barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi

Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi (), Dünya üzerinde okyanusların kullanımı, uluslararası işletmeler için kurallar koymaya, işletmeler, çevre ve deniz doğal kaynaklarının yönetimine ilişkin ulusların hak ve sorumluluklarını tanımlayan uluslararası bir sözleşmedir. Antlaşma 10 Aralık 1982 tarihinde Jamaika'nın Montego Bay kentinde imzalanmış olup 16 Kasım 1994 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Türkiye bu sözleşmeye taraf değildir.
Birleşmiş Milletler Dış Uzayın Barışçıl Amaçlarla Kullanımı Komitesi

Birleşmiş Milletler Dış Uzayın Barışçıl Amaçlarla Kullanımı Komitesi (İngilizce: United Nations Committee on the Peaceful Uses of Outer Space (COPUOS)), 1959 yılında (Sputnik'in fırlatılmasından kısa bir süre sonra) Birleşmiş Milletler'in 1472 (XIV) sayılı kararıyla ad hoc komite olarak kurulan ve 1962'de daimi komite hâline dönüştürülen ve sekreterliğini Birleşmiş Milletler Uzay İşleri Ofisi'nin yaptığı komitedir. Komite, Birleşmiş Milletler uzmanlık kuruluşları gibi bir uluslararası antlaşmayla bağımsız bir uluslararası bir örgüt olarak değil, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun bir organı olarak oluşturulmuştur. Komitenin 2016 yılı itibarıyla 83 adet üyesi vardır.COPUOS'un misyonu "dış uzayın barışçıl kullanımında uluslararası iş birliğinin kapsamını incelemek, Birleşmiş Milletler himayesinde bu alanda programlar planlamak, dış uzay hakkında sürekli araştırmaları ve bilginin yayılmasını teşvik etmek ve dış uzayın keşfedilmesinden doğan hukuki problemleri incelemek" olarak belirlemiştir.Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun uzayla ilgili olarak verdiği 18 Aralık 1958 tarihli ve 1348 (XIII) sayılı ilk kararında uzayın barışçıl amaçla kullanılmasının önemi vurgulandı ve bu amaçla da Birleşmiş Milletler Dış Uzayın Barışçıl Amaçlarla Kullanımı Komitesi'nin (COPUOS) kurulmasına karar verildi. Bu komite 1959 yılında faaliyete geçti. 1962 yılında "hukuk altkomitesi"  ile "bilim ve teknoloji altkomitesi" olmak üzere iki altkomiteye ayrıldı. Komite, uzaya ilişkin hukuki ve teknik konuların Birleşmiş Milletler nezdinde tartışılmaya başlanacağı ve karara bağlanacağı ilk platform olarak kuruldu.Dış Uzay Anlaşması,  Ay ve Diğer Gök Cisimleri Dâhil, Uzayın Keşif ve Kullanılmasında Devletlerin Faaliyetlerini Yöneten İlkeler Hakkında AntlaşmaKurtarma Anlaşması, Astronotların Kurtarılması, Astronotların ve Uzaya Fırlatılmış Olan Araçların Geri Verilmeleri Hakkında AntlaşmaUzay Sorumluluk Sözleşmesi, Uzay Cisimlerinin Verdiği Zarardan Dolayı Uluslararası Sorumluluk Hakkında Sözleşme
Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyi

Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyi (ECOSOC) (Fransızca: Le Conseil économique et social des Nations unies; CÉSNU), Birleşmiş Milletler'in ana organlarından biridir. 14 BM ajansı, işlevsel komisyon ve beş bölgesel komisyonun, ekonomik, sosyal ve ilgili çalışmaların koordinesinden sorumlu konseydir. 54 üyesi bulunmaktadır. 1998 yılından bu yana, aynı zamanda Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu (IMF) kilit komiteleri, maliye bakanları ile bir toplantı yapar.ECOSOC, Birleşmiş Milletler üye ülkeler sistemine göre ele alınan politika önerileri formüle etmekte ve uluslararası ekonomik ve sosyal konuları tartışmakta merkezi bir forum olarak hizmet vermektedir. Sivil toplum kuruluşları, Birleşmiş Milletler çalışmalarına katılmak için bu konseyden statü alır.
Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal İşler Departmanı

Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal İşler Departmanı (UN DESA), Birleşmiş Milletler Sekreterliği'ne bağlı bir departmandır. Önemli Birleşmiş Milletler Zirveleri ve Konferanslarının takibinden ve Birleşmiş Milletler Ekonomik ve Sosyal Konseyine ve Birleşmiş Milletler Genel Kurulu İkinci ve Üçüncü Komitelerine verilen hizmetlerden sorumludur. UN DESA, dünyanın dört bir yanındaki ülkelere ekonomik, sosyal ve çevresel zorluklarını aşma amacıyla gündem belirleme ve karar alma süreçlerinde yardımcı olur. 25 Eylül 2015'te BM Genel Kurulu tarafından kabul edilen 2030 Sürdürülebilir Kalkınma Gündemi ve 17 Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi (SKH) temelinde herkes için sürdürülebilir kalkınmayı teşvik etmek için uluslararası işbirliğini destekler. Geniş bir yelpazede analitik ürünler, politika tavsiyesi ve teknik yardım sağlayan UN DESA, ekonomik, sosyal ve çevresel alanlardaki küresel taahhütleri etkili bir şekilde ulusal politikalara ve eylemlere dönüştürür ve uluslararası düzeyde üzerinde anlaşmaya varılan ilerlemeye yönelik eylemlerin izlenmesinde kilit bir rol oynamaya devam eder. Aynı zamanda Birleşmiş Milletler Kalkınma Grubu üyesidir.Monterrey Mutabakatının Uygulanmasını Gözden Geçirmek İçin Kalkınmanın Finansmanı Konulu Uluslararası Takip Konferansı  .Habitat Gündeminin Uygulanmasına İlişkin Genel Kurul Özel Toplantısı ve Genel Gözden Geçirme ve Değerlendirme.Pekin Deklarasyonu ve Eylem Platformunun 5 Yıllık Gözden Geçirilmesi  için Genel Kurul Özel Oturumu.UN DESA, BM Sekreterliği'nin baş "yazar" departmanıdır ve departman, BM müzakereleri ve küresel politika kararları için gerekli olan bir dizi önemli yayın ve hükûmetler arası raporlar hazırlamaktadır. Yayınlar dünya çapında basılı ve elektronik formatlarda dağıtılmaktadır. UN DESA'nın raporlarına buradan  ulaşılabilir.
Birleşmiş Milletler Filistin Paylaşım Planı

Filistin için Birleşmiş Milletler Paylaşım Planı veya Birleşmiş Milletler Genel Kurulu 181'nolu Kararı: Filistin'in Gelecek Hükümeti Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından 29 Kasım 1947'de alınan kararına göre uyarlanmış bir plandır.Arieh L. Avneri (1984). The Claim of Dispossession: Jewish Land Settlement and the Arabs, 1878–1948. Transaction Publishers. ISBNFischbach, Michael R. (2003). Records of Dispossession: Palestinian Refugee Property and the Arab-Israeli Conflict. Columbia University Press. ISBNGelber, Yoav (1997). Jewish-Transjordanian Relations: Alliance of Bars Sinister. London: Routledge. ISBN XKhalaf, Issa (1991). Politics in Palestine: Arab Factionalism and Social Disintegration,. SUNY University Press. ISBNLouis, Wm. Roger (1986). The British Empire in the Middle East,: Arab Nationalism, the United States, and Postwar Imperialism. Oxford University Press. ISBNSicker, Martin (1999). Reshaping Palestine: From Muhammad Ali to the British Mandate, 1831–1922. Praeger/Greenwood. ISBN
Birleşmiş Milletler Genel Kurulu

