barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Hristiyan Sosyal Halk Hizmeti

Hristiyan Sosyal Halk Hizmeti (Almanca: Christlich-Sozialer Volksdienst, kısaltması CSVD) Weimar Cumhuriyeti'nde Protestan muhafazakâr bir siyasi partiydi.Partinin kökeni Adolf Stoecker'in 1918'de Alman Ulusal Halk Partisi'ne katılan ve partinin işçi kanadı olarak işlev gören Hristiyan Sosyal Partisi'ne dayanmaktadır. Hristiyan sosyal Franz Behrens DNVP'nin 1918 platformunun önemli bir kısmını yazmış, ancak Hristiyan sosyaller DNVP'nin şirket sendikaları yerine işçi sendikalarını desteklemesini sağlayamamıştır. İşçi hakları konusundaki ideolojik farklılıklar, Alfred Hugenberg'in 1929'da lider olması ve istihdam sigortası planına saldırmasıyla doruğa çıktı ve bu da Hristiyan sosyalleri partiden ayrılmayı düşünmeye teşvik etti. O dönemde Hristiyan sosyaller, Alfred Hugenberg'in radikal milliyetçi liderliğine karşı DNVP içindeki ılımlı eğilimi temsil ediyordu. Bu Hıristiyan sosyaller Christliche-soziale Reichsvereinigung'u [Hristiyan-Sosyal İmparatorluk Birliği] kurdular ve Hugenberg'e aktif olarak karşı çıktılar. Sonucunda Hristiyan sosyaller ve parti içindeki diğer muhafazakar unsurlar birlikte ihraç edildi ve istifa etti.CSVD, geçmişi 1924 yılına kadar uzanan Christlicher Volksdienst (CVD, Hristiyan Halk Servisi) gibi diğer siyasi hareketlerden, Pietistlerden ve Hristiyan Ticaret sendikalarından yararlandı. Bir diğer Protestan parti ise Hessen partisi olan EV (Evangelische Volksgemeinschaft) idi. Merkezci parti liderleri EV'yi Alman-Hanover Partisi ile birleşerek Merkez Parti ile oy paylaşımı anlaşması yapacak bir Protestan halk partisi kurmaya çağırdı. EV 1929'da CVD tarafından absorbe edilecek ve Hristiyan Sosyalleri/Hristiyan-Sosyal İmparatorluk Derneği Aralık 1929'da CSVD'yi oluşturmak üzere CVD ile birleşecekti.CSVD esas olarak orta sınıf unsurlar tarafından destekleniyordu, ancak Hristiyan sendikaları destekliyordu ve Hristiyan sendikalar birliği tarafından önemli ölçüde destekleniyordu. Partinin Kalvinist bölgelerindeki teokratik akımların bir sonucu olarak parti devlet refahını, sendikaları ve işçilerin yönetime katılımını destekliyordu. Merkez parti gibi CSVD de Materyalizm, Ateizm, Liberalizm ve Marksizme karşı çıkıyordu. Parti Merkez Parti ile işbirliğini benimsiyordu. CSVD ikinci, üçüncü ve dördüncü Brunings bakanlıklarında kabine partisiydi.CSVD kendisini Katolik Merkez'in Protestan versiyonu olarak tanımlıyordu ve ağırlıklı olarak orta sınıf unsurlar tarafından destekleniyordu. CSVD 1930 ve 1932 parlamento seçimlerine katıldı; CSVD partisi Reichstag'da Hristiyan-Ulusal Köylü ve Çiftçi Partisi ile ortak bir parlamento grubu oluşturdu. 1933'te Nazilerin iktidarı ele geçirmesinin ardından CSVD feshedildi.
Hristiyan Topoğrafyası

Hristiyan Topoğrafyası (, ) milattan sonra 6. yüzyılda 5 kitap halinde Cosmas Indicopleustes tarafından hazırlanan bir eserdir.
Hristiyan Yahudiler

Hristiyan Yahudiler (), Hristiyanlık dinini benimsemiş, etnik olarak Yahudi olan insanlardır. Özellikle İkinci Tapınak döneminde (birinci yüzyıl) Yahudiye'de ortaya çıkan Yahudi dinî mezhebi Hristiyanlığın ilk takipçileriydi. Başlangıç döneminde bu topluluk, İsa'yı Mesih olarak kabul eden Yahudilerden oluşuyordu. Hristiyanlığın yayılması ve değişime uğramasından sonra Hristiyan Yahudiler, bu dinin sadece bir kolunu oluşturur duruma geldiler.Ayırt edici özellikleriyse, halahaya ve geleneklerine bağlı kalırken İsa'yı da Mesih olarak kabul etmeleri, Cumartesi yasağına uymaları, İbrani takvimine uymaları, sünnet vecibesini yerine getirmeleri, havralara devam etmeleri ve birinci kuşak İsevi topluluğunun soyundan geliyor olmalarıydı.Birçok tarihi metinde onlardan Yahudi Hristiyanlar olarak bahsedilir. Bu tabir, Yahudilerden olmayan Hristiyanlardan farklılıklarını ortaya koymak için seçilmiş bir tabirdir. Miladi birinci asrı takip eden asırlarda bu tabir, Hristiyan Yahudiler için kullanıldı. Bu tabir, Hristiyanlığı seçmiş fakat Yahudi kültürel mirasını ve geleneklerini devam ettiren eski Yahudileri anlatmak için de kullanıldı.Oxford Üniversitesi İlahiyat Tarihi profesörü Alister McGrath, Miladi birinci asrın Hristiyan Yahudilerin tamamen imanlı zahid Yahudiler olduklarını savunur, onların Yahudilerden tek farkı İsa'yı Yahudilerin beklediği Mesih olarak kabul etmiş olmalarıydı.Kudüs'te tapınak memurlarının baskılarına ve eziyetlerine rağmen Hristiyan Yahudiler metanetlerini muhafaza ettiler. Pavlus'un girişimiyle Hristiyanlık Yahudi-dışı dünyada yayılıp büyüdükçe, Hristiyanlar da Kudüs'teki Musevi kökenlerinden farklılaşmaya, değişik kollar oluşturmaya başladılar. Fakat, Roma-Yahudi savaşlarında (66-135) çöküş sürecine girdiler. Güçlerini kaybetmelerinde, gittikçe artışa geçmiş bulunan ve Markion (85-160) gibi kimi din adamlarında zirve yapan İbrani karşıtlığı da etkili oldu. Pavlusçu Hristiyanların, Roma İmparatoru Kostantin zamanından (4. asırdan) itibaren Hristiyan Yahudilere yaptıkları baskılar ve eziyetler, onların İmparatorluğun sınırları dışında, Arabistan'da ve ötesinde kendilerine iltica edecekleri yerler aramalarına neden oldu. İmparatorluğun sınırları içinde ve daha sonraları da her yerde Pavlusçu Hristiyanlık hakim konum elde etti ve öncelikle Roma Devleti'nin devlet dini oldu, daha sonra da Filistin'deki Kıyamet Kilisesi, Son Akşam Yemeği Salonu gibi kutsal mekanların ve Kudüs Patrikliği'nin kontrolünü ele geçirdi ve bundan itibaren Kudüs Patriklerini atadı.
Hristiyan anarşizmi

