barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Giulio Mongeri

Giulio Mongeri (d. 1873, İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu – ö. 1953, Venedik, İtalya) Levanten kökenli Türk vatandaşı mimar. Birinci Ulusal Mimarlık Akımı’nın önemli temsilcilerindendir. Giulio Mongeri’nin başta İstanbul olmak üzere Ankara ve Bursa'da 1900 ile 1930’lu yıllar arası inşa edilmiş projeleri bulunmaktadır. Osmanlı mimarisi, Selçuklu mimarisi, İslam mimarisi ve Bizans Mimarisi ile özellikle ilgilenen mimar, bu yöndeki yönelimini Birinci Ulusal Mimarlık Akımı ile özdeşleştirilen birçok yapı ile göstermiştir.Levanten kökenli Türk vatandaşı mimar Giulio Mongeri, 1 Ağustos 1873 tarihinde Luigi Mongeri ve İngiliz kökenli Tecla Taylor’un en küçük çocuğu olarak dünyaya geldi. Ailesi Tanzimat Fermanı’ndan sonra Avusturya’nın İtalya’yı işgali sonrası 1848 yılında Milano’dan İstanbul’a geldi ve İstanbul’daki Levanten topluluğa katıldı. Felsefe ve tıp eğitimi alan babası Luigi Mongeri, Girit’te yaşadı. İstanbul’da kolera salgını çıkınca İstanbul’a gelip, salgının yayılmaması için uğraştı. Hatta salgının yayılmaması için karantina uygulamalarında bulundu. Salgının yayılmaması için adeta bir yol haritası hazırlayan Mongeri, I.Abdülmecit döneminde Süleymaniye Darüşşifası’na doktor olarak atandı. Üç yıl sonra da hastanenin başhekimi oldu. Abdülaziz döneminde de, padişahın isteği ile Toptaşı Darüşşifası’nın başına getirildi. Giulio Mongeri, 9 yaşındayken babası vefat etti. Annesiyle birlikte amcalarının yanına Milano’ya döndüler ve Giulio orada büyüdü.Milano'da mimarlık eğitimi gördüğü, 1897 yılında mezun olduktan sonra Türkiye'ye döndüğü, fotoğraf sanatına da hakimiyetiyle dönemi için belge niteliği taşıyan fotoğraflar çektiği bilinmektedir. Ağabeyi Federico’nun Büyükada’daki evinde yaşarken İtalyan Hayır Derneği eski Başkanı Napoleone Capodaini’nin kızı Cateraine ile tanıştı ve evlendiler. Eşi Caterina, ilk çocukları Guido’nun doğumu sırasında hayatını kaybetti. Eşinin vefat etmesinin ardından Giulio, onun kız kardeşi Christina ile evlendi. Tifo salgını Christiana’nın ölümüne sebep olunca, Giulio üçüncü evliliğini ablasının kızı ile yaptı.Osman Hamdi Bey'in referansıyla İstanbul Sanayi-i Nefise Mektebi'nde görev aldı. I. Dünya Savaşı sırasında Türkiye'den ayrıldı; ancak savaş sonrasında bu okuldaki görevine döndü ve 1930'a değin Cumhuriyet'in ilk kuşak mimarlarının yetişmesine katkıda bulundu. Bu arada Kemalettin Bey, Vedat Tek, Sedad Hakkı Eldem, Şevki Balmumcu ve Arif Hikmet Koyunoğlu ile birlikte Ankara'da Birinci Ulusal Mimarlık Akımına uygun yapılar gerçekleştirdi. Maçka Palas, Karaköy Palas,St. Antuan Katolik Kilisesi başta olmak üzere iz bırakan işler çıkardı. Türkiye'deki eserlerini tamamlayınca 1941’de Venedik’e göç etti ve orada yaşamını yitirdi.İtalyan Elçiliği Binası (İstanbul, bugün Maçka Akif Tunçel Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi), tamamlanamadı.
Giulio Natta

Giulio Natta (d. 26 Şubat 1903 - 2 Mayıs 1979) Nobel Ödülü sahibi İtalyan kimyager bilim insanıdır. 1963 yılında yüksek polimerlerle ilgili çalışmalarından dolayı Karl Ziegler ile Nobel Kimya Ödülü'ne layık görülmüştür.  Ayrıca 1969 yılında Lomonosov Altın Madalyası sahibi olmuştur.Natta İtalya'nın Imperia şehrinde doğdu. 1924 yılında Milano'daki Politecnico di Milano'da kimya mühendisi unvanını aldı. 1927'de ise yine burada profesör oldu. 1933'te Pavia Üniversitesi'nde profesörlük ve Genel Kimya Enstitüsi'nin yöneticisi oldu ve 1935 yılına kadar burada kaldı. 1935'te Roma La Sapienza Üniversitesi'ne fizikokimya profesörü olmak amacıyla başvurdu.1936 ile 1938 yıllarında Politecnico di Torino'da profesörlük ve Endüstriyel Kimya Enstitüsü'nün yöneticiliğini yaptı. 1938'de Politecnico di Milano Üniversitesi'nde kimya mühendisliği bölüm başkanlığına getirildi. Bu atama öncüsü Mario Giacomo Levi'nin Faşist İtalya'nın Yahudiler karşısındaki ırkçı yeni kanunları neticesinde görevinden alınması ile nedeniyle tartışmalı bir şekilde oldu.Natta'nın Politecnico di Milano'daki çalışmaları Karl Ziegler'nın önceki çalışmalarının geliştirilmesini sağladı ve bu sayede Ziegler-Natta katalizörünün geliştirildi. 1963 yılında yüksek polimerler konusundaki çalışmaları ile Karl Ziegler ile birlikte Nobel Kimya Ödülü sahibi oldu.Natta'ya 1956 yılında Parkinson hastalığı teşhisi konuldu. 1963 yılında, durumu daha da kötü duruma geldi ve Stockholm'deki Nobel Ödül Töreni'nde oğlunun yardımı ile katıldı ve konuşmasını arkadaşlarının yapması gerekti. Giulio Natta 76 yaşında iken İtalya'nın Bergamo kentinde öldü.
Giulio Terzi di Sant'Agata

Hukuk eğitimi alarak Uluslararası Hukuk alanında uzmanlaşmıştır. Dışişleri Bakanlığı'na girerek çeşitli görevler üstlenmiş, Dışişleri Bakanlığı genel sekreter yardımcısı ve çok taraflı siyasi iş birliği genel müdürü olarak görev yapmış, 2002-2004 yıllarında İsrail Büyükelçisi, 2008-2009 yıllarında Birleşmiş Milletler nezdinde İtalya Daimi Temsilcisi, 2009-2011 yılları arasında ise ABD Büyükelçisi olarak görev yapmıştır. 2011 yılında Mario Monti başkanlığında kurulan teknokrat hükûmette Dışişleri Bakanı olmuştur. 2013 yılında Hindistan ile İtalya'nın arasında denizci gerginliği yaşanınca görevinden istifa etmiştir, daha sonra aynı yıl İtalya'nın Kardeşleri - Ulusal İttifak adlı partiye dahil olmuştur.
Giulio Tremonti

Hukuk eğitimi alarak avukatlık yapmış, Pavia Üniversitesi'nde vergi hukuku profesörü olmuştur. Sosyalist Gianni De Michelis'in eski yakınlarından olup, yine sosyalist maliye bakanları Franco Reviglio ve Rino Formica'nın danışmanı olmuştur. 1992 yılında Mario Segni'nun merkez çizgideki siyasi oluşumunda yer almış, 1994'te Forza Italia'nın önemli isimleri arasında yer almış ve o tarihten 2013 yılına dek milletvekilliği yapmıştır. 1994-1995 yıllarında Maliye, 2001-2004, 2005-2006 ve 2008-2011 yıllarında Maliye ve Ekonomi Bakanlığı, 2005-2006 yılları arasında Başbakan yardımcısı, 2006-2008 yılları arasında Meclis Başkanvekilliği yapmıştır. 2013 yılında senatör seçilmiş olup, 2014 yılı itibarıyla bağımsızdır ve Cumhuriyet Senatosu'nda Büyük Özerlik ve Özgürlük grubunda yer almaktadır. 2022 yılında yapılan genel seçimlerinden ardından Meclis Dışişleri Komisyonu başkanı seçilmiştir.
Giuoco Piano

