barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Sovyet Antarktika Seferleri

Sovyet Antarktika Seferi (SAE ya da SovAE) (Rusca: Советская антарктическая экспедиция, САЭ, Sovyetskaya antarkticheskaya ekspeditziya), SSCB Bilimler Akademisi'nin Sovyet Antarktika Araştırma Komitesi tarafından yönetilen Arktika ve Antarktika Araştırma Enstitüsü tarafından düzenlenen ve 1955-1991 yılları arasında yapılan seferlerin ortak adı. Seferlerin yönetim, lojistik ve tedarik sorumluluğu Sovyetler Birliği Deniz Ulaştırma Bakanlığı'ndaydı.Antarktika ile ilk temas 1947 Ocak ayında balina avı filosunun Antarktika sularında avlanması sırasında gerçekleşti.Ancak ilk Sovyet seferi 1955 yılında düzenlendi. Seferler düzenli olarak, 1991 yılında Sovyetler Birliğinin dağılmasına kadar devam etti ve 36 sefer düzenlendi, birçok bilimsel araştırma yapıldı, araştırma istasyonları kuruldu. Sovyetler Bİrliği'nin dağılmasından sonra istasyonlar Rusya tarafından ele alındı. Seferler, Rus Antarktika Seferleri adıyla devam etti.Sovyetler Birliği Antarktika'ya ilk kez IGY çalışmaları kapsamında ayak bastı. Uluslararası Jeofizik Yılına hazırlık olarak Antarktika'daki ilk Sovyet istasyonu olan Mirny, 13 Şubat 1956 tarihinde Avustralya Antarktika Toprakları'nda Davis Denizi kıyısına yakın kuruldu. Aynı yıl Pionerskaya faaliyete geçirildi. 1957'de bu iki istasyona Komsomolskaya ve Vostok istasyonları ile 1958'de Erişilebilir Kutup İstasyonu eklendi.Boczek, B. A. (October 1984) "The Soviet Union and the Antarctic Regime" in The American Journal of International Law, 78(4):834–58Voronin, V. I. (1948) "The first Antarctic whaling expedition of the Slava flotilla" in Proceedings of the Soviet Geographical Society, 80(3):213–222
Sovyet Askerinin Rjev Anıtı

Sovyet Askerinin Rzhev Anıtı, Tver Oblastı'nın Rzhevsky Bölgesi'nde bulunan bir anıt parktır. Park, Rjev Muharebelerine adanmıştır.Anıtı inşa etme fikri, 2017'de zaferin yıldönümünde Rusya ve Beyaz Rusya Birlik Devleti Komitesi'ne ve Rus Askeri Tarih Kurumu (RMHS) gözlemcilerine mektup yazan savaş gazilerinden gelmiştir. Andrei Korobtsov ve Konstantin Fomin, projenin heykeltıraş ve mimarıdır. Anıtın inşası 2020 Ocak ayında başlanmış ve Mayıs ayı başlarında tamamlanmıştır. 9 Mayıs'taki yıl dönümü kutlamaları için zamanında tamamlanmasına rağmen, COVID-19 salgını nedeniyle açılış tarihi ertelenmiştir. Rus Devlet Başkanı Vladimir Putin, Belarus Cumhurbaşkanı Alexander Lukaşenko ve İkinci Dünya Savaşı Kızıl Ordu gazilerinin katıldığı  bir törenle 30 Haziran'da açılmıştır.Anıt, 10 metrelik bir höyük üzerindeki Kızıl Ordu'dan bir askerin 25 metrelik bronz bir heykeli ile biçimlendirilmiştir. Alana giden yolda, her iki tarafta yer alan duvarlar üzerinde bazı askerlerin resimleri ve savaş sırasında ölenlerin isimleri yer almaktadır. Bölgesel hükûmet  anıta yaklaşık 34 milyon ruble harcamıştır.  Rus hükümetinin katkısı ve özel bağışlarla birlikte projeye konulan bütçe 650 milyon ruble tolmuştur. Anıtın yapımı Lukoil gibi kuruluşlar tarafından da finanse edilmiş ve desteklenmiştir.
Sovyet Askerî Mezarlığı (Varşova)

Sovyet Askeri Mezarlığı (Rusça: Кладбище-мавзолей советских воинов в Варшаве; Lehçe: Cmentarz Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich), Varşova'nın Mokotów semtinde yer alan, Polonya'nın Nazi Almanyası işgalinden kurtuluşu sırasında ölen 21.468 Kızıl Ordu mensubu askeri anmak için inşa edilen anıt mezar.Anıt, Varşova'da II. Dünya Savaşı'nda savaşan kişilere adanmak üzere inşa edilen ilk anıttır. Anıt kompleksinde askerleri tebrik eden işçiler ve halk resmedilmiştir. 1944 yılında gerçekleşen Varşova ayaklanması'nın gerçekleştiği yerin hemen yakınında bulunan anıt sosyalist gerçekçilik akımı örnek alınarak inşa edilmiştir ve 9 Mayıs 1950'de resmi olarak açılmıştır.19,2 hektarlık alana sahip mezarlık kompleksinin ana bölgesinde, iki bölgeye ayrılacak şekilde askerlerin toplu mezarları bulunur. Her iki bölgenin tam ortasında 38 metrelik bir dikilitaş yer alır. Dikilitaşın tepesinde kızıl yıldız sembolü yer alır. Mezarlıkta Rusça ve Lehçe yazılar mevcuttur.Anıt mezarlık günümüzde Polonya yasaları tarafından korunmaktadır. Mezarlık, şehir yetkilileri tarafından iki ayda bir temizletilir.17 Ocak 2002'de, Varşova'nın Nazilerden kurtuluşunun 57. yıldönümünde Rusya ve Polonya devlet başkanları Vladimir Putin ve Aleksander Kwaśniewski mezarlığa çelenk koymuşlardır. Ocak 2007'de çıkan kararnameye göre Polonya mezarlığın bakım ve onarımından sorumlu tutulmuştur.Ağustos 2016'da Rusya Federasyonu'nunda anıt mezarlığın resmedildiği 5 rublelik madeni para üretilmiştir.
Sovyet Barış Komitesi

Sovyet Barış Komitesi veya Sovyet Barışı Koruma Komitesi  (), Sovyetler Birliği'nde barış hareketlerinden aktif olarak sorumlu devlet kuruluşu. 1949 yılında kurulan kuruluş, 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılması sonucu feshedildi.Sovyet Barış Komitesi Ağustos 1949'da kuruldu. Aynı yıl kurulan Dünya Barış Konseyi'nin bir üyesi olarak kuruluş toplantısında yer aldı. Batılı ülkelerde komünist olmayan savaş karşıtı hareketleri destekledi, ancak Sovyetler Birliği veya müttefik devletlerdeki aynı tür hareketlerde sınırlı destek sundu. Örneğin, 1962'deki Dünya Barış Konseyi toplantısında Sovyetler Birliği'nin nükleer silah testlerini savundu. Komitenin izni olmadan faaliyet gösteren barış hareketleri Sovyetlerde daima şüpheli olarak görüldü. 1985–1991 tarihleri arasında perestroyka döneminde bağımsız hareket etme olanağı buldu.Sovyet Barış Komitesi Sovyetler Birliği'nin dağılması sonrası feshedildi. Yerine 1992 yılında Barış ve Uzlaşma Federasyonu kuruldu.
Sovyet Gürcistanı (gazete, 1922)

Sovyet Gürcistanı (kiril alfabesiyle Советы Гюрджюстан), 1922 yılında Gürcistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde kurulan Azerice yayınlanan haftalık siyasi gazete. Gazete tarımla ilgili yazılarıyla öne çıkmıştır. Baş editörlüğünü S. Süleymanov  yapmıştır.1927-1939 arası "Yeni Düşünce" (Ени фикир) ardından sonra "Yeni Köy" (Ени кенд) adı altında yayımlandı. 1975 yılında Onur Rozeti Nişanı'na layık görüldü. O düzeni "Şeref madalyası" (1972) layık görüldü. 1970'li yıllarda gazete yaklaşık 35 bin tirajla yayın hayatına devam etti.
Sovyet Kürdistanı

