barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Buzlu çay

Buzlu çay veya ice tea, genellikle  bir bardakta buzlu olarak servis edilen soğuk çay türü. Şekerli veya şekersiz olabilmektedir. Buzlu çay siyah, yeşil, karışık olabilir, limon, şeftali, karpuz ve çilek gibi meyve aroması içerebilmektedir. Çoğu buzlu çay, aromasını çay yapraklarından (Camellia sinensis) alırken, yeşil çay ve bitki çayı da bazen soğuk olarak servis edilir. Buzlu çay bazen çay yapraklarının daha düşük bir sıcaklıkta özellikle uzun süre demlenmesiyle yapılır.Çoğu çaylar mısır şurubu ile tatlandırılır ve tatlılıkları onları alkolsüz içeceklerle aynı pazara yerleştirir. Snapple ve Lipton gibi markalar mısır şurubu yerine şekerle tatlandırılmış buzlu çaylar sunuyor.  Hem şekerli hem de şekersiz çeşitler genellikle katkı maddesi sitrik asit içerir.Ayrıca, paketli bir içecek olarak da çok popülerdir. Özellikle, Lipton ve Nestea dünyada en ünlü buzlu çay üreticileridir.Genellikle, çay yapraklarının aromasının alınmasıyla yapılmaktadır. Ülkelere göre başka şekillerde tüketilebilmektedir.İlk kez buzlu çay, Hindistan'dan siyah çayın getirildiği 19. yüzyılda Amerika Birleşik Devletleri'nin güneyinde ortaya çıktı. Sıcak havalarda, demlenen çay soğutulmaya ve genellikle buz ve limon dilimleriyle soğuk olarak tüketilmeye başlandı. Buzlu çay, ülkenin diğer bölgelerine de yayıldı, Amerika'nın en önemli içeceklerinden biri haline geldi.  Buzlu kahve (frappé) tüketimi de aynı benzetme ile ortaya çıktı.İsviçre, ilk kez ambalajlarda (şişe veya teneke kutularda) buzlu çayı piyasaya sürdü.  Amerika'yı ziyaret eden İsviçreli Max Sprenger, buzlu çayın susuzluğu gidermek için inanılmaz kabiliyetine hayran kaldı ve eve vardığında şişelerde hazır buzlu çay üretme fikrini önerdi.
Buzluca (Doruk)

Buzluca ( Buzludja) Koca Balkan Dağları'nda bulunan 1432 metrelik bir doruktur. Adı, Türkçe "buzlu" kelimesinden kaynaklanmaktadır. Adı 1942'de "Hacı Dimitır" (Хаджи Димитър) olarak değiştirilmiş olsa da halk arasında "Buzluca" olarak bilinmeye devam etmektedir.Dağ, Kazanlak kasabası yakınlarındaki Şipka Geçidi'nin doğusunda yer alır ve tarihi öneme sahip bir yerdir. Zirve kireçtaşı ve granittir. Yamaçları çimenli bitki örtüsüyle kaplıdır; etekleri ve komşu zirveleri kayın ormanlarına sahiptir. Tepenin ilk başta 1441 metre (4,728 fit) olan yüksekliği Buzluca Anıtı'nın yapımı esnasında düzleştirilirken 9 metre (30 fit) alçaltılarak  şimdiki yüksekliği olan 1,432 metreye (4,698 fit) düşürüldü.1868'de Bulgar teröristleri Hacı Dimitır ve Stefan Karaca'nın başında bulunduğu isyancıların Türklere karşı son savaşı burada olmuştur. Bu savaşta sadece dört Bulgar isyancı hayatta kalmıştır.1891'de Dimitır Blagoev liderliğindeki Bulgar Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin (daha sonra Bulgar Komünist Partisi) ilk kongresi için seçilen yerdir.Bu dorukta "Buzluca Anıtı" olarak bilinen bir yapı bulunmaktadır. 1891'de Dimitır Blagoev burada gizlice sosyalist hareketi başlatmış olduğu için bu olayın anısına inşa edilmiştir. Buzluca anıtı 1981'de halka açılmış fakat sosyalizmin Bulgaristan'da çöküşünden beri çürümeye terkedilmiş ve içi yağmalanmıştır. Bölgede Bulgar tarihiyle ilgili birkaç başka anıt daha bulunmaktadır: Hacı Dimitır heykeli ve 1891 Kongresi'nin bir rölyefi ile 1944'te orada savaşan partizanlara ait bir anıt vardır.Мичев (Michev), Николай (Nikolay); Михайлов (Mihaylov), Цветко (Tsvetko); Вапцаров (Vaptsarov), Иван (Ivan); Кираджиев (Kiradzhiev), Светлин (Svetlin) (1980). Географски речник на България [Geographic Dictionary of Bulgaria] (in Bulgarian). София (Sofia): Наука и култура (Nauka i kultura).John D. Bell, The Bulgarian Communist Party from Blagoev to Zhivkov, Hoover Institution Press, 1986, Sayfa: 22
Buzluca Anıtı

Buzluca Anıtı (ya da tam adıyla Bulgar Komünist Partisi Anıt Evi  Dom pametnik na BKP), eski Bulgaristan komünist yönetimi tarafından orta Bulgaristan'daki Buzluca Zirvesi üzerine inşa edilmiştir. Anıt Bulgaristan'da komünizmin çöküşünün ardından terkedilmiştir.Dimitır Blagoev liderliğindeki bir grup sosyalistin, Bulgar Sosyal Demokrat Partisi'nin kurulmasına yol açan organize bir sosyalist hareketi oluşturmak için bölgede gizlice toplandığı 1891 olaylarının anısına inşa edilmiştir. Bahsi geçen parti Bulgar Komünist Partisi'nin öncülerinden biri sayılmaktadır.Anıtın inşası, Sofya'nın eski belediye başkanı ve Bulgaristan Mimarlar Birliği'nin kurucularından olan mimar Georgi Stoilov'un yönetiminde 23 Ocak 1974'te başladı. Dağın yüksekliğini 1,441 metreden (4,728 fit) 1,432 metreye (4,698 fit) düşürerek zirveyi dengeli bir temel haline getirmek için Trinitrotoluene (TNT) kullanıldı. Bu süreçte 15.000 metreküpten fazla kaya kaldırıldı. Yapımında 6000 kişi çalıştı.Bina, birçok devlet yapımı komünist binada ortak olan fütürist mimariyi örneklemektedir. Bina artık tehlikeli olduğu için halka kapatılmıştır.Binanın içinde yaklaşık 937 metrekarelik bir alanı kaplayan mozaikler, Bulgar Komünist Partisi'nin tarihini anmaktadır. Mozaikler 35 ton kobalt camdan yapılmıştır. Bugün bunların % 20'si nem, hava koşulları ve vandalizm nedeniyle yok olmuştur.Anıtın dış halkasına, Bulgaristan genelindeki nehirlerden toplanan doğal taşlarla mozaikler yapılmıştır. Bu mozaikler de doğal nedenlerle büyük ölçüde yok olmuştur.John D. Bell, The Bulgarian Communist Party from Blagoev to Zhivkov, Hoover Institution Press, 1986, Sayfa: 22
Buzluca, Araklı

Yerleşimin eski adı "Canayer"'dir. Bazı görüşlere göre tarihi Sürmene yerleşimi, yerleşimin güneyinde bulunan ve Roma döneminden MS 7. yüzyılın ortalarına kadar büyük askeri tahkimat içerisinde yer almaktadır. 1530 tarihli 387 Numaralı Muhâsebe-i Vilâyet-i Karaman ve Rûm Defteri'nde o dönemki Sürmene nahiyesine bağlı köyler arasında Canayer adıyla bir köye rastlanılmamaktadır.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşunda sonra da Canayer adıyla Sürmene ilçesinin köyüyken, 1953 yılında Sürmene'den ayrılarak ilçe olan Araklı'ya bağlanmıştır. Yerleşimin Canayer olan adı da 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Buzluca olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Buzluca, Sivrihisar

