barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Gökçesu, Yenişehir

Yenişehir’e 18 km uzaklıktadır.Köyün tarihi çok eskilere dayanmaktadırKöyü Uygurlar boyunun kurduğu söylenir. Yakınlarında Karaoğlan adlı bir çiftlik yeri vardı. Köyün önce, Süleyman Bey’e ait olduğu, daha sonra da onun oğlu Eyne Bey’in eline geçtiği kayıtlardan anlaşılıyor. Ancak XIX. yüzyıl belgelerine göre İshak Kazurini’nin vakıf köyüdür. 1908 Yıllığı’na göre Yarhisar bucağına bağlı olan köyde 72 hane bulunuyordu. 1990 yılında 412, 1997 yılında 304 kişi yaşamaktaydı. Köyde eski bir hamam  bulunmakta olup yakın zamana kadar köylüler tarafından kullanılmaktaydı..Ayrıca Yarhisar Tekfurluğuna çok yakın olması nedeniyle Orhan  Bey tarafından bir kale inşa ettirilmiş Kalenin iki duvar kalıntısı hâlen ayaktadır.Orhan Bey, Yarhisar ve İnegöl tekfurlarını bu kaleden gözetlemiştir.Hâlen Orhan Mevkii adında bir yer adı mevcut olup,adına bir de çeşmesi vardır. KÖyün isminin Osman Gazi'nin bakıcısı Gökçe Bacı'dan geldiği rivayet olunur.Bununla beraber köyde bulunan dereler ve su kaynaklarının bolluğu isimle alakalı olabilir. Birinci Dünya Savaşında Çanakkale, Galiçya ve Doğu Cephesinde birçok şehit vermiştir.Köy ovadan uzak olması nedeniyle Yunan işgaline uğramamış ve gür ormanlarda saklanmışlardır. Uzun yıllar Bilecik İline bağlı kalan köy 1934 yılında yapılan bir refarandum ile Bursa ili Yenişehir İlçesine Bağlanmıştır.,Köy eski ve köklü bir kültüre sahiptir.Osmanlı ve Türk kültürünün bütün izlerine rastlanmaktadır.1928 yılında yapılan harf devrimi ile iki mahelleden oluşan köy sakinleri kendi olanaklarıyla iki mahalleye de okul bainası yapmış daha sonra bir tanesi okul diğeride köy Muhtarlık Odası olarak kullanılmiştır.Bu nedenle köyde okur yazarlık oranı%100 dür.Türkiye'nin her yerinde görev yapan üst düzeyde büroklarlar yetişmiş ve Müsteşar,genel Müdür olarak hizmet edenler olmuştur.Köy Enstütilerinden ve öğretmen okullarından ve diğer okullardan birçok kültürlü insanlar yetiştirmiştir.hâlen bu yetişenlerden Profesör,Mühendis,doktor,Avukat,subay ve diğer tüm mesleklerden olmak üzere ülke hizmetinde çalışmaktadır.Bursa iline 73 km uzaklıkta, Yenişehir İlçesine 18 km, Bilecik İline 25 km uzaklıktadır. Köyün Güneyi gür meşe,gürgen ve çam ormanlarıyla kaplıdır. Bu ormanların içinde birçok ağaç çeşidi ve bitki mevcuttur. Ormanda yaban hayvanlarından,ayı,domuz,kurt,çakal,sansar,tilki,porsuk,tavşan,sırtlan yaşamaktadır.Köyde birçok akdeniz bölgesinde yetişen bitkiler yetişmektedir.
Gökçetabaklar, Çaycuma

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Turfa Debbağlar olarak geçmektedir. Daha önceleri Bartın Merkez ilçesine bağlıyken, 5 Eylül 1944'te Çaycuma ilçesine bağlandı.
Gökçetaş, Şebinkarahisar

Köy, Giresun il merkezine 158 km, Şebinkarahisar ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır. Köy, Şebinkarahisar'ın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Tokat-Bayburt (Şebinkarahisar-Alucra) devlet yoluna Balcana Köyü üzerinden, 16,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlanmaktadır.
Gökçetepe Tabiat Parkı

Edirne'nin Keşan ilçesinde yer alan, 5002 ha alana sahip, 11 Temmuz 2011'de kurulan bir tabiat parkıdır.Tabiat parkı içerisinde pek çok aktivite bulunmaktadır. Parka gelenler çadır kampı veya karavan konaklaması ya da bungalov evlerde konaklama yapabilmektedir. Tabiat parkında ayrıca Paintball oynayabilir veya doğa sporları yapılabilir. Parkta dalış eğitimleri ve su sporları da yer almaktadır.
Gökçetepe, Keşan

Köyün eski adı 1877 yılı kayıtlarında Mağaris olarak geçmektedir. Daha önceleri Çanakkale'nin Gelibolu ilçesine bağlıyken, 30 Kasım 1944'te Edirne'nin Keşan ilçesine bağlandı.
Gökçetepe, Uşak

Yerleşimin eski adı "Hüsam"dır. 1935 yılı kayıtlarında o tarihlerde Manisa iline bağlı olan Eşme'nin Güre nahiyesine bağlı 46 nüfuslu küçük bir köy olarak görülmektedir. 1953 yılında Uşak il olduğunda yerleşimin bağlı olduğu Güre'de Uşak merkez ilçesinin bir nahiyesi oldu. 1968 yılında günümüzdeki adını almıştır.
Gökçetoprak, Gülşehir

Köyün yakınlarında freskleri tahrip edilmiş bir kilise kalıntısı ve Hititler döneminden kalma bir yazılı kaya parçası bulunmaktadır.
Gökçeyayla, Han

Gökçeyayla, Eskişehir ilinin Han ilçesine bağlı bir mahalledir. Roma dönemine ait Malya şehrinin kalıntıları üzerine kurulduğu için ve burada bulunan kilise kalıntısından esinlenerek, köylüler tarafından kullanılagelen ismi "Kiliysa(kilise)"dır.Kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle beraber, Kafkasya’dan gelen Karaçay Türkleri tarafından kurulmuştur. Bir Türk Kavmi olan Karaçaylılar, önce Konya’nın Başhüyük mahallesine gelmişler, bir süre burada yaşadıktan sonra bir kısmı ayrılarak tahmini 1905 yıllarında bugünkü mahallenin bulunduğu yere gelmişler ve mahallesi kurmuşlardır. Roma dönemine ait Malya şehrinin kalıntıları üzerine kurulduğu için ve burada bulunan kilise kalıntısından esinlenerek adını Kiliysa(Kilise) olarak kullanagelmişlerdir. Daha sonra adı Orhaniye-Kestanelik olarak kullanılmıştır. Yakın tarihlerde de Gökçeyayla adını almıştır. Gökçeyayla mahallesi bir orman içi mahallesidir. Devletin orman içi köyleri kaldırma projesi çerçevesinde, 1978 yılından itibaren mahallenin büyük bir kısmı, Afyon ilinin Bolvadin ilçesine nakledilmiştir. Az bir kısmı da mahallede kalmıştır. 16 Şubat 1993 tarih ve 93/41433 sayılı kararla, bağlı olduğu Afyon İli’nin İscehisar İlçesi’nden ayrılarak Eskişehir Han İlçesi’ne bağlanmıştır.Gökçeyayla Köyü Eskişehir'in güneyinde, Han'ın güneybatısında yer almaktadır. Eskişehir iline 121 km, Han ilçesine 16 km uzaklıktadır.
Gökçeyazı, Ereğli

