barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Prasonisi

Prasonisi (; "Yeşil ada"), Yunanistan'da On İki Ada'nın parçası olan bir adadır. Ada, Rodos Adası'nın güneybatı ucunun karşısında yer almaktadır. İdari olarak Güney Ege bölgesine bağlı Rodos belediyesi sınırları içerisindedir.
Prasutagus

Prasutagus, MS 1. yüzyılda kabaca şu anda Norfolk olan bölgede yaşayan Iceni adlı bir Briton kabilesinin kralıydı. En çok Boudica'nın kocası olarak bilinir.Prasutagus, 43'teki Roma'nın Britanya'yı istilasından sonra Claudius'a teslim olan on bir kraldan biri olabilir veya 47'de Iceni isyanının yenilmesinin ardından kral olarak atanmış olabilir.Suffolk'ta SVB ESVPRASTO ESICO FECIT, Latince "Esuprastus Esico altında (bu) yapıldı" yazılı olan sikkeler bulunmuştur. Bazı arkeologlar, Esuprastus'un, Tacitus'un Prasutagus olarak adlandırdığı kralın gerçek adı olduğuna inanırken, diğerleri onun farklı bir insan olduğunu düşünüyor. Diğerleri, Esuprastus'un birleşik bir isim olduğunu, "Esu-"nun tanrı Esus'tan ve "efendi", "usta" veya "onur" anlamına geldiğini ve "Prasto-"nun kısaltılmış bir kişisel isim olduğunu, madeni para yazıtının "Lord Prasto altında" anlamına geldiğini yorumlar. Corieltauvi'ye ait sikkelerin IISVPRASV ve ESVPASV benzer isimleriyle yazılmış bulunması da dikkate değerdir. Iceni'nin daha eski bir kralının adı, madeni paralarda SCAVO olarak görünür; bu isim, Latince scaeva, "sol" ve scaevola, "solak" ile ilişkilendirilebilir. Her iki hükümdarın da sikkeleri benzer şekilde Roma tarzına ve diline sahiptir ve muhtemelen biri diğerinden yirmi yıl sonra basılmıştır. Chris Rudd, Prasutagus ile özdeşleştirdiği Esuprastus'un 47'deki Icen isyanından sonra Scavo'nun yerine geçtiğini öne sürüyor.
Prata di Pordenone

Prata di Pordenone, İtalya'nın Friuli-Venezia Giulia bölgesine bağlı Pordenone ilinde bulunan bir komündür.
Pratas Adaları

Pratas Adaları (), Doğu Çin Denizi'nde Tayvan tarafından yönetilen ve Çin tarafından hak iddia edilen bir takımadadır. Adalar, Doğu Çin Denizi'nin kuzeyinde, Hong Kong'un 310 km güneydoğusunda yer almaktadır. 240 hektarlık yüzölçümü ile Güney Çin Denizi Adaları arasındaki en büyük adadır.Pratas Adaları ile ilişkili sularda Pratas Mercan Adası, Kuzey Vereker Bankası ve Güney Vereker Bankası olmak üzere üç denizaltı özelliği bulunmaktadır. Mercan dası daireseldir ve hilâl şeklindeki Pratas Adası'nın batı kısmını kaplamaktadır. Pratas Adası'nın kuzeybatısındaki okyanus yüzeyinin altında, Kuzey Vereker Bankası deniz seviyesinin 11 metre altına ve Güney Vereker Bankası deniz seviyesinin 58 metre altına yükselmektedir.Pratas Adaları, idarî olarak Kaohsiung kentinin Cijin semtine bağlıdırlar. Bankaların batısında çok sayıda petrol kuyusu bulunmaktadır. 2007 yılında adada Dongsha Atoll Millî Parkı kuruldu. Adaya Dongsha Havalimanı hizmet vermektedir. Çin Halk Cumhuriyeti, adanın, atolün ve bankaların Guangdong eyaletinin bir parçası olduğunu iddia etmektedir.
Prater

Prater, Avusturya'nın başkenti Viyana'nın Leopoldstadt ilçesinde bulunan, yaklaşık 6 km² genişliğinde bir park, dinlenme ve eğlence alanıdır.Prater ismi Latince pratum veya İspanyolca Prado (Türkçe: Çayırlık) kelimelerinden geldiği sanılmaktadır.Leopoldstadt’ın büyük bir bölümünü oluşturan Prater geniş bir alanı dinlenme için olsa da, büyük bir bölümü hala koruma altında ormandır.1162 yılında ilk defa Pratter ismi ile anılmaya başlanan bu alan İmparator I. Friedrich tarafından Konrad adında birine satılmıştır. Aslında Pratter ismi 1403 yılına kadar adanın kuzey tarafı için kullanılmıştır ama zamanla bu adanın her tarafı için Prater ismi kullanılır olmuştur. Bu bölge çeşitli sebeplerden dolayı çok el değiştirmiştir fakat 1560 yılında İmparator II. Maximilian'ın emri ile Prater av alanı olarak Kraliyet’in hizmetine sunulmuştur.İmparator II. Josef’in emri ile 1766 yılında alana av yasağı getirilmiş ve halkın da kullanabileceği dinlenme parkı olmuştur. Daha sonra buraya açılan cafe ve eğlence yerleri bugünkü Wurstelprater için başlangıç oluşturmuştur.1873 yılında hemen yanına yapılmış fuar binasının 1937 yılında bir yangın sonucu yanması ile yerine bugünkü modern fuar merkezi yapılmıştır.Diğer önemli bir yapı ise, 1929 ile 1931 yılları arasında Alman mimar Otto Ernst Schweizer tarafındantasarlanarak inşâ edilen Ernst Happel Stadyumu'dur.Prater içinde bulunan lunaparktaki Viyana’nın sembollerinden Riesenrad (Türkçe: Dönme Dolap) 1896 yılında İmparator I.Franz Joseph’in tahta çıkışının 50. yılı dolayısıyla İngiliz mimar Walter B. Basset’e 30 adet vagonlu olarak yaptırılmıştır. II. Dünya Savaşı’nda hemen hemen tamamı yanmış, 1947 yılında 15 vagonlu olarak tekrar hizmete açılmıştır.
Prathima Devi

Devi, 9 Nisan 1932'de Kalladka, Karnataka'da doğdu. Kannada dilinde çekilen ağırlıklı yapımlarda yer aldı. 1947 yapımı sinema filmi; Krishnaleela ile oyunculuğa başladı. ilk başrol deneyimi olan 1951 yapımı Kannada dilindeki sinema filmi; Jaganmohini 100 günlük gişe başarısı elde etti.Film yönetmeni Shankar Singh ile evli olup film yönetmeni Rajendra Singh Babu ve yapımcı, oyuncu olan Vijayalakshmi Singh adında bir erkek, bir kız olmak üzere iki çocuk sahibiydi.
Pratibha Patil

Pratibha Devisingh Patil (Marathi:प्रतिभा देवीसिंह पाटील) (d. 19 Aralık 1934), Hindistan'ın 12. ve ilk kadın devlet başkanı. Abdul Kalam ve onun rakibi Bhairon Singh Shekhawat'i yenerek 25 Temmuz 2007 tarihinde Hindistan Başkanı olarak yemin etti. Hindistan Ulusal Kongresi (INC) üyesi olan iktidardaki Birleşik İlerici İttifak ve Hint Sol tarafından cumhurbaşkanlığı için aday gösterildi.Pratibha Patil Jalgaon District, Maharashtra Nadgaon köyünde doğdu. Jalgaon'da Jalgaon Mooljee Jaitha College, siyaset bilimi ve ekonomi alanında yüksek lisans derecesi elde etti. Bir MLA olma konumunu tutarak bir hukuk öğrencisi olarak çalışmalarını yapmıştır. Daha sonra hükûmet Hukuk Fakültesi, Mumbai Devlet Hukuk Koleji'nden bir hukuk diploması aldı.Pratibha Patil, Jalgaon Bölge Mahkemesi'nde bir avukat olarak Profesyonel iş hayatına başlamış ve yoksul kadınlar için özellikle çeşitli sosyal aktiviteler üzerinde çalıştı. 1962 ve 1985 yılları arasında Yasama Meclisi üyesi olarak Muktainagar (eski Edlabad), Maharashtra'da dört kez üst üste seçildi. Bundan sonra 1985 yılından 1990 yılına Rajya Sabha'da milletvekili olarak görev yaptı. Pratibha Patil bugüne kadar tartışmalı bir seçimi kaybetmemiş olması özelliğini taşımaktadır.300.000 oy fazlalığı ile en yakın rakibi Bhairon Singh Shekhawat'i yenerek 19 Temmuz 2007 tarihinde yapılan cumhurbaşkanlığı seçimlerini kazandı.
Pratisyen hekim

