barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Akbank Sanat

Akbank Sanat, Türk bankası Akbank'ın 1993 yılında kültürel organizasyonlar amacıyla kurduğu kuruluş. 2003 yılından bu yana modern sanatlar alanına yönelmiştir. Özellikle Beyoğlu, İstanbul'da faaliyet gösterir. Akbank Sanat her yıl 700'den fazla etkinlik düzenlemektedir.
Akbayır Köyü Ormanı

Akbayır Köyü Ormanı Ankaranın Çubuk ilçesinde Akbayır köyünde bulunan bir ormandır. Adını yakınındaki Akbayır köyünden alır. Çubuk ilçe merkezine 23 km dir. Engebeli araziyle çevrili bir ormandır. Ağaç olarak çoğunlukla Ardıç çok az miktarda karaçam ve meşe bulunur. Yüzölçümü 450 hektar denizden yüksekliği 1100 metredir. Ormanda yaşayan hayvanlar Kızıl geyik, kurt, tilki, Altın çakal, porsuk, tavşan, yaban domuzu, ağaç sansarı, Sincap, Kirpi gibi memeliler ile, keklik, kartal, puhu, karga, doğan, dağ bülbülü, karatavuk, çavuşkuşu, bıldırcın, şah kartal, Öter ardıç kuşu gibi kuşlar da yaşamaktadır.Ormanlık alanı kutsal sayan köylüler, uğursuzluk getireceğine inandıkları için ormandan tek bir dal bile kesmiyor. Köylülerin koruduğu ormana, dua etmek ve dilek tutmak için çevre il ve ilçelerden insanlar geliyor. Köylüler yaklaşık 600 yıl önce "Yalın Gazi" diye bilinen birinin bu ormanda yaşadığına inanırlar. Ankara'da kabri bulunan Hüseyin Gazi'nin kardeşi Yalın Gazi'nin bu dağda yaşadığı ve çocuğu ile birlikte burada öldüğü söyleniyor. Ormandaki dağın adı da Yalın Gaziden gelmektedir.Bu nedenle orman kutsal ve dualı bir yerdir. Buradan bir ağacı kesince o kesen kişiye zarar veriyor. Bundan dolayı kesinlikle ağaç kesmek ve yakmak yasaktır. Bundan dolayı bu zamana kadar ağaç kesip yakan da yoktur. Beş yüz yıldır buraya balta girmemiş. Genelde buraya dua etmek ve dilek tutmak için insanlar geliyor. Ramazan ayında da çok sayıda insan buraya ziyarete gelir. Çocuğu olmayanlar, hasta olanlar şifa bulmak için geliyor ve adak kurban kesip gidiyorlar. Ayrıca köylüler ormandaki hayvanların avlanmasını da önlüyorlar bu sebepten orman hayvanlar için güvenli bir sığınaktır. Akbayır köyünde bulunan Elmalı mağaraları eski yerleşme yeridir ve gelen ziyaretçilerin ilgisini çeker.
Akbayır, Hınıs

Mahallenin eski adı 1554 yılı kayıtlarında Pornak ya da Purnak olarak geçmektedir. Mahallenin adı 1928 kayıtlarında bugünkü adını almıştır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 174 km, Hınıs ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna Akören Mahallesi üzerinden 6,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Akbayır, Olur

Akbayır köyünün eski adı Kahi veya Kahisi'dir. Gürcüce bir yer adı olan Kahi / Kahisi (კახი / კახისი), bir buğday türü "kahi" (კახი) kelimesiyle ilişkili olabilir. Öte yandan bu yer adı, köyün eski halkının Gürcistan'ın Kaheti bölgesinden gelip yerleşmesiyle alakalı da olabilir. Kahi veya Kahisi Türkçeye Kahis ve Kah (كاخ) olarak girmiştir.Kahi, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan Tao bölgesinde yer alır. Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün kilisesi de bu dönemden kalmış olmalıdır. Nitekim Kahisi'nin 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterine göre nüfusu 75 Hristiyan haneden oluşuyordu. Kahisi köyü aynı adlı nahiyenin de idari merkeziydi. Yedi köyü kapsayan Kahi nahiyesi toplam 230 haneden oluşuyordu ve bu tarihte sadece 5 hane İslam dinine geçmişti. Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit etti 1835 yılında Kahisi köyünde 31 hanede 74 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 148 kişiden oluştuğu söylenebilir.Kahi, 1877-1878 savaşının ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde Kahi, Oltu sancağının Tausker kazasının köylerinden biriydi. 1886 nüfus sayımında Kyah (Кяхъ) olarak kaydedilmiş olan köyde 15 hanede, 35'i erkek ve 31'i kadın olmak üzere 66 kişi yaşıyordu. Bu tarihte köyün nüfusu "Türk" olarak kaydedilmiştir. Oysa Gürcü arkeolog ve tarihçi Ekvtime Takaişvili 1907 yılında, Taoskari köyünden Olur'a dönerken Kiahi (Rusçanın etkisiyle köyün adını Kiahi biçiminde yazmıştır) köyünden geçtiğini ve burada 12 hane Müslüman Gürcünün yaşadığını yazmıştır. Kahi köyünün nüfusu 1896 yılında 148 kişiye, 1906 yılında 182 kişiye yükselmiştir.Kahi, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kah (كاخ) olarak geçer. Bu tarihte köy Erzurum vilayetinin Oltu kazasının olur nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Kah" köyü aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 150 kişiden oluşuyordu. Kahisi veya Kah, "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Akbayır olarak değiştirilmiştir. Akbayır köyünün nüfusu 1965 yılında 285 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 107 kişi okuma yazma biliyordu.Kahisi köyünüm Hristiyan döneminden kalmış olan Kahisi Kilisesi, köyün 300 metre güneydoğusunda, kaba yontulmuş taşlarla kireç harcı kullanılarak inşa edilmiştir. Büyük ölçüde yıkılmış olan kilisenin günümüze ulaşan duvarlarının yüksekliği 1,5 metreyi bulur.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Olur Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 184 km, Olur ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Mahalle, Olur'un batısında olup, bir köy yoluyla, doğrudan ilçe merkezine bağlıdır.
Akbayır, Yavuzeli

Akbayır; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akbağ, Artuklu

Akbağ, Mardin ilinin Artuklu ilçesine bağlı bir mahalledir. Eski ismi akres'tir. Yakınında bulunan kara yolu geçidine bu isimden dolayı Akresta Geçidi ismi verilmiştir.
Akbağ, Refahiye

Köyün, 1530 kayıtlarındaki eski adı Gezge, Kürtçe'de "ılgın veya ısırgan yeri" anlamına gelmektedir.Köy, Erzincan il merkezine 84 km, Refahiye ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Doğu Anadolu Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır.
Akbaş Holding

Holdingin ilk şirketi 1962 yılında Bursa'da girişimci Erol Akbaş tarafından küçük bir dokuma atölyesi olarak Erol Akbaş Tekstil ismiyle kurulmuştur. İlerleyen yıllarda Akbaşlar A.Ş. ismiyle ticari faaliyetlerine devam eden şirket, satın almalar ve yeni kurulan şirketlerle ticaret hacmini geliştirmiştir. 2014 yılı itibarıyla tekstil başta olmak üzere inşaat, enerji, turizm, gıda, tarım ve hayvancılık alanlarında faaliyet göstermektedir.
Akbaş Müzik