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, Birleşmiş Milletlerin (BM) beş ana organından biridir ve tüm üye milletin eşit olarak temsil edildiği tek organdır. Görevleri arasında, birliğin bütçesini gözden geçirme, Güvenlik Konseyi geçici üyelerini atama, diğer bölümlerinden raporlar alma ve genel kurul kararları adı altında kararlar çıkarmak vardır. Birçok ek organı vardır.Genel Kurul, Genel Kurul Başkanı'nın yönetimi altında eylülden aralığa kadar, özel acil toplantılar dışında, olağan yıllık oturumlarını gerçekleştirir. Oluşumu, görevleri, yetkisi, oylama ve görüşme usulleri, Birleşmiş Milletler Tüzüğü IV. Bölüm ile belirlenir. İlk oturumu Londra'daki Westminster Central Hall'da, 51 ülkenin temsilcisiyle gerçekleştirilmiştir.Barış ve güvenlikle ilgili konularda öneriler, diğer organların üyelerinin seçilmesi, üyelerin kabulü, askıya alınması ve ihracı, bütçe görüşmeleri, gibi önemli konularla ilgili oylamalar, mevcut üyelerin üçte ikisinin oyuyla kabul edilir. Diğer konularda ise salt çoğunluk yeterlidir. Her üye ülkenin bir oy hakkı vardır. Bütçenin kabulü dışındaki konular hakkındaki kararlar, üye ülkeleri bağlamaz. Genel Kurul, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyini ilgilendiren barış ve güvenlik konuları dışında, BM'yi ilgilendiren her konuda öneride bulunabilir. Tek devlet-tek oy sistemi, teorik olarak, dünya nüfusunun yalnızca %8'ini oluşturan devletlerin üçte iki çoğunlukla karar geçirmesine olanak sağlar. Aldığı bütün kararlarda Güvenlik Konseyinin veto hakkı bulunduğu için, bu kararlar birer öneri olmaktan ileri gitmez. Güvenlik Konseyinde veto hakkına sahip beş daimi üye, II. Dünya Savaşı'ndan galip ayrılan ABD, Rusya, Fransa, İngiltere ve Çin'dir.
Birleşmiş Milletler Genel Kurulu başkanı

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Başkanı, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda her yıl gerçekleştirilen oylama sonucu belirlenir. Kurulun her yıl eylülde başlayan oturumu ya da yıl içerisindeki özel, olağanüstü toplantılar dahil, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Başkanı tarafından yönetilir.Başkanlık makamı her yıl beş coğrafî bölge arasında değişir: Afrika, Asya, Doğu Avrupa, Latin Amerika-Karayipler ve de Batı Avrupa-Diğer Devletler.Dünyadaki büyük güçleri nedeniyle, Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık, Fransa, Rusya, Japonya ve Çin gibi büyük güçlü ülkeler hiçbir zaman başkanlık makamını kazanamazlar.
Birleşmiş Milletler Genel Kurulu gözlemcileri

Şu anki üyelere ek olarak Birleşmiş Milletler'in kabul ettiği uluslararası acenteler, varlıklar ve üye olmayan devletler gözlemci olarak katılabilirler. Gözlemcilerin Genel Kurul'da konuşma hakları varsa da önergelerde oy verme hakları yoktur.Üye olmayan gözlemci devletler, egemen varlıklar olarak tanınmaktadırlar. Gözlemci olduktan sonra ne zaman isterlerse tam üyelik için başvurabilirler. Örneğin 10 Eylül 2002 tarihinde tam üye olan İsviçre, 1948 ile 2002 yılları arasında daimi gözlemci statüsündeydi. Şimdilik bu statüye sahip olan tek varlık Vatikan olup kendisi "üye olmayan [bu] devlete gözlemci olarak Genel Kurul'un oturumları ve çalışmalarına katılmaya ve genel merkezde kalıcı gözlemci temsilciliği kurmaya kalıcı davetle davet edilmiştir" şeklinde tanımlanır. 29 Kasım 2012 tarihinde de Filistin Devleti, Birleşmiş Milletler'de yapılan oylamada "üye olmayan gözlemci devlet" konumuna kavuştu. 138 ülke "evet", 9 ülke "hayır", 41 ülke ise "çekimser" oy verdi.
Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun 62/243 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun "İşgal Altındaki Azerbaycan Topraklarındaki Durum" başlıklı 62/243 sayılı kararı, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun 14 Mart 2008 tarihinde 62. oturumda Dağlık Karabağ'daki duruma ilişkin olarak kabul ettiği bir karardır. Genel Kurul, Dağlık Karabağ'ı ilgilendiren beşinci Birleşmiş Milletler belgesi ve bununla ilgili ilk Birleşmiş Milletler Genel Kurulu belgesi oldu.Karar, Azerbaycan'ın uluslararası kabul görmüş sınırları içindeki egemenliğine ve toprak bütünlüğüne saygı ve desteğin sürdüğünü yineledi, tüm Ermeni kuvvetlerinin Azerbaycan'ın işgal altındaki tüm topraklarından derhal, tam ve koşulsuz geri çekilmesini talep etti ve hiçbir devletin Azerbaycan topraklarının işgalinin sürdürülmesine yardımda bulunmayacağını vurguladı. Karar, Dağlık Karabağ Savaşı'nın sona ermesinden bu yana Ermenistan ile Azerbaycan arasında en ağır ateşkes ihlali olan 2008 Ağdere çatışmalarından kısa bir süre sonra kabul edildi.Uzmanların çoğu, Genel Kurul kararlarının çoğunun bağlayıcı olmadığını düşünmektedir. Birleşmiş Milletler Antlaşması'nın 10. ve 14. Maddeleri Genel Kurul kararlarına "tavsiyeler" olarak atıfta bulunur; Genel Kurul kararlarının tavsiye niteliği taşıyan niteliği Uluslararası Adalet Divanı tarafından defalarca vurgulanmıştır.2005 yılının başlarında Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun bir araştırma heyeti göndermesi Azerbaycan topraklarında Ermenilerin yerleşimini doğrulamıştı. Azerbaycan'ın Birleşmiş Milletler Daimi Temsilcisi Akşin Mehdiyev tarafından sunulan A/62/L.42 sayılı karar taslağı 39 kabul oyuna karşı 7 karşı oy ile 100 çekimser oy ile kabul edildi.
Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun 68/262 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun 68/262 sayılı kararı, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından Rusya'nın Kırım'ı ilhakı nedeniyle 27 Mart 2014'te kabul edilen ve "Ukrayna'nın toprak bütünlüğü" başlığını taşıyan karar. 100 üye ülkenin desteklediği bağlayıcılığı bulunmayan karar, Genel Kurulun Ukrayna'nın uluslararası alanda tanınan sınırları içerisindeki toprak bütünlüğü konusundaki kararlılığını bildirdi ve 2014 Kırım referandumunun geçersizliğini vurguladı. 11 ülke karar aleyhine oy verirken 58 ülke çekimser kaldı, 24 ülke ise oylamaya katılmadı.Almanya, Kanada, Kosta Rika, Litvanya, Polonya ve Ukrayna tarafından sunulan bu karardan önce Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Kırım krizi ile ilgili olarak yedi kez toplanmış ancak Rusya'nın vetosu yüzünden bir karar alamamıştı.
Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun ES-11/1 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun ES-11/1 sayılı kararı, Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun 2 Mart 2022'de kabul edilen on birinci acil özel oturumunun kararıdır. Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinin kınandığı belirtmekte ve Rus kuvvetlerinin tamamen geri çekilmesini, Rusya'nın tek taraflı bağımsızlıklarını ilan eden Donetsk ve Lugansk Halk Cumhuriyetlerini tanıma kararını geri almasını talep etmektedir. 2 Mart 2022 tarihli Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Kararının onuncu paragrafı, Belarus'un Ukrayna'ya karşı yasadışı güç kullanımına karıştığını doğrulamaktadır.ES-11/1 sayılı karar, 96 ülkenin desteğiyle kabul edilmiştir. Bu karar için toplamda 141 kabul, 5 ret ve 35 çekimser oy kullanılmıştır.Acil özel oturum, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından belirli bir durum hakkında acil tavsiyelerde bulunmak üzere planlanmamış bir toplantıdır. Güvenlik Konseyi'nin daimi üyelerinden birinin vetosu nedeniyle uluslararası barış ve güvenliğin korunmasıyla ilgili bir durumda harekete geçmediği herhangi bir zamanda toplanabilir.Bu mekanizma, 1950 yılında "Barış için Birlik" kararı ile tanıtılmış ve şunları ilan etmiştir:Birleşmiş Milletler'in ana organlarından biri olan Güvenlik Konseyi, uluslararası barış ve güvenliği koruma sorumluluğunu taşır. Ancak, Konseyin daimi üyeleri arasında anlaşmazlık olması halinde, Konsey bu sorumluluğunu yerine getiremeyebilir. Bu durumda, Genel Kurul devreye girer ve üyelere kolektif önlemler hakkında tavsiyelerde bulunarak, uluslararası barış ve güvenliğin korunmasına yardımcı olur. Bu önlemler arasında, gerektiğinde silahlı kuvvetlerin kullanılması da yer alır. Genel Kurul, bu sırada toplantıda değilse, talep tarihinden itibaren yirmi dört saat içinde acil özel oturumda toplanabilir.1950'ler ve 1960'larda, Genel Kurul'un kolektif önlemler önerme yeteneği üzerinde yoğun tartışmalar yaşandı. 1962 yılında Uluslararası Adalet Divanının bir danışma görüşünde belirttiği gibi, "yürütme eylemi" sadece Güvenlik Konseyi'nin yetkisinde olsa da, Genel Kurul, barışı koruma gücü kurmak gibi birçok karar alabilme yetkisine sahiptir.24 Şubat 2022 tarihinde Rusya, Ukrayna'ya karşı büyük ölçekli bir saldırı başlattı. Daha sonra, Güvenlik Konseyi adında bir toplantı yapıldı ve burada bir karar alınarak, Rusya'nın Ukrayna'dan askerlerini geri çekmesi istendi. Ancak, bu karar veto edildi.Ukrayna'nın işgalinin geri çevrilmesine dair herhangi bir kanıt olmadığı için, acil toplantı yeniden yapıldı ve 24 Mart 2022 tarihinde ES-11/2 sayılı kararı kabul ettiler. Bu karar, ES-11/1 Kararı'nda ifade edilen talep ve endişeleri tekrarladı.
Birleşmiş Milletler Genel Merkezi