Pratisyen Hekim (Prt.) akut ve kronik hastalıkları tedavi eden, önleyici bakım sağlayan ve hastalara sağlık eğitimi veren tıp doktorudur.Tıp eğitimini başarı ile bitiren kişilere "Tıp Fakültesi" lisans diploması ve “pratisyen hekim” unvanı verilir. Bu hekimler Tıpta Uzmanlık Sınavı ile 2-5 sene sürecek olan uzmanlık eğitimine başlayabilir.
Pratitya-samutpada

Pratītyasamutpāda (Sanskrit: प्रतीत्यसमुत्पाद; Pali: paticcasamuppāda; Tibetçe: rten.cing.'brel.bar.'byung.ba; Çince: 緣起) öğretisi, Budist metafiziğin önemli bir parçasıdır. Tüm olguların, bir karşılıklı bağımlılık ilişkisi içinde, neden ve etkiler ağından ortaya çıktığını ifade eder. “Bağımlı köken”, “birbirine bağımlı kaynaklanma”, “koşullu oluşma” ya da “durumsallık” olarak çevirmek mümkündür.Pratītyasamutpāda kavramının en çok bilinen uygulaması, ızdırap ve yenidendoğum döngüsünü (Samsara) ayrıntılı olarak anlatan Oniki Nidānalar (Pali dilindeki "neden, temel, kaynak veya orijin" anlamındaki nidānadan) şemasıdır.Oniki Nidānalar her biri bir sonrakine yol açacak şekilde birbirini takip eden nitelikler/koşullar arasında bir nedensellik ilişkisi tanımlar:Vedanā: genellikle duygu olarak çevrilir: buradaki "hazcı" bir anlamdadır, örn. bir şeyin hoşa gidip gitmemesi, veya nötr olmasıUpādāna: tutunma veya bağlanma; kelime aynı zamanda yenidendoğum döngüsünü besleyen yakıt anlamına da gelirBhava: kelime anlamıyla olma (varoluş) veya dönüşme. (Theravada bunun iki anlamı olduğunu açıklar: yeni bir varoluşu üreten karma ve varoluşun kendisi.)Jarāmaraṇa (yaşlılık ve ölüm) ve bununla birlikte śokaparidevaduḥkhadaurmanasyopāyāsa (yas, matem, acı, üzüntü ve ızdırap)Duyarlı varlıklar samsara boyunca, Nirvana’ya ulaşarak kendilerini bu ızdıraptan kurtarana değin sürekli acı çekerler. İlk Nidana’nın, cahilliğin ortadan kaldırılması, diğerlerinin de ortadan kalkmasını sağlayacaktır.
Prato (il)

Prato ili (İtalyanca: Provincia di Prato), orta İtalya'da Toskana bölgesinin ili olup merkezi ismini aldığı Prato şehridir. İlin alanı 365 km² olup bu ile bağlı olan 7 belde bulunur. Bu il 1992'de Floransa ilinden ayırılan arazilerden oluşturulmuştur. Bağlı olan belde sayısı ve yüzölçümü itibarıyla Prato ili (Trieste ilinden sonra) İtalya'da ikinci küçük ildir. Buna karşılık Toskana bölgesi içinde en yüksek ortalama kişi başına gelir bu ildedir.Prato ilinin kuzeyinde Emilia-Romagna Bölgesine bağlı Bologna ili; güneyinde ve doğusunda Floransa ili ve batısında Pistoia ili bulunur.Prato ili 1992'de Firenze ilinden 7 komünün ayrılması ile oluşturulmuştur. Nüfus sayımlarına göre 1992'ye kadar Firenze ilinde bulunan 7 komün ve sonra Prato ili için nüfusun 19. yüzyıl ve 20. yüzyılda gelişmesi şu gösterimde izlenebilir:Prato ilinin 7 belediyesi bulunmaktadır. Nüfus büyüklüğü (1.3.2010 itibarıyla) sırasına göre ilde bulunan yaklaşık 10.000 kişiden büyük nüfuslu belediyeler şunlardır.:
Prato Carnico

, İtalya'nın Friuli-Venezia Giulia bölgesinde bulunan Udine iline bağlı bir şehirdir. Trieste'nin 120 km kuzeybatısında, Udine'nin ise 60 km kuzeybatısında bulunur. Komünün nüfusu 31 Aralık 2019 tarihi itibarıyla 880 kişidir.
Pratomysia

Pratomysia, antik Bithynia'da bir Roma kasabasıydı. Adı eski yazarlarda geçmez, ancak epigrafik ve diğer kanıtlardan anlaşılmaktadır.
Pratt & Whitney

Pratt & Whitney (kısaca: P&W) bir Amerikan havacılık ve uzay şirketidir, merkezi Hartford, Connecticut'tadır. United Technologies Corporation (UTC)'ye bağlı bir kuruluştur. Pratt & Whitney'in uçak motorları hem sivil havacılıkta hem de askeri havacılıkta yaygın olarak kullanılır.Şirket 1860'ta Francis Pratt ve Amos Whitney tarafından Hartford şehrinde araç-gereç, tarım ve ziraat ve Amerikan İç savaşı döneminde silah üretici bir şirket olarak kurulmuştur. 1925 senesinde, I. Dünya Savaşında pilot olan Frederick Brant Rentschler, kendisi ilk uçak motorunu üretmek için sermaye ve üretim tesisi ararken bu şirketle tanışır. İşbirlikleri, bugün Pratt & Whitney Aircraft Company adı altında bilinen şirketle sonuçlanır.1929'da bu şirket Boeing, Sikorsky ve diğer şirketlerle birlikte United Aircraft and Transport Corporation Holding´i kurarlar. Piyasa payları ve tekelci konumları Amerikan Kartel Kurumu tarafından 1934'te bu şirketin tekrar parçalanmasına sebep olur.1926'dan sonra ilk defa bir 9-silindirli uçak yıldız motorunu üreterek havacılık sektörüne girmiştir.II. Dünya Savaşı sonunda, ilerleyen teknikler ile üretim sahaları uçak jet motorlarına kaydırılmıştır.JT3/J57 21.000 ünite Boeing 707, Douglas DC-8, Boeing B-52, North American F-100 ve Lockheed U-2 için satılmıştırGüncel ve çağdaş Pratt & Whitney jet motorları özellikle sivil yolcu uçakları için üretilir ve PW kısaltımı ile bilinir.Sivil yolcu uçak motorları yanı sıra, Lockheed, McDonnell Douglas/Boeing için savaş uçağı ve helikopter motorları, yüksek yeterlikli pompalar, Uzay Mekiği için Booster (güçlendirici itici) roketleri, Centaur roketleri için parça ve enerji üretimi için gaz türbinleri üretilir.Airbus A380 GP7200 jet motoru için P&W, General Electric ile ortak Engine Alliance şirketini kurmuştur.Türk Hava Yolları'na ait iştirak şirketi olan Turkish Technic ile Pratt & Whitney 2008 yılında imzaladıkları ortak girişim sözleşmesi üzerine 2009 yılında Turkish Engine Center adındaki uçak motoru bakım merkezini kurmuşlardır. Tesiste V2500 ve CFM56 model motorların bakım hizmeti gerçekleştirilmektedir. Turkish Engine Center, İstanbul, Pendik'te Sabiha Gökçen Havalimanı arazisi içerisinde yer almaktadır.
Pratt & Whitney Canada

