barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Kayla Miracle

Kayla Miracle (d. 26 Nisan 1996, Indiana), Amerikalı güreşçi. Serbest stil 62 kiloda kariyerini sürdürmektedir.Norveç'in Oslo kentinde düzenlenen 2021 Dünya Güreş Şampiyonası'nda kadınlar serbest stil 62 kg final maçında Kırgız rakibi Aysuluu Tınıbekova'ya 7-0 kaybederek gümüş madalyanın sahibi oldu.
Kayleigh McEnany

Kayleigh McEnany (; 18 Nisan 1988), Nisan 2020'den 20 Ocak 2021'e kadar Beyaz Saray basın sekreteriliği görevinde olan Amerikalı siyaset yorumcusu gazeteci ve yazar.Georgetown Üniversitesi ve Harvard Üniversitesi mezunudur. Medya kariyerine Fox News'de Huckabee programının yapımcısı olarak başladı ve daha sonra CNN'de yorumcu olarak çalıştı. 2017 yılında Cumhuriyetçi Ulusal Komite'nin sözcüsü olarak atandı. 7 Nisan 2020'de Trump yönetiminde Beyaz Saray basın sekreteri olarak görev aldı.
Kaylie Jones

Paris’te dünyaya gelen Kaylie Jones, roman yazarı James Jones'in kızıdır. Kaylie Jones'un İstiklal Kitabevi tarafından yayımlanan Şimdi Konuş (2006; Speak Now) dışında, 1998 yılında sinemaya uyarlanan A Soldier’s Daughter Never Cries (1990; Asker Kızı Asla Ağlamaz), Celeste Ascending (2000; Celeste’nin Yükselişi), Quite The Other Way (1989; Başka Yollar da Var), As Soon As it Rains (1986; Yağmur Yağar Yağmaz) adlı romanları yazdı. Jones’un romanları Türkçe dışında, Almanca, Fransızca, Japonca ve İtalyanca dahil pek çok dile çevrilmiştir. "Asker Kızı Asla Ağlamaz" adlı romanı sinemaya da uyarlanmıştır.
Kayma bombası

Bir kayma bombası, süzülme bombası veya stand-off bombası, daha düz bir görünüm kazandırmak için uçuş kontrol yüzeylerine sahip standoff silahtır. Bu özelliğe sahip olmayan bombalardan daha fazla süzülme yeteneğine saihptir. Bu özellik uçağın hedefe fazla yaklaşmadan, tam üzerinden değil belli bir mesafeden bombayı bırakabilmesine olanak tanır.Alman Fritz X ve Henschel Hs 293 gibi II. Dünya Savaşı dönemi süzülme bombalar hassas güdümlü mühimmatın öncü bir biçimi olarak kabul edilir. Modern sistemler ise genellikle kendi kendine yönelir veya yarı otomatiktir ve hedeflerini vurmak için GPS veya lazer işaretleyicileri kullanır.Kayma bombalama terimi, kayma bombalarının kullanımına atıfta bulunmaz, ancak dar açılı dalış bombalama stiline atıfta bulunur.
Kayma gerilmesi

Kayma gerilmesi (τ), malzeme kesiti ile aynı düzlemde olan ve kesit alanına paralel olan kuvvet vektör bileşeninden kaynaklanan bir gerilim bileşenidir.Kayma gerilmesi, bir cismin zıt yönlerine etki eden eşit ve karşı kuvvet çiftleri olan kayma kuvvetlerinden kaynaklanır.
Kaymak

Kaymak, sütün yağını yoğunlaştırarak elde edilen bir krema ürünüdür. Sütü hafif ateşte çalkalayarak veya belli bir soğuklukta bırakarak elde edilen koyu ve yağlı özdür.Süt önce bir tencerede karıştırılıp, savrularak pişirilir. Sonra ince kenarlı bir tepsiyle çok hafif ateş üzerine bırakılır. Bir süre sonra üstü örtülerek 5-6 saat bekletilir. Kaymak bağlayınca ateşten alınır. Türkiye'de bu hayvanlar en çok Afyonkarahisar ve çevresinde yetiştirilir.Bolu Manda Kaymağı, Bolu ilinde yetiştirilen mandalardan elde edilen manda sütünün bölgeye özgü üretim metodu ile yağının yoğunlaştırılmasıyla üretilen bir süt ürünüdür.Topraklarının büyük bir bölümü ormanlarla kaplı olan Bolu'nun yüzey şekillerinde dağlar, platolar ve ovalar önemli yer tutar. Bolu ili yağış zenginliği ve yeryüzü şekillerinde eğimin fazlalığı nedeniyle irili ufaklı göller ve sulak alanlar açısından zengindir. Manda, suyu ve sulak alanları seven bir hayvandır. Bu açıdan Bolu ili; iklimi ve yeryüzü şekilleri ile manda yetiştiriciliği açısından verimli alanlara sahiptir.Bolu’da mandalar, kış döneminde az miktarlarda suni yem, yılın geri kalanında genellikle pamuk küspesi, ot, saman, yulaf, mısır kırmaları, buğday kepeği ve yağlı tohum küspeleri ile beslenir. Beslenme şekli doğrudan manda sütü bileşimini olumlu olarak etkiler.İspir Kaymağının İspir’deki tarihsel geçmişi konusunda erişilen en eski kaynak, 1642 tarihli Avarız Defteridir. Osmanlı tarih yazarlarından Kâtip Çelebi, İspir’de üretilen kaymağın küçük fıçılara bir kat kaymak bir kat bal konularak basıldığından, böylelikle lezzetli bir ürün elde edilirken bozulmasının da engellendiğinden bahsetmektedir.İspir Kaymağı; İspir’de yetişen ineklerin sütünden elde edilen, gözenekli süngerimsi yapıda ve bal peteği görünümünde, dış kısmı sarımsı beyaz renkte, orta sertlikte ve kuru nitelikteki kaymaktır. İspir Kaymağı üretiminde sütü kullanılan inekler, yaz aylarında İspir’deki doğal otlaklarda kış aylarında ise bu otlaklardan elde edilerek kurutulan otlarla beslenir. Bu sayede tüm yıl boyunca İspir Kaymağı üretiminin yapılması mümkün olur.İnek sütü kullanılarak üretilir. Kaymaklı Kuru Kaymağı 21.04.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.Başyayla Karın Kaymağı karın olarak da adlandırılan işkembeye kaymağın basılmasıyla üretilmektedir. Başyayla Karın Kaymağı 07.02.2023 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.Balıkesir Manda Kaymağı 28.07.2023 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kaymak Mustafa Paşa

Kaymak Mustafa Paşa ya da Atlamacı Mustafa Paşa (ö. 1 Ekim 1730) Lale Devri sırasında Kaptan-ı Derya olarak Osmanlı Donanmasına kumanda etmiş bir devlet adamıydı.Gelibolu'da dünyaya gelen Kaymak Mustafa Paşa'nın babası vezir Kara İbrahim Paşa'ydı. Annesi ise II. Viyana Kuşatmasını yapan Sadrazam Merzifonlu Kara Mustafa Paşa'nın kızı Fatma Hanım'dı. 1717 yılında İkinci İmrahor ve Kapıcılar Kethüdası oldu. Sadrazam Nevşehirli Damat İbrahim Paşa'nın kızıyla evlendi. 1718 yılında İstanbul Kaymakamı oldu. 1721 yılında ise Kaptan-ı Derya görevine getirildi.Gelibolu'daki Telli Çeşme'yi yaptırmıştır. Ayrıca Üsküdar'daki Kaptanpaşa Camii ve Kuruçeşme'de Kasr-ı Süreyya camilerini yaptırmıştır.1730 yılında çıkan Patrona Halil İsyanı sonunda kayınpederi Nevşehirli Damat İbrahim Paşa ile birlikte görevden alındı ve 1 Ekim 1730 tarihinde idam edildi.* Mehmed Süreyya (haz. Nuri Akbayar) (1996), Sicill-i Osmani, İstanbul:Tarih Vakfı Yurt Yayınları ISBN 975-333-0383 C. s.
Kaymak ağacı

