Amélie Mummendey

Amélie Mummendey (19 Haziran 1944, Bonn, Almanya – 17 Aralık 2018, Jena, Almanya) bir Alman sosyal psikoloğudur. 2007'den ölümüne kadar, Friedrich Schiller Üniversitesi Jena'da Yüksek Lisans Akademisi için Rektör Yardımcılığı yapmıştır.Amélie Mummendey, Bonn Üniversitesi'nde Psikoloji üzerine M.Sc derecesini tamamladıktan sonra, 1970'te Mainz Üniversitesi'nde doktorasını ve 1974'te Münster Üniversitesi'nde Habilitasyon derecesini almıştır. Münster Üniversitesi'nde (1980-1997) sosyal psikoloji kürsüsünde görev yaptıktan sonra 1997 yılında Jena Friedrich Schiller Üniversitesi'nde sosyal psikoloji kürsüsüne geçmiştir. Mummendey, 2007 yılında Jena Üniversitesi Lisansüstü Akademisi'nin ilk Rektör Yardımcısı olarak seçilmiştir.Araştırmaları sosyal kimlik ve sosyal gruplar arasındaki ilişkilerin sosyal psikolojisini ele almış, özellikle gruplar arası olumsuz tutum ve davranışların belirleyicilerinin yanı sıra dış gruplara yönelik hoşgörü, kabul ve takdirin belirleyicilerini araştırmıştır. Amélie Mummendey ve meslektaşları, hem deneysel hem de saha araştırmalarını kullanarak, sosyal ayrımcılıkta "pozitif-negatif-asimetri" ve tehdit altındaki veya olumsuz sosyal kimliklerle başa çıkma stratejileri gibi sosyal önemi yüksek sosyal psikolojik konuları araştırdılar.Amélie Mummendey özellikle sosyal gruplar arasındaki ayrımcılık ve hoşgörünün belirleyicileri, çatışma ve işbirliği, sosyal değişimle yapıcı ve yıkıcı başa çıkma, sosyal kimliklere yönelik tehditler ve dış grup üyelerine yönelik hoşgörü ve bağlılığın sınırlamaları ile ilgilenmiştir.  Amélie Mummendey ve meslektaşlarının ampirik bulgularının yanı sıra geliştirdikleri bir dizi yeni teorik model çok sayıda kitapta ve prestijli dergilerde yayımlanmıştır. 17 Aralık 2018'de hayatını kaybetti.IPM, bir grubun üyelerinin, sürekli olarak ortak bir üst grubu (örneğin, Avrupalılar) bir referans çerçevesi olarak kullanarak kendilerini başka bir grubun üyeleriyle (örneğin, Almanlar ve İtalyanlar) karşılaştırdıklarını savunur. Bir üst kategori belirgin olduğunda, alt grup üyeleri, alt grup kimliklerinin özelliklerini üst kategorinin prototipine yansıtma eğilimindedir. Bu nedenle, kişinin kendi alt grubunun üyeleri üst kategorinin iyi temsilcileri - daha iyi üyeleri - olarak görünürken, dış grup üyeleri daha kötü temsilciler olarak görünür. Sonuç olarak, grup dışı üyeler üst kategorinin arzu edilen özelliklerinden sapmış göründükleri için aşağılanır ve ayrımcılığa uğrarlar.Bir dizi ampirik çalışma, modelin temel iddialarını desteklemekte ve altta yatan motivasyonel ve bilişsel süreçlere ilişkin son gelişmeler, grup içi yansıtmanın daha derin bir şekilde anlaşılmasına katkıda bulunmaktadır. Mevcut araştırmalar, diğer şeylerin yanı sıra, yansıtmanın azaltılması veya önlenmesi için yeni yollar ve dolayısıyla gruplar arası hoşgörüyü teşvik etme olasılıklarını araştırmaktadır.Mummendey, A., Kessler, T., Klink, A. ve Mielke, R. (1999). Olumsuz sosyal kimlikle başa çıkma stratejileri: Sosyal kimlik teorisi ve göreli yoksunluk teorisinin tahminleri. Kişilik ve Sosyal Psikoloji Dergisi, 7, 229-245.Mummendey, A. ve Otten, S. (1998). Sosyal ayrımcılıkta pozitif-negatif asimetri. Avrupa Sosyal Psikoloji İncelemesi, 9, 107-143.Mummendey, A. ve Wenzel, M. (1999). Gruplararası ilişkilerde sosyal ayrımcılık ve hoşgörü: Gruplar arası farklılığa tepkiler. Kişilik ve Sosyal Psikoloji İncelemesi, 3, 158 -174.Kessler, T. & Mummendey, A. (2002). Sıralı veya paralel süreçler? Kimlik yönetimi stratejilerinin belirleyicilerine ilişkin boylamsal bir saha çalışması. Kişilik ve Sosyal Psikoloji Dergisi, 82, 75-88.Waldzus, S. & Mummendey, A. (2004). Bir üst kategoriye dahil olma, iç grup prototipliği ve dış gruplara yönelik tutumlar. Deneysel Sosyal Psikoloji Dergisi, 40, 466-477.Wenzel, M., Mummendey, A. ve Waldzus, S. (2003). Pars pro toto olarak iç grup: Sosyal ayrımcılığın öncülü olarak iç gruptan kapsayıcı kategoriye yansıtma. Kişilik ve Sosyal Psikoloji Bülteni, 29, 461-471.Wenzel, Mummendey ve Waldzus (2007). Üst kimlikler ve gruplar arası çatışma: Grup içi projeksiyon modeli. Avrupa Sosyal Psikoloji İncelemesi, 18, 331-372.