barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
İbad Hüseynov

İbad Hüseynov (Azerice: İbad Hüseynov, 18 Ekim 1970, Hocavend), Birinci Karabağ Savaşı'nda görev alan Azerbaycanlı askerdir. Ermeni komutan Monte Melkonyan'ı savaş esnasında  karşılıklı dövüşte yenerek öldürdüğü iddiaları nedeniyle Azerbaycan'da ün kazanmıştır. Azerbaycanın Millî Kahramanı.12 Haziran 1993 tarihinde Karabağ Savaşı sırasında Ermeni Güçleri komutanlarından  Monte Melkonyan'ı yakalayarak öldürdüğü iddia edilmektedir. Olay esnasında İbad Hüseynov'un 22 yaşında olduğu belirtilmektedir.Azerbaycan tarafından "Bayrak Madalyası" ile ödüllendirilmiştir. Azerbaycan'ın Millî Kahramanı Madalyası ile ödüllendirilmiştir.16 Kasım 1999 tarihindeki düğününe dönemin Azerbaycan Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev de davet edilmiş, fakat Aliyev işlerinin yoğunluğu dolayısıyla katılamayacağını belirten bir tebrik mektubu yayınlamıştır. Ayrıca söz konusu mektupta Aliyev, İbad Hüseynov'u Karabağ Savaşı'nda gerçekleştirdiği eylemleri dolayısıyla övmüştür.Ankara'da Gölbaşı Hacıhasan Mahallesi’nde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın katılımlarıyla açılan Yeni Türkiye Strateji Araştırma Merkezi’nin önünde bulunan sokağa Kahraman İbad Hüseyinli adı verildi.Gaziantep'te Şahinbey Belediyesi tarafından Kocaoğlan Mahallesi’ne yaptırılan parka İbad Hüseyinli’nin adı verildi.
İbadan

İbadan, Nijerya'da bir şehirdir. Nijerya'nın en kalabalık, dünyanın en kalabalık 100 şehrinden birisidir. En büyük şehir Lagos'un kuzeyinde kurulmuştur. Nüfusu 2006 tahminlerine göre 3.500.000 kadardır.
İbadet

İbadet, genellikle bir Tanrı'ya yönelik yapılan eylemlerin genel adıdır. İbadet, farklı dinlerde farklı şekillerde yapılabilir.İslam'da ibadet, Allah'a karşı gösterilecek saygı ve hürmet demektir. İbadet Allah'ın emirlerini yerine getirmek, yasakladığı bütün haramlardan uzaklaşmak manasındadır. Tasavvufta Allah için yapılan her şey ibadettir.Vikan ibadetleri genellikle dolunay ya da yarım ay sırasında gerçekleşir. Bu ritüeller Esbat ve Sabbatlarda yapılabilir. Uygulayıcıları enerji içerdiğine inanılan kutsal bir alan oluşturur.Ekankar'da ibadet, Tanrıya ona yönelik duyumsanan sevgiyi belirtme amacıyla, ayrıca onun eski adlarından biri olarak da kabul edilen Hu şarkısı söylenerek yapılır.Hristiyanlık, içerisinde pek çok ibadet bulunduran bir dindir. En temel ibadetler ; Dua, Oruç,Kutsal Kitap okuma ve ilahi söyleme gibi ibadetlerdir.İsa Mesih duanın nasıl yapılması gerektiğini şöyle söylüyor:(İncil, Matta 6:9-13): 'Göklerdeki Babamız, Adın kutsal kılınsın. Hâkimiyetin gelsin. Gökte olduğu gibi yeryüzünde de Senin istediğin olsun. Bugün bize gündelik ekmeğimizi ver. Bize karşı suç işleyenleri bağışladığımız gibi Sen de suçlarımızı bağışla. Ayartılmamıza izin verme. Bizi kötü olandan kurtar. Çünkü hâkimiyet, güç ve yücelik Sonsuzlara kadar Senindir! Amin'.Hristiyanlıkta oruç, yalnızca yemek yememek değil, kötü söz söylememek, iyiye, doğru olana yönelmek yani Tanrı ile ebedi ilişki kurmaktır.Hristiyanlığın en büyük orucu "Büyük Perhiz" denilen oruç dönemidir. Ancak sadece bu dönemde değil her gün oruç tutulabilir, örneğin; 1 saat boyunca kahve içmemek de bir oruçtur. Önemli olan orucun büyüklüğü değil temiz, saf bir yürek ile Tanrı'ya sunulmasıdır bu nedenle her zaman bir şükran unsuru içerir. Oruç Hristiyan öğretinde özellikle açgözlülük günahına karşı bir idmandır.Hristiyanlıkta Kutsal Kitap okuma çok önemli bir yer tutar. Dualarda, ayinlerde, cenaze törenlerinde vb. gibi durumlarda sık sık okumalar yapılmaktadır.Hristiyanlığın tüm mezheplerinde ilahi çok önemli bir yer tutar. İlahi, Tanrı'ya olan şükranı, sevgiyi ve hürmeti barındıran bir nevi dinsel bir şarkıdır.En bilinen Hristiyan ilahilerinden biri Agni Parthene'nin bir kısmı:  Ey Temiz Bakire, Hanımefendi, Bayan Theotokos,
İbadilik

İbadiyye (Abadiyye), Sıffin Savaşı sonrasında Hakem Olayı neticesinde Ali el-Mûrtezâ'nın ordusundan ayrılarak oluşan ve Muhakkime olarak adlandırılan grubun içerisinde Hariciler ile birlikte yer alan fırkadır. Raşidî'ye göre halkı devlete karşı isyâna teşvik eden başta Ezârika olmak üzere Muhakkime'nin Sufriyye, Necedât ve Beyhesiyye gibi diğer fırkaları Emevîler tarafından Havâric olarak adlandırılmışlardır. Ilımlı bir yol izleyen ve silâhlı mücadeleyi yöntem olarak benimsemeyen İbâzîyye bu tanımlamanın dışındadır. Nitekim, 9 Kasım 2004 tarihinde tüm İslâm ülkelerinin dinî önderlerinin onayı ile yayınlanan Amman Bildirgesi ile İbâzîyye, resmen yasal bir fıkhî mezhep olarak tanınmıştır.Hariciyye mezhebinin diğer kolları kitlesel varlıklarını günümüze kadar sürdürememiş, yok olmuşken, İbadiyye varlığını sürdürebilmiştir. Bu sebeple bugün kitlesel anlamda varlığını koruyan ve Haricîler ile birlikte Muhakkime'yi oluşturan tek koldur.Hariciyye mezhebi günah işleyen Müminin katlinin helal olacağı gibi fikirleri barındırdığından dolayı genel anlamda aşırı bir mezhep olarak nitelenir. Buna rağmen İbadilik Hariciyye mezhebi ile kıyasandığında Muhakkime'nin içerisindeki en ılıman koldur. Bugün özellikle Umman'da varlığını sürdürmektedir.Oluşumlarının başlangıcında Hâricîler ile birlikte Muhakkime çatısı altında beraber olan İbâzîler ile Hâricîliğin diğer kolları arasında derin siyâsî ve dinî farklılıklar bulunmaktadır. Tâbi‘ûn ve Tâbi et-Tâbi‘ûn devirlerinde ortaya çıkan bu farklılık nedeniyle İbâzîler kendilerinin Havâric'e mensup olabilecekleri ihtimâlini asla kabul etmezler. İbâzîler'in inancına göre kendilerinin Hâricîler'in bir kolu gibi gösterilmeleri İbâzîye tarihi ve fıkhının yeterince bilinmemesinden kaynaklanmaktadır. İbâzî yazarların görüşlerine göre Havâric, Tâbi‘ûn ve Tâbi et-Tâbi‘ûn devirlerinde ortaya çıkmıştır. İmâmları Nâfi bin el-Ezrak, Necdât ibn-i Amîr el-Hanefî ve Abdullah bin Seffâr es-Saadî et-Tamimî'dir. Bu fırkaların Hâricîler olarak adlandırılmaları siyâsî değil dinî nedenlerden kaynaklanmaktadır. Sünni mezhep düşünürlerine göre büyük günah işleyene şirk isnat etmeleri, kendileri gibi düşünmeyen diğer Müslümanların mallarını ve canlarını helâl görmeleri gibi nedenlerden dolayı onlar Hâkk'ın yolundan sapmışlardır. İşte bu sebeplerden dolayıdır ki, Havâric kelimesi Hakem Olayı'nın hemen akabinde Ali el-Mûrtezâ'nın saflarından ayrılanların tamamını tanımlamak maksadıyla kullanılamaz. Havâric kavramı ancak Kur'an-ı Kerîm'deki âyetleri yanlış yorumlayarak bazı hükümleri inkâr eden ve İslâm dinînden çıkanları tanımlar.İbadiyye adını 7. yüzyıl sonunda yaşamış Abdullah bin İbâz'dan alır. Muhakkime'nin bu kolu 7. yüzyılda Kuzey Afrika'da yayıldı. Tiaret'te bir sülale kurdular. 10. yüzyılda M'Zab'a yerleştiler. İbadiler'in büyük çoğunluğu Umman Sultanlığı'nda yaşarlar. Ayrıca Tunus'un Cerbe adası, Tanzanya ve Zengibar da belirli bir İbadi nüfus barındırmaktadır.
İbahilik

