barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Yayalar, Sivaslı

Köyde eski dönemlere ait yerleşimlerin izleri görülmektedir. Köy sınırları içerisinde yer alan Kale Mevkiinde Roma dönemine ait bir yerleşimin kalıntıları bulunmaktadır. Köyün 2 km güneybatısındaki Ambarkaya Mevkiinde Tunç Çağı ve Roma dönemlerinde kullanılan yerleşimin izleri vardır. Kocamezar Mevkiinde de Roma dönemine ait mezarlara rastlanmaktadır.Günümüz Yayalar yerleşiminden Osmanlı dönemine ait 1676 tarihli Avârız Defterinde bahsedilmiş olup, o dönem Uşak kazasına bağlı olan köyde avarıza konu 20 neferin yaşadığı belirtilmiştir. 20. yüzyıl başlarında Ulubey nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilen yerleşim, 1935 yılında yapılan nüfus sayımında Sivaslı nahiyesine bağlı olarak görülmektedir. 1953 yılında Sivaslı ilçe olmasıyla da bu ilçenin köyü statüsüne ulaşmıştır. 2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Belde teşkilatı, 6360 sayılı kanunla 2014 yılında kapatılmıştır.Uşak iline 40 km, Sivaslı ilçesine 12 km uzaklıktadır. Kuzeyde Azizler Köyün, güneyinde Ağaçbeyli köyü, batısında Budaklar köyü, doğusunda ise Tatar beldesi bulunmaktadır.
Yayalar, İdil

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Soran olup, "soran" ya da "sorikan" sözcüğü Kürtçe'de "kızıllar" ya da "Sorani'ler" anlamına gelmektedir. Daha önceleri Mardin ili İdil ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili İdil ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 110 km, İdil ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır. Köy, İdil'in batısında olup,  numaralı Haberli-İdil il yoluna, Haberli'de 7,5 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Yayalar-Şeyhli (İstanbul metrosu)

Yayalar - Şeyhli Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M4 (Kadıköy - Sabiha Gökçen Havalimanı) Metro Hattı ve M10 (Pendik Merkez - Sabiha Gökçen Havalimanı) Metro Hattı'nda yer alan ve 2 Ekim 2022'de hizmete giren yer altı metro istasyonudur.Pendik'in Yayalar Mahallesi'nde Ankara Caddesi üzerinde yer alan istasyonun 1 nolu Yayalar Mahallesi ve 2 nolu Üniversite olmak üzere toplam 2 adet girişi bulunmaktadır. 2 nolu giriş istasyon yapısına ve turnike bölgesine yaklaşık 35 m uzunluğunda bir yaya altgeçidi ile bağlanmaktadır. İstasyonda 12 adet yürüyen merdiven ve 3 adet asansör bulunmaktadır.İstasyonun platform katı tünel; turnike katı, teknik katları, yaya altgeçidi ve girişleri aç-kapa yöntemi ile inşa edilmiştir.İstasyonda Pendik Belediyesi tarafından inşa edilen ve işletilen 300 araç kapasiteli hemzemin otopark bulunmaktadır.30 Ağustos 2019 tarihinde başlayan ancak pandemi sebebiyle durdurulan ve 6 Mayıs 2022 tarihinde tekrar başlayan gece metrosu seferlerinde Cumartesi ve Pazar 00.30 - 05.30 saatleri arasında 30 dakikada bir gece metrosu seferleri düzenlenmektedir. Bu şekilde Cuma ile Pazar arasında 66 saatlik kesintisiz seferler düzenlenmektedir. Bu saatler arasında ücretlendirme çift bilet olarak tahsil edilmektedir. Bu işletmede istasyondaki 1 nolu giriş açık, 2 nolu giriş kapalıdır.
Yaybahar

Yaybahar, Türk müzisyen Görkem Şen tarafından "gerçek zamanlı akustik yaylı sentezleyici" olarak tanımlanan bir akustik enstrümandır. İngiltere merkezli bir radyo olan Classic FM, yaptığı online incelemesinde yaybaharı "tamamen tuhaf, ürkütücü ve hoş sesler" çıkaran bir "dahi canavar" olarak nitelendirmiştir. İrlanda merkezli müzik dergesi Journal of Music ise yaybaharın sesini "tamamen büyüleyici" olarak tanımlamaktadır.Yaybahar adı Türk kökenlidir. İki kelimenin birleşiminden oluşur. Görkem Şen röportajlarından birinde, ismin yeni bir yaşam ya da yeni bir başlangıç fikrinden geldiğini belirtmektedir.Yaybahar; ney, Afrika kökenli gök gürültüsü davulu ve Avustralya çalgısı olan didgeridoo gibi birçok farklı enstrümandan ilham almaktadır. Tasarımı ve sesiyle hem Batı hem de Doğu izlerini taşımaktadır. Şen, teller ve rezonans gövdesi arasında yeni bir köprü sistemi icat etmiştir. Enstrüman, orkestral yaylı çalgılara benzer şekilde, iki davul kafasının ortasında asılı duran iki farklı uzun telin tahta bir yayla kaydırılmasıyla, davullara vurarak veya yayı enstrümanın tepesinden yukarı kaydırarak çalınır. Besteci Ian Honeyman, yaybahar'ı "ahşap gövde yerine yaylar ve davulları rezonans için kullanan çello benzeri bir enstrüman" olarak tanımlıyor.İrlandalı müzisyen Billy Mag Fhloinn kendi yaybaharını yapıp çalmaktadır. İrlandalı The Irish Times gazetesi, Mag Fhloinn'in yaybaharını "kendi yaptığı unutulmaz bir araç" olarak tanımlamaktadır.Film müziği bestecisi Ian Honeyman, bazı film müzikleri için kendi ürettiği bir yaybaharı kullanıyor.Max Richter, 2018 yılında Scott Cooper yapımı Hostiles filminin müziklerini bestelerken yaybahardan faydalanmıştır.İrlandalı şarkıcı Muireann Nic Amhlaoibh'in "Thar Toinn / Seaborne" (2020) albümünde kendisi de müzisyen olan eşi Billy Mag Fhloinn'in çaldığı yaybahara yer vermiştir. Albümün son parçası olan Port Na bPúcaí'nin Irish Eco gazetesi tarafından yapılan incelemesinde, "şarkıyı çevreleyen gizemle birlikte rezonansa giren ve Nic Amhlaoibh'in şarkıyı söyleyişine gizemli bir ses çıkararak tamamlayıcı etkide bulunan, yaybaharı "dünya dışı bir enstrüman" olarak tanımlıyor.Nohlab TEDxReset 2014'te  - Nohlab'ın TEDx'te Gorkem Şen'in yaybahar çalanken ki görsel-işitsel performansı.Port na bPúcaí - Muireann Nic Amhlaoibh & Billy Mag Fhloinn  - Billy Mag Fhloinn, Muireann Nic Amhlaoibh'in klibinde yaybahar çalıyor.Ian Honeyman'ın Yaybahar'ı  - Film müziği bestecisi, kendi yaybaharını inşa etme sürecini anlatıyor.
Yaycı, Culfa

Yaycı, Azerbaycan'a bağlı Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nin Culfa rayonunda köy. 5,857 nüfusa sahiptir.
Yaycı, Iğdır

