barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Karabağ dramı

Karabağ dramı (Ermenice: Ղարաբաղի Դրամ), de facto Dağlık Karabağ Cumhuriyeti'ne ait anmalık para birimidir. Dramın alt birimi lum (Լումա) ve bir dram 100 tane luma bölünür. Karabağ dramının paraları Dağlık Karabağ'da kanunî para olarak geçmiyor ve orada Ermeni dramı daha çok kullanılmaktadır; Dağlık Karabağ dramı, Ermeni dramıyla sabitlenmektedir ve aynı değerine sahiptir.Karabağ dramı Austria State Printing House tarafından üretilmektedir ve kâğıt paraları 2 ve 10 dram sürümlerinde; madenî paraları ise 50 luma ve 1, 5 ve 1000 dram sürümlerinde mevcuttur.
Karabağ halısı

Karabağ halısı, günümüz Azerbaycan'ın Karabağ bölgesinde yapılan Transkafkasya halılarının çeşitlerinden biridir.
Karabağ hareketi

Karabağ hareketi (), Dağlık Karabağ Özerk Oblastı'nın Ermenistan'a dahil edilmesi için yapılan bir toplumsal hareket. Hareket, 1988'de başladı ve 1991'de bitti.
Karabağ ilçesi

Karabağ ilçesi (Peştuca: د قره باغ ولسوالۍ), Afganistan'ın Gazni Vilayeti'ne bağlı olan 19 ilçeden birisidir.Yönetim merkezi Karabağ şehri olan ilçenin 2002 yılı nüfusu 109,000'dir ancak bazı kaynaklar bunun 200 binden fazla olduğunu belirtirler. Nüfusu yarı yarıya Hazaralar ile Peştunlardan oluşur.
Karabağ ilçesi, Kâbil

Karabağ ilçesi (Peştuca: د قره باغ ولسوالۍ), Afganistan'ın Kâbil Vilayeti'ne bağlı olan 13 ilçeden birisidir.
Karabağ meliklikleri

Karabağ meliklikleri veya Hamse meliklikleri, 15. yüzyılda Haçın Prensliği'nin dağılması ve 1822'de Rus İmparatorluğu'nda etnik feodal oluşumların kaldırılmasına kadar günümüz Dağlık Karabağ topraklarında ve komşu topraklarda bulunan Ermeni feodal devletlerdi.
Karabağ petrol sahası

Karabağ (Azerice: Qarabağ), Hazar Denizi'nde, Azerbaycan'ın 120 km (75 mil) doğusunda, Absheron takımadalarının kuzey kesiminde yer alan açık bir deniz petrol ve gaz sahası. Karabağ sahasının geliştirilmesi için SOCAR ve Equinor (Statoil) arasında 30 Mayıs 2018 tarihinde bir risk hizmet anlaşması (RSA) imzalandı. Karabağ petrol sahası, Bakü'nün 120 kilometre doğusunda, SOCAR tarafından işletilen Sığ Su Günaşlı (SWG) sahasına ve BP tarafından işletilen Azeri-Çırak-Güneşli (ACG) sahasına yakın konumdadır.Karabağ sahasının araştırılması ve geliştirilmesi için bir üretim paylaşım anlaşması (PSA), 10 Kasım 1995 tarihinde imzalanmıştır. ACG projesinden sonra Azerbaycan'ın Hazar Denizi'ndeki petrol yataklarının geliştirilmesine yönelik ikinci büyük sözleşmesi olarak kabul edilmektedir. Anlaşma, 25 yıla varan geliştirme ve üretim dönemine sahiptir ve 5 yıl daha uzatılabilir. 13 Şubat 1996 tarihinde anlaşma Azerbaycan Cumhuriyeti Parlamentosu tarafından onaylanmıştır.Sözleşme 28 Şubat 1996'da yürürlüğe girdi. 4 Haziran 1996 tarihinde, projeyle ilgilenen şirketler ortak bir konsorsiyum kurdu ve adını Caspian International Petroleum Company (CIPCO) olarak adlandırdı. CIPCO resmî olarak Ağustos 1996'da faaliyete geçti. 26 Ocak 1999'da CIPCO, faaliyetlerini durduracağını duyurdu. Konsorsiyum yönetimine göre, sahanın geliştirilmesi bu aşamada ekonomik anlamda kârlı değildi. Konsorsiyum başkanı James Tilley'e göre, 3 kuyunun sondajı, rezervuarın 30 milyon tondan fazla petrol tutmadığını dile getirilmiştir. CIPCO, 23 Şubat 1999'da faaliyetlerini resmîolarak tamamladı. Yapılan toplam giderler yaklaşık 100 milyon doları oluşturdu. Nisan 2006'da SOCAR, yabancı yatırım olmadan alanı kendisi geliştirebileceğini duyurdu; yapacağı toplam harcama yaklaşık 200 milyon dolardır. SOCAR Başkan Yardımcısı Khoshbakht Yusifzade'ye göre, açılan kuyulardan ikisinin fizibilite çalışması 10 milyon ton petrol ve 5-6 milyar metreküp doğalgaz bulunduğunu ortaya çıkardı ve bu sayede rezervin bütün olarak geri kazanabileceği vurgulandı. CIPCO'nun hissedarları Karabağ alanında şu kadar hisseye sahipti: LUKAgip JV % 45, Pennzoil % 30, LUKOIL % 12.5, SOCAR % 7.5, Agip % 5. PSA anlaşmasına göre Azerbaycan'a ödenecek toplam tutar 135 milyon dolar olacaktı. Projenin toplam sermaye harcaması 1.7 milyar dolar olduğu ve işletme maliyetleri için 1.3 milyar dolar ödenmesi planlandı.Yüzyılın Sözleşmesi: Equinor, en başından beri bu yolculuğun bir parçası olmaktan gurur duyuyor  (İngilizce)
Karabağ'daki Türkler

Karabağ Türkleri Dağlık Karabağ Bölgesine Yerleşmiş Azerbaycan Türkleridir Ermenistan İşgalinden Ötürü Çoğu Dağlık Karabağ Bölgesini Terk Etmek Zorunda Kalmışlardır.Karabağ tartışması 1988-1989 yıllarında bölgede bazı kesimlerde yoğun nüfusa sahip olan Ermenilerin bağımsızlık için referandum düzenleyip bağımsızlık kararı almasıyla başladı. İki toplum arasında meydana gelen karşılıklı çatışmalar ve sokak gösterileri Azerbaycan ile Ermenistan arasında büyük bir gerilim yaratmış ve yüzbinlerce kişi bu tartışmalar sonrasında yaşadığı topraklardan göç etme durumunda kalmıştır.Ermenistan'da yapılan ve yaklaşık 40.000 kişinin katıldığı gösteri sonrası da Ermenistan'ın Karabağ'a saldırması çatışmaları sıcak savaşa dönüştürmüştür.
Karabağ, Digor

Köyün eski adı, 1918 yılı kayıtlarında "Averag" olup, Ermenice'de "harabe" anlamına gelmektedir. Köy, 1928 yılından beri Karabağ adını taşımaktadır.
Karabağ, Kiraz

Daha önceleri Gedik köyüne bağlı bir mahalle iken, 21 Kasım 1951'de köy statüsü kazandı. Karabağ; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Karabağlar

