barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Karaada, Muğla

Karaada (Grekçe: Ἀρκόνησος Arkonnesos), Ege Denizi'nde, Bodrum Körfezi içinde bulunan küçük bir adadır. Yat turlarının bilinen bir durağı ve popüler bir turizm bölgesidir.Orta Çağ'a kadar Arkos adı ile Yunanlar tarafından yönetilen ada, daha sonra Bodrum ile birlikte Rodos Şövalyelerince alınmıştır. XVI. yüzyılda Osmanlı güçleri adayı çevresi ile birlikte ele geçirmiştir. 1919 yılında uluslararası anlaşmalar gereğince İtalya'ya bırakılan ada, 1932 Türkiye-İtalya Sözleşmesi uyarınca Türkiye'ye yeniden verilmiştir. Bodrum yarımadası çevresindeki en büyük Türk adası olmasına rağmen yerleşim, konut veya otel yoktur.
Karaahmetli Tabiat Parkı

Karaahmetli Tabiat Parkı, Kırıkkale ili, Bahşılı ilçesi, Karaahmetli köyü sınırlarında, 107 ha alanda kurulu olan bir tabiat parkıdır. 23 Temmuz 2009 tarihli Bakanlar Kurulu kararı ile tabiat parkı ilân edilmiştir.Park sınırları içerisinde 51 familyaya ait 201 cins, 235 tür, 27 alt tür 6 varyete tespit edilmiştir. Tespit edilen  7 endemik bitki türü ise şunlardır Acanthus hirsutus Boiss (Ayı Pençesi), Bupleurum sulphureum (Tavşan kulağı), Alyssum pateri Nyar subsp (Kuduz otu), Asyneuma limonifolium (L.) J. nch. subsp. pestalozzae, Cleome steveniana Schult (Kleome), Astragalus vulnerariae DC. (Geven), Crocus ancyrensis (Herb.) Maw (Ankara çiğdemi).Park ve yakın çevresinde toplam 63 kuş türü, 12 sürüngen türü, 15 memeli hayvan türü yaşamaktadır. Ayrıca Kapulukaya Baraj Gölü'nde ise 13 balık türü mevcuttur. Bunun yanı sıra Kapulukaya Baraj Gölü, nesli tehlike altında olan bayağı su samurunun (Lutra lutra) yaşam alanıdır.Alanda, topoğrafik yapıya ve yükseltiye bağlı olarak değişkenlik gösteren farklı ekosistemler mevcuttur. Alanın doğal orman, kaya ve step yapısı çeşitli yaban yaşamına ve bilimsel araştırmalara imkân sağlamaktadır.Park alanı, günü birlik rekreasyon ve spor aktiviteleri için uygundur. Piknik, doğa yürüyüşü, olta balıkçılığı ve kuş gözlemciliği ziyaretçiler tarafından alan içerisinde gerçekleştirilebilir.Park içerisinde, 37 adet kamelya, 52 adet piknik masası, 1 adet tuvalet, 5 adet çeşme, 4 adet çocuk oyun alanı, 1 adet su deposu, otopark alanı, spor alanı bulunmaktadır. Aynı zamanda 200 m kilit parke yol ile 2 km doğal taşlı yol bulunmaktadır.Karaahmetli Tabiat Parkı, Kırıkkale şehir merkezinin güneybatısında, Bahşılı ve Keskin ilçeleri arasında bulunan Kapulukaya Baraj Gölü'nün kıyısında yer almaktadır. Parka Kırıkkale şehir merkezinden Karaahmetli Köyü'ne kadar asfalt yol ile, oradan parka kadar ise stabil yol ile ulaşım mümkündür. Park Kırıkkale şehir merkezine 26, Ankara'ya 77 ve Bahşılı'ya ise 24 kilometre mesafededir.
Karaahmetli, Bahşılı

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kırıkkale Merkez ilçeye bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Bahşılı ilçesine bağlandı. 1990'lı yılların başında belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Karaahmetli, Erdemli

Karaahmetli, Mersin ilinin Erdemli ilçesinin bir mahallesidir. Rakımı 650 metre olan mahallenin Erdemli'ye uzaklığı 26 km'dir. Denize uzaklığı 10-12 km'dir. Son yıllarda hem deniz hem de yayla havası isteyenlerin tercih ettiği bir yer haline gelmiştir.Çiftçilik ve hayvancılık yapılarak geçim sağlanmaktadır. Küçükbaş hayvan besiciliği de yapılmaktadır.
Karaahmetli, Eşme

Yerleşimden 1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde, "Karaahmedli," adıyla Denizli sancağı Buldan kazasının Güney nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilmiştir.
Karaahmetli, Tirebolu

Köy, Giresun il merkezine 60 km, Tirebolu ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Tirebolu'nun güneydoğusunda olup,  numaralı Giresun-Gümüşhane (Tirebolu-Doğankent) devlet yoluna 14,2 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Karaalan, Odunpazarı

Karaalan, Eskişehir ilinin Odunpazarı ilçesine bağlı bir mahalledir. Karacaalan olan ismi değişerek Karaalan olmuştur.
Karaalanı, Mazıdağı

Mahallenin adı, 1917 yılı kayıtlarında  Mîrkarı ya da Mîrqarî, 1928 yılı kayıtlarında ise Mîqar olarak geçmektedir. Karaalanı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karaali Camii

Karaali Camisi, Uşak ilinin Mendepazarı mevkiinde bulunmaktadır. İnşa tarihi tam olarak bilinmeyen camiyi Kara Ali adlı şahsın yaptırdığı söylenmektedir. Binada hicri 975, miladi 1567-1568 tarihli bir kitabe olsa da, yapının mimari özellikleri 16. yüzyıl üslup özelliklerine sahip değildir. Bu durumda minarenin daha önceki bir camiden kaldığı, şimdiki caminin de 19. yüzyılın ilk yarısında büyük bir onarımla günümüzdeki görünümüne kavuştuğu ileri sürülmektedir.Asıl ibadet alanı enine dikdörtgen şeklinde olan caminin kıble tarafının altına dört dükkân yapılmıştır. Son cemaat yeri binaya sonradan eklenmiştir. Yapı düzgün kesme taş ve moloz taşla inşa edilip, dıştan kiremit kaplı kırma çatı ile kapatılmıştır. Ahşap minberi ve iki yana açılmış perde motifi orijinal değildir.Bina 1867, 1894 ve 1922 yangınlarından sonra onarılmış, 1894 yangınından sonra yapılan tadilatta çatı bugünkü şeklini almıştır. Caminin kuzey tarafına 1969'da betonarme, kapalı bir son cemaat yeri inşa edilmiştir. Son olarak 2002 yılında tadilat görmüştür.
Karaali Şelalesi

Karaali Şelalesi veya Avla Şelale, Rize ilinin Fındıklı ilçesinde bulunan bir şelaledir. Arılı Deresi Vadisi'ndeki küçük bir derenin parçasıdır. Şelalenin rakımı 210 metredir.
Karaali, Antakya

30 Aralık 1994 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Karaali, Beyşehir

2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Karaali, Elazığ

Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Karauşağı, 1928 yılı kayıtlarında ise Beri Karaali olarak geçmektedir.
Karaali, Fındıklı

Köyün eski adı Lazca Karalişiavla olup "Karaali Mahallesi" anlamına gelmektedir. Önceleri Meyvalı Köyü'ne bağlı bir mahalle olup sonradan "Karaali" adını alarak köy statüsüne kavuşmuştur.
Karaali, Giresun

Köy, Giresun il merkezine 30 km uzaklıktadır. Köy, Giresun'un güneyinde olup, Kemaliye ve Kayadibi köyleri üzerinden, bir köy yoluyla doğrudan merkeze bağlanır.
Karaali, Yunusemre

