barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
I. Katerina

Çariçe I. Katerina (Rusça: Екатерина I Алексеевна Yekaterina Alekseyevna) (15 Nisan 1684 – 17 Mayıs 1727) 1724 ile 1727 yılları arasında Rusya imparatoriçesi.15 Nisan 1684 tarihinde Letonyalı bir köylü ailesinin kızı olarak Kurşas'ta dünyaya geldi. Doğduğu zamanki ismi Marta Elena Skavronska idi. Asıl adı Marta Skrovnovska olan Çariçe Katerina üç yaşında öksüz kaldı ve Lüterci papaz Johann Ernst Glück tarafından büyütüldü. Ruslar, İsveç ile yaptıkları savaşlar sırasında Katerina'yı esir aldılar ve kimsesiz köylü kızı, Çar Petro'nun danışmanlarından birinin hizmetçiliğini yapmaya başladı. Görevi, danışmanın konağında çamaşırcılıktı. Katerina, bu arada efendisinin konağına sık sık gelen Çar'ın gönlünü çelmeyi başardı, 1703'te Çar'dan bir çocuk dünyaya getirdi ve 1705'te Ortodoks dinine geçti. Ekaterina Aleksiyevna adını aldı. Katerina'nın Prut Savaşı sırasında barışı sağlamak bizzat Osmanlı sadrazamı Baltacı Mehmet Paşa'yla müzakerelere katıldığı ileri sürülmektedir. Prut savaşından sonra 1712 Şubat'ında Çar ile resmen evlendi. 1724'te taç giydi. Ancak taç giydikten kısa bir süre sonra özel sekreteri Willem Mons 26 kasım da rüşvet ve görevi kötüye kullanmaktan asılarak idam edildi ancak bazı iddialarla göre idam edilmesinin sebebi Mons Katerina ile gizli aşk yaşıyordu ve ikili zina yapmıştı ancak bu iddiaları doğrulayan somut bir kanıt bulunmamaktadır. İdam edildikten sonra cesedi 3 gün dar ağacında bekletildi daha sonra kafası kesilip etanol dolu bir kaba konuldu. Bu olay Katerina'nın saltanatını etkilemedi. Petro'nun bir yıl sonra vâris bırakmadan ölmesi üzerine de asillerin muhalefetine rağmen saray muhafızlarının ve bazı askerlerin desteğiyle "Çariçe" ilân edildi. Devlet işlerini kocasının daha önce belirlemiş olduğu altı kişilik bir danışmanlar heyetine bırakan Katerina, dış politikada İngiltere, Fransa ve Prusya'nın oluşturduğu Hannover Birliği'ne karşı Avusturya ile İspanya'nın tarafını tuttu.  Büyük Petro'yla evliliğinden 11 çocukları oldu. Bunlardan sadece Anna ve Yelizaveta yaşadılar. Yelizaveta daha sonra Rusya'nın çariçesi oldu. Döneminde Ciddi bir Olay ya da savaş olmadı. Yönetimde Danışmanlarının etkisi altındaydı. Bu dönemde Rus ordusu 130.000 erkek ve 100.000 kazak'tan oluşuyordu sayıca Avrupada'ki en kalabalık orduydu ancak ordu'nun giderleri Devlet bütçesinin % 65'ini oluşturuyordu Katerina asker sayısını ve askeri harcamaları azalttı ve köylüler üzerindeki vergileri hafiffletti. 2 yıllık saltanat'ından sonra 17 Mayıs 1727 tarihinde tüberküloz hastalığından Petersburg'da öldü.
I. Katsia Dadiani

I. Katsia Dadiani (Gürcüce: კაცია I დადიანი; ö. 1710), 1704'ten öldüğü tarihe kadar Megrelya'nın prensliğini yapmış Dadiani hanedanı üyesidir.Katsia, Giorgi'nin 1701'de Imereti Kralı Giorgi-Malakia Abaşidze'nin kızı Tamar ile evlenmek üzere boşandığı ilk eşi Sevdia Mikeladze'den olan en büyük oğluydu. Katsia, IV. Giorgi'nin 1704'te emekliye ayrılmasıyla Megrelya Prensi oldu; ancak 1709 yılına kadar kardeşi Bezhanla Abhazya'ya sürgün ettiği babasının etkisinde kaldı. Bezhan, annesinden boşanıp başka bir kadınla evlendiği için babasını hiçbir zaman affetmemişti. IV. Giorgi, Megrelya'ya geri dönmeyi başardı ve Katsia'nın öldüğü 1710'da yeniden Megrelya prensi oldu. Katsia evli değildi ve çocuğu yoktu.
I. Keşif Grubu

I. Keşif Grubu, Kaiserliche Marine'ye bağlı özel keşif ünitesi idi. Birlik, I. Dünya Savaşı'nda ünlü Amiral Franz von Hipper'in komutasında idi. I. Keşif Grubu, Açık Deniz Filosu'nun en aktif gruplarındandı, Kuzey Denizi'ndeki tüm büyük operasyonlarda bulundu (Dogger Bank ve Jutland gibi).
I. Kirillos

I. Kirillos ya da I. Kirillos Lukaris ( Kyrillos Loucaris, d. 13 Kasım 1572, Kandiye - ö. 27 Haziran 1638, İstanbul) Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesi'nin 190. Ekümenik Patriği.Avrupa'daki mezhep çatışmalarının yaşandığı zamanda İstanbul'daki, Cizvit Tarikatı taraftarı Fransız ve Avusturya elçilerinin Osmanlı Devleti'ni Patrik'in Kalvinci olduğuna ikna etmeleri sonucunda Rumelihisarı'nda asıldı ve cesedi denize atıldı.
I. Kiros

I. Kiros, Ahameniş Hanedanı'nın bilinen ilk yöneticisi. Anshan'da MÖ 600'den MÖ 580'e kadar krallık yapmıştır. II. Kiros'un dedesi, I. Kambises'in babasıdır. "Anshan'ın Kiros'u" olarak da bilinir. Adı modern Farsçada کوروش olarak yazılırken Yunancada Κῦρος, Kȳros şeklinde yazılır.
I. Kleopatra

Kleopatra I Syra ( Yunanca: Κλεοπάτρα Σύρα) Seleukos İmparatorluğu'nun bir prensesi ve Ptolemaik Mısır  Kraliçesidir. Mısırlı V. Ptolemy ile evlendi ve MÖ 180'de kocasının ölümünden MÖ 176'da kendi ölümüne kadar oğulları VI.Ptolemy'nın azınlığı sırasında Mısır'ın naibi idi.Antiochus MÖ 197'de, Küçük Asya'da daha önce Mısır'ın Ptolemaios krallığının kontrolü altındaki bir dizi şehri ele geçirmişti. Romalılar, MÖ 196'da Lysimachia'da Seleukos kralı ile pazarlık yaptıklarında Mısır çıkarlarını desteklediler. Antiochus III yanıt olarak Ptolemy V ile barışmak ve kızı Kleopatra I ile Ptolemy V ile evlenmek istediğini belirtti. MÖ 195'de nişanlandılar ve evlilikleri MÖ 193'te Raphia'da gerçekleşti.  O zamanlar Ptolemy V yaklaşık 16 yaşındaydı ve Kleopatra I yaklaşık 10 yaşındaydı. Daha sonra Mısır'ın Ptolemaios kralları Kleopatra'nın çeyiz olarak Coele-Suriye'yi aldığını ve bu nedenle bu bölgenin yine Mısır'a ait olduğunu iddia edeceklerdi. Durumun bu olup olmadığı belli değildir. Bununla birlikte, pratikte, Coele-Suriye, MÖ 198'deki Panium Savaşı'ndan sonra bir Seleukos mülkiyeti olarak kaldı.İskenderiye'de, Kleopatra'ya Suriyeli deniyordu. Ptolemaios kültünün bir parçası olarak, kocasıyla birlikte Theoi Epiphaneis olarak onurlandırıldı. Eski Mısır geleneğine uygun olarak, aynı zamanda V.Ptolemy, adelphe  (= kız kardeşi) olarak da adlandırıldı. MÖ 185'te Memphis'te düzenlenen bir rahipler sinodu, V. Ptolemy'nin MÖ 196'da aldığı (Rosetta taşına yazılmış) tüm onurları karısına transfer etti. MÖ 187'de Kleopatra'ya vezir tayin edildi.MÖ 180'de kocasının ölümü üzerine, küçük oğlu Ptolemy VI adına hüküm sürdü. Kocası olmadan yöneten ilk Ptolemaios kraliçesiydi. Bu, M.Ö. 179 ile M.Ö. 176 yılları arasında yazılan papirüs üzerindeki tarih formüllerinden çıkarılabilir, burada Kleopatra I Thea Epiphanes olarak anılır ve adının oğlununkinden önce yazılmasıdır. Ayrıca oğlunun adını da taşıyan kendi sikkelerini basmıştır.Ptolemy V, ölümünden hemen önce Seleukos krallığına karşı bir savaş düzenlemeyi planlamıştı, ancak Kleopatra I tek hükümdar olduğunda, kardeşi Seleucus IV Philopator'a yönelik savaş hazırlıklarını derhal sona erdirdi.Kleopatra MÖ 176 civarında öldü. Ölümünden bir yıl sonra, oğlu VI. Ptolemy ve kızı Kleopatra II evlendi.22 Haziran 2010'da arkeologlar, Lübnan sınırına yakın İsrail'deki Tel Kedesh'te Kleopatra'nın resmini taşıyan bir altın sikke ortaya çıkardılar. İsrail'de şimdiye kadar bulunan en ağır ve en değerli altın para olduğu bildirildi.Stähelin, Kleopatra 14). In: Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft, cilt. XI 1, 1921, sütun. 738-740.Werner Huß, Ägypten in hellenistischer Zeit (Hellenistik Dönem Mısır). Münih 2001, s. 499; 514f .; 535; 537-540.Günther Hölbl, Geschichte des Ptolemäerreichs (Ptolemaios İmparatorluğu Tarihi). Darmstadt 1994, s. 125; 127f .; 147f .; 153.
I. Konrad

