barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
1047 Geisha

1047 Geisha, geçici ismi , yaklaşık 11 kilometre çapında, asteroit kuşağının iç bölgelerinden gelen taşlı bir Flora asteroittir. 17 Kasım 1924'te Alman gök bilimci Karl Reinmuth tarafından güneybatı Almanya'daki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevi'nde keşfedilmiştir. Asteroit, İngiliz müzikal The Geishanın adını almıştır.Geyşa, dev bir asteroit ailesi ve ana kuşaktaki en büyük taşlı asteroit ailesi olan Flora ailesinin () bir üyesidir. İç ana kuşağında Güneş'in yörüngesinde 1,8-2,7 AB uzaklıkta; her 3 yıl ve 4 ayda bir (1.225 gün; 2.24 AB yarı büyük ekseni vardır) döner. Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,19'luk bir eksantrikliğe ve 6°'lik bir eğime sahiptir.Asteroit ilk olarak Nisan 1916'da Heidelberg'de  olarak gözlemlendi. Gövdenin gözlem yayı, Kasım 1924'teki resmi keşif gözlemiyle başlar.Tholen sınıflandırmasında, Geyşa, Flora ailesinin üyeleri için genel spektral tip olan taşlı S-tipi asteroittir.Şubat 2006'da, İtalyan amatör astronom Laurent Bernasconi'nin fotometrik gözlemlerinden Geyşanın dönme ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,33 kadir parlaklık genliği () ile 25,62 saatlik ortalamadan biraz daha uzun bir dönüş periyot verdi.NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Gezgini'nin NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen araştırmaya göre, Geyşanın çapı 9,96 ile 10,729 kilometre arasında ve yüzeyinin albedo değeri 0,277 ile 0,30 arasındadır.Collaborative Asteroid Lightcurve Link, Flora ailesinin adaşı ve ana gövdesi olan 8 Flora'dan türetilen 0,24'lük bir albedo varsayar ve 11,86 mutlak büyüklüğe dayalı olarak 11,52 kilometrelik bir çap hesaplar.Bu küçük gezegen, adını The Geisha bir çay evinin hikayesi (1896) adlı İngiliz müzikalden almıştır. Resmi adlandırma, 1955'te Paul Herget'in Küçük Gezegenlerin İsimleri'nde belirtilmiştir ().
1048

18 Eylül - Bizans ile Selçuklu devletleri arasında ilk muharebe olan Pasinler Muharebesi gerçekleşti.
1048 Feodosia

1048 Feodosia, geçici ismi , yaklaşık 70 kilometre çapında, asteroit kuşağının orta bölgesinden gelen karbonlu bir asteroittir.29 Kasım 1924'te Alman gök bilimci Karl Reinmuth tarafından güneybatı Almanya'daki Heidelberg Gözlemevi'nde keşfedilmiş ve Kırım'ın Feodosiya şehrinden adını almıştır.Feodosia, Güneş'in orta ana kuşağında 2,2–3,2 AB uzaklıkta; her 4 yıl ve 6 ayda bir (1.650 gün) döner. Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,18'lik bir eksantrikliğe ve 16°'lik bir eğime sahiptir. Gövdenin gözlem arkı, Heidelberg'deki resmi keşif gözleminden 3 yıl sonra Johannesburg'da başlar. 22 Kasım 2005'te  yıldızını örtmüş ve böylece Dünya'dan görülmüştür.Koyu C tipi asteroit, Tholen ve SMASS taksonomisinde sırasıyla XC ve Ch orta tipi olarak sınıflandırılır.Mart 1985'te, Avrupalı astronom tarafından Şili'deki ESO'nun La Silla Gözlemevi'nde üç gece boyunca Bochum 0.61-metre Teleskopu kullanılarak Feodosianın dönen bir ışık eğrisi elde edildi. 0,14 büyüklük () parlaklık değişimi ile 10,46 saatlik bir dönüş periyodu verdi.Asteroit ayrıca Ocak 2007'de Fransız amatör astronom Pierre Antonini ve Şubat 2016'da İspanyol Observadores de Asteroides (OBAS) grubu tarafından gözlemlendi. Bununla birlikte, elde edilen ışık eğrileri yalnızca parça parçaydı ve sırasıyla 0,04 ve 0,13 büyüklük ve amplitüdü ile 23 ve 35,2 saatlik farklı bir süre verdi ().Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve ardından NEOWISE göreviyle NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Gezgini tarafından gerçekleştirilen çalışmalara göre, asteroidin çapı 54,98 ile 85,14 kilometre arasında ve yüzeyi arasında 0,031 ve 0,06 bir albedo bulunuyor. Collaborative Asteroid Lightcurve Link, IRAS tarafından elde edilen sonuçları, yani 0,0452'lik bir albedo ve 9,75'lik mutlak kadire dayalı olarak 70,16 kilometrelik bir çapı benimser.Bu küçük gezegen, Kırım yarımadasındaki Feodosiya kentinin adını almıştır. İsim, gövdenin yörünge ögelerini hesaplayan I. Putilin tarafından önerilmiştir.
1049 Gotho

1049 Gotho, geçici ismi , asteroit kuşağının dış bölgesinden, yaklaşık 53 kilometre çapında karbonlu bir asteroittir. 14 Eylül 1925'te, Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg Gözlemevi'nde Alman gök bilimci Karl Reinmuth tarafından keşfedilmiştir. Asteroitin adı bir erkek Alman adı olmasına rağmen, ismini aldığı kişi ile ilgili herhangi bir referans bilinmemektedir.Gotho, Güneş'in dış asteroit kuşağında 2,7–3,5 AB uzaklıkta; her 5 yıl ve 5 ayda bir (1.987 gün) döner. Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,14'lük bir eksantrikliğe ve 15°'lik bir eğime sahiptir. İlk olarak Şubat 1906'da Heidelberg'de  olarak tanımlanan gövdenin gözlem yayı, çok daha sonra Johannesburg'da 1952'de veya resmi keşif gözleminden 27 yıl sonra başlar.Nisan 2010'da, Avustralya'daki Oakley Southern Sky Observatory'de gök bilimci Kenda Albers tarafından Gothonun dönen bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,17 büyüklük () parlaklık değişimi ile 8,470 saatlik bir dönüş periyodu verdi.Japon Akari uydusu ve sonraki NEOWISE göreviyle NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Gezgini tarafından gerçekleştirilen çalışmalara göre, Gotho 53,56 ile 56,296 kilometre çapa sahip ve yüzeyi 0,008 ila 0,045 arasında bir albedoya sahiptir (ön sonuçlar olmadan). Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 0,0469'luk bir albedo ve 10,4 mutlak büyüklüğü kullanarak 51,05 kilometrelik bir çap elde etmiştir.Bu küçük gezegen için, ismini aldığı kişi veya oluşumla ile ilgili herhangi bir referans bilinmemektedir.Binlerce adlandırılmış küçük gezegen arasında, Gotho, hiçbir resmi adlandırma alıntısı yayımlanmayan 120 asteroitten biridir. Tüm bu düşük numaralı asteroitlerin sayıları  ile  arasındadır ve 1876 ile 1930'lar arasında, ağırlıklı olarak gök bilimciler Auguste Charlois, Johann Palisa, Max Wolf ve Karl Reinmuth tarafından keşfedilmişlerdir (ayrıca kategoriye bakınız).When was the comet or asteroid 1049 Gotho (1925 RB) (Gotho) first and last observed , universetoday.com
105 Artemis

