barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Akkorokamui

At Kor Kamuy (Aynu Dili, "dokunaçlı ilah"), Aynu folkloründe bahsi geçen devasa bir ahtapottur. Kanji ile transkripsiyonu "大章魚" şeklinde yapılır.Eskiden "Körfez'in Efendisi" diye hitap edilen  bu canavarın Hokkaidō'daki Uçiura Körfezi'nde ikamet ettiği düşünülür. Alabildiğine uzandığında koca bir hektarı kapladığı, gemilerle balinaları dahi bir lokmada yuttuğu söylenir.Yanına dikkatsizce yaklaşan gemilerin felaketi olduğundan, insanlar, deniz ve gökyüzünün kızıla boyandığını gördüklerinde tehlikeli sulara yaklaşmazlar, balık avlamaya çıktıklarında da evlerinden tırpanlarını getirirlerdi.At Kor Kamuy'un menşei şöyle bir hikâye ile açıklanır: Rebunge'de (Abuta Bölgesi, Toyoura Şehri) "Yauşikepu" denen dev bir örümcek ortaya çıkar. Bu örümcek ortalığı kasıp kavurur, insanların evlerini yakıp yıkar. İnsanların korku dolu sesleri ilahların kulaklarına ulaşır ve denizin ilahı Repun-kamuy yeryüzündekileri kurtarmak için Yauşikepu'yu denizlere çeker. Yeryüzünden denizlere sürülen Yauşikepu, bir ahtapotun suretine büründürülür ve karadaki kudreti denizlere taşınmış olur.Aynular arasında Uçiura Körfezi'nde yaşayan başka canavarların hikâyeleri de anlatılır. Örneğin, nehir yoluyla körfeze sürüklenen bir kadın iç çamaşırının "Azuikakura" denen dev bir deniz hıyarına dönüştüğü söylenir. Hikâyelere göre bu deniz hıyarı dalgaların taşıdığı odunlara yapışarak yüzeye çıkıp balıkçı teknelerini alabora eder.Başka bir hikâye, "Açık Denizdeki İhtiyar" anlamın gelen "Rebun Ekaşi" adlı canavarın hikâyesidir. Bu canavarın tek seferde sekiz balinayı birden yutabildiği söylenir. Bir zamanlar iki balıkçının canavar tarafından yutulduktan sonra onun karnında bir ateş yakarak kendilerini kusturdukları anlatılır. Her nedense, ucuz kurtulan, ama o sırada da canavarın zehrine maruz kalan balıkçıların saçları dökülmüştür.Hokkaidō'nun Muroran ilindeki kıyı sularında "Atsuikoro Ekaşi" adında, gemiler yutan, kocaman kızıl bir iblisin yaşadığı da söylenir. Bu canavarın az önce bahsi geçen "Rebun Ekaşi"yle aynı yaratık olduğuna dair fikirler de vardır.
Akkovanlık, Milas

Daha önceleri Türbeçallı köyüne bağlı bir mahalle iken, 6 Haziran 1956'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Akkoyunlu, Tire

Akkoyunlu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akkoyunlu, İdil

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Bêzikri olup, "bêth dhekre" sözcüğü Süryanicede "teke yurdu" anlamına gelmektedir. Daha önceleri Mardin ili İdil ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili İdil ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 96 km, İdil ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. Köy, İdil'in batısında olup, numaralı Mardin-Şırnak (Midyat-İdil) devlet yoluna 3,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Akkoz, Sarıkamış

Köyün eski adı, 1889 yılı kayıtlarında Aykos olup, Ermenice'de "aykots" sözcüğü "bağlar" anlamına gelmektedir. Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Akkoç, Araban

Akkoç; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akkoç, Döşemealtı

Mahallenin tarihteki ilk yerleşme ismi Yörükbedemlesi'dir. 80'li-90'lı yıllarda Akkoç olarak değiştirilmiştir.Yemek olarak en çok beğenilen ve sevilen yöre halkının deyimiyle, Topça'dır. Bir çeşit buldur taş ile dövülmüş et ve baharattan oluşan sulu köfte çeşididir. Hamur ürünü olarak yine yöre halkının deyimiyle Sermeç denilen ekmek çeşidi bol miktarda tüketilmektedir. Bunun yanında bulgur pilavı, tarhana gibi Anadolu'ya ait lezzetlerin büyük bir kısmını içerisinde barındıran küçük ortalama 200 hanesi olan bir çiftçi mahallesidir.
Akkoç-Türkiye davası

Akkoç-Türkiye davası, 2000, No. 22947 ve 8/93, AİHM 2000-X, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin (AİHM) yaşam hakkı konusunda aldığı bir karardı.Dava, Türkiye'de yasadışı bir sendikaya ait olan Zübeyir Akkoç'u içeriyordu. Hem Akkoç hem de eşi ölüm tehdidi aldı ve 13 Ocak 1993 tarihinde suikast sonucu öldürüldü. Akkoç'un eşi, hükûmetinin cinayetten sorumlu olduğunu iddia ederek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne başvurdu. Mahkeme, hükûmet ise cinayetten suçlu bulmasa da ölümünde devlet ihmali bulunduğunu tespit etti. Ayrıca, devletin cinayet soruşturması, yaşam hakkını ihlal edecek kadar ihmal edici bulundu.
Akkoşan

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Ankara'nın Bala ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Kırıkkale'nin Karakeçili ilçesine bağlandı.
Akkuyu, Besni

Halk dilinde Kürtçede "kuyu köyü" anlamına gelen Gundê Bîre, 1917 yılı kayıtlarında ise Türkçede "Çakallı/Cakalan" anlamına gelen Çakallı Torunlar olarak geçmektedir.
Akkuzulu, Kalecik

Mahallenin adı Ankara'nın bir ilçesi olan Çubuk'un Akkuzulu mahallesinden geldiği rivayet edilir. Hatta bazı sülalelerin orada akrabaları olduğu söylenir ve oradan göç ettikleri söylenir. Mahallenin yerleşkesi Kalecik, Çubuk ve Sulakyurt ilçelerinden gelen sülaleler tarafından oluşturulmaktadır. Mahallenin genel bir kısmı Ankara'da ikamet etmekte, emekli olan belli bir kısım ise tekrar köye göç etmektedir.
Akkuzulu, Sivas

Köy, Sivas il merkezine 45 km uzaklıktadır. Köy eski yerleşim yerinin kuzeybatısında, Kızılırmak, Kayseri-Sivas Demiryolu ve Yıldızeli-Şarkışla Devlet yolu kenarındadır.
Akkuş, Hakkâri

Köy, Hakkâri il merkezine 37 km uzaklıktadır. Köy, Hakkari'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Geçitli-Hakkari il yoluna, Geçitli'de 25,6 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Akkuş, Harran

Akkuş; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akkuş, Kâhta

Köy, uzun zamandır aynı adı taşımaktadır. Akkuş, daha önceleri Akdoğan Köyüne bağlı bir mezra iken, sonradan köy statüsü almıştır.Köy; Adıyaman il merkezine 54 km, Kâhta ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. Köye bağlı 3 km uzaklıkta Akçalı adında bir mezra vardır. Köyün kuzeyinde Akdoğan Köyü, güneyinde Akçalı mezrası ve doğusunda ise Akdoğan Köyüne bağlı Ulukaya mezrası bulunmaktadır.
Akkök Holding

