barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Sarıkaya, Milas

Mahallenin adı; Doğu tarafında bulunan, bir tarafı yamaç şemlinde, tırmanılabilen ve bu bölümde de evlerin bulunduğu, sarı renk görüntüsündeki kayalıklardan gelmektedir. Batı tarafı zirveye yaklaşık 250–300 m yakına kadar evlerin bulunduğu bu kaya şeklindeki tepenin doğu tarafı da 150 m civarında ve uçurumdur.
Sarıkaya, Of

Yerleşimin eski adı "Sunus"'dur. 1530 yılı Osmanlı tahririnde 1681 yılı Avarız Defterinde  o dönemki Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmemektedir.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra, 1935 yılı nüfus sayımında Sunus, diğer nüfus sayımlarında Sünüs adıyla Of'un Hayrat bucağına bağlı görülmektedir. Yerleşimin Sunus olan adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Sarıkaya olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. İlerleyen yıllarda Hayrat'tan ayrılarak Of'un ilçesine bağlanmıştır.
Sarıkaya, Siverek

Sarıkaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıkaya, Yapraklı

Köy, Çankırı il merkezine 44 km, Yapraklı ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Köy, Yapraklı'nın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Çankırı-Tosya il yoluna 3,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Sarıkaya, Yozgat

Sarıkaya, Anadolu’da ilk siyasi birliği kurmuş olan Hitit İmparatorluğu'nun kuruluş alanı içerisinde bulunmaktadır. Bu devrin vesikası olan höyüklere Sarıkaya’nın köylerinde çokça rastlanmaktadır. Hititlerden sonra bu bölge Asurilerin ve ardından da İskender’in işgaline uğramış ve tahminen MÖ 1. yüzyılda Romalılarca alınmıştır.Sarıkaya'da Roma devrine ait tarihi kalıntılar ve eserlerin yanında çok sayıda yazılı vesikalara da rastlanmaktadır. Sarıkaya Roma devrinde 7000 haneli Opel adında bir şehirdi. Kaplıcalarıyla ünlü ilçede bulunan Roma devrine ait kaplıca kalıntısının Roma Krallarından birinin kızı için yapıldığı söylenmektedir. Sarıkaya’da Romalılardan kalma büyük taşlarla örülü duvar kalıntılarına, şehri çevreleyen surların temellerine, sütunlara ve sütün başlıklarına yapılan kazılarda sık sık rastlanmaktadır.1071 Malazgirt Zaferi'nden sonraki yıllarda, bölgenin Selçuklu hakimiyeti altına girdiği ve Yıldırım Bayezid zamanında Osmanlıların hakimiyetine geçtiği sanılmaktadır. Günümüzde, ilçe sınırları içerisinde Selçuklu ve Osmanlı devirlerinden kalma az sayıda yerleşik Türkmen köylerine rastlanmakla birlikte, 1878 Osmanlı-Rus savaşı (93 Harbi) nedeniyle Doğu Anadolu Bölgesi'nden göç eden ve 'Kars Muhaciri' diye adlandırılan halkın yerleştiği köyler de bulunmaktadır.Cumhuriyet döneminden itibaren, Sarıkaya’ya 1924-1936 yıllarında Yunanistan, Romanya ve Yugoslavya SFC’den gelen, 1951 yılından itibaren de Bulgaristan’dan zaman zaman göç eden Türk vatandaşları yerleştirilmiştir.Sarıkaya ilçesi, 1935 yılına kadar Akdağmadeni ilçesinin bir köyü iken, dönemin Valisi Bekir Sami Baran tarafından bucak merkezi haline getirilmiş ve o zamana kadar bucak merkezi olan Aşağısarıkaya köyünden bucak teşkilatı tamamen alınarak, Terzili Hamamı veya Hamam köyü diye anılan şimdiki ilçe merkezine getirildiği için, ilçenin adı Sarıkaya olarak anılmaya devam etmiştir. Daha sonra 1957 yılında aynı adla ilçe merkezi olmuştur. Sarıkaya ve Saraykent, haritada görüldüğü gibi, Yozgat'ın il sınırlarına bağlı olmayan tek ilçesidir.
Sarıkaya, Çat

Mahalle, 1902 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Çat Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 61 km, Çat ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Mahalle, Çat'ın batısında olup,  numaralı Çat-Yavi-Tercan il yoluna  1,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Sarıkaya, Çorum

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Mecitözü ilçesine bağlıyken, 23 Temmuz 2004'te Çorum merkez ilçeye bağlandı.
Sarıkaya, Şahinbey

Daha önceleri İslahiye ilçesine bağlıyken, 24 Kasım 1955'te Gaziantep merkez ilçeye bağlandı. Şahinbey ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı. Sarıkaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıkaya, Şarkikaraağaç

Köyün adı; 1912 yılı kayıtlarında Sarıbulak, 1928 yılı kayıtlarında ise Sarıkabalı olarak geçmektedir.
Sarıkayalar, Bahşılı

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kırıkkale Merkez ilçeye bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Bahşılı ilçesine bağlandı.
Sarıkayalar, Şenkaya

Sarıkayalar köyünün eski adı Muşih Kışla'dır. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde adı Muşih Kışla (موشیخ قشلە) olarak geçer. Bu yerleşim daha önce Muşih köyünün kışlasıyken, sonradan ayrı köy sayılmıştır. Muşih ise, Gürcüce Mşehi (მშეხი) adından gelir.Muşih Kışla, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Muşih Kışla, 1595 tarihli mufassal defteri ile 1835 Osmanlı nüfus deflerlerinde büyük bir olasılıkla Mşehi köyünün bir parçasıydı.Muşih Kışla köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresince "Mşeh" (Мшехъ) adıyla kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 2 hanede, 10'u erkek ve 10'nu kadın olmak üzere 20 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Kaskanlı aşiretine bağlı Kürtlerden oluşuyordu. Mşeh köyünün nüfusu 1896 yılında 22 kişiye, 1906 yılında ise 36 kişiye yükselmiştir. Bugün Aydoğdu adını taşıyan yerleşim de Rus nüfus tespitlerinde "Mşeh"(Мшехъ) adıyla kaydedilmiştir. Bu köy 1886 tarihinde Zedgerek nahiyesine bağlıydı ve nüfusu Türkmenlerden oluşuyordu.Mşeh veya Muşih Kışla köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde  Hanım Kom (خانم كوم) adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. 1935 yılında "Müşihkışla" olarak kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 92 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, Müşihkışla da bu ilçeye bağlandı. Muşih veya Mşeh Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında Sarıkayalar olarak değiştirildi. Sarıkayalar köyünün nüfusu 1965 yılında 182 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 51 kişi okuma yazma biliyordu.
Sarıkaşık, Çat

Mahallenin adı, 1916 yılı kayıtlarında Karikom olarak geçmektedir. Daha önceleri Bingöl'ün Kiğı ilçesi Çerme bucağına bağlıyken, 23 Haziran 1964'te Erzurum'un Çat ilçesine bağlandı.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Çat Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 89 km, Çat ilçe merkezine 37 km uzaklıktadır. Mahalle, Çat'ın güneybatısında olup,  numaralı Erzurum-Bingöl (Çat-Karlıova) devlet yoluna Çayırtepe, Kurbanlı, Kaplıca ve Parmaksız mahalleleri üzerinden 24,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Sarıkemer, Söke