Feijoa (söyleniş Feyhova , Feyova , Feyjova  veya Feycova ) veya botanik adı ile Feijoa sellowiana, diğer yaygın adları ile ananas guavası, guavastin, Türkiye'deki yaygın adıyla kaymak ağacı, ana vatanı Brezilya, Paraguay, Uruguay ve Arjantin olan  mersingiller (Myrtaceae)  familyasından, 1 ile 7 metre arasında boylanabilen, her dem yeşil küçük bir ağaç türüdür. Meyvesinin rengi yeşildir, boyutu ise ceviz büyüklüğündedir. Gerçek bir guava türü olmamasına karşın onunla akrabadır ve akraba olduğu Guava ailesi içinde soğuğa en dayanıklı türlerden biridir, -16 dereceye soğuğa kadar dayanabilir.Tohumdan veya çelikten üretilebilmektedir. Tohumdan üretimde çimlenmeden sonraki 3 yılın sonunda meyve vermeye başlar. Meyveleri, çiçeklenme döneminden 4-5 ay sonra olgunlaşır ve hasat edilebilir. Çiçeklenme ile hasat arasındaki süre, sıcak ekolojilerde kısalır, serin ekolojilerde uzar. Olgunlaşan meyveler yere dökülür. Bu dönemde veya hemen öncesinde meyveler toplanır, yere dökülen meyveler hemen yenmez yaklaşık 2 veya 3 hafta kadar bekletildikten sonra yenilebilir olgunluğa gelebilmektedir. Olgunlaşan meyveler hafif yumuşar ve meyve eti krem rengine döner. Meyvenin iç kısmında çekirdek evi açık kahve rengini alır ve jelatinimsi görünür. Meyvenin tamamı, kabuk dahil yenebilir. Bir meyvede 25 ile 30 adet arası tohum bulunur. İyot bakımından zengindir. Bu yüzden guatr hastalığına iyi geldiği bilinmektedir. Kaymak ağacı bitkisi 50-60 yıl yaşayıp meyve verirler. Yalnızca meyvesi için üretilen bir bitki değildir. Peyzaj alanlarında da sıklıkla kullanılmaktadır.
Kaymak taşı

Kaymak taşı, su mermeri ya da albatr; daha çok süs eşyası ve heykel yapımında kullanılan, ince pürüzlü bir tür kireç taşı. Doğal hâlde iken ışığı geçirir ve beyaz renktedir ancak sunî olarak renklendirilebilir. Isı verilerek yarı saydam hâle getirilebilir veya mermere benzetilebilir. Antik dönemlerdeki kaymak taşı daha çok kahverengi-sarımsı renkteydi.İtalya'nın Floransa, Livorno ve Milano şehirleri ile Almanya'nın Berlin şehirleri dünyadaki önemli kaymak taşı merkezlerindendir.Sözcüğün Batılı dillerdeki "alabaster" vb. formları Antik Yunanca "alabastros" -daha eski hâli "albatos"- (parfüm şişesi) sözcüğünden gelir. Sözcük daha da öncesinde muhtemelen Antik Mısırca "a-labaste" (Tanrıça Bast'ın taşıtı) kelimesine dayanır.
Kaymak, Şarkışla

Köy, Sivas il merkezine 118 km, Şarkışla ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Kızılırmak Nehri ve üzerindeki Çermikler HES Baraj Gölü yakınındadır.
Kaymakam (rütbe)

Kaymakam (), Osmanlı Devleti'nin son dönemi ve Cumhuriyet'in ilk yıllarında kullanılan miralay ile binbaşı rütbeleri arasında olan ve günümüz rütbelerinden yarbaya denk bir askerî rütbedir.Ancak kaymakam rütbesi de 26 Kasım 1934 tarihli 2590 sayılı Lâkap ve Unvanların Kaldırılması Hakkındaki Kanun'un üçüncü maddesi gereğince iptal edilmiştir.
Kaymakamlık (İzmir metrosu)

Kaymakamlık Metro İstasyonu, İzmir metrosunun M1 hattı'nda yer alan ve 2023 yılı içerisinde hizmete girmesi planlanan inşa hâlindeki yer altı metro istasyonudur.
Kaymaklı çöreği

Kaymaklı çöreği, Türk mutfağında yer alan bir çörek türüdür.  Nevşehir Kaymaklı Çöreği  10.01.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kaymaklı, Araklı

Mahallenin eski ismi "Marzuba"'dır. 1530 yılı tahririnde o dönemki Sürmene Nahiyesinin köyleri arasında yerleşimden bahsedilmemektedir. 1834 yılı Sürmene Nüfus Defterinde Mercuba adıyla o zamanki Sürmene Nahiyesine bağlı bir köy olarak görülmektedir.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra 1935 ve 1940 yılı nüfus sayımlarında Marcuba, 1945 ve 1950 yılı nüfus sayımlarında Marzuba adıyla yerleşimden bahsedilmektedir. Uzun yıllar Sürmene ilçesinin köyüyken, 1953 yılında Sürmene'den ayrılarak ilçe olan Araklı'ya bağlanmıştır. Yerleşimin Marzuba olan adı da 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Kaymaklı olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Kaymaklı, Hakkâri

Köyün eski adı, 1840 yılı kayıtlarında Şmûninis olup, "Şimonents" sözcüğü, Ermenicede "Şimon yurdu" anlamına gelmektedir. 1946 yılı kayıtlarında ise Şimoninis olarak geçmektedir. Daha önceleri Kotranis köyüne bağlı bir mahalle iken, 17 Mayıs 1955'te yine aynı köye bağlı Orit ve Akvanis mahalleleri ile birleştirilerek köy statüsü kazandı.Köy, Hakkâri il merkezine 24 km uzaklıktadır. Köy, Hakkari'nin kuzeydoğusunda olup,  numaralı Gürpınar-Yüksekova il yoluna 4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kaymaklı, Hizan

Köyün adı, 1900'lü yılların başında Ermenicede "şenlik" anlamına gelen Pergri olarak geçerken, 1928 yılı kayıtlarında Beygiri olarak geçmektedir. Daha sonraları Kaymaklı adını alan köy, uzun yıllar Kolludere'nin mahallesi olarak kaldı. Kolludere'nin belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine Kaymaklı, 2015 yılında köy statüsü aldı.Köy, Bitlis il merkezine 85 km, Hizan ilçe merkezine 33 km uzaklıktadır. Köy, Hizan'ın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Bitlis-Hizan il yoluna, Hizan'ın merkezinde 33 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Kaymaklı, Lefkoşa

Kaymaklı (), Kıbrıs Cumhuriyeti'nin başkenti Lefkoşa'nın mahallelerinden biridir. Mahalle, Lefkoşa'nın kuzeydoğusunda yer almaktadır. Mahallenin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 11.564'tür.Kaymaklı'nın Aziz Barbara ve Başmelek Mikail olmak üzere iki kilisesi bulunmaktadır ve aynı zamanda bir mezarlıktır. 1905 yılında Kıbrıs Demiryolu İşletmesi tarafından inşa edilen Kaymaklı Tren İstasyonu günümüzde bir parkın parçasıdır. Mahallede adadaki önemli bir dondurma üreticisi olan Regis Milk Industries'in fabrikası bulunmaktadır. Mahallenin Achilleas adında bir basketbol, voleybol ve masa tenisi takımı ile Omonoia Voreios, Polos Kaimakli ve Morfotikos Kaimakli olmak üzere üç futbol takımı bulunmaktadır.
Kaymaklı, Nevşehir

