barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Demirkapı, Şavşat

Demirkapı köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Kurela olarak geçer. Bu ad Gürcüce Kvirala veya Mkvirala'dan (ყვირალა / მყვირალა) gelir. Kvirala, "çağıltı" anlamındaki Gürcüce "kvirili" (ყვირილი) kelimesinden türemiş bir yer adıdır ve "çağıltılı" anlamına gelir. Bu yer adı, İmerhevi Deresi'nin bir kolu Kvirala Deresi'nden geliyor olabilir. Gürcistan'da Rioni Nehri'nin bir kolu da Kvirala adını taşımaktadır.Kvirala köyü, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı kesimini oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'nin yerleşim yerlerinden biridir. Nitekim Osmanlılar burayı 16. yüzyılda, birleşik Gürcistan Krallığı'ndan sonra bölgeye hakim olan Samtshe-Saatabago'dan  ele geçirdi. Demirkapı köyünde bugüne ulaşmış olan Kvatsitela (ქვაწითელა), Nakapi (ნაკაფი), Satavikedi (სათავიქედი), Çolvana (ჭოლვანა) gibi Gürcüce mevki adları da buranın eski bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir.Kvirala köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından 1878'de imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde köy Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasında yer alıyordu. 1886 nüfus sayımında Kurela (Курела) olarak kaydedilmiş olan yerleşim, Garkloba nahiyesine bağlı Cinal köyünün dokuz mahallesinden biriydi. Bu nüfus sayımında Cinal köyünde 91 hanede 664 kişi yaşıyordu. Büyükçe bir yerleşim olan Kurela’da ise, 18 hane bulunuyordu. Cinal köyünde hane başına düşen ortalama kişi sayısı üzerinden mahallede yaklaşık 130 kişinin yaşadığı söylenebilir. Cinal köyünün nüfusu bu tarihte Gürcüler ve Türklerden oluşuyordu.Kvirala köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Bu durum, 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla da Sovyet Rusya tarafından kabul edildi. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Kvirala Türkiye'ye bırakıldı.Kvirala veya Kurela, 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus tespitinde ayrı bir köy olarak geçmemektedir. Bu tarihte Merya nahiyesine bağlı Cinal köyünün bir mahalle olduğu tahmin edilebilir. Bu tarihten sonra Kvirala, Demirkapı adıyla ilk kez, 1960 genel nüfusu sayımında köy olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Şavşat kazasının Merya nahiyesine bağlı bir köy olarak geçer. 1965 genel nüfus sayımında "Demirkapı (Kurela)" biçiminde kaydedilmiş olan köyün nüfusu 257 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 103 kişi okuma yazma biliyordu.Demirkapı köyünün merkezinin 700 metre doğusunda, derenin sağ kıyısında kayalık bir tepede oval bir yapının duvarları günümüze ulaşmıştır. Bir tarafı kayaya yaslanmış olan bu yapı, kireç harcı kullanılarak kaba yontu taşlarla inşa edilmiştir. Bu yapının bir gözetleme kulesi olduğu tahmin edilmektedir.
Demirkaya, İspir

Mahallenin eski adı 1928 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Kaçikons olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.1896 yılında Ahmed Şakir Paşa' nın gerçekleştirdiği ıslahat çalışmaları çerçevesinde yaptırılan nüfus sayımında, İspir merkez nahiyesine bağlı ve sadece müslümanların yaşadığı köyde 31 erkek nüfus bulunmaktaydı.Mahalle, Erzurum il merkezine 158 km, İspir ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in güneyinde olup, bir köy yoluyla doğrudan ilçe merkezine bağlıdır.
Demirkaynak, Gümüşhane

Köyün eski adı "Mastıra"'dır. 1530 yılı Osmanlı tahririnde Mastura adıyla, Trabzon sancağının Torul kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1643 yılı kaydında Mastıra adıyla görülen yerleşimde, 4'u Müslüman ve 8'1 Hristiyan olmak üzere 12 köylünün Simera madeninde çalıştığı görülmektedir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da Mastıra adıyla Gümüşhane merkez kazasına bağlı görülen köyün adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.Köyün Gündoğdu Mahallesindeki kilise günümüze büyük oranda yapısal bütünlüğü korunmuş şekilde ulaşabilmiştir.
Demirkazık Dağı

Demirkazık, Niğde'de Aladağlar bölgesinde yer alan, 3757 metre yüksekliğindeki dağdır. Uzun süre Aladağlar'ın en yüksek dağı olarak bilinmesine karşın yapılan araştırma ile en yüksek zirve Kızılkaya olarak tespit edilmiştir. 17 Temmuz 1927'de Dr. Georg Künne, Dr. Wilhelm Martin ve Marianne Martin'den oluşan ekip Demirkazık (3757 m), Kaldı (3736 m), Kızılkaya (3771 m), Alaca (3582 m), Eznevit (3550 m) zirvelerinin ilk çıkışlarını gerçekleştirmiştir.Demirkazık zirvesi çıkışı sırasında ekibe Demirkazık köyünden Veli Çavuş adı ile bilinen bir genç köylü rehberlik yapmıştır. Veli Çavuş'un da ekiple birlikte Demirkazık zirvesine çıktığı bilinmektedir. Bu anlamda Demirkazık zirvesinin bilinen ilk Türk çıkışı 1927 yılında Veli Çavuş'a aittir.Demirkazık dağının kuzey duvarı tırmanışı ilk kez Avustralya'dan Joe Friend ve Yeni Zelanda'dan Rick Jamieson tarafından 15 Eylül 1972'de gerçekleştirilmiştir.
Demirkazık, Mazgirt

Yerleşim 1691 tarihli Cizye Defterinde, "Koç İvanis" adıyla Mazgird kazasında Gayrimüslimlerin yaşadığı köyler arasında gösterilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti döneminde "Kocaovanis"  adıyla görülen yerleşim, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren Demirkazık adıyla kayıtlarda yer almaktadır.
Demirkazık, Çamardı

Karamık, Yalak ve Pınarbaşı mahalleleri daha önceleri Çukurbağ köyüne bağlı iken, 3 Temmuz 1956'da birleşerek Demirkazık adıyla bağımsız bir köy haline geldi. Karamık mahallesi, 1926 yılından beri aynı adı taşımaktaydı.
Demirkaş, Bayburt

Köyün eski adı Burnaz'dır. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, "Purnaz/Punaz" adıyla Bayburd bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup Burnaz adıyla görülen yerleşimde 21'i Müslüman ve 8'i Hristiyan olmak üzere toplam 29 nefer (erkek) yaşamaktadır. Bu tarihte köye bağlı Ağça Viran ve Bidiz adıyla iki mezra bulunmaktadır. 1642 yılı avarız defterine göre yerleşimde 9 Müslüman hane ile 3 askeri ve 2'de dini görevli bulunmaktadır. Bu tarihte köyde zaviye bulunurken, zaviyedarlarının da seyyid olduğu belirtilmiştir.1835 yılında erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterine göre köyde, tamamı Müslümanlardan oluşan 22 hanede 61 erkek yaşamaktadır. Bu tarihte 1642 yılında bahsedilen zaviye faal durumdayken, zaviyenin 1530 yılında da faaliyet gösterdiği anlaşılmaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla Burnaz adıyla Bayburt'un Maden bucağına bağlı köy olarak görülmektedir. Köyün Burnaz olarak görülen adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Demirkaş olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. İlerleyen yıllarda Maden bucağından ayrılarak Bayburt'un merkez ilçesine bağlanmıştır.
Demirkent, Akyaka

