barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Karaman, Zonguldak

Karaman, 1903'ten beri aynı adı taşımaktadır. Yerleşim, 31 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Karaman, Çubuk

Yazlar sıcak kışlar soğuk ve sert geçer mahalle halkı geçimini genellikle çiftçilik ve hayvancılıktan sağlar. Çubuk 2 barajına yakın bir mevkidedir.
Karaman/Hürriyet (Bursa metrosu)

Karaman-Hürriyet Metro İstasyonu eskiden Karaman Metro İstasyonu, BursaRay'ın BursaRay 1 hattında yer alan ve 29 Ekim 2001'de hizmete giren metro istasyonudur. Bursa'nın Nilüfer ilçesinde Karaman Mahallesi'nde Sanayi Caddesi üzerinde yer alan istasyonun 4 adet girişi bulunmaktadır. Karaman, Esentepe, İhsaniye ve Yenikaraman Mahallelerine erişim sağlanmaktadır. 12 Temmuz 2022 tarihinde istasyonun adı BURULAŞ tarafından Karaman/Hürriyet Metro İstasyonu olarak değiştirilmiştir.
Karamanca, Şaphane

Köy, 1912 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gediz ilçesine bağlıyken, 15 Kasım 1944'te Simav ilçesine bağlandı. Köy, 27 Haziran 1957'de yeniden Gediz'e, 4 Temmuz 1987'de ise Şaphane ilçesine bağlandı. 31 Aralık 1987 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Karamankaşı, Kırıkhan

Karamankaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karamanlar, Alanya

Daha önceleri Antalya ilinin Gündoğmuş ilçesine bağlı olan Karamanlar, 6 Temmuz 2001 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararı ile Alanya ilçesine bağlandı.
Karamanlar, Altıeylül

Köy 1861 yılında göçebe yaşayan Çepniler tarafından kurulmuş mahallesidir. Oğuzların Üçok boyundan olan köy ismini Karaman denen güzel bir kızdan alır.Mahallenin iklimi, bozulmuş Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.Köy, Balıkesir Merkez'e 13 km.'dir.
Karamanlar, Domaniç

Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Sünlük, 1573 yılı kayıtlarında ise Sünlük ya da Karamanlı olarak geçmektedir.
Karamanlar, Dursunbey

Konya-Karaman civarında hüküm süren  Karamanoğulları Beyliği Osmanlıları çok uğraştırdığından buradan sürgün edilmişlerdir. Bir  kısmı Balkanlara bir kısmı Batı Anadolu'ya  yerleştirilmiştir. Köy, Konya-Karaman'dan  gelen  Türkmenler  tarafından  kurulmuştur. Gelenlerin bir  kısmı da Balıkesir Merkez Karamanköy'ü kurmuştur.
Karamanlı

Karamanlı ilçesi çok eski bir yerleşim yeri olduğu bölgedeki tarihi izlerden anlaşılmaktadır. Karamanlı, yerleşim olarak Ardıçlıtepe eteklerinde ve Karamanlı ovasına hakim bir yerdedir. Yakın Taş Çağından (Neolitik Çağ) yerleşim izleri taşıyan bölgenin M.Ö. 800-500 yılları arasında Perslerin, Etilerin ve Yunanların idaresinde kaldığı bilinmektedir. Türk beyi Alparslan'ın 1071 Malazgirt Meydan Muharebesi ile Anadolu'ya girmesini takip eden yıllarda bölgeye Türkler tamamen hakim olumuş ve bugünlere gelinmiştir. Anadolu'ya Türkler'in girişi ile bölgede ilk düzenli idare Anadolu Selçuklu Devleti tarafından kurulmuş ve 1282'li yıllarda Hatay'dan Muğla'ya uzanan Karamanoğulları beyliğinin idaresine geçmiştir. Karamanoğlu Mehmet Bey'in Gölhisar'da zehirlenerek öldürülmesi üzerine bilinenler dolayısı ile Karamanlı'nın o yıllarda beylik idaresinde olduğunu kesinleştirmektedir.Osmanlı İmparatorluğunun yükselme devrinde, 1469-1470 yıllarında Fatih Sultan Mehmet Karamanoğulları Beyliğini ortadan kaldırmış, Osmanlı Devleti'nin başına değişik zamlanlarda birçok defa dert açan Karamanoğullarının tekrar birleşip dert olmamaları için, o zaman topluca oturmakta oldukları Larende'den (yani şimdiki Karaman'dan) dağıtılması sırasında bazı obalar, Karamanlı civarında Eskiköy, Türkmen, Gebice, Gedikyap ve Ferizli denilen yerlere yerleşmişler, sonradan Karamanlı'nın şimdiki yerinde toplanmışlardır. Buraya ilk gelen Karamanoğlu, Ardıçlı Tepenin eteğindeki Kocapınarın başına mekân tutmuş, ikinci gelen Caferoğlu, Yediurgan denilen yerdeki Karaağaçlı Pınarın başına yerleşmiştir. İlk olarak buralara yerleşen kişilerin adları bugün bu yörenin mahalle adı olarak yaşamaktaTarihçi Prof. Dr. Tuncer Baykara'nın 27 Mart 1973 tarihli mektubunda 1871 (Hicri-1288) yılında Konya Vilayeti Salnamesi'nden elde ettiği bilgilere göre o yıllarda Karamanlı'nın 410 hanelik bir yerleşim yeri olduğu belirtmiştir. Ayrıca bölgedeki diğer bazı yerleşim bölgelerinden Tefenni 158, Gebrem 70, Sazak 23 ve Ece 20 hane olarak kayıtlarda yer almıştır.Osmanlı İmparatorluğu döneminden 1911 yılına kadar köy statüsünde bulunan Karamanlı'da 1911 yılında Belediye teşkilatı kurulmuştur. 1925 yılında Jandarma teşkilatı, 1928 yılında da Bucak müdürlüğü kurulmuştur. 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazetede Karamanlı’nın ilçe olması, 3392 sayılı kanunla TBMM tarafından kararlaştırılmış ve ilk kaymakamın 11.08.1988 tarihinde atanmasıyla ilçe olmuştur.
Karamanlı Ahmed Paşa

Karamanlı Ahmed Paşa veya Ahmed Karamanlı (1686-1745) soyu Karamanoğulları ailesine dayanan   bir yeniçeridir. Osmanlı İmparatorluğuna bağlı  Trablusgarp Eyaleti'nde beylerbeyi olan Ebu Umays Mahmud'u Karamanli darbesi (1711) ile indirerek Karamanlı Hanedanı'nı kurmuştur. Tripolitania ve Trablus bölgesinde Karamanlı Hanedanı'nın ilk yöneticisi olarak 1745 yılına kadar hüküm sürdü.18. yüzyılın başlarında Osmanlı İmparatorluğu Trablusgarp eyaleti'ni de içeren Kuzey Afrika'daki kontrolünü kaybetmeye başladı. Karışıklıklar çıkmaya başladı ve Trablus'ta hiçbir yönetici 1 yıldan fazla yöneticilikte kalamadı. Bir yeniçeri ve Osmanlı süvari subayı olan Karamanlı Ahmed Paşa, o zamanın Trablusgarp beylerbeyi olan Ebu Umays Mahmud'u Karamanlı Darbesi ile 1711 yılında öldürdükten sonra Trablusgarp Eyaleti'nin başına geçti ve Osmanlı İmparatorluğu kendisini yeni vali olarak tanıdı. Ahmed kendini paşa olarak ilan etti ve babadan oğula geçen yeni bir hanedan kurdu. Karamanlı Hanedanı Osmanlı İmparatorluğuna haracını vermeye devam etti ancak Osmanlı'dan bağımsız bir devlet gibi davranmaya başladı.Zeki ve yetenekli bir adam olan Karamanlı Ahmed Paşa Trablus şehrinin ekonomisini Berberi Korsanları'nı destekleyerek geliştirdi ve gemilerini korsanlardan korumak isteyen Avrupalı devletler Ahmed Paşa'ya haraç vermeye zorlandı. Ayrıca Ahmed Paşa Trablusgarp Eyaleti'nin sınırlarını Fizan ve Sirenayka bölgelerine kadar genişletti.Ahmed Paşa'dan sonra gelenler daha kötü bir yöneticilik sergilediler ve Karamanlı Hanedanı iç çekişmelerle daha da zayıfladı ve en sonunda 1835 yılında Osmanlı İmparatorluğu kontrolü yeniden sağladı ve hanedanlık yıkıldı.McLachlan, KS "Trablusgarp ve Trablusgarp: Barbary Corsairs Döneminde Çatışma ve Uyum (1551-1850)". İngiliz Coğrafyacılar Enstitüsü İşlemleri, Yeni Seri 3.3 (1978): 285-294.Nora Lafi . "Une villed du Maghreb giriş eski régime et réformes osmanlılar"; Trablus 1795-1911, Paris, 2002
Karamanlı Barajı