Kaymaklı'da 7 Şubat 1919 tarihinde belediye kurulmuştur. Mübadele sonucu Rumların ayrılmasından sonra 1925 yılında yeniden köy haline gelmiştir. Kaymaklı köyünde bir belediyenin kurulması 4 Ocak 1951 tarihinde onaylanmıştır.
Kaymakoba, Mudanya

Köy, Osmanlı döneminde Orta Asya'dan gelen yörüklerin (göçebelerin) yerleşik hayata geçmesiyle kurulmuştur. Önceleri hayvancılık ve tarla tarımı yaygın iken; şu anda köylünün temel geçim kaynağını zeytincilik faaliyeti oluşturmaktadır. Bunun yanında siyah incir, kiraz ve bağcılık faaliyetleri de yapılmaktadır. Köyün kendine has özel bir yemek kültürü yoktur.
Kaymakçalan

Kaymakçalan (; ), Yunanistan-Makedonya sınırında bulunan bir dağdır. Dağ 2,528 metre yükseklikte olup Yunanistan'ın üçüncü en yüksek ve Makedonya'nın beşinci en yüksek dağıdır. İki ülke arasındaki sınır zirveden geçmektedir.
Kayman

En küçük yetişkin kayman 90 cm, en büyük yetişkin kayman 480 cm olur. Kiloda ise, en küçük yetişkin kayman 2 kg en fazla 400 kg olur. Ayrıca su içinde çok yükseğe sıçrayabilirler. Burunları suyun yüzeyinden 2 metre kadar yükselir. Fazla saldırgan tavırlar sergilemezler; ama kendilerini savunmayı iyi bilirler. Ayrıca anakondalardan korkarlar. Balıklar, kertenkeleler, omurgasızlar, domuz, kapibara, karıncayiyen ve diğer memlilerle beslenirler.Larsson, H.C.E. 2001. Endocranial anatomy of Carcharodontosaurus saharicus (Theropoda: Allosauroidea) and its implications for theropod brain evolution. pp. 19–33. In: Mesozioc Vertebrate Life. Ed.s Tanke, D. H., Carpenter, K., Skrepnick, M. W. Indiana University Press.
Kaymaz Barajı

Kaymaz Barajı, Eskişehir'de, Çayırlık Çayı üzerinde, sulama amacı ile 1975-1977 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 216.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 29,00 m, normal su kotunda göl hacmi 1,43 hm³, normal su kotunda göl alanı 0,20 km²'dir. 420 hektarlık bir sulama alanına hizmet vermektedir.
Kaymaz Erikli, Kandıra

Mahalle, 1928 yılı kayıtlarında Erikli adıyla geçmekte olup, 1946 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Kaymaz altın madeni

2011 yılı sonunda Koza altın madencilik firması tarafından inşaatı tamamlanan ve 2016 açılan maden alanında cevherleşme genel olarak lisvenit tipi, sedimanter kayaçlar ile Karakaya granitinin çevresinde gelişmiş olan cevher damarları şeklindedir.Kaymaz maden bölgesinin cevher yatağı olarak tanımlanmış dört farklı lokasyon bulunmaktadır. Bunlar Damdamca Tepe, Main Zone(Ana maden bölgesi), Mermerlik ve Kızılağıl bölgeleridir.Madende üretim metal madenciliği şeklindedir. Dünya ölçeğinde orta büyüklükte altın madeni kabul edilir. Maden alanında 1-5 milyon ons altın rezervi bulunmaktadır.
Kaymaz, Kandıra

Kocaeli il merkezine 60 km, Kandıra ilçesine 30 km uzaklıktadır. Kocaeli- Sakarya sınırına yakın bir yerde ve Adapazarı-Kandıra yolu üzerindedir.bu köy üç mahalleden oluşmaktadır. nüfus olarak araman mahallesi diğer mahallelere göre fazladır. Küçükhasanlı ise ikinci büyük mahallesidir. Omurca mahallesi de en küçük mahallesi olma özelliğine sahiptir.
Kaymaz, Sivrihisar

Kaymaz, Eskişehir ilinin Sivrihisar ilçesine bağlı bir mahalledir. Eskişehir'e 65 kilometre, bağlı olduğu Sivrihisar ilçesine 36 kilometre, Ankara'ya 170 kilometre uzaklıktadır.24 Şubat 1964'te belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.Kaymaz Belediyesi 1963 Yılından Sonra Kurulmuş Olduğu İçin 1963 ve Öncesi Yerel Seçimlerine Katılmamıştır.
Kaymaz, Yapraklı

Köy, Çankırı il merkezine 34 km, Yapraklı ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy, Yapraklı'nın güneydoğusunda olup,  numaralı Çankırı-Tosya il yoluna 4,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kaymaztepe, Pülümür

Köyün eski adı "Meçi"dir. Yerleşim 1518 yılından itibaren kayıtlarda Meçi adıyla Gürzelik nahiyesine bağlı bir köy olarak görülen yerleşim, 1642 yılında Kızuçan nahiyesine bağlı görülmektedir. 16. ve 17. yüzyıl kayıtlarına göre köyde sadece Müslüman nüfus bulunmaktaydı. 1642 yılında köyde sadece 6 avarız hanesi kaydedilmiştir. 1935 yılı nüfus sayımında da Meçi adıyla görülen yerleşim, Dersim İsyanı sonrasındaki 1940 ve 1945 yılı nüfus kayıtlarında yer almamaktadır. 1950 yılı nüfus sayımında "Meci" adıyla yeniden yerleşim görülmüştür. 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Kaymaçina

Kaymaçina veya Kaymakçina, Balkan mutfağına özgü bir tatlı çeşidi. Görüntü olarak Triliçe’ye benzer. Bosna Hersek mutfağında bulunur.Pomak mutfağında ayrıca yapılmaktadır.Kuzey Makedonya ve Kosova'daki Türkler, Arnavutlar ve Makedonlar tarafından yapılan sütlü bir tatlıdır.  Türkiye'de Balkan göçmenleri dışında pek bilinmemekle beraber, son yıllarda popülaritesi artmıştır. Temel unsurları süt ve yumurtadır. Süt ve yumurta karıştırılarak fırında pişirilir. Süt ve yumurtanın birbirine oranının ve pişirme süresinin çok hassas değerlere sahip olduğu bir tatlı türüdür. Bu nedenle hazırlanışı zor bir tatlıdır. Tatlının ana şehri Gostivar olarak bilinmektedir. 1950'li yıllarda Kuzey Makedonya ve Kosova'daki Türklerin ve Arnavutların Türkiye'ye göç etmesi ile Türkiye'de muhacirlerin yoğun yaşadığı şehir ve semtlerdeki bazı pastane ve kafelerde de yapılmaya başlanmıştır.1 su bardağı şekeri devamlı karıştırarak karamel haline getirin,üzerine 1 su bardağıportakal suyunu dökerek karamele ilave edin ve kısık ateşte kaynayana kadar devamlı karıştırp soğuması için bırakın.Yumurtaların hepsini bütün olarak şekerle köpük köpük olana kadar çırpın. Süt ilave edip çırpmaya bir müddet daha devam ederek pişirmek için tercihen cam bir kaba koyup orta hararetli fırına atın.soğuduktan sonra karışımı üzerine ilave edip.kaşıkla servis yapın1 saat kadar (tatlının üzerinde kahverengi gözenekler meydana gelene kadar) pişirdikten sonra soğutup servis yapın.Bursa İnegöl Kaymaçina 27.02.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumuna tescillenmesi ve coğrafi işaret alması için başvuru yapılmıştır.
Kaynak

