barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
I. Ramses

Asker kökenli bir aileden geliyordu. Mısır'ın onsekizinci hanedanı'nın son firavunu olan Horemheb, oğlu olmadığından ölümünden kısa bir süre önce Ramses'i vezir yaptı. Ramses M.Ö. 1320'de tahta çıktıktan kısa bir süre sonra oğlu I. Seti'yi ortak hükümdar ilan etti. Seti Mısır'ın yitirdiği toprakları yeniden kazanmak için Suriye'ye sefer hazırlıkları yaparken Ramses de, Karnak'taki Amon Tapınağı'nın II. Pilon'unun süslemelerini tamamlattı ve III. Pilon'la II. Pilon arasını kapsayan bir hipostil yaptırdı.Yazıtlardan yaklaşık bir yıl dört ay hüküm sürdüğü anlaşılan Ramses, Teb'deki Kral Mezarları Vadisi'nde küçük bir mezara gömüldü.
I. Ranavalona

I. Ranavalona (d. ~1782 - ö. 1861), Merina Krallığı'nda 1828 ile 1861 yılları arasında hüküm süren kraliçe.I. Radama'nın 1828 yılında hayatını kaybetmesi ile tahta geçen eşi, I. Ranavalona unvanı ile ülkeyi 1861 yılına kadar yönetmiştir. Ada ülkesi kendi yönetiminde aydınlanma çağından izolasyonizme keskin bir dönüş gerçekleştirmiş, ilerleyen dönemlerde kendisine rakip olmaması adına başta annesi ve diğer iki eşi olmak üzere eşinin tüm aile üyelerini öldürtmüş, Hristiyan dinini yasaklamış ve 1835-1836 döneminde tüm yabancıları ülke dışına çıkartmış ve dış ülkeler ile ikili ilişkileri en aza indirmiştir.I. Ranavalona hükümdarlığı döneminde ilk temelleri 1610 yılında Andrianjaka'nın krallığını yönetmek adına yaptırdığı saray alanınına en büyük ahşap saray olan Rova Manjakamadiana 'nın yapılmasını sağlamış, bu yapı ilerleyen dönemlerde de kral ve kraliçelerin ülkeyi yönettiği yer haline gelmiştir.Hükümdarlığı boyunca yabancı düşmanı bir tavır takınan I. Ranavalona buna rağmen Avusturyalı kadın gezgin Ida Pfeiffer'i 1857 yılında makamında ağırlamış ve ülkesinin belli bölgelerini gezmesine olanak sağlamıştır. I. Ranavalona, iç karışıklık çıktığı bir dönemde Pfeiffer'in kraliçenin oğluna karşı planlanan bir komplonun içerisinde yer aldığı gerekçesiyle kendisini önce tutuklatmış daha sonra da 53 gün süren ülkenin iç kesimlerinden kıyıya kadar olan yaya yolculuğunda kendisine eşlik eden askerlerce eziyete maruz bırakılmış ve adadan gönderilmiştir.Pfeiffer, Ida (1861). The last travels of Ida Pfeiffer: inclusive of a visit to Madagascar. London: Harper
I. René

I. René (Oksitanca: Rainièr d'Anjau; Fransızca: René d'Anjou İtalyanca: Renato I di Napoli; d. 1409 - ö. 1480), Piyemonte bölgesinde hüküm sürmüş, Bar Düklüğü (1430–80), Lorraine Düklüğü (1431–53), Anjou Düklüğü (1434–80) ve ayrıca Napoli Kralı (1435–42), Kudüs Kralı (1438–80) ve Aragon Kralı (Sicilya, Majorca ve Korsika dahil) (1466–70) gibi unvanların sahibi bir soyludur.
I. Robert

I. Robert (Batı Frank kralı) (yaklaşık 865–923), Fransa Kralı, 922–923, Basit Charles'a karşı ayaklanmıştırI. Robert (İskoçya) (1274–1329), Robert Bruce olarak da bilinir, İskoçya Kralı, 1306–1329, İskoçya'nın bağımsızlığını kazanmasına yardım etmiştir.
I. Robert (Batı Frank kralı)

Fransa Kralı I. Robert (866 – 15 Haziran 923), 922'den 923'e kadar seçilmiş Batı Frank Kralı idi. Tahta seçilmeden önce Poitiers ve Paris Kontu, ve Neustria ve Orléans Markizi idi. Devrilen Karolenj kralı Saf Charles'ın yerine geçti.Robert'in ilk karısı Aelis idi.<ref name="FOR92">The Annals of Flodoard of Reims, 916–966, eds & trans. Steven Fanning: Bernard S. Bachrach (New York; Ontario, Can: University of Toronto Press, 2011), p. 92</ref> Ondan iki kızı olmuştur:Adele  (d. yaklaşık 887) – (ö. Mart 931'den sonra)The Annals of Flodoard of Reims, 916–966, eds & trans. Steven Fanning: Bernard S. Bachrach (New York; Ontario, Can: University of Toronto Press, 2011), pp. 21 n. 77, 92Büyük Hugh, (d. 898) sonradan dux Francorum'' olmuştur. Hugh, Frankların Kralı Hugh Capetin babasıdır.
I. Roibert

I. Roibert (11 Temmuz 1274 - 7 Haziran 1329) ya da Robert Bruce, İskoçya kralı. Roibert, Birinci İskoç Bağımsızlık Savaşı sırasında savaştı ve Bannockburn Muharebesi'nde büyük bir zafer elde etti. 1328'de İskoçya'nın bağımsızlığını garantileyen Edinburgh-Northampton Antlaşması'nı imzaladı.Roibert, 11 Temmuz 1274'te soylu bir İskoç ailesinin oğlu olarak doğdu. Babası İskoç kraliyet ailesi ile uzaktan akrabaydı. Büyükbabası, 1290-1292 yıllarında bir taht kavgası sırasında İskoç tahtının taliplerinden biriydi.İngiliz kralı I. Edward, Roibert ve babasından Jhon Balliol'un İskoçya'daki hükmünü desteklemelerini istedi. Roibert ve babası bu isteği reddetti ve I. Edward'ın 1296'daki İskoçya'yı istilasını Jhon Balliol'un tahttan inmesi için desteklediler. Daha sonra I. Edward, İskoçya'yı bir İngiliz eyaleti olarak yönetti.Roibert, William Wallace'ın İngilizlere karşı sürdürdüğü isyanı destekledi. Wallace yenilgiye uğradıktan sonra Roibert'in topraklarına el konulmadı. 1298'de Bruce, Balliol'un yeğeni ve İskoç tahtı için en büyük rakibi olan John Comyn ile birlikte İskoçya'nın Koruyucusu oldu.1306'da Bruce, John Comyn'ı aralarındaki tartışma sonrası Dumfries'teki bir kilisede bıçaklayarak öldürdü. Daha sonrasında I. Edward tarafından kanun kaçağı ilan edildi ve Papa tarafından aforoz edildi. Bruce krallığını ilan etti ve tahta çıktı. Sonraki yıl I. Edward'ın ordusu tarafından tahttan indirildi ve kaçmak zorunda kaldı. Karısı ve kızları hapsedildi, üç erkek kardeşi idam edildi. Bruce kışı Kuzey İrlanda kıyılarında geçirdi.Roibert İskoçya'ya döndükten sonra başarılı bir gerilla savaşı yönetti. Haziran 1314'te Bannockburn Muharebesi'nde kendi birliklerinden sayıca çok üstün olan İngiliz ordusunu yenmeyi başardı. İki yıl sonrası kardeşi Edward Bruce, İrlanda Yüksek Kralı oldu ancak 1318'de savaşta öldü. Bannockburn sonrasında 1318'de İskoçya Berwick'i ele geçirdi ancak II. Edward İskoçya'daki iddiasından vazgeçmeyerek savaşa devam etti.1320'de İskoç soyluları Papa XXII.John'a gönderdikleri mektupla Bruce'un haklı kralları olduğunu ilan ettiler. Arbroath Beyannamesi olarak da bilinen belge İskoç halkının ve monarşisinin bağımsızlığını savunuyordu.Dört yıl sonra Bruce, İskoçya Kralı olarak Papa tarafından tanındı. 1327'de İngilizler, II. Edward'ın yerine oğlu III. Edward'ı geçirdi. Sonrasında İskoçya ve İngiltere arasında İskoçya'nın bağımsızlığı garantileyen Edinburgh-Northampton Antlaşması imzalandı.Roibert 7 Haziran 1329'da öldü. Dunfermline'a gömüldü. Kalbinin Kutsal Topraklar'a götürülmesini istemişti ancak İspanya'ya kadar gidebildi. İskoçya'ya iade edildi ve Melrose Manastırı'na gömüldü.
I. Rudolf (Almanya Kralı)