Giuoco Piano (İtalyanca: "sessiz oyun") bilinen en eski açılıştır. Portekizli Damiano bu açılışı 16. yüzyılda, İtalyan Greco 17. yüzyılda uygulamıştır. Bu açılış İtalyan Oyunu olarak da bilinmektedir. Giuoco Piano 19. yüzyıl boyunca etkili olmuş ancak savunma ağırlıklı oyundaki yalınlaştırmalar Ruy Lopez gibi açılışların daha sık kullanılır duruma gelmesini sağlamıştır.Beyazın c4 karesindeki fili siyahın ...d5 ile merkez konumunu güçlendirmesini engeller ve hassas f7 karesindeki piyonu tehdit eder. Beyazın amacı d2-d4 oynayarak merkezi denetlemek ve siyah şaha saldırmaktır. Siyah ise beyazın bu oyununu boşa çıkarmak amacıyla taş değişimini arzular ve e5 karesindeki merkez piyonunu korumaya çalışır.4. d4 (İtalyan Gambiti) Beyaz, Giuoco Piano ve Giuoco Pianissimo'daki sessiz hatlar yerine merkezi rahatlatmaya çalışır4. Fxf7+? Şxf7 5.Axe5+ Axe5 (Jerome Gambiti) Beyaz, siyah şaha saldırmak ve kısa bir şah mat pozisyonu hazırlamak amacıyla iki piyon feda ederSiyah 4...Ve7 ile merkezde gücü elinden bırakmamaya çalışabilir ya da 4...Af6 ile karşıakın başlatabilir.Daha saldırgan bir hamle olan 4…Af6 ilk kez 17. yüzyılda Greco tarafından çözümlenmiştir. Greco Akını beyazın büyük taşlardan birini feda etmersiyle başlar. Oyun şu şekilde sürer:(Greco 8.0-0 oynayarak vezir tarafındaki kaleye yapılacak bir tehdidi kışkırtmıştır. 8...Axc3!? 9. bxc3 Fxc3 10. Vb3hamlelerinden sonra siyah 10...Fxa1 ile bu kaleyi alırsa beyaz 11.Fxf7+ Şf8 12.Fg5 Ae7 13.Ke1 ile siyah veziri ele geçirir. Bu tuzak bugünkü oyuncular tarafından çok iyi bilinmektedir. Siyah 8...Fxc3 oynayarak bu tehdidi savuşturur. 8...Axc3 9.bxc3 hamle dizisinin ardından izlenecek en iyi yol 9...d5! 10.cxb4 dxc4 11.Ke1+ Ae7 12.Va4+! Fd7 13.b5 O-O 14.Vxc4 Ag6!'dır.)Moller akını 1898 yılında bu hattı yeniden canlandırmıştır. Danimarkalı oyuncu Jørgen Møller Tidsskrift for Skak adlı makalesinde bu hamleye ait bir çözümleme sunmaktadır.Moller Akını, beyazın gelişim üstünlüğü ve tempoyu eline geçirmek amacıyla bir piyon feda etmesiyle başlar:(Beyazın feda ettiği piyonu 14.Ve2 hxg5 15.Ke1 Fe6! 16.dxe6 f6 17.Ke3 c6 18.Kh3 Kxh3 19.gxh3 g6 hamle dizisinin ardından kazanma şansı Uluslararası Usta Larry Kaufman'a göre çok düşüktür; 14.Vh5 0-0 15.Kae1 Ag6! da siyahın lehinedir. Beyaz 16.Vd2 c6! 17.dxe6 f6 18.Fd3 d5 19.Kg4 Vc7 20.h3 O-O-O 21.b4 de oynayabilir)(10...Aa5 daha iyi bir hamledir çünkü oyun 11.Va4+ Ac6  12.Vb3 Aa5 hamlelerinin ardından hamle tekrarına gider)Beyaz daha avantajlı görünmektedir ancak vezir kanadındaki kapalı piyon uzun vadede zayıflığa yol açabilir.Beyaz 4. d3 oynayarak Giuoco Pianissimo (İtalyanca: "çok sessiz oyun")'ya girer. Beyaz yavaş bir gelişimi yeğler. Taş değişimlerinin pek yaşanmadığı merkezde beyaz, konumunu güçlendirmek ister. Beyaz c2-c3 oynarsa oyun, Ruy Lopez'in bazı çözümlemelerine uygun duruma gelir. Genellikle beraberlikle sonuçlanan oyunlar üretmesine karşın bu varyant 1980'lerde John Nunn tarafından anımsanmasıyla popülerlik kazanmıştır. Sık karşılaşılan hamle dizileri 4.c3 Af6 5.d3 ve Fil Açılışı'na dönüşen 2.Fc4 Af6 3.d3 Ac6 4.Af3 Fc5 5.c3 Fc5'tir.
Giuseppe Abbamonte

Giuseppe Abamonti, veya Giuseppe Antonio Abbamonte, İtalyan devlet adamı (Caggiano, Salerno yakınında, 1759-Napoli 1818). 1799 yılında Cisalpina cumhuriyeti direktuvar üyesi iken Avusturya-Rusya müdahalesinden sonra ölüm cezasına çarptırıldı. Cumhuriyet yeniden kurulunca bağışlandı (1801).
Giuseppe Amisani

Amisani, 7 Aralık 1881'de kuzey İtalya, Lombardiya'daki Pavia yakınlarındaki Mede di Lomellina komünündeki Piazza Mercato'da (şimdi Piazza Giuseppe Amisani) doğdu. Pavia teknik enstitüsünde okudu, burada teknik resim kursunda başarısız oldu; [4] Daha sonra Milano'daki Accademia di Brera'da Cesare Tallone ve Vespasiano Bignami'nin yanında çalıştı. [5] 1908'de [1] ve 1911'de [6]: 208 veya 1912'de [7] l'Eroe ("kahraman") adlı tablosu ile Akademi'nin Mylius ödülünü kazandı. Lyda Borelli'den. O andan itibaren neredeyse tamamen portre resmine odaklandı; [5] İtalyan Alpleri, Rodos ve Tunus manzaraları da ilgi gördü. [1] [8]Amisani, zamanında uluslararası üne sahipti. Arjantin ve Brezilya'da birkaç yıl geçirdi [4] ve ayrıca İngiltere, Fransa, Kuzey Afrika ve Amerika Birleşik Devletleri'ne seyahat etti.Rirì la sciantosa e le altre. Ritratti di donne nella pittura di Giuseppe Amisani (1879–1941), Galleria Civica di Bari, 2012.
Giuseppe Arcimboldo

Giuseppe Arcimboldo (1527, Milano - 11 Temmuz 1593, Milano), İtalyan ressam, mimar, sahne tasarımcısı, mühendis ve sanat danışmanı.Resimlerinde meyve, sebze, hayvan, kitap gibi birçok nesneyi, insan portrelerini andıracak şekilde düzenlemiştir. Çift imgeli bu resimler, 20. yüzyılda başta Salvador Dali olmak üzere birçok gerçeküstücü ressam tarafından örnek alınmıştır.Milano doğumlu sanatçı sanat hayatına babası ile birlikte Milano katedrali vitraylarının tasarım işlerinde çalışarak başlar. Babasının ölümünden sonra da bu işe devam eder. Katedraldeki çoğu vitray onun tasarımıdır. Yaptığı işlerle kısa sürede adını duyuran Guiseppe, Como katedrali için goblen tasarlama işini üstlenerek 1558 yılında Milano'dan ayrılır.Como'da katedrali için birçok goblen tasarımı gerçekleştirir. 1562 yılında kutsal Roma İmparatoru I. Ferdinand Habsburg'un daveti üzerine İtalya'dan ayrılarak Viyana'ya gider ve saray ressamı olarak çalışmaya başlar. Bu dönemde ünlü serisi mevsimlerin birincisini gerçekleştirir.1564 yılında I. Ferdinand'ın ölümü ile II. Maximilian tahta geçer. Bu durum Arcimboldo Guiseppe'nin pozisyonunda bir değişikliğe neden olmaz, sanatçı saray ressamlığına devam eder. Bu dönemde imparator ve ailesine ait grup portrelerini çizer.Guiseppe'nin saraydaki görevi yalnızca portre ressamlığı değildir; sanatçı mimar, sahne tasarımcısı, mühendis ve sanat uzmanı olarak da hizmet vermektedir. Ayrıca onun danışmanlığında sarayın antika koleksiyonu bir hayli genişletilir. Sanatçı grup portrelerinin dışında bu gün bile bizlere oldukça tuhaf ve komik görünen birçok portre çizmiştir.
Giuseppe Baldini

