barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
III. Silvester

Papa III. Sylvester (y. 1000 - Ekim 1063), Roma'da Giovanni olarak doğmuştur. Roma Piskoposu ve dolayısıyla 20 Ocak'tan Mart 1045'e kadar Papalık Devleti'nin hükümdarlığını yaptı.Vaftiz ismi Giovanni'dir. Güçlü Romalı soylu bir aile olan Crescentii'de doğdu. Ekim 1032'de XIX. Ioannes'un ölümü üzerine, papalık tahtı, soyluların rakip grupları arasında tartışma konusu oldu. Tusculum Kontu III. Alberico'nun oğlu, yaklaşık yirmi yaşında bir genç olan Theophylactus, Tusculum soyluları tarafından destekleniyordu. Giovanni de' Crescenzi–Ottaviani, Crescentino ailesi tarafından desteklendi. Alberico, rüşvet yoluyla oğlunun seçilmesini sağladı. VIII. Benedictus'un yeğeni ve adaşı, IX. Benedictus adını aldı. Genç adam vasıfsız olmakla kalmayıp, söylendiğine göre ahlaksız bir hayat sürdü ve hizipler arası çekişme devam etti. Roma'daki bir isyan, IX. Benedictus'un şehirden sürülmesine yol açtı.Sabina piskoposu Giovanni, şiddetli ve uzun süren iç çatışmalardan sonra yaklaşık 21 Ocak 1045'de papa olarak seçildi III. Silvester adını aldı. IX. Benedictus onu aforoz etti; Mart ayında Roma'ya döndü ve Silvester'ı kovdu. Silvester da piskoposluk görevini yeniden üstlenmek için Sabina'ya döndü.Yaklaşık iki yıl sonra, 20 Aralık 1046'da, İmparator III. Heinrich tarafından toplanan ve yönetilen Sutri Konseyi, onu piskoposluk ve rahiplikten mahrum etti ve hayatının geri kalanında bir manastıra gönderilmesini emretti. En az 1062'ye kadar Sabina piskoposu olarak görevini sürdürdüğü için bu cezanın askıya alındığı açıktır. Sabina'nın halefi Hubaldus, Ekim 1063'te Papa II. Alexander yönetiminde kaydedilmesi Giovanni'nin bu tarihten önce ölmüş olması gerektiğini gösterir. Bazıları onu bir antipapa olarak görse de III. Silvester, Vatikan listelerinde resmi bir papa (1045) olarak listelenmeye devam etmektedir. Benzer bir durum VI. Gregorius (1045–1046) için de geçerlidir. Silvester'ın papalık adı, Antipapa Theodoric tarafından yeniden kullanıldı çünkü o zamanlar meşru bir papa olarak görülmüyordu.J.N.D. Kelly and Michael J. Walsh, A Dictionary of Popes, second edition, Oxford University Press, 2010.Megan McLaughlin, Sex, Gender, and Episcopal Authority in an Age of Reform, 1000-1122, Cambridge University Press, 2010.John-Peter Pham, Heirs of the Fisherman : Behind the Scenes of Papal Death and Succession, Oxford University Press, 2004.
III. Sixtus

Aziz Papa III. Sixtus ya da Xystus, 3 Temmuz 432'den ölümüne kadar Katolik Kilisesinin papasıdır. En çok saltanatı sırasında Roma'nın yeniden inşasıyla bilinir. Yortu Günü 28 Mart tarihinde Katolikler tarafından kutlanır.Sixtus, 390 yılında bilinmeyen bir tarihte Roma'da doğdu. Tüm hayatını Roma İmparatorluğu'nda geçirdi. Papa olmadan önce uzun bir süre kilisede piskopos olarak çalıştı. Romalı ruhban sınıfı içerisindeki önemli bir isim oldu. Sonradan aziz ilan edilen Augustinus ile yakın bir ilişki kurdu.Yeni Papa'nın ilk icratı dönemin iki önemli lideri olan Antakyalı İoannis ve İskenderiyeli Cyril arasındaki anlaşmazlığı çözmesiydi. Bu kişi sonunda bir yıl sonra uzlaştı.III. Sixtus genel olarak Doğu'yla sakin politika yürüttü. Papalığı sırasındaki tek kayda değer anlaşmazlık 437 yılında toplanan bir Kostantinopolisli meclisin aldığı bir karar sonrası yaşandı. Meclisin kararı Papa'nın İlirya toprakları ve Antakya Patrikhanesi'ndeki haklarına tecavüz etmesiydi. Konstantinopolis'in yeni patriği Proclus, bu kararları İlirya'daki piskoposlara empoze etmeye çalıştığında Sixtus onlara Selanik'teki papazlarına karşı yükümlülüklerini hatırlattı.III. Sixtus, Roma'nın Vizigotlar tarafından 410 yılında yağmalanmasından sonra şehrin yenilenmesine destek verdi. Santa Sabina Bazilikası'nın inşası onun hükmünde tamamlandı ve ona ithaf edildi. Bu tarihsel kilise hala Aventine Tepesi'ndeki konumunu koruyor.Liberya Bazilikasını, Santa Maria Maggiore ismiyle yeniden inşa ettirdi. Bu binayı İsa'nın annesi Meryem'e atfetti. Bu atıf, onun Efes Konsili'nin kararlarını kabul ettiğini gösterir. Konsil Kilise ve takipçilerini; Meryem'i Tanrı Annesi olarak değil, İsa'nın Annesi olarak kabul edilmesini öngörüyordu.
III. Sofranios

Patrik III. Sofranios (, d. Stavros Meydantzoglu 1798 - ö. 3 Eylül 1898), 1863-1866 arası Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesi, 252. patriği olarak görev yapmıştır. 1798'de Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti İstanbul'da doğan Sofranios İstanbul Patrikliği görevinden sonra 30 Mayıs 1870'te İskenderiye Rum Ortodoks Patrikhanesi Patrikliği yapmış ve ölene kadar bu görevde kalmıştır.
III. Stepanoz

Prens Stepanoz (Gürcüce: სტეფანოზ) kraliyet Hosroviani Hanedanı'ndan bir Gürcü prensiydi. 685-736'da Kaheti prensidir.
III. Svyatoslav (Vladimir Büyük Knezi)

Vladimir prensi Sviatoslav Vsevolodovich (Rusça: Святослав III Всеволодович) (27 Mart 1196 – 3 Şubat 1252) Novgorod Prensi (1200-1205, 1207–1210) ve Vladimir-Suzdal Knezliği Büyük prensi (1246-1248).Sviatoslav Vsevolodovich, III. Vsevolod Yuryeviç ve Maria Shvarnovna'nın altıncı oğluydu. Babasının topraklarının bölünmesi sırasında Yuryev-Polski kasabasını himayesine aldı. Şehrin ana dönüm noktası olan St. George Katedrali'ni 1230-34'de inşa ettirdi. Sviatoslav'ın Vladimir'deki saltanatı kısa ve olaysız geçti.Vladímir Kuchkin, "Формирование государственной территории Северо-восточной Руси в X—XIV вв.", глава 2.
III. Sālote Tupou

