barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Kaşagan

Kaşagan petrol sahası (), Hazar Denizi'nin Kazakistan'a ait kısmında yer alan denizüstü bir petrol sahası. 2000 yılında keşfedilmiş saha, Hazar Denizi'nin kuzeyinde, Atırau yakınlarında bulunur.  ile beraber sayıldığında bunun son 30 yıl içerisindeki en büyük petrol keşfi olduğu düşünülmektedir. Keşfedildiği zaman Dünya'nın en büyük ikinci petrol sahasıydı.Kaşagan Sahası'nın telâfisi mümkün yaklaşık  yer yağı barındırdığı tahmin edilmektedir. Sahada denize kışın buz kapması, hava sıcaklığının  arasında değişiklik göstermesi, suyun aşırı derecede sığ olması ve yüksek seviyede hidrogen sülfidin var olması gibi sert koşullar söz konusudur. Bu koşullar, sahanın işletimindeki zayıf yönetim standartları ve bu yönetimle ilgili anlaşmazlıklarla beraber sayıldığında Kaşagan'ı işletimi en zor petrol megaprojelerinden biri yapar. Sahadaki ticarî üretim Eylül 2013'te başladı. Kazakistan-Çin petrol boru hattının ana tedarik kaynaklarından biri olarak belirlenmiştir.  tahminlerine göre, sahanın gelişimi, 2012 yılı itibarıyla 116 milyar ABD dolarına mal olmuştu; bu maliyet, Kaşagan'ı Dünya'nın en pahalı enerji projesi yapar. Diğer kaynaklarda ise bu maliyet 50 milyar ABD doları olarak bildirilmektedir.2013'te Şi Cinping'in Kazakistan ile yaklaşık 5 milyar ABD doları değerinde bir anlaşmaya varmasıyla Çin hükûmeti, sahanın bir hissesini kazanmış oldu.
Kaşak, Mutki

Köy, Bitlis il merkezine 37 km, Mutki ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Köy, Mutki'nin güneybatısında olup,  numaralı Geyikpınar-Mutki il yoluna,  3,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kaşal

Kaşal (kaşık ve çatal sözcüklerinin birleşiminden), çatal benzeri dişlere ve kaşık benzeri yayvan bir tabana sahip hibrit bir yeme gerecidir.
Kaşaltı, Feke

Adını kuzeyden girişinde bulunan kaş şeklindeki kaya sırasının mahallenin üstünde olmasından dolayı, adını "kaş-altı" kelimelerinin birleşiminden "kaşaltı" olarak almıştır.
Kaşaltı, Keşap

Köy, Giresun il merkezine 23 km, Keşap ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır. Köy, Keşap'ın güneydoğusunda olup, /numaralı Giresun-Trabzon (Keşap-Espiye) devlet/uluslararası yoluna, Yolağzı Köyü'nde 5 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Kaşan

Kaşan (Farsça:کاشان), merkezi İran'da, İsfahan eyaletinde bir şehir. Kaşan şehristanı'nın yönetim merkezi olan kent nüfusu 2016'da 304,487'dir.Kaşan, İsfahan'a 210 km uzaklıkta, kara yolu 71 ve otoyol 7'nin üzerindedir. Ülkede merkezi bir konuma sahip olan Kaşan'nın diğer kentlere uzaklığı şu şekildedir: Tahran 257 km, Kum 111 km, Dilican 85 km ve Erak 253 km. Denizden 945m yükseklikte ve Kevir Çölü yakınlarındadır.Kaşan yakınlarındaki Sailk Tepeleri, insanlığın en eski yerleşim yerlerindendir. Çevredeki su kaynakları yerleşmeye temel oluşturmuştur. Aşkaniler ve Ahameniş devri gümüş sikkelerin varlığı bölgede büyük krallıkların geliştiğinin göstergesidir. Ayrıca Hurremdeşt, Natanz ve Niaser tapınakların bulunması Kaşan'ın Sasaniler devrinde büyümeye devam ettiğinin göstergesidir. Kaşan kenti ismini MÖ 24.yy'da antik metin ve levhalarda adı geçen, Mezopotamya halklarından Kaşu kavminden almıştır..Selçuklular devrinde  (1051-1220) tekstil, çanak çömlek, çinicilikte önemli bir yerdir. I. Melikşan zamanında bugün bile surları görülebilen Celali Kalesi yaptırmıştır. Kale o zamanın başkenti İsfahan'nın yol güvenliğini sağlamak amacıyla yapılmıştır. Kaşan 17yy sonu ve 19 yy başı arasında yakın çevresine sırlı çini ve seramik ihracatı yapmaktaydı. Şehrin yünlü ve ipekli halıları bilinen İran halıları arasındadır. Modern Farsçada kiremit (kashi) kelimesi bu şehrin adından türemiştir.
Kaşan şehristanı

Kaşan şehristanı (Farsça:  شهرستان کاشان ), İran'nde İsfahan Eyaleti'nin 22 şehristanından birisidir.
Kaşanlı, Afşin

Mahallenin; kuzeyinde Büyüktatlı, güneyinde Büget, batısında Tanır, doğusunda ise Körücek ve Elmalı yer alır. Mahallenin deniz seviyesinden yüksekliği 1418 metredir.
Kaşar

Kaşar, koyun, inek veya keçi sütünden yapılan sarı renkli sert bir peynirdir. Türkiye ve Yunanistan'da yenir.Kaşar kahvaltılarda kendi başına yenebildiği gibi sandviç içinde veya rendelenerek makarna veya pidelere lezzet vermek için kullanılır.Taze kaşar yapıldıktan kısa süre sonra tüketilir. Eski kaşar ise yapıldıktan sonra altı ay buzhanede çuvalda bekletilirek eskitilir. Bu sayede lezzet kazanan kaşar peyniri eğer saf koyun sütünden yapılmışsa 3 yıl saklanabilir.Tekirdağ Malkara Eski Kaşar Peyniri, Malkara İlçesi ikliminin yarattığı bitki örtüsüyle, özellikle yöreye özgü olanLathyrus L. (mürdümük) ile diğer çeşitli otlar ve kekik ile beslenen koyun, keçi ve ineklerin sütünden (% 30-35 keçisütü, % 20-35 koyun sütü, % 30-50 inek sütü) yararlanılarak üretilmektedir. Malkara Eski Kaşar PeyniriTürk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.Kars ilinde Kaşar peyniri yapımı Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş yıllarına dayanmaktadır. Yörede süt potansiyelini ve kalitesini fark eden müteşebbisler yöreye gelmiş ve kaşar imalatına başlamışlardır. En somut verilere göre, Kars ilinde ilk Kaşar peyniri üretimi 1926 yılında Kars ili merkez köyü Kümbetli’de yapılmıştır. Kaşar yapımının yörenin hayvancılık yapısına ve coğrafyasına uygun olması nedeniyle, halk tarafından kolayca benimsenmiş, 1927 yılından 1933 yılına kadar yörede birçok yerde imalathane açılarak 6 yıllık sürede 40 tan fazla kaşar imalathanesi faaliyete geçmiştir. İmalathanelerde ustalardan yanlarında yamak olarak çalışan yöre halkı kendi ustalarını yetiştirmiştir. Bugün Kars ilinde modern tesislerde geleneksellik korunarak üretilen Kars Kaşarı ülkenin dört bir yanına pazarlanarak, yöre ekonomisinin en önemli sektörü olmuş, ülke genelinde ünü Kars ili ile özdeşleşmiştir. Kars'ta üretilen kaşar çeşitleri; Nisan kaşarı, taze Kars kaşarı, eski Kars kaşarı, göbek kaşar, cevizli kaşar ve etli kaşardır.Zonguldak’ın Çaycuma ilçesinde, tamamen doğal kaynaklarla beslenen inek ve mandaların sütünden, cevizli kaşar peyniri üretiliyor. Kapalı bir havzada doğal ortamda beslenen inek ve mandaların sütünden elde edilen peynir, standart kaşar peynirlerden farklı olarak bir kilogramı için 9 kilogram yerine 15 kilogram süt kullanılarak yapılıyor. Endüstriyel kaşar peynirlerin 10 saat kuruduktan sonra satışa sunulmasına karşın yöreye özgü cevizli kaşar peyniri, tadının daha iyi olması için 2 gün süreyle kurutuluyor.Koyunun sütünden imal edilir. Tat ve koku bakımından dengeleyici olarak ayrıca keçi ve inek sütü ilave edilir. Muş Eski Kaşarı 22.06.2023 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.Kırklareli Eski Kaşar Peyniri 11.07.2023 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kaşar (köy)

