barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Külek peyniri

Külek Peyniri, Trabzon, Araklı, Tonya, Çaykara, Of, Artvin, Rize, Posof'da  üretilen peynirdir. İnek sütünden yapılır. Külek denilen ahşap fıçılarda hazırlanır.Üretiminde aileler koyun sütü tercih etmelerine rağmen inek sütleri de tercih edilmektedir. Yağı ayrılan sütler yarım saat kaynatılıp pıhtılaştırılır. 2 saat bekletilip soğutulan pıhtı amerikan bezinden yapılan torbalarda 7-8 saat süzmeye bırakılır. Süzme işlemini takiben pıhtı torbalarda 2–3 cm kalınlıkta yayılıp açık havada 2-3 gün kurumaya bırakılır. Bu aşamadaki peynire yörede "gorcolo" denir. Gorcolo, yani teleme elle parçalanıp ovalanır ve ikiye katlanan bez içinde derin bir kaba yerleştirilerek üzeri bezle kapatılır. Burada 1.5-2 gün süresince 2-3 saatte bir elle ovuşturulup karıştırılır. Daha sonra 1 kg peynir 1 avuç kaya tuzu ilave edilip iyice karıştırılır. Peynir deri, ağaç veya toprak kaplara basılır. Kapların ağzı 1 cm kalınlığında tuz ile kapattılıp ağızları pamuklu bez ile sarılıp kapatılır ve toprağa gömülür. 1-3 ay olgunlaştırılan peynirler tüketilir.Trabzon Vakfıkebir Külek Peyniri 25.05.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Külekçi

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. Türkçede "külek", sözcüğü "tahta kova" anlamına gelmektedir.
Külekçili, Akkuş

Külekçili; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Küleynî

Kuleynî (Tam adı: Ebu Cafer Muhammed bin Yakub bin İshak el-Kuleynî el-Razî, Arapça: محمد بن یعقوب الکلینی‎,d. 864, Rey - ö. 941, Bağdat), Şii hadis ve fıkıh bilgini.Kuleynî, İran'ın Rey şehrine 35 km. mesafedeki Kuleyn kasabasında doğdu. Eğitimini zamanın büyük hadis alimlerinden birisi olan dayısından aldı. Bu eğitimden sonra Rey şehrine gitti. Burada ise hadis ilmine yönelerek daha fazla hadis toplamak amacıyla Kufe ve Bağdat'a seyahatler yaptı. Nihayetinde de önemli bir hadis kaynağı olan 'El-Kâfi' isimli eserini yazdı.
Küleç Camii

Küleç Camii (, ), Kırım Hanlığı sırasında inşa edilmiş bir camidir. Caminin yukarı kesimlerinde, Çürük Nehir vadisinin üzerindeki aynı adı taşıyan köyde Aziz Ahmed Efendi'nin mezarı bulunmaktadır. Cami ile birlikte bir medrese de inşa edildi. Cami kompleksinin ilk yazılı kayıtları 17. yüzyıla kadar uzanmaktadır, ancak araştırmacılar yapım zamanının daha erken bir döneme, muhtemelen 15.-16. yüzyıllara kadar tarihlenebileceğine inanmaktadır. Kırım'da Sovyetler Birliği'nin kurulmasından sonra cami kapatıldı ve 1950'lerin başında cami kompleksi tamamen yıkıldı.Mimari bir varlık olarak, 1920'lerde mimar ve restoratör Boris Nikolayevich liderliğindeki bir keşif gezisi ile araştırıldı.Bina 1950'lere kadar ayakta kalmasına rağmen daha sonra yıkıldı. En değerli mimari ve tarihi parçalarının araştırılması, kaydedilmesi ve korunması yapılmamıştır.Tapınak kompleksinin araştırması, daha sonra Kırım Han Sarayı'nın müdürü olarak görev yapan tarihçi ve etnograf Wesin Bodaninski yönetiminde 1920'lerin sonunda gerçekleştirildi. Sanat restoratörü B. N Zasypkin, Kırım Hanlığı'nın korunan tarihi ve kültürel anıtlarının Moskova'dan uzmanlar tarafından incelenmesi gerektiğini belirtti. V. Bodaninsky ve B. N. Zasypkin 1937-1938'de baskıya maruz bırakıldı ve SSCB'nin çöküşüne kadar kültür mirasları neredeyse hiç araştırılmadı.Caminin mimarisi, Kırım Hanlığı'nın ilk mimari örneklerine karşılık gelmektedir. Ana bina plana göre kare şeklindedir. Sekizgen bir yapı tarafından desteklenen bir kurşun kubbe ile taçlandırılmıştır. Duvarlar, dışarıdan toplam 0,8 ila 1 metre kalınlığında yüksek kaliteli işlenmiş taştan oluşan büyük bloklardan oluşuyordu. Ana salonda çift camlı pencereler vardı. Giriş kapısı ana binanın yarısı yükseklikte idi ve köşelerinde küçük kuleler vardı. Giriş kapısının solunda, konik bir kubbe ile süslenmiş, 25 metre yüksekliğindeki bir minare vardı. İçinde Selçuklu motifleri ile zenginleştirilmiş oyma bir mihrap vardı.  Cami, mimari olarak 14. ve 15. yüzyıl yapılarından olan Eski Saray Camii'ne benzemektedir.Caminin 650 metre güneydoğusunda, 2134 Höyüğü yakınında, Ahmed Efendi'ye ait türbe yer almaktadır ve buradaki kalıntılar neredeyse korumasızdır. Alan incelenirken bir dizi küçük taş parçasıı, karo parçası ve cam seramik bulunmuştur. Bugün, bölge özel bahçeler ve tarlalarla doludur.Административно-территориальные преобразования в Крыму. 1783—1998 гг. Справочник / Под ред. Г. Н. Гржибовской. — Симферополь: Таврия-Плюс, 1999. — 464 с. — ISBN 966-7503-22-4.
Külhan Aşkı

Külhan Aşkı, senaryo, yapım ve yönetmenliğini Osman F. Seden'in üstlendiği 1962 yapımı Türk filmidir.
Külhanbeyi

Külhanbeyi, () Osmanlı döneminde İstanbul'daki sokak serserilerine verilen ad. Hamam külhanlarında barındıkları için bu adla anılmışlardır. En saygın olanına destebaşı denirdi.Soygun ve haraç külhanbeylerinin başlıca kazanç yollarıydı. Her külhanbeyi, kopuk takımı denen serserilerle dolaşır, bunların kaba gücünden yararlanırdı. Bunlara it alayları da denirdi. Külhanbeyi önderliğindeki it alayları ile kabadayıları başkanlığındaki tulumbacıların sokak kavgaları İstanbul'un günlük olaylarındandı.Külhanbeyleri aralarında kendilerine özgü bir argoyla konuşurlardı. Beyoğlu fesi, siyah ceket, parçası geniş üstü dar pantolon ve yelek giyer, gömlek yakasını göğüs ayrımına kadar açık bırakır, yüksek topuklu iskarpinlerinin ökçesine basarlardı. Silah ve bıçak taşırlardı. Her külhanbeyi bir lakapla tanınırdı. Seyrekbasan Osman, Raconcu Cafer, Kavanoz Mehmet gibi lakaplar, onları toplumun diğer insanlarından farklı kılardı.II. Meşrutiyet'in ilanından sonra külhanbeylerinin azgınlıkları son derece artmış, güvenlik güçleri bunlarla baş edemez olmuştu. Cumhuriyet dönemiyle birlikte toplumsal düzenlemeler de gündeme gelmiş, külhanbeyleri de 1930'lu ve 1940'lı yıllarda ortadan kalkmışlardır.
Külhüyük, Sorgun

Köy, Yozgat il merkezine 47 km, Sorgun ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Sorgun'un kuzeyinde ve  numaralı Sorgun-Aydıncık il yoluna kenarındadır.
Külkedisi