Mahallenin kuzeybatısında müstakil bir mezarlıkta bulunan "Kara Ali" isimli kişi tarafından kurulduğu, mahallenin, bu kişinin ismini aldığı anlatılmaktadır. Mezarlık çevresinde yapılan sondaj çalışmaları sırasında bulunan mezarlık kalıntıları nedeniyle, mahallenin eski mezarlığının bu bölgede yer aldığı anlaşılmıştır.
Karaatlı, Niğde

Belde, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri köy iken 8 Aralık 1988 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Karaatlı, Yeşilova

Ancak rivayete göre kara bir atlının orada konaklaması sonucu oranın adı ahali tarafından "Karaatlı" olarak konulmuştur.
Karaayak mitolojisi

Karaayak hakkında Yerli Amerikalıları ve Aborijin halkını çevreleyen çok sayıda efsane vardır. Karaayak, Alberta, Kanada ve Montana bölgeleri olarak bilinen bölgelerde Great Plains'de yaşar. Bu hikâyeler, mitler, kökenler ve efsaneler, dinleri, tarihleri ve inançları gibi günlük yaşamlarında büyük rol oynarlar. Sadece Karaayak kabilelerin yaşlılarının hikâyeleri anlatmasına izin verilir ve genellikle elde edilmesi zordur çünkü kabilelerin yaşlıları onları kabileden olmayan yabancılara söyleme konusunda isteksizdirler.  George B. Grinnell, John Maclean, DC Duvall, Clark Wissler ve James Willard Schultz gibi insanlar, kabileler tarafından anlatılan bir dizi hikâyeyi elde edip kaydedebildiler.Yerli Amerikan kültüründe bulunan birkaç yaratılış efsanesi vardır; Bunlardan biri Napioa'yı içeren yaratılış efsanesidir. Napioa'dan neredeyse tüm Karaayak mitlerinde bahsedilir ve Karaayak mitolojisinin kendisinde önemli bir figür olarak kabul edilir. Napioa, güneş, Yaşlı adam ve Napi (Nah-pee) gibi birçok isimle bilinir. Napioa'nın, Napioa'nın yüzdüğü bir nehirde bulunan bir kaplumbağanın ağzındaki çamuru kullanarak dünyayı yarattığı söylenir. Dünyayı sadece çamurla değil, erkekleri ve kadınları da çamurla yarattı. Napioa, bizonu, insanların avlaması için her zamanki gibi evcilleştirdi.   O da hayvanları, otları ve yeryüzündeki diğer her şeyi yarattığı söylenir.Karaayak mitolojisinde, her şeyin kökenini çevreleyen efsaneler vardır çünkü onlar için her şeyin bir kökeni vardır. Napioa rüzgarın başlangıcında yer alır. Bu efsanede Napioa yaz ve kışı içeren iki çanta bulur. Napioa, iki mevsimi eşit aylar yapabilmek için bu çantaları elinde tutmaya kararlıydı.  Napioa, çantalara sahip olmayı başaramadı. Sonunda, yaz çantasını başarıyla ele geçiren küçük bir hayvan gönderdi. Çantanın koruyucusu, hayvanın peşinden koştu ve başını kesti . Kaosun içinde, çanta aniden açıldı ve içinden kuvvetli bir rüzgar çıktı.Bu hikâyede Napioa, Yaşlı Adam olarak anılıyor. Ülkeyi kasıp kavuran büyük bir sel oldu ve selden sonra Yaşlı Adam suyu farklı renklere çevirdi. İnsanları büyük bir dağın tepesinde topladı ve onlara farklı renklerde su verdi. Yaşlı Adam daha sonra insanlara suyu içmelerini, sonra konuşmalarını söyledi ve onlar da öyle yaptı.  Kara suyu alanlar dışında herkes farklı bir dil konuşuyordu.Red Coulee, Montana'daki Marias Nehri'nin yanında Mcleod ve Benton arasında bulunan gerçek bir yerdir. Karaayak Yerli Amerikalılarına, o sırada Montana bölgesinde yaşayan insanlar tarafından bir ilaç taşı söylendi. Yıllar sonra, Blackfoot kabilesi bir grup adam topladı ve taşı bulmak için yola çıktı. Bunu bulduklarında, liderleri, bunun bir çocuk hikâyesi olduğunu söyleyen ve taşı tepeden aşağı yuvarlayan liderleri tarafından güldürüldü.  Daha sonra, kabileye geri dönerken, savaşa girdiler ve hikâyeyi anlatmak için bir adam dışında hepsini ölü bıraktılar. İşte bu yüzden ona Red Coulee diyorlar. İnsanlar bugün hayatlarını kaybedenlere adak sunmak için hala orada duruyorlar.
Karaayaklar

Karaayaklar (Karaayakça Niitsítapi «Original People»; İngilizce Blackfoot, Blackfeet), daha çok Kanada'da Alberta eyaletinde, çok az bir kısmı da Amerika Birleşik Devletleri'nde Montana eyaletinin kuzeybatısında yaşayan Algonkinlerden Kızılderili halkı. En yakın akrabaları Arapaholar, Atsinalar ve Şayenlerdir. Ova Kızılderilileri kültür grubuna dahildirler. Atabasklardan farklı bir dil konuşan Tsutinalar geçmişte Karaayak konfederasyonu'na katılmışlardı.Siyulardan Sihasapa (Karaayak) halkının adıyla dilleri Algonkin dillerine giren  Siksiká ᓱᖽᐧᖿ (Karaayak) halkının adlarını karıştırmamak gerekir.
Karaayakça

Karaayakça ya da Karaayak dili, Siksikaca  (kendilerince Siksiká  ᓱᖽᐧᖿ; İngilizce Blackfoot, Siksika), dört lehçesinden üçü (Kainai, Kuzey Piegancası, Güney Piegancası) Kanada Alberta'da, biri Amerika Birleşik Devletlerinde Montana eyaletinin kuzeybatısında Karaayaklar tarafından konuşulan Algonkin dilleri ailesinin Ova Algonkin dilleri grubundan bir Kızılderili dilidir. 2001 rakamlarına göre Kanada'da 15.000 etnik Karaayaktan 4.500 kadarı,  ABD'de ise 5.000-8.000 etnik Karaayaktan 100 kadarı anadilini konuşabiliyor.Daha çok yaşlılarca kullanılan Eski Karaayakça (ya da Yüksek Karaayakça) ile gençlerce kullanılan Yeni Karaayakça (ya da Çağdaş Karaayakça) olmak üzere iki farklı biçimi bulunur.En yakın akrabaları bağlı olduğu Ova Algonkin dilleri grubundaki diğer dillerdir:  Arapahoca, Atsinaca ve Şayence (Çeyence).
Karaaydın, Yenice

Köyün adı, MS 17 yılı kayıtlarında Argyría olarak geçmektedir. Köy, 1902 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Karaayıt, Ayvalık

Karaayıt, Balıkesir'e 135 km, Ayvalık'a 20 km mesafede olan 326 nüfuslu (2000 yılı) , Ayvalık ilçesine bağlı bir mahalledir.https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Karaazap

1998 yılında Evciler'in belde statüsü kazanmasıyla bu beldeye bağlı bir mahalle haline geldi. 12 Kasım 2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı yasa çerçevesinde Evciler Belde Belediyesi'nin kapatılması üzerine 2014 yılında tekrar köye dönüştürüldü.
Karaağa, Anamur

Karaağa; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karaağa, Doğanhisar

Karaağa, Konya ilinin Doğanhisar ilçesine bağlı bir mahalledir. Karaağa Belediyesi 6360 Sayılı Kanunla kapatılmıştır.
Karaağaç

