barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Tağut

Tağut ( ar. طاغوت, geniş anlamda: "ölçüyü aşmak"), Allah'tan başka bir ibadet odağını ifade eden İslami terminolojidir. Geleneksel teolojide bu terim genellikle kendileri için kurbanların kanı akıtılan putları veya İblisleri ifade eder.Modern zamanlarda bu terim Nisa Suresi 60. ayetten ilhamla dünyevi zorba güçlere karşı da kullanılmaktadır. Modern İslam filozofu Abul A'la Mevdudi, Kuran tefsirinde tağutu yalnızca Tanrı'ya isyan etmekle kalmayıp iradesini de aşan bir yaratık olarak tanımlar. Bu çağrışımlar nedeniyle, son zamanlarda terim, İslam karşıtı ve Batı kültür emperyalizminin ajanı olmakla suçlanan herhangi bir kişi veya grubu ifade edebilir.Terim, 1979 İran Devrimi sırasında siyasi söylem olarak hem  Ayetullah Humeyni tarafından hem de Humeyni'ye yapılan suçlamalarda kullanılmıştır.Arapçada  kelimesinin genellikle  nin üç harfli Arapça fiil kökünden türetildiği görülür. T - G - T, "sınırları aşmak" veya "isyan etmek" anlamına gelir. Buradan hareketle tağuta haddini aşan anlamı verilir. Vahib AtallahAncak Wahib Atallah'a göre Nisa 51 de geçen جِبْت‎ (jibt); قِبْط‎ (qibṭ, “Mısırlılar”) kelimesinin, طَاغُوت (ṭāḡūt) ise kişileştirme ile birlikte Thoth'un Hicazi telaffuzundan başka bir şey değildi.Tağut terimi Kur'an'da sekiz defa geçmektedir. İslam Öncesi Arabistan'da El-Lat ve El-Uzza gibi pagan tanrılara atıfta bulunulur.Bu, bir grup kafir Mekkelinin, Muhammed'in öğretilerinin hakikati hakkında danışmak için iki seçkin Yahudi şahsiyete gittiği ve onlara müşriklerin Müslümanlardan daha doğru yolda olduğunun söylendiği gerçek bir olaya gönderme olarak alınır.Arapça tağut, putlara, belirli bir zorbaya, bir kehanete veya Peygamber'in bir muhalifine atıfta bulunmak için çeşitli şekillerde yorumlanır.
Tağı Şahbazi Simurg

Tağı Şahbazi Simurq (d. 1892, Bakü, Rus İmparatorluğu - ö. 2 Ocak, 1938, Bakü, Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti) – Azerbaycanlı bilim adamı, doktor, Bakü Devlet Üniversitesi'nin dördüncü ve birinci Azerbaycanlı rektörü (1926-1929), yazar, eğitimci.Simurq 1892 yılında Bakü'nün Fatmayı köyünde dünyaya gelmiştir. İlk eğitimini molla yanında almış, sonrakı eğitimini 1902-1905 yılları arasında Bakü'nün İçerişehir semtinde 9 numaralı okulda, daha sonralar ise Habib Bey Mahmudbeyov'un müdir olduğu Birinci Rus-Tatar Okulu'nda devam ettirmiştir. 1913 yılında Bakü'deki Üçüncü Gimnazyum'da Latin dili'nden sınava girmiş ve geçmiş, bu sebeble de Harkiv Üniversitesi'nin Fizik ve Matematik bölümüne kabul olmuştur. Öğrencilik yılları devrim hareketinin yükseldiyi yıllara tesadüf etmiş, 1914 yılında Tıbb fakültesine geçtikden sonra devrimci hareketle yakınlaşması daha da hızlanmıştır. 1915 yılında Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin Bolşevik fraksiyonuna, 1917 yılında Bakü'deki Hümmet teşkilatına, 1918 yılında Harkiv'da Güney Türk-Tatar İşçisi teşkilatına katılmıştır. 1919 yılında Ukrayna Komünist Partisi Merkezi Komitesi yanında Hümmet Müslüman Bürosu başkanlığı, RSFSR Halk Milli Meseleler Komissarlığı Zakafkazya Müslümanları bölümü katibliği, Doğu Halkları Komünist Teşkilatları Bürosu Bilgi Bölümü müdirlüğü yapmıştır.1922-1923 yıllarında Azerbaycan Halk Maarif Komissarlığı'nda bakan yardımcılığı, "Maarif və mədəniyyət" dergisi müdirlüğü yapmış, 1926 yılında yıllarındaysa Bakü Devlet Üniversitesi rektorlüğüne atanmıştır. Bu görevde 1929 yılına kadar bulunmuştur. 1930-1937 yılları arasında Azerbaycan Sağlık Bakanlığı'nda yardımcı görevini yerine getirmiştir.Yazarlığa Ekim Devrimi'nden önce başlamıştır. "Kuşlar gıbı azade", "İyi alem", "Sütçü kız", "Şekerli çoban", "Aclar" ve s. gibi hikâyelerde insanların sömürülmesini, dini fanatizmi eleştirmiştir. Sovyetler dönemi yazarlığında yeni bir hayatın inşası, kadınların özgürlüğü gibi temalar önemli yer tutmuştur. Bunlar "Haksızlık dünyası", "Hacı Salman", "Ağanın kenizi", "Meşedi Kadımın evınde mutsuzluk", "özgürlük için cinayet", "Zerife", "Rüzgarlı bir akşam" gibi eserlerinin ana kaynağı bu temalardır.1937 yılında Sovyetler Birliğinde başlayan baskılar neticesinde yakalanmış, 1938 yılında 15 dakika süren mahkeme kararıyla idam edilmiştir. Ölümünden sonra beraet almıştır.
Tağşiş

Tağşiş, değerli madenlerin içerisine daha değersiz olanlarına katılarak gerçek değerinin düşürülmesi işlemidir. Böylece üzerinde yazılı olan değer aynı kalsa da gerçek değeri düşmektedir. Örneğin altın için “Ayar” kavramı içerisine katılan yabancı madenlerin oranını ifade eder. Ayar yükseldikçe altının oranı artmaktadır. (24 Ayar en kaliteli olandır.) Altına genellikle bakır katılır. Fakat bu durum rengini değiştirerek kızıllaşmasına neden olur. Günümüzde bozuk paraların gerçek değeri ihmal edilir. Çünkü göreceli olarak değersiz madenlerden imal edilirler. Önemli olan üzerindeki nominal değerdir.Osmanlı İmparatorluğunda 19. yüzyıla kadar madeni para, sikke kullanılıyordu. Temel para birimi akçe idi. Mangır veya pul denilen bakır paralar günlük alışverişte geçerliydi. Akçe, gümüştendi.Büyük işlerde, ihracatta, birikimde ise altın para kullanılırdı. Osmanlı önce başka devletlerin altın parasını dolaşımda tuttu. 17. yüzyıla kadar bu altın sikkelerden en meşhurları yaldız altını, efrenciyye denilen Venedik Dukası'dır. Mısır'dan gelen eşrefi denilen altınlar vardı.Para sistemi altın ve gümüşe dayanan bir sistemdi. Paranın değeri bu madenlere göreydi. Altın ve gümüş fiyatı değiştikçe kur da değişiyordu, yani sikke fiyatları.Tağşişte devlet dolaşımdaki sikkeleri toplar, bunların madeni içeriğini azaltır, yeniden piyasaya sürer. 18. yüzyıla kadar bu işlem gümüş parada yapıldı. 1580'in akçesinde 0.61 g olan saf gümüş, Orhan Bey'in ilk akçelerinde 1.04 gramdı. Yüzde 40'lık bir düşüş.Tağşişin en sık görüleni devletin piyasaya daha fazla para sürerek ek gelir elde etmesidir. Hem devalüasyon, hem ek para basma. Memurların alım gücü düşünce Yeniçerilerle birlikte ayaklanıyorlardı. Beylerbeyi Vakası'nda para işleri sorumlusu Rumeli Beylerbeyi Mehmed Paşa'nın kellesi istenmiş, padişah paşayı asmıştır.Tağşişten sonra fiyatlar yükselirken satın alma gücü düşer, hayat pahalılığı artardı. Ayrıca yerli paranın bu düşüşüyle piyasaya Avrupa paraları girer, bir süre sonra onların da sahtesi ürerdi.Akçe gitgide düştü ve kullanılamaz hale geldi. Para adıyla üç akçe değerinde bir sikke basıldı. 17. yüzyıl başında 120 akçe değerinde büyük gümüş kuruş tedavüle sürüldü. Temel para birimi Osmanlı kuruşu oldu. Ama yüzyıl sonunda yüzde 80 devalüasyona uğramıştı. Tağşişlerin sonuçları: Devlet gelirlerinin önce artmış görünmesi sonra düşmesi, yabancı sikkelere kaçış, kalpazanlık, devletin iç piyasalardan borç almasını güçleştirme ve en önemlisi siyasal muhalefet. Devlet, yeniçerileri yok ederek tağşişe devam etti.
Taş (Extended)

