barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
VHS

Video Home System, ya da kısa adıyla VHS, JVC tarafından geliştirilip Eylül 1976 tarihinde Asya ve Avrupa'da piyasaya sürülen video kayıt formatıdır. ABD'de 1977 yılında piyasaya sürülmüştür. İlk olarak The Young Teacher filmi, son olarak da 2006 yılında Şiddetin Tarihçesi filmi Kuzey Amerika marketlerinde bu formatta yayınlanmıştır.80'li yıllarda Betacam (Betamax) ve Video 2000 formatları ile girdiği rekabetten galip ayrılmıştır. Bu sistem daha da geliştirilerek 1987 yılında Super-VHS (S-VHS) adıyla piyasaya sürülmüştür . Video kameralar için ise; daha küçük boyutlara sahip VHS-C kasetleri üretilmiştir.
VHS-C

VHS-C (Video Home System Compact) kasetler, VHS formatının daha küçük boyutlu bir versiyonudur. Bu kasetler, VHS formatında standart boyutta olan videoları kaydetmek için kullanılan taşınabilir bir medya türüdür. VHS-C kasetleri, daha küçük boyutları ve taşınabilirliği nedeniyle genellikle taşınabilir VHS-C kameralarda kullanılır.VHS-C kasetlerin boyutları, standart VHS kasetlerine göre daha küçüktür, bu da onları taşınabilir cihazlarda daha kullanışlı hale getirir. Ancak, VHS-C kasetlerin VHS oynatıcılarında doğrudan oynatılabilmesi için bir adaptöre ihtiyaçları vardır. Bu adaptörler, VHS-C kasetlerin standart VHS oynatıcılarda oynatılmasını sağlar.VHS-C kasetler, 1980'lerin sonları ve 1990'ların başlarında popülerlik kazandı. Ancak, dijital video formatlarının (MPEG,  AVI, MP4, MOV vs.) gelişmesiyle birlikte VHS-C'nin popülaritesi azalmıştır. DVD ve dijital video formatları, VHS-C'nin yerini almış ve daha yüksek kalitede video kaydı ve oynatma imkanı sunmuştur.Bugün, VHS-C kasetlerin kullanımı artık yaygın değildir. Bununla birlikte, bu tür kasetlerin tarihi bir öneme sahip olduğu ve geçmişte birçok aile için önemli anıların kaydedilmesinde kullanıldığı unutulmamalıdır.
VI. Alexander

Papa VI. Alexander veya Rodrigo Borgia (1 Ocak 1431  Xantiva, Valensiya - 18 Ağustos 1503, Roma) 1492 yılından ölümüne kadar Hristiyanlığın Papa'sıydı. Rönesans döneminin en tartışılan papasıdır. İsmi sürekli olarak yolsuzluklarla anılan Borgia ailesinin önemli isimlerindendir.Rodrigo Borgia, 1431'de, şu anda İspanya olan Aragon Krallığı'nın bileşen krallıklarından biri olan Valencia yakınlarındaki Xàtiva kasabasında doğdu. Adını büyükbabası Rodrigo Gil de Borgia Fennolet'ten almıştır . Ebeveynleri Jofré Llançol i Escrivà (24 Mart 1437'de öldü) ve Aragonlu karısı ve uzak kuzeni Isabel Borgia Cavanilles (19 Ekim 1468'de öldü). Pedro adında bir erkek kardeşi vardı. Soyadı Valensiya dilinde Llançol ve Kastilya dilinde Lanzol olarak yazılmıştır. Rodrigo, 1455'te dayısı Alonso Borgia'nın (İtalyanlaştırılmış Alfonso Borgia) III. Calixtus  olarak papalığa yükselmesinin ardından annesinin soyadı olan Borgia’yı aldı.
VI. Alfonso

VI. Alfonso (İspanyolca: Alfonso el Bravo; 1037 - 1 Temmuz 1109 Toledo) 1065-1109 tarihleri arasında León kralı ve 1072'den itibaren aynı zamanda Kastilya ve Galiçya kralı. Douro Nehri güneyini ve özellikle 1085 yılındaki Toledo şehrini fethetmesiyle İspanyol Reconquistasında önemli bir rol oynamıştır.
VI. Anthimos

VI. Anthimos (doğum adı Yoannides, yaklaşık 1790 – 1878), 1845-1848, 1853-1855 ve 1871-1873 arası üç kez Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesi patriği olan dini lider. Ege Denizi'ndeki Kutali Adası'nda doğan Patrik İstanbul'un Kandilli semtinde ölmüştür.Patrik olmadan önce Anthimos Aynoroz'daki Esfigmenu Manastırı'nda keşişlik yapmış ve sonrasında Serez (1829), Bursa (1833) ve Efes (1837) metropolitliği yapmıştır.
VI. Bagrat

VI. Bagrat (Gürcüce: ბაგრატ VI; c. 1439 – 1478) Bagrationi Hanedanı'nın İmereti kolunun temsilcisi, 1463'ten itibaren İmereti (II. Bagrat olarak) ve 1465'ten itibaren ölümüne kadar Gürcistan kralıydı.Prens Giorgi'nin oğludur. 1455 yılı civarında, Gürcistan kralı VIII. Giorgi tarafından kendisine Samokalako'nun (Kutaisi, batı İmereti ve çevresi) Eristavi (dük) unvanı verildi. 1460'ların başında Bagrat, Samtshe'nin isyancı prensi II. Kvarkvare Cakeli'yi destekledi ve bunun üzerine kral, Bagrat'ı düklükten mahrum etti. 1463'te bir koalisyona liderlik eden Bagrat, Çihori Muharebesi'nde VIII. Giorgi'yi yendi. Daha sonra Kutaisi'yi ele geçirdi ve İmereti kralı olarak taç giydi. Ancak onların yardımına karşılık, yeni kral dört müttefikinin her biri için bir prenslik (samtavro) oluşturmak zorunda kaldı. Bundan sonra Gelovani Svaneti'de, Şervaşidze Abhazya'da, Dadiani Megrelya'da ve Vardanidze Guria'da yarı özerk prensler olarak hüküm sürdüler.1465 yılında, Kral VIII. Giorgi'nin Samtshe prensi Kvarkvare tarafından yenilip hapsedilmesinden sonra, Bagrat bu fırsatı değerlendirerek Doğu Gürcistan (Şida Kartli) sınırlarını geçerek kendisini tüm Gürcistan'ın Kralı ilan etti. Aslında, yalnızca Batı Gürcistan ve Şida Kartli'ye hakimdi ve çoğunlukla batı Gürcistan'da kaldı. Batıdaki mülklerinde, Mtsheta Patrikhanesi'nden (yani Gürcü Ortodoks Kilisesi) bağımsız olarak ayrı bir kilise, Abhazya Katolikosluğu'nu kurdu. Bu adımı haklı çıkarmak için Antakya ve Kudüs Patriği IV. Mihail'den batı ve doğu Gürcistan'ın farklı din değiştirme tarihlerine sahip olduğunu ve bu nedenle kiliselerin birbirlerinden bağımsız olmaları gerektiğini belirten bir "İnanç Yasası" oluşturmasını istedi.Esaretten kurtulduktan sonra, VIII. Giorgi tahtını geri almaya çalıştı, ancak yalnızca Kaheti'de yer edinebildi ve Kartli'deki mülkünü 1469'da Aşağı Kartli'deki egemenliğini sağlamlaştırmış gibi görünen yeğeni Konstantine'ye bıraktı. Bu üçlü yönetim döneminde, Gürcistan, Akkoyunlu beyi Uzun Hasan tarafından en az iki kez istila edildi (Müneccimbaşı, 1466'da, 1472 yazında ve Uzun Hasan'ın 1476'da Osmanlı'ya yenilmesinden sonra üç istiladan söz eder). Bagrat, işgalcilerle barış yapmak zorunda kaldı ve Tiflis'i düşmana terk etti. Gürcüler başkentlerini ancak Uzun Hasan'ın ölümünden (1478) sonra geri alabildiler.1477'de Megrelya Eristavisi II. Vamek Dadiani, Bagrat'ın Batı Gürcistan'daki yönetimine karşı çıktı ardından Abhazya ve Guria prensliklerini bir araya getirdi ve İmereti'de baskınlara başladı. Gürcistan kralının tepkisi çabuk oldu. VI. Bagrat, II. Vamek Dadiani'yi yendi ve uzlaştırdı.
VI. Benedictus

