barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
I. Marne Muharebesi

I. Marne Muharebesi, I. Dünya Savaşı'nın 6-12 Eylül 1914 tarihleri arasında meydana gelen bir muharebesiydi. Komutan Helmuth von Moltke'nin komutası altında Alman Ordusu'nun, Fransız-İngiliz Ordusu'na yenilgisiyle sonuçlandı. Muharebe etkili olarak savaşı başlatan ve Paris'in varoşlarına uzanmış olan Alman taarruzu bitirdi. I. Marne Muharebesi esnasında İtilaf Devletleri Kuvvetleri'nin karşı taarruzu, hızlı bir Alman zaferinin imkânsız olduğunu ve Batı Cephesi siper savaşının 4 yıl boyunca devam edeceğini garanti etti.I. Dünya Savaşı ilk ayında, Fransa ve Belçika'da Alman Kuvvetleri tarafından kazanılan zaferlerin bir dizisiyle sonuçlanmıştı. Bu arada sadece Belçika'yı fethetmiş olan iki ana Alman ordusu, Fransa boyunca ilerlemeye devam etti. O, Paris'in hem Fransız ordu olarak alınacak olduğu gördü ve İngiliz seferi kuvvetleri Marne nehrine doğru geri çekildi.
I. Mary (Macaristan ve Hırvatistan kraliçesi)

Macar Mary (1371 - 17 Mayıs 1395), Macaristan, Hırvatistan ve Polonya kralı I. Lajos'un kızıdır. Mary 1382'de babasının ölümünden sonra Macaristan ve Hırvatistan kraliçesi olarak taç giydi. Kardeşi Polonyalı Jadwiga ise Polonya kraliçesi oldu. Daha sonra kocası Sigismund ile birlikte ülkeyi yönetti. Mary bir oğlan doğurduktan sonra 1395 yılında öldü. Ölümünden sonra topraklar Sigismund'a kaldı.Mary Lüksemburg Hanedanı'na mensup olan Sigismund ile evlendi. Bu evlilikten yaşayan bir çocuk olmadı.17 Mayıs 1395 tarihinde bir oğlu doğdu. Mary doğumdan kısa bir süre sonra öldü. Aynı gün içinde yeni doğan oğlu da öldü.
I. Menelik

I. Menelik, (Kebra Nagast Bäynä Ləḥkəm adlandırılır; Ebna la-Hakim olarak da adlandırılır, Arapça: Ibn Al-Hakim, "Bilge'nin Oğlu"), ilk Süleyman Hanedanı'ndan Etiyopya imparatoru, geleneklerde Kral Süleyman ve Saba Melikesi Belkıs'ın oğlu olduğuna inanılır. Geleneksel kaynaklara göre 950 İÖ civarında hüküm sürdüğü iddia edilir. Geleneksel hikâyelere göre yetişkin olunca Kudüs'te babası ile buluşup Ahit Sandığını Etiyopya'ya getirmiştir.Efsaneye göre, birkaç kesinti hariç üç bin yıl Etiyopya'da hüküm sürmüş Süleyman Hanedanı'nı kurmuştur (ve 225 kuşak sonra 1974 yılında imparator Haile Selassie'nin devrilmesi ile sona ermiştir).
I. Mesalongi Kuşatması

I. Mesalongi Kuşatması  (Yunanca: Πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου) Osmanlı İmparatorluğu askerleri tarafından büyük öneme sahip bir liman şehri olan Mesalongi şehrinin kuşatılması olayıdır. Yunan İsyanı'nın başlarında gerçekleşmiştir.Peta muharebesinin yaşanmasından ve Suli kentinin  ele geçirilmesinin ardından, Osmanlı Devleti'nin Mesalongi'yi ele geçirmesi için bir engel kalmamıştı. 25 Ekim 1822 tarihinde, Ömer Viryoni ve Reşid Mehmed Paşa komutasındaki 11.000 kişilik bir Osmanlı kuvveti ile Patraslı Yusuf Paşa komutasındaki Osmanlı donanması şehri kuşattı. Müstahkem şehrin içinde komutanlar Alexandros Mavrokordatos, Markos Botsaris ve Athanasios Razi-Kotsikas ile birlikte on dört top ve yaklaşık altı yüz adam vardı. Osmanlılar, yapacakları bir saldırı ile şehri kolaylıkla alabilirlerdi ancak  bunun yerine kuşatma altındaki Yunanlılar pazarlık yapmayı tercih ettiler. Yunanlılar bu durumdan yararlanarak müzakereleri güneyden gelen takviyeler yetişene kadar ertelediler. Kasım ayında Yunan filosu yardıma geldi ve Osmanlı gemilerini hedef aldı. 1000'den fazla asker yanlarında yiyecekle birlikte şehre girdi. Bunun üzerine müzakereler durdu. Yaptıkları yanlışı anlayan Osmanlılar kuşatmaya yeniden başladı.Bir ay süren bombardıman ve hücumlardan sonra, Noel'den önceki 24 Aralık gecesi ana Osmanlı saldırısı düzenlendi. Çatışmada Osmanlılar yenildi ve ardından kuşatma 31 Aralık'ta kaldırıldı. Osmanlı ordusu geri çekildi ve Achelous Nehri'ni geçerken beş yüzden fazla adam boğuldu.Mesalongi Yunan kontrolü altında kaldı ve bir yıl sonra başka bir Osmanlı girişimine direndi. Şehir üçüncü ve son kez kuşatılarak 10 Nisan 1826'da ele geçirildi.
I. Mesud (Gazneli)

I. Mesud (Farsça: سلطان مسعود غزنوی) (ö. 17 Ocak 1041), 1031-1041 yılları arasında hüküm süren Gazne Devleti sultanıdır.Gazneli Mahmut 30 Nisan 1030 tarihinde öldükten sonra, hanedan üyeleri tarafından 33 yaşındaki Gazneli Muhammed tahta geçirildi. Muhammet tahta geçer geçmez sarayda bazı anlaşmazlıklar çıkmış ve bazı komutanlar ve köleler Mesut'un yanına kaçmıştı. Bu sırada İsfahan'da bulunan Mesut'a babasının ölüm haberi, 26 Mayıs 1030'da ulaşmıştı. Kardeşiyle yapacağı taht mücadelesi için ülkenin batı kısmını vekiline bırakarak Rey'e geldi. Kardeşine bir mektup yollayan Mesut, kardeşinin vekili olmak ve hutbelerle paralarda kendi adının da zikredilmesini istedi. Ancak, Muhammet bu istekleri kabul etmedi.Abbasi halifesi El-Kadir ve Horasan orduları kumandanı gibi makam sahibi olan kişilerin de kendini hükümdar olarak tanıdığını haber alan Mesud, Karahanlı hükümdarının da desteğini almış ve babası Gazneli Mahmut devrinde ülkeden kovulan Türkmenlerin geri gelmesine izin vermiştir. Gazneli Muhammet, sultan oluşundan 4 ay sonra, kardeşinin üzerine yürüdü. Ordu komutanları Rey'e ulaşmadan, Muhammet'e artık Sultan Mesut'a tâbi olduklarını bildirdiler ve Muhammet'i yol üzerindeki bir kaleye hapsettiler.Gazneli Muhammed'i hapseden komutanlar, Ekim 1030'da Gazneli I. Mesud'un adına hutbe okuttular ve bunun üzerine Mesut hükümdar oldu. Gazneli Sultan Mesud, ilk iş olarak hapiste bulunan kardeşi Muhammet'in gözlerine mil çektirdi. Sonra, amcası Yusuf'u Kusdar valisi olarak görevlendirdi. Mesut'un Belh'te bulunduğu sırada Kirman'dan gelen casuslar, bu bölgenin karışıklık içerisinde olduğunu belirttiler. Sistan'a komşu olması yönüyle stratejik bir konuma sahip olan Kirman, 1031 yılında kesin olarak Gazneli hâkimiyetine alındı.Karahanlılar'la 1032'de yaptığı Debusiye Savaşı'nda üstünlük sağlayamayan Mesud, Gazneli Mahmud'un oğlu olduğunu iddia eden Ahmet Yınaltegin'i öldürtmüş ve Selçuklulara karşı birtakım seferler düzenlemiştir. 24 Mayıs 1040'taki Dandanakan Savaşı'nı kaybetmesinin ardından Hindistan'a gitmeye karar veren Mesut, oğlunu ve devlet hazinesini de yanına alarak Hindistan yoluna çıktı. Ancak, Türk ve Hint gulâmlarının yoldayken ayaklanması sonucu Mesut'un kardeşi Gazneli Muhammed, 21 Aralık 1040'ta ikinci kez Gazne sultanı ilan edildi ve Mesut hapse atıldı. Sonra da 17 Ocak 1041'de bu kalede öldürüldü.C. E. Bosworth (1963). The Ghaznavids: Their Empire in Afghanistan and Eastern Iran 994–1040 Edinburgh University Press, Edinburgh. OCLC 3601436M. A. Köymen (1993). Büyük Selçuklu İmparatorluğu Tarihi. Cilt 1. Kuruluş Devri, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara. ISBN 975-16-0117-7.
I. Methodios

