barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Apollinaris

Apollinaris The Coca-Cola Company'ya ait Alman doğal köpüklü maden suyu. 1852'de Georg Kreuzberg’in Bad Neuenahr-Ahrweiler kentindeki bağında tesadüfen keşfedildi. Şarabı koruyan bir koruyucu aziz olan Ravenna'daki St Apollinarilerin adını verdi.
Apollinarizm

Apollinarizm, Laodikya'lı Apollinaris tarafından ortaya atılmış, Mesih doğasına ilişkin bir inançtır, inanca göre İsa bir insan bedenine ve hassas bir insan ruhuna sahipti ancak göksel zihin – insan mantıksal zihni değil – göksel Logos, insan zihninin yerini almıştır. 381 yılındaki Birinci Konstantinopolis Konsili'nde reddedilmiştir.Apollinarizm bir tür monofizitçiliktir. Apollinarus’un Mesih’in bir insan zihnine sahip olması fikrini reddetmesi, Ariusçuluk ve onun Mesih’in ikincil bir tanrı olması öğretisine verilen aşırı bir tepki olarak değerlendirilir.
Apollo (Timebelle şarkısı)

Apollo, 2017 Eurovision Şarkı Yarışması'nda İsviçre'yi temsil edecek Timebelle müzik grubu tarafından seslendirilen şarkı.
Apollo (uzay aracı)

Apollo Projesi'nde kullanılan Apollo uzay aracı 3 ana bölüm ve 2 yardımcı bölüm olmak üzere 5 bölümden oluşuyordu. Astronotların zamanlarının çoğunu geçirecek oldukları ve iniş kalkışta da içinde yer alacakları Komuta Modülü; aracı Ay yörüngesine oturtacak ve yörüngeden çıkartacak motor ve oksijen tankı gibi astronotların kullanacağı malzemelerin bulunduğu Hizmet Modülü ve Ay'a inecek tek parça olan Ay Örümceği ana parçaları oluşturuyordu. Komuta Modülü ile Hizmet Modülü birlikte Komuta-Hizmet Modülü olarak adlandırılıyordu.Uzay aracının böyle tasarlanmasında en önemli nokta Ay'a iniş yapacak olan parçanın kütlesinin tüm uzay aracına oranla çok küçük olmasıydı. Ay Örümceği'ne geçecek olan 2 astronot Ay'a ayak basacak ve yörüngede bekleyen ana parçaya geri döneceklerdi.Apollo astronotları, bu araca uyum sağlayabilmeleri için Ay'a İniş Araştırmaları çalışması altında yerçekimi azaltılmış bir araç içinde uygulamalar yapmışlardır.
Apollo 1

Apollo 1 (başlangıçta AS-204 olarak adlandırılan), Amerika Birleşik Devletleri Apollo programının ilk mürettebatlı göreviydi ve ilk insanı Ay'a çıkarma taahhüdünde bulunmuştu. Apollo komuta ve servis modülünün (CSM) ilk alçak Dünya yörünge testi, 21 Şubat 1967 tarihi için planlanmıştı. Planlanan bu uçuş gerçekleşemedi. 27 Ocak'ta Cape Canaveral AFS Fırlatma Kompleksi 34'te fırlatma provası esnasında çıkan bir kabin yangını komuta modülünü imha etti (CM) ve üç mürettebat üyesinin tamamının (Komutan Pilot Gus Grissom, Kıdemli Pilot Ed White ve Pilot Roger B. Chaffee) ölümüne yol açtı. Mürettebat tarafından seçilen Apollo 1 ismi, yangından sonra NASA tarafından onurları adına resmileştirildi.Yangından hemen sonra NASA, yangının nedenini belirlemek için Apollo 204 Kaza İnceleme Kurulu'nu topladı ve Amerika Birleşik Devletleri Kongresi'nin her iki odası da NASA'nın soruşturmasını denetlemek için kendi komite araştırmalarını yürüttü. Yangının tutuşturma kaynağının elektrik olduğu belirlendi ve yanıcı naylon malzeme ve yüksek basınçlı saf oksijen kabini atmosferi nedeniyle yangın hızla yayıldı. Kabinin iç basıncına karşı açılamayan kabin kapısı kurtarmanın önüne geçti. Roket yakıtsız olduğundan, test tehlikeli görülmedi ve acil durum hazırlığı zayıftı.Kongre soruşturması sırasında, Senatör Walter Mondale, Phillips Raporu olarak bilinen ana Apollo yüklenicisi North American Aviation ile sorunlardan bahseden bir NASA dahili belgesini kamuoyuna açıkladı.Bu açıklama, belgenin varlığından habersiz olan NASA Yöneticisi James E. Webb'i utandırdı ve Apollo programında tartışmalara neden oldu. Kongrenin NASA'nın açıklık eksikliğinden duyduğu hoşnutsuzluğa rağmen, her iki kongre komitesi de raporda gündeme getirilen konuların kazayla hiçbir ilgisi olmadığına karar verdi.Mürettebatlı Apollo uçuşları, komuta modülünün tehlikeleri ele alınırken 20 ay süreyle askıya alındı. Bununla birlikte, ay modülü (LM) ve Satürn V roketinin geliştirilmesi ve mürettebatsız testleri devam etti. Apollo 1 için Saturn IB fırlatma aracı SA-204, ilk LM test uçuşu Apollo 5 için kullanıldı. İlk başarılı mürettebatlı Apollo görevi, Ekim 1968'de Apollo 1'in Apollo 7'deki yedek ekibi tarafından uçtu.
Apollo 10

Apollo 10 (18 - 26 Mayıs 1969), Amerika Birleşik Devletleri Apollo programındaki dördüncü mürettebatlı ve Ay'ın yörüngesindeki ikinci (Apollo 8'den sonra) insanlı uzay uçuşuydu. Bu F görevi: İlk Ay inişi için, asıl inişten kısa bir süre önce tüm bileşenleri ve prosedürleri test eden bir kıyafet denemesiydi. Astronot John Young, Ay'ın yörüngesindeki Komuta Modülünde kalırken diğer astronotlar Thomas Stafford ve Eugene Cernan, Apollo Ay Modülünü (LM) motor tahrikli alçalma için inişin başlayacağı nokta olan ay yüzeyinin 8,4 deniz mili (15,6 km) içindeki bir alçalma yörüngesine uçurdu. Apollo 10, Ay'ın yörüngesinde 31 kez döndükten sonra güvenli bir şekilde Dünya'ya döndü ve başarısı, iki ay sonra gerçekleşecek olan ilk gerçek inişi (Apollo 11) mümkün kıldı.Apollo 10, 26 Mayıs 1969'da Ay dönüşü sırasında mürettebatlı bir aracın ulaştığı en yüksek hız rekorunu kırdı: 39.897 km/sa (11,08 km/s veya 24.791 mil/sa).Görevin çağrı kodları, Apollo 10'un yarı resmi maskotları haline gelen Peanuts karakterleri Charlie Brown ve Snoopy'nin isimleriydi. Peanuts'un yaratıcısı Charles Schulz ayrıca NASA için görevle ilgili sanat eserleri çizdi.
Apollo 10½

Apollon: A Space Age Childhood, yazar, yönetmen ve yapımcı Richard Linklater'ın çocukluğuna dayanan 2022 Amerikan animasyonlu bir yetişkinlik filmidir. Başrollerinde Glen Powell, Jack Black, Zachary Levi ve Josh Wiggins var. Apollo 11'in Ay'a inişinden önceki olaylar sırasında geçen film, Ay'a ilk ayak basan dördüncü sınıf öğrencisinin kurgusal bir hikayesini sunuyor. Apollon : A Space Age Childhood 13 Mart 2022'de South by Southwest'te gösterime girdi ve 1 Nisan'da Netflix'te yayınlanmadan önce 24 Mart 2022'de belirli sinemalarda gösterime girdi. Film, yazımı, görselleri ve nostaljik hissi için övgüyle eleştirel beğeni topladı.
Apollo 12

