barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Uzay Sistemleri Entegrasyon ve Test Merkezi

Uzay Sistemleri, Entegrasyon ve Test Merkezi Türk Havacılık ve Uzay Sanayii (TUSAŞ) ve Millî Savunma Bakanlığı tarafından işletilen bir uzay aracı üretim ve test tesisidir. Ankara'da yer almaktadır. Tesisin resmî açılışı 21 Mayıs 2015 tarihinde gerçekleşti.Kritik altyapı olarak değerlendirdiğimizde merkez, uydu düzeneğinin hem yeterlilik ve kabulünün yerli olarak gerçekleşmesi için hem de fırlatma aşamasına tasarımı test etmek için, 2009 yılında başlatılmış ve Göktürk-1 projesi çerçevesinde kurulmuştur. 2010 yılında çok uluslu uzay hizmetleri şirketi Telespazio ile imzalanan sözleşmenin bir parçası olmuştur. Ankara ili Kazan ilçesinde TAI'nin yerleşkesi içinde yer alan tesisin bütçelenen maliyeti US$ 100 milyon olmuştur. Yatırım maliyetleri Türkiye Cumhuriyeti Millî Savunma Bakanlığı, Savunma Sanayii Müsteşarlığı (SSM) ve Türkiye Cumhuriyeti Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı - TÜRKSAT A.Ş. tarafından karşılanan, yaklaşık 9.800 m² kapalı alana ve 3.800 m²’lik 100.000 sınıfı temiz oda ve yer destek ekipmanlarına sahip olan Uzay Sistemleri Entegrasyon ve Test (USET) Merkezinde kütlesi 5 tona kadar olan (yaş ağırlık) birden fazla uydunun aynı anda montaj, entegrasyon ve test faaliyetleri gerçekleştirilebilmektedir.Türksat haberleşme uydularının serisinin geliştirilmesi, Türksat 5A ile başlayan ve Göktürk serisi ile devam eden yer gözlem uyduları, bu merkezde Türk mühendisleri tarafından yapılacaktır. Bitişi Kasım 2014 olan bu tesisin yapımı tamamlanarak devreye alındı. Merkezde, uyduların fırlatma esnasında ve uzayda görevi boyunca maruz kalacağı; mekanik, ısıl, akustik ve elektromanyetik  etkileşim ortamları yaratabilecek ve kalifikasyon testleri gerçekleştirilebilecektir.Göktürk-1 gelişmiş entegrasyon ve çevre testleri merkezde yürütülecek ilk proje olacaktır. Tamamlanmasından sonra, uydu TUSAŞ tarafından fırlatma merkezine gönderilecektir.
Uzay Sorumluluk Sözleşmesi

Uzay Cisimlerinin Verdiği Zarardan Dolayı Uluslararası Sorumluluk Hakkında Sözleşme, diğer adıyla Uzay Sorumluluk Sözleşmesi, 1967 tarihli Dış Uzay Anlaşması ile getirilen sorumluluk kurallarını genişleten 1972 tarihli antlaşmadır. Sözleşmeye dayanarak yapılan ilk başvuru Sobyetlerin Cosmos 954 nükleer uydusunun Kanada'ya düşmesi üzerine yapılmıştır. Sonraki yıl Skylab'ın Batı Avustralya'ya düşmesi üzerine herhangi bir ölüm, yaralanma veya maddi zarar olmamasına rağmen Esperance eyaleti çevreyi kirletme nedeniyle Amerika birleşik Devletleri'ni $400 para cezasına çarptırmıştır. NASA bu para cezasını ödememiştir. 2009 yılının Nisan ayında radyo programcısı Scott Barley dinleyicileri aracılığıyla para toplayarak NASA adına para cezasını ödemiştir.
Uzay Teknolojileri Araştırma Enstitüsü

Uzay Teknolojileri Araştırma Enstitüsü (TÜBİTAK UZAY) 1985 yılında, Orta Doğu Teknik Üniversitesi (ODTÜ) ve Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) arasında imzalanan bir protokolle, Ankara Elektronik Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü adı altında Orta Doğu Teknik Üniversitesi yerleşkesinde kurulmuştur.Enstitü personelinin büyük bir kısmını bilgisayar, elektronik ve endüstri mühendisleri oluşturmaktadır. Bir kamu kuruluşu olan TÜBİTAK UZAY, iş dünyası ve kamu sektöründen birçok organizasyonla sözleşmeye dayalı araştırmalar yürütmektedir. Enstitü, birçok farklı araştırma alanlarında artış göstermekte olan talepleri karşılayabilmek amacıyla 1995 yılında, hâlen içinde bulunduğu yapıyla günümüze kadar gelen yeniden yapılanma sürecine girmiştir. Bugün 12 farklı araştırma grubu, en son teknolojik araç donanımı ve yüksek kaliteli mühendis kadrosuyla NATO, EUREKA ve Dünya Bankası gibi kuruluşlarla bağlantılı olarak yürütülen birçok uluslararası ortak araştırma projelerinin yanı sıra, endüstri ve kamu sektörleri tarafından yürütülmekte olan sayısız ulusal projede görev yapmaktadır.
Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü

Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü (), 1990'da yörüngeye yerleştirildiğinden beri Hubble Uzay Teleskopu ve 2021 yılında fırlatılması planlanan James Webb Uzay Teleskopu için düzenlenen bilimsel çalışmaların yürütüldüğü merkezdir. STScI, Maryland Baltimore'da Johns Hopkins Üniversitesi Homewood Kampüsü'nde yer almakta ve 1981 yılında NASA için AURA Üniversiteler Arası Astronomi Çalışmaları Birliği tarafından çalıştırılmak üzere kurulmuş iletişim tabanlı bir bilim merkezidir.
Uzay Teleskopu Görüntüleme Spektrografisi

Uzay Teleskopu Görüntüleme Spektrografisi (STIS) 1997 ve 2004 yılları arasında Hubble Uzay Teleskopunda görev yapmış bir spektrometredir. Güneş sistemi dışında bir gezegenin: HD 209458b atmosferinin spektrumunun gözlemini ilk kez yapmak gibi önemli gözlemlerde bulunmuştur.STIS Hubble'a 1997 yılında Yüksek Çözünürlüklü Spektrograf ve Sönük Nesne Spektrografı yerine STS-82 numaralı sefer sırasında Mark Lee ve Steven Smith tarafından takıldı. Beş yıl çalışacak şekilde tasarlanmıştı. 3 Ağustos 2004'te STIS'ı kullanılamaz hale getiren elektronik bir sorun meydana geldiğinde cihaz planlandığından iki yıl daha uzun bir süre çalışıyordu. Mayıs 2009'da STS-125 sefer numaralı yolculuk sırasında astronotlar tarafından cihaz tamir edilerek tekrar çalışır hale getirildi.
Uzay Uygulamaları ve Uzaktan Algılama Enstitüsü

Uzay Uygulamaları ve Uzaktan Algılama Enstitüsü (Yunanca: Ινστιτούτο Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης) Multidisipliner alan ve çevre bilimlerindeki uzmanlığıyla Yunanistan'daki bir araştırma enstitüsüydü.Atina Ulusal Gözlemevi'nin bağımsız bir araştırma Enstitüsü'dür.2012'ye kadar Astronomi, Astrofizik, Uzay Uygulamaları ve Uzaktan Algılama Enstitüsü başlıklı tek bir birimle Astronomi ve Astrofizik Enstitüsü birleştirildi.
Uzay Yolu (film, 2009)

Star Trek J.J. Abrams'ın yönettiği 2009 yapımı bilimkurgu filmidir.Star Trek serisinin 11. filmidir. Kaptan Kirk, Mister Spock, Doktor McCoy ve mühendis Scott'un Yıldız Filosu Akademisi'ndeki tanışmaları ve Atılgan uzay gemisiyle ilk yolculuğa çıkmalarını konu alan filmin yönetmenliğini, Jeffrey Jacob Abrams yaptı, senaryosunu Roberto Orci ve Alex Kurtzman yazdı.Filmde John Cho, Ben Cross, Bruce Greenwood, Simon Pegg, Chris Pine, Zachary Quinto, Winona Ryder, Zoe Saldana, Karl Urban, Anton Yelchin, Eric Bana ve Leonard Nimoy rol aldı.Hollywood tarihinin en uzun ömürlü serilerinden olan Uzay Yolu/Star Trek, bugüne kadar gösterime sunulan 10 sinema filmiyle 1 milyar doların üzerinde gişe hasılatı elde etti.
Uzay Yolu IX: İsyan

