barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
II. Sahag Maşalyan

II. Sahag (İshâk) Maşalyan (Ermenice Սահակ Բ․ Մաշալեան) doğum adıyla Şahan Maşalı (d. 17 Mart 1962, Bayrampaşa), Ermeni din adamı ve Türkiye Ermenileri'nin 85'inci patriği. Ailesinin bir tarafı Ermeni Kırımı kurbanlarındandır, anneannesi zorla kurtuldu.Şahin Maşalı adıyla 17 Mart 1962'de İslamcı ve muhafazakâr olarak bilinen Bayrampaşa'da doğdu. Vaftiz töreninde Şahan adıyla kutsandı. Ermeni Kırımı'ndan kurtulan Maşalyan'ın büyükannesi Doğu Anadolu'dan gelmiş ve Bayrampaşa'ya sığınmıştı. Onun on beş yaşındaki erkek kardeşi öldürülmüştü.Sırasıyla Tevfik Kut İlkokulu, Gedikpaşa Ortaokulu ve Bakırköy Lisesi’nde temel eğitimini tamamladı. 1979’da İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ) Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği’ni kazandı. 1982 yılında rahip olmaya karar vererek İTÜ’den ayrıldı ve 20 yaşında Ermenice öğrenmeye başladı. 1992’de ruhaniliğe adım attığında da Sahak Maşalyan adıyla kutsandı. 30 yılı aşkın bir süredir papaz ve piskopos olarak çalışmaktadır.Patrik Mesrob II'nin vefatı sonrasında düzenlenen seçim sonucunda Episkopos Sahak Maşalyan Türkiye Ermenileri seçildi. Surp Asdvadzadzin Patriklik Kilisesi'nde düzenlenen 85. İstanbul Ermeni Patrikliği seçimi için, Sahag Maşalyan ve Aram Ateşyan mücadele ettiler. Sonuçlar 107'ye 12 Sahak Maşalyan'ın lehineydi.
II. Sahib Giray

II. Sahib Giray (1726 - 1807) 1771-1775 yılları arasında Kırım hanı. II. Sahib Giray, II. Devlet Giray'ın oğlu Ahmed Giray'ın oğludur. 1771 yılı öncesi hakkında hiçbir şey bilinmiyor.
II. Sancho

II. Sancho ( 8 Eylül 1209 – 4 Ocak 1248), 1223 yılından 1248 yılına kadar Portekiz Kralıydı. Ardından 1248 yılında kardeşi Kral III. Afonso Portekiz tahtına geçti.
II. Sanço (Pamplona)

}}II. Sanço''' (İspanyolca: Sancho II''; y. 938 – 994), Aragon kontu ve 970-994 yılları arasında Pamplona kralı.Kral Sanço, Pamplona kralı I. García Sánchez ile Aragon kontesi Andregoto Galíndez (Andregoto, García'nin kuzenidir ve ilk karısıdır.)'in oğlu ve I. Sanço'nun torunudur.938 yılında doğan Sanço, 943 yılında Aragon kontu unvanını aldı. Babasının 970 yılında ölümü üzerine II. Sanço adıyla Pamplona kralı oldu. Krallığı döneminde Endülüs Emevîleri ile mücadelede bulundu. León Krallığı ile ittifak yapan Sanço, 981 yılında Valladolid'in 32 km güneybatısındaki Rueda' da meydana gelen savaşta El-Mansur komutasındaki Emeviler'e yenildi. Bu yenilgiden sonra bizzat Córdoba'ya giderek Endülüs Emevî sultanına hediyeler verdiği gibi kızı Uraka'yı da  El-Mansur ile evlendirmek zorunda kaldı. Bu tarihten sonra Emevi sldırılrına dayanmaya çalışan Sanço, 994 yılında hayatını kaybetti. San Juan de la Peña Manastırı'na gömüldü.
II. Sarduri

II. Sarduri (hük. MÖ 764-735), babası I. Argişti'nin ölümüyle tahta geçen Urartu kralıdır. Urartuların en parlak döneminde krallık yapan Sarduri, Asurlular da dahil olmak üzere birçok komşu devletin topraklarını ele geçirmiştir. Kolhis devletinden bahseden en eski yazılı kaynaklar II. Sarduri'nin döneminde yazılmış Urartu yazıtlarıdır.II. Sarduri, gücünden o kadar emindi ki, Tuşpa'ya (günümüzde Van) aşağıdaki yazıtın olduğu büyük bir duvar dikmiştir:"Muhteşem kral, kudretli kral, evrenin kralı, Nairi ülkesinin kralı, eşdeğeri olmayan bir kral, şaşılacak bir önder, savaşmaktan korkmayan, onun otoritesine boyun eğmeyenleri aşağılayan kral. "M. Chahin (2001) "Ermenistan Krallığı",   , Bölüm 8: "" Sarduri II (MÖ 753-735): Vannic gücünün Altın Çağı
II. Sargis Cakeli

II. Sargis Cakeli (Gürcüce: სარგის II ჯაყელი) (1271 - 1334), 1306-1334 yılları arasında Samtshe Atabeyliği'nin prensliğini yapmış Cakeli hanedanı üyesidir. Prens I. Beka'nın oğluydu. Sargis, babasının saltanatı sırasında birçok sefere katıldı. Azat Musa, 1290'lı yıllarda Anadolu Türkmen birliklerinin lideri olarak  Samtshe Atabeyliği'ne saldırdı. Beka Cakeli, oğlu Sargis'i ordu komutanı olarak atadı ve Vaşlovani köyü yakınlarında Türkleri durdurmasını emretti. 1303 civarında Sargis, Türkmen boylarını yenerek Ahıska topraklarından gönderdi. Sargis, 1306'da babasının ölümünden sonra Samtshe Atabeyliği tahtına çıktı. Yeğeni Kral V. Giorgi tarafından Sargis'e Amirspasalar unvanı verildi. II. Sargis'in ölümünden sonra oğlu Kvarkvare, Samtshe Atabeyliği'nin yeni prensi oldu.
II. Sargon

II. Sargon (Akatça: Šarru-ukin -"meşru kral", Arapça: سرجون Süryanice: ܣܪܓܘܢ, (h. MÖ 722 – MÖ 705). Asur Kralı. MÖ 722 - MÖ 705 yılları arasında ülkeye hükmetti. MÖ 722'de tahtı güç kullanarak ele geçiren II. Sargon, İsrail'i işgal etti.II. Sargon MÖ 722'de V. Şalmanezer ile beraber yönetime ortak oldu. Ve aynı yıl V. Şalmanezer'in ölümü üzerine Asur'un tek kralı oldu. III. Tiglath-Pileser'in oğlu olup olmadığı veya kraliyet ailesiyle gerçek bir ilgisinin olup olmadığı açık değildir. İfadelerinde kendisini yeni bir insan olarak ifade etmekte, kendisinden önce gelenlere nadiren atıfta bulunmaktadır; ancak 16. yüzyıl önce bu bölgede ilk Akad İmparatorluğunu kuran Akad'lı Sargon'dan sonra Sargon adını kullanan ikinci kral olmuştur. Sargon Akatça ismin İncil'de geçen biçimidir.II. Sargon İspuini ile Menua krallıkları arasındaki Haldi Tapınağını da yağmalayarak MÖ 714'te Musaşirin'i işgal etmiştir ve ele geçirdiği ganimetlerin bir listesini çıkarmıştır. Günümüze gelebilen Asur kitabelerinden bu listenin içeriği öğrenilmektedir.Asurluların ele geçirdikleri eserler arasında Kralı İspuini’nin oğlu Sarduri’nin heykeli, mabede armağan edilmiş boğa, buzağı ve inek heykelleri de bulunuyordu. Asurluların düzenlediği bu kitabe Asur tabletlerinde günümüze gelebilmiştir.II. Sargon'un Asur başkenti Ninova yakınlarında yaptırdığı bine yakın odası olduğu bilinen görkemli sarayının hemen yanı başında dev bir ziggurat yükseliyordu.Asur kralı II. Sargon MÖ 718 yılında vergi vermeyi durduran ve Muşkili Mita (Bazı kaynaklar Frig kralı Midas olduğunu ileri sürmektedir.) ile Kargamış Kralı Pisiris ile işbirliğine giren Şinukhtulu Kiaki'ye karşı Tabal Seferi başlatmıştır.Yapılan Tabel savaşının sonucunda  Asur Kralı II.Sargon savaş meydanında öldürülmüştür.
II. Seleukos