Giuseppe Baldini (11 Mart 1922 - 26 Kasım 2009), forvet pozisyonunda görev yapmış İtalyan eski millî futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1939 yılında Fiorentina kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Internazionale, Andrea Doria, Sampdoria, Genoa, Como, Sampdoria ve Como kulüplerinde oynadı.
Giuseppe Baresi

Giuseppe Baresi (d. 7 şubat 1958), Internazionale takımında orta saha pozisyonunda görev yapan bir İtalyan futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1976 yılında Internazionale kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Modena kulüplerinde oynadı.
Giuseppe Bartolomeo Chiari

Giuseppe Bartolomeo Chiari (d. 10 Mart 1654 - ö. 8 Eylül 1727) Geç Barok döneminde eser veren İtalyan ressam.Roma'da doğdu. Bir süre Accademia di San Luca müdürü oldu. Birçok ünlü ressamın yetişmesine katkıda bulundu. Roma'da öldü.
Giuseppe Battiston

Giuseppe Battiston (d. 22 Temmuz 1968), İtalyan oyuncu. 1990'da başladığı oyunculuk kariyerinde 50'den fazla yapımda rol almıştır.
Giuseppe Bergomi

Giuseppe Bergomi (d. 22 Kasım 1963, Milano, İtalya), İtalyan eski futbolcudur. Tüm kariyeri boyunca Internazionale'de oynayan Bergomi, kulübü adına Javier Zanetti'den sonra en çok maça çıkan ikinci oyuncu unvanını elinde bulundurmaktadır.Bıyığı yüzünden "Lo zio" (amca) lakabı takılan Bergomi, uzun yıllar Inter'in kaptanlığını yapmasından ötürü taraftarlar arasında "Il Capitano" (kaptan) olarak da tanınmaktadır.Kulübüyle ilk maçına 1980-81 sezonunda, henüz 17 yaşındayken çıktı. 19 sezon boyunca Inter forması giyen Bergomi, 1988-89 sezonunda Serie A, 1990-91, 1993-94 ve 1997-98 sezonlarında UEFA Kupası şampiyonluğu yaşadı. Bergomi; Avrupa kupalarında en çok forma giyen İtalyan futbolcu ve Milan derbilerinde en çok forma giyen oyuncu rekorlarını kırdı. Ancak sonraları, her iki unvan da Paolo Maldini'nin eline geçti.1996'da, 36 yaşında futbolu bırakan Bergomi, Mart 2004'te Pelé tarafından hazırlanan, yaşayan en iyi 125 futbolcu listesine girmeyi başardı.81 kere İtalya formasını giyen Bergomi, 1982 FIFA Dünya Kupası, 1986 FIFA Dünya Kupası, 1990 FIFA Dünya Kupası, 1998 FIFA Dünya Kupası ile 1988 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda forma giydi.
Giuseppe Bertello

Giuseppe Bertello (d. 1 Ekim 1942), Katolik bir başrahip ve Kardinal. Şu anda Vatikan Şehir Devleti ve Vatikan Devlet Başkanı Valiliği Papalık Komisyonu Başkanı olarak görev yapmaktadır.Bertello, Piskopos Albino Mensa tarafından 29 Haziran 1966 tarihinde bir rahip rütbesi ve pastoral teoloji lisans elde etti ve daha sonra kilise hukuku alanında doktora yaptı. Diplomasi eğitimi için Papalık Kilise Akademisine gitti.
Giuseppe Biava

Giuseppe Biava (d. 8 Mayıs 1977), defans pozisyonunda görev yapmış İtalyan futbolcu ve teknik direktördür.
Giuseppe Caspar Mezzofanti

Giuseppe Caspar Mezzofanti (17 Eylül 1774 – 15 Mart 1849) İtalyan Katolik kardinali, ünlü dilbilimci ve hiperpoliglottur. Bolonya'da doğmuştur ve eğitim görmüştür, ilahiyat eğitimini papaz olarak kutsanma yaşına ulaşmadan tamamlamıştır ve 1797 yılında kutsanmıştır. Aynı yıl, Bolonya Üniversitesi'nde Arapça profesörü olmuştur. O tarihlerde Bolonya tarafından yönetilen Cisalpine Cumhuriyeti tarafından istenen sadık ve doğru kalacağına dair törensel yemini yapmadığı için profesörlük görevini kaybetmiştir.1803'de Bolonya enstitüsüne yardımcı kütüphaneci olarak atanmıştır ve kısa süre sonra Doğu dilleri ve Yunanca profesörü olarak görevine geri dönmüştür. Makam genel valilik tarafından 1808'de bastırılmıştır fakat 1814'te Papa VII. Pius'un restoresi zamanında eski haline getirilmiştir. Mezzofanti görevde Roma'ya 1831 yılında gitmek için Bolonya'yı terk edene kadar kalmıştır. Roma'ya gitmesinin sebebi Katolik Kilisesi'nin yönetim organı için misyonerlik faaliyetlerinin, İman Yayma Cemaati (Congregatio de Propaganda Fide), bir üyesi olmasıdır. 1833'de Angelo Mai'nin ardından Vatikan Kütüphanesi'nde Koruyucu-Şef olarak görev almıştır ve 1838'de St. Onofrio al Gianicolo piskoposluğu unvanı altında kardinal ve İman Yayma Cemaati'nde çalışma yöneticisi olmuştur.Mezzofanti hiperpoliglot olması ile bilinir, 38 dil ve 50 lehçeyi akıcı bir şekilde konuştuğu düşünülmektedir ayrıca diğer birçok dilde az seviyelerde bilgisi vardır.
Giuseppe Chiappella

Giuseppe Chiappella (28 Eylül 1924 - 26 Aralık 2009), orta saha pozisyonunda görev yapan İtalyan futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1946 yılında AC Pisa 1909 kulübünde başladı. Daha sonra Fiorentina kulübünde oynadı.
Giuseppe Ciarrapico

Ciarrapico, 1991 ve 1993 yılları arasında AS Roma Futbol Kulübü Başkanı olarak görev yaptı. Ayrıca 2008-2013 yılları arasında Silvio Berlusconi döneminde Özgürlükçü Halk Partisi'nden İtalya Cumhuriyet Senatosu'nda görev almıştır.Lazio, Roma'da 28 Ocak 1934'te doğan İtalyan spor yöneticisi, iş insanı ve siyasetçi Giuseppe Ciarrapico 14 Nisan 2019'da Roma'da 85 yaşında ölmüştür.
Giuseppe Conte

Giuseppe Conte (d. 8 Ağustos 1964, Volturara Appula, Foggia, Puglia) İtalyan hukukçu, akademisyen ve siyasetçi. 1 Haziran 2018 tarihi ile 13 Şubat 2021 tarihleri arasında İtalya başbakanı olarak görev yapmıştır.Beş Yıldız Hareketi'ne yakın olup, 31 Mayıs 2018'de Kuzey Ligi ile Beş Yıldız Hareketi'nin anlaşması sonrası başbakan olmuştur.Roma La Sapienza Üniversitesi'nden mezun olmuştur. Avukatlık yapmış aynı zamanda akademik kariyerini sürdürmüş ve Yale Üniversitesi'nde misafir araştırmacı olarak 3 ay bulunmuştur. Çok sayıda üniversitede özel hukuk alanında profesör olarak çalışmıştır. 18 Eylül 2013 tarihinde Temsilciler Meclisi İdari Yargı Başkanlık Kurulu üyesi olarak seçilmiş ve ardından bu kurulun başkan yardımcısı olmuştur. 2018 seçimleri sonrası İtalya başbakanı olmuştur. 2020 yılında İtalya'nın COVID-19 sürecindeki zayiatı nedeniyle savcıya tanık olarak 3 saat ifade vermiştir. 6 Ağustos 2021 tarihi itibarıyla Beş Yıldız Hareketi başkanıdır.
Giuseppe D'Urso

Giuseppe D'Urso (d. 15 Eylül 1969) eski İtalyan 800 metre koşucusudur. Stuttgart, Almanya'da gerçekleşen 1993 Dünya Atletizm Şampiyonası'nda gümüş madalyanın sahibi olup 1996 Avrupa Salon Şampiyonası'ndaysa gene yarışı 2. tamamlamıştır.
Giuseppe De Feudis