Sovyet Kürdistanı (coğrafya): 19. yüzyılın ikinci yarısında yazılan kitaplarda ve masallarında "Kürtlerin yaşadığı alan", "Kürt bölgesi" ve "Kürdistan" adıyla geçen ve Bolşeviklerce ilk defa 1921 yılında resmî olarak anılan jeokültürel bölge.Sovyet Kürdistanı (belgesel): 1938 tarihinde gösterime giren Azerbaycan Kürtleriyle birlikte genel olarak Sovyetler Birliği'nde yaşayan Kürtlerin Ekim Devrimi ile birlikte değişen toplumsal yaşantısını konu alan Sovyetler Birliği yapımı belgesel film.Sovyet Kürdistanı (gazete): İlk editörü Kürdistan Uyezdi'nin ilk Kürtçe öğretmeni Brehimê Memmedov olan ve Sovyetler Birliği'inde yayımlanan gazete.
Sovyet Kürdistanı (gazete)

Sovyet Kürdistanı (; Sovetski Kyrdystan, ), 1932 yılında Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde kurulan Azerice yayınlanan Laçın merkezli siyasi gazete. Kürdistan Uyezdi'nin kurulmasının ardından bölgedeki ilk Kürtçe öğretmeni olan Brehimê Memmedov gazetenin ilk editörü idi. Sovyetler Birliği'nde yaşayan Kürtleri konu alan almıştır.
Sovyet Milisinin 50 Yılı Jübile Madalyası

Sovyet Milisinin 50 Yılı Jübile Madalyası (), 20 Kasım 1967'de Sovyet Milisinin kurulmasının 50. yıldönümünü kutlamak için SSCB Yüksek Sovyet Başkanlığı kararnamesi ile kurulan Sovyetler Birliği Devlet Memorial Madalyasıydı. Çoğunlukla hak eden devlet polisi mensuplarına verildi. Tüzüğü, 18 Temmuz 1980'de Yüksek Sovyet Presidyumunun kararnamesiyle değiştirildi.Sovyet Milisinin 50.Yılı Jübile Madalyası ile ödüllendirildi. Yüksek, orta ve üst düzey yöneticilerin yanı sıra, 21 Kasım 1967 tarihinden itibaren SSCB Genel Sekreteri'nin organları, ajansları ve kurumlarının hizmetinde olan polis memurları ve Özel emniyet rütbesine sahip, kamu düzeninin organlarından çıkarılan, rezerve edilen veya emekli olan ve 25 yıl veya daha fazla hizmet alan kişiler. Polis yetkililerine etkinliklerinde aktif olarak katkıda bulunan ve polis otoritelerine yardım eden SSCB Kamu Düzeni Bakanlığı'nın üst düzey, orta ve üst düzey yöneticileri ile astsubaylar ve diğer servislerin ve bölümlerin personellerine de verilebilir. Sunum uzman makamı, SSCB Genel Sekreteri Bakanı, sendika ve özerk cumhuriyetlerin kamu düzeni bakanları, il, belediye, yol bölgeleri (ofisler) ve SSCB Kamu Düzeni Bakanlığının polis eğitim kurumlarının yürütme komitelerinin kamu düzeni bölüm başkanları idi. Her madalya ödül teyidi ile geldi; bu tasdik, ödülün ismini taşıyan küçük, 8 cm x 11 cm karton kitapçık, alıcının ayrıntıları ve içeride resmi damga ve imza şeklinde geldi."Sovyet Milisinin 50 Yılı Jübile Madalyası" göğüsün sol tarafında ve SSCB'nin diğer emir ve madalyalarının yanında giyildi ve "SSCB Silahlı Kuvvetlerinin 60 Yılı" Jübile Madalyası"nın hemen ardından yer aldı. Rus federasyonunun emir ve madalyaları eşliğinde giyilirse, ikincisi önceliğe sahiptir."Sovyet Milisinin 50 Yılı Jübile Madalyası", 32mm çapında dairesel Bakır-nikel alaşımlı madalyondu. Her iki yüzü de madalyonun kenarına değen ön yüzünde büyük beş sivri bir yıldız var. Yıldızın üst noktasının tabanında, çekiç ve orak hafifletir. Yıldızın merkezinden başlayarak, kalenin alt tarafı madalyonun alt kenarına dokunan iki çizgide "50 YEARS" (Rusça: "50 ЛЕТ") üzerine önemli bir yazıt taşıyan bir kabartma kalkanı, Madalyanın alt çevresi boyunca, yıldızın yanal noktalarına yükselen iki meşe dalları bulundu. Madalya çevresi sonrasında dönen dairesel yazıtın tersine: "50. yıl dönümün anısına" (Rusça: "В ознаменование пятидесятой годовщины"), ortada üç çizgi üzerinde "Sovyet polisi" (Rus: «советской милиции») ve "1917-1967" tarihleri ve küçük bir beş köşeli yıldızın kabartma görüntüsü vardır.Madalya, madalyon süspansiyon halkası boyunca bir halka ile standart bir Sovyet beşgen kulvarına sabitlenir. Montaj, 24 mm genişliğinde 2mm ve kenarlardan 1 mm uzaklıkta bulunan iki büyük boy 4.5 mm kırmızı çizgi ile ayrılmış mavi ipek telli üç bantlı ve üç adet 1 mm genişliğinde orta kırmızı çizgili şerit ile kaplanmıştır.
Sovyet Savaş Anıtı (Schönholzer Heide)

Sovyet Savaş Anıtı (Schönholzer Heide) (Sowjetisches Ehrenmal in der Schönholzer Heide) Pankow, Berlin'de bulunan anıt, Mayıs 1947 ile Kasım 1949 tarihleri arasındaki dönemde inşa edilmiş olup 30 000 m²'lik bir alanı kaplamaktadır. Anıt, Berlin'deki en büyük Sovyet mezarlığını içerir. Mezarlık, aynı zamanda Rusya'nın dışında Avrupa'da bulunan en büyük Sovyet mezarlığıdır.19. yüzyılda Schönholzer Heide popüler bir rekreasyon alanıydı. II. Dünya Savaşı'nda çalışma kampı haline getirildi. Savaşın ardından alanın kuzey batı kısmı, Treptower Parkı ve Tiergarten'deki anıtlarla birlikte Berlin'deki en büyük üçüncü savaş anıtını inşa etmek için kullanıldı.Berlin Muharebesi sırasında hayatını kaybeden 80.000 Sovyet askerinin 13.200'ünün gömüleceği mezarlığı tasarlamak için, K. Solovyov, M. Belaventsev, V. Korolyov ve Ivan Pershudchev'den oluşan bir grup Sovyet mimar getirildi. Anıtı çevreleyen bir duvarda, tanımlanabilmiş askerlerin adları, rütbeleri ve doğum tarihlerinin yazıldığı 100 bronz tablet var. Bu liste, ölen askerlerin yaklaşık beşte birini oluşturur.Ana girişin her iki yanında, siyenitten yapılmış 33,5 metrelik dikilitaşlar bulunur, 1182 askerin gömülü olduğu 8 mezar odası vardır. Dikilitaşın içindeki Şeref Salonunda iki Sovyet albayı gömülmüştür.Bir Rus annesini heykeli dikilitaşın önünde yer alır ve anıtın merkez noktasını teşkil eder. Siyah porfirden yapılmış olan heykelin alt kısımlarının üzerindeki, 42 bronz tabletin üzerinde hayatını kaybetmiş memurların ismi yazmaktadır.
Sovyet Sivil İdaresi

