barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Kıyı

Kıyı ya da kıyı şeridi, kara ile deniz ya da okyanusun birleştiği alandır. Sahil, bir kara parçasının bir su kütlesiyle bitişik olduğu bölümleri tanımlamak için kullanılan bir terimdir.Kıyı kanunu'na göre, kıyı jeomorfolojik birimi tanımlamaları şu şekilde yapılmıştır: Taşkın durumu dışında deniz, yapay ve tabii göl ile akarsuların karaya temas ettiği noktaların birleşiminden kıyı çizgisi oluşur. Kıyı kenar çizgisi ise deniz, akarsu ve sunî ve tabii göllerde kıyı çizgisinden sonra, karaya doğru su hareketlerinin meydana getirdiği kumluk, çakıllık, taşlık, kayalık, bataklık, sazlık gibi alanlarının sınırını ifade eder. Kıyı ise kıyı kenar çizgisi ile kıyı çizgisi arasındaki alanı tanımlamaktadır. Sahil kıyı kenar çizgisinden sonra kara içine doğru minimum 100 m enindeki alandır.Eski Türkçe "kıdığ" (kenar, sınır) sözcüğünden gelen kıyı sözcüğü ise, kesmek anlamındaki kıd- köküne dayanır.Kıyı,  kara ile suyun temas alanında geçiş zonu niteliğinde olan, kendine has özellikleri olan farklı boyutlardaki yeryüzü şeklidir. Yüksek, falezli kıyılarda bu kuşak küçülür, bazen ortadan kalkar. Bazen alçak kıyılarda yüzlerce, binlerce metrelik uzunluk ve genişlikte olabilir. Kıyının en önemli özelliği deniz etkisinin dolaylı veya doğrudan hissedilen karasal alanlar olmasıdır.Kara, su ve havanın etkileşim halinde olduğu kıyı, yıllık, aylık bazen de günlük değişikliklere uğrar. Kıyıların biçimlenmesinde, litoloji, tektonizma, rüzgâr, dalga, akıntılar, gel-git, erozyon, sedimantasyon, kıyı dolguları, kuraklık gibi etkenler dolaylı veya direkt etkilidir. Bu etkenlere bağlı olarak farklı kıyı tipleri oluşur.
Kıyı Dağları

Kıyı Dağları (), Kuzey Amerika'da Pasifik Kıyısı Dağları'na ait bir sıradağdır. Dağlar, yaklaşık 1300 km uzunluk ve 300 km genişliğe sahip olup güneybatı Yukon ve Alaska üzerinden Britanya Kolumbiyası'nda bulunan Fraser Nehri'ne kadar uzanmaktadır.
Kıyı Saliş dilleri

Kıyı Saliş dilleri (İngilizce Coast Salish languages), Kuzey Amerika'da Kanada'nın güneybatısında Britanya Kolumbiyası eyaletinde Strait of Georgia yöresinde ve ABD'nin kuzeybatısında Washington eyaletini Puget Sound yöresinde yaşayan Kıyı Saliş halkları tarafından konuşulan Saliş dilleri grubundan 15 kadar Kızılderili dili.Czaykowska-Higgins, Ewa and M. Dale Kinkade (1998) "Salish languages and linguistics" in ibid. (eds.) Salish Languages and Linguistics: Theoretical and Descriptive Perspectives. New York: Mouton de Gruyter, pp. 1–71. ISBN 978-3-11-015492-4.Kroeber, Paul D. (1999) The Salish Language Family: Reconstructing Syntax. Lincoln: University of Nebraska Press, ISBN 978-0-8032-2740-8.
Kıyı Saliş halkları

