barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
François Goulard

1970'lerin sonunda kısa bir süre Michel Jobert'in Demokratlar Hareketi üyesi olmuştur. École centrale Paris, Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü ve ENA mezunudur. ENA'dan mezun olduktan sonra, Sayıştay'da denetçi ve tetkik hakim olarak görev almıştır. 1981 yılında Cumhuriyetçi Parti üyesi olmuştur. 1986-1988 yıllarında Posta ve telekomünikasyon bakanı Gérard Longuet'nin teknik danışmanı, kabine direktörü yardımcısı ve kabine direktörü olmuştur. 1989-1997 yıllarında bankacılık sektöründe yer almıştır.1983 yılında ilk kez Vannes belediye meclis üyesi olmuş ve belediye başkan yardımcılığı görevinde bulunmuştur. 1997 yılında ilk kez milletvekili seçilmiş ve Liberal Demokrasi adlı partide siyaset yapmış ardından 2002'de kurulan UMP'de yer almıştır. 2002-2004 yıllarında UMP genel sekreter yardımcısı olmuştur. 2004-2005 yıllarında Denizcilik ve Ulaştırmadan sorumlu Devlet Sekreteri, 2005-2007 yıllarında da Yükseköğretimden sorumlu Bakan olmuştur. 2001'de seçildiği Vannes belediye başkanlığından bakan olduğu 2004 yılında istifa etmiş ancak 2006 yılı sonunda yerine geçen başkan istifa edince belediye meclisi tarafından tekrar başkan seçilmiştir.Dominique de Villepin'e yakınlığıyla bilinen Goulard, 26 Mart 2007 tarihinde, 2007 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ilk turunda François Bayrou'ya oy vereceğini açıklamış, seçimlerin ikinci turunda da Nicolas Sarkozy'ye desteğini açıklamıştır.UMP içinde, Sarkozy'nin önde gelen muhalifleri arasında yer almış ve Villepinci çizgide bulunmuştur. 2007 yılında Thierry Mariani tarafından verilen ve meclisce kabul edilen, göçmenlerin soylarını araştırmak için DNA testi uygulamasını getiren önergeye karşı muhalefet etmiş ve tepki olarak yapılan yürüyüşe katılan tek UMP'li olmuştur, bunun üzerine başbakan François Fillon tarafından ciddi şekilde uyarılmış ve UMP grup başkanı Jean-François Copé, Goulard'ın tutumunu şok edici olarak değerlendirmiştir. 2009 yılında Fransa'nın NATO'nun askeri kanadına dönmesine muhalefet etmiş, ayrıca aynı yıl hazırlanan İnternet üzerinde eserlerin yayılması ve telif haklarına dair oluşturulan yapıya (HADOPI) karşı çıkan 6 milletvekili arasında yer almıştır.UMP grubunda yer alarak Dominique de Villepin'in başkanlığında kurulan Dayanışmacı Cumhuriyet'e katılmıştır. 2011 yılı itibarıyla Morbihan genel konseyi başkanı olup ayrıca 2013 yılından beri UMP Morbihan teşkilatının başkanlığını yürütmektedir. 2012 yılında UMP genel başkanlığı için François Fillon'u desteklemiştir.12 Mart 1983-1 Aralık 1989 : Vannes belediye meclisi üyesi (bir süre sonra belediye başkan yardımcısı)30 Mart 2004 - 31 Mayıs 2005 : Donanım, Ulaştırma, Fiziki Planlama, Turizm ve Deniz Bakanı nezdinde, Ulaştırma ve Denizden sorumlu Devlet Sekreteri2 Haziran 2005 - 15 Mayıs 2007 : Milli Eğitim, Yükseköğretim ve Araştırma Bakanı nezdinde, Yükseköğretim ve Araştırmadan sorumlu Bakan
François Gouyette

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nde eğitim görmüş ve Edebi Arapça alanında yüksek diploması vardır. Diplomatik kariyerine 1981'de başlamış, 1996-1997 yıllarında Ankara büyükelçiliğinde müsteşar olarak görev ifa etmiş, 1997-2000 yıllarında İçişleri Bakanı Jean-Pierre Chevènement'ın teknik danışmanı olmuş, 2001-2005 yıllarında Birleşik Arap Emirlikleri nezdinde büyükelçilik yapmış, 2005 yılında Barselona'da oluşturulmuş olan Avro-Akdeniz sürecinden sorumlu büyükelçi olmuş, Ocak 2008'de Libya büyükelçiliğine atanmış ve Şubat 2011'de büyükelçilik kapanıp personel Fransa'ya dönmüş olmasına rağmen kendisi yeni büyükelçinin geldiği Ekim 2011'e dek büyükelçilik görevini sürdürmüştür. Ağustos 2012'de Tunus büyükelçiliğine atanmış olup Eylül 2016'ya dek bu görevde bulunmuştur. Eylül 2016 - Eylül 2020 tarihleri arasında Suudi Arabistan büyükelçisidir. Sosyalist çizgide yer almasına karşın sağ iktidarlarla yakın çalışmıştır. Eylül 2020 itibarıyla Fransa’nın Cezayir Büyükelçisidir. Şubat 2023'te François Gouyette, Arap Dünya Enstitüsü başkanlığına adaylığını açıkladı.
François Guillaume

François Guillaume (d. 19 Ekim 1932, Ville-en-Vermois (Meurthe-et-Moselle)) Fransız siyasetçi, eski bakan.Lise eğitiminden sonra çiftçilik yapmış ve daha sonra Cezayir Savaşı'nda görev almıştır. 1981-1990 yıllarında Saint-Hubert Süt Endüstrisi'nin Başkanı olmuştur.Tarım sendikacılığında yer almış ve 1964-1968 yılları arasında Ulusal Genç Tarımcılar Merkezi (CNJA) başkanlığını üstlenmiş, daha sonra 1979-1986 yıllarında da Ulusal Tarım İşletmecileri Sendikaları Federasyonu başkanı olmuştur. 1964-1968 ve 1979-1986 yıllarında Ekonomik ve Sosyal Konsey üyesi ve 1975-1979 yıllarında da Avrupa Ekonomik ve Sosyal Komite üyesi olarak görev almıştır.2. Jacques Chirac Hükümeti'nde Tarım Bakanı olmuştur. 1989'da Avrupa Parlamentosu'na seçilmiş, 1993-2007 yıllarında ise Fransa Ulusal Meclisi'nde Meurthe-et-Moselle milletvekili olarak yer almış ve 2007 miletvekili seçimlerinde tekrar aday olmamıştır.2004 yılında idamın terörist hareketlerde kullanılması için geri getirilmesine dair kanun teklifinde bulunmuş ancak 2007 yılında ölüm cezasının hiçbir şekilde uygulanmayacağının anayasaya eklenmesine oy vermiştir.26 Kasım  1997 - 18 Haziran 2002 : Meclis Küresel Gıda Politikasının Yeniden Dengelenmesi Çalışma Grubu Başkanı
François Gérard

1809'da Baron Gérard adıyla tanınan Fransız ressam. Babasının Fransız büyük elçisinin evinde bir görevde bulunduğu sırada Roma'da doğdu. Annesi İtalyan'dır. 1809'da İmparator Napolyon tarafından İmparatorluk baronu yapıldıktan sonra, resmen Baron Gérard tanınmaya başladı.
François Hanriot

François Hanriot (2 Kasım 1759 – 28 Temmuz 1794), Fransız sans-culottes lideri, hatip ve Fransız Devrimi sırasında Ulusal Muhafızlar'ın komutanı. Jirondenlerin düşüşünde önemli bir rol oynadı. 27 Temmuz 1794'te Konvansyion tarafından tutuklanan Maximillien Robespierre'i serbest bırakmaya çalıştı. Sonraki gün Robespierre, Saint-Just ve Couthon ile birlikte 22 Prairial Yasası gereğince mahkemede sadece kimliğini doğruladı ve idam edildi.
François Heutte

