barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
II. Hasan (Haşhaşi)

Hasan Ali, Ebû’l Hasan, Alâ Zikrihi’s-Selâm, Hasan-ı Sânî Alâ Zikrihi’s-Selâm, ya da (İmâm Hasan Alâ Zikrihi’s-Selâm, ); (Doğum: H. 539 / M. 1145 veya H. 536 / M. 1142 - Ölüm: H. 561/ M. 1166), II. Hasan veya bazen Hând Hasan olarak da anılmaktadır. (H. 557-561/ M. 1162-1166) yılları arasında Elemûtlar-Nizârî Devleti hükümdârı ve Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye Mezhebi'nin Yirmi Üçüncü İmâm-ı Zamânı.Hasan Ali'nin pek çok unvanı vardı. "Kölelerin Efendisi" anlamına gelen "Melik’ûr-Rikab", "Kalplerin Efendisi" anlamına gelen "Melik’ûl-Kulûb", "Barışın Efendisi" mânasındaki "Melik’es-Selâm", "Ulû Hasan" anlamındaki "Hasan-ı Kebîr" ve "Kıyâmette Yeniden Dirilişin Efendisi" mânâsını taşıyan "Ka'im el-Kıyâmet" bunlar arasında en sıklıkla kullanılanlarıydı.İran kaynaklarında kendisinden en çok "Hasan Alâ Zikrihi’s Selâm", Suriye kaynaklarında ise "Aka Zikrihi el-Selâm" olarak bahsedilmekteydi. Mustafa Kazvinî'nin "Tarîkh-i Gûzide" adlı eserindeyse Kazvin'de Kazvinliler tarafından çok iyi tanındığının bir delili olarak "Köylerin Efendisi" anlamına gelen "Kura Kiya"  ismiyle anıldığından bahsedilmektedir.Elemûtlar-Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye Mezheb'inin İmâmet (Nizârî i'tikadı) gereği peygâmberlik mertebesine yükseltilmiş olan bir "İmâm-ı Zamân" olduğunun delili olarak adının sonuna "Alâ Zikrihi’s-Selâm" ibâresi konulmuştur. Nasıl ki İslâm i'tikadı gereği Peygamber Muhammed'in adı zikredildirken "Muhammed Sall’Allâh-û Âleyh-i ve Sellem" şeklinde söylenmesi gerekiyorsa, Nizâr’îyye mezhebinin Yirmi Üçüncü İmâm-ı Zamânı olan Hând Hasan’ın da adından bahsedildiğinde söyleyen ve işiten sâmimi bir Nizârî mensûbunun hemen hemen "Sall’Allâh-û Âleyhi’s Selâm" ibâresine eşdeğer bir anlam ifade eden "Alâ Zikrihi’s-Selâm" ibâresini zikrederek onun adını bir bütün olarak "Hasan Alâ Zikrihi’s-Selâm" şeklinde anması Nizârîlik'te dînî bir mükellefiyyet olarak zârûrî hâle getirilmiştir.Hicrî 559 yılının Ramazan Ayı’nın On Yedinci günü 8 Ağustos 1164 tarihinde “Kıyâm-ı Kıyâmet” adıyla anılan günde, “Hând Hasan” Alamut Kalesi’de yapılan büyük merâsimde bütün dinî tekliflerin tamamiyle ilga edildiğini ilân etti. Verdiği beyânatta:  dedi. Böylece, “Bâtınîler” bütün dinî kayitleri ve hattâ içtimaî yükümlülükleri dahi istinasız kaldırıp atmışlardır. Bu husustaki “Melâhide-i Bâtın’îyye” i’tikatı bütün “Hurûfi–Bektâşîler” tarafından da aynen paylaşılmaktadır. Hurûfîlik’te ise sadece haftada iki rek’at Cuma Namazı farzı kabul edildikten sonra geri kalan diğer ibâdet hükümlerinin tamamı ve bütün İslâmî mevzuatlar lağvedilmiştir. Bunlar arasında, kıblenin istikâmetinin değiştirilmesi, namaz ve oruç ibâdetlerinin ilga edilmesi, ve her türlü içkinin helâl kılınması da yer almaktaydı. Zamânın Suriye Nizârî Dâ’îsi olan Râşid’ûd-Din Sinan el-İsmâi‘lî bu tâlimâtları kabul etmeyip, Suriye Nizârîleri arasında uygulanmasına müsâde etmemişti.Hicrî 6 Rebiülevvel 561/ M. 9 Ocak 1166 Pazar günü yürürlüğe koyduğu yeni siyâsî uygulamalarından hoşnut olmayan kayınbiraderi "Hasan ibn-i Nâ'maver" tarafından Lammasar Kalesi'nde bıçaklanarak öldürüldü. Yerine oğlu II. Muhammed (Alâ Muhammed) Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye Mezhebi'nin Yirmi Dördüncü "İmâm-ı Zamân" oldu.
II. Hasan Camii

II. Hasan Camii Fas'ın Kazablanka şehrindedir. Fransız mimar Michel Pinseau tarafından tasarlanan ve Bouygues tarafından inşa edilen cami, Atlantik kıyısında denizin doldurulması ile elde edilen bir alan üzerine inşa edilmiştir. Aynı anda 25.000 kişinin cami içinde 80.000 kişinin avluda namaz kılmasına olanak verecek derecede geniş olan caminin minaresi, 210 metrelik uzunluğu ile dünyanın en uzun minaresidir.
II. Hattuşili

II. Hattuşili (Hattušili), MÖ 14. yüzyılın başlarında Büyük (Yeni) Krallık döneminde hüküm sürdüğü düşünülen ancak varlığı hakkında tartışmaların olduğu Hitit kralıdır.II. Hattuşili dönemine ait hiçbir belge ve mühür bulunmamış olması varlığını şüpheli hale getirmiştir. Varlığını destekleyen en önemli delil II. Muvatalli'nin Halep kralı Talmi-Šarruma ile yaptığı antlaşmada, geçmişte olan olayların anlatıldığı bir bölümde Hattuşili isimli bir Hitit kralından bahsedilmesidir. Kimi tarihçiler bu metinde bahsedilen Hattuşili'nin I. Hattuşili olduğunu iddia etse de, anlatılan olayların sırası I. Tuthaliya'dan daha sonra hüküm sürmüş bir Hattuşili'yi işaret eder. II. Hattuşili'nin varlığı ile ilgili bir iki doküman daha ileri sürülmüşse de bunlar oldukça tartışmaya açıktır.II. Hattuşili'nin varlığı kabul edilse bile hangi sırada tahta çıktığı ve akrabalığı da tartışma konusudur. Bir görüşe göre II. Hattuşili II. Tuthaliya'nın kardeşidir. I. Şuppiluliuma ise II. Tuthaliya'nın oğludur ancak taht için henüz uygun olmayabilir. Üstelik II. Tuthaliya I. Şuppiluliuma henüz çocuk iken ölmüştür ve bu sebepten ötürü ölümüne kadar tahta II. Hattuşili geçmiş olabilir. II. Hattuşili'nin ölümünün ardından ise I. Şuppiluliuma kral olmuş olabilir.Öte yandan II. Hattuşili I. Arnuvanda ile aynı dönemde yaşadığı için I. Arnuvanda'nın taht ortağı veya ardılı olduğu da iddia edilmiştir.Hitit kral adak listelerinde II. Hattuşili'nin ismi geçmez. Bu da ya hiç hüküm sürmediği, veya Tahurvaili ve I. Muvatalli gibi tahtı zorla ele geçirdiği ve dolayısıyla krallığının kabul bulmadığı şeklinde yorumlanabilir.II. Hattuşili'nin varlığını iddia eden kimi tarihçiler, Hitit dokümanlarındaki diğer çelişkilere cevap verebilmek için II. Hattuşili'den sonra hüküm sürmüş Tuthaliya isimli fazladan bir kralın daha varlığını iddia etmektedir. Bu görüşe göre bu dönemdeki kralların sırası I. Tuthaliya > II. Hattuşili > II. Tuthaliya > I. Arnuvanda > III. Tuthaliya > I. Şuppiluliuma şeklindedir. Ancak Hititologların çoğu tarafından kabul edilen görüş II. Hattuşili ve dolayısıyla ilave bir Tuthaliya'nın mevcut olmadığı yönündedir. Yani kralların sırası I. Tuthaliya > I. Arnuvanda > II. Tuthaliya  I. Şuppiluliuma olarak kabul edilmiştir.
II. Henri