Kıyı Saliş halkları ya da Kıyı Salişleri (İngilizce Coast Salish peoples), Saliş halklarından Kuzey Amerika'da Kanada'nın güneybatısında Britanya Kolumbiyası eyaletinde Strait of Georgia yöresinde ve ABD'nin kuzeybatısında Washington eyaletinin Puget Sound yöresiyle Oregon eyaletinde yaşayan ve Kıyı Saliş dillerini konuşan, avcı ve toplayıcı, Pasifik Kuzeybatısı Kızılderilileri kültür grubundan Kızılderili halkı. Diğer ABD Kızılderilileri ve Kanada Kızılderilileri gibi Kıyı Saliş halkları da yasal olarak Kızılderili rezervasyonu (ABD) ya da Kızılderili rezervi (Kanada) adı verilen kamp benzeri toplama yerleşimlerde yaşamak zorundadırlar.Lange referenced Lange, "Smallpox Epidemic of 1862 among Northwest Coast and Puget Sound Indians" , HistoryLink.org Online Encyclopedia of Washington State History.  Accessed 8 December 2000.
Kıyı Tapınağı

Kıyı Tapınağı (yaklaşık MS 725), Bengal Körfezi kıyısına bakan bir tapınak ve türbe kompleksidir. Hindistan'ın Tamil Nadu eyaletindeki Mahabalipuram'da, Chennai'nin yaklaşık  güneyinde yer almaktadır.MS 8. yüzyıldan kalma yapı, granit bloklarla inşa edilmiş yapısal bir tapınaktır. İnşa edildiği zamanlarda, bölge Hint Pallava hanedanından II. Narasimhavarman hükümdarlığı altında işlek bir limandı. Mahabalipuram'daki Anıtlar Grubu anıtlarından biri olarak, 1984 yılında UNESCO Dünya Mirası olarak listelenmiştir. Güney Hindistan'ın en eski yapısal (kayaya oyulmuş) taş tapınaklarından biridir.
Kıyı balıkçılı

Kıyı balıkçılı (Egretta gularis) balıkçılgiller (Ardeidae) familyasından bir kuş türü. Afrika'nın tropikal batı kıyılarında, Kızıldeniz, Basra Körfezi ve Hindistan'ın doğu kıyılarında yaşar.Kıyı balıkçılının iki fenotipi bulunur. Biri tamamen beyaz tüylere sahiptir, diğerinin tüyleri ise koyu gri renklidir. Beyaz fenotip genel görünüş açısından küçük ak balıkçıla benzer ancak gagası daha kalın, bacakları daha soluk renkli ve görünüşü daha az zariftir. Koyu renkli fenotip, yaşadığı bölgede başka balıkçıl türlerine benzememektedir.Kıyı balıkçılı deniz kıyılarında yaşar. Koloniler hâlinde diğer sukuşlarıyla birlikte ağaç ya da çalılıkların üzerine çalı ve çırpıdan yapılmış platformlara yuvalanırlar. Dişi kuş bir kere de iki ila üç yumurta yumurtlar.Bu balıkçıl türü sığ sularda avını takip eder ve peşinden koşar. Ayrıca hareketsiz olarak pusuya yatarak da avlanırken görülebilirler. Balık, kabuklular ve yumuşakçalarla beslenir.
Kıyı başı

Kıyı başı, bir askeri birim deniz yoluyla bir sahile ulaşarak çıkarma yaptığında ve diğer takviye kuvvetleri geldiğinde bölgeyi savunmaya başladığında oluşturulan geçici bir hattır. Yeterince büyük bir birim toplandığında, işgalci kuvvet iç kesimlerde ilerlemeye başlayabilir. Terim bazen köprübaşı ve tutunma bölgesi ile (hem doğru hem de yanlış bir şekilde) birbirinin yerine kullanılabilir. Kıyı başları birçok askeri harekatta önemliydi. II. Dünya Savaşı sırasındaki Neptün Harekâtı, Kore Savaşı (özellikle İnçon) ve Vietnam Savaşı gibi operasyonlar buna örnek olarak verilebilir.Birçok kaynak, Neptün Harekâtı'nın Overlord Harekâtı'nı destekleyen deniz operasyonlarına atıfta bulunduğunu belirtse de, en güvenilir kaynaklar, Overlord'un Normandiya'da büyük ölçekli bir tutunma bölgesi kurulmasına ve Neptün'ün, kıyı başını oluşturan çıkarma aşamasına atıfta bulunduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Bu nedenle Neptün, Overlord'un ilk aşamasıydı. D-Day Müzesi'ne göre:Bir amfibi saldırı başladığında, zafer, kıyı başını en hızlı şekilde takviye edebilen tarafa gitme eğilimindedir. Bazen amfibi kuvvetler, savunmacılar mevzilerini güçlendirmeden önce, kıyı başlarını bir tutunma bölgesi oluşturacak kadar hızlı genişletemezler. Bu durumlarda, savunan güçler galip gelme eğilimindedir. Bu duruma birer örnek olarak I. Dünya Savaşı sırasında gerçekleşen Çanakkale Savaşı'nın bir parçası olarak Suvla Koyu'na yapılan çıkarma ve II. Dünya Savaşı sırasında İtalyan Cephesi'nin bir parçası olan Anzio'ya yapılan amfibi çıkarma verilebilir.
Kıyı gerilemesi