Artemis (küçük gezegen tanımı: 105 Artemis), 16 Eylül 1868'de Ann Arbor, Michigan'da James Craig Watson tarafından keşfedilen bir asteroit kuşağı asteroitidir. Adını Yunan mitolojisindeki av ve Ay tanrıçası Artemis'ten almıştır.C-türü bir asteroittir, yani çok karanlık ve karbonlu malzemeden oluşur. S-tür asteroitlerin Phocaea ailesi ile benzer bir yörüngeyi paylaşsa da sınıflandırması 105 Artemis'in üye olmadığı anlamına gelir. Asteroitin tayfı sulu değişim kanıtı gösterir.1988'de bu nesne Arecibo Gözlemevi'nden radar ile 1.07 AU uzaklıkta tespit edildi. Ölçülen radar kesiti 1.800 km2 idi. Las Cruces, New Mexico'daki Organ Mesa Gözlemevi'nde 2010 yılında yapılan bu asteroitin fotometrik ölçümü, 37.150 ± 0.001 saatlik bir süre ile düzensiz bir ışık eğrisi oluşturdu. Her dönüşte parlaklık büyüklük cinsinden 0,16 ± 0,01 oranında değişir.Radar verilerine dayanarak, asteroitin tahmini yüzeye yakın katı yoğunluğu 3.0'dur. Arecibo Gözlemevi tarafından 2006 yılında rapor edilen işlenmiş gözlemler, değişen albedo ile karmaşık bir yüzeyi gösterdi. 105 Artemis'in spektrumlarının analizi, bazı dönüş açılarında hidratlı minerallerin varlığını gösterirken diğerlerinde bunların olmadığını gösterdi.1982'de HD 197999 yıldızının örtülmesi gözlemlendi ve bu tahmini akor uzunluğunu 110 km verdi. 1981 ve 2021 yılları arasında 105 Artemis'in 23 yıldızı örttüğü gözlemlendi.
1050

Nestor, Doğu Slavlarına ait günümüze ulaşan en eski kronik olan Nestor Kroniği'nin yazarı olduğu düşünülen bir keşiş (ö. 1113)Toledolu Casilda, Roma Katolik Kilisesi ve Doğu Ortodoks Kilisesi tarafından hürmet edilen bir azizeZoi, kız kardeşi Theodora ile birlikte Bizans imparatoriçesi olarak hüküm süren Bizans prensesi (d. y. 978)
1050 Meta

1050 Meta, geçici ismi , asteroit kuşağının orta bölgelerinden gelen, yaklaşık  çapında taşlı bir Eunomia asteroitidir. 14 Eylül 1925'te, güneybatı Almanya'daki Heidelberg Gözlemevi'nde Alman gök bilimci Karl Reinmuth tarafından keşfedilmiştir. Asteroitlin adının anlamı bilinmemektedir.  Tahminen S-tipi asteroit 6.14 saatlik bir dönüş periyoduna ve muhtemelen uzun bir şekle sahiptir.Meta, Eunomia ailesinin () bir üyesidir, önde gelen taşlı S-tipi asteroit ailesi ve 5.000'den fazla üyesiyle orta ana kuşağın en büyüğüdür. orta asteroit kuşağında Güneş'i 2,2–3,1 AB uzaklıkta; her 4 yıl ve 3 ayda bir (1.554 gün; 2,63'lük AB yarı büyük ekseni vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0.18'lik bir eksantrikliğe ve 12°'lik bir eğime sahiptir.Gövdenin gözlem yayı, Ekim 1908'de Heidelberg'de  olarak ilk gözlemiyle veya resmi keşif gözleminden 17 yıl önce başlar.Ekim 2006'da, Fransız amatör astronom René Roy tarafından yapılan fotometrik gözlemlerden Meta'nın rotasyonel bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, asteroitin uzun bir şekle () sahip olduğunu gösteren, 0,46 büyüklüğünde bir parlaklık genliği ile 6.142 saatlik iyi tanımlanmış bir dönüş periyodu verdi.Lowell Fotometrik Veritabanından alınan fotometrik verileri kullanan modellenmiş bir ışık eğrisi 2016 yılında yayınlandı. 6,14188 saatlik bir uyum periyodu ve ekliptik koordinatlarda (λ, β) (60.0°, −42.0°) ve (198.0°, -79.0°)'de iki dönüş ekseni verdi.Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Gezgini'nin NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen anketlere göre Meta, 8,773 ile 10,03 kilometre arasında bir çapa sahip ve yüzeyinin albedo değeri 0,294 ile 0,364 arasındadır.Collaborative Asteroid Lightcurve Link, Eunomia ailesinin adaşı ve ana gövdesi olan 15 Eunomia'dan türetilen 0,21'lik bir albedo varsayar ve 12,2'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 10,53 kilometrelik bir çap hesaplar.Binlerce adlandırılmış küçük gezegen arasında, Meta, hiçbir resmi adlandırma alıntısı yayımlanmayan 120 asteroitten biridir. Tüm bu düşük numaralı asteroitlerin sayıları  ile  arasındadır ve 1876 ile 1930'lar arasında, ağırlıklı olarak gök bilimciler Auguste Charlois, Johann Palisa, Max Wolf ve Karl Reinmuth tarafından keşfedilmişlerdir (ayrıca kategoriye bakınız).
1051 Merope

1051 Merope , asteroit kuşağının en dış bölgesinden gelen, yaklaşık  çapında koyu renkli bir Alauda asteroittir. 16 Eylül 1925'te Alman gök bilimci Karl Reinmuth tarafından Heidelberg, Almanya'daki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevi'nde keşfedildi ve geçici olarak  olarak adlandırıldı. Reinmuth, asteoide Yunan mitolojisindeki nemfi Merope'nin adını verdi. Asteroit 27,2 saatlik bir dönüş süresine sahiptir.Merope, Alauda ailesinin () bir üyesidir, büyük bir karbonlu asteroitler ailesidir ve adını a702 Alauda'dan alır.Güneş'in en dıştaki asteroit kuşağında 2,9-3,5 AB uzaklıkta; her 5 yıl ve 9 ayda bir (2.105 gün; 3.21 AB'lik yarı büyük eksen]]i vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,10 eksantrikliğe ve 24° eğime sahiptir.Asteroit ilk olarak Ekim 1908'de Taunton Gözlemevi'nde   olarak gözlemlendi. Gövdenin gözlem yayı, Ekim 1925'te Heidelberg'de ya da resmi keşif gözleminden üç hafta sonra başlar.Merope, Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Gezgini (WISE), tarafından ilkel bir P-tipi asteroit ve Pan-STARRS'ın fotometrik araştırması tarafından yaygın bir karbonlu C-tipi asteroit olarak karakterize edilmiştir.Mart 2009'da, Avustralya'daki Oakley Güney Gökyüzü Gözlemevi'ndeki gök bilimciler tarafından yapılan fotometrik gözlemlerden Meropenin dönme ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,20 kadirlik () bir parlaklık değişimi ile 27,2 saatlik bir dönüş periyodu verdi. Ekim 2012'de, Kaliforniya'daki Palomar Transient Factory'ndeki gök bilimciler, Avustralyalı gök bilimcilerin daha önce ölçtüğünün alternatif bir dönem çözümü (1:2 takma ad) gibi görünen R-bandında () 0.11 büyüklük genliği ile 13.717 saatlik bir periyodu ölçtüler. Sırasıyla 2004 ve 2005 yıllarında Gino Farroni ve Federico Manzini tarafından yapılan önceki gözlemler geçici ve kalitesizdi ().Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın WISE teleskobunun NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen çalışmalara göre Merope, 60,439 ile 74,36 kilometre arasında bir çapa sahip ve yüzeyi 0,03 ile 0,053 arasında bir albedoya sahiptir.Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 10,1 mutlak büyüklüğüne dayalı olarak 0,0358'lik bir albedo ve 67,11 kilometrelik bir çap elde etmiştir.Bu küçük gezegen, adını Yunan mitolojisindeki] nemf Merope'den ismini almıştır. Titan Atlas ve deniz nemfi Pleione'nin kızı olan yedi Pleione'den biridir (). Ülker yıldız kümesindeki Merope yıldızı da aynı şekilde adlandırılmıştır.
1052 Belgica

