barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Elektrikli tekteker

Elektrikli tekteker, jiroskop teknolojisinden faydalanan, elektrikle şarj olan, modeline ve kullanıcının ağırlığına göre değişmekle beraber 20 kilometreye varan mesafeleri kat edebilen kişisel ulaşım aracıdır.Elektrikli tekteker, çift tekerli modelleri de olmasına rağmen genelde tek bir tekerden, gövdenin altında elektrikle şarj olan bir motordan ve gövdenin iki tarafındaki açılır kapanır pedallardan oluşur.Kullanmakta olduğu jiroskop teknolojisi sayesinde elektrikli tektekeri kullanıcı vücut hareketleriyle kolaylıkla kontrol edebilir. Kullanıcının öne gitmek için ağırlığını öne, yavaşlamak, durmak ve geri gitmek içinse arkaya vermesi yeterlidir. Sağa ve sola dönüşlerde de aynı prensiple çalışan tektekerle manevra yapmak için kullanıcının ağırlık merkezini dönmek istediği yöne kaydırması gerekmektedir.Modeline göre değişkenlik göstermekle beraber ortalama 10 kilogramlık ağırlığıyla kullanılmadığı zamanlarda taşınması da oldukça pratiktir.
Elektrikli uçak

Elektrikle çalışan model uçaklar 1970'lerden beri uçmaktadır. O tarihten bu yana, 21. yüzyılda pek çok amaç için yaygın bir şekilde kullanılmaya başlanan küçük batarya gücüyle çalışan insansız hava araçları ya da dronlar haline gelmişlerdir.Elektrikle çalışan uçakla gerçekleştirilen ilk insanlı serbest uçuş 1973 yılında gerçekleştirilmiş olsa da günümüzdeki insanlı elektrikli hava araçlarının çoğu hala deneysel prototiplerdir. 2015 ve 2016 yılları arasında Solar Impulse 2, Dünya etrafındaki dolaşımını tamamlamıştır.
Elektrikli yan dikiz aynası

Elektrikli yan dikiz aynası,  otomobilin içinden dikey ve yatay ayarlama için elektrikli araçlarla donatılmış yan aynadır.Artan şekilde, elektrikli yan aynalar aracın dönüş sinyali tekrarlayıcılarını içerir. Lüks araçlarda elektrikli ayna ayarları, elektrikli araba koltuğu ayarlarıyla birlikte hafızaya alınabilir.
Elektrikli yılan balığı

Elektrikli yılan balığı (Electrophorus electricus), Yeni dünya bıçak balıkları takımından elektrik üreten sıra dışı bir tür. Bu yetenek hem avlanırken hem de savunma anında kullanılabilir. Elektrikli yılan balığı Güney Amerika'nın kuzey doğusundaki Amazonlar ve Orinoco bölgelerinde, çamurlu ve oksijen bakımından fakir tatlı sularda yaşar.Elektrikli yılan balığı, adından ve görüntüsünden tahmin edildiği gibi bir yılan balığı olmayıp, yeni dünya bıçak balıkları  (Gymnotiformes) takımından sayılır. Asıl yılan balığı gibi silindirik uzun bir vücudu vardır. Anal yüzgeci hemen hemen tüm vücut boyunca ilerler ve kuyruk ucunda son bulur. Sırt- kuyruk ve karın yüzgeci mevcut değildir. Boyu 2.5 metreyi bulabilirken ağırlığı 20 kg'a kadar gelebilir. Geniş, oval ve yassı olan kafası heybetli bir ağız taşır. Renk, griden kahverengimsi boz renge kadar uzanır. Ağız boşluğundaki özel bir kan damarından oksijen alır ve ortalama her on dakikada bir su yüzeyinde hava solur.Vücudunun büyük kısmı, aslında yüksek gerilim salan kaslara dönüşmüş elektrik organları (elektroplax) ile kaplıdır. Bu organlar, her biri düşük gerilim üreten çok sayıdaki elektrik üreten elementlerden oluşur. Bu aynı, seri olarak bağlanmış bir pil sistemi gibi gerçekleşir. Bir elektrikli yılan balığında 5.000 ile 6.000 arasındaki elektroplax, beraberce 500 voltluk bir gerilim, 500 wattlık elektrik üretebilir.Organlar, avlarını yakalamasına ve savunmaya hizmet ederler. Gerilim, sadece küçük balıkları öldürürken, ayrıca bir insanı da ölümcül olarak yaralayabilecek durumdadır. Alexander von Humboldt'un ünlü Güney Amerika keşif gezisinde tasvir ettiği gibi, elektrikli yılan balığı hatta atları bile öldürebilir.Halkın, balığın çarpmasından korkusu o kadar abartılıydı ki biz ilk üç gün hiçbir şey hissetmedik. Derken rehberimiz atları ve katırları suya getirdi ve avlamaya başladı. Daha beş dakika geçmişti ki iki at boğuldu. 1.6 m boyundaki elektrik balığı atın karnına saldırdı ve onu çarptı. Ancak zamanla eşit olmayan savaşın ateşi düştü ve tükenmiş balıklar dağıldı. Birkaç dakika sonra beş büyük yılan balığımız vardı. Onlarla dört saat boyunca deneyler yaptıktan sonra takip eden günlerde, kas halsizliği, eklem ağrıları ve genel iç bulantısı hissettik.(Not: Humboldt burada özellikle, atların boğulduğunu vurguluyor. Yılan balığının çarpması at için öldürücü olmasa da onu durgun bir suda da boğulabilecek kadar uyuşturuyor.)Elektrik çarpması balığın bulanık suda yön tayinine, kendi sınırlarını belli etmesine ve çiftleşecek partner bulmasına da hizmet eder. Balık bu esnada daha zayıf ve daha yavaş impulslar üretir.Genç yılan balıkları zeminde yaşayan omurgasızları yerler. Buna karşın yetişkinler, ağırlıklı olarak yemeden önce öldürdükleri balıklarla beslenirler.Elektrikli yılan balıkları, çiftleşme için partnerlerini, elektrik salınımlarının yardımıyla ararlar. Bu zayıf salınımları muhtemel partner bulanık suda hisseder. Çiftleşme genelde Eylül ile Aralık arasında yer bulur. Erkekler su bitkileri ile yuva kurar, yumurtalara ve sonra da larvalara bekçilik yaparlar. Bunlar, yumurtadan çıktıklarında on santimetre boyundadırlar.
Elektrikli çoklu birim

Elektrikli çoklu birim (EMU), elektrik enerjisini itici güç olarak kullanarak kendinden tahrikli vagonlardan oluşan bir çoklu birim trenidir. Elektrikli çoklu birimler, elektrikli cer motorları bir veya birkaç sayıda vagon içine dahil edildiğinden ayrı bir lokomotif gerektirmez. Çoğu elektrikli çoklu birim, yolcu trenleri için kullanılır, ancak bazıları posta,yük taşıma veya buz çözücü trenler gibi özel roller için de kullanılmaktadır.
Elektrikli ısıtma

Elektrikli ısıtma elektrik enerjisinin ısı enerjisine dönüştürüldüğü bir süreçtir.  Yaygın uygulamalar arasında alan oda ısıtıcısı, pişirme, su ısıtma ve endüstriyel işlemler yer alır. Elektrikli ısıtıcı, elektrik akımını ısıya dönüştüren elektrikli bir cihazdır. Her elektrikli ısıtıcının içindeki ısıtma elemanı bir elektrik direncidir ve Joule yasası prensibi ile çalışır. Alternatif olarak, bir ısı pompası, bir soğutma çevrimi çalıştırmak için bir elektrik motoru kullanır.
Elektriksel iletken

