barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Koyun

Koyun (Ovis), keçiler ile birlikte Caprinae alt familyası içerisinde yer alan bir memeli cinsi. Cinsin coğrafi olarak ve nüfusça en yaygın türü Evcil koyun olmaktadır, ancak pek çok yabani tür de Ovis cinsine aittir.Evcil koyun, tahminen 6000 ila 8000 yıl önce evcilleştirilmiş olup, köpeğin yanında en eski ev hayvanlarındandır. Gevişgetirenler ailesinin tür olarak en zengin familyasıdır. Kuzey Amerika, Avrupa, Asya ve özellikle Afrika'da yayılmışlardır. Güney Amerika'ya ve Avustralya'ya insan eliyle ulaşmışlardır. Farklı biyotoplarda, özellikle steplerde, dağlık kesimlerde, az da olsa ormanlarda bulunurlar. Bitkisel besinlerle beslenirler, sürü oluşturma eğilimleri çok yüksektir.Sütü, yünü ve eti için yetiştirilen koyunların burun kısımları çıplak ve nemli, vücutları kalın tüylerle kaplıdır. Erkeklerde her zaman bir çift boynuz bulunurken, dişilerde bazen bulunur. Boynuzlar üzerindeki boğumlar yaş hesaplamasında kullanılır. Vücutlarında ekstra kıl oluşumları (sakal, yele) bulunur. Yılda 2 kez ve her defasında 1-3 yavru doğururlar. Gebelik süreleri 5-11 aydır. Koyunların ömürleri 10 ila 12 yıl arasıdır.  Koyundan elde edilen kürke post adı verilir.Yavru koyunlar cinsiyet fark etmeksizin kuzu olarak adlandırılır. 6. aydan sonra kuzular, 1 yaşına gelinceye kadar toklu olarak isimlendirilir. Şişek terimi, 1 ile 2 yaş arasındaki koyunlar için kullanılır. Daha sonraki dönemlerde koyunlar cinsiyetlerine ve damızlık durumlarına göre farklı isimler alırlar.Koç, 2 yaşından büyük ve damızlık için kullanılan erkek koyundur. Anaç koyun ise koçun dişi versiyonudur. Marya, damızlık olarak kullanılmayan veya yaşlanmış dişi koyunları ifade eder. Högeç ise iğdiş edilmiş erkek koyundur.
Koyun Adaları Muharebesi

Koyun Adaları Muharebesi, Kaptan-ı Derya Mezomorto Hüseyin Paşa komutasındaki Osmanlı Donanması'nın 9 Şubat 1695'te Venedik Cumhuriyeti Donanması ile Koyun Adaları önünde yaptığı deniz muharebesi. 1683-99 Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları içindeki Osmanlı-Venedik Savaşı'nın bir bölümüdür.1683 yılında yapılan II. Viyana Kuşatması'nın başarısızlıkla sonuçlanmasından sonra Avrupa Devletleri Kutsal İttifak adı altında birleşerek Osmanlı Devleti'yle bir dizi savaşa giriştiler. Macaristan'ın Osmanlı Devleti'nin elinden çıkmasıyla  sonuçlanan Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları sırasında cesaret kazanan Venedik Cumhuriyeti Malta, Floransa ve Papalık Devleti donanmalarının da yardımıyla 21 Eylül 1694 günü Ege Denizi'nde Osmanlı Devleti'ne ait Sakız Adasını işgal etti.  Osmanlı padişahı II. Ahmet bu kayba çok önem vererek  Mezomorto Hüseyin Paşa'yı adayı geri almakla görevlendirdi.Mezomorto Hüseyin Paşa'nın komutasındaki Osmanlı donanması 9 Şubat 1695 tarihinde Karaburun Yarımadası açıklarında Zeno'nun komutasındaki Venedik donanmasıyla karşılaştı. Osmanlı zaferi ile sonuçlanan bu muharebe sayesinde Venedik donanmasının Ege Denizi üzerinde kurduğu baskı kaldırılmış ve Sakız Adası geri alınmıştır. 1694 yılında Sakız adasının işgali sırasında hastalığı ağırlaşmış olan Sultan II. Ahmet bu zaferi göremeyerek 6 Şubat 1695 tarihinde ölmüştür.Anderson,R.C. (2005 orj.1952), Naval wars in the Levant 1559-1853, Liverpool:Liverpool University Press ve Martino ISBN 1-57898-538-2.
Koyun Adası

Koyun Adası, Marmara denizi'nde Paşalimanı Adası ile Avşa Adası arasında kalan adadır. Yüzölçümü 1,7 km2'dir. Adanın güney ucunda 19 yazlık yapı ve iki adet iskele mevcuttur. Ada Balıkesir iline bağlı olup İstanbul'a 65 deniz mili mesafededir. Genellikle yılın büyük kısmında kuzey doğu rüzgarı (poyraz) etkindir.Yaklaşık 400 dönüme tekabül eden kısım 1970'li yıllarda parselasyona tabii tutulmuş olup müstakil tapuları mevcuttur. Geriye kalan 1300 dönüme yakın kısım müfrez tarla vasfında bulunup, özel mülkiyete tabidir. 7 hissedar mevcuttur. (%50 Erelçin, %20 Törümküney, %10,5 Bayraktar, %10.5 Kocavelioğlu, %3 Türksavul, %3 Tıkız, %3 Ünver aileleri).Kullanım suyu ihtiyacı kıyıya açılmış kuyularla, elektrik ihtiyacı güneş enerjisi panelleri ile veya jeneratör ile sağlanmaktadır.. İçme suyu ve her türlü erzak yakında bulunan adalardan taşıma yoluyla temin edilebilmektedir.Adaya gitmek için tekne sahibi olmak ya da kiralamak gerekir. Adada birbirinden güzel plajların yanı sıra; berrak, temiz ve doğal bir deniz bulunmaktadır. Adanın güney burnunun yaklaşık 0.5 mil açığından Paşalimanı adasına elektrik gelmesini sağlayan Avşa-Paşalimanı adası arası deniz altı elektrik kablosu geçmektedir. Bu olaya binaen; şehirleşmenin artacağı düşünüldüğünde elektrik iletimine yakın ve elverişli durumundan dolayı ve önemli kentlere yakınlığına rağmen temiz ve doğal yapısıyla uzun vadeli yatırımlar için elverişli bir ada olma özelliğini de korumaktadır.
Koyun Adası (Ege Denizi)

Koyun Adası, Türkiye tarafından Ege'de Gri Bölgeler olarak tanımlanan egemenliği tartışmalı adalardan biridir.
Koyun eti

Koyun eti, evcil koyundan sağlanan, daha çok Avustralya ve Yeni Zelanda ile Türkiye, Balkan ve Orta Doğu ülkelerinde tüketilen kırmızı ettir. Güney Asya ve Karayip mutfağında "koyun eti" genellikle keçi eti ve kuzu eti anlamına gelir. Genellikle kebap, mangal, et konservesi, haşlama, ızgara, kavurma veya rosto yöntemleriyle pişirilerek yenir.
Koyun pıtrağı

