğer kırmızı et türlerinin yanı sıra yüksek tüketim, özellikle işlenmiş et et türleri kalın bağırsak kanseri ve koroner arter hastalığı riskinin artmasıyla ilişkilidir. Sığır eti, herhangi bir tarım ürünü arasında en yüksek sera gazı emisyonları ile ormansızlaşmanın temel nedeni olarak yüksek bir çevresel etkiye sahiptir.
Sığır sineği

Sığır sineği, Tabanomorpha infratakımına bağlı bir hayvan familyasıdır. Diptera takımının en büyük familyalarından biridir. 3500'den fazla türü vardır. 2006 rakamlarına göre Türkiye'de 164 türü bulunur. Bütün dünyaya yayılmış olan türleri memelilerin ektoparazitleridir. İnsanları acıtarak soktuklarından herkes tarafından kolayca tanınırlar. İnsan derisine hiç ses çıkarmadan ve çok yumuşak bir şekilde konduklarından, onlardan korunmak oldukça zordur. Ancak sokma işlemi ilerledikten sonra refleksif olarak korunma eylemi ortaya çıkar. Ayrıca, hastalık yapıcı organizmaların taşıyıcılığını yaparlar.Memelilerde ektoparazitlerdir. Dişileri kan emer; erkekleri ise bitki öz suyu ile beslenirler. Dişiler kan emmeleri esnasında bazı Protozoa (Trypanosoma evansi, Besnoitia besnoiti, Trypanosoma theileri), solucan (Loa loa, Diroflaria roemeri, Elaeophora schneideri, Onchocerca gibsoni), bakteri (Francisella anthracis, Brucella sp.) ve riketsiya (Anaplasma marginale) kökenli hastalık etkenleri ile viral hastalıklara (at enfeksiyöz anemisi, vesiculer stomatitis) mekanik ve biyolojik yollarla vektörlük yaparlar.Aynı zamanda konaklarının etrafında uçuşurken ve kan emerken verdikleri kaşınma hissi ve huzursuzluk yemden yararlanmaya engel olduğundan, verim düşüklüğüne neden olurlar.Ali Yavuz Kılıç (2006), New Additions and Errata to the Checklist of Tabanidae (Insecta: Diptera) Fauna of Turkey, TÜBİTAK, Tr. J. of Zoology 30 (2006) 335-343S. Zerrin Erdoğmuş (2006), Tabanidae species (Diptera) in the Elazığ province of Turkey, F.Ü. Sağlık Bil. Dergisi 2006, 20(1), 65-68Mehmet Yaman ve Şükran Yağcı (2004), Hatay yöresindeki Tabanidae (Diptera) Türleri Üzerine Araştırmalar, Türkiye Parazitoloji Dergisi 28 (2): 113-117 2004Ali Yavuz Kılıç (2001), The Tabanidae (Diptera) Fauna of Balıkesir Province, TÜBİTAK, Tr. J. of Zoology 25 (2001) 395-402Ali Yavuz Kılıç (1999), Trakya Bölgesi Tabanidae (Diptera) Faunası, TÜBİTAK, Tr. J. of Zoology 23 (1999) Ek Sayı 1, 67–89
Sığır yahnisi

Sığır yahnisi ya da sirkeli sığır kızartması (Almanca: Sauerbraten) sığır etinin birkaç gün sirke ve baharat karışımı içinde bekletilerek marine edildiği, Alman mutfağına özgü bir yemek çeşididir. Yemeğin servis edilişi ve yemek ile birlikte servis edilen garnitürler bölgesel olarak farklılık göstermektedirler.
Sığır çiçeği

Sığır çiçeği, sığır çiçeği virüsünün (CPXV) neden olduğu bulaşıcı bir hastalıktır. Tarihsel olarak enfekte bir inekle temasın ardından deride büyük kabarcıklar, ateş ve şişmiş bezlerle kendini gösterir, ancak son birkaç on yılda daha sık (genel olarak nadiren de olsa) enfekte kedilerden kaynaklanır. Eller ve yüz en sık etkilenir ve lekeler genellikle çok ağrılıdır.Orthopoxvirus cinsinin bir parçası olan virüs, aşı virüsü ile yakından ilişkilidir. Virüs zoonotiktir, yani kediden insana gibi türler arasında aktarılabilir. Hastalığın bulaşması ilk olarak enfekte ineklerin memelerine dokunan süt işçilerinde gözlendi ve sonuç olarak ellerinde püstüller oluştu. Sığır çiçeği, büyükbaş hayvanlar dışındaki kemirgenler gibi hayvanlarda daha yaygın olarak bulunur. Sığır çiçeği, oldukça bulaşıcı ve çoğu zaman ölümcül olan çiçek hastalığına benzer, ancak ondan çok daha hafiftir. Çiçek hastalığının hafif formuna olan yakın benzerliği ve mandıra çiftçilerinin çiçek hastalığına karşı bağışıklığının gözlemlenmesi, İngiliz doktor Edward Jenner tarafından oluşturulan ve uygulanan modern çiçek hastalığı aşısına ilham kaynağı olmuştur. Jenner, James Phipps adlı genç bir çocuğun kolundaki iki kesik üzerine sığır çiçeği irini sürmenin akıllıca olacağını düşündü. James iyileşince kolunu tekrar kesti ve kesiklere çiçek hastalığı bulaştırdı ve çocuk yaşadı.Sığır çiçeğinin ilk tanımı 1798 yılında Jenner tarafından yapılmıştır. "Aşılama", " inekten" anlamına gelen Latince vaccinus sıfatından türetilmiştir.
Sığırcı, Bayburt

Yerleşim 1530 yılı Osmanlı tahririnde, günümüzdeki Sığırcı adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup söz konusu kayda göre köyde 21 Hristiyan ile 1 Müslüman nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterine göre köyde 13 Hristiyan ile 10 Müslüman avarız hanesi kaydedilmiştir.1835 yılında erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterine göre köyde, 55'i Müslüman (16 hane) ve 21'i Hristiyan (4 hane) olmak üzere toplam 20 hanede 76 erkek yaşamaktadır. Yerleşim, Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Bayburt'a bağlı bir köy olma statüsünü sürdürmektedir.
Sığırcık, Cihanbeyli

Sığırcık; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sığırcıklar Adası

Sığırcıklar Adası ( Rinia), Yunanistan'da Kiklad Adaları'nın parçası olan bir adadır. Ada, Delos Adası'nın hemen yanında yer almaktadır. İdari olarak Güney Ege bölgesine bağlı Mikonos belediyesi sınırları içerisindedir.
Sığırcılı, Uzunköprü

Köy, Edirne il merkezine 35 km, Uzunköprü ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Meriç'in kuzeyinde, Yunanistan sınırı ve sınırı oluşturan Meriç Nehri kenarındadır.
Sığırkuyruğu

