Lüksemburg Kontu

Lüksemburg Kontu (Almanca Der Graf von Luxemburg) Avusturya-Macaristan doğumlu Macar asıllı besteci Franz Lehar tarafından bestelenmiş 3 perdelik bir operet eseridir. Eserin Almanca librettosu A. M. Willner, Leo Stein ve Robert Bodanzky tarafından yazılmıştır. Operetin prömiyer sahnelenmesi 12 Kasım 1909'da Viyana'da Theater an der Wien tiyatrosunda yapılmıştır. Sonradan bu operette çeşitli zamanlarda değişiklikler yapılmış ve son zamanlar yapımlarında tercih edilen versiyon ilk defa 4 Mart,1937de Berlin  Theater des Volkes tiyatrosunda sahnelenmiştir.Karnıval zamanı birkaç ressam, arkadaşları ve modelleri ile birlikte Armand Brissard'ın atölyesinde bir partide eğlenmektedirler. Bunlar arasında iyi arkadaşları olan Lüksemburg Kontu, Rene de bulunmaktadır. Bu kont Rusya'daki servetini kaybetmiş ve Paris'te bir ressam gibi bohem hayatı yaşamaktadır. Partinin çok coşkun ve gürültülü bir anında epeyce yaşlı olan Prens Basil Basıloviç Kontla biraz hassas konu hakkında konuşmak ister. Prens genç ve güzel bir şarkıcı olan Angel Didier'e âşık olmuştur, onunla evlenmek istemektedir ve genç kız evlilik teklifini sevinçle kabul etmiştir. Genç kız soylu olmadığı için Çar bu evlenmeye izin vermemiştir. Bu nedenle Prens Rene'ye, eğer bu ismi bilinmez  genç kızla evlenip, ona unvanını verip üç ay sonra ondan ayrılırsa, 500.000 frank teklif etmektedir.Ancak bunun önemli bir şartı bu üç ayda Rene'nin herhangi bir şekilde evlendiği kadınla görüşmemesidir. Kont biraz tereddütten sonra bu teklifi kabul eder.Sahnenin duvarla ayrılmış bir kısmına geçilir. Burada Rene ile Angel arasındaki nikâh merasimi yapılması gösterilir ve ikisi alyans yüzük değiştirirler. Rene bir daha önce hiç görmediği bir kızın elini tutmuş; onun yabancı sesini duymuş ve onun çok hoş gelen parfüm kokusunu koklamıştır. Ama kontratı kabul ettiği için bu kontrata uygun olarak onun kim olduğunu bilmez ve öğrenmez.Nikâhtan üç ay geçmiştir. Angel Didier operadaki şarkıcılık  işinden ayrılmış ve yapılan kontrata göre de kendine soylu ad veren ama kim olduğunu bilmediği kocası Kont'tan ayrılmak üzeredir. Angel şimdi sevmediğini anladığı; fakat içinde bulunduğu şarkıcı grubunun sosyal kurallarına göre gayet uygun soylu ve servetli bir koca olarak görülen Prens Basil ile evlenmesi gerekmektedir. Rene ve arkadaşı Armand Brissand birlikte uzun bir tatilden sonra Paris'e dönmüşlerdir. Juliyet'i ziyarete giderler. Juliet ve Brissard birbirlerini çok sevmektedirler, ama o zaman kadar evlenmemişlerdir ve evlenmeyi düşünmemektedirler. Juliet'in evinde Rene adını bilmediği şarkıcı Angel'i görür, birbirlerinden çok hoşlanırlar ve hukuken evli karı-koca olduklarını bilmeden birbirlerine aşık olurlar. Prens Basil de ziyarete gelir ve hemen yakında ünlü şarkıcı Angel ile evlilik yapacağını ilan eder. Fakat artık Angel Rene'ye âşıktır. Rene ise Angel'in kendisinin para karşılığı evlenmiş olduğu kadın olduğunu anlamıştır ve hemen o evden ayrılır. Angel de arkasından büyük bir sinirlilikle Prens'i terk eder.Rene ve Angel birbirine ait olduklarını hissedip anladıkları için tekrar Paris'te Grand Hotel'de buluşurlar. Beklenmedik bir şekilde oraya yine biraz yaşlı Rus Kontes Kokozov gelir. Konuşmalardan anlaşıldığı üzere Prens Basil uzun bir zaman önce ona evlenme vadetmiştir ve Kontes Çar tarafından imzalanmış ve bu evlilik vaadini tutması için emir veren bir belgeyi yanında taşımaktadır. Prens Basil arkadaşları ile Angel'i bu otele takip etmişlerdir. Angel ve Rene'nin birbirlerine olan sevgisini gören Prens Basil'in yapabileceği tek şey Kontes Kokozov ile kucaklaşarak onunla evlenme kararına geri dönmek olur. Böylece Angel'i Rene ile evli kalmak için serbest bırakır. Rene'nin talihi tekrar ortaya çıkar; Rusya'da eskiden sahip olduğu ve devletçe müsadere edilmiş arazilerini de kendisine geri verileceğini öğrenir. Böylece Prens Basil'in kendine verdiği 500.000 frankı da geri ödeyebilir. Juliet ile Armand'da burada ortaya çıkarlar; evlenmeseler de yaşamlarını birleştirmeye ve birlikte yaşamaya kararlıdır.Graf von Luxemburg, Der by Andrew Lamb, in 'The New Grove Dictionary of Opera', ed. Stanley Sadie (London, 1992) ISBN 0-333-73432-7