Apollo 12 (14-24 Kasım 1969), Apollo programı kapsamındaki altıncı ve Ay'a inen ikinci mürettebatlı uçuştu. 14 Kasım 1969'da NASA tarafından Florida'daki Kennedy Uzay Merkezi'nden fırlatıldı. Komutan Charles "Pete" Conrad ve Ay modülü pilotu Alan L. Bean, bir gün yedi saatten biraz fazla Ay yüzeyi faaliyeti gerçekleştirirken, Komuta Modülü pilotu Richard F. Gordon Ay yörüngesinde kaldı.Apollo 11 başarısız olsaydı Apollo 12 ilk Ay'a iniş girişiminde bulunan görev olacaktı, fakat Neil Armstrong'un görevinin başarısından sonra Apollo 12 görevi iki ay ertelendi ve diğer Apollo görevleri de daha rahat bir takvime alındı. Bu fazladan ayrılan zaman, astronotlara öncekilerden daha fazla jeolojik eğitim imkanı sağladı. Böylece Conrad ve Bean, görevlerine hazırlanmak için çeşitli jeolojik alan gezileri yapabildiler. Apollo 12'nin uzay aracı ve fırlatma aracı, Apollo 11'inkiyle neredeyse aynıydı. İlave olarak, Conrad ve Bean'in Ay'da geçirdikleri süre boyunca daha rahat dinlenmelerini sağlamak için ay modülüne bir tür hamak yerleştirildi.Yağmurlu bir günde Kennedy Uzay Merkezi'nden fırlatıldıktan kısa bir süre sonra Apollo 12'ye iki kez yıldırım çarptı ve bu da araçtaki aletlerde bazı sorunlara neden oldu, fakat çok ciddi bir hasar oluşmadı. Yardımcı güç kaynağına geçiş, veri aktarma sorununu çözerek görev iptalini önledi. Ay'a yapılan yolculuğun devamında mürettebat başka bir ciddi sorunla karşılaşmadı. 19 Kasım'da Conrad ve Bean, 20 Nisan 1967'de o noktaya inen Surveyor 3 robotik uzay sondasından birkaç adım ötede, öngörülen konuma mükemmel bir Ay inişi gerçekleştirdiler. Bu mükemmel iniş, NASA'nın astronotların bilimsel ilgi alanlarına yakın yerlere inebileceği beklentisiyle gelecekteki görevlerin planlanabileceğini gösterdi. Conrad ve Bean, bir grup nükleer enerjili bilimsel alet olan Apollo Ay Yüzeyi Deneyleri Paketini (ALSEP) ve bir Apollo görevi tarafından gönderilen ilk renkli televizyon kamerasını ay yüzeyine taşıdılar, fakat Bean yanlışlıkla kamerayı Güneş'e doğrulttuktan sonra sensör tahrip oldu ve yayın iletimi kaybedildi. Ay'daki ikinci araç dışı faaliyetleri sırasında, Surveyor 3'ü ziyaret ettiler ve Dünya'ya geri getirmek için bazı parçaları söktüler.Planlanan kalış sürelerinden sonra, Intrepid ay modülü 20 Kasım'da Ay yüzeyinden ayrıldı ve daha sonra Dünya'ya dönmek üzere komuta modülüne yeniden kenetlendi. Apollo 12 görevi, 24 Kasım'da Pasifik Okyanusu'na başarılı bir inişle sona erdi.
Apollo 13

Apollo 13, Apollo Projesi kapsamında gerçekleştirilen yedinci insanlı uzay görevi ve üçüncü insanlı Ay yolculuğu görevi. Uzay aracı 11 Nisan 1970'te yerel saatle 13:13'te ABD'nin Florida eyaletindeki Kennedy Uzay Merkezi'nden fırlatıldı. Araçtaki ekipte astronot James "Jim" Arthur Lovell, John L. Swigert ve Fred W. Haise yer alıyordu. Fırlatmadan iki gün sonra, Dünya'dan yaklaşık olarak 320.000 km uzakta Apollo uzayaracında meydana gelen bir patlama sonucu hizmet modülünün oksijen stokları yitirildi ve enerji kesintisi yaşandı. Bunun üzerine mürettebat Ay Örümceği'ni bir "cankurtaran sandalı" olarak kullandı. Patlamada komuta modülü sistemleri sağlam kalmıştı, fakat enerji sarfiyatını önlemek için Dünya atmosferine girmeden kısa bir süre önceye kadar kapalı tutuldular. Mürettebat Ay'a inemedi, üstelik düşük sıcaklığa, susuzluğa ve elektrik kısıtlamasına dayanmak zorunda kaldı, fakat atmosfere girerken arkalarındaki yüzlerce NASA çalışanının hesaplamaları sayesinde uzaya sekmekten kurtulup, uzay tarihinin en ilginç kurtarma operasyonu sayesinde Dünya'ya sağ salim dönmeyi başardı. Bu olay tarihte "başarısız başarı" olarak adlandırılmıştır.Apollo 13'ü Ay'a taşımak için kullanılan Satürn V roketi SA-508 olarak numaralandırıldı ve Apollo8'den 12'ye kadar kullanılanlarla neredeyse aynıydı. Uzay aracı dahil, roketin ağırlığı 'dı.S-IC kademesinin motorları spesifikasyonlar dahilinde kalsalar da, Apollo 12'den  daha az toplam itme gücü üretecek şekilde derecelendirildi. Gelecekte Ay görevleri daha ağır yükler için daha fazla itici yakıt gerektireceğinden ek itici gaz deneme için taşındı. Bu ise, aracı NASA tarafından uçulan en ağır araç haline getirdi ve Apollo 13, fırlatma kulesinden fırlarken önceki görevlere göre gözle görülür şekilde daha yavaştı.Apollo 13 uzay aracı, "Odyssey" olarak adlandırılan Komuta Modülü 109 ve Servis Modülü 109'dan (birlikte CSM-109) ve Aquarius (Türkçe: Kova burcu) adlı Ay Modülü7'den (LM-7) oluşuyordu. Ayrıca uzay aracının bir parçası olarak kabul edilen, kalkış sırasında bir sorun olması durumunda komuta modülünü (CM) güvenliğe itecek olan fırlatma kaçış sistemi ve görevin ilk saatlerinde ay modülünü (LM) barındıran SLA-16 olarak numaralı Uzay Aracı-LM Adaptörü de vardı.LM kademeleri, CM ve servis modülü (SM) Haziran 1969'da Kennedy Uzay Merkezi'nde (KSC) alındı; Satürn V'nin bölümleri Haziran ve Temmuz'da alındı. Bundan sonra test ve montaj devam etti ve 15 Aralık 1969'da üzerinde uzay aracı bulunan fırlatma aracının kullanıma verilmesiyle süreç sonuçlandı.Apollo 13'ün başlangıçta 12 Mart 1970'te fırlatılması planlanıyordu; o yılın ocak ayında NASA, hem planlamaya daha fazla zaman tanımak hem de Apollo görevlerini daha uzun bir süreye yaymak için görevin 11 Nisan'a erteleneceğini duyurdu.Plan, yılda iki Apollo uçuşu yapmaktı ve son zamanlarda Apollo 20'nin iptalini görmüş olan bütçe kısıtlamalarına cevap vermekti.Apollo 13 filmi 1995 yılında Ron Howard yönetiminde çekildi ve eleştirmenlerin beğenisini topladı. Astronotları Tom Hanks, Bill Paxton ve Kevin Bacon; yer kontrol ekibi şefini ise Ed Harris canlandırdı. Filmden sonra özellikle Jim Lovell'a ilgi çok fazla artış gösterdi.
Apollo 13 (film)