Külkedisi (Fransızca: Cendrillon, İngilizce: Cinderella, Almanca: Aschenbrödel ya da Aschenputtel, Rusça: Золушка -Zoluşka), ünlü bir Avrupa halk masalının baş kahramanı genç kızın adıdır. Masalda kıskanç üvey annesi ve üvey kız kardeşleri tarafından kötü davranılan bir genç kız (Külkedisi), ona yardım eden bir iyilik perisi ve onunla evlenip Külkedisi'nin tüm hayatını değiştiren yakışıklı bir prens anlatılır. Dünyada sayısız kez işlenen bu öykünün sadece Avrupa'da 550'yi aşkın değişik biçimi anlatılır.Bilinen en eski Külkedisi öyküsü, 9. yüzyıldan kalma bir Çin masalıdır. Avrupa Edebiyatı'nda ise Külkedisi'ni işleyen en tanınmış yapıtlardan biri Charles Perrault'un Contes de ma mère l'oye adlı kitabında yer alan Cendrillon'dur. Perrault'nun yapıtında yer alan bazı olay ve kişilere diğer masallarda rastlanmaz (Örneğin Külkedisi'nin vaftiz anne-babası) Külkedisi'ne yardım için gelen doğaüstü varlık çoğu zaman bir peri, kızın ölen annesi ya da Külkedisi'nin iyi davrandığı ve sevdiği hayvanlardan biridir. Yakışıklı prensin Külkedisi'ni cam ayakkabısından bulması da Perrault'nun masalından gelir. Diğer masallarda bunun yerine altın ayakkabı, gümüş ayakkabı ya da yüzük tasvir edilir.Binbir Gece Masalları'nda da (11. yüzyıl) öykü ayakkabı yerine halhal kullanılarak anlatılmıştır. Ufak ayak yerine ince ayak bileği kullanılmıştır.
Külköy, Karahallı

Köyün adı tarih içinde Cevz-i Öyük Karyesi, Gül ve Külköy olarak kayıtlıdır. Köyle ilgili olarak ilk yazılı bilgiler Osmanlı dönemine aittir. II. Bayezid devri tahrir defterinde "Karye-i Cevz-i Öyük" adıyla geçen köy, Hayrebat nahiyesine bağlı olup bu dönemde köyde 9 hane bulunmaktadır. 1520 yılı tahrir defterinde de "Karye-i Cevz-i Öyük" adıyla geçen köy Uşak kazasına bağlı bulunmakta ve köyde 15 hane yaşamaktadır. 1570 yılı tahrir defterinde ise köyde 29 hane kayıt edilmiştir. 1898 yılında Karahallı Askerî Nahiyesine bağlı görülen Gülkuyu köyünün, civarda bu isme benzer olmaması nedeniyle günümüz yerleşimi olması muhtemeldir. 1907 yılı kayıtlarında ise köyün adı "Kül" olarak yer almakta olup günümüzde de bu adı kullanmaktadır. Rivayete göre Gülköy’ün yanması sonucu köyün adın Külköy olarak değiştirilmiştir.Uşak iline 45 km, Karahallı ilçesine 4 km uzaklıktadır. Deniz seviyesinden yüksekliği yaklaşık 850 metredir. Köyün güneyinde Karahallı ilçesi ve Delihıdırlı köyü, kuzeyinde Duraklı köyü, doğusunda Çokaklı köyü, batısında ise Paşalar köyü bulunmaktadır.
Külleme

Yaprak üzerinde yıldız şeklinde gri mantar miseli hastalığın ilk belirtileridir. Öncelikle yaprakların ön yüzünde gri-beyaz veya beyaz unumsu mantar tabakası oluşur. Hastalık şiddetli görüldüğünde yapraklar açık yeşil görünüm alır, sararır ve ölür.Nispi nemin % 50’nin altına düşmesi; en uygun sıcaklıklar 25-30 santigrat derecedir. Sürekli çiğ oluşması ve düşük nispi nemle birlikte kuru–sıcak iklim koşulları hastalığı teşvik etmektedir. Uzun süren yağmurlar yapraklarda oluşan mantar tabakasının yıkanmasına sebep olabilir.Sistemik etkili (Bayfidan, Calixin) ve kontak etkili (kükürt) fungisitler ile ilaçlı mücadelesi mümkündür.
Küller Küllere

İnsanların hayatındaki anlamsızlığı ve yalnızlığı konu edinir. Oyunun baş karakteri olan Devlin, kendisine verilen görevi yerine getirmek için bir kadınla tanışır ve onunla birlikte olur. Ancak bu kadın, Devlin’in görevini yerine getirmesinde bir engel olur. Oyunun sonunda ise Devlin’in görevi yerine getirilirken yaşadığı çelişkiler ve yalnızlık vurgulanır.
Küller ve Elmas

Küller ve Elmas, Polonyalı yazar Jerzy Andrzejewski'nin 1948 yılında yazdığı politik savaş romanının adıdır. Özgün adı Popiół i diament olan roman İngilizce konuşulan ülkelerde Ashes and Diamonds adıyla yayımlanmıştı.Roman 1970'li yıllardan itibaren birkaç kez Türkçeye de aktarılmıştır. Gün Yayınları, Milliyet Yayınları (1977) ve Can Yayınları (1991)'ndan çıkan kitaplar Küller ve Elmas adlarıyla basılmışlardı ve her üçü de Ülkü Tamer tarafından Türkçeye aktarılmıştı. 2009 Şubat ayında Versus Yayınevi tarafından yayımlanan kitap ise Seda Köycü Arslantekin'in çevirisiyle Türkçeye aktarılmıştı ve bu kez Kül ve Elmas  adı kullanılmıştır (ISBN 9786055691004).Roman 1958 yılında ödüllü Polonyalı yönetmen Andrzej Wajda tarafından sinemaya da aktarılmıştı. Romanla aynı adı taşıyan film Türkiye'de Küller ve Elmaslar adıyla gösterime sunulmuştu.Romanın konusu II. Dünya Savaşı'nın Avrupa'daki son günü olan 8 Mayıs 1945'te Polonya'da Ostrowiec adlı kentte geçer (Romandan uyarlanan filmde kentin adı belirsizdir). Almanlar teslim olmuştur ve Polonya Sovyet Ordusu'nun etkisi altındadır. İşgal sırasında Nazilere karşı işbirliği yapmış olan Komünist ve Anti-Komünist direniş grupları arasındaki gönülsüz ittifak çözülmektedir, ülke Komünistlerin idaresine geçmiştir. Romanın kahramanı, Anti-Komünist yeraltı direniş grubundan bir direnişçi olan Maciek, Szczuka adında etkili bir Komünist lideri öldürmekle görevlendirilir.Özgün adı "Popiół i Diament" olan ve kendi ülkesinde 1948 yılında basılan roman, Türkiye'de 1970'li yıllardan başlayarak 2009 yılına kadar birkaç kez Türkçe olarak yayımlandı. Bunlar:
Küller ve Elmaslar (anlam ayrımı)

Küller ve Elmas, Polonyalı yazar Jerzy Andrzejewski'nin 1948'de yazdığı politik savaş romanı, Türkçede Ülkü Tamer'in çevirisiyle 1977'de Karacan Yayınları'ndan çıkmıştı. Özgün adı Popiół i diament Türkiye'de ayrıca Kül ve Elmas adıyla da yayımlandı.Küller ve Elmaslar, Yukarıdaki romandan uyarlanmış Andrzej Wajda'nın yönettiği 1958 yapımı Polonya filmi. Özgün adı Popiół i diament
Külliyat

Külliyat, bir yazar ya da şairin tüm eserlerini bir araya toplayan dizi. Bazen tüm eserler tek bir kitap halinde yayımlanmış da olabilir. Bazı Batılı dillerde aynı anlamdaki Latince opera omnia (bütün eserler) kavramı kullanılır.Külliyat sözcüğü Türkçeye en geç 14. yüzyılda Arapçadan geçmiştir. Arapça küll- (bütün) kökünden gelir. Arapçaya ise Aramice veya İbraniceden geçen sözcüğün bilinen en eski kökeni Akadca kalâlu (tam olma, mükemmel olma) kavramıdır.
Külliye