İbahilik (), İslâm'da, Sünnî anlayışın yasakladığı ve günah olarak değerlendirdiği bazı şeyleri yasak görmemektir. Hatta bir bölümünün tersini yapmak anlayışıdır. Hristiyan teolojisinde ise, günahlardan arınarak ahiretteki sonsuz kurtuluş ve selâmete sadece kuvvetli imân ve Tanrı'nın mağfireti sayesinde erişilebileceği inancında olan kişileri tanımlamakta kullanılan bir deyimdir.Bu anlayış (İbaha i'tikadı), Bektaşîlik yolunun temel kurallarından biri durumuna Balım Sultan ile gelmiştir. "Dincilik karşıtlığı" (Anti-Nomizm) olarak da tanımlanabilen bu davranış İslâm'ın Sünnî ekolünündeki bir kesimin oluşturduğu katı kurallara karşı ortaya çıkmış olan bir yorum biçimidir.Sünnî İslâm'ın ortaya sürdüğü şeyleri, Alevî-Bektaşî anlayışından süzerek ya da geçirerek kabul etme veya kabul etmeme anlayışı ve tavrıdır. Alevî-Bektaşîliğin özgün yanını ve - Sünnîliğe karşın - kimliğini bu anlayış ortaya koyar. Alevî-Bektaşîliğe yorum (Bâtınî te’vil) yolunu açar. Bir başka deyişle Alevî-Bektaşîliğin felsefi altyapısını oluşturur.Hristiyanlıkta ise ibâhiyûn kişi ahlâkî yasaların uygulanabilirliği ile sabit anlamlarını inkâr eden ve kurtuluşa ermenin sadece imân ve ilâhî inayet ile mümkün olabileceğine inanan şahsiyet olarak tanımlanmaktadır.
İbaka

İbaka Moğol İmparatoru Cengiz Han'ın karısı. Moğol İstalaları sonucunda Moğollaşan Türk kökenli Merkit kabilesinin soyundan gelir.
İbecik, Gölhisar

Köyün adı, MS 17 ve 640 yıllarına ait kayıtlarda Boubón olarak geçmektedir. 1928'den beri günümüzdeki adını taşımaktadır. 19 Haziran 1999 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy, Gölhisar ilçe merkezine 31 km uzaklıktadır. Köyün 2,5 km güneyinde "Bubon" adında MÖ 2. yüzyıla ait bir antik kent bulunmaktadır.
İbelin Hanedanı

İbelin Hanedanı 12. yüzyılda Kudüs Krallığı'nda soylu bir aileydi. Mütevazı bir şekilde yükselen aile, çeşitli yüksek makamlara, Kutsal Topraklar'da ve Kıbrıs'ta geniş mülklere sahip olarak krallığın en önemli ailelerinden biri haline geldiler. Aile, 15. yüzyılda Kıbrıs Krallığı'nın düşüşünden sonra ortadan kayboldu.Aile adını, 1141 yılında Kudüs kralı Kral I. Fulk tarafından yaptırılan ve ailenin kurucusu Barisan'a verilen İbelin kalesinden almıştır. Kale, 12. yüzyılın sonunda Sarazenlerin eline geçti, ancak o zamana kadar ailenin Beyrut'ta ve Kıbrıs'ta da toprakları vardı.
İbelinli Alice

İbelinli Alice (1304/1306 – 6 Ağustos 1386'dan sonra), Kıbrıs Kraliçesi ve Kıbrıs Kralı IV. Hugh'un ikinci karısı olarak Kudüs'ün nominal kraliçesiydi. 31 Mart 1324'ten Hugh'un 24 Kasım 1358'de tahttan çekilmesine kadar kraliçeydi. Oğullarından ikisi, Peter ve James, Kıbrıs kralları olarak hüküm sürdüler.Alice, 1304 ile 1306 yılları arasında Kıbrıs'ta, Lefkoşa Lordu İbelinli Guy ve Ibelinli Isabelle'in tek çocuğu olarak dünyaya geldi. İbelin Hanedanı, 12. yüzyıldan beri Kudüs ve Kıbrıs'taki Haçlı devletlerinde belirgin bir şekilde yer almış, çok evlilikler yapmış soylu bir Fransız ailesiydi.Alice, küçük bir çocukken babasını kaybetti ve annesi, Alice 11 yaşından büyük değilken 1315'te öldü.1310'da Tire Prensi Amalric'in oğlu Lüzinyanlı Henry ile nişanlanmıştı. Nişan, aynı yıl Almaric öldürüldüğünde ve ailesi Ermenistan'a sığındığında iptal edildi.17 Eylül 1318'de Alice, Kıbrıs Polis Memuru Guy de Lusignan'ın oğlu ve varisi Hugh de Lusignan ile evlendi. 18 Haziran 1318 tarihli bir Papalık izni gerekliydi. İkinci karısıydı, çünkü ilk akrabası Ibelinli Marie, Haziran 1318'den önce kayıt dışı bir tarihte ölmüştü. Aynı yıl, Hugh polis memuru olarak babasının yerine geçti ve 31 Mart 1324'te Hugh amcası II. Henry'nin yerine Kıbrıs Kralı ve Kudüs'ün unvanlı Kralı oldu. Hugh'un Kıbrıs tahtına geçmesiyle, Kıbrıs'taki Lüzinyan hanedanının en parlak dönemi başlamıştır. Alice, 15 Nisan 1324'te kocasının Lefkoşa'daki Ayasofya Katedrali'ndeki taç giyme töreninde Kıbrıs Kraliçesi olarak taç giydi. 13 Mayıs'ta Gazimağusa'da Hugh, Kudüs Kralı olarak taç giydi. Amadi Kroniği, Alix'in küçük bir konuşma engeline sahip olduğunu ve bunun 1340 yılında yeniden keşfedilen Tochni Kutsal Haçı tarafından gerçekleştirilen bir mucize ile iyileştirildiğini kaydeder.Kral Hugh, 24 Kasım 1358'de oğulları Peter lehine tahttan çekildi. Ertesi yıl öldü. 1368'de Alix ikinci olarak, gelini Helvis'in babası olan Brunswick-Grubenhagen Dükü II. Henry'nin oğlu Kudüs Polis Memuru Brunswick-Grubenhagen'li Philip ile evlendi. İlk evliliğinde olduğu gibi, Philippe ile evlenmesi için başka bir Papalık muafiyeti gerekliydi. Bir yıl sonra 4 Ağustos 1369'da öldü. Alix, 6 Ağustos 1386'dan sonra öldü ve Lefkoşa'daki St. Dominic Manastırı'na gömüldü. Torunu, Savoy Dükü Louis'in karısı Anne de Lusignan'dı.Eschive de Lusignan (1325 - Mart 1363), Mayorka'dan Alicia (1341 - 1376'dan sonra) adında bir kızı olan Mayorka'lı Infante Fernando, Viscount d'Omelas ile evlendi.Kıbrıs Kralı I. Peter (9 Ekim 1328 - 16 Ocak 1369), önce Eschive de Montfort ile evlendi; ikinci eşi, çocuğu olduğu Aragon-Gandia'lı Eleanor.Lüzinyanlı John (1329/1330 – 1375), ilk olarak Kıbrıs Kraliçesi Sicilyalı Constance ile evlendi; ikincisi, bir oğlu olduğu İbelinli Alice.Kıbrıs Kralı I. James (1334 - 9 Eylül 1398), kendisinden sonra hüküm süren Kıbrıs Kralı Janus da dahil olmak üzere 12 çocuğu olan Brunswick-Grubenhagen'li Helvis ile evlendi.
İbelinli Barisan