Kıyı gerilemesi, suatlındaki deniz yatağının su seviyesinin üstüne çıkmasıyla yaşanan jeolojik süreçtir. Kıyı bölgelerinin morfolojik yapısı birçok doğal ve beşeri faktöre bağlı olarak değişebilmektedir. Yer sistemini oluşturan alt sistemler ve öğelerde oluşan değişimler kısa sürede kıyı bölgelerine de yansımaktadır. Özellikle kıyı çizgileri bu değişimlere karşı duyarlıdır. Kıyı bölgelerinin morfolojisinin gelişiminde esas olarak dalgaların aşındırma, taşıma ve biriktirme faaliyetleri etkili olmakla birlikte, aralarında karmaşık ilişkiler bulunan çok çeşitli etmen ve süreçlerin etkili olduğu görülür. Bu nedenle kıyılar ve onların morfolojisi yer sisteminde oluşan değişmelere karşı duyarlı alanlar olup bu değişimi yansıtırlar. Kıyı çizgisi (depolanmalı ve aşınmalı) oluşumunu kontrol eden belirli morfodinamik koşulların değişmesi ile çarpıcı bir hızla değişebilir. Bu değişmeler hem doğal, hem de insan faaliyetleri nedeniyle gerçekleşebilir.Kıtaların oluşumunda, kara ve denizlerde düşey doğrultuda alçalma ve yükselme hareketi oluşur. Bu hareketlerin bütününe epirojenez denir ve iki farklı şekilde oluşur. Karaların hafifleyip yükselmesi ve denizin gerilemesine, regresyon denir. Karaların ağırlaşıp alçalması ve denizin ilerlemesi yani yükselmesine ise transgresyon denir.  Regresyona örnek olarak buzul erimesi, aşınma (erozyon, heyelan vb.) verilebilir.Büyük bir bölgeyi akaçlayan Sakarya Nehri, Türkiye’nin kuzeybatısında Karadeniz’e dökülmektedir. Sakarya Deltası, Sakarya Nehri’nin taşıdığı çökelleri, Karadeniz kıyısında biriktirmesi ile oluşmuştur. Özellikle kış mevsiminde etkili olan kuzeybatı yönlü Karayel fırtınalarının neden olduğu yüksek dalga rejimi ve ilişkili kıyı boyu akıntılar nedeniyle deniz yönünde fazla ilerleme imkânı bulamayan delta daha çok kıyı boyunca geniş bir alanda gelişme göstermiştir. Son yıllarda kıyı çizgisinde önemli değişimler görülmektedir ki bu değişim özellikle Karasu Limanı’nın inşasından sonra limanının doğusunda kalan kıyıda belirginleşmiştir. Bu durum limanın NE - SW uzanımlı uzun mendireğinin akıntı ve dalga rejimini etkilemesi ile ilgili görünmektedir. Dolayısıyla alüvyal birikim süreci yerine dalga aşındırması süreci kıyı morfolojisinin gelişimini etkilemeye başlamıştır. Kıyı çizgisi değişimini belirleyebilmek amacıyla liman inşaatının gerçekleştiği dönemi kapsayan uydu görüntüleri ve topoğrafya haritaları kullanılarak 2003 - 2009 yılları arasındaki değişim analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; limanın doğusunda, 2003 - 2009 yılları arasında 60 - 70 metre, 2009 – 2010 yılları arasında ise 20 - 30 metre kıyı gerilemesi oluşmuştur.Verilebilecek bir diğer örnek; Altınova sahilindeki kıyı değişimidir. Kıyı şeridinin güneyinde yer alan Madra Çayı Deltası’nda kıyı gerilemesi yaşanırken aynı sahil şeridinin sadece birkaç kilometre kuzeyinde yer alan sekele kıyı oku ile Karakoç Deltası’nın denize doğru büyümelerine devam ettiği ya da sabit kaldığı tespit edilmiştir.
Kıyı sedimantasyonu

