barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
II. Ferdinando (Sicilya)

II. Ferdinando (İtalyanca: Ferdinando Carlo; Sicilyaca: Ferdinannu Carlu; 12 Ocak 1810 - 22 Mayıs 1859) 1830'dan 1859 yılına kadar hüküm süren İki Sicilya'nın kralı.II. Ferdinando, İki Sicilya'nın kralı I. Francis ve eşi María Isabella'nın oğlu olarak 12 Ocak 1810'de Palermo'da doğdu.Dedesi babasından önceki kral I. Ferdinando ve Maria Karolina'nın anne tarafından ise İspanya kralı IV. Carlos ve Parmalı Maria Luisa'nın torunudur. Ayrıca 1759 ile 1788 yılında hüküm süren İspanya kralı III. Carlos'un kuzenidir.II. Ferdinando, veliaht prens iken halk arasında oldukça popülerdi. Liberal fikirlerle ve özgürlük vaatleriyle sevilen bir kral adayıydı. Soylu kesimden ziyade alt sınıfın desteğini kazanmıştı. 8 Kasım 1830'da babasının ölümü üzerine tahta çıktı. Adalet ve hukuk konusunda tarafsız olacağını bildirdi. Maliye ile ilgili reformlar hazırladı ve krallığın gelişmesi için yeni yasalar çıkardı. II. Ferdinando'nun asıl amacı diğer hükümdarlar ile yakın ilişkiler kurarak barışçıl bir dönem geçirmek ve Roma Katolik Kilisesi'nin isteklerini karşılamaktı.
II. Ferenc Rákóczi

II. Ferenc Rákóczi (Borsi, 27 Mart 1676 -  8 Nisan 1735, Tekirdağ), Macar bağımsızlık hareketinin önderidir. 1704-1711 yılları arasında Erdel prensi olarak görev yapmıştır.Ferenc Rákóczi, Erdel'in soylu Macar ailelerinden birine mensuptu, babası I. Ferenc Rákóczi 1652-1659 arasında Erdel prensi olarak görev yapmıştı.Rákóczi, 1700 yılında Habsburg Hanedanı'na karşı yapılacak olası bir Macar bağımsızlık savaşı için Fransa'nın desteğini aldı. Bununla birlikte, Avusturya istihbarat servisinin bu konudan haberdar olması sonucunda tutuklandı ve hapsedildi. Ölüm cezasına çarptırılacağı kesinleşince hapisten kaçtı ve Polonya'ya iltica etti. 1703 yılında Avusturya ordusunun büyük bir kısmının İspanya Veraset Savaşları nedeniyle Macaristan'dan çekilmesi sonucunda bir Macar bağımsızlık savaşı olanağı doğdu. Ferenc Rákóczi Polonya ve Fransa desteğiyle Macaristan'a geri döndü. 1703 yılında başlayan bağımsızlık savaşını takiben Rákóczi II. Ferenc Rákóczi' adıyla Erdel prensi unvanını aldı. 1705'te ise Széchény şehrinde toplanan asiller meclisi tarafından Macaristan prensi ilan edildi. 1708 Trenčín Savaşı'nda Macar bağımsızlıkçıların Avusturya kuvvetleri karşısında yenilmesi, bağımsızlık yanlılarının imparatorla bir anlaşmaya varma çabasına girmesine neden oldu. Bu çerçevede 1711 yılında barış görüşmeleri başladı, ancak Rákóczi güvenlik önlemi olarak Macaristan'ı terk ederek Polonya'ya hareket etti. Rákóczi'nin yokluğunda isyancılar ve Avusturya temsilcileri arasında Szatmár barışı imzalandı (1711) ve Rákóczi önderliğinde başlatılan bağımsızlık savaşı sona erdi. Bu yıldan itibaren Rákóczi'nin sürgün yılları başladı.1711-1717 yılları arasında sırasıyla Polonya, İngiltere ve Fransa'da yaşadı. 1715'te ise Osmanlı Devleti'nin davetini kabul ederek Osmanlı topraklarına yerleşti. 1718'de Osmanlı Devleti ve Avusturya arasında imzalanan Pasarofça Antlaşması'yla Osmanlı İmparatorluğu'na iltica eden Macar mültecilerinin güvenliği güvence altına alındı. Rákóczi yandaşları ile birlikte Tekirdağ'a yerleştirildi. 1735 yılında Tekirdağ'da öldü. Naaşı İstanbul'daki Saint Benoit lisesi şapeline yerleştirildi. Macar hükûmetinin kararıyla naaşı 1906 yılında Macaristan'a nakledildi ve Kassa (günümüzde Slovakya sınırları içindeki Košice) şehrindeki katedrale yerleştirildi.Tekirdağ'da oturduğu ev aynı adla müze olmuştur. Tekirdağ sahilinde günümüzde hala bakımlı bir şekilde durmaktadır. Ayrıca Tekirdağ'da adına yapılmış bir çeşme bulunmaktadır.
II. Fernando (Portekiz kralı)

II. Fernando (Ferdinand), Saxe-Coburg ve Gotha-Koháry Prensi. 16 Eylül 1837-15 Kasım 1853 yılları arasında Portekiz Kralı. Eşi II. Maria ile birlikte hüküm sürmüştür. Eşi II. Maria'nın ölümüyle tahta oğlu V. Pedro geçmiştir. Kendisi ise sessiz bir biçimde hayatına devam etmiştir. 1869'da Edla Kontesi Elise ile evlendi. 15 Aralık 1885'te 69 yaşında öldü.
II. Fetih Giray

II. Fetih Giray (1696 - 1746) 1736'dan 1737'ye kadar hüküm süren bir Kırım hanıdır. II. Devlet Giray'ın en büyük oğludur. II. Fetih, Adil Giray'ın ölümünden sonra amcası I. Kaplan Giray döneminde kalgay oldu. II. Mengli Giray'ın 1736'da tahttan indirilmesinin ardından han oldu. Ancak kısa süren saltanatında kötü politikaları nedeniyle 1737'de tahttan indirildi ve yerine tekrar II. Mengli Giray han oldu. 1746'da öldü.Desaive Dilek, Gökbilgin Özalp, « Le khanat de Crimée et les campagnes militaires de l'Empire ottoman : Fin du XVII, XVIII, 1687-1736 », dans Cahiers du monde russe et soviétique, cilt 11, n° 1, s. 110-117.
II. Filippos Filoromaeus

II. Philippos Philorōmaios (UFA, filipos filoromeos; Yunanca, Φίλιππος Β΄ ὁ Φιλορωμαῖος)  "Roma-sever" veya Barypos "ağır ayak" lakaplarıyla tanınan Helenistik Seleukos krallığı yöneticisi. Bir başka Seleukos kralı olan I. Philippos Filadelfus'un oğludur.II. Philippos MÖ 60'lı yıllarda Suriye'nin bazı bölgelerinde hüküm sürmüş, Pompey koruması altında olan müvekkil bir kraldı. İkinci dereceden kuzeni Antiokus XIII Asiatikus ile büyük Romalı general Pompeus'un çıkarlarına olacak bir taht kavgasına girişmiştir; ama Pompeus ikisini de istemiyordu. Bu bağlamda Antiokus'u öldürttü. Tahttan indirilen II. Philippos'un hayatta kalıp kalmadığı hakkında elimizde fazla bir bilgi yoktur; ama o dönemdeki kaynaklar bir Seleukos prensi Philippos'un MÖ 56'da VII. Kleopatra'nın kardeşi Mısırlı IV. Berenis'e damat olarak gittiği bilgisini verir. Bunlara rağmen bölgenin yeni hakimi ,ve muhtemelen II. Philippos'u da öldüren, Romalı Suriye valisi Aulius Gabinius olmuştur.Philippos değersiz bir kuklaydı; ama onunla birlikte on bir kuşaklık Seleukos hanedanı son bulmuştur ve bu hanedan Helenistik dünyanın en güçlü hükümdarlarının bir kısmını yetiştirmiştir.
II. Fotios