İbelinli Barisan (; ölüm 1150) Kudüs Haçlı Krallığı'nda önemli bir şahsiyetti ve İbelin Hanedanı'nın kurucusuydu. İsmi "Balian" olarak yazılmıştır, bazen Yaşlı Balian, Yaşlı Barisan veya I. Balian olarak bilinir. Barisan, 1138-1150 yılları arasında Remle'nin lorduydu.Barisan'ın aile kökleri belirsizdir. İbelinler daha sonra Chartres vikontlarından geldiklerini iddia ettiler, ancak tarihçi Peter W. Edbury'ye göre İbelin hanesinin kökleri muhtemelen kuzey İtalya'ya dayanmaktaydı. Ancak tarih profesörü Jonathan Riley-Smith'e göre hane, gerçekten de Yafa Kontu Le Puiset'li Hugh'un soyundan olarak Chartres ile bağlantılı olabilirdi; buna göre de o dönemin Kudüs kralı II. Baudouin ile kuzen oluyorlardı.Barisan'ın, I. Hugh'un himayesi altında Yafa ve Aşkelon Kontluğu'nda bir soylu olarak yer aldığı 1115'ten önceki hayatı hakkında kesin bir şey bilinmiyor. 1120'de krallığın ilk yasalarının ilan edildiği Nablus Konseyi'nde yer aldı. Konseyde naipliğini yaptığı yeni Yafa ve Aşkelon Kontu II. Hugh'u temsil ediyordu. Aynı yıl, hizmetlerinden dolayı Remleli I. Baudouin'in kızı Remleli Helvis ile evlendirildi. 1134'te II. Hugh, Kral Fulk'a isyan ettiğinde Barisan, kralı destekledi ve kısa süre içerisinde Fulk'un sarayında ön plana çıktı. 1141'de, belki de 1134'teki sadakatinin bir ödülü olarak, Yafa'da, Aşkelon Kalesi civarında bulunan yeni inşa edilmiş İbelin Kalesi kendisine verildi. Aile adını bu kaleden almıştır.1148'de Barisan, eşi Helvis aracılığıyla kalesi yakınlarındaki Remle lordluğunu miras aldı. O yıl İkinci Haçlı Seferi dönüşü Akka'da toplanan ve Şam'a saldırılmasına karar verilen konseyde barıştan yana oldu. Barisan 1150'de öldü ve mirası oğlu İbelinli Hugh tarafından devralındı. Helvis daha sonra Kudüs'ten Hiergesli Manasses ile evlendi.William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea, trans. E. A. Babcock and A. C. Krey. Columbia University Press, 1943.Jonathan Riley-Smith, The First Crusaders, 1095-1131. Cambridge University Press, 1997, as Barisan the Old.
İbelinli Hugh

İbelinli Hugh (y. 1132 – 1169/1171) Kudüs Krallığı'nda önemli bir soyluydu ve 1152-1169 yılları arasında Ramla'nın lorduydu.Hugh, İbelinli Barisan ve Remleli Helvis'in en büyük oğluydu. Muhtemelen en küçük kardeşi İbelinli Balian'dan yaklaşık on yaş büyüktü. Hugh, I. Amalrik'in 1167'deki Mısır seferine katıldı ve Nil üzerinde bir köprü inşa etmekle görevlendirildi. Haçlılar, Mısır'ı savunan Nûreddin Mahmud Zengî'nin generali Esâdüddîn Şirkuh'a karşı sultanla ittifak kurdular ve Hugh, sultanın oğlu Kamil ile birlikte Kahire'yi korumak için gönderildi. Hugh, sultan sarayını gören ilk haçlı olmuştur. Aynı Mısır seferi sırasında Bilbeys kuşatmasında, Hugh, atından düşüp bacağını kırdı. O durumdan Millyli Filip tarafından kurtarıldı. Hugh, Santiago de Compostela'ya yaptığı bir hac sırasında 1169 civarında öldü. İbelin ve Ramla toprakları kardeşi İbelinli Baudouin'e geçti.William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea. E. A. Babcock and A. C. Krey, trans. Columbia University Press, 1943.H. E. Mayer, "Carving Up Crusaders: The Early Ibelins and Ramlas", in Outremer: Studies in the history of the Crusading Kingdom of Jerusalem presented to Joshua Prawer. Yad Izhak Ben-Zvi Institute, 1982.Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952.
İber Akdeniz Havzası'ndaki kaya sanatları

Levant sanatı olarak da bilinen, İber Akdeniz Havzası'ndaki kaya sanatları, 700'den fazla tarihöncesi kaya sanatı alanını içeren birtopluluktur ve 1998 yılında UNESCO tarafından toplu olarak bir Dünya Mirası ilan edilmiştir. Siteler, İspanya'nın doğu kesiminde yer alır ve Taş Devri'nin Üst Paleolitik veya (muhtemelen) Mezolitik Dönemlerine aittir. İşlemeler, insanlar ve hayvanlara ait küçük boyalı figürlerden oluşmaktadır. Dahil olan alan sayısı açısından, bu sanatın Avrupa'daki en büyük bileşimini içermekte olduğu için dikkate değerdir. Adı Akdeniz Havzası'nna atıfta bulunmaktadır; ancak, bazı siteler deniz kenarında bulunmasına rağmen, sitelerin çoğu, iç kısımlarda yer alan Aragon'da ve Kastilya-La Mancha'da bulunmaktadır; ayrıca Levant adı, Levant Bölgesine değil Levantin Sanatı'na ("Doğu İspanya'dan gelen" anlamında) atıfta bulunmaktadır.
İber Birliği

İber Birliği, 1580-1640 yılları arasında var olan ve tüm İber Yarımadası'nı ve Portekiz'in denizaşırı mülklerini İspanyol Habsburg Kralları II. Felipe'nin yönetimine getiren Kastilya Krallığı ve Aragon Krallığı ile Portekiz Krallığı'nın Kastilya Tacı altındaki hanedan birliğiydi, III. Felipe ve IV. Felipe. Birlik, Portekiz'in veraset krizinden ve ardından gelen Portekiz Veraset Savaşı'ndan sonra başladı ve Bragançalı Hanedanı'nın Portekiz'in yeni yönetici hanedanı olarak kurulduğu Portekiz Restorasyon Savaşı'na kadar sürdü.Kastilya, Aragon, Portekiz, İtalya, Flandre ve Hint Adaları'ndan oluşan altı ayrı hükûmet konseyi tarafından yönetilen, birden fazla krallığı ve bölgeyi birbirine bağlayan tek unsur olan Habsburg kralı. Her krallığın hükûmetleri, kurumları ve yasal gelenekleri birbirinden bağımsız kaldı. Yabancı yasaları (Leyes de extranjería), bir krallığın vatandaşının diğer tüm krallıklarda yabancı olduğunu belirledi.
İber Müzik

İber Müzik veya İber Prodüksiyon, Türk müzik yapım ve dağıtım şirketi. 1997 yılında İbrahim Yılmaz ve Erdal Yılmaz tarafından kuruldu. İber Müzik kataloğu Türk Halk Müziği türlerini içerir. MÜYAP asil üyesidir.İber Müzik'ten albümü çıkan isimler arasında; Kıvırcık Ali, Arzu Şahin, Arif Sağ, Abidin Biter, Emre Saltık, Nurettin Rençber, Ferhat Tunç, Barış Aryay, Aşık Maksut Feryadi, Pınar Aydınlar, Zuhal, Özcan Türe, Gülcihan Koç, Yeninur Ada, Zeynel Aba, Yavuz Top, Grup Çığ, İsmail Özden, Mustafa Özarslan, Sevcan Orhan, Sevinç Eratalay, Tekin Karabey, Celal Yarıcı, Ali Asker, Aydın Öztürk, Beyhan Aksoy, Cevdet Bağca, Fethi Perilioğlu, Ali Özel, Taner Özdemir, Zakir Zerel, Baran Göç, Seher Dilovan, Kadir İpek, Aynur Haşhaş ve Seyfi Doğanay bulunmaktadır.
İber Yarımadası

