barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Arıkbaşı, Bayındır

Arıkbaşı, İzmir'in Bayındır ilçeine bağlı bir mahalle. Kafkas göçmeni Şapsuğların yaşadığı bir Çerkes mahallesidir. Osmaniye adıyla kurulmuş ise de, yanındaki dere yatağından dolayı Arıkbaşı adı uygun görülerek adı değiştirilmiştir. İzmir'in üç Çerkes mahallesinden biridir. 1864 Kafkas sürgününden sonra kurulmuştur.
Arıkbaşı, Divriği

Köy, 1928 yılından beri Danişmend adını taşıyan bucağın merkeziydi. Köyün adı, 1870 yılı kayıtlarında Brastik, 1946 yılı kayıtlarında ise Birestik olarak geçmektedir.
Arıkdere, Karkamış

Arıkdere, Gaziantep ilinin Karkamış ilçesine bağlı bir mahalle. Suriye sınırına yaklaşık 4,6 km uzaklıkta olan mahallede, ekonominin temelini antep fıstığı oluşturur. Mahalle şehir merkezine yaklaşık 65, ilçe merkezine ise 15 km uzaklıktadır.
Arıklar, Dursunbey

Mahallenin adı su arkından (Mahallede zamanında su arkları mevcutmuş) gelmektedir. Başka köyler tarafından Arklar olarak da söylenirken Arıklar olarak hafızalarda kalmıştır. Mahallenin altından su kanalı yani (ark) geçmektedir. Adı oradan gelmektedir. Köy halkı 1 km uzaklıktaki Kayabaşı mezrasından gelmiştir.
Arıklar, Şarkışla

Köy, Sivas il merkezine 65 km, Şarkışla ilçe merkezine 37 km uzaklıktadır. Kızılırmak Nehri yakınındadır.
Arıkmusa, Mesudiye

Arıkmusa; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Arıkonak, Hanak

Arıkonak köyünün eski adı Komk'tur. Nitekim Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı ve 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterinde de Komk (كومك) olarak geçer. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda Komki (ქომქი / კომქი) biçiminde yer alır.Komki, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan bölgelerden biri olan Eruşeti'de yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve Komki köyünü 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre Komki köyü, Gürcistan Vilayeti içinde  Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu 13 Hristiyan haneden oluşuyordu. İspenç vergisi vermekle yükümlü hane reisleri Laşkara, Revaza, Gogiça, Vardzel, Badura, Giorgi, İoseb, Onana gibi Gürcü adları taşıyordu. Köyde buğday, arpa ve yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor, koyun ve domuz besleniyordu. Bu defterde Ardahan-i Büzürg livasının Kuzay nahiyesinde aynı adı taşıyan başka bir köy bulunuyordu. Öte yandan Komki'deki megalit yapı kalıntısı, buranın çok daha eski yerleşim alanı olduğunu göstermektedir.Eruşeti bölgesi ve Komki köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde köy Ardahan sancağının Ardahan kazasına bağlıydı. 1886 yılında köyün nüfusu 92 kişiden oluluyordu. Bu nüfus içinde 88 kişi Türk, 4 kişi Kürt olarak kaydedilmiştir. Komki köyünün nüfusu 1896 yılında 144 kişiye, 1906 yılında 261 kişiye çıkmıştır. Yirmi yılda nüfusun iki katından fazla artmış olması, bu süre içinde köye yeni insanların yerleştirildiğini göstermektedir. Nitekim  1907 yılında Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Göle bölgesinde göç nedeniyle boşalmış köylere yeni nüfus yerleştirildiğini yazmıştır.Komk köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre fiilen Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca köy Türkiye'ye bırakıldı.Komk köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Konk / Könk" (كونك) adıyla Kars vilayetinin Ardahan kazasının Hanak nayihesinv bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında "Könk" adıyla kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 303 kişiden oluşuyordu. Komk veya Könk  "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Arıkonak olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Arıkonak köyünün nüfusu 556 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 132 kişi okuma yazma biliyordu.Arıkonak köyünde bugün caminin bulunduğu yerde eskiden köyün kilisesi vardı. Bu kilise yıkılıp yerinde cami inşa edilmiştir. Köyün 3,3 km doğusunda ise, megalit bir kalenin (115 × 100 m) varlığı günümüze ulaşan kalıntılardan anlaşılmaktadır. Kalenin güneydoğu ucunda bir yapının, muhtemelen kulesinin izleri fark edilmektedir.
Arıkonak, Sincik

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Ermenice mezracık anlamına gelen Komık olarak geçmektedir. Daha önceleri Adıyaman ili Kâhta ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, 3644 sayılı ‘130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Adıyaman'ın yeni kurulan ilçesi Sincik'e bağlanmıştır.
Arıkuyusu, Gülnar

Arıkuyusu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Arıkören, Çumra

25 Kasım 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Arıköy, Muş

Köyün eski adı, 1917 yılı kayıtlarında Gelialiyan olup, Kurmanci'de "geliyê eliyan" sözcüğü "Aliler boğazı" anlamına gelmektedir.
Arılı, Arhavi

Arılı köyünün eski adı Papilat veya Papilati'dir. Lazca bir yer adı olan Papilati, "Papila'nın yurdu" anlamına gelir. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesi ile 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de köyün adı Papilat (پاپیلات) olarak geçer.Papilat'ın bulunduğu bölge, antik çağda Kolheti Krallığı'nın bir parçasıydı. Osmanlılar bu bölgeyi, 1461 yılında Trabzon İmparatorluğu'nu ortadan kaldırdıktan sonra ele geçirdi. Arhavi, Osmanlı döneminde Lazistan olarak adlandırılan bölgede bulunuyordu. Papilat'ın yer aldığı Arhavi, erken Osmanlı kayıtlarında Trabzon sancağına bağlı Arhavi kazası olarak geçer. Arhavi kazası, 1486 tahriri sırasında Arhavi-Laz nahiyesinden, 16. yüzyılda ise, Arhavi-Laz, Gonio, Vilayet-i İskele ve Vilayet-i Bağobit nahiyelerinden oluşuyordu.Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi toplama amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde, Orçi bölgesinin köyü olarak "Orçi-Papilat" adıyla kaydedilmiştir. Papilat, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Trabzon vilayetinin sancaklarından biri olan Lazistan sancağında Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlı bir köydü. Nüfusu 69 hanede yaşayan 144 kişiden oluşuyordu. Bu tarihte Osmanlı idaresi sadece erkek nüfusu tespit ediyordu. Bundan dolayı köyün toplam nüfusunu bulmak için erkek sayısı kadar kadın eklemek gerekir. Bunun sonucunda Papilat köyünde yaklaşık 288 kişinin yaşadığı söylenebilir. Hane başına yaklaşık 4,2 kişi düşmesi, ailelerin birey sayısının az olduğunu göstermektedir. Tarımla geçinen köyde hayvan varlığı olarak 88 keçi/koyun, 492 inek ve 5 öküz tespit edilmiştir.Papilat, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Rize vilayetinin Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında ise, Artvin vilayeti yerine kurulmuş olan Çoruh vilayetinin Hopa kazasına bağlı Arhavi nahiyesinin bir köyü olarak geçer. Bu tespite göre köyün nüfusu 266 kişiden oluşuyordu. Papilat kelimesi "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Arılı olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte Papilat adı köyün yeni adıyla birlikte bir süre daha resmi kayıtlarda "Arılı (Papilat)" biçiminde kullanılmıştır.Çifte Köprüler olarak adlandırılan kemerli taş köprülerin bulunduğu Ortacalar köyüne sınır olan Arılı köyündeki tarihi evler, köydeki başlıca tarihi yapıları oluşturmaktadır. Bu evlerin neredeyse tamamı geleneksel mimaride inşa edildiği için tescil edilmiştir.Arılı köyü, Artvin il merkeziine 97 km, Arhavi ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Köy, Isınali, Kamilet,
Arılı, Fındıklı