Kaşar (), Arnavutluk'un başkenti Tiran'da bulunan bir köy ve idari birimdir. Nüfusu 2011 yılı itibarı ile 43,353'tür.Kaşar idari birimi Kaşar, Katundi i Ri, Kus, Mazrek, Mëzez, Yrshek ve Yzberish köylerinden oluşmaktadır.
Kaşatag

Kaşatag (Ermenice: Քաշաթաղ Kaşatağ), 2020 yılına kadar Dağlık Karabağ Cumhuriyeti'nin illerinden biriydi.Kaşatag İli, Azerbaycan'ın Laçın, Kubatlı ve Zengilan rayonların tamamı ile Cebrayıl Rayonu'nun batı yarısına tekabül eder.Kuzeyde Şaumyan ili, kuzeydoğda Mardakert ili, doğuda Askeran, Şuşi ve Hadrut illeri, güneyde İran ve batıda Ermenistan ile komşudur.
Kaşağı (hikâye)

Kaşağı, Ömer Seyfettin tarafından yazılmış bir öyküdür. Ana fikri, okuyucuya (özellikle çocuklara) yalan söylemenin ve iftiranın  zararlarını göstermek ve basit yalanların bile büyük sorunlara yol açabileceğini anlatmaktır. Eserde kısaca, kardeşine (Hasan) iftira atıp onun ölümünden sonra vicdan azabıyla yanıp tutuşan bir çocuğun (Ömer) dramı anlatılmaktadır.Kaşağı'nın ilk basımı, yazarın ölümünden 6 sene sonra, 1926 yılında Ali Canip Yöntem tarafından hazırlanan bir derlemenin içinde yapılmıştır. Ancak öykünün popüler anlamda kitlelerle buluşması, 1938 yılında Ahmet Halit Yaşaroğlu Kitabevi'nin 9 cilt olarak yayınladığı Ömer Seyfeddin Öyküleri adlı derleme serisi ile olmuştur .Öykünün temel karakterleri baba, iki kardeş (Ömer ve Hasan), evin seyisi Dadaruh ve hizmetçi Pervin'dir.
Kaşdibi, Espiye

Kaşdibi, Yağlıdere ilçesine bağlıyken 16 Mart 1992 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Espiye ilçesine bağlandı.Köy, Giresun il merkezine 54 km, Espiye ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Köy, Espiye'nin güneybatısında olup,  numaralı Espiye-Yağlıdere il yoluna 4,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kaşdişlen, Anamur

Kaşdişlen; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kaşeksi

Kaşeksi; aşırı kilo kaybı, deri altı yağ dokusundaki azalma, kas kütlesinde azalma ve hatta iç organlarda küçülme, derideki değişiklikler, saç dökülmeleri vb. belirtileri olan vücudun gerilemesi durumudur. Nedenleri arasında uzun süreli açlık, yetersiz beslenme gibi durumlar yer alabilir.
Kaşgar (il)

Kaşgar İli (Uygurca: قەشقەر ۋىلايىت, Qeshqer Wilayiti, K̡əxk̡ər Vilayiti, Keşker Vilayiti, Çince: 喀什地区/喀什地區; Pinyin: Kāshí Dìqū), Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesinin güneybatısında bir ildir. Kaşgar başşehridir.Kaşgar vahası geç Tunç Çağından bu yana oturulan bir yerleşim yeridir. Bu çağda Aketala-Kültürü burada oluşmuş, Fergana'daki yayılmış olan Tschust-Kültürü ile ilişkileri olmuştur.Milattan sonra ilk yüzyılda burada çok güçlü merkezi Kaşgar olan bir Hükümdarlık kurulmuş, Tarım Havzasının batısında büyük bir bölümünü ve Pamir Dağlarını içine olan bölgeyi egemen olmuşlardır.
Kaşgar Havalimanı

Kaşgar Havalimanı (;  Qeshqer Ayroporti) , Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ne bağlı Kaşgar kentinde bulunan bir havalimanıdır.
Kaşgar Kuna Şehir İlçesi

Kaşgar Kuna Şehir İlçesi, (Çince: 疏附县; Pinyin: Shūfù Xiàn; Uygurca: قەشقەر كونا شەھەر ناھىيىسى , Keşker Kona Şeher Nahiyisi , K̡əxk̡ər Kona Xəh̡ər Nah̡iyisi), Çin'de Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nin kuzeybatısında, Kaşgar İli'inde bir İlçedir.Kaşgar Kuna Şehir İlçesi, bir kasaba (镇 zhèn), on altı kırsal belde (乡 xiāng) gibi yerleşim birimlerinden oluşur.2015 itibarıyla, ilçenin 277.877 sakinin 271.556'sı Uygur, 5.406'sı Han Çinlisi ve 915'i diğer etnik gruplardandır.İlçe buğday, mısır, sorgum, pamuk ve pirinç üretimi için önemli bir alandır. Kayısı, üzüm, nar, misk kavunu, fıstık ve diğer meyvelerin üretiminde de önemli bir yere sahiptir. Endüstriyel olarak da pamuk ve yiyecek üzerine işletmeler bulunur
Kaşgar Muharebesi (1933)

Birinci Kaşgar Muharebesi (‎), 1933 yılında Birinci Doğu Türkistan Cumhuriyeti'ne bağlı Uygur ve Kırgız savaşçılar ile Çin merkezi hükûmetinin Çinli Müslüman 36. Tümeni (Ulusal Devrimci Ordusu) arasında bir muharebeydi. General Ma Zhancang, Kaşgar daotaisi Ma Shaowu ile gizli bir anlaşma imzaladı ve Çinli Müslüman birlikleri, Kaşgar'daki yamen içindeki Han Çin garnizonuna katıldı ve Abdullah Buğra liderliğindeki Uygur ve Kırgız saldırılarını püskürtmelerine yardımcı oldu. Timur Bey liderliğindeki Uygur ve Kırgız güçleri, Çinli Müslüman köylerine saldırıyor ve talan ediyordu. Çatışmalar sırasında Timur Bey, Ma Zhancang'ın güçleri tarafından vuruldu ve sonra başı kesilerek Iydgâh Camii'nde sergilendi. Daha fazla Çinli Müslüman asker geldiğinde, Kaşgar'daki Çin garnizonunu takviye ettiler. Kırgız asi Osman Ali, yamene saldırmaya çalıştıysa da ağır kayıplarla geri püskürtüldü. Daha sonra şehri yağmalamaya başladı.26 Eylül 1933'te Suriyeli Arap Tevfik Bey, Kaşgar'ın yeni kentinde Çinli Müslümanlara karşı bir Türk gücü yönetti. Ma Zhancang, çok şiddetli çatışmalardan sonra saldırıyı püskürttü ve Tevfik Bey'i yaraladı.Savaş sırasında, Kırgızlar Uygurların şehri yağmalamasını engelledi, çünkü esas olarak kendileri yağmalamak istiyorlardı. çinliler ve Çinlilerin Türk asıllı kadın cariye ve eşlerinin eşyalarını çalıp öldürmeye başladılar.
Kaşgar Muharebesi (1934)