Gökçeyazı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gökçeyazı, Gürün

Köyün eski adı Otlukilise'dir. 1872–1873 yılında yerleşim Otlukilise adıyla o dönemki Gürün nahiyesine bağlı bir köy olarak görülmektedir. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da nüfus sayımlarında Otlukilise olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Gökçeyazı olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Gökçeyazı, Ilgaz

Köy, Çankırı il merkezine 71 km, Ilgaz ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın kuzeybatısında olup / numaralı Bolu-Amasya (Kurşunlu-Ilgaz) devlet/uluslararası yoluna 11 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Gökçeyazı, İvrindi

Gökçeyazı, Balıkesir ilinin İvrindi ilçesine bağlı bir mahalle. 2010 yılı nüfus sayımına göre belde, 2.151 nüfusludur. Ayrıca, beldenin belediyesi vardır.Ayrıca, yapılan araştırmalar sonucunda Gökçeyazı'nın 200 m güneydoğusunda orta boyda bir höyük tespit edilmiştir.Gökçeyazı beldesi, İvrindi ilçesinin kuzeydoğusunda bulunmaktadır. Belde, Edremit - Balıkesir kara yolu üzerinde yer almaktadır ve Balıkesir'e 23 km uzaklıktadır.
Gökçeyol, Tokat

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kemkez olarak geçmektedir. Daha önceleri bir köy iken, 16 Kasım 1992'de kurulan Avlunlar beldesine bağlı bir mahalleye dönüştü. Avlunlar'ın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine, Gökçeyol tekrar köye dönüştü.
Gökçeyurt, Bergama

Gökçeyurt; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gökçeyurt, Ilgın

2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Gökçeyurt, Kemalpaşa

Gökçeyurt, İzmir'in Kemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalle. Kemalpaşa ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.
Gökçeyurt, Tavşanlı

Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Akçakilise, 1573 yılı kayıtlarında ise Akçakilise ya da Küçük Furanlar olarak geçmektedir.
Gökçeçakmak

Gökçeçakmak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gökçeören Gölü

Gökçeören Gölü, Sakarya ili, Serdivan ve Adapazarı ilçeleri sınırında, merkezin 7–8 km kuzeybatısında bulunan göldür. Göl büyüklüğü 25 hektardır. Yakınlarında 15 hektar büyüklüğünde Dipsizgöl yer alır. Kıyısındaki köyden dolayı Aralık Gölü de denilir.Göl çevresindeki geniş bataklıkların bulunması ve sıtma tehlikesi nedeniyle 1994 yılında DSİ tarafından kurutularak tarım alanı haline getirilmiştir. Yine de kışın alanda su birikmesi olmaktadır.Göl ve çevresindeki bataklık Osmanlı Devleti zamanında da gündeme gelmiştir. Osmanlı Devleti'nin kaybettiği topraklardan gelen muhacirler için yerleştirilecek arazi sıkıntısı yaşanmıştır. Sapanca Gölü'nden çıkan Çark Suyu bataklığa ulaşmakta, daha sonra Sakarya Nehrine dökülmekteydi. Adapazarı'na göre 1,5 m daha alçak alanda 80–100 cm su bataklıkta birikirdi.40.000 dönüm bataklığın kurutma işi Fransız Emil Bodovi'ye verilmiştir. Bodovi iki yıl içinde açtığı kanalla bataklığı kurutmuştur. Bataklık kururken, gölde küçülmüştür. Açılan 24.000 dönüm arazide ziraat yapılmaya başlanmıştır. Fakat çevre köylülerle Bodovi arasında arazi sorunları çıkmıştır. Sorun Fransız sefareti ile Osmanlı Devleti arasında yazışmalara ve soruşturmalara konu olmuştur.2015 yılında alanda başlayan petrol ve doğalgaz çalışmalarından olumlu sonuç alınmıştır. Bulunan doğalgazın kullanılabilir düzeyde olduğu tespit edilmiştir.
Gökçeören, Altıeylül

Mahallenin iklimi, Marmara İkliminin etki alanı içerisindedir.Coğrafi durumu hafif dağlık ve engebelidir. Köy Balıkesir-Bursa yoluna 6 km.mesafededir. Balıkesire 35 km, Susurluk'a 22 km uzaklıktadır.Nüfusu 1997:1200, 2000:1023, 2007:943, 2012:806 (398 Erkek, 408 Kadın) 2017:682 (343 Erkek 339 Kadın),2019:637 (327 Erkek 310 Kadın), 2021:
Gökçeören, Darende

Gökçeören; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gökçeören, Kula

30 Temmuz 1953 tarihinde Menye adı ile belde olan yerleşimin adı, 19 Aralık 1963'te imzalanan bir Bakanlar Kurulu kararnamesi ile "Gökçeören" olarak değiştirildi. Gökçeören, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun kapsamında mahalleye dönüştü.Gökçeören, İzmir–Ankara yolu üzerinde, İzmir'e 130 km, Kula'ya 17 km uzaklıkta, ana yoldan 3 km kuzeyde Yaren Dağı kuzey eteklerinde bulunmaktadır.
Gökçeören, Orta

1579 tarihli bir tahrir kaydında Kengırı(Çankırı) Sancağı'nın Karapazar(Orta)Kazâsında "Gökçevirân"(Gökçeören) karyesinde "Perâkende" adıyla bit Türkmen cemaatinin kaydı düşülmüştür.Köy, Çankırı il merkezine 74 km, Orta ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Orta'nın güneybatısında olup, Yaylakent Köyü üzerinden, bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Gökçeşeyh, Çat

Mahalle, 1522 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Çat Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 77 km, Çat ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Mahalle, Çat'ın batısında olup,  numaralı Çat-Yavi-Tercan il yolu üzerindedir.Köyün 500 m. kuzeyinde Tunç ve Demir çağlarından kalan Gökçeşeyh Höyük'ü bulunmaktadır. Erzurum Arkeoloji ve Etnografya müzesine getirilen eserlerden höyüğün Urartular Dönemine ait bir yerleşim yeri oluğunu anlaşılmaktadır.
Gökçimen, Beyşehir

20 Kasım 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Gökçukur, Boyabat

Köy, Sinop il merkezine 122 km, Boyabat ilçe merkezine 32 km uzaklıktadır. Köy yakınlarındaki Kirenlice-Üyük mevkiinde bir antik yerleşim alanı ve bir tümülüs bulunur.
Gökören, Alaca

Köyün Abhazca adı Bzağokıt olarak geçmektedir. Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Gökviran olarak geçmektedir.
Gökören, Daday

Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Gökviran olarak geçmektedir. Daha önceleri Daday ilçesine bağlı iken, 3 Mart 1953'te Eflani ilçesine, 9 Eylül 1958'de yeniden Daday ilçesine bağlandı.
Gököz, Keles

Yöredeki en eski üç mahalleden biri olduğu bilinen mahallenin tarihçesi ile ilgili Başbakanlık Osmanlı Arşivleri Dairesi Başkanlığına başvuruda bulunulmuştur. Araştırma sonuçlandırılmış ve tercüme edilmektedir. Kuruluşuyla ilgili kesin bir tarih olmasa da Osmanlı kayıtlarında Kite'ye bağlı gözükmektedir. 1953 yılında 5 km güneyindeki Keles'in ilce olmasıyla birlikte buraya bağlanmıştır.
Gökırmak