III. Sālote Tupou (tam adı: Sālote Mafileʻo Pilolevu Tupou III) (d. 13 Mart 1900, Nukuʻalofa - ö. 16 Aralık 1965, Auckland, Yeni Zelanda), 1918'den ölümüne kadar Güney Pasifik ülkesi Tonga Krallığı'nın kraliçesiydi.Annesi Lavinia Veiongo'nun, babası II. George Tupou'dan önemli ölçüde daha düşük sınıf olduğu iddia edildiğinden, tahtın varisi olarak popüler değildi. Babasının daha yüksek rütbeli Anaseini Takipō ile yaptığı sonraki evlilikten de erkek varis yoktu. Sālote, Yeni Zelanda'nın Auckland kentinde eğitim gördüğü için çocuklarının da yurt dışında eğitim görmesi adına Avustralya'ya gönderdi.1917'de önemli bir Tonga şefi olan Viliami Tungi Mailefihi ile evlendi. Bu evlilik, tüm önemli tarihsel ana hatları birbirine bağladı ve bu nedenle Sālote'nin yönetimini sağlayan siyasi hamle oldu. Bu evlilikten üç çocuğu oldu.1918'de babasının ölümü üzerine Britanya İmparatorluğu'nun koruması altındaki ada krallığının tahtına çıktı. Britanyalı arkeolog ve tarihçilere verdiği destek, geleneksel formdaki kendi yazıları ve krallığındaki reformlarla tanındı. 1924'te Özgür Wesleyan Tonga Kilisesi'nin kurucusuydu.Sālote, 1940'ta Almanya'ya ve Pearl Harbor saldırısından sonra 1941'de Japonya'ya savaş ilan ederek Tonga'yı 2. Dünya Savaşı'nda yönetti. Tonga'nın kaynaklarını Büyük Britanya'ya sağladı ve savaş boyunca müttefikleri destekledi. Tonga birlikleri, Solomon Adaları seferinin bir parçası olarak Guadalcanal da dâhil olmak üzere Japonlarla savaştı.II. Elizabeth'in taç giyme töreni vesilesiyle 1953'te Londra'ya yaptığı ziyaret, medyanın özel ilgisini çekti. Britanya İmparatorluğu içindeki tek kişi olan Salote, aynı zamanda Kraliçe idi. Geleneklerine sıkı sıkıya bağlı olmasının yanı sıra görünüşü de dikkatleri üzerine çekmeyi başardı: 1.91 boyundaydı ve bu nedenle festival misafirlerinin çoğundan uzun boyluydu.Uzun süreli bir hastalıktan sonra Yeni Zelanda'daki Auckland Şehir Hastanesinde 16 Aralık 1965'te hayatını kaybetti.
III. Teodos (Abhazya kralı)

III. Teodos (), 975 ve 978 yılları arasında hüküm sürmüş Abhazya kralıdır. Ançabadze hanedanından II. Giorgi'nin oğludur. Erkek varisi olmayan abisi III. Demetre'dan sonra tahta geçmiştir.
III. Thorin Taşmiğfer

Thorin Taşmiğfer, Dain Demirayak'ın oğludur. Üçüncü çağın 2866. yılında doğdu. Babasının yüce cüce kralı olmasıyla önemli bir mevkiye geldi. Thorin Taşmiğfer yüzük savaşı sırasında Sauron'un yolladığı ordulara karşı, babası Dain ve Ozan Torunu Meşel (İngilizcesi Brand) ile omuz omuza savaştı ve tarihe adını yazdıran az sayıda cücenin arasına girdi. Gloin oğlu Gimli'den sonra kral hanedanının yaşça en küçük üyesidir.Babası ve Meşel Vadi Muharebesi'nde ölünce, Prens Meşel'in oğlu II. Ozan Göl İnsanlarının lideri, Thorin Taşmiğfer ise Demir Tepeler cüceleri ve Yalnız Dağ (Erebor) cücelerinin tek komutanı hale geldi. Savaş ortasında cücelerin yüce kralı olması kötü bir kaderdi. Yalnız Dağ'ın içine sığındılar ve tüm Mordor orduları Yalnız Dağ'ı kuşattı.Thorin Taşmiğfer,son bir umutsuz saldırı yaptı ve ölümüne savaşmak için dağdaki kapıdan II.Ozan ve askerleri ile saldırıya çıktı. Giderek azalan orduları ile birlikte ölmek üzereyken Frodo Baggins tek yüzüğü ateşe attı ve tüm kötülük sonsuza dek sona erdi. Thorin Taşmiğfer, aydınlık ve mutlu zamanlarda cüceleri huzurla yönetti. Kral II. Ozan da göl insanları kralı oldu ve aydınlık zamanlarda göl insanlarını yönetti.
III. Thutmose

III. Thutmose (okunuşu bazen Thutmosis veya III. Tuthmosis olarak Thoth doğdu anlamına gelir), 18. Hanedan'ın altıncı firavunudur. II. Thutmosis'in Kraliçe Hatsepsut'tan olmayan oğludur. II. Thutmosis öldükten sonra Kraliçe Hatsepsut ülkeyi tek başına yönetti ve III. Thutmosis'i tahttan uzaklaştırdı. 20 yıldan fazla iktidarda kaldı. Ve ölümünden sonra III. Thutmosis tahta çıkabildi.Her yıl Asya'ya yapılan 17 askeri sefer sırasında o dönemdeki en baştaki rakibi olan Mitanni kralını yenerek mısır egemenliğini yakın doğu üzerinde pekiştirdi. Nübye, Sudan'ın bir bölümü kendisine boyun eğdi. Girit, Kıbrıs, Mintanni, Asur, Babil ve Hatti (hitit) gibi ülkeler galip olan Mısır'a haraç ödediler. Bu seferlerin hikâyesi Amon-Re tapınağı duvarlarına hakkedilmiştir.III. Thutmosis imparatorluğun rejimine yeni temeller ekledi. Afrika topraklarını koloni rejimine göre yönetti ancak Asya ülkelerine özerklik tanıyarak vergi almakla yetindi. Böylece Mısır III. Thutmosis döneminde büyük bir saygınlık kazandı. III. Thutmosis Mısır'ın ticaretini geliştirmek için Pharos (İskenderiye kentinin bulunduğu yer) adasına Mısır'ın ilk deniz limanını inşa ettirdi.
III. Tiglat-Pileser

III. Tiglath-Pileser (İbranice kullanım biçiminden, Akatça: Tukultī-apil-Ešarra) (MÖ 745 - 727) MÖ 8. yüzyılda hüküm sürmüş olan ve Yeni Asur İmparatorluğu'nun kurucusu olarak kabul edilen ünlü bir Asur kralıdır. Suriye ve Filistin'i alarak ülke topraklarını genişleten III. Tiglath-Pileser, Asur ve Babil krallıklarını tek çatı altında birleştirmiştir (MÖ 728)Resmi yazıtlar III. Tiglat-Pileser döneminde yazılmaya başlamıştır. Kralın Kalah'taki (bugünkü Nimrud, Irak) sarayın duvarlarını süsleyen ünlü kabartmalar bunlara örnek olarak gösterilebilir.
III. Tuthaliya

Genç Tuthaliya (bazı kaynaklarda III. Tuthaliya) kral olup olmadığı tartışmalı olan bir Hitit prensidir. M.Ö. 1350  yılında tahta çıktıysa bile aynı yıl içinde öldürülerek tahtı I. Şuppiluliuma'ya kaybettiği kesindir.Genç Tuthaliya hakkındaki bilgilerin hemen hemen tamamı bir nesil sonra II. Murşili zamanında yazılan dökümanlardan bilinmektedir. Kendisinden 'Tuthaliya TUR' diye bahsedilir. TUR kelimesi "genç" veya "çocuk" şeklinde tercüme edilebilir. Ancak kral unvanıyla bahsedilmez. Bu dökümanlardan anlaşıldığına göre II. Murşili'nin dedesi II. Tuthaliya zamanında oğlu Genç Tuthaliya taht varisi olarak hazırlanmıştır. Hem Genç Tuthaliya, hem Şuppiluliuma babaları II. Tuthaliya ile birlikte çeşitli seferlere katılmış olmalıdır. Genç Tuthaliya ve Şuppluliluma kardeş olmalıdır ancak annelerinin farklı olma ihtimali mevcuttur. II. Murşili'nin ağzından tanrılara yapılan bir yakarıştan Genç Tuthaliya'nın sonunun Şuppiluliuma ve taraftarları tarafından getirildiği anlaşılmaktadır:“Genç Tuthaliya Hatti'nin efendisi olduğu için, prensler, soylular, komutanlar, subaylar, astsubaylar(?), Hatti'nin bütün piyade ve süvarileri ona bağlılık yemini yapmıştı. Babam da bağlılık yemini yapmıştı. Ama babam Tuthaliya'ya karşı yanlış davrandığı zaman Hatti'nin bütün prensleri, soyluları, komutanları ve subayları babamın tarafına geçtiler. Ona bağlılık yemini yapmış olmalarına rağmen Tuthaliya'yı yakaladılar ve öldürdüler. Ayrıca, onun tarafını tutan bütün kardeşlerini de öldürdüler.”Yukarıda bahsedilen bağlılık yemini Genç Tuthaliya'ya daha naip prensken de yapılmış olabileceği düşünüldüğünden tahta çıkıp çıkmadığı belli değildir. Kral olamadan öldürülmüş olması da muhtemeldir. Ayrıca bu kralın ismi kral adak listelerinde de geçmez, ancak II. Murşili zamanına ait ve üzerinde önceki devirlere ait kralların isimlerinin yazılı olduğu bir mühürde ismi geçen Tuthaliya isimli krallardan birinin Genç Tuthaliya olabileceği ileri sürülmüştür.
III. Tuğrul