Sarıkemer, Aydın'ın Söke ilçesine bağlı bir mahalle. Yönetmenliğini Kartal Tibet'in yaptığı, başrolünde Kemal Sunal'ın rol aldığı İnatçı filmi Sarıkemer'de çekilmiştir.
Sarıkent, Şefaatli

Köyün eski adı 1907 yılı kayıtlarında Çılbak olarak geçmektedir. 28 Şubat 1968 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye çevrilen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona ermiştir.Köy, Yozgat il merkezine 61 km, Şefaatli ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Köy, Şefaatli'nin güneyinde TCDD Ankara-Kayseri konvansiyonel tren hattının ve   numaralı Şefaatli-Kozaklı il yolunun kenarındadır. Köyde ayni isimli tren istasyonu vardır.
Sarıkol Dağları

Sarıkol Dağları ( Raşti Kuhi Sarikul; ), Çin ve Tacikistan arasında bulunan bir sıradağdır. Sarıkol Dağları, Pamir Dağları'nın bir parçasıdır.
Sarıkolca

Sarıkolca ya da Sarikoli, Doğu İran dillerinin Pamir alt grubuna ait bir dildir. Çin Tacikleri tarafından konuşulan dillerden biridir (öbürü Vahanca). Çin'de "Tacik dili" olarak bilinse de aslında Tacikistan'da konuşulan ve Batı İran dili olan Tacikçeden farklı bir dildir.Sarıkol dilinin Çin'deki resmî ismi "Tacik dili"dir (). Buna rağmen, Sarıkolca aslında Tacikistan'da konuşulan Tacik dili ile aynı değildir; Sarıkolca, Tacikistan ile Afganistan'daki Bedahşan bölgelerinde konuşulan diğer Pamir dilleri ile yakın bir akraba iken, Tacikçe, İran Farsçası ve Darice ile beraber Batı İran dili olan Farsçanın üç merkezinden birini teşkil eder. Sarıkolca, Sarıkol Krallığı'nın antik başkenti olan ve günümüz Taşkurgan Tacik Özerk İlçesi'ne bağlı olan Taşkurgan kasabasına bir atıf olarak "Taşkurganî" (Tashkorgani) ismiyle de anılır, fakat araştırmacıların arasında bu ismin kullanımı yaygın değildir.Bu dil hakkında İngilizcede yazılmış en erken kaynaklar 1870'lere dayanır ve bu dile atfen "Sarikoli" ismini kullanırlar. Günümüzde bu dil üzerinde çalışan Çinli araştırmacılar, kendi yayınlarında hem "Tacik" hem de "Sarıkol dili" isimlerini kullanırlar.Dilin resmî bir yazı sistemi yoktur. Çin'de yayın yapan araştırmacı Gāo Ěrqiāng/Gawarjon (高尔锵), Sarıkolca hakkında yazdığı kitap ve sözlükte Uluslararası Fonetik Alfabe'yi kullanır; Rusya'da yayın yapan Pakhalina ise Vahancanın yazı sistemine benzeyen bir alfabe kullandı.Son senelerde Çin'de Sarıkolca konuşanlar, kendi dillerini yazmak için Uygur Arap yazısını kullanmaya başlamıştır.Sarıkolcadaki söz varlığının diğer Doğu İran dillerine çok benzemesine rağmen, Sarıkolca ve bunun yakın akrabası olan Şugnan dilinde Vahanca, Peştuca veya Avestaca gibi diğer Doğu İran dillerinde rastlanmayan birçok sözcük vardır.
Sarıkonak, Bitlis

Köyün eski adı, 1865 yılı kayıtlarında Kürtçe'de "iki ev" anlamına gelen Duxan olarak geçmektedir. Eski bir bucak merkezidir.Köy, Bitlis il merkezine 27 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneybatısında ve /numaralı Bitlis-Siirt devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Sarıkonak, İliç

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Gedenek olarak geçmektedir. Daha önceleri Sivas ilinin Divriği ilçesine bağlı olan köy, 3 Mart 1947 tarihinde Erzincan ilinin İliç ilçesine bağlandı.
Sarıkoyak, Çamlıyayla

Daha önceleri Sarıkavak köyüne bağlı Sarınçkoyağı mahallesi iken, 16 Ağustos 1954'te aynı adla köy statüsü kazandı. İlerleyen yıllarda Sarıkoyak adını alan yerleşim; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Sarıkoç, Mazgirt

Daha önceleri Yeldeğen köyüne bağlı bir mahalle iken, 3 Temmuz 1956'da köy statüsü kazandı. Köyün eski ismi "Hiştan" olup 1960 yılı nüfus sayımından itibaren Sarıkoç adıyla kayıtlarda yer almaktadır.
Sarıkoç, Nizip

Sarıkoç; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıkoç, Refahiye

Köyün eski adı, 1858 yılı kayıtlarında Bağsor olup, Ermenice'de "bağtsor" sözcüğü "soğukdere" anlamına gelmektedir.Köy, Erzincan il merkezine 99 km, Refahiye ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Köy, Doğu Anadolu Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır. Köyün Odunlu, Mollaahmetler, Topalahmetler, Kamolar, Bahasor ve Karayakuplar olmak üzere 6 tane mezrası vardır.
Sarıkum, Sinop

Köyün adı, 1900 yılı kayıtlarında Sarıkamış ya da Kazaklı, 1907 yılı kayıtlarında ise Sazkumu olarak geçmektedir.Köy, Sinop il merkezine 25 km uzaklıktadır. Sarıkum Tabiatı Koruma Alanı deniz, kıyı, kumul, göl, sulak alan ve orman ekosistemleri gibi pek çok ekosistemi bir arada bulundurmaktadır.
Sarıkum, Tatvan

Köyün eski adı, 1403 yılı kayıtlarında Ermenice'de "kafes, hasırdan örülmüş kuş tuzağı" anlamına gelen Dzığagk, 1928 kayıtlarında ise Zığak olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 46 km, Tatvan ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır. Köy, Tatvan'ın kuzeydoğusunda, Van Gölü ve /numaralı Ağrı-Bitlis (Ahlat-Tatvan) devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Sarıkuyruk

Sarı kuyruk (Seriola dumerili), diğer adıyla kuzu balığı, ışınsal yüzgeçliler sınıfında bulunan avcı bir balık türü. Özellikle Akdeniz bölgesinde bulunan sarı kuyruk, 70-80 kilograma kadar ulaşabilmektedir. Sarı kuyruk, zaman zaman balıkçılar tarafından akya ile karıştırılmakta, hatta bazen akya olarak balık tezgahlarında satılmaktadır. Ancak, ikisi farklı türlerdir.Jig, rapala veya yem ile yakalanan sarı kuyruk, genelde küçük balıklar ve kalamarla beslenir. Özellikle beslendiği balıklar; sardalya, kolyos, gümüş, kupes, yazılı orkinos ve gobenedir.2020 yılı Eylül ayında yayınlanan Amatör Balıkçılık Kararnamesi ile birlikte; 1 balıkçı 30 santimetreden büyük olmak kaydıyla 1 adet kuzu balığı avlayabilmektedir. 15 Mayıs ve 15 Haziran arası, üreme dönemi olduğu için, avlanması yasaktır.
Sarıkuyruk istavrit