Karabağlar, Türkiye'nin İzmir ilinin bir ilçesidir. İlçenin kuzeyinde Konak, doğusunda Buca ve Gaziemir, güneyinde Menderes, batısında Güzelbahçe ve Seferihisar, kuzeybatısında Balçova ve Narlıdere ilçeleri bulunmaktadır. Nüfus bakımından İzmir'in Buca'dan sonra en büyük ikinci ilçesidir.İzmir'in en eski yerleşim yerlerinden olan Karabağlar'ın Emrez ve Aktepe semtleri yaklaşık iki yüz yıl önce kara üzüm bağlarıyla kaplıydı. Bölgede çok az sayıdaki ailenin bağları, çiftlikleri ve bağ evleri yer alıyordu. 1920'li yıllarda Reşat Nuri Güntekin'in romanlarına konu olan Bozyaka bağlarının, 1970'li yıllara kadar korunduğu biliniyor. Reşat Nuri Güntekin'in Çalıkuşu romanını yazdığı, Bozyaka'daki evi de geçtiğimiz yıllarda yazarın isminin verildiği bir kitaplığa dönüştürüldü.Bugün, mobilya sektörünün bulunduğu Yeşillik Caddesi ve çevresinde ise 40 yıl öncesine kadar bağlar bulunuyordu. Uzundere'ye kadar olan bölgenin de 1970'li yıllarda boş arazi olduğu biliniyor.6 Mart 2008 tarihinde kabul edilen 5747 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu kararıyla kurulmuştur. Karabağlar'a Konak ilçesinin 55 mahallesi bağlanmıştır. Bunlar; Abdi İpekçi, Adnan Süvari, Ali Fuat Cebesoy, Ali Fuat Erden, Arap Hasan, Aşık Veysel, Aydın, Bahar, Bahçelievler, Bahriye Üçok, Barış, Basın Sitesi, Bozyaka, Cennetçeşme, Cennetoğlu, Çalıkuşu, Devrim, Doğanay, Esenlik, Esentepe, Esenyalı, Fahrettin Altay, Gazi, General Asım Gündüz, General Kasım Özalp, Gülyaka, Günaltay, İhsan Alyanak, Karabağlar, Kazım Karabekir, Kibar, Limontepe, Maliyeciler, Metin Oktay, Muammer Akar, Osman Aksuner, Özgür, Peker, Poligon, Refet Bele, Reis, Salih Omurtak, Sarıyer, Selvili, Sevgi, Şehitler, Tahsin Yazıcı, Uğur Mumcu, Umut, Uzundere, Üçkuyular, Vatan, Yunus Emre, Yurtoğlu ve Yüzbaşı Şerafettin mahalleleridir. Ayrıca Konak ilçesine bağlı olan Kavacık ve Tırazlı köyleride Karabağlar ilçesine bağlanmıştır.Karabağlar'ın yüzölçümü 89 km2'dir. İlçenin kuzeyinde Konak, doğusunda Buca ve Gaziemir, güneyinde Menderes, batısında Güzelbahçe ve Seferihisar, kuzeybatısında Balçova ve Narlıdere ilçeleri bulunmaktadır. Kavacık ve Tırazlı köylerinin boş alanlarla birlikte toplamı ise 7.100 hektardır.İzmir Çevre Yolu ilçeden geçmektedir. İlçeye ulaşım İzmir metrosu ve ESHOT otobüsleri ile sağlanmaktadır. İlçede bir Bisim istasyonu bulunmaktadır.
Karabağlar Atatürk Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi

İzmir Atatürk Anadolu Teknik Lisesi, Türkiye'nin en büyük mesleki ve teknik liselerinden biri olan İzmir Atatürk Anadolu Teknik, Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi içerisinde yer alan okullardan birisidir. İzmir'in Karabağlar ilçesi, Eski Çamlık semtinde kurulmuştur.Ortaokul üzerinde öğretim veren Anadolu Teknik Liseleri'nde bazı derslerin öğretimi yabancı dille yapılmakta olup, öğretim süresi 4 yıldır. Bu okullarda ilgili bölüme ait meslek dersleri ile birlikte bütün orta öğretim kurumlarında ortak olan zorunlu genel bilgi derslerinin tamamı okutulmaktadır. İlgi ve yetenekleri doğrultusunda seçenekleri ile öğrenciler, öğrenimleri süresince kazandıkları meslekî bilgi ve beceri ile hayatta iş alanlarına ve yüksek öğrenime hazırlanma imkânına sahip bulunmaktadırlar.
Karabağlar Türbesi

Karabağlar Türbesi (), Azerbaycan'ın Kengerli Rayonu'na bağlı Karabağlar kasabasında yer alan bir türbedir.Türbe kompleksindeki iki minare, 12. yüzyılın sonu ile 13. yüzyılın başına tarihlenmektedir. Türbe ise 14. yüzyılın ilk yarısında inşa edildi. Karabağlar Türbesi, 1998'de UNESCO tarafından Dünya Mirası Geçici Listesi'ne eklendi.Karabağlar Türbesi'nde on iki yarım daireden oluşan 30 m yüksekliğinde bir yapı ve iki minareli ikinci bir yapı bulunmaktadır. Yüksek yapının yüzeyi turkuaz halı desenleri ile kaplıdır. Desenlerin üzerinde Kur'an ayetleri yer almaktadır.
Karabağlar Yaylası

Karabağlar Yaylası, yerel adıyla Yayla, Muğla'nın Menteşe ilçesinde yer alan bir sayfiye yeridir. Şehrin güneyi boyunca uzanır. Muğla'ya uzaklığı 5 km.dir. Şehrin kültürü içinde önemli yer tutan 'Yayla' tabiri Karabağlar için kullanılmaktadır. Rakım olarak Muğla şehir merkezinden daha aşağıda yer alır. Normalde yayla tabirinin denizden yüksek düzlük yerler için kullanıldığı düşünülürse, eski dönemlerde Karabağlar'a bu isim Gökova Körfezi'nden daha yüksekte olduğu için verilmiştir. Karabağlar Yaylası'nın toplu yerleşimden çok, büyük bahçeler içindeki eski yazlık Muğla evleriyle sakin bir görünümü vardır....Garip bir adem bu Karabağlar'a girse yolunu kaybeder. Bağ yollarında asla güneş yoktur...Osmanlı ülkesinde benzeri Malatya'nın Aspuzi yahut Konya'nın Meram'ı ola...Evliya Çelebi'nin sözünü ettiği bu yoğun yeşillik 1950'li yıllara kadar mevcutken, bu yıldan sonra yaylanın bir yazlık ikamet yerinden çok tarım alanı olarak kullanılmaya başlanması nedeniyle artık kaybolmuştur.Karabağlar'ın -veya yaygın ismiyle 'Yayla'- Muğla kültürü içindeki yeri eskilere dayanır. Eski belediye başkanlarından Erman Şahin, Muğla Yazıları isimli kitabında 1900'lü yılların ortalarındaki Muğla'yı anlatırken Karabağlar'a özel bir yer vermiştir: Yayla çok eski zamanlardan beri Muğla şehrinde yaşayanların yaz aylarını geçirdiği yazlık bir semt olmuştur. İlkbahar aylarında yaylaya göçülür ve yaz boyunca tarla, bağ-bahçe işleriyle meşgul olunur. Elektriğin olmadığı bu zamanlarda insanlar kahvelerde vakit geçirirmiş ki bu da yayla kültürünün en önemli parçasıdır. Günümüzde hala dolmuş durakları ve yayladaki önemli mevkiler bu kahvehanelerin ismiyle anılır.Yayla'da günümüzde kimi faal kimi atıl vaziyette yer alan kahveler, Muğla ve Yayla kültürünün önemli bir parçası. Atıl vaziyette olanlar Muğla Belediyesi ve sivil kuruluşlar tarafından yaşatılmaya çalışılmaktadır. Bu kahveler arasında en büyüğü Süpüroğlu kahvesidir.Süpüroğlu kahvesi; Muğla şehir merkezinden Ortaköy'e giden yayla yolu üzerinde önemli bir mevkidedir. Süpüroğlu mevkiine 1800'lü yılların başında ilk olarak yörükler konaklamak için gelmişler daha sonra yerleşik hayata geçerek burada ziraatle uğraşmaya başlamışlardır.Kahve yapısı tek katlı ve taştan yapılmıştır. Avlusunda bulunan altı çınar ağacının çok yaşlı olduğu  bilinmektedir. İlk olarak yörüklerin konak yeri olan kahvenin şimdiki yeri zamanla gelişmiş ve yaylada önemli bir merkez olmuştur. Pazar günleri Muğla'dan gelen çeşitli esnaf, ulaşım imkanlarının gelişmediği yıllarda Süpüroğlu'ndaki göçerlere hizmet verirmiş.
Karabağlı Süleyman Paşa

