barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Deniz akademisi

Deniz akademisi, veya deniz harp okulu, bir ülkenin deniz kuvvetleri, askerî öğrenci ve müstakbel deniz subayları için eğitim veren askeri kurumdur. Deniz piyadesi, zırh, topçu, mühendis, teknisyen, lojistik, iletişim-bilgi sistemleri uzmanı ve askerî polis gibi meslekler yetiştirir. Havacılık seçenekleri arasında pilot, deniz havacılığı, hava komuta ve kontrolü, hava savunması, havacılık bakımı ve havacılık ikmali yer alır.
Deniz alabalığı

Deniz alabalığı (Salmo trutta trutta), alabalıkgiller (Salmonidae) familyasından olup alabalıkların atası olarak görülür. Çoğu diğer alabalıklar gibi tatlısuda değil tuzlu suda yaşar.Ortalama 60 cm, ama iyi şartlar altında 130 cm ve 20 kilodan fazlasına kadar varabilirler. Mekik şeklinde olan vücutlarının yanları gümüşümsü gri, sırtları gri-yeşil ve karın kısımları beyazdır.Küçük balıklardan ve karideslerle beslenirler. Avrupa'nın denizlerinden kuzey denizine ve Biskaya'ya kadar yayılmışlardır.Deniz alabalığı aynı somon balığı gibi göçebe bir balıktır, ve bu balık ile birçok diğer özellikleri de ortaktır.Denizlerde büyük mesafeler kat eder ve yumurtlamak için küçük ırmakların bile dar üst kesimlerine kadar çıkar. Üreme zamanları kışın gerçekleşir. Akarsuların çakıllı kısımlarında kazdıkları kuyucuklara yumurtlarlar. Sonra bu yumurtalardan çıkan yavrular 1 ila 5 yıl bu tatlısuda yaşarlar ve sonra denize göç ederler. Göç ederken bir günde 40 kilometreye kadar geride bırakabilirler.
Deniz alakargası

Deniz alakargası (Coracias caudatus) gökkuzgunları (coraciiformes) takımına ait bir kuş familyasıdır. Sahraaltı Afrika ve Arap Yarımadası'nın güneyinde ağaçlık savan bölgelerde bulunur.Ağaç kovuklarına yuva yapan dişi alakargalar her yumurtlamada 2 ile 4 arasında yumurta bırakırlar. Erkek ve dişiler birlikte kuluçkaya yatar. Üreme döneminde yuvanın savunmasında oldukça saldırgan olurlar. 18-20 günlük kuluçka süresi geçirirler. Kuluçka dönemi sonunda yavrularının yumurtadan çıkabilmesi için yumurtaları kendileri kırarlar.
Deniz alanlarının sınırlandırılması hukuku

Deniz alanları sınırsız değildir ve coğrafyanın ülkeleri yakınlaştırdığı yerlerde denizin hukuk tarafından sınırlandırılması kaçınılmaz olabilir. İlgili deniz alanının dar olması, kıyı şekilleri, bölgede ada veya adacıkların bulunması ve benzeri nedenlerle iki veya daha fazla ülkenin talep ettikleri deniz yetki alanları çakışabilmektedir. Bazı durumlarda, tarihi hakların varlığı veya bu yöndeki iddialar da çakışmanın nedenleri olabilmektedir. Bu durumda ilgili ülkelerin deniz alanlarını ayıracak bir deniz sınırının belirlenmesini gerektirecektir. Belirtilen şekilde ortaya çıkan bir deniz sınırlandırma sorununun çözümünü taraflar kendi aralarında diledikleri bir sınırlandırma metodunu uygulayarak çözümleyebilirler. Ancak, çözüm uluslararası hukukun ilgili kuralları temelinde olacaksa, aşağıdaki prensip ve kuralların uygulanması gerekmektedir.Deniz alanlarının sınırlandırılması da belli ilkelere ve geçmişte oluşmuş kural ve geleneklere bağlıdır. Bu ilkeler temelde şunlardır:
Deniz altı volkanları

Deniz altı volkanları, yeryüzünün denizlerle örtülü olduğu bölgelerinde bulunan yarıklardır. Yer altından gelen lavlar bu yarıklar sayesinde yüzeye çıkarlar. Dünya üzerine bir yılda yer altından gelen lavların %75 kadarını bu tür yarıklardan gelenler oluşturur. Çıkan malzemelerin büyük çoğunluğu tektonik hareketlerin yoğun olarak görüldüğü Orta Atlantik Yükselimi olarak da adlandırılan kıta levhalarının bulunduğu bölgelerde gerçekleşir. Pek çoğu okyanusların derin bölgelerinde olmasına karşın, bir bölümü de sığ sularda görülür. Bu tür durumlarda birikerek yükselen malzeme, küçük adacıklar oluşturabilir.Deniz altı volkanları su altında magmaya yakın yerlerde ve deniz altı çatlakların bulunduğu yerde yaygındır. Deniz altı volkanları yıllık üretiminin %75 olduğu tahmin edilmiştir. Deniz altı volkanları büyük çoğunlukla okyanus sırtları olarak bilinen tektonik hareketlerin yoğun olduğu alanlarda yer almaktadır. Denizlerin ve okyanusların en derininde bulunmasına rağmen bu volkanlar bir patlama sırasında sığ sularda havaya malzemeyi yayarlar. Hidrotermal ağızlar, yaygın deniz altı volkanları yakınında bulunurlar ve bu volkanlar bol biyolojik aktivite sahalarıdır.Suyun özelliği büyük ölçüde volkanik püskürme ve bu patlamalar sonucu değişebilir. Örneğin, magmanın ısısının artmasıylavolkanik patlama sonucu suyun hızlı soğumasıyla volkanik cam haline gelir, katılaşmasına neden olur. 218 basınçlı ortamlarda 2220 metre okyanus derinliklerinde su kritik basıncını aştığı için su süper kritik akışkan haline gelir. Derin deniz volkanlarını hidrofonlar kullanılmadan büyük mesafelerde sesleri tespit etmek zordur.Deniz altı volkanları oluşturduğu karasal lav oldukça farklıdır. Lavın suyla teması sağlam bir kabuk etrafında ilerleyenBilim adamları hala su altı volkanları konusu ve faaliyetleri hakkında öğreneceğimiz çok şey olduğunu söylemektedir. 1650 yılında Ege Denizi'nde Santorini Adası yakınlarında Kolumbo Sualtı Yanardağı’nın patlamasıyla 70 kişi ölmüştür. Okyanusta keşif NOAA Ofisi ve Pasifik Okyanusundaki Mariana Arc Ateş Çemberi Deniz altı Volkanları keşfine dikkat çekmiş ve finanse etmiştir. Bilim adamları uzaktan kumandalı araçlar kullanılarak, su altı patlamaları, ergimiş kükürtlü havuzları, sıcak ortama adapte siyah bacaları keşfedip deniz yaşamı hakkında bilgi edinmemizi sağlamışlardır.4000 metre derinliğindeki deniz altı volkanları ve deniz altı dağları, 1000 metre deniz tabanından aniden yükselmesiyle volkanlar oluşur. Deniz altı bilimcileri deniz tabanından en az 1000 metre yükselen deniz dağlarını tanımlar. Tepe değeri genellikle binlerce metre altında bulunmuş ve bu nedenle derin deniz içinde olduğu kabul edilmektedir. Dünya çapında sadece birkaç kez çalışmalar yapılmış 30000 deniz dağı olduğu tahmin edilmiştir. Deniz dağları ve zirveler normal deniz seviyesinin altında yüzlerce metre altındayken bazı deniz dağları sıra dışıdır. Örneğin, Kanada’nın pasifik sularında Bowie Seamount deniz yüzeyinin 24 metre mesafede yaklaşık 3000 metre derinlikte yükselir.
Deniz arazileşmesi

