barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Köy (film)

Köy (Özgün adı: The Village), yönetmenliğini Hint asıllı M. Night Shyamalan'ın yaptığı 2004 yılı ABD yapımı korku filmidir.Mutlu ve huzurlu görünen bir kasaba, aslında onu çevreleyen ormanın verdiği dehşeti yaşamaktadır. Ormanda, tam olarak ne olduklarını bilemeseler de onlara korku dolu bir yaşantı sürdüren yaratıklar vardır. Bu yaratıklar ve kasabalılar arasında garip bir tür anlaşma vardır, kasabalılar ormandan uzak durdukça yaratıklar da kasabaya bulaşmamaktadır.Ancak bir gün, meraklı Lucius Hunt, ormanı keşfetmeye karar verir. Bu hareketi, taraflar arasındaki gizemli anlaşmayı bozacak ve yaratıkların kasabaya gelmesine sebep olacaktır.
Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü

Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü, YSE, TOPRAK SU ve TOPRAK-İSKÂN kuruluşlarının birleştirilmesi ile 1984 yılında kurulmuş ve müdürlüğün faaliyette olduğu süre içinde Tarım ve Köyişleri Bakanlığına bağlı bir kuruluştu. 2005 yılında kurum kapatıldı.Devlet ve il yolları ağı dışında kalan köyler ve bağlı yerleşim birimlerinin köy yolu ağını tespit etmek, bu yollarla köy içi yollarını ve bu yollar üzerindeki sanat yapılarını yapmak, mevcutlarını geliştirmek,Kalkınma plan ve programlarında yer alan ilke ve politikalara uygun bir şekilde, toprak ve su kaynaklarının verimli kullanılması, korunması ve geliştirilmesini sağlamak,Baraj, havaalanı, fabrika ve savunma ile ilgili tesislerin yapımı, tarih ve tabiat kıymetlerinin korunması gibi amaçlarla yapılacak kamulaştırmalar nedeniyle, geçim imkânlarını kısmen veya tamamen kaybedecek nüfus ile göçmen ve göçebeleri, bulunduğu yerde geliştirilmesi mümkün olmayan orman içi köyleri, mahalle, kom, mezra gibi dağınık yerleşme yerlerini yeni bir yerleşme yerinde toplamak, tarım içi ve tarım dışı sahalarda iskân etmek,Köy ve bağlı yerleşim birimlerinin yol, su ve kanalizasyon tesisleri ile askerî garnizonların içme ve kullanma suyu tesislerini yapmak,Tarım alanlarının gayesine uygun kullanımını sağlamak, devlet sulama şebekelerinde arazi tesviyesi, tarla başı kanalları, tarla grup yolları ve tarla içi drenaj tesislerini yapmak,Kasaba ve köylerin imar planlarını hazırlamak, kendi evini yapana tip proje ve gerekli kredileri vermek,Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki arazinin tespit, tayin ve hazine adına tescil işlemlerini yapmakla görevli kılınmıştır.13 Ocak 2005 tarihli 5286 Sayılı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün Kaldırılması Kanunu'nun çıkmasının ardından kurum kapatılmıştır. Yukarıda belirtilen hizmetler, İstanbul ve Kocaeli illeri dışında il özel idarelerince, İstanbul ve Kocaeli illerinde ise il sınırları dâhilinde yapılmak üzere büyükşehir belediyelerince yerine getirilecektir.
Köy Hizmetleri Sinopspor

Köy Hizmetleri Sinopspor, Sinop ilinde Sinop Köy Hizmetleri İdaresi tarafından kurulmuş eski Türk futbol kulübüdür. Kulüp, Sinopspor'un 1988-1989 sezonu sonunda amatör lige düşmesinin ardından 3 sezon boyunca Sinop ilinin profesyonel futbol liglerinde mücadele eden tek temsilcisi oldu. 1990-1991 futbol sezonunda tarihinde ilk kez 3. Lig'de mücadele etmeye başlayan Köy Hizmetleri Sinopspor, 1992-1993 sezonunda 3. Lig 6. Grup'u 14. tamamlayarak amatör lige düştü ve bir süre sonra ise kapandı.
Köy ihtiyar heyeti

İhtiyar meclisi, belediye encümeni gibi iki tür üyeden oluşur. Bunlardan bir kısmı "Seçilenler" diğeri "Doğal" üyelerdir. Seçilenler beş yıl için köy derneği tarafından seçilirler. Bu seçimde adaylığını koyma yöntemi yoktur. Siyasi partiler de aday gösteremezler.Üye sayısı nüfusu 1.000'den az olan köylerde 8, fazla olanlarla 12'dir. Bunların yarısı asıl, yarısı yedektir. Seçimde en çok oyu alanlar arasından asıl ve yedekler saptanır. Seçimler beş yılda bir, mahalli idareler seçimi ile beraber yapılır.Köy Öğretmeni, köy imamı ihtiyar meclisinin "doğal" üyeleridir. İhtiyar meclisi haftada en az bir kez toplanır. İhtiyar meclisinin görevleri Köy Kanununda gösterilmiştir. Buna göre köy ihtiyar heyeti, köy işlerini sıraya koyar; imece ve salmaya karar verir; Köy muhtarının harcamalarını denetler; köy bütçesini kabul eder; köylüler arasındaki uyuşmazlıkları uzlaştırma yolu ile gidermeye çalışır; köyün zorunlu işlerini yapmayanlara ya da paylarını ödemeyenlere para cezası verir.İhtiyar meclisince alınan bazı kararlar bağlı olduğu kaymakam ya da valinin onayı ile yürürlüğe girer.
Köy tuvaleti

Köy tuvaleti, insan dışkısını toprakta kazılan bir çukur içine toplayan bir yer tuvaleti türüdür. Bu tür tuvalette su bulunmaz ya da her kullanıldığında bir ila üç litre su boşaltan ilkel bir sifon sistemi bulunur. Düzgün şekilde inşa edilip bakımı yapıldığında, çevreye atılan insan dışkısı miktarını azaltarak, açık alanda dışkılamaya göre daha az hastalık yayma özelliğine sahiptir. Bu tuvalet türünde dışkı ile gıda arasında sinekler aracılığıyla patojenlerin (mikropların) taşınması azalır. Bu patojenler enfeksiyöz ishalin ve bağırsak kurdu enfeksiyonlarının en büyük sebepleridir. Enfeksiyöz ishal 2011 yılında beş yaşın altındaki çocuklarda yaklaşık 0,7 milyon ölüme ve 250 milyon okul gününün kaybına yol açmıştır. Köy tuvaletleri dışkıyı insanlardan uzaklaştırmanın en düşük maliyetli yöntemidir.Bir köy tuvaleti genellikle üç ana öğeden oluşur: toprağa kazılmış bir çukur, uygun yerinde delik bulunduran bir yer taşı/zemin ve çevreleyen kulübe. Çukur tipik olarak en az 3 metre derinlikte ve 1 m çapındadır. Dünya Sağlık Örgütü bu tuvaletlerin evden kolay erişim ile eve kokunun gelmemesi dengesi gözetilerek uygun mesafede yapılmasını önerir. Kirlilik riskini azaltmak için yeraltı suyundan ve yüzey sularından mümkün olduğunca uzak olmalıdır. Çocukların içine düşmesini önlemek için, delik 25 santimetreden büyük olmamalıdır. Sinekleri çekmemek için çukura ışık girmesi önlenmelidir. Bu amaçla tuvalet kullanılmadığından deliği kapatacak bir düzeneğin kullanılması gerekebilir. Çukur zemine 0,5 metre yaklaşacak kadar dolduğunda ya boşaltılmalı ya da başka bir yere yeni bir çukur kazılıp kulübe taşınmalı veya yenisi inşa edilmelidir. Çukurda toplanan atığın uzaklaştırılması karmaşık bir işlemdir. Düzgün yapılmadığı takdirde hem çevresel hem de sıhhi riskler içerir.Basit bir köy tuvaleti çeşitli yollarla iyileştirilebilir. Örneğin çukurdan yapının üzerine uzanan bir havalandırma borusu eklenebilir. Bu sayede daha iyi bir hava akımı sağlanır ve tuvalet kokusu azalır. Borunun üst kısmı telle (genellikle cam elyafından yapılır) örtülerek sinekler azaltılabilir. Bu tür tuvaletlerde deliğin üzerini kapatacak bir kapağın kullanılması gerekmez. Yapılabilecek diğer iyileştirmelere örnek olarak tuvalet zemininin, sıvılar çukura akacak şekilde yapılması ve sağlamlığı artırmak için çukurun üst kısmının tuğla ya da beton halkalar ile takviye edilmesi verilebilir.2013 yılı itibarıyla köy tuvaletleri tahminen 1,77 milyar insan tarafından kullanılmaktadır. Çoğunlukla gelişmekte olan ülkeler ile kırsal ve yaban alanlarda kullanılır. 2011 yılında yaklaşık 2,5 milyar insanın düzgün bir tuvalete erişimi yoktur ve bir milyar insan etraflarındaki açık alana dışkılamaktadır. Güney Asya ile Sahra Altı Afrika tuvalet erişiminin en zayıf olduğu bölgelerdir. Gelişmekte olan ülkelerde basit bir köy tuvaletinin maliyeti tipik olarak 25 ila 60 Amerikan Dolarıdır. Bakım maliyeti ise yıllık olarak kişi başına 1,5 ila 4 Amerikan Dolarıdır ve çoğunlukla dikkate alınmaz. Hindistan’ın bazı kırsal alanlarında "No Toilet, No Bride (Tuvalet Yoksa Gelin de Yok)" kampanyası ile kadınların tuvaleti olmayan evde yaşayan erkeklerle evlenmeyi reddetmesi teşvik edilmektedir.
Köybucağı, Terme