Külliye  (Arapça: كلية‎‎), cami ile birlikte hamam, medrese, mektep, imaret, türbe, kütüphane, aşevi, darüşşifa, çarşı, tekke, zaviye binalarından oluşan yapılar topluluğu. (Kervansaraylar belirli bir süre sonra ücretli hale geldikleri ve hayır işi kavramını kaybettikleri için dahil değildir.)İslam toplumunun oluşumunda şehirlerde mahalle hayatı külliyeler çevresindeki mimari yapıda yoğunlaşıyordu. Külliye, İslam toplumunun vakıf hukuku sistemi ve hayrat kavramını geliştirmesiyle ortaya çıktı. Merkezindeki yapı camidir. Cami en az cuma namazlarındaki zorunlu toplanma yeri olması yanında bir forum ve ilim, tören ve müzakere merkeziydi. Külliye bu merkezi tamamlayan yapılardan oluşur.Kentin en önemli yapısı olan cami zamanla kurumsallaşarak genişlemiş ve yeni işlevler eklenmiştir. Cami yanında küçük yapılarla başlayan külliyeler zamanla yerini büyük külliyelere bırakmışlardır. Osmanlı dönemi külliyeler açısından en ünlü örneklere sahiptir. Külliye içinde ve dışında han, çarşı, fırın, değirmen, mum imalathanesi, boyahane, sal-hane, bayram ve pazar yerleri gibi ticaret amacıyla kurulmuş yapılardan elde edilen gelirler külliye giderlerine ayrılırdı. Sosyal hizmet olarak üretilen külliye kavramının temelinde halka parasız hizmet ilkesi vardır.Külliyenin merkezinde genellikle cami vardır. Diğer her şey camiyi çevreler. Manisa Ulu Camii ve Medresesi (1376), İlyas Bey Camii ve Türbesi (1403) önemli ilk örneklerdir. Osmanlı Beyliği'nde ilk külliye örneği cami ve hamamdan oluşan İznik Orhan Gazi Külliyesi'dir.  Bursa Orhan Bey Külliyesi (1340) ise cami, medrese, mektep, hamam ve şifahaneden oluşur. İstanbul'un alınmasından sonra Fatih Sultan Mehmet, Fatih'te 16 medrese, tabhane, kervansaray, darüşşifa, türbe, aşhane ve saire yapılardan oluşan geniş bir külliye oluşturmuştur.
Küllü, Osmaniye

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Hatay'in Dörtyol ilçesine bağlıyken, 18 Mart 1946'da Osmaniye'ye bağlandı.
Küllü, İncesu

Küllü, Kayseri ilinin İncesu ilçesine bağlı bir mahalledir. Küllü Köyü, Kayseri’nin batısında Kızılırmak üzerinde cevizi, patlıcanı ve kuru fasulyesi ile ünlü bir köydür.Kayseri-Ankara kara yolu 27. kilometresinden sonra 13 km. içeride yer almaktadır. İncesu ilçesine bağlı olup ilçeye uzaklığı 24 km dir.Yerleşim yeri 1969 yılına kadar derenin içinde bulunmaktaydı ve sürekli sel baskınlarından dolayı afet bölgesi ilan edilerek 1975 yılına kadar İmar İskan Bakanlığının katkılarıyla harman yeri olarak bilinen şu anki yerleşim yerine taşınmıştır. Eski köydeki evler yıkılarak harabe olmuştur. Köyün doğusunda Tahirini Köyü Batısında Bozca, Bayramhacı köyleri ve Avanos, Kuzeyinde Yuvalı, Kaş köyleri ve Himmetdede kasabası, Güneyinde Karahöyük, Üçkuyu köyleri ve İncesu ilçesi yer almaktadır.Yörede patlıcanı ile meşhur bir köydür. Patlıcanı yöreye has nitelikte açık renkli, pembeye çalan, çizgilidir.Köyde ilkokul vardır, taşımacılık nedeniyle okul kapalıdır. Köyün kanalizasyonu 2008 yılında yapılmıştır, 1969 yılında köye içme suyu getirilmistir.
Küllüce, Bitlis

Köyün eski adı, 1902 yılı kayıtlarında Xaxrev, 1928 yılı kayıtlarında ise Xaxréf şeklindedir. Köy, daha önceleri Tatvan'a bağlıyken 3 Temmuz 2008 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Bitlis ilinin Merkez ilçesine bağlandı.Köy, Bitlis il merkezine 15 km, Tatvan ilçe merkezine ise 14 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in kuzeydoğusunda ve eski Tatvan-Bitlis yolu (Şimdi  numaralı il yolu)'na 1 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Küllüce, Mutki

Köyün eski adı, 1917 ve 1928 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Tığbik ya da Tıhbi olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 51 km, Mutki ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Köy, Mutki'nin kuzeyinde olup,  numaralı Muş-Bitlis (Hasköy-Güroymak) devlet yoluna 13,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır. Bağlı olduğu Mutki ilçesine doğrudan kara yolu bağlantısı yoktur. Güroymak ilçesine 16.8 km uzaklıktadır.
Küllük (kahvehane)

Küllük, İstanbul'da Beyazıt Camii'nin Aksaray'a bakan kapısı altında üniversite öğretim üyelerinin, öğrencilerin ve özellikle 1940 kuşağından yazarların uğrağı olan kahvedir.Yapım tarihi kesin bilinmemekle beraber edebiyatçıların buluşma noktası olma niteliğini 1920'lerden sonra kazanır.  1950'lerde de Beyazıt Meydanı’nı  genişletme  ve  Aksaray-Sultanahmet arasındaki yol düzenlemeleri kapsamında yıkılmıştır.Beşir Ayvazoğlu, “Kapanalı Yarım Asır Geçtiği Hâlde Unutulmayan Kahve ‘Akşam Sabah Küllük’teyiz”, Türk Edebiyatı, y.37, No: 432, Ekim 2009: 12-20.Emin Nedret İşli (1994). “Küllük Kahvesi”, Dünden Bugüne İstanbul Ansiklopedisi, İstanbul: Kültür Bakanlığı ve Tarih Vakfı Ortak Yayını, Cilt5: 169.Turgay Anar, "Yeni Türk edebiyatında edebiyat mahfilleri", Yayımlanmış Doktora Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı, 2011: 168-188.
Küllük, Elazığ

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kocikuşağı olarak geçmektedir. Daha önceleri Sivrice ilçesine bağlıyken, 30 Kasım 1953'te Elazığ merkez ilçeye bağlandı.
Külot