I. Methodios (), 4 Mart 843 ile 14 Haziran 847 tarihleri arasında Rum Ortodoks patriği. Siraküza'da doğup Konstantinopolis'te ölen Methodios hem Doğu Hristiyanlığında hem de Batı Hristiyanlığında aziz olarak kabul edilmekte olup 14 Haziran günü anılmaktadır.
I. Mihail (Eflak voyvodası)

I. Mihail (Rumence: I. Mihail), (? - Ağustos 1420) 1415'ten 1420'ye kadar Eflak Voyvodası'ydı. I. Mircea'nın Eflak'ı yöneten tek meşru oğludur. 1415'ten itibaren prens olarak hazırlanan Mihail, babası 1418'in başlarında öldükten sonra tek yönetici oldu. Macaristan'ın Osmanlı İmparatorluğu'na karşı yürüttüğü sefere verdiği destek, Osmanlı Sultanı I. Mehmed'in Eflak'ı istila etmesine ve Mihail'in vergi ödemeyi kabul etmeye zorladı. Mihail antlaşmadan cayarak, Osmanlılar karşısında II. Dan'a destek verdi. Ancak iki yıl sonra Mihail, kuzeni II. Dan (I. Mircea 'in ağabeyi, I. Dan 'in oğlu) ile girdiği taht kavgası sebebiyle öldü.
I. Mihail Komnenos Dukas

I. Mihail Komnenos Doukas ya da Comnenus Ducas (, Mikhaēl Komnēnos Doukas), sıklıkla yanlış olarak Mihail Angelos olarak adlandırılır, bu ismi hiçbir zaman kullanmamıştır. Epir Despotluğu'nun kurucusu ve 1205 yılından öldüğü 1215 yılına kadar ilk hükümdarıdır.Mihail, sebastokratōr İoannis Dukas'ın gayrı meşru çocuğudur. Dolayısıyla, İmparatorlar II. İsaakios ve III. Aleksios'un amca çocuğudur. 1204 yılından önce Küçük Asya'da Mylasa Themaı valisiydi. Dördüncü Haçlı seferi sırasında Konstantinopolis'in düşmesinden sonra, Mihail, kısa bir süre Selanik Kralı I. Bonifacio del Monferrato'nun hizmetine girdi. Ancak Bonifacio'yi terk edip, Mora Yarımadası'nda Haçlılara karşı direnişe geçti.Buradaki direnişi kaybedince, Epir'e çekildi. Burada Bizans İmparatorluğu'nun devamı başkenti Arta olan ve Nicopolis Themanın alanı kapsayan Epir Despotluğu'nu kurdu. Epir kısa sürede Konstantinopolis, Selanik ve Mora Yarımadası'ndan gelen Yunan mültecilerin yeni evi oldu. Mihail, insanları Latin tufanından kurtaran ikinci Nuh olarak tasvir edilmiştir. Konstantinopolis Patriği X. İoannis Kamateros, Mihail'i yasal hükümdar olarak tanımayıp İznik'te I. Theodoros'a katılmıştır. Mihail, Epir'de Papa III. İnnocentius'un dini otoritesini kabul etmiş ve İznik'te bulunan Doğu Ortodoks Kilisesi ile bağlarını kesmiştir.Epir'de, Mihail, I. Bonifacio del Monferrato'in saldırılarına direndi. 1209 yılında Latin İmparatoru Henry, Latin İmparatorluğu'na biat edip, müttefik olmasını talep etti. Ayrıca Henry, Mihail'ın kızını kardeşi Eustace ile evlenmesini teklif etti. Ancak Mihail, Epir dağlık yapısının Latinlerin saldırılarına karşı güçlü bir koz olacağını düşünüp bu teklifi kabul etmedi. Bu arada Bonifacio'nin Monferrato'tan akrabaları da Epir üzerinde hak iddia ediyorlardı. 1210 yılında Mihail, Venedik Cumhuriyeti ile müttefik oldu ve Selanik'e saldırdı. Bu saldırıda esirlere aşırı zalim davranmış ve bazı durumlarda Latin esirleri çarmıha gerdirmiştir. III. İnnocentius, cevap olarak onu aforoz etmiştir. Henry, sonra şehri geri almış ve Mihail'i göstermelik bir ittifaka zorlamıştır.Bu arada, Mihail dikkatini 1212 yılında Tesalya'da Larisa'nın Latinlerden, 1214 yılında Dıraç ve Korfu'nun Venediklilerden kurtarılması gibi stratejik şehirlerin ele geçirilmesine vermiştir. Ayrıca Korint körfezinde bulunan limanların kontrolünü ele geçirmiştir. Latin İmparatorluğu ve Bulgaristan ile Sırplara karşı savaşa katılacağı sırada 1215 yılında bir hizmetkârı tarafından öldürülmüştür. Yerine baba bir kardeşi Theodoros Komnenos Dukas geçmiştir.
I. Mithridatis

I. Mithridatis (Yunanca Mιθριδάτης Kτίστης; MÖ 302-266 arası hüküm sürdü), Anadolu'daki Pontus Krallığının kurucusudur. Aynı zamanda ktistes yani kurucu lakabıyla bilinmektedir.).Mitridat Ktistes'in babası Kios'lu Mitridat, (günümüzde Bursa olan o zaman daha iyi bilinen klasik ismi olan "Prusias ad Mare" adını  almamış olan) "Kios" şehrinin hükümdarıydı. Büyük İskender'in ölümünü izleyen taht mücadeleleri sırasında I. Antigonos Monophtalmos, rakibi Cassander'in Kios'lu Mitridat ile entrika çevirdiğinden şüphelenir ve MÖ 302 veya 301'de, baba Mitridat'ı öldürtür. Antigon, oğul Mitridat'ın niyetlerinden de şüphelendiği için onu da öldürme planları hazırlar. Ancak Mitridat Ktistes, arkadaşı I. Demetrios Poliorketes'un ikazı üzerine bir grup destekçisiyle Paflagonya'ya kaçar. Orada Kimiata'da güçlü bir kaleye yerleşirler. Tarihi kayıtlarda bundan sonraki 20 yıl konusunda bilgi bulunmamaktadır. Zamanla çeşitli yerlerden gelen pek çok başka askerî birlikler de ona katılır ve bu sayede Mitridat Pontus üzerindeki egemenliğini genişletir. Sonunda oğlu Ariobarzanes komutasındaki birlikler Amatris (günümüzdeki Amasra'yı) ele geçirmesiyle, Pontus Krallığı Karadeniz kıyısında bir üs edinir.Mitridat'ın basileus unvanını edindiği MÖ 281'in Pontus Krallığı'nın doğduğu yıl kabul edilebilir. Aynı yıl Bitinya'daki Herakleia Pontiki ile ittifak kurup onları Selevkos'a karşı müdafaa eder.Daha sonraları Mitridat, I. Ptolemaios'un yolladığı birliklere karşı Galatlı paralı askerleri kullanır ve Mısırlıları denize döker. Bu Galatlar sonraları Ankyra civarına yerleşirler.Mitridat'in hükümdarlığı 36 yıl sürmüştür. MÖ 266'da ölümünden sonra yerine oğlu Ariobarzanes geçti. Krallığın başkenti olan Amasya'ya yakın bir kral mezarına gömülmüştür. Sinop'un düşmesine kadar, aynı mezarlıkta Pontus Krallığı'nın diğer bütün kralları da gömülmüştür.Smith, William (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Mithridates III", Boston, (1867)
I. Muhammed (Haşhaşî lider)