Tersane-i Amire'de yetişen usta bir denizcidir. Derya beyi olarak Akdeniz’e açıldığı seferlerinde ünlü Yunan korsanlar Andrenakis ve Yanakis’i yakaladı. 1755 yılında kaptan-ı deryalığa getirildi. Aynı yıl Osmanlı donanmasıyla mutad Akdeniz güvenlik faaliyetini icra etti.1756 yılında azledilen Süleyman Paşa 1757'de ikinci kez kaptan-ı deryalığa getirildi ve bu görevini 1759'a kadar yürüttü.1762 yılında bu defa vezirlikle rütbesiyle üçüncü kez kaptan-ı deryalığa getirildi. Ancak, 1763 yılında görevden alınarak Mutasarrıflık unvanıyla Rodos'a gönderildi ve 1765’te burada öldü.
Karabağlı, Salyan

İlçe merkezine 28 kilometre uzaklıkta bir köy Karabağlı köyünün ilginç bir geçmişi var. Tarihi kaynaklarda belirtilir ki, Karabağ köyü, ağırlıklı olarak 1760-1780'li yıllarda Ağdam bölgesi Abdalgülablı köyünden hareket ederek bir qrup aile tarafından buray köç etmişler. Bu gerçeği Karabağ köy qəbristanlığında iki yüz yıl öncesine dayanan tarihi kabir yazılı eski alfabe ile yazılmış yazılarda net bilirtiliyor.. Daha sonra 1900-1905 yılında Şamahı Kolani kabilelerin bir kısmı kışlaqlarını buraya saldı. Ve 1948 yılında Stalin'in emriyle Batı Azerbaycan, Ermenistan, Азизбеyof bölgesinden(eski Azerbaycan mahal, 18. yüzyılda Qarababa deniyordu çoğunlukla Terp ve Tarp köy) buraya 80-90 aile taşındı, ve burada yeni evler inşa edildi. Yani Karabağlı köyü büyüdü gelişdi ve bölgenin sosyo-ekonomik hayatında önemli bir yer aldı.Şu anda Karabağlı bölgesel  nüfusu 8500 (2012 yılı bilgileri) kişi yaşıyor. Merkezi Karabağlı olmakla bu yönetim diğer küçük köyler Kolani, Gomuşlu ve köy Тezekent kapsıyor.Köylüler domates, pamuk, tahıl, patates, üzüm, sebze, kavun bitki, bol ürün elde etmek için önemli ölçüde etkinlik yaratmışlar. Şimdi bu köyde 2275 büyük baş olmakla 7100 küçük baş hayvancılık yetişdiriliyor.Bölge insanı belirgin bir şekilde farklı köylerde olan iş için buraya geliyor. Karabağlı insanı çok çalışkan ve yöresine  bağlı insanlardır. Bu nedenle, burada insanlar daha iyi, daha refah içinde yaşıyor.Karabağlı köyünde dünyaca ünlü Pirililer, Kurbanlılar, Bedirxanlılar, Velili, Bayandurlu, Bayramkulular, Керимли, Seyidrzalı, Memmedalılar, Ekberli, Ağamalılar ve diger türk soylu tayfaların ismini saymak mümkün.Genel olarak 4 eğitim kurumu. 1 ve 2 numaralı orta okul Karabağlı köyünde yer almaktadır. Kolani ve Теzekent köylerde genel ve orta öğretim okulları yer alıyor.
Karabağname (opera)

Karabağname (Azerbaycanca: Qarabağnamə) Firengiz Alizade tarafından yazılmış opera. Librettosu Nergiz Paşayeva tarafından hazırlanmıştır. Opera ilk kez 15 Aralık 2007 yılında Baküdeki Azerbaycan Devlet Akademik Opera ve Bale Tiyatrosunda sahnelenmiştir.Ünlü Bakülü müzisyen Mstislav Rostropoviç Firengiz Alizadeye Karabağ Savaşını konu alan opera yazmayı teklif etmiştir. Mstislav Rostropoviç operanın sahnelenmesi zamanı onun ilk drijorluğunu kendisi etmeyi istemişse de, ölümü nedeniyle bu istej gerçekleşememiştir. Fakat Firengiz Alizade operanın ilk sahnelenmesini Mstislav Rostropoviç anısına Baküde düzenlenen müzik festivalinde gerçekleştirmiştir.Operanın yönetmeni Azerbaycanın Halk Artisti Cennet Selimova ve Raymundis Banionisdir. Esli rolünde Halk Artisti Qerine Kerimova, Seyid rolünde Ekrem Poladov, Yad Adam rolünde Evez Abdullayev, Melek rölünde Gülnaz İsmayılova, Arif rölünde Hasan Anami oynamıştır.Operanın başlarında Karabağ güzel memleket olarak tasvir ediliyor. Karabağda yaşayan Azerbaycanlılardan olan Seyid Kişi ve Esli Hanım kızlarının yakında olacağı düşünülen düğününe hazırlanıyorlar. Arifle onların kızı Meleyin tez bir zamanda evlenecekler.Fakat beklenmedik halde kötü şeyler meydana çıkıyor. Seyid kimliğini bilmediği, fakat ondan yardım istediği için evine aldığı şahsın Yad insanın oğlu olduğu belli oluyor. Kendisini kimsesiz ve yaşlı insan olarak tanıdan Yad Seyidin evinde barınsa da, Arifle Meleyin düğünü gününde köye saldıran düşmanlarla (Ermeniler kast ediliyor) bir olub, köyü yakıyor. Sonuşta Arif ölüyor, Melek dağlarda donuyor, Esli ise küçük oğlu ile ortalıkta kalıyor. Düşmanlar onun oğlunu da öldürmek istseler de, bunu başaramıyorlar. Operada birde Derviş vardır. Sonda Derviş Arifle Meleyi göklerde yeniden birleştiriyor. Genel olarak, operanın konusu Karabağ Savaşı ve Azerbaycanlıların yaşadığı zorluklardır.
Karabağnameler

Karabağnameler Karabağ Hanlığı'nın tarihinden bahs eden ve genellikle XIX. yüzyıl'da yazılmış tarihi eserler türüdür.Karabağ tarihinden bahs eden ve genel olarak  Karabağnameler diye tasnif edilen toplam 10 eser vardır:Rzakulu Bey Mirze Cemal oğlu - "Penah Ali Han ve İbrahim Halil Hanların Karabağda yönetimleri ve o dönemin olayları"Eserlerin hepsinde Karabağ Hanlığı'nın oluşumundan XIX. yüzyıl farklı dönemlerine kadarkı tarihi yazılmıştır. Bu tarihi eserler şuanda Karabağ Hanlığı'nın, Rus-Kaçar Savaşları'nın öğrenilmesinde birinci dereceli tarihi kaynaklar rolunu oynamaktadırlar.
Karabaş (şehir)

Karabaş (), Rusya'nın Çelyabinsk Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Yüzölçümü 686 km² olan şehrin nüfusu 2010 itibarı ile 13,152'dir.Karabaş 1822 yılında bakır madeni işçilerinin yerleşmesi amacıyla kurulmuş olup 1933 yılında şehir statüsü almıştır. Şehirde bakır eritme tesisi bulunmakta olup zehirli atıkları ciddi çevre sorunlarına neden olmaktadır.
Karabaş Mustafa Ağa Camii