Hristiyan anarşizmi, Hristiyanların sadece İsa'nın öğretilerinde vücut bulan Tanrı'ya karşı sorumlu olduklarını, tek gerçek otorite kaynağının Tanrı olduğunu kabul eden ve savunan inanç veya felsefi öğreti. Çoğu Hristiyan anarşist pasifisttir, savaşı ve şiddet kullanmayı reddeder.Hristiyanlıktaki "Tanrı Krallığı" inancı birçok düşünürü etkilemiş, Orta Çağ ve Yakın Çağ'da birçok düşünür kendi felsefelerini oluşturmuşlardır. Bazıları kitaplarında bu temayı işlerken bazıları bu düşünceyi hayata geçirmişlerdir.Kitâb-ı Mukaddes'te İsrail ve Filistin'deki krallıkların çok kötü yönetildiği yazılmıştır. Erken Hristiyanlık döneminde Augustus (5. yüzyıl) Tanrı'nın Kenti adlı eserinde siyaseti kötülük olarak gördü ve lanetledi, Tanrı'nın krallığının kurulması ile bu lanetin ortadan kalkacağını savundu. Daha sonra Francis, İsa gibi gönüllü yoksulluğu kabul etti, küçük bir grup oluşturdu. Devletin ve Kilise'nin insanları kandırarak haksız servete ulaştığını, dolayısıyla otoritelerinin ortadan kalkması gerektiğini söylemiştir.İngiliz Devriminde Bağırganlar ve Kazıcılar adlı iki grup ortaya çıktı; bunlar özellikle Augustin'in "Seviniz ve dilediğinizi yapınız." sözü üzerine anarşizme yakınlaşmışlardır. Blake ise devletin ve kilisenin insanları ezdiğini, sömürdüğünü söylemiştir. Ayrıca Doğa-İnsan, Kilise-Hristiyanlık, Sermaye-Emek arasında bir tutarsızlık olduğunu düşünmüş ve vurgulamıştır. Blake otoriteyi başlıca adaletsizlik olarak görürdü. Hiçbir yasanın tüm durumları kapsayamayacağını söylüyordu. Tüm insanlar için tek bir yasanın çıkmasını da saçma buluyordu. Bu düşüncesi üzerine "Aslan ve öküz için tek yasa çıkarılması zulümdür." demiştir.İngiltere'de Wistanley kurduğu komünle bu düşüncenin hayata geçirilebileceğini göstermeye çalışmıştır. Daha sonra, İngiltere'de Godwin anarşizmin babası sayılacaktır ve o da Hristiyanlığı örnek almıştır.Ayrıca Rus soyluları arasında ve Ortodoks halk arasında anarşist düşünürler ve anarşizm felsefesini kabul etmiş insanlar vardı. Tolstoy barışçı anarşizmi ile bir örnektir. Kitaplarında devletlerin yaptığı hataları ve insan kayırmalarını ele almış, Diriliş adlı romanında olduğu gibi ara sıra Kitâb-ı Mukaddes'ten bölümler sunarak Tanrı Krallığı temasını işlemiştir. Tolstoy "Eğer insanlar Tanrı'nın çocukları olduklarını anlayabilselerdi ne düşman ne de köle kalırdı. Bu durumda devlete ve onun zararlı kurumlarına ihtiyaç kalmazdı." demiştir. Nitekim bugün Hristiyan anarşizmi dendiğinde Tolstoy ilk akla gelen isimlerdendir ve neredeyse Hristiyan anarşizmi ile özdeşleşmiştir.Anarşizme aslında Bakunin gibi Tanrı'yı reddeden anarşist felsefecilerle birlikte dinsizlerin (bilhassa ateistlerin) daha çok ilgi gösterdiği düşünülse de, Hristiyanlıktaki Tanrı Krallığı inancını dünyaya da yansıtabileceklerini ve Tanrı dışında otorite olmayacağını düşünen bazı rahip ve koyu dindar Hristiyanlar da inançları doğrultusunda anarşizmi savunmuş veya yaşamışlardır.
Hristiyan arkeolojisi

Hristiyan arkeolojisi, Hristiyan kültüründen arda kalan kalıntıları inceleyen bir arkeoloji alt dalıdır.Avrupa'da uzun yıllar boyunca kilise tarihi gibi bölümlere yardımcı bilim dalı olarak üstlendiği rolden dolayı Hristiyan arkeolojisi adını alan bölüm, esasen geç antik dönem arkeolojisi ile ilgilenir. Son dönemde bilim insanları Hristiyan arkeolojisi terimini, Geç Antik arkeolojisi yahut çalışmaları olarak değiştirme eğilimindedirler. Bölüm isminde yapılacak böylesi bir değişiklik doğal olarak Hristiyanlık ile ilgisi olmayan (özellikle Pagan ve Yahudiliğe ait) buluntuların da değerlendirilmesine vesile olacak ve bu durum aynı zamanda Hristiyan arkeolojisini de geriletmeyecektir.Yoğunlukla İsa'nın doğuşunu takip eden ilk 6 yüzyılı diğer bir tabirle erken Hristiyan sanatını ve bu tarihin kültürel kaynakları araştırılmaktadır. Bilim dalının ortaya çıkışı Roma'da keşfedilen erken Hristiyan dönemine ait kilise yapıları, mezar buluntuları ve en önemlisi Katakomblar vesilesiyle gerçekleşmiştir.Hristiyan arkeolojisi üzerine çalışmalar tarihte ilk olarak I. Konstantin'in annesi olan İmparatoriçe Helena'nın Kudüs'te İsa'nın gerildiği çarmıhı keşfe çıkması ile başlar. Ama asıl bilimsel araştırmalar Rönesans devri İtalya'sında Roma'nın tarihini öğrenmek isteyen, erken dönem bazilikalarını keşfeden bilim insanlarınca yapılmıştır. Bunlardan en önemlileri olarak Giovanni de Dondi (1318–1389); Poggio Bracciolini (1389–1459); Maffeo Vegio (1407–1458);  Antonio Bosio (1575–1629) sayılabilir.
Hristiyan bayrağı

Hristiyan bayrağı, 20. yüzyılda Hristiyanlığı ve Hristiyanların yaşadığı bölgeleri temsil etmek için tasarlanmış bayrak.İlk olarak, Amerika Birleşik Devletleri'nde New York, Brooklyn'de Coney Island'daki Brighton Şapeli'nde 26 Eylül 1897'de tasarlandı. Bir Pazar okulunun müfettişi olan Charles C. Overton, toplanan öğrencilere hazırlıksız bir konuşma yaptı, çünkü planlanan konuşmacı etkinliğe gelmeyi başaramadı. Öğrencilere, Hristiyanlığı temsil eden bir bayrağın nasıl görüneceğini soran bir konuşma yaptı. Overton, doğaçlama konuşmasını uzun yıllar boyunca düşündü. 1907'de, Metodist Gençlerin Misyoner Hareketi'nin sekreteri olan Ralph Diffendorfer, bayrağı tasarladı ve geliştirmeye başladı. 1942'de Federal Kiliseler Konseyi'nin onayından sonra, birçok Hristiyan geleneğinin Protestan olanlarınca kullanılagelmiştir. Kuzey Amerika, Afrika ve Güney Amerika bayrağın popülerliğini koruduğu yerlerdir, Avrupa'daysa daha az yaygındır. Bayraktaki haçın kırmızısı, İsa'nın çarmıhta çektiği eza neticesinde döktüğü kanları; mavi, vaftiz sularını ve İsa'nın imanını; beyaz ise İsa'nın saflığını simgeler.
Hristiyan deizmi

Hristiyan Deizm, Hıristiyanlıktan ayrılan dini bir bakış açısıdır. İsa'nın ahlaki öğretilerine inanan fakat ilahiliğine inanmayan bir deist anlamına gelir. Corbett ve Corbett (1999), John Adams ve Thomas Jefferson'ı, Hristiyan deist örneği olarak gösterir.İngilizce baskıda Hristiyan deizm terimi ilk olarak 1738'de Thomas Morgan tarafından yazılan bir kitapta olmak üzere, 1800'e kadar on kez ortaya çıkmıştır.Deizm, 17. yüzyıl Avrupa'sının bilimsel devrimi sırasında ortaya çıkan ve 18. yüzyıl Aydınlanması sırasında güçlü bir etki yaratmaya başlayan, Tanrı'nın doğal dünya ile olan ilişkisi hakkında hümanist bir teolojik görüştür (çok çeşitli bakış açılarını kapsamaktadır).Deizm, Tanrı'nın doğal dünyanın işleyişine hiçbir şekilde müdahale etmediğini ve her şeyi yarattığında yapılandırdığı doğa yasalarına göre yürümesine izin verdiğini savunur. Deistlere göre, insanlar Tanrı'yı yalnızca akıl ve doğanın gözlemi yoluyla tanıyabilir, ancak vahiy veya doğaüstü tezahürlerle (mucizeler gibi) değil.
Hristiyan demokrasi