El-Môhtadî bin el-Hâdî (Arapça: Al-Muhtadī ibn al-Hādī; ); ( Doğum: Hicrî 500 / M. 1106 - Ölüm: Hicrî 552 / M. 1157 ) "Elemût İkinci Gizlenen-İmâmı". Hicrî: 530-552 / M: 1136-1157 yılları arasında Elemûtlar-Nizârî Devleti hükümdârı ve Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye Mezheb'inin Yirmi Birinci İmâm-ı Zamânı.İran'da doğan ilk Nizârî imâmıdır. Tarihte kendisinden Muhtâb ya da Birinci Muhammed olarak da bahsedilmektedir. Hicrî 500 / M. 1106 yılında Lamasar Kalesi'nde doğdu. Yeniden yapılandırarak fa'al hale getirdiği Bâtınî-Nizârî-İsmâ‘îl’îyye hareketini Lamasar Kalesi'ndeki karargâhından  idare etti.Hicrî 530 / M. 1136 yılında, Suriye'de Dâ’î Zeyn ibn Ebû Farac ibn Ebû'l Hasan ibn Ali’yi mühürlü bir mektupla vazifelendirdi. Bu mektup "İbrahim bin Ebû’l Fevâris" tarafında 16 Şevval Hicrî 890 / M. 1502 yılında aslından kopya edilerek yayınlandı. Bu mektubunda "Môhtadî", artık kırk yıllık Setr Devri’nin sona erdiğine ve bunun sonu olan "Devr-i Arb'in" gününde bu bildiriyi yayınlamakta olduğunu ve ayrıca yetmiş yıllık "Mutadû’s Sab'in" adı verilen gizlenme devrinin de yakında sona ereceğine işaret etmekte, imâmların "Gözükür" hâle geçeceği günlerin yaklaştığını, "Hâkk-ı Mûb'in" gerçeğinin yakında ortaya çıkacağını haber vermekte ve torunu II. Hasan'nın yakındaki zuhurunu ve Kıyâmet-i Kûbrâ gününü müjdelemekteydi.Devrinde, "Elemûtlar İkinci Hücceti Kiya Buzrug" tarafından bağımsız Elemût Nizârî Devleti'nin toprak bütünlüğünün sağlanması yolunda önemli mesafeler katedildi. Hicrî 532 / M. 1138 yılında Kiya Buzrug Ummid’in ölümü üzerine oğlu Muhammed bin Kiya Buzrug’u "Elemûtlar Üçüncü Hücceti" olarak görevlendirdi. "El-Môhtadî" Hicrî 552 / M. 1157 yılında vefât etti. Yerine "Elemût Üçüncü Gizlenen-İmâmı" ve Elemût Nizârî Devleti hükümdârlığı görevini Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye Mezheb'inin Yirmi İkinci İmâm-ı Zamânı sıfatıyla El-Kahir bin el-Môhtadî bi-Kuvvet’ûl-Lâh / bi-Ahkâmî’l-Lâh üstlendi.
I. Muhammed (Kirman Selçuklu meliki)

Hükümdarlığı döneminde, bilimsel gelişmeler yaşanmış ve Büyük Selçuklularla kısa süreli savaşlar görülmüştür. İktidara geldiğinde bazı kardeşlerini kör etti ve bir kısmını öldürdü. Astronomi ve mimariye önem verdi.
I. Muhammed (Şirvanşahlar şahı)

I. Muhammet ya da Muhammet bin Heysem – Şirvanşahlar Devleti'nin 2. şahı ve Şirvanşah II. Heysem'ın babası.Hakkında çok az kaynak bulunmakla birlikte, babası Heysem bin Halit'in vefatı üzerine tahta oturduğu ve babası gibi adil bir şah olduğu bilinmektedir.
I. Muhammed eş-Şerif

I. Muhammed eş-Şerif, Fas'ın Alevi Hanedanı'nın kurucusu olarak kabul edilen Arap prens. I. Muhammed eş-Şerif, 1631'de Tafilalt'ta hakimiyeti ele geçirdi. Ali'nin soyundan geldikleri için Alevî olarak adlandırılan hanedan 1630'lardan itibaren Fas'ta siyaset alanında etkili olmaya başladı. Bu tarihten itibaren topraklarını genişleterek Fas'ta hakimiyeti sağlamış hanedan, halen Fas'ı yönetmeye devam etmektedir.
I. Murad Hamamı

I. Murad Hamamı, Büyük Hamam, Çifte Hamam, Meydan Hamamı, Sultan Hamamı, Tekeoğlu Hamamı, Teke Hamamı ya da Eski Hamam; İznik'te bulunan ve günümüzde İznik Çini ve Kent Müzesi adıyla bir sergi mekânı olarak faaliyet gösteren bir hamamdır.Yapının kitâbesi olmadığından inşa tarihi tam olarak bilinmez. 1648 yılında İznik'e gelen Evliya Çelebi, Seyahatnâmesinde "Tekeoğlu Hamamı" adıyla andığı yapıyı "eski hamam" olarak niteler. Ali Saim Ülgen, 1938'de yayımlanan bir makalesinde halk arasında "Büyük Hamam" ya da "Eski Hamam" olarak adlandırılan yapının mimarisinden yola çıkarak 15. yüzyıl sonu eserlerinden olduğunu yazar. 1941 tarihli eserinde Katharina Otto-Dorn, mimari özelliklerinden yola çıkarak 15. yüzyıla ait olduğunu belirttiği yapının bir tekke olduğunu öne sürerken Lefke Kapısı yakınlarındaki Yeşil Külliye'nin hamam kalıntılarını "I. Murad Hamamı" olarak gösterir. Semavi Eyice, 1960 tarihli makalesinde hamamın mimari özelliklerinden yola çıkarak "en geniş tabirle" 14. yüzyılın ikinci yarısı ile 16. yüzyılın ilk yarısı arasında, daha dar bir kapsamla ise 15. yüzyıl sonlarında inşa edildiğini tahmin eder. Eyice, Osmanlı Padişahı I. Murad'ın İznik'te yaptırdığı bir hamam olması durumunda bu hamamın Eski Hamam olarak tanınan yapı olmasının mümkün olduğunu da ekler. Sanat tarihçisi Ahmet Sipahioğlu ise 1988'deki yüksek lisans tezinde, yapının mimari özelliklerinin yanı sıra I. Murad'ın 1359-1389 yılları arasında birtakım hayır kurumları yaptırdığına değinerek hamamı bu döneme tarihlendirir.Ülgen, Otto-Dorn ve Eyice'nin yayınlarına göre yapı, o dönemlerde harap durumda olan yapının içine girilmesi mümkün değildi. Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 11 Şubat 1990 tarih ve 969 sayılı kararıyla 1. anıtsal koruma derecesiyle tescil edildi. 2006'da, Köylere Hizmet Götürme Birliği finansmanıyla yapının rölöve, restitüsyon ve restorasyon projeleri hazırlandı. İznik Köylere Hizmet Götürme, Çevreyi Koruma, Tarım ve Turizmi Geliştirme Birliğinin de desteğiyle İznik Kaymakamlığı tarafından aynı yıl başlanan onarım çalışmaları, Ağustos 2007'de tamamlandı. Çalışmalar sırasında; Antik Roma dönemine ait, 2. yüzyıldan kalma bir sütunlu yolun bir kısmı da ortaya çıkarılmıştı. Yaklaşık 2.500.000 YTL maliyetle yapılan çalışmalarda genişletilen hamam bahçesine ahşap çini dükkânları yerleştirildi. Bina, bir kültür merkezi, seminer salonu ve sergi alanı olarak kullanılmaya başlanırken bahçesi ise Çiniciler Çarşısı adını aldı.İznik'in Beyler Mahallesi'ndeki Atatürk Caddesi üzerinde konumlanır. Kuzey cephesinin orta eksenindeki kapıdan giriş yapılan yapı; batı kısmında erkek, doğu kısmında ise kadın bölümü olmak üzere iki temel bölümden oluşur. Hem erkek hem kadın bölümü olduğundan bir çifte hamam niteliğindedir.
I. Murşili

