barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Kayadeler, Hizan

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Ofs olarak geçmektedir. Daha sonraları Kayadeler adını alan köy, 1990 yılından sonra belde statüsü alan Kolludere'ye Esentepe adıyla mahalle olarak bağlandı. Kolludere'nin belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine Kayadeler, tekrar köy statüsü aldı.Köy, Bitlis il merkezine 82 km, Hizan ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Köy, Hizan'ın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Bitlis-Hizan il yoluna, Hizan'ın merkezinde 30 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Kayadere, Milas

Daha önceleri Kalınağıl köyüne bağlı bir mahalle iken, 30 Mart 1945'te yine aynı köye bağlı Oynak mahallesi ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Kayadere, Pütürge

Mahallenin adı, 1917 yılı kayıtlarında Zeynan olarak geçmektedir. Daha önceleri Pereş köyüne bağlı bir mahalle iken, 10 Şubat 1956'da yine aynı köye bağlı Şalyan mahallesi ile birleşerek köy statüsü kazandı. Kayadere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Kayadere, Çanakkale

Köyün adı, 1902 yılı kayıtlarında Çileder, 1928 yılı kayıtlarında Çiledere, 1960 yılı kayıtlarında ise Çiledardere olarak geçmektedir.
Kayadere, Ömerli

Kayadere, Savur ilçesine bağlıyken 16 Mart 1992 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Ömerli ilçesine bağlandı.
Kayadibi, Adıyaman

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Pevrikan olarak geçmektedir. 1950 yılı kayıtlarında da köy olarak yer alan yerleşim, uzun yıllar mahalle olarak kalmıştır. Kayadibi, 2000'li yılların başlarında tekrar köy statüsü almıştır.
Kayadibi, Aksu

Antalya Isparta kara yoluna 7 km uzaklıktaki köy antik dönemlerde perge ile yalvaç arasında tüm antik kentlere ulaşım yolu üzerindedir. Hristiyanlar için Aziz Pavlusun Pergeden sonra Yalvaç'a gittiği kutsal yol üzerindedir.
Kayadibi, Bornova

Kayadibi, İzmir'in Bornova ilçesine bağlı bir mahalle. İdari sınırlarına bakıldığında batısında Çamiçi, güneybatısında Eğridere, güneyinde Erzene, doğusunda Karaçam, kuzeyinde ise Kurudere bulunur.https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Kayadibi, Borçka

Tarihsel olarak Yukarı Maradidi'nin bir mahallesi olan Kayadibi köyünün eski adı Yukarı Maradidi olarak kabul edilir. Nitekim Kayadibi köyünün yer aldığı yerleşim 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Maradit-i Ulya (مرادت علیا) ve 1886 Rus nüfus sayımında Yukarı Maradidi (Верхние Марадиди) olarak geçer.Kayadibi köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ilk yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Kayadibi'nin bir parçası olduğu Yukarı Maradidi, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon Vilayeti'nin Lazistan sancağında, Hopa kazasının Gönye (Gonio) nahiyesine bağlıydı. Yukarı Maradidi 100 haneden oluşan bir köydü. Nüfusu 250 kişi olarak verilmiş olmakla birlikte, o tarihte Osmanlı idaresinin sadece erkek nüfusunu kaydettiği düşünülünce, köyün nüfusunun yaklaşık 500 kişiden oluştuğu söylenebilir. Nitekim 1886 Rus nüfus tespitinde Yukarı Maradidi köyünde 480 kişinin kaydedilmiş olması, bunu doğrulamaktadır. Rusların 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlılardan aldığı köy bu sırada Batum sancağının Gonio kazasına bağlıydı. Köyün nüfusu Rus idaresince "Acar" olarak kaydedilmiş Müslüman Gürcülerden oluşuyordu.Rus idaresinde Yukarı Maradidi köyünün önemli bir bölümü Osmanlı ülkesine göç etmiştir. Bugün Kayadibi adını taşıyan mahalle ise Gürcü nüfusundan tamamen boşalmıştır. Bu yerleşimin 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması'yla Türkiye'ye bırakılmasından sonra Kayadibi'ne Rize'den yeni bir nüfus yerleştirilmiştir. Yukarı Maradidi'nin adının 1925'te Muratlı olarak değiştirilmesinden sonra Kayadibi uzun süre bu köyün bir mahallesiydi. Geç dönemde, 2000 yılından bir süre önce ayrı bir köy haline getirilmiştir.
Kayadibi, Bulancak

Köy, Giresun il merkezine 35 km, Bulancak ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Bulancak'ın güneyinde olup,  numaralı Bulancak-Kovancık-Aydındere il yoluna, 5,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kayadibi, Elmadağ

23.07.2004 tarih ve 25531 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2’nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.
Kayadibi, Kâhta

Köyün eski adı, 1919 yılı kayıtlarında Ermenicede "kuyucak" anlamına gelen Horik olarak geçmektedir.
Kayadibi, Köse

Köyün eski isimi İrha'dır. 1530 tahririnde İrha adıyla yer alan yerleşimde 1642 yılı avarız defterine göre 6 Müslüman hane, 4 tımar sahibi ile 1 sipahi bulunmaktadır. 1835 yılı nüfus sayımında sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup, bu sayıma göre 21 hane bulunan köyde 103 erkek yaşamaktadır. 1876 yılı sayımına göre ise köydeki hane sayısı 50'ye yükselmiş ve köy nüfusu da kadın ve erkek olmak üzere nüfusta 238 kişi olmuştur.Köyün İrha olan ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.Gümüşhane il merkezine 49 km, Köse ilçesine 2 km uzaklıktadır.  Köyün arazi yapısı düzdür. Ayrıca köy, tarıma elverişli bir ovaya ve büyük yaylalara sahiptir. Köyün kuzeyi ormanlık olup genelde meşe ve bodur bitkilerle kaplıdır. Köy; Akbaba, Övünce ve Köse kasabası ile komşudur. Kayadibi Deresi de bu mevkide bulunur.
Kayadibi, Küre

Yerleşimin adı, 1487 yılı kayıtlarında Zetye, 1943 yılı kayıtlarında ise Zetceli olarak geçmektedir. Kayadibi, daha önceleri Alacık köyüne bağlı bir mahalle iken, 22 Aralık 1952'de yine aynı köye bağlı Zecce ve Çuha mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı.
Kayadibi, Meram

Kayadibi; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayadibi, Seydikemer

Seydikemer’in güneydoğusundadır. Adını doğu kesimini oluşturan kayalık yükseltiden almaktadır. Kayadibi “Çumburcu” karyesi olarak bilinir. Bir zamanlar Arsaköy, Bağlıağaç, Palamut ve Kızılağaç köylerinin bağlandığı merkezdir.1944 yılına kadar Kaş’a bağlı iken bu tarihten itibaren Fethiye’ye bağlanmışıtır .Diğer adı Saklıkent’tir.Mahalle 240-270 metreler arasında yer alır. Rakımı, 245 m’dir. Burası yamaç üzerinde ve dağınık yerleşme özelliği gösterir. Orman ve tarım alanlarının kenarında yer alır.
Kayadibi, Sivas

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Eski bir bucak merkezidir. 2014 yılında tüm bucaklar ile birlikte resmi olarak kaldırılmıştır.
Kayadibi, Susuz