François Heutte (d. 21 şubat 1938), forvet pozisyonunda görev yapmış Fransız eski millî futbolcudur.Profesyonel kariyerine 1955 yılında Rouen kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Lille, RC Paris, Saint-Etienne, Reims ve Clermont kulüplerinde oynadı.
François Isaac de Rivaz

François Isaac de Rivaz (d. 19 Aralık 1752, Paris, Fransa - 30 Temmuz 1828, Sion, İsviçre) İsviçreli mucit. 1806 yılında ilk başarılı içten yanmalı motoru bulup yapmasıyla tanınır. Bu motor hidrojen ve oksijen karışımı ile çalışmaktaydı. Bir yıl sonra Isaac de Rivaz yeni motorunun çalıştırdığı ilk otomobillerden birini de yapmıştır. Ayrıca buharlı otomobiller ile de denemeler yapmıştır.Her ne kadar bu çalışması ilk başarılı içten yanmalı motor olarak görülse de seri üretim için düşünülmemişti ve bu çalışmalar da 19. yüzyılın ortalarına kadar başlamamıştır. Benzin içten yanmalı motorlarda 1870'lere kadar kullanılmamıştır.
François Jacq

École Polytechnique mezunudur. Paris Ulusal Madenler Yüksek Okulu'nda sosyoloji alanında yüksek lisans ve doktora yapmıştır.Maden Başmühendisi olmuştur. Paris Ulusal Madenler Yüksek Okulu İnovasyon Sosyolojisi Merkezi'nde araştırmacı olarak çalışmıştır. 1996-2000 yıllarında Milli Eğitim ve Yükseköğretim Bakanlığı'nda danışmanlık ve müdürlük görevlerinde bulunmuştur. 2000-2005 yıllarında Ulusal Radyoaktif Atık Yönetimi Ajansı müdürü olmuş, 2005-2007 yıllarında Sanayi Bakanlığı Ham Madde ve Enerji Genel Müdürlüğü'nde Enerji Piyasası ve Talepler Müdürü olarak görev yapmış, 2007-2009 yıllarında Başbakan François Fillon'un danışmanlığını yapmış (Mayıs 2007'de Sanayi, Araştırma ve Enerji konularında, Ağustos 2008'de Sürdürülebilir Kalkınma, Sanayi ve Araştırma konularında), 2009-2013 yıllarında Météo-France Genel Müdür-Başkan olarak görev almıştır. 2013-2018 yıllarında Deniz Tetkik Araştırma Enstitüsü yönetim kurulu başkanı olmuştur. 2018 yılı itibarıyla Atom Enerjisi ve Alternatif Enerjiler Komiserliği genel idarecisi ve 2019 yılı itibarıyla da yönetim kurulu başkanıdır.
François Jean Dominique Arago

François Jean Dominique Arago (Katalanca: Francesc Joan Domènec Aragó; 26 Şubat 1786 - 2 Ekim 1853), kısaca François Arago olarak bilinir, Fransız fizikçi, matematikçi, astronom, mason ve politikacıdır.Arago, babasının Darphane Saymanı olarak görev yaptığı Fransa'daki Pireneler bölgesinin Perpignan yakınındaki Estagel adlı küçük bir köyde doğdu.Arago dört kardeşin en büyüğü idi. Jean (1788-1836) Kuzey Amerika'ya göç etti ve Meksika Ordusu generali oldu. Jacques Étienne Victor (1790-1855), Louis de Freycinet ile birlikte 1817-1821 yılları arasında Uranie adlı gemi ile keşif yolculuğunda yer aldı ve Fransa'ya döndükten sonra gazeteciliğe ve tiyatroya kendini adadı. Dördüncü kardeş, Étienne Vincent de (1802-1892), Birague Dükalığı'nda Honoré de Balzac ile iş birliği içinde 1822-1847 yılları arasında çok sayıda hafif dramatik piyes yazdı.Askerliğe ilgi duyan François Arago, École Polytechnique giriş sınavı için hazırlık yaparak matematik çalışmaya başladı. Perpignan Belediye Lisesi'nde eğitim aldı. İki buçuk yıl içinde  sınav için öngörülen tüm konularda ve hatta çok daha fazlasında uzmanlaşmıştı, Toulouse'de sınava gittiğinde Lagrange hakkındaki bilgisi ile sınav görevlisini hayretler içinde bıraktı.
François Joseph Lefebvre

François Joseph Lefebvre (25 Ekim 1755 – 14 Eylül 1820) Fransız Devrim Savaşları ve  Napolyon Savaşları'nda yer alan Napolyon tarafından tayin edilen Fransa mareşali.
François Joseph Westermann

Fransız Devrimci ve Komutan. Molsheim'da (bugün Bas-Rhin bölümü olan Alsace) doğan François Joseph Westermann, erken yaşta bir süvari alayına girdi ancak kısa süre sonra hizmetten ayrıldı ve Paris'e gitti. Fransız Devrimi'nin hevesli bir destekçisiydi ve 1790'da Haguenau belediyesinde çalışırken Haguenau'daki isyanları kışkırtmakla suçlandı ve hapse atıldı. Kısa bir mahkumiyetten sonra Paris'e döndü ve 10 Ağustos 1792'de Tuileries Sarayı'na yapılan saldırıda önemli bir rol oynadı.Kuzey Ordusu ile yürüttüğü savaş sırasında Charles François Dumouriez'e eşlik etti ve generalin kaçmasından sonra suç ortağı olarak tutuklanarak Habsburg ile yaptığı görüşmelerde ona yardım ettiği iddia edildi. Jean-Paul Marat tarafından Ulusal Konvansiyon'da yargılanan Westermann, masumiyetini kanıtlamayı başardı ve Vendée'deki isyanı bastırmak için Tuğgeneral rütbesi ile bölgeye gönderildi.Westermann, olağanüstü cesareti, cesur manevraları ve isyancılara karşı şiddetli direnişi ile dikkat çekti. Ordusu ilk önce Châtillon savaşında yenildi ama Aralık 1793'te Le Mans ve Savenay savaşlarında isyancıları yendi."Cumhuriyetçi yurttaşlar, artık Vendée diye bir yer yok! Çocuklarıyla ve kadınlarıyla kılıçlarımız altında can verdiler. Vendée'yi, Savenay bataklıklarına ve ormanlarına gömdük. Bana verdiğiniz emir uyarınca, çocukları atlarımızın ayakları altında ezdik. Kadınları, yeni asiler doğurmamaları için katlettik. Yolları cesetlerle kapladık. Teslim olmak için gruplar halinde gelen köylüleri durmaksızın kurşuna dizdik. Onlara devrimin acımasız olduğunu göstermek için hiç tutsak kabul etmedik."Bazı tarihçiler bu mektubun asla var olmadığına inanıyorlar. Çünkü isyan hala devam ediyordu ve mektup yazıldığı zaman Westerman'ın kuvvetleri tarafından birkaç bin canlı Vendée'li esir olarak tutuluyordu. Sivillerin öldürülmesi, Komite'nin Westermann'a yönelik emirlerinin de açıkça ihlali anlamına gelmekteydi.İsyanın bastırılmasından sonra Paris'e çağrıldı. Georges Danton ve Jirondenler'in devrilmesini müteakip tutuklandı ve giyotin ile idam edildi.
François Kamano

François Kamano (d. 1 Mayıs 1996), Gineli futbolcudur. Forvet pozisyonunda oynamaktadır. Şu anda Rossiyskaya Premyer-Liga ekiplerinden Lokomotiv Moskova'da forma giymektedir.Futbol kariyerine Satellite FC altyapısında başlamıştır. AIK, Villarreal ve Stade Rennais kulüplerinde denendikten sonra, Temmuz 2014'te Fransa'nın SC Bastia kulübü ile sözleşme imzalamıştır.
François Lamy