III. Tuğrul (ö. 1194) Büyük Selçuklu Devleti'nin son Sultanıdır. Büyük amcası Sultan Gıyaseddin Mes'ud, Şemseddin İldeniz'i yeğeni Arslan-Şah'ın atabeği olarak atamıştır ve Arran'ı mülk olarak yeğenine devretmiştir.
III. Umumî Müfettişlik

III. Umumî Müfettişlik, Türkiye'nin eski umumi müfettişliklerinden biriydi. Müfettişlik, 1935-1952 yılları arasında varlığını sürdürmüş olup Ağrı, Erzincan, Erzurum, Gümüşhane, Kars ve Trabzon illerini kapsamaktaydı. Merkezi Erzurum'da yer almaktaydı.III. Umumî Müfettişlik, 25 Haziran 1927 tarih ve 1164 numaralı kanunun birinci maddesine göre merkezi Erzurum olmak üzere, Ağrı, Erzincan, Erzurum, Gümüşhane, Kars ve Trabzon vilayetlerini kapsayarak kuruldu. 23 Ağustos 1935 tarihinde Umumi Müfettişliğe, Bakanlar Kurulu kararıyla daha önce Ardahan, Konya ve Erzurum milletvekili olarak görev yapmış olan Tahsin Uzer atandı.19 Haziran 1952 tarihinde Genel Müfettişlik Teşkiline Dair Kanun ile ekleri tamamen yürürlükten kaldırılmasıyla III. Umumî Müfettişlik lağvedildi.
III. Urbanus

III. Urbanus (İtalyanca: Urbano III; d. 1120, Cuggiono - ö. 20 Ekim 1187, Ferrara), Katolik Kilisesi'nin 1185 ve 1187 yılları arasındaki papası.
III. Vahtang

III. Vahtang (Gürcüce: ვახტანგ III, "vah't'ang") (d. 1276 - ö. 1308), Bagratlı Hanedanına mensup Gürcü Kralı. Moğol İmparatorluğu işgalinde 1302 – 1308 yılları arasında hüküm sürmüştür.İlhanlı hükümdarı Mahmud Gazan Han tarafından 1302 yılında Gürcü kralı olarak atanır. Sadece başkent Tiflis’de egemenliği geçerli durumdadır.Moğol boyunduruğuna karşı ayaklanmış olan kardeşi VIII. Davit’in üzerine Moğol ordusu desteğinde gitse de iki kardeş yenişemez ve ateşkese razı olur.O dönemde İlhanlılar için en önemli savaş Memlûkler ile gerçekleşmekte olduğundan Gürcü Krallığının içinde bulunduğu durumu değiştirmek için çaba harcamazlar. III. Vahtang bitmek tükenmek bilmeyen Moğol akınlarına Gürcü ve Ermenilerden oluşan ordusuyla katılacak ve Şam (1303) ile Gilan (1304) seferlerinde yer alacaktır.1308 yılında ölür. Öldükten sonra Moğolların, III. Vahtang’ın oğulları olan Demetre veya Giorgi’nin tahta çıkması yerine VIII. Davit ile temasa geçmesi ve Davit’in fiilen iktidarda olduğu dönemden sonra Davit’in oğlu VI. Giorgi’nin tahta çıkmasını onaylamaları İlhanlıların bölgedeki gücünün gerilemeye başladığının göstergesidir. Tahta 1314 yılında geçecek olan V. Giorgi ülkesinden Moğolları kovacak ve ülkesindeki birliği yeniden sağlayacaktır.
III. Valentinianus

Flavius Placidius Valentinianus veya kısaca III. Valentinianus (2 Temmuz 419 - 16 Mart 455), 425-455 yılları arasında Batı Roma İmparatoru idi. Batı Roma'nın son imparatorlarındandır.Batının başkenti Ravenna'da doğan Valentinianus, İmparator III. Constantius ile eşi I. Theodosius'un kızı ve I. Valentinianus'un torunu Galla Placidia'nın tek oğluydu. 421'de babasının ölümünden sonra ağabeyi Honorius'dan ayrılan annesi ve kız kardeşi Justa Grata Honoria ile birlikte II. Theodosius'un sarayında yaşamak üzere Konstantinopolis'e gitti.423'te Honorius öldü ve yerine Joannes Roma'da iktidara geldi. Bu tehdide karşı koymak için Theodosius 23 Ekim 424'te Valentinianus'u batının Sezar'ı yaptı ve kendi kızı Licinia Eudoxia ile sözlendirdi (437'de evlendiler). 425'te Joannes yenilgiye uğratıldıktan sonra Valentinianus 23 Ekim'de altı yaşında Roma'da batının imparatoru yapıldı.Yaşının küçük olması nedeniyle yeni Augustus önce annesinin, ardından da 433'ten sonra magister militum Flavius Aëtius etkisinde bir yönetim gösterdi. Valentinianus'un hükümdarlığına batı imparatorluğunun parçalanması damga vurmuştur. 439'da Afrika eyaleti Vandallar tarafından işgal edilmiş, 446'da Büyük Britanya'dan son kez çekilinmiş, barbarların yerleştiği İspanya ve Galya'nın büyük bölümü yitirilmiş ve Genserik'in filoları Sicilya ve Akdeniz'in batısındaki kıyıları yağmalamıştır.Tüm felaketlerin arasında teselli olarak Aetius'un 451'de Katalunum'da Attila'ya karşı kazandığı büyük zafer ve güney Galya'da (426, 429, 436) Vizigotlara ve Ren ve Tuna'daki çeşitli istilacılara (428-431) karşı yürüttüğü başarılı harekâtlar vardı.Roma'nın gücü azaldıkça vergilerin yükü giderek daha fazla tahammül edilemez bir boyuta geldi ve bunun neticesinde elde kalmış olan bölgelerin sadakati ciddi biçimde azaldı. Ravenna Valentinianus'un  olağan ikâmetgahıydı ancak Attila'nın yaklaşması üzerine Roma'ya kaçmıştı. Attila İtalya'nın kuzeyini yakıp yıktıktan sonra 453'te öldü.454'te oğlu imparatorun kızıyla evli olan Aetius, Valentinianus tarafından haince öldürüldü. Ancak ertesi yıl 16 Mart günü imparatorun kendisi de Aetius'un yandaşı iki barbar tarafından öldürüldü. Suikastçılar ertesi gün yüklü miktarda bağış yaparak Batı Roma ordusundan geriye kalanlara kendini imparator seçtiren zengin bir senatör olan Petronius Maximus tarafından görevlendirilmiş olabilirler. Ancak Maximus tükenmiş imparatorluğun başına geçip dengeye oturtmak konusunda sandığı kadar hazırlıklı değildi. On bir hafta süren bir hükümdarlıktan sonra Maximus Romalı bir çete tarafından öldürüldü. Genserik ve beraberindeki Vandallar birkaç gün sonra Roma'yı ele geçirdiler ve iki hafta boyunca yağmaladılar.Valentinianus kriz döneminde imparatorluğu yönetecek yetenekten mahrum değildi. Kinciliği ve başına buyrukluğuyla tehlikeleri daha da beter hale getirmiştir.III. Valentinianus'un hayatı, John Fletcher tarafında 1647'de basılan Valentinian adlı eserinde oyun haline getirilmiştir.Jones, A.H.M., The Later Roman Empire A.D. 284-602, Volume One. Johns Hopkins Unbiversity Press, Baltimore, 1986.
III. Vamek Dadiani