Halk dilinde Traça ismi verilir. Vücut yandan hafifçe yassı ve uzuncadır. Yan çizgi plakaları daha ince, vücudun yarısına kadar düz olup, sonra yukarıya doğru eğik olarak devam eder. Başın üzerinden solungaç kapağının hizasından başlayarak yan çizginin eğrildiği yere kadar devam eden ve burada biten ikinci bir çizgi bulunmakta olup karakteristiktir. Bu çizgi Trachurus trachurus istavritinde vücut sonuna kadar devam etmektedir. Karagöz istavrit, bayağı istavritten yan çizgi üst kolunun kısaldığı ve yan çizgi pullarının küçüklüğü ile ayrılır. Yan çizgi boyunca 78-92 arasında değişen kemiksi pul bulunur.
Sarıköy, Beyşehir

Sarıköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıköy, Eleşkirt

Köy, Ağrı il merkezine 52 km, Eleşkirt ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, / numaralı Erzurum-Eleşkirt devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Sarıköy, Gönen

Sarıköy, Balıkesir'in Gönen ilçesine bağlı bir mahalledir. 1908 yılında belediye teşkilatı kurulan köy, 1909 yılında Gönen'e bağlı bir nahiye olarak görünmektedir. Gönen'e 13 km mesafededir.Yunanlardan kalma antik Zeleia kenti olduğu kabul edilen Üyücek Tepesi buradadır. Bu yüzden bölgenin tarihi MÖ yaklaşık 1000'li yıllara kadar uzanmaktadır. Daha ayrıntılı bilgi için Zeleia sayfasına bakabilirsiniz.Köyün Sarı Yörük adında bir şahıs tarafından kurulduğu rivayet edilmektedir.16. yüzyıla ait tapu tahrir belgelerinde köyün ismi Saru olarak geçmektedir. İlk defa Karacaldede adı verilen mevkide kurulmuş olan köy, su sıkıntısı çekilmesi nedeniyle şuanki konumuna, Üyücek tepesinin yanına taşınmıştır. Gönen'in en eski köylerindendir ve köyle ilgili bulunan en eski belge 1487 yılına aittir.Sarıköy'de 1894 yılında açılan bir ilkokul (Mekteb-i İbtidâi) hakkında Sabah Gazetesi'nde iki defa haber yayınlanmıştır. 20 Mayıs 1894 tarihli Sabah Gazetesi'nde okulun tamamlandığı ve öğretmenlerin gelmesiyle eğitme başlandığı ve köy ahalisi tarafından hayır duaları edildiği şeklinde haber yer almıştır.İl merkezi Balıkesir'e uzaklığı 180, ilçe merkezi Gönen'e uzaklığı 13 km'dir. Bursa şehir merkezine 158 km uzaklıktadır yine Çanakkale il merkezine'de 135 km uzaklıktadır.
Sarıköy, Çekerek

Köy, Yozgat il merkezine 110 km, Çekerek ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Çekerek'in kuzeydoğusunda ve  numaralı Tokat-Yozgat (Zile-Çekerek) devlet yolunun 2,5 km uzağındadır.
Sarıköy, İdil

Köyün eski kayıtlardaki adı  Ester olup, Kürtçede "estêr", "yıldız" anlamına gelmektedir. 1928'den beri bugünkü adını taşımaktadır. Daha önceleri Mardin ili İdil ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili İdil ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 110 km, İdil ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy, İdil'in batısında olup, numaralı Mardin-Şırnak (Midyat-İdil) devlet yolu yakınındadır.
Sarıkız (halk oyunu)

Ladik'in Ayvalısokağı ve Budakdere yöreleri usulünde serçe parmaklarla tutuşarak sağ ayak öne atılır ; sol ayak arkaya, öne ve geriye sekerek oynanır. Yarım kırık şekilde duran dizlerle yarım daire ve daire çizerek davul-zurna eşliğinde oynanır.
Sarıkız, Meram

Sarıkız; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıkışla

Sarıkışla veya Kışla-i Humayun, İzmir Konak Meydanı'nda 1829'da inşa ettirilmiş ve 1955'te Demokrat Parti yönetimindeki İzmir Belediyesi tarafından yıktırılması zamanla şehir bilinci açısından cinayete eşdeğer görülmüş büyük bir idari yapıdır. Yıkılmasından önce İzmir'in sembollerinden biriydi.Denizin toprakla doldurulmasıyla elde edilmiş bir alan olduğu için Dolma denilen bir mevkiye kurulmuştur. Önceden burada 10 kadar sabunhane, Yahudi misafirhanesi ve meyhaneler bulunmaktaydı. Sarıkışla'nın inşasında binanın Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinin kozmopolit ve stratejik İzmir'inde devlet erkini yansıtması amaçlanmıştır. Çalışmaların başlatıldığı 1826 yılı aynı zamanda Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılarak çağdaş bir ordunun temellerinin de atıldığı yıldır. Kara tarafındaki cümle kapısı, 1872'de Kadızade Konağı olarak bilinen yapının önemli bir yenilemeden geçirilerek dönüştürüldüğü İzmir Vilayet Konağı'na ve 1901'de inşa edilen Saat Kulesi'ne bakmakta, arkasında minyatür İngiliz Ayşe Camii (bugünkü Konak Yalı Camii) bulunmaktaydı. İç kısmı Talimhane Meydanı olarak anılmaktaydı. Sarı renkte, kesme sarımsak taşlarından inşa edilmişti. Taşlarının nereye götürüldüğü bugün bilinmemektedir.1950 yılında Milli Savunma Bakanlığı ile birlikte alınan müşterek bir kararla, şehrin merkezinde kalan askeri garnizonun dışarıya taşınması fikri benimsendi. Belediye tarafından askeri amaçlı beş adet binanın yapılması ve bakanlığa devredilmesi üzerinde anlaşıldı. Buna karşılık Sarıkışla da belediyeye verilecekti. Belediye Sarıkışla'yı devralır almaz yıktı. Ancak Sarıkışla'nın yıkılmasıyla boşalan Konak Meydanı'nı ne yapacağını bilemedi. Londra, New York ve Rio de Janeiro belediyelerine başvurularak fikir istendi. Boş kalan alan birahaneler ve çiçekçilerle doldu. Uzun süre İzmir toplu taşıma ağının merkezi oldu ve çirkin bir görünüm aldı. 1980'lere gelindiğinde denizin doldurulmasıyla inşa edilen Mustafa Kemal Sahil Yolu'na bağlanacak geniş bir yol hattı ve bu hatta bağlı üst geçit planları yapılması meydanın gözden çıkarılmaya başladığına işaret etmektedir. Ardından Galleria tartışmaları gündeme geldi. Birkaç kez bir park görünümünde düzenleme girişimleri yapıldı.Sarıkışla'dan Konak Meydanı'nda geriye sadece hitapnamesi kalmış, bir anıt şeklinde dikilmiştir. Hitapname yıkımı gercekleştiren müteahhidin bir vicdan muhasebesi sonucu bahçesinden çıkarıp geri getirmesi üzerine geri kazanılabilmiştir. Hitapname, Ahmet Piriştina Kent Arşivi Müzesi'nde sergilenmektedir.
Sarıl Bana