Elektriksel iletken, elektriği ileten maddelere verilen addır. Atomların dış yörüngesindeki elektronlar atoma zayıf olarak bağlıdır. Isı, ışık ve elektriksel etki altında kolaylıkla atomdan ayrılırlar. Gümüş, bakır ve altın iyi iletkenlerdir.Atomları 1 valans elektronlu olan metaller iyi iletkendir. Buna örnek olarak altın, gümüş ve bakır gösterilebilir.Gümüş en iyi iletkendir, ikinci en iyi iletken bakır, sonraki altındır. Bakır, kablo ve tellerde gümüşe göre ucuz olması nedeniyle tercih edilir. Altın kolay oksitlenmemesi sebebiyle elektriksel kontaklarda kullanılır. Altının oksidi de iletkendir. Altin az bulunur olması ve fazla ısınması nedeniyle tercih edilmemektedir.
Elektriksel kutupluluk

Elektriksel kutupluluk (pozitif ve negatif) her elektrik devresinde mevcuttur. Elektronlar, artı kutbundan eksi kutbuna doğru akar. Bir doğru akım (DC) devresindeki bir kutup, her zaman negatiftir, diğer kutupsa her zaman pozitiftir ve elektronlar sadece bir yönde akarlar. Bir alternatif akım (AC) devresinde ise akımın yönü sürekli değişir.Doğru akım (DC) devrelerinde, pozitif kutup genellikle kırmızı (ya da "+") işaretlenir ve negatif kutup genelde siyah (ya da "-") işaretlenir. Fakat başka renk düzenleri de otomotiv ve telekomünikasyon sistemlerinde kullanılabilmektedir. Araba akülerinde, pozitif kutbun çapı negatif kutbun çapından daha büyüktür.Hiçbir noktadan toprağa bağlı olmayan alternatif akım (AC) devrelerinde, kutupluluk önemli değildir çünkü her saniyede birçok kez kutuplaşma oluşmaktadır. Ek olarak: Bir iç şebeke sisteminde bu çok doğru değildir. Canlı olarak belirlenmiş ve siyah renkli olan bir tel vardır, diğer tel ise doğaldır ve beyaz renklidir. Bu beyaz telin kaynağı toprağa bağlanır.  Kutuplulukta, teller arasındaki üretim döngüsüne göre analiz edildiğinde, güç 0-120 volt arasında değişir. Zaman içinde bir noktada, beyaz tel, siyah telin referansı ile negatif olacak. Alternatif akım döngülerinde tellerin birbirine göre potansiyel farkının bulunmadığı bir nokta vardır. Akım tersine dönerken bunu gözlemleyebiliriz. Döngüdeki bu nokta, alternatif akım devrelerindeki en yüksek voltun, doğru akım devrelerindeki en yüksek volttan daha etkili olduğunu açıklar. Bu döngünün frekansı saniyede 50 ile 60 arasında değişir. Bu değişim hangi ülkede bulunduğunuza bağlı olarak değişir. Topraklanmış sistemlerde, test lambasının ilk teline dokunarak bunu kanıtlayabilirsiniz. Lambanın diğer teli eğer siyah tele dokunuyorsa yanacaktır. Ama beyaza dokunuyorsa yanmaz çünkü beyaz tel topraklanmıştır. Bu olayda insan bedeninin kapasitans özelliğini kullanmış oluyoruz. Nötr kablonun, bir binanın servis giriş noktasında toprağa bağlanmış olması gerekir. Bunun en önemli amacı, yıldırım çarpmalarında yaralanmaları ve yangınları önlemektir. Ayrıca her ev aletinde, topraklamaya ayrılmış bir tel olmalıdır ki yıldırım dışındaki kazalarda da yangınları ve yaralanmaları önlesin. Bu tel servis giriş noktasına bağlı olan toprak hattı dışında başka bir toprak hattına asla bağlanmamalıdır. Bu tel yalıtımlı, yalıtımsız, bakır ya da alüminyum olabilir. Topraklama yalnızca yanlış akımı taşıyacaktır. Normal kullanımda hiçbir akım taşımaz.Modern arabalar “negatif dünya” elektrik sistemine sahiptirler. Bu durumda, bataryanın negatif terminali aracın metal gövdesine bağlanır ve pozitif terminal aradaki sistemlere akım sağlar. Ancak, bazı eski arabalarda bu durumun tam tersi de izlenebilir.
Elektriksel potansiyel enerji

Elektriksel potansiyel enerji (Yüklü parçacığın potansiyel enerjisi veya Elektrostatik potansiyel enerji olarak da adlandırılır.), bir "" Elektriksel yük'ünün Elektriksel alan içerisindeki konumuna bağlı olarak depoladığı bir potansiyel enerji çeşididir.Bu Elektriksel potansiyel enerjinin kinetik enerjiye dönüşebilme potansiyeli vardır. Buna "Kinetik enerjiye dönüşmesi muhtemeldir" de denilebilir."" yüküne sahip bir parçacığın, "" elektrik potansiyeli içindeki elektriksel potansiyel enerjisi, "" çarpımına eşittir. Aynı ifade, parçacığın "V" potansiyeli içerisindeki hareketinden doğan dönüşümü de ifade eder."U": (bazı kaynaklarda "EP" sembolü ile gösterilir): Elektriksel potansiyel enerji, Joule(J) biriminde."d": "Q>" yüklü noktasal cisim ile "q" yüklü noktasal cisim arasındaki dik uzaklık, Metre(m) biriminde.Elektrik enerjisi elektrik yükünün elektrik alan içerisindeki konuma bağlıdır. Q yüküne sahip bir parçacığın, V elektrik potansiyeli içindeki elektrik potansiyel enerjisi, QV çarpımına eşittir. Aynı ifade, parçacığın V potansiyeli içerisindeki hareketinden doğan dönüşümü de ifade eder.burada  maddenin dielektrik sabiti ve E ise elektrik alan vektörüdür. Elektrik alana, etraftaki gerilim hatlarında, kondansatörler ve indüktörlerde ve uzayda elektromanyetik radyasyon olarak yayılan alanlarda rastlanır.
Elektriksel verimlilik

Verimlilik, elektrik-elektronik mühendisliğinde (bir cihaz, elektronik bileşen veya sistem gibi) bir şeydir. Faydalı güç çıkışının tüketilen toplam elektrik gücüne bölümüdür. Kesirli sayı ile ifade edilir. Normalde Yunan alfabesindeki küçük Eta (η) ile gösterilir.Eğer enerji çıkışı ve girişi aynı birim olarak ifade edilirse verim bir boyutsuz nicelik olur. Örneğin bir ışık kaynağının aydınlatma verimliliği, belirli bir enerji girdisine karşılık elde edilen ışık akısıdır ve birimi lumen bölü watttır.Verimlilik kavramının etkililik kavramı ile karıştırmayın: Giriş gücünün çoğunu tüketen bir sistem için verimlilikten bahsedilebilir, fakat "sistem verimlidir" denilemez. "Verimlilik" kavramı, yalnızca elde edilmek istenen verime göre belirlenir. Örneğin ampul, yaydığı ışığa göre %2 verimli olduğu halde, odayı ısıtmadaki verimliliği %98'dir. Çünkü, pencereden yayılan küçük bir bölümü hariç, ışık enerjisi nihayetinde ısıya dönüştürülür. Bir yükselteç, yüküne (örn, hoparlöre) 10 Watt (Vat) güç iletirken, güç kaynağından 20 Watt güç çeker. Böylece verimi %50 olur. (10/20 × %100 = %50)Elektrikli su ısıtıcısı (kettle): %90'dan daha fazla (kettle suyu kaynatırken 2, 3 dakika boyunca nispeten çok küçük miktarda ısı kaybolur.)Elektrik santralinde bulunan büyük güçlü bir transformatör (kısaca trafo), %99'dan daha fazla verime sahiptir. 19. yüzyılın başlarında trafolar daha az verimli idi. Trafodan geçen enerjinin üçte biri kayboluyordu.
Elektriksel çift tabaka