I. Konrad veya Genç Konrad (yak. 881-23 Aralık 918), 911'den 918'e kadar Doğu Frank Krallığı'nı yöneten kraldır. Karolenj hanedanından gelmeyip, soylular tarafından seçilen ilk kraldır. Selefi çocuk kral IV. Ludwig'ın ölümünden sonra Doğu Franklı kabile şefleri tarafından kral seçildi. Konrad'ın Ren Nehrinin doğusunda yaşayan bütün Alman soyluları tarafından mı, yoksa yalnızca Franklar ve Saksonlar tarafından mı desteklendiği kesin olarak bilinmemektedir.
I. Konstantin (Vladimir Büyük Knezi)

Konstantin Vsevolodovich (Rusça: Константи́н Все́володович) (18 Mayıs 1186, Rostov – 2 Şubat 1218), III. Vsevolod Yuryeviç ve Maria Shvarnovna'nın en büyük oğlu olarak 1216–1218 yıllarında Vladimir prensi.1206 ve 1207'de Novgorod prensi oldu. 1207'de babası Konstantin'i Rostov ve Yaroslavl kasabalarını yönetmeye gönderdi. Babası Vsevolod, Konstantin'e ölüm yatağında varis ilan etti ve başkenti Vladimir-Suzdal Knezliği'ni küçük bir oğlu II. Yuri'ye miras bıraktı. Lipitsa Muharebesi'nde (1216), Konstantin ve Novgorod müttefiki Mstislav, Yuri'yi güçlü bir şekilde yendi ve Vladimir'i işgal etti. Konstantin'in 1218'de ölümü üzerine Yuri tekrar tahta döndü.
I. Konstantin (Yunanistan kralı)

I. Konstantinos (2 Ağustos 1868 - 11 Ocak 1923) 18 Mart 1913'ten 11 Haziran 1917'ye ve 19 Aralık 1920'den 27 Eylül 1922'ye kadar Yunanistan Kralıydı. 1897'deki Otuz Gün Savaşı sırasında Yunan Ordusu'nun  başkomutanıydı ve Yunanistan'ın Selanik'i de içine alacak şekilde genişlediği, alan ve nüfusu ikiye katladığı 1912-1913 yılları arasındaki başarılı Balkan Savaşları sırasında Yunan kuvvetlerine Teselya Ordusu'nda Selanik harekâtının tamamında ve Yanya'nın alınmasını sağlayan Üçüncü Yanya Muharebesi'nde Epir Ordusu'na liderlik etti. Babasının öldürülmesinin ardından 18 Mart 1913'te Yunanistan tahtına geçti. 2.Balkan Savaşı'nda Selanik'i kendisinden alma peşindeki Bulgaristan Krallığı'na karşı Yunan ordusunu komuta etti. Selanik yönünde Bulgar saldırılarını durdurup Sırplarla ittifak kurup Sofya'yı ele geçirmek için harekete geçmesine ve Kılkış-Langaza Muharebesi dahil çeşitli başarılar kazanmasına karşın, Sofya'nın yaklaşık 100 km güneyinde Kresna Gorge Muharebesi taktiksel olarak beraberlik,Yunan ilerlemesinin durdurulması ve stratejik Bulgar galibiyeti ile sonuçlandı. Kuşatma tehlikesi altında kalan gücü tükenen ordusuna karşın Bulgar Ordusu'da Romen, Sırp ve Osmanlı birliklerinin ilerlemesi kıskacı altında zor durumdaydı. Bu sebeple iki tarafta Sırbistan ve Romenlerle birlikte anlaşmayı seçtiler.Yine de Batı Trakya'daki Bulgarların Osmanlı'dan aldığı Serez, Kavala dahil önemli miktarda toprak Bükreş Antlaşması (1913) ile Yunanların eline geçti.Konstantin'in Yunanistan'ın I. Dünya Savaşı'na girip girmemesi konusunda Eleftherios Venizelos ile anlaşmazlığı Ulusal Bölünmeye yol açtı. Kendisi Alman ķökenli olduğundan İttifak Devletleri lehine savaşa girmeyip ülkeyi tarafsız konumda tutma taraftarıydı. Buna karşın İtilaf Devletleri yanında savaşa girme yanlısı başbakan Venizelos'u iki kez istifaya zorladı, ancak 1917'de İtilaf güçlerinin Atina'yı bombalama tehditleri üzerine Yunanistan'ı terk etti. İkinci oğlu Aleksandros kral oldu. Aleksandros'un ölümü, Venizelos'un 1920 genel seçimlerinde yenilgisi ve dönüşü lehine yapılan bir 1920 Yunan referandumundan sonra Konstantin eski görevine geri geldi. Yunanistan'ın 1919-1922 Yunan-Türk Savaşı'nı kaybettiği 1922'de tahttan ikinci ve son kez çekildi ve yerine en büyük oğlu II. Georgios geçti. Dört ay sonra Sicilya'da sürgünde öldü.
I. Konstantine

I. Konstantine (Gürcüce: კონსტანტინე I "k'onst'ant'ine") (?- 1327), Bagrationi hanedanı mensubu, Gürcü Krallığı Moğol İmparatorluğu boyunduruğu altındayken bağımsız kalabilen batıdaki Gürcü topraklarında kurulan İmereti Krallığını 1293 – 1327 yılları arasında yönetmiştir.Gürcü Kralı VI. Davit Narin ile eşi Tamar’ın oğludur. Babasının 1293 yılında ölmesinin ardından Gürcü topraklarının önemli bir kısmını oluşturan İmereti Krallığı tahtına oturur. Eski Gürcü Krallığı topraklarının sadece batısında egemendir. Başkenti Kutaisi’dedir.Ülkesindeki İlhanlı egemenliğine boyun eğmese de krallığında iç sorunlar yaşayacaktır. Kardeşi Mikeli ile aralarında çıkan iç savaşta başarısız olacak ve Mikeli’nin Racha bölgesini ele geçirmesine engel olamayacaktır.
I. Konstantine (Gürcistan kralı)

I. Konstantine () (ö.1411 ya da 1412), 1407 ile 1411 yılları arası (bazı kaynaklara göre 1405 ile 1412 yılları arası) Gürcü kralı.Konstantine, Gürcü Kralı V. Bagrat ile ikinci eşi Trabzonlu Anna'nın tek oğludur. Annesi, Trabzon İmparatoru III. Aleksios ile eşi Theodora Kantakuzini'nin kızıdır.1400 yılında, düzenlediği seferler sonucu Gürcistan'ı harabeye döndüren Moğol Timur'a elçi olarak gönderilmiştir. Baba bir ağabeyi Kral VII. Giorgi'nin onayı ile 1402 yılında Timur ile bir anlaşma yapmıştır. 1407 yılında çocuksuz ölen VII. Giorgi'den sonra kral olmuştur. Timur'un seferleri sonrası harabeye dönen ülkede yeniden kalkınma programı başlatmıştır. 1411 yıllarına doğru, Şirvanşahlar Devleti hükümdarı I. İbrahim ve Şeki hükümdarı Sidi Ahmed ile Kafkaslar'da Karakoyunlu Devleti'ne karşı müttefik olmuştur. Aralık 1412 tarihinde yapılan savaşta müttefiklerinin bir kısmının taraf değiştirmesi ile baba bir kardeşi David ve Şirvanşah I. İbrahim'le beraber esir düşmüştür. Kara Yusuf, David ve 300 Gürcü asil ile beraber onu idam ettirmiştir.
I. Konstantios