Deniz arazileşmesi (İngilizce: Seasteading), herhangi bir hükûmetin bölgesi dışında kalan denizde, kalıcı mesken edinme kavramıdır. Seasteading kelimesi sea - deniz ve homesteading principle - arazi yasası sözcüklerin karışımından türetilen yeni bir sözcükdür.Deniz arazileştiricileri (seasteaders) böyle özerk yüzen şehirlerin "açları doyurma, hastaları iyileştirme, atmosferi temizleme ve fakirleri zenginleştirme" yöntemlerinde daha hızlı gelişme sağlayacağını söyler. Eleştiriciler ise, diğer şeyler dahil, deniz arazilerin (seasteads) zenginlerin vergi veya diğer sorunlardan kaçmaları için daha çok bir sığınak olarak tasarlandığını söyler.
Deniz atığı

Deniz atığı, insanlar tarafından oluşturulan ve kasten ya da kazara bir göl, deniz, okyanus ya da suyollarına atılan atıklardır. Suda yüzen deniz atıkları genellikle deveranlarında merkezinde veya sahillerin üzerinde birikirler ve özellikle suya atılan plastikler balık, deniz kuşu, deniz kaplumbağası ve deniz memelilerine karşı büyük bir tehlike oluşturmaktadır.
Deniz buzu

Deniz buzu, deniz suyunun donması sonucu ortaya çıkan bir buz türüdür. Buz, sudan daha az yoğun olduğu için okyanusun yüzeyinde yüzer. Deniz buzu, yeryüzünün  yaklaşık %7'sini ve dünya okyanuslarının yaklaşık %12'sini kaplamaktadır. Dünyadaki deniz buzlarının çoğu, Arktik Okyanusu ve Güney Okyanusu olmak üzere Dünya'nın kutup bölgelerinde yer almaktadır. Rüzgâr, akım ve sıcaklık dalgalanmalarının etkisiyle deniz buzu çok dinamiktir ve çok çeşitli buz türlerine ve özelliklerine yol açar. Deniz buzları, buzdağları ile karşılaştırılabilir ve konuma bağlı olarak deniz buzu genişliklerinde buzdağları da bulunabilmektedir.
Deniz canavarı

Deniz canavarı, denizde yaşadıklarına inanılan ve genellikle muazzam büyüklükte oldukları düşünülen folklordan gelen varlıklardır. Deniz canavarları, deniz ejderhaları, deniz yılanları veya çok kollu canavarlar dahil olmak üzere birçok formda olabilir. Sümüksü ve pullu olabilirler ve genellikle gemileri tehdit ederken veya su fışkırtırken resmedilirler. Bir "canavar" tanımı özneldir; ayrıca, bazı deniz canavarları, balinalar ve dev ve devasa kalamar türleri gibi bilimsel olarak kabul edilmiş canlılara dayandırılmış olabilir.
Deniz dağı

Deniz dağı, okyanus tabanından başlayan ve su yüzeyine (deniz seviyesine) ulaşmadan yükselen ve bu nedenle bir ada, adacık veya uçurum kayası olmayan büyük denizaltı yer şeklidir. Deniz dağları tipik olarak aniden yükselen ve genellikle deniz tabanından  yükselmiş olan sönmüş volkanlardan oluşur. Oşinograflar tarafından deniz tabanının üzerinde en az  yükselen bağımsız özellikleri olan, karakteristik olarak konik biçimde dağlar olarak tanımlanırlar. Zirveler genellikle yüzeyin yüzlerce ila binlerce metre altında bulunur ve bu nedenle derin denizde olduğu kabul edilirler. Jeolojik zaman içindeki evrimleri sırasında en büyük deniz dağları, dalga hareketinin düz bir yüzey oluşturmak için zirveyi aşındırdığı deniz yüzeyine ulaşabilir. Alçaldıktan ve deniz yüzeyinin altına battıktan sonra bu tür düz tepeli deniz dağlarına "guyotlar" veya "masa tepeleri" denir.Dünya okyanusları, 14.500'den fazla tanımlanmış deniz dağı içerir. Bunların 9.951 deniz dağı ve 283 guyot olmak üzere toplam 8,796,150 km2 alanı haritalandırılmıştır ve ancak sadece birkaçı bilim adamları tarafından ayrıntılı olarak incelenmiştir. Deniz dağları ve guyotlar en çok Kuzey Pasifik Okyanusunda bulunur ve belirgin bir evrimsel patlama, birikme, çökme ve erozyon modelini takip ederler. Son yıllarda, örneğin Hawai Adaları'ndaki Kamaʻehuakanaloa (eski adıyla Lōʻihi) gibi birkaç aktif deniz dağı gözlemlendi.Yeni Zelanda, Hikurangi'nin kuzeyindeki devasa Ruatoria enkaz çığı  . Bir dalma batma hendeğinin uzak tarafına oyulmuş bir dikiş dağının ardından.Hawaii volkanlarının evrimi . Deniz dağlarının yaşam döngüsü başlangıçta Hawaii yayının dışında gözlemlendi.Denizdeki Dağlar, deniz dağlarının biyolojik ve jeolojik etkileri üzerine bir cilt, tamamen çevrimiçi olarak mevcuttur.Derin deniz mercanlarının ulusal yetki alanlarının ötesindeki deniz dağlarında balık tutmaya karşı savunmasızlığı    Archived, Birleşmiş Milletler Çevre Programı.
Deniz devriye uçağı

Deniz devriye uçağı, deniz devriyesi rollerinde uzun süre çalışmak üzere tasarlanmış sabit kanatlı bir uçaktır. Deniz devriye uçakları özellikle denizaltısavar, gemisavar ile arama ve kurtarma görevlerinde yer almaktadırlar.
Deniz dibi temas haritası

Deniz dibi temas haritası, 1:100.000'den 1:1.000.000'a kadar ölçekli, batimetriyi (bathymetry), dip özelliklerini, enkaz gemi bilgilerini ve sahil ve kıyı suları için deniz dibi temas bilgilerini gösteren haritadır.
Deniz düdükçünü

Küçük bir yağmur kuşudur. Büyüklükleri yaklaşık 18 cm kadardır. Loplu ayak parmakları ve düz, ince gagaları vardır. Üreme dönemi dişileri, baskın olarak koyu gri yukarılara, kestane rengi bir boyna ve göğüs üstüne, siyah yüz ve beyaz boğaza sahiptir. Erkekler ise dişilerin soluk bir kopyasıdır. Loplu ayak parmakları yüzmelerine yardımcıdır. Genç kuşlar, gri ve kahverengi yukarılara, kahverengimsi sarı alt parçalara ve göz boyunca siyah bir yamaya sahiptir. Kışta, kuşlar gri yukarılara ve beyaz aşağılara sahiptir ama siyah göz yaması her zaman mevcuttur. Dişiler daha büyüktür ve erkeklere göre daha parlak renkleri vardır.Dişiler erkekleri takip ederler, bölgede yuva yapmak için yarışırlar ve saldırgan bir tutumla yuvalarını ve seçilen eşlerini savunurlar. Dişiler yumurtalarını koydukları andan itibaren güneye doğru göçe başlarlar, yumurtaları kuluçkaya yatırmak ve yavruya bakmak için erkekleri bırakırlar. Üç ila yedi yumurta bataklık bir alanın yakınında bir yer yuvasına koyulur. Yavrular çoğunlukla, kendilerini beslerler ve 20 gün içinde uçabilirler.Arktik Kuzey Amerika bölgeleri ve Avrasya'da görülürler. Göçmendirler, diğer yağmur kuşlarına göre olağan dışı olarak çoğunlukla okyanusa ait rotalarda göç ederler ve tropikal okyanuslarda denizde kışı geçirirler.
Deniz eriştesi