Çok eskiden Pötürge, Malatya'dan gelip, Buzluca mevkisine yerleşmişlerdir. Şimdiki yeri, üçüncü yerleşim yeridir. Çoğu da Sığırcık mahallesine, Kaldırım mahallesine ve Yunak ilçesine dağılmıştır.
Buzlugöze, Varto

Köyün eski adı 1902 yılı kayıtlarında Randuli, 1946 yılı kayıtlarında ise Rindalı olarak geçmektedir. Daha önceleri Muş merkez ilçeye bağlıyken, 2 Mart 1942'de Varto ilçesine bağlandı.
Buzluk, Kadışehri

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, '3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat’ın Akdağmadeni ilçesinden ayrılarak aynı ilin yeni kurulan ilçesi Kadışehri'ne bağlanmıştır.Köy, Yozgat il merkezine 127 km, Kadışehri ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Kadışehri'nin güneyinde ve Çekerek Çayı kenarındadır.
Buzluk, Turhal

Daha önceleri Aşağı Geyran köyüne bağlı Yukarı Geyran mezrası iken, 22 Temmuz 1959'da Buzluk adını alarak köy statüsü kazandı.
Buzlupınar Köprüsü

Buzlupınar Köprüsü veya İstaponoç Köprüsü, Rize'nin Çayeli ilçesindeki Buzlupınar köyünde bulunan bir ahşap köprüdür. Köprü 40 metre uzunluğunda ve 2.20 metre genişliğindedir. Yerden yüksekliği 35 metre olan köprü, 1906 yılında çıkan yangından sonra bölgedeki ustalar tarafından yeniden inşa edilmiştir. 2008 yılında köprünün üst kısmı yıkılmış ve 2012-2016 yılları arasında köprünün restorasyonu yapılmıştır. Köprünün yapımında kestane ağacı kullanılmıştır. Köprünün iki ayağı arasındaki 21.8 metrelik mesafe, konsol kirişlerle 13.5 metreye indirilmiştir.
Buzlupınar, Hozat

Köyün eski ismi "Kırnik" olup 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.
Buzlupınar, Çayeli

Köyün adı, 1876 yılına tarihlenen Trabzon Vilayeti Salnamesi'nde Rumca kökenli Kominoz/Kaminoz, 1913 yılına tarihlenen Türk kaynağında ise Buzlupınar olarak geçmektedir. "Buzlupınar" ismi köyün merkezinde bulunan tarihi çeşmesinden gelmektedir.
Buzlutepe, Ovacık

Yerleşimin eski adı "Kakper" olup 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.  Ekim 1994'te güvenlik güçleri tarafından PKK'ya yönelik başlatılan operasyonlar kapsamında tamamen boşaltılan köy, 2010 yılından itibaren yeniden yerleşime açılmıştır.
Buzuki

Buzuki (bouziki) (Yunanca: το μπουζούκι) çağdaş Yunan müziğinin belli başlı çalgılarındandır. Gitar ve bağlamanın karışımıdır. Bu yüzden çok dengeli bir enstrüman değildir. Gitar ve bağlama karışımı klavyeye, bağlamanın tellerine ve gitarın perde düzenine sahiptir. İsmini sazdan bozularak yeni bir çalgı oluşturulduğu için bozuk dendiği, bozuk kelimesinin yerini zamanla Yunanca telaffuzla birlikte bouziki adını aldığı söylenir. Diğer bir görüş de ismini Türkçe bozuk sazdan türemiş olduğu, bir saz çalma şekli olan bozuk düzenden geldiğidir. Buzuki, yumurta biçimli gövdesi ve uzun sapıyla bağlama, kopuz ve udla aynı aileden gelmektedir. Rebetika müzik kültürünün etkin müzik aletidir. Buzukiye İrlanda folklorunda da rastlanır. Gövdesinin ön kısmı genelde sedef kakmalar ile süslenmiş olan buzuki, mızrap veya pena ile çalınır.
Buzul balinası

Buzul balinası (Eubalaena glacialis), Kuzey Atlas Okyanusunda yaşayan çok büyük bir balina türüdür. Eskiden Eubalaena cinsinin tek türü olarak kabul ediliyordu. Günümüzde sayıları ancak 400 kadar kalmış olup soyu tehlikedeki türler arasındadır.Kuzey Pasifik gerçek balinasına göre daha küçüktür.  Boyu 13–16 m, ağırlığı ise 40.000-70.000 kg gelir. Çok koyu gri ya da siyah renktedir.
Buzul bilimi

Buzulbilim ya da glasiyoloji, buzulları ya da daha genel olarak buzu ve buz ile bağlantılı doğal fenomenleri inceleyen bilim dalına verilen isimdir.Buzulbilim jeofizik, jeoloji, fiziki coğrafya, jeomorfoloji, iklimbilim, meteoroloji, hidroloji, biyoloji ve ekoloji gibi değişik bilim dallarını içeren çok disiplinli bir bilim dalıdır. Buzulların insanoğlu üzerindeki etkileri bu bilim dallarının arasına beşeri coğrafya ve antropolojiyi de katar. Mars gezegeninde ve Europa doğal uydusunda buzun varlığı bu bilim dalına dünyadışı bir açılım da katmaktadır.
Buzul dalgası

Buzul dalgası, bir buzulun normalden 100 kat daha hızlı hareket ederek oldukça önemli oranda ilerlediği kısa süreli olaya verilen isimdir. Bu şekilde dalgalanan buzullar belirli bölgelerde toplanmıştır. Özellikle Svalbard, Kanada Arktik Adaları ve Alaska'da buzul dalgaları ile hareket eden buzullara rastlanır. Buzul dalgaları düzenli ve periyodik aralarla oluşur ve iki buzul dalgası arasında geçen döneme sakin dönem denir. Bu dönemde buzulların hızları oldukça düşüktür ve hatta geri çekilmeler de olabilir.Buzul dalgalarının oluşmasını açıklayan birçok teori olmuştur. Kabul edilmiş teorilerden biri olan ve 1969'da Meier & Post tarafından önerilen teoriye göre buzulun üst kısmında biriken kütlenin kritik düzeye gelmesi yani normal olarak biriken su miktarından fazla olması dalgayı başlatır. Bu da buzul alt bölgeden kayabilmesi için yüzme özelliğinin artmasıyla oluşur.Ayrıca buzulların üzerinde bulundukları kayaların jeolojik özelliklerinin de dalgaların oluşumunda belirli bir rol oynadığı önerilmiştir. Kaya tipi buzulun dengesini ve hareket hızını etkileyebilir. Buzul dalgasına uğrayan buzulların tortul kayaçlar üzerinde yer aldıkları düşünülmektedir. Bu da buzul dalgasına uğrayan buzulların neden bazı bölgelerde toplandıklarını açıklar.
Buzul dili

Buzul dili buzulun içinde biriktiği çukurdan (sirk ya da buzyatağından) çıkıp vadi boyunca hareket eden kısmına verilen ad. Bu bölümün ucundan erimiş buzul suları akar, dereler doğar.Buzul dillerinin en ünlüleri Antarktika'da bulunan 100 km uzunluğunda ve 20 km. eninde olan Drygalski Buzul Dili ve 11 km. uzunluğundaki Erebus Buzul Dilidir.
Buzul dönemi