Kaynak (imalat); metal veya plastik mühendislik malzemelerinin kalıcı olarak birleştirilmesi için uygulanan imalat yöntemi.Kaynak (ekonomi); Bir mal ve hizmet üretmek amacıyla ürünün yapısında doğrudan ya da dolaylı katılan üretim faktörleriKaynak (muhasebe); İşletmenin elinde bulunan varlıkların ne kadarının öz sermaye ne kadarının borçlanma yolu ile edinildiğini gösteren kısım: Bilanço
Kaynak (dergi)

Kaynak, Türkiye'de Ocak 1948 - Haziran 1956 yılları arasında toplam 113 sayı yayınlanmış olan edebiyat dergisi.1952-1954 yılları arasında 15 günlük, diğer zamanlarda aylık olarak yayınlanmıştır. 15 Temmuz - 1 Ekim 1953 ve Haziran - Kasım 1955 tarihleri arasında yayınına ara vermiştir.Özellikle şiir alanında önemli yere sahip olan dergide öykü, makale, deneme, eleştiri ve diğer türlerde de yazılar yayınlanmıştır.
Kaynak (film)

Kaynak (İngilizce: The Fountain) yönetmenliğini Darren Aronofsky 'nin yaptığı başrollerini Hugh Jackman ve Rachel Weisz 'in paylaştığı tarih, din, bilimkurgu ve fantastik öğeleri harmanlayan 2006 yapımı Amerikan romantik drama filmidir. Filmde ilk etapta Brad Pitt ve Cate Blanchett oynayacaktı ancak Warner Bros. başlangıçta 70 milyon $ olan filmin bütçesini daralttığı için yönetmen 35 milyon $ lık yeni bütçeyle başrollerde Hugh Jackman ve Rachel Weisz 'le filmi çekmiştir.Film 22 Kasım 2006 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada 'da sinema salonlarında gösterime girmiştir. Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da 10.144.010 $ ve diğer bölgelerde 5.761.344 $ olmak üzere Dünya çapında toplamda 15.978.422 $ hasılat elde etmiştir.Filmin 21. yüzyıldaki diliminde bilim insanı olan Tommy Creo, ölmek üzere olan kanser hastası eşi Izzi'yi kurtarabilmek için umutsuzca hastalığa çare bulmaya çalışmaktadır.Bu sırada Izzi 16. yüzyıl İspanya 'sında geçen bir hikâye yazmaktadır. Hikâyede Engizisyon tarafından toprakları elinden alınmakla tehdit edilen Kraliçe Isabella, sadık konkistador Tomás'ı İspanya 'yı kölelikten kurtarabilmenin tek yolu olduğuna inandığı Hayat Ağacı'nı araması için Maya ormanlarına gönderir. Hikâye İspanya 'da başlayıp Xibalba denilen Nebula'da bitecektir ancak Izzi'nin hikâyeyi bitirecek kadar zamanı olmadığı için Tommy'den hikâyeyi bitirmesini ister.26. yüzyılda ise uzay gezgini olan Tom uzaydaki gezintisi sırasında kendisini çok uzun sürelerdir rahatsız eden olayların arkasındaki gerçekleri keşfeder. Bu üç adamın hikâyesi tek ve ortak bir gerçeğe uzanmaktadır.Filmin müziklerini Aronofsky'nin diğer filmleri olan Pi (film) ve Requiem for a Dream 'in de müziklerini yapan Clint Mansell yapmıştır.
Kaynak Kullanımı Destekleme Fonu

Kaynak Kullanımı Destekleme Fonu (KKDF) TCMB bünyesinde 12 Mayıs 1988 yılında, yatırımların yönlendirilmesi amacıyla kurulmuş bir fondur. Fonun en büyük kaynağı bankaların tüzel ve gerçek kişilere verdiği krediler üstünden KKDF oranları doğrultusunda uygunlanan kesintilerdir.15 Ağustos 2004 tarihinde yayımlanan resmi gazetede tüketici kredileri için KKDF kesintisi oranı (daha önce %10 iken) %15 olarak belirlenmiştir. Ticari Kredilerde %3 oranında uygulanan KKDF kesintisi ise bu tarihten itibaren kaldırılmıştır.
Kaynak bazlı ekonomi

Kaynak bazlı ekonomi, para, kredi, takas ya da benzeri hiçbir borç ve kölelik şeklini kullanmadan, insanların ihtiyaçları olan her şeye erişimini sağlamayı öngören ekonomik model. Endüstriyel tasarımcı, mucit, yazar ve aynı zamanda bir fütürist olan Jacque Fresco tarafından geliştirilmiştir.İnsanlığın gelişimi için para yerine kaynakların kullanmasını hedefleyen bu modele göre, dünya üzerindeki yoksulluğun, kıtlığın, toplumdaki her türlü yozlaşmanın, suçun ve savaşların nedenini, günümüz dünyasının toplumun yararına olan teknolojik gelişmeleri bilinçli bir şekilde yavaşlatan kâr bazlı ekonomik sistemdir. Topraklar, fabrikalar ve diğer kaynaklar var olduğu sürece, üretmek istenilen her şey üretilebilir ve maddi ihtiyaçlar karşılanabilir. İnsanlığın esas ihtiyacı olan para değil, hayatın ihtiyaçlarına ulaşabilmektir.Kaynak bazlı bir ekonomide tüm kaynakların, doğrudan doğruya nüfusun hayatını daha iyi bir hale getirmek amacıyla kullanılması hedeflenir. Paradan ziyade kaynaklara bağlı olan bir ekonomide, hayatın ihtiyaçlarının rahatça üretilebileceği, herkes için çok yüksek bir yaşam standardının sağlanabileceği düşünülür.Fresco, Dünya'daki doğal kaynakların ve enerji kaynaklarının modern teknolojiyle akıllıca kullanılması durumunda tüm insanlar için yeterince bol olduğunu savunur.Fresco, Dünya'daki tüm doğal kaynakların sadece seçilmiş azınlığın değil tüm insanlığın ortak mirası olduğunu ve doğal kaynakların piyasa ekonomisi yoluyla azınlığın çıkarına sunulmasının insan türünün varlığı için hem tehlikeli hem de yersiz olduğunu belirtmektedir.Kâr bazlı ekonomik sistem tarafından teknolojinin gelişiminde kasıtlı olarak yaratılan yavaşlamanın, "kârlılık"tan kurtarıldığında daha fazla insan için daha çok kaynak bolluğu ve buna bağlı olarak daha fazla ürün sağlayacağı ve kıtlık, yoksulluk, açlığı ortadan kaldıracağı fikrini geliştirdi. Buna göre yeni keşfedilmiş kaynak bolluğu, insanların bencillik, yozlaşma ve açgözlülüğe olan eğilimini azaltacak ve birbirlerine güvenme eğilimini aşılayacaktır.Fresqo'nun fikirleri Büyük Buhran yıllarında şekillendi. Fresqo dünyadaki, Büyük Buhran dönemine benzer olmakla birlikte onun kadar sert olmayan mevcut ekonomik durumun insanları serbest piyasa ekonomisi ve kapitalizmden uzaklaştırarak paranın yönetimini elinde tutan kurumlara karşı insanların güvenini yıkacağına inanmaktadır.Jacque Fresco, 1980 yılında kaynak bazlı ekonominin temel alındığı Venüs Projesi'ni hayata geçirmiştir. Florida'da Okeechobee Gölü yakınlarında 85.000 m² alana sahip bir araştırma merkezinde çalışmalarını sürdüren Fresco, internet üzerinden yayınladığı video ve belgelerle, çeşitli konferanslarla toplumu geliştirmek ve daha ileri taşımak adına kaynak bazlı ekonomiye geçmenin; yenilenebilir şehirlerin, doğal kaynak yönetiminin ve gelişmiş otomasyonun önemini anlatmaya 2017 yılındaki ölümüne kadar devam etmiştir.
Kaynak belirtilmeli