1770 yılında Konstantinopolis'te doğdu. Yaş ve Kiev'de Ruhban Okulu'nda okudu. 1805'te Sina Başpiskoposu seçildi, 1830'da Ekümenik Patrik seçilene kadar bu görevde kaldı. 1834'te istifa etti ve hayatını okumaya ve yazmaya adadı. 5 Ocak 1859'da öldü.
I. Kubad

6 yıllık saltanatı sırasında Derbent emirleri ile savaşmış, ama kati bir zafer sağlanamamıştır. H. 437 (M. 1045) yılında I. Kubad oğuz kabilelerinin baskınlarndan korunmak için başkent Yezidiye etrafına kale duvarı yaptırmıştır. Şirvanşah Kubad H. 24 Sefer 441 (M. 28 Temmuz 1049) tarihinde öldü.
I. Kubâd

I. Kubâd ya da I. Kavâd (473-531), I. Fîrûz'un oğlu, 488-531 yılları arasında Sasani İmparatorluğu'nun hükümdarı. Kör edilmiş amcası Belâş'ın (484-488) yerine asiller tarafından taç giydirildi.Sasani krallarının otoritesinin ve statüsünün büyük ölçüde sona erdiği gerileyen bir imparatorluğu miras alan Kavad, oğlu ve halefi I. Hüsrev tarafından tamamlanan birçok reformu uygulamaya koyarak imparatorluğunu yeniden düzenlemeye çalıştı. Bu reformlar Kavad'ın Mazdekçi vaiz Mazdek'i kullanmasıyla mümkün oldu ve soyluların ve din adamlarının otoritesini zayıflatan bir sosyal devrime yol açtı. Bu ve güçlü kral yapıcı Sukhra'nın idamı nedeniyle Kavad, hükümdarlığına son veren Oblivion Kalesi'ne hapsedildi. Yerine kardeşi Câmasb geçti. Ancak kız kardeşi ve Siyavuş adlı bir subayın yardımıyla Kavad ve bazı yandaşları doğuya, kendisine bir ordu sağlayan Ak Hun İmparatoru'nun topraklarına kaçtı. Bu, Kavad'ın 498/9'da yeniden tahta geçmesini sağladı.Bu kesinti yüzünden iflas eden Kavad, Bizans imparatoru I. Anastasius'dan yardım talebinde bulundu. Bizanslılar başlangıçta İranlılara kuzeyden gelen saldırılara karşı Kafkasya'nın savunmasını sürdürmeleri için gönüllü olarak ödeme yapmışlardı. Anastasius desteği reddedince Kavad onun topraklarını işgal etti ve böylece Anastasya Savaşı başladı. Kavad önce sırasıyla Theodosiopolis ve Martyropolis şehirlerini, ardından da Amida şehrini üç ay boyunca kuşatma altında tuttuktan sonra ele geçirdi. İki imparatorluk 506 yılında barış yaptı ve Bizanslılar Amida'ya karşılık Kafkasya'daki tahkimatların bakımı için Kavad'a mali yardımda bulunmayı kabul etti. Bu sıralarda Kavad, eski müttefikleri Akhunlara karşı da uzun bir savaş verdi; 513'te Büyük Horasan bölgesini onlardan geri aldı.
I. Kurz Hükûmeti

I. Kurz hükûmeti (), Avusturya'nın 18 Aralık 2017'de göreve başlamış şu anki hükûmetidir.  2017 seçiminin ardından Kern hükûmetinin yerine gelmiştir. Merkez sağ ÖVP'nin lideri Sebastian Kurz, sağ kanat FPÖ ile koalisyon konusunda anlaşarak Avusturya'nın şansölyesi haline gelmiştir. Kabine, Cumhurbaşkanı Alexander Van der Bellen tarafından atanmıştır.
I. Kvarkvare Cakeli

I. Kvarkvare Cakeli () (1298 – 1361) 1334-1361 yılları arasında bir Gürcü prensi (mtavari) ve Samtshe hükümdarıydı.Babası, I. Beka Cakeli'nin oğlu Atabeg II. Sargis Cakeli'dir. 1334 yılında, babasının ölümünden sonra Kvarkvare, V. Giorgi'nin vasalı oldu ve Kral tarafından Samtshe'nin Atabeg'i olarak atandı.
I. Károly

Charles Robert olarak da bilinen I. Charles (Macarca : Károly Róbert ; Hırvatça : Karlo Robert ; Slovakça : Karol Róbert ; 1288 - 16 Temmuz 1342), 1308'den ölümüne kadar Macaristan ve Hırvatistan Kralıydı.Capetian Anjou Hanedanı mensubuydu ve Salerno Prensi Charles Martel'in tek oğluydu. Babası, Napoli Kralı II. Charles ve Macaristanlı Maria'nın en büyük oğluydu. Dayısı IV. Ladislaus 1290'da öldükten sonra Macaristan'dan hak iddia etti. Taht konusunda soylular Árpád Hanedanı mensubu III. András'dan yana oldular. András çocuksuz ölünce Macar Krallığı'nın başına kim geçecek konusu birçok problem yarattı. Tahta kısa süreliğine sırayla Bohemyalı Wenceslaus ve Macaristanlı Otto çıktı. Charles hükümdar olduğunda Macaristan oligarklar tarafından yönetiliyordu, Charles hükümdarlığı sırasında oligarkların gücünü düşürdü ve birçok reformda bulundu. 16 Temmuz 1342'de vefat eden Charles istikrarlı ve güçlü krallığını oğlu I. Lajos'a miras bıraktı. Çekler ve Habsburglar'a karşı Polonya'yla ittifak kuran I. Charles, 1335'te Kutsal Roma-Germen imparatoru IV. Ludwig ve müttefiki Avusturyalı Albrecht'e karşı zafer kazandı.
I. Lajos

I. Lajos veya Büyük Lajos (; ; ) veya Macar Louis (; 5 Mart 132610 Eylül 1382), 1342'den 1370'e kadar Macaristan ve Hırvatistan ve Polonya kralı. I. Károly ile Elizabeth'in ilk ve hayatta kalan çocuklarındandır. 1339'dan 1342'ye kadar Transilvanya Düklüğü yapmıştır.I. Károly'nin oğlu Büyük Lajos (1342–1382) Macar krallığı'nı yeniden yüksek bir düzeye çıkardı; Macaristan, Hırvatistan, Dalmaçya'nın birliğini sağladı ve 1370'te Polonya kralı oldu. Balkanlar'ı nüfuzu altına alma çabaları ise onu Osmanlılar'la karşı karşıya getirdi.Komuta ettiği Macar, Sırp, Bosna ve Eflak kuvvetlerinden oluşan haçlı ordusu Sırpsındığı'nda Türkler'e yenildi (1364).1342'de babasının tahttan çekilmesinden sonra tahta geçmiştir. Hırvatistan'da Litvanyalılara karşı Haçlı birliği kurmuş, Karadeniz'deki Tatarları yenmiştir. 1347'den 1350'ye kadar Napoli Krallığı'na sefer düzenlemiştir.
I. Leo