İkinci Kaşgar Muharebesi (‎), Ocak-Şubat 1934 tarihleri arasında Kaşgar'da meydana gelen bir muharebedir. Emir Abdullah Buğra komutasındaki Türk Müslüman Uygur ve Kırgız savaşçılar ve diğer Türk ayrılıkçıları, General Ma Zhancang komutasındaki Hui ve Han Çin askerlerine altı günlük bir süre boyunca dört ayrı saldırı başlatarak onları Kaşgar'ın içine hapsettiler. Hoca Niyaz, 13 Ocak'ta Kaşgar surlarında beliren ve Çinli Müslümanlar tarafından sürüldüğü Aksu'dan 480 km bir yürüyüşün ardından saldırıya kendi Kumul Uygur savaşçılarıyla katıldı. Çinli Müslüman ve Çinli kuvvetler, Türk savaşçıları püskürterek ağır kayıplar verdiler.36. Tümen'den General Ma Fuyuan daha sonra Kaşgar'da Birinci Doğu Türkistan Cumhuriyeti'nin Uygur ve Kırgız isyancılarına saldırdı. Ma Zhancang'ı ve kapana kısılmış Çin birliklerini serbest bıraktı. Ma Zhancang ve Ma Fuyuan daha sonra kalan Türk savaşçıları yendi ve kovdu. Tahminlere göre, Kızıl Katliamı'nın intikamı için 2.000 ila 8.000 Uygur sivil öldürüldü. Nisan 1934'te General Ma Zhongying, Iydgâh Camii'nde şahsen bir konuşma yaparak Uygurlara Nankin'deki Çin Cumhuriyeti hükûmetine sadık olmalarını söyledi. Birleşik Krallık konsolosluğundaki birkaç Birleşik Krallık vatandaşı, Mart 1934'te iki ayrı olayda 36. Tümen birlikleri tarafından öldürüldü. Çinli Müslümanlar "Tungan aşiretleri" olarak anılıyordu. İlk raporlar, 2.000 Uygur ve Birleşik Krallık konsolosluğunun birkaç üyesinin öldürüldüğüydü. Uygurlar, Yark ve Hotan'dan birlikler ve Kırgız aşiretleriyle takviye edildi.
Kaşgar Nehri

Kaşgar Nehri, (Uygurca:  قەشقەر دەرياسى, Keşker däryasi; Çince: 喀什噶尔河; Pinyin: Kāshígáěr Hé) Çin'in batısında yer alan Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde, ismini Kaşgar şehrinden alan bir nehirdir.Kaynağı Pamir Dağlarının doğu bölümünde, Çin ile Tacikistan sınır bölgesinden doğuya doğru Kaşgar şehri üzerinden akar, ve Taklamakan Çölü'nün kuzey batı bölümünde, Yarkent Nehri ile birleşir.
Kaşgar Yenişehir İlçesi

Kaşgar Yenişehir İlçesi (Uygurca: قەشقەر يېڭىشەھەر ناھىيىسى Keşker Yengişeher Nahiyisi, K̡əxk̡ər Yengixəh̡ər Nah̡iyisi, Çince: 疏勒县; Pinyin: Shūlè Xiàn), Çin'de Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nin kuzeybatısında, Kaşgar İli'inde bir ilçedir.Kaşgar Yenişehir İlçesi, üç kasaba (镇 zhèn), on iki kırsal belde (乡 xiāng) ve iki özel kırsal belde (虚拟乡) gibi yerleşim birimlerinden oluşur.Diğer verilen isimler: K'o-shih-ko-erh-hsin-ch'eng, K'o-shih-ka-erh, Yangi-shaar, Kashgar, Sheleh, Yangi-shahr, Shuleh, Shu-lo, Su-lo-hsien, Su-lo-chen, Jangi-schahr, New Kashgar, Su-lo, Shulen, K'o-shih-ka-erh-hsin-ch'eng, Kashgar Yangi Shahr, Ko-shih-ka-erh-hui-ch'eng ve Yangishar.Milattan sonra 6. yüzyıl ortalarında Göktürklerin yönetimi altına girmiş ve her yıl vergi ödemişlerdir.Burada Kaşgar çevresindeki Yenişehir (Shūlè Xiàn)'de, Hanalik (Han-nan-li-k'o-pa-cha veya Hanerik) ve Paynap köylerinde Ayni (Uygurca: ئەينۇ; Äynú veya ئابدال; Abdal, Rusca: Эйну́, Айну, Абдал) abdal dilini konuşan göçebe insanlar yaşarlar. Dilbilimcilere göre karışık bir dil, çoğunlukla dilbilgisi Türkçe, temel olarak aslında Uygurca, ama başlıca Farsi sözcükleri içerir. Evde Ayni, dışarıda Uygurca konuşurlar.Tarım ürünlerinden kayısı, şeftali, kavun, nar gibi meyveler yetişir. Sincan Eyaleti içinde en bol pamuk, kavun ve meyve burada üretilir.2015 itibarıyla, ilçenin 377.029 sakininin 350.301'i Uygur (%92,91), 25.709'u Han Çinlisi (%6,81) ve 1.019'u diğer etnik gruplardandır.
Kaşgari Murtaza Efendi Cami

Kaşgari Murtaza Efendi Cami, Eyüpsultan, semtindedir. 18. Yüzyıla aittir. Mescid banisinin adına nisbetle “Murteza Efendi Cami”, burada vaktiyle bulunan tekkenin ilk şeyhinin Kaşgarlı olması sebebiyle “Kâşgarî Cami” olarak da adlandırılır. Eyüp Sultan'dan Pierre Loti Kahvesi’ne giden İdrisköşkü Caddesi ile Hüsamefendi Sokağı arasındadır. Her iki yola açılan avlu kapıları vardır.  Mescit ve Tekkenin yapımına Türkistan kökenli Yekçeşm Ahmed Murtezâ Efendi tarafından 1744 tarihinde başlanmış ve bir senede bitirilmiştir. Bâni  Murteza Efendi 1747’de ölmüştür. Mezarı, eşiyle birlikte cami önünde bulunan hazirededir. Cami ve müştemilatı ahşap malzemeden olup minaresi kesme taştan yapılmıştır. Cami yanında mermer, kitâbesiz, çıkrıklı bir kuyu mevcuttur. Burada bulunan tekkenin ilk şeyhi, haziresinde oğlu Ubeydullah ile birlikte medfun olan Türkistanlı Abdullah Nidayi’dir. Abdullah Nidayi Efendi'nin “Risale-i Hakkıyye” isimli bir çalışması vardır. Çalışma  Dr. Güller Nuhoğlu tarafından incelenerek “Abdullah Nidâî-yi Kâşgâri “ ismi ile kitap haline getirilmiştir. Tekkenin son şeyhi, Necip Fazıl Kısakürek'in de şeyhi olan Abdülhakîm Arvâsî ’dir. Caminin hemen yanında türbesi olan İsa Geylani'nin ise Abdülkâdir Geylânî’nin torunlarından olduğu bazı kaynaklarda dile getirilir. 2014 yılında restorasyona tabi tutulan cami 2018 yılında ibadete açılmıştır. Kâşgâri Murteza Efendi Cami haziresinde Cemal Paşa (Öl. H.1297 M.1880) ve Ahmet Bican Paşa gibi devrin önemli devlet adamlarının mezarları da vardır. Yapı topluluğu hakkında, Dr. Nuran Çetin tarafından, "Gönül Sultanlarının Ağırlandığı Tekke Kaşgari Dergahı" isimli  bir kitap yazılmış ve 2018 yılında Eyüp sultan Belediyesi tarafından yayımlanmıştır.
Kaşif Dora