II. Seleukos Kallinikos Pogon (Antik Grekçe:  Σέλευκος Β΄ ὁ Καλλίνικος ὁ Πώγων) (d. y. MÖ 265 - ö. MÖ 225) Taşıdıgı lakaplar olan Kallinikos  ve Pogon sırasıyla "güzel galip" ve "sakallı" anlamlarına gelmektedir.  Seleukos İmparatorluğu'nun bir hükümdarıdır ve MÖ 246-226 yılları arasında tahtta kalmıştır.Seleukos İmparatoru olan II. Antiohos Theos ile eşi Laodice'nin  en büyük oğlu olarak  MÖ  270 civarında doğmuştur. Babası II. Antiokus Teos'un ölümünden sonra, annesi Laodice'nin taraftarları Berenice ve oğlunu Antiocheia'da öldürmüşler, sonra II. Seleukos Kallinikos annesi tarafından Efes'te kral ilan edilmiştir.Bu olay hanedan içinde bir kan davası olarak gelişen III. Suriye Savaşı'nı başlattı. Berenice'nin kardeşi ve Mısır hükümdarı olan Ptolemy III, Seleukos İmparatorluğunu istila etti ve de Fırat Nehri'ne (ve belki ötesine) kadar ilerledi. Seleukos İmparatorluğu'nun doğu vilayetleri ona teslim oldular, bu arada Mısır donanması da Anadolu kıyılarına yayıldı.Seleukos, Anadolu'nu iç bölgelerinde hakimiyetini korumayı başardı. Ptolemy Mısır'a geri dönünce II. Seleukos Kallinikos Kuzey Suriye'yi ve İran'ın yakın vilayetlerini geri aldı. Ancak, II. Seleukos Kallinikos'un genç kardeşi Antiokus Hieraks, annesinin desteklediği bir grubun girişimiyle II. Seleukos Kallinikos'un rakibi haline geldi.Ankyra Muharebesinde (yaklaşık MÖ 235'te) II. Seleukos Kallinikos kardeşi tarafından ezici bir yenilgiye uğradı. Torosların ötesindeki toprakları kardeşine ve Anadolu'daki diğer güçlere teslim etti.II. Seleukos Kallinikos sonra Partiya'yı tekrar ele geçirmek için bir kıyıdan iç bölgelere doğru bir sefer yaptı, ama bir sonuca ulaşamadı. Bazı kaynaklara göre hatta birkaç yıl boyunca bir Part kralı tarafından tutsak edildi. Başka kaynaklar ise, onun hükümdarlığını tanıyan I. Arsaces ile barıştığını belirtir.Anadolu'da Pergamon (modern Bergama)'da Pergamaom Krallığı devletini kuran  I. Attalus zamanında güç kazanır. Antiokus Hieraks, Pergamon'a kaybettiği topraklar yerine kardeşininkilere el atar ama başarısız olur, sonunda MÖ 228 veya 227'de sürgündeyken attan düşmesi sonucu ölür.Yaklaşık bir yıl sonra Seleukos attan düşerek ölür. Yerine büyük oğlu III. Seleukos daha sonra da küçük oğlu III. Antiohos geçer. Bunların her biri karısı Laodice II'nin oğullarıdır.
II. Selim Giray

II. Selim Giray (1708 - 1748) 1743'ten 1748'e kadar hüküm süren bir Kırım hanıdır. I. Kaplan Giray'ın oğludur. II. Selim Giray, Kasım 1743'te han oldu; hemen Şahin Giray'ı kalgay atadı. İki yıl sonra II. Selim'in, Osmanlı İmparatorluğu ile İran Şahlığı Pers Şahı Nadir Şah arasındaki savaşta yer aldı.Balaklava'dan, İran sahillerine karşı 10.000 askerle bir deniz seferi düzenlerken, kalgay'ın emrine verdiği 10.000 diğer askerle birlikte karadan Osmanlı İmparatorluğu'na destek verdi. Savaştaki katkılarından dolayı Bâb-ı Âli tarafından ödüllendirildi. 1748'de Bahçesaray'da öldü.Desaive Dilek, « Le khanat de Crimée dans les archives ottomanes », dans Cahiers du monde russe et soviétique, 1972, cilt 13, n° 13-4, s. 560-583.
II. Selâhaddin

II. Selâhaddin ya da tam künyesiyle Malik Mansur Selahaddin Muhammed bin Hacı bin Kalavun (d. yak. 1321 - ö. ?)  Sultan Nasır Muhammed bin Kalavun'un torunu ve Sultan Seyfeddin Hacı'nin oğlu olup 1361'de yaklaşık 40 yaşındayken, bir suikasta kurban gidip tutuklanıp olasılıkla öldürülen amcası Ebu Maali Hasan'ın yerine geçen ve 1361-1363 döneminde saltanat süren Türk kökenli Bahri Hanedanı'ndan yirminci Memluk Devleti hükümdarı.Sultan II. Selâhaddin'de çok kısa bir saltanattan sonra Emir Yelboğa el-Ömerî tarafından hazırlanan bir darbe ile tahttan indirildi. Yerine 12 yaşındaki amca oğlu, Ebu Maali Hasan'ın oğlu Zeyneddin Şaban Memluklu Sultanı olarak tahta geçirildi.Al-Mansûr Salâh ad-Dîn Muhammad Fransızca Wikipedia  Al-Mansûr Salâh ad-Dîn Muhammad maddesi (Erişme:3.7.2010)(çev. Turhan Ilgaz) (2005), Kölelerin İmparatorluğu Memlüklerin Mısır'ı, İstanbul:Epsilon Yayınları ISBN 9753317727.(2009) L'Égypte des Mamelouks 1250-1517. L'empire des esclaves,  Paris:Perrin ISBN 978-2-262-03045-2Bosworth, Clifford Edmund (1967) The new Islamic dynasties: a chronological and genealogical manual Edinburgh:Edinburgh University Press  ISBN 978-0-7486-2137-8  Google Books  (Erişim:2.7.2010)
II. Selâmet Giray

II. Selâmet Giray (1691 - 1751) 1740 ile 1743 yılları arasında hüküm süren Kırım hanıdır. I. Selim Giray'ın oğludur. II. Selâmet, Ocak 1740'ta Osmanlılar tarafından han atanmadan önce kardeşi II. Mengli Giray'ın ilk kalgaydı. Ayrıca Maksud Giray'ın babasıdır.Saltanatı sırasında, son çatışma sonrası Ruslar tarafından yıkılan saray ve Bahçesaray camisini yeniden inşa etmek için çalıştı. Rus hükûmeti tarafından, savaş esirlerini serbest bırakmadaki yavaşlığı nedeniyle onu kınayan ve yerine I. Kaplan Giray oğlu, yeğeni II. Selim Giray tarafından bir şikayet sonrası Kasım 1743'de görevden alındı. 1751'de Bulgaristan'da öldü ve defnedildi.Desaive Dilek, « Le khanat de Crimée dans les archives ottomanes », dans Cahiers du monde russe et soviétique, 1972, cilt 13, n° 13-4, s. 560-583.
II. Senusret

II. Senusret, Mısır'ın onikinci hanedanına mensup dördüncü hükümdar. MÖ 1897 - MÖ 1878 tarihleri arasında hüküm sürmüştür. Adına yapılan piramit El-Lahun'dadır.
II. Serafim

Patrik II. Serafim, (, ö. 1781 ya da 1782), 22 Temmuz 1757 ile 26 Mart 1761 tarihleri arası Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesi, 226. patriği olarak görev yapmıştır.
II. Sergios

II. Sergios (; ö: Temmuz 1019), Temmuz 1001'den 1019'a kadar görev yapmış Konstantinopolis ekümenik patriği.Tarihçi İoannis Skilicis'e göre, 9'uncu yüzyılda yaşamış ünlü patrik I. Fotios'un akrabasıdır. 1001 yılında daha önce Fotius tarafından yeniden kurulmuş Manuil Manastırı'nın başrahibiyken haziran veya temmuzda ekümenik patrik seçilmiştir.
II. Sergius