II. Henri (31 Mart 1519 – 10 Temmuz 1559), 31 Mart 1547'den ölümüne kadar Fransa Kralı. I. François'un ikinci oğludur. Ağabeyi Breton dükü III. François'un 1536 yılında ölümü üzerine Fransa'nın dofeni olmuştur.Michael Servetus Research- Naturalization Scholarly graphical study on a document issued by Henry II of France in 1548 & 1549
II. Henri (Kıbrıs kralı)

II. Henri (Haziran 1270- 31 Ağustos 1324) taç giymiş son Kudüs kralıdır. 28 Mayıs 1291 günü Akka'nın düşmesinden sonra bu unvanın hükmü kalmamıştır, aynı zamanda Kıbrıs kralıdır. Poitiers-Lüzinyan hanedanındandır.
II. Henry (anlam ayrımı)

Aziz II. Heinrich (972–1024), 1002 yılında Almanya, 1004 yılında İtalya kralı ve 1014 yılında imparator olarak taç giymiştir.
II. Heysem

II. Heysem ya da Heysem bin Muhammet – Şirvanşahlar Devleti'nin 3. şahı ve Şirvanşah I. Ali'nin babası.II. Heysem babası I. Muhammet gibi Kuzey Kafkasya'da kafirlerle savaşmıştır. O, birkaç köyü Derbent gazilerine vakıf vermişti; tüm mahsulü taşıyıp toplamak ve el-bâbında körlük çeken sınır vilayetlerinin sakinleri ve gaziler arasında dağıtmak için başkent'te depolar yaptırmıştı. O, emir gibi merhametli, adil, kafirlerle mücadelede gayretliydi; o, uzun ömür sürmüştür.
II. Hindistan-Pakistan Savaşı

II. Hindistan-Pakistan Savaşı, Ağustos-Eylül 1965 tarihlerinde Hindistan ve Pakistan arasında meydana gelen silahlı çatışmalardır. Çatışmalar, Pakistan'ın Hindistan'daki yönetime karşı ayaklanma başlatmak için Cemmu ve Keşmir'e kuvvetleri sızdırdığı Cebelitarık Harekâtı'nı takiben başladı. Hindistan, bunun üzerine Batı Pakistan'a yönelik kapsamlı bir askeri saldırı başlatarak misilleme yaptı. 17 gün süren savaş, her iki tarafta da binlerce kayba neden oldu ve II. Dünya Savaşı'ndan bu yana en büyük zırhlı araç ve tank savaşına tanık oldu.İki ülke arasındaki çatışmalar Sovyetler Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri'nin diplomatik müdahalesinin ardından Birleşmiş Milletler'in ateşkes ilan ettiği ve ardından Taşkent Deklarasyonu'nun yayımlanmasının ardından sona erdi.Grand Slam – A Battle of lost Opportunities, Maj (Retd) Agha Humayun Amin – very detailed roll of events and analysis
II. Hrisostomos

II. Hrisostomos () doğum adı ile Irodotos Dimitriou (Yunanca: Ηρόδοτος Δημητρίου, 10 Nisan 1941, Baf - 7 Kasım 2022, Güney Lefkoşa) 2006-2022 yılları arasında Kıbrıs Ortodoks Kilisesi başpiskoposu olarak görev aldı.Babasını 10 yaşında, annesini ise 12 yaşında kaybetti. İlkokul eğitiminden sonra Baf'ta bulunan Ayios Neophtyos Manastırı'na yerleşti. Aynı zamanda lise eğitimine devam etti ve buradan 1963'te mezun oldu. Aynı yılın 3 Kasım günü Piskopos Trimithounda Georgios tarafından kendisine papaz unvanı verildi.Beş yıl içinde manastırda mütevelli olarak görev yaptı ve aynı zamanda bir çiftlikte çalıştı. 1968'de Atina Üniversitesi İlahiyat Fakültesi'ne kayıt oldu ve 1972'de mezun oldu. 19 Ekim 1972'de St. Neophytos Manastırı'na ekümen seçildi. 12 Kasım 1972'de piresbiteros (piskopostan sonraki en önemli papaz) rütbesi aldı ve Başpiskopos III. Makarios tarafından ekümenliğe (baş rahiplik) terfi edildi.III. Makarios'un cumhurbaşkanlığına her zaman destekleyerek Atina'daki Yunan cunta yönetimine karşı çıktı ve üç metropolit ile 1974 Kıbrıs Darbesine yol açtı.25 Şubat 1978'de Baf metropoliti seçildi ve 26 Şubat 1978'de kutsama töreni gerçekleşti. Baf Bölgesi'nde 50 mabet ve onlarca şapel ile beş Bizans müzesinin yapımında rol oynadı.Başpiskopos I. Hrisostomos'un hastalanması nedeniyle 24 Eylül 2006'da yerine vekil seçildi. Metropolit Hrisostomos, 5 Kasım 2006'da ise "Kıbrıs Başpiskoposu" olarak II. Hrisostomos oldu ve 12 Kasım 2006'da görevine başladı.II. Hrisostomos 7 Kasım 2022'de 81 yaşında Güney Lefkoşa'da yaşamını yitirdi. 12 Kasım 2022'de Apostolos Varnavas katedralinde Fener Rum Patriği I. Bartholomeos'un yönettiği ayinin ardından katedralin altında özel olarak tasarlanmış mezara defnedildi. Cenaze törenine Kıbrıs Cumhurbaşkanı Nikos Anastasiadis, Yunanistan Cumhurbaşkanı Katerina Sakelaropulu, İskenderiye Patriği II. Theodore, Atina Başpiskoposu, Papa Franciscus'un özel temsilcisi katıldı.
II. Huzziya

II. Huzziya, orta Hitit döneminde hüküm sürmüş (yaklaşık MÖ 15. yüzyılın ikinci yarısında) bir Hitit kralıdır.II. Zidanta'nın ardından tahta çıkmasından dolayı onun oğlu olduğu kabul edilebilir ancak bunu gösteren bir belge yoktur. II. Huzziya dönemine ait çok az belge bulunmuştur, bunların da çoğunluğu arazi bağış belgeleridir. Güneydeki Kizzuvatna ülkesi Kralı Paddatissu ile yapilan antlaşmadaki Hitit kralı II. Huzziya olabilir.Kral adak listesine göre II. Huzziya'nin karısının adı Summiri'dir. II. Huzziya kendi başmuhafızı (GAL MEŠEDI) Muvatalli tarafından kurulan bir komplo ile öldürülmüş ve başa Muvatalli geçmiştir. Muvatalli'nin Huzziya'nın bir akrabası olması muhtemeldir. Huzziya devrindeki bir takım saray görevlilerinin, I. Muvatalli zamanında da mevkilerinde kalmış olmaları, II. Huzziya'ya karşı kurulan komploda sarayın da ortak olduğunu düşündürebilir. Ancak, bu görevlilerden ikisi (Himuili ve Kantuzzili) daha sonra I. Muvatalli'yi de öldürür. Bazı tarihçilere göre Himuili ve Kantuzzili, II. Huzziya'nın oğullarıdır.
II. Hâkim

II. Hakim (الحاکم) Tam Adı: Ebû’l-`Abbâs ʿAhmed "el-Hâkim biʿEmr i’l-Lâh es-Sânî" (Arapça: ʾabū al-ʿabbas ʾaḥmad al-ḥākim biʾamr allāh, ); (ö. 1352) Altmışikinci İslam Halifesi.Abbasi hanedanına mensuptur. 1341-1352 yılları arasında Memlük Devleti'nin koruması altında Kahire'de halifelik yapmıştır.Bu madde kısmen veya tümüyle Fransızca Wikipedia "Al-Hakim II" maddesi kaynaklıdır:   (Fransızca)(Erişme:8.12.2016)
II. Hürmüz

II. Hürmüz, 302 - 309 yılları arasında yedi sene beş ay mühdetince Sasanilerin kralıydı. Narseh'in oğludur (293-302).Ölümünün ardından, en büyük oğlu olan Adûr Narseh, zalimane bir eğilim gösterdiği için kısa bir hükümdarlığının ardından soylular tarafından öldürüldü. II. Hürmüz'ün diğer bir oğlu olan Hürmüz hapsedilmiş şekilde tutuldu. Taht, cariyesinden olacak olan II. Şâpûr için bekletildi. Bir başka versiyonda, II. Şâpûr, II. Hürmüz'ün ilk karısından olma oğluydu. Halihazırda hamile iken, bebeğin doğar doğmaz kral olması için doğum sancıları başladığında karnının üstüne krallık tacını giydirdiler.Oğlu Hürmüz, karısının yardımıyla 323 yılında hapisten kaçtı. I. Konstantin'in (324-337) maiyetine sığındı (Zosimus ii. 27; Antakyalı İoannis, fr. 178; İoannis Zonaras 13–5). 363 yılında, Hürmüz, imparator Julianus'ın (361–363) ordusunda İran'a karşı savaştı. Bundan sonra, aynı adlı oğlu, Roma hükûmetinde genel valilik yaptı (Ammianus Marcellinus 26. 8. 12).
II. Hüseyin Bey