Buzul dönemi veya buzul aşaması, buzul çağında daha soğuk iklim ve buzul ilerlemeleri ile belirginleşen bir zaman aralığıdır. Buzullar arası dönem, buzul dönemleri arasında daha sıcak iklim koşullarına sahiptir. Son buzul dönemi yaklaşık 15.000 yıl önce sona erdi.<refKuvaterner buzullaşması olarak bilinen, içinde bulunduğumuz son buzul dönemi 2,58 milyon yıl önce başlamıştır. Genel olarak soğumayla karakterize olan yerkürenin bu son 2,58 milyon yıllık döneminde buzul devirlerinin etkilerini son 900 bin yılda giderek arttırdığı görülmektedir. Önceleri 41 bin yıllık, daha sonraları ise 100 bin yıllık döngüler şeklinde kendini ifade eden buzul dönemlerinin Kuvaterner süresince toplam 21 kere tekrarlandığı hesaplanmıştır. Dünya’nın güneş ve kendi etrafında dönmesi sırasında gerçekleşen ve Milankoviç döngüsü olarak tanımlanan bu değişimler sırasında buzulların belirli aralıklarla maksimum seviyelerine ulaşması ile buzul dönemleri (glacial), nispeten daha sıcak dönemlerde geri çekilmeleri ile de ara buzul dönemleri (interglacial) oluşmaktadır. Holosen olarak bilinen son 11,7 bin yıldır bir buzul arası döneminden geçen dünyada hala bir önceki buzul dönemine ait kıta buzullarının kalıntıları (Antarktika ve Grönland) bulunmaktadır. Bazı buzul dönemlerinde kısa süreli (birkaç yüzyıl) ılıman ara dönemler (interstadial), buzul arası dönemlerde ise nispeten daha soğuk ara dönemler (stadial) de oluşabilmektedir.Sondan Bir Önceki Buzul Dönemi (PGP), Son Buzul Dönemi'nden önce meydana gelen buzul dönemidir. ~ 194.000 yıl önce başladı ve 135.000 yıl önce Eemiyan buzullararası döneminin başlamasıyla sona erdi.Son buzul dönemi Kuvaterner boyunca gerçekleşen son buzullaşma dönemi olup yaklaşık 110,000 yıl önce başlamış ve yaklaşık 15,000 yıl önce sona ermiştir. Bu buzullaşma periyodu boyunca Kuzey yarımkürede birçok alan buzullaşmış ve oluştukları alanların coğrafi dağılımına göre isimlendirmeler yapılmıştır: Viskonsin (Kuzey Amerika), Devensiyan (Büyük Britanya), Midlandiyan (İrlanda), Vürm (Alpler), Veichsel (kuzey orta Avrupa) ve Llankuihue (Şili). Son buzul maksimumu en yüksek genişlemesine yaklaşık günümüzden 18,000 yıl önce erişmiştir. Buz örtüsü Avrupa’da Kuzey Almanya’ya kadar ulaşmıştır.Yörünge varyasyonları tahmin edilebilir olduğundan,  yörünge değişikliklerini iklimle ilişkilendiren bilgisayar modelleri gelecekteki iklim olasılıklarını tahmin edebilir. Berger ve Loutre'nin çalışması, mevcut sıcak iklimin 50.000 yıl daha sürebileceğini gösteriyor.  Dünya okyanuslarına ve atmosferine salınan ısı hapsedici (sera) gazlarının miktarı, bir sonraki buzul dönemini 50.000 yıl daha geciktirebilir.
Buzul gölü

Buzul gölü, buzul aşındırmasıyla oluşan sirk adı verilen çanaklarda oluşan göllerdir. Son Buz Çağı sonlarında, yaklaşık 10,000 yıl önce eriyen buzullar sebebiyle oluşmaya başlayan coğrafi çöküntülerin eriyen mineraller, çökeltiler ve su ile dolması sonucu buzul gölü oluşmaktadır. Bu tür göller aynı zamanda Çanak Göl olarak da nitelendirilmektedir.Türkiye'de, Sat, Ağrı, Erciyes, Kaçkar ve Bolkar Dağları ile Aladağlar üzerinde yer yer bu türden göller bulunmaktadır.
Buzul kabarması

Buzul kabarması, buzul yüzeyinin bir krevaslar yığınına ayrılıp ucunun belirgin olarak ilerlediği sırada buzulda olan kısa ömürlü hızlanmış bir akma bölümüdür. En iyi vadi buzullarında bildirilmesine karşın buz takkeleri ve belki de kıta buzullarında da olur. Kabaran bir buzul haftalar ya da aylar boyu günde birkaç on metre hızla ilerleyip daha sonra normal akış hızına döner. Bazı buzullarda dalgalanmalar yılda 15 ila 100 ve daha fazla dalgalanma ile oldukça düzenli döngüler oluşabilir.Bazı buzullarda ise iki dalgalanma arası 10-200 yıl sürer bu durgunluk dönemidir buna sakin faz adı verilir. Kabaran buzullar tüm buzulların yalnızca küçük bir oranını oluşturmakta olup, Alaska dışında ABD’de bulunmaz. Kanada’da sadece Yukon Arazisi ile Kraliçe Elizabeth Adaları’nda bulunur.Bugüne kadar bilinen en hızlı buzul kabarması 1953’te Pakistan’da Kutiah Buzulunda oluşmuştur; buzul üç ayda 12 km ilerlemiştir. 1986’da Alaska’da Hubbart Buzulu’nun ucu günde yaklaşık 10 metre ilerlemeye başladı ve daha yakın dönemlerde 1993 te Alaska da Bering Buzulu sadece üç haftada 1.5 km den çok ilerlemiştir. Sonraki yıl buzulun içinde ve altındaki boşluklardan aniden su bırakıldığında iki buzul patlaması taşkını olmuştur.Buzul kabarması başlangıcı uca doğru buzulun normal hızının birkaç katı harekete başlayan buzulun üstteki kısmında kalınlaşan bir çıkıntıyla kendini belli eder. Çıkıntı uca ulaştığında ucun hızlı hareketine ve 20 km’ye kadar çıkan yer değişikliğine yol açar. Kabarmalar olasılıkla daha hızlı plastik akmadan ziyade hızlanmış taban kayması hızlarıyla bağlantılıdır. Birikme kuşağında kalınlaşma ile eş zamanlı yitim kuşağında incelmenin buzulun eğimini arttırdığı ve hızlanan akışı açıkladığını kabul eden bir kuram bulunur. Başka bir kuramda buzul altında yumuşak çökel üzerine olan basıncın üzerleyen buzulun daha etkin olarak kaymasına izin vererek çökel boyunca akışkanları zorladığını savunmaktadır.
Buzul morfolojisi

Buzul Morfolojisi sıcaklık, yağış, topografya ve diğer benzer faktörlerden etkilenir. Buzul morfoloji iki ana kategoride toplanır ve bunu buz akış altında yatan kaya topoğrafya ile sınırlıdır.Buzul ve buz tabakalar geniş topoğrafi alanları sahiptir, buzul ve buz tabakalar arasındaki temel özellikleri; buzul 50.000 kilometrekare daha az alanı, buz tabakalar ise 50.000 kilometrekareden daha fazla alan.Buz akışları kanaldan hızla denize veya okyanusa akar ve buz raf oluşur. Buz dağlarının kopması ile buz ve deniz arasındaki kenarı buz parçalama gerçekleşir. Buz akışlarının yavaş hareket eden buzlardan sınırlandırmış.Genellikle dağlık arazide geniş bir alanı kapsar. Altta yatan topografya özellikleri veya buz alanı da bu formu etkilemektedir. Zaman zaman Nunataks bacalarının sivriliğinden yüzeyi karıştırır. Buna örnek olarak Kuzey ve Güney Patagonya buz alanı, Şili ve Arjantin ile Kolombiya dağlarında bulunan kanada kayalıkları verebilir.Son buzul dönem glasyal buz tabaka kanalından geçen buz kütlelerdir, ana kaya ile iki tarafta kısıtlı olduğu için buz tabakanın içerisinde maruz kalırBuzul olarak adlandırılan oluşumların klasik bir biçimidir: Karın üzerine çıkan zirvenin hemen altında besleme havzası görevi yapan buzyalağı ve bir vadinin tüm genişliğini kaplayan ve ırmak şeklinde uzanan bir buzdili ile akarsuya dönüşen buzul cephesi.Bir vadi buzulu bir veya daha fazla birikme bölgesinden oluşabilir. Komşu buzullarla birleşerek akan buz kütlesi daha da büyüyebilir.Bir dağ sırasının eteğindeki düzlüğe ulaşan vadi buzulunun bir çeşididir. Birikme ve hareket bölgesi klasik yapıdadır ancak aşınma bölgesi ya parça parça yayılır ya da tek bir buzul parçası olarak düzlüğü kaplar. Buzul parçasının önünde bir sandur düzlüğü oluşabilir. Bu düzlükte drumlin (hörgüçlü kaya), esker, kama, kazan, eratik blok ve buzultaş gibi buzul oluşumlarına rastlanır. Dağ eteği buzullarına örnekler:Bir buzyalağının tamamını kaplayan ve burada sabit duran buzul biçimidir. Aslında bir vadi buzulunun birikme bölgesidir. Bir birikme bölgesi, dar bir hareket bölgesi ve aşınma bölgesi bulunur Buzyalağı buzuluna örnekler:
Buzul teknesi