Hristiyan demokrasi, merkez sağ bir ideolojidir. Bu ideoloji, ülke içinde "Hristiyanlık ilkelerinin" uygulamasına dayalıdır. Kamu içinde Hristiyan ahlakı, geleneği ve adetlerinin, modern ve demokratik bir biçimde uygulanmasını savunmaktadır. Hristiyan demokrasi ideolojisi, muhafazakârlık ve Katolik toplumsal öğretisinin etkisi altında, 19. yüzyılda Avrupa'da ortaya çıkmıştır. Ekonomik olarak ise sosyal piyasa ekonomisini savunur. Latin Amerika'da bu sol ideolojiye dönüşmüşken, Avrupa'daki Hristiyan demokrat siyasi partiler genellikle muhafazakâr, liberal ve ılımlıdır.
Hristiyan devletler

Hristiyan devlet, Hristiyanlığın herhangi bir biçimini resmi din olarak tanıyan ve genellikle bir Hristiyan mezhebine ait, devlet tarafından desteklenen ve devleti destekleyen bir devlet kilisesine (aynı zamanda yerleşik kilise olarak da adlandırılır)  sahip olan ülkedir.Tarihte, Ermenistan, Habeşistan, Gürcistan, Roma İmparatorluğu ve Bizans İmparatorluğu kendilerini Hristiyan devleti olarak ilan ettiler.Günümüzde birçok ulus resmi olarak kendilerini Hristiyan devleti olarak tanımlar veya devlet kiliselerine sahiptir. Bu ülkeler arasında Ermenistan, Kosta Rika, Danimarka (Grönland dahil), İngiltere, Etiyopya, Faroe Adaları,  Gürcistan, Yunanistan, Macaristan, İzlanda,  Lihtenştayn, Malta, Monako,  Norveç, Samoa, Tonga, Tuvalu, Vatikan, ve Zambiya  vardır. Hristiyan bir devlet, seküler bir devlet  ateist bir devlet, Yahudi devleti  veya bir İslam devleti gibi başka bir dini devletle zıtlık içindedir.
Hristiyan felsefesi

Hristiyan felsefesi, MS 2. yüzyıldan günümüze kadar Hristiyanlar tarafından ortaya konulan ve tartışılan felsefî fikirlerdir.Hristiyan felsefesi, Hristiyanlık vahiylerinin yardımıyla tabii akılcı açıklamalardan yola çıkarak bilim ve inancı uzlaştırmak amacıyla ortaya çıkmıştır. Augustinus gibi bazı düşünürler bilim ve inanç arasında uyumlu bir ilişki olduğuna inanırken, Tertullianus gibi düşünürler çelişki olduğunu öne sürdü. Bir kısım düşünür de bilim ve inancı birbirinden ayırmaya çalıştı.Direkt olarak hristiyan felsefesinin var olup olmadığını sorgulayan bilim insanları mevcuttur. Bu bilim insanları, Hristiyan felsefesinde özgünlük olmadığını, kavram ve fikirlerin Yunan felsefesinden miras alındığını iddia etmektedirler. Bu sayede Hristiyan felsefesi, kati biçimde Yunan felsefesi tarafından detaylandırılmış olan felsefî düşünceyi korumuş olacaktı.Bununla birlikte, Boehner ve Gilson, Platon, Aristoteles ve Yeni-Platoncular tarafından geliştirilen bilgiye ve Yunan bilimine borçlu olmalarına rağmen, Hristiyan felsefesinin antik felsefenin basit bir tekrarı olmadığını öne sürer. Hatta Boehner ve Gilson Hristiyan felsefesinde Yunan kültürünün organik bir şekilde korunduğunu iddia etmektedir.Hristiyan felsefesinin felsefi çıkış noktası Hristiyan ilahiyatıyla birlikte mantıktır. Hristiyan felsefesinde ilahi doktrinlerle felsefî düşünceler arasında bir ilişki olmasına rağmen, felsefî düşünceler kesin biçimde rasyoneldir. Hristiyan ilahiyatı ve felsefesine bu bakış açısında, eğer bir argümanın öncüllerinden en az biri vahiyden türetilmişse, o argüman ilahiyatın alanına girmektedir; aksi halde felsefenin alanına girer.Boehner, Philoteus. Gilson, Etienne. História da filosofia cristã: desde às origens até Nicolau de Cusa, 8a edição, Petrópolis, Vozes, 2003.Lara, Tiago Adão. Curso de história da filosofia: A filosofia nos tempos e contratempos da cristandade ocidental, Petrópolis, Vozes, 1999.Richmond, James. Faith and Philosophy, in series, Knowing Christianity. London: Hodder and Stoughton, 1966.
Hristiyan liberteryenizm

Hristiyan liberteryenizm; Hristiyan inançları ile liberteryen siyasi felsefeyi özgür irade, insan doğası ve Tanrı tarafından verilen devredilemez haklar temelinde sentezleyen bir görüştür.Diğer kimi liberteryenizm biçimlerinde olduğu gibi, Hıristiyan liberteryenizm de yasakların çeşitli saldırı, hırsızlık ve dolandırıcılık biçimleriyle sınırlandırılması gerektiğini savunur.  Hristiyanlığın yasakladığı diğer eylemler, yalnızca kilise tarafından veya çocuklar ve gençler söz konusu olduğunda, kişinin ebeveynleri veya velileri tarafından disipline edilebilir. Amerikalı bir ilahiyatçı ve yazar olan Andrew Sandlin'e göre Hristiyan liberteryenizm, olgun bireylere Tanrı'nın kanunu altında maksimum özgürlüğe izin verildiği görüşüdür.
Hristiyan mezhepleri

Hristiyan mezhepleri, üçe ayrılmaktadır. Bunlar; Katoliklik, Ortodoksluk, Protestanlık olarak bilinirler.Kiliselerin farklılıkları tarihi, imani ve amelidir. Kilise, topluluk demektir. Klerkler, yani ruhbanlar veya din adamlarına ilkin presbiter denildi, sonra episcopi. Kendilerini adayanlar anlamında diyakos rahipler ortaya çıktı. Kilise başkanına episkopos, piskopos denir. Katolik Kilisesinde Papa, bütün piskoposların başıdır. Katolik, evrensel kilise demektir. Roma İmparatorluğu'nun idam araçlarından olan ve İsa'nın insanlık adına kendini kurban ettiğine inanılan haç, kurtuluşun simgesidir. (Mormonlar ve Yehova'nın Şahitleri haçı bir simge olarak benimsemez.)Hristiyanlıkta ilk ayrılmalar monofizit-diofizit tartışmasındandır. İsa tek mi çift mi doğalıydı? İsa Tanrı'dır diyenler, İsa hem Tanrı hem insandır diyenler. İlk ayrılan Nesturiliktir.Teslis, üçleme demektir. Bir üç, üç birdir, üçün her biri birdir. Yani, Baba-Oğul-Kutsal Ruh. Bir cevherde üç kişilik.Genel sınıflamalar nesnelliğe aykırı olabileceğinden her birinin kendi linkine bakmak suretiyle kimliği öğrenilebilir:
Hristiyan nüfusa göre ülkelerin listesi

