barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Aşağıalagöz, Kızılırmak

Köy, 1896 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, bugünkü adını 1990 yılından sonra almıştır. Daha önceleri Çankırı ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1987 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Kızılırmak ilçesine bağlanmıştır.Köy, Çankırı il merkezine 52 km, Kızılırmak ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, Kızılırmak'ın kuzeybatısında olup, Kızılırmak Nehri kenarındadır ve  numaralı Çankırı-Kızılırmak il yoluna, 1 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Aşağıalican, Karakoyunlu

Daha önceleri Yukarıalican'a bağlı olan ve 1990'lı yıllarda ayrılan köy, 1901'den beri aynı adı taşımaktadır. 2014 yılındaki ayrılmadan önce Ortaalican, bu köye bağlı bir mezraa konumundaydı.
Aşağıalınca, Siverek

Aşağıalınca; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıalıçlı, Gümüşhane

Köyün eski adı "Aşağı Tezene"'dir. 16. yüzyılda Tezene adıyla görülen yerleşimde; 1518 yılı Osmanlı tahririnde 7 Hristiyan nefer, 1530 yılı tahririnde 15 Hristiyan nefer ve 1591 yılı tahririnde 11'i Hristiyan ve 4'ü Müslüman olmak üzere toplam 15 neferin yaşadığı görülmektedir. Bu yüzyılda köye bağlı; Meşhed Alanı, Soğanlu/Soğanlı, Kara Alanı ve Aslasa mezraları görülmekle birlikte yaşayan nefer kaydedilmemiştir. 1642 yılı avarız defterine göre köyde avarız vergisine konu hane bulunmamaktadır. 1642 yılı avarız defterinde "Tezene-i Süfla" (Aşağı Tezene) adıyla Koğans/Kovans nahiyesine bağlı bir köy olarak kaydedilmiştir. Söz konusu deftere göre köyde sadece 8 Müslüman nefer bulunmaktadır. Bu neferler 4'ü erbab-ı tımar ve 4'ü zaim (zeamet sahibi) olmaları nedeniyle vergiden muaf tutulmuştur. Aynı deftere göre köyde bir caminin bulunduğu belirtilmekle birlikte köyde imam ve hatip gibi din görevlisinin yaşadığından bahsedilmemiştir. 1876 yılı sayımında o dönemki Gümüşhane kaza merkezine bağlı bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, 14 hanede 35 kişi yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla birlikte "Aşağıtezene" adıyla Gümüşhane merkezine bağlı olan köyün adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Aşağıaratan, Aralık

Köyün adı, Arsak Krallığı zamanında Ağrı Dağı-Aras Nehri boyunda yurt tutmuş olan Bagradlı sülalesinden gelmektedir. Köy, 1901 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Aşağıardıç, Fatsa

Aşağıardıç, Ordu ilinin Fatsa ilçesine bağlı bir mahalledir. Ordu ili büyükşehir belediyesi olmadan önce köy statüsü taşıyordu.Eski adı Aşağı Çaltumar'dır. Daha sonra Aşağı Çaltımar biçiminde yazılmıştır. Hemen yakınında ve aynı vadi içinde Yukarı Çaltumar köyün yer alır.Aşağı Çaltumar, 19. yüzyılın ilk yarısında Trabzon eyaletinin Canik sancağında yer alan Fatsa kazasına bağlı bir köydü. 1834 tarihli nüfus tespitine göre köyde 7 hanede 14 erkek yaşıyordu. O dönemde sadece erkek nüfusu sayıldığından köyün gerçek nüfusunu tespit etmek için bir bu kadar da kadın nüfusu eklemek gerekir. Sonuç olarak bu tarihte Aşağı Çaltumar'da 28 kişinin yaşadığı söylenebilir.Aşağıardıç köyü 1935 genel nüfus sayımı sonuçlarında "Çaltımarısüfla" olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Ordu iline bağlı Fatsa kazının merkez bucağında yer alan köye 75 kişi yaşıyordu. Köyün adı, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 1959'da 7267 sayılı kanun uyarınca Aşağıardıç olarak değiştirilmiştir. Bundan dolayı 1960 genel nüfus sayımında köyün yeni ve eski adı birlikte, "Aşağıardıç (Aşağıçaltumar)" biçiminde verilmiştir.
Aşağıavdan, İlkadım

Asağıavdan mahallesi, 1924 senesinde Yunanistan’in Selanik Sancağına bağlı, Drama vilayetinin Bük nahiyesinin Gornovo mahallesinden mubadil olarak gelen Pomaklardan oluşur.
Aşağıbademözü, Horasan

Mahallenin eski adı, 1912 yılı kayıtlarında Axelek, 1928 yılı kayıtlarında ise Axalik süfla olarak geçmektedir.Daha önceleri Ahalik köyüne bağlı bir mahalle iken, 5 Haziran 1953'te köy statüsü kazandı. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Horasan Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 93 km, Horasan ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Mahalle, Horasan'ın kuzeyinde olup,  numaralı Horasan-Karaurgan-Şenkaya il yolu üzerindedir.
Aşağıbakraçlı, Şenkaya

