barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
IV. Mihail (Konstantinopolis patriği)

IV. Mihail Otoreianos , (), 1206'dan itibaren ölüm yılı olan 1212'ye kadar sürgünde olarak Konstantinopolis Patriği yapmıştır.Mihail iyi bir eğitim görmüş bir din adamı idi ve Selanik Başpiskoposu olan "Eustathius Selanikli" etrafında toplanmış Bizanslı edebiyat ve felsefe alimleri grubunun bir üyesi idi. 1204'te Dördüncü Haçlı Seferi sırasında Haçlılarin Konstantinopolis'i kuşatıp ellerine geçirip talan ettikleri sırada Doğu Ortodoks Kilisesi papazlar hiyerarşisi içinde kilisesinin maliye idaresiyle uğraşabilecek bilgi ve deneyimli "megas sakellario" unvanı ve kilise rütbesi  taşımaktaydı.O zamandan kalan en önemli belgelerden olan 1222'de yapılan mektuplaşmaları elimize geçen Piskopos "İoannis Apokukos" mektuplarından birine göre Mihail Amasra Piskoposluğuna tayin edilmek için aday olmuştu. Ama Trabzon İmparatoru David Komnenos bu atanmayı kabul etmemişti. Haçlıların Konstantinopolis'i işgal ettikten sonra orada kurdukları Latin İmparatorluğu ve Roma Katolik kilise hiyerarşisinden kaçan Ortodoks Kilisesi hiyerarşisinin çoğunluğu ve Mihail Otoreianos, İznik İmparatorluğu'nda sürgüne gitmişlerdi. Ama Konstantinopolis Ortodoks Partiği X. İoannis Kamateros sürgüne gitmeyi kabul etmemişti. X. İoannis, 1206'da ölünce İznik İmparatoru olan I. Theodoros 1206'de onun yerine Nikea'da (modern İznik'te) sürgünde olarak Konstantinopolis Ortodoks Patrikliği'ne IV. Mihail Otoreianos'u atadı.IV. Mihail'in Konstantinopolis Rum Patriği olarak katıldığı ilk önemli merasim 20 Mart 1206'da İznik Katedrali'nde yapılan I. Theodoros'a Bizans İmparatoru olarak taç giydirme töreni oldu.Konstantinopolis Patriklerinin o döneme kadar hiç yapmadıkları ve Ortodoks kilisesi geleneklerinde ve doktirininde o zaman kadar hiç görülmemiş bir doktrini Ortodoks patriği olarak İznik İmparatorluğu'nun askerleri için uygun olduğunu kesinlikle ilan etti. Buna yeni doktrine göre İznik İmparatorluğu'na görev yaparken ölen ve ölecek olan askerlerin tüm günahları bağışlanmakta idi.
IV. Mithridatis

IV. Mithridatis; 6. Pontus kralı. Babası III. Mithridatis, annesi Selevkoslu Leodike’dir. Kardeşi I. Farnekes’ten sonra MÖ 155 yılı gibi Pontus kralı olmuştur.Pergamon Kralı II. Attalos ile Bitinya Kralı II. Prusias arasında MÖ 154 gibi yaşanan savaşta, Roma’nın desteklediği II. Attalos’un yanında yer alarak Roma ile iyi ilişkiler kurmaya çalışmıştır. Kız kardeşi Leodike ile evlenmiş olup karısıyla birlikte resmedilen sikkeler bulunmaktadır ki bu durum onunla birlikte hüküm sürdüğünü göstermektedir.
IV. Muhammed (Şirvanşahlar şahı)

IV. Muhammet ya da Muhammet bin Ahmet – Şirvanşahlar Devleti'nin 9. şahı ve Şirvanşah II. Yezid Mezyed'in abisi.Babası Ahmet bin Muhammet'in vefatı üzerine tahta çıktı. Saltanatının ilk dönemlerinden başlayarak babasının devrinde kaybedilen toprakları geri aldı. H. 371 (M. 981) yılında Kebele, H. 372 (M. 982) yılında Berde, H. 373 (M. 983) yılında ise Şabran kalesi ele geçirildi.H. 378 (M. 988) yılında Şirvan serdarı El-Tuzi Derbent emiri Maymun bin Ahmet Haşim'le girdiği savaşı kazandı ve Şirvanşah IV. Muhammet'i buraya davet etti. Ancak kale içinde saklanan Balid isimli casus tarafından Şirvanşahın hançerlenmesi sonucunda, şah apar topar başkent Yezidiyye'ye gitti. Bu sırada Berde valisi Musa bin Ali isyan çıkarmış, kendi adına hutbe okutmuştu. Ama kısa sürede iyileşen Şirvanşah IV. Muhammet H. 380 (M. 990) tarihinde yerli halkın da yardımıyla Derbent şehrine girdi ve bu bölgeyi Şirvan topraklarına kattı. Kalede çok fazla kalmayan Şirvanşah başkent Yezidiyye'ye döndü ve H. Ramazan 381 (M. Kasım 991) yılında öldü.
IV. Murat (dizi)

IV. Murat, 1981 yılında TRT 1'de yayınlanan tarihî mini dizidir. Dizide, IV. Murat'ın bir semaisi ile üç peşrevi yer aldı. İstanbul Radyosu sanatçıları tarafından seslendirilen bu eserler ilk kez dinletildi. Renkli olarak çekimleri yapılan IV. Murat'ın laboratuvar işlemleri Yugoslavya'da gerçekleştirilmişti.
IV. Nerses

IV. Nerses () veya Lütufkar Nerses (Շնորհալի Şnorhali; 1102, Kilikya –  13 Ağustos 1173, Hromkla) 1166 - 1173 yılları arasında Ermeni Katolikosluğu yapmıştır. Bir teolog, şair, yazar ve ilahi bestecisi olarak tanınmıştır. Ermeni Kilisesi’ni izolasyonundan kurtarmak için yaptığı çabalardan dolayı kendisine “Ermenistan’ın Fenelon”u da denmektedir. Katolik Kilisesince Aziz kabul edilmektedir, yortusu 13 Ağustos’tur, Ermeni Apostolik Kilisesince yortusu ise Ekim ortasında, Kutsal Haç’ın dördüncü haftasına gelen cumartesi günüdür.Nerses 1102’de (bazı kaynaklara göre 1098’de) Antep yakınlarında soylu Pahlavuni ailesinde dünyaya gelmiştir. Çocukluğunda eğitim için bir manastıra gönderilmiştir. 17 yaşında rahip olmuş, 35 yaşında episkopos olmuştur. III. Kirkor Pahlavuni’nin ardından katolikos olmuştur.Katolikos olarak Muanel I. Komnenus ile brilikte çalışarak Bizans ve Ermeni Kiliselerini birleştirmeye çalışmıştır. Nerses geleneksel Ermeni doktrinlerin ateşli bir savunucusu ve Monofizitçiliğin karşıtı olmuştur.Ermeni edebiyatı rönesansının erken temsilcilerinden birisi olmuştur. Yazıları arasında İncil yorumlamaları ve genelge içeren mektupları bulunmaktadır. Bir şair ve ilahi yazarı olarak bilinmektedir. Nerses’in bazı şiirleri daha sonra Ermeni İlahilerine ve Litürjisine adapte edilmiştir. ‘24 saat duaları’ 32 dile çevirilmiştir.
IV. Nicolaus

Papa IV. Nicolaus (; 30 Eylül 1227 – 4 Nisan 1292), ya da doğum adı ile Girolamo Masci, 22 Şubat 1288'den 1292'de ölümüne kadar papalık yapmıştır.  Seçimle gelen ilk Fransisken papadır.Jerome Masci (Girolamo Masci) 30 Eylül 1227'de Ascoli Piceno yakınlarındaki Lisciano'da doğdu. Fransiskan rahibi olarak hedefleri kiliseyi korumak, haçlı seferlerini desteklemek ve sapkınlığı kökten kaldırmaktı, barışsever bir adamdı. Rebdorf Heinrich'e göre, bir ilahiyat doktoruydu.IV. Nicolaus, 4 Nisan 1292'de,  Roma'da Liberya Bazilikası'nın (S. Maria Maggiore) yanında inşa ettiği sarayda öldü. Santa Maria Maggiore Bazilikası'na gömüldü.Gustavo Parisciani, Nicolò IV, fra Girolamo Masci d' Ascoli, primo papa francescano. VII centenario del pontificato 1288–1292. (Ancona 1988).
IV. Nikomidis

