barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Alman Reich Partisi

Alman Reich Partisi (Almanca: Deutsche Reichspartei - DRP), 1950'de Alman Sağ Partisi'nin (Deutsche Rechtspartei) ardılı olarak Batı Almanya'da kurulmuş milliyetçi ve neo-Nazi bir partiydi.DRP, Bundestag'ta sandalyeye sahip Alman Sağ Partisi üyelerinin çoğunun daha resmî bir parti ağı kurmaya karar vermeleri üzerine kurulmuştu. Parti, milliyetçilerden, muhafazakârlardan ve eski Nazi Partisi üyelerinden oluşmaktaydı. Adolf von Thadden, Otto Hess, Alexander Andrae, Oskar Lutz, Hans-Bernhard von Grünberg, Wilhelm Meinberg, Hans Schikora ve Heinrich Kunstmann gibi eski Nazi Partisi üyelerinin yanı sıra Wehrmacht'ta görev yapmış birçok subay ve general de bu partide toplanmıştı. Zamanla parti üyelerinin sayısı arttı ve neo-Naziler parti içinde çoğunluğu oluşturmaya başladı. Aslında DRP neo-Nazi bir oluşum olarak kurulmamıştı ve parti kurucuları nasyonal sosyalizme karşı mesafeli duruyorlardı, "Deutsche Reichspartei" isminde kastedilen Reich dönemi ise İkinci Reich, yani 1871-1918 arasında varlığını sürdürmüş olan Alman İmparatorluğu idi. Ancak 1952'de Sosyalist Reich Partisi'nin (SRP) Almanya Federal Anayasa Mahkemesi tarafından yasaklanması üzerine SRP üyeleri DRP'ye katıldılar. 1953'te Hans-Ulrich Rudel'in partiye katılmasıyla DRP neo-Nazizme yönelmeye başladı ve parti kesin bir şekilde nasyonal sosyalizmi benimsedi.Parti, 1950'li yıllar boyunca bazen başarılı, bazen başarısız oldu. Yapılan seçimler sonucunda 1951 ve 1955 yıllarında Aşağı Saksonya eyalet parlamentosuna milletvekili gönderdiler ve büyük bir atılım gerçekleştirerek 1959'da Renanya-Palatina eyalet seçimlerinde de bu eyaletin parlamentosunda sandalye kazanmayı başardılar. DRP bu seçimlerde % 5.1 oy kazanarak eyalet parlamentosuna milletvekili gönderebildi. Ayrıca DRP'yi 1953'e kadar Bundestag'ta 5 milletvekili temsil etmişti.DRP'nin parti politikalarından en önemlileri anti-komünist bir stratejiyle Almanya'da köylülerin çıkarına yapılacak bir toprak reformu gerçekleştirmek ve gerekirse savaş yoluyla II. Dünya Savaşı sonunda kaybedilen toprakları geri alarak 1937 yılının sınırlarına dönmek istemeleriydi.DRP 1962'de İngiliz neo-faşist Oswald Mosley'in organize ettiği ve Avrupa ülkelerindeki birkaç aşırı sağcı partinin bir araya geldiği uluslararası bir toplantıya katıldı. 1964'te DRP yöneticileri, partinin başarısız gidişatına karşı Alman Partisi (Deutsche Partei) ve Gesamtdeutsche Partei ile yakın ilişkiler kurdular ve bu partilerin liderleri ile temas sağladılar. Diğer sağcı partiler ile birleşerek "ulusal demokratik güçlerin" daha güçlü bir birlik oluşturması gerektiğine karar veren DRP yönetimi Bonn kentinde bir toplantı düzenleyerek partiyi kapattılar. Aynı yıl içerisinde Almanya Ulusal Demokratik Partisi (NPD) kuruldu.
Alman Romantizmi

Alman Romantizmi, 18. yüzyılın sonları ve 19. yüzyılın başlarında Almanca konuşulan ülkelerin egemen entelektüel hareketiydi ve felsefeyi, estetiği, edebiyatı ve eleştirel anlayışı etkiledi. İngiltere ile karşılaştırıldığında, romantizm Almanya'da nispeten erken gelişti ve başlangıç yılları Weimar Klasisizmi (1772-1805) ile aynı zamana denk geldi. İngiliz Romantizminin ciddiyetinin aksine, Alman Romantizmi özellikle zekaya, mizaha ve güzelliğe değer veriyordu.Erken dönem yılları, yaklaşık olarak 1797-1802 arası, Frühromantik veya Jena Romantizmi olarak anılır . Hareketin merkezindeki filozoflar ve yazarlar olarak, Wilhelm Heinrich Wackenroder (1773–1798), Friedrich Wilhelm Joseph Schelling (1775–1854), Friedrich Schleiermacher (1768–1834), Karl Wilhelm Friedrich Schlegel (1772–1829), August Wilhelm Schlegel'dir (1767–1845), Ludwig Tieck (1773–1853) ve Friedrich von Hardenberg (Novalis) (1772–1801) sayılabilir.Erken dönem Alman romantikleri, sanatta, felsefede ve bilimde Orta Çağı temel alan yeni bir anlayış peşindeydiler ve Orta Çağı sade bir kültürel birliğin olduğu bir dönem olarak görüyorlardı. Ancak Alman romantikleri, aradıkları kültürel birliğin zayıflığının ve toplumsal ve entelektüel kültürlerin bir araya getirilme güçlüğünün farkına vardılar. Geç dönem Alman Romantizmi, günlük yaşam ile yaratıcı dehanın doğaüstü yansımaları arasındaki gerilimi vurguladı. Eleştirmen Heinrich Heine, erken dönem Alman romantiklerinin sanatta ve toplumda bir kültürel birlik modeli için Orta Çağı örnek almalarını eleştirdi.
Alman Samoası

Alman Samoası (), 1900-1914 yılları arasında Alman İmparatorluğu'nun protektorası idi. Alman Samoası Upolu, Savai'i, Apolima ve Manono adalarından oluşmaktaydı. 2 Aralık 1899 tarihinde Washington'da imzalanan ve 16 Şubat 1900'de onaylanan Üçlü Sözleşme ile Almanya'nın Pasifik'teki son sömürge alımı olup I. Dünya Savaşı'ndan sonra Milletler Cemiyeti mandasına verildi. İdari merkezi Apia idi.
Alman Silahlı Kuvvetleri (anlam ayrımı)

Nationale Volksarmee (1956-1990), yeniden birleşmeden önce Doğu'daki Alman Demokratik Cumhuriyeti Silahlı KuvvetleriBundeswehr (1955-günümüz), yeniden birleşmeden önce hem Batı'daki Almanya Federal Cumhuriyeti hem de şu anki Almanya Silahlı Kuvvetleri
Alman Sosyalist Partisi

Alman Sosyalist Partisi (Almanca: Deutschsozialistische Partei, DSP), 1918 yılında Weimar Cumhuriyeti döneminde kurulan aşırı sağcı ve Alman milliyetçisi bir siyasi parti. Alman siyasetinde Völkisch Hareketine bağlı siyasi partilerden biriydi.1919 yılında kurulan Alman İşçi Partisine benzer bir siyasi ideolojiye sahipti. Parti özellikle 1918-1919 Alman Devrimi olayları döneminde Marksist sosyalizme eğilimli işçi sınıfını kendi partisine çekmek ve Alman işçilerine komünist düşünceleri terk ettirip Alman milliyetçisi bir çizgiye çekmeye çalıştı. Sosyalist ideolojinin bazı özelliklerini Alman milliyetçiliği ile birleştirme amacı güttü. Lakin Alman Sosyalist Partisi hiçbir zaman kendisine en çok benzeyen parti olan Alman İşçi Partisi kadar kitlesel büyük bir harekete dönüşemedi. Parti dağılmadan evvel birçok üyesini Alman İşçi Partisine kaptırdı. Parti kendini 1922 yılında feshettikten sonra üyelerinin çoğu Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisine (Nazi Partisi) katıldı.Alman Sosyalist Partisi, Yahudi karşıtı düşünceleri de barındırmaktaydı. Alman işçi sınıfına, Almanya'yı tehdit eden Yahudi tehlikesi anlatılmaya çalışıldı. Komünizmin ve Yahudiliğin ortak noktalarını vurgulayan parti, işçi sınıfından oy almaya çalıştı. Lakin parti beklediği desteği alamadı.
Alman Sosyoloji Topluluğu