Külotlar başlangıçta bir kadının gövdesinin alt yarısını da kapsayacak şekilde tasarlanmış olup 1970'lerden beri külot yalnızca genital bölge ve çevresini kapsayacak hale geldi.Külotlar vücuda oturan veya gevşek olabilir. Tipik bileşenler arasında elastik bir bel bandı, genital bölgeyi kapatan bir kasık paneli bulunur.Külotlar, pamuk, dantel, lateks, deri, likra, naylon, polivinil klorür, polyester, ham deri, saten ve ipek gibi çeşitli malzemelerden yapılır.  Külot tipik olarak iki parçadan oluşur. Kasık ve yanlarda dikişlerle birleştirilir.  Ek bir köşebent genellikle kasıkta bulunur, bel bandı ve bacak açıklıkları elastikten yapılmıştır.20. yüzyılın sonlarına kadar, külotlar büyük, tam kesimli külotlardı, genellikle beyaz pamukluydu ve tamamen faydacıydı, görsel çekicilik için tasarlanmamıştı.  20. yüzyılın 2. yarısında insan cinselliğine yönelik rahatlatıcı külotlar büyük bir değişime yol açmıştır.Külotlar, arka kapama miktarı, yanlardaki genişlik ve giyildikleri yükseklik gibi kriterlere göre çeşitli tarzlarda sınıflandırılır.  Bu kategoriler mutlaka farklı değildir ve kullanım, markalar arasında farklılık gösterebilir:Yapışkanlı külotlar bazen askısız külotlar olarak tanımlanır.  Önde ve arkada çıplak minimum kısımları kapatan bir mikro külot şeklidir.  Kadınlar külot çizgisinin görünmesini istemediğinde kullanışlıdırlar.Bikiniler, hipsterlar gibi kalça hizasında oturur, ancak yan bölümlerin kumaşı daha dardır.  İpli bikini tipi ile yan kısımlar tamamen ortadan kalkıyor ve bel kısmı sadece ip benzeri malzemeden oluşuyor.Boyshorts, don varyasyonu olan boxer şort'lara benzerliklerinden dolayı alır.  Bazıları, sineklik ve kontrast süslemeli erkek külotlarına benzer.  Erkek külotlarının aksine, bu tarz genellikle düşük kesimdir.  Erkek şortları genellikle kalçaların çoğunu kaplar.Cheekies, önde bir hipster, bikini veya erkek şortu olarak şekillendirilebilir. Arkada, kalçaları saracak şekilde tasarlanmıştır. Kumaşın kısmen yanakların arasına oturmasını sağlamak için bir dikiş veya çıkıntıya sahiptirler. Her bir yanağın dış 1/3 ila 1/2'sini açıkta bırakırlar ve genellikle bir dantel veya taraklı süslemeye sahiptirler.Tangalar bikiniden daha az arka kapsama alanıyla orta ila minimal düzeyde bir koruma sağlar ve bel bandı yanlarda dar bir şeride indirgenir.
Kült film

Kült film (İngilizce: Cult film) sadık, tutkulu ama görece az sayıda bir hayran kitlesine sahip filmler için kullanılan bir terimdir. Kült kelimesi (İngilizce: Cult, Fransızca: Culte, Almanca: Kult) batı dillerine tapınma anlamındaki Latince cultus kelimesinden girmiştir ve Türkçede de batı dillerindeki gibi tutku, ilahlaştırma derecesinde aşırı saygı anlamlarını taşır.Kült filmler ilk gösterime verildiklerinde önemli bir ticari başarı gösterememiş, aynı zamanda eleştirmenlerden de övgüler alamamış genelde düşük bütçeli bağımsız filmlerdir. Bu filmler başlarda çoğunluğu oluşturan ortalama sinema seyircisinin dikkatini çekmemiş de olsa zaman içinde kendilerine has, az sayıda ama tutkulu, hatta saplantılı bir seyirci kitlesi oluşturmuşlardır. Bu filmlerin fanatik hayranları (veya müritleri) kült film olarak kabul ettikleri bir filmi defalarca seyrederler, repliklerini ezberlerler, filmle ilgili en ince ayrıntıları öğrenirler, filmin değişik versiyonlarını biriktirirler, hatta filmle ilgili efemera malzemelerinin koleksiyonlarını yaparlar.Kült filmlerin her zaman küçük bir hayran kitlesi olması gerekmez. Bunun istisnaları da çoktur. Örneğin Taksi Şoförü (Taxi Driver) (1976), Ucuz Roman (Pulp Fiction) (1994) veya Dövüş Kulübü (Fight Club) (1999) gibi filmler çok geniş seyirci kitlesine ulaşmış popüler kült filmlere örnek olarak verilebilir.Kült kavramı subjektiftir. Birisi için kült olan film bir başkası için olmayabilir. Ayrıca kült bir filmin iyi bir film olması da gerekmez. Hiçbir sinemasal değeri olmayan bir filmin kendine özel bir hayran kitlesi oluşmuş olabilir. Buna örnek olarak Dünyayı Kurtaran Adam adlı Türk bilimkurgu filmi verilebilir. Klasik filmler arasında birçok kült film olabildiği gibi (Örnek: M - Bir Şehir Katilini Arıyor), her klasik film de bir kült film değildir.Korku ve bilimkurgu gibi bazı film türlerinin içinden kült film çıkma eğilimi daha fazla olduğu gibi kült filmler kendinden sonra gelen filmlere ilham kaynağı olurlar ve birçok filmde kült olarak kabul görmüş bu filme göndermeler yapılır. Korku ve bilimkurgu türlerinden daha çok kült film olmakla birlikte, The Sound of Music gibi müzikallerden Johnny Guitar gibi westernlere, Shaft gibi şiddet-istismar filmlerinden Çılgınlar Okulu (Animal House) gibi gençlik filmlerine hatta Gates of Heaven gibi belgesellerden Deep Throat gibi porno klasiklerine kadar sinemanın hemen hemen her türünden kült filme rastlamak mümkündür.Bazı filmlerin kült olmasında müziği etkiliyken (örnek: The Blues Brothers), bazı filmlerde de bir fetiş obje (Kirli Adam'ın ünlü tabancası veya Ölüm Noktası (Vanishing Point) filmindeki dayanıklı araba gibi) veya kişi (Big Lebowski filminin Jeffrey "the Dude" Lebowski karakteri) o filmi kült mertebesine çıkaran etkenler arasındadır.Bazı yönetmenlerin kült statüsünde sayılan filmleri daha fazla olduğu için o yönetmenlere kült yönetmenler gözüyle bakıldığı da olur. David Lynch, Quentin Tarantino, Stanley Kubrick, Tim Burton ve Coen Kardeşler gibi."Türk Sineması" adlı sinema sitesinin yaptığı bir ankete göre Türk sinemasındaki kült filmler şöyle sıralanmıştır:
Kült filmler listesi

Kült film sadık, tutkulu ama görece az sayıda bir hayran kitlesine sahip filmler için kullanılan bir terimdir. Aşağıda kült film olarak kabul edilen 1903-2014 yılları arasında çekilmiş filmler listelenmiştir.
Kültepe Barajı

Kültepe Barajı Aksaray'in Ortaköy ilçesinde Köşközü Deresi üzerinde, sulama amacı ile 1975-1984 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.150.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 47,00 m, normal su kotunda göl hacmi 25,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 2,40 km²'dir. Baraj 2.741 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Kültepe I

Kültepe (Aşağı Gültepe, Gültepe olarak da geçmektedir), Azerbaycan'ın Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'nin Babek Rayonu'nda yer alan ve Neolitik Çağ'dan beri yerleşim görmüş bir köy ve belediyedir. 1.859 nüfusa sahiptir.1951 yılında arkeolog Osman Habibulla yerleşimde kazı çalışmalarına başlayarak bölgenin stratigrafisini ve kültürel katmanlarını ortaya çıkarmıştır. Höyük, araştırma başladığı tarihte tahrip olmuş bir haldeydi.Araştırma ekipleri, toplam derinliği 22 metrelik bir kültür katmanına sahip bir yerleşim ortaya çıkardı. Bu katmanların en az 9 metrelik kısmı Neolitik Çağ'a tarihlendirilmektedir. Bazı Halaf kültürü eserleri de kazılar sırasında ortaya çıkarıldı.Bu katmanların her birinde çeşitli eserler bulunmuştur: çanak çömlekler, hayvancılık ve tarımla ilişkili aletler, süslemeler, silahlar vb.Araştırma ekipleri Eneolitik katmanda mezar yerlerinin yanı sıra bina kalıntılarını da keşfettiler. Bu binalar yuvarlak olduğu kadar dikdörtgen şekildeydi ve kerpiçten yapılmıştı. Yuvarlak yapıların çapı 6-8 metre civarındaydı. Dikdörtgen olanlar yaklaşık 15 metrekare büyüklüğündedir. Bu yapılar tipik olarak tarımla bağlantılıydı.Eneolitik tabakada 85 mezar yeri ortaya çıkarıldı. Araştırma ekipleri bu mezarların 31'inde çanak çömlek, kemik ve taştan yapılmış eşyalar ve boncuklar ortaya çıkardı.Sovyet bilim insanlarının araştırmalarına göre, Güney Kafkasya'da MÖ 4. binyıla tarihlenen bakır-arsenik alaşımlarından yapılmış ilk parçaların bulunduğu yer Kültepe idi.Yerel arsenik bakır üretim yöntemi, kimyasal araştırma ve döküm biçimlerinin sonuçları ve orada bulunan döküm kalıntıları ile doğrulandı.Alikemek Tepesi arkeolojik sit alanı Mugan Ovası'nda Aras boyunca uzanmaktadır. Bazı arkeologlar, Şulaveri-Şomu kültürünü takip eden ve Neolitik'ten Kalkolitik dönemlere (MÖ 4500) geçişi kapsayan Güneydoğu Kafkasya'nın antik Alikemek Kültepe kültürünü işaret etmektedir. Arataşen (II. katmandan sonrası) de bu kültürün bir parçasıydı.Alikemek-Kültepe kültürü, İran'ın kuzeybatısındaki Ağrı Ovası, Nahçıvan, Mil'skoj ve Mugan Bozkırları ile Urmiye Gölü çevresindeki bölgeyi kapsıyordu.Kültepe II, Kültepe I'in yaklaşık 1.5 km kuzeyinde veya Nahçıvan şehrinin yaklaşık 10 km kuzeyinde, Kültepe ve Didivar köyleri arasında, nehrin batı kıyısında yer almaktadır. Alanın genişliği yaklaşık 10 hektardır. Erken (Kura-Aras kültürü) ve Orta Tunç Çağı'nda yerleşim görmüştür.Osman Abibullaev Kültepe 2'yi ilk kez 1962 yılında Kültepe 1 ile ilgili çalışmasının bir parçası olarak araştırdı. 2006 yılında, Nahçıvan Arkeolojik Projesi kapsamında bölge yeniden incelemeye alındı.Kuraz şehri 5 hektar civarında bir alanı kaplamış ve daha sonraki dönemde yerleşim 10 hektara kadar genişlemiş olmalıdır, bu büyüklüğü ile bu bölgedeki en büyük yerleşim alanlarından birisiydi.
Kültivar