1901 yılından beri aynı taşıyan köy, Ermeni çetelerin Ağustos 1919'da baskın yaptığı ve yakaladıkları erkekleri öldürüp kadınların namuslarını kirlettiği Iğdır civarındaki 21 Müslüman köyden biridir. 17 Eylül 1920'de ise köy halkının bir kısmı daha öldürülmüştür. 11 Kasım'ı 12 Kasım'a bağlayan gece 11. Tümen Komutanlığı, Ermenilere karşı taarruza geçmiş ve 12 Kasım 1920 sabahı Iğdır belediye binasına Türk Bayrağı çekilmiştir. Bu olayları takip eden 14 Kasım 1920 tarihinde ise, 15. Kolordu Komutanı Kazım Karabekir Paşa komutasındaki Türk Ordusu tarafından Ermeniler Aras Nehri'nin kuzeyine püskürtülmüştür. 3 Aralık 1920'de imzalanan Gümrü Antlaşması ile Iğdır ve çevresinin Türkiye toprağı olduğu kesinleşmiştir.
Yaycı, Ünye

Mahallede eski dönemlerden kalma kabadirek camii ve şadırvan vardır.Burada yatırda vardır.Ayrıca Kilise Tepesi hakkında çevrede anlatılan hikâyeler de yaygındır.
Yaycı, Şahinbey

Yaycı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yaycı, Şebinkarahisar

Köy, Giresun il merkezine 122 km, Şebinkarahisar ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır. Köy, Şebinkarahisar'ın güneybatısında olup, ilçe merkezine doğrudan bir köy yoluyla bağlıdır
Yaydemir, Gümüşhane

Köyün eski adı "Moksufa"'dır. 1530 yılı Osmanlı tahririnde Moksula (Moksuva) adıyla, Trabzon sancağının Torul kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1643 yılı kaydında Moksofa adıyla görülen yerleşimde, 4'ü Müslüman ve 5'i Hristiyan olmak üzere 43 köylünün Canca kömür madeninde çalıştığı belirtilmektedir. Yine aynı kayda göre köyde 1 de dergah-ı ali sipahisi yaşamaktadır. 1876 yılı sayımında Gümüşhane merkeze bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmektedir. Bu sayımda sadece erkek nüfusa yer verilmiş olup buna göre yerleşimde 16 hanede 41 erkek yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Moksufa/Moksofa olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol yabancı açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Yaydemir olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Yaydere, Genç

Köyün 1841 tarihli Palu kasabası Ehl-i İslam Nüfus Defterinde ismi Haydaran olarak geçmekte ve köyde 12 hane, 31 erkek nüfus olduğu görülmektedir.
Yayguçı

Yaratılış mitolojisi değişik kültür ve inanışlarda farklı şekillerde anlatılıp inanılan Evren, Dünya veya insanlığın varoluş hikâyeleridir.Yayguçı – Türk ve Altay halk inancında ve mitolojisinde Yaratılış Zamanı. “Yayguçı Çağ” da denilir. Canlıların yaratılıp yeryüzüne yayıldığı gündür. Ayrıca yaratıcı tanrıları da ifade eder. Karşıtı Kalgançı'dır. Henüz hiçbir şey yokken, her yerde yalnızca uçsuz bucaksız bir su vardır. Bu durum kaosu (karmaşayı) ve karmaşık tekdüzeliği simgeler. Fakat bu durum hiçlik ve yokluk değildir. Sonra bu suyun içinden toprak çıkarılır. Bu görev Erlik’e verilir. Ancak Erlik kendisi için çamur saklar. Bunu anlayan Ülgen kendisini cezalandırır. Bazı efsanelerde ise Ak Ana çamur getirmeleri için Balıkçıl ve Ördeği gönderir. Balıkçıl toprağı kendisi için saklar. Bunu anlayan Ak Ana onu cezalandırır. Çıkarılan balçıktan Dünya yaratılır, ikinci dalan ördek küçük çakıl taşları çıkarır, bunlarda kıyılardaki dağları oluşturur. Hiçbir şeyin olmadığı her şeyin sonsuz bir su olduğu bu çağda, gök diye bir şey yokken her şey sağır ve dilsizdir. Yani anlamı ve adı yoktur hiçbir şeyin.Sayan söylencelerine göre bu sonsuzlukta önce ad verilerek yaratılış başlamıştır. Ad ise anlam demektir. Yani önce maddenin değil fikrin olduğu görüşü benimsenmiştir.Türk inanışına göre doğal varlıkların ve nesnelerin tamamı ilk yaratılışta insandır; dağlar, ırmaklar, ağaçlar... Güneş eskiden bir erkek, ay da kız çocuğuymuş, kış mevsimi de kocakarıymış. Örneğin kocakarı soğukları kavramının bu söylenti ile bir bağlantısı olması muhtemeldir. Dağlar ise yenilmez yiğitler olarak görülürler. Bunların hepsi daha sonradan bu varlıklara dönüşmüştür fakat ruhları yine de içlerindedir.Sümer inanışına göre başlangıçta gök ile yer birdi. Daha sonra gök ile yer tanrılar tarafından ayrılmıştır. Sümerlerde evrenin kökeni şu şekilde açıklanır ve Türk yaratılış anlayışına paraleldir:Başlangıçta sadece deniz vardır. Kökeni veya doğuşu konusunda bir şey söylenmemektedir. Sümerliler onu her zaman varmış gibi düşünmüşlerdir. Altay ve Yakut yaratılış destanları da benzer ifadeler kullanır.Bu denizden bir dağ oluştu. Bu dağ yeryüzü demektir. Aynı zamanda gök ve yer de henüz ayrışmamıştı. Yine Türk yaratılış destanları yeryüzünün suyun içinde çıkarılan topraktan oluştuğunu söylerler.Tanrılar insan biçimli olarak kişilik kazandıklarında, An (Gök) eril, Ki (Yer) dişildi. Onların birleşmesinden hava tanrısı Enlil doğmuştur. Enki ise Su Tanrısıdır. Türklerde de Gök Ata, Toprak Ana algısı vardır.
Yaygılı, Harran

Yaygılı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yaygın anksiyete bozukluğu

Yaygın anksiyete bozukluğu (İngilizce: Generalized Anxiety Disorder veya GAD), bir anksiyete bozukluğudur. Ancak diğer anksiyete bozukluklarından farklı olarak kişinin belirli durum veya konudan dolayı endişe duymasından ziyade çok çeşitli sayıda konu ve nedenlerden dolayı duyduğu yaygın, kronik ve uzun vadeli bir anksiyete durumudur.Anksiyete aslında herkesin yaşamında karşılaştığı normal bir duygudur. Bir sınavdan önce heyecanlanmak, tehlikeli bir yolda araba kullanmaktan endişe duymak normal bir durumdur. Normal anksiyete insanların gelecekteki sorunları önceden tahmin ederek daha iyi hazırlık yapmasına yardımcı olur. Ancak anksiyetenin kişinin yaşamına egemen olması ve kişinin kontrolünden çıkması durumunda anksiyete bozukluğundan söz edilebilir. Yaygın anksiyete bozukluğundan etkilenen kişilerde kaygı ve endişe günün çok büyük bir kısmını kapsayabilir. Mesleki ve ailesel sorunlar ortaya çıkar. Kişinin gündelik işlevlerini yerine getirmesi zorlaşır.Yararlı olduğu ortaya çıkan ilaçlar arasında duloksetinin, pregabalin, venlafaksin ve essitalopram yer alır.Aşağıdaki 6 koşuldan en az 3 tanesinin 6 ay veya daha uzun bir süre boyunca bir kişide geçerli olması halinde yaygın anksiyete bozukluğu tanısı yapılabilir:Bu koşulların yanı sıra hastalarda kolayca irkilme, ağız kuruması, görme bozuklukları, kulaklarda uğuldama, kalp çarpıntısı, sıkça idrar yapma, bağırsak hareketlerinde bozukluk ve kusma gibi belirtiler de görülebilir .
Yaygın aydınlatma