1052 Belgica, geçici ismi , asteroit kuşağının iç bölgelerinden gelen, yaklaşık 10 kilometre çapında bir ikili Flora ailesinden asteroittir. 15 Kasım 1925'te Belçikalı astronom Eugène Delporte tarafından Belçika'daki Uccle Gözlemevinde keşfedildi. Uccle Gözlemevi'nde keşfedilen ilk küçük gezegendi ve ardından keşfedilen küçük gezegene 1276 Ucclia adı verildi.Belgica, Güneş'in ana kuşağında 1,9–2,6 AB uzaklıkta; her 3 yılda 4 ayda bir (1.222 gün) döner. Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,14'lik bir eksantrikliğe ve 5 °'lik bir eğime sahiptir. Belgica ilk olarak 1908'de Heidelberg'de  olarak tanımlandı. Gövdenin gözlem yayı, 1933'te Uccle/Bergedorf'ta veya Uccle'daki resmi keşfinden 8 yıl sonra alınan ilk kullanılmış gözlemiyle başlar.Hem Tholen hem de SMASS taksonomisinde Belgica, sıradan bir taşlı S-tipi asteroit olarak sınıflandırılır.Aralık 2012 ile Ocak 2013 arasında, astronomlar Luis Martinez, Lorenzo Franco, Andrea Ferrero, Petr Pravec ve Stefano Padovan tarafından İtalya, Çek Cumhuriyeti, İspanya ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki çeşitli gözlemevlerinde Belgicanın fotometrik gözlemleri yapıldı. Bu çalışmalara göre, 2,709 saatlik dönme süresi ve 0,08 ila 0,10 kadir bir parlaklık değişimi ile uyumlu () ışık eğrisi verdiler.Fotometrik gözlemler, Belgicanın, her  saatte bir yörüngesinde dönen, birincil çapının yaklaşık %36'sı çapında bir asteroit ayı olan ikili bir sistem olduğunu da ortaya çıkardı. Johnston'ın arşivi, 3,53 kilometrelik bir çap elde ediyor ve ay için 34 kilometrelik yarı ana bir eksen tahmin ediyor.NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Tarama Kaşifi tarafından sonraki NEOWISE görevi ile gerçekleştirilen araştırmaya göre,  Belgicanın çapı 9,78 ve 10,406 kilometre ve yüzeyi sırasıyla 0,301 ve 0,273 albedoya sahip iken,  Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 0,20'lik taşlı asteroitler için standart bir albedo varsayar ve 12,17'lik Mutlak parlaklıkta 10,94 kilometrelik bir çap elde eder. Bu, Franco ve diğerleri tarafından tahmin edilen  kilometrelik çap ile uyumludur.Bu küçük gezegen, Belçika ülkesinin adını almıştır.  "Belgica" adı, I. Dünya Savaşı'nın zirvesinde Amerikalı astronom Joel Hastings Metcalf tarafından önerildi, ancak Berlin'deki Alman Astronomisches Rechen-Institut'un Direktörü Fritz Cohn, o sırada Alman birlikleri Belçika'yı işgal etmesi nedeniyle siyasi mülahazalara dayalı olarak öneriyi reddetti.Astronom Lutz Schmadel, Küçük Gezegen İsimleri Sözlüğü'nde, küçük gezegen adlarını içeren bu tarih parçasını ayrıntılı olarak tanımladı. Adlandırma alıntısı ilk olarak 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planetsde () bahsedilmiştir.
1053

7 Temmuz - İmparator Shirakawa, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 72. imparatoru (ö. 1129)
1053 Vigdis

1053 Vigdis, geçici ismi , asteroit kuşağının merkez bölgelerinden gelen, yaklaşık  çapında parlak bir arka plan asteroitidir. 16 Kasım 1925'te Alman astronom Max Wolf tarafından Almanya'nın Heidelberg kentindeki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevinde keşfedildi. Asteroitin adının anlamı bilinmemektedir.Vigdis, ana kuşağın arka plan popülasyonunun aileden olmayan bir asteroitidir. orta asteroit kuşağında Güneş'i 2,4–2,9 AB uzaklıkta; her 4 yıl ve 3 ayda bir (1.544 gün; 2,61'lik yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0.10'luk bir eksantrikliğe ve 8 °'lik bir eğime sahiptir. Asteroit ilk olarak 15 Kasım 1925'te Cezayir Gözlemevi'nde gözlemlendi. Gövdenin gözlem yayı, ertesi gece resmi keşif gözlemiyle Heidelberg'de başlar.NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen araştırmaya göre, Vigdis 9.110 kilometre çapında ve yüzeyi 0,389 albedoya sahiptir. 2018 itibarıyla, fotometrik gözlemlerden Vigdisin dönüşlü ışık eğrisi elde edilmedi. Gövdenin dönme süresi, kutbu ve şekli bilinmemektedir.Bu küçük gezegenin adının herhangi bir kişiye veya olaya atıfta bulunduğu bilinmiyor. "Vigdis", İskandinavya ve İzlanda'da kullanılan eski bir kadın adıdır.Binlerce adlandırılmış küçük gezegen arasında, Vigdis, hiçbir resmi adlandırma alıntısı yayımlanmayan 120 asteroitten biridir. Tüm bu düşük numaralı asteroitlerin sayıları  ile  arasındadır ve 1876 ile 1930'lar arasında, ağırlıklı olarak gök bilimciler Auguste Charlois, Johann Palisa, Max Wolf ve Karl Reinmuth tarafından keşfedilmişlerdir (ayrıca kategoriye bakınız).
1054

4 Temmuz - Yengeç Bulutsusu'nun oluşmasına sebep olan yıldız süpernovaya uğradı. Gözlemlendiği yıla ithafen SN 1054 adı verilen süpernova dünyadan (ilk 23 gün gündüz de dahil olmak üzere) 2 yıl boyunca gözlemlenebildi ve dönemin astronomları tarafından kaydedildi.16 Temmuz - Roma (Vatikan) ve Konstantinopolis (İstanbul) kiliseleri İsa'nın yaratılış ve tanrısal özüne dair yaşadıkları anlaşmazlıkların sonucu, karşılıklı olarak birbirilerini aforoz ettiler. Hıristiyanlık bu tarihten başlayarak Katolik (Vatikan) kilisesi ve Ortodoks kilisesi olarak ikiye bölündü (Doğu ve Batı kiliselerinin ayrılması).
1054 Forsytia