Buzul Çağı’nda dünya genelinde meydana gelen 4-5 °C sıcaklık düşmesine bağlı olarak Kuzey Yarım Küre'nin kuzey kesiminde buzullaşma artmış, Amerika kıtasında Göller Bölgesine, Avrupa'da Alp dağlarının eteklerine kadar olan kesimler buzullarla kaplanmıştır. Orta kuşakta ise dağların yüksek kesimlerinde buzul oluşumu meydana gelmiştir.Zamanla iklimin yumuşası ve buzulların harekete geçmesi, sıcak dönemlerde ise eriyerek yükseklere çekilmeleri, soğuk dönemlerde ise aşağılara, vadilere dek inmeleri sırasında yaptıkları bu hareketler vadilerin zımpara taşı gibi örselenip şekillenmesine yolaçmıştır. Vadiler zamanla aşınarak tekne şeklini alınca ortaya buzul vadileri çıkmıştır.Kısaca yüksek dağlardaki buzulların eriyerek hareket etmesiyle, buzulların dağları aşındırması sonucu oluşan oluşan vadi tipine denmektedir.Buzul aşındırması sonucu meydana gelmiş, bir taban ile onu iki tarafından sınırlayan yamaçlardan oluşan, ağız kısmı açık ve bu kısma doğru az veya çok herhangi bir eğime sahip olan doğal oluk. Çoğunluğu ile eski akarsu vadilerine karşılık gelen ve sonradan içlerine yerleşen buzullar tarafından işlenerek şekil değişikliğine uğramış bulunan buzul vadilerinin enine profilleri "U" harfi şeklindedir. Bu durum buzulun vadinin hem tabanını hem de yamaçlarını aynı anda aşındırmasından ileri gelir. Ayrıca buzul vadileri, buzulların her iki yamacı da aynı derecede aşındırmaları ve sağa sola fazla sapmamaları sonucu, hemen hemen düz bir şekilde uzanır ve tekne görünümündedir. Buzul vadilerinin boyuna profillerinde ise, fazla oyulmuş çukur kısımlarla bunları birbirinden ayıran sürgü veya eşikler birbirlerinin takip eder. Bu durum boyuna profile basamaklı bir şekil kazandırır. Sürgülere karşılık gelen yerlerde ters eğimler bulunur.Görünüş itibarıyla daha çok flüviyal vadilerden “U” biçimli vadilerine benzerler. Bununla birlikte, buzul vadileri buzulların akarsu vadileri içine yerleşip onları işlemesiyle şekillenirler. Dolayısıyla, tekneler, akarsu vadilerinin değiştirilmiş, işlenmiş şekilleridir. Bunlar vadi buzullaşmasına bağlı olarak ortaya çıkarlar.Glasyal vadiler, enine profillerinde olduğu gibi, boyuna profilleri bakımından da akarsu vadilerinden oldukça farklıdırlar. Buzul vadilerinin boyuna profilleri kendine özgü özellikler gösterir. Şöyle ki, bir buzul vadisinin boyuna profilinde, akarsu vadisi profilinde olduğu gibi, düzenli bir eğim ve sürekli bir iniş söz konusu değildir. Tam tersine, tekne vadinin boyuna profili inişli çıkışlı veya basamaklı bir görünüm sunar. Bir diğer ifadeyle, boyuna profili boyunca basamak ve çanaklar görülür. Basamaklara aynı zamanda sürgü veya eşik adı da verilmektedir. Bu şekildeki düzensiz bir durum, buzulun kalınlığına, ana kayadaki direnç farklılığına bağlı olarak ortaya çıkar. Ayrıca, yan kolların ana buzula karıştığı yerlerde de aşındırmanın kuvvetlenmesine bağlı olarak bir çukurluk, dolayısıyla basamaklı bir durum kendini gösterir. Bütün bunlarla birlikte, bir buzul vadisinin yukarı kısmında düzenli ve bir akarsu vadisine göre çok daha fazla bir eğim, aşağı kesiminde (dil kısmı) ise, tatlı bir eğim ve bir çanak (dil çanağı) söz konusudur.
Buzul vadisi

Buzul vadisi, buzulun içinde hareket ettiği, enine kesiti U şeklinde olan akarsu vadisinden daha büyük aşınım şeklidir. Dağ yamaçlarında oluşur. Sürekli iniş göstermeyen buzul vadilerinin boyu akarsu vadilerine göre daha kısadır. Şöyle ki sirk buzulun sürekli birikmesi sonucu yatağından taşan buzullar, eğimin aşağısına doğru hareket etmektedir. Aşağıdaki doğal yatağa hareket eden buzul, zamanla vadi aşınarak buzulunu meydana getirir. Daha net bir ifade ile yüksek bir bölgeden aşağıya yani alçak bölgeye doğru hareket ederek aşındırır ve bu sayede vadi buzulu oluşur. Sonuç olarak buzul vadi buzulların sertleşip birikmesiyle birlikte alüvyal toprağı sürtünme sayesinde aşındırıp parçalaması sonucu oluşan vadi benzeri doğal coğrafi yapıdır.
Buzul çağı sonrası deniz seviyesi değişimleri

Son buzullaşma dönemi olan würm sırasında, yaklaşık 35.000 yıl önce, Kuzey Kutbunu çevreleyen kara parçaları Kuzey Avrupa ve Kuzey Amerika kalın buz kütleleri ile örtülmüş ve buzların ağırlığı ile birkaç yüz metre çökmüşlerdi. Daha sonra buzlar eridikçe bu bölgeler yavaş yavaş yükselmeye başlamışlar, buzullar tümüyle eridikten sonra da yükselmelerini sürdürmüşlerdir; Yükselme günümüzde de devam etmektedir. 2000-3000 metre kalınlıkta bir buz kütlesi birkaç bin yılda İskandinavya ve Finlandiya'ya örtmüş ve bu kıta parçasını yumuşak (viskoz) temel içerisine kısmen olarak batırmıştı. Daha sonraki ısınma döneminde buzlar çabukça erimiş ve buz yükünden kurtulmuş olan bölge bu kez yavaş yavaş yükselmeye başlamıştır. Yükselmenin hızı şimdi deniz seviyesi üzerinde kalmış olan eski plajlardan anlaşılmaktadır.
Buzul çizikleri