II. Hüseyin Bey, veya asıl adıyla El-Hüseyin ibn Mahmud (Arapça: أبو محمد حسين باشا باي‎; d. 5 Mart 1784 - ö. 20 Mayıs 1835), 8. Tunus beyi. 1824 yılında Mahmud bin Muhammed'in ölümünden sonra Tunus Beyi olmuş; 1835 yılında ölünce Mustafa Bin Mahmud, Tunus Beyliğinin başına geçmiştir.
II. Innocentius

Papa II. İnnocentius (; ö. 24 Eylül 1143), doğum adı: Gregorio Papareschi, 14 Şubat 1130 ile öldüğü 24 Eylül 1143 tarihine kadar papa.Katolik Ansiklopedisi 1913 "Pope Innocent II" Maddesi Catholic Encyclopedia (1913)/Pope Innocent II - Wikisource, the free online library
II. Ioannes (papa)

Papa II. Ioannes (; 470 – 8 Mayıs 535) 2 Ocak 533'ten 535'teki ölümüne kadar Papalık görevinde bulunmuştur.Roma'da, Projectus'un oğlu olarak Mercurius adıyla dünyaya geldi. Caelian Tepesi üzerindeki Bazilika di San Clemente'nin rahibi oldu. 2 Ocak 533'te Papa olarak görevlendirildi. Aziz Clement Bazilikası hala "Johannes sured Mercurius"un anıtlarını muhafaza ediyor. Papaz Mercurius, antik bir siboryum parçasında bulunur, ve schola cantorum'u çevreleyen birkaç mermer plaka ile kaplanmıştır, altıncı yüzyıl tarzında yapılan eser, II. Ioannes'in tuğrasına sahiptir.Mercurius, kendi isminden başka bir isim kullanan ilk papaydı. Doğduğu adının uygunsuz olması nedeniyle, (Roma tanırısı Merkür adını verilmiş bir isimdi) ve bu yüzden şehit olan Papa I. Ioannes adını aldı.Bu dönemde papaz ve piskopos seçimlerinde simony (kilise bürolarının satın alınması veya satışı) ruhban ve laik sınıf arasında yaygınlaştı. İki aydan uzun süre boyunca kutsal şeylerle kaçak ticaret yapıldı ve hatta kutsal gemiler satışa çıkarıldı. Mesele, Roma Senatosu'na sunuldu ve Ravenna'daki Arian Ostrogot sarayı nezdinde incelendi. Roma Senatosunun çıkardığı bilinen II. Bonifacius altındaki son kararı Papa'nın seçimlerinde simoniye karşı yöneltildi. Kararname, Ostrogot kralı Athalarik tarafından onaylandı. O'nun mermer üzerine oyulması ve Aziz Petrus Bazilikası 533 yılında Athalarik'in eklediği karardan biriyle, Ravenna'daki Got yetkililer arasında ve Roma din adamları arasında tartışmalı bir seçim yapılırsa, üç bin Solidi mahkemeye ödenecekti. Bu miktar yoksullara verilecekti.535'te Kartaca'da bir konseyde toplanan 217 piskopos, II. Ioannes'e Arianizm'e geçen piskoposların, tövbe etmeleri durumunda, makamlarının aynı kalması ya da sadece cemaatin bir üyesi olmalarıyla alakalı bir soru sordular. Yüzyıllar boyu devam eden sorunlu Kuzey Afrika'ya tekrar kabul meselesi (bkz. Novatianism ve Donatizm). Onların sorduğu soruya cevap I. Agapetus tarafından verildi, çünkü II. Ioannes, 8 Mayıs 535'te öldü. Aziz Petrus Bazilikası'na gömüldü.
II. Jacques (Kıbrıs kralı)

II. Jacques (Fransızca: Jacques; 1438 veya 1440 - 10 Temmuz 1473) 1463'ten ölümüne kadar hüküm süren sondan üçüncü Kıbrıs kralı idi. 1473'de öldüğünde yerine 4 günlük oğlu III. Jacques tahta çıktı. Oğlunun henüz 1 yaşında ölümünün ardından Caterina Cornaro kraliçe oldu, 1489'da Kıbrıs topraklarını Venedik'e bıraktı ve krallık son buldu.
II. James (İngiltere kralı)

II. James (14 Ekim 1633-16 Eylül 1701), İngiltere, İskoçya ve İrlanda kralı. Birleşik Krallık'ın son katolik hükümdarıdır.İktidarı döneminde, dinsel inancı ve uygulamaları nedeniyle halkın büyük bir kısmı tarafından tepki gördü. 11 Aralık 1688'de İngiltere Parlamentosu, II. James'yi halkın tepkisini ve düşüncelerini dikkate alması için uyardı. Fakat kral tavrını değiştirmeyince 11 Nisan 1689 da parlamento tarafından görevinden azledildi. Yerine kendisi gibi Katolik olan oğlu James Francis Edward değil de, Protestan olan kızı II. Mary ve kocası III. William geçirildi. Mary ve William 1689'dan itibaren ülkeyi beraber yönetmeye başladılar. İrlanda da sürgünde bulunan James tahtı geri almak için girişimde bulunduysa da kendisine bağlı güçlerin William kuvvetleri tarafından 1690'da Boyne Muharebesinde yenilmesi üzerine Fransa ya geri dönmek zorunda kaldı. Geri kalan ömrünü dostu ve aynı zamanda kuzeni olan XIV. Louis'nin koruması altında sürdürdü.II. James tahtta kaldığı süre boyunca mutlak iktidar sahibi olmak ve kendi Katolik inancına serbestlik tanınmasına çalıştı. Bu çabaları İngiltere Parlamentosu ve halkın önemli bir kısmı tarafından tepki gördü. Parlamento diğer Avrupa ülkelerinde olduğu gibi, yükselen mutlakiyetçi akımın İngiliz Kilisesi yasal üstünlüğünün yitirilmesine ve geleneksel İngiliz özgürlükçülüğüne tehdit oluşturabileceğini gördü. Bu gerilim İngiliz Parlamentosu ve taht arasında üç yıl sürecek bir mücadelenin yaşanmasına neden oldu. Sonuç olarak kral azledildi. İngiliz haklar beyannamesi kabul edildi."World History Database"'nin hazırladığı "Dates of history" websitesinde "Charles II England"  maddesinde kronoloji
II. James (İskoçya kralı)

II. James (d. 16 Ekim 1430 - ö. 3 Ağustos 1460), 1437'den itibaren İskoç kralıdır. I. James ve Joan Beaufort'un oğludur.
II. Jean

28 Temmuz 1332 tarihinde, 13 yaşında, Jean, I. Jean de Bohemia'nın kızı Bonne de Bohemia (ö. 1349) ile evlenmiştir.19 Şubat 1350, Nanterre'de, Auvergne Kontesi I. Joan (ö. 1361) ile evlenmiştir. Jean ve Joan çiftinin üç çocukları olmuş, üçü de genç yaşta ölmüşlerdir.
II. John (Kıbrıs kralı)

II.John (16 Mayıs 1418 - 28 Temmuz 1458), 1432'den öldüğü yıl olan 1458'e kadar Kıbrıs, Kudüs ve Ermeni Kilikya'nın kralı olarak görev yapan devlet adamı.John 1442'de Helena Palaiogina ile evlendi. İki kızı oldu. Charlotte (1444-1487) Kıbrıs Kraliçesi idi. Kleofa ise 4 yaşında ölmüştü. Marietta de Patras'dan olan gayrimeşru çocuğu II. James (1440-1473) Kıbrıs, Kudüs ve Ermeni Kilikya kralıydı.
II. Joselin