Profesyonel kariyerine 2001 yılında Como kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla San Marino, Cesena, Lucchese, Torino, Padova, Lecce, Arezzo ve Cesena kulüplerinde oynadı.
Giuseppe De Nittis

Giuseppe De Nittis (d. 25 Şubat 1846 – 21 Ağustos 1884) Paris Salon Sanatı stili ile Empresyonizmi çalışmalarında birleştiren İtalyan ressam.De Nittis Barletta'da doğdu ve ilk eğitimini Giovanni Battista Calò tarafından aldı. 1863'te itaatsizliği yüzünden Napoli'de bulunan Instituto di Belle Arti'den kovulduktan sonra 1864'te bir sergide iki tablosunun sergilenmesiyle kariyerinin başlangıcını yaptı.De Nittis, Macchiaioli gibi artistlerle bir araya geldi. Telemaco Signorini ile dostluk kurdu ve Floransa'da sergi açtı.1867'de Paris 'e taşındı ve sanat tüccarı Adolphe Goupil ile satılabilir tür eserler üretmesi talebi bulunan bir sözleşme yaptı. Salon'da kendine belirli bir ziyaretçi kitlesi oluşturup biraz görünürlük kazandıktan sonra İtalya'ya döndü ve burada serbest çalışmalarının yanı sıa doğadan resim yapmaktan çekinerek birkaç Vezüv resmi yaptı.1872'de De Nittis Paris'e döndü ve artık Goupil ile sözleşmesi olmayan, 1874 tarihli Che freddo! (Donma!) adlı tablosuyla Salon'da bir başarı elde etti (özel koleksiyon). Aynı yıl Nadar'da düzenlenen ilk Empresyonist sergisine davet edildi. Davet, Telemaco Signorini, Giovanni Boldini ve Federico Zandomeneghi dahil olmak üzere Paris'te yaşayan birkaç İtalyan ressamın arkadaşı olan Edgar Degas 'dan geldi. De Nittis, tüm Empresyonistler tarafından kabul edilmedi ve sonraki sergilerine katılmadı.Londra 'ya bir gezisi bir dizi Empresyonist resimle sonuçlandı. 1875'te De Nittis, geri kalan yıllarında kendisi için önemli bir araç haline gelen ve popülerleşmesine yardımcı olan pastel 'i aldı.  Evinin favori bir buluşma yeri olduğu Paris'e geri döndü. Parisli yazarlar ve sanatçıların yanı sıra gurbetçi İtalyanlar için, De Goncourt, Zola, Manet ve Duranty gibi modellerin pastel portrelerini yaptı.  En büyük eserlerinde, Auteuil'de Yarışlar (1881) adlı triptik gibi en büyük eserleri için ortam olarak pastelleri tercih etti.De Nittis, 1878 Exposition Universelle 'de on iki resim sergiledi ve altın madalya ile ödüllendirildi. Aynı yıl Légion d'honneur ödülünü aldı.Eşi Parisli Léontine Lucile Gruvelle (1869'da evlendi) resimlerini Barletta kasabasına bağışladı ve şimdi ressamın memleketindeki Marra Sarayı'ndaki Pinacoteca De Nittis'te toplandı.De Nittis'in eserleri, Paris'teki Orsay Müzesi, Londra'daki British Museum ve New York'taki Metropolitan Sanat Müzesi dahil olmak üzere birçok kamu koleksiyonunda yer alır. Return from the Races ve Uzmanlar resimleri Filedelfia Sanat Müzesi ‘ndedir.
Giuseppe De Notaris

Giuseppe De Notaris (18 Nisan 1805, Milano - 22 Ocak 1877), İtalya'ya özgü kriptogamlarla yaptığı çalışmalarla tanınan İtalyan botanikçi. Bitki bilim mahlası De Not.'dur.Pavia Üniversitesi'nde tıp okudu ve 1830'da tıp diplomasını aldı. Botaniğe ilgi duyarak, 1832'de tıp alanını terk etti. 1836'da Torino Botanik Bahçesi'nde çalışmaya başladı ve birkaç yıl sonra Cenova Üniversitesi'nde botanik profesörü ve Cenova Botanik Bahçesi müdürü oldu (1839). 1872'de Roma Üniversitesi'ne botanik kürsüsü başkanı olarak atandı.Mikoloji alanında, Hypocreaceae mantar ailesini önerdi. Antonio Bey Figari (1804-1870) ile Poaceae familyasından çok sayıda türü tanımladı. Figari ile birlikte, Poales cinsi Schistachne'''yi (Stipagrostisin sinonimi) tanımladı. notarisiana'' epitetine sahip organizmalar onun adını anmaktadır.Florula Caprariae: sive, Enumeratio plantarum in insula Capraria : vel sponte nascentium vel ad utilitatem latius excultarum, 1839 (Giuseppe Giacinto Moris ile birlikte).
Giuseppe Farina

Emilio Giuseppe "Nino" Farina (d. 30 Ekim 1906 - ö. 30 Haziran 1966), İtalyan otomobil yarışçısı. Formula 1'in ilk Dünya Şampiyonu pilotudur.Zamanının popüler pilotlarından olmamasına rağmen aşırı derecede cesur olmasıyla tanınmıştır. Geçirdiği birçok büyük kazaya rağmen hayatta kalması mucize olarak değerlendirilmiştir. Farina, 1938'de Maserati ile, 1938-39 döneminde ise Alfa Romeo ile yarışmıştır. II. Dünya Savaşı sonrası kendi Maserati arabası ile yarışan Farina, daha sonra tekrar Alfa Romeo'ya davet edilmiştir. Jean-Pierre Wimille’nin 1949 başında ölmesi ile takıma liderlik eden Giuseppe Farina, birçok kazadan sağ kurtulmasına rağmen, 1966'da Fransa GP'sini izlemeye giderken geçirdiği kazada yaşamını yitirmiştir.
Giuseppe Favalli

Futbol hayatına bir sene İtalyan ekibi US Cremonese'de başlayan tecrübeli oyuncu, 4 sene de bu takımda as olarak görev yaptı ve 12 yılını vereceği Lazio'ya gitti. 298 maçta 4 gol attı ve bu takımda millî kariyerine de başladı. Inter'de 2 yıl forma giyerek bir başka Milano temsilcisi, şu anki takımı Milan'a transfer oldu.Ve futbol kariyerini bitirmiştir.
Giuseppe Garibaldi (zırhlı kruvazör)

Giuseppe Garibaldi, 1890'larda İtalyan Kraliyet Donanması (Regia Marina) için inşa edilen bir zırhlı kruvazör sınıfının öncü gemisiydi. Gemi genellikle amiral gemisi olarak hizmet etti ve kariyeri boyunca Doğu Akdeniz ve Levant'a birkaç konuşlandırma yaptı. 1911-12 İtalyan-Türk Savaşı'nın başında Trablusgarp'ı bombaladı. Giuseppe Garibaldi, 1912 başlarında Beyrut Muharebesi'nde Osmanlı zırhlısı Avnillah'ı batırdı. Birkaç ay sonra Çanakkale'de kıyı savunmalarını bombaladı.Gemi 1913'teki Birinci Balkan Savaşı'nın bitiminden sonra bölgedeki İtalyan çıkarlarını korumak için birkaç ay Arnavutluk'ta konuşlandı. Giuseppe Garibaldi, İtalya'nın 1915'te Merkezî Güçlere savaş ilan etmesinden kısa süre sonra Adriyatik Denizi'ndeki bir Avusturya-Macaristan denizaltısı tarafından batırıldı. Geminin mürettebatından 53'ü öldü. Enkazı 2008 yılında keşfedildi ve sonraki yıllarda sualtı arkeologları tarafından incelendi.
Giuseppe Garibaldi II

