barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Çin'deki etnik gruplar listesi

Çin Halk Cumhuriyeti'nin 56 resmî etnik grubu, Çin hükûmeti "Millî Bölge Özerkliği" (民族区域自治/民族區域自治) adlı siyasetini takip ederek vatandaşlarını etnik gruplarına bölerek belli bölgelerde ayrıcalık haklarını tanımaktadır. Gruplarının hangi etnik grubuna bağlı olacağına karar veren yönetim işlemlerine "Millet Tanımlama İşlemleri" (民族识别工作/民族識別工作) denilmektedir.Qing Hanedanı döneminden Çin Cumhuriyeti'nin başlarına kadar "Beş Millet" (五族) tabiri kullanılmıştır.1935'te yapılan araştırmalarına göre Çin'de 400 civarında etnik grubun mevcut olduğu "tespit" edilmiştir. Ancak "Millet Tanımlama İşlemleri" çalışmasıyla Hanlar ve 55 azınlık grupları olmak üzere 56 etnik gruba resmî statü kazandırılmıştır.Hanlar dışındaki 55 etnik gruba yoğun bir şekilde oturdukları bölgeyi "Bölgesel Özerklik" alanı olarak ayırma hakkı, kendi alfabesi ve kendi dilini kullanma hakkı, belli bir miktarda mülkiyet hakkı, belli bir ölçüde emniyet ve milisi teşkil etme hakları, bölgede geçerli olan kanunları çıkarma hakkı ve eğitimde kontenjan hakları verilmektedir.Günümüzde sadece Çin'in yerlisi konumunda olanlar azınlık grup olarak sayılmakla beraber, II. Dünya Savaşı'nından sonra Çin kıtasında kalmış Japonlar ile Hong Kong'un ilhak edilmesiyle Çin Halk Cumhuriyeti vatandaşı olmuş İngilizler ve Portekizliler azınlık grubu sayılmamaktadır.Tayvan (Çin Cumhuriyeti)'da çok sayıda bulunan yerli etnik gruplar Gaoşan () adı atlında birleştirilmektedir. Tayvan'da ise aynı gruplar 13 gruba ayrılmaktadır.Aşağıdaki liste, Çin Halk Cumhuriyeti'nin resmî olarak tanıdığı 56 etnik grubu içerir. Bu tanınmış grupların arasında 1954 yılında 34 grup, sonra 1964 yılında 54 etnik grup vardı; en son eklenen etnik grup ise 1979 yılında listeye eklenmiş Jino etnik grubudur. Aşağıdaki gruplar, nüfuslarına göre listelenirler:4Amdo ile Kham bölgelerinde yaşayanlar ve Pumi dilini konuşanların yaklaşık yarısını içerir; Pumi konuşan diğer insanlar ise Pumi etnik grubunun üyeleri olarak sınıflandırılır;15Tayvan'daki tüm aborjin grupları için toplu olarak kullanılan isim. "Gaoshan" halkının bu nüfus sayımlarındaki sayılar sadece Çin anakarasında (ağırlıklı olarak Fujian Eyaleti'nde) yaşayanları kapsar ve çoğunlukla Amis, Paiwan ve Bunun halklarından oluşur.
Çin'deki havalimanları listesi

Çin'deki havalimanları listesi, de facto Çin yönetimi altındaki topraklarda kurulu havalimanlarını içermektedir. Bunlar; Çin'in idari bölümlerine ve havalimanının hizmet verdiği şehirlere göre gösterilir. İnşa halindeki havalimanlarını dahil etmekle beraber, feshedilmiş havalimanları veya askeri hava üslerini içermemektedir.2015 yılı itibarıyla Çin'de yaklaşık 200 tane havalimanı mevcuttu; 2020 yılında bu sayının 240'a çıkmış olması beklenmektedir.
Çin'deki siyasi partiler listesi

Çin, fiilen Çin Komünist Partisi'nin tek parti egemenliğine dayalı bir devlettir. Bununla birlikte Çin resmî olarak, doğu Avrupa'daki eski komünist ülkelerdeki halk cephelerine benzer şekilde Birleşik Cephe şeklinde Çin Komünist Partisi (ÇKP) önderliği altında çok partili devlettir.Tek ülke, iki sistem prensibi altında Çin'in eski Avrupa kolonileri olan özel idarî bölgeleri (yani Hong Kong ile Makao) Çin anakarasından farklı bir siyasi sistem altında faaliyet gösterirler. Halihazırda hem Hong Kong hem de Makao çok partili sistemlere sahipler.Aşağıdaki partiler Çin'de yasaklanmıştır. Sansür ve yasak nedeniyle, büyük olasılıkla Çin anakarasının dışında karargahları var.
Çin'deki özerk idari bölümler

Çin'deki özerk idari bölümler, Çin Halk Cumhuriyeti içinde özerk olarak belirlenen bir veya daha fazla etnik azınlıkla ilişkili belirli alanlardır. Bu alanlar Çin Anayasasında tanınmaktadır ve sözde diğer idari bölümlere verilmeyen bir dizi haklar verilmiştir. Örneğin, Özerk bölgelerdeki Tibetli azınlıklara mali ve tıbbi sübvansiyonlar gibi Han Çinlilerine verilmeyen haklar ve destek verilmektedir.
Çin'deki özerk ilçeler

Halihazırda 117 tane özerk ilçe ve üç tane özerk sancak mevcuttur. Sancaklar İç Moğolistan'da, ilçeler ise Çin'in tüm diğer bölgelerinde bulunur. Her ikisi isim haricinde esasen birbiriyle aynı.
Çin'deki üniversiteler listesi

Çin Eğitim Bakanlığı'nın 24 Nisan 2012 tarihinde yayımladığı verilere göre Çin anakarasında toplam 2138 üniversite ve diğer yükseköğretim kuruluşu bulunmaktadır. Çin'in çeşitli idari bölümlerindeki yükseköğretim kuruluşlarının listelerini görmek için lütfen aşağıdaki sayfalara bakınız.
Çin'deki İngiliz postaneleri

Çin'deki İngiliz postaneleri 19. yüzyılın sonu 20. yüzyılın başlarında Birleşik Krallık tarafından Çin'in çeşitli anlaşmalı limanlarında kurulmuş bulunan bir postaneler sistemiydi.29 Ağustos 1842 Nanking Antlaşması'nın bir sonucu olarak Büyük Britanya 16 Nisan 1844 tarihinde beş adet konsolosluk posta acentesi açtı. Diğer beş acente daha sonra açıldı.Başlangıçta mektuplar bu şehirlerde basit bir şekilde çuvallara dolduruldu ve Hong Kong'a taşındı. Orada "B62" damga işaretleriyle iptal edildiler ve daha sonra (1860/1870 ler) her bir ofis kendi posta damgalama işareti aletine sahip oldu.Hong Kong'un posta pulları 1862 den beri kullanılıyordu, fakat 1 Ocak 1917 den sonra Honkg Kong pullarının üzeri "CHINA" yazısıyla damgalandı. Başlangıç damgalaması 1 sentten 10 dolara kadar 16 değerde sıralanıyordu. 1922 den sonra bir ilave 10 değer Multiple Script CA watermark ile ayrıca baskılandı.Wei-Hai-Wei'deki yerleşim liman anlaşmasından farklı olarak kiralık bir yerdi. Buraya 24 Mayıs 1898 tarihinde yerleşildi ve yerel Wei-Ha-Wei ile damgalanan mektuplar daha sonra işlem görmek üzere Cornébé and Co. firması tarafından Yantai'ye taşındı. Bu durum Çin Liu Kung Tau Postanesi'nin Mart 1899 tarihinde açılmasına kadar sürdü. Bu firmanın yerini sonra İngiliz postanesi 1 Eylül 199 tarihinde aldı. İkinci İngiliz postanesi Port Edward'da 1904 yılında açıldı. "CHINA" işaretiyle damgalanmış Hong Kong pulları her iki postane yerleşimleri 1 Ekim 1930 tarihinde terkedilene kadar kullanımını devam ettirdi.Robson Lowe, The Encyclopedia of British Empire Postage Stamps, Vol. 3, Pt. 3, London, Robson Lowe Ltd., 1949. Reprinted as Volume 40 of Billig's Philatelic Handbook, pp. 468–477.
Çin'deki şehir kademe sistemi