Pratt & Whitney Canada, Kanada merkezli bir uçak motoru üreticisidir. PWC'nin merkezi Quebec'in Montreal'in hemen dışında yer alan Longueuil kentinde bulunur. PWC, United Technologies'in bir iş birimi olan ABD merkezli daha büyük Pratt & Whitney'in bir bölümüdür.PWC, P&W'ın bir alt bölümü olmakla birlikte kendi Ar-Ge'sini, pazarlamasını ve motor üretimini yürütmektedir. Şirket günümüz itibarıyla dünya çapında 10,000 çalışana sahip olup, bunların 6,000'i Kanada'da yer almaktadır.
Pratt & Whitney Canada PW200

Pratt & Whitney Canada PW200, özellikle helikopter için geliştirilmiş bir turboşaft motorları ailesidir. 1990'larda hizmete girdi.Maksimum sürekli güç  . "İkiz paket" İlk çalıştırma 1985, 1987'de iptal edildi. Bell TwinRanger için tasarlanmıştırPW200'ün geliştirilmiş versiyonu. Geliştirmeler arasında; Daha düşük yakıt tüketimi, Çift Kanallı Tam Yetkili Dijital Motor Kontrolü (FADEC), Azaltılmış çevresel emisyonlar ve  değişen güç çıkışında artış ila
Pratt & Whitney F100

Pratt & Whitney F100 (şirket tanımı JTF22),Pratt & Whitney tarafından üretilen, F-16 ve F15 savaş uçaklarına güç veren artyakıcı turbofan motor.Fernandez, Ronald (1983), Excess Profits: The Rise of United Technologies, Boston: Addison-Wesley, ISBN 9780201104844.*
Pratt & Whitney F119

Pratt & Whitney F119, şirket içi adı PW5000, Pratt & Whitney tarafından Lockheed Martin F-22 Raptor gelişmiş taktik avcı uçağı için geliştirilmiş bir artyakıcılı turbofan jet motorudur.Motor  itme gücü sınıfındadır ve süperseyir için tasarlanmıştır. Selefi F100'den %40 daha az parça ile yaklaşık %22 daha fazla itme gücü sağlayan F119, Mach 1.8'e kadar hızda sürekli süpereyire izin verir. F119'un nozulları, F-22 gelişmiş manevra kabiliyeti sağlamak için motor itkisini eğim ekseninde ±20° yukarı veya aşağı yönlendirmesini sağlayan 2D itiş vektörlemesi teknolojisini içerir.F119 türevi Pratt &amp; Whitney F135,  itiş gücü ile Lockheed Martin F-35 Lightning II'de kullanılmaktadır.F119-PW-100 : 35.000 lbf itme sınıfı için daha büyük fanlı ve artan bypass oranına (BPR) sahip F-22A için üretim motoru.
Pratt & Whitney GG4

Pratt & Whitney GG4 ve FT4, Pratt & Whitney J75 / JT4 turbojet hattından geliştirilen ilgili aero türevli gaz türbin motorlarıdır. Tipik olarak turboşaft motorları olarak çalıştırılan, halka şeklinde yanma elemanına sahip eksenel ikiz makaralı turbojetlerdir. Bu konfigürasyonda, gaz jeneratörü, bir gücü veya "Serbest Türbin"i çalıştırmak için genişleyen gazları temin eder. Bu türbin daha sonra denizcilik uygulamaları için elektrik jeneratörlerini, mekanik pompaları veya pervaneleri çalıştırmak için kullanılır.GG4, gemilerde elektrik tahriki ve su ve gaz boru hatları için gaz kompresörlerini etkinleştirmek için de kullanılabilen, kendi kendine yeten, kendi kendini düzenleyen, uzaktan kumandalı, hızlı yanıt veren, zirveye ulaşan bir güç jeneratörüdür.1960'larda, zirve noktasında yaklaşık 1.300 birim çalışır durumda olarak tanıtıldı. Birçok birim bugün hala küresel olarak faaliyettedir.Tek bir motorun tipik çıkışı, koşullara ve yapılandırmaya bağlı olarak 16 ila 30 MW arasındadır. Motorlar, daha verimli güç üretimi için 8 adede kadar başka motorla birlikte çalışmak üzere birleştirilebilir. Verimliliği artırmak için bir yoğuşma kazanı ile kombinasyon halinde bir kombine çevrim ünitesi olarak da çalıştırılabilirler.
Pratt & Whitney J48

Pratt & Whitney J48 (şirket adı JT7 Turbo-Wasp), Rolls-Royce Tay'ın lisanslı bir versiyonu olarak Pratt & Whitney tarafından geliştirilen bir turbojet motorudur. Tay / J48, Rolls-Royce Nene'nin (Pratt & Whitney J42) genişletilmiş bir geliştirmesiydi.1947'de Birleşik Devletler Donanması'nın emriyle Pratt & Whitney, Grumman F9F Panther savaş uçağında kullanılmak üzere J42 (şirket adı JT6) lisansı altında Rolls-Royce Nene santrifüj akışlı turbojet motorunu üretmek için bir anlaşma yaptı. Nene'nin, Panther Luke Hobbs'un gelişmiş versiyonlarında gelecekteki ağırlık artışıyla başa çıkma potansiyeline sahip olmayacağından endişe duyarak, P & W'nin ana şirketi United Aircraft Corporation'ın mühendislik başkan yardımcısı, Rolls-Royce'den Pratt & Whitney'in de üreteceği Nene'ye dayalı daha güçlü bir motor tasarlamasını talep etti.1948'de Rolls-Royce, Tay turbojet'i aynı zamanda bir santrifüj akış tasarımı tasarladı. Ancak Rolls-Royce daha sonra Avon olacak eksenel kompresörle iyileştirilmiş bir tasarım geliştirirken, Tay turbojet'in geliştirilmesi ve üretimi Pratt & Whitney'e bırakıldı. Ancak Rolls-Royce, ABD dışında Tay haklarını elinde tuttu.1950'lerde Grumman F9F-5 Panther dahil olmak üzere çeşitli uçak türleri J48 motorunu kullandı. Grumman F9F-6 / F9F-8 Cougar ABD Hava Kuvvetlerinin Lockheed F-94C Starfire ve Kuzey Amerika YF-93, J48 motorunun art yakma versiyonlarını kullandı.
Pratt & Whitney J58

Pratt & Whitney J58 (şirket adı JT11D-20), Lockheed A-12,YF-12 ve SR-71 uçaklarını çalıştıran bir Amerikan jet motoruydu . Arttırılmış itme sağlayan güçlü bir turbojetti.Uzun yıllar boyunca CIA ve USAF için görev gereksinimlerini karşılayan motor performansı, daha sonraları daha yüksek uçak sürtünmesi ile başa çıkmak için daha fazla itme gerektiren NASA deneysel çalışmaları (uçağın tepesinde harici yük taşıma) için biraz geliştirildi.J58, şirket adı JT11,  başlangıçta ABD Donanması'na J58 Donanması adı ile önerildi.  Ayrıca çeşitli Donanma ve Hava Kuvvetleri uçakları için önerildi, örneğin Convair F-106, Kuzey Amerika F-108, Convair B-58 Hustler , Vought XF8U-3 Crusader III ve Kuzey Amerika A3J Vigilante . Bu uygulamaların hiçbiri takip edilmemiştir.J58, Martin P6M jet uçan botunun planlanan versiyonuna  güç sağlamak adına ilk olarak ABD Donanması  için geliştirildi. P6M, Allison J71-A-4 motorlarını kullanarak çalıştırılmaya başlandı ve ardından J58, geliştirme sorunları nedeniyle hazır olmadığından ABD Donanması Pratt & Whitney J75'i kullanmaya başladı. Bu uçağın yapımının iptali üzerine, Convair Kingfish ve Lockheed A-12, YF-12A ve SR-71 için J58 seçildi.Maksimum itiş: Sıfır rüzgar hızında, deniz seviyesinde normal bir günde, kurulmuş halde; ıslakken 113.43 kN, kuruyken 80.07 kN .  Kurulmamışsa ıslakken 151.24 kN , kuruyken 111.21 kN
Pratt & Whitney J75