Papa I. Leo, Papa Aziz Leo Magno veya Papa Büyük Leo (d. yak 400 Toskana, Batı Roma İmparatorluğu (günümüzde İtalya) -ö.  10 Kasım 461 Batı Roma İmparatorluğu, (günümüzde İtalya) 29 Eylül 440- 10 Kasım 461 döneminde papalık yapan, 1754'te Papa XIV Benediktus tarafından Kilise Doktoru ilan edilen papa ve papalık yapan ilk İtalyan aristokrat. Leo’nun yortusu 10 Kasımdır.452 tarihinde Papa I. Leo, Hun imparatoru Attila'yı Doğu Avrupa'yı işgal etmemesi için ikna etmiştir. Ancak, bunun karşılığında Hunlara çok fazla değerli eşya vermiştir. Attila, bu hazineleri Hun himayesindeki evlenen genç kızlara çeyiz olarak hediye verildiğine dair belgeler vardır. Sefere hazırlık aşamasında,  Papa Büyük Leo'nun  araya girmesiyle akınlarını iptal eden Attila, Romalıları haraca bağlamıştır. Bu olay nedeniyle, Papanın diz çöktüğü tek insan evladının, Attila olduğu anlatılmaktadır.Toskana'da bir yerli olarak doğdu. 431 senesinde, papaz oldu. Bunun nedeni ise, ailesinin etkisi olarak düşünülüyor. Ancak, Kudüs karşıtı olarak düşünüldüğü iddiaları ortaya atıldı. Hakkında tez yapıldı ve bunlar asılsız çıktı. Bu süre içerisinde anlaşmazlıklar papalıkta sürüyordu. O, bunları iyileştirmek için arabuluculuk yaptı ve başarılı oldu.440 senesinde, eski başarıları ve insanlar arasındaki iyi tanınmışlığı sayesinde, oy birliğiyle "Papa" seçildi. Büyük bir kesime göre; onun papa olmasının nedenlerinden biri de Batı Roma Hükûmeti üzerindeki etkisidir.Leo’dan Kilise hayatı ve papalık üzerine 173 mektup kalmıştır. Çoğunlukla Litürjik takvimdeki büyük yortulara ya da özel günlere denk gelen 97 vaazı’da bugüne ulaşmıştır. Oldukça basit, sade ve genelde kısa olan vaazları Mesih’in gizemi, oruç, cömertlik ve Kalkedon Konsilinde açıklandığı şekliyle Enkarnasyon dogması üzerinedir.Leo’nun teolojik olarak en bilindiği nokta Flavien’e Kitap tebliğidir (Flavien Konstantinopolis episkoposuydu). Bu belge 451 yılında başlayacak ve çoğu Kristoloji tartışmalarını sonlandıracak Ekümenik Kalkedon Konsili’ndeki tartışmaların en büyük temellerinden birisi olmuştur.Kalkedon Konsili, dördüncü ekümenik konsüldür, ağırlıklı olarak Kristoloji üzerine odaklanmıştır, Mesih’in varlığının tanımını ve iki doğasının ‘hypostatic’ birliğini, ilahi ve insan, “karışıklık ve ayrışma olmadan” tek bir kişide birleşmiş olduğunu izah etmiştir.birçok önemli vaazında O’na göre otoritesini İsa ve ardından Petrus’tan ve onun varislerinden alan mutlak papalığın rolünü açıklamıştır. Petrus, Leo’ya göre Kilise’de daima bulunmaktadır. Bu nedenle sadece havarisel makam, Havarinin koltuğu, ki  Roma’dadır; evrensel kiliseye önderlik etme görevini almıştır.Leo daima Roma’nın geçmişteki gücü ve yüceliğini aşmak için Havari Petrus ve Pavlus’un tevazusunu takip etmesi gerektiğini söylemiştir."Wikisource" websitesinde "Johann Peter Kirsch, (1913) "Pope St. Leo I (the Great)" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 9" maddesi Catholic Encyclopedia (1913)/Pope Leo I (the Great) - Wikisource, the free online library
I. Leon (Abhazya kralı)

I. Leon, 720 ve 740 yılları arasında Bizans vasallığı ve Abhazya'nın eristaviliğini yapmıştır. Abhaz Krallık Divanı'nda, 8. yüzyılın ilk yarısında başta olduğu yazmaktadır. Leon, saltanatı boyunca işgalci Araplarla aktif olarak savaşmış ve İberya-Kaheti prensi Arçil ile yakın diplomatik temaslarda bulunmuştur. Ayrıca Bizans imparatoru III. Leon'dan Emevî güçlerine karşı yardım istediği bir mektup göndermiştir. Yanıt olarak İmparator, Leon'un Abhazya Krallığı üzerindeki eristaviliği doğrulamış, Leon'dan Arçil'i amiri ve hükümdarı olarak kabul etmesini istemiş ve Müslümanlara karşı birleşik güçlerle savaşılmasını önermiştir. Ayrıca III. Leon'a arkhon unvanını vermiştir. Bu unvan, Bizanslıların Leon'un Lazika, Ciketi ve Sanigia toprakları üzerindeki yönetimini kabul ettiğini göstermektedir. Arçil ve I. Leon arasındaki bağlar, Leon'un Arçil'in yeğeni Guranduht ile evlenmesiyle güçlenmiştir.735 yılında, Arap general II. Mervân Gürcü krallıklarına karşı savaş başlattı. Abhazya Krallığı işgalden büyük zarar gördü. Anakopia'nın kuşatılmasından sonra Araplar kesin şekilde yenildi ve ağır kayıplarla geri çekildi. İşgal sırasında Arçil, Abhazya Krallığı'na sığındı. Leon'un yardımlarıyla, Anakopia kuşatması da dahil olmak üzere Araplara karşı birçok önemli savaşta yer aldılar. I. Leon'un saltanatı Gürcistan tarihinde çok önemli bir yere sahiptir. Gürcüler, verdiği ağır kayıplara rağmen, uzun vadede Batı Gürcistan'ın devlet olarak kalmasını ve Hristiyanlığın bölgedeki varlığını sağladı.
I. Leopold (Belçika kralı)

I. Léopold, Prens Léopold - Georges – Chrétien - Frédéric (16 Aralık 1790, Coburg - 10 Aralık 1865, Laeken), Saksonya Dükü, Belçika'nın ilk kralı. Saxe-Coburg-Saalfeld Dükü I. François'nın (Franz Frederick Anton) oğlu. 4 Haziran 1831'de Belçika kralı seçildi ve aynı yıl 21 Temmuz'da anayasa üzerine ant içerek göreve başladı.
I. Levon (Ermenistan prensi)

I. Leo (), ayrıca I. Levon ya da I. Leon, (bilinmiyor – Konstantinopolis, 14 Şubat 1140) beşinci Kilikya Ermeni Lordudur ya da “Dağların Lordu” (1129/1130-1137).Bizans İmparatorluğu ile Urfa ve Antakya'nın Haçlı devletleri arasındaki açık, ancak sınırlandırılmış düşmanlıklardan yararlanmayı öğrendi. Başarılarının çoğu, Bizans'ın Halep'den Zengî'nin (Musul atabegi) tehdidiyle uğraşması ve özellikle Antakya Prensliği’nde etkili bir Frank egemenliğinin olmaması sayesindedir.Hakimiyetini Kilikya ovalarına ve hatta Akdeniz kıyılarına kadar genişletti. Onun zamanında iki eski müttefik olan Ermeniler ile Franklar (Haçlılar) arasındaki ilişkiler her zaman eskisi kadar saygılı değildi: aralarındaki anlaşmazlığın başlıca nedeni, güney Amanos ve İskenderun Körfezi kıyılarına komşu kalelerin mülkiyetiydi.Levon, sahte bir barış sözü veren Bizans İmparatoru II. İoannis () tarafından bir toplantıya davet edildikten sonra yakalandı. Levon ve iki oğlu esir alındı ve Konstantinopolis'te hapsedildi, kısa bir süre sonra orada öldü.Karısının adı ve kökeni kesin olarak bilinmemektedir. Orderic Vitalis, Levon'un "Antakya prensi II. Boemondo'nun karısının amcası" olduğunu belirtir. Bu temelde, bazı yazarlar, karısının ya Rethel Kontu I. Hugh'un isimsiz kızı ya da Malatya hükümdarı Gabriel'in isimsiz kızı olabileceğini öne sürerler.Bucossi, Alessandra; Suarez, Alex Rodriguez: John II Komnenos, Emperor of Byzantium: In the Shadow of Father and Son; Routledge, 2016, Abingdon;Ghazarian, Jacob G: The Armenian Kingdom in Cilicia during the Crusades: The Integration of Cilician Armenians with the Latins (1080–1393); RoutledgeCurzon (Taylor & Francis Group), 2000, Abingdon;
I. Liparit Dadiani