Karaağaçlar yapraklarını döken boylu orman ağaçlarıdır. Tomurcuklar kiremitvari olarak dizilmiş olan çok sayıda pullarla örtülüdür. Sürgünler pseudoterminal tomurcukludur ve sürgünlere iki sıralı sarmal dizilmişlerdir. Yaprak ve çiçek tomurcukları farklı şekil ve büyüklüktedir. Yaprak tomurcukları küçük dar yumurtamsı konik biçimde olmalarına karşın çiçek tomurcukları büyük ve hemen hemen küreseldir. Yapraklar sade (basit), kısa saplı, dip tarafları az veya çok çarpık (asimetrik), kenarları çift dişlidir. Çiçekler erdişidir. Çiçeğin çan biçimindeki çanağı 4-9 lopludur ve lop sayısı kadar etamini vardır. Yumurtalık basıktır, derin parçalanmış iki stigması vardır. Erdişi çiçeklerin birçoğu bir arada yan durumlu olarak yaprak koltuğundan demet oluştururlar. Çiçekler ilkbaharda yapraklardan önce açarlar veya bazı taksonlarda ise çiçekleri sonbaharda görülür. Meyve basık bir nustur. Nusun etrafı, damarları belirgin, zarsı bir kanatla çevrilmiştir. Çiçek açmasından birkaç hafta sonra olgunlaşır.Karaağaçların yaşlı gövdelerinde kabuklar çoğunlukla kalın boyuna oluklu çatlaklıdır; birkaç taksonda ise gövde kabukları uzun yıllar çatlamadan, düz ve parlak kalır. Amerika'daki kızıldereliler bir zamanlar bazı karaağaç kabukları liflerinden ip ve halat yapmışlardır. İç kabuğu ilaç olarak kullanmışlardır.Odunları koyu, diri odunları açık renkli olan ve güzel cila kabul eder. Odunları büyük halkalı traheli gruba dahildir. İlkbahar odununda büyük traheler bir veya iki sıra halinde yan yana gelerek halka şeklinde düzenli bir diziliş gösterir. Yaz odununda ise dar lümenli küçük traheler, birbirine paralel uzanan, dalgalı bantlar üzerinde bir araya gelerek devamlı şeritler halinde görülürler. Odunları sert, ağır, yüksek şok mukavemetine haiz ve elastikidir; kolay yarılmaz.Kullanış yerleri mobilyacılık ve kaplamacılıktır. Karaağaç tomrukları su borusu olarak kullanılmışlardır.Genellikle sıcak severler; sulak yerlerde, nehir ve dere kenarlarında yetişirler. 1919 yılında Hollanda'da görülen ve kısa zamanda Avrupa'ya yayılan karaağaç kurumalarına neden olan bir mantar hastalığı vardır. Bu mantar Ophiostoma ulmi adındaki bir mantardır.
Karaağaç Yaylası

Karaağaç yaylası Trabzon ilinin Maçka ilçesine bağlı İspandomaç Mahallesi'nde bulunmaktadır. İlçe merkezine 20 km mesafede bulunan yayla 17 km2 alana sahiptir.Yaylaya her dönem açık olan stabilize yolda'dan ulaşılabilmektedir. Yayla çam ormanı, fındıklık ve çayırlık arazilere sahiptir. Hayvancılık ve yaylacılık amaçlı kullanılmaktadır. Sürekli olarak yerleşime açıktır ve 2017 yılı itibarıyla yaklaşık 1500 kişi yaşamaktadır. Yılın her dönemi açık kalmaktadır.
Karaağaç Şarkonak, Arsuz

Mahallenin adı, 1946 yılı kayıtlarında Biryana olarak geçmektedir. Daha önceleri Karaağaç Hatun köyüne bağlı bir mahalle iken, 20 Mart 1952'de köy statüsü kazandı. 30 Aralık 1986'da Karaağaç beldesine bağlı bir mahalleye dönüştü. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra ise Karaağaç Şarkonak adıyla Arsuz'a bağlı mahalle oldu.
Karaağaç, Altıntaş

Köy, 200 yılı kayıtlarında İsgera ya da İskomê adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Karaağaç, Arsuz

Konarlı, Övündük, Şarkonak, Hatun köyleri, 30 Aralık 1986 tarihinde birleştirilerek "Karaağaç" adı altında belde belediyesi kuruldu.
Karaağaç, Ayvacık

Karaağaç; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karaağaç, Biga

Köy, 1604 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Lapseki ilçesine bağlı bir köy iken, 3 Mart 1947'de Biga ilçesine bağlandı.
Karaağaç, Bozüyük

1920 yılı kayıtlarında Mıstxa olarak geçen köyün eski adı, 1921 yılından sonra bugünkü adını almıştır. İnönü Savaşları'nın bir kısmı bu köyde geçmiştir.
Karaağaç, Bulancak

Köyün halkının bir bölümü, 93 Harbi'nden (1877-1878) sonra Yukarı Acara'dan göç etmiş olan Gürcülere dayanır. Köylüler kendilerini "Zegneli" olarak adlandırmaktadır Karaağaç köyü, göçmen Gürcülerin yerleşimiyle 1894 yılında kuruldu.Köy, Giresun il merkezine 46 km, Bulancak ilçe merkezine 31 km uzaklıktadır. Köy, Bulancak'ın güneybatısında olup,  numaralı Bulancak-Kovanlık-Aydındere il yoluna, Cindi Köyü üzerinden 11,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karaağaç, Bulgaristan

Şehir, Osam Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 238.13 km² olan şehrin nüfusu 2015 yılı itibarı ile 20,914'tür.
Karaağaç, Büyükçekmece

Karaağaç, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Büyükçekmece ilçesine bağlı 23 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında Alkent 2000 mahallesi ile Çatalca ve Esenyurt ilçelerine komşudur.
Karaağaç, Daday

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Daday ilçesine bağlı iken, 3 Mart 1953'te Eflani ilçesine, 9 Eylül 1958'de yeniden Daday ilçesine bağlandı.
Karaağaç, Dikmen

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gerze ilçesi Dikmen bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Dikmen ilçesine bağlandı.Köy, Sinop il merkezine 85 km, Dikmen ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Köy yakınlarındaki Palas mevkiinde bir nekropol bulunur.
Karaağaç, Fethiye

Daha önceleri Faralya köyüne bağlı bir mahalle iken, 14 Temmuz 1954'te yine aynı köye bağlı Dokuzgöl, Kirme ve Alınca mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu
Karaağaç, Gömeç

Karaağaç, Balıkesir'in Gömeç ilçesine bağlı, 2000 yılı nüfus sayım sonucuna göre 2459 nüfuslu bir mahalledir.2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.Belde merkezi İzmir-Çanakkale Karayolu (D87) üzerinde, denizden yaklaşık 2 km içerdedir. Belde Gömeç merkez ve Burhaniye bağlı Pelitköy beldesinin arasındadır. Başlıca kıyı şekilleri Gemi Yatağı Koyu bir kısmı ve Boz Burundur. Beldenin batısında Uyuz Kaplıcası bulunmaktadır.Bozburun, Strabon tarafından Pyrrha Burnu olarak adlandırılmıştır. Ayrıca bu burunda bir Afrodit tapınağı vardır. Kisthene antik şehri de burnun güney tarafındadır. Belde Kurtuluş Savaşı sırasında Yarbay Ali Çetinkaya tarafından karargâh olarak seçilmiştir. Belediye binasında bir kısmı Kuvvayı Milliye Müzesi olarak hizmet vermektedir.
Karaağaç, Hizan