Koyun pıtrağı (Eupatorium cannabinum), papatyagiller (Asteraceae) familyasından çok yıllık bir bitki türü.Anavatanı Avrupa olan bu tür 1.5 m uzunlukta ve 1.2 m genişliktedir. En iyi ılıman, deniz seviyesine yakın alanlarda yaşar.İki evciklidir, leylak rengindeki salkımlı çiçekleri Temmuz-Eylül aylarında açar ve tozlaşma böcekler vasıtasıyla gerçekleşir. Çiçekler küçük, tüylü, soluk tozlu pembe veya beyazımsı olabilir. Aken meyve 2 veya 3 mm uzunlukta, papus 3–5 mm uzunlukta tüylü olup rüzgarla dağılır. Kış sonuna dek emikriptofit yaşam şekli görülür.
Koyun ve kuzu külbastısı

Basılı ilk yemek kitabı Melceü’t-Tabbâhîn'de tarifi verilmiştir.Mecmuâ-i Fevâid de koyun külbastısı olarak tarif verilmiştir.
Koyun çiftliği

Koyun çiftliği evcil koyunların yetiştirildiği bir çiftlik'dir. Hayvancılığın bir koludur. Bazen keçi'ler de yetişdirilebilir.Koyunlar esas olarak etleri (kuzu eti ve koyun eti), sütleri (koyun sütü) ve lifleri (yün) için yetiştirilir. Ayrıca koyun derisi (post) ve parşömen de verirler.
Koyun çobanı

Koyun çobanı, koyun sürülerini güden, besleyen veya koruyan kişidir. Koyun çobanlığı MÖ 3000'li yıllarda Anadolu'da başlamıştır.
Koyunabdal

18 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Koyunalan, Ergani

Koyunalan (Miyadun), Diyarbakır il merkezine bağlı bir mahalle olup daha sonra Ergani ilçesine bağlanmıştır.Kürtçe adı Meyadun olan Köy eskilere dayanan bir yerleşim yeridir, bir höyük üzerinde ve etrafında kurulmuştur.  Mahallenin ortasında büyük bir tepe bulunmaktadır ve tepe mezarlık olarak kullanılmaktadır. Tepenin kimler tarafından ve kaçıncı yüzyılda yapıldığı kesin bilinmemekle birlikte rivayetler göre tepe köyler arası haberleşme için kullanıldığı söylenmektedir. Ayrıca tepenin üzerinde kime ait olduğu bilinmeyen üzerinde çift uçlu kılıç ve kamçı resmi bulunan tarihi bir mezar bulunmaktadır.GAP projesini çalışmaları sonucunda mahallenin topraklarına sulama kanalları döşenmiştir. Köy arazisinin doğu ve güneydoğu kısmı Karacadağ'ın püskürttüğü lavlarla ve taşlarla kaplıdır. Ayrıca yine bu bölgede siyah kayalıklar (Kuça Reş) denilen bir bölge dünyaca meşhur bir tilki türünün barınma alanıdır. Köyü teğet geçen Toroslar'da üzüm bağları bulunmaktadır.
Koyunağılı, Mecitözü

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri İbek köyüne bağlı bir mahalle iken, 15 Nisan 1946'da köy statüsü kazandı.
Koyunağılı, Mihalıçcık

1928 yılından beri köy statüsünü taşımaktadır. Sarıyar Barajının yapımı sırasında köye ait tarlalar baraj gölü altında kalması nedeniyle istimlak edilmiş, sadece dağ tarafında ve göl kenarındaki arazi kaldığından nüfusun büyük bir kısmı Eskişehire göç etmek zorunda kalmıştır.Barajın yapımından önce Beypazarına bağlı olan köy baraj gölünün oluşumundan sonra ulaşım kesildiğinden Mihalıççık ilçesine bağlanmıştır.
Koyunbaba (kişi)

Koyunbaba veya Seyit Ali, Türk kalenderi. Muhammed bin Abdullah'ın soyundan geldiği ve Hacı Bektaş-ı Veli'nin çağdaşı olduğu kabul edilir. Hayatı hakkında kesin bir şey bilinmemektedir. Ancak Koyunbaba hakkında çeşitli hikâyelere ulaşılmıştır. Bunlardan biri 16. yüzyıldan kalma Vilâyetnâme-i Koyunbaba'dır. Esere göre Horasan'dan gelmiş, Mekke'ye hacca gitmiş, Medine ve Kerbela'dan geçerek Anadolu'ya gelmiştir. Bugün bile Türkiye'de köprüler ve mahalleler Koyunbaba'nın adını taşımaktadır.Sultan II. Bayezid yaşadığı söylenen Osmancık'a türbe, köprü ve Bektaşi manastırı yaptırmıştır. Bu manastırdan Evliya Çelebi'nin Seyahatnâme eserinde bahsedilmektedir.
Koyunbaba Barajı

Koyunbaba Barajı, Çankırı Şabanözü ilçesi ile Ankara Kalecik ilçeleri arasında, Kızılırmak'ın kolu Terme Çayı üzerinde inşa edilmiştir. Kum-çakıl dolgulu, ön yüzü beton kaplamalı barajdır.Barajdan 103.000 dekar arazi sulanacak, ekonomiye yılda 7 milyon tl'lik katkı sağlayacaktır. Barajın yapımı devam edip, 2019'da faaliyete geçecektir. Çankırı Yakınkent OSB'nin kullanma suyunu da karşılayacağı hedeflenmektedir.
Koyunbaba, Kırklareli

Köyün eski adı 1877 yılı kayıtlarında Koyunçayır, 1909 yılı kayıtlarında ise Koyungâvur olarak geçmektedir.
Koyunbaba, Şiran

Köyün eski adı "Hormonoz"'dur.  1530 yılı Osmanlı tahririnde yerleşimden bahsedilmemiştir. 1642 yılında Hormanes adıyla bahsedilen yerleşimde, avarıza konu 8 Müslüman ve 7 Hristiyan hane ile 1 askeri görevli ve 1 fakir/ama/yetim görülmektedir. 1847 yılı sayımına göre (sadece erkek nüfus sayılmıştır), Hormenos adıyla görülen köyde 17 Müslüman hanede 52 erkek yaşamaktadır. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Hormonos, Harmanos ve Hormonoz adlarıyla görülen köyün ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Koyunbeyli, Uşak

Köyün kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, köyle ilgili ilk kayıtlar 1676 tarihli Avârız defterinde görülmektedir. 16. yüzyılda Uşak kazasına bağlı Beyad köyünde kurulmuş Koyunbeyoğulları zaviyesinden bahsedilmektedir.
Koyuncu, Göynücek

Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Aşağı Çulpara olarak geçmektedir. Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Koyuncu, Sivas

Köyün yakınlarında kara yolunun karşı tarafında Hünuğu Tepesi ve Kavlak köyü yakınlarına doğru yine kara yolunun karşısında Koyuncu Höyüğü bulunmaktadır.  Hünuğu Tepesi de bir höyük olup alt kısmında gözle rahatlıkla görülebilen kaçak kazı izleri vardır. Koyuncu Höyüğü ise düz arazi içerisinde bir tepe görünümündedir.
Koyuncular, Hopa