1054 Forsytia , asteroit kuşağının dış bölgelerinden yaklaşık 46 kilometre çapında, karanlık bir arka plan asteroididir . 20 Kasım 1925'te astronom Karl Reinmuth tarafından güneybatı Almanya'daki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevinde keşfedildi ve geçici isim  verildi. Adını çiçekli bitki Forsythia (Altınçanak) alır ve kaşif tarafından tematik olarak adlandırılmış 28 asteroit dizisinin başlangıcını işaret eder.Forsytia, ana kuşağın arka plan popülasyonunun aileden olmayan bir asteroitidir. Dış asteroit kuşağında Güneş'i 2,5–3,3 AB uzaklıkta; her 5 yılda bir döner (1.826 gün; 2,92'lik yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0.14'luk bir eksantrikliğe ve 11 °'lik bir eğime sahiptir. Asteroit ilk olarak Mart 1907'de  olarak gözlemlendi. Gövdenin gözlem yayı, Kasım 1925'teki resmi keşif gözlemiyle başlar.Mart 2002'de, Amerikalı amatör astronom John Gross'un Arizona'daki Sonoran Skies Gözlemevi'nde () yaptığı fotometrik gözlemlerden Forsytianın dönel bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0.23 büyüklüğünde () bir parlaklık genliği ile 7.650 saatlik iyi tanımlanmış bir dönüş süresi verdi.Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın WISE teleskobunun NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen çalışmalara göre Forsytia, 42,867 ile 53,04 kilometre arasında bir çapa sahip ve yüzeyi 0,035 ile 0,0750 arasında bir albedoya sahiptir. Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 10,4 mutlak büyüklüğüne dayalı olarak 0,0592'lik bir albedo ve 45,42 kilometrelik bir çap elde etmiştir.Bu küçük gezegen, adını Oleaceae familyasındaki çiçekli çalıların bir cinsi olan forsythia çiçeğinden almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'te belirtilmiştir ().Karl Reinmuth, birçok keşfinden dolayı 1930'ların başında yeni adlandırılmış 66 asteroitten oluşan geniş bir liste sundu. Liste, keşiflerini  ile  arasındaki sayılarla kapsıyordu. Bu liste aynı zamanda, bu asteroitten başlayarak, bitkilerden, özellikle de çiçekli bitkilerden sonra adlandırılan 28 asteroit dizisini de içeriyordu.
1055 Tynka

1055 Tynka, geçici isim , asteroit kuşağının iç bölgelerinden gelen, yaklaşık 10 kilometre çapında, taşlı bir Flora ailesinden asteroitidir. 17 Kasım 1925'te Çek astronom Emil Buchar tarafından Kuzey Afrika'daki Cezayir Gözlemevi'nde keşfedildi ve ona annesi Tynka Buchar'ın adını verdi.Tynka, dev bir asteroit ailesi ve ana kuşaktaki en büyük taşlı asteroit ailesi olan Flora ailesinin () bir üyesidir. İç asteroit kuşağında Güneş'i 1,7–2,7 AB uzaklıkta; her 5 yıl ve 3 ayda bir (1.190 gün). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0.21'lik bir eksantrikliğe ve 5 °'lik bir eğime sahiptir. Asteroit ilk olarak Mart 1907'de  olarak gözlemlendi. Gövdenin gözlem yayı, Kasım 1925'teki resmi keşif gözlemiyle başlar.Gövdenin Gözlem yayı, Cezayir'deki resmi keşif gözleminden 23 yıl önce, Ekim 1902'de Heidelberg Gözlemevi'nde  olarak tanımlanmasıyla başlar.Tynka, hem Tholen hem de SMASS sınıflandırmasında  Flora ailesinin üyeleri için genel spektral tiple aynı fikirde olan yaygın bir taşlı S-tipi asteroittir.Tynka'nın üç dönme ışık eğrisi, gök bilimciler David Higgins, Agnieszka Kryszczyńska ve Robert Stephens tarafından yapılan fotometrik gözlemlerden bağımsız olarak elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0.06 ve 0.33 kadir () arasında bir parlaklık değişimi ile 11.75 ve 11.893 saatlik bir Dönme süresi vermiştir. Nisan 2012'de Fransız amatör astronom René Roy tarafından 0,17 genliğe sahip 5,9818 saatlik alternatif bir dönüş çözümü ölçüldü ().Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Tynkanın çapı 8,95 ve 13,48 kilometre, yüzeyinin albedo değeri 0,169 ve 0,350'dir.Collaborative Asteroid Lightcurve Link, Flora ailesinin en büyük üyesi ve adaşı olan 8 Flora'dan türetilen 0,24'lük bir albedo varsayar ve 12,1'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 10,31 kilometrelik bir çap hesaplar.Bu küçük gezegen, kaşif tarafından annesi Tynka Buchar'ın adını almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'te belirtilmiştir (). Emil Buchar (1901-1979), Prag Teknik Üniversitesi Astronomi ve Jeofizik Enstitüsü'nde çalıştı ve uydu jeodezisinin öncüsüydü. Bu asteroit, onun tek küçük gezegen keşfiydi. Küçük gezegen 3141 Buchar onun onuruna isimlendirildi.
1056 Azalea

1056 Azalea, geçici isim , asteroit kuşağının iç bölgelerinden gelen, yaklaşık 12 kilometre çapında taştan bir Flora ailesinden asteroitidir. 31 Ocak 1924'te astronom Karl Reinmuth tarafından Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevinde keşfedildi. Asteroit, adını Azalea (Açelya) çiçeğinden almıştır.Azalea, dev bir asteroit ailesi ve ana kuşaktaki en büyük taşlı asteroit ailesi olan Flora ailesinin () bir üyesidir. İç asteroit kuşağında Güneş'i 1,8-2,6 AB uzaklıkta; her 3 yıl 4 ayda bir döner (1.216  gün vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,18'lik bir eksantrikliğe ve 5 °'lik bir eğime sahiptir. Asteroit ilk olarak Nisan 1928'de gözlemlendi, gövdenin gözlem yayı, resmi keşif gözleminden 4 yıl sonra, Nisan 1928'de Heidelberg'de başlar.2004 yılında, Agnieszka Kryszczyńska'nın da aralarında bulunduğu bir grup ağırlıklı olarak Polonyalı astronomun yanı sıra astronom Alain Klotz ve Raoul Behrend tarafından fotometrik gözlemlerden Azaleanın iki dönme ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, sırasıyla 0,70 ve 0,79 büyüklüğünde yüksek parlaklık değişimiyle () 15,03 ve 15,15 saatlik bir dönme süresi verdi. Yüksek parlaklık genliği tipik olarak Sferoit olmayan bir şeklin göstergesidir.2013 yılında, uluslararası bir çalışma, 15,0276 saatlik ortak periyoda sahip bir ışık eğrisini modelledi ve ekliptik koordinatlarda (λ, β) () (252,0°, 51,0°) ve (64,0°, 41,0°) olmak üzere iki dönüş ekseni buldu.Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen araştırmalara göre, Azalea'nın çapı 10,66 ile 13,07 kilometre arasında ve yüzeyi 0,223 ile 0,34 arasında bir albedoya sahiptir.Collaborative Asteroid Lightcurve Link, Flora ailesinin en büyük üyesi ve adaşı olan 8 Flora'dan türetilen 0,24'lük bir albedo varsayar ve 11,7'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 12,40 kilometrelik bir çap hesapladı.Bu küçük gezegen, huni şeklindeki taçları olan orman gülleri olan çiçekli çalı cinsi Azalea (Açelya) adını almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'te belirtilmiştir ().
1057