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında "Rus Ergine" olup, Gürcüce'de "rk'ina" sözcüğü "demir" anlamına gelmektedir. 1946 yılı kayıtlarında ise adı "Yeni Ergine" olarak geçmektedir.Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’un 1/58. Maddesi gereğince Arpaçay ilçesinden ayrılarak Kars'ın yeni kurulan ilçesi olan Akyaka'ya bağlanmıştır.
Demirkent, Yusufeli

Demirkent köyünün eski adı Erkinis'tir. Erkinis adı, Gürcüce Rkinisi'den (რკინისი) gelir. Rkinisi, "demir" anlamındaki Gürcüce "rkina" (რკინა) kelimesinden türemiştir ve "demiri olan yer", "demirli" anlamına gelir. İki sessiz fonemle başladığı için Türkçede başına "e" harfi eklenmiş olmalıdır. Köy üzerine bir çalışmada gündelik dilde, Türk dilli bir halk için telaffuzu zor "çarhala" (ჭარხალა; ç'arh'ala: pancar), "çançur" (ჭანჭური; ç'anç'uri: erik cinsi), "çili" (წილი; ts'ili: bit yumurtası) "çismatı" (წიწმატი; ts'its'mat'i: tere otu) gibi Gürcüce kelimelerin var olması da Erkinis'in eski bir Gürcü yerleşmesi olduğuna işaret etmektedir. Öte yandan, 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Rkinis Hevi'nin (რკინის ხევი) geçmesi, tarihsel Gürcü coğrafyasında Gürcüce demir anlamına gelen kelimeden türemiş başka yer adlarının da olduğunu göstermektedir. Buna rağmen Erkinis adı bazı Gürcüce kaynaklara da "Erkinisi" (ერკინისი) biçiminde girmiştir.Erkinis, tarihsel Gürcistan'ın güneybatı bölümünü oluşturan bölgelerden biri olan Tao'nun önemli yerleşmelerinden biridir. Burada kale, kilise, yer altı sığınağı veya deposu gibi tarihsel yapı kalıntıları da köyün eski yerleşme olduğuna işaret etmektedir. Bu yerleşme, birleşik Gürcistan Krallığı'ndan sonra Tao bölgesine hakim olan ve bir Gürcü devleti olan Samtshe-Saatabago'nun yönetimindeyken, 1549 tarihli Gürcistan seferiyle Osmanlılar ele geçirdi. Hemen ardından Tavusker sancağına bağlandı.Osmanlı idaresinin vergi tahsil etme ve askere alma amacıyla 1835 yılında gerçekleştiği nüfus tespitinde Erkunis (ارکونس) olarak kaydedilmiş olan köyde 38 hane ve 101 erkek yazılmıştır. Erkek sayısı kadar kadın da eklenince, Erkinis'te 202 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. Bu tarihte hane başına ortalama 5,3 kişinin düştüğü görülmektedir. 1848 tarihinde ise köyün nüfusu 118 haneden (yaklaşık 590 kişi) oluşuyordu. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı’nın ardından  Tavusker Rusya’ya bırakılınca, Erkinis de bir nahiye olarak Tortum kazasına bağlandı.Erkinis 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Artvin vilayetinin Yusufeli ilçesine bağlıydı. Bu ilçesinin aynı adlı nahiyesinin de idari merkeziydi. Köyün adı Erkins / Erkinis (اركنس) olarak kaydedilmiştir. Erkinis nahiyesi, Erkinis köyüyle birlikte 14 köyü kapsıyordu. 1940 genel nüfusu sayımında Çoruh vilayetinin Yusufeli kazasına bağlı olan köyde 847 kişi, 10 köyü kapsayan Erkinis nahiyesinde ise 5.331 kişi yaşıyordu. Erkinis adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Demirkent olarak değiştirildi. Köyün adının Gürcüce adındaki anlamına uygun biçimde değiştirilmesi dikkat çekicidir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte bir süre daha "Demirkent (Erkinis)" biçiminde resmî kayıtlarda kullanıldı.
Demirkonak, Kırıkhan

Demirkonak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Demirkonak, Oğuzeli

Demirkonak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Demirkonak, Yüksekova

Köy, Hakkâri il merkezine 88 km, Yüksekova ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Yüksekova'nın güneydoğusunda olup  numaralı Yüksekova-Şemdinli il yolu kenarındadır.
Demirköprü (köprü)

Demirköprü, Seyhan Nehri üzerinde, Seyhan ve Yüreğir ilçelerini demiryolu ile birleştiren, Adana Reşatbey ile Sinanpaşa arasındaki tarihi demirköprü. Birinci Dünya Savaşı'nın başlangıcından önce 1912 yılında Almanlar tarafından Alman sermayesi ile inşa edilmiştir. Köprü 5 açıklıklı olup, Küçük açıklıkları 54 m olan 4 açıklık ve büyük açıklığı 96m olan toplamda 312 m uzunluğunda çelik kafes tipi bir köprüdür.
Demirköprü Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Demirköprü Barajı, Manisa'da, Gediz Nehri üzerinde, sulama, taşkın kontrolü ve enerji üretimi amacıyla 1954 - 1960 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 4.300.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 74,00 m'dir. Normal su kotunda göl hacmi 1.320,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 47,66 km²'dir. 69 MW güç kapasitesindeki HES (hidroelektrik santral) yılda 193 GWh elektrik enerjisi üretimi sağlamakta, baraj 99.220 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Demirköprü Savaşı

Demirköprü Savaşı; 637 yılında Halid bin Velid komutasındaki İslam ordusu ile Bizans İmparatorluğu ordusu arasında, bugün Hatay ili Antakya ilçesi yakınında gerçekleşen savaştır. Adını muharebenin yapıldığı yer olan Asi Nehri üzerindeki bir köprüden almıştır.Savaş, İslam ordusunun zaferi ve Antakya'nın teslim olmasıyla sonuçlanmıştır. İslam ordusu bu zaferin ardından güneye doğru giderek Lazkiye ve Tartus gibi Doğu Akdeniz şehirlerini de ele geçirmiştir. Halife ordularının Kuzey Suriye'deki birbirini izleyen fetihlerinden biridir. Böylelikle kuzey Suriye'yi tam hakimiyetine alan İslam orduları, daha kuzeyde Anadolu'ya doğru büyüme imkânı bulmuş, Halid bin Velid komutasında Kahramanmaraş'a kadar uzanmıştır.
Demirköprü Tren İstasyonu (Edirne)

Demirköprü Tren İstasyonu, Edirne'nin Uzunköprü ilçesinde yer alan TCDD'ye ait tren istasyonudur. İstasyon, Türkiye'nin Yunanistan sınırındaki son tren istasyonudur. Herhangi bir trene hizmet vermemektedir.İstasyon, 4 Nisan 1873 tarihinde Rumeli Demiryolu (CO) Şirketi tarafından Rumeli Demiryolu hattı için inşa edilmiştir.
Demirköprü Tren İstasyonu (İzmir)

Demirköprü Tren İstasyonu, eskiden Yalı Tren İstasyonu, İzmir'in Karşıyaka ilçesinde yer alan TCDD'ye ait tren istasyonu.İstasyon, 2001 yılında inşa edilerek hizmete girmiştir. 2006 yılında İZBAN projesi kapsamında kullanıma kapatılmış ve 2010 yılında yeniden inşa edilerek hizmete girmiştir. İstasyon 3.260 metre uzunluğundaki Karşıyaka Tüneli'nin batı girişindeki ilk istasyondur.İstasyon, İZBAN'ın Cumaovası'ndan Menemen'e sefer yapan Merkez Hattı trenleri tarafından kullanılmaktadır.
Demirköprü, Karşıyaka