Sarıl Bana, Ajda Pekkan'ın Mayıs 1993'te yayınladığı Ajda 93 albümünde yer alan şarkıdır. Şarkının sözleri Ülkü Aker tarafından yazılmış, müziği Norayr Demirciyan tarafından bestelenmiştir. Arabesk-Pop Müzik tarzının en önemli örneklerinden biri sayılmaktadır.Sarıl Bana oryantal-alaturka tarzıyla, albümdeki pop şarkılarından daha fazla ilgi görmüştür. Erdem Siyavuşgil'den şan dersi alan Pekkan, "Dertlerim sarmış beni simsiyah bir tül gibi/Gel bir bak şu halime sanki solmuş gül gibi" gibi sözlerle söyleyiş tarzında da iyidir, şarkıyı Ebru Gündeş'in sesine benzer bir tarzda okumuştur. Ajda Pekkan'ın 90'lardaki en popüler şarkılarından biri haline gelen şarkıyı, Pekkan sonraki stüdyo albümünü yayınlayana kadar katıldığı her televizyon programında seslendirmiştir.Popüler eğlence ve müzik programlarından TRT'nin Bir Başka Gece programı için Samim Değer yönetmenliğinde çekilen klipte, Ajda Pekkan, bir dansöz havasında, arkasındaki dansözlerle de birlikte farklı kıyafetler ve tüllerle dans etmiş, büyük beğeni toplamıştır.Şarkı ilk olarak Kibariye tarafından, 1994 yılında yayınladığı albümü İşte Ses İşte Yorum'da benzeri bir düzenlemeyle yeniden yorumlanmıştır.Sarıl Bana, daha sonra Müslüm Gürses'ün 2009 yılında yayınladığı cover albümü Sandık için farklı bir düzenlemeyle ve Öykü Gürman'ın düetiyle yeniden yorumlanmıştır.
Sarıl, Pazarcık

Sarıl; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarılar, Avanos

Köy, 1919 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kırşehir ilinin Gülşehir (Arapsun) ilçesine bağlıyken, 31 Mart 1932'de Nevşehir ili Avanos ilçesine bağlandı. Nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında belde statüsü sona ermiş ve köy olmuştur.
Sarılar, Elmalı

Mahalle, 1890 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kaş ilçesine bağlıyken, 16 Mayıs 1934'te Elmalı ilçesine bağlandı.
Sarılar, Kemalpaşa

Sarılar, İzmir'in Kemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalle. Kemalpaşa ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır.
Sarılar, Manavgat

9 Ekim 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Sarılar, Mezitli

Sarılar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarılar, Sur

Sarılar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarılar, Tire

Sarılar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarılar, Şehitkamil

Sarılar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarılma

Sarılma veya kucaklama, iki veya daha fazla kişinin kollarını birbirlerinin boynuna, sırtına veya beline koydukları ve birbirlerine yakın tuttukları, insan topluluklarında evrensel olan bir şefkat şeklidir. İkiden fazla kişi dahil olursa, buna grup kucaklaması denir.Bir sarılma, bazen bir öpücükle birlikte, sözel olmayan bir iletişim şeklidir. Kültüre, içeriğe ve ilişkiye bağlı olarak bir kucaklama, aşinalık, sevgi, aşk, arkadaşlık, kardeşlik veya sempati gösterebilir. Kucaklama, özellikle kelimelerin yetersiz olduğu durumlarda destek, rahatlık ve teselli olduğunu gösterebilir. Bir kucaklama genellikle, biriyle bir araya geldiğinde, uzun bir süre sonra bulunmayan birini gördüğünde sevinç veya mutluluktan kaynaklanan, şefkat ve duygusal sıcaklık gösterir. Karşılıklı olmayan bir kucaklama ilişkisel bir problem gösterebilir. Bir kucaklama, kısa bir saniyelik bir sıkma arasında olabilir, kollar arkadaşın etrafında tam olarak değil uzun bir tutuşa kadar olur. Her durumda sarılmanın uzunluğu sosyal ve kültürel olarak belirlenir. Aşıklar ve bazen diğerleri söz konusu olduğunda, kalçalar da birlikte bastırılabilir. Sarılmanın duygusallığı ayrıca sarılmanın yönünü de etkiler. Derin duygusal bağlamlarda, sarılmalar selamlama gibi tarafsız durumlarda sarılmalar ile karşılaştırıldığında daha sol tarafta olma eğilimindedir. Genel olarak sarılmalar yönü, el gibi bir fiziksel motor fenotipine karşılık gelirken, duygusal durum sağ hemisferik duygusal işlemeye atfedilen sola doğru genel bir kaymaya neden olur. Sarılmanın sağlık yararları olduğu kanıtlanmıştır. Bir çalışma, sarılmanın oksitosin seviyelerini arttırdığını ve kan basıncını düşürdüğünü göstermiştir.
Sarılı, Hınıs

Mahalle, Hınıs ilçe merkezinde, Erzurum il merkezine 150 km, uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs şehrinin güney kısmında yer almaktadır.
Sarılık, Alaçam

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Sarılık; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Sarımahmut

Sarımahmut (Bulgarca: Самуилово / Samuilovo), Bulgaristan'ın kuzeydoğusundaki Dobruca bölgesinde, Dobriç ili'nin merkez ilçesine bağlı bir Kırım Tatar köyüdür.
Sarımazı, Ceyhan

Yerleşim, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Hatay'ın Dörtyol ilçesi Erzin bucağına bağlıyken, 26 Mart 1948'de Adana'nın Ceyhan ilçesine bağlandı. 8 Aralık 1988 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Sarımbey, Yozgat

Köy, Yozgat il merkezine 22 km uzaklıktadır. Yozgat'ın kuzeydoğusunda ve  numaralı Çorum-Yozgat devlet yoluna 1,3 km mesafededir.
Sarımehmet Barajı

Sarımehmet Barajı, Van'da, Karasu üzerinde, sulama amacıyla 1987-1991 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.150.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 62,00 m., normal su kotunda göl hacmi 134,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 10,30 km²'dir. Baraj 17.700 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Sarımehmet, Muradiye

Sarımehmet; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarımeşe, Bayburt

Köyün eski adı Havnus'dur. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, "Havnus" adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup söz konusu kayıtta da "Havnis" adıyla yer alan yerleşimde tamamı Müslümanlardan oluşan toplam 36 nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterinde Havnus adıyla yer alan köyde, 15 Müslüman avarız hanesi ile 7 askeri görevli kaydedilmiştir.1835 yılında erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterine göre köyde tamamı Müslümanlardan oluşan 37 hanede 93 Müslüman erkek yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra 1935 yılı nüfus sayımında Havnos, diğer nüfus sayımlarında Havnus olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Sarımeşe olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren bu adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Sarımeşe, Kartepe

15 Aralık 1993 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Sarımiye Camii

Sarımiye Camii, Hatay'ın Antakya ilçesinde yer alan bir camidir. 16. yüzyılda inşa edilmiştir. 2018'de Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından restore edildi. 2023 Kahramanmaraş depremlerinde hasar görmüştür.
Sarımsak (anlam ayrımı)

Sarımsak (Allium sativum), Alliaceae (zambakgiller) familyasına dahli, Allium cinsinden bir soğanlı bitki türüdür
Sarımsak kebabı

Gaziantep Sarımsak Kebabına, samırsak kebabı veya samsak kebabı da denir. Malzemeleri  sarımsak, koyun eti kıyması, tuz ve sudur.Gaziantep Sarımsak Kebabı 16.11.2020 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Sarımsak üretimine göre ülkeler listesi