VI. Benedictus (; ö. Haziran 974), 19 Ocak 973'ten 974'teki ölümüne kadar Papa olarak görev yapmıştır. Kısa görev süresi, Alman imparatorlarının Otto I ve Otto II dönemlerinin arasındaki geçiş döneminde, Crescentii ve Tusculani gibi Roma aristokrat ailelerinin desteğinde Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nun kuruluşunun kuruluş zamanında geçti.Hildebrand adlı bir Alman soyunun oğlu olarak Benedict VI,  Alt Capitolio  olarak adlandırılan bölgede (Forum Romanum Augusta Roma'nın eski 8. bölgesi olan bölgede doğdu. Papa olarak seçilmesinden önce Saint Theodore kilisesinin Kardinal Dekanı idi.Eylül 972'de John XIII'nın ölümünden sonra, imparatorluk hiziplerine bağlı seçmenlerin çoğunluğu Benedikt'i halefini seçti. Ocak 973'e kadar Kutsal Roma İmparatoru'nun Otto I'nın onayını kazanma ihtiyacı nedeniyle kutsanamadı. Otto I'in himayesinde Papa olarak göreve başlayan Benedikt, yerel Roma aristokrasisi tarafından imparatorun bir kuklası olarak görülüyordu ki, bu grup Roma'nın sivil ve dini faaliyetlerinde imparatorun hakimiyetine kızan kimselerdi.
VI. Boemondo

VI. Boemondo (ca. 1237–1275), Adil olarak da isimlendirilmiştir (the Fair, le Beau), 1251'den ölümüne kadar Antakya Prensliği prensi. Aynı zamanda Trablusşam Kontudur.V. Boemondo ile Papa III. Innocentius'un büyük yeğeni Luciana (Lucienne) di Segni'nin oğludur. Hükümdarlığında, Antakya, Moğollar ile Memlûkler arasında yaşanan savaşa yakalanmıştır. 1268 yılında, Memlûkler Antakya'yı ele geçirmişler, ondan sonra sürgünde prens olmuştur. Yerine geçen oğlu VII. Boemondo, Antakya Prensi ve Trablusşam Kontu unvanlarını ülke fiilen olmadığı için yalnızca isim olarak taşımıştır.
VI. Bonifacius

Papa VI. Bonifacius (806 - Nisan 896), Nisan 896'da Roma piskoposu ve Papalık Devleti'nin hükümdarıdır. Roma yerlisiydi. Formosus'un ölümünden kısa bir süre sonra çıkan isyanlar sonucunda seçilmesi gerçekleşti. Papalığından önce, bir alt diyakoz ve bir papaz olarak iki kez emirlerden mahrum bırakma cezasına çarptırılmıştı. Sadece on beş günlük papalık yapmıştır. Bazılarına göre guttan ölmüş, bazılarına göre ise Spoletan partisinin adayı VI. Stephanus'a yol açmak için zorla atılmıştır.IX. Ioannes tarafından 898'de Roma'da düzenlenen bir sinodda, papa seçildiği oturumun geçersiz olduğu ilan edildi.
VI. Christian

VI. Christian (30 Kasım 1699 - 6 Ağustos 1746) 1730 ile 1746 yılları arasında Danimarka ve Norveç kralı.Kral IV. Frederik ve Louise'in hayatta kalan en büyük oğlu, Danimarka-Norveç'in anonim krallarından biri olarak kabul edilir, ancak en iyi otoriter rejimi ile tanınan yetenekli bir politikacı olarak hatırlanır. Oldenburg Hanedanı'nın herhangi bir savaşa girmekten kaçınan ilk kralıydı. Saltanatı sırasında hem zorunlu onay (1736) hem de ülke çapında bir kamu okul sistemi (1739) yaptı. Onun seçtiği motto "deo et populo" idi (Tanrı ve halk için).
VI. Clemens

VI. Clemens; doğum adı Pierre Roger (1291, Corrèze - 6 Aralık 1352, Avignon), 7 Mayıs 1342 tarihinden 1352'deki ölümüne kadar görevde kalmış papa. Papalığın Avignon'a taşınmasından sonra göreve gelen dördüncü papadır.1348-1350 yılları arasında yaşanan Büyük Veba Salgını sürerken, Yahudiler hastalığı yaymakla suçlanmış, Clemens ise Yahudilerin Avignon'da barınmasını sağlamıştır.
VI. Davit

VI. Davit Narin (1225 - 1293), Bagrationi hanedanına mensup Gürcü kralı. Gürcü Krallığını 1245-1259 yılları arasında yönetmiş, Moğol İmparatorluğu işgali altındaki dönemde 1259 yılından ölümüne dek İmereti Krallığının hükümdarı olmuştur.Kraliçe Rusudan ile Anadolu Selçuklu Devleti II. Kılıç Arslan’ın torunu olan Selçuklu Prensi Gıyâseddin Türkanşah’ın oğlu olarak dünyaya gelir. Moğol işgalinden sonra başkent Tiflis’i terk ederek Kutaisi’ye kaçan Kraliçe Rusudan 1230 yılında oğlunu veliaht ilan eder. Rusudan kendisinden sonra yeğeni VII. Davit Ulu’nun tahta geçmesini engellemek için onu Selçuklu sultanı II. Gıyaseddin Keyhüsrev’in sarayına esir olarak gönderir. Kendi oğlunu da Moğollar tarafından yasal kral olarak tanınmak üzere Altın Orda hükümdarı Batu Han'ın sarayına yollar. Rusudan 1245 yılında ölünce onun yerine tahta VI. Davit Narin geçer. Ondan önce tahta geçmesi gereken VII. Davit Ulu ortalarda gözükmediğinden Gürcü asilleri bu geçişi onaylarlar. Ancak Moğol hükümdarlarından Güyük Han VII. Davit Ulu’dan yana olunca krallık iki kral tarafından 1259 yılına kadar yönetilir. VI. Davit Narin 1259 yılında Moğol boyunduruğuna karşı ayaklanıp yenilince, Moğolların işgalinde bulunmayan ve sarp dağlar ile yoğun ormanlarla korunun Batı Gürcistan’daki Kutaisi’ye kaçar. Bu tarihten sonra Gürcü Krallığından bağımsız olarak İmereti Kralı olarak hüküm sürer. 1261’de kendisinden sonra kral olan ve yine Moğollara başkaldırarak yenilgiye uğrayan VII. Davit Ulu’nun topraklarında sığınmasına izin verir. Ancak VII. Davit Ulu Moğollarla uzlaşarak 1262 yılında yeniden Tiflis’e dönecektir. Birisi egemen diğeri boyunduruk altında olan ülkenin iki kısmı iki ayrı kral tarafından yönetilecektir. İkisi de Gürcü kralı unvanını kullanacaktır.VI. Davit Narin, Altın Orda ve Memlûkler ile iyi ilişkiler kuracak ve topraklarına yapılan İlhanlı saldırılarını püskürtecektir. 1269 yılında İlhanlı hükümdarı Abaka Han’a karşı ayaklanan Barak Han’ın kardeşi Teguder’in topraklarına sığınmasına izin verir. Teguder’in birlikleri Gürcü topraklarına zarar vermeye başlayınca onu ülkesinden atmak için Abaka Han’ın komutanı olan Sirmon ile iş birliği yapar. Gürcü topraklarındaki istikrarsızlık ortamını değerlendirmek isteyen Abaka Han bu iş birliğine rağmen VI. Davit Narin’i devirmek için Gürcü asilzade Kakhaber Kakhaberisdze’ye destek vererek İmereti’ye 1270’li yıllarda iki sefer düzenler. Seferler başarısız olur ve VI. Davit Narin iktidarını korumayı başarır.Bölgede Gürcü ağırlığını artırmaya çalışan VI. Davit Narin, Trabzon İmparatorluğu üzerine yürür. Nisan 1282’de Trabzon İmparatoru II. John Komnen’in Konstantinopolis’te olmasını fırsat bilerek sefere çıkar. Şehri alamasa da imparatorluk topraklarını denetimi altına alır. Trabzon’daki Bizans etkisini azaltarak Gürcü etkisini artırabilmek için Theodora’nın tahta çıkmasını sağlar. 1285 yılında tahta çıkan Theodora bir yıl sonra devrilecektir.1293 yılında Kutaisi’de öldüğünde yerine oğlu I. Konstantin geçecektir. Oğlu 1327 yılına kadar İmereti kralı olacak, Moğol boyunduruğuna girmeyecek ancak iç çekişmelerle uğraşmak zorunda kalacaktır. Diğer oğlu olan II. Vakhtang 1289-1292 yılları arasında Gürcü Kralı olacaktır.
VI. Edward