Sovyet Sivil İdaresi (SSİ), 24 Ağustos 1945'ten 9 Eylül 1948'e kadar Kore Yarımadası'nın kuzey kısmında var olmuş  hükûmettir. 1946'den sonra Kuzey Kore'yi Kuzey Kore Geçici Halk Komitesi ile beraber yönetmiştir.Sovyetler Birliği'nin, Kore'nin bölünmesi'nden sonra Kuzey Kore'yi yönetmek için kurduğu askerî idaredir.
Sovyet Transarktik Savunması Madalyası

"Sovyet Transarktik'in Savunmasına göre" Madalyası (), SSCB vatandaşlarına II. Dünya Savaşı yıllarında verilen askeri bir madalyadır."Sovyet Transarctic'in Savunması İçin" Madalyası, SSCB Halkın Komünizm Komisyonunun dilekçesini yerine getirmek için 5 Aralık 1944'te SSCB Yüksek Sovyet Başkanlığı ve Sovyetler Birliği Savunma Bakanının kararı ile kuruldu."Sovyet Transarctic'in Savunması İçin" Madalyası, Sovyet Arktik bölgesini savunmak için Kuzey savunmasında yer alan tüm katılımcılara - Kırmızı Ordu, Deniz Kuvvetleri ve NKVD askerlerinin yanı sıra sivil nüfusta yer alan kişilere verildi. Madalyanın ödülü, SSCB Yüksek Sovyet Başkanlığı adına birlik komutanı Askeri Tıbbi Kuruluşun şefi ya da Murmansk Bölgesel veya Kent Halk Vekilleri Konseyleri tarafından Sovyet Transarktik savunmasına gerçek katılımı ispatlayan belgeler temel alınarak yapıldı. Askeri personele hizmet edenler madalyayı birlik komutanından aldılar; askere verilen emekliler madalyayı alıcının topluluğundaki bir bölgesel, belediye veya ilçe askeri komiserinden aldılar, Sivil nüfus üyeleri, Sovyet Transarktik savunmasına katılanlar madalyalarını Murmansk Oblastı veya Halk Vekilleri Konseyi'nden aldılar. Savaşta veya madalyanın kurulmasından önce ölen savunmacılar için ölümünden sonra aileye verildi. "Sovyet Transarktik Savunması İçin" Madalyası göğüsün sol tarafında giyildi ve SSCB'nin diğer ödüllerinin de bulunduğu "Kafkasya'nın Savunmasına göre" Madalyasından hemen sonra bulundu. Rusya Federasyonu Emirleri veya madalyaları eşliğinde giyilirse, bu madalya önceliklidir."Sovyet Transarktik'in Savunmasına göre" Madalyası, 32mm çapında dairesel pirinç madalyon ve yükseltilmiş çerçeve kenarlı madalyondu. Onun yüzeyinde, bir koyun derisi katında bir askerin büstü Ve bir PPŞ-41 alt makineli tüfek taşıyan kürklü başlık vardır. Askerin solunda, başının iki yanında bir savaş gemisinin yarısı gizli görüntüsü oldu. Askeri uçaklar, uçağın alt orta ve alt sağ tarafında, iki tankta üst üste bindirildi. Ön yüzün tüm çevresi boyunca, "Sovyet Transarktik'in Savunması İçin" (Rusça: "ЗА ОБОРОНУ СОВЕТСКОГО ЗАПОЛЯРЬЯ") kabartma kitabesini taşıyan 3mm'lik bir bant bulundu. Alt kısmında çekiç ve orak taşıyan beş sivri yıldız bir şerit uzunluğunda üst üste bindirildi. Tepenin ters tarafında, çekiç ve orakların resim altındaki kabartma görüntüsü, "SOVYET VATANIMIZ İÇİN" (Rusça: "ЗА НАШУ СОВЕТСКУЮ РОДИНУ") üç satırdaki kabartma yazıtı oldu. "Sovyet Transarktik'in Savunmasına göre" Madalyası madalyon süspansiyon halkası üzerinden 24mm genişliğinde zeytin yeşili ipek kumaş, 2mm beyaz kenarlı şeritler ve 1mm beyaz kenar çizgileri olan beyaz 6mm şeritleri ile beş köşeli bir standart Sovyet çerçevesine bir halka tarafından sağlandı.
Sovyet Yazarlar Birliği

Sovyet Yazarlar Birliği, SSCB Yazarlar Birliği ya da  Sovyetler Birliği Yazarları () Sovyetler Birliği'nde profesyonel yazarların sanatçı birliğidir.RAPP, Proletkult ve VOAPP gibi diğer yazar kuruluşlarının kaldırılmasından sonra Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi'nin bir inisiyatifi olarak 1932 yılında kurulmuştur.Birliğin amacı, edebiyat alanında parti ve devletin kontrolünü sağlamaktı. Profesyonel yazarlar için Birlik üyesi olmak etkin bir şekilde zorunluydu ve üye olmayanların eserlerini bastırabilme imkanları sınırlıydı. Birlik'ten ihraç, gerçekte yayın yapmakta yasak anlamına geliyordu. Buna rağmen, Yazarlar Birliği'nin tarihinde çekirdek kadrodan gönüllü ayrılmalarda görülmüştür. Örneğin, Victor Yerofeev ve Yevgeny Popov'un kendilerinin eserlerini bastırmaları nedeniyle ceza olarak ihraç edilmelerinden sonra, Vasily Aksenov, Simeon Lipkin ve Inna Lisnyanskaya dayanışma amacıyla Yazarlar Birliği'nden ayrılmışlardır.Sovyetler Birliği'nin yılıkmasından sonra, Sovyet Yazarlar Birliği,  Sovyet sonrası kurulan her bir devlete karşılık gelecek şekilde bölündü. Rus bölümü, Rus Yazarlar Birliği dönüştü.Ocak 1946'dan Aralık 1990'a kadar, Birlik Sovyet Edebiyatı Aylık isimli bir dergi yayınlamıştır. Ad daha sonra Sovyet Edebiyatı olarak kısaltılmıştır. Dergi İngilizce, Fransızca, Almanca, İspanyolca, Macarca, Lehçe, Çekçe ve Slovça baskıları vardı.
Sovyet atom bombası projesi

Sovyet atom bombası projesi (Rusça: Советский проект атомной бомбы, Sovetskiy proyekt atomnoy bomby), Sovyetler Birliği Komünist Partisi Genel Sekreteri Josef Stalin'in II. Dünya Savaşı sırasında Sovyetler Birliği'nin nükleer silah geliştirmesi için yetkilendirdiği araştırma ve geliştirme programı.İgor Kurçatov'in başında olduğu çalışma grubu dahil pek çok Sovyet bilim çevresi, bir atom bombası yapabilme imkanını 1930'larda tartışmış olmasına karşın 1940'ta tam programlı atomik silah geliştirmek için somut bir teklifte bulundu. Sovyet istihbaratı tarafından toplanan Amerika Birleşik Devletleri'nin gizli Manhattan Projesi'ne dair bilgiler neticesinde bu programa cevaben tam ölçekli program başlatıldı.Sovyet fizikçi Giorgi Flyorov, Alman, Amerikalı ve İngiliz bilim insanlarının fisyon konusundaki bilimsel yayınların göze çarpan sessizliği nedeniyle, Müttefik Devletlerin 1939'dan beri gizlice "süper-silah" geliştirdiklerinden şüphelendi. Flyorov Stalin'e bir mektup yazarak 1942'de bu programı başlatması çağrısında bulundu. Barbarossa Harekâtı sonrası Sovyetler Birliği'nin Nazi istilasına uğraması nedeniyle ilk girişimler yavaşladı ve proje büyük oranda ABD'de çalışan casusların Manhattan Projesi'ne dair verdiği bilgilerle ilerledi.1945'te II. Dünya Savaşı'nı resmi olarak sona erdiren Japon İmparatorluğu'ndaki Hiroşima ve Nagasaki'ye atom bombası saldırısının öğrenilmesinin ardından program ağırlıklı olarak Nazi silah projesi ve ABD Manhattan Projesi hakkında etkili istihbarat toplanması yoluyla devam etti. Sovyetler yakalanan Nazi bilim insanlarını programlarına katmak için yoğun çaba harcadı ve program yoğun olarak Sovyet istihbarat teşkilatlarına gelen casusluk bilgileriyle devam etti.29 Ağustos 1949 tarihinde Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin Semey şehrinde ABD'nin Fat Man tasarımına dayanan ve RDS-1 adı verilen ilk başarılı atom bombası testini gizlice gerçekleştirdi.Collection of Archival Documents on the Soviet Nuclear Program (İngilizce), Wilson Center Dijital ArşivAnnotated bibliography on the Russian nuclear weapons program from the Alsos Digital Library (İngilizce)
Sovyet cumhuriyeti (hükûmet sistemi)

