barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Bayağı bıldırcın

Bayağı bıldırcın (Coturnix coturnix), sülüngiller (Phasianidae) familyasından 18–20 cm boyunda, küçük başlı, narin ve sert gagalı kuş türü.Başı koyu kahverengi ve gözlerinin çevresi beyaz halkalıdır. Otlar, tahıl tarlaları ve bodur ağaçlıklı alanlarda gezinerek tohum, kurtçuk ve böceklerle beslenir. Yuvasını çalılıklar altında eştiği bir çukurda yapar. Sarı kahverengi benekli 7-15 yumurta yumurtlar. Yılda 2-3 defa kuluçkaya yattığı olur. Üç haftada yumurtadan çıkan yavrular, hemen analarının peşlerine takılarak kurtçuk ve böcek yemeye başlarlar.Bıldırcınlar Ağustos-Eylül-Ekim aylarında Afrika’ya göç ederek kışı geçirir. Mart-Nisan-Mayıs'ta tekrar Rusya ve Romanya bozkırlarına dönerler. Gece alçaktan uçarak göç ettiklerinden ağ kurularak rahatlıkla yakalanırlar.
Bayağı bıyıklı balık

Bayağı bıyıklı balığın uzun bir vücudu vardır ve yüzgeçlerinin göze çarpan büyüklüğü çok akıntılı sularda yaşayabilmesini mümkün kılar. Vücudu çok küçük pullar ile kaplıdır. Sanki kısa bir hortumu andıran uzun dudakları ve dudaklarından sarkan dört adet bıyığı ile (ikisi altda ve ikisi üstde) bir dip balığı olduğunu belli eder.Sırtı ela renginde ve yanları altın sarısı renklerinde parlar. Karın kısmı bütün bıyıklı balık türlerinde olduğu gibi beyaz ve yüzgeçleri ela ve kızıl rengindelerdir. En büyükleri 80 santim uzunluğa ve 11 kilo ağırlığa varabilirler.Bıyıklı balık tipik bir dip balığıdır ve dibi çakıl taşları ya da kum ile örtülü olan çok akıntılı akarsuları tercih eder. Balık yumurtaları, böcek kurtları, midyeler, salyangozlar ve solucanlardan beslenir. Belli bir büyüklüğe varmış olanları diğer küçük balıkları da avlarlar.Bıyıklı balıklar çok yavaş büyürler ve etleri cok yumuşaktır. Çok fazla küçük kılçıkları olduğu için, lezzetli etine rağmen tercih edilen bir yemek balığı değildir. Ayrıca üreme zamanları sırasında, yani Mayıs ve Haziran ayında havyarları ve karın etleri zehirlidir.
Bayağı dağ bülbülü

Bayağı dağ bülbülü (Prunella modularis), dağ bülbülügiller (Prunellidae) familyasına ait bir kuş türüdür.Tür, kızılgerdan boylarında, yaklaşık 13,5–14 cm.soluk görünüşlü, bir dereceye kadar çizgili sırtı ve genel görünüşüyle serçeye benzer bir kuştur. Alt kısmı siyahtır, sivri, zarif bir gagası vardır. Yetişkinler gri başlı ve cinsler benzer renklerdedir.Bayağı dağbülbülü, yerden diğer kuşların düşürdüğü yiyecekleri toplar. Yuvasını çalı ya da kozalaklı ağaçlara yapar. Yuvada 3 ila 5 adet beneksiz, mavi yumurta bulunur. Ötüşleri ince ve çınlamalıdır.Dağılım alanlarının orta batısı ve güneyinde yerleşik olarak bulunsa da, böcekçil olması sebebiyle soğuk havalarda daha güneye göç ederler. Bahçeler, korular, fundalıklar kuşun yerleşim alanlarıdır.
Bayağı deniz kartalı

Bayağı deniz kartalı (Haliaeetus albicilla), atmacagiller (Accipitridae) familyasından orta büyüklükte bir kartal türü.Latince isimlendirilmesinde geçen Haliaeetus, "deniz kartalı", albicilla, "beyaz kuyruk" anlamındadır.Bayağı deniz kartalı, büyük bir kuştur, 10–90 cm boyunda ve 200–250 cm kanat açıklığındadır. Dişiler 4 ila 6,9 kg gelirken erkekler 3 ila 5,4 kg olabilirler. Kanatları geniş, kafası iri ve kalın gagalıdır. Yetişkinler genellikle boyun ve başlarında beyazlıklar hariç kahverengi, kanatlar siyahımsı, kuyruk beyazdır. Gaga ve bacaklar sarıdır. Genç kuşlarda kuyruk ve gaga daha koyu renkli, kuyrukta koyu bantlar vardır.Besinleri çeşitlidir, balık, kuş, leş ve küçük memeliler olabilir. Bazıları tamamen leşcil olarak yaşarken, düzenli korsan olarak, sumruların ya da diğer kuşların yiyeceğini çalarak beslenenleri de vardır; yine de güçlü avcılardır. Bu tür, avlıyacakları tavşanlar konusunda altın kartallarla şiddetli rekabete girebilir. Günlük besin gereksinimleri 500-600 g kadardır.Bu iri kartal türü, Amerika kel kartallarının yakın akrabasıdır, aynı ekolojik nişte, Avrasya'da yayılım gösterirler. Kuzey Avrupa ve kuzey Asya'da bulunurlar.Avrupa'daki en büyük popülasyonu Norveç kıyılarında bulunur. Çoğunlukla yerleşiktirler, sadece Sibirya ve doğu İskandinavya'nın kuzeylerindekiler kışları daha güneylere göçer.
Bayağı dil balığı

Vücudu oval, çok fazla yassılaşmış, ağzı küçük ve asimetrik, gözleri sağ tarafta, gözlü taraf, kahverengi yeşil ya da kahverengi siyah beneklerle süslüdür. Sağ göğüs yüzgecinin ucunda siyah benek vardır. Üst tarafındaki göğüs yüzgecinin üstü başlangıç noktasına kadar ulaşan siyah lekelidir.Genellikle 20-40 metre derinliklerde, kumlu çamurlu zeminlerde yaşar. Kışın 100 metre derinliğe iner. Büyüklüğü ortalama 30–35 cm'dir, maksimum 50 cm olur. Ortalama ağırlığı 300-350 gram civarındadır. Dipteki omurgasızlar, küçük balıklar ve böceklerle beslenir.
Bayağı engerek

Bayağı engerek (Vipera berus), engerekgiller (Viperidae) familyasından Avrupa ve Asya'da geniş bir dağılım gösteren zehirli bir engerek türü.Avrupa'da bayağı engereğin dağılımı Kuzey Kutup dairesine kadar ulaşabilir. Yaklaşık 80 cm uzunluğunda, kalın gövdeli ve genellikle boz renkte; sırtında zikzaklı kara bir bant uzanır, yanlarında da kara lekeler bulunur. Isırığı ender olarak insanı öldürür.
Bayağı guguk

Kuluçka parazitidirler, yumurtalarını özellikle bayağı dağbülbülü, çayır incir kuşu, saz kamışçını kuşlarının yuvalarına bırakırlar. Yiyeceği özel olarak birçok kuşa tatsız olan, tüylü tırtıllarla böceklerdir. Açık karanın bir kuşudur. Guguk kuşları için ideal üreme habitatı, saz yatakları ve ağaçların olduğu yerlerdir. Yalnız dişi bir guguk kuşunun bölgesi, etrafta 20 veya daha fazla saz kamışçınının yuvasını içerir. Saz kamışçınlarının davranışlarını incelerler çünkü onlar yumurta bırakmaya başladğı zaman yumurtalarını onların yuvalarına bırakırlar.
Bayağı ipekkuyruk

Bayağı ipekkuyruk (Bombycilla garrulus), ipekkuyrukgiller (Bombycillidae) familyasına ait bir kuş türüdür.Avrupa'nın kuzey bölgeleri, Asya ve Kuzey Amerika'nın batısındaki kozalaklı ormanlarda yayılış gösterir. Göçebe bir kuştur. Uçuşu düz ve güçlüdür.
Bayağı ispinoz