Hristiyanlık, 2020 yılı itibarıyla 7,8 milyarlık bir dünya nüfusu içinde yaklaşık 2,6 milyar insan vardır.  Hristiyanlık, dünya nüfusunun 3'te 1'ini temsil eder ve dünyanın en büyük dini olarak bilinmektedir. ve Hristiyan grubu, 3'e ayrılmaktadır. Katolik Kilisesi, Protestanlık ve Doğu Ortodoks Kilisesidir. En büyük Hristiyan mezhebi, 1,3 milyar vaftiz edilmiş üyesiyle Katolik Kilisesi'dir. İkinci en büyük Hristiyan dini ya Protestanlıktır (tek bir grup olarak kabul edilirse) ya da Doğu Ortodoks Kilisesi'dir.Hristiyanlık, Avrupa'da (Rusya dahil), Amerika'da, Filipinler'de, Doğu Timor'da, Sahra Altı Afrika'da ve Okyanusya'da baskın dinidir. Endonezya, Orta Asya, Orta Doğu ve Batı Afrika gibi dünyanın diğer bölgelerinde Hristiyanlığın İslam'dan sonra ikinci en büyük din olduğu büyük Hristiyan toplulukları da vardır. Amerika Birleşik Devletleri dünyadaki en büyük Hristiyan nüfusu olan ülkeye sahiptir ve onu Brezilya, Meksika, Rusya ve Filipinler takip etmektedir.Hristiyanlık, bazı 15 ülkenin devlet resmî dinidir. Resmî diller arasında; : Arjantin (Katolik Kilisesi),  Ermenistan (Ermeni Apostolik Kilisesi ), Tuvalu (Tuvalu Kilisesi ), Kosta Rika (Katolik Kilisesi),  Danimarka Krallığı (Danimarka Ulusal Kilisesi ),  İngiltere (İngiltere Kilisesi ), Yunanistan (Doğu Ortodoks Kilisesi ), Gürcistan (Doğu Ortodoks Kilisesi ), İzlanda (İzlanda Kilisesi ),  Lihtenştayn (Katolik Kilisesi), Malta (Katolik Kilisesi),  Monako (Katolik Kilisesi),  Vatikan Şehri (Katolik Kilisesi),  ve Zambiya bulunmaktadır. Hristiyanlık, hükûmetin devrilmesinden önce eski Etiyopya İmparatorluğu'nun (MS 340 yılında Aksum Krallığı tarafından kabul edilmiştir) devlet resmîBu liste, 2010 yılında Pew Araştırma Merkezine göre en fazla Hristiyan nüfusuna sahip ilk 10 listeyi göstermektedir.Pew Araştırma Merkezi'ne göre 2010 yılında Hristiyan olan nüfusun en yüksek yüzdesine göre ilk on ülkenin listesi.Pew Araştırma Merkezi'nin 2012'de yaptığı bir araştırmaya göre, o zamanki 232 ülke ve bölgeden 157'sinde Hristiyan çoğunluk vardı. 126 ülkede Hristiyan çoğunluğa sahipken, 71 ülkede Hristiyan azınlığı vardı.
Hristiyan-Ulusal Köylü ve Çiftçi Partisi

Hristiyan-Ulusal Köylü ve Çiftçi Partisi (Almanca: Christlich-Nationale Bauern- und Landvolkpartei veya CNBL) Weimar Almanyası'nın tarımcı bir siyasi partisiydi. Parti 1928 yılında Alman Ulusal Halk Partisi'nden (DNVP) gelişmiştir.Grup, DNVP'nin kayıplar yaşadığı 1928 seçimlerinin ardından ortaya çıkmıştı. Bunun üzerine parti, radikal sağcı Alfred Hugenberg'i lider olarak atadı ve Hugenberg, partinin daha önce eleştirdiği, ancak büyük ölçüde sisteme bağlı olduğu Weimar Cumhuriyeti'ne karşı bir muhalefet politikası benimsedi. Hugenberg'in fikirleri büyük toprak sahipleri arasında destek kazandı, ancak DNVP ile ilişkili olan daha küçük mülk sahiplerinin çoğu bu değişimden endişe duydu ve Hessen-Nassau'daki Landbund'un lideri Karl Hepp'in yönetiminde kendi partilerini kurmak için harekete geçtiler. Yeni grubun merkezi Hessen ve Thüringen'deydi. 1920'lerin ortalarından sonlarına kadar orta sınıfların, Alman Çiftçi Partisi ve kentsel bölgelerde Sivil Haklar ve Deflasyon için Reich Partisi ve Alman Orta Sınıfının Reich Partisi de dahil olmak üzere, oldukça dar tabanlı kendi partilerini kurarak ekonomik çıkarlarını savunmaya yönelik daha geniş bir girişimin parçası olarak nitelendirilmiştir.Parti 1928'de Alman-Hanover Partisi ile koalisyon kurarak tek başına dokuz, koalisyon adına 13 sandalye kazandı. 1930'da Hanoverliler, Muhafazakâr Halk Partisi ve Konservative Volkspartei und Deutsch-Hannoversche Partei adını kullanan daha küçük bir grubu içeren ve 26 sandalye kazanan Deutsches Landvolk grubunun bir parçası olarak payını 19 sandalye ile partinin en yüksek seviyesine çıkardı.  Deutsches Landvolk adı altında Temmuz 1932 seçimlerinde Alman Ulusal Halk Partisi'nin bloğunun bir parçasıydı ve sadece bir sandalye kazanmayı başardı. Kasım 1932 seçimlerinde Reichstag'dan elendiler.
Hristiyancılık

Hristiyancılık, Katoliklik, Protestanlık, vb. gibi mezheplerin çeşitli biçimlerinde Hristiyanlıktan ayırt edilmek üzere, dünyevi gücün peşinde koşmak için siyasi bir sistem haline getirilmiş belirli Hristiyan doktrinleri anlamına gelir. Dini ve takipçilerini tanımlamak için daha yaygın kullanılan terim Hristiyanlıktır. Her iki terim de ya genel inanç sistemi ya da son zamanlarda bu dinler içinde belirli siyasi hedeflere odaklanan belirli bir hareket anlamına geldiği için, kelime İslamcılık ile benzerdir. Hristiyancılık ve neo-Hristiyancılık birbiriyle ilişkili terimlerdir.Bu terim, Birleşik Devletler'deki Hristiyan sağını tanımlamak için sıklıkla aşağılayıcı bir şekilde kullanılmaktadır.The New York Times'ın dil köşe yazarı William Safire, 2005'te yazan, terimi (bu roman kullanımında) 1 Haziran 2003, sayfa 19'da yazan blog yazarı Andrew Sullivan'a atfetti, "İncilleri kendi güç, kontrol ve baskı özlemlerini sürdürmek için kullanan dini sağın kenarlarında olanlar için yeni bir terim buldum: Hristiyancılar. Gerçek Hristiyanlar için İslamcıların gerçek İslam için olduğu gibi bunlar da lanetleniyor. Sullivan daha sonra bu terimi bir Time dergisi köşe yazısında daha belirgin olarak kullandı. Blog yazarları Tristero ve David Neiwert kısa bir süre sonra bu terimi kullandılar.Terimin kullanımları on yedinci yüzyıla kadar uzanır, ancak bunlar modern kullanımındaki anlamla ilgisizdir.
Hristiyanlık tarihi