Bir sovyet cumhuriyeti (Rusça: Советская республика - Sovetskaya respublika, Almanca: Räterepublik, Fransızca: République des conseils, Felemenkçe: Radenrepubliek, Ukraynaca: Радянська республіка, Belarusça: Савецкая рэспубліка vs.) sovyetlerin (işçi konseyi) oluşturduğu hükûmet ve sovyet demokrasisine dayanan bir cumhuriyettir.Terim genellikle Sovyet üye devletleriyle ilişkilendirilse de, başlangıçta Sovyetler Birliği'nin siyasi örgütlenmesini temsil etmek için değil, yalnızca bir demokrasi biçimini temsil etmek için kullanıldı.Birinci Dünya Savaşı'nın hemen ardından, Avrupa'nın çeşitli bölgelerinde sovyet cumhuriyeti adı altında bağımsızlığını ilan eden çok sayıda devrimci işçi hareketi vardı.İlk Sovyet cumhuriyetleri, Ekim Devrimi'nden sonra Rus İmparatorluğu'nun bulunduğu topraklarda kurulmuş ve etkisi altında olan kısa ömürlü komünist devrimci hükûmetlerdi. Bu devletler arasında Litvanya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ve iç savaş döneminde Rusya'dan bağımsızlık kazanan Letonya Sosyalist Sovyet Cumhuriyeti gibi bazı ülkeler vardı. Ukrayna Sovyet Cumhuriyeti ve Sosyalist Sovyet Beyaz Rusya Cumhuriyeti gibi diğerleri daha sonra Sovyetler Birliği'nin birlik cumhuriyetleri haline geldi ve günümüzde bağımsız devletler halindeler. Yine de Kuban Sovyet Cumhuriyeti ve Buhara Sovyet Halk Cumhuriyeti gibi bazı devletler diğer yönetimlere dahil edildi ve artık bu isimler altında resmi olarak var değiller.I.Dünya Savaşı'nı izleyen kargaşada, Rusya örneği, Macaristan, Bavyera, Slovakya ve Bremen dahil olmak üzere Avrupa'nın diğer bölgelerinde Sovyet cumhuriyetlerinin oluşumuna ilham verdi. Sovyet cumhuriyetleri, özellikle Çin Sovyet Cumhuriyeti (Jiangxi Sovyeti), daha sonra Çin İç Savaşı'nın ilk aşamalarında Çin'de ortaya çıktı. Bu durumlar dışında, "sovyet cumhuriyeti" tipik olarak Sovyetler Birliği'nin idari cumhuriyetlerini ifade eder.
Sovyet cumhuriyetleri armaları

Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin kurucu cumhuriyetlerinin armalarının tümü, ağırlıklı olarak, komünizmi sembolize eden orak ve çekiç ile kızıl yıldızın yanı sıra, yükselen bir güneşe sahipti (ancak Letonya SSC örneğinde Baltık Denizi batıda olduğundan, Letonya'da, buğday çelengi ile çevrili (çavdar çelenkli Karelo-Fin SSC hariç), batan bir güneş olarak yorumlanabilir.SSCB Devleti sloganı olan Bütün ülkelerin işçileri, birleşin!, hem cumhuriyetin dilinde hem de Rusça olarak her birinin üzerinde yer almıştır. Bu tekrarlayan motiflere ek olarak, birçok Sovyet cumhuriyetinin amblemleri de yerel manzaraları, ekonomileri veya kültürlerinin karakteristik özelliklerini içeriyordu.Amblemler genellikle armalar olarak adlandırılır, ancak (kasıtlı olarak) heraldik kurallarına uymadıkları için arma olarak kabul edilemezler.
Sovyet denizaltısı B-515

B-515 Sovyet ve Rus Donanmalarının kullandığı bir Tango-sınıfı denizaltıdır. 2001 yılına kadar aktif hizmette kalmıştır  Şu anda Hamburg'da demirli ve bir müze sergisi olarak halka açıktır. Denizaltı bazen, geminin üzerine boyanmış flama numarasından türeyen U-434 olarak anılır.Bu denizaltı avlanma, casusluk ve devriye amaçları için kullanıldı. Tekneyi 78 kişilik bir ekip çalıştırdı.U-434 denizaltısı, Nizhny Novgorod'daki Krasnoye Sormovo denizaltı tersanesinden geldi ve 1976'da  sadece sekiz ayda inşa edildi. Sovyet Kuzey Filosunun hizmetine girdi ve Nisan 2002'ye kadar hizmette kaldı. Geminin uzun süre hareketsiz kalması ve B-515'in müze gemi olmasıyla birlikte yapılan kapsamlı modifikasyonlar nedeniyle motor ve hidrolik gibi tüm ana sistemler devre dışı bırakıldı. Altı santimetre kalınlığında bir kauçuk kaplaması sayesinde sonar kullanarak yerini tespit etmek daha zordu.Devre dışı bırakıldıktan sonra yatırımcılar onu bir milyon avroya satın aldı ve Hamburg'a getirdi. Geminin nakliyesi bir milyon avroya daha mal oldu. Transfer için ön koşul, denizaltının yolculuğu kendisinin yapmasına izin verilmemesi, bunun yerine çekilmesi gerekmesiydi. Rus Donanması, denizaltıyı devirden önce gözaltına aldı ve başta silah sistemleri ve kontrol sistemleri olmak üzere birçok teknik tesisi ve gizlilik kurallarına tabi diğer teknik teçhizatı kaldırdı. Hamburg'a vardıktan sonra denizaltıda başka değişiklikler yapıldı. Ziyaretçilere giriş ve çıkış noktaları sağlamak için gövdede baş ve kıçta daha büyük delikler açıldı. Bu modifikasyonlar nedeniyle, denizaltı artık dalış veya bağımsız çalışma yeteneğine sahip değildir. 15 Nisan 2010'a kadar denizaltı Hamburg'un HafenCity bölgesindeydi. B-515 şu anda iskelelerin hemen yakınındaki St. Pauli balık pazarında karaya oturdu ve "Hamburg Denizaltı Müzesi" olarak hizmet veriyor. Alçalma sırasında orijinal pervaneler, dalış uçakları ve dümen ile birlikte görülebilir.
Sovyet gizli polis teşkilatları kronolojisi

