Akademik başarı

Akademik başarı veya akademik performans, bir öğrencinin, öğretmenin veya kurumun kısa veya uzun vadeli eğitim hedeflerine ulaşma derecesidir. Ortaokul diplomaları ve lisans dereceleri gibi eğitim kriterlerinin tamamlanması akademik başarıyı temsil eder.Akademik başarı genellikle sınavlar veya sürekli değerlendirmeler yoluyla ölçülür. Ancak bunun en iyi nasıl değerlendirileceği veya hangi yönlerin - beceriler gibi prosedürel bilgiler veya gerçekler gibi beyan edici bilgiler - en önemli olduğu konusunda genel bir sonuç yoktur. Ayrıca, okul başarısı modelleri geliştirilirken bireysel faktörlerin akademik performansı başarı bir şekilde öngördüğü, sınav kaygısı, çevre, motivasyon ve duygular gibi unsurlar dikkate alınması konusunda kesin olmayan sonuçlar vardır. Artık okullar, öğrencilerin akademik başarılarına göre para kazanıyorlar. Daha yüksek akademik başarıya sahip bir okul, daha düşük başarıya sahip bir okuldan daha fazla para kazanır.Akademik performanstaki bireysel farklılıklar, zeka ve kişilikteki farklılıklarla ilişkilendirilir. IQ testleri ile gösterildiği gibi daha yüksek zihinsel yeteneğe sahip öğrenciler ve dürüstlük (vicdanlılık) açısından daha yüksek olanlar (çaba ve başarı motivasyonu ile bağlantılı) akademik ortamlarda yüksek başarı eğilimindedirler. Meta-analiz, zihinsel merakın (tipik entelektüel katılımla ölçüldüğü gibi) zeka ve dürüstlüğe ek olarak akademik başarı üzerinde önemli bir etkisi olduğu ileri sürüldü.Çocukların yarı yapılandırılmış ev öğrenme ortamı, çocuklar birinci sınıfa başladığında daha yapılandırılmış bir öğrenme ortamına geçiş yapar. Erken akademik başarı, daha sonraki akademik başarıyı artırır.Ebeveynlerin akademik sosyalleşmesi, öğrencilerin becerilerini, davranışlarını ve okula yönelik tutumlarını şekillendirerek öğrencilerin akademik başarısını etkileme şeklini tanımlayan bir terimdir. Ebeveynler, çocukları ile olan ortamlarda söylemleri aracılığıyla öğrencileri etkiler. Akademik sosyalleşme, ebeveynlerin sosyo-ekonomik durumundan etkilenebilir. Yüksek eğitimli ebeveynler, daha teşvik edici öğrenme ortamlarına sahip olma eğilimindedir. Ayrıca, son yapılan araştırmalar, ebeveynlerle olan ilişki kalitesinin, ergenlik çağındaki çocuklar arasında akademik öz-yeterlik gelişimini etkileyeceğini ve bunun da onların akademik başarısını etkileyeceğini göstermektedir.Çocukların yaşamlarının ilk birkaç yılı, dil ve sosyal becerilerin gelişimi için çok önemlidir. Bu alanlarda okula hazırlık, öğrencilerin akademik beklentilere uyum sağlamasına yardımcı olur.Çalışmalar, fiziksel aktivenin beyindeki sinirsel aktiviteyi arttırabileceği, özellikle dikkat süresi ve çalışma belliği gibi yönetici beyin işlevlerini artırabileceğini, hem ilkokul hem de üniversite birinci sınıf öğrencilerinde akademik performansı iyileştirebileceğini göstermiştir.Bilişsel olmayan faktörler veya beceriler, akademik ve profesyonel başarıyı destekleyen bir dizi tutum, davranış ve strateji, akademik öz yeterlilik, otokontrol, motivasyon, beklenti ve hedef belirleme teorileri, duygusal zeka ve kararlılıktır. Sosyolog Bowles ve Gintis, bilişsel test puanlarıyla ölçülenler dışındaki faktörlere dikkat çekmek için 1970'lerde bir terim kurdular. Terim, öğretmenler tarafından testler ve kısa sınavlar yoluyla ölçülen bilişsel faktörlerin bir ayrımı olarak hizmet eder. Bilişsel olmayan beceriler, akademik ve profesyonel sonuçlar için daha iyi bir açıklama sağladıkları için giderek daha fazla popüler olmuştur.