Eski adı Pitshala-yı Süfla'dır. Bu yerleşme adını Pitshala Deresi'nden alır. Kültür tarihçisi Nikolay Marr, köyün adını Pitshela (ფიცხელა) biçiminde yazmıştır. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde, bugün Gürsu adını taşıyan köyün eski adı Pishala-yı Ulya (پسخلا علیا) biçiminde yazılmışken, Aşağı Pitshala anlamına gelen bu yer adı sadece Pishala (پسخلا) olarak geçer. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise köyün adı Piskala-yı Süfla (پسقالا سفلا) biçiminde kaydedilmiştir. Bu yazılış biçimi daha sonra "Pishalaisüfla"ya dönüşmüştür.Aşağı Pitshala köyünün bulunduğu bölge, Antik Çağda Kolheti Krallığı'nın sınırları içinde bulunuyordu. Osmanlılar, Trabzon İmparatorluğu'nun 1461'de ortadan kaldırdıktan sonra bu bölgeyi ele geçirdi. Pishala-yı Ulya, Trabzon Eyaleti sınırları içindeyken, 1867'de, yeni kurulan Trabzon vilayetinin Lazistan sancağının bir köyü haline geldi. 1876 Trabzon vilayeti salnamesinde bu sancağa bağlı Hopa kazasının Arhavi nahiyesinin bir köyü olarak geçer. Köyün nüfusu 68 hanede yaşayan 135 kişiden oluşuyordu. Hane başına yaklaşık 2 kişi düşmesi, köyün sadece erkek nüfusunun tespit edildiğini göstermektedir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün nüfusunun 270 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Tarımla geçinen Pishala'da hayvan varlığı olarak 155 koyun ve keçi, 207 inek ve 8 öküz tespit edilmiştir. 1910 yılında kültür tarihçisi Nikolay Marr, Aşağı Pitshala'da Lazların dışında Hemşinlilerin de yaşadığını belirtmiştir.Pishala-yı Süfla, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde, Rize vilayetinin Hopa kazasının Viçe nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında "Pishalaisüfla" olarak yazılmış olan köy, Rize ve Artvin vilayetlerinin yerine kurulmuş olan Çoruh vilayetinin Hopa kazasının Viçe nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 529 kişiden oluşuyordu. Aşağı Pishaha köyünün, 1940 genel nüfus sayımında da "Pishalasüfla" olarak geçmesine rağmen, 1950 genel nüfus sayımında Arılı olarak kaydedilmiştir. Bu iki tarih arasında köyün adının Arılı olarak değiştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Köy 1940 yılında Çoruh vilayetinin Hopa kazasının Viçe nahiyesine, 1950 yılında da Çoruh ilinin Fındıklı ilçesinin merkez nahiyesine bağlıydı.  Adının değiştirilmesine rağmen, köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Gürsu (Pishalasufla))" biçiminde bir süre daha resmî kayıtlarda kullanılmıştır.Arılı köyü, Rize il mekezine 69 km, Fındıklı ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köydeki Zanna, Bulizeni, Damcuma ve Pazine mahallelerinin adları Lazcadır.
Arılı, Kâhta

Köyün eski adı, 1835 ve 1928 yılı kayıtlarında Kürtçede "kulecik" anlamına gelen Bircik olarak geçmektedir.
Arılı, Posof

Köyün eski adı Zedastminda'dır. Gürcüce bir yer adı olan Zedatsimda (ზედაწმინდა), 1595 tarihli Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde Zedavan Zminda (زدوان ذمندە) biçiminde kaydedilmiştir. Gürcüce "zeda" (ზედა) "yukarı", "tsminda" (წმინდა) ise "aziz" anlamına gelir. Gürcüce bu tür yer adlarının ilk kelimesinin, Stepanzminda'da olduğu gibi özel ad olması gerekir. Bu yer adı yanlış veya eksik yazılmış olabilir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise, Zidaziminda (زیدەزیمندە) olarak geçer. Bu yer adı 1935 yılında  Zedezumende halini almıştır. Arılı'nın 2 km kuzeyindeki "Marsolat" mahallesinin adı da Buğdaysı meyve anlamındaki Gürcüce "Martsvala" (მარცვალა) kelimesinden  türemiş olan "Martsvalatubani"den (მარცვალათუბანი) gelir.Zedatsminda köyü, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı topraklarını oluşturan Mesheti bölgesinin köylerinden biridir. Osmanlılar köyü 16. yüzyılın ortasında, birleşik Gürcistan Krallığı'nın ardından bu bölgeye hakim olan Samtshe-Saatabago'dan ele geçirdi. 1595 tarihli Osmanlı mufassal deftere göre Zedatsminda, Gürcülerden ele geçirildiği için Gürcistan Vilayeti olarak adlandırılmış olan eyaletin sınırları içindeki Poshov livasının Güney nahiyesine bağlıydı. Bu defterde köy boş olarak kaydedilmiştir.Zedatsminda, uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonar, 93 Harbi'nde Rusların eline geçti. Rus idaresinin Zedatsminda (Зедацминда)  olarak kaydettiği köy, Ardahan sancağının (okrug) Poshov kazasına (uçastok) kazasına bağlıydı. Bu kazada yer alan Badela nahiyesinin 13 köyünden biriydi. 1886 yılında yapılan tespite göre köyde, tamamı Türklerden oluşan 112 kişi yaşıyordu. Köyün nüfusu 1896’da 114 kişiye, 1906’da da 163 kişiye yükselmişti.Zedatsminda, Rus hakimiyetinin sona ermesinden sonra, bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 1921 yılında, Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcüler Ardahan ve Artvin bölgelerinden çekildi. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Zedatsminda köyü Türkiye'ye bırakıldı.Zedatsminda köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Zidaziminda" adıyla, Kars vilayetinin Poshof kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımıdan aynı idari konuma sahipti ve köyde 359 kişi yaşıyordu. 1950 genel nüfus sayımında "Zedesümde" olarak kaydedilmiş olan köyün nüfusu 436 kişiden oluşuyordu. Zedatsminda / Zidaziminda / Zedesümde adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Arılı olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Arılı (Zedezümde)" biçiminde resmî kayıtlarda kullanılmıştır.
Arılı, Tortum

Arılı köyünün eski adı Mihrekom veya Mihregomi'dir. Nitekim bu yer adı 1574 tarihli Osmanlı mufassal defteri ile 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Mihre Kom / Mihre Gom (مهرە كوم) şeklinde geçer. Bu yer adının ikinci kelimesi olan "kom / gom" (كوم) Gürcü dilinde ahır anlamındaki "gomi"den (გომი) geliyor olabilir.Miğrekomi olarak da bilinen Mihrekom köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir.Mihrekom köyü, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre Tortum sancağına bağlı Tortum nahiyesinin köylerinden biriydi. Köyün nüfusu, tamamı Hristiyan olan 83 haneden oluşuyordu. Bu yerleşimin adı 1835 Osmanlı nüfus sayımında geçmemektedir.Mihrekom, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Tortum kazasının merkez nahiyesine bağlı köylerden biriydi. Bu yerleşim 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 178 kişiden oluşuyordu. Mihrekom veya Miğrekom Türkçe olmadığı için köyün adı 1950'lerin ilk yarısında Arılı olarak değiştirilmiştir. Nitekim 1955 genel nüfus sayımında köy Arılı adıyla geçer. 1965 genel nüfus sayımına göre Arılı köyünde 273 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 7 kişi okuma yazma biliyordu.
Arılı, Torul