Hristiyanlık tarihi, İsa ile havarilerinden bu yana Hristiyanlık dininin tarihidir. Hristiyanlık, İsa'nın yaşamıyla öğretilerine bağlı tek tanrılı bir dindir.Hristiyanlık bir Yahudi mezhebi olarak başladı ancak kısa zamanda Greko-Romen dünyasında yayıldı. Erken dönemdeki Hristiyanlara eziyetlere karşın Roma İmparatorluğu'nda resmî din oldu. Orta Çağ'da Kuzey Avrupa ile Rusya'da yayıldı. Coğrafi keşifler sırasında Hristiyanlık tüm dünyaya yayıldı ve dünyanın en büyük dini oldu.Hristiyanlıktaki bölünmeler ile teolojik anlaşmazlıklar sonuç olarak dini 3 ana mezhebe ayırdı. Bunlar Roma Katolik Kilisesi, Doğu Ortodoks Kilisesi ile Protestan kiliselerdir.İsa, o dönemlerde Roma İmparatorluğu’nda dünyaya geldi. Hristiyanlık ile bütünleşmiş bir kişilik olan İsa birçok dinde kutsal kabul edilen bir isimdir. Hristiyanlığa göre İsa, Tanrı’nın enkarnasyonudur ve insanların günahlarına kefaret olarak gönderilmiştir.Roma İmparatorluğu ilk başlarda Hristiyanlık konusunda Yahudilerin iç meselesi olduğunu ve karışmaması gerektiğini düşünüyordu. İsa’nın sonrasında Havariler, Hristiyanlık dinini yaymaya devam etti. Roma döneminde ilk defa Papalık makamının temeli atıldı ve Petrus ilk Papa oldu. Hristiyanlık dinin ilk yayıldığı yerler Anadolu, Mısır ve Yunanistan oldu. İmparator Neron döneminde artık Hristiyanlık Roma’ya kadar ulaşmıştı. Havariler, İncili yazıya geçirdiler. Hristiyanlar uzun süre boyunca Roma tarafından baskı ve zulüm gördüler. İlk zulümler Nero döneminde başladı. İmparator Konstantin döneminde Milano fermanı ile Hristiyanlık rahat bırakıldı. Toplanan İznik konsili ile Hristiyanlık dini hakkındaki birçok soru ve soruna yanıt arandı.Batı Roma İmparatorluğu çöktükten sonra Cermen kabileleri kendi devletlerini kurdular. Avrupa, Kavimler göçü sonucunda çok çalkantılı bir dönem geçirdi. Bizans İmparatoru Jüstinyen döneminde İtalya alınarak Roma güvenlik altına alındı. Her ne kadar etnik yapı değişse de misyonerlik hareketleri sonucunda yeni Avrupa ulusları da Hristiyanlık dinini benimsedi. Özellikle Franklar Batı kilisesini korumaya çalıştılar. Farklar sonucunda Katolik ve Doğu Ortodoks kiliseleri arasında farklar ortaya çıktı. 7. Yüzyılda ortaya çıkan İslam hızla yayılarak Kuzey Afrika ve İber Yarımadası’nı Hristiyanlardan aldılar. Orta Çağ’da bilim, felsefe, sanat ve daha birçok konu Avrupa’daki Katolikler için Papa’nın kontrolünde idi ayrıca Papa İmparatorlardan daha üstündü. Ortodokslar için ise Patrik ve İmparator beraber hareket ediyor. 11. yüzyıldan itibaren Müslümanların elinden Kudüs’ü almak için Haçlı seferleri başladı. Kudüs ilk başlarda alınsa da sonradan kaybedildi. Sonraları Papalık, Fransa’ya taşındı ardından Hizipçilik dönemi yaşandı sonunda yeniden tek bir Papa seçildi. 1453 yılında İstanbul Müslümanlar tarafından alınınca Doğu Ortodoks Kilisesi bir İslam devletinin kontrolüne girdi.16. yüzyıldan itibaren Protestan Reformu başladı. Rönesans ve Aydınlanma çağı kilisenin etkisini azalttı. Bunlar olurken coğrafi keşifler ile başlayan misyonerlik hareketleri ile Hristiyanlık hızla yayıldı. 19. Yüzyılda İtalya tarafından Papalık yıkılsa da 20. yüzyılda yeniden Vatikan adı ile kuruldu.
Hristiyanlık ve antisemitizm

Hristiyanlık başta olmak üzere, kiliseler, Hristiyan gruplar veya genel olarak Hristiyanlar Yahudi düşmanlığı konusuyla ilgilidir. Yahudilere karşı Hristiyan söylem ve düşmanlık, Hristiyanlığın ilk yıllarında gelişen ve günümüze kadar gelen Yahudi karşıtlığı dönem dönem de olsa, artarak geldi. Holokost'ta Yahudilere karşı Hristiyanlarca yapılan katliam ve cinayetler de dahildir. Hristiyan antisemitizmi, kilise ve sinagog arasındaki teolojik farklılıklar, sonradan din değiştirerek Hristiyan olanlar arasındaki rekabet de dahil olmak üzere birçok faktöre atfedilmiştir.Bununla beraber Orta Çağ'da kilise ve halk tarafından, Yahudi inanç ve uygulamalarının yanlış olduğu ve Hristiyanlığa karşı olduğu gerekçesi başta olmak üzere, halk tarafından Avrupa'yı sarsan, verem hastalığından en az Yahudilerin etkilendiği keşfedilmesiyle birlikte, veremin Yahudiler tarafından bilerek yayıldığı kanaati üzerinde durulmuş ve Yahudilere karşı düşmanlık, ayrımcılık ve hatta şiddet uygulanmıştır.Bu konuda 12. yüzyılda Batı'da yaşayan Hristiyanların, Yahudi düşmanlığında birleştiği örneği verilirken, Yahudi düşmanlığı, Yahudi dinine olan düşmanlık olarak tarif edilmiş ancak günümüz antisemitizmi ise, 18. yüzyılın ırkçı teorileriyle, inanç olarak değil de yalnızca bir ırk olarak Yahudilere karşı nefret etme olarak tarif edilmiştir.Pek çok akademisyen, Hitler'in 2. Dünya Savaşında Yahudilere karşı yaptığı Holokost soykırımı konusu tartışılırken, Hristiyan ilahiyatının ve uygulamalarının Yahudi düşmanlığıyla ilgili doğrudan bağlantısı olduğu, hatta Hristiyan teolojisinin bu düşmanlığı desteklediğini belirtmiştir.İkinci Dünya Savaşından sonra ise, Katolik Kilisesinin düzenlediği İkinci Vatikan Konsülü ve Amerika'daki Evanjelistlerin de etkisi başta olmak üzere, savaşın bitiminden hemen sonra İsrail Devletinin de kurulmasıyla beraber; hem siyasal ve hem de dini olarak, Hristiyan antisemitizmi büyük ölçü de gerilemiş ve bu durum Hristiyan Siyonizm'i kavramını da beraber getirmiştir.Ancak günümüzde ise, Dünya Siyonist Örgütü verilerine  ve ABD Dışişleri Bakanlığı’nın yıllık Uluslararası Din Özgürlüğü raporuna göre  Yahudi düşmanlığının, Hristiyan inancına mensup insanlarda gözle görülür bir biçimde arttığı kaydedilmektedir.Ayrıca son yıllarda bazı Hristiyan grupların, Yahudilerin en başta ekonomik güç olmak üzere, siyasal, kültürel ve bilimsel alanları kullanarak dünyayı yönettiğini iddia ederek, Yahudi karşıtlığı konusunda çalışmaları da mevcuttur.
Hristiyanlık ve eşcinsellik

Hristiyanların eşcinselliğe bakış açısı mezhepten mezhebe değişmektedir. Genel anlamda Yahudilerin ve Müslümanların görüşleri kadar ağır cezalar içermemekle birlikte yine de muhafazakar kesim tarafından hoş karşılanmaz. Bu kesim özellikle Avrupa ülkelerinin LGBT hakları vermesine karşı çıkar ve bu görüşlerini kutsal kitapları İncil ile İsa'nın sözleriyle destekler. Delil olarak gösterilen ayetlerden bazıları şöyledir:”Tanrı insanı kendi suretinde yarattı. Böylece insan Tanrı suretinde yaratılmış oldu. İnsanları erkek ve dişi olarak yarattı. Onları kutsayarak, ‘Verimli olun, çoğalın’ dedi.” (Yaratılış 1:27-28)”İsa şu karşılığı verdi: ‘Kutsal Yazılar’ı okumadınız mı? Yaradan başlangıçtan ‘İnsanları erkek ve dişi olarak yarattı’ ve şöyle dedi: ‘Bu nedenle adam annesini babasını bırakıp karısına bağlanacak, ikisi tek beden olacak.’ Şöyle ki, onlar artık iki değil, tek bedendir.’ ” (Matta 19:4-6)Tanrı’yla ilgili gerçeğin yerine yalanı koydular. Yaradan’ın yerine yaratığa tapıp kulluk ettiler. Oysa Tanrı sonsuza dek övülmeye layıktır! Amin.İşte böylece Tanrı onları utanç verici tutkulara teslim etti. Kadınları bile doğal ilişki yerine doğal olmayanı yeğlediler. Aynı şekilde erkekler de kadınla doğal ilişkilerini bırakıp birbirleri için şehvetle yanıp tutuştular. Erkekler erkeklerle utanç verici ilişkilere girdiler ve kendi bedenlerinde sapıklıklarına yaraşan karşılığı aldılar.Tanrı’yı tanımakta yarar görmedikleri için Tanrı onları yararsız düşüncelere, yakışıksız davranışlara teslim etti. Her türlü haksızlık, kötülük, açgözlülük ve kinle doldular. Kıskançlık, öldürme hırsı, çekişme, hile, kötü niyetle doludurlar. Dedikoducu, yerici, Tanrı’dan nefret eden, küstah, kibirli, övüngen, kötülük üreten, anne baba sözü dinlemeyen, anlayışsız, sözünde durmaz, sevgiden yoksun, acımasız insanlardır. Böyle davrananların ölümü hak ettiğine ilişkin Tanrı buyruğunu bildikleri halde, bunları yalnız yapmakla kalmaz, yapanları da onaylarlar. (Romalılar 1:25:32)Kiliseler cinsellik konusunda olduğu gibi eşcinsellik konusunda da bölünmektedir. Lakin çoğu kilise eşcinsel Hristiyanların cennete gitmemesi için hiçbir sebep olmadığını ve transseksüel, gey, lezbiyen veya biseksüel olmalarının buna engel taşımayacağını düşünüyor. Bu konuda karşımıza Katolik mezhebi çıkmaktadır. Koyu Katolikler (hepsi değil) bazen ılımlı olabilseler bile eşcinsellik konusuna sert bakar ve çoğunun cehenneme gideceğini söyler. Anglikanlar ise bu duruma normal bakar. Görüş ne olursa olsun şu ana kadar atanan çok az eşcinsel din adamı olmuştur.
Hristiyanlıkta cinsellik