II. Sergius (d. ? - ö. 24 Ocak 847), 844 yılından 24 Ocak 847 yılına kadar ölene kadar papadır. 844 yılında IV. Gregorius'un ölümüyle papa olmuştur. 847 yılında ölünce yerine Papa IV. Leo tahta geçmiştir.
II. Serhas

II. Serhas (;  ;  ; ö. 424), I. Artaserhas'in oğlu ve halefi olarak çok kısa bir süre Ahameniş İmparatorluğu'nun hükümdarı olan bir Pers kralıdır.Kırk beş günlük bir saltanattan sonra - yalnızca Pers toprakları üzerinde kontrole sahip olduğu - MÖ 424'te üvey kardeşi Sogdianus tarafından öldürüldü ve Sogdianus da altı ay sonra II. Darius tarafından öldürüldü. Serhas, öncelikle Ctesias'ın yazılarından bilinen, belirsiz bir tarihsel figürdür. I. Artaserhas ve Damaspia'nın tek meşru oğluydu ve veliaht prens olarak görev yaptığı bilinmektedir.I. Artaserhas'in hayatta olduğundan bahseden son yazıt MÖ 424 yılına tarihlenebilir. Tahta çıktı ama gayrimeşru iki kardeşi tahtın kendilerinin olduğunu ilan ettiler. İlki, I. Artaserhas'in cariyesi Babilli Alogyne'den olan oğlu Sogdianus'tu . İkincisi, I. Artaserhas'in cariyesi Babilli Cosmartidene'nin oğlu olan ve I. Artaserhas ve cariyesi Babil Andia'nın kızı olan ortak üvey kız kardeşleri Parysatis ile evli olan II. Darius'du.II. Serhas yalnızca Pers'te ve Sogdianus Elam'da kral olarak tanındı. Ochus'un II. Darius olarak ilk yazıtı MÖ 10 Ocak 423'e tarihlenebilir. Zaten Hyrkania'nın satrapıydı ve kısa süre sonra Medler, Babil ve Mısır tarafından tanındı. Xerxes II sadece kırk beş gün hüküm sürdü. Sarhoşken Sogdianus'un emriyle Pharnacyas ve Menostanes tarafından öldürüldü. Sogdianus, bölgelerinin desteğini kazandı, ancak birkaç ay sonra öldürüldü. Darius II, Pers İmparatorluğu'nun tek hükümdarı oldu ve MÖ 404'e kadar hüküm sürdü.
II. Seti

II. Seti, Mısır'ın 19. hanedanının 6. hükümdarı. Taht adı "seçilmiş kişi" anlamına gelen Userkheperure Setepenreydi, Merenptah ve karısı İsisnotref'in oğludur. Entrikaların ve kısa süreli hükümdarlıkların olduğu bir dönemde tahta çıktı. Amenmesse ile taht mücadelesi verdi.
II. Severus

Flavius Valerius Severus veya II. Severus (ö. 16 Eylül 307) 306 ile 307 yıllarında Batı Roma İmparatoru oldu; rakip imparatorlarla savaşla bu unvanı kaybetti ve hapsedilip öldürüldü.Severus İllirya eyaletinde MS 3. yüzyıl ortalarında mütevazı bir ailenin çocuğu olarak doğdu ve Roma ordusuna asker olarak girdi. Roma ordusunda kendi yetenekleri ile ilerleyip yüksek rütbeye çıktı. İmparator olan askerlik arkadaşı Galerius tarafından 305 yılında Batı Roma İmparatorluğu Sezarı olarak atanip Roma İmparatorluğu'nun batısında Augustus Konstantius Chlorus'un küçük ortağı olarak görev yaptı. Konstantius Chlorus'un 306 yılında ölümü üzerine askerleri tarafından imparator ilan edilen I. Konstantin'e karşı olarak, Galerius'un bizzat kendisi tarafından Severus Augustus ilan edildi. Emekli imparator Maximian'ın oğlu Maxentius Roma'da isyan ettiğinde, bu isyanı bastırmak için Galerius, Severus'u görevlendirdi. Severus, daha önceleri Maximian tarafından komuta edilen bir ordunun başında olduğu halde, kendi başkenti Mediolanum'dan Roma'ya doğru harekete geçti. Severus'un gelmesinin korkusuyla, Maxentius emekli olmuş babasına tekrar "Augustus" unvanı vererek müşterek imparator olmayı teklif etti: Maximian bunu kabul etti. Severus Roma surları ününe gelip şehri kuşattığında adamları onu terk ederek Maximian (ve Maxentius) tarafına geçtiler. Severus, kaçtığı Ravenna'da Maximian'ın güvenlik garantisi üzerine teslim oldu ve Roma yakınlarındaki Tres Tabernae'de hapse atıldı.Galerius, 307 yılında Maxentius ve babasının isyanının bastırmak için İtalya'yı işgal ettiği zaman, Severus Maxentius tarafından öldürüldü.
II. Sigebert

II. Sigebert (601-613) Demokrasi öncesi Fransız kralıdır. 613'te Burgundy ve Austrasia krallıklarını miras aldığı II. Theuderic'in gayri meşru oğluydu. Ancak büyük büyük annesi Brunhilda'nın etkisi altına girdi. Avrasya yönetim vekili II. Warnachar, Sigebert'in ulusal bir meclise getirilmesini sağladı ve burada her iki babasının krallıkları üzerinde, soylular tarafından kral ilan edildi. Ancak Neustrasya toprakları Rado ve II. Chlothar tarafından işgal edildi. II. Sigebert sürgüne gönderildi, daha sonra kardeşiyle birlikte II. Chlothar'ın emriyle idam edildiler.
II. Silvester

II. Silvester ( – 12 Mayıs 1003) 2 Nisan 999'dan 1003'teki ölümüne kadar Papa olarak görev yapmıştır. Aslen Gerbert of Aurillac ( veya ; ), Silvester, üretken bir bilim insanı ve öğretmendi. Arap ve Greko-Arjantin aritmetiğini, matematik ve astronomi alanındaki çalışmaları desteklemiş ve Avrupa'ya Greko-Romen döneminin sonundan bu yana olmayan abaküs ve çemberli küreyi geri getirmiştir. (Bizans dilinde kaynaklar dursa da Latincede kaybolmuştu). Avrupa'da ondalık rakam sistemini, Arapça rakamlar kullanarak ilk kez tanıtan kişi olduğu söylenmektedir. İlk Fransız papaydı.
II. Simon Gurieli

II. Simon Gurieli (Svimon olarak da bilinir; Gürcüce: სიმონ [სვიმონ] II გურიელი; ö.1792), 1788/89'dan öldüğü tarihe kadar Guria'nın prensliğini yapmış Gurieli hanedanı üyesidir.Simon Gurieli, yaşlılığı ve prenslikteki siyasi istikrarsızlığı nedeniyle oğlunun lehine tahttan çekilen Guria Prensi V. Giorgi'nin en büyük oğluydu. Simon tahta geçtikten kısa süre sonra Türklerin Guria üzerindeki baskısını hafifletmek için Osmanlı'nın Çıldır Eyaleti paşası İsaq ile Ahıska'da görüştü. Guria'ya geri dönüş yolunda, Acaralı lider Selim Bey tarafından esir alındı. Selim Bey, oğlu Abdi Bey'in Simon'un 5 yaşındaki kızı Kesaria ile evlenmesine razı olmasının karşılık Simon'u serbest bıraktı. Simon, Guria üzerinde hak iddia eden İmereti Krallığı'ndaki bir iç savaşta II. Davit'i destekledi; ancak daha sonra savaşın kazanını II. Solomon ile ortak oldu. 1790'da, İmereti kralı ve Guria ve Megrelya prensleri, Doğu Gürcistan krallığı Kartli-Kaheti'nin hükümdarı II. Erekle ile bir ittifak anlaşması imzaladı. Anlaşmada Erekle, Gürcü hükümdarlarının şefi ve duayeni olarak tanındı. Simon 1792'de öldüğünde, Simon'un küçük kardeşi Vahtang Simon'un varisi Mamia'nın reşit olmamasından faydalanarak Guria'nın başına geçti.Simon, İmeretili asilzade Prens Kaihosro Tsereteli'nin kızı Prenses Marine (ö. 4 Mart 1814) ile evlendi. Evliliğinden üç kızı ve bir oğlu oldu:Prenses Kesaria (1785–1861), Selim Bey'in oğlu Müslüman Gürcü asilzade Abdi Bey Himşiaşvili (ö. 1859) ile evlendi;
II. Sixtus