Birleşmiş Milletler Genel Merkezi, New York şehrinde Birleşmiş Milletler'e ait bir kompleks. 1952'de kompleks inşasının bitmesinden beri Birleşmiş Milletler'in resmî karargâhı olarak fonksiyon göstermiştir. Manhattan'ın Turtle Bay mahallesinde, East River'a bakan bir alanda bulunur. Batısında First Avenue, güneyinde East 42nd Street, kuzeyinde East 48th Street ve doğusunda East River tarafından çevrelenir. "Turtle Bay" BM Genel Merkezi'ni ya da BM'nin tümünü tanımlamak için bir ad aktarması olarak kullanılır.Birleşmiş Milletler'in üç ek, ikincil, bölgesel karargâhı ya da karargâh alanı vardır. Bunlar Cenevre (İsviçre), Viyana (Avusturya) ve Nairobi (Kenya)'de bulunur. Bu ek ofisler BM menfaatlarını temsil eder, diplomatik faaliyetlere olanak sağlar ve belirli sınırötesi ayrıcalıklara sahiplerdir, ancak sadece New York'taki ana karargâh Genel Kurul ve Güvenlik Konseyi dahil olmak üzere BM'nin ana organlarının koltuklarını barındırır. BM'nin her 15 uzman kuruluşu New York'un dışındaki bu karargâhlarda ya da diğer kentlerde bulunur.New York'ta ve ABD topraklarının içinde bulunmasına rağmen Birlemiş Milletler Genel Merkezi'nin kullandığı topraklar yerel, eyalet ve federal yasalara bağlı olmak üzere uluslararası toprak olarak sayılır. İletişim amaçları için BM'nin kendine ait bir ITU alan kodu - 4U - vardır.Birleşmiş Milletler Genel Merkezi kompleksi 1949 ile 1950 boyunca New York şehrinde East River'ın kıyısında, New York'un en öne çıkan emlak müteahhidi William Zeckendorf'tan satın alınan yaklaşık 69.000 m'lik alanın üzerinde inşa edildi. Merkezi Rockefeller ailesine ait Kykuit arazisinde yerleştirmeyi kapsayan ilk teklifin Manhattan'dan fazla izole olması nedeni ile reddedilmesinin ardından Nelson Rockefeller bu son satın almayı düzenledi. 8,5 milyon dolarlık satın alma, parayı şehre bağışlayan babası John D. Rockefeller, Jr. tarafından sağlandı. Binanın ana mimarları Le Corbusier ve Oscar Niemeyer idi.
Birleşmiş Milletler Genel Sekreter Yardımcılığı

Birleşmiş Milletler Genel Sekreter Yardımcısı, Birleşmiş Milletler Genel Sekreterinin vekilidir. Ofis, Genel Sekreter'in birçok idari sorumluluğunu üstlenmek, sekretarya işlerini yönetmeye yardımcı olmak, etkinlik ve programların tutarlılığını sağlamak için oluşturulmuştur. Genel Sekreter Yardımcılığı, 1997 yılı sonunda resmi olarak Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından kuruldu.Genel Sekreter tarafından Genel Sekreter Yardımcılığına devredilen sorumluluklar arasında şunlar bulunur:Genel Sekreterin yokluğunda Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği görevini üstlenmek ve Genel Sekreter tarafından kararlaştırılacak pozisyona göre hareket etmek;Genel Sekretere, faaliyet ve programlarında kurumlar arası bağlantıları sağlamak ve Birleşmiş Milletlerin ekonomik ve sosyal alanlarda liderliğini ve profili yükseltmek için Genel Sekretere destek olmak. Birleşmiş Milletlerin kalkınma politikası ve kalkınma yardımı için öncü bir merkez olarak güçlenmesini sağlamak;
Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği

Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği, Birleşmiş Milletler'in (BM) ana idari organı. Örgütün en önemli organlarından Birleşmiş Milletler Sekreterliği Genel Sekreterliğe bağlıdır. 1 Ocak 2017'den beri BM Genel Sekreterliği görevini António Guterres yürütmektedir.Görev süresi beş yıl olan Genel Sekreter'in ataması Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin tavsiyesi doğrultusunda yapılır. Beş yıllık süre uzatılabilir.
Birleşmiş Milletler Geçici Yürütme Makamı

Birleşmiş Milletler Geçici Yürütme Makamı (UNTEA) / Batı Yeni Gine'deki Birleşmiş Milletler Güvenlik Gücü (UNSF), Ekim 1962'de, Hollanda'nın Batı Yeni Gine'nin kolonisini yönetmek için New York Anlaşması'nın ikinci maddesine uyarınca kurulmuş yönetimdir. Yönetim 1 Mayıs 1963'te sona erdi.Endonezya bağımsızlığını ilan ettikten sonra Batı Yeni Gine'nin durumu Hollanda ile Endonezya arasında tartışma konusu oldu. Endonezya tarafı bölgenin kendi topraklarına ait olduğu iddia ederken, Hollanda tarafı bölgenin Endonezya'ya ait olmadığını ve bölgenin durumunun çözülmesi için bölgede Self determinasyon uygulayacağını ve bu uygulanana kadar bölgeyi Hollanda'nın yöneteceğini belirtmişti.Mayıs 1959'da bir Amerikalı diplomat, Self determinasyon uygulanana kadar bölgenin idaresinin Birleşmiş Milletler'e ait olmasını teklif etti.Endonezya, Aralık 1961'de Batı Yeni Gine topraklarında paraşütçüler bıraktı. Bu girişim Hollanda ve Endonezya arasında siyasi bir krize neden oldu. Amerika, anlaşmazlığı çözebilmek amacıyla arabuluculuk yaptı ve bunun sonucunda Eylül 1962'de New York Anlaşması imzalandı.Anlaşma ile; Batı Yeni Gine yönetimini elinde bulunduran Hollanda, 1 Ekim 1962'de yönetimi Birleşmiş Milletler'e devredecekti. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu anlaşmayı onayladı ve 21 Eylül 1962'de 1752 Genel Kurul kararı ile Batı Yeni Gine'de Birleşmiş Milletler yönetimi kabul edildi. Yönetim, 1 Mayıs 1963 yılında bölgenin yönetimini Endonezya'ya devredecekti. Sözleşmede ayrıca, bölgenin yönetimi Birleşmiş Milletler'den Endonezya'ya geçince Endonezya'nın bölgede uygulayacağı uygulamaları güvence altına aldı ve güvenceler arasında Batı Yeni Gine'nin statüsünü belirlemek için yabancı ülke vatandaşı haricindeki tüm erkek ve kadının oy kullanacağı bir seçimin düzenlenmesiydi.Yönetim Birleşmiş Milletler'e geçtikten sonra, devletin başına Guatemala kökenli José Rolz-Bennett geçti ve José Rolz-Bennett'ten sonra İran kökenli Djalal Abdoh yönetti. Sivil yönetim, burayı idare etmenin yanı sıra askeri gözlemciler aracılığıyla barışı koruma rolüne de sahipti.Yedi aylık geçiş döneminde, Hollandalı memurlar ve yetkililer yavaş yavaş Hollanda'ya çağrıldı ve yerlerine yerli ve Endonezyalı yetkililer geçti. Yetki devrinin ardından Bonay, ilk Endonezya Valisi olarak atanması konusunda anlaşmaya varıldı.Birleşmiş Milletler tarihinde bu uygulama ilk defa gerçekleşmiş ve bu uygulama daha sonra Kamboçya'da (UNTAC), Hırvatistan'da (UNTAES), Kosova'da (UNMIK) ve Doğu Timor'da (UNTAET) gerçekleştirmişti.
Birleşmiş Milletler Günü

Birleşmiş Milletler Günü, 24 Ekim 1945 gününün Birleşmiş Milletler'in resmi olarak başlangıç olarak kabul ettiği anma ve kutlama günüdür.1947 yılında Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, Birleşmiş Milletler Antlaşması'nın yıldönümü olan 24 Ekim tarihinin "Birleşmiş Milletler'in amaçlarını ve başarılarını dünya halklarına duyurmaya ve onların desteğini almaya adanacağını" ilan etti.1971'de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, Birleşmiş Milletler Günü'nün uluslararası bir bayram veya uluslararası bir tatil olacağını ilan eden başka bir kararı (2782 sayılı Birleşmiş Milletler Kararı) kabul etti ve bunun Birleşmiş Milletler üye devletleri tarafından resmî tatil olarak kutlanmasını tavsiye etti."Birleşmiş Milletler Günü" olarak adlandırılan ilk olay Dünya Savaşı Müttefikler dayanışma günü, diğeri de Birleşmiş Milletler Bildirgesinden altı ay sonra 14 Haziran 1942 tarihinde ve ABD Başkanı Franklin D. Roosevelt tarafından başlatılan ve Askerî törenlerle "ABD Bayrağı Günü" olarak belirlenen anma ve kutlama günüydü. New York'ta, Londra'da, Sovyetler Birliği ve Çin hükûmetleri tarafından da geçit törenleri gerçekleştirildi.1942–1944 yılları arasında II. Dünya Savaşı boyunca bu gösteriler gerçekleştirildi. Ancak Birleşmiş Milletler'in kuruluşundan önce, uluslararası bağlantılı bir düzenleme yapılmıyordu.BM Günü geleneksel olarak tüm dünyada kuruluşun başarıları ve hedefleri hakkında toplantılar, tartışmalar ve sergilerle kutlanmaktadır. 1971 yılında Genel Kurul, üye devletlerin resmî tatil olarak kutlamalarını da tavsiye etmiştir.Hindistan'daki ve diğer dünya ülkelerindeki çeşitli uluslararası okullar, (etkinlik mutlaka 24 Ekim'de kutlanmasa da) Birleşmiş Milletler Günü'nde öğrenci topluluklarının kültürel çeşitliliğini de kutlamaya başladılar. Kutlamalar genellikle akşamları kültürel performansların bir gösterisini ve dünyanın her yerinden yiyeceklerin bulunduğu bir yemek fuarını içermektedir.Amerika Birleşik Devletleri başkanı, 1948'den beri her yıl Birleşmiş Milletler Günü için bir bildiri yayınlamaktadır.Kosova'da Birleşmiş Milletler Günü, Birleşmiş Milletler Kosova Geçici Yönetim Misyonu tarafından yönetilmekte olduğundan, resmî bir çalışma günü değildir.Filipinler'de, yerel okul çocukları geleneksel olarak üye devletlerin ulusal kostümlerini giyerler ve yarıyıl tatilinden önceki son okul günü olan BM Günü'nde bir program düzenlerler. Öğrencilere, bireysel veya sınıf olarak, temsil etmek ve çalışmak üzere birer ülke atanır; öğrenciler kendilerine verilen ülkenin bayrağını işler ve günlük eğitim aktiviteleri kapsamında kültürel sunumlar ve yemekler hazırlar.1951 yılındaki Birleşmiş Milletler Günü için Birleşmiş Milletler Posta İdaresi, New York'taki Birleşmiş Milletler Genel Merkezi'nde Amerikan doları cinsinden basılan ilk BM pullarını yayınladı.İnsanlık, 2030 Sürdürülebilir Kalkınma Gündemi'nin büyük vaadini yerine getirmeye yönelik küresel bir taahhütle sürdürülebilirlik çağına girdi ve bu da yine 24 Ekim tarihinde dünya çapında kutlanmaktadır. Birçok kurum, sınavlar ve konuşmalar yaparak bunu kutlar. Kenya, Tanzanya ve Hindistan'daki Da Potta Şirketler Grubu bunu çeşitli tartışma programlarıyla kutlamaktadır.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararları listesi (2101-2200)