Kaşif Dora (İngilizce özgün adıyla Dora the Explorer), anaokulu çağındaki çocuklar için hazırlanmış eğitici bir çizgi dizidir. Baş kahraman Dora, arkadaşı Boots ile insanlara yardım etmek için yollara çıkar. 2001-2005 yılları arasında Nick Jr. tarafından yayınlanmıştır.Kaşif Dora'nın kuzeni olan Diego'nun da kendine özel bir çizgi dizisi vardır. Bu dizinin adı Go Diego Go'dur. Türkçe adı Koş Diego Koş'tur.
Kaşif Kozinoğlu

Kaşif Kozinoğlu (1 Ağustos 1955; Trabzon - 12 Kasım 2011; İstanbul), Türk asker ve eski Millî İstihbarat Teşkilatı Dış Operasyonlar Dairesi Başkanı. Sanık olduğu Ergenekon davalarında ifade vermesine kısa bir süre kala cezaevinde kalp krizi geçirerek öldü. Ölümü şüpheli bulundu ve savcılar tarafından ölümü hakkında soruşturma başlatıldı.1976 yılında Kara Harp Okulu'ndan mezun olan Kozinoğlu, 1980 yılında Özel Harp Dairesi'nde göreve başladı. 1995 yılına kadar Özel Kuvvetler Komutanlığı'nın Tim Komutanlığı'nda İstihbarat Subaylığı, İstihbarat Şube Müdürlüğü ve Eğitim Öğretim Grup Komutanlığı'nda görev yaptı. 1995 yılında Eğitim Öğretim Grup Komutanlığı'ndan kendi isteğiyle emekli olup, Millî İstihbarat Teşkilatı'na girdi. Ordu'da özel harp dairesinde binbaşı rütbesiyle görev yaparken, Orta Asya'dan sorumluydu.Suriye, Bosna-Hersek ve Afganistan'da da görev yapan Kozinoğlu, Eylül 2010'da müsteşar Dr. Hakan Fidan'ın talimatıyla "Baş Müşavir" sıfatıyla Asya Bölgesi'ne atandı. Bu tarihten itibaren de 5 defa yurt dışı görevine gönderildi. En son 9 Mart'ta görevinden dönen Kozinoğlu'nun, Mayıs 2004'te Alaattin Çakıcı'nın yurt dışına kaçışı olayında Çakıcı'nın, yakın adamları ile telefon görüşmesi yaptığının ortaya çıkarılmasından ötürü ifadesine başvuruldu ve davası devam ederken 13 Kasım 2011'de Silivri Cezaevi'nde öldü. Ümraniye Kocatepe Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Kaşifi

Kaşifi hayatı hakkında herhangi bir bilgi bulunmayan  Osmanlı padişahı II. Mehmed'in (Fâtih) saray şehnamecisi. Yazmış olduğu "Gaza-name'-i Rum" adlı eser Osmanlı tarihi konusunda yazılmış en eski gazavat-name örneklerindendir.Farsça ve manzum olarak kaleme alınan eser, Sultan II. Murad'ın tahttan çekilerek yerine oğlu II. Mehmed'i geçirmesiyle başlar, II. kosova ve Varna Savaşı'nın ayrıntılı bir biçimde tasvir edilmesinden sonra, Sultan Murad'ın tekrar tahta davet edilmesi ve akabinde meydana gelen olaylarla devam eder. Eserin en önemli özelliği; diğer tarih kaynaklarında Sultan II. Murad'ın ikinci kez tahta geçişi müstakil bir padişahlık gibi ele alınırken, Kaşifi'nin diğer kaynaklarda rastlanmadık bir biçimde II. Mehmed'in saltanatını hala devam eder gibi göstermesidir. Bunda kuşkusuz müellifin, II. Mehmed'e duyduğu özel yakınlığın büyük rolü olmalıdır. Eserin günümüze ulaşan yegane nüshası, İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi, Farsça Yazmalar, nr.: 1388'de kayıtlıdır. 2005 yılında Mohammad Ebrahim M. ESMAİL'in Y. Lisans tezine konu olan eser, dönemin diğer kaynaklarında yer almayan ciddi bilgiler içerdiği için, II. Murad döneminde yazılmış en eski ve en önemli vekayinameler arasında yer alır.Eserde Fatih'in asla tahttan inmediği, II. Murad'ın başkumandan olarak çağrıldığı ima olunmaktadır. dönemin ateşli silahları hakkında da önemli bilgiler içeren manzum eser, Afganistan Asıllı M. ESMAİL tarafından Türkçe nesire çevrilmiş ve üzerinde bazı tahliller yapılmıştır. eserin kaynakları genellikle sözlü kaynaklardır. Kâşifî, bazen sözlü kaynaklarından isim vererek bahsederken, bazen de "faziletli bir zat" şeklinde nakilde bulunur. Eser, Veliyüddinoğlu Ahmed Paşa'nın (Bursalı)teşvikiyle 1456'da kaleme alınmıştır.
Kaşifler listesi

Aşağıda kaşiflerin bir listesi bulunmaktadır. Yaygın adları, köken ülkeleri (modern ve eski), etkin oldukları yüzyıllar ve ana keşif alanları aşağıda listelenmiştir.
Kaşin

Kaşin (), Rusya'nın Tver Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir, Kaşinka Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 2,010 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 16,171'dir.
Kaşira

Kaşira (), Rusya'nın Moskova Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir, Moskova'nın 115 km güneyinde Oka Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Yüzölçümü 644.68 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 41,870'tir.
Kaşkaca

Kaşkaca, Kaşkaların konuştuğu Hint-Avrupa dil ailesine dahil olmayan ölü dildir. Tunç Çağı döneminde Karadeniz bölgesinin dağlık bölgelerinde konuşulurdu.Bazen dilde yer alan kişi adları ve toponimlerden dolayı Hattice ile ilişkilendirilir. Ayrıca Kaşka dilinin Kuzeybatı Kafkas dilleri ile ilişkili olduğu da ihtimaller arasındadır. "Kaşka" adı, Çerkesya'nın eski adıyla eş asıllı olabilir. Kaşka konfederasyonundaki halklardan biri olan Abešla, Abhaz ve diğer Kuzey Kafkasya halklarıyla ilişkili olabilir. Bu yüzden Kaşkaların Çerkeslerin ve diğer Kafkas halklarının atası olduğu iddia edilmektedir. Bir diğer teori ise Kaşka dilinin Zan dillerinden olduğu ve Lazca ile Megrelceyle ilişkili olduğu yönündedir.
Kaşkaderya (il)

Kaşkaderya (Özbekçe: Qashqadaryo), Özbekistan'ın güney kesimindeki bir ili (viloyat). 1964'te kurulan il büyük oranda, Kaşkaderya Nehri'nin ikiye ayırdığı Karşi steplerinin üzerindedir. İdari merkez olan Karşi ile Şehr-i-Sebz başlacı yerleşimlerdir.
Kaşkarlı Büyük İbrahim

Kaşkarlı Büyük İbrahim (d. 492, Kaşkar – ö. 586, İran) Nestoryan Başrahip, manastır kurucusu ve Nestoryan Kilisesi’nin gelişmesinde etkili olmuş bir isimdir. Kilise Doktoru ve Doğu Süryani Kilisesi’nin azizi olarak kabul görür ve yortusu Epifani bayramından sonraki altıncı cumadır.İbrahim Nusaybin Teoloji Okulu'nun öğrencilerindendir ve İran’daki hristiyan manastırlarında, Mısır tarzında bir manastırcılığın reformunu başlatması ile hatırlanır.Diğer pek çok şeyin yanında, İbrahim keşişlerde bekarlığı yeniden getirmeyi amaçlamaktaydı, ki Nestoryan Kilisesi’nde Beth Lapat Sinodu'ndan sonra yasaklanmış bir uygulamaydı. Bahsi geçen sinodda Nestoryan Kilisesi tüm keşiş ve rahibelerin evlenmeleri gerektiğinde karar kılmıştı. Bu karar, aile hayatını kutsal kabul eden Zerdüşt yöneticilere yaranmak için verilmişti. Sinodun kararı 553’te geri tersine çevirilmiştir. 571 yılında Mardin yakınlarındaki İzla Dağı'nda kurduğu ve yönettiği manastır ünlenmiş ve ‘Ulu Manastır’ olarak anılmıştır. Bu manastırın üçüncü başrahibi ise öğrencisi Yüce Babayi’dir (551-628).
Kaşkaval (denizcilik)