I. Rudolf (1 Mayıs 1218 – 15 Temmuz 1291), Habsburg Hanedanı'ndan Almanya'nın ilk kralıydı. Ayrıca Karintiya, Carniola, Avusturya, Steiermark dükü ve Habsburg  ve Nassau kontuydu. Almanya'nın ilk kont krallarından biri olarak 1273'ten ölümüne kadar hüküm sürdü.Rudolf'un seçilmesi, Hohenstaufen Hanedanı'ndan II. Frederick'in 1250'de ölümünden sonra başlayan Büyük Fetret Dönemi'nin sonunu işaret ediyordu. Rakibi Přemyslid Hanedanı'ndan Bohemya kralı II. Ottokar'dı. Habsburg monarşisinin çekirdeğini ve bugünkü Avusturya ülkesini oluşturdu. Rudolf, kont Habsburg Hanedanı'nı İmparatorluk prensleri mertebesine yükseltmede hayati bir rol oynadı.Rudolf iki kez evlendi. Birincisi, 1251'de Hohenberg'li Gertrude'ye  ve ikincisi, 1284'te Burgundy'li Isabelle'le .  İkinci evliliğinden hiç çocuğu olmadı.Matilda (yaklaşık 1253, Rheinfelden - 23 Aralık 1304, Münih ), 1273'te Aachen'de Bavyera Dükü II. Louis ile evlendi  ve Bavyera Dükü I. Rudolf ile İmparator IV.Ludwig'i doğurdu.Agnes [Gertrude] (yaklaşık 1257 - 11 Ekim 1322, Wittenberg ), 1273'te Saksonya Dükü II. Albert ile evlendi  ve Saxe-Wittenberg Dükü I. Rudolf'un annesi olduHedwig (yaklaşık 1259 - 26 Ocak 1285/27 Ekim 1286), 1270 yılında Viyana'da Brandenburg-Salzwedel Uçbeyi VI.Otto  ile evlendi ve hiçbir çocuk sahibi olamadı.Clementia (c. 1262 - 7 Şubat 1293'ten sonra), 1281'de Viyana'da, Macaristan tahtının papalık taliplerinden Anjou'lu Charles Martel ile evlendiII. Rudolf, Avusturya ve Steiermark Dükü (1270 - 10 Mayıs 1290, Prag ), unvanlı Swabia Dükü, I. Albert'in Katili John'un babasıJudith (13 Mart 1271 - 18 Haziran 1297, Prag ), 24 Ocak 1285'te Bohemya Kralı II. Wenceslaus ile evlendi ve Bohemya, Polonya ve Macaristan Kralı III. Wenceslaus'un annesi oldu.
I. Rugerro (Sicilya Kontu)

I. Rugerro (yaklaşık 1031 – 22 Haziran 1101), lakabı Rugerro Bosso ve Büyük Kont, 1071 ile 1101 yılları arasında ilk Sicilya Kontluğu yapmış Norman aristokrat. Hauteville ailesi mensubudur ve 1194 yılına kadar erkek varisleri Sicilya'yı yönetmiştir.Normandiya Düklüğü'nde doğmuştur ve genç bir erkek olarak 1057 yılında Güney İtalya'ya gelmiştir. 1061'den itibaren Sicilya Emirliği'ne karşı birçok sefere katılmıştır. Kardeşi Puglia Dükü Robert Guiscard tarafından verilen kont unvanı ile Sicilya'nın bir parçasına 1071 yılında yerleşmiştir. 1090 yılında tüm adayı fethetmiştir. Yarattığı devlet 1127 yılında Puglia Düklüğü ile birleşmiş, 1130 yılında Sicilya Krallığı olmuştur.Houben, Hubert (translated by Graham A. Loud and Diane Milburn). Roger II of Sicily: Ruler between East and West. Cambridge: Cambridge University Press, 2002.
I. Sabrisho

I. Sabrisho (Sabrişo ya da Sabr-Ishu) II. Hüsrev'in hükümdarlığı döneminde 596 ve 604 yılları arasında görev yapmış Doğu Asur Kilisesi patriği. I. Sabrisho manastır yaşamının büyük destekçilerinden biri olmuştur.
I. Sahib Giray

I. Sahib Giray (1501 - 1551), 1532 ile 1551 yılları arasında hüküm sürmüş Kırım Hanı. I. Mengli Giray'ın oğlu, aynı zamanda I. Selim'in de kayın biraderidir. Sahib Giray, Mengli Giray'ın 1485 senesinde evlendiği Kazan hanı İbrahim Han'ın dul eşi Nur Sultan'dan doğmuştur. 1521 yılında ağabeyi Kırım Hanı I. Mehmed Giray Kazan'ı zapt etmiş ve şehri kardeşi Sahib'e vermiştir. Ağabeyi ile birlikte 1532'de Rus Çarı III. Vasili'yi Moskova yakınlarında yenmiştir. 1532 yılında I. Saadet Giray'ın ölümü ile Sahib Giray Kırım tahtına oturmuştur. 1541 yılında Moskova'ya sefer düzenledi. Atalarının siyasetini izleyerek bozkırdaki Türk boylarını Kırım'a yerleştirdi. 1551 yılında katledildi.
I. Salar

I. Salar ya da Salar bin Yezid – Şirvanşahlar Devleti'nin 15. şahı ve Şirvanşah I. Fariburz'un babası.Yeğeni III. Ali'nin taht kanunlarını bozarak saltanatı ele geçirmesi sebebiyle isyan bayrağı kaldırdı ve bir yıl sonra halkın desteğiyle iktidara geçti. Saltanatının üçüncü yılında Şirvanşah Salar H. 445 (M. 1053) tarihinde Malu kalesini işgal etmiş, bu bölgeye müslüman nüfus aktarılmıştır. 13 yıl saltanat sürdükten sonra H. 18 Sefer 455 (M.20 Şubat 1063) tarihinde, bir cumartesi günü ölmüştür.
I. Sancho

I. Sancho (11 Kasım 1154, Coimbra - 26 Mart 1211, Coimbra) 6 Aralık 1185 ile 26 Mart 1211 tarihleri arasında hüküm süren Portekiz kralı. Kendisinden önceki kral I. Afonso'nun karısı Savoy Maud'dan olma ikinci, hayatta kalan tek oğluydu. Sancho babasının ölümünden sonra 9 Aralık 1185'te 31 yaşındayken Coimbra'da taç giydi.
I. Sanço (Pamplona)

I. Sanço (Baskça: Antso Ia.; İspanyolca: Sancho I; d. yaklaşık 860 – ö. 10 Aralık 925), ortaçağ Pamplona kralı (905 – 925). Lakabı Sanço Garcés ve katolik oldu.Kral Sanço, Don García Jiménez’in ile karısı Dadildis de Pallars’in büyük oğludur ve kral Jimeno Garcés’in ağabey.Lacarra de Miguel, José María (1945). Textos navarros del Códice de Roda. Estudios de Edad Media de la Corona de Aragón 1: 193–284. OCLC 694519776.
I. Sarduri

I.Sarduri'nin doğum tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte MÖ.834 yılında tahta çıktığı bilinmektedir.Asur kralı III. Salmanassar'ın Urartu üzerine yaptığı seferde Arame'nin yerine tahta geçen I. Sarduri'den bahsedilmektedir. I. Sarduri Kral Lutipri'nin oğludur bu durumu I. Sarduri'nin kendisi şöyle ifade eder: Büyük Kral Lutipri'nin oğlu, kudretli kral, dünyanın kralı, Nairi ülkelerinin kralı, eşi olmayan kral, savaştan korkmayan dehşet verici çoban, kendine boyun eğmeyenleri mahveden Kral Sarduri'nin yazıtı; Ben Lutipri'nin oğlu krallar kralı, bütün krallardan vergi kabul eden Sarduri'yim. Ben bu taş blokları Alniunu şehrinden getirdim; ben bu suru inşa ettim. İşte bu metinden anlaşılacağı üzerine I. Sarduri kendisinin de ifade ettiği gibi Lutipri'nin oğluydu. Lutipri'nin bir kral olup olmadığı tam olarak bilinmiyor Lutripi'nin bir Urartu kralı olması da mümkündür fakat bu durum kaynaklarda net olarak geçmez. I. Sarduri dönemindeki en önemli olay Sarduri'nin başkenti Tuşpa'ya taşımasıdır. I. Sarduri Urartu Devleti'nin güçlü temeller üzerine oturtmuştur.
I. Sargis Cakeli