Apollo 13, 1970'teki başarısız Ay görevini dramatize eden bir filmdir. Film, Jim Lovell ve Jeffrey Kluger tarafından, William Broyles Jr. ve Al Reinert yazar ekibinin Lost Moon adlı kitabından sinemaya uyarlanmıştır. Tom Hanks, Kevin Bacon, Bill Paxton, Gary Sinise, Ed Harris ve Kathleen Quinlan gibi yıldızların rol aldığı filmi Ron Howard yönetmiştir.2002' de, Apollo 13 filminin kısa bir sürümü IMAX filmi olarak çıkartıldı. 2005 yılında ise orijinal sürümünü ve IMAX sürümünü içeren 10. yıl kutlama DVD ' si çıkartıldı. 2006 yılının gelmesiyle de yüksek çözünürlüklü sürümü olan HD DVD' si satışa sunuldu.Aynı ekipte olan Jim Lovell (Tom Hanks), Ken Mattingly (Gary Sinise) ve Fred Haise (Bill Paxton) Apollo 13 görevi için altı ay süren bir hazırlık döneminden geçerler. Kalkıştan iki gün önce Ken Mattingly kızamık hastalığına yakalandığı teşhisiyle ekipten alınır ve yerine başka bir ekipten Jack Swigert atanır. Apollo 13 fırlatıldıktan sonra daha Ay yörüngesine girmeden bir elektrik arızası yüzünden zorlu anlar yaşar. Ekip, uzay mekiğinde oksijensiz kalma tehlikesiyle Dünya' ya geri dönmeye karar verir fakat uzay mekiği çok büyük hasar görmüştür ve enerjisiz kalmıştır. Houston çalışanları (Nasa komuta merkezi) kısıtlı enerji ile ekibi geri döndürmek için aralıksız olarak çalışmalarını sürdürür, daha sonra Ken Mattingly' nin de yardımıyla ekip Dünya' ya gelmeyi başarır.
Apollo 15

Apollo 15 (26 Temmuz - 7 Ağustos 1971), Amerika Birleşik Devletleri'nin Apollo programındaki dokuzuncu mürettebatlı ve Ay'a iniş yapan dördüncü görevi olmuştu. Bu görev, Ay'da daha uzun süre kalınan ve daha önceki inişlere göre bilime daha fazla odaklanan ilk J göreviydi. Apollo 15, Ay taşıtının ilk kez kullanıldığı görev oldu.
Apollo 16

Apollo 16 (16-27 Nisan 1972), NASA tarafından yönetilen Amerika Birleşik Devletleri Apollo programındaki onuncu mürettebatlı  ve sondan bir önceki Ay inişini gerçekleştiren beşinci görevdi. Ay yüzeyinde uzun süre kalma, bilime odaklanma ve Ay taşıtının (LRV) kullanıldığı Apollo "J görevlerinin" ikincisiydi. İniş ve keşif, bazı bilim adamlarının volkanik hareketle oluşan bir alan olmasını beklediği için tercih edilmiş bir yer olan Dekart Platosu'na yapıldı, ancak durumun böyle olmadığı kanıtlandı.Görev, Komutan John W. Young, Ay modülü pilotu Charles Duke ve Komuta modülü pilotu Ken Mattingly tarafından gerçekleştirildi. 16 Nisan 1972'de Florida'daki Kennedy Uzay Merkezi'nden fırlatılan Apollo 16, Ay'a giderken bir dizi küçük aksaklık yaşadı. Bu sorunlar, uzay aracının ana motoruyla ilgili bir sorunla doruğa ulaştı ve NASA yöneticileri, sorunun üstesinden gelinebileceğine karar vermeden önce görevin iptal edilmesi ve Dünya'ya geri dönülmesini düşündükleri için Ay'a iniş altı saatlik bir gecikmeyle sonuçlandı. NASA, Ay'a inişe izin vermesine rağmen, astronotların planlanandan bir gün önce görevden dönmesini sağladı.Young ve Duke, Ay yüzeyinde üç günün hemen altında 71 saat geçirdiler ve bu süre zarfında toplam 20 saat 14 dakika olmak üzere üç araç dışı aktivite (veya ay yürüyüşü) gerçekleştirdiler. İki astronot, Ay'da kullanılan ikinci ay taşıtını (LRV) toplam 26,7 kilometre boyunca sürdü. Young ve Duke, Apollo görevleri sırasında toplanan en büyük Ay taşı olan Big Muley de dahil olmak üzere, Dünya'ya getirmek için 95,8 kilogram ay numunesi topladılar. Bu süre zarfında Mattingly, komuta ve hizmet modülüyle (CSM) Ay yörüngesinde gözlemler yaptı, fotoğraflar çekti ve bilimsel aletleri çalıştırdı. Mattingly, 64 devir gerçekleştirerek 126 saat ay yörüngesinde kaldı. Young ve Duke, Ay yörüngesinde Mattingly'ye katıldıktan sonra, hizmet modülünden (SM) bir tali uyduyu serbest bıraktılar. Dönüş yolculuğu sırasında Mattingly, hizmet modülünün dışındaki kameralardan film almak için bir saatlik bir uzay yürüyüşü gerçekleştirdi. Apollo 16, 27 Nisan 1972'de güvenli bir şekilde Dünya'ya döndü.
Apollo 17

Apollo 17 (7-19 Aralık 1972), NASA Apollo programının insanların Ay'a ayak bastığı veya alçak Dünya yörüngesinin ötesine geçtiği son göreviydi. Komutan Gene Cernan ve Ay modülü pilotu Harrison Schmitt Ay'da yürürken, Komuta modülü pilotu Ronald E. Evans yörüngedeydi. Ay'a bir bilim insanı gönderme baskısı altında olan NASA'nın Joe Engle'ın yerine seçmiş olduğu Schmitt, Ay'a inen tek jeologdu. Görevin bilime verdiği yüksek önem, komuta modülünde taşınan beş fareyi içeren biyolojik bir deney de dahil olmak üzere bir dizi yeni deneyin dahil edilmesini sağladı.Apollo 17, Ay'da üç günlük bir kalış, yoğun bir dizi bilimsel çalışma ve astronotların yüzeydeki hareketi için ay taşıtının kullanılmasıyla karakterize edilen üçüncü "J tipi" görevdi. Önceki iki görev olan Apollo 15 ve 16 ile benzerliğine rağmen, ulaşılan hedefler ve yapılan deneyler ile gemide bir jeolog bulunması bu görevi diğerlerine kıyasla benzersiz kılmıştır.Görev planlayıcıları iniş alanını seçerken iki temel hedefi göz önünde bulundurdular: Yağmurlar denizi'nden daha yaşlı Ay platosu malzeme örneği almak ve nispeten yeni volkanik aktivite olasılığını araştırmak. Bu nedenle, yörüngeden görüntülenen ve betimlenen oluşumlardan volkanik olduğu düşünülen Taurus–Littrow'u seçtiler. Her üç mürettebat üyesi de önceki Apollo ay görevlerinde yedek mürettebat olduklarından, Apollo uzay aracına aşinaydılar ve jeoloji eğitimi için daha fazla zamanları vardı.Apollo programında bir donanım sorununun neden olduğu tek fırlatma rampası gecikmesinden sonra, 7 Aralık 1972'de fırlatıldı. Cernan ve Schmitt, Taurus-Littrow vadisine indiler ve üç ay yürüyüşü yaptılar; ay örnekleri aldılar ve bilimsel araçlar yerleştirdiler. Shorty kraterinde turuncu toprak keşfedildi ve Ay'ın tarihinin erken dönemlerinde volkanik olduğu kanıtlandı. Evans, komuta ve hizmet modülüyle (CSM) Ay yörüngesinde kaldı, bilimsel ölçümler yaptı ve fotoğraflar çekti. Uzay aracı 19 Aralık'ta Dünya'ya geri döndü.Apollo 17, Ay yüzeyinde en uzun süre kalma, toplamda en uzun ay yüzeyi araç dışı aktivite süresi, toplanan en yüksek miktarda numune ve ay yörüngesinde en uzun süre kalma da dahil olmak üzere önceki görevlerde elde edilen birçok rekoru kırdı.
Apollo 4

Apollo 4 (ayrıca SA-501 olarak da bilinir), ileride astronotları Ay'a götürecek roket olan Saturn V fırlatma aracının mürettebatsız ilk test uçuşuydu. Uzay aracı, Araç Montaj Binası'nda (Vehicle Assembly Building) birleştirildi ve Saturn V için özel olarak inşa edilen tesislerin bulunduğu Florida'daki Kennedy Uzay Merkezi Kalkış Kompleksi 39'dan fırlatılan ilk araç oldu.
Apollo 6