Akbaş Müzik Yapım, Ali Paşa Akbaş, Ali Osman Akbaş ve Hasan Akbaş'ın sahibi olduğu şirket hem dağıtım hem de prodüksiyon şirketidir. 1990 yılında merkezi İstanbul olmak üzere ve Almanya'da Duisburg olmak üzere 2 ülkede ofisi bulunan müzik yapım, konser organizasyon ve menajerliklerini de yapmaktadır.Akbaş Müzik kataloğu Arabesk ve Fantezi müzikten, Türk Halk ve Türk Sanat müziğine, Pop ve Rock müzikten, Rap, Hiphop ve Caz'a çeşitli müzik türlerini içermektedir. Şirket günümüzde aktif olarak müzik yayıncılığına devam etmektedir.Yurtseven Kardeşler, Sinan Özen, Ankaralı Namık, Esat Kabaklı, Kader, Zeki Müren, Oğuz Yılmaz, Mustafa Yıldızdoğan, Osman Öztunç, Uğur Işılak gibi birçok sanatçının müzik albümlerine imza atmıştır. 2004 yılında kurulan Avrupalı Türklerin televizyon kanalı Kanal Avrupa ile iş birliği yapmaktadır.Akbaş Müzik Group, 1992 yılında Akbaş Müzik ismiyle bünyesine müzik yapım şirketini eklemiştir. Akbaş Müzik ile çalışan sanatçılar arasında Mustafa Yıldızdoğan, Sinan Özen, İbrahim Tatlıses, Kader ve benzeri gibi birçok sanatçıları yer almıştır. Yeni kurulmuş olmasına rağmen, şu anda DMC'nin ardından Türkiye'deki 1. büyük albüm yapım şirketi haline gelmiştir.1990'da kurulduğundan bu yana bünyesine eğlence sektörünün birçok dalını ekleyerek başarılı bir şekilde büyümektedir. Akbaş Müzik International içinde Sanatçı Menajerliği, Müzik Yapım Şirketi, Yabancı Sanatçı & Ünlü Ajansı, Uluslararası Konser Organizasyon & Prodüksiyonu, Etkinlik Prodüksiyonunu barındırmaktadır.Akbaş Müzik, uluslararası konser organizasyon ve prodüksiyon ekibi, Türkiye’de ve Dünya'nın çeşitli yerlerinde çok büyük organizasyonlara imza atmaktadır. Uluslararası konser organizasyonlarında Türkiye'nin en büyük şirketinden biridir.Etkinlik Prodüksiyon departmanı, ekibi ile yaptığı etkinliklerin tüm organizasyon ve tüm prodüksiyonunu üstlenmektedir.
Akbaş, Akdağmadeni

Köy, Yozgat il merkezine 110 km, Akdağmadeni ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, Akdağmadeni'nin kuzeyinde ve /numaralı Yozgat-Sivas devlet/uluslararası yolunun 1 km  yakınındadır.
Akbaş, Güdül

Akbaş mahallesinin tarihi geçmişi ele geçen çeşitli tarihi kalıntılara göre, Milattan önce (MÖ) 3000- 3500 yıllarına yani Etiler dönemine kadar dayanır.Bölge daha sonra Frigyalılar, Romalılar,Bizans döneminde anılan devletlerin yönetiminde kalmıştır. 1071 Malazgirt savaşından sonra Anadolu'nun Türkleşme sürecinde bölge Anadolu Selçukluların idaresine geçerek Anadolu Selçuklu Hükümdarı 1. Mesut'un eniştesi Ankara Emiri Şehabüldevle Güdül Bey zamanında bugünkü yerine kurulduğu sanılmakla birlikte halkın göçebe hayatına yatkın olması nedeniyle kalıcı konutlar yapılmamış basit barınaklarda yaşam sürdürülmüştür. Akbaş mahallesinin eski adından da anlaşılacağı üzere tarihi süreçte meydana gelen depremlerle viraneye dönmüş ve "Karaviran" adı verilmiştir. Osmanlı İmparatorluğunun yıkılması, yerine Türkiye Cumhuriyeti Devletinin kurulmasıile birlikte mahalle 1957 yılına kadar Ayaş ilçesine bağlı iken 1957 yılından sonra Güdül'ün ilçe olması ile birlikte Güdül ilçesine bağlanmış olup, adı da Akbaş mahallesi olarak tescil edilmiştir.
Akbaş, Karatay

Akbaş; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akbaş, Sinop

Köy, 1925 yılı kayıtlarında Dranasbaşı adıyla geçmekte olup, 1934 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Ayancık ilçesine bağlıyken, 16 Mayıs 1934'te Sinop merkez ilçeye bağlandı.
Akbaş, Çerkeş

Köy, Çankırı il merkezine 131 km, Çerkeş ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır. Köy, Çerkeş'in kuzeybatısında olup, /numaralı Bolu-Amasya (Gerede-Çerkeş) devlet/uluslararası yoluna ve Karabük-Çankırı TCDD Demiryolu üzerindeki Kurtçimeni tren istasyonuna 12,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Akbaşlar, Tekkeköy

Akbaşlar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akbaşlar, İnegöl

Mahallenin adı ilk kurulduğu yıllarda çocukların eğitim amaçlı komşu köy Kulaca'ya giderken başlarına sardıkları beyaz sarıklardan gelmektedir. Kulacalıların Akbaşlılar geliyor şeklinde söylemi yerleşmiştir
Akbelen Ormanı

740 hektarlık bir alanı kapsayan orman; çam, meşe, kızılağaç, kestane ve çınar gibi çeşitli ağaç türlerine ev sahipliği yapmaktadır.
Akbelen Yaylası

Tokat merkeze en yakın yaylalardan biridir. 1600 metre ile 1800 metre rakımda, Topçam Yaylası ile sınırı bulunur. Niksar karayolunun 18. kilometresinde bulunmaktadır. Anayola 3 kilometre uzaklıktadır.Bu yayla köklü bir tarihe sahiptir. Akbelen tarihi 370’li yıllara dayanır. Birden fazla medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Akbelen’de yaşayan halk, geçimini hayvancılık ve tarımdan sağlamaktadır. Vişne, şeker pancarı, soğan, ceviz, domates yetiştirilen başlıca ürünler arasındadır.Yakın bir zamanda turizm bölgesi olarak ilan edilmiştir. Sık ormanları, sularıyla; geniş ve düz bir alana yerleşmiştir. Bölgede alabalık tesisleri de bulunmaktadır. Her yıl yaylayı yaklaşık 5000 kişi ziyaret etmektedir. Çok çeşitli mevsimlik çiçekler bulunmaktadır. İnsanların dinlenme yeri için tercih ettiği yerlerdendir. Balıkçılık ve çim kayağı yapılabilen yaylada gözle görülebilir yeni yerleşimler oluşmuştur.
Akbelen, Saraydüzü

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Boyabat ilçesi Saraydüzü bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Saraydüzü ilçesine bağlandı.
Akbenli

Köy, Yozgat il merkezine 96 km, Sarıkaya ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Sarıkaya'nın güneyinde ve  numaralı Yozgat-Kayseri (Sarıkaya-Boğazlıyan) devlet yolu kenarındadır.
Akbez, Hassa