Yakın kıyı bölgesindeki katı maddelerin (kaya,falez,kumlar vb.) dalga, rüzgar, erozyon gibi doğal faktörler ile beşeri faaliyetler sonucu zayıflatılıp, aşındırılarak ve hareket ettirilerek taşınması daha sonra kıyı önünde ve ilerisinde çökelmeleri sonucu oluşmaktadır.  Sedimantoloji genelde sedimantasyon ile karıştırılır.Yeryüzünün yaklaşık olarak %70’i sedimanter (çökel) kayaçlarla kaplıdır. Bunlar; çoğunlukla çakıltaşı (conglomerate), kumtaşı (sandstone), silttaşı (siltstone), kireçtaşı (limestone), şeyl (shale) ve görece daha az miktarlarda tuz oluşumları (salt deposits), demirtaşı (ironstone) ve çörtten (chert) oluşmaktadır.Kıyı bölgesi, kıyı çizgisi, yakın kıyı bölgesi, uzak kıyı bölgesi ve açık denizi kapsamaktadır. Kıyı Bölgesi, deniz ile karanın karşılıklı etkileşiminin ortaya çıktığı bölgedir. Kıyı Çizgisi, kıyı bölgesi içerisinde, denizin normal koşullarda ulaşabildiği kara içerisindeki en iç noktaları birleştiren çizgidir. Yakın Kıyı Bölgesi, dalgaların kırılmaya başladıkları nokta ile kıyı çizgisi arasındaki bölgedir. Uzak Kıyı Bölgesi, dalgaların kırılmaya başladıkları nokta ile kırılma noktasının açığında deniz tabanının dalga etkisini hissettiği nokta arasında kalan bölgedir. Açık Deniz, dalganın deniz tabanını etkilemediği bölgedir.Kıyıları oluşturan kum ve çakılların ana kaynağı, karalarda meydana gelen erozyon ve kayaların parçalanmasıyla oluşan malzemedir.Bu malzemeler sel ve akarsular yoluyla denize taşınırlar. Bu taşınma sürecinde iri malzemeler kum ve çakıl boyutuna ve şekline ulaşırlar. Denize taşınan bu katı maddeler dalga ve akıntı etkileriyle kıyı bölgesinde dağılırlar.Katı madde hareketlerinin söz konusu olabileceği kıyı bölgeleri büyük çoğunlukla kum ve çakıl boyutundaki malzemeden oluşur. Silt ve kil gibi daha ince malzemeler ise ancak kıyının çok durgun, korunmuş veya yarı korunmuş, açık denize kısmen kapalı bölgelerinde çökelirler. Katı madde hareketine yol açan etkenler, dalgalar, akıntılar ve gel-git tir. Katı madde hareketinin kıyıya etkileri kıyı erozyonu ve yığılma şeklinde ortaya çıkar.Kıyısal katı madde hareketi göz ardı edilirse; limanlarda kumlanma problemi, kıyılarda istenmeyen erozyon veya yığılma problemleri, denizel çevrede olumsuz gelişmeler yaşanılması kaçınılmaz olacaktır.
Kıyı seti

Kıyı seti, kıyı akıntıları ile taşınan alüvyonun, koylarda ve körfez açıklıklarında birikmesi ile oluşur. Dalgaların kumsala eğik bir açıyla gelmesi ve kumsala zikzak şeklinde tortu taşıması bu şeklin oluşmasındaki asıl nedendir.Akıntı sürüklediği alüvyonların bir kısmını dibe bırakır. Biriktirme sürecinin ve gelişiminin uzun süre devam etmesi hâlinde dibe çöken maddeler yavaş yavaş birikir. Biriken alüvyonlar deniz seviyesine kadar yükseldiği zamandan itibaren bu yüzeysel alan dalga tarafından aşındırılır. Bu yüzeyden koparılan maddelerin bir kısmı dalgalar tarafından oluşan setin üst kısmına yığılır. Bu olaylardan sonra bir ucu buruna bağlı, diğer ucu serbest olan şekiller oluşur.
Kıyı tahkimatı