Elektriksel Çift Tabaka, mikro-akışkan sistemlerde, parçacık kendi boyutlarına göre kıyaslanabilir bir kanalda bulunduğu için bu akışlarda sınır etkileri önemli rol oynamaktadır. Duvar elektrik yükü ile yüklendiği zaman çözelti içerisinde bulunan iyonlar ile yüzey etkileşime girer. Yüzey zıt yüklü iyonları çeker ve aynı yüklü iyonları iter. Bunun sonucunda duvar yüzeyinde iyonlardan oluşan çift tabakalı bir katman oluşur. Buna elektriksel çift tabaka (EÇT) denir. Çözelti içerisindeki serbest iyonlar ile yüklü yüzey arasındaki etkileşim sonucunda iyonlar çözelti içinde yeniden dağılmış olur. EÇT iki tabakadan oluşur. Bunlar Stern ve dağınık (ing. diffuse) tabakalarıdır.Stern tabakada bulunan iyonlar yüzeyin uyguladığı elektrostatik kuvvetin etkisi ile hareketsiz durmaktadırlar. Stern tabaka Alman asıllı fizikçi Otto Stern tarafından bulunmuştur.Dağınık tabakadaki iyonlar ise serbest halde bulunmaktadır. Elektro-osmotik akışa sebep olan bölge bu tabakadır.Belirli bir potansiyel uygulanarak oluşturulan elektrik alan kuvveti ile çözelti içerisinde bulunan yüklü parçacıkların ayrışmasında elektriksel çift tabaka yardımcı rol oynar. Ölçeğin küçülmesi ile yüzeyin hacme oranı büyüdükçe elektriksel çift tabakanın etkisi de artar.
Elektrikçi

Elektrik tesisatçısı veya Elektrikçi, yapıların içine ya da dışına elektrik tesisatını döşeyen, elektrikli aydınlatma, ısıtma ve haberleşme tertibatının montaj ve onarımını yapan meslek grubudur.Elektrik montajcısı, umumi elektrik şebekesinin hatlarını döşer. Elektrikçi (elektrik tesisatçısı), elektrik abonelerinin özel elektrik tesisatını gerçekleştirir: Kendisine verilen plan ve şemalara göre, elektrik kablolarını ve kordonlarını yerleştirir, bunların geçeceği delikleri ve yuvaları açar. Sonra elektrik anahtarlarının, akım prizlerinin ve sigortaların montajını yapar. Genellikle küçük bir ekiple çalışır. Tesisatın konumu, onun bazen yerde,bazen de merdivenlere tırmanarak, rahatsız bir pozisyonda çalışmasını gerektirir. Mesleğinde başarılı elektrik tesisatçıları için açılan kurslar, onlara, elektrik ustası ve teknisyeni olarak yetişme imkânı sağlar. Elektrik tesisatçıları adlarına bir iş yeri açar ve elektrikli cihazlar da satabilirler.
Električni Orgazam

Električni Orgazam (, anlamı Elektrik Orgazm) Belgrad çıkışlı Sırp rock müzik grubu. New Wave, punk rock ve post-punk türlerinin kombinasyonlarıyla başlayan grup daha sonra stillerini değiştirerek mainstream rock yapmaya başlamıştır. eski Yugoslav rock sahnesi'nin en önemli figürlerinden biridir.
Elektro (müzik)

Elektro (veya elektro-funk), doğrudan Roland TR-808 davul makineleri ile funkun kullanımından etkilenen elektronik müzik ve erken hip hop türüdür.
Elektro bağlama

Elektro bağlama, 1960'ların sonuna doğru, Orhan Gencebay ve Erkin Koray'ın beraber çalışırlarken oluşturdukları bir saz.Bağlamanın sesini müzik yapılan mekanlarda daha çok duyurmak ve rock müziğinde de kullanabilmek için elektro bağlama kullanılmaya başlandı. Elektro bağlamalar, bağlamanın yapısal özellikleri korunarak, içine yerleştirilen elektro gitar manyetikleriye üretildi. Her ne kadar yapısal özellikleri akustik bağlama ile aynı olsa da cikardığı ses çeşitliliği ile Anadolu'ya ait otantik müziklere uygunluk sağlar. Örnek verilerse; iç Anadolu bölgesine ait bozlak türü eserlerde sıkca kullanılmaktadır.
Elektro galvanik yakıt hücresi

Elektro galvanik yakıt hücresi, dalgıç tüpleri ve tıbbi cihazlardaki oksijenin konsantrasyonunu ölçmede kullanılan bir cihazdır.Hücre içindeki potasyum hidroksit, oksijenle temas ettiğinde, kimyasal bir reaksiyon oluşur ve bu reaksiyon sonucunda kurşun anotla altın kaplı katot arasında bir elektrik akımı yaratılır. Üretilen voltaj, mevcut oksijen konsantrasyonuyla orantılıdır.Bu tür yakıt hücrelerinin ömrü sınırlı olup, yüksek oksijen konsantrasyonlarına maruz kalmaları halinde azalır.
Elektro gitar

Elektro gitar veya elektronik gitar, sesini manyetikleri aracılığı ile elektrik akımına dönüştüren ve bir amplifikatör ile bu akımdan ses elde edilmesine olanak tanıyan gitar türüdür.Oluşturduğu sinyalin değiştirilebilir olması, ve zamanında bir devrim niteliği taşıyan yükseklikte bir sese sahip olması nedeniyle, kullanım alanı çok genişlemiş bir gitar türüdür.Elektronikteki gelişmeler ile tonal olarak sınırları 1960'lı yıllardan özellikleri ve çeşidi artan elektro gitarlar, özellikle 1980'li yılların başlarından itibaren üretilen süperstrat modeller başta olmak üzere günümüzün en bilindik enstrümanlardan biri haline gelmiştir.Boş gövdeli gitarlar, aynı zamanda kıvrımlı üst yüzeyleri ile Archtop adını da alır, bir yükselticiye gereksinim duymadan, sesin gitardaki boşlukta yankılanarak zengin bir ton çıkarmasıyla çalınan gitarlardır. Her ne kadar bu özelliğe sahip olsalar dahi, bu gitarlar da manyetiklerle kullanılabilmektedir. Üst ve alt ağaç plakaları bir parçadan oyulmuş, yahut ısı ile preslenmiş ağaçlar olabilir. Bu tip gövdelerde keman ailesindeki gibi f delikleri bulunabilir. Bu tarz gövdeyi 1890'da tasarlayan ve dünyaya tanıtan Gibson firmasıdır.Tam olarak 60 hz -250 hz desibel ortaya çıkarabilir.Katı gövdeli gitarlar; masif gövdeye sahip, sesin doğal yollardan yükselmesine izin vermeyen tipte gövdelere sahip gitarlardır. Yüksek çıkış gücü olan ses kaynaklarının olduğu yerlerde geri beslemeyi en aza indirgeyen gövde türüdür. Fender firması, Stratocaster ve Telecaster modelleri ile bu tip gövde yapımına katkıda bulunmuştur. Gibson firmasının katı gövdeli Les Paul modeli gitarlarının çoğunda da Archtop özelliği bulunur.
Elektro house

Elektro house, house müziğin daha sert biçimi. Karakteristik çalgıları bassline ve bas davuldur, dakika başına 125 ile 135 vuruşluk temposu olan bir tarzdır. Kökeni elektro, electroclash, pop, synthpop ve tech house tarzlarıdır. DJ Mag Top 100 DJs; Avicii, David Guetta, Dimitri Vegas & Like Mike, Seven Lions, Ekali, Skrillex, Steve Aoki ve Porter Robinson'dan elektro house müzisyenleri diye bahseder.
Elektro pnömatik hareket