Gökırmak Kızılırmak'ın en büyük kollarından biridir. Batı-Doğu doğrultusunda uzanır. Kastamonu ili sınırları içerisinde Ilgaz Dağı'nın kuzey yamaçlarında doğar. Kastamonu, Taşköprü, Hanönü, Boyabat, Durağan'dan geçerek Kızılırmak'a ulaşır. Bahsedilen bölgelerden kaynaklanan Akkaya, Karadere, Uludere, Daday, Kastamonu, Karasu, Alpagut, Ağçıkavak, Çit, Çakmak, Çana, Hamzaoğlu, Küre ve Kavakpazarı Çaylarını da alarak Boyabat yönüne doğru devam eder.Durağan'dan sonra Kızılırmak'a karışır.
Gökşen Fitik

Gökşen Fitik (d. 11 Ağustos 2001; Seyhan, Adana), millî Türk basketbolcu. 1,75 m boyundadır ve oyun kurucu pozisyonunda oynamaktadır. Günümüzde Kadınlar Basketbol Süper Ligi ekiplerinden Çukurova Basketbol forması giymektedir.
Göl

Göl, karalar üzerindeki çanakları doldurmuş tatlı veya tuzlu su kütlesidir. Göller, kapalı havzaları dolduran geniş, durgun su kütlesi olarak da tanımlanır. Gölsel ortamlar, oldukça belirgin çökel türü ve çökel yapılarına sahiptirler.Göller, yer altı ve yer üstü sularıyla beslenir ve acı, tatlı, sodalı ve tuzlu olabilir. Bu farklılığın nedenleri, iklim koşulları, beslenme kaynakları, gölün bulunduğu arazinin yapısı, gölün büyüklüğü, derinliği ve gideğeninin (göl ayağı) olup olmamasıdır.Beslenme kaynağı güçlü olan göller fazla sularını bir gideğen yardımıyla denizlere boşaltır. Sularını dışarıya bir gideğen yardımıyla boşaltan göllerin suyu tatlı, sularını dışarıya boşaltamayan göllerin suyu ise acı veya tuzludur. Göller ve nehirler tatlı su ekosistemine girer.
Göl Boğaları

Göl boğaları ya da su boğaları, Artvin (özellikle Ardanuç, Şavşat ve Yusufeli ilçeleri) ve Posof yöresinde dağ göllerinde bulunduğuna inanılan düşsel varlıklar. Göl boğalarının sabahın ilk aydınlığında görülebildiğine ve daha sonrasında suya dalıp yittiklerine inanılır. Hargiver Dağında (Arı Dağı) yer alan Boğa Gölleri isimlerini bu inançtan almaktadır.Demirci ustasının biri, Boğa Gölü kıyısında hayvanlarını otlatıyormuş. Sürüsünün başı, adamın çok değer verdiği boğası otlanma sırasında böğürmüş. Göl içerisinden bu sesi işiten göl boğası, gölün kıyısına çıkarak orada bulunan adamın boğasıyla güreşmeye başlar. boğası galip gelip rakibini kovaladıktan sonra yine göle girer. Kaçan boğanın sahibi ise boğasının aldığı yenilgiye çok üzülür.Göl boğasından öcünü almak için çareler arayan adamın aklına boğasının boynuzlarının ucuna polat boynuz takmak gelmiş. Boğasına uçları çok sivri takma polat boynuzlar yapmış. Bir müddet de boğasını besledikten sonra hayvanlarını yine aynı göl kenarına götürmüş. Göl kenarına gelen boğanın böğürmesini duyan su boğası da böğürerek gölden dışarı çıkmış ve hayvanlar tekrar güreşmeye başlamışlar. Ama bu kez polat boynuzlu boğanın ince uçlu takma boynuzları su boğasının kafasında muhtelif yaralar açmaya başlamış. Bu nedenle yüzü gözü kan içinde kalan su boğası canı çok yandığından polat boynuzlu boğanın önünden kaçmak zorunda kalmış. Arkadan yetişen boğa su boğasının buduna sapladığı boynuzları ile ağır bir yara daha açmış. Yaralı boğanın göle girmesiyle ondan akan kanlar gölü kana bulamış.Halen göl içerisinde kırmızı taş ve toprağın su yüzüne aksettirmiş olduğu yol şeklindeki bir kırmızılığı, boğanın suya girdiği yer ve ondan kalan kan lekelerinin izi olduğuna inanılmaktadır.Yaralı göl boğasının demirci ve ailesine beddua ettiği, ailenin bu nedenden dolayı perişan olduğu rivayet edilir.
Göl Saatleri

Göl Saatleri, Ahmet Haşim'in, daha önce gazetelerde çıkan şiirlerini topladığı hicri 1337'de, miladi 1921'de basılan kitap.Ahmet Haşim; Resimli Kitap, Musavver, Muhit, Aşiyan, Servet-i Fünûn ve Rübap dergilerinde yayımladığı şiirlerinin büyük bir kısmını 1921  yılında Göl saatleri adı altında toplamıştır. Kitap, küçük boyda basılmış 63 sayfadır ve İstanbul’da Dergâh dergisi tarafından yayımlanmıştır ve Dergâh dergisinin ilk ve son yayınıdır. Dört kısımda 34 şiir içerir: Göl Saatleri kısmı 6 şiir, Göl Kuşları kısmı 8 şiir, Serbest müstezat nazımları kısmı 9 şiir ve Muhtelif şiirlerde 10 şiir.Kitaptaki şiirler, Haşim'in tabiata empresyonist bir vizyonla baktığı ve soyut güzellikler devşirdiği, dış dünyaya ait şekillerin maddiliklerinden sıyrılıp idee'leri yansıtan şeffaf görüntüler haline geldiği şiirlerdir. Ayrıca Sembolizm ile belirginleşen serbest nazmın en iyi örneklerini Verhaeren ve Regniér’nin verdiğini söyleyen Ahmet Hâşim, bu tarzda yazdığı şiirlerini, Serbest Müstezad Nazımları” başlığı altında alır. Hâşim, Verhaeren’in şiirlerinde görülen makine karşısındaki insanların durumuna benzer betimlemelerden, başka bir deyişle imajın kaynağını hayattan alan tutumdan uzak durur; “ekâlim-i fevkalâdeye doğru kaçmak” ve “o belde-i hayalâtı bulmak” yönündeki tutumunu ise benimser.
Göl Yaylası

Göl Yaylası veya Kabahor Yaylası, Rize ilinin İkizdere ilçesinde bulunan bir yayladır. Rakımı 2365 metredir. İkizdere'ye 24 kilometre mesafededir. Kabohor Vadisi’nde kurulmuştur.
Göl Zamanı

Göl Zamanı, 2013 yapımı bir Cafer Özgül filmi. 1930'larda geçen bir aşk hikâyesinin anlatıldığı filmin senaryosunu da yine Cafer Özgül yazdı.1930'lu yıllarda Türkiye'de geçen hikâyede, tıbbiyeden mezun olan iki yakın arkadaş Ahmet ve Refik'in öyküsüne tanık oluyoruz. Okulları bittikten sonra Anadolu'yu gezmeye karar veren iki arkadaş, Ege'de bir kasabaya gider ve burada eski İttihakçı Haşim Bey'in konağına misafir olur. Haşim Bey'in kızı Elif'le tanışmaları da bu şekilde gerçekleşir. Aynı gece göl kenarında karşılaşan Refik ve Elif birbirlerine aşık olur, ancak geleceğe dair idealleri olan Refik, Elif'i ardında bırakarak Avrupa'ya gider. Aynı zaman diliminde Ahmet de Elif'e âşık olmuştur ve kasabadan ayrılsa da Elif'i bir türlü aklından çıkaramaz. Bu nedenle tayinini isteyerek Elif'in yaşadığı kasabaya taşınır. Elif, Refik'in geri dönmesini; Ahmet ise Elif'in, aşkına karşılık vermesini beklemektedir. Aradan yıllar geçer ve üçü için de hesaplaşma zamanı gelir...
Göl alabalığı