Bu liste, 25 Nisan 2013 tarihinden günümüze kabul edilen, sayıları 2101 ve 2200 arasında olan Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararlarının bir listesidir.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi veto yetkisi

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi veto yetkisi, Birleşmiş Milletler Antlaşmasının 27. Maddesi gereğince güvenlik konseyinin mevcut beş daimi üyesi olan Çin, Fransa, Rusya, Birleşik Krallık ve ABD'ye alınan kararları veto etme yetkisi vermesidir.Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinde alınan bir karar sırasında daimi üyelerin çekimser durumu veto olarak sayılmaz. Veto yetkisi ayrıca genel sekterer seçimi sırasında da kullanılmaktadır. Ama Birleşmiş Milletlerin genel sekreter seçimleri sırasında kapalı oylama yapmasından kaynaklı bu hak kullanılamamaktadır.Birleşmiş Milletler veto yetkisi yalnızca güvenlik konseyi için geçerlidir. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu gibi yerlerde daimi üyelerin veto yetkisi bulunmamaktadır.Birleşmiş Milletlerin veto yetkisi vermesi birçok kesim tarafından adaletsiz olması nedeni ile eleştirildi. Nedeni olarak veto yetkisine sahip olan bir ülke konseyin ortak kararını tek başına veto edip bozabilir. Geçmişte Amerika Birleşik Devletleri sıklıkla İsrail'i eleştiren kararları tek başına veto etti. Ayrıca eleştirinin diğer bir sebebi daimi üyelerin yaptığı barışa ters durumlara karşı alınabilecek kararları veto etmesi. Geçmişte Rusya Kırım'ın ilhakını kınayan bir kararı veto etti. Uluslararası Af Örgütü beş daimi üyenin vetolarını "sivilleri koruma çıkarlarının üzerinde kendi siyasi çıkarlarını veya jeopolitik çıkarlarını desteklemek" için kullandıklarını iddia etti.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 660 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 660 sayılı kararı, 2 Ağustos 1990 tarihinde Irak'ın Kuveyt'i işgali üzerine Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin aldığı karar. Karar 14 oy ile kabul edilmiş, Yemen oylamaya katılmamıştır.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin daimi üyeleri