Aşağıbakraçlı, Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı mahalledir. 2014'ten önce idari açıdan köy statüsüne sahipti.Aşağıbakraçlı köyünün eski adı Merenisi'dir. Gürcüce bir yer adı olan Merenisi (მერენისი), "mere" (მერე) kelimesinden gelir. Gürcüce "mere" kelimesi, akarsu kıyısındaki düzlüğe, meydana verilen addır. Bu yer adı Türkçeye Mernis, Merinis olarak girmiştir. Merenisi, tarihsel olarak tek bir yerleşme olmakla birlikte, zaman zaman iki ayrı köy olarak kaydedilmiştir. Bundan dolayı Aşağıbakraçlı köyü Aşağı Merenisi, Yukarıbakraçlı köyü de Yukarı Merenisi olarak adlandırılmıştır. Tarihsel Merenisi'nin bir parçası olan Yukarıbakraçlı'da 10. yüzyılda inşa edilmiş olan Gürcüce yazıtlı kilise ile Aşağıbakraçlı'da bugüne izi kalmamış olan kilise, bu iki köyün eski yerleşmeler olduğunu göstermektedir.Merenisi Kilisesi'nin inşa edildiği yüzyılda Merenisi, Gürcü Krallığı sınırları içinde kalıyordu. Bu kilisenin Asomtavruli harfleriyle yazılmış olan Gürcüce yazıtında, Gürcü kralı II. Aşot Kurapalati'nin 25 Ocak 954'te öldüğü belirtilmiştir. Merenisi, 1080 yılından itibaren bir süre Büyük Selçuklu hakimiyetinde kaldı. Daha sonra birleşik Gürcistan Krallığı'na katıldı. Osmanlılar köyü, 16. yüzyılın ortasında, Tao bölgesinde birleşik Gürcistan Krallığı'nın yerini almış olan Samtshe Atabeyliği'nden ele geçirdi.Uzun süre Osmanlı egemenliğinde kalan Aşağı Merenisi, 93 Harbi'nin (1877-1878) ardından Rusların eline geçti. Aşağı Merenisi ve Yukarı Merenisi köyleri, Merines (Меринес) adlı altında tek köy olarak kaydedilmiştir. Rus idaresinde köy, Oltu sancağının (okrug) Oltu kazasına (uçastok) bağlıydı.  Bu kazaya bağlı Penyak nahiyesinin köylerinden biri olan Merenisi'nin nüfusu 282 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı "Rum" olarak kaydedilmiştir. Merenisi Kilisesi'nden hareketle eskiden Gürcü nüfusa sahip olduğu anlaşılan köyün demografik yapısı zaman içinde değişmiş olmalıdır. Rus idaresi sırasında Merenisi'nin nüfusu artmış, 1896 yılında 339 kişiye, 1906 yılında da 427 kişiye ulaşmıştır.Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında, Rus ordusunun bölgeden çekilmesinin ardından Merenisi'nin de içinde yer aldığı bölge bağımsız Gürcistan tarafından kendi sınırları içinde sayıldı. Bununla birlikte bölge Gürcistan'ın kontrolünde değildi. Sovyet Rusya'nın Gürcistan'ı işgali sırasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması'yla köy Türkiye sınırları içinde kaldı.Merenis Türkiye'ye kaldıktan sona iki ayrı köy sayıldı. Aşağı Merenisi 1935 genel nüfus sayımında "Aşağı mernis" adıyla Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kömürlü nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 85 kişiden oluşuyordu. "Aşağı Merinis" adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Aşağı Bakraçlı olarak değiştirilmiştir. Bununla köyün eski adı resmî kaynaklarda bir süre daha "Aşağıbakraçlı
Aşağıbalcılar, Bitlis

Köyün eski adı 1912 yılı kayıtlarında Horşıhlar, 1928 yılı kayıtlarında ise Hor Şeyhler olarak geçmektedir. Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2012 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.
Aşağıballık, İnegöl

Bu köy 93 Harbi sırasında zulüm gören bir muhacir mahallesidir. Bulgaristanın Varna il merkezine bağlı Pravadı kasabasının Bekçi mahallesinden göçmüştür.
Aşağıbalçıklı, Özalp

Aşağıbalçıklı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıbağlıca, Nallıhan

Mahallenin adı, 1487 yılı kayıtlarında Ballıca olarak geçmektedir. Daha önceleri Yukarıbağlıca köyüne bağlı bir mahalle iken, 12 Mart 1951'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Aşağıbeltarla

Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında Beltarla olarak geçmektedir. Köyün adı, 2008 yılından itibaren Aşağıbeltarla olarak geçmektedir.
Aşağıbey, Bergama

Aşağıbey; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıbeğdeş, Akçakale

Aşağıbeydaş; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıbitikçi, Ergani

Aşağıbitikçi; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıboynuyoğun, Tirebolu

Köy, 1876 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, TÜİK kayıtlarında 1990 Genel Nüfus sayımında Güce ilçesinin bir köyü olarak görülmektedir.Köy, Giresun il merkezine 83 km, Tirebolu ilçe merkezine 38 km uzaklıktadır. Köy, Tirebolu'nun güneyinde olup,  numaralı Espiye-Güce il yoluna, Güce'de 12,5 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır. Köy, Gelivera vadisinde bulunmaktadır..
Aşağıbozan, Ilgaz

Köy, Çankırı il merkezine 57 km, Ilgaz ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın kuzeybatısında olup, Belsöğüt Köyü üzerinden bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Aşağıbozkır, Turgutlu

Aşağıbozkır Mahallesi civarındaki birçok mahalle gibi yörük mahallesidir Konya'nın Bozkır İlçesi'nden gelen aileler tarafından kurulduğu mahalleli arasında rivayet olunur.
Aşağıboğaz, Yenipazar

Köyün eski adı 1910 yılı kayıtlarında Dereköy olarak geçmektedir. Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı '103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Gölpazarı ilçesinden ayrılarak Bilecik'in yeni kurulan ilçesi Yenipazar’a bağlanmıştır.
Aşağıbudak, Çemişgezek

Yerleşimden 16. ve 17. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında bahsedilmemektedir. 1835 yılı nüfus sayımı kayıtlarında "Karavenk" adıyla bahsedilen yerleşimde, 15 hanede de 63 Müslüman erkek nüfus yaşamaktaydı. Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarından itibaren kayıtlarda "Türk Karavenk" adıyla yer alan yerleşim 1960 yılı nüfus sayımından itibaren Aşağıbudak olarak adlandırılmaktadır.
Aşağıbük

Köyün 1920 yılında geçen Çerkesçe adı Kocapşe'dir. Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Şücaiye olarak geçmektedir.
Aşağıbüklü, Bulanık

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Dalik ya da Deliakan olup, Kurmanci'de "dêlikan" sözcüğü "kancıklar" anlamına gelmektedir.
Aşağıcambaz, Çıldır