Demirköprü, İzmir'in Karşıyaka ilçesine bağlı bir mahalledir. Demirköprü Tren İstasyonu istasyonu sınırları içerisinde yer almaktadır.
Demirköy

Demirköy, Kırklareli ilinin bir ilçesidir. Bulgarca "Малък Самоков" (Malık Samokov) olarak bilinir. 1914 yılında ilçe olmuştur. 15 köyü 1 bucağı vardır. Yıldız Dağlarının 400 metre yüksekliğinde ormanlar içinde kuruludur.
Demirköy Höyüğü

Demirköy Höyüğü, Diyarbakır Silvan ilçesinin Demirkuyu köyü yakınlarındaki Demircitepe olarak bilinen yükseltinin doğu kesiminde yer alan bir höyüktür. Bazı kaynaklarda Demircitepe Höyüğü ve Demirci Höyüğü olarak geçmektedir. Höyük, Dicle Nehri’nin kollarından biri olan Batman Çayı’nın batı tarafında, Dicle’ye katıldığı bölgenin kabaca 20 km. kuzey-kuzeydoğusunda bulunmaktadır. Höyüğün bulunduğu alanda halihazırda pamuk tarımı yapıldığından hem genişliği saptanamamakta hem de tahribat görmektedir.Yerleşim, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde yapılması planlanan Birecik, Kargamış, Dicle ve Batman barajlarının su toplama alanlarında kalacak olan arkeolojik yerleşmelerin saptanması amaçlı olarak Guillermo Algaze başkanlığındaki ekip tarafından yapılan yüzey araştırmaları sırasında 1989 yılında saptanmıştır. Daha ayrıntılı ikinci bir yüzey çalışması 1993 yılında başlatılmış olup, az sayıda Orta Çağ çanak çömleği bulunmakla birlikte esas olarak Çanak Çömleksiz Neolitik Çağ yerleşmesi olduğuna karar verilmiştir. Yontmataş buluntuları değerlendirilerek Hallan Çemi’den daha geç, Çayönü’nün yuvarlak evler tabakasından (PPNA - Çanak Çömleksiz Neolitik A) daha yeni tarihli bir yerleşim oluğu düşünülmektedir.Michael Rosenberg ve B. Peasnall başkanlığında 1997 yılında sondaj çalışmalarına başlanmıştır. 2011 yılı sonu itibarıyla kapsamlı kazılarla ilgili henüz bir yayın yoktur. Kazılarda kayda değer bir mimari yapıya rastlanmamıştır.Son çalışmalarda kilden yapılma insan ve hayvan figürlerinin yanı sıra 900 parça yontma taş bulunmuştur. Bu buluntulardan toplamda ancak % 8’i, mikrolitlerde ise yarısı obsidiyendir. Mikrolitlerden bazılarının devşirme bıçaklarında kullanıldığı düşünülebilir, çünkü 10 cm. uzunluğunda boynuzdan yapılma bir orak bulunmuştur. Ayrıca öğütme taşları da buluntular arasındadır. Taş alteler Hallan Çemi endüstrisiyle benzerlik göstermektedir.Sondajlarda bulunan hayvan kemikleri, geyik, yaban domuzu ve koyun kemikleridir. Fakat evcilleştirme konusunda bir bulguya ulaşılmamıştır. Bir diğer insan dışı kemik buluntusu ise bir köpeğin gömülü olduğu mezardır. İnsan kemikleri bir yetişkin ve bir çocuğa aittir, ikisi de sıkıca büzülmüş olarak gömülmüşlerdir. Mezarlarda herhangi bir eşya bulunmamaktadır.
Demirköy, Lalapaşa

Köy, Edirne il merkezine 43 km, Lalapaşa ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Köy, Lalapaşa'nın kuzeyinde ve   numaralı Hamzabeyli Sınır Kapısı- Edirne devlet yolu kenarındadır.
Demirköy, Nallıhan

Demirköy;eskiye bakarak tarihi bir yer ama şimdiki zamana bakarak tarihi degeri kalmamış bir köy biçiminde.Demirköyü,gecmiş zamanlarda aynı yerınde kurulu degıldı ve aynı adı da yoktu....Demirköyü kaymalar,sel derken mahallesi şimdiki yerine yerleştırdiler.Sağlam olması için de DEMİRKÖY KÖYÜadını verdiler.
Demirköy, Pazaryeri

Köy, Bilecik il merkezine 21 km, Pazaryeri ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Köy, Pazaryeri'nin doğusunda, Konvansiyonel ve Yüksek Hızlı Tren hatları, Sakarya Nehri ve  numaralı Bilecik-Bozüyük devlet yolu yakınındadır.
Demirköy, Yusufeli

Demirköy'ün eski adı Nigzevan'dır. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde Nigzevan (نکزوان) olarak geçer. Gürcüce bir yer adı olan Nigzevan, "cevizlik" anlamına gelen Nigzovani'den (ნიგზოვანი) değişime uğramıştır.Nigzovani, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmişti. Eğritaş (Heviskari) mahallesinde Nigzovani Kalesi olarak da bilinen Heviskari Kalesi, buranın önemli bir yerleşim olduğunu göstermektedir. Kalede geleneksel Gürcü şarabının yapımında kullanılan  10 kadar kvevrinin tespit edilmiş olması, Nigzovani'nin eski bir Gürcü yerleşimi olduğuna işaret etmektedir.Nigzevan köyü, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla erkek nüfusunun tespit edildiği nüfus sayımında Çıldır Eyaleti'nin Livane-i Ulya sancağına Bedazor nahiyesine köylerinden biriydi. Nüfusu 52 hanede yaşayan 164 erkek olarak tespit edilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Nigzevan'ın toplam nüfusunun yaklaşık 328 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Nigzevan köyü, 19. yüzyılın ikinci yarısında Trabzon vilayetine bağlı Lazistan sancağı sınırları içinde yer alıyordu. Bu sancağa bağlı Livana kazasının bir köyüydü. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre köyün nüfusu 48 hanede yaşayan 188 kişiden oluşuyordu. Salnamede belirtilmemekle birlikte Osmanlı idaresinin bu tarihte de sadece erkek nüfusunu tespit ettiği bilinmektedir. Buradan hareketle Nigzevan'ın nüfusunun yaklaşık 376 kişiden oluştuğu söylenebilir. Bu sırada köyde hayvan varlığı olarak 60 öküz, 50 inek, 13 at, 150 keçi ve 150 koyun kayda geçirilmiştir. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından Livana kazası Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakılınca, Nigzevan köyü Kiskim kazasına bağlandı.Nigzevan köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Nigzevan" (نكزوان) adıyla Artvin vilayetinin Yusufeli kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Niğzivan" olarak yazılmış olan köy, Çoruh vilayeti içinde aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 474 kişiden oluşuyordu. Nigzovani veya Nigzevan Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında  7267 sayılı kanunla Demirköy olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Demirköy'ün nüfusu 545 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 177 kişi okuma yazma biliyordu.
Demirkıran, Aşkale

Mahallenin eski adı, 1902 yılı kayıtlarında Ermenice'de "armutlu" anlamına gelen Dantsud, 1916 yılı kayıtlarında  ise Danzut olarak geçmektedir. Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aşkale Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 59 km, Aşkale ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Mahalle, Aşkale'nin kuzeyinde olup, 5,9 km.'lik bir köy yoluyla doğrudan ilçe merkezine bağlıdır.
Demirkırat