Deniz eriştesi (Posidonia oceanica), karadan denize dönüş yapmış olan Akdeniz'e endemik çiçekli bir bitkidir. Tek çenekliler grubundan bir deniz otudur. Deniz tabanında 30 metre derinliğe kadar inen ve kıyı ekosisteminde çok önemli yer tutan çayırlar oluşturur. Evrimsel geçmişinde tıpkı balinalar gibi karadan denize dönüş yaptığı için kara bitkisi özelliklerini korumaktadır. Su altında çiçek açtığı belgelenmiştir. Lifli yapıdaki egagropili adı verilen meyveleri sahile vurur.P. oceanica Akdenizin kumluk kıyı bölgelerinde 30 metre derinliğe toprak altı gövdesi (rizom) yardımıyla yayılan ve kıyı erozyonunu büyük ölçekte önleyen tek çenekliler grubundan çiçekli bir bitkidir.Rizomlu gövde yapısı iki degişik hal alır. Bir grup rizom yatay doğrultuda büyürken diğeri dikey olarak büyür. Dikey rizomlar 6 veya 7'li tutamsı şeritler halinde 1,5 metre uzunluğa kadar erişen yapraklar içerir. Yaprakların ortalama genişliği 10 mm'dir ve üzerinde sayısı 13 ila 17 arasında değişen paralel uzanan damarlar bulunur. Yatay rizomlar ise zamanla canlı kütlenin birikimiyle yükselen kalın bir organik tabaka oluşturur.2006 yılında Ibiza Adasının güneyinde çok geniş yayılımlı genetik olarak tek bir bireye ait bir P. oceanica çayırı bulundu. Çayır bir uçtan diğerine 8 km genişlüğinde bir alanı kaplamakta ve yaklaşık 100 bin yıl yaşında olduğu sanılmaktadır. Bu çayır belki de yeryüzündeki en büyük ve yaşlı canlıdır.Posidonia  cinsi Yunan deniz tanrısı Poseidon'dan gelir. Tür adı olan oceanica tüm okyanusa yayılan anlamındadır. Carl Linnaeus bu tür üzerine ilk botanik tanımlamayı Systema Naturae adlı eserinde yapar. O dönemde cins adı Zostera olarak bilinmekteydi.
Deniz erkeği

Deniz erkeği ya da merman, deniz kızının efsanevi erkek muadilidir. Belden yukarısı erkek bir insan formuna sahip olan mermanların belden aşağısı balık formundadır ve bacakları yerine pullu balık kuyrukları vardır. "Merboy"lar genç mermanlardır.Deniz kızlarından farklı olarak, mermanlar geleneksel olarak çirkin tasvir edilir. Ancak, bazı modern tasvirler onları yakışıklı olarak gösterir.
Deniz fili

Deniz fili, memeliler ailesinden, etoburlar familyasından ve fokgiller ailesinden iriyarı, morsa benzer bir canlıdır. Deniz filleri, fok ailesinin (Phocidae) kulaksız fok alt takımına dahildirler. Fil hortumuna benzer uzun burunları nedeniyle bu isim verilmiştir.İlk defa John Edward Gray 1827'de, Mirounga cinsi kümesini yarattı. Mirounga, Avustralya Aborjininin dilinden gelmektedir. Ancak bunun hangi dili temsil ettiği bilinmemektedir.
Deniz hamamı

Deniz hamamları denizin içinde kazıklar üzerine inşa edilmiş ve ahşap duvarlarla örtülerek denizden ayrılmış yapılardır. Kıyıya iskele ile bağlanır. Evliya Çelebi’nin ünlü eseri Seyahatname’de adı geçer. Umumi deniz hamamları ve hususi hamamları olmak üzere iki gruba ayrılır. 1872 yılında İstanbul’da toplam 62 deniz hamamı vardı. Bunların 28’i kadınlara, 34’ü erkeklere aitti.
Deniz havacılığı

Deniz havacılığı, askerî branş türlerinden biridir. Askerî havacılık gücünün deniz kuvvetleri tarafından uygulanmasıdır. Deniz havacılığı tipik olarak bir uçak gemisi aracılığıyla hedefe daha yakın bir konuma projelendirilir. Taşıyıcı tabanlı uçak'lar, zorlu taşıyıcı operasyonlarına dayanacak kadar sağlam olmalıdır.Bu uçaklar, havadan havaya muharebe (it dalaşı), yüzey savaşı, denizaltısavar savaşı, arama-kurtarma, malzeme taşımacılığı, hava keşifi, komuta ve kontrol görevleri dahil olmak üzere birçok amaç için tasarlanmıştır.Deniz helikopterleri, uçak gemileri, helikopter gemileri, muhripler ve fırkateynlerden hareket ederken sabit kanatlı hava aracı ile aynı görevler için kullanılabilir.
Deniz hukuku

Deniz hukuku, deniz ve okyanus sularının kullanımı konusunda ortaya çıkan sorunlar ile hukuksal açıdan ilgilenen Uluslararası hukukun bir alt dalıdır. Deniz hukuku, denizcilik hukukunun aksine bir kamu hukukudur.Devletlerinin karasuyu, kıta sahanlığı ve münhasır egemenlik hakkına sahip olduğu su alanlarının tanımlanmasında ve belirlenmesindeki kuralları belirten ve devletlerin bu kurallar dahilinde uluslararası statü kazanmış denizlerden yararlanmalarını belirli bir çerçeveye oturtan disiplindir. Özellikle uluslararası deniz hukukunun uygulanması diğer uluslararası belgelerde olduğu gibi taraf devletleri kapsar.Ayrıca deniz ve okyanusların devletler arasında paylaşımı, buralardaki tüm faaliyetler ve işlenen suçlar da deniz hukukunun kapsamında ele alınır.Deniz hukuku; Deniz Kamu Hukuku ile Deniz Özel Hukuku olmak üzere ikiye ayrılarak incelenebilir. Deniz özel hukuku ise kendi içerisinde birçok dala ayrılır. Deniz Özel Hukukunun bir alt dalı olarak deniz üzerinden gerçekleştirilen ticari faaliyetlere ilişkin düzenlemelerse Deniz Ticareti Hukukunun konusunu oluşturmaktadır.
Deniz hıyarı

Deniz hıyarı ya da deniz patlıcanı, derisidikenlilerin (Echinodermata) Holothuroidea sınıfından omurgasızlara verilen genel ad.Vücutları, ağızla anüsten geçen eksen yolunda uzamış olup, sosis veya hıyara benzer. Ağız ve anüs karşılıklı iki uca yerleşmiştir. Diğer derisidikenlilerden, kutuplar yönünden geçen eksenin uzamasıyla farklılaşmıştır. Bu uzama hayvanın yan yatmasına sebep olur. Ağız çevresinde çelenk şeklinde 10-30 kadar duyu, dokunma ve av yakalamaya yarayan tentaküller (dokungaçlar) vardır. Genellikle 3–27 cm boyundadırlar. 60 cm uzunlukta olanları da vardır. 900 kadar türü bilinmektedir.Denizlerin kıyılara yakın sığ yerlerinde rastlanır. Ambulakral tüp ayaklarla yavaş hareket ederler. Tüp ayaklarını duyu organı olarak da kullanırlar. Tüp ayakları olmayan deniz hıyarları diplerde U şeklindeki oyuklarda yaşar. Solunumları vücut boşluğunda uzanan bir çift "suakciğeri" veya "solunumağacı" denen organlarla sağlanır. Kendinin yenileme (rejenerasyon) özelliğine sahiptir. Yumurtlayarak ürerler. Erkek ve dişilerinin şekli birbirine çok benzerdir. Bazıları hermafrodit (çift cinsiyetli)dir.Tentakülleriyle yakaladıkları plankton ve çamurlardaki organik maddelerle beslenir. Çeşitli renklerde veya cam gibi saydam olanları da vardır.Tehlikeyle karşı karşıya kaldıklarında etkileyici stratejiler uygular. Bazı türler beyaz bir tubül salgılayarak avını hareketsiz bırakabilir. Yerliler bu tubülü sağarak resif ayakkabılar ve sargı bezi yapar.Diğer etkileyici özelliği ise midelerini anüslerinden çıkarıp, bulunduğu çevreyi toksik bir çorbaya bulamasıdır. Bu şekilde ortalama bir akvaryum dolusu balığı öldürebilir, ancak kendi de ölür.Bazı türler kendilerini futbol topu kadar şişirebilir, bazıları ise su püskürterek çakıl taşı gibi görünebilir.En önemli özellikleri ise, vücutlarının her yanındaki yakalama kollajeni adlı yapı sayesinde kendini sıvıya dönüştürme becerileridir. Sıvı haldeyken küçük çatlaklardan geçebilir ve tekrar eski haline dönebilirler.Deniz hıyarı, çeşitli mutfaklarda taze veya kurutulmuş halde yemek olarak kullanılır. Güneydoğu Asya ve Avustralya sahil insanları deniz hıyarlarını deniz suyunda pişirip, kurutur. Yeneceği zaman tatlı suda kaynatıp, özellikle çorbasını yaparlar.
Deniz kabuğu