I. Liparit Dadiani (Gürcüce:  ლიპარიტ I დადიანი; ö. 1470) 1414'ten öldüğü 1470'e kadar Megrelya'nın eristaviliğini ("dük") yapmış Dadiani hanedanı üyesidir. Yönetimi döneminde Megrelya, 1460'larda dağılan Gürcistan Krallığı'ndan büyük ölçüde bağımsız olmuştur.I. Liparit, babası II. Mamia Dadiani'nin Abhazlarla yapılan savaşta ölmesiyle 1414'te Megrelya dükü oldu. Liparit'in dük oluşu, sonraki dönemde Megrel ve Abhaz prensleri arasındaki çatışmayı dindirmeye çalışan Gürcistan Kralı I. Aleksandre tarafından doğrulandı. Liparit'in düklük yaptığı dönemde Megrelya, Gürcistan Krallığı'nın sonunu getiren iç savaşlarda çatıştı. İç savaş, İtalyan elçi Ludovico da Bologna'nın Papa II. Pius'tan gelen mesajı okumasıyla kısa süreliğine durdu. Mesajda Papa, Osmanlı tehdidine karşı Doğu Avrupa'daki dük ve prenslerin savaşmaya hazır olması gerektiği yazıyordu. Gürcistan'daki durgunluk 1460'lara kadar devam etti.1463'te Liparit ve diğer Batı Gürcistan dükleri, Bagrationi hanedanında  Bagrat ile güçlerini birleştirdiler. Liparit'in de yer aldığı bu birlik, Çihori Muharebesi'nde Gürcistan Kral VIII. Giorgi'ye karşı kesin zafer elde etti. Savaşın kazananı Bagrat, İmereti Kralı oldu ve müttefiklerini kısmen özerlik verdi.  Liparit, hayatının sonraki dönemlerinde Kral Bagrat'a savaş ve avcılığa giderken eşlik etti.Diğer oğlu Mamia Gurieli, Guria Prensliği'nin ilk dükü oldu. Gurieli hanedanının diğer üyeleri onun soyundan gelmedir.
I. Louis

Dindar Ludwig, (İngilizce: Louis the Pious) (778 – 20 Haziran 840), ayrıca the Fair (Adil), ve the Debonaire (Nazik) olarak adlandırılır, 781 yılından beri Akitanya kralı ve ortak Kutsal Roma İmparatoru, 813 yılından beri babası Şarlman ile Frank kralı. Şarlman'ın hayatta kalan tek yetişkin oğlu olduğu için 814 yılında babasının ölümünden sonra tek Frank hükümdarı oldu. Babasının ölümüyle elde ettiği pozisyonu 813 yılından 834 yılında çökertilene kadar korudu.Akitanya hükümdarlığı süresinde imparatorluğun güneybatı sınırını korumakla görevlendirildi. Barselona'yı Müslümanların elinden 801 yılında tekrar geri aldı. İmparator olarak yetişkin oğlu I. Lothar, I. Pepin (Akitanya) ve Ludwig (İtalya)'ı hükûmet içinde hesaba katıyor ve onlara krallığın uygun bölümlerinde yer arıyordu. Krallığının ilk on yılı pek çok trajik, parasal sıkıntı ve şaşkınlıklarla karakterize edildi. 830 yılında imparatorluğu, oğulları arasındaki iç savaşta hırpalandı. Gerçi imparatorluğu yüksek noktada son bulmasına rağmen üç yıl süren iç savaşı takip ediyordu. Ludwig, babasıyla uygun olmayan koşullarda kıyaslandı ve onun karşılaştığı problemler daha farklıydı.Ludwig, zaferle biten sefer sonrası hastalandı ve Ren Nehri'ndeki yazlık av evinin bulunduğu adaya gitti. 20 Haziran, 840 yılında pek çok başrahibin, papaz ve rahiplerin ve üvey kardeşi Drogo'nun da bulunduğu ortamda öldü. Yaşayan kardeşler arasındaki savaş 843 yılında imzalanan Verdun Antlaşması ile son buldu ve imparatorluk üç parçaya bölündü. Akitanya Krallığı'ndaki anlaşmazlık 960 yılına kadar son bulmadı.Vita Hludovici Imperatoris , 840'li yıllarda yazılan saltanat yılları için en önemli kaynak. Yazarı adı bilmemekte ama "Astronom" adi ile anılmakta.
I. Luarsab

I. Luarsab (Gürcüce: ლუარსაბ I) Bagrationi hanedanından, 1527'den 1556'ya veya 1534'ten 1558'e kadar Gürcü Kartli Krallığı'nın kralı.X. Davit'in en büyük oğludur. Amcası IX. Giorgi'nin tahttan feragat etmesi (1527 ya da 1539) sonrası tahta çıktı.Genç yaşta düşmana verdirilen ağır kayıplara rağmen İran tarafından kazanılan Teleti Muharebesi'nde (1522) iyi bir kumandan olarak kendini kanıtladı. İmereti kralı III. Bagrat ile yakın ilişkiler kurdu ve 1526'da kızı ile evlendi. Bir yıl sonra Kartli Kralı olarak taç giydi ve Safeviler ve Osmanlı arasındaki süren savaş (1514-1555) sırasında krallığın savunma kapasitesini güçlendirmek için bir dizi önlemler aldı. Krallığının bağımsızlığını korumaya ve diğer Gürcü devletleri ile ittifaklar kurmaya çalıştı. Bagrat ile ittifak halinde iki imparatorluğa karşı savaştı. Bagrat 1535'de Osmanlı yanlısı bir Gürcü prensliği olan Samtshe Prensliği'nin kontrolünü ele geçirdi ve prensliğin bir parçası olan Cavaheti'yi Kartli'ye verdi. Kartli-İmereti ittifakına Kaheti kralı I. Levan da dahil oldu. Ancak 1541'de Şah Tahmasb'ın işgali ile Levan koalisyondan ayrılmak zorunda kaldı ve işgal Kartli'de yıkıma sebep oldu. Tiflis'te Safeviler tarafından garnizon kuruldu. Luarsab 1539'da Tiflis'i geri aldı. 1545'de İmereti-Kartli ordusu Sohoista Muharebesi'nde Osmanlılar tarafından yenilgiye uğradı ve Samtshe Prensliği'nden çıkarıldı. Şah Tahmasb 1547-1554 yıllarında Kartli'ye üç sefer gerçekleştirdi ancak kralı kendine bağlamayı başaramadı. Safevi-Osmanlı barış görüşmeleri sırasında I. Luarsab, III. Bagrat ile birlikte iki saldırgan imparatorluğun arasındaki savaşın Gürcülerin bağımsızlık için savaşmasını kolaylaştırması amacıyla ateşkesi engellemeye çalıştı. Safevi ve Osmanlılar Amasya Antlaşması ile Gürcistan'ı kendi aralarında batı (Osmanlı) ve doğu (Safeviler) olarak iki imparatorluğun kontrolünde böldü. Ancak Kral Luarsab bu antlaşmayı tanımayı reddetti Kartli'deki birçok kaleyi geri aldı ve işgalci İran güçlerine karşı gerilla savaşı başlatarak onları kalelere çekilmeye zorladı. İnatçı Gürcü monarşisini kendine bağlama amacıyla Şah Tahmasb, Gence ve Karabağ beylerbeyi Şahverdi Sultan'ı büyük bir orduyla Kartli'ye yolladı. Luarsab ve oğlu Simon işgalcilerle Garisi Muharebesi'nde karşılaştı. Ağır savaş Gürcü zaferiyle sona erdi ancak Luarsab savaş sırasında ağır yaralandı ve öldü.
I. Ludwig (Bavyera kralı)

Ludwig I (Almanca Ludwig I., Fransızca Louis 1er, İngilizce Ludwig I veya Louis I olarak da söylenir; d. 25 Ağustos 1786, ö. 29 Şubat 1868) 1825 yılında taç giymesinden 1848'deki Alman Devletleri'ndeki devrimlere kadar Bavyera Kralı'ydı.
I. Luis

I. Luis (Luis Felipe; 25 Ağustos 1707 – 31 Ağustos 1724) 15 Ocak 1724'ten aynı yıl Ağustos ayında ölümüne kadar İspanya kralı.Luis, 25 Ağustos 1707'de Madrid'de doğdu. Saltanatı, tarihin en kısa saltanatlarından biri, sekiz ay sürmüştür. Babası V. Felipe, Luis lehine tahttan çekildi ve I. Luis taç giydi, henüz sekiz aylık saltanatında çiçek hastalığına yakalandı. Louis babası V. Felipe'ye lehine tahttan çekilip bu unvanı sağladığı için kendisine teşekkür eden mütevazı bir mektup yolladı ve mektubunu Asturias Prensi olarak imzaladı. 1724'te ölümü üzerine babası tekrar tahta döndü ve 1746'da kendi ölümüne kadar hüküm sürdü.A royal  suit of armor  housed in The Met Museum made for him at age five by his great-grandfather, Louis XIV of France
I. Mamia Dadiani