Demirkırat: Bir Demokrasinin Doğuşu, Mehmet Ali Birand, Can Dündar ve Bülent Çaplı'nın hazırladığı, müziklerini Fahir Atakoğlu'nun yaptığı, Türkiye'de 1946 ile 1961 arasındaki çok partili siyasi yaşama geçiş sürecini, Demokrat Parti dönemini ve 27 Mayıs Darbesini anlatan TRT-Milliyet Gazetesi ortak yapımı belgesel dizisi. Belgesel 10 bölümden oluşmaktadır.Belgeselin adı "demokrat" kelimesine yabancı olan Türk halkının Demokrat Parti'ye yakıştırdığı "Demirkırat Partisi" tabirinden gelmektedir. Belgeselin her bölümünün başında Mehmet Ali Birand Demokrat Partili yılları özetleyen şu sözleri söylüyordu:Son sahnesi Adnan Menderes'in idamı olan belgesel, Birand'ın öğrencilik döneminde darbeye verdiği destekten duyduğu pişmanlığı dile getirdiği şu sözlerle bitiyor:
Demirkıynak

Demirkıynak; Bigadiç dağlarında yaşayan, her kılığa girebilen, korkunç sesler çıkararak insanların delirmelerine sebep olan, çok pis kokulu kötücül bir yaratıktır. "Demirtırnak" da denir. Sudan çok korkar. O göründüğü anda akarsu veya göle giren insanlara bir zarar veremeyeceğine inanılır.Türk halklannın demonolojik görüşlerinde, zaman zaman rastlanan bir motif. Kırgızlar ve diğer Türk topluluklarında adına "Jeztımak", bazen de "Jez Tumşuk" (demir burun) olarak rastlanır. O, yan gerçek yari efsane bir varlıktır ve ormanlarda yaşar. Bu demon, demir tırnaklı, demir burunlu, güzel bir kadın görünüşünde betimlenirdi. İnsanlarla yüz yüze geldiği zaman, burnunu saklardı.Ormanlarda yaşayan bu varlık, demir tırnaklı, demir burunludur.  "Demirtırnak", Tepegöz efsanelerinin Kazak, Karakalpak, Kırgız, Özbek, Türkmen, Altay ve diğer versiyonlannda, Tepegözün bazen kızı veya bazen de kız kardeşi olarak geçmektedir. Avcı gibi ortaya çıkan kahraman, önce Demirtırnağı, ardından da Tepegözü öldürür."Demir Tırnak" motifi, şaman mitolojisinden gelme sayılır. "Erlik" ve diğer yeraltı varlıklann kızlan da şaman efsanelerinde, demir kollu, demir tırnaklı ve bazen de demir vücutlu olarak betimlenirler.
Demirler

Demirler (, trl: Zhelezino) Bulgaristan'da, Hasköy ilinde, Ortaköy ilçesinde bulunan bir küçük bir kasabadır. Kasabada Türk, Bulgar, Pomak ve Romanlar yaşamaktadır. Sadece bu bölgede yetişen bir şakayık türü bulunmaktadır.
Demirler, Gerede

Bolu il merkezine 96 km, Gerede ilçesine 45 km uzaklıktadır. Kızılcahamam ilçesine 40 km uzaklıktadır.
Demirler, Nurdağı

Demirler; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Demirler, Seydikemer

Mahallenin adı geçmiş yıllarda mahallede demircilik sanatının çok yaygın olmasından dolayı, eski tarihte çiftçiler saban yapımı ve diğer işleri yapmak için buraya geldiklerinden dolayı bu ismi almıştır.
Demirli, Atkaracalar

Köy, 1896 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Çankırı ili Kurşunlu ilçesine bağlı olan köy, 1987 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Atkaracalar ilçesine bağlanmıştır.Köy, Çankırı il merkezine 109 km, Atkaracalar ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır. Köy, Atkaracalar'ın kuzeybatısında olup, İlçe merkezine doğrudan bir köy yoluyla bağlıdır.
Demirli, Eflani

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Küreihadid olarak geçmektedir. Daha önceleri Kastamonu ilinin Araç ilçesine bağlıyken, 24 Nisan 1992'de Zonguldak ilinin Eflani ilçesine bağlandı.
Demirli, Ergani

Diyarbakır il merkezine 42 km, Ergani ilçesine 60 km, Şanlıurfa'nın Siverek ilçesine 38 km uzaklıktadır.
Demirli, Harran

Demirli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Demirli, Kaman

27 Şubat 1971'de belediye statüsü alarak beldeye çevrilen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy; Kaman ilçe merkezine 27 km., Kırşehir il merkezine ise 35 km. uzaklıktadır. Bağlı olduğu Kaman ilçesinin doğusunda, il merkezinin batısındadır.
Demirli, Kulp

Kulp'un 27 km batısında Taşköprü ve Demirli (Temiran) mahallesi ve Mewük mezrasındadır. Adından da anlaşıldığı gibi her tarafta akan o doğal çeşmelerde vadide yan yana zamanında 4-5 tane su değirmeni mevcuttur. Adınıda buradan alıyır ve birçok mağarada bulunmaktadır. Bu mağaraların Perslerin yaşadığı ve mağaraların çevresindeki kalıntıların eski bir kente ait olduğu söylenmektedir. Su depolarının, gözetleme kulelerinin ve askerler tarafından kullanılan odaların kalıntıları hala görülmektedir.
Demirli, Süleymanpaşa

Osmanlı zamanında Beşiktepe eteklerinde demir ocaklarının bulunduğu ve mahallenin adının buradan geldiği söylenmektedir. Osmanlı'nın Rumeli'ye geçişinden sonra Suriye Türkmenleri'nin bölgeye yerleştirildiği de bilinmektedir.
Demirli, Çaykara

Yerleşimin eski adı "Kotli" olup 1681 yılı Avarız Defterinde Aso me'a Kotli adıyla günümüz Derindere mahallesiyle birlikte yer alan yerleşimde tamamı Müslüman 14 avarız neferi kaydedilmiştir. Uzun yıllar mezra/mahalle konumunda olmuştur. 1960 yılı nüfus sayımında Çaykara'nın köyleri arasında yer almayan yerleşim ilerleyen yıllarda köy statüsünde bir yerleşim olarak görülmeye başlamıştır.
Demirlibahçe Tren İstasyonu

Demirlibahçe Tren İstasyonu, Ankara'nın Mamak ilçesi Demirlibahçe Mahallesi'nde Demirkapı Sokak ile Hakan Sokak üzerinde yer alan TCDD'ye ait hemzemin tren istasyonudur.Ankara - Kars demiryolu üzerinde yer alan istasyon, TCDD tarafından elektrifikasyon altyapısıyla inşa edilerek 1972'de hizmete girmiştir. 1972 - 2016 yılları arasında Sincan - Kayaş Banliyö Treni'ne hizmet vermiş, Başkentray projesinin inşası kapsamında 11 Temmuz 2016'da kapatılmış ve yeniden inşa edilerek 12 Nisan 2018'de tekrar hizmete girmiştir.
Demirlibahçe, Mamak

Demirlibahçe, Ankara ilinin Mamak ilçesine bağlı bir mahalledir. Mamak Kültür Merkezi ve Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Kalp Merkezi bu mahallede konumlanmıştır.
Demiroluk, Kadınhanı

Demiroluk; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Demiroluk, Tufanbeyli