Deniz kabukları, deniz salyangozu, midye, istiridye, denizdişi gibi kabuklu yumuşakçaların deniz kıyılarına vuran kabukları. İçinde yaşayan canlının kabuğu terk etmesi sonucu kıyıya vurdukları kabul edilmektedir. Yerli halklarca süs malzemesi olarak kullanıldığı gibi koleksiyon yapanlar tarafından da toplanırlar.
Deniz kaplumbağası

Deniz kaplumbağası, denizlerde yaşar. Sırt tarafı kırmızımsı kahverengi alt tarafı ise beyazımsı açık sarı renklidir. Bacakları yüzmeye yarayacak şekilde kürek biçimi almıştır dış kenarlarında en fazla 2 tırnak bulunur. Yumurtalarını gece kumsallarda açtıkları çukurlara gömerler. Bir defasında 100 yumurta bırakabilir. Yavrular 2 aylık kuluçka döneminden sonra gece vakti yumurtadan çıkarak denize giderler. Nesli tükenme tehlikesi altında olduğu için koruma altındadır. Akdeniz sahillerine yayılmıştır. En önemli yumurtlama bölgelerinden biri Köyceğiz Dalyan sahilidir.Bu arada kaplumbağaların soyunun tükenmesi yumurtlama kumsallarının işgali, avlanma ve ışık kirliliğinden kaynaklanır. Yavruları ışığı takip ederek karaya gelir. Yapay ışık kaynakları erginlerin yumurtlamasına engel teşkil ederken yavrular içinde yanlış yönelim etkenidir. Yanlış yönelim sonucu denize ulaşamayan yavruların kuruyarak ya da avcılarına yakalanarak ölme riski artar. Avlanmak da sayılarını azaltır. Türleri tehlikededir ve nesilleri tükenmektedir. Aynı zamanda yumurtadan geceleyin çıkmalarının nedeni gündüz güneşin ışığıyla yön değiştirmeleridir.Deniz kaplumbağaları birçok deniz canlısına yataklık ve barınma sağlayan deniz çayırlarının büyümeleri için gerekli olan belirli aralıklarla kesim işlemini gerçekleştirirler. Sahillere bıraktıkları yumurta kalıntıları sahil ekosisteminin ve birçok canlının beslenmesi için önemli olduğu gibi kumulların erozyonla kaybını da önler. Kaplumbağaların işgalci ve zehirli denizanalarının hızla çoğalmalarını engellemede de önemli oldukları bilinmektedir.
Deniz karpuzu

İçi su dolu bir bitkidir. Ege ve Akdeniz'de görülür. Sert yapıda genellikle top şeklinde oluşsa da farklı formlarına rastlanır. İnsanlar için zararsızdır. Biyokitleden metan elde edilmesinde kullanılır.
Deniz kayağı

Deniz kayağı ya da deniz kanosu (), göl, körfez ve deniz gibi açık sularda kürek çekme sporu için geliştirilmiş Eskimo kayığı.Görünüm olarak Eskimo kayaklarının aynısıdır. Ortasında (kayak kokpiti) kürek çeken kişinin oturabileceği ve içine bacakları öne doğru uzatarak yerleşebileceği şekildedir. İçine su girmesini önlemek amacıyla, vücudu saran ve kanonun kenarlarından gelen özel bir etek giyilir. Böylelikle hem suya olabildiğince yakın hem de hiç ıslanmadan uzun yollar katedilebilir. Kompozit, cam elyafı, plastik, ahşap, kontrplak veya bez kullanılarak üretilit. Üzerinde bulunan özel su geçirmez kapaklı bagajlar sayesinde ise deniz üzerinde uzun süre seyahat olanağı sağlar. Devrilip suya batınca bir dizi kürek ve vücut hareketiyle yeniden düz konuma gelinir ve bu harekete kayak dönümü ya da Eskimo dönümü denir.Gelişen teknoloji sayesinde çeşitli malzemelerden ve bazı plastik türlerinden imal edilmeye başlanan deniz kayağı birçok ülkede insanların ilgi alanı ve ticari faaliyet konusudur. Olimpiyat Oyunlarına girebilecek kadar sportif bir faaliyet olarak görülmüştür. Türkiye'de henüz başlangıç aşamasında girişimler vardır.
Deniz kronometresi

Bilinen bir sabit yerin zamanını ve geçerli konumdaki zamanı doğru bir şekilde ölçerek boylamı belirlemek için kullanılabilir.
Deniz kum saati

Denizdeki veya belirli bir seyir rotasındaki zamanı, küçük zaman artışlarının tekrarlanan ölçümlerinde ölçmek için kullanıldı. Yonga kütüğü ile birlikte kullanıldığında, deniz mili ile sudaki tekne hızını ölçmek için daha küçük deniz kumları da kullanıldı.
Deniz kuvvetleri

Bir deniz kuvveti esas olarak deniz savaşı ve amfibik savaşlar için seçilmiş bir devletin askeri kuvvetlerinin bir koludur; şöyle ki, göl- ya da okyanus yoluyla taşınan çarpışma harekâtları ve ilgili işlevler. Su üstü gemileri, ampifik gemileri, denizaltıları ve deniz havacılığı tarafından meydana getirilmiş her şeyi kapsamına alır ve bunların yanında yardımcı destekleri, iletişimler, eğitim ve diğer alanlar; son zamanlardaki gelişimişler uzay ile ilgili harekâtların kapsamı altındadır. Deniz kuvvetlerinin stratejik taarruzdaki rolü bir ülkenin sahilleri ötesindeki alanlara giriş yapan kuvvetlerin görüntülemesidir (örneğin deniz yollarını korumak, birlikleri getirip götürmek, veya diğer deniz kuvvetlerine, limanlara veya sahil yapılanmalarına saldırıya geçmek). Deniz kuvvetlerinin stratejik savunmadaki amacı düşman kuvvetleri tarafından denizin görüntülenmesini engellemektir. Deniz kuvvetlerinin stratejik görevi aynı zamanda nükleer füzeler kullanarak nükleer caydırıcılığı içine alabilmesidir.
Deniz kuşu

Deniz kuşları aşağıdaki aileler ile sınıflandırılır. Charles Sibley and Jon Edward Ahlquist tarafından Sibley-Ahlquist adı verilen alternatif bir sınıflandırma da yapılmıştır.Procellariidae - Yelkovan kuşugiller (Kutup fırtına kuşu (Fulmar), Arion, Yelkovan kuşu, Atsineği fırtına kuşu ve diğer fırtına kuşları)Yağmur kuşları (dünyanın çeşitli bölgelerinde yaygın; 305 tür, deniz kuşu olarak sınıflandırılan aileler listelenmiştir.)
Deniz köpüğü