Aşağıcambaz köyü 1595 tarihli Osmanlı tahrir defteriden Canbaz-i Küçük (جانباز كوچك) olarak geçer. Yukarıcambaz köyü ise, Canbaz-i Büzürg (جانباز بزرك) adıyla kaydedilmiştir. Bu iki yerleşimdeki Canbaz adının Camasp'tan (ჯამასპ) değişime uğradığı tahmin edilmektedir. Samtshe-Saatabago hükümdarı II. Kaihosro ve ailesinin seyahatini anlatan bir kaynak buradaki yerleşimlerden Camasp olarak söz etmektedir. Geç dönemde Canbaz-i Küçük (Küçük Canbaz) köyünün adı Aşağıbambaz, Canbaz-i Büzürg'ün (Büyük Canbaz) adı da Yukarıcambaz'a dönüşmüştür.Küçük Canbaz köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Çrdili'de yer alıyodur. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ikinci yarısında bu bölgeyi ve köyü Gürcülerden ele geçirmiştir. Bu yerleşim 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde Çıldır livasının Canbaz nahiyesine bağlıydı. Küçük Canbaz veya Büyük Cabaz köyünden biri bu nahiyenin merkeziydi. Küçük Canbaz köyünün nüfusu 4 Hristiyan haneden oluşuyordu. İspenç vergisi vermekle yükümlü hane reisleri Roseb, Revaza, Mamula ve Papula adları taşıyordu. Bu adlardan Küçük Canbaz'ın bir Gürcü köyü olduğu anlaşılmaktadır. Köyde buğday, arpa, çavdar, yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından 1878'de imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Aşağı Canbaz köyü de Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde Aşağı Cambaz (Нижний Джамбаз) adıyla kaydedilmiş olan köy, Ardahan sancağının Çıldır kazasına (uçastok) bağlıydı. Köyün nüfusu 264 kişiden oluşuyordu. Bu nüfus içinde 258 kişi "Karapapak", 6 kişi "Kürt" olarak kaydedilmiştir.Aşağı Cambaz, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Ermenistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Aşağı Cambaz köyü Türkiye'ye bırakıldı.Küçük Canbaz köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Canbaz-i Aşağı" (جانباز آشاغی) adıyla kaydedilmiştir. Bu sırada köy Kars vilayetinin Çıldır kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında köy "Aşağı Canbaz" adıyla aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 395 kişiden oluşuyordu. Daha sonra Aşağıcambaz biçiminde yazılmış olan köyde 1965 genel nüfus sayımında 670 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 74 kişi okuma yazma biliyordu.
Aşağıcanören, Aziziye

Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca ilçesine bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 95 km, Aziziye ilçe merkezine 82 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yoluna Kapılı, Kızılkale ve Karakale mahalleleri üzerinden 25,4 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Aşağıcuma, Bergama

Aşağıcuma; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıcumafakılı, Sorgun

Köy, Yozgat il merkezine 40 km, Sorgun ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır. Köy, Sorgun'un kuzeyinde ve  numaralı Sorgun-Aydıncık il yolu kenarındadır.
Aşağıdaki Şehir

Yönetmenliğini Christoph Hochhäusler'in yaptığı film, 2010 yılında çekilmiş ve İngilizce The City Below ve Almanca Unter dir die Stadt adlarıyla, 15 Mayıs 2010 tarihinde 2010 Cannes Film Festivali'nde gösterilmiştir.Filmin senaryosunda; Olli, aylar süren bir işsizlik döneminden sonra Frankfurt'ta güçlü bir finans şirketi olan Lobau Bankası'nda bir iş bulur. Olli ve karısı Svenja, Frankfurt'a yerleşirler. Kısa bir süre sonra Svenja, Roland adında bir adamla tanışır. Roland Svenja’yı elde etmek için elinden geleni yapacaktır.
Aşağıdan gelen tarih

Aşağıdan gelen tarih ya da halkın tarihi , tarihsel olayları seçkinlerin ve yüksek sınıfların değil sıradan insanların bakış açısından anlatmaya çalışan bir tür tarihsel anlatıdır. Bu anlatı türünde haklarından mahrum olanlara, ezilenlere, yoksullara, kurallara uymayanlara ve öbür marjinal gruplara vurgu yapılır. Yazarların akıllarında tipik olarak, 1960'larda Britanya'daki Tarih Atölyesi hareketinin yaklaşımında olduğu gibi Marksist bir model vardır.
Aşağıdağlıca, Gerger

Köyün adı 1530 yılı kayıtlarında Arapça ve Süryanice "kırklar" anlamına gelen Erbaîn, 1928 yılı kayıtlarında Erbaun aşağı olarak geçmektedir.
Aşağıdemirbük, Çemişgezek

Yerleşiminden 1530 yılı tahririnde, "Vartinik" adıyla Çemişgezek sancağının Belde nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilmektedir. 16. yüzyıl kayıtlarına göre köyde sadece Müslümanlar yaşamaktadır. 1691 Cizye Defterine göre de bu tarihte köyde Gayrimüslim nüfus bulunmamaktadır. 1835 yılı nüfus sayımına göre Çemişgezek kazasının Sisne nahiyesine bağlı görülen ve tamamı Müslüman olan yerleşimde 14 hane ve 49 erkek nüfus bulunmaktaydı. 1935 yılında yerleşimden "Aşağı Vartenik" adıyla Elazığ ilinin Çemişgezek kazasının Germili nahiyesine bağlı 79 kişinin yaşadığı bir köy olarak yer almaktadır. İlerleyen yıllarda Çemişgezek ilçesinin Gedikler bucağına bağlı olan yerleşimin "Aşağı Vartinik" olan adı 1960 yılı nüfus sayımından itibaren Aşağıdemirbük olarak adlandırılmaktadır.Tunceli iline 147 km, Çemişgezek ilçesine 24 km uzaklıktadır. Yerleşim, Keban Baraj Gölü kenarında yer almaktadır.
Aşağıdere, Beytüşşebap

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Gelejir olup, "geli jêr" sözcüğü Kürtçede "aşağı dere" anlamına gelmektedir. Daha önceleri Hakkâri ili Beytüşşebap ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Şırnak ili Beytüşşebap ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 105 km, Beytüşşebap ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Köy, Beytüşşebap'ın güneybatısında olup, Yeşilöz Deresi vadisindeki  numaralı Uludere-Beytüşşebap il yolu kenarındadır.
Aşağıdere, Ilgaz

Köy, Çankırı il merkezine 58 km, Ilgaz ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın kuzeyinde olup, Ilgaz'ı  devlet yoluna bağlayan  numaralı il yoluna, 3,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Aşağıderecik, Hakkâri

Köyün eski adı, Kürtçede "papaz pınarı" anlamına gelen Çemêşemaşe olarak geçmektedir. 2015 yılında köy statüsü almıştır.Köy, Hakkâri il merkezine 31 km uzaklıktadır. Köy, Hakkari'nin doğusunda olup,  numaralı Hakkari-Yüksekova devlet yoluna 13,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Aşağıderedibi, Hamur

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "yoğurtpınar" anlamına gelen, Aşağı Mastekani olarak geçmektedir.Köy, Ağrı il merkezine 32 km, Hamur ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köyün,Yukarı Deredibi ve Küncük isimli 2 mezrası vardır.
Aşağıderen, Akçakale

Aşağıderen; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıdikencik, Çarşamba

Daha önceleri Yukarıdikencik köyüne bağlı bir mahalle iken, 22 Ağustos 1949'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Aşağıdolma, Akhisar

Daha önceleri Dolmadeğirmen köyüne bağlı Aşağı mahallesi iken, 16 Ağustos 1954'te Aşağıdolma adıyla köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Aşağıdoluca, Nazımiye