Kaşkaval, ana direkler üzerine sürülen gabya ve babafingo çubuklarının topuklarını sabit tutmak ve yerinden oynamalarını önlemek için, bu çubukların topuk taraflarına açılan delikten geçirilen ve maunalar üzerine oturacak uzunlukta olan demir veya ağaç siğillerdir.Kaşkaval aynı zamanda halat dikişleri için kullanılan bir alet olan kavelaya verilen diğer bir isimdir.
Kaşkaval (peynir)

Kaşkaval (Osmanlıca:penir-i kaşkaval) sarı renkli, özel bir koyun peyniridir. İtalyanca caciocavallo kelimesinden türemiştir. TDK Sözlükte tanımı "Tekerlek biçiminde, sarı renkte, kaşara benzeyen bir tür peynir" olarak verilmiştir. Osmanlı şenlik ziyafetlerinde tüketilen bir peynir çeşididir. Evliya Çelebi Seyahatnamesinde İstanbul’da peynir üretimi yapan 400 tane esnafın olduğunu ve Kaşkaval Peyniri ile birlikte kesme peyniri ve Teleme peyniri ürettiklerinden bahsetmektedir.Evliya Çelebi Seyahatnamesinde ayrıca Çatalca'da kaşkaval peyniri üretildiğinden bahsedilmektedir.
Kaşkay

Kaşkay, Güneydoğu İran'ın Fars Eyaleti'nde özellikle Şiraz çevresinde yaşayan ve hala ağırlıklı olarak göçebe bir Türk halkıdır.
Kaşkayca

Kaşkayca, İran'da yaklaşık 1 milyon Kaşkay tarafından konuşulan Oğuz öbeğine ait bir Türk dilidir. Azericeye çok yakın olan bir dildir. Kaşkaycayı Azericeye dahil edip ağız sayanlar da olmuştur.Aynallu ve Afşarcaya çok benzerliği bulunmaktadır. Bazı etnologlar Oğuzcanın batı koluna dahil etseler de, Oğuzcanın güney koluna dahildir.İran'da 1982'de yapılan nüfus sayımında 200.000 kişi bu dili anadili olarak belirtmiş  ve buna takiben 1997'de yapılan ayrıntılı bir araştırma sonucu 1,5 milyon kişinin Kaşkayca konuştuğu tahmini yapılmıştır.Kaşkaylar, İran'ın Fars Eyaleti’nde hâlâ yarı göçebe olarak yaşarlar. Kaşkaylar genelde ikidilli olup anadilleri Kaşkayca yanında resmî dil olan Farsçayı da konuşurlar.Kaşkaycanın yazısız bir dil olduğu iddia edilse de; son zamanlarda bu tezi çürüten Arapça harflerle yazılmış bazı karşı kanıtlar bulunmuştur.
Kaşkaylar

Kaşkaylar (Farsça: قشقائی Qashqāī), Güneydoğu İran'ın Fars Eyaleti'nde özellikle Şiraz çevresinde yaşayan ve hâlâ ağırlıklı olarak göçebe bir Türk halkıdır. Azerbaycanlılardan sonra İran'daki en kalabalık Türk grubudur.Göç rotaları, yazın Şiraz'ın yaylaları (yaylak) ile kışın Basra Körfezi'nin ovaları (kışlak) arasındaki 480-1.000 km'lik bir alandır.Konuştukları dil Kaşkay Türkçesidir. Konargöçer yaşadıkları için dilleri İran'daki diğer Türkler kadar Farsçadan etkilenmemiştir. Kendi aralarında hem hemen heekes Kaşkayca konuşur fakat Farsça eğitim dili olduğu için Farsça da bilmektedirler.Zagros Dağları'nın etekleri boyunca uzanan bölgede yaşarlar. Yerleşik olanlar; Şiraz, Firuzabad, Feraşbend, Kazerun, Abade ve Semirom gibi şehirlerdedir.Kaşkay erkekleri, ata binme ve çobanlık yetenekleriyle bilinirler. Tipik bir şapkaları vardır. Kaşkay kadınları kat kat renkli etekler (üç etek) parlak tunikler ve eşarplar giyerler. Halı dokumadaki ustalıklarıyla bilinirler. Göç yolları üzerindeki doğal bitkilerden ve böceklerden elde ettikleri doğal boyaları ve koyunlarının yününü kullanarak çok renkli ve özgün halılar dokurlar. İran'daki diğer kadınların aksine konakladıkları yerlerde geleneksel çador giymezler. 1979 Devrimi'nden bu yana şehirlere geldiklerinde çador giymek durumundadırlar.Nissan Motors, 2006'da çıkardığı modeline Kaşkay kabilesine atfen Qashqai adını verdi. Tasarımcılar, alıcıların da göçebe ruhlu olacağına inanıyorlar.
Kaşkol, Başkale

Van iline 187 km, Başkale ilçesine 75 km uzaklıktadır. Köyün doğu, kuzey ve kuzeybatısı İran İslami cumhuriyetine komşudur. Köyün güneyi Böğrüpek (Xanık) köyüne batısı ise Gelenler (kiratü) köyüne komşudur
Kaşkorse

Kaşkorse, kolsuz bir iç giyim türüdür. Genellikle atlas, naylon veya pamuktan yapılır. Aslında kombinasyonun hafif ve kısaltılmış bir versiyonudur. Kaşkorse bir iç giyim parçası olarak ve bazı durumlarda bir dış giyim parçası olarak giyilebilir.
Kaşköy, Adıyaman

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Sermikan olup, Ermenicede "sermıgan" sözcüğü "bulgurlu" anlamına gelmektedir.
Kaşköy, Gürün

Geçmiş yıllarda İncesu köyüne bağlı bir mezra iken, daha sonra İncesu köyünden ayrılarak Gürün ilçesine bağlı bir köy haline gelmiştir.
Kaşköy, Kocasinan

Kaşköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kaşlıca, Tut

Köyün adı, 1946 yılı kayıtlarında Ernişdere olarak geçmektedir. Daha önceleri Adıyaman ili Besni ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, 3644 sayılı ‘130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Adıyaman'ın yeni kurulan ilçesi Tut'a bağlanmıştır.
Kaşlıca, Yüreğir

Mahallenin adı, 1917 yılı kayıtlarında Nacarlı olarak geçmektedir. Daha önceleri Yumurtalık ilçesine bağlıyken, 4 Mayıs 1960'ta Adana merkez ilçeye bağlandı. Yüreğir ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı.
Kaşlıca, Çatalzeytin

Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Harda olarak geçmektedir. Daha önceleri Motça köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ağustos 1951'de köy statüsü kazandı.
Kaşlık