Taş, Soner Sarıkabadayı'nın 15 Ocak 2016 tarihinde dijital platformdan yayımlanan teklisinin Extended Albüm versiyonudur. Extended Albüm, Teklisi ile Aynı Tarihte (15 Ocak 2016'da) Çıkmıştır, Extended Albümde Taş ve  Unuttun Mu Beni? Şarkılarına Versiyonlar yapılmıştır. Albümün Ana Şarkısı Taş Şarkısının Şarkının söz ve bestesi (müziği) Soner Sarıkabadayı'ya; düzenlemesi ise Erdem Kınay'a aittir. Şarkıcı Sarıkabadayı, bu şarkıyı çıkarmaya doğru zamanı bulmak için 13 yıl hayranlarını bekletmiştir.
Taş (film)

Taş, yönetmenliğini ve senaristliğini Orhan Eskiköy'ün gerçekleştirdiği 2017 çıkışlı siyah-beyaz sinema filmi. Filmin ilk gösterimi 12 Nisan 2017'de 36. Uluslararası İstanbul Film Festivali kapsamında gerçekleştirilmiştir.
Taş Bebek (opera)

"Taş Bebek" operası, Ahmed Adnan Saygun’un 1934’te bestelediği, librettosu Münir Hayri Egeli’ye ait, lirik fantezi türünde tek perdelik opera eseridir.Türkiye'de sahnelenen ilk Türkçe operalardan biridir. Eser, “mükemmel” insanlardan oluşan yeni bir nesil yaratmak gerektiği fikrini işler.Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk’ün Kasım 1934’te verdiği sipariş üzerine, onun Ankara’ya gelişinin 15. yıldönümü nedeniyle 27 Aralık 1934 gecesi sahnelenmek üzere yazılmıştır. Necil Kazım Akses’in aynı nedenle bestelediği "Bay Önder" operası ile birlikte ilk defa Ankara Halkevi sahnesinde cumhurbaşkanının huzurunda  27 Aralık 1934 gecesi Saygun’un yönetiminde sahnelenmiştir. Bu, eserin ilk ve tek sahnelenişidir.Eski çağlar içinde bir çağda yaşayan ve bebek yapan Akman Usta, örnek bir kadın yapmak ister. Kumabanu isimli bebek canlanır ama Akman Usta kalbini takmayı unutur.Canlanan "Taş Bebek", ustaya aşık olur ve birlikte kaçmayı teklif eder. Teklifi kabul eden Akman Usta hazırlık için dışarı çıkar. Usta çıktığında içeri çırağı Varişli girer ve kız, ona aşık olup çırakla kaçar gider.Akman Usta geri döndüğünde kızı bulamayınca yanına çalışan kalfa kadına yakınır. Kadın,  "Sen yanlış yolu tuttun, senin işin insan yaratmak değil, ancak tanrı yarattığı insanı rûhen zenginleştirmektir" der. Bu sırada çırak, kucağında Taş Bebek ile içeri girer. Taş Bebek can çekişmektedir. Ruhtan ve gönülden yoksun olduğu için ölür.
Taş Devri

Taş Devri, insansıların taştan araçlar yapmasından başlayarak kalkolitiğin sonuna kadar geçen tarih öncesi dönemdir.Paleolitik Devir, tarihöncesi uygarlığının gelişme sürecinde, kültürel evrelerin en uzunu (insanlık tarihinin %99'u) ve Buzul Çağlarının kültürel karşılığı olan; insanlığın ilk ortaya çıkışından, M.Ö. yaklaşık 10.000 yıl öncesinde Neolitik Devir'in başlamasına kadar süren arkeolojik devirdir. Bu devirde çaytaşı, çakmak taşı, hayvan kemikleri ve ağaç gibi doğal maddelerden besinleri pişirmeye ve ısınmaya başlanmıştır. Mağara ve kaya sığınaklarının duvarlarına çizilen resimler yine bu çağın belirgin özelliklerindendir.İnsanların taşları yontmaya başladığı, taşları kendilerini savunmak ve avlanmak için kullandıkları devirdir. Basit aletler yapılmıştır. İnsanlar mağara duvarlarına resimler yapmaya başlamışlardır. Bu dönemde insanlar yaşamlarını avcılık ve toplayıcılıkla sürdürmüşlerdir. İnsanlar bu çağda doğal sığınaklar sayesinde vahşi hayvanlardan korunmuşlardır.Gezegende yaşanan son buzul çağının sona ermesi ardından insan topluluklarının yayılma eğilimi gösterdikleri ılıman iklim kuşaklarında yepyeni bir evrimsel açılım yaşanmaya başlanmıştır. Buzulların çekilmesiyle ılıman iklim kuşağında gerek fauna gerekse flora, hem çeşitlilik hem de popülasyon olarak belirgin gelişmeler göstermiştir. Bu mevsimsel farklılıkların oldukça belirgin olduğu ve genellikle kurak sayılabilecek yaşam alanlarında ortaya çıkan ve yayılabilen türler, kaçınılmaz olarak dayanıklı, uyum sağlama ve üreme yetenekleri geniş, görece daha küçük cüsseli türlerdi. İşte bu ortam, insan topluluklarına geniş olanaklar sunmuştur.Buğday ve arpa gibi yaygın ve kurak iklime uyumlu bitki türlerinin ve koyun, keçi, sığır gibi otçul türlerin ortaya çıkması ve yaygınlaşmasıyla insan topluluklarının yaşam biçimi de değişmeye başlamıştır. Tabiata doğrudan müdahale ederek gıda olarak kullanılabilecek bitki türlerini yetiştirme ve bazı hayvan türlerini evcilleştirerek sürüler oluşturmak, bu dönemin belirgin özelliği olmuştur.İnsan toplulukları bu yeni yaşam tarzında iki ana kolda gelişme göstermişlerdi. Bazı topluluklar evcilleştirdikleri hayvanlardan oluşan sürüleri temel gıda kaynağı olarak kullanırken bazı topluluklar ise sınırlı ölçüde de olsa bahçe tarımına başlamışlardır. Her iki ana kol da avcı-toplayıcı topluluklar olmaktan zamanla çıkmış, bir anlamda besin üreten topluluklar haline dönüşmeye başlamışlardır. Kuşkusuz ağırlıklı olarak tarımla uğraşan topluluklar, avcı-toplayıcı toplulukların yaşam tarzını bırakarak yerleşik düzene geçmek zorunda kalmışlardır. Ağırlıklı olarak hayvan sürülerini kullanan topluluklar ise göçebe ya da yarı göçebe topluluklar hâline gelmişlerdir.
Taş Devri (çizgi film)