Daha çok Peppino Garibaldi olarak bilinen Tuğgeneral Giuseppe Garibaldi II (29 Temmuz 1879 – 19 Mayıs 1950), Giuseppe Garibaldi'nin torunu olan bir İtalyan askeri, vatansever ve devrimciydi.Garibaldi, Ricciotti Garibaldi ve Harriet Constance Hopcraft'ın oğlu olarak Melbourne, Avustralya'da doğdu.Babasıyla birlikte 1897 Yunan-Türk Savaşı'nda Yunanların yanında yer aldı ve daha sonra Liberallerle birlikte Venezuela'da Cipriano Castro'ya karşı ve Güney Amerika'daki diğer çatışmalarda savaştı. 1854'te İngiltere'nin Tyneside kentindeki işçiler tarafından büyükbabasına verilen bir kılıcı yanında taşıyarak, İkinci Boer Savaşı sırasında İngiliz Ordusunda gönüllü oldu ve büyük bir ayrıcalıkla hizmet etti.1910 Meksika Devrimi'nin ilk zaferleri sırasında Francisco I. Madero'nun ordusunda yarbay (teniente coronel ) olarak görev yaptı. Mexico City'deki Plaza Garibaldi  (Garibaldi Meydanı) adı, devrimde Nuevo Casas Grandes'te  eylemlerinin onuruna seçildi. Pancho Villa, 1911'de Birinci Ciudad Juárez Muharebesi' nde kazanılan zaferin kime mal edilmesi üzerindeki sert tartışmalar nedeniyle Yarbay Garibaldi'yi görevden aldı, ancak meydanın adı (eski adıyla Pila de la Habana) aynı kalsa da yine de devrim ordusundan ayrıldı.Garibaldi, 1912'de Birinci Balkan Savaşı sırasında tekrar Yunan Ordusunda görev yaptı. Driskos Muharebesi'nde Kızıl Gömleklilerin liderlerinden biri olarak Osmanlılara karşı çarpıştı.Birinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesiyle Garibaldi , 4e régiment de Marche du 1er étranger  in başında Fransız ordusuna katıldı ve daha sonra İtalya için İtalyan cephesinde savaştı. Kasım 1915'te onun birliği, Col di Lana'nın zirvesine İtalyan bayrağını diken birlikti. Bunun için albaylığa terfi aldı. Haziran 1918'de tuğgeneralliğe terfi etti ve bir yıl sonra ordudan emekli oldu.Garibaldi, 1922'de iktidara gelen Benito Mussolini'nin Ulusal Faşist Parti rejimine karşı çıktı (küçük kardeşi Ezio Mussolini'yi tercih ederken). Sonunda İtalya'dan Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti ve burada Madalyn Nichols Taylor ile evlendi. 1940'ta İtalya'ya döndü ve 1943'te Alman makamları onu tutukladı ve Roma'daki Regina Coeli hapishanesine hapsetti. Savaştan sonra özel hayatıyla ilgilendi diğer işlerden elini çekti.
Giuseppe Gazzaniga

Giuseppe Gazzaniga (5 Ekim 1743, Verona, İtalya – 1 Şubat 1818, Crema, İtalya) Napoli ekolüne mensup İtalyan opera bestecisidir. 51 opera eseri bestelemiştir ve opera buffa janrında eserler hazırlayan tanınmış İtalyan opera bestecilerinin sonuncusu olduğu kabul edilir.Giuseppe Gazzaniga 1743'te Verona'da doğdu. Çok dindar olan ailesinin isteklerine uyarak Katolik kilisesi papazı olmak için eğitim gördü. Fakat ailesine haber vermeden müzik dersleri de almaya başladı ve sonunda bir müzik kariyerine girmek için babasını ikna edebildi. Müzik hocalarının tavsiyeleri dolayısıyla Venedik'e gidip orada ciddi bir müzik eğitimine başladı. Ama sonra hocası "Nicola Porpora" Napoli'ye geçince o da Napoli'de Port Capuana'daki "Sant'Onofrio Konservatuvarı"na geçti. Orada ünlü hoca Niccolò Piccinni'den dersler aldı.1767'de ilk eseri olan intermmezzo janrındaki il Barone di Trocchia eserinin Napoli'de "Teatro Nuova"'de prömiyeri yapıldı. Bundan sonra 1801'e kadar yıllarca, Dresden, Viyana ve Prag'a yaptığı kısa seyahatlar dışında, İtalya'da kalarak genellikle opera eserleri bestelemekle uğraştı. 1970'te Venedik'e döndü ve librettist Lorenzo Da Ponte'nin Viyana'da yazdığı bir opera librettosu için bir opera besteledi. Da Ponte bu eserinin karmaşık ve başarısız bir libretto olduğunu kabul etmekle beraber Gazzaniga'nin bestesi dolayısıyla opera başarı kazandı ve hatta başka besteciler bu eseri taklit edici birkac "pastiş-pasticcio" hazırladılar. 1787'de Venedik'te Gazzaniga'nın "Giovanni Berta"' librettosu ile hazırladığı "Don Giovanni veya Taştan Misafir" adlı bir opera eseri sahnelendi. Bu eser birkaç ay sonra Viyana'da Da Ponte'nin librettosunu yazdığı ve Wolfgang Amadeus Mozart'ın bestelediği opera şaheseri "Don Giovanni eserine ilham sağladı.1791'de Gazzaniga İtalya'da Lombardi bölgesinde Crema şehri katedraline müzik direktörü olarak atandı. En son opera eseri olan Martino Carbonaro o sia Gli sposi fuggitivi 1801'de Venedik'te "Teatro San Moisè" sahnelendi. Gazzaniga Crema'da "kantatalar", "oratoryolar" ve "mass ayinleri"nden oluşan dinsel müzik parçaları besteledi. Gazzaniga bu görevde 1818'de ölene kadar kaldı.Il marchese di Verde Antico (composto in collaborazione con Francesco Piticchio, opera buffa, 1778, Roma)L'amore costante (La costanza in amor rende felice) (libretto Giovanni Bertati, opera buffa, 1787, Venedik)Il divorzio senza matrimonio ossia La donna che non parla (libretto by Gaetano Sentor, opera buffa, 1794, Modena)
Giuseppe Giacinto Moris

Giuseppe Giacinto Moris (Joseph Hyacinthe) (25 Nisan 1796, Orbassano - 18 Nisan 1869, Torino), Sardunya florası ile ilgili araştırmalarıyla tanınan İtalyan botanikçi. Bitki bilim mahlası Moris'dir.Torino'da tıp okudu. 1822'den 1829'a kadar Cagliari Üniversitesi'nde profesör olarak çalıştı, daha sonra profesör unvanı ile Torino'ya döndü. 1831'den 1869'a kadar Torino botanik bahçesinin müdürüydü.Ridolfia cinsi ve çok sayıda bitki türünü tanımlamıştır. Jaques Étienne Gay, Morisia cinsini O'nun onuruna adlandırdı.Flora Sardoa: seu historia plantarum in Sardinia et adjacentibus insulis vel sponte nascentium vel ad utilitatem latius excultarum, 1837.Florula Caprariae: sive, Enumeratio plantarum in insula Capraria : vel sponte nascentium vel ad utilitatem latius excultarum, 1839 (Giuseppe De Notaris ile birlikte).
Giuseppe Giacomo Gambino

Giuseppe Giacomo Gambino (Palermo, 21 Mayıs 1941 - Milano, 30 Kasım 1996 ) "u tignusu" (kel) olarak da bilinen İtalyan Cosa Nostra üyesi. Önce Luciano Liggio ve sonrasında Salvatore Totò Riina ile olan arkadaşlığı sayesinde 1983 yılında  Sicilya Mafya Komisyonuna (San Lorenzo bölge başkanı olarak) katıldı .1980'lerin başında İkinci Mafya Savaşı sırasında Corleonesi ailesinden Mario Prestifilippo, Filippo Marchese, Vincenzo Puccio, Gianbattista Pullarà, Giuseppe Lucchese, Giuseppe Greco ve Nino Madonia ile birlikte "ölüm timi" nin bir parçası oldu.Gambino, Antimafya yargıçları Rocco Chinnici, Giovanni Falcone ve Paolo Borsellino, general ve vali Carlo Alberto Dalla Chiesa, siyasetçi Salvo Lima gibi birçok cinayet olayına adı karıştı.
Giuseppe Gioacchino Belli