Köyün eski ismi Balaiya'dır. 1643 yılı kaydına göre "Balayiya" adındaki yerleşimde 1 yeniçeri bulunurken, bazı Gayrimüslim köylülerin  Simera kömür madeninde çalıştığı görülmektedir. Köyün ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.Köyün Yukarı Arılı Mahallesinde, yapım tarihi bilinmeyen ve günümüze büyük oranda sağlam şekilde ulaşabilen kilise bulunmaktadır.
Arılık

Arılık, bal arılarının kovanlarının tutulduğu yerdir. Arı kovanları birçok boyutta gelir ve kırsal veya kentsel olabilir.Arılıklar genellikle ekilebilir arazi, dağlar, arı florasının bol olduğu alanlara yakın yerlerde yerleştirilir. Ayrıca aşırı rüzgar ve soğuktan korunmalı, arıların ulaşabileceği bir yerde su kaynağı bulunmalı, insan yerleşim merkezlerinden uzak tutulmalıdır.
Arım

Köy, 1487 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Boyabat ilçesi Saraydüzü bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Saraydüzü ilçesine bağlandı.Köy, Sinop il merkezine 124 km, Saraydüzü ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy yakınlarında Karahayat nekropolü ve Ambarkaya kaya mezarı bulunur.
Arım, Balım, Peteğim

Arım, Balım, Peteğim yönetmenliğini Muzaffer Arslan'ın yaptığı 1970 yapımı sinema filmi. ABD yapımı Love in the Afternoon'den uyarlanmıştır. Arım, Balım, Peteğim şarkısı film müziğidir.
Arım, Balım, Peteğim (şarkı)

Arım, Balım, Peteğim, sözleri Mehmet Erbulan’a, bestesi İsmet Nedim Saatçi’ye ait şarkıdır. Şarkının makamı muhayyer kürdî, usulü sofyandır.  Arım, Balım, Peteğim filminin ayrıca film müziğidir.
Arın, Harran

Arın; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Arındık, Elazığ

Köy, 1925 yılı kayıtlarında Arindiç ya da Erindiç adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Arındırma

Arındırma, antikomünizm kapsamında siyasette Orta ve Doğu Avrupa'da eski komünist sistemden gelen hükûmet yetkililerinin tasfiye edilmesidir. Komünizm sonrası Avrupa'da çeşitli biçimlerde uygulanmıştır.
Arınlı, Pütürge

Arınlı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Arınma Gecesi

Arınma Gecesi (İngilizce özgün adıyla The Purge), yönetmenliğini ve senaristliğini James DeMonaco'nun üstlendiği 2013 yapımı korku-gerilim türündeki ABD filmi. Başrollerini Ethan Hawke, Lena Headey, Adelaide Kane ve Max Burkholder'in paylaştığı film, Arınma Gecesi serisinin ilk filmidir. Konusu 2022 yılında geçen film, hiçbir suçun işlenmediği ülkede yılda bir geceye mahsus, 12 saat boyunca tüm suç olaylarının serbest bırakılması sırasında bir ailenin yaşadıklarını konu alır.
Arınma Gecesi: Anarşi

Arınma Gecesi: Anarşi (özgün ad: The Purge: Anarchy), James DeMonaco tarafından yazılan ve yönetilen 2014 Amerikan distopik aksiyon korku filmidir. 2013 yapımı Arınma Gecesi'''nin devamı ve Arınma Gecesi serisinin ikinci filmi olan filmde Frank Grillo, Carmen Ejogo, Zach Gilford, Kiele Sanchez ve Michael K. Williams rol alıyor. Edwin Hodge ilk filmdeki rolünü tekrarladı. 18 Temmuz 2014'te dünya çapında yayınlandı.Film 111 milyon doların üzerinde hasılat elde etti ve eleştirmenlerden karışık eleştiriler aldı, eleştirmenler filmi selefine göre bir gelişme olarak övdüler, ancak klişe formülünü ve senaryosunu eleştirdiler. İlk film tamamen bir evde geçse de, Anarşi Büyük Los Angeles bölgesinde geçiyor ve etkinlik sırasında çevreye ne olduğunu daha fazla gösteriyor. Serinin üçüncü filmi Arınma Gecesi: Seçim Yılı, 1 Temmuz 2016'da gösterime girdi.10 Haziran 2013'te Universal Pictures ve Jason Blum, Arınma Gecesi'nin başarısının ardından devam filminin geliştirildiğini duyurdu. İlk olarak 20 Haziran 2014 olarak belirlenmiş bir çıkış tarihi daha sonra 18 Temmuz'a ertelendi.Blumhouse Productions 1 Ocak 2014'te geri sayım tanıtım resimlerini yayınladığında ana çekimler Los Angeles'ta devam ediyordu. Çekimler 10 Şubat 2014'te tamamlandı.İlk fragman 12 Şubat 2014'te yayınlandı. 27 Mart'ta Universal tarafından başka bir uzun metrajlı fragman yayınlandı. 23 Haziran'da yeni bir fragman daha yayınlandı.Ev medyası Arınma Gecesi: Anarşi 21 Ekim 2014'te Blu-ray, DVD ve Digital olarak yayınlandı. Film, 12 Haziran 2018'de 4K UHD Blu-Ray'de yayınlandı.Gişe Arınma Gecesi: Anarşi, Amerika'da 72 milyon dolar ve diğer ülkelerde 40 milyon dolar hasılat elde ederek, 9 milyon dolarlık bir bütçeye karşılık toplam 111,9 milyon dolarlık brüt hasılat elde etti.ilm, Kuzey Amerika'da 3.303 sinemada gösterime girdi ve ilk gecesinde 2,6 milyon dolar kazandı. Açılış haftasonunda, film 29,8 milyon dolar hasılat elde ederek Maymunlar Cehennemi Şafak Vakti'nin devam eden serisinin arkasında ikinci sırada yer aldı. Bu, orijinal filmin açılışından (34 milyon dolar) yaklaşık 4 milyon dolar daha azdı.İnceleme toplayıcı web sitesi Rotten Tomatoes'da film, 143 incelemeye göre %57, ortalama 5,40/10 puana sahip. Web sitesinin eleştirmenlerin fikir birliği, "Cesur, ürkütücü ve alışılmadık derecede hırslı Arınma Gecesi: Anarşi, selefine göre hafif bir gelişmeyi temsil ediyor, ancak yine de asla olmaya çalıştığı kadar akıllı veya rezonanslı değil."  Metacritic'te film, 32 eleştirmene göre 100 üzerinden 50 ağırlıklı ortalamaya sahip ve "karma veya ortalama incelemeler" anlamına geliyor. CinemaScore tarafından ankete katılan izleyiciler, filme A+ ila F ölçeğinde ortalama "B" notu verdi.
Arınma ayini