Köyün adı, 1918 yılı kayıtlarında, Ermenice'de "kızıldeğirmen" anlamına gelen "Garmir Çağatsak", 1889 ve 1928 yılı kayıtlarında ise Kızılçakçak olarak geçmektedir.
Kayadibi, Yerköy

Köy, 1831 ve 1928 yılı kayıtlarında bugünkü adını taşımaktadır. 1928 İdari bölgesindeki adı ise Selmanlı olarak geçmektedir. Eski bucak merkezidir.
Kayadibi, Yeşilhisar

Mahallenin adı, 1928 yılı kayıtlarında Tırxas olarak geçmektedir. Daha önceleri Kuşçu köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ocak 1956'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Kayadibi, Yeşilova

Kayadibi, Burdur ilinin Yeşilova ilçesine bağlı bir köydür.2012 yılından sonra yeşilova merkez mahallesi olmuştur.
Kayadöven, Akyaka

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında "tüccar" anlamına gelen "Bezirgân" adını taşımaktadır. Köy, Arpaçay ilçesine bağlıyken 31 Aralık 1991 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Akyaka ilçesine bağlandı.
Kayadüzü, Merzifon

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Belvar olarak geçmektedir. Köy, 1961'de Kayadüzü adını aldı. 13 Mayıs 1968 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Kayagöbeği

Damkoruğugiller (Crassulaceae) familyasındaki türler arası bitki melezleri üzerinde yapılan bir deneye göre Kayagöbeği (Prometheum) cinsi ortalama 55 tohum üretmektedir. Ayrıca aynı deney Kayagöbeği cinsine ait bitkilerin birbirleriyle bir eşdeğerlilik oluşturduğunu, yani kendi aralarında çiftleşme yeteneğine sahip olduklarını buldu.
Kayagüney, Atakum

Mahallenin adı, 1926 yılı kayıtlarında Karagüney ya da Kurugüney olarak geçmektedir. Daha önceleri Karakavuk köyüne bağlı bir mahalle iken, 26 Nisan 1947'de yine aynı köye bağlı Cevizdibi, Tulumcular, Balcılar ve Acıklık mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Kayah (eyalet)

Kayah Eyaleti (Birmanca: ကယားပြည်နယ်) Myanmar'ın bir eyaletidir. Kuzeyinde Şan Eyaleti, doğusunda Tayland'ın Mae Hong Song ili, batısında ve güneyinde Kayin Eyaleti bulunmaktadır. Eyaletin nüfusu 2014 yılı itibarıyla 286.627'dir.
Kayahan'ın En İyileri No.1

Kayahan'ın En İyileri No.1, Kayahan şarkılarından oluşan saygı albümü. Bu albümde Sezen Aksu, Tarkan, Nilüfer gibi birçok ismin yorumladığı Kayahan şarkıları yer almaktadır.
Kayahisar, Palu

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Ropin olarak geçmektedir. Daha önceleri Arıcak'a bağlıyken, 22 Haziran 2018 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Elazığ ilinin Palu ilçesine bağlandı.
Kayahisar, Şirvan

Köyün adı, 1597 ve 1928 yılı kayıtlarında İrun, 1912 yılı kayıtlarında ise Derik olarak geçmektedir.
Kayaiçi, Araklı

Mahallenin eski ismi "Toroslu"'dur. 1530 yılı tahririnde o dönemki Sürmene Nahiyesinin köyleri arasında yerleşimden bahsedilmemektedir. 1834 yılı Sürmene Nüfus Defterinde de o zamanki Sürmene Nahiyesine bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmemektedir.Yerleşim, Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Toroslu adıyla kayıtlarda yer almıştır. Sürmene ilçesinin köyüyken, 1953 yılında Sürmene'den ayrılarak ilçe olan Araklı'ya bağlanmıştır. Yerleşimin Toroslu olan adı da 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Kayaiçi olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Kayak (müzik grubu)

Kayak, 1972'de Hilversum'da Ton Scherpenzeel ve Pim Koopman tarafından kurulan Hollandalı bir rock grubudur. 1973'te, üç hit single içeren ilk albümleri See See the Sun yayınlandı. Popülariteleri esas olarak Hollanda'daydı ve en iyi hitleri "Ruthless Queen" Mart 1979'da Hollanda listelerinde 6. sıraya yükseldi. Dokuz albüm çıkardıktan sonra 1982'de dağıldılar.1999'da gruptan De Vrienden van Amstel Live adlı TV programında performans sergilemesi istendi. Bu performansın ardından reform yapmaya karar verdiler ve dokuz stüdyo albümü ve üç canlı albüm daha yayınladılar.
Kayak (su sporu)

Eskimo kayığı ya da Kayak (Yupikçe, İnyupikçe ve İnuitçe qayaq), Eskimoların geleneksel av aracıdır ve günümüzde ayrıca Kuzey Denizi ülkeleri (İskandinav) ile Kuzey Kutbuna kıyısı olan ülkelerde görülen bir ulaşım aracıdır. İlk olarak ağaçlara fok derileri gerilerek yapılan kayak, daha sonraları kanvas bezi denilen bezle yapılıyordu. Sonraki dönemlerde çıta ile kaplanarak yapılmaya başlanan kayakta özellikle o bölgelerde yetişen çam ve sedir ağacının çıtaları kullanılmaktadır. Günümüzde çeşitli kompozit maddelerle- cam elyaf, aramid elyaf, karbon fiber - ve çeşitli plastik türlerinden de yapılmaktadır. Olimpiyat oyunlarında yer bulabilecek kadar bir spor dalı olarak görülmüştür.Kayak, özellikle Türkçede kış sporlarında yaygın olarak kullanılan bir terim olduğundan halk arasında "kano" terimi, kayak için de yaygın olarak kullanılmaktadır. Ancak kano ve kayak (su sporlarında) aynı şey değildir ve birbirlerinden teknenin biçiminin yanı sıra, kürekçinin teknedeki oturuş biçimi ve kürek yapıları ile ayrılırlar.
Kayak merkezi

Kayak merkezi, kayak, snowboard ve diğer kış sporları için geliştirilmiş bir tesistir. Kayak merkezleri kış aylarında hizmet vermektedir.Kayak merkezlerinde genellikle kayakçıları tepelerin üstüne veya başka yerlere hızlı bir şekilde taşıyabilmek için bir veya daha fazla telesiyej bulunur. Kısa yamaçlarda ise teleskiler kullanılır. Büyük kayak merkezlerinde uzun mesafeler boyunca ulaşım için gondol ya da teleferikler kullanılır.
Kayakent rayonu

Kayakent (Kumukça: Къаягентли якъ, Kayagentli yak) - Rusya Federasyonu Cumhuriyeti'nin Dağıstan Özerk Cumhuriyeti'nde rayon. Coğrafik olarak Hazar Denizinin sahil kesimine yerleşir.Rayonda 20 yerleşim mıntıkası vardır . En büyük yerleşim alanları Kayakent şehri  (11.027 kişi), Pervomaysk (8,475 kişi), Yeni Kayakend (5,596 kişi), Gerga  (3,529 kişi), Utamış  (3,469 kişi) ve Drujba (3,382 kişi).Rayonun yönetim merkezi Yeni Kayakent şehridir . 1989 yılındaki verilere göre rayon halkının esasını Kumuk Türkleri oluşturur. Kumuklar % 53 oranında, Dargiler % 43 oranında, diğer halklar ise % 4 oranını teşkil ederФедеральное казначейство (Казначейство России) : Управления федерального казначейства по Республике Дагестан. : Отделение по Каякентскому району
Kayakent, Şahinbey