J75 askeri amaçlı olarak, Convair F-106 Delta Dart, Lockheed U-2 ve Republic F-105 Thunderchief'de kullanıldı. Ayrıca prototip ve deneysel olarak da, Avro Canada CF-105 Arrow, Lockheed A-12, Martin P6M SeaMaster, North American YF-107 ve Vought XF8U-3 Crusader III'te kullanıldı.Pratt & Whitney JT3D turbofan motorundan önce JT4A, bazı Boeing 707 ve Douglas DC-8 modellerine güç sağladı. Orta menzilli Boeing 707-220 ve Douglas DC-8-20 ve uzun menzilli Boeing 707-320 ve Douglas DC-8-30'a geliştirilmiş saha performansı getirdi. 1959'un sonlarına doğru P&W, geçici olarak TF75 veya JT4D olarak adlandırılacak olan J75'in turbofan versiyonunu sunmayı düşündü ancak bu modele uçak endüstrisi tarafından çok az ilgi gösterildi.Uçaklardaki nispeten kısa ömründen sonra JT4A, FT4'ün 18.000 ila 22.000 hp arasında çeşitli modellerde üretildiği denizcilik alanında daha kalıcı bir kullanım olanağı buldu. Kullanım alanları arasında ilk türbin savaş gemileri, Kanadalı Iroquois sınıfı muhripler, Birleşik Devletler Sahil Güvenliği'ne ait Hamilton sınıfı kırıcılar, 1970'lerde üretilen buz kırıcılar USCGC Polar Sea (WAGB-11) ile USCGC Polar Star ( WAGB-10) (her biri CODOG konfigürasyonunda 3 motor) bulunmuştur ve ABD Donanması'nın Asheville sınıfı savaş teknesi için düşünülmüştür. Ancak şu anda yerini elektrik motorlarına bırakmıştır.Veriler: Jane's All the World's Aircraft 1962-63, Aircraft engines of the World 1966/67, Flight:Aero Engines 1960
Pratt & Whitney JT12

Pratt & Whitney JT12 (ABD askeri adı J60), küçük bir turbojet motorudur. Pratt & Whitney T73 (Pratt & Whitney JFTD12), ilgili bir turboşaft motorudur.J60 konsepti ve proje tasarımı, Temmuz 1957'de Montreal'deki United Aircraft of Canada'da (şimdi Pratt & Whitney Canada) başladı. Proje tasarım detayları, East Hartford'daki ana P&W şirketine aktarıldı ve Mayıs 1958'de askeri ismi YJ60-P-1 olan ilk prototip teste başladı.Uçuş testleri 1959'un başlarında tamamlandı, ardından yeni JT12A-5 motorları Temmuz 1959'da teslim edildi. Bunlar, 12.9 kN (2.900 lb st) dereceli iki Canadair CL-41 prototip eğitmeni içindi. Temel derecesi 14.69 kN (3.300 lb st) olan değiştirilmiş JT12A-3 turbojetler, iki Lockheed XV-4A Hummingbird VTOL araştırma uçağında test edildi. Bir sonraki JT12A-21 versiyonu, maksimum 17.91 kN (4.025 lb st) itme sağlayan bir art brülöre sahipti.
Pratt & Whitney JT9D

Pratt & Whitney JT9D, geniş gövdeli uçaklar için tasarlanmış, yüksek baypas oranlı jet motoru. Pratt & Whitney'in ilk yüksek baypas oranlı turbofanı olan JT9D, ilk defa Boeing 747-100'de kullanıldı.JT9D programı, Eylül 1965 yılında başladı ve ilk motor Aralık 1966 yılında test edildi. FAA sertifikasını Mayıs 1969'da alan JT9D, Mayıs 1970'te ise Boeing 747'ye güç vererek servise girdi. Ayrıca Boeing 767, Airbus A300 ila A310 ve McDonnell Douglas DC-10 uçaklarına da güç verdi. JT9D'nin geliştirilmiş varyasyonu olan JT9D-7R4 Eylül 1982'de tanıtıldı ve Haziran 1985'te çift motorlu jetler için 180 dakikalık ETOPS onayı aldı. 2020'ye kadar 169 milyon saatten fazla uçan JT9D'nin üretimi 1990 yılında durduruldu ve daha gelişmiş PW4000 ile değiştirildi.JT9D, C-5 Galaxy için geliştirildi. Pratt & Whitney'e ihtiyaç duyulan büyük motor türünü incelemesi için bir sözleşme verildi, ancak üretim sözleşmesi General Electric TF39'a verildi.
Pratt & Whitney PT1

Pratt & Whitney PT1, 1940'ların başında geliştirilen serbest pistonlu bir gaz türbini projesiydi. Proje hiçbir zaman yer test ünitelerinin ötesine geçmedi ve 1945 yılında PT2 turbopropunu geliştirmek için iptal edildi. PT1'in geliştirilmesi, Pratt & Whitney mühendislerine daha sonra Pratt & Whitney JT3 turbojet motoruyla sonuçlanan projelere uygulayacağı gaz türbinlerinin tasarımında değerli bir deneyim kazandırdı.
Pratt & Whitney PW1120

Pratt & Whitney PW1120 turbofan, F100 turbofan'ın bir türevidir. Tek bir F-4E savaş uçağının bir modifikasyonu olarak kuruldu ve iptal edilen IAI Lavi'ye güç sağladı.PW1120'nin İsrail Hava Kuvvetleri (IDF / AF) spesifikasyonlarına göre geliştirilmesi Haziran 1980'de başladı. Yalnızca küçük değişikliklerle F100 dijital elektronik kontrolün yanı sıra F100 ana modül şanzıman yakıt pompası ileri kanallarını korudu. Benzersiz PW1120 bileşenleri arasında geniş akorlu düşük basınçlı (LP) kompresör tek aşamalı soğutmasız düşük basınçlı (LP) türbin basitleştirilmiş tek akışlı artırıcı ve hafif bir yakınsak / ıraksak nozul bulunmaktadır. Tam ölçekli testler Haziran 1982'de başlatıldı ve PW1120'nin uçuş izni Ağustos 1984'te test edildi. PW1120, F100 ile yüzde 70 benzerliğe sahipti, bu nedenle IDF / AF'nin yedek parçalar için özel bir tesise ihtiyacı olmayacaktı. İsrail'deki Bet-Shemesh Engines Limited lisansı altında inşa edilecek.IAI, Kurnass 2000 olarak bilinen F-4E'nin bir yükseltme programı için uçak gövdesi / motor kombinasyonunu keşfetmek için IDF / AF'nin (334 / 66-0327 Numaralı) F-4E-32-MC'sinin sancak yatağına bir PW1120 kurdu. ("Ağır Çekiç") veya Süper Hayalet ve Lavi için bir motor test yatağı görevi görür. Motor, normalde F-4E'ye takılan General Electric J79-GE-17 turbojetten daha güçlü ve yakıt açısından daha verimli idi. Yapısal değişiklikler arasında hava giriş kanallarının modifiye edilmesi, yeni güç santrali bağlantı noktaları yeni veya modifiye edilmiş güç ünitesi yuva kapıları, entegre tahrik jeneratörleri ve otomatik gaz kelebeği sistemi ile yeni gövdeye monte dişli kutusu bulunuyordu. Ayrıca değiştirilmiş bir sızdırma yönetimi ve klima kanal sistemi, değiştirilmiş yakıt ve hidrolik sistemler ve bir güç santrali kontrol / uçak gövdesi arayüzü içeriyordu. İlk olarak 30 Temmuz 1986'da uçtu.Aynı F-4E'ye iki PW1120 santrali kuruldu ve ilk kez 24 Nisan 1987'de uçuruldu. Bu, Kurnass 2000'in art yakıcılar olmadan Mach 1'i aşmasına ve 1.04'lük bir savaş itme / ağırlık oranına sahip olmasına izin vererek çok başarılı olduğunu kanıtladı. Bu, sürekli dönüş oranını yüzde 15, tırmanma oranını yüzde 36, orta seviye hızlanmayı yüzde 27 ve düşük seviye hızı 18 bomba ile 1.046 km / s'den 1.120 km / s'ye (654 - 700 mph) iyileştirdi. veya 565 kn ila 605 kn). 1987'de Paris Air Show'da gösterildi.
Pratt & Whitney PW2000