III. Vamek Dadiani (ayrıca Vamiq; Gürcüce: ვამეყ [ვამიყ] III დადიანი; ö. 1661), 1658'den görevden alındığı 1661'e kadar Megrelya'nın prensliğini yapmış Dadiani hanedanı üyesidir. Ayrıca 1661'de kısa süreliğine İmereti kralı da olmuştur. Batı Gürcistan'da çıkan bir iç savaştan sonra hem Megrelya hem de İmereti'deki saltanatı sona ermiş, Svaneti dağlarındaki sığınağında saklanırken suikastçılar tarafından öldürülmüştür.Vamek, Salipartiano valiliğini kalıtsal olarak elinde tutan Dadiani hanedanının Lipartiani hattının çocuğu olarak dünyaya geldi. Vamek, muhtemelen III. Giorgi Dadiani'nin kızı Ana ile Giorgi Lipartiani'nin oğluydu. Vamek, 1618'de Salipartiano valiliğine başladı. Akrabası II. Levan Dadiani'nin ölümüyle beraber, rakibi III. Liparit Dadiani'nin Megrelya'nın sonraki hükümdarı olmasını engelledi. Vamek, Megrelya tahtına geçmek için İmereti Kralı III. Alexander'ın desteğini aldı. Vamek, aldığı desteğe karşılık II. Levan Dadiani'nin mülklerini ve II. Levan'ın İmereti'den ele geçirdiği sınır bölgesini vermeyi kabul etmek zorunda kaldı. 1658 yılının Haziran ayında Bandza'da gerçekleşen savaşta  Vamek rakibini yendi ve Megrelya'nın hükümdarı oldu.1660 yılında, III. Alexander'ın ölümüyle beraber İmereti Kraliçesi, Alexander'ın karısı Darecan oldu. Darecan, yeni kocası Vahtang'ı İmereti kralı ilan edince iç savaş çıktı. İmeretliler isyan ettiler: Aşağı Imereti'nin soyluları Vamek'in kral olmasını isterken, Üst Imereti'ndekiler Kartli Kralı V Vakhtang'ın kral olmasını talep etti. Vamek, Darecan ve kocasını esir aldı. Darecan'ın kocasını kör eden Vamek, 1661'de kendini İmereti'nin kralı ilan etti. Darecan yardım etmesi için Kartli Kralı V. Vahtang'a yalvardı ve yardım etmesinin karşılığında İmereti Kralı olabileceğini söyledi. Kartli kralı İmereti'yi istila etti, ama Vamek'le İmereti'yi ikiye bölme konusunda anlaştılar. Anlaşma, Vamek'in kızını Vahtang'ın oğlu Arçil ile evlendirmesiyle güçlendi. Ancak  evlilikle beraber Arçil'in İmereti'de hak iddia etmesinden endişe duyan Vamek, anlaşmayı bozdu ve kızını kayınpederi Prens Bezhan Gogoberidze ile evlendirdi. Ayrıca, on iki vagonla İmereti'nin tüm kraliyet hazinesini ve esir kraliçe Darecan'ı Megrelya'ya gönderdi.Kartli Kralı Vahtang, Guria Prensi Demetre Gurieli ile Gogoberidze'yi öldürmek üzere anlaştı ve Vamek'e karşılık verdi. Daha sonra sırasıyla İmereti ve Megrelya'yı işgal eden Vahtang, Vamek'i ailesiyle yakaladı. Mülklere el koyan Vahtang, Dadiani'yi Svaneti dağlarına kaçmaya zorladı. Vahtang, III. Levan Dadiani'ye Megrelya prensi olarak atadıktan sonra dağdaki bir sığınakta saklanan Vamek'e suikast düzenledi.Kalıtsal Salipartiano valisi unvanını Çikovani'lere kaybeden III. Giorgi Lipartiani, 1662'de Rus Çarlığı'na kaçtı;
III. Vasili

Vasili İvanoviç (25 Mart 1479 - 3 Aralık 1533, Moskova), 1505-1533 arasında Moskova Büyük Prensi. Vasili İvanoviç, III. İvan ile son Bizans imparatoru XI. Konstantinos'un kardeşi Thomas Paleologos'un kızı Zoi Palaiologina'nın (Sofia) oğluydu.Babası III. İvan'ın yerine geçtikten sonra, onun siyasetini devam ettirerek bağımsız olarak hüküm süren son Rus prensliklerini de egemenliği altına aldı. Böylece 1523 yılına dek Rus prensliklerini Moskova Knezliği egemenliği altında birleştirdi. 1514'te, Litvanya Büyük Dükalığı'dan Smolensk'i alsa da, aynı yıl Orsa'da Litvanyalılar karşısında yenilgiye uğradı.
III. Vittorio Emanuele

Babası Kral I. Umberto'nun bir suikast sonucunda ölmesi üzerine 1900 yılında tahta çıktı. Meclisin eğilimine uyum göstererek liberal bir hükûmet kurulmasını onayladı. İtalya'nın 1911 yılında Osmanlı Devleti'ne savaş açmasını, 1915 yılında da İtalya'nın I. Dünya Savaşı'na girmesini savundu. Savaşın parlamenter sistemde yarattığı tıkanıklık sırasında, hükûmetin sıkıyönetim önerisini onaylayarak Benito Mussolini'nin yükselişini önleyebileceği halde, iktidarın faşistlerin eline geçmesine seyirci kaldı. Çok geçmeden de Mussolini diktatörlüğünün göstermelik kralı haline geldi. Sicilya'nın Müttefikler tarafından işgal edilmesine kadarki süreçte Mussolini'ye güven duydu ve onu destekledi. Mussolini'nin bütün radikal, gayri-demokratik ve illegal eylemlerini de onayladı. Nisan 1943'te, çoğu yetkisini oğlu Veliaht Umberto'ya devretti. İtalya'nın II. Dünya Savaşı'nda uğradığı askeri bozgunların ardından Müttefikler 10 Temmuz 1943 tarihinde Sicilya'yı ele geçirince, Mussolini'nin kendisine olan güvenine rağmen Mussolini'yi tutuklatıp Mareşal Pietro Badoglio'yu başbakanlığa atadı. Ama bu girişimi İtalya'yı savaştan çıkartmaya da, kendisini içine düştüğü güç durumdan kurtarmaya da yetmedi. Müttefiklerin Roma'yı kurtarmasından bir gün sonra unvanını korumakla beraber tüm yetkilerini oğlu Veliaht Prens Umberto'ya devretti. Güney İtalya'da bulunan ABD birliklerine sığındı. Monarşi konusunda yapılacak halk oylamasını hanedanın lehinde etkileyebilmek için 9 Mayıs 1946 tarihinde Umberto lehine tahttan bütünüyle çekildi. Ancak yapılan 1946 İtalya anayasa referandumu sonucunda monarşinin kaldırılması ve cumhuriyetin ilan edilmesi üzerine baba-oğul sürgüne gönderildi. Mısır Krallığı'na sığındı. 1947 yılında İskenderiye'de öldü ve Azize Katerina Katedrali sunağının arkasına gömüldü.
III. Vsevolod (Vladimir Büyük Knezi)

III. Vsevolod Yuryeviç  (Rusça: Все́волод III Ю́рьевич Большо́е Гнездо́, Vsévolod Trétij Júr'jevich Bol'shóje Gnezdó) (19 Ekim 1154 – 15 Nisan 1212) uzun hükümdarlığı (1176-1212) sırasında şehrin görkeminin zirvesine ulaştığı Vladimir Büyük prensi. III. Vsevolod, II. Yuri, II. Yaroslav, I. Konstantin ve III. Svyatoslav'ın babasıdır.
III. Wenceslaus

III. Wenceslaus (Çekçe: Václav III, Macarca: Vencel, Lehçe: Wacław, Slovakça: Václav; 6 Ekim 1289 – 4 Ağustos 1306), 1301 ile 1305 arasında Macaristan ve 1305 yılında Bohemya ve Polonya kralı.Henüz 15 yaşında iken tahta çıktı, Macaristan'daki III. András'in tek kızı Elizabeth ile nişanlandı. III. András öldükten sonra Wenceslaus 27 Ağustos 1301'de Macaristan kralı olarak taç giydi. Ancak kral olması sadece nominal idi. Çünkü o sıra Macaristan'da çok sayıda güçlü komutan ve soylu yer almaktaydı. Babası, Wenceslaus'un konumunun güçlendirilemediğini fark etti ve Ağustos 1304'te onu Macaristan'dan Bohemya'ya geri götürdü. Wenceslaus 21 Haziran 1305'te Bohemya ve Polonya tahtı için babasının varisi oldu.
III. Willem

III. William (Willem Alexander Paul Frederik Lodewijk van Oranje-Nassau; 19 Şubat 1817 - 23 Kasım 1890), 1849'dan 1890'daki ölümüne kadar Hollanda Kralı ve Lüksemburg Büyük Dükü'ydü. Ayrıca, 1849'dan 1866'da dükalığın feshedilmesine kadar Limburg Dükü'ydü.William, Kral II. William ve Rusya Büyük Düşesi Anna Pavlovna'nın oğluydu. Dedesi I. William'ın 1840'taki feragatı üzerine Orange Prensi oldu. 1849'da babasının ölümü üzerine Hollanda kralı oldu.
III. William