Genç Joselin 1124'te Kudüs Kralı II. Baudouin'e fidye olarak verildi. 1131'de babası I. Joselin, Danişmendliler ile bir muharebede yaralandı ve Urfa'nın hükmü II. Joselin'e geçti. II. Joselin küçük ordusuyla Danişmend ordusuyla karşılaşmayı kabul etmedi, bunun üzerine I. Joselin son hamlesi olarak Danişmendlilerin geri çekilmesini zorladı ve çok geçmeden öldü.II. Joselin, Haçlı devletlerinin en zayıf ve en izolesine hükmetti. 1138 yılında Antakya Prensliği ve Bizans imparatoru II. İoannis ile Musul Atabegi I. İmâdüddin Zengî'ye saldırmak için müttefik oldu, sefer başarısız Şayzar Kuşatması'yla sona erdi. Antakya'ya döndükten sonra, Joselin, İoannis'i eve dönmeye zorlayan bir isyanı kışkırtmak için Bizans İmparatorluğu'na karşı yerel duyarlılığı kullandı.1143 yılında, II. İoannis ve Foulques'un ölmeleri Joselin'i Urfa'yı savunmaya yardım edecek güçlü müttefiklerden mahrum bıraktı. 1144 Sonbaharında Artuklu Beyi Kara Aslan ile ittifak kurdu ve onların Zengî ile olan mücadelelerine yardım etmek için büyükçe bir orduyla kuzeye yürüdü. Başkenti zayıf bir savunma ile bıraktı, Zengî ordusunu oraya yönlendirdi ve Urfa'yı ele geçirdi. Joselin, Fırat'ın batısında kontluğundan elinde kalan Tilbaşar Kalesi'ne sığındı.1146 yılında Yarenkeş isimli Frank kökenli hadım bir köle tarafından Zengî öldürüldükten sonra, Joselin Ekim 1146'da Urfa'yı geri aldı. Haçlı devletlerinden hiçbir yardım alamadığı için, Joselin'in seferi Zengî'nin oğlu Nûreddin Mahmud Zengî tarafından püskürtüldü ve Kasım'da şehir tekrar kaybedildi. İkinci Haçlı Seferi, Urfa'nın kaybedilmesine cevap olarak toplandı, ancak odağı Şam'a kaydı. 1150'de Antakya’ya yardım çağrısı yaparken, Joselin Nûreddin Türkoman tarafından esir alındı. Joselin, halkın önünde kör edildiği Halep şehrine götürüldü. Hayatının kalan dokuz yılını Müslüman bir hapishanede esaret altında geçirdi. 1159 yılında Halep Kalesi'nin zindanlarında öldü.Guillaume de Saône'nin dul eşi Béatrice de Saône ile evlendi. Bu evlilikten iki kız ve bir erkek çocuğu dünyaya geldi.Courtenaylı Agnes, I. Amalrik ile evlendi, boşanmalarından sonra Yafa Kontluğu topraklarına ve gelirine hükmetti. II. Joselin'in torunları IV. Baudouin ve Sibylla, hatta torun çocuğu V. Baudouin bile, Kudüs'ün kral ve kraliçeleri oldular.III. Joselin ise yalnız unvandan ibaret kont unvanını tuttu ve Akka yakınlarındaki küçük bir yere hükmetti.
II. Joseph (Kutsal Roma imparatoru)

II. Joseph, (d. 13 Mart 1741, Viyana - ö. 20 Şubat 1790, Viyana) Kutsal Roma İmparatoru (1765-1790), Avusturya Arşidükü (1780-1790), Bohemya Kralı (1780-1790), Macaristan, Hırvatistan ve Slovenya kralı (1780-1790).II. Joseph Avusturya Arşidüşesi Maria Theresia ile Kutsal Roma İmparatoru I. Franz'ın en büyük oğluydu. Habsburglarının topraklarını önce annesi Maria Theresia ile birlikte (1765-1780), sonraları tek başına (1780-1790) yönetti. Bir "Aydın despot" olarak yönetsel, yasal, ekonomik ve dinsel reformlar yaptı ama fazla başarılı olamadı.Katolik olmayanlara baskı uygulayan fermanları askıya alıp hoşgörü siyaseti güttü. Lüteryenler, Kalvinistler, Ortodoks Hristiyanlar ve (diğerlerinden bir sene sonra) Yahudilerin özgürce ibadetlerini yapmaya, mesleklerini icra etmelerine, devlet memuru olabilmelerine ve üniversiteye gitmelerine izin verildi.Evliliği kamusal bir sözleşme haline getirdi miras boşanma gibi davaların kilise mahkemesinde değil sivil mahkemelerde görülmeye başlandı.Manastırlar ve kilise toprakları satıldı bu paralar ruhban sınıfının eğitimine ve emekli edilen din görevlilerine emekli maaşı olarak bağlandı.Vergilerin vatandaşlar eşit derecede yüklenmesi için vergi sistemini değiştirdi. Yeni sistem için herkesin sahip olduğu arizler alanı ölçüldü ve ödeyecekleri vergiler buna göre belirlendi. Ülkeyi daha üniter hale getirmek için Macaristan'ın resmi dilini Latinceden Almancaya çevirdi.
II. Juba

II. Juba, M.Ö. 52/50 ile M.S. 23 yılları arasında yaşamış Numidya ve Moritanya kralıdır. Tarih, doğa tarihi, bitki bilim, coğrafya ve dil bilimi alanında birçok eser kaleme almıştır. Bu eserlerden günümüze sadece fragmanlar kalmıştır. Kral ayrıca bilim insanlarını maddi olarak desteklemiş, birçok keşif gezisine ön ayak olmuştur. Hekimi Euphorbus’un, bir sukulent türünün laksatif etkilerini keşfetmesi üzerine bitkiye hekiminin adını vermiştir. Modern nomenklatürde de sütleğen cinsi Euphorbus’un adıyla anılmaktadır.Euphorbia regis-jubae Webb & Berthel., doğa tarihine yaptığı katkılar nedeniyle kralın onuruna adlandırılmıştır. Ayrıca bir palmiye cinsi olan Jubaea Kunth da kralın adını taşımaktadır.
II. Julius

Papa II. Julius veya doğum adı ile Giuliano della Rovere (5 Kasım 1443 - 21 Şubat 1513), 1503-1513 yılları arasında görev almış olan Papa. III. Pius'un yerine gelmiş; kendinden sonra ise X. Leo bu görevi almıştır.Döneminde aktif bir dış politika izlenmiş, iddialı inşaat projeleri yapılmıştır. Ayrıca, bu dönemde sanatı da himayesi altına almıştır.II. Julius, 15 Aralık 1471 yılında kardinal olmuş ve 10 yıl sonra, 1481'de kutsanmıştır. 1 Kasım 1503'te Papalığa başlamış, 21 Şubat 1513'te ölümü ile birlikte yerini X. Leo'ya bırakmıştır.
II. János

János Zsigmond Zápolya (Hırvatça: Ivan Zigmund Zapolja; d. 7 Temmuz 1540, Budin - ö. 14 Mart 1571, Gyulafehérvár), 1540-1571 arası Transilvanya ve Macaristan Kralıydı.János Zsigmond Zápolya henüz bir bebek iken Macar asıllı babası János Zápolya'nın yerine Macar tahtına, Osmanlı Padişahı I. Süleyman tarafından geçirilmiştir. O büyüyene kadar ülkeyi, naibe sıfatıyla Leh asıllı annesi Izabela Jagiellonka yönetmiştir. Saltanatının ilk yıllarından bu zamana Izabela ve babasının baş danışmanı George Martinuzzi, Macar-Türk ortak çıkarları doğrultusunda yönetimde söz sahibi olmuşlardır. Aynı zamanda bir din adamı olan Martinuzzi 1551 yılında Avusturyalılar tarafından haince öldürülmüştür. Osmanlı Padişahı Süleyman, János Zápolya'nın oğlu için Avrupa'ya sefere bile çıkmıştır. Zsigmond, Avrupa (1568) modern tarihinde, din özgürlüğünün ilk geniş kararnamesini ilan eden kişi olarak tarihe geçmiştir. Ayrıca Transilvanya Üniteryen Kilisesi'nin kurulmasını da desteklemiştir. János, tüm dinler arası diyaloğu teşvik etmiştir. Yine, Katolikler, Lutherciler, Kalvinistler ve Unitaryanlar arasındaki diyaloğu da desteklemiş, bununla birlikte Yahudiler, Ortodokslar ve Müslümanlar dâhil olmak üzere diğer tüm dinî gruplara hoşgörü açısından yasal teminat vermiştir. 1570 yılında Habsburglar lehine Krallıktan çekilmiş, kendisine Transilvanya (1570-1571) Prensliği verilmiştir. 1571 yılında ölmüştür.
II. Kahaber