Kültivar ya da kültürvaryete, istenilen bazı özellikleri nedeniyle seçilmiş ve bu özelliklerini çoğaltıldığında koruyan bitkidir. Kültivarların çoğu insan eliyle oluşturulmakla birlikte yabani doğada ortaya çıktıktan sonra seçilip yetiştirilen bazı az sayıda örnek de vardır. Kültivarlarda istenilen özellikler, örneğin süs bitkilerinde güzel renk ya da koku, çeşitli tarım ürünlerinde ürün artışı ya da hastalıklara direnç, ormancılıkta yüksek kereste kalitesi ve verimi olabilir.Genetik mühendisliği yoluyla. Farklı bir pangenezin genetik malzemesiyle yeni özellikler kazanmış genetiği değiştirilmiş organizmalar da bir kültivar oluşturabilir. Ancak bu organizmalar geliştirme aşamasında sayıldıklarından, adlandırılarak bilimsel olarak tescil edilmeleri mümkün görülmemektedir.Uluslararası Kültivar Adlandırma Yasası (International Code of Nomenclature for Cultivated Plants – ICNCP) uyarınca her kültivara, dahil olduğu taksonomik birim içinde (bu genellikle cins basamağıdır), özgün bir ad verilir. Bu ad ana bitkinin Latince bilimsel adına kültivar lakabı (epitet) eklenerek oluşturulur. Botanik adı yatık yazılsa bile kültivar lakabı düz, tek tırnak içinde, baş harfleri büyük yazılır. Kurallara göre aşağıdaki örnekler doğru yazımlardır:Elma 'Golden Delicious' (Golden delicious elmasını tanımlarken elma gibi botanik açıdan kuşkuya yer vermeyen jenerik bitki adları kullanılabilir)Manolya 'Elizabeth' (Manolya cinsine ait birden fazla türün melezinden türetilmiş bir kültivar için, cinsin adı kullanılabilir)Kültivarların adları uluslararası kayıt kurumları (ICRA) tarafından tescil edilmektedir. ICRA'lar gönüllü, devletten bağımsız, Uluslararası Bahçe Bitkiciliği Birliği (International Society of Horticultural Science, ISHS) tarafından kabul edilen örgütlerdir.
Kültivatör

Kültivatör, toprağı devirmeden işleyen aletlerdir. Toprağı kabartmak, havalandırmak, kesekleri parçalamak gibi işlemlerde kullanılırlar.İşleyici kısımları, kültivatör ayağı ve uç demiridir. Kullanım durumuna göre ayak çeşitleri ve uç demirleri değişmektedir.
Kültür (biyoloji)

Kültür, biyolojide bakteri ve diğer biyolojik varlıkları geliştirme yöntemidir. Yenilebilen mantarların özel ortamlarda yetiştirilmesi, hastalık etkeni bakterilerin tanımlanması için yapılan çoğaltma işlemleri kültür işlemine örnek olarak verilebilir.Mikrobiyolojide bakteri kültürü yapılması enfeksiyon hastalıklarında tanı koyulması ve tedavi yolunun tayini için sıklıkla kullanılan bir yöntemdir. Bu yöntemde enfeksiyon bölgesinden alınan örnek uygun besi yerlerinde çoğaltılarak incelenir ve tanımlanır.
Kültür 2000

Kültür 2000 (İngilizce: Culture 2000), 2000-2007 yılları arasında uygulanmış, yedi yıllık bir Avrupa Birliği programıdır. Dönemin değerlerinde 236.5 milyon avroluk bir bütçe ayrılan programın amaçları arasında, Avrupa'nın kültürel mirasının korunması ve geliştirilmesi bulunuyordu.Kültür 2000 programı, tüm sanatsal ve kültürel alanlarda (sahne sanatları, görsel ve plastik sanatlar, yazın, müzik, kültürel tarih gibi) hazırlanmış olan iş birliği projelerine kaynak sağladı. Avrupa halkları arasında kültür alışverişinin gerçekleştirilmesi, Avrupa kültürünün çeşitlendirilmesi, sanatçıların üreticililik ve yaratıcıklarının artırılması, kültür ögelerinin daha geniş kitlelere ulaştırılması hedeflendi.
Kültür Bakanlığı (Azerbaycan)

Azerbaycan Cumhuriyeti Kültür Bakanlığı —  kültür, sanat, turizm, tarihi ve kültürel yapıların korunması, yayınevleri, sinema alanlarında devlet siyasetini düzenleyen kurumdur.Azerbaycan'ın cumhurbaşkanı İlham Aliyev'in 30 ocak 2006 yılı kararnamesi ile bu zamana kadar faaliyet gösteren Kültür Bakanlığı ve Gençlik, Spor ve Turizm Bakanlığı feshedilmiş; Kültür ve Turizm Bakanlığı, 21 Nisan 2018 tarihinde ise Kültür ve Turizm Bakanlığı feshedilerek Kültür Bakanlığı kurulmuştur.
Kültür Bakanlığı (Fransa)

Fransa Kültür Bakanlığı Fransız Bakanlar Kurulu'nun bir üyesidir. Görevleri arasında ulusal müze ve anıtları idaresi, Fransız sanatının hem ülkede hem yurt dşında tanıtılması ve korunması, ulusal arşivler ile yerel kültür merkezlerinin (maisons de culture) yönetilmesidir. Bakanlığın görevlerinden birisi de Fransız kimliğini korumaktır. Bakanlık Paris'teki Rue Saint-Honoré'de yer almaktadır.
Kültür Enformasyon Spor ve Gençlik Politikası Bakanlığı