I. Sargis Cakeli (Gürcüce: სარგის I ჯაყელი) (ö. 1285) Gürcü Cakeli Hanedanı'na mensup 1268'de Samtshe'nin ilk egemen prensi (mtavari) idi.Sargis, 1220'de Moğollarla yapılan savaş sırasında öldürülen Beka Cakeli'nin oğlu ve Samtshe eristavisi ("dük") ve spasalarisi ("komutan") olan I. İvane Cakeli'nin torunuydu. Sargis'in 1245 yılı civarında dedelerinin komutasında istilacı Anadolu Türk kuvvetlerine karşı birlikte savaştığı İvane isimli ve ayrıca Papa olarak da bilinen bir ağabeyi vardı. O zamana kadar, Gürcistan Krallığı Moğol siyasi hegemonyasının altındaydı ve gerilemeye başlamıştı.Sargis daha sonra tarihi kayıtlarda Samtshe spasalarisi olarak görünür ve görünüşe göre 1247 civarında ölmüş olabilecek olan büyükbabası İvane'nin yerine bu vazifeyi devralmıştı. Sargis, Moğol İlhanlı hegemonyasına karşı ayaklanan ve 1260 yılında Cakeli'yi ordularının komutasında görevlendiren Gürcistan Kralı VII. Davit'e sadakatle hizmet etti. Aralık 1260 tarihinde, 8.000 kişilik bir kuvveti komuta ederek Moğol generali Arkun Ağa komutasındaki 20.000 kişilik İlhanlı ordusuyla Taşiskari ve Ahaldaba yakınlarında mücadele etti. 1.500 kişilik Gürcü kuvvetinin Arkun'un 6.000 atlısıyla ilk öncü karşılaşması başarılı olsa da Arkun'un İlhanlılara sadık bir Gürcü olan Kaha Toreli tarafından geri çekilmekten caydırılmasından sonra savaşan ana güçler sonunda bozguna uğradı. Sargis, Kral Davit'in Atskuri'deki karargahına geri döndü ancak Mayıs 1261'de Arkun'un Sargis'in kalesi Tsihiscvari'ye yönelik saldırısını bozguna uğratmayı başardı. Daha sonra, VII. Davit ve Sargis mücadeleyi bıraktılar ve VII. Davit'in kuzeni ve batı Gürcistan'daki ortak kral olan VI. Davit'e katıldılar.1262'de Sargis, VII. Davit'e İlhanlı sarayına kadar eşlik etti. İlhanlı vergi memurlarının yolsuzluğunu bahane ederek, kraliyet hükümdarını Hülagu Han'ın verebileceği bir cezadan kurtarmak için  kendisinin bir isyandan suçlu olduğunu iddia ettiği bildiriliyor. Aynı sıralarda, İlhanlıların düşmanı Altın Orda Hanı Berke'ye karşı Moğol hükümdarı Hülagu'nun yaptığı savaşta yer almış ve rivayete göre bir savaşta Hülagu'nun hayatını kurtarmıştır. Han, Sargis'e olan can borcunu ona Erzurum şehrini vererek ödüllendirmeye karar verdi; bu onur, Kral Davit'i Cakeli hakkında ihanet iftirası üzerinde ikna eden kıskanç Gürcü soylu rakipleri tarafından engellendi. Sargis, Tiflis'e dönüşünde hapse atıldı ancak İlhanlı müdahalesiyle hızla serbest bırakıldı. Kendini ihanete uğramış hisseden Sargis, Gürcü sarayından ayrıldı ancak İlhanlıların sadık bir vasalı olarak kaldı ve 1266'da Hülagu'dan injü, yani "toprakların tacı" statüsünü aldı. Bu, Samtshe'nin Gürcistan tacından fiilen bağımsız hale geldiği ve doğrudan İlhanlı yönetimine geçtiği anlamına geliyordu. Sargis'in Gürcistan sarayıyla ilişkisi tamamen kopmadı, Gürcistan Kralı II. Demetre'nin () döneminde Yüksek Hazine Lordu unvanına sahip olduğunu duyuyoruz. Hasta olan yaşlı prens Sargis, emekli olarak Sapara Manastırı'nda Saba adıyla hayatının son yıllarını geçirdi ve yerine oğlu I. Beka Cakeli geçti. Beka, manastıra bir kilise yaptırmış ve babası hayattayken kiliseyi babası adına yani Aziz Saba'ya ithaf etmiştir.
I. Sava

Sava (, , (); 1174 – 27 Ocak 1236), Sırp prens, Ortodoks keşiş, Otosefal Sırp Ortodoks Kilisesi'nin ilk Başpiskoposu, Sırp hukukunun ve edebiyatının kurucusu ve diplomat. Sava Rastko Nemanjić (Растко Немањић, ) adıyla Nemanjić Hanedanı'nın kurucusu Büyük Sırp Prensi Stefan Nemanja'nın en küçük çocuğu olarak dünyaya geldi ve kralın mirası Zahumlje'yi 1190-1192 olarak yönetti. Gençliğinde keşiş olan Rastko daha sonra Sava (Sabbas) keşiş adını benimseyerek Aynaroz'daki Hilandar ve sonra Žiča Manastırı'nı kurdu. 1219'da Sırpların ilk başpiskoposu olarak İstanbul Patriği tarafından tanındı.
I. Sebastião

I. Sebastião (20 Ocak 1554, Lizbon - 4 Ağustos 1578, Ksar-el-Kebir), Fas'ta Müslümanlara karşı giriştiği Haçlı seferi sırasında ölen Portekiz kralı.Ölümünden sonra dirilerek Portekiz'i İspanyol egemenliğinden kurtaracağı inancı yayılmış, böylece Sebastiãoculuk olarak bilinen mesihçi bir inanç doğmuştur. 1584-1598 arasında dört kişi Sebastião olduğunu öne sürmüştür.Portekiz tahtının varisi olan babası João'nun ölümünden sonra doğdu. Üç yaşındayken büyük babası III. João'nun yerine tahta çıktı. Cizvitler tarafından yetiştirilen Sebastião zamanla, kendisini Müslümanlara karşı zaferler kazanmak için yaratılmış bir komutan gibi görmeye başladı. Ne büyük annesi kraliçe Katharina, ne de büyük amcası kardinal Henrique ona söz geçirebildiler. 1568'de yönetimi kendi başına üstlendikten sonra III. João'nun masraflı fetihlerden kaçınma politikasını terk ederek kendisini tümüyla amacına atadı. 1578'de Portekizlilerin ve çeşitli uluslardan paralı askerlerin oluşturduğu büyük bir birlikle Larache (El-Ariş) yakınlarında karaya çıktı; ama bu ordu çok daha üstün durumdaki Fas ordusu tarafından yok edildi.
I. Selim Giray