Giuseppe Gioachino Belli, tam ismi ile Giuseppe Francesco Antonio Maria Gioachino Raimondo, (d. 7 Eylül 1791, Roma - ö. 21 Aralık 1863), Romalı şair.Giuseppe Gioacchino, Roma'da bir burjuva ailesinde doğdu. Papalık yazmanı olan babasının görevi nedeniyle ailesiyle birlikte Civitavecchia adlı şehre gitti. Babası koleradan ölünce annesi ve iki kardeşiyle birlikte Roma'ya dönen Belli, Corso Sokak'ta yaşamaya başladı.Yazılığı ilk yıllarında Belli, şair ve arkadaşı Francesco Spada'nın öğütlerini dinleyerek, eserlerini italyanca yazıyordu.1816 yılında Belli, bir süre için fakirlikte yazınla uğraşarak, Maria Conti adlı, ondan çok daha yaşlı olan zengin kadınla evlendi. Bu evlenmeden sonra Belli, maddi sorunlardan merak hiç etmeden yazmaya sürdürebildi. Çiftin, 1824 yılında doğmuş olan, Çiro adlı bir çocuğu vardı. Belli, Kuzey ve Orta İtalya boyunca birkaç defa seyahat ediyordu. Orada, Fransız Aydınlatmanın etkilediği, Roma'da kesinlikle yok olan daha gelişmiş edebi çevreyle tanışmıştır.Papalığa eleştiri açısına rağmen, Belli'nin siyasi görüşü bütün ömrü süresince tutucu kaldı. Mesela, bir halk isyanından sonra 1849 yılında Roma Cumhuriyeti kurulurken, Belli, Papa'nın tarafını hemen aldı.
Giuseppe Luosi

Giuseppe Romolo Melchiorre Luosi (5 Eylül 1755 - 1 Ekim 1830, Milano) İtalyan hukukçu ve siyasetçi. 1804'de I. Napolyon tarafından kurulan İtalya Krallığı'nda on yıl boyunca Adalet Bakanı olarak görev yaptı, ayrıca bu sıfatla İtalya'daki hukuk kanunlarının ilk savunucusuydu.
Giuseppe Mazzini

Giuseppe Mazzini (d. 22 Haziran 1805, Cenova, Birinci Fransız İmparatorluğu - ö. 10 Mart 1872, Pisa, İtalya Krallığı), İtalyan milliyetçisi, siyasetçi, avukat, aktivist, gazeteci, yazar ve mason. Giuseppe Garibaldi ile birlikte İtalya'nın birleşmesine öncülük etmiştir. 1864 yılında İstanbul'da Giuseppe Garibaldi ile birlikte Societa' Operaia (İtalyan İşçi Cemiyeti)'ni ve İstanbul'daki ilk İtalyan mason locasını kurmuştur. Karbonariler İtalya'daki faaliyetlerine öncülük etmiştir. Mazzini'nin ulusçu düşünceleri Avrupa'da yeni cumhuriyetçi ve muhafazakâr hareketlerin temellerini atmıştır. Etkiledikleri arasında Eski ABD Başkanı Woodrow Wilson, eski İngiltere Başbakanı David Lloyd George ve Lorenzo Compagni dışında Mahatma Gandhi, Hindistanlı politikacı Vinayak Damodar Savarkar, Hindistan'ın ilk Başbakanı Jawaharlal Nehru, İsrail'in kurucusu David Ben-Gurion, İsrail'in eski Devlet Başkanı Golda Meir, Ganalı devrimci Kwame Nkrumah ve Çin Ulusunun Babası olarak anılan Çinli siyasetçi Sun Yat-sen vardır.
Giuseppe Meazza Stadyumu

San Siro veya Giuseppe Meazza Stadyumu, Milano'da Milan ve Internazionale Milano'nun maçlarına ev sahipliği yapan staddır. AC Milan San Siro; İnter ise Guiseppe Meazza Stadyumu adını kullanmaktadır. UEFA'nın stadyum kriterlerine göre 5 yıldızlı bir stadyumdur. Kapasitesi 80.000'dir.San Siro, UEFA'nın dördüncü kategorisinde bulunan stadyumudur. 1934 FIFA Dünya Kupası'nda üç maça ve açılışa, 1990 Dünya Kupası'nda altı maça, 1965, 1970, 2001 ve 2016 yıllarında UEFA Euro 1980'de üç maça ve dört Avrupa Kupası finaline ev sahipliği yapmıştır. Stadyum aynı zamanda 2026 Milano Kış Olimpiyatlarına da ev sahipliği yapacak.Trabzonspor, bu statta 2011-2012 Şampiyonlar Ligi sezonunda, B grubunun açılış maçında Inter'i 1-0 yenmiştir.İnşaatı 1925'te başladı. 1926'da açıldı ve açılış maçında Internazionale Milano, Milan'ı 6-3 yenmiştir. 1947 yılında İnter de burayı kullanmaya başladı. 1955 yılında 100.000'e kadar çıkarılan kapasite, daha sonra düşürülmüştür. 1934 ve 1990 FIFA Dünya Kupası'nda kullanılmıştır.
Giuseppe Medici

Siyasete girmeden önce Bologna Üniversitesi'nde araştırmacı ve okutman gibi çeşitli görevlerde bulunmuştur. Çeşitli hükûmetlerde görev almış, Dışişleri ve Tarım Bakanlığı dahil çeşitli bakanlıkları üstlenmiştir. Siyasetten sonra ise tekrar akademik kariyerine devam etmiş Roma La Sapienza Üniversitesi'nde profesörlük yapmıştır.
Giuseppe Merisi

Maurizio Malvestiti (d. 25 Eylül 1935'te Treviglio, Lombardiya, İtalya), şimdiki Lodi Piskoposu emeritus, Roma Katolik piskoposu.
Giuseppe Merlo

Giuseppe "Beppe" Merlo (11 Ekim 1927; Merano-17 Temmuz 2019; Milano, İtalya), Eski İtalyan profesyonel tenis oyuncusu..Sporcu'nun elde ettiği en önemli başarıları arasında; 1955'te Roland Garros Tenis Turnuvası'nda yarı final, 1955 ve 1957'de Roma Ustalararası Tenis Şampiyonası'nda ve 1960'ta Barcelona Açık Tenis Turnuvası'nda finalistliktir.
Giuseppe Pella

Giuseppe Pella (18 Nisan 1902 - 31 Mayıs 1981), İtalyan Hristiyan Demokrat politikacı ve 1953'ten 1954'e kadar İtalya başbakanı. Alcide De Gasperi'nin ölümünden sonra, 1954-1956 yılları arasında Avrupa Parlamentosu Başkanı olarak görev almıştır.
Giuseppe Pellizza da Volpedo

Giuseppe Pellizza da Volpedo, (d. Volpedo, 28 Eylül 1868 -ö. Volpedo, 14 Temmuz 1907), politik anlamı sembolleşmiş Il Quarto Stato (Dördüncü Kuvvet) tablosu ile ünlenen İtalyan ressam.Neo Empresyonizm akımına dâhil olan Volpedo, anlatımcı tarzıyla İtalyan ilerici ve sosyalist çevrelerin sembol isimlerinden biri oldu.Giuseppe Pellizza, İtalya'nın kuzeyinde Volpedo şehrinde, bir çiftçi ailenin çocuğu olarak 1868 senesinde doğdu. Kuzey İtalya'daki Alessandria kenti yakınındaki Castelnuovo Scrivia kasabasındaki teknik okulda ilk resim derslerini aldı. Bu okuldan sonra bazı tanıdıklarının sayesinde Francesco Hayez ve Giuseppe Bertini gibi ünlü ressamların hocalık yaptığı, Milano'daki Brera Güzel Sanatlar Akademisi'ne girdi. Burada Giuseppe Puricelli ve Pio Sanquirico'nun öğrencisi oldu. İlk sergisini Milano'da, 1885 yılında açtı.Formasyonunu güçlendirmek için Milano'dan Roma'ya giden sanatçı, bir süre buradaki San Luca Akademisi ve Fransa Akademisi'ne devam etti ancak bu okullarda hayal kırıklığına uğradığını fark etti. Giovanni Fattori ile birlikte Floransa kentine giderek bu şehirdeki ünlü Accademia'da bir dönem boyunca hocalık yaptı. Accademia'nın tatile girmesiyle birlikte, doğa resimleri yapmak üzere Volpedo'ya geri döndü. Sanatta ulaştığı noktadan bir türlü memnun olmayan Giuseppe Pellizza, Bergamo kentindeki Accademia Carrara'da eğitim veren Cesare Tallone'den özel ders almaya başlar.1892'de kasabası Volpedo'ya dönen sanatçı, burada bir köylü kadın olan Teresa Bidone ile evlenir. Bu yıldan itibaren "da Volpedo" soyadını kullanmaya başlar.Giuseppe Pellizza da Volpedo hayatının bu kısmında, Neo Empresyonizm akımının bir alt grubu olan divizyonizm ve fovizm akımlarını izlemeye başlar. Bu teknikleri yetkin bir şekilde kullanan Giovanni Segantini, Angelo Morbelli, Vittore Grubicy de Dragon, Plinio Nomellini ve Emilio Longoni gibi ressamlarla çalışır.1898 yılında da Volpedo, tüm İtalya'da düzenlenen ve 19. yüzyılın İtalya'daki son büyük sanat etkinliği olan Esposizione Generale Italiana'ya katılır. 1900 yılında başyapıtlarından biri olarak kabul edilen Lo Specchio della Vita (Hayatın Aynası) isimli tablosunu sergiler. Bu başyapıtı ertesi yıl, 10 yıllık bir çaba sonucu tamamladığı Il Quarto Stato takip eder.Fütürizm akımının ilk yaratıcılarından biri olan Giuseppe Pellizza da Volpedo, kendisini bir ömür boyu takip eden hayal kırıklıkları ve sanatında mükemmelliyete ulaşamamışlık duygusu nedeniyle hayatının son yıllarını çeşitli bunalımlarla geçirir. 1907 yılında karısının ani ölümü sonrasında, aynı yılın 14 Temmuz'unda doğduğu kasaba olan Volpedo'daki stüdyosunda intihar eder.
Giuseppe Pericu