I. Murşili (Muršili) yaklaşık olarak MÖ 1620-1590  yıllarında hüküm sürmüş Hitit kralı. Önce Halep şehrini ele geçirerek Suriye'deki Yamhad krallığını yıkmış, ardından Babil şehrine kadar giderek MÖ 1595 yılında Hammurabi sülalesini sona erdirmiştir.I. Murşili, selefi I. Hattuşili'nin ölümünden kısa bir süre önce yaşlı kral tarafından evlat edinilerek veliaht prens ilan edilmiştir. Hattuşili Murşili'ye şöyle nasihat eder:"Bugüne kadar ailemden kimse benim isteklerimi kabul etmedi. Ama sen, Murşili, şimdi benim oğlumsun, ve sen kabul etmelisin. Babanın sözünü dinle. Babanın sözünü dinlediğin sürece, ekmeği yemeye suyu içmeye devam edeceksin. ... Ben sana sözlerimi aktardım. Sözlerim ve bilgeliğim kalbine iyice yerleşsin diye bu tableti sana her ay okusunlar. Tebaamın ve soylularımın üzerinde adaletle hüküm sür."Aslen Murşili büyük ihtimalle I. Hattuşili'nin torunudur . Hattuşili henüz yaşı küçük olan Murşili'yi Panku'ya (Hitit ileri gelenlerinden oluşan meclis) emanet ederek onu korumalarını ister, hatta üç yıl sonra seferlere çıkarmaya başlamalarını söyler. Hattuşili büyük ihtimalle bu dokümanın yazılmasından kısa bir süre sonra ölmüştür. Hattuşili'nin isteği doğrultusunda I. Murşili Hitit kralı olur. Pimpira isimli bir soylu Murşili'nin erken devirlerinde kendisine vekillik ve eğitmenlik yapmış olabilir.I. Murşili dönemine ait bilgilerin ana kaynağı Telipinu Fermanı'dır. Buna göre Murşili Halep sehrine bir sefer yaparak şehri ele geçirir. Böylece I. Hattuşili zamanında da Hititlerin hedefi olan Yamhad krallığı artık tamamen yıkılır. Başka bir dokümanda Murşili'nin Halep seferini I. Hattuşili'nin intikamını almak için yaptığı yazılmıştır.I. Murşili'nin bir diğer seferi MÖ 1595 yılında Hitit başkentinden 2000 km uzakta olan Babil şehrine olur. Böyle bir seferin Hitit tarihinin ne öncesinde ne sonrasında bir benzeri yoktur. Murşili şehri ele geçirir ve yağmalayarak Hattuşa'ya ganimetlerle döner. Bu olay Babil kaynaklarında da teyit edilmiştir. Murşili'nin bu seferiyle Babil'de 19. yuzyıldan beri hüküm sürmekte olan Hammurabi sülalesi sona ermiştir. Dokümanlarda Murşili'nin dönüşü sırasında Hurriler'le de savaştığı yazılmıştır.Çeşitli kaynaklardan Murşili'nin eşinin isminin Kali olduğu bilinmektedir ancak bilinen bir çocuğu yoktur. Babil'den Hattuşa'ya dönüşünden kısa bir süre sonra bir saray entrikasına kurban gittiği anlaşılmaktadır:"Hantili Murşili'nin yanında bir sâkiydi. Murşili'nin kızkardeşi Harapsili'yi eş olarak aldı. Zidanta [...] Hantili'nin kızı [...] ile evlendi ve Hantili ile işbirliği yapıp çok kötü bir günah işlediler. Murşili'yi öldürdüler, kan döktüler."Murşili'nin ölümünden sonra I. Hantili kral olur ancak hem I. Hantili hem de ardından kral olan işbirlikçisi I. Zidanta kanlı kavgalarla tahtlarından olur ve Hitit devleti uzun süren bir istikrarsızlık dönemine girer.
I. Mutazıd

I. Mutezid Tam Adı: Ebû’l-Feth Ebû Bekir el-Mû'tezid bi’l-Lâh" (Arapça : ʾabū al-fatḥ ʾabū bakr al-muʿtaḍid bi-llāh, ); (d. ? - ö. 1362) Altmışüçüncü İslam Halifesi.Abbasi hanedanına mensuptur. 1352-1362 yılları arasında Memlük Devleti'nin koruması altında Kahire'de halifelik yapmıştır.Bu madde kısmen veya tümüyle Fransızca Wikipedia "Al-Mu'tadid I" maddesi kaynaklıdır:  (Fransızca)(Erişme:8.12.2016)
I. Muvatalli

I. Muvatalli kendinden onceki kral II. Huzziya zamanında saray başmuhafızı (GAL MEŠEDI) iken, II. Huzziya'yı öldürerek tahta çıkmıştır. Kraliyet ailesiyle akrabalık bağı belli değildir ancak başmuhafızlık görevi genellikle kardeş, oğul gibi yakın akrabalara verildiği için II. Huzziya'nın akrabası olması muhtemeldir. Kral olunca muhafız birliği komutanlığına Muva isimli birini getirmiştir ki keza Muva da I. Muvatalli'nin oğlu olabilir. Ayrıca II. Huzziya zamanındaki çeşitli yüksek mevki görevlilerini gene mevkilerinde tutmuştur. Bu görevlilerden ikisi olan Himuili ve Kantuzzili'nin, I. Muwatalli'nin öldürülerek devrilmesinde bir rol oynadığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla I. Muvatalli'nin saltanat süresinin çok uzun sürmediği söylenebilir. Bu süre zarfındaki faaliyetleri hakkında fazla bir bilgi olmamakla birlikte güneyde Kizzuvatna ile diplomatik ilişkiler kurmuş ve kuzeyde Kaşkalar ile mücadele etmiş olabilir.Oldukça hasarlı bazı metinlerden varılan çıkarımlar doğru ise, I. Muvatalli'nin ölümünden sonra başmuhafızı Muva bir süre daha Kantuzzili ve oğlu Tuthaliya'nın yönettiği güçlere karşı mücadele etmiş fakat sonuçta yenilmiştir. Kantuzzili'nin oğlu I. Tuthaliya tahta çıkmıştır.Büyük krallık devrine ait kral adak listelerine Muvatalli'nin ismi eklenmemiştir. Bu da kralın hanedan dışından olması ve/veya sonraki nesiller tarafından kabul görmemesi şeklinde yorumlanabilir.
I. Müstekfî

I. Müstekfi Tam Adı:Ebû’r-Rabî` Sûleymân "el-Mûstekfî bi’l-Lâh", (Arapça : ʾabū al-rabīʿ sulaymān al-mustakfī bi-llāh, ; (ö. Milâdî 1340) Altmışıncı İslam Halifesi.Abbasi hanedanına mensuptur. 1303-1340 yılları arasında Memlük Devleti'nin koruması altında Kahire'de halifelik yapmıştır.Bu madde kısmen veya tümüyle Fransızca Wikipedia "Al-Mustakfi_Ier" maddesi kaynaklıdır:   (Fransızca)(Erişme:8.12.2016)
I. Mütevekkil

I. Mütevekkil Tam Adı: Ebû `Abd Allâh Muhammed "el-Mûtevekkil ʿalâ ʾl-Lâh" (d. ? - ö. 1406) 64. İslam Halifesi.Abbasi hanedanına mensuptur. 1362-1383 ve 1389-1406 yılları arasında Memlük Devleti'nin koruması altında Kahire'de halifelik yapmıştır.Onun halifeliği dönemine denk gelen 1400 yılında dünyanın %8'inin Müslüman olmasına karşın %14'ü Hristiyandır."İslampedia.com" websitesinde "(المتوكل على الله) Al-mutawakkil ʿalā allāh" maddesi Online: (Arapça)Bosworth, Clifford Edmund (2. yeni ed.:2014) The New Islamic Dynasties: a Chronological and Genealogical Manual  (The New Edinburgh Islamic Surveys) , Edinburg:Edinburgh University Press  ISBN 978-0-7486-2137-8Bosworth, Clifford Edmund (Rev.ed.: 1996) The New Islamic Dynasties, Columbia University Press, ISBN 978-0231107143
I. Napolyon'un tacı

I. Napolyon'un tacı, Birinci Fransız Cumhuriyeti'nin imparatoru I. Napolyon için üretilen ve 2 Aralık 1804'de taç giyme töreninde kullanılan bir taç. Napolyon bu tacı, Fransız Devrimi sırasında tahrip olan Fransa'nın eski kraliyet taç giyme adı olan "Charlemagne Tacı" olarak adlandırdı. Bu ismi koyarken Napolyon ünlü orta çağ hükümdarı Frenkler'in kralı ve Kutsal Roma İmparatoru Şarlman'dan esinlendi.1790'ların Fransız Devrimi, Fransız monarşisinin nihayetinde ortadan kaldırılması ve Kral XVI. Louis ve Kraliçe Marie Antoinette'in idamı, eski Fransız Taç Mücevherlerinin çoğunun yok olmasına neden oldu.Napolyon on yıl sonra kendini Fransız İmparatoru ilan ettiğinde, kendi deyimiyle "Charlemagne tacı" olan yeni bir imparatorluk tacı yaptırmaya karar verdi.
I. Nebukadnezar