Âdî ispinoz ya da bayağı ispinoz (Fringilla coelebs), ispinozgiller (Fringillidae) familyasından ötücü bir kuş türü.Uzunlukları yaklaşık 15 cm, erkeklerin gaga üstü siyah, tepesi, ense ve boyun yanları mavimsi bozdur. Sırtı pas renginde, kuyruksokumu yeşil, kuyruğunun kenar tüyleri beyaz, kanatları siyah ve beyaz çizgilidir. Dişiler ve yavrular daha soluk, kahverengimsi boz renkleri ile ayırt edilir.Şakrak ve yüksek perdeden ötüşleriyle tanınan bu kuşlar ormanlarda, bahçe ve parklarda yaşar. Genellikle ağaç çatallarında kurdukları özenli yuvaları yosun likenle gizlenmiştir.Avrupa'da en yaygın görülen kuşlardan biridir. Afrika'nın kuzeyine ve Asya'nın orta kesimlerine kadar yayılmış olan bu tür, Türkiye'nin hemen her yerinde rastlanan yerli kuşlar arasındadır.Erkeklerin genellikle iki veya üç farklı tür ötüşleri vardır. Ötüşler bölgeden bölgeye farklılık gösterebilir.
Bayağı kar serçesi

}}Bayağı kar serçesi''' (Montifringilla nivalis''), serçegiller (Passeridae) familyasından Avrupa ve Asya'nın güneyindeki yüksek dağların ağaç sınırını aşan kesimlerinde yaşayan serçe türü.Kışın genellikle daha alçak kesimlere doğru göç eder. Türkiye'de yaşayan öbür serçelerden daha iri olan bu türün uzunluğu 18 cm'dir.
Bayağı kara ördek

Kışları daha ılıman kuşaklara, Avrupa'nın kıyılarına ve Fas'ın güneylerine göç eder. Oluşturdukları sürüler büyüktür.Yuvalarını yere, deniz, akarsu ya da göllerin yakınlarındaki koruluklara ve tundralara yaparlar. Yuvaya 6 ila 8 yumurta bırakılar.
Bayağı kaşıkçı

Bayağı kaşıkçı (Platalea leucorodia), Threskiornithidae familyasından sığ suların büyük, beyaz, uzun adımlı, benzersiz gagalı ve balıkçıl benzeri bir kuş türü.İlkbaharda tepesi çalı görünümündedir ve göğsünün üst tarafında kirli sarı bir lekesi vardır. Gagası uzun, yassı ve incedir, yanlardan aşağı doğru hafifçe kıvrılır ve yuvarlak uca doğru genişler; erişkinlerde siyah ve ucu sarıdır, gençlerde pembe, ergenlerde ise tamamen siyahtır. Genç kuşların kanat uçları siyahtır. Kafasını ileri uzatarak güçlü ve kanatları düz bir biçimde uçar.
Bayağı kerkenez

Bayağı kerkenez (Falco tinnunculus), gündüz yırtıcı kuşları (Falconiformes) takımının doğangiller (Falconidae) familyasından kerkenez grubuna ait ince bir doğan türü. Çoğu zaman sadece kerkenez olarak isimlendirilir.Bayağı kerkenezler, 34 – 38 cm arası boyda ve 70 – 80 cm kanat açıklığındadır. Yetişikin erkekler 155 g gelirken, dişilerin ağırlığı 190 g civarındadır. Gündüzcül kuşlardır ve tarlalar, fundalıklar ve bataklıklar gibi açık alanlarda bulunurlar.
Bayağı kervan çulluğu

Bayağı kervan çulluğu (Numenius arquata), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir çulluk türü.Büyüklükleri 50–57 cm kadardır. Yaklaşık 1 metrelik kanat açıklığına sahiptirler. Afrika, güney Avrupa ve güney Asya'da kışı geçirirler. Çoğunlukla grimsi kahverengidir, beyaz bir arkayla, çok uzun eğik bir gagaya sahiptir (Erişkin dişide en uzun).Bu tür, yumuşak çamurda küçük omurgasız hayvanları araştırır, fırsat bulduğunda küçük yengeçler ve yer solucanlarını teker teker avlarlar.
Bayağı kiraz kuşu

Bayağı Kirazkuşu (Emberiza hortulana), Kirazkuşugiller (Emberizidae) familyasına ait bir ötücü kuş türü. Günümüzde bazı araştırmacılar tarafından İspinozgiller (Fringillidae) familyasında sınıflandırılmıştır. Ayrıca çinte, bayağı çinte, ortolan, kirazkuşu olarak da adlandırılır. Bu kuşun genel adı Fransızcadır. Kuşun bilimsel adı, Latince'de hortulanus, "bahçıvan kuşu" anlamına gelir. (Bu kelime de "hortus" kelimesinden türemiştir. "hortus", "bahçe" demektir.)Avrupa ülkelerinin birçoğunda ve Batı Asya'da yerel bir kuştur. Sonbaharda tropikal Afrika'ya göçer ve Nisan sonu ya da Mayıs başında geri döner. Dağılımı üreme alanıyla paralellik gösterir ve oldukça yereldir. Bunun için de türün dağılımının saptanması oldukça zordur. Fransa'da bağları tercih ettiği söylenmektedir. Fakat kesinlikle asmalardan beslenmez. Ve diğer ülkelerde de eşit olarak üzüm bağlarında bulunup bulunmadığı meçhuldür. İskandinavya'nın kuzey uçlarına ve Kutup Dairesi'nin ötesine kadar uzanır. Mısır tarlalarına ve komşu tarlalara dadanır. Britanya Adaları'nda ilkbaharda ve özellikle sonbaharda nadir görünür.Bayağı Kirazkuşu 16 cm uzunluğunda ve 20-25 g ağırlığındadır. Görünüş ve alışkanlık olarak Sarı Kirazkuşu'na çok benzer. Fakat tür olarak parlak renklerden yoksundur; örneğin Bayağı Kirazkuşu'nun kafası parlak sarı yerine yeşilimsi gridir. Erkeğin oldukça tekdüze şarkısı Sarı Kirazkuşu'nunkine benzer.Bayağı kirazkuşu yuvaları yerde ya da yere yakın yerlerde bulunur. Birçok kirazkuşunda olduğu gibi yumurtalarda nadiren çizgili işaretler görülür.Doğal rejimini tohumlar oluşturur. Fakat yavrularını beslerken kanatlı böcekler ve diğer böcekleri de yer.Bu türün sayısı en az on Avrupa ülkesinde azalmaktadır. Buna rağmen türün toplam popülasyonu 400,000-600,000 çift olarak tahmin edilmektedir.Fransa'da 1960-1980 yılları arasında 17 bölümde yok olmuşlar, diğer 7 bölümdeyse sayıları oldukça azalmıştır. 1992 yılındaki tahmini Fransa popülasyonu 15,000 çifttir.Bu hızlı gerilemenin nedenleri doğal ortamlarının tahrip edilmesi, yuvalama alanlarının azalması ve tarım arazilerindeki değişiklikler olarak gösterilmektedir. Avcılık (özellikle Landes bölgesinde) yılda 50,000 kuşun yok olmasının sorumlusudur. (Bu sayı Almanya, Belçika ve Hollanda'nın Bayağı Kirazkuşu popülasyonunun 10 katıdır.)Bu tür Avrupa'da korunan türler arasındadır ve Fransa'da satışı yasadışıdır. Fakat Gaskonya bölgesinde yaz sonunda semirdiği zaman hala yakalanmaktadır. Bu uygulama politik olarak hassastır ve en önemli sebeplerinden biri de "Avcılar ve Balıkçılar" gibi grupların yöresel başarılarıdır.Eylül 2007'de Fransız hükûmeti en sonunda türün zorlayıcı kanunlarla korunmasının ve bu kanunların 8 yıl süresince kanun kitaplarında yer almasının planlandığını duyurdu.
Bayağı kocabaş

}}Bayağı kocabaş''' (Coccothraustes coccothraustes''), ispinozgiller (Fringillidae) familyasından kuş türü.Çok iri gagasıyla dikkat çeken bu türün uzunluğu 18 cm, gerdanı ve kanat lekeleri kara, öbür bölümleri açık kahverengidir. Palearktik bölgede orman ve bahçelerde yaşar. Güçlü gagasıyla kiraz, erik gibi meyvelerin çekirdeklerini kırarak tohumunu yer, ayçekirdeğinin ise çift katlı tohumunu kırarak içindeki çekirdeğini yer. Çeşitli tohumların yanı sıra böceklerlede beslenir.Türkiye'de Marmara Bölgesi ormanlarında ürer. Kışın göç sırasında öbür bölgelerin ormanlık kesimlerinde de görülür.
Bayağı kocagöz