İber Yarımadası ya da İberya, Avrupa kıtasının Akdeniz'e uzanan üç yarımadasından biridir. İber Yarımadasında İspanya ve Portekiz devletleri yer almaktadır. Yarımadanın en güneyinde yer alan Cebelitarık, Birleşik Krallık'ın idaresindedir.Romalılar, günümüzde Ebro olarak bilinen ırmağa Iber (Iberus Flamen) ismini vermişlerdi. Zamanla bu yarımada, nehrin ismiyle anılır oldu. Yarımadanın yerli halkı olarak görülen İberler -İber nehri civarında yoğun olarak yaşadıklarından dolayı- Romalılar tarafından İberler olarak bilindiler.
İber hat açıklığı

İber hat açıklığı (, ), rayların iç kenarları arasındaki açıklığın 1.668 mm (5 ft  inç) olduğu geniş demiryolu hat açıklığı türüdür. En yaygın olarak İspanya ve Portekiz'de kullanılmaktadır. Bu açıklık, kendisinden 8 mm ( inç) daha geniş olan Hint hat açıklığı'ndan sonra, dünyanın herhangi bir yerinde standart olarak olarak kullanılan en geniş ikinci hat açıklığı türüdür.Kesin olarak 1955'te tanıtılmasına rağmen, İber hat açıklığı, 19. yüzyılın ortalarında İspanya ve Portekiz'de ulusal standart olarak kabul edilen benzer, ancak biraz farklı olan hat açıklıkları arasında bir uzlaşmadır. İspanya'nın ana demiryolu ağı başlangıçta 6 Kastilya fitine denk gelen 1.672 mm (5 ft  inç) hat açıklığı ile inşa edildi. Portekiz'in ana demiryolu ağı ise başlangıçta standart hat açıklığı, daha sonra -İspanya ile birlikte işletilebilirliğe imkân tanıyacak kadar yakın bir açıklık ölçüsü olan- 5 Portekiz fitine denk gelen 1.664 mm (5 ft  inç) hat açıklığı ile inşa edildi.
İber vaşağı

}}İber vaşağı''' (Lynx pardinus), kedigiller (Felidae) familyasından  İspanya ve Portekiz'de yaşayan çok ender bir vaşak türü.İber vaşakları görümüm olarak Avrasya vaşağına çok benzerler ama önemli ölçüde daha küçüktürler. 12 kg vücut ağırlıklarıyla bir Avrasya vaşağı ağırlığının üçte ikisinden biraz daha hafiftirler. Postları kuzeydeki akrabasından genelde daha belirgin ve güçlü şekilde lekelidir. Bunların dışında iber vaşağı, tüm tipik vaşak özelliklerine sahiptir. Kısa kuyruk, fırça tüylü kulaklar, kısa güçlü vücut ve uzun bacaklar.Başlangıçtaki dağılım tüm İspanya ve Portekiz üzerinde uzanıyordu. Bugün yaklaşık 100 birey, birbirinden az ayrılmış popülasyon olarak İber Yarımadası üzerinde dağınık olarak yaşar. Yalnız iber vaşakları, Portekiz  Algarve'de, kalanlar İspanya'da yaşar. Her iki büyük popülasyon, Milli park Coto de Doñana ve Sierra de Andújar, Jaén'de yaşar.Tercih edilen habitat ağaçları olan açık arazidir. İber vaşakları, Avrasya vaşaklarından çok daha az orman hayvanı olarak göze çarpar. İber vaşaklarının bugün genelde dağlarda yaşaması, habitat olarak yüksek konumları tercih etmelerine değil, güçlü kovuşturma ve zulüme dayanmaktadır.İber vaşakları geceleri aktif yalnız dolaşan hayvanlardır. Başlıca avları, besinlerinin neredeyse % 95 ini oluşturan yaban tavşanlarıdır. İber vaşakları, tavşan mevcudiyetine bu kadar bağımlı olmasından, tavşanların popülasyonlarındaki oynamalar, vaşakların mevcudiyetinde hak eden bir etkiye sahiptir. Yaygın tavşan salgını myxomatosis (tavşan vebası), vaşakların nüfuslarına dolaylı olarak tehdit eder.Besinlerinin geri kalan % 5 i, kuşlar ve kemirgenlerden oluşur. Bunlar ancak sadece, eğer yaban tavşanı mevcut olmadığı zamanlarda yenir.Şu anda esaret altında 15 vaşak vardır. Mart 2005'te insani himaye ile iber vaşağı üretmek, dişi vaşak Sally'' ile başarılı olmuş,  Milli Park Coto de Doñana'nın üretim istasyonunda 3 yavru vaşak dünyaya gelmiştir. Mart 2006'da Sally, 2 yavru dünyaya getirerek ikinci kez anne olur.
İber-Amerikan Kupası

İber-Amerikan Kupası, artık düzenlenmeyen bir futbol turnuvasıdır. CONMEBOL ve İspanyol Futbol Federasyonu arasında imzalanan anlaşma ile kupa feshedilmiş ve yerini Copa de Oro ile Copa del Rey almıştır.Yalnızca 1994'te oynanan kupa Boca Juniors ve Real Madrid arasında rövanşlı olarak oynanmış, şampiyonluğu Real Madrid kazanmıştır.
İber-Kafkas dilleri

İber-Kafkas dilleri, Gürcü dilbilimci Arnold Çikobava'nın Kafkasya’da konuşulan üç otokton dil ailesine verdiği addır. Bu dillerin birbirleri ile soysal olarak bir akrabalık oluşturduğu dil bilimi dünyasında kanıt yetersizliği nedeni ile kabul görmez ve her dil ailesi birbirinden bağımsız kabul edilir.Kuzeybatı Kafkas dilleri; Abazaca, Abhazca ve Adigece dilleri veyahut Çerkesce dilleri olarak da adlandırılır.Kuzeydoğu Kafkas dillerinden olan Nah dillerinin de Batsça, Çeçence ve İnguşçayı içerdiği kabul edilir. Bu diller Orta-kuzey Kafkas dilleri olarak da anılırlar. İber-Kafkas dillerinin günümüzde konuşulmayan üç ölü dili içerdiği iddia edilmiştir. Bunlardan Hattice, bazı dilbilimcilere göre Kuzeybatı Kafkas dillerine yakın bir dildir. Diğer iki dil Hurrice ve Urartuca’nın ise, Nah-Dağıstan dillerine yakın olduğu kabul edilir.Aşağıdaki şemada Arnold Çikobava'ya göre İber-Kafkas dillerinin birbirleriyle olan akrabalıkları gösterilmektedir.
İber-Romen dilleri

İber-Romen dilleri, İber Yarımadası kökenli Romen dilleridir. En yaygın konuşulan diller İspanyolca, Portekizce, Katalanca ve Galiçyacadır.
İberler

İberler (İspanyolca los iberos), antik çağda bugünkü İber Yarımadası'nın doğusunda ve güney doğusunda yaşamış bir halktır. Günümüzde İberler, bu yarımadada yaşayan topluluğun yerli halkı olarak kabul edilebilir.İberler, boylar halinde ve izole topluluklar halinde yaşamıştır. Metal işleme, bronz ve tarımda gelişmiş bir toplumdur. Sonraki dönemde gelişerek yüksek medeniyet seviyesinde şehirleşmeye ulaşmışlardır. El sanatlarında da oldukça ilerlemişlerdi. Metal başta olmak üzere Fenikeliler, Yunanlar ve Kartacalılar'la ticaret yapmışlardır. Yine Yunan kolonistler başta olmak üzere bu halkların kültüründen de faydalanmışlardır. Kendilerine has bir yazı sistemleri vardı.Daha sonraları, Keltlerin İberlerle karışarak kaynaşmasından Keltiberler olarak adlandırılan halk ortaya çıktı.
İberyalı Antimoz