Taş Devri (Özgün adı: The Flintstones), ABD kaynaklı televizyon için yapılmış bir çizgi film dizisi. Yapımcısı Hanna-Barbera Productions'dır. 1950 yıllarında serbest olarak sitkomu The Honeymooners sunuculuğunda yayına başladı, Taş Devri 1960 - 1966 yılları arasında Amerikan prime time'da altı sezon boyunca ABC kanalında gösterildi. Taş Devri'nin yayın hakları Screen Gems (ve daha sonra Worldvision Enterprises'e aitken daha sonra Turner Program Services)'e geçti. Şu an yayın hakları Warner Bros. Television'a aittir. (Time Warner'ın Turner'ı satın almasından sonra.)Çakmaktaşlar Kaldırımtaşı Sokak no. 323 Taşyatağı'nda yaşarlar. (Ancak sezon 2, "The X-Ray Story" isimli bölümde adresleri Taş mağara yolu no.25 olarak geçer.)Hoppi - Moloztaşların kanguru/dinozor karışımı ev hayvanı. Mavi renklidir. Üstünde siyah benekler bulundurmaktadır.Fred Çakmaktaş, karısı Vilma, çocukları Çakıl ve vefakâr ev hayvanları Dino, komşuları Barney Moloztaş, karısı Betty ve evlat edindikleri çocukları Bam Bam, Taş Devri'nin karakterleridir. Taşyatağı'nda (Bedrock) yaşarlar. Hikâyesi; Fred ve Barney çok yakın arkadaştır ve aynı taş ocağında çalışırlar. En sevdikleri spor bowlingtir, sürekli oynarlar. Patronları bay Slate(İlk sezonda Bay Arduaz) sinir bir adamdır. Onunla ara sıra kavga ederler, başları belaya girer, kovulma noktasına gelirler ama konu hep tatlıya bağlanır. Bir de üye oldukları bufalo derneği vardır. Bazen bu derneğin partileri yapılır. Fred ve Barney bazen kavga ederler, uzun süre konuşmazlar hatta karıları Wilma ve Betty'nin de birbirleriyle görüşmelerini engellemeye çalışırlar ama en sonunda karıları onları barıştırır. Wilma ve Betty yakın arkadaştır, kocalarının onları ihmal etmeleri durumunda ittifaka geçer ve istediklerini yaptırırlar. Ev eşyaları da çok ilginçtir; lavabodaki çeşme yerine filin hortumu kullanılır, çöp tenekesi yerine pelikanın gagası, süpürge yerine karıncayiyen kullanılır (vs. vs.). Dino'dan bahsetmemek olmaz, Çakmaktaşları çok seven ev hayvanları Dino Fred işten geldiğinde hemen suratını yalamaya başlar. Fred her seferinde elinden zor kurtulur, Çakıl ve Bam Bam'ı eğlendirmeyi her zaman başarmıştır. Yeni versiyondaki maceralarında ayrılmaz bir üçlü olmuşlardır. Taş devrinin filmleri de yapılmıştır.
Taş Eserler Müzesi

Taş Eserler Müzesi, Lefkoşa'nın kuzeyinde yer alan tarih müzesidir. Haydarpaşa Mahallesi'nde bulunur. Müzede, tarihî taş eserler (armalar, mermer eserler, lahit ve sütunlar) sergilenmektedir.Müzenin yer aldığı taş ev, 15. yüzyılda inşa edilmiş olup Venedik tarzındadır ve sonradan yapılan eklemelerle Gotik özellikler de taşımaktadır. İnşa edildiği dönemde bina, Ayasofya Katedrali'nin avlusunda bulunmaktaydı. Binanın birinci katında dikrörtgensel pencereler yer alır ve binanın, oymalı dirseklerle desteklenen balkonları mevcuttur. Giriş kapısının karşısında bulunan taş işlemeli pencere; adadaki Britanya hakimiyeti döneminde, 1904 yılında yıktırılan Lüzinyan Sarayı'ndan getirilmiştir. Yapılan düzenlemeler sonrasında bina, 23 Haziran 2003'ten itibaren müze olarak kullanılmaktadır. Müzede yer alan eserler arasında, Dampierre Hanedanı'na air bir lahit, 13. yüzyılda Kıbrıs Mareşali olarak görev yapan Antakyalı Adem'e ait mezartaşı ve mermerden bir Aziz Markos Aslanı bulunmaktadır.Bir ev olan bu yapı, enine dikdörtgen planlıdır. Kesme taştan yapılan ve iki katlı olan bu ev, Venedik döneminde inşa edilmiştir. Camille Enlart tarafından yapılan incelemede yapının hâlâ dört duvarının ayakta ve sağlam olduğu anlaşılmaktadır. Yapının alt ve üst katları tek bir mekan oluşmakta, mekânların kuzeyinde ise geniş bir bahçe yer almakta, yapının orijinalde nasıl plânlanmış olduğu bilinmemektedir. Giriş kapısı sivri kemerlidir ve yapının güney cephesinde yer almaktadır. Günümüzde doldurulmuş ve işlevi yitirmiş olan giriş katı pencereleri dikdörtgen biçimindeyken üst katın pencereleri daha büyük ve süslüdür. Kırma çatı ile örtülen bu Venedik evinin üst katına bahçede yer alan taş merdivenle ulaşılmaktadır.
Taş Mağaza

Taş Mağaza, Çorum'un il merkezinde yer alan tarihi bir yapıdır. Osmanlı dönemine ait yapı bodrum, birinci kat ve çatı katından oluşmaktadır ve dikdörtgen bir yapıya sahiptir. Pencereleri yuvarlak kemerli, birinci kat ve asma katın alt kısmı sarı kesme taş, üst kısmı tuğladır. Kestane saçaklı, beşik çatılı ve Türk tarzı tuğlalarla örtülüdür.
Taş Mektep

Türk Kurtuluş Savaşı sırasında Kayseri Lisesi'nde öğrenim gören son sınıf öğrencilerinin okullarını  bırakarak cepheye gitmelerini ve 63 öğrencinin Sakarya Meydan Savaşı'nda şehit olmasını konu edinir.Filmin başrollerinde Orhan Kılıç, Ayça Varlıer ve Feride Çetin yer almıştır. Çekimleri İstanbul ve Manisa'da gerçekleştirilen film 15 Şubat 2013 tarihinde vizyona girdi. Filmin çekimleri için İstanbul Beykoz Platoları'nda set kuruldu.  Taş Mektep bire bir ölçülerinde inşa edildi. Savaş sahnelerinde kullanılacak olan Türk ve Yunan askerlerinin üniformaları ve postalları orjinallerine uygun olarak hazırlandı. Filmin müzikleri Prag Senfoni Orkestarası tarafından hazırlandı.
Taş Ormanı

Shilin Ulusal Manzara Alanı () veya kısaca Taş Ormanı (石林), Çin'in Yünnan eyaletinde bulunan bir jeoparktır. Jeopark, Kunming kenti yakınlarında Shilin Yi Özerk İlçesi'nde yer almaktadır.Yüksek kayalar, bir şekilde dikitleri andıran veya birçoğu taşlaşmış ağaçlara benzeyen bir şekilde yerden yükseliyor gibi görünmektedir ve böylece taştan yapılmış bir orman yanılsaması yaratmaktadır. 2007 yılından bu yana, sitenin iki bölümü, Naigu Taş Ormanı ve Suogeyi Köyü, Güney Çin Karstı'nın bir parçası olarak UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne dahildirler.
Taş Parçası