Daha önceleri Çatalçam köyüne bağlı bir mahalle iken, 3 Temmuz 1956'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Demiroluk, Çavdarhisar

Köyün adı, 1910 yılı kayıtlarında Beydemir ya da Demiroluk olarak geçmektedir. Daha önceleri Emet ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Çavdarhisar ilçesine bağlandı.
Demiroğlu Bilim Üniversitesi

T.C. Demiroğlu Bilim Üniversitesi 28 Mart 2006 Tarihli ve 26122 Sayı No. lu resmi gazetede yayımlanan (Kanun No. 5475 Kabul Tarihi: 22.03.2006) kanun ile Prof. Dr. Cemi Demiroğlu Türk Kardiyoloji Vakfı tarafından kurulmuştur.Hibrit Tıbbi Simülasyon Merkezi, 1 Nisan 2015 tarihinden itibaren eğitim-öğretim faaliyetlerine başlamıştır.
Demirpınar, Üzümlü

Köyün eski adı, 1917 yılı kayıtlarında Sorpiran olup, Ermenice'de "tsorperan" sözcüğü "dereağzı" anlamına gelmektedir. Köyün eski adı, Sürpiran olarak da geçmektedir.
Demirsaban, Pertek

Köyün eski ismi Zeverek'tir. 1518, 1523 ve 1541 yılı tahrirlerinde yerleşimden, Zervereklü cemaati üyelerinin yaşadığı ve cemaatle aynı isimde olan bir köy olarak bahsedilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla 1935 yılı nüfus sayımında "Ziverek" adıyla bahsedilse de diğer sayımlarda Zeverek adıyla kaydedilmiştir. İlerleyen yıllarda yerleşimin ismi değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Demirtaş Barajı

Demirtaş Barajı Bursa'da, Ballıkaya Deresi üzerinde, sulama amacı ile 1977-1983 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak ve kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.780.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 54,00 m, normal su kotunda göl hacmi 14,48 hm³, normal su kotunda göl alanı 2,50 km²'dir. Baraj 2.160 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Demirtaş Ceyhun

Demirtaş Ceyhun (d. 1934, Adana, - ö. 29 Temmuz 2009, İstanbul), Türk hikâye, roman ve inceleme kitapları yazarı.Genelde toplumsal konuların irdelenmesine yönelen eserler veren Ceyhun'un ilk hikâyeleri 1955 yılında Yeni Ufuklar dergisinde yayınlanmaya başlandı. Yazarlığının ilk döneminde kişisel sorunlar üzerine eserler veren Ceyhun'un konulara bakış açısı, cinsel ve ruhsal sorunlara getirdiği farklı yaklaşımlar dikkati çekti. Ancak yazarın günümüzde kitlelerce tanınması, daha sonraları çağdaş içeriği ağır basan, toplumsal gerçeklerin kökenlerine yönelen inceleme eserleri ile olmuştur.Ceyhun, Asya adlı romanıyla 1970 TRT ödülünü, Çamasan adlı eseriyle 1973 Sait Faik Hikâye Armağanı'nı kazandı. Yazarın ayrıca Horozlu Ayna isimli bir çocuk hikâye kitabı da bulunmaktadır.Ceyhun, Mimarlar Odası İstanbul Şubesi Başkan Yardımcılığı görevi sırasında özel yüksekokulların devletleştirilmesi için mücadele etmiş ve Anayasa Mahkemesi'nin 1971 yılında aldığı kararla 44 yüksekokul devletleştirilmiştir. 1984 yılında Aziz Nesin ve Yalçın Küçük'ün de aralarında bulunduğu birçok aydınla birlikte Aydınlar Dilekçesi ni hazırlayanlar arasında yer aldı. Demirtaş Ceyhun; haftalık Aydınlık ve aylık Teori dergilerinde köşe yazıları yazmaktaydı. İşçi Partisi üyesi ve partinin 2007 yılında ilan edilen Milli Hükûmet'inin Kültür Bakanı'ydı. Zatürre tedavisi görmekte olduğu hastenede hayatını kaybeden Ceyhun'un cenazesi Aşiyan Mezarlığı'nda toprağa verildi.
Demirtaş Paşa

Demirtaş Paşa (ö. 1403), I. Murat'ın kumandanlarındandır. Hereke Kalesi'ni fetheden Kara Ali'nin oğludur.Rumeli Muharebeleri'nde Lala Şahin Paşa'nın maiyetine katıldı. Yenice'yi ve Yanbolu'yu aldı. Lala Şahin Paşa'nın ölümü üzerine Rumeli beylerbeyi oldu. Manastır, Pirlepe ve İstip'i aldı, bu arada Arnavutluk'un bazı bölgelerini yağmaladı. Sırbistan ve Bosna'dan da birçok yer aldı. Karamanoğlu Ali Bey'in Bursa'ya nhücumu sırasında esir düştü, fakat daha sonra serbest bırakıldı. Ayrıca Yıldırım Bayezid'in Timur ile yaptığı Ankara Meydan Muharebesi'nde Timur'a esir düştü (1402). Bir süre sonra esirlikten kurtuldu. Yıldırım Bayezid'in oğlu İsa Çelebi'yi hükümdar yapmak için uğraştı, fakat İsa Çelebi'nin Mehmet Çelebi'ye yenilmesinden sonra korktu ve kaçmak istediyse de yolda kölesi tarafından öldürüldü. Osmanlı bayrağının rengini ve resmini Demirtaş Paşa tespit etmiştir.
Demirtaş, Alanya

Demirtaş, Antalya ilinin Alanya ilçesine bağlı bir mahalle. Alanya'ya 25 km uzaklıkta bulunup D-400 kara yolunun 3 km iç tarafında yer alır. Demirtaş'ın eski ismi Sedre'dir. Sedre ismi Syedra Kalesi'nden gelmektedir. Beldede 1 lise, 2 ortaoğretim ve 5 tane de ilköğretim okulu vardır. Nüfusu 3000'in üstündedir.31 Aralık 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Demirtaş, Dikili

Demirtaş; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Demirtaş, Fatih

Demirtaş, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Fatih ilçesine bağlı 57 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Sarıdemir; batısında Aksaray; doğusunda Tahtakale; güneyinde ise Süleymaniye mahalleleri bulunmaktadır.
Demirtaş, Gerger

Köy; Adıyaman il merkezine 128 km, Gerger ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır.. Batısında Malatya il sınırı vardır.
Demirtaş, Hakkâri

Köy, Hakkâri il merkezine 56 km uzaklıktadır. Köy, Hakkari'nin kuzeydoğusunda olup,  numaralı Hakkari-Yüksekova devlet yoluna 10 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Demirtaş, Kırkağaç

Mahallenin adının nereden geldiği ve geçmişi hakkında kesin bilgiler olmamakla birlikte bulunduğu yörenin en eski köylerinden biridir.
Demirtaş, Oltu

Mahallenin eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Hanege olup, Türkçede "hanegâh" sözcüğü "tekke, konak" anlamına gelmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 74 km, Oltu ilçe merkezine 36 km uzaklıktadır. Mahalle, Oltu'nun güneybatısında olup,  numaralı Erzurum-Ardahan (Tortum-Oltu) devlet yoluna, 6,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Demirtaş, Osmangazi