Uzay Yolu IX: İsyan İngilizce:Star Trek: Insurrection Jonathan Frakes'in yönettiği 1998 Amerikan bilimkurgu filmi. Star Trek film serisinin dokuzuncu filmidir. Star Trek: The Next Generation rolünü üçüncü olarak seçti. F. Murray Abraham, Donna Murphy ve Anthony Zerbe baş rollerde yer aldılar. Filmde, USS Enterprise-E'nin mürettebatı, Bahai ırkının gençleştirici özellikleri ve yaşadıkları barışçıl gezegeni ele geçirmek için Son'a olarak bilinen bir ırkın yaptıkları komployu keşfettikten sonra Yıldız Filosu'na karşı isyan ediyor.Paramount Pictures, Star Trek: First Contact'ın (1996) ardından hızlı bir değişiklik istedi. Yapımcı Rick Berman, Michael Piller'den hikâye fikirlerinden yarattığı bir sonraki bölümün senaryosunu yazması istendi. Hikâyenin ilk taslaklarında Romulanlar vardı ve Son'a ve Ba'ku halkı üçüncü taslakta tanıtıldı. Ira Steven Behr senaryoyu inceledikten sonra, Piller onu revize etti ve Jean-Luc Picard için romantik bir ilgiyi içeren bir alt bölüm ekledi. Filmin sonu, test gösterimlerinin ardından tekrar gözden geçirildi. Uzayı gösteren özel efektler tamamen bir Star Trek filmi için  bilgisayar ortamında yeniden oluşturdu. Ba'ku köyü California, Sherwood Gölü'nde tam olarak inşa edildi, ancak hava şartlarından hasar gördü. Star Trek: Voyager ve Star Trek: Deep Space Nine televizyon dizilerinden setler yeniden kullanıldı. Michael Westmore yeni yabancı ırkların makyajını yaptı ve Robert Blackman Yıldız Filosu elbisesi üniforma tasarımlarını revize etti. Sanja Milkovic Hayes, Ba'ku köyü için, birlikte pişirilen ve yapıştırılan selüloz elyaflarından kostümler yarattı.Uzay Yolu IX: İsyan, açılış hafta sonundaki en yüksek hasılat elde eden film oldu ve ABD ve Kanada’da 22,1 milyon dolara ulaştı. Film ABD ve Kanada'da 70.2 milyon dolar ve dünya genelinde 117.8 milyon dolar, diğer bölgelerde ise 42.4 milyon dolar hasılat elde etti. Filme verilen kritik tepkiler karışıktı; Patrick Stewart'ın performansı ve Jonathan Frakes'in yönlendirilmesi övgü alırken, diğer eleştirmenler bunu televizyon dizisinin genişletilmiş bir bölümü ile karşılaştırdı. Uzay Yolu IX: İsyan, hem Satürn Ödülü hem de Hugo Ödülü'ne aday gösterildi, ancak aldığı tek ödül Michael Welch'e Filmdeki Gençlik Ödülü'nü aldı.Teğmen Data, Ba'ku ırkını incelemek üzere görevdeyken, birden tuhaf davranışlar sergilemeye başlar ve tüm ekibi açığa çıkarır. Amiral Daugherty, Picard'a, Data'nın durdurulması emrini verir. Picard bunu, Data'ya zarar vermeden başarır. Sorunun ne olduğunu araştırırken, Son'a ırkının, Ba'ku gezegenini ve yaşam formlarını ele geçirmek üzere bir plan tasarladıklarının farkına varır.
Uzay Yolu X: Düşman

Uzay Yolu: Nemesis 2002 yapımı Amerikan bilimkurgu filmidir. Başrollerinde Tom Hardy'in rol aldığı filmde korku ve macera teması öne çıkmaktadır. Uzay Yolu adlı film dizisinin onuncu yapımıdır.William Riker ve Deanne Trpi, evlilik sonrası balayındadırlar. Enterprise, Romulus'a doğru göreve yollanır. Romulan ırkı, Federasyon ile barış yapmak istemektedir. Fakat kısa süre sonra mürettebat, bilgisayar sistemlerinde bir sorun olduğunu fark eder ve Picard, Remanlar tarafından kaçırılır.
Uzay Yolu: Animasyon Seri

Uzay Yolu: Animasyon Seri, (İngilizce: Star Trek: The Animated Series) popüler Uzay Yolu dizisinin animasyon olarak yapılmış devamıdır. Orijinal  adı Uzay Yolu olmasına rağmen orijinal seriden ayırmak amacı ile Animasyon Seri adıyla anılmaktadır. ST:TAS veya TAS (Star Trek: The Animated Seried, The Animated Series) olarak kısaltma hallerinde de kullanılır. Türkiye'de 1987-1989 yılları arasında TRT 1'de yayınlanmıştır.
Uzay Yolu: Bilinmeze Doğru

Bilinmeze Doğru: Star Trek 2013 yapımı J. J. Abrams'ın yönetmenliğini yaptığı bilimkurgu aksiyon filmidir. 2009 yapımı Star Trek'in devam filmidir. Gene Roddenberry'nin aynı isimli romanından Roberto Orci, Alex Kurtzman ve Damon Lindelof tarafından senaryoya uyarlanmıştır. Lindelof, Orci, Kurtzman ve Abrams aynı zamanda Bryan Burk'le beraber filmin yapımcılığını da üstlenmişlerdir. Başrollerinde ilk filmde de yer alan James T. Kirk rolünde Chris Pine, Zachary Quinto,John Cho, Zoe Saldana, Simon Pegg, Karl Urban, Anton Yelchin, Leonard Nimoy ve Bruce Greenwood yer alıyor. Aynı zamanda Benedict Cumberbatch, Peter Weller ve Alice Eve gibi yeni isimlerde kadroya katılmıştır.
Uzay Yolu: Derin Uzay Dokuz

Uzay Yolu: Derin Uzay Dokuz (Deep Space Nine) Uzay Yolu evreninde geçen bir bilimkurgu dizisidir. 1993 yılından başlayarak 7 sezon boyunca yayınlanmıştır. Gene Roddenberry'nin Uzay Yolu temel alınarak Rick Berman ve Michael Piller tarafından yaratılmıştır. Kısaca ST:DS9 veya sadece DS9 olarak da anılır.DS9, Uzay Yolu: Yeni Nesil yayındayken başladı. İki dizi arasında sık sık geçişler vardır. Selefi TNG'nin aksine DS9 Gene Roddenberry tarafından konmuş kuralları sık sık çiğnemiştir. Gene diğer Uzay Yolu dizilerinin aksine DS9 bir yıldız gemisinde değil bir uzay istasyonunda geçer.
Uzay Yolu: Keşif

Uzay Yolu: Keşif, Bryan Fuller ve Alex Kurtzman tarafından CBS All Access için oluşturulmuş bir Amerikan televizyon dizisidir. Bu hizmet için özel olarak geliştirilen ilk seri ve Uzay Yolu: Atılgan 2005 yılında sonlandırılmasından sonra ilk Uzay Yolu serisi.Uzay Yolu: Orijinal seri olaylarından yaklaşık on yıl önce ayarlanan şovda, birleşmiş Klingon evlerinin USS Discovery ekibini içeren Birleşik Gezegenler Federasyonu ile savaşa girdiği belirtiliyor.
Uzay Yolu: Picard

