Kumite

Kumite (Japonca: 組 手, kelimenin tam anlamıyla "çengel eller"), kata ve kihon ile birlikte karate eğitiminin üç ana bölümünden biridir. Kumite, bir kişinin kihon ve kata'dan öğrenilen teknikleri kullanarak bir düşmana karşı antrenman yaptığı karate bölümüdür.Motobu'nun on iki kumiti (1926) Kumite, belirli bir teknik veya beceri geliştirmek için kullanılabilir (örneğin, kişinin rakibine olan mesafesini etkili bir şekilde yargılamak ve ayarlamak) veya yarışmada yapılabilir.Kumite kelimesi fikir tartışması biçimlerini ifade ettiğinden, geniş bir faaliyet yelpazesini kapsar. Geleneksel Shotokan karate'de, yeni başlayanlar için ilk kumite türü gohon kumite'dir. Savunma oyuncusu her seferinde geri adım atarak saldırıları engeller ve son bloktan sonra bir karşı saldırı gerçekleştirir. Bu aktivite, daha ileri düzey uygulayıcılar tarafından uygulanan jiyu kumite (veya "serbest tartışmaya") hiç benzemiyor; bu, gerçek bir dövüşte kullanıldığında karatenin nasıl görüneceğine çok daha yakın, özellikle koreografisi yapılmadığı için.Ippon kumite - tipik olarak kendini savunma tatbikatları için kullanılan tek adımlı fikir tartışması Sanbon kumite - üç aşamalı fikir tartışması, genellikle hız, güç ve teknik geliştirmek için kullanılır.Birçok okul, karateka'nın "yumruklarını atmasının" önemli olduğunu düşünüyor. Karate eğitimi, uygulayıcılarına yumruklar ve tekmeler gibi tekniklerle yıkıcı bir güç sağlama yeteneği vermek için tasarlanmıştır. Genellikle antrenmanın amacı, her bir vuruşun rakibi bastırmak için yeterli olmasıdır. Bununla birlikte, bu açıkça yaralanma olasılığı nedeniyle antrenmanı zorlaştıracaktır. Yeni başlayanların çoğuna fikir tartışması sırasında önce kontrol ve doğruluk, sonra hız ve güç geliştirmeleri talimatı verilecektir. Bunu yaparken, öğrenci yumruklarını çekiyor gibi görünebilir, aslında önce teknik geliştiriyor. Yaralanma amacıyla, dizlere vurma ve düşük rütbeler için yüz teması gibi belirli hedefler tavsiye edilmez. Çoğu okul kasıklara grev yapılmasını yasaklarken, diğerleri buna tamamen izin verir. Bazı okullar, teması her yerde hafif temasla sınırlayabilirken, diğerleri daha yüksek sınıflarda güç kullanımı kullanabilir.Her tür tartışma, dövüş sanatçısının bir rakibe karşı güçlü vuruşlar yapma konusunda hem kontrol hem de deneyim geliştirmesine izin verir. Tam temaslı karate'de, antrenmanı kesintiye uğratacak yaralanmaların oluşumunu en aza indirmek için, antrenman sırasında yumruklar genellikle biraz "çekilir". Bununla birlikte, bazı karate okulları, grevlerin tam güçlerine daha yakın bir şekilde yapılabilmesi için serbest tartışmada koruyucu donanım kullanır. Çoğu karate kulübü ve çoğu karate stili, kontrollü tam temaslı fikir tartışmalarını ve bazı tartışmaları koruyucu ekipmanlarla birleştirir (eldivenden ayak pedlerine ve tekvandoda olduğu gibi tam kafa ve hatta göğüs korumalarına kadar).Bununla birlikte, tartışmalar için asla koruyucu ekipman kullanmayan birkaç daha geleneksel kulüp (kazara yaralanmalara karşı koruma sağlayan kasık ve ağız koruyucuları hariç), bir karatekanın dojoda (bir arkadaşa karşı) tartışırken en güçlü vuruşunu yapamayacağını savunuyor. şüphesiz sakatlanmak istemiyorlar) rakip koruyucu giysiler giyse bile. Bu nedenle, karateka, açıkça gerekli olduğu üzere, bir miktar kontrol kullanmaya devam edecek ve tartışırken ölümcül bir saldırının ruhunu gerçekten yakalayamayacaktır. Bir ölüm kalım savaşı dışında, tek ölümcül grevin ruhu ve gücü ancak bir karatekanın antrenman partnerini yaralamaktan kaçınması gerekmediğinde elde edilebilir. Bu nedenle gelenekçiler, daha güçlü grevlerle tartışmanın yararı olmadığını savunuyorlar.Ancak, Kyokushin Karate'de dolgu kullanılmaz ve dövüşler yere serilerek bittiği için savaşçılar "yumruklarını çekmezler".Bazı müsabaka türlerinde kumite, delme ("tsuki") ve tekme ("geri") tekniklerine kafa ("jodan") ve karın ("chudan") bölgesinde izin verilir. Bazı turnuvalarda, bazen kıdemli pratisyenlerle