Bu yerleşimin bilinen en eski adı Köy Bucağı'dır. 19. yüzyılın ilk yarısına ait Osmanlı nüfus defterinde "Aşağı Köy Bucağı" olarak geçer. Bu dönemde Aşağı Köy Bucağı Terme kazasının 34 köyünden biriydi ve 1835 nüfus tespitinde 22 hanede 62 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, o tarihte Aşağı Köy Bucağı'nın nüfusunun yaklaşık 122 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Köybucağı köyü 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Köy Bacağı" (كوی بجاغی) adıyla kaydedilmiştir. Bu tarihte Köy Bacağı köyü Samsun vilayetinin Terme kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. Bu iki tarih arasında Köy Bucağı veya Köy Bacağı köyüne 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından Aşağı Acara bölgesinin Keda kazasından göç eden Gürcüler yerleşmiştir. Nitekim Köybucağı köyü günümüzde Terme ilçesinde Gürcülerin yaşadığı yedi köyden biri (diğerleri: Akçay, Cılar, Kesikkaya, Kocamanbaşı, Kuşça, Özyurt) olarak bilinir.Köybucağı köyü 1935 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 1.041 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında köyün nüfusu 2.029 kişiye yükselmişti ve bu nüfus içinde 455 kişi okuma yazma biliyordu.
Köyceğiz Belediyespor (erkek hentbol takımı)

Köyceğiz Belediyespor (erkek hentbol takımı), Köyceğiz, Muğla, Türkiye'de yer alan Köyceğiz Belediyespor'un erkek hentbol takımıdır. Maçlarını, Köyceğiz Spor Salonu'nda oynamaktadır.2015-16 sezonunda Türkiye Erkekler Hentbol 2. Ligi'ni şampiyon olarak tamamlayan takım, Türkiye Erkekler Hentbol 1. Ligi'ne yükseldi. Daha sonra tekrar 2. Lig'de mücadele ettiği 2018-19 sezonunda ligi Başkent Akademi SK'nın ardından ikinci sırada tamamlayarak yeniden Türkiye Erkekler Hentbol 1. Ligi'ne yükseldi.2019-20 sezonu covid-19 pandemisi nedeniyle şampiyon olmadan tescil edildiğinden ligin zirvesinde yer alan Köyceğiz Belediyespor Türkiye Erkekler Hentbol Süper Ligi'ne yükseldi.
Köyceğiz Yağlı Güreşleri

Köyceğiz Yağlı Güreşleri, Muğla'nın Köyceğiz ilçesi Toparlar Mahallesinde düzenlenen bir Türk yağlı güreş turnuvasıdır.2010'lı yılların başlarından itibaren Muğla'nın Köyceğiz ilçesinde düzenlenen yağlı güreşler yörenin farklı mesire alanlarında yapılmıştır. Güreşler Köyceğiz Yağlı Pehlivan Güreşleri ve Kültür Şenliği gibi çeşitli şenlik programları çerçevesinde düzenlenip ilçenin kültür ve turizm yaşamına renklilik katmaktadır.
Köyceğiz, Hayrat

Yerleşimin eski adı "Kalant"dır. 17. yüzyıl ve öncesi kayıtlarda yerleşimden bahsedilmemektedir. 20. yüzyıl başlarında Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşimden Kalant adıyla bahsedilmektedir.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Kalant adıyla o dönemki Of kazasının Hayrat bucağına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Köyceğiz olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. 20 Mayıs 1990 tarihinde Hayrat'ın ilçe olması sonucu Hayrat'a bağlanmıştır.
Köyceğiz, Karayazı

Mahallenin eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Küfri olup, Kürtçede "kefrê" sözcüğü "köyceğiz" anlamına gelmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 126 km, Karayazı ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneydoğusunda olup,  numaralı Karayazı-Tutak devlet yolu üzerindedir.
Köyceğiz, İdil

Köyün eski adı, 1946 yılı kayıtlarında Düpiç olup, "dûpîc" sözcüğü Kürtçe'de "iki büklüm" anlamına gelmektedir. Daha önceleri Mardin ili İdil ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili İdil ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 90 km, İdil ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Köy, İdil'in güneyinde olup, /numaralı Nusaybin-Cizre devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Köycü, Yerköy

Köy, 1831 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, TÜİK'in 1965 Yılı Genel Nüfus Sayımı kayıtlarında Şefaatli ilçesine bağlı olarak görülmektedir.
Köycük, Erciş

Köycük, Van ilinin Erciş ilçesine bağlı bir köy iken 2014 tarihinden çıkarılan yasayla mahalle statüsü kazanmıştır.Köyün eski adı, Kerh veya Kerx şeklinde yazılır. 18. yüzyıla dek köyde Ermeni nüfus yaşarken, bu tarihten sonra Kürt aşiretlerinin yöreye yerleşmesi ve bazı Ermenilerin din değiştirmesiyle köyde Kürt unsuru ağır basmıştır. 1930 Zilan Katliamı'nda tahrip edilen köylerdendir.
Köycük, Kelkit

Köyün eski adı "Hanege"'dir. 16. yüzyıl kayıtlarında Hanege adıyla sadece Müslümanlar'ın yaşadığı bir köy olarak görülmektedir. Bu yüzyıla ait kayıtlara göre köyde, Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan'ın kız kardeşi Şah Hatun tarafından inşa ettirilen zaviye bulunmaktadır. Köyün Hanege adının da tekke/dergah anlamına gelen Hânekâh kelimesinin bozulmasından türediği belirtilmektedir. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celâlî isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu oldukça azalmıştır. 1642 yılı avarız defterinde köyde tamamı Müslüman, 6'sı normal, 1'i muaf ve 4'ü dini olmak üzere toplam 11 avarız hanesi bulunmaktadır. 1835 yılı sayımına göre (sadece erkek nüfus sayılmış) sadece Müslümanların yaşadığı görülen köyde, 7 hanede 25 erkek nüfus yaşamaktadır. Ayrıca köy sınırlarında konar göçer olmak üzere de 5 erkek nüfus kaydedilmiştir. 1876 yılı kayıtlarında köyde, Şah Hatun tarafından inşa ettirilen zaviyenin varlığını sürdürdüğü görülmektedir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da birlikte Hanege adıyla Kelkit kazasının köyleri arasında yer alan yerleşimin adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Köycüler Cemiyeti