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında, Kürtçe'de "meşe" anlamına gelen Şahbalut olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 71 km, Hizan ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Köy, Hizan'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Hizan-Pervari  il yoluna 1,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karaağaç, Hınıs

Mahalle, 1554 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 158 km, Hınıs ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın güneybatısında olup, doğrudan bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Karaağaç, Kale

Mahallenin adı, 1916 yılı kayıtlarında Araban, 1928 yılı kayıtlarında ise Arapuşağı olarak geçmektedir. Daha önceleri Pütürge ilçesine bağlıyken, 30 Mayıs 1933'te Malatya merkez ilçenin Kale nahiyesine bağlandı. Kale'nin ilçe olmasının ardından ise buraya bağlandı. Karaağaç; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karaağaç, Kandıra

Daha önceleri Akçabeyli köyüne bağlı bir mahalle iken, 10 Şubat 1956'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Karaağaç, Kapaklı

29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak Çerkezköy ilçesine bağlı bir beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Karaağaç, Koçarlı

Karaağaç, Aydın'ın Koçarlı ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin nüfusu 2016 yılı TÜİK adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre 133 kişiden oluşmaktadır.
Karaağaç, Kumru

Karaağaç; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karaağaç, Kıbrıs

Karaağaç (), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne ilçesine bağlı Çatalköy-Esentepe belediyesine bağlı bir köydür. Köy, Girne'nin doğusunda yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 242'dir.
Karaağaç, Kızılcahamam

Karaağaç, Ankara ilinin Kızılcahamam ilçesine bağlı bir mahalledir. 2014 Yılına kadar köy olan Karaağaç 2014 yılında mahalleye dönüştürülmüştür. 1992 yılında Akyar Barajının yapılmasıyla beraber büyük bir kısmı sular altında kalmıştır. Bu köye büyük bir nüfus ve toprak kaybettirmiştir.1071 Malazgirt zaferinden sonra Türkler Anadolu'ya gelerek çevreye yayılmışlardır. Anadolu'ya gelerek yerleşen Oğuz Türkleri Türk boylarının en soylularındandır. Anadolu'ya yerleşen bugünkü Türklerin atalarını teşkil eden Oğuzlar, Boz-Oklar ve Üç-Oklar olmak üzere 24 boya ayrılmıştır. Bu Oğuz boylarının adlarına, Kızılcahamam ilçesinde ve çevresinde çok sık rastlamak mümkündür. Bu bağlamda Malazgirt Zaferi'nden sonra Anadolu'ya yerleşen Oğuz Türkleri bugünkü Karaağaçlıların kökenini teşkil etmektedir. Osmanlı zamanındaki çetelerin ve eşkıyaların saldırılarından kaçan mazlum insanların ulaşılabilmesi daha zor olan dağlar ve ormanlık alanlar arasındaki yerlere göç etmesiyle kurulmuş bir mahalledir.
Karaağaç, Meram

Karaağaç; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karaağaç, Orta

Köy, Çankırı il merkezine 71 km, Orta ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Köy, Orta'nın doğusunda olup, bir köy yoluyla doğrudan ilçe merkezine bağlıdır.
Karaağaç, Suşehri

Suşehri ilçesinde iki Karaağaç vardır. Suşehri'nin 10 km doğusunda Kılıçkaya Baraj Gölü yakınındaki bu köy, "Merkez Karaağaç" olarak diğerinden ayrılır.
Karaağaç, Yerköy

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Yozgat İli Merkez İlçesine bağlıyken, 16 Haziran 1988 tarihinde Yerköy ilçesine bağlandı.
Karaağaç, Çarşamba

Karaağaç, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı Terme yolunun 6. kilometresinde yerleşmiş bulunan bir mahalledir. Samsun iline 42 km, Çarşamba ilçesine 6 km uzaklıktadır.Mahallenin tarihi Cumhuriyet öncesine dayanmaktadır. Mahallenin adı; mahallede çok karaağaç olmasından gelmektedir.
Karaağaç, Çayeli

Köyün adı, 1876 yılına tarihlenen Trabzon Vilayeti Salnamesi'nde Rumca "dağlı" anlamına gelen Raşot, 1913 tarihli Türk kaynağında ise Karaağaç olarak geçmektedir. Raşi kelimesi Karadeniz Rumcasına özgüdür ve dağ anlamına gelmektedir.
Karaağaç, Çelebi

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Keskin ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Çelebi ilçesine bağlandı.
Karaağaç, İran

Çaroymak şehristanı'nda bulunan şehirde 2006 yılında yapılan sayıma göre 1385 hane ve 4.157 kişi bulunmaktadır.Nüfusun çoğunluğunu İran Azerileri oluşturur. Kentin adı Türkçe'dir. Bu yörede yetişen karaağaçlara nispetle kasabanın adına Karaağaç denmiştir. Şehir, Haştrud'un 70 km güneyinde, Tebriz'in 193 km güneydoğusunda  yer alır.
Karaağaç, Şebinkarahisar

Köy, Giresun il merkezine 123 km, Şebinkarahisar ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, Şebinkarahisar'ın güneyinde olup, ilçe merkezine doğrudan bir köy yoluyla bağlıdır.
Karaağaçlar Altında (anlam ayrımı)

Karaağaçlar Altında (film), bu tiyatro eserinden uyarlanmış Delbert Mann'ın yönettiği 1958 tarihli sinema filmi.
Karaağaçlı, Muş

Karaağaçlı, Muş ilinin Merkez ilçesine bağlı bir beldesidir. Muş iline 13 km uzaklıktadır. Nüfusu, 2007 yılı verilerine göre 6.350 kişidir.
Karaağaçlı, Şehzadeler

2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Karaağaçtepe Höyüğü

Karaağaçtepe Höyüğü, Çanakkale il merkezinin güneybatısında, Seddülbahir Köyü'nün yaklaşık olarak 3 km. kuzey-kuzeydoğusunda, Morto Koyu'ndan 1 km. mesafede, Kirte Deresi'nin sağ tarafında yer alan bir höyüktür. Bazı kaynaklarda, Heinrich Schliemann tarafından bu şekilde tanımlanmış olmasına dayanılarak Protesilaos Tümülüsü olarak da görülmektedir. Tepe, 100 metre çapında olup 8 metre yüksekliktedir. Günümüzde sahilden 1 km. kadar içeride olan Höyük'ün iskan edildiği dönemde deniz kenarında olduğu belirtilmektedir.Höyük'te ilk kazılar, tümülüs olduğu düşüncesiyle Heinrich Schliemann tarafından 1882 yılında 2,5 metrelik bir yarma şeklinde yapılmıştır. Birinci Dünya Savaşı'nın hemen ardından 1921-23 yıllarında Fransız işgal kuvvetlerinin gözetiminde R. Demangel başkanlığında bir kazı daha yapılmıştır. Ancak çok az çanak çömlek buluntusu yayımlanmış ve İstanbul Arkeoloji Müzesi'ne teslim edilmiştir. Daha sonra 1982 yılında Mehmet Özdoğan başkanlığında Gelibolu Yarımadası Yüzey Araştırmaları sırasında yeniden incelenmiştir. Bir başka yüzey araştırması da 2008 yılında Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi'nden Onur Özbek tarafından yapılmıştır.Höyük'te 1920'li yılların başında yapılan kazılarda 11,5 metrelik bir kültür dolgusu olduğu görülmüştür. Tabaka olarak en üstteki 1,5 metre kalınlıktaki dolgu Bizans Dönemi'ne tarihlenmektedir. Bunun altındaki birçok yapı katından oluşan dört ana tabaka prehistorik çağlara tarihlenmektedir. En alttaki 1. tabaka Kalkolitik Çağ'a (Kumtepe Ib), 2. tabaka Erken Tunç Çağı I. evreye (Troya I), 3. ve 4. tabakalar ise yine Erken Tunç Çağı'na (Troya II) tarihlenmektedir.Mehmet Özdoğan, yaklaşık olarak 4,5 metre kalınlıktaki en alt tabakanın (Kalkolitik Çağ) alt kesimlerinde Neolitik Çağ ya da Erken Kalkolitik Çağ yerleşmesinin olabileceğini ileri sürmektedir. Onur Özbek de Höyük'ün eteklerinde Neolitik Çağ çanak çömleğine rastladığını belirtmektedir.Mehmet Özdoğan, yürüttüğü yüzey araştırmalarında obsidiyen ve çakmak taşından mikrodilgilere ulaştığını ileri sürmektedir. Bu mikrodilgilerin Neolitik Çağ malzemesi olduğu kabul edilmektedir. Fakat Onur Özbek'in çalışmasında obsidiyen mikrodilgilere ulaşılmamıştır. Ulaşılan mikrodiller, obsidiyene benzeyen siyah jasperdir. Yine de mikrodilgiler, bir Neolitik Çağ yerleşmesine işaret etmekte olup kesin sonuç için Höyük'te yeniden kazı çalışması yapılması gerekmektedir. Onur Özbek alt tabakalarda ele geçen yontmataş ve sürtmetaş malzemenin Hoca Çeşme ve Aşağı Pınar buluntularına benzediğini, bu nedenle Karaağaçtepe alt tabakalarının Orta ya da Geç Neolitik Çağ'a tarihlenebileceğini belirtmektedir.
Karaağıl, Bulanık