Tiyatro dışından gelen ilk sinemacı yönetmen Faruk Kenç’in çektiği ilk filmdir. Türk sinema tarihinde “Tiyatrocular” dönemi ile “Sinemacılar” dönemi arsındaki "Geçiş" evresinin ilk filmi kabul edilir.Reşat Nuri Güntekin’in aynı adlı oyunundan uyarlanan filmde, üvey annesinin bir başka erkekle ilişkisini öğrenip, durumu babasına haber veren bir gencin öyküsü anlatılır. 29 Aralık 1939’da gösterime girmiştir.
Taş Rabat Kervansarayı

Taş Rabat, (Kırgızca: Тaш Рaбaт) Kırgızistan'nın Narin İlinde Çatır Gölü ile Torugart Geçiti'nin kuzeyinde ve Koşoy Korgon harabelerinin güneyinde, At-Başı İlçesi sınırları içinde Narin şehrine 125 km. ve Hudut kapısı Torugart Geçitine 80 km. uzaklıkta, ortalama deniz seviyesinden 3530 metre yükseklikte Orta Çağ mimari anıtlarından biridir.Kervansarayın yapılış tarihi kesinlikle belirsizdir- fakat bu bölgenin 10. yüzyılda dolu olduğunu sezdiren kazıbilimsel kanıtlar vardır. Büyük İpek Yolunda Çin'den gelen kervanlara dinlenme, ibadet etme ve kar fırtınalarından korunma olanağı sağlamıştır. Yapı, küçük güzel bir vadiyi ortalama 15 kilometre geçtikten sonra, Tanrı Dağları eteğindeki, yamaçın karşısında yerleşir. Ana kubbeli bölüm, yaklaşık 30 veya 31 tane (hiç kimse tam olarak bilmiyor- nedeni de çoğu duvarların bazılarının durmuyor olmasıdır.) küçük kubbeli odalarla çevrilidir, ayrıca bir de mutfak vardır.Ribat (Arapça: ‏رباط, ribāṭ; Türkçe: hisar), İslami bölgelerde (Arapça: ‏دار الإسلام, dār al-islām; Türkçe: İslam ülkesi (yurt)) sınır koruma görevi yapan, konak, han ve kervansaray gibi yapılara verilen isimdir. Orta Asya'da, İslam dinini korumak veya yaymak amacıyla müslüman olmayanlara karşı yapılan kutsal savaş (gaza)larda, konaklama amaçlı yapıldığı varsayılır.9. yüzyılda bölgede aynı yerde eski bir Nasturi manastırı olduğunu, bölgede İslamın yayılmasından sonra yapının yerine kervansaray yapıldığını ileri sürenlerde vardır. Taş Rabat, ilk defa Kazak araştırmacı Çоkаn (Şоkan) Çingisоviç Vаlihаnоv (Rusca: Чока́н (Шока́н) Чинги́сович Валиха́нов) (1835-1865) (gerçek ismi Muhаmmed Hаnаfiyya) tarafından, onun 1858-1859 yılları arasında Kaşgara yaptığı gezi notlarında bahsedilmiştir.Valihanov, Taş-Rabat kervansarayının XV. yüzyılda yaşamış olan Abdullah Han tarafından kurdurulduğunu beyan etmektedir.Valihanov eserinde Taş-Rabat kervansarayı hakkında oldukça ilginç bilgiler vermektedir; “Rabat, seyahatçiler için doğudaki büyük yol üzerinde kurulmuş taştan bir yapıdır. Kırgızlar bu yeri kutsal bir bölge olarak kabul etmişlerdir. Bunu Kırgızların kervansaray için kurbanlar kesmelerinden ve kurbanın kanının kervansarayın giriş kapısının eşik kısmına akıtılmasından, kervansarayın etrafına keçi veya geyik iskeletlerinin yerleştirilmesinden anlamak mümkündür.”12. - 16. yüzyıllara ait kervansaray, Atbaşı bölgesindeki Karakoyun köyünün güney batısında bulunmaktadır. Bazı araştırmacılar XV asra ait olduğunu söylemektedirler. Bu Kervansaray Fergana’yı Kaşgar’a bağlayan İpek yolu üzerinde bulunmaktadır.Bu Kevansarayı Hızır Hocanın oğlu Muhammed Han restore etmiştir. Bu bina taştan yapıldığı için kalıntıları günümüze kadar ulaşmıştır. Bu bina koridor, koridorun etrafındakiodalar; koridor ve koridorun etrafındaki odalar olmak üzere üç bölümden oluşmaktadır. Binanın içinde 31 oda bulunmaktadır.
Taş Salahlı

Daş Salahlı Kazah Rayonu'nun aynı isimli idari biriminde köy. Avey dağının eteğindedir. Oykonim taş (beyaz renkli, kireç içeren taşlık alanda yerleştiğine göre) ve Salahlı (etnotoponim) bileşenlerinden düzelip, "taşlık alanda bulunan Salahlı köyü" anlamındadırDaş Salahlı köyü Avey dağının eteğindedir. Toponim "taş" kelimesinden ve Salahlı etnoniminden oluşur. Beyaz renkli, kireç içeren taşlık alanda yerleştiğine göre böyle adlandırılmıştır. Salahlılar eski Kazah aşiret birliğine dahil olmuştur.Azerbaycan'da en eski yerleşim birimlerinden biri de Daş Salahlı köyüdür. Daş Salahlı eski zanaat, ticaret ve kültür merkezlerinden biri olmuştur. Kırsal bölge eski Türk etnosları: eski Asirliler, mancanlılar, nəvililər, məmmədalilar, nəsiflilər, cürənlilər, tatil evleri, hüseyin evleri, penah evleri, kaya evleri, Eyyub evleri ve başka nesiller yaşıyor. Köy arazisinde kültür evi, kütüphane, kulüp, iki tam orta okulu, anaokulu, posta, elektronik telefon santralı, doktor istasyonu ve diğer ev-iaşe nesneleri çalışır. Köy kireçtaşı, kil-bentonit, çimento, kobalt ve diğer doğal kaynaklar açısından zengindir. Modern Gil-bentonit fabrikası, Kazah çimento fabrikası, Daş karxanaları gibi sanayi kuruluşları kırsal bölge faaliyet göstermektedir. Kazah demiryolu istasyonu ile Daş Salahlı demiryolu istasyonu arasındaki mesafe 9 km'dir. Köyden tanınmış avukatlar, mühendisler, gazeteciler, öğretmenler, doktorlar, ustalar, duvar ustaları ve başka sanat sahipleri çıkmıştır.
Taş Veyselli

Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Cebrayil ilçesine bağlı Minbaşili köyünün idari-bölgesel birimine bağlı olan köy , Gayan bozkırında bulunmaktadır.
Taş Yürek

Taş Yürek, Tuğba Yurt'un ilk stüdyo albümü olan Sığınakta yer alan bir şarkı. Albümün üçüncü klibi olarak 24 Nisan 2020'de gösterime girdi. Şarkının sözü Meral Turan, müziği ve düzenlemesi ise Gökçer Turan ve Birkan Şener'e aittir. Video klip Mustafa Özen önderliğinde çekildi.
Taş alet