II. Kahaber (Gürcüce; კახაბერ II გურიელი ö. 1483) Gurieli hanedanından bir eristavi idi. 1469'dan  ölümüne kadar Guria'nin düklüğünü yapmıştır.Guryalı Kahaber, Guryalı Mamia'nın oğluydu ve ondan sonra görevi almıştır. Babası gibi, Gürcistan Krallığı'nın dağılmasıyla son bulan iç savaşın son dönemlerinde yer almıştır. 1460'larda tepe noktasına ulaşan savaşta, Gürcistan Kralı VIII. Giorgi, İmeretili III. Bagrat ve Samtshe Prensi II. Kvarkvare gibi yerel yöneticilerle karşı karşıya gelmiştir. Kahaber, her Kvarkvare hem de Bagrat'a destek vermiştir. Kvarkvare, bu desteğin karşılığında Acara ve Çaneti (Lazistan Sancağı) eyaletlerinin yönetim hakkını, Gürcistan Kralı'na sadık kalan soyluları silah zoruyla sınır dışı eden ya da öldüren Kahaber'e vermiştir.Kahaber'in Batı Gürcistan'ın yeni kralı İmereteli Igraeti ile olan ilişkisi, Kahaber'in özerkliği arttırma çabaları ve Megrelya Prensi II. Vamek'in (kuzeni) isyanına destek vermesiyle bozulmuştur. 1478'de Bagrat'ın ölmesiyle beraber, Kahaber ve Vamek, kralın halefisi II. Alexander'ı tanımadı ve İmereti'yi 1479'da ele geçiren rakip hükümdar Kartlili II. Konstantin'e destek verdi. Kahaber 1483 yılında öldü. Kahaber'in yerine tek oğlu I. Giorgi geçti. Ana ile evlenen I. Giorgi ile ilgili bilinenler Şemokmedi Manastırı'ndaki ikonalarda yer alan yazıtlardan ibarettir.
II. Kaihosro Cakeli

II. Kaihosro Cakeli (Gürcüce: ქაიხოსრო II ჯაყელი) (d. 1522 – ö. 1573), Cakeli Hanedanı'ndan II. Kvarkvare'nin oğludur, 1545-1573 yılları arasında hüküm sürmüş Samtshe Prensi'dir. 1545 yılında Osmanlı tarafından vasal bir prens olarak tahta çıkarıldı. Saltanatı, komşu Gürcü devletleri ile sıkıntılı ilişkilerin yanı sıra devam eden Osmanlı-İran çekişmesi ve kan davaları ile geçmiştir. Prensliğin batı tarafı hızlıca Osmanlı tarafından asimile edildi ve bir paşalığa dönüştü, doğu kısmı ise İran etkisinde kaldı. 1570 yılında Osmanlının süregelen saldırgan politikaları sonucunda Kaihosro, bağlılığı bulunan I. Tahmasb'dan direkt destek talebinde bulundu. 1573 yılında İran'da öldü.Siyasi kargaşanın damgasını vurduğu 16. yüzyılın ilk on yılları sırasında Samtshe lordları kendilerini topraklarından mahrum buldular. Kaihosro, o sıralarda henüz bir bebekti ve prensliğini geri almak için yardım istemek üzere Otar Şalikaşvili tarafından Kostantiniyye'deki Osmanlı sarayına kaçırıldı. 1536'da Osmanlı ordusu geldi ancak atabegi eski konumuna getirmek için hiçbir şey yapmadı ve taşıyabileceklerinden daha fazla ganimetle geri döndü. Daha sonra, Samtshe on yıllık bir süre için ortadan kalktı - tüm toprakları Rostom Gurieli, İmereti Kralı III. Bagrat ve Kartli Kralı I. Luarsab arasında bölündü. Aynı zamanda, Osmanlılar güneybatıda aktif bir İslamlaştırma politikası izledi.Samtshe, 1532-1555 Osmanlı-Safevi Savaşı sırasında, 1545'te Kanuni Sultan Süleyman'ın (1520-1566) ana ordusu tarafından saldırıya uğradı. Sonunda, Otar Şalikaşvili'nin yardımıyla Osmanlılar, Samtshe'yi ele geçirmeyi başardılar; II. Kaihosro daha sonra Osmanlılar tarafından kukla atabeg olarak tahta çıkarıldı. Aynı yıl, Kaihosro (o zamanlar 22 yaşındaydı) Muhrani hanedanından Gürcü soylu bir kadın olan Dedisimedi ile evlendi. Samtshe'deki Osmanlı saldırgan politikası II. Kaihosro'yu alarma geçirdi; daha sonra, dönemin İran Safevi Şahı I. Tahmasb'a Osmanlıları bölgeden çıkarması ve Cavaheti'yi geri almasına yardım etmesi için başvurdu (Samtshe prensliği dağıldığından beri, I. Luarsab'ın yönetimi altına girmişti). Ocak 1547'de Tahmasp, "sert kış"a rağmen Ahalkalaki kasabasını ele geçirdi ve bunu kısa süre sonra Cavaheti ve Aşağı Kartli'nin ele geçirilmesi izledi. Bununla birlikte Safevi ordusu, I. Luarsab'ın paralı askerleri tarafından ve kısa bir süre sonra İmereti Kralı III. Bagrat ve Kaheti Kralı Levan (I. Luarsab'a yardım etmiştir) tarafından "kırıldı".  III. Bagrat ve Levan'a karşı, I. Tahmasb misilleme yaptı.Prensliğin batı kısmı Osmanlılar tarafından asimile edilerek bir paşalık haline geldi, ve Kaihosro'nun kalmayı tercih ettiği doğu kısmı ise İran'a vasal olarak bağlandı. Osmanlılar daha sonra İran etkisi altında olan Samtshe'nin bu doğu kısmına periyodik olarak baskınlar yapacaktı. Bu sebeple Kaihosro 1570 yılında İran sarayına gitti ve Şah Tahmasb'dan yardım istedi. II. Kaikhosro, üç yıl sonra, 1573'te Kazvin'de öldü. Yerine, en büyük oğlu IV. Kvarkvare tahta çıktı. Ancak, henüz genç ve deneyimsiz olduğu için, ülkenin gerçek yönetimi annesi Dedisimedi ve asilzade Varaza Şalikaşvili tarafından sürdürüldü.
II. Kaihosro Gurieli

II. Kaihosro Gurieli (Gürcüce: ქაიხოსრო II გურიელი; ö. 1689), 1685'ten öldüğü tarihe kadar Guria'nın prensliğini yapmış Gurieli hanedanı üyesidir. Guria hükümdarı olmak için kör ettiği amcası Malakia Gurieli ile rekabet etti. Güneybatı Kafkasya'nın bölgesel kontrolünü ele geçirmek isteyen Çıldır Eyaleti Osmanlı paşasının ajanları tarafından öldürüldü.Kaihosro, III. Giorgi Gurieli ve Tamar Çijavadze'nin en büyük oğluydu. Giorgi'nin 1684'te İmereti Kralı IV. Alexander'a karşı savaştığı Rokiti Muharabesi'nde ölmesi üzerine Kaikhosro ve kardeşleri, Çıldır Eyaleti Paşası Yusuf'un korumasına kaçtılar. IV. Alexander, Guria'nın hükümdarı olarak amcaları Malakia'yı görevlendirdi. Sonraki yıl Kaihosro, Ahıskalı Yusuf Paşa'nın birlikleriyle Ahıska'daki sürgününden döndü ve Malakia'yı tahttan indirip Ahıska'ya sürgün etti. Osmanlı Paşası, iki Gurieli'yi barıştırmaya çalıştı; ancak Kaihosro, Malakia'ya zarar vermeyeceğine dair sözünü tutmadı ve amcasını yakalayıp kör ettirdi. Bu durum Osmanlı Paşasını sinirlendirdi ve 1689'da Şavşat Beyi'ni Kaihosro'ya suikast planlaması için ayarladı. Kaikhosro, Osmanlı devlet adamını Guria'da ağırladıktan sonra karşılıklı ziyaret için Şavşat'a yola çıktılar. Kaihosro yol üstünde yakalandı, öldürüldü ve başı kesildi. Guria'nın başına kör edilmiş Malakia geçti.Kaihosro, Prens Giorgi-Malakia Abaşidze'nin kızı Elene ile nişanlanmıştı; ancak öldürüldüğü için hiçbir zaman evlenemediler. Elene daha sonra Kaihosro'nun erkek kardeşi Mamia ile evlendi.
II. Kaliman