İberyalı Antimoz (Rumence : Antim Ivireanul, Gürcüce : ანთიმოზ ივერიელი - Antimoz Iverieli ; seküler adı: Andria ; 1650 — Eylül veya Ekim 1716) Gürcü bir teolog, alim, tipograf, hattat ve filozof olup Eflak'ın en büyük din adamlarından biriydi. Eflak prensinin matbaasını yönetti ve 1708-1715 tarihlerinde Bükreş metropolitiydi.Antimoz, o zamanlar Batı'da İberya olarak bilinen bir Gürcü krallığı olan Kartli Krallığı'nda doğdu. Antimoz, Osmanlı birlikleri tarafından esir alındı ve Konstantinopolis'deki köle pazarında satıldı. Bir zanaatkar olarak eğitildi ve ahşap oymacılığı, resim, nakış ve kaligrafi öğrendi. Bir zaman sonra Konstantinopolis Patriği tarafından fidyesi ödenerek kölelikten kurtarıldı. İstanbul'da patrikhane yerleşkelerinde yaşarken keşişlik görevi yaptı. Patrik Dositheos, 1682 tarihinde bir Rumca matbaanın kurulduğu Yaş'a gittiğinde Antimoz'u da yanına aldı.1689 yılında Prens Constantin Brâncoveanu tarafından Eflak'a yerleşmesi istendi ve 1691'de ona Bükreş'te yeni kurulan matbaanın sorumluluğu verildi. 1693'te İncilleri Rumen dilinde yayımladı. 1695 yılında, Snagov Manastırı'nın baş rahibi (egumen) olarak atandı ve yeni yerinde bir matbaa kurdu.Antimoz Yunanca, Türkçe ve Arapça konuşup yazabiliyordu. Kısa sürede Rumence hakkında kapsamlı bir bilgi edindi ve bu dili yerel kiliseye resmi dil olarak tanıtmada etkili oldu. 1702'de Bükreş'e döndü.1709 yılı geldiğinde Antimoz, Tiflis'teki ilk Gürcüce matbaanın kurucusu oldu. Ayrıca Gürcüleri matbaa sanatında eğitti ve kendi idaresi altında çalışan öğrencisi Mihai Iștvanovici ile ilk Gürcüce matbaa baskısı İncilleri yayımladı (1710). Ayrıca rahiplerine ilmihal eğitimi vermede yardımcı olmak için kısa bir ilmihal kitabı bastı. Buna ek olarak, Antimoz Rumence'nin yanı sıra Kilise Slavcası, Yunanca, Arapça (1702 tarihli Yunanca-Arapça Missal gibi genellikle iki dilli nüshalar olmak üzere) 25 kitap yayımladı. Bu aynı zamanda onun Eflak'ta Arapça hurufatı kullanan ilk kişi olduğu anlamına geliyordu.Onun vaaz niteliğindeki eseri Didache , zamanın alışkanlıkları ve ahlakının sıkı bir eleştirisi olan bir vaazlar derlemesiydi. Özellikle, Hristiyan kaynaklarının yanı sıra, Antimoz, klasik felsefeye de atıfta bulunmuştu. O, yazınsal üretiminin yanı sıra, bugün anısına Antim Manastırı denen Bükreş'teki Tüm Azizler Manastırı'nın kurucusuydu.Antimoz'un Eflak üzerindeki Osmanlı vesayetine olan açık muhalefeti, onu Fener idaresinin düşmanı haline getirdi. Yeni prens Nikolaye Mavrokordato onu hapse attırdı ve ardından Sina Dağı'na sürgüne gönderdi. Antimoz, yolculuk sırasında Osmanlılar tarafından yakalandı ve günümüz Bulgaristan'ında bir yerde öldürüldü (bedeni Meriç veya Tunca'ya atıldı). Katledilme emrini bizzat Mavrokordatos'un verdiği iddia edilmiştir.1992'de Antimoz, Rumen Ortodoks Kilisesi tarafından anma günü olan 27 Eylül tarihinde aziz ilan edildi. Rumen Ortodoks Kilisesi, ölümünün 300. senesi anısına 2016 yılını "İberyalı Aziz Antimoz yılı" ilan etti.Her yıl Romanya ile Gürcistan arasında oynanan bir ragbi birliği kupası olan Antim Kupası'na onun adı verilmiştir.
İberya–Ermenistan Savaşı

İberya ve Ermenistan krallıkları arasındaki savaş (MS 51), esas olarak Tacitus'un Yıllıkları'ndan aktarılmaktadır.Savaş, Kafkasya'da Roma ve Part imparatorlukları arasında hassas bir güç dengesi olması sebebiyle gerçekleşti. Roma Claudius tarafından, Parthia I. Vologases tarafından yönetilmekteydi. İki İberyalı kardeş ise Kafkas krallıklarında, I. Parsman (İberya), Mitridate (Ermenistan) hüküm sürmekteydi. Her ikisi de, MS 35'te Mitridates'i Ermeni tahtına oturtan Roma desteğine bağımlıydı. Ancak, 15 yıl sonra, kardeşler arasındaki güven bozuldu. Tacitus, Parsman'ın oğlu Rhadamistus'un entrikalarını bundan sorumlu tutmaktadır.Rhadamistus tarafından gerçekleşecek bir darbeden korkan babası, onu amcasına savaş açmaya ve Ermeni tahtını kendisi için talep etmeye ikna etti. İberyalılar büyük bir orduyla Ermenistan'ı ele geçirdi ve Mitridatesi'i Roma Valisi Caelius Pollio ve Roma Yüzbaşısı Casperius komutasındaki Romalılar tarafından korunan Gorneas (Garni) kalesinde kuşattılar. Rhadamistus, kaleyi saldırı veya kuşatma yoluyla almayı başaramadı. Rhadamistus'tan gelen rüşvetten etkilenen Pollio, Mitridates'e ihanet etti ve onu garnizonu teslim etmek ile tehdit etti. Bu tehdit altında Mitridates, Rhadamistus ile barış yapmak için kaleyi terk etti. Rhadamistus daha sonra Mithridates ve oğullarını verdiği güven sözüne rağmen idam etti ve Ermenistan Kralı oldu. Bu olaydan Romalı Tacitus, "Rhadamistus, nefret edildiği ve kötü şöhretle bilindiği sürece, yasadışı kazançlarını elinde tutabilir; çünkü bu, onun şan ile başarılı olmasından Roma'nın daha çok çıkarınaydı" şeklinde bahsetmektedir.Ancak bölgesel dengenin bu şekilde bozulmasıyla karşı karşıya kalan ve Ermenistan ile İberya'nın Rhadamistus'un elinde tek bir güçlü krallık olarak birleşeceğinden korkan I. Tiridates, MS 53'te Part desteğiyle Ermenistan'a girdi. 2 yıllık savaşın ardından Ermeni soyluları ayaklandı ve Rhadamistus'un yerine Arşaklı prens Tiridates'i başa getirdiler. Bu Roma için kabul edilemezdi ve 58-63 Roma-Part Savaşı'nı başlattı.
İbi: Doğu Ekspresi'nin Gizemi

İbi: Doğu Ekspresi'nin Gizemi, TRT Çocuk'ta yayınlanan aynı isimli televizyon dizisinden uyarlanan, 2023 yılı çıkışlı bir animasyon filmidir. 17 Ekim 2023'te galası yapılan film, 20 Ekim 2023'te tüm Türkiye'de gösterime girmiştir. Koza Yayın AŞ'ye ait olan Studio Galaktik'te yapılan film, vizyona girdiği ilk haftada gişede en çok izlenen film olmuştur.İbi, ailesi ve arkadaşları Tosi, Hoppa ve Pumba ile birlikte Doğu Ekspresi'yle Kars’a seyahat ederken  Baldiyar masallarının yazıldığı yer olan Masalaltı'ndan gelen, henüz masalı yazılmamış, ismi dahi konulmamış gizemli bir masal kahramanının yapacağı kötülükleri engellemek, sevdiklerini korumak ve Doğu Ekspresi'nin Kars’a ulaşmasını sağlamak için geri dönüşü olmayan bir fedakârlık yapmak zorundadır.
İbid

Ibid, Latince ibidem'in kısaltmasıdır ve "aynı yerde, aynı eserde" demektir. Türkçede a.g.e. (adı geçen eser), a.y. (yazara ait son zikredilen yer), a.e.(aynı eser,yer) şeklinde dipnot göstermede kullanılır.
İbik

İbik; genellikle tavuksular ailesinin üyelerinde görülen, başın üzerinde bulunan, çoğunlukla kırmızı renkteki etimsi parça. Yüz veya boyundan sarkan etimsi parçalara ise sakal denir. Bazı yöresel ağızlarda ibik sözcüğü gaga anlamında da kullanılır.Sağlıklı ve canlı renkteki bir ibik, bir hayvanın sağlıklı olduğunun göstergesidir. İbiğin rengi farklı hayvan türlerinde kırmızı ile mavinin tonları arasında değişebilirTavuk ve horozda biçimine göre yedi farklı ibik çeşidi (gül ibik, balta ibik, bezelye ibik, yastık ibik, düğün çiçeği ibiği, çilek ibik, çatal ibik) vardır ve bunlar kendine özgü bir kalıtım yolu izler.İbik ve sakal; Fransa ve İtalya gibi bazı ülkelerde genellikle tavuk ciğeri ile birlikte pişirilerek tüketilir.
İbikkaya, Çüngüş