Bir taş alet en genel anlamda taştan kısmen veya tamamen elde edilmiş herhangi bir alettir. Bugün de taşa bağımlı toplum ve kültürler hala var olmasına rağmen, birçok taş alet tarihöncesi dönem ile; özellikle de artık yok olan Taş devri kültürleri ile ilişkilidir. Arkeologlar çoğunlukla bu tarih öncesi toplumları araştırır ve litik analiz ile taş aletlerin incelenmesini referans gösterir. Etnoarkeoloji taş alet kullanımı ve üretiminin anlamı ve kültürel uygulamalarını anlamak için çok değerli bir araştırma alanı olmuştur.
Taş baskı

Taş baskı ya da litografi/litografya, kireç taşı üzerine yağlı mürekkeple çizilmiş şekil ve yazıların basım sanatı. Taşbaskıya el litografyası da denir. Taşbaskı, modern ofset litografyanın başlangıcıdır. Taşbaskı tekniğinin esası, yağın suyu itmesi özelliğine dayanır.Kireçtaşı, kalsiyum karbonat olup gözeneklidir. Baskı kalıbı olarak kullanılacak kireç taşı 6–8 cm kalınlığında levha şeklinde hazırlanır. Yüzeyi pürüzsüz hale gelinceye kadar tesviye edilir. Bu düzgün yüzeye yazı veya resim özel bir mürekkeple nakşedilir. Mürekkebin özelliği yağlı olmasıdır. Yağlı mürekkep, arapsakızı eriyiğinin bir iki damla nitrik asitle karışımından yapılır. Baskı kalıbı, yazı işleri tamamlandıktan sonra yazıların ve resmin net bir görünüm alması için terebentinle silinir. Baskı kalıbı daha sonra su içine sokulup çıkarılır. Kireçtaşı gözenekli olduğu için yazılar ve resim çizgileri haricindeki sathın tamamındaki gözenekler suyla dolar. Baskı taşına bu durumda baskı mürekkebi sürülür. Mürekkep yazıların bulunduğu susuz yüzeylerden gözeneklere emilirken boş kısımlardaki sulu yüzeylerden itilir. Baskı kalıbı bir kağıda bastırılmak suretiyle istenilen baskı elde edilir. Gözeneklere emilen mürekkep bitinceye kadar baskı yapılabilir.Kalıplar saklanarak ileride tekrar baskıda kullanılabilir. Tekrar baskı yapmak için baskı kalıbının terebentinle silinip suya sokulması yeterlidir. Bazen taş kalıp yerine kâğıt ıslatılır. Kağıt bilahare kurutulur.Mürekkep rengi değiştirilerek, değişik renklerde baskı da yapılabilir. Renk ayrımına göre şekil ve yazıları ayrı ayrı hazırlanan taşlar, sırayla aynı kâğıt üzerine basıldığında ofset renkli taşbaskı elde edilmiş olur. Modern ofset litoğrafyanın esasını taşbaskı usulleri teşkil eder. Modern litografi, fotokimyasal metotlarla hazırlanmış çinko ve alüminyum levhaları kalıp (matris) olarak kullanır.Taşbaskılarda taşın yazı ve resim çizgilerinin geldiği yerler hafif oyuk veya hafif kabarık olan türleri de vardır. Bu türe, taşbaskılarda taş üzerine gravürleme denir. Gravür şekli ile hazırlanacak ve kazılacak kelimeler hafif asitlerle ve özel gravür makinalarıyla hazırlanır.Taş baskı tekniği 1831 yılında Türkiye'ye girmiştir. İlk taş baskı atölyesi bugünkü İstanbul Üniversitesi (Eski Harbiye Nezareti)nde kuruldu. İlk basılan kitaplar askeri eğitim gayeliydi. Daha sonra Anadolu'nun bazı büyük şehirlerinde de taş baskı atölyeleri kuruldu. Baskıda tipografinin gelişmesi üzerine, 20. yüzyılın başlarında yavaş yavaş taş baskıcılık yerini, bugünkü modern teknik baskıcılığa terk etti.
Taş bülbülü

Türkiye'den Afganistan'a güneyde batı Asya'da üremekte olan ve doğu Afrika'da kışı geçiren göçmen böcekçil bir türdür. Avrupa'da çok nadir görülen bir türdür.Çoğunlukla bazı yükseklikte, bazı çalılıklarla kuru kayalık eğimlerde ürerler. Bir fundada yuva yaparlar, yuvaya 4-5 yumurta bırakırlar. Kızılgerdan’dan daha büyüktürler. Üreyen erkeğin, kurşuni-gri üst parçaları, beyaz bir boğaz ve kaş bölgesi, siyah bir yüzü ve portakal rengi alt parçaları vardır. Siyah bir kuyruk ile kuvvetli gagaya sahiptirler. Dişiler sadedir, daha açık renktir. Çoğunlukla siyah, dışı gri bir kuyruğa sahip, böğürleri portakal rengine çalar ve bazı beyaz boğaz çizgileri vardır.
Taş fırlatma

Taş fırlatma ağır bir taşı mümkün olduğunca uzağa fırlatma temeline dayanan spor türleri. Değişik ülkelerde değişik biçimlerde oynanmıştır.Oyunun Alpler'de tarih öncesi zamanlardan beri oynandığı tahmin edilmektedir. Oyunla ilgili ilk yazılı kanıtlar 13. yüzyılda Basel'da bulunmuştur. Yarışma hâlâ oynanmaktadır ve Unspunnen taşı denilen 83.5 kiloluk bir taşın fırlatıldığı Unspunnen festivali sırasında gerçekleştirilir.Almanya'daki versiyonu metalden yapılan 3 ile 15 kilo arasında değişen bir "taş"ın atılmasına dayanır. 49 yaşına kadar olan sporcular en fazla 15 kiloluk, 50 yaşından sonraki sporcular en fazla 10 kiloluk "taş" atabilirler.İskoçya'daki versiyon daha çok modern gülle atma yarışlarına benzer. Metalden yapılmış gülle yerine genellikle sıradan bir taş kullanılır. Taşın ağırlığı 5 ile 10 kilo arasında değişebilir. Oyuna Stone put denilir.
Taş kadayıf

Adana Taş Kadayıfı; gözenekli yapıdadır. 9 - 10 cm’lik daire şeklindeki pişmiş hamurun katlanıp arasına ceviz konularak kızartılan şerbetli tatlıdır.Adana Taş Kadayıfı 06.01.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Taş kitabeleri

Taş kitabeleri, mermer taş üzerine yazılmış ve herkesin okuyabileceği açık yerlere konularak hakkında halkı bilgilendirmeye yarayan yazılardır. Taş kitabeler zamanın hükümdarlarının ve yöneticilerinin egemenlik sembolleri olduğu sanılmaktadır. Kitabelerin başka bir görevi de Türk tarihi'ni kısmen anlatıyor olması. Örnek olarak en eski Orhun abideleri olduğu bilinmektedir. Selçuklu ve Osmanlı Hükümdarları önemli anları anlatan  tuğralar ve taş yazıtlar günümüzde, dönemin tarihini anlamamıza ışık tutmaktadır. Dayanıklı maddelere yazıldıkları için bengi taşlar olarak da anılmaktadır.Anadolu'daki en eski kitabenin bulunduğu yer Eskişehir’in Seyitgazi ilçesinde bulunmaktadır. Anadolu’da kurulan en eski külliyelerden biri olan ve adını buradaki Seyid Battal Gazi Külliyesinden alan külliye, içerisinde birçok yazıt, kitabe de barındırmaktadır.
Taş kuşu