Apollo 6 (ayrıca AS-502 olarak da bilinir), Apollo Projesi'nin üçüncü ve son mürettebatsız uçuşu, ayrıca Saturn V fırlatma aracının ikinci test uçuşuydu. Başarısı, roketin ilk olarak Aralık 1968'de Apollo 8 görevinde olacağı gibi insanlı görevlerde kullanılmak üzere yeterli olacağını gösterdi.Apollo 6 görevi, Satürn V'in üçüncü aşaması olan S-IVB'nin, Apollo uzay aracını Ay mesafesine itme yeteneğini göstermesini amaçlıyordu. Bileşenleri 1967'nin başlarında Kennedy Uzay Merkezi'ne getirilmeye başlandı, fakat testler yavaş ilerlemişti. İlk kez Apollo 4'ün fırlatılışında kullanılan Satürn V'in testleri nedeniyle uçuş sık sık ertelendi.
Apollo 7

Apollo 7 (11 – 22 Ekim 1968), NASA'nın Apollo programındaki ikinci mürettebatlı uçuştu. 27 Ocak 1967'de bir fırlatma provası testi sırasında üç Apollo 1 astronotunu öldüren yangından sonra insanlarla gerçekleştirilen ilk uzay uçuşu oldu. Apollo 7 mürettebatına Walter Schirra komuta etti. Komuta modülü pilotu Donn Eisele, ay modülü pilotu ise Walter Cunningham'dı (Apollo 7 bir ay modülü taşımasa da bu şekilde belirlenmişti).
Apollo 8

Apollo 8 (21-27 Aralık 1968), alçak Dünya yörüngesinden ayrılan ve Ay'a ulaşan ilk mürettebatlı uzay uçuşuydu. Mürettebat, Ay'a inmeden etrafında on kez döndü ve ardından güvenli bir şekilde Dünya'ya geri döndü. Bu üç astronot, Ay'ın uzak tarafına ve Dünya'nın doğuşuna şahsen tanık olan ve fotoğraflayan ilk insanlardı.Apollo 8, 21 Aralık 1968'de fırlatıldı ve Apollo 7'den sonra Apollo Projesi'nin ikinci mürettebatlı uzay uçuşu görevi oldu. Satürn V roketinin üçüncü uçuşu ve ilk mürettebatlı araçla fırlatılışıydı, ayrıca Florida'daki Cape Kennedy Hava Kuvvetleri Üssü'nün bitişiğinde bulunan Kennedy Uzay Merkezi'nden yapılan ilk mürettebatlı uzay uçuşu oldu.*Parantez içindeki rakamlar, personelin bu uçuşa kadar (dahil) yaptıkları uzay uçuşu sayısını belirtir.
Apollo 9

Apollo 9 (3-13 Mart 1969), NASA'nın Apollo programındaki üçüncü mürettebatlı uzay uçuşuydu. Alçak Dünya yörüngesinde uçan, Satürn V roketi ile fırlatılan ikinci mürettebatlı Apollo göreviydi ve Ay modülü (LM) ile komuta ve hizmet modülünü (CSM) içeren tam Apollo uzay aracının ilk uçuşuydu. Bu görevde, yükselme ve alçalma için kullanılan tahrik sistemlerinin çalışma kapasitesi, mürettebatının bağımsız olarak uçabilme olasılığı ve daha sonra CSM ile bir buluşma ve kenetlenme yapılabilmesinin mümkün olduğu gösterildi. Görevin diğer hedefleri arasında, iki mekiği acil durum modunda (daha sonra Apollo 13 görevinde gerekli olduğunun kanıtlanacağı gibi) bir araya getirmek için LM iniş motorunu açmak ve birincil yaşam destek sistemi taşınabilir sırt çantasını kullanmak vardı.Clifton Williams asıl Ay Örümceği Pilotu Yedek mürettebatıdır, fakat 5 Ekim 1967'deki T-38 kazasında ölmüş ve yerini Alan Bean almıştır.
Apollo Automobil

Apollo Automobil, Almanya merkezli bir spor otomobil üreticisidir. Şirket, 2004 yılında Roland Gumpert tarafından Gumpert Sportwagenmanufaktur adı ile kurulmuştur. Şirketin merkezi Bavyera eyaletine bağlı Denkendorf kentinde yer almaktadır.
Apollo asteroitleri listesi

Apollo asteroitleri, Güneş sistemi içerisinde, Dünya'ya yakın bir asteroit grubudur. Grubun adı, ilk kez Karl Wilhelm Reinmuth tarafından keşfedilen, gruba dahil 1862 Apollo asteroitinden gelmektedir. Yörüngeleri Dünya ile karşılaşan asteroitlerdir. Yörüngeleri bakımından ana eksen uzunluğunun yarısı Dünya'nınkinden büyük (> 1 AB) ve enberi uzaklığı (q) < 1.017 AB olan cisimlerdir. Bazıları Dünyaya çok yaklaşabilir ve potansiyel tehdit  oluştururlar. (Yarı büyük eksenleri Dünya'nınkine ne kadar yakın olursa yörüngelerin kesişmesi için o kadar az dışmerkezlik gerekmektedir).15 Şubat 2013'te Rusya'nın güney Urallar bölgesindeki Çelyabinsk kentinin üzerinde patlayan, camların kırılması ve 1500 kişinin yaralanmasıyla atlatılan tehlikeyi yaratan Çelyabinsk meteoru Apollo sınıfı bir asteroitti.Bilinen en büyük Apollo asteroidi, 8,5 km çapı olan 1866 Sisyphus'dır. Şubat 2014 itibarıyla, 832'si numaralandırılmış olan 5766 adet Apollo sınıfı asteroit vardır.
Apollo astronotları listesi

Ay astronotları, Apollo Projesi ile Ay'a ayak basmış ya da yörüngesinde bulunmuş insanlardır. Ay astronotlarının tamamı Amerika Birleşik Devletleri vatandaşlarıdır, NASA'nın 1968-1972 yıllarında gerçekleşen Apollo Programı süresince toplam 24 kişi Ay Astronotu olabilmiştir.Bill Anders - Apollo 8 Tom Stafford - Apollo 10 Michael Collins - Apollo 11 Dick Gordon - Apollo 12 Jack Swigert - Apollo 13 Fred Haise - Apollo 13 Stuart Roosa - Apollo 14İnsanların ayda bulunduğu 4834 dakika içerisinde 5771 fotoğraf çekilmiş; bunun yanı sıra en az 20 ila 120 kilo arası taş örnekleri alınmış ve araştırmalar yapılmıştır.
Apollo kelebeği

Apollo kelebeği (Parnassius apollo), Kırlangıçkuyruklular (Papilionidae) familyasından bir kelebek türü. 1000 ila 2000 m yükseklik arasındaki dağlarda yaşarlar.Apollo kelebeğinin nesli tehlikededir. Sebebi tam olarak bilinmemekle birlikte böcek koleksiyonu yapan kişilerce toplanması da sayılarını azaltmaktadır. Bununla beraber hastalık ve asit yağmurlarının da bu işte bir etkisi vardır.Türkiye'de de yaşayan bu kelebek türü en çok Polonya'da bulunur. Çekya ve Slovakya'da tükenmek üzeredir. İsveç ve Finlandiya'da ise sayıları hızla azalmaktadır.
Apollo'nun Görevleri

Apollo'nun Görevleri, Amerikalı yazar Rick Riordan tarafından yazılan ve toplu olarak Olympus Kahramanları dizisinin devamı olan fantastik macera ve mitolojik kurgu romanlarının bir pentalojisidir. Diğer Riordan masallarıyla aynı dünyada ayarlanır ve önceki dizilerden karakterlere ve olaylara atıfta bulunur.
Apollo/Skylab A7L