Kayakent; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayakla atlamada Dünya Kayak Şampiyonası madalyası kazananlar listesi

İlk kez 2001'de yapıldı fakat 2003'te düzenlenmedi. 2005'te tekrar yapılmasına karşın 2007-2009 yıllarınd programda yer almadı. Son kez 2011'de düzenlendi.
Kayaklı koşu

Kayaklı koşu, kar üzerinde kayaklarla birlikte yapılan, bir parkuru en kısa sürede bitirmeye dayalı bir spordur. 1924 Kış Olimpiyatları ile birlikte olimpiyat sporları arasına katılmıştır. 1952 Kış Olimpiyatları ile birlikte kadın sporcular da yarışmaya başlamıştır. Sporcular olimpiyat ve dünya şampiyonalarına katılabildiği gibi, her sene dünya kupası yarışlarına da katılır. Kayaklı koşu, klasik ve serbest olmak üzere iki dalda yapılır.
Kayakçılık (su sporu)

Kayakçılıkta, su üzerinde hareket etmek için bir kayak kullanılır. Kayakçılığın kanoculuktan farkı, kullanan kişinin oturuma konumu ve küreklerin yapısıdır. Kayakta kürekçi suya daha yakın konumda, bacakları kayağın içinde olacak şekilde oturur. Kayak kürekleri çift kanatlıdır (kürek sapının her iki ucunda kürek bulunmaktadır). Çoğu kayaklar kapalı güvertelere sahiptir, ancak üstüne oturulabilir ve şişirilebilir kayaklar da popülerlik kazanmaktadır.Kayak, kuzey Kutup Bölgesi'nde yaşayan Eskimolar olarak da bilinen Inuitler tarafından binlerce yıl önce yaratılmış ve kullanılmıştır. Kayıkların iskeletini oluşturmak için dalgaların karaya attığı odun ve bazen de balina iskeleti kullanılırdı ve bu iskelet hayvan derisi kullanılarak kaplanırdı. Kelimenin tam anlamıyla "avcı teknesi" anlamına gelen kayak, temel olarak avcılık ve balıkçılık için kullanılmıştır.Günümüzde kayakçılık hem turistik hem de sportif amaçla yapılmakta, kayaklar ise çeşitli modern malzemeler kullanılarak imal edilmektedir. Ayrıca kullanım yerine ve amacına göre farklı kayak tasarımları bulunmaktadır.Kayaklar, tasarımları ve yapıldıkları malzemelere göre de sınıflandırılabilirler. Her tasarım, performans, manevra kabiliyeti, stabilite ve kürek çekme stili dahil olmak üzere kendine özgü bir avantaja sahiptir. Kayaklar, metal, cam elyafı, ahşap, plastik veya karbon fiber gibi malzemelerden yapılabilir. Her malzemenin ayrıca mukavemet, dayanıklılık, taşınabilirlik, esneklik, ultraviyole direnci ve depolama gereksinimleri dahil olmak üzere kendine özgü bir avantajı vardır.
Kayaköprü, Akyaka

Köyün eski adı, 653 yılı kayıtlarında "Arkina" olup, Gürcüce'de "rk'ina" sözcüğü "demir" anlamına gelmektedir. 1928 yılı kayıtlarında ise adı "İslam Ergine" olarak geçmektedir.Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’un 1/58. Maddesi gereğince Arpaçay ilçesinden ayrılarak Kars'ın yeni kurulan ilçesi olan Akyaka'ya bağlanmıştır.
Kayaköy Polyesi

Fethiye merkezin 6 km güneyinde, Ölüdeniz merkezin batısında, Kayaköy Yarımadası'nın merkezinde yer alır. Polyenin doğusunda Elmalı Dağ, kuzeybatısında Belen Dağı, güneyinde Karadağ yer alır.Kayaköy Polyesi 2 km eninde, 5 km uzunluğunda, denizden 140 m yüksekte ve 5 km² genişliğindedir. Dolomitler üzerinde oluşmuş, sularını havza dışına gönderemeyen karstik bir çukurluktur. Doğudaki Hisarönü-Ovacık (Ölüdeniz merkez) ovalarını da kapsayan Kayaköy Polyesi Havzası 43 km²'ye ulaşır. Havza suları polye batısında yer alan iki düden ile drene edilir.31.01.2019-01.02.2019 tarihleri arasında Fethiye çevresinde 170 mm yağış düşmüş, çevrede taşkın ve sel olsa da Kayaköy Polyesinde afet şartları oluşmuştur. Düdenlerin tıkanması veya beton kuyulara çevrilmesi, havzada yapılaşma, taşkın koruma yapılarının bakımsızlığı afetin nedenleri olarak belirlenmiştir. Kapalı havza olan polyeden suların çekilmesi uzun sürmüş, hayat nisan ayında eski haline gelebilmiştir. Bazı evler ve tarlalar sular altında kalmış, Gemiler Koyu yolu kapanmıştır.Polyedeki tarihi yerleşmelerin yamaçlarda kurulmuş olması günümüzde de değerlendirilmelidir. Yeni taşkınlara karşın yerleşme yamaclara kaydırılmalı, ovada yerleşim engellenmelidir.
Kayaköy, Cizre

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe kökenli Pelisi ya da Pellisi olarak geçmektedir. Daha önceleri Mardin ili Cizre ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili Cizre ilçesine bağlanmıştır. 1993 yılında terör ve güvenlik gerekçesiyle boşaltılan köy, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 65 km, Cizre ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Köy, Cizre'nin güneybatısında olup, /numaralı Nusaybin-Cizre devlet/uluslararası yoluna 5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kayaköy, Fethiye

Kayaköy veya eskiden Levissi (, Grekçe: Καρμυλησσός Karmilissos), Muğla'nın Fethiye ilçesine bağlı tanınmış bir mahalledir.Kayaköy, birbirinden çok farklı iki yerleşim alanından oluşmaktadır. Bunların birincisi; turizmde de önemli yeri olan, 19. yüzyıl başında kurulmuş, yamaçlara dayalı ve nispeten yakın tarihli bir yerleşim olmakla birlikte, Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde, tamamı Rum, 3000 nüfuslu bir kasaba boyutuna ulaşmış, eski adı Livissi şeklinde geçen mahalledir. 1957 Fethiye Depremi ile evler harabeye dönüşmüş olsa da, canlı müze niteliği ile turistlerin büyük ilgisini çekmektedir. Diğeri ise 1512 yılından itibaren Osmanlı tahrir defterlerinde geçen Kayı Köyü'dür. Başta 39 numaralı tahrir defteri olmak üzere bölgede Oğuzların Kayı boyuna mensup Türkmenlerin yerleştiğine ilişkin kayıtlar mevcuttur.  Kayaköy'de gezilip görülecek yerler arasında büyük ve küçük kilise ile on dört şapel bulunmaktadır. Ayrıca küçük kilise yanında bir çömlek atölyesi (Çömlekhane) vardır. Küçük kilise yolundan yalnızca deniz veya yürüyerek ulaşımın mümkün olduğu Soğuk Su koyuna yaklaşık kırk dakikada gidilebilir. 1923 yılında gerçekleşen mübadeleyle Levissi'de yaşayan Rumlar Yunanistan'a göç ederken Kayaköy'e de Selanik ve civarından gelen muhacirler yerleşmişlerdir.Eski Kayaköy'ün turistik açıdan daha verimli değerlendirilmesine ilişkin tartışmalar sürmektedir. Cumhuriyet gazetesinin kurucusu ve Atatürk'ün yakın çalışma arkadaşı Yunus Nadi Abalıoğlu (Abalızadelerin Yunus Nadi) 1880 yılında ailesinin buraya yaylaya geldiği sırada Kayaköy'de doğmuştur. 1987 yılında çekilen Ömer Kavur'un yönetmenliğini yaptığı Gece Yolculuğu filminin bir kısmı Kayaköy'de çekilmiştir.
Kayaköy, Gediz