II. Fotios (, d. 1874 - ö. 29 Aralık 1935), 1929 ile 1935 yılları arasında Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesinin, 264. Ekümenik Patriği olarak görev yapmıştır. Dimitrios Maniatis adıyla doğan Patrik Filibe'deki Zariphios Okulu'ndan sonra Atina Üniversitesi'nde Teoloji ve Münih Üniversitesi'nde Felsefe okumuştur. Yunanca, Türkçe, Fransızca, Almanca ve Bulgarca bilen Patrik Filibe Metropoliti olarak görev yapmış, 7 Ekim 1929'da Patrik seçilmiş ve 29 Aralık 1935'te ölene kadar bu görevi sürdürmüştür.
II. Fraates

II. Phraates (doğumu bilinmiyor-ölümü yaklaşık MÖ 127), MÖ yaklaşık 132-127 yılları arasında Part kralı. I. Mitridates'in oğlu ve ardılıydı.MÖ 130 yılında Part topraklarına bir saldırı düzenleyen Selevkos kralı VII. Antiokhos Sidetes'i MÖ 129'da Media'da yenilgiye uğrattı ve öldürttü. Antiokhos'un ölümüyle birlikte Selevkosların Fırat Irmağının doğusundaki egemenlikleri sona erdi. Bu sırada göçebe Tohar ve İskitler Doğu İran'ı istila etmişlerdi. Phraates, Antiokhos'un ordusundan tutsak alınan Yunanları da savaşmaya zorlayarak bu kabilelerin üzerine yürüdü. Ama çarpışmada Yunan askerlerin kendisini terk etmesi üzerine yenilgiye uğradı ve öldürüldü. Phraates'in yerine amcası II. Artabanos geçti.
II. Francis (Sicilya)

II. Francis (; Francesco d'Assisi Maria Leopoldo; 16 Ocak 1836 - 27 Aralık 1894), 1859'dan 1861'e kadar İki Sicilya'nın son kralıydı. II. Vittorio Emanuele ve Giuseppe Garibaldi'nin istilası ve İtalya'nın birleşmesi sonucu İki Sicilya ilhak edildi. II. Francis tahttan indirildikten sonra, İki Sicilya Krallığı ve Sardinya Krallığı, yeni kurulan İtalya Krallığı ile birleştirildi.Sicilya kralı II. Ferdinando ve ilk eşi Savoy'lu Maria Christina'nın tek oğlu ve varisi olan II. Francis, 1836'da doğdu. Francis'in çocukluk döneminde eğitimi çok ihmal edilmişti.3 Şubat 1859'da, Bavyera'daki Wittelsbach kraliyet ailesinden Prenses Düşes Maria Sophie ile Bari'de evlendi (Avusturya İmparatoriçesi Elisabeth "Sissi" nin küçük kız kardeşi). Maria Sophie'nin güzel bir kadın olduğu belirtilir, ancak Francis ile olan evlilikleri mutsuz geçmekteydi. Tek kızları Maria Cristina, ebeveynlerinin evlendikten on yıl sonra doğdu ve yalnızca üç ay yaşadı (24 Aralık 1869 - 28 Mart 1870).Francis, babasının ölümü üzerine 22 Mayıs 1859'da tahta çıktı. Lombardiya'daki Fransız-Piedmont zaferlerinin öncüsü ve II. Francis'e Sardinya Krallığı ile ittifakı kabul etmesini tavsiye eden Carlo Filangieri'yi başbakanlık görevine atadı. 7 Haziran'da, İsviçreli Muhafız askerlerinin bir kısmı isyan etti ve kral, şikayetlerini gidermek için söz vererek onları yumuşatırken, General Alessandro Nunziante isyancıları çevreleyen ve onları vuran birlikleri topladı. Olay, o sırada Bourbon hanedanının en güçlü askeri birliği olan İsviçre Muhafızlarının dağılmasıyla sonuçlandı.Kral II. Vittorio Emanuele, Papalık Devletleri işgali üzerine karar vermişti ve ilk olarak Umbria ve Marche, Napoli'den alındı. II. Francis işgal karşısında dirense de karşı koyamadı ve 13 Şubat 1861'de başkent düştü.Böylece İki Sicilya Krallığı'nın varlığı sona erdi ve toprakları Sardunya Krallığı'na dahil edildi (kısa süre sonra İtalya Krallığı'na dahil edildi) ve II. Francis tahttan indirildi. Francis ve Maria Sophia ilk olarak Roma'da Papa'nın misafirleri olarak yaşadılar ve burada Fransa, İspanya, Avusturya ve Bavyera gibi bazı Katolik güçler tarafından tanınan sürgün haldeki hükûmeti sürdürdüler. 1866'da Avusturya'ya karşı kazanılan zafer ve ardından İtalyan topraklarının genişlemesiyle, bu hükûmeti dağıttılar ve 1870'te İtalyanlar tarafından işgal edilmeden önce eşiyle birlikte Roma'yı terk ettiler. O andan itibaren Avusturya, Fransa ve Bavyera'da gezgin olarak yaşam sürdü. 1894 yılında Francis öldü. II. Francis'in ölümü üzerine üvey kardeşi Prens Alfonso, İki Sicilya Krallığı tahtına talip oldu.
II. Franz Joseph

II. Franz Joseph, Lihtenştayn Prensi (Franz Joseph Maria Aloys Alfred Karl Johannes Heinrich Michael Georg Ignaz Benediktus Gerhardus Majella; d. 16 Ağustos 1906, Schloss Frauenthal, Styria, Avusturya – ö. 13 Kasım 1989, Grabs, İsviçre), 1938 yılından ölümüne kadar Lihtenştayn Prensi idi. Tam olarak ismi Fürst von und zu Lihtenştayn, Herzog von Troppau und Jägerndorf, Graf zu Rietberg idi. Lihtenştayn Prensi Aloys ve Avusturya arşidüşesi eşi Elisabeth'in (Arşidük Karl Ludwig'in kızı) oğludur.1938'de, Avusturya'nın Nazi Almanyası tarafından ilhak edilmesinden hemen sonra, 84 yaşındaki Prens I. Franz tahttan ayrıldı ve 31 yaşındaki üçüncü kuzeni Prens II. Franz Joseph'i halefi tayin etti.II. Franz Joseph, 1984 yılında oğlu II. Hans-Adam'a yetkilerini devretti. II. Franz Joseph 13 Kasım 1989 tarihinde, eşi ise kendisinden yalnızca 26 sonra ölmüştür. 51 yıl boyunca Lihtenştayn'ın iktidarında bulunarak Avrupa'nın en uzun iktidarda kalan hükümdarı olmuştur.
II. François

II. François (okunuşu: , Fransızca: François II) (19 Ocak 1544, Fontainebleau Sarayı, Fransa Krallığı - 5 Aralık 1560, Orléans, Fransa Krallığı), 10 Temmuz 1558 - 5 Aralık 1560 döneminde Fransa kralı ve 24 Nisan 1558 – 5 Aralık 1560 döneminde İskoçya Kraliçesi Mary Stuart ile evliliği dolayısıyla İskoçya kraliçesi eşi.II. François 19 Ocak 1544'te Fontainebleau Sarayı'nda doğdu. Babası Veliaht Henri (sonradan Kral II. Henri), annesi ise Catherine de' Medici'ydi. Dedesi Kral I. François'nin ölümünden sonra babasının tahta çıkmasının ardından veliaht oldu. 1558'de İskoçya kraliçesi Mary Stuart ile (1542-1587) evlendi. Babasının 10 Temmuz 1559'da bir kaza sonucu ölmesi üzerine 15 yaşındayken tahta çıktı. Henüz reşit olmadığından annesi Catherine de' Medici ile (aynı zamanda karısı Mary Stuart'in amcası olan) 2. Guise Dükü François de Lorraine naipliği ve devlet yönetimini üstlendiler. Karısının amcasının etkisi altında kalan genç ve hasta kral, ona çeşitli ayrıcalıklar tanıdı.Fransız Protestanları olan Kalvinci Huguenot'ların önderi  1. Conde Prensi I. Louis de Bourbon, Guise Dükü ve yakınlarının iktidar  gücünü kırmak için bir komplo düzenledi. Amboise Komplosu olarak da bilinen bu komplo başarısızlığa uğradı. Conde Prensi ölüme mahkûm edildi. Ancak Guise'lerin gücünden endişelenen Ana Kraliçe Catherine de' Medici, durumu dengelemek için saray kâtipliğine Michel de L'Hospital'in getirilmesini sağladı. Ardından barışı korumak ve mali durumu düzeltmek için (Millet Meclisi) görevli États généraux'yü toplantıya çağırdı. Orleans'ta başlayan toplantılar daha bitmeden beklenmedik bir şekilde 5 Aralık 1560'ta II. François öldü.II. François'in ölümünden sonra daha önce idama mahkûm edilen Conde Prensi bağışlandı. Guise'lerin iktidar gücü bir süreliğine azaldı.II. François'nin yerine kardeşi IX. Charles geçti. II. François'in eşi genç Mary Stuart ise İskoçya'ya geri döndü.Romier, Lucien, (1920) La Conjuration d'Amboise. L'aurore sanglante de la liberté de conscience, le règne et la mort de François II, Paris: Librairie académique Perrin et CieMariéjol, Jean-Hippolyte, (1920) Catherine de Médicis, ParisːHachette, (Yeni baskı: Tallandier, 1979)Babel, Rainer Franz II. Kaynak:Hartmann, Peter Claus (ed) (1994) Französische Könige und Kaiser der Neuzeit. Münchenː Beck, ISBN 3-406-38506-0, say.91-98
II. Frederik (Danimarka kralı)