Kıyı tahkimatı, sahil tahkimatı veya kıyı savunması, bir sahili veya diğer kıyıları askeri açıdan korumaya almak için yapılan hazırlıklardır. Tahkimatlar, kıyı topçusu mevzileri, setler, kıyı kaleleri, yıldız kaleler, mayın tarlaları gibi çeşitli öğeler içerebilirler. İstilacı bir düşmanın normalde operasyonları sürdürmek için liman ve liman tesislerine ihtiyaç duyacağı için bu tür savunmalar genellikle bu tesisler veya bu tür tesislerin inşa edilebileceği yerler etrafında yoğunlaşır. Ayrıca boğazlar gibi stratejik noktalarda kullanılan kıyı savunmaları, düşmanın harekât kabiliyetini sınırlamada kullanılabilir.
Kıyı terası

Kıyı terası, kıyı taraçası veya seki, dalgalarla oluşturulmuş ama günümüzde deniz yüzeyinin üzerinde bulunan nispeten düz, yatay ve hafifçe eğimli eski aşınma platformudur. Kıyı terasları kıyıya paralel onlarca kilometre uzayabilir. Deniz dalgaları sayesinde oluşan bu yer şekli eğimlidir. Deniz yatağına alüvyonalarını yayarak yatağı kazmaktadır ve böylece derinleşerek basamakları oluşturmaktadır. Epirojenez sayesinde oluşan bu yer şekli, aşınan toprakların yükselmesiyle oluşmaktadır. Genişliği değişmektedir. Taraçalar östatik hareketler, iklim değişmeleri ve tektonik hareketlerle oluşabilir. Bunun başlıca örneklerinden biri Yeni Zelanda’daki Wellington yakınlarındaki taraçalardır. Houn taraçaları, Unesco’nun geçici listesinde yer almaktadır. Ayrıca taraçalar üzerinde araştırmalar yapmak amacıyla 1926 yılında Milletlerarası Coğrafya Birliği’ne bağlı Taraçalar Komisyonu kurulmuştur.Bir deniz teras platformu genellikle 1 °- 5 ° arasında bir değeri sahiptir. Eski gelgit aralığına bağlı olarak, genişliği çok değişkendir. 1000 m'ye kadar ulaşan bu platform, kuzey ve güney yarım kürelerde farklı uzunluklarda görünür. Üstteki teras seviyeleri genellikle daha iyi korunmuştur. Eski teraslar deniz veya alüvyal malzeme ile kaplıdır. Kıyı teraslarının karmaşık geçmişi farklı yaş topraklarını geniş bir yelpazede bulundurulabilir. Korunan alanlarda tsunami yatakları sallochtonous kumlu ana materyalleri bulunabilir. Deniz terasları üzerinde bulunan ortak toprak türleri planosols ve solonetz içerir.Kıyı terasları dünyada birçok geodinamiğini etkilemiş sahillerde bulunur. Örneğin Wellington (Yeni Zelanda) yakınlarındaki teraslar dünyanın en iyi ve en kapsamlı örneklerinden biri olma özelliğini taşır. Ayrıca Yeni Zelanda'nın Kuzey Adasında yer alan Plenty Körfezi, Santa Cruz yakınlarındaki Davenport terasları örnek gösterilebilir. Güney Amerika Kıyılarında da kıyı terasları mevcuttur. Şu anda olan UNESCO'nun geçici listesinde dünya mirası adı altında Houn terasları bulunmaktadır.
Kıyı tipleri