Alman sosyoloji Topluluğu (Alm. Deutsche Gesellschaft für Soziologie; DGS) sosyoloji disiplinini canlandırmak ve sosyolojik araştırmaları teşvik etmek üzere kurulmuş bilimsel bir birliktir. Kendi sitesinde yaptığı tanıtıma göre DGS, "sosyal bilimsel meseleleri görüşmek, üyeler arasında bilimsel iletişimi sağlamak ve sosyolojik bakış açısını genişletmek ve derinleştirmek" hedefini taşımaktadır.Alman Sosyoloji Topluluğu, 29 Ocak 1909'da Berlin'de 39 bilim insanı tarafından kurulmuştur. O dönemde kuruculardan hiçbirinin asıl disiplini sosyoloji değildi. Dünya üzerinde sosyoloji topluluğu olarak kurulmuş ikinci kurumdur. Topluluğun kurulmasında Rudolf Goldscheid ve Georg Simmel'in teşvikleri rol oynamıştır. Max Weber, Ferdinand Tönnies, Werner Sombart gibi Alman sosyolojisinin önemli isimlerinin de DGS'nin kuruluşunda önemli payları vardır. Özellikle Max Weber ve Gustav Schmoller arasında yaşanan bilimsel araştırmalarda değer yargısı üzerine tartışma, topluluğun kurulmasında bir adım olarak değerlendirilebilir. Topluluğun ilk başkanı da Ferdinand Tönnies olmuştur. 1933'te Nazilerin baskıları karşısında Tönnies bu görevinden ayrılmak zorunda kalmış, üyelerin çoğu da yurtdışına çıkmışlardır. Tönnies'in halefi Hans Freyer ise DGS'nin faaliyetlerini durdurmuştur. Bu şekilde topluluk, 1946'ya kadar faaliyet yürütmemiştir.1946'da topluluk yeniden faaliyetlerine başlar ve Leopold von Wiese başkanlığa getirilir. Savaş sonrasında, topluluğun 50. kuruluş yıldönümü olan 1959'a kadar üç farklı sosyoloji okulu ortaya çıkmıştır. Bunlar, (1) Köln Okulu ve René König, (2) Leipzig Okulu'ndan etkilenen sosyoloji akımı, özellikle de Helmut Schelsky, ve (3) Frankfurt Okulu'dur.
Alman Tank Müzesi

Alman Tank Müzesi (Almanca: Deutsche Tankmuseum) Munster, Almanya'daki Munster Eğitim Alanı kampının bulunduğu yerde (Münster şehri ile karıştırılmamalıdır) yer alan bir zırhlı savaş aracı müzesidir. Temel amacı 1917'den beri Alman zırhlı birliklerinin tarihinin belgelenmesidir.Deutsche Panzermuseum, 1983 yılında Bundeswehr'in (Alman Ordusu) zırhlı birliklerde görev yapacak subay ve astsubaylarının eğitim gördüğü Panzertruppenschule okulunun koleksiyonundan başlamıştır. Günümüzde Munster belediyesi ve Lehrsammlung der Panzertruppen und H.eeresaufklärungstruppe am Ausbildungszentrum Munster tarafından ortaklaşa yürütülen ve zırhlı savaş birliklerinin koleksiyonlarını içeren halka açık bir müzedir.Müze 7.500 metrekarelik sergi salonunun da dahil olduğu toplam 9.000 metrekarelik bir alanı kaplamaktadır. 2003 yılında müze özel sergiler için yeni bir bina, müze dükkânı ve kafeterya açılmıştır.Müzede I. Dünya Savaşı'ndan günümüze kadar tanklar, askeri araçlar, silahlar, hafif silahlar, üniformalar, madalyalar, süslemeler ve askeri teçhizat sergileniyor. Serginin kalbi, İkinci Dünya Savaşı'ndan yaklaşık 40 tank ve diğer Wehrmacht araçları ile Bundeswehr ve eski Doğu Alman Ordusu'na (Nationale Volksarmee) ait tanklarının da yer aldığı zırhlı araç koleksiyonudur. Buna ek olarak, İkinci Dünya Savaşı'ndan itibaren Sovyet Kızıl Ordusu, İngiliz Ordusu ve ABD Ordusu'nun yanı sıra İsrail'inMerkava gibi diğer modern tankları da sergilenmektedir. Ayrıca bir İsveç tankı, Stridsvagn m/21-29 ve modifiye edilmiş bir Alman LK II tankı da bulunur. Araçların çoğu çalışır durumdadır, tüm örnekleri işlevsel hale getirmek için restorasyon çalışmaları devam etmektedir. Müzenin restorasyon personeli, orijinal konfigürasyon ve boya programına geri dönmek için her araç üzerinde kapsamlı araştırmalar yapar. Geniş zırhlı araç koleksiyonu bazı nadir veya benzersiz araçları da içerir. Örneğin müze, Avrupa kıtasında türünün tek örneği olan bir A7V Alman Birinci Dünya Savaşı tankının replikasına sahiptir, diğeri A7V ise Tank Müzesi'ndedir. Ayrıca Weimar Cumhuriyeti döneminden kalma Daimler DZVR 21 zırhlı bir polis aracı vardır. Bunlara ek olarak, günümüzde var olan iki adet Sturmpanzer VI'dan birine ve Jagdpanzer IV'ün prototip versiyonuna sahiptir. Savaş sonrası döneme ait bir Leopard 1, Kanonenjagdpanzer tank avcısı ve ABD-Alman tasarımı olan MBT-70 gibi bir dizi Bundeswehr prototipi de bulunur. Dışarıda bulunan bir Leopard 1 tankının iç kısmına basamaklar ve taretteki bir merdivenle girilebilir.
Alman Teknoloji Müzesi

Alman Teknoloji Müzesi’nde fotoğraf, araba, uçak, tren vb. araç ve makineler ile ilgili bir müze alanı olması dışında, bunları deneyimleyebileceğimiz “Spectrum” adlı bir bölüm de mevcuttur.
Alman Ulusal Halk Partisi