Akbez ya da eski ve halk arasındaki adıyla Yolçatı, Hatay ilinin Hassa ilçesine bağlı bir mahalledir.2021 güncel nüfusu 10.374 kişidir.Akbez, stratejik konumu nedeniyle aynı zamanda “Yolçatı” olarak da anılır. Akbez Mahallesi (eski statüsü ile kasaba) Hatay, Kahramanmaraş, Gaziantep ve Kilis illerine komşu olduğu gibi aynı zamanda Suriye’ye yaklaşık 10 km uzaklık ile sınırdır. Mahalle aynı zamanda ova üzerine kurulmuştur. Coğrafi nedenlerden dolayı halkın büyük çoğunluğu tarım ve hayvancılıkla uğraştığı gibi küçük sanayi tipi oluşumlar, tarım fabrikaları da bulunmaktadır. 2014 yılından sonra ise bölgeye yeni yol çalışması yapılmış, bölgeye gelen göç ile nüfusunda artış sağlanmıştır. Halk arasında “Yolçatı” adının verilmesinin nedeni, iller ve uluslararası ticaret güzergâhın üzerinde bulunmasından kaynaklıdır.Akbez’in, Kilis il merkezine 62, Hatay il merkezine 85, Kahramanmaraş il merkezine 92 ve Gaziantep il merkezine olan uzaklığı 129 kilometredir.
Akbeşe Sultan Mescidi

Akbeşe Sultan Mescidi, Antalya ili Alanya ilçesinde Selçuklu Hanedanı döneminden kalan tarihi bir mescittir.Akbeşe Sultan Mescidi, Alanya Kalesi içinde, Bedesten'in batısında, Süleymaniye Camisi'nin 100 metre kadar ilerisindedir. I. Alaeddin Keykubad'ın Alanya Kalesi'ndeki ilk kumandanı Akşebe Sultan tarafından 1230 yılında yaptırılmıştır. Dışı kesme taş, içi ve kubbesi tuğla örülüdür. Kare planlı ve iki odadan oluşur. Odalardan biri mescit, diğeri Akşebe Sultan'ın mezarının bulunduğu türbedir. Türbede, üç mezar daha vardır. Eski kalıntılardan mescidin apsisinin çinili olduğu anlaşılmaktadır.Kitabesinde "Tanrı yerin ve göklerin gaiblerini bilir. Allah'ın mescitlerini ancak O'na ve ahiret gününe inananlar imar ederler. 1230 yılında yüce sultan Alaaddin'in günlerinde Tanrı'nın rahmetine muhtaç zayıf kulu Akbeşe yaptırdı" yazmaktadır. Mescidin birkaç metre uzağında moloz taştan kaide üzerinde tuğla gövdeli silindirik bir minaresi bulunur. Şerefe kısmında biten minarenin ilginç bir görüntüsü vardır.
Akbilek, Akçakale

Akbilek; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akbinek, Adaklı

Köyün eski adı, 1550 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli "Ağbnik", 1912 yılı kayıtlarında "Aboğnak", 1928  yılı kayıtlarında ise Ağbinik olarak geçmektedir.Daha önceleri Kiğı ilçesine bağlı olan köy, 4 Temmuz 1987 tarihinde, Resmî Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’ gereğince kurulan Bingöl'ün yeni ilçesi Adaklı'ya bağlanmıştır.
Akboğaz

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Çorum'un Sungurlu ilçesine bağlıyken, 3 Mayıs 1991'de Kırıkkale'nin Delice ilçesine bağlandı.
Akbucak Köprüsü

Akbucak Köprüsü veya Hacılar Köprüsü, Rize'nin Pazar ilçesinin Akbucak köyünde bulunan bir kemer köprüdür. Köprünün ilçe merkezine uzaklığı 15 kilometredir. 8 metre yüksekliğindeki köprü, 22 metre uzunluğunda ve 2.7 metre genişliğindedir. Modaçar Deresi (Melmenat Deresi) ile Yanaçor Deresi'nin (Tazur Deresi) kesişim noktasının üzerine inşa edilen köprü, Dere ile Yeniçağ mahallelerinin birbirine bağlamaktadır.
Akbucak, Pazar

Akbucak köyünün eski adı Marmanat'tır. Nitekim 1854 tarihli Kiepert haritasında "Marmanat" olarak geçer. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise, "Malmanat / Melmanat" (ملمنات) biçiminde yazılmıştır. Bu tarihte köy Rize vilayetinin Atina kazasının Ardeşen nahiyesine bağlıydı.Akbucak köyü, "Melmanat" adıyla 1935 genel nüfus sayımında Çoruh vilayetinin Pazar kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 666 kişiden oluşuyordu. Bu tarihte Artvin ve Rize vilayetlerinin yerini Çoruh vilayeti almış, Atina kazasının adı da Pazar olarak değiştirilmişti.Marmanat veya Melmanat "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Akbucak olarak değiştirilmiştir.  1965 genel nüfus sayımında Akbucak köyünün nüfusu 763 kişiden oluşuyordu ve bu nüfus içinde 265 kişi okuma yazma biliyordu.Köyde 1814 yılında Ahmet Hasan Usta tarafından inşa ettirilmiş ve 1897'de tamamen yıkılmış bir cami bulunmaktaydı.
Akbucak, Sarıkaya

Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, TÜİK'e göre, 1970 yılı kayıtlarında Sorgun, 1975 yılı kayıtlarında ise Sarıkaya ilçesine bağlı olarak görülmektedir.
Akbudak, Kemah

Köyün eski adı Hınzorik olup Ermenice'de "Elmacık" anlamına gelmektedir. Sonradan köyün adı arkasındaki ve karşısındaki sırtların beyaz topraklı olmasından dolayı "Akbudak" olarak değiştirilmiştir.
Akbulak Bölgesi

Akbulak Bölgesi Orenburg Oblastının 35 idari biriminden biridir. Yönetim merkezi Akbulaktır Nüfus: 25114 (2017).1921-1925 yıllarda bölge yerleri Rusya SFSC'nin Kırgız Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti içindeydi.1925-1934 yıllarda bölge yerleri Rusya SFSC'nin Kazak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti içindeydi. 7 Aralık 1934 tarihinde Bölge Kazak özerkliğinden Orenburg Oblastı'na verildi.Bölge boyunca, Rusya’nı ve Kazakistan’ı bayılan Orenburg-Aktobe karayolu ve Orenburg’dan başlayan Taşkent'e kadar devam etmektedir Trans-Aral Demiryolu geçmektir. Bu yüzden, bölge armasında altın anahtar, sembolik olarak bölge Avrupa'dan Asya'ya kapı olduğunu anlatır.
Akbulak, Akyaka

Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı ‘103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun’un 1/58. Maddesi gereğince Arpaçay ilçesinden ayrılarak Kars'ın yeni kurulan ilçesi olan Akyaka bağlanmıştır.
Akbulak, Muradiye

Yapılan arkeolojik kazılarda bulunan bulgularda mahallenin tarihi erken Urartu dönemini göstermektedir. Mahalle, ismini ise Selçuklularda beyaz su veya ak çeşme anlamına gelen "ak bulak"tan almıştır. Biraz daha geriye gidildiğinde ise Yedi Değirmenler Bölgesi olarak da tarih sayfalarında yer aldığı görülür.
Akbulak, Uşak

Yerleşimin eski ismi "Hopuş" olup 1968 yılına kadar bu isimle anılmıştır. 1953 yılına kadar Manisa ilinin Eşme kazasının Güre nahiyesine bağlıyken, bu tarihte Uşak'ın il olmasıyla Uşak merkez ilçesine bağlı Güre nahiyesinin köyü oldu. Yerleşim 1975 yılında Uşak ilinin merkez ilçesine bağlanmıştır.
Akbulak, Şiran