Akkök Holding, Raif Dinçkök tarafından İstanbul'da kurulan holding. Günümüzde gayrimenkul sektörü, elektrik üretimi, kimya endüstrisi, tekstil endüstrisi gibi sektörlerde faaliyet göstermektedir.1952 yılında holdingin ilk işletmesi olan Aksu şirketinin kurulmasıyla temelleri atılmıştır. Kimya, enerji ve gayrimenkul sektörlerinde faaliyet göstermektedir. 2014 yılı itibarıyla Türkiye'de 16, yurt dışında 1 olmak üzere toplam 17 şirket ve 4,350'yi aşkın çalışanı bulunmaktadır.İstanbul'un Beşiktaş ilçesinde bulunan Akmerkez ve Türkiye'nin en büyük şirketlerinden olan Aksa Akrilik A.Ş. holding iştirakleri arasında yer almaktadır. Aksa Akrilik, Türkiye’nin tek yerel akrilik elyaf üreticisi ve dünya akrilik elyaf pazarının yüzde 16’sını karşılamaktadır.
Akköl

Аkköl (Kazakça: Ақкөл) Kazakistan'da bir şehir. Eski adı Alexeyevka olan şehir, başkent Astana'nın 100 km. kuzeyinde bulunmaktadır. Akmola Eyaleti'nde bulunan Akköl İlçesi'nin merkezidir.1991 yılından beri şehir nüfusunun sayısı hemen hemen her sene azalıyordu. Çoğu devamlı oturmak amacıyla Almanya, Rusya, Ukrayna, İsrail, ayrıca Kazakistan'ın yeni başkenti olan Astana'ya taşınmışlardır, aynı zamanda onların ayrılması kısmen olarak yurtlarına dönen Oralmanlar (özel devlet programıyla Çin Halk Cumhuriyeti, Moğolistan, Özbekistan, Rusya Federasyonu ve diğer ülkelerden gelen Kazaklar), ayrıca iç göçmenler (gerek ilçenin köy mıntıkalarından, gerekse ülkenin değişik eyaletlerinden) ile telafi olmuştur.
Akköprü

Akköprü (köprü), Ankara, Varlık mahallesinde bulunan I. Alaeddin Keykubad zamanında yapılmış tarihi köprü.Akköprü (Misya), Çanakale ili Biga ilçesine bağlı Akköprü köyünde Roma döneminden kalma kemerli köprü
Akköprü (Ankara metrosu)

Akköprü Metro İstasyonu, Ankara metrosu'nun M1 (Kızılay - Batıkent) Metro Hattı'nda yer alan ve 29 Aralık 1997'de hizmete giren yer altı metro istasyonudur.
Akköprü (Misya)

Akköprü, Roma döneminden kalma, günümüzde Türkiye'de Misya (Çanakkale'nin eski ismi) yakınlarında bulunan tarihi bir kemer köprüdür. Muhtemelen MS 4. yüzyılda inşa edilmiştir. Mimari yapısı Avrupalı gezginler tarafından övgülerle karşılanmıştır. Ancak 19.yüzyılda köprü, yapı malzemesi için talan edilmiştir.Akköprü ilk 1699 yılında Edmund Chishull tarafından belirtilmiştir. Daha sonra William Turner 1815'te, Pyotr Chikhachyov 1847'de ve Arthur W. Janke 1890 larda ziyaret etmiştir. Herkes yapının eski kökenli olduğuna karar vermiştir.Turner tuğladan ve küçük taşlardan oluşan çok görkemli bir Roma köprüsü tarif etmişti. Sekiz kemeri bulunuyordu, dördü nehri kapsıyordu. Diğer ikisi ise küçük açıklıkları kapatıyordu.En geniş tonozun uzunluğu 8 adımdı. Kaldırımın altına küçük kemerli odaların yapılması köprünün ağırlığını azaltıyordu. Benzer giderici odaları da antik köprüler komşu görünür. Bazıları Makestos Köprüsü ve Aesepus Köprüsü.Akköprü'nün kalıntıları mevcut durumu bilinmemektedir. O’Connor'un Roma köprüleri derlemesinde listelenmemiştir.
Akköprü (köprü)

Akköprü; Ankara'nın Yenimahalle ilçesinde bulunan tarihi bir köprüdür. İstanbul Yolu güzergâhında bulunan köprünün altından Ankara Çayı geçer.1222 yılında dönemin Ankara valisi Kızıl Bey tarafından yaptırılan köprü eskiden kullanılan Bağdat ticaret yolunun Ankara kavşağında yer almaktadır. Osmanlı döneminde kervanların yanı sıra askere ve hacca giden insanların uğurlandığı ve yola çıktıkları nokta olmuştur. 8 Ağustos 1959 tarihinde kentsel sit alanı olarak tescillendikten sonra çeşitli dönemlerde tadilattan geçmiştir. 1960'lı yıllarda Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından yapılan onarımlar sırasında beton dolgu ile yenilenmiş ve taşıt trafiğine kapanmıştır. Uzun yıllar boyunca önemli bir taşımacılık güzergahının parçası olan Akköprü günümüzde sadece yayaların kullanımına açıktır.Akköprü ağırlıklı olarak andezit taşından inşa edilmiştir. Yapılan çalışmalarda yer yer devşirme taşlar da kullanıldığı ve bazı dönemlerde çimento içerikli harçlarla yapıya müdahale edildiği anlaşılmıştır. Yedi adet kemer gözden oluşan köprünün güney ucunda bulunan iki kemer belediye tarafından yapılan çalışmalar sonucunda toprak dolgusu altında kalarak kapanmıştır. Gövde taşları büyük oranda yenilenmiş ve zemini betonla kaplanmıştır. Sonradan metal korkulukların da eklendiği köprünün batı kısmında çoğu silinmiş ve hasara uğramış olan iki yazıt bulunmaktadır.Akköprü, Ankara'nın Yenimahalle ilçesinde, Varlık mahallesinde bulunur. ANKAmall alışveriş merkezinin karşısındadır ve 1997 yılında açılan Ankara metrosu'nun 1. aşamasının 12 durağından birinin önünde bulunur. Metronun 12 istasyonundan biri Akköprü olarak adlandırılmıştır. İstasyon hemzemin olup İvedik istasyonuna 1689, Atatürk Kültür Merkezi istasyonuna 1158 metre uzaklıktadır.
Akköprü Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Akköprü Barajı, Muğla'da, Dalaman Çayı üzerinde, sulama, enerji ve taşkın kontrolü amacıyla yapımına 1995 yılında başlanan ve Mart 2011 tarihinde su tutulmaya başlanan, Türkiye'nin 6. büyük barajıdır.Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 13.250.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 112,50 m., normal su kotunda göl hacmi 384,50 hm³, normal su kotunda göl alanı 8,92 km²'dir.2012 yılında tamamlanarak hizmete giren baraj 141.192 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermekte ve 115 MW güce sahip olan hidroelektrik santral yıllık ortalama 343 GWh'lık elektrik enerjisi üretmektedir.
Akköprü, Kadirli

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Akköprü, 28 Ekim 1996'da Sumbas ilçesine, 22 Eylül 1998'de ise yeniden Kadirli ilçesine bağlandı.
Akköprü, Köyceğiz

Akköprü, Muğla ilinin Köyceğiz ilçesine bağlı bir mahalledir. Adını Dalaman Çayı üzerindeki eski köprüden almıştır.
Akköse, Dernekpazarı