Çindeki şehir kademe sistemi (), Çin şehirlerinin hiyerarşik sınıflamasıdır. Çin'de bu tür resmî listeler yoktur, zira Çin Hükûmeti, şehir kademelerinin resmî bir tanımını benimsemez ve bu tür listelerde yer alan kademeleri tanımaz. Buna rağmen şehir kademe sistemi, ticaret, ulaşım, turizm ve eğitim dahil olmak üzere birçok farklı amaçla çeşitli medya kuruluşlarında yaygın kullanım görmektedir. Çin şehirlerinin hızlı büyümesi ve bu şehirlerdeki sürekli değişen dinamikler nedeniyle şehir kademe sistemi, son senelerde bir referans noktası olarak sık kullanım görmeye başlamıştır. Farklı kademelerde yer alan şehirler, tüketici davranışları, gelir seviyesi, nüfus büyüklüğü, tüketici zevkleri, altyapı, yetenek havuzu, ve iş olanakları açılarından farklılık gösterirler. Bu kademe sistemi genel olarak sadece Çin anakarasında bulunan şehirleri kapsar.
Çin'deki şehirler listesi

Bu liste, Çin'deki şehirler listesidir. Hong Kong ve Makao dahil olmak üzere Çin'in idari bölümlerine göre, eyalet düzeyi (doğrudan yönetilen şehirler ve özel idarî bölgeler), il düzeyi şehirler (eyalet altı şehirler dahil) ve ilçe düzeyi şehirler (il altı şehirler dahil) olmak üzere üç şehir seviyesi bulunmaktadır.Demografi araştırma grubunun 2017 araştırmasına göre, Çin tarafından kontrol edilen ve kentsel alan nüfusu 1 milyonun üzerinde olan 102 şehir bulunmaktadır.2021 yılı itibarı ile Çin'de 702 adet şehir bulunmaktadır. Liste, Çin hükûmetinin toprak talebinde bulunduğu fakat fiilen yönetmediği Tayvan'daki şehirleri içermemektedir.
Çin'in Ankara Büyükelçiliği

Çin Halk Cumhuriyeti'nin Ankara Büyükelçiliği (Çince: 中华人民共和国驻土耳其大使馆) Çin ve Türkiye'nin diplomatik misyonudur. Türkiye'nin başkenti Ankara'da bulunmaktadır.
Çin'in Dört Büyük Klasik Romanı

Çin’in Dört Büyük Klasik Romanı (), uzmanlarca Çin edebiyatının en önemli ve en etkileyici kabul edilen kurgusal eserleridir. Bu dört kitap, Konfüçyüsçülük ile ilgili Dört Kitap ile karıştırılmamalıdır.Çin'in klasik romanda doruk noktası kabul edilen Dört Büyük Klasik Roman, Çin dışında Japonya, Kore ve Vietnam dahil Asya'da birçok hikâye, tiyatro, sinema, oyun ve diğer türde eseri etkilemiştir. Yazılma sırasına göre bu dört kitap şunlardır:
Çin'in Hiung-nu'ya karşı seferi

Çin'in Hiung-nu'ya karşı seferi, MÖ 215 yılında Çin Hanedanı ile Hiung-nular arasında meydana gelen bir savaştır.İmparator Çin Şi Huang, General Meng Tian'a Ordos bölgesindeki Hiung-nu kabilelerine karşı yola çıkmasını ve Sarı Nehir'in döngüsünde bir sınır bölgesi kurmasını emretti. Hiung-nu'nun olası bir tehdit olduğuna inanan imparator, imparatorluğunu genişletmek amacıyla Hiung-nu'ya karşı önleyici bir saldırı başlattı.MÖ 215'te Meng Tian, Hiung-nu'yu yenerek onları Ordos'tan sürmeyi ve anavatanlarını ele geçirmeyi başardı. Meng Tian'ın elindeki ağır yenilgiden sonra, Hiung-nu lideri Teoman, çok kuzeyde Moğol Platosu'na kaçmak zorunda kaldı. Kuzeye doğru genişlemenin bir sonucu olarak, Çin Hanedanı'nın Hiung-nu'ya karşı oluşturduğu tehdit, nihayetinde birçok farklı Hiung-nu kabilesinin birleşik Çin devletine karşı bir konfederasyonda birleştikleri yeniden örgütlenmesine yol açtı.Göçebelere karşı kazanılan zaferin ardından Meng Tian'a, Çin Seddi olarak bilinecek olan bir tahkimat hattı ile sınırı güvence altına alması talimatı verildi. Veliaht Prens Fusu ve General Meng Tian, Suide'deki bir garnizonda konuşlandırıldı ve kısa süre sonra Qin, Yan ve Zhao devletlerinin eski duvarlarıyla bağlantılı olacak duvarlı savunmaların inşasına başladı.
Çin'in beldeleri

Çin'in beldeleri (), Çin'in üçüncü düzey idari bölümleridir. Diğer ülkelerdeki belediyelere benzerler ve genellikle köy komiteleri ve köyleri içermektedirler. Diğer belde düzeyi idari bölümler ise etnik beldeler, kasabalar, İç Moğolistan Özerk Bölgesi'ne özgü sumlar ve etnik sumlar ile yönetim komiteleridir.1995 yılı itibarı ile Çin'de 47.034 adet belde düzeyi idari bölüm bulunmaktadır. Bunlardan 29.502 tanesi beldedir.
Çin'in doğrudan yönetilen şehirleri

Doğrudan yönetilen şehir (), Çin'in eyalet düzeyi idari bölümleri ve en üst düzey şehirler için kullanılan bir tanımdır. İlçe düzeyindeki şehirler genellikle il düzeyi idari bölümler tarafından yönetilir, ancak bazıları doğrudan eyalet düzeyindeki idari bölümlere bağlıdırlar.Doğrudan yönetilen şehirlerde en üst düzey devlet görevlisi belediye başkanıdır. Belediye başkanı ayrıca Ulusal Halk Kongresi (yasama) ve ÇKP Belediye Meclisi Sekreter Vekili olarak da görev yapmaktadır. Bununla birlikte en yüksek idari makam ÇKP Belediye Komitesi Sekreteri veya Parti Sekreteri'ne aittir.İlk doğrudan yönetilen şehirler 1927'de Çin Cumhuriyeti zamanında oluşturulmuş olup Nankin, Şanghay, Pekin, Tientsin, Qingdao, Chongqing, Xi'an, Guangzhou, Hankou, Shenyang ve Harbin olmak üzere 11 adetti.1949'da Çin Halk Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla Anshan, Benxi ve Fushun doğrudan yönetilen şehir statüsü kazanmış ve Qingdao, Dalian ve Harbin il düzeyi şehir statüsüne düşürüldüler. Hankou ise Wuhan ile birleşti. 1950'de Dalian tekrar yükseltildi ve Kasım 1952'de Nankin bir il düzeyi şehir statüsüne düşürüldü. Temmuz 1953'te Harbin, Changchun'la birlikte tekrar doğrudan yönetilen şehir statüsüne yükseltildi.Haziran 1954'te ise Pekin, Şanghay ve Tientsin dışındaki tüm doğrudan yönetilen şehirler il düzeyi şehir statüsüne düşürüldüler. 1997'de Chongqing Sichuan eyaletinden ayrılarak doğrudan yönetilen şehir statüsü aldı.
Çin'in dış ilişkileri

Çin'in dış ilişkileri, resmî olarak Çin Halk Cuhmuriyeti'nin dış ilişkileri, Çin'in yabancı uluslara karşı uyguladığı uluslararası politikaları içerir. Çin'in dış politikası ve stratejik düşüncesi oldukça etkilidir. Nükleer silahlara sahip olan Çin, Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması'nı imzalamış ülkeler arasındadır.1971 yılında oluşturulan Türkiye-Çin  ilişkileri 1980’li yıllardan itibaren siyasi ve ekonomik alanda ilerleme kaydetmeye başladı. 2010 yılında bu ilişki “stratejik iş birliği” seviyesine yükseldi ve ÇHC ile ikili ilişkiler yeni bir boyut kazandı. Türkiye Cumhuriyeti, Çin Halk Cumhuriyeti'ni Çin'in tek yasal temsilcisi olarak kabul etmektedir.
Çin'in dış temsilcilikleri