I. Nebukadnezar, MÖ 1125-1104, İkinci İsin Hanedanı ve Dördüncü Babil Hanedanın dördüncü sultanıydı. Babil Sultanları Listesi C'ye göre 22 sene idare etmiştir, ve hanedanın en önde gelen kralıydı. Elam'a karşı zaferi ve kült putu Marduk'u kurtarması ile bilinir.
I. Neferkara

I. Neferkara (ayrıca Neferka ve alternatif olarak Aaka), Eski Mısır'ın 2. Hanedanlığı döneminde hüküm sürdüğü söylenen bir kralın (firavun) kartuş adıdır. Turin kanonunda hükümdarlık yılları  eksik olduğundan ve eski Mısırlı rahip Manetho, Neferkara'nın saltanatının 25 yıl sürdüğünü öne sürdüğü için saltanatının kesin uzunluğu bilinmiyor. Mısırbilimciler Manetho'nun ifadesini yanlış yorumlama veya abartma olarak değerlendiriyorlar.
I. Nicholas (Lorraine Dükü)

Anjoulu Nicholas (Temmuz 1448 - 27 Temmuz 1473), Lorraine Dükü II. John ve Marie de Bourbon'un oğluydu.Nicholas Nancy'de doğdu ve orada öldü. 1470 yılında babasının yerine Lorraine Dükü oldu ve sırasıyla Bar, Napoli ve Aragon'un varisi olarak Pont-à-Mousson Markisi, Calabria Dükü ve Girona Prensi unvanlarını aldı.Thouars'lı Vikontes, Fransalı Anne ile nişanlıydı ve onun unvanını kullandı, ancak onunla evlenmedi ve Chabannes'lı John IV, Dammartin Kontu'nun (ö. 1503) karısı Marguerite'dan yalnızca bir gayri meşru kızı vardı.
I. Nicolaus

Papa Aziz I. Nicolaus, (Roma yaklaşık 800 – 13 Kasım 867), ya da Büyük Nikolas, 24 Nisan 858 tarihinden ölümüne kadar Papalık yapmıştır. Papalık otoritesi ve gücünün konsolide etmesi, Batı Avrupa'nın Hristiyan milletleri üzerinde papalığın etkisini artırmak için kararlı bir şekilde çalışması ile hatırlanır. Ayrıca, Bizans İmparatorluğu ile ilişkileri, Konstantinopolis Patriği I. İgnatius'u yerine getirilen I. Fotios'a karşı desteklemesi nedeniyle bozulmuş ve Fotios bölünmesine neden olmuştur‎. Belli süre sonra da yerel Roma aristokrasisi onu istediği gibi kullanmıştır.
I. Nifon

I. Nifon veya Kizikoslu Nifon (; ? – 1314'ten sonra) 1310'dan 1314'e kadar Konstantinopolis Ekümenik Patriğidir. Karaferye, Yunanistan kökenlidir. Nikiforos Grigoras, Nifon'un okuma yazma bilmediğini, lüksü sevdiğini ve pozisyon için uygun olmadığını iddia etmiştir. Uzlaşmaya istekli olması nedeniyle, patrik olduğu süre boyunca Bizans Kilisesi içinde Arsenit Bölünmesi iyileştirildi. Nifon dört yıl sonra tahttan çekildi.
I. Nikiforos (patrik)

I. Nikeforos (), 806 ile 815 yılları arasında Rum Ortodoks Patrikhanesi, 268. patriği olarak görev yapmıştır.
I. Nikola

I. Nikola (Kiril Karadağca: Никола I Петровић-Његош) (d. 7 Ekim 1841 - ö. 1 Mart 1921), 1860-1918 yılları arasında Karadağ'ın hükümdarıydı, 1860-1910 yılları arasında Prens ve 1910-1918 yılları arasında ülkenin ilk ve tek Kralı olarak hüküm sürdü. 1918'de Sırp-Hırvat-Sloven Krallığı'nın kurulması ve Krallığın başına Sırp Kralı I. Petar'ın geçmesiyle hükümdarlığı son buldu.
I. Odo (Orléans kontu)

I. Odo (Fransızca: Eudes; ayrıca Hodo, Uodo, veya Udo) Matfrid'in tahttan indirilişine kadar Orléans'in kontu. Orléans kontu Adrian'ın oğludur.Udalriching hanedanına mensuptur, babası Orléans valisi Adrian'dır, annesi muhtemelen Waldrada'dır. Odo tarihte ilk defa 810'da Doğulu Saksonlara elçilik yaparak görülmüştür. Wilziler tarafından esir alınınca, Annales Fuldenses'e göre, Vikingler ile bir barış antlaşması imzalamıştır.Vita Hludowici'ye göre, 827'de, Matfrid'in varisi olarak adlandırılıyordu. Odo, akrabası olan Heribert ile birlikte Nisan 830'da I. Lothair tarafından sürgüne yollandı.834'te Matfrid ve Nantesli I. Lambert savaşıyorken, Lothair'in partizanlarından olan Odo aynı kardeşleri William, Guy ve Theodo gibi öldürüldü.Odo'nun eşi Engeltrude veya Ingiltrud idi. En büyük kızı Orléanslı Ermentrude Batı Franklardan Dazlak Karl ile evlendi. Ayrıca arkasında William adında 866'da taht kavgasında öldürülmüş bir çocuk bırakmıştır.Levillain, L. "Les Nibelungen historiques et leurs alliances de famille." Annales du Midi, 49 (1937) 337-407.
I. Oscar

I. Oscar (4 Temmuz 1799 - 8 Temmuz 1859) 1844'ten ölümüne kadar İsveç ve Norveç kralı. Bernadotte Hanedanı'nın ikinci hükümdarıdır.Oscar Paris'teki 291 Rue Cisalpine'de (bugün: 32 Rue Monceau) Jean-Baptiste Jules Bernadotte'ye doğdu. Annesinin ablası Julie ile evli olan vaftiz babası Joseph Bonaparte'nin ardından François Oscar adıyla Joseph adını aldı.Oscar, 22 Mayıs 1823'de Münih'teki Leuchtenberg Sarayı'nda vekil vasıtasıyla Josephine ile 19 Haziran 1823'te Stockholm'de yapılan bir düğün töreninde evlendi.Oscar, 1850 yılının başlarında üç İskandinav ülkesinin hanedan birliği planını tasarlamıştı; ancak bu zorluklar, planın terk edilmesinin gerektiğini ortaya koydu. Bununla birlikte, babasının Rus İmparatorluğu'na yönelik yalın politikasını tersine çevirmekte başarılı oldu. Bununla birlikte, babasının Rusya İmparatorluğu'na yönelik yalın politikasını tersine çevirmekte başarılı oldu.1850'lerde Oscar'ın sağlığı hızla bozulmaya başladı ve 1857'de felç oldu. iki yıl sonra ise, 8 Temmuz 1859'da Stockholm Kraliyet Sarayı'nda öldü.4 Kasım 1814 - 5 Şubat 1818: Kraliyet Majesteleri İsveç ve Norveç Prensi Oscar, Duke of Södermanland5 Şubat 1818 - 8 Mart 1844: Kraliyet Majesteleri İsveç ve Norveç Veliaht Prensi, Duke of Södermanland
I. Otto (Kutsal Roma imparatoru)