Köy, 1916'dan beri aynı taşımaktadır. 19 Haziran 1999 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Karaağıl, Hisarcık

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Emet ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Hisarcık ilçesine bağlandı.
Karaağıl, Karayazı

Mahalle, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 105 km, Karayazı ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın batısında olup,  numaralı Köprüköy-Karayazı devlet yolu üzerindedir.
Karaağıl, Çelebi

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Keskin ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Çelebi ilçesine bağlandı.
Karababa Türbesi

Karababa Türbesi ya da Karabuba Tekkesi veya mescidi, Lefkoşa'nın fethi sırasında ölen bir Osmanlı askerine ait olduğu düşünülen türbe. Türbe Lefkoşa'nın Surlariçi bölgesinde bulunur. Türbenin bulunduğu yerde eskiden başka odaların da bulunmasına rağmen günümüze kadar gelememişlerdir. İçerisinde bir adet sanduka bulunan bu yapı tek katlı, küçük bir ev şeklindedir ve bir odası vardır.Mescidin batı duvarında adak penceresi vardır. Bu pencerede önceleri ahşap bir parmaklık olup, bu parmaklığa adak çaputları bağlanırdı, pencerenin alt pervazında ise bir mum ya da Gololambi (teneke bir kutuda zeytinyağı yakarak aydınlatma sağlayan bir lamba) yakılmaktaydı. Ateşin parmaklığı yakması üzerine yerine demir bir parmaklık, altına da bir mumluk konuldu.Türbedeki mezarın Kadiri - Rufai - Nakşibendi tarikatı şeyhlerinden Karababa'ya ait olduğu, Karababa'nın 1570 yılında Lefkoşa sokaklarında Venediklilerle savaşırken öldüğü, öldüğü yere silahlarıyla birlikte gömüldüğü rivayet edilir. Sonradan buranın türbe ve zaviye haline getirildiği ve türbenin avlusundaki ikinci bir mezarda da Karababa'nın hadımı Kadiri - Rufai dervişlerinden Abdullah Dede'ye ait olduğuna inanılır.Türbenin kime ait olduğu konusundaki ikinci bir iddia ise Bektaşi şeyhlerinden Kutub Baba (ya da Karababa) ve iki dervişine ait olduğu şeklindedir. Kutub Baba'ya atfedilen başka bir türbe ise Kurt Baba Türbesi'dir.1930'lu yıllara kadar türbenin bitişiğindeki vakıf evinde türbedar yaşar ve türbenini temizlik ve bakımından sorumlu olurdu. En son türbedarın 1947'de ölmesinden sonra yeni bir türbedar atanmamış, kerpiç bina yıkılmış ve sadece adak amaçlı kullanılır olmuştur. Lefkoşa'nın eşraf ailelerinden olan Hizber Hikmetağar son türbedarın dedesi olduğunu yazmıştır.
Karababa, Araban

Mahallenin Gaziantep il merkezine uzaklığı 83, Araban ilçesine uzaklığı 16 km'dir. Daha önceleri Karasu nehrinin yanında bulunan köy, daha sonraları daha elverişli tarım nedeniyle iki kilometre kuzeye yerleşmiştir.
Karababa, Arguvan

Karababa; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karababa, Birecik

Mahallenin tarihi tam olarak bilinmemektedir. Ancak eski antik kalıntılar, mahallenin içinde yer alan höyük, şarap yapımında kullanılan taşlar ve mahallenin yakınında yer alan dağdaki mağaralar mahallenin M.Ö dönemlerde kurulduğunu göstermektedir.
Karabacak, Eleşkirt

Köy, Ağrı il merkezine 56 km, Eleşkirt ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Köy, / numaralı Erzurum-Eleşkirt devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Karabacaklı, Eşme

Yerleşimden, 1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde, Karabacaklı adıyla Saruhan Sancağının Sirke nahiyesine bağlı 142 nüfuslu bir köy olarak bahsedilmiştir.
Karabahçe, Çarşamba

Daha önceleri Ökse Karacalı köyüne bağlı Ökse Karabahçe mahallesi iken, 6 Haziran 1956'da yine aynı köye bağlı Ökse Aşağıkaracalı mahallesi ile birleşerek Karabahçe adıyla köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Karabakır, Hozat

Köyün eski adı Bargini'dir. Osmanlı kayıtlarında Çemişkezek sancağının Kiryüzük nahiyesine bağlı Ekrad-ı Bargini cemaatinin yerleştiği görülen köyde; 1518 yılında 5 hane, 1525 yılında 4 hane ve 1541 yılında 12 hane yaşamaktaydı. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da Bargini adıyla görülen yerleşim, 1960 yılı nüfus sayımıyla birlikte günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.
Karabalcık Yaylası

Karabalcık Yaylası, Manisa ilinin Alaşehir ilçesinde bulunmaktadır. İlçe merkezine 37 km mesafede bulunan yayla  15 km2 alana sahiptir.Sadece yaz dönemi açık olan toprak yola sahip olan yayla yer yer ağaçlık alanlara sahiptir. Yayla, yaz aylarında hayvancılıkamaçlı kullanılmaktadır.
Karabalgasun Yazıtı