Sovyet gizli polis teşkilatlarının zaman içinde devamlılıkları vardı. Ekim Devriminden sonra Vladimir Lenin'in 20 Aralık 1917 tarihli kararıyla oluşturulan ilk gizli polise "Çeka" (ЧК) adı verildi. Sovyetler Birliği'nin dağılması sonrasında KGB'nin ardılı konumundaki Rusya Federal Güvenlik Servisi'nde çalışanlar hâlâ gayriresmî olarak Çekist olarak adlandırılmaktadırlar.Burada listelenen çoğu teşkilat için gizli polis faaliyetleri işlevlerinin sadece bir parçasıydı; örneğin, KGB hem gizli polis hem de istihbarat teşkilatı idi.Çeka (Veçekanın kısa söylenişi olup, Rusya SFSC "Karşı-Devrim ve Sabotajla Mücadele için Tüm-Rusya Olağanüstü Komitesi" nin kısaltmasıdır.)15 Kasım 1923: GPU, NKVD'den ayrılarak SSCB Halk Komiserleri Konseyi'nin doğrudan kontrolü altında Tüm Birlik OGPU'ya bağlandı.10 Temmuz 1934: Rusya SFSC'nin NKVD'si varlığını sona erdirdi ve Sovyetler Birliği Tüm Birlik NKVD'ye dönüştü; OGPU, Tüm Birlik NKVD içindeki GUGB'ye ("Devlet Güvenliği Temel Müdürlüğü") dönüştürüldü.3 Şubat 1941: NKVD'nin GUGB birimi NKGB'nin dışında bırakıldı, sonra yeniden birleştirildi, son olarak 14 Nisan 1943 tarihinde bir kez daha ayrıldı.30 Mayıs 1947: "Farklı istihbarat servislerinin eşgüdümünü artırmak ve çabalarını büyük çaplı talimatlar üzerinde yoğunlaştırmak" amacıyla ifade edilen resmî karar alındı. 1948 yazında, KI teşkilatındaki askerî personel, GRU Dış Askeri İstihbarat Servisi'ni yeniden yapılandırmak için Sovyetler Birliği Ordusu'na iade edildi. Yeni Doğu Bloku ve Sovyet göçmenleri ile ilgilenen KI bölümleri 1948 yılının sonlarında MGB'ye geri iade edildi. 1951 yılında KI'nın tamamı yeniden MGB içine dahil edildi.13 Mart 1954: Beriya'nın tasfiyesiyle ve MVD'nin gizli polislik görevlerinden tekrar bırakmasıyla, yeni bağımsız kuvvet KGB oldu. Yeniden isimlendirme ve bir yetki kargaşası döneminden sonra KGB, 1991 yılına kadar istikrarlı kaldı.1991 yılında, 1991 Sovyetler Birliği darbe girişiminin başarısızlığa uğramasının ve Gorbaçov ile Yeltsin'in devrilememesinin ardından, General Vadim Bakatin KGB'nin lağvedilmesi kararını yayımladı.Bugün Rusya'da, daha önce KGB'nin üstlendiği görevler, Dış İstihbarat Servisi (SVR), Rusya Federasyonu'nun Federal Güvenlik Servisi (FSB) ve Federal Koruma Servisi (FSO) arasında paylaştırılmış durumdadır. GRU ise işleyişine devam etmektedir.Aleksandr Vasilyev'in Defterleri. Soğuk Savaş döneminde Amerika Birleşik Devletleri'nde Sovyet casusluğunun kanıtlarına sahip eski KGB ajanı Aleksandr Vasilyev'in Defterleri'nin tam metnini içeriyor.
Sovyet güçlerinin Afganistan'dan çekilmesi

Sovyet muharip kuvvetlerinin; Afganistan'a gerçekleştirdiği askerî müdahalede yaşadığı mağlubiyet sonucu Afganistan'dan nihai çekilmesi 15 Mayıs 1988'de başlamış ve tamamen çekilmesi 15 Şubat 1989'da Kıdemli Orgeneral Boris Gromov liderliğinde sona ermiştir.Sovyetler Birliği'nin; Afganistan Savaşından çekilmesi için yapılan planlar, Mihail Gorbaçov'un Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komitesi Genel Sekreteri olmasından kısa süre sonra başladı. Gorbaçov liderliğinde Sovyetler Birliği, önce Afganistan'ı istikrara kavuşturmak için girişimlerde bulundu, ardından ise askerlerini ülkeden çekmeye başladı. Bu süreçte  Afganistan Demokratik Halk Partisi'nin ülkedeki iktidarını pekiştirmeye çalıştı. Aynı zaman diliminde, SSCB'nin askeri ve istihbarat örgütleri, Kâbil'deki hükûmet ile isyancı grupların (çoğunluğu mücahit ve Taliban) liderleri arasındaki ilişkileri geliştirmek için Muhammed Necibullah hükûmeti ile birlikte çalıştı.
Sovyet halkı

Sovyet halkı (, Sovetskiy narod) veya SSCB vatandaşları (; Grazhdane SSSR) Sovyetler Birliği nüfusunu bir arada tanımlamak için üretilmiş şemsiye bir demonim terimdir. Başlangıçta Sovyet nüfusuna özgün olmayan bir referans olarak kullanılmış, sonra "insanların yeni bir tarihsel, sosyal ve uluslararası halk birliği" olarak değerlendirilmiş ve farklılıkların yok edilmesi amacı güdülmüştür.Sovyetler Birliği tarihi boyunca, Sovyet nüfusundaki etnik farklılıklara İlişkin hem doktrin ve hem pratik, zaman içinde değişik tesirde bulundu. Azınlıktaki millî Kültürler Sovyetler Birliği'nde tamamen ortadan kaldırılmamıştır. Sovyet tanımıyla, ulusal kültürler devletin resmî amaçlarını ve değerlerini desteklemek için kullanılmalıydı. 1920'lerde ve 1930'ların başlarında pragmatik bir adım olarak, Rus olmayan kültür ve dilleri destekleyen korenizatsiya (yerelleşme) politikası altında, milletlerin hep ortak bir devletin çimentosu olmaları amaçlanıyordu. 1930'ların sonlarında bu durum değişti, Rusça ve Rus kültürü ağırlık kazandı. 1950'lere gelindiğinde Sovyet kamu eğitimi bu tercihi daha da arttırdı. Devletin tüm çabalarına rağmen asimilasyon belli bir ölçüde kaldı. Çoğu millî kültür varlığını sürdürebilmiş, 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından da bağımsız kültürlerini ortaya koyabilmişlerdir.Nikita Kruşçev 1961 yılındaki SBKP 22. Kongresi Sovyet halkı terimini, SSCB'nde yaşayıp ortak özelliklere sahip çeşitli ulusların insanlarından oluşan tarihi bir halk topluluğu olarak tanımladı.1953-1956 arasındaki Stalinsizleştirme olarak da adlandırılan dönemde, Stalinin diktatörce uygulamalarının reddi ve mağdurların bazı mağduriyetlerinin telafi edilmişti. Fakat ırklara, şartlara ve bölgelere göre yine çelişkili politikalar izlenmiştir. 22. Kongrede okunan programın "Millî münasebetler alanında partinin hedefleri" başlığının girişi şöyle başlıyordu:Burada sözü edilen "milletlerin birbirlerine daha yakın olması" ifadesinden yalnız siyasi ve kültürel bağları sıkılaştırmanın değil milletler arasındaki farkların ortadan kaldırılmasının vurgulandığı, Kruşçev'in devam eden sözlerinden anlaşılmaktadır:2010 Rusya Nüfus Sayımında kendini "Sovyet halkı" olarak tanımlayanların sayısı 27 bine kadar düşmüştür.
Sovyet insanlı Ay programı