Köycüler Cemiyeti, Türk Ocağı'nın bazı üyeleri tarafından Mart 1919'da Halide Edip Hanım başkanlığında  kurulmuş bir dernektir. Hareketin fiili önderi Reşid Galip Bey’dir.Ocağın I. Dünya Savaşı yıllarında bir “edebi salon” haline geldiği düşüncesinde olan ve bu şekilde yönetilmesine tepki duyan bir grup tarafından oluşturulmuştur. Amacı sağlık, eğitim alanlarında köylülere yardım etmektir.Merkezi Cağaloğlu'nda Acı Musluk Sokağı'ndaki (bugünkü Cemal Nadir Sokağı) Yeni Gün Matbaası'nın üstündeki daire idi. Derneğin şubesi yoktur. İdare Heyetinde Halide Edip Hanım reis,  Ragıp Nureddin Bey (Ege)  kâtip ve muhasebeci Dr. Ahmed Şemseddin  mesul murahhas olarak yer almaktaydı. Üyeleri Hasan Ferit Bey, Mustafa Reşid Galip Bey, Doktor Fazıl Bey gibi genç doktorlardan oluşuyordu. Cemal Paşa Yatılı Kız Rüştiyesi’nde müdürlük yapmakta olan Saime Hanım ve Reşid Galip’in karısı Zübeyde Hanımlar cemiyetin kadın üyelerindendir.Köycüler Cemiyeti  ilk kongresini Şubat 1919'da yapmış; ardından ilk kafilesi 10 Nisan 1919'da Kütahya'ya varmıştır. Bu kafilede yer alan Doktor Reşid Galip ve Haşan Ferid Tavşanlı'ya, Doktor Fazıl Doğan ve Doktor Mustafa Emet'e yerleşerek çalışmalarına başladılar.  Ayda bir kez İstanbul'daki Baş Meclis'e rapor göndererek faaliyetlerini bildirdiler. Bu raporlar birer köy monografisi niteliğindedir.Köycüler, zor şartlarda geçirdikleri bir yılın ardından bulundukları yörede düzenli sağlık hizmetleri sunmak, Tavşanlı'da bir okul ve hastane yapımı girişimi dışında çok fazla yol kat edememişlerdi. İlk yılın sonunda başta Reşit Galip olmak üzere kimi Köycüler, örnek köy kurma projesini gündeme getirdiler. Bu projeye göre Köycülerden bir bölümünün verecekleri ortak sermaye ile satın alınacak ve tarımın her alanına elverişli bir arazi üzerinde örnek köy oluşturulacaktı. Bu düşünce basına da yansıyan tartışmalara yol açtı.Hareket, bir yandan üyelerinden büyük bir bölümünün Milli Mücadele'ye katılmaları, diğer yandan da 1920 Haziran'ında başlayan Yunan Saldırısı ile Kütahya havalisinde işgal tehlikesinin belirmesi üzerine dağılmıştır.
Köyde Bir Kız Sevdim

Köyde Bir Kız Sevdim, yönetmenliğini Türker İnanoğlu'nun yaptığı 1960 yapımı sinema filmi. Ayrıca bu film, Türkan Şoray'ın oynadığı ilk sinema filmidir.Birlikte büyüdüğü üvey kardeşine âşık olan Ali, üç kötü adamla birlikte çalıştıkları çiftliği elde etmek ister.
Köyden İndim Şehire

Köyden İndim Şehire, yönetmenliğini Ertem Eğilmez'in yaptığı, 1974, Türkiye yapımı komedi filmi. Salak Milyoner filminin devamı niteliğindedir. Baş rollerini Kemal Sunal, Zeki Alasya, Metin Akpınar ve Halit Akçatepe'nin paylaştığı filmde, köylerinde gömülü olan defineyi bulduktan sonra, altınları bozdurmak için Ankara'ya gelen dört kardeşin hikâyesi anlatılmaktadır.Pek de yolunda gitmeyen İstanbul macerasından sonra köylerine dönen Saffet, Himmet, Hayret ve Gayret defineyi kendi tarlalarında bulunca bir anda hayallerine kavuştuklarını düşünürler. Ankara'da yaşayan hemşehrileri Kuyumcu Ali Rıza'ya altınları bozdurup paraya çevirmeye giderler. Kuyumcu Ali Rıza bu Kayserili cengaverleri ilk gördüğünde sıradan biri sanıp sürekli dükkânından kovdurur −ilk geldiklerinde dükkânda bile değildir. Daha sonra asıl niyetleri ortaya çıkınca işi evinde kendi odasında ağırlamaya kadar götürür −evdeki hanımı ve baldızı buna karşı çıkarlar. Nitekim Ali Rıza ne altınlardan pay kapabilmiştir, ne de çocukların evini talan etmesine mani olabilmiştir. Fakat en sonunda kardeşler altınları paylaşamayarak kavgaya tutuşurlar. O sırada altınlar çatıdan aşağı saçılır ve kardeşler Kayseri’ye geri döner.
Köygöçerten

Köygöçerten (Cirsium arvense), papatyagiller (Asteraceae) familyasına ait Avrupa ve kuzey Asya'da yaşayan bir bitki türü. Çok hızlı çoğalır ve zararlı ot olarak kabul edilir. Doğal yayılma alanı sıcaklık olan bir bitki türüdür. Ilıman biyomda yetişir.
Köygöçüren mantarı

Amanita phalloides; evcikkıran ya da ölüm meleği de denir), Amanitaceae familyasından zehirli bir mantar türüdür. Türkiye'deki ölümcül zehirlenmelerin neredeyse %90 kadarından sorumlu, son derece zehirli ve tehlikeli bir mantardır. Bu mantara yaz başlarında ve sonbahar aylarında ormanlarda çok sık rastlanır. Mantarın içerdiği amanitin (özellikle, Amanotoxinler'den alfa amanitin) ve phalloidin maddeleri, sindirildikten 8-12 saat sonra ilk belirtilerini gösterir ve 3-4 gün içinde karaciğer-böbrek metabolizmasını yok eder. Zehirine karşı henüz yetkin bir ilaç geliştirilememiştir. Tedavide silibinin dihydrogen disuccinate disodium enjeksiyonu kullanılmaktadır. Bu mantarın bir kişiyi öldürmesi için 20-25 gram tüketilmesi yeterli olmaktadır. Volvariella volvacea mantarı ile olan benzerliği ölümlerin önemli sebeplerindendir.Amanita phalloides, 1994 yılı Kasım ayında, İstanbul'da seri zehirlenmelere yol açmış ve 20'den fazla insanın ölmesine neden olmuştur.
Köyişleri Bakanlığı

Bakanlık, 25 Aralık 1963 tarihinde 28. Türkiye Hükûmeti ile kurulmuştur. Bakanlığın amacı köylerin kalkınması için gerekenleri yapmaktı. Kurucu bakan Lebit Yurdoğlu'dur. Bakanlığın başlıca icra organı Yol Su Elektrik İşleri Genel Müdürlüğüydü (YSE) .26 Ocak 1974 tarihinde kurulan 37. Türkiye Hükûmeti döneminde bakanlığın adı Köyişleri ve Kooperatifler Bakanlığı olarak değiştirildi. Bakanlık bu adla 9 yıl devam ettikten sonra 13 Aralık 1983 tarihinde kurulan 45. Türkiye Hükûmeti döneminde kaldırıldı ve bakanlığın görevleri Tarım ve Orman Bakanlığına aktarıldı. Bir süre Tarım Bakanlığı adı Tarım ve Köyişleri Bakanlığı olduysa da 14 Haziran 2011 tarihinde kurulan 61. Türkiye Hükûmetinde Köyişleri adından tamamen vaz geçildi.
Köyliö