Deniz köpüğü, okyanus köpüğü, kıyı köpüğü ya da köpük, deniz suyu çalkantısı özellikle deniz suyu yüksek oranlarda çözünmeyen organik madde (protein, lignin, lipit) içerdiğinde oluşan bir çeşit köpüktür.Çözünmeyen bu organik maddeler, deniz yosunlarının ani artışıyla denizde oluşan çöküntüyle meydana gelmektedirler  ve yüzey aktif madde ya da köpürtücü madde olarak görev alabilirler. Deniz suyu, kıyıya bitişik alanda dalgalarla dövülürken çetin koşullar altındaki bu yüzey aktif maddelerin varlığı, yüzey gerginliği aracılığıyla birbirine yapışan kalıcı baloncuklar oluşturan havayı tutar.Düşük yoğunluğu ve az dayanıklılığından dolayı denizden esen kuvvetli bir imbatla köpükler açığa çıkar.Irmaklardan gelen kirlenmiş kar suyu ya da kanalizasyonun kıyıya ulaştığı yerlerde kıyıya bitişik olarak oluşan deniz köpüğü virüs ya da diğer bulaşıcı maddelerle kirlenebilir veya hoş olmayan bir kokuya sebep olabilir.Eğer denizde tankerlerden sızan ham petrol, motor yağı, lağım pisliği ve kirlenip gelen kar sularından deterjan mevcut ise ortaya çıkan deniz köpüğü daha çok kalıcı olur ve çikolatalı mukus  kıvamında olabilir.Eğer köpükler,  deniz yosununun zarar verici biçimde aniden artması sebebiyle oluşmuş ise köpükle direkt temas ya da köpükten çıkan damlacıkların solunum yoluyla ulaşması, cilt tahrişlerine ya da solunumla ilgili rahatsızlıklara sebebiyet verebilir.Sık rastlanmamakla birlikte, birkaç metreye varabilen büyük boyutlarda deniz köpükleri kıyıda birikinti yapabilir ve  kıyıyı kullananlar için fiziksel zarar teşkil edebilir. Bu zarar, büyük kayaları, boşlukları, fırtınadan arta kalan yıkımı örtmek ve fark edilmesine mani olmak şeklinde olabilir.
Deniz mayını

Deniz mayını, savaş gemilerine veya denizaltılara zarar vermek veya imha etmek için suya yerleştirilen müstakil bir patlayıcı cihazdır. Sualtı bombalarından farklı olarak mayınlar denize dökülür ve herhangi bir geminin yaklaşması veya temas etmesi ile tetiklenene kadar beklemeye bırakılır. Deniz mayınları, düşman nakliye hareketlerini engellemek veya gemileri bir limana hapsetmek için saldırgan bir şekilde veya dost gemileri korumak ve "güvenli" bölgeler oluşturmak için savunma amaçlı kullanılabilir.Deniz mayınları birçok şekilde döşenebilir. Mayın dökme amacıyla tasarlanmış mayın gemileri, modifiye edilmiş gemiler, denizaltılar, uçak ve hatta liman içine elle dökme yoluyla mayınlar yerleştirilebilir. Deniz mayınlarının maliyetleri modellerine göre çok ucuz olabilir; bazı mayınlar 2000 ABD doları kadar ucuz olabilirken, daha karmaşık mayınlar milyonlarca dolara mal olabilir, birkaç çeşit sensörle donatılabilir ve bir savaş başlığını roket veya torpido ile hedefe ulaştırabilir.Esnek kullanımları ve uygun maliyetli olmaları, mayınları asimetrik savaşta daha az güçlü olan taraf için çekici kılar. Bir mayını üretme ve denize dökme maliyeti genellikle tarayarak denizden çıkarma maliyetinin %0,5 ile %10'u arasındadır; bir mayın tarlasını temizleme, döşemekten 200 kat kadar sürebilir. II.Dünya Savaşı deniz mayın tarlalarının bir kısmı hala aktiftir, çünkü temizlenmesi çok zahmetli ve pahalıdır. 1940'lardan kalma bazı mayınlar daha yıllarca tehlike yaratmaya devam edecektir.Mayınlar nehirlerde, göllerde, haliçlerde, denizlerde ve okyanuslarda saldırı veya savunma silahları olarak kullanılmıştır, ayrıca psikolojik savaş araçları olarak da kullanılabilirler. Saldırı amaçlı mayınları hem ticari hem de askeri gemileri batırmak için düşman sularına, limanların dışına ve önemli nakliye yollarına yerleştirilir. Savunma amaçlı mayın tarlaları kıyıdaki önemli kısımları düşman gemilerinden ve denizaltılardan korur, düşman gemilerini daha kolay korunan alanlara gitmeye zorlar veya hassas alanlardan uzak tutar.Psikolojik etki için tasarlanmış mayın tarlaları genellikle gemilerin düşman ülkeye ulaşmasını önlemek için ticaret yollarına yerleştirilir. Geniş mayın tarlaları izlenimi yaratmak için genellikle seyrek şekilde yerleştirilirler. Bir nakliye rotasına stratejik olarak yerleştirilen tek bir mayın, deniz taşımacılığını tüm alan taranırken günlerce durdurabilir.Uluslararası hukuk, özellikle 1907 tarihli Sekizinci Lahey Sözleşmesi, ülkelerin bir bölgeyi mayınladıklarını deklare etmelerini ve sivil taşımacılığın mayınlardan kaçınmasını kolaylaştırmasını gerektirmektedir. Uyarıların spesifik olması gerekmez; örneğin, II. Dünya Savaşı sırasında Birleşik Krallık sadece İngiliz Kanalı, Kuzey Denizi ve Fransa kıyılarını mayınladığını açıklayarak detay vermemiştir.
Deniz motosikleti

Deniz motosikleti veya jet ski, bir binicinin üzerinde oturduğu veya üzerinde durduğu bir rekreasyon su taşıtıdır. Deniz motosikletleri, en popüler olanı sürücünün deniz taşıtını esas olarak oturarak kullandığı ve su taşıtının genel olarak iki veya daha fazla kişiyi tuttuğu bir "sit down" ile binicinin deniz taşıtını ayakta kullandığı bir "stand-up" olmak üzere iki kategoride bulunmaktadır. Stand-up kategorisi bir sürücü için üretilmiştir ve daha çok akrobasi ve yarışmalarda kullanmak için kullanılır. Her iki kategoride de itme ve yönlendirme için itme kuvveti oluşturmak üzere vida şeklinde bir pervaneye sahip bir su jetini çalıştıran içten takmalı bir motor bulunur. Çoğu iki veya üç kişi için tasarlanmıştır, ancak dört yolculu modeller mevcuttur. Günümüz modellerinin birçoğu daha uzun süreli kullanım için üretilmiştir ve bazı durumlarda 161 km'yi bile aşan uzun yolculuklar yapmak için yakıt kapasitesine sahiptir.
Deniz omurgasızları

Deniz omurgasızları, deniz habitatlarında yaşayan omurgasızlardır. Omurgasızlar, kordalı şubesinin omurgalı üyeleri dışındaki tüm hayvanları içeren bir genel bir terimidir. Omurgasızlarda vertebral kolon yoktur ve bazıları evrimleşerek bir kabuk veya sert bir dış iskelet geliştirmiştir. Karada ve havadaki canlılarda olduğu gibi, deniz omurgasızları da çeşitli vücut planlarına sahiptir ve 30'dan fazla şubeye ayrılmıştır. Okyanuslardaki makroskopik yaşamın çoğunu deniz omurgasızları teşkil eder.
Deniz otobüsü

Deniz otobüsü feribotlardan daha hızlı ve farklı olarak sadece yolcu ve kargo taşıyan deniz aracıdır. Hız için daha aerodinamik yapılırlar. Körfez içi insan taşımacılığı için en konforlu ve hızlı ulaşım aracıdır. Ancak bu araçların bir takım dezavantajları da vardır. Genelde katamaran (çift gövdeli) tipinde imal edilirler.
Deniz piyadesi