Köyün 1,5 km kuzeybatısında, Kale mezrasındaki kayalık alan üzerinde bulunan ve kutsal alan olarak tescil edilmiş olan arkeolojik yerleşim yerinin Demir Çağında inşa edildiği düşünülmektedir. Eski adı Aşağı Harik olan yerleşim, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.Köy, Tunceli il merkezine 53 km, Nazımiye ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Köyde konaklama tesisi de olan kaplıca bulunmaktadır.
Aşağıdurak

Köyün adı, 1928 yılında yayınlanan Türk kaynağında Zğemi Süfla, 2009 tarihli Lazca yer adları sözlüğünde Lazca "Aşağı Zğem" anlamına gelen Tsaleni Zğemi olarak geçmektedir.Köy; Rize il merkezine 68 km, Ardeşen ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Aşağıdurak Yaylaları ve sınırları içinde bulunana Kaçkar Dağı zirvesi ve Çiftegöl, Soğanlı Gölü gibi turistik özellikler taşıyan krater gölleri bulunmaktadır. Tabrika Yaylası da bu köye oldukça yakındır. Köyde Çirihinci Mahallesi bulunmaktadır.
Aşağıduruçay, Şiran

Köyün eski adı "Aşağıhozman"'dır. 16 yüzyıl Osmanlı tahrirlerine göre, Hozman adıyla görülen yerleşimde zaviye bulunduğu, köyün de bu zaviyenin vakfı olduğu belirtilirken köyde yaşayanların tamamımın da zaviyedarzade olduğu görülmektedir. 1847 yılı sayımında Huzman-ı Zir adıyla yer alan köyde bulunan 10 Müslüman hanede 24 erkek (9 çocuk, 9 yaşlı, 5 erişkin erkek ve 1 asker) yaşamaktadır.1935 ve 1940 yılı nüfus sayımlarında "Hozmanizir" adıyla yer alan yerleşim, 1945 yılı sayımından itibaren yerleşim kayıtlarda Aşağı Hozman olarak görülmeye başlamıştır. Köyün Aşağı Hozman olan ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Aşağıdut, Kağızman

1920'den beri aynı adı taşıyan köy, Güvendik ve Karacaören köyleri ile birlikte 1960 yılından sonra Tuzluca ilçesinden ayrılarak Kağızman ilçesine bağlandı.1886 yılında şimdilerde köye bağlı bir mahalle olan "Yukarıdut"ta 54 Kürt yaşamaktayken, köyün merkezinde 45 Kürt yaşamaktaydı.
Aşağıdöşemeler, Eğil

Mahallenin eski adı "Ferşıka"dır. 1996-1997 tarihleri arasında köyde PKK'lı militanlar tarafından 6 köy kurucusu ve lideri öldürüldü.
Aşağıekece, Hilvan

Aşağıekece; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıelmahacılı, Yerköy

Köy, Yozgat il merkezine 31 km, Yerköy ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Yerköy'ün doğusunda ve /numaralı Kırıkkale-Yozgat devlet/uluslararası yoluna 1,5 km.'lik iki yolla bağlıdır.
Aşağıemirler, Sorgun

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Emirler olarak geçmektedir. Bu köye bağlı Kayalar mahallesi iken Aşağıemirler adıyla ayrı köy oldu.
Aşağıemirler, Çubuk

Mahallenin adı, 1928 yılı kayıtlarında Emirler olarak geçmektedir. Daha önceleri Kalecik ilçesine bağlıyken, 7 Ağustos 1951'de Çubuk ilçesine bağlandı.
Aşağıerhacı, Iğdır

1886 yılındaki kayıtlarda Aşağı ve Yukarı Erhacı köyleri "Erhacı" adı altında tek bir köy olarak geçmekte ve 1157 Azeri Türkü yaşamaktaydı.
Aşağıesen, Taşlıçay

Köyün eski adı 1902 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "oluk" ya da "Botanlı" anlamına gelen, Boti, 1912 kayıtlarında ise Aşağı Boti olarak geçmektedir.
Aşağıeyerci, Yerköy

Köy, Yozgat il merkezine 66 km, Yerköy ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Yerköy'ün güneyinde ve Nevşehir il sınırına 3 km. uzaklıktadır.
Aşağıeşenler, Hadim

Aşağıeşenler; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıeşme, Birecik

Aşağıeşme; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıfatmacık, Birecik

Aşağıfatmacık; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıfındıklı, İspir

Mahallenin eski adı, 1642 yılı kayıtlarında Tarpuni süfla olup, Ermenice'de "tarpıni" sözcüğü "demirci" anlamına gelmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.1642 tarihli Avarız defterinde bir köy olarak belirtilmekle birlikte yaşayanlar hakkında bilgi verilmemiştir. 19. yüzyıl başlarından itibaren sadece Müslüman nüfusun yaşadığı belirtilen yerleşimde, 1835 yılı nüfus sayımına göre 34 erkek nüfus bulunurken, 1896 sayımında 48 erkek nüfus bulunmaktaydı.Mahalle, Erzurum il merkezine 161 km, İspir ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in kuzeyinde olup,  numaralı Bayburt-Artvin (İspir-Yusufeli) devlet yoluna, Yukarıfındıklı, Kaynakbaşı, Düzköy ve Yeşilyurt üzerinden 16,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Aşağıgöklü, Halfeti

Aşağıgöklü; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıgökçe, Mesudiye

Köyün isminin nereden geldiği hakkında bilgi yoktur. Köyün eski adı 'yeşillik' anlamına gelen Faldaca'dır. Eski bir Rum köyüdür. Rumlar tarafından Faldaca-i Süfla denilmiştir. Mesudiye'de iki Faldaca köyü olduğundan Aşağı Faldaca olarak anılmıştır. Köy isimlerininTürkçeleştirilmesi kapsamında Aşağıgökçe köyü adını almıştır. Aşağıgökçe köyüne Türk'lerin 1775-1800 yıllarında toplu olarak gelip yerleştikleri söylenmektedir. Burada yaşayan Rumlar mübadele sonucu değil kendi istekleri üzerine köyü terk etmişlerdir.köyde İlköğretim okulu vardır ancak öğrenci olmadığından eğitim vermemektedir. Köyün, içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi vardır. Köyde, Sağlık ocağı ve Sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup internet, elektrik, sabit telefon vardır ve Turkcel,Vodafone, Avea GSM operatörleri hizmet vermektedir.
Aşağıgöndelen, Ereğli