I. Selim Giray (1631 - 22 Temmuz 1704), Kırım Tatar hanı. 1671-1678, 1684-1691, 1692-1699, 1702-1704, yılları arasında olmak üzere dört kez Kırım tahtında bulunmuştur.Bahadır Giray'ın oğlu olan Selim Giray ilk kez 1671'de hanlığa getirildi. Aynı yıl Kamaniçe seferine katıldı. Osmanlı serdarı Şeytan İbrahim Paşa ile Çehrin Kalesi'ne yaptığı seferde başarılı olamadı ve azledilerek Rodos'a gönderildi.1683'te onun yerine Kırım Hanı olan Murad Giray İkinci Viyana Kuşatması'ndan sonra azledilip, Murat Giray'dan sonra gelen Hacı Giray'ın da bazı zulümlerde bulunması ve halk tarafından istenmemesi üzerine 1684'te yeniden tahta geçti. Selim Giray halk tarafından sevilen bir kişiydi.1691'e kadar Lehistan cephesinde savaştı; Rusların Azak saldırılarını püskürtmede görev aldı. 1690'da Bulgaristan'a kadar gelen Avusturya Ordusu'yla savaştı.Savaştan önce çekilmek isteyen Tatar beylerine önemli bir konuşma yaptı:Burada düşmanı bozguna uğratan Selim Giray "Rumeli'yi düşman istilasından temizlemiş olarak" İstanbul'a geldi. 1691'de Köprülü Fazıl Mustafa Paşa ile uğraşamayacağını düşündü ve hanlıktan çekildi. Tahtı amcasının oğlu III. Saadet Giray'a bırakarak hacca gitti. 1692'de hacdan döndüğünde uğradığı İstanbul'da tekrar Hanlığa getirildi. 1699 yılında ise hastalandı ve kendi isteğiyle tahttan çekildi. Bu süre içerisinde İstanbul'da Silivri'deki çiftliğinde kaldı. 1702'de tekrar han oldu ve Rusların Kırım'da başlattıkları iç çatışmalara son verdi. 22 Temmuz 1704 günü, 73 yaşında öldü.Selim Giray, müzik ve bestekarlıkla uğraşırdı, ayrıca "Selim" mahlası ile şiirler yazmıştır. Arapça ve Farsça'yı iyi deredece bilirdi. Rus ve Leh ordularına karşı Perekop'ta kazandığı zaferi anlatan bir "Zafername" yazılmıştır. Bahçesaray'da Selim Giray Han Camii'nde gömülüdür.
I. Selâhaddin

I. Selâhaddin, tam adıyla Malik Salih Selâhaddin Salih (d. 1337 - ö. 1360) dokuzuncu Memlûk sultanı Nasır Muhammed'in sultanlık yapan sekizinci oğlu olup Mısır'da 1351-1354 yıllarında, ağabeyi Ebu Maali Hasan'in sultanlık dönemleri arasında tahta geçirilmiş, Türk asıllı Bahri hanedanından olan yirminci Memluk Sultanıdır.1351de Sultan Ebu Maali Hasan bir güçlü Memluklu emirler kliğinin kendi aleyhinde bir komplo hazırladiklarını duydu; ama aldığı tedbirler yeterli olmadı ve komplocular tarafından tahttan indirildi. Komplocu Memluk emirleri, onun yerine 14 yaşında olan kardeşi I. Selâhaddin'i tahta geçirdiler ve iktidar güçünü kendi ellerine aldılar.1351-1254 dönemindeki saltanatı sırasında en dikkati çeken olaylar Hristiyanlara gösterilen bir karşı reaksiyon olmuştur. Hristiyanlıktan dönme ve büyükce bir servet edinmiş olan bir vezir gizlice Hristiyan adetlerine uymakla itham edildi; görevinden alındı; işkenceden sonra suçunu itiraf edip tövbe etti; serveti müsadere edilip sürgüne gönderildi. Buna bir reaksiyon olarak halkın bazı kiliselere hücum ettikleri, kilise ve içindekilere zararlar verdikleri bildirilir. Hristiyanlar o zamana kadar önemsiz görülen özel giysiler giyilmesi hakkındaki geleneksel kuralların döneminde sıkı uygulanmasından şikayet eder olmuşlardı.1354de bir diğer Memluklu emirler kliği I. Selâhaddin aleyhine bir darbe uyguladı ve tahttan indirilerek kendinden bir önce saltanat sürmüş olan ağabeyi Ebu Maali Hasan ikinci defa  Memluklu Sultanı olarak tahta geçirildi.(çev. Turhan Ilgaz) (2005), Kölelerin İmparatorluğu Memlüklerin Mısır'ı, İstanbul:Epsilon Yayınları ISBN 9753317727.(2009) L'Égypte des Mamelouks 1250-1517. L'empire des esclaves,  Paris:Perrin ISBN 978-2-262-03045-2  (Bölüm="  Le temps des crises / Horreurs et splendeurs")Bosworth, Clifford Edmund (1967) The new Islamic dynasties: a chronological and genealogical manual Edinburgh:Edinburgh University Press  ISBN 978-0-7486-2137-8   Google Books  (Erişim:9.7.2010)
I. Selâmet Giray

I. Selâmet Giray (1568 - 1610) 1608-1610 yılları arasında Kırım Hanlığı'nın hükümdarlığını yapmıştır.Kırım Hanlığı içerisinde iç mücadeleler nedeniyle 1601'de mülteci olarak Osmanlı İmparatorluğu'nda yaşamıştır. Sonrasında Kırım'da 1610'da ölmüştür. Saltanatı I. Ahmed dönemine rastgelmektedir.
I. Senusret

I. Senusret Mısır'ın Onikinci Hanedan mensubu ikinci hükümdarı. MÖ 1971 - MÖ 1926 tarihleri arasında hüküm sürmüştür. Firavun I. Amenemhat'ın oğludur.Saltanatının on yılını babası Amenemhet I ile beraber yapan Senusret I, babası için askeri bir lider olarak da sayılmıştı. Libya harekatlarının başında hep o durmuştur. Saltanatı Lisht kentinde profesyonel bir hükümet ile başladı. Babası korumaları tarafından öldürülmüştü. Bu korumaları bulup hızlı bir şekilde cezalandırdı. Bu suikastçileri idam edip babasının “[[Amanemhet Kanunları]]” ismindeki taş yazıtına da ekledi.Senusret I, 12. Hanedanlık’ın politik babası olarak addedildi. Dış politika onun saltanatı sırasında Nubia’ya odaklanmıştı. Mısır’ın güney sınırını büyütmüştü. bu sınır mısır'ın bir parçası olmuştu. Güney bölgeleri; altın, kuartz ve değerli taşlar ile zengindi. Amenemhet I tarafından yapılan duvarlar Sina’daki ticaret yolunu koruyordu.Senusret I, Mısır’ın her yerindeki tapınakların tadilatı ve yeniden yapılması konusunda kendini sorumlu hissetmişti. Bir veya birden fazla taş ya da taş bloklar eklediği yapılar çoktur. İlk olarak Karnak’taki tapınağı genişletmiş, Heb-Sed festivali için Beyaz Şapeli yaptırmıştı. Abidos’taki Khent-amentiu-Osiris tapınağını yeniden yaptırmış, Osiris kültünün önemini vurgulamıştır. Burası çok popüler bir tapınak olmuştur. Heliopolis’te bir tapınak yaptırdı ve içine de 30. yılını kutlamak için kırmızı granitten, iki tane 20 metrelik ve 121 tonluk obelisk diktirdi. Obelisklerden birisi halen daha durmaktadır ve Mısır’ın en eski obeliski olmuştur.Ölüm tapınağı ve Lisht’de babasının piramidine çok yakın bir piramit de yaptırmıştır ve “Senusret İki Bölgeye Bakışı” denilmiştir. Senusret’in piramidi babasının piramidinden daha geniştir. Piramidinin garip bir yapısı vardır. Farklı bölümlerde desteklediği yapısı kalkerle kaplanmış ve bütün boşluklar da kumla doldurulmuştur. Taş katmanlarla desteklemiş fakat bu stil uzun ömürlü olmamış ve piramidin çok az parçası hayatta kalabilmişti. Kahire yolunda ileride Amenemhet Piramidi’ni görebilirsiniz.İçinde küçük piramitler de bulunmaktadır. Mezarlardan dokuzu hanımları ve cariyelerine aittir. Bir tanesinde Kraliçe Nofret I için olduğunu gösteren kabartma şekiller vardır. Şu an yapının altında tamamen su tabakası bulunmaktadır. Arkeolojik metotlarla hiçbir zaman araştırılmamıştır.Piramit kompleksiyle birleştirilmiş Vadi tapınağı bulunamamış fakat ölüm tapınağından kalanlar gözükmektedir. Ölüm tapınağında sekiz büyük ayakta duran ve oturan heykeller bulunmuştur.
I. Sergios