Köyün eski adı Norşun'dur. 1530 yılı Osmanlı tahririnde yerleşim Norşin adıyla Şiryan (Şiran) nahiyesinin köyü olarak kaydedilmiştir. 1642 yılında da Norşin adıyla kaydedilen köyde, avarıza konu 21 Müslüman, 1 Hristiyan ile eskiden yeniçeri olan 1 hane bulunmaktaydı. 1847 yılı Müslüman nüfus sayımında köydeki 32 hanede 85 erkek yaşamaktadır. 1876 yılı nüfus sayımına göre ise köyde tamamı Müslüman 60 hane bulunmaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Norsun adıyla anılan köyün ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. Akbulak kelimesinin anlamı "beyaz çeşme"dir.
Akbulgur, Ağrı

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Keşiş olarak geçmektedir. Daha önceleri Eleşkirt ilçesine bağlıyken, 2 Mayıs 1949'da Ağrı Merkez ilçeye bağlandı.
Akbulut Grubu

Akbulut Grubu, 1980 yılında Ali Akbulut'un tekstil sektöründe yatırımları ile faaliyete başladı. Holding, zamanla medya, hazır giyim, gyo, enerji, tarım ve hayvancılık sektörlerinde de faaliyet göstermeye başladı. Holdinge FETÖ/PDY şoruşturması kapsamında Fethullahçı Terör Örgütü'ne finansal destek sağladığı için 29 Temmuz 2016 tarihinde kayyum atanmıştır. Ardından holdinge TMSF tarafından el konulmuştur. Holding şirketleri, TMSF tarafından satılmaktadır.
Akbulut, Alaçam

Mahallenin adı, 1925 yılı kayıtlarında Sordan olarak geçmektedir. Akbulut; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Akbulut, Aydıntepe

Köyün eski adı Abrans'tır. Yerleşim 1530 yılı Osmanlı tahririnde Abrans adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde köyde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup yerleşimde 76 Hristiyan (Ermeni) nefer (erkek) yaşamaktadır. Bu tarihte köyün Ekrek adıyla birde mezrası bulunmaktadır. 1642 yılı avarız defterinde Abranis adıyla yer alan yerleşimde, 17'si Müslüman ve 4'ü Hristiyan olmak üzere toplam 21 hane ile 8 askeri ve 1 dini görevli bulunmaktadır.Yerleşim, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi tahsil etme amacıyla 1835 yılındaki nüfus tespiti sırasında Bayburt'un köylerinden biriydi. Çoruh Havzası’nın yukarı kısmında yer alan Bayburt ise, bu tarihte Erzurum vilayetinin Erzurum sancağına bağlı bir kazaydı. Bu tarihte Abrans (ابرانس) olarak görülen köyde 28 hanede 85 erkek yaşıyordu. Köyde, köylülerce yaptırılmış birde medrese bulunmaktadır. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise, Abransi (آبرانصی) olarak kaydedilmiştir.Köy 1928 yılında Gümüşhane vilayetinde, Bayburt kazasının Hart nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında, Gümüşhane vilayetinin Bayburt kazasının Hart nahiyesine bağlıydı. Bu sırada köyün nüfusu 317 kişiden oluşuyordu. Abrans "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Akbulut olarak değiştirilmiştir. Nitekim köyün adı 1960 genel nüfus sayımı sonuçlarında "Akbulut (Abrans)" olarak geçer. Bu sırada Akbulut köyü, Gümüşhane ilinin Bayburt ilçesinin Hart bucağına bağlıydı. Nüfusu 583 kişiden oluşuyordu.Akbulut köyünde Abranis Kilisesi'nin kalıntıları bulunmaktadır. Köyün eskiden bir kilisesi olduğu köylüler tarafından da teyit edilmektedir.
Akbulut, Eldivan

Köy, Çankırı il merkezine 35 km, Eldivan ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Eldivan'ın güneyinde olup, bir köy yoluyla doğrudan ilçe merkezine bağlıdır.
Akbulut, Hakkâri

Köy, Hakkâri il merkezine 27 km uzaklıktadır. Köy, Hakkari'nin kuzeydoğusunda olup,  numaralı Hakkari-Yüksekova devlet yoluna 2,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Akbulut, Şahinbey

Mahallenin adı, 1543 yılı kayıtlarında Kehriz olarak geçmektedir. Daha önceleri Körkün köyüne bağlı bir mahalle iken, 20 Mart 1952'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Akburun, Beyşehir

Akburun; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akburç, Gercüş

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kalegercos, 1946 yılı kayıtlarında ise Kalegercüş olarak geçmektedir.
Akbuzat Hipodromu

Akbuzat Hipodromu, Ufa'da Başkurdistan Hükümeti tarafından inşa edilen ve 1982 yılında hizmete giren bir hipodromdur. Hipodroma Başkurt mitolojisinde kanatlı ve hızlı bir atlı olan Akbuzat'ın ismi seçildi. Akbuzat, Türk Mitolojisi 'nde yer alan Tulpar atlarının atası sayılmaktadır .Hipodroma 2009 yılında Tagir Kusimov'u onurlandırmak amacıyla Kusimov Akbuzat Hipodromu olarak adlandırılmasına karşın bu isim değişikliği halk tarafından benimsenmemiştir.
Akbuğday (ilçe)

Akbuğday ilçesi, Nisan 1977 tarihinde Gevers ilçesi (Gäwers) olarak kurulmuş olup 1988 yılında lağvedildi. 1992 yılında Ahal ilinin bir ilçesi olarak yeniden kuruldu ve daha sonra günümüz adını aldı.
Akbuğday, Sivrice

Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Beşir Evleri, 1928 yılı kayıtlarında ise Beşirto olarak geçmektedir. Daha önceleri Maden ilçesine bağlıyken, 15 Nisan 1952'de Sivrice ilçesine bağlandı.
Akbük Koyu

Akbük Koyu (Mandalya Körfezi), Ege Denizi'nde, büyük bölümü Aydın'nın Didim ilçesi, güney kıyıları Muğla Milas sınırlarında kalan koy. Güllük Körfezi'nin kuzey kıyılarında bulunur. Geniş ve derin olan koy, 1000 metre yükseklikteki Kıran dağları'nın eteklerinde yer alır. Doğu kıyılarındaki yerleşme Didim ilçesine bağlı bir mahalle olan Akbük'tür ve koyun özellikle kuzey kıyılarında büyük tatil siteleri yer alır.Kuzey kıyılarında biri 500 m, diğeri 150 m uzunluğunda iki saplı ada bulunur. Kuzey rüzgarlarına korunaklı, doğal ve derindir.Ulaşım Didim ve Milas üzerinden karayolu bağlantısı ile sağlanmaktadır. Didim-Akbük arası minibüs ile 30 dakika, Milas-Akbük arası ise 45 dakika sürmektedir.
Akbük, Didim

Didim ilçe merkezine 23 km, Aydın il merkezine 106 km uzaklıktadır. Tüm bölge, Mandalya körfezinin Akbük koyuna hakim bir şekilde 11 km'lik bir sahil şeridine sahiptir.2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.Akbük'e Söke-Milas yolundan ulaşılabileceği gibi, Didim üzerinden de ulaşılabilir. Ayrıca Milas-Bodrum yolundan Kıyıkışlacık yönüne sapıldığında Akbük'e ulaşan bir orman yolu vardır. Bu yol ile Bodrum Havaalanına ulaşımı daha kolaydır.
Akbıyık, Hizan