Karabalgasun Yazıtı veya Kitabesi, MS 808-821 yılları arasında, 8. Uygur Kağanı'nın hüküm sürmüş olduğu dönemde Eski Türkçe, Soğdca ve Çince dillerinde yazılmış üçdilli bir yazıt. Kitabe, günümüz Moğolistan sınırları içerisinde bulunmakta olup konu açısından kağanın ve öncüllerinin askeri başarıları ile Maniheizm dinine geçişlerini ve desteklerini içermektedir. Yazıt, içerisinde bahsi geçen olayların pek çoğu sadece kendisinde bulunmasından ötürü "Uygur Kağanlığı tarihi ile Çin ve Orta Asya'da Maniheizm araştırmaları için en önemli kaynaklarından biri" olarak tanımlanmıştır.İlk yazıt parçaları 1889'de Nikolay Yadrintsev tarafından keşfedilmiş, iki yazıt parçası Sankt-Peterburg'a getirilmiş ve Çince metinler 1891'de E. Koch tarafından yayımlanmıştır. 1890'da Ivar Heikel siteyi ziyaret etmiş ve fotoğrafları 1892 yılında paylaşmıştır. Aynı sene Radloff yazıtın frotajlarını Atlas eserinde yer alan XXXI-XXXV numaralı resimlerde yayımlamıştır.Granit stelin yazıtı içeren parçaları kağanın sarayının kalıntılarının 500 metre uzağında, yer altına dağılmış bir biçimde bulunmuştur. Wilhelm Radloff'un oluşturmuş olduğu eski haritaya göre yazıt içeren parçaların bulunduğu bölge büyük bir bina kompleksinin avlusunu oluşturmaktaydı. 19. yüzyılın sonunda ve 20. yüzyılın başlarında siteye Avrupalılar ve Japonlar tarafından çeşitli keşif gezileri yapılmış olup, stelin parçası olduğu düşünülen y. 40 parça ele geçirilmiştir. Bu parçalardan y. 20 tanesinin yazıtı ihtiva ettiği kaydedilmiştir. 1990'larda bir Japon ekip tarafından taşlar üzerinde yapılan bir incelemede, üzerinde Çince karakterler bulunan birkaç parçanın kaybolmuş olduğu tespit edilmiştir. Bu parçaların nerede olduğu hâlâ bilinmemektedir.
Karabalçık, Karlıova

Köy, 1916'den beri aynı adı taşımaktadır. 27 Şubat 1976'da İçişleri Bakanlığı kararıyla Derinçay, Cilligöl, Sudurağı ve Hacılar köyleri ile birlikte birleştirilerek Göynük Köyü'ne bağlı Kalencik mahallesi merkez olmak üzere "Kalencik" adıyla kurulan belediyenin bir parçası oldu. Ancak kısa bir süre sonra belediyenin kaldırılması üzerine yeniden köy statüsüne kavuştu.
Karabalçık, Sivas

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, TÜİK'in 1965 yılı Genel Nüfus Sayımı kayıtlarında Hafik ilçesine bağlı görülmektedir.
Karabanovo

Karabanovo (), Rusya'nın Vladimir Oblastı'na bağlı Aleksandrov rayonunda bulunan bir şehirdir. Şehir, Sereya Nehri'nin sol kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 11.11 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 14,868'dir.
Karabasan

Sözcük genel anlamda insanların kötü şeyler görmesi demektir. Korkulu rüyalardır. Bazı yörelerde Karakura veya Kamos adlı bir varlığın neden olduğu düşünülür. Ağırbasma ifadesi de kullanılır.  Karabasanlara kötü ruhların veya cinlerin neden olduğuna inanılır. Bu ruhlar bazen ölümcül olabilmektedir. Bazen uykuda ölen insanların bu varlıkların öfkeleri dolayısıyla öldükleri düşünülür.  Karabasmak fiili ile kullanıldığında kâbus görmek veya bu nedenle hastalanmak manası verir. Moğolca Harah/Karah sözcüğü bakmak ve Harağah ise lanet anlamına gelir.Karabasanların günümüzde bilimsel olarak Uyku Felci diye tabir edilen durumla örtüştüğü görülmektedir. Buna göre uykunun bazı evrelerinde uyanılması halinde uyuma doğal döngüsünü sürdürmekte ve bilinç tam olarak açık olsa bile beden kımıldayamamaktadır. Bu durumda çeşitli sanrılar da görülebilmektedir.Karabastı – Türk halk inancında, gerçek sanılan kötü görüntü ve korkulu halüsinasyonlara verilen addır. Karabasu olarak da söylenir. Gerçekmiş gibi algılanan kötü rüyalardır. Karabasanın neden olduğu hastalığa da Karabastı denir. Hayalet görmeyi tanımlamak için de bu tabir kullanılır. Bazen de doğum yapan kadının ölmesi Karabastı’ya bağlanır. Azerice de "hayalet" sözcüğünün karşılığı "Karabasma"dır.Karav - Türk ve Çuvaş halk inancında kâbus cinidir. Kâbuslara neden olan ve bunun sonucunda hezeyan ve psikolojik bozukluklar ortaya çıkaran kötücül varlıktır. Sözcük, korku ve kötülük anlamları içerir. Karamak sözcüğü kötülemek, hor görmek anlamlarını barındırır. Karağ sözcüğü kimi yörelerde ise kâbus anlamında kullanılır. Karağı da ışığın az olduğu yerlerde görememe (ala körlük) hastalığını ifade eder. Moğolcada Karağ (Harağ) lanetlemek anlamı içerir.
Karabasan (film, 2014)

Karabasan (İngilizce özgün adıyla The Babadook), Jennifer Kent'in yazıp yönettiği 2014 yılı Avustralya-Kanada ortak yapımı bir korku filmidir.Filmin vizyona girebilmesi adına başlatılan 30 bin $'lık Kickstarter kampanyası 28 Eylül 2012 tarihinde olumlu neticelendi.Film, Avustralya Sinema ve Televizyon Sanatları Akademisi'nin 2015 yılında düzenlediği ödül töreninde, "En İyi Film" ödülünü The Water Diviner filmiyle paylaştı.Rotten Tomatoes filme 100% üzerinden 98% verdi. Ayrıca Metacritic'te film 100 üzerinden 86 ile derecelendirildi.Amelia kocasını 6 sene evvel, doğumdan hemen önce kaybetmiştir. Yalnız bir anne olarak yaşamanın zorlukları yetmezmiş gibi oğlu Samuel de fazlasıyla sorunlu bir çocuktur. Amelia bir gün Samuel'in kitapları içerisinde Mister Babadook adında gizemli bir masal kitabına rastlar. Kitabı oğluna okuduktan sonraysa Samuel rüyalarında Babadook canavarını görmeye başlamıştır. Amelia oğlunu rahatlatmak için kitabı yok etmeye karar verse de Mister Babadook'tan kurtulmak hiç de kolay olmayacaktır.
Karabasan (çizgi roman)

Karabasan, 2003 yılında Hakan Tacal (yazar) ve Yıldıray Çınar (çizer) tarafından yaratılan fantastik çizgi roman karakteri. Çapa Çizgi Roman Grubu yaratılarından birisidir."Karabasan" çizgi roman serisi, senaryosunu Özgür Gümüşsoy'un yazdığı, grafik tasarım ve çizimlerini İlker Güneş'in üstlendiği bir Türk çizgi roman serisidir. Seri, Birinci Dünya Savaşı sırasında Osmanlı Devleti'nin Arap coğrafyasında yaşadıklarını konu alır. İlk yayınlandığı yıl Türkiye'de oldukça ses getiren bir seri olmuştur."Kehanet" adlı ilk macerası, Arkabahçe yayıncılık tarafından sınırlı seri olarak dört sayı yayımlandı ve daha sonra cilt hâline getirildi. Fantastik-korku kategorisine girer. İkinci sayı kapağının dünyaca ünlü sanatçı Bill Sienkiewicz tarafından çinilenmiştir. Ayrıca ünlü Levanten yazar Giovanni Scognamillo bu ilk macerada kendisinden alınan izinle bir karakter olarak boy gösterdi.Mustafa / Karabasan: Geçmişini hatırlamayan 20'li yaşlarda bir genç. Muskayı aldıktan sonra belli zamanlarda istemsiz olarak Karabasan diye adlandırdıkları varlığa dönüşüyor.Dilek:İlk maceradan (Kehanet) sokakta iblislerin saldırısından kaçarken Mustafa ile karşılaşan ve daha sonra onu evinde ağırlayan genç üniversite öğrencisi.Mustafa adlı genç bir adamın metafizik bir "apor" olayı (düşten fizikî cisim getirme) sonucu küçükken kaybettiği muskasını tekrar ele geçirir. Bu muska geceleri onun gerçekötesi bir yaratığa dönüşmesine neden olan bir anahtardır. Bu yaratık insan biçiminde karanlık vücudu ve uzun siyah saçları ile Mustafa'yı andırmakla birlikte Mustafa değildir. Halk söylencelerinde Karabasan diye anılan, gece insanların uykularını bölen, onların üzerlerine çıkıp nefes alamayacakları bir baskı uygulayan, karanlık bir imge ile benzeşmesinden dolayı Dilek ve Gizem tarafından bu isim verilmiştir. Karabasan kendini "uykunun sonu" olarak tanıtır.Karabasan, akışkan, biçim değiştirebilen bir maddeden oluşmuş (kâbusların maddesi), maddeler üzerinde telekinetik gücü olan bir varlıktır. Günah ve suçu hissedebildiği, insanların vicdan dediği kavramın cisimleşen/yoğunlaşan hâli olduğu söylenebilir.Önce Botlarını Bağla, "Tam Macera" dergisinin 2.sayısı içinde kısa hikâye, Kamra yayıncılık, Mayıs 2007
Karabatak

