Hüseyindede vazoları

Hüseyindede vazoları , Türkiye'nin Çorum ilinde Yörüklü yakınlarındaki Hüseyindede Tepe'de yapılan kazılarda bulunan, kabartmalarla süslenmiş Erken Hitit vazolarıdır. Toplamda dört adet vazo parçası bulunmaktadır. Bunlardan ikisi neredeyse tamamlandı ve restore edilebildi. Yaklaşık MÖ 1650'ye tarihlenen vazolar Çorum Arkeoloji Müzesi'nde sergilenmektedir .Türk arkeologlar Tunç Sipahi ve Tayfun Yıldırım tarafından 1996 yılında yapılan incelemelerde, Hüseyindede Tepe'nin güney tarafındaki yüzeyde diğer buluntuların yanı sıra Erken Hitit çanak çömlek parçaları bulunmuştur. 1997'deki kurtarma kazısı ve 1998'de Çorum Arkeoloji Müzesi ile ortaklaşa yapılan düzenli kazılar sırasında, toprak çanak çömlek parçaları ve dört farklı Hitit kabartma vazosunun parçaları gün ışığına çıkarıldı. Bunlardan ikisi eski bir depoda, diğer ikisi çevredeki enkaz arasında bulundu ve müzede restore edildiler. Resim frizinin yer aldığı daha küçük olan Vazo B, 2001 yılında Sipahi tarafından yayınlandı, dört adet resim frizi bulunan Vazo A'nın restorasyonu tamamlanmış ve T. Yıldırım tarafından yayınlanmıştır. son olarak Vazo A, 2002 yılında Ankara'da düzenlenen Hititoloji kongresinde Yıldırım tarafından sunulmuştur.Hitit kabartmalı vazolar hititlerin başkenti olan, Boğazköy (Hattuşa) kazılarından beri bilinmektedir. Alişar, Alaca Höyük, Eskiyapar, Kabaklı, Elbistan-Karahöyük ve Kaman-Kalehöyük'te de benzer parçalar bulunmuştur . Bu tür vazolar genellikle Hitit İmparatorluğu'nun erken dönemine, MÖ 17. yüzyıl civarına tarihlenirler. Son yıllarda Eskiyapar Höyük'te Orta Hitit dönemine tarihlenen bir parça bulunmuştur.Tek rekonstrüksiyon örneği Ankara Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nde sergilenen İnandıktepe'den dört frizli bir vazo ile Bitik'ten üç frizli bir parçadır. Bu vazolarda işlenen motifler akrobatlar, dansçılar ve müzisyenler ile ritüel etkinlikler, sunum sahneleri ve festivallerden oluşmaktadır.Vazoların kili Hitit çanak çömleklerinde normal olan altın mika ile karıştırılmıştır. Bir çömlekçi çarkında döndürüldüler. Döndükten sonra, frizlerde vazoların yüzeyine kaliteli kilden yapılmış figürler yapıştırıldı. Yüzeyler yapışmayı teşvik etmek için tarandı. Ortaya çıkan bileşim kırmızı, siyah ve krem renkli killerden oluşur.Vazo A Bitik-İnandık tipinin bir örneğidir, yani dört bant frizlidir. 86 cm yüksekliğinde, 50 cm çapında ve dört kulpludur. Bunlar, bu tip vazolar için olağan boyutlar gibi görünüyor. Üst dudakta, küçük bir leğen ve içeriye bakan dört boğa başı protomları tarafından parçalanan kilden bir tüp yer alır. Sunak törenleri sırasında içine sıvı dökülmüş olabilir; böylece sıvı havuzdan tüpler yoluyla  boğa protomunun ağzına taşınacak ve dışarı kaba akacaktı. Bu yapı aynı zamanda Bitik-İnandık vazo tipinin de tipik bir örneğidir ve Kültepe'deki rhytadan da bilinmektedir.Alttaki iki friz kulplarla dörde bölünmüştür. Alt friz, başları yere doğru alçaltılmış olarak, farklı yönlere bakan dört boğayı gösterir. Genellikle yerel hava tanrısı ile bağlantılıdırlar. Dinamik duruşları, bu zamanın Hitit ikonografisinde benzersizdir ve kurban edilmek üzere götürüldükleri diğer tasvirlerle tezat oluşturur. Onlar omuzlarında yukarıdaki sahneyi, mühür gösterimler, Alaca Höyük'te bir bronz plaka da görülen bir özellik ve fildişi bir plaket destekleyen Megiddo . İkinci katmanın dört sahnesi, bir tanrı için bir adak alayı gösterir. İlk üç resim muhtemelen bir karaca, bir kızıl geyik ve bir koç getiren insanları