Babüssaade Ağası Karabaş Mustafa Bin Korkut Bey tarafından 16. yüz yılda yaptırılmış. Müteaddit zamanlarda tamir görmüştür. 1957 yılında Merhum Başbakan Adnan Menderesin emriyle temelden yıkılıp yeniden yaptırılmıştır. Cami ile bütünlük oluşturan Zaviye, sıbyan mektebi ve namazgahtan eser  kalmamıştır. Vaktiyle burada var olan zaviye bir Halveti zaviyesidir. Fakat son dönemlerde Kadiri ayinlerinin yapıldığı bazı kaynaklarda yer alır. Bunu haziresinde bulunan mezar taşları da teyit eder vaziyette. Zaviye de görev yapan şeylerin kronolojisi ise ölüm tarihleri itibarıyla şöyledir: Molla-zade Şeyh Mehmed Kasım Çelebi (1506), Karabaş Ramazan (1609), Mısırlı Ömer (1658), Karabaş İskender (1667), Hacı Hüseyin (1717), Hacı Mehmed (1719), Hacı Nur Ahmed (1765), Hüseyin (1774), Hacı Abdullah (1785), Mustafa Muhsin (Kadiri,1796), Seyyid Abdulkadir (1802), Seyyid Mustafa (Sümbülî,1807), Seyyid Ahmed (Kadiri, 1832), Şeyh Şakir (1860), Şeyh Ahmed (1908) ve Hobcuoğlu Şakir Bey.295m2 toplam arsa üzerine inşa edilen cami duvarları taş ve tuğladır. Kare bir planda olup, çatısı ahşaptır. Tek şerefeli minaresi tuğladan olup, külah tamirler sırasında taştan yapılmıştır. Vaktiyle civarda bulunan bir çeşmenin kitabesi, dış giriş kapısı sağ tarafına (Cami ihata duvarına) sonradan monte edilmiştir. Avlusunda üzeri yakın zamanda ahşap malzeme ile kapatılan yekpare mermerden oyulma, servi motifleri ile tezyin edilmiş tarihi su haznesi vardır. Etrafında bulunan ve planında yer almayan meşrutası son restorasyon çalışmalarında kaldırılmıştır. Şadırvan çevresi duvarla çevrilidir. Haziresi ise bakımsızdır. Haziresinde banisi ile Kılıç Ali Paşa Camii yazılarının hattatı Demirci Kulu Yusuf Efendi ve diğer şahıslar medfundur. Demircikulu Yusuf Efendi, Hattat Ahmed Karahisarî ekolünün son temsilcisidir. Hattat Demircikulu Yusuf Efendi’nin asıl adı Yusuf Bin Abdullah’tır. Mescidin yanı başındaki Topçu ocağında vazifeli Demirci Ali Ağanın kölesi olduğundan “Demircikulu” lakabıyla bilinir. Kölelerin baba adı için Abdullah yazılması da yine kaynaklarda yer alır. Demircikulu, Topçu ocağında, günümüzdeki adıyla Tophane-i Amire de “Ulufeli Duacılık” hizmetinde bulunmuş. Top dökümü esnasında, ateş yakılmadan evvel ocak başında dua eden kimselere “Ulufeli Duacı” denilirmiş. Bu vazife daha sonra burada bulunan Karabaş Zaviyesi şeyhliğine tahsis olunmuş. Cami haziresinin etrafı taş duvarla çevrilidir. Hazireinin Kılıç Ali Paşa Cami yönüne bakan köşesinde antik porfir sütundan dönüştürülmüş bir de Sadaka taşı bulunmaktadır.
Karabaş martı

Büyüklükleri 38–44 cm, kanat açıklıkları 94–105 cm kadardır. Yaz erişkininin, (isme rağmen siyah değildir) çikolata rengi-kahverengi bir başı var, soluk gri vücudu, siyah uçlu ilk kanat tüyleri ve kırmızı gaga ve bacakları vardır. Başlık kışın kaybolur ancak yerine koyu dikey çizgiler kalır. Martılarda alışıldığı üzere olgunluğa ulaşması iki yıl sürer. İlk yıl kuşlarının kuyruk ucunda siyah band ve kanatlarda koyu alanlar görülür ve yazın tam olmasa koyu başlık gelişir.Koloniler haline büyük kamış yatakları veya bataklıklarda ve adalarla göllerde bulunurlar, yerde yuva yaparlar. Martıların çoğu gibi kışın beslenecekleri zaman, akşamları tüneklerinde ya da her iki durumdada toplu halde yaşarlar. Açık deniz türü değildirler.Cesurdurlar ve fırsatçı beslenirler ve şehirlerde çöp karıştırır veya aynı hazla sürülen alanlarda omurgasız hayvanları alırlar.
Karabaş patka

Uzunluğu 42–51 cm.’dir. Erkek ve dişinin görünümü birbirinden farklıdır. Bu ördek türü, tepeli patka ile karıştırabilinir.Erkek karabaş patka koyu yeşilimsi, yuvarlak bir başa sahiptir. Erkeğin göğsü, kuyruk alt ve üst tüyleri ile kanat üst-örtü tüyleri siyah renktedir. Vücut yan tüyleri beyaz ve gaga mavimsidir. Sırtı, tepeli patkadan farklı olarak gridir (tepeli patkada siyahtır). Üst kanat uçma tüyleri ile kanat altı beyazdır.Dişi, tepeli patkaya benzemesine rağmen, ondan gaga dibindeki beyazlık ve karın yanlarının daha açık olması ve tepesinin olmaması ile ayırt edilebilinir. Üst kanat uçma tüyleri, kanataltı ile karın beyazdır. Dişi ve erkeğin gözü sarı ve gagaları mavimsidir.Tek eşlidir. Yuvalarını yerde veya yüzer sazların üzerinde yaparlar. Yuvayı, bitkiler ve tüylerle döşemekte olup bu yuvaya yaklaşık 8-11 yumurta bırakırlar. Kuluçka süresi 26-28 gündür. Yavruların uçma süresi 40-45 gündür. Besinlerini, başlıca bitkiler ve omurgasız hayvanlar oluşturmaktadır.Kış konuğudur. Türkiye'de Karadeniz ve Marmara Denizi’nin kıyılarında görülmektedir. Kuzey Amerika, Avrupa ve Asya’da gözlenmekte ve üremektedir.
Karabaş ötleğen

Uzunluğu 14 cm, tüyleri üst bölümlerinde kahverengimsi, alt bölümlerinde ve yüzünde bozdur. Erkeğin tepesinde siyah, dişinin tepesinde kızılımsı kahengi geniş bir leke bulunur.Ormanlık ve çalılık yerlerde, park ve bahçelerde görülen güzel ötüşlü kuşlardır. Türkiye'de Akdeniz Bölgesi'nin güney ve güneybatı kesimlerinde kışın çok az sayıda görülen bu kuşlar yazın Karadeniz ve Marmara bölgelerinin geniş yapraklı ormanlarında, göç sırasında hemen hemen her yerde görülür.
Karabaşlı, Devrek

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.  Daha önceleri Gökçebey ilçesine bağlıyken, 2 Temmuz 1999'da Devrek ilçesine bağlandı.
Karabedir, Dinar

Köy, 1919'den beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Akça köyüne bağlı bir mahalle iken, 30 Mayıs 1951'de köy statüsü kazandı.
Karabekevül

Karabekevül (), Türkmenistan'ın Lebap iline bağlı Sayat ilçesinde bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 1989 yılı itibari ile 5.509'dur.Karabekevül adı iki Ersarı aşiretinden gelmektedir. 1940 yılında kent tipi yerleşim ve 2016 yılında şehir statüsü almıştır.
Karabekir, Oltu

Mahalle, Erzurum il merkezine 116 km uzaklıktadır.  Mahalle ilçe merkezindedir. Kuzey sınırını, kuzey çevre yolu (), güney sınırını Oltu Çayı belirler. Kaymakamlık bu ilçededir.
Karabel Geçidi