IV. Nikomedes Philopator,  MÖ 94 - MÖ 74 yılları arası Bitinya Kralı. III. Nikomedes'in oğlu ve ardılıdır.Nikomedes'in doğumu ya da tahta çıkmadan önceki hayatı ile ilgili hiçbir bilgi yoktur. Tahta çıkışı babasının ölümünün ardından gerçekleşmiştir. Saltanatın ilk yıllarına görece bir barış hakimken ülkesinin sınırları kısa bir süre sonra Roma Cumhuriyeti'nin en büyük düşmanlarından biri olan Pontus kralı VI. Mithridates tarafından taciz edilmeye başlandı.Nikomedes'in ordusu, MÖ 90 yılında Mithridates tarafından desteklenen kardeşi Socrates tarafından bozguna uğratılınca Nikomedes İtalya'ya kaçmak zorunda kaldı. Burada Roma Senatosu'nun da cesaretlendirmesiyle gücünü toparlayarak Mithridates'in topraklarına saldırdı ancak yenilince MÖ 88 yılında yeniden Roma'ya kaçmak zorunda kaldı.Roma ile olan yakın bağları nedeniyle yardım talebi kabul gördü ve güçlü Konsül Lucius Cornelius Sulla'nın Küçük Asya'ya gönderilmesiyle Birinci Mithridates Savaşı başlamış oldu. Sulla ile Mithridates gelecek üç yıl boyunca birkaç kez karşı karşıya geldiler ve nihayet MÖ 85 yılında Mithridates barış talep edince ağır bir tazminat karşılığı krallığını kurtarabildi.Nikomedes MÖ 84 yılında Bitinya'da saltanatını yeniden tesis etti. İlerleyen yıllar görece barış içerisinde geçti ancak Bitinya her geçen yıl daha da Roma kontrolü altına girdi. MÖ 80 yılında genç Jül Sezar elçi olarak Nikomedes'in sarayında bulundu. Bu sırada Nikomedes ile sevgili oldukları söylentileri ortaya çıktı ve bu söylentiler gelecekte politik rakipleri tarafından kendisine takılan "Bitinya Kraliçesi" lakabıyla birlikte hayli başını ağrıttı.Nikomedes'in Bitinya Kralı olarak son büyük icraatı MÖ 74 yılında Bitinya Krallığının tamamını Roma Cumhuriyetine miras bırakmak oldu. Roma Senatosu bu fırsatı kaçırmadı ve Bitinya yeni bir Roma eyaleti olarak onaylandı.William Smith ; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology (Yunan ve Roma Biyografisi ve Mitolojisi Sözlüğü ): "Nikomedes III", Boston, (1867).
IV. Otto (Aşağı Bavyera dükü)

Bolko, II. Bolesław ve ilk eşi Anhaltlı Hedwig'in oğluydu. Beatrix, Brandenburg-Salzwedel'in uçbeyi V. Otto'nun kızı ve Hennenberg'in Jutta'sıydı.Kardeşi XIV. Henry ve kuzeni XV. Henry'nin eş naibi olarak 1310'dan 1334'e kadar Aşağı Bavyera Dükü idi. 1322'de eş-naipleriyle savaş halindeydi, 1331'de Aşağı Bavyera nihayet aralarında paylaşıldı. Otto daha sonra Burghausen, Traunstein ve diğer birkaç Bavyera kentini yönetti. Kardeşinden nefret eden Otto, kuzeni Kutsal Roma İmparatoru IV. Ludwig'i sözleşmeli varisi yaptı.IV. Otto, Jülich'li Richardis ile evlendi. O, Jülich'li V. Gerhard ve Brabant-Aarschot'tan Elisabeth'in kızıydı. Bilinen bir çocukları vardı:
IV. Paulus

Papa IV. Paulus (İtalyanca: Paulo IV; İngilizce ve Fransızca: Paul IV), asıl adı Gian Pietro Carafa, (d. 28 Haziran 1476, Capriglia Irpina, Campania  Napoli Krallığı, (günümüzde İtalya) - ö. 18 Ağustos 1559, Roma, Papalık Devletleri (günümüzde İtalya)), 23 Mayıs 1555 - 18 Ağustos 1559 arasında papa.Chisholm, Hugh, ed. (1911) "Pope Paul IV" Encyclopædia Britannica|Encyclopædia Britannica (11. ed)  . Cambridge University Press. s.956. Encyclopaedia Britannica Dict.A.S.L.G.I.11thEd.Chisholm.1910-1911-1922.33vols.Loughlin, James F. (1913). "Pope Paul IV"  Catholic Encyclopedia , New York: Robert Appleton Company.
IV. Pavlos

İkonoklast düşüncelere sahip olan patrik İrini tarafından sağlık durumu sebep gösterilerek el çektirilmiştir.
IV. Pedro (Aragon kralı)

IV. Pedro, lakabı el Cerimoniós (resmi), el Cruel (zalim), El del Punyalet (hançer), (d. 5 Eylül 1319 - ö. 5 Ocak 1387), 1336-1387 arasında Aragon kralı.IV. Alfonso'nun oğluydu. Mayorka kralı III. Jaime ile arasında anlaşmazlık çıkınca, ona ait bazı topraklara el koydu (1343-1344). Daha sonra Aragon Birliği ordularını bozguna uğratarak (1348) Aragon soylularının kendisine karşı hak iddialarına son verdi. Siyasi ve askeri manevralarla Sicilya'nın ileride Aragon Krallığı'na bağlanması için gerekli koşulları hazırladı; 1380'de Katalonyalı Almogavares tarafından Atina ve Negroponte dükü olarak tanındı.1356-1366 arasında kesintili olarak Kastilya kralı Pedro'yla savaştı. Kişisel hırsı ve Fransa'nın baskısıyla, Kastilya'nın altıda birini almak üzere anlaşarak Trastamaralı Enrique'nin Kastilya tahtı üzerindeki hak iddiasını destekledi. Ama savaşta büyük kayıplar vermeye başlayınca Fransa'dan paralı asker getirmek zorunda kaldı.Paralı askerlerin Trastamaralı Enrique'yi kısa bir süre için Kastilya tahtına çıkarmayı başarmasına karşın, Enrique verdiği sözlerin hiçbirini yerine getirmedi. Fransa kralı V. Charles da 1369'da, Aragon yerine Kastilya ile ittifak kurmayı yeğlediğini açıkladı. Bu yüzden Pedro Yüz Yıl Savaşları'nda bir ölçüde İngilizlere destek vermekle birlikte, tarafsız bir politika izlemeye çalıştı.
IV. Petar Krešimir

IV Peter Krešimir ya da lakabı Büyük (), 1059 ile öldüğü 1074/5 yılları arası hükümdarlık yapan Hırvatistan Kralı. Trpimirović hanedanının Krešimirović kolundandır. Onun döneminde Orta Çağdaki Hırvatistan Krallığı yüzölçümü olarak en geniş sınırlarına ulaşmış ve bu ona Hırvatistan tarihinde yalnız ona verilen Büyük lakabını kazanmasına neden olmuştur.
IV. Ramses

Heqamaatre Setepenamun IV. Ramses (Ramesses veya Ramses olarak da yazılır), Eski Mısır'ın Yeni Krallığı'nın Yirminci Hanedanlığının üçüncü firavunuydu. Ağabeyi Amenherkhepshef MÖ 1164'te, 15 yaşında, Ramses henüz 12 yaşındayken öldüğünde veliaht prens oldu. III. Ramses'in ikinci oğludur.IV. Ramses zor şartlar altında tahta çıktı. Babası III. Ramses, ikinci eşlerinden Tiye liderliğindeki komplocular tarafından kendi oğlu ve IV. Ramses'in üvey kardeşi Pentawer'ı tahta geçirtmek için suikaste uğradı. Ancak IV. Ramses tahta oturmayı başardı ve komplocuları tutuklayıp idam ettirdi.
IV. Rudolf (Avusturya dükü)