Kültür, Enformasyon, Spor ve Gençlik Politikası Bakanlığı, daha önceki adıyla Kırgız Cumhuriyeti Kültür, Enformasyon ve Turizm Bakanlığı, Kırgızistan kültürünün ülkede ve yurtdışında korunması ve tanıtılmasından sorumlu bakanlıktır. Mevcut bakanlık doğrudan Sovyet bakanlığının devamı olmasa da, kökleri Sovyetler Birliği Kültür Bakanlığı'na dayanmaktadır. Üstelik Sovyetler Birliği'nde turizm için bakanlıklar veya devlet komiteleri yoktu, çünkü komünist olmayan ülkelerden gelen ve gelen turistler son derece kısıtlı ve sayıca azdı.Bakanlık, sinemaları, sirkleri, kütüphaneleri, anıtlar, müzeleri, müzik kurumlarını, parkları, Ulusal Kültür Merkezini, Filarmoni Salonunu ve tiyatroları denetler ancak bunlarla sınırlı kalmayarak ülkedeki diğer çeşitli sanat, kültür ve tarih mekanlarını da denetler. Bakanlık ayrıca ülkenin sanatçılarının yanı sıra Kırgız kültürünün eğitim ve tanıtımını denetler ve düzenler.Bu bölüm, Kırgız Cumhuriyeti'ndeki film endüstrisinin düzenlenmesinden ve ayrıca bazıları uluslararası olarak gösterilen filmler aracılığıyla ülkenin tanıtımından sorumludur. Bölüm ayrıca, yerel film yapımcılarının daha iyi kaynaklara sahip olmalarını sağlamak için Sinema Geliştirme Fonu'nun kurulmasında Prince Claus Kültür ve Kalkınma Fonu ile ortaklık kurdu.Bu bölüm ülkede kitle iletişim araçları aracılığıyla yayınlanan bilgilerin düzenlenmesinden sorumludur. Departmanın çalışma kapsamına bir örnek, yerel gazetelerin elektronik formata taşınmasını teşvik etmek ve başlatmaktır.Bu bölüm, ülke çapında çeşitli kültürel ve turizm etkinlikleri düzenlemekten sorumludur. Bunlara ülkede üç kez düzenlenen Dünya Göçebe Oyunları,  Kayısı Festivali ve Karagat Festivali dahildir. Bölüm ayrıca turizm sektörünü daha da geliştirmek ve yatırım çekmek için 60'tan fazla ülkeden gelen yolcular için vizesiz bir rejim kurmayı planlamakta ve ülkenin UNESCO dünya mirası alanlarını aktif olarak desteklemektedir. Bölüm ayrıca ülkedeki turistik alanların sürdürülebilirliği hakkında bilgi edinmek için Dünya Turizm Örgütü gibi çeşitli organizasyonlara katılmıştır.
Kültür Günü

Kültür Günü ( Bunka no Hi), Japonya'da her yıl 3 Kasım'da kültür, sanat ve akademik çabayı teşvik etme amacıyla kutlandığı bir tatil günüdür. Festivaller tipik olarak seçkin sanatçılar ve akademisyenler için sanat sergileri, geçit törenleri ve ödül törenlerini içermektedir.Kültür Günü 3 Kasım 1946 tarihinde yeni anayasanın ilanını anmak için 1948'de kuruldu. Aynı zamanda barış ve özgürlüğü kutlamak ve kültürü tanıtmak için bir gün olarak da kabul edilmektedir.
Kültür Nişanı

Kültür Nişanı ( Bunka-kunshō), Japon sanatına, edebiyatına, bilimine, teknolojisine veya genel olarak kültür ile ilgili her şeye katkılardan dolayı verilen Japon nişanıdır. Nişan, 11 Şubat 1937 tarihinde oluşturuldu.Peterson, James W., Barry C. Weaver and Michael A. Quigley. (2001). Orders and Medals of Japan and Associated States. San Ramon, California: Orders and Medals Society of America. ISBN 978-1-890974-09-1
Kültür Sarayı (Tiran)

Kültür Sarayı (), Arnavutluk'un başkenti Tiran'da bulunan bir saraydır. Saray, 1963 yılında tamamlanmış olup Enver Hoca'nın isteği üzerine inşa edilmiştir.Sarayın inşaası için Arnavutluk Emek Partisi'nin yönetiminde hem eski çarşı hem de tarihi Mahmud Muhsin Bey Stërmasi Camisi yıkılmıştır. Osmanlı camii, 1837-1840 yılları arasında inşa edilmiş ve kiremitli bir çatının yanı sıra, bir küre ile çarpıcı bir minareye sahipti.Binanın mimarisi, Doğu Avrupa'daki birçok komünist dönem yapıya benzemektedir. İnşaasından bu yana, neredeyse hiçbir yenileme yapılmamıştır. Kültür Sarayı, Arnavutluk Ulusal Kütüphanesi'ni ve Arnavutluk Ulusal Opera ve Bale Tiyatrosu'nu da içermektedir.
Kültür Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulu

Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu, Türkiye'deki kültürel mirasın korunmasından sorumlu il merkezli bir hükûmet komitesidir.1933 yılında Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde antik kalıntıların korunması için bir daire başkanlığı kurulmuştur. 1971 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın kurulmasından sonra bölüm, bu yeni bakanlığın dairesi olmuştur. Bir dizi isim değişikliğinden sonra, nihayet 2003 yılında "Kültür Varlıkları ve Müzeler Dairesi"adını almıştır. Kültür Varlıklarını Koruma Kurulları, bakanlık bünyesinde bu dairenin il bazındaki alt birimleridir.
Kültür ayrımcılığı

Kültür ayrımcılığı insanların etnik yapılarına değil, kültürlerine göre birbirlerinden ayrılmasına dayanan bir ayrımcılık türüdür. Kültür ayrımcılığında; ulusları birbirinden ayırmak için dil, din, mimari yapı, giyim tarzı, yemek kültürü gibi unsurlar kullanılır. Kültür ayrımcılığını savunan bir kişi kendi ulusunun kültürünün diğer kültürlere oranla daha üstün olduğunu ve bu nedenle kendi ulusunun kültürünün evrensel olarak benimsenmesi gerektiğini savunur. Bu düşüncenin bir sonucu diğer ulusların kültürünün asimile edilmek istenmesidir. Kültür ayrımcılığı sömürgeciliğin de meydana gelme nedenleri arasında sayılmaktadır.
Kültür felsefesi

Kültür felsefesi, genel anlamda kültürün özünü, yapısını ve gelişimini açıklamaya yönelik felsefe çabaları adlandırmak için kullanılır. Tarih felsefesi ile ortak bir alana yönelik ilgileri vardır. Kültür felsefesi adlandırması çok sonraları söz konusu olakla birlikte, bu alanda görülen türde etkinlikler daha Sokrates-öncesi filozoflara kadar uzanmaktadır. Sofistlerde görülen doğal olan ile yapıntısal olanın ayrıştırılması girişimi bu tür bir etkinliğin başlangıcı olarak değerlendirilebilir. Bununla birlikte bilinen anlamda kültür felsefesi asıl anlamını ve içeriğini 18. yüzyıl felsefesi içinde almıştır. Özellikle kültür felsefesinin sistemleşmesinde Dilthey'in bu noktada ismini anmak gerekir. Rousseau gibi filozoflarda kültür felsefesi bir tür kültür eleştirisi ve reddiyesi biçimine büründüğüde olur. Bu yönelim Nietzsche ile derinleşecektir.
Kültür sosyolojisi

Kültür toplumbilimi, sosyal hayatın yorumlanmasında kültür çözümlemesi kullanılmasına dayanan bir toplumbilim yöntemidir. Özellikle ABD toplumbiliminde yaygın olarak kullanılır.Kültür toplumbilimcileri, pek çok sosyal ve kültürel kuramdan etkilenmiştir. Toplumbilimin diğer yöntem ve sahalarında göre, kültür toplumbiliminde sosyal ve kültürel disiplinler arası yaklaşım daha çok kullanılır. Bu yaklaşımlara postmodern ve yapısalcılık sonrası kuramlar dahildir. Buna karşın, pek çok kültür toplumbilimcisi, klasik bilimsel araştırmadan, yani deneysel olarak sınanabilir kuram ve çözümlemelerden uzak durur.İncelediği konuyla tanımlanan toplumbilim türlerinden (hukuk toplumbilimi gibi) farklı olarak, kültür toplumbilimi, bir paradigmalar bütünüdür. Amerikan Toplumbilim Derneği'ne göre, kültür toplumbilimi, "maddi ürünleri, fikirleri ve simgesel araçları inceleyen bir bakış açısıdır".
Kültür ve Bilim Sarayı