Bu madde, FAOSTAT verilerine göre 2016'dan 2018'e kadarki sarımsak üretimine göre ülkeler listesidir. 2018'de dünyada tahmini üretilen toplam sarımsak miktarı, 2017'deki 27.648.023 tondan 3,1% fazla olup, 28.494.130 tondur.
Sarımsak, Gerze

Köy, Sinop il merkezine 68 km, Gerze ilçe merkezine 29 km uzaklıktadır. Cintepe Höyüğü ve Maltepe Höyüğü köy sınırlarında bulunur.
Sarımsaklı Barajı

Sarımsaklı Barajı, Kayseri ilinde, Sarımsaklı Çayı üzerinde, sulama amacı ile 1966 - 1968 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.582.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 40,00 m, normal su kotunda göl hacmi 31,90 hm³, normal su kotunda göl alanı 2,44 km²'dir. 6.400 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Sarımsaklı Plajı

Sarımsaklı Plajı, Balıkesir ilinin Ayvalık ilçesine bağlı Küçükköy beldesinde bulunmaktadır. İlçe merkezine 8 km uzaklıktadır. 7 km uzunluğunda ve 100 m eninde bir kumsalı olan plaj; birçok konaklama tesisine, kafeteryaya özellikle deniz mahsulleri satan restoranlara ve gazinolara sahiptir.
Sarımsaklı ekmek

Sarımsaklı ekmek, havanda veya sarımsak ezeceği ile ezilmiş sarımsakların tereyağı ile karıştırılarak dilimlenmiş ekmeklerin üzerine sürülerek fırında ya da ızgarada pişirilmesi ile hazırlanan yemektir. Ankara mutfağında yapılmaktadır. Galatlar (Keltler)'e ait bir yemek olduğu düşünülmektedir.
Sarımsaklı et

Çankırı Sarımsaklı Et malzemeleri kuşbaşı dana eti (sinirleri alınmış),  arpacık soğan, sarımsak (kabuklu), tereyağı, salça, tuz, undur. Çankırı Sarımsaklı Et 25.07.2019 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Sarımsaklı yahni

Basılı ilk yemek kitabı Melceü’t-Tabbâhîn'de tarifi verilmiştir.Günümüz Türkçesi tarifi:Bir miktar et doğrayıp yıkayıp bir miktarını tencereye dizilir.Sarımsağın kökü kesilir ve üst kabuğun soyulur.Bir kat sarımsak ve bir kat et dizilir.Sonra birkaç baş soğan yeterli miktarda yağda kızartıp karışımın üzerine dökülür. Üzerine birkaç fincan sirke ve biraz su konulur.Tuz, biber ve kimyon eklenir. Hepsini kızarıncaya kadar pişirip sahanlara taksim edilir.
Sarımsaklı, Karataş

Sarımsaklı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarımsaklı, Melikgazi

Turan köyüne bağlı Sarımsaklı mevkiinde 16 Ağustos 1957'de aynı adla bağımsız bir köy kuruldu. Sarımsaklı, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle oldu.
Sarımsı sinekkapan

Sarımsı sinekkapan (Empidonax flavescens), Tyrannidae familyasında küçük ötücü kuşlara ait bir kuştur. Güneydoğu Meksika'dan İskoçya'nın dağlık bölgesinde güneyde batı Panama'ya görülürler.12.5 cm uzunluğunda ve 12 gr ağırlığındadırlar. Üst parçaları zeytin rengi-yeşil ve alt parçalar göğüste koyu sarı hafif bir renkle sarıdır. Kanatlar, iki kahverengimsi sarı kanat barı ile siyahımsıdır. Gözün arkasında küçük bir üçgene genişliyor olan beyaz bir göz halkası vardır. Eşeyler benzerdir ama yavru kuşların aşağıları daha soluk sarı ve yukarıları daha kahverengidir.Aktif kuşlardır, üreme dönemi dışında yalnız görülürler. Böcekler, örümcekler ve bazı küçük yumuşak meyveleri yerler.
Sarınınören, Yozgat

Köy, Yozgat il merkezine 35 km uzaklıktadır. Yozgat'ın güneydoğusunda ve  numaralı Yozgat-Boğazlıyan il yoluna 1,5 km mesafededir.
Sarıot Gölü

Sarıot Gölü (Sarıot Polyesi), Konya ili, Bozkır ilçesinin 27 km güneybatısında, 1–2 m derinlik, 100 hektar büyüklüğe sahip karstik göl. Akdağ ile Böğürtlenlik Tepe arasındaki vadide, Çat Yaylasına 1 km mesafededir. Kışın su dolan göl alanı yazın kurumaktadır.Alanda yıllık ortalama sıcaklık 10,5 °C yağış miktarı 519 mm ile yarı kurak bir iklim görülür. Göl yamaçlara düşen yağışlar ile ve karstik kaynaklar ile beslenir. Yazın kurumasının nedeni dört düden ile sularını Çarşamba Suyu'na göndermesidir. Göl tabanının KD bölümündeki kireç taşları düdenlerin bulunduğu alandır. Havzada yükseklik 1700 ile 2480 m arasında değişir.2015 Haziranında göl sularında boya izleme deneyi yapılmıştır. Göl yüzeyine 14.00’de bırakılan boya örnekleri 5 saat sonra 19:00’da, Aygırdibi kaynaklarından 3 yerden, Sorkun 1 ve 2 kaynaklarından çıkmıştır. Buradan çıkan sular Çarşamba Çayına karışmaktadır. Yöre halkı tarafından Sarıot Gölü'nün baraja dönüştürülmesi istenmektedir.
Sarıot, Kale

Sarıot; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıoğlan Barajı

Sarıoğlan Barajı, Kayseri'de, Kesdoğan Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1991-2002 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 3.000.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 38,00 m., normal su kotunda göl hacmi 22,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 2,65 km²'dir. Baraj 6.144 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Sarıoğlan, Bozkır

30 Aralık 1993 tarihinde Koçaş ve Kuzören köyleri "Sarıoğlan" adı altında belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Sarıpınar 1914

Sarıpınar 1914, Turgut Özakman’ın 1967’de yazdığı iki perdelik güldürüdür. Reşat Nuri Güntekin’in, Değirmen adlı romanından uyarlanmıştır.Birbirinden kopuk devlet-birey ilişkisi, basının yozlaşmışlığı, sözde aydınların yapmacık davranışları, bürokratların çıkarcılığı gibi meselelerin eleştirildiği; göstermeci bir anlatımla kaleme alınmış bir oyundur. Oyunda yirmiye yakın tablo, bir anlatıcı tarafından birbirine bağlanır.Eser ilk kez, 1967’de Ankara Sanat Tiyatrosu tarafından Ergin Orbey sahne düzeniyle sahneye konulmuş ve önemli bir tiyatro olayı olarak Türk tiyatro tarihine geçmiştir.1914 yılında Anadolu’daki Sarıpınar kasabasının kaymakamı ve ileri gelenleri, bir bağ evinde  eğlence düzenleyip dansöz oynatırlar. Bu eğlence sırasında sarhoş olup dansöz kız Naciye için birbirlerine girerler ve ertesi sabah bu durumdan “zelzele oldu” şeklinde bahsederler. Zelzele olduğu haberi bir telgrafla İstanbul’daki gazetelere ulaşınca gerçekten bir doğal afet olduğu zannedilir. Basının abartması ve duyguları sömürmesi sonucu felaket bölgesi kabul edilen Sarıpınar’a yardım yağar; Osmanlı’yı kendi yanında Dünya Savaşı’na sokmak isteyen dünya devletleri bile işin içine karışıp yardım gönderirler. Kasaba yetkilileri gelen yardımları devletin hizmetlerinin o güne kadar ulaşmadığı fakir kasaba halkına dağıtır. Mutasarrıftan valiye kadar devletin değişik kademesindeki yetkililer işin aslını fark etseler de kendi başlarının derde girmemesi için yalanı örtmeye çalışırlar. Küçük yalanlar, gittikçe daha büyük yalanlar doğurur. Felaket bölgesini görmeye devletin en yüksek kademesindeki insanlar, hatta şehzade ve Batılı gazeteciler gelir. İlk defa gördükleri Anadolu halkının sefaletini, zelzele sonucu oluşmuş zannettikleri için yalan ortaya çıkmaz. Böylece oyun "mutlu son"la sonlanır.
Sarıpınar, Alaşehir