Karabel Geçidi, İzmir iliinin Kemalpaşa ve Torbalı ilçeleri arasındaki yol üzerinde ve Bozdağlar sıradağlar kütlesi içinde, bu dağ silsilesinin en batıdaki kısmını oluşturan Nif Dağı ile daha doğuda uzanan kalan kısmı arasında yer alan bir geçittir. İzmir'den yaklaşık 20 km uzaklıktadır.Coğrafi niteliğinin yanı sıra geçitteki kayalar üzerine kazınmış resimsel kabartma Ege Bölgesi'ndeki en eski tarihsel kalıntılardan birdir.Kabartmada sağa yönelmiş, sağ elinde bir yay, sol elinde bir mızrak bulunan bir savaşçı resmedilmiştir. Sol elinin üstünde Luvi hiyeroglifleri ile yazılmış bir yazı bulunur. Görüntü  yaklaşık 1,5 mt genişliğinde 2,5 mt yüksekliğindedir.Kabartmada resmedilen kişinin kimliği konusu tarihçiler ve gezginler arasında uzun yıllar tartışılmıştır. İlk kez ondan Halikarnasoslu Herodotos söz eder ve onu Mısır firavunu  Sesostris. olarak tanımlar.Kabartma ilk kez 1839 yılında Fransız gezgin Charles Texier tarafından keşfedilir ve 1862'de onun yaptığı resmi yayınlanır.Alman bilgin Heinrich Keipert'in 1843 yılında, kabartmadaki resmin Orta Anadolu'da, Çorum Boğazköy'deki Yazılıkaya'daki kaya kabartmalarıyla benzerliğini belirmesinin ardından zamanla, Kurt Bittel, Helmuth Theodor Bossert, Hans Gustav Güterbock, Ekrem Akurgal, Heinrich Otten ve Annelies Kammenhuber gibi birçok bilim insanı bu tarihsel kalıntının Hitit kültürüyle ilgili olduğunu saptamıştır.Hitit çivi yazılı belgelerin okunması ve Luvi hiyerogliflerinin çözümlenmesiyle artan bilimsel bilgilerin sonucunda İngiliz bilim insanı David Hawkins 1998 yılında, Karabel kabartmasındaki savaşçının sol kolu üzerindeki hiyeroglif yazısının, MÖ 13. yüzyıldan kalma, Luvi dilinde yazışmış olduğunu ve bu yazının anlamını çözdü.Yazıda şunlar yazılıydı:Kabartmada resmi çizilmiş kişi; İ:Ö.13. yüzyılda Hitit İmparatorluğuna bağlı olarak Batı Anadolu'da var olan Mira Ülkesi'nin Kralı Tarkasnawa idi.. Tarkasnawa'nın  büyük babasının Kupanta Kurunta olduğu anlaşıldı.Geçitte Tarkasnawa kabartmasına yakın bir mesafede aynı boyda ikinci bir kabartma heykel bulunmaktaydı. Ancak bu ikinci kabartma, düşmüş bir kaya kütlesinin üzerinde 1875'te restore edilemez ölçüde hasarlı durumda keşfedilmiştir.Geçitteki yol üzerinde 1926-1935 döneminde İzmir Valiliği görevini yürütmüş Kazım Dirik tarafından kabartma heykelin yerini belirtmek için yaptırılmış çini süslemeli bir zafer takı bulunmaktaydı, ancak yol genişletme çalışmaları nedeniyle bu zafer takı yıkılmıştır. Şu anda yol üzerinden sadece anıta çıkışı sağlayan merdivenler görünmektedir.Birgit Brandau, Hartmut Schickert: Hethiter, die unbekannte Weltmacht. Piper, München 2001. ISBN 3-492-04338-0Joachim Latacz: Troia und Homer. Der Weg zur Lösung eines alten Rätsels. Koehler-Amelang 52005. ISBN 3-7338-0332-9
Karabela

Karabela, Polonya-Litvanya Birliği'nde popüler olan bir tür Polonya kılıcıydı (szabla). Polonyalı eskrimci Wojciech Zabłocki, karabela'yı, sapı kuş başı ve açık çapraz koruma olarak stilize edilmiş süslü bir kılıç olarak tanımlar.Zygmunt Gloger, bu tür kılıç ticaretiyle tanınan Irak'ın Kerbela kentinin adından türediğini öne sürüyor.Bir başka öneri de, ismin Türkiye'den geldiği ve İzmir yakınlarındaki Türk kasabası Karabel veya Kırım'daki Karabel ilçesi ile ilişkili olduğudur.Polonya'da karabel kullanımının ilk kanıtı 15. yüzyılın sonlarına kadar uzanıyor. 1497-1498 yıllarında Kalisz ve Poznan voyvodalıklarından Türklere ve Eflaklara karşı yapılan askeri operasyonlarında Latince olarak yazılmış seferin kayıtlarında sefere çıkan silah ve teçhizat arasında karabeladan bahsedilir.Benzer kılıçlar, esas olarak Türk hizmetindeki yardımcı Balkan birlikleri tarafından ve ayrıca 17. ve 18. yüzyıllarda Rusya, Moldova ve Ermenistan'da kullanıldı. Fas kılıçları (küçük bir yay ile) de onlardan biraz farklıydı. Polonya versiyonun ana yeniliği, kabzanın rafine tasarımı ve piyade savaşında bilekten ark kesmelerini kolaylaştıran bıçağın dengesiydi. Görsel olarak benzer yabancı kökenli kılıçlar sadece omuzdan yapılan kesimler için uygundur.Yabancı kökenli benzer kılıçlarla karşılaştırıldığında, Polonya karabel lehine küçük işlevsel farklılıklar vardır:
Karabey Aydoğan

1975 yılında Şişli Siyasal Bilimler Yüksekokulu'na girmiş daha sonra kurumun adı değişmiş ve kendisi 1979 yılında Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümü'nden mezun olmuştur.1975'te Kars'ın Selim ilçesine bağlı Başköy'e ilkokul öğretmeni olarak atanmıştır ve aynı yıl bu görevden ayrılmıştır.Öğrencilik yıllarında Dostlar Korosu'nda türkü söyleyip konserlere katılmıştır. Ruhi Su'nun öğrencisi olmuştur. Halk türküleri koroları ve çocuk koroları çalıştırmıştır.1980-1987 tarihleri arası Bursa'nın  köylerinde 8 yıl kadar öğretmenlik yapmıştır. 1989-1993 yıllarında Kâğıthane Belediyesi'nde Hesap İşleri Müdürü olarak görev yapmıştır. 1993-1996 yılları arası İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları Müdürü, 1996-2005 yılları arasında da İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kent Orkestrası Müdürü olarak çalışmıştır.
Karabey Kadri Karaoğlu

Karabey Kadri Karaoğlu (d. 1966, Bayburt), Türk doktor ve siyasetçi dir. TBMM 25. dönem Milliyetçi Hareket Partisi Bayburt milletvekilidir.Karabey Kadri Karaoğlu 1966 yılında Bayburt'ta doğdu. İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesini bitirdi ve doktor olarak çalışmaya başladı. Sırasıyla Bayburt Sağlık Müdürlüğünde Şube Müdürlüğü, İl Sağlık Müdür Yardımcılığı, Kanser Erken Teşhis ve Eğitim Merkezinde baştabiplik ve Bayburt İl Sağlık Müdürlüğü gibi görevlerde bulunmuştur.
Karabey, Karayazı

Mahallenin eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Rişvan olup, Kürtçede "reşan" sözcüğü "karalar" anlamına gelmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 152 km, Karayazı ilçe merkezine 32 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın doğusunda olup,  numaralı Karayazı-Tutak devlet yoluna, Uğurdalı Mahallesi üzerinden,  8,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karabey, Yavuzeli

