Japonya çiçek hastalığı salgını

735-737Japonya çiçek hastalığı salgını (天平の疫病大流行, Tenpyō no ekibyō dairyūkō, "Tenpyō dönemi epidemisi") Japonya'nın çoğunu etkileyen büyük bir çiçek hastalığı salgınıdır. Tüm Japon nüfusunun yaklaşık 1/3'ünü öldüren salgının ülke genelinde önemli sosyal, ekonomik ve dini yansımaları oldu.Salgından birkaç on yıl önce Japon yetkililer Çin'in genel toplumunda  salgınlarını bildirme politikasını benimsemişti. Bu kayıt uygulaması, çiçek hastalığının 735-737 yılları arasında Japonya'yı etkileyen hastalık olarak tanımlanmasını büyük ölçüde kolaylaştırdı.Japonya ile Asya anakarası arasındaki artan temas, daha sık ve ciddi bulaşıcı hastalık salgınlarına yol açmıştı. 735-737 çiçek hastalığı salgınının, kuzey Kyushu'daki Dazaifu, Fukuoka'da  başladığı ve enfeksiyonun,  Kore yarımadasında hastalığa yakalanan bir Japon balıkçı tarafından taşındığı kaydedildi. Hastalık o yıl kuzey Kyushu'ya hızla yayıldı ve sonraki yıl boyunca devam etti. 736'ya gelindiğinde, Kyushu'daki birçok çiftci ya ölüyordu ya da toprağını terk ediyordu. Bu da tarımsal verimin düşmesine ve nihayetinde kıtlığa yol açtı.Ayrıca 736'da, bir grup Japon hükûmet yetkilisi salgın yayılırken kuzey Kyushu'da bulundu. Parti üyeleri hastalanıp öldükçe Kore yarımadasındaki görevlerinden vazgeçmek durumunda kaldılar. Çiçek hastalığıyla başkente dönen yetkililer, hastalığın doğu Japonya ve Nara'ya yayılmasına neden oldular. Hastalık 737'de Japonya'yı kasıp kavurmaya devam etti. Pandeminin büyük etkisinin bir sonucu da 737 Ağustos'una kadar çıkarılmış olan vergi muafiyetinin tüm Japonya'ya genişletilmesiydi.Mali raporlara dayanarak, 735-737 çiçek hastalığı salgını için yetişkin ölüm oranının Japonya'nın tüm nüfusunun %25-35'i olduğu tahmin edilmektedir. Ancak bazı bölgelerde çok daha yüksek oranlar yaşanmaktadır. Toplumun tüm katmanları etkilendi. Siyasi olarak güçlü Fujiwara boyunun dört erkek kardeşi de dahil olmak üzere, 737'de çiçek hastalığı nedeniyle birçok saray soylusu öldü: Fujiwara no Muchimaro (680-737), Fujiwara no Fusasaki (681-737), Fujiwara no Umakai (694-737) ve Fujiwara hayır Maro (695-737). Kraliyet senatosundan ani ayrılmalar nedeniyle ünlü rakip Tachibana no Moroe İmparator Shōmu heyetinde yüksek resmi bir pozisyona yükseldi.Salgın yalnızca nüfusun büyük bir bölümünü öldürmekle kalmadı, Japonya genelinde önemli yerinden edilme, göç ve emek dengesizliğini tetikledi. İnşaat ve çiftçilik, özellikle pirinç ekimi büyük ölçüde etkilendi.Japonya'nın soyluları, vergi muafiyetlerinin verilmesine ek olarak, salgının etkilerini azaltmak, yaygın nüfus göçünü durdurmaya yardımcı olmak ve çiftçi topluluklarını yeniden canlandırmak için benzeri görülmemiş uygulamalara geçti. Örneğin, çiçek hastalığı salgınının seyrini takip etmesinden birkaç yıl sonra, Japon liderler, tarım arazilerinde çalışmak isteyenlere özel arazi mülkiyeti sunarak tarımsal üretkenliği teşvik etmeye çalıştılar.Ayrıca trajediden kişisel olarak sorumlu hisseden İmparator Shōmu, büyük tapınak Tōdai-ji ve Daibutsu'nun inşasını başlatarak Budizmin resmi desteğini büyük ölçüde artırdı. Yine diğer eyalet tapınaklarının inşası için önemli finansal destek sağladı. Daibutsu'yu tek başına imar etmenin maliyetinin ülkeyi neredeyse iflas ettiği söylendi.Sonraki birkaç yüzyıl boyunca Japonya çiçek hastalığı salgınları yaşamaya devam etti. Ancak 2. binyılın başlarında çiçek hastalığı Japon nüfusuna özgü hale geldi ve bu nedenle salgınlar daha az yıkıcı oldu.