Pnömatik sistemler hava basıncıyla çalışır. Hava basıncı kontrol ve gücü sağlar. Basınçlı havanın en büyük dezavantajı; uzun hatlarda basıncın düşmesidir.Pnömatikte uyartılı valfler vardır. Bu valfler, güce giden basınçtan kullanarak kontrol sağlar, ancak elektrik uyartılı valflere ayrı bir hat çekildiği için güç kaybı daha az olur.Elektronik parçalar daha küçük geç deforme olur ve bakım gerektirmez. Ayrıca 12 24 DC gibi düşük gerilimlerde çalıştığı için maliyeti düşük ve güvenlidir.Mekanik güç, elektriksel güce göre daha yavaştır. Kontrollerde elektronik güç kullanıldığında, mekanik valfler yerine elektronik kontaklar konulduğunda daha hızlı açma kapama yapılabilir.
Elektro-imalat

Elektro-üretim, sıvılar üzerine elektrik alan kuvveti uygulayarak, onları başka bir noktaya, yapı ve boyutu değiştirerek transfer etmektir.Geleneksel polimer lif üretim sistemleri; eriyikten çekim, çözeltiden çekim ve jel halinden lif üretimi işlemlerini kapsar. Bu metotların ortak özelliği mekanik bir şekilde eriyik polimeri ya da çözeltiyi düselerden geçirip, daha sonra çekme işlemine tabi tutarak lif elde etmektir. Bu sistemlerle 5-500 mikron çap aralığında lifler üretilebilir.Elektrospinning (elektro-üretim:electrospinning) yöntemi ise, yüksek elektrostatik alana maruz bırakılan polimer çözeltisinin benzer yükler ile yüklenerek ayrışma ve incelme gösterip, çok ince fibril yapılar oluşturması şeklinde özetlenebilir. Bu yöntemde, en basit şekliyle bir polimer çözeltisi şırınga içine konur ve bu şırıngadan belirli bir mesafe uzağa da toplayıcı-metal bir plaka yerleştirilir. Yüksek gerilim sağlayacak güç kaynağının artı ucu şırınganın metal olan ucuna bağlanırken, toplayıcı plaka da topraklanır. Böylece şırınga ve toplayıcı plaka arasında yüksek bir elektrik alan elde edilmiş olur. Güç kaynağı tarafından sağlanan gerilim arttırıldıkça, yeterince yüksek bir değere ulaşan elektrik alan kuvvetleri çözelti üzerindeki viskoelastik ve yüzey gerilimi kuvvetlerini yener ve polimer molekülleri bir jet halinde şırıngadan toplayıcıya doğru taşınır. Toplayıcıda biriken lifler incelendiğinde, gözle görülemeyecek derecede hızlı bir şekilde gerçekleşen bu olayla mikron altı çaplara sahip liflerin üretildiği görülecektir. Elektrospinning olayı sırasında ister jet benzer yüklerin etkisiyle ayrışma göstersin, ister toplamda uzun bir yörünge takip ederek incelmiş bir jet olsun, sonuçta toplayıcı plaka üzerinde nanoboyutta çaplara sahip nanoliflerin oluşturduğu ağ vardır.
Elektro-optik hedefleme sistemi

Elektro-optik hedefleme sistemi (EOTS; Electro-optical targeting system), hava savaşında hedefleri izlemek ve bulmak için kullanılan bir sistemdir. Yük bağlaşımlı aygıt TV kameralarını, lazer mesafe ölçerleri ve lazer işaretleyicilerini kullanabilir.
Elektroensefalografi

Elektroensefalografi (EEG) veya beyin çizgesi yöntemi, beyin dalgaları aktivitesinin elektriksel yöntemle izlenmesini ölçen yöntemdir. Hastaya elektrik akımı verilmediğinden ağrı ya da acı hissedilmez.Elektroensefalografla elde edilen kayda elektroensefalogram (EEG) denir. Elektroensefalografi ya da halk arasında yaygın deyimle "beyin elektrosu çekme" diye adlandırılan bu teknik, 1929'da Alman ruh hekimi Hans Berger tarafından geliştirilmiştir.EEG'de çekim küçük elektrotların saçlı deriye yerleştirilmesiyle yani "pasta" denilen iletken bir madde aracılığı ile yapıştırılmasıyla olur. Bu elektrotların ikisi arasındaki elektriksel potansiyel değişiklikleri bilgisayara kayıt edilir ve sonuç uzman tarafından yorumlanarak, hastaya gerekli bilgi verilir. Elde edilen kaydın incelenmesinde, normale oranla sapmalar bulunmasına dayanılarak, beynin birçok çalışma bozukluğu (sara vb.) teşhis edilebilir.İnsanın sinir sistemi, yaklaşık 10 milyar sinir hücresi içerir. Bunların çoğu beyinde, geri kalanı omurgada ve bedenin öbür kesimlerinde, ilgili sinirlerde yer alır. Her beyin hücresi 5.000-50.000 sinir hücresiyle bağlantılıdır. Sinir akıları sinir lifleri boyunca taşınır ve beyinde elektrik dalgalarına yol açar. Bu elektrik dalgaları kafa derisinde ölçülebilir.Klinik olarak nöbeti olan her hastada EEG anormalliği gösterilemeyebileceği gibi nöbet veya epilepsisi olmayan kişilerde de EEG anormalliği görülebilir. Nöbeti veya epilepsisi olan hastalarda nöbetler arasında EEG’lerde ortalama %70 oranında anormallik gösterilebilir.Yetişkinlerde çekime gelmeden önce saçın bir gün önceden temizlenmesi gereklidir. Uyku EEG'si çekimi için, hasta kişinin 24 saat uykusuz kalması gerekebilir. Çocuklarda çekim genellikle uykuda yapılmaktadır. Bunun için çekim öncesi ilaç verilebilir ve çekimin kolay olması için, çocuğun geç yatırılıp erken kaldırılması önerilir.
Elektroerozyon

Elektroerozyon (İngilizce electrical discharge machining (EDM)), iş parçasına istenilen şekli vermek için elektrik boşalmasından faydalanılan üretim yöntemi. Elektrik iletkeni malzemelere uygulananır. Metal aşındırma işlemi takım görevini yapan bir elektrot ile iş parçası arasında meydana gelen kıvılcımların yardımıyla gerçekleştirilir. Kıvılcımlar, ergime ve buharlaşma yoluyla çok küçük malzeme parçacıkları kaldırarak parça yüzeyini erozyona tabi tutar ve parça üzerinde ufak çukurlar oluşturur. EDM sırasında elektrot ile iş parçası arasındaki mesafe 0,0125 mm ile 0,05 mm arasındadır. Bu mesafe takım ve iş parçası arasında elektrik arkı oluşması için yeterlidir. Yer yer sıcaklığın 8000oC - 12000oC aralığına çıktığı proseste soğutma ve ark aralığını tıkayan aşındırılmış parçaların uzaklaştırılmasında dielektrik sıvı kullanılır. Sirkülasyon hızına bağlı olan dielektrik sıvının performansı, sirkülasyon pompası kullanımı veya benzeri metotlarla arttırılabilir.Çoğunlukla, bakır elektrot olan takım katot (-), çelik iş parçası ise anottur (+). Fakat çelik elektrotlar, alüminyum elektrotlar, çelik işlemede kullanılan tungsten - bakır elektrotlar ile kaba işlem için kullanılan grafit elektrotlar bu genellemenin dışındadır. Bu elektrotlar (+) yüklü, ters kutuplu takımlar olarak kullanılabilir.Takım olarak iş parçasının şeklinden bağımsız olarak pirinç, gümüş, hardmetal ya da bakır tel elektrot kullanılır. Bir bobine sarılan tel, işlem boyunca aşındıkça ileri sürülür. İmalatta takım olarak tel kullanılınımı takım değiştirmeden farklı iş parçalarının işlenmesine olanak sağlar. Molibden, tungsten karbür gibi sert malzemeleri kesmekte, kalıp üretimi ve tadilatında, kaynak kesitlerinin incelenmesi veya mekanik testler için numune hazırlanmasında kullanılmaktadır.Takım dielektrik sıvı içerisinde bekleyen iş parçasından malzeme aşındırmak üzere sıvıya daldırılır. Aşındıkça numerik kontrolü takımı ileri sürer. Tel erozyona göre farkı, parçanın yüzeyinden bir ark süresince olabildiğince çok malzemenin aşındırılmasının hedeflenmesidir.
Elektrofilik aromatik sübstitüsyon