Aşağıgöndelen; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıgörle, Karacasu

Daha önceleri Görle köyüne bağlı bir mahalle iken, 14 Temmuz 1954'te yine aynı köye bağlı Karabağ ve Mutvar mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Aşağıgöçmez, Patnos

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "yaylacık, obacık" anlamına gelen, Zomik olarak geçmektedir.Köy, Ağrı il merkezine 85 km, Patnos ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, Patnos Baraj Gölü kenarındadır.
Aşağıgülbahçe, Pertek

Yerleşim, Kömraş köyünün ikiye ayrılmasıyla oluşmuştur. 1518 tahririnde Çemişgezek sancağı Kirpüzek nahiyesine bağlı, Ekrad-ı Kömreşlü cemaatinin yaşadığı bir köy olarak görülmektedir. 1530 yılı tahririnde yerleşim "Kömroşlu kışlağı" adıyla kaydedilmiştir. 1935 yılı nüfus sayımında Kömraş adıyla yer alan yerleşim, kısa süre sonra ikiye ayrılmış ve 1940 yılı nüfus sayımında Aşağı kömraş adıyla Şavak nahiyesinin merkez köyü olarak görülmektedir. 1945 yılı nüfus sayımından itibaren nahiye merkezi konumunda olmayan köyün ismi, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.Tunceli il merkezine 73 km, Pertek ilçesine 20 km uzaklıktadır. Keban Baraj Gölü'ne 2 km mesafededir.
Aşağıgülderen, Çaldıran

Mahallenin gerçek adı nezravedir. Nezrave eskiden yaşamış bir Ermeni aslı ağaymış Kürtçede berak su anlamına gelir, ayrıca bu ismin mahallenin fazla olan sularından dolayıdır da denilebilir çünkü komşu üç köy bu mahallenin sularını kullanmaktadır.Bu sular hem içme hem de sulama içindir. Mahallenin ilk kurucuları arasında özellikle 1. dünya savaşından sonra tehcir kanunu ile göç eden Ermenilerin mahallesidür. Bu köye ilk gelenler arasında memiye ahme, heci ibrahim, heci hesen ve ape isa' dır. Mahallenin tamamı asi aşiretindendir.
Aşağıgüney, Beypazarı

Aşağıgüney mahallesinin Cumhuriyetten önceki ismi Güneyviran, 1572 tarihli Osmanlı Tahrir kayıtlarında ise Gün Viran olarak geçmektedir. Cumhuriyet sonrası komşu Yukarıgüney Mahalleninden dolayı şimdiki ismini almıştır.
Aşağıgüney, Safranbolu

Köyün adı, 1530 yılı kayıtlarında Günay olarak geçmektedir. Daha önceleri Kastamonu'nun Araç ilçesine bağlıyken, 25 Aralık 2000'de Safranbolu ilçesine bağlandı.
Aşağıgüneyse, Oğuzeli

Aşağıgüneyse; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıhabib, Birecik

Aşağıhabib; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıhomurlu, Akpınar

Köy, 1925'ten beri aynı adı taşımaktadır. 14 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy, Akpınar ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köyün batısında Pekmezci ve doğusunda ise Dulkadirlikaraisa köyleri bulunmaktadır.
Aşağıhöçüklü, Yavuzeli

Daha önceleri Kahramanmaraş ilinin Pazarcık ilçesine bağlıyken, 26 Kasım 1985'te Gaziantep ilinin Yavuzeli ilçesine bağlandı. Aşağıhöçüklü; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıhüyük, Kangal

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Çerkes Sıçanhöyük, 1946 yılı kayıtlarında ise Sıçanhöyük olarak geçmektedir.
Aşağıihsangazili

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Yozgat'ın Yerköy ilçesine bağlıyken, 7 Eylül 1999'da Kırıkkale'nin Delice ilçesine bağlandı.
Aşağıihsaniye, Çaycuma

Köy, 1919 yılı kayıtlarında Çerkesler adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Bartın Merkez ilçesine bağlıyken, 5 Eylül 1944'te Çaycuma ilçesine bağlandı.
Aşağıincesu, Karayazı

Mahalle, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 89 km, Karayazı ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneybatısında olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna  3,5 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Aşağıinova, Yenice

Köy, 1902 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Balıkesir'in Gönen ilçesine bağlıyken, 5 Mayıs 1930'da Biga ilçesine, 23 Kasım 1951'de ise Yenice ilçesine bağlandı
Aşağıiğdeağacı, Beylikova

Çok eski bir yerleşim birimidir, daha önce Eski Köy denilen köy mevkiinde olup sivrisinek ve çorak yünden kaynaklanan hastalıktan ötürü doğan çocuklar öldüğü için insanlar şimdiki yerine göç etmişlerdir. Bu göçün takriben 14. yüzyılda gerçekleştiği söylenir.
Aşağıkaleoba, İvrindi

Daha önceleri Kaleoba köyüne bağlı Aşağıoba mahallesi iken, 16 Ağustos 1957'de köy statüsü kazandı. Aşağıkaleoba; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Aşağıkamış, Hilvan

Aşağıkamış; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıkaracaören, Durağan

Köy, Sinop il merkezine 129 km, Durağan ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır. Köy yakınlarındaki Sağırkaya mevkii İncecikkır sırtı üzerinde bir höyük bulunur.
Aşağıkaracaören, Siverek

Daha önceleri Turna köyüne bağlı bir mahalle iken, 15 Ekim 1971'de yine aynı köye bağlı Kırcalı, Iğnık, Yeşiltepe, Kodis, Oyuntal, Nohut, Kayaklı ve Yukarıkaracaören mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Aşağıkaradere, Kürtün

Köyün "Karadere-i zir" olan ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.
Aşağıkarakaya, Sorgun

Köy, Yozgat il merkezine 23 km, Sorgun ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Köy, Sorgun'un batısında, /numaralı Yozgat-Sivas devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Aşağıkarakısık

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kırıkkale Merkez ilçeye bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Balışeyh ilçesine bağlandı.
Aşağıkaraman, Konyaaltı

Mahallenin adı 1280 yılında Karamanoğlu Mehmet Bey'in ölümünden sonra Konyadan göçen yörük obaları, şimdiki AşağıKaraman dediğimiz köye yerleşmektedir. Aşağıkaraman ismi de buradan gelmektedir.
Aşağıkarasu

Köyün adı, 1926 yılı kayıtlarında Karakîse, 1928 yılı kayıtlarında ise Karasu zir olarak geçmektedir.Köy, Amasya il merkezine 20 km, Suluova ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Yerleşim, 1965 yılında köy statüsü aldı.
Aşağıkaravaiz, Araban