"Kaynak belirtilmeli", Vikipedi editörlerinin bazı maddelerde kaynak gerektiren ancak kaynağı olmayan ifadelere ekledikleri bir etikettir. Etiket, doğrulanabilirlik politikasını yansıtır ve zamanla internet geyiği haline gelmiştir.Vikipedi politikalarına göre editörler doğruluğu ve tarafsızlığı sağlamak için maddelerde kaynaklandırmalar yapmalılardır. 2005 yılında Ta bu shi da yu kullanıcı adlı Chris Sherlock, kaynak gerektiren ifadelere eklenmesi için "kaynak belirtilmeli" şablonunu oluşturmuştur. Şablon çok sık kullanılmaktadır. Aralık 2019'dan itibaren İngilizce Vikipedi'de 400.000'den fazla maddede kullanılmıştır.
Kaynak dikişi

Kaynak dikişi, iki veya daha fazla malzemenin bir kaynak işlemi ile birleştirildiği alandır. Alın, köşe ve bindirme  gibi türleri vardır.Alın kaynakları, birleştirilecek iki metal parçasının aynı düzlemde olduğu kaynaklardır. Bu kaynaklar sadece biraz hazırlık gerektirir ve tek geçişle kaynaklanabilen ince sac metallerle kullanılır. Bir alın kaynağını zayıflatabilecek yaygın sorunlar, cürufun sıkışması, aşırı gözeneklilik veya çatlamadır. Güçlü kaynaklar için amaç, mümkün olan en az miktarda kaynak malzemesi kullanmaktır. Alın kaynakları, göreceli hazırlık kolaylığı nedeniyle tozaltı ark kaynağı gibi otomatik kaynak işlemlerinde yaygındır. Metaller insan rehberliği olmadan kaynaklandığında, ideal olmayan bağlantı hazırlığını ayarlayacak bir operatör yoktur. Bu gereklilikten dolayı, alın kaynakları, basit tasarımlarının otomatik kaynak makineleri aracılığıyla verimli bir şekilde beslenmesi için kullanılabilir.Bindirme kaynağı mafsalı, iki metal parçasını üst üste binen bir desende birbiri üzerine yerleştirerek gerçekleştirilir.  Genellikle farklı kalınlıklardaki iki metalin kaynağı için uygulanır.Köşe dikişleri İki malzemenin, birbirine dik veya en az 60 derecelik açı oluşturan yüzeyleri arasına çekilen kaynak dikişi olarak adlandırılır.
Kaynak kaya

Petrol jeolojisinde, kaynak kaya (İngilizce: source rock), yeterli jeolojik zaman ve ısıl şartlarda (yerin derinliğine gömülme) petrol ve doğalgaz oluşturabilen organik maddece zengin kayalardır.En tipik kaynak kayalar şeyl (çamurtaşı) ve kireçtaşı türündeki tortul kayaçlardır; zira petrol oluşumu ancak tortul kayaçlarda gerçekleşebilir. Kaynak kayalar için petrol ve gaz üretim sınırı %0,5 oranında TOC (total organic carbon - toplam organik karbon) miktarına sahip olmaktır. Normalde kaynak kayalar %1 civarında bir organik içeriğe sahiptirler ancak %10'a kadar varan TOC değerlerine rastlanmıştır. Organik maddenin bozunmadan (oksitlenmeden) çökelmesi ve uygun tortullara gömülmesi, bu şekilde kayacın oluşumuna katılması petrol ve doğalgaz oluşumunun en önemli şartıdır. Bu noktadan sonra yeterli sıcaklık ve uzun jeolojik zaman devreye girmektedir. Petrol ve doğalgaz organik madde kökenli olsalar da bu organik maddelerin türleri sebebiyle ayrışırlar. Denizel organik madde yani tip 1-2 kerojen petrol oluşumuna meyilli iken; tip 3 kerojen doğalgaz oluşumunu üstlenir.Kaynak kayanın oluşumu sonrası daha da derinlere gömülme yaşanırsa sıcaklık ve basınç etkisiyle jeokimyasal tepkimeler başlar ve petrol oluşumu gerçekleşir. Petrol penceresi de denen bu şartlar 65-150 °C dereceleri kapsar. Bu değerlerin üstündeyse (150 °C dereceden fazla) gaz penceresi kısmı gelir ki, doğalgaz oluşumu başlar. Oluşan petrol veya gaz, kaynak kayada kalabileceği gibi belli jeolojik süreçler sonucu göç etmek durumunda olabilir. Tektonik veya diyajenetik etkilerle kaynak kayadan sızan petrol veya doğalgaz geçirgen özellikteki bir kayaç grubuna gelir ve eğer örtü kayası olmazsa yeryüzüne ulaşıp kaçar; ancak örtü kayası ile sınırlanırsa keşfedileceği güne dek rezervuar kayada tuzaklı kalır.
Kaynak kodu

Kaynak kodu (İngilizce: source code), herhangi bir yazılımın işlenip makine diline çevrilmeden önce insanların okuyup üzerinde çalışabildiği programlama diliyle yazılmış halidir. Kaynak kod bir tümleşik geliştirme ortamında açılabilir, derlenebilir, çalışabilir kaynak kod dosyalarının tümü birleştirilip, hedef bilgisayarlarda kullanılabilir hale getirilebilir.Ürün ve hizmet sırlarının kullandıkları yazılımda kayıtlı olduğunu düşünen kâr amaçlı kuruluşlar ekseriyetle ürünlerinin kaynak kodlarını gizlerler. Kaynak kodu gizlenmeyen yazılımlar 'açık kaynak', 'özgür yazılım' gibi isimlerle anılırlar. Özgür yazılıma örnekler GNU/Linux işletim sistemi ve "Eclipse" tümleşik geliştirme ortamıdır. Birçok kâr amaçlı kurum da güven, "good-will" kazanmak, irdeleme ve kullanım kolaylığı sağlamak, veya özgür yazılım ekler üretimine olanak vermek gibi amaçlarla yazılımlarını açık kaynak hala getirmişlerdir.
Kaynak teli

Kaynak teli. İki metalin birbiriyle kaynak yöntemiyle ergitilerek birleştirilmesi için kullanılan tele kaynak teli denir. Havayla teması kesmesi ve arkı sağlaması için ilave olarak CO2 veya karışım gaz kullanılır. Buna gazaltı kaynak yöntemi ile kaynak denir. Kaynak elektrodu 1907 - 1914 döneminde İsveçli Oscar Kjellberg (:en:Oscar Kjellberg) tarafından bulunmuştur. Bir tel çubuk etrafına karbonat ve silikatlardan oluşmuş bir tabaka kaplamış ve bunu kurutmuştur. Daha sonra elektrik akım üretecinden elde ettiği elektrik arkı ile kaynak yapmıştır. Bu pratik buluş, bugünde kullanılmakta olan kaynak elektrod çubuğunun en temel şeklidir. Literatürde Örtülü Kaynak Elektrodu olarak belirtilir. Metallerin çeşidine göre kullanılacak elektrodlar da farklılık gösterir. Kol saatleri, gözlük, otomobil, köprü, yatak, gemi, tank, füze, uzay aracı gibi pek çok nesne, kaynak yöntemleriyle imal edilmiş parçalardan oluşur.Gazaltı kaynak yönteminde, genellikle 1 - 5 - 15 - 50 - 60 – 250 kg lık makaralara veya bidonlara sarılan ve SG1, SG2, SG3 diye anılan kaynak teli kullanılır. Alümiyum ve paslanmaz kaynak teli de birçok çeşidiyle vardır. Kaynak teli ile imalat süreklilik içerdiği için daha verimlidir. Kaynak elektrodunda ise her 35 ve 45 cm de bir elektrod değiştirmek gerekir. Ayrıca her elektrodda pense ucunda kalan 5 cm kadar kaynak elektrodu kullanılmadan atılmak zorunda kalınır. Kaynak telinde ise genellikle 15 kg lık makaralar kullanıldığı için bu olumsuzluk yoktur.Ayrıca kaynak teli kullanmak için gazaltı kaynak makinası kullanmak gerekir. Bu makinalarda akım üreteci ile birlikte tel sürme motoru ve telin kılavuzlandığı bir torçda bulunur.
Kaynak, Arapgir