III./II. William (d. 4 Kasım ya da 14 Kasım 1650, Lahey - ö. 8 Mart ya da 19 Mart 1702, Kensington Sarayı, Londra) Haziran 1672'den 1689'a kadar Hollanda genel valisi (Stadtholder), 1689'dan 1694'e kadar eşi II. Mary ile birlikte İngiltere, İrlanda ve İskoçya kralı, eşinin ölümünde sonra ise tek başına İngiltere, İrlanda ve İskoçya kralı. Babası Hollanda Oranien-Nassau Hanedanı'ndan II. Wilhelm (Oranien), annesi ise İngiltere kraliyet ailesinden I. Charles'in kızı Prenses Mary'dir.III. Wilhelm, İngiliz kayıtlarında "III. William", İskoç kayıtlarında ise "II. William" olarak kaydedilmiştir. Ayrıca Kuzey İrlanda ve İskoçya'da "Kral Billy" olarak da adlandırılmıştır.Kral III. William, henüz 22 yaşında Hollanda genel valisiyken, kendisine Fransızlara karşı Hollanda topraklarını müdafaa görevi verildi. 1677 yılında İngiltere ve İskoçya Kralı II. James'in kızı Prenses Mary ile evlendi.1688'de İngiltere'de II. James döneminde bir buhran ve iç karışıklık dönemi başladı. Eşi olan Mary'nin İngiltere Krallığı ve İskoçya Krallığı hükümdar varisi olduğu için bunu yakından takip eden William bundan istifade ederek büyük bir Hollanda filosu ve ordusu organize etti. Ocak 1688'de İngiltere'nin 7 devlet adamının talebi kendisine ulaştırılmış ve buna dayanarak William kendine Büyük Britanya'yı kurtarma görevini almıştır. İrili ufaklı 463 gemiden oluşan bir donanma ve yaklaşık 40.000 kişilik bir ordu ile 5 Kasım 1689'da Portsmouth yakınlarında karaya çıktı. Ardından düzenlediği ve sonradan "Muhteşem devrim" olarak adlandırılan harekât ile Büyük Britanya'yı tamamen ele geçirdi. Kral II./VII. James, Fransa Krallığı'na sığınmak zorunda kaldı. II. William, eşi II. Mary ile birlikte 1689'da İngiltere ve İskoçya tahtlarına oturdu. Saltanatının ilk yıllarında Dokuz Yıl Savaşı patlak verdi. William da ordusuyla beraber savaşa katıldı. Ülkeyi bir süre eşi II. Mary yönetti. Sadık bir Protestan olan William'a Jakobitsler başarısız bir darbe girişimi düzenlediler. 1701 İskan Kanunu ile Hannover Hanedanı'nı Britanya'da konuşlandırdı.1694'te eşi Kraliçe II. Mary öldü. Bu tarihten sonra William, İngiltere Krallığı ve İskoçya Krallığı'nı ölümüne kadar tek başına yürüttü.II. William, rivayete göre 8 Mart 1702'de atından düşerek öldü. Ata daha sonra Jakobitsler tarafından el konuldu. Eşi Mary'nin yanına Westminster Abbey'e gömüldü. Vefatından sonra Sessiz William, Oranj Nassau Hanedanın tek erkek yönetici üyesi kaldı. Winston Churchill, 'İngilizce Konuşan Halkların Tarihi' adlı kitabında bu ölüm ile ilgili ''pusuda bekleyen düşmanların kapısı açılmış oldu'' demiştir.Claydon, Tony, (2002)  William III: Profiles in Power Harlow ve New York: Longman,  ISBN 0-582-40523-8Troost, Wout, (Ing. cev,  J.C. Grayson) (2005) William III, The Stadholder-king: A Political Biography  Aldershot, Hants, England ISBN 0-7546-5071-5Claydon, Tony  "William III and II (1650–1702)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004; online edn, Mayis 2008   (Erişim: 10 Ağustos 2016)Britanya Ulusal Portreler Galerisi'' resmi websitesinde "King William III (1650-1702)  portreleri" maddesi     ̺
III. Władysław

III. Władysław (31 Ekim 1424 - 10 Kasım 1444) (Hırvatça: Vladislav I. Jagelović, Latince: Vladislaus, Macarca: I. Ulászló, Lehçe; Władysław Warneńczyk, Slovakça: Vladislav I, Çekçe: Vladislav Varnenčík, Bulgarca: Владислав Варненчик (Vladislav Varnenchik), Litvanca: Vladislovas III), 1434 yılından 1444 yılındaki ölümüne dek 10 yıl boyunca hüküm sürmüş olan Polonya, Macaristan ve Hırvatistan kralıdır.Genç yaşta tahta çıkan III. Władysław'ın hükümdarlığı başından beri zor rivayet edilir. Taç giyme töreninde bile, düşman bir asilzade olan III. Spytko tarafından sabotaja uğradı. Władysław'ın güçlü din adamları ve şansölye Oleśnicki tarafından yönetilen devlet meselelerine karışmadığı bilinir.Władysław'a Macaristan tacı 1440'da teklif edildi. Ancak bunu kabul etmesi birçok soruna yol açtı. Macaristan, Osmanlı İmparatorluğu'nun giderek büyüyen bir tehdidi altındaydı ve bazı Leh kodamanlar, Leh kralının aynı zamanda Macaristan'ın hükümdarı olmasını kabul etmesini istemedi, merhum Macaristan ve Almanya kralı II. Albert'in dul eşi Elisabeth, tacı henüz doğmamış çocuğu için saklamak istemişti. Bu tür olaylar bir yana, Władysław, Elisabeth'e karşı iki yıl süren iç savaşa girerek Macar tahtını ele geçirdi. Müslüman karşıtı bir haçlı seferi düzenlemeye yardım etmesi karşılığında Papa IV. Eugenius'den önemli bir destek aldı. On sekiz yaşındaki kral, o ana kadar yalnızca unvan itibariyle kral olmasına rağmen, dindar bir Hristiyan ve ideal bir Hristiyan şövalyenin standartlarında yetiştirilmiş olduğundan, Osmanlılara karşı yapılmak istenen savaşa derinden dahil oldu.10 Kasım 1444 tarihinde, Papa önderliğinde Osmanlı İmparatorluğu'na karşı  Macar, Leh, Eflak ve çeşitli Balkan milletlerinden oluşan, III. Władysław komutasındaki Haçlı ordusu ile II. Murat önderliğindeki Osmanlı ordusu arasında bugünkü Bulgaristan'ın Varna şehri yakınında yapılmış bir savaştır. Papa'nın yetkiyi Polonya kralı III. Władysław'a vermesiyle savaşa Władysław önderlik etmeye başlamıştır ancak ordusu, sayısal üstünlüğüne rağmen büyük kayıp vererek savaşı kaybetmiş ve Kral III. Władysław bu savaş sonucu ölmüştür.Farklı Osmanlı kaynaklarına göre ya muharebe sırasında öldürülen ya da sonrasında yakalanarak idam edilen kralın ne cesedi, ne zırhı, ne de kılıcı bulunabilmiştir. Macar ordusunun savaştan geri çekilip kaçmasının ardından savaşın kaybedilmesiyle birlikte Mora ve Bulgaristan Osmanlı'ya bağlanmış, devletin Balkanlar'daki otoritesi artmaya başlamıştır.
III. Yaroslav (Vladimir Büyük Knezi)

III. Yaroslav Yaroslaviç (1230 – 1271) (Rusça: Ярослав Ярославич) 1264'ten 1271'e kadar ilk Tver Prensi ve Vladimir'in onuncu Büyük Prensi. III. Yaroslav ve oğlu Mikhail Yaroslavich, Tver'i bir köyden orta çağ Rusya'sının en büyük güç merkezlerinden biri haline getirdi.II. Yaroslav'ın oğlu ve Aleksandr Nevski'nin küçük kardeşi idi. 1247'de küçük bir çocukken amcası tarafından Tver'in dere beyi ilan edildi.
III. Yeoryos