Yaygın aydınlatma veya diffuse aydınlatma, Phong aydınlatma modelindeki en gerçekçi kısımdır. Yine de sadece yaygın bileşen kullanılarak aydınlatılan cisimlerin donuk bir yüzeye sahip oldukları görülür. Işık kaynağı noktasal kabul edildiğinden, kaynaktan doğrudan ışık almayan cisimler siyah görülür.Yaygın aydınlatma bileşenine göre cisim üzerindeki bir noktanın renk değeri, gözlemcinin konumundan bağımsız, ışık kaynağından gelen ışın ile bu ışının cisme çarptığı noktadaki yüzey normali arasındaki açının kosinüs değerine bağımlıdır. Bu olay Lambert kanunu olarak adlandırılır.İfadedeki n ve I, birer normalize edilmiş vektördür. Böylece bu iki vektörün skaler çarpımı, aralarındaki açının kosinüsünü verir. İfadeden de anlaşılacağı üzere, diffuse bileşen yüzey normali ile ışık kaynağına olan vektörle bağımlı, bakış noktasından bağımsızdır.İki vektörün arasındaki açı 0° olduğunda diffuse bileşen maksimum olurken, açı π / 2 olduğunda diffuse bileşen minimum olur. Eğer α > π / 2 olursa, yüzey arka yüzey kabul edilir ve aydınlatılmaz.İlgili pikselin renk değeri hesaplanırken, kesişimin gerçekleştiği yüzeyin RGB değerleri Idif ile ayrı ayrı çarpılmalıdır.
Yaygın bilişim

Yaygın bilişim (Pervasive Computing), bilgisayarların bulunduğu ortamlara dahil olması, nüfuz etmesi kavramını ifade etmektedir. İngilizce kelime olan pervasive kelimesinin Türkçe karşılığı nüfuz eden, yayılmış, yaygın kelimeleridir. Özellikle akıllı ev gibi teknolojilerin yaygınlaşması ile akıllı cihazlar fiziksel ortamda pek çok yerde yaygın olarak kullanılmaya başlamıştır. Bu cihazların bulunduğu ortama uyum sağlaması, ortamdaki diğer cihazlar ile kendiliğinden entegre olabilmesi gibi konular yaygın bilişimin konu alanı olmuştur.Yaygın bilişim, çoğu zaman her yerde bilişim (Ubiquitous Computing) kavramı ile beraber kullanılmaktadır. Bu kavram özellikle giyilebilir teknolojiler ile beraber anılmaktadır. Her ne kadar iki kavram birbirinin yerine geçebilir durumda olmasa da gerçek hayatta uygulamaları birbirinin içine geçmiş durumdadır.2002 yılında yayınlanan bir makalede , yaygın bilişimin, cihazın bulunduğu ortamı (environment/context) tanıması ve ona özel faaliyetlerde bulunmasını; her yerde bilişimin ise buna ek olarak cihazın taşınabilir olmasını ve dinamik olarak girdiği ortama özel faaliyetlerini güncellemesini ifade ettiği belirtilmiştir.
Yaygın gelişimsel bozukluklar

Yaygın gelişimsel bozukluklar (YGB), sosyalleşme ve iletişim gibi çoklu temel fonksiyonların gelişmesinde gecikmeler içeren beş bozukluğu içeren bir tanı grubudur.  En çok bilinen YGB (1) otizmdir, diğer YGB’ler (2) Rett sendromu, (3) çocukluğun dezintegratif bozukluğu, (4) Asperger sendromu ve (5) başka türlü adlandırılamayan yaygın gelişimsel bozukluktur (YGB-BTA).Ebeveynler YGB belirtilerini bebeklikten itibaren fark edebilir ve bozuklukların ortaya çıkışı genellikle üç yaş civarındadır. YGB genellikle yaşam süresi beklentisini etkilemez.Sosyal etkileşim ve iletişim becerilerinde bozukluk ile ilgi ve etkinliklerde sınırlılık içeren gelişimsel beyin bozukluğu olan otizm en karakteristik ve üzerinde en çok çalışılmış olan YGB’dir.  Diğer YGB türleri Asperger sendromu, çocukluğun dezintegratif bozukluğu, Rett sendromu ve başka türlü adlandırılamayan yaygın gelişimsel bozukluktur (YGB-BTA).YGB’si olan çocukların yetenekleri, zekâları ve davranışları oldukça farklılık gösterir. Bazı çocuklar hiç konuşmaz, bazıları sınırlı kelime hazneleriyle az konuşurlar, bazılarının da dil gelişimi görece normaldir.  Yineleyici oyun oynama tarzı ve sınırlı sosyal beceriler oldukça barizdir. Yüksek sesler ve ışık gibi algısal bilgilere sıra dışı tepkiler de sıklıkla görülür.Bazı doktorlar beş yaşın altındaki çocuklara, otizm tanısı koymadan, "geçici" tanı olarak YGB-BTA tanısını koyar. Bunun çeşitli nedenleri bulunmaktadır. Çok küçük çocukların sosyal etkileşimleri ve iletişim becerileri zaten sınırlıdır dolayısıyla da otizmin herhangi bir türünü belirlemek bu yaştaki çocuklar için oldukça zordur. Dile getirilmeyen varsayım çocuk beş yaşına geldiğinde sıra dışı davranışlar ya ortadan kalkacağı ya da tanı konulabilecek belirtilere dönüşeceğidir.YGB için bilinen bir çare yoktur. Belirli davranışsal sorunlar için ilaç kullanılır, ayrıca çocuğun gereksinimine göre terapi yapılır. Şu an da bilinen tek çaresi sürekli, yoğun özel eğitim alınmasıdır.
Yaygın koordinat dönüşümleri listesi

Burada, en yaygın olarak kullanılan koordinat dönüşümü bazılarının bir listesi verilmiştir. Kısmi türevler alınırken çarpımın türevi gibi  davranıldığı akildan çıkarılmamalıdır.(x.y.z)'=y.z+x.z+x.y toplami tam türevi sağlar. Her parça türevin bir bilesenidir. ilk örnekte çarpim türevi tek değişkene uygulanırken ikincide 3 değişkene uygulandıAşağıdaki örneklerin tümü yine çarpim türevi omurgası üzerine oturmustur. Matrisin her satiri üstten alta sırasıyla x, y, z fonksiyonlarının karşılikları olan kutupsal, küresel, silindirik vs nin türevleridir. 2 veya 3 bilinmeyenli bir denklemi çözerken bu determinant karşımıza çıkar.matristeki degerler çarpim türevi alindiktan sonra aradaki isaretle iki bilinmeyenli bir denkleme dönüsen eşitliğin sağındaki kutupsal degerlerin matrisel gösterimidir. 3 değişkenli fonksiyonlarda ise benzer şekilde 3x3 matris olacaktır.'yi çözmek için ilk kadran bileşke açı ile döner(). ve  bulunur.Bunun için orijinal kartezyen koordinat başvurmalıdır,'nın kadranını belirlemek ve çözmek için aşağıdakileri kullanın;değeri için çünkü ,  tüm değerlerinin bu şekilde çözülmesi için gereken yalnızca  aralığında tanımlı olmalıdır ve periyodik (periodu ile)olmalıdır. Bu ters fonksiyon,sadece fonksiyon etki değerleri vermek anlamına gelir, ancak tek bir period ile sınırlı. Dolayısıyla, ters fonksiyonunu aralığında bir tam yarım daire.(x, y, z) standart kartezyen koordinatlar ve (ρ, θ, φ) küresel koordinatlar olsun,ölçülen açı ise +Z axisinden θ iledir.Φ 360° alındığında polar ile aynı düşüncelerle(2 boyutlu) bunun bir arctan'ı alındığında geçerli koordinatlara sahiptir. θ nın sınırı 180°'dir,0°dan 180°'ye dönen bir arccos'un hesaplanması herhangi bir sorun teşkil etmez, ancak arctanjantı için dikkatli olunur. Alternatif tanım için, θ −90°den +90°'ye döner şeklinde seçilmiştir, daha önceki tanımla ters yönde, o bir arcsin'e eşit bulunmayabilir, ancak arccotanjanta dikkat. Aşağıdaki tüm formüllerde bu durumdaki tüm θ açıları sinüs ve kosinüse değişebilir ve türevi olarak da artı ve eksiye değişebilir. Ana eksenlerden biri boyunca aynı yönde olan özel durumlarında tüm sıfıra bölünmeme sonuçlarının ve gözlemlerin pratikte çok kolay çözümleri vardır.Not: Bu bölümün isimlendirme ile tutarlılık için güncellenmesi gerekir. Bir diyagramda her bir değişkenin neyi temsil ettiğini gösteren bu makale içine dahil edilmelidir. Genellikle  küresel koordinatlar ve  silindirik koordinatlar için düzlem açısı için polar açıyı temsil eder. Burada iki karışık ve karışıklığa neden olabilir.
Yaygın porsuk