VI. Edward (12 Ekim 1537,  6 Temmuz 1553), İngiltere ve İrlanda Kralı. VIII. Henry ve Jane Seymour'un oğludur. Ayrıca Küçük Edward da denirdi. Tudor Hanedanı'ndan ülkeyi yöneten 3. kişidir ve ülkenin Protestan kurallara göre doğan ilk hükümdarıdır. 28 Ocak 1547'de 9 yaşındayken ülkenin başına geçmiştir. Edward küçük yaşta ülkenin başına geçtiğinden bir konsey ile birlikte ülkeyi yönetmekteydi. Bu konseye ilk önce dayısı Edward Seymour (1547–1549), daha sonra Thomas Seymour'un tüm çabalarına rağmen John Dudley (Northumberland Dükü (1549–1553)) başkanlık yaptı.Prens Edward 12 Ekim 1537 tarihinde Hampton Sarayında doğdu. VIII. Henry ve üçüncü karısı Jane Seymour'un tek oğullarıydı. Doğumunun ardından kiliselerde şükran ilahileri söylendi. Edward 15 Ekim tarihinde vaftiz edildi. Kral onu Cornwall Dükü ve Chester Kontu ilan etti. Edward'ın annesi Kraliçe Jane, 23 Ekim'de hastalandı ve onu takip eden gecede öldü. VIII. Henry karısının ölümünün ardından "İlahi takdir... Bana bu mutluluğu getiren onun ölümünün acılığıyla benim sevincimi karıştırdı" dedi. Babası VIII. Henry 27 Ocak 1547 tarihinde öldüğünde Edward 9 yaşındaydı.Edward tahta çıkmasından kısa süre sonra sık sık hastalanmaya başladı, zamanının çoğunu yatağında dinlenerek geçirdi ve çok geçmeden hastalığının verem olduğu ortaya çıktı. Jane Grey ile evliliği gündeme gelen Edward bu evliliği tamamlamaya fırsatı olmadı. Hükümdarlığının son günlerini ağır hasta şekilde geçirdi. Ölümü beklenen tarihlerde gerçekleşmedi ve bu da John Dudley'e VIII. Henry'nin vasiyetini değiştirip Prenses Mary yerine tahta Edward gibi protestan Jane Grey'i geçirme fırsatını verdi. Edward ölmeden önce kendi vasiyetini imzaladı ve Prenses Mary ile Elizabeth'i gayrimeşru ilan etti. Böylece ikisinin de tahtta hakkı kalmadı. John Dudley Edward'ın ölümünü halkın tepkisinden korktuğu için 4 gün gizledi.
VI. Felipe

VI. Felipe veya tam adıyla Felipe Juan Pablo Alfonso de Todos los Santos de Borbón y Grecia (d. 30 Ocak 1968, Madrid), mevcut İspanya kralı. Babası I. Juan Carlos'un 2 Haziran 2014 yılında tahttan feragat etmesiyle 19 Haziran 2014 yılında taç giymiştir.İspanya Anayasasına göre Kral olarak görevleri; Devletin başı, İspanya Ordusu Başkomutanı ve uluslararası ilişkilerde İspanya'nın temsilcisidir. Birleşik Krallık Kraliçesi Victoria'nın üçüncü kuşak torunu ve II.Elizabeth'in kuzenidir.İspanya veliaht prensi Infante I. Juan Carlos ve Prenses Sofia'nın üçüncü çocuğu olarak Madrid'de doğdu. Doğumundan bir süre sonra infante (İspanya veliaht prenslerine ait) unvanı aldı. Prens'in sekizinci doğum yılında İspanya Diktatörü Francisco Franco'nun ölümüyle Juan Carlos İspanya kralı olarak tahta çıktı.1977 yılında Felipe, resmi olarak Asturias prensi unvanını aldı. Prens Felipe 18 yaşına geldiğinde İspanya Parlamentosunda krala ve anayasaya bağlılığına yemin ederek veliahtlık görevini üstlendi.Felipe lise eğitimini Kanada'da gördü. Daha sonrasında Hukuk üzerine eğitim aldı. Ayrıca ekonomi alanında birçok kurs aldı. Georgetown Üniversitesinde dış ilişkiler bölümü eğitimini Yunanistan Eski Veliaht Prensi Pavlos ile bitirdi.Veliaht Prens olarak Felipe, askeri eğitimini planlı ve dikkatli şekilde gerçekleştirdi. 1985 yılının Eylül ayında Zaragoza'da askeri eğitimine başladı. Temmuz 1986 yılında kara kuvvetlerindeki eğitimi bitirerek teğmenlikle deniz kuvvetlerindeki eğitimine geçti. Pontevedra'da Deniz askeri okuluna girdi. Juan Sebastián Elcano adlı eğitim gemisinde çalıştı. 1987 yılında hava kuvvetlerinde devam etti. Uçak uçurmayı öğrendi ve 1989 yılında kara ve deniz kuvvetlerinde teğmen olarak hava kuvvetlerinde asteğmen olarak eğitimleri sona erdi. 1992 yılında Hava Kuvvetlerinde yüzbaşı rütbesine terfi edildi. 1993 yılında Deniz Kuvvetlerinde asteğmenlikten teğmenliğe terfi oldu.2009 yılına gelindiğinde rütbeleri, Karada Yarbay, Deniz kuvvetlerinde firkateyn kaptanı, Hava kuvvetlerinde yarbaydır.Felipe'nin üniversite zamanında basının takibindeydi. Birçok uygun kız arkadaşı olsa da bilineni iki tane olmuştur. Birincisi İspanyol soylusu Isabel Sartorius'dur. Ancak Isabel Sartorius'un annesinin uyuşturucu bağımlılığı nedeniyle kraliyet ailesi tarafından uygun bulunmuyordu.İkinci kız arkadaşı ise Norveçli model Eva Sannumdur. Felipe'nin ciddi bir ilişkisi olduğunu kimse nişanlanmasına dek bilmedi. Letizia Ortiz Rocasolano daha öncesinde evlilik yapmış gazeteciydi.Çift 22 Mayıs 2004 yılında Almudena Katedralinde evlendi. Düğünde kraliyet ailelerinden temsilciler ve Latin amerika devlet başkanları bulundu.
VI. Fernando

VI. Ferdinand (İspanyolca: VI. Fernando; 23 Eylül 1713-10 Ağustos 1759), 9 Temmuz 1746'da tahta geçti ve ölümüne kadar İspanya Kralı oldu. Babası V. Felipe ve annesi Maria Luisanın dördüncü oğludur. Ferdinand, İspanyol Bourbon hanedanının üçüncü üyesi olarak 23 Eylül 1713 tarihinde Madrid'de doğdu.23 Eylül 1713 tarihinde Madrid'de bulunan Alcazar Sarayında doğdu. Babasının ikinci eşi Parma'lı Elizabeth, kendi çocukları haricinde kendisine hiçbir sevgi göstermiyordu ve otoriter bir kadındı. Çoğu zamanda üvey evlat olarak görülüyordu. VI. Fernando melakolik bir mizaca sahip, utangaç ve özgüven eksikliği yaşayan bir kraldı. Atıcılık ve Müzikten hoşlanırdı. Dönemin sanatçısı Farinelli'ye cömert davranışları vardı.Tahtta bulunduğu sürede herhangi önemli faaliyette bulunmayan VI. Fernando'nun dönemindeki en önemli olay Avusturya ile Veraset Savaşı gerçekleşmiştir.İngiltere ve Fransa devletleriyle çatışma yerine denge politikası izlemiştir. Her iki devletin kışkırtmaların tarafsız kalmaya çalışmıştır.Dönemin ünlü isimlerin Ensenada,  Francophile Marquis  ve José de Carvajal Lancaster İngiltere ile ittifak kurulmasında önemli birer destekçisi idi.VI. Ferdinand  döneminde Ensenada Marquis en önemli görevleri , Hazine, Deniz ve Hint Adaları Sekreterliğini yürütülmüştür. Ülkenin modernleştirilmesi konusunda önemli çalışmaları oldu. İngiltere ve Fransa'nın Cebelitarık Boğazı ile ilgili feragat dayatmalarında daima güçlü konumda kalmayı sağlamıştır.
VI. Frederik