IV. Rudolf (1 Kasım 1339 – 27 Temmuz 1365), Kurucu Rudolf olarak da bilinir (Almanca: der Stifter) Habsburg Hanedanı'nın bir üyesi, 1358'den ölümüne kadar Avusturya dükü. Ayrıca Steiermark, Carinthia, Carniola ve Tyrol dükü.Habsburglar 1356'da Altın Boğa kararnamesinden hiçbir şey almadıktan sonra, Avusturyalı yöneticileri güçlendirmek için sahte bir belge olan "Privilegium Maius" un hazırlanması emrini verdi.
IV. Saadet Giray

IV. Saadet Giray (1662 - 1732) 1717 ile 1724 yıllarında hüküm süren Kırım hanıdır. Babası I. Selim Giray'dır. 1755-1758 yılları arasında hüküm sürmüş Halim Giray'ın babasıdır.Desaive Dilek, « Le khanat de Crimée dans les archives ottomanes », dans Cahiers du monde russe et soviétique, 1972, cilt 13, n° 13-4, s. 560-583.Gilles Veinstein, « La révolte des mirza tatars contre le khan, 1724-1725 », dans Cahiers du monde russe et soviétique, 1971, cilt 12, n° 3, s. 327-338.
IV. Seleukos

IV. Seleukos Philopator (Eski Yunanca: Σέλευκος Δ΄ Φιλοπάτωρ), (d. MÖ 218 - ö. MÖ 175), Unvanı Philopator (Yunanca: Φιλοπάτωρ - "Baba seven"). MÖ 187 – MÖ 175 döneminde Helenistik Seleukos İmparatorluğu'nun hükümdarıydı.Babası III. Antiohos, annesi ise Pontus Kralı II. Mithridatis’in kızı Laodice’dir. MÖ 193’de abisi ve taht varisi Antiokhos ölünce yeni taht varisi olarak abisinin dul karısı ve öz kız kardeşi Laodice ile evlendi. Trakya ve Batı Asya’da Selevkos ordusunda önemli görevler aldı. Romalılar karşısında MÖ 190 yılında yaşanan Magnesia Savaşı’da ağır mağlubiyet alınmasının ardından yapılan Apamea Antlaşması uyarınca ağır tazminat ödenmesinden dolayı babası III. Antiohos’un doğuya düzenlediği sefer esnasında 187 yılında ölünce Selevkos tahtına geçti.Seleukos Philopator tahta geçtiğinde Apamea Antlaşmasının ağır şartlarını içeren savaş tazminatını toplamak gibi zor bir durumla karşılaşmıştı. Bu amaçla vekili Heliodorus’u Kudüs’teki Yahudi mabedindeki zenginlikleri almakla görevlendirdi. Ancak İncil’de anlatıldığı üzere meleklerin yardımıyla  mabeddeki hazinenin yağmalanması mucizevi bir şekilde önlenebilmiştir. Hükümdarlığında bazı diplomatik ilişkiler kurmaya çalıştı. Bu amaçla kızı Laodice’yi MÖ 178/177’de  Makedonya Kralı Perseus ile evlendirdi.3 Eylül 175’de vekili Heliodorus tarafından öldürüldü. Heliodorus kendini kral etse de IV. Antiokhos Epiphanēs düzeni sağlayarak Selevkos tahtına geçti.
IV. Smbat Bagratuni

Smbat IV Bagratuni (Ermenice : Սմբատ Դ Բագրատունի ; Yunanca : Συμβάτιος) Bagratuni Hanedanı'ndan bir Ermeni prensiydi . 595'te, seçkin bir askeri kariyere sahip olduğu ve 616/7'deki ölümüne kadar yüksek onurlar kazandığı Sasani İmparatorluğu'na . Yerine oğlu Varaztirots geçti .Smbat, Manuel Bagratuni'nin oğluydu . Ondan ilk kez 580'lerde, Bizans imparatoru Mauricius'un (582-602 arası hükümdar) Ermeni soylularından Avarlara karşı savaşlarında hizmet etmeleri için süvari yetiştirmelerini istediğinde bahsedilir . Smbat ve Sahak Mamikonian, her biri bin kişilik bir birliğe önderlik ederek, zengin bir şekilde ödüllendirilip evlerine gönderildikleri Konstantinopolis'e gittiler. Sebeos, Maurice'in sözde bu vesileyle Smbat'ı benimsediğini de ekler. Ancak 589'da Smbat, Bizanslılara karşı bir isyana önderlik etti, yakalandı ve Konstantinopolis'e gönderildi, burada ölüme mahkûm edildi ve canavarlar tarafından yutulmak üzere atıldı.Konstantinopolis Hipodromu . Son dakikada Maurice tarafından affedildi ve daha sonra onu bazı "uzak adalara" ve daha sonra Afrika'ya sürgüne gönderdi .Smbat bir süre sonra sürgünden döndü ve Sasani şahı II . Smbat 602 yılına kadar bu görevde görev yaptı, ancak başlangıçta Horasan'daki Vistahm isyanını bastırmak için çalıştı, ardından Ctesiphon'daki kraliyet sarayında ikamet etmesi için geri çağrıldı . Orada daha fazla onur aldı ve ayrıca Küçük Maliye Bakanı olarak atandı.yakl. 607'de ("Hüsrev'in saltanatının on sekizinci yılı"), "evlerin ağaları ordusunun komutanı" olarak geniş yetkilerle Ermenistan'a geri gönderildi. Ermenistan'daki görev süresi kısa ama verimliydi: N. Garsoian'ın yazdığı gibi, "Smbat'ın olağanüstü güçleri, yeni bir katholikos seçen bir konseyi toplayarak zayıflamış Ermeni Kilisesi'nin prestijini geri kazanması için İran'daki Pers krallığının otoritesini yeniden teyit etmesine izin verdi. , İbrahim I, üç yıllık bir boşluktan sonra ve yerel Pers makamlarının itirazlarını geçersiz kılarak Ermeni idari başkenti Duin'in katedralini yeniden inşa etmek ". Ertesi yıl Smbat, Khosrow Shun unvanını aldı.("Hüsrev'in Sevinci veya Memnuniyeti") ve bu sıralarda Hüsrev adına, Eftalitlere saldırdı, 12,000 kayıp vermesine rağmen onları mağlup etti. Bu yenilginin ardından Eftalit kralının, Göktürk Kağan'ından takviye destek ve yardım istemesi üzerine Göktürkler destek için bir miktar ordu gönderdi. Göktürkler İkinci Göktürk-Sasani Savaşı'nda Sasanileri mağlup ettiler ve Rey ve Isfahan'a kadar İran'ı yakıp yıktılar, yağmaladılar. Aynı zamanda Smbat ve Silah arkadaşları kaçtı ve Datayan çatışma esnasında öldü. Göktürk kağanının Töles İsyanı sebebiyle orduyu geri çağırması, Smbat'ın orduyu yeniden düzenleyip Eftalitlere saldırmasına vesile oldu. Çatışma esnasında teke tek savaşta Eftalit kralını öldürerek, Eftalitlere karşı bir zafer elde etti.Bundan sonra, 616/7'deki ölümüne kadar Hüsrev tarafından kendisine verilen onurların arasında yaşadığı kraliyet sarayına emekli oldu. Yerine oğlu Varaztirots geçti.1. Martindale, John R.; Jones, AHM; Morris John (1992). "Simbatius 1". Geç Roma İmparatorluğu'nun Prosopografisi: Cilt III, AD 527–641 . Cambridge Üniversitesi Yayınları. sayfa 1209–1211.
IV. Stephanus