Buzul çizikleri ya da glasiyal çizikler buzul aşındırmasının olduğu bütün sahalarda görülen aşındırma sekilleridir. Çizikler özellikle yumuşak yapılı ince malzemeli kayalar üzerinde belirgin olarak görülürler. Aynı zamanda sert veya dirençli kayalarda belirgin olarak ortaya çıkarlar. Striasyonlar buzulun hareket yönünü belirler ve büyük ölçüde birbirine paralel olarakgörülürler. Bununla birlikte, çiziklerin birbirlerinden uzaklaşmaları veya birbirlerine yaklaşarak kesişmeleri, buzulun bazı özellikleri üzerine bilgi verebilir. Şöyle ki, eğer bu çizikler geniş bir alanda birbirlerinden ayrılıyorlarsa, o buzulun genişlediği veya kollaraayrıldığını anlamak mümkündür. Buna karşılık, çizikler kesişiyorsa, ya buzulun küçüldüğü ya daraldığını ya da buzullaşmada ayrı ayrı safhaların mevcut olduğu anlaşılır.
Buzulaltı gölü

Buzulaltı gölü, bir buzulun altında, tipik olarak bir buz sahanlığı veya buz tabakasının altında bulunan bir göldür. Buzulatı gölleri, yerçekimi basıncının buzun erime noktasını düşürdüğü yerdeki ana kaya arasındaki sınırda oluşurlar. Zamanla, üstteki buz yılda birkaç milimetre oranında yavaş yavaş erir. Eriyen buz, buz ve havuzların altında yüksek ve düşük hidrolik basınç bölgelerinden akar ve milyonlarca yıl dış ortamdan izole edilebilecek bir sıvı su kütlesi oluşturur.
Buzulkar

Buzulkar, kar ile buzul buzu arasında geçiş formu olan bir buz formudur. Geçmiş mevsimlerden arta kalan kar yığınlarının yeniden kristallenme ile buzkardan daha yoğun bir maddeye dönüşmesi ile oluşmaktadır. Genellikle, buzul yüzeyi üzerine kümelenen kar yığınlarının altında bulunur.Buzulkar, nemli bir şeker görünümüne sahiptir; ancak, küremeye karşı yüksek dirençli bir sertlik barındırır. Buzulkarın yoğunluğu genellikle 0.4 g/cm3 ila 0.83 g/cm3 arasındadır.
Buzullaşma

Bir buzullaşma (ya da buzullaşma periyodu bir buzul çağı boyunca daha soğuk geçen ve buzulların ilerlediği (binlerce yıl süren) aralıklı bir zaman dönemidir.  Diğer yandan, Buzullaşmalararası ise buzullaşma periyotları arasında geçen daha ılıman iklim dönemleridir. Son buzul periyodu yaklaşık 15,000 yıl önce sona ermiş olup<refname="Severinghaus1999"></ref> halen süren Holosen dönemi bir buzullaşmaarası periyottur. Kuaterner buzullaşma (2.588 myö’nden günümüze kadar) boyunca birden fazla sayıda buzullaşma ve buzullaşmalararası periyotlar olmuştur.Son buzullaşma periyodu Kuaterner boyunca gerçekleşen son buzullaşma periyodu olup yaklaşık 110,000 yıl önce başlamış ve yaklaşık 15,000 yıl önce sona ermiştir. Bu buzullaşma periyodu boyunca Kuzey yarıkürede birçok alan buzullaşmış ve oluştukları alanların coğrafi dağılımına göre isimlendirmeler yapılmıştır: Viskonsin (Kuzey Amerika), Devensiyan (Büyük Britanya), Midlandiyan (İrlanda), Vürm (Alpler), Veichsel (kuzey orta Avrupa) ve Llankuihue (Şili). Son buzul ilerlemesi en yüksek genişlemesine yaklaşık günümüzden 18,000 yıl önce erişmiştir. Buz örtüsü Avrupa’da kuzey Almanya’ya ulaşmıştır.Yörüngesel çeşitlenmeler tahmin edilebildiklerinden beri yörüngesel çeşitlenmeye bağlı iklim olasılıkları bilgisayar programları aracılığı ile tahmin edilebilmektedir. Bunun için gerekli iki bilgi olan insan etkisine bağlı küresel ısınmaya yol açan kısa dönemdeki insana bağlı antopojenik etkilerin daha geniş süreçteki yansımaları ve yörüngesel baskının iklim üzerine etkileri tam olarak anlaşılamamıştır.Berger ve Loutre çalışmalarına göre mevcut ılıman iklimin önümüzdeki 50,000 yıl içinde sona ereceğini öne sürmektedirler.
Buzuluk

Buzuluk () ya da Buzağılık, Rusya'nın Orenburg Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Buzağılık ili'nin yönetim merkezi, ilinin bileşime dahil değil.Şehir Samara, Buzuluk ve Domaşka nehirlerinin kıyısında kray merkezi Orenburg'un 246 km kuzeybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 54.42 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 82,904'tür..Eskiden şehir tarihi Başkurt yerleri içindeydi. Buzağılık adı Başkurt kökenli ve bir nehri adımış. Başkurtça “Быҙау” (Bızau ) sözcüğü için “Buzağı” ifadesi kullanılır.
Buzz Aldrin

Edwin Eugene "Buzz" Aldrin, Jr. (20 Ocak 1930, Montclair, New Jersey) Amerikalı astronot, Ay'a ayak basan ikinci insan. Görev Komutanı Neil Armstrong'un ardından Ay'a ayak bastı.1951'de ABD Askeri Akademisi West Point'ten mezun oldu. 1963'te Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde doktorasını tamamladı ve NASA tarafından uzay adamı kadrosuna seçildi. 11 Kasım 1966'da Gemini 12 uçuşuyla uzaya çıktı. 4 gün süren bu görev boyunca 3 kez uzay yürüyüşü yaptı.20 Temmuz 1969'da Apollo 11 göreviyle Ay'a ayak bastı. Ay'daki yürüyüşünü 600 milyon kişinin izlediği düşünülmektedir. 1971'de NASA'dan, 1972'de ABD ordusundan ayrılarak özel sektörde teknik danışman olarak çalıştı.
Buzz kesim

Buzz kesim, İngilizcede özellikle saç uzunluğunun başın her yerinde aynı olduğu durumlarda, çeşitli kısa saç stillerinden herhangi birine atıfta bulunmak için kullanılan bir terimdir. Başlangıçta manuel saç kesme makinelerinin ortaya çıkmasıyla ön plana çıkan buzz kesim, sıkı bakım kurallarının uygulandığı yerlerde giderek daha popüler hale geldi. Birçok ülkede, silahlı kuvvetlerde yeni askere alınanlara sık sık kesim yapılır.
BuzzFeed

BuzzFeed, Inc., Amerika Birleşik Devletleri merkezli bir internet medya, haber ve eğlence sitesidir. Site, 2006 yılında Jonah Peretti ve John S. Johnson III tarafından viral içeriği izlemeye odaklanmak amacıyla kurulmuştur. Merkezi New York'ta yer almaktadır.Başlangıçta çevrimiçi sınavlar, "listicles" ve pop kültür makaleleri ile bilinen şirket, siyaset, DIY, hayvanlar ve iş gibi çeşitli konularda kapsama sağlayan küresel bir medya ve teknoloji şirketi haline geldi. 2011'in sonlarında BuzzFeed, siteyi ciddi gazeteciliğe, uzun biçimli gazeteciliğe ve röportaja genişletmek için Politico şirketinden Ben Smith'i baş editör olarak işe aldı. Araştırmacı gazeteciliğe yıllarca yatırım yaptıktan sonra, 2018'e kadar BuzzFeed News, Ulusal Dergi Ödülü ve George Polk Ödülü'nü kazandı ve Pulitzer Ödülü ve Michael Kelly Ödülü'nün finalisti oldu.
Buzzcocks