I. Otto (Kutsal Roma İmparatoru) (Lakabı: Büyük Otto; 23 Kasım 912 – 7 Mayıs 973), I. Heinrich ve Matilda (Ringelheim)'nın oğlu, Saksonya Dükü, Almanya Kralı, İtalya kralı ve Arnulf (Milano)'ya göre "İtalya İmparatoru olarak isimlendirilen ilk Alman"dı. Şarlman 800 yılında krallık tacı giydirildiğinde onun imparatorluğu torunları arasında bölünmüştü. I. Berengario'nun 924 yılındaki suikastını takiben imparatorluk unvanı yaklaşık kırk yıl boş durdu. Otto 2 Şubat 962 tarihinde taç giydirildiğinde Kutsal Roma İmparatoru oldu.Otto, 936 yılında babasının yerine Alman Kralı olarak geçti. Taç giyme törenini Şarlman'ın eski başşehri olan Aachen'de organize etti. Kendisi bu yerde önemli Alman kilisesi Mainz başpiskoposu tarafından vaftiz edilmişti. Sakson tarihçisi Widukind (Corvey)'a göre onun taç giyme şöleninde imparatorluğun diğer dört dükü Franconia, Svabya, Bavyera ve Lorraine de bulunuyor ve onun kişisel memuru gibi hareket ediyorlardı. I. Arnulf (Bavyera) mareşal gibi, I. Herman (Svabya Dükü) kralın masasına şarap sunmaktan görevli (lat. pincerna veya buticularius), III. Eberhard (Franconia) idare memuru gibi steward (veya seneschal) ve Gilbert (Lorraine) mabeyenci gibi Chamberlain hareket ediyorlardı. Otto bu şekilde Şarlman'ın ardılı olduğu sinyalini veriyordu. Aynı zamanda Alman kilisesinin piskopos ve başrahibin gücünü arkasına almıştı. Otto kiliseyi egemenliği altına almak ve Alman topraklarında dinsel imparatorluk gücü kurmak niyetindeydi. Kilise zenginlik, askeri insan gücü ve kendisinin okuryazarlık tekelini sunuyordu. Onun imparatorluk parçası için asillere karşı koruma sunuyordu.938 yılında, Saksonya'da zengin bir gümüş maden damarı bulundu. Bu mineral zenginliği Otto'ya kendi hükümdarlığı içindeki aktivitelerinde güç sağladı. Gerçekten bu maden damarı Avrupa'nın yaklaşık iki yüzyıllık gümüş, bakır ve kurşun ihtiyacının çoğunu karşılayacaktı.Charter given by Emperor Otto for the monastery Hilwartshausen  showing the Emperor's seal, 12.2.960. Taken from the collections of the Lichtbildarchiv älterer Originalurkunden  at Marburg Üniversitesi
I. Otton (Chiny kontu)

I. Otton (Fransızca: Otton Ier de Chiny; 950/955 — 986/987), Fransız asilzade; Ivois ve Chiny kontu.Gesta Episcoporum Cameracensium'''ye göre, Otton, Vermandoislı I. Adalbert'ın oğludur. Lorraine'li Gerberge onun annesidir. Vermandoislı III. Herbert, Otton'in kardeşidir. Verdunlu Louis, Otton'in oğludur.
I. Parnavaz

I. Parnavaz () (MÖ 326 - MÖ 234), İberya'nın ilk kralı. Amcası Samara Mtsheta çevresindeki Gürcü kabilelerinin başkanı (mamasahlisi) idi. O, prens Azo'ya karşı silahlı bir isyanı bastırmıştı. Ona bu işte Kolhis hükümdarı Kuci ve Azo'nun ordusundan 1000 asker de destek vermişti. Parnavaz galip gelerek 27 yaşında İberia'nın ilk hükümdarı oldu. 65 yıl hüküm sürdü. Ölümünden sonra yerine oğlu Saurmag geçti. Kartlis Tshovreba kroniklerine göre Gürcü alfabesini oluşturan kişi I. Parnavaz'dır.
I. Paulos

I. Konstantinos'un üçüncü oğluydu.1917'de tahttan indirilen babasıyla birlikte Yunanistan'ı terk etti. Ekim 1920'de Kardeşi Aleksandros'un ölümünden sonra yerine geçmeyi reddetti. Babasının Aralık 1920'de tahta çıkmasıyla Yunanistan'a geri döndüyse de yükselen cumhuriyetçi akım karşısında Aralık 1923'te yeniden ülkesinden ayrıldı. 1935 yılında kardeşi II. Georgios'un kral olmasına değin sürgünde kaldı. 1938'de genç kuzeni Hanover prensesi Frederika'yle evlendi. Çeşitli askeri birimlerde, 1940 yılında İtalya'yla çıkan savaş öncesinde de genelkurmayda görev yaptı. 1941 yılında Yunanistan'ın işgal edilmesi üzerine yurt dışına kaçarak Kahire'de ve Güney Afrika'da yaşadı. Savaş bitince ülkesine döndü ve 1 Nisan 1947'de Kral Georgios'un ölümünden sonra tahta çıktı. Yunan İç Savaşı'nda hükûmetinin ABD'den yardım alarak komünistleri sindirmesini destekledi. Siyasetin dışında kalma sözü vermesine karşın, zaman zaman iç sorunlara karıştı.
I. Paulus

Papa Aziz I. Paulus (İngilizce: Paul I) (d. 700, Roma, Ravenna Eksarhlığı, Bizans İmparatorluğu (günümüzde İtalya) - ö. 28 Haziran 767, Roma}. Yortu günü 28 Haziran, 29 Mayıs 757 - 28 Haziran 767 yılları arasında Papa.Papa II. Stephanus'un kardeşiydi ve onun ölümünden sonra 26 Nisan 757'de yeni papa seçildi. İttifak içerisindeki Lombardiya kralı Desidero ile Bizans İmparatoru V. Konstantinos'a karşı durumunu güçlendirmek amacıyla Frank kralı III. Pepin ile ittifak içerisine girerek onun desteğini sağladı. III. Pepin bunun karşılığında 763'te Bizans'ın desteğiyle Papalık Devletlerini işgal eden Desidero ve I. Paulus'un barışması için arabuluculuk görevinde bulundu. Bu olaylardan sonra Konstantinopolis kilisesine bağlılıktan ayrılmayan I. Paulus, V. Konstantinos'un İkonoklazm hareketini canlandırma girişimlerine şiddetle karşı çıktı. Bu sırada Bizans'tan kaçan birçok Hristiyan onun döneminde Roma'ya sığındı. 28 Haziran 767 tarihinde Roma kentinde öldü."Wikisource" websitesinde "Johann Peter Kirsch, (1913) "Pope_Paul_I" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 11 Pope_Paul_I" maddesi  Catholic Encyclopedia (1913)/Pope Paul I - Wikisource, the free online library
I. Paulus (başpiskopos)

I. Paulus ya da I. Paul ya da Günah Çıkaran Aziz Paul (ö. yaklaşık 350), altıncı Konstantinopolis Başpiskoposu, 336 ya da 340 yılında seçilmiştir. Yortu günü 7 Hazirandır.Selaniklidir, Konstantinopolis'te diyakozluk, patriklikte öncülü yaşlı Piskopos Konstantinopolisli Alexander'ın sekreterliği yapmıştır. Alexander, Aryanlar ile Teslis inancı savunuları arasındaki açık tartışma devam ederken son nefesini verdi. Teslis inancı savunuları baskın çıktı; Paulus, Konstantinopolis'te Piskopos seçilip göreve başladı.Tüm bu olaylar olurken, İmparator II. Constantius uzaktaydı. Dönüşünde kendisine danışılmamasını kızdı. Arian piskoposlarından oluşan bir synod topladı, Paulus'un piskoposluğa uygun olmadığını açıkladı, onu sürgüne gönderdi ve İzmitli Eusebius'i Konstantinopolis'e getirdi. Bunun 338 yılında olduğu düşünülmektedir, Eusebius 341 yılında öldü. Paulus bir kez daha göreve getirildi; fakat Arianlar uygun zamanda el koydular: İzmitli Teonyis, Heraclealı Teodorus ve diğer Arian piskoposları, piskopos Makedonios'u Aziz Pavlus kilisesinde kutsadılar ve şehir tekrar iç savaşın kurbanı oldu.İmparator, bunu duyduğunda Antakya'daydı. Orada süvarilerin generali Hermogenes'e Paulus'u kovması için emir verdi. İnsanlar piskoposlarına yapılan şiddeti evlerine kaçtıkları için duyamayacaklardı. General ayaklarına ip bağlamış ve şehirde zafer turu atmıştı. Konstantius, otoritesine karşı yapılan bu isyanı kolay atlatmayacaktı. İsyana katılanlara ceza vermek için tüm hızla Konstantinopolis'e geldi. İsyancılar, gözyaşı ve yakarışlar içerisinde İmparator'un önünde diz çöktüler. İmparator, onların tahıl izinlerinin yarısından mahrum ederek tatmin oldu ama Paulus'un şehri terk etmesini istedi.İskenderiyeli Athanasius, İskenderiye'den, Marcellus, Ankara'dan ve Asclepas, Gazze'den sürügün edildiler. onlarla beraber Paulus, Roma'ya gidip Papa I. Julius'e danıştılar. Papa konuları birçok kez inceledi ve onları İznik Konsili amentüsüne sadık buldu, komünyona kabul etti, onların sebeplerine sarılıp Doğu'da bulunan tüm piskoposlara güçlü bir mektup yazdı. Athanasius ve Paulus tekrar makamlarına döndüler, Doğu piskoposları Papa Julius'a onun tavsiyesindeki eylimi kabul ettiklerine dair cevap verdiler.İmparator Konstantius gene Antakya'daydı ve Konstantinopolis halkının seçimine karşı iradeliydi. Doğu prefecti Filippus şehirdeydi, Paulus'u görevden alıp Makedonios'u tekrar onun yerine koyması için emir verdi. Filippus, Hermogenes'in ünü ve riskleri üstüne çekmek konusunda hazır değildi  ve imparatorluk emri hakkında bir şey söylemedi. Boğaziçi kıyılarında bulunan saraya bitişik  Zeuksippos isimli ünlü halk banyosunda, Filippus, Paulus'u bazı kamu işlerini konuşmak üzere davet etti. Paulus geldiği zaman, ona imparatorluk emrini gösterdi ve onun sarayada sahile götürülüp, gemiye bitirilip kendi memleketi Selanik'e gönderilmesini emretti. Filippus, onun İlirya'yı ve uzak vilayetleri ziyaret etmesine izin verdi ancak Doğu'ya tekrar ayak basmasını yasakladı.Paulus daha sonra önce zincirlenerek Mezopotamya'da Singara'ya sonra Emesa'ya en sonunda öleceği Ermenistan'da Cucusus'a götürülmüştür.
I. Pavel (Rusya)