Karabey; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karabey, Yenice

Köy, 1902 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1940 yılından önce Balıkesir'in Edremit ilçesine bağlı olan Karabey, bu tarihten itibaren köy olarak Yenice'ye bağlandı. 1975 yılında Hamdibey'in belde statüsü kazanmasıyla bu beldeye bağlı bir mahalle haline geldi. 12 Kasım 2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı yasa çerçevesinde Hamdibey Belde Belediyesi'nin kapatılması üzerine 2017 yılında tekrar köye dönüştürüldü.
Karabey, Yüksekova

Köyün eski adı, 1840 yılı kayıtlarında Kürtçe'de "çayırbaşı" anlamına gelen Sardaşt, 1916 yılı kayıtlarında ise Serdaşt olarak geçmektedir.Köy, Hakkâri il merkezine 99 km, Yüksekova ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Yüksekova'nın güneydoğusunda olup  numaralı Yüksekova-Şemdinli il yolu kenarındadır.
Karabey, Çat

Mahallenin adı, 1916 yılı kayıtlarında Karabeğ olarak geçmektedir. Daha önceleri Bingöl'ün Kiğı ilçesi Çerme bucağına bağlıyken, 23 Haziran 1964'te Erzurum'un Çat ilçesine bağlandı.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Çat Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 92 km, Çat ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır. Mahalle, Çat'ın güneybatısında olup,  numaralı Erzurum-Bingöl (Çat-Karlıova) devlet yoluna Kurbanlı, Kaplıca ve Parmaksız mahalleleri üzerinden 30,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır
Karabeyler, Altıeylül

Daha önceleri Bigatepe köyüne bağlı bir mahalle iken, 21 Mayıs 1948'de yine aynı köye bağlı Cebirler ve Hacıosmanlar mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Karabeyli, Uşak

16. ve 17. yüzyıl Osmanlı kayıtlarında ismi geçmeyen yerleşimden 1898 yılı kayıtlarında Karabeğli olarak bahsedilmiştir.
Karabibergiller

Dik ya da tırmanıcı otsu veya çalılar, nadiren ağaç şeklinde olan bitkilerdir. Bazıları sukkulenttir. Yapraklar basit, alternat veya opposittir.Çiçekler hermafrodit bazen tek eşeyli, sık spika durumunda olup periyant eksiktir. Stamen 1-10, Ginekeum tek pistilli, 2-5 karpellidir. Meyve drupadır.
Karabiga, Biga

Biga'nın 20 km kuzeydoğusunda, Marmara Denizi'nin güneyinde, Karabiga yarımadasının, 4475 (￼2017 ADNKS sayımı) nüfuslu bir sahil beldesidir.Belde 1910 yılında belediye teşkilatına kavuşmuştur, ancak 1882 yılından kalma belediye mühürü, kuruluş yıllarını, daha da ötelere götürüyor. 1920 yılında yeniden kurulur ve Mehmet İstanbullu ilk belediye başkanı olur.Belde, deniz yolu ile yük ve yolcu taşımacılığına, yat turizmine, özellikle balık üreme yatakları konumuna oldukça uygundur. Ancak bu yataklar, Kocabaş çayından gelen atıklardan; bilinçsiz, kaçak ve yasak tekniklerle avlanan balıkçılardan olumsuz etkilenmektedir.Karabiga'nın ekonomik yapısında balıkçılık, çiftçilik ve hayvancılık ön plandadır. Bu yapının diğer bölümünüde memurlar-esnaf ve işçiler oluşturur.Aslen bir antik Misya kasabası, Milet veya Kizikos kolonisiydi. İyi bir limanı vardı. Strabon, bölgenin kaliteli şarap ürettiğinden ve tanrı Priapos’un şehre eski adını verdiğini söyler. Thukididis, kasabadan bir donanma istasyonu olarak bahseder. Flavius Arrianus, MÖ 334'te Büyük İskender'in Panegorus'u şehrini ele geçirmek için gönderdiğini ve şehrin Granikos Muharebesi'nden önce rakipsiz teslim olduğunu bildirir.Adı geçen yazarların yanı sıra, kasaba Pomponius Mela, Gaius Plinius Secundus, Stephanos Byzantinos, ve Coğrafyacı Ravenna] gibi çok sayıda antik yazar ve coğrafyacı tarafından da not edilmiştir.Doğu Roma İmparatorluğu zamanında, kasaba Pegae veya Pegai (Πηγαί) olarak biliniyordu ve bir Bizans kalesi buradaydı.Bugün Karabiga'da 'Karabiga Kaleleri' diye bilinen kalıntıların, milattan önce VII. yüzyılın ilk yarısında kurulan 'Milet' kolonisi olduğu sanılmaktadır. Bu kalıntılar adını antik Anadolu uygarlıklarının Kır Tanrısı Priapos'tan almıştır. Şehir kalıntıları merkezden 3 km uzaklıktadır. Bölge sit alanı ilan edilmiş olup, henüz arkeolojik kazılar yapılmamıştır.Eğer Bursa üzerinden gidilecekse, Karacabey ve Bandırma üzerinden Çanakkale'ye doğru devam edilir. Biga'yı tam çıkmadan sağa bir yol ayrımı görülür. Tabelada Karabiga'yı işareti de vardır. Biga'dan itibaren 20 km. kadar yol alındığında bir kasabanın ortasına gelinir. İşte burasi Karabigadır.Eğer Çanakkale üzerinden gelinecekse, Lapseki ve Balıklıçeşme'yi geçip, Biga'ya doğru yol alırken Biga'ya girmeden, Karabiga-Priapos tabelasını görüp, sola dönülür. Yine yaklaşık 20 km.lik yolu geçerek Karabiga'ya ulaşılır.Şehirlerarası otobüsle, Biga terminaline gelindiyse; saat sabah 08:00'dan itibaren, her saat başı, karşılıklı Belediye otobüs seferleri başlamaktadır. Biga'dan son sefer 23:00'da yapılmaktadır. Yaz döneminde ve her çarşamba ilave seferler konmaktadır. Karabiga'dan her gün, hava şartları iyi olduğunda Tekirdağ-Kumbağ yönüne, saat 21:00 civarında, kamyon taşıyan motorlar hareket etmektedir.İstanbuldan gidecekler Yenikapı - Bandırma deniz hattını kullanarak 1 saat 45 dakika içinde Bandırmaya oradanda 45 dakika içerisinde Karabigaya ulaşabilirler.
Karabina (tüfek)

Karabina, tüfeğe veya muskete benzer ancak daha kısa ve daha güçsüz ateşli silah. Birçok karabina tüfek modeli geliştirilmiştir, aynı mühimmatı kullanırlar ancak daha az uzunluktadırlar.M4 Karabina, Amerikan Colt firması tarafından geliştirilmiş M16 piyade tüfeğinin Karabina versiyonudur. Günümüzde Amerika Birleşik Devletleri'nin standart piyade tüfeğidir. TSK'nın da aralarında bulunduğu birçok ordunun özel kuvvetleri bu silahı kullanmaktadır. STANAG şarjörleri 5.56x45mm NATO mermisi kullanmaktadır. Gaz sıkıştırma ve rotating bolt tekniğini kullanarak çalışır. Kişiye göre ayarlanabilir dipçiğe sahiptir.
Karabinyer

İlk kez Avrupa'da cereyan eden Napolyon Savaşları sırasında ortaya çıkan karabinyerler saçmalı yahut uzun namlulu tüfekler ile donatılmışlardı. Tarihte her zaman olmasa da çoğu zaman süvari birliği olarak hizmet görmüşler, bu nedenle diğer tüfek çeşitlerine göre daha hafif ve at üstünde kullanmaya uygun olan karabinaları kullanmışlardı.Özellikle İtalya ve İspanya'da, görev tanımları ve donatımlarının uygunluğu sebebiyle düzenli orduda gördükleri görevlerin yanı sıra jandarma ve sınır muhafızı olarak da görevlendirilmişlerdir. Günümüzde de çoğu ülkede hem ordu hem kolluk kuvveti hem de jandarma olarak karabinyerlerden faydalanılmaktadır.
Karabinyer (İtalya)