III. Yeoryos (d. 1949, ), doğum adıyla Yeoryos Papahrisostomu, 2023 yılının ocak ayından beri görev yapmakta olan Kıbrıs Kilisesi başpiskoposudur. Başpiskoposluk öncesinde 1984 yılından beri kilisede görev yapmış olan Yeoryos, 2006-2022 yılları arasında Baf Metropoliti görevinde bulunmuştur.25 Mayıs 1949'da Larnaka kazasına bağlı Kiracıköy'de doğan Yeoryos, 1967 yılında Pankiprio Lisesinden mezun olduktan sonra Atina Üniversitesinde kimya eğitimi aldı. Bunun ardından aynı üniversitede 1976-1980 yıllarında eğitim gördüğü ilahiyat bölümünden de mezun olan Yeoryos, bir müddet hem kimya hem de ilahiyat alanlarında İngiltere'de de tahsil gördü.Adaya dönüşünün ardından kimya öğretmeni olarak kariyerine başlayan Yeoryos, bu görevini sürdürürken 23 Aralık 1984'te papazlığa atandı. 1994 yılında Sen Sinod Meclis Sekreteri olarak atandı, 1996'daysa Arsinoi Piskoposu olarak seçildi. 29 Aralık 2006 tarihinde oy birliğiyle Baf Metropoliti olarak seçildi ve 30 Aralık tarihinde görevine başladı.2022 yılında Başpiskopos II. Hrisostomos'un ölümü sonrasında düzenlenen başpiskoposluk seçimlerinde Yeoryos öne çıkan adaylardan biri oldu. Seçimde gündeme gelen ana konulardan biri, 2018 yılında Konstantinopolis ve Moskova arasında, Ukrayna Ortodoks Kilisesine otosefal (bağımsız) statü verilmesiyle gerçekleşen ayrılıktı. Rakibi olan Limasol Metropoliti Athanasios bu konuda Moskova'ya yakın bir görüşü savunurken, Patrik I. Bartholomeos ile uzun süreli bir dostluğu bulunan Yeoryos, Konstantinopolis ve Ukrayna'ya sempati duyan bir pozisyondaydı. Başpiskoposluk seçiminde öncelikle halk arasında yapılan bir oylamada bütün metropolitler yer almakta, bunların arasında ilk üç sırada olanlar Sen Sinod Meclisinin oylamasına sunulmaktadır. Yeoryos halk oylamasında %18,39 oy alarak ikinci sırada yer aldı. Sen Sinod Meclisinde yapılan oylamada ise 16 oydan 11'ini alarak başpiskopos seçildi.
III. Yol

III. Yol veya Üçüncü Yol (Almanca: Der III. Weg, Der Dritte Weg), Almanya'da küçük bir aşırı sağ ve neo-Nazi siyasi partisidir.28 Eylül 2013 tarihinde eski Almanya Ulusal Demokratik Partisi yetkilileri ve yasaklı Freie Netzes Südün aktivistleri tarafından kurulmuştur. Suriye'de Esad hükûmeti, Lübnan'da Hizbullah, Ukrayna'da Ulusal Kolordu , Sağ Sektör ve Svoboda , İskandinav ülkelerinde ise İskandinav Direniş Hareketi ile bağlantıları vardır. Kurucusu ve genel başkanı Klaus Armstroff'tur. Parti çoğunlukla Thüringen, Bavyera ve Brandenburg'da faaliyet göstermektedir.Üçüncü Yol bayrakları taşıyan bir grup insan, Yahudi soykırımı olan Holokost'u anma töreninden bir gün önce, 1 Mayıs'ta ellerinde "Suçlu yabancılar yerine sosyal adalet" yazılı bir pankart ile Saksonya'daki bir kasabaya yürüdü. Almanya'daki Yahudiler Merkez Konseyi , eyalet hükûmetinin aşırı sağ ile mücadelede ciddi bir tutumu var ise bu tür yürüyüşleri yasaklaması gerektiğini söyledi.
III. Yuri (Vladimir Büyük Knezi)

III. Yuri, kendinden önceki prens Daniel'in oğludur. Tahta çıktığında Pereslavl-Zalesski'yi Vladimir Büyük Dükü III. Andrei'ye karşı savunmuştur. Ertesi yıl Andrei'ın ölümü üzerine III. Yuri, Vladimir Büyük Dükü unvanı için Tver knezi Mikhail Yaroslaviç ile mücadele etti. Tver ordusu Pereslavl ve Moskova'yı kuşatırken Mikhail, Altın Orda'ya gitti, burada Han onu Rus prensleri arasında en üst konuma getirdi. Bu sırada III. Yuri, Ryazan prensi Konstantin'e sefer düzenledi. Konstantin, 1302'de ele geçirildi ve Moskova'da hapsedildi. Ryazan böyle bir barbarlık karşısında şok geçirirken, III. Yuri, Ryazan'ın önemli kalelerinden Kolomna kalesini Moskova Büyük Prensliği'ne kattı. Daha önce Smolensk prenslerine ait olan Mojaysk'i da ele geçirdi. 1314 yılında Yuri, Aziz Peter'den destek aldı ve Novgorod ile Tver'e karşı bir ittifak kurdu.
III. İngiliz Afgan Savaşı

III. İngiliz-Afgan Savaşı, 6 Mayıs-8 Ağustos 1919 tarihleri arasında Afganistan Emirliği ile Britanya İmparatorluğu arasında gerçekleşmiş olan üçüncü savaştır.Afganistan ile Büyük Britanya savaşlarında İngilizler, Afganistan'ın herhangi bir yerini işgal edebiliyor ama hiçbir yere gerçek anlamda hâkim olamayıp, sonunda çekilmek zorunda kalıyorlardı. Afganistan’ın 19. yüzyılda yitirdiği toprakları geri almak için harekete geçmesi, savaşın ana nedenidir. Üçüncü Afgan Savaşı olarak anılan savaşta olaylar 1919 yılında, o sıradaki Emir Habibullah Han’ın av sırasında bir suikasta kurban giderek yerine oğullarından Emanullah Han’ın geçmesi üzerine başlamıştır. Reformcu bir kişiliğe sahip olan Emanullah Han , ordu ve kabile liderlerinin çoğunun desteğini aldıktan sonra, İngilizlerin Afganistan üzerindeki etkilerini kırmak ve 19. yüzyılın sonlarında İngiltere’ye (Britanya Hindistanı'na) bırakılan bazı toprakları geri almak üzere harekete geçti. Emanullah Han, İngiltere’nin etkisini Sovyetler Birliği ile dengelemek istiyordu. Bu nedenle Sovyetler Birliği ile bir antlaşma yaptı. Bu durum 1917 Ekim Devrimi’nden beri sürekli olarak Sovyetler Birliği’ni sıkıştırma peşinde koşmuş olan İngilizlerin hoşuna gitmedi. Ayrıca bazı Hint milliyetçilerinin de Afganistan’da sığınak bulması, İngilizlerin sınırdaki Peştun kabileleri arasında karışıklık çıkarmaları ve Hindistan üzerinden mal giriş çıkışını sınırlayarak Afganistan'a gözdağı vermelerine neden oldu. Ancak Afganistan’a doğrudan müdahalede bulunmadılar.Savaş 3 Mayıs 1919'da Afgan birliklerinin Hayber Geçidi'ni aşarak İngiliz denetimindeki Britanya Hindistanı topraklarına girmeleri ve İngiliz garnizonunun bulunduğu stratejik önemi olan Bağ şehrini ele geçirmeleri ile başladı. Başlangıçta bu İngiltere tarafında küçük bir sınır ihlali olarak algılandı ancak Afgan birliklerini Peşaver'e kadar ilerlemeleri üzerine 6 Mayıs 1919'da İngiliz hükûmeti Afganistan'a savaş ilan etti ve Hindistan'da seferberlik ilan edildi. 9 Mayıs'ta İngiliz-Hint kuvvetleri İngiliz Hava Kuvvetleri'nin de desteği ile karşı taarruza geçtiler ve Peşaver'de kontrolü tekrar sağlayarak Bağ şehrini geri aldılar. 13 Mayıs'ta Afgan kuvvetleri geri çekilmiş,İngiliz-Hint kuvvetleri Hayber Geçidi'ni aşarak Hayber'in batısın ele geçirmişlerdi. 17 Mayısa kadar İngiliz askerleri iyice zayıflamış ve yıpranmıştı. Bunun üzerine Emanullah Han liderliğindeki Afgan kuvvetleri İngilizlere karşı taarruza geçti ve Hayber'in batısı tekrar ele geçirildi ancak ertesi gün İngilizler karşı saldırı başlatarak bölgeyi tekrar ele geçirdiler ve Kabil'i bombaladılar. 27 Mayıs günü İngilizler savaşın merkezi olan Kurram'a saldırı düzenlediler ancak başarız oldular. İngiltere'nin üstünlüğü ve İngiliz Hava kuvvetlerinin saldırıları sonucu Emanullah Han barış istedi. Uzun görüşmeler sonucu 8 Ağustos 1919'da Rawalpindi Antlaşması kabul edildi.
III. İoakim