Sovyet insanlı Ay programı, Sovyetler Birliği tarafından Uzay Yarışı kapsamında Ay'a ABD'den önce bir insan göndermek için 1960'larda yürütülen proje. Sovyetler Birliği, uzun süre insanlı bir ay programı olduğunu inkâr etti. Batı ülkelerinde böyle bir programın varlığından uzun süre şüphelenilmekle birlikte gerçekliği ancak Perestroyka ve Glasnost hareketlerinden sonra kesin olarak ortaya çıktı.Sovyetler'in bu program kapsamında geliştirdiği donanım içinde dev N1 roketi, Soyuz uzayaracı ve LK Ay Kondusu bulunmaktadır. Bunun dışında çok sayıda test aracı, eğitim merkezleri, uzay aracı rampaları gibi destek tesisleri yapıldı. Ay'a insan indirmenin bir koşulu olarak uzay elbiseleri geliştirildi, uzay yürüyüşü denemeleri yapıldı. Ayrıca Soyuz uzayaraçları, uzayda kenetlenme manevraları gerçekleştirdiler.Projeyi başmühendis Sergey Korolyov yönetimindeki tasarım bürosu OKB-1 yürütüyordu. Korolyov'un 1965'teki erken ölümü, projeye büyük bir darbe indirdi. N1 roketi denemelerinin art arda başarısızlığa uğraması üzerine Sovyetler Ay'a herhangi bir yolculuk denemesi yapamadı ve ABD 20 Temmuz 1969'da Apollo tasarısı kapsamında Ay'a ilk insanı indirmeyi başardı.ABD'nin başarısından sonra Sovyet projesi hemen iptal edilmedi. Ancak yıllar geçtikçe şevklerini kaybeden Sovyetler, 1974 yılında proje iptal edilinceye kadar insanlı Ay programına gitgide daha az kaynak ayırmaya başladılar.
Sovyet kadın futbol şampiyonası

İki sezonun sonunda Ligi Sovyetler Birliği'nin dağılması nedeniyle durduruldu. Rus merkezli kulüplerin çoğu yeni Rus Kadın Futbol Şampiyonasını kurdu; Orta Doğu'da yaşayan eski Sovyet cumhuriyetlerine dayanan kulüpler kendi liglerini oluştururken, yerel federasyonlar yıllardır kadın futboluna izin vermeyen ya da bugüne kadar hiçbirine izin vermediği için Orta Asya'dakiler ya çözülmüş ya da Rusya'ya taşınmışlardır. Rusya'da şimdi Rus Kadınlar Futbol Şampiyonası ligi vardır.
Sovyet karşıtlığı

Sovyet karşıtlığı, antisovyetizm ve Sovyetler Birliği hükûmetinin verdiği ad ile antisovetchina (), Sovyetler Birliği'ne ve Sovyetler Birliği hükûmetine karşı yöneltilen hoşnutsuzluk, güvensizlik ve karşıtlıktır. Sovyet karşıtlığı genellikle antikomünizm ile paraleldir.Uluslararası politikada Sovyet karşıtlığı, örnek olarak Batı'nın Soğuk Savaş sırasında Sovyetler Birliği'ne karşı muhalefetiİddiaya göre veya kesinleşen şekilde hükûmet karşıtı aktivitelerde bulunan Sovyetler Birliği vatandaşları1917'deki Ekim Devrimi'ni izleyen Rus İç Savaşı sırasında Sovyet karşıtı taraf Beyaz Ordu'ydu.  İç savaş sırasında Bolşevikler tarafından kulaklar, ruhban sınıfı ve eski Rus İmparatorluğu polisleri gibi sosyal sınıfların bür bütün olarak Sovyet karşıtı olduğu varsayılıyordu. Pek çok insan için varsayılan suçlarının en büyük kanıtı, fiili eylemlerinden çok sosyal statüleriydi. Ukrayna Çeka'sının şefi Martin Latsis bir gazetede şunları söylemişti:Sanıkların Sovyetlere silah veya sözlerle karşı çıkıp çıkmadığını görmek için suçlayıcı delillerin dosyasına bakmayın. Bunun yerine hangi sınıfa ait olduğunu, geçmişini, eğitimini, mesleğini sorun. Sanıkların kaderini belirleyecek sorular bunlardır.Daha sonraları Sovyetler Birliği'nde, Sovyet karşıtı olmak cezalandırılan bir suçtu. "Sovyet karşıtı", "karşı devrimci" ile aynı anlama gelen bir lakap olarak kullanılıyordu. "Antisovyetçilik" terimi nadiren kullanıldı ve "antisovyetist" terimi bir hakaret olarak kullanılıyordu. Sovyet karşıtı tahrik ve faaliyetler, RSFSC ceza kanununun 58. Maddesi ve daha sonra 70. Maddesi ile diğer Sovyet cumhuriyetlerindeki benzer kanunlar tarafından ele alınan siyasi suçlardı.İki savaş arası dönemde, özellikle 1920'lerde, bazı Sovyet karşıtı direniş hareketleri Promethean projesinin bir parçası olarak Polonya istihbaratı tarafından fonlanmıştı ve geliştirilmişti. Şubat 1930'da, Kazak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin Sozak köyünde Sovyet karşıtı bir isyan çıktı, ancak hızlıca bastırıldı.22 Haziran 1941'de Nazilerin Sovyetler Birliği'ne saldırmasından sonra, çoğunlukla Nazi Almanyası tarafından kurulan ve yönetilen birçok Sovyet karşıtı direniş hareketi oluşturuldu ve Naziler tarafından Sovyet karşıtı nedenler ile Sovyet savaş esirlerine karşı insanlık suçları işlendi.II. Dünya Savaşı'ndan sonra, Doğu Avrupa'da Naziler tarafından oluşturulan veya desteklenen Sovyet Karşıtı direniş hareketleri, Almanya'nın teslim olması ile savaşmayı bırakmayı reddetti ve Sovyet karşıtı isyanlar çıkardılar.
Sovyet kökenli isimler

Sovyet kökenli isimler Sovyetler Birliği tarihinin ilk zamanlarında ortaya çıkmıştır. İsimlerin ortaya çıkışı, "Toplumun devrimsel dönüşümü" olarak adlandırılan ihtiraların ve akronimlerin ortaya çıkmasıyla aynı zamana denk gelmiştir. Richard Stites, bu isimleri sözlü imgeleme yoluyla yeni bir gerçeklik yaratma ütopyası olarak tanımladı. Bu isimler Sovyet deyimlerinin de önemli bir kısmını oluşturuyordu.Bu tür birçok isim Rus, Belaruslu ve Ukraynalı kişilerde bulunabilir. Aynı zamanda Sovyetler Birliği'ne bağlı Tatarlar gibi diğer etnik gruplarda da görülür.Yeni isimler, "yeni Sovyet ayinleri"nin yayılmasıyla arttırıldı. Dini çocuk vaftiz törenleri yerini resmi Marksist-Leninist ateizm dogmalarına bıraktı.Eski gelenekte çoğu ismin azizler gününü gösteren Doğu Ortodoks Kilisesi takviminden alınmasına karşın, yurtsever, devrimci veya ilerici çağrışımlar içeren birçok isim doğadan alındı: Beryoza (Берёза, "huş", meşhur bir Rus ağacı), Gvozdika (Гвоздика, "karanfil", devrim çiçeği), Granit (Гранит, "granit"), Radiy (Радий, "radyum", Bilimsel ilerlemenin sembolü). Yeni isimlerin acayipliği zamanının devrimsel terimlerine dayanan yeni sözcükler olmalarıydı, örnek olarak Ekim Devrimi'nin anısına Oktyabrin/Oktyabrina, Vladimir Lenin'in anısına Vladlen adının türemesi verilebilir.Bu isimlerin çoğu kısa süreli dil meraklarının sonucuydu, ancak bazıları dil ile uyum sağlayıp çoğaldı ve uzun süre kullanıldı.Nonna Mordyukova: doğum adı Noyabrina, kökeni Noyabr = "Kasım"; jülyen takvimine göre kasım ayında olan Ekim Devrim'inden türediRimma Kazakova, doğum adı Remo, Рэмо = Революция, электрификация, мировой Октябрь, revolyutsiya, elektrifikatsiya, mirovoy Oktyabr (Devrim, Elektrifikasyon, Dünya Ekimi)
Sovyet mimarisi