Arınma ayini, kirli olduğuna düşünen kişinin tanrıya ibadet etmeden önce inandığı din tarafından belirlenmiş kurallarla yaptığı ayindir. Ruhsal temizlik durumu ise ruhsal saflık olarak adlandırılır. Arınma ayini, nesneler ve yerlere de uygulanabilir. Ruhsal kirlilikle kastedilenler koltuk altı teri gibi fiziksel kirlilikle aynı değildir; yine de, vücut sıvısının ruhsal kirliliğe neden olduğu kabul edilir.Bu ayinlerin çoğu hastalık yapıcı mikrop teorisinden önceki dönemde de uygulanmaktaydı. Antik Yakın Doğu'daki bilinen en eski dini sistemlerde arınma ayininden bahsetmektedir. Bazı yazarlar, ayinleri tabularla ilişkilendirir.
Arınık, Hilvan

Arınık; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Arıoğlu, Boyabat

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Köprücek köyüne bağlı bir mahalle iken, 5 Haziran 1953'te yine aynı köye bağlı Bürüklü, Kaymaloğlu, Kemaloğlu ve Özbekoğlu mahalleleri ile birleştirilerek köy statüsü kazandı.
Arısama Dağı

Arısama Dağı, Konya'nın Emirgazi ilçesinin kuzeyinde bulunan ve tepe statüsüne girecek kadar küçük olan dağ.Arısama, adını doğusunda bulunan eski bir Roma yerleşkesi (Aristama) olan, şimdiki adı Belkaya kasbasından almıştır. Dağ, tarihi öneme sahip, kale, kaya oyması, kilise ve büyük yeraltı şehirleri barındırmaktadır. Dağın batı yamaçlarında bulunan Eskikışla yerleşkesinde, dağın tarihî değerini Hitit hiyerogliflerine benzerlik gösteren fakat değişik bir hiyeroglif yazısı ile yazılmış 2 adet sunak ve 3 adet kitabe bulunmuştur. Yazıtların tercümesi tartışmalıdır. Sunak ve kitabeler İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde sergilenmektedir.
Arıt, Bartın

Köyün adı, 1530 yılı kayıtlarında Arıd Divanı olarak geçmektedir. 12 Eylül 1992 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan İçişleri Bakanlığı kararı ile Cöcü Köyünün Ovazlar Mahallesi, Yeniköy Köyünün Bilal Mahallesi, Çöpbey Köyünün Dalbu mahallesi, Yukarışeyhler Köyünün Nuhlar Mahallesi Menteşpiri Köyüne dahil edilip, Belediye sınırları içinde Menteşpiri Mahallesi, Cöcü ve Yukarışeyhler mahalleleri ile üç mahalleden müteşekkil olarak Arıt Belediyesi kurulmuştur.  2000'li yıllarda Turanlar Köyünün tamamı belediyeye dahil olarak Turanlar Mahallesi, Çöpbey Karasu Mahallesinin tamamı belediyeye dahil olarak Yukarışeyhler Mahallesine dahil Yukarışeyhler Mahallesi, Balat Köyünün tamamı belediyeye dahil olarak Balat Mahallesi kurulmuş ve belediyenin mahalle sayısı beşe çıkmıştır. Kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Arıt'ın köye dönüşmesiyle birlikte Cöcü, Yukarışeyhler, Balat ve Turanlar mahalleleri de tekrar köye dönüştü.
Arıtaş, Afşin

Arıtaş, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir mahalledir. Arıtaş Mahallesi, 1563 tarihli Maraş Tahrir Defteri'ndeki resmi kayıtlarda "Hunu" olarak geçmektedir. Afşin ilçe merkezine 14, il merkezine 160 km uzaklıktadır.Daha önceleri köy olan Hunu, 30 Nisan 1953 tarihindeki kararla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Sonradan adı "Arıtaş" olarak değiştirilen yerleşim, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.Kasabanın nüfusu 1990 yılı sayımına göre 9783, 1997 sayımına göre 10.000, 2000 sayımına göre 8690 kişidir. 2008 sayımına göre nüfus 6626'ya düştü.Prof. Dr. Frauk Sümer, Yabanlu Pazarı (Selçuklular Devrinde Milletlerarası Büyük Bir Fuar) 1985, Türk Dünyası Araştırma Vakfı Yayınları.
Arıtaş, Oltu

Arıtaş köyünün eski adı İsasor'dur. Nitekim 1574 tarihli Osmanlı tahrir defterinde bu adla kaydedilmiştir. Köyün adı Gürcüce kaynaklarda ise, İsasori (ისასორი) olarak geçer.İsasori köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve yerleşimi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir.İsasori, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre, Oltu livasına bağlı Anzav nahiyesinin 18 köyünden biriydi. Köyün nüfusu 11 Hristiyan haneden oluşuyordu.İsasori, Osmanlı idaresinin 1835 yılında, vergi belirleme ve askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunun tespit ettiği sırada Oltu sancağının köylerinden biriydi. Köydeki 12 hanede 29 erkek kaydedilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince köyün toplam nüfusunun yaklaşık 58 kişiden oluştuğu söylenebilir.İsasor köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresince İsasor (Исадзоръ) adıyla kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlı Erük-Anzav nahiyesinin yedi köyünden biriydi. 1886 tarihli nüfus sayımında köyün nüfusu, 23'ü erkek ve 28'i kadın olmak üzere, 13 hanede yaşayan 51 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmişti.İsasor köyü, 1940 genel nüfus sayımında Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı merkez nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 159 kişiden oluşuyordu. İsasor veya İsasori Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Arıtaş olarak değiştirilmiştir. Nitekim Kayaaltı köyü büyük bir kayalığın dibinde kuruludur. 1965 nüfus sayımına göre Arıtaş köyünde 212 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 2 kişi okuma yazma biliyordu.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 150 km, Oltu ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır.. Mahalle, Oltu'nun kuzeybatısında olup,  numaralı Ardahan-Muş (Oltu-Narman) devlet yoluna, Çanakpınar, Derebaşı ve Gökçedere mahalleleri üzerinden 30,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Arıtaş, Şiran

Köyün eski adı "Miyadun"'dur. 1530 yılı Osmanlı tahririnde yerleşim Miyadin adıyla Şiryan (Şiran) nahiyesinin köyü olarak kaydedilmiştir. 1569 yılı kayıtlarında da Miyadin adıyla görülen yerleşim, menzil olması nedeniyle avarızdan muaf tutulmuştur. 1642 yılında Miyadun adıyla görülen yerleşimde, avarıza konu 18 Müslüman ve 2 Hristiyan hane ile 2 askeri görevli bulunmaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla Miyadin ve Miyadon adlarıyla da görülen köyün ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Arıtaşı, Edremit

Arıtaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Arıtoprak, Pütürge

Arıtoprak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Arıtır, Viranşehir

Arıtır; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Arıyan Tsyutrın

Norveç'in başkenti Oslo'da düzenlenen 2021 Dünya Güreş Şampiyonası'nda erkekler serbest stil 57 kiloda Tsyutrın, bronz madalya kazandı. İlk turda Gürcü Goga Dzigua'i 11-1, ikinci turda Moğol Erdenebatın Behbayar'ı 3-1 yendi. Çeyrek finalde Ali Rıza Serlek'e 7-6 yenildi. Rakibinin finale çıkmasıyla repesaj maçlarına kaldı. İlk repesaj turunda Kolombiyalı Guesseppe Rea'yı 10-0 ve bronz madalya maçında ise Türk Süleyman Atlı'yı 3-1 yenerek bronz madalyanın sahibi oldu.
Arız, Karacabey