Star Trek: Picard, Kirsten Beyer, Akiva Goldsman, Michael Chabon ve Alex Kurtzman tarafından CBS All Access için yaratılan ABD internet dizisi. Uzay Yolu evreni içerisinde yayınlanan sekizinci dizi olmakla beraber Jean-Luc Picard adlı karakteri merkeze almaktadır. Program 24. yüzyıl sonlarını konu almakla beraber, 2002'de yayınlanan Star Trek: Nemesis filminden 20 yıl sonra gerçekleşen konuları ele almaktadır. 2002'deki filmde android bir karakter olan Komutan Data'nın tahribatı sonrasında etkilerini hikâye merkezine almakta ve 2009'da yayınlanan ve alternatif evren çizgisini konu alsa da Star Trek filminden de ana hikâye evrenindeki Romulus gezegeninin yıkımı olayını hikâye örgüsüne dahil etmektedir.Star Trek: The Next Generation ve diğer Uzay Yolu evrenindeki görsel şovlarda Picard karakterini canlandıran Patrick Stewart hem dizinin sorumlu yapımcısı hem de başrolüdür. Aynı zamanda Santiago Cabrera, Michelle Hurd, Evan Evagora, Alison Pill, Harry Treadaway ve Isa Briones dizinin ana karakterlerini canlandırmaktadır. Brent Spiner, Jeri Ryan, Marina Sirtis ve Jonathan Frakes gibi bir önceki Uzay Yolu dizilerinde başrol oynayan birkaç oyuncu da sezon içerisinde rol almaktadır. Kurtzman'ın Uzay Yolu evreninde geçen dizi sayılarının artması söylemi sonrasında Haziran 2018'de böyle bir projenin olduğuna dair söylentiler dolaşmaya başladı. Ağustos ayı içerisinde resmî onay açıklaması gelerek Stewart ile pazarlıkların başlandığı söylendi. Steward, Nemesis filmi sonrasında ilk başta kendisi seriye geri dönüş yapmayacağını söylüyordu. Nisan 2019'da Kaliforniya'da dizinin çekimleri başladı ve bir sonraki ay ise dizinin resmî adı açıklandı.Star Trek: Picard, ilk sezonu on bölüm olarak düşünüldü ve 23 Ocak 2020 tarihinde yayınlanmaya başladı. Dizi olumlu yorumlar aldı. Senaryosu, yönetimi, görsel efektleri ve özellikle Stewart, Cabrera ve  Hurd olmak üzere oyuncu performansları için övgülerde bulunuldu. İlerleme hızı ve karamsar atmosferi nedeniyle ise eleştirildi. CBS All Access tarafından yayınlanmadan önce Star Trek: Picard dizisinin ikinci sezonu on bölüm olarak sipariş edildi.
Uzay Yolu: Voyager

Hikâye 2370'lerde Samanyolu Galaksisi'nde, Dünya'dan 70.000 ışık yılı uzakta başlar. Maquis Gemisi'ni yakalamaya çalışırken Delta Çeyreğinde takılı kalan Federasyon Yıldız Gemisi USS Voyagerin maceralarını anlatır. Voyger eve dönebilmek için 75 yıllık bir seyahat yapmak zorundadır.1960'larda Gene Roddenberry tarafından yaratılan Uzay Yolu'nun beşinci yapımı olarak Film Rick Berman, Michael Piller ve Jeri Taylor tarafından yaratıldı. Yedi sezon olarak yapıldı (1995 - 2001) ve kadın bir kaptan (Kathryn Janeway) olan ilk Uzay Yolu yapımıdır. Berman yapımın başından sonuna kadar baş yönetici olarak hizmet verdi ve  ikinci bir baş yönetici tarafından asiste edildi.Uzay Yolu: Voyager UPN kanalında yayınlandı ve ikinci en uzun yayınlanan dizi oldu.
Uzay Yolu: Yeni Nesil

Uzay Yolu: Yeni Nesil (Star Trek: The Next Generation) Gene Roddenberry tarafından yaratılmış olan kurgusal Uzay Yolu evreninde geçen bir bilimkurgu dizisidir. Türkiye'de 1990-1997 yılları arasında Star TV'de yayınlanmıştır.
Uzay ajansları listesi

Bu liste dış uzay ve uzayı keşfetmeyle ilgili aktivitelere bağlanmış hükûmet ajanslarının listesidir.Birleşmiş Milletler Dış Uzay İşleri Dairesi (OOSA), (İng: United Nations Office for Outer Space Affairs) kongrenin uzay ile ilişkili politikasını yerine getirmekle görevli bir genel kongre organizasyonudur. Viyana'daki Birleşmiş Milletler Ofisi'nde yer almaktadır. Bu büro uzay başvuru programlarını ve dış uzaya yerleştirilen objelerin kayıtlarının tutulması işlerini yürütür. Daire ayrıca gelişmiş ülkelere ekonomik gelişmede uzay teknolojisinin kullanımı için destekte bulunur.1975 yılında kurulan Avrupa Uzay Ajansı (ESA), 22 üyeli hükûmetler arası bir organizasyon olup çalışmalarını uzayı keşfetmeye adamıştır. Ajansa üye ülkeler; Avusturya, Belçika, Çekya, Danimarka, Estonya, Finlandiya, Fransa, Almanya, Yunanistan, Hırvatistan, İrlanda, İtalya, Lüksemburg, Hollanda, Norveç, Polonya, Portekiz, Romanya, İspanya, İsveç, İsviçre ve Birleşik Krallık'tır. İnternet sitesine göre, “Üyelerinin finansal ve insan kaynaklarını koordine ederek ESA programlar ve herhangi bir Avrupa ülkesinin uzay konusundaki etkinlik alanının işlerini üstlenebilir.” Genel merkezi Paris, Fransa'da yer almaktadır.Listelenmiş bütçeler, farklı uzay ajanslarının ana sayfalarındaki resmî bütçeleridir. Çin'in 500 milyon $'lık resmî bütçe rakamları, Çin Ulusal Uzay Yönetimi başkan yardımcısı Luo Ge tarafından verilmiştir. En yüksek bütçe uzay keşfinde daha çok aktivite ve en iyi performans anlamına gelmez.
Uzay aktivasyon giysisi

Uzay aktivasyon giysisi (SAS) veya mekanik basınca karşı giysi bir deneysel uzay giysisidir. Deriye yapışan darelastik giysi deriye karşı kararlı bir basınç uygular. SAS geleneksel bir uzay giysisi gibi şişirilmez, tersine mekanik basınç kullanılır.NASA ve Paul Webb tarafından 1960'ların sonlarında geliştirilmiştir. Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nün geliştirdiği biyolojik giysi sistemi SAS kavramına dayanır.
Uzay araçlarınca ziyaret edilen küçük gezegen ve kuyruklu yıldızların listesi

Aşağıdaki liste, uzay araçlarınca ziyaret edilmiş bütün küçük gezegen ve kuyruklu yıldızların listeler.1990'lardan beri şimdilik hepsi asteroit ve cüce gezegen olan toplamda 13 küçük gezegen, uzay sondaları tarafından ziyaret edildi. Güneş'in etrafında doğrudan dönmeyen uydular, yani kuyruklu yıldızlar ve gezegenler, küçük gezegen olmadığından alttaki tabloya alınmadığına dikkati çekeriz.Listelenmiş cisimlerin yanı sıra üç asteroit, sondalar tarafından detay seçilemeyecek kadar uzaktan (100.000 km'nin üstünde)  resmedilmiş olup bu yüzden "ziyaret edilmiş" sayılmazlar. Asteroit 132524 APL, New Horizons tarafından 2006'da 101.867 km'den, 2685 Masursky Cassini tarafından 2000'de 1.600.000 km'den ve 307 Nike Pioneer 10 tarafından 1972'de 8.800.000 km'den resmedilmişti. Dünya'nın yörüngesinde bulunan bir uzay aracı olan Hubble Uzay Teleskobu, birçok büyük asteroit resmetmiştir, bunlara 2 Pallas ve 3 Juno da dahildir.
Uzay araştırmaları