VI. Frederik (Danca ve Norveççe: Frederik; 28 Ocak 1768 - 3 Aralık 1839) 1808 ile 1839 yılları arasında Danimarka, 1808 ile 1814 yılları arasında Norveç kralı ve 1814-1839 yılları arasında Saksonya dükü. Ayrıca Danimarka-Norveç birliğinin son kralıdır.1784'ten tahta çıkana kadar babasının zihinsel hastalığı sırasında naip olarak hizmet etti ve "Veliaht Prens Regent" (kronprinsregent) olarak anıldı. Mottosunu Tanrı ve adil dava için (Danca: Gud og den retfærdige sag) seçti ve saltanatı döneminden beri, eski başarılı Danimarkalı hükümdarlar da geleneksel Latince yerine Danca dilinde slogan seçen ilk kral oldu.
VI. George

VI. George (Albert Frederick Arthur George; 14 Aralık 1895, Sandringham - 6 Şubat 1952, Sandringham), 1936-1952 yılları arasında Birleşik Krallık kralı ve 15 Ağustos 1947'ye kadar da Hindistan imparatoru.Kral V. George'un ikinci oğluydu. Kraliyet Deniz Kuvvetleri'nde (1913-1917), Kraliyet Donanması Hava Kuvvetleri'nde (1917-1919) ve Kraliyet Hava Kuvvetlerinde (1919) görev yaptıktan sonra Cambridge'deki Trinity College'da öğrenim gördü (1919-1920). 3 Haziran 1920'de York dükü oldu. 26 Nisan 1923'te Strathmore ve Kinghorne 14. kontunun küçük kızı Elizabeth Bowes-Lyon ile evlendi. Bu evlilikten, Prenses Elizabeth (sonradan Kraliçe II. Elizabeth) ve Prenses Margaret (sonradan Snowdown kontesi) adlı iki kızı oldu.20 Ocak 1936'da babası Kral V. George'un ölmesi üzerine abisi Edward tahta Kral VIII. Edward olarak çıktı. Edward evli ve çocuğu olmadığı için York Dükü tahtın varisiydi. Bir yıldan kısa bir süre sonra, 11 Aralık 1936'da Edward, Wallis Simpson ile evlenmek için tahttan çekildi.Kardeşi VIII. Edward'ın tahttan çekilmesi üzerine York Dükü 11 Aralık 1936'da resmen kral oldu; 12 Mayıs 1937'de kendisi VI. George adıyla karısı Kraliçe Elizabeth adıyla taç giydi. II. Dünya Savaşı'nın başlamasından önce İngiltere-Fransa ittifakını onaylayan George, ABD başkanı Franklin D. Roosevelt ile de yakın dostluk kurdu. Bununla birlikte, Başbakan Neville Chamberlain'in Almanya ve İtalya'ya karşı izlediği yatıştırma politikasını destekledi. Mayıs 1940'ta Avam Kamarası Chamberlain'i istifaya zorlayınca Edward Halifax'ı (sonradan Halifax 1. Kontu) başbakanlığa atamak istediyse de bu göreve Winston Churchill'i getirme konusunda ikna edildi ve onun politikalarına tam destek verdi. Savaş sırasında Kraliçe ile İngiliz halkının simgesi durumuna geldi ve çeşitli cepheleri beraber gezdiler.Hindistan ve Pakistan bağımsızlıklarını kazanınca sahip olduğu Hindistan imparatoru unvanını bıraktı ve onun yerine Hindistan ve Pakistan'ın Kralı oldu. 27 Nisan 1949'da İngiliz Milletler Topluluğu başkanlığı topluluğa üye ülkelerin hükûmetlerince resmen onaylandı. Ölümüne kadar İngiliz Milletler Topluluğu başkanı olarak kaldı.II. Dünya Savaşı'nın stresi Kralın sağlığına zarar vermiş, Sigara içmesiyle sağlığı daha da kötüleşti. Ayrıca Ateroskleroz ve Buerger hastalığı da dahil olmak üzere diğer rahatsızlıklar arasında akciğer kanserinede yakalanmıştır. 23 Eylül 1951'de, kötü huylu bir tümör bulunduktan sonra Clement Price Thomas tarafından sol akciğerinin tamamı alındı. 6 Şubat 1952 sabahı Norfolk'taki Sandringham'da yatağında ölü bulundu. Cenazesi St George Şapelinde gerçekleşti.
VI. Giorgi

VI. Giorgi (Gürcüce: გიორგი VI მცირე) (1308-1313) Bagratlı Hanedanına mensup Gürcü Kralı. Moğol İmparatorluğu işgali sırasında 1311 – 1313 yılları arasında tahta çıkmıştır.VIII. Davit'in oğludur. Babasının 1311 yılında ölmesi üzerine Moğol işgali altındaki doğudaki Gürcü toprakları üzerinde İlhanlı hükümdarı Olcaytu tarafından Gürcü kralı ilan edilmiştir. Amcası V. Giorgi’nin naipliği altında geçen saltanatı kısa sürmüş ve çok genç yaşta 1313 yılında ölmüştür. Ölümünden sonra zaten fiilen başta olan V. Giorgi tahta geçecek ve ülkesinde birliği sağlayarak Moğol egemenliğine son verecektir.
VI. Gregorius

Papa VI. Gregorius (İtalyanca:[Gregorio II; İngilizce:Gregory II; Fransızca:Grégoire II)   (? Roma, Papalık Devleti –  1048 Köln, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu). Doğum adı  Giovanni dei Graziani veya Graziano olan ve 1 Mayıs 1045'dan 20 Aralık 1046 tarihinde Sutri Konsil'inde papalıktan feragât etmeye zorlandığı döneme kadar papalık yapan din adamı.Katolik Ansiklopedisi 1913 "Pope Gregory VI" Maddesi Catholic Encyclopedia (1913)/Pope Gregory VI - Wikisource, the free online library
VI. Gustaf Adolf

VI. Gustaf Adolf (Oscar Fredrik Wilhelm Olaf Gustaf Adolf Bernadotte; 11 Kasım 1882 – 15 Eylül 1973) 29 Ekim 1950'den ölümüne kadar İsveç Kralı idi. Kral V. Gustaf ve eşi Baden Prensesi Victoria'nın en büyük oğluydu ve babasının hükümdarlığında geçen 43 yıl boyunca İsveç Veliaht Prensi idi. 90 yaşındaki ölümünden kısa bir süre önce, İsveç monarşisinin son itibari siyasi güçlerini ortadan kaldıran anayasa değişikliklerini onayladı. Özellikle Eski İtalyan kültürleriyle ilgilenen, ömür boyu amatör bir arkeologdu.Stockholm Kraliyet Sarayı'nda doğdu ve doğumunda Scania Dükü unvanı oluşturuldu. Bernadotte ailesinin bir üyesi olmasıyla birlikte aynı zamanda anne tarafından Vasa Hanedanı'nın soyundan da geliyordu. Annesi Victoria tarafından görevden alınmış Holstein-Gottorp Hanedanı'ndan olan İsveç Kralı IV. Gustav Adolf'un soyundan gelmekteydi.İsveç kralı V. Gustaf'ın oğluydu. 1902'de orduya girdi, 1932'de generalliğe yükseldi. Uppsala Üniversitesi'nde öğrenim gördüğü yıllarda başlayan arkeoloji ilgisi yaşamı boyunca sürdü. 1920'lerde Yunanistan, İtalya ve Kıbrıs'ta arkeolojik araştırma gezilerine katıldı. İsveç'teki eski anıtlar üzerine makaleler yazdı. Dünyada Asya çanak çömleklerinden oluşan en büyük özel koleksiyonlardan birine sahip olan Gustaf, Çin porselenleri konusunda otorite sayılırdı. 88 yaşındayken, İtalya'nın Acquarossa kentindeki Etrüsk harabelerinde sürdürülen kazı çalışmalarına katıldı.1920'de ölen ilk karısı Connaught prensesi Margaret'ten beş çocuğu oldu. En büyük oğlu Västerbotten dükü Gustaf Adolf'u varis ilan etti. 1923'te Lady Louise Mountbatten'la ikinci evliliğini yaptı.Babasi V. Gustav'ın ölümü ile Ekim 1950'de tahta çıktı. Veliaht Gustaf Adolf'un 1947'de ölmesi üzerine, torunu Karl Gustaf veliaht oldu. 1965'te Riksdag (Parlamento) kralların hükümdarlığa başlama yaşını 25'e yükseltti. Öte yandan 1971'de çıkarılan yasayla kralın yetkilerinin çoğu elinden alındı. Krallık büyük ölçüde sembolik bir makam haline geldi.1973'te Gustaf'ın ölümünün ardından, 1971'de yapılan yasalar yürürlüğe girdi. Yeni kral için krallık sembolik bir makam oldu. Gustaf'ın yerine torunu XVI. Karl Gustaf İsveç kralı oldu.Doğduğunda İsveç ve Norveç prensi olarak Skäne Dükü unvanı verilmiş. Bu dükalık arması temelinde olan bir arma verilmiş ve 1882-1905 döneminde kullanılmıştır. Norveç, 1905'te birlikten ayrılınca sadece İsveç prensi olmuş ve 1905-1950 döneminde Skäne Dükü için yeni bir arma kullanılmıştır. 1950'de İsveç tahtına geçince İsveç Krallığı armasını kullanmaya başlamıştır.
VI. Haakon

