Seonghwan Savaşı

Seonghwan Savaşı (Japonca: ) Birinci Çin-Japon Savaşı'nın ilk büyük kara savaşıydı. 29 Temmuz 1894'te Kore'deki günümüz Güney Chungcheong'daki Cheonan'ın dışındaki Seonghwan mezrasında Meiji Japonyası ve Çing Hanedanlığı güçleri arasında gerçekleşti. Aynı zamanda Asan Savaşı (Japonca: 牙山作戦) olarak da anılır.Seul'deki Kraliyet Sarayı'nın ele geçirilmesi ve Joseon birliklerinin silahsızlandırılmasının ardından Japonlar, Asan'da kamp kuran Çin kuvvetlerine karşı bir saldırı hazırlıklarına başladı. 25 Temmuz'da, Yeni kurulan Kore hükûmetinin Çin'in Beiyang Ordusunu Kore topraklarından zorla kovma isteğini yerine getirmek için Japon İmparatorluk Ordusu, Birinci Ordu'nun dört topla takviye edilmiş 4.000 kişilik bir bölüğünü Tümgeneral Ōshima Yoshimasa'nın komutasına vererek Seul'den güneye, büyük liman kenti Asan'a doğru yürüttü.Seonghwan yakınlarında konuşlanmış Çin kuvvetleri, General Ye Zhichao komutasındaki yaklaşık 3.880 kişiden oluşuyordu ve konumlarını siperler ve abatisler tarafından korunan altı tabya dahil olmak üzere tahkimatlar ve çevredeki pirinç tarlalarını sular altında bırakarak güçlendirerek Japonların gelişini tahmin etmişlerdi.  Bununla birlikte, Taku'dan gelmesi beklenen Çin takviye kuvvetleri, 25 Temmuz 1894'te İngilizlerden kiralanan nakliye gemisi Kowshing'in battığı Pungdo Deniz Savaşı'nda kaybedilmişti.  Çin ana kuvvetinin birimleri Asan'ın doğu ve kuzey-doğusunda, Seul'e giden ana yolun yakınında konuşlandırılmıştı, Çinliler tarafından tutulan kilit mevziler Seonghwan ve Cheonan kasabalarıydı. Seonghwan'da yaklaşık 3.000 asker konuşlandırılırken, generalin karargahıyla birlikte 1.000 asker Cheonan'da bulunuyordu. Kalan Çin birlikleri Asan garnizonunda bulunuyordu.  Çinliler, kuzeyde Pyongyang'a ve güneyde Asan'a asker yığarak Kore başkentine karşı bir kıskaç hareketi hazırlıyordu.Japonlar, 28 Temmuz 1894 gecesi önden Çin mevzilerine saldıran dört piyade bölüğü ve bir istihkâm bölüğünden oluşan küçük bir şaşırtma kuvveti ile saldırılarına başlarken, dokuz piyade bölüğü, bir süvari bölüğü ve bir topçu taburundan oluşan ana kuvvet, Ansong Nehri'ni geçerek Çin savunmasının gerisine başarıyla geçti.  Savaş, 28 Temmuz 1894 sabahının erken saatlerinde, yaklaşık 03:30'dan 05:30'a kadar sürdü. Çinliler, sert bir çatışmanın ardından Seonghwan'ı tutamadılar ve geride önemli bir miktarda silah ve malzeme bırakarak Asan'a kaçtılar.Japon kuvvetleri Çinlileri Asan şehrine kadar takip etti, ancak Seonghwan'daki sürpriz yenilgi Çin'in morali üzerinde güçlü bir etkiye sahipti ve Japonlar, 29 Temmuz 1894'te nispeten az bir direnişle Asan'ı aldı. Hayatta kalan Çin kuvvetleri, Seul yakınlarındaki Japon mevzilerinden kaçınarak 26 günlük yoğun bir yürüyüşün ardından ulaştıkları Pyongyang'a doğru kaçtı.Çin kuvvetlerinin Asan'daki yenilgisi, Kore'nin başkenti Seul'ün Çin tarafından kuşatılması olasılığını ortadan kaldırdı.  30 Temmuz'da, Seonghwan'daki Japon zaferinden sonra, General Oshima'nın birlikleri direnişle karşılaşmadan Asan'a girdi ve sonraki hafta içinde bölgeyi kalan Çin kuvvetlerinden temizledi. Sonuç olarak, Kore'nin güney ve orta kesimleri tamamen Japon kontrolü altına girdi.  Muzaffer Japon ordusu 5 Ağustos 1894'te Seul'e döndü.Pungdo ve Seonghwan'da Çin ve Japon kuvvetleri arasındaki çatışmalar, Çin-Japon ilişkilerinde geri dönüşü olmayan bir değişikliğe neden oldu ve artık iki ülke arasında bir savaş halinin var olduğu anlamına geliyordu. Savaşın ardından, 31 Temmuz'da Çin hükûmeti ve  1 Ağustos'ta Japon hükûmeti tarafından resmi savaş ilanları yayınlandı.Lone, Stewart. Japan's First Modern War: Army and Society in the Conflict with China, 1894-1895, 1994,  St. Martin's Press, New York, 222 pp.