Uzay araştırmaları, uzay teknolojisi kullanılarak uzayın keşfi ve incelenmesidir. Uzayın fiziksel keşfi hem insanlı uzay araçları ile hem de uzaktan yönetilen robot uzay gemileriyle yapılmaktadır.20. yüzyılda geliştirilen roket ve mekikler sayesinde uzayın fiziksel olarak incelenmesi mümkün hale gelmiştir. Ülkelerin uzay araştırmaları yapmalarındaki ortak gerekçeleri: bilimsel araştırmalarda ilerleme kaydetmek, farklı ulusları birleştirmek, insanlığın gelecekte hayatta kalma mücadelesini garantiye almak ve diğer ülkelere karşı askeri ve stratejik üstünlük sağlamaktır. Uzay araştırmalarıyla ilgili zamanla çeşitli eleştiriler de yapıla gelmiştir.Uzay araştırmaları Soğuk Savaş döneminde olduğu gibi sık sık jeopolitik rekabette bir yarış olarak kullanılır. Uzay araştırmalarının erken dönemleri, Sovyetler Birliği ile Amerika Birleşik Devletleri arasında bir "Uzay Yarışı" şeklinde başladı. 4 Ekim 1957 tarihinde Sovyetler Birliği'nin Sputnik 1 yapay uydusunu dünya yörüngesine fırlatması ve ardından 20 Temmuz 1969'da Amerika Birleşik Devletleri'nin Apollo 11 uzay gemisi ile aya iniş yapması bu uzay yarışının başlangıcı olarak bilinir. Sovyet uzay programı 1957'de yörüngeye ilk canlıyı gönderme, 1961'de uzaya ilk insanı gönderme (Yuri Gagarin'in Vostok 1 ile uçuşu), 1965'te ilk uzay yürüyüşü (Aleksei Leonov), 1966'da farklı bir gezegene otomatik iniş yapma ve 1971'de ilk uzay istasyonunu (Salyut 1) kurma gibi pek çok ilk uzay başarısının sahibi olmuştur.
Uzay asansörü

Uzay asansörü, önerilen bir gezegenden uzaya taşıma sistemidir. Ana bileşenin, yüzeye sabitlenmiş ve uzaya uzanan bir kablo olması planlanmaktadır. Tasarımın, araçların kablo boyunca, Dünya'nınki gibi bir gezegensel yüzeyden, büyük roketler kullanılmadan doğrudan uzaya veya yörüngeye gitmesine izin vermesi öngörülmektedir. Dünya merkezli bir uzay asansörü, bir ucu ekvator yakınındaki yüzeye, diğer ucu ise jeostatik yörüngenin ötesindeki uzayda bulunan bir kablodan oluşacaktır. Alt uçta daha güçlü olan rekabet eden yerçekimi kuvvetleri ve üst uçta daha güçlü olan dışa/yukarı merkezkaç kuvveti, kablonun Dünya üzerinde tek bir pozisyonda yukarıda, gerilim altında ve hareketsiz kalmasıyla sonuçlanacaktır. Kablo açıldığında, tırmanıcılar, yüklerini yörüngeye bırakarak, kabloyu mekanik yollarla uzaya tekrar tekrar tırmanabileceklerdir. Tırmanıcılar ayrıca kargoyu yörüngeden yüzeye geri döndürmek için kabloyu indirebilirler.Yer eş zamanlı yörüngeye ulaşan bir kule kavramı ilk olarak 1895'te Konstantin Tsiolkovski tarafından ortaya atıldı. Önerisi, Dünya yüzeyinden sabit konumlu yörüngenin yüksekliğine ulaşan bağımsız bir kule içindi. Tüm binalar gibi, Tsiolkovski'nin yapısı da ağırlığını aşağıdan destekleyerek baskı altında olacaktı. 1959'dan bu yana, uzay asansörlerine yönelik çoğu fikir, sistemin ağırlığının yukarıdan merkezkaç kuvvetleri tarafından kaldırılmasıyla, tamamen gerilebilir yapılara odaklandı. Çekme kavramlarında, bir uzay bağı, sabit yörüngenin ötesindeki büyük bir kütleden zemine kadar uzanır. Bu yapı, Dünya ile karşı ağırlık arasında baş aşağı bir şakül gibi gerilim altında tutulur. Kablo kalınlığı gerilime göre ayarlanır, maksimumu sabit bir yörüngede ve zeminde minimumdur.The Space Elevator: 'Thought Experiment', or Key to the Universe? . By Sir Arthur C. Clarke. Address to the XXXth International Astronautical Congress, Munich, September 20, 1979.
Uzay atlayışı

Uzay atlayışı, paraşütle atlamaya benzer şekilde kişinin uzaydan Dünya'ya doğru bir uçak ya da uzay aracından serbest düşme şeklinde atlamasıdır. Uzayın başlangıç yeri olarak genel kabul gören tanımlama, yeryüzünden 100 km yukarıda olan Kármán hattıdır. Bu tanımlamaya göre mevcut en yüksekten atlama rekorunu 2014 yılında 41.4 km yükseklikten atlayarak kırmış olan Alan Eustace bile teknik olarak "uzay atlayışı" yapmamış durumdadır, benzer tüm atlayışlar stratosfer katmanı içinde gerçekleştirilmiştir.Uzay atlayışı yapan kişiler özel basınç dengeliyici giysi giyerek maruz kaldığı aşırı koşulların etkisine karşı korunur. Uzay atlayışı sırasında kişi serbest düşme şeklide hem uzay hem de atmosferik koşullara maruz kalır. Teknik anlamda tam bir uzay atlayışı yapılması için dünyanın yakın yörüngesindeki bir mekikten atlamak ve atmosfere giriş yapabilmek için füze benzeri çeşitli itki sistemlerine gereksinim duyulacaktır.
Uzay biliminin anahatları

Aşağıdaki taslak, uzay bilimi için hem konusal bir kılavuz hem de genel bir bakış olarak verilmiştir:Uzay bilimi – (dış) uzayda bulunan her şeyin araştırılması. Bu konu bazen astronomi olarak da adlandırılmıştır, ancak son zamanlarda astronomi daha geniş olan uzay biliminin bir dalı olarak kabul görmeye başlamıştır. Uzay bilimi alakalı başka alanları içerecek şekilde büyümüştür. Bunlar arasında, Uzay yolculuğu, (Uzay tıbbı da dahil olmak üzere) Uzayın keşfi, Uzay arkeolojisi  ve  uzayda gerçekleştirilen bilim (bkz. uzay araştırmaları İng:Space research) ile ilgili sorunların araştırılması bulunmaktadır.Gözlemsel astronomi – Hem yerdeki gözlemevleri hem de  uzaydaki gözlemevleri (İng:space observatories) göksel cisimlere ve olgulara dair ölçümler/gözlemler yaparlar.Teorik astronomi (İng:Theoretical astronomy) – göksel cisimlerin ve olguların matematiksel modellenmeleriUzay arkeolojisi  (İng:Space archaeology)– uzaydaki insan yapımı eserlerin/nesnelerin/yapıların araştırılmasıBilim insanlarının araştırdığı belirli türdeki nesneler için astronomik cisimler makalesini inceleyiniz. Yön/konum belirleme amacıyla ise Dünya'nın evrendeki yeri makalesini inceleyiniz.Astronotik (İng:Astronautics) –  Uzay yolculuğunun (İng: spacefaring) ve Uzay uçuşunun (İng: spaceflight bilimini ve mühendisliğini konu alan, Uzay mühendisliği alt dalıdır.Planetaryum –  Astronomi konusunda eğitim ve ilgili başka konularda sunum amacıyla kullanılan özel bir tiyatroYapay uyduların ve uzay sondalarının zaman çizelgesi (İng: Timeline of artificial satellites and space probes)Uzay  Bilim & Teknoloji , (Farsça) Uzay  Bilim & Teknoloji hakkında makaleler yazan İranlı hükûmet dışı bir  grup
Uzay grubu