Yaygın porsuk (Taxus baccata), porsukgiller (Taxaceae) familyasından çoğunlukla boylu çalı, bazen de 20 metreye değin boylanabilen sık dallı, yuvarlak tepeli bir ağaç görünümünde olan porsuk türü.Yaygın porsukta, kırmızı kahverengi olan kabuk gelişigüzel çatlar ve dökülür. Genç sürgünler, yeşil renkli ve çok elastikidir. İğne yapraklar, 1-2,5 cm uzunluğunda olup, koyu yeşil ve üst yüzleri parlaktır. İğne yaprakların uçları sivri ve enine kesitleri yassıdır. İlk görünüşte göknar, yalancı porsuk ve sekoyaların iğne yapraklarına benzerse de, onlardan bazı karakteristik özelliklerce ayrılmaktadır. Öncelikle, yaygın porsukta iğne yaprakların alt yüzlerinde belirgin stoma çizgileri yoktur. Yine iğne yaprakların enine kesitlerinde reçine kanalı bulunmaz, ötekilerde vardır.Bir gölge ağacı olan yaygın porsuk, çok yavaş büyür. Donlara karşı duyarlı olup, kütük sürgünü verme yeteneğindedir. Uzun ömürlü, 2000-3000 yıl kadar yaşayabilmektedir. Makaslanarak istenilen şekil verilebildiğinden, parkçılık için aranan bir türdür.Yaygın porsuğun doğal yayılış alanı Kuzey ve Orta Avrupa ile Akdeniz ülkeleri, Azor Adaları, Türkiye ve Kafkasya’dır.Türkiye'de birçok orman alanlarında, özellikle Karadeniz ormanlarının gölgeli ve kuytu kesimlerinde tek tek bulunur. Ayancık, Bolu, Karabük, Düzce ve Yıldız Dağları’nda yayılır. Karabük ve Yenice ormanlarında en iyi gelişimini yapar. Zonguldak ili Alaplı ilçesine bağlı Gümeli beldesinin Bölüklü Yaylası Karatepe mevkiinde 1600+ ve 1000+ yaşlarında olan iki tanesi Çevre ve Orman Bakanlığınca koruma altına alınmış bölge Tabiatı Koruma Alanı ilan edilmiştir. Bu ormanlarda yer yer 35 m boy ve bir metre çap yapan bireylerine rastlanmaktadır. Az da olsa, bu yayılışı dışında güneyde Nur Dağları’nda da izlenmektedir.Yayılış alanlarında hiçbir zaman egemen bir orman ağacı değil, asıl ağaç türleri olan doğu ladini, Doğu Karadeniz göknarı, doğu kayını gibi türlere teker teker ya da küçük gruplar halinde karışmaktadır.Odunları sert ve ağır olup, dış hava koşullarına çok dayanıklı, sarı renkli dar bir diri odun halkası ile kahverengi kırmızı öz odunu vardır. Dayanıklı ve elastiki olan odunundan eski ve orta çağlardan günümüze değin yay yapımında yararlanılmaktadır. Öte yandan, odunu günümüzde mobilyacılıkta, lambri, oymacılık, tornacılık ve küçük el sanatlarında kullanılmaktadır.Yaygın porsuğun meyvelerinde bulunan kimyasallar yüzünden park ve bahçelerden kullanılması sakıncalı bir türdür. Tohumunun çevresindeki kırmızımsı yumuşak kabuk bu kimyasalları içinde barındırır.Tohumları kuşlar tarafından ayıklanarak doğaya dışkıları ile bırakılır böylece çimlenme engeli kalkmış olur.
Yaygın sivri fare

Türkçede "fare" olarak adlandırılmalarına ve genel görünüm olarak benzemelerine karşın, farelerden ayrı bir takımda yer alırlar.Boyları 8 cm, vücut ağırlığı 6-15 gr. kadardır. Üç renklidirler. Üst tarafı koyu kahve, alt tarafı daha açık renkli ve yan taraflar bej-açık kahve renklerindedir. Her türlü ortamda yaşarlar; çoğunlukla ormanlar, çalılıklar ve otlaklık iler bataklık kenarlarını tercih ederler. Böcekler, böcek larvaları ve salyangozları yerler. Soğuk iklimlerde ikinci yılda eşeysel olgunluğa ulaşırlar. Yılda 3-4 defa 5-9 yavru doğururlar. Gebelik süresi 19-21, emzirme süresi 27-30 gündür. İki yıl yaşarlar. Avrupa ve Asya'da yaygındırlar. Türkiye'de Kuzey ve Kuzeydoğu Anadolu'da bulunurlar.
Yaygın, Bitlis

Köy, Bitlis il merkezine 19 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in kuzeybatısında ve  numaralı Mutki-Bitlis il yoluna 8,8 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Yaygın, Muş

Yaygın, Muş ilinin Merkez ilçesine bağlı bir beldedir. Muş iline 33 km uzaklıktadır. Nüfusu, 2000 yılı verilerine göre 4.829 kişidir.29 Aralık 1989 tarihinde Kardeşler, Dağarası ve Yaygın köylerinin birleştirilmesiyle Yaygın belediyesi kuruldu.
Yaygınsöğüt, Suşehri

Köy, Sivas il merkezine 154 km, Suşehri ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır. Köy,  numaralı Suşehri-Şebinkarahisar devlet yolu yakınındadır.
Yaygınyurt, Doğubayazıt

Köyün eski adı,1928 yılı kayıtlarında  Zoravai Ağrıdağı olup, Kurmanci'de "zorava" sözcüğü "zorunlu iskan" anlamına gelmektedir.
Yaykın, Dikmen

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gerze ilçesi Dikmen bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Dikmen ilçesine bağlandı.Köy, Sinop il merkezine 98 km, Dikmen ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Köy yakınlarında bir antik dönem yerleşim alanı bulunur.
Yaykın, Simav

Köy, 1912 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Manisa'nın Demirci ilçesine bağlıyken, 10 Mart 1952'de Simav ilçesine, 20 Mayıs 1990'da Pazarlar ilçesine, 31 Temmuz 1992'de ise yeniden Simav'a bağlandı. 8 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Yaykınlık, Giresun