Köy, 1912 yılından beri aynı adı taşımaktadır.  Daha önceleri Simav ilçesine bağlıyken, 15 Kasım 1944'te Gediz ilçesine bağlandı. 8 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Kayaköy, Kemalpaşa

Kayaköy'ün eski adı Şana'dır. Lazca bir yer adı olan Şana'nın (შანა), Artvin yer adları üzerine bir çalışmada "düğün hediyesi", "çeyiz" anlamına geldiği yazar. Çaneti (Lazeti) yer adları üzerine çalışmasında Gürcü tarihçi İuri Siharulidze de köyün adını Şana (შანა) diye vermiş, Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi'nde bu yerleşimi "Şane" şeklinde yazdığını belirtmiş, Şana adının "Pşana" (ფშანა) ve "Mşana" (მშანა) olarak da bilindiğini yazmıştır. Nitekim Lazca bir sözlükte "Pşana"nın (ფშანა) bir yer adı olduğunu belirtilmiştir.Şana 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de "Şana" (شانا) olarak geçer. Bu tarihte köy Rize vilayetinin Hopa kazasına bağlı Kemalpaşa nahiyesinde yer alıyordu. 1935 genel nüfus sayımında, daha sonra kurulmuş olan Çoruh vilayeti içinde aynı idari konuma sahipti ve bu tarihte köyün nüfusu 249 kişiden oluşuyordu. Şana Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kaya olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Kaya köyünün nüfusu 638 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 178 kişi okuma yazma biliyordu.Kemalpaşa 2017 yılında bir kanun hükmünde kararnameyle Hopa ilçesinde ayrılarak ayrı bir ilçe oldu ve Kayaköy de bu ilçenin köyü haline geldi. Günümüzde dört mahalleden oluşan köyde Hemşinliler yaşamaktadır.
Kayaköy, Ödemiş

29 Kasım 1989 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Kayalaksolaklısı

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kırşehir ilinin merkez ilçesine bağlıyken, 1 Kasım 1933'te Keskin ilçesine bağlandı.
Kayalar Camii

Fatih Camii'nin 200 metre kuzeydoğusunda kale içinde kalacak şekilde inşa edilmiştir. Kitabesi olmadığından banisi ve inşa yılı hakkında kesin bilgi yoktur. Fatih Sultan Mehmet tarafından başlanan imar faaliyetleri ile mimari özellikleri birlikte düşünüldüğünde en erken 15. yüzyılın ikinci yarısında yapıldığı tahmin edilmektedir. Taş kaide üzerine yuvarlak gövdeli tek şerefeli minaresi 19. yüzyılda yenilenmiştir ve dönemin estetik anlayışını yansıtır biçimde soğan kubbelidir.Dikdörtgen planlıdır ve inşaasında antik dönem ve doğu Roma dönemi kalıntıları ile moloz taş kullanılmıştır. Ahşap bir çatısı olan caminin yıllar içinde yapılan yenilemeler ve tadilatlarla orijinal özellikleri kaybolmuştur. İç süslemelerinde geç dönem yansımaları görülmektedir. Taş kaide üzerine yuvarlak gövdeli tek şerefeli minaresi XIX. yüzyıl mimari üslubunu yansıtacak biçimde soğan kubbelidir.
Kayalar Kimya

Kayalar Kimya, İstanbul'da kurulmuş başta boya ve vernik ürünleri olmak üzere kimya sektöründe faaliyet gösteren şirket.Kayalar Kimya, 1976 yılında Tokat Erbaa kökenli girişimci Yılmaz Kayalar tarafından İstanbul'da küçük bir işletme olarak kuruldu.  İlk yıllar tiner ve vernik üretimi gerçekleştirdi. İlerleyen yıllarda üretim ve pazar payını arttırdı. İstanbul Tuzla ve İspanya'da üretim tesisleri bulunmaktadır. 2013 yılı itibarıyla Türkiye başta olmak üzere, Asya, Avrupa ve Afrika ülkelerinde ürünleri kullanılmaktadır.
Kayalar, Balya

Mahallenin iklimi, bozulmuş Akdeniz İklimi etki alanı içerisindedir. Mahallede kuru tarım yapılmaktadır. Orman arazileri hızla kaçak kesimler ve yangınlar nedeniyle azalmaktadır. Mahallede şu anda binası kullanılmayan eski ilkokul 1938 yılında inşa edilmiştir. Köy ilkokulu 3 sınıflıdır. Eğitim ve öğretim taşımalı olarak Ilıca Mahallesi'nde yapılmaktadır.
Kayalar, Bozkurt

Köy, 1836 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Mimir köyüne bağlı bir mahalle iken, 16 Ağustos 1957'de Mimir'in Bozkurt sınırlarına dahil edilmesiyle, yine aynı köye bağlı Carcana mahallesi ile birleşerek köy statüsü kazandı.
Kayalar, Karayazı

Mahalle, uzun zamandır aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Ağrı ili Tutak ilçesine bağlı olan köy, 2006 yılında, Erzurum ili Karayazı ilçesine bağlanmıştır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 159 km, Karayazı ilçe merkezine 38 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneydoğusunda olup,  numaralı Karayazı-Tutak devlet yoluna  5,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kayalar, Kıbrıs

Kayalar (), Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne ilçesine bağlı Lapta-Alsancak-Çamlıbel belediyesine bağlı bir köydür. Köy, Koruçam'ın 3 km kuzeyinde yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 234'tür.Kayalar, 1974 Kıbrıs Harekâtı'na kadar Kıbrıslı Rumların yaşadığı bir köy olup Rumlar bu tarihten sonra güneye göç ettiler. Yerlerine Baf'tan Kıbrıslı Türkler yerleştirildi. Orga, 1974'ten önce Birleşik Krallık vatandaşları için popüler bir destinasyondu ve bu vatandaşlar mülklerini günümüze kadar korudular. Bazı Kıbrıslı Türkler ve Avrupalılar da 2000'li yıllarda mülk satın alıp köye yerleştiler.
Kayalar, Nizip

Kayalar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayalar, Tirebolu

Köy, Giresun il merkezine 75 km, Tirebolu ilçe merkezine 33 km uzaklıktadır. Köy, Tirebolu'nun güneyinde olup,  numaralı Giresun-Gümüşhane (Tirebolu-Doğankent) devlet yoluna, 1,1 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Kayalar, Yenimahalle