Sığırkuyruğu, sıraca otugiller (Scrophulariaceae) familyasından Verbascum cinsini oluşturan iki yıllık bitki türlerine verilen ad.Haziran-Ağustos aylarında parlak sarı renkli çiçekler açan 20 ile 150 cm boylarında iki yıllık otsu bir bitkilerdir. Daha çok ekilmemiş yerlerde ve yol kenarlarında bulunurlar. Gövdeleri dik bazen dallanmış ve yünümsü tüylerle kaplıdır. Yaprakları gövdenin alt kısımlarında rozet halinde dizilmiş olup, yünümsü tüylüdür. Gövdedeki yapraklar ise sapsızdır. Çiçekler gövdenin ucunda sık veya seyrek, az veya çok uzun bir salkım durumda toplanmışlardır. Çiçeklerin çanak ve taç yaprakları beşer parçalıdır. Meyveler yuvarlakça olup, çok tohumludur.Çiçekleri müsilaj, uçucu yağ ve glikozitler taşır. Balgam söktürücü ve göğüs yumuşatıcı olarak kullanılır. Bazı sığır kuyruğu türlerinin tohumları saponin taşıdıklarından dolayı balıklar için zehirli olup, balık avlamada kullanılır. Bitkinin yaprakları da terletici, balgam söktürücü, idrar arttırıcı ve kabız edici olarak kullanılır. Basur için de kullanılır.İç Anadolu bölgesinde " Kurt Kulağı " ismi de verilir. Bitki kuruduğunda odunsu bir yapı aldığı için. Kolay yanmasından dolayı " Çoban Çırası " da denmektedir.
Sığırların nodüler ekzantemi

Sığırların nodüler ekzantemi ya da Sığır çiçeği (İngilizce  Lumpy skin disease (Yumrulu deri hastalığı)), basın tarafından Afrika hastalığı olarak adlandırılmaktadır. Poxviridae ailesi, capripoxvirus genusu içinde yer alan ve Neethling olarak da bilinen virüsun neden olduğu sığırların akut viral bir enfeksiyondur. Hastalık zoonoz değildir, sığırlarda ciddi verim kayıplarına hatta ölümlere yol açar. İlk olarak Afrika'nın güney ülkelerinde çıkmış, buradan Mısır ve İsrail'e yayılmıştır. Kıtada sadece 4 ülke hastalıktan ari olduğunu açıklamıştır (Libya, Cezayir, Fas ve Tunus).Hastalığın doğal konakçıları sığırlardır, diğer geviş getiren hayvanların deneysel enfeksiyonlarında hafif klinik tablo gözlenmiştir. Sivrisinek, kene ve sokucu sinekler gibi vektörler hastalığı hasta hayvandan sağlıklı hayvana bulaştırmaktadırlar, bunun yanında direkt temas ile, patlamış deri lezyonları, tükürük, burun akıntısı, süt ve enfekte hayvanın semeni ile de bulaşabilir.Kuluçka süresi 6-9 gündür. İlk olarak deri üzerinde şişlikler görülür, aynı şişlikler iç organlarda da yayılım gösterir. Yüzeysel lenf yumrularında büyümeler meydana gelir. Ağızda ülserler, ateş ve şiddetli düşkünlük hali gözlenir. Gebelerde yavru atma hızla zayıflama, topallık Kalıcı veya geçici kısırlığa yol açar. Hastalıkla birlikte ikincil enfeksiyonlar da olursa ölüme sebebiyet verebilmektedir. Şişlikler, oluştukları organa göre bazı belirtiler değişebilir, örneğin: Gözde olursa körlük, akciğerde olursa solunum problemleri, testislerde olursa kısırlık, memede olursa süt veriminde ciddi düşüş gibi.Başlıca teşhis PCR ve Realtime PCR ile Virus'a ait DNA'nın alınan marazi maddelerden tespiti ile yapılmaktadır.Etken, koyun keçi çiçeği virusu ile çok yakın antijenik ilişkiye sahip capripox virüsüdur. Bu antijenik yakınlık koyun çiçek aşısının hastalığa karşı mücadelede başarı ile kullanılmasını sağlamaktadır. Eradikasyonunda sineklerle mücadele etmek gerekir. Karantina ve hayvan hareketlerinin kontrolü hastalığın yayılımını azaltır. Hijyen, asepsi ve antisepsi kurallarına dikkat etmek gerekir, örneğin: Hasta hayvanda kullanılmış enjektör sağlıklı hayvanda kullanılırsa, sağlıklı hayvan da hasta olabilir.
Sığırlı Mezrası Baskını

Sığırlı Mezrası Baskını veya Sığırlı Mezrası Katliamı, 15 Aralık 1984 tarihinde, Siirt'in Pervari ilçesine bağlı Erkent köyünün Sığırlı mezrasında, PKK militanlarının saldırısı sonucu 3 Kürt asıllı Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı sivilin yaşamını yitirdiği ve PKK'nın aynı yıl 15 Ağustos 1984 PKK saldırılarını ve Karageçit Köyü Katliamı'nı gerçekleştiren militan grup içerisindekiler tarafından gerçekleştirildiği iddia edilen bir katliamdır. Bu hadise, PKK'nın 1985'e kadar aynı köye gerçekleştirdiği iki saldırıdan birincisidir.Kamuya açık kaynaklar arasında hadiseye ayrıntılarıyla yer veren en detaylı kaynak, saldırıda hayatını kaybeden bireylerden birinin oğlu olduğu haberleştirilen Sait Şener isimli bir köylü ile yapılan röportaj haberdir. Sait Şener'''e göre hadise, babasının Türkiye-PKK çatışmasında Türkiye tarafını tutmasından ötürü şu şekilde gerçekleşmiştir:Saldırı sonucu ilk olarak Raşit Şener ve ardından dayısı İbrahim Sayın ve torunu Hüseyin Şener isimli üç sivil birey yaşamını yitirmiştir.Saldırı akabinde saldırıya dahil olan Mustafa Çimen, bölgeye intikal eden askeri unsurlar tarafından köye ait bir ahırın içinde yaralı ve baygın olarak bulunmuş; hayatını kaybeden bireylerden birinin annesi olduğu haberleştirilen Fatma Kılıç isimli bir kimse tarafından linç girişimine maruz kalmıştır.Beş (altı) kez idamı istenen Mustafa Çimen, ilk kez uygulanan Pişmanlık Yasası ve Topluma Kazandırma Yasasından yararlanmak için mahkemeye başvurmuş; bu başvuru, mahkeme tarafından kabul edilmiş ve zanlının cezası 24 yıl ağır hapis cezası olarak verilmiştir. Mahsum Korkmaz'ın siyasi ve askeri yardımcısı olduğu aktarılan Mustafa Çimen, 1990 yılında tahliye olmuş ve aynı yıl PKK militanlarınca öldürülmüştür.Saldırı sonrası uygulanmaya başlanan güvenlik korucusu sistemine Sığırlı Mezrası'', sistem 26 Mart 1985'ten itibaren yasallaştıktan sonra dahil olmuştur. Mezranın, 2019 yılında yerleşim barındırdığı haberleştirilmiştir.
Sığırlı, Palandöken

Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 2008 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Palandöken ilçesine bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Palandöken Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Palandöken ilçe merkezine (Palandöken Belediye Başkanlığı) 25 km uzaklıktadır. Mahalle, Palandöken'in doğusunda olup,  numaralı Erzurum-Tekman il yoluna, Yıkılgan Mahallesi'nde 6,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Sığırtmaçlı, Sarıgöl

Eskiden mahallede sığırcılıkla uğraşıldığı için mahallenin adı "Sığırtmaçlı mahallesi" olarak adlandırılmıştır.
Sławno

Sławno Polonya'nın Batı Pomeranya Voyvodalığında bulunan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 2019 yılı itibarıyla 12,468'tür.
Sławomir Mrożek

Sławomir Mrożek (29 Haziran 1930 - 15 Ağustos 2013), Polonyalı oyun yazarı, yazar ve karikatüristtir.1963'te İtalya'ya, oradan Fransa'ya ve ardından Meksika'ya göç etmiştir. 1996'da Polonya'ya dönüp Kraków şehrine yerleşmiştir. 2008 yılında Fransa'ya geri dönmüştür. Nice'te 83 yaşında ölmüştür.Tiyatro oyunları absürt tiyatro olarak nitelenir. Satirik (taşlama) oyunlarının ve öykülerinin çoğu bireyin totaliter sistemde yaşadığı problemleri konu edinmiştir.Slawomir Mrozek, mimarlık ve felsefe eğitimi gördü. Liseyi 1949 yılında bitirip Polonya Birleşik İşçi Partisi'ne katıldı. 1950 yılında Przekrój gazetesinde yazmaya başladı. 1952'de Polonya Yazarlar Birliği'ne (ZLP) katıldı. Sonraları Polonya'daki hükûmete karşı açıkça tavır aldı ve sürgüne zorlandı.1959'da Maria Obremba ile evlenip Varşova'ya yerleşmiştir. 1963'te karısıyla beraber İtalya'ya iltica etmiştir. İtalya'da 5 sene kaldıktan sonra Fransa'ya geçmiş ve 1978'de Fransız vatandaşlığını almıştır.ABD, Almanya ve Meksika'da yaşamıştır. İlk karısı Maria Obremba 1969 yılında ölmüştür. 1987'de Meksikalı Susana Osorio Rosas ile evlenmiştir. 1996'da Polonya'ya dönmeye karar vermiş ve Krakov'a yerleşmiştir. 2002'de felç geçirmiş, uzun süre konuşma güçlüğü çekmiş ve durumunun düzelmesi yıllar sürmüştür. 2008'de Fransa'nın Nice kentine yerleşmiş ve burada 15 August 2013'te hayatını yitirmiştir. Cenazesi 17 Eylül 2013'te Krakov'a getirilmiş ve oraya defnedilmiştir.1950'li yılların sonlarına doğru tiyatro oyunları yazmaya başladı. İlk oyunu Policja (Polisler) 1958 yılında basılmıştır. Totalitarizm konulu Absürt tiyatro tarzında kaleme aldığı ilk uzun oyunu Tango (1965), Mrozek'e, Polonyalı çağdaş drama yazarları arasında önemli bir ün sağlamış , kimilerine göre en başarılı oyunudur.1975'teki ikinci popüler oyunu Emigranci (Sığıntılar), Paris'teki Polonyalı iki göçmenin acı ve ironik bir tablosudur.Alek Pohl (1972) Zurück zur Form. Strukturanalysen zu Slawomir Mrozek. Berlin: Henssel ISBN 3-87329-064-2Halina Stephan (1997) Transcending the Absurd: drama and prose of Slawomir Mrozek. (Studies in Slavic Literature and Poetics; 28). Amsterdam: Rodopi ISBN 90-420-0113-5
Sławomir Nowak

Sławomir Ryszard Nowak (11 Aralık 1974'te Gdansk'ta doğdu) Polonyalı bir politikacı ve Ukrayna'da bir devlet memuru. 25 Eylül 2005'te Sejm'e seçildi ve Civic Platform listesinden aday olarak 25 Gdańsk bölgesinde 9.061 oy aldı.Nowak, 2010 cumhurbaşkanlığı seçimleri sırasında Polonya Cumhurbaşkanı adayı Bronisław Komorowski'nin seçim kurulu başkanı olarak görev yaptı.18 Kasım 2011 - 27 Kasım 2013 tarihleri arasında Ulaştırma, İnşaat ve Denizcilik Ekonomisi Bakanı olarak görev yaptı.24 Ekim 2016'da Ukrayna ulaşım ajansı Ukravtodor'un başına getirildi ve Ukrayna vatandaşlığı aldı. Eylül 2019'da Ukravtodor'un başkanlığı görevinden alındı.20 Temmuz 2020'de Nowak, Polonya Merkez Yolsuzlukla Mücadele Bürosu tarafından (Ukrayna Ulusal Yolsuzlukla Mücadele Bürosu  ile ortak bir soruşturmanın ardından) yolsuzluk, organize bir suç grubunun yönetimi ve kara para aklama şüphesiyle tutuklandı. Ukrayna Ulusal Yolsuzlukla Mücadele Bürosu'na göre Ukravtodor yetkilileri, "Ukrayna'daki yol onarımları için uluslararası kuruluşlar tarafından tahsis edilen fonları zimmete geçirmeyi amaçlayan bir suç örgütü"  kurdular.
Sławomir Peszko

Sławomir Konrad Peszko (d. 19 Şubat 1985), Polonyalı millî futbolcudur. Ekstraklasa'nın Lechia Gdańsk takımda forma giyen oyuncu orta saha bölgesinde görev yapmaktadır.
Słotwina, Żywiec İlçesi

Słotwina , Polonya'nın güneyindeki Silezya Voyvodalığı'na bağlı Żywiec İlçesinde, Gmina Lipowa idari bölgesinde bir köydür. Żywiec'in  yaklaşık  batısında ve bölgesel başkent Katowiçe'nin  güneyinde bulunuyor.
Słubice

Słubice Polonya'nın Lubusz Voyvodalığında bulunan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 2019 yılı itibarıyla 16,644'dir.
Słupsk