Köyliö (), Finlandiya'nın Satakunta bölgesinde bulunan bir belediyeydi. 1 Ocak 2016 tarihinde Säkylä ile birleşmiştir. Yüzölçümü 259,27 km² olan belediyenin nüfusu 31 Aralık 2015 tarihi itibari ile 2.634 idi.
Köylü (gazete)

Esnaf, köylü ve çalışanlara yönelik sade dilli yazılara ağırlık veren gazete, Türkçenin sadeleşmesinde rol oynamış bir yayındır. İzmir'in işgali öncesinde Yunanlar tarafından satın alınmış ve Yunan çıkarlarına hizmet etmiştir.Köylüleri eğitmek, okur yazar sayısını arttırmak, halkın kültür düzeyini yükseltmek amacıyla kurulmuştu. Bunun için halk dilini başarıyla kullandı ve Ege Bölgesi'nde en çok satan gazete oldu.Başlangıçta gazetenin sahibi, Osmanlı Meclis-i Mebusan'ında Aydın Mebusu olarak yer alan İsmail Sıtkı Bey'di. Gazetenin bütün işlerini Sorumlu Müdürü sıfatıyla Mehmet Refet yürütüyordu. Gazete daha sonra Mehmet Refet'in malı olmuştur.Gazete, İttihat ve Terakki'nin İzmir'deki sosyal kulüplerde gerçekleştirdiği etkinlikleri destekledi. Bosna Hersek'in Avusturya tarafından işgalinden sonra bu ülkeye karşı uygulanan boykota büyük destek verdi.Mondros Mütarekesi'nden sonra sık sık sansüre uğrayarak kapatılmış; Türk ulusunun çıkarlarını savunmak ve Avrupa'ya tanıtmak üzere Fransızca ve İngilizce olarak da yayımlanmaya başlamıştır. Gazete Yunan işgalinden önce Yunanlar tarafından satın alındı ve Yunan çıkarlarına hizmet etmeye başladı. Gazetenin sahibi Mehmet Refet Bey, İzmir'in yeniden Türkler'in eline geçmesinden hemen önce yurt dışına kaçmıştır.
Köylü Dansı

Köylü Dansı, ünlü Flaman rönesans ressamı Pieter Bruegel'in 1567 yılında yapmış olduğu ahşap panel üzerine yağlı boya tablosudur. Eser, Viyana Sanat Tarihi Müzesi’nde sergilenmektedir.Tarihi belirtilmeyen  ve ressam tarafından imzalanmamış tablo, Napoleon Bonaparte tarafından ganimet olarak 1808 yılında Paris’e nakledilmiş, ancak 1815 yılında Viyana’ya geri gönderilmiştir. Tablo, Bruegel’in başka bir eseri olan Köy Düğünü ile aynı tarihte, 1567 yılında yapılmıştır. Her iki tablo da aynı boyutlardadır ve köylü yaşamını yansıtmak isteyen ikili bir serinin parçası olabilir. Yine aynı iki tablodaki figürlerin canlı görünümü dikkat çekicidir.  ‘’Köylü Dansı’’ Bruegel’in İtalyan tarzı figürlerle karakterize olan geç dönem eserlerinin en dikkat çekici örneklerinden bir tanesidir.Bruegel’in Köy Düğünü gibi bu eserde de ahlaki değerlerden daha ziyade basitçe köylü yaşamının sevgisini gösterir tarzının tasvirini yapmayı amaçlamış olması muhtemeldir. Oburluk, şehvet ve öfke resmin tümünde tespit edilebilir. Oturmuş gayda çalan adamın şapkasındaki gurur ve kibir sembolü tavus kuşu tüyü dikkat çeker. Köylülerin bu eğlencesine sebep bir Hristiyan yortusu olan Azizler günüdür, ancak dansçılar kiliseye sırtlarını dönmüştür ve ağaçta asılı vaziyetteki Meryem Ana resmine dikkat eden kimse yoktur. Meyhanenin öne çıkmış konumu, köylülerin manevi konulardan çok dünyevî olanlarla meşgul olduklarını ortaya koymaktadır.
Köylü Genç Bayan

Köylü Genç Bayan ve Köylü Küçük Hanım (Rusça: Барышня-крестьянка)  Aleksandr Puşkin tarafından kaleme alınmış ve 1831 yılında dört diğer hikâye ile birlikte Biyelkin Hikâyeleri adlı kitabın içerisinde yayınlanmış bir öyküdür.Hikâye, babaları toprak sahibi olan ancak birbirlerine tahammül edemeyen iki genç, Lisa ve Alexej hakkındadır. Her ikisi de diğerinin mülkünü yönetme tarzını hor görmektedir. Alexej'in babası Berestov, Muromsky'yi anglofil olmakla ve Rus geleneklerini görmezden gelmekle suçlamaktadır. Muromsky ise Berestov'un bağlı olduğu Rus geleneklerin verimsizliğinden emindir.Lisa'nın hizmetçisi Nastja bir gün Berestow için çalışan bir arkadaşının isim gününü kutlamak için Berestow malikanesine gider. Akşam döndükten sonra Nastja kutlama hakkında konuşur ve kutlamaya katılan Alexej'den bahseder. Lisa, Alexej'i çok merak etmekte ve onu görmek istemektedir. Nihayet bir köylü kızı kılığına giren Lisa, Alexej'in sık sık avlanmaya gittiği ormana giderek mantar topluyormuş gibi rol yaparak Alexej'i görmeye çalışır.İkili kısa bir süre sonra gerçekten de ormanda karşılaşırlar. Lisa, kimliği belli olmasın diye Alexej ile kırsal bir lehçede konuşmakta ve kendisini Akulina adı altında tanıtmaktadır. Bir köylü kızının böylesine zeki olabileceğine akıl erdiremeyen Alexej, ona aşık olur ve ikili ormanda gizlice buluşmalarını sürdürür ve birbirlerine kısa mektuplar yazarlar. İkilinin aslen kavgalı olan babaları bir gün tesadüfen karşılaşır. Muromsky bir sabah atından düşmüştür ve bu olayı gören Berestov onunla ilgilenmiştir. Bu yaşananları aralarını düzeltmek için bir fırsat olarak gören Muromsky, Berestov ve oğlunu evinde akşam yemeğine davet eder. Lisa bunu öğrendiğinde, sahte kimliğinin ortaya çıkmasından korkarak ve babasından akşam yemeği için nasıl istiyorsa o şekilde giyinebilmesi için izin ister. Bu sayede aşırı makyaj yapan Lisa, akşam yemeğine gelen Alexej tarafından tanınmaz.Kısa bir süre sonra Berestov ailesi maddi sıkıntıya düşer. Bölgedeki tek mirasçı Muromsky ailesi olduğundan Berestov oğlu Alexej'i Lisa ile evlendirmek istemektedir. Lisa ile kesinlikle evlenmek istemeyen Alexej, habersizce Muromskij ailesinin malikanesine koşar. Amacı Lisa'ya babasının onu evlenmeye zorlamak istediğini, ancak onun aslen Akulina'ya aşık olduğunu açıklamaktır. Nihayet Alexej Muromskij ailesinin mutfağına girdiğinde Lisa'nın gerçek kimliğinin farkına varır.Taşralı bir genç kız için bir araba çıngırağının sesi, serüven demektir. Yakın bir kente yapılan gezi, hayatın bir dönüm noktası olarak kabul edilir. Bir konuğun ziyareti, çok uzun, kimi zaman bütün bir hayat boyunca süren anılar bırakır.
Köylü Güzeli