II. Kaliman Asen ya da II. Koloman Asen (Bulgarca: Калиман ІІ Асен; ö. 1256), 1256 yılında kısa bir müddet hüküm süren İkinci Bulgar İmparatorluğu çarı.1256'da kuzeni II. Mihail Asen'i düzenlediği bir av partisinde öldüren II. Kaliman Asen, Bulgar tahtına oturdu. Ancak, tahta geçen II. Kaliman'ın hükümdarlığı çok kısa sürdü ve yerine onu deviren Mitso Asen geçti.George Akropolites: The History (Translated with and Introduction and Commentary by Ruth Macrides) (2007). Oxford University Press.
II. Kallias

Kallias (Antik Yunanca: Καλλίας, Kallias) MÖ 5. yüzyılda faaliyet gösteren Antik Yunan devlet adamı, asker ve diplomattı.Lavrion kentinin devlete ait gümüş madenine köle sağlayan zengin Atinalı bir ailede dünyaya geldi. Kendisi de Atina'nın en zengin adamlarından biriydi. Kallias, rahip kıyafetleri içinde Maraton Muharrebesi'nde (MÖ 490) savaştı. Plutarhos, savaştan sonra bir düşman askerinin Kallias'ı kral zannettiğini ve ona büyük miktarda altının bir çukurda saklandığını söylediğini anlatır. Kallias'ın adamı öldürdüğü ve hazineyi gizlice ele geçirdiği söylenmektedir; ancak daha sonra olayın söylentileri her yere yayıldı ve şairler ailesine "Laccopluti" veya "hendekle zenginleşmiş" lakaplarını taktılar. Oğlu Hipponicus ise bir komutandı.Militiades'in ölümü esnasında Kallias, Kimon'un kız kardeşi Elpinice'nin evliliğine karşılık Kimon'un babasından miras aldığı borcu ödemeyi teklif etti ve Kimon da bu teklifi kabul etti..Bu dönemde Atina'nın etkin lideri olan Perikles'in destekçisi olan Kallias, Atina ve Attika-Delos Deniz Birliği için diplomat ve büyükelçi rolleri üstlendi. MÖ 461 yılında Pers imparatoru I. Artaxerxes'e büyükelçi olarak gönderildi.Kimon'un ölümünden bir süre sonra, MÖ 449 yılında Susa'ya gitti ve I. Artaxerxes ile Kallias Barışı olarak bilinen bir barış antlaşması imzaladı. Bu antlaşma, Greko-Pers Savaşı'nı sona erdirdi ve Anadolu'daki Yunan şehir devletlerini Pers saldırılarından korudu. Kallias ayrıca Reggio Calabria ve Lentini ile yapılan barış antlaşmalarından ve ayrıca Sparta ile Otuz Yıl Barışı olarak bilinen barış antlaşmasından da sorumlu olduğu iddia edilmektedir.Kallias'ın Atina'ya döndükten sonraki kaderi bir sır olarak kalmaya devam etmektedir ve sonraki yıllarına ilişkin bilgiler çok kısıtlıdır. Bazı kaynaklar Artaxerxes görevinin başarılı görünmediğini ve Atina'ya dönüşünde vatana ihanetten suçlandığını ve elli talentlik para cezasına çarptırıldığını iddia etmektedir. Diğer kaynaklar ise Atinalıların bir barış sunağı adadıklarını ve Kallias'a özel onur oyu sunduklarını iddia etmektedir.Herodot vii. 151; Diodorus Siculus xii. 4; Demosthenes, De Falsa Legatione, s. 428; Grote, antlaşmayı tarihsel bir gerçek olarak kabul eder , Yunanistan Tarihi, bölüm. xlv, Curtius iken, bk. iii. ch. ii, herhangi bir resmi anlaşmanın sonuçlandırılmasını reddeder; ayrıca bkz. Ed. Meyer, Forschungen., ii .; JB Bury, Hermathena'da, xxiv (1898).
II. Kambises

II. Kambises (Antik Farsça: Kambūjia, Farsça: کمبوجیه, ölümü MÖ 522) Ahameniş Hanedanı'ndan Pers imparatoru.Büyük Kiros'un oğlu ve halefidir. Şehzadeliği sırasında Babil kralı ilan edildi. MÖ 530'da babasının doğu seferinde öldürülmesi üzerine şah oldu.Babasının yarım kalan Orta Doğu istilasını tamamlayarak Mısır'ı işgal etti. Ancak daha öteye gidecek iradeden yoksundu; Afrika içlerine düzenlediği sefer fiyaskoyla sonuçlandı, Libya'ya doğru yolladığı keşif birlikleri başarısız oldu ve Kartaca'yı işgal planları Fenikeli denizciler tarafından engellendi.Mısır'da kutsal sayılan Apis boğasını öldürtmesi yerli halkı öfkelendirdi. Rivayete göre bu saygısızlığı yüzünden delilikle cezalandırıldı. Cinnet geçiren Kambises, kardeşlerini öldürttü. Mısır'da çakılıp kalması muhalefeti harekete geçirdi, İran'da ortaya çıkan biri kendini şah ilan etti. Bu kişi Kambises'in öldürülmekten kurtulan kardeşi Smerdis olduğunu iddia ediyordu, sonraları ise Gaumata adında bir Mecusi büyücüsü olduğu söylenecekti. Kambises bu rakibiyle savaşmak için İran'a dönmeye yeltendiyse de cinnet anında intihar etti.Kambises'in Libya tarafına yolladığı fakat çölde kum fırtınasına kapılıp kaybolan ordusu hakkındaki rivayetler, bazı araştırmacıların ilgisini çekmektedir. 2009 yılında Angelo ve Alfredo Castiglioni kardeşler çölde kaybolan ordusunun kalıntılarını bulduklarını açıkladılar.
II. Kamehameha

II. Kamehameha (1797 — 14 Temmuz 1824) Hawaii Krallığı'nın ikinci hükümdarıydı. Tam adı Kalaninui kua Liholiho i ke kapu ʻIolani idi.
II. Kaplan Giray

Kaplan Giray, 1769-1770 yılları arasında Kırım han'ı olmuştur. Saltanatı süresinde Rusya Çarlığı ile Kırım Hanlığı'nın bağımsız olması için mücadele etmiştir. II. Kaplan Giray, 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı sürerken 1770 yılında ölmüştür. Saltanatı III. Mustafa dönemine rastgelmektedir.
II. Karekin

II. Karekin (Ermenice: Գարեգին Բ), tüm dünya Ermenileri ruhani lideri ve Ermeni Apostolik Kilisesi'nin başı Tüm Ermeniler Katolikosu.1951 yılında Ermenistan'ın Armavir bölgesinde doğdu. 1983'te Eçmiadzin piskoposu, 1992'de ise bölgenin başpiskoposu oldu. Özellikle 1988 yılında Sovyetler Birliği döneminde Ermenistan'da meydana gelen büyük deprem sonrası yaptığı yardım faaliyetler neticesinde büyük övgüler aldı.
II. Karekin Kazancıyan

II. Karekin Kazancıyan (), doğum adıyla Bedros Kazancıyan (d. 18 Mayıs 1927, İstanbul - ö. 10 Mart 1998, İstanbul), 83. İstanbul Ermeni Patriği ve Türkiye Ermenileri Ruhani BaşkanıAsıl adı Bedros olan Karekin Kazancıyan eğitimini Topkapı Levon Vartuhiyan Ermeni İlkokulu, Bezeziyan ve Getronagan lisesinde tamamladı. 1940 yılında Kudüs Ruhban Okulu'na girdi.  1950 yılında "Karekin" unvanı alarak rahip takdis edilen Bedros Kazancıyan, İstanbul'da Ermeni liselerinde öğretmenlik yaptı. 1966 yılında "episkopos" takdis edilerek, Uzakdoğu, Avustralya ve Yeni Zelanda'da Ruhani Lider olarak (1972'de Sidney, 1976'da Melbourne'de) bulundu. 1981'den 1990'a kadar Kudüs'te üst düzey dini görevli olarak (Piskopos) bulundu.Eylül 1990'da Türkiye Ermenileri Delegeler Meclisi'nce 83. Türkiye Ermenileri Patriki seçildi. Kendi çabalarıyla Agos gazetesi Nisan 1996'da açıldı. 10 Mart 1998'de 71 yaşındayken, karaciğer kanseri teşhisiyle tedavi gördüğü Yedikule Surp Pırgiç Ermeni Hastanesinde öldü..Kumkapı Surp Astvadzadzin Patriklik Kilisesi'nde yapılan dini törenden sonra Şişli Ermeni Mezarlığı'nda Patrikler bölümünde toprağa verildi.
II. Karl (Avusturya Arşidükü)