Karabinyer, Karabinari veya resmî adıyla Arma dei Carabinieri, İtalya'nın sivil nüfus üzerinde kamu güvenliğini sağlamaktan sorumlu karabinyer usulünde askerî bir kolluk teşkilatıdır. Devlet Polisi (İtalya) ile birlikte ülkenin iki ana kolluk gücü olup Savunma Bakanlığı'na bağlıdır ve hem askeri, hem de sivillere kolluk kuvvetliği görevi yapmaktadır.Karabinyer, 13 Temmuz 1814 tarihinde Savoylu Kral I. Vittorio Emanuele tarafından Sardinya Krallığı'nı Fransız Jandarması'na benzer bir polis kuvveti sağlamak amacı ile kurulmuştur. 2000 yılında İtalyan Ordusu'ndan ayrılarak İtalya Silahlı Kuvvetleri'nin ayrı bir kolu haline geldiler. Günümüzde bazı yapısal değişikliğe uğramış da olsa, görevlerini sürdürmektedirler.Karabinyer, herhangi bir zamanda ve ülkenin herhangi bir yerinde uygulanabilecek polislik yetkilerine sahiptir ve kendilerine tahsis edilen silahları kişisel ekipman olarak taşımalarına her zaman izin verilir. Ek olarak İtalya Silahlı Kuvvetleri için askerî polislik hizmetleri yerine getirmekle yükümlüdür.Yakın zamana kadar Karabinyer mensupları sadece İtalyan menşeli araçlar ile görevlerini sürdürmekteydiler. Ancak bu kural son zamanlarda Land Rover Defender, Subaru otomobiller ile BMW motosikletlerin de envantere alınmasıyla değişmiştir. Normal Karabinyer devriye araçları beyaz tavanlı ve çok koyu mavi renklidir. Mavinin üzerinde yanlamasına ve boydan boya kırmızı bir şerit vardır. Karabinyer plakaları "CC" (Corpo dei Carabinieri, Karabinyer Birliği) veya EI (Esercito Italiano, İtalyan Ordusu) harfleri ile başlar.
Karaborsa

Karaborsa, yeraltı ekonomisi veya gölge ekonomisi, bazı yasadışılık yönlerine sahiplikle karakterize edilen gizli bir piyasa veya işlemler dizisidir. Yasadışı işlemler, üretimi ve dağıtımı kanunla yasaklanmış mal ve hizmetleri tanımlıyorsa (uyuşturucu, yasal sınırlar dışındaki fuhuş, insan ticareti gibi), işlemin kendisi yasa dışı olduğundan karaborsa ticaretini oluşturur. Aynı zamanda yasaklanmamış bir ürün de olsa, etik ve ticaret yasalarına aykırı şekilde piyasada bulunmayan bir malın gizlice, el altından çok yüksek fiyatla alınıp satılması işi de karaborsa oluşturur.Kara piyasa faaliyetleri yasa dışı olduğundan, doğal olarak satıcılar kendileri kolluk otoritelerinden saklamak zorunda kalacaktır. Bundan dolayı kara piyasada genellikle nakit alım-satımlar tercih edilir. Bu yüksek hacimli nakit dolaşımı, kara para aklama suçunu oluşturur.Hukuka aykırı olarak edinilen ve/veya hukuka aykırı olarak işlem gören mal ve hizmetler, yasal piyasa işlemlerinin fiyatının üzerinde veya altında takas edilebilir. Yasal piyasa fiyatlarından daha ucuz da olabilirler. Tedarikçi, üretim maliyetleri ve/veya vergiler için ödeme yapmak zorunda değildir. Suçlular mal çalıyor ve yasal piyasa fiyatının altında satıyor olabilirler. Bu genellikle yeraltı ekonomisinde böyledir.Aynı zamanda yasal piyasa fiyatlarından daha pahalı olabilirler. Örneğin, ürünün elde edilmesi veya üretilmesi zorsa, veya işlenmesi tehlikelidir, katı düzenlemelere tabidir veya yasal olarak kolayca temin edilememekteyse, doğal olarak karaborsa oluşur. Mal alışverişi, belirli kıtlık zamanlarında yaşandığı gibi, bir tür devlet yaptırımıyla yasa dışı hale getirilirse, bu yaptırımın bir sonucu olarak fiyatları yükselme eğiliminde olacaktır.Yeraltı piyasası daha düşük fiyatlar sunsa bile, tüketicilerin mümkün olduğunca yasal piyasaya yönelmesi gerekir: karaborsa satıcıları düzenlemeye tabi değildir ve sundukları ürün(ler) ve/veya hizmetlerde herhangi bir hata olması durumunda sorumlu tutulmaları çok zordur; bazı yargı bölgelerinde, müşteriler bir tüketici olarak bile olsa kayıt dışı ekonomiye bilerek katıldıkları takdirde cezai bir suçla suçlanabilirler; bazı yargı bölgelerinde ise (İngiltere ve Galler gibi), çalıntı mallara sahip olduğu tespit edilen tüketiciler, çalındıklarını bilmeseler bile tespit edildikleri halde malları elinden alacaktır.
Karaboya, Kargı

Köy, 1521 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Osmanlı Devleti Çankırı Sancağı tahrir defterinde 1521 yılında toplam nüfusu 14 hane iken 1579 yılında ise 42 hane ve Osmanlı Devleti’nin tımar köylerinden birisi olup 1579 yılı geliri 2000 akçe olduğu bilgileri yer almaktadır.
Karaboyalık, Sivaslı

Köy; II. Bayezid, 1520 ve 1570 tahrir kayıtlarında Kırkacık köyünün mezrası olarak gösterilmiştir. 1676 yılı Avârız göre köyde 15 nefer bulunmaktadır. Köyün ilk kuruluş yeri Köybaşı mevkisidir. Daha sonra köy şimdiki yerine taşınmıştır. Köy arazisinde çeşitli medeniyetlere ait mezarlar bulunmaktadır. Karaboyalık isminin eskiden kullanılan kök boyalarının, köyde çok miktarda bulunan siyah boya otunun yetişmesinden esinlenerek konulduğu söylenmektedir. Bu ot günümüzde köyün Ağalan mevkiinde bulunmaktadır.Uşak iline 35 km, Sivaslı ilçesine 25 km uzaklıktadır. Köy, çok da yüksek olmayan ve halk arasında "Tepe" tabir edilen küçük bir vadi içerisine kurulmuştur. Köy içerisinden geçen Kuru Dere üzerinde gölet inşa edilmiştir.
Karaboğaz Havalimanı

Karaboğaz Havalimanı (), Türkmenistan'ın Karaboğaz kentinde bulunan bir havalimanıdır. Havalimanı, Hazar Denizi ile Karaboğaz Gölü arasında yer almakta olup DAFIF tarafından geçici olarak ICAO "TM-0001" koduyla bilinmektedir.
Karaboğaz, Pınarbaşı

Mahallenin çerkezce adı Aslanhable'dir.  Kayseri il merkezine 107 km, Pınarbaşı ilçesine 7 km uzaklıktadır.
Karaboğaz, Türkmenistan

Karaboğaz (), Türkmenistan'ın Balkan iline bağlı Türkmenbaşı ilçesinde bulunan bir şehirdir. Şehir, Karaboğaz Gölü'nü Hazar Denizi'nden ayıran bir sırt üzerinde yer almaktadır. Şehrin nüfusu 1989 yılı itibarı ile 6,895'tir.Karaboğaz, 2002 yılına kadaar Bekdaş adıyla bilinmekte olup bu tarihte şehir statüsü almıştır. Şehir, Karaboğaz Gölü'nden bol ve çeşitli maden kaynaklarına sahip olup dünyada, doğal olarak biriken sodyum sülfatın ticari olarak kullanılabildiği miktarlarda bulunduğu birkaç yerden biridir. Şehre Karaboğaz Havalimanı hizmet vermektedir.
Karaboğazlı ötleğen