Pratt & Whitney PW2000 motor ailesi, F117 askeri adı ile de bilinen ve başlangıçta JT10D olarak anılan 37.000 ila 43.000 lbf (160 ila 190 kN) arasında bir itki kuvvetine sahip yüksek bypaslı, turbofan bir uçak motorudur. Pratt & Whitney tarafından üretilen PW2000, Boeing 757 için tasarlandı. Rolls-Royce RB211 ile rekabet etmiştir.PW2000 serisi, çift kanallı tam yetkili dijital motor kontrol (FADEC) sistemine sahip çift şaftlı, eksenel hava akışı, dairesel yanma, yüksek bypaslı turbofan motordur. 1979 yılında geliştirilmeye başlanan motor, 1984 yılında FADEC kontrollü ilk sivil havacılık motoru olarak onaylandı.MTU, motorda yüzde 21,2 paya sahip olup, düşük basınçlı türbin ve türbin çıkış kasasının yanı sıra düşük basınçlı türbin ve diğer kritik bazı parçaları geliştirmiştir.İlk PW2000 serisi motor, Boeing 757-200'ü çalıştırdı. Sivil havacılıkta kullanılmaya, 1984 yılında Delta Air Lines ile başlamıştır.757 dışında, PW2000 serisi motorlar ayrıca Boeing C-17 Globemaster III askeri uçağında da kullanılır. PW2040 modeli Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri'nde kullanılan 757'lerin askeri versiyonu C-32 uçağında da kullanılmaktadır.16 Ekim 2008'de NTSB, FAA'nın Ağustos 2008'deki kontrolsüz türbin arızası olayının ardından motorun PW2037 modelinde acil yeni inceleme prosedürleri yayınlamasını tavsiye etti.Ailenin PW2043 versiyonu 1994 yılında piyasaya sürüldü. 43.000 lbf (190 kN) itki kuvveti sağlar. Önceki nesil motorlar PW2043 sürümüne dönüştürülebilir.
Pratt & Whitney PW4000

Pratt & Whitney PW4000, Pratt & Whitney tarafından bir JT9D'nin ardılı olarak üretilen yüksek baypaslı turbofan uçak motoru ailesidir. İlk defa Nisan 1984 çalıştırılmıştır, Temmuz 1986'da FAA sertifikası almıştır ve Haziran 1987'de piyasaya sürülmüştür. 50.000 ila 99.040 lbf (222 ila 441 kN) arasında değişen itiş gücü ile birçok geniş gövdeli uçakta kullanılmaktadır.
Pratt & Whitney PW6000

Pratt & Whitney PW6000, 18.000–24.000 lbf (80–107 kN) itki kuvveti ile Airbus A318 için tasarlanmış yüksek bypaslı bir turbofan jet motorudur.1999 yılında Pratt & Whitney, bakım maliyetini önemli oranda azaltmak ve aynı zamanda ağırlık ve yakıt tüketimi tasarrufu sağlamak için motoru asgari karmaşada tasarlamaya başlamıştır. Bununla birlikte, ilk testler, tasarımın vaadedilen yakıt yanma performansını karşılamadığını ortaya çıkardı. Sorunu çözmek için Pratt & Whitney, vadedilen performansa ulaşmak için MTU Aero Engines tarafından tasarlanan altı aşamalı bir yüksek kompresör kullanan güncellenmiş bir tasarımı yeniden doğruladı. PW6000, ilk uçuşunu 21 Ağustos 2000'de Plattsburgh Uluslararası Havaalanı'ndan (KPBG) uçurulan bir test uçağıyla gerçekleştirdi ve 1 saat 20 dakikalık uçuşu başarıyla tamamladı. Federal Havacılık İdaresi  tarafından Kasım 2004 yılında sertifikasyonu verilmiştir. ETOPS onayı ise Aralık 2005 yılında sağlanmıştır. Bu kategori'de rakibi CFM International tarafından üretilen CFM56 jet motorudur.LAN Havayolları, 15 Ağustos 2005'te PW-6000 motorları ile çalışan toplam 34 motor (30 kurulu ve 4 yedek) için 15 Airbus A318 uçağı sipariş etti. 2007 yılında LAN Havayolları ile servise girmiştir.
Pratt & Whitney R-1340 Wasp

Pratt & Whitney R-1340 Wasp, 1920'lerden itibaren Amerikan uçaklarında yaygın olarak kullanılmış pistonlu tipte bir uçak motorudur. Bu motor Pratt & Whitney şirketinin ilk motoru ve ünlü Wasp serisinin ilkidir. Tek sıralı dokuz silindir, hava soğutmalı bir tasarım ve hacmi 1.344 inç3 (22 L); hem strok hem de çapı 5.75 inç idi (146 mm). Toplam 34.966 motor üretildi.Çok sayıda sabit kanatlı uçak türünün yanı sıra, motor Agusta-Bell AB.102 ve Sikorsky H-19 gibi helikopterlere ve bir K sınıfı keşif balonuna güç sağlamak için kullanıldı.2016 yılında, American Society of Mechanical Engineers tarafından verilen Historic Engineering Landmark unvanını aldı.New England Hava Müzesi, Bradley Uluslararası Havaalanı, Windsor Locks, Connecticut'ta bir Wasp A ve üç Wasp C sergileniyor.Motorlar hâlâ yenilenebilir ve servis verebilir.  Dünyadaki en büyük R-1340 yenileme tesisi Covington Aircraft'ın Okmulgee, Oklahoma'daki Yıldız Motor Bölümü'dür.Bridgman, Leonard. Jane's All the World Aircraft 1945-46. Hammersmith, Londra: HarperCollinsPublishers (1994 yeniden basımı).Gunston, Bill. Hava Motorları Dünya Ansiklopedisi: Öncülerden Günümüze. 5. baskı, Stroud, UK: Sutton, 2006.Beyaz, Graham. İkinci Dünya Savaşı Müttefik Uçak Pistonlu Motorları: İkinci Dünya Savaşı Sırasında İngiltere ve ABD Tarafından Üretilen Ön Cephe Uçak Pistonlu Motorlarının Tarihçesi ve Gelişimi. Warrendale, Pensilvanya: SAE International, 1995.1956'dan kalma taranmış bir Pratt & Whitney referans belgesi olan "Wasp & R-1340 Belirlenmiş Motorlar Dizini", farklı Wasp versiyonlarını, teknik özelliklerini ve takıldıkları uçağı detaylandırmaktadır.Pacific Warbirds, Oahu, Hawaii'de kullanımda olan bir "Pratt & Whitney 1340N Radyal Motor"  lu T-6 Texan.
Pratt & Whitney R-1535 Twin Wasp Junior

Pratt & Whitney R-1535 Twin Wasp Junior, 1930'larda Amerikan uçaklarında kullanılan bir motordur. Motor 1932'de 9 silindirli R-985'in 14 silindirli versiyonu olarak tanıtıldı. İki sıralı, hava soğutmalı radyal bir tasarımdır. Motor hacmi 1,535 inçtir (25.2 L); hem çap hem de strok 5 3⁄16 inçtir (131.8 mm).New England Hava Müzesi, Bradley Uluslararası Havaalanı, Windsor Locks, Connecticut'ta bir R-1535-96 sergilenmektedir.Gunston, Bill. Hava Motorları Dünya Ansiklopedisi: Öncülerden Günümüze. 5. baskı, Stroud, UK: Sutton, 2006.White, Graham. İkinci Dünya Savaşı Müttefik Uçak Pistonlu Motorları: İkinci Dünya Savaşı Sırasında İngiltere ve ABD Tarafından Üretilen Ön Cephe Pistonlu Uçak Motorlarının Tarihçesi ve Gelişimi  Warrendale, Pensilvanya: SAE International, 1995.
Pratt & Whitney R-1690 Hornet