Bayramlarında mahallenin ortasındaki ceviz ağacına salıncak bağlanırdı. Bu salıncakları genç delikanlılar sallardı. Onların yanında elinde dümbelek olan kızlar türlü türlü şarkılar çalardı.Bursa il merkezine 85 km, Karacabey ilçesine 15 km uzaklıktadır. Köyün deniz seviyesinden yüksekliği 70 metredir.
Arıza

Arıza, 2020-2021 yılları arasında Show TV'de yayımlanan aksiyon ve dram türündeki Türk televizyon dizisi.
Arıza (dizi)

Arıza, O3 Medya  imzalı, ilk bölümü 13 Eylül 2020 tarihinde yayınlanan, yönetmenliğini Recai Karagöz'ün yaptığı, senaryosunu ise Yılmaz Şahin ve Çağla Kızılelma’nın kaleme aldığı Türk yapımı aksiyon ve dram türündeki televizyon dizisidir. Dizi, 11 Nisan 2021 tarihinde yayınlanan 30. bölümüyle final yaparak sona erdi.Taksici Ali Rıza (Tolga Sarıtaş) ile Doktor Halide'nin (Ayça Ayşin Turan) yolları bir taksi macerasıyla kesişir ve farklı dünyanın iki insanı tehlikeli bir aşka yelken açar. Haksızlıklar karşısında arkasında kimsecikler olmayan Ali Rıza, mafyatik kralların karşısına çıkmaya karar verir ve tüm zorluklara rağmen bu zor yolculukta yanında Halide ve sevdikleri vardır.
Arızalı Kalpler

Arızalı Kalpler, Özen Yula'nın ilk baskısı Yapı Kredi Yayınları tarafından 2000 yılında yapılan öykü kitabıdır.Yazarın  15. Milliyet Haldun Taner Öykü Birincilik Ödülü alan ''"Mazi Taşıyan Trenler"  adlı öyküsü bu kitapta yer alır.Kitap, 12 öyküden oluşur. Öykülerin kurgusu birbirinden bağımsız olmakla birlikte bir öyküde diğer öyküye ait ip uçları, ortak noktaları bulunmaktadır.
Arızlar, Sandıklı

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. 20 Mayıs 1990 tarihinde, 3644 sayılı kanun ile ilçe olan Hocalar'a bağlansa da, kısa bir süre sonra tekrar Sandıklı'ya bağlandı.
Arşaguhi Teotig

Arşaguhi Teotig, 1875 yılında İstanbul'un Ortaköy semtinde Arşaguhi Cezveciyan olarak dünyaya geldi. Babası Bedros Cezveciyan'dı. İlk öğrenimini 1895 yılında Samatya'daki Nunyan-Varduhyan Koleji'nde aldı. İngiltere'ye gitti ve Scarborough'daki Westland Lisesi'nde okudu. Westland'dan mezun olduktan sonra çalışmalarına devam etmek için Paris'e gitti. G. Lusinyan'ın Fransızca-Ermenice sözlüğüne sözcük ve anlam araştırmacısı olarak katkıda bulunmuştur. 1898'de İstanbul'a döndü ve Üsküdar Cemaran Ermeni Koleji ve Semineri'nde çalışmalarına devam etti. Tsaghig, Manzume, Surhantak, Byzantium, Jamanak gibi gazete ve dergilerde çalışarak yazarlık kariyerine başladı. Ayrıca Polis Hayivare adlı editoryal dergide çalıştı.1902 yılında ünlü Ermeni yazar ve yayıncı Teotig ile evlendi. Kocası hapsedildikten ve Deyrizor'a gönderildikten sonra, Arşaguhi Teotig ağır bir şekilde hastalandı. Arşaguhi Teotig daha sonra 1922'ye kadar yaşadığı İsviçre'nin Lozan kentine gönderildi. Son sözleri "Hepimiz kurbanız." ile Ermeni Soykırımı'na atıfta bulunmuştur.Arşaguhi Teotig, Osmanlı İmparatorluğu'nun Ermenilerin yoğun nüfusa sahip olduğu semtlerde Ermeni kız okullarının inşaat, bakım ve işletmesini destekleyen bir Ermeni örgütü olan Azkanver Hayuhyats Engerutyuni'nin bir parçasıydı. 1909 yılında Adana Katliamı hakkında bilgi alan örgüt,  mümkün olan her şekilde yardım etmeye mecbur kaldı. Arşaguhi, Adana'ya gitti ve gördüğü sahne karşısında dehşete düştü. Daha sonra İstanbul'a döndü ve 1910'da Kilikya'da Bir Ay gazetesi ve kısa kitabını yayımladı. Bu çalışma, Adana'da yaşananların bir görgü tanığının ifadesiydi. Teotig ayrıca kocasının Amenuyn Daretyutsi periyodik eserlerinde kocasına yardım etti.
Arşak Fetvacıyan

Arşak Abrahami Fetvacıyan (Ermenice: Արշակ Աբրահամի Ֆեթվաճեան; 1 Ekim 1866 - 7 Ekim 1947) Ermeni sanatçı, ressam ve tasarımcıdır. Antik Ani kentini resmettiği suluboya resimleri ve Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti'nin para ve posta pullarını (1918-1920) tasarlamasıyla bilinir. 20 seneden uzun bir süre sanatla uğraşan Fetvacıyan, kilise, manastır, saray ve şapelleri tasvir ettiği 2.000'den fazla eser üretmiştir. Karakalem ve suluboya çalışmalarının yanında Ermeni portreleri de yapmıştır.Fetvacıyan, 1866 yılında Trabzon'da doğdu. Doğduğu şehirdeki ulusal sanat enstitüsüne gittikten sonra eğitimine başkent İstanbul'daki Devlet Güzel Sanatlar Okulu'nda (İmparatorluk Sanat Akademisi) devam etti. 1887'de akademiden mezun olan Fetvacıyan, yüksek öğrenimi için Roma'ya gitti. Roma'da San Luca Sanat Akademisi'ne kabul edildi ve İtalyan ressam ve heykeltıraş Cesare Maccari'den ders aldı.Fetvacıyan'ın sanatsal yetenekleri, 1891'deki İtalyan ulusal sanat sergisinde kamuoyunun gündemine geldi. Eserleri sonrasında sırasıyla Viyana (1891-1895) ve Saint Petersburg'da sergilendi. Rus Sanatçılar Derneği'ne kabul edilen Fetvacıyan'ın çalışmaları Rusya'da sergilendi. 20. yüzyılın başlarında sergiler düzenlemeye devam etti ve eserleri Louvre (1919, 1920) ve Victoria ve Albert Müzesi'nde sergilendi.Fetvacıyan Avrupa'daki eğitimini tamamladıktan sonra Rusya Ermenistanı'na gitti. Batum, Tiflis ve Bakü gibi büyük Transkafkasya şehirlerinde çeşitli sanat sergileri düzenledi. 1900'lü yılların başlarında, Rus arkeolog Nicholas Marr tarafından Ani antik kentinde yürütülen kazı çalışmalarına katılma fırsatı buldu. Buradaki şapel, saray, kilise ve manastırların suluboya tablolarını yaptı.Fetvacıyan Kafkasya'daki diğer Ermeni eserlerini (ö. Kars'taki Tekor bazilikası) de boyamıştır. Ayrıca Ağrı Dağı ve Sevan Gölü gibi doğal yapıları da resmetmiştir. Ermeni Soykırımı'nı tasvir eden ilk sanat eserlerinden olan Sasonlu Kadın, Fetvacıyan'ın en ünlü eseridir. Resimde bebeğini emziren kadın diğer elinde tüfek tutmaktadır. Resimdeki bebek Ermenistan'ı simgelemektedir.1918'de Ermenistan Demokratik Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla beraber, ülkenin Maliye Bakanlığı üyeleri Fetvacıyan'dan yeni para (Rus rublesinin yerini alması için) ve posta pulları hazırlamasını istedi. Banknotlar Avrupa'da basıldı. Banknotlardan bazıları Ani antik kentinde bulunan hayvan motiflerini içeriyordu. Buna karşın Ermeni devleti 1920'de Sovyetler tarafından yıkıldığı için banknotlar hiçbir zaman yürürlüğe girmedi.Cumhuriyetin düşüşüyle birlikte 1922'de Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı ve hayatının geri kalanını orada geçirdi. 1947'de Medford'da öldü. Birçok prestijli Amerikan üniversitesi eserlerini sergilemeyi teklif etse, Fetvacıyan tüm eserlerini Ermeni Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Millî Galerisi'ne bağışladı. Eserleri günümüzde Erivan'da sergilenmektedir.
Arşak Hanedanı