Öğretmenlik yapmış, Sosyalist Parti'de görevler almış, Teknik Eğitimden sorumlu Devlet Sekreteri Robert Chapuis'nin 1991'e dek kabine şefi, 1991-1992 yıllarında Meclis Kanunlar Komisyonu Başkanı Gérard Gouzes'in asistanı ve 1992'de Parlamento ile İlişkilerden sorumlu Devlet Sekreteri Martin Malvy'nin teknik danışmanı olmuştur. 1983 yılında Palaiseau belediye başkan yardımcısı olmuştur. 1992 yılında Île-de-France bölgesel konseyi üyesi seçilmiştir. 1997 yılından itibaren Essonne milletvekilidir. 2001 yılında Palaiseau belediye başkanı seçilmiştir. 2000-2007 yıllarında Sosyalist Parti'nin Ulusal Bürosu'nda görevler üstlenmiş, Martine Aubry tarafından kurulan bir siyasi düşünce grubu olan "Réformer" kulübünün başkanlığını yapmış, 2008'deki Reims Kongresi'nde birinci sekreterlik için Martine Aubry'yi desteklemiş ve bu süreçten itibaren Aubry'nin sağ kolu olmuş ve Aralık 2008'de de siyasi danışmanı olmuştur. 2012 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimleri öncesinde Sosyalist Parti'nin önseçim sürecinde Aubry'nin kampanya direktörü olmuştur. François Hollande'ın cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından Jean-Marc Ayrault başbakanlığında kurulan hükûmetlerde Şehir Bakanı olarak yer almış ve 1. Manuel Valls Hükümeti'nde yer almamış, 2. Manuel Valls Hükümeti'nde ise kendisine bakanlık önerilmesine karşın yeni hükûmette yer almayı reddetmiştir. Martine Aubry'ye yakınlığıyla bilinmektedir.16 Mayıs 2012 - 31 Mart 2014 : Konut ve Toprakların Eşitliği Bakanı nezdinde, Şehirden sorumlu Bakan
François Lecointre (asker)

François Lecointre (d. 6 Şubat 1962, Cherbourg (Manche)) 20 Temmuz 2017 - 21 Temmuz 2021 tarihlerinde Fransa Genelkurmay Başkanı olmuştur.Askeri eğitiminden sonra deniz kuvvetlerinde görev yapmaya başlamış, Birinci Körfez Savaşı, Somali İç Savaşı ve Cibuti'deki İskoutir Operasyonu'na askeri birlik içinde dahil olmuştur. 1994'te Ruanda Soykırımı sonrası Turkuvaz Operasyonu'nda da yer almıştır. Bosna Savaşı sırasında Birleşmiş Milletler Koruma Gücü'nde yer alan Fransız birliğinin içerisinde yer almıştır. Fildişi Sahili'ndeki askeri-siyasi kriz nedeniyle Licorne Operasyonu'nda yer almıştır. 2013 yılında Avrupa Birliği'nin Mali'deki eğitim misyonunda görev yapmış, aynı yıl Kara Kuvvetleri'ne dahil olmuştur. Eylül 2016-Temmuz 2017 tarihlerinde Başbakanlar Manuel Valls, Bernard Cazeneuve ve Édouard Philippe'in askeri kabine şefi olmuş, Pierre de Villiers'nin Genelkurmay Başkanlığından istifa etmesi ardından bu göreve getirilmiştir. 1 Şubat 2023 tarihi itibarıyla Légion d'honneur büyük şansölyesidir. Dindar bir Katolik olup, evli ve 4 kız babasıdır.
François Logerot

1962'de Ulusal İdare Okulu'nu bitirmiş aynı yıl Sayıştay denetçisi olmuştur. 1964-1970 yıllarında Fos Körfezi Planlaması Bakanlıklararası Çalışma Grubu sekreterliği görevinde bulunmuş, 1968'de Sayıştay tetkik hakimliğine yükselmiş, 1969'da Ticaret Filosu genel sekreter yardımcısı olmuş, 1974'te ise Ticaret Filosu genel sekreterliğinde Deniz İnsanları idare müdürlüğü görevini üstlenmiştir. 1978'de Sayıştay'a dönerek, 1979-1982 yılları arasında Sayıştay genel sekreter yardımcısı, 1982-1987 yılları arasında ise genel sekreteri olarak görev yapmıştır. 1986'da Sayıştay üyeliğine yükseltilmiş, 1997-2001 yılları arasında Sayıştay birinci daire başkanlığı, 2001-2004 yılları arasında ise Sayıştay birinci başkanlığı görevlerinde bulunmuştur. 2005-2020 yıllarında Siyasilerin Finansmanları ve Kampanya Hesapları Ulusal Komisyonu Başkanı olarak görev üstlenmiştir.
François Loncle

Paris'te Gazetecilik eğitimi görmüştür. Evli ve 3 çocuk babasıdır. Gazetecilik çalışmalarından sonra 70'li yıllarda Sol Radikaller Hareketi'nde yer almış, eski Eure milletvekili Pierre Mendès France ile karşılaşmasında, Mendès France kendisinden Eure 4. seçim çevresinden milletvekili adayı olmasını ve sağdan o seçim çevresini geri almasını istemiştir. Loncle 1981 seçimlerinde milletvekili seçilmiş ve ardından Sosyalist Parti'ye üye olmuştur. 1986 ve 1988 seçimlerinde milletvekili seçilmiş, 1993'te solun ağır yenilgi aldığı seçimlerde kendisi de milletvekilliğini kaybetmiş, 1997'den itibaren tekrar milletvekili olmuştur. Pierre Bérégovoy Hükümeti'nde görev almıştır. 2000-2002 yıllarında Meclis Dışişleri Komisyonu başkanlığı görevinde bulunmuştur. 2002-2007 yılları arasında Fransa-Slovakya Parlamentolararası Dostluk Grubu başkanlığı yapmış, 2007 itibarıyla de Fransa-Burkina Faso Parlamentolararası Dostluk Grubu başkanıdır. Ayrıca Fransa-Türkiye Parlamentolararası Dostluk Grubu üyesidir.
François Lonsény Fall

Konakri Üniversitesi'nde hukuk eğitimini 1976'da tamamlamıştır. 1977-1979 yılları arasında aynı üniversitede ders vermiştir. 1979 yılında diplomasi kariyerine başlamış, Paris, New York, Lagos ve Kahire'deki temsilciliklerde görev yapmış, 1996-2000 yıllarında Dışişleri Bakanlığı Hukuk ve Konsolosluk İşleri Müdürü olmuştur. 2000-2002 yılları arasında Birleşmiş Milletler Daimi Temsilcisi ve aynı yıllarda BM Irk Ayrımcılığının Ortadan Kaldırılması Komitesi üyesi olarak görev yapmıştır. 2002-2004 yıllarında Gine dışişleri bakanlığı görevini yürütmüştür. 23 Şubat 2004'te başbakan olarak atanmış ancak dönemin cumhurbaşkanı Lansana Conté ile ters düşerek 2 ay sonra 30 Nisan 2004'te görevinden istifa etmiştir. BM Genel Sekreteri Kofi Annan'ın 2005 yılında Somali Özel Temsilcisi olarak görevlendirilmiştir. 2010 yılında cumhurbaşkanlığına aday olmuş ancak az oy alınca Alpha Condé'yi desteklemiş Condé'nin cumhurbaşkanı olmasıyla beraber Aralık 2010 - Ekim 2012 tarihleri arasında cumhurbaşkanlığı genel sekreteri ve Ekim 2012 - Ocak 2016 tarihlerinde dışişlerinden sorumlu devlet bakanlığı görevinde bulunmuştur. Ocak 2016'da Güney Sudan Barış Anlaşmasını Ortak İzleme ve Değerlendirme Komisyonu başkan yardımcısı olmuştur. Şubat 2017'den Ocak 2022'ye dek BM Genel Sekreteri António Guterres'in Orta Afrika Özel Temsilcisi olarak görev üstlenmiş (Kasım 2016'dan itibaren vekaleten yürütmeye başlamış) ve ayrıca BM Orta Afrika Bölge Ofisi'nin başına atanmıştır.
François Loos