Kültür ve Bilim Sarayı (, kısaca PKiN) Polonya'nın başkenti Varşova'da bulunan çok katlı bir yapı. Yapı içinde sinema, tiyatro, kütüphane, spor kulüpleri, bilimsel enstitüler, üniversite ve müzeler gibi birçok kurum barındırır. 1955'te Sovyet mimar Lev Rudnev'in mimarlığında tamamlanan yapı Leh tarihselciliği ve Amerikan art deco türlerinden esinlenen "Yedi Kardeş" tarzında inşa edilmiştir.Kültür ve Bilim Sarayı Polonya'nın en yüksek binası olmasının yanında Avrupa Birliği'nin en yüksek sekizinci binası ve Avrupa'nın 20 en yüksek binasından biridir.Yapıldığı zaman Josef Stalin Kültür ve Bilim Sarayı  (Pałac Kultury i Nauki imienia Józefa Stalina) olarak adlandırılan yapının adından daha sonraki destalinizasyon sürecinde Josef Stalin'in adı kaldırılmıştır. Stalin'in adı ayrıca verildiği sütun dizisinden, iç lobiden ve binadaki heykellerden birinden de kaldırılmıştır.Yapının inşaatı 1952 yılında başlamış ve 1955 yılında tamamlanmıştır. Sovyetler Birliği'nin Polonya halkına armağanı olan yapı Sovyet planlarına göre ve Sovyetler Birliği'nden 3500 işçinin çabasıyla tamamlanmış ve bu işçilerden 16'sı inşaat sürecinde yaşanan kazalarda ölmüştür. Sovyet işçiler masrafları Polonya tarafından karşılanan ve sinema, restoran, toplum merkezi ve yüzme havuzu gibi merkezler barındıran "Przyjaźń" (Arkadaşlık Mahallesi) adlı yeni banliyö kompleksinde konaklamıştır.
Kültür yağmacılığı

Kültür yağmacılığı () bir kültür veya kimliğin herhangi bir unsurunun başka bir kültür veya kimliğe ait kişiler tarafından taklit edilmesidir. Baskın bir kültürün üyesi dezavantajlı azınlığın kültürünü kendi çıkarı için benimsediğinde bu durum tartışma konusu hâline gelebilir.Uygulamayı eleştirenlere göre kültür yağmacılığı; kültürleşme, asimilasyon veya kültürel etkileşimden farklıdır; çünkü bu sahiplenme durumu bir "sömürgecilik" biçimidir. Kültürel unsurlar baskın bir kültürün üyeleri tarafından azınlık kültüründen kopyalandığında ve bu unsurlar orijinal kültürel bağlamlarının dışında kullanıldığında bu kültür yağmacılığı olarak kabul edilir.Kültür yağmacılığı, kültürlerini muhafaza etmeye çalışan koruma için çalışan yerli halklar, kökenlerin toplu fikrî mülkiyet haklarını savunanlar, sömürge yönetimi altında yaşamış veya yaşamakta olanlar dahil olmak üzere çeşitli grup ve bireyler tarafından zararlı bir eylem olarak kabul edilir. Kültür yağmacılığı; başka bir kültürün dinî ve kültürel geleneklerinin, modasının, sembollerinin, dilinin ve müziğinin sömürülmesini içerebilir.Bu tür yağmacılığı sömürü olarak görenler; kültürel ögelerin kendi bağlamlarından çıkarıldığında kaybolduğunu veya sömürenler tarafından çarpıtıldığını belirterek bu tür eylemlerin saygısızlık olduğunu ifade ederler. Azınlık kültürde derin bir anlam taşıyabilecek kültürel ögeler, baskın kültürden gelenler tarafından "egzotik" moda veya oyuncaklara indirgenebilir. Kjerstin Johnson, bu tür bir yağmacılık yapıldığında "baskıyı deneyimlemeyen taklitçinin, başka kültürlerin karşılaştığı ayrımcılıkların hiçbirini yaşamadan geçici olarak" egzotik bir "ötekiyi" oynayabileceğini yazmıştır. Afrikalı-Amerikalı akademisyen, müzisyen ve gazeteci Greg Tate de kültürlerin sahiplenilmesinin ve "fetişleştirilmesinin" kültürüne el konulanları yabancılaştırdığını savunmaktadır.Kültür yağmacılığı ağır bir şekilde eleştirilmektedir. Eleştirmenler; kavramın genellikle halk tarafından yanlış anlaşıldığını, bazen "kültürel sahiplenme" suçlamalarının farklı bir kültürden yemek denemek veya farklı kültürler hakkında bilgi edinmek gibi durumlara yanlış şekilde yöneltildiğini belirtiyorlar. Bazı eleştirmenler de "kültür yağmacılığı" teriminin kavramsal tutarlılıktan yoksun olduğunu belirterek tanımlandığı şekliyle başka bir kültürü taklit etme eyleminin genellikle sosyal zarara sebep olmadığını söylemektedirler. Bunlara ek olarak terim, "entelektüel özgürlüğe ve sanatçıların kendilerini ifade etmelerine keyfi sınırlar koyabilmekle beraber toplum ayrışmalarını güçlendirerek kurtuluştan ziyade düşmanlık oluşturarak şikayet duygusunu sürekli hâle getirebilir."
Kültür İşleri Ajansı

Kültür İşleri Ajansı (), Japonya'da kültür ve sanat işlerinden sorumlu ajanstır. Kültür İşleri Ajansı, 15 Haziran 1968 tarihinde kurulmuş olup Eğitim, Kültür, Spor, Bilim ve Teknoloji Bakanlığı'na bağlıdır. Ajans, Kyoto'nun Kamigyō semtinde yer almaktadır.Ajansın ana bölümleri 2023 yılında Kyoto'ya taşınırken diğer bölümleri ise Tokyo'da faaliyet göstermektedir.
Kültür şoku

Kültür şoku, kişinin alışkın olduğu kültürel ortamdan farklı bir ortama girdiğinde yaşayabileceği durumdur. Kültür şoku ayrıca göç veya yeni bir ülkeyi ziyaret, sosyal çevrede değişiklik ya da yeni bir hayat tarzına geçiş halinde kişinin alışkın olmadığı hayat tarzı nedeniyle hissedebileceği yönelim bozukluğudur. Kültür şokunun en önemli kaynaklarından biri kişinin yabancı bir çevrede bulunmasıdır. Kültür şoku, dört belirgin aşamanın en az birine sahip olmakla da tanımlanabilir: gözlem, endişe, kabullenme, geri dönüş.Kültür şokunun yaygın problemleri bilgi bombardımanı, dil engeli, kuşak farkı, teknoloji farkı, beceri bağlılığı, formülasyon bağımlılığı, sıla özlemi (kültürel), sonsuz gerileme (sıla özlemi), buhran (işe bağımlılık), cevap yeteneği (kültürel beceri grubu). Bireylerin kültürel farklılıklardan etkilenmesi toplumdan topluma farklılık gösterdiği için kültür şokunu tamamen ortadan kaldıran bir yöntem mevcut değildir.
Kültür, Beşiktaş

Kültür Mahallesi, İstanbul'un Beşiktaş ilçesi'ne bağlı bir mahalledir. Nüfusu 5000 civarında olan mahalle Beşiktaş'ın, nüfus hareketliliği en az olan mahallelerinden biridir. Daha çok konutların bulunduğu Kültür Mahallesi'nde küçük ölçekli işletmeler de yer almaktadır. 1993 yılında açılarak İstanbul'un en eski alışveriş merkezlerinden biri olma özelliğini taşıyan Akmerkez, Kültür Mahallesi sınırları içinde kalmaktadır. Mahalle, doğal, yapısal ve kültürel nitelikleri bakımından Bebek, Arnavutköy ve Kuruçeşme mahalleleriyle benzerlik göstermektedir. Mahalledeki evlerin 1'i ahşap, 38'i yığma, 230'u betonarme ve 5'i çelikten yapılmıştır.
Kültür, Konak