Koyuncular köyünün eski adı Zalona'dır. Nitekim Gürcü tarihçi İuri Siharulidze'nin Çaneti (Lazeti) yer adları çalışmasında köyün adı Zalona (ზალონა) şeklinde verilmiştir. Bu yer adı 1876 tarihli Trabzon Vilayeti salnamesinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Zalona (زالونا) olarak geçer. Bu yer adı "yurt" anlamına gelen "Tzalona"dan (წალონა) değişime uğramıştır.Zalona, 1876 tarihli Trabzon Vilayeti salnamesinde Trabzon Vilayeti'nin sancaklarından biri olan Lazistan sancağına bağlı Hopa kazasının bir köyü olarak kaydedilmiştir. Nüfusu 172 kişiden oluşuyordu. Bu tarihte Osmanlı idaresi sadece erkek nüfusu tespit ediyordu. Bundan dolayı köyün toplam nüfusunu bulmak için erkek sayısı kadar kadın eklemek gerekir. Bunun sonucunda Zalona'da yaklaşık 344 kişinin yaşadığı söylenebilir. Tarımla geçinen köydeki hayvan varlığı 700 keçi/koyun, 7 at, 23 inek ve 3 öküz olarak tespit edilmiştir.Zalona, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Rize vilayetinin Hopa kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. Köy daha sonra, Artvin vilayetinin yerini alan Çoruh vilayeti içinde yer alıyordu. 1935 genel nüfus sayımında köy, bu idari konuma sahipti ve nüfusu 313 kişiden oluşuyordu. Zalona kelimesi "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Koyuncular olarak değiştirilmiştir.
Koyuncular, Sürmene

Yerleşimin eski adı Vadon'dur. Yerleşiminden 1834/35 yılına ait Sürmene Nüfus Defteri'nde Vadon adıyla Sürmene'nin bir köyü olarak bahsedilmiştir. Yerleşimden 1935 yılı nüfus sayımında Vadon adıyla 575 kişinin yaşadığı bir köy olarak belirtilmiş olup 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Koyuncular olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Koyunculu, Çekerek

Köy, Yozgat il merkezine 100 km, Çekerek ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Çekerek'in güneydoğusunda,  numaralı Çekerek-Kadışehri il yoluna 1 km uzaklıktadır.
Koyuneli, Bergama

Koyuneli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Koyuneri, Balya

Köy Manyas gölüne dökülen Kocadere havzasında yer alır. Hafif eğimli arazilerin geniş yer tuttuğu bir topoğrafyaya sahiptir. Karadeniz ve Akdeniz iklimlerin karışımı olan Marmara iklimidir.Bitki örtüsü kuru ve nemli ormanlar ile çalılıklardan oluşur.Meşe, gürgen, akçaağaç ve Maki türleri görülür.
Koyunevi, Ayvacık

Köy, Çanakkale il merkezine 110 km, Ayvacık ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır. Gülpınar bucağında yer alır.
Koyunevi, İmamoğlu

Köy 1865 tarihinde kurulmuştur. Köy o tarihlerde Yukarı Sırkıntı nahiyesine bağlıydı. Yuakarı Sırkıntı Nahiyesi de Kozan sancağına bağlıydı. Mahalleye ilk yerlşen aileler Abdilhoca,Hacı Ömer,Hacılı, Latifli ve Cabbarlı aileleridir.
Koyungölü, Ovacık

Köyün eski adı Kedek'tir. Köyün ismi 1955 yılı nüfus sayımında da Kedek olarak görülmekte olup 1960 yılı nüfus sayımından itibaren de günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Koyungözü

Koyungözü (Bellis perennis), papatyagiller (Asteraceae) familyasından Avrupa kökenli, yaygın bir çayır papatyası türü. Papatya olarak ilk anılan türün bu olduğu düşünülse de, bugün birçok ilgili bitki de aynı ismi taşımaktadır bu nedenle bu türü aynı ismi taşıyan diğer bitkilerden ayırmak için ona çayır papatyası veya adi çayır papatyası da denmiştir. Zaman zaman İngiliz papatyası olarak da anılmıştır. Batı, orta ve kuzey Avrupa yerlisidir.Otsu bir bitki olan koyungözü, kısa yayılmış köksaplara sahiptir. Daima yeşil kalan 2-5 cm uzunluğunda küçük dairesel veya kaşık şeklinde yaprakları vardır. Çiçek kurulları 2–3 cm çapında, beyaz uzun çiçekçikleri (sıklıkla kırmızı veya kırmızımsı uçlu) ve sarı tüplü çiçekleri vardır. Genellikle yapraksız 2–10 cm'lik gövdelerde oluşurlar. Nadiren gövdelerin boyu 15 cm'ye kadar varabilir.
Koyunhamza, Görele

Köy, Giresun il merkezine 76 km, Görele ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Köy, Görele'nin güneydoğusunda olup, / numaralı Giresun-Trabzon (Görele-Eynesil) devlet/uluslararası yoluna Çavuşlu beldesinde 11,8 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Koyunköy, Bilecik

Köyün eski adı 1921 yılı kayıtlarında Cülahlar olup  "cüllah" Türkçede "çulcu" anlamına gelmektedir. Köy, 1928'den beri bugünkü adını taşımaktadır.
Koyunkıran, Kargı

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1936 yılı kayıtlarında Koyunkıracı adıyla geçen köy, daha önceleri Boyabat ilçesine bağlıyken, 28 Temmuz 1936'da Kargı ilçesine bağlandı.
Koyunlar, Yenipazar

Daha önceleri Bozdoğan ilçesine bağlı olan Koyunlar, 19 Haziran 1958'de Yenipazar ilçesine bağlandı.
Koyunlu, Göle

Koyunlu köyünün eski adı Kondik veya Kundik'tir. 1886 tarihli Rus nüfus tespitinde "Kunduk-Su (Кундук-Су), 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Kondik" (قوندیك) olarak geçer.Kondik köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan tarihsel bölgelerden biri olan Kola'da yer alır. Nitekim bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Kola bölgesi, dokuz azizle bağlantılı olarak Gürcü Ortodoks inancında da önemli bir yere sahiptir.Türkçe Göle olarak bilinen Kola bölgesi, uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresince "Kunduk-Su" (Кундук-Су) olarak kaydedilen köy, Ardahan sancağının Göle kazasına bağlıydı. Köyün 1886 yılındaki nüfusu, 51 erkek ve 47'si kadın olmak üzere, 17 hanede yaşayan 98 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı Sünni Kürt olarak kaydedilmiştir. Kondik köyünün nüfusu 1896 yılında 134 kişi, 1906 yılında 210 kişi olarak tespit edilmiştir.Kundik köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre fiilen Ermenistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca köy Türkiye'ye bırakıldı.Kundik köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Kondik" (قوندیك) adıyla Kars vilayetinin Göle kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 616 kişiden oluşuyordu. Kundik Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında  7267 sayılı kanunla Koyunlu olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Koyunlu köyünün nüfusu 1.220 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 275 kişi okuma yazma biliyordu.
Koyunlu, Gürün