Patrik III. İoakim (Muhteşem Yoakim); İstanbul'da Ocak 1834'te doğdu ve 13 Kasım 1912'de öldü. 1878'de İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi tarafından Ekümenik Patrik seçildi. 1884'de istifaya zorlandı, 5 yıl İstanbul'da kaldıktan sonra 1889'da Aynoroz'a gitti ve 13 yıl orada sürgün hayatı yaşadı. 1901'de tekrar patrik seçildi ve ölümüne kadar bu görevde kaldı. Kruşevo kökenli patrik, Viyana'da eğitim gördü.
III. İoannakios

III. İoannakios (, ), (y. 1700 – 1793) 1739-1746 yılları arasında İpek Başpiskoposu ve Sırp Patriği ve 1761-1763 yılları arasında Konstantinopolis Ekümenik Patriği idi. Hem Sırp Patriği hem de Konstantinopolis'in görevi için unvanının sıra numarası III'tür.İoannis Karatzas 1700 dolaylarında doğdu ve Bizans Rum kökenli etkili Fener Rum Karaca ailesindendir. Patrik II. Paisios'a hizmet eden bir diyakoz oldu ve daha sonra Protosinkellos olarak atandı.Avusturya-Türk Savaşı'nı (1737–39) sona erdiren 1739 Belgrad Antlaşması ile Sırbistan Krallığı'nın varlığı sona erdi. Osmanlı padişahı, savaş sırasında Habsburg Monarşisi'nin yanında yer alan Sırp Patriği IV. Arsenije'yi görevden aldı ve yerine Rum İoannakios'u İpek Başpiskoposu ve Sırp Patriği olarak atadı. Sırplar arasında Joanikije (Јоаникије) olarak biliniyordu ve o sırada '[Sırp] sabor (meclis) seçimleri ile değil, güçlü Türk [hükümdarlığı] tarafından' atandığı kaydedilmiştir. Önceki patrik IV. Arsenije, İkinci Büyük Sırp Göçü olarak bilinen süreçte birçok Sırp ile birlikte Habsburg Monarşisine göç etti. IV. Arsenije, Karlofça Metropoliti oldu, ancak Osmanlı İmparatorluğu'nda İoannakios'un yetkisi altında kalan Sırplarla derin bağlantılarını sürdürdü. İoannakios, 1746 yılına kadar Sırp Patriği olarak kaldı, pahalı yaşamı nedeniyle borç yükü altında kaldı ve alacaklılarına ödemek için unvanı satmak zorunda kaldı.İstanbul'a döndükten sonra, Eylül 1747'de Kalkedon Metropoliti olarak atanmıştır. 26 Mart 1761'de Konstantinopolis Ekümenik Patriği seçilmiştir. Görevden alınıp Aynoroz'a sürgüne gönderildiği 21 Mayıs 1763'e kadar bu görevi sürdürdü. Ailesinin desteği sayesinde İoannakios sürgünden döndü ve 1793'te öldüğü İstanbul yakınlarındaki Heybeliada manastırdan gelir elde etti.
III. İoannis (Trabzon imparatoru)

III. İoannis Megas Komninos (, Iōannēs III Megas Komnēnos) (yaklaşık 1321 - 1362), 4 Eylül 1342 tarihinden 3 Mayıs 1344 tarihine kadar Trabzon İmparatorluğu'nun imparatoru. İmparator Mihail ile Soylu Konstantin Akropolites'in kızı Akropolitissa'nın oğludur.İoannis yaklaşık 1297 yılından itibaren, hayatının büyük kısmını babasıyla beraber Konstantinopolis'te yaşadı. Babası, İmparator olmak için Trabzon'a gelip Limnia yöneticisi Megadük Hadım İoannis tarafından tutuklandığında, hala Konstantinopolis'teydi. 1342 yılında Trabzon'da yaşanan iç savaşın taraflarından bir hizip tarafından Bizans İmparatorluğu'nun onayı ile Trabzon'a hükümdar olması için çağrıldı. 4 Eylül 1342 tarihinde Cenova gemilerinin de desteği ile şehre girip taç giydi. Anna Anakutlu Komnini destekçisi soylular idam edildi, Anna boğduruldu. Zayıf bir iktidarı vardı. Lüks ve sefahat içerisinde yaşadı. Onu tahta çıkaran hizbin babasını kurtarıp, tahta geçirmesiyle, 3 Mayıs 1344 tarihinde Bizans gardiyanlar nezaretinde St. Sabas manastırına kapatılmıştır. Önce Konstantinopolis'e sonra 1345 yılında Hadrianapolis'e nakledilmiş, yaklaşık 1357 yılında oradan kaçmıştır. 1362 yılında Sinop yolunda ölmüştür.
III. İslâm Giray

III. İslâm, I. Selâmet Giray'ın oğludur. 1644 yılında Osmanlı Sultanı, Sultan İbrahim tarafından ağabeyi IV. Mehmet Giray'ın yerine han ilan edilmiştir. 1648 yılından itibaren Zaporojye Kazakları'nın Atamanı Bogdan Hmelnitski ile Lehistan-Litvanya Birliği'ne karşı ittifaka gitmiştir. Bu ittifak Kırım Hanlığı'nı güçlendirmiştir. Birlikte 1649 yılında Zbaraż Muharebesi ve 1651 yılında Beresteczko muharebelerine katılmışlardır. 1654 yılında Pereyaslav Antlaşması'yla Polonya ile sulh yaparak Rusya Çarlığı'na karşı birlik oluşturmuştur.IV. Mehmed Giray Han döneminde Evliya Çelebi Kırım’ı ziyaret ederek, hanlık dönemindeki Kırım’daki hayatı, başşehir Bahçesaray'daki yaşamı ve han üzerine bilgilerin günümüze ulaşmasını sağlamıştır.III. İslâm Giray Han, Kazaklar tarafından öldürülmüştür. Daha sonra ağabeyi IV. Mehmed Giray yeniden han olmuştur.
III. İsmail

Şah III. İsmail Ebu Turab (Farsça: شاهاسماعیل سوم), III. İsmail Safevi, Şah İsmail Seyyid Murtaza oğlu Safevi - İran şehinşahı, Safeviler hanedanı devletinin XIII. hükümdarı. Aslında hiçbir gücü olmamıştır. Devleti adına Zend Kerim Han yönetmiştir.Şah III. İsmail 1733 yılında doğdu. Sultan Hüseyin'in soyundandır, babası Seyyid Murtaza Mirza, annesi Safevi hükümdarı Şah Hüseyin'in kızı Meryem Begim'dir.1747 yılında Nadir Şah öldürüldükten sonra İran'da ve Azerbaycan'da iktidar mücadelesi başladı. İran'ın güneyinde de kendilerine Şiraz şehrini başkent seçen Fars Zend sülalesi egemenlik mücadelesi izlemekteydi. Onlara gore, Nadir Şah'ın öldürülmesi ve Afşarlar İmparatorluğu'nun parçalanmasının en büyük nedenlerinden biri de Safevi hanedanı mensuplarının hala kendilerini İran siyaseti içinde görülmeleri idi. Kerim Han Zend ve Ali Merdan Han Bahtiyari bu politik gerçeği kendi yararlarına ustalıkla kullandılar.1747 - 1749 döneminde Nadir Șah'in varislerinden oluşan Afşar hanedanlığı de derin bir siyasi kriz geçirmekte idi. Hakimiyet uğruna mücadeleler ve iç çekişmeler sonucunda devletin kendilerine bağlantıları zayıflamıştı. Bu sülalenin egemenliği sadece Horasan üzerinde kalmıştı. Aralık 1749'da yapılan bir saray darbesi sonucunda Şahruh İran şahlığından atıldı. 19 Ocak 1750'de ise Afşar Hanedani şahi olarak iktidara, II. Süleyman Şah Hatai adı ile Mir Seyyid Muhammed getirildii. Fakat az sonra Mart 1750'de yeni saray darbesi sonucunda II. Süleyman Şah Hatai de şahlık makamından atıldıı ve șahlık tahtına yeniden Şahruh Şah Afşar getirildi.Bu olaylarla eş zamanlı olarak, Ocak 1750'de İsfahan'a hakim olan Ali Merdan Han Bahtiyari ve Kerim Han Zend tarafından, Isfahan'daki Şahlık tahtina III. Şah İsmail ismi ile Safavi Hendani üyesi 17 yaşındaki İsmail getirildi. Böylece  hukuken yasal olarak İran'da Safeviler hanedanı şahlık unvanini geri almaktaydı. Fakat Şah İsmail Safavi'nin hiçbir gerçek iktidar gücü ve egemenliği bulunmuyordu. Devleti onun adına "Vekil'ul Reaya" adı ile Kerim Han Zend yönetiyordu. Aslında Zendler ve Bahtiyariler Şah III. İsmail Safavi'yi halkı yatıştırmak ve kendi egemenliklerine bir resmi hukuki taban kurmak için kullandılar. Onun için III. Ismail Safavi'yi İran'ın güneyinde Abadan şehrindeki kalede devamlı göz hapsinde bulundurdular ve orada hiçbir görev yapmadan oturmasını sağladılar. Ali Merdan Han Bahtiyari öldürüldükten sonra Kerim Han Zend, tek başına İran'ın güneyini kontrol etmeye başladı. Bu dönemde Şah III. İsmail yine de Abadan kalesinde hapiste tutuldu.1773 yılında Şah III. İsmail Safevi İran'ın güneyinde Huzistan vilayetindeki Abadan kenti kalesinde gözaltında bulunmakta iken öldü.
III. İvan Asen