Uzay grubu, matematik, fizik ve kimyada uzayda bir nesnenin genellikle üç boyutlu simetri grubudur. Bir uzay grubunun elemanları (simetri işlemleri), bir nesnenin onu değişmeden bırakan katı dönüşümleridir. Üç boyutta, uzay grupları 219 farklı tipte veya kiral kopyalar farklı kabul edilirse 230 tipte sınıflandırılır. Uzay grupları, herhangi bir sayıda boyutta yönlendirilmiş bir Öklid uzayının izometrilerinin ayrık birlikte kompakt gruplarıdır. 3 dışındaki boyutlarda bazen Bieberbach grupları olarak adlandırılırlar.Kristalografide, uzay gruplarına kristalografik veya Fedorov grupları da denmekteir ve kristalin simetrisinin bir tanımını temsil etmektedir.
Uzay görevlerinde Maymunlar

İnsanlar 1960'larda uzaya gitmeden önce bilim adamlarının uzay uçuşunun biyolojik etkilerini araştırabilmeleri için çok sayıda başka primat da dahil olmak üzere birkaç başka hayvan uzaya fırlatıldı. Amerika Birleşik Devletleri 1948 ile 1961 yılları arasında primat yolcuları içeren uçuşlar başlattı. Fransa 1967'de iki maymun taşıyan uçuşu başlattı. Sovyetler Birliği ve Rusya 1983 ile 1996 arasında maymunları Uzay görevlerinde kullandı. uzay programında otuz iki primat uçtu.
Uzay havası koşulları

Uzay havası koşulları (İngilizce: Space weather), uzay fiziği, aeronomi veya güneş fiziği alanlarının bir dalıdır ve Güneş Sistemi içindeki zamanla değişen koşullarla ilgilenir. Bu koşullar arasında güneş rüzgarı da yer alır ve özellikle Dünya'nın çevresindeki uzayı vurgular. Bu kapsamda manyetosfer, iyonosfer, termosfer ve egzosferdeki koşulları içerir. Uzay hava koşulları, Dünya atmosferinin karasal hava durumundan (troposfer ve stratosfer) ayrıdır, fakat kavramsal olarak ilişkilidir. "Uzay hava koşulları" terimi 1950'lerde ilk kez kullanılmış ve 1990'ların ortalarında yaygınlaşmıştır. Daha sonra bu kavram "uzay iklimi" araştırma disipliniyle genelleştirildi. Bu disiplin, daha uzun ve daha büyük ölçekli değişkenliklerin ve etkilerin genel davranışlarına odaklanır.Jean Lilensten and Jean Bornarel, Space Weather, Environment and Societies, Springer, ISBN 978-1-4020-4331-4.Mark Moldwin: An introduction to space weather. Cambridge Univ. Press, Cambridge 2008, ISBN 978-0-521-86149-6.Ioannis A. Daglis: Effects of Space Weather on Technology Infrastructure. Springer, Dordrecht 2005, ISBN 1-4020-2748-6.Clark, T. D. G. and E. Clarke, 2001. Space weather services for the offshore drilling industry. In Space Weather Workshop: Looking Towards a Future European Space Weather Programme. ESTEC, ESA WPP-194.Carlowicz, M. J., and R. E. Lopez, 2002, Storms from the Sun, Joseph Henry Press, Washington DC, ISBN 0-309-07642-0.Reay, S. J., W. Allen, O. Baillie, J. Bowe, E. Clarke, V. Lesur, S. Macmillan, 2005. Space weather effects on drilling accuracy in the North Sea. Annales Geophysicae, Vol. 23, pp. 3081–3088.Odenwald, S. 2006, The 23rd Cycle;Learning to live with a stormy star, Columbia University Press, ISBN 0-231-12078-8.Bothmer, V.; Daglis, I., 2006, Space Weather: Physics and Effects, Springer-Verlag New York, ISBN 3-642-06289-X.Gombosi, Tamas I., Houghton, John T., and Dessler, Alexander J., (Editors), 2006, Physics of the Space Environment, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-60768-1.Daglis, I. A. (Editor), 2001, Space Storms and Space Weather Hazards, Springer-Verlag New York, ISBN 1-4020-0031-6.Song, P., Singer, H., and Siscoe, G., (Editors), 2001, Space Weather (Geophysical Monograph), Union, Washington, D.C, ISBN 0-87590-984-1.Freeman, John W., 2001, Storms in Space, Cambridge University Press, Cambridge, UK, ISBN 0-521-66038-6.Space Weather and Radio Propagation. Live and historical data and images with a perspective on how it affects radio propagationSpaceWeather.com - News and information about meteor showers, solar flares, auroras, and near-Earth asteroids
Uzay hukuku

Uzay hukuku, insanoğlunun uzayla ilgili faaliyetlerini düzenleyen hukuk organlarının bütünüdür. Uzay hukuku, tıpkı genel uluslararası hukuk gibi, çeşitli uluslararası antlaşmalar, sözleşmeler, BM'nin GKO kararları ile uluslararası kuruluşların kural ve düzenlemelerinden ibarettir. 'Uzay Hukuku' terimi BM'nin çalışmalarıyla yürürlüğe konan beş ayrı uluslararası anlaşma ve bu anlaşmaların tesis ettiği kural ve kaidelerin bütününü kapsamaktadır. Ayrıca birçok devlet uzay hukukuna dair faaliyetlerini düzenleyen "Ulusal Uzay Yasaları"nı da hayata geçirmiştir. Uzay hukuku alanı kapsamında değerlendirilen bazı önemli konular arasında; Dünya ve uzayda çevrenin korunması, uzay cisimlerinin sebebiyet verdiği hasarların sorumluluğu, anlaşmazlıkların giderilmesi, astronotların kurtarılmasına dair faaliyetler, uzay boşluğundaki potansiyel tehlikeler hakkında bilgi paylaşımı, uzaya dair teknolojilerin kullanımı ve uluslararası işbirliği kuralları sayılabilir. Bu alan uzaya dair faaliyetlerin temel prensiplerini de belirlemiştir. Bu prensipler arasında uzayın tüm insanlığın hizmetindeki bir bölge olarak tanımlanması, uzay boşluğunun devletler arasında ayrımcılık yapılmaksızın keşfi ve kullanım serbestisi ve uzay boşluğunun egemenlik alanı ilan edilemeyeceği gibi temel ilkeler yer alır.Dış uzayın keşfi ve hükümetler tarafından kullanımı, 1957 yılında uzaya ilk uydunun yollanması ile başladı. Uzay Yarışı adı verilen bu dönemin başlamasıyla diğer ülkeler, dış uzayın barışçıl amaçlarla kullanılması hususunda emin olmak amacıyla tartışmalara başladılar. Bu tartışmalar ABD ile SSCB'nin ilgili konuyu tartışılması ve bir karara bağlanması için Birleşmiş Milletler'e sunmasıyla sonuçlandı. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun uzayla ilgili olarak verdiği 18 Aralık 1958 tarihli ve 1348 (XIII) sayılı ilk kararında uzayın barışçıl amaçla kullanılmasının önemi vurgulandı ve bu amaçla da Birleşmiş Milletler Dış Uzayın Barışçıl Amaçlarla Kullanımı Komitesi'nin (COPUOS) kurulmasına karar verildi. Bu komite 1959 yılında faaliyete geçti. 1962 yılında "hukuk altkomitesi" ile "bilim ve teknoloji altkomitesi" olmak üzere iki altkomiteye ayrıldı. Komite, uzaya ilişkin hukuki ve teknik konuların Birleşmiş Milletler nezdinde tartışılmaya başlanacağı ve karara bağlanacağı ilk platform olarak kuruldu.
Uzay istasyonu