Köyün eski adı, 1912 yılı kayıtlarında Ermenice'de "ekinlikler" anlamına gelen  Andeants, 1928 yılı kayıtlarında Endiyans olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 75 km, Hizan ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Hizan'ın güneybatısında olup,  numaralı Tatvan-Pervari il yoluna 5,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Akcakoyunlu, Pazarcık

Akcakoyunlu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akcami, Bozyazı

Akcami; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akcami, Şefaatli

Köy, Yozgat il merkezine 40 km, Şefaatli ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, Şefaatli'nin kuzeyinde ve  numaralı Şefaatli-Yozgat il yolu kenarındadır..
Akcent

Akcent, Romanya kökenli dans grubudur. Grup, 2013 yılında yeni bir yapılanmaya girmiş, Sorin Stefan Brotnei ve Mihai Gruia gruptan ayrılmıştır. Akcent yoluna Adrian Sina  ile devam etmektedir. Ekim 2013'te Sandra N. ile yayınladığı Boracay adlı single çalışması özellikle Türkiye, Bulgaristan ve Yunanistan olmak üzere Balkan ülkelerinde en çok dinlenenler listesinde yer almıştır.İlk zamanlarında sadece Romanya ve Polonya'da tanınan grup, 2004 çıkışlı Kylie isimli şarkısıyla ilk önce Viva Polska sayesinde Avrupa'da sonra ise Dünya'da yayıldı. Polonya, Romanya, Moldova ve Bulgaristan listesinde 4 hafta 1. kalırken, Almanya, Türkiye, Belçika, İngiltere'de ise 2. sıraya kadar yükselmiştir. Amerika Birleşik Devletlerin'de ise ilk 100'e bile giremese de geniş bir hayran kitlesi oluşturmuştur. 2. tekilleri ise Jokero olmuştur. Bu şarkıda Avrupa ülkelerinin hemen hemen hepsinde 1. sıraya oturmayı başarmıştır.Grupta 2006 yılında sonra çeşitli sorunlar çıkmıştır ve ilk olarak Marius Nedelcu ayrılmıştır. 6 ay sonra ise Ramona Barta gruptan çeşitli sebepler sonucu ayrılmıştır. Grubun dağılacağı düşünülürken 2008 yılında toparlanmışlardır. İlk olarak Lover's Cry şarkısı Polonya'da ilk çıktığı gün 1. olarak bir ilke imza atmış ve Viva Polska spikeri Patricia "Bu şarkıda yerinde durmak imkânsız zaten listede bile yerinde durmayan şarkıdan ne beklersiniz demiştir." demiştir. Lover's Cry, Avrupa'da başarı gösterirken daha sonra çıkardıkları "Stay With Me" şarkısı ile aynı başarının 2 katını gösterdiler ve birçok ödül aldılar. 2009 yılının mayıs ayında da "That's My Name" şarkılarını çıkardılar ve kendi rekorlarını kırdılar.
Akciğer biyopsisi

Akciğer biyopsisi, çeşitli akciğer hastalıklarının tanısı amacıyla mikroskop altında incelenmek üzere akciğer dokusundan küçük bir parçanın alınması işlemidir.Biyopsi 4 değişik şekilde yapılır. Kullanılacak yöntem doku örneğinin nereden alınacağına ve hastanın genel sağlık durumuna bağlıdır.Bronkoskop biyopsisi, bronkoskop adı verilen ışıklı bir cihazın ağız ya da burundan solunum yoluna sokulması ile yapılır. Genellikle bulaşıcı hastalıkların tespitinde incelenecek bölge bronşlara yakın ise kullanılır. Diğer müdahalelerden önce tercih edilmesi gerekir.İğne biyopsisi, göğüsten içeri sokulan uzun bir iğne yardımı ile yapılır. Eğer hasta bölge göğüs duvarına yakın ise kullanılır ve Bilgisayarlı tomografi, ultrason ya da floroskopi yardımı ile yapılır.Açık biyopsi, akciğer dokusundan örnek almak için kaburga kemikleri arasında açılan bir kesik ile yapılır. Bu yöntem diğerlerinden sonuç alınamazsa uygulanırVideo yardımlı torakoskopik ameliyat (VATS), göğüste yapılan ufak bir kesikten sokulan torakoskop adı verilen bir aygıt ile yapılır.
Akciğer embolisi

Akciğer embolisi veya akciğer embolizmi ya da bilimsel adıyla Pulmoner embolizm, genellikle venöz tromboemolizmin en önemli komplikasyonudur. Klinik acillerinde ve otopsilerde çok sık rastlanan bir olgudur. Postoperatif akciğer embolizmi özellikle 40 yaş üzeri hastalarda izlenir. Önceden bulunan bir vena patolojisi (varis), şişmanlık, operasyon süresi, postoperatif infeksiyonlar, kanserler akciğer embolizmi riskini arttırırlar. Embolusların %90’ı alt ekstremitelerdeki derin ven trombozundan kökenlidir (derin ven trombozu olgularının ½’si sessizdir). Kalan %10'luk bölümünde pelvis venalarından, sağ kalpten ve damar yolu açılan venalardan kökenli emboluslar rol oynar. En tehlikeli olanlar kasık (iliofemoral), uterus ve prostat çevresi venalarından kopan emboluslardır. Klinik bulgular embolusun çapıyla ve olayın süresiyle ilgilidir. Akut akciğer embolizminde çok küçük çaplı bir embolus hiçbir belirti vermez (asemptomatik). Embolusun çapı büyüdükçe sonuçları da büyür:Ansızın beliren kollaps ve ölüm olgularında suçlanan “massif akciğer embolizmi” kasık (iliofemoral) venalarından gelen büyükçe bir embolusun sonucudur. Özellikle ortopedik cerrahide postoperatif dönemde ve doğumdan sonra yataktan ilk kez kalkan ve yürüyen hastalarda venalar çevresindeki kasların kasılmalarıyla yerinden koparak dolaşıma giren trombuslar çok önemlidir. Kronik kalp ya da akciğer hastalığı nedeniyle uzun süre yatmak zorunda kalan hastalar ile uzun süren yolculuklarda hareketsiz kalan yaşlılar için de massif akciğer embolizmi riski vardır.Büyükçe bir embolus arteria pulmonalis’in ana dalındaki bifürkasyon yerine oturursa her iki akciğer kan dolaşımı engellenir. Orta çaplı çok sayıda embolus varlığında da benzer sonuçla karşılaşılır. Massif akciğer embolizmi olgularındaki akut süreç güçlü bir hipotansiyon ve şok ile hastanın birkaç dakika içinde ölümüne neden olur. Ayrıntılı olarak incelersek massif akciğer embolizmi nedeniyle akciğerin kan dolaşımı engellenir. Bu sonuç akut sağ kalp yetmezliğine yol açarken sol ventriküle gelen kan azalır. Sol ventriküle gelen kanın azalması sistemik dolaşıma gönderilmek üzere aortaya atılan kan miktarının eksilmesine neden olur. Sonuç hipotansiyon ve şoktur.Kronik akciğer embolizminde çok küçük çaplı bir emboluslar vardır. A.pulmonalis’in çok küçük dallarını tıkarlar. Uzunca bir süre sonra pulmoner hipertansiyon ve onu izleyen sağ kalp yetmezliği (cor pulmonale) belirtileri başlar.
Akciğer hilusu