II. Sixtus (Yunanca : Ξυστός Β΄ ; İngilizce: Pope Sixtus II, d. bilinmiyor, ö. 6 Ağustos 258), 31 Ağustos 257'e kadar Romalı Papa. İmparator Valerian tarafından Katolik Kilisesi'nin zulmü sırasında yedi kişiyle birlikte öldürüldü.
II. Sobekemzaf

Sekhemre Shedtawy II.Sobekemzaf, Mısır'ın birden fazla kral tarafından yönetildiği İkinci Ara Dönem'de hüküm süren Mısır'ın Onyedinci Hanedanı'nın Mısır kralıydı. Mezarı IX.Ramses döneminde soyuldu ve yakıldı.
II. Sobhuza

Kral II. Sobhuza (d. 22 Temmuz 1899 - ö. 21 Ağustos 1982), Svazilandlı hükümdar. II. Sobhuza, Afrika ülkesi Svaziland'da henüz dört aylık iken Yüce Şef unvanı ile tahta çıkartılmış, ülkesinin bağımsızlığını kazanması sonrasında da Kral olarak ülkeyi ölümüne kadar yönetmiştir.Babası V. Nggwane'nin 1899 yılında hayatını kaybetmesi neticesinde henüz dört aylık olduğu bir dönemde Yüce Şef unvanı ile tahta çıkartılan II. Sobhuza, henüz yaşının uygun olmaması nedeniyle Kraliçe Labotsibeni Gwamile Mdluli kral naibi olarak II. Sobhuza'nın yerine yönetimi ele almıştır. II. Sobhuza 22 yaşına geldiğinde tek yetkili kişi olarak tahtın sahibi olmuş, 1964 yılında kabul edilen Westminster modeli parlamenter sistemi ile yetki alanları sınırlandırılmıştır. Her ne kadar kendisi tarafından başlatılan ve bu yeni sisteme karşı düzenlenen referandumda istediği sonuca ulaşamasa da, oluşumunda katkı sağladığı monarşi yanlısı Imbokodvo Ulusal Hareketi ile parlamentoda etkisini sürdürme çabasına girmiştir. 1968 yılında ülkesinin Büyük Britanya'dan bağımsızlığını elde edip Svaziland ile özgürlüğüne kavuşması neticesinde Kral unvanını alarak bağımsız ülkenin ilk kralı olarak tahta çıkan II. Sobhuza, kurulumunda katkı sağladığı Imbokodvo Ulusal Hareketi 1972 yılına kadar gerçekleştirilen tüm meclis seçimlerinde mümkün olan tüm sandalyeleri kazanarak iktidar olmuştur.1973 yılında gerçekleştirilen seçimlerde Ngwane Ulusal Özgürlükçü Kongresi'nin 24 sandalyeli mecliste üç sandalye kazanması neticesinde, olağanüstü hâl ilan eden II. Sobhuza, meclisi ve siyasi partileri lağvederek tek yetkili olarak tüm görevleri üstlenmiştir.Doğumundan itibaren tahta çıkarılması ile birlikte 83 yıl boyunca iktidar sahibi olan II. Sobhuza, bu özelliği ile en uzun süreli iktidar sahiplerinden biri olmuştur. 1982 yılında Lobamba'da bulunan sarayı Embo State House</u>'da ölmüştür.
II. Solomon

II. Solomon (Gürcüce: სოლომონ II) (1772 – 7 Şubat 1815) Bagrationi Hanedanı'ndan, 1789'dan 1790'a ve 1792'den 1810'da Çarlık Rusya hükûmeti tarafından tahttan indirilene kadar İmereti'nin (batı Gürcistan) son kralıdır.Davit, dedesi II. Erekle'nin sarayında büyüdü. Babası İmereti Prensi Arçil ve annesi II. Erekle'nin kızı Helene ve ağabeyi I. Solomon'dur. Ağabeyinin 1784 yılında ardında bir erkek varis bırakmayarak ölmesinden sonra halefi olarak yeğeni Davit'i seçilmişti. Ancak bir başka taht talibi olan I. Solomon'un kuzeni II. Davit onu engelleyerek tahta geçti ve kendini kral ilan etti. II. Erekle, torunu adına bu duruma müdahale etti ve 11 Haziran 1789'da Mathoci Muharebesi'nde II. Davit'i yenen bir ordu gönderdi. Böylece prens Arçil'in oğlu Davit, II. Solomon ismini alarak İmereti kralı olarak taç giydi. Anne tarafından büyükbabası II. Erekle'nin koruması altında hüküm sürdü ve I. Solomon'un kraliyet soylularının yetkilerini kısıtlama politikasını sürdürdü. 1795'te II. Erekle ile birlikte Krtzanisi Muharebesi'nde Kaçarlılara karşı küçük bir İmereti kuvvetiyle savaştı, ancak muharebe yenilgiyle sonuçlandı.Erekle'nin 1798'de ölümü ve doğu Gürcü krallığı Kartli-Kaheti Krallığı'nın (İmereti'nin doğusunda) 1800'de Çarlık Rusya tarafından ilhak edilmesinden sonra, İmereti'deki durum istikrarsızlaştı. İmereti'nin inatçı vasalları, Megrelya ve Guria prensleri (İmereti'nin batısında), Rus korumasına girdi ve kraliyet bölgelerinde toprak iddiasında bulundu. Solomon, beklenen Rus saldırısına karşı Osmanlı ve İran desteğini almaya çalıştı. Ancak Gürcistan'daki Gürcü kökenli Rus komutanı Prens Pavel Tsitsianov, ordusunu İmereti'ye ilerletti ve 25 Nisan 1804'te Elaznauri anlaşmasında Solomon'u Rus vasallığını kabul etmeye zorladı. Ancak Solomon'un Rusya ile ilişkileri gergin olmaya devam etti. 20 Şubat 1810'da Rus yönetimi, Solomon'u tahttan indirdi ve krallığın kontrolünü ele geçirmek için birlikler gönderdi. Solomon, halkı Rusya'ya karşı toplayarak misilleme yaptı ve Osmanlı, İran ve Napolyon Fransası'nı davasına dahil etmeye çalıştı.  Sayıca az olan ve mağlup olan Solomon, Trabzon'daki Osmanlı mülküne kaçtı ve 1815'te öldü ve Nissalı Aziz Gregor Kilisesi avlusundaki anıt mezara gömüldü.II. Solomon’un ölümüne tanıklık eden Trabzonlu Ermeni yazar P. Minas Bijışkyan’ın aktardığına göre kralın tabutu şehrin sokaklarında dolaştırılmış ve Gürcüler kırk gün matem tutmuştur. II. Solomon’un yanında getirdiği ailelerin soyundan gelenler Trabzonda İberpoulos adı altında yaşamaya devam etmiştir. Bu ailelerin Türkiye Yunanistan nüfus mübadelesi sırasında Yunanistan'a yerleştikleri düşünülmektedir.Hüküm süren son Gürcü kralı II. Solomon'un naaşı, büyük bir olasılıkla başka birine ait bir kafatası 1990 yılında Trabzon'dan Gürcistan'daki Gelati Manastırı'na taşındı.Kral Solomon, Megrelya prensi II. Katsia Dadiani'nin kızı Mariam'la (1783-1841) evliydi ve iki çocuğu vardı.
II. Stanisław August Poniatowski