Sarıpınar, Manisa ilinin Alaşehir ilçesine bağlı bir mahalledir. Manisa'nın mülki sınırlar itibarıyla büyükşehir olması ile köy olan yerleşim yeri mahalle olmuştur.
Sarıpınar, İliç

Köyün eski adı 1522 yılı kayıtlarında Tiğinkar, 1916 kayıtlarında Tinkâr, 1149 yılı kayıtlarında "Tiğinkar" olup, Ermenice'de "téğinkar" sözcüğü "sarıtaş" anlamına gelmektedir. 1642 tarihli Avârız defterlerinde Erzurum Eyaleti'nin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Tınkar" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avârıza konu 3 Müslüman ve 2 Gayrimüslim hane yaşamaktaydı.
Sarıpınar, İnegöl

Mahallenin tarihi yatırı vardır. Bununla birlikte yatıra her yıl dua okunur ve pilavı yapılır. İsmi Genç Ali Sultan olup her yıl anılır, kardeşi Baba Sultan'dır bunlar 7 kardeştir, ve bilinenler Emir Sultan ve Eyüp Sultan'dır.
Sarısabır

Sarısabır, Asphodelaceae familyasından Aloe cinsini oluşturan anavatanı Afrika olan bitki türlerinin ortak adı. yaklaşık 300 türü vardır. 3-4 türünün şifalı özelliği bulunmaktadır. Bunların içinde en şifalı olarak gösterilen tür Aloe vera'dır.Bu bitkinin yapraklarından çıkan jelin şifa özelliği bulunmaktadır. Jel oksijenle temas ettikten sonra bir çeşit oksitlenme yapmakta ve yaklaşık 5 saat içinde şifa özellikleri ortadan kalkmaktadır.Günümüzde Çin, Hindistan, Orta ve Güney Amerika, Meksika ve İspanya gibi ülkelerde yetiştirilmektedir. Bitki toplam 2 veya 3 defa sarı renk çiçek açar. Agave (sabır) ile karıştırılmamalıdır.
Sarısalkım, Şahinbey

Sarısalkım, Gaziantep ilinin Şahinbey ilçesine bağlı bir mahalledir. Ķöyün eski adı Ispatırın olup, TDK kaynaklarında anlamı "ince kabuklu sarımtrak renkli bir üzüm çeşidi" olarak geçmektedir.
Sarısaltık, Hozat

Köyün 16. yüzyıl kayıtlarındaki ismi "Derik"tir. 1518 yılında 3 hane, 1521 yılında 2 hanede Gayrimüslimler yaşamaktaydı. 1541 yılı kaydına göre köyde yaşayan bulunmamaktaydı.Uzun yıllar bu adla anılan yerleşim daha sonra, Sarı Saltuk Dağı eteklerinde olması nedeniyle Sarısaltık adını almıştır. Sarı Saltuk Dağının köy sınırları içerisinde kalan bölümünde, Balkanlar'da İslam'ı tebliğ eden dervişlerden Sarı Saltuk'a ait olduğuna inanılan türbe bulunmaktadır.
Sarısaman, Genç

Köyün eski adı, 1550 ve 1928 yılı kayıtlarında  Tarpaçur olup, Ermenice'de " tarpnaçur" sözcüğü "demircipınarı" anlamına gelmektedir.
Sarısaz, Oltu

Mahallenin eski adı 1889 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Zardanes, 1928 yılı kayıtlarında ise Zerdenis olarak geçmektedir.  1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 112 km, Oltu ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Mahalle, Oltu'nun güneybatısında olup,  numaralı Erzurum--Ardahan (Tortum-Oltu) devlet yolu kenarındadır.
Sarıseki, İskenderun

Sarıseki, Hatay ilinin İskenderun ilçesine bağlı, beldeden dönme bir mahalle. O-53'te bulunan Sarıseki Viyadüğü, ismini buradan almaktadır.
Sarısipahiler, Dursunbey

Mahallenin tarihi eski tarihlere dayanır.mahalledeki ören yerinde pek cok tarihi kalıntı bununu kanıtlar. özellikle bizans dönemi kalıntılar buranın önemli bir yerleşim yeri oldugunu gösterir.
Sarısu

Balık Gölü'nden çıkan gideğen olarak doğar, Doğubayazıt Sazlığından sularını alır. Tendürek Dağı'ndan doğan kaynaklar ile beslenir. İran topraklarında Aras Nehri'nin sağ kolu olan Zengimar Çayı'na dökülür. Hazar Denizi havzası içinde yer alır.Sarısu vadisi, Doğu Anadolu'yu İran'a bağlayan en kolay ulaşım yoludur. Bu nedenle tarihi zamanlardan itibaren önemli bir ulaşım hattıdır.Sarısu akarsuyunun vadisinin derinleştirilmesi, Doğubayazıt'ta, Ağrı Dağı'nın GB'sındaki volkanik set gölü olan, Saz Gölü ve Şeyhli Gölü kurumaya başlamıştır.18 Kasım 1955 yılında Türkiye ile İran arasında Karasu ve Sarısu akarsularının sularının paylaşımı için protokol imzalanmıştır. Protokolün 7. maddesi; Türkiye'nin kullanımına bakılmaksızın, kurak dönemde dahil 1,8 m³/sn'den az su bırakılmayacaktır, şeklindedir.
Sarısu Gölü

Sarısu Gölü, İmişli ve Sabirabad Rayonu sınırlarında Kura Nehri kıyısında yer alan, Azerbaycan'ın en büyük gölü.Kura Nehri'nin sağ tarafında oluşan, birbiriyle bağlantılı dört alüvyon set gölünden biridir. KB-GD yönünde 22 km uzunluğunda ve tatlı suludur. Suları üst tarafındaki Ağ Gölden, yeraltı ve yağmur sularından alır. Fazla sularını Kura Nehrine boşaltır.Sarısu Gölü'nün kıyıları bataklık ve sazlıklardan oluşur. Su kütlesi 60 milyon m3, ortalama derinlik 1 m, en derin yeri 6 m, genişliği 3 km'dir. Gölde derinlik  merkezi kısımlarda 1–3 m, kıyılarda 0,9–1 m kadardır. Kura Nehri taşkın zamanlarında göl 3-5 kat büyümektedir.Göl, kuzeyindeki yerleşim yerlerinin kirliliğinden, Kura Nehri ve karayolu ile arasındaki toprak bir set ile korunur. Güneyden petrol sondaj sahalarının kirliliği göle karışabilmektedir. Göl fazla sularını doğuda Muradbeyli yakınlarındaki kapakla kontrollü şekilde Kura Nehrine bırakılır.
Sarısu Nehri