Uzay istasyonu, uzay boşluğunda insanların konaklaması ve çalışması için hazırlanan platformdur. Şu ana kadar yapılan uzay istasyonları alçak Dünya yörüngesine gönderilmiştir. Uzay istasyonlarının diğer uzay araçlarından başlıca farkı, hareket etmek için büyük roketlerinin olmamasıdır. Uzay istasyonlarına gitmek için roketi olan diğer uzay araçları kullanılır. Uzay istasyonları, yörüngede haftalarca, aylarca, hatta yıllarca kalmak üzere tasarlanırlar.Uzay istasyonları, uzayda uzun süre kalmanın organizma üzerindeki etkilerini araştırmak için kullanıldıkları gibi ağırlıksız ortamda çeşitli bilimsel deneyler yapmak için de uygun bir mekân sunarlar. Hâlen uzayda en uzun kalma rekoru, Mir uzay istasyonunda 437,7 gün kalan Valeri Polyakov'a aittir.İlk uzay istasyonu, Uzay Yarışı döneminde yörüngeye fırlatılan SSCB'ye ait Salyut 1'dir. SSCB uzaya yedisi Salyut serisinden, biri Mir olmak üzere sekiz uzay istasyonu göndermiştir. Buralarda edinilen uzun zaman tecrübeleriyle SSCB'den sonra gelen Rusya, bu konudaki daha sonraki uluslararası projelere büyük katkılarda bulunmuştur.ABD'nin uzay istasyonu Skylab, 1970'li yıllarda kullanılmıştır. Skylab Projesi'nde üç astronottan oluşan üç mürettebat grubu, zamanın uzayda kalma rekorunu kırmışlardır.SL-2, SL-3 ve SL-4 kod adlarını taşıyan bu insanlı uzay uçuşlarının ilkinde kalkışta arızalanan ve istasyonun aşırı derecede ısınmasını önlemek için yapılmış olan bir Güneş şemsiyesinin tamiri söz konusuydu. Tamirin başarılı olmaması durumunda istasyon, kısa sürede aşırı sıcaktan dolayı kullanılamaz hâle gelecekti. 25 Mayıs 1973'te bir Saturn IB roketiyle uzaya fırlatılan ekip, önce arızalanmış koruyucu şemsiyenin yerine bir yedeği yerleştiren uzay yürüyüşleri yaparak başarılı oldular. Bundan sonra normal programa geçerek toplam 28 gün uzay istasyonunda kaldılar. Bu ekibi yine üçer kişiden oluşan iki ekip takip etti. 28 Temmuz 1973'te başlayan SL-3 uçuşu 59, 16 Kasım 1973'te başlayan SL-4 uçuşu da 84 gün sürdü. Son ekip 8 Şubat 1974'te Dünya'ya döndü.Uzaya gönderilen en büyük istasyon, çeşitli ulusların işbirliği içinde inşa ettikleri Uluslararası Uzay İstasyonu olmuştur. 1998 yılında yörüngede inşaatı başlanan UUİ'nun yapımı 2011'de tamamlandı. İstasyonun 2020 yılına kadar görevine devam etmesi plânlanmıştır. Yapılagelmiş en büyük uzay istasyonu olup Dünya'dan çıplak gözle görülebilmektedir. 2009'da yeni ünitelerle Dünya'nın en büyük yapay uydusu olmuştur. İstasyonda düşük yerçekimi şartlarında (İng. ) biyoloji, kimya, tıp, fizik vb. konularda araştırmalar yapılmaktadır.
Uzay istasyonu içeren filmler listesi

Konusunda kurgusal bir uzay istasyonu bulunan filmlerin listesi. Uluslararası Uzay İstasyonu ve Mir belgeselleri gibi gerçek malzemeler varken içerisinde gerçek-yaşam durumları betimlenmiş uzay istasyonu bulunan bilimkurgu filmleridir.Aşağıdaki filmler bazı kaynaklar tarafından uzay istasyonu olarak adlandırılan uzay araçlarını içerir.The Fifth Element (Beşinci Element) (1997), bazı özellikler bakımından Fhloston Paradise isimli uzay mekiğiSilent Running (1972), bazı özellikler bakımından Valley ForgeWALL-E (2008), bazı özellikler bakımından The Axiom''
Uzay istasyonu kargo araçları karşılaştırması

Aşağıdaki tabloda durumu belirtir:   [geliştirme aşamasında] — [emekli, iptal] — [işletimde, devre dışı]
Uzay kapsülü

Bir uzay kapsülü; basit bir şekle sahip olan, atmosfere yeniden giriş için herhangi bir kanat veya başka özellik olmaksızın kullanılabilen, genellikle insanlı bir uzay aracıdır. Kapsüller bugüne kadar insanlı uzay programlarının çoğunda kullanılmıştır. Bunlar arasında dünyanın ilk insanlı uzay aracı Vostok da yer almaktadır.
Uzay kuvvetleri

Uzay kuvvetleri, askerî branş türüdür. Uzay savaşı ve uzay operasyonları yürütür. 2020 itibarıyla bağımsız uzay gücüne sahip tek ülke ABD'dir. Aralık 2019'da Amerika Birleşik Devletleri Uzay Kuvvetleri kuruldu. Rusya daha önce bağımsız bir hizmet kolu olarak Rusya Uzay Kuvvetlerine sahipti.
Uzay mekaniği

Uzay mekaniği, uzay mühendisliği bilimince, fiziğin bir dalı olan mekaniğin kütleçekimsiz boşluk ortamındaki uygulamalarına verilen genel isimdir. Genellikle Newton'un etki-tepki yasasınca sağlanan itki motorları ve bu motorları kullanan hava ve uzay araçlarının yanı sıra, gezegen, yıldız ve galaksiler gibi gök cisimleri ve gruplarının kütleçekimleri ve zaman-konum hesaplamalarını inceler.
Uzay mekikleri fırlatma rampaları

Dünyada uzay mekiklerini fırlatmak amacıyla oluşturulmuş dört tane fırlatma rampası inşa edilmiştir. Bunlardan üç tanesi Amerika Birleşik Devletleri'ne ve biri de Rusya'ya aittir.Uzay mekiklerini fırlatmak için oluşturulan rampalardan en çok kullanılanlarıdır. Hemen hemen bütün uzay mekiği fırlatılışları buradan gerçekleştirilmiştir. 390 feet yüksekliğindedir. 1981 yılında ilk uzay mekiği görevi Columbia (STS-1) ve son uzay mekiği fırlatılışı 2011 yılında Atlantis adlı uzay mekiğinin fırlatılmasından sonra kullanılmamıştır. Kompleks 39 adı altında iki tane fırlatma rampası bulunur. Bunlar. 39 A ve 39 B'dir.Vanderburg Hava Üssü'nde bulunur. Genellikle uzay mekiklerinin test uçuşlarında kullanılmıştır. Ekim 1985'te Enterprise adlı mekiğin rampa'ya uyup uymadığı denenmiştir.Birkaç ay sonra gerçekleşen Challenger kazasından dolayı hiç uzay mekiği fırlatılmamıştır.Rusya'nın tek uzay mekiği rampasıdır. Buran programı için yapılmış sadece bir kez kullaılmıştır. İlk ve son kez 1988 yılında kullanılmıştır.
Uzay operası

Uzay operası, bilimkurgu'nun çoğunlukla uzayda geçen, heyecan verici maceraların yer aldığı ve romantizmin vurgulandığı bir alt türüdür. Uzay operasının muhtemelen en önemli özelliği karakterlerleri, mücadeleleri, güçleri ve temaları olağanüstü niteliğe taşımasıdır. İlk uzay operaları 1930'lu ve 1940'lı yıllarda ucuz dergilerde yayımlanıyordu. 1970'lerden önce uzay operası, kalitesiz ve ucuz bir bilimkurgu filmini ifade diyordu. Ancak George Lucas'ın çektiği Yıldız Savaşları: Bölüm IV - Yeni Bir Umut 1977 yılında gösterime girdiğinde hem eleştirel hem de finansal açıdan çok başarılı oldu ve türe olan olumsuz bakış açısını değiştirdi.Uzay operası kavramındaki "opera" sözcüğünün müzik ile alakası yoktur ve İngilizcede pembe dizi anlamına gelen "soap opera" türüne gönderme yapar.Dave Langford: The Silence of the Langford'de "Fun With Senseless Violence," (NESFA baskısı, 1996, ISBN 0-915368-62-5)Michael Levy: Voice of Youth Advocates'de "Cyberpunk Versus the New Space Opera," Bölüm 31, No. 2 (Haziran 2008), sayfa. 132-3David G. Hartwell ve Kathryn Cramer, "How Shit Became Shinola: Definition and Redefinition of Space Opera"Locus, August 2003 : "The New Space Opera." Özel bölüm Russell Letson & Gary K. Wolfe, Ken MacLeod, Paul J. McAuley, Gwyneth Jones, M. John Harrison, ve Stephen Baxter'ın makaleleri.   Alastair Reynolds ile görüşme.   Charles Stross ile görüşme.The entry on Space Opera from the Grollier Multimedia Encyclopedia of Science Fiction John Clute ve Peter Nicholls, 1995.Gary Westfahl'ın chapter on Space Opera  in The Cambridge Companion to Science Fiction, ed. Farah Mendlesohn & Edward James, Cambridge University Baskı, 2003.
Uzay savaşı