15 Ağustos - Macbeth, İskoç kralı (Shakespeare'in Macbeth adlı oyununda da Kral Macbeth'in hayatı efsanevi bir şekilde anlatılmıştır)
1057 Wanda

1057 Wanda, geçici ismi , asteroit kuşağının dış bölgesinden, yaklaşık 43 kilometre çapında karbonlu bir arka plan asteroitidir. Grigori Şayn tarafından 1925'te Simeiz Gözlemevi'nde keşfedildi ve daha sonra Leh-Sovyet yazar Wanda Wasilewska'nın adını aldı. Asteroitin dönme süresi 28,8 saattir.Wanda, 16 Ağustos 1925'te Sovyet astronom Grigori Şayn tarafından Kırım yarımadasındaki Simeiz Gözlemevi'nde kaydedilen ilk gözleminde keşfedildi. Üç gece sonra, 19 Ağustos 1925'te Heidelberg Gözlemevi'nde Alman astronom Karl Reinmuth tarafından bağımsız olarak keşfedildi. Küçük Gezegen Merkezi yalnızca ilk keşfedeni onaylar.Wanda, ana kuşağın arka plan popülasyonunun aileden olmayan bir asteroitidir. Dış asteroit kuşağında Güneş'i 2,2–3,6 AB uzaklıkta; her 4 yıl 11 ayda bir döner (1.802 gün; 2,90'lık yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0.25'lik bir eksantrikliğe ve 4 °'lik bir eğime sahiptir. Gövdenin gözlem yayı, Simeiz'deki resmi keşfinden sadece üç gece sonra, Heidelberg Gözlemevi'nde başla.Wanda, Pan-STARRS'ın fotometrik araştırması tarafından karbonlu  C-tipi asteroit olarak karakterize edilmiştir.Wanda'nın üç dönme ışık eğrisi, gök bilimciler Eric Barbotin (2004), Donald Pray (2004) ve Richard Binzel (1984) tarafından yapılan fotometrik gözlemlerden elde edilmiştir (). Birleştirilmiş ışık eğrisi analizi, 0,14 ile 0,41 kadir () arasında bir parlaklık genliği ile 28,8 saatlik ortalamadan daha uzun bir dönme süresi vermiştir.Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Wandanın çapı 40,47 ile 48,85 kilometre arasında ve yüzeyi 0,0279 ile 0,0446 arasında düşük bir albedoya sahiptir.Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 11.04'lük mutlak büyüklüğe dayalı olarak 0,0415'lik bir albedo ve 40,41 kilometrelik bir çap elde etmiştir.Bu küçük gezegen, Rusça adı Vanda Lvovna Vasilevskaya olarak da bilinen Leh-Sovyet romancı Wanda Wasilewska'nın (1905–1964) adını almıştır. Asteroidin adının başka bir yorumu, mitolojiden ve eski Polonya yıllıklarından türetilmiştir ve Kraków şehrini kuran Krak'ın efsanevi kızı Wanda'ya atıfta bulunur. ().
1058

Kaşgarlı Mecdeddin Mehmed isimli şair-yazar, dönemin hükümdarı İbrahim Han'a günümüze kopyası ulaşamamış Târih-i Türkistan ve Hıtay eserini sundu.El Gazali - Büyük Selçuklu Devleti devrinin İslâm âlimi, filozofu, mutasavvıfı ve müderrisi (ö. 1111)Theodora Anna Dukena Selvo - Bizans İmparatoru X. Konstantinos'un ve ikinci karısı Eudokia Makrembolitissa'nın kızı, Bizans prensesi (ö. 1083)
1058 Grubba

1058 Grubba, geçici ismi , asteroit kuşağının iç bölgelerinden gelen taşlı bir Flora asteroididir. 22 Haziran 1925'te Sovyet-Rus gök bilimci Grigori Şayn tarafından Kırım yarımadasındaki Simeiz Gözlemevi'nde keşfedildi. S-tipi asteroit, adını İrlandalı teleskop üreticisi Howard Grubb'dan almıştır. 46.30 saatlik ortalamadan daha uzun bir dönme süresine sahiptir ve yaklaşık  çapındadır.Grubba, Flora ailesinin bir üyesidir (), Flora ailesi, dev bir asteroid ailesi ve ana kuşaktaki en büyük taşlı asteroit ailesidir. Ayrıca Vincenzo Zappalà tarafından 1990'larda yapılan önceki bir çalışmada yine hiyerarşik kümeleme yöntemi kullanılarak Augusta ailesi içinde gruplandırılmıştır. Adını 254 Augusta'dan alan Augusta ailesi, Flora kompleksinin bir alt ailesi olarak kabul edilebilir.İç asteroit kuşağında Güneş'i 1,8–2,6 AB uzaklıkta; her 3 yıl 3 ayda bir döner (1.189 gün; 2,2'lik yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,19'lık bir eksantrikliğe ve 4 °'lik bir eğime sahiptir.Asteroit ilk olarak Kasım 1916'da Heidelberg Gözlemevinde  olarak gözlemlendi. Gövdenin gözlem yayı, Kasım 1932'de Yerkes Rasathanesi'nde alınan bir ön keşifle, yani Simeiz'deki resmi keşif gözleminden 7 yıl sonra başlar.Grubba, hem Tholen hem de SMASS sınıflandırmasında yaygın, taşlı bir S-tipi asteroittir ve bu da Florian asteroitlerinin genel spektral tipiyle uyumludur.Ağustos 2013'te, İtalya'daki Bigmuskie Gözlemevi'nde  Andrea Ferrero tarafından yapılan fotometrik gözlemlerden Grubbanın dönel bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,24 kadirlik () bir parlaklık değişimiyle 46,30 saatlik ortalamadan daha uzun bir dönme süresi verdi. Sonuç, Fransız amatör astronomlar Laurent Bernasconi (> 12 saat) ve René Roy'un (> 20 saat) ve ayrıca Tucson, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Arizona Üniversitesi'ndeki gök bilimcilerin (18 saat) gözlemlerinin yerine geçer (). Son derece uzun bir dönüş periyoduna sahip küçük bir gezegen olmamakla birlikte, periyodu, eksenleri etrafında her 2 ila 20 saatte bir dönen çoğu asteroitten önemli ölçüde daha uzundur.Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Grubbanın çapı 10,920 ile 13,03 kilometre arasında ve yüzeyi 0,171 ile 0,2416 arasında bir albedoya sahiptir. Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 0,133'lük bir albedo'yu benimser ve 11,98'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 14,64 kilometrelik bir çap elde eder.Bu küçük gezegen, adını Newcastle upon Tyne, İngiltere'de Grubb Parson and Co. şirketinini sahibi İrlandalı teleskop üreticisi Sir Howard Grubb'dan (1844–1931) almıştır; şirket Simeiz Gözlemevi'nde yapılan keşifte kullanılan 40 inçlik reflektörü üretmiştir. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'te belirtilmiştir ().
1059 Mussorgskia