İbikkaya (Derdere), Diyarbakır ilinin Çüngüş ilçesine bağlı bir mahalledir. Çüngüş ilçesine 12 km uzaklıktadır. Güneydoğu Anadolu Bölgesi içinde yer almaktadır. Güneydoğu Toros Dağları silsilesi üzerinde bulunduğundan oldukça dağlık bir bölgede bulunur. Zazaca Derdere ve Türkçe İbikkaya diye adlandırılır. Kuzeyi Çüngüş'e bağlı Geçitköy, Güney Doğu İstikameti Çermik'e bağlı Pınarlı Mahallesi, Batısı Fırat Nehri ve Doğusu Çermik'e bağlı Kuyu Mahallesi ile çevrili Diyarbakır sınırları içerisindeki en batı kısmındaki mahallesidir.İbikkaya'da Bir ilkokul, bir cami, bir Kur'an kursu ve taziye evi bulunur. Her tarafı dağlık olup, Kuzeydoğu ve Güneydoğu yönlerinde trafik akışı sağlamaktadırlar, Kuzeydoğu yönünde Çüngüş ilçesine, Güneydoğu yönünde Çermik ilçesine trafik bağlantısı vardır. Mahalle nüfusunun çoğunluğu Zazaca konuşmaktadır.İdari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur. Köyün ismi üzerinde kurulduğu Torosların horoz ibiğine benzeyen zirvelerinden almıştır.Diyarbakır il merkezine 132 km, Çüngüş ilçesine 12 km uzaklıktadır. Güneydoğu Anadolu Bölgesi içinde yer almaktadır. Güneydoğu Toros Dağları silsilesi üzerinde bulunduğundan oldukça dağlık bir bölgede kurulmuştur. Zazaca Derdere ve Türkçe İbikkaya diye adlandırılır. Kuzeyi Çüngüş'e bağlı Geçit Mahallesi, Güneydoğu İstikameti Çermik'e bağlı Pınarlı Mahallesi, Batısı Fırat Nehri ve Doğusu Çermik'e bağlı Kuyu Köyü ile çevrili Diyarbakır sınırları içerisindeki en batı kısmındaki mahallesidir. Her tarafı dağlık olup, Kuzeydoğu ve Güneydoğu yönlerinde trafik akışı sağlamaktadırlar, Kuzeydoğu ile Çüngüş ilçesine, Güneydoğu ile Çermik ilçesine trafik bağlantısı vardır. Mahalle ekonomik kaynağı çoğunlukla tarım ve hayvancılığa bağlıdır. Küçük su kaynakları çok fazla olup, yaklaşık 2 km batısından Fırat Nehri akmaktadır.Köyün iklimi, karasal iklim etki alanı içerisindedir. Ancak yıllık ortalama sıcaklık değerleri bölgeye oranla bir hayli (6-8 derece) yüksektir.
İbikseydi, Sivrihisar

Bu köy Seydi Baba Yatırı'yla anılmaktadır. Rivayete göre mahallesin yerleşimi şimdiki yerleşiminin biraz daha kuzeyinde Gargeydi isminde bir köydü. Timurlenk'le I. Bayezid arasında yapılan Ankara Savaşı sırasında Timurlenk ve askerleri bu mahallede konaklamıştır. Köy halkı Seydi Baba'dan hoşlanmazmış ve Seydi Baba'yı Timurlenk'e kötülemişler. Bunun üzerine Timurlenk askerlerine Seydi Baba'yı huzuruna getirmelerini emretmiş. Askerler gidip Seydi Baba'ya durumu anlatmışlar. Seydi Baba hırkasını yamıyormuş, "Şimdi namaz vaktidir. Söyleyin, akşama gelirim" demiş. Askerler Timurlenk'e haber vermiş. Akşam Timurlenk huzurunda otururken çadırının direğine bir baykuş konmuş. Askerlerine baykuşu defetmelerini emretmiş. Akşam Seydi Baba gelmemiş. Ertesi gün askerlerini tekrar göndermiş. Seydi Baba da, "Geldim ama beni huzuruna kabul etmedi" diye söylemiş. Timurlenk'in huzuruna çıktığında da "Huzurunuza geldim ama kabul etmediniz, direğe konan baykuş bendim" demiş. Timurlenk buna inanmaz, "Madem keramet sahibisin, göster bakalım" demiş. Seydi Baba yanında bir çömlek, biraz un, su ve bir avuç arpa ve ateş yakmak için 3 adet odun getirmiş. Askerlere bulamaç aşı pişirmiş, hırkasını da arpanın üzerine koymuş ve askerlere yemeğin hazır olduğunu yiyebileceklerini atlarında yeminin hazır olduğunu söylemiş. Timurlenk ve askerleri bu kadar askeri gıdanın nasıl yeteceğini sormuş ve gülmüşler. Seydi Baba yemeği askerlere, arpayı da atlara dağıtmaya başlamış, yemekler bütün askerlere yetmiş. Hatta çömleğin dibinde yemek kalmış, hırkasını kaldırıp baktıklarında arpa da duruyormuş. Timurlenk Seydi Baba'nın kerametine inanmış ve ne isterse yapacağını söylemiş, Seydi Baba da yemek pişirdiği odunları almış ve bu 3 odunu atacağını ve odunlar arasında kalan yerin mahallesin sınırı olmasını istediğini söylemiş, Timurlenk de kabul etmiş. Seydi Baba'nın attığına inanılan bu üç odun parçası hâlen mahallede bulunmaktadır. Birisi Sarıkavak mahallesi ile İbikseydi arasında bulunan yanık bir ağaç şeklindedir. Ağacın altından geçenlerin bel ve sırt ağrılarının kalmadığına inanılır.
İbiller, Sındırgı

1700'lü yıllarda deve katarlarıyla yiyecek taşıyan kervanlar İbiller Mahalleninde konaklarlar. Konaklama sırasında şu anda Acıpınar olarak anılan yerde su bulunması ile ilk yerleşim başlar. Bu suyun bir deve yavrusu tarafından bulunduğundan dolayı (Arapçada İbil kelimesi deve yavrusu anlamına gelmektedir) İbiller olarak anılmaktadır.
İbitem

İBİTEM - İstanbul Büyükşehir İtfaiye Eğitim Merkezi 1988 yılında İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı İtfaiye Daire Başkanlığı'na bağlı olarak hizmete giren Türkiye'nin İlk itfaiye eğitim merkezidir. Bahçelievler ilçesinde geniş bir alana kurulmuştur. İtfaiye Daire Başkanlığı Destek Hizmetleri Müdürlüğüne bağlı olarak faaliyet göstermektedir. Ayrıca Anadolu Yakasında bir şube açılması planlanmaktadır. İBİTEM Amiri olarak Cemalettin Budak görev yapmaktadır. Çoğunluğu beden eğitimi ve mühendislerden oluşan eğitim kadrosu ile bir ilk olma şerefine kavuşmuştur.
İbiza

İbiza ya da Eivissa; Akdeniz'deki Balear Adaları'nda bulunan ve İspanya yönetiminde olan bir adadır. Adada başı çeken üç şehir vardır. Bunlar, İbiza Town, Santa Eularia del Rui ve Sant Antoni de Portmany'dir. Her ne kadar Balear aları'nın en büyüğü Mallorca olsa da; İbiza son 30 yıldır gerek turizmin, gerekse de eğlence dünyasının Avrupa'daki önemli bir merkezi olmuştur.İbiza ismi; Arapça "Yabisah" (يابسة) kelimesinden gelmiştir. Sebebi de; Orta Çağ'da önemli bir süre Müslümanlar'ın kontrolünde kalmış olmasıdır. Katalanca'da ise; Eivissa ismi kullanılmaktadır.İbiza adası; daha çok yaz partileri ve Dünyaca ünlü gece kulüpleri ile tanınır. Bunlar arasında, Space, Pacha, Privilege, Amnesia, Eden ve Es Paradis gelir.
İbiza Havalimanı

İbiza Havalimanı (İspanyolca: Aeropuerto de Ibiza; Katalanca: Aeroport dEivissa) (IATA:IBZ, ICAO:LEIB) İspanya'nın Balear Adaları'ndaki İbiza kentindedir. İbiza'ya uzaklığı 7 km'dir.
İbiş