Sergios (d. ? - ö. 9 Aralık 638, Konstantinopolis (Modern İstanbul)), 610-638 arasında Rum Ortodoks patriği.Son Bizans-Sasani savaşı sırasında sıralarda Herakleios'u imparator olması hususunu desteklemiştir. Sefere çıkmak için Konstantinopolis'ten ayrılan Herakleios, Genç oğlu Herakleios Konstantin, Patrik Sergios ve patrici Bonus'un sorumluluğuna bırakmıştır. Savaşın bir parçası olan Pers ve Avarlar tarafından Konstantinopolis Kuşatılması sırasında Bonus ile beraber şehrin savunmasını yönetmiştir. İsa'nın doğası konusundaki yaklaşımıyla Monofizit ve Diofizit görüşler arasında uzlaşma sağlamaya çalışmış ve Monotelitizmi geliştirmiştir.
I. Serhas

I. Serhas veya Kserkses (Farsça: Haşayarşa)(خشايارشا)‎)(hükümdarlık: MÖ 486 – 465) Ahameniş İmparatorluğu'nun Pers kralıydı. Yunanca Eski Pers hükümdar adlarından Xšayāršā (Hşayarşa) sözcüğünden gelen Serhas, "kahramanlar kralı" anlamına gelmektedir.Pers kralı I. Serhas, yıllardan bu yana babası Darius'un Yunanlara karşı başlattığı savaşı sürdürmek için hazırlanıyordu. Atina'ya karşı büyük orduyla sefere çıktı. MÖ 484'te Serhas komutasındaki ordu Anadolu'ya vardı ve Çanakkale'de, Çanakkale Boğazı (Dardanel)'in karşı kıyısında yer alan Abidos'a gemilerden bir köprü yapıp askerlerini boğazdan karşıya geçirdi. Herodot, Serhas'ın beş milyondan fazla adamı olduğunu söylese de, ozan Simonides bu sayının üç milyon dolayında olduğunu belirtir. Herodot, ordunun içerek ırmakları kuruttuğunu ve koca kentlerin erzağını tükettiğini de öne sürmektedir. Bu betimlemeler çok abartılmış olsa da kesin olan, Perslerin Yunanlardan sayıca üstün olduklarıdır.I. Kserkses, Ahameniş İmparatorluğu'nun M.Ö. 486'dan 465'e kadar hüküm süren dördüncü kralıydı. I. Darius ve Büyük Kiros'un kızı Atossa'nın oğlu olarak dünyaya geldi ve babasının sarayında büyüdü ve eğitim gördü. I. Darius'un ölümü üzerine Kserkses onun yerine kral olmuş ve isyanları bastırarak ve imparatorluğun yönetimini merkezileştirerek gücünü pekiştirmeye çalışmıştır. En çok Atina ve Sparta önderliğindeki Yunan şehir devletlerinin isyanına karşılık olarak M.Ö. 480 yılında Yunanistan'ı işgal etmesiyle tanınır. İşgal, küçük bir Yunan kuvvetinin Pers ordusunu geri püskürttüğü Thermopylae Savaşı ile başlamış ve nihayetinde Salamis Savaşı ve Plataea Savaşı'nda Persler mağlup edilmiştir. Askeri seferlerinin yanı sıra Kserkses, Persepolis'teki sarayın yeniden inşası ve Süveyş kıstağından geçen bir kanalın inşası da dahil olmak üzere inşaat projeleriyle tanınır.  Ahameniş İmparatorluğu'nu bir satraplık sistemiyle yönetmiş ve güçlü bir ordu ve donanma kurmuştur. Zerdüşt dinine mensup olan Kserkses birkaç kez evlenmiş ve çok sayıda çocuk sahibi olmuştur. Kserkses M.Ö. 465 yılında bir suikast sonucu öldürülmüş ve yerine oğlu I. Artaserhas geçmiştir. Çeşitli sanat ve edebiyat eserlerinde tasvir edilmiş ve modern popüler kültürde filmlerde ve video oyunlarında tasvir edilmiştir.
I. Seyfeddin Gazi

I. Seyfeddin Gazi (ö. 1149) 1146 ile 1149 yılları arasında Musul emiri. I. İmâdüddin Zengî'nin en büyük oğlu ve Nûreddin Mahmud Zengî'nin ağabeyidir.1146'da, I. İmâdüddin Zengî 15 Eylül'de cezadan kaçmak isteyen Yarenkeş isimli Frank kökenli hadım bir köle tarafından öldürüldüğünde Caber Kalesi'ni kuşatıyordu. Ölümünden sonra güçleri dağılmıştı, ancak I. İmâdüddin Zengî'nin iki oğlu kontrolü tekrar ele geçirmeyi başardılar ve gayri resmi olarak imparatorluğu böldüler: Seyfeddin, Musul ve Cizre'yi (yukarı Mezopotamya); Nûreddin ise Halep'i aldılar. Seyfeddin, Musul'daki konumunu korumak için ilk önce savaşmak zorunda kaldı.İki yıl önce Selçuklu sultanı Gıyaseddin Mesud, Zengî'yi en küçük oğlu Alp-Arslan'a bağlamıştı, fakat Zengî onu etkisiz hale getirmiş ve kuşatmada yanında getirmişti. Zengî'nin ölümüyle, Alp-Arslan Musul'da başlayan iktidar mücadelesinden yararlanmaya çalıştı. Zengî'nin danışmanların iki tanesi, divan reisi al-Din Muhammad Jemal ve hajab  Amir Salah al-Din Muhammad al-Yaghisiyani, Seyfeddin'i desteklediler: genç Selçuklu prensin deneyimsizliğinden yararlanarak, Musul'un kontrolünü Seyfeddin'e verdiler. Alp-Arslan, Musul'a geldiğinde, tutuklanıp, Musul kalesine hapsedildi.1148 yılında, Nûreddin ile beraber, İkinci Haçlı Seferi ordusu karşısında Şam Kuşatması'nda Şam şehrinin veziri Muinüddin Üner, Seyfeddin Gazi’ye acil yardım çağrısında bulundu. Büyük bir orduyla Musul'dan yola çıkan Seyfeddin Gazi, Halep’ten kardeşi Nûreddin' de alarak Humus'a geldi. Seyfeddin Gazi’nin şehre bir naip gönderme hususunda ısrarı karşısında tedirgin olan Şamlı yöneticiler, Seyfeddin Gazi’nin Şam'ı alması durumunda Filistin'deki Haçlı varlığının sona ereceğini söyleyerek Haçlıları kuşatmayı kaldırmaya ikna etti.Kasım 1149'da öldü. Oğlu, genç yaşta öldüğü için halefi olmadığından vasiyeti üzerine, yerine kardeşi Kutbeddin Mevdud geçti. Musul atabeglerinin tarihini yazan İbnü'l-Esîr, I. Seyfeddin Gazi'yi cesur, cömert ve yüksek ahlaklı bir yönetici olarak tanımlar ve Selçuklu hükümdarları dışında başında sancak taşıyan ilk emir olduğunu kaydeder.
I. Sigebert

I. Sigebert (535-575). Avusturasya kralıydı. I. Clothar'ın oğluydu. Krallık bölündüğünde Sigebert başkenti Reims olan Avusturasya düşmüştü. Daha sonrasında başkenti Metz'e taşımıştır. 573'te Poitiers ve Touraine'i ele geçirerek krallığın çoğunu ele geçirdi. 575'te öldürülmüştür.
I. Simeon

I. Simeon (), lakabı Büyük Simeon, (864/865-27 Mayıs 927), Birinci Bulgaristan İmparatorluğu'nun 893-927 yılları arasında hüküm süren çarı. I. Boris'in oğluydu.
I. Simon Gurieli