Deniz piyadeleri ya da bahriye kolordusu, kendi harekâtlarıyla beraber, karada ve suda deniz ve ordu harekâtlarını desteklemekte uzmanlaşmış bir piyade gücü ve askeri sınıftır. Çoğu ülkede deniz piyadeleri deniz kuvvetlerinin bir parçasıdır ama Troupes de marine gibi kara kuvvetlerine bağlı veya U.S. Marines ve Royal Marines gibi bağımsız bir komutanlık da olabilmektedir.20. yüzyılda savaşın endüstriyelleşmesiyle birlikte iniş harekâtları ölçeği artmıştır. Bununla beraber, yüksek ihtimâl karşıtlık ve farklı askeri unsurların koordinasyon ihtiyacını getirmiştir. Deniz kuvvetleri amfibik savaş için gerekli nitelik ve yeteneklerde gelişmiştir.
Deniz rezervleri

Deniz rezervleri, tahrip edici kullanım ve faaliyetlerin izin verilmediği ve diğer belirgin insan baskısının ortadan kaldırıldığı veya en aza indirildiği, böylelikle kendine ait ekosistemlerin daha doğal bir şekilde iyileşmeye doğru gidebildiği deniz alanlarıdır.Deniz rezervlerinin tayin edildiği yerlerde köklü değişikliklerin gerçekleştiği, deniz yaşamında özellikle yokolmaya yüz tutmuş türlerde bereketin, çeşitliliğin ve üretkenliğin hızla arttığı görülmüştür.
Deniz salyangozu

Deniz salyangozu, tuzlu suda yaşayan karından bacaklılardan yumuşakçaların ortak adı. Bu ad tatlı sularda ve karada yaşayan salyangozların dışında denizde yaşayan ve kabukları olanları kapsar; denizde yaşasalar bile kabukları olmadığı için deniz sümüküböceği, deniztavşanı, Nudibranchia gibi gruplar bu adlandırmaya dahil değildir.Denizkulağı gibi birçok türü insan besini olarak tüketilir. Kabukları süs olarak değerlendirildiği gibi deniz kabuğu koleksiyoncuları tarafından da aranan kabuklardır.
Deniz samuru

Deniz samuru (Enhydra lutris), Kuzey Pasifik Okyanusu'nun kuzey ve batı sahillerinde yaşayan bir deniz memelisidir. Deniz kürk ticaretinde ana malzeme olan kürkleri soylarını da tükenme duruma getirmiştir.Yetişkin deniz samurları genellikle 14 ila 45 kg arasında gelir, bu kiloyla sansargillerin en ağır üyeleriyken, deniz memelilerinin de en küçük üyeleri konumundadırlar. Diğer deniz memelilerinden farklı olarak deniz samurlarını, hayvanlar alemindeki en yoğun, kalın kürkleriyle bilinirler. Deniz samurları karada yürüyebilmelerine karşın okyanuslarda yaşamaya uyum sağlamışlardır.Deniz samurları, yiyecek aramak için deniz tabanına daldıkları kıyıya yakın ortamlarda yaşarlar. Genellikle deniz kestaneleri, çeşitli yumuşakçalar, kabuklular ve bazı balık türleri ile beslenirler. Deniz samurunun yemek arama ve yemek yeme alışkanlıkları birçok yönden kayda değerdir. Avı yerinden çıkarmak ve kabukları açmak için kaya kullanması onu alet kullanan birkaç memeli türünden biri yapar.
Deniz savaşı

Deniz savaşı, denizlerde en az iki devletin mevcut donanmaları arasında gerçekleşen savaşlara verilen isim. Deniz savaşları, eski çağlardan günümüze bilimsel ve teknolojik gelişmelere paralel olarak yapılış şekli bakımından çok büyük değişiklikler geçirmiştir.Akdeniz'de bilinen en eski deniz savaşı Hitit kralı II. Şuppiluliuma'nın Kıbrıs kralına karşı yürüttüğü, kazanarak Kıbrıs donanmasının gemilerini yaktığı ve MÖ 1210 yılına tarihlenen bir savaştır. Bilinen bir diğer deniz savaşı Nil Deltasında Antik Mısırlıların Deniz Kavimlerine karşı yürüttüğü MÖ 1175 tarihli savaştır. Bu savaşın kaydı III. Ramses'in tapınağı Medinet Habu duvarlarına işlenmiştir.Bir diğer önemli deniz savaşı Eski Yunanlar ile Pers İmparatorluğu arasında MÖ 480 yılında bugünkü Ege Denizi sularında gerçekleşen Salamis Savaşı'dır.
Deniz suyu

Deniz suyu, denizlerde ve okyanuslarda bulunan su. Dünyadaki bütün okyanuslardaki ortalama tuzluluk yaklaşık %3.5'tur. Bu oran, her bir kilogram (ya da litre) deniz suyuda yaklaşık 35 gram çözünmüş tuz (çoğunluğu sodyum klorür iyonları olan Na+ ve Cl-) içeriğini belirtir. Deniz suyunun ortalama yoğunluğu su yüzeyinde 1.025 g/ml (1025 kg/m³)'dir. İçeriğindeki tuz taneciklerinin kütlesinden dolayı deniz suyunun yoğunluğu tatlı/saf suyun yoğunluğundan fazladır; (4oC sıcaklıkta 1.000 g/ml). Deniz suyunun donma noktası tuzluluktaki artışla orantılı düşer; %3.5 tuzluluk derecesinde yaklaşık -2oC'dir.Deniz sularının büyük bir kısmı %3.1 ilâ %3.8 tuzluluk değerlerine sahip olsa da dünya üzerinde denizlerdeki tuzluluk oranı farklılık göstermektedir. Tuzlu su ile tatlı suyun karıştığı nehir ağızlarında veya buzulların erime bölgelerinde deniz suyu önemli ölçüde daha az tuzludur. En tuzlu açık deniz Kızıldeniz'dir. Aşırı buharlaşma, düşük yağış, denize karışan nehir suyunun azlığı ve kısıtlanmış su dolaşımı bu durumun başlıca sebepleridir. Lut Gölü gibi kapalı havza denizlerde ise tuzluluk kayda değer derecede daha fazladır.Deniz yüzeyinde su yoğunluğu, suyun sıcaklığına ve tuzluluğuna bağlı olarak 1,020 - 1,029 kg/m³ arasında değişebilir. Okyanusun derinliklerinde çok yüksek basınç altında deniz suyunun yoğunluğu 1,050 kg/m³ veya daha yüksek değerlere ulaşabilir.  Deniz suyunun pH değeri 7.5 ile 8.4 değerleri arasında sınırlıdır. Deniz suyunda ses hızı 1,500 m/s civarında olmakla birlikte sıcaklık, tuzluluk ve basınç ile değişir.
Deniz tabanlı uçaksavar füzesi sistemi

Deniz tabanlı bir uçaksavar füzesi sistemi, düşman havacılık saldırı silahlarıyla mücadelede görevlerin çözümünü sağlayan, gemilere kurulan bir savaş ve teknik araç kompleksidir.Bombalar ve torpidolarla donatılmış uçakların uçak gemisi ve büyük yüzey gemilerine karşı en zorlu silah olduğu kanıtlandı. İlk deniz tabanlı hava savunma sistemlerinin geliştirilmesi 1940'ların başında başladı.  Bunlardan ilki ABD Donanması ile hizmete girdi.
Deniz taksisi

Bir deniz taksisi veya deniz otobüsü her gün devamlı olarak işi ile evi arasında gidip gelen yolcuları taşıyarak toplu taşıma hizmetini sağlayan bir bottur. Hizmet çok duraklı olarak tarifelenmiş olabilir, bir otobüse benzer şekilde hizmet verir. Bir bot hizmeti iki nokta arasında mekik dokur şekilde verilirse bu normal olarak taksi veya otobüsten daha ziyade feribot olarak tanımlanabilir.Kuzey Amerika'daki kullanışta, deniz otobüsü ve deniz taksisi terimi kabaca eşanlamlıdır. Başka yerlerde ise deniz taksisi genellikle istek üzerine olan şeklinde sınırlanır ve deniz otobüsü ise bir tarifeye göre çalışan bot servisini ifade eder.Quad Cities of Moline, Illinois ve Bettendorf, Iowa operate the rarely-utilized Channel Cat Water Taxi .
Deniz tarağı