Köylü Güzeli, Hilal Cebeci'nin ilk stüdyo albümü. Hilal Cebeci, bu albüm ve aynı adlı çıkış parçasıyla 2000 yılında 6. Kral TV Video Müzik Ödülleri'nde ''en iyi çıkış yapan kadın sanatçı'' ödülünü almıştır. Albüm 1 milyona yakın satış yapmıştır.
Köylü Hareketi Eğitim Enstitüsü

Köylü Hareketi Eğitim Enstitüsü (PMTI) veya Köylü Eğitim Okulu, Çin'in Guangzhou şehrinde (daha sonra "Kanton" olarak romanlaştırıldı) bir okuldu ve 1923'ten 1926'ya kadar Milliyetçiler ve Komünistler arasındaki Birinci Birleşik Cephe sırasında işletildi. 14. yüzyıldan kalma bir Konfüçyüs tapınağına dayanıyordu. Yer, şimdi Guangzhou'nun devrimci geçmişine hizmet eden bir müzeye ev sahipliği yapar.PMTI, 1920'lerin ortalarında Kuomintang (KMT veya Milliyetçi Parti) ile Çin Komünist Partisi (ÇKP) arasındaki Birinci Birleşik Cephe'nin sonuçlarından biriydi. 1923'te KMT-ÇKP İttifakı kuruldu. KMT daha sonra Sun Yat-sen tarafından yönetildi ve “Sovyet Rusya ile ittifak, Komünistlerle işbirliği ve köylü ve işçi hareketlerine yardım” politikalarını yürüttü. 1924 yılında Peng Pai (), ÇKP'nin erken evresindeki liderlerinden biri, KMT'ye üye oldu ve KMT Merkez Komitesinin Köylü Dairesi Sekreteri olarak görev yaptı. Peng Pai'nin fikir ve önerisine dayanarak, KMT Merkez Komitesi, Çin'in her yerinden genç idealistleri eğitmek için enstitüyü kurmaya karar verdi ve daha sonra Çin kırsalındaki kitleleri eğitmek için dışarı çıktı. PMTI'yi kurma kararı, kırsal siyasi faaliyetler için devlet destekli ilk resmi eğitim kurumu olması bakımından tarihi bir karardı. Enstitü resmi olarak 3 Temmuz 1924'te Guangzhou'da Huizhou Derneği merkezinde ) 53 Güney Yuexiu Yolunda (), yönetmen olarak Peng Pai ile açıldı.Temmuz 1924 ile Eylül 1926 arasında, PMTI'de düzenlenen toplam 6 sınıf veya dönem vardı. Peng Pai 1. ve 5. dönem müüdürü ve Mao Zedong 6. dönem veya en büyük sınıfın müdürüydü. Luo Yiyuan (), Yuan Xiaoxian () ve Tan Zhitang () sırasıyla 2., 3. ve 4. dönem müdür oldular. Zhou Enlai, Yun Daiying (), ve Xiao Chu'nü () dahil olmak üzere ÇKP'deki bazı ünlü şahsiyetler burada ders verdi.Enstitü, 1926'da Milliyetçiler ve Komünistler arasındaki ilişki bozulunca kapatıldı. Başarısız 1927 ayaklanması sırasında birçok eski öğrenci öldürüldü ve Şehitler Anıt Parkı'nda anılırlar.Zhongshan Yolu üzerindeki Köylü Hareketi Eğitim Enstitüsü 1950'lerde bir anma yeri olarak açılmış ve genç devrimcilerin dershaneleri ve yatakhaneleri yeniden yapıldı.
Köylü Kızların Şarkısı

Köylü Kızların Şarkısı (Nişanlı Kız), Muallim Naci'nin aruz ölçüsüyle ve halk diline yakın bir ifade ile yazdığı şiir.Modern Türk edebiyatında köylüden bahseden ilk şiir kabul edilir. Sevdiğini kıskanan bir köylü kızın duygularını aksettiren şiir, sade bir dil ve üslupla yazılmıştır. 6 dörtlükten oluşur.Muallim Naci, bu şiiri ilk olarak birkaç arkadaşı ile birlikte kurduğu İmdâdü’l-midâd mecmuasının 18 Kasım 1885 tarihli ikinci sayısında yayımlamış; ardından  1886'da yayımlanan "Füruzan" adlı kitabına almıştır.Şiirin ilk dörtlüğünde  bir anlatıcı, bir genç kızı işaret eder, kızın nişanlısını beğendiğini ifade eder.  İkinci dörtlükte delikanlının dış görünüşüne dair övgülü sözler devam eder. İkinci dörtlüğün son dizesinde duygu tonu değişir; nişanlı köylü kızı utanmıştır; belki anlatıcının delikanlıya uzun uzun bakışından rahatsız olmuştur.  Son dörtlükte anlatıcı, bir kızdır ve nişanlı kızın kıskançlığa kapılmasının yersiz olduğunu, kendisini onun nişanlısından daha şanlı bir yiğidin sevdiğini ifade eder.  Son dizede bir "ihtiyar'dan söz edilmektedir, ama kim olduğu belirtilmez. Anlatıcı,  anlatı mekânı, anlatılan olay,   anlatıcının kimliği, anlatıcının bakış açısının birbirine karıştığı bir anlatım vardır.Daha önce bir köylü kızın duygularının anlatılması, divan edebiyatında  söz konusu olmadığından Köylü Kzıların Şarkısı şiiri konu açısından edebiyata bir yenilik getirmiştir. Şiirde "Yaradan", "helecan",  "aman", "a kız", "oynaş", "kardaş" gibi taşra dilinden alınma sözcükler kullanılmıştır.Edebiyat eleştirmeni Mehmet Kaplan'a göre şairin  bu şiirin konusunu Batılı bir şiirden almış olması muhtemeldir. Ahmet Hamdi Tanpınar ise   bu şiirin o dönemde moda olan operetlerden birisi için yazılmış bir şarkı olabileceğini ifade etmiştir. Ahmet Kabaklı, Muallim Naci'nin başka şiirlerine benzemeyen bu şiirin,  "divan şiirini yaşatmayı vazife edinip halk şiirini küçümsemiş olan" Muallim Naci'nin hoşlanmaması gereken bir şiir olduğunu söylemiş; "şiire belki de alay olsun diye başlamış, sonunda kendisi de eserinin güzelliğine yenilmiş, onu neşretmiş." şeklinde bir yorum yapmıştır.
Köylü pastası

Köylü pastası, pastadan farklı olarak kurabiye ve kek arası bir tatlıdır. Birçok şehirde benzer şekillerde yapılır. Köylerde kuzinelerde pişirilir.Van pastası, Kars pastası, kaşık pastası ve Erzurum pastası gibi çeşitleri vardır.
Köylü serfliğinin kaldırılması

