Filipin pangolini

Yerel olarak balintong olarak da bilinen Filipin pangolini veya Palawan pangolini (Manis culionensis), Filipinler'in Palawan eyaletine özgü bir pangolin türüdür. Habitat, birincil ve ikincil ormanları ve çevredeki otlakları içerir. Bu tür, sınırlı menzili içinde orta derecede yaygındır, ancak değerli pulları ve eti nedeniyle ağır avlanma nedeniyle risk altındadır. Bu tür, daha küçük gövde-kuyruk oranı, daha küçük ölçekleri ve daha kısa kafası ile yakından ilişkili Sunda pangolin'den ayrılır. IUCN tarafından Kritik Tehlike Altında ve Palawan Konseyi Sürdürülebilir Kalkınma (PCSD) tarafından Kritik Olarak Tehlike Altında olarak listelenmiştir.Tür ilk olarak 1885'te Casto de Elera tarafından tanımlanmıştır; de Elera tarafından 1895 tarihli bir çalışmada bahsedilmiştir.Geçmişte, bu tür, Sunda pangolin'e dahil edilmiştir. Manis javanica, ancak 1998'den beri ayrı bir tür olarak kabul edildi. Kafatasını ve pulları içeren beş farklı morfolojik özellik, onu yakından ilişkili M. javanica'dan ayıran olarak tespit edilmiştir. Hem M. javanica hem de M. culionensis, Paramanis alt cinsi içinde gruplanmıştır. Manis jenerik adı Yunan tanrısı Manes'den gelirken, özel adı culionensis, Palawan'daki Culion adasını ifade eder. Yerel adı balintong (ayrıca halintong veya malintong), Visayan Cuyonon dilinde "takla atan kişi" veya "takla atan kişi" anlamına gelir. Cuyonon'daki diğer isimler arasında balekon veya balikon ve aynı anlama gelen goling bulunur. Palawan dilinde, aynı anlamla tanggiling (keza hecelenen tangiling) olarak da bilinir.Filipin pangolini kabaca 30 ila 90 santimetre uzunluğunda artı 26 ila 88 santimetre kuyrukludur. 0,91 - 34,93 kg ağırlığındadır. Filipin pangolinleri tutsaklık altında yaklaşık 20 yıl yaşayabilir. Vücut ağırlığının en az% 20'sini oluşturan karın altı ve yüz dışında her yeri keratinden yapılmış küçük üçgen pullarla kaplıdır. Kaybolduklarında yeni ölçekler yeniden büyür ve yaşamları boyunca her zaman aynı sayıda ölçeğe sahiptir. Pullar kahverengi, sarı ve zeytin tonlarında gelir ve geceleri yeterli kamuflaj sağlar. Yeni yavruların yetişkinlere göre çok daha yumuşak pulları vardır ve ağırlıkları yaklaşık 90-500 gramdır. Vücudun pulsuz bölgeleri bir saç tabakasıyla kaplıdır. Filipin pangolininin ayak başına beş keskin pençesi ve kazma için kullanılan güçlü uzantıları vardır. Ancak bu pençeler diğer hayvanlara saldırmak veya onları savunmak için silah olarak kullanılmaz. Pangolinler, kuyruklarını denge için kullanarak bir süre sadece arka ayakları üzerinde koşabilirler. Kuyruğu kavrayıcıdır ve pullarla kaplı olmasına rağmen dallara tutunmasına veya arka ayakları üzerinde durmasına izin verir. Kuyruk aynı zamanda türlere dik olarak tırmanma ve ayakta durma veya keskin pullarını kullanarak düşmanlarını boşa çıkarmak için bir silah olarak kullanılmalarına yardımcı olur. Filipin pangolinin dili 25 cm uzunluğa kadar uzayabilir ve böcekleri yakalamaya yardımcı olan yapışkan bir tükürük ile kaplanmıştır.Filipin pangolinleri bir mirekofajdırlar, dolayısıyla esas olarak termit ve karıncalardan oluşan ancak bunlarla sınırlı olmayan bir diyet türüne sahiptirler. Onlar, Yiyeceklerini bulmak için kullandığı inanılmaz bir koku alma duyusuna sahiptirler. Filipin pangolininin, yedikleri böcekler söz konusu olduğunda güçlü tercihleri olduğu görülüyor, sevdikleri belirli bir karınca veya termit türünü seçici olarak tüketiyorlar, hatta seçici olacak kadar yiyecek bolluğu olduğunda belirli türlerden aktif olarak kaçınıyorlar. Ön ayakları höyükleri ve kütükleri kazmak için kullanılırken, dili böcekleri toplar. Pangolin, bir termit veya karınca kolonisinin yalnızca bir kısmını yiyerek, koloninin yeniden büyümesi ve hattın aşağısındaki pangolin için sürekli bir besin kaynağı olarak işlev görmesi için höyüğün / tepenin çoğunu bozulmadan bırakırlar. Midelerindeki yiyecekleri öğütmeye yardımcı olmak için kum ve küçük taşlar tüketirler.Filipin pangolini gece ve münzevi olup, yalnız veya çiftler halinde olma eğilimindedir. Genellikle geceleri aktif oldukları için görme yetenekleri ortalamanın altındadır. İşitme duyusu hala sadece ortalama olmakla birlikte, olağanüstü koku alma duyularıyla görme eksikliklerini telafi ediyorlar. Genellikle yavaş hareket ederler, ancak ürktüğü zaman güvenliğe doğru kısa bir hamle yapabilir ve hatta sınırlı bir yüzme yeteneği vardır. Bazen, yakındaki avcıları tespit etmeye yardımcı olmak için arka ayakları üzerinde dururken kuyruğunda dengede dururken görülebilirler. Filipin pangolinler, zamanlarının bir kısmını karada yiyecek aramak için harcarken, ağaçta yaşar ve ağaç gölgesinde kalma eğilimindedir. Uyurken ise içi boş ağaçların içine sığınmayı tercih ederlerler. Tehdit edildiklerinde, tüm pangolinler gibi kötü bir koku salgılarlar ve pullarının sağladığı korumaya güvenerek bir topa dönüşürler. Hatta çoğu uykuda, farkında olmadan kendilerini korumak için bir top haline gelirler. Bölgesel hayvanlar oldukları bilinmemektedir, ancak başkalarına bir süre oraya sığındıklarını bildirmek için kokularını bırakarak görülebilirler.Filipin pangolinlerinin üremesi hakkında çok az şey bilinmesine rağmen, çiftleşme alışkanlıklarının Sunda pangolininkilere benzer olduğu düşünülmektedir. Çoğu pangolin gibi, Filipin pangolinler ilkbaharda çiftleşirler. Kendini savunma mekanizması olarak kullanılan aynı kokulu salgı, çiftleşme alışkanlıklarında da kullanılır. Salgı, erkekler tarafından diğer erkeklere karşı çıkmak, bir eş çekmek için kullanılır ve anne tarafından yavrularını beslerken kullanılır.