Orta büyüklükte olup, güçlü siyah ve sarı-siyah gagaları, onlara bir "sürüngen" görünüşü veren büyük sarı gözler ve gizli kuş tüyleri vardır.Bu tür bazı yalın yerlerle kuru açık habitatları tercih eder. Büyük ölçüde gececildirler. Yiyecekleri, böcekler ve diğer omurgasız hayvanlardır. Ayrıca kertenkeleleri de yerler. Yere 2-3 yumurta koyar.Güney Avrupa, kuzey Afrika ve güneybatı Asya'da meydana gelirler. Yazın ılımlı Avrupa ve onun sahasının Asyalı parçalarında göçmendir, kışı ise Afrika'da geçirir.
Bayağı kum kekliği

Bayağı kum kekliği (Ammoperdix griseogularis), sülüngiller (Phasianidae) familyasından bir kuş türü.Tombul bir kuş olup, çoğunlukla dalgalı beyaz ve kahverengi böğür çizgileriyle kumlu-kahverengidirler. Erkeğin, beyaz bir göz ve yanak yaması boyunca siyah bir çizgiyle gri bir başı vardır. Boyun kenarları, beyazla beneklidir. Baş deseni, Arap kum kekliği (Ammoperdix heyi) türünden en iyi ayrımdır. Dişi, erkeğin çok soluk bir uyarlamasıdır ve zayıf baş deseni yüzünden onu akrabasından ayırmak daha zordur.Bu 22–25 cm kuş, kuru, açık ve çoğunlukla tepelik ülke yerleşik bir türdür. 8-16 yumurtayı bir yer kazıması yuvaya bırakırlar. Tohumlar ve bazı böcek yiyeceğinin geniş bir değişikliğini alırlar.Asıl doğal alanları güneydoğuda Türkiye'den Suriye ve Irak'a, doğuda İran ve Pakistan'dır. Mısır ve Arabistan'da yakınca ilgili ve benzer olan Arap kum kekliği (Ammoperdix heyi) türü görülür.
Bayağı kurbağa

Bayağı kurbağa (Rana temporaria), Ranidae (Gerçek su kurbağaları) familyasına ait bir kurbağa türü. Kuzeyde İskandinavya'da Kuzey Kutup Dairesinin kuzeyinden, doğuda Urallara kadar, İber Yarımadasının tamamına yakını, İtalya'nın ve Balkanlar'ın güneyi hariç hemen hemen Avrupa kıtasının tamamında bulunur. Batıda ise İrlanda'ya kadar yayılmıştır.Erişkin bayağı kurbağaların boyu 6 ila 9 cm arasında değişir. Sırtları ve yanları değişik renklerde olabilmektedir: Zeytin yeşili, gri-kahverengi, kahverengi, zeytin yeşili-kahverengi, gri, sarımsı ve ten rengi gibi. Ancak bayağı kurbağaların çevrelerine uyum sağlayacak şekilde derilerinin rengi açıp koyultabildikleri bilinmektedir. Daha da sıra dışı renklerde bayağı kurbağalar bilinmektedir, İskoçya'da hem siyah hem de kırmızı bireylere rastlanmıştır ve erkek bayağı kurbağaların üreme mevsiminde grimsi mavi renge dönüştükleri de bilinmektedir. Ayrıca sarı derili ve kırmızı gözlü albino bayağı kurbağalar da bulunmuştur. Ortalama ağırlıkları 22,7 gramdır ve dişiler erkeklerden biraz daha büyüktür.
Bayağı kuyrukkakan

Bayağı kuyrukkakan (Oenanthe oenanthe), önceden karatavukgiller (Turdidae) familyasının bir üyesi olarak sınıflandırılan küçük ötücü kuşlara ait bir kuş olup şimdi sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasına yerleştirilmiştir.Avrupa'da açık taşlı ülkelerde yayılış gösteren, göçmen, böcekçil bir türdür. Asya ile Doğu Kanada ve Grönland garantili yerleridir.Kaya çatlakları ve tavşan çukurlarında yuva yapar. Kızılgerdandan biraz daha büyük olup yaklaşık 14.5–16 cm kadardırlar.
Bayağı kuzgun

Bayağı kuzgun, karakarga veya kelağ (Corvus corax), kargagiller (Corvidae) familyasından Corvus cinsine ait, zekası, büyüklüğü ve simsiyah olması ile dikkat çeken bir kuş türü.Kanat açıklığı 1,5 metreye ulaşabilir. İri ve uzun gagası, baklava biçimli kuyruğu, onu uçarken tanınmasını sağlar. Vücudundaki tüm tüyler siyah, boyun altı tüyleri diktir.Yerleşik ve gezici kuşlardır. Boyları yaklaşık 64 cm'dir. 3-6 arası yumurta yumurtlarlar. Kuluçka süreleri 12 gün, yavru kuşların uçma süreleri 16 gündür. Gagaları kalın, çok kuvvetli ve siyahtır. Ötüşleri, uçarken "korrk" şeklinde, uyarı içinse "rrab, klong" şeklindedir. Uçarken kuyrukları kama şeklinde durur. Basit, çalı çırpıyla yaptıkları yuvalarını ağaçların ya da kayalıkların üzerine yaparlar. Sürü oluştururlar ve bir arada bulunmayı severler. Kendilerinden daha kuvvetli olan kuş türlerine saldırabilirler.Kuzgunların zekasıyla ilgili anlatılan çok sayıda öykü duyulabilir; çünkü kargagiller içinde en akıllı kuşlar oldukları düşünülmektedir. Bunda, oyunculuklarının ve akrobasi yeteneklerinin yanı sıra, çeşitli sorunlarla çözüm üretebilme özelliklerinin de katkısı büyüktür. Sorunlarını çözümlerken doğada bulunan materyallerden de yararlanırlar. Kuzgunlar aynı zamanda hırsız kuş olarak da bilinirler. Bunun nedeni dişilerini etkilemek için özellikle parlak, beyaz ve mavi renkteki nesneleri yuvalarına taşımalarıdır.Kuzgunlar omnivordur ve kendilerine nazaran küçük memeliler, hayvan yumurtaları, hayvan leşlerinden meyveler ve bazı kuş türleri gibi geniş bir skalada beslenir .Deniz seviyesinden dağ zirvelerine kadar her yerde yaşayabilirler. En çok hayvancılıkla uğraşılan dağlık bölgelerde yaşarlar. Kuzgunlar göç etmezler fakat hava sıcaklığına bağlı olarak bulunduğu yerden yüksek ve alçak kısımlara taşınabilirler. Dünya genelinde Kuzey Amerika, Avrupa ve Orta Asya’da yaygın olarak gözlemlenebilir. Türkiye'de ise Beykoz dahil olmak üzere hemen hemen her bölgede yaşarlar11. ve 16. Yüzyıllar arasında Orta Türkçe sözlüğüne göre aynı anlama gelen karga ve kuzgun ‘lanet, beddua, hakaret’ anlamına gelmekteydi. Aynı zamanda ‘çok kara karga’ da denmekteydi. Birçok mitolojide, kültürde ve inançta karşımıza çıkmaktadırlar. Birçok dünyaca inanca göre bu kuşlar bilge ve inançlı olarak tasvir edilmiştirABD'de Alaska eyalertindeki Hayda ve Tlingit Kızılderilileri ile Yupik ve İnyupik Eskimolarının geleneksel inancı olan şamanizmde insanlar kuzgun tarafından yaratılmıştır.Ayrıca pagan tanrısı Odin'in 2 kuzgunu vardır.Bu kuzgunlar ona dünyadan haberler getirir.Kuzgunlardan birinin adı Huginn (düşünce) ve diğerinin adı Muninn'dir (hafıza).
Bayağı kılıçgaga