Sovyet mimarisi, bazı kaynaklarda geçtiği gibi Stalinist mimari () ya da Sosyalist Klasisizm, Sovyetler Birliği'nin Stalin dönemi (1933-1955) mimarisini tanımlamak için kullanılan bir terim.Boris İofan tarafından hazırlanan Sovyetler Sarayı tasarısının resmen kabul edilmesiyle başlamış, Nikita Kruşçev'in önceki yılların "aşırılıklarını" eleştirmesi ve Sovyet Mimarlık Akademisi'ni kapatmasıyla son bulmuştur. Stalinist mimari sanatta sosyalist gerçekçiliğin önem kazanmasını sağlamıştır.
Sovyet mutfağı

Sovyet mutfağı (), Sovyetler Birliği'ne özgü yemek pişirme tarzıydı. Sovyet mutfağı, Sovyetler Birliği'nin çeşitli ulusal mutfaklarının bütünleşmesiyle oluşmuş olup sınırlı sayıda malzeme ve basitleştirilmiş pişirme ile karakterizedir. Bu tür mutfak, Sovyetler Birliği'nin her yerindeki kantinlerde yaygındı. Ev mutfağının ayrılmaz bir parçası haline geldi ve özellikle büyük şehirlerde ulusal yemeklerle paralel olarak kullanıldı. Genel olarak, Sovyet mutfağı, Sovyet yeme alışkanlıkları ve Sovyetler Birliği'nin çoğu bölgesinde çok sınırlı malzeme bulunabilirliği ile şekillendirildi. Yemeklerin çoğu Fransız, Rus ve Avusturya-Macaristan mutfaklarının sadeleştirmesiydi. Bununla birlikte kafkas mutfakları, özellikle Gürcü mutfağı da katkıda bulundu. Hükûmet tarafından yönetilen kantinlere stolovaya adı verildi.Batıda, Sovyet mutfağı sık sık Rus mutfağı ile birleştirilir, ancak Rusya'nın belirli ulusal mutfağı ayrı olarak düşünülebilir.
Sovyet pasaportu

Sovyet pasaportu SSCB vatandaşıları için Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği yasaları üzerine verilen bir kimlik belgesidir.Kimlik belgesi olan Sovyet pasaportu, genel amaçları adı, doğum tarihi, cinsiyet, doğum yeri, milliyet ve vatandaşlık vb bilgilerin yanı sıra, pasaport sahibinin fotoğrafını içerir.Sovyetler Birliği'nin pasaport sistemi, tarihi boyunca bir dizi dönüşümler geçirdi. Sovyetler Birliği vatandaşı olarak on altı veya daha büyük bir yaşta ise, iç pasaport var olması gerekmekteydi. Buna ek olarak, (заграничный паспорт, загранпаспорт, zagranpasport, genellikle kafa karıştırıcı "yabancı pasaport" olarak) seyahat yurt dışına çıkış için bir pasaport gerekliydi. Sıradan bir "SSCB zagranpasport" adıyla bilinen bir, bir kamu hizmeti pasaportu (служебный паспорт, sluzhebny pasport), bir diplomatik pasaport ve bir denizci pasaportu gibi yurt dışında çeşitleri vardı.İç pasaport, Sovyet cumhuriyetlerinin MVDs yerel ofislerinde "pasaport büroları" (паспортный стол, pasportny stol) tarafından verilmekteydi.
Sovyet tankçılar marşı

Sovyet tankçılar marşı (Rusça: Марш сове́тских танки́стов / Marsh sovetskikh tankistov), Sovyet popüler şarkısı.Müziği 1938'de Pokrass kardeşler (Бра́тья Покра́сс / Bratya Pokrass; Samuil, Dmitri ve Daniyil) tarafından bestelendi ve şiiri Boris Laskin tarafından yazıldı. Traktörcü (Трактористы) adlı 1939 yapım bir filmde kullanıldı. II. Dünya Savaşı sırasında propaganda müziği olarak Kızıl Ordu askerleri tarafından okundu.
Sovyet televizyonu

Sovyetler Birliği'nde TV devlete ait ve devlet kontrolündeydi. Sovyetler Birliği'nde TV ve radyo yayınlarını yöneten kurulun adı Gosteleradio (Государственный комитет по телевидению и радиовещанию СССР, Гостелерадио СССР) (Televizyon ve Radyo Yayını İçin Devlet Komitesi)'ydi. Sovyet TV yapımları Merkezi (USSR Gosteleradio Merkez Televizyonu ya da kısaca TsT SSSR, Rusça: Центральное телевидение Гостелерадио СССР, ЦТ СССР), Cumhuriyetçi ve Bölgesel olmak üzere üç kategoriye ayrılmıştı.İlk düzenli TV yayını 1938'de Moskova ve Leningrad'dan yapıldı. 1935'te ilk sesli TV yayını yapıldı. 25 Mart 1938'de ilk tam film yayını yapıldı.Sovyetler Birliği'nin genişliğinden dolayı TV yayınının yapılmasında bir takım zorluklar vardı. Bu zorlukların ilki coğrafi idi. Sovyetler Birliği'nin batı kanadı Doğu Avrupa'ya aitti. Ural bölgesi ise dağlık bir bölgeydi. Bunlara ek olarak doğu ve kuzeydeki maki bölgeleri vardı. İkinci sorun ise zaman sorunuydu. Sovyetler Birliği'nde 11 değişik zaman bölgesi vardı.Sovyet televizyon yayıncılığında standart olarak kullanılan yayın şekli System D (OIRT VHF bandı) ve System K (pan-Avrupa/Afrika UHF bandı) idi. Renkli yayınlar için SECAM kullanılıyordu. Sistemin genel adı SECAM D/K idi.Sovyet TV'sinde çocuk programları, filmler, belgeseller, haberler ve eğitim programları yer alıyordu. Önemli spor olayları TV'de canlı olarak yayınlanırdı. Televizyon için çekilmiş mini-diziler de bulunuyordu. Bu diziler 5-10 bölüm uzunluğundaydı. Sovyetler Birliği'nde TV programlarının içeriği devlet kontrolündeydi ve devletin eleştirilmesine izin verilmezdi. Dinsel içerikli yayınların yapılmasından kaçınılırdı.1980'lerden itibaren Sovyet televizyonu hızla değişmeye başladı. Brezilya yapımı Köle İsaura, ardından Meksika yapımı "Zenginlerde Ağlar" dizileri TV'de yayınlandı. Konuşma programları ve yarışma programları yayınlanmaya başlandı.1980'lere kadar Sovyet TV'sinde hiçbir şekilde reklama yer verilmedi. İlk Batı reklamı 1988'de yayınlanan ve ünlü pop yıldızı Michael Jackson'un oynadığı Pepsi reklamı oldu.
Sovyet tipi ekonomik planlama

Sovyet tipi ekonomik planlama, Sovyetler Birliği ekonomisi tanımlayan, diğer Marksist-Leninist ideolojiye sahip sosyalist devletler tarafından da uygulanan merkezi ekonomik planlama modeli. İkinci dünya ülkelerindeki ekonomiler arasında önemli farklılıklar olmasına rağmen, Sovyet tipi planlama ve ekonomiler, bu ekonomilerin ortak yapısal özelliğidir.Sovyet tip planlama, merkezi yatırım kararları, ekonomik girdilerin idari tahsisi, mevcut girdiler ve hedeflenen çıktılar arasındaki dengeye ulaşmak için maddi dengeler ve bir dereceye kadar planları optimize etmek için doğrusal optimizasyonun kullanılmasını içeren bir ekonomik planlama biçimidir.
Sovyet uzay köpekleri

