Elit panik

" Elit paniği ", kelimesi Rutgers Üniversitesi araştırmacıları Caron Chess ve Lee Clarke tarafından büyük felaketler sırasında seçkinlerin davranışlarını tanımlamak için türetilen bir terimdir , tipik olarak sivil karışıklıkkorkusu ve afet yardımlarında  " komuta ve kontrol " önlemlerinin uygulanmasına yönelik.  odağın başka yöne kayması olarak karakterize edilir.Daha sonraki araştırmalarla Scott Bonn, haber medyası ile siyasi seçkinler arasındaki samimi, karşılıklı yarar sağlayan ilişkinin ahlaki panik süreçlerinde önemli bir rol oynadığını öne sürüyor.Scott, önceki araştırmalardan yararlanarak haber medyasının ve elitlerin (özellikle başkanların) ahlaki panikler ve sosyal sorunlar yaratma konusunda birlikte çalıştıkları ve böylece kendi faydalarına yönelik politika ve kamu kaygısı oluşturduklarından bahsediyor.Caron Chess ve Lee Clarke, medya ve politik elitlerin ahlak paniği oluşturabileceği fikrine dayanarak bu paniğin hem pratik hem de politik nedenlerle sürdüğünü açıklıyorlar. Clarke ve Chess, toplumlar arasında paniğin nadir olduğuna dair çok güçlü kanıtlar karşısında, politika üreticilerinin, ürettikleri afet planlarının yanı sıra diğer acil durum yönetimi hazırlıklarına dayanarak paniğin hala muhtemel olduğunu varsaydıklarını belirtiyorlar. Politik nedenler açısından Clarke ve Chess, panik sırasında ortaya çıkan otorite sağlamlaşmasının kurumsal çıkarlarla ilişkili olduğunu açıklıyor. Yani, bir felaketin toplumda paniğe yol açacağı varsayılırsa, o zaman hükûmet yetkililerinin vatandaşlarla cesaret verici bir şekilde iletişim kurması, önemli bilgilere sahip olması ve bazen bunları saklaması ve ellerinden geldiğince çok kaynağı birleştirmeleri beklenebilir. . Clarke ve Chess, felaket sosyoloğu Kathleen Tierney'ı alıntılayarak, bu üç koşulun hepsinin, bu hükûmet kuruluşlarının en yüksek erişimlerine daha fazla güç sağladığı sonucuna varıyor.Bir felaket olayı sırasında "seçkin paniği", başta alt sınıflar arasında bir iç karışıklık fobisi ve özel mülkiyetin korunmasını zorlamak olmak üzere çeşitli biçimler ve formlar alabilir.  Hareket özgürlüğü üzerindeki kısıtlamalar, bilginin yayılmasını sınırlama ve kanun yaptırımına aşırı bağlılık yoluyla kendini gösterebilir, bazı durumlarda "halkın dayanıklı davranış kapasitesini baltalayabilir."  Bir felaket olayından sonra, günah keçisi ilan eden bireyleri haklı çıkarmak ve siyasi reformları hızla ilerletmek için de kullanılabilir.Tierney'e göre, Florida'daki Andrew Kasırgası'nın ardından yaşanan siyasi yansımanın yanı sıra 11 Eylül saldırılarından sonraki Rudy Giuliani'nin imajının iyi yönde artmasına atıfta bulunarak, "seçkin paniği" genellikle afet olaylarına verilen yanıtların siyasi liderlerin kariyerleri üzerindeki etkisinden kaynaklanıyor.Virginia Tech Barış Araştırmaları ve Şiddeti Önleme Merkezi direktörü James Hawdon, kriz zamanlarında bir başkanın disipline edici söyleminin halkın bir sorunla ilgili endişesini artırabileceği ve ahlaki bir paniğe yol açabileceği sonucuna vardı.Daha fazla bağlam eklemek için, sosyolog Frank Furedi, Devlet için ahlaki bir panik üretmenin hiç bu kadar kolay olmadığını savunuyor. Medya erişiminin bolluğuyla birlikte toplumlar arasındaki karşılıklı ilişkilerin, hükûmetlerin belirli sosyal, dini veya siyasi sonuçları teşvik edebileceği yeni bir fenomen yarattığını açıklıyor.Philip L. Fradkin, Büyük Şikago Yangını, 1900 Galveston kasırgası ve 1906 San Francisco depremi sırasındaki "elit paniği" vakalarını ayrıntılarıyla anlattı.  