Bu sayfa Çinin dış temsilciliklerinin listesidir. Çin Halk Cumhuriyeti, tüm dünya çapında ülkenin oldukça kapsamlı ekonomik, ticari, siyasi, kültürel ve askeri bağlarını temsil eden büyük diplomatik ağa sahiptir.Elli seneden fazla bir süredir uluslararası alemde diplomatik tanınma konusunda Çin Cumhuriyeti ile çekişmektedir. 1970'lere kadar dünyadaki ülkelerin çoğu Çin Halk Cumhuriyeti'nin aleyhine Çin Cumhuriyeti'ni tanıdı, ancak günümüzde ise Çin Cumhuriyeti ile tam diplomatik ilişkisi olan az sayıda ülke kaldı (bkz: Tayvan'ın dış temsilcilikleri). Buna rağmen Çin Cumhuriyeti çoğu devletle gayriresmî ilişki muhafaza etmektedir.Çin Halk Cumhuriyeti'nin diğer ülkelerde hiçbir fahri konsolosluğu yoktur. 2015'te en büyük dış temsilciliğini Pakistan'da açtı.
Çin'in eyaletleri

Çin'in eyaletleri (), Çin'in en üst düzey idari bölümleridir. Toplam 34 adet eyalet düzeyi bölüm bulunmakta olup bunlardan 23'ü eyalet, dördü doğrudan yönetilen şehir, beşi özerk bölge ve ikisi özel idarî bölgedir.Eyaletler (省 shěng), genellikle her eyalet hükûmetinin başı olan bir sekreter başkanlığındaki eyalet komiteleridir. Komite sekreterleri eyaletlerin başı olup valiler ise ikinci düzey yöneticilerdir.Çin Halk Cumhuriyeti, Çin Cumhuriyeti tarafından kontrol edilen Tayvan eyaleti ile Kinmen ve Matsu Adaları'nı hak iddia etmektedir.Özerk bölgeler (自治区 zìzhìqū), daha yüksek bir nüfusa sahip belirli bir etnik azınlığın kendi yerel yönetimine sahip olduğu bölgelerdir. Özerk bölgelerin valileri genellikle ilgili etnik gruptan atanmaktadır.Özel idarî bölgeler (特别行政区 tèbié xíngzhèngqū), yüksek derecede özerkliğe sahip ve kendi kendini yöneten bölgelerdir. Bölgeler temel kanunlara göre savunma ve dış politika haricinde bağımsızdırlar.
Çin'in illeri

Çin'in illeri (), Çin'in ikinci düzey idari bölümleridir. İller, hem antik hem de modern Çin'deki birkaç ilişkisiz siyasi bölünmeyi ifade etmek için kullanılır.İl düzeyi idari bölümler, iller, il düzeyi şehirler, özerk iller ve aymaklardır. Eyalet düzeyinde bölümler dışında, Çin Anayasası'nda il düzeyinde bölümlerden söz edilmemekte olup bu bölümler de facto olarak vardırlar.Çin Halk Cumhuriyeti'nde 334 adet il düzeyi idari bölüm bulunmaktadır. Bunlardan yedi tanesi il olup günümüzde çoğu il il düzeyi şehre çevrilmektedir.
Çin'in ilçeleri

Çin Halk Cumhuriyeti'nin ilçeleri (), Çin'in üçüncü düzey idari bölümleridir. Hainan ve doğrudan yönetilen şehirler ise doğrudan ilçelere ayrılırlar.Diğer ilçe düzeyi idari bölümler ise ilçe düzeyi şehirler, özerk ilçeler, semtler, İç Moğolistan Özerk Bölgesi'ne özgü olarak sancaklar ve özerk sancaklar ile ek olarak Hubei eyaletinde bir ilçe düzeyi ormanlık alan olan Shennongjia ve Guizhou eyaletinde de Liuzhi Özel Bölgesi'dir.İlçeler Savaşan Devletler Çağı'ndan beri var olmuşlardır ve Qin Hanedanı döneminde tüm ülke çapında kurulmuşlardır.Çin Halk Cumhuriyeti'nde 2,862 adet ilçe düzeyi idari bölüm bulunmaktadır. Bunlardan 1,464 tanesi ilçedir.Özerk ilçeler (自治县 zìzhìxiàn), Çin Halk Cumhuriyeti'nde Han kökenli olmayan etnik azınlıklar için özel bir ilçe düzeyi idari bölümdür. Özerk ilçeler Çin'in dört bir yanında bulunurlar ve kanunen sıradan ilçelerden daha fazla yasama gücüne sahiptir.
Çin'in internet sansürleme politikaları

Çin'de internet sansürleme ile ilgili çalışmalar çok sık yaşanmaktadır. Çin daha önce de uluslararası anlaşmalarla korunan Altın Kalkan Projesini kabul etmesine rağmen bu kuralı sık sık ihlal etmektedir. Çin'de ilk sansürleme ise 11 Temmuz 2003'te  başladı. Çin bu sansürü ise 30.000 polis ile sağlamaktadır.Çin hükûmetinin internet sansür sistemi, Çin Seddi'ne atıf olarak halk dilinde "Çin Güvenlik Seddi" () olarak bilinir.
Çin'in kutsal dağları

Çin'in kutsal dağları, Çin mitolojisi ve inançlarında kutsal kabul edilen dağlardır. Daoist gelenek ile Budist gelenekteki kutsal dağlar farklıdır.Daoist gelenekte kutsal beş dağ vardır, bunlara Beş Yüce Dağ (Çince: 五嶽/五岳 Wǔyuè), denir. Bunlar şunlardır: Tài Shān (泰山/泰山), Huà Shān (華山/华山), (Nán) Héng Shān (衡山/衡山), (Běi) Héng Shān (恆山/恒山), Sōng Shān (嵩山/嵩山).Daha sonraları Çin mitolojisini önemli biçimde etkileyen Budizm ise, benzeri şekilde kutsal dağlara sahiptir fakat bunlar dört tanedir ve Budizmin Dört Kutsal Dağı (Çince: 四大佛教名山/四大佛教名山 Sìdà Fójiào Míngshān) olarak anılırlar. Bunlar şu dağlardır: Wǔtái Shān (五臺山/五台山), Éméi Shān (峨眉山/峨眉山), Jiǔhuá Shān (九華山/九华山), Pǔtuó Shān (普陀山/普陀山).
Çin'in neolitik kültürleri listesi

Bu liste arkeologlar tarafından ortaya çıkarılan Çin'in Neolitik kültürlerinin bir listesidir. En erken dönemden en yeniye doğru kronolojik olarak sıralanırlar ve bunu bu kültürlerin şematik bir görselleştirmesi izler.Bu kültürler MÖ 8500 ila 1500 dönemi için şematik olarak bir araya getirilmiştir. Neolitik kültürler işaretsiz iken Bronz Çağ kültürleri (MÖ 2000'den itibaren) * ile işaretlenmiştir. Bu kültürlerin tarihlerinin belirlenmesi konusunda birçok görüş ayrılığı vardır, bu nedenle tarihler belirsizdir:Kuzey-orta Çin (Orta Sarı Nehir): Shanxi, Hebei, Henan'ın batı kısmı ve Shaanxi'nin doğu kısmı. Buna Kuzey Çin Ovası denir, yakın zamana kadar Çin medeniyetinin ülkeden geldiği ve ülke geneline yayıldığı yerler olarak görülüyor.Güneydoğu Çin: Fujian, Jiangxi, Guangdong, Guangxi, Hunan'ın güney kısmı, Vietnam'ın kuzey kesiminde aşağı Red Nehri ve Tayvan adası.Liu, Li; Chen, Xingcan (eds). 2012. The archaeology of China: from the late paleolithic to the early bronze age. Cambridge University Press.
Çin'in son uyarısı