II. Friedrich (1 Temmuz 1534 – 4 Nisan 1588) 1559'dan ölümüne kadar Danimarka ve Norveç kralı ve Schleswig Dükü idi. Kendisinden önceki Norveç ve Danimarka kralı III. Christian'ın oğludur. Oldenburg Hanedanı üyesidir.Kral Frederick'in Baltık'taki üstünlük için İsveç ile rekabeti, yönetiminin hakim çatışması olan Kuzey Yedi Yıl Savaşı'nın başlangıcı 1563'te açık savaş ile başladı. Kuzeni Kral XIV. Eric tarafından yönetilen İsveç'i fethetmeye çalıştı, ancak başaramadı. Skåne bölgelerinin İsveçliler tarafından tahrip edildiği ve Norveç'in neredeyse yok olduğu son derece pahalı bir yıpratma savaşı haline geldi. Bu savaş sırasında, Kral II. Frederick, ordusunu şahsen savaş alanına götürdü, ancak başarılı bir sonuç elde edemedi. Çatışma, asil meclis üyeleriyle olan ilişkisine zarar verdi; ancak, İsveç kralı XIV. Eric tarafından 24 Mayıs 1567 tarihli sonraki Sture Cinayetleri, sonunda Danimarka'daki durumun dengelenmesine yardımcı oldu.
II. Friedrich

II. Friedrich (Kutsal Roma İmparatoru) (1194–1250), 1198'ten Sicilya Kralı; 1220'den Kutsal Roma İmparatoru
II. Friedrich Wilhelm

Prusya Kralı II. Friedrich Wilhelm (d. 25 Eylül 1744 - ö. 16 Kasım 1797), 1786 ile 1797 yılları arasındaki dönemin Prusya hükümdarı. Prusya prenslerinden Augustus Wilhelm'in oğlu ve Büyük Friedrich'in yeğenidir.Halefi olan amcası Büyük Friedrich'in tam zıddı bir karaktere sahip olan II. Friedrich Wilhelm'in döneminde Prusya güç kaybetmiştir.II. Friedrich Wilhelm, Avrupa'da değişim hareketlerinin başladığı bir çağda tahta geçti. Tahta geçtikten 3 yıl sonra Fransa'da Fransız Devrimi meydana geldi ve bu durum Avrupa'da değişimlere yol açtı.Tutarlı olmaktan ziyade pragmatist bir dış politika izleyen II. Friedrich Wilhelm zamanında Prusya topraklarını genişletmiş olsa da ele geçirilen bölgelerdeki sorunlar devlette uzun yıllar sıkıntıya yol açmıştır.Fransız Devrimini sonlandırmak ve Fransa'da tekrar monarşiye dönülmesini sağlamak amacıyla Avrupa'nın mutlakıyetçi diğer ülkeleriyle birlikte hareket eden Prusya; Birinci Koalisyon savaşına dahil olmuştur. Savaşlar sonucunda Prusya ve müttefikleri amaçlarına ulaşamamışlardır.Dindar bir hükümdar olan II. Friedrich Wilhelm ülkesindeki Aydınlanma Çağı'nı sonlandırmak istemiş, halkının daha dindar bir topluma dönüşmesini sağlamaya çalışmıştır. Bu amaçla Immanuel Kant gibi Aydınlanma Çağı filozoflarının kamusal alanda din hakkında konuşmalarını yasaklamıştır.16 Kasım 1797'de Potsdam'da vefat eden II. Friedrich Wilhelm'in yerine oğlu III. Friedrich Wilhelm tahta çıkmıştır.
II. Fuad

II. Fuad (tam adı Ahmed Fuad) (16 Ocak 1952, Kahire), son Mısır kralı. I. Faruk'un oğludur. 23 Temmuz 1952'de Cemal Abdünnasır liderliğinde gerçekleşen Hür Subaylar Hareketi sonunda babası I. Faruk'un görevinden uzaklaştırılması üzerine daha 6 aylıkken Kral ilan edildi. Ancak 18 Haziran 1953'te cumhuriyetin ilan edilmesiyle ailesiyle beraber sürgüne gönderildi.
II. Fyodor

II. Fyodor Borisoviç Godunov (); 1589 – 10 Haziran 1605), 1606 yılında kısa süre hüküm sürmüş, Rurik hanedanına mensup Rusya Çarıdır. Hükümdarlığı Karışıklık Dönemi'ne denk gelmiştir.Çar Boris Godunov'un oğlu olan Fyodor Borisoviç Godunov, 1589 yılında Moskova'da doğdu. Annesi IV. İvan'ın (Korkunç İvan) gözdelerinden olan Malyuta Skuratova'nın kızı Maria Skuratova-Belskaya idi. Babası tarafından çok sevilen Fyodor, onun isteğiyle çok iyi bir eğitim aldı. Ayrıca çocuk yaştayken Duma'ya düzenli katılmaya başlamıştı ve yabancı diplomatların kabullerinde de yer almaktaydı. Devlet işlerinin yanında, hazırladığı bir Rusya haritası ile parlak bir zekâya sahip olduğunu da göstermekteydi. Bu harita hâlâ korunmaktadır. Hessel Gerritsz tarafından 1613 yılında Amsterdam'da güncellenerek yayınlanmış, 1665 yılına kadar güncellenmeye devam edilmiştir.1605 yılında babasının ani ölümü nedeniyle henüz 16 yaşındayken tahta geçmek durumunda kalsa da devlet yönetiminde bilgi sahibiydi. 23 Nisan 1605 tarihinde tahta çıkma töreni yapıldı.IV. İvan'ın oğlu olan I. Düzmece Dmitri tahtın gerçek varisi olduğunu ileri sürdü ve Fyodor'un tahtını tehdit etmeye başladı. (Dmitri 1604 yılında da babası Boris Godunov'u devirmek amacıyla Rusya'ya bir saldırı düzenlemişti.) Fyodor'un başkomutanı, saf değiştirerek Dmitri'nin tarafına geçti. Bunun üzerine Fyodor'un annesi iktidarı ele geçirip durumu denetimi altına almak istedi. Fakat bu girişim, güçlü boyarların düşmanlığını kazandı. Sonunda Boyarlar Moskova'da bir ayaklanma çıkardılar. Ayaklanma sırasında 10 veya 20 Haziran günü Fyodor ve annesi öldürüldü. Ardından Dmitri Moskova'ya girdi, Rusya tahtına geçerek Çar oldu.Resmi olarak zehirlenerek öldüğü açıklandı. Ancak İsveçli diplomat Peter Petreius'un halka gösterilen bedenlerinde mücadele izleri bulunuyordu. Fyodor sadece 16 yaşında olmasına rağmen, güçlü fiziğe sahip ve çevikti, onu ancak 4 kişinin yıkabildiği söylenir.Önceki Çar Boris Godunov'un kızı Kseniya Borisovna, Dmitri tarafından tecavüze uğrar ve ardından manastıra gönderilir. Aleksandr Puşkin'in en ünlü tiyatro oyunu olan Boris Godunov adlı eserinde de olay yer alır. Eser 1825'te yazılıp 1831'de yayınlanmasına rağmen 1866 yılına kadar sansüre takılır. Modest Musorgski tarafından yine bu oyun baz alınarak yazılan aynı adlı opera da bu konuya değinir.Kurat, Akdes Nimet (6.baskı: 2014), Rusya Tarihi / Başlangıcından 1917'ye Kadar, Ankara:Turk Tarih Kurumu, ISBN 9751605504. Online:
II. Gaspard de Coligny