gösteriyor. İki geyik, kısa etekli adamlar tarafından bir iple yönetilirken, koç yanında bir adam tarafından yönetilir. Koçun önünde dua kılığında iki adam daha var, muhtemelen rahipler. Bu katmanın dördüncü sahnesinde, sağda, yüksek arkalıklı bir sandalyede oturan tanrı, önünde bir tapan ve lir çalan bir müzisyenle gösterilmektedir. Benzer bir sahne İnandık vazosunda da görülmektedir, ancak bu durumda tapılan nesne, Alaca Höyük ortostat kabartmalarında olduğu gibi boğa şeklindeki hava tanrısıdır.En geniş ve en ayrıntılı olan üçüncü friz, bu durumda bir tapınağa ve bir sunağa giden başka bir alayı gösterir. Tapınak binasının kerpiçleri farklı renkli killerde gösterilmiştir. Çatıdaki nesneler muhtemelen sunaklardır, ancak Yıldırım alternatif olarak dekoratif nesneler veya korkuluk olduklarını öne sürer. Tapınağın sağ tarafında Alaca Höyük ortostat kabartmalarını da anımsatan bir mihrap bulunmaktadır. Birkaç kişi binaya soldan yaklaşıyor. Bunlardan sonuncusu, Türk bağlamasına çok benzeyen yaylı çalgılar çalan bir müzisyendir. Önünde elinde bir çift zil olan bir kadın var. Kült nesneleri olan üç kadın ondan önce gelir. En soldaki iki kadının elindeki eşyaların kimliği tespit edilemiyor ancak Yıldırım üçüncü kadının Hitit metinlerinde dini ritüellerle ilgili geçen bir tür tütsüye sahip olduğunu düşünüyor. Alay kılıçlı iki adam tarafından yönetiliyor. Sunağın sağındaki üçüncü frizdeki son sahne dikkat çekicidir. Bir yatakta yan yana oturan iki kadın figürü, yanında duran bir adam bir kase tutuyor. Doğru kadın, diğerinin takı veya makyajına yardım ediyor gibi görünüyor. Siyah giyinmiş soldaki kadın bir kraliçe ya da tanrıça olabilir. Bir Hieros gamos ile olası bir bağlantı önerildi. Bu durumda, ayakta duran adam ilahi veya kraliyet damat olacaktır. Ancak tasvir edilen bireylerin kimlikleri hakkında sadece tahmin yürütebiliriz, çünkü onların tanımlayıcı nitelikleri yoktur. Başka bir yoruma göre soldaki figür, en üst frizde bir arabada oturan başka bir figür gibi bir heykeldir. Metinsel kanıtlar, tapınaklardaki heykellerin törenlerde süslendiğini ve geçit törenlerinde yönetildiğini kaydeder.Vazonun dördüncü ve en üstteki frizinde büyük bir parça eksik olmakla birlikte başka bir alayı tasvir etmektedir. Bir öküz arabası iki kişiyi taşır: arkadaki yükseltilmiş alanda oturan bir rahip ve bir tanrıça (veya yukarıda belirtildiği gibi bir tanrıça heykeli). Muhtemelen bir örtünün altına gizlenmiş ritüel aletlerinin bulunduğu vagonun orta kısmı eksiktir. Daha sağda, öküzün başı ve boynuzları, hayvana rehberlik eden bir adam tarafından tutulan boyunduruk ile birlikte görülebilir. Bu seviyedeki diğer figürler müzisyenlerdir: ud çalan iki erkek, zilli bir kadın ve bir kadın dansçı. Sırtında sadak benzeri bir eşya bulunan erkek figürü tam olarak korunamamıştır.Vazo B'nin kulpları yoktur ve 52'de Vazo A'dan cm daha küçüktür. Vazonun çıkıntılı kenarının altında boyuna dolanan tek frizi vardır. Vazo kırıldıktan sonra çıkan yangın sonucu renkleri değişmiştir. Orijinal kırmızı ve krem renkleri koyu kahve, kırmızı ve siyahlara dönüşmüştür. Frizden sadece zilli bir kadını gösteren bir parça orijinal renklerini korumaktadır. Görüntü bandı 7 ile 7,5 arasındadır cm yüksekliğinde ve 52 cm uzunluğunda. Müzisyenler ve dansçılar eşliğinde akrobatik bir sahneyi tasvir ediyor.Genel görüşe göre, önden tasvir edilen iki kadın, tüm sahnenin sol kenarı olarak anlaşılmalıdır. Elleri kalçalarında ve bir çeşit alacalı önlüklü uzun, geniş elbiseler giyiyorlar. Sipahi, onları