Köyün eski adı Gelloş'dur. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla nüfus sayımlarında Gelloş olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Koyunlu olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Koyunlu, Mutki

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Ohin ulya, 1946 yılı kayıtlarında Ohin yukarı ve 1960 yılında Koyunlu yukarı olarak geçmektedir. 29 Aralık 1989 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy, Mutki ilçe merkezine 17 km, Bitlis il merkezine 37 km uzaklıktadır. Köy, Mutki'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Koyunlu-Mutki il yolunun başlangıç noktasıdır.
Koyunlu, Niğde

Köyün adı, 1476 yılı kayıtlarında Adırmusun olarak geçmektedir. Köy, 1946'dan beri günümüzdeki adını taşımaktadır. 1926 yılında belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Koyunlu, Yeşilli

Mahallenin adı, 1955 yılı kayıtlarında Dandani olarak geçmektedir. Daha önceleri Savur ilçesine bağlıyken, 24 Kasım 1955'te Mardin merkez ilçeye bağlandı. Yeşilli ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı.
Koyunlu, İnhisar

Köy, 1921 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3644 sayılı ‘130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Söğüt ilçesinden ayrılarak Bilecik'in yeni kurulan ilçesi İnhisar’a bağlanmıştır.Köy, Bilecik il merkezine 66 km, İnhisar ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Köy İnhisar'ın kuzeyinde, Sakarya Nehri kenarındadır.
Koyunluca

Koyunluca, Serkoz veya Sermina ( Serifos), Yunanistan'ın Güney Ege bölgesinde bulunan bir ada, köy ve belediyedir. Ada, Ege Denizi'nde yer almakta olup Kiklad Adaları'nın bir parçasıdır. Yüzölçümü 75.21 km² olan belediyenin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 1,420'dir.Koyunluca belediyesi, Ayos İoannis, Avissalos, Galani, Ganema, Glaronisio, Kentarhos, Koyunluca, Kutalas, Livadi, Megalo Horyo, Megalo Livadi, Moni Evangelistrias, Moni Taksiarhon, Panaya, Plati Yalos, Ramos, Serfo, Sikamya ve Vus yerleşimlerinde ayrılmaktadır.
Koyunoba, Beytüşşebap

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçede "sarıbenek" anlamına gelen Zerbil olarak geçmektedir. Daha önceleri Hakkâri ili Beytüşşebap ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Şırnak ili Beytüşşebap ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 115 km, Beytüşşebap ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır. Köy, Beytüşşebap'ın güneybatısında olup,  numaralı Uludere-Beytüşşebap il yoluna, Bolağaç köyünden 6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Koyunoğlu, Samandağ

30 Aralık 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Koyunpınarı, Hanak

Koyunpınarı'nın eski adı Sashara'dır. Bu yer adı Gürcüceden (სასხარა) erken dönem Osmanlı tahrir defterine aynı biçimde Sashara (ساسخارا) olarak geçmiştir. Daha sonra Türkçede Saskara'ya (ساسقارە) dönüşmüştür.Sashara köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Eruşeti'de yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirdi. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre köy Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlıydı. Büyükçe bir yerleşim olup nüfusu 38 haneden oluşuyordu. İspenç vermekle yüklüm erkeler kendi ve baba adlarının çoğu, Gogiça, Polada, İason, Otia, Meraba, Papuna, Basil, Davit, Manase, Sesia, Giorgi, Saba, Gaguna, İoseb, Mikel Gürcü adlarıydı. Köyde buğday, arpa ve yonca tarımılı ile arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.r. Büyük bir olasılıkla bu dönemden kalma köy kilise günümüzde tamamen ortadan kaldırılmıştır.Sashara, uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, Doksanüç Harbi'nin ardından 1878'de imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitine Soshara (Сосхара) olarak kaydettiği köy, Ardahan sancağının Ardahan kazasına (uçastok) bağlıydı. Köyün nüfusu, "Türkmen" olarak kaydedilmiş olan 354 kişiden oluşuyordu.Sashara köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusya'nın bölgeden çekilmesinden bir süre sonra, Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin sınırları içinde kaldı. Sovyet Rusya'nın Bolşevik hükûmeti 7 Mayıs 1920'de Gürcistan hükûmetiyle imzaladığı Moskova Antlaşması'yla da  Ardahan bölgesini bağımsız Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin Tiflis hükûmetine verdiği ültimatom üzerine Gürcü idaresinin çekilmesinin ardından Ardahan bölgesi ve Sashara köyü fiilen Türkiye'ye katıldı. Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin topraklarının işgal edilmesinin ardından Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti'nin 16 Mart 1921'de imzaladığı Moskova Antlaşması'yla, Sashara köyünü de kapsayan Ardahan bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.Sashara köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Saskara (ساسقارە) adıyla Kars vilayetinin Ardahan kazasının Hanak nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 1.067 kişiden oluşuyordu. Sashara veya Saskara  "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Koyunpınarı olarak değiştirilmiştir. Koyunpınarı köyünün nüfusu 1965 yılında 1.828 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 313 kişi okuma yazma biliyordu.
Koyunpınarı, Tatvan

Köy, Bitlis il merkezine 37 km, Tatvan ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Köy, Tatvan'ın güneyinde olup,  numaralı Tatvan-Hizan il yoluna 1,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Koyuntepe Barajı

Koyuntepe Barajı, Edirne'de, Gerendere üzerinde, sulama ve taşkın önleme amacıyla inşasına 2006 yılında başlanan ve 2009 yılında bitirilmesi planlanan bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 300.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 8,80 m., normal su kotunda göl hacmi 4,13 hm³, normal su kotunda göl alanı 2,54 km²'dir. Baraj tamamlandığında 362 hektarlık bir alana sulama hizmeti verecektir.
Koyuntepe, İpsala

Köyün eski adı 1901 yılı kayıtlarında Dukagin Çiftliği olarak geçmektedir. Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Koyunuşağı, Keban

Köy, 1840 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Baskil ilçesine bağlıyken, 13 Ekim 1929'da Keban ilçesine bağlandı.
Koyunuşağı, Mazgirt

Köyün eski ismi "Şihik" olup Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da bir süre bu isimlerle kayıtlarda yer almıştır. Köy isimlerinin Türkçeleştirilmesi çalışmaları kapsamında yerleşime Koyunuşağı adı verilmiş olup 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.
Koyunyurdu, Selim

Köyün eski adı 1889 yılı kayıtlarında Berna, 1902 yılı kayıtlarında ise Pérna ya da Pernavs olarak geçmektedir.
Koyunören, Narman