Aşağıkaravaiz; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıkaraören, Seydişehir

Aşağıkaraören; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıkardeşli, Diyadin

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Aşağı Kurinevruz olup, Kurmanci'de "kurênewroz" sözcüğü "Nevruzuşağı" anlamına gelmektedir.
Aşağıkargalık, Tutak

Köyün ismi 2008 yılına kadar Kargalık olarak geçmektedir. Köy, 1928 yılı kayıtlarında da bugünkü adını taşımaktadır.Köy, Ağrı il merkezine 60 km, Tutak ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Murat Nehri kenarındadır.
Aşağıkarkutlu, Birecik

Aşağıkarkutlu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıkatırlı, Tuzluca

Köy, 1901'den beri aynı adı taşımaktadır. Ermeniler, 13 Ağustos 1919'da Aşağı ve Yukarı Katırlı köylerindeki erkekleri toplayıp öldürmüşlerdir. 11 Kasım'ı 12 Kasım'a bağlayan gece 11. Tümen Komutanlığı, Ermenilere karşı taarruza geçmiş ve 12 Kasım 1920 sabahı Iğdır belediye binasına Türk Bayrağı çekilmiştir. Bu olayları takip eden 14 Kasım 1920 tarihinde ise, 15. Kolordu Komutanı Kazım Karabekir Paşa komutasındaki Türk Ordusu tarafından Ermeniler Aras Nehri'nin kuzeyine püskürtülmüştür. 3 Aralık 1920'de imzalanan Gümrü Antlaşması ile Iğdır ve çevresinin Türkiye toprağı olduğu kesinleşmiştir.1886 yılında köye bağlı "Aşıkhüseyin" mahallesinde 99 Kürt ve "Yukarıkatırlı" mahallesinde 46 Azeri yaşamaktayken köyün merkezinde 114  Azeri yaşamaktadır.
Aşağıkayabaşı, Hınıs

Mahalle, Hınıs ilçe merkezinde, Erzurum il merkezine 150 km, uzaklıktadır. Mahalle, şehrin güneydoğusunda yer almaktadır.
Aşağıkayalıdere, Karadeniz Ereğli

Akıllı, Aşağıkayalı ve Yukarıkayalı mahalleleri daha önceleri İskenderli köyüne bağlı iken, 16 Ağustos 1957'de birleşerek Aşağıkayalıdere adıyla bağımsız bir köy haline geldi.
Aşağıkepen, Sivrihisar

Mahallenin adının nereden geldiği hakkında bilgi yoktur. Ancak mahallesin içinden geçen suyun Yukarıkepen'de birkaç kaynaktan çıktığı bilinmektedir. Bu kaynaklara halk arasında "Keban başı" adı verilir. Keban ismi değişikliğe uğrayarak Kepen olarak söylenmektedir. Osmanlı mezar taşları incelendiğinde Keban ismini görmek mümkündür.                                    Köy halkının Malazgirt Savaşı'ndan önce Anadolu'ya ilk yerleşen Manav boylarından olduğu tahmin edilmektedir. Köy, yerleşim merkezi olarak Galatlılara kadar dayanır. Yakınındaki Pessinus (Ballı hisar) ayrıca Kepen çayı (Keban başı) gibi akarsuyun bulunması Frig, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlılar zamanında önemli bir yerleşim merkezi olarak bilinmektedir. Mahallede bulunan üç ayrı mezarlık çeşitli höyükler çevreden çıkan mezar ve lahit kalıntıları bunu bize ispat etmektedir. Köy camii yaklaşık 1856 yıllarında köy eşrafından Memiş ağa tarafından tamir ettirildiği kaynaklarda belirtilmektedir.
Aşağıkesmekaya, Harran

Aşağıkesmekaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıkirazca, Arifiye

Aşağı Kirazca veya eski adıyla Nehirkent, Sakarya ilinin Arifiye ilçesine bağlı bir mahalledir. 2008 yılına kadar mahallenin ismi Cumhuriyet idi.30 Aralık 1993 tarihinde Karaaptiler köyü ile birleştirilerek "Nehirkent" adıyla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Aşağıkocayatak, Serik

Mahallenin adı, 1928 yılı kayıtlarında Aşağı Taife olarak geçmektedir. Daha önceleri Yukarıkocayatak köyüne bağlı bir mahalle iken, 12 Mart 1951'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Aşağıkolbaşı, Güroymak

Köyün eski adı, 1556 ve 1848 yılı kayıtlarında Morh süfla, 1865 yılı kayıtlarında  Morgo olarak geçmektedir. Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı '103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Bitlis Merkez ilçesinden ayrılarak Bitlis'in yeni kurulan ilçesi Güroymak’a bağlanmıştır.Köy, Bitlis il merkezine 23 km, Güroymak ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Güroymak'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Muş-Bitlis (Güroymak-Tatvan) devlet yolu kenarındadır.
Aşağıkonak, Cizre

Köy, Şırnak il merkezine 58 km, Cizre ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Köy, Cizre'nin güneydoğusunda olup, /numaralı Cizre-Silopi devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Aşağıkotanlı, Selim

Köyün eski adı 1889 ve 1920 yılı kayıtlarında Biele Kotanli olup, Rusça'da "eski Kotanlı" anlamına gelmektedir.
Aşağıkozpınar

Mahallenin adının ilk adı Süfla'dır. Şimdiki adı ile yukarı kozpınar köyü ile beraber tek bir köyü temsil etmekteydi. Daha sonraları nüfusunun aradaki coğrafi yapı nedeniyle yukarı ve aşağı olmak üzere ikiye ayrılmış ve Aşağıkozpınar olarak adı değişmiştir.
Aşağıkoçlu, Alaçam

Mahallenin adı, 1837 yılı kayıtlarında Aşağı Malkoç, 1928 yılı kayıtlarında ise Aşağı Mülküç olarak geçmektedir. Aşağıkoçlu; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Aşağıkoçlu, Eyyübiye

Daha önceleri Karaali'ye bağlı bir mahalle olan Aşağıkoçlu, 24 Aralık 2000'de buradan ayrılarak köy statüsü aldı.
Aşağıkumlu, Oltu