Köylü serfliğinin kaldırılması, 1861 yılında yürürlüğe konan o dönemde nüfusu yaklaşık 70 milyon olan Rus nüfusunun yaklaşık 28 milyonunu teşkil eden Rus köylülerinin toprağa ve çiftlik sahiplerine bağlı ve tâbi olma durumuna son veren Rus reformudur. Reform sayesinde 16. yüzyıldan beri Rusya'da sürdürülen köylü serfliği ortadan kaldırılmış ve Rus mujikleri özgürlüklerine kavuşmuşlardır.Boris Godunov zamanında kararlaştırılan, II. Katerina zamanında en klâsik şeklini alan rus köylülerinin "serfliği" 18. yüzyılın sonlarına doğru büyük köylü ayaklanmalarına neden olmaya başlamıştır. 19. yüzyılda sosyal hayatın en önemli meselelerinden birisi haline gelen köylü serfliği topraksal sorunların tartışılmasına sebep oldu. Bu tarihten önce köylülere özgürlüklerini satın alma, ailelerinden ayrı satılmama gibi bir takım özgürlükler verilerek serfler kontrol altında tutulmaya çalışılmıştı.19. yüzyılın ortalarında, artık değişen toplumsal şartlar nedeniyle korunması mümkün olmayan Rus köylüsünün serfliği meselesine devlet müdahil olmuştur. Devletin bu meseleye el atmasında kuşkusuz o tarihe kadar devam eden köylü ayaklanmalarının rolü büyüktür. II. Aleksandr köylülerin yeni bir ayaklanmaya kalkışmasına karşılık bu meselenin halledilmesi yanlısıydı. Nihayet yaklaşık 4 yıl süren hazırlık dönemi sonunda 19 Şubat 1861'de, II. Aleksandr tarafından köylülerin, serflikten (toprak köleliğinden) kurtulduklarına dair ferman çıkarıldı. Çıkarılan fermanın Rus tarihi açısından önemi büyüktür. Buna göre hukuksal bakımdan serbest olmayan bütün köylüler, çalıştıkları yerden bağımsız olarak özgürlüğüne kavuşuyorlardı. İlk aşamada hukuksal olarak kazanılan bu özgürlüğün, ekonomik ve iktisadi anlamda bir değeri yoktu. Zira köylüler arazi sahibi olma hakkı kazanmışlarsa da, birçok arazi yine çiftlik sahiplerinin eline bulunmaktaydı. 19 Şubat fermanı ile serbest bırakılan köylülerin (erkek nüfus) miktarı 21.279.000 kişi olup, kişi başına ortalama 10 dönüm kadar arazi isabet etmiştir. Köylülerin, devlet tarafından çiftlik sahiplerine ödenen tazminatı, 49 yıl içinde tediye etmiş bulunmaları tespit edildi.Reform her ne kadar hukuksal anlamda olumlu bir etkiye sebep olduysa da, köylüler çiftlik sahiplerinin varlıklarının büsbütün ilga edilmesi ve köylülere dağıtılması taraftarıydılar. II. Aleksandr'ın beklediğinin aksine reform sonrası ayaklanmaların artmasının başlıca sebebi budur. Buna göre 1861-1863 yılları arasında yaklaşık 2.000 ayaklanma kayıtları geçmiştir. Reform, serfliği ortadan kaldırsa da toprak meselesi Rusya'nın önemli sosyal problemlerinden biri olmaya devam etti. Rusya'nın toprak problemi her ne kadar çözülemediyse de 19 Şubat reformu 22 milyona yakın köylüye özgürlüğünü geri verdi. Bu yüzden II. Aleksandr'a "kurtarıcı Çar" (Tsar Osvobditel) adı verilmiştir. Rusya, Avrupa ülkeleri arasında serfliğin yasal olarak en geç kaldırıldığı ülkedir. Reform ile birlikte kapitalist üretim ilişkilerinin gelişim süreci hızlanmıştır.
Köylü sınıfı

Köylü sınıfı, toprağı işleyen küçük çiftçiler ile ziraî işçiler ve rençberlerden oluşan sosyal sınıf. Köylü sınıfı kavramı ilk önce Avrupa tarihinde, küçük ölçekli ziraatle uğraşan kimseleri tanımlamak amacıyla ortaya çıktı; ancak gerek geçmişte gerekse günümüzde pek çok farklı toplum köylü sınıfına sahip olmuştur.Köylü ekonomisi genellikle basit aletlerin kullanımına dayanır. İş bölümü yaş ve cinsiyete göre ayrılır. Üretimin temel birimi ailedir. Köylü ekonomisinin en dikkat çekici özelliklerinden birisi kendi kendine yeterliliktir. Köylü aileleri ürettikleri malın büyük bir kısmını kendileri tüketirler. Kalan ürünleri pazarlarda satarlar ancak toplam kazançları genellikle ailenin ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek kadardır. İşçi başına ve birim yüzölçümü başına düşen üretim miktarı genellikle düşüktür.Köylü sınıfı pek çok ülkenin endüstrileşmesi sonucu kaybolmaya yüz tutmuştur. Bunun en önemli nedeni tarımın mekanize hale gelmesi ve küçük arazilerin el değiştirerek ve birleşerek büyük tarım ünitelerini oluşturmasıdır. Buna bağlı olarak kırsal kesimde yaşayan ziraat işçileri endüstriyel iş imkanlarının olduğu şehirlere göçmeye başlamışlardır. Gelişmiş devletlerde, köylü sınıfının varlığını sağlayan küçük ölçekli tarım, ekonomik anlamda devam ettirilebilir bir meslek değildir.
Köylüce, Havran

Köylüce; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Köylüköyü, Hekimhan

Malatya-Sivas kara yolu üzerinde Hekimhan'a 21 km Malatya'ya 101 km mesafede bulunmaktadır. Yama Dağı'nın eteğinde oluşu iklim olarak kışların sert geçmesine, yazların serin geçmesine neden olur.
Köylüoğlu, Eşme

Köyün kuruluş tarihi bilinmemekle birlikte köyde bulunan mezarlıkta 1839-40 yılına mezar taşının bulunması bu dönemlerde yerleşimin olduğunu göstermektedir.
Köylüoğlu, Seyhan

Köylüoğlu, Adana ilinin Seyhan ilçesine bağlı bir mahalledir. Adana iline 20 km, Seyhan ilçesine 20 km uzaklıktadır.
Köylütolu, Kadınhanı

Köylütolu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Köysancak

Köysancak (; ), Irak'ın Kürdistan Bölgesel Yönetimi'ne bağlı Erbil ilinde bulunan bir şehirdir. Şehir Erbil'in 53 km doğusunda yer almaktadır. Şehrin nüfusu 2009 yılı itibarıyla 44,987'dir.
Köytendağ

Köytendağ (), Türkmenistan'ın güneydoğusunda, Özbekistan'ın Surhanderya ili sınırı boyunca uzanan Pamir-Alay dağlarının bir çıkıntısıdır. Türkmenistan'ın en yüksek zirvesi olan Ayrıbaba Dağı'nda 3.139 metreye yükselmektedir. Dağlar, Köytendağ Tabiatı Koruma Alanı'na dahildir.
Köytendağ (ilçe)

Köytendağ ilçesi (), Türkmenistan'ın Lebap ilinde bulunan bir ilçedir. İlçenin merkezi Köytendağ'dır.Köytendağ ilçesi, Ağustos 1926 tarihinde Çarşangı (Çarşaňňy) adıyla kurulmuş olup 1992 yılında günümüz adını aldı. 9 Kasım 2022 tarihinde Devlet ilçesi lağvedilerek Köytendağ ilçesine katıldı.
Köytendağ Tabiatı Koruma Alanı

Köytendağ Tabiatı Koruma Alanı ya da eski ismiyle Kugitangs Doğa Koruma Alanı, Türkmenistan'ın Lebap ilinin doğusunda, Köytendağ Sıradağları'nda yer alan bir doğa koruma alanıdır. 1986 yılında kurulmuş ve 271,4 km2 alan kaplamaktadır.Koruma alanı sınırları içinde, nesli tükenmekte olan bir canlı olan burma boynuzlu keçi (Capra falconeri heptneri) yaşamaktadır. Koruma alanında yaşayan memeliler arasında bayağı vaşak, boz ayı, İran parsı, çizgili sırtlan, ve kunduz görülmektedir ve gözlenen 155 kuş türü arasında 122 yuvalayıcı kuş türü, gri kuyruklu akbaba sakallı akbaba (Gypaetus barbatus) ve Tatar şahini gözlenmektedir. Diğer hayvanlar arasında, endemik mağarada yaşayan ve kör yeşilimsi balık ve relikt bayağı Kuron salyangozu gösterilebilir. 982 tür bitki içeren ardıç ormanlarında gözlenen Astragalus çalıları (69 tür) deniz seviyesinden 1700 ila 2800 m arasında yaygın olarak dağılmıştır.Koruma alanı ayrıca yumuşakçalar, dallı bacaklılar ve dinozorların fosilleri (400'den fazla ayak izi dahil) ile Karljuk ve Kap-Kutan mağara sistemlerini de içermektedir.2009 yılında Kötitendağ döglet goraghanasy adı altında Dünya Mirası (kategori vii ve x) olarak önerilen koruma alanı 1223,66 km2 alan kaplamaktadır ve dört küçük koruma alanından (zakaznik) oluşur:Dağın Özbekistan tarafında, Türkmenistan koruma alanlarının hemen yanında Surhandarinskaya Koruma Alanı da bulunmaktadır.
Köyyeri, Kocaali