Koyunören köyünün eski adı Kanzasor veya Kenzesor'dur. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde Kanzasor ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kenzesor / Kanzasor (كنزه صرو) olarak geçer.Kanzasor köyü, Orta Çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda Kandzasori (კანძასორი) olarak geçer. Köyde eski caminin yerinde olduğu bilinen kilise, buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.Kenzesor, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'nin Mamirvan sancağında yer alıyordu. Bu tarihte köyde 2 hanede 9 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 18 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Kenzesor, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Narman nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Kenzasur" biçiminde yazılmış olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 304 kişiden oluşuyordu. Kanzasor veya Kenzasur Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Koyunören olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Koyunören köyünde 496 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 129 kişi okuma yazma biliyordu.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Narman Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 115 km, Narman ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır. Mahalle, Narman'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Ardahan-Muş (Oltu-Köprüköy) devlet yolu ve  numaralı Tortum-Narman il yoluna, Şekerli Mahallesi üzerinden 12,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Koz Maça

Oyun başlarken herkes ne alacağını net olarak deklare edip, sırasıyla yazdırır daha sonra yükseltilemez ya da düşürülemez.Oyun başlarken el almaz deme hakkınız vardır. El almaz  el alırsanız ihaleyi alan sayının 10 katı kadar puana batarsınız.Yandan Batmak, oyun sonunda el almayı deklare ettiğiniz sayının 3 ve daha fazlasını aldığınızda kullanacağınız kelime.
Koza

Koza, tam metamorfoz geçiren böcek grubunun krizalit hâlidir. Büyümesini tamamlayan tırtıl, yetişkin forma geçiş süresinde ağdan bir koruma tabakası oluşturur ve vücut gelişimleri bu tabakanın içinde tamamlanır. Tırtılın girdiği bu aşama başkalaşım sürecinin başarılı bir şekilde gerçekleşmesi için oldukça kritik bir dönemdir.
Koza (film, 1995)

İki insanın birbirinden ayrı gelişen, bir ara evlilikle birleşen ve sonra ayrılmış olan yollarının görsel anlatımı. Durağan görüntüler eşliğinde ilerleyen diyalogsuz bir kısa filmdir.Nuri Bilge Ceylan, bu filmde fotoğrafçılıktan gelen görsel becerilerini sinematografiye uyarlamaya başlamış ve oyuncu seçiminde de ailesinden gelen amatör oyuncuları kullanmıştır.Gökhan Gök, Cinerituel'deki yazısında Koza'yı şöyle tarif ediyor: "Çağrışım yüklü kadın erkek fotoğrafları; parçalanmış, toparlanmaya çalışmış ama kalplerde kırıkların hissedildiği bir aile; ekin tarlaları ve orman ile gördüğümüz doğanın baskın gücü… Koza’nın imgeler denizinin parçalarının bir kısmını oluşturur. Nuri Bilge Ceylan’ın kısa filmi Koza, kendisinin daha sonra çekeceği Taşra Üçlemesi’nin (Kasaba, Mayıs Sıkıntısı, Uzak) başlangıç izlerini taşır. Örneğin kendi anne-babasını, doğduğu kasabayı merkeze aldığı ilk uzun metrajı Kasaba, bu evrenin ilk genişlediği örnektir. Artık imgeler arka arkaya sıralanmaz, Ceylan göstermekle kalmaz onlara zaman da tanır, bağ yaratır. Uzak’la tamamladığı çember bütünlüklü bir taşra hikayesiden çok “taşra hissiyatı” ile ilgilidir."Ceylan, Koza’yı çekerken ne anlatmak istediğini bilmediğini belirterek, içindeki film çekme sıkıntısıyla ilgili şunları söyler: “Koza teknik ve estetik birikimime rağmen film yapmaya bir türlü başlayamadığım ve sürekli ertelediğim için korkak ve mıymıntı olmakla suçladığım, kendime ettiğim işkenceleri sona erdirmek için giriştiğim mutsuz bir denemeden başka bir şey değildi. Kendimi fırlatır gibi başladım o filmi çekmeye. Bitirdiğim de neye benzediği konusunda gerçekten bir fikrim yoktu. Ama yine de Koza’yı çekmek, kendi yapıma uygun üretim koşullarını yaratmamı sağlayacak bütün ipuçlarını bana verdi.”
Koza Altın

Koza Altın, Türkiye'de faaliyet gösteren ve cumhuriyet tarihi boyunca Türkiye'de altın çıkaran ve işleyen ilk Türk madencilik şirketidir.Koza Davetiye Mağaza İşletmecilik A.Ş ve Koza İpek Holding A.Ş firması, 2005 yılında Normandy Madencilik A.Ş.'nin bütün hisselerini Newmont Mining Corporation Şirketi'nden satın aldı.Şirket 2010 yılı şubat ayında halka arz edildi. Halka arz edildiğinde piyasa değeri 2,2 milyar liraydı. 2012 mayıs itibarıyla şirketin piyasa değeri yaklaşık 5 milyar liradır.
Koza Han

Koza Han 15. yüzyıl sonlarında II. Bayezid tarafından mimar Abdül ula bin Pulat Şah'a İstanbul'daki eserlerine vakıf olarak Bursa'da yaptırılmış handır.Hanlar Bölgesi'nde Ulu Cami ile Orhan Camii arasında bulunur.  Osmanlı devri han ve kervansaray mimarisinde -ortasındaki mescit bakımından - eski gelenekleri sürdüren ve bütünlüğünü  koruyabilmiş olan bir eserdir.. Anıtsal giriş kapısı ve avlusunda bulunan altı şadırvanlı köşk mescit  Bursa'nın simgeleri arasında kabul edilir.Geçmişte  Yeni Han, Han-ı Cedid, Han-ı Cedid-i Evvel (Pirinç Han’ın yapılmasından sonra), Han-ı Cedid-i Amire, Yeni Kervansaray, Beylik Han, Beylik Kervansaray, Simkeş Han, Sırmakeş Han gibi birçok adla anılmış olan yapı, içinde ipek kozası ticareti yapıldığı için Koza Han adıyla anılır olmuştur. Koza ticareti için Bursa'ya gelen ipek tüccarları konaklama hizmeti veren handa altlı üstlü iki oda tutmuşlar; üstteki odayı  ticari işlerini görmek ve konaklamak, alttaki odayı da ticaret mallarını depolamada kullanmışlardır. Han, günümüzde ticarî işlevini korumaktadır.Han, kareye yakın dikdörtgen bir avlunun etrafında yer alan iki katlı ana blokla doğusunda ahır ve depoların bulunduğu ikinci bir avlu bölümünden oluşmaktadır. Dış duvar örgüsünde tuğla ve kesme taştan karma teknik kullanılmıştır. Zemin katta 45, alt katta 50 oda olmak üzere 95 oda bulunur. Odaların önünü altta ve üstte bir revak çevrelemektedir.  Üst kat revakları ahşap iken son tamirde kâgire dönüştürülmüştür. Revak kemerleri tuğla, üzerleri kubbelidir. Odalar tonozla örtülüdür. Her birinde dışarıya açılan ikişer pencere vardır.Avlu ortasında, bazı Selçuklu kervansaraylarında olduğu gibi ayrı bir mescid bulunur. Selçuklu köşk mescidi geleneğinin devamı olsa da plan bakımından Selçuklu döneminin kare ya da dikdörtgen planlı, çift taraflı merdiveni olan, dış cephesi süsü köşk mescidlerinden farklıdır. Koza Han'ın avlusundaki mescid, altında havuzlu şadırvanı olan sekiz kenarlı bir yapıdır; üstü kurşun kaplı bir kubbeyle örtülüdür. Daha sonraki yüzyıllarda inşa edilmiş Edirne Rüstem Paşa Kervansarayı, Lefkoşa Büyük Han yapılarındaki mescidleri etkilediği düşünülür.Yapıya kuzeyde yer alan yuvarlak kemerli, taştan yapılmış kabartma burmalarla hareketlendirilmiş, mavi çinîlerle süslü bir kapıdan girilmektedir. Girişin iki yanından birer taş merdiven yukarı kata çıkışı sağlar.Hayvan ahırı olarak inşa edilen  ikinci avlu bölümü "İç Koza Han" olarak adlandırılır. Tek katlı olan bu bölümde günümüzde  yeme içme hizmeti verilmektedir.Koza Han'ın inşa kitabesi yoktur fakat İstanbul'da II. Bayezid için inşa edilen büyük cami ve külliyenin Vakıflar Genel Müdürlüğü'ndeki 1505 tarihli vakfiye suretine göre, geliri bu külliyeye vakfedilmiş olan Koza Han'ın yapımı Mart 1490'da başlamış, açılışı 29 Eylül 1491'de yapılmıştır. Ancak vakfiyede adı geçen kervansarayın Koza Han değil yakınındaki Pirinç Han olduğu, Koza Han'ın yerinin çeşitli kimselerden 1490'da satın alındığı ortaya konulmuştur.1671-1672 ve 1685 yıllarında tamir görmüştür. 1950'lere doğru büyük ölçüde restorasyon geçiren hanın gözleri modern ticarethane merkezleri olmuştur.
Koza Mostra