Uzay savaşı, harp ortamı türüdür. Savaş, uzayda gerçekleşir. 1960 yıllarında ABD ve Sovyetler Birliği rekabeti sonucu ortaya çıktı.2020 itibarıyla, bir dizi test ve gösteri gerçekleştirilmiş olsa da, uzayda hiçbir gerçek savaş gerçekleşmedi. Uzaydaki çatışmaları düzenleyen ve özellikle balistik füze, askerî uydu, casus uydu, nükleer silahlar olmak üzere uzay silah sistemlerinin kurulumunu sınırlayan uluslararası anlaşmalar yürürlüktedir.1985'ten 2002'ye kadar Amerika Birleşik Devletleri Uzay Komutanlığı vardı. 2002 yılında Amerika Birleşik Devletleri Stratejik Komutanlığı ile birleşti. Daha sonra 2019'da Amerika Birleşik Devletleri Uzay Kuvvetleri'i kuruldu.10 Ağustos 1992'de kurulan ve 1 Haziran 2001'de Rus ordusunun bağımsız bir bölümü hâline gelen Rus Uzay Kuvvetleri, 1 Aralık 2011'den itibaren yerini Rus Havacılık ve Uzay Savunma Kuvvetleri'ne bıraktı.
Uzay silahı

Uzay silahları, uzay savaşında kullanılan silahlardır.  Yörüngedeki uzay sistemlerine saldırabilen silahları içerir. Uzayın askerileştirilmesi sürecinde, bu tür silahlar esas olarak Soğuk Savaş sırasında yarışan süper güçler tarafından geliştirildi. Bazıları bugün geliştirilme aşamasındadır.  Uzay silahları aynı zamanda askerî bilimkurgu ve bilimkurgu video oyunlarında da merkezi bir temadır.Sovyet Almaz gizli askeri uzay istasyonu programı, düşman kuvvetler tarafından düşmanca önleme veya gemiye binmeyi önlemek için sabit bir 23 mm otomatik topla donatıldı.Esasen karadan uzaya ve havadan uzaya füzeler olan uydu karşıtı silahlar, Amerika Birleşik Devletleri, SSCB, Rusya, Hindistan ve Çin Halk Cumhuriyeti tarafından geliştirilmiştir.23 Mart 1983'te Başkan Ronald Reagan, savunma sistemi geliştirme hedefi olan bir araştırma programı olan Stratejik Savunma Girişimi'ni önerdi. Bu, düşman kıtalararası balistik füze'lerini yok edecekti. Savunma sistemi, Yıldız Savaşları olarak adlandırıldı. Diğer yönler arasında yörüngedeki güçlü lazer silahı veya parçacık ışınları taşıyan uydular vardı.
Uzay tabanlı radar

Uzay tabanlı radar, çeşitli amaçlardan herhangi birine sahip olabilen uzay tabanlı radar sistemleridir.  RADARSAT gibi bir dizi dünya gözlemci radar uydusu, arazi ve kara örtüsü bilgilerini elde etmek için sentetik açıklıklı radar (SAR) kullanmıştır.Amerika Birleşik Devletleri'nde Discoverer II sistemi, Şubat 1998'de Hava Kuvvetleri, DARPA ve Ulusal Keşif Ofisi (NRO) programı olarak başlatılan bir askeri uzay tabanlı radar programıdır.
Uzay teleskobu

Uzay teleskobu, uzaktaki gezegenleri, galaksileri ve diğer astronomik cisimleri gözlemlemek için uzaya yerleştirilen bir teleskoptur. Uzay teleskopları, zemine dayalı teleskopların ışık kirliliği ve elektromanyetik radyasyonun bozulması (ışık titremesi) gibi birçok sorundan kaçınır. Buna ek olarak morötesi frekansları, X ışınları ve gama ışınları Dünya atmosferi tarafından engellendiğinden yalnızca uzaydan gözlemlenebilirler.İlk olarak 1946'da Lyman Spitzer tarafından teorize edilmiş olup ilk operasyonel uzay teleskopları, 1968'de yerleştirilen Orbiting Astronomical Observatory OAO-2 ve 1971'de Salyut 1 istasyonunda bulunan Sovyet Orion 1 morötesi teleskop idi.Neil English: Space Telescopes - Capturing the Rays of the Electromagnetic Spectrum. Springer, Cham 2017, .
Uzay turizmi

2008 yılı itibarıyla, olanaklar kısıtlı ve pahalıdır. Şu an sadece Rus Uzay Ajansı bu servisi sağlamaktadır. Uluslararası Uzay İstasyonu'na uçuşun bedeli 30 milyon dolardır. 2009 yılına kadar tüm biletler satılmış durumdadır.Uzaya bilet satmaya çalışan şirket MirCorp olmuştur. İlk müşterileri olan Dennis Tito, ödeyeceği parayla Mir'in bakım giderlerini karşılayacaktı. Fakat Mir planının durdurulması üzerine Tito kendisine başka birşirket aradı. Bir Amerikan Şirketi olan Space Adventures, Tito'yu Uluslararası Uzay İstasyonu'na götürmek üzere anlaştı. Bu olay sonrasında hala uzaya tek bilet kesen şirket olma özelliğini korumaktadır. İlerleyen yıllarda şirket 4 kişiyi daha uzaya göndermiştir. İlk üç ziyaretçi biletleri karşılığında 20 milyon dolar ödemişlerdir.Columbia mekiğinin kaza yapmasından sonra, turizm duraklamıştır. Çünkü sadece Rus Soyuz roketleri Uluslararası Uzay İstasyonuna varabilecek durumda kalmıştır. 2003 yılında Rus Uzay Ajansı ve NASA, uzay turistlerine 'Uçuş katılımcısı' ismini uygun görmüştür; bu sayede katılımcılar astronotlardan ayrılmış olacaktır. Christa McAuliffe, ücret ödemediğine rağmen katılımcı olarak kabul edilmiştir, çünkü astronotların aksine teknik olmayan deneyler yapmıştır.X Prize'ın değeri 10 milyon dolardır ve atmosferdeki 62 mili geçebilen ilk takıma verilecektir. Bu ödül Scaled Composites takımına, 4 Ekim 2004 yılında verilmiştir. Ödülü alan tasarım, SpaceShipOne olmuştur. Tasarımcısı Burt Rutan olan uzay gemisi, Virgin Galactic tarafından desteklenmiştir. İlk uçuşu Michael Melvill 21 Haziran 2004'te yapmış ve bu uçuşu yapan bağımsız astronot olmuştur. Ödülü kazandıran uçuş ise Brian Binnie tarafından yapılmış ve Binnie 69.2 mile kadar yükselmiştir.Richard Garriott Kendisi Amerikalıdır ve emekli bir astronotun oğlu ve oyun tasarımcısıdır: Ekim 12 - Ekim 23, 2008Vladimir Gruzdev (Rusya): 2009 yılında uçması beklenmektedir. Gruzdev eski bir politikacıdır. Masrafları partisi tarafından karşılanacaktır.Sergey Brin (ABD). 2011 yılında uçması beklenmektedir. Brin, Google'ın 2 kurucusundan biridir ve uzay turizminin önemli destekçilerindendir.
Uzay uçağı

Uzay uçağı, hem Dünya atmosferinde bir uçak olarak hem de uzayda bir uzay aracı olarak çalışan bir hava aracıdır. Görünüş olarak kanat ile donatılmış bir uzay aracı şeklindedirler. Uzaya tamamen roket bazlı veya hava solunumlu jet motoru aracılığı ile ulaşmakta ve planör gibi inmektedirler.
Uzay uçuşu simülasyon oyunu