II. Gaspard de Coligny, Seigneur de Châtillon (16 Şubat 1519 - 24 Ağustos 1572), bir Fransız asilzade ve Fransa Amirali. 16 Şubat 1519 Châtillon-sur-Loing'de (bugün Châtillon-Coligny) de doğdu, 24 Ağustos 1572 Paris'te, St. Bartholomew katliamında öldürüldü. Fransız Din Savaşları ile hatırlanır. Fransa kralı IX. Charles'ın yakın arkadaşı ve danışmanıydı. Coligny Hanedanı'nın en tanınmış üyelerinden biridir.François Hotman, Vita Colinii (1575), La vie de messire Gaspar de Colligny Admiral de France olarak çevrildi, (1643; Émile-V. Telle tarafından hazırlanan faks baskısı (Cenevre: Droz) 1987).J. Shimizu, Sadakat Çatışması: Gaspard de Coligny'nin Kariyerinde Politika ve Din, Fransa Amirali, 1519–1572 (Cenevre) 1970. Coligny'nin siyasi motivasyonları vurgulanmaktadır.Admiral de Coligny ve 1972'deki zamanları üzerine bir Paris konuşması, bir dizi denemeyle sonuçlandı, Actes du colloque l'Amiral de Coligny et son temps (Paris) 1974.
II. Gavril

Patrik II. Gavril, (, ö. 3 Aralık 1659), 23 Nisan 1657 ile 30 Nisan 1657 tarihleri arası bir hafta için Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesi, 202. patriği olarak görev yapmıştır. 1659'da Bursa Yahudileri tarafından aslında bir Yahudiyi vaftiz etmesine rağmen Hristiyanlıka geçen bir Müslüman'ı vaftiz etmesi nedeniyle suçlanmıştır. Bu tarihlerde Bursa'da olan Osmanlı Padişahı IV. Mehmed  ve Sadrazam Köprülü Mehmed Paşa tarafından hapse atılmış ve İslam'a geçmesi halinde bağışlanacağı bildirilmiştir. Bu teklifi reddettiği için 3 Aralık 1659'da asılmıştır.
II. Gazi Giray

II. Gazi Giray veya Bora Gazi Giray (1554 - 1607) 16. yüzyıl sonlarında iki kez Kırım Hanlığı tahtına oturdu.II. Gazi Giray I. Devlet Giray'ın (saltanat: 1551-1577) oğludur. İki defa tahtta oturdu: (1588 - 1596) ve (1596 - 1607). Uzun zaman İran'da esir kalan Bora Gazi Giray Han, medrese tahsili görmüştür. Esaretten kurtularak önce Erzurum'a daha sonra Yanbolu üzerinden Kırım'a geçen II. Gazi Giray Macaristan ve İran'a yönelik seferlere katıldı. Bahçesaray'da veba hastalığından 1607'de öldü.Başarılı bir devlet adamı ve asker olmasının yanında iyi bir şair ve besteci idi. Ayrıca hattattı. Sanatçıları, bilginleri korumuş; çok değerli saz eserleri bestelemiştir. Peşrevleri, saz semaileri bugün hâlâ sık sık çalınır. Hüzzam peşrevi, mahur peşrevi ile saz semaisi, bayatîaraban peşrevi, şedaraban saz semaisi Klasik musiki repertuvarının en güzel saz eserleri arasındadır. Eski mecmualarda adı "Tatar" diye geçer. (Gazayî) mahlası ile birçok şiir yazmıştır.Şiir yazan Girayların içinde en meşhuru Bora Gazi Giray Han'dır. Uzun zaman İran'da esir kalan Bora Gazi Giray Han, medrese tahsili görmüştür. Gazi Giray'ın Farsça rubaileri olduğu gibi, gazelleri de Osmanlı şairlerinin gazelleri düzeyindedir. Gazi Giray Han'ın Kıpçak Türkçesi ile yazdığı şiirleri de vardır. Osmanlılarla beraber Avrupa seferine katılan Bora Gazi Giray'ın oradan padişaha yazdığı manzum mektuplar da çok meşhur olmuştur. 1607 yılında vefat eden Bora Gazi Giray Han'ın şiirleri, bir divançe halinde İsmail Hikmet Ertaylan tarafından basılmıştır.Gazi Giray Han mûsikîde olduğu kadar klâsik Türk şiirinde de önemli bir şahsiyettir. Bilhassa devrinin diğer şairlerinden (Epik) mahiyetteki şiirleriyle ayrılır. Ayrıca mesnevi tarzında yazdığı (Gül ve Bülbül) isimli eseri, mektupları, devrin alimlerinden Kefeli Hüseyin Efendi'ye yazmış olduğu manzum ve mensur münşeatı(mektupları) önemlidir.Kırım ve Tatarlarının Türkiye'deki Müzik Hayatına Etkileri. Müzik ve Sanat Dünyasındaki Kırım Türkleri - Zekeriya Başarslan
II. Gelasius

Papa II. Gelasius, doğum ismi Giovanni Caetani veya Giovanni da Gaeta (Coniulo olarak da bilinir) (1060/1064 – 29 Ocak 1119), 24 Ocak 1118'den 1119'da ölümüne kadar Katolik Kilisesi'nin başı ve Papalık Devleti'nin hükümdarıdır. Bir Monte Cassino rahibi ve Papa II. Paschalis'in şansölyesi olan Caetani, oybirliğiyle onun yerine seçildi. Bunu yaparken, İmparator V. Heinrich ile yetki verme konusundaki çatışmayı da miras aldı. Gelasius, kısa papalığının önemli bir bölümünü sürgünde geçirdi.1060 ile 1064 yılları arasında Gaeta'da Caetani ailesinin Pisa kolunda doğdu ve Monte Cassino'nun bir keşişi oldu. Papalık belgelerinin tarzını geliştirmek isteyen II. Urbanus için 1089'dan 1118'e kadar Kutsal Roma Kilisesi'nin şansölyesi olarak, papalık için kalıcı bir katip kadrosu kurarak, papalık belgelerini yazmak için Romalı noterlere güvenme geleneğinin üstesinden gelerek ve çok küçük kutsal yazıyı tanıtarak papalık idaresinde büyük ölçüde reform yaptı. Görev süresi aynı zamanda papalık şansölyesinin her zaman bir kardinal olması ve ömür boyu veya papa seçilene kadar bu görevi elinde tutması emsalini oluşturdu.V. Heinrich, II. Paschalis tarafından baskı altında papalık tarafından kabul edilen (daha sonra 1112'de iptal edilen) atama ayrıcalığını uygulamaya çalıştı. II. Gelasius Mart 1118'de Roma'dan sürüldü, seçiminin hükümsüz olduğunu ilan etti ve Braga Başpiskoposu Maurice Bourdin'i VIII. Gregorius adı altında antipapa olarak atadı.II. Gelasius, 9 Mart 1118'de rahip olarak atandığı ve ertesi gün piskoposluk kutsaması aldığı Gaeta'ya kaçtı. Hemen V. Heinrich'i ve antipapayı aforoz etti ve Norman koruması altında Temmuz ayında Roma'ya dönebildi. Ancak emperyalist partinin, özellikle de Aziz Prassede kilisesinde ayini kutlarken Papa'ya saldıran Frangipani'nin rahatsızlıkları, II. Gelasius'u bir kez daha sürgüne gitmeye zorladı. Yolda Pisa katedralini kutsayarak Fransa'ya doğru yola çıktı ve Ekim ayında Marsilya'ya vardı. Avignon, Montpellier ve diğer şehirlerde büyük bir coşkuyla karşılandı, Ocak 1119'da Vienne'de bir sinod düzenledi ve Cluny Manastırı'nda öldüğünde yetki verme çatışmasını çözmek için bir genel kurul düzenlemeyi planlıyordu.
II. George Tupou