Koza Mostra Yunan müzik grubu. Üyeleri İlias Kozas, Aleksis Arhontis, Stelios Siomos, Dimitris Hristonis, Hristos Kalecopulos, Vasilis Nalbantis'tir. Grup, İsveç'in Malmö şehrindede yapılan 2013 Eurovision Şarkı Yarışması'na Agathonas İakovidis ile birlikte "Alcohol Is Free" adlı şarkıyla Yunanistan'ı temsil etmiş ve 152 puanla altıncı olmuştur.Koza Mostra grubu, Agathonas Yakovidis ile birlikte "Alcohol Is Free" isimli şarkı ile Yunanistan'ın ulusal seçim etkinliği EUROSONG 2013 - a MAD show'a katılmış ve yarışmanın galibi olmuştur. İsveç'in Malmö şehrinde gerçekleştirilmesi planlanan 2013 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Yunanistan'ı temsil etmiştir.
Koza İpek Holding

Koza İpek Holding, 1948 yılında iş insanı ve matbaacı Ali İpek tarafından kurulan şirket. 11.000'i kapalı toplam 22.000 metrekare alanda üretim yapılmaktaydı. Grubun yönetim kurulu başkanlığını Akın İpek yapmaktaydı. Şirket, medya da dahil olmak üzere farklı alanlarda hizmet vermekteydi. Holding FETÖ/PDY soruşturması kapsamında önce kayyım atanmış ardından da TMSF'ye geçmiştir. Holding kayyım atanmadan önce Gülen Hareketi'ni desteklemekteydi.Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesince iddianamesi kabul edilen Fethullahçı Terör Örgütü'''ne mali yardım sağlamak suçlamasıyla 1 Eylül 2015 sabahında Koza İpek grubuna yönelik operasyon başlatılmış, holding bünyesindeki birçok şirkette ve Akın İpek'in evinde aramalar yapılmıştır. Üst düzey yöneticilerden 7 kişi tutuklandı, ertesi gün tamamı serbest bırakıldı.Holdingin sahibi Hamdi Akın İpek hakkında gözaltı kararı çıkarılmış ancak İngiltere'de olduğu için kendisine ulaşılamamıştır. Akın İpek bu olay üzerine kendisine ait Kanaltürk ve Bugün TV kanallarına bağlanarak “Tek kuruş kara para bulsunlar şirketleri onlara hediye edeceğim. Benim grubuma dışarıdan hiçbir para girişi olmadı” cevabını vermiştir.Bu operasyonun ardından borsada açık olan şirket hisseleri %10 değer kaybederek taban seviyelerine düştü.Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliği'nin kararı ile 26 Ekim'de Koza İpek Holding ve bünyesindeki şirketlere kayyım atanmasına karar verdi. Saat 08.00'da operasyona başlayan polisler, holding önünde toplanan gruba biber gazı sıkarak binaya girdi. Polis, holdinge destek amaçlı ziyarette bulunan MHP İl Başkanı Bülent Karataş'ın yardımcıları gözaltına almaya çalıştı, CHP milletvekili Mahmut Tanal darp edildi.Çeşitli medya gruplarından gazeteciler ve siyasi partilerden siyasetçiler de destek ziyaretinde bulundu. HDP Eş Genel Başkanı Selahattin Demirtaş, CHP Milletvekilleri Barış Yarkadaş, Mahmut Tanal, Eren Erdem, Şafak Pavey, Bugün gazetesinden Nazlı Ilıcak, T24 yazarı Hasan Cemal, Cumhuriyet Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Can Dündar, destek ziyaretinde bulundu.Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, bu operasyon hakkında “Bu bir yargı süreci. Yargı, inanıyorum ki elinden geleni yapacak. Acaba niye kayyım tayin etti yargı? ...Çünkü 1 numarası kaçıyor. Arkadan da diyor ki, herhangi bir usulsüzlük söz konusu değildir, diyor. O zaman niye kaçıyorsun? Kaçma kal ülkende. Kaçıyorsa demek ki burada bir su kaçağı var.”'' yorumunu yaptı. Ve sonra UPLINK yayını 16:34'ten TV ve radyo, 16:50'den web'den yayın kesilmiştir. Eski hali 2 Kasım'da Kanaltürk Radyo, 10 Kasım'da Bugün TV, 12 Kasım'da Kanaltürk normale döndü. Ardından Akın İpek'e ait medya kuruluşları kapatıldı.Soruşturmaların ardından, holdingin medya grubundaki gazete, televizyon ve radyo faaliyetlerine, sürekli zarar ettiği gerekçesiyle 29 Şubat akşamı itibarıyla son verildi.
Kozaburo Shigeno

Kozaburo Shigeno (d. 6 Mayıs 1971), Japon eski futbolcudur. Profesyonel kariyerine 1995 yılında Cerezo Osaka kulübünde başladı.
Kozahor

Kozahor - Artvin iline bağlı Yusufeli ilçesinin idari merkezi olan eski Yusufeli kasabasını oluşturan üç mahalleden birinin adı.
Kozak Yaylası

Kozak Yaylası, Ege Bölgesi'nde İzmir sınırları içinde Bergama-Ayvalık ilçe merkezleri arasında yer alan, Bergama'ya yaklaşık 20 km mesafeden itibaren başlayan, deniz seviyesinden yüksekliği 500-1000 metre arasında değişen yayla.
Kozaklar, Yunusemre