Ivan Asen III (, ayrıca Йоан Асен III, Ioan Asen III), 1279–1280 arasında Bulgaristan çarı olarak hüküm sürdü. III. Ivan Asen, Mitso Asen ve Bulgaristan Kralı II. İvan Asen ile Selanikli İrini'nin kızı olan Maria Asenina'nın oğludur. Muhtemelen 1259/60 civarında doğdu ve 1303'te sürgünde öldü.Bulgaristan Kralı İvaylo'nun hızlı başarısından korkan Bizans İmparatoru VIII. Mihail, İvan Asen'i sarayına çağırdı, ona despotēs unvanını verdi ve 1277 veya 1278'de en büyük kızı İrini Palaiologina ile evlendirdi. VIII. Mihail daha sonra, III. İvan Asen'i Bulgaristan tahtına çıkarmak için birkaç Bizans ordusu gönderdi. İvaylo bu girişimlerin birçoğunu mağlup etmesine rağmen, Drăstăr'da (Silistre) VIII. Mihail'in Moğol müttefikleri tarafından üç ay boyunca ablukaya alındı. Bu arada bir Bizans kuvveti Bulgaristan'ın başkenti Tărnovo'yu kuşattı ve İvaylo'nun savaşta öldüğüne dair bir söylenti duyunca, yerel soylular teslim oldular ve 1279'da III. İvan Asen'i imparator olarak kabul ettiler.III. İvan Asen, Tărnovo'daki konumunu güçlendirmek için kız kardeşi Maria'yı (Kira Maria) ile Bulgaro-Kuman asilzade Georgi Terter ile evlendirdi, ancak ülke çapında kendini gösteremedi. İvaylo, başkentin duvarlarının önünde yeniden ortaya çıktı ve III. İvan Asen'i rahatlatmak için gönderilen iki Bizans girişimini yendi. Başarısızlığın umutsuzluğuna kapılan III. İvan Asen ve İrini Palaiologina, eski zaferlerde mağlup Bizans İmparatorlarından ele geçirilen parçalar da dahil olmak üzere saray hazinesinden seçkin hazinelerle birlikte Tărnovo'dan gizlice kaçtılar. Mesembria'ya (Nesebar) ulaşan imparatorluk çifti Konstantinopolis'e yelken açtılar ve korkaklıklarından dolayı öfkeli olan VIII. Mihail  onları günlerce almayı reddetti.1280 veya 1281'de III. İvan Asen, Bulgaristan'da İvaylo'ya karşı tekrar tahta çıkmak için Altın Orda Devleti'ne gitti. Moğol şefi Nogay Han, sonunda İvaylo'yu öldürdü, ancak Bulgaristan'da III. İvan Asen tekrar tahta çıkamadı. Troad'daki aile mülklerine geri döndü ve 1303'te öldü.III. İvan Asen ve İrini Palaiologina, Bizans İmparatorluğu'ndaki büyük ve etkili Asan (veya Asanes) ailesinin ataları oldular ve 15. yüzyılın ortalarında imparatorluğun ve bağlılıklarının sonuna kadar çeşitli saray ve taşra teşkilatlarında yer edindiler. III. İvan Asen'in soyundan biri olan İrini Asanina (oğlu Andronikos Asan'ın kızı) gelecekteki Bizans İmparatoru VI. İoannis ile evlendi ve kızları Eleni (imparator V. İoannis ile evlenen) aracılığıyla daha sonraki Bizans imparatorlarının atası oldular.
III. Şalmanezer

III. Şalmanezer (Šulmānu-ašarēdu, "Tanrı Şulmanu seçkindir"), MÖ 859-824 yılları arasında hüküm süren Asurlular kralıdır. Önceki hükümdar II. Aşurnasirpal'ın oğludur. Saltanatı boyunca Babiller, Kizzuvatna, Urartu gibi doğudaki kabilelere, milletlere bir dizi sefer düzenlemiştir. Ordusu Van Gölü ve Toros Dağları'na nüfuz etmiş, Karkamışlı Hititler'i haraç ödemeye zorlamıştır.
III. Şenuda

III. Şenuda Jeho Svatost (Nazir Cayid 3 Ağustos 1923, Asyut, Mısır - ö. 17 Mart 2012, Kahire) Mısırlı hristiyan ortodoks din adamı. Mısır eski devlet başkanı Enver Sedat zamanında 1971 yılında göreve gelen Kıpti patrik olarak da bilinen 117. İskenderiye Ortodoks kilisesi rahibi olarak uzun yıllar görev yapan III. Şenuda 17 Mart 2012 tarihinde 88 yaşında öldü.
III. Ştefan

Boğdanlı Ştefan ya da III. Ştefan (1433 - 2 Temmuz 1504), ya da Büyük Ştefan veya Büyük ve Aziz Ştefan (Rumence: Ştefan cel Mare; Ştefan cel Mare şi Sfânt), 1457-1504 yılları arasın Boğdan Prensi ve Muşat Hanedanı'nın en yüksek temsilcisiydi.Racova Muharebesi ve Akdere Muharebesi'nde Boğdan kuvvetlerinin başındaydı.
III. Şâpûr

III. Şâpûr, 383 - 388 yılları arasında Sasani İmparatorluğu'nun hükümdarıydı. III. Şâpûr, kardeşi II. Erdeşîr'den sonra tahta çıkmıştır.
IIS

Institute of Information Scientists, Library Association ile birleşerek Chartered Institute of Library and Information Professionals haline geldi
IJ

IJ veya ij Felemenkçe yazı sisteminde bir diftong olup felemenk alfabesinde tek harf olma özelliğini görür. "IJ" harfinin okunuşunun Türkçe karşılığı ay şeklindedir. Felemenkçede "ij" harfi cümlenin başında bulunduğu zaman, tek harf özelliği tanındığı için, 'i' harfi ile birlikte 'j' harfi de büyük yazılır.(1)'de ij'in ayrı harf olarak yazılışı, (2)'de ligatür olarak yazılışı, (3) de Fransızcada bulunan Ÿ harfi olarak yazılışı, (4) y harfinin el yazısında görünümü.
IJburg

Ijburg, Amsterdam'ın kuzeydoğusunda, Noord-Holland eyaletinde yer alan Zeeburg belediyesine baglı bir semttir. Semt deniz doldurularak oluşturulmuş bir ada üzerine kuruludur. Şu anda yeni yapılan inşaatlar ile gelişmektedir. 2007 itibarıyla semtin nüfusu 6.000 olup tüm projeler tamamlandığında nüfusu 45.000 olacaktır. Bölgeye ulaşım 26 tramvay hattı ve 66 otobüs hattı ile sağlanmaktadır.