29 Mart Seçimleri'ne kadar Demirtaş Belediyesi olarak ayrı bir devlet kuruluşuydu. Fakat bu tarihten sonra Osmangazi’ye bağlandı. Şu anki belediye binası Halk Eğitim Merkezi olarak kullanılmaktadır. Eski TBMM başkanı Bülent Arınç bu kasabada doğmuştur. TOFAŞ’ın fabrikası bu semtte yer almaktadır.Daha önceleri köy olan Demirtaş, 5 Kasım 1955 tarihindeki kararla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.Nüfusun büyük bir kısmı Yunanistan ile Türkiye arasında yapılan mübadele ile yöreye yerleşmiştir. Diğer bir kesim olan göçmenler 1970 yılından sonra Bulgaristan'dan Türkiye'ye göç edenler oluşturur. Nüfus iş saatleri içinde  DOSAB sayesinde yükselir. Şu anki nüfusun 100 bin civarına yakındır. Bursa'nın en çok göç alan ve gelişen bölgelerinden biridir.Tarıma dayalı ekonomi az da olsa bulunmaktadır. Büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık neredeyse bitmiş durumdadır. Diğer bir etken ise DOSAB sayesinde sanayi olmuştur. Göçmen nüfusun büyük çoğunluğu fabrikalarda çalışmaktadır. 2020 yılındaki istihdam edilen kişi sayısı 42.000’dirTepelik bir alanın eteğine kurulan şehir, daha sonraları ovaya doğru genişlemiştir. Cumhuriyet mahallesi, Barbaros mahallesi, Dumlupınar mahallesi ve Sakarya mahallesi olmak üzere dört mahalle bulunmaktadır. Genel olarak mübadele öncesi evler ve sokaklar Rum mimarisi gereği sıktırlar. Ama bu ortama rahat bir hava verir. Yeni yapılan binaların çoğu bahçelidir. Fakat bazı binalar mimariden uzak soğuk bir tasarıma sahiptir. Nüfus Barbaros ve Cumhuriyet mahallelerinde yoğunlaşmaktadır.Demirtaş Meydanı, Bursa'da planlı şehirleşmenin en güzel örneklerinden biri olarak inşa edilen bir alan ve yaşam merkezidir. 15 bin metrekarelik bir alana sahip olan meydan, geniş park ve dinlenme alanları, 82 araçlık otoparkı, yürüyüş yolları, kültür merkezi ve camisiyle dikkat çekmektedir.Meydanın içerisinde yer alan modern ve çağdaş mimariye sahip kültür merkezi, alışveriş alanları, PTT şubesi, muhtarlık birimleri, toplantı salonları, atölyeler, nikah-sergi salonları, kafeterya ve çeşitli sosyal imkanlar sunmaktadır. Bu özellikleriyle Bursa'nın kültürel hayatına yeni bir soluk getiren bir yaşam alanı olmuştur.Ayrıca, Demirtaş Meydanı'nın bir parçası olan ve mimarisiyle dikkat çeken Demirtaş Camii de 2018 yılında hizmete girmiştir. Cami, modern tasarımı ve estetik görünümüyle bölgenin önemli bir ibadet ve kültür merkezi haline gelmiştir.Demirtaş Meydanı ve içerisinde yer alan kültür merkezi ile cami, Bursa'nın kültürel ve sosyal hayatına katkı sağlayan önemli bir merkez haline gelmiştir.
Demirtaş, Yumurtalık

İsmini mezarlığında yattigina inalinan Timurtaş adli bir erenden alir. Timurtaş, zamanla Demirtaş olarak değişmiştir.
Demirtaşpaşa Camii

Timurtaşpaşa Camii (Takkeciler veya Takvâcılar Camii de denir), Kütahya'da cami. Küçük Bedesten yakınında yer almaktadır.Sarı Timurtaş Paşa tarafından Kütahya muhafızlığı sırasında 1389'da yaptırılmıştır. 1672 senesinde Kütahya'yı ziyaret etmiş olan Evliya Çelebi, caminin cemaatinin çok olup müezzin mahfili altında bezenmiş iki ağaç sütunun dillerle tarif olunmayacak derecede güzel olduğunu yazar.1761 senesinde Anadolu Eyaleti valisi Silahdar Mehmed Paşa camiyi tamir ettirmiş, bir minare ile abdest musluklarını yaptırmış ve vakfını da arttırmıştır. Silahdar Mehmed Paşa, caminin vakfiyesini Aralık 1764'te tertip ettirmiş ve vakfına müderrislerden Kütahya'da Muhyi zade ailesinin ceddi olan Abdurrahman Muhiddin Efendi'yi kaymakam ve nazır yapmıştır. Cami, 1834 ve 1836 yıllarında Kütahya valisi Dilaver Paşa tarafından tamir ettirildi. Buna, son cemaat yeri olarak nitelendirilen bir dehlizle başlandı. Bu dehlizin üstü ahşap bir tavanla kapandı. Cami daha sonra 1839 senesinde Kütahya müaccelât nazırı Sâlih Efendi'nin marifetiyle yeniden denecek tarzda tamir edilmiştir. Merkezi sahanlık, 9 m'lik kasnağında dört pencere olan bir kubbeyle örtülüdür. Caminin bugünkü girişi ve avlu kapısı ilk binadan, kapı kanatları 16. yüzyıldan kalmadır. Avlu kapısının etrafı basit istalaktitli ve yapraklı, kemer taşları kabartmalıdır.
Demirtaşpaşa/Abdal (Bursa metrosu)

Demirtaşpaşa/Abdal Metro İstasyonu, BursaRay'ın BursaRay 1 ve BursaRay 2 hattında yer alan ve 12 Mayıs 2008'de hizmete giren yer altı metro istasyonudur. Bursa'nın Osmangazi ilçesinde Demirtaşpaşa Mahallesi'nde Kemal Bengü Caddesi üzerinde yer alan istasyonun 4 adet girişi bulunmaktadır. T1 ve T3 hatlarına aktarma yapılabilmektedir.
Demirtaşı

Demirtaşı bir demirli tortul olarak doğrudan çökelir ya da demir bileşiğinin önemli bir kısmını içeren kimyasal değişimle oluşturulan bir tortul kayadır. Bu terim alışıldığı Post-Prekambriyen yaşı, iri bantlı sert nonbandlı ve noncherty tortul kayaçlarıyla sınırlıdır. Farklı kökene sahip Premkambriyen katman, genellikle bantlı demir oluşumları olarak bilinir. Demirtaşı oluşan demir minarelleri oksit, limonit, hematit ve manyetit şeklinde oluşabilir.Yeni parçalanmış demirtaşı genellikle gridir. Kahverengi dış görünümü yüzeyin oksidasyonundan kaynaklanmaktadır. Demirtaşı, bir tortul kaya olmak üzere her zaman homojen değildir ve bazen takı amaçlı kullanılan kaplamda kırmızı ve siyah bantlı şekilde bulunabilir.Demirtaşı çeşitli biçimlerde ortaya çıkar. Demirtaşı çeşitli biçimlerde siderit nodüller arasında; derinden yıpranmış Saprolit yani kırmızı kil ve ooidal (olips şeklinde) demirtaşı olarak bulunur.Demirtaşı yaygın olsa da demir sınırlı bir kaynaktır. Demir nadir bir kaynak olduğu için demirtaşı ham şekilde nadir olarak bulunur.Demirtaşı genel olarak demirtaşı çin olarak bilinen bir seramik bileşen olarak kullanılmıştır ". Josiah Wedgwood da 19. yüzyılda bir "çömlek" çin üretilmiştir. Genellikle 19. yüzyılda ağır yemek hizmetleri için kullanılmıştır. Charles James Mason (çömlekçi Miles Mason oğlu) 1813 yılında "Mason Demirtaşı Çin" için bir patent aldı. Demirtaşı çin 1970 lerde  çok popüler oldu.Taş aynı zamanda bir yapı malzemesi olarak kullanılabilir. Örnekler şunlardır kilise kiliseleri de Kirby Bellars ve Güney Croxton içinde Leicestershire .U.S. Bureau of Mines Staff (1996) Dictionary of Mining, Mineral, & Related Terms. Report SP-96-1, U.S. Department of Interior, U.S. Bureau of Mines, Washington, D.C.Neuendorf, K.K.E., J.P. Mehl, Jr., and J.A. Jackson, J.A., eds. (2005) Glossary of Geology (5th ed.). Alexandria, Virginia, American Geological Institute. 779 pp. ISBN 0-922152-76-4
Demirtepe (Ankara metrosu)