Kaynak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kaynak, Darende

Kaynak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kaynak, Karlıova

Köyün eski adı 1901 yılı kayıtlarında Cebba, 1946 yılı kayıtlarında ise Kurmanci'de "cebeler" anlamına gelen Ceban olarak geçmektedir.
Kaynak, Şenkaya

Kaynak köyünün eski adı Çermik veya Çermük'tür. Nitekim 1595 tarihli Osmanlıca tahrir defterinde Çermük/Çermik (چرمك) olarak geçer. Bu yer adı kaplıca anlamına gelen Türkçe "Çermik" veya "kara dam" anlamına gelen Gürcüce "Çermuki"den (ჭერმუქი) geliyor olabilir.Çermik köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Köyün sınırları içindeki megalit yapı kalıntıları Çermik'in eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir. Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Kaynak köyünün yaylasında tespit edilmiş olan yıkık kilise bu dönemden kalmış olabilir.Çermük veya Çermik köyü, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Osmanlı idaresinde Çermik köyü, Gürcistan Vilayeti olarak adlandırılan idari birimde, Oltu livasının Bardız nahiyesine bağlıydı. Bu deftere sonradan eklenmiş olan köyün hane sayısından söz edilmemiştir. Ancak 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterinde Çermük'te 11 Hristiyan hane kaydedilmiştir.Çermik köyü, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında da Oltu sancağının Bardız nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 13 haneden oluşuyordu. Bu sırada köyde 35 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Çermik köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 70 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Çermik köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresinde Çermük (Чермукъ) biçiminde kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 50 hanede, 161'i erkek ve 144'ü kadın olmak üzere 305 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Rumlardan oluşuyordu. Çermik köyünün nüfusu 1896 yılında 462 kişi, 1906 yılında ise 667 kişi olarak tespit edilmiştir. Kısa sürede nüfusun iki katından fazla artmış olması, Rus idaresinin köye yeni nüfus yerleştirdiğini göstermektedir. Günümüzde camiye çevrilmiş olan Çermik Rum Ortodoks Kilisesi'nin de 19. yüzyılın son çeyreğinde veya 20. yüzyılın başlarında inşa edildiği tahmin edilmektedir. Köyün yaylasında ayrıca Rumlardan kalma harabe evler ile Rumca yazıları olan mezar taşları bulunmaktadır.Çermik 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Çermik (چرمیك) adıyla  Kars vilayetinin Sarıkamış kazasının Bardız nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 306 kişiden oluşuyordu. Ancak bu tarihten çok önce köydeki Rum nüfus göç etmiş bulunuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Bardız nahiyesi ve Çermik köyü bu ilçeye bağlandı. Çermük veya Çermik köyünün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kaynak olarak değiştirilmiştir. Kaynak köyünde 1965 yılında 572 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 329 kişi okuma yazma biliyordu.
Kaynakbaşı, İspir

Osmanlı kaynaklarında Hentek ya da Hantek adlarıyla bahsedilen yerleşim, 1642 tarihli avarız defterinde İspir Kazası'na bağlı 4 Müslüman, 1 Hristiyan hanenin yaşadığı ve 1 askerin bulunduğu köy olarak belirtilmiştir.. 19. yüzyıl kaynaklarında sadece Müslüman nüfusun yaşadığı görülen yerleşimde; 1835 yılında erkek nüfusun belirlenmesi için yapılan sayımda 29 Müslüman erkek, 1896 yılında Ahmed Şakir Paşa' nın gerçekleştirdiği ıslahat çalışmaları çerçevesinde yaptırılan nüfus sayımında ise Kırık nahiyesine bağlı köyde 47 erkek nüfusu tespit edilmiştir.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 173 km, İspir ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in kuzeyinde olup,  numaralı Bayburt-Artvin (İspir-Yusufeli) devlet yoluna, Düzköy ve Yeşilyurt mahalleleri üzerinden, 11,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kaynakbaşı, Şiran

Köyün eski adı "Yukarı Şemük"'tür. Yerleşim, 1530 yılı Osmanlı tahririnde Şamüki (Şamüli) adıyla Şiryan (Şiran) nahiyesinin köyü olarak kaydedilmiştir. 1642 yılında Keradam adıyla kaydedilen yerleşimde, avarıza konu 19 Müslüman ve 3 Hristiyan hane ile 2 askeri görevli görülmektedir. 1847 yılı sayımına göre (sadece erkek nüfus sayılmıştır) Şemuk-i Bala adıyla görülen köyde 5 Müslüman hanede 18 erkek yaşamaktadır. 1861 yılına kadar köye, Gümüşhane genelinden 7 Hristiyan göç etmiştir. 1876 yılı Trabzon Salnamesine göre Şemuki adıyla yer alan köyde 15'i Müslüman ve 5'i Hristiyan olmak üzere toplam 20 hane yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla; 1935 yılı nüfus sayımında Şemügübala, 1940 yılı nüfus sayımında Şemükbala adıyla görülen köyün ismi, 1945 yılı sayımından itibaren Yukarı Şemük adıyla kayıtlara yer almaya başlamıştır. Köyün ismi 1950'lerin sonuna doğru bir daha değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Kaynakdüzü, Adaklı

Köyün eski adı, 1100 yılı kayıtlarında Ermenice'de "Aziz Haç" anlamına gelen Surp Haç, 1928 kayıtlarında ise Simhaç olarak geçmektedir.Daha önceleri Kiğı ilçesine bağlı olan köy, 4 Temmuz 1987 tarihinde, Resmî Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’ gereğince kurulan Bingöl'ün yeni ilçesi Adaklı'ya bağlanmıştır.Köy, Bingöl il merkezine 95 km, Adaklı ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Köye bağlı Karkoç, Sıralı Söğütler, Kantar, Kale ve Doğanca mezraları bulunmaktadır.
Kaynaklar Merkez

Kaynaklar Merkez, İzmir'in Buca ilçesine bağlı bir mahalledir. Batısında 29 Ekim, güneybatısında Yıldızlar ve Belenbaşı, güneyinde Kırıklar mahalleleri, doğusunda Kemalpaşa, kuzeyinde Bornova ilçeleri ile komşudur. Güncel verilere göre 2021 itibarıyla 1.448 kişilik nüfusa sahiptir.
Kaynaklı, Hamur

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "sebzelik" anlamına gelen Penceruk olarak geçmektedir.
Kaynakçı

Kaynakçı,madeni parçaların birleştirilecek yerlerini eriterek birbirine kaynaştırır;bu iş için bir hamlaç alevinden,bir elektrik kaynağından ya da kimyevi usullerden yararlanılır.Nispeten yeni madeni parçaları birleştirme vasıtası olan kaynak,dayanıklılığı ve yeni teknikleri uyarlanabilmesi nedeniyle,gittikçe yaygınlaşan bir teknolojik yöntem durumuna gelmiştir. Elektrik hatlarını çeken işçilerin oksiasetilen hamlacı ile ya da su ve doğalgaz borularını döşeyenlerin elektrik ark hamlacı ile kaynak yaptıklarını sık sık görmek mümkündür. Otomobil,uçak,uzay ve petrokimya endüstrileri gibi tüketim endüstrilerinde kullanılan otomatik kaynak makinelerini çalıştırabilmek için,madenler,elektrik,kimya ve teknik işlemler üzerine derin bilgi sahibi uzmanlara ihtiyaç vardır. Bu endüstrilerde,siyah gözlüklü,usta elli kaynakçının yerini bilgili teknisyen alır.
Kaynakçı sertifikası