II. George Tupou (Tongaca: Siaosi Tupou II) (d. 18 Haziran 1874 - ö. 5 Nisan 1918), 1893'ten ölümüne kadar Güney Pasifik ülkesi Tonga Krallığı'nın kralıydı. Anne tarafından (ve baba tarafından) büyük büyükbabası olan I. George Tupou, Tonga'nın ilk kralıydı. Ebeveynleri kuzendi ve büyükanne ve büyükbabası erkek ve kız kardeşlerdi.I. George Tupou'nun ölümünden sonra 17 Temmuz 1893'te Nukuʻalofa'da kral olarak taç giydi. 1899 Samoa Antlaşması ile Alman İmparatorluğu Tonga üzerindeki tüm haklardan feragat etti ve 18 Mayıs 1900'de adalar Britanya himayesine girdi. II. George Tupou'nun Büyük Britanya ile himaye anlaşması Tonga'yı kendi kendini yönetmeye bıraktı ve yalnızca yerel yönetime danışman olarak bir vali sağladı. Bu sayede ülkenin Yeni Zelanda tarafından ilhak edilmesini engelleyebildi.1898'de Tahiti Prensesi Edith Marie Pomare Wahine von Eimeo ile evlendi, 1899'da Lavinia Veiongo ile evlendi. Bu evlilikten daha sonra kraliçe olacak olan kızı Sālote dünyaya geldi. Lavinia Veiongo'nun 1902'de tüberkülozdan ölümünden sonra, 1909'da 16 yaşındaki `Anaseini Takipō ile evlendi ve bu evlilikten iki kız çocuğu daha oldu.II. George Tupou, 5 Nisan 1918'da hayatını kaybetti. II. George Tupou'nun yerine kızı III. Sālote Tupou tahta geçti.Eseta Fulivai Fusitu'a: Kral George Tupou II ve Tonga Hükûmeti. Avustralya Ulusal Üniversitesi'nde Master of Arts derecesi için sunulan tez, 1976.
II. Georgi Terter

II. Georgi Terter (Bulgarca: Георги ІІ Тертер; ö. 1323), 1322-1323 yılları arasında hüküm süren İkinci Bulgar İmparatorluğu çarı.1322 yılında Todor Svetoslav'ın ölmesi ile oğlu II. Georgi Terter tahta çıktı. Ancak, 1323 yılında herhangi bir çocuğu doğmadan öldüğü için Bulgaristan tahtına kuzeni Mihail Şişman geçti.
II. Giorgi

II. Giorgi (, Giorgi II) (yaklaşık 1054–1112), Bagrationi Hanedanı'nın bir üyesidir. 1072 ile 1089 yılları arası Gürcistan krallığı yapmıştır. Öncülü Gürcü kralı IV. Bagrat ile Alanialı Borena'nın oğludur. Didi Turkoba olarak bilinen Büyük Selçuklu saldırıları karşısında ve iç sorunları gidermede başarılı olamadı. 1089 yılında oğlu IV. Davit lehine hükümdarlıktan çekilmek zorunda kaldı. II. Giorgi Kuroplalati, (yaklaşık 1060) ve Caesar (yaklaşık 1081) yüksek Bizans unvanlarına sahiptir.
II. Giorgi (Abhazya kralı)

II. Giorgi (Gürcüce: გიორგი II) 894 ve 923 yılları arasında görev yapmış Abhazya kralıdır. Ançabadze hanedanından III. Konstantin'in oğlu ve ardılıdır. Uzun saltanatı, Abhazya Krallığı'ndaki siyasi gücün ve kültürel çiçeklenmenin tepe noktası olarak görülür. Yerel olarak mepe (kral) kabul edilmesinin yanında, Bizanslılar tarafından Giorgi'ye "Exousiastes" unvanını da vermiştir.II. Giorgi, kendisinden önce gelen kralların yayılmacı politikasını devam ettirdi. Öncelikli hedefi Gürcistan'ı birleştirmekti. Ancak üvey kardeşi Bagrat'ın da tahtta hak iddia etmesinden dolayı tam olarak iktidara gelmesi biraz zaman aldı.923'te Kral III. Konstantin'in (r. 894-923) ölmesiyle beraber II. Giorgi tahtı devraldı. Bununla birlikte, Giorgi'nin küçük kardeşi Bagrat da tacı talep etti. Bagrat, soylulardan oluşan bir partinin desteğiyle darbe planladı. Darbe planında kayınpederi II. Gurgen'in (r. 918-941) desteğini aldı. Çatışma neredeyse yedi yıl sürdü ve 930'da Bagrat'ın ani ölümü ile sona erdi. Tahtını güvence altına almak isteyen Giorgi, 923'de oğlu Konstantin'i Kartli'nin dükü olarak atadı, ama oğlu da 926 yılında Giorgi'ye isyan etti. Giorgi isyanlara Kartli'ye girip kaya yontulmuş Uplistsihe şehrini kuşatarak karşılık verdi. Konstantin'i ihanet ettiği için kör ve hadım etti. Aynı yıl diğer oğlu Leon'u (gelecekteki III. Leon), Kartli'nin dükü olarak atadı.Kahetili isyancıların (Gardabanililer) desteklediği II. Giorgi, piskopos-prens II. Kvirike'ye karşı sefere çıktı. 930'larda Kvirike'nin topraklarını ele geçirmeyi başardı. Giorgi, Kartli'deki konumunu güvence altına almak için Bagrationi Hanedanı ile müttefik oldu ve kızını Bagrationililerden biriyle evlendirdi. Kvirike intikam almak için geri döndü. Giorgi, Kvirike'ye karşı oğlu Leon'un komutasında büyük bir ordu gönderdi, ancak Giorgi sefer sırasında öldü. Leon, babasının ölümüyle beraber Kvirike ile barışmak zorunda kaldı ve seferden bir sonuç elde edemedi.
II. Giorgi (İmereti kralı)

II. Giorgi, babası III. Bagrat'ın ölümünden sonra tahta çıktı. Tahta çıkması ile birlikte kendisini Batı Gürcistan prenslerinin iç savaşının ortasında buldu. Megrelya prensi I. Levan Dadiani'ye karşı sözde vasalı Guria prensi II. Giorgi Gurieli'den yana taraf aldı. Dadiani kralın kuzeni Prens Hosro, Varaz Çiladze ve diğer İmereti soyluları ile ittifak kurarak 1538'de Prens Hosro'nun adına II. Giorgi'yi tahttan indirmeyi denedi. Buna karşın Kral Giorgi, İaneti'de zafer kazandı ve Guria prensi ile birlikte Megrelya'nın kontrolünü ele geçirdi. Levan, Konstantiniyye'ye kaçtı ve Osmanlı desteğiyle Gurieli'yi barışa zorlayarak yeniden Megrelya tahtına geçti. Daha sonra Dadiani ve Gurieli prensleri ittifak kurarak kral Giorgi'ye karşı ayaklandılar.Batı Gürcü prensleri feodal savaşın, ittifakların kurulmasının ve bozulmasının ve rakip derebeyliklerine baskınların tahribatına kapıldı. İç çekişmelerin yanı sıra Osmanlılar, İmereti Krallığı üzerindeki baskılarını artırdı.  II. Giorgi, Osmanlı komutanı Lala Mustafa Paşa'nın 1578'de doğu Gürcistan'a ilerlemesini engelleyebilse de padişahın emrine boyun eğmek zorunda kaldı ve 1581'de birleşik bir İmereti-Megrelya-Guria ordusunun başında, Kral I. Simon'un Osmanlı ordusuna karşı amansız bir gerilla savaşı yürüttüğü doğu Gürcü Kartli Krallığı'na baskın düzenledi.
II. Giorgi Dadiani