Haakon Magnusson (1340 - Şubat, 1380), (Genç Haakan Magnusson olarak da bilinir) Norveç Kralı (1355-1380). Magnus VII Eriksson’un oğlu ve halefiydi. İsveç'i bölen karışıklıklara müdahale etti, kendisini İsveç kralı seçtirdi (1362), ancak İsveçliler ayaklandılar ve karşısına Mecklenburglu Albrecht'i çıkardılar. Albrecht, VI. Haakon'u tahttan uzaklaştırdı. Haakon 1365'te Danimarka kralının kızı Margrethe ile evlendi. Ölümü üzerine oğlu Olav Norveç ve Danimarka kralı oldu.
VI. Hadrianus

Papa VI. Hadrianus, (Doğum adı Adriaan Florensz (Boeyens)), (2 Mart 1459, Utrecht, Prenslik Piskoposluğu, (günümüzde Hollanda) –  14 Eylül 1523, Roma, Papalık Devletleri, (günümüzde İtalya)), Katolik Kilisesi'nin dini lideri, Papa.29 Ocak 1522 - 14 Eylul 1523 tarihleri arasında Papalık yapmıştır. Hollanda asıllı olan VI. Hadrianus, 1976'da Polonyalı II. Ioannes Paulus'un Papa olmasına kadar, son İtalyan asıllı olmayan Papa olmuştu. Papa VI. Hadrianus ve daha sonra Papa olan II. Marcellus, modern devrin seçimlerinden sonra isimlerini değiştirmeden, vaftiz isimlerini Papalık ismi olarak da kullanan iki Papadan biriydi."Wikisource" websitesinde "James Francis Loughlin, (1913) "Catholic Encyclopedia (1913)/Pope Adrian VI" Catholic Encyclopedia Cilt 1" maddesi - Wikisource, the free online library"Wikisource" websitesinde "Adrian VI" 1911 Encyclopædia Britannica, Cilt 1 VI.   Adrian_VI - Wikisource, the free online library]
VI. Henry (anlam ayrımı)

İngiltere Kralı VI. Henry konulu William Shakespeare tarafından yazılmış üç ayrı oyundan oluşan üçleme tiyatro eseri:
VI. Hürmüz

VI. Hürmüz, Sasaniler'in kralı, II. Hüsrev'in (590–628) 628 yılında öldürülmesinin ardından yükselen asillerden biriydi. Nisibis (şimdiki Nusaybin) bölgesinde iki yıl boyunca kontrolü elinde tuttu (631–632).V. Hürmüz adında krallığı zorla ele geçiren başka biri daha vardı. 593 yılında kısa süreliğine hükümdarlık yapmıştır.
VI. Innocentius

VI. İnnocentius; gerçek adı ile Étienne Aubert (1282 ya da 1295 – 12 Eylül 1362), 18 Aralık 1352 tarihinden ölümüne kadar Roma Katolik Kilisesi'nde papalık yapmıştır. Beşinci Avignon Papasıdır.Louis XI (king of France),Josepf Frederic, Louis Vaesen, Étienne Charavay, Bernard Edouard de Mandrot-1905. (Googles Livres)
VI. João

Portekiz Kralı VI. João, (o Clemente) Portekiz Krallığı, Brezilya ve Algarve kralıdır. 1825 yılında Brezilya bağımsızlığını ilan edene kadar Brezilya Kralı unvanı taşımıştır.13 Mayıs 1767 tarihinde Lizbon'da doğdu. 1788 yılında Brezilya Prensi unvanını aldı. Napolyon'un Portekiz'i işgal etmesiyle Brezilya'ya sığındı. İşgal bitince de Brezilya'da kaldı. Annesi I. Maria'nın ruhsal sorunları olduğu için onun adına ülkeyi yönetti. Annesi I.Maria 1816'da ölünce Portekiz, Brezilya ve Algarve'nin kralı oldu. Portekiz monarşisinin 27. (bazı tarihçilere göre 28.) kralıdır. Lizbon'da 26 Mart 1826 günü öldü ve yerine IV. Pedro kral oldu.
VI. Kirillos

VI. Kirillos (),, doğum adı Konstantinos Serpetzoglou (Κωνσταντίνος Σερπεντζόγλου), 1813-1818 yılları arasında Konstantinopolis ekümenik patriği idi.1769'da Edirne'de doğdu, okulunu burada bitirdi. Eylül 1803'te Konya metropoliti seçildi ve bu sıfatla yedi yıl görev yaptı. 1810'da Edirne metropoliti olarak atandı. 4 Mart 1813'te Konstantinopolis Patriği IV. İeremias'ın istifasının ardından Ekümenik Patrik seçildi.Filiki Eterya'nın danışmanı olduğu tahmin ediliyor. Ayrıca 13 Aralık 1818'de Sultan II. Mahmud'un istifa ettirdiği sanılmaktadır.İstifasının ardından Edirne'ye emekli oldu. Yunan İsyanı patlak verdiğinde, Edirne'nin 30 rahip ve kocabaşın idam edilmesi emrini veren padişahın fermanında adı geçmiştir. Metropolis'in kapısında asılarak idam edilmiştir.
VI. Konstantinos (patrik)

VI. Konstantin (, 1859 - 28 Kasım 1930), 17 Aralık 1924'ten 30 Ocak 1925'e kadar 43 gün için  Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesinin, 262. Ekümenik Patriği olarak görev yapmıştır. 1859'da Bursa yakınlarında doğan Patrik Heybeliada Ruhban Okulu'nda gördüğü eğitimden sonra 1896'da Rodosto'ya episkopos, daha sonra 1899'da Vella ve Konitsa'ya metropolit, 1906'da Trabzon'a metropolit, 1913'te Kyzikos, 1922'de Derkoi Metropoliti olarak atanmıştır.
VI. Muhammed

21 Ağustos 1963 yılında Fas'ın başkenti Rabat şehrinde doğdu. Alevîler sülalesine mensuptur. Hanımının adı - Lalla Salma.Eski Fas Kralı II. Hasan'ın büyük oğludur. Ailede ikinci çocuktur. VI. Muhammed Rabat hukuk fakültesini bitirdi ve 1987'de Siyaset Bilimi Yüksek Lisansı tamamladı. Ayrıca Fransa Nice Sophia Antipolis Üniversitesi'nde hukuk alanında doktora yaptı. 2002 yılında George Washington Üniversitesi'nden fahri doktora verildi. 23 Temmuz 1999 tarihinde  babasının ölümünden sonra tahta geçti. 2002'de evlenen kralın 2 çocuğu vardır.
VI. Neofitos

Patrik VI. Neofitos (, ö. 1747), 27 Eylül 1734-Ağustos 1740 ve Mayıs 1743-Mart 1744 tarihleri arası 2 kez Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesi, patriği olarak görev yapmıştır. Patrik olmadan önce Kapadokya'daki Caesarea Metropolitliği yapmıştır.
VI. Paulus