II. Karl (3 Haziran 1540, Viyana – 10 Temmuz 1590, Graz), Avusturya Arşidükü. Kutsal Roma İmparatoru I. Ferdinand'ın üçüncü oğludur. Erkek kardeşi, Kutsal Roma İmparatoru II. Maximilian'ın tersine dindar bir katolikti.Osmanlı İmparatorluğu'yla olan savaşlarda kullanmak amacıyla Hırvatistan'da Karlstadt/Karlovec'te kendi adıyla anılan bir kale yapılmıştır. Sanata ve bilime değer veren kişiliğiyle bilinen Karl, 1585'te kendi adıyla anılan (Karl-Franzens-Universität) Graz Üniversitesi'ni kurmuştur.
II. Katsia Dadiani

II. Katsia Dadiani (Gürcüce:  კაცია II დადიანი; ö. 1788),  1758'den 1788'e kadar Megrelya'yı yöneten prenstir. Saltanatı Batı Gürcistan'ın tamamı üzerinde hak iddia eden İmereti Krallığı ile karmaşık ilişkiler içerisinde geçmiştir. Prensliğinin ve iktidarının devamı için defalarca taraf değiştiren Dadiani, bazen Rusların, bazen Osmanlıların ve bazen de İmeretililerin yanında olmuştur. Rus-Türk Savaşı sırasında (1768-1774) ilk önce Osmanlılar, sonra Ruslar ile ittifak yapmıştır.Katsia, 1758'de babası Otia Dadiani'nin ölümüyle beraber Megrelya prensi oldu. 1757'deki Hresili Muharebesi'nde işgalci Osmanlı güçlerine karşı İmereti kralı Solomon'un yanında yer almış ve Megrel kuvvetlerine komutanlık etmiştir. Ayrıca, 1759 yılında I. Solomon tarafından yasaklanmış köle ticaretinin yeniden başlatılmasını talep eden Osmanlı İmparatorluğu'na kesinlikle karşı çıkmıştır.Katsia'nın Solomon ile ilişkisi Dadiani'nin 1765'te Osmanlı otoritesine boyun eğmesiyle beraber kötüleşti. 1766'de İmereti kralına karşı koyan Teimuraz'a,1768'de ise Solomon'a meydan okuyan Raça düküne destek verdi. 1769'da Solomon tarafından yok edilen Raça düklüğü ile Megrelya'nın benzer bir kaderi paylaşacağını düşünen Katsia, Megrelya'nın bağımsızlığı için ayrı kilise oluşturarak kendi egemenliğini sağlama almaya çalıştı. Kilisenin başına da Raçalı Rostom'un kardeşi Besarion'u atadı.
II. Khamerernebty

II. Khamerernebty. 4. Hanedanın güçlü krallarından biri olan Menkaure (Mikerinos)'nin eşi. İsmi "İki Hanım'ın parlayan sevgilisi" anlamına gelir."İki Hanım" hiyerogliflerde Aşağı ve Yukarı Mısır'ı simgeleyen yılan tanrıçalardır ve krallar Doğum (nomen/Sa Ra), Taht (prenomen/Nasu(t) Bity), Horus (Horus name), Altın Horus (Golden Horus name) adlarıyla birlikte "İki Hanım adı (Nebty name)" denilen bir ad da kullanırlardı. Aşağı ve Yukarı Mısır'ı simgelediği için "İki Hanım (Nebty)" aynı zamanda Aşağı ve Yukarı Mısır'ın efendileri yani kralları nitelemek için de kullanılırdı. Khamerernebty adı bu yüzden "Kral'ın parlayan sevgilisi" anlamına da gelir.
II. Khuit

Eski hatun II. Khuit (okunuşu: Huyt) (Mısır'ın altıncı hanedanı, Eski Krallık), antik Mısır kraliçesidir.
II. Kiros

II. Kiros, bilinen adıyla Büyük Kiros () veya Yunanlar tarafından söylenen ismiyle Yaşlı Kiros (d. MÖ 600 - ö. MÖ 530), tarihteki ilk Pers devleti olan Pers İmparatorluğu'nun kurucusu ve ilk hükümdarı olan Pers komutan ve kraldır. Yaklaşık MÖ 557'de, Med kralının vesayeti altında olan Anşan'ın kralı olmuştur. Hükümdarlığı süresince Med Krallığı ve Lidya Krallığı'nı ortadan kaldırmış, Babil ile İran bölgelerine hükmetmiştir.Büyük Kiros, söylenceye göre bir gün Pers ordusuna çalıları temizletmiş, ertesi gün ziyafet vermiş ve kendisini destekleyip lüks içinde yaşamak varken neden Medlerin kölesi olarak kaldıklarını sormuştur. Böylece tüm Pers ordusunun desteğini kazanmıştır.MÖ 557'de, Med İmparatorluğu'nun bir bölgesi olan Anşan'ın yöneticisi olmuştu. MÖ 550 yıllarında Kral Astiages'i bozguna uğratıp Med Krallığı'nı Pers İmparatorluğu'nun merkezi yaptı. MÖ 545 yılında Lidya Kralı Kroesus'u yenilgiye uğratarak Batı Anadolu'yu ve buradaki Yunan şehir devletlerini de ele geçirdi. Yedi yıl sonra Fırat Nehri'nin yatağını değiştirerek ve ordusuyla kuruyan nehir yatağı boyunca ilerleyerek Babil'i fethetmiştir. Bu zafer ona Asur, Suriye ve Filistin civarını kapsayan Yeni Babil İmparatorluğu'nun topraklarını kazandırmıştır ve Orta Doğu'nun çoğunluğunu hükümdarlığı altına almıştır.Büyük Kiros, Babil kralı II. Nebukadnezar’ın Babil’e sürgün ettiği Yahudi esirleri salıvermiştir. Kiros, bu Yahudilerin vadedilen topraklarına geri dönmesine izin vermiş, onları korumuş, tapınaklarının yeniden inşa edilmesine izin vermiş ve onları Babil boyunduruğundan kurtarmıştır. Hatta Yahudiler, bir el yazmalarında, onları Kudüs’e geri gönderip tapınaklarını yeniden inşa etmelerini sağlasın diye diğer krallıklara üstün kıldığı bir kurtarıcı olarak, Kiros'tan övgüyle bahsetmişlerdir.Kiros, MÖ 530'da Orta Asya seferindeyken Massagetler ile yapılan savaşta yenilmiş ve öldürülmüştür. Ksenofon ise başkentte huzur içinde öldüğünü belirtmiştir. Pers topraklarındaki Pasargad'da inşa ettirdiği kraliyet sarayının içindeki büyük mezara defnedilmiştir.
II. Kolordu (Alman İmparatorluğu)