Buzzcocks, 1976'da İngiltere'nin Bolton şehrinde, şarkıcı, söz yazarı ve gitarist Pete Shelley ile şarkıcı ve söz yazarı olan Howard Devoto tarafından kurulmuş bir İngiliz punk rock grubudur. Grup, bağımsız plak şirketi hareketinde, punk rockta, power popta, pop punkta ve Manchester müzik sahnesinde önemli etkiler bırakmıştır ve pop müziğini punk enerjisi ile birleştiren parçaları sayesinde ticari başarı elde etmiştir. Bu parçalar daha sonra eleştirmen Ned Raggett tarafından "punk şaheseri" olarak nitelendirilmiş Singles Going Steady albümünde toplanmıştır.Devoto ve Shelley, Time Out dergisinin TV dizisi Rock Follies üzerine yazdığı  bir incelemede "Buzz, Cock!" başlığını okumuş ve grupları için "Buzzcocks" adını seçmişlerdir. "Buzz" sahnede çalma heyecanını tanımlarken, "cock" Kuzey İngiltere argosunda "dost" manasına gelmektedir. Sanatçılar ismin punk kültürünün heyecanını yansıttığını ve aynı zamanda komik cinsel çağrışımlara sahip olduğunu düşünmüştür.Devoto grubu 1977'de terk etti ve Pete Shelley baş şarkıcı ve söz yazarı oldu. Shelley'nin 6 Aralık 2018'de ölmesi nedeniyle grubun geleceği belirsizdir.
Buzzer

Buzzer, genellikle 2 ile 4 volt arasındaki gerilimle çalışan ses elde etmek için kullanılan bir devre elamanıdır.Bir bobinde ani akım değişimleri meydana getirerek zayıf titreşimler elde edilmesini sağlar. Bu araç eskiden, galenli bulucularda iyi bir dokunma noktasının sağlanmasında, bir alıcı titreşim devresinin denenmesinde, kontrol ölçülerinde ve derecelendirmede kullanılırdı.
Buzău (il)

Buzău ili, Romanya'nın güneyinde Muntenya bölgesinde yer alan bir ildir. İl merkezi aynı adı taşıyan Buzău kentidir.
Buça

Buça (Ukraynaca: Буча) Ukrayna'nın Kiev Oblastında bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2021 yılı itibarıyla 36.971'dir.
Buçuktepe İsyanı

Buçuktepe İsyanı ya da Buçuktepe Vakası, II. Murat'ın (1421-1451) küçük yaştaki oğlu Mehmet'i tahta geçirmesine karşı çıkan Yeniçerilerin çıkardığı bir isyandır. II. Murat'ın tahta tekrar oturup buçuk oranında yeniçerilerin ulufelerine zam yapmasıyla son bulmuştur. Ayrıca bu isyan Osmanlı tarihinde çıkan ilk Yeniçeri isyanıdır.O günden sonra Edirne'de isyanın gerçekleştiği tepenin ismi "Buçuktepe"; vakanın ismi ise "Buçuktepe İsyanı" olarak adlandırılmıştır. Buçuktepe İsyanı'nın, II. Mehmed'i tahttan indirmek için Çandarlı Halil Paşa tarafından düzenlendiği yönünde görüşler de bulunmaktadır.
Buçuktepe, Bağlar

Mahallenin adı, 1928 yılı kayıtlarında Heygecük olarak geçmektedir. Daha önceleri Çınar ilçesine bağlıyken, 8 Şubat 1960'ta Diyarbakır merkez ilçeye bağlandı. Bağlar ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı.
Buñuelo

Buñuelo; Arjantin, Bolivya, Fransa, Guam, Hırvatistan, İspanya, İtalya, Kolombiya, Kosta Rika, Meksika, Nikaragua, Panama, Peru, Şili, Urugay, Venezuela varyantları olan bir çeşit kızarmış hamur. Yağda veya katı yağda; un, yağ, su veya sütle yapılan yuvarlak şekilli yumurta hamuru kızartılır. Hamuruna; meyve, et veya balık gibi tatlı ya da tuzlu malzemeler ilave edilebilir. Kızartıldıktan sonra krema, çikolata veya krema ile doldurulabilir.Buñuelos'un ilk olarak İspanya'nın Morisco nüfusu arasında tüketildiği bilinir. Genellikle anasonla tatlandırılan, ince bir şekilde yuvarlanan, kesilmiş veya ayrı parçalar halinde şekillendirilmiş, daha sonra kızartılmış ve tatlı bir tepe ile bitirilmiş basit, buğday bazlı maya hamurundan oluşurlar. Latin Amerika'da buñuelos, iyi şansın sembolü olarak görülür.Akdeniz mutfağında MÖ 2. yüzyılda yazdığı De Agri Cultura adlı kitabında "balonlar" adlı bir tarife yer veren Marcus Porcius Cato'nun çalışmasından bilinmektedir. Bu tarifte un ve peynir topları kızartılarak bal ve haşhaş tohumlarıyla servis edildi.Müslüman ve Sefarad gastronomi kültürleriyle ilgili bir kökene sahip gibi görünen buñuelo'a yıllar içinde çeşitlilik ve karmaşıklık kazandıran tatlı ve tuzlu dolgular eklendi.
Buôn Ma Thuột

Buôn Ma Thuột, Vietnam'ın Đắk Lắk ilinin merkezi olan şehirdir. Şehir, ülkenin güney orta kesiminde Merkez Dağları'nda yer almaktadır. Yüzölçümü 377.18 km² olan şehrin nüfusu 2019 yılı itibarı ile 502.170'tir.Buôn Ma Thuột, idari olarak 13 semt ile sekiz kırsal belediyeye ayrılmaktadır. Şehir, Tây Nguyên bölgesinin "kahve başkenti" olarak da bilinmektedir. Şehre Buôn Ma Thuột Havalimanı hizmet vermektedir.
Buğay, Korgun

Köyün eski adı, 1896 yılına ait 'salname'de Biğay olarak geçmektedir. Daha önceleri Çankırı ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Korgun ilçesine bağlanmıştır.Köy, Çankırı il merkezine 23 km, Korgun ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır. Köy, Korgun'un güneybatısında olup, bir köy yoluyla doğrudan ilçe merkezine bağlıdır.
Buğay, Yapraklı

Köy, Çankırı il merkezine 26 km, Yapraklı ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Köy, Yapraklı'nın güneybatısında olup,  numaralı Çankırı-Yapraklı il yoluna 5,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Buğday

Triticum aestivum (buğday), Triticum cinsine bağlı bütün dünyada ıslahı yapılmış tek yıllık otsu bitki türüdür. Değişik araştırmacıların yaptıkları araştırmaların ışığında buğdayın gen merkezi olarak Güney Türkmenistan Anadolu, Batı İran ve Kafkasya kabul edilir.Karasal iklimi tercih eder. Buğday; un, yem üretilmesinde kullanılan temel bir besin maddesidir. Kabuğu ayrılabileceği gibi kabuğu ile de öğütülebilir. Buğday aynı zamanda çiftlik hayvanları için bir yem maddesi olarak da yetiştirilmekdedir. Hasattan sonra atık ürün olarak saman balyası çıkar. Enerji miktarı 1.18'dir.Sınıflandırmada ilk ele alınan bitki buğdaydır. Sınıflandırmada önce başak özellikleri dikkate alınmıştır. Kılçıklılık, kılçıksızlık, kavuz rengi, dane rengi ele alınan ilk kriterler olmuştur. Daha sonraları başak sıklığı buğdayların sınıflandırılmasında rol oynamıştır. Rusya taksonomistleri buğdayları sınıflandırmak için ekotipler ve biyotipler üzerinde durmuşlardır. Ekotip ve biyotiplerin sınıflandırılması morfolojik karakterlere göre olmuştur. Stoloji alanındaki ilerlemeler sonucu, buğdayların sınıflandırılması kromozom sayılarına göre yapılmaya başlamıştır. Kromozom sayıları sonucu buğdayların genom sayıları ve genom formülleri üzerinde durulmuştur. Kromozom sayıları ve genom formüllerine göre yapılan sınıflandırmalarda buğdaylar üç gruba ayrılır:Tür ve alttür üzerindeki çalışmalar sonucunda tetraploid ve hekzaploid gruptaki bütün buğdaylar tek tür altında toplanmıştır. Daha önce tür kabul edilen buğdaylar ise çeşit grupları haline sokulmuştur. Son olarak kromozom sayılarına göre buğdaylar, diploid ve alloploid olarak iki grupta toplanmıştır. Diploid buğdayların en önemlisi Triticum monococcum’dur. Alloploid buğdaylardan 2n= kromozomlu Triticum aestivum en önemli türleridir.
Buğday Tanesi