Słupsk, Polonya'nın Pomeranya Voyvodalığı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir ülkenin kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 43.15 km² olan şehrin nüfusu 2014 yılı itibarı ile 93,706'dır.Słupsk birçok büyük fabrikaya ev sahipliği yapmakta olup otobüs, tarım makineleri, mobilya, ayakkabı ve kozmetik üretilmektedir.
Sōgen-ji

Sōgen-ji  () veya , Japonya'nın başkenti Tokyo'da bulunan bir Zen Budist tapınağıdır. Tapınak, 1588 yılında kurulmuş olup adını kappadan almaktadır ve Taitō semtinde Kappabashi-dori'de yer almaktadır.Sōgen-ji, ilk olarak Marunouchi'de kurulmuş olup günümüz yerine Büyük Meireki Yangını'ndan sonra taşındı.
Sōgi

Iio Sōgi (; 1421-1 Eylül 1502), Muromachi döneminde yaşamış bir Japon şair ve keşiş. Kii veya Ōmi vilayetlerinden mütevazi bir aileden gelmekteydi ve 1 Eylül 1502 tarihinde Hakone'de öldü. Sōgi, Kyoto'daki Shokokuji tapınağından bir Zen keşişiydi ve hem waka hem de renga şiirleri eğitim aldı. 30'lu yaşlarında profesyonel bir renga şairi oldu.Japonya'nın hemen her köşesine yaptığı seyahatlerde, zamanının en güçlü siyasi, askeri ve edebi şahsiyetleri tarafından karşılandı. Kuşağının diğer şairlerinden daha fazla mürit çekti. Japonya'yı dolaştıktan sonra, büyük saygı gördüğü Kyoto'ya döndü.En çok, iki veya daha fazla şairin, alternatif kıtalar yazarak bir şiir oluşturmak için işbirliği yaptığı rengasıyla hatırlanır. Sōgi'nin zamanında, bu tür rengalar tipik olarak 100 kısım uzunluğundaydı. Wakanın saray geleneğinden kaynaklanan renga, saray mensupları kadar savaşçı sınıf tarafından da yetiştirildi ve Sōgi gibi en iyi renga şairlerinden bazıları halktandı.Sōgi, renganın en büyük ustası olarak kabul edilir, en ünlü iki eseri "Minase'de Üç Şair" ve "Yuyama'da Üç Şair"dir. Sōgi, yaklaşık 90'dan fazla eser bırakmıştır. Ölümünden önce, çoğunlukla anılarını içeren "Sōgi Tek Başına" eserini yazdı.
Sōhei

Sōhei (; "keşiş askerler"), Orta Çağ ve feodal Japonya'da Budist savaş rahipleri idi. Tarihin bazı noktalarında, imparatorluk ve askeri hükûmetleri iş birliği yapmakla yükümlü kılan önemli bir gücü vardı.
Sōichi Aikawa

Aikawa 13 Eylül 1942'de Urawa, Saitama'da doğdu. 1991 ile 2001 yılları arasında Urawa belediye başkanıydı. Ayrıca 2001-2009 yılları arasında Saitama kentinin ilk belediye başkanı olarak görev yapan Aikawa 2009'da aktif siyasetten çekildi.
Sōja

Sōja ( Sōja-shi), Japonya'nın Okayama prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir, 31 Mart 1954 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 212.00 km² olan şehrin nüfusu 30 Nisan 2011 tarihi itibarı ile 67,357'dir.
Sōjutsu

Sōjutsu (槍術; "mızrak sanatı"), bir yari ile savaşılan Japon dövüş sanatıdır. Sōjutsu'nun popülerliğinin yüksekliği, 13. yüzyılın Moğol istilasından hemen sonra olmuştur.Günümüzde halen sōjutsu eğitimi veren çok az okul kalmış olup bir zamanlar 450 kadar okul bulunmaktaydı.
Sōka

Sōka ( Sōka-shi), Japonya'nın Saitama prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir 1 Kasım 1958 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 27.42 km² olan şehrin nüfusu 1 Ekim 2010 tarihi itibarıyla 243,111'dir.
Sōke

, "ailenin (hanenin) başı" anlamına gelen Japonca bir terimdir. Japon geleneksel sanatlarında iemoto terimiyle kullanılır. Böylece genellikle "baş usta" terimi anlamında kullanılır (bazen "ailenin başı", hatta "büyük usta" olarak da çevrilir.). Bir okulun lideri ya da bir stilin ustası anlamına gelebilir fakat genellikle bir dövüş okulunun tek lideri ya da bir dövüş stilinin ustası anlamına gelen en yüksek Japon unvanı olarak kullanılır. Bu terim sadece dövüş sanatlarıyla sınırlı değildir.Birçok modern sōkenin kendi sanatlarındaki ilk ve baş ustası [shodai sōke] olmasından dolayı sōkenin, bazen "bir stilin bulucusu" anlamına geldiği sanılmaktadır. Ancak bu yanlıştır. Yine de, shodai sōkelerin yerine geçen kişi de yine sōkedir. Sōke; genellikle sanatlarındaki terfi, müfredat, ilke ve disiplin işleriyle ilgili en yüksek otorite olarak görülür. Bir sōke, kişinin kendi stilinin tüm yönlerinde ustalaştığını gösteren menkyo kaiden sertifikasını verme yetkisine de sahiptir.Kashima-Shinryū gibi bazı okullarda Shihanke denilen benzer bir pozisyon vardır. "Shihanke", hemen hemen aynı anlamda olan "eğitici çizgi" demektir. Bir Shihanke, Sōke'den bağımsız olan ikinci bir eğitim neslidir. Hem Shihanke'nin hem de Sōke'nin olduğu bir sanatta Iemoto sistemine göre Sōke onursal bir unvanken; Shihanke'nin de eğitimden ve okulun yönetiminden sorumlu olması mümkündür."Sōke" teriminin yaygın kullanımı dövüş sanatları topluluğunda tartışmalıdır. Geleneksel olarak II. Dünya Savaşı'ndan önce çıkmış eski dövüş sanatları için Japonya'da çok nadir şekilde kullanılmış olsa da son birkaç on yılda, eski dövüş sanatlarını yeniden yapılandırmaya ya da canlandırmaya çalışan yeni okulların baş ustalarına verilen bir terim hâline gelmiştir. Bazı modern batı sōkeleri, okulun lideri olan kendi asistanları için  unvanını tercih etmiştir. Burada kullanılan Japonca karakter dai, "... yerine" olarak çevrilebilir. Böylece shihan-dai, sōke-dai ve sōke-dairi, hastalık ya da sakatlık gibi durumlarda "geçici olarak [ana öğretmenin] yerine öğreten" anlamına gelmektedir.
Sōma, Fukuşima

Sōma ( Sōma-shi), Japonya'nın Fukuşima prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir 1 Nisan 1889 tarihinde Nakamura adıyla bir kasaba olarak kurulmuş olup 31 Mart 1954 tarihinde şehir statüsü almıştır. Yüzölçümü 197.67 km² olan şehrin nüfusu 1 Ocak 2015 tarihi itibarı ile 35,986'dır.
Sōmen

Sōmen (), somyeon () veya sùmiàn (), Doğu Asya kökenli buğday unundan yapılan ince beyaz bir eriştedir. Eriştelerin çapı 1.3 mm olup daha kalın buğday eriştesi hiyamugi ile Japon buğday eriştesi udon arasındaki baş ayrımdır. Sōmen erişteleri, bazı udon erişteleri gibi yapıldığında gerilir. Hamur çok ince şeritler yapmak için bitkisel yağ yardımı ile gerilir ve daha sonra hava ile kurutulur. Genellikle soğuk servis edilmekle birlikte kış aylarında çorbada sıcak olarak servis yapılırken nyumen denir.
Sōnan desu ka?

