Johannes Mario Simmel

Viyana'da doğmuş, Avusturya ve İngiltere'de büyümüştür. Eğitimi kimya mühendisliği üzerine tamamlamıştır. 1943 yılından itibaren II. Dünya Savaşı'nın sonuna dek araştırmacı olarak çalışmıştır. II. Dünya Savaşı'nın bitişinden sonra, Amerikan askeri hükûmeti adına çevirmen olarak çalışmış ve Viyana'da yayım yapan "Welt am Abend" gazetesinde incelemeler ve hikâyeler yayımlamıştır. 1950'lerin başında, "Munich illustrated Quick in Europe and America" için muhabir olarak çalışmaya başlamıştır.J. M. Simmel, çok sayıda roman ve senaryo yazdı. Yazar, ilk öykü derlemesini 1947’de yayımladı; roman alanındaki ilk büyük başarısını 1960’ta, Quick’te tefrika edilen "Yalnız Havyarla Yaşanmaz" (Es muß nicht immer Kaviar sein) romanıyla yakaladı . Yazarın, Türkçe'ye de çevrilen bu romanı 30 milyondan fazla satarak en çok satan ve en çok bilinen eseri oldu. Yazar, 27 roman, 4 hikâye, 4 çocuk kitabı olarak toplamda 35 kitap yazdı. Kitapları dünya çapında milyonlarca adet satıldı. Romanlarının pek çoğu 1960 ve 1970 yıllarında filme çekildi. Ayrıca birçok film için senaryo yazarlığı yaptı. Yazar eserleri ile prestijli kurumlardan da ödüller aldı. Yazarın eserlerinden hemen çoğu Türkçe'ye çevrilmiştir bununla beraber J. M. Simmel, 12 Eylül Darbesi sonrası Türkiye'deki politik durumu protesto etmek için eserlerinin Türkçeye çevrilmesine ve basılmasına uzun bir süre izin vermedi; ancak ölümünden bir yıl önce 2008 yılında yasağı kaldırması üzerine eserleri tekrar yayınlanmaya başlandı .Simmel eserlerinde sosyal adaleti sıklıkla vurgular; olaylarda sıradan, güncel yaşamın içinden gelen kişiler vardır. Böylece, sıradan insanların başlarına gelen şaşırtıcı olaylarla okurun ilgisini toplumsal ve sosyal sorunlara yol açan yaşamın gerçeklerine çeker. Eserlerinde aşk, polisiye ve gerilim temaları vardır. "Yalnız Havyarla Yaşanmaz" romanı casusluk teması üzerine kurgulanmış olsa da okuyucuyu gastronomi ile de tanıştırır. Öyküde araya giren gerçek yemek tarifleri ile diplomasinin ilişkisini keyifli bir dille romanında aktarır. "Güneşten de Sıcak" romanında başarılı bir iş hayatı olan bir Hollywood senaristinin hayatının akışının değişmesi ile toplumsal ahlak kavramını okuyucuya sorgulatır. Bunun yanında dönemine uygun olarak cinsellikten de uzak durmaz ancak bunu sıradan okuyucuyu rahatsız etmeyecek düzeyde tutar. Örneğin, "Yaşamak Ne Güzel" adlı kitabında tanıttığı Çin kızak gezisinin detaylarını okuyucuya bırakır. "Ve Palyaçolarla Gözyaşları" konusu ile günümüzde bile okunacak kadar güncel bir gerilim romanıdır; tehlikeli bir virüs üzerinde çalışmakta olan ünlü bir araştırmacıya yapılan suikasta tanık olan bir kadın gazetecinin öyküsünü anlatır.Neşeli Oluşuma Şaşırıyorum (Çev: Ahmet Cemal, Çiğdem Bozdoğan, 1972); "Mich wundert, daß ich so fröhlich bin". Zsolnay, Viyana, 1949.Güneşten de Sıcak (Çev: Ahmet Arpad, Ahmet Cemal, 1974); "Ich gestehe alles". Zsolnay, Viyana, 1953."Der Hochstapler. Immer, wenn er Kuchen aß...." (mit Hans Hartmann). Südverlag, Münih/Konstanz, 1954.Tanrı sevenleri korur (Çev: Zeyyat Selimoğlu, 1975); "Gott schützt die Liebende". Zsolnay, Viyana 1957.Yalnız Havyarla Yaşanmaz (Çev: Ahmet Cemal, 1971); "Papaz her zaman pilav yemez" (Çev: Vahit Çelikbaş, 1974); "Es muß nicht immer Kaviar sein". Zürih. 1960.Çalınmış Rüyalar (Çev: Ahmet Arpad, Ahmet Cemal, Çiğdem Bozdoğan, 1971); "Der Stoff aus dem die Träume sind." Münih, 1971.Ve Palyaçolarla Gözyaşları (Çev: Ahmet Arpad, 2009); "Doch mit den Clowns kamen die Tränen". Münih, 1987."Zweiundzwanzig Zentimeter Zärtlichkeit und andere Geschichten aus dreiunddreißig Jahren". Münih, 1979."Von Drachen, Königskindern und guten Geistern". Johannes Simmel tarafından gençlik için derlendi. Viyana, 1950.Lütfen Ağlamayın (Çev: Gülderen Pamir, 1982); "Weinen ist streng verboten! Eine Geschichte für kleine und große Mädchen". Viyana, 1950.