Köy halkının kökeni, 93 Harbi'nden (1877-1878) sonra Acara'dan göç etmiş olan Gürcülere dayanır. Nüfusun çoğunluğu Helvaçauri ilçesinin Coçoeli (ჯოჭოელი) köyünden gelmiştir.Köy, Giresun il merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Giresun'un güneybatısında olup, Darıköy ve Boztekke köyleri üzerinden, doğrudan bir köy yoluyla merkeze bağlıdır.
Yayla (Kırım)

Yayla (Tüm- türk. Yaz) - Yaz; türk.   - yüksek dağlarda bulunan yayla) - Kırım dağlarının orman örtüsünden yoksun olan yayla parçası. Genellikle yaz aylarında mera alanı olarak kullanılır. Alanın yeterince yatay olması dikkat çekicidir. Verimli toprak örtüsü ve yaz aylarında yüksek nemi nedeniyle yaygın olarak mera olarak kullanılmaktadır. Diğer sıradağlardan farklı olarak Yayla sivri tepeli değildir. Dağ zirvesi boyunca kolay rotalar oluşturmak mümkündür. Yaylada, çobanlar her mevsim kolayca yaşayabilirler.Yayla kelimesi Türk kökenlidir. Örneğin Kırım Tatarcası'nda Yayla Türkçe Plato anlamına gelir. Kelimenin kökü Türkçe "yaz" kelimesidir. Orta Asya ve Kafkasya Türkçesi konuşan halklar da yaylak terimini kullanmaktadır.Alan, dağ çayırları ile çevrili bir yamaç platosudur. Çim ve çiçekli bitkilerin bolluğu dikkat çekicidir. Jura döneminden kalma kireç taşı ve kumtaşlarından oluşan düz arazide su akışı gözlenmez. Tüm yağmur ve kar suları toprak tarafından emilir ve karst oluşumlarına (mağaralar, karst obrukları) neden olur. Çaylar ve göller Kırım yaylalarında neredeyse hiç yoktur. Bu nedenle, orman örtüsü de zayıftır. Mevcut nem, bölgede dağlık ılıman iklim peyzajı oluşturmak için yeterlidir. Bölgede nadir de olsa iğne yapraklı ağaçlar görülebilir. Yayla bölgesinde orman örtüsünün eksik olmasının nedenlerinden biri, yüzlerce yıldır ormanların yok edilmesi ve bu alanların otlak olarak kullanılmasıdır.Eski insan faaliyetlerinin izlerine dayanarak, Kırım Platosu'nun Taş Devri boyunca kullanılan bir alan olduğu söylenebilir. Bölge, nem açısından yaz ayları Kırım'ın en nemli bölgesidir. Yaz ortasında, yayladaki hava keskin bir şekilde değişebilir, sıcak hava soğuk ve rüzgarlı hava ile yer değiştirir. Yağmur ve sis gözlenir. Kırım'ın en soğuk bölümü Ay Petrin Yaylası'dır. Ortalama Temmuz sıcaklığı +16 °C, ortalama Ocak sıcaklığı −3 °C (bazen -5,5 °) olarak belirtilir. 1960'lı yıllardan sonra bölgede meracılık yasaklandı. Alanın mera olarak kullanılması toprak erozyonuna neden olmaktadır.
Yayla (roman)

Yayla (roman), Fakir Baykurt tarafından yazılan ve ilk defa 1977 yılında yayınlanan romandır. Bu romanda Fakir Baykurt insanların yeniliğe açık olmayıp belirli kalıpların dışına çıkmamalarını ve bu yenilik karşıtlığının bu insanların hayatındaki birtakım unsurları nasıl etkilediğini anlatmaktadır.Ballıdere Köyü'nün Morsay Yaylası'nda yaşayan, başta Çakır Hasan olmak üzere, köylülerin yaşadıkları olayları ve Morsay Yaylası'na bir kazı ekibi gelmesi sonucu köylülerin kazı ekibiyle yaşadıkları etkileşimi konu almaktadır.
Yayla (şirket)

Yayla Türk, Yayla Türk Gmbh adıyla 1979 yılında etnik gıda şirketi olarak Almanya, Krefeld'de kurulmuştur. İlk yıllarında az sayıda ürünle Türk marketlerinde satışa başlayan Yayla Türk, günümüzde 200’den fazla ürünüyle gıda üretim sektöründe yer almaktadır. Bunların yanı sıra firma Almanya'nın buz hokeyi takımlarından Krefeld Pinguins'in ana sponsoru konumunda olup, takımın stadyumunun ismi 2018 yılında Yayla-Arena olarak değişmiştir.İlk yıllarında Avrupa’daki Türk göçmenlerinin gıda ihtiyaçlarını karşılamak amacı ile kurulan Yayla Türk, günümüzde 30 ülkeye ürünlerini ihraç etmektedir. Yayla Türk, ürünlerini süt ürünleri, beyaz et, kırmızı et, unlu ürünler, bakliyat ve diğer ürünler olmak üzere 6 alt kategori altında toplamıştır. Viyana sosisi etnik marketlere helal kesim olarak ilk piyasaya süren markadır.Geçtiğimiz yıllarda Yayla-Türk kültürel ve sportif alanlarda birçok etkinliğe sponsor olmuştur. Boks, buz hokeyi, futbol, hokey gibi çeşitli spor dallarında  sponsorlukları bulunan Yayla-Türk, 2018 yılında Krefeld Uerdingen futbol kulübü ve Almanya'nın en büyük buz hokeyi takımlarından Krefeld Penguins ile sponsorluk anlaşması imzalamış ve bu kulüplerin ana sponsoru konumuna gelmiştir.Bu sponsorluk anlaşmasına göre Yayla Türk, König Palast stadyumunun isim haklarını elinde bulundurmaktadır. Stadyum 1 Ocak 2019 tarihinden itibaren Yayla Arena ismini almıştır. Yayla daha sonra Hatayspor'a sponsor olmuş, fakat Hatayspor 1. Lig play-off finalinde Gaziantep FK'ya penaltılarda 5-3 elenince sponsorluk anlaşması fesedildi. Yayla daha sonra Türkgücü München'e sponsor olmuş fakat Türkgüçü 2022'de iflas etmiştir.
Yayla (şirket, Türkiye)

Yayla, Türkiye'de bulunan, bakliyat ve hazır yemek sektöründe faaliyet gösteren bir şirkettir. Şirket merkezi Ankara’da olup, üretim tesisleri bir liman kenti olan Mersin ve Ankara’dadır. Şirket, Türkiye'de Yayla, İri Danem, Ala Çiftçi ve Yunus markalarıyla hizmet verirken; yurt dışında Legurme markası ile hizmet vermektedir. Legurme markası, Almanya, Hollanda, İngiltere, Çin ve Romanya gibi ülkelerde faaliyetlerini sürdürmektedir.2019 EBA 2019 Ones to Watch 150 Milyon € ve Üstü Ciroya Sahip Şirketler arasında Türkiye 1.si seçilmiştir.2021 Yayla Yemek Hazır serisinin ilk filmi ile Effie 2021’in “Gıda” kategorisinde “Gümüş Effie” ödülünü kazanmıştır.2021 "Yemek Hazır" ürün serisi ile NielsenIQ BASES Çığır Açan İnovasyonlar, “Gıda” kategorisinde ödül kazanmıştır.2022 Yemek Hazır ürünleri, Gıda ve Gastronomi İnovasyon Zirvesi ve Gıda Plus Ödüllerinde, “En Yenilikçi Hazır Yemek” kategorisinde ödül kazanmıştır.
Yayla Apartmanı