Kayalar, Ankara'nın Yenimahalle ilçesine bağlı bir mahalledir. Şentepe semti sınırları içerisine girmektedir.
Kayalar, Çekerek

Köy, Yozgat il merkezine 97 km, Çekerek ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır. Köy, Çekerek'in kuzeybatısında ve  numaralı Ortaköy( Çorum)-Çekerek devlet yoluna 2,5 km uzaklıktadır.
Kayalar, Şemdinli

Köy, Hakkâri il merkezine 149 km, Şemdinli ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Köy, Şemdinli'nin güneydoğusunda olup,  numaralı Şemdinli-Alan il yoluna 11,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kayalı, Adıyaman

Köy, 1835 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Kayalı, 2000'li yılların başlarında köy statüsü almıştır.
Kayalı, Eşme

Yerleşimden, 1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde, Kayalı adıyla Saruhan Sancağının Eşme kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilmiştir. Köyün adının nereden geldiği kesin olarak bilinmemekle birlikte Yörük oymaklarının Eşme civarına yerleştikten sonraki yakın bir zamanda Ulubey'in Kayalı köyünden bu köye gelenlerden aldığı sanılmaktadır.
Kayalı, Hizan

Köyün eski adı, 1597 yılı kayıtlarında Kürtçe kökenli, 1902 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Xizan, 1928 yılı kayıtlarında ise Nefsi Xizan olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 99 km, Hizan ilçe merkezine 54 km uzaklıktadır. Köy, Hizan'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Hizan-Bahçesaray il yoluna 3,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kayalı, Kırklareli

Köyün eski adı, 1877 yılı kayıtlarında Yunanca'da "kaya" anlamına gelen  Petra, 1901 yılı kayıtlarında ise Bedre olarak geçmektedir.Köy, Kırklareli il merkezine 14 km uzaklıktadır. Köy, Kırklareli'nın kuzeybatısında,  numaralı il yolu ve Kayalıköy baraj gölü kenarındadır.
Kayalı, Meram

Kayalı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayalı, Siverek

Kayalı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayalı, İdil

Köyün eski adı 1865 yılı kayıtlarında Süryanice kökenli Kefşinne, 1928 yılında ise Kefşin olarak geçmektedir. Daha önceleri Mardin ili İdil ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili İdil ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 100 km, İdil ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Köy, İdil'in kuzeybetısında olup,  numaralı Dargeçit-İdil il yoluna 4,2 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Kayalı, Şebinkarahisar

Köy, Giresun il merkezine 141 km, Şebinkarahisar ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy, Şebinkarahisar'ın güneydoğusunda olup, ilçe merkezine Tekkaya Köyü üzerinden ve doğrudan bir köy yoluyla bağlıdır.
Kayalıbağ, Bitlis

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Lérd olup, "lert" sözcüğü, Ermenice 'de "safra" anlamına gelmektedir. Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2008 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.Köy, Bitlis il merkezine 36 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneybatısında ve /numaralı Bitlis-Siirt devlet/uluslararası yoluna 9 km.lik bir yolla bağlıdır.
Kayalıboğaz, Sarıkamış

Köyün eski adı, 1889 ve 1928 yılı kayıtlarında Çermeli olup, Ermenice'de "çerma" sözcüğü "ılıca" anlamına gelmektedir.
Kayalıdere, Bigadiç

Yağcıbedir mahallesidir. Yağcıbedir oymağı, Osmanlı arşiv vesikalarına göre Avşar boyuna mensuptur. 16. Yüzyılda Çukurova yöresinde yaşayan Bedirli Avşarlarının bölgeye gelmiş bir koludur. Bunlar devlete Yay imal ettiklerinden dolayı Yaycıbedir olarak anılmışlardır. Yaycı sözü daha sonra Yağcı sözüne dönüşmüştür.
Kayalıdere, Simav

Yerleşimin adı, 1912 yılı kayıtlarında Kayadere olarak geçmektedir. Mercanlar ve Ejderhalar mahalleleri daha önceleri Koyunoba köyüne bağlı iken, 13 Ağustos 1951'de birleşerek bulundukları Kayalıdere mevkiinin adıyla bağımsız bir köy haline geldi.
Kayalıdere, Susurluk

Köy yörük mahallesidir. Halkı tamamen göçebe kültürüne dayalı fakat 1850 ile 1877 yıllarında uygulanan iskan kanunu çerçevesinde mecburi iskana geçmiş ve göçebe kültürü yıllar içinde değişime uğramış geçen zaman içinde de göçebe kültüründen tamamen kopmuştur. Mahallenin kurucuları iskana geçmeden önce bu bölgeyi yaylak ve kışlak amacıyla kullanmışlar iskan kanunu ile de mahallenin bugünkü bulunduğu yerin yaklaşık 1 km uzağında dere kenarına yerleştirilmişler fakat burada sivrisineklerden kaynaklanan sıtma hastalığı nedeniyle de 1900 yılında bugünkü bulunduğu alana devleti ali osmanlı tarafından yerleştirilmişlerdir. Köy adına yakışır şekilde çok kayalık ve deresi bulunan bir alanda olup iki ayrı mahalleden (mezradan) oluşmaktadır. Köy halkının bir bölümü Denizli'den kalkıp Selendiye (Manisa) oradan da bugünkü yerine Bir kısmı da Söğüt (Bilecik) Karacabey (Bursa) ve oradan da bugünkü bulundukları alana gelmişlerdir. Köy sınırları içinden geçen hatap deresi derin bir vadiden kıvrıla kıvrıla geçmektedir.
Kayalıdere, Varto

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Aşağı Hınzor olup, Ermenice'de "xıntsor" sözcüğü "elma" anlamına gelmektedir.Köy günümüzde Muş'un Varto ilçesi sınırlarındadır ve daha çok batısında bulunan Urartu Kalesi ve Urartu Kaya Mezarı ile bilinir. II.Sarduri (M.Ö.764-735) döneminde yapıldığı tahmin edilen kale ve kaya mezarı Urartu döneminin Muş'taki en sağlam kalabilmiş yapısıdır. Kale ve kaya mezarı 1965 yılında İngiliz arkeolog C.A.Burney tarafından incelenmiştir. Burney'e göre kale bölgeye hakim bir Urartu valisi tarafından yaptırılmıştır. Kalenin kurulduğu tepe Urartuların batı yönündeki Elazığ ve Malatya bölgesine çıkış yolunun kontrol noktasıdır. Kale inşası  için  Murat Nehri'nin Tepeköy'den gelen Varto Çayı ile birleştiği alanı gayet iyi bir şekilde gören ve kontrol altında tutan bir yer tercih edilmiştir. Kazılarda kale, tapınak, şarap mahzeni, kaya mezarı ve küçük  kalıntılar bulunmuştur. Bulunan kalıntılarda sembollere rastlanmakla beraber herhangi bir yazılı belgeye ulaşılamamıştır. Tapınak ve kaya mezar hala ayakta olmakla beraber özellikle kaya mezar kaçak kazılarla tahrip edilmiştir. Kalenin kurucu valisine ait olduğu tahmin edilen kaya mezarı kalenin kurulduğu kayalığın  güney tarafındaki kayalıklara oyma ile inşa edilmiştir. Altı odalı olan bir mezardır. Urartuların yıkılışından sonra doğu ile batı arasındaki geçişi sağlayan Murat Nehri takipli yol pek kullanılmaz hale gelmiştir. Böylece Kayalıdere ve diğer Murat Nehri civarları önemini kaybetmiştir.Henüz somut bir adım atılmamış  olmakla beraber Kayalıdere ören yeri ile ilgili olarak 23/02/2012 tarihinde TBMM'ye soru önergesi verilmiştir Muş'un önemli tarihi yerlerinden biri olan ve Urartu dönemini aydınlatan  köy ve ören yerinin 2017'de tamamlanması planlanan Alparslan II Baraj suyu altında kalacağı tespit edilmiştir.
Kayalık Dağlar kenesi