Sarısu (, Sarysu; , Sarysu), Kazakistan'ın Karağandı, Türkistan ve Kızılorda Eyaletlerinden akan bir nehirdir.  uzunluğunda ve  drenaj havzasına sahiptir.Kaynağı Atasu'nun kuzeyinde yer alır ve genellikle batıya Kzyl-Dzhar'a doğru akar. Buradan güneybatıya dönerek Birlestik ve Zhanabas'ı geçtikten sonra güneye yönelerek Telikol Gölü'nde son bulur. Bu gölün karşısında, 'nun batı ucu ile Dariyaly ovasının doğusu arasında, aralıklı küçük göl kümeleri bulunur. Boktykaryn Nehri, Sarısu Telikol istikametine (batıya) doğru kıvrılmadan hemen önce ona paralel olarak akar.Eskiden Siri Derya'nın bir koluydu ancak günümüzde 100 km uzağındadır. 671 km uzunluğuyla Sarısu, akarsuya çıkışı olmayan en uzun bozkır nehiridir. Temmuz'dan Ocak ayına kadar yukarı ve aşağı kısımları kurur. Nehir kar suların erimesi ile beslenmektedir.uzunluğundaki  sulama amaçlı inşa edilmiştir. Bu kanal, kuzeydeki Telikol göl havzasını  yakınlarındaki Siri Derya nehrine bağlamaktadır.Allen, W. E. D. (1956) "The Sources for G. Delisle's "Carte des Pays Voisins de la Mer Caspiene" of 1723" Imago Mundi 13: pp. 137–150, p. 139
Sarısu Çayı

Sarısu Çayı (Ana Dere), Kocaeli ili, Kandıra ilçesinde Karadeniz'e dökülen akarsu. Akarsuyun havza alanı 368 km², uzunluğu 137 km, ortalama akımı 3,82 m³/sn'dir.Taşlı Tepe (360 m) yamaçlarından Sulucadüzü Deresi adıyla doğan akarsu kuzeye doğru ilerlerken aldığı kollar ile Sarısu adını alır. Ağudağ Tepe'nin doğusundan gelen Uzungöl Deresi ile Öküz Düzü'nde birleşir. Tepecikharmanı Tepe'den doğan, üzerinde Namazgah Barajı olan Doğan Çay (namazgah Deresi) ile denize dökülmeden 2,5 km önce birleşir.Akarsu havzasının büyük bölümü Kandıra topraklarında, %6,5'i Kaynarca ve İzmit sınırlarındadır. Fazla yüksek olmayan Kocaeli Platosu üzerinde yer alan havza, kuzeye doğru alçalmakta,  0–360 m yükseltileri arasında bulunmaktadır. Çayın denize döküldüğü alanın batısı ve doğusunda yüksek falezler bulunur. Akarsu vadilerinde Kuaterner yaşlı alüvyon görülür. Kıyıya ulaşmadan önce 3 km boyunca menderesler oluşturur.Sarısu yatağından aşındırdığı malzemeleri taşıyarak 2,2 km² genişliğinde, çakıl ve kumlardan oluşan bir kıyı ovası oluşturmuştur. D–B uzunluğu 1700 m, K–G uzunluğu 560 m olan dar kıyı ovasına güneydoğusundan ulaşır. Buradan ilginç bir yol izleyen akarsu, denize paralel, kumulların güneyinden D–B yönünde akar, kıyı ovasının batısı ile falezlerin arasından denize ulaşır. Akarsuyun ağzı yıllara göre yer değişmektedir, 2013 yılında ovanın doğusundan denize ulaşmıştır. Bu durumda 1 km uzunluğundaki kıyı okunun gerisindeki eski yatak bir lagün biçimini almıştır. Havzanın %20'sinde çok şiddetli, %66'sında şiddetli, %9'unda orta şiddette erozyon görülür, %5'inde görülmez.Sarısu'yun ana kolu üzerinde debi ölçümü yapılmamaktadır. Yulaflı Dere yıllık ortalama debisi 1,89 m³/sn'dir. En fazla akım Şubat'ta 5,21 m³/sn, en düşük Temmuz ayında 0,19 m³/sn'dir. Sarısu'yun batı kolu Doğançay'ın yıllık ortalama debisi 1,93 m³/sn, maksimum debi Aralık ayında 4,84 m³/sn'dir, mayıs–ekim ayları arası  debi 1 m³/sn'nin altındadır. İki debinin ortalaması olarak Sarısu'yun 3,82 m³/sn yıllık ortalama debiye sahip olduğuna ulaşılmaktadır. Akarsu ağ tipi ağaçsı (dantritik) yapıdadır.
Sarısu, Kiraz

Sarısu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarısu, Kâhta

Köy, Adıyaman il merkezine 29 km, Kâhta ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Atatürk Baraj Gölü kenarındadır.
Sarısu, Çayeli

Köyün adı, 1913 yılına tarihlenen Türk kaynağında Rumca "ortaalan" anlamına gelen Mesavri, daha sonra yayımlanmış Türk kaynaklarında ise Sarısu olarak geçmektedir.
Sarısu, Çubuk

Daha önceleri Çankırı'nın Şabanözü ilçesine bağlıyken, 11 Kasım 1968'de Ankara'nın Çubuk ilçesine bağlandı.
Sarısungur, Odunpazarı

Sarısungur Köyü yalnız yaşayan Ömer ağa diye bilinen birisin iken 1944'lü yıllarda Sarıkavak mahallesinden harmana yardım etmek için gelen bes hane tarafından satın alınmıştır.Daha sonra bu köye aralarında kararlaştırdıkları Sarınsungur ismini vermişlerdir.Mahalleyede bulunan farklı tarihi kalıntıların daha önce bu bölgede yaşayan çeşitli kültürlerin olduğuna işarettir.
Sarısüleyman, Alaca

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Mecitözü kazasına bağlıyken, 19 Ocak 1930'da Hüseyinabat kazasına bağlandı.
Sarısüleymanlar, Savaştepe

köyn tamamı Karasal iklim hakimiyet altındadır.yazlar sıcak ve kurak kışlar soğuk ve kar yağışlıdır. yaz mevsımlerınde sıcaklık 40 45 dereceye kadar yukselıken kış aylarında ise eksi 20 30dereceye kadar düşer
Sarıtarla, Eldivan

Köy, Çankırı il merkezine 19 km, Eldivan ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Eldivan'ın kuzeyinde olup,  numaralı Eldivan-Çankırı il yoluna,  4,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Sarıtaş, Ağrı

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Gevrigezo olup, Kurmanci'de "kevırêgezo" sözcüğü "sarıtaş" anlamına gelmektedir. Köyün 1946 yılı kayıtlarındaki ismi ise Gevrigejo olarak geçmektedir. Daha önceleri Eleşkirt ilçesine bağlıyken, 19 Şubat 1947'de Ağrı merkez ilçeye bağlandı.
Sarıtaş, Hakkâri

Köy, Hakkâri il merkezine 45 km uzaklıktadır. Köy, Hakkari'nin kuzeydoğusunda olup,  numaralı Hakkari-Başkale devlet yoluna ve Van il sınırına 1,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Sarıtaş, Hizan