Boyları 12.5-13.5 cm kadardır. Erkeğin başı ve boğazı siyahtır. Bu iki bölgeyi ayıran beyaz bir çizgi vardır. Gözler kırmızıdır. Dişilerde boğaz soluk renkte olup, baş siyahtan çok gridir. Arkalarında gri üzerine kahverengi bir iz vardır.Bu küçük ötücü kuşlar kalın dikenli fundalarda bulunur. Çalılıklar üzerine yaptıkları yuvalarına 4-6 yumurta bırakırlar. Böcekçil kuşlardandırlar.Türkiye, Yunanistan ve komşu adalarda yavrularlar. Göçmendirler, kuzey doğu Afrika'da kışı geçirirler.
Karabucak Ormanı

Karabucak ormanı Mersin ili Tarsus ilçe merkezi güneyinde yer alan okaliptus ağırlıklı bir ormandır. Ormanın  merkez bölgesi  koordinatlarındadır. Tarsus'a 5, Mersin'e 25 kilometre uzaklıktadır.Orman iki bölümden oluşur. Tarsus'a yakin olan 885 hektarlık eski bölüm Güresin  ormanı olarak bilinir. Eskiden Tarsus'un güneyinde geniş bir bataklık vardı. Fehmi Güresin 1939 yilinda bu bataklığın okaliptus ağaçları dikilerek kurutulması projesinin başında olan orman mühendisiydi. Ormanın Akdeniz kıyısına kadar uzanan yeni bolumde ise daha çok fıstık çamı  ve sahil çamı  dikilmiştir. Bu bölüm 1960  yilinda öldürülen orman fakültesi oğrencisi Turan Emeksiz'in adını taşır.
Karabucak Savunması

İşgal kuvvetleri komutanının emri ile bir Türk tahsildar, 3 Ermeni kamovar Kozan’a bağlı Karabucak, Şerifli, Mahyalar, Çürüklü, Minnetli ve Kuyubeli köylerinden vergi toplamak üzere gönderilir. Bu kişiler köylülere baskı yapıp zorla vergi toplamaya başlayınca, o yörenin ileri geleni Deli Hacı Ağa fedailerinden Gavur Ali Ağa ve çetesi tarafından öldürülür.Bu olay neticesinde, olayın kahramanı Deli Hacı Ağa’nın kardeşi Ökkeş Efendi, her ne kadar, işgal kuvvetleri komutanı ile dostluk kurup çiftliğinde ziyafet vermiş ise de, bu dostluk yetmemiş, Kozan’ın ileri gelenleri ile birlikte tutuklanıp manastır zindanına hapis edilmiştir.Bu tutukluların bırakılması için, Kadirli’den çetesi ile gelen Çerkez Nuri Çavuş, işgal komutanı ile konuşur, tahliyelerini ister ve bırakılmamaları durumunda halkla birlikte silahlı eyleme başlayacağını söyleyerek baskı yapar. Sonuçta bu tutuklular bırakılmışlardır.
Karabucak, Manavgat

Mahallenin adı bundan seneler önce Şehirbucak'mış ve büyük bir yangından sonra mahallenin adı Karabucak olmuş ne zaman ve kimler tarafından kurulduğu hakkında kesin bir bilgi yoktur.
Karabucak, Çelebi

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Keskin ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Çelebi ilçesine bağlandı.
Karabudak, Hınıs

Mahalle, 1554 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 170 km, Hınıs ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın doğusunda olup,  numaralı Erzurum-Muş (Hınıs-Varto) devlet yoluna, Yeniköy ve Ovaçevirme Mahalleleri üzerinden 12,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karabudak, Mutki

Köyün eski adı, 1878 ve 1917 yılı kayıtlarında Ermenice'de "köyceğiz" anlamına gelen  Şenik olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 68 km, Mutki ilçe merkezine 48 km uzaklıktadır. Köy, Mutki'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Mutki-Geyikpınar il yoluna 13,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karabudak, Of

Yerleşimin eski adı "Aşağımuskar"'dır. 1530 yılı Osmanlı tahririnde o dönemki Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmemektedir. 1681 yılı Avarız Defterinde günümüz Kireçli köyüyle birlikte "Harvel me'a Muzkar" adıyla yer alan köyde tamamı Müslüman 40 avarız neferi kaydedilmiştir.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra Aşağımuskar adıyla Of kazasının Hayrat nahiyesine bağlı olan yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Karabudak olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Karabudak, Çınar

Mahallenin adı yukarısında bulunan tepeden almaktadır Kürtçe ismi sıpyak olup eskiden sancak olarak bilinmektedir.mahallenin yukarısındaki tepede 10 yakın mağara ve yıkı harabelere rastlanır.
Karabudakkent

Karabudakkent (Rusça: Карабудахкент, Kumukça: Къарабудакъгент)  Rusya'nın Dağıstan Cumhuriyeti'nin Karabudakhkentsky Bölgesi'nde yer alan kırsal bir yerleşim yeri ve aynı zamanda bölgenin idari merkezidir. Nüfus: 15,356 (2010 Sayımı )Народное Собрание Республики Дагестан. Закон №16 от 10 апреля 2002 г. «Об административно-территориальном устройстве Республики Дагестан», в ред. Закона №106 от 30 декабря 2013 г. «О внесении изменений в некоторые законодательные акты Республики Дагестан». Вступил в силу со дня официального опубликования. Опубликован: "Дагестанская правда", №81, 12 апреля 2002 г. (People's Assembly of the Republic of Dagestan. Law #16 of April 10, 2002 On the Administrative-Territorial Structure of the Republic of Dagestan, as amended by the Law #106 of December 30, 2013 On Amending Various Legislative Acts of the Republic of Dagestan. Effective as of the day of the official publication.).Народное Собрание Республики Дагестан. Закон №6 от 13 января 2005 г. «О статусе и границах муниципальных образований Республики Дагестан», в ред. Закона №43 от 30 апреля 2015 г. «О статусе городского округа с внутригородским делением "Город Махачкала", статусе и границах внутригородских районов в составе городского округа с внутригородским делением "Город Махачкала" и о внесении изменений в отдельные законодательные акты Республики Дагестан». Вступил в силу со дня официального опубликования. Опубликован: "Дагестанская правда", №8, 15 февраля 2005 г. (People's Assembly of the Republic of Dagestan. Law #6 of January 13, 2005 On the Status and Borders of the Municipal Formations of the Republic of Dagestan, as amended by the Law #43 of April 30, 2015 On the Status of the "City of Makhachkala" Urban Okrug with Intra-Urban Divisions, the Status and the Borders of the Intra-City Districts Comprising the "City of Makhachkala" Urban Okrug with Intra-Urban Divisions, and on Amending Various Legislative Acts of the Republic of Dagestan. Effective as of the day of the official publication.).
Karabul, Gündoğmuş

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında fazla bilgi yoktur.Taşahır mevkii köy sınırları içerisinde olup  halk arasında "ASAR KALESİ" adı ile bilinen Roma döneminden kalan harabelerin adı"Kaseyir Şehri" olarak tespit edilmiştir. Oldukça eski bir mahalledir.
Karabulak Gençlikspor

Karabulak Gençlikspor, Ağrı ilinin Doğubayazıt ilçesinin Karabulak köyünde kurulmuş bir spor kulübüdür.2000-2001 sezonunda tarihinde ilk kez 3. Lig'de mücadele etmeye başladı. Ancak aynı sezonun sonunda 3. Lig 2. Grup'ta 15. sırada yer alarak amatör kümeye düştü. Kulüp 2010 yılından önce faaliyetlerini durdurdu.