Hristiyanlığa göre cinsellik Tanrının bir armağanıdır. Hristiyanlığın kutsal kitabının ilk bölümünde şöyle yazar:Tanrı insanı kendi suretinde yarattı, onu Tanrı’nın suretinde yarattı. Onları erkek ve dişi olarak yarattı. Onları kutsayarak, “Verimli olun, çoğalın” dedi, “Yeryüzünü doldurun ve denetiminize alın; denizdeki balıklara, gökteki kuşlara, yeryüzünde yaşayan bütün canlılara egemen olun. (Yaratılış 1: 27-28)Sonra, “Adem’in yalnız kalması iyi değil” dedi, “Ona uygun bir yardımcı yaratacağım.” (Yaratılış 2:18) Yaratılış Bölümü’nde Tanrı’nın yarattığı her şeyden sonra “ve Tanrı iyi olduğunu gördü” ifadesi vardır. Ancak Tanrı ilk defa “iyi değil” demektedir. Böylece Tanrı Havva’yı yaratırBu nedenle adam annesini babasını bırakıp karısına bağlanacak, ikisi tek beden olacak. Yaratılış (2: 23)Hristiyanlığa göre evlilik cinsel yakınlığın anlaşmaya bağlanmış şeklidir ve evlenmeden ilişki ya da çiftlerin arasında sevgi olmadan ilişki yaşamaları yanlış bulunmuştur. Sonuç olarak baktığımızda Hristiyanlık’ta zina ve evlilik dışı ilişki günahtır. Lakin kutsal kitapta tam olarak evlilik öncesi ilişkiden bahseden İbranice ya da Grekçe bir söz bulunmamaktadır ama zina ve cinsel ahlaksızlık kesin olarak günah olarak belirtilir. Korintliler evlilik dışı ilişkinin ve fuhuşun günah olduğunu söylemiştirler. Bu konuda 1. Korintliler şöyle yazar:“Fuhuştan kaçının. İnsanın işlediği bütün öbür günahlar bedenin dışındadır; ama fuhuş yapan, kendi bedenine karşı günah işler. Bedeninizin, Tanrı’dan aldığınız ve içinizdeki Kutsal Ruh’un tapınağı olduğunu bilmiyor musunuz? Kendinize ait değilsiniz. Bir bedel karşılığı satın alındınız; onun için Tanrı’yı bedeninizde yüceltin.” (1. Korintliler 18-20)Katolik Kilisesi, genelde cinsellik konusuna daha muhafazakar bakış açısından bakar ve cinselliğin, yeni nesiller ve üreme özelliğini överek ön plana çıkarır, bu yüzden de prezervatif(kaput) kullanımına sıcak bakmaz.Oral seks Katolik Kilisesi'nde doğaya aykırı bir davranış olarak görülüp kınanır ve oral seksi, yapılması uygun görülmeyen cinsel davranışlar kategorisine sokar. Ayrıca Anal seks hiçbir şekilde, hiçbir kilise tarafından onay görmeyen, inançlarına göre sapkınca, kabul görmeyen ve insan tabiatına uymayan bir ilişki biçimidir. Sodom ve Gomora'da üzerlerine lanet yağdırılan insanların girdiği bir davranış olarak görülür. Hristiyan erkeklerin, eşiyle bu şekilde ilişki kurması çok büyük günah sayılmaktır ve bu tarz ilişkiler Tanrı nazarında lanetlenmiştir.Protestan ve Ortodoks kiliseler,evlilikte yaşanılan cinselliğin, üreme ve yeni nesillerin devamının yanı sıra, bir imanlının eşiyle tek beden olmasını tasdik edip, fizyolojik ve ruhsal olarak evliliğin bütünleyici bir parçası olarak görür. Protestan ve Ortodoks Kiliseler cinsellik konusundaki çoğu şeyi insanların vicdanına bırakmıştır, genel anlamda sınırlar çizmekten kaçınırlar.
Hristiyanlıkta oruç

Kutsal Kitap’taki oruç kavramı, yiyecek ve içecekten hem kısmi hem de tamamıyla uzak durmayı kapsıyordu. 2. Sam 12:17 orucun anlamı: ‘ekmek yememek’, Levililer 16:19 da ‘kendi nefsini köreltmektir’, İbraniler için oruç belirli koşullarla ilişkilendirildi. Örneğin; Yas (1. Sam 31:13) savaşta yenildikten sonra (1. Sam 7:6), tehlike anında (Hakimler 20:21), tövbe anında (Yoel 1:14).İskenderiyeli Klement ve Tertullianus  Mesih İsa’nın ölümü ve çilesini uygun bir şekilde anılması için Cuma günleri oruç tutulması gerekliliğini açıkladılar.400 yılları civarında Batı Kilisesi'nde Çarşamba orucu, gün batımından başlayıp Pazar günü ayin kutlamasının başlangıcına kadar Cumartesi gününün yerini aldı.Oruç günleri ve perhiz zamanla değiştirildi. Doğu kilisesinde perhiz yalnız et ile değil aynı zamanda süt, yumurta, peynir ve tereyağ gibi hayvansal ürünlerle ilgilidir. Ne Batı kiliselerinde ne de Doğu kiliselerinde balık ve yumuşakçalar et olarak düşünülmediği için yasak değildir.Hristiyanlar her zaman oruç tutmaya davet edilmişlerse de oruç ve perhiz manastır yaşamından daha da önemli bir boyuttur. Oruç keşişler tarafından şeytanları defetmek ve şeytanların ayartmalarına karşı en iyi silah olarak kullanılmıştır.Batı kiliselerinde (Katolik, Anglikan, Lutheryan ve bazı Protestan kiliselerinde) Hristiyanlar İsa’nın 40 gün çölde oruç tutmasına karşılık gelen 40 gün oruç tutmaya davet edilirler (Luka 4:1-2). Kül Çarşambası Ayni ile başlar (Paskalya’dan önce 44 gün - Geleneksel Batı kiliselerinde Pazar günleri oruç günü olarak sayılmaz), Oruç dönemi/Büyük Perhiz Paskalya günü ile son bulur.Doğu kiliselerinde (Rum Ortodoks, Ermeni, Süryani Kiliselerinde) Paskalya’dan önceki 4 haftaya ek olarak, oruç diğer 3 dönemi vardır: Kutsal Havariler orucu (16 Haziran’dan 28 Haziran’a kadar), Bakire Meryem’in orucu (1 Ağustos’tan 14 Ağustos’a kadar) ve Noel öncesi orucu (15 Kasım’dan 24 Aralık’a kadar). Doğu kiliselerinde oruç ve perhiz günleri çok sayıdadır.Katolik ve Ortodoks Kiliseleri'nde hem bireysel hem de cemaat olarak uygulamalar yapılmaktadır ve katı oruç kuralları artık uygulanmamaktadır. Oruç artık esas olarak gönüllülük esasına dayalı olarak anlaşılmaktadır. Niyet esastır. Bu bir adak, kendi başına yaşayan bir fedakarlık unsurdur.Oruç, duaya vurgu ve yoğunluk verir. Özellikle Tanrı için açlığı ve O’nun iradesini ifade eder. Yaradılışın iyiliğini, bazı faydalarından yararlanmanın geçici olarak teslim olmasıyla ortaya koyar ve bu nedenle her zaman bir şükran unsuru içerir. Oruç Hristiyan öğretinde özellikle açgözlülük günahına karşı bir imandır.
Hristiyanlığa geçiş