Pratt & Whitney R-1690 Hornet, Tek sıralı, 9 silindirli, soğutmalı yıldız tipi bir motor. Yaygın olarak kullanılan bir Amerikan uçak motoruydu . Pratt & Whitney tarafından geliştirilen motor, 1926'dan 1942'ye kadar toplam 2944 adet üretildi. İlk olarak 1927'de kullanıldı. . Yer değiştirme 1,690 inç küp (27,7 L) idi. İtalya'da Fiat A.59 olarak lisans altında inşa edilmiştir. Almanya'da üretilen BMW 132 bu motorun geliştirilmiş bir versiyonuydu. R-1860 Hornet B de, bu motorun 1929'da üretilen genişletilmiş bir versiyonuydu.New England Hava Müzesi, Bradley Uluslararası Havaalanı, Windsor Locks, CT'de sergilenen bir R-1690 bulunmaktadır.
Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp

Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp, Amerikan hava soğutmalı radyal uçak motoru’dur. Motor hacmi 1.830 inç küptür (30 L). Piston çapı ve stroğu 5.5 inçtir (140 mm). Tasarımın geçmişi, 1929'da Pratt & Whitney'de çift sıralı tasarımlar üzerinde yapılan deneylere kadar uzanır. Üretimi 1932'de başlamış ve 1930'larda çok kullanılmıştı.Motor, iki sıralı, 14 silindirli (arkaya yedi silindirli), hava soğutmalı radyal tasarımlıdır. En çok üretilmiş iki uçak olan dört motorlu Consolidated B-24 Liberator ağır bombardıman uçağı ve çift motorlu Douglas DC-3 uçaklarında  bu motor kullanılmıştır. Tarihte şimdiye kadar toplam 173.618 R 1830 motor üretilmiştir.Daha geliştirilmiş versiyonu olan R-2000, 1942'den itibaren üretildi. R-2000’de silindir çapı 5,75 inç'e (146 mm) çıkartıldı. Yakıttan tasarruf sağlamak ve daha düşük oktanlı yakıtla daha yüksek güç değerlerinde çalışmasına imkan vermek için motorda birçok küçük değişiklikler yapıldı. R-2000 çoğunlukla Douglas DC-4'te kullanılmıştı.Bugün çoğunlukla kullanımdan kaldırılan R-1830, hâlâ Douglas DC-3'te ve hava gösterilerinde görülen çeşitli müze uçaklarında ve eski piston motorlu savaş uçaklarında kullanılmaktadır. Bu motor artık üretilmemektedir ama yedek parçaları hala mevcut ve ikinci el motorlar ve parçalar için hala pazarı vardır.R-1830-SC3-G : 1.065 hp (749 kW) İsveç'te SFA şirketi tarafından İsveç J 22, B 17 ve B 18 için STWC-3G ile aynı motor üretildi.Model R 1830 86, New England Hava Müzesi Bradley Uluslararası Havaalanı Windsor Locks Connecticut'ta sergileniyor.Model R 1830 92, Smithsonian Enstitüsü'nün Washington DC'deki Ulusal Hava ve Uzay Müzesi'nde sergilenmiştir.Güç çıkışı: Kalkış için 2.700 rpm'de 1.200 hp (895 kW) 13.120 ft'de (4.000 m) 2,325 rpm seyir gücünde 700 hp (522 kW)
Pratt & Whitney R-1860 Hornet B

Pratt & Whitney R-1860 Hornet B, bir uçak motorudur. Pratt & Whitney'in daha önceki uçak motoru R-1690 Hornet'in geliştirilmiş halidir. Kapasitesi 1.690'dan 1.860 inç küpe (in³) (30.5 L) çıkartıldı. Silindir çapı 1/8 inç krank mili stroku 3/8 inç artırıldı. Her iki motor da tek sıra dokuz silindirli, hava soğutmalı radyal motorlardı.Motorun silindir ve valf tasarımı, itme çubuklarıyla çalıştırılan iki büyük valfe sahip bir şekilde tasarlanmıştı. Genişletilmiş motor George Willgoos tarafından tasarlandı ve ilk olarak 1929'da kullanıma sunuldu. Hornet serisi motorlar Wasp'a benziyordu, ancak daha büyüktü. Bu motorlardan Hornet B ve R-1830 Twin Wasp, neredeyse aynı deplasmana sahipti (1860'a karşı 1830), ancak on dört silindirli Twin Wasp, dokuzdan daha karmaşık ve maliyetliydi. Twin Wasp, çok daha güçlü bir motordu Hornet B'nin 575 bg gücüne karşılık 800 bg üretmekteydi. Aynı deplasman başına daha fazla silindire sahip olmak, aynı zamanda daha yumuşak bir motor yaratmakta, çünkü tek tek pistonlar daha küçük ve daha hafif  ve aynı zamanda strok daha kısa olmaktaydı. Kısa strok, ileri geri hareketten kaynaklanan titreşimi ve dolayısıyla mürettebat ve mekanik parçalarda oluşabilecek aşınmaları azaltkmaktadır. Wasp'ın bir diğer avantajı ise Hornet'e göre küçük çapa sahip olmasıydı. Hornet'in nispeten büyük çapı, küçük, tek motorlu bir uçakta kullanıldığında görüş açısında ciddi bir dezavantaj yaratmaktadır.Teknik olarak yetkin bir tasarım olmasına rağmen, büyütülmüş Hornet B motoru ticari bir başarı sağlamadı. Kullanıcılar, yukarıdaki nedenlerden ötürü R-1830 Twin Wasp'ı kullanmayı tercih etmişlerdir.
Pratt & Whitney R-2000 Twin Wasp

Pratt & Whitney R-2000 Twin Wasp, 1942 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde askeri uçaklara güç sağlamak için geliştirilmiş bir radyal motordur.R-2000, üretim maliyetlerini ve yakıt gereksinimlerini azaltmaya odaklanan, Pratt & Whitney R-1830 Twin Wasp'ın genişletilmiş bir versiyonuydu.  Motoru silindir çapı, 146 mm'ye (5.75 inç) yükseltilirken, strok 140 mm'yi (5.5 inç) korudu. Yer değiştirme  2,000 in3(32.8 l) olmuştur R-1830'da, arkaya monte manyetolar yerine öne monte edilmiş, krank mili için makaralı rulmanlar, yerine düz rulmanlar tercih edilmiştir. Savaş zamanı 100 oktan arzının yetersiz kalacağına dair korkular olduğu için  87 oktan yakıt gibi bir dizi ayrıntı değişikliği yapıldı. R-2000, 87 oktan ile 2,700 rpm'de 1,300 hp, 100 oktanla 1,350 hp üretmektedir.
Pratt & Whitney R-2060 Yellow Jacket

Pratt & Whitney R-2060 Yellow Jacket, 1930'ların başında Amerika Birleşik Devletler Ordusu için geliştirilmiş sıvı soğutmalı bir uçak motoru projesiydi.1932 yılında ilk uçuşunu gerçekleştirdi. Motorda dört sıralı silindirden oluşan beş sıra vardı. 1.000 hp güç üretmek üzere tasarlanan motor, 35 saatlik testin ardından son çalışmasında 1.116 hp üretti. Motor, Pratt & Whitney'in hava soğutmalı R-1830 Twin Wasp radyal motorunun sürekli olarak  geliştirilmesi kararı üzerine iptal edildi.
Pratt & Whitney R-2180-A Twin Hornet

Pratt & Whitney R-2180-A Twin Hornet Pratt & Whitney tarafından ABD'de geliştirilmiş bir yıldız tipi motordur. Her sırada yedi silindir olmak üzere iki silindiri vardır.https://web.archive.org/web/20160411162935/http://www.enginehistory.org/P%26W/R-2180/R-2180Index.pdf
Pratt & Whitney R-2180-E Twin Wasp E