İbiş, Türk Tulûat tiyatrosunda ana roldeki komik uşak tiplemesi. Yüzü ve davranışları komiktir, saf bir yapısı vardır. Argoda ise alık, aptal, salak, şapşal ve çirkin anlamı dışında komik tavırlı kişi anlamına gelir. Türk tiyatro dünyasında ilk olarak giyim ve davranış ekseninde Abdürrezzak Abdi Efendi tarafından kişileştirildi. Oyunlarda olayları çözüme bağlayıcı ve yanlış anlaşılma temelli bir işlevi vardır. Halktan bir isimdir, kimi zaman kurnaz kimi zaman da saf bir tipe sahiptir. Giyim olarak ise basmadan bol paçalı bir şalvar ve kalıbı olmayan bir fesi tercih eder. Elinde uzun saplı bir tavan süpürgesi bulunur. İbiş tiplemesinde Kel Hasan Efendi önden bir gaz tenekesi fırlatılıp sesli bir şekilde seyirci önüne çıkma ögesini de ekledi. İbiş tiplemesini en iyi  canlandıran sanatçıların başında ise Naşit Özcan gelmektedir.Batı komedisindeki efendi-uşak ikilisi Tulûat tiyatrosunda oldukça tutmuş ve "uşak" tiplemesi Türkleştirilerek İbiş tiplemesi yaratılmıştır. İbiş, varlıklı İhtiyar ile beraber Karagöz’deki Karagöz ve Hacivat ve orta oyunundaki Kavuklu ve Pişekâr gibi iki birincil kişiden biridir. Efendisine bağlı olduğu için sadıktır, aynı zamanda hazırcevap özellikte ve kaba dillidir. Tür olarak ise “grand comique”tir. Günümüzde sadece argo olarak bilinse bile tiyatro açısından uzun yıllar halkın hafızalarında yer edinmiştir.
İbiş'in Rüyası (dizi)

İbiş'in Rüyası 1979 yılında TRT 1'de yayımlanmış Sırrı Gültekin'in yönetmenliğini üstlendiği dram dizisidir. Tarık Buğra'nın eserinden televizyona uyarlanmıştır.Tiyatroya düşkünlüğü nedeniyle sınıfta kalan paşa oğlu Nahit babasının azarlaması üzerine tiyatrocu olmak için evden kaçar, başvurularda bulunur ama olumlu cevap alamaz, beş parasız kalır. Yerleşmiş olduğu pansiyondan da ayrılır arkadaşı Vasıf'ın yanına yerleşir. Sonrasında ise iş bulduğu bir tiyatro da Vedia ile tanışır ve evlenmeye karar verirler.
İbişköy, Akyaka

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. İbiş köyünün asıl yerleşim yeri halen Ermenistan'ın Akbaba bölgesindedir. Sınırların belirlenmesinden sonra köy halkı 8–10 km mesafede olan Türkiye tarafındaki yaylalarına göç etmiş ve eski köy adını burada kullanmışlardır. Köy, Arpaçay ilçesine bağlıyken 31 Aralık 1991 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Akyaka ilçesine bağlandı.
İbişo

İbişo, yönetmenliğini İhsan Yüce'nin üstlendiği, Rıfat Ilgaz'ın aynı adlı öyküsünün uyarlaması olan 1980 çıkışlı Türk filmidir.
İblis (Buffy evreni)

İblisler, bilimkurguya dayalı bir evrenin oluşturulduğu Buffy the Vampire Slayer ve Angel adlı dizilerde, insan ruhu taşıyan fakat kesinikle insan olmayan türlerdir. Çeşitlerine göre değişen özel yetenekleri vardır.İblis tanımı, çok karmaşık türler içerir. Kabaca söylenecek olursa, Angel ve Buffy the Vampire Slayer dizilerinde iblis sözcüğü tanrı, insan, hayvan, robot ya da gelişememiş insan olmayan, bunun yerine tamamen farklı bir tür olarak büyü ya da bazen kara ritüeller yoluyla başta insan olan canlıların biyolojik dengelerinin alt-üst edilmesi yoluyla başkalaştırılmalarıyla oluşmuş yaratıklardır. Mistik bazı yanıltıcı veya bütünüyle vücut formunu ve hayatî gereksinimlerini değiştirme ayinleri düzenlenerek veya tılsımlar kullanılarak yaşam formları değiştirilmiş eski-insanlar olarak da tanımlanabilirler. İblislerin tamamı türlerine göre özel güçlere sahip olurlar. Ayrıca tüm iblisleri öldürmenin ayrı bir yolu vardır. Bu yol keşfedilemediği sürece iblis ölümsüzdür. Örneğin bir kuyruklu iblisi öldürmenin tek yolu kafasını kesmektir. Onu su dolu bir küvette boğmaya çalışan biri yüz yıl dahi beklese elde edebileceği tek sonuç içeride hâlâ büyük bir kolaylıkla nefes alabilen bir kuyruklu iblis yüzü görmek olacaktır.Buffy ve Angel evrenindeki iblislerin çoğu dünya kökenlidir. Fakat Listening to Fear adlı Buffy bölümünde bir meteorla dünyaya gelen ve akıl hastalarını öldüren iblis gibi uzay kökenli iblisler de vardır.Bazı iblisler de sadece kendi boyutlarında iblis formunda görünebilirler. Başka bir boyuta geçtiklerinde bedenleri kaybolur veya ruhanî varlıklara dönüşürler. Fakat tüm iblisler böyle değildir.İblisler iyi huylu ya da şeytanî de olabilirler. Örneğin Lorne, Clem gibi iblisler kimseye zarar vermezlerken Der Kindestod hasta çocukları acımasızca öldüren, Sweet de insanları şarkılar söylemeye zorlayıp söyleyemeyenleri ölene dek yakan bir iblistir.
İblis Keser

İblis Keser (; "İblis Yok Eden Kılıç"), Koyoharu Gotōge tarafından yazılan bir manga serisidir. Seri, Şubat 2016-Mayıs 2020 tarihleri arasında Shueisha'nın Weekly Shōnen Jump dergisinde 23 tankōbon cildi hâlinde yayınlandı. Gerekli Şeyler tarafından ise Türkçe olarak yayınlanmıştır. Seri, ailesi katledildikten ve küçük kız kardeşi Nezuko'nun bir iblis hâline gelmesinden sonra iblis avcısı olmak isteyen Tanjiro Kamado'nun hikâyesini anlatmaktadır.Ufotable tarafından hazırlanan bir anime televizyon serisi Nisan-Eylül 2019 tarihleri arasında yayınlandı. Bir devam filmi olan , Ekim 2020 tarihinde Japonya'da, Ağustos 2021 tarihinde ise Türkiye'de gösterime girdi ve tüm zamanların en çok hasılat yapan anime ve Japon filmi oldu. Kimetsu no Yaiba – Yūkaku-hen adlı ikinci sezonu ise Aralık 2021-Şubat 2022 tarihleri arasında yayınlandı. "Swordsmith Village" adlı üçüncü sezon Şubat 2022'de duyuruldu.Haziran 2021 itibarıyla mangası, dijital versiyonlar da dahil olmak üzere toplamda yaklaşık 150 milyon kopyaya sahipti ve bu onu tüm zamanların en çok satan manga serilerinden biri hâline getirdi. Bu arada, 26 bölümlük anime dizisi animasyon ve dövüş sekansları ile eleştirmenlerin beğenisini kazandı. Çok sayıda ödül aldı ve 2010'ların en iyi animelerinden biri olarak kabul edildi.Antik çağlardan beri ormanların gizlenmiş insan yiyen iblislerler dolu olduğu efsanesi süregelmiştir. Bu efsaneler yüzünden kasaba halkı geceleri asla dışarıya çıkmamaktadır. Efsaneye göre bir iblis avcısı geceleri ortaya çıkmakta ve bu kana susamış iblisleri avlamaktadır. Genç Tanjirou için bu efsane yakında gerçeğe dönüşecektir. Tanjirou, babasının ölümünden sonra ailesine bakmaya başlamıştır. Yaşamları bu trajediyle sarsılsa da mutluluğu bulmuşlardır. Ancak bu mutluluk Tanjirou'nun ailesinin katledildiği ve kurtulan tek kız kardeşi Nezuko bir iblise dönüştüğünde bozulur. Ancak Nezuko yine de insani duygular ve düşünce belirtileri göstermektedir. Tüm bunlar Tanjirou'yu iblislerle savaşmaya iter ve kız kardeşini yeniden insana dönüştürme arayışına sokar.
İblislik Adası