Hristiyanlığa Geçiş, daha önce Hristiyan olmayan bir kişinin Hristiyanlık dinini benimsemesidir. Bir kişi Hristiyanlık inancına geçmek istiyorsa, İncil'de geçen en temel iman ikrarı ayetlerinden biri olan  Romalılar 10:9 ayetini örnek alarak İsa Mesih'in Rab ve Kurtarıcı olduğunu ağzıyla  ikrar edip  tövbe ederek geçebilmektedir. Bir kimsenin Hristiyanlığa geçiş yapması için birkaç temel mevzuatı kabul etmesi gerekmektedir. Bunlardan en temeli tek bir Tanrı'nın varlığıdır çünkü Hristiyanlık  teist bir inançtır. Ayrıca Teslis'i de kabul etmelidir. Merak edenler için Teslis, tek olan Tanrı'nın üç kişilikte tezahür etmesi ve kendini açıklamasıdır. Bunun yanında İsa Mesih'in çarmıha gerildiğine, öldüğüne ve üç gün sonra dirildiğine iman etmelidir. Yine Yeni Ahit'e göre kırk gün sonra göğe çıktığına ve göğe çıktıktan sonra Pentikost günü İsa'nın takipçilerine Kutsal Ruh'un indiğine ve o günden sonra Tanrı'nın kilisesinin yeryüzünde İsa Mesih'in adını duyurmaya ve onun adıyla, Baba Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla insanları eğitip vaftiz etmeye başladıklarını ikrar etme eylemine denir. Hristiyanlığa geçiş yaptıktan sonra iman ikrarı yapan birey teoride Hristiyan'dır. Gerçekte Hristiyan olmak için de bu işi teoriden literatüre geçirmesi için vaftiz olması ve Rab'bin sofrası gibi temel ayinleri yapması gerekmektedir.Kişilerin İslam dininden Hristiyanlık inancına geçmeleri genel anlamda felsefi,inançsal ve diğer nedenlerden ötürü İncil okumaları; ve mantıken Tanrı sözünün değişmezliği üzerine derin düşüncelerden sebeplenmektedir.Genel olarak kişinin Kur'an'ı okuması ve Kur'an'ı zannettiği şekilde bulamamasından ötürü diğer kitapları  araştırması ve karşılaştırmasıyla İncil'i daha barışçıl, daha sevgi dolu olduğu kanısına varmasıyla ulaştığı bir sonuç da olabilmektedir.Musevilikten Hristiyanlığa geçişin sebeplerinden en başlıcaları kişinin Tanah (Hristiyanlarca Eski Ahit olarak adlandırılır) okurken Yeşaya 7:14, Yeşaya 9:6-7, Yeşaya 53:1-12 gibi bölümlerin derin incelenmesi ve tarihle karşılaştırılması ve ayrıca İncil (Hristiyanlarca Yeni Ahit ve Müjde olarak adlandırılır) okunması ve ayetlerin uyumu üzerine kişinin İsa'nın Mesih olduğunun kabul etmesiyle olur ve bu kişiler ırksal olarak Yahudiler ise Mesihçi Yahudi olarak(örn. Günümüzdeki Dr. Michael L. Brown gibi şahıslar bulunmaktadır) adlandırılır.Felsefi sorgulamalardan çok genelde tarih bilimi ve İncil'in karşılaştırılması ile kişinin karar açısından İsa Mesih'ten etkilenmesiyle olan bir geçiş durumudur. Günümüzde bir kısım bireylerde felsefi sorgulamalar ve bu sorgulamalara Hristiyan düşünürlerin ya da İncil'in verdiği cevapları yeterli bulmaları sonucunda Hristiyanlığa yaklaşmalarından sonra gerçekleşen durumdur.
Hristiyanlığın uygarlıkta rolü

Hristiyanlık, Batı toplumunun tarihi ve oluşumuyla karmaşık bir biçimde iç içe geçmiştir. Kilise, uzun tarihi boyunca  eğitim ve tıbbî bakım gibi önemli bir sosyal hizmet kaynağı olmuştur; sanat, kültür ve felsefe için ilham kaynağı; siyaset ve din alanında etkili bir oyuncuydu. Çeşitli şekillerde ve çeşitli alanlarda ahlâksızlık ve erdeme karşı Batılıların tutumlarını etkilemeye çalıştı. Paskalya ve Noel gibi bayramlar resmî tatildir; Miladi Takvim uluslararası alanda sivil takvim olarak kabul edilmiştir ve takvim İsa'nın doğum tarihiyle başlar.Kilisenin kültürel etkisi büyük olmuştur. Kilise âlimleri, Batı Roma İmparatorluğu'nun çöküşünün ardından Batı Avrupa'da okuryazarlığı korudular. Orta Çağ boyunca Kilise yükseldi ve Avrupa'da birleştirici güç olarak Roma İmparatorluğu'nun yerini aldı. Orta Çağ katedralleri, Batı uygarlığının ürettiği en ikonik mimari eserler arasında yer almaya devam etmektedir. Avrupa'nın birçok üniversitesi de o dönemde kilise tarafından kurulmuştur. Pek çok tarihçi, üniversitelerin ve katedral okullarının, manastırların teşvik ettiği öğrenmeye olan ilginin bir devamı olduğunu belirtmektedir. Üniversite, genellikle kökeni Katedral okullarına dayanan ve Orta Çağ Hristiyan ortamına sahip bir kurum olarak kabul edilir. Reform, Batı'daki dinî birliğe son verdi ancak Michelangelo, Leonardo da Vinci ve Rafael gibi Katolik sanatçılar tarafından yaratılan Rönesans eserleri, şimdiye kadar yapılmış en ünlü sanat eserleri arasında yer almaya devam etmektedir. Benzer şekilde, Pachelbel, Vivaldi, Bach, Handel, Mozart, Haydn, Beethoven, Mendelssohn, Liszt ve Verdi gibi sanatçıların bestelediği kutsal Hristiyan müziği, Batı kanonunun en beğenilen klasik müzikleri arasındadır.
Hristiyanlığın Özü

Hristiyanlığın Özü (Almanca: Das Wesen des Christentums) ilk basımı 1841'de yapılan bir Ludwig Feuerbach kitabıdır. Bu kitap Feuerbach'in din hakkındaki görüşlerini içerir. Feuerbach'ın yabancılaşma teorisi daha sonraları Karl Marx tarafından kullanılacaktır.
Hristo Bonev

Hristo Atanasov Bonev-Zuma (; d. 3 Şubat 1947) Bulgar eski futbolcudur. Bulgaristan millî futbol takımının  Dimitar Berbatov'dan sonra en golcü ikinci futbolcusudur.1967 ve 1979 yılları arasında Bulgaristan millî takımı adına 96 maça çıkan Bonev 48 gol atmıştır. 1970 ve 1974 Dünya Kupası'nda oynamıştır. Bonev kariyerinin büyük bir bölümünü Lokomotiv Plovdiv'de geçirmiştir, ayrıca CSKA Sofya ve AEK'da da oynamıştır.Futbolu bıraktıktan sonra Yunanistan'ın Panathinaikos, AEL ve Ionikos FC takımlarını çalıştırmıştır. Daha sonra APOEL takımını çalıştıran Bonev 1995'te Kıbrıs Kupası'nı ve ligi kazanarak çifte kupa sevinci yaşamıştır.Ülkesine döndüktan sonra Lokomotiv Sofiya'yı ve ülkesinin millî takımını çalıştırmıştır. Şu anda futbolculuk kariyerinin büyük bölümünü geçirdiği Lokomotiv Plovdiv takımını çalıştırmaktadır.
Hristo Botev Stadyumu