Bayağı kılıçgaga (Recurvirostra avosetta), kılıçgagagiller (Recurvirostridae) familyasından bir kuş türü.Erişkinlerin, bir siyah başlığın dışında kuş tüyü beyazdır ve kanatlarda ve arkada siyah yama vardır. Uzun yukarıya dönük gagaları ve uzun mavimsi bacakları vardır. Çocuk kuşlarda, erişkinin siyah olduğu yerler kahverengidir ve çocuğun beyaz kuş tüyü, çoğunlukla daha gri yamalarla lekelidir.Üreme habitatı, hafif tuzlu suyla sığ göllerdir ve yalın çamur açıktır. Açık yerde çoğunlukla küçük gruplarla yuva yaparlar. 3-5 yumurta, doldurulmuş bir kazımaya veya bitki yaşamının bir yığınına koyulur. Yumurtalar yeşil, siyah beneklidir. Bu kuşlar, sığ hafif tuzlu suda veya çamur dairelerinde, suda kenardan kenara gagalarıyla yiyecek ararlar. Onlar çoğunlukla, kabuklular ve böcekleri yerler.Ilımlı Avrupa ve batı ve merkezi Asya'da üreme gösterirler. Bu tür göçmendir ve kışın en çok Afrika veya güney Asya'da görülürler. Bazıları, sahalarının en yumuşak parçalarında kışa kalır, örneğin güney İspanya ve güney İngiltere'de.
Bayağı kız kuşu

Bayağı kız kuşu (Vanellus vanellus),  28–31 cm. boyunda Yağmurcungiller (Charadriidae) familyasına ait sulak alanlar ve tarlalarda yaşayan bir kuş türü.Çayırlarda da sıkça rastlanır. Kanat açıklıkları 67–72 cm kadardır. Uzaktan siyah-beyaz bir kuş gibi görünür. Sırtı ve kanat üstü koyu yeşil, karnı beyazdır. Üreme döneminde uçarken akrobatik hareketler yapar. Kendine özgü, kelebeğinkine benzer bir uçuşu vardır. Yeri kazıyarak 3-4 yumurta bırakırlar.
Bayağı kızılkuyruk

}}Âdî kızılkuyruk ya da bayağı kızılkuyruk''' (Phoenicurus phoenicurus), sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasından 14 cm uzunluğundaki Palearktik bölgenin batısında yaygın olarak üreyen kızılkuyruk türü.13-14,5 cm boyunda, oldukça yepelek, ürkek ve sakıngan bir kuştur; çoğu zaman dikelip kuyruğunu kıpırdatarak kuyruğundaki tipik kızıllığı ifşa eder. Erkeğin, alında ve kaşüstü bölgesinde beyaz şeritli, boğazına doğru inen siyah maskesi vardır; takke ve sırt düz kül rengine çalan boz, gerdanı turunca çalan kızıl olur; son baharda bu canlı renkler çoğu zaman devetüyü renginde zıhlarla belirsizleşir. Erkek kızılkuyruğun başka bir kuşla karıştırmak güçtür. Türkiye'nin doğusu, Kafkaslar ve Orta Doğu'da görülen P. p. samamisicus'' alt türünde sırt daha koyudur, oldukça değişken fakat çoğunlukla beyaz bir kanat şeridi olur, bu alt türün dişilerinde bile bu şeridi oluşturan ikinci uçma telekleri daha soluk renktedir.Genç bülbüllere çok benzeyen jüvenil kızılkuyrukların kuyruk ortası daha koyu, boyları daha küçük olur. Kısmî gençlik ertesi karınsasına eylül başında girerler. Bundan sonra, ilk kışındaki erkek kızılkuyruklar erişkinlere oldukça benzerler, fakat maske henüz tamamlanmamıştır, parotik bölgede koyu külrengi bir leke olur; gerdan beyazlı-narıncılı çakır, kaşüstü bandı silik ve henüz alına dağılmamıştır. Uçma teleklerinin zıhlarla kontrastı, telekler daha açık kül rengi olduğundan erişkin erkeğe göre daha azdır. Kuyruk telekleri sivri uçlu olur. Üreme ertesi karınsasına eylül başında girerler.Erişkin dişi kızılkuyrukların sırtı kahverengine çalan soluk boz, karnı belli bellirsiz turuncuya çalan nohudî beyaz olur. Kara kızılkuyruk dişisine çok benzerler, fakat daha açık renkte, boz tonları daha azdır; boğazı açıkça daha soluk, gerdan altı ve karın kirli beyazdır. Ender olarak, erkekte olduğu gibi gerdanda turunca çalan kızıl nüanslar olabilir. Dişi kızılkuyruk, bülbülün hem erkeği hem dişine genel itibarıyla oldukça benzemekle beraber, orta uçma teleklerinin koyu kahverengi olmasıyla kesin olarak ayırt edilir; boyu daha ufaktır. İlk kışındaki dişilerle erişkin dişilerin ayırt edilmesi oldukça güçtür; erkekte olduğu gibi, ilk kışındaki kuşun kuyruk teleklerinin sivri olmasına bakılır.Ormanlarda, ağaçlıklarda, bahçelerde yaşayan bu tür ağaç kovuklarına ya da yarıklarına yuva yapar. Yuvaya dişi altı-yedi yumurta bırakır. Yazın Türkiye'nin her bölgesindeki ağaçlık kesimlerde, özellikle de dağlık yörelerde ürer.
Bayağı minke balinası

Bayağı minke balinası (Balaenoptera acutorostrata), oluklu balinagiller (Balaenopteridae) familyasına ait balina türü.Çubuklu balinalar alt takımının en küçük ikinci türüdür. 7 - 9.8 m uzunluğunda ve 5 - 10 ton ağırlığındadır. Dişileri erkeklerden 0.5 m daha uzundur. Yenidoğan yavrular 2.4 - 3.5 m dir. Sırtı koyu gri  karnı ise beyazdır
Bayağı pisi balığı

Vücut üstten ve alttan yassılaşmıştır. Gözler vücudun sağ tarafında olup, gözlerin bulunduğu sırt yeşilimsi veya sarımsı kahverengi lekelerle kaplıdır. Sırt yüzgeci başta gözden, kuyruk yüzgeci kaidesine kadar devam eder, kuyruk yüzgeciyle birleşmez. Üst kısmının rengi esmer, kısmen kahverengi, koyu noktalı, alt tarafı ise beyazdır. Vücut küçük pullarla kaplıdır. Yan çizgi gözün bulunduğu tarafta göğüs yüzgeci etrafında kıvrımlıdır. Sırt ve anüs yüzgeçleri kuyruk yüzgecine ulaşmaz.Pisi balıkları, yeterli miktarda yiyecek buldukları kumlu deniz tabanlarında yaşayan yassı balıklardır. Ancak yetişkin pisi balıkları yumurtalarını bu bölgede bırakacak olurlarsa, akıntılar savunmasız yumurtaları güvenli yerlerinden uzağa taşıyacaktır. Bu nedenle pisi balıkları akıntıya karşı yüzerek, suyun daha derin olduğu başka bir yere doğru göç ederler. Bu göç sırasında 60 milyon pisi balığının yumurtlamak üzere toplandığı tahmin edilmektedir. Güvenlikli sularda yumurtadan çıkan yavru yassı balıklar deniz yüzeyinde kalarak bir ay kadar beslenirler ve gelişirler. Bir ayın sonunda akıntıyla beraber sürüklenerek beslenme bölgesine geri gelirler. Bu süre içinde yavru pisi balıkları ebeveynlerine benzeyen balıklar haline gelmişlerdir. Onlar da büyük balıklar gibi su dibine inerler ve orada yaşamlarını sürdürürler. Büyüklüğü ortalama 20–25 cm dir, maksimum 50 cm olur.Kuzeydoğu Atlantik sahilerinde, Kuzey Denizi, Baltık Denizi, Akdeniz, Ege Denizi, Marmara Denizi ve Karadeniz de yaşar.
Bayağı poyraz kuşu