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin daimi üyeleri ( Kalıcı Beş, Büyük Beş veya P5 olarak da bilinir), BM 1945 Sözleşmesinin BM Güvenlik Konseyi'nde kalıcı bir koltuk verdiği beş egemen devlettir: Çin Halk Cumhuriyeti (eski adıyla Çin Cumhuriyeti ), Fransa Cumhuriyeti, Rusya Federasyonu (eski adıyla Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği ), Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı ve Amerika Birleşik Devletleri.Daimi üyelerin hepsi II.Dünya Savaşı'nda müttefik (ve bu savaşın galipleri) ve aynı zamanda nükleer silahlara sahip devletlerdir (ancak beşinin tümü Birleşmiş Milletler kurulmadan önce nükleer silah geliştirmemişti). Konseyin kalan 10 üyesi, toplam 15 BM üye devleti olacak şekilde Genel Kurul tarafından seçilir. Beş daimi üyenin tümü, uluslararası destek düzeyine bakılmaksızın herhangi bir "esaslı" Konsey kararı taslağının kabul edilmesini engelleyebilecek veto hakkına sahiptir.Nico J. Schrijver and Niels M. Blokker (eds.). 2020. Elected Members of the Security Council: Lame Ducks or Key Players?  Brill.com.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1000 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 1000 sayılı kararı, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin Birleşmiş Milletler Kıbrıs Barış Gücü'nün 6 aylık bir süre daha ada üzerinde konuşlandırılması hakkında oy birliğiyle aldığı karardır. Daha önce alınmış 186 (1964) ve 969 (1994) kararlara atıfta bulunulan kararda konsey Kıbrıs Sorunu'nun çözümüne yönelik politik ilerlemenin yokluğuna yönelik endişelerini dile getirmiş ve Barış Gücü'nün görevi 31 Aralık 1995 tarihine kadar uzatılmıştır.BM Genel Sekreteri Boutros Boutros-Ghali'nin raporunu gözden geçiren konsey, iki taraftaki askeri yetkililerin ara bölgede herhangi bir olay meydana gelmemesini sağlamasını ve Barış Gücü'yle iş birliği yapmasını talep etti.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1032 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1032 sayılı kararı; 19 Aralık 1995'te oybirliğiyle kabul edilen, Kıbrıs'la ilgili tüm kararların, özellikle 186 (1964) ve 1000 (1995) sayılı kararların, teyit edilmesinden sonra Konseyin, Kıbrıs'taki siyasi anlaşmazlıkların büyümesine ilişkin endişelerini dile getirdiği ve Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün (UNFICYP) görev süresini 30 Haziran 1996'ya kadar uzattığı karardır.Güvenlik Konseyi, her iki taraftaki askeri yetkilileri Yeşil Hat boyunca herhangi bir olayın meydana gelmemesini sağlamaya ve özellikle 1989 insansızlaştırma anlaşmasının tampon bölgenin tüm alanlarını kapsayacak şekilde genişletilmesi konusunda UNFICYP ile işbirliği yapmaya davet etti. Genel Sekreter Butros B,utros-Ghali'den, gerekirse yeniden yapılandırmak amacıyla barışı koruma gücünün yapısını ve gücünü inceleme altında tutması istendi. UNFICYP tarafından bir insani inceleme de gerçekleştirildi ve Konsey tavsiyelerini onayladı.Kıbrıslı olmayan güçlerin geri çekilmesine yönelik ilk adım olarak, ilgili tüm taraflardan Kıbrıs'taki yabancı askerlerin azaltılması ve savunma harcamalarının kısılması yönünde çağrıda bulunuldu. Kararda, tarafların, 839 (1993) sayılı karara uygun olarak, gerçek mühimmatın ve tampon bölge menzili içinde silahların ateşlenmesinin yasaklanması amacıyla tarafların münazara etmemesinden üzüntü duyulmaktadır. Kıbrıs ve Kuzey Kıbrıs liderlerine, Genel Sekreter'in her iki liderle temaslarını sürdürme çabalarını memnuniyetle karşılayarak, iki toplum arasında hoşgörü ve uzlaşmayı teşvik etmeleri çağrıldı. 939 (1994) sayılı kararda güven arttırıcı tedbirlerin uygulanmasına önem verilmiştir.Genel Sekreter'den adadaki gelişmeler hakkında 10 Haziran 1996'ya kadar Konseye rapor vermesi istendi.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1062 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1062 sayılı kararı, Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararların, özellikle 186, 939, 1032 sayılı kararların teyit edildiği ve Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün (İngilizce kısaltma: UNFICYP) görev süresinin 31 Aralık 1996ya kadar uzatıldığı karardır.Güvenlik Konseyi, siyasi bir çözüme yönelik ilerleme kaydedilmediğini, Yeşil Hat yakınında silahların ateşlenmesini yasaklayan herhangi bir önlemin getirilmediğini ve UNFICYP'in Kuzey Kıbrıs'ta hareket özgürlüğünün kısıtlandığını kaydetti.UNFICYP'in görev süresinin uzatılmasının ardından Konsey, Han Sung-Joo'nun, Kıbrıs Özel Temsilcisi olarak atanmasını memnuniyetle karşıladı. 3 Haziran 1996'da, tampon bölgede bir Kıbrıslı Rum muhafızın öldürüldüğü ve Kıbrıslı Türk askerlerinin, UNFICYP birliklerinin nöbetçiye yardım etmesine ve olayı soruşturmasına engel olduğu olayı üzüntüyle karşılanmıştır. Yanı sıra, Kıbrıs Cumhuriyeti'nde askerî güçlerin ve silahlanmanın artmasıyla ilgili endişeler dile getirildi. Bölgede askeri eğitim uçuşları konusunda da gerilim artmıştı ve Konsey'in amacı, sonunda adayı askerden arındırmaktı.(a) tampon bölgenin bütünlüğüne saygı gösterilecek ve UNFICYP'e tam bir hareket özgürlüğü tanınacaktır;Kıbrıslı Türkler ayrıca Kıbrıslı Rumların ve Marunilerin kendi topraklarındaki yaşam koşullarını iyileştirmek için daha fazlasını yapmaları yönünde çağrıda bulundu. Kıbrıslı Rumlar, Kıbrıslı Türklere karşı ayrımcılığa son vermeye çağrıldı. Her iki taraftan da mevcut çıkmaza son vermesi ve doğrudan müzakereleri yeniden başlatması istendi. Avrupa Birliği'nin Kıbrıs ile katılım müzakerelerine başlama kararı, kapsamlı bir anlaşmayı kolaylaştırabilecek önemli bir yeni gelişme oldu.Genel Sekreter Butros Butros-Gali'den, adadaki gelişmeler hakkında 10 Aralık 1996'ya kadar konseye rapor vermesi istendi.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1092 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1092 sayılı kararı, Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararların, özellikle 186, 939 ve 1062 sayılı kararların yeniden teyit edildiği ve Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün (İngilizce kısaltma: UNFICYP) görev süresinin 30 Haziran 1997'ye kadar uzatıldığı karardır.Konsey, Kıbrıs'taki siyasi anlaşmazlığın kötüye gitmesinden duyduğu endişeyi dile getirdi. Yıl boyunca, adadaki durum kötüleşti ve ada ülkesindeki iki toplum arasındaki gerilim tırmandı. Ateşkes hattında UNFICYP personeline yönelik şiddet de arttı. Güvenlik Konseyi, anlaşmazlığın çözümüne yönelik müzakerelerin çok uzun süredir ertelendiğini ve çıkmaza girdiğini belirtti.Konsey, özellikle Kuzey Kıbrıs'ın orantısız güç kullanımına ve Kıbrıs polisinin sivil gösterilerle uğraşırken oynadığı pasif role dikkat çekerek, üç Kıbrıslı Rum sivilin ve bir Kıbrıslı Türk askerinin ölümünden ve sivillerle birlikte UNFICYP personelinin yaralanmasından üzüntü duyduğunu belirtti.(a) 1989'daki insansızlaştırma anlaşmasının, iki tarafın birbirine yakın olduğu diğer alanları da kapsayacak şekilde genişletilmesi;Konsey, Kıbrıs'ta savunma harcamalarının azaltılması ve barış sürecinde durgunluğun bitmesini istedi. İnsani tavsiyelerin uygulanmamasına üzüldüğünü yineledi. Kıbrıs Cumhuriyeti'nin, Avrupa Birliği'ne katılım tartışmaları, Kıbrıs sorununun genel bir çözümünü kolaylaştırması beklenen önemli, yeni bir gelişmeydi.Genel Sekreter'den, mevcut kararın uygulanması hakkında 10 Haziran 1997'ye kadar konseye rapor vermesi istendi.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1117 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1117 sayılı kararı, Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararların yeniden teyit edildiği ve Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün (İngilizce kısaltma: UNFICYP) görev süresinin 31 Aralık 1997'ye kadar uzatıldığı karardır.Kıbrıs Cumhuriyeti Hükûmeti, UNFICYP'nin adadaki varlığının devam etmesini bir kez daha kabul etti. Bu arada Konsey, ciddi olayların sayısında azalma olmasına rağmen, Yeşil Hat yakınında gerilimin yüksek kaldığını kabul etti. Anlaşmazlığa siyasi bir çözüm bulmak için yapılan müzakereler, çok uzun süredir çıkmazdaydı.