Alman Ulusal Halk Partisi (Almanca: Deutschnationale Volkspartei), Almanya'nın Weimar Cumhuriyeti döneminde ulusal muhafazakâr ve milliyetçi bir siyasi parti. Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi'nin (NSDAP) yükselişinden önce Weimar Cumhuriyeti'nin en büyük milliyetçi partisiydi.Alman Ulusal Halk Partisi 1918'de Alman Muhafazakâr Partisi, Hür Muhafazakâr Parti, Alman Vatanı Partisi ve Ulusal Liberal Parti'nin birleşmesiyle kuruldu.Parti, Weimar Cumhuriyeti'nin demokratik anayasasına karşı muhalefet ederek eski monarşi rejimini destekledi. Genellikle toprak sahipleri ve zengin sanayiciler tarafından desteklenen DNVP, Versay Antlaşması'nı da reddediyordu. Son derece Alman milliyetçisi ve muhafazakâr olan bu parti ilk olarak monarşinin geri gelmesini istedi, daha sonraları ise otoriter bir devlet kurulması fikrini destekledi. NSDAP ile ittifak kurmadan önce Alman Halk Partisi'nden (DVP) destek gördüler.1924 seçimlerinde % 21 oy alan DNVP'nin bu başarısı 1928 seçimlerinde % 14'e gerileyince eski parti lideri Kuno Graf von Westarp'ın yerine Alfred Hugenberg geçti. 1929'da eski başkan Kuno Graf von Westarp ile beraber DNVP'den ayrılan üyeler Muhafazakâr Halk Partisi'ni kurdular. Birçok işçi ve köylü az aristokrat ve daha çok popülist olan NSDAP'yi desteklemeye başladı, böylelikle DNVP'ye verilen destek azaldı. DNVP yalnızca üst-orta sınıf ve üst sınıf tarafından desteklenen ufak bir parti oldu.1931 yılında DNVP'nin silahlı kanadı Stahlhelm, NSDAP ile "Harzburg Cephesi" olarak adlandırılan bir ittifak kurdu. DNVP bu ittifak aracılığıyla nasyonal sosyalistleri kontrol altına almak istiyordu. Ancak kurulan bu ittifak sayesinde NSDAP finansman ve siyasi saygınlık meselelerinde daha da güçlendi ve DNVP nasyonal sosyalistlerin gücüne güç katmaya hizmet etti.Yeni bir hükûmetin bir türlü kurulamadığı Almanya'da Cumhurbaşkanı Hindenburg, DNVP'den şansölye adayı olan Franz von Papen'i göreve getirdi. Papen'in şansölyeliği yalnızca 1 Haziran-17 Kasım 1932 tarihleri arasında sürdü. Nasyonal sosyalist olmayan milliyetçi ve muhafazakâr DNVP'li parti yöneticileri NSDAP lideri Adolf Hitler'e destek vererek şansölye olması koşulunda onu denetimleri altına alabileceklerini düşünüyorlardı, ancak bekledikleri gibi olmayacaktı. 1933'te Hindenburg, Hitler'i şansölye ilan etti. NSDAP'nin iktidara gelmesiyle Hitler'in kabinesindeki DNVP'li üyeler, NSDAP'li olmaya zorlandı ve birçoğu NSDAP'ye geçti, akabinde DNVP kendini feshetti. Partinin silahlı kanadı Stahlhelm ise 1935'te Sturmabteilung'a (SA) entegre oldu.
Alman Ulusal Yahudileri Derneği

Alman Ulusal Yahudileri Derneği (), Weimar Cumhuriyeti ve Nazi Almanyası'nın ilk yıllarında faaliyet gösteren ve sonunda Adolf Hitler'i destekleyen bir Alman Yahudi örgütüydü.Alman Ulusal Yahudileri Derneği 1921 yılında Max Naumann tarafından kuruldu ve 1926 yılına kadar ve derneğin feshedildiği 1933'ten 1935'e kadar başkanlığını yaptı. Dernek, millî muhafazakâr ve monarşist Alman Ulusal Halk Partisi'ne yakındı, ancak bu parti derneğe üye olmayı reddetti.Derneğin amacı, Yahudilerin Alman halk topluluğuna tamamen asimile edilmesi, Yahudi kimliğinin kendi kendini yok etmesi ve Doğu Avrupa'dan gelen Yahudi göçmenlerin Almanya'dan sınır dışı edilmesiydi. Naumann özellikle Siyonistlere ve Doğu Avrupa Yahudilerine karşıydı. İlkini Yahudilerin entegrasyonu için bir tehdit ve İngiliz emperyal amaçlarına hizmet eden "ırkçı" bir ideolojinin taşıyıcıları olarak görüyordu. İkincisini ise ırksal ve ruhsal olarak aşağı görüyordu.Derneğin resmi yayın organı Max Naumann'ın editörlüğünü yaptığı aylık Der nationaldeutsche Jude dergisiydi. Dergi 1927 yılında 6,000 tiraja sahipti.Derneğin faaliyetleri arasında Yahudilerin Alman mallarını boykot etmesine karşı mücadele etmek de vardı. Dernek ayrıca Yahudilere adil davranıldığını belirten bir manifesto yayınladı.Kendimizi ayrılmaz bir şekilde bağlı hissettiğimiz Alman halkının ve anavatanımızın refahını her zaman kendi refahımızdan üstün tuttuk. Bu nedenle Ocak 1933'ün sonuçlarını, kişisel olarak bize zorluklar getirmiş olsa da memnuniyetle karşıladık.Bazı Alman Yahudilerinin Hitler'i desteklemesinin olası bir nedeni, onun antisemitizminin yalnızca "kitleleri kışkırtmak" amacıyla benimsediğini düşünmeleri olabilir.Bir Yahudi derneğinin Nazi programına sadakati savunması, Naumann ve takipçilerinin toplantılarını Nazi selamı vererek ve "Kahrolsun!" diye bağırarak bitirmeleri hakkında çağdaş bir şakaya yol açmıştır.Naumann ve meslektaşlarının aşırı vatanseverliklerine rağmen, Alman hükümeti onların asimilasyon hedefini kabul etmedi. Alman Ulusal Yahudileri Derneği yasadışı ilan edildi ve 18 Kasım 1935'te feshedildi. Naumann aynı gün Gestapo tarafından tutuklandı ve Columbia toplama kampına hapsedildi. Birkaç hafta sonra serbest bırakıldı ve Mayıs 1939'da kanserden öldü.
Alman Uluslararası Politika ve Güvenlik Politikaları Enstitüsü

Alman Uluslararası Politika ve Güvenlik Politikaları Enstitüsü ya da Bilim ve Politika Vakfı (Almanca: Stiftung Wissenschaft und Politik - Deutsches Institut für Internationale Politik und Sicherheit, kısaca SWP), uluslararası ilişkiler ve güvenlik çalışmaları alanında faaliyet gösteren bir Alman düşünce kuruluşudur. SWP, Federal Alman Hükümeti ile yakın ilişkilere sahip olan bir kuruluştur ve Alman Federal Meclisi'ne dış politika ve güvenlik politikaları alanlarında danışmanlık hizmeti vermektedir. Kuruluş aynı zamanda başta Avrupa Birliği, NATO ve Birleşmiş Milletler olmak üzere Almanya ile ilgisi olan uluslararası organizasyonlarda çalışan politik karar vericilere danışmanlık hizmeti verir. SWP uluslararası ilişkiler alanında Avrupa'nın en etkili düşünce kuruluşlarından biri olarak görülmektedir. Kuruluşun merkezi Berlin'dedir ve bir vakıf olarak kayıtlıdır.
Alman Ulusuna Sesleniş

Alman Ulusuna Sesleniş; Alman filozof Johann Gottlieb Fichte tarafından, Napoleon önderliğindeki Fransız İmparatorluğu'nun Alman topraklarını işgal etmesine bir tepki olarak Alman milliyetçiliği düşüncesini destekler nitelikte yazılmış politik ve felsefi kitaptır.Fichte; kitabında, her ulus gibi; dilde, kültürde ve gelenekte diğer milletlerden ayrışan bir ortak Alman kimliğinin varlığı üzerinde durmuş ve yapıtıyla bu düşüncenin o dönemin Alman toplumunda yaygınlaşmasına büyük katkı sağlamıştır.
Alman dili ve edebiyatı

Alman dili ve edebiyatı veya Germanistik, Alman dilinin, kültürünün, tarihinin ve o ülkenin kökeninin, uluslaşma bilincinin bilimsel alanda incelendiği akademik bir bilim dalı. Bu bilim dalı; günümüz Almanyasını, Avrupa'da Almanca konuşan ülkeleri ve günümüz Avrupa düşünce sisteminin tarihsel, düşünsel-tarihsel ve kültürel fenomenler yolu ile araştırmayı ve anlamayı amaç edinmiştir.Batı edebiyatının dayandığı düşünceleri, sosyal ve tarihi temelleri, yazarları, şairleri ve eserlerini tanımayı, Alman edebiyatının tarihini, Batı kültürünün ve edebiyatının özelliklerini inceler.  Alman kültürü ve edebiyatı, günümüz Avrupa kültürü ve edebiyatının temelini oluşturmaktadır.Germanistik kelimesi, Almanca "Germane" kelimesinden gelmektedir ve "Cermenlik, Cermencilik, Cermen Dilleri Bilimi" veya dar anlamda "Alman dili ve edebiyatı" anlamını taşımaktadır. Bugün Avrupa'daki hemen hemen bütün kültürlerin ve toplumların oluşmasında ana karakteri oynamaktadır. Bu nedenle; bu bilim dalı ile çalışmak, Avrupa düşünce tarihini anlama ve onun bilincine ulaşmadaki yollardan bir tanesidir.Alman dili ve edebiyatı, filoloji öğrenimi görmek isteyenlerin tercih ettiği bölümlerden birisidir. Alman dili ve edebiyatı adıyla pek çok üniversitede mevcut olan bu bölümden mezun olan öğrenciler, "filolog" (Germanist) unvanını alırlar.
Alman gümüşü