Karamanlı Barajı, Burdur'da, Değirmen Deresi üzerinde, sulama amacı ile 1969 - 1973 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.125.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 54,00 m, normal su kotunda göl hacmi 24,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,70 km²'dir. 3.000 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Karamanlı Hanedanı

Karamanlı Hanedanı, 1711-1835 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu'nun Trablusgarp Eyaleti'ni yöneten hanedandı. Hanedanın kurucusu Karamanoğulları'nın soyundan gelen Karamanlı Ahmed Paşa olup en güçlü dönemlerinde etkisi Sirenayka ve Fizan'a kadar ulaşmaktaydı. En bilinen hükümdarı ise Karamanlı Yusuf Paşa'ydı.Hume, L. J.  "Preparations for Civil War in Tripoli in the 1820s: Ali Karamanli, Hassuna D'Ghies and Jeremy Bentham."  The Journal of African History 21.3 (1980): 311-322.McLachlan, K. S.  "Tripoli and Tripolitania: Conflict and Cohesion during the Period of the Barbary Corsairs (1551–1850)."  Transactions of the Institute of British Geographers, New Series 3.3 (1978): 285-294.
Karamanlı Nizamî

Konya'lı Nizamî (Neẓāmi Qunavi), ayrıca Karamanlı Nizamî (Neẓāmi Qaramāni) (ö. 1469-73?) olarak da bilinen Farsça, Arapça ve Türkçe şairidir. Yaşamı ile ilgili çok az bilgi vardır. O, Karamanoğulları Beyliği döneminde, muhtemelen 1435 ve 1440 arasında doğmuş, tanınmış bir vaiz ve Konya'da bir tarikat piri Molla Wali-al-Din'nin oğludur. Onun temel eğitimi sonrasında, babası onu öğrenimini ilerletmesi için İran'a göndermiş. Orada, onun Farsça yanı sıra şiir ve edebiyat üzerine bilgisini geliştirmiş ve çalışmalarını tamamladıktan sonra Konya'ya geri dönmüştür.Kısa bir süre sonra Sultan II. Mehmed (Moḥammad) (s. 1451-1481) Karamanlı alanını fethetmiş ve beyliğe (1468-1474) son vermiştir. Bu siyasi istikrarsızlık süresi zarfında, Nizamî, Sultan II. Mehmed'in şairi ve sadrazamı Mahmud Paşa (ö. 1474) ile tanışmıştır.Mahmud Paşa'da, bir şair olarak Nizamî'nin yeteneğini Sultan II. Mehmed'e övmüş ve padişahın kendisi de, şiir ve edebiyata büyük bir ilgisi olduğundan, onu başkenti İstanbul'a davet etmiştir. Nizamî, artık başkente doğru yola çıkmış, fakat daha genç olmasına rağmen yolda ölmüştür.Ölümünden sonra, ne mezar yeri ne de tarihi kesin bilinmektedir. Yaygın bir söylenti Aşık Çelebi (ʿĀšeq Čelebi) tarafından belirtildiğine göre, Nizami tarafından alay yoluyla yerdiği (hicvetmek) bir Şeyh'in oğlunun bedduası, ölümüne neden olmuştur.Nizamî'nin, günümüze kadar ulaşmış tek eseri, onun şiir divanıdır. Bunlar Haluk İpekten tarafından değişik yazarlardan derlenmiş baskı içinde yayımlanmıştır, aynı zamanda altı el yazmalarını eleştiren bir tanıtım içerir. Emin olunmamakla beraber bir şiiri daha vardır;G. M. Meredith-Owens, Meşâirü'ş-şuʿarâ veya Tezkere of ʿĀşıq Çelebi, GMS, N. S. 24, London, 1971, fol. 136
Karamanlı Yusuf Paşa

Karamanlı Yusuf Paşa (1766-1838), 1795-1832 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu'nun Trablusgarp Eyaleti'nin paşasıydı.Karamanlı Yusuf, 1766 yılında Trablus'ta Türk kökenli Karamanlı Hanedanı'nın bir üyesi olarak doğdu. Ağabeyi Karamanlı Hamid Paşa 1793 yılında Osmanlı subayı Ali Bingül tarafından tahttan indirildi. 1795 yılında Yusuf Trablus'a geri döndü ve Tunus Beyi Hammuda Paşa'nın yardımı ile tahta geçti.1801'de Yusuf, ABD Başkanı Thomas Jefferson'dan 225 bin dolarlık bir haraç talep etti. Ancak, Amerika Birleşik Devletleri Donanması'nın Amerikan denizciliğini koruma kabiliyetine güvenen Jefferson, Mayıs 1801'de Paşa'nın talebini reddetti. Bunun üzerine Yusuf Paşa, ABD'ye savaş ilan eden ilk devlet başkanı oldu.Amerika Birleşik Devletleri Donanması, 1803'te Trablus limanlarını başarılı bir şekilde kapattı. Başta USS Philadelphia gemisinin yakalanmasıyla başlayan askeri başarılar olmak üzere paşa kısa sürede Derne Muharebesi ve görevinden alınan kardeşinin iadesini takiben Amerikan Ordusu tarafından işgal edilme tehlikesi altına girdi. Karamanlı Hamit, Amerikan subayı William Eaton tarafından işe alındı. 10 Haziran 1805 tarihinde savaşı sona erdiren bir anlaşma imzaladı.ABD konsolosu Tobias Lear 10 Haziran 1805 günü yaptıkları anlaşmadan sonra Lear, Yusuf Paşa hakkında şöyle yazmıştı:"Son derece iyi bir izlenimi var; erkekçe ve onurlu, görünüşe bakılırsa, hiç de anlatıldığı gibir bir canavar değil"Tobias Lear'dan ABD dışişleri bakanına, 5 Temmuz 1805, American State Papers, Foreign Relations, C 2, s. 717;aktaran Irwin, The Diplomatic Relations of the United States with the Barbary Powers; 153.1819 yılına gelindiğinde, Napolyon Savaşları'nın çeşitli antlaşmaları, Berberi devletlerini korsan faaliyetlerinden neredeyse tamamen vazgeçmeye zorladı ve Trablusgarp ekonomisi çökmeye başladı. Karamanlı Yusuf Paşa, Trans Sahra ticaretini teşvik ederek gelir kaybını telafi etmeye çalıştıysa da Ancak Avrupa'daki yükselişe ve Amerika'ya olan azlığı da ortadan kaldıran duygular nedeniyle Trablusgarp ekonomisini kurtaramadı. Yusuf Paşa zayıfladığında, üç oğlu etrafında hizipler yükseldi. 1832'de oğlu Ali lehine tahttan çekildiyse de bu iç savaş ile sonuçlandı. Osmanlı Padişahı II. Mahmud, düzeni sağlamak için bölgeye birlik gönderdi ve Ali Paşa'yı sürgüne göndererek bölgeyi merkezi hükûmete bağladı.
Karamanlı, Onikişubat