günümüz Doğu Türkiye'sinde uygulanan Yalli'ye benzer bir daire dansı yöneten dansçılar olarak görüyor. Bir kadın ve zil çalan bir adam peşlerinden gelir. Hans Gustav Güterbock'un (diğerleri arasında) Hitit metinlerinin galgaturisi ile özdeşleşen bu çalgı, Hitit sanatında özellikle kabartmalı vazolarda yaygın bir motiftir. Genellikle enstrüman kadınlar tarafından çalınırken gösterilir; Burada bir erkek oyuncunun tasviri olağandışıdır. Bir sonraki figür, Erken Hitit kabartma vazolarında yaygın olarak görülen modern Saz'a benzer, uzun boyunlu bir lavtaya sahip bir erkek müzisyendir. Sonraki iki adam tamamen korunmamış, ancak ellerinde zillerle çömelmiş görünüyorlar. Bacaklarının konumu, dans eden bir hareketi akla getiriyor. Sonra ayakta duran başka bir müzisyen var, sadece başının bir kısmı ve bir zil tutan elleri korunmuş. Bundan sonra frizin ana sahnesi gelir.Bu merkezi sahnede bir boğanın üzerinden atlayan üç akrobat görülüyor. Boğa sağa dönüktür ve yuları olan bir adam tarafından tutulur. Bu adam sağ elinde muhtemelen icracılara bir ritim sağlamak için bir nesne tutuyor. En soldaki boğa sıçrayıcısından sadece kollar ve kafa korunmuştur. İnandık ve Boğazköy'deki benzer vazolarla karşılaştırıldığında, onun çömelmiş bir pozisyondan fırlayarak gösterildiği varsayılmaktadır. İkinci bir adamın ayaklarını boğanın arka kısmına konan bir ters takla yaptığı gösterilmiştir. Üçüncü sıçrayan boğanın arkasından sıçrayarak gösterilmiştir. Üç sıçrayıcının konumları çok farklı olduğundan, muhtemelen tek bir sıçramanın üç aşamasını temsil etmezler. Bunun yerine, akrobatlar ve dansçıların hareketsiz bir boğanın etrafında performans sergiledikleri eşzamanlı eylemi tasvir ederler. Bu yönüyle Hitit imgesi , Knossos'tan çok iyi bilinen Minos boğa sıçraması tasvirlerinden farklıdır. Egeli atletlerin tasvirlerinde hücum eden bir boğanın başı veya böğrü üzerinden atlayarak gösterilmektedir, ancak bu durumda sakin bir boğanın üzerinde ve çevresinde bir ritüel performans tasvir edilmiş gibi görünmektedir.Bitik-İnandık-Tipi'ne ait (dört frizli) bir vazoya ait ek üç parçada, Asur ticaret kolonileri ve Hitit döneminden bilinen tipte iki kulplu pişirme kapları ile muhtemelen bir aşçı olan bir erkek figürü görülmektedir. Aynı türden ayrı bir vazonun parçaları üzerinde bir tanrı, bir aslan ve bir başka figür tasvir edilmiştir.Tayfun Yıldırım: "Yörüklü/Hüseyindede. Eine neue hethitische Siedlung im Südwesten von Çorum." İstanbuler Mitteilungen 50, 2001, s. 43-62.Tunç Sipahi: "Eine althethische Rölyef vom Hüseyindede Tepesi." İstanbuler Mitteilungen 50, 2001a, s. 63-85.Tunç Sipahi: "Ege ve Yakın Doğu Sanatında Boğa Sıçrayış Sahnelerine İlişkin Anadolu'dan Yeni Kanıtlar." Anadolu 27, 2001b, s. 107–125.Tayfun Yıldırım, “Hüseyindede Tepesinde Bulunan Yeni Bir Kült Vazosu”, V.Uluslararası Hititoloji Kongresi Bildirileri, Çorum 02-08 Eylül 2002 . Ankara 2005, s. 761–774, şek. 1-4.Piotr Taracha: "Bir Hitit vazosunda boğa atlaması. Anadolu ve Minos dinine yeni bir ışık." Archeologia (Varşova) 53, 2002, s. 7–20.Tayfun Yıldırım: "Hüseyindede/Yörüklü'de Müzik: İkinci Hitit Rölyef Vazosunda Bazı Yeni Müzikal Sahneler" Anadolu Araştırmaları / Jahrbuch für Kleinasiatische Forschung 16, 2002, s. 591-600. PDFTayfun Yıldırım: "Hüseyindede'den ikinci kabartma vazodan yeni sahneler" Studi micenei ed egeo anatolici 5, 2008 s. 837–850Jurgen Seeher: "Plato: Hititler", Sharon R. Steadman, Gregory McMahon (ed.) Eski Anadolu'nun Oxford El Kitabı: (MÖ 10.000–323) . OUP 2011: 376-392.