Göl alabalığı (Salmo trutta lacustris), Salmonidae familyasından deniz ve dere alabalığının bir gölün tatlısu kesimine adapte olmuş göç etmeyen formudur.Deniz ve dere alabalıklarının bütün özelliklerini gösterir. Yalnızca rengi ve daha tombul vücut yapısı ile onlardan ayrılır. Asıl rengi gümüşî, gümüşî gri veya kahverengimsi; sırt yan ve karın kısmına kıyasla daha renkli, hafif kahvemsi veya yeşilimsidir. Vücudun yan ve sırtı büyük siyah beneklerle kaplı, bunların arasında portakal veya gül renginde lekeler bulunur.Bu balıklar, soğuk ve derin dağ göllerinde, orman içi göllerde yaşarlar. Karnivor olup, diğer balıklar ve su canlıları ile beslenirler. İyi beslenme koşullarda 20–25 kg ağırlığa ulaşabilir. Amatör balıkçılık açısından değer taşıyan bir alabalıktır.Türkiye'de bazı orman içi göllerde, Doğu Anadolu Bölgesi'ndeki su özellikleri uygun göllerde mevcuttur.
Göl iyesi

Göl iyesi, Türk ve Altay mitolojisinde gölün koruyucu ruhudur. Köl (Kül) İyesi de denir. Her göl için farklı bir iye vardır. Çu'ların ilk atası ve yer tanrısının mezarı, bir göl içinde, bir ağaç dibindeydi. Oğuz Han ilk eşini bir gölün ortasındaki adada yer alan bir ağacın kovuğunda bulmuştur. Göllerde peri kızlarının oynaştığı ve erkekleri kandırarak suyun derinliklerine çekerek boğdukları söylenir.(Göl/Köl) kökünden türemiştir.  Etrafı karayla kapalı, su kitlesi; serinlik, kuytuluk gibi anlamları vardır.
Göl soğanı

Göl soğanı (Leucojum aestivum), Alzheimer hastalığı tedavisi ilaç yapımında kullanılan bir bitki türü.Göl soğanı içermiş olduğu amarylldaceae alkoloidleri (galanthamine, tazettin, likorein) sayesinde tıpta alzheimer ve çocuk felci gibi sinir sistemini etkileyen hastalıkların tedavisinde kullanılmaktadır. Göl soğanının doğadan toplanarak ihracatı yapılmaktadır. Yıllık ihracatı 4.000.000 adettir. İhracatın bir kısmı Bulgaristan'a yapılmaktadır. Bu ülkede bulunan alkoloid fabrikasında işlenen soğanlardan ilaç elde edilmektedir.
Göl, Kargı

Köy, 1521 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Osmanlı Devleti Çankırı Sancağı tahrir defterinde 1521 yılında toplam nüfusu 8 hane iken 1579 yılında ise 15 hane ve Osmanlı Devleti’nin tımar köylerinden birisi olup 1579 yılı geliri 1000 akçe olduğu bilgileri yer almaktadır.
Göl, Kızılcahamam

Göl; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Göl, Vezirköprü

Göl, Samsun ilinin Vezirköprü ilçesine bağlı bir mahalledir. Samsun iline 150 km, Vezirköprü ilçesine 30 km uzaklıktadır.Vezirköprü ilçesine bağlı Gölköy ve Gölgüney köyleri 7 Aralık 1988 tarihinde birleştirilerek "Göl" adı altında beldeye çevrildi.
Gölalan, Canik

Mahallede bulunan eski belgelerden anlaşıldığı üzere yaklaşık 1300'lü yıllardan bu yana mahallede Türkler yaşamaktadırlar. Köy halkı etnik olarak Yörük/Türkmen(Çepni) boylarındandır.Mahallenin yerleşim yeri zaman zaman aynı bölge içerisinde değişik alanlara taşınmıştır. örneğin beriköy,Kıran tepesi(Gıran)olarak adlandırılan bölgelere konuşlanmış ancak rum baskınlarından dolayı o zamanları sazlık ve bataklık olan yer kurutularak köy şimdiki yerine konuşlandırılıyor düşmana karşı oldukça korunaklı olan mahallenin sadece 3 adet girişi vardır yol çatı uçurum ve eğri meşe denilen boğazlardır bu boğazlara ikişer nöbetçi konulurmuş ve o köye artık girmek mümkün olmazmış şu anki yol o zamanları yoktur daha sonra tonlarca dinamit patlatılarak dozerle yapılmıştır. mahallenin kurtuluş savaşında çok etkisi olmuştur Türk askerlerine üst olarak kapılarını açmış ve uzun ali,topal yusuf,mahmut çavuş,terkit gibi ünlü çeteleri ile düşmana rahat vermemiştir
Gölağılı, Malazgirt

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Keranlık olup, Kurmanci ve Ermenice'de "keran" sözcüğü "kütük" anlamına gelmektedir.
Gölbaşı Barajı

Gölbaşı Barajı, Bursa'da, Nilüfer Çayı'nın yan kolu olan Aksu Deresi üzerinde 1933-1938 yılları arasında inşa edilmiş sulama amaçlı bir barajdır. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 320.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 10,70 m'dir. Normal su kotunda göl hacmi  12,75 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,74 km², hizmet verdiği sulama alanı 2.100 hektardır.
Gölbaşı nostaljik tramvayı

Gölbaşı nostaljik tramvayı, Ankara'nın Gölbaşı ilçesinde bulunan 8 istasyonlu nostaljik tramvay hattıdır. İnşaatına 17 Mart 2023'te başlanmış olup inşa süreci devam etmektedir. 3,1 km uzunluğundaki hat açıldığında 8 istasyon ile Ankara Üniversitesi'ni, devlet dairelerini, kent meydanını ve sahil şeridini birbirine bağlayacaktır. Hat, Gölbaşı Belediyesi tarafından ücretsiz olarak işletilecektir.Tek vagonlu 2 adet araçtan oluşan sistem, enerji ihtiyacını araç üzerinde yer alan bataryalardan karşılamaktadır. Bu bataryalar aracın tepesindeki güneş panellerinden de destek alarak bir şarjla 15 saat dayanabilmektedir. Araçlar lastik tekerli olup araçların sol tarafında bulunan bir adet kılavuz raydan destek almaktadır. Sistemin aynı anda taşıyabildiği toplam yolcu sayısı 24'tür. Engelliler için erişilebilir şekilde imal edilen araçlarda bisiklet askısı da yer almaktadır.
Gölbaşı, Aslanapa

Köyün adı, 1893 yılı kayıtlarında Şeyhali olarak geçmektedir. Daha önceleri Kütahya Merkez ilçeye bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Aslanapa ilçesine bağlandı.
Gölbaşı, Dicle

Gölbaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gölbaşı, Görele

Köy, Giresun il merkezine 77 km, Görele ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır. Köy, Görele'nin güneyinde olup,  numaralı Görele-Çanakçı il yoluna 1,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Gölbaşı, Güroymak

Gölbaşı, Bitlis ilinin Güroymak ilçesine bağlı bir beldedir. Belde, Gültepe, Köşk, Şenkaya, Şenyayla, Yeşiltepe ve Yeni olmak üzere 6 mahalleden oluşur.
Gölbaşı, Kale