Elektrofilik aromatik sübstitüsyon , bir aromatik sisteme (genellikle hidrojen) bağlı bir atomun bir elektrofil ile değiştirildiği organik reaksiyondur. En önemli elektrofilik aromatik sübstitüsyonlardan bazıları aromatik nitrolama, aromatik halojenasyon, aromatik sülfonasyon, alkilasyon ve açilasyon tipindeki Friedel– Crafts reaksiyonudur.Etil benzen, 1999 yılında yaklaşık 24,700,000 ton üretilmiştir. (Dehidrojenasyon ve polimerizasyondan sonra, ticari bir plastik olan polistiren üretilir.) Bu işlemde, asitler yeni oluşan pozitif yüklü karbon iyonunu (karbokatyon) oluşturmak için katalizör olarak kullanılır. Benzenin diğer birçok elektrofilik reaksiyonu, çok daha küçük olmasına rağmen ; önemli ara maddelere giden değerli yollar olmaktadır. Benzenin nitrolanması, elektrofil olarak nitronyum iyonunun etkisiyle yapılır.  Dumanlı sülfürik asitle yapılan sülfonasyon  benzen sülfonik asiti verir.  Brom, klor veya iyotla yapılan  aromatik halojenasyon ilgili aril halojenürleri verir.  Bu reaksiyon tipik olarak, ilgili demir veya alüminyum halojenür tarafından katalize edilir.Friedel–Crafts reaksiyonu bir açilasyon veya bir alkilasyon olarak gerçekleştirilebilir.  Genellikle, alüminyum klorür kullanılsa da hemen hemen her kuvvetli Levis asidi kullanılabilir. Açilasyon reaksiyonu için stokiyometrik miktarda alüminyum klorür gereklidir.Hughes–Ingold mekanizma sembolü SEAr, ile gösterilen genel reaksiyon mekanizması, aromatik halkanın elektrofil E+’ya saldırmasıyla başlar.  Bu adım, pozitif yüklü ve delokalize bir siklohekzadienil katyonunun oluşumuna yol açar. Bu katyon aynı zamanda bir arenyum iyonu, Wheland ara maddesi veya aren σ-kompleksi olarak da bilinir. Bu karbokatyonun birçok örneği karakterize edilmiştir. Ancak, normal çalışma koşulları altında bu yüksek orandaki asidik türler, aromatikliği yeniden oluşturmak için sp3 karbonuna bağlı protonu çözücüye (veya başka herhangi bir zayıf baza) verecektir. Net sonuç , aril halkasında H’nin E ile değiştirilmesidir.  Bazen, H+ yanında diğer elektrofüjler (elektron çiftleri olmadan ayrılabilen gruplar) aromatikliği yeniden oluşturmak için ayrılacaktır; bu türler arasında silil grupları ( SiR3+ olarak), karboksi grubu ( CO2 + H+ olarak), iyodo grubu ( I+ olarak) ve t-bütil (R+ olarak) gibi tersiyer alkil grupları bulunur.  Bu tür sübstitüentlerin ayrılma kapasitesi, özellikle silil’in başka bir fonksiyonel grup (ipso saldırısı) ile değiştirilmesi durumunda, bazen sentetik olarak kullanılır.  Bununla birlikte, iyodo veya alkil gibi grupların kaybı daha sıklıkla istenmeyen bir yan reaksiyondur.
Elektrofizyoloji

Elektrofizyoloji, vücuttaki merkezi sinir sistemi ve beyindeki sinir hücrelerinin elektrik hareketlerini inceleyen bilim dalı. İnsan ve hayvan deneyleri aracılığıyla, elektrod uçlarının hücre zarı içine ya da dışına yaklaştırılmasıyla ölçümler yapılmasına dayanır. Kafa dışına yerleştirilen elektrodlarla yapılan ölçümlere Elektroensefalografi (EEG) adı verilir.
Elektrofobi

Elektrofobi, elektrik korkusudur. Elektrofobinin nedeni genellikle elektrikle ilgili travmatik bir geçmiş deneyimdir, şoka uğramayı veya elektrik çarpmasını ve yanık veya diğer daha ciddi yaralanmaları deneyimlemeyi içerir. Bazıları televizyonda görmüş veya kazara elektrik çarpması sonucu ölen insanların haberlerini okumuş olabilir. Ayrıca televizyonda insanların elektrikli sandalyeyle öldürüldüğünü görmüş olabilirler ve bu korku gelişir. Elektrofobinin daha doğal bir başka nedeni, yıldırım çarpması veya çarptığını duyan başkalarını duymaktır.Elektrofobik hastalar, mümkün olduğu kadar elektrik kullanmamaya çalışacaklardır. Elektrikli aletlerin çok az olduğu evlerde yaşamayı, sebzeleri elektrikli doğrayıcı kullanmak yerine doğrama tahtası ve bıçakla doğramayı, bilgisayarda yazıp yazdırmak yerine kalemle bir şeyler yazmayı tercih edebilirler. Elektrofoblar, elektrikle çalışan şeyleri kullanırken aşırı endişe hissedeceklerdir. Televizyonu ve diğer cihazları fişe takmayı reddedecekler ve buna zorlandıklarında endişe belirtileri sergileyebilirler.
Elektrofor