Osmanlı döneminde "Zeno" ya da "Zino" adıyla günümüz Akköse mahallesi ile Dernekpazarı ilçe merkezine bağlı Ulucami yerleşiminin birleşiminden oluşmuş bir köy olarak görülmektedir. Yerleşimin tarihi adının Lazca, "ova" veya "düzlük arazi" anlamına gelmekte olan "Zeni" kelimesinden türediği değerlendirilmektedir. Of civarı 1461 yılında Osmanlı egemenliğine girdikten sonra "Zeno (Zino)" adıyla o dönemki Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmektedir. 1486 yılı tahririne göre köyde; 79 hane, 6 bive (dul kadın), 2 mücerred (yetişkin bekar erkek) ile 3 baştina, 2 müsellem ve 2 yamak hanesi bulunmaktadır. 15. yüzyıl kayıtlarına göre köyde Hristiyanlar çoğunlukta olmakla birlikte o dönemde askeri ve devlet görevlisi harici Müslüman nüfus da bulunmaktadır. 1515 yılı tahririne göre köyde; 45 hane, 3 bive (dul kadın), 10 baştina hanesi, 12 müsellem hanesi ile 1 müsellem bive bulunmaktadır. 1554 yılı kayıtlarında Oflara adıyla yer alan köyde; 50 normal hane, 17 baştina hane ve 7 müsellem hane bulunmaktadır. Bu tarihteki kayda göre köyde 280 adet üzüm ağacı bulunduğu görülmektedir. Bunun yanı sıra o tarihte yerleşimde doğan yetiştiriciliği de yapılmaktadır. 1583 yılı kaydında köyde erkek nüfus; 54 ispenç ve 11 bennak ile 4 mücerred olarak kaydedilmiştir. Buradan yola çıkıldığında köyde Hristiyan ağırlıklı olmak üzere Müslüman-Hristiyan nüfusun bir arada yaşadığı anlaşılmaktadır. 1678 yılına ait bir kayıtta köyden Niyaz, Murteza, İbrahim ve İvaz adlarında kişilerin önderliğinde bir grubun bölgede eşkıyalık yaptığı belirtilmekte olup 1679 yılına ait başka bir kayıtta da gerçekleşen askeri harekat ile bu eşkıyalardan bir kısmi öldürülerek düzen sağlandığı belirtilmektedir.  Ancak bölgedeki eşkıyalık hareketleri kısa süre sonra yeniden başlamış ve bölgede güvensiz bir ortam oluşmuştur. 1681 yılı Avarız Defterine göre yerleşimde tamamı Müslüman 34 avarız neferi kaydedilmiştir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasından sonra Trabzon ili Of kazasının Dernekpazarı bucağına bağlı köy olarak görülmektedir. 1935 ve 1940 yıllarına ait nüfus sayımlarında Akköse, 1945, 1950 ve 1955 yılı nüfus sayımlarında Zenoakköse olarak görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Akköse olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Akköy Barajı

Akköy Barajı, Kayseri'de, Asarcık Deresi üzerinde, sulama amacı ile 1964 - 1967 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 463.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 41,50 m., normal su kotunda göl hacmi 7,50 hm³, normal su kotunda göl alanı 0,79 km²'dir. 926 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Akköy, Altınekin

Körkuyu ve Keşlik yaylaları daha önceleri Zıvarık nahiye merkezine bağlı iken, 13 Ocak 1956'da birleşerek Akköy adıyla köy statüsü kazandı. Akköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akköy, Giresun

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Nefsi Akköy olarak geçmektedir. 17. yy'dan itibaren kayda geçen Akköy bucağının merkez köyü idi. 1868’de ise bucak idi.Köy, Giresun il merkezine 12 km uzaklıktadır. Köy, Giresun'un güneybatısında olup,  numaralı İnişdibi-Giresun il yoluna 3,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Akköy, Pamukkale

Akköy, Denizli'nin Pamukkale 1877-1885 yıllarında Osmanlı – Rus savaşı zamanında Kafkasya’dan bir grup Dağıstanlı Türk göç ederek ilçenin batı kısmında bulunan bölgeye (Günümüzdeki adıyla Oğuz Mahallesi) yerleşmiştir. Zamanın Padişahı Sultan Abdülaziz’in adından esinlenerek Aziziye Mahallesi denilmiştir. Daha sonra Sultan II. Abdülhamit zamanında göç eden bir grup Kafkas göçmeni, ilçenin doğu kısmına yerleşmiş ve Sultaniye Mahallesini oluşturmuşlardır. İlçe 1930-1935 yıllarına kadar iki mahalle olarak gelişimini sürdürmüştür. Daha sonra iki mahalle birleşerek Akköy adını almıştır.1971 yılına kadar köy olan Akköy, 01.06.1971 tarihinde kasaba olmuş ve belediye fiilen göreve başlamıştır. Akköy 1991 yılında Bakanlar Kurulu kararıyla ilçe statüsü kazanmıştır. Denizli’ye 23 km. mesafede olan Akköy’ün kuzeyinde Buldan ve güneydoğusunda Çal, batısında Sarayköy, güneyinde Denizli bulunmaktadır. 2012 yılında Denizli büyükşehir olunca mahalle olup Pamukkale ilçesine bağlandı.
Akköy, Termal

1326 yılında kurulan köy, Yalova'daki ilk yerleşim yeridir. Orhan Gazi döneminde Bizans'tan alınan bölgeye Türkmenler yerleştirilerek bir köy yapılmak istenmiştir. Köyün yakınlarında çıkan kireçten dolayı önce Aktepe sonra Akköy denilmiştir. I. Dünya Savaşı sonrası Yunanistan işgali sırasında köyde toplu bir katliam yapılmıştır. Öldürülenler anısına her yıl 26 Nisan'da Şehitler Mevlidi adıyla bir anma töreni düzenlenir. 93 Harbinde sonra köye kayda değer bir Laz nüfus gelmiştir.
Akköy, Yağlıdere

Köy, 1876 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Giresun ili Espiye ilçesine bağlı olan köy, 1987 yılında, yeni kurulan Giresun ili Yağlıdere ilçesine bağlanmıştır.Köy, Giresun il merkezine 55 km, Yağlıdere ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Yağlıdere'nin güneydoğusunda olup  numaralı Yağlıdere-Alucra il yoluna, 4,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Akköy, Çanakçı

Köy, 1876 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Sadegöre köyüne bağlı bir mahalle iken, 25 Haziran 1943'te köy statüsü kazandı. Daha önceleri Giresun ili Görele ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Giresun ili Çanakçı ilçesine bağlanmıştır.Köy, Giresun il merkezine 86 km, Çanakçı ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Çanakçı'nın güneyinde olup,  numaralı Çanakçı-Karabörk-Çağlayan kavşağı il yoluna 1,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Akköy, İnhisar

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3644 sayılı ‘130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Söğüt ilçesinden ayrılarak Bilecik'in yeni kurulan ilçesi İnhisar’a bağlanmıştır.
Akkülek, Hassa

Akkülek; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akkıraç

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından Artvin sancağının Artvin kazasına bağlı Nadzvia köyünden göç eden Gürcülerin bir kısmı bu köye yerleşmiştir. Daha önceleri Sinop Merkez ilçeye bağlıyken, 18 Temmuz 1932'de Gerze ilçesine bağlandı.
Akkışla