Karamanlı, Kahramanmaraş ilinin Onikişubat ilçesine bağlı bir mahalledir. Karamanlı mahallesinde, ElifeHatun ve Kazancı camileri bulunmaktadır. Merkez İmam-Hatip Lisesi, Fatih  Şekkeli  İlkokulu ve Adil Karaküçük (Önceki adı Karamanlı) İlkokulu mahalledeki okullardır. Huzurevi kurumu içerisinde bulunmaktadır.
Karamanlıca

Karamanlıca ya da Karamanlı Türkçesi ( Karamanlídika), Anadolu Türkçesinin Karamanlılar ve Kapadokyalı Rumlar tarafından konuşulan bir ağzıdır.Bu ağzı konuşan Rumlar dilde Türkleşmiş Rumlar olup; bazı tarihçilere göre ise Selçuklu Hanedanı döneminde Doğu Roma ile yakın ilişki sonucu vaftiz olmuş etnik Türklerdir. Osmanlı belgelerinde "Zımmiyân-ı Karaman" ya da "Karamaniyân" adıyla anılan bu Karamanlılar, Yunan alfabesini kullanmış harfleriyle Türkçe olarak yazmışlardır. 18. yüzyıldan başlayarak Türkiye ve Avrupa'da bazı kitaplar yayınlamışlardır.Bir iddiaya göre Karamanlılar 11. yüzyılda Anadolu’da, özellikle Toros dağlarına Bizans tarafından yerleştirilen askerlerdi. Kurtuluş Savaşı döneminde Milli Mücadele yanlısı bir tutum sergilemişler fakat dinlerinden dolayı Rum milletinden sayılmışlardır. Şu anda çoğu 1926’daki nüfus mübadelesinden beri Yunanistan’da yaşamaktadır. Kullandıkları Helen alfabesi ile çeşitli eserler ortaya koymuşlar ayrıca bu alfabeyi çeşitli kitabelerde kullanmışlardır.Patrikhane dahi buna karşı çıkmaz, kiliseye bağlı kaldıkları sürece Karamanlıca din kitapları yayımlanmasını olağan bulur. Evangelinos Misailidis'in 1851'de İstanbul'da yayınlamaya başladığı Anatoli gazetesi Karamanlıcanın kök salmasına büyük bir katkıda bulunur. Misailidis, bol sayıda kitap da yayımlar. Dilbilimcilere göre, Karamanlıca Rumcadan çok Türkçeye ayak uydurmuş ve Yunanların yayılmacı etkilerinden çok, bir arada uyumlu yaşamanın destekçisi olmuştur. Bu sebepten Tercüman-ı Hakikat, Misailidis'i "Fikr-i Osmani"yi yaymakta kimsenin kabına sığdıramadığı kişi olarak tanıtır.Karamanlı Türkçesine dair bilgiler, Evliya Çelebi'nin Seyahatname adlı eserinde vardır. Evliya Çelebi'ye göre Antalya'nın yirmi mahallesinden dördünde "Urum keferesi" sakindir, ancak bunlar Rumca değil "bâtıl Türk lisânı üzere kelimât ederler" (IX, 64a). Alanya'da da aynı durumla karşılaşırız: "Ammâ aslâ Urum lisânı bilmeyüp bâtıl Türk lisânı bilürler".—, 19. Yüzyıl Osmanlıca ve Karamanlıca Yayınlarda Ezop’un Hayatı ve Masalları (haz.), 2019, Libra Kitap.—Karamanlıca Kitaplar Çözümlemeli Bibliyografya Cilt I: 1718-1839 (Karamanlıdıka Bibliographie Analytique Tome I: 1718-1839), 2018, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.—, Gerçi Rum İsek de, Rumca Bilmez Türkçe Söyleriz: Karamanlılar ve Karamanlıca Edebiyat Üzerine Araştırmalar, 2012, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
Karamanoğlu Camii

Karamanoğlu Camii, Karamanoğu İbrahim Bey Camii, İbrahim Bey Camii ya da Ürgüp Ulu Camii; Türkiye'nin Nevşehir ilinin Ürgüp ilçesinde yer alan bir camidir. Karamanoğlu Vezir İbrahim Bey tarafından XIII. yüzyılda yaptırıldığı düşünülmektedir.
Karamanoğlu Mehmed Bey

I. Mehmed, Şemseddin Mehmed Bey ya da Karamanoğlu Mehmed Bey, (d. 1240 - ö. 20 Haziran 1277), Karamanoğulları Beyliği’nin kurucusu  Kerimüddin Karaman Bey'in en büyük oğludur.Doğum tarihi 1240 olup ölüm tarihi 1277'dir. Mehmet Bey askerî ve idarî yönden bilgili bir devlet adamı idi. Bilim adamlarını etrafına toplayıp onlara büyük önem vermiştir.13. yüzyıl ortalarında Selçuklular, devlet işlerinde Farsçayı kullanırlardı. Halk ise öz dilleri olan Türkçeyi kullanıyordu. Mehmet Bey millet olarak birlikte yaşamanın ilk şartı olan dil birliğinin sağlanmasının gerekliliğine inanıyordu. Bu birliği gerçekleştirmek için Toroslar üzerinde yaşayan bütün Türkmen boylarını çevresinde toplayarak bir ordu oluşturdu.Şimden gerü hiç gimesne divanda, dergâhda, bergâhda, mecliste, meydanda ve dahi her yerde Türk dilinden özge söz söylemeye. (13 Mayıs 1277)Üzerine gönderilen Selçuklu ve Moğol kuvvetlerini büyük bir yenilgiye uğratarak Konya’ya girdi. Burada yaşayan Selçuklu Türkleri, Karamanoğulları ile birlik oldular.Kısa zamanda Konya vilayeti ve bazı çevre iller Karamanoğullarının hâkimiyeti altına girdi. Daha sonra Selçuklu Sultanı İzzeddin Keykâvus’un oğlu olduğunu iddia eden Cimri'yi (Gıyaseddin Siyavuş) başa geçiren Mehmet Bey’in kendisi de vezir oldu. İlk önceleri Moğol baskısına başarı ile karşı koymasına birçok kere galip gelmesine rağmen daha sonraki çarpışmaların birinde iki kardeşi ile beraber öldürülmüştür. İdareciliği sırasında Türkçeyî resmi dil olarak ilan eden fermanını vermiştir. Bu fermanda "Bugünden sonra divanda, dergâhta ve bargâhta, mecliste ve meydanda Türkçeden başka dil kullanılmayacaktır." diyerek sadece siyasi ve askerî bir zafer değil, aynı zamanda kültürel bir zafer kazanmıştır.
Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi

Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Karaman'da yer alan bir yüksek eğitim kurumudur. 28 Mayıs 2007 tarihinde dönemin cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer tarafından onaylanarak faaliyete başlayan 17 üniversiteden biridir. Üniversite, daha önce Selçuk Üniversitesi'ne bağlı bir yüksekokuldu.Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi'nin logosu, Karamanoğlu Mehmed Bey’in Türkçe'yi resmî dil ilân eden fermanı temel alınarak tasarlandı. Bu 16 ferman, 16 Türk devletini sembolize eder. Fermanların birleşmesi ile bir güneş oluşturmuştur.11 Ocak 2023 'de Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından Prof. Dr. Mehmet Gavgalı rektörlüğe atandı.
Karamanspor

Karamanspor, eski adıyla Larendespor,  Karaman ilinin eski bir futbol takımıdır. Karamanspor maçlarını Karaman'da bulunan Kemal Kaynaş Stadyumu'nda oynamıştır. Stadyum 2.250 kişilik kapasiteye sahiptir.  Takımın renkleri sarı-kırmızıdır. 2004-2005 sezonunda Türkiye 2. Lig B Kategorisi C Grubunda oynamıştır. 2010 yılında kulüp fesh edilmiştir. Günümüzde ise Karaman ilini profesyonel liglerde Karaman FK temsil etmektedir.1984-1985 sezonunda o sezon yeniden kurulmuş olan 3. Lig'e alınan Karamanspor, 3 sezon sonra, 1987-1988 sezonu sonunda Karaman 1. Amatör Ligi'ne düştü. İki sezon burada oynayan kulüp, 1989-1990 sezonu sonunda tekrar 3. Lig'e yükseldi. 14 yıl aralıksız 3. Lig'de mücadele ettikten sonra 2003-2004 sezonu sonunda 2. Lig B Kategorisi'ne çıktı. 2. Lig macerası sadece 1 sezon süren Karamanspor, 2004-2005 sezonu sonunda tekrar 3. Lig'e döndü. 2006-2007 sezonunun sonunda ise Karaman 1. Amatör Ligi'ne düştü.
Karamanya