Buğday Tanesi,  avukat Serkan Bayram'ın hayatından esinlenerek, onun danışmanlığı ve yönlendirmesiyle Volkan Kapkın tarafından kaleme alınmış; Doğan Ümit Karaca yönetmenliğinde çevrilmiş 2022 yapımı Türk filmi.Film, bebekken buğday tarlasında çıkan yangın sonucu vücudunun büyük bir bölümünde kalıcı yanıklar oluşan ve ellerini kaybeden Serkan Bayram'ın hayata tutunma ve başarı öyküsünü işler.Kutsi, Deniz Arna ile Erkan Bektaş'ın  rol aldığı yapımın çekimleri İstanbul ve Ankara'da yapıldı. Yapımı Pro-In Production tarafından gerçekleştiridi. Filmin galası, 3 Aralık Dünya Engelliler Günü'nde İstanbul'da Atatürk Kültür Merkezi'nde yapıldı.  Film TBMM Konferans Salonu'nda, İngiltere parlamentosunun Westminster Salonu’nda özel gösterimlerde gösterildi.Film, Türkiye'de yayımlanan Moon Life adlı aylık cemiyet-magazin dergisinin  düzenlediği 11. Moon Life Ödülleri'nde "Yılın En İyi Sosyal Sorumluluk Proje Filmi" ödülüne layık görüldü.
Buğday Tarlaları

Buğday Tarlaları, Hollandalı Post-Empresyonist sanatçı Vincent van Gogh'un resim serisidir. Sanatçının bu eserlerinde dini çalışmaları ve vaazları, doğayla bağlantısı, tarım işçilerini takdir etmesi görülür. Buğday tarlası çalışmaları, 1885'te Hollanda'da yapılan sıkıcı Buğday Demetleri'nden Fransa'nın kırsalındaki Arles, Saint-Rémy ve Auvers-sur-Oise'de 1888-1890 yılları arasında yaptığı renkli ve dramatik tablolara uzanarak sanatçının ilerlemesini göstermektedir.
Buğday Tarlası ve Kargalar

Buğday Tarlası ve Kargalar Vincent van Gogh'un Temmuz 1890 yapımı eseridir. Çoğu kaynağa göre Van Gogh'un yaptığı son resimdir. Bununla birlikte, sanat tarihçileri açık bir kanıt bulamadığından dolayı Van Gogh'un son resmi olup olmadığı belirsizdir. Onun yazdığı mektupta olan kanıtlara göre, Buğday Tarlası ve Kargalar 10 Temmuz civarı tamamlanmıştır ve Auvers Town Hall ve Daubigny'nin Bahçesi gibi eserler 14 Temmuz 1890'da tamamlanmıştır. Ayrıca, Jan Hulsker, hasat edilmiş buğday resmi olan, Field with Stacks of Wheat (F771)'nin daha sonra çizilmiş olduğunu iddia eder. Bu resim, Van Gogh'nun uzatılmış çift kare tuvallerinin örnekleridir, hayatının son birkaç haftasında yalnızca kendisi tarafından 1890 yılının haziran ve temmuz aylarında kullanılmıştır.Resim, Amsterdam'daki Van Gogh Müzesi'nde Fırtına bulutları altında buğday tarlası ile birlikte koleksiyonun bir parçası olarak tutulmaktadır.Erickson, Kathleen Powers. At Eternity's Gate: The Spiritual Vision of Vincent van Gogh, 1998. ISBN 0-8028-4978-4
Buğday gluteni

Buğday gluteni, buğdayın ana proteini olan glutenden yapılan bir besindir. Bütün nişasta granülleri çıkarılıncaya kadar buğday unu hamuru suyla yıkanarak yapılır ve yapışkan çözülmeyen gluten yenen bir kütle olarak ayrılır ve daha sonra yenilir."Un-American Pet Food: Why do we put Chinese wheat gluten in Fido's kibble?", Michelle Tsai, Slate.com, April 2, 2007
Buğday rengi

Buğday rengi, Buğdayın rengini betimleyen renk tonu. İlk kez 1711 yılında İngilizcede wheat olarak kullanılmıştır. Buğday rengi, X11 web renklerinden biridir.
Buğday rüşeymi

Rüşeym özel yöntemlerle elde edilmediği durumlarda içerdiği yağlar nedeniyle 2 gün içerisinde bozulmakta ve una acılık vermektedir. Bu nedenle beyaz ekmek unu üretimi esnasında ayırılır.Beyaz ekmek dediğimiz ekmekte arındırılmış olduğundan çogu vitamin ve mineraller de bulunmamaktadır. Zengin bir mineral ve vitamin deposu olan rüşeym özellikle bitkisel kökenli E ve B grubu vitaminlerin kaynağıdır. "Alpha-tocapherol" olarak adlandırılan "doğal E vitamini" buğday rüşeyminden elde edilmektedir.Lif kullanımında sakınca bulunanlar ve bağışıklık sistemine bağlı bağırsak problemi olan çölyak hastaları tarafından tüketilmemesi gerekmektedir.
Buğday unu

Buğday unu, buğday tahılının ilk başta modern laboratuvarlarda yapılan analizlerle kalitesine göre sınıflandırılıp, daha sonra üretilmek istenen kaliteye göre farklı özellikte ki buğdayların bir birleri ile paçallanması ve daha sonrasında paçallanan buğdayların belirli temizleme aşamalarından geçmesiyle öğütmeye uygun hale getirilir. Temizleme aşamasında içerisinden taş, toprak, yabancı ot tohumları, kırık buğday gibi unun kalitesini olumsuz etkileyecek yabancı maddelerden ayrıştırılıp, daha sonra kuru yıkama yöntemi ile temizlenip en sonunda da belirli bir rutubete getirildikten sonra, uygun sürelerde dinlendirilip öğütülmesi ile elde edilen undur. Unun randımanı ya da saflığı kullanım amacına göre belirlenir. İyice öğütülmüş olan buğdayın içerisinden elenerek ayrılan kepek, razmol, bonkalit ve daha paspal yapıda ki esmer un gibi buğdayın kabuk ve kabuğa yakın kısmının ayrılmasıyla kalitesi ayarlanmış olur. Gluten miktarı un kalitesinde belirleyici bir özelliktir. Bisküvi, kraker, kek gibi ürünlerde daha düşük gluten oranı gerekir. Ekmek, simit gibi kabaran ürünlerde orta kalitede gluten oranı gerekir. Yufka, poğaça, baklava gibi ürünlerde yüksek gluten oranına sahip unlar kullanılmaktadır.Buğday unu türk beslenme kültüründe oldukça yaygın olarak kullanılmaktadır ve beslenme zincirinde önemli bir yere sahiptir. Ekmek, börek, simit gibi türk beslenme kültürüne has gıdaların yanında endüstriyel gıda üretiminde de kullanılmaktadır. Kek, ekmek, kurabiye ve pizza buğday unundan yapılmaktadır.
Buğdaygiller