III. Petro ile II. Katerina'nın oğluydu. Babasının halası Çariçe Yelizaveta Petrovna'nın yanında yetişti. 1762'de tahta el koyan annesi yönetim işlerinde etkili olmasını engellemek için onu Petersburg'dan uzaklaştırdı. İlk karısı Darmstadt'lı Wilhelmina'nın ölümünden kısa süre sonra Württembergli Sophia Dorothea ile evlenen (1776) Pavel, 1783'te annesinin zorlamasıyla Gatçina'daki malikanesine yerleşti.17 Kasım 1796'da annesinin ölümü üzerine tahta çıktı. İlk işi çara ardılını seçme hakkını tanıyan 1722 tarihli bildirgeyi yürürlükten kaldırıp yerine, tahtın belli bir düzen içinde Romanov ailesinin erkeklerine geçmesini öngören yeni bir sistem getirmek oldu. Ayrıca, otokrasiyi güçlendirmek amacıyla II. Katerina'nın 1775'te feshettiği merkezi yönetim birimlerini yeniden oluşturup soyluların yetkilerini sınırladı.Dış ilişkilerde ise, başlangıçta barışçı bir politika izlemesine karşın sonradan bu politikayı terk ederek Napolyon'a karşı oluşturulan İkinci Koalisyon'a katıldı (1798). Ama daha sonra İngiltere'ye karşı düşmanca bir politika izlemeye başladı; Avusturya ile diplomatik ilişkileri kesti.Tutarsız siyaseti ve baskıcı yönetimi, oğlu ve ardılı I. Aleksandr'ın onayıyla düzenlenen bir saray darbesi sonucunda devrilmesine ve öldürülmesine yol açtı.1979 Reassessment of Paul: Hugh Ragsdale, ed., Paul I: A reassessment of His Life and Reign, University Center for International Studies, University of Pittsburgh, 1979.For Paul's early life: K. Waliszewski, Autour d'un trone (Paris, 1894), or the English translation, The Story of a Throne (London, 1895), and P. Morane, Paul I. de Russie avant l'avenement (Paris, 1907)For Paul's reign: T. Schiemann, Geschichte Russlands unter Nikolaus I (Berlin, 1904), vol. i. and Die Ermordung Pauls, by the same author (Berlin, 1902)Other readings: (in Russian) V.V.Uzdenikov. Monety Rossiyi XVIII-nachala XX veka (Russian coinage from 18th to the beginning of 20th century). Moscow – 1994.Pavel I – Prince of Gatchina. Digest  & "Bednyy, bednyy Pavel". Vitaliy Melnikov, Rusya'dan I. Paul hakkında  (Rusça)
I. Pedro (Brezilya imparatoru)

I. Pedro veya Dom Pedro (12 Ekim 1798, Queluz - 24 Eylül 1834, Queluz), Brezilya İmparatorluğu'nun kurucusu ve 1822 ile 1831 yılları arasında hüküm süren ilk imparatoru.Babası Kral VI. João adına Brezilya yönetimine vekalet eden Pedro babasına karşı isyan bayrağını çekmiş ve sömürgesinde kontrolü tekrar sağlamak isteyen merkezi Portekiz güçlerine karşı Brezilya bağımsızlık mücadelesinin önderi olmuştur. Kısa süren savaş ve bağımsızlığın sağlanmasının ardından "Brezilya'nın ebedi savunucusu" unvanı ve I. Pedro adı ile 1 Aralık 1823'de taç giymiştir. IV. Pedro adıyla Portekiz kralı olarak da kabul edilir. Arjantin ile girdiği bir dizi savaş sonucunda yenilmesiyle önce Brezilya İmparatorluğu tahtında sonra da Portekiz tacında evlatlarının geleceği için feragat etmiştir.
I. Pedro (Portekiz kralı)

I. Pedro (8 Nisan 1320, Coimbra - 18 Ocak 1367, Estremoz, Portekiz'in 8. kralıdır. Portekiz kralı IV. Afonso ve karısı Kastilyalı Beatriz'in üçüncü ama hayatta kalan tek oğludur.
I. Pepin (Akitanya Kralı)

I. Pepin, (797 - 13 Aralık 838) Akitanya Kralı ve Maine Düküydü. I. Louis ve Hesbaye'li Ermengarde'nin ikinci oğluydu. 817'de Akitanya kralı ve 831'de  Maine dükü oldu. 824'te isyan etti ve isyan bastırılmış olsada 832'de yeniden isyan etti ve Alman Louis'te isyana katıldı. Ertesi yıl I. Lothar'da isyana katıldı ve babalarını tahttan indirdiler. Ama 834 yılında Louis göreve geri döndü. 838'de öldü.
I. Petar

Kral I. Petar ya da Petar Karadordeviç (29 Haziran 1844 - 16 Ağustos 1921), 1903 ve 1918 yılları arasında Sırbistan Kralı ve I. Dünya Savaşı sonrasından ölümüne dek Sırplar, Hırvatlar ve Slovenlerin Kralı olarak tanınmış Alman kökenli Sırp. Balkan Savaşı esnasında Sırbistanın hükümdarı olmuş ve ülkesiyle ilgili birçok reform hareketine liderlik etmiştir.
I. Peter (Kıbrıs kralı)

Peter I (9 Ekim 1328 - 17 Ocak 1369) babasının tahttan çekildiği 24 Kasım 1358'den öldüğü 1369 yılına kadar Kıbrıs Kralı ve hak olarak elinde tuttuğu Kudüs Kralı. IV. Hugh'un ikinci oğlu, onun ikinci karısı Alice d'Ibelin'in ilk oğludur. Ayrıca 1346'da gençken Trablus Kontu unvanını aldı. Kıbrıs Kralı olarak bazı askeri başarılar elde etti, ancak üç şövalyesi tarafından öldürülmesiyle sonuçlanan iç anlaşmazlıklar nedeniyle planlarının çoğunu tamamlayamadı.Peter, 24 Kasım 1359'da Lefkoşa'daki Santa Sophia Katedrali'nde Limasol piskoposu Guy d'Ibelin tarafından Kıbrıs Kralı olarak taç giydi. 28 Haziran 1342'de, Eschive de Montfort ile evlendi (ö. 1350'den önce). 1353'te Éléonore d'Aragon ile evlendi (1333 - 26 Aralık 1416, Barselona ve oraya gömüldü). Peter, 1347'de Kudüs'ün geri alınmasına adanmış şövalye Kılıç Tarikatı'nı kurdu.
I. Petr