Karabatak (Phalacrocorax carbo), Suliformes takımının Karabatakgiller (Phalacrocoracidae) familyasına ait dalıcı bir kuş türü.Deniz, göl ve nehir kıyılarından koloniler halinde yaşayan karabatakların üst gagalarının ucu kıvrık olup, suya dalarak avladıkları balıklarla ve kimi omurgasızlarla beslenirler.Bu büyük siyah kuş 77–94 cm büyüklüğünde ve 121–149 cm kanat açıklığına sahiptir. Büyükçe kuyruğu ve sarı boğaz yaması vardır. Erişkinlerin, üreme mevsimde beyaz uyluk yamaları vardır.
Karabatakgiller

Bilimsel adı Phalacrocoracidae, Grekçe "kel" anlamına gelen φαλακρός (phalakros) ve "kuzgun" anlamına gelen κόραξ (korax) kelimelerinden Latinceleştirilmiştir. Erişkin karabatakların yanaklarında bulunan krem beyazı tüysüz bölgeden ötürü bu adın geldiği düşünülmektedir.Karabataklar orta ve büyük boyutlarda deniz kuşlarıdır. En küçükleri olan küçük karabatak 45 cm. boyunda ve 340 g. ağırlığında iken en büyük türü olan Phalacrocorax harrisi 100 cm. boyunda ve 5 kg. ağırlığındadır. Soyu tükenmiş Phalacrocorax perspicillatus ortalama 6,3 kg. ağırlığıyla daha da büyüktü. Kuzey Yarımküre türlerinin tamamına yakını ile birlikte türlerin çoğunluğu koyu renkli tüylere sahiptir. Güney Yarımküre türlerinin bazıları ise siyah ve beyaz tüylere sahip iken Yeni Zelanda'nın Phalacrocorax punctatus türü gibi çok azı daha renkli tüylere sahiptir. Türlerin çoğunda yüzde gözler ile gaga arasında parlak mavi, turuncu, kırmızı ya da sarı olan ve üreme döneminde daha da parlaklaşan tüysüz renkli deri bulunur. Gagaları ince ve uzundur. Gaganın üst ucu ise aşağıya doğru kanca gibi kıvrıktır. Ayaklarında dört parmağıda birleştiren perdeler bulunur.Açık denizden çok kıyılarda yaşarlar ve bazı türleri kara içindeki sularda koloniler kurar. En eski soyunun yaşam alanına bakıldığında köken olarak tatlı su kuşları olduğu görülür. Pasifik Okyanusu'nun ortasındaki adalar hariç dünyanın tamamına yayılmışlardır.Tüm türler balık ile beslenir.  Su yüzünden dalarak avlanırlar ancak bazı türler dalmadan önce hafifçe sıçrayarak suya girişlerini kolaylaştırırlar. Su altında ayakları yardımıyla ilerler ve bazı türlerin kanatları da kullandığı görülür. Bazı karabatak türlerinin 45 m.'ye kadar dalabildikleri gözlemlenmiştir.Balık avladıktan sonra karaya çıkan karabatakların kanatlarını açarak güneş altında kurudukları görülebilir. Tüm karabatakların üropigial bezleri vardır ve bu bezin salgısıyla kanatların sugeçirmez olmasını sağlarlar.Ağaçlarda, kayalık adacıklarda ve kayalıklarda koloni hâlinde yuvalanırlar. Yumurtaları tebeşir mavisi rengindedir. Genellikle yılda bir kez yumurtlarlar. Yavruları yedikleri besinleri geri kusarak beslerler.
Karabayat, Beyşehir

Karabayat; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karabayır, Darende

Karabayır; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karabayır, Dargeçit

Karabayır, Mardin ilinin Dargeçit ilçesine bağlı bir mahalledir. 2019 nüfus sayımına göre mahallenin nüfusu 1.042 kişidir. Bu nüfusun 505'si Erkek, 537'si Kadındır. KARABAYIR mahallesinin bağlı olduğu belediyenin niteliği BÜYÜKŞEHİR İLÇE'dir.
Karabayır, Korkuteli

Karabayır'ın tarihi Osmanlı döneminde Korkuteli Elmalı arasında, şimdiki Karabayır mahallesinin bulunduğu bölgede konaklayan 5-6 obanın oluşumuyla başlamaktadır. Yazılı kayıt olarak, 1600 yılların başında dönemin Osmanlı Padişahı 1. Ahmet’in Beydağı eteklerini Karabayır köylülerinin otlak alanı olduğuna dair yazdığı fermandır. Daha önceki dönemlere ait verilere ulaşılamamıştır. Mahallenin ismine Karabayır denilmesinin sebebi tam bilinmemesine rağmen bir rivayete göre mahallenin bayırlarında ve yamaçlarında kekiğin bol olmasından siyaha yakın bir yeşil örtü oluşması nedeniyle Karabayır isminin verildiği söylenilmektedir.
Karabayır, Mesudiye

Karabayır; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karabağ

Karabağ (Azerice: Qarabağ,  Osmanlıca: قره باغ), günümüzde Azerbaycan'ın güneybatısında bulunan, Küçük Kafkas Dağları'nın yüksek kesimlerinden alçak kesimlerine uzanan, Kura ve Aras Irmakları arasında yer alan tarihî ve coğrafi bölge.Azerbaycan'ın Karabağ bölgesi dünyanın en eski insan meskenlerinden biridir. Azerbaycan'ın tarihinde, ayrılmaz bir parçası olan Karabağ bölgesinin özgün bir yeri vardır.Karabağ - Türkçe kelimedir. Karabağ ifadesi Türkçe "Kara" ve "Bağ"dan alınmıştır. "Kara" - "Büyük", "Kalın", "Sık" anlamlarında kullanılmıştır. Karabağ  sık ve büyük ormanları kendi bünyesinde barındırdığı için bu ismi almıştır, ormanların sıklığı koyu bir renk oluşturduğu için "Kara" koyu yeşil anlamını da taşır.Dağlık Karabağ, Yukarı Karabağ ve Batı olmak üzere üç bölgenin içinde bulunduğu bu bölge, aynı bölgede yetişen Karabağ atına da adını vermiştir.Ebu Said Han’ın Hicri takvime göre 15 Safer 731 veya 28 Kasım 1330 tarihli yarlığında bu yer adı be-makām-i Karabāğ-i Arrān biçiminde tanımlanır.Fazullah Reşidüddin'in Cami’üt-Tevarih adlı eserinde ve Hamdullah Mustefvî Kazvinî’nin Nuzhetu’l-Kulūb adlı eserlerinde de bu bölge Karabāğ-i Arrān olarak tanımlar ve bölgenin coğrafik konumunu, Aras nehrinin kenarında ve Tebriz’e 50 fersenk mesafede bir yer olarak kaydeder.Bu yöreye Karabağ ismini ilk veren yine Oğuzlar olmuştur, Kara (siyah veya büyük ya da kuzey) ile bağ sözcüklerinden oluşmuş, sıfat tamlaması yapısında bir birleşik isimdir.
Karabağ (anlam ayrımı)