Yayla Apartmanı, 1939 yılında İstanbul'daki Valikonağı Caddesi üzerinde mimar Vedat Tek tarafından inşa edilmiş, 1987’de yıktırılmış bina. Türkiye'deki Art deco mimarlığının en görkemli binalarından birisi idi. Yunus Nadi Bey için inşa edilen apartman, mimar Vedat Tek Apartmanı'nın tam karşısında bulunuyordu. 1987'de "kültür varlığı olmadığı" gerekçesiyle yıktırıldı..
Yayla Kartalı

Yayla Kartalı, Faruk Nafiz Çamlıbel'in aynı adlı tiyatro eserinden uyarlanan, senaryosunu Necdet Mahfi Ayral'ın yazdığı, Muhsin Ertuğrul'un yönettiği 1945 yılında çekilmiş olan, Türk yapımı sinema filmidir. Yapımcısı Fuat Rutkay'dır.Bir gece rastlantı sonucu karşılaştığı ünlü şarkıcı Reşit'le, yaşadıkları sonucu bara düşen aşkı Nermin'in hazin öyküsü.Cahide Sonku  Hadi Hün  Vasfı Rıza Zobu  Mahmut Moralı  Necla Sertel  Necdet Mahfi Ayral  Suavi Tedü  Reşit Baran  Gülistan Güzey  Yaşar Nezihi Özsoy  Mümtaz Ener  Orhan Elmas  Behzat Butak  Mufit Kiper  Sezer Sezin  Behzat Haki
Yayla Kızı

Yayla Kızı, Hamdi Değirmencioğlu ve Erdoğan Tünaş'ın senaryosunu yazdığı, Ertem Göreç'in yönettiği 1974 yapımı Türk filmidir. Filmin yapımcısı Berker İnanoğlu'dur. Filmin başrol oyuncusu Zeynep Değirmencioğlu'dur.
Yayla Seki Yağlı Güreşleri

Yayla Seki Yağlı Güreşleri, her yıl Muğla'nın Seydikemer ilçesinde düzenlenen geleneksel bir Türk yağlı güreş turnuvasıdır.Türkiye'de yayla ve yaylacılık geleneği aynı zamanda boş zamanların değerlendirilmesinden insan sağlına, panayırlar, şenlikler, gelenek, görenek, adet, inanma ve törelere dayalı birçok uygulama pratikleri içeren çok yönlü ve çok amaçlı işlevleri olan bir mekândır. Nitekim, Muğla Seki yaylasında düzenlenen Seydikemer (Seki) yağlı güreşi, yaylalarda 1990'lı yıllardan beridir düzenlenen yağlı güreş organizasyonlarına örnek olarak gösterilebilir.
Yayla Suyu

Yayla Suyu, Odeon kayıtlarında Darulelhan Heyeti tarafından seslendirilen türküdür. Türkünün giriş kısmı İzmir'in Dağlarında Çiçekler Açar adlı marş ile benzerlik gösterir. Diğer kısımları ise Karpuz kestim yiyen yok, Oğlan oğlan kalk gidelim ve Alan çayırlarında adı türküler ile de benzerlik gösterir.
Yayla Üzüm Çeşidi ( Vitis vinifera L. )

Bolu/Göynük’ den 1974 yılında Tekirdağ Asma Arazi Gen Bankasına getirilmiştir (Yayla, 2008) . Tekirdağ Bağcılık Araştırma Enstitüsü tarafından 2018 yılında Milli Çeşit Tescil Listesine kaydettirilmiştir.Çeşidin salkımları silindirik olup, ortalama ağırlık 175-85 gr' dır. Tane ortalama ağırlığı 2-3 gr, kabuğu orta kalınlıkta ve ortalama 2 çekirdeklidir. Taneler eliptik şekillidir. Çeşit 1.60 salkım/göz verimliliğine sahiptir. Orta-yüksek verimlidir. Yetiştiriciliğinde kısa budama tercih edilmelidir. Orta verimli olan çeşit Tekirdağ koşullarında Eylül sonunda olgunlaşır. Yayla çeşidinin fizyolojik dişi çiçek yapısına sahip olması nedeniyle tozlayıcı olarak Merlot veya Cabernet-Sauvignon çeşitleriyle birlikte yetiştirilmesi önerilmektedir (Alço ve ark., 2020).Monosepaj olarak düşünüldüğünde 2 kg / asmadan fazla yüklenmemelidir (Alço ve ark., 2020; Carbonneau ve ark., 2021).Yayla çeşidi belirgin bir şekilde düşük ışık şiddeti, yüksek nem ve serin iklim şartları altında olumlu fizyolojik tepkiler vermektedir (Candar ve ark., 2020).Hesaplanmış olgunluk indisleri ve biyoklimatik göstergelere göre Türkiye bağcılık bölgelerinden Kuzey kesimlere daha iyi adapte olabileceği öngörülmektedir, bağ hastalıkları bakımından 2900.00 °C.mm’nin üzerinde hesaplanan Branas Hidrotermik Göstergesi değerlerinin riskli olabileceği belirtilmektedir  (Candar ve ark., 2019).Yayla çeşidi, hafif ve meyveli kırmızı şaraplar üretmeye uygundur. Kiraz, gül odunu ve karamelin hakim olduğu kırmızı meyvelerin ince aromalarına sahip, az asitli, düşük tanenli, yakut kırmızısı şaraplar üretir  (Alço ve ark., 2020; Carbonneau ve ark., 2021). Rose şarap üretimine de uygundur.
Yayla çorbası

Yayla çorbası veya yoğurt çorbası, en önemli malzemesi yoğurt olan bir çorbadır. Türkiye'nin her bölgesinde hazırlanır ve tüketilir.
Yayla, Bahçelievler

Yayla, İstanbul'un Bahçelievler ilçesinin merkezinde bir semt. Bahçelievler metro istasyonundan başlayıp Basınsitesi, Ünverdi, UEFA Meydanı arasındaki alanı kapsar. Yoğun bir iş ve yerleşim merkezi oluşunun yanında Marmara Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Kadir Has Üniversitesi hazırlık bölümü, Anadolu Meslek Yüksek Okulu, Bahçelievler Kültür Merkezi, Bahçelievler Cumhuriyet Anadolu Lisesi, Adnan Menderes Anadolu Lisesi gibi kültür ve eğitim kurumlarını da barındırmaktadır. Ayrıca bünyesinde Bahçelievler Evlendirme Dairesi'ni ve Bahçelievler posta dağıtım toplama merkez müdürlüğünü (PTT)'de barındırmaktadır.
Yayla, Düzce

93 Harbinden sonra mahalleye kayda değer bir Laz nüfus gelmiş olup yerleşimden 1968 yılına kadar Laz Şerefiye adıyla bahsedilmiştir.
Yayla, Genç

Zazaca'da Warê Merge olan köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında yine Zazaca'da "çayıryayla" anlamına gelen Veramik olarak geçmektedir.
Yayla, Karaburun

Yayla; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yayla, Keçiören

Yayla, Ankara'nın Keçiören ilçesine bağlı Etlik semtinde bir mahalledir. Keçiören Kaymakamlığı verilerine göre nüfusu 46.071 kişidir.
Yayla, Kocaali