A7L Apollo & Skylab uzay giysisiApollo projesinde NASA astronotları tarafından giyilen birincil basınç elbisesidir.1975 te Apollo programının bitiminde ve 1968 deki Apollo-Soyuz Test Projesi aşamasında,3 insanlı Skylab uçuşlarında aynı zamanda kullanılmıştır.A7Lde ILC dover tarafından yapılan ve tasarlanan 7. Apollo uzay giysisidir.A7L ILC nin ilk tasarımı olanA5L ve A6L nin devamıdır.öyle ki entegre termal ve mikrometeor kapak katmanı vardır.Apollo 1 in ölümcül yangınından sonra,giysi
Apollodorus Logisticus

Apollodorus Logisticus, matematikçi olduğu düşünülen bir eski Yunan'dı. Yaygın kanıya göre metinlerde Arithmetikos (ἀριθμητικός) olarak geçen matematikçiyle aynı kişiydi.Plutarch's Morals: Translated from the Greek by Several Hands ... The Third Edition Corrected and Amended, 2. cilt, 1718, s. 203Ioannis Alberti Fabricii [...] Bibliotheca graeca sive notitia scriptorvm vetervm graecorvm, qvorvmcvmqve monvmenta integra avt fragmenta edita exstant tvm plerorvmqve e mss. ac deperditis, 4. cilt, 1795, s. 300Bu makale, şu anda kamu malı olan bir yayından metin içermektedir: Smith, William (1870). "Apollodorus Logisticus" . Smith, William (ed.). Yunan ve Roma Biyografisi ve Mitolojisi Sözlüğü. 1. s. 233.
Apollon (heykel)

Apollon; yapımına 1530'lu yıllarda Michelangelo tarafından başlanan fakat sonrasında tamamlanmayan, 1 metre 46 santim boyunda bir mermer heykeldir. Günümüzde, Floransa'daki Bargello Müzesi'nde sergilenmektedir.Baccio Valori'nin sarayı için yaptırılmaya başlanan heykel, Allessandro de Medici Floransa'nın dükü ilan edilip de Michelangelo'nun şehri terk etmesiyle yarım kaldı. Bu sırada I. Cosimo de Medici; Baccio Bandinelli, Andrea Sansovino ve Benvenuto Cellini gibi sanatçıların da çalışmalarından parçaların bulunduğu kişisel koleksiyonuna Apollon heykelini de ekledi. 1553 tarihli bir envanter kaydına göre heykel Cosimo'nun koleksiyonuna Davut (David) adıyla dahil edildi. Bu yüzden sanat tarihçileri tarafından sıklıkla Appollon-Davut (Apollo-David) olarak çift isimle de anılmaktadır.Michelangelo'nun tarzı ve işleme metotları göz önüne alındığında, heykelin ona ait olduğu kolayca anlaşılabilmektedir. Fakat kendisi heykelin konusu veya esin kaynağına dair herhangi bir bilgiden hiç bahsetmemiştir. Sanat tarihçisi Giorgio Vasari'ye göre Apollon, 'sadaktan bir ok çekme hareketi' yapmaktadır. Heykelin Apollon'un mu yoksa Davut'un mu bir tasviri olduğu konusunda ise tartışmalar bulunmaktadır. Yaygın kanıya göre heykel, 'genç bir Davut'tan çok 'bodur ve olgun görünümlü bir Apollon' olarak şekillendirilmiştir. Ayrıca heykelin tamamlanmış kısımlarının oranları dikkate alındığında, Vasari'nin söylediği gibi bir ihtimalin olması söz konusu değildir. Çünkü uzmanlara göre eğer heykel tamamlansaydı, sadaktan ok çekme figürünün oyulması için yeterli alan kalmayacaktı. Başka bir kabul gören görüşe göreyse, Michelangelo heykele Davut figürü olarak başlamış ancak Apollon olarak sonlandırmıştır. Bütün bunların yanında heykelin, 1537 yılında Jacopo Galli tarafından Roma'da oyulan Apollon-Eros (Apollo Cupid) heykeli olduğunu savunanlar da vardır.
Apollon Maykov

Apollon Nikolayeviç Maykov (Rusça: Аполлон Николаевич Майков, 4 Haziran 1821, Moskova – 20 Mart 1897, Petersburg) Rus şair.Bir ressam ve bir akademisyenin oğlu olan Maykov'un ailesi, 1834'te Petersburg'a taşındı. 1837 - 1841 arasında Petersburg Üniversitesi'nde hukuk okuyan Maykov, ilk olarak resme ilgi duydu, ancak daha sonra şiire yöneldi ve tüm hayatı boyunca bu tutkusunu sürdürdü. İlk çalışmaları 1840'ta yayımlanan "Odessa Almanağı"'nda yer buldu.I. Nikola tarafından 1842'de yayımlanan ilk kitabı için bir miktar para alan Maykov; İtalya, Fransa, Saksonya ve Avusturya'ya yolculuklar yaptı. 1844'te Petersburg'a döndükten sonra ise Rumyantsev Müzesi 'nde, bir kütüphanecinin asistanı olarak çalışmaya başladı. İşi sayesinde zamanın önemli aydınları olan Belinski, Nekrasov ve Turgenev'le tanışma fırsatı buldu.Lirik şiirleri Rus köyleri, doğası ve tarihinden kesitler sunmaktadır. Uzun bir süre ilgilendiği antik Yunanistan ve antik Roma uygarlıklarına olan sevgisi de çalışmalarında sıklıkla yer buldu. Farklı dillerdeki birçok eseri Rusça'ya çeviren Maykov'un şiirleri Rimsky-Korsakov ve Çaykovski gibi müzisyenler tarafından bestelendi.1880'den sonra hemen hemen hiç yeni bir eser üretmeyen Maykov, vaktini toplama çalışmalarının yayımı için hazırlıklar yapmak ve önceki çalışmalarında düzeltmeler yapmakla geçirdi. Yaşamının son yıllarında sansür komitesinin başkanlığını yaptı ve bu görevi 1852'ye kadar sürdürdü.
Apollon Tapınağı

Apollon Tapınağı, Akdeniz kıyısında, Türkiye'nin güneyindeki antik Karya kenti Side'de Roma döneminde MS 150 civarında inşa edilmiş; Roma müzik, uyum ve ışık tanrısı Apollon'a adanmış bir Roma tapınağıdır.1984-1990 yılları arasında, yüzyıllar boyunca yan yana duran beş sütun ve başlıklar restore edildi. 2017 yılında kolonları taşıyan beton temelin aşınmaya başlaması ve kolonların içindeki demir parmaklıkların hava şartlarının etkisiyle yüzeye çıkması üzerine 2017 yılında restorasyon çalışmaları yapılmıştır. Sütunların kırılan kısımları 1980'li yıllarda yapılan restorasyonda kullanılan malzemenin aynısı ile onarılmıştır.Mayıs 2022'de, bitişiğindeki Athena Tapınağı'nın arkeolojik alanının yakınında, giriş kapısı olarak tarihi kalıntıları kullanan "Apollo" adlı bir gece kulübü açıldı. Kulüp, arkeologların aydınlatma ve yüksek sesin devam eden kazı çalışmalarına zarar vereceği ve çevredeki anıtlar için yıkıcı bir etki yaratacağı yönündeki şikayet ve uyarılarına rağmen faaliyete geçti.
Apollon ve Dafni