Akkışla daha önce Sivas il sınırları içinde bulunmaktayken, Kayseri'nin il olması ile birlikte Kayseri ili Pınarbaşı (Aziziye) ilçesine bağlanmıştır. Ardından Bünyan ilçesine bağlanmış ve bu durum 1987 yılına kadar devam etmiştir. 19 Haziran 1987 tarihinde Kayseri'nin bir ilçesi olarak tescil edilmiştir.Akkışla'da Belediye teşkilatı 1953 yılında kurulmuştur. İlçe Akkışla adını; kuzeyindeki kayaların beyazlığından ötürü Ak ve kış aylarında hayvanların dışarıda kalmasına müsait olduğundan da Kışla kelimesini birleştirerek Akkışla olarak almıştır.İlçeye bağlı iki kasaba ve beş köy bulunmaktaydı. Büyükşehir yasasından sonra kasaba ve köyler mahalle olarak merkeze bağlanmıştır. Akkışla'nın mezra ve bucağı yoktur. Akkışla'yı Kayseri-Sivas karayoluna bağlayan 18 km'lik kısım son yıllardaki düzenleme ile asfalt çift şeritli yolu bulunmaktadır. 2011 yılı genel nüfus sayımı sonuçlarına göre Akkışla'nın merkez nüfusu 2 555 kişi, köyler nüfusu 6.100 kişi, genel toplam ise 8 355 kişidir. Nüfusun %51’i kadın, %49’u erkektir.  Yıllık nüfus artış hızı şehir merkezinde binde 4,89, köylerde ise –14,12 olup, toplamda –8,22 nüfus azalması görülmektedir.İlçe halkının büyük kısmı geçimini tarım ve hayvancılıktan kazanır. Akkışla’da faal nüfusun %65'i ufak çaplı tarım ve hayvancılıkla uğraşmakta olup, %35’i yurt içinde ve yurt dışında geçici veya kadrolu işçi, memur, esnaf olarak çeşitli sektörlerde çalışmaktadır. İlçe dahilinde, buraya has kök boyası ile Gömürgen kasabası ve Ganişeyh köyünde kilim, heybe, seccade gibi el sanatları ile halı dokumacılığı yapılmaktadır.  Ufak çapta bir demirci ve marangoz atölyesi dışında,evcil hayvan çiftliği vardır. 6 market, 2 fırın, 2 lokanta vardır.Hınzır Dağı yamaçlarında yer alan Akkışla yaylaları ve tabiatı ile iç içedir. Az da olsa meşe ormanları dereleri akarsuları bulunur. Konumu Sarıoğlan ilçesine 22 km Bünyan ilçesine 44 km Gemerek ilçesine 35 km'dir. Doğusunda Pınarbaşı, güneybatısında Bünyan, batısında Sarıoğlan ve kuzeyinde Sivas'ın Gemerek ilçesinin sınırları bulunur. Dağlık ve engebelidir düzlük alanları azdır.Bozkır (step) Anadolu'nun bitki örtüsünün çoğunluğunu barındıran Akkışla özellikle meyve ağaçları çeşidi çoktur. Elma, Armut,Ayva, Kiraz,Vişne, Girebolu, Kaysı, Badem, Şeftali, Ceviz, Dut Akkışla'da yaygındır. Ayrıca çalı türü bitkilerde çok fazladır.Karasal iklim tipi görülür yazları sıcak ve kurak kışları soğuk ve kar yağışlıdır. Hayvancılıkla uğraşanlar yazın yaylalara serin ve otlu olduğu için çıkarlar.İlçe halkının büyük bir bölümü tarım ve hayvancılıkla uğraştığından yazın tarla, bağ ve bahçe işleri, aynı zamanda hayvancılıkla uğraşanlar daha iyi verim alabilmek için yazın yaylalara çıkarlar. Kışın ise hayvanlarını ağıllara çekerek bakımlarını burada yaparlar. İlçe genelinde 1937 yılına kadar okur-yazar olan yok denecek kadar az iken, bu gün okur-yazar oranı % 93'e çıkmıştır.Kayseri'ye bağlı Akkışla ilçesi yakınlarındaki Büyük Pur Dağı ve Küçük Pur Dağı üzerinde Güneş batarken bir atın şahlandığı ve üzerindeki kişinin bu atı dağın sırtında koşturduğuna dair bir söylenti vardır.
Akkışla, Safranbolu

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Nahta olarak geçmektedir. 1960 yılından önce kayıtlarda Kehler olarak yer alan köy, bu tarihten beri "Akkışla" adını taşımaktadır. 1998 yılında Cabbar, Ovaköseler, Tintin, Danişment ve Hacıhasan köyleri ile birleştirilerek Ovacuma merkezli kurulan beldeye bağlı bir mahalleye dönüştü. Ovacuma'nın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine, Akkışla tekrar köye dönüştü.
Akl-ı küll

Akl-ı maad, korku duyan ve duyduğu korkunun neticesinde dinin emir ve yasaklarına boyun eğmiş akıldır. İlkine yeğlense de bu akıl da insanı kemale erdirmez.Akl-ı küll, kamil akıldır. Kendi yaradılış gayesini kavramış ve buna uygun hareket eden, Allah'ın yeryüzündeki halifesi olan kamil insanın aklıdır.
Aklar, Kaş

Antalya iline eğer Korkuteli-Elmalı üzerinden gidilirse 198 km Korkuteli-Fethiye Kemer üzerinden gidilirse 210 km, Kaş ilçesine 50 km uzaklıktadır.
Aklavik

Aklavik (Uummarmiutça Akłarvik «boz ayı yeri», Guçince Akłavik, İngilizce Aklavik), Kanada'nın Kuzeybatı Toprakları'nın İnuvik Bölgesi'nde mezra. Hem Eskimoların Inuvialuit Nunangit Sannaiqtuaq bölgesine hem de Kızılderililerin Gwich'in Settlement Area bölgesine aittir.Bölgenin yerli halkları İnyupiklerden olan Uummarmiutlar ve Alaska Atabasklarından olan Guçinlerin Edhiitat Gwich’in («delta ahalisi») kabilesidir.Aklavik Guçinleri 1992 yılında imzalanan Gwich’in Comprehensive Land Claim Agreement kapsamındadır ve Gwich'in Tribal Council'inin dönüşümlü bir parçası olan Ehdiitat Gwich'in Council tarafından temsil edilir.
Akli egemenlik

Akli egemenlik ya da yasal egemenlik, bir ülkedeki yönetimin büyük ölçüde akıl, yasal meşruiyet ve bürokrasiye dayanmasıdır.Weber'e göre, çağdaş devletlerde hakim olan egemenlik tipi budur. Burada yönetici, kullandığı iktidar gücünü yazılı ilkeler ile yazılı hukuka bağlar.
Aklima

Aklima (aynı zamanda Kalmana, Lusia, Cainan, Luluwa veya Awan), bazı dini geleneklere göre Adem ile Havva'nın en büyük kızı, Kabil'in kız kardeşi (birçok kaynakta ikiz kız kardeşi) idi.  Bu da onu doğal olarak dünyada doğan ilk kadın insan yapar.Yaratılış 4:17, Habil'i öldürdükten sonra, "Kain karısını tanıyordu ve onun Hanok'a hamile kalıp doğurduğunu" belirtiyor.  Bazı geleneksel kaynaklar, Kabil ve Habil'in nereden eş edindiğini açıklamaya çalışırken, Adem ile Havva'nın her çocuğunun, eşleri olan bir ikizle doğduğunu belirtiyor.Müslüman geleneğine göre, Kabil, Aclima adında ikiz bir kız kardeşle, Habil ise Jumella adında ikiz bir kız kardeşle doğdu.  Adem, Kabil'in Habil'in ikiz kız kardeşiyle, Habil'in de Kabil'in ikiz kız kardeşiyle evlenmesini diledi.  Kabil bu düzenlemeye razı olmadı ve Adem, soruyu bir kurban aracılığıyla Allah'a havale etmeyi teklif etti.  Allah, Kabil'in ikiz kız kardeşi Aclima ile olan evliliğini onaylamadığını belirtmek için yaptığı fedakarlığı reddetti ve Kabil, kıskançlık nedeniyle erkek kardeşini öldürdü.
Akliman

Akliman, Sinop ilinin Dibekli köyüne bağlı bir limandır. Sinop ilçe merkezine 11 kilometre, Sinop Havalimanı’na 6 kilometre mesafededir. Ulaşım ağı mevcuttur.
Aklya Kona