Kültür, İzmir ilinin Konak ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin nüfusu 2019 itibarıyla 8.820'dir.T2 (Fahrettin Altay - Halkapınar) Tramvay Hattı mahalleye hizmet vermektedir. Mahallede üç Bisim istasyonu bulunmaktadır.
Kültürel akım

Kültürel akım, toplumsal düzenin ve onun değişiminin bir gereği olarak, dünya görüşü ve sanat anlayışı bakımından birleşen kişilerin, eserleriyle ortaya koydukları ve sürdürdükleri ilkelerin toplamından doğan tutarlılık. Okul da denir.
Kültürel antropoloji

Kültürel antropoloji, etnolojik, etnografik, dilbilimsel, sosyal ve psikolojik analiz yöntemlerine dayanarak kültürlerin gelişimini inceleyen bilim dalı. Fiziksel antropoloji, arkeoloji ve dilbilimsel antropoloji ile birlikte antropolojinin geleneksel dört ana bölümünden biri olarak tanımlanır. Kültürel antropoloji, katılımcı gözlem (genellikle saha çalışması olarak adlandırılır, çünkü antropolog, araştırma yerinde uzun bir vakit geçirerek gözlem yapar), görüşme ve anketler dahil olmak üzere çeşitli metodolojilere sahiptir.Franz Boas ve pek çok öğrencisi kültüre difüzyonist, tarihsel bir yaklaşım getirmiş, daha sonra gelen Margaret Mead ve başkaları kültür ve kişilik arasındaki ilişkiyi ele alan bir yaklaşım geliştirmişlerdir. Ruth Benedict gibi bazı bilim insanlarına göre kültür bir bütün olup kapalı bir sistemdir; başkalarına göre ise, o daha çok tarihsel olaylardan etkilenen gevşek biçimde bütünleşmiş bir davranış dizisidir. Ne kadar değişirse değişsin, tüm bu yazarların görüşleri şu temel varsayımı paylaşmaktadır: Kültür, davranışların başlıca belirleyicisidir.Bu düşüncenin doğal sonucu, insanın kolaylıkla yoğurulabilen bir şey olduğu fikridir. Kültürel uyarlanma ödünç alma, yenilik, ya da bireysel öğrenme yoluyla mümkün, hatta normaldir. Avrupa’da özellikle İngiltere’de 1908 - 1910 yılları arasında gelişen Sosyal Antropoloji; insan davranışlarının karşılaştırmalı incelenmesi olarak tanımlanabilir. Araştırmalarında toplumsal yapıya ağırlık veren; toplumsal kurumların ve formların sistematik ve karşılaştırmalı araştırmalarını yapan sosyal antropoloji Radcliffe Bronw ve Bronislaw Malinowski tarafından kurulmuş ve geliştirilmiş olup difüzyonizme ve evrimci kurama bir tepki olarak doğmuş; kısmen Durkheim sosyolojisini izlemiş kısmende sosyolojideki yapısal fonsiyonalist görüşün öncüsü olmuştur.
Kültürel bellek

Kültürel bellek, Alman kültürbilimci Aleida Assmann ve Jan Assmann tarafından tanımlandığı şekliyle jenerasyonlar ve yüzyıllar boyunca tekrarlanarak içinde yaşanılan kültüre yerleşen, kültürü ve içinde bulunulan çağı anlama ve yorumlama konusunda insana yön veren metinler ve resimlerin oluşturduğu insanların içinde var olan bir gelenektir.Aleida Assmann ve Jan Assmann geliştirdikleri bu konsepti iki temel noktada diğer hafıza formlarından ayırmaktadırlar. Bunlardan birincisi iletişimsel (das kommunikative) adını verdikleri ve içerisinde kültürel yansımaları barındırmayan gündelik hafızayken, ikincisi yine aynı şekilde kültürel toplu kimliğin oluşmasına katkısı olmayan, bilgiye karşı tutunan bilimsel yaklaşımdır. Maurice Halbwachs burada bahsi geçen bilimsel yaklaşımı ayrıca kendi içerisinde tarih (histoire) ve hafıza (mémoire) olarak iki alt kategori halinde incelemektedir.
Kültürel boyutlar teorisi

Kültürel boyutlar teorisi, farklı kültürlerdeki farklılıkların o kültürlerdeki davranışları nasıl etkilediğini konu alan bir psikolojik çerçevedir. Model 1960'lar ve 1970'lerde IBM'de insan kaynaklarında çalışan Hollandalı psikolog Geert Hofstede tarafından yaratıldı. Hofstede dünyayı dolaşıp çalışanlara anketler yaptı. Bu anketlerde onlara iş ortamında oluşan sorunlara nasıl yaklaştıkları, başkalarıyla birlikte nasıl çalıştıkları ve otoriteye karşı tavırları hakkında sorular sordu. Orijinal çalışmasını 1967 ve 1973 yılları arasında yürüttü ve sonucunda kültürlerin analizi için kullanılabilecek dört boyut teklif etti; güç mesafesi, belirsizlikten kaçınma, erkeklik-kadınlık ve bireysellik-ortaklaşacılık. Daha sonrasında bağımsız araştırmalar ile uzun veya kısa vadeye dönüklük ve heves üzere modele iki boyut daha ekledi.Hofstede'nin bu çalışması, kültürlerarası psikolojide büyük bir araştırma geleneği oluşturdu ve uluslararası ticaret ve iletişimle ilgili birçok alanda araştırmacılar ve danışmanlar tarafından da kullanıldı. Teori, özellikle kültürlerarası psikoloji, uluslararası yönetim ve kültürlerarası iletişimde olmak üzere, çeşitli alanlardaki araştırmalarda yaygın olarak kullanılmaktadır.Güç mesafesi: Daha düşük güçteki kişilerin topluluktaki gücün eşit olmayan bir şekilde dağıldığını kabul etmeleri ölçüsüdür. Güç mesafesi endeksi yüksek olan ülkelerde belirgin bir hiyerarşi söz konusudur. Düşük olanlarda ise insanların otoriteyi sorguladıkları ve gücün eşit dağılımını istedikleri görülür.Belirsizlikten kaçınma: Topluluğun belirsiz olaylara karşı verdikleri tepkinin ölçüsüdür. Bu endeksi yüksek olan ülkeler. sıkı davranış kuralları uygularlar. Kurallar ve yasalar mutlak doğruyu yansıtmak amaçlı yazılır. Belirsizlikten kaçınma endeksi düşük olan ülkeler ise, farklı fikirlere daha yatkındırlar ve hayatlarında daha az düzen olmasını kabul ederler.Erkeklik - kadınlık: Bu boyutta erkeklik; toplumun başarı, kahramanlık ve maddi ödülleri tercih etmesini temsil ederken, kadınlık; işbirliğinin, alçakgönüllülüğün, ve yaşam kalitesinin tercih edilmesini yansıtır.Bireysellik - ortaklaşacılık: Gruplarda entegre olma derecesini yansıtır. Bireysel toplumlarda insanların aile ve arkadaşlarıyla olan bağaları daha zayıftır. Ortaklaşa toplumda ise grup içi yardımlaşmanın ve sadakatin daha yüksek olduğu görülür.Uzun vadeye dönüklük - kısa vadeye dönüklük: Geçmişin şimdiki ve gelecekteki eylemlerle bağlantısıdır. Bu enkeski düşük olan topluluklar kısa vadeye dönüktürler. Bu topluluklarda gelenekler korunur ve kararlılık değerlidir. Uzun vadeye dönük topluluklar ise adaptasyonu ve pragmatik problem çözümünü gerekli görürler. Bu tip ülkeler genellikle refah düzeyine ulaşmaya devam eder.Heves: Bu boyut toplumsal normların insanların arzularını yerine getirmede vatandaşlara verdiği özgürlük derecesidir. Bu endeksi yüksek olan topluluklar insanlara hayattan zevk almak ve eğlenmekle ilgili temel ve doğal insan arzuları tatmin etme olanağı sağlar.