Pratt & Whitney R-2180-E Twin Wasp E, Amerika Birleşik Devletleri'nde Pratt & Whitney tarafından geliştirilen bir radyal uçak motorudur. Her biri yedi silindirli iki sıraya sahiptir. Tek üretim uygulaması İkinci Dünya Savaşı sonrası Saab 90 Scandia uçağında yapıldı.R-2180-E, yirmi sekiz silindirli R-4360 Wasp Major motorunun etkili bir şekilde on dört silindirli basitleştirmesidir; silindirleri Wasp Major ile aynı boyut ve motor hacmine sahiptir.R-2180-E Twin Wasp E, Douglas DC-4 için bir motor yükseltmesi olarak kullanılmak üzere 1945'te sertifikalandırlımış bir "power-egg" kurulumunda mevcuttu.
Pratt & Whitney Rocketdyne

Pratt & Whitney Rocketdyne (PWR), sıvı yakıt kullanan roket motorları tasarlayan ve üreten bir Amerikan şirketidir. United Technologies Corporation'ın tamamen sahip olduğu bir yan kuruluş olan Pratt & Whitney'in bir bölümüdür. Merkezi Kaliforniya'da, Los Angeles'teki Canoga Park'tadır. 2013 yılında şirket GenCorp'a satıldı ve Aerojet Rocketdyne'in bir parçası haline geldi.Pratt & Whitney Rocketdyne, 2005 yılında Pratt & Whitney Space Propulsion ve Boeing Rocketdyne Propulsion &amp; Power'ın United Technologies Corporation tarafından Boeing'den satın alınmasının ardından birleştirilmesi sonucunda kuruldu. Boeing, Canoga Park'ın üzerindeki 2,800 dönümlük Rocketdyne Santa Susana Saha Laboratuvarı arazisini elinde tutarken, mühendislik ve tasarım çalışmalarının çoğu Florida, West Palm Beach yakınlarındaki Beeline Otoyolu üzerinde bulunan Pratt & Whitney Space Propulsion tesisinde yürütülmeye devam etti.Temmuz 2012'de United Technologies Corporation, Pratt & Whitney Rocketdyne'i roket motoru üreticisi Aerojet'in de sahibi olan Gencorp'a satmayı kabul etti. Satış, şirketin Aerojet Rocketdyne'i oluşturmak için Aerojet ile birleştirildiği Haziran 2013'te tamamlandı.RL10 (LH2/LOX) Pratt & Whitney tarafından geliştirilen Amerikan Makine Mühendisleri Derneği (ASME) Tarihi Dönüm Noktası. Satürn I, Delta IV'ün üst aşaması, Atlas V ve Titan roketleri için Centaur üst aşaması ve dikey inişli McDonnell Douglas DC-X için kullanılan "Delta Clipper". Altair ay iniş aracı için ana itme motoru olarak hizmet etmesi amaçlanmıştı.SJ61 (JP-7/yutulmuş hava) Boeing X-51 hipersonik gösteri aracında çift modlu bir ramjet/scramjet motoru.J-2X (LH2/LOX) 2013 itibarıyla, Uzay Fırlatma Sistemi'nin II. Bloğu için Dünya Kalkış İstasyonu'nda kullanılmak üzere geliştirilmektedir.
Pratt & Whitney T34

Pratt & Whitney T34 (şirket adı PT2 Turbo-Wasp), Pratt & Whitney tarafından tasarlanan ve üretilen bir Amerikan eksenel akışlı turboprop motordu. Tek büyük uygulaması Douglas C-133 Cargomaster'daydı.1945'te Amerika Birleşik Devletler Donanması bir turboprop motorun geliştirilmesini finanse etti. T34, 1951'den 1960'a kadar üretildi, ancak hiçbir zaman ABD Donanması uçak üretiminde kullanılmadı.Üç geniş kanatlı pervaneli YT34 motoru, test için iki Navy Lockheed R7V-2 Constellation (C-121s) varyantı için yapılmıştır. Uçuş testleri 1 Eylül 1954'te yapıldı.Eylül 1950'de bir test yatağı Boeing B-17 Uçan Kale, bombardıman uçağının burnuna monte edilmiş bir T34 turboprop ile uçtu. T34 için ilk uygulama, daha sonra Aero Spacelines Super Guppy olan Boeing YC-97J Stratofreighter oldu. Motor için bir sonraki uygulama, Douglas C-133 Cargomaster'dı.eşdeğeri, inşa edilmemiş sivil versiyon Lockheed L-1449'a ve muhtemelen L-1549'a güç sağlamak için planlandı.Maksimum güç çıkışı: 5.500 shp (4.103 kW) artı 1.252 lbf (5.57 kN) itme, 6.000 ehp (4.476 kW) (kalkış gücü)
Pratt & Whitney Wasp serileri

Pratt & Whitney Wasp yıldız tipi pistonlu motorların hava soğutmalı ve 1930'lar, 1940'lar ve 1950'lerde geliştirilen bir ailesinin sivil adıydı.Pratt & Whitney Uçak Şirketi (P&W) was founded in 1925'te önceden Wright Havacılık'ın Başkanı olan Frederick B. Rentschler tarafından kuruldu. Kendisi ile birlikte Wright'ın en iyi tasarımcılarındanlarından bazılarını getirdi ve yeni takım hızlıca ilk tasarımlarıyla, R-1340 Wasp ile birlikte geldi.Not: Bu tasarımlar aşağıdaki şekilde motor yapısına atıfta bulunur: "R" = Radyal ve kübik inç üzerinden yaklaşık motor hacmi.
Pratt & Whitney X-1800

Pratt & Whitney X-1800 (daha sonra XH-2600 olarak büyütüldü), 1938 ile 1940 arasında geliştirilen ve yalnızca bir örnek inşa edilerek iptal edilen bir H-blok uçak motoru projesiydi.X-1800, su soğutmalı, 24 silindirli, 2,240 inç 3 deplasmanlı bir H bloğuydu, bu daha sonra 2,600 inç3 deplasmana genişletildi. Vultee XP-54, Curtiss-Wright XP-55 Ascender Northrop XP-56 Lockheed XP-49 ve Lockheed XP-58 Chain Lightning'de kullanılmak üzere tasarlandı. Öngörülen performans, yüksek irtifa performansını güvence altına almak için bir turboşarj ile 1.800 ila 2.200 hp (1350-1640 kW) olacaktı. Tanımlama, daha olağan kübik inçlik motor yer değiştirme rakamından ziyade amaçlanan güç oranından geldi.Seri üretim için hedef tarih 1942 idi. Ancak 1940 yılında, test tezgahındaki performans, önemli ölçüde ek geliştirme çabasına ihtiyaç olduğunu göstererek gelişmeye devam etmedi. Pratt & Whitney daha sonra X-1800'ün geliştirilmesini Ekim 1940'ta radyal motorlara yoğunlaşmak için yapılan tek bir tane ile bitirdi.
Pratt & Whitney XH-3130

Pratt & Whitney XH-3130 (bazen XL-3130 olarak da adlandırılır)), 1930'ların sonlarında Birleşik Devletler Donanması için geliştirilen bir H-tipi uçak motoru projesiydi. Tasarım daha sonra XH-3730 olarak genişletildi, ancak proje 1940 yılında Pratt & Whitney'in R-4360 Wasp Major hava soğutmalı radyal motorunun geliştirmesi üzerine iptal edildi.
Pratt & Whitney XT57

Pratt & Whitney XT57 (şirket adı: PT5), 1950'lerin ortalarında Pratt & Whitney tarafından geliştirilen eksenel akışlı bir turboprop motordu. XT57, Pratt & Whitney J57 turbojet'ten geliştirilmiştir.J57'nin bir turboprop geliştirmesi olan bir XT57 (PT5), JC-124C'nin (BuNo 52-1069) burnuna monte edildi ve 1956'da test edildi.15.000 şaft beygir gücü (11.000 kW) olarak derecelendirilen XT57, o zamanlar var olan en güçlü turboprop motordu ve Amerika Birleşik Devletleri'nde şimdiye kadar üretilmiş en güçlü turboprop olmaya devam ediyor. Motor bölünmüş kompresör tasarımına sahipti.Douglas C-132 uçağında kullanılmak üzere tasarlanan XT57 turboprop, o sırada uçuşta kullanılacak en büyük çaplı pervane olan 20 fit (6,1 metre) çapında Hamilton Standart Model B48P6A pervane kullandı. Tek dönüşlü pervanenin dört içi boş çelik bıçağı vardı, maksimum 22 inç (56 santimetre) bıçak kirişi, 5 ft 6 inç (1.7 m) uzunluk ve 3.600 pound (1.600 kilogram) ağırlık.1950'lerin sonlarında XT57, bir Saunders-Roe Princess uçan teknesinin Birleşik Devletler Donanması tarafından önerilen nükleer enerjili dönüşümünde kullanılmak üzere incelendi. Hizmete girmemiş olmasına rağmen, motor, 5.000-7.000 saat süreyle çalıştırmayı içeren 150 saatlik Pratt & Whitney test programını geçtiği için seçildi.Douglas C-132 a Mach 0.8 hızlı askeri nakliye uçağında kullanılacak 20 ft çapında (6.1 m) Hamilton Standart Turbo-Hidromatik pervane 15.000 hp (11.185 kW) turboprop kullanan bir turboprop motor
Pratt County