Hristo Botev Stadyumu, Vratsa, Bulgaristan'da bulunan çok amaçlı stadyum. Şimdilerde daha çok futbol maçlarında kullanılmaktadır. 60 yıldan beri Botev Vratsa'nın iç saha maçları bu stadyumda oynanmaktadır.
Hristo Boyçev

Hristo Boyçev (d. 5 Mart 1950, Bulgaristan) Bulgar oyun yazarı ve televizyon programcısıdır. Adı Hristo Boytchev veya Hristo Boychev olarak da kullanılır.Kuzey Bulgaristan'da küçük bir köy olan Oriovetz'de doğdu. 1974'te makine mühendisliği diploması aldı. On yıl fabrikada teknik müdür olarak çalıştı. 1984'te ilk oyununu yazdı. 1985/1989 yılları arasında Tiyatro ve Sinema Sanatları Ulusal Akademisi'nde okudu. 1989'da Bulgaristan'da "yılın oyun yazarı" seçildi; o sırada ülkenin 40 ayrı tiyatrosunda oyunları oynanıyordu.1990'da televizyonda siyasal hiciv programı yapmaya başladı. 1996'da cumhurbaşkanlığı adaylarından oldu ve mizahi yaklaşımıyla oyların %2'sini aldı. Seçimi ise Petar Stoyanov kazandı. Albay Kuş adlı oyunu ile British Council tarafından düzenlenen Uluslararası Oyun Yazma Yarışması'nda 400 oyun arasından birinci seçildi.Titanik Orkestrası: İstanbul Şehir Tiyatroları - (Macit Koper) - Antalya Devlet Tiyatrosu - (Plamen Panev)
Hristo Dalçef

Hristo Dalçef Efendi ( Hristo Atanasov Dalçev), Bulgar bir hukukçu ve Makedonya'dan tanınmış bir isimdir.1878'de Kılkış, Osmanlı İmparatorluğu (günümüzde Yunanistan) şehrinde doğdu. Selanik Bulgar Erkek Lisesi'nde Türkçe öğretmeniydi. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. Bir avukat olarak Dalçef Efendi, İç Makedon-Edirne Devrimci Örgütü'nün aktivistlerini Osmanlı mahkemelerinde defalarca savundu.Jön Türk Devrimi sonra 1908 seçimlerinde Federal Halk Partisi listesinden Serez mebusu seçildi. Mecliste, Makedon ve Trakya Bulgarlarının kültürel, eğitim ve ekonomik haklarını savundu. Kasım 1909'da Dalçef Efendi, Osmanlı İçişleri Bakanı aracılığıyla Bosna'dan gelen Müslüman mültecilerin Bulgar bölgelerine yerleştirilmesini protesto etti.1910 - 1912'de Dalçef Efendi, sosyo-kültürel organizasyon Bulgar Ana'nın faaliyetlerine aktif olarak katıldı. Nisan 1910'da, Bulgar Ana'nın Birinci Kongresinde Dalçef Efendi, yönetim kurulu başkanı ve ertesi yıl kilise okulu ekibinin başkanı seçildi. Mart 1911'de, Hristiyan nüfusun okul imtiyazlarını korumakla görevli çeşitli patrikliklerin temsilcilerinden oluşan komisyonda Todor Pavlov ile birlikte Eksarhlık temsilcisiydi.1911'de Pavlov, artan siyasi gerilimler ve Balkan Savaşı'nın patlak vermesi nedeniyle başarısız olan, Osmanlı İmparatorluğu'nda Bulgarların yasal bir siyasi partisi oluşturma girişimini aktif olarak destekledi.İkinci Balkan Savaşı'ndan sonra Dalçef Bulgaristan'a göç etti, önce Dedeağaç'a daha sonra Sofya'ya yerleşti.Pirlepe'li Viktoria Dimşova ile evlendi. Şair Atanas Dalçev, heykeltıraş Lübomir Dalçev ve mimar Boris Dalçev'in babasıdır.
Hristo Delçev

Dr. Hristo Delçev (Bulgarca Христо Делчев; İngilizce uluslararası makalelerinde Christo Deltshev; ICZN yazar gösteriminde Deltshev; 22 Ocak 1939 Sofya -), Bulgar biyolog, araknolog ve taksonomist.Delçev, Bulgaristan ve Balkan faunası üzerine araştırmaları yayımlayan Acta Zoologica Bulgarica dergisinin danışma kurulu (консултативен съвет / advisory board) üyesidir.
Hristo Jivkov

Hristo Jivkov ya da Christo Jivkov (Bulgarca:Христо Живков; d. 18 Şubat 1975 –ö. 31 Mart 2023), Bulgar aktör, film yapımcısı ve yönetmeni. Jivkov, 18 Şubat 1975'te Sofya, Bulgaristan'da doğdu. 2001'de başladığı oyunculuk kariyerini 2023 yılındaki ölümüne kadar sürdürdü. En çok; Aziz John rolünde olduğu Mel Gibson imzalı The Passion of the Christ ve Giovanni delle Bande Nere rolünde olduğu Ermanno Olmi imzalı 2001 yapımı The Profession of Arms adlı filmlerle tanındı. Big Brother yarışmasının Bulgaristan ayağında yarıştı.Jivkov, 1 Nisan 2023'te yaşamını sürdürdüğü Los Angeles, Kaliforniya'da akciğer kanseri nedeniyle 48 yaşında hayatını kaybetti.
Hristo Kostanda

Hristo Kostanda (d. 1 Ocak 1918, İstanbul - ö. 27 Kasım 1979, İstanbul), Sağ bek pozisyonunda oynamış Sütçü lakaplı rum asıllı Türk futbolcudur. Hakkı Yeten, Şeref Görkey ve Şükrü Gülesin gibi kulübün efsane olmuş oyuncular ile birlikte futbol oyanamış ve halk arasında Beşiktaş'ın unutulmaz kadrosunda yer almıştır.5 Sezon üst üste şampiyon olan, 144 maçta 599 gol atan ve sadece 81 gol yiyen takımın belkemiğiydi. Hristo Kostanda, Beşiktaş kulübü tarafından "kulüp efsanelerinden" biri olarak kabul ediliyor. Profesyonel kariyeri boyunca Kostanda, güç, top kontrolü ve uzun mesafeli şutlar gibi ünlü özelliklere ile öne çıktı.Kökeni Yunanistan'ın Makedonya bölgesinden uzanan Hristo Kostanda, Futbol kariyerinin yanı sıra, süt ürünleri aile şirketini de yönetmiştir. Bu yüzden lakabı da "Sütçü" olmuştur.Hristo Kostanda evlendi ve iki kız çocuğu oldu, ikisi de voleybol oynadı. Büyük kızı Lidya (1951 doğumlu) Mayıs 1972'de öldü. 1958 doğumlu küçük kızı Violet Duca, Eczacıbaşı'da voleybol oynadı. 1972-1986 yılları arasında Türkiye'yi 120 kez temsil etti.Hristo Kostanda, Şubat 1977'de kalp krizi geçirdi. Daha sonra felç geçirdi, Hristo Kostanda 27 Kasım 1977'de öldü. Cenazesi Feriköy Bulgar Mezarlığı'na gömüldü.7 yıl formasını giydiği Beşiktaş'ta 'Hristo-Hüsnü', 'Hristo-Yani', 'Hristo-Yavuz' ve son olarak 'Hristo-Dr.Vedii' partnerleri ile vazgeçilmez defans ikililerini oluşturdu. Beşiktaş'ın kalesi sıkıştığı anlarda hücum elemanlarına ulaştırdığı uzun toplarla ünlüydü. Beşiktaş'ın o dönem uyguladığı sistemde sürekli olarak uzun toplarla gole gidildiği için, bu sistemi en iyi uygulayan defans elemanlarından biriydi.