Bayağı poyraz kuşu (Haematopus ostralegus), poyraz kuşugiller (Haematopodidae) familyasından bir kuş türü.Büyük ve gürültülü yağmurkuşuna benzer kuşlardır. Üst kısımda siyah ve alt kısımda beyaz tüyleri, kırmızı bacakları, ve midye gibi açık yumuşakçaları parçalamak veya yer solucanlarını kolayca topraktan çıkarmak için kuvvetli geniş kırmızı gagaları vardır. Genç kuşlar daha kahverengidir. Genç kuşların beyaz bir boyun yakası ve daha soluk bir gagası vardır. Uçuşta, kanatlardakikuyruktaki beyaz yamaları, beyaz göğüs tüyleri, ve siyah üst kısmı ile kolayca ayırt edilebilirler.Üç formu olup Avrupa'da ve doğu Avrupa'nın kıyılarında bulduğunu bilinir. Form longipes merkezi Asya ve Rusya'da bulunan form olurken, osculans Kamçatka'dan kuzey Çin'e bulunur. Gaga uzunluğu, batıdan doğuya bir artışla değişme gösterir.Form longipesin, çok kahverengimsi üst parçaları vardır ve burun oluğu, gaga boyunca yarım-yoldan daha çok uzar. Yarım-yol izi olmayan burun oluğunun olduğu formda ostralegustur.
Bayağı sarıasma

Bayağı sarıasma (Oriolus oriolus), sarıasmagiller (Oriolidae) familyasından pembe gagalı, sarı renkli, ötücü bir kuş türü.Erkeği göz alıcı derecede sarı ve kanatları siyah renkli, gagası pembedir. Dişisi erkeğine benzer ancak gagaya yakın siyahlıktan yoksundur ve göğsü siyah noktalıdır. birçoğunun renkleri daha yeşil, kuyruksokumları sarı, kanatları koyu renk ve alt tarafları açık renktir. Genç erkekler dişilerine çok benzerler ama bir tek gagalarından ayırt edilirler: gagaları pembedir.İlkbaharda Türkiye'ye gelip sonbaharda Afrika’ya döner. Ormanlarda, bahçe ve parklarda yapraklarını döken yaşlı ağaç tepelerinde yaygın olarak bulunur. Uçuşu derin kanat vuruşları ile hızlıdır. Sesi gür ve flütümsüdür ve kısa perde değişiklikleri içerir: ‘ii-lo-vi’ ya da ‘viiidl-o’; ötüşü ise pes ve serttir: ‘şaaak’.Bitki liflerinden  ördüğü yuvasını ağaçların çatallı dallarının arasına kurar. 3-4 yumurta yumurtlar. Kuluçka süresi 14-15 gün kadardır. Bu devrede erkek dişisini yuvada besler.Tırtıl ve meyve ile beslenir. Kiraz, üzüm ve incir temel besinleridir. Ayrıca dut, kavak, incir ve üzüm ağaçlarında da görebilirsiniz
Bayağı serçe

Âdî serçe ya da bayağı  serçe (Passer domesticus), serçegiller (Passeridae) familyasından coğrafi dağılımı çok geniş olan en yaygın ve en iyi tanınan serçe türü.Uzunluğu 14 cm, rengi uzaktan bakıldığında grimsi kahverengidir. Ama erkekler yakından bakıldığında oldukça canlı renkleri ile dikkat çeker. Tepelerinde kızıl kahverengi tüylerle sınırlanmış gri bir bölge, gerdan ve göğüslerinde siyah bir leke vardır. Siyah leke büyüdükçe serçenin saygınlığı artar. Dişiler ve gençlerin tüyleri daha soluk renkli, alt bölümleri ise lekesizdir.Bayağı serçe sıcak bölgelerde hemen hemen tüm yıl boyunca üreyebilir. Saçak altlarına, duvar çıkıntılarına, oyuklara, ağaç ve çalılara çırpıdan yaptıkları oldukça özensiz yuvalarını tüy ve yünle döşer, bu yuvaya 4-9 yumurta bırakırlar.Anavatanı Avrasya ve Kuzey Afrika olmakla birlikte olmakla birlikte Güney Amerika dışında yeryüzünün hemen her yerine götürülmüştür. Kuzey Amerika'da ilk kez 1852'de New York'un Brooklyn semtindeki bir mezarlığa getirilmiş, yüz yıl geçmeden tüm kıtaya yayılmıştır. Bayağı serçe insanlarla iç içe yaşayan, büyük küçük tüm yerleşim birimlerinde, tarlalarda ve bahçelerde görülebilen bir türdür.
Bayağı su samuru

Bayağı su samuru (Lutra lutra), sansargiller familyasından, nehir ve göl kıyılarında yaşayan etçil bir memeli. Su kenarlarında kazdığı çukurlarda yaşar. Yuvası karada olmakla beraber girişi su altındandır. İçini kuru yaprak ve yosunlarla döşer. Ayrıca havalandırma deliği de bırakır.Uzun silindirik gövdeli, yassı kafalı, uzun bıyıklı, küçük kulaklıdır. Ayakları kısa, beş parmaklı ve kısmen perdelidir. Çoğunun rengi koyu kahverengidir. Su geçirmeyen sık tüylü postları kürkçülükte kıymetlidir. Suda ustalıkla yüzer. Balık, kurbağa avlar. Kuş, yumurta ve fare de yer. Özel eğitilmiş köpeklerle avlanılır. Suya dalarken burun ve kulak deliklerini kapatır. Yassı kuyruğunu dümen olarak kullanır. Kuyrukla beraber 1,5 metre boy ve 15 kg ağırlıkta olanları vardır. Kuyruk altı bezlerinde yağlı ve kokulu bir madde ifraz eder.Su samurlarının çok çeşitleri varsa da aralarındaki fark çok azdır. Bazı ülkelerde balıkçılar tarafından ehlileştirilerek balık avında kullanılır. Çoğunlukla yalnız dolaşır ve gece avlanır. Oynamayı ve suda sırtüstü yüzmeyi çok sever.Amerika'nın kuzey okyanus kıyılarında yaşayan deniz samurunun (Lutax lutris) derisi gayet makbul ve kıymetlidir. Çok avlanıldığından nesli tükenme tehlikesi geçirmektedir. Kanunlarla korunmaya çalışılmaktadır. Gerçek bir su hayvanıdır. Suda yavrular, suda uyur ve suda beslenir. Karaya seyrek çıkar. Uzunluğu 120 ve kuyruğu 30 cm'dir. Ağırlığı 40 kg'ı bulur. Kıymetli kürkü koyu boz renktedir. Çoğunlukla denizkestanesi, midye, istiridye, mürekkepbalığı ve salyangozlarla beslenir. Rahatça 30 metre derine dalar. Suyun yüzüne çıkınca sırtüstü yatarak avını midesinin üstüne koyar. Göğsüne yerleştirdiği yassı bir taşa vurarak kabuklarını kırar. Araç kullanabilen nadir hayvanlardandır.Her yıl tek bir yavru yavrular. Sırtüstü yüzerken yavrusunu emzirir. Avlanacağı zaman yavruyu yosunlar arasında gizler. Günümüzde nesli tükenme tehlikesiyle karşı karşıyadır.Boyu 80, kuyruğu 45 cm'dir. Postu genellikle siyah, beyaz ve koyu kahverengidir. Parmak araları perdelidir. İyi yüzer. Ömrü: 12 yıl kadardır.Avrupa su samuru, Kanada su samuru, Brezilya su samuru, Hint su samuru, tırnaksı su samuru, küçük tırnaklı su samuru, deniz samuru
Bayağı sumru

Kuvvetle göçmendir, astropikal ve tropikal okyanuslarda kışı geçirirler. Bazen deniz kırlangıcı olarak bilinirler. Orta büyüklükte bir sumru olup büyüklükleri 34–37 cm, kanat açıklıkları ise 70-80 cmdir. İnce keskin gagası, koyu bir uçla kırmızıdır. Uzunca bacakları kırmızıdır. Kışın alın ve alt parçalar beyazdır.Bu tür, çoğunlukla uygun tatlısu göllerinde iç bölgelerde ve kıyılar ve adalarda kolonilerde görülür. 2-4 yumurta bırakırlar.
Bayağı sülün