Afrika taş kuşu veya yaygın adıyla taş kuşu (Saxicola Torquatus), Sahra altı Afrika'da ve komşu bölgelerde yaşayan Eski Dünya sinekkapan ailesinin (Muscicapidae) dik duruşlu, küçük bir türüdür. Kuyrukkakanlar gibi, uzun süredir pamukçuk ailesinin (Turdidae) bireyleridir. Bilimsel adı, görünüşüne ve habitatına atıfta bulunur ve "yakalı kaya sakini" anlamına gelir: Saxicola, Latince saksum ("kaya") + incola ("bir yerde yaşayan"), torquatus, Latince "yakalı" anlamına gelir.Geçmişte “Saxicola Torquatus” tür ismi genellikle tüm "Taş Kuşu" süper türlerinin ortak adı olarak kullanılır ve bazı kaynaklar bunu hala bu şekilde tutar, ancak mevcut tüm bilgiler Avrupa (S. rubicola) ve Sibirya taş kuşu için tam tür statüsünü güçlü bir şekilde destekler ve farklı taş kuşu türlerinin de olduğunu savunur. ( S. maurus) ve adaya özgü Fuerteventura taş kuşu(S. dacotiae) ve Réunion taş kuşu (S. tectes), “Saxicola Torquatus” tür ismine hiçbir zaman kesin olarak kabul edilmemiştir. Madagaskar taş kuşları da farklı bir tür olarak kabul edilir. Buna ek olarak, Afrika Boynuzu yaylalarının iyi durumdaki popülasyonları, ek türler için uygun olabilir.Erkek taş kuşlarının siyah kafası, beyaz yarım yakası, siyah sırtı, beyaz sağrı ve siyah kuyruğu vardır; kanatları siyahtır ve iç kanatlarının üst tarafında büyük beyaz bir yama vardır. Üst göğüsleri genellikle koyu turuncu-kırmızıdır, alt göğüs ve göbeklerinde keskin veya kademeli olarak beyaz veya soluk turuncuya geçişler vardır. Birkaçında turuncu göğüs tüylerinin yerini kısmen veya tamamen siyah alır.Dişilerin üst kısmı ve kafaları siyah yerine kahverengi ve belirsiz bir soluk kaş çizgileri bulunur. Alt kısımları turuncu yerine kestane rengi ve kanatları daha az beyazdır. Her iki cinsiyetin de tüyleri üreme mevsimi dışında biraz daha mat ve çizgilidir.Boyları 11.5–13 cm arasındadır. Ötüşleri 'tsak, tsak' ya da 'huii-tsak-tsak' şeklindedir. Çayır taşçalanı'nda olan göz çizgisi taş kuşlarında yoktur, boğazları da daha koyu renklidir.S. t. albofasciatus Rüppell, 1840 - Güneydoğu Sudan ve Kuzeydoğu Uganda'dan Orta Etiyopya'ya, Üst göğüs siyah, turuncu-kırmızı değildir.S. t. nebularum Bates, 1930 - Sierra Leone'den Batı Fildişi Sahili'ne kadar Tropikal Batı Afrika ,Göğüste ve ayrıca yanlarda yoğun turuncu-kırmızıdır.S. t. promiscuus Hartert, 1922 - Güney Tanzanya'dan Doğu Zimbabwe'ye ve Batı Mozambik'e, Sadece memenin en üst kısmında çok sınırlı turuncu-kırmızı vardır.S. t. stonei Bowen, 1931 - Doğu ve güney Angola'dan Güneybatı Tanzanya'ya, Güneyden Kuzeye Güney Afrika ve BotsvanaSenegal ve Etiyopya kadar kuzeyde yerel olarak meydana gelen, Sahra altı Afrika'nın çoğuna dağınık bir şekilde yayılmışlardır. Uzak popülasyonlar, güneybatı Arabistan'ın dağlarında ve Madagaskar ve Büyük Komore'de bulunurlar. Göçmen değildirler, yalnızca yerel olarak hareket ederler. Sonuç olarak, 13 alt türe bölünerek çok fazla bölgesel çeşitlilik geliştirmişlerdir.
Taş köfte yemeği

Iğdır Taş Köfte Yemeğinde malzeme olarak  kemiksiz et, sarı kök (Latince ismi Zanthorrhiza Apilifolia’dır.), salça, sıvıyağ (veya hayvansal yağ), karabiber, maydanoz,  kuru soğan, lepe (kırık nohut), pirinç, yumurta,  patates kullanılır. Iğdır Taş Köfte Yemeği  14.12.2017 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Taş ocağı

Taş ocağı, inşaatlarda kullanmak üzere taş ve benzeri minarellerin açık ocak madenciliği yöntemiyle çıkarıldığı açık tipteki madenlere verilen isimdir.
Taş plak

İki tarafında da ses sinyalleri kaydedilmiş en ilkel plak türüdür. 1890'larda ortaya çıktı. Aslında 78,26 devir'de okunabilen plak türüdür. Üretimi neredeyse 1940'lı yıllara kadar devam etse de, çok kırılgan olması nedeni ile kullanımı dikkat isteyen bir plak türüdür. Üretiminde kullanılan ebonit maddesinin yapısından dolayı Türkiye'de bu isimle anılmaktadır. Özellikle gramofon ve motoru 78,26 devri destekleyen pikaplar ile okunabilir.
Taş yapı

Taş yapılar, materyal olarak sadece taştan, taşları birleştirmek için hiç harç kullanılmadan yapılmış yapılardır.
Taş-Kömür

Taş-Kömür, (Kırgızca: Ташкөмүр; Özbekçe: Toshkoʻmir) Kırgızistan'da bir şehir. Kırgızistan'da oblast olarak adlandırılan illerden Celal-Abad İli'nde  bulunuyor. Nüfusu 34,756 insan.
Taş-kâğıt-makas

Taş-kâğıt-makas, genellikle iki oyuncuyla ve üç durumdan birinin seçilmesiyle oynanan bir el oyunudur. Taş makası, makas kağıdı, kâğıt da taşı yener. Eğer oyuncular aynı durumu seçerse oyun berabere biter. Kullanım alanları yazı-tura, çöp çekme gibi oyunların yerine seçilebilir.Oyuncular genellikle üçe (belirli ülkelerde dörde) kadar sayar ya da durumların isimlerini söylerler (taş-kâğıt-makas). El her havaya kalkıp avuç içine indirildiğinde söylenir. Elin şekli bu durumların hepsinde taş şeklindedir.  2. kez el havaya kalkıp indirildikten sonra 3. kez kaldırıldığında tüm oyuncular bu 3 durumdan birini seçerler. Seçilen durumlara göre kazanılıp kazanmadığına bakılır.Makas, elin işaret parmağı ve orta parmağı hariç bütün parmaklar avuç içine kıvrılmıştır, işaret parmağı ve orta parmak birbirinden ayrıktır.
TaşAnkara