Öz yeterlik, akademik başarının en iyi tahmin etme yöntemlerinden biridir. Öz-yeterlilik, bir şeyi yapabilme inancıdır. Öz-yeterlilik, tüm analizlerde kişilikten çok akademik performansın göstergesidir. Bu, çocuklarının akademik başarıya sahip olmasını isteyen ebeveynlerin, çocuklarının okuldaki öz-yeterlik duygusunu artırmaya çalışabileceklerini göstermektedir.Motivasyon, bir bireyin davranışlarına enerji veren ve harekete geçmesini sağlayan güçtür. Araştırmalar, daha yüksek akademik performans, motivasyon ve ısrarı olan öğrencilerin dışsal hedefler yerine içsel hedefleri kullandıklarını bulmuştur. Ayrıca, önceki veya gelecekteki performanslarını geliştirmek için motive olan öğrenciler, akademik olarak daha düşük motivasyona sahip akranlarından daha iyi performans gösterme eğilimindedir. Başka bir deyişle, başarıya daha yüksek ilgi duyan öğrenciler daha yüksek akademik performansa sahiptir.Akademik ortamda otokontrol (irade), öz disiplin, öz düzenleme ile ilgilidir. Baumeister, Vohs ve Tice, otokontrolü "kişinin kendi tepkilerini değiştirme, özellikle de onları idealler, değerler, ahlak ve sosyal beklentiler gibi standartlarla uyumlu hale getirme ve uzun vadeli hedeflere ulaşmayı destekleme kapasitesi" olarak tanımlamıştır. Başka bir deyişle, özdenetim, kısa vadeli dürtülerin cazibesine karşı uzun vadeli hedeflere öncelik verme yeteneğidir. Otokontrol, genellikle kendi kendine doldurulan anketlerle ölçülür. Araştırmacılar genellikle 2004 yılında Tangney, Baumeister ve Boone tarafından geliştirilen Öz Kontrol Ölçeğini kullanırlar.Bireyin başarıyı kişisel karar verme ve disiplin gibi olumlu davranışlara atfettiği yüksek kontrol odağı, kendi kendine kontrol etmenin bir sonucudur. Yüksek kontrol odağı, yüksek üniversite not ortalaması ile pozitif bir öngörücü ilişkiye sahip olduğu bulunmuştur.Düzenli ders dışı etkinlikler, artan katılım oranları, okul bağlılığı, genel not ortalaması, lise sonrası eğitimin yanı sıra okulu bırakma oranlarında ve depresyonda azalma dahil olmak üzere yüksek akademik performansla  olumlu bir ilişki sağlanmıştır. Ek olarak, organize müfredat dışı etkinliklere katılan gençlerde olumlu gelişimsel sonuçlar bulunmuştur. Lise atletizmi, özellikle şehirli gençler arasında güçlü akademik performansla ilişkilendirilmiştir. Bununla birlikte, atletizme katılım, lise atletizme katılım, lise öğrencileri için artan alkol tüketimi ve kötüye kullanımın yanı sıra artan okuldan kaçma ile bağlantılıdır.Araştırmalar, akademik başarı ile ders dışı etkinliklere katılım arasında pozitif bir bağlantı olduğunu önde sürse de, bu ilişkinin arasındaki uygulama her zaman net değildir. Ayrıca, akademik başarı ile ders dışı etkinliklere katılım arasındaki ilişkiyi etkileyen birçok ilgisiz faktör vardır. Bu faktörler şunlar içerir: sivil katılım, kimlik gelişimi, olumlu sosyal ilişkiler ve davranışlar ve akıl sağlığı. Gençler üzerinde yapılan diğer araştırmalarda ise okul sonrası organize edilen etkinliklerle sağlanabilecek olumlu sosyal destek ve gelişimin akademik başarıya ulaşmada faydalı olduğu belirtilmiştir. Akademik başarı açısından, dikkate alınması gereken başka bir grup değişken vardır. Bu değişkenlerden bazıları şunları içerir: demografik ve ailesel etkiler, bireysel özellikler ve program kaynakları ve içeriği. Örneğin, ders dışı etkinliklere katılan öğrenci sayısında sosyo-ekonomik durumun rol oynadığı tespit edilmiştir. Ayrıca ders dışı etkinliklerde gelişen akran ilişkileri ve desteği, bireylerin okuldaki performanslarını sıklıkla etkilediği öne sürülmektedir. Tüm bu değişkenleri dikkate almak, akademik başarının hem olumsuz hem de olumlu bir ışıkta nasıl görülebileceğini daha iyi anlamak için önemlidir. Sosyo-ekonomik durumun ders dışı etkinliklere katılan öğrenci sayısında rol oynadığı tespit edilmiştir.Sonuç olarak, çoğu araştırma, ders dışı etkinliklerin akademik başarı ile pozitif olarak ilişkili olduğunu öne sürmektedir. Bu bilgiler, ders dışı etkinliklere katılımın akademik başarı üzerinde sahip olabileceği etkiyi düşünürken, göz önünde bulundurulması gereken hususları daha iyi anlamamızı sağlar.Devamsızlığın yüksek olduğu okullarda Başarılı Eğitim Eylemlerinin dahil edilmesinin akademik başarının iyileştirilmesine nasıl katkıda bulunduğunu gösteren araştırma projeleri tarafından analiz edilen deneyimler vardır.