Elektrofor, elektrostatik indüksiyon süreci ile elektrostatik yük üretmek için kullanılan basit bir jeneratördür. İlk sürümü 1762 de İsveçli bilim insanı, Johan Carl Wilcke tarafından keşfedildi. Fakat bunu geliştiren ve yaygınlaştıran, 1775 yılında İtalyan bilim insanı Alessandro Volta oldu. Elektrofor kelimesi de onun tarafından kullanıldı.Elektrofor yalıtıcı kolu ile bir yalıtkan plakası ve bir metal plakadan oluşur. Yalıtkan levha önce kürk veya bezle ovularak sürtünmeyle elektriklenme etkisi ile tahsil edilir. Bu tartışma için, sürtünme tarafından yalıtkan kazançları negatif yük olarak düşünün. Metal levha daha sonra yalıtkan plakası üzerine yerleştirilir. Mikroskobik teması kötü olduğu için, yalıtkan, şarjın önemli bir kısmını aktaramaz. Bunun yerine yüklü yalıtkanın, metal kısmını ayırmasına sebep olur. Bu yük, iki bölgeyi geliştirir. Pozitif yükler, yalıtkanın aşağı doğru bakacağı tarafına çekiliyor. Onu pozitif yüklüyor, negatif yükler yukarı doğru bakacağı tarafına püskürtüldüğü zaman, yalıtkanın negatif yükleniyor. Böylece elektrofor bir elektriksel bütünlük olarak tarafsız kalmış oluyor. Ardından, yukarı bakacağı şekilde negatif yük boşaltılmadan topraklanır. Sonunda metal plaka sadece pozitif yükü taşıyacaktır.Yalıtkan üzerindeki yük bu süreçte bitmediği için, metal tabaka üzerindeki yük deneyler için kullanılabilir. Örneğin, metal iletkenlere yük akıtmak için kullanılabilir ve yüksüz plaka tekrar başka yükler taşıyabilir. Bu istenilen sıklıkta tekrar edilebilir, Bu nedenle, şarj sınırsız miktarda tek şarjla elde edilebilir. Elektroforun en büyük örneği, 1977 yılında alman bilim insanı Georg Cristoph Lichtenberg tarafından inşa edildi. 2 metre uzunluğundaydı. Bu 38 santimlik kıvılcım üretti. Ağaçsı işaretleri oluşturmak için onun deşarjları kullanılır.Evrende yük muhafaza edilir. Elektrofor, kısaca negatif ve pozitif yük olmak üzere ayrılır. Pozitif veya negatif yük, metal tabaka üzerinde biter ve karşı yük topraklamadan sonra bir başka obje içinde saklanır. Bu ayırma çalışmaları, yüksüz objelerde en yüksek enerji durumu elde edilene kadar sürer. Çalışma, karşıt yüklü reçine tabakadan, metal yüklü olan tabaka yükseltilerek yapılır. Sisteme verilen bu ek enerji yük ayrılması şeklinde potansiyel enerjiye dönüştürülür. Bu nedenle metal plaka yükselterek aslında yalıtkan plakasına göre gerilimini artırır. Böylece elektrofor, aslında Wimschurt makineleri ve Van de Graaf jeneratörüyle aynı prensipte kullanılan, elle çalıştırılan bir elektrostatik jeneratördür.
Elektrogorsk

Elektrogorsk (), Rusya'nın Moskova Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir, başkent Moskova'nın 75 km doğusunda yer almaktadır. Yüzölçümü 39 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 22,480'dir.Elektrogorsk ilk olarak 1912 yılında Rusya'nın torfla çalışan ilk büyük termik santralinin inşası sırasında kurulmuştur. 1946 yılında Elektrogorsk adıyla şehir statüsü almıştır.
Elektrohidrolik servo valf

Elektrohidrolik servo valf, hidrolik sıvının aktüatöre olan akışını kontrol etmeye yarayan ve elektrik ile çalışan bir valf çeşididir. Servo valfler ve oransal valfler analog veya dijital bir kontrol sinyalini hidrolik silindir içinde yumuşak bir harekete dönüştürerek ve silindir(piston) üzerinde pozisyon, hız, basınç ve kuvvet kontrolü sağlar.Servo valfin elektriksel kontrolünde değişken düşük gerilimden çok, değişken düşük akım kullanılmaktadır. Kontrol sinyali bir kuvvetlendiriciye iletilir. Kuvvetlendiriciye gelen kontrol sinyali kuvvetlendirilerek, valfin istenen pozisyona gitmesini sağlar. Bu sayede aktüatöre istenen miktarda hidrolik güç aktarılır.  Bir pozisyon algılayıcısı ile aktüatörün konum bilgisi elektriksel sinyale dönüştürülür ve geribesleme olarak kullanılır. Bu geribesleme kuvvetlendiriciye gönderilir ve servo valfi kontrol etmek için üretilen gerilimin kontrolü bu şekilde sağlanır.Enjeksiyon makinalarını, servo valflarin kullanıldığı alanlara örnek olarak gösterebiliriz. Bu makinalarda servo valfler, plastik şişe imalatı için basılan(püskürtülen) plastiğin kalınlığını kontrol ederler. Bu uygulamalarda bir pozisyon algılayıcısı kullanılması sayesinde mekanik geribesleme yerine elektriksel geri besleme kullanılmaya başlanmıştırBir başka kullanım alanı örneği de, turbofan motorlarına püskürtülen yakıt miktarının kontrolünde görülebilir.Servo mekanizmalarda kullanılan geribeslemeli kontrol mekanizması, elektrohidrolik servo valflerde de geçerlidir.
Elektrokimyasal potansiyel dizisi

Belirli bir oksidasyon veya redüksiyon yarı-reaksiyonu için “redüksiyon potansiyeli” adıyla bilinen rakamsal bir değer mevcuttur. Sembolü E° olup standart termodinamik şartlar altında (tüm gazların 25 °C, 1 atm de ve tüm sulu çözeltilerin 1M konsantrasyonda olduğu) anlamına gelir ve reaksiyonun yazıldığı yönde gerçekleşme olasılığının büyüklüğünü gösterir. Birimi Volt dur.Pozitif bir redüksiyon potansiyeli değeri, ürünlerin (reaksiyonun sağ tarafındaki çıktılar) oluşumunu desteklerken, negatif bir değer reaksiyona giren maddelerin oluşumundan yanadır. Diğer bir deyişle, redüksiyon potansiyeli ne kadar negatifse, reaksiyon gerçekleşmekten o kadar uzaktır.reaksiyonlarında, lityumun oksidasyonu ve florun redüksiyonu görülmektedir. Yazıldığı şekliyle her iki reaksiyon da pozitif E° değerine sahiptir ve yazıldıkları yönde gerçekleşmeleri beklenir. Aslında bu reaksiyonlar, bir oksidasyon (lityum) ve redüksiyon (flor) reaksiyonu için en yüksek potansiyel değerlerine sahiptirler.E° değerleri aynı zamanda, bir redoks reaksiyonunda hangi atomun veya molekülün elektron alacağını tahmin etmek için de kullanılabilir. Örneğin, manganez ve çinkonun oksidasyon potansiyelleri pozitiftir, her iki atomun da elektronları kolayca uzaklaştırılabilir:Redüksiyon potansiyelleri karşılaştırıldığında, manganezin elektronlarını uzaklaştırmaya çinkodan daha yatkın olduğu görülür. Kısacası, hem katı hem de iyon halinde manganez ve çinko içeren bir çözeltide, aşağıdaki yarı-reaksiyonlar oluşacaktır:Burada çinko redüklenmek istememesine rağmen, manganez reaksiyonunun yüksek potansiyeli, çinkoyu fazla elektronları absorbe etmesi için zorlayacaktır.Bazı redüksiyon potansiyellerinin pozitif, diğerlerinin negatif olması, bu değerlerin nasıl ölçüldüğü sorusunu akla getirebilir. Redüksiyon potansiyellerinin ölçüldüğü bir “mutlak standart” yoktur. Bunun yerine, bilim dünyası, H+ iyonlarının hidrojen gazına redüksiyonuna ilişkin redüksiyon potansiyelinin 0.00 V olduğunu kabul etmiştir.Bu sistem, tüm diğer redoks reaksiyonları bu değere karşı ölçüldüğü için referans elektrodu veya standart hidrojen elektrodu olarak bilinir. Daha kuvvetli oksitleyici reaktifler (pozitif redüksiyon potansiyeline sahip olanlar) hidrojeni oksitlenmeye zorlarken, daha zayıf olanlar (negatif redüksiyon potansiyeline sahip olanlar) H+ tarafından oksitlenirler. Ancak, bu değerlerin standart şartlar için geçerli olduğu unutulmamalıdır.....[7]
Elektrokinetik

Elektrik akımı, elektrik devreleri, alternatif akım, doğru akım, Kirchhoff yasaları, Ohm yasası, RLC devresi, empedans, gerilim, Wheatstone köprüsü bu bilim dalının çalışma alanına giren konulardır.
Elektrokonvülsif terapi

