Heath Hükûmeti

Muhafazakar Parti'den Edward Heath, Heath Hükûmetini kurdu ve 18 Haziran genel seçimlerinin ardından 19 Haziran 1970'de Kraliçe II. Elizabeth tarafından Birleşik Krallık Başbakanı olarak görevlendirildi.Heath, 1965'te, 13 yıllık hükûmetten sonra partinin seçim yenilgisinden sonraki birkaç ay içinde Alec Douglas-Home'un yerini almak üzere Muhafazakar Parti'nin lideri seçilmişti. Ertesi yıl lider olarak katıldığı ilk genel seçim, Wilson'ın İşçi Partisi hükûmetinin çoğunluğunu artırmasıyla yenilgiyle sonuçlandı. İngiliz ekonomisi büyüme ve daralma ile birlikte bir dalgalanma döneminden geçerken Muhafazakarların iki yıl içinde desteklerinde bir artış yaşandı. İşsizlik önemli ölçüde arttı, ancak Harold Wilson Haziran 1970 için bir genel seçim çağrısı yaptığında, kamuoyu yoklamalarının tümü art arda üçüncü bir İşçi Partisi zaferine işaret etti.Heath hükûmeti başlangıçta güçlü bir ekonomiye ve nispeten düşük işsizliğe sahipti ve 1 Ocak 1973'te Birleşik Krallık, başta Avrupa Ekonomik Topluluğu olmak üzere Avrupa Toplulukları'na üye oldu. Ama sonra 1973 petrol krizi geldi ve Noel'den hemen önce Heath, ofislerin, fabrikaların ve çoğu kamu binasının kullanımının haftada üç güne indirildiği üç günlük bir hafta ilan etti. Ayrıca, grevlerde bir artışa yol açan ücret dondurmaları ve kısıtlamaları konusunda sendikalarla bir savaşla karşı karşıya kaldı. Ekonomi de resesyona girdi .Heath'in Şubat 1974'teki yanıtı, seçmenleri İngiltere'yi yönetenin hükûmet mi yoksa sendikalar mı olduğuna karar vermeye çağırarak bir genel seçim çağrısı yapmak oldu. 28 Şubat 1974'teki seçim, Muhafazakarların en fazla oyu aldığı, ancak İşçi Partisi'nin en fazla sandalyeye sahip olduğu çoğunluksuz bir parlamento ile sonuçlandı. Liberallerle koalisyon hükûmeti kurma konusundaki görüşmelerin başarısız olmasının ardından İşçi Partisi, 4 Mart'ta bir azınlık hükûmeti kurdu. İkinci bir genel seçim daha sonra 1974'te geniş çapta bekleniyordu ve Harold Wilson tarafından 10 Ekim olarak ilan edildi ve İşçi Partisi üç sandalyeli çoğunluk kazandı. Bu, Wilson'ın itiraz ettiği beş genel seçimden dördünü kazandığı, Heath'in ise dört genel seçimden üçünü kaybettiği ve liderliğinin yakında sona ermesinin kaçınılmaz göründüğü anlamına geliyordu.Temmuz 1970 - Iain Macleod öldü ve Anthony Barber tarafından Şansölye olarak başarılı oldu. Geoffrey Rippon, Lancaster Dükalığı Şansölyesi olarak Barber'ın yerini aldı. John Davies, Teknoloji Sekreteri olarak Rippon'un yerini aldı.Ekim 1970 - Teknoloji Bakanlığı ve Ticaret Kurulu birleşerek Ticaret ve Sanayi Dairesi adını aldı. John Davies Ticaret ve Sanayiden Sorumlu Devlet Bakanı oldu . Michael Noble kabineden ayrılıyor. İskan ve Yerel Yönetim Bakanlığı'nın yerine Peter Walker başkanlığındaki yeni Çevre Dairesi geçti.Mart 1972 - Robert Carr, William Whitelaw'ın yerine Lord Başkan ve Avam Kamarası Lideri oldu. Maurice Macmillan, İstihdam Bakanı olarak Carr'ın yerini aldı. Whitelaw, Kuzey İrlanda Dışişleri Bakanı oldu.Temmuz 1972 - Robert Carr, Reginald Maudling'in yerine İçişleri Bakanı oldu. James Prior, Lord Başkan ve Avam Kamarası Lideri olarak Robert Carr'ın yerini aldı. Joseph Godber, Prior'ın Tarım Bakanı olarak yerini aldı.Kasım 1972 - Geoffrey Rippon, Çevre Bakanı olarak Peter Walker'ın yerini aldı. John Davies, Lancaster Dükalığı Şansölyesi olarak Rippon'un yerini aldı. Peter Walker, Ticaret ve Sanayi Bakanı olarak Davies'in yerini aldı. Geoffrey Howe, kabinede bir koltukla Ticaret ve Tüketici İşleri Bakanı oldu.Haziran 1973 - Lord Windlesham, Lord Jellicoe'nun Lord Privy Seal ve Lordlar Kamarası Lideri olarak yerini aldı.Aralık 1973 - William Whitelaw, Maurice Macmillan'ın İstihdam Sekreteri olarak yerini aldı. Francis Pym, Kuzey İrlanda Sekreteri olarak Whitelaw'ın yerini aldı. Macmillan, Paymaster-General olur.Ocak 1974 - Ian Gilmour, Lord Carrington'ın yerine Savunma Bakanı oldu; Lord Carrington, Enerjiden Sorumlu Devlet Bakanı oldu.