Mahallenin adı M.Ö.2500 yıllarında Manisa topraklarında varlığını sürdüren Cousocun kavminden geldiği rivayet edilmektedir ama yapılan kazılarda en ufak bir işarete rastlanmamaktadır.
Kozaklı, Arsuz

Mahallenin adı, 1917 yılı kayıtlarında Havut olarak geçmektedir. Daha önceleri Nergizlik köyüne bağlı bir mahalle iken, 10 Mayıs 1943'te köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Kozalak

Kozalak (strobilus), bazı ağaçlarda, üreme yapılarını barındıran bitki bölümüdür. Polen üreten erkek kozalaklar, erişkin dönemlerinde bile çok iri olmazlar ve dikkat çekmezler.
Kozan Barajı

Kozan Barajı, Adana'da, Kilgen Çayı üzerinde, sulama amacı ile 1967 - 1972 yılları arasında inşa edilmiş bir baraj.Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.680.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 78,50 m, normal su kotunda göl hacmi 170,34 hm³, normal su kotunda göl alanı 6,42 km²'dir. 10.220 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir. 2010/2011'de Elektrik üretimine başlamıştır.
Kozan Kalesi

Kozan Kalesi, Adana'nın Kozan ilçesinde yer alan tarihi bir kaledir. Kozan Kalesi, M.Ö. 3000 yılına kadar uzanan bir tarihe sahip olan Adana bölgesinin zengin tarihine ve kültürel mirasına sahip önemli bir yapıdır.Sis Kalesi'nin ki Kozan İlçesinin önceki adı Sis'tir, çeşitli kaynaklarda, Asurlular tarafından yapıldığı ve sonradan da birçok el değiştirdiği belirtilmektedir. Fakat Asurluların, Çukurova bölgesine 50-60 yıl gibi kısa bir süre egemen oldukları ve bölgeyi sömürge olarak kullandıkları göz önünde tutulur ise, bu yukarda belirtilen bilgiye şüphe ile bakmak gerekmektedir. 700 yıla yakın bir süre bölgeye hâkim olan Hititlerin de bu kaleyi yapmış olabileceği düşünülebilir şehir ve kale birçok kez el değiştirmiş olup Malazgirt Savaşı sonrası Bizans tarafından Çukurova bölgesine yerleştirilen <ref>http://kozan.gov.tr/tarihi-kozan-sis-kalesi/ref> Kilikya Ermeni Krallığı'nın eline geçti. Osmanlı İmparatorluğu döneminde ise, kale bir askeri üs olarak kullanıldı. Günümüzde ise, Kozan Kalesi turistlerin ziyaret ettiği bir turistik mekandır.Kozan Kalesi'nin mimari yapısı oldukça etkileyicidir. Kale, taş blokların ustaca işlenmesiyle oluşturulmuş yüksek duvarları ve geniş avlusuyla dikkat çeker. Kalede kullanılan taşlar, bölgedeki dağlardan özenle seçilmiştir. Bu taşlar, yapıların dayanıklılığını arttırmak için yüksek kaliteli bir harçla birleştirilmiştir.Kozan Kalesi, sadece bir tarihi yapı değil aynı zamanda bölgenin kültürel mirasını da yansıtmaktadır. Kale, yıl boyunca birçok etkinliğe ev sahipliği yapmaktadır. Özellikle yaz aylarında düzenlenen konserler, tiyatro gösterileri ve sergiler, turistlerin ilgisini çekmektedir.Kozan Kalesi, Adana bölgesinin tarihi ve kültürel mirasını yansıtan önemli bir yapıdır. Kalenin mimari yapısı, tarihi önemi ve turistik potansiyeli, Kozan'ı ziyaret edenlerin mutlaka görmesi gereken bir yer yapmaktadır.
Kozan Katliamı

Kozan Katliamı veya Kozan Ermeni olayları, 1920 yılı Kaç Kaç Olayı'nda, Camili, İmamoğlu ve Ağzıkaraca, İmamoğlu'nda da Ermeniler Türklere saldırmış, pek çok insanı öldürmüştür. Kaç Kaç olayında, Fransız işgal günlerinde Kozan yöresinden İmamoğlu’na gitmekte olan Çamurdanzade ailesinden kadınlar ve çocuklar, Ağanın köprüsü başında öldürüldüler. Kozan Müftüsü Hafız Osman (Çamurdan)'ın Kızkardeşi Emine (Çamurdan) Hanım, Ermeni Kamavorlar tarafından "Namaz kılarken" İmamoğlu yakınlarında, Ağzıkaraca Köyü Ağanın Köprüsü adlı mevkiide öldürüldü.
Kozan Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti

Kozan Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti, 7 Mart 1919'da Kozan'ın işgali ile kurulan müdâfaa-i hukuk cemiyeti.30 Ekim 1919 Heyet-i Temsiliye, toplanarak, Kozan heyetinden Adana ve Kozan’ın durumu hakkında genel bir bilgi almıştır. Bunun üzerine bölgede teşkilat yapılması hakkında kararlar verilerek Kilikya mıntıkasına Topçu Binbaşı Kemal ve Yüzbaşı Osman Tufan, buralara gönderilerek, teşkilat ve teşebbüse geçilmesi kararlaştırıldı.Köreken Müfrezesi komutanı Bayatoğlu Ahmet Çavuş, Gebenli Ali ve Cücen Ali Hoca. Ferhatlılı Hamdi Ağca, Kamalı Hasan, Kamalı Mehmet.Döşeme müfrezesi Komutanı Yiğit Ağa (asıl adı Ahmet Yiğit Akçalı, Kahraman Bey olarak da bilinir. I. Türk Dil Kurultayı Sis Bölge temsilcisidir.) ve Kadirlili mücahitler.
Kozan Organize Sanayi Bölgesi (Adana)

Kozan Organize Sanayi Bölgesi, 1998 yılında, Adana il sınırlarında bulunan 2. organize sanayi bölgesi olarak Kozan ilçesinde faaliyete geçmiştir. Ağırlıklı olarak gıda (narenciye ve zeytinyağı) sektöründe kümelenme ve faaliyetin görüldüğü Kozan OSB'de ikinci ağırlıklı sektör inşaat elemanları üretimi, üçüncü ağırlıklı sektör soğuk hava deposu işletmeciliği, dördüncü ağırlıklı sektör mermer üretimi ve beşinci ağırlıklı sektör mobilya üretimidir.Kozan OSB'nin elektrik aldığı merkeze uzaklığı 5 km'dir. Elektrik kurulu gücü 720 MVA'dır. Elektrik şebekesi havai hattır. Su dağıtım şebekesi, yangın suyu inşaatı, kanalizasyon inşaatı, elektrik şebekesi, telekomünikasyon inşaatı, yol alt ve üst yapı inşaatları tamamlanmıştır. Ancak doğalgaz dağıtım şebekesi, elektrik üretim tesisi, buhar üretim tesisi ve sıcaksu üretim tesisi inşaatlarına başlanmamıştır. OSB Anacadde ve sokaklar parke döşemedir. Toplam uzunluğuysa 14.525 m'dir.Toplam parsel 75 olup 62'si tahsis edilecektir. 26 parsel üretimde olup, 13 parsel inşaat aşamasındadır. Üretimdeki firma sayısı 22, inşa halindeki firma sayısı 12'dir. Kapanan firma yoktur. Toplam sanayi alanı 821.909,00 m2dir.
Kozan Sancağı