Karabağ Hanlığı, 1747-1805 arası Karabağ ve çevresinde de facto bağımsız olan, feodal yapıdaki Türk-İslam devleti.Karabağ Komitesi, Dağlık Karabağ'ın Ermenistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne katılması için çabalayan bir Ermeni siyasi grup.Karabağ, Azerbaycan'nın en üst futbol ligi olan Azərbaycan Premyer Liqası'nda oynayan bir futbol takımı.Dağlık Karabağ Savaşı, Şubat 1988 ile Mayıs 1994 tarihlerinde Ermenistan ve Azerbaycan arasında geçen savaş.Dağlık Karabağ Cumhuriyeti, Dağlık Karabağ bölgesindeki Azerbaycan toprakları üzerinde, Ermeniler tarafından kurulan de facto bağımsız devlet.
Karabağ (şarkı)

Karabağ  ve ya "Anadır Arzulara her zaman Karabağ" Azeri müzisyen Bahram Nasibov'un  şarkısıdır. Şarkı 1968'de yazıldı. Şarkıyı ilk defa 1972'de Arif Babayev okumuştur. Şarkı, 2009 yılında  "Türk Dünyasında Savaşların İzi" adlı bir albüme dahil edildi. Albümdeki şarkıyı Ali Haydar Gül okumuştur.
Karabağ Canlandırma Fonu

Karabağ Canlandırma Fonu (), Bakü, Azerbaycan merkezli bir devlet vakfıdır. Büyük Dönüş projesi kapsamında Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı İlham Aliyev'in 4 Ocak 2021 tarihli kararnamesi ile kurulmuştur. Amacı Azerbaycan Cumhuriyeti'nin işgalden kurtarılmış topraklarında modern ve nezih bir yaşam sağlamak, her alanında inşaat-restorasyon ve iyileştirme çalışmaları yapmak, güvenli yaşama, verimli faaliyet ve refahın sürekli büyümesini desteklemekdir. Fon bireylerin ve tüzel kişilerin bağışları, hibeler, kanunla yasaklanmayan diğer kaynakların pahasına oluşturulur.
Karabağ Han Sarayı

Karabağ Han Sarayı veya Penah Ali Han Sarayı, Şuşa'nın tarihi merkezinde bulunan ve Karabağ Hanlığı'nın kurucusu Penah Ali Han'ın ikametgâhı olmuş bir saraydır.  Oğlu İbrahim Halil Han, ailesi ve ayanlarıyla birlikte Penah Ali Han sarayının yakınına, aynı dönemde inşa edilen İbrahim Halil Han sarayında yaşamışlardır. İbrahim Halil Han'ın en büyük oğlu Muhammed Hasan Ağa ise Şuşa ovasının güneydoğusundaki sarp kayalık üzerine inşa edilen Muhammed Hasan Ağa Sarayı'nda yaşamıştır. Bu saraylardan başka, han aile üyelerine ait; hanın kızı olan Nateva'nın sarayı ve Karabüyük Hanım Sarayı vardır. Karabağ Han Sarayı'nın adı bu sarayların her birine çeşitli kaynaklarda atfedilse de, Karabağ hanlarının ana siyasi ikametgâhı ilk Karabağ Hanı Penah Ali Han'ın sarayıdır.Hanın sarayının bulunduğu kaleler Azerbaycan'ın hanlar döneminin tipik kale mimarisini yansıtır. Azerbaycan'da 18. yüzyılın başlarında oluşmaya başlayan küçük feodal devletler olan hanlıkların ve bu hanlıkların yeni kurulan başkentlerinin şehir planlamasında bu sarayların mimarisinin rolü önemlidir. Bu sarayın çevresinde, hükümdar ve ailesinin, sosyal yaşama ve devlet yönetimine dair çeşitli kompleks binalar oluşturulurdu. 16. ve 18. yüzyıllarda Azerbaycan'daki hükümdar kaleleri İçeri Kale, Bala Kale veya Erk (örneğin Tebriz'de olduğu gibi) olarak adlandırılırdı.
Karabağ Sıradağları

Karabağ Sıradağları (; ), Küçük Kafkas Dağları'nda bulunan bir sıradağdır. Kuzeyden güneydoğuya, Terter Nehri'nden Aras Nehri'ne bir yay halinde uzanmaktadır. Hekeri Nehri, bir form halinde Karabağ Yaylası'ndan ayrılır. En yüksek zirvesi 2,724 metre yüksekliğindeki Büyük Kirs Zirvesi'dir.
Karabağ Yaylası

Karabağ Yaylası (; ), Azerbaycan ve Ermenistan arasında bulunan bir volkanik yayladır. Küçük Kafkas Dağları'nın doğusunda Zengezur Dağları ile Karabağ Sıradağları arasında yer almaktadır.Yaylada birçok nesli sönmüş volkanik tepe bulunmaktadır. En yüksek zirvesi 3616 metrelik Delidağ zirvesidir. Genellikle volkanik kayaçlardan oluşmaktadır ve toprakları meşe ormanları ve dağlarla kaplıdır. Karabağ Yaylası'ndaki nehirlerin çoğu Araz Nehri havzasına aitken en büyük Terter Nehri ise Kura Nehri havzasına aittir. Ermeni Yaylası'nın bir bölümünü oluşturur. Bölge sakinleri ağırlıklı olarak tarım ve hayvancılık ile geçinmektedir.
Karabağ atı

Karabağ atı, (Azerice: Qarabağ atı) Güney Kafkasya ülkelerinden olan Azerbaycan'ın Karabağ bölgesinde yetiştirilen bir binek atı cinsidir. Bu at cinsi, 1747-1822 yılları arasında varlığını sürdürmüş olan Karabağ Hanlığı zamanında profesyonel olarak ehlilleştirilmiştir. Karabağ atları, Asya ve Kafkasya'da en eski at cinsi olarak bilinmekle birlikte, Azerbaycan'ın da milli at cinsi olarak kabul edilmektedir.Karabağ atının Dünya üzerinde esas olarak yayıldığı bölge, Azerbaycan'ın Karabağ bölgesi olmuştur. Cinsin en verimli atları, Şuşa ve Ağdam Rayonları ile birlikte, bu rayonlara en yakın olan arazilere yayılmıştır. Bu cinsten olan atlar, Kuzey Kafkasya ve Rusya'nın güneyinde bulunan birçok at çiftliğinde de yetiştirilmiştir.Karabağ atları yüksek koşu hızı ile seçilir. Bu cinsin atları arasındaki hız rekoru, Ağdam At Çiftliği'nde yetiştirilen Sumqanda adlı atın 1600 metre uzunluğundaki mesafeyi 1 dakika 54 saniyede (50.52 km/saat), 2400 metre uzunluğundaki mesafeyi ise 2 dakika 52 saniyede (50.23 km/saat) katetmesiyle kayıtlara geçmiştir. Sumqanda'nın kayıtlara geçen bu hız rekoru, 14