IV. Stephanus (); 816 yılının Haziran ayından öldüğü 817 yılına dek papalık yapmış İtalyan din adamı, papa.Stephanus Romalı asil bir aileye mensuptu. 22 Haziran 816 tarihinde Papa olarak kutsandı. 816 yılının Ekim ayında Reims'e giderek Kutsal Roma İmparatoru I. Ludwig'i kutsadı ve imparatoru bazı Romalı siyasi tutukluların affı için ikna etti. Kasım ayında Roma'ya döndü ve Ocak ayında öldü.Marinus adlı soylu bir Romalının oğlu olarak dünyaya geldi. I. Hadrianus'un papalık yıllarında Lateran Sarayında, III. Leo'nun himayesi altında yetişti. Roma halkının çok sevdiği III. Leo'nun ölümünden sonraki on gün içinde Saint Peter Bazilikasında takdis edilerek 22 Haziran 816 tarihinde Roma Başpiskoposu ilan edildi. Dönemin din adamlarının Kutsal Roma İmparatoru'nun papalık seçimlerine müdehale etmesini önlemek maksadıyla seçimi hızlandırdıkları düşünülmektedir.Seçilmesinden hemen sonra Roma halkının İmparator I. Ludwig'e bağlılık yemini etmesini emretti. Devamında bir mektup göndererek İmparatoru seçim hakkında bilgilendirdi ve görüşme talep etti. İmparatorun daveti ve papaya eşlik etmesi için görevlendirdiği Bernard ve Lombard Kralıyla birlikte 816 yılının Ağustos ayında yola çıktı. Ekim ayında İmparator ve Papa IV. Stephanus Reims'de buluştu ve İmparator papanın önünde üç defa secde etti.5 Ekim 816 günü pazar ayininde Papa IV. Stephanus, I. Ludwig'i imparator olarak takdis etti ve I. Konstantin'e ait olduğu iddia edilen tacı imparatorun başına koydu. Aynı gün Papa, İmparatorun karısı Ermangarde'yi kutsadı ve Augusta olarak ilan etti. Bu olay papalık tarafından bir imparatorun kendi kendini taçlandırması olarak yorumlanmıştır.Bu ziyaret esnasında I. Ludwig, Stephanus'a (içinde kilise yapılması için tahsis edilen Vendeuvre-sur-Barse arazisi de olmak üzere) birçok hediye sundu. Aynı zamanda ikili bu ziyaret esnasında Papalık Devleti ve Franklar arasındaki Papalık Devletine bazı ayrıcalıklar sağlayan paktı yeniledi. Papa Theodulf of Orléans'ı başpiskoposluğa yükseltti ve I. Ludwig'i Roma'dan sürgün edilen tüm siyasi tutukluların serbest bırakması için ikna etti. Papa'nın bu buluşma esnasında Chrodegang kurallarıyla yaşamakta olan din adamlarına yönelik reformlar yapması için I. Ludwig'e ricada bulunduğuna inanılmaktadır.Dönüş yolunda bir süre Ravenna'ya uğrayan Papa, 816 yılının Kasım ayında Roma'ya döndü. Dönüşünden 2 ay kadar sonra Ocak ayında öldü. Ölümünden sonra St. Peter'e defnedildi ve Katolik Kilisesi tarafından kutsanarak aziz ilan edildi.Mann, Horace K., The Lives of the Popes in the Early Middle Ages, Vol. II: The Popes During the Carolingian Empire, 795-858 (1906)
IV. Tupua Tamasese Lealofi

IV. Tupua Tamasese Lealofi  (d. 8 Mayıs 1922 - ö. 1 Temmuz 1983), Samoalı siyasetçi. Lealofi, Büyük Okyanus'ta Polinezya ada öbeği içerisinde yer alan Samoa Bağımsız Devleti'nde 1970-1973 ile 1975-1976 yılları arasında olmak üzere iki farklı dönem başbakanlık makamında bulunmuştur.Şubat 1970'te Samoalı bir kraliyet ailesinden gelen Lealofi, ilk kez başbakanlık makamına gelerek  II. Mataʻafa Mulinuʻu'nun ardılı olarak görev aldı. Mart 1973'te görevi önceli olan Mulinu'u'ya bırakmıştır.II. Mataʻafa Mulinuʻu 20 Mayıs 1975'te hayatını kaybetmesinin ardından, Lealofi yeniden başbakan oldu. Bu görevi 24 Mart 1976'ya sürdürmüş, söz konusu tarihte görevi yeğeni Tui Atua Tupua Tamasese Efi'ye bırakarak makamdan ikinci kez ayrılmıştır.
IV. Tuthaliya

IV. Tuthaliya, Hitit İmparatorluğu kralı. III. Hattuşili'nin oğludur. Yeni krallık döneminde MÖ 1236 yılında tahta geçmiştir. Annesi Puduhepa'dır. IV. Tuthaliya babasının sarayında Hattuşa'da doğmuştur.III. Hattuşili'den sonra tahta geçme önceliği IV. Tuthaliya'nın değil ağabeyinindi. Ancak IV. Tuthaliya babası tarafından geleceğin hükümdarı olarak yetiştirildi. Kral olmadan önce kendisine önemli görevler verildi. Nerik’in Fırtına Tanrısı ile Şamuha İştarı’nın rahibi ve saray baş muhafızlığı görevlerini üstlendi.III. Hattuşili'ni birçok üst dereceli devlet adamları IV. Tuthaliya'nın sarayında hizmet etmeye devam ettiler.III. Hattuşili'nin kurduğu barışçıl diplomatik ilişkiler IV. Tuthaliya döneminde de devam etti. Hanedanlar arası kan bağları kuruldu. IV. Tuthaliya birinci eşi yaptığı bir Babil prensesiyle evlendi. II.Ramses'e bir kız kardeşini eş olarak verdi. Asur'la da barış süreci sürmekteydi. Bu süreç MÖ 1230'da Asur hükümdarı I.Tukulti-Ninhura ile yapılan Nihriya Savaşı ile son buldu. Savaşı Hitit ordusu kaybetti. Bu dönemde IV. Tuthaliya tahtını kısa süreliğine kaybetmiş yerine tahtta hak iddia eden II. Muvattalli'nin oğlu Kurunta geçmiştir. Bir sene sonra IV. Tuthaliya tekrar tahta çıkmıştır.MÖ 1215 yılında IV. Tuthaliya ölmüştür. Ardından III. Arnuvanda imparator olmuş ancak bir yıl sonra ölmesi üzerine tahta son Hitit İmparatoru II. Şuppiluliuma geçmiştir.Ankara'da bulunan Anadolu Medeniyetleri Müzesinin arması olarak IV. Tuthalia’nın mührü kullanılmıştır.
IV. Umumî Müfettişlik

IV. Umumî Müfettişlik, Türkiye'nin eski umumi müfettişliklerinden biriydi. Müfettişlik, 1936-1952 yılları arasında varlığını sürdürmüş olup Bingöl, Elazığ ve Tunceli illerini kapsamaktaydı. Merkezi Elazığ'da yer almaktaydı.Başbakan İsmet İnönü, doğu seyahati sırasında Dersim bölgesinde bir umumi müfettişlik kurulmasını hem bölgedeki asayişsizliğin kontrol altına alınması hem de bölgeyi kalkındırmak için var olan umum müfettişliklerinin yetersiz kaldığına kanaat getirdi. Ankara'ya döndükten sonra Tunceli kanunu olarak bilinen 6 Ocak 1936 tarihinde ve 23823 sayılı kararname ile Dördüncü Umum Müfettişliği resmen kuruldu. Ardından 6 Haziran 1936 yılında merkezi Tunceli olmak üzere Bingöl, Elazığ ve Tunceli illeri I. Umumî Müfettişlik'ten ayrılarak IV. Umumî Müfettişlik'e katıldı. 10 Ocak 1936 tarihinde Dördüncü Umum Müfettişlik uhdesinde bulunmak üzere 8. Kolordu Komutanı Korgeneral Hüseyin Abdullah Alpdoğan Bakanlar Kurulu tarafından 229 sayılı kararla Dördüncü Umum müfettişi olmak üzere atandı ve bu görevi 1943 yılına kadar sürdürdü. Kuruluşunun ardından bölgede karakol, okul ve ayrıca Elazığ'a demiryolu hattı gibi yatırımlar yapıldı. Dersimli yerel bir aşiret lideri olan Seyit Rıza, Tunceli Kanunu'nun yürürlükten kaldırılmasını talep etti ve kendisine sadık aşiretlerin Mart 1937'de bir jandarma karakoluna saldırarak Dersim İsyanı'nı başlattı. İsyanı büyük bir kararlılıkla bastırıldı ve liderleri idam edildi.19 Haziran 1952 tarihinde Genel Müfettişlik Teşkiline Dair Kanun ile ekleri tamamen yürürlükten kaldırılmasıyla IV. Umumî Müfettişlik lağvedildi.
IV. Urbanus