1992 yılında Alsace Bölgesel Konseyi üyesi seçilmiş, 1993-2011 yılları arasında milletvekilliği, 1999-2003 yıllarında Radikal Parti Genel Başkanlığı görevinde bulunmuştur. 2002-2007 yıllarında Jean-Pierre Raffarin ve Dominique de Villepin Hükûmetlerinde çeşitli bakanlıklarda bulunmuştur. 21 Aralık 2011-11 Şubat 2013 tarihleri arasında Enerji Kontrolü ve Çevre Ajansı Başkanı olmuştur.7 Mayıs 2002 - 17 Haziran 2002 : Gençlik, Milli Eğitim ve Araştırma Bakanı nezdinde, Yükseköğretim ve Araştırma Bakanı
François Luchaire

François Luchaire (d. 1 Ocak 1919, La Rochelle - ö. 7 Ağustos 2009, Paris) Fransız akademisyen, Anayasa Hukuku uzmanı.Fransız Direnişi'nde yer almış, Fransa'nın kurtuluşundan sonra hukuk eğitimini tamamlamış ve 1949'da Nancy Üniversitesi'nde kamu hukuku dersleri vermeye başlamıştır. 1951'de Denizaşırı İller Bakanı Louis Jacquinot'nun danışmanlığına getirilmiş, 1957-1958 yıllarında Başbakan danışmanı olarak görev yapmıştır. 1958 Anayasası'nın yazılışı çalışmalarında danışma komitesi üyesi olarak yer almıştır. 1960-1964 yıllarında Fransız Yüksek Denizaşırı İller Çalışmalar Kurumu Başkanı olarak görev yapmış, 1965 yılında Senato Başkanı Gaston Monnerville tarafından Fransa Anayasa Konseyi üyeliğine atanmış ve 1974'te görev süresi doluncaya dek bu görevi sürdürmüştür. Anayasa Konseyi'nin Örgütlenme Özgürlüğü Kararını aldığı 16 Temmuz 1971 tarihli oturumda da bulunmuştur.1970'te Paris 1 Üniversitesi'nin (Panthéon-Sorbonne) kuruluşunda yer almış ve kuruluşundan 1976'ya dek üniversitenin rektörlüğünü de üstlenmiştir. İnanmış bir Avrupa taraftarı olarak, 1974-1979 yılları arasında Avrupalı Rektörler Konferansı başkan yardımcılığı görevinde de bulunmuştur.Siyasi alanda ise, 1972'de Sol Radikaller Hareketi'nin (MRG) kuruluşunda yer almıştır. Bu parti daha sonra Radikal Sol Parti adını almıştır ve François Luchaire de partinin onursal başkan yardımcıları arasında yer almıştır. 1974'te ise sosyalist François Mitterrand cumhurbaşkanlığı adaylığını destekleme komitesi başkanı olmuştur.1982'den itibaren Solun hizmetinde yer alarak idari ve siyasi görevler almıştır. Başbakan Pierre Mauroy tarafından kamu hizmetleri ve serbest meslekler arasındaki ilişkilere dair araştırma yapmak amacıyla görevlendirilmiştir. 1983 yılında Serbest Mesleklerden sorumlu Bakanlıklararası Delege olarak atanmış ve bu görevinden 1986 yılında, Anayasa Konseyi başkanı Robert Badinter'in danışmanı olmak amacıyla, istifa etmiştir. 1984-1989 yıllarında Ekonomik ve Sosyal Konsey üyeliği, 1989-1993 yıllarında Ulusal Kamu Kurumlarında Bilimsel, Mesleki ve Kültürel Karakter Değerlendirme Komitesi Başkanlığı yapmıştır. 1984'te iki yıllığına Lahey Adalet Divanı yargıcı (ad hoc) olmuş, Eylül 1984'te Tunus'taki Uluslararası Anayasa Hukuku Akademisi'ni kuran isimler arasında yer almış, bu akademinin kuruluşundan 1996'ya dek başkanlığını 1996'dan ölünceye dek ise onursal başkanlığını yapmıştır. 1989'da 4 yıllığına Olağanüstü hizmetteki Danıştay üyesi olarak Danıştay'a atanmıştır. 1992'de Anayasa değişikliği amacıyla geçici bir süreliğine oluşturulan Georges Vedel danışma komitesi üyeliğine François Mitterrand tarafından atanmıştır.Daha sonra bütün siyasi ve idari kariyerini sonlandırarak anayasa hukuku alanına odaklanmış, 1993'te dahil olduğu Andorra Anayasa Mahkemesi'nin 1996'da başkanı olmuş ve bir yıl kadar bu görevi sürdürmüştür. Son olarak 2002'de Fransa cumhurbaşkanının cezai statüsüne dair reform ile alakalı kurulan Pierre Avril başkanlığındaki komisyonun üyesi olmuştur.
François Léotard

Korsikalı bir anne ve monarşist, Fransız Edebiyatı tutkunu bir babanın yedi çocuğundan biri olarak Cannes'da dünyaya gelmiştir. 1961-1962 yıllarında Cezayir Savaşı'na karşı Birleşik Sosyalist Parti üyesi olarak mücadelede bulunmuş, ardından dini eğitim ve hukuk eğitimi alıp Ulusal İdare Okulu'ndan mezun olmuştur. İçişleri Bakanlığı ve çeşitli valiliklerde üst düzey memur olarak çalışmış ardından 1977 yılında belediye başkanı, 1978 yılında milletvekili olmuştur. Fransız Demokrasisi için Birlik'e (UDF) bağlı olan Cumhuriyetçi Parti'de yer almış, 1986 yılında yapılan milletvekili seçimlerini sağın kazanması sonucunda başbakanlık olmazsa savunma bakanlığını arzulamış ancak Jacques Chirac'ın başbakan olduğu hükûmette Mitterrand'ın vetosuyla savunma bakanlığına getirilememiş ve Kültür ve İletişim Bakanı olmuş, 1988 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Raymond Barre'ın adaylığını desteklemiş, 25 Eylül 1989'da UDF grup başkanlığına aday olmuş ancak 45'e karşı 41 oyla kaybetmiştir başkanlığı, 1993 milletvekili seçimleri sonucunda 1993-1995 yılları arasında Devlet Bakanı, Savunma Bakanı olmuş bu dönemde Fransa eski Yugoslavya topraklarında barış gücü askerleri bulundurmuş, Turkuvaz Operasyonu'nu organize ederek NATO ordularıyla Ruanda'ya müdahale etmiştir soykırımın sonunda. 1995 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Édouard Balladur'ı desteklemiş ve Chirac'ın cumhurbaşkanı seçilmesiyle yeni hükûmette yer almamıştır. 1988-1990 ve 1995-1997 yılları arasında Cumhuriyetçi Parti genel başkanlığı ve 1996-1998 yıllarında da UDF genel başkanlığı görevinde bulunmuştur. Kendisinin bölgesel seçimlerde Front National ile ittifak yapmaya karşı çıkması sonucu partiden kopanlar Liberal Demokrasi grubunu kurmuş ve kendisi UDF genel başkanlığından istifa etmiştir. 2001-2003 yılları arasında Maliye Başmüfettişliği yapmıştır. 2007 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ikinci turunda Nicolas Sarkozy'yi desteklemiştir.
François M'Pelé

Millî formayla şampiyonluk kazandığı 1972 Afrika Uluslar Kupası'nda 2 gol kaydeden M'Pelé, 1974 Afrika Uluslar Kupası'nda ise bir gol kaydetti.2006 yılında Afrika Futbol Konfederasyonu tarafından "Son 50 Yılın En İyi 200 Afrikalı Futbolcusu" arasında gösterildi.
François Marc