Yayla, Sakarya ilinin Kocaali ilçesine bağlı bir mahalledir. Doğusunda Alandere, kuzeyinde Yalı, güney ve batısında Ağalar mahalleleri yer alır.Yayla mahallesi Kocaali'nin en eski yerleşim alanlarındandır. Kocaali çevresi Orhan Gazi zamanında Konuralp Bey tarafından fethedilmiştir. Yayla mahallesindeki Orhan Camiinin Orhan Gazi'ye atfen, o zamanlarda yapılıp adı verilmiştir. Kocaali ilçesinin eski merkez mahallelerindendir.Mahalle merkezinin denizden yüksekliği 10 metredir. Mahallede yüksek alanlar bulunmaz, tamamı alçak düzlükler halindedir. Sakarya Deltası üzerinde yer alır. Mahallenin tek akarsuyu olan  Hızardere, doğu komşusu Alandere ile sınırını oluşturur.Kocaali Jandarma karakolu, İlçe devlet hastanesi, birkaç fındık kırma fabrikası mahallede yer almaktadır.
Yayla, Köyceğiz

Eski adı "Ağla" olan köy, bu adı bir efsaneden almıştır. Daha sonra adı, "Yayla" olarak değiştirilmiştir. Yayla'nın adı, Eski Yunanca Αυλών "avlon-boğaz" kelimesinden gelmektedir. Başka birçok yerde olduğu üzere, yerel ağızda değişerek "Avla" veya "Ağla" haline gelmiştir.DAĞDAŞ, S., İŞÇİ, M., 2012-2013: Toros Sedirinin (Cedrus libani A. Rich.) Ülkemizin En Batısında, Muğla-Köyceğiz’de Yeni Tespit Edilen Yayılış Alanı - I-II. Orman Mühendisliği Dergisi, Yıl: 49, Sayı: 10-11-12, Ekim/Kasım/Aralık 2012, s. 26-33, 44 s. + Orman Mühendisliği Dergisi, Yıl: 50, Sayı: 1-2-3, Ocak/Şubat/Mart 2013, s. 23-25, 48 s.
Yayla, Mihalıççık

Mahallenin adı, 1924 yılı kayıtlarında Mecidiye Yaylası olarak geçmektedir. Daha önceleri Sivrihisar ilçesine bağlıyken, 7 Ağustos 1951'de Mihalıççık ilçesine bağlandı.
Yayla, Sultangazi

Yayla, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Sultangazi ilçesine bağlı 15 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında güneyinde Habipler mahallesi; kuzeyinde ise Eyüpsultan ilçesine bağlı Pirinççi köyü ile komşudur. Bu mahalle 1936-2008 arasında Eyüpsultan'a bağlıydı.
Yayla, Turgutlu

Yayla; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yayla, Yatağan

Daha önceleri Cazkırlar köyüne bağlı Yukarıcazkırlar mahallesi iken, 22 Temmuz 1959'da Yayla adıyla köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Yayla, Şişli

Yayla, İstanbul'un Şişli ilçesinde, Paşa, Duatepe ve Feriköy'ün batısında mahalle. Beyoğlu ilçesinde, İstiklal ve Hacıahmet
Yaylaalan, Manavgat

İbradı ilçesine bağlıyken 7 Nisan 1992 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Manavgat ilçesine bağlandı.
Yaylaaltı, Posof

Yaylaaltı köyünün eski adı, Satlel'dir. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı mufassal defteri ile 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Satlel / Satlil (صاتلیل / صاتلەل)  olarak geçer. Bu yer adı tarihsel Gürcü coğrafyasından rastlanan Satleli'den (სათლელი) Türkçeye girmiştir.Satleli, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Samtshe'deki Potshovi Vadisinde yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü, 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Şavşeti bölgesinde, Osmanlıların Gürcülerden ele geçirdiği başka bir yerleşim de Satleli adını taşıyordu.Satleli köyü, Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı ve 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterinde Gürcistan Vilayeti içinde, Ahasiha livasının Ude nahiyesine bağlı bir köydü. Bu defterde köy boş olarak kaydedilmiştir..Satleli köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde Ardahan sancağının Poshov kazasına bağlı Badela nahiyesinin 13 köyünden biriydi. 1886 yılında yapılan tespite göre köyde, 108'i erkek ve 75'i kadın olmak üzere, 22 hanede yaşayan 185 kişi yaşıyordu. Nüfusu tamamı "Türk" olarak kaydedilmiştir.  Köyün nüfusu Rus idaresi sırasında armış, 1896’da 236 kişiye, 1906’da da 298 kişiye yükselmiştir. Birinci Dünya Savaşı yıllarında Ardahan bölgesini gezen Gürcü araştırmacı Konstantine Martvileli, Satleli köyünde 20 hanede 345 Müslüman Gürcünün yaşadığını yazmıştır.Satlel köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Satlel köyünü de kapsayan Ardahan bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.Satleli, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayetinin Poshof kazasının Cilvana nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında ayni idari konuma sahipti ve nüfusu 463 kişiden oluşuyordu. Satleli / Satlel, "yabancı kökten geldiği" için köyün 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yaylaaltı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Yaylaaltı köyünün nüfusu 559 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 192 kişi okuma yazma biliyordu.Yaylaaltı köyü, Ardahan il merkezine 105 km, Posof ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. Arazisinin içinden Mangala Deresi denen küçük bir dere geçer. Komşuları; Erim, Gönülaçan, Sarıçiçek köyleridir.
Yaylabayır, Sındırgı

30 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Yaylabağ, Gölbaşı

Eski adi Bursal'dır. 23.07.2004 tarih ve 25531 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2’nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.Ankara iline 27 km, Gölbaşı ilçesine 10 km uzaklıktadır. Mahallenin alt kısmında Eymir gölü bulunmakta olup, Gölbaşı ile mahalle arasında Polis Koleji ve Akademisi vardır.
Yaylabağ, Yayladere

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Ermenice'de "tuzlu" anlamına gelen Ağdad olarak geçmektedir. Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’un 14. Maddesi gereğince Kiğı ilçesinden ayrılarak Bingöl'ün yeni kurulan ilçesi Yayladere'ye bağlanmıştır.
Yaylabağı, İhsaniye

Beldenin adı, 1910 yılı kayıtlarında Dinar olarak geçmektedir. Yerleşim, 26 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.Belde, Afyonkarahisar il merkezine 26 km İhsaniye ilçe merkezine ise 10 km uzaklıktadır. Afyonkarahisar–Eskişehir Karayolu üzerinde yer alan beldenin doğusunda Bozhüyük Köyü, batısında Gazlıgöl Kasabası ve İğdemir Köyü, kuzeyinde Ayazini Köyü ve Kayıhan Kasabası, güneyinde ise Yarımca Köyü bulunmaktadır.
Yaylabaşı, Artuklu

Mahallenin adı, 1526 yılı kayıtlarında Şatıh olarak geçmektedir. Daha önceleri Savur ilçesine bağlıyken, 24 Kasım 1955'te Mardin merkez ilçeye bağlandı. Artuklu ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı.
Yaylabaşı, Kepsut

Yaylabaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yaylabaşı, Maçka

Yerleşimin eski ismi "Yukarımulaka"'dır. 1583 yılı kaydında Mulaka adıyla (günümüz Sındıran köyü dahil) kaydedilen yerleşimde 88 Hristiyan hane ile 6 Müslüman hane ve 17 mücerred (yetişkin bekar erkek), 1683 yılı avarız defterinde ise 22'si Müslüman ve 8'i Hristiyan toplam 30 avarız hanesi bulunmaktadır. 1876/1877 salnamesinde Mulaka-i Zir (Aşağı Mulaka) ve Mulaka-i Bala (Yukarı Mulaka) birlikte olarak Müslüman 84 hanede 239 Müslüman erkek kaydedilirken, Hristiyan nüfus kaydedilmemiştir. 1876 yılı kayında Mulaka-i Bala adıyla oluşan yerleşimde 136 Müslüman erkek kaydedilmiştir. 1908 yılında köyde 80 Müslüman hane bulunmaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra Mülakaibala ve Yukarıımulaka adlarıyla Maçka kazasına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Yaylabaşı olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Yaylabaşı, Olur