II. Giorgi Dadiani (Gürcüce: გიორგი II დადიანი; ö. 1384) 1345'ten öldüğü tarihe kadar Megrelya'nın eristaviliğini ("dük") yapmış Dadiani hanedanı üyesidir.II. Giorgi, babası I. Mamia Dadiani'nin ölümüyle beraber 1384'te  Megrelya dükü oldu. Giorgi'nin düklüğü, Gürcistan Kralı V. Giorgi tarafından doğrulandı. Giorgi, Megrelya bölgesine ek olarak Guria ve Svaneti'nin yönetimini de ele geçirmiştir. Ayrıca mandaturt-ukhutsesi ("Yüce Divan Başkanı") unvanına da sahipti. Bedia Katedrali'nin kuzey duvarındaki bir freskte, Giorgi ve eşi Rusudan, Abhazya'da sahip olduğu mülkleriyle tasvir edilmiştir. Giorgi ayrıca Kudüs'teki Haç Manastırı'nın yapımına katkıda bulunmuştur. 1384'te ölen Giorgi'nin naaşı, Hobi Katedrali'ndeki aile mezarlığına gömülmüştür.Giorgi ve eşi Rusudan'ın iki oğlu vardı: Büyük oğlu I. Vamek Giorgi'nin yerine geçmiştir, küçük oğlu I. Kahaber ise Gurieli unvanıyla Guria'nın ilk dükü olmuştur.
II. Godomar

II. Godomar (veya Gundomar), kral Gundobad'ın oğlu ve Burgonya kralıydı. Ağabeyinin 524'ten 534'e kadar süren hükümdarlığından sonra Burgonya tahtına oturdu.Hem kendisi hem de kardeşi Sigismund, I. Clovis'in oğulları ile yaptıkları savaşta mağlup edildi. Godomar kaçtı ve Sigismund, Orléans Kralı Chlodomer tarafından esir alındı. Godomar daha sonra Burgonya ordusunu topladı. Chlodomer, Sigismund'u idam ettirdi ve Godomar ordusu ile Vézeronce Savaşı'nı kazanarak topraklarına yeniden kavuştu. Yaşanan bu savaşta Chlodomer, öldürülmüştür. 524 yılında kardeşlerden Metz Kralı I. Theuderic Burgonya'ya yürüdü. Godomar ve ordusu kaçtı; ancak Godomar takip edildi. 534 yılında Franklar Godomar'ı öldürdü ve Burgonya ülkesini ele geçirdi.
II. Gordianus

Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus (d. 192 - ö. 12 Nisan  238), 238 yılında II. Gordianus adıyla tahta çıkan ve 19 Mart - 9 Nisan 238 arasında sadece 20 gün yönetimde kalan Roma İmparatoru.Gordianus, aynı adı taşıyan Marcus Antonius Gordianus, yani İmparator I. Gordianus ve adı bilinmeyen bir kadının oğludur. Antonia Gordiana adında İmparator III. Gordianus'un annesi bir kız kardeşi vardır. Roma imparatorlarının resmi tarihi, Gordianus'ların sadece erken dönem kariyerleriyle ilgili bilgi verir. Ölümüyle onurlandırılan hatırasından sonra, hakkındaki bilgiler tartışılabilir ve ispatlanmamıştır. Kaynaklara göre Gordianus, İmparator Elagabalus'un yönetiminde quaestor ve İmparator Alexander Severus yönetiminde praetor ve suffect konsül  olarak görev yapmıştır. 237'de Gordianus babasının komutasında vali olarak Afrika'ya gitti235'in başlarında, İmparator Alexander Severus ve annesi Julia Mamaea Germania Inferior eyaletinde isyancı birlikler tarafından öldürüldüler. İsyanın lideri Maximinus Thrax, meşhur geçmişine ve Senato'nun hoşnutsuzluğuna rağmen imparator oldu. Yerel politikacıların teşvikiyle Gordianus'ın babası 238'de Maximinus'a karşı isyan başlattı ve 22 Mart'ta Augustus unvanını aldı. Gordian I'in ilerlemiş yaşı nedeniyle, genç Gordianus İmparatorluk yönetimine alındı ve o da Augustus olarak selamlandı. Baba ve oğlun talepleri senato'da ve birçok eyalette Maximinus'un kötü şöhreti yüzünden kabul gördü.Muhalefet komşu eyalet Numidya'dan geldi. Numidia valisi ve Maximinus Thrax'ın sadık destekçisi Capelianus,  eski imparator için müttefikliğini yeniledi ve sadece Legio III Augusta lejyonun ve kıdemli askerlerin bulunduğu Afrika'ya davet etti. II. Gordianus, milis  ordusunun başı olarak eğitimsiz askerleriyle 238 yılında Kartaca Muharebesi'ni kaybetti ve öldürüldü, I. Gordianus kendini asarak intihar etti.Maximinus Thrax'a karşı ilk isyan başarısızdı ancak  238'in sonunda II. Gordianus'un yeğeni III. Gordianus olarak tüm Roma dünyasında İmparator olarak tanınacaktı.
II. Gregorius

Papa II. Gregorius (İtalyanca: Gregorio II; İngilizce: Gregory II; Fransızca: Grégoire II) (d. 669 – o. 11 Şubat 731), 19 Mayıs 715 - 11 Şubat 731 döneminde papalık yapmıştır. Soylu bir  aile çocuğu olup Roma doğmuştur ve ebeveyninin isimleri Marcellus ve Honesta olduğu bilinmektedir.19 Mayıs 715 tarihinde Papa Constantinus'dan sonra göreve gelmiştir. Papalığı Bizans İmparatorluğu'nda yaşanan ikonoklazm tartışmaları ile geçmiştir. Bizans İmparatorluğu merkezi ile bu nedenle ortaya çıkan anlaşmazlık gifitçe dah ciddileşmiş ve isyanlar, ikiye bölünmeler ve iç harpler ortaya çıkartmıştır. Bu kargaşalık içinde II. Gregorius Roma'da bulunan ve o zamana kadar Bizans'ın ve Bizans'ın İtalya'daki idaresi olan Ravenna Eksarhlığı altında bulunan düşük statüsünü yükseltme için uğraş vermiş ve böylece sadece dinsel işlerle ilgilenen Papalık gittikçe diğer alanlarda da Hristiyanlığa inananlar üzerinde iktidar gücü kazanmaya başlamıştır.Horace Kinder Mann (1913) "Pope Gregory II", Catholic_Encyclopedia_(1913) Cilt.6 Catholic Encyclopedia (1913)/Pope St. Gregory II - Wikisource, the free online library
II. Guidobaldo della Rovere

II. Guidobaldo della Rovere (2 Nisan 1514 - 28 Eylül 1574), 1539 yılından ölene kadar Urbino dükü olan İtalyan soylusu.II. Guidobaldo, I. Francesco Maria della Rovere ve Eleonora Gonzaga'nın oğlu olarak dünyaya geldi. Camerino dükünün kızı olan Giulia da Varano ile evlendi. Babasının bir suikast sonucu hayatını kaybetmesinin sonucunda 1539 yılında Urbino dükü oldu.1546 yılında, Venedik Cumhuriyeti, askeri bir lider olması dolayısıyla condotta unvanını kendisine verdi. II. Guidobaldo'nun babası İtalya Savaşları sırasında önemli çarpışmaları yönetmişti. Giulia da Varano'nun 1547 yılındaki vefatının ardından 1548'de Vittoria Farnese ile evlendi. Yeni eşi Parma Dükü Pier Luigi Farnese'nin kızıydı. Gelinin annesi ise Luigi Orsini'nin kızıydı. Dük, daha sonraki yıllarda papalığın Fano elçisi olarak atandı ve capitano generale ve Roma'nın yüksek mevkili memuru unvanını aldı.1559 yılında, İspanya Kralı tarafından Bernardo Sanseverino'ya (Guidobaldo'nun kızlarından biriyle evliydi) yardım etmek için Osmanlılara karşı savaşması üzerine tutuldu. 1 Ocak 1573'te topraklarındaki ağır vergi uygulaması sebebiyle ülkesinde isyan çıktı. Bu isyan kan dökülerek durduruldu.Ferrara ve Pesaro'ya yaptığı yolculuk sırasında hastalandı ve Pesaro'da 1574 yılında öldü. Oğlu II. Francesco Maria della Rovere babasının yerine Urbino dükü ilan edildi. II. Guidobaldo'nun diğer çocukları şunlardır:
II. György Rákóczi