I. Mamia Dadiani (Gürcüce:  მამია I დადიანი; ö. 1345) 1323'ten öldüğü tarihe kadar Megrelya'nın eristaviliğini ("dük") yapmış Dadiani hanedanı üyesidir.Mamia, 1323'te babası I. Giorgi'nin ölümüyle Megrelya dükü olmuştur. Mamia'nın Megrelya dükü olduğu dönemde, Megrelya'nın da bağlı olduğu İmereti Krallığı'nda Kral Konstantine ve kardeşi Mikeli arasındaki iç savaş devam etmekteydi. 18. yüzyıl tarihçisi Vahuşti'ye göre, I. Giorgi bu durumu fırsat bilmiş ve Megrelya'yı güneyde Guria, kuzeyde Abhazya'ya kadar genişletmiştir. Bununla beraber, 1330'da Gürcistan Kralı V. Giorgi, İmereti ve vasal beyliklerini yeniden bütünleştirmiştir. 1345'te ölen Mamia'nın yerine oğlu II. Giorgi geçmiş, Giorgi'nin prensliği Gürcistan kralı tarafından doğrulanmıştır.
I. Mamia Gurieli

I. Mamia Gurieli (Gürcüce: მამია I გურიელი; ö. 1534) 1512'den öldüğü tarihe kadar Guria'nın prensliğini yapmış Gurieli hanedanı üyesidir. Babası I. Giorgi'nin ölümüyle tahta geçen Mamia, Doğu Gürcistan'daki Kartli ve Kaheti krallıklarının çatışmalarında yer almıştır; silah zoruyla, Kartlili X. Davit'i damadı Kahetili Levan ile barıştırmıştır. 1533'te Megrelya prensi olan adaşıyla beraber Çerkes korsanlarının ana üssüne karşı düzenlediği sefer fiyaskoyla sonuçlanmıştır. Rehin alınan Mamia Gurieli, fidye karşılığında serbest bırakılmıştır.Mamia, I. Giorgi'nin oğludur. I. Giorgi, Gürcistan Krallığı'nın 1491'de dağılmasıyla Batı Gürcistan'da kurulan Guria'nın ilk prensi (mtavari) olmuştur. Mamia, Giorgi'nin ölümünden sonra İmereti Kralı III. Bagrat'ın kutsamasıyla tahta çıkmıştır. Modern tarih yazımında, Gurieli hanedanına mensup üçüncü Mamia olması nedeniyle, III. Mamia bilinmektedir. I. Kahaber'in oğlu I. Mamia, Gurieli dükü Mamia Gurieli ise II. Mamia olarak geçmektedir.1520'de Gürcistan'ın doğusunda Kaheti Krallığı'nın kralı Levan, Mamia'nın kızıyla evlenmek ve Kartli Kralı X. Mamia'nın saldırılarına karşı yardım etmesi için Mamia ile yakınlaşmıştır. Kaheti kralının isteğini kabul eden Mamia, Kartli Kralına karşı savaşmak için Samtshe Atabeyliğinin sınırlarındaki Mesheti Sıradağları'ndan geçerek Mohisi'ye gelmiş ve burada Kartli Kralı X. Davit'i mağlup etmiştir. Yenilgi sonrası başkent Tiflis'e geri dönen Davit, barış anlaşması için Mamia ve Kahetili Levan'la Muhrani'ye gelmiştir. Barış anlaşmasının ardından Mamia, kızı Tinatin'in Levan ile evlenmesine izin vermiştir.1533'te Mamia Gurieli, Guria ve Megrelya'nın Karadeniz sahil şeridini işgal eden Çerkes kabilesi Zygiilere karşı Megrelya Prensi III. Mamia Dadiani'nin düzenlediği sefere destek vermiştir. 30 Ocak 1533'te Megrel ve Gurialı birliklerden oluşan donanma Zygia'ya karşı yola çıkmıştır. Zygiilerle yapılan ilk savaşı müttefikler kazanmıştır, ancak ertesi gün savaştan yorulan birçok Megrel soylu, Abhaz Tsandia İnal-İpa'nın kışkırtmasıyla savaştan kaçmıştır. Megrel soyluların savaştan kaçmasıyla beraber müttefikler bozguna uğramıştır. Mamia Gurieli esir alınırken, Gurieli'nin oğlu Giorgi ve Megrelya Prensi Mamia Dadiani öldürülmüştür. Savaştan sonra İmereti ve Abhazya Katolikosu I. Malaçias Abaşidze, Zygia'ya giderek hayatta kalanları ve cesetleri geri almak için fidye ödemiştir. 1534'te ölen Mamia'nın yerine oğlu Rostom geçmiştir.Mamia Gurieli, kökeni bilinmeyen Prenses Ketevan (Keteon) ile evlenmiştir. Prenses Ketevan, 15. yüzyıla tarihlenen iki kilise belgesinde geçmektedir. Maria Gurieli ile olan aşklarının saf sevgi olduğu yazmaktadır. Mamia'nın iki oğlu ve en az bir kızı olduğu bilinmektedir:
I. Mansur (Sâmânî)

I. Mansur (Samani) (Mansur bin Nuh) (ö. 976) 961-976 yılları arasında hüküm süren Samani hükümdarı. I. Nuh'un oğludur.Kardeşi I. Abdül Melik'in ölmesinden sonra, Samani Devleti'nin başına kimin geçeceği konusundaki belirsiz ortamda Alp Tegin'in etkili olması sonucu, Samani sarayında Alp tegin'nin hâkimiyetinden ve her işe müdahale edişinden kurtulmak isteyen bir yeni bir grup ortaya çıktı. Samani hanedan üyeleriyle ordu, Mansur bin Nuh'a sadakat yemini ederek, onu tahta geçirdiler. Alp Tegin ise kendi adayını zorla tahta çıkarmak için çaba göstermeye çalışsa da, askerlerine güvenmediğinden Buhara üzerine yürümekten vazgeçerek kendi has gulâmlarıyla beraber Belh'e çekildi ve bu şehri aldı. Alp Tegin'e karşı olanlar I. Mansur'u onu yakalamak için ordu göndermeye ikna ettiler. Alp Tegin, kendisine doğru gelen 16.000 kişilik orduya karşı harekete geçerek Belh ile Hulm arasındaki, "Hulm Geçidi"nde yer tuttu ve 3.000 kişilik ordusuyla savaşı Nisan-Mayıs 962'de kazandı ve Gazne'ye doğru yürüyerek 4 aylık bir çaba sonucunda 12 Ocak 963'te Gazne'yi ele geçirip, Gazne Devleti'nin temelini attı.Gazneliler karşısında Büveyhiler ile iyi geçinen I. Mansur, 976'da öldü ve yerine oğlu olan II. Nuh geçti.Onun “Kur'an'ı çevirin!” buyruğu üzerine bir fetva çıkartılmış ve ilk kez Kur'an tam tercüme edilmiştir.C. E. Bosworth (1963). The Ghaznavids: Their Empire in Afghanistan and Eastern Iran 994–1040 Edinburgh University Press, Edinburgh. OCLC 3601436R. N. Fyre (1975). The Cambridge History of Iran, Volume Four: From the Arab Invasion to the Saljuqs. ISBN 0-521-20093-8M. Nazım (1931). The Life and Times of Sultan Mahmud of Ghazna, Cambridge University Press Kitabın bir kısmı
I. Manuil