Aklya Kona, Keçuva dilinde Akllakuna (Güneşin Bakireleri), İnka dininde saflık yemini eden rahibe tapınaklarında yaşayan kadınlar. Görevleri ayin yemeğini hazırlamak, kutsal ateşi yakmak, imparator için ya da ayinlerde kullanılmak üzere giysiler dokumaktır. Bu rahibeler, tapınaklarda Mamakuna adı verilen başrahibelerin gözetimi altında yaşarlardı.16. yüzyılın başlarında, İspanyol istilası sırasında sayıları birkaç bine ulaşmıştı. Tüm bu rahibeler, Coya Pasca adı verilen ve Güneş Tanrısı'nın Dünyadaki eşi kabul edilen asil bir başrahibe tarafından yönetilirlerdi. Rahibeler doğuştan asil değildi. Yetenekleri ve güzelliklerine göre seçilmiş köylü kızlarıydı. Bunlar 8-10 yaşlarında ailelerinden alınır ve tapınaklara kapatılır, altı-yedi yıl boyunca da tapınaktan ayrılmalarına izin verilmezdi. Rahibelerin bazıları törenlerde kurban edilirlerdi; bazıları İmparatorlara cariye olarak verilirken, kimileri de bazı soylulara eş olurlardı.
Aklîleşme

Aklîleşme, İslâm düşüncesi'nde hicrî birinci yüzyılda ortaya çıkmış Mu'tezile adlı ekolün getirdiği yeni bir kelâmî-felsefî yaklaşımdır. Getirdiği yeni düşünceler, büyümekte olan İslâm Devleti'nin karşılaştığı yeni düşüncelerin getirdiği eleştirilere karşı koymayı amaçlarken İslâm inancını etkilemiş ve yeni Mu'tezile mezhebinin yayılmasına neden olmuştur. Bu düşünceleri yayarak tanınanların başında Ebu'l-Huzeyl el-Allâf bilinmektedir. Düşünceleri yeni mezhebi etkilemekten de öte Ehl-i Sünnet inanç mezheplerinden Eş'arilik'i de etkilemiştir.Ebu’l Huzeyl, tevhide ilişkin fikirlerini Ehl-i Kitap, Dehriyye, Maniheizm, Mecusilik, Mücessime, Müşebbihe ve Rafizîlik’ten karşıtlarıyla yaptığı tartışmalardan oluşmuştur. Görüşleri arasında Allah'ın sıfatlarının O'nur özü olduğu da yer alır. Tevhid prensibi çerçevesinde Allah-âlem ilişkisine, özellikle ilahî sıfatlar ve ilahî kudret, cisim, cüz`ün lâ yetecezzâ (atom), hareket, sükûn, ehl-i cennet ve ehl-i cehennemin hareketleri konularında özgün fikirleri vardır. Allah'ın makdûrâtının sonlu olduğu ve insanın Ahiret'te serbest hareket etme imkânından yoksun olacağını ileri sürmüş, bu konularda kendi mezhebinden de büyük tepki almıştır. Adl esasıyla ilgili olarak Allah’ın hakîm, alîm olduğu ve O’na şer ve zulm izafe edilemeyeceği hususları üzerinde durmuş, ayrıca şer-hayır, iman-küfür, taat-masiyet cinsinden yapılan fiillerin Dünya ve Ahiret sorumluluğunun insanlara ait olduğunu vurgulamış ve insanın sorumlu oluşunu akıl, hür irade ve kendisine verilen potansiyel güce (istitaa) bağlamıştır.
Aklı Havada

Up in the Air 2009 yapımı Amerikan filmi. Yönetmenliğini Jason Reitman, sernaryo yazarlığını Reitman ve Sheldon Turner yapmıştır. Walter Kirn'ün 2001 yılında yayınlanan Up in the Air isimli romanından uyarlanmıştır. George Clooney, Vera Farmiga ve Anna Kendrick'in rol aldığı film 67. Altın Küre Ödüllerinde En İyi Film: Drama kategorisi de dahil olmak üzere altı (6) ödüle aday gösterilmiştir ve o yıl en fazla ödüle aday gösterilen sinema filmi olmuştur.
Aklım Karıştı

Aklım Karıştı (), başrollerini Winona Ryder ve Angelina Jolie'nin paylaştığı, bir gencin 18 ay boyunca akıl hastanesinde kalışını anlatan 1999 yapımı film. Türkiye'de fragmanları yayınlanmış fakat gösterime girmemiştir.Susanna Kaysen (Winona Ryder), 1967 Nisan'ında 18 yaşındadır ve aşırı bir aspirin dozajından sonra kendi isteğiyle Claymoore akıl hastahanesine girer ve orada bir yıldan fazla kalır. O zaman Amerika Birleşik Devletleri kanunlarına göre akıl hastahanesine girebilmek için ya bir velinin ya da reşit olan kişinin imzası gerekiyor, ancak bu imza aynı zamanda o kişiye düzelene kadar oradan çıkma yetkisini elinden alıyordu. Film, bu kuruma zayıf bir anında yakalanıp kurtulamayan kişinin çaresizliğini ve gayretini dile getirmektedir.Susanna, ilacı intihar maksadıyla aldığını kabullenememektedir. Aylar geçtikçe deliler arasından kurtulmanın yollarını arar. Bu arada karizmatik lezbiyen bir sosyopat olan Lisa Rowe (Angelina Jolie) ve onun etrafında oluşturduğu grupla tanışır ve dahil olur. Bu gruptaki arkadaş ve aynı zamanda yoldaşları Polly "Torch" Clark (Elisabeth Moss), Georgina Tuskin (Clea DuVall), Daisy Randone (Brittany Murphy), Janet Webber (Angela Bettis), Cynthia Crowley (Jillian Armenante). Susanna, bilhassa Lisa'dan etkilenmektedir.Film, kısacası dışarının deli dediği insanların aslında herkes gibi, ama biraz daha tutku ve aşkla bir tike sarılıp bırakamayan kişiler olduğunu gösterir. Hastanenin tedavisinin ne kadar yüzeysel olduğu, genç kişiliklerdeki derin sorunların hasta bakıcıların gülemsemesi, psikoterapi, ilaçlar ve bunlara yeterli cevap vermediğine karar verilince de izolasyon ve elektro şokla çözülmediğini seyircilere göstermektedir.Kamera çalışmaları olağanüstü olan bu filmde seyirci adeta bu kızlar çetesinin bir üyesi olmaktadır. Filmin başlangıcı, hikâyenin en sonundaki kilit bir sahneyle başlayarak dikkat çeker.
Aklımdaki Kadınlar

1992 yılında, Amerikalı oyun yazarı Neil Simon tarafından yazılmıştır. Oyun yazıldığı sene, Broadway'de Neil Simon Tiyatrosu tarafından, Gene Saks'ın yönetmenliğinde sahnelenmiştir. Aklımdaki Kadınlar ilk sahnelendiğinde, Amerika'da, birçok ödüle layık görüldü. Oyun Broadway sahnelerinde yakaladığı başarının ardından, 1996 yılında Glenn Jordan tarafında, Jake's Women adı ile televizyon filmi olarak çekildi. Filme Jake rolünü, 1992 yılında, tiyatro oyununda da Jake'i oynayan, Alan Alda oynamıştır. Film de oyun kadar başarı kazanmıştır. Türkçeye Cemil Büyükutku tarafından çevirilen, Aklımdaki Kadınlar, ilk olarak 2013 yılında Ankara Devlet Tiyatrosu tarafından sahnelendi.Oyunda, ilişkilerinde sorunlara boğulmuş takıntılı yazar Jake'in gerçek yaşamında bulamadığı dengeyi hayal dünyasında, hayatındaki kadınlarla kurma ve yönetme çabası üzerinden kadın erkek ilişkileri incelenmektedir.
Aklımdasın

Aklımdasın İbrahim Erkal'ın ikinci albümüne adını veren parçadır. Şarkının sözleri arabesk ve fantezi türündedir. İbrahim Erkal şarkının sözlerini 1994 yılında yazmıştır. Sıra Bende/Aklımdasın albümünde yer almıştır. Albümden yayınlanan ilk parçadır.Şarkının sözleri 1994 yılının sonlarında yazılmıştır ve şarkı 1994 yılında yayınlanmıştır. İbrahim Erkal tarafından sözleri yazılan şarkı albümden yayınlanan ilk şarkıdır. Arabesk ve fantezi türünde bir şarkıdır ve şarkının video klibi albüm yayınlandığı gün yayınlanmıştır.
Aklından Bir Sayı Tut