Karamanya Osmanlı İmparatorluğu döneminde Batılı denizcilerin Türkiye'nin Akdeniz Bölgesi'ne verdikleri addır. 1811-12 yılları arasında Akdeniz kıyılarının haritasını çıkaran İngiliz Kaptan (sonradan amiral) Francis Beaufort da kıyılara bu ismi vermiştir. Ancak Beaufort bu adın resmî bir ad olmadığını ve yöre halkınca kullanılmadığını da belirtmektedir.Karamanoğulları Beyliği (1250-1487) en geniş döneminde Akdeniz kıyılarının orta bölümüne hâkim olmuştu. Antalya ilinin doğusu ve Mersin ilinin batısını kapsayan bu bölge kabaca Antik çağlarda Cilicia Trachea (Taşlık Kilikya), Osmanlı döneminde ise Taşeli olarak bilinir. Karamanya adı o dönemden kalma bir addır. Ancak bu ad Karamanoğlu hâkimiyetinin dışındaki kıyıları da içermektedir. Beaufourt bölgenin batı ucunu Muğla ili Doğu ucundaki Yediburun, Batı ucunu ise Adana ilindeki Ayas olarak göstermektedir.Kaptan Beaufort ülkesinde Akdeniz kıyılarının haritasını çıkarmakla görevlendirilmişti. Emrine bir süre önce Danimarka ile yapılan savaşta İngiltere'nin Danimarka'dan ganimet olarak aldığı Frederikssteen gemisi verilmişti. Önce İzmir'de Osmanlı otoritelerinden gerekli izinleri alan Beaufort, 1811 yılında Yediburun'dan Antalya'ya kadar olan bölgede, 1812 yılında ise Antalya'dan Ayas'a kadar olan bölgede çalışmıştır. Yolculuğun en son durağında Ayas'ta bir çatışma çıkmış ve Beaufort yaralanırken bir teğmeni de hayatını kaybetmiştir.Beaufort 1817 yılında yolculuğunu anlattığı “Karamania Brief description of the south coast of Asia-Minor and of the remains of antiquity. With plans, views, & collected during a survey of that coast, under the orders of the Lords commissioners of the Admiralty, in the years 1811-1812.” ( "Karamanya: Küçük Asya güney kıyılarındaki antik örenlerin kısa tarifi. 1811-1812 döneminde Amirallik Kurulu emri uyarınca yapılan incelemede toplanan plan ve resimlerle") adlı bir kitap yayımladı. Ayas'ta uğradığı saldırıya rağmen hayli objektif olan bu kitap o dönemde Akdeniz kıyıları özellikle bu kıyı boyunca uzanan arkeolojik zenginlik hakkındaki en sağlam kaynaklardan biridir. Kitap Suna –İnan Kıraç Akdeniz Medeniyetleri Araştırma Enstitüsü tarafından 2002 yılında Türkçe olarak ve Karamanya adıyla yayınlandı. Kitabı Ali Neyzi ve Doğan Türker Türkçeye kazandırdı.
Karamanzade

Karamanzade, hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin başkenti Lefkoşa'nın, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin başkenti Lefkoşa'nın mahallelerinden biridir. Mahalle, Surlariçi'nin batısında yer almaktadır. Mahallenin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 351'dir.
Karamanî Mehmed Paşa

Karamanlı Mehmet Paşa (d. Karaman - ö. 4 Mayıs 1481, İstanbul), II. Mehmed saltanatında 1477-1481 yılları arasında sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamı.Mehmet Paşa Karaman'da doğdu. Okumak için İstanbul'a gidip Veli Mahmud Paşa tarafından inşa edilmiş medresede eğitim gördü. Daha sonra medresede bir müderris olarak çalıştı.İlmiye sınıfının yüksek kısmında olduğu için Fatih'e danışmanlık yaptı. Çok geçmeden Nişancı görevine atandı. Fatih Sultan Mehmed'in hazırlamış olduğu Kanunname'''nin yazarının Nişancı Karamanlı Mehmet olduğu belirtilmektedir. Fatih Sultan Mehmed'in Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan'a yazmış olduğu yüksek edebi değeri olan mektupları hazırlamakta da sultana destek sağladığı bildirilmektedir.1453'te İstanbul'un Fethi'nden sonra hemen idam edilen sadrazam Çandarlı Halil Paşa'dan sonra Fatih Sultan Mehmed'in seçtiği sadrazamların hepsi devşirme asıllı ve saray Enderun okulu eğitimli "kullar" olduğu ve Sultan'ın böylece Sadrazam'ın Türk asıllılardan ayrı bir klik kurmasını önlemek istediği tarihçilerin çok dikkatini çekmiştir. Osmanlı Devleti'nin yükseliş döneminde "kullar" ile "Türk asıllılar" arasında mücadelede "kullar"'ın üstün geldiği bir tarih teorisi olarak çok tartışma doğurmuştur. Bu "tarihsel süreç" içinde 1477'de Karamanlı Türk asıllı Karamanlı Mehmet Paşa'nın sadrazam olarak göreve getirilmesinin bu teori ile uyuşmaz olduğuna işaret edilmektedir.Karamanlı Mehmet Paşa'nın 3 küsur yıl süren sadareti sırasında Osmanlı Devleti'nin iç idaresinin reformları ile uğraştığı bildirilmektedir.1481'de Fatih Sultan Mehmet öldüğünde geleneksel olarak Sadrazamın yeni Sultan tahta geçene kadar eski Sultan'ın ölüm haberini gizli tutması gerekmekte idi. Sadrazam olan Karamanlı Mehmet Paşa, Fatih'in varisi olan ve İstanbul'dan uzakta bulunan iki oğluna, Beyazid'a Amasya'ya ve Cem Sultan'a Karaman'a, babalarının öldüğünü bildiren haberciler gönderdi.. Cem Sultan'ın bulunduğu Karaman İstanbul'a daha yakındı ve Karaman Sadrazam'ın doğum şehri idi. Karamanlı Mehmet Paşa'nın bu tutumu, Cem Sultan'ın taraftarı olduğu şüphesini doğurmaktaydı. İstanbul'da bulunan yeniçeriler Beyazıt'ın tarafını tutmaktaydı. Daha yeni sultan İstanbul'a ulaşmadan yeniçeriler ayaklandılar ve 4 Mayıs 1481'de Sadrazam Karamanlı Mehmet Paşa'yı öldürdüler.
Karamapan Yaylası

Karamapan yaylası Trabzon ilinin Maçka ilçesine bağlı Dikkaya Mahallesi'nde bulunmaktadır. İlçe merkezine 23 km mesafede bulunan yayla 20 km2 alana sahiptir.Yaylaya her dönem açık olan stabilize yolda'dan ulaşılabilmektedir. Yayla kıraç bir bölgede bulunmaktadır. Kışın kapanan yayla Nisan-Eylül dönemlerinde hayvancılık ve yaylacılık amaçlı kullanılmaktadır.
Karamat