Cinsin adı olan Phasianus Latincede sülün anlamına gelmektedir. Türün adı olan colchicus ise Latincede Kolhis'in (günümüzde Gürcistan) anlamına gelmektedir. Kolhis, sülünün Avrupalılara tanıtıldığı bir Karadeniz ülkesiydi.Dişi, kesinlikle gösterişli değildir, her yeri daha soluk benekli kahverengi bir kuş tüyüyle kaplıdır ve 20 cm civarı bir kuyrukla 53-63 santimetre uzunlukta ölçülür. Yavru kuşların, daha kısa bir kuyrukla dişi gibi görünüşü vardır.Japon sülünü (Phasianus versicolor), bayağı sülüne çok benzerdir ama erkeklerin, koyu yeşilimsi kuş tüyü vardır ve dişiler daha koyu renktir.Dünya üzerinde Avrasya’ya özgün bir tür olmakla birlikte Türkiye'de en çok Zonguldak, Sinop, Samsun civarında görülürken İstanbul’da Beykoz bölgesinde de yaşadıkları bilinirSülünler bulunduğu habitatlardan da kaynaklı meyve, tahıl, tohum yemenin yansıra bazı omurgasız canlılar ile beslenir.Türk Edebiyatı'nda sıkça saltanatı, ölümsüzlüğü, güzelliği betimlemek için kullanılır. Bunun yanında bolca ‘aşık-sevgili’ ikilemesinin tasviri olarak da karşımıza çıkar.
Bayağı sıvacı kuşu

Avrupa'da park ve bahçelerde yaşarlar. Uzunlukları 14 cm. kadardır. Yuvalarını ağaç kovuklarına yaparlar. Böcekler ve tohumlarla beslenirler. Kuyrukları kısadır. Güçlü gaga ve ayaklara sahiptirler. Vücudunun üst kısmı mavi-gri renkte olup, siyah göz çizgisine sahiptirler. 5-8 kadar yumurta bırakırlar. Yumurtaları beyaz ve üzeri kırmızı beneklidir. Ötüşleri tekrarlayan tui tui tui sesleri şeklindedir. Yaptıkları yuva sadece kendilerinin girebileceği kadar bir açıklık içerir ve serttir.
Bayağı tarla sıçanı

Bayağı tarla sıçanı (Microtus arvalis), tarla sıçanları cinsleri ile birlikte Arvicolinae alt familyasından bir kemirici türü. En yaygın memeli hayvan türlerinden biridir.Tarla sıçanları 9–12 cm uzunluğunda olur, bunun haricinde bir de fareler için kısa sayılan, yaklaşık 4 cm uzunluğunda bir kuyruğu vardır. 20-50 gram ağırlığında olurlar. Vücutları yuvarlağımsıdır ve burunları diğer farelerdeki gibi sivri değildir. Renk varyasyonları koyu kahverengi, kızıl kahverengi, açık kahverengi ve gri kahverengi arası değişir. Yanları göbeğinden daha açık bir renkte olur. Gözleri küçük ve siyahtır, kulakları ve arka bacaklarıda vücuduna nazaran küçüktür.Tarla sıçanları ot, tohum, kök ve ağaç kabuklarıyla beslenir. Büyük bir sülale içerisinde sürü halinde, yerin altına kazdıkları karışık tünel sistemlerinde yaşarlar. Yer yüzündeki çıkışları yaptıkları yollarla birbirleri ile bağlarlar ve bu yolları kışın bile kullanılır halde tutarlar. Dişileri üç hafta süren bir gebelikten sonra 3 ila 15 yavru dünyaya getirir. Bu yavrular 11 veya 13 gün sonra erginlik çağına gelerek, kendileri yavru yapabilirler.Tarlalarda, kırlarda, orman kenarlarında görünürler ve dünyanın tüm kuzey kısmında bulunur. Orta Avrupa'daki bütün memeli hayvanlarla karşılaştırıldığında en yüksek nüfusa sahip olduğu görülür. Ama bu sayı her birkaç yılda aniden yükselir ve yine aniden azalır. Bu normal bir olaydır.
Bayağı taşçeviren

Şimdi çullukgiller familyasında (Scolopacidae) sınıflandırılır ama önceden bazen yağmur kuşları familyasına (Charadriidae) yerleştirilirdi. Göçmen bir kuştur. Oldukça küçük ve bodur bir kuş olup 22–24 cm büyüklüğünde, 50–57 cm kanat açıklığına ve 85-150 gram ağırlığa sahiptirler. Koyu, çivi şekilli gaga, uzun ve ufakça yukarıya dönük olup 2-2.5 cmdir. Bacaklar, 3.5 cm olup oldukça kısadır ve parlak portakal rengidir. Leş, yumurtalar ve bitki malzemesini kapsayan geniş bir diyetleri vardır ama çoğunlukla omurgasız hayvanları yerler. Böcekler, üreme döneminde özel olarak önemlidir. Tekeşli bir kuştur ve çiftler bir üreme döneminden daha uzun bir süre arada kalabilirler.
Bayağı turna

Görkemli bir kuş ve orta-boyutlarda bir turna olup, 100-130 santimetre büyüklüğünde, 180-240 santimetre kanat açıklığında, 4.5–6 kg ağırlığındadır. Beyaz yüz çizgisiyle ve siyah kanat tüylerinin bir demetiyle gridir. Erişkinlerin, kırmızı bir taç yaması vardır.Avrupa ve Asya'nın kuzey parçalarında sulak arazilerde üreme görülürler. Kışı geçirmek için uzun mesafe göçmendirler. Afrika'da (güneyde Fas ve Etiyopya'ya), güney Avrupa ve güney Asya'da (güneyde Kuzey Pakistan ve doğu Çin'e) kışlarlar. Göç eden sürüler, "V" biçiminde uçarlar.Hepçildirler, yapraklar, kökler, küçük yumuşak meyveler, böcekler, küçük kuşlar ve memelilerle beslenirler.
Bayağı uzunbacak

Bayağı uzunbacak (Himantopus himantopus), kılıçgagagiller (Recurvirostridae) familyasından bir kuş türü.33–36 cm büyüklüğündedirler. Uzun pembe bacakları, uzun ince siyah bir gagası ve koyu bir başlık ve koyu bir arkayla çoğunlukla beyazdırlar.Bu kuşun taksonomisi, hala tartışılmaktadır: bazı kaynaklar, beş ayrı tür olduğuna inanır; diğerleri ise bazılarını veya hepsini alt tür olarak düşünür. Bu beş form:Himantopus himantopus himantopus: Güney ve güneydoğu Avrupa, güney Asya ve kuzey Afrika'nın daha ılık parçalarının çoğunda meydana gelirler.Himantopus himantopus mexicanus : Amerika'dan kuzey Güney Amerika'ya kadar üreyen bu alt türün gözünün üzerinde beyaz bir noktayla koyu renk bir başı vardır. Sibley-Monroe listesinde Himantopus mexicanus olarak kaydedilmiştir.Himantopus himantopus melanurus : Güney Güney Amerikalı melanurus, mexicanustan daha büyüktür ve çoğunlukla beyaz bir tacı vardır.Himantopus himantopus knudseni : Nadir ve tehlikede olan Hawaiian knudseni nin, Amerikalı formlardan farkı boynunda daha geniş bir siyahının olmasıdır.Himantopus himantopus leucocephalus : Güneydoğu Endonezya ve Avustralya'lı leucocephalusun, beyaz bir başı vardır.Bütün formların üreme habitatı, bataklıklar, sığ göller ve gölcüklerdir. Yuva yeri, yerde yalın bir noktadır, suya yakındır. Bu kuşlar çoğunlukla, küçük gruplar halinde bazen kılıçgagalarla yuva yaparlar. Bazı populasyonlar göçmendir ve kışta okyanus kıyılarına hareket ederler.Bu kuşlar, kumdan veya sulardan yiyeceğini alırlar. Onlar çoğunlukla, böcekler ve kabukluları yerler.Habitat kaybı yüzünden tehlikededirler. Hawaii Adaları'nda üreme gösteren tek kıyı kuşudur. Uzunbacak, AEWA sözleşmesinde yer alan kuşlardan biridir.
Bayağı uzunkuyruk

Bayağı uzunkuyruk (Aegithalos caudatus), uzunkuyrukgiller (Aegithalidae) familyasından uzunkuyruklu, küçük gagalı ve yumuşak tüylü bir kuş türü.Ağaç dallarında ve çalılara yaptıkları kalın duvarlı, kubbe biçimli yuvalarının yandan tek giriş deliği vardır.Başı tümüyle beyaz ya da siyah şeritli, gövdesinin üst bölümleri siyah şeritli, gövdesinin üst bölümleri siyah ve pembemsi tüylü olan bu türün toplam 16 cm'lik uzunluğunun yaklaşık yarısını kuyruk bölümü oluşturur.
Bayağı yalıçapkını