5 Kasım 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Gölbaşı, Kestel

Köyün kurucuları  Osmanlı  soyu  olan  Karakeçili  yörükleridir.Bursa yöresinde 60 civarında Karakeçili köyü bulunmaktadır.Bunlar birbiriyle akraba köylerdir.En çok Karakeçili köyü Mustafakemalpaşa'dadır (15 köy).Bunu Keles izler (12 köy).Balıkesir Karakeçilileri ( Kepsut - 20 köy, Dursunbey 5 köy) de bizim yöremizdekilerin devamıdır ve aynı kültürel özellikleri taşır.
Gölbaşı, Kırıkhan

Gölbaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gölbaşı, Ortaca

Gölbaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gölbaşı, Selendi

Gölbaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gölbaşı, Seyhan

Mahallenin adının Cumhuriyet yıllarında bataklık olan tarlaların kurutulması sırasında oluşan ve bugün mezarlığın karşısında hâlen ufak bir bölümü duran göl nedeniyle verildiği bilinmektedir.
Gölbaşı, Uzundere

Gölbaşının eski adı Öşk'tür. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Oşk / Öşk (اوشك) olarak geçer. Bu ad esi Oşki köyünden gelir. Oşki köyü Osmanlı döneminde iki ayrı köy olarak adlandırılmıştır. 1917 yılında bölgeyi gezen Gürcü tarihçi Ekvtime Takaişvili’nin verdiği bilgiye göre, Oşki’nin güney kısmı Öşk, kuzey kısmı ise Öşkvank olarak adlandırıyordu. Oşki'nin kuzey kısmı 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Oşkvank / Öşkvank  (اوشكوانك) olarak kaydedilmiştir. Öşk köyü, 1935 nüfus sayımı sırasında Erzurum vilayetinin Tortum kazasının Azort nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 506 kişiden oluşuyordu. Oşki / Öşk "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanun uyarınca Gölbaşı  olarak değiştirilmiştir.
Gölbelen Köyü Camii

Gölbelen Köyü Camii, Ardahan ilinin Çıldır ilçesine bağlı Gölbelen köyünün tarihi camisidir. Orta Çağdan kalma bir Gürcü kilisesi olan Urta Kilisesinin (Gürcüce: ურთას ეკლესია) camiye çevrilmesiyle ortaya çıkmıştır.Gölbelen Köyü Camii'nin yapısı olan Urta Kilisesi, 10. yüzyılın ikinci yarısında inşa edilmiştir. Gürcüce bir vakayinameye göre 1577 yılında kilisenin üst katına bitişik kale inşa edilmiş, ancak bu kale daha sonra yıkılarak kilise muhafaza edilmiştir. Nitekim 20. yüzyılın başında kiliseyi ilk kez tanımlayan Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili, Urta Kilisesi'nin üst katında kalenin izlerinin fark edildiğini yazmıştır. Bu tarihte kilise camiye çevrilmiş bulunuyordu.Urta Kilisesi camiye dönüştürülürken batı cephe önüne bir imam evi, doğu cephe eksenine de bir minare eklenmiştir. Kemerli ve mazgal tipi olan batı ve güney cephedeki pencereler de büyütülerek dıştan basık kemerli hale getirmiş olmalıdır. Kilisenin batı ve güney cephede yer alan girişler örülerek kapatılmış ve camiye dönüşmüş olan yapının giriş kuzey cepheye açılan kapıdan sağlanmıştır. Kilisenin iç mekân zemini ahşapla kaplanarak yükseltilmiş ve güney duvara bir mihrap ilave edilmiştir. Ayrıca bir minber ve güney nefin en doğudaki sütunun önüne ahşap bir vaaz kürsüsü yerleştirilmiştir. Kilisenin apsisin doğu duvarında, üst seviyede yer alan penceresi kapıya dönüştürülmüş ve buradan yapıya sonradan eklenmiş olan minareye geçiş sağlanmıştır. Kuzey nefin doğu yarısından itibaren apsisin batı kanadına kadar uzanan mekân kadınlar mahfili olarak düzenlenmiştir. Üç nefli olan kilisenin orta nefinin tonozu ortadaki daha büyük boyutlu olmak üzere arka arkaya dizilmiş üç kubbeyle örtülmüş olup bundan dolayı apsisin yarım kubbesi de kapanmıştır. Kilisenin içi sıvanıp eski süslemeleri kapatılmış, pencerelerin etrafına ve kubbelerin içlerine kalemişi bezemeler yapılmış, sütunların gövdesi ve başlıkları farklı renkte yağlı boyayla boyanmıştır.
Gölbelen, Çıldır

Gölbelen köyününün eski adı Urta’dır. Nitekim 1595 tarihli Osmanlı tahrir defteri ile 17. yüzyıl cebe defterinde Urta (اورته) olarak geçer. Gürcü gazeteci ve araştırmacı Konstantine Martvileli Urta’nın iki dağın arasında yer aldığını, bu adın Gürcüce "Ormta'dan (ორმთა) değişime uğradığını ve "iki dağ" anlamına geldiğini yazmıştır.Urta, orta çağda Gürcistan'ın oluşturan bölgelerden biri olan Çrdili'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde 10. yüzyılda inşa edilmiş olan Gürcü kilise Urta Kilisesi, buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.Urta 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal Vilayet-i Gürcistan adlı tahrir defterine göre Gürcistan Vilayeti içinde Çıldır livasına bağlı Canbaz nahiyesine bağlı bir köydü. Çıldır Gölü’nün batısında ve göl kıyısında yer alan Urta, o dönem için büyükçe bir yerleşimdi ve nüfusu 45 haneden oluşuyordu. Urta, 1694-1732 Osmanlı tahrir defteri Defter-i Caba-i Eyalet-i Çıldır'da da aynı idari statüye sahipti. Osmanlı döneminde Urta, Çıldır Eyaleti sınırları içinde keten tarımı yapılan yerlerden biriydi.Urta, süre Osmanlı yönetimi altında kalan, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin de Urta (Урта) adıyla kaydettiği yerleşim, Ardahan sancağının Çıldır kazasına Zurzuna nahiyesinin on köyünden biriydi. 1886 tarihli nüfus tespitinde Urta'da, 138'i erkek ve 109'u kadın olmak üzere, 24 hanede 247 kişi yaşıyordu. Bu nüfus içinde 16 kişi Türk, 231 kişi Karapapak olarak kaydedilmişti.Urta köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Urta (اورطه) adıyla Kars vilayetinin Çıldır kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 578 kişiden oluşuyordu. Urta Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında  7267 sayılı kanunla Gölbelen olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Gölbelen köyünün nüfusu 900 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 138 kişi okuma yazma biliyordu. 1992 yılında Ardahan ili kurulunca Çıldır ilçesi ve Gölbelen köyü bu ile bağlanmıştır.Gölbelen’deki en önemli kalıntı 10. yüzyılda inşa edilmiş olan üç nefli bazilikadır. Köy kilisesi olarak inşa edilmiş olan Urta Kilisesi, bugün cami olarak kullanılmaktadır. Bundan dolayı büyük ölçüde korunmuş olan kilisenin dışarıdan cami görünümü verilmiş ve içi boyanmıştır. Düzgün kesme taşlardan inşa edilen kilise camiye çevrilirken batı yönündeki giriş kapısı kapatılmış ve kuzeyde yeni bir kapı açılmıştır. Özgün biçimi bozulmuş olan bazilikanın güney duvarına mihrap, batı tarafına da ahşap bir minber eklenmiştir.Gölbelen'de kilise dışında iki kale kalıntısı vardır. Bunlardan biri köyün merkezinin 1 km güneydoğusunda yer alır ve harç kullanılmadan inşa edilmiş olan kale 50 × 30 m ebatlarındadır. 2.020 metre yükseklikte yer alan kaleden geriye sadece yıkıntılar kalmıştır. Diğer kale (51 × 40 m) ise, köyün merkezinin 1,2 km güneybatısında yer alır. 2.260 metre yükseklikte kayalık bir tepede bulunan bu ikinci kale de harç kullanılmadan inşa edilmiştir. Büyük ölçüde yıkılmış olan kale günümüzde ahır olarak kullanılmaktadır.
Gölbent, Seydikemer