Elektrokonvülsif terapi (EKT) veya elektroşok tedavisi akıl hastalıklarının tedavisinde uygulanabilen, beyinden elektrik akımı geçirilerek suni epilepsi nöbeti ortaya çıkarılmasına dayanan bir psikiyatri tedavi yöntemidir. Bu tedavide hastanın kafasına genellikle 70 ile 120 volt arasında değişen bir gerilimle 100 milisaniye ile 6 saniye arasında değişen bir sürede yaklaşık 800 miliamper şiddetinde elektrik verilir. Uygulama, hastanın iki şakağından (bileteral EKT) veya kafasının arkasından ve bir taraftaki şakağından (unileteral EKT) yapılabilir. Araştırmalar bileteral EKT'nin tedavide daha etkili olduğunu ancak hafıza kaybı yan etkisi riskinin unileterale göre daha yüksek olduğunu göstermektedir. Tedavi genellikle haftada iki veya üç kez uygulanır ve hastanın semptomları geçene kadar devam edilir. Tedavinin ardından hastalar genellikle ilaçla tedaviye devam ederler ve zaman zaman tekrar EKT alabilirler.1938'de uygulanmaya başlayan EKT, çoğu yerde hastanın onayı alınarak yapılan, majör depresyon, mani ve katatoni rahatsızlıklarında güvenli ve etkili bir tedavidir.EKT'nin unipolar veya bipolar fark etmeksizin tedaviye dirençli depresyonu olan hastaların %50'sinde etkili olduğunu görülmektedir. Beyne olan etkileri dışında EKT'nin fiziksel riskleri kısa genel anestezi ile benzerlik gösterir. Tedavinin ardından en sık görülen yan etkiler konfüzyon ve geçici hafıza kaybıdır. EKT şiddetli depresif bozukluğu olan hamilelerde fetüse karşı en az zararlı tedavi yöntemlerinden biridir.Aç karına, idrar boşaltıldıktan sonra yapılır. Elektrik akımı verildiği anda, tipik elektroşok krizinde şuur derhal kaybolur ve akım geçtiği sürece elektrik akımının direkt uyarmasına bağlı genel bir kasılma görülür. Bundan sonra tipik sara nöbeti ortaya çıkar. Nöbeti müteakip kısa süreli bir şuur kaybı devresi vardır (3-5 dk). Elektroşok tedâvisi sırasında bâzı arzu edilmeyen neticeler olabilir. Bunların başında kol ve bacaklarda kırıklar, çıkıklar, omurgada kırıklar, çene çıkıkları ve nefes alamama gelir. Fakat bunlar oldukça nadirdir. Hastanın dilini ısırmasını önlemek için önceden ağzına bir lastik parçası veya bez tampon vermek iyi bir uygulamadır.Bir elektroşok kürü, umumiyetle haftada üç defa yapılan yedi şokluk bir seri olmakla beraber, bu miktarın tayini ancak hastalığın seyrine bağlıdır. Elektroşok tedavisinin bugün en çok faydalı olduğu hastalıklar şizofreni ve bilhassa intihar riski yüksek olan majör depresyondur. Şizofrenideki tesiri genellikle geçici olmaktadır. İntihar tehlikesi olan ağır depresyonlarda ani bir iyileşme yapabilir. Elektroşok tedavisinin iyi tarafı ucuz olması ve hastaların hastanede yatma sürelerini kısaltmasıdır. Zannedilenin aksine tehlikesi azdır ve tedavi esnasında hasta hiçbir şey hissetmemektedir. Yalnız yaşlı hastalara, kalp rahatsızlığı olanlara tatbik edilmemelidir.
Elektrokromizm

Elektrokromizm elektrokromik özellik ihtiva eden bir malzemenin bir elektrik potansiyeli çevrimi (örn. -1.5/1.5 aralığında gidip gelmek) uygulaması esnasında renk değiştirmesine denir. Bu renk değiştirme esnasında malzemede optik olarak ışık geçirgenliği (%T), yansıtması(R) ve emiliminde (α) değişiklikler gerçekleşir.Bu değişiklikler inorganik ve organik malzemeler için farklı mekanizmalara bağlı olarak gelişmektedir. İnorganik malzemelerde (oksitler) H, Li, Na, K gibi bir iyonun malzemenin kristal yapısı içerisinde uygun bir boşluğa girerek burada katodik ya da anodik bir tepkime ile renklenmeyi oluşturur. En çok çalışılan elektrokromik oksitler arasında tungsten oksit (wolfram oksit, WO3), niyobyum oksit(Nb2O5), vanadyum oksit (V2O5), zirkonyum oksit (ZrO) ve molibdenyum oksit (MoO3) bulunmaktadır.Genel olarak, bu malzemelerin geçirgen halden renkli ve geçirgenliği düşmüş hale dönüşümünü aşağıdaki formül ile göstermek mümkündür:Arabaların dikiz aynaları, tavan camları, güneş gözlükleri, bina pencere camları, saat ekranları ve reklam panolarında kullanılır. Geliştirilmekte olan alanlar ise tekstil uygulamaları, kaplama malzemeleri, kamuflaj malzemeleri ve televizyon ekranlarıdır.Birkaç elektrokromik cihaz geliştirilmiştir. Elektrokromizm, elektrokromik pencereler veya "akıllı cam" üretiminde çok kullanılır.Elektrokromizm, ayrıca sahteciliğe karşı sistem olarak kağıt alt tabaka üzerinde elektrokromik ambalajla birleşik ekranlar olarak kullanılır.Tamamlayıcı elektrokromik cihazlar için karşı elektrotlar olarak NiO malzemeler, özellikle akıllı pencereler için çok çalışılmıştır.ICE 3 yüksek hızlı trenlerde yolcu kabini ile sürücü kabini arasında elektrokromik cam paneller kullanır. Standart mod açıktır ve özellikle göze hoş gelmeyen çarpışmaları yolcuların bakışından gizlemek için sürücü tarafından buzlu (yarı saydam) moda değiştirilebilir.
Elektrolit

Elektrolit, iyonların hareketi sayesinde elektriksel olarak iletken olan, ancak elektronları iletmeyen ilenler içeren bir ortamdır.  Su gibi polar çözücü içinde çözülmüş çoğu çözünür tuzları, asitleri ve bazları içermektedir. Çözünüm sonrasında; madde çözücü içinde eşit olarak dağıtılan katyonlara ve anyonlara ayrılmaktadır. Katı hal elektrolitleri de mevcuttur. Tıpta elektrolit terimi, çözünen maddeyi ifade etmektedir.Elektriksel olarak, böyle bir çözüm nötrdür. Böyle bir çözeltiye bir elektrik potansiyeli uygulanırsa, çözeltinin katyonları elektron bolluğu olan elektrota çekilirken, anyonlar elektron eksikliği olan elektrota çekilir. Çözelti içinde anyonların ve katyonların zıt yönlerde hareketi bir akıma eşittir. Hidrojen klorür (HCl) gibi bazı gazlar, yüksek sıcaklık veya düşük basınç koşulları altında elektrolit olarak da işlev görebilir. Elektrolit çözeltileri ayrıca, yüklü fonksiyonel gruplar içeren "polielektrolitler" olarak adlandırılan bazı biyolojik (örneğin DNA, polipeptitler) ve sentetik polimerlerin (örneğin polistiren sülfonat) çözünmesinden de kaynaklanabilir. Çözeltide iyonlarına ayrışan bir madde elektriği iletme kapasitesini kazanır. Sodyum, potasyum, klorür, kalsiyum, magnezyum ve fosfat elektrolit örnekleridir.Tıpta, bir kişi uzun süreli kusma veya ishal olduğunda ve yorucu atletik aktiviteye yanıt olarak elektrolit değişimi gerekir. Özellikle hasta çocuklar (oral rehidrasyon solüsyonu, Suero Oral veya Pedialyte gibi) ve sporcular (spor içecekleri) için ticari elektrolit solüsyonları mevcuttur. Anoreksi ve bulimia tedavisinde elektrolit takibi önemlidir.
Elektroliz