Karamat - Türk, Çuvaş ve Anadolu halk kültüründe Kâbus Cini. Keremet veya Karımıt da denir. "Karav" olarak da bilinir. Kâbuslara neden olan ve bunun sonucunda hezeyan ve psikolojik bozukluklar ortaya çıkaran kötücül varlık.Günümüzde Şizofreni adı verilen ruhsal hastalığa benzer durumların geçmişte bu varlıkla ilintili olduğu düşünülmüştür.Ayrıca bu sözcük; Çuvaş dilinde kötü ruh, ataların ruhlarının çağrılması, kutsal alan kutsal nesne; Udmurt dilinde şeytan gibi anlamlar içermektedir. Yani özellikle yaygın bir inanış olarak yer aldığı Çuvaş dilinde hem olumlu  hem de olumsuz bir dizi anlam barındırır. Eskiden kötü ruh olarak da bilinen mitolojik bir varlıktır. "Çuvaş Dilinin Etimolojik Sözlügü"nde "Kiremet" şeklinde yer alan bu sözcüğün anlamı "kinli, kötücül ruh" olarak geçmektedir. Tatar dilinde ise ters bir anlamla "hayırsever ata ruhu, koruyucu ruh" anlamına gelmektedir. "Karamat" inancı Volgaboyu Türklerinin mitolojik görüşlerinde çok geniş yer tutar. Çağdaş Azerbaycan Türkçesinde de bu şeytani varlığın adı, "karamat basmak" (kabus görmek) deyiminde korunmuştur. Yakutçada "uğursuz, lanet edilmiş" anlamında kullanılan "Karımıt" sözcüğü de anlamsal olarak bu kavramla bağlantılıdır.Kimi araştırmacılara göre eski bir inancın izini taşıyan Karamat ve eski Akadlardaki "Karıbatu" adlı kötü ruhla ilişkilidir. "Karamat" sözcüğünün kökünde bulunan "kara" kötü güç ve korku manalarını barındırır.Kiremet – Çuvaşlara göre ölen kişinin ruhunun yerleştiği yer anlamına gelir. Çuvaş köylerinin yakınındaki pek çok yerde bunlara rastlanır. Her köyün kendi Kiremeti bulunur. Genellikle kötülük yaptıklarına inanıldığı için saygılı davranılır. Dağlarda, ormanlarda, uçurum diplerinde yaşarlar. Ayrıca Tatarlar arasında da Kiremet inancına rastlanır ve eskiden ona kurban sundukları bilinir. Kiremetler toprak altında bulunurlar ve bu bölgelerin etrâfı çevrilir. Buralarda saygısızlık yapanların hastalandığına inanılır. Halkın seçtiği bir yaşlı buraya gelerek dua eder ve bakır bir parayı gömerek oradan uzaklaşır.(Kar) kökünden türemiştir.  Korku ve kötülük anlamları içerir. Karamak sözcüğü kötülemek, hor görmek anlamlarını barındırır. Karağ sözcüğü kimi yörelerde ise kâbus anlamında kullanılır. Karağı da ışığın az olduğu yerlerde görememe (ala körlük) hastalığını ifade eder. Moğolcada Karağ (Harağ) lanetlemek anlamı içerir.  Arapça kökenli Keramet ile hiçbir ilgisi yoktur. Yine de bazı araştırmacılar sözcüğün sadece görsel benzerliğine bakarak Arapçadaki "mucize, evliyalann gösterdiği olağanüstü fiil" anlamına gelen "keramet" sözcüğüyle ilgili göstermektedirler. Ancak bunun doğru bir yaklaşım olmadığı yönündeki görüşler daha ağır basmaktadır.
Karamay

Karamay, (Uygurca: قاراماي شەھرى, Karamay Shehiri; Çince: 克拉玛依市/克拉瑪依市; pinyin: Kèlāmǎyī Shī), Çin'in Şincan Uygur Özerk Bölgesi'nde  bulunan bir şehir.Karamay'da 181.871 insan yaşıyor (2006), onlardan 75% Han, diğerleri Uygur, Kazak, Moğol ve Huiler etnik toplumdur.Karamay, bozkır und yarı-çöl sayılan Cungarya havzası'nın kuzeybatı kenarında konumlanır. Karamay çok sıcaktır ve yazın dereceler 40 °C kadar varıyor.Çin'in kuruluşundan sonra 1955 yılında, ülkede ilk defa Karamay'da Petrol birikintileri bulunmuştur. Uygur dilinde Karamay siyah yağ anlamına gelir.Bu bölgede en önemli Moğol gazeli (Procapra gutturosa), tavşan, yabani domuz (Sus scrofa), tilki ve yabani Sülün gibi yabani hayvanlar yaşarlar.
Karamay Bucağı

Karamay Bucağı (Uygurca: قاراماي رايونى, Qaramay Rayoni, K̡aramay Rayoni, Çince: 克拉玛依区/克拉瑪依區; Pinyin: Kèlāmǎyī Qū), Çin'de Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nin kuzeyinde, Karamay'a bağlı bir bucaktır.
Karamay Havalimanı

Karamay Havalimanı () , Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ne bağlı Karamay kentinde bulunan bir havalimanıdır.
Karamazov Kardeşler (film, 1968)

Karamazov Kardeşler, Fyodor Dostoyevski'nin aynı adlı romanından uyarlanan Ivan Pryev'in yönettiği 1968 tarihli bir Sovyet uzun metrajlı filmidir. 1969 - SSCB'de en popüler film olmuştur  .Masal, Tanrı ve aşk hakkında psikolojik bir dramadır. Konu, F.M. Dostoyevski'nin aynı adlı romanından uyarlanmıştır.
Karamağara Koyu

Karamağara Koyu, Hatay'ın Yayladağı ilçesinin yaklaşık 10 km kuzeyinde bulunan  koydur. Kıvrımlı yollar ile ulaşımı sağlanan koy, dönemin korsanları için doğal bir korunma noktası olarak biliniyor. Doğu Akdeniz'in başlangıç bölgesinde bulunan bu doğal oluşum özellikle yerli turistlerin uğrak noktalarından olmaya aday görünüyor.Birkaç yıl öncesine kadar sadece yerel halk tarafından bilinen koy, Yayladağı Kültür Varlıklarını Koruma Derneği'nin (KUTAV) çabaları ile daha geniş kesimler tarafından bilinirliği sağlandı.Bölgeye gelen turistlerin en beğendiği özellikler genellikle '' el değmemiş doğa ve berrak su '' şeklinde tanımlanıyor. Özellikle dalış sporuna meraklı ve su altı fotoğrafçılığı yapan kişiler bölgeyi favori mekanları arasında tanımlıyor.Ayrıca 1998 yılından bu yana yerli ve yabancı turistler gezi teknesi aracılığı ile bölgeyi farklı açılardan görme imkanına sahipler.Bölgenin en büyük dezavantajı ulaşımın görece zor olması çünkü bu bölge sarp araziden oluşuyor ve ulaşım araçları ile bölgeye tam olarak varılamıyor. Ayrıca altyapı eksikliği de bir diğer olumsuz faktör olarak göze çarpıyor
Karamağara Köprüsü

Karamağara Köprüsü, günümüzde Türkiye'nin Elazığ ilinin Ağın ilçesi yakınlarında yer alan tarihî bir Roma köprüsü. Bilinen ilk sivri kemer köprü olduğu düşünülmektedir. 1975'te Keban Barajı'nın tamamlanmasıyla sular altında kaldı.
Karamağara, Kırıkhan