2012 yılına kadar Fethiye ilçesine bağlı bir köyken, 2012 yılında Muğla'nın büyükşehir olmasıyla Seydikemer ilçesine bağlı bir mahalle statüsünü almıştır.Köyü adının nereden geldiği ile ilgili iki tane söylenti vardır. Birincisi, köy etrafındaki tepelerden dolayı tam çukur içinde kalmıs olması ve eskiden mahallenin bulunduğu yerin bir göl olmasından dolayıdır. Diğeri ise, halk arasında yaygın olan Gülmet'dir. Bu da, mahallede bir zamanlar gül yetiştirildiği ve gülün güzel kokusundan dolayı Gülmet'in geldiği söylenir.
Gölbent, Söke

Mahalle, 1890 yılı kayıtlarında Vaniköy adıyla geçmekte olup, 1891 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gömelez köyüne bağlı bir mahalle iken, 17 Mayıs 1955'te köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Gölceğiz Yaylası

Gümüşhane ilinin Kürtün ilçesine bağlı yayla, yazlık yerleşim yeridir. Yerleşim merkezinin kuzeyinde Çekümce Yaylası, güneybatısında Alistra Yaylası, güneyinde Kazıkbeli Yaylası, doğusunda Sarıbaba ve Söğüteli Köyleri bulunmaktadır. Yaylanın sakinlerini başlıca Giresun'un Tirebolu ilçesinin Arslancık, Tirebolu, Arageriş, Tirebolu ve Çeğel, Tirebolu köyünden hayvancılık sebepleriyle göçen nüfus oluşturmaktadır. Yayla doğal güzellikleri, bol yeşilliği, temiz havası ve tarihi yığma taş üzeri toprak örtülü evleriyle yayla turizmi açısından önemli bir potansiyel taşımaktadır.Gölceğiz Yaylası yerleşim merkezinin kuzeyinde bulunan düzlük arazide bulunan dikili taştır. Yöre insanın verdiği ad olan "dikme taşı" adlandırmasıyla anılır. Dikili duran bu taş oldukça ağır olup, bölgeye kimin getirip diktiği veya ne amaçla dikildiği kesin olarak bilinmemektedir. Yayla halkı dikme taşı etrafında bulunan tahtadan çatma banklar üzerine oturup sohbet etmektedir, bu anlamda taş yayla halkının ortak buluşma yeridir.Dikme taşının bulunduğu düzlük arazi yayla gençleri tarafından futbol sahası olarak kullanılmaktadır. Her akşam oynanan maçlar yaylanın geçmişten bugüne yaşayan kültürünün bir devamıdır.Gölceğiz yaylası merkezinde yer alan çeşmedir. Kurban suyu adıyla anılmaktadır. Yayla halkı su ihtiyacını yıllar boyu bu su pınarından sağlamıştır. Kurban Suyu yayla kültürü açısından önemli bir yere sahiptir. Korunmakta ve yiprandikca restore edilmektedir. Suyu tatli ve oldukça soguktur.Gölceğiz yaylasının doğusunda bulunan kayalık tepelerdir. Gösterişli manzarası ile önemli bir gezi noktasıdır. Ziyaret Tepesi'nden Gölceğiz Yaylasının evlerinin yanında Söğüteli Köyü'nün bulunduğu vadi izlenebilmektedir.
Gölceğiz, Tekkeköy

Daha önceleri Hamzalı köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ağustos 1951'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Gölcük Deniz Ana Üssü

Gölcük Deniz Ana Üssü, Marmara Denizi'nin doğu kıyılarında (İzmit Körfezi), Kocaeli'nin Gölcük ilçesinde bulunan deniz üssüdür. Türk Deniz Kuvvetleri'nin ana üssüdür. 1800 dönüm arazi üzerine kurulu olan üs, Deniz Kuvvetleri'nin lojistik desteğinin karşılanmasındaki ana üstür.Üste ek olarak, üs dairesi gibi kışla, sosyal tesisler, askerî hastane, askeri müze ve deniz tarihi için bir arşiv bulunmaktadır.Üssün tersanesi, fırkateyn, denizaltı, hücumbot ve tanınmış standartlara yüksek teknoloji ile yardımcı gemileri inşa yeteneğine sahiptir.1920'li yılların sonlarında, Gölcük'teki alan, Savaş gemisi TCG Yavuz'u yüzer havuzda onarmak için seçildi. Daha sonra, deniz mayın, torpido ve batarya ve kışla konut üretimi için yüzer havuz, çeşitli onarım atölyeleri Alman gemi inşa şirketi Flender Werke ile birlikte Gölcük'te inşa edildi. Bu şekilde TCG Yavuz'un Gölcük'te kışlaması için deniz tabanına taş yol döşendi.Bu tesislere çeşitli diğer binalardan oluşan büyük yüzer tesis, küçük bir göl yapılarak büyüklüğü Gölcük'teki fındık bahçesi alanlarına kadar uzatıldı. Lozan Antlaşması'nın parçası olarak 1923 yılında imzalanan Türk Boğazlar Sözleşmesi'ne göre Türk Boğazları'ndaki askeri tesisler yasaklandı. Türk Deniz Kuvvetleri'nin İstanbul'da Haliç ve İstinye de tersaneleri ve deniz tesislerindeki altyapı, sistemler Gölcük'e taşındı. Daha sonra Türk Deniz Kuvvetleri'nin ana gemileri, savaş gemileri, destroyerleri ve hücumbotları Gölcük'te konuşlandırıldı.17 Ağustos 1999 tarihinde Gölcük'te olan deprem sonucunda 1964 yılında yapılan Donanma Komutanlığı Karargâhı ve diğer pek çok bina yıkıldı veya ağır hasar gördü. Karargâh, Temmuz 2000'de yeni binasının yapılmasına kadar aynı üste bulunan Preveze Savaş Oyunları Merkezi'ne taşınmak zorunda kaldı. Deprem, çeşitli rütbelerde 28 donanma subayı, 136 güverte subayı, 1 askeri öğrenci, 39 sivil yetkili, 9 onbaşı, 82 denizci ve 126 işçi olmak üzere toplam 441 personelin hayatına mal oldu. Tuzla, İstanbul'da bulunan Deniz Harp Okulu'nun komutanı Tümamiral Orhan Aydın depremin kurbanları arasında oldu.
Gölcük Donanma Tersanesi