Mahallenin adı, 1928 yılında yayınlanan Son Taksimatı-Mülkiyede Köylerimizin Adları isimli kitapta Gürcü Köyyeri olarak geçmektedir. 12/11/2012 tarihli yeni büyük şehir kanunu ile köy iken Kocaali ilçesine bağı mahalle yapılmıştır.
Köyyeri, Osmaniye

Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Andel Köyyeri olarak geçmektedir. Daha önceleri Endel köyüne bağlı bir mahalle iken, 5 Haziran 1953'te köy statüsü kazandı.
Köyörğeze (il)

Köyörğeze ili Başkurdistan'ın 54 idari biriminden biridir. Yönetim merkezi Ermolaevodır.  Kumertau şehri Köyörğeze ili içerisinde bulunan bir anklavdır.1 Ocak 2017 nüfus sayımına göre bölge nüfusu 23360 kişidir. 2010 Rusya nüfus sayımına göre etnik yapı:  Başkurtlar % 42.6,  Ruslar % 32.7, Tatarlar %14.6, Çuvaşlar % 7.3 .
Köyün Kamburu

Köyün Kamburu, 1959 yılında Türk edebiyatının önemli yazarlarından Kemal Tahir'in bir köy romanıdır.Türk edebiyatındaki köy romanları geleneğini yıkmış bir romandır. Köy romanlarında yüceltilen köy ve köylü, Köyün Kamburu romanında ilk kez gerçekçi bir bakış açısıyla değerlendirilmiş ve yüceltmek yerine insani yönünü yani hem iyi hem kötü hem de çelişkili yanları ele alınmıştır.Romanın baş karakteri Çalık Kerim'in, köyde yaşadığı adaletsizlik karşısında, haksızlığın karşısında dimdik duran diğer köy romanı karakterleri gibi durmamış, kendisi de üçkağıtçılık ve düzenbazlık yolunu seçmiştir. Ayrıca cinsel sapkınlıklar da romanda ele alınmıştır.
Köyün Çocuğu

Suavi Tedü'nün yönettiği, Cemal Sahir'in senaryosunu yazdığı filmin başrollerinde Hayati Hamzaoğlu ve Fatma Andaç oynamışlardır.
Közlenmiş mısır

Közlenmiş mısır bir çeşit közlemedir. Taze koçanlı mısırın közlenmesi ile yapılır. Kuzey Kafkas mutfağında bulunur.
Közlüce, Pülümür

Köyün eski adı "Zımak"'tır. 1518 yılı kayıtlarında görülmeyen yerleşim, 1523 ve 1530 yılı tahrirlerinde Kızuçan nahiyesinin bir köyü olarak görülmektedir. 1569 yılında köyde sadece Müslümanlardan oluşan 10 hane yaşamaktaydı. 1642 yılında ise köyde sadece Müslümanlardan oluşan 7 avarız hanesi kaydedilmiştir.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Zımak adıyla anılan yerleşim, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Köçek (film)

Köçek, başrollerinde Müjde Ar ve Mahmut Hekimoğlu'ın oynadığı yönetmenliğini ise Nejat Saydam'nın yaptığı 1975 yapımı Türk filmidir.Bütün arkadaşları erkek olan ve erkek gibi yaşayan çift cinsiyetli Caniko (Müjde Ar), gündüzleri sokaklarda top koşturan bir mahalle çocuğu, geceleri ise para kazanmak için köçeklik yapmakta olan bir gençtir. Günün birinde serseriler tarafından kaçırılır ve tecavüze uğrar. Saldırganlar Caniko’nun çift cinsiyetli olduğunu görüp onu bıçaklarlar. Kan kaybeden Caniko acil olarak hastaneye kaldırılır ve orada ameliyat edilerek tam bir kadın olur. Kadınlığa alışması hiç de kolay olmayan Caniko, zaman içinde mahalleden arkadaşı olan ve kendisine ilgi duyan çapkın futbolcu Adnan (Mahmut Hekimoğlu)’a aşık olur. Müjde Ar’ ın Türk sinemasındaki ilk filmi.
Köçekkömü, Yozgat

Köy, Yozgat il merkezine 7 km uzaklıktadır. Yozgat'ın kuzeydoğusunda ve /numaralı Yozgat-Sivas devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Köçekçe

Köçekçe, köçeklerin dans etmesi için çalınan müzik olarak ortaya çıkmış ve zaman içinde halk türkülerinin bir araya getirilmesinden oluşan bir müzik biçimi hâline gelmiştir.Osmanlı döneminde saray ve saltanat çevresinde yer alan köçek geleneğinde kadın kılığına girerek dans eden erkeklere müzisyenler eşlik ediyorlardı. Yedi yaş gibi çok erken yaşlarda başlayan köçeklik eğitimi, on dört yaşına kadar sürer ve bu yaştan itibaren köçekler profesyonel dansçı olarak mesleklerini sürdürürlerdi. 1861 yılında sultanın köçek takımlarını yasaklamasının ardından köçekler Anadolu'ya ve çeşitli Arap ülkelerine dağıldılar. Anadolu'nun bazı yerlerinde hâlâ varlıklarını sürdürmektedir.İtalyan prensliklerinin birleşmesini kutlamak için Venedik elçiliğinin malikânesinde düzenlenen gösteri Türkiye dışındaki köçekçelere bir örnektir. İtalyan azınlığın katıldığı bu gecenin mümtaz kişileri arasında çeşitli Avrupa ülkelerinin balerinleri ile çengiler de vardır.Harem törenleri ile şenlikleri de katmerlidir. Padişah; haremindeki kadınlara, haseki sultana ve şehzadeye bir dolu hediye sunar. Saray bahçesi fenerler ile ışıl ışıldır. Kızlar ağası bu arada boş durmamış ve en ünlü dansçıları padişahın huzuruna getirmiştir. Cariyeler ve dansçılar, tüm hünerlerini en göz alıcı giysiler altında ortaya koyarlar. Sünnet şenliklerinde de benzeri gösteriler yer alır. On beş gün süren şenliklerin ikinci gününde çengiler de görünür. Tulumbacılar ile çengiler ilk sıradadır. Cambazlar ve şişebazların neşelendirdiği günün gösterisi, sadrazamın sultana bir at hediye etmesiyle biterdi.Köçekler altıncı gün su üstünde gösteri sunar, bunu on ikinci günde de çengiler izlerdi. Çeşitli Osmanlı minyatürlerinde, şenlikler dolayısıyla çengi ve köçeklerin renklendirdiği danslara rastlanır.Ünlü Türk Besteci Ulvi Cemal Erkin, bu melodilerin karcığar ve hicaz makamında olan örneklerini kullanarak senfonik yapıya uyarlamış ve köçekçe adını vermiştir. Bu tür, çağdaş Türk müziği çalışmalarının başarılı örneklerinden biridir.
Köçekçe (Ulvi Cemal Erkin)

