Doğu Sibirya taygası

Tayga ve Boreal ormanları Biyomu'ndaki Doğu Sibirya tayga ekolojik bölgesi, Rusya'nın doğusunda yer alan çok büyük bir biyocoğrafik bölgedir.Bu geniş ekolojik bölge, Sibirya'nın merkezinde, 20 ° enlem ve 50 ° boylam  (52 ° ila 72 ° N ve 80 ° ila 130 ° E) arasında uzanır. Doğu Sibirya taygasında iklim subarktiktir (tropikal yaprak döken ve iğne yapraklı) ve 40 °C (104 °F) ila −62 °C (−80 °F) arasında değişen aşırı kıtasallık gösterir. Kışlar uzun ve çok soğuktur, ancak kurudur, Sibirya antisiklonunun etkileri nedeniyle az kar yağışı görülür. Yazlar kısadır, ancak kuzeydeki konum için oldukça sıcak sayılır.Yağış düşüktür, doğudan batıya doğru azalacak şekilde  yağış görülür. Bu ekolojik bölgenin topoğrafyası geniş, düz ovalar ve karstik topografya alanlarından oluşur. Komşu Batı Sibirya taygasının aksine, büyük bataklıklar ve sulak alanlar belirgin bir şekilde görülmez. Bazı ağaçlar da yaprak döken ormanların bir özelliği olarak yapraklarını her yıl döker.Bitki örtüsü esas olarak, Sibirya karaçamı (Larix sibirica) ve batıya doğru Dahurya ve Sibirya karaçamları (Larix x czekanowskii) ve bu türler arasındaki melezlerle birlikte geniş, yoğun Dahur karaçamı (Larix gmelinii) ormanlarından oluşur. Kızılcık (Vaccinium oxycoccus) ve yabanmersini (Vaccinium myrtillus) çalıları orman altı alanlarda görülür.Ekolojik bölge boyunca Sibirya çamı (Pinus sibirica), İskoç çamı (Pinus sylvestris), Sibirya ladini (Picea obovata) ve Sibirya köknarının (Abies sibirica) hakim olduğu daha küçük alanlar da görülür. Güneye doğru ilerledikçe çam ormanları ve huş ve kavak türlerinin görüldüğü yaprak döken ormanlar daha yaygın hale gelir ve Lena Nehri ve Nizhnyaya Tunguska Nehri ve Angara Nehri havzası, bozkır ve çalı-bozkır topluluklarına ev sahipliği yapar.Bu bölge, Rusya'daki en fazla kahverengi ayı (Ursus arctos collaris), Avrasya kurdu (Canis lupus), geyik (Alces alces) ve vahşi ren geyiği (Rangifer tarandus) popülasyonuna ev sahipliği yapar. Doğu Sibirya taygasındaki diğer güney memelileri arasında Sibirya misk geyiği (Moschus moschiferus), Asya elki (Cervus canadensis sibiricus) olarak da bilinen Altay wapiti ve yaban domuzu (Sus scrofa) bulunur. Bu ekolojik bölge kuşları arasında altın kartal (Aquila chrysaetos), bayağı doğan (Falco peregrinus), balık kartalı (Pandion haliaetus), kara leylek (Ciconia nigra),Grus monacha, leş kargası (Corvus corone), Sibirya çamurcunu ve kızıl kuyruklu robins (sırasıyla Luscinia cyane ve L. sibilans), pamukçuk bülbülü (Luscinia luscinia), Pallas gül kuşu (Carpodacus roseus), Pasifik sağanı (Apus pacificus) ve Baykal deniz çamurcunu (Anas formosa) gösterilebilir.Bu ekolojik bölge çok az korunmasına rağmen, koruma durumu "Nispeten Kararlı / Bozulmamış" olarak listelenmiştir. Bu ekolojik bölgede korunan alanlar şunları içerir:Hepsi "zapovednik "tir (yani tabiatı koruma alanı). Bu ekolojik bölgenin bütünlüğüne yönelik ana tehditler, bölgenin güney ve orta kısımlarında sürdürülen kaçak avcılık ve açık kesimli tomrukçuluktur.Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra yeni bir tehdit oluşmaya başladı. Çin'de çok az orman bulunmaktaydı ve Çinli girişimciler (odun eksikliğinden dolayı ve güçlü ekonomik büyüme nedeniyle), ormanları Rusya'dan elde etmeye ilgi göstermeye başladılar. Yüksek yolsuzluk seviyeleri ve diğer bazı nedenler, hedeflerine ulaşmalarını sağladı. Kabul edilen yeni bir yasa, Rusya'daki yabancı şirketlerin haklarını koruyan 473-FZ Federal yasasıydı ve Çin oduncuları kiralanan arazide (ve çok ötesinde) tüm ağaçları yok etmeye başladı. Nehirlerin korunan taşkın yataklarında çok sayıda ormansızlaşma teşebbüsü olmuştur. Büyük çevresel zararlar nedeniyle, faaliyetler yerel sakinlerin ve Dünya Doğayı Koruma Vakfı'nın  protestolarına neden oldu. Çinli şirketlerin çalışmaları, Sibirya ve Uzak Doğu'nun yerli nüfusunu ( Evenkiler, Udegeyler ve diğerleri), yaşam alanlarından ve geleneksel yaşam tarzlarından mahrum etmekle tehdit etmektedir. Çinli şirketlerin çalışmaları Sibirya kaplanı, Amur leoparı, Doğu Sibirya boz ayısı vd. gibi nadir ve nesli tükenmekte olan türler için ek bir tehdit oluşturmaktadır.World Wildlife Fund, ed. (2001). "East Siberian taiga". WildWorld Ecoregion Profile. National Geographic Society. Archived from the original on 2010-03-08.