Çatışmanın iki tarafı olan Kıbrıs Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs'a, barış güçlerine karşı şiddeti önleme yükümlülükleri hatırlatıldı. Kararda, UNFICYP'nin 1092 sayılı Kararda ana hatları çizilen ve gerilimi azaltmak için önerdiği önlemlerin her iki tarafça da kabul edilmemesine üzüldükleri belirtildi. Güney Kıbrıs'ta askeri silahların güçlendirilmesi ve yabancı asker sayısının azaltılmasında ilerleme kaydedilmemesi konusunda da endişeler vardı. Bu bağlamda, Konsey, Kıbrıs Cumhuriyeti'ni, adanın tamamını askerden arındırma genel görüşüyle, savunma harcamalarını kısmaya ve yabancı birlikleri geri çekmeye çağırdı. Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Avrupa Birliği'ne katılma müzakereleri de, kapsamlı bir anlaşmayı kolaylaştırabilecek önemli bir gelişme olarak görüldü.Kararın 13. paragrafında, "Birleşmiş Milletler ve ilgili diğer kuruluşlar, iki toplum arasındaki güven ve karşılıklı saygıyı oluşturmak için, iki toplumlu etkinliklerin düzenlenmesini teşvik etme çabalarını memnuniyetle karşılamakta ve bu çabaların sürdürülmesini teşvik etmekte, son işbirliğini kabul etmektedir. Bu amaçla her iki taraftaki tüm ilgililerden destek alınması ve onları bu tür iki toplumlu etkinliklerin yapılmasını kolaylaştırmak ve emniyet ve güvenlik koşullarının gerçekleşmesini sağlamak için daha fazla adım atmaya güçlü bir şekilde teşvik edilmelidir."Karar, Kıbrıs'taki mevcut statünün kabul edilemez olduğunu ve bur duruma bir çözüm bulmak için müzakerelerin yapılacağını yineleyerek ve Genel Sekreter Kofi Annan'ı mevcut kararın uygulanması hakkında, 10 Aralık 1997'ye kadar konseye rapor vermeye yönlendirerek sona erdi.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1146 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1146 sayılı kararı, Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararların yeniden teyit edildiği ve Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün (İngilizce kısaltma: UNFICYP) görev süresinin altı ay daha, 30 Haziran 1998'e kadar uzatıldığı karardır.Kıbrıs Cumhuriyeti Hükûmeti, UNFICYP'nin adadaki varlığının devam etmesini bir kez daha kabul etti. Bu arada Konsey, ciddi olayların sayısında azalma olmasına rağmen, ateşkes hattı boyunca gerilim yüksek kaldı. Ayrıca, UNFICYP'nin hareket özgürlüğüne yönelik kısıtlamaların arttığını ve karşılıklı olarak kabul edilebilir bir çözüme yönelik müzakerelerin, Kıbrıs Cumhuriyeti ile Kuzey Kıbrıs arasında son zamanlarda yapılan iki doğrudan görüşmenin ardından, devam eden görüşmelerin çıkmaza girdiği kaydedildi.UNFICYP'in görev süresi 30 Haziran 1998'e kadar uzatıldı. Güney Kıbrıs'ta askeri silahların güçlendirilmesi ve yabancı asker sayısının azaltılmasında ilerleme kaydedilmemesi konusunda da endişeler vardı. Bu bağlamda Konsey, Kıbrıs Cumhuriyeti'ni savunma harcamalarını kısmaya ve adanın tamamını askerden arındırmaya yönelik genel bir bakış açısıyla yabancı birlikleri geri çekmeye çağırdı.Konsey, mevcut durumun kabul edilemez olduğunu yineledikten sonra, Genel Sekreter Kofi Annan'ın müzakereleri Mart 1998'de yeniden başlatma niyetini memnuniyetle karşıladı ve her iki Kıbrıslı lider de genel sekreterle işbirliği yapmaya davet edildi. Temmuz 1997'de liderlerin kayıp kişilerle ilgili bir anlaşmasını memnuniyetle karşıladı ve iki toplum arasındaki karşılıklı işbirliği ve güveni geliştirmek için artmakta olan iki toplumlu etkinliklerin yapılması yönünde çağrıda bulunuldu.Genel Sekreter Kofi Annan'a, mevcut kararın uygulanması hakkında, 10 Haziran 1998'e kadar konseye rapor vermesi talimatı verildi.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1178 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1178 sayılı kararı, Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararların yeniden teyit edildiği ve Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün (İngilizce kısaltma: UNFICYP) görev süresinin 31 Aralık 1998'e kadar (6 ay) uzatıldığı karardır.Kıbrıs Cumhuriyeti Hükûmeti, UNFICYP'nin adadaki varlığının devam etmesini bir kez daha kabul etti. Ateşkes hattı boyunca gerilim yüksek kaldı ve UNFICYP'in hareket özgürlüğüne kısıtlamalar getirildi.UNFICYP'in görev süresi 31 Aralık 1998'e kadar uzatıldı ve Kıbrıs Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs'taki yetkililere UNFICYP personelinin güvenliğini sağlamaları ve onlara yönelik şiddeti sona erdirmeleri hatırlatıldı. Her iki taraftaki askeri makamlardan, gerilimi tırmandırabilecek eylemlerden kaçınmaları istendi ve Kıbrıs Cumhuriyeti'nin, UNFICYP tarafından önerilen ve Kuzey Kıbrıs tarafından kabul edilen önlemleri benimsemesi istendi. Güney Kıbrıs'ta askeri silahların güçlendirilmesi ve yabancı asker sayısının azaltılmasında ilerleme kaydedilmemesi konusunda da endişeler vardı. Bu bağlamda Konsey, Kıbrıs Cumhuriyeti'nden savunma harcamalarını kısmayı ve adanın tamamını askerden arındırmaya yönelik genel bir bakış açısıyla birlikte yabancı birlikleri geri çekmeye çağırdı.Güvenlik konseyi, UNFICYP'in insani görevini yerine getirmek için devam eden çabalarını memnuniyetle karşıladı. Her iki taraf da Eylül 1997'de başlayan güvenlik meseleleriyle ilgili görüşmeleri yeniden başlatmaya çağrıldı.Son olarak, Genel Sekreter Kofi Annan'dan mevcut kararın uygulanması hakkında 10 Aralık 1998'e kadar konseye rapor vermesi istendi. Aynı gün kabul edilen 1179 sayılı Karar, adadaki barış sürecini daha da tartıştı.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1199 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 1199 sayılı kararı, BM Güvenlik Konseyi'nin 23 Eylül 1998'de kabul ettiği bir karar. Kararda Kosova'daki Arnavut ve Yugoslav tarafların ateşkes yapması talep edildi.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1217 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1250 sayılı kararı, Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararların yeniden teyit edildiği ve Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün (İngilizce kısaltma: UNFICYP) görev süresinin 30 Haziran 1999'a kadar (6 ay) uzatıldığı karardır.Kıbrıs Cumhuriyeti Hükûmeti, UNFICYP'nin adadaki varlığının devam etmesini bir kez daha kabul etti. UNFICYP'nin hareket özgürlüğü kısıtlıydı ve ateşkes hattı boyunca küçük ihlaller dışında sakin kaldı.UNFICYP'in görev süresi 30 Haziran 1999'a kadar uzatıldı. Kıbrıs Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs'taki yetkililere UNFICYP personelinin güvenliğini sağlamaları ve onlara yönelik şiddeti sona erdirmeleri hatırlatıldı. Her iki taraftaki askeri yetkililer, Yeşil Hat boyunca gerilimi tırmandırabilecek eylemlerden kaçınmaya çağrıldı. Güney Kıbrıs'ta askeri silahların güçlendirilmesi ve yabancı asker sayısının azaltılmasında ilerleme kaydedilmemesi konusunda da endişeler vardı. Bu bağlamda, Konsey, Kıbrıs Cumhuriyeti'ni, adanın tamamını askerden arındırma genel görüşüyle, savunma harcamalarını kısmaya ve yabancı birlikleri geri çekmeye çağırdı.Güvenlik konseyi, UNFICYP'in insani görevini yerine getirmek için devam eden çabalarını memnuniyetle karşıladı. Sivil İşler Şubesi'nin kurulması ve Kayıp Şahıslar Komisyonu'nun çalışmalarının yeniden başlaması da memnuniyetle karşılanmıştır.Son olarak, Genel Sekreter Kofi Annan'dan, mevcut kararın uygulanması hakkında 10 Haziran 1999'a kadar konseye rapor vermesi istendi. Aynı gün kabul edilen 1218 sayılı Karar, adadaki barış sürecini daha da tartıştı.