IV. Urbanus (1195 - 2 Ekim 1261), doğum ismiyle Jacques Pantaléon, 29 Ağustos 1264'den ölümüne kadar Katolik Kilisesinin papası ve Papalık Devleti'nin başıydı. Kendisi bir kardinal değildi, o zamana kadar kardinal olmadan papa olan sadece birkaç papa bulunmaktaydı.Papa seçilmeden bir ay önce Latin İmparatorluğu, VIII. Mihail önderliğindeki Bizanslılar  tarafından fethedilmişti. Urbanus Latin İmparatorluğunu yeniden kurmak için yeni bir haçlı seferi düzenlemek istese de bunu başaramadı. Bizanslı tarihçi Yeoryos Pahimeris, Papa Urbanus'un VIII. Mihail'in elçilerinden birinin derisini canlı canlı yüzdüğünü nakleder.Urbanus, Anjou Dükü Charles'ı papalık kontrolündeki bir Sicilya Krallığının başına getirmeyi düşündü. Charles, karısının haklarından dolayı aynı anda Provence'ın Düküydü. Charles bir haçlı tithe'siyle üretilen papalık gemileri yapmaya söz verdi. Ayrıca Kuzey İtalya'daki kraliyet toprakları veya Papalık Devleti topraklarında hak iddia etmiyeceğine ve Papa'yı efendisi tanıyarak yıllık nüfus sayımı ya da feodal haraç olarak 10.000 ons altın ödemeye söz verdi. Papa Urbanus ise Conradin'i Almanların Kralı olarak seçilmesini engellemeye çalıştı.Adayı Charles İtalya'ya varmadan, IV. Urbanus 2 Ekim 1264 yılında Perugia'da öldü. Ölümünün 1264 Büyük Kuyruklu Yıldızı'yla bağlantılı olduğunu iddia eden rivayetler vardır. Rivayete göre kuyruklu yıldızın görünüşüne yakın Papa hastalandı ve kuyruklu yıldız ortadan kaybolunca da öldü.
IV. Vahtang

IV. Vahtang, () (1413 – 1446) Bagrationi Hanedanı'nın bir üyesidir. 1442 yılından öldüğü 1446 yılına kadar Gürcistan Krallığı yapmıştır. I. Aleksandre ve Guranduht'un oğludur.Vahtang, Gürcistan Kralı I. Aleksandre'nin ilk eşi Guranduht'tan olan en büyük oğluydu. 1433'te babası tarafından yardımcı yönetici olarak yükseltildi. I. Aleksandre 1442'de tahttan çekildiğinde, Vahtang, kardeşleri Demetre ve Giorgi'yi yardımcı yönetici olarak bırakarak Gürcistan tahtına çıktı. Vahtang'ın yönetimi, soylular arasındaki rekabet ve krallıktaki genel istikrarsızlık tarafından tehdit edildi. 18. yüzyıl Gürcü bilgini Vahuşti'ye göre Vahtang, Karakoyunlu Türkmen beyi Cihan Şah'ın saldırısıyla da karşı karşıya kaldı. Vahtang onunla Gürcistan'ın güneyindeki Ahaltsihe'de karşı karşıya geldi ve şiddetli muharebe gerçekleşti ancak muharebe sonucunda iki ordu da galip gelemedi. Gece vakti Cihan Şah savaş alanından ayrıldı ve Tebriz'e döndü.IV. Vahtang, 1442'de Prens Zaza Panaskerteli'nin kızı Sitihatun ile evlendi, ondan iki yıl daha fazla yaşadı ve 1446'da ölümünden sonra Sitihatun ile birlikte Tao'daki Bana Manastırı'na (günümüzde Türkiye'de) defnedildi. Ölümünden sonra iktidar mücadelesi rakip kardeşleri Demetre ve Giorgi'yi karşı karşıya getirdi. Bu, Gürcistan krallığının bölünmesiyle sonuçlanan, Gürcistan'da şiddetli ve uzun süreli bir hegemonya mücadelesinin başlangıcı oldu.Ivane Javakhishvili, The History of the Georgian Nation, vol. 3 (1982), Tbilisi State University Press (In Georgian)Ronald Grigor Suny, The Making of the Georgian Nation: 2nd edition (December 1994), Indiana University Press, ISBN 0-253-20915-3
IV. Vasili

IV. Vasili Şuyski (22 Eylül 1552, Rusya – 12 Eylül 1612, Lehistan) Rurik Hanedanı'na yakın soylu, Eski Boyar ve 19 Mayıs 1606 – 19 Temmuz 1610 arasında Rus çarı.Boris Godunov'a ve oğluna boyar olarak hizmet etmiştir. Boris Godunov'un emri üzerine I. Fyodor'un üvey kardeşi ve Korkunç İvan'ın oğlu Dmitri İvanoviç'i genç yaşta Ugliç'te öldürtmüştür. Ama 1603'te Ugliç'te ölmediğini ve hayatta olduğunu duyuran I. Dmitri'nin ortaya çıkması ile I. Dmitri isyanı'nda 1605'e kadar Boris Godunov'un yanında yer almıştır. Ansızın tahtta ölen Boris'in yerine tek oğlu II. Fyodor tahta çıktı. I. Dmitri'nin, Moskova'ya ilerleyişi kolaylaştı ve IV. Vasili taraf değiştirip Dmitri'nin yanında yer aldı ve II. Fyodor'u öldürttü. 10 Haziran 1605'te Dmitri tahta çıktı. Ancak IV. Vasili, Dmitri'nin izlediği politikayı beğenmeyen halk ve boyarların öncüsü oldu ve Dmitri'ye darbe yaparak tahta çıktı.Saltanatında Lehistan-Litvanya Birliği ile savaşı sürdürdü fakat başarılı olamadı. Kluşino'da gerçekleşen Kluşino Muharebesi'nde ordunun kontrolünü kardeşi Dmitri Şuyski'ye verdi. Ancak Lehistan savaşı kazandı ve Dmitri Şuyski yakalanarak idam edildi. Daha sonraları IV. Władysław Waza'nın Rusya Çarlığı'na ilerlemesi üzerine 19 Temmuz 1610'da tahttan indirildi ve bir manastıra kapatıldı. 12 Eylül 1612'de Lehistan'da öldü.The Critical Prose of Alexander Pushkin'', edited and translated by Carl R. Proffer. University of Indiana Press, 1969. sayfa 97.
IV. Vlad