Deniz tarağı bazı bivalvia yumuşakçalarının ortak adıdır. Bu kelime, çoğu zaman sadece yenilebilir ve infauna formunda yaşayan türleri tanımlamakta kullanılır. İnfauna formunda yaşayan türler, hayatlarının çoğunu kısmen okyanus tabanındaki kumda gömülü olarak geçirirler. Deniz tarakları, yaklaştırıcı kas ile birbirine bağlanan eşit büyüklükte iki kabuğa ve güçlü bir kazıcı ayağa sahiptir. Deniz tarakları alt katmana bağlı olarak yaşamazlar (buna karşılık istiridye ve midyeler alt katmana bağlı olarak yaşarlar). Ayrıca dibe yakın da yaşamazlar. Deniz tarakları kazılarak deniz tarağı çorbası yapımında kullanılır. Palourde tarağı gibi birçok yenilebilir deniz tarağı oval veya üçgen şeklindeyken, solinyalar (denizçakısı) uzatılmış paralel yüzlü kabuğa benzer.Bazı deniz tarakları 1 yıl yaşayabilirken, en az 500 yaşında olduğu tespit edilen bir tür de vardır.
Deniz tarağı çorbası

Deniz tarağı yahnisi () deniz tarağın eti ve suyu ile yapılan bir çorba tarzı. Doğranmış patates, soğan ve kereviz deniz tarağı yahnisinde yaygın olarak kullanılan malzemelerdir.  Renk vermek için didiklenmiş havuç ya da maydanoz eklenebir. Defne yaprağı hem renk hem de lezzet katıyor.  Deniz tarağı yahnisi genellikle tuzlu kraker veya küçük, altıgen istiridye krakerleri ile servis edilir.Bu yahni Amerika Birleşik Devletleri'nin Doğu Kıyısından, ancak bugün yaygın olarak Amerika'da lokantalarda servis edilmektedir. Pek çok yöresel varyasyon mevcuttur, ancak en yaygın olanları New England veya "beyaz" deniz tarağı yahnisi ve Rhode Island / Manhattan veya "kırmızı" deniz tarağı yahisi.
Deniz taşıtı türleri listeleri

Wikipedia, deniz taşıtı türlerinin birkaç listesini içerir. Sınıflandırmalar farklı özellikler, ölçüleri, boyutlar ve işlevlere göre yapılır.
Deniz teknolojisi mühendisliği

Deniz teknolojisi mühendisliği programının amacı, gemi ve deniz taşıtlarının projelendirmesinde, denizin içinde ve dibinde bulunan canlı ve cansız zenginliklerin (petrol, doğalgaz ve deniz ürünlerinin) aranması ve üretilmesinde, deniz kirliliğinin önlenmesinde kullanılan her türlü yapı ve aracın (gemi, platform vb.) tasarımı ve üretilmesi alanında eğitim ve araştırma yapmaktır.Deniz teknolojisi mühendisliği programında eğitim süresi 4 yıldır. Programda matematik ve fizik gibi temel fen alanları ile ilgili dersler yanında, akışkanlar mekaniği, gemi geometrisi, gemi mukavemeti, imal usulleri, Osenografi, dalga mekaniği, termodinamik, hidrodinamik, deniz kirliliği, kazı yapıları ve deniz hukuku gibi dersler okutulmaktadır.Deniz teknolojisi mühendisliği programına girmek isteyenlerin üstün bir akademik yeteneğe sahip, fen derslerine ilgili ve bu alanlarda başarılı, dikkatli bir gözlemci olmaları ve açık havada çalışmaktan hoşlanmaları gerekir.Deniz teknolojisi mühendisliği programını bitirenlere "Gemi İnşaatı ve Deniz Mühendisi" unvanı verilir. Ayrıca 2009 yılında alınan kararla bölümün adı 'Gemi ve Deniz Teknolojisi Mühendisliği' olarak değiştirilmiştir. Gemi inşaatı mühendisliği unvanı ile tersanelerde, gemi ve yat dizayn bürolarında, deniz taşımacılığı ile ilgili şirketlerde çalışılabilir. Deniz mühendisleri denizde bulunan hammaddelerin bulunması ve işletilmesinde kullanılacak araçları tasarlar ve en ekonomik yolla üretimi planlar. Ayrıca, denizde seyreden taşıtların yapım, onarım ve yönetimi konularında liman ve kıyı yapıları inşaatında ve deniz kirliliğini önleme teknolojisi alanında mühendislik hizmetleri verirler.Gemi inşaatı ve Deniz mühendisleri tersanelerde, gemi dizayn bürolarında, DSİ'de, TCDD'de, petrol şirketlerinde, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının çeşitli birimlerinde, üniversitelerde görev alabilirler.
Deniz turizmi

Deniz turizmi veya su turizmi, yelken veya tekne gezintisini tatil aktiviteleri ile birleştiren turizmdir. Bir kruvaziyer gemisinde limandan limana seyahat etmek, tekne yarışlarına katılmak veya özel olarak hazırlanmış günübirlik tekne gezintileri gibi örnekleri vardır. Genellikle yaz aylarında daha popüler olan bir turizm şeklidir.Türkiye özellikle sahip olduğu Ege ve Akdeniz sahilleri ile deniz turizmi açısından önemli bir yer teşkil etmektedir. Aynı anda 4 mevsimin özelliklerinin yaşanması ve kışın dahi sıcaklığını koruyan denizi ile Türkiye, jeolojik olarak deniz turizmine uygun bir ülkedir. Türk Rivierası'ndaki çeşitli noktalarda dağların denize dik inmesinden dolayı sahillerde oluşan çeşitli koylar tekne gezintileri için kullanılabilmektedir. Dalış turizmi için ise özellikle Antalya ve çevresinde antik çağlardan kalan çeşitli sualtı eserleri bulunmaktadır.2021 yılında açılan Galataport projesi ile İstanbul da uluslararası kruvaziyer gemileri için önemli bir destinasyon haline geldi.
Deniz tuzu

Deniz tuzu, deniz suyunun buharlaşmasıyla üretilen tuzdur. Gıdalarda, aşçılıkta, kozmetikte ve gıdaların korunmasında bir çeşni olarak kullanılır. Adi tuz veya tuz olarak da adlandırılır. Kaya tuzu madenciliği gibi, deniz tuzu üretimi de tarih öncesi çağlara dayanmaktadır. Daha rafine sodyum klorür tuzları yerine deniz tuzu tüketmenin sağlığa herhangi bir yararı olduğuna dair bilimsel bir kanıt yoktur.Günümüzde piyasada bulunan ticari deniz tuzlarının kimyasal bileşimleri büyük farklılıklar göstermektedir. Ana bileşen sodyum klorür olmasına rağmen, kalan kısım diğer tuzların %0,2 - %10'undan daha az olabilir. Bunlar, doğal deniz suyunda bulunan birçok iz elementin oldukça az miktarı ile birlikte çoğunlukla da kalsiyum, magnezyum ve potasyumun klorür ve sülfat tuzlarıdır. Ticari olarak temin edilebilen tuzun bileşimi değişebilse de, doğal tuzlu suyun iyonik bileşimi nispeten sabittir.
Deniz uçağı