Bayağı yalıçapkını (Alcedo atthis), Alcedinidae familyasına ait bir kuş türü. Boyları 16 cm kadardır. Kanat açıklıkları yaklaşık 25 cm'dir. Ağırlıkları ise 34 - 46 gr arasında değişir. Bu boyut alt türlerde % 10 oranında değişiklik gösterebilir.
Bayağı yavşan

Bayağı yavşan ya da Pelin Otu () Papatyagiller familyasının çiçekli bir üyesidir. Tıbbi malzeme ve mutfak malzemesi olarak kullanılır.Artemisia vulgaris, ılıman Avrupa, Asya, Kuzey Afrika ve Alaska'ya özgüdür. Çöplükler, yol kenarları ve kullanılmayan arazilerde yetişen istilacı bir türdür.Geleneksel olarak, bir tür şerbetçiotu olmayan, fermente edilmiş tahıl içeceği olan gruit ales'in tatlandırıcı ve acı verici maddelerinden biri olarak kullanılmıştır. Vietnam'da yemek pişirmede aromatik bir bitki olarak kullanılır.Çin'de, luhao (Çince: 芦蒿; pinyin: lúhāo) olarak bilinen Artemisia vulgaris'in genç sürgünlerinin gevrek sapları, genellikle kızartmalarda kullanılan mevsimlik bir sebzedir.Nepal'de bitki "Titepati" (acı anlamına gelen Tite ve yaprak anlamına gelen Pati) olarak da adlandırılır. Tanrılara adak olarak, çevreyi temizlemek için (yerleri süpürerek veya evin dışına bir demet asarak) tütsü olarak ve ayrıca tıbbi bir bitki olarak kullanılır.
Bayağı yediuyur

Bayağı yediuyur () Gliridae familyasının Türkiye'deki en büyük üyesidir. Yediuyur sincaba benzer ancak gri rengi, iri gözleri ve yerde sürdüğü kuyruğuyla sincaptan hemen ayırt edilir. Neredeyse bir parmak büyüklüğündedirler. Terk edilmiş ağaçkakan yuvalarında yaşarlar. Geçtikleri yuvaları daha da büyütebilirler. Gebelik süreleri 25 gündür ve doğumdan sonra gözlerinin açılması 28 gün sürer. Ortalama 1 yıl içerisinde olgunluğa ulaşırlar. Yediuyurlar son derece sosyal hayvanlardır. Bir yuvada en az 7-8 yediuyur olmak zorundadır. Yılın yedi ayını uykuda geçirebilirler. Tohum, meyve, yumurta, kuş yavrusu ve diğer kemirgenlerle beslenirler. Çok büyük gruplar halinde yaşamalarına rağmen gece faal olduklarından nadir görülürler. Kürk için avlanmadan ve ormanların tahribatından nesilleri tehlikededir.
Bayağı zebra

Bayağı zebra (Equss quagga, eski isim Equus burchelli), atgiller (Equidae) familyasını oluşturan tek cins Equus'un zebraları içeren Hippotigris alt cinsinde sınıflanan bir türdür.Ova zebrası olarak da anılan bu türün daha önceleri çözülmemiş olan sınıflaması 2004'te yayınlanmış bir araştırmayla aydınlatılmıştır. Buna göre, bayağı zebra toplam altı alt tür içeren bir taksondur:Quagga (okunuşu kueha) nesli tükenmiş bir zebra alt türüdür. Güney Afrika'da yaşardı ama Boer'lar tarafından 1800 yılı civarında yok edildi. Son birey 1883'te Amsterdam hayvanat bahçesinde öldü. Diğer zebraların tersine sağrısında çizgileri bulunmazdı.Reinhold Rau,quagganın ayrı bir tür olmayıp zebranın bir alt türü olabileceğini düşündü ve çizgileri daha az olan bireyleri çiftleştirerek quaggayı yeniden hayata döndürmeye çalıştı.1998'de nihayet quaggaya çok benzeyen Henry adlı bir yavru elde edildi.
Bayağı çakır kuşu

Bayağı çakır kuşu (Accipiter gentilis), atmacagiller (Accipitridae) familyasından kıvrık, kısa gagalı, ince uzun keskin pençeli, bir atmaca türü.Sırtı koyu kahverengi veya gri tüylü, göğsü beyaz ve enine kahverengi çizgili atmacaların en irisi olup, 55–60 cm boyundadır. 120 cm kadar kanat açıklığına sahip, çok iştahlı ve saldırgan bir kuştur. Alçaktan uçtuğu için doğan avcılar tarafından, tavşan ve keklik avında kullanılır. Ateş ve sarımsı bir ışık gibi parlayan gözleri vardır.Atmacadan biraz daha büyüktür ve kanatları daha dar ve kalındır.Boyu aşağıdan yukarı uzundur.Atmaca ise kısadır.Çok süzülerek uçar ve genelde sık ormanda yaşar ama yaşadıkları yerler bozkır ormanlarıdır.Fethiyeden Ankara ya kadar geniş bir alanda yaşar.Atmacalar ise kuzeyde karadeniz ve edirne taraflarında yaşar.Ömürleri 70-80 yıla kadar varan bu kuşların Türkiye'de yaşayanları kış mevsiminde Kuzey Afrika ve Akdeniz'e göç ederler.Diğer atmacalar gibi kısa geniş kanatlarının uçları yuvarlanmış ve yelpaze gibi açılan uzun kuyruğu sayesinde ağaçlar arasında rahatça manevralar yaparak avını takip eder.Güvercin, ada tavşanı ve sincap,saksağan,küçük karga türleri  gibi hayvanları avlayarak beslenir. Tavukları kümeslerine kadar kovaladığı olur. Yuvasına yaklaşan insana hırsla saldırır. Bazı bölgelerde "çıkıp-çakar" adı çok eskilere dayanır. Erkekler dişilerden küçüktür.Yüksek ağaç tepelerinde yuva kurarlar. Yuva içini saç, kıl ve kök püskülleriyle döşerler. Nisan ve Mayıs'ta 3-5 yumurta yumurtlar. Dişi 40 gün kadar (35-42 gün) kuluçkaya yatar, yavrular bir buçuk ay kadar (36-40 gün) yuvada kalarak anne tarafından beslenir. Genç çakır kuşları açık kahverengi tüylü ve sarı gözlüdür.
Bayağı çaprazgaga

}}Bayağı çaprazgaga''' (Loxia curvirostra''), ispinozgiller (Fringillidae) familyasından ötücü bir kuş türü.Bayağı çaprazgaga 15–17 cm uzunluğuna ve 40 gram ağırlığa varır. Gagasının iki ucu bir çapraz oluşturur ve ismi de bundan alır. Dişileri gri yeşil, erkekleri ise sarı, kavuniçi ya da kızıl renk olurlar. Bir grubun içinde uçmayı seven bu kuşlar, grup halinde dalgalana dalgalana uçma oyunları yaparak uçarlar. Ötüşü "gib gib" diye tarif edilebilir.Bayağı çaprazgaga ladin ve göknar ormanlarını tercih eder, ama parklarda ve bahçelerde de görülür. Orta ve Kuzey Avrupa'da,Asya'da ve Kuzey Amerika'da yaygındır. Anadolu'da ise Batı ve Doğu Karadeniz, Uludağ ve Kazdağı bölgesinde bulunur.Bayağı çaprazgaganın gaga şekli iğne yapraklı ağaçların kozalaklarını kırmak ve içindeki tohumları ayıklamak için çok uygundur.
Bayağı çit kuşu