Babası Vlad Dracul'un Eflak'ın soylu kadınlarından Doamna Călțuna'dan olan gayri meşru oğludur. Babası, kardeşi II. Mircea ve (Yakışıklı) III. Radu ve son olarak III. Vlad gibi kendisi de Eflak tahtına geçmiştir.15. yüzyıl, Eflak için çok sarsıntılı bir dönemdi, taht hükümdarlık iddiası olan ve Eflak prensi olmak isteyen birçok prensden diğerine el değiştiriyordu. Her iki küçük kardeşi III. Vlad ve III. Radu, Osmanlı'nın Vlad Dracul'a sağladığı eflak tahtına destek karşılığında kendi esaretlerinde Vlad Dracul tarafından sunulan Osmanlı Sultanına birkaç yıl rehin olarak tutuklanmışlardı.Kardeşleri II. Mircea ve III. Vlad, sahada askeri komutanlardı ve her ikisi de Osmanlılar için savaşta başarı gösteriyorlardı. 1447'de kardeşi II. Mircea ve babası hem yakalandı hem de öldürüldü. Bunu takiben III. Vlad, Osmanlılar tarafından Eflak tahtına geçti, ancak kısa bir süre sonra John Hunyadi tarafından desteklenen kuvvetler tarafından tahttan çekilmeye zorlandı. Bu, III. Vlad'ın tahtını kazanması için iki kez daha yapacağı uzun bir arayış başlatacaktı. Tahttaki en uzun zamanı 1456'dan 1462'ye kadar sürdü, bu onun en iyi tanınacağı ve Bram Stoker tarafından Dracula romanı için ilham kaynağı olacağı bir terör saltanatıydı. Kardeşi Radu, art arda ikinci sırada olması ve birkaç kez II. Basarab'a tahtı  kaybetmesi nedeniyle tahta geçti. Radu, Ocak 1475'te, sifilizle uzun bir seferin sonucu olarak öldü , Basarab doğal olarak yine tahtını aldı, ancak bundan kısa bir süre sonra III. Vlad tarafından 1476'da tahttan çekilmeye zorlandı. III. Vlad, Aralık 1476'da savaşta öldürüldü, bundan sonra Basarab Laiotă cel Bătrân, sadece Kasım 1477'de  üzere tahta çıktı.Keşiş Vlad, yıllarca Eflak prensliğinin hükümdarı olarak kardeşinin tahtına bir rakipti, ancak III. Vlad'In ömrünün sonuna kadar taht için mücadelede aktif bir rol oynamadı.1481'de ölen II. Mehmed'in hayatta kalan oğulları  Bayezid'in ve Cem arasındaki taht çekişmesi, açık bir iç savaş olarak patlak verdi. Vlad şimdi Haziran'da Eflak'ı işgal eden ve Basarab'ı Râmnicu Vâlcea'ya yönlendiren III. Ştefan tarafından tahta geçti. Çok geçmeden IV. Basarab, Osmanlı desteğiyle yine Eflak voyvodası oldu. Stefan Eflak'taki etkisini güvence altına almak için son bir girişimde bulundu ve Basarab yıl içinde tahtını tekrar kaybetti, daha sonra 1495'e kadar hüküm sürdü. IV. Vlad kendi düzenleme yapmasına rağmen kısa süre sonra Sultan'ın vergi teklifini tekrar kabul etmek zorunda kaldı.1495'te Transilvanya'nın Brașov kentinde St. Nicholas Kilisesi'nin inşasına yardım etti. Tarihsel olarak ölümünün aynı yıl doğal olmadığını gösteren hiçbir şey yoktur. Ondan önceki dönemlere kıyasla oldukça uzun saltanatı, kısmen Moldova'nın III. Ștefan tarafından desteklemesinden kaynaklanıyordu. IV. Vlad'ın oğlu tarafından devrilmiştir. 1508 yılına kadar hüküm sürecek oğlu Radu cel Mare'yi ise, Impaler'ın oğlu Vlad'ın ilk kuzeni Mihnea cel Rău tahttan indirdi.
IV. Willem

IV. Willem (Guillaume Alexander; Fransızca: Guillaume Alexandre; 22 Nisan 1852 - 25 Şubat 1912), 17 Kasım 1905'ten ölümüne kadar Lüksemburg Büyük Dükü olarak hüküm sürdü. Babası Adolphe'nin yerine geçti. IV. Willem, bir Protestandı ancak Katolik bir ülkenin, Katolik bir hükümdara sahip olması gerektiğini düşünerek Portekizli İnfanta Marie Anne ile evlendi, bu evlilikten; Lüksemburg Büyük Düşesi Marie-Adélaïde, Lüksemburg Büyük Düşesi Charlotte, Prenses Hilda, Prenses Antonia, Prenses Elisabeth ve Prenses Sophie olmak üzere 6 çocukları oldu. 1905'te amcası Prens Nikolaus-Wilhelm'in ölümüyle Nassau-Weilburg Hanedanı'ndaki tek meşru erkek, IV. Willem'in kuzeni olan Merenberg Kontu Georg Nikolaus'du. 1907'de IV. Willem, en büyük kızı Marie-Adélaïde'i Lüksemburg tahtının varisi ilan ederek Merenberg Kontlarını Hanedan dışı ilan etti.
IV. William

IV. William (21 Ağustos 1765 - 20 Haziran 1837), 1830-1837 arası Birleşik Krallık ve Hannover kralı ve Kraliçe Victoria'nın amcası. Temsil gücünü seyrek nüfuslu bölgelerden sanayi bölgelerine kaydıran, böylece hükümdar ile toprak sahibi soyluların yönetim üzerindeki etkilerini sınırlandıran 1832 Reform Yasası'nı kabul etmek zorunda kalmıştır.Kral III. George'un üçüncü oğluydu. On üç yaşında Kraliyet Deniz Kuvvetleri'ne girdi. Amerikan Bağımsızlık Savaşı (1775-1793) sırasında Amerika'da çarpıştı. Batı Hint Adaları'nda görev yaparken geleceğin ünlü amirali Horatio Nelson ile yakın dostluk kurdu. Ama 1790'da donanmadan ayrıldığında birçok başka subay gibi o da halkın gözünden düşmüş, aşkları yüzünden de babasının gözünden düşmüştü. 1794-1807 arasında İrlandalı komedyen Dorothea Jordan'dan evlilik dışı 10 çocuğu oldu. 11 Temmuz 1818'de Saksonya-Meiningen prensesi Adelaide ile evlendi, ondan doğan iki kızı da çok küçük yaşta öldü. Bu nedenle William'ın ölümünden sonra İngiltere tahtına yeğeni Prenses Victoria, Hannover tahtına ise erkek kardeşi Cumberland dükü Ernst August geçecekti.William Henry, ağabeyi naip prens George'un (sonradan Kral IV. George) tek meşru çocuğu Prenses Charlotte Augusta'nın ölümüyle (6 Kasım 1817) tahtın tek varisi durumuna geldi. George Canning başbakanlığı döneminde Deniz kuvvetleri lordu (lord high admiral) oldu, ama Wellington dükünün başbakanlığı döneminde bu görevinden çekilmek zorunda kaldı (Ağustos 1828).IV. George'un ardından tahta çıktıktan sonra devlet işleriyle ağabeyinden daha çok ilgilendi. Mayıs 1832'de Başbakan Charles Grey, Lordlar Kamarası'ndan seçim sistemi reformuna karşı çıkan çoğunluğun üstesinden gelebilmek için kraldan en az 50 yeni lord atamasını istedi. William önce bunu kabul etmedi. Ama Wellington bir Tory hükûmeti kuramayınca, kralın Reform Yasası'nı parlamentodan geçirmeye yetecek sayıda lord atamaya söz vermesi üzerine Whig'ler yeniden iktidara geldi. Böylece yasa tasarısı Lordlar Kamarası'ndan geçti. Sir Robert Peel'in önderliğindeki Tory'ler Ocak 1835 seçimlerinde seçim bölgeleri değiştiği için Avam Kamarası'nda çoğunluğu sağlayamadılar. Aynı yılın nisan ayında da kralın daha önce görevden uzaklaştırdığı Melbourne 2. vikontu William Lamb başbakan oldu.
IV. Yoakim

Patrik IV. Meletios (, d. 5 Temmuz 1837 - ö. 15 Şubat 1887), 1884-1887 yılları arası Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesi, 256. patriği olarak görev yapmıştır. Nikolaos Krousouloudis adıyla doğan Patrik, Heybeliada Ruhban Okulu mezunudur.
IV. İoannis

