Dağıtım (ekonomi)

Ekonomide dağıtım, toplam çıktının, gelirin veya servetin bireyler arasında veya üretim faktörleri (emek, toprak ve sermaye gibi) arasında dağıtılma şeklidir. Genel teoride ve örneğin ABD Ulusal Gelir ve Ürün Hesaplarında, her çıktı birimi bir gelir birimine karşılık gelir. Ulusal hesapların bir kullanımı, faktör gelirlerini sınıflandırmak ve ulusal Gelirde olduğu gibi ilgili paylarını ölçmek içindir. Ancak, kişilerin veya hanelerin gelirine odaklanıldığında, ulusal hesaplarda veya diğer veri kaynaklarında yapılan düzeltmeler sıklıkla kullanılır. Burada, ilgi genellikle hane halkının en tepedeki (veya en alttaki)  x yüzdesine, sonraki x'yüzdesine vb. (eşit aralıklı kesme noktalarıyla tanımlanır, beşte birlik diyelim) giden gelir payı ve onları etkileyebilecek faktörlerin (küreselleşme, vergi politikası, teknoloji vb.) üzerindedir.Gelir dağılımı, ekonominin ileriye dönük gözlemlenebilir bir elemanını tanımlayabilir. Gelir dağılımı, insan sermayesi teorisi ve ekonomik ayrımcılık teorisi (Becker, 1993, 1971) gibi gelir dağılımını açıklayan teorileri denemede girdi olarak kullanılmıştır.Refah ekonomisinde, uygulanabilir çıktı olasılıklarının düzeyi, genellikle bu çıktı olasılıkları için gelir dağılımından ayırt edilir. Ancak resmi sosyal refah teorisinde uygulanabilir gelir ve çıktı dağılımlarından seçim yapma kuralları, normatif ekonomiyi yüksek bir genellik seviyesinde temsil etmenin bir yoludur.Neoklasik ekonomi'de, her bir üretim faktörünün arz ve talebi, denge çıktısını, geliri ve gelir dağılımını belirlemek için faktör piyasalarında etkileşime girer. Faktör talebi ise, çıktı pazarında o faktörün marjinal-verimlilik ilişkisini birleştirir.  Analysis applies to not only capital and land but the distribution of income in labor markets.Neoklasik büyüme modeli, rekabetçi piyasalarda sermaye ve emek arasındaki gelir dağılımının makroekonomik düzeyde zaman içinde teknolojik değişim ve sermaye stoku ile işgücünün büyüklüğündeki değişimlerle nasıl belirlendiğini açıklar. Beşeri sermaye ile fiziksel sermaye arasında ve sosyal sermaye ile kişisel sermaye arasındaki ayrımla ilgili daha yeni gelişmeler, dağıtım analizini derinleştirmiştir.Vilfredo Pareto, gelir dağılımının bir güç kanunu ile tanımlanabileceğini öne sürdü: buna artık Pareto dağılımı denilmektedir.Anthony Barnes Atkinson ve F. Bourguignon, 2000 baskısı. Handbook of Income Distribution, v. 1.  Elsevier. Açıklama ve bölüm önizlemesi links._ (2001). "Income Distribution," International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences, sayfa 7265–71. Abstract.Harry Brighouse ve Adam Swift (2008). "egalitarianism." The New Palgrave Dictionary of Economics. 2. Baskı. Abstract.Sheldon Danziger ve Peter Gottschalk (1995). America Unequal, Harvard University Press, Cambridge, MA  (book abstract)Sheldon Danziger, Robert Haveman, Robert Plotnick (1981). "How Income Transfer Programs Affect Work, Savings, and the Income Distribution: A Critical Review," Journal of Economic Literature 19(3),  pp. 975–1028 .Milton Friedman ve Simon Kuznets (1945). Income from Independent Professional Practice National Bureau of Economic Research.Gian Singh Sahota (1978). "Theories of Personal Income Distribution: A Survey", Journal of Economic Literature, 16(1),  pp. 1–55.Xavier Sala-Martin (2006)."The World Distribution of Income: Falling Poverty and… Convergence, Period,"(+ button to enlarge), Quarterly Journal of Economics," 121(2), Mayıs, sayfa 351–97.ABD Sayım Bürosu ([1999] 2004). "Income Inequality (1947–1998)." The New Palgrave: A Dictionary of Economics (1987)'den bazı dağıtım kayıtları:"wages, real and money," cilt 4, sayfa 840–42, Henry Phelps Brown.The New Palgrave Dictionary of Economics (2008), 2. Baskısından bazı dağıtım'' kayıtları:U.S. National income by type of income, 1959–2005  2006 Başkanın Ekonomik Raporu'dan St. Louis Federal Rezerv Bankası aracılığıyla.