Milli Savunma Bakanlığı Gölcük Tersanesi, Marmara Denizi'nin Doğu kıyısında Gölcük Deniz Ana Üssü içinde Türk Deniz Kuvvetleri'ne ait gemilerin de bulunduğu askeri tersanedir.1926 yılında kurulan tersane askeri gemilerin bakımı için hizmet vermekte olup yaklaşık 3221 aktif personel olmak üzere toplam 121.466 m²'lik (1.307.450 m²) alan üzerinde bulunmaktadır. I. Dünya Savaşı'nda Türk Deniz Kuvvetleri ile Alman Deniz Kuvvetleri'ne ait gemilerin bakım ve onarımının sağlanması için kurulan tersane, Türk boğazları üzerindeki Lozan Antlaşması hükümleri çerçevesince tesis üzerinde askeri üs kullanımı kaldırılmıştır. Günümüzde de denizaltı gibi gemiler dahil gemi inşa kapasitesine sahip olmakta olup, İstanbul'da bulunan Tuzla Tersanesi'nden sonra Türkiye'nin ikinci en büyük gemi inşa tesisidir.
Gölcük Gölü (Bolu)

Gölcük Gölü, Bolu il merkezinin 13 km, güneyinde bulunan yapay göl. Alanı 4,5 ha, çevresi 1.300 m, yükseltisi 1217 m'dir. Göl ve çevresi Tabiat parkı ilan edilerek koruma altına alınmıştır. Göl kıyısındaki fazlaca fotoğraflanan yapı, Orman Bakanlığına ait Devlet Konukevi'dir.Göl çevresi çam, kayın, köknar, gürgen gibi karışık ağaçlardan oluşan ormandır. Alanda kır gazinosu, kafeterya, kır lokantası, bungalov evler, mescit ve büfe yer alır. Yıl boyunca dinlenmek gezmek-görmek, fotoğraf çekmek, dinlenmek, bisiklet turu, piknik ve belirli zamanlarda olta balıkçılığı amacıyla yoğun olarak ziyaretçi çekmektedir.ölcük Gölü, orman-göl-dağ peyzajına sahip, yürüyüş yolları, piknik alanları, seyir terasları, klimatik özellikleri ve orman köşkleri ile önemli rekreasyonel potansiyel barındırır. Karadeniz iklim alanıdır.
Gölcük Gölü (Isparta)

Gölcük gölü, Isparta şehir merkezinin 8 km kadar güneybatısındaki volkanik göl. Denizden yüksekliği  1300 m, genişliği 2,5 km, derinliği 30 m olan bir maar gölüdür. Göl dibinden çıkan kaynaklar ve yağmur suları ile beslenir. Göl suları tatlıdır, bir süre Isparta şehir merkezinin içme suyu buradan karşılanmıştır. Göl 1991 yılında Tabiat parkı olarak tescil edilmiştir.Zamanımızdan 5 milyon yıl önce Pliyosen devrinde  lav püskürterek faaliyete başlayan Gölcük maarı, 24 bin yıl öncesine kadar (pleistosen) faaliyet göstermiştir. 200 bin yıl süren maarın oluşumu   üç patlama evresine ayrılmaktadır. Son püskürmenin dilimleri arasında  30 bin yıl fark olması volkanın 24 bin yıldan beri uyuduğu ve yeniden uyanma olasılığını düşündürmektedir. Gölden zaman zaman gaz çıkışları (CO2) olmakta bu bilim insanları tarafından volkanik patlama ihtimaline karşı takip edilmektedir.Kaldera içindeki volkanik koninin aşınmamış olması genç olduğunun kanıtıdır. Kaldera kenarlarında 50 m olan piroklastik malzeme merkezden uzaklaştıkça incelir. Volkandan 45 km uzaklıktaki Eğirdir Gölü kıyılarında taraçalarda bu malzeme 10–15 cm'lik ponza tabakası şeklindedir. Bu uzaklıkta volkanik malzeme olması volkanik faaliyetin patlamalı olduğunu göstermektedir.Alandaki doğal bitki örtüsü; kızılçam, karaçam, akasya, meşe, sedir, akçakesme, tespih çalısı, katırtırnağı, laden ve geven gibi unsurlardan oluşturur. Memeli hayvanlardan; yaban domuzu, tilki, tavşan,  yılan, porsuk, ağaç sincabı, kuş türlerinden; keklik, çulluk, karga,  şahin, su kuşlarından yeşilbaş ve sakarmeke yaşamaktadır.
Gölcük Gölü (İzmir)

Gölcük Gölü, Türkiye'nin İzmir ilinde yer alan alüvyal set gölüdür. Ödemiş ilçesine bağlı Gölcük Mahallesi sınırları içerisindedir. Göl alanı 0,941 km², en derin yeri 7 m, göl hacmi 1.814 m³'tür. Bozdağ kasabasına 5 kilometre uzaklıkta bulunan ve 1521 hektarlık bir alana sahip olan Gölcük Gölü 30.12.2022 tarihinde koruma altına alınmıştır. Bu göl çeşitli ağaçlara, bitkilere ve ormanlara ev sahipliği yapmaktadır. Aynı zamanda çam ağaçlarıyla çevrili bir alanda bulunmaktadır.Birçok insan tatil için bu gölü ziyarete gelmekte ve çevresinde bulunan çeşitli otellerde konaklamaktadır.Gölün uzunluğu 1.950 m, en geniş yeri 1.100 m'dir. Denizden yüksekliği 1.049 metredir. Güneybatı kıyılarında sazlık- bataklık alanlar oluşmuştur. 9,2 km² büyüklüğe sahip göl havzası 1049–1350 m yüksekliğe sahiptir. Göl havzasına yılda 12.467.054 m³ yağış düşmektedir.Gölün fazla suları Tabak Çayı ile Gediz Nehri'ne oradan Ege Denizi'ne ulaşır. Oluşumu ile ilgili farklı görüşler ileri sürülmüştür. Gölün kuzeyinde bulunan Mad Deresi ve Geyik Deresi'nin taşıdığı alüvyon malzemeler vadi içinde doğal bir set oluşturmuştur. Göl havzasında Bozdağlar'ın temelini oluşturan ve en yaşlı kayaç grupları olan gnays, kuvars ve şistler bulunur.Göl, halkın Gölcük Ovası veya Gölcük Yaylası dediği, 3 km genişlik 12 km uzunluğundaki düzlükte bulunur. 5.800 m uzunluğa ulaşan göl kıyıları alçak kıyı karakterindedir. 1960'lı yıllarda gölün kuzey kıyılarına yapılan 400 m uzunluk, 2 m yükseklikteki sedde, göl sularının 1 m yükselmesine neden olmuştur. Aynı zamanda bu göl tektonik hareketler sonucunda oluşmuştur.Herhangi bir akarsuyun dökülmediği gölden tarımsal sulamada yararlanılır. Yazın su kaybı yaşayan gölde 2,5–3 m seviye düşmesi olmaktadır.
Gölcük Tabiat Parkı