Kayalık Dağlar kenesi (Dermacentor andersoni), yaz kenesigiller (Ixodidae) familyasının kene türüdür.Kanada (Britanya Kolombiyası, Alberta, Saskatchewan), ABD (Vaşington, Oregon, kuzeydoğu Kaliforniya, Idaho, Montana, Wyoming, Nevada, Utah, Kolorado, Arizona, Kuzey Dakota'nın batı sınırı, Güney Dakota, Nebraska, kuzey New Mexico)'da yayılım gösterir.
Kayalık bahçe

Kayalık bahçe (rock garden), ayrıca taş yığınından yapılmış çiçeklik (rockery) veya yüksek dağ bahçesi  (alpine garden) olarak da bilinir, kaya ve taşlar ile kayalık bölgelerin yerlisi veya alp iklimine uygun bitkilerle oluşturulmuş bir çeşit bahçedir.Kayalık bahçelerde kullanılan türlerin küçük olması ve kayaların tamamen kaplanmaması için kayalık bahçeler küçük olma eğilimindedirler. Büyük kutularda veya zeminde yetiştirilebilirler. Bitkiler genelde, iyi drenaj yapan toprakları tercih eden ve az su ile yetişen tür bitkilerdir.Normal bir kayalık bahçenin aralarında küçük aralıklar olan ve estetik olarak düzenlenmiş bir yığın irili ufaklı kayadan oluşur, bu kayalara bitkiler kök salacaktır. Bazı kayalık bahçelere bonsai de eklenmektedir.Bazı kayalık bahçeler yerli kayaçların dışarı çıkan kısmı gibi görünmesi için tasarlanarak yapılırlar. Taşlar tabakalaşma yüzeyi izlenimi bırakmak için dizilirler ve bitkiler genellikle taşlar arasında bulunan bağlantıları gizlemek için kullanılır. Bu tarz Victorian döneminde çok popülerdi, genellikle profesyonel peyzaj mimarları tarafından tasarlanır ve yapılırlardı. Aynı yaklaşım modern kampüs ve ticari peyzaj işlerinde de kullanılmaktadır, fakat daha küçük kişisel bahçelerde de uygulanabilir.
Kayalık, Susuz

Köyün eski adı, 1889 ve 1928 yılı kayıtlarında Bendivan olup, Gürcüce'de "bendubani " sözcüğü "yokuşköy" anlamına gelmektedir.
Kayalık, Varto

Köyün eski adı, 680 yılı kayıtlarında Tsernag olup, Ermenice'de "kırlangıç" anlamına gelmektedir. 1916 yılı kayıtlarında ise Zernik olarak geçmektedir. 7. yy'da Arşarunik (Varto-Karlıova) ilinde Tsernak Kalesi adıyla anılan yerdir.
Kayalık, Çukurca

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Zawitha olup, "zawîtho" sözcüğü Süryanice'de "köşe, bucak" anlamına gelmektedir. Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında ise Zavita olarak geçmektedir. 1993 yılında terör ve güvenlik gerekçesiyle boşaltılan köy, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.Köy, Hakkâri il merkezine 105 km, Çukurca ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır. Köy, Güneybatısında olduğu ilçe merkezi Çukurca'ya doğrudan bir köy yoluyla bağlanır.
Kayalıkale, Varto

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Yukarı Hınzor olup, Ermenice'de "xıntsor" sözcüğü "elma" anlamına gelmektedir.
Kayalıköy Barajı

Kayalıköy Barajı, Kırklareli'de, Teke Çayı üzerinde, sulama ve taşkın kontrolü amacıyla 1981-1986 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır. Baraj göleti Kofçaz ile Kırklareli sınırları içerisinde yer almaktadır.Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.528.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 72,00 m., normal su kotunda göl hacmi 149,89 hm³, normal su kotunda göl alanı 10,20 km²'dir. Baraj 14.716 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Kayalıoğlu, Akhisar

Kayalıoğlu, Manisa'nın Akhisar ilçesine bağlı bir mahalledir. 30 mart yerel seçimlerinden önce Akhisar'a bağlı kasaba olan kayalıoğlu Manisa'nın büyükşehir olmasıyla tüzel kişiliği düşerek seçimlere mahalle statüsünde katılmıştır.Akhisar şehir merkezine 8 km uzaklıkta olup, Manisa'ya 45 km İzmir'e ise 90 km uzaklıktadır. Ulaşım, yerleşim yerinin yanından geçen İzmir-Bursa sürat yolu ve İzmir-Bandırma demiryolu sayesinde yapılabilmektedir. Halkın geçim kaynağı tarım ve hayvancılığa ve ayrıca mahalle sınırları içerisinde bulunan Akhisar Organize Sanayi Bölgesi sayesinde sanayiye dayanır.Ayrıca mahallede 1903 yılında Yahudi cemaatince yaptırılan Or Yehuda Tarım Okulu bulunmaktadır. Yakın döneme kadar Kayalıoğlu ilk öğretim okulu olarak hizmet vermekte olan bina hala ayaktadır.
Kayalıpınar, Yıldızeli

Köy, Sivas il merkezine 96 km, Yıldızeli ilçe merkezine 41 km uzaklıktadır. Samuha antik kenti köy yakınlarında bulunur.
Kayalısu, Muş

Köyün eski adı 1917 yılı kayıtlarında Kurmanci kökenli Laçıkan olarak geçmektedir. Daha önceleri Diyarbakır'ın Kulp ilçesine bağlıyken, 21 Temmuz 1933'te Muş merkez ilçeye bağlandı.
Kayalısu, Şenkaya

Kayalısu köyünün eski adı Çahsor veya Çağsor'dur. Bu yer adı 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde "Çarsor" (چارصور)  ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Çaksor"  (چاقصور) olarak geçer.Çahsor köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Bu tarihten yaklaşık 45 yıl sonra gerçekleştirilen, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre bu yerleşim, Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasının Penek nahiyesine bağlıydı. Çahsor'un nüfusu 37 Hristiyan haneden oluşuyordu. Köyde buğday, arpa ve yonca tarımı yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.Çahsor, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde "Çağsor" adıyla Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve Müslim nüfus defterine göre bu tarihte köyü oluşturan 11 hanede 35 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Çağsor köyünün Müslüman nüfusunun yaklaşık 70 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Çahsor köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında Berlin Antlaşması’yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin de "Çahsor" (Чахсоръ) adıyla kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 tarihli tespite göre köydeki 13 hanede, 39'u erkek ve 33'ü kadın olmak üzere 72 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Türkmenlerden oluşuyordu. Çahsor köyünün nüfusu 1896 yılında 98 kişiye, 1906 yılında ise 129 kişiye yükselmiştir.Çağsor köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kosor nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Çaksor" adıyla yer alan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 129 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kosor nahiyesi ve Çaksor köyü bu kazaya bağlandı. Çahsor veya Çaksor Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kayalısu olarak değiştirilmiştir. 1965 yılında Kayalısu köyünde 174 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 5 kişi okuma yazma biliyordu.
Kayanlar