Sōnan desu ka? (; "Batık mıyız?"), Kentarō Okamoto tarafından yazılan manga serisidir. Seri, Ocak 2017 tarihinden bu yana Kodansha'nın Weekly Young Magazine dergisinde yayınlanmaktadır. Ezo'la tarafından hazırlanan bir anime serisi uyarlaması ise Temmuz-Eylül 2019 tarihleri arasında yayınlandı.Bir okul gezisi sırasında uçakları düştüğünde dört liseli kız olan Homare Onishima, Asuka Suzumori, Mutsu Amatani ve Shion Kujō kendilerini uzak bir adada mahsur bulurlar. Babasından edindiği hayatta kalma becerilerini kullanan Homare, diğerlerinin durumlarını en iyi şekilde değerlendirmeye çalışırken ada hayatında hayatta kalmalarına yardımcı olur.Sōnan desu ka? mangası Kentarō Okamoto tarafından yazılmakta ve Riri Sagara tarafından çizilmektedir. Seri, 7 Ocak 2017'de Kodansha'nın Weekly Young Magazine dergisinde serileşmeye başladı ve 6 Ekim 2021 tarihi itibarı ile dokuz tankōbon cilt halinde derlendi. Manga, Kuzey Amerika'da Kodansha USA tarafından dijital olarak yayınlanmaktadır.Ezo'la tarafından hazırlanan anime televizyon serisi uyarlaması 2 Temmuz-17 Eylül 2019 tarihleri arasında Tokyo MX, MBS ve BS-NTV kanalları ve Crunchyroll tarafından yayınlandı. Serinin yönetmenliği Nobuyoshi Nagayama, senaryosu Tōko Machida, karakter tasarımları Junnosuke Nishio ve müzikleri ise Akiyuki Tateyama tarafından yapılmıştır. Serinin açılış teması Mao Ichimichi, Hiyori Kono, Kiyono Yasuno ve Azumi Waki tarafından söylenen "Koko wa Doko", bitiş teması ise Kiyono Yasuno tarafından söylenen "Ikiru"'dur. Seri toplam 12 bölümdür ve her bölümü 15 dakika sürmektedir.
Sōsa

Sōsa ( Sōsa-shi), Japonya'nın Chiba prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir, Boso Yarımadası'nın kuzeydoğusunda yer almaktadır. Yüzölçümü 101.78 km² olan şehrin nüfusu 1 Nisan 2012 tarihi itibarı ile 39,379'dur. Sōsa 23 Ocak 2006 tarihinde kurulmuştur.
Sōsuke Aizen

Sōsuke Aizen (藍染 惣右介 Aizen Sōsuke), Tite Kubo tarafından yaratılan Bleach manga serisinden kurgusal bir karakter ve serinin ilk yarısının ana kötü adamıdır (ve anime uyarlamasının tamamı için en önemlisi). İlk tanıtıldığında Soul Reapers'ın Beşinci Tümeni'nin kaptanıdır. Daha sonra Ichigo Kurosaki ve Kisuke Urahara onu yenmeden önce Soul Society'ye ihanet eder. Eski teğmeni Momo Hinamori'dir.
Sōsuke Uno

Sōsuke Uno ( Tanaka Kakuei; 27 Ağustos 1922-19 Mayıs 1998), 1989 yılında Japonya'nın 47. başbakanı olarak görev yapmış Japon siyasetçidir. Uno, göreve geldikten üç ay sonra bir geyşa tarafından ortaya çıkarılan seks skandalı sonucu istifa etmiştir.West, Mark D. 2006: Secrets, Sex, and Spectacle: The Rules of Scandal in Japan and the United States. 368 p. ISBN 978-0-226-89408-9 Chicago University Press
Sōtō

Sōtō Zen (Çince: Caodong), ya da Sōtō okulu (Japonca: 曹洞宗, Sotoshū), Japonya'daki üç büyük Zen Budist mezhepten biridir. Diğer iki mezhep ise Rinzai okulu ve Ōbaku'dur. Okul ilk defa Çin'de Tang Hanedanı döneminde Dongshan Liangjie tarafından Caodong adıyla kurulmuş, 13. yüzyılda Dogen Zenji tarafından Japonya'ya getirilmiştir. Günümüzde Japonya'da Dogen, Keizan Jōkin ile birlikte Sōtō Zen'in iki kurucusundan biri olarak kabul edilir.Okulun ayırt edici özelliklerinden biri olan shikantaza uygulaması ("yalnızca oturmak" veya "sessiz aydınlatma" olarak çevrilir), zazen'e farklı bir yaklaşımı ifade eder. Tarihsel perspektiften bakıldığında, kitlelere hitap etmesinden dolayı Soto Zen'i aşağılamak için sıklıkla "çiftçi Zeni" yakıştırması yapılırken, Rinzai ise samuray sınıfından rağbet görmesi nedeniyle "samuray Zeni" olarak adlandırılmıştır.
Sōya (alt prefektörlük)

Sōya alt prefektörlüğü ( Sōya-sōgō-shinkō-kyoku), Japonya'nın Hokkaidō prefektörlüğüne bağlı bir alt prefektörlüktür. Yüzölçümü 4,050.76 km² olan alt prefektörlüğün nüfusu Mart 2009 tarihi itibarı ile 75,665'tir. Merkezi Wakkanai şehridir.
Sōya Burnu