Destana göre, Yunan Deniz Tanrısı Peneus'un kızı Dafni'ye, Apollon âşık olmuştur. Dafni'ye umutsuzca aşık olmasının nedeni, aşk tanrısı Eros'un oklarından birine hedef olmasıdır.Apollon aslında çok iyi bir okçudur ve kendiyle övünmeyi çok sever. Bir gün kendisi gibi iyi bir okçu olan Afrodit'in oğlu genç Eros ile karşılaşır ve onun okçuluk kabiliyeti ile ilgili alaycı sözler söyler. Buna karşılık, Eros öç almak ister ve iki ok hazırlar. Biri altın suyuna batırılmıştır ve saplandığı kişiye tutku ve sonsuz aşk verecektir. Diğer ok ise saplandığı kişiyi aşk ve tutkudan tamamen uzaklaştıracaktır. Altın ok Apollon'un kalbine saplanır ve Dafni'ye umutsuzca aşık olur. Fakat ne yazık ki diğer ok Dafni'nin kalbine saplanmıştır. Dafni, Apollon'dan sürekli kaçar ve aşkını reddeder.Bir gün Dafni yine kaçarken Apollon'a yakalanır Yunan Yer Tanrısı Gaia'dan yardım ister. Gaia, Dafni'yi Defne ağacına dönüştürür ve Dafni sonsuza dek Defne ağacı olarak kalır.Apollon ise, Defne ağacından aldığı yapraklarla kendine bir taç yapar ve bu tacı başından hiç çıkartmaz. Tüm Apollon heykellerinin başında gördüğümüz Defne yapraklarından yapılmış tacın sebebi budur.Yine bir efsaneye göre bu olay Antakya'nın Harbiye Beldesinde geçmiştir.Bu efsanenin kanıtlarından en önemlilerinden biri Antakya Arkeoloji Müzesini'nde bulunan Apollon ve Dafni mozaiğidir. Ayrıca burada yaşayan halk,Harbiye'nin meşhur şelalelerine "Dafni'nin Gözyaşları" adını vermiştir. Üstelik bu şelaleler defne ağaçları arasından akmaktadır. Bu da öykünün Harbiyede geçtiğini destekleyen önemli özelliktir.Apollo ve Dafni isimli heykeli ünlü heykeltıraş Gian Lorenzo Bernini'nin en tanınmış eserlerindendir.
Apollon ve Dafni (Bernini)

Apollon ve Dafni, İtalyan sanatçı Gian Lorenzo Bernini'nin 1622 ile 1625 yılları arasında yaptığı gerçek boyutlu bir Barok mermer heykelidir. Roma'daki Galleria Borghese'de yer alan eser, Ovid'in Metamorfozları'ndaki Apollon ve Daphne (Phoebus ve Daphne) hikayesinin doruk noktasını tasvir etmektedir.Heykel, Bernini'nin kariyerinin başlarında Kardinal Scipione Borghese tarafından yaptırılan bir dizi sanat eserinin sonuncusuydu. Apollo ve Daphne heykeli Borghese'nin himayesindeki daha önceki bir çalışması olan Bernini'nin Proserpina tecavüzü eserinin Kardinal Ludovico Ludovisi'ye vermesinin ardından başlandı.İlk çalışmaların çoğu 1622-1623'te yapıldı, ancak muhtemelen Bernini'nin Davud heykeli üzerinde çalışmak için bir duraklama bu işin tamamlanmasını kesintiye uğrattı ve Bernini bu işi 1625'e kadar bitiremedi . Heykelin Eylül 1625'e kadar Kardinal'in Villa Borghese'sine taşınmadı. Bernini heykeli tek başına bitirmemiştir. Daphne'nin insandan ağaca dönüşümünü gösteren ağaç kabuğu ve dallar gibi detayların yanı sıra rüzgârda savrulan saçları için atölyesinin bir üyesi olan Giuliano Finelli'den yardım aldı. Ancak bazı tarihçiler Finelli'nin katkısının önemini göz ardı etmektedir.Heykel birden fazla açıdan değerlendirilebilse de, Bernini, eserin kapı aralığından görülebileceği şekilde sağdan görüntülenmesini planladı. Heykele bu açıdan bakmak, gözlemcinin Apollo ve Daphne'nin tepkilerini aynı anda görmesini, böylece pozisyonu değiştirmeye gerek kalmadan tek bir anda hikayeyi anlamasını sağladı. Ancak heykel daha sonra odanın ortasına taşınmıştır.Bernini'nin 1622 Proserpina Tecavüzü adlı heykeli gibi, Apollo ve Daphne de Papa VIII. Urban tarafından bir pagan özneye Hristiyan ahlaki değeri atfetmek, heykelin Borghese villasındaki varlığını haklı çıkarmanın bir yoluydu.
Apollon ve Dionysos

Friedrich Nietzsche'nin ilk eseri olan Tragedyanın Doğuşu adlı yapıtında incelediği iki kavramdır. Sokrates öncesi Yunan felsefesinden derinden etkilenen Nietzsche, Apollon ve Dionysos tanrılarının anlamsal açılımlarını yeniden ele alır. Nietzsche'de Apollon; biçimin ,uyumun ve kontrolün, Dionysos ise taşkın ve coşkun duyguların, tutkunun simgelendiği iki kavramdır. Nietzsche'ye göre bu iki öğe, tabiatın yaratış/yıkış süreçlerini devindirir. Nietzsche, yeniden ele alıp yorumladığı bu iki kavramla estetik ve sanat anlayışını ortaya koyar.Kimi yorumcular tarafından Apollon-Dionysos ikililiği bir tür diyalektik olarak yorumlanmış olsa da, Nietzsche Sokrates tarzı bir diyalektik anlayışına karşı çıktığını her fırsatta dile getirmiştir.
Apollonia (Antalya)

Apollonya ( Apollonía), Antalya ili Kaş ilçesi yakınlarında Kılıçlı Köyü'nde bulunan antik Likya kenti.Apollonya (Kılınçlar), Kaş'a 22 km mesafede, Kekova yolu üzerinde Kılınçlı köyünde Likya Birliği'ne bağlı olarak kurulmuş bir kenttir. Kalıntılardan anlaşıldığına göre MÖ 4. yüzyılda kurulmuştur.Şehir "L" harfine benzeyen bir kayalığın üzerindedir ve kenti çevreleyen surların bir kısmı ayakta kalmıştır. İç kulenin batısında iyi durumda bir Bizans dönemi yapısı ile aynı döneme ait kilise bulunmaktadır. Kilisenin batısında tahrip olmuş tiyatro görülür. Hamam ve en ilginç yapılardan olan Heroon 6 prizmal gövdeli mezar anıtı diğer kalıntılardır.
Apollonia (Mysia)

Apollonia (Antik Yunanca: Ἀπολλωνία)) Sardis yolunda Pergamon'nun doğusunda bir tepe üzerinde yer alan eski bir Misya kasabasıydı. Görünüşüne göre Mysia ve Lidya sınırlarına yakındı.
Apollonia (İlirya)

Apollonia (;  Apollonia kat' Epidamnon), Arnavutluk'un Fier ilinde bulunan bir Antik Yunan kentidir. Kent, Pojani köyü yakınlarında Vyosa Nehri'nın kıyısında yer almaktadır.Apollonia, MÖ 588'de Korfu ve Korint'ten Yunan kolonistler tarafından yerli İlirya kabilelerinin yaşadığı bir yerde kuruldu ve belki de Apollonia olarak bilinen birkaç klasik kasabanın en önemlisiydi. Kent, Roma döneminde ve ünlü bir felsefe okuluna ev sahipliği yaptı, ancak MS 3. yüzyılda bir deprem sonucunda limanı hasar görmeye başladığında gerilemeye başladı. Geç Antik Çağ'ın sonunda ise terk edildi.Kentin adı, Arnavutluk Otosefal Ortodoks Kilisesi'nin modern piskoposları arasında belirtilmiştir. Apollonia aynı zamanda Latin Kilisesi'nin ünvansal bir görüntüsüdür.
Apollonia Vitelli-Corleone

Apollonia Vitelli-Corleone Baba romanında Michael Corleone'nin ilk eşi. Filmde bu karakter Simonetta Stefanelli tarafından canlandırılmıştır. New York polis şerfi MCluskey ve Sollozzo'yu öldüren Michael Corleone güvenliği için bir süreliğine Amerika'dan ayrılıp Sicilya'ya taşınmak zorunda kalır. Michael Sicilya'nın Corleone kasabasında görüp âşık olduğu Apollonia ile evlenir. Bir süre sonra Michael’ın koruması Fabrizio, Michael'a ihanet eder ve arabasına bir bomba yerleştirir. Michael tam arabaya binmek üzereyken araba kullanmayı yeni öğrenen Apollina park halindeki arabayı Michael'a getirip ona sürpriz yapmak ister; o sırada bombanın patlamasıyla Appolonia ölür.
Apollonio di Giovanni di Tommaso