Buğdaygiller (Poaceae), tohum kabuğu, meyve kabuğu ile bitişik, sapları boğumlu ve ekseriya içi boş, başakçıklar, başak vaziyetinde toplanmış halde, 4000 kadar türe sahip, Poales takımına bağlı bitki familyası.Anadolu'da, bütün buğdaygillere ait çeşitler yetişmekte ve yetiştirilmektedir. Buğdaygillerin, bütün dünyada ve Türkiye'de yetişme alanı geniştir. İnsan ve hayvan beslenmesinde büyük öneme sahiptir. Memleketimizde, buğday ve pirinç yemeklik olarak, çavdar, mısır ve darı hem yemeklik, hem de hayvan yemi, arpa ve yulaf ise hayvan yemi olarak sarf edilmektedir.Buğday Türkiye'nin hemen hemen her tarafında, daha çok İç Anadolu bölgesinde yetiştirilir. Pirinç en fazla Trakya, Kastamonu, Kahramanmaraş ve Hatay illerimizde; mısır Akdeniz bölgesinde; darı Hatay'da yetiştirilmektedir.
Buğdaylı balık çorbası

Basılı ilk yemek kitabı Melceü’t-Tabbâhîn'de balık çorbası (Nev‘-i dîğer) tarifi verilmiştir.Tarifi: Kabuğu çıkmış keşkeklik buğdaydan bir kıyye miktarını iki kıyye su ile kaynatıp buğday çatlamaya başladıkta kepçe ile müteakiben karıştıralar ki dibine yapışmaya. Koyulmaya başladıkta üzerine gelen safisinden birkaç kepçe alıp yerine yine su izafe oluna ki helme si ziyade ola. Ve’l-hâsıl bu usul üzere üç dört defa alındıktan sonra terk oluna. Badehu ol alınan helme elek ten yahut bir astar dan süzülüptekrar ateşe vaz ve koyulunca karıştırır iken yine mukaddemki tertipte zikr olunan balığın piştiği soğanlı ve sirkeli ve zeytli suyu azar azar koyalar. Tamam koyuldukta dört beş yumurta sarısını ve üç dört limon suyunu ve bir iki dirhem safran levnini bir yerde karıştırıp mezkûr helme nin içine koyup yumurta rayihası gidinceye kadar pişirip tarz-ı evvel üzere tabaklarda dizilmiş olan balık parelerinin üzerine kararca taksim birle yine ke’l-evvel tarçın ekip birkaç saat serin mahalde terk edeler. Bu dahi nefis olur.
Buğdaylı, Bayburt

Köyün eski adı Danzut'tur. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, Danzut adıyla Bayburd kazasına bağlı bir mezraa olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup Danzud adıyla görülen yerleşimde 2 Hristiyan ve 10 Müslüman olmak üzere toplam 12 nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterine göre yerleşimde, 24 Müslüman hane ile 3 askeri görevli bulunmaktadır.1835 yılında sadece erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterinde Danzud adıyla yer alan köyde sadece Müslümanlardan oluşan 10 hanede 46 Müslüman erkek yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da yerleşimin Danzut olarak görülen adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Buğdaylı olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Buğdaylı, Karahallı

Köyle ilgili olarak ilk yazılı bilgiler Osmanlı dönemine aittir. II. Bayezid devri tahrir defterinde "Karye-i Buğdaylu" adıyla geçen köy Hayrebat nahiyesine bağlı olup, köyde 8 hane olduğu belirtilmiştir. 1520 yılı tahrir defterinde köy Uşak kazasına bağlı olup, köyde 17 hane olduğu belirtilmiştir. 1570 yılı tahrir defterinde de Uşak kazasına bağlı olan köyde 13 hane kayıt edilmiştir. Karahallı nahiyesinin kurulmasıyla buraya bağlanan yerleşim, 1907 yılında mevcuttaki 138 hanesiyle nahiyedeki kalabalık köylerden biriydi.Köy; Uşak iline 68 km, Karahallı ilçesine 3 km uzaklıktadır. Köyün doğusunda Karahallı ilçesi, batısında Kaykıllı köyü, güneyinde Sırıklı ve Ekizbaba köyleri, kuzeyinde Paşalar köyü bulunmaktadır. Köyün ulaşımı ilçeye bağlı asfalt bir yolla yapılmaktadır. Köy yerleşimi 3 tepenin yamaçları üzerine kuruludur.
Buğdaylı, Köprüköy

Mahallenin eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Ermenicede "Mandi kasabası" anlamına gelen Mendivan olarak geçmektedir. Daha önceleri Erzurum ili Pasinler ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Köprüköy ilçesine bağlanmıştır.  1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Köprüköy Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 71 km, Köprüköy ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Mahalle, Köprüköy'ün doğusunda olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna, Emre Mahallesi üzerinden  7,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Buğdaylı, Silopi

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Takiyan olarak geçmektedir. Daha önceleri Mardin ili Silopi ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili Silopi ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 83 km, Silopi ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Silopi'nin güneybatısında olup,  numaralı Cizre-Ovaköy Sınır Kapısı devlet yolu kenarındadır.
Buğdaylı, Sulusaray

Köyün adı, 1522 ve 1925 kayıtlarında Sarpağul olarak geçmektedir. Daha önceleri Yeşilyurt ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Sulusaray ilçesine bağlandı.
Buğdaylı, Uşak

Yerleşimden, 1675-76 tarihli Avarız defterlerinde o dönem kaza statüsünde olan Gediz'in Sazbaşı nahiyesine bağlı Saraycık ile birlikte (Saraycık-Buğdaylı) bir köy olarak bahsedilmiştir. Cumhuriyetin ilk yıllarında Manisa İli Eşme İlçesi Güre Bucağı'na bağlı olan yerleşim, Güre'nin Uşak kazasına bağlanmasıyla da Uşak'a bağlı bir köy olmaya başlamıştır. 1953 yılında Uşak'ın il olmasıyla da merkez ilçenin köyü olmaya devam etmiştir.Köyün girişinde, yapım tarihi bilinmemekle birlikte Osmanlı döneminde yapıldığı düşünülen kayrak taşından yapılmış tek gözlü köprü bulunmaktadır.
Buğdaypınar, Kemaliye

1530'da Çemişgezek sancağına bağlı olan köyün, 1628 kayıtlarındaki eski adı Tırnik, Ermenice'de "kapıcık, geçit" anlamına gelmektedir.
Buğdaysı meyve

Buğdaysı meyve veya karyopis (caryopsis),  tek tohumlu açılmaz bir kuru meyve bir türüdür. Genellikle halk arasında tahıl olarak adlandırılır ve buğday, pirinç, ve mısır gibi Poaceae ailesindendir.
Buğdayık ve Kumayık

Buğdayık ve Kumayık - Türk ve Altay mitolojilerinde kuşların önderi ve atası olan efsanevi hayvanlar.Budayık/Pudayık ve Humayık/Homayık da denir. İkisinin adı birlikte anılır. Kumayık köpeklerin atası ve reisi olarak da bilinir. Bir Kırgız atasözünde şöyle denilmektedir. ”Kuş törüsü (reisi) Buğdayık, it törüsü (reisi) Kumayık.” Sıradan kuşlar olmayıp, efsanevi varlıkları ifade ederler; fakat bazı kuş türlerine de adları verilmiştir. Tüm kuşların Buğdayık'ın soyundan geldiğine inanılır, yeryüzündeki tüm kuşlara önderlik eder. Bazen Tuğrul ve Konrul kuşları ile eşdeğer olarak görülürler. Köpek başlı, kuş gövdeli olarak tasvir edilirler.Kumayık: (Kum/Hum) kökünden türemiştir.  Çalkalanma, dalgalanma anlamları vardır. Kumları ayıklayan anlamına gelir. Adı, Hüma kuşu ile de bağlantılıdır.