Kaşlık, Qashliq, Isker veya Sibir (Sibirya Tatarcası: Qaşlıq veya Iskär) Ortaçağ (14.-16. yüzyıl) Sibirya Tatar kalesiydi, 16. yüzyılda Sibir Hanlığı'nın başkentiydi. Irtysh Nehri'nin sağ kıyısında ve Sibirka nehri ile birleştiği yerdedir. Modern Tobolsk kentine yaklaşık 17 km uzaklıkta yer almaktadır. Kale ilk olarak 14. yüzyılın Rus kaynaklarında belirtilmiştir.En fazla gelişmenin olduğu dönem 16. yüzyılın ilk yarısıdır. 1582'de Kazak ataman Yermak'ın birlikleri Kaşlık'ı ele geçirdi ve büyük yıkım yaptı. Yıkık şehir 1584'te Sibirya Tatarları tarafından geri alındı, ancak 1586'da yeniden geri alınmamak üzere kaybedildi. Yakındaki Tobolsk şehri ise 1587'de kuruldu.Kaynaklar, kalenin tam yeri konusunda farklı bilgiler vermektedir. Çoğu, Tobolsk'tan nehrin yukarısına doğru mesafesini 17 veya 18 kilometre olarak verir. Ancak bazı kaynaklar ise  23 kilometre olduğunu yazmaktadır. 19. yüzyılın başlarına ait kaynaklar, kale kalıntılarının hâlâ güçlükle görülebildiğini iddia etmektedir. Modern Sibiryak köyü ( ) arkeolojik siteye yakın konumdadır.
Kaşlıkaya, Çıldır

Kaşlıkaya köyünü eski adı Vardmana veya Vartmana'dır. Nitekim Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı ve 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde "Vardmana" (واردمانە) olarak geçer. Bununla birlikte daha geç döneme ait haritalarda ve Gürcüce kaynaklarda Vartmana (ვარტმანა) biçiminde yazılmıştır. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de köyün adı "Vartmana" (وارطمانە) biçiminde geçer.Vardmana, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Çrdili'de yer alıyordur. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ikinci yarısında bu bölgeyi ve köyü Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde, Gürcistan Vilayeti içinde Çıldır livasının Canbaz nahiyesine bağlıydı. Bu sırada köy boşalmış, tamamen insanız hale gelmişti. Bununla birlikte Vardmana'nın 19. yüzyılda yeniden meskun hale geldiği anlaşılmaktadır. Nitekim 1878 yılında köyde 17 hanenin yaşadığı tespit edilmiştir.Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Vardmana da Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde Vartmana (Вартмана) adıyla kaydedilmiş olan köy, Ardahan sancağının Çıldır kazasına (uçastok) bağlıydı. Vartmana'nın nüfusu, "Türk" olarak kaydedilmiş olan 110 kişiden oluşuyordu.Vartmana, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre fiilen Ermenistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Vartmana Türkiye'ye bırakıldı.Vartmana, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Vartmana" (وارطمانە) adıyla Kars vilayetinin Çıldır kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Vartımana" olarak kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 315 kişiden oluşuyordu. Vardmana / Vartmana Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında  7267 sayılı kanunla Kaşlıkaya olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Kaşlıkaya köyünün nüfusu 361 oluşuyor ve bu nüfus içinde 93 kişi okuma yazma biliyordu.
Kaşmer

Eyaletin aynı isimli Kaşmer şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 81.527 kişi ve 21.947 hanedir.Şehir, Sish Taraz Nehri'nin kıyısında ve eyalet merkezi Meşhed'in 217 km.güneyinde kurulmuştur. Eski ismi  Torshiz'dir. Geçim kaynağı tarımdır. Özellikle üzüm yetiştiriliciği yaygındır ki Kaşmar'da 40 ayrı çeşit üzüm yetiştirilir. Ayrıca safran ile el yapımı halı ve kilimleri de önemli geçim kaynağıdır.
Kaşmer şehristanı

Kaşmar şehristanı (Farsça:  شهرستان کاشمر), İran'nde Razavi Horasan Eyaleti'nin 25 şehristanından birisidir.Şehristanın 2006 yılı toplam nüfusu 146.536, yönetim merkezi şehristana adını veren Kaşmar şehridir.
Kaşmir (kumaş)

Kaşmir, Hindistan'ın Kaşmir bölgesinde yaşayan ve aynı isimle anılan bir keçi türünün ince ve yumuşak yününden yapılan kumaş türü.
Kaşmir Center

Kaşmir Center, Ankara'nın Etimesgut ilçesinin Eryaman mahallesinde bulunan açık hava alışveriş merkezidir. Alışveriş merkezinde toplam 69 adet mağza bulunmaktadır. Kaşmir Center, 55 bin 273m² arsa üzerinde inşa edilmiştir.22 dönüm arsa üzerine 74 adet bağımsız bölümden oluşan, 55 bin 273m² arsa üzerinde inşa edilen Kaşmir Center, 4 katı Bodrum, 2 Katı zemin kat olmak üzere 6 katlıdır. Alışveriş merkezi, açık hava alışveriş merkezi olması nedeniyle enerji tasarrufu hemde mağzalara giriş-çıkışlar dışarıdan yapılmaktadır. Alışveriş merkezine bağlı 26'şar katlı 5 bina bulunmaktadır.
Kaşoba, Çukurova

1877 Kaşoba köyü doğumlu olan "İbo Osman" lakaplı Bekir Ağa (Özçete), I. Dünya Savaşı'ndan sonra yöreyi işgal eden Fransızlara karşı mücadeleye katılarak bir Kuvay-ı milliye neferi olarak savaşmış, yiğitliği ile nam salmış bir tarihsel kişiliktir. Fadıl Savaşları'nda gösterdiği gayret ile tanınan İbo Osman, 9 Eylül 1922'de İzmir'e giren Akıncılar Alayı'nda yer aldı.1885'te Kaşoba köyünde doğan Gamalı Fatma lakaplı Fatma Hatun, İbo Osman'ın müfrezesine katılmış, Kurtuluş Savaşı'nın kadın kahramanları arasına girmiştir. İstiklal madalyası sahibi Gamalı Fatma, savaştan sonra yaşamını Kaşoba'da çiftçilik yaparak sürdürdü.
Kaşpınar, Ağın

Yerleşim, Keban Barajı suları altında kalan Supağniği köyünün taşınması ile oluşturuldu. Eski köyün adı, 1643 yılı kayıtlarında Pağnik olarak geçmektedir.Köy, Elazığ il merkezine 83 km, Ağın ilçe merkezine 2 km uzaklıktadır. Pağnik Öreni Höyüğü köy yakınlarında bulunur.
Kaşupça

Kaşupça, Kaşubça veya Keşupça (Kaşupça: kaszëbsczi jãzëk, ), bir Batı-Slav dili olup Silezyaca ve Lehçe ile birlikte Lehitik alt grubuna dahildir. Çoğu araştırmacı tarafından ise kendi başına müstakil bir dil olarak kabul edilse de umumiyetle Lehçe'nin bir diyalekti olarak telakki olunur.Polonya, 2005 yılında etnik-azınlık dili olan Kaşupçayı resmî olarak tanımıştır. 2012 yılında 108.000 kişi, 2021 yılında 87.600 kişi Kaşupçayı ev dili (ana dili) olarak kullanmaktadır. Günümüzün standart Lehçesine benzer bir dil olmakla beraber Aşağı Almanca ve tükenmiş bir dil olan Polapça(Batı İslav) ve Eski Prusya dili(Batı Baltık) dillerinden de etkinlenmiştir. Pomeranca lisanının son bakiyesidir.Günümüzde iki farklı formu vardır. Bunlar, bilhassa kırsal kesimde kullanılan Vülger Keşupçası ve başta eğitim faaliyetlerinde kullanılan Edebî Keşupçadır.Friedrich Lorentz(18.12.1870 - 29.03.1937) tarafından 20.yy başlarında yaptığı araştırmalar neticesinde Keşupçayı üç ana lehçeye ayırır. Bunlar:Bazı araştırmacılar ise her bir bölgenin kendi lehçesine sahip olduğunu iddia eder. Bu tasnife göre lehçeler şu şekildedir:Tucholski and Krajniacki lehçesi ( Bu iki lehçe Wielkopolski lehçesinin bir geçiş formu olarak da düşünülür ve resmiyette ikisi de Wielkopolski lehçesinden sayılır.)
Kaşveti Kilisesi