Karamağara; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karambit

Karambit (veya kerambit), Endonezya, Malezya ve Filipinler gibi ülkelerin kültürlerinde rastlanan kaplan pençesi şeklindeki bıçak türüdür. Bu kültürlerin hepsinde hem silah hem de tarım aleti olarak kullanılmıştır. Sustalı ve sabit modelleri mevcuttur.Şu an Türkiye gibi çoğu ülkede yanında taşınması yasaktır.  İç tarafı keskin olup saplama işine oldukça uygun biçimde tasarlanmıştır. Öyle ki herhangi bir canlıyla teması halinde çok ciddi yaralanmalara sebebiyet verebilir.
Karameh Muharebesi

|kayıp2                = Ürdün84 ölü250 yaralı;4 esir;30 tank2 savaş uçağıFKÖ100–200 ölü; ~100 yaralı;120–150 esir}}Karameh çarpışması''', 21 Mart 1968 tarihinde İsrail birliklerinin Karameh Kampı'na yaptıkları saldırılarla El Fetih örgütünün gösterdiği direnişe verilen isim.1968 boyunca el Fetih örgütünün merkezinin bulunduğu, Filistin mülteci kamplarının yer aldığı el Karameh kasabası İsrail Ordusu tarafından birçok kez hedef alındı. Şehrin Arapça adının anlamı "haysiyet"tir ve 1967 Arap yenilgisinden sonra sembolik önemini artırmaktadır. Buraya düzenlene operasyon, el Fetih ve diğer militan örgütler tarafından işgal altında bulunan Batı Şeria'da roketli saldırılara karşı misilleme amaçlıdır. Said Aburiş'e göre Ürdün hükümeti ve birkaç el Fetih komandosu Arafat'ı geniş çaplı bir İsrail saldırısının hazırlıklarını karşı uyarmış, George Habbaş'ın yeni kurulmuş Filistin Halk Kurtuluş Cephesi (FHKC) ile Nayef Hayatme'nin fraksiyoner Filistin Demokratik Halk Kurtuluş Cephesi (FDHKC) örgütleri şehri terk etmiştir. Her ne kadar el Fetih sempatizanı Ürdünlü bir general tarafından kasabayı terkedip tepelere saklanması önerildiyse de Arafat buna karşı çıkmış, ve "Arap dünyasında çekilmeyecek ya da kaçmayacakların da olduğuna tüm Dünya'yı inandırmak istiyoruz" demiştir. Aburiş, el Fetih'in Arafat'ın emriyle kasabada kaldığını, Ürdün Ordusu'nun eğer ağır çarpışmalar olursa devreye girme kararı verdiğini yazar.21 Mart gecesi İsrail Ordusu ağır silahlarla, zırhlı araçlarla ve savaş uçaklarıyla el Karameh'e saldırdı. El Fetih'in kaçmaması İsrail askerlerini şaşırttı. İsrail kuvvetleri harekâtı genişletince Ürdün Ordusu da müdahil oldu ve İsrailliler büyük bir savaş çıkmasını önlemek için geri çekilmek zorunda kaldı. Çarpışmanın sonunda yaklaşık 150 el Fetih militanı, yirmi Ürdün askeri ve yirmi sekiz İsrail askeri ölmüştür. Arapların ölü sayısının daha çok olmasına rağmen, İsrail'in hızlı geri çekilmesi nedeniyle el Fetih kendisini muzaffer saymıştır. Arafat savaş alanında bulunmuştur ama katılımının detayları belirli değildir. Ancak hem müttefikleri hem de İsrail haberalma örgütü çarpışma sırasında sürekli olarak adamlarını yerlerinden ayrılmama ve çarpışmaya devam etme konusunda cesaretlendirdiğini belirtmiştir.Çarpışma Time'' tarafından detaylı olarak izlenmiş ve Arafat'ın portresi 13 Aralık 1963 sayısının kapağında çıkarak Dünya Arafat'ın resmiyle ilk defa tanışmıştır.Savaş sonrası ortamda bu önemli dönüm noktasında Arafat ve el Fetih ortaya çıkmış ve İsrail'e karşı çıkmaya cesaret eden ulusal kahraman olarak görülmeye başlamıştır. Arap dünyasından gelen toplu takdirler sonucu finansal bağışlar önemli ölçüde artmış ve el Fetih silah ve mühimmatı gelişmiştir. İçlerinde binlerce Filistinli olmayan Arabın da bulunduğu birçok gencin katılımıyla örgütün üye sayısı artmıştır.3 Şubat 1969'da toplanan Filistin Ulusal Konseyi'nde Yahya Hammuda Filistin Kurtuluş Örgütü liderliğinden çekildi. Yerine geçen Arafat, iki yıl sonra Filistin Devrimci Kuvvetlerinin başkomutanı oldu ve daha sonra 1973'te FKÖ'nün siyasal kolunun da başına geçti
Karamehmetli, Kangal

Köy, Sivas il merkezine 125 km, Kangal ilçe merkezine 32 km uzaklıktadır. Köy, TCDD Sivas-Erzincan konvansiyonel tren hattı kenarındadır.
Karamehmetoğlu, Sivas

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Karamehmetoğlu Çiftliği olarak geçmektedir. Daha önceleri Yıldızeli ilçesine bağlıyken, 9 Haziran 1948'de Sivas merkez ilçeye bağlandı.
Karamel

Karamel, şekerin yavaşça ısıtılması sonucu eriyerek moleküllerinde ortaya çıkan değişiklik sonucu kahverengi bir renk alması ve güzel bir lezzet kazanması yoluyla yapılan yiyecektir.Şekerin karamele dönüşmesi genellikle 170 °C civarında olur. Şeker molekülleri oksitlenir ve bazı uçucu maddelerin kaybolması sonucu karamel lezzeti ortaya çıkar. Karamel şekerlemelerde ve tatlılarda yaygın olarak kullanılır. Krem karamel adıyla bilinen tatlı süt ve yumurtayla yapılan bir puding olup üzerine karamel sosu döküldüğü için bu adla tanınır.Karamel ayrıca tatlı kapsamına girmeyen birçok yiyecekte de az miktarda bulunur. Hayvansal ve bitkisel birçok yiyeceklerde az miktarda da olsa şeker vardır. Yiyecekler az miktarda yağ kullanılarak kavruldukları takdirde yüzeylerindeki şekerler karamele dönüşürler. Bu yöntem yemeklerin lezzetini arttırmak için sıkça kullanılır. Örneğin soğanın yemeklere katılmadan önce kavrularak pembeleştirilmesi karamelleşmeye neden olur ve soğana lezzet kazandırır.
Karamelik, Kilis

Eski kayıtlarda köyün adı Salan/Salhan olarak geçerken, 1918 yılı kayıtlarında   Karamelik olarak geçmektedir.
Karamenderes Nehri

Karamenderes Nehri, eski adı Skamander olan, Kaz Dağı'ndan doğan, tamamı Çanakkale ili sınırları içerisinde akan ve Çanakkale Boğazı ile Ege Denizi'nin kesiştiği bölge olan Truva Tarihî Millî Parkı yakınlarında denize dökülen nehir.Homeros'un destanı İlyada'ya göre nehrin aşağı kısımlarında yer alan Troya'da Truva Savaşı'nın bir bölümü yaşanmıştır.Adını Yunanca kökenli "menderes" sözcüğünden alan Karamenderes havzasının sınırları, denize döküldüğü Çanakkale ilinin merkez ilçesi ile Ezine, Ayvacık ve Bayramiç ilçelerine dek uzanmaktadır. Karamenderes havzasının %39,8'lik bir bölümünde tarım yapılmaktadır.Tarım arazilerinin yanında 96 kuş türünü de barındıran havzada bulunan taş ocakları, çevre ve tarihî dokuyu tehdit etmektedir.
Karamesutlu, Babaeski

Köy, Kırklareli il merkezine 30 km, Babaeski ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Babaeski'nin kuzeyinde, / yolu kenarında ve / Edirne-İstanbul otoyolu bağlantılıdır.
Karameşe, Havza

Karameşe köyü halkı Abazaların Aşuwa-Şkarawa kolundan olup Abazacanın Şkarawa diyalektiyle konuşmaktadırlar. Karameşe köyü halkı 1889 yılında bugün Rusya'ya bağlı Karaçay-Çerkesk Özerk Cumhuriyeti hudutları içinde bulunan Kujdu ya da Kujçkün adlı iki köyden birinden göç etmişlerdir. Köyün Abazaca orijinal ismi Bulat Kıt'tır. Köyün kurucu aileleri: Dakum=Taxun (Тахун=Даквын), Mamir  (Мамир), Labıça (Тлабыча), Hanfen (ХIанфен ), Tsikis (Цикьис)
Karamkol

Karamkol ilçesi veya Karamkul (Peştuca: قرم قول), Afganistan'ın Faryab Vilayeti'ne bağlı olan 15 ilçeden birisidir.Yönetim merkezi aynı isimli Karamkol şehri olan ilçenin 2002 yılı nüfusu yaklaşık 17,100'dir. Andhoy'un güneyinde bulunmaktadır.
Karamolla, Hınıs