1059 Mussorgskia, geçici ismi , asteroit kuşağının merkez bölgelerinden, yaklaşık  çapında bir arka plan asteroitidir. 19 Temmuz 1925'te Sovyet astronom Vladimir Albitski tarafından Kırım yarımadasındaki Simeiz Gözlemevinde keşfedildi. Asteroite Rus besteci Modest Musorgski'nin adı verildi. X veya C-tipi asteroitin 5.636 saatlik bir dönme süresi vardır.Mussorgskia, ana kuşağın arka plan popülasyonundan aile dışı bir asteroittir. İç asteroit kuşağında Güneş'i 2,1–3,1 AB uzaklıkta; her 4 yıl 3 ayda bir döner (1.567 gün; 2,64'lik yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,19'lık bir eksantrikliğe ve 10 °'lik bir eğime sahiptir.Asteroit ilk olarak Mayıs 1916'da  olarak gözlemlendi. Gövdenin gözlem yayı, Nisan 1920'de Heidelberg Gözlemevi'nde  olarak veya Simeiz'deki resmi keşif gözleminden 5 yıldan fazla bir süre önce başlar.Mussorgskia, Pan-STARRS'ın fotometrik araştırması tarafından ortak bir X-tipi asteroit olarak karakterize edilmiştir. Ayrıca SDSS-MFB (Masi Foglia Binzel) taksonomisinde karbonlu bir C-tipi asteroit olarak karakterize edilir.Mayıs 2002'de, Malta'daki Flarestar Gözlemevi'nde Stephen Brincat ve Fransız amatör astronom René Roy tarafından yapılan fotometrik gözlemlerden Mussorgskianın iki dönme ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, sırasıyla 0,20 ve 0,21 kadir parlaklık genliğiyle () 5,519 ve 5,6362 saatlik bir dönme süresi vermiştir. Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 5,636 saatlik bir periyodu ve 0,2 ile 0,21 kadir () arasında bir parlaklık değişimini benimser.Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen araştırmalara göre Mussorgskianın çapı 17,54 ile 30,323 kilometre arasında ve yüzeyi 0,1010 ile 0,23 arasında bir albedoya sahiptir.CALL, karbonlu asteroitler için 0,057'lik standart bir albedo varsayar ve sonuç olarak 10,9'luk mutlak büyüklüğe dayalı olarak 36,78 kilometrelik daha büyük bir çapı hesaplar.Bu küçük gezegen, Rus besteci Modest Musorgski'nin (1839-1881) adını almıştır. Resmi isimlendirme alıntısı, Küçük Gezegen Merkezi tarafından Kasım 1952'de yayınlandı. ().
106 Dione

Dione (küçük gezegen tanımı : 106 Dione), büyük bir ana kuşak asteroididir. Muhtemelen 1 Ceres'e benzer bir bileşime sahiptir. J. C. Watson tarafından 10 Ekim 1868'de  keşfedildi ve adını Yunan mitolojisinde bazen Yunan aşk ve güzellik tanrıçası Afrodit'in annesi olduğu söylenen bir Titan olan Dione'den almıştır. Jüpiter ile 2:1 ortalama hareket rezonansına yakın yörüngede dönen Hecuba asteroit grubunun bir üyesi olarak listelenmiştir.  Bu nesnenin yörünge periyodu 5,66 yıldır ve 0,17 eksantrikliğe sahiptir.IRAS gözlemevi ile yapılan ölçümler  km çap ve   geometrik albedo verir. Karşılaştırıldığında, Spitzer Uzay Teleskobundaki MIPS fotometresi  km bir çap ve  geometrik albedo verir. Dione'nin 19 Ocak 1983'te Danimarka, Almanya ve Hollanda'daki gözlemciler tarafından sönük bir yıldızı örttüğü gözlemlendi.  km çap çıkarılmıştır, ki IRAS uydusu tarafından elde edilen değerle de yakından eşleşir. 2012 itibarıyla, tıkanma ölçümlerinden elde edilen ortalama çap km'dir.2004–2005 yılları arasında toplanan bu asteroitin fotometrik gözlemleri,  büyüklüğünde bir parlaklık değişimi ile  saatlik bir dönüş periyodu göstermektedir. Nadir bir G-tipi asteroit olarak sınıflandırılır, bu da filosilikat minerallerinin de tespit edildiği karbonlu bir bileşime sahip olduğunu düşündürür.
106 numaralı otobüsün patlatılması

106 numaralı otobüsün patlatılması — 17 Haziran 1984 tarihinde Bakü şehrindeki 106 numaralı yolcu otobüsünün Henrik Vartanov tarafından patlatılması olayı.17 Haziran 1984 tarihinde Bakü şehrindeki 106 numaralı yolcu otobüsü Ermeni vatandaşı Henrik Vartanov tarafından patlatıldı. Bu olay, dönemin Sovyet görevlileri tarafından terör eylemi olarak değil, Vartanov ve yönetim arasında olan uyumsuzluk olarak değerlendirildi.
1060

16 Temmuz - Çağrı Bey, Oğuzlar'ın Kınık boyundan Selçuklu hükümdarı Selçuk Bey'in torunu, Mikail'in oğlu ve Tuğrul Bey'in kardeşi ve Alp Arslan'ın babası (d. 989)
1060 Magnolia

1060 Magnolia, geçici ismi , asteroit kuşağının iç bölgelerinden, yaklaşık 7 kilometre çapında, taşlı bir Flora ailesi asteroitidir. 13 Ağustos 1925'te Alman astronom Karl Reinmuth tarafından Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevi'nde keşfedildi. Asteroit, adını Magnolia (Manolya) çiçekli bitkisinden almıştır.Magnolia, dev bir asteroid ailesi ve ana kuşaktaki en büyük taşlı asteroit ailesi olan Flora ailesinin bir üyesidir (). İç asteroit kuşağında Güneş'i 1,8–2,7 AB uzaklıkta; her 3 yıl ve 4 ayda bir döner (1.222 gün; 2,24'lik yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0.20'lik bir eksantrikliğe ve 6 °'lik bir eğime sahiptir.Pan-STARRS'ın fotometrik araştırması Magnolia''yı, aynı zamanda Flora ailesinin üyeleri için genel spektral tip olan yaygın, taşlı bir S-tipi asteroit olarak karakterize eder.1992'den beri fotometrik gözlemlerden Magnolianın birkaç dönme ışık eğrisi elde edilmiştir. Fransız amatör astronomlar Jacques Michelet ve Maurice Audejean'ın en çok puan alan ışık eğrisi, 0,14 kadir () parlaklık genliği ile 2,9107 saatlik nispeten kısa bir dönme süresi vermiştir.NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin (WISE) NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen araştırmaya göre, Magnolianın çapı 5,23 ile 9,65 kilometre arasında ve yüzeyi 0,173 ile 0,47 arasında bir albedoya sahiptir.Collaborative Asteroid Lightcurve Link, Petr Pravec'in revize edilmiş WISE sonuçlarını, yani 12,71 mutlak kadir temelinde 0,2839'luk bir albedo ve 7,16 kilometrelik bir çapı benimser.Bu küçük gezegen, adını bir çiçekli bitki cinsi olan manolyadan almıştır ve bu da adını Pierre Magnol'dan almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'de'' belirtilmiştir ().Karl Reinmuth, birçok keşfinden dolayı 1930'ların başında yeni adlandırılmış 66 asteroitten oluşan geniş bir liste sundu. Liste, keşiflerini  ile  arasındaki sayılarla kapsıyordu. Bu liste aynı zamanda, bu asteroitten başlayarak, bitkilerden, özellikle de çiçekli bitkilerden sonra adlandırılan 28 asteroit dizisini de içeriyordu.
1061 Paeonia