Yorgi'nin Kaşveti Kilisesi (Gürcüce: ქაშვეთის წმინდა გიორგის სახელობის ტაძარი) Gürcistan'ın başkenti Tiflis'in merkezinde konumlanmış, Rustaveli Bulvarının üzerinde yer alan bir Gürcü Ortodoks Kilisesidir. Aynı zamanda Gürcistan Parlamentosu binasının karşısında bulunur.Kaşveti kilisesi, 1904 ve 1910 yılları arasında mimar Leopold Bilfeldt tarafından yaptırılmıştır. Bilfeldt, tasarımını bir Orta Çağ katedrali olan Samtavisi Katedrali'ne dayandırmıştır. İnşaat, Gürcü soylular ve burjuvazi sınıfı tarafından desteklenmiştir. Kaşveti, 1753 yılında Amilahvari ailesinin isteği üzerine tuğladan inşa edilmiş hasarlı bir kilisenin bulunduğu yere inşa edilmiştir. N. Agladze, mevcut kilisenin süslü tasarımına önemli katkılarda bulunmuştur. Kaşveti'nin freskleri, 1947'de etkileyici Gürcü ressam Lado Gudiaşvili tarafından boyanmıştır."Kaşveti" kelimesi, Gürcücede "taş" anlamına gelen kva ve "doğum yapmak" anlamına gelen şva sözcüklerinin birleşmesiyle oluşmuştur. Efsaneye göre, 6. yüzyılda, On Üç Süryani Baba'dan Garecalı Davit, Tiflis'te bir kadını hamile bırakmakla suçlandı. Garecalı Davit, bu suçlamaları inkâr etti. Daha sonra Davit, kadının taş doğuracağını, ve bu şekilde masum olduğunun kanıtlanacağını belirtti. Kadın gerçekten de bir taş doğurdu ve o yere "Kaşveti" adı verildi.
Kaşyayla, Sason

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Ermenicede "parçalı" anlamına gelen Gidorni ya da Gıdornik olarak geçmektedir.
Kaşyolu, Oğuzeli

Kaşyolu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kaşönü, Tutak

Köyün eski adı, 1912 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "çıplaklar" anlamına gelen Rûtan olarak geçmektedir.
Kaşören, Çeltik

Kaşören, Konya'nın Çeltik ilçesine bağlı bir mahalledir. Konya il merkezine 230 km, Çeltik ilçesine 10 km uzaklıktadır.
Kaşüstü, Beşiri

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Handuk, 1946 yılı kayıtlarında ise Hendük olarak geçmektedir. Köy, Batman ili kurulup Beşiri ilçesine bağlanmadan önce 1985 yılı TÜİK nüfus kayıtlarına göre Siirt ili Kurtalan ilçesine bağlıydı.
Kaşüstü, Yomra

Tarihinin MÖ. 2000 yıllarına dayandığı zannedilen bölge, Yunancanın Pontus lehçesinde "Güzel yer" anlamına gelen Koúxoula, Koxali ve Kuxla adlarıyla anılmıştır. 1918'e kadar Rumların ve Türklerin beraber yaşadığı bölgeyi 24 Şubat 1919'da Rumlar topluca terk etmiştir.1958'de Kaşüstü adını alan bölge, 16 Kasım 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Kaşık

Kaşık, sofrada yemek yemede kullanılan bir mutfak eşyasıdır. Yarım küremsi şekliyle, temel olarak sulu veya zerreli yemeklerin bir yudumluk miktarını tabaktan ağza götürmekte kullanılır.Salata, kızarmış patates, gibi büyükçe parçalardan oluşan susuz yemeklerin tabağa servisi için iki kaşık bir maşa gibi kullanılır; Kaşıklardan biri baş, yüzük, ve işaret parmağıyla, biri de yüzük parmağının sırtı, küçük, ve orta parmaklarla tutulur. Yüzük parmağı menteşe ekseni gibi kullanılır, kaşıkların geniş tarafları parmak hareketleriyle (en çok baş ve orta parmak) yaklaştırılıp uzaklaştırılarak yemek gerektiğinde tutulur gerektiğinde bırakılır.Bazı büyük kaşıkların uçları sivri değil yassı ve kalın olur sapa dik bir çizgi oluşturur. Bunlar tavanın yassı dibine fazlaca ısınıp yapışan yemeklerin kazınarak yanmasının önlenmesi işine çok uygundur. Yassı olan uç ağzı ince yapılanlar ise yassı tencere dibinden az kalmış sıvı yemeklerin servisi için uygundur. Bazı ucu yassı kaşıkların uç çizgisi sapa dik olmaz; bunlar tencere iç duvarlarının kazınmasında işe yarar.Adam boyu kaşıklar büyük kazanlarda düğün yemeği pişirirken faydalıdır. Orta boy kazan ve tencerelere uygun olan değişik boylarda kaşıklar ve kepçeler kullanılır.Delikli kaşıklar pişirme sırasında sıvılaşamayan ya da eriyemeyen parçaların, veya yüzeyde biriken köpüklerin tencereden çıkartılmasında işe yarar. Bazı delikli kaşıklar ve kepçeler suda pişirilip bir sonraki pişirme işlemine geçecek su böreği yufkası, makarna gibi yemekleri suyundan ayırırken, ve bazen salata servisinde işe yarar.Eski Türkçe kaşuk "(tahtadan yontulmuş)kaşık" sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe kaşı- “yontmak, kazımak” fiilinden Eski Türkçe +Uk ekiyle türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir.Farsça kafş "kepçe" > kafşik "kepçecik". Farsçadan alıntı sözcüğe Türkçe köken yakıştırılmış olması mümkündür.
Kaşık (çalgı)

Kaşık ( trl. ložki), halk müziğinde ve halk danslarında kullanılan müzik aletidir. Türkiye, Bulgaristan, Rusya ve Amerika'da halk müziği ve danslarında kullanılır. Türkiye'de şimşir ağacından yapılanlar tercih edilir.Zil çalar gibi: Biri yüzük ile orta parmak arasında, biri başparmağın iç tarafında, ikisinin de sapları dışarıda tutulacak şekilde, elin her sıkılmasında iki kaşığın sırt sırta çarpmasıyla, İspanyada tahta kastanyetlerin çalınması tarzındaki bu yöntem ile iki eldeki kaşıkların saplarının birbirine vurulmasına da olanak verir. Balıkesir Konya ve Silifke yöresi halk oyunlarında bu yöntem kullanılır.Zilli maşa tarzında: İki kaşığı saplarından işaret parmağının iki yanına yerleştirip sap uçları avuç içinde ve ağızları dışarıda sırt sırta tutup öbür ele, dize, kola, omuza, parmaklara vurarak ya da boyunlarının iki parmak arasında hareketi geçici engellenip, yuvarlak kısımlarının birbirine çarpmasını sağlayarak çalınabilir. Halk müziği orkestralarında bu yöntem çok kullanılır.Salata servisi yapacakmış gibi: Kaşıklardan birinin sapı baş, yüzük ve işaret parmağıyla, birininki de yüzük parmağının sırtı, küçük, ve orta parmaklarla, yüzük parmağı menteşe ekseni olacak şekilde tutulur. Kaşıklar aynı yöne bakarsa salata, kızarmış patates gibi akmayan, kaşıklanabilir yemeklerin servisi için kullanılabilir. Parmakların her bir araya gelişlerinde kaşıkların sırt sırta çarpmaları sağlanırsa, Endonezya'da yemek çubuklarının çalınması tarzında, tek elde ses çıkaran ve zile benzer yöntemden daha hızlı tıkırdayabilen, bir müzik/ritim aleti olarak kullanılabilir. Eskişehir yöresel kadın halk danslarında bu yöntem kullanılır.Nakkare tarzında: Bir kaşık yüzük ve orta parmak arasında, ağzı sol avuç içinde, ikinci bir kaşığın sapı sol koldaki saatin kayışı altında, ağzı sol bilek -avuç üzerinde (bu ikisi nakkare gibi) üçüncü bir kaşık ise sağ elde (vurma çubuğu gibi)... Orkestralarda bu yöntem bazen kullanılır.
Kaşık Adası