Alman gümüşü, nikel gümüşü veya alpaka, nikel ve genellikle çinkodan oluşan bir bakır alaşımıdır. Genel olarak %60 bakır, %20 nikel ve %20 çinkodan oluşmaktadır. Alman gümüşü adına karşın gümüş içermemekte olup adını görünüşü gümüşe oldukça benzediği için almıştır. Çoğunlukla çatal, bıçak ve yemek takımı ile süs eşyalarının yapımında kullanılır.
Alman hamam böceği

Alman hamamböceği (), yetişkin boyu 1 – 2 cm olan, sarımtırak kahverengi, diğer iki türe göre ufak olan bir hamamböceği türüdür. Dişisi erkekten daha iridir.Toplam yaşam döngüsü 1 yıldır. Dişi, yumurta kapsülünü (Ootheca) beraberinde taşır. Her yumurta kapsülünde 6 – 50 yumurta bulunur. Yumurtaların inkübasyon (kuluçka) süresi yaklaşık 17 gündür. Yumurtadan çıktıktan sonra ergin hale gelme süreleri 40 – 65 gündür. Üreme potansiyelleri yüksektir. 1 çift Alman hamam böceği 1 yılda 35.000.000 yavru üretebilir.Orijinleri Tropiklerdir. Avrupa'nın başlıca haşere türü olan Alman hamam böceği, tüm dünyada yaygın olarak bulunmaktadır. Daha çok evler, mutfaklar, restaurantlar ve gemilerde bulunurlar. Sıcak, nemli, karanlık ve rahatsız edilmeyecekleri yerlerde yuvalanırlar. Elektrikli cihazların motor kısımları, gıda depoları, duvarlardaki yarık ve çatlaklar, dolap ve raf arkaları, mutfak tezgâhlarının alt kısımları, elektrikli ekipmanlar vb. yerlerde yaşamayı tercih ederler. Yatay ve dikey yüzeylerde hareket edebilirler.
Alman idealizmi

Alman idealizmi, Almanya'da gelişmiş bir felsefi akımıdır. Bu akım 18. yüzyıl'ın sonları ile 19. yüzyıl'ın başları arasında sürmüştür. Alman idealizmi Immanuel Kant'ın 1780'ler ve 1790'lardaki çalışmaları ile gelişmiştir. Akım; romantizm ve Aydınlanma Çağı ile yakından alakalıdır. Bu hareketin önemli düşünürleri Immanuel Kant, Johann Gottlieb Fichte, Friedrich Schelling ve Georg Wilhelm Friedrich Hegel'dir. Bununla beraber Friedrich Heinrich Jacobi, Gottlob Ernst Schulze, Karl Leonhard Reinhold ve Friedrich Schleiermacher de bu akıma önemli katkılarda bulunmuştur.
Alman işgali altındaki Avrupa

Alman işgali altındaki Avrupa, 1939 ve 1945 arasını kapsayan bir dönemde Nazi Rejimi tarafından yönetilen Alman güçleri tarafından tamamen veya kısmen işgal edilmiş, veya politik olarak işgal edilmiş (kukla hükûmetler) devletleri içeren Avrupa'yı ifade eder. Wehrmacht, kabaca şu bölgeleri işgal etti:Alman işgali altındaki birçok ülke, ya Birleşik Krallık ya da Sovyetler Birliği müttefiki olarak İkinci Dünya Savaşı'na girmek zorunda kaldı. Bazıları (Çekoslovakya gibi) savaş patlak vermeden Almanlara teslim oldu; bazılarıysa başlarındaki meşru hükûmetleri sürgüne göndererek Almanların kukla devleti olmak zorunda kaldı, Finlandiya, İspanya ve Macaristan gibi. Bazı ülkelerse tarafsız olduğu halde Nazi Almanyası tarafından işgal edilenler arasına girdi.Gildea, Robert and Olivier Wieviorka. Surviving Hitler and Mussolini: Daily Life in Occupied Europe (2007).Klemann, Hein A.M. and Sergei Kudryashov, eds. Occupied Economies: An Economic History of Nazi-Occupied Europe, 1939–1945 (2011).Lagrou, Pieter. The Legacy of Nazi Occupation: Patriotic Memory and National Recovery in Western Europe, 1945–1965 (1999)Scheck, Raffael; Fabien Théofilakis; and Julia S. Torrie, eds. German-occupied Europe in the Second World War (Routledge, 2019). 276 ss. online reviewToynbee, Arnold, ed. Survey of International Affairs, 1939–1946: Hitler's Europe (Oxford University Press.  1954) ss.730. online review ;  full text online freeCarlyle Margaret, ed. Documents on International Affairs, 1939–1946. Volume II, Hitler's Europe (Oxford University Press.  1954) ss. 362)
Alman kadınlar futbolunda lig sistemi

Alman kadınlar futbolunda lig sistemi aşağıdaki gibidir. İlk 4 seviyenin altında çeşitli seviyelerde yerel ligler bulunmaktadır.
Alman kolektif suçluluğu

Alman kolektif suçluluğu (Almanca: Kollektivschuld) veya Almanların kolektif suçluluk duygusu, II. Dünya Savaşı'nda Holokost ve diğer zulümleri gerçekleştirdiği için Almanya'ya ve halkına atfedilen kolektif suçluluk kavramını ifade eder.
Alman markı

Alman Markı, 1948'den 1990'a kadar Batı Almanya'da kullanılmıştır. Batı ve Doğu Almanya'nın birleşmesi üzerine Alman Markı, Doğu Almanya'da da kullanılmaya başlanmıştır. Alman markı, AB'nin ortak birimi Euro'nun kullanlmasıyla birlikte 1999'dan 2002 yılına kadar Euro ile beraber kullanılsa da 2002'den bu yana Alman Markı kullanılmamaktadır. Alman markı Euro'ya çevrilirken 1.95 Alman Markı=1 Euro olarak çevrilmiştir. 1 Alman Markı 100 Pfennig'den oluşmaktadır. Alman Markı dünyada en güvenilir para birimlerinden biriydi. Alman Markı, en son kullanılacağı yıl 2002'de rezerv para olarak toplam rezerv paranın %13'ünü oluşturmaktaydı. Bu oran aynı dönemde Alman Markı, Amerikan dolarından sonra ikinci büyük rezerv para birimi olduğunu göstermektedir.
Alman milliyetçiliği

Alman milliyetçiliği (Almanca: Deutscher Nationalismus veya Deutschnationalismus), Alman ulusu, değerleri, kimliği ve kültürü üzerindeki milliyetçilik. Alman milliyetçiliği, Reform sonucu başladı, Martin Luther ile Alman kültürü ve edebiyatı yaygınlaştı, sosyal olarak güçlendi. Özellikle Napolyon Savaşları döneminde, Pancermenizm ortaya atıldı ve bununla beraber milliyetçilik akımı desteklendi ve büyüdü.
Alman mimarisi