I. Simon Gurieli (ayrıca Svimon; Gürcüce: სიმონ [სვიმონ] I გურიელი, 1606 -  ), 1625-1626 yılları arasında Guria'nın prensliğini yapmış Gurieli hanedanı üyesidir. Babası II. Mamia Gurieli'yi öldürdükten sonra Guria tahtına çıktı ve kayınbiraderi II. Levan Dadiani tarafından tahttan indirilip kör edildiği 1626'ya kadar Guria'ya hükmetti. Kör edildikten sonra keşiş olup Kudüs'e yerleşti.Simon, Guria Prensi II. Mamia Gurieli ve Tinatin Jakeli'nin çocuğu olarak dünyaya geldi. 1625'te babasını uykusunda öldürdü ve Guria prensi oldu. Sonrasında günahlarından arınmak için Açi Manastırı'na bağış yaptı.Simon, tahta çıktıktan sonra kızkardeşi Mariam'la için evlenen Megrelya Prensi II. Levan Dadiani ile çatışmaya girdi. Dadiani'nin siyasi hırsları ve bölgesel yayılmacılığı Gurieliler için bir endişe kaynağıydı. Simon, Mamia Gurieli'ye esir olarak verilen Levan Dadiani'nin gözden düşmüş veziri Paata "Tsutski" Tsulukidze'yi serbest bıraktı. Tsulukidze ve Gurieli, Levan'a suikast düzenlediler, ancak Dadiani Abhaz suikastçılarından kurtuldu ve Tsulukidze'yi boğdurup cesedini dörde böldürdü. Sonrasında Tsulukidze'nin kalıntılarını top ateşiyle fırlattı. Ayrıca Simon tarafından işlenen baba katlini savaş nedeni kabul ederek Guria'yı işgal etti. Simon direndi, ancak Lançhuti'de Dadiani'ye yenildi ve esir düştü. Dadiani onu kör ettirdi ve yerine I. Kaihosro Gurieli'yi getirdi. Simon'un karısı ve oğlu Megrelya'ya götürüldü.Tahtını, gözünü ve ailesini kaybeden Simon, esaretten kurtuldu ve Kudüs'e gidip keşiş oldu. Sürgündeyken ardışık iki kralın, Rostom ve Shah- Nawaz'ın karısı olarak Kartli'nin kraliçesi olmaya devam eden eski karısıyla temas halinde kaldı. Simon 1672'de hala hayattaydı ve Fransız Jean Chardin Kafkasya'da seyahat ederken Gürcistan'da ikamet ediyordu. Chardin'e göre, Mariam tecrübeli ve çelimsiz eski kocasını İmereti sınırında ağırladı ve onun hayatta kalmasını sağladı. Mariam, kocası Kral Şah-Navaz'ı aldattığı ile ilgili iddiaları gülerek reddetti ve Şah-Navaz'a "fakir, yaşlı, kör, sefil ve tamamen kendisi kadar aciz bir yaratığı kıskanmaktan utanıp utanmadığını" sordu.
I. Sixtus

Papa Aziz I. Sixtus (?, MS 125) Roma İmparatorluğu'nda doğmuş, MS 115 ile MS 125 arasında papalık yapmış din adamı. Önceki Papa I. Alexander'ın ardından papa olmuş, Roma İmparatoru Hadrianus döneminde hüküm sürmüştür."Wikisource" websitesinde "Michael Ott, (1913) "Pope St. Sixtus I" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 14" maddesi  Catholic Encyclopedia (1913)/Pope St. Sixtus I - Wikisource, the free online library
I. Siyonist Kongre

Avusturyalı Yahudi bir gazeteci olan Theodor Herzl, 1896'da yazdığı Judenstaat (Yahudi Devleti) isimli bir kitapta Siyonizm'in kuruluşunu anlatmış, 1897'de I. Siyonist Kongre ile Dünya Siyonist Teşkilâtı kurulmuştur. Kongre ile 1897'ye kadar Yahudilerin, Filistin'de toplanması ve Yahudi devleti kurulması bir fikir iken, 1897'de hedef haline getirilmiştir.Kurulan Dünya Siyonist Örgütünün başkanlığı'na Theodor Herzl getirildi. Kongrede hazırlanan Siyonist programı hayata geçirmek için gereken altyapının oluşturulması için finans desteğini sağlamak amacıyla bir fon kurulması kararlaştırıldı. Bu fon Filistin'de toprak satın alınması ve bu topraklarda bir devletin altyapısının oluşturulmasına harcanması kararlaştırıldı.14 Mayıs 1948'de İsrail Devleti'nin Kuruluş Deklarasyonu, Theodor Herzl'in 1897'de I. Siyonist Kongredehttp://209.85.135.104/search?q=cache:j6A6nodxabYJ:www.ulit.org/bulten/ulit2.doc+I.+Siyonist+Kongre&hl=tr&ct=clnk&cd=10
I. Sobekhotep

Sekhemre Khutawy Sobekhotep Mısır'ın İkinci Ara Dönemi sırasında 13. Hanedanda hüküm sürmüş bir firavundur.
I. Solomon

I. Solomon "Büyük", (Gürcüce: სოლომონ I დიდი) (d. 1735 - ö. 23 Nisan 1784) Bagrationi Hanedanı'ndan 1752'den 1765'e ve 1767'den 1784 yılında ölümüne dek İmereti kralıdır.I. Solomon'un İmereti tahtına çıkmasından önce, İmereti Krallığı'nda neredeyse bir asır süren iç karışıklıklar dönemi yaşandı. İmereti kalelerindeki Osmanlı garnizonları, Osmanlı haraçları, krallar ve şehzadeler arasındaki çatışmalar, köle ticareti, taht peşinde koşanların entrikaları ve zayıflamış kilise ülkeyi anarşiye sürükledi. Güçlü Abaşidze hanedanı, Raça eristavisi, Gurieli hanedanı, Solomon'un saltanatına karşı çıktı. Solomon, iktidar için süren amansız savaşı kazandı.Solomon İmereti kralı V. Aleksandre'nin ve kralın ikinci karısı kraliçe Tamar Abaşidze'nin oğluydu. Babasının 1752 yılında ölmesinden sonra tahta çıktı. Derhal, dönek soylulara ve onların Osmanlı makamlarıyla birlikte kazanç sağladıkları köle ticaretine karşı bir dizi sıkı önlem başlattı. 1752'de muhalif soylular tarafından bir darbe düzenledi, ancak Solomon hızla tacı geri aldı ve kronik iç savaşlar tarafından parçalanan krallığı istikrara kavuşturmayı amaçlayan bir reform programı başlattı. İmereti'yi etki alanı olarak gören Osmanlılar bir ordu gönderdiler, ancak Solomon soylularını birlik altında toplayarak seferber etmeyi başardı ve 1757'de Hresili Muharebesi'nde işgalcileri  bozguna uğrattı. Aynı yıl, doğu Gürcistan'da hüküm süren akrabası Kartli kralı II. Erekle ile bir ittifak kurdu. İki Osmanlı istilasını daha (20.000 kişilik ve 13.000 kişilik) yendi. Osmanlılar, Kuzey Kafkasya aşiretlerinin işgalini kışkırttı, bunlardan biri başarılı oldu, ikincisi ise engellendi. Özetle Osmanlılar 1765 yılında Kutaisi'yi alarak kuzeni Teimuraz'ı tahta geçirdi. 1767'de Solomon toparlanmayı başardı ve İmereti'yi tekrar Türklerden kurtardı. Ertesi yıl, başka bir Osmanlı-Rus savaşı patlak verdi ve Mayıs 1769'da Solomon, II. Erekle ile görüşmek için Tiflis'e gitti. İki kral, son Rus-Türk barış anlaşmasında Gürcü çıkarlarının korunacağı garantisi karşılığında beş Rus alayı talep etmeye ve Osmanlı İmparatorluğu'na karşı savaşa katılmaya karar verdi. Ruslar General Gottlieb Heinrich Totleben komutasında küçük bir kuvvet gönderdi, ancak generalin kabalığı ve kibri iki devlet arasında ilişkileri baltaladı; Totleben, Gürcistan'dan hızla geri çağrıldı. Savaş bittikten sonra Solomon, özerk vassallarını, Megrelya ve Guria prenslerini boyun eğmeye zorladı ve bölgedeki Osmanlı hegemonyasına karşı mücadeleye devam etti. Osmanlıların artık İmereti ile İmereti'nin Osmanlı vasalı olmadığı, köle ticaretinin bile bahsedilmediği, yılda 60 kadının sembolik haraçla köle olarak gönderilmesini (Gürcü olmaları şart koşulmadı ve Solomon bu maddeye hiçbir şekilde uymadı) içeren bir barış antlaşması imzalamaktan başka çaresi yoktu. Böylece Batı Gürcistan'daki Osmanlı hegemonyası son buldu. I. Solomon, 1779'da Abhazya'da Osmanlı destekli bir ayaklanmayı bastırdı ve Türk kontrolündeki güneybatı tarihi Gürcü topraklarına bir dizi baskın yaptı. I. Solomon, Mart 1784'te öldü ve Gelati Manastırı'na defnedildi. 22 Aralık 2016'da Gürcü Ortodoks Kilisesi tarafından aziz ilan edildi, anma günü 23 Nisan (E.U. 10 Nisan) olarak belirlendi.
I. Stefanos