Köy, Bitlis il merkezine 89 km, Hizan ilçe merkezine 38 km uzaklıktadır. Köy, Hizan'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Hizan-Pervari il yoluna 11,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Sarıtaş, Köprüköy

Mahallenin eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Kürt Kalmaz olarak geçmektedir. Daha önceleri Erzurum ili Karayazı ilçesine bağlı olan köy, 1992 yılında ayni ilin Köprüköy ilçesine bağlanmıştır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Köprüköy Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 106 km, Köprüköy ilçe merkezine 50 km uzaklıktadır. Mahalle, Köprüköy'ün güneyinde olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna, Kayabaşı ve Yağan mahalleleri üzerinden  26,2,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır. Doğu yönünde ayni yola Payveren Mahallesi üzerinden 17,2 km.lik bir yolla da bağlıdır.
Sarıtaş, Tunceli

Yerleşim 16. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında, "Zağge" adıyla Çemişkezek sancağının Havik nahiyesine bağlı bir köy olarak yer almaktadır. Yerleşimde; 1518 yılında 5 hane, 1523 yılında 6 hane ve 1566 yılında da 13 hane olmak üzere sadece Gayrimüslim (Ermeni) nüfus yaşamaktaydı.
Sarıtaş, Yüksekova

Köy, Hakkâri il merkezine 88 km, Yüksekova ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır. Köy, Yüksekova'nın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Yüksekova-Esendere (İran Sınırı) devlet yolu ve Yüksekova Baraj Gölü kenarındadır.
Sarıtekke, Şarkışla

Alaman - Yahyalı yolu üzerinde Sarıtekke köyü kavşağında "Taş-Dam Kaya Mezarı" yer almaktadır. Köye çok yakın bir konumdadır. Olasılıkla Roma dönemine ait bir mezardır. Ana kayanın işlenmesi ile elde edilen cephe formuna sahiptir. Giriş kapısından beşik tonozlu büyük odaya geçilir. Odaya bitişik mezar odası vardır. Günümüzde korumasız durumdadır. Yörede "Kaya Tekke" adıyla da bilinir.Şarkışla Yöresinde Ziyaret Yerleri İle İlgili İnanç ve Uygulamalar, Yrd. Doç. Ahmet GÖKBEL, Cumhuriyet Üniversitesi
Sarıtepe, Araban

Sarıtepe; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Sarıtopallı, Ereğli

Mahalle, 1926 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kargacı köyüne bağlı bir mahalle iken, 15 Ekim 1971'de köy statüsü kazandı. Sarıtopallı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Sarıtosun, Ovacık

Köyün eski adı "Mistuuşağı"dır. 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Sarıvadi

Köyde Hitit, Roma, Bizans ve Karamanoğulları dönemine ait kalıntılar mevcuttur. 1844 temettuat defterinde adı "Sarıvadi" olarak kayıtlı olan köyde, 40 hane ve 200 nüfus bulunmaktaydı. Köy, 1928 yılında da "Sarıvadi" adını taşırken 1968 yılında kayıtlarda "Özlüce" olarak geçmektedir. Ancak sonradan tekrar "Sarıvadi" adını almıştır.Köy, Karaman il merkezine 190 km, Ermenek ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Köyün güneydoğusunda Gökçekent köyü, kuzeydoğusunda ise eskiden Sarıvadi köyünün bir mahallesi olan Pınarönü köyü bulunmaktadır.
Sarıveli, Karaçoban

Mahalle, Karaçoban ilçe merkezine 2 km, Erzurum il merkezine 166 km, uzaklıktadır. Mahalle, ilçenin merkezine göre kuzeyde yer almaktadır.
Sarıveliler, Mut

Mahalle, 1522 yılı kayıtlarında Saru-abdal Zaviyesi adıyla geçmekte olup, 1914 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Özköy köyüne bağlı bir mahalle iken, 1 Mart 1945'te yine aynı köye bağlı Ceritler ve Aşağıköselerli köyüne bağlı Kizirli mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Sarıyahşi

Sarıyahşi ismini kesin olarak nereden ve nasıl aldığı tam olarak bilinmemektedir. Ancak İbrahim Hakkı Konyalı´nın Abideleri ve Kitabeleri ile Şereflikoçhisar Tarihi adlı eserinde yer alan bilgilere göre, Yahşi Han´dan almıştır. Türk askeri olan Yahşi Han yaralı olarak askerler ile Sarıyahşi'den geçerken vefat eder. O zamana kadar "sarı" olarak bilinen yer, "yahşi" ile birleşerek, şimdiki Sarıyahşi ismini alır. Sözlükte yahşi "güzel" anlamına gelmektedir. Yani Sarıyahşi, Sarıgüzel anlamına da gelmektedir.Sarıyahşi 1957 yılında kasaba olmuştur. Bağlı olduğu yer Ankara ili Şereflikoçhisar ilçesi iken 15.6.1989 tarih ve 3587 sayılı kanun ile ilçe olmuş ve yine aynı kanun ile il olan Aksaray'a bağlanmıştır.1040 yılında Büyük Selçuklu İmparatorluğu sınırları içinde yer alan Sarıyahşi 1096 yılında Anadolu Selçuklu Devleti sınırları içinde yer aldı.1356'dan sonra beylikler yönetimine girmiş ve Osmanlı fetihleri sen 1402 yılına kadar Osmanlı sınırları içinde kalan Sarıyahşi, Ankara meydan Muharebesinden sonra yeniden kurulan Anadolu Beylikleri yönetimi altına girmiştir.Karamanoğlu Beyliği'nin ele geçirilmesiyle tekrar Osmanlı yönetimine girmiş ve 1481-1914 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu sınırları içine yer almıştır.1918-1923 yılları arasında Türk Kurtuluş Savaşı döneminde de Türk sınırları içindeki yerini korumuş ve işgale uğramamıştır.Coğrafi bölge olarak İç Anadolu Bölgesinde yer almaktadır. Aksaray'a 110 km uzaklıktadır. Sarıyahşi, Hirfanlı barajı'nın kenarındadır. Kızılırmak'ın güneyinde kurulmuş, sulak, yeşil, tarıma, hayvancılığa, elverişli bir ilçedir.İlçede karasal iklim hakimdir. Yağış (Yıllık ortalama) 30 – 40 cm arasıdır. Tahıl olarak buğday, arpa, çavdar, nohut, mercimek ve pancar ekilmektedir. İklime uygun her türlü sebze ve meyve yetiştirilebilmektedir.2006 yılında Kızılırmak nehri Hirfanlı Baraj Gölü üzerine ilçenin Kırşehir bağlantısını sağlayacak olan bir köprü inşaatına başlanmış olup, 2009 yılında bitmesi planlanan köprü ulaşıma açılmış ve ilçenin Kırşehir iline mesafesi 30 km olmuştur.
Sarıyaka

Köyün adı, 1849 yılı kayıtlarında Terikan ya da Türkân, 1928 yılı kayıtlarında ise Terkişan ya da Tirkeşan olarak geçmektedir. Daha önceleri Çorum'un Sungurlu ilçesine bağlıyken, 21 Temmuz 1987'de Ankara'nın Delice ilçesine, 1989'da Kırıkkale'nin il olmasıyla Kırıkkale ili Delice ilçesine bağlandı.