Ekonomi ve idare alanında doktora yapmış ayrıca işletme bilimleri alanında devlet doktorası sahibidir. Bretagne-Occidentale Üniversitesi'nde işletme bilimleri profesörü olmuş ve 1986-1989 yılları arasında Brest İktisadi Bilimler ve Hukuk Fakültesi dekanı olarak görev yapmıştır. 1983-2001 yılları arasında La Roche-Maurice belediye başkanı, 1988-2015 yılları arasında Finistère genel konseyi üyesi ve 1998-2015 yıllarında genel konsey başkan yardımcısı, 1995-1998 yılları arasında Pays de Landerneau-Daoulas komünler topluluğunun ilk başkanı olmuştur. 1998 yılında senatör seçilmiştir. 2011 sosyalistlerin cumhurbaşkanı adayı önseçiminde François Hollande'ı desteklemiş, Hollande'ın 2012 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimi kampanya ekibinde "Maliye, Bütçe ve Vergi" biriminde görev yapmıştır. 2012-2014 yıllarında Senato Maliye Komisyonu Genel Raportörü olmuştur. Haziran 2015'e dek Mevduat ve Sevkiyat Fonu Denetleme Kurulu üyeliği görevinde bulunmuştur. 2017 yılında senatörlük görevinden istifa etmiştir.15 Mart 2006 - 1 Ekim 2008 / 17 Şubat 2009 - 17 Şubat 2014 : Stratejik Analiz Merkezi yürütme kurulu asıl üyesi
François Martin

François Martin, (1634–31 Aralık 1706) Fransa'nın Hindistan'daki Pondicherry bölgesinin ilk genel valisiydi. 1673 yılında, Bijapur sultanı altındaki Valokondapuranam valisi Sher Khan Lodi, Masulipatnam'ın yöneticisi Francois Martin'e bir yerleşim yeri verdi. 1674'te Fransız Hindistan'ın gelecekteki başkenti Pondicherry'yi kurdu. Puducherry'nin babası olarak bilinir.
François Mauriac

Fransız edebiyatında iki dünya savaşı arasında etkili olan "sol Katolik" (renouveau Catholique) akımın temsilcileri arasında kabul edilir. 1952'de edebiyat dalında Nobel'e layık görüldü. Bu ödülün verildiği on üçü'den sekizinci Fransız yazar oldu. Oğlu Claude Mauriac da yazarlık yapmıştır.François Charles Mauriac Fransa, Bordeaux'da doğdu. Bordeaux Üniversitesi'nde edebiyat okudu, 1905'te mezun oldu, ardından École nationale des chartes'ta lisansüstü eğitime hazırlanmak için Paris'e taşındı.Eski bir Fransız Eylem Hareketi (Action française) destekçisi, İspanya İç Savaşı sırasında sola döndü ve Katolik Kilisesi'ni Francisco Franco'ya verdiği destek için eleştirdi. Fransa'nın İkinci Dünya Savaşı sırasında Eksen'e düşmesinden sonra, kısa bir süre için Mareşal Pétain'in işbirlikçi rejimini destekledi, ancak Aralık 1941'de Fransız Direniş'e katıldı.Mauriac, Fransa'nın Kurtuluşunun hemen ardından Albert Camus ile sert bir anlaşmazlık yaşadı. O sıralarda Camus, Combat gazetesi'nin editörlüğünü yapıyordu (bundan sonra 1947'ye kadar günlük olarak yayımlandı), Mauriac ise Le Figaro gazetesi için bir köşe yazısı yazdı. Camus, yeni kurtarılan Fransa'nın tüm Nazi işbirlikçi unsurlarını temizlemesi gerektiğini söyledi, ancak Mauriac bu tür anlaşmazlıkların ulusal uzlaşmanın çıkarları için bir kenara bırakılması gerektiği konusunda uyardı. Mauriac ayrıca, Kurtuluş'un duygusal kargaşası göz önüne alındığında adaletin tarafsız veya tarafsız olacağından da şüpheliydi. Robert Brasillach tarafından şiddetle eleştirilmesine rağmen, idamına karşı kampanya yürüttü.Mauriac ayrıca, Les Clés de saint Pierre (1953) gibi kitaplarda Vatikan'ı eleştiren Roger Peyrefitte ile kamuoyunda acı bir tartışma yaşadı. Mauriac, Peyrefitte'in kitaplarının reklamlarını yayınlamayı bırakmazlarsa o sırada çalıştığı gazeteden (L'Express) istifa etmekle tehdit etti. Tartışma, Peyrefitte'in Les Amitiés Particulières'inin film uyarlamasının yayınlanmasıyla daha da şiddetlendi ve Peyrefitte'in Mauriac'ı eşcinsel eğilimlerle suçladığı ve ona bir Tartuffe, ikiyüzlü dediği sert bir açık mektupla sonuçlandı.Mauriac, Vietnam'daki Fransız yönetimine karşıydı ve Fransız ordusunun Cezayir'de işkence yapmasını şiddetle kınadı.1952'de "romanlarında sahip olduğu derin manevi içgörü ve sanatsal yoğunluğun insan hayatının dramasına nüfuz etmesi nedeniyle" Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazandı. 1958'de Légion d'honneur Büyük Haçı ile ödüllendirildi. Bir dizi kişisel anı ve Charles de Gaulle'ün biyografisini yayınladı. Mauriac'ın tüm eserleri 1950 ile 1956 arasında on iki cilt olarak yayınlandı. Elie Wiesel'i Holokost sırasında bir Yahudi olarak deneyimlerini yazmaya teşvik etti ve Elie Wiesel'in Night adlı kitabına önsöz yazdı.Yazar Claude Mauriac'ın babası ve Fransız yönetmen Jean-Luc Godard ile çalışan ve onunla evlenen Fransız aktris ve yazar Anne Wiazemsky'nin dedesiydi.François Mauriac 1 Eylül 1970 tarihinde Paris'te öldü ve Cimetière de Vemars, Val d'Oise, Fransa'ya defnedildi.
François Missoffe

François Missoffe (d. 13 Ekim 1919, Toulon - ö. 28 Ağustos 2003, Rouen), Fransız siyasetçi ve diplomat.Londra'daki Özgür Fransa Hareketi'nde 1940'tan itibaren görev almıştır. Charles de Gaulle tarafından 1947'de kurulmuş olan Fransız Halkının Birliği (RPF) adlı siyasi partiye 1949'da katılmıştır. 1958'de milletvekili seçilmiş, Michel Debré ve Georges Pompidou Hükûmetleri'nde görev almıştır. 1964-1966 yıllarında Japonya büyükelçiliği görevinde bulunmuştur. 1966-1968 yıllarında ise gençlik ve spor bakanı olmuştur. 1973 yılı sonunda Dışişleri Bakanınca geçici bir süreliğine yetkilendirilmiş ancak görevi uzayınca milletvekilliği görevinden ayrılmış ve yerine yedeği olan eşi geçmiştir. Hélène Missoffe ile evli olup eski turizm bakanı Françoise de Panafieu'nün de dahil olduğu 8 çocuk babasıdır. Ayrıca Jean François-Poncet'nin bacanağıdır.
François Modesto

François Modesto (d. 19 Ağustos 1978), Fransız futbolcudur. Ligue 1 ekiplerinden SC Bastia'da oynamaktadır.
François Molins

François Molins (d. 26 Ağustos 1953, Banyuls-dels-Aspres (Pyrénées-Orientales)) Fransa Yargıtay Başsavcısı.Hukuk eğitimi almış ve Yüksek Yargı Okulu'nu bitirmiştir. Ardından çeşitli yerlerde savcılık görevinde bulunmuştur. Adalet Bakanlığı Af ve Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nde daire başkanlığı yapmış, 2004-2009 yıllarında Bobigny Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde başsavcılık yapmış, 2009-2011 yılları arasında Adalet Bakanları Michèle Alliot-Marie ve Michel Mercier'nin kabine direktörü olarak görev almıştır. 2011 yılı itibarıyla Paris Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde başsavcı olarak görev yapmış, 2018 yılında Yargıtay Başsavcısı olarak atanmış 2023 yılında yaş haddinden emekli olmuştur.Paris Başsavcısı iken sosyalist bakan Jérôme Cahuzac hakkında vergi kaçakçılığı nedeniyle soruşturma başlatmış, Bygmalion Davası olarak da bilinen Nicolas Sarkozy'nin cumhurbaşkanlığı seçim kampanyasının finansmanına dair soruşturmayı başlatmıştır.Toulouse ve Montauban'da terörist Mohammed Merah tarafından yapılan cinayetleri araştırmaklar görevlendirilmiş, 9 Ocak 2013'te öldürülen 3 PKK'lı kadına dair soruşturma açmış, Charlie Hebdo saldırısı ve 2015 Paris saldırıları ile ilgili soruşturma başlatmıştır.Basın tarafından « super-proc » (süper savcı) çevresi tarafından ise « grand procureur » (büyük savcı) ya da « grand professionnel » (büyük profesyonel) olarak nitelendirilmiştir.
François Moubandje