"Çin'in son uyarısı" (Rusça: Последнее китайское предупреждение), Sovyetler Birliği döneminde ortaya çıkmış bir Rus deyimidir. İronik bir biçimde herhangi bir sonucu olmayacak uyarılara gönderimde bulunur.1950'li ve 1960'lı yıllarda Amerika Birleşik Devletleri-Çin ilişkileri, Tayvan'ın siyasi durumu dolayısıyla gergindi. Amerikan savaş uçakları, bölge üzerinde uçmaktaydı. Bu da, Çin Komünist Partisi tarafından tepki çekmekteydi. Çin Halk Cumhuriyeti, ABD'ye 900 "son uyarı" verdi ancak bunların hiçbir sonucu olmadı. Çin'in uyarılarının sonuçsuz kalması Rusya'da yankı uyandırdı ve "Çin'in son uyarısı" diye bir deyimin ortaya çıkmasına neden oldu.Çin Halk Cumhuriyeti, ABD'ye ilk uyarısını II. Tayvan Boğazı Krizi sırasında, 7 Eylül 1958'de yaptı. O dönemde ABD, Çin Cumhuriyeti'ni Çin'in tek temsilcisi olarak görüyor ve komünistlerin elinde olan Çin anakarasına yakın denizlerin üzerinde uçuş yapıyordu. Kızıl Çin benzer olayları kayda aldı ve her biri için uyarı yaptı. Kesin sayıyı kestirmek zor olsa da, Çin'in 1964'ün sonuna kadar 900'ün üzerinde uyarıda bulunduğu kabul edilmektedir.Çin'in son uyarısı deyimi, Baltık ülkeleri başta olmak üzere Sovyetler Birliği'nde kullanılageldi. Sovyetler Birliği'ndeki dillere özellikle Estoncaya çeşitli biçimlerde yerleşmiştir.
Çin'in uç noktaları

Deniz seviyesine göre en yüksek irtifâ, Çin-Nepal sınırında Tibet Özerk Bölgesi'ndeki Everest Dağı zirvesi. Yüksekliği konusunda hafif farklılıklar olsa da dağın zirvesi çoğunlukla deniz seviyesinden 8.848 metre yüksek olarak sayılır.Orta Asya'daki en alçak nokta deniz seviyesinden 154 metre aşağı, Turfan Havzası içerisinde, Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ndeki Turpan Pendi vaha kentine yakın Ayding GölüYol (dağ geçidi): Büyük ihtimalle 5.565 metredeki Semo La, ancak bu "taşımacılıkla ulaşılabilirliğin" tanımına göre değişir. Tibet'te arabayla geçilebilen daha yüksek geçitler de olabilir, ancak sınırlı bilgi ve erişim nedeniyle bunlar bilinmemektedir. Daha fazla bilgi için Khardung La sayfasına bakınız.Nehir: Birçok ihtimalin arasındaki bir örnek Ating Ho ("Ho" nehir anlamına gelir); bu, kaynağında 6.100 metre yükseklikte bulunan Aong Tso (Hagung Tso) gölünün içine akar . Brahmaputra Nehri'nin Tibet'teki kısmını oluşturan Yarlung Tsangpo Nehri, çok büyük diğer bir nehir; bu nehrin gövdesini oluşturan Maquan Nehri'nin kaynağı, deniz seviyesine göre 6.020 m yükseklikte bulunmaktadır .Avrasyada Kara üzerindeki herhangi bir okyanustan en uzak nokta (erişilmezlik kutbu), Kurbantongut Çölü'nün içerisinde, Sincan-Urumçi kentinden yaklaşık 320 km uzaklıktadır . Bu nokta, en yakın deniz kıyısından yaklaşık 2.648 km uzaklıktadır.Güney: Hainan'in en güneyi (, Sanya'nın güneydoğusunda), tartışmasız Çin'in en güney noktası. James Mercanı (), Çin'in kendi topraklarında olduğunu iddia ettiği toprakların arasındaki en güneyidir. Cuarteron Resifi () ise de facto Çin kontrolü altındaki en güney noktadır. (Ayrıca bakınız: Güney Çin Denizi'ndeki toprak anlaşmazlıkları).
Çin'in vize politikası

Vizeden muaf ülkelerden birinden gelinmediği sürece Çin ziyaretçileri, Çin'in dış temsilciliklerinden vize almaları gerekmektedir. Özel idari bölgeler - Hong Kong ve Makao - bağımsız vize rejimlerini muhafaza etmektedirler.Çin'in vize politikaları sürekli hem resmî açıklama ve haberlere konu olmuştur ki, değişiyor. 2014 yılında Çin mümkün olduğunca çok sayıda ülke ile karşılıklı vizesiz seyahat anlaşması imzalamak için yeni bir politika duyurdu.Çin Halk Cumhuriyeti Hükûmeti, belirli birkaç ülkenin (aşağıya bakınız) vatandaşlarına vize almak zorunda kalmadan 15 veya 30 gün boyunca turizm veya iş amaçlı Çin Halk Cumhuriyetine seyahatlerini sağlar. Ancak, buna Amerika, İngiltere, ya da Avrupa ülkeleri dahil değildir. Çin'e seyahat edecek çoğu yabancı gezginlerin vizeye sahip olmaları gerekmektedir.COVID-19'un hızla yayılması nedeniyle, 28 Mart 2020 tarihinde Çin hükûmeti, vize veya oturma iznine sahip olanlar da dahil olmak üzere yabancı uyrukluların Çin'e girişini geçici olarak askıya aldı. Tüm özel vize düzenlemeleri ve APEC İş Seyahat Kartları ile yabancı uyrukluların girişleri de bir sonraki duyuruya kadar askıya alındı.Aşağıdaki ülkeler tarafından verilen pasaport hamili vatandaşlarının Çin'e seyahatlerinde vize almaları gerekli değildir.Aşağıdaki ülkeler tarafından verilmiş pasaportu bu tür insanların yasal PRC (Çin Halk Cumhuriyeti) yanı sıra sadece ülkelerine girmek ve uygulamada, en fazla 30 gün boyunca Çin'de kalmasına izin verilir(ek olarak, uluslararası trenlerde sendika temsilcileri için düzenlenen kimlik belgesinin sahipleri vizesiz girebilirler)Çin'e seyahat vizesiz girebilirsiniz için geçerli olan ters bildiren bir APEC İş Seyahat Kartı sahip aşağıdaki ülkelerin vatandaşları.(Çinli olmayan sadece Hong Kong vatandaşı daimi sakinleri; Çin'in Hong Kong vatandaşlarına verdiği düzenli seyahat belgelerini kullanmaları gerekir [bkz. Home Return Permit])Her iki ülkede kayıtlı bir tur operatörü temsilcisi eşliğinde bir tur grubunun bir parçası olarak seyahat edilmesi halinde 30 güne kadar vizesiz Çin'i ziyaret edebilen ülkelerin vatandaşları aşağıdadır:
Çin'in özel ekonomik bölgeleri

Deng Şiaoping, Çin Halk Cumhuriyeti'nin (ÇHC) en önemli lideri olarak görevi devraldığında, kendisini daha çok bir teorisyen ve bir ideolog olan selefi Mao'nun pragmatik bir zıtlığı olarak sundu. Deng'in ana hedefi, insanları yoksulluktan kurtarmak ve sıradan Çinlilerin hayatlarını önemli ölçüde iyileştirmekti. Deng, açılımı ve ardından gelen bir dizi ekonomik reformu gerekçelendirirken, ulusların doğal bir sosyalist geçiş için kentleşmeden ve bir kapitalizm aşamasından geçmesi gerektiğini öngören Marx'a ve onun teorilerine atıfta bulundu. Deng yönetimindeki en ünlü reformlardan biri, Guangdong eyaletinde bulunan Shenzhen, Shantou ve Zhuhai ve Fujian eyaletinde bulunan Xiamen ile Çin'in Güneydoğu kıyısı boyunca dört "özel ekonomik bölge" kurmaktı. Çin anakarası'ndaki özel ekonomik bölgelere (SEZ'ler), başka yerlerdeki planlı ekonomiye kıyasla, Çin hükümeti tarafından daha serbest piyasaya yönelik ekonomik politikalar ve esnek hükümet önlemleri verilmektedir. Bu, ÖEB'lerin yabancı ve yerli işletmeler için daha çekici olan ekonomik yönetimi kullanmalarına olanak tanır. ÖEB'lerde, "...dış ve iç ticaret ve yatırım, Pekin'deki Çin merkezi hükümetinin izni olmadan" "yabancı yatırımı ve teknolojiyi çekmek için vergi ve iş teşvikleri" ile yürütülmektedir. Ticaret başlangıçta Çin'in merkezi hükümeti tarafından kontrol ediliyordu. Ancak bu özel bölgeler, Çin'deki yabancı yatırımları cezbetmek için piyasa güdümlü kapitalist politikaların uygulandığı yerlerdir. 1986'da Çin, özel ekonomik bölgeler listesine 14 şehir daha ekledi.Chee Kian Leong, 2007, A Tale of Two Countries: Openness and Growth in China and India  , Dynamics, Economic Growth, and International Trade (DEGIT) Conference Paper.Chee Kian Leong, (yakında çıkacak), Özel ekonomik bölgeler ve Çin ve Hindistan'da büyüme: ampirik bir araştırma,  International Economics and Economic Policy.
Çin'in özel idari bölgeleri