IV. İoannis Laskaris (Yunanca: Ιωάννης Δ΄ Δούκας Λάσκαρις, Iōannēs IV Doukas Laskaris) (25 Aralık 1250 - y. 1305). İznik İmparatoru (18 Ağustos 1258-25 Aralık 1261), II. Theodoros ile Bulgar Prensesi Eleni Asenina'nın oğludur.Babasının ölümünde tahta geçtiğinde sadece 7 yaşındaydı. İlk olarak Georgios Mouzalon ve Konstantinopolis Patriği Arsenius Otoreianus taht naipleri olarak görev yapmışlardır. Ancak çok nüfuzlu asillerden biri olan (sonradan imparatorluğu gasp eden) Mihail Paleologos Mouzalon'un bir suikaste maruz kalıp öldürülmesini ve Arsenius'un ise keşiş olarak bir manastıra çekilmesini sağlamıştır. Mihail imparatorluk idaresini önce taht naibi olarak eline geçirmiş, sonradan 1 Ocak 1259'da kendisini VIII. Mihail adıyla ortak imparator ilan ettirmiştir.İznik İmparatorluk orduları Aleksios Strategopulos idaresinde Konstantinopolis'i 25 Temmuz 1261'de Latinlerden geri alıp Latinleri oradan kovduktan sonra VIII. Mihail orayı kendi imparatorluk idaresi için başkent yapmış ve ortak imparator olan genç IV. İoannis Laskaris'i İznik'te bırakmıştır. Hemen sonra da tam 11 yaşına girdiği zaman, 25 Aralık 1261 günü, IV. İoannis Laskaris'i tahttan indirmiş ve gözlerini kör ettirmiştir; çünkü Bizans'ta bir kör, imparator olamazdı. Kibyza (Gebze) kalesine kapatılmıştır.Bu olaydan sonra Patrik, Mihail'i aforoz etmiştir. İmparatorluğun taşrasında Laskaris destekçisi ayaklanmalar çıkmış ve hatta bir düzmece İoannis isyanı bile çıkmıştır. Ama yeni imparator bunları bastırmış ve artık Laskaris sülalesinden kimse kalmadığı için kilise de bu zorbanın iktidarını tanımak zorunda kalmıştır.IV. İoannis hayatının geri kalanını bir keşiş olarak sürdürmüştür. 1290'da VIII. Mihail'in ölümünden sonra yerine geçen oğlu II. Andronikos tarafından ziyaret edildiği ve yeni imparatorun babasının günahları yüzünden bağışlanmak istediği bilinmektedir. IV. İoannis 1305 yılı dolaylarında ölmüş ve Ortodoks kilisesi tarafından aziz ilan edilmiştir.
IV. İoannis (Trabzon imparatoru)

IV. İoannis Megas Komninos (, Iōannēs IV Megas Komnēnos), (yaklaşık 1403 - 1459), 1429 yılından 1459 yılına kadar Trabzon İmparatorluğu'nun imparatoru. Trabzon İmparatoru IV. Aleksios ile karısı Theodora Kantakuzini'nin oğludur.1426 yılında babasına saldırmış ama saldırı başarısızlığa uğramıştır. Bunun üzerine Gürcistan'a çekilmiştir. Orada Gürcistan Kralı I. Aleksandros'un kızı Bagrationi ile evlenmiştir. Ancak bu evlilik Trabzon için gerekli desteği sağlamamıştır. 1427 yılında Kırım'da bulunan Ceneviz kolonisine gemiyle gitmiş, burada hazırladığı bir kadırga ile 1429 yılında Trabzon'a hareket etmiştir. Babası Aleksios ona karşı yürümüşse de, İoannis bazı asillerin desteğini kazanmayı başarmıştır. Bu asiller, babası çadırında uyurken İoannis'in ajanları tarafından öldürülmesine izin vermişlerdir. İoannis'in kardeşi Aleksandros tahta geçmeyi başaramamış, Ekim 1429 tarihinde İoannis, Trabzon İmparatoru olarak ilan edilmiştir.İoannis, hükümdarlığına babasını öldürenleri cezalandırıp, babasını Metropolitan kilisesine gömerek başlamıştır. Hükümdarlığı, komşu Türkmen ve batıdan gelen Osmanlı akınları ile geçmiştir. 1442 yılında II. Murat, sahilleri yağmalayıp, şehri ele geçirmek üzere bir donanma yollamıştır. Bu saldırı, Trabzon üzerinde çok büyük etki göstermemiş ama ona bağlı Kırım'a saldırılmış ancak Kırım'dan dönerken yaşanan bir fırtına donanmaya hasar vermiştir. Osmanlılar, II. Mehmet'e kadar başka bir saldırıda bulunmamışlardır.1451 yılında, Bizans İmparatorluğu diplomatı ve tarihçi Georgios Frantzis, Trabzon'a İoannis'in ailesi ya da Gürcü Krallığı ile XI. Konstantinos arasında bir evlilik ayarlamak üzere gelmiştir. Ancak başarılı olmamıştır. 1453 yılında İstanbul'un Fethi'nden sonra Trabzon'a ve Venedik Cumhuriyeti'ne boğazları kullanmasına karşılık ağır vergiler koymuştur. İoannis bu konuda iş birliği yapmamıştır. Bunun üzerine Sultan 1456 yılında Amasya valisini hem kara hem de deniz üzerinden Trabzon'a sefere çıkarmıştır. Bu durumda vergi ödemeyi kabul etmiştir. Osmanlıya karşı komşu prensliklerle ailesi ile evlikler yaptırmıştır. Bunun yanında Roma Katolik Kilisesi ile birleşmeyi kabul etmek karşılığı destek aramıştır. Daha önceki imparatorların aksine Papa IV. Eugenius'un mektubuna cevap vermiştir. 1430'lu yılların sonunda Trabzon Metropoliti, Basel Konsili'ne Bizans din adamları ile beraber katılmıştır.Fakat, Papalığa bu yaklaşımlar, diğer en önemli Batı güçleri olan ilişkilerle paralellik taşımamıştır. Ceneviz ve Venedik Cumhuriyetleri ile sorunlar yaşanmıştır.İoannis, iki kere evlenmiştir: Gürcistan Kralı I. Aleksandr'ın kızı Bagrationi ile ismi günümüze ulaşamamış Dawlat Berdi'nin kızı. İlk evliliğinden:Eudokia-Valenza, İtalyan asıllı Syros Lordu Niccolò Crispo'nun karısı (IV. Aleksios'in kızı olma ihtimali de vardır)
IV. İoannis (patrik)

İoannis Nisteftis olarak da bilinen IV. İoannis (ö. 2 Eylül 595), 11 Nisan 582 – 595 arasında Konstantinopolis'in 33. piskoposu veya Patriğiydi. Ekümenik Patrik unvanını alan ilk kişi odur. Doğu Ortodoks Kilisesi tarafından bir aziz olarak kabul edilir, yortusu 2 Eylül'dür.İoannis İstanbul'da esnaf bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi ve kuyumcu olarak çalıştı. Patrik III. İoannis (565–577) döneminde Ayasofya kilisesinde diyakozdu; sonra sakellarios oldu. Çileci hayatıyla ünlüydü ve Nisteftis olarak anılırdı. I. Eftikios (552-565 ve 577-582) döneminde şehrin din adamları arasında önemli bir kişi oldu. Eftikios'un ölümü üzerine İmparator II. Tiberius () tarafından patrik ilan edildi.Bir rivayete göre, Pentikost Bayramı arifesinde Hipodrom'da bir at gösterisi planlanmıştır. Patrik İoannis, cemaatinin katılımını kabul edilemez buldu. Patriğin hararetli duası sırasında, yağmur ve dolu taneleriyle birlikte korkunç bir fırtına çıktı, böylece herkes korku içinde dağıldı ve herkes bu tür eğlencelerin uygunsuzluğunu anladı.Bir sonraki imparator Mauricius () altında, sarayda hâlâ gözdeydi. Çilecilik ve fakirlere hayırseverlik konusunda her zaman büyük bir üne sahipti. 587 veya 588'de, Antakya patriği Gregorius aleyhindeki bazı suçlamaları incelemek için "Ekümenik Patrik" adına Doğu piskoposlarını çağırdı (Fortescue hangi yetkiye dayandığını sorgulasa da). İoannis, 582-595 yılları arasında Konstantinopolis Patriğiydi ve "Ekümenik Patrik" unvanını ilk kullanan kişidir.Patrik Gregorius beraat etti ve piskoposluk makamına geri döndü. Roma'ya bir rapor gönderildi ve Papa II. Pelagius bu konseyin eylemlerini ciddi bir şekilde iptal etti. 590'da Papa II. Pelagius'un yerine, Konstantinopolis'te Papalık temsilcisi olarak görev yaptığı sırada tanıdığı IV. İoannis ile başlangıçta arası iyi olan I. Gregorius geçti.593'te İoannis, Papa I. Gregorius tarafından, sapkınlıkla suçlanan Anastasius adlı İsaurialı bir papazın Konstantinopolis kilisesinde iplerle dövülmesine izin verdiği için ciddi şekilde suçlandı. 595'te Ekümenik Patrik unvanıyla ilgili tartışmalar yeniden alevlendi. Gregorius, elçisi Sabinianus'a İoannis ile iletişim kurmasını yasaklayan bir mektup yazdı.
IVG Immobilien