Arsak Hanedanı veya Arşak Hanedanı (Ermenice: Արշակունիների հարստություն / Arşakunineri harstutyun), MS 12 ila 428 yılları arasında Ermenistan Krallığı'nı yöneten Part kökenli hanedandır.Arsak hanedanlığının merkezi, bugünkü Ermenistan sınırları içinde yer alan Armavir´di. Krallık sınırları batıda akan Murat Nehri´ne kadar olan bölgeyi kapsamaktaydı. Arsaklılar, daha sonra Muş yöresine kadar ilerlemişlerdir. Krallık, İran ve Azerbaycan bölgesinde giderek güçlenen Partlar karşısında ağır bir yenilgiye uğrayarak yıkılma sürecine girmiştir.
Arşak Ter-Gukasov

Arshak Ter-Gukasov 1819 'da doğmuş ve 8 Ocak 1881'de vefat etmiş, 93 harbi sırasında, merkezi Erivan da  bulunan Rus ordularının Ermeni kökenli komutanıdır. Ahmet Muhtar Paşa Kuvvetlerine karşı kafkas cephesinde savaşmıştır. Hizmetlerinden ötürü Rus Çarlığınca 3.dereceden Saint George Madalyası ile onurlandırılmıştır.
Arşak bahşı

Arşak bahşı (Farsça: بخش ارشق‎‎‎), İran'ın Erdebil Eyaleti'nde bulunan Meşkinşehr şehristanı'nın 4 bahşından birisidir.
Arşavir Alyanak

Arşavir Alyanak (1907, Adapazarı - 1 Mayıs 1981, İstanbul), Türk yönetmen, senarist, yapımcı ve oyuncu.İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi'nden mezun olan Arşavir Alyanak, Türk sanat müziği yorumcusu, kemancı Agopos Efendinin oğludur.1920'li yıllarda Gedikpaşa'da Gençler Temaşa Derneği adında bir toplulukta tiyatro sahnesine çıkarak sanat hayatına başladı. Daha sonra Hagop Ayvaz, Torkom Sırabyan, Apraham Hıdışyan gibi isimlerle Tan Sinemasında “Genç Tiyatro Sevenler Derneği” adlı toplulukla tiyatro çalışmalarını sürdüren Alyanak, 1948 yılında ilk kez kamera karşısında oyuncu olarak yer aldı.1951 yılından itibaren yapımcılık ve yönetmenlik koltuğuna oturan sanatçı, 1952 yılında filmlerinin senaryolarını da kendi yazmaya başladı. "Yakut Film" adıyla kendi film şirketini de kuran Arşavir Alyanak, 1970 'li yıllarda cinsel içerikli filmler furyasının başlamasıyla film çevirmeyi bıraktı.
Arşavir Şıracıyan

1900 yılında İstanbul'da doğdu, çocukken babasını kaybetti. Babasının ölümünden sonra kardeşleri ve annesiyle birlikte Pera’ya taşındı ve orada yaşamaya başladı. Ermeni Devrimci Federasyonuna (EDF) başta kurye olarak daha sonra ise tetikçi olarak hizmet etti. 15 yaşında Ermeni Devrimci Federasyonuna ya da bilinen adıyla Taşnak Partisine katıldı. Bir genç olarak Ermeni Soykırımı sırasında parti için mesajlar iletmek ve silah taşımakla görevlendirildi. Şıragyan aynı zamanda Anadolu'da İtilaf Devletleri için çalışmış ve Türkler adına kara propaganda yürütmüştür. Şıragyan, Ermeni Kırımından dolayı suçlu gördüğü Türk yetkilileri cezalandırmayı amaçlayan EDF‘nin suikast operasyonunda yer almak üzere işe alındı.Osmanlı Sadrazamı Sadrazam Said Halim Paşa'yı 5 Aralık 1921‘de katletmiştir. Sadrazam, İtalya'nın Roma kentinde at arabasıyla yolculuk ederken karşısına çıkarak atları durdurdu. Paşanın bulunduğu arabanın yanına geçerek Said Halim Paşa'yı sağ şakağından vurarak katletti.Arem Yerkanyan ile planladığı suikast ise şu şekilde gerçekleşti; Almanya'nın Berlin kentinde 17 Nisan 1922 yılında İttihatçılar Cemal Azmi'nin evinde toplanmışlardı. Bahaeddin Şakir ve Cemal Azmi evin önünde birbirleri ile konuşurlarken Arşavir Şıragyan silahını çekerek eve yöneldi. Talat Paşa'nın eşi Hayriye, Arşavir'i fark etti ardından üzerine atladı ve vuruldu. Arşavir Şıragyan, olayı fark eden Cemal Azmi'ye silahını doğrultarak kurşun yağdırdı ve öldürdü. Bahaeddin Şakir silahını çekemeden Arşavir'in kurşun yağmuru ile karşılaşır ve yere yığılır. Arem Yerkanyan tarafından Bahaeddin Şakir'de öldürülür. Ailelerinin önünde katledilen ikisi dışında bu suikast sırasında Arşavir ve Arem Yerkanyan tarafından Resuhi Bey ve 6 sivil daha katledildi.Nemesis Operasyonu'unda verilen görevlerden birkaçını  tamamladıktan sonra Gaiane adlı bir kadınla evlenerek 1923'te New York'a taşındı. Sonia adında da bir kızı oldu. Hayatının devamına New York‘taki Ermeni Cemaatinde aktif olarak çalışmalar yürüttü ve Türkler hakkında kara propagandaya burada da devam etti. Kızının isteği üzerine Anadolu'da yaptığı suikastları ve yürüttüğü kara propagandaları kitaplaştırdı. Şıragyan 1973 ‘te New Jersey‘de öldü ve öldüğünde 73 yaşındaydı.
Arşidük