Sōya Burnu ( Sōya-misaki), Japonya'nın Hokkaidō Adası'nda bulunan bir burundur. Burun, Sōya alt prefektörlüğüne bağlı Wakkanai kentinde yer almaktadır. Hokkaidō'nun en kuzey noktası olup bir km kuzeybatısında bulunan Bentenjima Adası Japonya'nın en kuzey noktası olmasına karşın Japonya'nın En Kuzey Noktası Anıtı (日本最北端の地の碑) bu burunda yer almaktadır.Burun, Rusya'nın Sahalin Adası'ndaki Crillon Burnu'ndan  La Pérouse Boğazı boyunca sadece 43 km uzakta olup burundan açık bir günde Sahalin adası görünebilmektedir. Sōya Burnu'nda Japonya'nın en kuzey noktasındaki anıtı, Dua Kulesi (Kore Hava Yolları'nın 007 sefer sayılı uçuşu anıtı), Mamiya Rinzō heykeli, Barış Anıtı (batık denizaltı USS Wahoo ve diğerleri için bir anıt) ve Barış Çanı dahil ondan fazla anıt bulunmaktadır. Burnun doğusundaki Sōya Misaki yerleşimi en kuzeydeki deniz feneri (Sōya Burnu Deniz Feneri), en kuzeydeki benzin istasyonu (Idemitsu Cape Sōya SS), en kuzeydeki ilkokul (Ōmisaki İlkokulu) gibi Japonya'nın en kuzeyi olarak bilinen birçok yapıya sahiptir.
Sơn La

Sơn La, Vietnam'ın Sơn La ilinin merkezi olan şehirdir. Şehir, ülkenin Kuzeybatı Bölgesi'nde yer almaktadır. Yüzölçümü 323.51 km² olan şehrin nüfusu 2019 yılı itibarı ile 106.052'dir.
T

Tt, Türk alfabesinin 24. harfidir. Türkçe okunuşu Te’dir. Bazı dillerde dil ucunun öndişlerin hafifçe ucuna çıkarılması ile oluşturulan bir sestir.Osmanlıca sözlüklerde de kulanılan Tı/Dı (ط) Arapça’ya özgü bir harf ve sestir (Ṫ). Osmanlıcada ve Türkçede bu harfle başlayan veya içerisinde kullanılan kelime yoktur. Ancak sonradan Türkçe bazı kelimeler Tı ile yazılmaya başlanmış ve yerleşmiştir. Bunlar genellikle halk ağzında D ile telaffuz edilen sözcüklerdir. Örneğin: طاوشان (Ṫavşan), طاوان (Ṫavan)... Arapçada bu ses dilin üst dişlerin damakla birleştiği yere değdirilerek çıkarılır. Bu nedenle D sesine benzer. Ancak Anadolu Türkçesinde duruma göre harflerden bir olmak üzere normal T veya D harfi ile bu fark ortadan kalkmıştır. Bu harfi içeren kelimelerin büyük bir kısmı halk ağzında D ile de karşılanabilen T sesini ihtiva eder. Örneğin, Osmanlıcada طاش (Ṫaş: Taş/Daş), طوز (Ṫuz: Tuz/Duz)... Osmanlıca kaynakların Latin harflerine çevrilmesinde Tı/Dı harfinin T olarak mı yoksa D olarak mı tercih edileceği bir problem olarak daima yer almıştır. Geçmişteki Ṫavar (Davar), Ṫamga (Damga) kelimelerinin bu harf ile yazılması halinde doğru ses değerlerine örnek teşkil eder.Ayrıca Osmanlıcada Tı/Dı harfinin D olarak telaffuz edildiği kelimeler vardır. Bunların çoğu daha sonraları Dal ile de yazılmıştır. Örneğin: طامار / دامار (Đamar), طاغ / داغ (Đağ)...Not: Benzer biçimde Ż harfi Arapçadaki Zı (ظ) sesini karşılar. Ancak Anadolu Türkçesinde normal Z harfi ile bu fark ortadan kalkmıştır. Türkçede yalnızca el yazısında da kimi zaman bu kullanıma rastlanır.
T geçişi

T geçişi veya ''T'' kapatma 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başlarında deniz harbinde kullanılan bir taktik manevra. Savaş gemisi hattının düşmana göre doğru konumlanarak, aynı anda tüm silahlarını aynı hedeflere doğrultmaya, buna karşılık düşmanın sadece ön silahları tarafından ateş altına alınmaya uygun bir pozisyon almasını amaçlar.19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında yelkenli gemilere göre daha hızlı hareket edebilen ve daha hızlı dönebilen, dönen top taretli ve buharla çalışan savaş gemilerinin ortaya çıkmasıyla, bir geminin tüm ana toplarını aynı hedefe yöneltmek mümkün hale geldi. Uzun menzilli saldırılar gemilerin baktığı yöne daha az bağımlı olduğundan, T geçişi taktiği füzelerin ve uçakların kullanıma girmesiyle büyük ölçüde geçersiz hale geldi.
T pozu

Bilgisayar animasyonunda, bağlama pozu (bind pose) olarak da bilinen T pozu, 3B modelin iskeleti için anime edilmeden önceki temel pozdur.T pozu öncelikle animasyon yazılımında temel poz olarak kullanılır ve daha sonra animasyonlar oluşturmak için taşınır.T pozları, animasyon yazılımında temel pozlar olmanın dışında, özellikle 3D anime edilmiş video oyunlarında, genellikle henüz tamamlanmamış animasyonlar için yertutucu olarak kullanılır. Bazı hareket yakalama yazılımlarında, hareket yakalama başlamadan önce hareket yakalama giysisindeki oyuncu tarafından bir T-pozu varsayılmalıdır.2016'da başlayıp 2017'de yeniden ortaya çıkan T pozu, özellikle başka türlü bir animasyonun olacağı video oyunu aksaklıklarında, tuhaf ve ardışık olmayan görünümü nedeniyle özellikle yaygın bir İnternet memi durumuna geldi.NBA Elite 11 oyununun bir yayın öncesi videosunda, demo hatalarla doluydu, özellikle de oyuncu Andrew Bynum'un modeli için gerekli animasyon yerine istemeden bir T pozu vardı. Bu aksaklık daha sonra Jesus Bynum hatası olarak ün kazandı. Yayıncı EA, tatmin edici bulmadığı için sonunda oyunu iptal etti. Cyberpunk 2077'de de benzer bir olay yaşandı.
T sınıfı denizaltı (Birleşik Krallık)

Kraliyet Donanması'nın T sınıfı (veya Triton sınıfı) dizel-elektrikli denizaltıları, 1930'larda O, P ve R sınıflarının yerini alacak şekilde tasarlandı. Sınıfın elli üç üyesi, Kraliyet Donanması'nın denizaltı operasyonlarında önemli bir rol oynadıkları II. Dünya Savaşı'nın hemen öncesinde ve sırasında inşa edildi. Hollanda Kraliyet Donanması'nda hizmet veren dört gemi, ''Zwaardvisch'' sınıfı olarak biliniyordu.
T'en va pas