EN 287-1 standardına göre manuel kaynakçı, EN 1418' e göre tam veya yarı otomatik kaynak operatörü sertifikalar, kaynakçı sertifikası; bir Uluslararası Kaynak Mühendisi (IWE) nezaretinde gerçekleştirilen kaynak sınavına (sözlü ve uygulamalı) müteakip, akredite bir labarotuarda kaynakçıların kaynattığı numunelerin, uygulanmış olan kaynak yöntemine ve numunelerin boyutlarına bağlı olarak gerçekleştirilen hasarlı ve hasarsız testler sonucunda başarılı olması durumunda kaynakçının/kaynak operatörünün elde ettiği sertifikadır.Kullanılan metal malzemelerin tanımlanması ISO TR 15608, EN ISO TR 20172 standardına göre yapılmaktadır.Kullanılan kaynak yöntemleri EN ISO 4063 standardında tanımlanmaktadır. Başlıca kaynak yöntemlerinin kısaltmaları şu şekildedir;
Kaynama

Kaynama, sıvının buhar basıncının dış basınca eşit olduğunda, sıvının her yerinden gaz kabarcıklarının çıkması. Saf maddelerin sabit atmosfer basıncı altında kaynama noktası sabittir. Kaynama süresi boyunca maddenin sıcaklığı değişmez. Sıvı bir maddenin içine uçucu olmayan bir çözünen eklenirse çözeltinin kaynama noktası yükselir. Çözünen madde miktarı arttıkça kaynama noktası yükselecektir. Aynı ortamdaki bütün sıvıların kaynama anındaki buhar basınçları eşittir, ancak maddelerin kaynama sıcaklığı maddenin cinsine, saflığına ve ortamın dış basıncına bağlıdır. Kaynama sıcaklığı maddeler için ayırt edici bir özelliktir.Kaynama sıcaklığındaki 1 gram sıvı maddenin tamamının gaz haline gelmesi için verilmesi gerek ısıya buharlaşma ısısı (Lb) denir. m gram maddeyi aynı sıcaklıkta buhar haline getirmek için verilmesi gerek ısı miktarı 𝑄 = 𝑚 𝐿𝑏 formülü ile hesaplanabilir. Suyun buharlaşma ısısı 540 cal/g'dır. Bu değer maddenin cinsine bağlıdır ve ayırt edici bir özelliktir.Kaynama noktası saf su için farklı sıcaklık birimlerinde 100 °C, 212 F ve 373 K olarak belirlenmiştir.
Kaynama Noktası (film)

Kaynama Noktası (Boiling Point) başrollerini aksiyon yıldızı Wesley Snipes ve 2 Akademi Ödülü adayı oyuncu Dennis Hopper'in oynadığı 1993 yapımlı aksiyon filmidir.Polis Jimmy Mercer (Wesley Snipes) ve ortağı (Dan Hedaya) bir görevdeyken, Red Diamond (Dennis Hopper) isimli mafya babasının,ki aynı mafya babası para için her şeyi yapa bilecektir, Red Diamondun adamı olan ve birlikte hapisten kaçdığı adamı Ronnie (Viggo Mortensen) ortağını öldürünce Jimmy Mercer hayatı pahasına bu adamı durduracağına ve ortağının intikamını alacağına yemin eder. Şimdi Mercer hem intikam almak zorundayken hem de sahte para satışını durdurmak için harekete geçer.Film aslında Money Man (Para adam) isimli kitaptan uyarlanmıştır ve başrol Dennis Hopperdir ya da öyle olmalıydı. Aynı zamanda Passanger 57 filminde Wesley Snipesin popularitesi artınca yönetmen birçok sahneyi kesdi, ve Snipesi başrol oyuncu haline getirdi, hatta filmin ismini Boiling Point olarak değiştirdi. En iyi performansını sergilediğini düşünen Hopper ise filmin son halini beğenmedi.
Kaynama noktası

Kaynama noktası, sıvının buhar basıncının dış basınca eşit olduğu andaki sıcaklığıdır. Buhar basıncı yüksek olan sıvılar uçucudur ve kaynama noktaları düşüktür. Vakum işlemiyle buhar basıncı arttırılarak, kaynama noktası yüksek olan sıvılar oda sıcaklığında kaynatılabilir.
Kaynanadili

Topluca dikenli incirler adı ile anılan türleri içeren Opuntia ve İspanyolcada cholla ortak adı ile anılan türleri içeren Cylindropuntia alt cinslerine ayrılan bu cinsin tipik türü, Türkçede "Eşek inciri", "Hint inciri", "Frenk inciri", "dikenli incir" ya da halk ağzında Türkiye'de "kaynanadili", Kıbrıs'ta "babutsa" olarak anılan Opuntia ficus-indica'dır.Dikenli incirler (Opuntia alt cinsi), yassı ve yuvarlak bölümlerin eklemlenerek oluşturduğu gövdelere sahiptir. Cylindropuntia alt cinsinin türlerinde ise gövde bölümleri yassı değil, silindrik yapılıdır.Gövdesi düz ve yassı büyük parçalar halinde eklemlidir ve üzerinde kabarcıklar bulunur. Büyük çiçekleri baharda ya da yaz başında açar. Olgunlaşmadan önce yeşil olan meyveleri, olgunlaştığında erguvani renge dönüşür ve yenilebilir. Gövdesi yaşlandıkça olgunlaşır. Bol güneş alan yerlerde fazla suya gereksinim duymadan yetişir. Her türlü toprağa uyum sağlayabilir.Ö. ficus-indica,'nin üzerinde bir taç ile ve 'lik bir gövde çapı ile 'a kadar büyüyebilen büyük, gövde oluşturan, parçalı bir kaktüstür. Cladode'lar (büyük yastıklar) yeşil ila mavi-yeşildir, 'a kadar birkaç diken taşır veya omurgasız olabilir. Dikenli armutlar tipik olarak, büyük, pürüzsüz, sabit dikenler ve glochid adı verilen ve cilde veya saça kolayca yapışan ve ardından bitkiden ayrılan küçük, tüy benzeri dikenler içeren düz, yuvarlak kladodlarla (ing: cladodes) (platyclades olarak da adlandırılır) büyür. Çiçekler tipik olarak büyük, aksiller, soliter, biseksüel ve epiperijinli olup, belirgin, spiral olarak düzenlenmiş tepal'lerden ve bir hypanthium'dan oluşan bir periant (ing:perianth) vardır. Ercik'ler çoktur ve spiral veya sarmal kümeler halindedir ve gynoecium karpel başına çok sayıda alt yumurtalığa sahiptir. Yerleşim parietaldir ve meyve, arilat (ing:arillate) tohumlu bir meyvedir. Dikenli armut türlerinin alışkanlıkları büyük ölçüde değişebilir; çoğu çalıdır, ancak Galapagos'un Opuntia galapageia gibi bazıları ağaçtır.Ö. ficus-indica ılıman kışları olan ve uzun süreli kurak geçen, ardından ara sıra yağmurlu ve nispeten düşük nemli olan sıcak yazları olan bölgelerde gelişir. Yıllık ortalama yağış miktarı 'dir. iyi büyüme oranları sağlar. O. ficus-indica, kil içeriği %15–20'yi geçmeyen ve toprak iyi drene edilmiş, altasit ila altalkali arasında değişen çeşitli topraklarda çoğalır. Sığ kök sistemi, bitkinin dağ yamaçları gibi sığ, gevşek topraklarda büyümesini sağlar. Opuntia bazı yerlerde zehirli ot olarak kabul edilmesine katkıda bulunan büyük klonal kolonilere yayılır.Opuntia yiyen hayvanlar arasında dikenli armut adası salyangozu ve Cyclura kaya iguanaları bulunur. Meyveler, başta kuşlar olmak üzere birçok kurak kara hayvanı tarafından tüketilir ve böylece tohumların dağılmasına yardımcı olur. Opuntia patojenler arasında kese mantarı Colletotrichum coccodes ve Samons' Opuntia virüsü bulunur. ant Crematogaster opuntiae ve örümcek Theridion opuntia, dikenli armut kaktüsü ile olan ilişkilerinden dolayı adlandırılmıştır.
Kaynanam Kudurdu