Alman Mimarisi, Almanya'da kullanılmış uzun bir geçmişi olan çeşitli ve zengin bir mimari stildir.  Avrupa'da kullanılmış Roma mimarisinden postmodern mimarisine tüm büyük mimari akımlar Almanya mimarisi üzerinde kendisini göstermiştir. Karolenj, Romanesk, Gotik, Rönesans, Barok, Klasik, Modern, Postmodern ve Uluslararası mimarileri içermektedir.Almanya'nın uzun yıllar boyunca prenslikler ve krallıklara bölünmesi bölgeler arasında büyük bir çeşitlilikte yerel mimari tarzların oluşmasını destekledi. Bu çeşitlilik şehirden şehre farklılık gösteren heterojen bir mimarinin oluşmasını sağladı. Bu çeşitlilik küçük kasabalarda hala devam etse de İkinci Dünya Savaşı sırasında yıkılmış büyük şehirlerin basit modernist mimari ile yeniden inşası sonrasında mimari zenginlik kısmen kayboldu. Ayrıca 19. ve 20. yüzyıllardaki sanayileşme süreci de birçok Alman şehrinin çehresini değiştirmiştir. Münih ve Berlin gibi şehirler 1500 yılında küçük birer kasaba olarak 13.000 ve 8.000 nüfusa, 1700 yılında 27.000 ve 55.000 nüfusa, 2020 yılına gelindiğine ise büyük şehirler olarak 3,7 milyon ve 1,5 milyon nüfusa sahipti. Çok küçük kasabaların büyük şehirlere doğru genişleyen bu yapı, şehirlerde sadece şehir mimarisinin değil aynı zamanda kasaba ve küçük şehir mimarilerinin de görünebilmesini sağlamıştır. Mimari açıdan bakıldığını Almanya'daki başkentlerin tüm ülkedeki mimariyi temsil etmediği kabul edilen bir gerçektir.Speyer Katedrali ve Porta Nigra kapısı gibi yapılar Almanya'nın farklı dönemlerde yapılmış önemli mimari eserlerindendir.
Alman pastası

Alman Pastası ya da Berliner, geleneksel bir Alman pastasıdır. Biçim ve yapımı itibarı ile donuta benzemektedir. Mayalanmış hamurun yağda kızartılması akabinde ikiye bölünerek içine marmelat veya reçel konularak ve üzerine karamelize şeker dökülerek elde edilir. Türkiye'de pastanelerde genellikle kremşanti, çikolata veya mocha ile dolgulanmış şekilde satılır.Alman pastası için kullanılan terminoloji Almanya'nın birçok yöresinde farklı adlandırılmaktadır. Kuzey Almanya, Batı Almanya ve İsviçre'de Ballen (sıkmak) kelimesinden türemiş Berliner denilirken, Alman Pastasının kültürel bir obje olduğu Berlin, Bradenburg, Pomeranya, Saksonya ve Saksonya-Anhalt bölgelerinde Kaygana manasına gelen Pfannkuchen olarak adlandırılmaktadır.Bazı güney ve orta Almanya (Bavyera) ve Avusturya'da Krapfen, Hessen'de Kräppel, Renanya-Palatina'da Fastnachtsküchelchen (Küçük Karnaval Kekleri) diye adlandırılmaktadırlar.Slovenya'da Krof, Hırvatistan'da Krafni, Bosna ve Sırbistan'da ise Krofne denmektedir. Polonya'da pączki, Çekya'da kobliha, Macaristan'da bécsi fánk denmektedir. Hollanda'da Berlinerbol, Belçika'da boule de Berlin, Finlandiya'da berliininmunkki, Norveç'te berlinerbolle, Slovakya'da šiška ve Romanya'da gogoși denmektedir.
Alman sineması

Almanya'da sinemanın başlangıç tarihi 19. yüzyılın sonlarına tekabül eder. Alman sineması yaptığı teknik ve sanatsal katkılarla sinemacılık tarihine önemli katkılar yapmıştır.Günümüzün en büyük film yapımcıları arasında Almanya adına Bavyera Film, Constantin Film, Studio Hamburg ve UFA bulunmaktadır. Yakın geçmişte çıkan Run Lola Run, Good Bye Lenin!, Duvara Karşı. Downfall ve Akademi Ödülleri sahibi The Lives of Others dönemin en yenilikçi filmleri olmuştur. Downfall, Sophie Scholl – The Final Days, The Lives of Others ve The Counterfeiters gibi filmler, 20. yüzyıl Alman sinemasının totoriter filmlerinden olmuştur.
Alman sömürge imparatorluğu

Alman Sömürge İmparatorluğu (), Alman İmparatorluğu'nun yurt dışındaki kolonilerini, bağımlılıklarını ve topraklarını kapsamaktaydı. Alman devletleri tarafından kısa ömürlü sömürgeleştirme girişimleri önceki yüzyıllarda meydana gelmişti, ancak önemli sömürge çabaları ancak 1884'te Afrika Talanı ile başladı. Afrika'nın sömürgeleştirilmemiş kalan bölgelerinin çoğunu üzerinde hak iddia eden Almanya, Britanya ve Fransız imparatorluklarından sonra o dönemin üçüncü en büyük sömürge imparatorluğunu kurdu. Alman Sömürge İmparatorluğu; bugünkü Burundi, Ruanda, Tanzanya, Namibya, Kamerun, Gabon, Kongo, Orta Afrika Cumhuriyeti, Çad, Nijerya, Togo, Gana, Yeni Gine ve diğer birçok Batı Pasifik/Mikronezya adası dahil birkaç Afrika-Pasifik ülkelerinin bir bölümünü kapsıyordu.Almanya, 1914'te tüm kolonilerinin İtilaf Devletleri tarafından savaşın ilk haftalarında işgal edildiği Birinci Dünya Savaşı başladığında sömürge imparatorluğunun kontrolünü kaybetti. Ancak, birkaç sömürge askeri birimi uzak bölgelerde bir süre daha direnmeye devam etti:I. Dünya Savaşı'ndan sonra yapılan Versay Antlaşması ile Almanya tüm kolonilerini kaybetmiştir. Alman sömürge imparatorluğu 1919'da varlığını sona erdirdi.  Kaybedilen sömürgeleri geri kazanma planları, İkinci Dünya Savaşı boyunca devam etti ve çoğu zaman bunun Üçüncü Reich'ın bir hedefi olduğundan şüphelendi.
Alman tarzı masa oyunu

Alman tarzı bir masa oyunu, genellikle dolaylı oyuncu etkileşimi ve soyut fiziksel bileşenlere sahip bir masa oyunudur. Bu tarz oyunlar bazen genellikle daha fazla şans, çatışma ve dram içeren Amerikan tarzı masa oyunlarıyla karşılaştırılır. Genellikle satranç veya godan daha az soyutken savaş oyunlarından daha soyuttur. Aynı şekilde, genellikle Pictionary veya Trivial Pursuit gibi parti oyunlarından daha fazla düşünce ve planlama gerektirirler.
Alman tekrar silahlanması

Alman tekrar silahlanması (Aufrüstung), 1930'larda NSDAP (Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi) tarafından Versay Barış Antlaşması'nı ihlal eden büyük bir silahlanma gayretiydi. Tekrar güç mücadelesi esnasında Nasyonal Sosyalist Parti, Almanya'nın kayıp ulusal gururunu toparlamaya söz verdi. Parti, Versay Antlaşması'nın ve Weimar Cumhuriyeti'nin boyun eğmesinin bütün Almanlar için bir utanç olduğunu belirtti ve Alman halkına askeri yeniden silahlandırmayı vadetti.Aufrüstung, büyük ölçüde gizli bir çalışmaydı. Adolf Hitler, 1933'te Cenevre Silahsızlanma Konferansı'ndan sonra Almanya'nın tekrar silahlanma girişimini başlattığı gibi, Birleşik Krallık da tekrar silah politikasına yoğunlaştı.Sahip olan bazı büyük endüstriyel şirketler göreneksel ürünlerde uzmanlaşıncaya kadar onların üretim deseninde yenilik getiren fikirleri çeşitlendirmeye ve tanıştırmaya başladı. Tersaneler, örneğin, hava aracını tasarlayan ve inşa etmeye başlayan dalları yarattı. Böylece Alman tekrar silahlanması teknolojik geliştirmelerle özellikle havacılığın alanında ileri için bir fırsatı sağladı.1936-1939 yılları arasındaki İspanya İç Savaşı, tekrar silahlanma yılları esnasında Alman fabrikaları tarafından üretilen yeni silahların testi için ideal bir yer sağladı. Kondor Lejyonu tarafından General Francisco Franco'nun izniyle İspanyol topraklarında cumhuriyetçi hükûmete karşı Alman seferi kuvvetler test edildi.
Alman toplama kamplarındaki mahkûmların belirlenmesi