Akciğer hilusu akciğere çeşitli yapıların girdiği ve çıktığı yerdir. Pulmoner arter, superior ve inferior pulmoner venler, bronş ve bronşu saran bronşial damarlar geçer.
Akciğer zarı

Akciğer zarı, (pleurae ya da plevra) akciğeri çevreleyen zarımsı iki dokudan oluşur. Dış zar göğüs duvarına bağlıdır (pariteal pleura) içteki ise akciğere ve diğer iç dokulara bağlıdır (visceral pleura). Bu iki zar arasında "zar boşluğu" adı verilen ince bir boşluk bulunur. Bu boşluk akciğer tarafından üretilen plevra sıvısı ile doludur. Plevra sıvısı soluk alıp verirken akciğerlerin göğüs kafesi içinde yumuşak bir biçimde hareket etmesini sağlar.
Akcol Mahmudov

Akzhol Makhamadzhanovich Makhmudov (; d. 15 Nisan 1999, Oş), Kırgız grekoromen güreşçidir. 2020 Yaz Olimpiyatları'nda gümüş madalya kazanmıştır.2022 Dünya Güreş Şampiyonası'nda altın madalya kazanarak grekoromen stilde dünya güreş şampiyonalarında Kırgızistan'ın ilk altın madalyasını kazanmıştır.Makhmudov, 2020 Yaz Olimpiyatları'nda grekoromen stil 77 kilo finalinde finalde Macar rakibi Tamás Lőrincz'e 2-1 yenilerek gümüş madalya kazandı. İlk turda Tunuslu Lamjed Maafi'yi 11-0 ve çeyrek finalde Azeri Refik Hüseynov'u 9-1 teknik üstünlükle yendi. Yarı finalde Ermeni Karapet Chalyan'ı 6-2 yenmişti.Sırbistan'ın Belgrad kentinde düzenlenen 2022 Dünya Güreş Şampiyonası'nda erkekler grekoromen stil 77 kilo final maçında Macar rakibi Zoltán Lévai'yi 8-0 teknik üstünlükle yenerek altın madalya kazandı. İkinci turda Brezilyalı Joílson Júnior'u 11-1 teknik üstünlükle; üçüncü turda Meksikalı Emmanuel Alexis Castro'yu 8-0 teknik üstünlükle; çeyrek finalde Türk Yunus Emre Başar'ı 9-7 ve yarı finalde Koreli Kim Hyeon-woo'yu 4-1 yenerek finale çıkmıştı.
Akcurun, Antakya

Daha önceleri Altınözü ilçesine bağlıyken, 9 Haziran 1948'de Hatay merkez ilçeye bağlandı. Antakya ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı.
Akdal Ghost

Türkiye'nin ilk modern yarı otomatik silahlarından olan Akdal Ghost 1990 yılından beri Türkiye'de kullanımdadır.
Akdal MKA 1919

Akdal MKA 1919, Akdal Arms tarafından geliştirilen ve 2007 yılından bu yana üretilen Türk yapımı bir yarı otomatik av tüfeğidir. Silahın tasarımı C7A1, M16A1 temel alınarak geliştirilmiştir.
Akdam, Ceyhan

Anavarza antik kentine çok yakın olması nedeniyle tarihi çok eskilere dayanmaktadır. Akdam, Avcılar, İnceyer ve Kürtmahmutlu köyleri bir dönem Akdam adı altında birleşmiş, daha sonra Kürtmahmutlu Akdam adını korurken asıl Akdam mahallesine Yeşildam adı verilmiştir. Köy şu anda Akdam ismiyle köy statüsünü sürdürmektedir.
Akdam, Sumbas

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kadirli ilçesine bağlıyken, 28 Ekim 1996'da Sumbas ilçesine bağlandı.
Akdam, Çine

Mahalle, 1891 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kabataş köyüne bağlı bir mahalle iken, 22 Aralık 1952'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Akdamar Kilisesi

Akdamar Kilisesi, Ahtamar Kilisesi, Surp Haç Kilisesi veya Kutsal Haç Katedrali (Ermenice: Աղթամարի Սուրբ Խաչ եկեղեցի), Türkiye'nin doğusunda, Van Gölü üzerindeki Akdamar Adası'nda yer alan bir kilisedir. Kudüs'ten İran'a kaçırıldıktan sonra 7. yüzyılda Van yöresine getirildiği rivayet edilen Hakiki Haç'ın bir parçasını barındırmak maksadıyla Kral I. Gagik'in emriyle 915-921 yıllarında Mimar Manuel tarafından inşa edilmiştir.Adanın güney doğusuna kurulmuş olan kilise, mimari açıdan Orta Çağ Ermeni sanatının en parlak eserleri arasında sayılır. Kızıl andezit taşından inşa edilmiş olan kilisenin dış cephesi, alçak rölyef şeklinde işlenmiş zengin bitki ve hayvan motifleriyle ve Kutsal Kitap'tan alınma sahnelerle bezenmiştir. Kilise bu özelliğiyle de Ermeni mimari tarihi içinde eşsiz bir konuma sahiptir. Kilisenin kuzeydoğusundaki şapel 1296-1336 tarihlerinde, batısındaki jamadun (cemaat evi) 1793 tarihinde, güneyindeki çan kulesi 18. yüzyıl sonlarında ilave edilmiştir. Kuzeyindeki şapelin ise tarihi bilinmemektedir.Doğudaki birçok başka Ermeni anıtı ile birlikte Akdamar Kilisesi'nin de 1951'de hükûmet emriyle yıkımı kararlaştırılmış, 25 Haziran 1951'de başlatılan yıkım çalışması o dönemde genç bir gazeteci olan ve tesadüfen olaydan haberdar olan Yaşar Kemal'in müdahalesiyle durdurulmuştur.Onyıllar boyunca bakımsız olarak kalan kilise 2005-2007 döneminde Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı öncülüğünde, Türkiye Ermenileri ve komşu Ermenistan ile ilişkilerin geliştirilmesine yönelik bir adım olarak, 1.5 milyon dolar harcanarak restore edilmiştir. Restorasyon çalışması bazı uluslararası kültür çevrelerinde "siyasi amaçlı" olarak tanımlanmıştır. Kilise 29 Mart 2007 tarihinde TC Kültür Bakanı Ertuğrul Günay ve Ermenistan Kültür Bakan Yardımcısının katılımıyla müze olarak tekrar açılmıştır. Restorasyon çalışması sonrası, kilisede 19 Eylül 2010 tarihinde Türkiye Ermenileri Patrikliği Ruhani Meclisi Patrik Genel Vekili Başpiskopos Aram Ateşyan yönetiminde bir ayin düzenlenmiştir, bu 95 yıl aradan sonra burada düzenlenen ilk ayindir.23 Ekim 2011'de Van'da meydana gelen depremde kilise hafif hasar gördü. Kilisenin kubbesinde çatlak oluşurken, bazı cam ve seramikleri de kırıldı.
Akdamar, Akçaabat