Çar Simeon, büyük oğlunu verasetten mahrum bırakarak kendisine halef olarak oğlu Petr'ı seçti. I. Petr'ın tahta çıkmasıyla Simeon döneminde yapılan savaşların sonucu olarak Birinci Bulgar Devleti çöküş sürecine girmiştir. Yeni çar, Bizans ile 30 yıllık barış antlaşması imzalamış ve Romanos Lekapenos'un en büyük oğlu Hristoforos'un kızı İrini Lekapene ile evlenmiştir. Bulgar hükümdarı "çar" unvanını almış ve Bulgar Kilisesi'nin başına da patriklik statüsü verilmiştir.Bizans'la yakınlaşmaktan rahatsızlık duyan ve Petr'ın kardeşi İvan'ı çar yapmak isteyen Boyarların ayaklanması, herhangi bir sonuç vermemiştir. İçerideki problemlerin yanı sıra Petr, dışarıda da ciddi problemlerle karşılaşmıştır. Bulgaristan'daki ayaklanmalardan faydalanarak Simeon döneminde Bulgarlara tâbi olan Sırplar, bağımsızlıklarını kazanmışlardır. Başlayan Macar ve Peçenek akınlarına karşı Franklardan yardım isteyen ama buna ulaşamayıp Bizans'ın da baskısı altında kalan I. Petr'a karşı, Kiev Knezi I. Svyatoslav ile Bizans imparatoru II. Nikiforos ittifak kurdular. Bunun üzerine Svyatoslav, 967 yılında Tuna Nehri'ni geçerek Kuzey Dobruca'da 30.000 kişilik Bulgar ordusunu bozguna uğrattı ve Silistire surlarına kadar ilerledi. Bu durumu öğrenen Çar I. Petr, dünya işlerinden elini eteğini çekerek bir manastıra yerleşmiş ve 30 Ocak 970 tarihinde burada ölmüştür.История на Първото българско Царство. От славянизацията на държавата до падането на Първото царство, Васил Златарски
I. Petro (anlam ayrımı)

Kral I. Petar, (Sırbistan) daha sonra I. Petro olarak King Sırpların, Hırvatların ve Slovenlerin kralı
I. Petro Yaz Sarayı

I. Petro Yaz Sarayı ( Letni dvorets Petra I), Rusya'nın Sankt Petersburg kentinde bulunan bir saraydır. Saray, Fontanka ve Moyka nehirleri ile Kuğu Kanalı'nın oluşturduğu bir ada üzerinde yer almaktadır. Kuzey çevresi, Neva Nehri'nin sol yakasında, I. Petro Evi ile Petro ve Pavel Kalesi'nin karşısında uzanmaktadır. Saray, kentte inşa edilen ilk saraydı ve şehrin ilk su borusu olan binasıydı.
I. Pius

Papa I. Pius (d. ??, Aquileia, Venedik Cumhuriyeti  (günümüzde İtalya) - ö. 155, Roma); . 1956'ya kadar Hristiyan şehiti "Aziz" Pius olarak anılmıştır ve yortu günü 11 Temmuz) idi. Fakat Papa XII. Pius döneminde 1956'da yayımlanan "Genel Roman Takvimi" ve sonraki 1966 "Genel Roma Takvimi"  ile bu yortu sadece bir "Kutlama" gününe çevrilmiştir ve günümüzdeki Roma Katolik takvimlerinde bir Hristiyan şehiti "aziz" olarak anılmamaktadır.Yaklaşık olarak 140 - 155 yılları arasında papalık görevinde bulunmuştur. Papa olduğu sıralarda, Gnostisizm ve Markionculuğa karşı mücadele etmiş, inanışa göre 144-150 yılları arasında Markion'u aforoz etmiştir."Wikisource" websitesinde "Johann Peter Kirsch, (1913) "Pope St. Pius" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 12" maddesi  Catholic Encyclopedia (1913)/Pope St. Pius- Wikisource, the free online library
I. Presyan

I. Presyan (Bulgarca: Пресиян I.) (ö. 852), 836-852 yılları arasında hüküm süren Tuna Bulgar Devleti hanı. I. Presyan'ın ile Tuna Bulgar Devleti'nin Hristiyanlık öncesi dönemi kapanmıştır.837-838 yıllarında Halkidiki yarımadasının batısına ulaşmış ve Serez civarında zafer kazanmıştır. Ayrıca Filippi şehrini de ele geçirerek Tuna Bulgar Devleti'nin sınırlarını Struma Nehri'ne kadar genişletmiştir.Presyan Han, kendinden önceki hanlardan farklı olarak, devlet içindeki anti-Hristiyan hareketlere bir son vermiştir. Oğlu I. Boris ise, tahta geçtiğinde bir adım daha ileri giderek, Hristiyanlık dinini kabul etmiş ve "Han" unvanının yerine "Knez" unvanını kullanmaya başlamıştır.Свод древнейших письменных известий о славянах — М.: Наука. Главная редакция восточной литературы, 1991. Том 2.
I. Protokol

I. Protokol, uluslararası çatışmalarda kurbanların korunmasıyla ilgili olarak Cenevre Sözleşmeleri'ne 1977 yılında eklenen protokol.1. ve 4. maddede silahlı çatışmalara atıfta bulunarak insanların sömürgecilik hakimiyeti, yabancı işgal kuvveti ve ırkçı rejimlere karşı savaşın kabul edilebilir olacağını ve direniş hareketi olarak yapılabileceğini öngörür.
I. Prusias

I. Prusias Cholus (Yunanca: Προυσίας ὁ Χωλός) ( MÖ 243-182 yıllarında yaşadı, MÖ 228-182 yılları arasında hükümdarlık sürdü) Bitinya kralı, Ziaelas'ın oğlu. Bursa (Prusa) şehrinin kurucusu ve isim sahibidir.Prusias, Byzantion'a karşı savaştı (MÖ 220), sonrasında I. Nicomedes'in daveti üzerine İstanbul Boğazı'na yerleşen Galatları yenilgiye uğrattı. Bitinya krallığının sınırlarını Pergamum kralı I. Attalus ve Karadeniz kıyısındaki Heraclea Pontica ile yaptığı bir dizi savaş sonucunda genişletti. Makedonya kralı V. Philip, MÖ 202'de Kieros ve Myrelia'yı verdi. Bu yerleşim yerlerinin adını Prusias ve Apameia olarak değiştirdi. Hannibal'ın Roma ile olan savaşında, yaptığı antlaşma gereği tarafsız kaldı. III. Apama'dan II. Prusias isminde bir oğlu oldu.
I. Psusennes

I. Psusennes Mısır'ın yirmibirinci hanedanının firavunudur. 40 veya 51 yıl hüküm sürdü. Tanis'teki bozulmamış mezarı ile ünlüdür. Gömülü olduğu gümüş tabut nedeniyle "Gümüş Firavun" olarak bilinir. Hanedanlığın en güçlü hükümdarlarından biridir.
I. Radama

Andrianampoinimerina'nın ölümünden sonra tahta geçen oğlu I. Radama adayı yurt dışına açmış ve özellikle Fransa ile birlikte Hint Okyanusu üzerinde hakimiyeti genişletme çabalarında olan Büyük Britanya ile ikili ilişkilerini geliştirme gayreti içerisinde olmuştur. Krallık birliklerini Britanya askeri modeline göre yeniden düzenleyen I.Radama iktidarında ilk İngilizler de endüstriyel faaliyetlerde bulunmak adına ülkenin doğu kıyılarına yerleşmişlerdir. İngiliz misyonerler bu dönemde incili Malgaşça'ya çevirmiş, latin alfabesinin kullanımı ve yaygınlaşması adına faaliyetlerde bulunmuşlardır. I. Radama 1824 yılında İngilizlerin de askeri desteği ile tüm ada üzerinde de kontrolü ele geçirmiştir.I. Radama'nın 1828 yılında hayatını kaybetmesi ile tahta geçen eşi, I. Ranavalona unvanı ile ülkeyi 1861 yılına kadar yönetmiştir.
I. Rama

Phra Phutthayotfa Chulalok (Tayca: พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก), (d. 20 Mart 1737, Ayutthaya - ö. 7 Eylül 1809, Bangkok) Çakri Hanedanlığı'nın kurucusu, I. Rama sanıyla Tayland kralı.Bir grup subayla Kral Taksin'i tahttan indirerek idam ettirdi ve I. Rama sanıyla tahta çıktı. Böylece Tayland'da Çakri Hanedanlığı'nın hükümranlığını başlattı.