Tomaso 1414'te Floransa'da doğdu.Cassoni olarak bilinen düğün sandıklarının ve diğer mobilyaların üretiminde uzmanlaşmış olan Apollonio di Giovanni'nin 1446'da bir atölye işlettiği kaydedilmiştir. Ağaç işçisi Marco del Buono Giamberti ile ortak çalışmalar yapan Tomaso 1465'te öldü.İtalyan Resimleri: Florentine Okulu , di Tommaso ve eserleri hakkında bilgiler içeren bir koleksiyon kataloğu (bkz. sayfalar: 100-105).
Apollonios (heykeltıraş)

Apollonios Tralles'li (Karya'nın bir kenti) bir heykeltıraştı. Artemidoros'un oğluydu. Ayrıca Menekrates'in evlatlığı ve öğrencisiydi. Öz kardeşi ile birlikte ünlü (Farnase Boğası, Tauriskos) denilen heykel grubunu yaptı. Bu heykel grubunda Amphion ve Zethos kardeşler canlandırılıyordu, Annelerine kötü davranan Dirke adındaki kadını bir boğaya sürüklettirmek için bağlarlarken canlandırılmışlardı. Heykeltıraş, Roma cumhuriyet döneminde Gaius Asinius Pollio'a aitti.Bu heykel grubunun muazzam bir kopyası 1546'da in den Caracalla-Therme'sinde yeniden keşfedildi ve Farnase ailesi'nin koleksiyonuna katıldı. Bugün kopyası Neapel ulusal müzesinde sergilenmektedir.
Apollonios (kütüphaneci)

Rodoslu Apollonios (Latince; Yunanca:  Ἀπολλώνιος Ῥόδιος Apollōnios Rhodios), MÖ 3. yüzyılda yaşamış şair ve İskenderiye Kütüphanesi yöneticisidir. Argonautika adlı ünlü yapıtında İason ve Argonotların, Altın Post’un ele geçirmek için yaptıkları efsanevi yolculuğunu anlatır. Yaşadığı dönemin saygın dilbilimcilerinden biri de olan şair hakkında günümüze yeterli bilgi ulaşamamıştır. Milattan önce 295-290 yılları arasında İskenderiye’de doğduğu sanılmaktadır. Meşhur ozan Kallimakhos’un öğrencisidir. Bazı şehirlerin kuruluş efsanelerini anlatan Ktiseis, Kanopos hakkında üç şiir ve birkaç epigram sadece çağdaşlarının yaptığı atıflar sayesinde bilinmektedir. En tanınmış ve günümüze de ulaşan tek eseri, antik dünyada çok sevilen “Altın post ve Argonotlar” efsanesini ayrıntılarıyla ele alan Argonatika destanıdır. Kahramanlarının karakter tahlillerinde ve duygusal sahnelerde çok başarılı olan yazarın bu eseri antik edebiyatın en lirik ve en duygusal dizelerini barındırır. Bu eser şairinin günümüze dek ulaşmasını sağlayan yegane kaynaktır. Ayrıca şair bu eseri ile Ovidius ve Vergilius’a da esin kaynağı olarak başka eserler ile de karşımıza çıkmaktadır.
Apollonis

Apollonis (), Lidya'daki antik kentlerden biridir. Akhisar ilçe merkezinin 14 km batısında, Mecidiye köyünün 2 km kuzeyinde, Konurca Kalesi üzerinde bulunmaktadır. II. Eumenis döneminde M.Ö. 160'lı yıllarda çeşitli toplulukların yerleşmesi ile kurulduğu düşünülmektedir. İsmini Pergamon kralı I. Attalos'un eşi olan Apollonis'ten almaktadır. Kurulan kentte Makedon kolonistler yerleştirilmiştir. Antik kentin tarihi ve kalıntıları ile ilgili ilk kapsamlı çalışmalar 1886 yılında Conze Schuchhardt tarafından yapılmıştır.
Apollonius Molon

Alabanda doğumlu olan Molon, Menecles'in öğrencisi olarak Rodos'ta yaşadı. Elçi olarak iki defa Roma'yı ziyaret etti. Hem Marcus Tullius Cicero hem de Gaius Julius Caesar kendisinden ders aldı. Her ikisinin de, özellikle Cicero'nun, Roma'da etkili birer hatip olmasında Apollonius Molon'un etkisinin büyük olduğu düşünülür.Roma mahkemelerinde oldukça ünlü olmuş ve bu sebeple -yabancı elçilerden çok azına verilen bir onur olarak- Yunanistan'daki Roma Senatosuna hitap etmesi için davet edilmişir.Süslü Asyatik tarzda hitabeti daha ölçülü hale getirmeye gayret etmiş, Homeros hakkında yazmış ve Josephus'a göre şiddetle Yahudilere saldırmıştır.
Apollonius teoremi

Geometri'de, Apollonius teoremi, üçgenin bir kenarortay uzunluğunu kenarlarının uzunluklarıyla ilişkilendiren bir teoremdir."Herhangi bir üçgenin herhangi iki kenarının karelerinin toplamının, üçüncü kenarı ikiye bölen kenarortayın karesi ile üçüncü kenarın yarısının karesinin toplamının iki katına eşit olduğunu" belirtir.Bu, Stewart teoreminin özel bir durumudur.  olan bir ikizkenar üçgen için, kenarortay , 'ye diktir ve teorem,  (veya ) üçgeni için Pisagor teoremi'ne indirgenir. Bir paralelkenar'ın köşegenlerinin birbirini ikiye böldüğü gerçeğinden, teorem paralelkenar yasasına eşdeğerdir.Teorem, Stewart'ın teoreminin özel bir durumu olarak veya vektörler kullanılarak kanıtlanabilir (bkz. Paralelkenar yasası). Aşağıdaki ise kosinüs yasasını kullanan bağımsız bir kanıttır.Üçgenin kenarları  ve kenarortay ,  kenarına çekilmiş olsun. Kenarortayın oluşturduğu  segmentlerinin uzunluğu  olsun, böylece  'nin yarısı olur.  ve   arasında oluşan açılar θ ve θ′  olsun, burada θ    ve θ′ ,  'yi  içerir. O zaman θ′ , θ ve cos θ′  = −cos θ ifadesinin tamamlayıcısıdır. θ ve θ′  için kosinüs teoremi şunu belirtir:Douglas, A. J. (1981). A generalization of Apollonius' theorem. The Mathematical Gazette, 65(431), ss. 19-22.
Apologetics

Apologetics (, "savunma konuşması"), sistematik tartışma ve söylem yoluyla dini doktrinleri savunmanın dini disiplinidir. İnançlarını eleştirmenlere karşı savunan ve inançlarını yabancılara tavsiye eden ilk Hristiyan yazarlara (c. 120-220) Hıristiyan savunucuları denirdi. 21. yüzyıl kullanımında, apologetics genellikle din ve teoloji üzerine tartışmalarla tanımlanır.Apologetics terimi, Eski Yunanca  () kelimesinden türemiştir. Klasik Yunan hukuk sisteminde savcılık  (),  ile suçlama yapar ve sanık bir  dileyerek cevap verirdi.   suçlamaları yanıtlamak ve çürütmek için resmi bir konuşma veya açıklamaydı. Ünlü bir örnek, Sokrates'in Apologia savunmasının, Platon'un Savunuculuğunda anlatıldığı şeklidir.Yeni Ahit'in Koine Yunancasında, Havari Pavlus, Elçilerin İşleri 26:2'de "Savunmamı yapıyorum" derken Festus ve Agrippa'ya yaptığı duruşma konuşmasında apologia terimini kullanır. Pavlus'un Filipililere Mektubunda, Filipililer 1:7, 'de "müjdeyi savunurken" ve 1. Petrus 3:15'te "cevap verirken" aynı kökenli biçim görünür.
Aponomma