Yaylabaşı köyünün eski adı Kamhis veya Kamis'tir. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kamis (كامیس) olarak geçer. Bu tarihte Kamis, Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Olur nahiyesinin köylerinden biriydi. Kamis veya Kamhis Gürcüce kaynaklarda Kamhisi (ქამხისი) olarak geçer.Kamis veya Kamhis köyü, 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 181 kişiden oluşuyordu. Kamis Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Yaylabaşı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Yaylabaşı köyünde 323 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 135 kişi okuma yazma biliyordu.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Olur Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 189 km, Olur ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Mahalle, Olur'un kuzeydoğusunda olup,  numaralı Ardanuç-Olur il yoluna, Boğazgören Mahallesi üzerinden 12,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yaylabelen, Akşehir

Yaylabelen; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yaylabeli, Burdur

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında İnar olarak geçmektedir. Daha önceleri Burdur merkez ilçeye bağlıyken, 13 Aralık 1936'da Yeşilova ilçesine bağlandı. Köy halkının adli, idari ve iktisadi işlerini daha yakın olan Burdur merkez kazasında görmesinin daha kolay olacağı ve ulaşımın Tefenni şosesi üzerinden daha rahat sağlanacağı gerekçesiyle köy, 1942'de yeniden Burdur merkez ilçeye bağlandı.
Yaylabeli, Refahiye

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Lerot olup, Ermenice'de "lerod" sözcüğü "dağlı" anlamına gelmektedir.1896 tarihli kayıtlarda erkek nüfusun tespiti için yapılan sayımda; Orçul nahiyesine bağlı sadece Müslümanların yaşadığı Lorut köyünde, 18 hanede 83 erkek nüfus bulunmaktaydı.Köy, Erzincan il merkezine 94 km, Refahiye ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Köy, Karadeniz Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır. Köyün Ortaköy ve Karakeko adında iki mezrası olup bunlardan Karakeko mezrasında kimse bulunmamaktadır.
Yaylabeyi, Dikmen

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Barcılar ya da Barsabı olarak geçmektedir. Daha önceleri Gerze ilçesi Dikmen bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Dikmen ilçesine bağlandı.
Yaylacı, Sarız

Yaylacı Köyü coğrafi bakımdan Kayseri'nin doğusunda kalır. Şehir Merkezine 135, ilçe merkezine 5 km'dir. Mahallede yaklaşık olarak 150 hane vardır. İç Anadolu ikliminin tipik olarak yaşandığı mahallede yazlar sıcak ve kurak kışlar ise soğuk ve ayaz geçer. Halk geçimini çiftçilik ve hayvancılık ve daha az olarak halıcılıkla temin etmektedir.
Yaylacık, Araban

Daha önceleri Adıyaman'ın Besni ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1965'te Gaziantep'in Araban ilçesine bağlandı.
Yaylacık, Arapgir

Daha önceleri Düzce köyüne bağlı bir mahalle iken, 21 Haziran 1955'te köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Yaylacık, Boyabat

Köy, 1487 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Durağan ilçesine bağlıyken, 5 Aralık 1955'te Boyabat ilçesine bağlandı.
Yaylacık, Burhaniye

Yaylacık; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yaylacık, Dereli

Köy, Giresun il merkezine 39 km, Dereli ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır. Köy, Dereli'nin güneyinde olup,  numaralı Giresun-Sivas (Dereli-Şebinkarahisar) devlet yoluna, 2,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yaylacık, Develi

Yerleşimin adı, 692 ve 912 yılı kayıtlarında  Kiskissós ya da Kiskíssê, 1865 yılı kayıtlarında Kiske, 1919 yılı   kayıtlarında ise  Keskin ya da Rum Nahiye olarak geçmektedir.
Yaylacık, Digor

Köyün eski adı, 1902 ve 1928 yılı kayıtlarında Kotur olup, Kurmanci'de "güvercin" anlamına gelmektedir.
Yaylacık, Gölbaşı

Köyün eski adı, 1919 yılı kayıtlarında Köristan olup, Kürtçede "gûristan" sözcüğü "gayrımüslim mezarlığı" anlamına gelmektedir.
Yaylacık, Gürün

Köy; Gürün ilçesinin güneybatı kesiminde yer almakta olup, Sivas il merkezine 169 km, Gürün ilçe merkezine 31 km mesafededir.
Yaylacık, Hizan

Köyün eski adı 1865 yılı kayıtlarında Akuk olup, Ermenice'de "agunk" ya da "agonts", "gözeler" anlamına gelmektedir. 1928 yılı kayıtlarında ise Akunis olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 78 km, Hizan ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy, Hizan'ın güneyinde olup,  numaralı Tatvan-Hizan il yoluna 4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yaylacık, Horasan

Mahallenin eski adı 1828 yılı kayıtlarında Aşağı Haydarkomu  olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Horasan Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 112 km, Horasan ilçe merkezine 29 km uzaklıktadır. Mahalle, Horasan'ın güneydoğusunda olup, / numaralı Erzurum-Ağrı (Horasan-Eleşkirt) devlet/uluslararası yoluna, 3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Yaylacık, Kangal

Köyün eski adı, 1928 kayıtlarında Türkçede "koşucu, yörük" anlamına gelen Yortan olarak geçmektedir.
Yaylacık, Merzifon

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Amasya Merkez ilçeye bağlıyken, 6 Ekim 2005'te Merzifon ilçesine bağlandı.
Yaylacık, Nilüfer

Müslüman nüfus ile yerleşke sahibi olan Rum halkı birinci dünya savaşına kadar beraber ikamet etmişlerdir. Eski ve tarihi binaları içerisinde barınmaktadır. Eski camiinin bahçesinde tarihi bir çınar bulunmaktadır. Eski döneme ait evler bulunmaktadır.
Yaylacık, Nurdağı

Yaylacık; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Yaylacık, Ortaköy

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Göbsan, 1946 yılı kayıtlarında ise Göpsen olarak geçmektedir. Daha önceleri Mecitözü ilçesi Ortaköy bucağına bağlıyken, 2 Ocak 1951'de Alaca ilçesine bağlandı. Ortaköy'ün ilçe olmasının ardından ise buraya bağlandı.
Yaylacık, Selim

Köyün eski adı 1920 yılı kayıtlarında Mixrel olarak geçmektedir. Kura nehrinin ilk başlangıcı Yaylacık köyü yaylasıdır.
Yaylacık, Seydişehir

Mahallede bir adet ilköğretim okulu, bir adet mescit ve bir adet cami bulunmaktadır. Bizans döneminden kalma kisse (kilisenin yerel dildeki kullanımı) harabeleri de mevcuttur.Bölgenin en yüksek dağı olan Alacadağ bu mahallenin sınırları içindedir. Mahallede "Başpınar" adıyla bilinen bir de pınar bulunmaktadır.Sürekli göç alan bir yerleşim birimidir. Hayvancılık ve tarım köylülerin başlıca geçim kaynağıdır. Köylüler tarafından el halı ve kilim ve çilek ile  yapılmaktadır.Konya'dan Hatıp-Sarıkız-Hatunsaray-Kayadibi-Yeşildere (Detse) üzerinden Nuzumla'ya ulaşılır. Seydişehir'den Dereköy-Dikilitaş-Ketenli (Çalmanta) üzerinden de köye ulaşım mümkündür.