Valentino Fioravanti

Valentino Fioravanti (11 Eylül 1764, Roma –  16 Haziran 1837, Capua), özellikle opera buffa türündeki opera eserleri ile tanınmış İtalyan bestecidir. Opera eserlerine, Fransızca operalardan özenle, konuşma kısımları koyan ilk İtalyan opera buffa bestecisidir. Bu konuşma kısımlarının bazen Napoli lehçesinde olması popülerliğine katkı yapmıştır. Yaklaşık 70 tane opera eseri bestelediği bilinmektedir; bunlar arasında en popüler olan 1799'da yayımlanan Le cantatrici villane (Hoyrat Şarkıcılar) adlı yapıttır. İtalyan opera bestecileri arasında Domenico Cimarosa ve Gioacchino Rossini ile birlikte en tutulmuş opera buffa bestecisi olarak bilinmektedir. Bir müzisyen ailesi yetiştirmiştir. Büyük oğlu tanınmış bir opera şarkıcısı, diğer bir oğlu Vincenzo Fioranvanti, 35 eseri olan bir opera bestecisi, torunları da ünlü opera şarkıcıları olarak tanınmıştır.1764'te Roma'da doğan Valentino Fioravanti, babasının isteklerine uyarak önce resim sanatı eğitimi almış ama sonra fikrini değiştirip müzik hocası ve koro şarkıcısı olan amcası Giuseppe Gregorio Toscanelli ve sonra Giuseppe Jannacconi'dan müzik eğitimi almaya başlamıştır. Müzik formasyonuna devam etmek için 1779'da Napoli'ye gitmiş ve S. Onofrio Konservatuvarı'ının ünlü müzik hocaları olan Nicola Sala, Giacomo Insanguine, Fedele Fenaroli ve Giacomo Tritt'ten özel dersler almıştır.1781'de Roma'ya dönmüştür. Burada ilk opera eserlerini (Roma'da prömiyerleri yapılan 1781'de "Le avventure di Bertoldino", 1787'de "I viaggiatori ridicoli", "Il rè dei Mori" ile "I tre Orfei" ve Napoli'de 1784'te prömiyeri yapılan "I viaggiatori ridicoli") hazırlamış ve bu yapıtların hepsi de seyirciler tarafından beğenilmiştir. İlk büyük başarısı 31 Ocak 1788'de Napoli'deki Teatro del Fondo'da prömiyeri sahnelenen ve zarif bir komedi yaklaşımı ile çok tutulan Gl'inganni fortunati adlı opera buffa eseridir. Bunu Roma'da ve İtalya'da popüler olan yine opera buffa türündeki eserleri izlemiştir. Opera besteciliğinde başarısının zirvesine 1799'da hazırlanıp yayımlanan Le cantatrici villane (Hoyrat Şarkıcılar) ile erişmiştir.Valentino Fioravanti daha sonra İtalya ve Avrupa'da eserlerinin ilk temsillerine iştirak etmek için uzun süren bir yolculuğa başlamıştır. Venedik'te ve 1801'de Lizbon'da yeni eserlerinin prömiyerlerinde bulunmuştur. 1802'de Milano'ya, 1805'te Viyana'ya geçmiştir. 1806'da Paris'e geçmiş ve burada Theatre Italien'de Le cantatrici villane (Hoyrat Şarkıcılar) eserinin çok popüler olan Fransızca temsillerinde bulunmuştur. Bu tiyatronun direktörünün özel isteğiyle hazırladığı I virtuosi ambulanti (Gezici Virtuözler) adlı yeni komedi eserinin prömiyeri bu tiyatroda 26 Eylül 1807'de sahnelenmiştir.Valentino Fioravanti ertesi yıl İtalya'ya dönüp birkaç yıl burada hazırladığı yeni eserleri ile başarılar kazanmış ve bir büyük opera bestecisi olarak isim yapmıştır. 1816'da Roma'da Aziz Petrus Bazilikası, Sistine Şapeli koro yöneticiliğine atanmıştır; bu görevi 1824'e kadar ifa etmiştir. Bu sırada opera semi-seria türünde eserler de hazırlamıştır. Bu görevden ayrıldıktan sonra sadece dinsel müzik bestelemiştir. 1837'de İtalya'da Capua'da ölmüştür.IMSLP wikisitesinde "Fioravanti, Valentino"  eserleri parasız partisyon notaları   (Erişme:17.5,2010)Branderburg, Daniel, (2001) Fioravanti, Valentino,   Friedrich Blume ve Ludwig Finscher (ed) Die Musik in Geschichte und Gegenwart, Cilt. 6, Kassel, say. 1215-1217. (Almanca)Tartak, Marvin , Fioravanti, Valentino C.2. say.214-215.: (2001) The Grove Dictionary of Opera, 8 cilt, Londra:Macmillan