Mahallenin bilinen eski adı Zayara'dır. Köy sahilden 13 km güneyde ve Akçaabat-Düzköy karayolunun doğu yakasında yer almaktadır. Dağ yamacına kurulmuş olan köy deniz seviyesinden ortalama 500 metre yükseğinde bulunmaktadır. Şu anki Akdamar, Alsancak, Tatlısu ve Akören köyleri, eski adı Cavara(Zayara) olan tek bir mahallesi oluşturuyorlardı. Daha sonra köyler yeni bir oluşum içerisine girmiş ve Habibli, Emirali, Muziliya, Karanlı ve Kuturoğlu mahalleleri diğer köylerden ayrılıp yeni bir köy oluşturmuşlardır. Yeni isim olarak Kanice adı önerilmiş olsa da, köylüler tarafından Akdamar ismi benimsenmiştir.  1996 yılında Muziliya, Karanlı ve Kuturoğlu mahalleleri diğer mahallelerden ayrılıp nihayetinde şimdiki köy, yani Akdamar Köyü meydana gelmiştir.
Akdamar, Gevaş

Mahallenin adı 1902 yılı kayıtlarında Vırgunis, 1928 yılı kayıtlarında Verkonis, 1968 yılı kayıtlarında Uysal olarak geçmektedir. 2008 yılında Uysal beldesinin adı Akdamar olarak değiştirilmiştir.
Akdamar, Samsat

Köy; Adıyaman il merkezine 41 km, Samsat ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Atatürk Baraj Gölü kenarındadır.
Akdamla, Şavşat

Akdamla'ın eski adı Türkçe kaynaklarda Çıkta / Çıhta olarak geçer. Bu ad Gürcüce Çihta (ჩიხთა) veya Çihvta'dan (ჩიხვთა) gelir. Bir Gürcü köyü olan Çihta'da Gürcü dili ve Gürcüce mevki adları bugüne kadar korunmuştur.Çihta'nın tarihi hakkında kesin bir bilgi mevcut değildir. Bununla birlikte buradaki kule ya da kilise kalıntısı ile adının Gürcüce olması, köyün Osmanlı dönemi öncesi bir yerleşme olduğunu işaret etmektedir. Osmanlı Devleti'nin 16. yüzyılın ortasında ele geçirdiği Çihta, bu dönemde Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe-Saatabago sınırları içindeyi. Uzun süre Osmanlı idaresinde kalan Çihta'yı 93 Harbi'nde Ruslar ele geçirdi.Rus idaresi sırasında Çihta, Artvin sancağının Şavşet-İmerhevi kazasında yer alıyordu. 1886 nüfus sayımında Çihta  (Чнхта) adıyla Cinali köyünün bir mahallesiydi. Bu tarihte Cinali köyünde 91 hanede 664 kişi yaşıyordu. Büyükçe bir yerleşim olan Çihta’da ise, 18 hane bulunuyordu. Köyde hane başına düşen ortalama kişi sayısı üzerinden mahallede yaklaşık 130 kişinin yaşadığı söylenebilir. Köyün nüfusu bu tarihte Gürcüler ve Türklerden oluşuyordu.Çihta köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Bu durum, Artvin ve Batum sancaklarını Gürcistan'ın parçası sayan Moskova Antlaşması'yla da Sovyet Rusya tarafından kabul edildi. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca köy Türkiye'ye bırakıldı.Çihta, uzun süre Cinali (Ilıca) köyünün bir mahallesiydi. 1944 yılında "Çıkta" adıyla ayrı bir köy haline getirildi ve Şavşat kazasının Mirya nahiyesine bağlandı. Nitekim Çihta 1945 genel nüfus sayımında “Çıkta” adıyla Çoruh vilayetinin Şavşat ilçesinin Mirya bucağının köylerinden biriydi ve nüfusu 384 kişiden oluşuyordu. Çihta veya Çıkta "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında Akdamla olarak değiştirildi. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte uzun süre "Akdamla (Çıkta)" biçiminde resmî kayıtlarda kullanılmıştır.Akdamla köyünde günümüze ulaşan tek tarihsel yapı, Çihta Kulesi'dir. Kare planlı yapı (6x4 m), köyün kuzeyinde, deniz seviyesinden 2.210 metre yükseklikte, bir tepede yer alır. Günümüze yıkıntısı ulaşan yapının güneydoğu kısmında yuvarlak bir forma sahip olması, duvardan dışarı taşan bir kule veya kilisenin bir parçası olduğunu göstermektedir. Nitekim 1890'ların başında Şavşeti bölgesini dolaşan Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze Çihta'da küçük bir kilisenin kalıntısından söz etmiştir.Akdamla, Artvin il merkezine 105 km, Şavşat ilçe merkezine 37 km uzaklıktadır.. Köyün ortalama rakımı 2.000 metredir. Köyün başlıca geçim kaynağı tarımdır. Köyde mısır, fasulye, patates ve korunga ekilmekte, hayvancılık ve arıcılık yapılmaktadır. Orman köyü olan Akdamla’nın çevresi sarıçam göknar ladin ormanları ile kaplıdır. Akdamla köyü güneyinden Zuvareti Sırtı, kuzeyinden Zelketi Ormanı ve doğudan Sapacık Yaylası'yla çevrilidir.
Akdarı, Altınözü

Akdarı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Akdarı, Çıldır

Akdarı köyünün eski adı, Çamardo'dur. Gürcüce kaynaklarda Çamardo (ჩამარდო) olarak geçen bu yer adı, Türkçeye erken dönemde Çamardo (چاماردە) ve geç dönemde  Çamorda (چاموردە) olarak girmiştir..Çamardo köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Cavaheti'de yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köydeki Çamardo Kilisesi bu dönemden günümüze kalmıştır.Çamardo köyü, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre, Gürcistan Vilayeti içinde Ahalkalak livasının Niyaliskuri nahiyesinin köylerinden biriydi. Çamardo (چاماردە) adıyla kaydedilmiş olan köy bu tarihte tamamen boşalmıştı. 1878 yılında köyde 10 hanenin tespit edilmiş olması, Çamardo'nun Osmanlı döneminde yeniden meskun hale geldiğini göstermektedir.Çamardo, üç yüz yılı aşkın bir süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresince de Çamardo (Чамардо) olarak kaydedilmiş olan yerleşim, 1886 tarihli nüfus tespiti sırasında Ardahan sancağının  Çıldır kazasına bağlı Tzkarostavi nahiyesinin  13 köyünden biriydi. Çamardo'nun nüfusu, 65'i erkek ve 54'ü kadın olmak üzere, 14 hanede yaşayan 116 kişiden oluşuyordu. Bu nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmişti. Rus idaresi sırasında köyün nüfusu artmış, 1896'da 133, 1906'da 152 kişiye ulaşmıştır.Çamardo köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusların bölgeden çekilmesinin ardından Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Sovyet Rusya, Artvin sancağını Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla Çamardo köyünü de kapsayan Ardahan bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.Çamardo, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Çamurda / Çamorda (چاموردە) adıyla, Kars vilayetinin Çıldır kazasının Kurt Kale nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında "Çamurda" adıyla kaydedilmiş olan köy, aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 251 kişiden oluşuyordu.  Çamardo Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Akdarı olarak değiştirilmiştir. Akdarı köyünün 1965 yılında nüfusu 358 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 105 kişi okuma yazma biliyordu.Çamardo’da orta çağdan kalma tek nefli bir yapı olan Çamardo Kilisesi, 20. yüzyılın başında büyük ölçüde ayakta duruyordu. Bununla birlikte bu tarihte ahır ve samanlık olarak kullanılıyordu. Harç kullanılarak inşa edilmiş olan kilise, daha sonra yıkılmış ve günümüze sadece duvar parçaları ile kesme taşlı küçük bir bölüm kalmıştır.
Akdağ (Denizli)