Özel idari bölge (Çince: 特別行政區 / 特别行政区; , Kantonca:  ; İngilizce: Special Administrative Region; Portekizce: ), Çin'in idarî bölüm türlerinden birisidir. Günümüzde iki tane özel idari bölge vardır: Hong Kong ve Makao; her ikisi hükûmet başkanı olarak kendi baş yönetmenlerine ("Chief Executive") sahiptir.Özel idari bölgeler, Çin anayasasınin 31. maddesinin temeline göre yönetilir. Bu madde, Çin Ulusal Halk Meclisi'ne özel idarî bölge kurma ve buna kendi anayasası, büyük oranda özerklik ve kendi siyasî ve ekonomik sistemlerini verme yeteneklerini vermektedir.Özel idarî bölgelerin takip ettikleri Tek ülke, iki sistem prensibi Deng Xiaoping tarafından izah edildi. Hong Konglulara verdiği bir beyanatta bu prensibi ortaya çıkarttı. Bu bağlamda bir ülke Çin Halk Cumhuriyeti'ye simgeleştirir, ve özel idarî bölgeler, Çin Halk Cumhuriyeti egemenliği altında olan yerel hükûmetler olarak sayılırlar.
Çin'in özerk bölgeleri

Çinde "özerk bölge" (), üst düzey bir idari bölümdür. Özerk bölgeler Çin'deki eyaletler gibi kendi yerel hükûmetine sahiptir, ancak özerk bölgeler daha fazla yasama hakkına sahiptir. Özerk bölge, belirli bir azınlığın nüfusunun daha yüksek olduğu bir azınlık varlığıdır.İç Moğolistan özerk bölgesi 1947 yılında kuruldu; Sincan ise 1955 yılında özerk kılındı; 1958 yılında Guangksi ile Ningksia ve 1965'te Tibet özerk oldular.
Çin-Britanya Ortak Bildirisi

Çin-Britanya Ortak Bildirisi (İngilizce: Sino-British Joint Declaration, ya da tam resmî ismiyle Joint Declaration of the Government of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland and the Government of the People's Republic of China on the Question of Hong Kong; ), 19 Aralık 1984 tarihinde Pekin'de Çin Halk Cumhuriyeti Başbakanı Zhao Ziyang ile Birleşik Krallık Başbakanı Margaret Thatcher tarafından imzalandı. Hong Kong üzerindeki egemenliğin Birleşik Krallık'tan Çin'e devredilmesi sürecinin yolunu açtı.Birleşik Krallık ile Çin Halk Cumhuriyeti (ÇHC) arasında anlaşılan "tek ülke, iki sistem" prensibi doğrultusunda ÇHC'deki sosyalist sistem, Hong Kong Özel İdari Bölgesi'nde yürürlüğe girmeyecekti ve 2047 yılına kadar 50 yıllık bir süre için Hong Kong'un o zamanki kapitalist sistem ve yaşam tarzı değiştirilmemiş şekilde kalacaktı. Ortak Bildiri, bu temel politikaların Hong Kong Temel Hukuku'na dahil edilmesini gerektirdi.
Çin-Burma Savaşı

Çin-Burma Savaşı ( ) Burma'nın Çing istilası veya Çing hanedanının Myanmar seferi olarak da bilinir,  Çin'in Çing hanedanı ile Burma'nın (Myanmar) Konbaung hanedanı arasında yapılan bir savaştı. Qianlong İmparatoru yönetimindeki Çin, 1765 ile 1769 yılları arasında On Büyük Seferinden biri olarak kabul edilen dört Burma istilası başlattı. Bununla birlikte 70.000'den fazla Çinli askerin hayatına mal olan savaş,  kimi zaman "Çing hanedanının yürüttüğü en feci sınır savaşı"  ve "Birmanya'nın bağımsızlığını garanti eden savaş" olarak tanımlanır.  Burma'nın başarılı savunması iki ülke arasındaki bugünkü sınırın temelini oluşturdu.
Çin-Filipinler ilişkileri

Çin-Filipinler ilişkileri bünyesinde hem çeşitli işbirlikleri hem de karşılıklı şüphe söz konusudur. 2016 yılında Filipinler Cumhurbaşkanı Rodrigo Duterte, Filipinler'i uzun zamandan beri müttefiği olan ABD'den uzaklaştırıp Çin ile daha yakın ilişkiler geliştirmeye niyetli olduğunu ifade etti. Çin ise hem Filipinler hem de bölgenin geneli üzerindeki kendi etkisini arttırmayı ve ABD'nin bu bölgedeki etkisine meydan okumayı amaçlamaktadır. Duterte'nin bu tutumuna rağmen, hem Filipinler halkının geneli hem de  gibi kuruluşlar ABD'ye daha olumlu bakarken Çin'e yönelik derin şüpheler duymaya devam etmektedir. Özellikle , Çin-Filipinler ilişkileri kapsamındaki başlıca sorunlardan birini teşkil etmektedir. Pew Research Centerın 2014 yılında yaptığı bir ankete göre, Filipinlilerin %93'ü, Çin ile komşu ülkeler arasındaki toprak anlaşmazlıklarının askerî bir çatışmaya yol verebileceğinden endişeli.
Çin-Hindistan sınır anlaşmazlığı

Çin-Hindistan sınır anlaşmazlığı, Çin ile Hindistan arasındaki bazı toprakların üzerindeki egemenlik hakkında henüz çözülmemiş bir toprak anlaşmazlığı. Bu anlaşmazlık iki büyük toprak ve birçok diğer küçük alan kapsamaktadır. Büyük topraklardan biri olan Aksay Çin, Sincan Uygur Özerk Bölgesi ile Tibet Özerk Bölgesi bölgelerine bağlı bir toprak olarak Çin tarafından yönetilmektedir, ancak Hindistan, buranın Ladakh birlik toprağına ait olduğunu savunmaktadır. Öteki büyük tartışmalı toprak,  güneyinde yer alan ve eskiden "" olarak bilinen Arunaçel Pradeş bölgesidir. McMahon Hattı, Çin'in anlaşmaya katılmaksızın Britanya Hindistanı ile  arasında imzalanan 1914 yılı  tarafından belirlendi. Çin, Simla Sözleşmesi'nin imzalandığı zaman Tibet'in bağımsız olmadığını savunup anlaşmanın geçerliliğini reddetmektedir.1962 yılı Çin-Hindistan Savaşı, hem Aksay Çin hem de Ladakh'ta gerçekleşti. Çin kuvvetleri, Ladakh'daki Hint sınır karakollarına saldırdı ve McMahon Hattı'nı aştı. 1967'de Sikkim bölgesinde kısa bir sınır çatışması da yer aldı. 1987 ile 2013 yıllarında, farklı fiilî kontrol hatlarına dair gerilimler başarıyla azaltıldı. 2017'de, , Bhutan kontrolü altındaki bir bölgeye ilişkin bir çatışma, hem Hindistan hem de Çin askerlerinin yaralanmasına sebep olmasına rağmen başarıyla azaltıldı. 2020 yılında ise onlarca kişinin ölümüyle sonuçlanmış Haziran 2020 çatışmaları dahil olmak üzere birçok çatışma yer aldı.Sınır sorununun nihai bir çözümüne ulaşılması amacıyla imzalanan farklı anlaşmalar 1993 ile 1996 yıllarında tamamlandı. Bu anlaşmaların kapsamında "güven artırıcı önlemler" ve "" gibi unsurlar yer aldı. Sınır sorununa çözüm aramak üzere, "Joint Working Group" (JWG; "Ortak Çalışma Grubu") gibi resmileştirilmiş gruplar kuruldu. Bu grubun çalışmaları, "Diplomatic and Military Expert Group"'un ("Diplomatik ve Askerî Uzman Grubu") yardımıyla yürütüldü. 2003'te  mekanizması oluşturuldu. 2012'de diğer bir anlaşmazlık çözme mekanizmi olan  kuruldu.
Çin-Hırvatistan ilişkileri