Arşidük (Almanca: Erzherzog/Erzherzogin) 1358’den sonra Avusturya Arşidüklüğü'nün Habsburg hükümdarlarına verilen isimdi. Kutsal Roma İmparatorluğu’nda İmparator rütbesinden aşağıda Kral, prens-psikopos, granprens ve grandük rütbeleri içinde fakat prens ve dük rütbelerinden yukarıdadır. Latince archi (baş) ve dux (lider) kelimelerinden türemiştir. Arşidüklerin eşleri arşidüşes unvanını taşıyorlardı.Bir Arşidük veya Arşidüşes tarafından yönetilen topraklara Arşidüklük denirdi. Kalan tüm arşidüklüklerin varlığı 1918’de sona erdi. Şu anki Habsburg Hanedanı’nın başı Karl von Habsburg’dur.
Arşidük'ün Kalpağı

Arşidük'ün Kalpağı (Almanca: Erzherzogshut) Avusturya Arşidüklüğü hükümdarlarının kraliyet sembolü olarak giydiği başlık. Çoğu zaman sembolik olan ve rutin olarak giyilmek yerine hanedanlık armaları ve bazı Avusturya arşivi portrelerinde kullanılan Avusturya Arşidükü tacıdır. Bir örneği Klosterneuburg Manastırı'nda sergilenmektedir.Beyaz kürkün üzerinde siyah püsküllere sahip taç (Erzherzogskrone) Avusturya Dükü IV. Rudolf'un bir portresinde gösterildi, ancak bu taç muhtemelen o zamanlar yoktu. İlk olarak Demir Ernest döneminde (1377-1424) yaptırıldı ve bir diğeri, 1595'de II. Ferdinand'ın ölümü üzerine yapıldı.
Arşimet (anlam ayrımı)

Archimedes Foundation, Estonya Eğitim ve Araştırma Bakanlığı tarafından kurulan bağımsız bir kuruluşArchimedes, T. H. White'in 1958 tarihli romanı The Once and Future King’de ve Disney'in 1963 tarihli The Sword in the Stone filminde Merlin'in baykuşu
Arşimet dışı geometri

Matematikte Arşimet dışı geometri, Arşimet aksiyomunun reddedildiği geometri biçimlerinin adıdır. Dehn düzlemi bu geometrilerin bir örneğidir. Bu örnekten de anlaşılabileceği üzere, Arşimet dışı geometriler Öklid geometrisinden önemli ölçüde farklı özelliklere sahip olabilir.Bu terim, Arşimet özelliğinin iki anlamından belli birini (sıralama ya da büyüklük) ihlal eden cisimler üzerine kurulan geometrilere atıfta bulunularak iki farklı anlamda kullanılabilir.Terimin ilk anlamı, Arşimet dışı sıralı cisimler üzerine kurulan geometrileri kapsar. Örneğin, yukarıda bahsedilen Dehn düzlemi, rasyonel fonksiyonların cismine dayalı olarak belli bir Arşimet dışı sıralı cismin sonlu kısmının kendisiyle çarpımını alır. Bu geometri, Öklid geometrisinden önemli farklılıklar gösterir. Örneğin, düzlemdeki belli bir noktadan geçen ve belli bir doğruya paralel olan sonsuz çoklukta doğru vardır - bu nedenle paralellik aksiyomu geçersiz olur - ancak bir üçgenin açılarının toplamı hâlâ bir doğru açıdır.Sezgisel olarak, böyle bir uzayda, bir doğru üzerindeki noktalar ile gerçek sayıların bir alt kümesi arasında birebir eşleme kurulamaz ve "sonsuz" veya "sonsuz küçük" uzunlukta doğru parçaları bulunur.Terimin ikinci anlamı, Arşimet dışı ağırlıklı cisimler veya ultrametrik uzaylar üzerine kurulan metrik geometrileri kapsar. Böyle bir uzayda, Öklid geometrisiyle daha da fazla çelişki ortaya çıkar. Örneğin, tüm üçgenler ikizkenardır ve üst üste binen içi dolu küreler iç içedir. P-sel sayılar bu uzayların bir örneğidir.Sezgisel olarak, böyle bir uzayda uzunluk ölçüleri "toplanma" veya "üst üste binme" konusunda başarısız olur.
Arşimet noktası

Arşimet noktası, Arşimet'in "bana bir dayanak noktası verin, dünyayı yerinden oynatayım" sözüne istinaden kullanılan, çürütülemeyecek kadar kesin konular hakkında konuşurken dayanak noktası anlamında kullanılan bir terimdir. Bu terim zaman zaman felsefe'de  şüpheye yer bırakmayan bazı gerçeklikleri ifade etmekte de kullanılır. Örneğin René Descartes'in felsefesini savunan insanlara göre cogito, ergo sum ifadesi böylesi bir arşimet noktasıdır.
Arşimet prensibi

Arşimet prensibi, bir sıvı içindeki katı bir cismin, taşırdığı sıvının ağırlığına eşit bir batmazlık kuvveti ile yukarıya itildiğini belirtir. Ünlü bir deneyde Arşimet, aynı kütledeki altın bir taç ile bir altın külçesinin taşıracakları su miktarlarının aynı olması gerektiğini ileri sürmüş ve bunu doğrulayamayınca tacın saf altın olmadığını anlamıştır.Suyun kaldırma kuvveti, Arşimet tarafından fark edilen ve ileri sürülen bir ilkeyle, açıklığa kavuşmuştur. Su, kendi yoğunluğundan da az yoğunluğa sahip olan cisimleri, yüzeyine doğru itmektedir. Yoğunluk farklılıklarından ortaya çıkan itme kuvveti etkisiyle cisim yüzmeye başlar. Burada her ne kadar gemi ve deniz mühendisliğinin alanına girdiğinden, örnek su olarak alınmışsa da bu ilke sıvılar için de genel kuraldır.Yoğunluk karşılaştırması basit şekilde söyle yapılabilir: elinize alacağınız bir kabı taşana kadar doldurun. Tabi önce o kabı da ondan daha büyük olan başka bir kaba koyun. Sonra da yüzebilecek herhangi bir cismi kaba atın. Büyük kapta biriken taşma suyu, varsa bir ölçekle (çamaşır makinesi toz ölçüsü veya ölçekli su sürahisi de olur) hacmini, bir teraziyle de cismin ağırlığını ölçün. Sonra bir bölme işlemiyle cismin ağırlığını, hacme bölün. Bulduğunuz o rakam kabaca o cismin yoğunluğunu verir. Bu sayı birden küçükse kaba attığınız cisim şu an suda yüzüyor durumdadır. Birden büyükse suya batmıştır. Anlaşılacağı gibi içme suyu kullandığımız düşünülmüştür ve içme suyunun yoğunluğu 1'dir.Aslında bu doğal olay yüzmenin de nasıl gerçekleştiğini ortaya koyar. Arşimet bu deneyi eş özkütleli iki altın parçayı terazinin iki koluna bağlayıp birini suya batırarak yapmıştır. Yukarıda açıklanan kendi bulduğu yöntemle altınların ikisi de gerçekse yoğunluklarının aynı kalacağını, biri farklı karışımlardan oluşan altınsa yoğunluk farkıyla ortaya çıkacağını ileri sürmüş ve kanıtlamıştır.Burada FK kaldırma kuvvetini, Vbatan batan hacmi, ρsıvı sıvının yoğunluğunu ve g yerçekimi ivmesini belirtir.
Arşimet spirali