François Moubandje (d. 21 Haziran 1990), İsviçreli millî futbolcudur. Challenge League ekiplerinden Sion'da forma giymektedir.
François N'Doumbé

François N'Doumbé Léa (d. 30 Ocak 1954), defans pozisyonunda görev yapmış Kamerunlu millî futbolcu ve teknik direktördür.
François Ngeze

François Ngeze (d. 1953  ), Burundili asker ve siyasetçi. Ngeze, Afrika ülkesi Burundi'de 1993 yılında çok kısa bir süre devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.Ülkenin demokratik seçimlere makama seçilen ilk devlet başkanı olan Hutu kökenli Melchior Ndadaye'ye karşı Tutsi kökenli ordu mensuplarının gerçekleştirdiği darbe neticesinde görevine son verilen ve bu süreçte öldürülen Ndadaye'nin yerine oluşturulan komitenin başına aynı zamanda Union for National Progress partisinin mensubu olan Hutu kökenli Ngeze getirilmiş ve 21 Ekim 1993 tarihinde devlet başkanı olarak açıklanmıştır.Pierre Buyoya döneminde içişleri bakanı olarak görev yapan Ngeze, Buyoya'nın ilk demokratik seçimlerde Ndadaye'ye karşı kaybetmesi neticesinde görevinden ayrılmıştı.Ordu birliklerinin gerçekleştirdiği darbenin genel olarak ülkede karşılık bulmaması neticesinde oluşturulan komite lav edilmiş, Ngeze görevinden ayrılmak zorunda kalmıştır. Bu gelişmeler neticesinde Ndadaye döneminde başbakan olarak görev alan Sylvie Kinigi devlet başkanlığı görevini üstlenmiştir.
François Nicoullaud

François Nicoullaud (d. 24 Temmuz 1940, Port Tevfik, Mısır - ö. 20 Mart 2021, Paris) Fransız diplomat.Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nü 1961 yılında bitirmiş, 1964 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girmiş, 1973 yılında Ulusal İdare Okulu'nu bitirmiştir. 1986-1988 yıllarında Mumbai Başkonsolosu, 1988-1991 yıllarında İçişleri Bakanı Pierre Joxe'un diplomatik danışmanı, 1991-1993 yıllarında ise Savunma Bakanı Pierre Joxe'un kabine direktörü olmuş, 1993-1997 yıllarında Macaristan Büyükelçisi, 1998-2000 yıllarında Yurtdışında Fransızca Eğitim Ajansı Başkanı, 2001-2005 yıllarında ise İran Büyükelçisi olmuştur.Örgütlü ve sendikal yaşama angaje birisi olarak Dışişleri Bakanlığı'nda Fransız Demokratik İş Konfederasyonu (CFDT) Dışişleri Bakanlığı sendikası'nın kurucuları arasında yer almıştır. 2005-2009 yıllarında Français du Monde-ADFE (Yeryüzündeki Fransızlar-Yurt dışındaki Fransızlar Demokratik Derneği) adlı sol çizgideki derneğin başkanlığını yaparak 2005-2013 yılları arasında Yurt dışı Fransızlar Meclisi'nde Dışişleri Bakanlığı tarafından atanmış üye olarak görev yapmıştır.
François Omam-Biyik

François Omam-Biyik (d. 21 Mayıs 1966, Sakbayenne), forvet mevkiinde oynayan Kamerunlu eski futbolcudur.Omam Bıyık'ın Fransız vatandaşlığı da vardır. Kamerun millî futbol takımının 1990'lardaki en önemli futbolcularından biridir. 1990, 1994 ve 1998'de olmak üzere üç kez ilk kez FIFA Dünya Kupası'nda oynamıştır. 63 kez millî formayı giyen oyuncu 1990 FIFA Dünya Kupası'nın ilk golünü Arjantin'e karşı atmıştır. Bu maçta kafayla attığı gol Afrika futbolunun en önemli anlarından biri olmuştur.2006 yılında Afrika Futbol Konfederasyonu tarafından "Son 50 Yılın En İyi 200 Afrikalı Futbolcusu" arasında gösterildi.
François Ozon

François Ozon (d. 15 Kasım 1967), Fransız film yönetmeni ve senaristtir. Kadınları konu alan psikolojik gerilim filmleri vardır.Paris'te doğdu. Fransız Film Okulu La Femis'te okudu. Bu yıllarda iki kısa filmi çekti. Satirik etkisi görülen ilk filmi, 1988 çıkışlı Sitcomdur. 8 Femmes (8 Kadın), bir cinayet hikâyesini anlatan bir müzikaldir. 2003 yılında yaptığı Swimming Pool (Havuz) filminde, iki kadının hikâyesi anlatılır ve kadınlar cinselliklerini keşfeder.2005'te 5x2yi 2007'de Angel filmini yaptı. İlk kez Toronto Film Festivali'nde prömiyerini yaptığı filmiyse Le Refuge (Göçmen) filmi oldu. Jeune et Jolie (Genç ve Güzel) ile Cannes Film Festivali'nde en iyi film ödülünü aldı. 2013 Avrupa Film Ödülleri'nde Dans la Maison (Evde) filmiyle en iyi sahne yazarı seçildi. Bu filmle bunun dışında 12 ödüle daha layık görüldü. 2020 yılında son filmi çıktı. Eté 85 (85 Yazı) adlı Film eşcinsel bir çocuğun ilk aşkını konu almaktadır.
François Parfaict

François Parfaict (d. 10 Mayıs 1698, Paris - ö. 25 Ekim 1753), Fransız tiyatro tarihçisidir. Kardeşi Claude Parfaict (1701-1777), aynı zamanda tiyatro tarihçisidir.1724 - Le Dénouement imprévu (Beklenmedik sonuç), türü komedi, Pierre de Marivaux ile birlikte yazmıştır. 17241724 - La Fausse suivant ou le Fourbe puni (Sonraki Yanlış veya Cezalandırılmış Boynuz), türü komedi eserini yazmıştır.1730 - Notes de l’édition des Bains des Thermopyles par Mlle Scudéry, (Bayan Scudéry'nin Thermopylae Hamamları baskısının notları)1735 - Agenda historique et chronologique des théâtres de Paris pour l’année (Paris Tiyatroları'nın yıl için tarihi ve kronolojik gündemi)1734-1749 - Histoire générale du Théâtre français depuis son origine jusqu’à présent (Fransız tiyatrosunun kökeninden günümüze genel tarihi), kardeşi Claude ile birlikte 15 ciltlik kitap yavaş yavaş basılmıştır. İlk ciltlerin başlıkları 1745'te yeniden yapıldı veya yeniden basılmıştır. Moreri 1759'da esere yanlış bir şekilde 18 cilt vermektedir. En son basılacak olan onbeşinci, 1721 yılıyla sona ermiştir. Bu muazzam bir araştırmanın sonucudur ve yine de arzulanan çok şey bırakmıştır. Leduchat (Ducatiana, (s. 175-6), Parfaict kardeşlerin alıntılarında doğru olmadığına inanmak için bir neden veren bir örnek sunmaktadır.1743 - Mémoires pour servir à l’histoire des spectacles de la Foire par un acteur forain, with the same (Bir fuar alanı aktörünün Fuar gösterilerinin tarihine hizmet edecek anılar, aynı)1753 - Histoire de l’ancien théâtre Italien, depuis son origine jusqu’à sa suppression en l’année 1697 (Eski İtalyan tiyatrosunun tarihi, kökeninden 1697 yılında bastırılmasına kadar)Panurge, trois eylemlerinde bale komique, 1803, in-8 °(Editör Jacques-Julien-Moutonnet Clairfons idi, Étienne Morel de Chédeville'e karşı bir önsöz ve küçük bir yazı eklemiştir.1753 - François Parfaict ayrıca görünmeyen Histoire de l'Opéra için bir el yazması ve Atrée adlı bir lirik trajedi bırakmıştır. Œuvres de Boindin' i yayımlamıştır.Dictionnaire des Théâtres de Paris (Paris Tiyatroları Sözlüğü)Bu çalışma belirli bir Abguebre tarafından tamamlandı ve yayınlanmıştır. Bu çok büyük bir bilgi deposudur, ancak Léris'in Diksiyonnaire'inden daha az doğru ve daha az metodiktir, ancak sadece bir hacme sahiptir. Voltaire, Parfaict kardeşlerin Diksiyon'unda onun hakkında makaleyi kendisi yazmıştır. Yedinci cilt 20 Ağustos 1755'e ulaşılamamaktadır.
François Patriat