Amblyomma cinsinin en yakın akrabası olan homojen bir cinstir. Biyolojisi tam olarak bilinmiyor. Bir başka deyişle kötü biliniyor. Yapılacak yeni araştırmalarla cinsin konumu ve sinonimliliği daha iyi ortaya çıkacaktır.G. V. Kolonin'in 2009 listesinde Aponomma cinsinde veriği türlerin bir kısmını diğer uzmanlar Amblyomma cinsinde ve Amblyomminae alt familyasında ele alır:Aponomma fuscolineatum  (Lucas, 1847) (sin: Aponomma varanense  (Supino, 1897), Aponomma crassipes  Neumann, 1901, Aponomma lucasi  Warburton, 1910) AsyaAponomma sphenodonti  Dumbleton, 1943 (sin: Aponomma ludovici  Siuda, 1972 ) Yeni Zelanda (Tuatara kenesi)G. V. Kolonin'in Aponomma cinsinde verdiği 5 "primitif" Avustralya türleri kimi uzmanlarca Bothriocroton adı altında ayrı cinste ve ayrı alt familyada (Bothriocrotoninae) ele alır.
Aponomma elaphense

Aponomma elaphense ya da Amblyomma elaphense, yaz kenesigiller (Ixodidae) familyasının kene türüdür.Sistematik durumu karışıktır. Kimileri eskiden olduğu gibi Aponomma cinsinde sınıflandırırken, kimileri de Amblyomma cinsinde ele alırlar.
Aponomma oudemansi

Aponomma oudemansi ya da Amblyomma oudemansi, yaz kenesigiller (Ixodidae) familyasının kene türüdür.Sistematik durumu karışıktır. Kimileri eskiden olduğu gibi Aponomma cinsinde sınıflandırırken, kimileri de Amblyomma cinsinde ele alırlar.Ergin ve nimfleri Zaglossus bruijni türünden ekidnelerde asalaktır. Larvalarının konakçısı bilinmiyor.
Aponomma tachyglossi

Aponomma tachyglossi ya da ?Amblyomma tachyglossi , yaz kenesigiller (Ixodidae) familyasının kene türüdür.Sistematik durumu karışıktır. Kimileri eskiden olduğu gibi Aponomma cinsinde sınıflandırırken, kimileri de Amblyomma cinsinde ele alırlar.
Aponöroz

Aponöroz, ana görevi kasları birbirine bağlamak olan, lifli ve beyaz renkli bir derin fasya katmanıdır. Dokunun birincil işlevi, kemik veya kasları diğer vücut parçalarına bağlamaktır. Çok az miktarda kan damarı ve sinir barındıran, parlak, beyazımsı-gümüş renkli doku, histolojik olarak tendonlara benzer.Kalın aponöroza sahip birincil bölgeler, ventral karın bölgesi, dorsal lumbar bölge ile palmar (avuç içi) ve plantar (ayak tabanı) bölgelerdir.Pennat kaslarına bağlı aponörozlar, tendonlar gibi kas kasıldığı zaman gerilerek bir yay gibi enerjiyi emebilir ve kas gevşediği zaman bu enerjiyi geri verebilirler. Ayrıca latissimus dorsi gibi bazı kaslar için kaynak bölgesi olma görevleri de vardır.
Apopka, Florida

Apopka ABD'nin Florida eyaletine bağlı Orange ilçesinde bulunan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 2010 sayımına göre 41.542'dur.
Apopse as vretume

"Apopse as vretume" (Yunanca yazılışı: Απόψε ας βρεθούμε, Türkçe: "Bu akşam görüşelim"), Fani Polymeri ve Yiannis Savvidakis tarafından seslendirilen 1989 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Kıbrıs Cumhuriyeti'ni temsil eden şarkı. Şarkı Yunanca dilinde seslendirilmiştir. Şarkı Efi Meletiou ve anastazio tarafından yazılmıştır.Şarkı yarışmada Avusturya'nın temsilcisi Nina'un şarkısı "Nacida para amar"'den sonra ve İsviçre'nin temsilcisi Furbaz'in şarkısı "Viver senza tei"'dan önce 17. sırada çıkmıştır. Yarışmada 22 şarkı arasından 11. olmuştur.Bir sonraki gelen 1990 yarışması'nda Kıbrıslı katılımcı, "Milas poli" adlı şarkısıyla anastazio Haris Anastasiou olmuştur.
Apoptozis

Apoptozis veya Apoptoz, (Yunanca: apoptōsis yani "(ayrılarak) düşmek", apo="-den/-dan" ve ptosis="düşmek") programlanmış hücre ölümünün ana tiplerinden biridir; genetik sistemde kodlanmış kendi kendini yok etme (özkıyım; intihar; suicide) programını içeren mekanizmanın aktifleşmesiyle tetiklenir. Çoğu hücrede bulunan “intihar” programının en önemli amacı, streslerden onarılması olanaksız zararlar gören, vücutta ihtiyaç duyulmayan veya anormalleşmiş hücrelerden kurtulmanın normal yoludur. Böylece ileride ortaya çıkabilecek komplikasyonlar önlenir.Bu tip,  Akut hücresel zarar sonucu olan hücre ölümü tipi nekrozdan farklı olarak apoptoz belirli bir moleküler işlemler serisinin (sırasının) sonunda hücrenin ölümünü sağlar ve aynı zamanda organizmanın yaşam döngüsü için gerekli ve yararlıdır. Örneğin gelişen bir embriyoda insan parmaklarının farklılaşması parmaklar arasındaki hücrelerin apoptoz başlatması gerekir ki parmaklar birbirinden ayrılabilsin. Nekrozdan farklı olarak, apoptoza uğrayan bir hücre küçülerek ölür. Evrimsel açıdan insandan nematoda kadar tüm canlılar arasında korunmuş bir programlanmış hücre ölüm mekanizmasından, yani apoptozdan söz etmek mümkündür.Apoptoz sinyali alan bir hücrenin kromatini yoğunlaşmaya başlar. Benzer bir şekilde sitoplazma da yoğunlaşır ve hücrenin boyutları küçülmeye başlar, hücre membranı bozulmaz. Bir süre sonra hücre apoptotik cisimcik olarak adlandırılan daha küçük parçalara bölünür. Bu parçalara apoptotik cisimcikler de denilir. Apoptotik cisimcikler; yüzeylerinde yeni sinyal verici yapıları ortaya çıkarır ve bu sinyalin uyarısı ile yakınlarındaki hücre tarafından (bunlar genelde histiyositlerdir) fagosite edilerek ortadan kaldırılır. Küçük parçalara ayrılan ve hızla fagosite edilen ölü hücre çevre dokularda yangısal tepkiye neden olmaz (nekrozdan fark). Nekrozda hücre membranı bozulur, hücre dışına çıkan maddeler yangısal tepki uyandırır ve nekrotik hücreler fagositlerin ürettiği enzimlerle eritilirler.Embriyogenezis ( insanlarda parmak aralarının şekillenmesi ya da göz kapakları arasındaki boşluğun şekillenmesi)Hormon kökenli involüsyon (kadınlarda menstrüel siklusta uterusun iç katmanındaki endometriyal hücrelerin yıkımı)Kaspazlar apoptoz esnasında önemli rol oynayan sistein-proteaz grubu enzimlerdir. Açılımı "Cysteine Aspartate Specific ProteASEs-CASPASE" şeklindedir. Öncelikli olarak inaktif proteinler olarak sentezlenen bu enzimler çeşitli yollarla aktive edilirler. Daha sonra hücresel hedeflerdeki tetrapeptit motifleri tanır ve mevcut substratı bir karboksil tarafından ayırır. Hücre ölümü sırasında meydana gelen pek çok hücresel ve şekilsel değişimler, bu enzimlerin rol oynadığı birtakım süreçler neticesinde gelişir. Memelilerde yaklaşık 14 kaspaz tanımlanmıştır. Filogenetik analiz sonucunda gen ailesinin ICE (kaspaz-1) ile ilişkili ve CED-3 benzeri olmak üzere iki altgrubu vardır. Alternatif olarak bu proteazlar, substrat özelliklerine göre de gruplandırılabilirler.