II. Stanisław August Poniatowski, asıl adı Stanisław Poniatowski (17 Ocak 1732 - 12 Şubat 1798), bağımsız Polonya'nın son kralı (1764-1795). Hükümdarlık yıllarında Polonya'nın Rusya, Avusturya ve Prusya arasında taksimi tamamlanmıştır.Polonya soylularından Stanislaw Poniatowski'yle Prenses Konstancja Czartoryska'nın altıncı çocuğuydu. İyi bir eğitim gördü; Batı Avrupa'da uzun gezilere çıktı.1757'de, Kral III. August'u devirme planlarına destek sağlaması için annesinin ailesi tarafından Petersburg'a gönderildi. Rus sarayında ailesinin çıkarlarını gözetmek için fazla çaba harcamadı ve geleceğin çariçesi Yekaterina'nın (II. Yekaterina) aşığı oldu.O dönemde Polonya sürekli geriliyordu. Yekaterina, III. August'un 1763'te ölümünden sonra, Polonya'yı daha da zayıf düşürmek için yollar aramaya başladı. Sonunda Rusya'nın askeri ve siyasal gücünü kullanarak dilediği gibi yönlendirebileceğini düşündüğü genç Poniatowski'nin II. Stanisław adıyla tahta çıkmasını (7 Eylül 1764) sağladı. Stanisław tahta çıktıktan sonra, krallığın gücünü artırmaya, yönetimde reform yapmaya ve parlamenter rejimi güçlendirmeye çalıştı. Ama soyluların ve kendisini tahttan indirmekle tehdit eden Yekaterina'nın engellemeleri karşısında sonunda reformlardan vazgeçmek zorunda kaldı. Bu tarihten sonra Polonya'nın içişlerine daha fazla müdahale etmeye başlayan Yekaterina'nın Katolik olmayanlara bütün hakların tanınması için yaptığı baskılar bir Katolik ayaklanmasının başlamasıyla (1768) sonuçlandı. Dört yıl boyunca bastırılamayan ayaklanma, Stanislaw'ın Rusya'ya olan bağımlılığını daha da artırdı.1772'de Polonya'nın üçte biri Rusya, Prusya ve Avusturya tarafından ilhak edildi. Stanisław'ın Batı Avrupa'ya yaptığı yardım çağrıları durumunu değiştirmedi. Taksimi izleyen yıllarda işgalci devletler Stanisław'ın yetkilerini sınırlayıp onu yönlendirmeye başladılar. Buna karşı mücadeleye girişerek durumunu güçlendirmeyi başaran Stanisław, Polonya eğitim sisteminde kapsamlı bir reform yapmayı ve uzun tartışmalardan sonra Mayıs 1791'de Ulusal Meclis'te (Sejm) onaylanan yeni bir anayasayı yürürlüğe koymayı başardı. Ama anayasaya karşı çıkan bir grup soylu Rusya'nın desteğiyle Targowica Konfederasyonu'nu kurdu. Bunu Rusların ülkeyi işgal etmesi ve yani anayasanın yürürlükten kaldırılması izledi.Stanisław 1793'te, Grodno'da Rusların denetiminde toplanan Meclis'e katılmaya zorlandı. Mecliste alınan kararla, ülke bu kez Rusya ve Prusya arasında bölüşüldü. Bunun üzerine başlayan (1794) Tadeusz Kościuszko önderliğindeki halk ayaklanması, uzun bir direnişten sonra Ruslar tarafından bastırıldı ve Polonya'nın Üçüncü Taksimi'yle ülke topraklarının tamamı Rusya, Prusya ve Avusturya arasında bölüşüldü.
II. Stefan Uroş Milutin

II. Stefan Uroş Milutin (1253 - 29 Ekim 1321), I. Stefan Uroš ve eşi Anjou Helen'nın çocuğu olarak dünyaya gelen II. Stefan 1282 yılından 1321 yılına kadar Sırbistan Kralı olarak görev sürmüştür.
II. Stefanos

II. Stefanos (), (? - 19 Temmuz 928) 29 Haziran 925 ile 18 Temmuz 928 yılları arası Konstantinopolis Ekümenik Patriği olarak görev yapmıştır.
II. Stephanus

Papa II. Stephanus (d. ??. Roma, Papalık Devletleri (günümüzde İtalya) - ö. 26 Nisan 757, Roma), 26 Mart 752 - 26 Nisan 757 arasında papa ve Papalık Devletlerinin ilk hükümdarı. Papa Aziz Zacharias'ın ikinci ardılıdır, kutsanmadan önce ölen ilk ardılı Stephanusun adını alması nedeniyle III. Stephanus adıyla da anılır.Papa olmasından kısa süre sonra Lombardlar ile çeşitli sorunlar yaşamıştı. İtalya Yarımadasının tamamını ele geçirmeyi planlayan Lombard kralı Aistulf'a karşı Franklarla ittifak kurdu. 753 sonbaharında Pavia'da Aistulf'la yaptığı görüşmelerin sonuç vermemesi üzerine Alpler'i geçerek Galya'ya kaçtı. Ocak 754'te Frank kralı III. Pepin'le görüşerek Lombardların fethettiği yerlerin tekrar kiliseye verilmesi için ondan söz aldı. Temmuz 754'te, bugünkü Saint-Denis'de bulunan bir manastırda III. Pepin ve oğulları Charlemagne ile Carloman'ı Romalıların kralı olarak kutsadı ve onlara kendi elinden taç giydirdi. Bunun karşılığında Frank soylularından oluşturduğu bir orduyla İtalya Yarımadasına giren III. Pepin, Lombard ordusunu Pavia'da kuşattı. Stephanus bunun üzerine Roma'ya geri döndüyse de, Frank ordusunun geri çekilmesinden yararlanan Aistulf yeniden saldırıya geçti ve kendisine başkent yapmayı düşündüğü Roma'yı Ocak 756'da kuşattı.Stephanus'un yardım çağrısı üzerine geri dönen III. Pepin ve oğulları, Lombardları yenilgiye uğratarak Ravenna Genel Valiliğinin yanında Roma Düklüğü, Istria ve Venedik'i papalığa vererek, Stephanus'un yönetimindeki Papalık Devletlerini kurdular. Bu olaylar sonucunda papalık Bizans yönetiminden bağımsız bir konum kazanarak Frankların koruması altına girdi. Papa da ruhani ve manevi otoritesinin yanı sıra dünyevi bir hükümdar niteliği kazandı."Wikisource" websitesinde "Nicholas Aloysius Weber, (1913) "Pope Stephen (II) III" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 14 Pope_Stephen (11) III" maddesi Catholic Encyclopedia (1913)/Pope Stephen (II) III  Catholic Encyclopedia (1913)/Pope Stephen (II) III - Wikisource, the free online library
II. Suryavarman

II. Suryavarman , ölümünden sonra Paramavishnuloka olarak anılan, MS 1113'ten MS 1145/1150'ye kadar bir Kmer kralı ve Hindu tanrısı Vişnu'ya adadığı dünyanın en büyük dini anıtı olan Angkor Wat'ın kurucusuydu. Saltanatının anıtsal mimarisi, çok sayıda askeri harekatı ve güçlü hükümetin restorasyonu, tarihçilerin Suryavarman'ı imparatorluğun en büyük krallarından biri olarak görmelerine neden olmuştur.Briggs, Lawrence Palmer. Eski Khmer İmparatorluğu. American Philosophical Society'nin İşlemleri, Cilt 41, Bölüm 1. 1951Vickery, Michael, Angkor'da Suryavarman I Hükümdarlığı ve Kraliyet Hizipçiliği . Güneydoğu Asya Çalışmaları Dergisi, 16 (1985) 2: 226-244.
II. Sviatoslav

II. Sviatoslav Yaroslaviç (; 1027 – 27 Aralık 1076) 1073 ile 1076 yılları arasında Kiev Büyük Prensi idi.
II. Sökmen

Nasîrüddin Sökmen (ö. 1185), Ahlat merkezli bir Türkmen Beyliği olan Ahlatşahlar'ın 1128 yılından ölümüne kadar hüküm süren beyidir. Erzurum hükümdarı II. İzzeddin Saltuk'un kızı Şahbânû ile evlendi.Sökmen, kendi adını taşıyan Sukmānābād adlı bir şehir kurdu. Ahlat ile Tebriz arasındaki kervan yolu üzerinde, Hoy'un batısında yer alır. Şehrin kalıntıları bulunamadı. Sökmen, beyliğini 1207 yılına kadar süren bir istikrarsızlık dönemine mahkum ederek varis bırakmadan öldü.
II. Süleyman (Afşar)