Demirtepe Metro İstasyonu, Ankara metrosu'nun Ankara metrosu'nun Ankaray (A1 (AŞTİ - Dikimevi) Hafif Raylı Sistemi) hattında yer alan ve 30 Ağustos 1996'da hizmete giren yer altı metro istasyonudur.
Demiryazı, Sivas

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Yeni Gulam olarak geçmektedir. Köy, TÜİK'in 1985-1990 yılı Genel Nüfus Sayımı kayıtlarında, Ulaş ilçesine bağlı görülmektedir.
Demiryol

Demiryol filmi, greve giden Demiryolu işçilerinin hikâyesini ele alır. Zorlu çalışma koşullarına ve ülkedeki ekonomik krizin etkilerine karşı bir işçi olan Hasan’ın (Fikret Hakan) önderliğinde birleşen Demiryolu işçileri greve giderler.İşçilerin bu grevi devrimci güçler tarafından da desteklenir. Fakat işçiler ve örgütlü devrimciler arasında yöntem tartışmaları sürmektedir. Aynı esnada bir kamu işletmesi olmasına rağmen, iş dünyasının neredeyse tamamı grevi sonlandırmak için zorbalık uygulamaya başlar. Farklı sektördeki patronlar, bir araya gelip örgütlenerek, hatta Amerikalıların destek ve yardımlarını alarak grevi sonlandırmak için çaba göstermektedir.Grev komitesinde yer alan Hasan ise bir yandan patronlar ve grev kırıcılarıyla, diğer yandan da farklı fraksiyonlardaki sol örgütlerin eyleme yönelik kıştırtıcı hareketleri ile uğraşmaktadır.Aynı sırada Hasan'ın kardeşi Bülent (Tarık Akan), dahil olduğu silahlı sol örgütün militanlarıyla beraber bir süpermarketin yiyecek kamyonunu kaçırıp, içindekileri gecekondu mahallesinde dağıtırlar. Polisin takibi üzerine kaçan Bülent ve arkadaşları iki kız kardeşin yaşadığı bir eve sığınır. Genç kadınları rehin alan Bülent'in arkadaşı Selim sokakta polisle girdiği çatışmada öldürülür. Bülent ise ağabeyi Hasan tarafından bir krize yol açmadan evden ayrılması için ikna edilir. Ancak kısa süre sonra gizlendiği evde polis tarafından basılacak ve Bülent çıkan çatışmada öldürülecektir.Patronlar, uygulattıkları kara propagandaya rağmen, her geçen gün güçlenen işçi dayanışmasını engelleyemeyeceklerini anlayınca, demiryolu grevinin merkezinde yer alan Haydarpaşa Tren Garını kundaklayıp yakarlar. Basının desteği ile garı komünistlerin yaktığı haberi yayılır. Fakat bu provokasyon işçileri dağıtmak yerine daha da kenetleyecektir.Filmin ismi pek çok kaynakta Demiryol olarak anılır. Ancak fimin jeneriğinde Demir Yol olarak yazılır. Filmin bir diğer ismi de Fırtına İnsanları'dır. Filmin her iki ismiyle de afiş çalışması gerçekleştirilmiştir.16. Altın Portakal Film Festivali'nde (1979), uzun metraj film yarışmasına katılan filmlerden Ömer Kavur'un Yusuf ile Kenan, Yavuz Özkan'ın Demiryol ve Yavuz Pağda'nın Yolcular filmlerini sansür kurulu yasaklayıp bazı bölümlerini kesmek isteyince, bütün yapımcı ve yönetmenler festivalden çekilme kararı aldı. Jüri üyeleri ve festival yürütme kurulunun da bu kararı desteklemesiyle yarışma iptal edildi. 12 Ekim 2011'de düzenlenen "Geç Gelen Altın Portakallar" gecesinde 1979 "En İyi Film Ödülü"nü almıştır.
Demiryolu Müzesi (Belgrad)

1 Şubat 1950'de kurulan müze Sırbistan Demiryolları şirketine bağlıdır ve müzedeki ilk sergi 1953 yılında "Yugoslav Demiryolları tarihi boyunca"  () adıyla açılmıştır.
Demiryolu elektrifikasyon sistemi

Demiryolu elektrifikasyon sistemi, demiryolu trenlerine ve tramvaylara elektrik gücü tedarik eden bir sistemdir. Elektrifikasyonun pek çok avantajı vardır, ancak ciddi yatırım harcaması gerektirir. Bir elektrifikasyon sisteminin seçimi, yük ve yolcu trafiği için elde edilen gelir ile karşılaştırıldığında enerji arzı, bakım ve yatırım maliyetinin ekonomisine dayanır. Şehiriçi ve şehirlerarası hatlar için farklı sistemler kullanılmaktadır. Bazı elektrikli lokomotifler, çalışma esnekliği sağlamak için farklı güç sistemlerine geçebilmektedir.
Demiryolu füze kompleksi

Demiryolu füze kompleksi (Rusça: Боевой железнодорожный ракетный комплекс), 1980'lerin başında Sovyetler Birliği tarafından geliştirilen RT-23 Molodets tipi  Kıtalararası balistik füzelerin trene yerleştirilmesiyle oluşturulmuş füze kompleksidir. Sabit silolarla karşılaştırıldığında, tren birimleri, düşmanın tam olarak nerede olduklarını bilememesi avantajına sahipti. Uzaydan bakıldığında sıradan trenlerden ayırt edilemezlerdi. Nükleer denizaltılara göre avantajları, daha az karmaşık ve daha düşük maliyetlidir.Dışarıdan, trenler o zamanki normal trenlere benziyordu. Bir tren birimi, her biri tek bir rokete sahip üç vagon, bir komuta arabası, binek otomobil tasarımındaki personel için bir araba ve birkaç dizel lokomotiften oluşuyordu. Demiryolu füze kompleksleri faaliyette bulundukları sırada yaklaşık 145.000 km yol ağda yol alabiliyordu.1985 gibi erken bir tarihte Pentagon, bir sanatçının demiryolu füze kompleksinin temsili resmini yıllık Sovyet Askeri Güç dergisinde yayınladı. Çizimde, kırmızı yıldızlarla işaretlenmiş yeşil vagonları olan ve vagonlardan birinden üstünde bir roket olan bir tren görülmektedir. Sovyet demiryolu füze kompleksinin halka açık ilk resimli temsili olması muhtemeldir.1990'da bu trenlerden altı tanesi hala kullanılıyordu, ancak ABD ile Rusya arasında imzalanan START II anlaşması nedeniyle hurdaya çıkarıldılar. 2005'te son tren hizmet dışı bırakıldı ve 2007'de trene bağlı olarak çalışan son RT-23 Molodets füzesi imha edildi.Ukrayna'daki kriz sırasında Rusya ile Batı dünyası arasında ortaya çıkan çatışmaların ardından, mevcut Rus RS-24 Yars füzesinin demiryolu füze komplekslerine yeniden entegre edilmesine dair düşünceler var. 2016 yılında modernize edilmiş bir versiyonun geliştirilmesinin 2020 yılına kadar ertelenmesinin beklendiği bildirildi.
Demiryolu mühendisliği