"T'en va pas" (), Esther Ofarim tarafından seslendirilen 1963 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsviçre'yi temsil eden şarkı. Şarkı Fransızca dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Émile Gardaz tarafından yazılmıştır.Şarkı yarışmada Yugoslavya'nın temsilcisi Vice Vukov'un şarkısı "Brodovi"'den sonra ve Fransa'nın temsilcisi Alain Barrière'nin şarkısı  "Elle était si jolie"'den sonra 10. sırada çıkmıştır. Yarışmada 16 şarkı arasından 2. olmuştur.Bir sonraki gelen 1964 yarışması'nda İsviçreli katılımcı, "I miei pensieri" adlı şarkısıyla Anita Traversi olmuştur.
T'zitzit

T'zitzit (), antik dönemde İsrailoğulları tarafından, günümüzde ise Yahudiler ve Sâmirîler tarafından giyilen, özel olarak düğümlenmiş ritüel saçaklar veya püsküllerdir. T'zitzit genellikle talit gadolün dört köşesine tutturularak kullanılır. Mesiyanik Yahudiler ise bunları kemer halkalarına bağlı ayrı püsküller olarak takarlar. Tanah'ın Torah koleksiyonunda geçen, "elbiselerinin dört bir köşesine püsküller dikeceksin" emri nedeniyle Yahudiler, köşeleri olan giyeceklere püskül takmak zorundadır. Zamanla bu gelenek elbisenin içine, baştan geçirilerek giyilen 4 köşesinde püskül olan Talit Katan'a dönüşmüştür. Aşkenaziler Talit Katan'ın t'zitzitlerini gömleklerinin dışına çıkartıp sarkıtırlarsa Sefaradiler dışarıya çıkartmazlar.T'zitzit yapılırken 8 ipten bir tanesi diğerlerinden uzun tutulur 4'erli ayrılır ve Talit'in 4 kenarına açılmış deliklerden geçirilir; önce 2 düğüm atılır, sonra uzun ip diğerinin üzerine 10 defa sarılır; ardından 2 düğüm daha atılır bu sefer uzun olan ip diğerlerinin üzerine 5 defa sarılır, 2 düğüm daha atılır uzun ip diğerlerinin üzerine 6 defa sarılır, 2 düğüm daha atılır 5 defa sarılır ve en son 2 düğüm daha atılarak t'zitzitlerin biri tamamlanır. Bu faaliyet sırasında konuşulmamaya özen gösterilmelidir.
T-10

T-10 en son Sovyet ağır sınıf tankıdır. 1943'te başlayan Sovyet ağır tank ekolünün en sonuncusudur. 1953'te üretimine başlanmıştır. Adının önceki ağır tankları gibi IS (Iosef Stalin) ile başlaması düşünülürken Stalin'in ölümü üzerine bundan vazgeçilmiş ve T-10 adını almıştır.İkinci Dünya Savaşı sonrasında ABD M103, Büyük Britanya ise Conquerer ağır savaş tanklarını üretmeye başlamıştı. Sovyet ordusu buna karşılık önceki IS serilerinden farklı olarak daha uzun gövdeye ve daha büyük bir tank üretmeye karar verdi. Tankın sürüş sistemleri 1940'lardan kalma teknolojiye sahipse de motoru yenilenmişti ve önceki ağır savaş tankları gibi yavaş değildi. Üzerindeki top iki adet mermi atabilmekteydi ancak bu topun dakikadaki atış oranı düşüktü.Değişen savaş koşullarıyla ağır savaş tankları işlevsel olmaktan çıkmıştı, bunun için SSCB ana muharebe tankı üretmeye ağırlık verdi. Yavaş yavaş görevden alınan T-10'lar 1993 yılında tamamen tasfiye edildiler. Büyük bir kısmı füze rampası olarak kullanılmaktadır.
T-122 Sakarya

T-122 Sakarya, Roketsan tarafından üretilen 122 mm çapındaki topçu roketi. Çok namlulu roketatar'dan fırlatır.Roketsan'ın 122 mm.lik artırılmış menzilli roket ailesi klasik 122 mm.lik roketlere göre iki kat menzile sahiptir. Tahrip, Çelik Bilyalı ve kargo harpbaşlığına sahip roketler TR-122, TRB-122 ve TRK-122 olarak adlandırılır. Üstün dağılım karakterleriyle bu roketler nokta ve alan hedeflerine karşı kullanılır. Roketler, T-122'den veya 122 mm.lik diğer çekili araca monteli silah sistemlerinden atılır.Taşıyıcı araç olarak 6 x 6 taktik tekerlekli MAN Dfaex kamyon kullanır. Kamyonda 2X20 füze taşıyan atış sistemi bulunur. Bu füzelerin tamamını 80 saniyede hedefe yollar 500 m X 500 m'lik bir alanı yok eder.Atmosferik koşulların yarattığı olumsuz etkilere karşı özel olarak tasarlanan yalıtımlı podlar, 20 tüpten oluşmaktadır. Roketler tüplere fabrika seviyesinde yüklenmekte ve raf ömrü boyunca bakım gerektirmemektedir. Aktif görev sırasında tüpler elle tek tek yüklenebildiği gibi mühimmat bölükleri tarafından yüklü pod takviyeside yapılmaktadır. Araca monte teleskobik vinç ile pod yüklemesi 5 dk' da elle tek tek roket yüklemesi standart olarak 110 dakikada yapılmaktadır. Tapa ayarları tapa ayar anahtarı ile yapılır.T-122 lançeri atış görevini tek başına veya altı lançerden oluşan batarya organizasyonu altında yerine getirir.T-122 lançerinden atılan 40 adet tahrip harpbaşlıklı roket 3–40 km arasındaki hedef üzerinde 500 m x 500 m.lik bir alanda taciz etkisi yaratır
T-14 Armata