Mir Seyid Muhammed Maraşi (Haziran 1714 - Mayıs 1763), daha çok II.Süleyman adıyla bilinir. 1749'dan 1750'ye kadar İran'ın bazı bölgelerinde kısa bir süre hükümdar olmayı başaran bir Safevi hükümdar. Meşhed 'de İmam Rıza türbesi' nin işlerinden sorumluydu.Genç Şahruh Ekim 1748'de İranlı soylular tarafından Meşhed'de tahta çıktı. İki ay sonra İbrahim kendini şah ilan etti; ama yenildi ve kaçtı. Seyyid Muhammed, onu Meşhed kentine kabul etmeyi reddetti. Seyyid Muhammed'in annesi Safevi Şah'ın I. Süleyman (Safevi)'nin kızıydı.1750'de Mir Elam Han hazime ve bazı Kürt ve Celayirli şefler tarafından tahta çıkarıldı. Şahruh kör oldu, ancak yalnızca birkaç ay sonra II.Süleyman kaldırılıp kör olduğu için tahta geri döndü.
II. Süleyman (Eşrefoğulları beyi)

Eşrefoğlu II. Süleyman (Süleyman Şah) (ö. 1326, Beyşehir), Eşrefoğulları beyi. Mübarüziddin Mehmed Bey'in oğlu.Babasının Bolvadin ve Akşehir'i alarak Eşrefoğulları Beyliğinin sınırlarını genişletmesine karşın, İlhanlılar'ın Anadolu Valisi Timurtaş Bey'e yenik düştü. Timurtaş kendisini Beyşehir Gölü'ndeki Kirse Adası'nda yakaladı ve Süleyman'ın testislerini söktürüp boynuna astıktan sonra bedenini Göl'e attırdı. Eşrefoğulları Beyliği onun ölümünden sonra ortadan kalktı.Ezel Akay, yönetmenliğini yaptığı 2005 yapımı Hacivat Karagöz Neden Öldürüldü? filminde aynı zamanda Eşrefoğlu Süleyman karakterini de canlandırmıştır.
II. Tahmasb

II. Tahmasb 3 Aralık 1704 tarihinde İsfahan’daki şah sarayında doğdu. Babası ve 11 erkek kardeşi ile birlikte Afganlara esir düştü. Bir grup askerin yardımı ile esirlikten kaçarak kendini şah ilan etti. 1726’da Feteli Han Kaçar’la birlikte  Afganları mağlup edip Horasana kadar ilerledi ve burada Nadir Kulu Beyle (gelecekte Nadir Şah olarak anılacak) ittifak kurdu. İttifak şartlarına göre Nadir Kulu Bey Tahmasb Kulu Han ismiyle Horasan valisi ilan edildi. Ancak bu ittifakın esas şartı gittikçe güçlenen Feteli Han Kaçarın aradan kaldırılması idi. Birkaç yıl sonra Meşhed şehri feth edildi ve II. Tahmasb’ın emriyle Feteli Han Kaçar idam edildi.17. yüzyılın sonlarına doğru Safevi Devleti korkunç ekonomik ve siyasal kriz geçirmekteydi. Ülkenin doğu toprakları Afganlar tarafından işgal edilmiş, Azerbaycan, Şirvan ve Revan bölgesi Osmanlı hakimiyetine geçmişti. Bu dönemde Kafkaslarda etkinleşen Ruslar Hazar Denizi vasıtasıyla 1723 tarihinde Bakü şehrini ele geçirmişti. Yalnızca İran'ın doğusundaki Mazandaran bölgesi bağımsızdı.
II. Tavadros

Papa II. Tavadros veya II. Tevadrus ( [el-Bābā Tevaḍrūs el-sānī, Türkçe: Papa II. Teodor]) (d. 4 Kasım 1952) İskenderiye Kıpti Ortodoks Patrikhanesi'nin 118. ve günümüzdeki Papası. Theodorus olarak da bilinir.
II. Tayvan Boğazı Krizi

II. Tayvan Boğazı Krizi veya 1958 Tayvan Boğazı Krizi, Çin Halk Cumhuriyeti ve Çin Cumhuriyeti arasında 1958 yılında yaşanan kısa bir silahlı çatışmadır.Çatışmanın sebebi, Çin'in Tayvan'a ait olan bazı adaları ele geçirmeye çalışmasıdır. 23 Ağustos 1958'de Çin'in bombardımanına Tayvan karşılık vermiş, ve 400 Tayvanlı, 50 Çinli ölmüştür.Bu olay, I. Tayvan Boğazı Krizi'nin devamıdır ve Kore Savaşı'ndan hemen sonra başlamıştır. Olaya ABD ve SSCB'nin de karışmasıyla derinleşmiştir.
II. Teodorik

II. Teodorik (Gotça: Þiudareiks II), İspanyolca ve Portekizce Teodorico (ö. 466) 453 yılından 466 yılına kadar Vizigotların sekizinci kralı.
II. Teodos (Abhazya kralı)

II. Teodos (Gürcüce: თეოდოს II), 828 ve 855 yılları arasında hüküm sürmüş Abhazya kralıdır. Ançabadze hanedanından II. Leon'un oğlu ve ardılıdır.
II. Tewodros

II. Tewodros (Ge'ez dili: ቴዎድሮስ), Sahle Dingil ismiyle vaftiz edilmiştir, İngilizce Theodore II isminin muadilidir, (yaklaşık 1818 – ö. 13 Nisan 1868), 1855 yılından ölümüne kadar Etiyopya imparatoru.İmparator 13 Nisan 1868 Pazartesi paskalya günü, İngilizlere karşı savaşta teslim olmak yerine intihar etmiştir.
II. Theodoros Paleologos

II. Theodoros Paleologos ya da  Palaeologus (Yunanca: Θεόδωρος Β΄ Παλαιολόγος, Theodōros II Palaiologos) (c. 1396 – 21 Haziran 1448) 1407'den 1443'e Mora'da ve o zamandan ölümüne kadar Selymbria'da despottur.II. Theodoros Paleologos, Bizans İmparatoru II. Manuil ile karısı Helena Dragaš'ın oğludur. Annesinin dedesi Sırp prensi Konstantin Dragaš'tır. Erkek kardeşleri imparatorlar VIII. İoannis ve XI. Konstantinos yanında Mora Despotları Dimitrios Paleologos ve Thomas Paleologos ile Selanik Despotu Andronikos Paleologos'dur.Theodoros, 10 yaşından biraz büyükken, amcası I. Theodoros Paleologos'un 1407 yılında ölümünden sonra babası onu despot (despotēs) ilan edip, Mora'yı yönetmekle görevlendirdi. Aristokrat Nicholas Eudaimonoioannes eğitmeni ve uygun yaşa gelene kadar naibi olarak görevlendirildi. Hükümdarlığının ilk dönemi Mora'nın birleştirilmesi için Yunanistan'daki Latin devletleriyle savaşla geçti. II. Theodoros'un o dönem düşmanları arasında Patras'ı ele geçirmek teşebbüslerine engel olmak için birlik yollayan Venedik Cumhuriyeti de vardı. Theodoros'un küçüklüğünde, babası İmparator II. Manuil Paleologos Mora'da kaldı ve idareyi ve savunmayı ele aldı, Korint Kıstağı boyunca Hexamilion duvarı inşa etmiştir.Politikada keskin dönüş anı, Latin Aristokrat Cleofa Malatesta ile evlenmesidir. Cleofa, Theodoros'un müttefiki ve destekçisi olan Papa V. Martinus'un yeğeniydi. Yaklaşık II. Manuil'in ölüm zamanı (21 Temmuz 1425) bir mektupta; Papa V. Martinus, II. Theodoros'u Konstantinopolis'e imparator olarak çağırmıştır (ad Theodorum imperatorem constantinopolitanum) ancak tac en büyük ağabeyi İoannis'e geçmiştir.Kefalonya Lordu ve Epir hükümdarı I. Carlo Tocco'nun baskısıyla Mora'da savaş tekrar başladı, Despot, kardeşi VIII. İoannis'ten yardım talep etti. 1428 yılında Mora'nın ortak valisi olan kardeşleri Konstantinos'un komutasında destek geldi. Kardeşlerin birleşik çabaları 1427 yılında Echinades adaları açıklarında gerçekleşen savaşta galibiyet ve Patras'ın 1430'da ele geçirilmesi ile sonuçlanmıştır.Diğer taraftan, İmparator VIII. İoannis, Theodoros'un genç kardeşi Konstantinos'u, 1438 yılında Floransa'ya yapacağı seyahat sırasında İmparatorluk'un naibi olarak ilan etti, bu seçim Konstantinos'u ardıl olarak seçildiğine işaret ediyordu. Ertesi birkaç yıl, çocuksuz  VIII. İoannis'in ardılı olmak için Konstantinos ile çekişme ile geçti.1443 yılında II. Theodoros Paleologos, anlaşmaya vardı, tac üzerindeki iddialarından vazgeçmek karşılığında, Konstantinos yetkisindeki Selymbria'yı (Silivri) verdi. Bu tarihten beş yıl sonra 1448 yılında Theodoros kardeşlerinden önce vebadan öldü.Latin Aristokrat Cleofa Malatesta ile evliliğinden II. Theodoros Paleologos'un en az bir kız çocuğu olmuştur:
II. Thibaut (Champagne)