IVG Immobilien AG merkezi Almanya'nın Bonn kentinde bulunan gayrımenkul firması. 1916 yılında temeli atılan firma, 1986-1993 yılları arasında anonim şirkete dönüştürüldü. Firmanın yeniden yapılanması, 2002 yılında gayrımenkul dışındaki sektörlerden çekilme kararıyla tamamlandı.
IW engine

IW engine, Infinity Ward tarafından geliştirilen ve daha çok Call of Duty serisinde kullanılan oyun motoru. İlk olarak 2005'te yayımlanan Call of Duty 2 'de kullanılan bu motor, id Tech 3'ün kaynak kodlarından yararlanılarak üretildi. Ufak geliştirmelerle,  2 sene sonra yayımlanan Call of Duty 4: Modern Warfare 'de de kullanıldı. 2009 Electronic Entertainment Expo fuarında IGN'nin, Call of Duty: Modern Warfare 2 'de kullanılan motorun "IW 4.0 engine" adını taşıyacağı açıklamasına kadar resmî bir ada sahip değildi. Motorun geliştirilmiş versiyonları ise, Treyarch'ın yapımını üstlendiği sonraki Call of Duty oyunları ile Quantum of Solace 'da kullanıldı.
IWBF Eurocup 1

IWBF Eurocup 1 ya da eski adıyla Andre Vergauwen Kupası veya EuroLeague 1, 2022 yılı itibarıyla bu ismi ile anılmaktadır. IWBF'nin IWBF Şampiyonlar Kupası'nın ardından gelen iki numaralı kupasıdır. Turnuvanın ilk şampiyonu SSD Santa Lucia Sport'tur.
IWBF Eurocup 2

IWBF Eurocup 2  ya da eski adıyla Willi Brinkmann Kupası veya EuroLeague 2 (eski adları), 2022 yılı itibarıyla bu ismi ile anılmaktadır. IWBF'nin  IWBF Şampiyonlar Kupası ve IWBF Eurocup 1'in ardından gelen üç numaralı kupasıdır. Turnuvanın ilk şampiyonu Aillant sur Tholon'dur.
IWBF Eurocup 3

IWBF Eurocup 3 ya da eski adıyla EuroLeague 3 veya IWBF Challenge Kupası 2022 yılı itibarıyla bu ismi ile anılmaktadır. IWBF'nin  IWBF Şampiyonlar Ligi, IWBF Eurocup 1 ve IWBF Eurocup 2'nin ardından gelen dört numaralı kupasıdır. Turnuvanın ilk şampiyonu BADS Sardegna Quartu Sant'Elena'dır.
IWBF Şampiyonlar Ligi

IWBF Şampiyonlar Ligi, eski adıyla IWBF Şampiyonlar Kupası kupası 2022 yılı itibarıyla bu ismi ile anılmaktadır.  IWBF'nin Avrupa şubesi tarafından 1976'dan beri her yıl düzenlenen en üst seviye tekerlekli sandalye basketbolu turnuvasıdır. En başarılı takım 7 şampiyonlukla RSV Lahn-Dill'dir.
IWGP Heavyweight Championship

profesyonel güreşçilerin hedefi olan dünya şampiyonluk kemeri. "IWGP", NJPW'in yönetim organı International Wrestling Grand Prix'in baş harfleridir. Kemer ilk kez 12 Haziran 1987 tarihinde yapılan IWGP turnuvasında tanıtılmıştır.Kemerin tarihi boyunca, bazı güreşçiler kemerini savundukları maçlara katılamadığından kemeri bırakmak zorunda kalmıştır. Bir güreşçi sakatlık gibi nedenlerle yarışamazsa, yeni şampiyonun belirlenmesi için turnuvalar yapılmaktadır.2006 yılında Brock Lesnar, NJPW'in kendisine borçlu olduğunu iddia ederek kemerini savunmayı reddettiği için kemer elinden alınmıştır. Lesnar fiziksel olarak kemeri tutarken şirket yeni bir şampiyon belirlemiştir. Lesnar, 2007 yılında Antonio Inoki'nin Inoki Genome Federation (IGF) şirketiyle sözleşme imzalamış ve federasyonun ilk etkinliğinde kemerini Kurt Angle'a kaybetmiştir. Angle, daha sonra 2008 yılında kemer birleştirme maçında NJPW'nun şampiyon olarak tanıdığı Shinsuke Nakamura'ya kemerini kaybetmiştir.Şampiyonluk unvanını dört farklı kemer temsil etmiştir. Şu anki kemer Mart 2008'de tanıtılan dördüncü kemerdir. Bu kemer, resmî olmayan şekilde IWGP Intercontinental ve NEVER Openweight Championship kemerleriyle beraber  olarak adlandırılmaktadır.Kemeri tarih boyunca 27 farklı güreşçi kazanmış ve toplam 65 saltanat gerçekleştirilmiştir. Kemer değişiklikleri NJPW tarafından tanıtılan etkinliklerde gerçekleştirilmiştir. Bu kemere Japon olmayan altı kişi sahip olmuştur. İlk şampiyon Inoki, 12 Haziran 1987 tarihinde turnuva finalinde Masa Saito'yu yenerek kemeri almıştır. Hiroshi Tanahashi, yedi kezle kemere en çok sahip olan güreşçi olmuştur. Kazuchika Okada, dördüncü saltanatında + gündür kemerini koruyarak kemere en uzun süre sahip olan güreşçidir. Ayrıca dört saltanatın toplamında + gündür kemerin sahibidir. En kısa kemer saltanatı 16 günle Kensuke Sasaki'nin dördüncü saltanatıdır. Tanahashi, beşinci saltanatında kemerini 11 kez koruyarak rekor kırmıştır. Yedi kemer saltanatı boyunca 28 kez kemerini korumuştur. Big Van Vader'ın birinci ve üçüncü saltanatı, Salman Hashimikov'un tek saltanatı, Riki Choshu'nun ilk, Tatsumi Fujinami'nin üçüncü ve beşinci, Masahiro Chono'nun tek, Genichiro Tenryu'nun tek, Scott Norton'ın ikinci, Hiroyoshi Tenzan'ın birinci ve üçüncü, Kensuke Sasaki'nin dördüncü, Kazuyuki Fujita'nın üçüncü saltanatı ve Manabu Nakanishi'nin tek saltanatı boyunca güreşçiler kemerini koruyamamıştır.Hiroshi Tanahashi, şu anda sekizinci kez kemerin sahibi olmuştur ve kemeri en çok kazanan güreşçidir. 4 Ocak 2019 tarihinde NJPW'nun Wrestle Kingdom 13 etkinliğinde Kenny Omega'yı yenerek kemeri kazanmıştır.