1061 Paeonia, geçici ismi , asteroit kuşağının dış bölgelerinden gelen karbonlu bir arka plan asteroididir, yaklaşık  çapında. 10 Ekim 1925'te Alman gök bilimci Karl Reinmuth tarafından Almanya'nın Heidelberg kentindeki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevinde keşfedildi. C-tipi asteroitin 8 saatlik bir dönme süresi vardır ve muhtemelen çok uzundur. Adını genellikle şakayık olarak bilinen çiçekli bitki Paeoniadan almıştır.Paeonia, uygun yörünge elemanlarına hiyerarşik kümeleme yöntemini uygularken, ana kuşağın arka plan popülasyonunun aile dışı bir asteroididir. Salınımlı Kepler Yörünge ögelerine dayanarak, asteroid aynı zamanda Themis ailesinin (), çok büyük bir karbonlu asteroit ailesi olan ve adını 24 Themis'ten alan Themis ailesinin bir üyesi olarak sınıflandırıldı.Dış asteroit kuşağında Güneş'i 2,5-3,8 AB uzaklıkta; her 5 yıl ve 6 ayda bir döner (2.017 gün; 3,12'lik yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,22'lik bir eksantrikliğe ve 2 °'lik bir eğime sahiptir. Asteroit ilk olarak Eylül 1925'te Simeiz Rasathanesi'nde gözlemlendi. Gövdenin gözlem yayı, Kasım 1925'te Yerkes Gözlemevi'nde ya da Heidelberg'deki resmi keşif gözleminden bir ay sonra başlar.Tholen sınıflandırmasında, Paeonia yaygın, karbonlu bir C-tipi asteroittir, Themistians için genel spektral tiple uyumludur.Aralık 1986'da, Illinois College'daki Amerikalı fizikçi Frederick Pilcher tarafından fotometrik gözlemlerden Paeonianın dönen bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0.5 büyüklüğünde () bir parlaklık genliği ile en az 6 saatlik bir dönme süresi verdi. Gözlem süresinin kısa olması nedeniyle sadece bir alt sınır belirlenebilmiştir. Gözlemci, parlaklık değişiminin 2 saat veya daha kısa sürede meydana geldiğini kaydetti. 2014'te Pilcher, Organ Mesa Gözlemevinde  Paeoniayı yeniden ziyaret etti ve 1,00 büyüklüğünde () bir genlikle 7,9971 saatlik rafine bir periyodu ölçtü; bu, uzun bir şeklin güçlü bir göstergesidir.Lowell Fotometrik Veritabanından fotometrik veriler kullanılarak modellenmiş bir ışık eğrisi 2016'da yayınlandı. Ekliptik koordinatlarda (λ, β) (155.0°, -50.0°)'de bir dönüş ekseninin yanı sıra 7,9971 saatlik aynı yıldız periyodu verdi.NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen araştırmaya göre, Paeonianın çapı 18,63 ile 23,092 kilometre arasında ve yüzeyi 0,048 ile 0,09 arasında bir albedoya sahip. Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 0,08'lik bir albedo varsayar ve 12,09'luk mutlak büyüklüğe dayalı olarak 17,95 kilometrelik bir çap hesaplar.Bu küçük gezegen, adını uzun ömürlü şakayık bitkilerini içeren çiçekli bitkiler cinsi Paeoniadan almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'de belirtilmiştir ().Karl Reinmuth, birçok keşfinden dolayı 1930'ların başında yeni adlandırılmış 66 asteroitten oluşan geniş bir liste sundu. Liste, keşiflerini  ile  arasındaki sayılarla kapsıyordu. Bu liste aynı zamanda, bu asteroitten başlayarak, bitkilerden, özellikle de çiçekli bitkilerden sonra adlandırılan 28 asteroit dizisini de içeriyordu.
1062

Nikiforos Komnenos, Bizanslı aristokrat ve yüksek rütbeli subay, İmparator I. Aleksios'un en genç kardeşi (ö. 1136 sonrası)
1062 Ljuba

1062 Ljuba, geçici ismi , asteroit kuşağının dış bölgelerinden, yaklaşık  çapında karbonlu bir arka plan asteroitidir. Asteroit, 11 Ekim 1925'te Sovyet-Rus astronom Sergey Belyavski tarafından Kırım yarımadasındaki Simeiz Gözlemevinde keşfedildi. Adını erken yaşta ölen kadın paraşütçü Ljuba Berlin'den almıştır. C-tipi asteroit, 33,8 saatlik ortalamadan daha uzun bir dönme süresine sahiptir.Ljuba, ana kuşağın arka plan popülasyonundan aile dışı bir asteroittir. Her 5 yıl 3 ayda bir (1.902 gün; 3 AU'luk yarı büyük eksende) 2,8–3,2 AU uzaklıkta ve dış asteroit kuşağında Güneş'in yörüngesinde dönmektedir. Yörüngesi ekliptiğe göre 0,07'lik dış merkezliğe ve 6 derecelik bir eğime sahiptir.Asteroit ilk olarak Ekim 1904'te Heidelberg Gözlemevinde  olarak gözlemlendi. Cismin gözlem yayı da Şubat 1929'da, yani Simeiz'deki resmi keşif gözleminden 16 ay sonra Heidelberg'de başlar.Ekim 2003'te, Port Allen, Louisiana'daki Blackberry Gözlemevinde  Amerikalı amatör astronom Walter Cooney tarafından yapılan fotometrik gözlemlerden Ljubanın rotasyonel bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,17 kadir parlaklık değişimiyle (U=3) 33,8 saatlik iyi tanımlanmış bir dönme süresi gösterdi. Richard Binzel, René Roy ve Laurent Bernasconi'nin daha düşük dereceli ışık eğrileri sırasıyla 36, 41,5 ve 42 saatlik biraz daha uzun bir süre verdi (U=1/2/1). Uzun bir dönüş periyoduna sahip olmamakla birlikte periyodu, eksenleri etrafında her 2 ila 20 saatte bir dönen çoğu asteroitten önemli ölçüde daha uzundur.Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Ljubanın çapı 51,017 ile 60,80 kilometre arasında ve yüzeyi 0,060 ile 0,12 arasında bir albedoya sahiptir.Collaborative Asteroid Lightcurve Link, IRAS tarafından elde edilen sonuçları, yani 9,85 mutlak kadir temelinde 0,0668'lik bir albedo ve 55,10 kilometrelik bir çapı benimser.Bu küçük gezegen, adını Sovyet paraşütçü Ljuba Berlin'den (1915-1936) almıştır. Asteroitler (1084) ve (1086) da sırasıyla Tamara Ivanova (1912-1936) ve Nata Babushkina (1915-1936) adlı Sovyet kadın paraşütçülerin isimlerini almışlardır.
1063 Aquilegia