Deniz uçağı; su yüzeyinde iniş, kalkış ve manevra yapabilen hava taşıtı. Yüzen uçak ve uçan bot olmak üzere başlıca iki tür deniz uçağı vardır."Deniz uçağı" terimi genellikle iki çeşit hava/deniz taşıtını tanımlamak için kullanılmaktadır: flotorlu ve tekneliFlotorlu deniz uçağı: Bu çeşit uçaklarda uçağın gövdesine tekerlekli iniş takımı yerine flotor denilen ince uzun şamandıralar veya dubalar monte edilmiştir.Tekneli deniz uçağı : Bu çeşit uçaklar sandal benzeri bir gövdeye sahiptir, ana şamandıra ve gövde birleşik tek parça halindedir. Daha sonraları bu taşıtlara içeri çekilebilir tekerlekli iniş takımı eklenerek hem denizde hem karada manevra yapabilen amfibik hava taşıtları ortaya çıkmıştır.Askeri alanda deniz havacılığının ilk uçağı 1914 yılı Nisan ayı başlarında, İstanbul’a getirilen bir Curtiss F-2 tipi deniz uçağı olmuştur.Sivil alanda deniz uçakları ile tarifeli seferler ilk kez 1924 yılında İstanbul, Büyükdere Limanında İtalyan Aero Espresso Havayolları şirketi ile İstanbul-Atina-Brindisi ve İstanbul-Atina-Rodos güzergahlarında Dornier Wal tipi uçaklarla yapıldı ve 1936 yılına kadar devam etti.Deniz uçağı ve deniz uçuculuğu konusunda son yıllarda gelen talepler üzerine Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü tarafından 23 Ağustos 2007 tarihinde deniz uçakları ile ilgili bir düzenleme yapılması ve standartların belirlenmesi amacıyla bir genelge yayınlanmıştır. Deniz Uçakları ile Hava Taşımacılığı İşletmeciliği Yönetmeliği ise 2 Ekim 2011 tarihinde resmi gazetede yayınlanmıştır.Deniz uçağıyla havayolu taşımacılığı ilk kez 16 Mart 2012 tarihinde 19 kişilik çift motorlu Twin Otter tipi uçak ile başlamıştır.Deniz uçağıyla ilk tarifeli uçuş ise İstanbul-Alaçatı arasında 28 Haziran 2012 tarihinde gerçekleşmiştir.
Deniz uçağı taşıma gemisi

Deniz uçağı taşıma gemisi, I. Dünya Savaşı öncesinde ortaya çıkan ve deniz uçaklarının menzil dışındaki deniz sahalarında kullanımını olanaklı kılan bir deniz aracıdır. Uçak gemisinin öncüsü sayılmaktadır. I. Dünya Savaşı'nda özellikle Pasifik'te kullanıldı. İtalya Krallığı, Birleşik Krallık, Japon İmparatorluğu, ABD, Avustralya ve Fransa bu gemileri kullanmıştır. 1950'lerde bu gemilerin kullanımı terkedildi.
Deniz ve Su Hukuku Araştırmaları Merkezi

Deniz ve Su Hukuku Araştırmaları Merkezi, kısaca DESHAM, araştırma merkezi Ankara merkezli ve USAK'a bağlı olarak çalışıyor. Kuruluş tarihi 2004 olan Araştırma merkezinin başkanlığını Doç. Dr. Yücel Acer gerçekleştiriyor.Sınır aşan sular, uluslararası su yolları ve kanallarının, denizlerin, okyanusların, göllerin vb. kullanımı, bu kullanımdan doğan sorunlar hukuksal çerçevede USAK Deniz ve Su Hukuku Araştırmaları Merkezi'nde (DESHAM) ele alınmaktadır. Bu anlamda DESHAM alanında Türkiye'nin ilk, dünyanın da sayılı araştırma merkezlerinden biridir.UHAM (Uluslararası Hukuk Araştırmaları Merkezi) ile birlikte çalışan Merkez uzmanları Ege Deniz Hukuku Sorunları ve Orta Doğu Su Sorunu gibi konulara da özel bir önem vermektedir.DESHAM'ın, USAK Kütüphanesi içinde mütevazı bir kitaplığı da bulunmaktadır. Bu kitaplıkta Uluslararası Hukuk başta olmak üzere Deniz ve Su Hukuku üzerine çok sayıda basılı eser ve süreli yayın vardır.DESHAM çalışanları sadece USAK Merkez ofislerinde değil, Türkiye'nin ve dünyanın diğer şehirlerinden çalışmalarını yürütmektedirler. Başkanlığını Doç. Dr. Yücel Acer yürütmektedir.DESHAM çalışmalarını daha çok Uluslararası Hukuk ve Politika (UHP) adlı dergi aracılığıyla kamuoyuna ve bilim dünyasına duyurmaktadır.
Deniz yassı solucanları

Deniz yassı solucanları (Polycladida) parazit olmayan, yer değiştirebilen ve denizlerde yaşayan yassı solucanları içeren, tür çeşitliliği yüksek bir takımdır. Denizlerin kıyısal bölgelerinde, özellikle kıta sahanlıklarında yaygındırlar ancak hidrotermal bacalarda bile gözlemlenmişlerdir. Birçok türü mercan resiflerinde yaşar. Çok az sayıda türü tatlı su habitatlarında bulunur.Takım adı Polycladida, (, çok; , dal anlamında) kelimelerinden oluşur. Bu ad, deniz yassı solucanlarının bağırsaklarının çok sayıda dalı varmış gibi görünen şekline atıfta bulunur.Deniz yassı solucanları  uzunlukta olup; yassı, kabaca yumurta şeklinde bir vücuda ve çoğu durumda kafalarında bir çift dokunaca sahiptir. Yakın akrabalarından katlanmış yutakları, karmaşık divertiküllü uzun bağırsakları ve çok sayıda gözleri olmasıyla ayırt edilebilirler.Çoğu deniz yassı solucanı doğrudan gelen ışıktan saklanır. Ancak bazı parlak renkli türler genellikle gündüzcüldür (diurnal). Göze çarpan renkleriyle kendilerini avlayabilecek yırtıcı balıkları zehirli oldukları konusunda uyarırlar.Deniz yassı solucanları genellikle çift kapaklı yumuşakçalar, süngerler ve mercanlar gibi diğer omurgasızlarla ortak yaşarlar. Bu tarz ortakyaşamlarda solucanlar, omurgasızları besin kaynağı ya da yırtıcılara karşı sığınak olarak kullanırlar.Polycladida takımı, türlerin vantuzlarının (cotyl) varlığına göre Cotylea (vantuzlular) ve Acotylea (vantuzsuzlar) alt takımlarına bölünür.İkisi arasından en büyüğü Acotylea, dünya çapında 26'dan fazla familyadan oluşur. Bunlar, midye, istiridye, deniztarağı gibi yer değiştiremeyen omurgasızları avlarlar. Birçok türü soluk reklidir, kamuflajlarına güvenirler ve gün boyunca kaya ve mercanlardaki oyuklarda saklanırlar.Cotylea türleri ise en önemli üyeleri tropik mercan resiflerinde yaşayan 16 familyadan oluşur. Tropikal ve subtropikal ekosistemlerde kolayca gözlemlenebilen avcılar oldukları hâlde onları incelemek zordur. Bu solucanlar çok narindir ve rahatsız edildiklerinde kolayca dağılabilirler.2017'de yapılan moleküler analizler sonucunda genelde tüm Polycladida türlerinin; bilhassa tüm Acotylea ve Cotylea türlerinin hepsinin sadece bir ortak atadan evrimleşmiş olduğu olgusu doğrulandı.
Deniz yatağı

Okyanusların çoğu, temel tektonik hareketlerden ve çeşitli kaynaklardan gelen tortulardan kaynaklanan ortak fiziksel olayların yarattığı ortak bir yapıya sahiptir. Okyanusların yapısı genellikle kıta sahanlığı ile başlar, kıta yamacına topoğrafik bir ova, deniz tabanının başlangıcı ve ana alanı ile devam eder. Kıtasal yamaç ve abisal düzlük arasındaki sınır genellikle daha kademeli bir inişe sahiptir ve kıtasal yükseliş adını alır.Okyanusun ortasındaki sırt, adından da anlaşılacağı gibi, bütün okyanusların ortasında, kıtalar arasında dağlık bir yükseliştir. Genelde, bir yarık bu sırtın kenarı boyunca uzanır. Tektonik levha kenarları boyunca tipik olarak okyanus çukurlukları vardır.