Aşağıkumlu ve Yukarkumlu köyünün eski adı Simurdon'dur.  Nitekim 1574 ve 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterlerinde Simurdon (سموردون) olarak geçer. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda ise Simurdoni (სიმურდონი) biçiminde yazılmıştır.Simurdoni köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir.Simurdoni köyü, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Oltu livasının Kuzay nahiyesine bağlı köylerden biriydi. Aşağı Simurdoni ve Yukarı Simurdoni bu defterde tek köy olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte köyün nüfusu, tamamı Hristiyan olan 26 haneden oluşuyordu. Bugünkü Aşağıkumlu (Aşağı Simurdon) köyünün sınırları içinde kalıntıları bulunan kilise de bu dönemden kalmış olmalıdır.Simurdoni, Osmanlı idaresinin 1835 yılında, vergi belirleme ve askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği sırada Oltu sancağına bağlıydı. Bu tarihte de bu yerleşim Aşağı Simurdon ve Yukarı Simurdon adıyla tek köy olarak kaydedilmiştir. Köydeki 6 hanede 20 erkek tespit edilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince köyün toplam nüfusunun yaklaşık 40 kişiden oluştuğu söylenebilir.Simurdon köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı.  Rus idaresince Simirdon (Симирдонъ) adıyla kaydedilmiş olan Aşağı Simurdon köyü, Oltu sancağına bağlı Oltu kazasında Kaskanlı Kürt aşiretinin 14 köyünden biriydi. 1886 tarihli nüfus sayımında köyde, 26'sı erkek ve 28'i kadın olmak üzere, 8 hanede 54 kişi yaşıyor ve bu nüfusun tamamı Kürtlerden oluşuyordu.Aşağı Simurdon, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Simirdon-i Ulya (سمردون علیا) olarak kaydedilmiştir. Bu yerleşim Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kosor nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında Aşağı Simirdon adıyla Oltu kazasının merkez nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 150 kişiden oluşuyordu. Simurdon veya Simirdon Türkçe olmadığı için Aşağı Smirdon köyünün adı 1959 yılında Aşağı Kumlu olarak değiştirilmiştir. 1965 nüfus sayımına göre Aşağıkumlu köyünde 232 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 20 kişi okuma yazma biliyordu.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 117 km, Oltu ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Mahalle, Oltu'nun kuzeydoğusunda olup,  numaralı Ardahan-Muş (Göle-Oltu) devlet yoluna, 1,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır. Mahalle Oltu Çayı yakınındadır.
Aşağıkumlu, Çaykara

Yerleşimin eski adı "Aşağı Mimilos"'dur. Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra 1935 nüfus sayımı ve öncesi kayırlarda Mimilos Süfla 1940 ve sonrası nüfus sayımlarında Aşağı Mimilos adıyla o dönemki Of kazasının Kadahor (Çaykara) bucağına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Aşağıkumlu olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Aşağıkurtoğlu, Ardahan

Aşağıkurtoğlu köyünün eski adı 1886 tarihli Rus nüfus sayımında Büyük Kürdoğlu (Большой Кюрд-Оглы: "Bolşoy Kürd-ogli") olarak geçer. Bu tarihte köy Ardahan sancağının  Göle kazasına  bağlıydı ve köyde 9 hanede, 28'i erkek ve 27'si kadın olmak üzere 55 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Kürtlerden oluşuyordu. Bu tespit sırasında yakınındaki köy de Küçük Kürd-ogli adıyla kaydedilmişti. Köydeki eski kilise, Aşağıkurtoğlu köyünde Kürtlerden önce Hristiyan bir nüfusun yaşadığını göstermektedir. Köyün nüfusu 1896’da 78 kişiye, 1906’da da 107 kişiye yükselmişti.Büyük Kürdoğli köyü 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Aşağı Kürdoğli" (اشاغی قورداوغلی) biçiminde kaydedilmiştir. Bu sırada köy Kars vilayetinin Göle kazasının Hoçovan nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyün adındaki "Kürd" (Kürt) kelimesi "Kurt"la değiştirilmiş ve "Aşağı kurtoğlu" adıyla kaydedilmiştir. Bu sırada köyün nüfusu 182 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında Aşağıkurtoğlu köyünün nüfusu 371 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde sadece 42 kişi okuma yazma biliyordu. Bu tarihte Aşağıkurtoğlu köyü Ardahan ilçesinin Hasköy bucağına bağlıydı.Aşağıkurtoğlu köyündeki kilise, büyükçe tek nefli bir yapı (10 x 5 m) olup günümüzde bir köylü tarafından samanlık olarak kullanılmaktadır. Kilisenin dış kaplama taşları Rus idaresi sırasında sökülmüş ve köylüler tarafından evlerin yapımında kullanılmıştır.
Aşağıkuyucak, Aydıncık

Köy, 1838 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan '3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat ili Çekerek ilçesinden ayrılarak yeni kurulan Yozgat ili Aydıncık ilçesine bağlanmıştır.Köy, Yozgat il merkezine 112 km, Aydıncık ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Aydıncık'ın kuzeyinde ve  numaralı Ortaköy (Çorum)-Aydıncık il yolu kenarındadır..
Aşağıkuyucak, Birecik

Aşağıkuyucak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıköy, Bilecik

Yerleşim, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri bir köy iken, 17 Ekim 2022'de köyde yapılan referandum sonucunda Bilecik il merkezine bağlı bir mahalleye dönüştü.Yerleşim, Bilecik il merkezine 5 km uzaklıktadır. Bilecik'in güneyinde,  Sakarya-Bozüyük ve Bilecik-Bozüyük devlet yolları arasındadır. Eski Bilecik tren istasyonunun olduğu yerdir.
Aşağıköy, Bingöl

Köyün eski adı, Zazaca'da "aşağıköy" anlamına gelen "Dewa Cerên" olarak geçmektedir. Köy, 1928'den beri bu günkü adı taşımaktadır.
Aşağıköşkköy, Tutak

Köy, Ağrı il merkezine 54 km, Tutak ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Köy,  Ağrı-Van (Tutak-Patnos) devlet yolunun kenarındadır.
Aşağıkülecik, Tutak

Köyün eski adı 1912 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "dadılar" anlamına gelen Dadikân olarak geçmektedir.
Aşağıkülünçe, Hilvan

Aşağıkülünçe; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıkıratlı, Kozluk

Köyün adı, 1878 ve 1928 yılı kayıtlarında Kürtçede "baş kilise" anlamına gelen Baştırım aşağı olarak geçmektedir.
Aşağıkırlı, Yeşilova

Köyün adı, 1905 yılı kayıtlarında Küçük Kırlı, 1912 yılı kayıtlarında ise Aşağı Kırlı olarak geçmektedir. Daha önceleri Yukarıkırlı köyüne bağlı bir mahalle iken, 30 Mayıs 1951'de köy statüsü kazandı.
Aşağıkırzı, Aydıntepe