II. Kolordu (Almanca: II. Armee-Korps), 19. Yüzyıldan I. Dünya Savaşına kadar Prusya'nın ve daha sonrasında Alman İmparatorluk Ordularının kolordu düzeyinde bir askerî birimi idi .3 Nisan 1820'de merkezi Berlin'de olmak üzere kuruldu. 1837'den itibaren genel merkez Stettin'e (günümüzde Szczecin, Polonya), 1863'te Berlin'e taşındı ve tekrardan 1870'ten itibaren Stettin'de konumlandırıldı. Kolordu toplama alanı Pomeranya Eyaletini, Posen Eyaletinden Bromberg bölgesini (Regierungsbezirk) ve Batı Prusya Eyaletini kapsıyordu. Daha sonra Batı Prusya bölgesi XVII. Kolordu'ya devredildi .Birinci Dünya Savaşı'nın başlangıcında 1. Ordu'ya bağlı VIII. Ordu Müfettişliğine atandı. Kolordu karargahı, 10 Ocak 1915'te Güney Ordusu'nun karargahını oluşturacak şekilde yükseltildiKolordu, Prusya'nın 1. Ordu kumandanı Prens Friedrich Karl tarafından oluşturuldu ve Königgrätz Savaşı da dahil olmak üzere 1866'da Avusturya-Prusya Savaşı'nda Avusturya'ya karşı savaştı.Kolordu, 2. Ordu'nun bir parçası olarak 1870-71'de Fransa-Prusya Savaşı'nda Fransa'ya karşı savaştı. Diğer faaliyetleri yanı sıra Gravelotte Savaşı, Villiers Savaşı, Metz Kuşatması ve Paris Kuşatması'nda faaliyet gördü.Alman Ordusu'nun 25 kolordusu (Muhafız, I - XXI, I - III. Bavyera) makul derecede standart bir organizasyona sahipti. Her biri, genellikle iki piyade tugayı, bir saha topçu tugayı ve her biri bir süvari tugayı olan iki tümenden oluşuyordu. Her tugay normalde uygun tipte iki alaydan oluşuyordu, bu nedenle her kolordu normalde 8 piyade, 4 sahra topçusu ve 4 süvari alayına komuta ediyordu. Bu kuralın istisnaları vardı:Her Kolordu ayrıca bir dizi başka birliği doğrudan kontrol ediyordu. Bu, bir veya daha fazla da olabilir.2 Ağustos 1914'te seferberlik üzerine kolordu yeniden yapılandırıldı. 3. Süvari Tugayı geri çekilerek 4. Süvari Tümeni'nin bir parçası haline getirildi ve 4. Süvari Tugayı dağıtıldı ve tümenlere keşif birlikleri olarak atandı. Birlikler, kolordu karargahından mühendis bölükleri ve diğer destek birlikler ile desteklendi. Özetle II. Kolordu, 24 piyade taburu, 8 makineli tüfek bölüğü (48 makineli tüfek), 8 süvari filosu, 24 sahra topçu bataryası (144 top), 4 ağır topçu bataryası (16 top), 3 öncü bölük ve bir havacılık müfrezesi ile seferber oldu.Seferberlik üzerine, II. Kolordu, Ağustos 1914'te Batı Cephesinde Schlieffen Planı saldırısı için kuvvetlerin sağ kanadında bulunan 1. Ordu'ya atandı. Belçika'nın işgalinde (Mons Muharebesi), Birinci Marne Muharebesi ve Deniz Yarışı'nda (6. Ordu'nun bir parçası olarak Birinci Ypres Muharebesi ile sonuçlanan) faaliyet gördü. Daha sonra Kolordu, 9. Ordu'ya katılarak Doğu Cephesine nakledildi. Kolordu karargahı, 10 Ocak 1915'te Güney Ordusu'nun karargahını oluşturacak şekilde yükseltildi.
II. Konrad (Kutsal Roma imparatoru)

II. Konrad (y. 990–4 Haziran 1039) Franconia'da orta seviyede bir asilzade olan Kont Heinrich Speyer ve onun eşi Adelaide (Alsace)'nin oğullarıdır. Speyer ve Worm Kontu unvanlarını reşit olmadığı zamanda Heinrich'in yirmi yaşında ölümüyle miras olarak alır. Olgunlaştığında Worms ve Speyer'deki gücünün üzerinde tanınan bir kişi haline geldi. Sakson silsilesi yavaş yavaş öldüğünde ve Alman hükümdarlığı için seçilmiş prens boş olduğunda 1024 yılında saygıdeğer bir şekilde otuzdört yaşında Almanya Kralı olarak seçildi ve 26 Mart 1027 yılında Kutsal Roma İmparatoru olarak taç giydirildi.Hükümdarlığı süresinde, Alman hükümdarların yaşayabilir bir kurum olduğunu kanıtladı. Monarşinin hayatta kalabilmesi artık bağımsızlık ve toprak yüceliği arasındaki sözleşmeye dayanmıyordu.II. Konrad'ın babası Speyer Kontu Heinrich Luigrad'ın erkek torunu, Büyük imparator I. Otto (Kutsal Roma İmparatoru)'nun kızı Salian Dükü Kırmızı Konrad (Loraine) ile evlenmişti.O devirde soyaçekime rağmen insanların genç ve daha genç öldüğü zamanda, yetim Konrad soyluluk standartlarına göre Worms piskoposu tarafından zayıf bir şekilde yetiştiriliyordu.Bilinç yoksunluğu dışında basiretli olarak kabul ediliyordu. 1016 yılında bir dul düşeş olan Gisela (Svabya) ile evlendi. Her iki tarafta Şarlman'dan miras iddi ediyordu.Katı kilise kanunları bu evliliği sakıncalı buluyor ve II. Heinrich bunu Konrad'ı geçici süreyle sürgüne göndermek için kullanıyordu.Heinrich'in 1024 tarihinde ölümüyle, Konrad aday olarak göründü ve büyük çoğunluk ile seçilerek 8 Eylül 1024 tarihinde Mainz'da taç giydirildi. Açık bir şekilde görüleceği üzere Sakson imparatorluk sülalesi son buluyordu.İtalyan piskoposu 1025 yılı Haziran ayında Konstanz'da Konrad'ın egemenliğini tanıyordu. Ehil olmayan prensler ise William (Aquitinei)'nin olmasını istiyordu. Buna rağmen 1026 yılının başlarında Konrad Milano'ya gitti ve Milano Başpiskoposu Ariberto, Konrad'ı İtalya Kralı olarak taçlandırdı. Kasabadaki bazı mühalifleri yendikten sonra Konrad, Roma'ya ulaştı ve Papa XIX. Ioannes ona 1027 yılı Paskalya yortusunda imparatorluk taçını giydirdi.1039 yılında Konrad hastalanır ve Utrecht şehrinde Gut hastalığından ölür. Onun kalbi ve iç organları Utrecht'teki "Aziz Martin Katedrali" ne gömülür. Vücudu ise Köln, Mainz ve Worms yoluyla Speyer'e taşınır. Vücudu, temeli Konrad tarafından atılan ve hâlen inşa halinde olan Speyer Katedrali'ne gömülür. 1900 yılında yapılan büyük bir kazıda sandukası orijinal istirahat yeri olan sunak önünden yer altı türbesine yerleştirilir. Burası bugün hâlâ görülebilir.Aquileia basilikası (kuzey İtalya) doğu ucundaki kubbesinde imparator II. Konrad ve onun eşi Gisela (Swabia) ve Patrik Poppone (Aquileia)'yı gösteren yaklaşık 1031 yılın tarihli fresk vardır.
II. Konstantine (İmereti kralı)

II. Konstantine (Gürcüce: კონსტანტინე II) (ö. 1401), Bagrationi Hanedanı'ndan, 1396'dan 1401'deki ölümüne kadar İmereti kralıdır.Konstantine,1358 yılından sonra Kral I. Bagrat ve eşi Cakeli prensesinin oğlu olarak dünyaya geldi. Timur'un Gürcistan'ı işgali sırasında Gürcistan Krallığı'ndan ayrılmaya çalışmış geçmişteki iki İmereti kralı I. Aleksandre ve I. Giorgi'nin kardeşidir. I. Giorgi'nin 1392'de Megrelya Dükü Vamek Dadiani ile yaptığı savaşta ölümünden sonra Konstantine, Aleksandre'nin oğlu yeğeni Demetre ile birlikte, VII. Giorgi İmereti'nin Gürcistan Krallığı'ndan ayrılmasını engellediği sırada Kafkas dağlarına kaçmıştı.1396'da Konstantine, VII. Giorgi'nin çok sayıda İmeretilinin öldüğü Timur'la devam eden savaşından ve Vamek Dadiani'nin ölümünden yararlanarak İmereti'ye döndü. Krallıktaki birçok kaleyi fethetti ve kendisini kral ilan etti. Daha sonra, Megrelya ve Guria düklerini ve Svanları kendisine bağlamaya çalıştı ancak 1401'de öldürüldü. Konstantine'nin çocuğu olmadığı için İmereti'nin tacı genç ve zayıf yeğeni Demetre'ye geçecekti ancak İmereti VII. Giorgi tarafından yeniden kontrol edilerek Gürcistan Krallığı'na tekrar bağlandı.
II. Kubâd

II. Kubâd ya da II. Kavâd, II. Hüsrev'in (d. 590 - ö. 628) oğlu, Sasani İmparatorluğu'nun hükümdarı.İmparator Herakleios'un (610-641) son Bizans-Sasani savaşındaki büyük zaferlerinin ardından, Şubat 628'de babasına muhalefet edilerek tahta yerleştirildi. Babasını ve on sekiz erkek kardeşini öldürttü. Herakleios'la görüşmelere başladı fakat birkaç aylık hükümdarlığının ardından öldü.