Pratt ili veya Pratt County Amerika Birleşik Devletleri'nin Kansas eyaletinde bulunan. Bir ildir. İlin nüfusu 2020 sayımına göre 9,157'dir. İlin merkezi Pratt şehridir.
Prattville, Alabama

Prattville ABD'nin Alabama eyaletine bağlı Autauga ilçesinin merkezi olan şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 33,960'tır.
Pratyusha Banerjee

Pratyusha Banerjee (10 Ağustos 1991 - 1 Nisan 2016), Hint sinema ve dizi oyuncusudur. Oyunculuk kariyerine Anandi karakterini canlandırdığı Balika Vadhu adlı yapımla adım attı. Asıl tanınmasını sağlayan yapımlar ise Bigg Boss 7 ve polisiye dizi Savdhaan India 'daki başarılı oyunculuğu ile olduSon dönemde Tv yapımları rol aldığı Pyaar Tune Kya Kiya ve 2014 yapımı Hum Hain Na ile adından söz ettiren oyuncu Banerjee 1 Nisan 2016'da Mumbai'de intihar ederek 24 yaşında yaşamına son verdi.
Pravastatin

Pravastatin, yüksek risk altındaki kişilerde kardiyovasküler hastalıkları önlemek ve anormal lipidleri tedavi etmek için kullanılan bir statin ilacıdır. Ağızdan alınır.Yaygın yan etkiler arasında eklem ağrısı, ishal, mide bulantısı, baş ağrısı ve kas ağrıları bulunur. Ciddi yan etkiler arasında rabdomiyoliz, karaciğer sorunları ve diyabet sayılabilir. Hamilelik sırasında kullanılması bebeğe zarar verebilir. Tüm statinler gibi, pravastatin de karaciğerde bulunan ve kolesterol üretiminde rol oynayan bir enzim olan HMG-CoA redüktazı inhibe ederek çalışır.Pravastatin 1980'de patentlenmiş ve 1989'da tıbbi kullanım için onaylanmıştır. Dünya Sağlık Örgütü'nün Temel İlaçlar Listesi'nde yer almaktadır. Jenerik ilaç olarak mevcuttur.
Pravda

Sovyetler Birliği döneminde Komünist Parti Merkez Komitesi'nin resmî yayın organıydı. 1991 yılında Komünist Parti'nin kapanmasından hemen sonra eski çalışanları tarafından aynı adla tekrar kuruldu. Bugün Rusya'da Pravda adıyla iki ayrı gazete yayınlanmaktadır. Biri özel bir medya kuruluşuna bağlı olarak yayın yaparken, diğeri Rusya Federasyonu Komünist Partisi'nin resmî yayın organıdır.Gazete ilk kez 1908'de, Lev Troçki yönetiminde Viyana'da basılmaya başlanarak, kaçak yollardan Rusya'ya sokuluyordu. 1912'de Petersburg'da gizli bir gazete olarak yayımlanmaya devam edildi. Çarlık Rejimi'nin polis örgütü tarafından sürekli olarak kapatılan gazete, her defasında başka bir adla yeniden çıktı.Pravda gazetesi baskılar nedeniyle birkaç kez adını değiştirmek zorunda kalmış, Listok Pravdi (Gerçek Yaprağı), Proletari (Proleter), Raboçi (İşçi) ve Raboçi Put (İşçi Yolu) adları altında yayınlanmıştır. Toplam 46 sayısı çıkaran ve Lenin, Stalin ve diğer Bolşeviklerin makalelerine yer veren Raboçi Put gazetesi, 24 Ekim 1917’de Geçici Hükümet tarafından kapatılmıştır. Aynı gün gazetenin 44. sayısı, Hükûmetin devrilmesi gerektiği manşetiyle çıkmıştır. Ardından Ekim Devrimi'nden sonra eski ismi olan Pravda olarak tekrar yayınlandı ve sonrasında, 1918'de, iktidarı alan Sovyetler Birliği Komünist Partisi'nin resmî yayın organı haline geldi.SSCB'nin dağılmasına değin ülkenin en önemli resmî gazetesi, haber ve eğitim organı olan Pravda, bilim, ekonomi, kültür ve edebiyat konularında, ideolojik yorumlar ve makaleler yayımlıyordu. Ayrıca okur mektuplarına ve onları komünist kuram ve programlar konusunda bilgilendirmeyi amaçlayan yazılara yer veriyordu. Uluslararası ilişkilerle ilgili haber ve yorumlar, Sovyet dış politikasının sesi durumundaki İzvestiya gazetesinde yer aldığından, Pravdadaki dış haberler genellikle yabancı ülkelerdeki iç gelişmelerle sınırlıydı. Az sayıda fotoğraf kullanan Pravda, sayfa düzeni ve tipografisiyle de SSCB Komünist Partisi'ni temsil eden bir yayın organıydı. Ayrıca uluslararası basında yer alan haberler, sansürlü olarak yayımlanırdı. Pravda'''da yayımlanan başyazılardan çoğu, rejimin ve komünist partinin resmî söylemleri olduğundan öteki Sovyet gazetelerinde de yayımlanırdı.Ağustos 1991'de Mihail Gorbaçov'un yönetimine karşı girişilen darbenin başarısızlığa uğramasının ardından, Boris Yeltsin tarafından çıkarılan bir kararnameyle Sovyetler Birliği Komünist Partisi kapatıldı. Bunun üzerine gazete çalışanları da Pravdanın Komünist Partiyle olan ilişkisini kestiler. Pravda'nın logosundaki parti amblemleri çıkarıldı ve gazete bağımsız bir organ durumuna geldi. Mart 1992'de yayımına ara verildi ve izleyen ay küçültülmüş boyutlarla yayımına yeniden başladı. 1999'da internet üzerinden yayınlanmaya başlayan ilk Rusça gazete olan "Pravda Online"ın ismi dışında Pravda gazetesiyle bir ilişkisi yoktur.Rusya Federasyonu Komünist Partisi'nin yayınladığı Pravda'' gazetesi ise logosunda ideolojik sembolleri bulundurmaktadır.
Pravdinsk

Pravdinsk (; ), Rusya'nın Kaliningrad Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir, Lava Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 1,300 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 4,323'tür.
Pravets

Pravets (), Bulgaristan'ın Sofya ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehir, ülkenin ortabatı kesiminde yer almaktadır. Yüzölçümü 316.715 km² olan şehrin nüfusu 2015 yılı itibarı ile 8,237'dir.
Pravia

Pravia, İspanya'nın 17 otonom bölgesinden kuzeyde, Cantabrian Denizi'ne kıyısı bulunan, içinde İspanya Krallığı'nın da bulunduğu Asturias Prensliği'ne bağlı belediye. 2002 yılındaki nüfusu; 9,245'tir.
Pravin Gordhan

Pravin Jamnadas Gordhan (d. 12 Nisan 1949, Durban), Güney Afrikalı siyasetçi ve Maliye Bakanı. Önceden 2009 ve 2013 yılları arasında da Maliye Bakanlığı görevini sürdürmüştür. 2014 ve 2015 yılları arasında Kooperatif Yönetimi ve Geleneksel İşleri Bakanlığı görevini üstlenmiştir.