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 170 km, Hınıs ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın güneybatısında olup, Alagöz Mahallesi üzerinden bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Karamuk, Taşova

1971 yılında belediye statüsü alarak beldeye dönüşen Destek'in bir mahallesi oldu. Destek'in belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine Karamuk, 2015 yılında köy haline geldi.
Karamus, Silvan

Karamus; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karamusa Höyüğü

Karamusa Höyüğü Burdur ili, Tefenni İlçesi'nin güney – güneydoğusunda, Karamusa Köyü'nün 2 km. güneydoğusunda, Düvenkaya Tepesi'nin kuzey eteğinden doğan Kırkgöz kaynağının hemen yanındadır. Küçük bir höyük olup 5 metre yüksekliktedir.Yüzeyden toplanan buluntulara göre höyükte Geç Neolitik Çağ, Erken Kalkolitik Çağ, Erken Tunç Çağı ve Demir Çağı yerleşmelerinin var olduğu öne sürülmektedir. Erken Tunç Çağı yerleşmesine ait çoktur. Buna göre güçlü bir Erken Tunç Çağı yerleşmesi olmalıdır. Daha eski çağlara ait buluntular höyüğün kuzey kesiminden toplanmıştır.Çanak çömlek buluntuları el yapımı, ince cidarlı ve kırmızı astarlı maldır. Bu çanak çömlek buluntuları Geç Neolitik Çağ ve Erken Kalkolitik Çağ'a tarihlenmektedir.
Karamusa, Şabanözü

Köy, Çankırı il merkezine 58 km, Şabanözü ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Şabanözü'nün güneybatısında olup,  numaralı Şabanözü-Çubuk il yolu kenarındadır. Ankara il sınırına 1 km. uzaklıkta, Koyunbaba Baraj Gölü kenarındadır.
Karamustafa, Gümüşhane

1950 yılı ve öncesi nüfus sayımlarında ismi geçmeyen yerleşimden 1955 yılı nüfus sayımından itibaren Gümüşhane merkez ilçesine bağlı bir köy olarak bahsedilmeye başlanmıştır. Köy sınırları içerisindeki tarihi Midi köyü günümüzde mevki adıdır.Karamustafa köyü, Gümüşhane il merkezine 40 km uzaklıktadır. Köyde 6 mahalle bulunup 5'inde nüfus bulunmaktadır. Gümüşhane'nin 2150 m yükseklikte olan Tersundağı Geçidi bu köyde bulunmaktadır. Köyün arazisinin büyük bir kısmını ormanlar oluşturmaktadır. Köyün Midi mevkiinde işletilen çinko ve kurşun madeni bulunmaktadır.
Karamustafa, Odunpazarı

Daha önceleri Kuyucak köyüne bağlı Karamustafaoğlu Çiftliği iken, 17 Mayıs 1955'te köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra ise mahalle oldu.
Karamustafa, Çerkeş

Köy, Çankırı il merkezine 110 km, Çerkeş ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Çerkeş'in güneydoğusunda olup, bir köy yoluyla doğrudan ilçe merkezine bağlıdır
Karamustafapaşa, Merzifon

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Mirince ya da Marınca, 1960 yılı kayıtlarında ise Bahçekent olarak geçmektedir.
Karamusul, Lüleburgaz

Köy, Kırklareli il merkezine 79 km, Lüleburgaz ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır. Köy Lüleburgaz'ın güneyinde ve Ergene Nehri kenarındadır.
Karamüezzinler, Karasu

Taraklı, Geyve ve Göynük'te göçebe yaşayan yörüklerin 1938-1945 yılları arasında Karasu'da iskan ettirildiği yerleşimlerden biridir. Mahalle, daha önceleri bağlı olduğu Denizköy'den ayrıldı.
Karamürsel (gemi)

Karamürsel çektiri sınıfında tarihî bir gemi tipi. İstanbul ve Marmara Denizi sahillerinde işletilen hem kürekli ve hem de yelkenli olarak hareket eden teknelerdi. Yarım güverteli idiler. Her karamürselin yelken için bir buçuk seren/direği bulunmaktaydı. Sivri üçgen latin yelken kullanılırdı. Venedik savaş gemileri taklit olarak alınmış ve onlar gibi değişik tipte Karamürsel tipleri inşa edilip kullanılmıştır. Genel olarak sahil koruma ve iç deniz taşıma işleri için kullanılmış ve bu tip gemilere benzer ticari gemiler de işletilmiştir.Karamürsel Alp tarafından Karamürsel kasabasının Kavakkoyu-Armutçuk kasabasında yaptırılan bu gemiler Marmara denizinin Türk egemenliğine girmesinde büyük rol oynamıştır. Marmara denizinin ele geçirilmesi, Türk-Osmanlı tarihi açısından önemli bir denizcilik olayıdır. Böylece İzmit körfezinde bir sancak beyliği ya da valiliği kurulmuş olmaktadır.Türk denizcilik tarihindeki bu ilk başarılarda büyük payı olan Karamürsel çektirmesinin biçimi hakkında elde herhangi bir resim bulunmamakla birlikte konuyla ilgili olarak yapılan yargılar da kesinlikten yoksundur. Bununla birlikte denizcilik konusunda yetkin kimseler teknenin manevra yeteneği, içindeki görevli sayısı, kullanım amacı, bir çektirme sınıfı yelkenli olmasının getirdiği ön kabuller gibi çeşitli verileri birleştirerek ortaya koydukları yaklaşık biçimler bulunmaktadır.1971 tarihinde Deniz Müzesi kütüphane ve arşiv sorumlusu Yüzbaşı Ergun Göktuna denizcilik tarihi uzmanı Niyazi Uraz’ın çalışmalarından da yararlanarak yapmış olduğu çizimde kürekle tekne, tekne ile yelken arasında olması gereken oranlara özen göstererek 1/100 ölçekte bir yaklaşık çizim yapmıştır.19.y.y dan bu yana bu teknelerin değişik özellikte, biçimde boyda kürek adedinde olanları inşa edilmiştir. Bu çizilen 13 kürekli olanıdır. Bodoslamadan bodoslamaya 13 metre kadardır. Kürekleri 6-6,5 metre uzunluğunda, boş olarak ağırlığı 15-18 ton, dolu olarak ağırlığı 22-25 ton kadardır (Arkan,1972).2 adet üç köşe Latin yelken, 26 adet 18-20 kilo ağırlığında çam tahtasından yapılmış kürek, 2 adet tırnaklı ağaç bedenli demir. Ayrıca, savaşçıların silahları ve yedekleri, yedek yelken bezi, büyük baltalar, su, peksimet, un, yağ, zincir, kalafat gereçleri ve para (Arkan,1972).Uzunçarşılı, İsmail Hakkı, 1988, Osmanlı Devleti'nin Merkez ve Bahriye Teşkilatı, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara. ISBN 975-16-0042-1.Arkan, Ş., Nisan 1972, Marmara'daki Türk Denizciliğinin Sembolu-Karamürsel Gemisi, HAYAT Tarih Mecmuası, Sayı: 3, s.45-47.
Karamürsel Yağlı Güreşleri

Karamürsel Yağlı Güreşleri ya da Karamürsel Altınkemer Yağlı Güreşleri , Kocaeli'nin Karamürsel ilçesinde düzenlenen bir Türk yağlı güreş turnuvasıdır.Türkiye'deki yağlı güreş merkezleri içinde en önemlilerinden olan Karamürsel'de, kurduğu yağlı güreş kulübü ve sponsor olduğu güreşçilerle öne çıkan Levent Erdoğan'a ait tesislerde Karamürsel Belediyesinin organizasyonuyla düzenlenmektedir. Baş güreşlerinde kazanana altın kemer verildiği için organizasyona Karamürsel Altınkemer Yağlı Güreşleri de denilmektedir.
Karamürsel, Kızılırmak