TaşAnkara; Ankara'nın Çankaya ilçesinde bulunan bir heykeldir. Sakarya Caddesi'nde bulunan eser, Danimarkalı heykeltıraş Jørgen Haugen Sørensen tarafından 1992 yılında yapılmıştır.Jørgen Haugen Sørensen ilk defa 1991 yılında, Estetik ve Görsel Kültür Derneği'nin Halkbank Sanat Galerisi'nde düzenlediği bir sergiye katılmak amacıyla Türkiye'ye geldi. Aynı yıllarda Sakarya Caddesi'nin de içinde bulunduğu bölgenin yayalaştırma çalışmaları devam ederken Ankara Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı Kent Estetiği Dairesi Başkanlığı tarafından şehir merkezi genelindeki kamusal mekanlara çeşitli sanat eserlerinin yerleştirilmesine dair bir proje üretildi. Yurt dışından pek çok sanatçının davet edildiği ve katılım gösterdiği etkinlik kapsamında Danimarkalı Sørensen da tekrar Ankara'ya gelerek burada bir atölye oluşturdu ve çalışmalarına başladı. 1992 yılında tamamlanan ve sanatçı tarafından "TaşAnkara" olarak isimlendirilen eser; başlangıçta Sakarya Caddesi ile Selanik Caddesi'nin kesişim noktasında kalan, görece yaya trafiğinin daha yoğun olduğu bir noktada konumlandırılmıştı. Fakat 2019 yılında söz konusu bölgede yürütülen yenileme çalışmaları sırasında yerinden kaldırılarak yolun Mithatpaşa Caddesi'ne bakan tarafına yerleştirildi.Sørensen tarafından yapılmış olan heykellerin en büyük ortak noktası, kütlesel açıdan birbirine tezat oluşturan farklı büyüklükteki taşların iyi bir mühendislik bilgisiyle üst üste eklenerek özgün formlar kazandırılmış olmasıdır. TaşAnkara da sanatçıya has olan bu üslubun önemli örneklerinden biridir. 130x195x410 cm boyutlarında olan heykel, mekan ve insan etkileşimine referansla insanların üzerinde oturmasına veya gezinmesine olanak tanıyan geniş bir altıgen kaide üzerine konumlandırılmıştı. İlerleyen yıllarda gündeme gelen yer değişikliği sırasında kaidesinin kaldırılmasıyla birlikte bu özelliğini kaybetti.
Taşa Yazılmış Hatıralar

Taşa Yazılmış Hatıralar (Kürtçe: Bîranînen li ser kevirî), Kürt sinemacı Şevket Emin Korki'nin yönettiği ve Mehmet Aktaş'la birlikte senaryosunu yazdığı 2014 Almanya-Irak ortak yapımı olan sinema filmidir. 2003 yılında Saddam Hüseyin'in devrilmesinin ardından, Irak'ta Kürtlerin katledildiği 1988 El-Enfal Operasyonu üzerine bir film çekmeye karar veren iki çocukluk arkadaşı Hüseyin ve Alan'ın hikâyesini anlatmaktadır.Film, 88. Akademi Ödülleri'nde Irak'ın Yabancı Dilde En İyi Film Ödülü'ne aday adayı olarak seçildi.
Taşa çevirme

İnsanların taşa dönüştürülmesini tanımlayan taşa çevirme, folklor, mitoloji ve modern edebiyatın bazı eserlerindeki ortak temadır. Taşa çevirmenin en çok bilinen örnekleri, Medusa, Basilisk, Svartalfar ve horoz başlı kanatlı yılanla ilişkilidir.
Taşan, Bozova

Taşan, Şanlıurfa ili Bozova ilçesine bağlı bir mahalledir.köy eski dönemlere ait birçok mağara ve su kuyusu barındırmaktadır. Yine yapılan yüzey çalışmalarında köyde çok eski kalıntılar tespit edilmiştir. Bundan dolayı köy 2.derecede arkeolojik sit alanı ilan edilmiştir. Köyün 1800'lere kadarki durumu bilinmemekte. 1800'lerden itibaren Mersav aşiretinden Bozi piro tarafından köy tekrar yerleşim merkezi olmuştur.
Taşan, Karayazı

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 125 km, Karayazı ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneydoğusunda olup,  numaralı Karayazı-Tutak devlet yolu üzerindedir.
Taşanlar, Çerkeş

Köy, Çankırı il merkezine 145 km, Çerkeş ilçe merkezine 33 km uzaklıktadır. Köy, Çerkeş'in kuzeybatısında ve Karabük il sınırında olup,  numaralı Eskipazar-Ovacık il yoluna, 3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşanoğulları Beyliği

Taşanoğulları Beyliği 1350 yılında kurulmuş, 1398 yılında yıkılmıştır. Samsun ve Amasya'nın Merzifon ilçesi civarında kurulan bu beylik 2. Beylikler döneminde kurumuştur. Vezirköprü, Havza ve Merzifon'u elinde tutan Taşanoğulları Beyliği, Trabzon'un ele geçirilmesinde önemli role sahip Taşan bey tarafından kurulmuştur. Anadolu’da Timurtaş'ın ortadan kalkması ile ortaya çıkan ve Eretna’ya tabi olan Taşan Bey, 1366 yılından sonra daha sonraları kendi adını alan Taşan Dağı’na yerleşerek faaliyetlerine başlamıştır. Daha sonra Merzifon merkez olmak üzere evlatları Bali Ahmet, Ali, Hasan ve Şahin Beyler varlıklarını devam ettirmişler ve 1350 yılında, bölgedeki diğer beyliklere kıyasla daha erken bir tarihte Osmanlılara katılmışlardır.
Taşanta kır yönetimi

Taşanta kır yerleşimi (Rusça: Ташантинское сельское поселение) — Rusya'da Altay Cumhuriyeti güney kesiminde Koşağaç rayonuna bağlı belediyeye sahip kır yerleşimi.13 Ocak 2005 yılı No 10 RZ adlı Altay Cumhuriyeti belediye sınırları düzenlemesine göre Taşanta Kır yerleşimi belediyesi oluşturulmuştur.Altaylar: Kırgız, Hakas, Şor, Tıva Türklerine yakınlığı olan Teleut, Telengit (Telesler), Kumandılar, Tubalar olarak grupları bulunan Altay dolayında yaşayan Türk boyu.Kazaklar: Kazakistan başta olmak üzere Altay Cumhuriyeti, Doğu Türkistan, Özbekistan'da önemli bir nüfusa sahip Türk boyu.
Taşarası, Havran

Taşarası; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşağıl, Ayvacık

Köy, Çanakkale iline 108 km, Ayvacık ilçesine 29 km uzaklıktadır. Gülpınar bucağında yer almaktadır.
Taşağıl, Aşkale

Mahalle, 1522 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aşkale Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 67 km, Aşkale ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Mahalle, Aşkale'nin kuzeybatısında olup, / numaralı Trabzon-Erzurum (Bayburt-Aşkale) devlet/uluslararası yoluna 7,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşağıl, Babaeski

Köy, Kırklareli il merkezine 27 km, Babaeski ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Eski bir bucak merkezidir. Köy, Babaeski'nin kuzeyinde ve / yolu kenarında ve /Edirne-İstanbul otoyolu bağlantılıdır. Köyün adını taşıyan TCDD tren istasyonu vardır.
Taşağıl, Ereğli

Taşağıl; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşağıl, Manavgat

Taşağıl Mahallesi Antalya Merkezine 49 km. Manavgat’a 25 km. Serik ilçesine 11 km.’de mesafede kurulmuştur.
Taşağıl, Seydişehir

Taşağıl; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşağıl, Çat

Mahalle, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Çat Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 62 km, Çat ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Mahalle, Çat'ın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Erzurum-Bingöl devlet yoluna Karaşeyh Mahallesi üzerinden ve Çat Barajı Gölü güneyinden  21,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşbakan Yaylası

Taşbakan Yaylası Trabzon ilinin Köprübaşı ilçesine bağlı Beşköy Mahallesi'nde bulunmaktadır. İlçe merkezine 16 km mesafede bulunan yayla  8 km2 alana sahiptir.Sadece yaz dönemi açık olan stabilize yola sahip olan yaylanın ormaknlık alanları makiden, otlakları ise çayırdan oluşmaktadır. Kışın kapanan yayla Nisan-Eylül dönemlerinde hayvancılık ve yaylacılık amaçlı kullanılmaktadır.
Taşbalta, Tillo

Köyün adı, 1865 yılı kayıtlarında Siffi, 1928 yılı kayıtlarında ise Sivi olarak geçmektedir. Daha önceleri Şirvan ilçesine bağlıyken, 7 Nisan 1956'da Siirt merkez ilçenin Tillo nahiyesine bağlandı. Tillo ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı.
Taşbasamak, Diyadin