II. George Rakoçi (Macarca: II. Rákóczi György) (d. 30 Ocak 1621, Sárospatak - ö. 7 Haziran 1660, Varat) Macar soylusu. 1648-1660 yılları arasında Erdel Prensi.19 Şubat 1642 tarihinde henüz babası I. Rakoçi George hayatta iken veliaht prens oldu. 3 Şubat 1643 tarihinde Sophia Bathory ile evlendi.Erdel, Osmanlının vasal bir devleti idi ve verilen özerklik ile idare yerli prenslerin inisiyatifine bırakılmıştı. Osmanlı yönetiminde Transilvanya'da voyvodalar Gabriel Bethlen ve I. George Rakoçi dönemlerinde birçok dini hareket için altın çağ yaşandı. Ortodoks Rumenlerin eşitliği tanımamakta ısrarına rağmen; Transilvanya, Roma Katolikleri, Kalvinistler, Lutherciler ve Unitarianların barış içinde yaşadığı birkaç Avrupalı Devletten biri oldu. Osmanlı İmparatorluğu dini hareketlerden rahatsız değilken, Habsburg hanedanına bağlı Avusturya Arşidüklüğü bölgeyi kontrol altında tutmaya özen gösteriyordu. 1642 yılında Erdel Krallığı'nın başına geçen II. George Rakoçi ile altın çağ sona erdiği gibi, II. George Rakoçi Osmanlı Devleti'nin askeri eylemleri kesinlikle yasaklamasına rağmen, Habsburgların da desteğiyle İsveç İmparatorluğu ile ittifak kurup 1657 yılında Lehistan'ın işgaline katıldı.II. George Rakoçi, Eflak prensi Konstantin ve Boğdan prensi İstefan'ı görevlerinden alıp, yerlerine Mihne ve Ghika'yı atamıştı. II. George Rakoçi'nin faaliyetleri üzerine Osmanlı İmparatorluğu tarafından 1658 yılı yazında bölgeye askeri harekât düzenlendi. Otoriteyi tekrar tesis etmek üzere Köprülü Mehmet Paşa kumandasında sefere çıkan Osmanlı ordusu voyvodaları yenilgiye uğrattı ve Transilvanya'da Türk hakimiyetini tekrar tesis etti. Böylece II. George Rakoçi'nin çalışmaları Osmanlı Ordusunun başarılı harekâtıyla engellendi ve bölgede Osmanlı yanlısı voyvodaların iktidarı pekiştirildi. Avusturya tarafından teşvik edilen II. George Rakoçi, sadrazamın dönüşünü fırsat bilerek tekrar asker toplamaya başladı. Bunun üzerine Aralık 1659 tarihinde Budin Valisi Seydi Ahmed Paşa, Rakoçi üzerine yürüyerek Demirkapı Muharebesi'nde onu mağlup etti. Küçük Mehmed Paşa komutasındaki Osmanlı kuvvetleri, II. George Rakoçi komutasındaki 40 bin kişilik orduyu Eflak'ın kuzeyindeki Sibin kalesi önünde yapılan Sibin Muharebesi'nde yendi. Avusturya desteğini alarak ordu oluşturup, isyan etmekten vazgeçmeyen II. George Rakoçi, 22 Mayıs 1660 tarihinde Kolojvar Muharebesi'nde (Gilău Muharebesi) Seydi Ahmed Paşa tarafından tekrar ağır bir yenilgiye uğratıldı. Osmanlılar tarafından 4,700 asker öldürüldü, 30 top ele geçirildi ve 51 kalenin komutanı esir alındı. II. George Rakoçi, savaş meydanından kaçtığı Varad (Oradea) kalesinde, çarpışmada aldığı yaralar nedeniyle 7 Haziran 1660 tarihinde öldü.
II. Gülbahar Hatun

II. Gülbahar Sultan ya da Gülbahar Ayşe Hatun (Osmanlı Türkçesi: گلبهار سلطان) (ölümü yaklaşık 1510), Osmanlı padişahı Yavuz Sultan Selim'in öz annesi ve II. Bayezid'in sekizinci eşidir.Bazı kaynaklarda adının Ayşe Hâtûn ve babasının Dulkadiroğlu Alaüddevle Bozkurt Bey olduğu geçer. Kayıtlarda baba adının Abdüssamed olduğu için bazı tarihçiler cariye kökenli olduğunu söyler. Bir başka rivayete göre Trabzon'da bir Rum papazının kızıdır. Türk Tarih Kurumunun yayımladığı bir belgedeyse Dulkadiroğulları beyliğinden olduğu yazmakadır.Abdüssamed isminde bir şahsın kızıdır. 1469'da Amasya'da II. Bayezid ile evlenmiştir. Daha sonra Trabzon'a vali olarak atanan oğlu Yavuz Sultan Selim'in yanına gitmiştir. Gül-Bahar Hatun 1510 yılı civarında oğlu tahta çıkmadan önce öldü. Gül-Bahar Hatun oğlu Yavuz Sultan Selim'in tahta çıkmasından evvel vefât ettiğinden ötürü hiçbir zaman Valide Hatûn olamadı. En eski kaynaklardan biri olan Cenabî Tarihi adını Âişe Hâtun olarak vermektedir. Sicill-i Osmanî ise isminin Gül-Bahar Hâtun, olduğunu yazar. Öte taraftan Alderson da onun adının Âişe Hâtun, olduğunu belirtmektedir.O sırada Trabzon valisi olan Yavuz Sultan Selim, Trabzon'da annesinin anısına 1514 yılında Hatûniye Camii ve Hatûniye (Gülbahar Hatun) Külliyesi'ni yaptırdı Bu camiinin Trabzon'daki ilk İslâmi eser olduğu düşünülmektedir.Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları, 15. Baskı, 2009, ISBN 978-975-269-299-2.Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5.
II. Haakon

II. Haakon, Herdebred ("Geniş Omuzlu") (d. 1147 - ö. 15 Haziran 1162) Norveç Kralı (1157-1162). Ülkenin kuzeyine egemen olmadan önce rakibi İnge'yle savaşmak zorunda kaldı.
II. Hacı

Zeyneddin Hacı tam ismiyle Melik Salih Zeyneddin Hacı  Sultan Zeyneddin Şaban'ın oğlu ve Sultan Alaeddin Ali'nin küçük kardeşi olup 1381'de Emir Berkuk'un devlet darbesi ile kardeşi yerine ismen sultan olarak tahta geçirilmiş ve 1381-1382 döneminde kısa bir ismî saltanattan sonra yerine hükümdarlığa geçen Berkuk tarafından tahttan indirilmiştir. 1389-1390'da Sultan Berkuk aleyhine yapilan bir darbe sonunda tekrar yine kısa bir dönem sultan olmuştur. Her iki kısa salatanat dönmeminde de hiçbir gerçek iktidar gücü bulunmamıştır. En son hüküm süren Türk kökenli Bahri Hanedanı'ndan Memluk Devleti hükümdarıdır ve kendinden sonra gelen Sultan Berkuk'le Çerkes kökenli Burci Hanedanı başlamıştır.Bu madde kısmen Fransızca  Wikipedia "'As Sâlih Zayn ad-Dîn Hajji" maddesi kaynaklıdır:  (Erişme:17.7.2010)(çev. Turhan Ilgaz) (2005), Kölelerin İmparatorluğu Memlüklerin Mısır'ı, İstanbul:Epsilon Yayınları ISBN 9753317727.(2009) L'Égypte des Mamelouks 1250-1517. L'empire des esclaves,  Paris:Perrin ISBN 978-2-262-03045-2Bosworth, Clifford Edmund (1967) The new Islamic dynasties: a chronological and genealogical manual Edinburgh:Edinburgh University Press  ISBN 978-0-7486-2137-8  Google Books  (Erişim:17.7.2010)
II. Hacı Giray

II. Hacı Giray (1644 - 1689) Kırım hanı. 1648 yılında Kırım'da doğdu. Kalgay Kırım Giray’ın oğludur.İkinci Viyana kuşatmasına katıldı (1683). Bu sırada Kırım hanı olan Murat Giray’ın geç yardımı üzerine, muhâsara bozgunla neticelendi. Sancak-ı şerîfi düşman eline geçmekten Hacı Giray kurtardı. Savaş sonunda Merzifonlu Kara Mustafa Paşa, Kırım Hanı Murat Giray'ı vazifesinden alıp, yerine Hacı Giray’ı tâyin etti (1683). Hacı Giray'ın hanlığına karşı çıkan Şirin Kabilesi ve bâzı Kırım beyleri, ayaklandılarsa da duruma hâkim oldu (1684). Merzifonlu Kara Mustafa Paşa'nın Viyana bozgunu sebebiyle idamı üzerine, İstanbul'daki en büyük desteğini kaybetti. Kırım'da kendisine karşı tekrar isyan başlaması üzerine hanlıktan alınan Hacı Giray Rodos’a gönderildi (1684). Yerine Selim Giray Han tâyin edildi. 1689 yılında Rodos'ta vefât etti.
II. Hadrianus