Uzay uçusu simülasyonu, oyunculara farklı gerçeklik derecelerinde uzay uçuşu deneyimi sağlayan uçuş simülatörü türüdür.
Uzay ve Üst Atmosfer Araştırma Komisyonu

Uzay ve Üst Atmosfer Araştırma Komisyonu (SUPARCO) Pakistan Hükûmetinin yürütme ve bürokratik uzay ajansıdır ve ülkenin kamusal ve sivil alan programından, ayrıca havacılık ve uzay araştırmalarından sorumludur. Misyon bildirgesi ve amacı, uzay teknolojisinde barışçıl araştırmalar yapmak ve ülkenin sosyo-ekonomik kalkınmasına yönelik olarak teknolojiyi geliştirmektir.Modern formu 16 Eylül 1961'de yürütme organı olan Pakistan Başkanı tarafından kurulan şirket, Pakistan'ın merkezi Sindh Eyaleti'nin Karaçi şehrinde kurulmuştur. Şu anda merkezi PAF'nin kontrolü altındaki Chakalala Askeri Bölgesinde bulunan Pakistan Silahlı Kuvvetleri'nin Stratejik Planlar Bölümüdür (SPD)."SUPARCO, 1961'de kurulmasından bu yana, ülkenin ilk başarılı uzay uçuşunu yapan giderilebilir fırlatma sistemine sahip Rehbar-I gibi taşıtlarla çok sayıda gök cismine ulaştı. Ülkedeki ilk uydu, Badr-I SUPARCO tarafından 1990 yılında inşa edildi ve  Çin Halk Cumhuriyeti tarafından fırlatıldı. Bu sırada uzay programının ilerlemesini kısmen yavaşlatan birçok aksilik ve problem yaşandı. Bürokratik etki ve politika, uzay programını daha da geride bıraktı ve birçok proje, üst düzey yetkililer tarafından iptal edildi.SUPARCO yıllar geçtikçe genişletildi ve ülke çapında çok iyi genişletilmiş tesislere sahip oldu ve bunun sonucunda, Birleşmiş Milletler ile uzay teknolojisinin barışçıl bir şekilde kullanılması ile ilgili birçok anlaşmanın bir üyesi olarak işbirliği yapmaya başladı. SUPARCO bilim ve araştırmalarını ağırlıklı olarak Güneş sistemi'nin daha iyi anlaşılmasına yönelik yapmaktadır; Uzay hava durumu, astrofizik (Big Bang teorisi ve fiziksel kozmoloji), astronomik gözlem, Pakistan'ın iklimi, Uzay sağlığı, Teletıp, uzaktan algılama ve Dünya gözlemi üzerine çalışmalarda yürütmektedir.Aralık 2006'da Türkiye, özellikle uzay programında, özellikle uyduların geliştirilmesinde Pakistan'la ortak girişim kurulmasına ilgi gösterdi. 2006 yılında Pakistan'ın Türk Büyükelçisi eşliğinde Türk bakan, Pakistan ile uydu teknolojisinin geliştirilmesi için bir ortak girişim kurmak üzere Pakistan ile imzalanan Mutabakat Zaptı'nı (MOU) imzaladı. Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu ve Türk Havacılık ve Uzay Sanayii üst düzey yetkilileri ve temsilcisi, uydu geliştirme programındaki işbirliğini artırmak için SUPARCO ile ayrı bir anlaşma imzaladı.
Uzay westerni

Uzay western, bilimkurgu öykülerinde Western temalarını ve mecazlarını kullanan bir bilimkurgu alt türüdür. İnce etkiler, yeni sınırların keşfini içerebilirken, daha açık etkiler, uzayda ışın tabancası kullanan ve robotik atlara binen gerçek kovboyları içerebilir. Başlangıçta popüler olmasına rağmen, algılanan hack yazımına karşı güçlü bir tepki, türün yeniden popülerlik kazandığı 1980'lere kadar daha ince bir etki haline gelmesine neden oldu. Firefly ve Cowboy Bebop serilerini çevreleyen beğeni sayesinde 2000'lerde bir başka kritik yeniden değerlendirme gerçekleşti.Abbott, Carl, Frontiers Past and Future: Science Fiction and the American West, University Press of Kansas, 2006.Katerberg, William H., Future West: Utopia and Apocalypse in Frontier Science Fiction, University Press of Kansas, 2008.Mogen, David, Wilderness Visions: The Western Theme in Science Fiction Literature, Borgo Press, 1993.
Uzay yelkenlileri

Uzay yelkenlileri (diğer adları ışık yelkeni, foton yelkeni ve güneş yelkeni), foton enerjisi ile çalışan uzay mekiğine alternatif uzay araçlarıdır. İlk olarak Kepler tarafından tasarlanmıştır. Keplerin uzay aracı güneş rüzgarları ile çalışıyordu. Fakat güneş rüzgarlarının çalıştıramayacağı günümüzde ispatlanmıştır.1970 yılında NASA tarafından Halley kuyruklu yıldızı'nı incelemek için tasarlanmış fakat malzemelerin olmaması nedeni ile yapılamamıştır. Yelkenliler için uygun malzeme son 15 yıl içinde bulunmuştur. CP-1 adlı madde günümüzde malzeme olarak kullanılmaktadır. The Planetary Society Cosmos-1 ve Cosmos-2 adlı projelerinde alüminyum katkılı Mylar adlı bir madde kullanmaktadır.Uzay yelkenlileri çok farklı şekillerde tasarlansa da dikdörtgen biçimi daha çok tercih edilmektedir.
Uzay yolculuğu

Uzay yolculuğu, Dünya'dan atmosfer dışına veya dış uzayda gerçekleştirilen yolculuktur. Uzay yolculukları, insanlı veya insansız uzay araçları ile bilimsel, askerî ve ticarî amaçlarla gerçekleştirilir.Uzay yolculukları genellikle uzay aracını taşıyan roketlerin yeryüzünde ateşlenmesi ile başlar. Yerçekimini yenen taşıt, atmosfer dışına çıkar. Bazı uzay araçları Dünya'ya geri dönecek şekilde tasarlanmışlardır. Bir kısmı ise süresiz olarak uzaya gönderilirler. Uzay araçlarının hareketlerini inceleyen bilim dalına astrodinamik denir.İnsanlı uzay yolculuklarına Amerikan Uzay mekiği programı, Rus Soyuz programı ve Uluslararası Uzay İstasyonu çalışmaları gösterilebilir.Vostok Programı adıyla SSCB'den roketle kapsülün içindeki Rus kozmonot Yuri Gagarin'in 12 Nisan 1961 tarihinde tur atmasıyla ilk insanın uzay yolculuğu başladı.İnsansız yolculuklara diğer gök cisimlerine gönderilen araştırma robotları veya Dünya yörüngesine gönderilen iletişim uyduları örnek olarak verilebilir. Bu cihazların bir kısmı telerobotik kontrol sistemleri ile kumanda edilirler. Dünya'dan uzaklaştıkça ışık hızını geçemeyen sinyallerin yolculuğundan dolayı haberleşme süresi arttığı ve artık uzaktan kumandayla çalışılamadığından tam otonom araçlar da yapılmıştır.Ticari uzay yolculuklarına iletişim uydularının yanı sıra uzay turizmi örnek verilebilir. Günümüzde bazı firmaların bahsettiği uzaya götürme olayları da bu uzay aracı ile yapılacaktır. Yaklaşık 2020 yıllarında SpaceShipTwo seferlere başlayacaktır.
Uzay Çiftçileri

Türk yazar, romancı ve şair Ali Nar'ın eseri. 1988 yılında ilk baskısı yayınlanan eser, Türkiye ve İslam dünyasının ilk bilimkurgu romanın öyküsü olarak öne çıkmıştır.Kitapta 2038 yılında Halep Uzay Üssü'nden kalkan bir uzay gemisinin Dünya İslam Federayonu adına "Uzayda Bitkisel Gıda Üretme Projesi"ni gerçekleştirmek üzere çıktığı yolculuk anlatılmaktadır.