I. Manuil Komninos (Yunanca: Μανουήλ Α' ο Κομνηνός; 28 Kasım 1118 - 24 Eylül 1180), 1143-1180 yılları arasında tahtta kalan Bizans imparatorudur.II. İoannis ile Macaristanlı İrini'nin en küçük oğlu olan Manuil, AIMA kehaneti gereği iki gayrı meşru çocuğuna Aleksios ismi verdi. En sonunda ikinci evliliğinden olan meşru çocuğu Aleksios'a da bu ismi verdi.Manuil'in iki karısı vardı. İlk evliliği, 1146 yılında, Sulzbachlı Bertha ileydi (Alman kralı III. Konrad'ın karısının kızkardeşi). 1159 yılında öldü. Çocukları:Manuil'in ikinci evliliği Antakyalı Maria (lakabı Xene), 1161 yılında, ileydi (Antakyalı Raymond ile Antakyalı Konstans'ın kızı). Çocukları:Aleksios Komninos (Erken 1160larda doğmuştur), "sebastokratōr" unvanı almıştır. I. Andronikos'un gayrı meşru çocuğu İrini Komnini ile evlenmiştir. 1183-1184 yıllarında kayınpederi tarafından kör edilmiştir. En azından 1191 yılına kadar yaşamıştır.Maria Taronitissa, protovestiarios İoannis Komninos'un karısı, meşru çocukları Kudüs Kıralının karısı Maria Komnini'dir.Aleksios Komninos, 1184'te Konstantinopolis'e yapılan Norman istilasının ve 1185 Selanik kaşatmasının  göstermelik yöneticisi.Bir kız, ismi günümüze ulaşmamıştır. Yaklaşık 1150 yılında doğmuştur. 1170'ten önce Theodore Maurozomes ile evlenmiştir. Oğlu, Manuil Maurozomes'tir ve soyundan gelenlerin bazıları Selçuklu Hanedanı da yönetici olmuştur.<ref>C.M. Brand, The Turkish Element in Byzantium, 1–25* P. Magdalino, The Empire of Manuel I Komnenos, 98</ref>Bir kız, ismi günümüze ulaşmamıştır. Yaklaşık 1155 yılında doğmuştur. Yazar Demetrios Tornikes'in anne tarafından büyük annesidir.Choniates, Nicetas, O City of Byzantium, Annals of Niketas Choniates. Trans. Harry J. Magoulias. Wayne State University Press, 1984.Cinammus, John, Deeds of John and Manuel Comnenus, trans. Charles M. Brand. Columbia University Press, 1976.Surlu Vilyam, Historia Rerum In Partibus Transmarinis Gestarum (A History of Deeds Done Beyond the Sea), translated by E. A. Babock and A. C. Krey (Columbia University Press, 1943). See the original text in the Latin library.Harris, Jonathan and Tolstoy, Dmitri, 'Alexander III and Byzantium', in Alexander III (1159–81: The Art of Survival, ed. P. Clarke and A. Duggan, Ashgate, 2012, pp. 301–13.Stone, Darwell, (1909) A History of the Doctrine of the Holy Eucharist, Vol. 1, Longmans, Green & Co., London (reprinted Wipf & Stock, Eugene, Oregon, 2006).
I. Manuil (Trabzon imparatoru)

I. Manuil Megas Komninos (, Manouēl I Megas Komnēnos) (yaklaşık 1218 - Mart 1263), 1238 yılından 1263 yılına kadar Trabzon İmparatorluğu'nun imparatorudur.I. Aleksios ile Theodora Aksuhina'nın ikinci oğludur. Trabzon İmparatorluğunu yöneten en iyi İmparatorlardan birisidir, Mihail Panaretos kroniğin'de onu "En hayırlı" ve "Büyük kumandan" olarak nitelendirir.Moğol İmparatorluğu'na karşı ortak savunma seferine önderlik etmiş, Anadolu Selçuklu Devleti ve İznik İmparatorluğu kuvvetlerine yardım etmiştir. Kişisel olarak Büyük Han Güyük'ü ziyaret etmiştir, ismen Moğol vasalı olmuştur. Hükümdarlığındaki diğer olaylar ise 1253 yılında Trabzon'da baş gösteren yangın felaketi ile 1254 yılında Selçukluların Sinope'yi geri almalarıdır. Döneminde Latin İmparatorluğu sona ermiş, Konstantinopolis, İznik İmparatoru VIII. Mihail tarafından ele geçirilmiştir, ancak Trabzon hükümdarları kendilerini "Roma İmparatoru" olarak adlandırmaya 20 yıl daha devam etmişlerdir.Diplomatik alanda, Papa ait Roma elçilerini kullanarak IX. Louis'den kız istemiş ancak başarılı olamamıştır.Manuil, 3 kez evlenmiş, dört tanesi arkasından taç giymiş birçok çocuğu olmuştur. İlk eşi, Trabzon soylusu Anna Xylaloe'dan, kendisinden sonra imparator olan II. Andronikos doğmuştur. İkinci eşi, Gürcü Rusudan'dan Theodora Komnini isimli bir kızı olmuştur. Üçüncü eşi, İrini Syrikaina'dan dört çocuğu olmuştur: sonradan imparator olan Georgios, Gürcü kralı II. Demetre ile evlenmiş ismi günümüze ulaşmamış kızı, ismi günümüze ulaşmamış bir başka kızı, sonradan imparator olan II. İoannis'dir.A. Eastmond, Art and identity in thirteenth-century Byzantium: Hagia Sophia and the empire of Trebizond, Burlington, VT: Ashgate, 2004Trabzon İmparatorluğu hakkında Latince ve Fransızca Dokümanlar https://web.archive.org/web/20070926234941/http://www.ancientworlds.net/aw/Post/971835 adresinde mevcuttur.
I. Manuçar Cakeli

I. Manuçar Cakeli (Gürcüce:  მანუჩარ I ჯაყელი; 1452 - 1518'den sonra) 1515'den 1518'e kadar Samtshe Atabeyliği'nin prens ve atabeyliğini yapmış Cakeli hanedanı üyesidir. II. Kvarkvare Cakeli'nin en küçük oğluydu. Abisi Mzetçabuk'un tahttan çekilmesiyle Manuçar, tahtta hak iddia eden yeğeni Kvarvare'ye karşı bir ayaklanma başlatmıştır. İsyanı başarıyla sonuçlanan Manuçar, Samtshe Atabeyi olmuştur. Manuçar kısa süreli hükümdarlığı sırasında Osmanlı padişahı I. Selim'e birçok hediye göndermiş ve Osmanlı'nın hayranı olduğunu iddia etmiştir. 1518'de yeni bir isyan patlak vermiştir. Prens Kvarkvare, Safevi birliklerinin yardımıyla Samtshe'ye saldırmıştır. Manuçar devrilmiş ve III. Kvarkvare Samtshe'nin yeni hükümdarı olmuştur. Manuçar daha sonra tekrar tahta çıkmak için Sultan Selim'den yardım istemiştir. Sultan ona destek olarak büyük bir ordu göndermiştir. Manuçar yeniden Atabey olmaya çalışmış, ancak Erzurum yakınlarındaki savaşta Kvarkvare'nin birliklerine kaybetmiştir. Manuçar, Osmanlı imparatorluğu'na kaçmış ve ölümüne kadar orada yaşamıştır. Sonraki hayatı ve soyundan gelenler hakkında hiçbir şey bilinmemektedir.
I. Manuçar Dadiani

I. Manuçar Dadiani (Gürcüce:  მანუჩარ I დადიანი; ö. 1611) 1590'dan ölümüne kadar Megrelya'ya hükmetmiş prenstir. I. Levan Dadiani'nin küçük oğlu olan Manuçar, ağabeyi IV. Mamia Dadiani'nin ölümüyle tahta çıkmıştırManuçar, Gürcistan Krallığı'nın halefi devletlerinde Megrelya'yı anaşik bir dönemde yönetmiştir. Manuçar, öncülleri gibi İmereti Krallığı'nın üzerinde Dadiani etkisi hissettirmeye çalışmıştır. Tüm Gürcistan'ı himayesi altına amaçlayan Kartli Kralı I. Simon'un Megrelya işgaline karşı ülkesini savunmuş ve İmereti'nin başına geçmesi için Rostom'u desteklemiştir. Bu şekilde Batı Gürcistan'da barışın hakim olmasını sağlayan Manuçar, bir av kazasında ölmüştür. I. Manuçar'ın yerine oğlu II. Levan Dadiani geçmiştir.Manuçar Dadiani, Megrelya Prensi I. Levan'ın küçük oğluydu. Doğum tarihi bilinmeyen Manuçar, 1590'da ağabeyi IV.Mamia'nın ölümüyle tahta geçti. Aynı yıl, Doğu Gürcistan'daki Kartli Krallığı Kralı I. Simon, Batı Gürcistan'daki taht değişiminden yararlandı ve Megrelya'yı yeniden İmereti'ye bağlamayı denedi. Topçularla donattığı ordusunu Lihi Dağları üzerinden Imereti'ye götürdü ve İmereti Kralı Rostom'u Megrelya'ya saldırmaya zorladı. Dadiani, Rostom'a Megrelya'ya saldırmaması karşılığında  vasalı olacağına ve Simon'a boyun eğeceğine dair söz verdi. Ancak Kartli kralı Simon, Rostom'a teslim olması için ısrar etti. Simon, Rostom'a teslim olmazsa Megrelya'ya saldıracağını belirtti.Manuçar seferberlik ilan ederek Simon'a karşılık verdi. Rostom ve onun sadık yandaşlarının eşliğinde Opshkviti'de Simon'a saldırdı. Simon'u mağlup eden Manuçar, topçuları da ele geçirdi. Simon Kartli'ye kaçarken Rostom, Dadiani'nin koruması eşliğinde İmereti'ye geri gönderildi. İki kral sonunda uzlaştı ve Batı Gürcistan'da barış yeniden sağlandı. 18. yüzyıl tarihçisi Prens Vahuşti'ye göre, Manuçar 1611'de geyik sürüsünü kovalarken av kazasında öldü. Yerine oğlu II. Levan geçti.Manuçar Dadiani iki kez evlendi. 1590 yılında Kahetili II . Alexander'ın kızı ile evlendi. İlk eşi, oğlu Levan'ı doğururken öldü. 1592'de, Samtshehe Prensi Atabag II. Kaihosro Jakeli'nin kızı ve  Guria Prensi Vahtang I. Gurieli'nin dul eşi Tamar (d. 1561) ile evlendi.
I. Manuçehr