Pericu, 20 Ekim 1937’de Cenova, İtalya’da doğdu. Cenova Üniversitesi’nden mezun oldu. İtalyan Sosyalist Partisi’nde başlayıp Demokrat Parti’de sonlandırdığı siyasi kariyerinde 1994-1996 yılları arasında İtalya Temsilciler Meclisi’nde delege ve 1997-2007 yılları arasında Cenova Belediye Başkanı olarak görev aldı.
Giuseppe Piazzi

Giuseppe Piazzi, (d. 7 Temmuz 1746, Ponte in Valtellina, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu - ö. 22 Temmuz 1826, Napoli, Napoli Krallığı), İtalyan rahip, matematikçi ve astronom. Palermo'da bir gözlemevi kurdu ve Ceres'i keşfetti.
Giuseppe Prina

Pavia Üniversitesi'nde eğitim gördü, daha sonra 1789'da hukuk doktoru oldu. Memleketi Novara'da birkaç yıl avukat olarak çalıştı. 1791'de Sardinya Krallığı'nın Piedmont eyaletinde devlet adamı olarak görev yapmaya başladı. 1804'de I. Napolyon'un kurduğu İtalya Krallığı'nda maliye bakanı olarak görev yaptı. 1814 Milano Ayaklanması'nda öldürüldü.
Giuseppe Prinzi

19. yüzyılın en önemli İtalyan heykeltıraşlarından biri olarak kabul edilen heykeltıraşın eserleri Roma, Napoli ve Messina gibi birçok İtalyan şehrinde bulunmaktadır.
Giuseppe Ros

Ros, 22 Eylül 1942'de  Mareno di Piave, İtalya'da doğdu. 1963 ile 1976 yılları arasında sürdürdüğü aktif boks kariyerinde, ülkesi adına ağır sıklet müsabakalarında mücadele ettiği 1964 Yaz Olimpiyatları'nda bronz madalya kazandı.
Giuseppe Rotunno

Giuseppe Rotunno (d. 19 Mart 1923; Roma - ö. 7 Şubat 2021; Roma) ödüllü İtalyan görüntü yönetmeni. 1950'li yıllardan 1990'lı yıllara kadar devam eden uzun sinema kariyerinde 79 filmin görüntü yönetmenliğini yaptı. Avrupa'nın en iyi yönetmenleriyle çalıştı. Federico Fellini'yle birlikte çok sayıda filme birlikte imza attıkları için genelde "Fellini'nin görüntü yönetmeni" olarak da tanınır. Luchino Visconti ve Vittorio de Sica da sık çalıştığı yönetmenler arasındaydı. 1963'te Vittorio de Sica'nın Sophia Loren ve Marcello Mastroianni'li filmi "Ieri, oggi, domani" (Dün, Bugün, Yarın)'nin görüntü yönetmenliğini de o yaptı.Aslında bir fotoğrafçı olan Rotunno sinemaya efsanevi görüntü yönetmeni Aldo Graziati'nin 	(G.R. Aldo) yardımcısı olarak başladı. Daha sonra ışık yönetmenliği de yaptı. Yaratıcı kamera teknikleri özellikle 1960'lardan sonra onun  aranılan bir görüntü yönetmeni olmasını sağlamıştı.Luchino Visconti'nin 1963 tarihli klasiği Il Gattopardo'nun (Leopar) 1983'teki restorasyonunu yapan ekibin başındaydı. 1987'de Julia e Julia'yı da o çekti, bu filmin özelliği önce yüksek tanımlamalı video'ya çekilip sonra 35 mm filme aktarılmış olan ilk konulu film olmasıdır.All That Jazz (1979) filminin görüntüleriyle "en iyi görüntü yönetimi" Oscar'ına aday gösterildi, aynı film için BAFTA ödülünü aldı. David di Donatello ödüllerini 3 kez, Gümüş Kurdele ödüllerini de 7 kez kazandı. 1995 yılında kendisine Venedik Film Festivali'nin özel ödülü olan "Pietro Bianchi Ödülü" verildi.Aşağıda Giuseppe Rotunno'nun görüntü yönetmeni olarak imza attığı 79 film sıralanmıştır. Bu listeye kamera operatörü olarak katkıda bulunduğu 10 film dahil değildir. Örneğin ünlü Vittorio De Sica	filmi Umberto D.'de (1952) yanında yetiştiği ünlü görüntü yönetmeni Aldo Graziati'nin (G.R. Aldo) kameramanıydı.Film d'amore e d'anarchia, ovvero 'stamattina alle 10 in via dei Fiori nella nota casa di tolleranza...' (1973)
Giuseppe Saragat

Giuseppe Saragat (d. 19 Eylül 1898 - ö. 11 Haziran 1988), İtalyan sosyalist politikacı ve İtalya'nın 5. Cumhurbaşkanı.Saragat, 1898 yılında Turin şehrinde Sardinya kökenli bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Ekonomi alanında öğrenim gördü. İtalyan Sosyalist Partisi'ne katıldı ancak daha sonra ihraç edildi. Komünistlerle ittifak yaparak İtalyan Sosyalist İşçi Partisi'ni kurdu daha sonra bu parti İtalyan Demokratik Sosyalist Partisi olarak siyasi faaliyetlerine devam etti.Saragat 1963-1964 arası Aldo Moro'nun koalisyon hükûmetleri sırasında Dışişleri Bakanlığı görevini yürüttü. 1964 yılı Aralık ayında çok hasta olması sebebiyle istifa eden Antonio Segni'nin yerine 21. turda 937 oyun 646'sını alarak İtalya Cumhurbaşkanı seçildi. 1971 yılında görev süresi bitince Anayasa uyarınca tabii senatör payesiyle Senato'da ölümüne kadar görev yaptı. 6 dalda kendisine onur ödülü verilmiş olan Saragat tabii senatörken 1976 yılında kısa bir süre partisinin genel sekreterliğini üstlenmiştir.
Giuseppe Sculli

Giuseppe Sculli (d. 23 Mart 1981,Locri, Calabria), Genoa kulübünde forma giyen İtalyan Orta saha oyuncusu. Lazio'dan kiralıktır.
Giuseppe Signori

Lazio'da uzun yıllar futbol oynayan Signori, Serie A'nın gol kralalrından biri olmuştur. Serie A gol krallığını 3 kez kazanan futbolcu, şike yaptığı gerekçesiyle 1 Haziran 2011 tarihinde göz altına alınmıştır.
Giuseppe Tartini

Giuseppe Tartini (Piran, Istriya (o zamanda Venedik Cumhuriyeti, bugün Slovenya) 8 Nisan 1692 - 26 Şubat 1770) İtalyan besteci ve kemancı. Barok dönem müzisyenlerindendir. "Şeytan Trilleri" önemli eserlerinden bir tanesidir.
Giuseppe Tonutti

Giuseppe Tonutti (d. 19 Mart 1925 –ö. 23 Temmuz 2018), İtalyan siyasetçi. 1976'da girdiği İtalyan Senatosu'nda senatör ve delege olarak 1987 yılına kadar görev yapmıştır.
Giuseppe Tornatore