Kaynanam Kudurdu Sadık Şendil'in senaryosunu yazdığı, Sırrı Gültekin'in yönetmenliğini yaptığı 1973 yılı yapımı Türk filmidir.
Kaynar su reaktörü

Kaynar su reaktörü (BWR) (), elektrik enerjisi üretimi için kullanılan hafif su nükleer reaktörüdür. Kaynar su reaktörleri basınçlı su reaktörlerinden (PWR) sonra kullanılan ikinci reaktörlerdir. BWR ve PWR'ler arasındaki başlıca fark BWR'lerde reaktör çekirdeği suyu ısıtarak buhara dönüştürür ve bu buhar daha sonra buhar türbinini çalıştırır.BWR'ler ilk olarak 1950'lerin ortalarında Idaho Ulusal Laboratuvarı ile General Electric (GE) tarafından geliştirilmiştir. Günümüzde BWR'lerin ana üreticisi GE Hitachi Nuclear Energy'dir.
Kaynar, Görele

1998 yılında Önerli köyü ile birlikte yeni kurulan Köprübaşı belediyesinin bir mahallesine dönüştü. Köprübaşı'nın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine Kaynar, 2014 yılında köye dönüştürüldü.Köy, Giresun il merkezine 71 km, Görele ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Köy, Görele'nin güneybatısında olup,  numaralı Görele-Doğankent il yolu kenarındadır.
Kaynar, Onikişubat

Daha önceleri Çukurhisar köyüne bağlı bir oba iken, 20 Mart 1952'de yine aynı köye bağlı bir oba olan Doksan ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra ise mahalle oldu.
Kaynar, Çamoluk

Köyün eski adı 1522 ve 1928 yılı kayıtlarında Münik ya da Münük olarak geçmektedir. Daha önceleri Giresun ili Alucra ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Giresun ili Çamoluk ilçesine bağlanmıştır.Köy, Giresun il merkezine 199 km, Çamoluk ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Çamoluk'un güneydoğusunda olup,  numaralı Çamoluk-Gölova il yoluna 2,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kaynarca Merkez (İstanbul metrosu)

Kaynarca Merkez (M4) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M4 (Kadıköy - Sabiha Gökçen Havalimanı) Metro Hattı'nda yer alan inşa hâlindeki yer altı metro istasyonudur.Pendik'in Fevzi Çakmak Mahallesi'nde Tevfik İleri Caddesi üzerinde yer alan istasyon M10 istasyonunun üst kotunda yer almaktadır. M4 platformu, hattaki çatallanmadan dolayı İstanbul metrosu'ndaki diğer platformlardan farklı olarak paralel şekilde tasarlanmamıştır.Kaynarca Merkez (M10) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M10 (Pendik Merkez - Sabiha Gökçen Havalimanı) Metro Hattı'nda yer alan inşa hâlindeki yer altı metro istasyonudur.Pendik'in Fevzi Çakmak Mahallesi'nde Tevfik İleri Caddesi ile  üzerinde yer alan istasyon M4 istasyonunun alt kotunda yer almaktadır.İstasyon M4 ve M10 hatlarının aktarma istasyonudur. İstasyonlar için biri 'ün güneyinde ikisi kuzeyinde olmak üzere toplam 3 giriş bulunmaktadır. M4 ve M10 hatları aynı istasyon yapısını kullanacak şekilde planlanmıştır. İstasyon ayrıca arazi kullanımındaki kısıtlamalar sebebiyle yaklaşık 40 metre çapa sahip 27 metre derinlikte 4 katlı bir şaft yapısı içermektedir.  Bu şaftın içerisinde bilet holü, platform, teknik hatlar ve giriş yer almaktadır.
Kaynarca Mevkii

Kaynarca Mevkii, Çanakkale il sınırları içerisinde, Gelibolu Yarımadası'nın Çanakkale Boğazı'na bakan sırtlarında Gelibolu İlçesi'nin 8 km. güneybatısında yer alan bir höyüktür. Münipbey Deresi'ne bakan alçak bir teras üzerindeki höyük günümüzde denizden 2 km. kadar içeridedir. Derenin yığdığı alüvyonların bu durumu oluşturduğu, tarihöncesi dönemde deniz kıyısında olduğu ileri sürülmektedir.Höyük, Mehmet Özdoğan başkanlığında yürütülen Trakya yüzey araştırması sırasında 1983 yılında tespit edilmiştir. Daha sonra 2007 yılında Onur Özbek başkanlığında yürütülen Gelibolu Yarımadası Prehistorik Dönem Yüzey Araştırması sırasında yeniden incelenmiştir.Kazı çalışması yapılmadığı için kesin bir tabakalanma verilmemektedir. Yüzey araştırmaları bulgularına dayanılarak biri geç dönem, diğeri prehistorik dönem olmak üzere iki tabakalı bir yerleşme olduğu ileri sürülmektedir.Çanak çömlek buluntuları Fikirtepe buluntularına benzer yalın maldan çanak çömlek parçalarıdır. Ancak Fikirtepe - Pendik Kültürü'nün bezemeli parçalarına rastlanmamıştır. Diğer yandan mikrodilgilerin ağırlıkta olduğu çakmak taşı ve obsidiyen bir yontmataş endüstrisi hakimdir. Bununla birlikte yontmataş aletlerin % 70'ten fazlası kalsedondan yapılmıştır. Bu buluntularıyla Kaynarca Mevkii, ilk tarımcı toplulukların Marmara Bölgesi'ndeki yayılımını göstermek yönünden önemlidir.Yerleşmede tarımsal faaliyetlerden dolayı yoğun bir tahribat görülmektedir. Güneyi, batısı ve doğusu tarla olarak kullanılmaktadır. Üstünden bir tali yol geçmektedir. Ayrıca belediyenin asfalt malzemesi yığılmıştır.
Kaynarca Tren İstasyonu

Kaynarca Tren İstasyonu, İstanbul'un Anadolu Yakası'nda, Pendik ilçesi Kaynarca Mahallesi'nde yer alan TCDD'ye ait hemzemin tren istasyonudur.İstanbul-Haydarpaşa - Ankara demiryolu üzerinde yer alan istasyon, TCDD tarafından inşa edilerek 1967'de hizmete girmiştir. TCDD tarafından elektrifikasyon altyapısıyla yenilenerek 29 Mayıs 1969'da tekrar hizmete giren istasyon, 1969 - 2012 yılları arasında B2 (Haydarpaşa - Gebze) Banliyö Treni'ne hizmet vermiş, Marmaray projesinin inşası kapsamında 29 Haziran 2012'de kapatılmış ve -yaklaşık 450 metre batıya kaydırılıp- yeniden inşa edilerek 12 Mart 2019'da tekrar hizmete girmiştir.İstasyon, TCDD Taşımacılık tarafından işletilen B1 (Halkalı - Gebze) Banliyö Trenleri'ne hizmet vermektedir.