Konstantinopolis'te doğmuştur. Eudokia İngerina ile resmen I. Basileios'un oğludur. Annesi Eudokia, Basilieos ile evli olmasına rağmen, o zaman imparator olan III. Mihail'in metresi olduğu bilinmektedir. Stefanos resmen Basileios'un oğlu olarak kabul edilmesine rağmen, ağabeyi imparator VI. Leon gibi Stefanos da muhtemelen Mihail'in oğludur.I. Basileios tarafından keşiş yapılıp, çocukluğundan itibaren kilise kariyeri yapmasına yönlendirilmiştir. 886 yılında ağabeyi imparator VI. Leon, Patrik I. Fotios'u görevden aldı ve 19 yaşındaki Stefanos'u onun yerine atadı.Patrik Stefanos ağabeyi İmparator VI. Leon ile III. Mihail'e ait kalıntıların Konstantinopolis'te Havariyyun Kilisesi'nde bulunan imparatorluk mozelesine 886 yılında taşınması törenine katılmıştır. Stefanos'un patrikliği ile başka önemli bir olay yoktur, dindarlığı ile ün yapmıştır, Mayıs 893'de ölmüştür. 18 Mayıs yortu günüdür.
I. Stefanos (İberya hükümdarı)

I. Stefanos (; ö. 627), Guaramid hanedanının, İberya'nın (Kartli, orta ve doğu Gürcistan) c. 590 - 627 arası prensi. İşgalci Bizans ordusuyla yapılan savaşta öldürüldü.İberyalı I. Guaram'ın oğlu ve halefi olan Stefanos, babasının Bizans yanlısı siyasetini İran yanlısı hale getirdi ve Sasani hükümdarlarına olan sadakati sayesinde İberya'yı kendi egemenliği altında yeniden birleştirmeyi başardı. Bizans imparatoru Herakleios, Hazarlar ile ittifak halinde 626'da İberya'ya saldırdığında, Tiflis'i başkent yaptı ve bir Gürcü-İran kuvvetiyle burayı savundu (bkz. Bizans-Sasani Savaşı (602-628)). Stefanos savaşta esir alındı ve Herakleios onun derisini canlı canlı yüzdürdü. Makamı, eski Chosroid hanedanından akrabası I. Adarnase'e verildi.Gürcü-Sasani sikkeleri: I. Stephanos'un drahmisinin ön yüzü  ve arka yüzü. Gürcistan Ulusal Bankası'nda Para Müzesi.
I. Stephenus

I. Stephenus (; ö. 2 Ağustos 257), 12 Mayıs 254'ten 257 yılında ölene kadar papalık yapmıştır. Yunan kökenli olup Roma doğumlu olan Stephenus, Papa I. Lucius'a başdiyakozluk yaptıktan sonra Lucius tarafından halefi olarak gösterilmesiyle piskopos oldu.250-251'deki Decius zulmüyle birlikte inancından sıyrılanlara nasıl davranılacağı konusundan kararsızlık mevcuttu. Stephen, Lyon Piskoposu Faustinus tarafından Arles'in Novatianist Piskoposu Marcianus aleyhinde harekete geçilmesi çağrısında bulunuldu.Tartışma, geniş bir kırsal sorun bağlamında kaynaklandı. Decius zulmü sırasında bazı Hristiyanlar, Roma tanrılarına gerekli fedakarlıkları yaptıkları iddiasını taşıyan sertifikalar satın almışlardır. Diğerleri Hristiyan olduklarını inkâr etmişlerdir. Roma makamları tarafından zulüm altında inançlarından vazgeçen bu kişilere "lapsi" adı verilmiştir. Daha sonradan tövbe edip vazgeçmeleri durumunda kiliseyle birlikte cemaate tekrar nasıl ve hangi şartlara kabul edilecekleri sorunu ortaya çıktı.Stephen, küçük gruplar tarafından vaftiz edilen bu din değiştiren kişilerin yeniden vaftiz edilmelerine gerek olmadığını belirtirken Afrika'nın Roma yetkilisi Cyprian ve bazı piskoposları, Efkaristiya'ya kabul için yeniden vaftiz edilmeyi gerekli kıldılar. Stephen'ın görüşü Latin Kilisesi tarafından genel olarak kabul edildi. Ancak Doğu Kiliselerinde bu konu hâlâ tartışılmaktadır.
I. Sumbat

I. Sumbat (Gürcüce: სუმბატ I; translit.: “sumbat’ I; öl. 958), Bagrationi hanedanından Tao-Klarceti prensi, 937'den ölümüne kadar Kaheti kralı.Sumbat, Gürcü kralı IV. Adarnase’nin en küçük oğluydu. Aşağı Tao’nun vârisi olarak tahta çıktı. Adarnase’nin diğer oğlu II. Davit 937’de ölünce, I. Sumbat İberialıların hükümdarı oldu.  Sumbat, günümüzde Artvin ilinde bulunan İşhani ve Doliskana kilisesi yazıtlarında anılmaktadır.
I. Svatopluk

Büyük Svatopluk  olarak da bilinen I. Svatopluk  veya  I. Svätopluk (Latince: Zuentepulc, Zuentibald, Sventopulch, Zvataplug; Eski Kilise Slavcası: Свѧтопълкъ ve transliterasyonlu Svętopъłkъ; Lehçe: Świętopełk; Yunanca: Σφενδοπλόκος, Sphendoplókos), Büyük Moravya hükümdarıydı. Hükümdarlığı sırasında (870 – 871, 871 – 894) Büyük Moravya en geniş sınırlarına ulaşmıştır.Svatopluk'un kariyeri 860'larda Moravya'da amcası Rastislav'ın hükümdarlığı altında yeri hala tarihçiler arasında tartışma konusu olan bir prensliği yönetmesiyle başladı. 870 yılında Svatopluk, Alman Louis'in tebaası olan Rastislav'ı tahttan indirdi ve Franklara ihanet etti. Ancak bir yıl içinde Franklar Svatopluk'u da hapse attılar. Moravyalılar Franklara isyan ettikten sonra Svatopluk serbest bırakıldı ve isyancıları işgalcilere karşı zafere götürdü. 874'te Forchheim'da (Almanya) imzalanan barış antlaşmasıyla Doğu Francia'ya haraç ödemek zorunda kaldıysa da sonraki yıllarda topraklarını genişletmeyi başardı. Kuvvetleri  Doğu Francia'daki Pannonia Yürüyüşünü bile işgal ettilerSvatopluk, papalarla iyi ilişkiler kurdu ve kendisi ve halkı 880'de resmi olarak Vatikan'ın koruması altına alındı. Papa V. Stephen, 885'te yazdığı bir mektupta ona "Kral" olarak hitap etti  Görünüşe göre Svatopluk, ayinlerin Eski Kilise Slavcasında yürütülmesine karşı çıkan Alman din adamlarını yatıştırmak istemiş ve Methodius'un müritlerini öğretmenlerinin ölümünden sonra 886'da Moravya'dan kovmuştur.Ölümünden kısa bir süre sonra Svatopluk'un Büyük Moravya krallığı, oğulları ve yoğunlaşan Macar akınları arasındaki güç mücadelesinin ortasında kalmış ve çökmüştür.İmparatorluğu modern Çekya (Moravya ve Bohemya), Slovakya, Polonya ve Macaristan topraklarının bazı kısımlarını kapsayan Svatopluk, 18. yüzyıldan beri Slovak ulusal uyanış döneminde Slovak edebi eserlerinde zaman zaman bir " Slovak Kralı" olarak sunuldu.
I. Svyatopolk (Kiev büyük knezi)