Kayanlar, Güneydoğu Asya'da yaşayan bir halktır. Burma ve Tayland'da yaşamaktadırlar. Kayanlar, Karenni olarak da bilinen Kızıl Karen halkının bir alt koludur. Tibet-Burma etnik kökenine sahiptirler.90'lı yılların sonunda Myanmar'da yaşanan kargaşa sonrası çok sayıda Kayan kabilesi Tayland sınırını geçerek Tayland'ın Mae Hong Son bölgesine yerleşmiştir.Dünyanın en uzun boyunlu kadınları unvanını taşıyan Padaunglar ise Red Karen (Karenni) Kabilesi'nin bir alt grubudur. Shan dilinde uzun boyun anlamına gelen Padaunglar aynı zamanda Zürafa Kızlar olarak da bilinmektedir. Bir Padaung kadını hayatı boyunca ortalama 20 halka takmaktadır. Yaklaşık 10-12 kilogram ağırlığı bulan bu ağır pirinç halkalar zamanla omuzları aşağı bastırarak vücudun şeklini bozarak boynu uzatmaktadır. Henüz 5-6 yaşlarındayken çocukların boyunlarına halkalar takılmaya başlanmakta ve her yıl halkaların sayısı artırılmaktadır.Huay Pu Keng: Long Neck Village Website about this Kayan village in Thailand contains information on Kayan history, religion, and culture
Kayapa, Aziziye

Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca İlçesi'ne bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 20 km, Aziziye ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeybatısında olup,  / numaralı Erzincan-Erzurum (Aşkale-Yakutiye) devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Kayapa, Edirne

Köy, Edirne il merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Edirne’nin kuzeyinde,  numaralı Edirne- Lalapaşa devlet yolu kenarındadır.
Kayapa, Nilüfer

Daha önceleri köy iken, 29 Şubat 1972 tarihindeki kararla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Kayapa, İvrindi

Kayapa'da her sene Desti ve Kızılcık festivali düzenlenmektedir. Festival'de güreş, pazar ve yeme içme stantları kurulur. Bu festival Balıkesir Büyükşehir Belediyesi tarafından desteklenmektedir.2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Kayapınar

Bu ilçenin ilk yerleşim bölgesi Peyas Köyü'dür. 7 Kasım 1991 tarihinde yaklaşık 3 bin nüfusu bulanan Peyas köyü beldeye dönüştürüldü. Beldenin ikinci önemli yerleşim birimi ise Huzurevleri oldu. 2013 yılında ise ilçeye bağlı durumda bulunan Peyas mahallesi, 142.228 kişilik nüfusuyla Türkiye'nin en kalabalık mahallesi olarak kayıtlara geçerken ilçeye bağlı diğer bir mahalle olan Huzurevleri ise 91.832 kişiyle 2. sırada yer aldı.Son 14 yılda büyük değişimler yaşayan belde 2004 yılında çıkarılan Yerel Yönetimler Yasası ile çok sayıda köyün de bağlandığı Kayapınar, Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi’nin ilk kademe belediyesi oldu. 2004 yılında 9 köyün Kayapınar’a bağlanması ile birlikte 68 bin olan ilçe nüfusu 75.592 oldu.Belediyenin kurulduğu 1991 yılında belde nüfusu resmi rakamlarla 3 bin iken, 1994 yılında 20 bin, 1997 yılında 42 bin, 2000 yılı nüfus sayımında 68 bin oldu. Son beş yılda yoğun göç alan ilçe nüfusu 300.000 civarındadır. Diyarbakır’da adeta bir şantiye görünümünde olan belediye sınırları içerisinde inşa edilen binalar göz önüne alındığında önümüzdeki 2 yıl içerisinde bir 40 bin civarında nüfusun bu bölgeye yerleşmesi beklenmektedir. İnşaat sektöründeki en büyük gelişme Diclekent Bulvarı ve Fırat Bulvarı civarında görülmektedir.İlçe, Yenişehir ve Bağlar ilçe sınırlarıyla komşudur. Diyarbakır’ın Şanlıurfa ve Elazığ illerinden gelen yolların kesiştiği üçgende bulunmaktadır. Bunun yanında yeşil alan bakımından ilçede büyük alanlar mevcut olup, şehrin doğal yapısına büyük katkısı bulunmaktadır. Modern şehir anlayışıyla konut çevrelerinde yeşil alan, yapıların arasındaki alanların genişliği ve otopark gibi avantajlarla ilçe geleceğin yerleşim bölgesi olma konumundadır. Ayrıca Diyarbakır Şehirler Arası Otobüs Terminali (DİŞTİ)'de bu ilçede bulunmaktadır.İlçede İlköğretim Genel Müdürlüğüne bağlı 49, Ortaöğretim Genel Müdürlüğüne bağlı 5 genel lise, Teknik Eğitim Genel Müdürlüğüne bağlı 2 Anadolu Teknik Lisesi Okul Öncesi Eğitimi Genel Müdürlüğüne 2 bağımsız anaokulu, Yaygın Eğitim Genel Müdürlüğüne bağlı 1 Halk Eğitim Merkezi,4 Özel Lise, 14 Dershane olmak üzere 82 eğitim kurumunda Eğitim-Öğretim sürdürülmektedir.1763 Devlet okullarında 168 de özel kurumlarda olmak üzere toplam 1931 öğretmen görev yapmaktadır. Özel Eğitim Genel Müdürlüğüne bağlı 5 Özel İlköğretim, Kayapınar İlçesinde 23.313 erkek 20.538 kız olmak üzere toplam 43.851 öğrenci İlk ve orta öğretim okullarında eğitim-öğretimlerini almaktadırlar. Özel İlköğretim kurumlarında eğitim-öğretim gören öğrencilerle bu sayı 50.538 e çıkmaktadır. Ayrıca ilçedeki okullarda toplam 912 adet derslik bulunmaktadır.
Kayapınar Höyüğü