Prenses Adela, Blois kontesi (Fatih William'in soylu kızıydı), Thibaut'in annesidir; Blois kontu Étienne, Thibaut'in babasıdır.
II. Thutmose

II. Thutmose (Thutmosis veya II. Tuthmosis veya anlamlı Thoth), Mısır'ın on sekizinci hanedanının dördüncü firavunu.II. Thutmose bazı küçük anıtlar ve başlatılan en azından iki küçük kampanyayı inşa etmiştir. Onun hükümdarlığı, MÖ 1493'ten MÖ 1479'a kadar olmuştur. II. Thutmose'un vücudu, Deir'de ölümle ilgili Hatşepsut tapınağının yukarısında köprülü demiryolu Bahri zulasında bulunmuştut. Bugün Kahire'de Mısır müzesinde görülebilir.Gardiner, Alan - La civiltà egizia - Oxford University Press 1961 (Einaudi, Torino 1997) - ISBN 88-06-13913-4Hayes, W.C. - Egitto: la politica interna da Thutmosis I alla morte di Amenophis III - Il Medio Oriente e l'Area Egea 1800 - 1380 a.C. circa II,1 - Cambridge University 1973 (Il Saggiatore, Milano 1975)Wilson, John A. - Egitto - I Propilei volume I -Monaco di Baviera 1961 (Arnoldo Mondadori, Milano 1967)
II. Tomanbay

II. Tomanbay (tam ismiyle: Melikü'l-Eşref Tumanbay) (Arapça: طومان باي) (d. 1473, Halep - ö. 1517, Kahire). Mısır Memlukluları'nın son hükümdarı (1516-1517). Sultan Kansu Gavri'nin yeğeni.1516-1517 Osmanlı-Memlük Savaşı başlayınca Osmanlılar'la çarpışmak için ordusunun başında Suriye'ye giden amcasının yerine Kahire'de saltanat vekili olarak kaldı. Kansu Gavri'nin Mercidabık Muharebesi'nda ölmesi (1516) üzerine Malik ül-eşref unvanıyla Memluk hükümdarı ilan edildi.Mısır'ı savunmak için gerekli önlemleri almaya başlayan Tomanbay, 10.000 kişilik bir kuvveti Canberdi Gazâlî komutasında Gazze üzerine gönderdi. Ancak, Memluk ordusunu Han Yunus'ta karşılayan Osmanlı Vezir-i azamı Hadım Sinan Paşa Memlüklüleri büyük bir bozguna uğrattı (1517).Daha sonra Sina Çölü'nü geçen Yavuz Sultan Selim komutasındaki Osmanlı Ordusu'nun üzerine giden Tomanbay, yapılan Ridaniye Muharebesi'ni kaybetti ve kaçtı (22 Ocak 1517).Ancak bir süre sonra çevresine topladığı 10.000 kişiyle Osmanlı egemenliğine giren Kahire'yi bir gece baskını sonucu ele geçirmeyi başardıysa da bunun üzerine yapılan şiddetli sokak savaşlarıyla kent yeniden Osmanlı tarafından geri alındı.Kaçan Tomanbay yakalandı ve 15 Nisan 1517'de Kahire kale kapısında asılarak idam edildi. Böylece 267 yıllık Memlük Sultanlığı yıkıldı. Suriye ve Mısır topraklarına Osmanlılar egemen oldu.(çev. Turhan Ilgaz) (2005), Kölelerin İmparatorluğu Memlüklerin Mısır'ı, İstanbul: Epsilon Yayınları ISBN 9753317727.(2009) L'Égypte des Mamelouks 1250-1517. L'empire des esclaves,  Paris:Perrin ISBN 978-2-262-03045-2Muir, William (2007) The Mameluke or slave dynasty of Egypt, 1260-1517 Piscataway, NJ: Gorgias Press. ISBN 978-1-59333-697-4. (Birinci basım: Smith, Elder 1896)
II. Tsate

555 sonbaharında Bizanslı generaller tarafından öldürülen II. Gubaz'ın erkek kardeşidir. O dönemde, Tsate, Bizans'ın başkenti Konstantinopolis'te yaşıyordu. Lazlar, Bizans imparatoru I. Justinianus'a (r. 527–565), hem öldürülen kralları için adalet hem de Tsate'nin yeni Lazika kralı olarak onaylanmasını talep eden bir heyet gönderdi (Bizans'a bağımlı olan Lazika krallarının tahta çıkmalarının imparator tarafından onaylanması gerekiyordu. İmparator, Lazika krallarını kraliyet sembolleri içeren kıyafetlerle ödüllendiriyordu). Tsate, magister militum Soterichus'un eşliğinde, 556 baharında Lazika'ya geldi, ve özenle hazırlanmış bir karşılama töreniyle karşılandı. Kendisiyle ilgili bundan başka bir bilgi bilinmemektedir.II. Tsate, Lazika hükümdarlığının bilinen son kralıdır. Lazika Savaşı'nı bitiren, Bizans-Sasani İmparatorluğu arasındaki Dara Antlaşması'ndan sonra, Lazika giderek kaynaklardan kaybolmuştur.Toumanoff, Cyril (1963). Studies in Christian Caucasian History, p. 269. Georgetown University Press.
II. Turanşah

1177'de kardeşi Arslanşah'ı yenerek tahta çıktı. Hükümdarlığı sadece 7 yıl ve Kirman'da öldü. Kirman'a yönelik Oğuz saldırıları onun zamanında başladı.
II. Tutuş

II. Tutuş, Suriye Selçukluları'nın Şam emiridir. Babası, Suriye Selçukluların Şam meliki Dukak'tır. 1103 yılında doğmuştur. Babası Suriye Selçuklular'ın Şam meliki Dukak 1104 yılında ölünce vasiyeti üzere 1 yaşındaki oğlu II. Tutuş tahta çıktı. Yönetim hala Tuğtegin'in elindeydi. II. Tutuş'un babası Dukak meliklik döneminde tehdit olmaması için Muhiddin Bektaş'ı Baalbek emiri Gümüştegin Taci'ye götürerek Baalbek'te hapsettirdi. Ama Tuğtegin gizlicene Baalbek'e giderek  Muhiddin Bektaş'ı tahta çıkarttı. Böylecene 1 yaşındaki II. Tutuş'un saltanatı bitmiş oldu.
II. Tuğrul

II. Tuğrul ( 1109 – Ekim-Kasım 1134), Selçuklu sultanıdır. Amcası olan Selçuklu sultanı Ahmed Sencer'in (1118-1157); desteğiyle iktidarı korudu. Hastalığa yakalandı ve Ekim/Kasım 1134'te öldü.Eşlerinden birisi devrin güçlü emirlerinden olan İzzeddin Hasan Kıpçak'ın  kızkardeşiydi. 1188-9'da evlendiler. Bir diğer eşi de oğulları Arslanşah'ın annesi olan Mümina Hatun'du. Tek kızı Celaleddin Mangubirni ile evlendi.
II. Túpac Amaru

José Gabriel Condorcanqui (  - 18 Mayıs 1781)II. Túpac Amaru olarak bilinenPeru'da  İspanyollara karşı büyük bir And isyanına önderlik eden yerli bir kasike  idi. Kendini yeni bir İnka İmparatorluğu'nun Sapa İnkası olarak ilan etti. Daha sonra Peru'nun bağımsızlık mücadelesinde ve yerli hakları hareketinde efsanevi bir kişi ve İspanyol Amerika ve ötesindeki sayısız davaya ilham kaynağı oldu.
II. Túpac Amaru İsyanı