Çin-Hırvatistan ilişkileri, Çin ile Hırvatistan arasında farklı alanlarda sürdürülen ikili ilişkileri içerir. İki ülke arasındaki diplomatik ilişkiler 13 Mayıs 1992 tarihinde kuruldu. Çin'in Zagreb'de bir büyükelçiliği, Hırvatistan'ın ise Pekin'de bir büyükelçiliği ve Hong Kong'da bir başkonsolosluğu var.Mayıs 2012'de, yani Çin-Hırvatistan ilişkilerinin 20. yıldönümünde, Konfüçyüs Enstitüsü'nün Hırvatistan'daki ilk şubesi Zagreb Üniversitesi'nde kapılarını açtı. Bu şube,  ile işbirliği ortaklığı olarak yürütülmektedir.6 Ekim 2020 tarihinde Hırvatistan, Birleşmiş Milletler'de, Çin Hükûmeti'nin Uygurlar ve diğer Türk Müslüman azınlıklara yönelik sistematik zulümlerini ve Hong Kong'da siyasî özgürlüklere uyguladığı kısıtlamaları kınayan ortak bir bildiriyi imzalayan 39 ülkeden biri oldu.
Çin-Japon Savaşı

Birinci Çin-Japon Savaşı: 1 Ağustos 1894–17 Nisan 1895 tarihlerinde Çin'deki Qing Hanedanı ile Japon İmparatorluğu arasında yapılmış olan savaş.İkinci Çin-Japon Savaşı: 7 Temmuz 1937–9 Eylül 1945 tarihlerinde Çin Cumhuriyeti ile Japon İmparatorluğu arasında II. Dünya Savaşı'nın Pasifik Cephesinde yapılmış olan savaş.
Çin-Japonya ilişkileri

Çin-Japonya ilişkileri (; ), Çin ile Japonya arasındaki ikili ilişkilerdir. İki ülke birbirinden coğrafî olarak Doğu Çin Denizi tarafından bölünmektedir. Tarih boyunca Japon dili, mimarisi, kültürü, mutfağı, dini, felsefesi ve hukuku derin bir Çinlileşme geçirdi. 19. yüzyılın ortasındaki  ile Japonya'nın Batı dünyası ile ticarî ilişkilere girmeye zorlanmasının ardından Japonya, 1868 yılı Meiji Restorasyonu boyunca kendisini etkin bir Batılılaşma sürecinden geçirtti ve Çing Hanedanı yönetimi altındaki Çin'i çağdışı bir medeniyet olarak algılamaya başladı. Bu dönemde, gerek I. ve II. Afyon Savaşı, gerekse Sekiz Devlet İttifakı'nın Boxer Ayaklanması'nı bastırmakta oynadığı rolden dolayı Çin, kendisini yabancı kuvvetlere karşı savunamaz hâle geldi. Japonya, Çin'in bu zayıflıklarından istifade önce Birinci Çin-Japon Savaşı, sonra da İkinci Çin-Japon Savaşı'nda Çin'e karşı istilâ yürüttü.Çin Hükûmeti'ne göre, Çin ile Japonya arasındaki ilişki, Japonya'nın kendi  Çin'i tatmin edecek şekilde tanımayı reddetmesi nedeniyle gerginliğe uğramıştır. Ancak Japonya Hükûmeti, Çin Halk Kurtuluş Ordusu'nun genişlemesi ve bunun bulunduğu agresif faaliyetler, Çin-Japonya ilişkilerindeki gerginliğin nedeni olduğunu savunmaktadır. Yüksek rütbeli Japon memurların  ve bazı  1937 Nankin Katliamı'na dair revizyonist söylemlerin yer alması gibi  ilgili unsurlar, Çin-Japonya ilişkilerinde gerilim yaratan başlıca noktalardandır. Ancak Eylül 2006'da Shinzō Abe'nin Japonya başbakanı olarak seçilmesinden sonra Çin ile Japonya önemli ölçüde yakınlaştı ve 2010'da Çin ile Japonya'nın katıldığı ortak bir tarihsel çalışmadan, Japon savaş suçlarına dair yeni bir fikir birliğinin ulaşılmasına yol açan bir rapor ortaya çıktı. Senkaku Adaları tartışması da Doğu Çin Denizi'nde hasmane karşılaşmalar, iki ülke arasında gerginlik yaratan söylemler ve Çin anakarası ile Tayvan'da  sebep oldu.Ülkeler arasındaki anlaşmazlıklara rağmen, Çin-Japonya ilişkileri gitgide gelişmektedir ve her iki taraf, "yeni bir başlangıcın" peşinde birbiriyle sağlam bağlar kurmaya odaklandıklarını belirtmiştir. İki ülke, küresel ticaret ile Asya'nın ekonomik faaliyetlerini artırmak, "Bir Kuşak, Bir Yol" İnisiyatifi üzerinde el ele işbirliğinde bulunmak, deniz ve hava iletişim sistemleri kurmak ve çok sayıda üst düzey zirve ve danışma düzenlemek dahil olmak üzere farklı alanlarda işbirliğinde bulunmaya başlamıştır. 2018'de iki ülke, aralarındaki bağları daha fazla derinleştirmeye vâât etti, ticaret savaşı konusunda hemfikir olduklarını gösterdiler ve Shinzō Abe, "Japonya-Çin ilişkileri büyük bir gelişme yönünde ilerliyor" diye bir ifadede bulundu. 2022'de Çin ile Japonya, aralarındaki ilişkilerin normalleşmesinin 50. yıl dönümünü andı.
Çin-Karadağ ilişkileri

Çin-Karadağ ilişkileri, Çin Halk Cumhuriyeti (ÇHC) ile Karadağ arasında sürdürülen ikili ilişkileri içerir. ÇHC 14 Haziran 2006 tarihinde Karadağ'ı resmen tanıdı. İki ülke arasındaki diplomatik ilişkiler 7 Temmuz 2006 tarihinde kuruldu; o gün Çin'in Podgorica konsolosluğu bir büyükelçiliğe de dönüştürüldü. Karadağ'ın Pekin Büyükelçiliği 13 Kasım 2007 tarihinde kapılarını açtı.2012 yılında iki ülke arasındaki ticaret hacmi toplam  Euro değerindeydi; Çin'den Karadağ'ya ithalatı  Euro, Karadağ'ın Çin'e ithalatı ise  Euro değerindeydi. Karadağ'da Çin'den kaynaklanan doğrudan yatırım  Euro değerindeydi. Çin Karadağ'da otoyol, enerji santrali ve diğer altyapıların inşaatına ilişkin birçok yatırım projesi yürütmektedir.2018 yılında, Karadağ'ın Adriyatik Denizi'ndeki kıyısında yer alan 'nı, denize kıyısı olmayan komşu ülke Sırbistan'a bağlamak amacıyla tasarlanmış bir otoyolun ilk aşaması için verilmiş Çin kredisi, Karadağ'ın borç seviyesini büyük oranda yükseltti; sonuç itibarıyla Karadağ'da vergiler yükseltildi, kamu sektörü maaşları kısmen donduruldu ve annelere yönelik bir devlet yardımı sonlandırıldı. Alınan bu tedbirlere rağmen, Karadağ borcunun o yıl gayri safi yurt içi hasılanın %80'ine ulaşması beklendi ve Uluslararası Para Fonu, Karadağ'ın daha fazla borç almaya gücü yetmediğini ifade etti.2021'de, otoyolun ilk 41 kilometresinin kilometre başına 20 milyon Euro değerinde olduğu bildirildi; yani Dünya'da kilometre başına en pahalı otoyollardan biridir. Karadağ'ın borç ödeme konusunda temerrüt ettiği durumda Çin'in teminat olarak Karadağ topraklarına erişim hakkını kazanması öngörülmektedir.Şubat 2015'te Karadağ Üniversitesi'nde bir  açıldı. Enstitü,  ile ortaklaşa işletilmekte ve Çince dersleri vermenin yanı sıra Çin kültürüyle ilgili etkinlikler de düzenlemektedir.
Çin-Kazakistan ilişkileri