Kayapınar Höyüğü, Tokat il merkezinin yaklaşık 25 km. güneybatısında, Artova İlçesi'nin 17 km. kuzeyinde, Yenice Köyü'nün 5 km. batısında yer alan bir höyüktür. Tepe, 70 x 45 metre boyutlarında küçük bir tepedir. Hemen yanında akan dereden 60 metre yüksekliktedir. Höyükten 70 metre ilerdeki pınarın üstündeki kayalıklarda Kurtini Mağarası bulunmaktadır. Mağara henüz araştırılmamış olmakla birlikte toprak dolu olduğu belirtilmektedir.Höyükte 1949 yılında izinli bir define kazısı yapılmış, arkeolojik buluntulara rastlanmıştır. Ardından 1952 yılında Raci Temizer tarafından höyükte, tepe üstünde bir kurtarma kazısı yapılmış, kuzey kesim ise ayrıntılı biçimde incelenmiştir.III. tabaka Alişar I a-b kültürü (Alişar için I a; Geç Kalkolitik Çağ - Erken Tunç Çağı I. evre, I b; Erken Tunç Çağı II. ve III. evre)Alişar I a ve b katlarına tarihlenen III. tabakada söz konusu kültüre özgü çanak çömlek buluntuları ele geçmiştir. Bunlar iri kum katkılı hamurlu, iç ve dışı kahverengi astarlı mal olarak yaygın olarak görülmektedir. Höyüğün IV. tabakasında ise kırmızı, kahverengi, gri ve siyah astarlı, açkılı maldan parçalar toplanmıştır. Biçim olarak meyvelikler, hafif içe çekik, bazıları dışa taşık ağız kenarlı boyunlu ve meme kulplu derin çanaklar vardır. Bunlar, İç Anadolu çanak çömlek biçimlerine uygundur.En ilginç buluntular üç adet bronz kaptır. Erken Tunç Çağı tabakasında bulunan bu kaplardan biri emzikli döküm bir çaydanlıktır. Yuvarlak dip ve gövdeli, iki yivli ağızlı çaydanlığın iki tarafında oynar başlıklı kulp bağlantı yerleri bulunmaktadır. Buralardan geçirilen çubukla sıcak çaydanlığın tutulması sağlanmaktadır.  Diğer iki maden buluntusu ağız bölümü bulunamamış olan bir testidir. İnce uzun namlulu, üçgen sap dilli, tek perçin delikli kama diğer maden buluntudur.
Kayapınar göleti

Kayapınarı göleti Ankara'nın Çubuk ilçesinde Yukarı Çavundur mahallesinde bulunan içme kullanma ve sulama amaçlı inşa edilmiş alanı 370 ha olan bir gölettir. Gölet Kızılcaören deresi ve gölet alanına düşen yağışlarla beslenmektedir.Depolama hacmi 10,595 hm³ ve aktif hacim 0,9220 hm³'tür. Ölü hacim 0,1375 hm³ ve yükseklik talvegden 25,50 m yükseklik temelden 40,50 m dir. Sulama alanı 370 ha dır. Ortalama derinliği 1–2 m olan göletin en derin yeri 5 m dir. Göletin yakınında Yukarı Çavundur mahallesi bulunmaktadır. 110 dönümlük arazi üzerine yapılan gölet, 1 milyon 200 bin metre küp su tutma kapasitesine ve temel ile birlikte 40 metre yüksekliğinde bir sulama göleti. Yaklaşık 300 bin metreküp dolgu malzemesi kullanırken, gövde uzunluğu 200 metre. Ayrıca 25 kilometre de sulama kanalı var. Çubuk merkezine 14 km uzaklıktaki gölete toplu ulaşım araçları çalışmadığı için ulaşım araba ile olmaktadır.2013 yılında içme kullanma ve sulama amaçlı inşa edilmiş bir gölettir. Gölet Mafer İnşaat A.Ş tarafından 1 yıl gibi kısa sürede bitirilmiş ve teslim edilmiştir. Gölette yakın zamanda balıklandırma çalışması yapılmış olup bol miktarda Sazan balığı, Yayın balığı, Kadife balığı, Gümüş balığı ve Kerevit vardır. Gölet özellikle hafta sonları kentin boğucu ve sıkıcı ortamından kurtulmak isteyen insanların doğa ile baş başa kalabileceği ayrıca ailece olta balıkçılığı yapabileceği bir ortamdır. Küçük, güzel manzaralı göletin etrafı çam ağaçları ve yeşil alanlarla kaplıdır. Doğayı ve yürüyüşü sevenler için ideal bir yerdir.Sahip olduğu gölet manzarası ve doğal yapısıyla ankaralılara ve çubuklulara yaz, kış günübirlik, piknik ve dinlenme imkânı sunmaktadır.Gölet tepelerle çevrili olduğundan, gürültüden ve kirlilikten uzaktır.Kayapınarı göleti kuş gözlemciliğine, yelken sporlarına ve sağlık turizmine uygundur.Kayapınarı göleti 2013 yılında en yüksek su seviyesine ulaşmıştır. Daha sonra buharlaşma ve sulama amaçlı su kullanımından dolayı su seviyesi düşmüştür. Kayapınarı göletinde en çok görülen kuş türleri sakarmeke, yeşilbaş, elmabaş patka, dikkuyruk, Macar ördeği ve bahridir. Gölette ayrıca yarı sucul yılan ve Fırat kaplumbağasıda yaşar.Her yıl Ağustos ayı içerisinde geleneksel olarak Yukarı Çavundur mahallesi Vişne festivali düzenlenmektedir. Her yıl sanatçılar festival konuğu olup o doyumsuz türküleriyle festivale gelenleri coşturur. Festival sona erdiğinde festivale katılanlar iki kasa vişneyle evinin yolunu tutarlar.
Kayapınar, Balya

Daha önceleri Karabayır köyüne bağlı bir mahalle iken, 21 Haziran 1955'te Karabayır'ın tüzel kişiliğinin kaldırılmasıyla yine aynı köye bağlı Ahlatlı mahallesi ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Kayapınar, Bozkır

Köyün tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Yaşam tarzı, konuşma dili, örf ve adetleri Anadolu'ya göç eden Türkmen boylarına benzemektedir. Yapı itibarıyla yapım tarihi bilinen en eski yapı 1874'te yapılan köy camisidir. Kayapınar ismi köyün güneyinde bulunan yüksek kayaların dibinden çıkan Kayapınar isimli pınardan gelmektedir.Köyün doğusunda Arslantaş Köyü, batısında Çağlayan Kasabası , Kuzeyinde Tarlabaşı Köyü , güneyinde ise Akçapınar Yaylası, Üçpınar Yaylası ve Çağlayan Yaylası vardır. Bozkır ilçesinin en uç köylerinden birisidir ve Antalya ili ile sınır komşusudur.Konya iline 129 km, Bozkır ilçesine 10 km uzaklıktadır. Bozkır ilçesinden köye 2 ayrı yol olup Tarlabaşı köyü civarında 2 yol birleşmektedir.
Kayapınar, Eşme

Köyün daha önceki zamanlarda Lidyalılar ve Romalılar tarafından da yerleşim yeri olarak kullanıldığı bilinmektedir. Kuruluş tarihi bilinmemekle birlikte, 1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde, "Kayapınar" adıyla Saruhan Sancağının Eşme kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilmiştir.
Kayapınar, Gercüş

Beldenin yerleşik nüfusu son nüfus çalışmaları esnasında 2100 olarak ölçülmüştür. Yaz aylarında neredeyse 3 katı nüfus yoğunluğu artışı yaşanmaktadır.
Kayapınar, Kızıltepe

Kayapınar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayapınar, Sivrice

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Ermiye olarak geçmektedir. Daha önceleri Maden ilçesine bağlıyken, 15 Nisan 1952'de Sivrice ilçesine bağlandı.
Kayapınar, Ulaş

Köy, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kangal ilçesine bağlıyken 31 Ekim 1992 tarihinde Ulaş ilçesine bağlandı.Köy, Sivas il merkezine 50 km, Ulaş ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. TCDD eski Sivas-Erzincan/Malatya tren hattı üzerinde köyün ismini taşıyan tren durağı vardır.