Aklından Bir Sayı Tut (İngilizce: Think of a Number), John Verdon'un 2010 yılında yayınlanan ilk romanıdır. Roman, emekli cinayet dedektifi David Gurney hakkında bir polisiyedir.
Akma derecesi

Akma derecesi sıvı maddelerin akışkanlık özelliklerini koruyabildiği en düşük sıcaklık derecesidir. Ham petrolün görece yüksek akma derecesi bu madde içinde bulunan kerosenin yoğunluğuna bağlıdır.Sıvı, Peltier aygıtı yardımıyla dakikada 1,5±0,1 °C soğutulur. Deneğin üzerine sıkıştırılmış gaz tanecikleri gönderilir ve herhangi bir devinim olup olmadığı gözlenir.
Akmakca Düz Yerleşmesi

Akmakca, Kütahya il merkezinin güneybatısında, 1970 depreminden sonra terk edilmiş olan Dayınlar Köyü'nün aşağı yamacında yer alan bir düz yerleşmedir. Yerel adı Akmakca Mevkii olmasından dolayı bu ad verilmiştir. Yerleşmenin 100 metre çapında bir alana yayılmış olduğu belirtilmektedir.Yerleşme 1992 yılında Bilecik Üniversitesi'nden Prof. Dr. Turan Efe tarafından yürütülen Kütahya bölgesi yüzey araştırmalarında saptanmıştır. Yüzeyde yer yer ana toprağın görülmesi, kültür dolgusunun fazla derin olmadığını göstermektedir. Yüzey toplamalarında ele geçen buluntular Neolitik Çağ'a tarihlenmektedir.Ele geçen çanak çömlek buluntuları, çoğunlukla kahverengi, taşçık ve az kum katkılı hamurlu, kırmızımsı kahverengi ya da pembemsi kırmızı astarlı mal grubudur. Çok az sayıda boyalı mal ile kum katkılı koyu yüzlü açkılı mal da vardır. Bazı çanak çömleklerin yüzeyine kalın bantlar halinde kırmızı boya bezeme yapılmıştır. Bu genel çanak çömlek buluntularının yanı sıra Göller Bölgesi'nin tipik krem astarlı mal grubundan üç parça ile Fikirtepe malına benzeyen gri, açkılı bir kutu parçası da ele geçmiştir.Biçim olarak dar ağızlı, hafif dışa dönük şişkin dudaklı, küresel gövdeli formlar görülür. Yayvan kase ve tabaklar yok denecek kadar azdır.Yontmataş endüstrisi yonga ve dilgilerden oluşur. Hammadde çakmak taşıdır. Ele geçen iki dilginin kenarlığı silis parlaklığındadır. Bunların orak-bıçak olarak kullanılmış olmaları muhtemel gözükmektedir.
Akmangit

Akmangit (), Özbekistan Cumhuriyetine bağlı olan Karakalpakistan Özerk Cumhuriyeti'nde bulunan kent tipi yerleşimdir.
Akmağara, Hekimhan

Akmağara, Malatya'nın Hekimhan ilçesine bağlı toplam altı Mezra'dan (Akmağara, Darıyeri, Karamukça, Aliağalar, Çataltepe ve Kurbağalı) oluşan bir mahalledir.
Akmeizm

Akmeizm veya Şairler loncası Nikolay Gumilyov ve Sergey Gorodetsky'in liderliğinde 1910'da Rusya'da ortaya çıkan geçici bir şiirsel okuldu. İdealleri biçimin kompaktlığı ve ifade netliğiydi. Terim, Yunanca bir kelime olan acme'den türetilerek "İnsanın en iyi çağı" olarak uyduruldu.Akmeist hareket ilk olarak Mikhail Kuzmin'in "Güzelliğe Dair Açıklama" isimli denemesinde ortaya atıldı. Akmeistler Bely ve Ivanov gibi Rus simgeci şairleri tarafından yayılan "Dionysos çılgınlığı"nı Apollo'nun kusursuzluğu ile karşılaştırdı. Bu yüzden dergilerinin ismi Apollo'dur. Sembolistlerin "semboller aracılığıyla yakınmalar" ile meşgul olmalarına "görüntüler yoluyla doğrudan ifade"yi tercih ettiler.1913'te yayımlanan "Akmeizmin sabahı" isimli manifestoda Osip Mandelstam hareketi "Dünya kültürü için bir özlem" olarak tanımladı. Modernizmin neo-klasik formunun başlıca şartının şiirsel sanat ve kültürel devamlılık olduğuna inanan bu şairler Alexander Pope, Theophile Gautier, Rudyard Kipling, Innokentiy Annensky ve onların öncüleri olan arasında Parnasçı şairlere önem verdi.Bu okulun en büyük şairleri Nikolay Gumilyov, Anna Akhmatova, Mikhail Kuzmin, Osip Mandelstam ve Georgiy Ivanov'u kapsar. Grup başlangıçta, Sankt-Peterburg'da ünlü yazarlar ve şairlerin toplanma yeri olan 'The Stray Dog Cafe''de toplanıyordu. Mandelstam'ın toplama şiirlerinden oluşmuş Stone'un hareketin en iyi başarısı olduğu düşünülür.
Akmerkez

Akkök, Tekfen ve İstikbal gruplarının dünya ölçeğinde bir alışveriş merkezi kurma girişimi, 18 Aralık 1993 yılında Akmerkez'in doğumuyla sonuçlandı. Binanın mimari projesi Prof. Dr. Fatin Uran tarafından tasarlandı. Kısa zamanda alışveriş ve eğlence anlayışına getirdiği yüksek standartlarla, Uluslararası Alışveriş Konseyi ICSC 'nin de dikkatini çekerek, 1995 yılında "Avrupa'nın En İyi Alışveriş Merkezi" seçildi. Aynı konsey 1996 yılında dünyanın en iyi alışveriş merkezi olarak Akmerkez'i seçti ve bu dalda verilen en büyük ödül olan "ICSC International Design and Development" ödülünü verdi. Dünyada bu iki ödüle layık görülen ilk alışveriş merkezi olan Akmerkez, 1999 yılında Madrid'de "ICSC-Solal Merit" ve 2001 Martında Torino'da aynı ödüle "Vitrin Düzenleme Yarışmaları" ile topluma sağladığı katkılardan ötürü bir kez daha layık görüldü. Şubat 2010'da yenilendi.Dört kattan oluşan Akmerkez Alışveriş Merkezi'nde yıl boyu çalışan iklimlendirme cihazları, yangın ihbar ve söndürme sistemleri, modern güvenlik sistemleri, devamlı müzik yayını, bina otomasyonu bulunmaktadır. 180.000 metrekarelik alana kurulu komplekste alışveriş merkezinin yanı sıra, 14 ve 17 katlı ofis katlarıyla 24 katlı rezidans binası vardır. Üçgen bir alana yayılmış olan alışveriş merkezinin 3 atriumu, ana dolaşım yolları ile birbirine bağlanmıştır. 41 yürüyen merdiven, 2 panoromik asansör, yayalara ve servise açık 30 asansörü bulunmaktadır. Akmerkez, dünya ortalaması %85 olan mağaza kiralama yüzdesini %98'lere taşımıştır. 246 mağazaya sahiptir.Ayda 1-1.5 milyon insan tarafından ziyaret edilen (hafta içi 40-45 bin, hafta sonu ve özel günlerde 70 bin ve üzeri) her gün 10.00-22.00 arası hizmet veren Akmerkez'de temizlik, güvenlik ve genel bakım konularında; 120 kişilik temizlik, 146 kişilik güvenlikle birlikte, 116 kişiden oluşan teknik ve yönetim kadrosu görev yapmaktadır. Akmerkez, 18 Aralık 1993 tarihinde açıldı. 4 Aralık 2003 tarihinde tadilatla yenilendi.2003 yılında "Avrupa'nın En İyi Alışveriş Merkezi" ile "Dünyanın En İyi Alışveriş Merkezi" ödüllerine layık görüldü.
Akmescit