İblislik, Şeytanlık veya Çura Adası ( Yura), Yunanistan'da Şeytan Adaları'nın parçası olan bir adadır.Ada, Şeytan Adaları'nın doğusunda yer almaktadır. İdari olarak Teselya bölgesine bağlı Kırlangıç belediyesi sınırları içerisindedir.
İbn A'Sem El-Kûfî

İbn A'Sem El-Kûfî (), 9. yüzyıl Arap Müslüman tarihçisi, şairi ve vaizidir. 8. yüzyılın sonlarında ve 9. yüzyılın başlarında etkindir. 765'te vefat eden altıncı imam Ca'fer es-Sâdık'ın bir öğrencisinin oğlu olan ahbârî okulundan bir Şiidir.Başlıca eseri Kitāb al-Futūḥ ("Fetihler Kitabı"), Memûn'un () halifeliği sırasında yazılmıştır. Şu anda İstanbul'da bulunan iki ciltlik tek bir el yazması halinde günümüze ulaşmıştır.
İbn Abdülberr

Yusuf bin Abdülber (tam ismiyle Yusuf bin Abdullah bin Muhammed bin Abdüber, Ebu Ömer el-Namari el-Endülüsi Kurtubi Maliki) (Arapça: ابن عبدالبر)    Lizbon'da on birinci yüzyıl Maliki bilginiydi .  öldü.Başlangıçta Zahiri mezhebine bağlı kalırken, İbn Abdül-Berr daha sonra Maliki mezhebine geçti.Kitabında  Üç büyük Sünni mezhep imamı Malik bin Enes, Şafii ve Ebu Hanife hakkındaki kitabı, (hocası  Davud ez-Zahiri  Ahmed bin Hanbel'i hariç tutarak) belirgin bir şekilde eleştirdi.Peygamberimizin Ashabının Adlarının Kapsamlı Derlemesi (Arapça : الاستعياب في معرفة الاصحاب) Yazar, Muhammed'de hayatlarında bir kez bile karşılaşan herkesi listelemeye amaçlamıştır;Al-Intiqâ 'fî Fadâ'il al-Thalâthat al-A'immat al-Fuqahâ' Mâlik wal-Shâfi'î ve Abî Hanîfa ("Üç Büyük Yargı İmâmının Elle Seçilmiş Mükemmel Değerleri: Mâlik, Shâfi'î, ve Abû Hanîfa "). Şeyh Abd-Fattâh Abû Ghudda, başlıktaki düzenin Madîna'nın Makka'ya, Makka'nın Kfa'ya göre önceliğini yansıttığını söyledi.Al-Istidhkâr li Madhhab 'Ulamâ 'al-Amsâr fîmâ Tadammanahu al-Muwatta' min Ma'ânî al-Ra'î wal-Athâr (" Hukuki Görüşler ve Bulunan Anlatımlarla İlgili Dünya Bilginlerinin Öğretisinin Ezberlenmesi " Mâlik'in Muwatta'sında "");Câmi' Beyân el-'Ilmi wa-Fadlihi wamâ Yanbaghî fî Riwâyatihi wa Hamlih (" Bilginin Doğasını Açığa Çıkaran Özeti ve Onun Büyük Yeteneği ve Onu Anlatma ve İletme Sürecinde Gerekenler ");Kasd vel-,Ümam fî Nesab el-'Arap wel-'Azam ("Çalışmalar ve Milletler: Arapların ve Arap Olmayanların Şecereleri");Al-Shawâhid fî Ithbât Khabar al-Wâhid ("Yalnız Anlatıcı Raporlarını Korumanın Destekleyici Kanıtı [yasal kararlar için kaynak olarak]");Al-Tamhîd limâ fîl-Muwatta 'min al-Ma'ânî wal-Asânîd ("Mâlik'in Muwatta'sında Bulunan İletim Anlamlarına ve Zincirlerine Kolaylaştırma");
İbn Arabşah

Te’lif-üt-Tâhir fî Şeyh-il-Mâlik ez-Zâhir Ebî Sa’îd Çakmak: Mısır Sultânı Melik Zâhir’in zamânını anlatan ve onu medh eden bir eserdir.
İbn Asakir

İbn Asakir ya da İbn-i Asakir, asıl adı Ali bin el-Hasan bin Hibetullah bin Abdullah bin el-Hasan Ebu'l-Kasım ed-Dımeşki eş-Şafii (d. Eylül 1105, Şam - ö. 25 Ocak 1176, Şam), Arap tarihçi ve hadis bilgini. Daha çok hadisle ilgilendi, asrının muhaddisi olarak görüldü. Bununla beraber "Tarih-i Medineti'd-Dımışk" eseri sonraları tarihçi olarak tanınmasına neden oldu.
İbn Bacce

İbn Bacce (Arapça: ابن باجة) tam adı Ebû Bekr Muhammed bin Yahya bin es-Saig (أبو بكر محمد بن يحيى بن الصايغ) olan Endülüs'lü, Arap filozof ve bilim insanı. Batıda Avempace olarak da anılır.Doğum tarihi tam olarak bilinmeyen İbn Bacce'nin Endülüs'teki Zaragoza (Saragosta) kentinde doğduğu bilinmektedir. Asıl adı Ebû Bekr Muhammed bin es-Saig'dir. 1138 yılında Fas'ta ölmüştür. Hayatının ilk dönemlerine dair pek bir bilgi yoktur fakat sonraki dönemlerde yazdığı eserler sayesinde düşüncesi ve bilimsel araştırmaları bilinmektedir.Akılcı (rasyonalist) bir filozof olan İbn Bacce, Meşşailik takımının önemli ismi Farâbî'den fazlasıyla etkilenmiştir. Felsefe dışında astronomi, matematik ve musikî ile ilgilenmiştir. Bunların dışında tıp'ta döneminin uzmanlarından olmuştur. Metafizik ve felsefedeki çeşitli düşünceleri nedeniyle bazı gelenekçi dini otoriteler tarafından dinsizlikle suçlanmıştır.Gazzali ve Eş'ariliğin düşüncelerini benimsememeyişinden Batı'ya göç eden İslam felsefesi Meşaiyye Endülüs Arapları arasında özellikle İbni Bacce taraflarından sürdürülmüştür. Diğer filozoflarla karşılaştırıldığında kendi düşüncesini anlatan pek az eser kaleme almıştır. Kaleme aldığı eserlerin çoğunluğu kendinden önceki Batılı ve Doğulu filozofların sistemlerine şerhdir. Özellikle Aristo'nun felsefi sistemine dair şerh niteliğinde birçok eseri vardır.İbn Bacce düşüncesinde varlıkları sayılar olarak nitelemiştir. Sayılar da ikiye ayrılır: buut (boyut) sahibi olanlar ve buut sahibi olmayanlar. İbn Bacce düşüncesinde hareketler de ikiye ayrılır: canlıların belirli olaylarla alakalı belirli hareketleri (insanın yürümesi gibi) ve mutlak hareketler (yıldızların dönüşü gibi). İbn Bacce'ye göre mutlak hareketler ezelidir ve ikiye ayrılırlar; dairevi olanlar ve düz olanlar.İbn Bacce'nin Tanrı düşüncesi tasavvufi bir görüştür. Ayrıca ilahi bilgiye akıl ile ulaşabileceğini savunarak Gazzali düşüncesine karşı çıkmıştır. İbn Bacce'ye göre ilim elde etmenin tek aracı akıldır. Deney ile elde edilen bilginin, ilmin bir değeri yoktur. Bunlardan da anlaşılabileceği gibi filozof akla büyük önem verir ve felsefesi fazlasıyla akılcı bir karaktere sahiptir.İbn Bacce'nin akılcı düşüncesi kendisinden sonra gelen iki büyük Endülüs'lü filozofu, İbn Tufeyl ve İbn Rüşd'ü, büyük oranda etkilemiştir.İbn Bacce siyasi felsefe ile de ilgilenmiş, siyasi felsefeye sisteminde yer vermiştir. Siyasi düşüncesindeki ütopya bir seçkinler topluluğudur. Ütopik toplumunda her fert sağlıklı bir yaşam sürmekte etrafındakilere güçlü sevgi bağlarıyla bağlanmıştır. Bu noktadan yola çıkarak İbn Bacce düşündüğü bu toplumda hekimlere ve hakimlere ihtiyaç olmayacağını belirtmiştir.