François Patriat (d. 21 Mart 1943, Semur-en-Auxois (Côte-d'Or)) Fransız sosyalist siyasetçi, eski bakan.Veterinerlik yapmış, Michel Rocard'ın başkanlığındaki Birleşik Sosyalist Parti'de siyasete başlamış ve 1974 yılında Michel Rocard ile beraber Sosyalist Parti'ye katılmıştır. 1981 yılında Sosyalist Parti'nin Sol Radikaller Hareketi (MRG) adayını desteklemesi üzerine muhalif sosyalist aday olarak seçime katılmış ve milletvekili seçilmiş ve Sosyalist Parti'den ihrac edilmiş ve bağımsız olarak mecliste yer almış daha sonra Sosyalistlerin meclisteki grubuna dahil olmuş ve daha sonra tekrar partiye girebilmiştir. 1986'dan itibaren Sosyalistlerin adayı olarak seçimlere katılmış ve 2002'ye değin yapılan (1993 seçimleri hariç) bütün seçimlerde milletvekilliğini kazanmıştır. 2000-2002 yıllarında KOBİ ve Ticaretten sorumlu Devlet Sekreteri olmuş, 2002 yılında kısa bir süreliğine de Tarım Bakanlığı yapmıştır. 2004 yılı itibarıyla Burgonya bölgesel konseyi başkanıdır. 2008 yılından bu yana da senatör olarak görev yapmaktadır. 2017 Fransa cumhurbaşkanlığı seçiminde Emmanuel Macron'u desteklemiş ve Sosyalist Parti'den ayrılarak En Marche ! hareketine dahil olmuştur.18 Ekim 2000 - 25 Şubat 2002 : Maliye, Ekonomi ve Sanayi Bakanı nezdinde, Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeler, Ticaret, Zanaat ve Tüketimden sorumlu Devlet Sekreteri
François Pierre-Alype

François Pierre-Alype (11 Nisan 1886 - 5 Şubat 1956), sömürge yönetiminde görev yapan, daha sonra vali olan bir Fransız devlet memuru ve devlet adamıydı.Pierre-Alype, 1881'den 1898'e kadar Hindistan'daki Fransız Yerleşimleri yardımcısı olan Louis Pierre-Alype'nin (1846-1906) yeğeniydi.1906'da sömürge yönetimine, Réunion valisinin kurmay başkanı, ardından 1908'de Fransız Batı Afrikası'ndaki (AOF) yerli işlerinden sorumlu katip olarak katıldı. Daha sonra Georges Boussenot ile birlikte 1915'e kadar La Presse coloniale dergisinin editörlüğünü yaptı. 1914-1916 yılları arasında Devlet Güzel Sanatlar Müsteşarlığı kurmay başkan yardımcılığını yaptı. 1916-17'de koloniler bakanının kurmay başkan yardımcısı, ardından 1918'de Batı Afrika Cumhuriyeti'nin komiser yardımcısıydı.Etiyopya'nın eski büyükelçisi Léonce Lagarde ile yakınlaştı ve La Baule, Brittany'deki evinde kabul edildi. 1922'de Pierre-Alype, Franco-Abyssinian Syndicate'in Etiyopya'daki resmi bir misyonuna başkanlık etti ve 1923'te Fransa'ya dönüşünde, Etiyopya'nın Milletler Cemiyeti üyeliğini desteklemekten sorumlu Fransız ekibinde yer aldı. 1924'te geleceğin imparatoru Haile Selassie'nin Fransa ziyaretini organize etti.Daha sonra Levant Yüksek Komiserliğinin Paris'teki delegesi oldu. 9 Şubat'tan 28 Nisan 1926'ya kadar, Henry de Jouvenel tarafından kurulan bir sivil triumvirlik içinde Suriye Devleti'nin liderliğini geçici olarak Şam'dan devraldı. Bu döneme Dürzilerin Fransız mandasına karşı bir ayaklanması damgasını vurdu.Daha sonra Koloniler Yüksek Konseyine atandı ve ayrıca 1931'deki sömürge sergisi için komisyon üyesi olarak görev yaptı. Ocak 1933'te Çalışma ve Sosyal Refah Bakanı Albert Dalimier'in kabine müdürü olarak görev yaptı. Daha sonra, Etiyopya'nın İtalyanlar tarafından işgal edildiği 15 Haziran 1937'den 30 Mayıs 1938'e Fransız Somaliland valisi, ardından 29 Kasım 1938'den 21 Şubat 1940'a kadar Guadeloupe valisi oldu.Pierre-Alype, içişleri bakanı olan eski Koloniler Bakanı Albert Sarraut tarafından Fransa'ya çağrıldı. Şubat 1940'ta İkinci Dünya Savaşı'nın başında Charente-Maritime valisi olarak atandı ve orada bir antikomünist olarak ün kazandı. Daha sonra Vichy rejiminin İçişleri Bakanı Adrien Marquet'nin kararıyla Ağustos 1940'tan Mayıs 1942'ye kadar Gironde valisi oldu. Philippe Pétain'in bir takipçisi olan Pierre-Alype; Çingeneler, komünistler ve diğerleri dahil insanları Camp de Mérignac'a göndererek Révolution Nationale'i uyguladı ve onları Gironde'deki Souge kampında idam edilmek üzere Nazi Almanlarına teslim etti.Ancak, savaşın sonunda devrildi ve 21 Ekim 1946'da Bordeaux Adalet Mahkemesi tarafından "savaş zamanlarında yabancı bir güce gönüllü olarak istihbarat sağladığı" gerekçesiyle gıyaben ölüme mahkum edildiği için firar etti. Daha sonra teslim oldu ve Paris, Recherches-Midi'deki Askeri Savcılığa çıkarıldı ve 20 Şubat 1955'te Paris Askeri Mahkemesi tarafından beraat etti.
François Pillet

Pillet, 1975 yılından 2011 yılına kadar etkin olarak avukatlık ve baro yöneticiliği yapmıştır. 17 Aralık 2007 merhum senatör Serge Vinçon'un yerine geçmiş ve 2008 yılında seçilmiştir. 3 Mart 2019'da Senato Başkanı tarafından Anayasa Konseyi üyesi seçilerek görev süresi sona ermiştir. 12 Mart 2019 tarihi itibarıyla Anayasa Konseyi üyesi olarak görev yapmaktadır.
François Péron

François Auguste Péron (22 Ağustos 1775 - 14 Aralık 1810) Fransız doğa bilimci ve kâşif. Avustralya'ya yaptığı geziler ve taksonomik keşifleriyle tanınır.
François Quesnay