Akmescit (; Osmanlı Türkçesi: آق مسجد) veya Simferopol (; ), Ukrayna'ya bağlı Kırım Özerk Cumhuriyeti'nin de jure başkentidir.  İlhak edilişinden sonra Rusya Federasyonu'na bağlı Kırım Cumhuriyeti'nin, de facto başkenti olmuştur.Şehir, Kırım'ın Ruslar tarafından işgal edildiği 1783 yılına kadar Kırım Hanlığı'nın ve Osmanlı İmparatorluğu'nun idaresinde kalmıştır.Salgır Çayı'nın kıyısında yer alır. Tarım bölgesinde sanayi, ticaret ve ulaşım merkezi olarak önem taşır. Nüfusu 363.600'dür (2004).1944 yılında yaşanan Kırım Tatar Sürgünü'nün ardından 1990'lı yıllarda başlayan yurda dönüş hareketiyle şehirde Kırım Tatar Millî Meclisi, Kırım Tatar Millî Tiyatrosu, Kırım Tatar Yüksek Pedagoji Enstitüsü gibi kurumlar oluşturulmuş ve şehir, Kırım Tatarlarının siyasi başkenti konumuna gelmiştir.İlk antik yerleşim M.Ö.3. Yüzyılda ortaya çıktı. Napoli'deki İskitlerin başkenti olarak Napoli İskit'te. MÖ II-III yüzyılların başında. Napoli, Yunanların darbeleri altında gerilemeye başladı; Şehir nihayet üçüncü yüzyılda Gotların ve dördüncü yüzyılda Hunların işgali sonucunda ortadan kayboldu ve kalıntıları yanlışlıkla sadece on dokuzuncu yüzyılda keşfedildi.XVII yüzyılın başından beri - önemli bir Kırım Tatar yerleşimi Ak-Camii, Kırım Tatar Kalga Sultan'ın ikametgâhı.1784'te Rus İmparatorluğu tarafından Kırım'ın işgalinden sonra, İmparatoriçe Catherine II, Ak-Mechetya yakınlarında, modern adı Simferopol olan ve yeni oluşturulan Tavriya bölgesinin (1802'den beri) idari merkezi haline gelen bir şehir kuran bir kararname yayınladı.13 Kasım 1920'de Kızıl Ordu şehri ele geçirdi ve 18 Ekim 1921'de Simferopol, Kırım Özerk Sovyet Sosyalistinin başkenti oldu.26 Nisan 1954'te Simferopol, diğer Kırım bölgesi ile birlikte, CPSU Merkez Komitesi Birinci Sekreteri Nikita Khrushchev'in Rus Sovyet Federal Sosyalist Cumhuriyeti'nden Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne kararıyla aktarıldı.1991'de Sovyetler Birliği'nin çökmesinden sonra Simferopol, bağımsız Ukrayna'nın bir parçası olarak Kırım Özerk Cumhuriyeti'nin başkenti oldu.Simferopol, Kırım'ın güney-orta kesiminde yer almaktadır. Şehir, Salgir nehri üzerinde ve şehre içme suyu sağlayan yapay Simferopol rezervuarının yakınında yer almaktadır.İklim ılık, kışlar ılık ve kurak geçer. Ocak ayında ortalama sıcaklık +0,4 °C, Temmuz ayında +23,3 °C'dir. Yağış miktarı yılda 509 mm, güneşli saat sayısı yılda 2469'dur. Kış aralıklı olarak sürer (29 Aralık - 25 Şubat). Büyüme mevsimi boyunca 270 mm yağış vardır.
Akmescit Cuma Camii

Akmescit Cuma Camii (kırımtatarca: Aqmescit Cuma Camisi) veya Büyük Cuma Camii (kırımtatarca: Büyük Cuma Camisi) — Kırım'daki en büyük camidir.Katedral camisi, dört özdeş minaresi ve bir kubbesi ile Kırım Tatar tarzında ana yapıdır. Kubbenin yüksekliği 28 metredir. Dört minare 58 metre yüksekliğindedir, bu da camiyi Kırım'ın en yüksek noktası yapar;
Akmescit, Devrekani

Köyün adı, 1487 yılına ait Türkçe kaynaklarda Akçakilisa olarak geçmektedir. Daha önceleri Küre ilçesine bağlıyken, 18 Nisan 1956'da Devrekani ilçesine bağlandı.
Akmescit, Koçarlı

Akmescit, Aydın'ın Koçarlı ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin nüfusu 2016 yılı TÜİK adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre 350 kişiden oluşmaktadır.
Akmescit, Maçka

Yerleşimin eski adı "Zanoy"'dur. 1486 yılında yerleşim tamamı Hristiyanlardan oluşmakta olup bu tarihte 44 hane ve 2 bive (dul kadın) kaydedilen yerleşimde tahmini nüfus 228 kişi yaşamaktadır. 1583'de Hristiyan (Rum) nüfus 125 kişiyken, Müslüman nüfusta 16 kişiden oluşmaktadır.1515 yılında gene tamamı Hristiyanlardan oluşan köyde; 37 hane, 3 bive ve 9 mücerred (bekar yetişkin erkek) görülürken, 1554 yılında 47 Hristiyan hanesi ve 3 Hristiyan mücerred ile 3 Müslüman hanesi kaydedilmiştir. 1583 yılında köyde Hristiyan 25 hane ve 3 Müslüman hane ile 1 Müslüman mücerred bulunmaktadır. 1683 yılı avarız defterinde köyde 6 Hristiyan ve 4 Müslüman avarız hanesi kaydedilmiştir. Celali İsyanlarından etkilene yerleşimde 1683 avarız defterine göre; 6 Hiristiyan ve 2 Müslüman avarız hanesi kaydedilmiştir. 1835 yılına gelindiğinde köyde 9 hanede 59 Müslüman erkek kaydedilmiştir. 1842-45 tarihli nüfus defterine göre köyde; 9 hanede 59 Müslüman erkek ve 25 hanede 62 Hristiyan erkek kaydedilmiştir. 1876/1877 Salnamesinde köyde 75 hane bulunmakta olup 145 Müslüman erkek ile 64 Hristiyan erkek kaydedilmiştir.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Zanoy adıyla Maçka kazasına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Akmescit olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Akmescit, Pazar