Köçekçe, Türk Beşleri adıyla anılan çağdaş Türk müziğinin ilk temsilcilerinden Ulvi Cemal Erkin'in, orkestra için 1942 yılında yazdığı bir orkestra süiti veya dans rapsodisi.Erkin; genellikle aynı makamda yürük ve hareketli şarkı ile türkülerin uzun ara nağmelerle birbirine bağlanmasından meydana gelen, aynı zamanda tarihte çengi ve köçek takımlarının oyun oynamaları için düzenlenmiş bir geleneksel Türk müziği formu olan köçekçelerden, Dede Efendi'nin Bülbül Olsam Kona da Bilsem Dallere, Ulah Havası, Benliyi Aldım Kaçaktan, Yabandan Geldim Yabandan, Yine Yol Vermedi Acem Dağları, Hicazkar Mandıra gibi karcığar ve hicaz makamında bazı örnekleri ve köçekçelerin ara nağmelerini bir araya getirerek Dans Rapsodisi başlığıyla Köçekçe Süiti'ni oluşturmuştur.Ulvi Cemal Erkin “Köçekçe” dans rapsodisinde Türkiye’nin bölgesel olarak farklılıklar gösteren ve Türk folklorunun müzikal açıdan zengin özelliklere sahip ritim ve melodik özelliklerini dikkat çekici renkli bir orkestrasyon ile sergilemiştir.1942'de Cumhuriyet Halk Partisi'nin düzenlediği ulusal kompozisyon yarışmasında birinciliği kazanan ve ilk kez 1 Şubat 1943'te Ernst Praetorius yönetimindeki Riyaseticumhur Filarmoni Orkestrası, günümüzde adıyla Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası tarafından Ankara Radyosu stüdyosunda seslendirilen bu renkli eser, Erkin'in en çok sevilen ve en sık seslendirilen eseri olmuştur. Besteci "Bu sayfaların yazılması fikrini veren ve her satırında dost ve sanatkâr alakasının büyük hissesi bulunan Dr. Vedat Nedim Tör'e, 28 Ekim 1942" cümlesini Köçekçe'nin partisyonunun başına yazmıştır (Süre 9'30).3 Flüt (3. picc.), 2 Obua ve İngiliz kornosu, 3 si-bemol klarnet, 3 Fagot, 4 Korno, 3 Trompet, 3 Trombon ve Tuba, Timpani, Zil, Darbuka, Çift Zil, Büyük Davul, Arp, Çelesta ve YaylılarGüçlü bir orkestrasyona sahip olan eser birçok melodinin kısa ara bağlantılar ile birbirine eklenmesinden oluşan özgür bir forma sahiptir. Orkestra renkleri ustaca kullanılmıştır ve çalgı teknikleri yazımı konusunda da oldukça başarılı bir eserdir. Her yeni melodide farklı bir enstrüman grubu ön plana çıkar. Müzik neredeyse baştan sona kadar parmak zilleri ve darbuka gibi geleneksel vurma çalgıların ritimleri ile sürekliliğini sağlarken ağır kısımlarda solo çalgılar bu görevi uzun soluklu melodileri ile sürdürür. Eser her ne kadar eğlenceli ve yüzeysel gibi görünse de bir bütün olarak düşünüldüğünde Türkiye'nin 20. yüzyıl müziğini simgeleyen ulusalcı akımın en iyi örneklerinden birisi olarak kabul edilir.Eserin yayın hakkı Universal Edition'a aittir. Türkiye'de orkestralarda her yıl seslendirilen eser yakın zamanlarda Deutsches Symphonie-Orchester Berlin, BBC Symphony Orchestra, Rundfunk Sinfonieorchester Berlin, Het Brabants Orkest, Dresden Philharmonic Deutsche Staatsphilharmonie Rheinland-Pfalz, Münchner Rundfunkorchester, Luzerner Symphonie Orchester gibi Avrupa'nın ünlü orkestraları seslendirmiştir.
Köçeoğlu Hamamı

Köçeoğlu Hamamı, İstanbul'un Kadıköy ilçesindeki eski bir hamamdır. Caferağa Mahallesi'nde, Bahariye semtindeki General Asım Gündüz Caddesi ile Nevzemin Sokağı'nın kesiştiği noktada konumlanan yapının günümüzde, kemerli avlu kapısı ile bir miktar duvar kalıntısı ayaktadır.1840'larda, caddenin karşısında bir köşkü olan Köçeyan (Köçeoğulları) ailesinin özel mülkü olarak inşa edilen hamam, 1960'larda yıkılıncaya kadar faaliyet gösteriyordu. Ahşaptan yapılan tek katlı soyunmalık bölümü, tekinde soyunma kabinleri diğerinde ise dinlenme alanının yer aldığı iki kısma ayrılıyordu. Hamamın avlusunda da bir birimi vardı. Ilıklık, bir kubbeyle örtülü sıcaklık ve külhan bölümleri, taş ve tuğladan inşa edilmiş kâgir bir yapıydı. Sanat tarihçisi Selçuk Seçkin'e göre ılıklıkla bağlantılı kısmın tuvalet "olmalıdır". Külhana bitişik, alt katın odun deposu, üst katın ise oduncunun evi olarak kullanıldığı kırma çatıyla örtülü iki katlı odunluk da ahşaptandı.
Köçevi, Refahiye

1896 tarihli kayıtlarda erkek nüfusun tespiti için yapılan sayımda; Gülensu nahiyesine bağlı sadece Müslümanların yaşadığı Koçovi köyünde, 16 hanede 53 erkek nüfus bulunmaktaydı. Köyün adı 1917 kayıtlarında Ermenice kökenli Koçuvi olup 1950 yılına kadar da Koçevi olarak geçerken bu tarihten itibaren Göçevi adını almıştır. Ancak köyün adı, 2010 ve sonraki TÜİK verilerinde "Köçevi" olarak geçmektedir.Köy, Erzincan iline 99 km, Refahiye ilçesine 30 km mesafededir. Köy, Doğu Anadolu Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır.
Köşe Başındakiler

Köşe Başındakiler (özgün adı: Clockers), yönetmenliğini Spike Lee'nin yaptığı 1995 yapımı polisiye dram filmi. Richard Price'ın 1992 yılında üretmiş oldu Clockers adlı eserinden uyarlandı. Filmin oyuncu kadrosu Harvey Keitel, John Turturro, Delroy Lindo, ve Mekhi Phifer rol aldı. Film Mekhi Phifer'ın rol aldığı ilk film özelliğini taşıyor.
Köşe Kapmaca (film)

Köşe Kapmaca, Zeki Alasya ve Metin Akpınar'ın başrollerinde oynadığı; Ahmet Üstel'in senaryosunu yazdığı, Zeki Alasya'nın yönettiği 1979 yapımı Türk filmidir.Aynı mahallede yaşayan beş arkadaş Galata Kulesi'nde çok değerli mücevher sergisinin olduğunu öğrenmiştir. Sergiden mücevherleri çalarak fakirlikten kurtulma hayalleri kurmaktadırlar. Bir plan yaparak mücevherleri çalarlar. Mücevherlerin peşinde ünlü bir mafya babası olan Çıyan Muammer de vardır. Kamil ve arkadaşlarından mücevherleri çalan Çıyan Muammer'e karşı bir plan yapmışlardır.
Köşe vuruşu

Köşe vuruşu veya korner vuruşu, futbolda topu oyuna sokma yöntemlerinden birisi. Topun tamamı, en son, savunma yapan takımın herhangi bir oyuncusuna dokunduktan sonra kale çizgisi dışına çıkmışsa karşı takım köşe vuruşu kazanmış olur. Köşe vuruşu, topun çıktığı noktaya en yakın köşeden kullanılır. Rakip takım oyuncuları, vuruş esnasında toptan en az 9,15 m (10 yd) uzaklıkta bulunmak zorundadır.Köşe vuruşu kuralı ilk olarak 1868 yılındaki Sheffield Kuralları'nda yer aldı. 17 Şubat 1872'de ise İngiltere Futbol Federasyonu tarafından da uygulanmaya başlandı.