San Francisco depreminden sonra Belediye Başkanı Eugene Schmitz, " yağma işine karışan herkese" , özellikle de depremin yoksul ve işçi sınıfı kurbanlarına karşı ölümcül güç kullanılmasına izin verdi. Çin kökenli sakinler felaket bölgelerinden tahliye edilirken depremin beyaz kurbanlarından ayrı tutulurken, Çin Mahallesi askerler ve şehrin üst sınıflarının üyeleri tarafından yağmalandı.1964 Alaska depreminin ardından, Anchorage Polis Departmanı, arama ve kurtarma çabalarını askıya aldı ve Anchorage sakinlerinin büyük ölçüde acil durumları yönetmekle ilgilenmesine rağmen, suç faaliyetlerinde kaçınılmaz bir artış olacağına inandıkları şeye karşı koruma sağlamak için aceleyle birkaç kişiyi memur olarak görevlendirdi.Ulusal Standartlar ve Teknoloji Enstitüsü, 11 Eylül saldırıları sırasında Dünya Ticaret Merkezi sakinlerinin davranışlarını araştırdığında, kayda değer bir "halk paniği" olmadığını belgelediler.  Saldırılardan sadece bir ay sonra Vatanseverlik Yasası çıkarıldı.  Kathleen Tierney, 11 Eylül sonrası dönemi, uzun vadeli toplumsal sonuçları hâlâ analiz edilmekte olan "neredeyse sürekli bir elit panik durumu" olarak tanımladı.Katrina Kasırgası'nın ardından, "seçkin paniğin" kanıtları arasında, bildirilen yağma ve şiddete ilişkin geniş medya kapsamı ve bunlara siyasi odaklanma, bildirilen mülk suçlarına yanıt olarak ölümcül güç kullanımına izin verilmesi ve New Orleans'ın alt sınıf ve renkli sakinlerinin davranışları hakkında söylentilerin yayılması yer alıyordu. Belediye Başkanı Ray Nagin, The Oprah Winfrey Show'a çıktı ve Louisiana Superdome'da "holiganların insanları öldürdüğünü, insanlara tecavüz ettiğini" iddia etti.  Başkan George W. Bush daha sonra Birleşik Devletler Ordusunu şehre gönderdi ve orada yaşayanların afet bölgelerinden ayrılmalarını engelledi.  1 Eylül 2005'te Vali Kathleen Blanco, arama kurtarma çabalarını durdurdu ve acil servislerin dikkatini yağmalamaya yöneltti ve New Orleans sakinlerinin yağmalama sırasında Irak Savaşı gazileri tarafından vurulacağı uyarısında bulundu.  Kriz zamanlarında liderliğin, o sırada başkanlığını Micheal Chertoff'ın yaptığı Amerika Birleşik Devletleri İç Güvenlik Bakanı'na düştüğünü belirten resmi yönergelere rağmen,Federal Acil Durum Yönetimi Ajansı,  daha sonra krizden sorumlu tutuldu.Fukushima Daiichi nükleer felaketinin ardından, yetkililer halka belirsiz ve çelişkili bilgiler ileterek, birçok kişinin hükûmetin radyasyon hasarı riskini en aza indirdiğine inanmasına neden oldu.COVID-19 salgınının ilk aşamalarında, New York Belediye Başkanı Bill de Blasio, daha sonra "paniği önlemek" için yapıldığını iddia ettiği bir açıklamada, New York sakinlerini "hayatlarına devam etmeye" çağırdı.^ Bonn, Scott A. (2011). "How an Elite-Engineered Moral Panic Led to the U.S. War on Iraq". Critical Criminology. 19 (3): 227–249. doi:10.1007/s10612-010-9116-6. S2CID 145587340.^ a b c d Clarke, Lee; Chess, Caron (2008). "Elites and Panic: More to Fear than Fear Itself". Social Forces. 87 (2): 993–1014. doi:10.1353/sof.0.0155. JSTOR 20430900. S2CID 143112263.^ Hawdon, James E. (September 30, 2001). "the role of presidential rhetoric in the creation of a moral panic: reagan, bush, and the war on drugs". Deviant Behavior. 22 (5): 419–445. doi:10.1080/01639620152472813. S2CID 143626506.Mooallem, Jon (2020). This is Chance! The Shaking of an All-American City, a Voice That Held It All Together. New York: Random House. ISBN 9780525509912. OCLC 1145967693.Solnit, Rebecca (2010) [2009]. A Paradise Built in Hell: The Extraordinary Communities That Arise in Disaster. New York: Penguin Books. ISBN 978-0-670-02107-9. OCLC 567155187.Tierney, Kathleen (2008). "7. Hurricane Katrina: Catastrophic Impacts and Alarming Lessons" (PDF). In Quigley, John M.; Rosenthal, Larry A. (eds.). Risking House and Home: Disasters, Cities, Public Policy. Berkeley, California: Institute of Governmental Studies. pp. 119–136. ISBN 978-0-87772-427-8. OCLC 180573794.Meigs, James B. (May 2020). "Elite Panic vs. the Resilient Populace". Commentary. ISSN 0010-2601. OCLC 488561243. Retrieved 10 September 2021.Waldman, Katy (6 November 2012). "The Civilizing Power of Disaster". Slate. The Slate Group. ISSN 1091-2339. OCLC 728292344. Retrieved 10 September 2021.Robert Evans (November 19, 2020). "Elite Panic: Why The Rich And Powerful Can't Be Trusted". Behind the Bastards (Podcast). iHeartMedia. Retrieved 10 September 2021.