I. Manuçehr ya da Manuçehr bin Yezid - Şirvanşahlar Devleti'nin 11. şahı ve Kesrani Hanedanı'nın kurucusu.Şirvanşah Manuçehr'in saltanat yılları iç karışıklıklar, düşman baskınları ve taht entrikaları ile geçmiştir. 11. yüzyılın ilk yarısında Şirvanşahlar Devleti komşu ülkelerle pek de iyi geçinmemekteydi. Bu düşman ilişkileri sebebiyle Şirvanşah Manuçehr ilk seferini Derbent bölgesine yaptı. Hicri 420 (Miladi 1029) tarihinde yapılan saldırı başarısız olunca, Derbentemiri gelecek yıl Şirvan'a saldırdı ve buraları yakıp yıktı.M. 1030 tarihinde Ruslar Şirvan'a saldırdı ve Bakü şehri 38 Rus savaş gemisi ile muhasıraya alındı. Şirvanşah Manuçehr'in karşı saldırısıyla muhasıra kaldırıldıysa da, rus gemileri Kura Nehri'yle kuzeye doğru yüzerek ülke içlerine ilerledi. Ancak Şirvanşah bu ilerlemeyi durdurmak maksadıyla Aras Nehri karşısına büyük bir bent yaptırdı. Böylece, Rusların bu seferi başarısızlıkla sonuçlandı.H. Zilhicce 421 (M. Kasım 1031) tarihinde tekrar Arran'a gelen Ruslar bu kez Şirvanşah'ın kayınbiraderi olan Şeddadi hükümdarı Musa bin Fazıl tarafından püskürtüldü. Ancak bir yıl sonra alan ve serir tayfalarıyla birlikte tekrar Şirvan'a saldıran Ruslar başkent Yezidiye'yi ele geçirdi. Burayı yakıp yıkan Ruslar topladıkları ganimetle kaçmak isterken bu kez Derbent emiri Mansur bin Maymun tarafından pusuya düşürüldü ve topladıkları ganimeti alamadan kaçtılar.H. 425 (M. 1034) yılında Şirvanşah Manuçehr 7 yıllık saltanatının sonunda kardeşi Şehzade Ebu Mansur (II. Ali) tarafından yaralanarak öldürüldü. "Tarih-i El-Bab" kitabında olay şöyle geçmektedir."Şehzade Ebu Mansur'la aşk yaşayan Şeddadi hükümdarının kızkardeşi Sitti binti Fazıl'ın Şirvanşah Manuçehr'le evlenmesi iki kardeş arasında iplerin gerilmesine sebep olmuştu. Şirvanşahın karısıyla birlikte hareket eden şehzade H. 425 (M. 1034) yılında sandukada gizlenerek saraya gizlice girdi ve Şirvanşahı boynundan yaraladı. Ancak henüz ölmeyen şaha son darbeyi karısı Sitti Hatun vurdu ve Şah katledildi. Halıya sarılarak saraydan çıkartılan şah gizlice defnedildi ve şehzade Mansur II. Ali Kesrani ismiyle tahta geçti. Kadim kanunlar esasında saltanatının birinci yılında (M. Ocak 1035) abisinin karısıyla evlendi."Şirvanşah Manuçehr Şeddadi hükümdarı Mansur bin Maymun'un kızkardeşi Sitti Hatun'la diplomatik bir evlilik yapmış, bu evlilikten bir oğlu olmuştur.
I. Marduk-zakir-şumi

I. Marduk-zakir-şumi (iki kral listesinin yeniden yazımında hâlimdAMAR.UTU-za-kir-MU in a reconstruction of two kinglists, "Marduk, adı telaffuz etti"), 855-819 yılları arasında antik çağda E hanedanı olarak anılan karışık hanedanlık döneminin Babil kralıdır. Asur kralları III. Salmānu-ašarēdu (yaygın olarak III. Şalmaneser olarak bilinir) ve müttefik olduğu V. Šamši-Adad (MÖ 824-811) ile aynı dönemde yaşamıştır.
I. Margaret

I. Margaret (, , , İzlandaca: Margrét Valdimarsdóttir) (Mart 1353 - 28 Ekim 1412), Danimarka, Norveç, İsveç Kraliçesi ve bir yüzyılı aşkın süre boyunca İskandinav ülkelerini bir araya getiren Kalmar Birliği'nin kurucusu. Küçük yaşta iken ailesi tarafından Norveç Kralı VI. Haakon ile evlenmesine karar verildi. Kızkardeşi Marta Ulfsdotter tarafından eğitildi. 17 yaşında anne oldu. Oğlu Olaf Danimarka ve Norveç' in veliaht prensi oldu. Oğlunun ani ölümünden sonra Danimarka ve Norveç kraliçesi oldu. İsveç Kralı Albrecht ile savaştı. Bu mücadeleden galip çıkarak tüm İskandinavyanın kraliçesi oldu. Oğlunun ölümü üzerine veliaht prens olarak yeğeni Bogislav' ı evlat edindi. Bogislav daha sonra Eric adını aldı. Yönetimi sırasında Kalmar Birliğini Almanya' a karşı güçlü bir durumda tutma çabasına girişti. Kadınların toplum içerisindeki konumunu güçlendiren haklar sağladı.
I. Maria

I. Maria (17 Aralık 1734 - 20 Mart 1816), 1777-1816 yılları arasında Portekiz'in ve 1815-1816 yıllarında Brezilya'nın kraliçeliğini yapmış hükümdardır. Hükümdarlığı döneminde psikolojik sorunlar yaşamıştır. 1799'dan itibaren yerine oğlu Prens João Veliaht Prens olarak ülkeyi onun adına idare etmeye başlamıştır. 16 Aralık 1815'te Brezilya krallık statüsüne yükseltilmiştir. Böylece aynı zamanda Brezilya Kraliçesi unvanını almıştır. 20 Mart 1816'da Rio de Janeiro'da ölmüş, yerine oğlu Veliaht Prens João hükümdar olmuştur.Kraliçe'nin psikolojik sorunları ilk olarak 1786 senesinde keşfedilmiştir. Mayıs 1786'da eşi III. Pedro ölünce hastalığı ilerlemeye başlamıştır. İlerleme, veliaht prens olan oğlu José'nin çiçek hastalığından ölmesi ile devam etmiştir. Şubat 1792'de III. George'u da muayene eden doktor Francis Willis Kraliçe'yi de muayene etmiş ve deli olduğuna karar vermiştir.
I. Marie (Lüzinyan)

I. Marie (Fransızca: Marie de Lusignan) (? - 1 Ekim 1260), Eu kontesi. Eu kontu II. Raoul'ün kızıydı. Yolande de Dreux annesidir.
I. Marinus

I. Marinus, (ö. 15 Mayıs 884), 882'den ölümüne kadar Roma Piskoposu ve Papalık Devleti'nin hükümdarıydı. Tartışmalı bir şekilde, o zamanlar papa olduğunda zaten bir piskopos idi ve Konstantinopolis'te Papalık temsilcisi olarak hizmet etmişti.