Tornatore 16 yaşından bu yana sinema ve tiyatroya ilgi duymuş, Luigi Pirandello ve Eduardo De Filippo gibi isimlerle çalışmaya başlamıştır. Kariyerine serbest fotoğrafçı olarak başlayan Tornatore tam olarak sinema sektörüne girmeden önce çeşitli belgeseller çekmiştir. 1986 yılında ilk uzun metraj filmi olan Il camorristayı çekti. Henüz ikinci filmi olmasına rağmen, ona büyük ün ve başarı kazandıracak olan Cennet Sinemasını 1988 yılında çekmiş, 1989 Yabancı Dilde En İyi Film Akademi Ödülü'nü kazanmıştır. Müzikler için genellikle İtalyan müzisyen Ennio Morricone ile çalışmıştır.
Giuseppe Ungaretti

Giuseppe Ungaretti (8 Şubat 1888 – 2 Haziran 1970) İtalyan modernist şair, gazeteci, deneme yazarı, eleştirmen, akademisyen ve 1970 Neustadt Uluslararası Edebiyat Ödülü kazananı. Ermetismo (Hermetizm) olarak bilinen deneysel akımın önde gelen temsilcilerinden ve 20. yüzyıl İtalyan edebiyatının en tanınmış katkıcılarından biridir.Giuseppe Ungaretti, Mısır’a göç etmiş Toscanalı bir ailenin çocuğu olarak 1888’de İskenderiye’de doğdu. Ortaöğrenimini oradaki bir Fransız lisesinde tamamladıktan sonra 1912’de Paris’e gitti. Hukuk Fakültesi’ne kaydolmakla birlikte daha çok edebiyat ve felsefe derslerine katıldı. İlk şiirleri 1916’da çok sınırlı sayıda Udine’de bir arkadaşı tarafından bastırılmıştı. L’Allegria adlı kitabı 1919’da, ikinci önemli şiir kitabı Sentimento del Tempo ise 1933’te yayımlandı. 1936-42 arasında Brezilya’da São Paulo Üniversitesi’nde İtalyan Edebiyatı Profesörü olarak görev yaptı. 1939’da 9 yaşında kaybettiği oğlu Antonietto’nun acısını 1947’de yayımlanan Il Dolore kitabıyla dile getirdi. İtalya’ya döndükten sonra Roma Üniversitesi’nde Modern İtalyan Edebiyatı dersleri verdi. Sonraki yıllarda yazdığı önemli yapıtları arasında La Terra Promessa (1950), Il Taccuino del Vecchio (1960) ve Shakespeare, Góngora, Racine, Blake, Mallarmé gibi şairlerden yaptığı çeviriler sayılabilir. Ungaretti 1970’te Milano'da öldü.
Giuseppe Vaccaro (mimar)

Francesco Moschini, Giuseppe Vaccaro, La casa di serie. Appunti sull'abitazione 1940/1942, catalogo della mostra tenutasi nel giugno 1982 presso la galleria A.A.M. Architettura Arte Moderna di Roma, Edizioni A.A.M. Architettura Arte Moderna, Roma, 1982.G. Riguzzi, Giuseppe Vaccaro e la Colonia AGIP di Cesenatico, in "ROTARY INTERNATIONAL CERVIA – CESENATICO" n. Estratto da n. 322 – BOLLETTINO MENSILE, aprile 2000Maristella Casciato e Giuliano Gresleri (a cura di), Giuseppe Vaccaro. Architetture per Bologna, Editrice Compositori, Bologna 2006Luca Marzi, Giuseppe Vaccaro. Facoltà di Ingegneria, Bologna, 1933-35, in "Costruire in laterizio", n. 131 settembre/ottobre 2009
Giuseppe Vives

Giuseppe Vives (d. 14 Temmuz 1980), Pro Vercelli takımında orta saha pozisyonunda görev yapan İtalyan futbolcudur.Profesyonel kariyerine 1997 yılında Sant'Anastasia kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Juve Stabia, Ancona, Nardò, Taranto, Giugliano, Lecce, Torino ve Pro Vercelli kulüplerinde oynadı.
Giuseppe Volpi

Volpi 1905'e kadar Venedik, kuzeydoğu İtalya ve Balkanlar'a elektrik getirmek için kamu hizmetleri geliştirdi ve Adriyatik Elektrik Şirketi'ni (SADE) kurdu. 1908 ila 1918 yılları arasında İstanbul'da neşriyata devam eden Le Jeune Turc isimli gazeteyi finanse etmiştir. Ayrıca Trablusgarp Savaşı sonucunda imzalanan Uşi Antlaşması'nda İtalyan delegesi olarak görevlendirildi. 1921'den 1925'e kadar Trablusgarp kolonisinin valisiydi.1925'ten 1928'e kadar İtalya Krallığı Maliye Bakanı olarak Volpi, İtalya'nın I. Dünya Savaşı borçlarının ödemesini ABD ve İngiltere ile başarıyla müzakere etti ve liranın değerini altının değerine sabitledi.Amerikan İstihbaratı Volpi'yi "J.P. Morgan, John D. Rockefeller, Bernard Baruch ve diğerlerinden daha fazla nüfuzu olan acımasız adam" olarak tanımlıyor.Volpi ayrıca Venedik Film Festivali'ni kurucusudur. Büyük kızı Kontes Maria Cicogna ise film yapımcısıdır ve "Avrupa sinemasının en güçlü kadınlarından biri" olarak görülmektedir.
Giuseppe Zais

Giuseppe Zais (22 Mart 1709 - 29 Ekim 1784) resimlerini çoğunlukla Venedik'te yapan bir İtalyan Peyzaj ressamıdır.Manzara resimlerinde Marco Ricci'den etkilendi ve daha sonra Francesco Zuccarelli eğitiminde ona yardım etti. Kendisi en iyi Stra'daki Villa Pisani'nin freskleri çalışmasıyla bilinir. 1774 yılından beri Venedik'te Ressamlar Akademisi üyesi iken, Treviso'da yoksulluktan öldü.
Giuseppe Zamberletti

İtalya'nın Varese kentinde 17 Aralık 1933'te doğdu. 1982'den 1987'ye kadar İtalya Kültür Bakanı ve 2004-2009 yılları arasında, "Dünya Çapındaki İtalyan Girişimciler Konfederasyonu" başkanlığı ile senatörlük yapmıştır.İtalyan siyasetçi Giuseppe Zamberletti 26 Ocak 2019'da 85 yaşında Alzheimer hastalığının Komplikasyonları nedeniyle ölmüştür.
Giuseppe Zangara

Giuseppe Zangara (d. 7 Eylül 1900, Ferruzzano - ö. 20 Mart 1933, Raiford) , ABD Başkanı Franklin D. Roosevelt'e başarısız suikast girişimiyle tanınan suikastçı. Zangara bu eyleminde asıl hedefi olan Roosevelt'i vuramamıştır. Olayda Chicago belediye başkanı Anton Cermak'ı yaralamış, aldığı yaraların etkisiyle 6 Mart 1933'te ölmüştür.Giuseppe Zangara 7 Eylül 1900 tarihinde İtalya'nın Calabria bölgesine bağlı Ferruzzano şehrinde doğdu. Daha sonra ABD'ye göç etti ve 1929 yılında ABD vatandaşı oldu.Zangara 15 Şubat 1933 tarihinde, Roosevelt açık arabanın arkasında konuşmaya hazırlanırken ona dört el ateş etti. Olayda Aralarında Chicago belediye başkanı Anton Cermak'da olmak üzere toplam 5 kişi yaralanmıştır. İddiaya göre Cermak, Roosevelt'e "Senin yerine ben vuruldum, buna sevinçliyim" demiştir.
Giuseppi Logan

Giuseppi Logan (22 Mayıs 1935 - 17 Nisan 2020), Amerikalı caz müzisyeni. 15 yaşında Earl Bostic ile çalmaya başladı ve daha sonra New England Konservatuvarı'nda eğitim gördü. 1964'te New York'a yerleşti ve serbest caz sahnesinde yer aldı.
Giuseppina Bersani

Bersani, 27 Ağustos 1949'da Piacenza, İtalya'da doğdu. Ülkesi İtalya adına katıldığı 1972 Yaz Olimpiyatları'nda kadın takım flöre etkinliğinde yarıştı.