Isparta Merkez ilçenin güney batısında yer almaktadır. Isparta iline 5 ila 13 km, Burdur iline 25 km uzaklığındadır. Parka asfalt yol ile ulaşım sağlanabilir. Gölcük gölü ve çevresine, sahip olduğu bitki örtüsü, yaban hayatı, jeomorfolojik yapısı, peyzaj güzellikleri ve rekreasyon olanakları dolayısıyla korunan alan statüsü verilmiştir. 58880 dekar büyüklüğündeki alan 19.11.2008 tarih ve 2008/4422 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile alan Gölcük Tabiat Parkı olarak ilan edilmiş, karar 31.12.2008 tarih ve 2008/27097 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş ve alan yasal koruma statüsünü kazanmıştır. Alanın önemli bir kısmı 1. derece doğal sit alanındır. Erozyon çalışmaları kapsamında 1956 yılında ağaçlandırma çalışmasına başlanılmıştır.Yöre yakın bir jeolojik zamanda çok önemli bir volkanik aktivitenin merkezi olmuştur. Derin faylar boyunca çıkan lavlar büyük volkan konileri oluşturmuştur. Bunlardan en önemlisi olan Gölcük Volkan Konisi, patlama ile parçalanmış ve merkezin çökmesi ile bir kaldera içinde küçük volkan konileri oluşmuştur. Nemrut kalderası ile birlikte Türkiye'nin iki kalderasından (patlama krateri) biridir. Batı Anadolunun tek kalderasıdır.Gölcük Tabiat Parkı’nda; Dumlupınar Üniversitesince yapılan bir çalışmaya göre sahada; 47 familya ve 136 cinse bağlı toplam 227 tür tespit edilmiş ve bunların 64 türü endemiktir. Doğal bitki örtüsü akçakesme, tespih çalısı, laden, katırtırnağı ve geven gibi çok yıllık bitkilerle çeşitli otsu bitkiler iken, gölün 1950 li yılların sonuna doğru Isparta İlinin içme suyunu temin maksadı ile kullanılmaya başlanmış ve erozyonu önleme maksatlı olarak önce DSİ tarafından, sonra da Orman Bakanlığı tarafından yapılan ağaçlandırma sebebiyle karaçam, sarıçam, sedir ve yalancı akasya plantasyonları ile bu türler sahaya getirilmiştir.Tabiat Parkı içerisinde tespit edilmiş olan omurgalı türlerinin 114’ü, uluslararası sözleşmeler kapsamında korunması gereken türlerdir. Alanda tespit edilen 124 omurgalı türünün 102’si kuş türleridir. Memeliler türleri olarak yaban domuzu, tavşan, tilki, ağaç sincabı, porsuk içerir. Kuş türleri olarak, keklik, karga, çulluk, şahin, su kuşları; yeşilbaş, sakarmeke ile birlikte tespiti tam olarak yapılmamış çok sayıda diğer hayvanları içerir. Gölcük Gölü, kuşların yanı sıra, C. Carpio (Sazan), C. chalcoides (Kolyoz Balığı), C. gibelio (Gümüş Havuzbalığı), P. parva (Çizgili Taş Sazancığı), T. tinca (Kadife Balığı), Sander lucioperda (Sudak) türlerini barındırmaktadır.Yöre halkının, olta balıkçılığı, bisiklet sporu, piknik, doğa yürüyüşü, fotoğrafçılık aktiviteleri ve günübirlik piknik imkanlarını sağlamaktadır. Parkta 2 adet kırgazinosu, 4 adet tuvalet, çeşmeler, 1 adet bekçi evi, giriş kontrol, çocuk oyun alanı bulunmaktadır.
Gölcük Yaylası

Kkaynak suları oldukça soğuk ve saf olan Gölcük Yaylasında çam ormanlığı ve diğer Toros ağaç çeşitleri ile oksijeni bol bir yayladır. Gölcük yaylasında kekik ve birçok endemik, botanik bitki bulunmaktadır. Arıcılar için bal ormanı çalışmaları başlamıştır. Ahırlı, Yalıhüyük ilçelerinde yaşayan vatandaşların gözde yeridir büyük bir mesire alanı yer almaktadır doğası ve havasıyla muazzam suğla gölüne bakmaktadır.
Gölcük dişli sazancığı

Gölcük dişli sazancığı (Aphanius splendens) Gölcük Gölü'ne endemik bir tatlı su balığıdır. Cyprinodontidae familyasına mensuptur.Curt Kosswig ve Füruzan Sözer tarafından tanımlanmıştır. Göle gelen yeni balıklar sebebiyle soyu tükenmiştir.
Gölcük Şehir Stadyumu

Gölcük Şehir Stadyumu Kocaeli'deki bir futbol stadyumu. Gölcükspor tarafından kullanılmak üzere 2008'de müsabakalara hazır duruma getirilmiştir.
Gölcük, Acıpayam

Daha önceleri Çameli ilçesine bağlıyken, 27 Mayıs 1954'te Acıpayam ilçesine bağlandı. 31 Aralık 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Gölcük, Hilvan

Gölcük; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle oldu.
Gölcük, Kumluca

Mahallenin adının Aşağı Gölcükte bulunan irili ufaklı, kışın yağmur suları ile çoğalan göllerden aldığı bilinmektedir.Anadolu Beylikleri zamanında bölgeye yerleşmiş Hamitoğulları beyliğine bağlı Tekelioğulları yöreye hakim olup, geleneksel Yörük kültürünü coğrafyaya yaymışlardır. Ancak, geçmişin konar-göçer yörük ve Türkmen kıyafeti artık yalnızca Halk Oyunları kıyafeti olarak kullanılmaktadır. Böylelikle günlük kıyafet medeni kıyafetten farklı değildir. Özellikle günlük kıyafet erkeklerde hemen hemen hiç değişmezken, kadınlar genellikle basmadan yapılan bol paçalı şalvar giyerler. Üzerlerinde ise yelek ya da elbise bulunur.
Gölcük, Seferihisar

Gölcük, İzmir'in Seferihisar ilçesine bağlı bir mahalledir. 2014'ten önce idari olarak köy statüsüne sahipti.Tarihsel İyonya bölgesinde yer alan Gölcük köyünün kuruluş tarihi ve eski adı bilinmemektedir. Bu yerleşme, 1928 tarihli köy listesinde de Gölcük (كولجك) olarak geçer. Bu tarihte Gölcük,  İzmir vilayetinin Urla kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında da aynı idari konuma sahip olan Gölcük’ün nüfusu 146 kişiden oluşuyordu. 1960 yılına gelindiğinde köyde yaşayan insan sayısı fazla artmamış, yerleşmenin nüfusu 95’i erkek ve 103’ü kadın olmak üzere 198 kişiye çıkmıştı. 1980 yılında ise, Gölcük’ün nüfusu 176 kişiye düşmüştü.Gölcük köyü, karayoluyla İzmir il merkezine 50 km, Seferihisar ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy adını, köy merkezinin alt kısmında, Gödence ile Gölcük arasında yer alan küçük bir göletten alır. Köyün yerleşim alanı, Bademler - Gödence yolunun sağ kıyısındaki bir sırtta kuruludur. Çevresi üzüm bağları ve zeytinliklerlerden oluşmaktadır.
Gölcük, Sındırgı

Manisa il hududunda yerleşen mahalle; Sındırgı ilçesine 36 km, Balıkesir il merkezine ise 52 km mesafededir.2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Gölcük, Viranşehir

Daha önceleri Kadıköy köyüne bağlı Goncuk (Kasaba) mahallesi iken, 15 Ekim 1971'de yine aynı köye bağlı Çarka, Yuvalıca, Koşulu, Tılılıka ve Pesor mahalleleri ile birleşerek Göncük adıyla köy statüsü kazandı. İlerleyen yıllarda Gölcük adını aldı. Gölcük; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Gölcük, Zile

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri bir köy iken, 27 Şubat 1976 tarihinde kurulan Güzelbeyli beldesine bağlı bir mahalleye dönüştü. Güzelbeyli'nin belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine, Gölcük tekrar köye dönüştü.
Gölcük, Ödemiş

Gölcük, İzmir'in Ödemiş ilçesine bağlı bir mahalledir. Sınırları içerisinde Gölcük Gölü bulunmaktadır.