T-14 Armata, (Rusça: Т-14 Армата) yeni nesil Rus Ana muharebe tankı. ilk kez 2015 Moskova askeri zafer gösterisinde tanıtılmıştır. Rusya ordusu için 2015-2020 tarihleri arasında 2300 adet üretilmesi planlanmaktaydı.T-14 Armata yeni nesil bir Rus tankı olarak sıra dışı bir tasarıma sahiptir. Tank başta insansız tareti olması ve ön tarafta zırhlı kapsül içinde üç kişilik mürettebatı bulunması gibi birkaç belirgin özelliğe sahiptir. Geliştirilmesi beş yıl sürmüştür.T-14 Armata'nın ana silahı daha önceki Rus tanklarındaki 125 mm çapında 2A46 yivsiz toptur. Topun en belirgin özelliği duman tahliye özelliği olmamasıdır. Dakikada 10-12 atış yapabilen bu top 8 km uzaklıktaki bir zırhlı aracı delebilir. Gün ışığında 5 km gece karanlığında termal kamera yardımıyla 3,5 km uzaklıktaki hedefleri belirleyebilir. Topçu 4x ve 12x optik yakınlaştırma yapabilen görüş sistemine sahiptir. Lazer telemetresi teorik olarak 7,5 km uzaklıktaki hedefe kilitlenebilir. Tank hareket halinde ateş edebilir ve mürettebat 360 derece dönebilen yüksek çözünürlüklü kameraya sahiptir.2A82-1M topundan geliştirilen Vacuum-1 sabot mermisi 900 mm uzunlukta bir deliciye sahiptir ve 2000 metreden 1000 mm kalınlığındaki RHA zırhı delebilir. Top aynı zamanda hava savunma amaçlı güdümlü füze atabilme özelliğine de sahiptir.Hafif silah olarak 12,7 mm (300 mermi) kord makineli tüfek ve 7,62 mm (1000 mermi) Pktm makineli tüfek kullanır. Top dahil tüm silahlar uzaktan kumanda ile kontrol edilir.T-14 Armata için gelecek yıllarda T-95 prototipi için 2000 yılında üretilen 2A83 152 mm top kullanılması planlanmaktadır. Bu top yüksek hızlı APFSDS mermi kullanır ve namlu çıkış hızı 1,980 ms'dir. Bununla beraber halihazırdaki 125 mm topun yeterli olduğunu düşünen mühendisler sadece namlu çıkış üzerinde çalışmalar yapmaktadır.ChTZ 12Н360 (A-85-3A) dizel motor 1500 hp gücünde olup istenildiğinde 2000 hp güce ulaşabilmektedir. Fakat yüksek güçte kullanılan motorun ömrü kısalmaktadır. Hareket menzili 500 km'dir. T-14 Armata 12 ileri otomatik vitese sahip olup 80–90 km/h yapabilmektedir.
T-15 Armata

T-15 Armata (), Uralvagonzavod tarafından üretilen Rusya yapımı bir ağır piyade savaş aracıdır. Araç, 2010'larda tasarlanmış olup Armata platformuna dayanmaktadır ve eskiyen BMP-2 ve MT-LB platformlarının yerini alması planlanmaktadır.T-15 Armata, ilk olarak 2015 Moskova Zafer Günü Geçit Töreni provaları sırasında kamuoyunda görüldü.
T-155 Panter

T-155 Panter, Türkiye'nin geliştirdiği seri üretimine 2000 yılında başlanan Makina ve Kimya Endüstrisi Kurumu tarafından üretilen 155 mm namlusu kendinden tahrikli obüs.Pakistan - Toplamda 72 adet teslim alındı. İlk 12 adet 2008-2009 tarihleri arasında, diğer 60 adet 2011 ile 2013 arasında teslim alındı.
T-18

T-18 hafif zırhlı tankı ilk küçük destek aracıdır. Rusça'da adı maliy soprpvozhdeniya, perviy'dir. Bu tank ilk Sovyet tipi destek sağlama yani lojistik destek aracıdır. 1928 ile 1931 arasında üretildi. Renault'un FT-17 tipi tankı örnek alınmıştır.
T-24

T-24 bir Sovyet orta dereceli zırhlı tankıdır. 1931'de üretildi. Denemeler için 24 tane üretildi. Ancak kimse binemedi. SSCB devrindeki Ukrayna bölgesindeki KhPZ fabrikasında üretildi. Daha sonraları SSCB'nin en çok T-34 ve T-55 üreten fabrikası oldu. T-24 Rus anlatımı ile savaş traktördür. Kullanılabilirliği fazladır.-T-24'ün ana silahı 45 mm topudur. Topun çapı 7.62 mm'dir. DT makineli tüfeği tankın savunmasında görevlidir ve tankın en üstünde kapak hizasında bulunur.İçeriden ateş açılabilmesi için toplamda 3 delik vardır. Birinde top görüşü diğerinde makineli tüfek diğerinde ise serbest atış için boşluk bulunmaktadır. Tankın zırhı kalındır ancak kalınlığından dolayı tankın mekanik problemlerinin tamir edilmesi güçleştiğinden çok kullanılmadı.Harkiv Lokomotif Fabrikası'nda(KhPZ) 1928'de üretildi. KhPZ'nin ilk tankı T-12 idi.Daha sonra gelişmiş versiyonu T-18 ortaya çıktı. Daha güçlü bir motoru vardı. Prototipi 1930'da hazırlandı. Ancak bekleneni veremedi.Performansı tatmin edici görüldü. Fakat pototipin motoru yandı, T-12'den parçalar eklendi. 24 tane üretildi. Savaşlara göre tatmin edici bulunmadı ve tecrübesiz askerlere tank eğitimi yaptırmak üzere kullanılmasına karar verildi. Ancak böylece KhPZ tank yapmak için yeterli deneyimi kazandı ve SSCB'ye büyük yararları oldu. Hatta 1931 model yeni Amerikan tanklarından bile iyi tanklar yapıldı.T-24 tankı, T-34 tankının atası oldu. 1939'a kadar 230 tane Stalingrad Traktör Fabrikası'nda üretildi. Almanların fabrikayı işgal etmesi ile üretim durdu. Savaş traktörü adını Stalingrad Traktör Fabrikası'nda üretilmiş olmasından alır.1935 yılında T-24 tankının, topçu traktörü versiyonları tasarlandı. Stalingrad Traktör Fabrikası'nda 1939'a kadar 230 tane Komintern topçu traktörü ve Voroşilovets ağır topçu traktörü üretildi. Almanların fabrikayı işgal etmesi ile üretim durdu. Savaş traktörü adını Stalingrad Traktör Fabrikası'nda üretilmiş olmasından alır.
T-26

T-26, 1920’lerde Sovyet tank programının ilk ürünüdür. Piyade destek tankına olan ihtiyaç çerçevesinde İngiliz hafif piyade tankından örnek alınarak modellemesi yapılmıştır. Çift taret versiyonlarında sorunlar çıktığı için terk edildi. 1933’ten itibaren tek tarete geçildi. Taretin tankın sağ tarafında olması, 37 mm.’lik Alman  topunun konulmasına  sorun yarattı. Bu yüzden 45 mm.’lik Model 1932 topunun konulması için daha iyi bir taret dizayn edildi.  Leningrad Fabrikası ve Harkof  Fabrikalar tarından dizayn edilen yeni taret T-26 Model 1933, BT-5 ve T-35 tankları için standart olarak belirlendi. Bu modelden 1937’de üretimi kesilene kadar 5.000’den fazla üretildi. T-26, 7 Kasım 1931’de Kızıl Meydan’da ilk defa halka gösterildi. A ve B versiyonları 5.500 adet üretildikten sonra 1936’da durduruldu. Toplamda yaklaşık 12.000 T-26 üretildi. İspanyol İç Savaşı, Rus-Japon Çatışmaları, Finlandiya Seferi ve II. Dünya Savaşı’nın Doğu Cephesi’nin ilk zamanlarında kullanıldı.