I. Svyatopolk (Lanetli Syyatopolk) (Ukraynaca: Святополк Окаяний, Rusça: Святополк Окаянный) (d. 980 – ö. 1019); 1015-1019 yılları arasında Kiev knezi.980 yılında henüz 30 yaşında iken öldürülen babası I. Yaropolk'un yerine 22 yaşındaki amcası I. Vladimir tahta geçmişti. Yaropolk'un öldürüldüğü yıl doğan oğlu I. Svyatopolk yeni doğmuştu. Svyatopolk tahta geçmek için 35 yaşına kadar bekledi ve 1015 yılında taç giydi.1016-1019 yılları arasında Bizans'la iş birliği yapan Ruslar, Hazarların Tmutarakan'daki Hazar topraklarına saldırmışlar ve Tmutarakan ile civar topraklar, Bizans imparatoru II. Bazil'in gönderdiği donanmanın yardımıyla Kiev Knezi I. Svyatopolk tarafından zaptedilmiştir. Bu savaşta, Hazarların son hakanı olan Georgius Tzul esir edilmiştir.Petrukhin V.Ya. "Князь Олег, Хелгу Кембриджского документа и русский княжеский род". Древнейшие государства Восточной Европы. 1998. Памяти А.П. Новосельцева. Moscow, Russian Academy of Sciences, 2000: 222-230.Barthold, W.. "Khazar". Encyclopaedia of Islam (Brill Online). Eds.: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 1996.
I. Svyatoslav (Kiev büyük knezi)

I. Svyatoslav (Ukraynaca: Святослав Ігорович, Svyatoslav Igorovič; Svetoslav; Rusça: Святослав Игоревич, Svyatoslav Igorevič) (d. 942 - ö. Mart 972); savaşçı Kiev knezi, I. İgor ve Olga'nın oğlu.I. Svyatoslav, babası öldüğünde 18 yaşındaydı. Rus tarihinde Hristiyanlığı ilk kabul eden ve bu yüzden de kilise tarafından "azizeler" arasında gösterilen annesi Olga'ya Kiev'in idaresini bırakarak 964 yılında o sırada Oka Irmağı boyunda oturan ve Hazarlara vergi veren Vyatiçler üzerine sefer yapıp başarı kazanmıştır.Barthold, W.. "Khazar". Encyclopaedia of Islam (Brill Online). Eds.: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 1996.Chlenov, A.M. (.) "."  ("{{Dil|ru|К вопросу об имени Святослава". Личные имена в прошлом, настоящем и будущем: проблемы антропонимики}}) (Moscow, 1970).Cross, S. H., and O.P. Sherbowitz-Wetzor. The Russian Primary Chronicle: Laurentian Text. Cambridge, Mass.: Medieval Academy of America, 1953.Franklin, Simon and Jonathan Shepard. The Emergence of Rus 750-1200. London: Longman, 1996. ISBN 0-582-49091-X.Golden, P.B. "Rus." Encyclopaedia of Islam (Brill Online). Eds.: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 2006.Grekov, Boris. Kiev Rus. tr. Sdobnikov, Y., ed. Ogden, Denis. Moscow: Foreign Languages Publishing House, 1959Nazarenko, A.N. ().  (). Moscow, Russian Academy of Sciences, World History Institute, 2001. ISBN 5-7859-0085-8.
I. Sylvester

Papa I. Sylvester hakkında pek az bilgi bulunmaktadır. 7, ve 8. yüzyıllarda hazırlanmış Liber Pontificale belgeleri onun Rufinus adlı bir Romalı'nın olduğunu bildirir. Bu belgelerde bulunan diğer bilgilerin hemen hepsi Roma İmparatoru I. Konstantin'in Roma'daki kilise organizasyonu verdiği hediyelerin listesi şeklindedir.Papa I. Sylvester'in Roma'da papalık yaptığı dönemde İmparator I. Constantin Roma'da büyük kiliseler inşa ettirmiştir. Bunların başında Laterano'daki Santi Giovanni Bazilikası, Santa Croce in Gerusalemme'de; eski Aziz Petrus Bazilikası ve Hristiyan şehitlerin mezarları üzerine ek olarak yapılan anıt-mezarlardır.Döneminde İmparator Konstantin çağrısıyla Birinci İznik Konsili toplanmıştır. Papa I. Sylvester çok yaşlı olduğu için kendisi katılamamış, yerine Vitus ve Vincentius adlı iki rahipten oluşan delegasyonu katılmıştır."Wikisource" websitesinde "Johann Peter Kirsch  (1913) "Pope_St._Sylvester_I " Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 14 Pope_St._Sylvester_I '' maddesi Pope_St._Sylvester_I Catholic Encyclopedia (1913)/Pope_St._Sylvester_I    - Wikisource, the free online library
I. Süleyman (Safevi)

Doğumu Şubat/Mart 1648'da İsfahan'da olup Safavi Devleti Şahı II. Abbas'ın oğlu idi. Hükümdarlığına kadar "Sam Mirza" olarak anılmıştır. Babası II. Abbas'ın 1 Kasım 1666'de ölmesi ile İran'da Safavi Devleti şahı olarak "II. Safi" olarak tahta geçmiştir. Tahta geçmesinden hemen sonra ülkede açlık ve salgın hastalıklar yoğunlaşmıştır. Saray müneccimleri bunların tahta geçmek için kullandığı II. Safi isminin uğursuz olmasına yormuşlar ve ismini değiştirmesini tavsiye etmişlerdir. 1668'de şah için yeniden bir tahta geçme töreni yapılmıştır ve Şah  I. Süleyman taht adını alıp Safavi Devleti şahlık tacını giymiştir ve bundan sonra I. Süleyman olarak anılmıştır.Şubat veya Mart 1648'de İsfahan şehrinde Safevi Devleti Şahı II. Abbas'ın en büyük oğlu olarak doğdu. Annesi Çerkez asıllı bir cariye olan "Nakihat Hanım" idi. Doğumundan 1666'da Safevi Devleti şahlık tahtına geçinceye kadar "Sam Mirza" ya da "Süleyman Mirza" adı ile anıldı. Hamza Mirza adlı bir öz küçük erkek kardeşi ve İsmail Mirza ve Mirza Ali Naki adlarını taşıyan babaları bir anneleri ayrı daha iki tane erkek kardeşi de vardı. Sam/Süleyman Mirza tahta geçinceye kadar çocukluk ve gençlik yaşamını İsfahan Sarayı'nın Harem dairesinde tecrit altında olarak geçirdi. Yetiştirilip eğitiminden Ağa Nazır adlı bir hadım harem ağası mesul oldu. babası II. Abbas ile karşılaştırınca bu lalasından pek uygun bir eğitim görmediği ve pek enerjik olmaktan kaçınmayı öğrendiği ve bunun şahlık saltanat döneminin nispeten başarısız geçmesine neden olduğu tarihçilerce kabul edilmektedir  . Sarayda iken yetişmesi ve eğitiminde ana dili olarak Azerice konuşup kullandığı bilinmektedir. Tarihçiler ne kadar Farsı dilini bilip kullandığı hakkında tartışmalıdırlar..Babası Şah II. Abbas Mazendaran'da 25 Eylül 1666'da kendine kati bir varis göstermeden öldü. Bu haber devlet başkenti olan İsfahan'a 5 gün sonra ulaştı. Şahlık tahtına geçecek oğlun kim olacağı saraylılar, özellikle harem ağaları, eline kaldı. Saraylıların çoğunluğu, yeni şahı daha kolayca kontrol edebilecekleri düşüncesi ile,  II. Abbas'in daha 7 yaşında olan ikinci oğlu Hamza Mirza'yı tercih etmekte idiler. Fakat sonunda kararı Hamza Mirza'nın lalası olan saraylı oldu ve bu karar herkese ilan edilip II. Abbas'ın büyük oğlu olan "Sam Mirza" veya "Süleyman Mirza" Safevi Devleti şahı olarak tahta geçirildi.Rusya ile yakınlaşmıştır. 1667'de imzalanan sözleşme ile Rus tacirler Safevi topraklarında gümrüksüz ticaret hakkı kazanmıştır.Roemer, H.R. (1986). "The Safavid period". The Cambridge History of İran, Vol. 5: The Timürid and Safavid periods, Cambridge: Cambridge University Press. say: 189–351. ISBN 9780521200943. (İngilizce)Matthee, Rudi (20Persia in Crisis: Safavid Decline and the Fall of İsfahan. I.B.Tauris.say.. 1–371. ISBN 9781845117450 (İngilizce)