II. Hadrianus (d. 792, Roma) - (ö. 872, Roma), 14 Aralık 867 tarihinden 14 Aralık 872 tarihine kadar Papa. Romalı soylu bir aileye mensuptur. Çok ileri yaşında papa olmuştur.
II. Hakem

II. Hakem (II. Hakem bin III. Abdurrahman) (13 Ocak 915 – 16 Ekim 976), 961-976 yılları arasında Kurtuba Halifesi.Endülüs Emevi Halifesi III. Abdurrahman'ın oğludur. Döneminde Hristiyan krallıklar ile yapılan barışlar korundu. Endülüs'te imar ve tarım faaliyetlerine önem verildi.Bağdat ve Kahire'dekilere rakip olacak İslam aleminin en büyük kütüphanelerinden birini Kurtuba'da inşa ettirdi. Halifenin kütüphanesi, başkentine kurduğu birçok öğrenim kurumuyla birlikte, Kurtuba'ya, şöhreti Avrupa'nın dört bir köşesine yayılan ve Müslümanların yanı sıra, İslam hükümranlığı altında yaşayan yahudiler şöyle dursun, Hristiyan alimleri bile cezbeden bir ilim merkezi olarak nam saldı.Magribi tarihçi El-Mekkari'nin onuncu yüzyıl Kurtuba'sı hakkında yazdığı gibi: "Kurtuba'daki dört şey dünyanın başkentlerini gölgede bırakır. Bunlar arasında nehir üzerindeki köprü ve camiler vardır. Bunlar ilk ikisidir; üçüncüsü Medinet-üz Zehra'dır; fakat hepsinden büyüğüde bilgidir- işte dördüncüsüde budur" der
II. Hans-Adam

Hans-Adam II (Johannes (Hans) Adam Ferdinand Alois Josef Maria Marko d'Aviano Pius von und zu Liechtenstein; (d. 14 Şubat 1945, Zürih, İsviçre), Lihtenştayn Prensliği hükümdarıdır. Lihtenştayn Prensi II. Franz Joseph'ın (1906-1989) ve eşi Kontes Georgina von Wilczek'in (1921-1989) oğludur. Ayrıca II. Hans-Adam, Rietberg Kontu ile Troppau ve Jägerndorf Dükü unvanını taşımaktadır.LGT Bankacılık grubunun sahibi olan Prens Hans-Adam 7,6 milyar dolarlık bir aile bir serveti ve yaklaşık 4,0 milyar dolarlık bir kişisel servete sahip olarak dünyanın en zengin devlet başkanları ve Avrupa'nın en zengin hükümdarlarından biridir. Hans-Adam geniş bir sanat koleksiyonu sahibi olarak Viyana'da Liechtenstein Müzesi'nde halk için koleksiyonuları sergilenmektedir.Hans-Adam, ana dili Almancanın dışında aynı zamanda İngilizce, Fransızca ve İtalyanca bilmektedir. 30 Temmuz 1967'de Liechtenstein'ın başkenti Vaduz'da ikinci kuzeni Marie Aglaë ile evlendi ve eşi Liechtenstein Prensesi oldu. Hans-Adam ve eşinin resmi konutu başkente tepeden bakan Vaduz Kalesidir.1969 yılında, Hans-Adam, St. Gallen Üniversitesi İşletme ve Ekonomi Araştırmaları derecesi ile mezun oldu. Prens, Princeton Üniversitesi, LISD Self-determinasyon Liechtenstein Enstitüsü Danışma Kuruluna başkanlık etmektedir. Vienese İzci Grubu "Wien 16-Schotten eski bir üyesidir. Ayrıca, II. Hans-Adam Dünya İzci Vakfı üyesidir.Kasım 2010 yılında kendisiyle yapılan bir röportajda, Hans-Adam, Amerika Birleşik Devletleri Anayasasında doğrudan demokrasi eksikliği gibi bazı sorunlar gördüğünü söyledi. Ayrıca "Ben burada oturuyorum ve Amerikalılar, II. Dünya Savaşı sırasında ve Soğuk Savaş döneminde bizi kurtardı. Bu yüzden onlar için çok minnettarım" dedi.
II. Hantili

II. Hantili, orta Hitit döneminde hüküm sürmüş (yaklaşık MÖ 15. yüzyıl ortaları) bir Hitit kralıdır.Alluwamna'nın oğludur ancak taht sırası Tahurvaili tarafından kesilmiş olabilir Annesi bir önceki kralice Harapsili olabilir. Kral adak listelerinde II. Hantili'nin eşi yazılmamıştır. Buna dayanarak II. Hantili'nin saltanat süresi boyunca ana kraliçe Harapsili'nin Tavananna olarak kaldığı söylenebilir.II. Hantili muhetemelen Kizzuvatna kralı Paddatissu ile ikili antlaşmayı yapan Hitit kralıdır. Kuzeyde Kaşkalar da Hitit tarihinde ilk olarak bu zamanda ortaya çıkarlar. Hititlerin kutsal şehirlerinden biri olan Nerik ve bir diğer şehir Tiliura bu devirde Kaşkaların kontrolüne geçmiştir.
II. Harald

Gri kürklü Harald (II. Harald) (935-970): Norveç Kralı (961-970). I. Erik’in oğlu. Kısmen babasının yöresel kral olduğu İngiltere'de, kısmen de dayısı Danimarka kralı Mavi diş Harald'ın yanında büyüdü.Dayısı emrinde kardeşleriyle birlikte Norveç kralı I. Haakon'a karşı defalarca savaştı. Üçüncü seferinde Haakon ölümcül bir yara alınca hem Haakon'un varisi olmadığından hem Erik'in oğullarının veraset sırasında ilk olmalarından, kardeşlerden en büyük olarak Harald (o zamanlar Møre Grenland arasını kapsayan) krallığı dayısı Danimarka kralı Mavi diş Harald'a sadakaten devraldı.Daha sonra kardeşleriyle Lade Kontu Sigurd'ü öldürüp Hålogaland'a kadar bütün kıyı şeridini birleştirdi. Bu Norveç tarihinde önemli bir gelişmedir çünkü kıyı boyu deniz yolu önemli bir ticaret hattıydı. Bu ticaret yolunun kontrolü Mavi diş Harald'ın Norveç'e duyduğu ilgi ve uzun soluklu hükmetme çabasının belki de tek sebebiydi. En önemli ticaret maddeleri de fildişi kadar değerli Mors (deniz aygırı) dişi, çelik telin icadına kadar en kuvvetli iplerin yapımında kullanılan mors derisi şeritleri, güney Avrupa'da çok değer verilen kürkler, ve bunlar arasında en iyileri sayılan kuzey hayvanlarının beyaz kürkü, ve gene beyaz kürklerin en güzeli krallık alameti olarak kullanılan Kakım kürkü, bir de Harald'ın lakabında adı geçen gri renkli Kızıl sincap kış kürkü idi.Harald'ın kuzeye yaptığı seferler Heimskringla sagasında belgelenmiştir. Bunlardan 965'te kuzeyden Finlandiya'ya Beyazdeniz, ve Kuzey Dvina Nehri ağzına gidişinin deri olarak ödenen Finlandiya vergisi, yani oralarda ticaret yapabilme ayrıcalığı ücreti sayesinde gelirlerini çok arttırdığı, bu yüzden merkeze, Danimarka kralı Mavi diş Harald'a olan parasal bağımlılığının bitirdiği anlaşılmaktadır.Dayısı Danimarka kralı Mavi diş Harald'ın ordusuna daha güneye bir sefer için kendi ordusuyla yardıma giderken pusuya düşürüldü, öldü. Böylece Mavi diş Harald aracısız doğrudan Norveç Kralı oldu.
II. Hasan

Mawlay al-Hassan bin Mohammed bin Yusef al-Alawi (d. 9 Temmuz 1929, Rabat – ö. 23 Temmuz 1999, Rabat) 1961'den ölümüne kadar Fas Kralı olarak hüküm sürdü.