Papa VI. Paulus (, ) (doğum adı Giovanni Battista Enrico Antonio Maria Montini) (26 Eylül 1897, Concesio, İtalya - 6 Ağustos 1978, Castel Gandolfo, İtalya). Papa VI. Paulus, 1963 - 1978 yılları arasında papaydı.
VI. Pius

VI. Pius (25 Aralık  1717 – 29 Ağustos 1799), doğum adıyla Count Giovanni Angelo Braschi, 15 Şubat 1775'ten 1799'da ölümüne kadar papa olarak hüküm sürdü.VI. Pius, Fransız Devrimini ve bunun sonucunda ortaya çıkan Gallican Kilisesi'nin bastırılmasını kınadı. Napoleon Bonaparte komutasındaki Fransız birlikleri, 1796'da Papalık Devleti'ni işgal etti ve papalık birliklerini mağlup ettiler. 1798'de, o zaman sahip olduğu gücünden vazgeçmeyi reddettiği için Pius esir alındı ve Fransa'ya gönderildi. Bir yıl sonra Valence'de öldü. Papalığı, yirmi yıldan fazla sürmüştür ve papalık tarihinde en uzun süre görev yapan dördüncü papadır.VI. Pius, Fransız Devrimi patlak verdiğinde, eski Gallican Kilisesi'nin bastırılmasına ve Fransa'da kutsal ve dini mülklerin el konmasına tanık oldu. Ayrıca Parisians tarafından Palais Royal'da yakılan bir taş figürünü gördü.Fransız Devrimi 1789'da başladı ve olayları Tanrı tarafından verilen toplumsal düzene karşı bir muhalefet işareti olarak gördü ve aynı zamanda kiliseye karşı bir komplo olarak gördü. Papa hem İnsan Haklarının Beyanı'nı Rahibelerin Sivil Anayasası'nı kınadı ve devrime karşı destek verdi. Önerilen dinsel reformları kınamak için "Quod aliquantum" (1791) ve "Caritas" (1791) olmak üzere iki makale yayınladı.1791 yılında, Fransa ile papalığın diplomatik ilişkilerin sona ermesine karar verildi ve Antonio Dugnani bunun sonucunda Roma'ya çağrıldı.XVI. Louis 21 Ocak 1793 tarihinde giyotin ile idam edildi ve kızı Marie-Thérèse-Charlotte babasının azizlik mertebesine yükseltilmesi için Roma'ya dilekçe verdi. VI. Pius, kralın şehit düşmesiyle ilgili 17 Haziran 1793'te kardinallerle bir toplantı yaptı ve azizlik mertebesine yükseltilmesi ile alakalı bir ümit verdi. Pius VI'nın ölümünden sonraki 1820'de, kralın dini nedenlerle öldürülmüş olduğunu kanıtlamanın imkânsız olmasından dolayı Rahibeler Cemaati olası kutsallığı sona erdirdi. VI. Pius, devrimin ana amacının Katolik dinine ve XVI. Louis'in kendisine karşı olduğunu savundu.
VI. Ramses

VI. Ramses Nebmaatre-Meryamun (bazen Ramesses veya Rameses olarak yazılır, aynı zamanda diğer adı Amenherkhepshef C  olarak da bilinir) Mısır'ın Yirminci Hanedanlığının beşinci hükümdarıydı. MÖ 12. yüzyılın ortalarından sonlarına kadar yaklaşık sekiz yıl hüküm sürdü ve III. Ramses ile kraliçe Iset Ta-Hemdjert'in oğluydu. Bir prens olarak, Ramses Amunherkhepeshef olarak biliniyordu ve kraliyet katibi ve süvari generali unvanlarını elinde tutuyordu. Yerine, VII. Ramses Itamun geçti.İktidardaki firavun ve VI. Ramses'in büyük abisi olan V. Ramses'in ölümünden sonra tahta çıktı. Taç giyme töreninden sonraki geçen ilk iki yılda Libyalı veya Mısırlı yağmacıların baskınlarını durdurdu. VI. Ramses, Krallar Vadisi'nde V. Ramses için planlanmış bir mezar olan KV9'u gasp etti ve kendisi için genişletip yeniden dekore ettirdi.  VI. Ramses, Kraliçeler Vadisi'nde bugün hiçbiri bilinmeyen altı mezar daha planlamış ve yaptırmış olabilir.Mısır, VI. Ramses döneminde Kenan'daki son kalelerinin kontrolünü kaybetti. Nubia'daki Mısır işgali devam etmesine rağmen, Asya topraklarının kaybı Mısır'ın ekonomisini zorladı ve fiyatları artırdı. İnşaat projelerini finanse etmek giderek zorlaşırken, VI. Ramses atalarının anıtlarını gasp etti. Kendi kült heykellerine düşkündü. Mısırbilimci Amin Amer, VI. Ramses'i "huzursuzluk ve çöküş çağında büyük bir firavun gibi görünmek isteyen bir kral" olarak nitelendiriyor.Firavunun gücü, VI. Ramses'in yönetimi sırasında Yukarı Mısır'da azaldı. VI. Ramses, kırk yaşlarında, hükümdarlığının sekizinci veya dokuzuncu yılında öldü. Yağmacılar mezara zarar vermeden önce mumyası 20 yıldan az bir süre mezarında el değmeden yattı. Vücut Pinedjem I döneminde KV35'e taşındı ve 1898'de Victor Loret tarafından keşfedildi.
VI. Seleukos

VI. Seleukos Epifanes Nikator (), MÖ 96 ve 94 yılları arasında Helenistik Seleukos İmparatorluğu'nun Kralı.Kral VIII. Antiokhos Grypus ve Kraliçe Tryphaena'nın [Τρύφαινα] oğludur. Seleucus VI Epiphanes [Σέλευκος Ἐπιφανής Νικάτωρ], babası ve amcası IX. Antiohos arasında, MÖ 96'da Antiochus VIII'in öldürülmesiyle sona eren bir iç savaş döneminde yaşamıştır. MÖ 96'da Seleucus VI Epiphanes, babasının ölümünün intikamını almak için üvey amcası olan IX. Antiohos'u yenmiştir. Ertesi yıl MÖ 95 tarihinde IX. Antiohos'un oğlu X. Antiokus Eusebes Filopator tarafından yenilgiye uğratılmış ve Suriye'den Kilikya'daki Mopsuestia antik kentine kaçmak zorunda kalmıştır.
VI. Stephanus

VI. Stephanus (ö. Ağustos 897), 22 Mayıs 896'dan ölümüne kadar Roma Piskoposu ve Papalık Devleti'nin hükümdarıdır. En çok onun düşüşüne ve ölümüne yol açan Kadavra Sinodu'nu kışkırtmasıyla tanınır.Papa olarak seçilmesinin koşulları belirsizdir, ancak o zamanlar papalığa itiraz eden güçlü Roma ailelerinden biri olan Spoleto Dükleri tarafından desteklenmiştir. Stephanus, esas olarak Papa Formosus'un kalıntılarına yönelik davranışıyla bağlantılı olarak hatırlanır. Formosus'un çürüyen cesedi mezardan çıkarıldı ve Ocak 897'de Kadavra Sinodu olarak adlandırılan Roma din adamlarının gönülsüz bir meclisi önünde yargılandı. Spoleto birliğinin baskısı ve Stephanus'un Formosus'a öfkesi muhtemelen bu olağanüstü olayı hızlandırdı.Jégou, Laurent (2015). "Compétition autour d'un cadavre. Le procès du Pape Formose et ses enjeux (896-904)."   Revue Historique vol. 317, no. 3 (675), 2015, pp. 499–523. Accessed 11 April 2020.Leyser, Conrad (2010). "Episcopal Office in the Italy of Liudprand of Cremona, C.890-c.970."  The English Historical Review 125, no. 515 (2010), pp. 795–817, at pp. 800–802; 811–813. Accessed 11 April 2020.Di Vito Loré, Marina C. Sarramia (2019). "Stefano VI, papa."  Dizionario Biografico degli Italiani  Volume 94 (Treccani: 2019).
VI. Tigran