1950'li ve 1960'lı yıllarda Sovyetler Birliği yörünge altı ve yörüngesel uzay uçuşlarında insanlı uçuşların mümkün olup olmayacağını belirlemek için pek çok köpek kullandı. Bu dönemde SSCB'nin uzaya fırlattığı araçların toplam kapasitesi en az 57 köpeğe yetecek kadardır; ama bazı köpekler birden fazla defa uzaya gönderildiği için aslında uçuş gerçekleştirenlerin sayısı daha azdır.Bilim insanları köpeklerin uzun süreli hareketsizliğe alışkın olduklarını düşünerek onları görevler için en uygun hayvanlar olarak belirledi. Eğitimlerinin bir parçası olarak köpekler 15-20 gün boyunca küçük kutularda tutuldu. Uzay uçuşlarının aşırı koşullarına daha fazla dayanabilecekleri düşünüldüğü için evlerde yaşamaya alışmış köpeklerden çok sokak köpekleri seçildi. Huyları ve dışkı toplamak üzere yapılan alet sadece dişilerde çalıştığı için uçuşlarda sadece dişi köpekler kullanıldı.Dezik ve Tsıgan 1951'de uzaya çıkan ilk köpeklerden ikisidir. Layka ise 1957'de yörüngeye çıkan ilk köpek oldu.
Sovyet ve Rus futbol şampiyonları listesi

Futbol, Rusya'da, 1900'lerin başlarındaki Rus İmparatorluğu döneminden beri oynanıyordu, Rus Devrimi'nden on dokuz yıl sonrasına kadar (1936) bir lig kurulmadı. Sovyetler Birliği 1936 yılında ilk ulusal futbol ligini başlattı. O zamandan önce Moskova ve Sankt-Peterburg/Leningrad'daki yerel ligler ülkedeki tek lig yarışmalarıydı. Kimi ulusal şampiyonalar 1912-1933 yılları arasında, aralıklı olarak yapılan şehir seçimlerinden oluşuyordu.FIFA, Rossiyskaya Premyer-Liga'yı eski Sovyet futbol liginin devamı olarak kabul eder. Spartak Moskova 22 lig şampiyonluğu ile kupa rekorunu elinde bulundurmaktadır. Çempionat SSSR Po Futbolu ligi en azından teoride amatör bir ligdi, ancak Çempionat Rossii po futbolu kurulduğundan beri profesyoneldir.Kalın yazılan takımlar, 1992'den önce Kubok SSSR'yi ve sonrasında Kubok Rossii'yi kazanan takımları gösterir. Eğik yazılan takımlar, 2. ve 3. liglerde yer alan kupa şampiyonlarını içeriyor.Bugüne dek 14 takım lig şampiyonluğunu kazandı, ancak sadece sekiz takım Rus futbol liginde yarışıyor ve şampiyon kabul ediliyor.Lokomotiv, Rubin ve Alania hiç Sovyet Süper Ligi şampiyonu olmamıştır. Rus olmayan kulüpler günümüzde kendi ülkelerinin liglerinde yarışıyorlar. "Eğik" yıllar, Sovyet zamanını göstermektedir.
Sovyet votkası

Sovyet votkası (Rusça: Советскaя Вoдкaь) 5 Mart 1969 tarihinde Nıkolae Andrei Kanackow tarafından üretilmeye başlanmıştır. Bugüne kadar üretilmiş en sert içkidir. Alkol oranı % 92'dir. 5 kez damıtılır. 1969 yılından 1990 yılına kadar 210 adet üretilmiştir. Kanackow geleneksel olarak her yıl 10 adet üretmiştir.Günümüzde bu şişelerden sadece 19 adet kalmıştır.Sovyet votkası çok sert olduğundan genellikle Ruslar -40 dereceye varan soğuk bölgelerinde bu içkiyi içerlerdi. Bu yüzden sovyet votkası tundra dışındaki yerlerde pek fazla içilmez. Sovyet votkası yüksek zümreye hitap eden bir içkiydi tabiatıyla bu sosyalist Rusya'da ne kadar zor elde edildiğinin bir göstergesidir. Genellikle Sibirya veya Kamçatka'da ava giden kişiler tarafından içilirdi. Bir yudumu insanı sarhoş etmeye yeter. 9 Ekim 1990 yılında Nıkolae Andrei Kanackow'un ölümünden dolayı bir daha üretilemedi. Günümüzde kalan 19 şişeden 4 tanesi Rusya'daki votka müzesindedir.Sovyet Votkası, beş kez rektefiye edilmiş aktif kömürden süzülmüş ve içilebilecek düzeye dek sulandırılımış ve nar konsantresi ile damıtılmış saf alkoldür. Bunun için özel tat ve kokusu yoktur ve kızıl renktedir. İsmi kızıl renkte olduğu için rusçada kızıl anlamına gelen Sovyet(Советских)konmuştur.Sovyet Votkasının ham maddesi çavdar,buğday ve benzeri tahıl ile patates ve karabiberdir. Bunlar pişirilir ve malt ile mayşelenerek şekerlendirilir. Süzüldükten sonra %90-92 alkol derecesine düşürülür.Sibirya ve Kamçatka bölgelerinde sek olarak içiliyordu. Sovyet votkasının içimi serttir ama kokteylle tatlandırabilir. Sovyet votkası sek içildiği zaman 4-5 yudum içtikten sonra kişi halüsinasyonik görüntüler görmeye başlar.Bu nedenle tehlike arz edebilir. Sovyet votkasından sonra en sert içki %75 alkol oranı ile Absint'dir.
Sovyet İşgali Günü

Sovyet İşgali Günü (Gürcüce: საბჭოთა ოკუპაციის დღე; okunuşu: "sabç'ot'a ok'up'atsiis dğe"), Gürcistan'da Sovyet Rusya'nın işgalini anma günüdür. Her yıl 25 Şubat'ta 1921 yılında Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgalini hafızalarda calı tutmak için  anılmaktadır. Söz konusu günün anılmasına 2010 yılında karar verilmiş ve ilk kez 2011'de anma gerçekleştirilmiştir.Rusya İmparatorluğu'nun Ekim Devrimi'yle yıkılmasından sonra, 1801 yılındaki ilhaktan sonra bu imparatorluğun bir parçası olan Gürcistan 26 Mayıs 1918'de bağımsızlığını ilan ettin. Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'ni tanıyan ülkelerden biri de Sovyet Rusya'ydı. İki ülke arasında diplomatik ilişkilerin kurulmasını sağlayan anlaşma, 20 Mayıs 1920'de imzalandı. Sovyet Rusya bu anlaşmayla Artvin ve Ardahan bölgelerini de Gürcistan'ın bir parçası olarak tanımıştı.Fakat aynı yıl Sovyet Rusya'ya bağlı Kızıl Ordu birlikleri Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti ile Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti'ni işgal etti. Kızıl Ordu 15 Şubat 1921'de de Gürcistan topraklarına girdi. Sovyet Rusya'yla müttefik ve Gürcistan'la diplomatik ilişikiler kurmuş olan Ankara Hükümeti de 23 Şubat'ta Ardahan, Artvin ve Batum bölgelerini boşaltması için Gürcistan hükûmetine ültimatom verdi. Bu tarihten iki gün sonra Kızıl Ordu Tiflis'i ele geçirdi. Sovyet Rusya tarafından Gürcistan'ın işgali 17 Mart'ta tamamlandı ve Gürcistan'da Sovyet yönetimi kuruldu.Gürcistan hükûmeti, 21 Temmuz 2010'da, Kızıl Ordu'nun 1921'de Gürcistan'ı işgalini halkın hatırlaması için 25 Şubat Sovyet İşgal Günü olarak ilan etti.  Gürcistan Parlamentosu hükûmetin önerisini kabul etti. Gürcistan Parlamentosu tarafından oybirliğiyle onaylanan karar, hükûmete her 25 Şubat'ta çeşitli anma etkinlikleri düzenlenmesi ve Sovyet rejiminin kurbanlarının anılmasını öngörmektedir.Gürcistan'da Sovyet rejiminin kurulmasının işgal günü olarak yerleştirme girişiminin ilk adımı daha 2006 yılında atılmıştı. O yıl, Gürcistan'ın bağımsızlık günü olan 26 Mayıs'ta, başkent Tiflis'te Sovyet İşgali Müzesi açılmıştı.