Alman toplama kamplarındaki mahkûmların belirlenmesi, çoğunlukla kıyafet üzerine veya daha sonra cilt (deri) üzerinde dövme ile işaretlenmiş kimlik numaralarıyla yapılırdı. Giysilerdeki Alman toplama kampı rozetleri ve ayrıca kolluklarıyla daha özel bir tanımlama yapılırdı.Mahkûmlara kimlik numaralarıyla dövme yapmak için bir uygulama kurulmuştur. Başlangıçta, Auschwitz'de kamp numaraları kıyafetlere dikilmişti; ölüm oranı arttıkça kıyafetler cesetlerden çıkarıldığı için cesetleri tanımlamak zorlaşmıştı. Bu nedenle, sağlık personeli cesetlerin göğsündeki sayıları silinmez mürekkeple yazmaya başladı. 1941'de Sovyet savaş esirlerinin kitlelere ulaştığı ve ilk birkaç bin dövmenin uygulandığı zorluklar arttı. Bu dövme iğnelerden oluşan sayıları ile özel bir pul ile yapıldı. Dövme memesinin sol üst kısmına uygulandı. Mart 1942'de Auschwitz-Birkenau'da aynı yöntem kullanıldı.Dövme, mahkûmun kamp giriş numarasıydı, bazen özel bir sembol eklendi: Bazı Yahudilerin üçgeni vardı. Romani de "Z" harfini aldı ("Çingene" için Almanca: Zigeuner'den). Mayıs 1944’te, Yahudi erkekler belirli sayı dizilerini göstermek için "A" veya "B" harflerini aldı. Bilinmeyen sebeplerden dolayı, Kadınlar için bu sayı dizisi, “A” dizisi için 20.000 sayı sınırına ulaştıktan sonra bir daha “B” dizisiyle başlamadı.
Alman vatandaşlığı kanunu

Alman vatandaşlığı kanunu temel olarak jus sanguinis prensibine dayalıdır. Yani herhangi bir kişi Alman vatandaşlığını doğum yerinden bağımsız olarak, bir ebeveyni Alman vatandaşıysa edinir.Almanya anayasasının 116. paragrafında 2001 yılına kadar Alman; hem Almanya'nın vatandaşlığına sahip hem de Cermen soyundan gelen kişiler olarak açıklanmıştır. 2001 yılında çıkarılan vatandaşlık kanununda ise, Alman vatandaşlığına sahip olanlar Alman olarak kabul edilmektedir.1995-2004 yılları arası, 1.278.424 yabancı vatandaş Alman vatandaşlığı almıştır. Toplam Alman nüfusunun yaklaşık % 1,5 olduğu dönemde vatandaşlığa geçiş yapıldığı anlamına geliyor.
Alman yeniden birleşmesi

Alman yeniden birleşmesi (Deutsche Wiedervereinigung), 3 Ekim 1990 tarihinde eski Alman Demokratik Cumhuriyeti (genellikle "Doğu Almanya" olarak anılır) topraklarının Almanya Federal Cumhuriyeti'nin (genellikle "Batı Almanya" olarak anılır) topraklarına dâhil olmasıdır.Alman Demokratik Cumhuriyeti'nin 18 Mart 1990'da yaptığı ilk serbest seçimlerden sonra, Alman Demokratik Cumhuriyeti ve Almanya Federal Cumhuriyeti arasındaki görüşmeler Birleşme Anlaşması ile sonuçlanmıştır. Alman Demokratik Cumhuriyeti, Almanya Federal Cumhuriyeti ve dört işgalci gücün "İki Artı Dört Antlaşması" olarak anılan anlaşma ile birleşmiş Alman devletine tam özgürlük bağışlamaktadır.Yeniden birleşmiş Almanya Avrupa Ekonomik Topluluğu'nun (sonra Avrupa Birliği) ve NATO'nun bir üyesi olarak kalmaya devam etmiştir. 1990 yılında yaşanan olayların "yeniden birleşme" olarak mı yoksa "birleşme" olarak mı isimlendirilmesi hakkında tartışma vardır. Birinci halini öneren kişiler Almanya'nın 1871 yılındaki ilk birleşmesini neden göstermektedirler. Diğerleri ise 1990 yılında iki Alman devletinin büyük bir yapıda "birleşmesi" olarak görmektedirler, son şekilde bir birleşmenin Alman tarihinde hiçbir zaman olmadığını savunmaktadırlar. Politik ve diplomatik nedenleri için, Batı Alman politikacıları önemle "yeniden birleşme" terimini Almanların die Wende dediği olay öncesindeki çalışma süresince kullanmaktan kaçınmışlardır, genellikle "Deutsche Einheit" veya "Alman Birliği" terimini kullanılmışlardır. Alman Birliği Hans-Dietrich Genscher'in uluslararası gazetecilerin önünde ona 1990'da olan "yeniden birleşme" hakkında sorulan soruya vermiş olduğu cevapta kullandığı terimdir.1990'dan sonra "die Wende" terimi daha yaygın hale gelmiştir; terim genellikle birleşmeye yol açan olayları tanımlamak için kullanılır. Alışılmış bağlamda, başka bir anlam içermeksizin "(etrafında) dönme" olarak çevrilebilir. Alman yeniden birleşmesi ile ilgili olaylara istinaden, Alman tarihindeki bu "dönüş" ile ilgili olayların kültürel imasını da taşımaktadır.
Alman Çeşmesi

Alman Çeşmesi (), İstanbul'daki Sultanahmet Meydanı'nda, Sultan I. Ahmed Türbesi'nin karşısında yer alan çeşme. Alman İmparatoru II. Wilhelm'in Sultan II. Abdülhamid'e ve İstanbul'a hediyesidir. Almanya'da yapılıp 1901'de İstanbul’daki yerine monte edilmiştir. Neo-Bizanten üslubunda bir çeşmedir; içeriden altın mozaikle süslüdür.Alman Çeşmesi, Türkiye'ye üç kez gelen İmparatorun 1898'de İstanbul’a ikinci kez gelişinin anısına ithaf edilmiştir. İlk gelişinde 1889 Osmanlı ordusuna Alman tüfeklerinin satışını sağlayan II. Wilhelm, ikinci İstanbul ziyaretinde Bağdat Demiryolu'nun Alman firmalarına verilmesi vaadini almıştı. Bu ziyaretin anısına Alman hükûmeti tarafından yaptırılan çeşme, imparatorun bir deseninden yola çıkarak düzenlenmiştir.Çeşmenin planlarını Kaiser’in özel danışmanı Mimar Spitta çizmiş, yapımını Mimar Schoele üstlenmiştir. Ayrıca Alman mimar Carlitzikle İtalyan Mimar Joseph Antony de bu projede çalışmışlardır. Alman hükûmeti önce hipodrom alanını düzenlemiş, meydanın ağaçlandırılması yapıldıktan sonra Almanya’da hazırlanan çeşme buradaki temeller üzerine oturtulmuştur. Mermerleri ile değerli taşları Almanya’da işlenmiş ve parçalar halinde gemi ile İstanbul’a getirilmiştir.Yapımına 1899'da başlanan çeşmenin 1 Eylül 1900'de, Sultan II. Abdülhamid'in 25. cülus törenine yetiştirilmesi planlanmıştı. Ancak çeşmenin inşası bu tarihe yetişmeyince, II. Wilhelm’in doğum günü olan 27 Ocak 1901'de bir tören ile çeşmenin açılışı gerçekleşmiştir.Alman çeşmesi, ne heykelli Avrupa çeşmelerine ne de Osmanlı meydan çeşmelerine benzer. Yüksek bir taban üzerine oturtulmuş, sekizgen planlı bir yapıdır. Su haznesinin üzerinde sekiz sütunun taşıdığı bir kubbe yer alır. Sütunları birbirine bağlayan kemerlerin üzerindeki pandiflerde birer madalyon bulunur. Dördünün içinde yeşil zemine II. Abdülhamid tuğrası, diğer dördünün içinde Prusya mavisi üzerine II. Wilhelm’in simgesi olan "W harfi" altında II sayısı konulmuştur.Koyu yeşil renkte kolonların taşıdığı görkemli bir kubbe ile örtülü çeşmenin tunç kitabesinde Almanca olarak “Alman Kaiser’i Wilhelm II 1898 yılı sonbaharında Osmanlıların hükümdarı haşmetlü Abdülhamid II nezdinde ziyaretinin şükran hatırası olarak bu çeşmeyi yaptırdı” yazmaktadır.Çeşmede bir de Osmanlıca kitabe vardır. Bu kitabede Osmanlı Seraskerlik Dairesi’nden, aynı zamanda edebiyatçı olan Ahmet Muhtar Paşa’nın beyiti sülüs yazıyla İzzet Efendi tarafından yazılmıştır:
Alman Özgürlük ve Düzen Partisi