Akdağ: Denizli ve Afyonkarahisar illerinde, Çivril, Kızılören ve Sandıklı ilçeleri arasında kalan bir dağ. İki zirvesinden yüksek olanı 2446 metre, diğeri 2345 metre yüksekliğindedir. Ege Bölgesi'nin 2. en yüksek dağıdır.Akdağ, çevresinde faylar bulunan, Çivril, Sandıklı, Dombay ve Dinar depresyonları arasında KB-GD yönlü bir horsttur. Akdağ'ın GB yönünde Işıklı Gölü yer alır. Dağdan gelen sular Kufi Çayı ile göle ulaşır, bu alanda balıkçılık gelişmiştir.Dağın iki bölümü arasında gelen Akçay'ın getirdiği tortul malzemeler, üzerinde Çivril'e bağlı Çandır, İshaklı, Çetinler, Gümüşsu yerleşimlerini bulunduğu  konumundaki belirgin birikinti konisini oluşturmuştur. Birikinti konisi Işıklı Gölü ve Gökgöl'ü birbirinden ayırır.Akdağ Millî Parkı, 2000 yılında Afyonkarahisar ili, Sandıklı ilçesi, Çamoğlu mevkiinde bu dağ etrafındaki araziler üzerinde kurulmuştur. Zengin bir yabanıl hayat barındıran Akdağ Millî Parkı’nda 500’e yakın geyik yaşamaktadır. Ayrıca domuz, yılkı atları, kurt, tilki, sansar, porsuk, sincap, tavşan gibi hayvanların yanında kartal, şahin, keklik, gibi kuşlar da bulunmaktadır. Anadolu Sıvacısı, küçük kerkenez, Kaya Kartalı, Kara Akbaba, Kızıl Akbaba, Sakallı Akbaba gibi hayvanların yanında, 124'ü endemik, 1058 bitki türü bulunur. Kurtini Mağarası ve Tokalı Kanyonu gibi coğrafi yerşekilleri, Roma devri kalıntıları, Oktur Yaylası ve Kocayayla alanın çekici özellikleridir.
Akdağ (Erzurum)

Akdağ, Erzurum ili, Olur ilçesi sınırlarında, Yalnızçam Dağları grubu içinde yer alan 2466 m yüksekliğindeki dağ. Olur merkezinin güneyinde, yaklaşık olarak doğu-batı yönünde uzanır. Dağın bir bölümü Oltu ilçe sınırlarında bulunur.Doğudan batıya gittikçe yükseklik artar. Doğuda 2248 m olan yükselti, batıdaki Ziyaret Tepe'de 2466 metreye ulaşır.Akdağ'ın bulunduğu alan jeomorfolojik olarak Kuzey Anadolu Orejenik Sistemi içinde KD-GB uzanışlı tektonik oluklar ve dağ sistemleri ile temsil edilir. Akdağ'ın KD'sunda Yalnızçam Dağları, GB'sında Mescit Dağı, kuzeyinde Zamp Dağı yer alır. Güneyden Allahuekber Dağları ve Kargapazarı Dağları ile çevrilen Akdağ, doğuda Ardahan Platosu ile sınırlanır.Yörenin iklimi Karasal Doğu Anadolu iklimi ile Karadeniz iklimi arasında geçiş bölgesidir. Akdağın suları Olur Çayı tarafından toplanır, Çoruh Nehri'nin kolu olan Oltu Çayı'na boşaltılır. Akdağ Olur Çayı tarafından parçalanmış, aynı isimli boğaz oluşmuştur.Akdağ üzerinde bitki türleri araştırmasında 305 tür ve alt tür belirlenmiştir. Bu türlerden %12'si (38 tür) Türkiye için endemikdir. Endemik türlerin %5,3'ü Akdeniz, %5,3'ü Avrupa-Sibirya, %60,5'i İran-Turan elementidir. Dağ üzerinde belirlenen taksonlardan %8'i Akdeniz, %35'i Avrupa-Sibirya, %57'si İran-Turan bölgesine aittir. Akdağ'da 1500–2400 m yükseltileri arası hakim türün Sarıçam olduğu ormanlar görülür. Sarıçamların altında yer yer ormanaltı florasından tavşan elması (Cotoneaster nummularia) ve geyik elması (Sorbus umbellata) bulunur. Kuzey yamaçlarda 1700 m'den yükseklerde sarıçam ile birlikte titrek kavaklar (Populus tremula) görülür. 1400–1500 m civarında Akdeniz florasından gürgen yapraklı kayacık (Ostrya carpinifolia) geniş alanlar kaplar. Ormanların bozulduğu alanlarda antropojen bozkırlar hakimdir.
Akdağ Saydut

Bali Paşa İlkokulu, Van Atatürk Lisesi (orta okul), Kabataş Erkek Lisesi ve İ.Ü. İktisat Fakültesi mezunudur.İlk karikatürü Hürriyet Gazetesi’nin BONBON mizah ekinde (1972) yayımlandı, Akbaba, Gırgır mizah dergilerinde de karikatürleri yayımlandı. Türkiye Gazeteciler Cemiyeti'nin yayını olan günlük BİZİM GAZETE'de 2007 - 2017 tarihleri arasında mizah sayfası hazırlamıştır.
Akdağ Tabiat Parkı

Akdağ Tabiat Parkı, Afyonkarahisar iline bağlı Sandıklı ilçesinde yer alan, 29 Haziran 2000'de tabiat parkı ilan edilen park. Yaklaşık 14 bin 500 hektarlık alana sahiptir.Park içerisinde yabani hayatı gözlem alanları, mağaralar, gölet ve gölcükler, sosyal tesisler ve çeşitli barınma hizmetleri bulunmaktadır.
Akdağ, Aziziye

Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca ilçesine bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 79 km, Aziziye ilçe merkezine 65 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yoluna Toprakkale Mahallesi'nde 3,8 km.lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Akdağ, Kelkit

Yaşanan savaşlar nedeniyle harap olan yerleşim 1516 yılı Osmanlı tahririnde Ağdağ adıyla virane olarak boş gösterilmiştir. Köye iskan politikaları çerçevesinde yerleşim yeniden başlamış olup 1530 ve 1591 yılı Osmanlı tahrirlerinde sadece Müslümanlar'ın yaşadığı bir köy olarak kaydedilmiştir. 1642 yılı avarız kayıtlarında yerleşimden bahsedilmemektedir. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) 23 haneden oluşan köyde 75 erkek nüfus kaydedilmiştir.Köyün eski yerleşimi dağ eteğinde olup 6 Mayıs 1888'de bu dağın büyük bölümünün yerinden kopup yerleşimin üzerine kayaların düşmesiyle 20'den fazla ev hasar alırken 96 köylüde ölmüştür. Dağın stabil olmayıp tehlike yaratması nedeniyle köy yerleşimi, 13 dönüm büyüklüğündeki Kumönü mevkiinde yeniden kurulmuştur.
Akdağ, İdil

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe'de "çıngırak" anlamına gelen Zengilok olarak geçmektedir. Daha önceleri Mardin ili İdil ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili İdil ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 65 km, İdil ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Köy, Cizre'nin güneydoğusunda, D 380 ile D 400 devlet yollarını birleştiren   numaralı il yoluna, Kocapınar (Cizre) köyünden 3,3 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.