1063 Aquilegia, geçici ismi , asteroit kuşağının iç bölgelerinden gelen, yaklaşık 17 kilometre çapında bir arka plan asteroitidir. 6 Aralık 1925'te Alman astronom Karl Reinmuth tarafından Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg Gözlemevinde keşfedildi. Asteroit, Aquilegia adlı çiçekli bitkiden almıştır.Aquilegia, uygun yörünge elemanlarına Hiyerarşik kümeleme yöntemi uygularken aile dışı bir arka plan asteroididir. Daha genel değerlendirmelere dayanarak, aynı zamanda dev bir asteroit ailesi ve ana kuşaktaki en büyük taşlı asteroit ailesi olan Flora ailesinin () bir üyesi olarak sınıflandırılmıştır.İç asteroit kuşağında Güneş'i 2,2-2,4 AB uzaklıkta; her 3 yıl ve 6 ayda bir döner (1.286 gün; 2,31'lik yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,04'lik bir eksantrikliğe ve 6 °'lik bir eğime sahiptir.İlk olarak Mayıs 1906'da Heidelberg'de  olarak gözlemlenen cismin Gözlem yayı, resmi keşif gözleminden 18 yıldan fazla bir süre önce, Temmuz 1907'de alınan bir ön keşifle başlar.Aquilegia, Pan-STARRS'ın fotometrik araştırması tarafından X-tipi asteroid olarak nitelendirildi ve bu da onun taşlı Flora ailesinden ziyade arka plan asteroit olduğunu gösterir.Şubat 2004'te, Fransız amatör astronom Laurent Bernasconi'nin fotometrik gözlemlerinden Aquilegia'nın dönen bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, küresel olmayan bir şekle işaret eden, 0,75 büyüklüğünde () yüksek parlaklık değişimiyle 5,792 saatlik iyi tanımlanmış bir dönme süresi verdi.  Mayıs 1984'te Richard Binzel tarafından yapılan önceki gözlemler, 5,79 saatlik benzer bir süre ve 0,93 büyüklüğünde () bir genlik verdi.Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre, Aquilegianın çapı 11,288 ile 18,93 kilometre arasında ve yüzeyi 0.139 ile 0.389 arasında bir albedoya sahip.Collaborative Asteroid Lightcurve Link, IRAS tarafından elde edilen sonuçları, yani 11,38 mutlak kadir temelinde 0,1572'lik bir albedo ve 17,75 kilometrelik bir çapı benimser.Bu küçük gezegen, adını, genellikle "kumru" olarak bilinen düğün çiçeği ailesinin çiçekli bitkilerinden Aquilegia'dan almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planetsde belirtilmiştir ().Karl Reinmuth, birçok keşfinden dolayı 1930'ların başında yeni adlandırılmış 66 asteroitten oluşan geniş bir liste sundu. Liste, keşiflerini  ile  arasındaki sayılarla kapsıyordu. Bu liste aynı zamanda, bu asteroitten başlayarak, bitkilerden, özellikle de çiçekli bitkilerden sonra adlandırılan 28 asteroit dizisini de içeriyordu.
1064 Aethusa

1064 Aethusa, geçici ismi , asteroit kuşağının merkez bölgelerinden gelen, yaklaşık 19 kilometre çapında taştan bir arka plan asteroitidir. 2 Ağustos 1926'da astronom Karl Reinmuth tarafından Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevi'nde keşfedildi. Asteroit, adını Aethusa cynapium bitkisinden almıştır.Aethusa, ilişkili bir asteroit ailesi olmayan bir arka plan asteroididir. Orta asteroit kuşağında Güneş'i 2,1-3,0 AB uzaklıkta; her 4 yıl ve 1 ayda bir döner (1.481 gün). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,18'lik bir eksantrikliğe ve 10 °'lik bir eğime sahiptir.Gözlem yayı, asteroidin resmi keşif gözleminden iki gece sonra Heidelberg/Simeiz Gözlemevi'nde başlar.Kasım 2004'te, Fransız amatör astronom René Roy tarafından Blauvac Gözlemevi'nde () yapılan fotometrik gözlemlerden Aethusa'nın dönel bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,12 kadir () parlaklık değişimiyle 12,916 saatlik bir dönme süresi verirken, Mart 2006'da ABD, Colorado'daki Palmer Divide gözlemevindeki astronom Brian Warner 8,621 saatlik daha kısa bir periyot 0,18 büyüklüğünde genlik () elde etti.Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu, Spitzer Uzay Teleskobu üzerindeki MIPS fotometresi ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen araştırmalara göre Aethusa'nın çapı 17,42 ile 25,361 kilometre arasında ve yüzeyi 0,160 ile 0,3202 arasında bir albedoya sahiptir.Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 10.6'lık mutlak kadire dayalı olarak 0,2952'lik yüksek bir albedo ve 18,56 kilometrelik bir çap elde ediyor.Bu küçük gezegen, adını havuç ailesindeki Aethusa cynapium bitkisinin tek üyesi olduğu "Aethusa" cinsinden almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'de belirtilmiştir ().
1065 Amundsenia

1065 Amundsenia, geçici ismi , yaklaşık 10 kilometre çapında, iç asteroit kuşağından eksantrik bir yörüngede bulunan taşlı bir asteroit ve oldukça büyük bir Mars-geçicidir . 4 Ağustos 1926'da Sovyet gök bilimci Sergey Belyavski tarafından Kırım yarımadasındaki Simeiz Gözlemevinde keşfedildi. Asteroit, adını Norveçli kutup kaşifi Roald Amundsen'den almıştır.Amundsenia, ana kuşak ile Dünya'ya yakın popülasyonlar arasında yer alan ve 1.666 AB uzaklıktan Mars'ın yörüngesinden geçen, dinamik olarak kararsız grubun bir üyesi olan asteroittir. İç asteroit kuşağında Güneş'i 1,7-3,1 AB uzaklıkta; her 3 yıl ve 8 ayda bir döner (1.325 gün). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,30'luk bir eksantrikliğe ve 8 °'lik bir eğime sahiptir. Simeiz Rasathanesi'nde 1926 yılındaki resmi keşif gözlemiyle cismin gözlem yayı başlar.Kasım 2006'da, Çek Cumhuriyeti'ndeki Ondřejov Gözlemevi'nde Petr Pravec tarafından yapılan fotometrik gözlemlerden Amundsenia'nın dönel bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0.14 ile 0.16 kadir () arasında bir parlaklık genliği ile 7,7594 saatlik iyi tanımlanmış bir dönme süresi verdi.Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Amundsenia'nın çapı 8,85 ile 12,40 kilometre arasında ve yüzeyi 0,151 ile 0,399 arasında bir albedoya sahiptir. The Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 0,20'lik taşlı asteroitler için standart bir albedo varsayar ve 12,46'lık mutlak büyüklüğe dayalı olarak 9,75 kilometrelik bir çap elde eder.Yaklaşık 10 kilometrelik çapıyla Amundsenia, 1139 Atami (9,35 km), 1474 Beira (14,9 km), 1011 Laodamia (7,39 km), 1727 Mette (tahmini 9 km), 1131 Porzia (7,13 km), 1235 Schorria (tahmini 9 km), 985 Rosina (8,18 km) 1310 Villigera (15,24 km) ve 1468 Zomba (7 km) gibi en büyük orta büyüklükteki Mars'tan geçen asteroitlerden biridir ancak yine de bu grubun en büyük üyelerinden, yani çapları 20 kilometreden büyük olan 132 Aethra, 323 Brucia, 1508 Kemi, 2204 Lyyli ve 512 Taurinensis'ten daha küçüktür.Bu küçük gezegen, adını hem Kuzey Kutbu hem de Antarktika bölgelerinin Norveçli kutup kaşifi Roald Amundsen'den (1872-1928) almıştır. Aralık 1911'de Güney Kutbu'na ulaşan ilk kişi oydu. 1928'de Airship Italia'nın kurtarma görevi sırasında öldü. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planetsde belirtilmiştir (). Ayrıca bir ay kraterine de Amundsen ismi verilmiştir.
1066

5 Ocak - Günah Çıkartıcı Aziz Edward, İngiltere Kralı. Anglo-Sakson Wessex Hanedanı'na mensup olarak İngiltere tahtına çıkan son kral (d. 1003)Ebu Hasan Behmenyar, Doğu peripatetizminin (Meşşailik ya da Meşşai okulunun) temsilcilerinden biri (d. 993)