Yerleşim 1530 yılı Osmanlı tahririnde, Kirzu-yi Süflā adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde Kirz-yı Süfla adıyla yer alan köyde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup yerleşimde 118 Hristiyan ve 3 Müslüman olmak üzere toplam 121 nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterinde Kırzı-i Süfla adıyla yer alan yerleşimde, 6 Müslüman, 17 Hristiyan olmak üzere toplam 23 hane ile 2 askeri görevli bulunmaktadır.1835 yılı Osmanlı kayıtlarında sadece erkek nüfus yer almakta olup Kırzı-i Süfla (كرزئ سفلا) / Aşağı Kırzı adıyla görülen yerleşimde tamamı Müslüman olmak üzere 23 hanede 66 erkeğin (mufassal defterde 67 kişi) yaşadığı görülmektedir. Bu tarihte köyde yapılış tarihi bilinmeyen bir mescit ile Hace Yakut adına yapılan bir zaviye de bulunmakta olup köyün gelirinin bir kısmı bu mescit ve zaviyenin ihtiyacı için kurulan vakıflara verilmektedir.Aşağıkırzı köyü, 1940 genel nüfus sayımında "Aşağı Kırzi" olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte köy, Gümüşhane vilayetinin Bayburt kazasına bağlı Hart nahiyesinin köylerinden biriydi. Nüfusu, 224'ü erkek ve 248 kadın olmak üzere, 472 kişiden oluşuyordu.Aşağıkırzı köyünde bir kilisenin varlığı bilinmektedir. Köyün eskiden bir kiliseye sahip olduğunu köyün sakinleri de teyit etmektedir. Ayrıca köyün mezarlığında bir türbe bulunmaktadır.
Aşağıkırıklar, Bergama

Aşağıkırıklar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıkızılca, Karaman

Köy, 1914 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Konya'nın Hadim ilçesine bağlıyken, 10 Haziran 2004'te Karaman'ın merkez ilçesine bağlandı.Aşağıkızılca Köyü Karaman merkez'in batısında ve Merkeze 43 km uzaklıkta olup 1035 metre yükseltidedir. Kuzeyinde Damlapınar, Güneyinde Hadim Selahattin, Doğusunda Yukarı Kızılca, Batısında Hadim Göynükkışla ve Çuna köyleri bulunmaktadır.1873 yılında Aladağ kazasına bağlı bulunmakta ve 53 hanede 165 nüfusu vardır. Aşağıkızılca köyünde 1922 yılında 38 hanede 160 kişi, 1935 yılında 75 erkek,  90 kadın, toplam 165 nüfusu barındırmaktadır.
Aşağıkızılca, Kemalpaşa

Aşağıkızılca, İzmir'in Kemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalle. Kemalpaşa ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır.5216 Sayılı Büyükşehir Belediye Yasası kapsamına girmeden önce belde statüsünde olan bölge, mahalleye dönüştürülmüştür.
Aşağıkızılcaören

Köyün adı, 1907 yılı kayıtlarında Guzulcan, 1928 yılı kayıtlarında ise Aşağı Kızılcaviren olarak geçmektedir.
Aşağıkızılkale, Köprüköy

Mahallenin eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Kızılkale süfla olarak geçmektedir.Daha önceleri Erzurum ili Karayazı ilçesine bağlı olan köy, 1992 yılında ayni ilin Köprüköy ilçesine bağlanmıştır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Köprüköy Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 119 km, Köprüköy ilçe merkezine 61 km uzaklıktadır. Mahalle, Köprüköy'ün güneybatısında olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna, Dilek, Mescitli, Kayabaşı ve Yağan mahalleleri üzerinden 47,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır. Güney yönünde ayni yola  Hacıömer Mahallesi üzerinden 17,1 km.lik bir yolla da bağlıdır.
Aşağıkızılöz

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, '3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat’ın Çekerek ilçesinden ayrılarak aynı ilin yeni kurulan ilçesi Kadışehri'ne bağlanmıştır.
Aşağıkışlacık, Of

Mahallenin eski adı Aşağı Hastikos'dur. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, o dönemki Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşim görülmemektedir. 1681 yılı Avarız Defterinde tamamı Müslümanlardan oluşan 16 avarız haneli Hadiskoz köyü yer almakta olup günümüz köyünün ilerleyen yıllarda bu köyden ayrılarak oluştuğu değerlendirilmektedir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan sonra 1935 yılı nüfus sayımında da Samri adıyla o dönemki Of nahiyesine bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Ağaçseven olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Aşağıkışlak, Bayburt

1835 yılında sadece erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterinde Kışlak-ı süfla adıyla yer alan köyde tamamı Müslüman, 7 hanede 22 erkek nüfus yaşamaktadır. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla birlikte de Aşağıkışlak adıyla Bayburt merkeze köy olma statüsünü sürdürmektedir.
Aşağılama

Aşağılama veya küçümseme, bir insanın, bir durumu veya bir kimseyi, kendinden daha az sahip olduğu sanısı değerler için kendinden küçük görmektir. Bu kavram çoğu zaman kibir ile aynı anlamda kullanılmaktadır. Bir kimseyi aşağılayan insanlar için çoğu zaman "kibirli" sıfatı kullanılmaktadır.Her ne kadar aşağılama duygusu, belli bakımdan kendini üstün sanan insanlar tarafından yapılsa da, bu; her kendini üstün sanan kimsenin kibirli olacağı anlamına gelmemektedir. Bununla beraber, bir durumda üstün olmayan herhangi kimse dahi bu duyguyu yaşayabilir. Kısacası kibir, bir durumdaki üstünlüğe göre değil, kişinin kendini gördüğü duruma göre değişkenlik gösterir.
Aşağılanma yüzyılı

Aşağılanma yüzyılı () ya da yüzyıllık aşağılanma, 1839 ile 1949 yılları arasında Çin'in Batılı güçler ve Japonya'dan uğradığı müdahaleleri ve emperyalizmi tanımlamak için kullanılan bir ifade.Bu ifade 1915 yılında; Japonya hükûmetinin Çin'e yönelik bulunduğu "Yirmi Bir Talep"e ve Çin imparatoru Yuan Shikai'nin bu talepleri kabul etmesine karşıtlık gösteren Çin milliyetçiliği artışının atmosferinde ilk kez kullanıma girdi ve bunun sonrasında hem Kuomintang hem de Çin Komünist Partisi, kendi kampanyalarında bu ifadeyi kullanarak ifadenin yaygınlaştırılmasına yol verdiler.