Kaşık Adası ( Píta), Heybeliada, Marmara Denizi'nde, İstanbul'a bağlı, Burgaz Adasının karşısında kaşığa benzediği için bu isim verilmiş özel mülkiyet elindeki ada. Adaya vapur seferi yoktur. Uzunluğu yaklaşık birkaç yüz metre olan bu ada eskiden sürgün yeri olarak da kullanılırdı.Eski adı Pita olan ve sonraları "Pide Adası" olarak da anılmaya başlayan ada, kaşığa benzeyen görünümü nedeniyle daha çok Kaşık Adası olarak bilinir. 1950'li yıllarda Danon adındaki Musevi ailesinin sahip olduğu Kaşık Adası, günümüzde bir turizm şirketine satılmıştır, fakat şirketin adanın özelliklerine zarar verecek tesisler kurduğu gerekçesiyle, belediye inşaatı durdurmuştur.
Kaşık Düşmanı

Kaşık Düşmanı, yönetmenliğini Bilge Olgaç'ın üstlendiği 1984 çıkışlı Türk filmidir. Başrollerinde Perihan Savaş, Mesut Engin ve Halil Ergün yer almaktadır.
Kaşık ağızlı mersin balığı

Kaşık Ağızlı Mersin Balığı  (Polyodon spathula), Acipenseriformes düzeninde mersinbalığıgiller ile yakından alakalı bazal ışınsal yüzgeçli bir balık türüdür. Çok Dişli Mersin Balığıgillerin fosil kayıtları, dinozorların ilk ortaya çıkmasından yaklaşık 50 milyon yıl önce, 300 milyon yıldan eski bir tarihtir. Kaşık Ağızlı Mersin Balığı genellikle pürüssüz tenli, tatlı su balıklarıdır ve yaygın olarak Çok Dişli Mersin Balığıgiller biçiminde adlandırılır. Aynı zamanda bu balığın Missisippi'ye özgü türü, Gagalı Kedi Balığı veya Kaşıkgaga olarak da bilinir. Kabuklu deniz hayvanları ailesindeki Polyodontidae'teki yalnızca iki varis türünden biridir. Diğeri, Çin'de Yangtze Nehri havzasına özgü ve tehlike altında olan Çin paddlefish'idir (Psephurus gladius). Kaşık Ağızlı Mersin Balığı genellikle; neredeyse tamamen kıkırdaklı bir iskelet, vücut uzunluğunun neredeyse üçte birine uzanan bir kürek şeklinde kürsü (burun) da dahil olmak üzere erken atalarının bazı morfolojik özelliklerini korudukları için, ilkel balık ya da eski tür olarak anılır. Ve bir heteroserkal kuyruk veya kuyruk yüzgeci, köpekbalıklarına çok benzer. Kaşık Ağızlı Mersin Balığı; son derece ayrılmış bir balıktır, çünkü filtre besleme gibi uyarlamalarla evrimleşmiştir. Kasık ve kafatası, birincil besin kaynağı olan zooplankton sürülerini bulmak için onlarca binlerce duyu reseptörü ile kaplıdır.Kaşık Ağızlı Mersin Balığı, Mississippi Nehri havzasına özgüydü ve 1900'lü yılların başlarından önce nispeten doğal, değişmemiş şartlar altında özgürce hareket ederlerdi. Çoğunlukla Mississippi Nehri drenaj havzasında ve komşu Körfez drenajlarında geniş, serbest akan nehirler, örgülü kanallar, durgun sular ve göller yaşıyordu. Onların çevresel çeşitliliği, Büyük Göller'e kadar uzanmış ve yaklaşık 90 yıl önce Kanada'daki Huron Gölü ve Helen Gölü'nde meydana gelmişti. Kaşık Ağızlı Mersin Balığı nüfusu; öncelikle aşırı avlanma, yaşam alanı yok etme ve kirlilik nedeniyle düşüş gösterdi. Ayrıca kaçak avlanma, düşüşlerine katkıda bulunan bir faktör olmuştur ve havyar talebi güçlü kaldığı sürece de devam edecektir. Doğal olarak meydana gelen Kaşık Ağızlı Mersin Balığı nüfusu, New York, Maryland, Virginia ve Pennsylvania'dan olduğu gibi yok edildi. Mevcut Kaşık Ağızlı Mersin Balığı nüfusu, Mississippi ve Missouri nehri kollarına ve Mobile Bay drenaj havzasına indirgenmiştir. Şu anda ABD'de 22 eyalette bulunur ve bu topluluklar devlet, federal ve uluslararası yasalarla korunmaktadır.
Kaşık oyunları

Kaşık Oyunları veya Kaşık Havası , Türkiye'de Batı Karadeniz Bölgesi (Kastamonu, Bolu, Sinop, Çankırı, Çorum gibi), Güney Marmara (Balıkesir, Bursa, Bilecik gibi), İç Batı Anadolu (Afyon, Uşak, Eskişehir, Ankara gibi), Konya çevresi ve Mersin çevresinde oynanan oyunların genel adı. En önemli özelliği kaşığın oyuna eşlik aracı olmasıdır.Bu oyunlarda oyuncular ellerinde ritim aracı olarak tahta kaşıklar bulundururlar. Ancak Antalya ve Konya yörelerinde oynanan kaşık eşliğindeki halk oyunlarına da genel olarak kaşık oyunu denilmektedir fakat bu oyunlar zeybekten kimi özellikleri ile ayrışır. Teke yöresi oyunları (Burdur, Denizli, Antalya) ise kaşık ile oynanmakla birlikte Eskişehir, Balıkesir yörelerinde oynanan "kaşıklı zeybek"ten farklılık göstermektedir. Kaşıklı oyunlar genellikle Yörük ve Türkmen kültürü ile bağlantılı olarak bir dağ oyunu teması içerebilir ya da erkekler arasında bir eğlence toplantısı özelliği taşıyabilir. Oyunun kıyafeti "Silifke" adı verilen kıyafettir.
Kaşık sapı (yiyecek)

Mudurnu Kaşık Sapı; yapımı için  özel amaçlı (böreklik) buğday unu içerisine, yumurta, tuz ve su katılarak hamur hazırlanır. Hamur yufkalar haline getirilir. Yufkalar kare şeklinde kesilir. Tahta kaşık sapı yardımıyla yufkalar karşılıklı uçlarından  birbirine yapıştırılır . Üzerine ceviz içi, keş (kurut), ayçiçek yağı ile tereyağı ve kaymaktan yapılmış karışım ilave edilerek servis edilir.Mudurnu Kaşık Sapı 28.05.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kaşık seks pozisyonu

Kaşık seks pozisyonu, genellikle bir partnerin sırtını diğer partnere dönerek cenin pozisyonunda bir cinsel ilişkiyi ifade eden seks pozisyonlarından birisidir. Adını kase ile uyumlu yan yana konumlandırılmış iki kaşıktan almaktadır. Kaşık pozisyonu "dört temel" seks pozisyonundan biri olarak kabul edilir.
Kaşıklı, Mutki

Köyün eski adı, 1556 ve 1928 yılı kayıtlarında Ermenice'de "köy" anlamına gelen  Şen olarak geçmektedir. Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.Köy, Bitlis il merkezine 40 km, Mutki ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Mutki'nin güneybatısında olup,  numaralı Geyikpınar-Mutki il yoluna, 3,5 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Kaşıklı, Yedisu

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Muşağa olarak geçmektedir. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3644 sayılı ‘130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’un 20. Maddesi gereğince Kiğı ilçesinden ayrılarak Bingöl'ün yeni kurulan ilçesi Yedisu'ya bağlanmıştır.