Âdî çit kuşu ya da (bayağı) çit kuşu (Troglodytes troglodytes), çit kuşugiller (Troglodytidae) familyasından bir kuştur.9–10 cm boyunda ormanlar, dere kıyıları ve parklarda yaşayan, Türkiye ve Avrupa'daki en küçük kuşlardan biridir. Kalkık kuyruğu sayesinde kolayca tanınır. Ötüşü, gür ve şakımalıdır. Rahatsız edildiğinde tıkırtıya benzer bir ses çıkarır.Başlıca besinleri küçük eklem bacaklılardır, beslenmenin zorlaştığı kış vakti aniden soğuktan ölen tatarcıkla beslenirler, tatarcık sivrisineğe benzeyen saf proteinden oluşan bir böcek türüdür, soğukta yaşaması için vücudunun en ihtiyacı olduğu besinlerin başında gelir.
Bayağı çobanaldatan

Çobanaldatan (Caprimulgus europaeus), Çobanaldatanlar (Caprimulgiformes) takımının çobanaldatangiller (Caprimulgidae) familyasına ait Caprimulgus cinsinden bir gece kuşu türü. Böceklerle beslenir ve avlarını uçarken yakalar. Diğer isimleri ise, keçisağan ve dağkırlangıcıdır.Uzunluğu 26 cm, kanat açıklıkları ise 55 cm kadardır. Kanatları sivri, kuyruğu uzun ve yuvarlaktır. Alt parçaları çizgili olup boyunları kısa olup başları büyükçedir. Gaga küçük ve siyah, bacaklar kırmızımsı kahverengidir. Erişkin kuş tüyü, liken grisidir, çizgileri ve şeritleri kahverengimsi sarı, kestane rengi ve siyahtır.Yerde yuva yaparlar. Türkiye'nin her yerinde yazın kuluçkaya yatar. İki uzamış ve eliptik, benekli yumurta bırakırlar. Erkek ve dişi beraber kuluçkaya yatarlar. Alaca karanlıkta uçan böcekler yiyeceğidir. Ömerli Havzası fundalıklarında üreyen kuş türlerinden biridir. Sayıları yaşam alanlarının tahrip edilmesi ve aşırı tarım ilacı kullanımı nedeniyle Avrupa çapında azalmaktadırlar. Geceleri aktiftirler. Ağaç kabuğu gibi görünerek kendilerini saklarlarAvrupa ve ılımlı Asya'nın çoğunda Çobanaldatangiller familyasının tek temsilcisidir. Bir geç göçmendir, nadiren Nisan'ın sonundan önce veya Mayıs'ın başlangıcında görülürler. Kurak ve kumlu bölgelerde, açık orman kenarlarında, seyrek ağaçlı açık arazilerde ve fundalıklarda yaşarlar.
Bayağı çütre

}}Bayağı çütre''' (Carpodacus erythrinus''), ispinozgiller (Fringillidae) familyasından ötücü bir kuş türü.Bayağı çütre 15 cm uzunluğuna ve 20.25 gram ağırlığa varır. Yavrular ve dişiler zeytin yeşili olurlar. Erkeklerin kafaları ve göğüsleri kızıl renk, karın kısımları beyaz ve gözleri siyah renk olur. Ötüşü "vüğ" ya da "cüğ" diye tarif edilebilir.Mayıs'tan Ağustosa kadar orta ve doğu Avrupa'nın sulak kır, park ve çalılık alanlarında ve meyve bahçelerinde görülür. Kış aylarını Türkiye'den Hindistan'a kadar varan bir bölgede geçirir.
Bayağı çıvgın

Bayağı çıvgın (Phylloscopus collybita), ötleğengiller familyasına ait yaygın bulunan bir kuş türüdür.Bayağı çıvgın, yuvasını kısa çalılıklara yapar, içine 4 ila 7 yumurta bırakır. Dişiler 13-14 gün arasında kuluçkaya yatarlar. Yumurta çatladıktan sonra 14-15 günde de yavrular tüylenir.Çoğu eski dünya ötleğeni gibi, böcekçil beslenirler, neredeyse hiç durmandan kısa mesafelerle hareket edip yiyecek araştırırlar.Kuşun, tekrarlayan ve coşkulu bir "chiff-chaff" şeklinde ötüşü vardır. Ötüş, baharın geldiğini bildirir.Ilıman Avrupa ve Asya'nın kuzeylerinde görülürler. Eski dünya ötleğenlerinin en çok bilinenidir. Bu kuşlar diğer ötleğenler kadar olmasalar da, kışları Avrupa'nın güneylerine ve batısına giden göçmenlerdir. Baharın gelmesiyle döner, sonbaharda son yaprağın düşmesiyle göçe başlarlar.Bayağı çıvgın açık alanlarda bulunan, bazen uzun ağaçlara ve yere yuva yapan kuşlardır. Yaşam ortamları çok özeldir, hatta yakın akrabalarıyla bile alanlarını paylaşmazlar.
Bayağı şahin

Bayağı şahin ya da Adi şahin (Buteo buteo), atmacagiller (Accipitridae) familyasından Avrupa'nın en yaygın yırtıcı kuş türü.Boyları 50–60 cm uzunluğundadır. Ağırlıkları erkekte 800-900 gram arasında, dişilerde 700-1200 dram arasındadır. Dişiler erkeklere göre biraz daha iridirler. Bayağı şahinler Avrupa, Orta ve Batı Asya ile Afrika'da yaşarlar. Ormanlık alanlarda yaşarlar ama genellikle açık arazide beslenirler. Ana yiyecekleri küçük memeliler, küçük kuşlar, böcekler ve leşlerdir. Bayağı şahinler sürüler halinde uçmazlar fakat bazıları göç ederken ya da doğal yerleşkelerindeyken beraber görülebilirler.Bayağı şahin, beslenmesi ve yaşadığı çevre konusunda çok iyi uyum sağlayabilen bir kuş olduğu için dağlardan düzlüklere, doğanın en yabani olan kısımlarından büyük şehirlerin içine kadar yaygındır. Ortalama 25 yıl kadar yaşayabilirler.
Bayağı şakrak kuşu

Bayağı şakrak kuşu (Pyrrhula pyrrhula), ispinozgiller (Fringillidae) familyasından ötücü bir kuş türü.Uzunluğu 16 cm, kuyruksokumu beyaz, üst bölümleri siyah ve boz, alt bölümleri erkeğinde kırmızımsı, dişisinde soluk kahverengidir. Gagası hem erkeğinde hem de dişisinde kısa ve kalındır.Bu kuş, ormanların yanı sıra çalılar arasında ve meyve bahçelerinde de görülür. Yumuşak bir sesle şakıyan bu tür kafeskuşu olarak beslenmektedir.
Baybars Camii

Baybars Camii (Arapça: مسجد الظاهر بيبرس), Kahire'de, Memlûk Sultanı Baybars tarafından yaptırılan cami.Kahire'de Memluk sultanlarının yaptırdığı en eski camidir. Kahire'nin surlarla çevrili kısmının dışındaki Hüsreviye semtinde yer alır. Caminin kitabesine göre 1267 yılında yapımına başlanmış 1269'da tamamlanmıştır. Baybars, Yafa şehrini aldıktan sonra kalesinden elde ettiği mermer ve keresteleri caminin kubbe ve mihrabının yapımı için kullandırtmıştır. Kare şeklindeki caminin etrafı yüksek bir surla çevrilidir. Caminin 4 köşesinde 4 kule bulunmaktadır.16. yüzyılın başlarında harabolmaya başlayan caminin bazı kısımları depo olarak kullanıldı. Napolyon'un Mısır'ı işgali sırasında enkazı satılan cami biraz tamirat gördükten sonra kale olarak kullanıldı. 1882'de İngilizlerin Mısır'ı işgalinden sonra askeri fırın ve mezbaha olarak kullanıldı. 1918'de bina tekrar cami olarak ibadete açıldı.
Baybağan, Bozkır

Oğuz Türkleri “Bey, Bay, Gazi, Fakih” gibi unvan bildiren adları yerleştikleri yerlere ad olarak vermişlerdir. Bozkır İlçesi Üçpınar Nahiyesi’ne bağlı olan Bayboğan Köyü de unvan bildiren bir ad almış yerleşim birimidir.Baybağan; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Baybora'nın Oğlu

Baybora'nın Oğlu, yönetmenliğini ve senaristliğini Suat Yalaz'ın üstlendiği, aksiyon, macera, savaş ve tarih türlerindeki 1966 yapımı Türk filmi. Başlıca rollerini Kartal Tibet ile Emel Turgut paylaşmaktadır.