Kozan Sancağı (Osmanlıca: Sanjak-ı Kozan), ilk olarak 1519-1540 yılları arasında Osmanlı Tahrir Defterlerinde kayıt altında gözükmüştür. 1700'lü yıllarından başından itibaren 1865 yılına kadar bölgede Kozanoğulları Türkmen beyleri hüküm sürmüştür. İlk olarak Feke kazasının Belenköy yöresini kontrol altına alan Kozanoğulları kısa sürede tüm sancağı hakimiyetleri altına almışlardır. Ancak 1865 yılında, Derviş Paşa ve Cevdet Paşa'nın kumandasındaki Fırka-i İslahiye ordusunun müdahelesi sonucu sancak yeniden Osmanlı hakimiyetine girmiştir. Sancak kuruluşundan yıkılışına kadar Adana Eyaleti'nin bir sancağı olmuştur. Sancak, Osmanlı'nın yıkılışına kadar devam etmiş, yıkıldıktan sonra Türkiye Cumhuriyeti'nin yeni idari birim düzenlemeleriyle birlikte 1926'ya kadar il olarak kalmıştır. 1926'da Adana'ya bağlı bir ilçe konumuna getirilmiştir.Sis Kazası (Sis kazası aynı zamanda sancağın merkezidir. Sis kazası ve buna bağlı Aşağıkaracalar Oruçlu ve Dağlıoğlu nahiyelerinden ve 89 köyden oluşmuştur.)Feke Kazası (Feke kazası ve buna bağlı Araklı, Yukarıkaracalar, Mansurlu ve Oruçlu nahiyelerinden oluşmuştur.)Sis Kazası (Kazada yok denecek kadar az müslüman olmayan bir grup vardı ki toplam olarak sayıları 981 idi. Buna karşılık Müslüman Türk nüfusu 8835 olarak tespit edilmektedir.)Kars-ı Zülkadiriyye Kazası (Bu kazanın ise toplam olarak 8406 olan nüfusunun 7929’u Türk, 477’si Hristiyandı.)Haçin Kazası (Bu kazanın ise nüfusun çoğu Haçin de olmak üzere 5939 Hristiyan, 4621 de Türk Nüfusu vardı.)Feke Kazası (Kazanın toplam nüfusu 6382 dolaylarında idi. Bu nüfusun 5188’i Türklerden, 1194’ü Müslüman olmayanlardan meydana gelmekteydi.)
Kozan Spor Salonu

Kozan Spor Salonu Kozan'da bulunan basketbol ve hentbol ağırlıklı olmak üzere salon sporlarına hizmet eden spor salonudur.1500 Seyirci kapasiteli bir salondur. 1988 yılında hizmete açılmıştır. Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü tarafından işletilmektedir. Kozan'daki basketbol ve voleybol takımları kullanmaktadır.
Kozan, Geyve

Mahalle, 1910 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Bilecik'in Osmaneli ilçesine bağlıyken, 21 Ekim 1929'da Geyve ilçesine bağlandı.
Kozan, Kıbrıs

Kozan veya Kozanköy (), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne ilçesine bağlı Lapta-Alsancak-Çamlıbel belediyesine bağlı bir köydür. Köy, Lapta'nın yakınlarında yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 375'tir.Kozan, 1911 yılına kadar Müslüman bir azınlığa sahip iken yakınlarındaki Hisarköy'e taşındılar. Köy 1974 Kıbrıs Harekâtı'na kadar Kıbrıslı Rumların yaşadığı bir köy olup Rumlar bu tarihten sonra güneye göç ettiler. Yerlerine Baf'tan Kıbrıslı Türkler yerleştirildi.Anat Atena iki dilli Grekçe-Fenikece ile Kozan kaide yazıtları, 19. yüzyılda köyün yakınında bulundu.
Kozan, Çandır

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3644 Sayılı '130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat ilinin Çayıralan ilçesinden ayrılarak yeni kurulan Yozgat ili Çandır ilçesine bağlanmıştır.Köy, Yozgat il merkezine 125 km, Çandır ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, Çandır'ın kuzeydoğusunda ve  numaralı Çandır-Çayıralan il yolu kenarındadır.
Kozana

Kozana (Türkçesi Kozan, Yunancası Κοζάνη Kozani, Ulahçası Cojani), Yunanistan'ın Batı Makedonya bölgesinde, aynı adı taşıyan ilin (nomos) idarî merkezi olan şehirdir. 2001 nüfusu 47.500'dir.Osmanlı İmparatorluğu döneminde Balkanların önemli merkezlerinden biriydi. Epir bölgesi ile Selanik arasındaki yol güzergâhı üzerinde bulunması nedeniyle 17. yüzyıl ve 18. yüzyılda Orta Avrupa ülkeleri ile hayli gelişmiş ticari ilişkiler kurmuş olup, bu dönemden kalma gözalıcı eserleri barındırmaktadır. Bunların başlıcaları 1664 tarihli Aya Nikola Kilisesi ve saat kulesi (Mamatsios), 1668 tarihli Rum Mektebi ve kütüphanesi gelmektedir.
Kozana Ulusal Havalimanı

Kozani Ulusal Havalimanı ( Kratikos Aerolimenas Kozanis "Filippos") , Yunanistan'ın Kozani kentine hizmet veren bir havalimanıdır. Havalimanı, şehir merkezinden 4 km güneydoğusunda yer almaktadır.
Kozanlı, Boyabat

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır.of gelen nüfus ve yerli nüfusla yerleşim yeri oluşmuştur
Kozanlı, Kulu

Daha önceleri Cihanbeyli ilçesine bağlıyken, 2 Mart 1956'da Kulu ilçesine bağlandı. 17 Temmuz 1962'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Kozanoğlu

19. yüzyılda  Adana'nın Kozan (eski adıyla Sis)  bölgesinde konar-göçer Türkmenler'i Osmanlı'nın yerleşik hayata geçirme politikasına karşı gelmişlerdir.Bu oymak önceleri Karamanoğulları'nın, sonradan da Osmanlı Devleti'nin maiyetinde bulunup, Kozan havalisinin idaresini yürütüyordu. Kozan dağlarındaki Varsak'lar (Varsak aşiretinden olanlar) bunların piyadesi, Çukurova'daki Avşar' lar ise süvarileri idiler. Kozanoğulları bu havalide uzun müddet hüküm sürdüler. Halkın hak ve hukukunu iç ve dıştaki saldırganlara karşı korudular.
Kozanoğlu (film)

Kozanoğlu, başrollerinde Yılmaz Güney ve Suna Keskin'in oynadığı yönetmenliğini ise Atıf Yılmaz'ın yaptığı 1967 yapımı Türk filmidir.