Demiryolu mühendisliği her türlü Demiryolu sisteminin tasarımı, yapımı ve işletim ile ilgili bir mühendislik dalıdır. İnşaat mühendisliği, bilgisayar mühendisliği, elektrik-elektronik mühendisliği, makine mühendisliği, endüstri mühendisliği ve üretim mühendisliği gibi çok çeşitli mühendislik dallarını kapsar.
Demiryolu pulluğu

Demiryolu pulluğu, son derece güçlü, kanca şeklindeki bir pulluktur. Kavurulmuş toprak politikasının bir parçası olarak, savaşta tren raylarının yok edilmesi için kullanılır, böylece raylar düşman için kullanılamaz hale getirilir.Pulluk bir lokomotifin arkasına takılır ve lokomotif tarafından çekilirken rayın ortasını yırtmak için indirilir. Bu hareket, çelik rayları hizadan çıkmayı engelleyen ahşap bağları kırar ve hattı sonraki raylı araçlar tarafından geçilmez hale getirir. Pulluk köprüler ve sinyalizasyon ekipmanları da ciddi hasar verir.Rayları bağlardan koparan benzer bir cihaz, I. Dünya Savaşı'nda Rus İmparatorluk Ordusu'nun demiryolu birlikleri tarafından Galiçya ve Polonya'dan geri çekilirken kullanılmıştı. Demiryolu pullukları 1938'deki Alman işgali sırasında Çekoslovak Ordusu  ve II. Dünya Savaşı'nda İtalya üzerinden kuzeye ve Doğu Cephesinden batıya çekilen Alman Wehrmacht silahlı kuvvetleri tarafından kullanılıyordu.Alman yazar Arno Schmidt (1914–1979) savaş sonrası romanı Leviathan'da kötülüğün sembolü olarak bir demiryolu sabanının görüntüsünü kullanır.
Demiryolu sinyalizasyonu

Demiryolu sinyalizasyonu, bir demiryolu hattının yanında, makinistlere ilerideki hattın durumuyla ilgili bilgi vermek amacıyla kurulan mekanik veya elektrikli cihazlardan oluşan sistemdir. Genellikle, makiniste trenin güvenli bir şekilde ilerleyebileceği hızı veya makiniste durmasını bildirebilir.
Demiryolu uzunluğuna göre ülkeler listesi

Demir yolu uzunluğuna göre ülkeler listesi, ülkeleri demir yolu varlıklarına göre sıralar. Rakamlara yolcu taşıma amaçlı olan ya da olmayan, şehir içi veya şehirlerarası tüm hatlar dahildir.Kıbrıs Sadece 1904-1951 yılları arasında Kıbrıs Demiryolu İşletmesi olarak İngiliz egemenliği altında
Demiryolu şirketi

Demiryolu şirketi, demiryollarını veya trenleri işleten kuruluş ya da şirket. Bu kuruluş özel şirket olabileceği gibi kamuya ait de olabilir. Bazı demiryolları hem trenleri hem de demiryolu hatlarını işletir.Birçok ülkede, ülkedeki tüm demiryollarına ve trenlere sahip olan tek bir ulusal şirket vardır. (Rus demiryolları ve TCDD gibi) Bazı ülkelerde ise kendi demiryolu hatlarına sahip olan, birbiriyle rekabet içinde olan demiryolu şirketleri vardır. ABD ve Kanada'daki durum böyledir.
Demiryurt, Havza

Mahallenin eski adı "Beley"dir. Köyün içinden Kuz Çayı geçmektedir. Tarım ve hayvancılık geçim  kaynağıdır. 2 un fabrikası ve saman  fabrikaları vardır. Okul yoktur.
Demirçarık

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Gemuhu olarak geçmektedir. Köy, eski yerleşiminden Keban Köprüsü'ne yakın bugünkü yerleşimine taşındı.
Demirçay, Söke

Mahalle, 1891 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kaygılı köyüne bağlı bir mahalle iken, 20 Mart 1952'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Demirçit, Karaisalı

Toros Dağları'nın eteklerine kurulu olan Demirçit Mahallesinin adı, mahallenin tam üzerinden geçen Demiryolu hattından esinlenerek demiryolu hattındaki iki çift demiri simgelemektedir.
Demirölçek, Çınar

Mahallenin gerçek ismi Zerzevan dır. Kürtçe isimlerin yasaklandığı dönem Zerzevan ismi Demirölçek olarak değiştirilmiştir. Köy halkından yaşlı olanların doğum yeri Zerzevan olarak geçmektedir.
Demirören Haber Ajansı

Demirören Haber Ajansı (DHA), 30 Eylül 1999 tarihinde Hürriyet Haber Ajansı ile Milliyet Haber Ajansı'nın birleşmesi ile "Doğan Haber Ajansı" adıyla kurulan Türk haber ajansı. 2018'de Doğan Holding tarafından Demirören Holding'e satıldı ve adı "Demirören Haber Ajansı" olarak değişti.Türkiye'de 34 bürosu bulunan DHA, başta Demirören Medya grubuna bağlı televizyon, radyo ve gazeteler olmak üzere çeşitli yayın kuruluşlarına haber ve görüntü servisi yapmaktadır. 14 Eylül 2018 tarihinde Türksat yayınlarına son vererek internet yayınlarına geçti.
Demirören Holding

TAY TV - Türkiye Jokey Kulübü ile protokol imzalamak suretiyle at yarışlarını sunan kanaldır. Türkiye'de  D-Smart, Digiturk platformlarından ve Eutelsat W3A ve Türksat 4A uydularından izlenebilmektedir. Kanalın eski adı D Hipodrom iken şu anki adı T.A.Y. TV'dir. Genel yayın yönetmenliğini aynı zamanda SON DÜZLÜK programının yapımcısı Hakan Cantınaz yapmaktadır. T.A.Y. TV 30 Aralık 2015'te HD yayına geçmiştir. HD yayına geçmesi ile birlikte kanalın SD yayını sonlanmıştır. PromoSmart Portal kanalının yayınları sonlandırıldığı için, D-Smart Online İşlemler Şifresi ve D-Smart fatura ödenebilen bankalar hakkında bilgi bu kanaldan verilmektedir.
Demirören, Anamur

Demirören; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Demirören, Gümüşhane

Yerleşimden 16. ve 17. yüzyıl kayıtlarında bir "Demir Viranı" adıyla bir mezra olarak bahsedilmektedir. 1591 yılı Osmanlı tahrir kaydına göre mezra statüsündeki yerleşimde 10 Hristiyan ve 9 Müslüman olmak üzere toplam 19 neferin yaşadığı görülürken, 1642 yılı avarız defterine göre ise köyde sadece Müslümanlardan oluşan 3 nefer (2'si erbab-ı tımar) yaşamaktadır. 19. yüzyıl sonuna kadar olan kayıtlarda Gümüşhane'deki köyler arasında yerleşimden bahsedilmemektedir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla birlikte uzun yıllar "Demirveren" adıyla Kovans (Kale) nahiyesine bağlı köy statüsünde bir yerleşim olarak görülen köyün adı 1955 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.