Alman Özgürlük ve Düzen Partisi (Almanca: Deutsche Freiheits und Ordungspartei) Avusturya'da bir siyasi partiydi.Partinin katıldığı tek seçim, ulusal oyların %1.9'unu aldığı ve 5 sandalye kazandığı 1919 Anayasa Meclisi seçimleriydi.
Alman İdeolojisi

Alman İdeolojisi, Karl Marx ve Friedrich Engels tarafından Nisan veya Mayıs 1845 tarihinde yazılan kitap. Marx ve Engels bu kitabı bir yayımcı bulamadıklarından yayımlayamamışlardır. Bu çalışma ilk defa 1932 tarihinde David Riazanov'un Moskova'da bulunan Marx-Engels Enstitüsü adına yaptığı araştırmada ortaya çıkmıştır.Kitapta genellikle Bruno Bauer, Max Stirner ve diğer Genç Hegelciler'e hiciv yoluyla eleştiri getirilir. Marx, ileride tarihsel materyalizm olarak adlandıracağı görüşünün temelini bu çalışmada kurmaya çalışır.
Alman İmparatorluğu anayasası

Alman İmparatorluğu anayasası (), Alman İmparatorluğu'nda 1871-1919 yılları arasında kullanılan ve 16 Nisan 1871'de yürürlüğe giren temel kanunlardır. Alman tarihçiler bu anayasa için Bismarck'ın imparatorluk anayasası adını kullanır.Anayasa, imzalayan taraflar Kuzey Almanya Konfederasyonu ile dört güney Alman devleti arasında anlaşma niteliği taşıyordu. Bu devletleri de konfederasyon üyelerine ekleyen anayasa, bu yeni oluşuma Deutsches Reich (Alman İmparatorluğu) adını veriyordu. 1866 Avusturya-Prusya Savaşı, 1866'da Alman Konfederasyonu'nun dağılmasıyla sonuçlandı ve 1867'de Kuzey Almanya Konfederasyonu kuruldu.Anayasa metni, benzer şekilde Otto von Bismarck tarafından teşvik edilen Kuzey Almanya Konfederasyonu anayasasını temel alıyordu.Anayasaya göre Prusya Kralı, Alman devletleri temsilcileri meclisi Bundesrat'''ın başkanı olarak devletin de yöneticisi oluyordu. Unvanı Alman İmparatoru'ydu. İmparator, hükümetin başı olan Şansölye'yi atıyordu. Kanunlar Bundesrat ve 25 yaşın üstündeki erkek Almanlar tarafından seçilen Reichstag tarafından yapılıyordu.Ekim 1918'de bu anayasada önemli bir değişikliğe gidilerek Reichstaga Şansölye'yi istifaya çağırma yetkisi verildi. Bu değişiklik, daha sonra Ekim Anayasası''na yol açacak değişimlerin başlangıcı oldu.Sonrasında gelen ve Weimar Cumhuriyeti'ni ortaya çıkaran 1919 Weimar Anayasası da aynı adla "Alman Reichı Anayasası" olarak anılmıştır.
Alman İşaret Dili

Alman İşaret Dili veya DGS (Deutsche Gebärdensprache) Almanya'nın tamamı ve Belçika'nın Almanca konuşulan bölgelerindeki sağır topluluklarının kullandığı bir işaret dilidir.
Alman İşçi Partisi

Alman İşçi Partisi (Almanca: Deutsche Arbeiterpartei; DAP), I. Dünya Savaşı'ndan sonra Weimar Almanya'sında kurulan kısa ömürlü aşırı sağcı bir siyasi partiydi. Resmî olarak Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi (Almanca: Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, NSDAP) olarak bilinen Nazi Partisi'nin öncüsüydü. DAP sadece 5 Ocak 1919'dan 24 Şubat 1920'ye kadar varlığını sürdürmüştür.Thule Cemiyeti’nin kurucusu Rudolf von Sebottendorf tarafından, cemiyetin iki üyesi olan gazeteci Karl Harrer ve çilingir Anton Drexler’e bu siyasi topluluğun etkisini işçiler arasında artırmak için özel siyasi dernek oluşturmaları söylenir. Bunun üzerine Drexler Alman İşçi Partisini (DAP) kurar. 12 Eylül 1919 tarihli parti toplantısında yer alan Adolf Hitler de partinin sloganları beğenir. Ardından Hitler ile tanışan Ernst Röhm, Hitler’e Alman İşçi Partisine dahil olması ve parti yönetimini kendi eline alması konusunda görüş bildirir. Hitler ilk defa 16 Ekim 1919′da 111 kişiden oluşan izleyici karşısında görülür. Öncelikle Hitler kendi “Büyük Almanya” hakkındaki görüşlerini bildirir, sonra ise Almanya’nın mağlubiyetinden Marksistleri, sosyalistleri ve Yahudileri itham eder. Bu konuşmasında Hitler “Biz affetmiyoruz, biz intikam istiyoruz” demiştir. 13 Kasım 1919 tarihindeki konuşmasında bildirdi ki, “Almanların fakirliğini, Alman silahı ile yok etmek gerekir. Bu makam galibiyete ulaşmalıdır.” Hitler, Alman İşçi Partisinin toplantılarında Versay Antlaşması’nın Almanya’ya kaybettirdiği toprakların geri alınması gerektiğini ve antlaşmanın barbarlık olduğunu bildirmiştir.Alman İşçi Partisi siyasi görüş olarak; milliyetçilik temellerine dayalı bir sosyalizm fikrini benimsemiş, sosyalist fikirlerin Marksizm ve enternasyonalizm çatısı altından çıkarılması gerektiğini savunmuştur. Parti, sosyalizmin Alman halkının refahı için gerekli bir sistem olduğunu, ancak bu sistemin; Alman halkının milli benliğini ve kültürel özelliklerini kaybetmesine bir aracı olmaması gerektiğini ileri sürmüştür.Enternasyonalizm kimliğini reddeden ve milliyetçi bir görüş üzerine sosyalizm ile yola çıkan Alman İşçi Partisi, birbirine benzeyen Marksist-Leninist partilerden çok daha farklı bir ideolojiye sahip olduğu için; farklılığı ile dikkatleri kısa sürede üzerine çekmiştir.Parti üyeleri, ağırlıklı olarak; Marksizmi ve enternasyonalizmi reddeden işçilerden ve aşağı tabakadan gelen insanlardan oluşmaktaydı.Alman İşçi Partisinin adı 24 Şubat 1920 tarihinde gerçekleştirilen toplantıda Adolf Hitler tarafından “Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi” (Nationalsozialitische Deutsche Arbeiterpartei) olarak değiştirilmiştir.Hitler, ilk başlarda partinin adını Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi olarak değiştirmek istememiştir, çünkü bu ad Avusturya'daki Alman Nasyonal Sosyalist İşçi Partisinin (Deutsche Nationalsozialistische Arbeiterpartei, DNSAP) adına çok benzemekteydi. Hitler, partinin adını “Sosyal Devrimci Parti” olarak değiştirmekte niyetliydi ancak Alman İşçi Partisi üyelerinden olan Rudolf Jung, Hitler’i Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi adı için ikna etti.
Alman Şövalye Haçı