Kazakistan ve Çin arasındaki ikili ilişkiler, iki ülke arasındaki büyümekte olan reklam ve stratejik ortaklığa dayalıdır.Tarihçiler, Çin'in M.Ö. 2. yüzyılın başlarından beri Kazakistan bölgesi ile temasa girdiğini söylüyor. Kazakistan bölgesi Çin ile Batı arasında çok yararlıydı.Kazakistan atalarının biri olan Wusun, Han Hanedanlığı döneminde Çinli bir ile evlendi ve ilişkilerin başlangıcını bu oldu. Han İmparatoru Wu'nun yönetimi sırasında Zhang Qian, Xiongnu'ya karşı Wusun'a yardım etmek için Batı Bölgelerine gönderilen bir resmiydi. Wusun Xiongnu ile işbirliği yapmak istemediğinden Xiongnu'yu yenmek için Han hanedanına müttefik oldular.Sovyetler Birliği'nin dağılmasından önce, Çin Halk Cumhuriyeti ve Kazakistan (daha önce Sovyetler Birliği'ndeyken) daha önce komünist devletlerdi.Çin Halk Cumhuriyeti ve Kazakistan, 3 Ocak 1992'de diplomatik ilişkiler kurdu. İki ülke ilk sınır anlaşması Nisan 1994'te, Eylül 1997'de ek bir anlaşma imzaladı ve Temmuz 1998'de ikinci sınır sınır sözleşmesi 1700 kilometresini (1,100 mil) ortak sınır.  1993 yılında Kazakistan Cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev, o zamanki Çin Cumhurbaşkanı Jiang Zemin'in daveti üzerine Pekin'e resmi bir ziyarette bulundu. O zamandan beri, Çin ve Kazakistan liderleri sıklıkla üst düzey resmi ziyaretlerde bulunmuşlardır. 1996'da iki ülke de Şanghay İşbirliği Örgütü'nün kurucularından oldu.Çin ve Kazakistan, özellikle Kazakistan'ın petrolü, doğalgazı, mineralleri ve diğer büyük enerji kaynaklarını kullanmada ekonomik kalkınma üzerindeki ticaret ve ortaklığın hızla genişlemesini teşvik etmiştir.  Hızlı bir şekilde artan ev enerji ihtiyaçları nedeniyle Çin, Kazakistan'daki enerji endüstrilerinin geliştirilmesi ve geliştirilmesinde öncü bir rol üstlenmeye çalışmıştır. Çin Ulusal Petrol Şirketi, dört küçük petrol sahasının işletilmesinin yanı sıra, 2005 yılında eski Sovyetler Birliği'ndeki en büyük bağımsız petrol şirketi olan Petrokazakistan'ı 4.18 milyar dolar karşılığında satın aldı ve petrolü Çin'e taşıyacak bir boru hattı için 700 milyon dolar daha harcadı Sınır. Petrokazakistan, Çinli bir şirketin şimdiye kadarki en büyük yabancı alımını gerçekleştirdi.16 Ekim 2013'te Kazakistan Meclisi ve Çin Ulusal Halk Kongresi Daimi Komitesi (KGKM) bir mutabakat imzaladı. Anlaşma, iki ülke arasındaki ilişkilerin ilerletilmesi için imzalanan en önemli mevzuat. Mevzuat, iki parlamentonun birbirleriyle ikili meseleleri görüşmek üzere bir araya gelmelerine yardımcı oluyor.
Çin-Kenya ilişkileri

Çin-Kenya ilişkileri, Çin Halk Cumhuriyeti ile Kenya ülkeleri arasındaki ikili ilişkileri kapsar. İki ülke arasındaki ilişkiler 1963'te kuruldu; bu ilişkiler 1967'de geçici bir süre için askıya alındı, lâkin 1978'te bunlar yeniden kuruldu. Bu zamandan beri, iki ülke arasındaki ekonomik ve yatırım anlaşmaları büyük oranda genişletildi ve Çin günümüzde Kenya'nın en büyük ticaret ortağıdır. Ticaret, yatırım ve Çin önderliğindeki altyapı projelerinin Kenya'nın kalkınmasına genel açıdan yarar getirmiş olması ve bunların her iki hükûmet tarafından "kazan kazan" işbirlikleri olarak nitelendirilmesine rağmen, hem yerel medya hem de yabancı gözlemciler, hem Kenya'nın Çin'den aldığı kredilerin olası sonuçlarını hem de Kenya ekonomisinin yabancı sermaye ve ürünlere bağımlılığını eleştirmiştir. Çin-Kenya ilişkileri bünyesindeki en büyük girişimlerden biri olan ve Çin finansmanlığı ile müteahhitlerin kullanımıyla Nairobi, Kenya, Uganda, Güney Sudan ve Ruanda arasında bağlantı oluşturması planlanan  projesi, finansal zorluklar, ihale sürecinin yasallığına ilişkin sorular ve Mombasa Limanı'nın sözde teminatlandırılması hakkında iddialar tarafından etkilenmiş ve bu nedenle daha fazla ihtilaf yaratmıştır.
Çin-Kore Dostluk Köprüsü

Çin-Kore Dostluk Köprüsü (;  Jojung-Uuigyo), Çin ile Kuzey Kore arasında Yalu Nehri üzerinde bulunan bir köprüdür. Köprü, Dandong ve Sinuiju kentlerini birbirlerine bağlamaktadır. Karayolu ve demiryolu amaçlı kullanılmakta olup yayaların geçişine izin verilmemektedir.Köprü 1937-1943 yılları arasında Japon İmparatorluk Kara Kuvvetleri tarafından inşa edilmiştir. Ekim 2010 tarihinde üçüncü bir köprünün inşasına başladı.
Çin-Kuzey Makedonya ilişkileri

Çin-Kuzey Makedonya ilişkileri, Çin ile Kuzey Makedonya arasında farklı alanlarda sürdürülen ikili ilişkileri içerir. Mevcut durumda Kuzey Makedonya, Tek Çin politikası uyarınca Çin Halk Cumhuriyeti'ni (ÇHC) tanımakta ve bununla resmî ilişkilerde bulunmaktadır; lâkin 1999 ile 2001 yılları arasında Kuzey Makedonya'nın ÇHC ile ilişkileri askıya alındı ve Kuzey Makedonya ÇHC'nin yerine Çin Cumhuriyeti'yle (Tayvan) ilişkiler sürdürdü. Bu iki yıllık dönem boyunca Kuzey Makedonya, Vatikan'ın yanı sıra Çin Cumhuriyeti'ni tanıyan tek iki Avrupa ülkesinden biriydi.20 Kasım 1991'de Makedonya, Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti'nden bağımsızlığını ilân etti. 7 Nisan 1993'te Çin, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda Makedonya'nın "Makedonya Eski Yugoslav Cumhuriyeti" ismiyle BM üyesi olarak kabul edilmesine ilişkin bir karar taslağını ortak olarak teslim eden ülkelerden biriydi ve bu karara destek oyu verdi.29 Eylül 1993'te o zamanki ÇHC Dışişleri Bakanı , BM Genel Kurulu konferansı sırasında Makedonya'nın o zamanki Cumhurbaşkanı Kiro Gligorov ile buluştu. Buluşma sırasında Qian, ÇHC'nin Makedonya'yı bağımsız ve egemen bir devlet olarak tanıdığını ve Makedonya'yla ikili ilişkilerini geliştirmek istediğine işaret etti; Gligorov da Makedonya'nın Çin ile siyasî, ekonomik ve ticarî ilişkilerini geliştirmek istediğini ifade etti. 21 Ekim 1993'te ÇHC'nin BM'deki daimî temsilcisi  ile Makedonya'nın BM temsilcisi , New York'ta iki ülke arasında diplomatik ilişkilerin kurulmasına ilişkin bir tebliğ imzalandı. Tebliğ kapsamında Makedonya "Makedonya Cumhuriyeti" ismiyle anıldığı için Yunanistan bu bildiriye şiddetle karşı çıktı.6 Ekim 2020 tarihinde Kuzey Makedonya, Birleşmiş Milletler'de, Çin Hükûmeti'nin Uygurlar ve diğer Türk Müslüman azınlıklara yönelik sistematik zulümlerini ve Hong Kong'da siyasî özgürlüklere uyguladığı kısıtlamaları kınayan ortak bir bildiriyi imzalayan 39 ülkeden biri oldu.
Çin-Kırgızistan ilişkileri