VI. Tigranes, 58 - 63 yılları arasında tahta çıkmış olan Ermenistan kralı. 58 yılı baharında Romalı general Corbulo, Kapadokya üzerinden Ermenistana girdi ve Artaxata'ya doğru, kuzeyinde I. Pharsman ve güneybatısında Kommagene kralı IV. Antiochus olduğu halde ilerlemeye başladı. I. Tiridates, Corbulo'nun ateşe verdiği başkentinden kaçmak zorunda kaldı. Yaz aylarında Corbulo Tigranocerta'ya doğru harekete geçti ve direnen tek kaleyide geçerek şehre ulaştı. Ermenilerin çoğu direnmekten vazgeçti ve Roma tarafından atanacak bir prensi kabul etme kararı aldı. Nero tacı, Kapadokya kralları soyundan gelen Tigranes'e vardi.Tigranes, küçük bir komşu vasal krallık olan Adiabene'yi işgal etti ve kralı Monobazes'i tutsak aldı. Part kralı I. Vologeses bu hareketin bir Roma kışkırtması olduğuna karar verdi. Ermenistana saldırdı ve Tigranocerta'yı kuşattı. Nihayetinde Partlar ve Romalılar arasında bir barış anlaşması imzalandı ve Tiridates Roma'ya bağlı bir vasal kral olmak şartıyla yeniden Ermenistan kralı oldu. Tacını Roma'da İmparator Nero'nun elinden aldı. IV. Tigranes 63 yılında tahtan feragat etmek zorunda kaldı.
VI. Tupou

Tupou VI (tam ismi: ʻAhoʻeitu ʻUnuakiʻotonga Tukuʻaho Tupou VI; d. 12 Temmuz 1959), Tonga Kkralı. VI. Tupou'nun Tonga tahtının meşru varisi olarak 27 Eylül 2006 tarihinde kardeşi tarafından doğrulanmıştır. 2012 yılında kral olmuştur.VI. Tupou 1982 yılında Tonga Savunma Hizmetlerinin deniz koluna katıldı ve 1987 yılında bir Teğmen olarak askeri kariyerine başladı. 1990'dan 1995 yılına kadar Pasifik sınıfı devriye botu VOEA Pangai'ye komuta ederek Bougainville'de barışı koruma operasyonlarına katıldı.1998 yılında, hükûmetin bir parçası olmak için askeri kariyerini sona erdirdi. Ekim 1998 yılından 2004 Ağustos ayına kadar Savunma bakanı ve dışişleri bakanı olarak aynı zamanda görev yaptı. 2008 yılında ilk olarak Avustralya Tonga ilk Yüksek Komiserliğine atandı. Babası V. George Tupou'nun 18 Mart 2012'de vefatından sonra aynı gün Tonga'nın yeni Kralı oldu.
VI. Urbanus

VI. Urbanus; gerçek adı ile Bartolomeo Prignano (yaklaşık 1318 – 15 Ekim 1389), 8 Nisan 1378 tarihinden ölümüne kadar Roma Katolik Kilisesi'nde papalık yapmıştır. Kardinaller heyeti dışında seçilen son papadır.Cairns, E.Earl. Christianity Throughout the Centuries: A History of the Christian Church, 1996, Zondervan, pp. 241 & 248–250Ocker, Christopher,  Johannes Klenkok: a friar's life, c. 1310–1374 , American Philosophical Society, 1993, ISBN 0-87169-835-8
VI. Vologases

VI. Vologases (Farsça'da: بلاش ششم Balaş), babası V. Vologases'ten sonra (191–208) Part İmparatorluğu'nda 208 yılında tahta çıktı. Bundan kısa bir süre sonra kardeşi IV. Artabanus (216–224) kendisine karşı isyan etti ve imparatorluğun büyük bir kısmını hakimiyeti altına aldı. Yine de, VI. Vologases, Babil'in bir bölümünde kontrolünü devam ettirdi. Madeni paralarının tarihi 228 yılına kadar gider.Bu arada, Sasani Devleti'nin kurucusu I. Ardeşir (226–241), IV. Artabanus'u yenilgiye uğrattı ve öldürdü. Part topraklarının doğu vilayetlerini ele geçirdi. Bundan sonra gelen birkaç yıl içinde I. Ardeşir, yeni imparatorluğunun sınırlarını daha da genişletti. 228 yılının hemen ardından VI. Vologases'i mağlup ettiğine ya da uzaklaştırdığına inanılır.
VI. İvan (Rusya)

VI. İvan (İvan Antonoviç) (23 Ağustos 1740 - 16 Temmuz 1764), 1740-1741'de Rus çarı. İki aylık bebekken çar ilan edilmiş, bir saray darbesi sonucunda tahttan indirildikten sonra 20 yıl tutuklu kalmıştır.Babası Braunschweig-Bevern-Lüneburg prensi Anton Ulrich, annesi ise Çariçe Anna'nın (hd 1730-1740) yeğeni Anna Leopoldovna'ydı. Çariçe Anna ölümünden bir gün önce (27 Ekim 1740) henüz iki aylık olan İvan'ı tahtın varisi, sevgilisi Kurland dükü Ernst Johann von Biron'u da İvan'ın naibi ilan etti. İvan ertesi gün çar olarak tahta çıkarıldı. Biron ise üç hafta sonra mühürdar naibi Andrey Osterman ve Burhard Kristof Minih tarafından yönetimden uzaklaştırıldı ama İvan tahttan indirilmedi.Biron'un yerine naipliğe getirilen İvan'ın annesi Anna Leopoldovna'nın izlediği dış politika ve önemli görevlere Alman danışmanlar getirmesii kısa zamanda hoşnutsuzlukların doğmasına yol açtı. Sonunda Çar I. Petro'nun (hd 1682-1725) kızı Yelizaveta önderliğindeki muhalefetin düzenlediği bir darbe sonucunda Anna ve Alman danışmanlar yönetimden uzaklaştırıldı (6 Aralık 1741). Darbe sırasında tahttan indirilen İvan, sonraki 20 yılı çeşitli hapishanelerde geçirdi. Yalnızlık içinde geçen uzun hapislik yıllarının ruhsal ve zihinsel gelişmesi üzerinde son derece olumsuz etkileri oldu.Bununla birlikte, Shlisselburg garnizonunda görevli Teğmen Vasili Yakovleviç Miroviç, 1764'te İvan'ı hapisten kurtararak, iki yıl önce tahta çıkmış olan II. Yekaterina'nın (Büyük) yerine geçirmek üzere bir ayaklanma başlattı. İvan ayaklanma sırasında gardiyanları tarafından öldürüldü.
VIA Technologies

VIA Technologies Inc. (), Tayvan merkezli bir fabless yarı iletken şirketi. Şirket, 1987 yılında Cher Weng tarafından kurulmuş olup esas olarak entegre devreler, anakart chipsetler, CPU'lar ve bellek üretimi yapmaktadır. Şirketin merkezi Yeni Taipei'nin Xindian semtinde yer almaktadır.Şirket, 1987 yılında Cher Wang tarafından Fremont, California, ABD'de kuruldu. 1992'de, Tayvan ve komşu Çin'deki önemli ve büyüyen BT üretim üssü ile daha yakın ortaklıklar kurmak için merkezin Taipei, Tayvan'a taşınmasına karar verildi.1999'da VIA, Cyrix'in çoğunu, ardından National Semiconductor'ın bir bölümünü satın aldı. Aynı yıl, VIA, Integrated Device Technology'den Centaur Technology'yi satın alarak x86 mikroişlemci pazarına giriş yaptı. VIA, VIA C3, VIA C7 ve VIA Nano işlemcilerin ve EPIA platformunun üreticisidir. Cyrix MediaGX platformu National Semiconductor ile kaldı.Ocak 2005'te VIA, bilgisayar veya İnternet erişimi olmayanlara fayda sağlamak için bilgi ve iletişim teknolojisi sistemleri geliştirmek için VIA pc-1 Girişimi'ni başlattı. Şubat 2005'te VIA, 100 milyonuncu VIA AMD yonga setinin üretimini kutladı.29 Ağustos 2008'de VIA, yonga setleri için resmi 2D hızlandırılmış Linux sürücülerini yayınlayacaklarını ve ayrıca 3D hızlandırılmış sürücüleri yayınlayacaklarını duyurdu.2013'te VIA, Zhaoxin adlı efsanevi bir yarı iletken şirketi oluşturmak için Şanghay Belediye Hükûmeti ile bir anlaşma imzaladı. Ortak girişim, Çin pazarı için x86 uyumlu CPU'lar üretiyor.Kasım 2021'de Intel, Centaur Teknoloji bölümünün bazı çalışanlarını 125 milyon dolarlık bir anlaşmayla VIA'dan işe aldı ve x86 bölümünün yetenek ve teknik bilgisini etkin bir şekilde edindi, VIA'nın sahip olduğu x86 lisansına ne olacağı belli değil.
VII. Albert (Avusturya arşidükü)