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Çankırı ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1987 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Kızılırmak ilçesine bağlanmıştır.Köy, Çankırı il merkezine 70 km, Kızılırmak ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Kızılırmak'ın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Çankırı-Çorum devlet yoluna, 4,1 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır. Köy, Kızılırmak Nehri kenarındadır.
Karamürselbey Eğitim Merkezi Komutanlığı

Türk Deniz Kuvvetleri'nin ihtiyaç duyduğu subay astsubay yetiştirmek temel denizcilik, askerlik ve sınıf okulu eğitimi vermek ile görevli Karamürsel'de konuşlu birliktir. Yapısında Güverte Sınıf Okulları Komutanlığı bulunmaktadır. Deniz Eğitim ve Öğretim Komutanlığı'na bağlıdır.
Karamürselspor

Karamürselspor, 1923 yılında Kocaeli ilinin Karamürsel ilçesinde kurulmuş ilk resmî spor kulübüdür. Kulüp hâlen Bölgesel Amatör Lig’inde (BAL) mücadele etmektedir.1923 yılında Kocaeli'de kurulan ilk resmî spor kulübü olarak Karamürsel Gençlik Spor Kulübü adıyla kuruldu. Kulüp, daha sonra ismini Karamürselspor olarak değiştirdi.1993-1994 sezonunda tarihinde ilk kez 3. Lig'de mücadele etmeye başlayan kulüp, 1996-1997 sezonunda, 3. Lig 7. Grup'ta 15. sırada yer alarak bir puan farkla küme düşmekten kurtuldu. Ertesi sezon ise, 3. Lig 7. Grup'ta, son sırada yer alarak amatör kümeye düştü.
Karamık Gölü

Karamık Gölü, Çay ilçesi sınırları içinde, Dinar - Çay karayoluna yakın alanda konumlanır. Yüzölçümü 40 km2, en derin noktası 3 metre ve denizden yüksekliği de 1.001 metredir. Suları güneydeki Düden (suyutan bir yer altı ırmağı) aracılığıyla Eğirdir Gölü’nü  beslemektedir.Su seviyesi mevsimlere göre değişiklik göstermekte ve bu duruma bağlı olarak yüzey alanı genişlemekte veya daralmaktadır.Hasırotu (Typha latifolia), Kırmızı kamış (Phragmites australis), Lycopus europaeus ve Mentha aquatica gibi bitkilerin yanı sıra, Karamık bataklığında 1000 ile 1200 metre yüksekti bataklık ve otlak sulak sahalarda, Carex distans L., Scirpoides holoschoenus (L.) Sojk, Butomus umbellatusL., Typha domingensis Pers., Juncus inflexus L. ve Polygonum amphibium L. gibi bitkiler de görülür.Kerevitler, yaşadıkları ortamın biyolojik su kalitesi göstergesidir, kirli sulara karşı çok duyarlıdırlar.Birçok göçmen su kuşları avlanmak, kamış adalarda kuluçkaya yatmak (üremek) için Karamık Gölünde gözlenmiştir, bunlar;Seka Afyon Kağıt Fabrikası, ihtiyacının bir kısmını Buğdaygillerden, sulak, nemli yerlerde yetişen, boğumlu, sert gövdesi olan kamış (Phragmites australis) bitkisini, Eber ve Karamık Gölünden elde eder. Yaklaşık olarak burada bin insan çalışır. Ayrıca Koçbeyli Köyü gibi Karamık Gölü etrafındaki diğer köyler için de bir geçim kaynağı olup, köylüler gölde sülük (Hirudo medicinalis) toplayıp satarlar. Seka kâğıt fabrikası kapanmasıyla kamış alımı bitmiş bu nedenle işsiz kalan çevre köyün gençleri büyük kentlere göç etmektedirler.Bir zamanlar kerevit (Astacus leptodactylus) çıktığı halde bataklığın kirletilmesiyle nesli tükenmiştir. Seka Afyon Kağıt Fabrikasının kimyasal atıklarıyla büyük tehdit altında bulunan Karamık bataklık suları, yer altı ırmağı bağlantısı olduğu Eğirdir Gölü'nü de kirlenmesine sebep olmaktadır. Seka kâğıt fabrikası kirliliğinden kurtulan göl, yakın zamanlarda eski günlerine dönmeye başlamıştır. Gölden tutulan balık miktarında artış olduğu görülmüştür.Karamık Gölü, Konya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 17.6.1993 gün ve 1669 sayılı kararınca "1. Derece Tabiat Sit Alanı" olarak ilân edilmiştir.
Karamık, Çay

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. 29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Karamıkkaracaören, Çay

Beldede yerleşimin tarihinin oldukça eski dönemlere kadar uzadığı düşünülmektedir. 12. yüzyılda bölgeye gelen Türk yerleşimciler, burada bulunan eski yerleşim kalıntıları nedeniyle burasını "Karacaviran" olarak adlandırılmıştır.1844 yılı kayıtlarında Karamık kazasına bağlı olan köyde 83 hane bulunmaktaydı. Çay  ilçe oluncaya kadar Bolvadin’e bağlı olan yerleşim, 1967 yılında belediye oldu.Belde, Afyonkarahisar'a 45 km, Çay ilçesine 15 km uzaklıktadır. Sultan dağı eteklerine kurulu olan yerleşim, Afyonkarahisar-Isparta sınırında bulunmaktadır. Belde; Aşağı, Bağlar, Karabulut, Seka ve Yukarı mahallelerinden oluşmaktadır.
Karan Johar

Karan Johar, (d. 25 Mayıs 1972, Mumbai) Hint yönetmen ve film yapımcısıdır. Bollywood'un en genç yapımcısıdır.Karan, Hiroo ve Yash Johar'ın oğludur. Greenlawns Lisesi'ni bitirdi. Ticaret ve Ekonomi'nin H.R. Fakültesi'nde okudu ve başarıyla mezun oldu. Fransa'da "Usta Yönetmen" derecesini aldı.Karan Johar ilk olarak oyunculuğa, Kajol ve Shahrukh Khan'ın, baş rollerini paylaştığı Dilwale Dulhania Le Jayenge filminde Shahrukh Khan'ın arkadaşı rolünde oynadı. Ayrıca Dilwale Dulhania Le Jayenge filminde yönetmen yardımcısı oldu.Belli bir zaman içinde babasının şirketi Dharma Prodüksiyon battı. Karan Johar babasının şirketi Darma'yı kurtarmak için kolları sıvadı ve 1998 yılında ilk filmi olan Kajol ve Shahrukh Khan'ın da baş rollerini paylaştığı Kuch Kuch Hota Hai fimini çekti. Filmde ünlü isimlerden Rani Mukherjee, Salman Khan da oynadı.Kuch Kuch Hota Hai filmi başarı üstüne başarı sağladı. Bu filmin yaptığı gişe hasılatı sayesinde babasının şirketini kurtardı. Karan Johar'ın beyaz perdedeki başarısı peş peşe gelmeye başladı.2001 yılında Kabhi Khushi Kabhie Gham, 2003 yılında Kal Ho Naa Ho, 2006 yılında Kabhi Alvida Naa Kehna filmini yaptı. 2010 yılında da ismini tüm dünyaya duyuran büyük hasılat ve başarısı sağlayan ve şimdiye kadarki en yüksek yut dışı geliri elde eden film My Name Is Khan, Karan Johar'ın Türkiye'de de tanınmasını sağladı. Türkiye'den de Karan Johar filmlerine ilgiyi artırdı.
Karanar, Vezirköprü

Köy, Türkmen köyüdür, kuruluşu uzun zaman öncesine dayanır. 600 yıl kadar önce Şanlıurfa civarından göç ettirilen bir Türkmen köyü olduğu düşünülmektedir.samsun Kastamonu yolunun 142. km sinde bulunur  şehirler arası yol kenarındadır ve ulaşım çok kolaydır ayrıca Altınkaya Barajına da çok yakındır ve balıkçılık faaliyetleri de yavaş yavaş gelişmektedir.Altınkaya Barajı'na çok yakın olması nedeniyle su sporlarına da uygun alan oluşturabilecek kapasiteye sahiptir.