Eski adı Mcacivat'tır. Bir Laz yerleşmesi olan Mcacivat, Türkçe kaynaklara Cacivat biçiminde girmiştir. Nitekim 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesi ile 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Cacivat (جاجیوات) olarak geçer. Kültür tarihçisi Nikolay Marr, 1910 yılında Atina kazasında 69 köy bulunduğunu ve bu köylerden 64'ünde Lazca konuşulduğunu yazmıştır. Mcacivat'ı da Lazcanın konuşulduğu köyler arasında saymıştır.Antik Çağ krallığı olan Kolheti'de yer alan Mcacivat, Trabzon İmparatorluğu'nun 1461'de ortadan kaldırılmasından sonra Osmanlıların eline geçti. Trabzon Eyaleti sınırları içindeyken, 1867'de, yeni kurulan Trabzon vilayetinin Lazistan sancağının bir köyü haline geldi. 1876 Trabzon vilayeti salnamesinde bu sancağa bağlı Atina kazasının bir köyü olarak geçer. Köyün nüfusu 24 hanede yaşayan 95 kişiden oluşuyordu. Hane başına yaklaşık 4 kişi düşmesi, köydeki ailelerin kalabalık olmadığını göstermektedir. Tarımla geçinen Cacivat'ta hayvan varlığı olarak sadece 40 inek ve 10 öküz tespit edilmiştir.Cacivat, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde, Rize vilayetinin Atina kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında, Artvin vilayeti yerine kurulmuş olan Çoruh vilayetinin Pazar kazasının merkez nahiyesinin bir köyüydü. Bu tarihte köyün nüfusu 318 kişiden oluşuyordu. "Yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Akmescit olarak değiştirildi. Bu yerleşmenin 1955 genel nüfus sayımında "Cacivat" adıyla, 1960 genel nüfus sayımında "Akmescit" adıyla Pazar kazasının merkez nahiyesine bağlı köy olarak kaydedilmiş olması da adının bu tarihte değiştirildiğini göstermektedir. Cacivat'ta 1955 yılında 399 kişi, 1960 yılında ise 514 kişi yaşıyordu.<ref>{{Web kaynağı |url=https://www.sehirhafizasi.sakarya.edu.tr/wp-content/uploads/2018/05/1960-n%C3%BCfus-say%C3%ACm%C3%AC.pdf |başlık=Genel Nüfus Sayımı, Ankara, 1963, s. 465. |erişimtarihi=3 Mayıs 2022 |arşiv-url=https://web.archive.org/web/20200218091504/https://www.sehirhafizasi.sakarya.edu.tr/wp-content/uploads/2018/05/1960-n%C3%BCfus-say%C3%ACm%C3%AC.pdf |arşiv-tarihi=18 Şubat 2020 |ölüurl=hayır }}</ref> Adının değiştirilmesine rağmen, köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Akmescit (Cacivat'')" biçiminde bir süre daha resmî kayıtlarda kullanılmıştır.
Akmescit, Tire

Akmescit; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akmeşe, Eruh

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçede "Eruh Uzuncası" anlamına gelen Dirêşîk Eruh olarak geçmektedir.
Akmola (il)

Akmola Eyaleti ( / Aqmola oblısı), Kazakistan'ın idari teşkilatında bir bölgedir; adını bölgenin merkezi Akmola'dan (Sovyet dönemi Tselinograd) almaktadır. Akmola şehri 1994'te Kazakistan'ın başkenti olduktan sonra adı Astana olarak değiştirilmiş; eyaletin başkenti ise Kökçetav (Türkçesi Gökçedağ) olmuştur.Bu eyalet ülkenin kuzeyinde bulunmaktadır. Büyük bölümü steplerle kaplıdır. Kuzeyinde ormanlar birkaç dağ ve Burabay Gölü bulunmaktadır.
Akmolinsk Oblastı

Akmolinsk Oblastı ( Akmolinskaya oblast;  Aqmola oblısı), Rus İmparatorluğu'nun oblastlarından biriydi. Oblast, günümüz Kazakistan'ın ortasını kapsamaktaydı. Oblastın merkezi Omsk idi.Oblast, 1868 yılında Sibirya Kırgız Oblastı'ndan ayrılarak kurulmuş olup 1918 yılında Omsk Oblastı ve 1920 yılında Omsk Guberniyası adını aldı.1897 yılı itibarı ile Akmolinsk Oblastı, Akmolinsk, Atbasar, Kökşetav, Omsk ve Petropavl olmak üzere beş uyezde ayrılmaktaydı.
Aknehir, Defne

Aknehir 1994 yılında belde olmuştur. Samandağ ilçesine bağlı olan Akınyolu ve Nahırlı köylerinin birleşmesiyle kurulmuştur. 2012 yılında çıkan belediyeler yasası ile Samandağ ilçesinden ayrılmış ve Defne ilçesine bağlanmıştır .Aknehir mahallesi, Asi Nehri vadisi ile Büyük Karaçay Deresinin aşağı kısımları boyunca uzanır. Mahalle iki bölgeden oluşmaktadır (Pınarbaşı ile Akpınar) . Yüzölçümü 6,5 km2'dir. 6 Şubat 2023'te gerçekleşen Kahramanmaraş depreminden büyük derecede etkilenmiştir.30 Aralık 1993 tarihinde Akınyolu ve Nahırlı köylerinin "Aknehir" adı altında birleştirilmesiyle belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.Belediye binasında çay ocağı, kütüphane, lavabo ve emlak servisi binanın 1. katında yer almaktadır. 2. katında ise, toplantı salonu, başkan odası, sekreter odası, muhasebe odası, aşı odası ve yazı işleri bulunmaktadır.Mahallede kazıcı-yükleyici (kepçe), kamyon, minibüs, traktör, başkanın resmi aracı bulunmaktadır. Yılda bir defaya mahsus olmak üzere emlak ve çevre temizlik vergisi, iki ayda bir su faturaları belediyeye halktan gelir sağlıyor.
Akner, Sünik

Akner () Ermenistan'ın Sünik eyaletinin Goris Belediyesi'ne bağlı bir köydür. Köy daha önce Brun () olarak biliniyordu.Ermenistan Cumhuriyeti Ulusal İstatistik Servisi'ne göre Akner, 2001'de nüfusu 1,116 idi. 2010 yılında ise nüfusu 1.338'e yükseldi.
Akoba, Batman

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Akuban olarak geçmektedir. Daha önceleri Diyarbakır ilinin Bismil ilçesine bağlı olan köy, 2012'deki Büyükşehir yasasıyla birlikte mahalle statüsü aldı. Ancak, 24 Nisan 2013'te Batman ilinin Merkez ilçesine bağlanınca tekrar köye dönüştü.Köy, Batman il merkezine 11 km, Diyarbakır il merkezine 95 km, Bismil ilçe merkezine ise 45 km uzaklıktadır.
Akocak, Gümüşhane

Köyün eski adı "Balahor"'dur. 16. yüzyıl tahrir kayıtlarında isminden bahsedilmeyen yerleşim, 1642 yılı avarız defterinde Balahor adıyla Koğans/Kovans nahiyesine bağlı bir köy olarak kaydedilmiştir. Söz konusu deftere göre köyde, 2 Hristiyan ve 1 Müslüman olmak üzere toplam 3 avarız hanesi bulunmaktadır. 1876 yılı sayımında Gümüşhane kazasının Yağmurdere nahiyesinin bir köyü olarak bahsedilen yerleşimde 7 hanede 17 kişi yaşamaktadır. Aynı yıl içerisinde köy Bayburd sancağına bağlanmış ve 1889 yılında lağvedilene kadar bu sancağa bağlı kalmıştır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla birlikte de Balahor adıyla Gümüşhane'nin Yağmurdere nahiyesine bağlı olan köyün adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Akocak, Yüksekova

Köy, Hakkâri il merkezine 84 km, Yüksekova ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Yüksekova'nın kuzeybatısında olup  numaralı Hakkari-Yüksekova devlet yoluna 4,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlanmaktadır.
Akoluk, Gazipaşa

Mahallenin adı, 1946 yılı kayıtlarında Sünne olarak geçmektedir. Daha önceleri Gevenes köyüne bağlı bir mahalle iken, 9 Temmuz 1949'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Akoluk, Ortahisar

4 Şubat 1987'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Akoluk, Sarız

Akoluk, idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akoluk, Tuzluca

Köyün adı, 1901 yılı kayıtlarında Taxtiyalu, 1928 yılı kayıtlarında Tegelti olarak geçmektedir. 1960'a kadar Tekaltı adıyla bilinen köy, sonradan "Akoluk" adını almıştır.
Akoluk, Ulubey

Akoluk; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.