Köyün eski adı, 506 yılı kayıtlarında Ermenice'de "Konstantin yeri" anlamına gelen Gosteank, 1912 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Mirzakend, 1914 yılı kayıtlarında ise Mirzacan olarak geçmektedir.
Taşbaşı Kilisesi

Taşbaşı Kilisesi, Türkiye'nin Ordu kentindeki Taşbaşı mahallesinde bulunan eski bir Rum Ortodoks kilisesi.1853'te inşa edilen tarihî kilise, 1915 Rum Kırımı'ndan sonra cemaatsiz kalmıştır. 1937-1977 yılları arasında cezaevi olarak da kullanılmış, 1983 yılında Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından ilk kez restore edilmiştir. 2000 yılında kültür merkezine dönüştürülen kilisenin arkeoloji müzesine dönüştürülme çalışmaları sürmektedir.Doğu-batı istikametinde dikdörtgen tarzda inşa edilen yapının kubbesi hariç tamamı yerli kesme taştan yapılmıştır.
Taşbaşı, Alanya

Köy, adını, bulunduğu coğrafi konumundan almaktadır. Konum itibarıyla köy, kayalık bir alanın yamaçlarında kurulmuştur.
Taşbaşı, Arpaçay

Köy, 1889 kayıtlarında aynı adı taşımaktadır. 1918 kayıtlarında ise köyün adı "Karklux" olup Ermenice'de "taşbaşı" anlamına gelmektedir.
Taşbaşı, Bozkır

Taşbaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşbaşı, Hakkâri

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kelîtan  olup, "kelayto" sözcüğü Süryanice'de "keşiş hücresi" anlamına gelmektedir.  Köyün adı,1980 yılı kayıtlarında ise Seyitli olarak geçmektedir. Yukarı Tiyari vadisinin ana yerleşimi olan Kelitan köyü 1990’larda boşaltılmış ve dere boyundaki Derav mevkiinde yeni köy kurulmuştur.Daha önceleri Hakkâri ilinin Çukurca ilçesine bağlıyken 12 Ocak 1993 tarihinde Merkez ilçesine bağlandı.Köy, Hakkâri il merkezine 45 km uzaklıktadır. Köy, Hakkari'nin güneybatısında olup, Zap Suyu ve  numaralı Şırnak-Hakkari devlet yolu üzerindedir.
Taşbaşı, İspir

1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 156 km, İspir ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in güneyinde olup, bir köy yoluyla doğrudan ilçe merkezine bağlıdır.
Taşboğaz, Ayvacık

Köy, Çanakkale il merkezine 90 km, Ayvacık ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Gülpınar bucağında yer almaktadır.
Taşboğaz, Mutki

Köyün eski adı, 1917 yılı kayıtlarında Xerpos olup, Ermenice'de "karpos" sözcüğü "taş çukur" anlamına gelmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 49 km, Mutki ilçe merkezine 29 km uzaklıktadır. Köy, Mutki'nin batısında olup,  numaralı Geyikpınar-Mutki il yoluna,  8,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşbudak, Ereğli

Taşbudak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Taşbudak, Hınıs

Mahallenin eski adı 1554 yılı kayıtlarında Köseler, 1928 yılı kayıtlarında  Kürtçede "köseler" anlamına gelen Kösan olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 165 km, Hınıs ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın kuzeybatısında olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna Acarköy Mahallesi üzerinden  11,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Taşbudak, Tutak

Köyün eski adı 1912 yılı kayıtlarında Molladerveş, 1946 kayıtlarında ise Molladirej olup Kurmanci'de "Molladirej" sözcüğü "uzunkol" anlamına gelmektedir.
Taşbulak

Taşbulak (); Özbekistan Cumhuriyeti'nin Nemengan ili'nin Nemengan İlçesi'nde bulunan kent tipi yerleşimdir. Nemengan İlçesinin merkezidir.
Taşbulak (anlam ayrımı)

Taşbulak –  Özbekistan Cumhuriyeti'nin Nemengan ili'nin Nemengan İlçesi'nde bulunan kent tipi yerleşim
Taşburun, Bayburt

Köyün eski adı Modlisor'dur. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, günümüzdeki Modlusir adıyla İspir nahiyesine bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1847-1848 yılında Modlosor adıyla, İspir kazasına bağlı görülen köyde tamamı Müslüman 5 hanede 11 erkek yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla birlikte 1955 yılı da dahil nüfus sayımlarında Modlisor adıyla İspir kazasının Norgah nahiyesine bağlı görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Taşburun olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren de bu adıyla Bayburt merkeze bağlı köylerden biri olarak kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Taşburun, Elbistan

Kahramanmaraş iline 165 km, Elbistan ilçesinin güney yönünde olup Güblüce, Akpınar ve Ekinözü istikametinde elbistana 5 km uzaklıktadır.
Taşburun, Karakoyunlu

Adını Ağrı Dağı'nın püskürttüğü lavların meydana getirdiği kayalıkların ova kısmına doğru en çok uzandığı çıkıntı (burun)'nın bitişiğinde kurulmuş olmasından alan köyde, sırasıyla Urartulardan sonra Medler, Sakalar, Persler ve Sasaniler hüküm sürdü. 642 yılındaki Nihavend Savaşı ile Arapların eline geçen köy, 1064 yıllarından sonra Selçuklu Hanedanının hâkimiyetine geçti. Bölgeye adını Oğuz boylarından "Taşburun Oymağı" yerleşerek "Taşburun" adını vermiştir. 1239'da Moğol istilasına uğrayan köy, 1514'teki Çaldıran Muharebesi ile Osmanlı Devleti'ne katıldı. Yaşanan Osmanlı-İran Savaşları'ndan ötürü zaman zaman Osmanlı egemenliğinden çıkan köy, 1876 yılında imzalanan Ayastefanos Antlaşması ve onu mütekip Berlin Antlaşması uyarınca Kars, Batum, Artvin ve Ardahan sancaklarıyla beraber Rus Çarlığı'na bırakıldı.1934 yılında "bucak" (nahiye) statüsü alan Taşburun'a, şu anda bağlı bulunduğu Karakoyunlu da dahil olmak üzere 14 köy de bağlandı. Ancak, 1992 yılında Iğdır ilçesinin il olmasının getirdiği yeni idari düzenlemelerden dolayı bucağa bağlı bir köy olan Karakoyunlu, ilçe yapılarak Taşburun Bucağı da Karakoyunlu İlçesine bağlı bir köy hâline getirildi. Ancak, çevresine göre nüfusunun fazlalığı göz önüne alınarak 17 Kasım 1993 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 2007 yılında Cennetabat Köyü, beldeye mahalle olarak bağlandı. Taşburun'un belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy, Iğdır il merkezine 22 km. uzaklıktayken, Karakoyunlu ilçe merkezine ise 8 km. mesafededir. Nahçıvan ile bağlantıyı sağlayan karayolu köyün çok yakınından geçmektedir.Topraklarının tamamı ova şeklinde olan köyün Ermenistan sınırın uzaklığı 8 kilometredir. Doğusunda Aralık İlçesi ve Koçkıran Köyü, batısında Karakoyunlu İlçesi güneyinde ise Ağrı Dağı bulunmaktadır.1886 yılında Rus İmparatorluğu'na bağlı Kars Vilayeti'nde bir köy statüsünde olan Taşburun köyün tüm nüfusu Ermenilerden oluşmaktaydı.
Taşburun, Kağızman

Köyün eski adı 1902 yılı kayıtlarında Ermenice'de "taşmanastır" anlamına gelen Karavank, 1928 kayıtlarında ise Karavenk olarak geçmektedir.