VII. Albert (Almanca: Albrecht VII) (13 Kasım 1559 – 13 Temmuz 1621) 1619'da birkaç ay boyunca Avusturya dükü. Karısı Isabella Clara Eugenia ile birlikte 1598-1621 yılları arasında Habsburg Hollandası'nın hükümdarı. Daha önce, kardinal, Toledo başpiskoposu, Portekiz başkan yardımcısı ve Habsburg Hollanda Genel Valisi idi.
VII. Alexander

Papa VII. Alexander, asıl adı Fabio Chigi (13 Şubat 1599, Siena, Floransa Cumhuriyeti - 22 Mayıs 1667, Roma), 7 Nisan 1655 – 22 Mayıs 1667 döneminde papa."Catholic Encyclopedia" websitesinde "Pope Alexander VII" maddesi CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Pope Alexander VII
VII. Anthimos

Patrik VII. Anthimos, (, 1835 - Aralık 1913), 20 Ocak 1895-29 Ocak 1897 tarihleri arası Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesi, 259. Ekümenik Patriği olarak görev yapmıştır. Angelos Tsatsos adıyla doğan Patrik, Halki'de ölmüştür.
VII. Antiohos

VII. Antiokhos Sidetes (UFA, antiohos siditis; Yunanca, Αντίοχος Ζ΄ Σιδήτης )   (Sayda'dan),  (MÖ 138-MÖ 129 döneminde Helenistik Seleukos İmparatorluğu'nun hükümdarıdır. Doğum tarihi bilinmemektedir. Son büyük Seleukos kralıdır.Antiokhos II. Demetrius Nikator'un küçük kardeşi oldu ve ağabeyi  kral iken kardeşinin Diodotus Trifon ile yaptığı mücadeleye katılmamasını sağlamak için onu Side'ye gönderdi. Temmuz/Agustos MÖ 138'de kardeşi kral I. Demetrius Nikator Partlar Kralı Büyük I. Mithriadates ile savaşa girişip bu savaşta yenilip esir düştü. Bu savaşta Partlar Seleukos İmpartorluğu'na bağlı olan Medya, Babil ve Elam'ı ellerine geçirdiler. II. Demetrius'un Partlılar tarafından ele geçirilmesi sonucu cesaretlenen VII. Antiokhos, Side'den ayrılıp Antakya'ya gelip orada ağabeyi II. Demetrius'un karısı Kleopatra Tea ile evlendi. Böylelikle Seleceus Krallığı'na olan meşru hakkını daha da kuvvetlendirdi. Bu evlilikten olan çocukları V. Seleukos Philometor ve VIII. Antiokhos Gripus olup bunlar için VII Antiochus hem baba hem de yarı-kardeş oldular.Diğer taraftan II. Demetruius'un esir düşmesi ile tahtı gasp etmiş olan Diodotus Trifon, etrafında Giritli koruma birlikleri ile Seleucya asillerinin kendinden hoşnutsuzlandırmıştı. Bunlar VI. Antiochus'un kral olmasını istemeye başladılar. Agustos MÖ 138'den önce VII. Antiochus kendini tutan müttefik asiller ve onlara yerel orduları ile birlikte birlikte Seleucus Krallığı tahtını gasp etmiş olan Diodotus Trifon'a karşı bir askeri sefer yaptı. Bu seferde VII. Antiochos Akdeniz'de kıyı kale-şehri olan Dor'a yürüdü ve bu kaleyi kuşattı. Diodous Trifon denizden kaçarak Ortthosia'ya gitti ve oradan da kendini tutan bölgenin merkezi olan Apamea'ya geçti. VII. Antiochos onu takip etti. Kendini koruyamayacağını anlayan Diodous Trifon ya intihar etti, ya da yakalanıp öldürüldü.Kudüs'ü MÖ 134'te kuşatmıştır. Josephus'a göre Haşmonayim kralı Yohanan Hurkanus, Kral Davud'un mezarını açmış ve oradaki paraları Antiokhos'a vererek şehri kuşatmayı bırakmasını istemiştir. Bunun ardından Sidetes, Hirkanus'un kontrolü altındaki bir Yahudi desteğiyle, Partlara saldırmıştır ve Mezopotamya, Babil ve Medya'''yı almıştır; ancak II. Phraates tarafından tuzağa düşürülüp öldürülmüştür. Erkek kardeşi Demetrius II Nikator salıverilmiştir; ancak Seleukos toprakları sadece Suriye ile sınırlı kalmıştır.Josephus (İng. çev.:William Whiston) (2009) The Wars of the Jews ; Or, The History of the Destruction of Jerusalem Guttenberg E-book no:#2850"Antiochus VII  Sidetes  [ca. 159 - 129 BCE; slain in battle" maddesi   Mahlon H. Smith (ed) "Virtuareligion.net" websitesinde
VII. Benedictus

Papa VII. Benedictus (ö. 10 Temmuz 983), Katolik Kilisesi'nin Ekim 974 tarihinden ölümüne kadar Papa'sıydı.Güçlü Tusculum Kontluğu hanedanındandır. Spoletolu II. Alberic'in kardeşi David (ya da Deodatus)'un oğludur. Papa seçilmeden önce Sutri Kardinali olarak görev yapıyordu. II. Otto'nun temsilcisi Sicco'nun etkisi altında Ekim 974 tarihinde seçilmiştir. O günlerde az rastlanır bir şekilde Roma'yı dokuz yıl sessiz bir şekilde yönetmiştir.
VII. Charles

VII. Charles (22 Şubat 1403 – 22 Temmuz 1461), Muzaffer () ya da İyi sunulmuş () Valois Hanedanı monarkı ve 1422'den ölümüne dek Fransa Krallığını yönetmiş hükümdar.Vale, Malcolm Graham Allan (1974). Charles the Seventh. University of California Press. ISBN 0-520-02787-6.
VII. Christian

VII. Christian, (29 Ocak 1749 - 13 Mart 1808), Oldenburg Hanedanından olup 1766'dan ölümüne kadar Danimarka-Norveç krallığı ve Schleswig ve Holstein düklüğü yapmıştır.
VII. Edward

VII. Edward (Albert Edward; 9 Kasım 1841 –  6 Mayıs 1910), Birleşik Krallık kralı, Hindistan imparatorudur.22 Ocak 1901'den 6 Mayıs 1910'daki ölümüne kadar hükümdarlığını sürdürdü. Kral VII. Edward Saxe-Coburg-Gotha Hanedanı'ndan gelen ilk Birleşik Krallık monarkıdır. Mensup olduğu hanedanın ismi, kendinden sonra tahta çıkan oğlu V. George tarafından Windsor Hanedanı olarak değiştirilmiştir.Kral Edward'ın dönemi politik, teknolojik ve toplumsal alanlarda yaşanan köklü değişimler dönemine denk geldi. Havacılık Endüstrisi'ndeki gelişmeler, sosyalizm ve liberalizm akımları da yine bu dönemde gelişmeye başladı. VII. Edward, özellikle II. Boer Savaşı'nın ardından ordunun yeniden düzenlenmesi ve donanmanın modernizasyonuna büyük hız verdi.Kral VII. Edward diğer Avrupa ülkeleriyle kurduğu yakın münasebetler dolayısıyla döneminde barışçıl bir hükümdar olarak anıldı. Ancak yeğeni olan Alman İmparatoru II. Wilhelm dolayısıyla Alman İmparatorluğu ile ilişkileri daima mesafeli kaldı. Bunun başlıca sebebi olarak II. Wilhelm'in savaş yanlısı bir tutum izlemesi ve Kral Edward'ın da yakın bir tarihte Avrupa'da bir savaşın başlayabileceğine dair içindeki şüphelerin artması gösterilmektedir. Nitekim Kral VII. Edward şüphelerinde haklı çıkmış ve ölümünden dört yıl sonra tüm dünyayı kasıp kavuran I. Dünya Savaşı patlak vermiştir.