sınırlı olmak üzere yüz temasına izin verilir. Puanlama sistemine bir örnek, üç dakika içinde sekiz sayı atan ilk yarışmacının maçı kazanmasıdır.Kumite, karate eğitiminin önemli bir parçasıdır ve serbest fikir tartışması genellikle heyecan verici olarak deneyimlenir, çünkü her iki rakip de birbirlerine çok hızlı tepki vermeli ve uyum sağlamalıdır.Turnuvalarda kumite genellikle boks ringindekine benzer 'halkalı' bir alan içinde gerçekleşir. Bir karateka ringin dışına çıkarsa, onlara bir uyarı verilir. Halkadan iki kez çıkarsa, diğer kişi bir puan kazanır. Birçok uluslararası turnuva, kontrol gerektiren ("yumruk çekme") kumite'nin "nokta tartışması" biçimini kullanır ve bu nedenle, tekniklerin kafaya veya hassas alanlara aşırı kuvvet uygulanması durumunda uyarılar verilebilir. Sadece vücudun gövde bölgesine tam temasa izin verilir. Bazı turnuva kuralları kafa ile hafif temasa izin verirken, diğer kurallar buna izin vermez.Kumite ayrıca, doğru şekilde uygulandığında temiz ve güvenli bir mücadele ile sonuçlanan bir dizi yönerge içerir. Bu yönergelerden bazıları şunlardır:Bir karateka, bir tür uygun dövüş duruşunda ve "kamae-te" pozisyonunda kalmalıdır (eller yukarı, dövüşe hazır pozisyon)Duruş ve ayak hareketleriyle ilgili son nokta için: Kumite'de yarışırken hızlı ve çevik olmak isteyen bir karateka'nın her zaman 'nabız gibi atması gerektiği öğretilir. Nabız atma, karatekanın, zeminle minimum sürtünme teması sağlamak ve hızlı hareket etmelerini sağlamak için neredeyse ayaklarının topları üzerinde zıpladığı yerdir.Kumitenin uluslararası turnuvalarda ve birçok yerel yarışmada sıklıkla görülen bir başka yönü de çatışma olarak anılan şeydir. tekniklerle vur. Bu, hangi tekniğin hızlı, hedefe yönelik ve geri teptiğini - puanlanan temiz bir tekniği oluşturan her şeyi - çözemedikleri için hakemler için bir sorun yaratır. Çatışma nedeniyle, günümüzün modern karateka'larının çoğuna, birinin saldırdığı, ardından diğerinin saldırdığı 'bire bir' durumda kumite uygulaması öğretilir. Bununla birlikte, bu tekniklerin hızı ve her bir karatekanın ayak hareketinin hızı nedeniyle, sıradan bir gözlemciye, aslında olmadıkları halde hala çatışıyormuş gibi görünebilir. Rakiplerin çatıştığı düşünüldüğünde, baş hakem "eşzamanlı vuruş" anlamına gelen "aiuchi" ilan etmelidir. Bir kazanana karar verildiğinde, hakem "~ kachi yok" diyecek ve bu da "~ galibiyet" anlamına geliyor.Karate'nin tam temas veya "knockdown" stilleri turnuva kuralları genellikle rakibe uygulanan kontrollü teknikler için herhangi bir puan vermez. Aslında, genellikle rakibe uygulanan tam kuvvet teknikleri için de puan vermezler. Bunun yerine, yalnızca rakibinizi yere savurma, süpürme veya fırlatma için puan verilir. Kyokushinkai ve onun "offshoot" karate organizasyonları, genellikle knockdown turnuva kurallarını teşvik ettiği bilinen stillerdir. Bu tür bir turnuva rekabetinin, kuralları olan bir turnuva ortamında olmasına rağmen, "gerçek hayattaki" kişisel mücadeleye daha yakın olduğuna inanıyorlar.Bugüne kadar üç eleştiri var. Birincisi, çabukluğa karşı beceri tartışmasıdır. Turnuva savaşçısı hızlı bir şekilde nasıl atış yapılacağını öğrenir, ancak kendisine bir puan kazandıran etkileyici olmayan bir vuruş yapar. Ayrıca, temastan dolayı yüzün renginin değişmesi sorunu diskalifiye edilmesine neden olabilir. Saldırının gerçek yoğunluğunu ölçmek genellikle zordur, bu nedenle bu, sorgulamaya neden olabilir. Son olarak, tek başına spor ve spor olarak görülüyor. Gelenekçiler bunu "işe yaramaz" olarak reddedebilirler, ancak modern dojolar dojo'larını tanıtmanın bir yolu olarak bir turnuva devresini kullanan organizasyonlar oluşturmak için genellikle diğer dojolarla gruplaşırlar.3 puan: stomp veya punch gibi bir takip tekniğiyle süpürme / indirme için. (Bir teknikle takip edilmeyen herhangi bir süpürme / sökme, o süpürme / alaşağı etme kışkırtıcısına karşı bir uyarı ile sonuçlanabilecek tehlikeli bir teknik olarak değerlendirilebilir.)