II. Túpac Amaru İsyanı (1780 – 1783), Peru İspanyol Valiliği'ndeki Bourbon reformlarından yararlananlara karşı yerli kasikeler tarafından yönetilen, yerli ve mestizo köylülerin ayaklanmasıydı. Diğer nedenler arasında yaygın ekonomik gerileme ve yerli bir kasike ve isyanın orijinal lideri 2. Túpac Amaru'da vücut bulan İnka kimliğinin yeniden canlanması yer alır. 2. Túpac Amaru 1781'de yakalanıp idam edilirken, isyan başka liderler altında en az bir yıl daha devam etti. Gerçek İsmi José Gabriel Condorcanqui olan 2. Túpac Amaru, İsyan sırasında, büyük atası olan son İnka İmparatoru Túpac Amaru'ya ithafen bu ismi almıştır. İsyanın sonucunda Keçuvaca'nın konuşulması yasaklanmış ve Peru'nun bağımsızlığını kazanması'ndan sonra kısa bir canlanma yaşasa da zamanla dil eski prestijini kaybetmiştir.
II. Umberto

II. Umberto (15 Eylül 1904 - 18 Mart 1983), son İtalya kralı. Savoia prensi ve 1946'da kısa bir süre (33 gün) İtalya kralı. Referandumla cumhuriyetin kabul edilmesi üzerine tahttan çekilmek zorunda kaldı.Kral III. Vittorio Emanuele'nin oğluydu. Torino'daki Kraliyet Askerî Akademisi'ni bitirdi. 1931 yılında general oldu. II. Dünya Savaşı'nda bir zırhlı birliğe komuta etti. Ekim 1942 tarihinde Başbakan Benito Mussolini'nin tavsiyesiyle mareşal oldu. Müttefik güçler Roma'yı aldıktan sonra, 2 Haziran 1944 tarihinde babası tarafından kral vekilliğine atandı. Babası 9 Mayıs 1946 tarihinde onun lehine tahttan çekildi. Referandumdan önce krallık yanlısı bir kampanya yürüttüyse de İtalyan halkı cumhuriyet lehinde oy kullandı. 12 Haziran 1946 tarihinde monarşi rejimi resmen sona erdi. 14 Haziran 1946 tarihinde erkek vârisleri ile birlikte İtalya'dan temelli uzaklaştırıldı. Önce İsviçre'ye ardından da Sarre kontu unvanıyla Portekiz'de Cascais'e yerleşti.
II. Umumî Müfettişlik

II. Umumî Müfettişlik veya yaygın adıyla Trakya Umumî Müfettişliği, Türkiye'nin eski umumi müfettişliklerinden biriydi. Müfettişlik, 1934-1952 yılları arasında varlığını sürdürmüş olup Çanakkale, Edirne, Kırklareli ve Tekirdağ illerini kapsamaktaydı. Merkezi Edirne'de yer almaktaydı.II. Umumî Müfettişlik, Trakya olayları'ndan önce 18 Şubat 1934 tarihinde merkezi Edirne olmak üzere Çanakkale, Edirne, Kırklareli ve Tekirdağ vilayetlerini kapsayarak kuruldu. Eski Birinci Umumi Müfettişi İbrahim Talî Öngören, İkinci Umumî Müfettişi olarak atandı. 1934 İskân Kanunu ile Avrupa'yı çevreleyen Türk topraklarını geliştirmek ve Müslümanların bölgeye yerleşmesi teşvik edildi. Umumi müfettişliğe, Öngören'in sağlık nedenleriyle Ağustos 1935'te görevinden ayrılmak zorunda kalması nedeniyle Bakanlar Kurulu kararıyla, daha önce Bitlis ve İzmir valisi olarak görev yapan Kâzım Dirik atandı. Dirik'in görevi başında vefat etmesi üzerine 26 Temmuz 1943 tarihinde İkinci Umumi Müfettişlik görevine I. Umumi Müfettiş Abidin Özmen atandı ve bu görevi beş yıl boyunca 1948 yılına kadar sürdürdü.19 Haziran 1952 tarihinde Genel Müfettişlik Teşkiline Dair Kanun ile ekleri tamamen yürürlükten kaldırılmasıyla II. Umumî Müfettişlik lağvedildi.
II. Urbanus

II. Urbanus (1042 - 29 Temmuz 1099), asıl ismiyle Otho de Lagery (ya da: Otto, Odo veya Eudes), 12 Mart 1088 tarihinden ölümüne kadar papalık yapmıştır. 1095 Kasım'ında, Papa II. Urbanus'un başkanlığında ve birçok din adamının katılımıyla gerçekleşen Clermont Konseyi, Haçlı Seferleri'nin başlangıç noktasıdır. Bu çağrıya cevap veren ordular, Birinci Haçlı seferi'ni başlattı.Asıl adı "Odo de Lagery" olan Urbanus, 1042 yılı civarında, Fransa'nın Châtillon-sur-Marne kenti yakınlarında dünyaya geldi. Soylu bir Fransız ailesine mensuptu ve iyi bir tahsil gördü. Gençlik yıllarında Reims başdiyakozuydu. 1088 yılında Papa seçilinceye kadar sırasıyla; keşiş, başkeşiş ve başpiskopos gibi görevleri üstlendi.27 Kasım 1095'te, Fransa'nın Clermont-Ferrand şehrinde geniş katılımlı bir kilise konsili topladı. Binlerce insanın önünde gerçekleşen bu konuşmada, Hristiyanlığın kutsal topraklarını işgal ettiği gerekçesiyle Selçuklu Türkleri'ne lanet okudu. Urbanus tüm Hristiyan alemini, kutsal toprakları geri kazanmak amacıyla düzenlenecek olan bir haçlı seferi için bir araya gelmeye davet etti. Ayrıca Urbanus, kutsal toprakların verimli ve zengin hatta Hristiyan Avrupa'sından bile daha zengin olduğunu işaret etti. Son olarak da, haçlı seferlerine katılmanın tüm kefaretlerin ödenmesini sağlayacağını ve haçlıların bütün günahların affettireceğini bildirdi. Urbanus'un büyük nutkundan 1-2 ay sonra Birinci Haçlı Seferi başlamıştı. Bu sefer, yaklaşık 200 yıl süren uzun bir kutsal savaş zinciriyle devam etti.Urbanus, 1099'da, Birinci Haçlı Ordusu Kudüs'ü geri almayı başardıktan 2 hafta sonra -zafer haberini alamadan- öldü.
II. Va'aletoa Sualauvi

II. Va'aletoa Sualauvi (d. 29 Nisan 1947), Samoalı öğretmen, hukukçu ve siyasetçidir. Sualauvi, Büyük Okyanus'ta Polinezya ada öbeği içerisinde yer alan Samoa Bağımsız Devleti'nde 21 Temmuz 2017 itibarıyla devlet başkanlığı makamında bulunmaktadır.25 Temmuz 2017 tarihinde görevi devraldığı Tufuga Efi ile 2007 yılında kısa bir süre birlikte geçici olarak bu makamı yürüten Sualauvi, 1977 yılında bu yana Samoa'da yer alan dört büyük şef unvanlarından biri olan Tuimaleali'ifano unvanı sahiptir.
II. Vahtang

II. Vahtang (1251- 1292), Bagrationi Hanedanına mensup Gürcü kralı. Moğol İmparatorluğu boyunduruğunda 1289 – 1292 yılları arasında hüküm sürmüştür.Gürcü Krallığının İlhanlılar tarafından istila edilmesinden sonra coğrafi olarak erişilmesi zor olan batı kısmına çekilen kral VI. Davit Narin’in eşi Tamar’dan doğan çocuğudur. Kuzeni olan kral II. Demetre İlhanlı hükümdarı Argun Han tarafından kendisine karşı yapılması planlanan bir darbeye karıştığı için idam edilince Moğolların onayıyla tahta geçer.Babasının uyguladığı bağımsızlık siyasetine zıt şekilde kendisinden önceki kral II. Demetre gibi Moğollara boyun eğen II. Vahtang, ülkenin sadece doğu kısmında ve Moğol boyunduruğunda hüküm sürer. Ülkenin doğusundaki Moğol boyunduruğundan bağımsız İmereti Krallığında babası VI. Davit Narin hüküm sürmektedir, ondan sonra da Vakhtang’ın kardeşi I. Konstantine (1293-1327) geçecektir.Sadece üç yıl hüküm sürdükten sonra ölür. Ondan sonra kuzeni VIII. Davit tahta geçer. Mezarı Kutaisi şehrindeki Gelati Manastırındadır.