Çin-Kırgızistan ilişkileri, Çin ile Kırgızistan ülkeleri arasındaki hem tarihî hem de günümüzdeki ikili ilişkileri kapsar.İkinci Dünya Savaşı sırasında yer almış Çin-Japon Savaşı'na katılmış Kırgızistanlı askerler olmuştur; bunlar Harbin, Dalian ve diğer Çin şehirlerinde 'ne karşı savaşmıştır. 1955 yılında Kırgızistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde bir tiyatroda  (白毛女) adında bir operanın gösterilmesiyle Çin operası Kırgızistan'da ilk kez gösterilmiş oldu.Sovyetler Birliği dağıldıktan sonra Çin Halk Cumhuriyeti Hükûmeti diplomatik ilişkiler kurmak ve sorunlar tartışmak üzere Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan, Tacikistan ve Türkmenistan'a heyet gönderdi. Çinli heyetin Kazakistan, Özbekistan, Tacikistan ve Türkmenistan ile girdiği müzakereler sorunsuz geçmiştir, fakat Kırgızistanlı memurlar ile girilen müzakerelerde sınır anlaşmazlıklarına ilişkin gerginlikler ortaya çıkmıştır.1992 yılının başında Çin Halk Cumhuriyeti Kırgızistan ile diplomatik ilişkiler kurdu. Bunun ardından iki ülke, sınır anlaşmazlığı sorununu çözmek üzere sınırı birlikte incelemeye anlaştı. Birçok müzakere turundan sonra Çin ile Kırgızistan, 1996 ve 1999 yıllarında sınır anlaşmazlığını çözen anlaşmalar imzaladı.1996 yılında Kırgızistanlı ekonomist , başkent Bişkek'te Çin ekonomik reformunun önderi Deng Şiaoping'in adını taşıyan bir sokağın olmasını önerdi ve Kırgızistan'ın Çin'in reform ve açılmayla geçirdiği deneyimden öğrenebileceği derslerin olduğunu ileri sürdü.2010 Güney Kırgızistan olayları sırasında yaklaşık 7 bin yerel Çinli Kırgızistan'ın güneyinde mahsur kalmış veya Kara-Su toptancı pazarındaki konut sahasında sığınmaya mecbur kalmış. Kırgızistan'daki Çin Büyükelçiliği, mahsur kalmış Çinlileri güvenli bölgelere götürmek üzere planlar açıkladı ve Kırgızistan'daki Çin Ticaret Odası, Çinli iş insanlarını korumak üzere bunlar için güvenlik görevlileri ayarladı.17 Ocak 2019 tarihinde Bişkek'te protestolara patlak verildi. Protestocular, Çin'in Kırgızistan üzerindeki etkisinin durmadan büyümesini protesto etti ve çeşitli konulara dair Kırgızistanlı memurlara yönelik çağrılarda bulundular: Çin'den gelmiş yasadışı göçmenlerin sınırdışı edilmesini, Kırgızistan'ın üstlediği Çin borcunun oranının azaltılmasını, yerel insanların Çinlilerle evlenmelerinin yasaklanmasını ve önceki sene bir Çin şirketinin işlettiği yerel bir enerji santralinin çöküşünün derinlemesine araştırılmasını talep ettiler. Polis 21 göstericiyi tutukladı.
Çin-Letonya ilişkileri

Çin-Letonya ilişkileri, Çin ile Letonya arasında farklı alanlarda sürdürülen ikili ilişkileri içerir. Pekin'de Letonya, Riga'da Çin büyükelçilikleri bulunmaktadır.22 Ağustos 1991 tarihinde Letonya, SSCB'den bağımsızlığını ilân etti. Sovyetler Birliği Devlet Konseyi Letonya dahil tüm Baltık devletlerinin bağımsızlığını tanıdıktan sonra Çin de 7 Eylül 1991'de bu ülkeleri tanıdı. 12 Eylül 1991'de Çin ile Letonya arasındaki diplomatik ilişkiler resmen kurulmuş oldu.Ağustos 2022'de Letonya ile Estonya, "Çin ile Orta ve Doğu Avrupa Ülkeleri Arasında İşbirliği" platformundan ayrıldı.Konfüçyüs Enstitüsü'nün Letonya Üniversitesi'nde bir şubesi var. Bu şube,  ile ortaklaşa işletilmektedir.Temmuz 2019, Ekim 2019 ve Ekim 2020'de Letonya Hükûmeti, Çin Hükûmeti'nin Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde yaşayan Uygurlar ve diğer Türk Müslüman azınlıklara uyguladığı sistematik baskılar konusunda birçok ülke tarafından duyulan endişeleri açıkça ifade eden ortak bildirilerin imzacısı olmuştur. Ekim 2020 bildirisi na yönelik eleştiriler de içermektedir.
Çin-Moldova ilişkileri

Çin-Moldova ilişkileri, Çin Halk Cumhuriyeti (ÇHC) ile Moldova Cumhuriyeti devletleri arasındaki ikili ilişkileri kapsar. Çin'in Kişinev'de, Moldova'nın da Pekin'de büyükelçiliği var.Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra ÇHC Dışişleri Bakanı , tüm eski Sovyet ülkelerinin dışişleri bakanlıklarını telefonla arayarak Çin'in bu ülkelerin bağımsızlıklarını tanıdığını bildirdi ve bu ülkelerle diplomatik ilişkilerin kurulması konusunda müzakerelere girmek istediğini ifade etti. ÇHC diplomatı , Ocak 1992'de Moskova'da Moldova, Azerbaycan, Ermenistan ve Gürcistan'ın temsilcileriyle diplomatik ilişkiler kurulması konusunda görüşmelerde bulundu. 30 Ocak 1992'de Moldova'ya gelip ülke ile diplomatik ilişkilerin kurulmasına ilişkin bir tebliğ imzaladı.'nde,  ile bir işbirliği kapsamında işletilen ve Moldovalı öğrencilere Çince eğitimi vermeyi amaçlayan bir  vardır. 2011'de Çin'in Moldova Büyükelçisi , Konfüçyüs Enstitüsü adına Moldova'daki ilgili taraflara yerel okullar tarafından kullanılmak üzere Çince öğretim materyalleri dağıttı.
Çin-Myanmar Ekonomik Koridoru

Çin-Myanmar Ekonomik Koridoru (CMEC), Bir Kuşak, Bir Yol kapsamında Myanmar ve Çin arasındaki bağlantıyı destekleyen bir dizi altyapı projesidir.Altyapı geliştirme planı kapsamında, Çin'in Yünnan Eyaletinden Muse ve Mandalay üzerinden Arakan Eyaletindeki Kyaukpyu'ya karayolu ve demiryolu inşa edilmesi planlanıyor. Ulaşım güzergahı 2013 ve 2017 yıllarında inşa edilen gaz ve petrol boru hatlarını takip ediyor. Güzergâhın sonunda Khaukphyu'da bir liman ve Özel Ekonomik Bölge planlanıyor. Güzergâh üzerindeki en büyük inşaat projesi, 9 milyar dolara mal olacağı tahmin edilen 431 km'lik Muse-Mandalay Demiryolu'dur. Demiryolu, Yünnan Eyaletine bağlı Ruili'deki Çin demiryolu ağına bağlanacaktır.Koridorun önemli bir bölümü, her iki ülkenin sınırındaki üç çekirdek bölge olacak. Çekirdek bölgeler, gümrüksüz imtiyazlı ticari alanlar, oteller, imalat ve finansal hizmetler olacaktır. Myanmar Ticaret Bakanlığı tarafından 2019 yılında hazırlanan bir politika planına göre, çekirdek bölgelerin yerleri Şan Eyaleti'nin kuzey kesiminde Muse ve Chinshwehaw ve Kaçin Eyaletinde Kan Pite Tee olacaktır.