Alman Şövalye Haçı (Almanca: Deutschritter-kreuz) Birinci Dünya Savaşı'nın bitişinden sonra Freikorps'un verdiği bir ödüldü. Ödül 1919'da Alfred von Randow tarafından tasarlandı ve oluşturuldu. Ödülün bir diğer ismi ise Randow Haçı'dır. Ödül, esas olarak Baltık bölgesindeki güvenlik için Ocak 1919'da yerleştirilen özgür kolordu oluşumu üyelerine verildi.Başlangıçta Alman Şövalye Haçı'nın sadece 2 sınıfı vardı, ilki standart Alman Şövalye Haçı (Deutschritter-Kreuz) ve Gümüş Göğüs Ödülü (Bruststern im Silber) idi. Mayıs 1919'da iki derece daha yaratıldı. Bunlar, Altın Göğüs Ödülü (Bruststern im Gold) ve Büyük Alman Şövalye Haçı (Grosskreuz des Deutschritter-Kreuze). Orijinal Alman Şövalye Haçı daha sonra derece serilerini oluşturarak iki ayrı sınıfa ayrıldı.Savaşla ilgili durumlarda Freikorps eylemlerini belirtmek için tüm sınıflar kılıçta birlikte ya da kılıçsız olarak giyebilir.Alman Şövalye Haçı, esas olarak 1919-1923 yılları arasında 1928'e kadar sporadik sunumlarla yayınlandı. Dekorasyon, 1933'te Nazi Partisi tarafından tarafından eskimiş ve izinsiz olarak giyilen bir madalya ilan edildi. Bundan sonra, alıcılar Dünya Savaşı Onur Madalyası'na hak kazandılar.
Alman şarabı

Alman şarabı öncelikle Almanya'nın batısında, Ren nehri ve kolları boyunca üretilir ve en eski bağlar Roma dönemine kadar uzanır. Alman şarabı'nın yaklaşık yüzde 60'ı, kaliteli şarap için 13 bölgenin (Anbaugebiete) 6'sının olduğu Rheinland-Pfalz eyaletinde üretilir.Almanya'da yaklaşık 103,000 hektar (252,000 dönüm veya 1,030 kilometrekare) bağ vardır; bu, İspanya, Fransa veya İtalya'daki bağ yüzeyinin yaklaşık onda biridir. Toplam şarap üretimi genellikle yılda yaklaşık 10 milyon hektolitre'dir ve bu, Almanya'yı dünyadaki en büyük sekizinci şarap üreticisi ülke konumuna getiren 1.3 milyar şişeye karşılık gelir. Beyaz şarap toplam üretimin neredeyse üçte ikisini oluşturur.Bir şarap ülkesi olarak Almanya uluslararası alanda karışık bir ünü vardır; ihracat pazarlarındaki bazı tüketiciler Almanya'yı dünyanın en zarif ve aromatik açıdan saf beyaz şaraplarıyla ilişkilendirirken, diğerleri ülkeyi esas olarak ucuz, kitlesel pazarda Liebfraumilch gibi yarı tatlı şarapların kaynağı olarak görmektedir.Meraklılar arasında, Almanya'nın itibarı öncelikle çok gevrek ve sekten iyi-dengelenmiş, tatlı ve muazzam aromatik konsantrasyona kadar aromatik, meyveli ve zarif beyaz şaraplar için kullanılan Riesling üzüm çeşidinden üretilen şaraplara dayanır.Esasen beyaz şarap ülkesi olmakla birlikte, kırmızı şarap üretimi 1990'larda ve 2000'lerin başında, esas olarak iç talep tarafından körüklendi ve koyu kabuklu üzüm çeşitlerinin yetiştirilmesine ayrılan Alman üzüm bağlarının oranı şimdi toplam yüzeyin üçte birinin biraz üzerinde sabitlendi. Kırmızı şaraplar için, Pinot noir'in yerel adı olan Spätburgunder önde gelir.
Alman-Osmanlı ittifak antlaşması

Alman-Osmanlı ittifak antlaşması, I. Dünya Savaşı'na girerken Osmanlı yönetimi üzerinde artan Alman etkisini ittifakla sonuçlandıran ve Osmanlı Devleti'ni resmen İttifak Devletleri safında savaşa sokan gizli ittifak antlaşmasıdır. 2 Ağustos 1914'te İstanbul'da imzalanmıştır. Osmanlı tarafından antlaşmayı Sait Halim Paşa, Almanya adına ise Alman Büyükelçisi Baron von Wangenheim imzalamıştır. Bu antlaşmaya Said Halim Paşa'nın Yeniköy'deki yalısı ev sahipliği yapmıştır. Aynı gün ülke çapında seferberlik ve sıkıyönetim ilan edilmiştir.Antlaşmaya göre Osmanlı ve Almanya, Avusturya-Sırbistan savaşına tarafsız kalacak; Rusya, Almanya'ya karşı bir saldırı hareketinde bulunursa Osmanlı da savaşa girecek, Osmanlı Devleti'ne herhangi bir saldırı olursa da Almanya Osmanlı'ya yardım edecekti.2 Ağustos 1914'te Osmanlı Devleti ve Almanya gizli bir antlaşma imzaladılar ve ittifakı resmiyete döktüler, böylece iki ülke I. Dünya Savaşı'nda müttefik oldular.1. Anlaşma tarafları Avusturya-Macaristan ile Sırbistan arasındaki mevcut ihtilafta tarafsız kalmayı taahhüt eder.2. Rusya faal askeri adımlarla müdahele eder ve Avusturya-Macaristan dolayıyla casus foederis ile Almanya’yı karşısına alırsa, Osmanlı Devleti de casus foederis’e tabidir.3. Almanya savaş durumunda askeri misyonunu Osmanlı Devletin’de bırakacaktır. Anında yürürlüğe girmiş olan, Osmanlı Savaş Bakanı Ekselansları ve [Alman] Askeri Misyon Şefi arasında gerçekleşen önceki anlaşmalara göre, Osmanlı Devleti adı geçen askeri misyonun Osmanlı ordusunun genel komutasında etkin nüfuz sahibi olacağını garanti eder.4. Tehdit durumunda ve gerekli olduğunda Almanya Osmanlı İmparatorluğu topraklarını silahlı kuvvetlerle savunmayı taahhüt eder.5. İşbu anlaşma iki ülkeyi mevcut ihtilaftan doğabilecek uluslararası karışıklıklardan korumak için yapılmıştır; belirtilmiş tam yetkili kişiler tarafından imzalandığı andan itibaren yürürlüğe girer ve 31 Aralık 1918 tarihine kadar, mevcut tüm kararlarla bağlayıcıdır.6. İmza taraflarından herhangi biri anlaşma bitim tarihinden altı ay öncesine kadar anlaşmanın iptal olacağını bildirmezse anlaşma beş yıl daha uzamış olur.Anlaşma için 7 Temmuz günü görüşmelere başlanmıştı ve maddelerindeki ifadelerden de anlaşılacağı üzere, Rusya'nın 31 Temmuz'da genel seferberlik ilan etmesi de, bunu savaş ilanı kabul edeceğini açıklamış olan Almanya'nın 1 Ağustos günü Rusya'ya savaş ilanı da gerçekleşmeden önce maddeler düzenlenmiş, ancak 2 Ağustos'ta maddelerde değişiklik yapılmadan imzalanmıştı.