Alfred Marchionini

Marchionini, Königsberg, Leipzig ve Freiburg'da tıp okudu ve doktorasını 1922'de yaptı. 1923'te doktorluk yapma ruhsatını aldı. Daha sonra genel tıp ve pediatri klinik eğitimini 1924 yılına kadar Leipzig'de gerçekleşti. Eğitimine 1927 yılına kadar Leipzig Fiziko-Kimya Enstitüsü, Heidelberg Kanser Enstitüsü ve Kiel Tıp Kliniği Fiziko-Kimya Bölümü'nde devam etti. Daha sonra dermatoloji eğitimine Freiburg'daki Üniversite Dermatoloji Kliniğinde başladı ve 1928'de tamamladı. 1934'te dermatoloji yardımcı doçenti olarak atandı.Tıbbi çalışmalarının ana odak noktası cilt tüberkülozu ve cilt alerjileriydi . 1931'de evlendiği nörolog Mathilde ("Tilde") Soetbeer (Alfred Hoche'nin öğrencisi) ile birlikte dermatozlarda psişe ve soma arasındaki bağlantıyı araştırdı. 1934'de Profesör olarak atandıktan sonra, Nasyonal Sosyalist rejimin artan siyasi baskısından kaçarak 1938'de Türkiye'ye sürgüne gitmeyi seçti. Kemal Atatürk'ün Ankara'ya yaptığı çağrıyı kabul etti ve Ankara Numune Hastanesi'ne geldi. Karısı, Ari olmayan büyükannesi olduğu için muayenehanesini zaten kapatmak zorunda kalmıştı. 09.03.1938 tarihinde yapılan 3 yıllık bir sözleşme ile görevine başladı. Türkiye'ye geldiğinde küçük ve hiçbir surette modern bir dermatoloji araştırma merkezinin şartlarına uymayan kliniği enerjisi ile, gitgide genişletmiş ve büyük bir enstitü haline getirmiştir. Başvuran hasta sayısını yılda 24.000 e kadar arttıran Marchionini kendi laboratuvarları olmadığı halde derin ilmi çalışmalar yaparak çok sayıda dermatolojik yayın yapmıştır. 1945'de Ankara Tıp Fakültesi'nin kurulması ile Marchionini, Dermatoloji kliniği profesörlüğüne getirildi ve verimli çalışmalarını burada da devam ettirdi. Marchionini, özellikle kırsal Anadolu'nun büyük bir bölümünü gezdi ve köy yaşamını fotoğrafladı. Atatürk hastalandığında Ankara'da Max Meyer ile birlikte başvurulan doktorlardan biriydi.Türkiye'den Almanya'ya çalışmak üzere dönmesi gündeme geldiğinde tercihte zorlandığını ama memleketini seçtiğini ifade etmiş ve veda mektubunda şöyle yazmıştır;Bu kararı kendi kendime üzüntü ile verdim; fakat bu benim için çok güç oldu. Ankara’da fevkalâde bir misafirperverlik gördüm. Onun için Türkiye’yi ikinci vatanım olarak telâkki ediyorum. Ve hayatımın sonuna kadar seveceğim. Alman olmayan memleketler arasında Türkiye benim için kalbime en yakın olanıdır.İkinci Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra Almanya'ya döndü ve 1950'den sonra şimdi Thalkirchner Strasse Kliniği olarak bilinen Münih'teki Deri ve Zührevi Hastalıklar Kliniğine başladı. Burada Leo von Zumbusch'un halefi oldu. Bunujn öncesinde 1948'den 1950'ye kadar Marchionini, Hamburg Üniversitesi'nde ders verdi. Marchionini, tıbbi başarıları ve daha sonra başkanı olduğu Alman Dermatoloji Derneği'nin yeniden inşası sayesinde Alman dermatologların uluslararası alana yeniden entegrasyonuna önemli ölçüde katkıda bulunmuştur. 1950'de Der dermatolog dergisini kurdu. 1955 yılından bu yana her yıl düzenlenen Leo von Zumbusch anma dersleri dermatologlar için temel taş olarak kabul edilir. 1. Ekim 1954 - 31. Ağustos 1955 arasında da Marchionini Münih'teki Ludwig Maximilians Üniversitesi'nin rektörlüğünü yaptı.6 Nisan 1965 yılında lösemiye bağlı olarak hayatını kaybetti. Bedeni Münih orman mezarlığının eski bölümüne gömüldü (mezar no. 105-W-6).Münih Üniversitesi - Großhadern kampüsünde dermatoloji kliniği onun adını taşımaktadır ve Marchioninistraße 15 adresinde bulunmaktadır. 1957'de Leopoldina'ya üye seçildi.Alfred-Marchionini-Stiftung (Hrsg.): Alfred Marchionini: anlässlich der 80. Wiederkehr seines Geburtstages am 12. Januar 1979. Kuratorium der Alfred-Marchionini-Stiftung, Reinbek 1979.Adam Pomer: Alfred Marchionini (1899–1965): Leben und Werk. Medizinische Dissertation, Universität Mainz, 1990.Reiner Möckelmann: Wartesaal Ankara. Ernst Reuter – Exil und Rückkehr nach Berlin. Berliner Wissenschafts-Verlag, Berlin 2013, ISBN 978-3-8305-3143-2, S. 121–129.