Arşimet spirali ya da aritmetik spiral; iki boyutlu düzlemde, orijinden çıkan ve sabit açısal hızla dönmekte olan bir doğru üzerinde, sabit hızla dışarıya doğru ilerleyen bir noktanın izleyeceği eğridir. İsmini, M.Ö. 3. yüzyılda yaşamış ve Spiraller Üzerine adlı kitabında bu eğrileri incelemiş olan Yunan matematikçi Arşimet'ten alır.Orijinden dışarıya doğru herhangi bir yönde çıkan bir doğrunun spirali keseceği noktalar, birbirine eşit uzaklıktadır. (θ radyan cinsinden ölçülürse bu uzaklık 2πbye eşittir.) Logaritmik spiralde ise bu noktaların aralarındaki mesafeler, dışarıya doğru gidildikçe bir geometrik dizi halinde artar. Doğada rastlanan durağan spirallerin hepsi (notilus kabuğu, sarmal galaksi, örümcek ağı, vs) logaritmik spirallerdir. Güneş'in manyetik alanı gibi pek çok dinamik spiral ise Arşimet spiralidir.θ < 0 ve θ > 0 hallerinde, birbirinin y ekseni üzerinden yansıması olan iki ayrı spiral elde edilir. Yandaki resimde θ, 0 ve 6π arasında değişmektedir.Burada c yine bir bir reel parametredir. c 1 alınırsa yukarıda anlatılan standart Arşimet spirali elde edilir. c'' için 1'den farklı değerler alındığında hiperbolik spiral, Fermat spirali ve lituus gibi çeşitli eğriler oluşur.Örneğin, Arşimet spirali şekilli ve birbirinin içine geçmiş aynı büyüklükteki iki sarmal, sıvı ya da gaz gibi akışkanları pompalamak ya da sıkıştırmak için kullanılan sarmal kompresörlerin temelini oluşturur. Sarmallardan biri sabit dururken, diğeri kendi çevresinde dönmemek üzere merkez dışı (eksantrik) bir dönüş hareketi yapar ve akışkanı iki sarmalın duvarları arasında sıkıştırarak ilerletir.Gramofon plakların çok erken dönemlerinde, plak üzerindeki oluklar bir Arşimet spirali oluşturacak şekilde açılır ve bu şekilde, olukların birbirlerinden eş uzaklıkta durmaları sağlanarak, bir plağın üstüne en çok miktarda müzik kaydedilmeye çalışılırdı. Ancak sonraları, daha iyi ses kalitesi elde edebilmek için bu uygulamadan vazgeçilmiştir.
Arşimet'in vidası

Arşimet'in vidası, suyu yükseltmek için kullanılan bir tip pompadır. Silindirin içine iyice sıkıştırılmış vida şeklindedir. Üst kısmında vidayı döndürmeye yarayan bir kol bulunur ve suyun içindeki alt kısımdan çevrilen kolun bulunduğu üst kısma su taşır. Kol makine, el ya da rüzgâr gülü tarafından döndürülebilir. Vida sıklıkla su kuyusundan su çekmek için kullanılır.Arşimet İskenderiye'deyken bunun hakkında yazı yazmıştır. İcadın Arşimet'e ait olduğu kesin değildir, ancak her zaman ona atfedilir.Arşimet'in vidasının ters çevrilmiş türü de vardır. Su vidadan aşağı dökülür ve dökülürken kolu çevirir. Alet elektrik jeneratörüne bağlıdır ve elektrik jeneratörü dönme kinetik enerjisini kullanarak elektrik üretir. Bu alet küçük çaplı nehirler için kullanışlıdır.
Arşitrav

Arşitrav (), bir sütun başlığının üzerinde duran bir lento veya kiriştir. Klasik mimaride mimari bir unsurdur. Bu terim, dikey elemanlar da dahil olmak üzere, bir çerçevenin kapı veya pencere etrafında bulunan bir çerçevenin tüm kenarları için kullanılabilir. Arşitrav kelimesi, genel olarak, kapı, pencere veya diğer dikdörtgen açıklığın üst kısmını çerçeveleyen bir kalıp şekline atıfta bulunmaktadır.
Arşivci

Arşivci, bilgi ve belge yönetimiyle görevli kişidir. Yazılı, görsel her türlü obje, belge vasfı taşıdığı sürece arşivlik malzeme olarak görülür ve arşivcilerin iş alanları dahilinde yer alır.Arşivci, belge ve bilgiyi tasnif eden, kataloglayan, koruyan, data girişlerini yapan, erişim uçlarını hazırlayan, gerektiğinde ihtiyaç sahiplerine ulaştıran kişilere denir. Belge ayıklama ve imha işi de arşivcilerin iş alanlarındandır.
Arşın

Bina ve mimar arşını bir mi‘mār arşını = 24 parmak = 240 ḫaṭṭ, ortalama 75.774 cm'dir. Bu arşının uzunluğunda zamanla değişiklikler oldu. Üçüncü Selim Han abanoz ağacından bir mimar arşını yaptırdı. Bunun ölçü olarak kullanılmasını istedi ve kütüphaneye kaldırttı. 1789 yılında 1807 yılına kadar kullanılmıştır.Türkiye'de 26 Mart 1931 tarih ve 1782 sayılı kanunla, arşın ölçü birimi kaldırılıp, yerine metre sistemi kabul edildi. 1933'ten sonra da arşının bütün çeşitleri tamamen ortadan kaldırılıp metrik sisteme geçildi.
Arşın Mal Alan (film, 1945)

Arşın Mal Alan, Azeri besteci Üzeyir Hacıbeyov tarafından bestelenmiş Arşın Mal Alan operetine dayanan 1945 çıkışlı Azerbaycan romantik komedi müzikaldir.Bakü'de 20. yüzyılın başında, genç başarılı bir iş adamı Asker (Reşid Behbudov) evlenmek istiyor. Asker evleneceği kadının kalbinin seçimi olmasını istiyor, ancak Asker Azeri geleneğince bir kadınla evlenmeden önce sevgili olamıyor. Bu yüzden Asker bir kumaş satıcısı gibi davranıyor ve Gülçöhre (Leyla Bedirbeyli) isimli genç bir kadın ona aşık oluyor. Ancak Gülçöhre, babası Soltan Bey'in (Elekber Hüseynzade) bir kumaş satıcısı ile evlenmesine izin vermeyeceği konusunda endişeleniyor. Genç Asker daha sonra kendi kimliğini ortaya çıkarır ve Soltan Bey'den kızını ister. Askerin gerçekten de varlıklı bir genç adam olduğunu gören Soltan Bey bunu kabul eder ve ikisinin evlenmesine izin verilir.Film II. Dünya Savaşı sırasında çekilmiş, orijinali siyah-beyazdır. Çıkışından sonra 136 ülkede gösterilen ve 86 dile çevrilen filmin kopyası Azerbaycan Uluslararası Bankası'ın finansal desteğiyle Azerbaycan Kültür ve Turizm Bakanlığı taratından Moskova Film Vakfından Baküye getirilmiştir. Film, 16 Mayıs 2006'da, 60. yıldönümünde ilk kez yeniden gösterime girmiştir.Film, 2012-2013 yıllarında, Haydar Aliyev Vakfı'nın inisiyatifinde, Los Angeles'ta renklendirilmiştir. Filmin renklentirişmiş versiyonu Aralık 2013'te Bakü'de, 19 Eylül 2015'te ise Hollywood'da gösterime girmiştir. Film, Mart 2018'de Fransa'daki Le Balzac sinemasında Yabancı Filmler Haftası çerçevesinde gösterime girmiştir.