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1218 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1218 sayılı kararı, Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararların yeniden teyit edildiği ve adadaki gerilimi azaltmayı hedefleyen karardır. Karar, 22 Aralık 1998'de tüm ülkelerin kabul oyu vermesiyle birlikte kabul edilmiştir. Bu kararda Konsey, Kıbrıs anlaşmazlığını çevreleyen barış sürecini ele aldı ve her iki tarafı da Genel Sekreter ile işbirliği yapmaya davet etti.Güvenlik Konseyi, Kıbrıs'ta genel bir siyasi çözüme yönelik ilerleme olmamasından duyduğu endişeyi dile getirdi. Genel Sekreter Kofi Annan'ın, Kıbrıs Cumhuriyeti ile Kuzey Kıbrıs arasındaki gerilimi azaltma girişimi onaylandı ve her iki tarafı da yapıcı çabalarından ötürü takdir etti.Genel Sekreter, Karar 1178'i (1998) dikkate alarak hedefleri sürdürmeye ve aşağıdaki konular üzerinde yoğun bir şekilde çalışmaya teşvik edildi:(c) Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü tarafından Yeşil Hat boyunca gerilimi azaltmak için önerilen önerilerin uygulanması;Her iki taraf da yukarıda belirtilen konulara uymaya çağrıldı ve Genel Sekreter'den, Konsey'i ilerleme konusunda bilgilendirmesi istendi.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1244 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin 1244 sayılı kararı, BM Güvenlik Konseyi'nin 10 Haziran 1999'da kabul ettiği bir karar. Kararla birlikte Birleşmiş Milletler Kosova Geçici Yönetim Misyonu (UNMIK) oluşturuldu.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1250 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1250 sayılı kararı, Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararların yeniden teyit edildiği ve adadaki gerilimi azaltmak amacıyla liderlerin müzakereye davet edildiği karardır. Karar, 29 Haziran 1999'da tüm ülkelerin kabul oyu vermesiyle birlikte kabul edilmiştir. Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararları, özellikle de 1218 sayılı Kararı (1998) yeniden teyit ettikten sonra, Konsey, Genel Sekreter Kofi Annan'ın Kıbrıs'ta iyi niyet misyonuna değindi.Güvenlik konseyi, Kıbrıs anlaşmazlığının siyasi çözümüne yönelik ilerleme kaydedilmemesinden duyduğu kaygıyı yineledi. Gerginliği azaltmak ve Kıbrıs'ta bir çözüme yönelik ilerlemeyi desteklemek amacıyla genel sekreterin iyi niyet misyonuna tam desteğini vurguladı. Hem Kıbrıs Cumhuriyeti'nin hem de Kuzey Kıbrıs'ın müzakerelerde ele alınacak endişelerinin giderilmesi amaçlandı.Karar, genel sekreterden 1999 sonbaharında Kıbrıs'taki iki toplum liderini müzakerelere davet etmesini talep etti. İki liderden aşağıdaki ilkelere bağlı kalmaları istendi:Ayrıca 1999 sonbaharında yapılacak müzakereler öncesinde, adada olumlu bir hava yaratmaları istendi. Son olarak, genel sekreterden Kıbrıs'taki gelişmelerle ilgili olarak, 1 Aralık 1999'a kadar konseye rapor vermesi istendi. Aynı gün kabul edilen 1251 sayılı Karar, Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün görev süresini uzattı.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1251 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1251 sayılı kararı, Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararların yeniden teyit edildiği ve Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün (İngilizce kısaltma: UNFICYP) görev süresinin 15 Aralık 1999'a kadar (6 ay) uzatıldığı karardır.Kıbrıs Cumhuriyeti Hükûmeti, UNFICYP'nin adadaki varlığının devam etmesini bir kez daha kabul etti. UNFICYP'nin hareket özgürlüğü kısıtlıydı ve ateşkes hattı boyunca küçük ihlaller dışında sakin kaldı.UNFICYP'in görev süresi 15 Aralık 1999'a kadar uzatıldı. Kıbrıs Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs'taki yetkililere UNFICYP personelinin güvenliğini sağlamaları ve onlara yönelik şiddeti sona erdirmeleri hatırlatıldı. Her iki taraftaki askeri yetkililer, Yeşil Hat boyunca mayın temizleme gibi gerilimi tırmandırabilecek eylemlerden kaçınmaya çağrıldı. Özellikle Kıbrıs Rum tarafı, UNFICYP'nin tedbir paketini uygulamaya çağrıldı. Güney Kıbrıs'ta askeri silahların güçlendirilmesi ve yabancı asker sayısının azaltılmasında ilerleme kaydedilmemesi konusunda da endişeler vardı. Bu bağlamda, Konsey, Kıbrıs Cumhuriyeti'ni, adanın tamamını askerden arındırma genel görüşüyle, savunma harcamalarını kısmaya ve yabancı birlikleri geri çekmeye çağırdı.Güvenlik konseyi, UNFICYP'in insani görevini yerine getirmek için devam eden çabalarını memnuniyetle karşıladı. Ayrıca, Kıbrıs sorununun, başka bir ülkeyle ayrılmadan veya birleşmeden, iki bölgeli ve iki toplumlu bir federasyona sahip, tek bir Kıbrıs temelinde çözülmesi gerektiğine dair uzun süredir devam eden tutumunu yeniden teyit etti.Son olarak, Genel Sekreter Kofi Annan'dan, mevcut kararın uygulanması hakkında 1 Aralık 1999'a kadar konseye rapor vermesi istendi. Aynı gün kabul edilen 1250 sayılı Karar, adadaki barış sürecini daha ayrıntılı olarak tartıştı.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1283 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1283 sayılı kararı, Kıbrıs'taki duruma ilişkin tüm kararların yeniden teyit edildiği ve Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün (İngilizce kısaltma: UNFICYP) görev süresinin 15 Haziran 2000'e kadar (6 ay) uzatıldığı karardır.Güvenlik Konseyi, Kıbrıs ve Kuzey Kıbrıs'ı kayıp kişilerle ilgili insani sorunu acilen ele almaya çağırdı. Genel Sekreter Kofi Annan'dan 1 Haziran 2000 tarihine kadar bu kararın uygulanması hakkında rapor vermesi istendi.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1303 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1303 sayılı kararı, Kıbrıs'taki duruma ilişkin, özellikle 1251 ve 1283 sayılı kararlar dahil olmak üzere, tüm kararların yeniden teyit edildiği ve Kıbrıs'taki Birleşmiş Milletler Barış Gücü'nün (İngilizce kısaltma: UNFICYP) görev süresinin altı aylık süreyle, 15 Aralık 2000'e kadar uzatıldığı karardır.Güvenlik konseyi, Genel Sekreter Kofi Annan'ın raporunda Kıbrıs Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs'taki yetkililere, insani durumu acilen ele alma çağrısı yaptı. Konsey ayrıca Birleşmiş Milletler Barış Gücü personelini, HIV/AIDS ve diğer hastalıkların önlenmesi ve kontrolü konusunda duyarlı hale getirme çabalarını da memnuniyetle karşıladı.UNFICYP'nin görev süresini uzatan karar, genel sekreterden mevcut kararın uygulanması hakkında, 1 Aralık 2000 tarihine kadar konseye rapor vermesini talep etti. Kofi Annan'ın raporunda ayrıca her iki taraf arasındaki temasların arttığı ve ateşkes hattındaki durumun sabit kaldığı kaydedildi. Rapor ayrıca Yeşil Hat'a yönelik artan hava ihlallerine ve Birleşmiş Milletler barış güçlerine yönelik tehditlere dikkat çekti.Bu kararın lafzının, Kuzey Kıbrıs'ın varlığını zımnen tanımak olduğunu düşünen Kıbrıslı Rum yetkililer, bu konudaki endişelerinden dolayı bazı tartışmalara neden oldu. Kıbrıs'ın Türk kesiminde ise, protesto amacıyla Türk birlikleri, Akyar yakınlarındaki tampon bölgeye 300 metre ilerledi ve bir sınır kontrol noktası kurdu. Türk Birlikleri, Birleşmiş Milletler'in itirazlarına rağmen hareket etmeyi reddetti.
Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1516 sayılı kararı

Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1516 sayılı kararı, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 20 Kasım 2003'te oy birliği ile aldığı bir karar. Birleşmiş Milletler Antlaşması'nın ilkeleri ile 1373 sayılı karar (2001) yinelendikten sonra 15 ve 20 Kasım 2003'te İstanbul, Türkiye'de gerçekleşen bombalı saldırılar kınandı. Ayrıca uluslararası barış ve güvenliğe karşı tehditlerle mücadele edilmesi gerektiği ifade edilen kararda diğer ülkelerdeki terörist saldırılar da kınandı.Konsey kurbanların yakınlarına, Türkiye ve Birleşik Krallık halklarına ve hükûmetlerine başsağlığı diledi. Tüm devletleri 1373 sayılı karar kapsamındaki yükümlülükleri doğrultusunda sorumluları adalete teslim etmek için iş birliği yapmaya çağırdı. Son olarak her türlü terörizm ile mücadele etme kararlılığını ifade etti.