François Quesnay (1694-1774), Fransız hekim ve iktisatçı. Fizyokratlar diye bilinen ekonomistlerin önderi.Orta hâlli bir ailenin çocuğu olan François Quesnay, tıp öğrenimini gördükten sonra Mantes'daki Hôtel-Dieu'nün başcerrahı oldu. Cerrah ve doğum uzmanı olarak büyük ün kazandı. 1730'da yazdığı Kan Almanın Etkileri Üstüne Gözlemler adlı yapıtında, o güne kadar bu konuda ileri sürülmüş olan savları çürüttü. 1736'da Hayvansal İktisat Üstüne Fiziksel Deneme adlı kitabını yayınladı. 1737'de Cerrahlık Akademisi'nin sürekli sekreteri, 1749'da Madame de Ponpadour'un, 1752'de de kral XV. Louis 'nin hekimi oldu.Quesnay, Versay şatosunda kendisine ayrılan dairede Diderot, Turgot, Mirabeau markisi, Dupont de nemours, Lemercier de La Riviére gibi iktisat sorunlarıyla ilgilenen ve ileride fizyokrat grubunu oluşturacak olan saray çevresi kişilerini bir araya getirdi.Toplum konusunda genel bir kuram ileri süren ve biri felsefi ("doğal düzen") öbürü iktisadi ("katışıksız ürün") nitelikli iki temel kavrama dayanan fizyokrasinin ya da fizyokratlar okulunun kurucusu Quesnay, öğretisini, Diderot'un Ansiklopedisi'ne yazdığı iki maddeyle ("çiftçi" (1756) ve "tahıl" (1757)) ortaya koydu. 1758'de doğal iktisat yasaları görüşünü biçimlendirdiği temel yapıtı İktisadi Tablo yayınladı.Toplumsal yapıdaki zenginliğin kaynağının yalnızca tarım olduğunu ileri süren Quesnay, serbest mübadeleye ve özellikle tahılların serbest dolaşımına önem verilmesini istemiştir.
François Rabelais

François Rabelais (d. 1483 ile 1494 yılları arasında, Chinon, Fransa - ö. 9 Nisan 1553, Paris), Fransız yazar, doktor, Rönesans düşünürü, keşiş ve Antik Grekçe bilgini. İsminin harflerinin yerini değiştirerek oluşturduğu Alcofribas Nasier mahlası veya Séraphin Calobarsy olarak da tanınır. Tarihsel olarak elimizdeki bilgiler ve eserlerden onun bir fantezi, hiciv, grotesk, müstehcen güldürü ve şarkı yazarı olduğunu biliyoruz. Bir baba ile oğlunun hikâyelerinden oluşan Gargantua ve Pantagruel baş yapıtlarıdır. Rabelais klasik dünya edebiyatının büyük yazarları arasında sayılmakta ve modern Avrupa edebiyatının kurucularından olduğu kabul edilmektedir. Hümanizmin öncülerindendir, Desiderus Erasmus'la çağdaştır. Jean Paul Sartre, Rabelais'nin üslubuna hayranlığını saklamaz ve onun Avrupa düşüncesinin ve Hümanizmin tekamülü açısından önemini Erasmus ile Montaigne arasında köprü olmak derecesinde görür.Bir avukatın oğludur. Fontelay-le-Comte'daki Fransiskan okulunda eğitim gördü ve orada bir rahip oldu. Rabelais burada Yunanca ve Latince öğrendi ve eski eserleri (hümaniteleri) okudu. Ayrıca bilim, filoloji ve hukuk alanında da çalışmalar yaptı ve bu çalışmaları onun,aralarında Guillaume Budé'nin de bulunduğu çağının Hümanistleri tarafından, tanınmasına neden oldu. Çalışmalarının Fransisken Kilisesi tarafından yönlendirilmesi onu bezdirdi ve Papa VII. Clement 'ye bir dilekçe yazarak Fransisken Kilisesinden ayrıldı. Montpellier Üniversitesi'nde tıp öğrenimi gördü. Lyons’a doktor olarak gönderildi. Doktorasını verdiği sıralarda, ünlü eserleri ‘Gargantua’ ile ‘Pantagruel’ yayımlanmıştı.Bu eserleri yüzünden Kilise ve Sorbonne'luların lanetine uğradı, eseri sansürlendi ve toplandı, Rabelais Metz’e kaçtı. Hayatının geri kalan yıllarını Quimper yakınlarında geçirdi. Rabelais, Yunan ve Latin Edebiyatı’nı en ince ayrıntısına kadar bilen, Fransız rönesansının en büyüklerinden sayılır. Coşkun bir yaşama sevgisiyle, öğrenme aşkıyla doludur. Eserlerinde canlı, mizah yüklü bir üslûpla yeni insanı yaratmaya çalışmıştır.Le Cinquiesme Livre (Beşinci kitap. Bu kitabin Rabelais tarafından yazılıp yazilmadığı tartışmalıdır)François Rabelais (çev. Nurullah YILDIZ)  (2018 1. basim) Pantagruel, Hasan Ali Yücel Klasikler Dizisi Istanbul:İş Bankası Kültür Yayınları ISBN 9786052953464François Rabelais (çev. Birsel Uzma)  (2012) Pantagruel, Dünya Edebiyatı Dizisi,  Istanbul:Everest Yayınları  ISBN 9786051415208François Rabelais (çev. Birsel Uzma)  (2011) Gargantua,  Istanbul:Everest Yayınları   ISBN 9789752899179François Rabelais (çev. İsmail Yergüz)  (2010) Gargantua, Ütopya Dizisi  Istanbul:Say Yayınları   ISBN:François Rabelais (çev. Azra Erhat, Sebahhattin Eyüboğlu, Vedat Günyol)  (2006 1. basim) Gargantua, Hasan Ali Yücel Klasikler Dizisi Istanbul:İş Bankası Kültür Yayınları  ISBN:
François Rebsamen

Kamu Hukuku alanında master yapmış olup, Ekonomik Bilimler alanında DESS (Uzmanlık diploması) ve Siyaset Bilimi diploması vardır. 1970'li yıllarda Devrimci Komünist Ligi militanı olarak Pierre Joxe'un yanında yer almıştır. 1984-1986 ile 1988-1991 yılları arasında İçişleri Bakanı Pierre Joxe'un kabine şefi ve 1992-1993 yılları arasında Sosyalist Parti'nin lideri Laurent Fabius'ün yakın çalışma arkadaşı (danışmanlık ve kabine şefi yardımcılığı) olmuştur. Parlamento ile ilişkiler Bakanı Jean-Jack Queyranne'ın teknik danışmanlığını üstlenmiş, 1997 yılında François Hollande Sosyalist Parti'nin 1. sekreteri olmasının ardından Parti'nin 2 numaralı ismi olmuştur. 18 Mart 2001 yılı itibarıyla Dijon Belediye Başkanıdır. 2008-2014 yıllarında Côte-d'Or senatörlüğü yapmıştır. 2011 yılında Jean-Pierre Bel'in Senato Başkanı olması üzerine 1 Ekim 2011'de Senato Sosyalist Grup Başkanı olmuştur. Jean-Marc Ayrault'nun oluşturduğu hükûmette adı İçişleri Bakanlığı için geçmiş olsa da kendisi Dijon Belediye Başkanlığı görevini bırakmamak için hükûmette yer almamıştır. Ancak 1. Manuel Valls Hükümeti'inde Çalışma Bakanı olmuş ve Dijon Belediye Başkanlığını bırakmıştır. Ayrıca 15 Nisan 2014 tarihinde Senato grup başkanlığını da bırakmıştır. 2. Manuel Valls Hükümeti'nde yine aynı görevi üstlenmiştir. Dijon Belediye Başkanı Alain Millot'nun ölümü üzerine yeniden belediye başkanı seçilmiş ve Çalışma Bakanlığı görevinden istifa etmiştir.
François Richier

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü ve Ulusal İdare Okulu'nu bitirmiştir. 1991 yılında diplomatik kariyerine başlamış, 1993-1995 yıllarında Dışişleri Bakanı Alain Juppé'nin Asya ve Amerika İşlerinden sorumlu teknik danışmanı olmuş, 2007-2011 yılları arasında Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy'nin önce teknik danışmanı olmuş ardından cumhurbaşkanlığı diplomatik biriminde görev almıştır. 2011-2016 yıllarında Hindistan Büyükelçisi olarak görev yürütmüştür. 2016-2018 yıllarında ise Afganistan Büyükelçisi olmuştur. 2019 yılı itibarıyla Sayıştay üyesidir.