Elektroliz; elektrik akımı yardımıyla, bir sıvı içinde çözünmüş kimyasal bileşiklerin ayrıştırılması işlemi. Bu değişiklik, maddenin elektron vermesinden (yükseltgenme); ya da almasından (indirgenme) kaynaklanır. Elektroliz işlemi, elektroliz kabı ya da tankı denen bir aygıt içinde uygulanır. Bu aygıt, çözünerek artı ve eksi yüklü iyonlara ayrılmış bir bileşiğin (→Elektrolit) içine birbirine değmeyecek biçimde daldırılmış iki elektrottan oluşur. Elektrotlar bir akım kaynağına bağlandığında meydana gelen gerilim (elektrik alan), iyonları karşıt yüklü elektroda (kutup) doğru hareket ettirir. Karşıt kutupta yükünü dengeleyen atom veya moleküller elektrotta çökelir veya elektrolit içindeki moleküllerle yeni reaksiyonlara girer. Yeni reaksiyona girme meyli daha fazladır.Örneğin sofra tuzu içeren elektrolitte anotta klor açığa çıkarken nötr sodyum atomları su moleküllerini etkileyerek katottan hidrojen açığa çıkmasına sebep olurlar ve elekrolitte sodyum hidroksit oluşur.Elektroliz konusundaki 1800 yılında Anthony Carlisle ve William Nicholson, 1807 yılında Humphry Davy ve 1833 yılında Faraday'ın keşifleri ve, 1887 yılında Svante Arrhenius tarafından geliştirilen iyon teorisi, zamanımızın atom fiziğine temel teşkil etmişlerdir.
Elektromanyetik darbe

Elektromanyetik darbe (İngilizce: Electromagnetic pulse, EMP), bazen geçici bir elektromanyetik bozulma olarak da adlandırılır. Kısa bir elektromanyetik enerji patlamasıdır. Böyle bir darbenin kaynağı doğal bir olay veya insan yapımı olabilir ve kaynağa bağlı olarak yayılan elektromanyetik alan, manyetik alan veya iletilen bir elektrik akımı olarak oluşabilir.EMP en temel halinde geniş bantlı, yüksek yoğunluklu elektromanyetik radyasyonun ani patlamasıdır. Nükleer fizyon veya füzyon bombası ile oluşan yüksek enerjili Gama ışınlarının radyal olarak yayılması sırasında atmosfer ile reaksiyona girerek atmosferdeki Compton elektronlarını hareketlendirmesi, hareketlenen elektronların dünyanın manyetik alanı tarafından hızla çekilmesi ile yeryüzünde elektromanyetik etki oluşturması şeklinde gerçekleşir.EMP paraziti genellikle elektronik eşyalara zarar verir. Daha yüksek enerji seviyelerinde, yıldırım çarpması gibi güçlü bir EMP olayı, binalar ve uçak yapıları gibi fiziksel nesnelere zarar verebilir. EMP etkilerinin yönetimi, elektromanyetik uyumluluk mühendisliğinin önemli bir dalıdır.Elektromanyetik darbe, kısa bir elektromanyetik enerji dalgalanmasıdır. Kısa süresi, bir dizi frekansa yayılacağı anlamına gelir. Dalgalar tipik olarak şu şekilde karakterize edilir:Bunların son ikisi, frekans spektrumu ve darbe dalga formu, Fourier dönüşümü yoluyla birbiriyle ilişkilidir ve aynı darbeyi tanımlamanın iki yolu olarak görülebilir.
Elektromanyetik debimetre

Elektromanyetik debimetre, iletkenliği olan sıvıların akışlarının ölçülmesinde kullanılan cihazlardır. Ölçüm hacimsel olarak;litre/saniye, litre/dakika, litre/saat, metreküp/saniye, metreküp/dakika, metreküp/saat cinsinden ölçüm yapılır.Çalışma sıcaklığı, basınç ve yoğunluk cihaz seçiminde önemli parametrelerdir. İç kaplama malzemesi debimetre seçiminde rol oynadığından, çalışma sıcaklığına özellikle dikkat edilmesi gerekir.Bir elektromanyetik akış ölçerin içinde, manyetik alan oluşturan bir elektromanyetik bobin ve elektromotor kuvveti yakalayan elektrotlar bulunur.Faraday’ın indüksiyon yasasına göre, iletken sıvıları bir manyetik alan içinde hareket ettirmek, Boru iç çapının, manyetik alan gücünün ve ortalama akış hızının hepsinin orantılı olduğu bir elektromotor kuvveti üretir. Manyetik alanda hareket eden sıvının akış hızı elektriğe dönüştürülür.Q= v*(k*D*B)=v*K olarak ifade edilebilir ve akış hızı ile oluşan voltaj arasında lineer bir ilişki olduğu görülür.
Elektromanyetik girişim

Elektromanyetik girişim (EMI olarak kısaltılır-electromagnetic interference), elektromanyetik dalgalar arasında olan girişim olayıdır. Bu girişim bir EM dalganın istenilen yere ulaşmamasına sebep olabileceği gibi bir kaynaktan yayılan EM dalgaların başka bir cihazda istenmeyen akımlar indüklemesine sebep olur. Elektromanyetik girişime günlük hayatta cep telefonuna mesaj gelecekken yakındaki hoparlörün cızırtı yapması şeklinde rastlanabilir.Aslında Elektromanyetik Girişim (EMI), Elektromanyetik Uyumluluğun (EMC) bulunmadığı durumlarda ortaya çıkar. Elektrikli ve elektronik cihazların çalışmaları esnasında çevreye standartlarca belirlenen limitlerin üstünde yayınımının olması veya bu yayınım karşısında olması gerekenden daha fazla alınganlık göstermesi, Elektromanyetik Girişim olarak değerlendirilebilir.Elektronik sinyaller kimi zaman sabit bir periodik sinyal, kimi zaman ise bir bilgi ile modüle edilmiş taşıyıcı sinyal olabilirler. Elektronik devreler bu sinyalleri yükseltebilir, zayıflatabilir, kırpabilir, şekil değişikliğine uğratabilir veya bölebilirler. Doğrusal (lineer) devreler sinyalleri dalga şeklinde hiçbir değişiklik yapmadan geçiren, yükselten veya zayıflatan devrelerdir.Doğrusal olmayan (nonlineer) devreler ise dalga şeklinde değişiklik yapan devrelerdir. Ancak doğrusal sayılan devrelerde bile sinyal dalga şekli bir ölçüde bozulur.Çıkış sinyalleri bir spektrum analizöründe incelenirse, çıkış sinyalinde girişte olmayan bazı harmoniklerin oluştuğu görülür. Distorsiyon bu harmoniklerin sinyale olan oranıdır.Şekilde A distorsiyonsuz bir sinüs sinyalidir. B ve C farklı ölçülerde distorsiyonlu sinüs sinyalleridir.( C sinyali için "kırpılmış sinyal" denilebilir.)Ölçüm için devre girişine bir sinüs sinyali uygulanır. Doğrusal olarak işlem görmesi istenen bu sinyal çıkışta iki defa ölçülür. İlk ölçüm geniş bantlı bir ölçümdür. Toplam sinyal, yani VT ölçülür.İkinci ölçümde ise sinüs sinyali bir bant söndüren (notch) filtre vasıtasıyla bloke edilerek, sadece distorsiyon sebebiyle oluşan harmonikler ölçülür. Şayet bu harmonikler V1, V2, V3 vb. ile gösterilirse,