Kıyı tipleri; enine kıyılar, boyuna kıyılar, ria tipi kıyılar, dalmaçya tipi kıyılar, limanlı kıyılar, haliç tipi kıyılar, fiyort tipi kıyılar ve resif kıyıları olarak 8’e ayrılmaktadır.Enine kıyılar: Dağların kıyıya dik uzandığı bölgelerde rastlanır. Buna Ege kıyıları örnek verilebilir.Boyuna kıyılar: Enine kıyıların aksine dağların kıyıya paralel olduğu bölgelerde görülür. Buna örnek olarak Karadeniz ve Akdeniz kıyıları verilebilir.Ria tipi kıyılar: Akarsu vadilerinin deniz suyu altında kalmasıyla oluşur. İstanbul ve Çanakkale Boğazları buna örnek olarak gösterilebilir.Dalmaçya tipi kıyı: Kıyıya paralel olarak uzanmış dağların çukurlarının deniz suları altında kalmasıyla oluşan kıyı tipine denir. Antalya-Kaş kıyıları örnek olarak gösterilebilir.Limanlı kıyılar: Geniş tabanlı vadi ve körfezlerin deniz suları altında kalmasıyla oluşur. Limanlı kıyılara Büyük Çekmece ve Küçük Çekmece kıyıları örnek gösterilebilir.Haliç tipi kıyılar: Gelgit olayı yüzünden akarsu ağızlarında rastlanan bir kıyı tipidir. Türkiye’de bir örneği yoktur. Kuzeybatı Avrupa kıyılarında rastlanır.Fiyort tipi kıyılar: Buzul vadilerin sular altında kalmasıyla ortaya çıkan kıyılara fiyort tipi kıyı denir. Buna örnek olarak Norveç kıyıları gösterilebilir.Resif kıyıları: Mercan iskeletleri üst üste gelerek resif kıyılarını oluşturur. Buna örnek olarak Avustralya Kıtası’nın doğusunda olan Mercan Adaları kıyıları örnek gösterilebilir.
Kıyı çamur çulluğu

Göreli olarak kısa bacaklı bir türdür. Gaga-kuyruk uzunluğu, 37–41 cm, kanat açıklığı 70-80 cmdir. Erkekler, dişilerden daha küçüktür ama; erkekler, 190-400 g, dişiler ise 260-630 gdır, hem de boyutları bazı bölgesel değişmeler gösterir. Erişkinin, mavi-gri bacakları ve çok uzun koyu, hafif yukarı doğru kıvrılmış ve pembe uçlu bir gagası vardır.Çamurlu arazilerde veya bataklıklarda yiyecek araştırırlar. Kısa bitki yaşamında, gördükleri böcekleri alabilirler. Çoğunlukla, böcekler ve kabukluları yerler ama sucul bitkilerin parçalarını da yiyebilirler.Habitatları, arktik Avrupa, Asya ve batı Alaska'nın açık tundralarıdır. Genellikle kısa bitki yaşamında yerde yuva yaparlar.Limosa lapponica lapponica (Linnaeus, 1758). En küçük alt tür. Erkekleri yaklaşık 360 g, dişileri ise 450 gdır.
Kıyı çizgisi

Kıyı çizgisi Resmî Gazete’de yayınlanan Kıyı Kanunu Yönetmeliği’ne göre; Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, taşkın dışında, suyun kara parçasına değdiği noktaların birleşmesinden oluşan meteorolojik durumlara göre değişen doğal çizgi.Tabi ve suni göllerde Devlet Su İşleri, Genel Müdürlüğünce belirlenen maksimum su kotu kıyı çizgisini belirler.Kıyı çizgisi durağan değildir. Aksine gel-git hareketlerine, sürekli rüzgarların veya seyş olaylarının etkisiyle kıyı şeridi üstünde ileri geri yer değiştirir.Yer değiştirme miktarı deniz seviyesinde meydana gelen oynamaların genliğine ve kıyı profiline göre değişir. Yüksek falezli kıyılarda önemsiz olduğu halde kıyı ovaları gibi alçak kıyılarda büyük boyutlara ulaşabilir.Alışılan gel (med) seviyesi sırasında kıyı çizgisinin bulunduğu mevki normal kabul edilir. Fakat bazen, özellikle ekinokslar sırasında şiddetlenen gel (med) olayları sırasında veya karaya doğru esen şiddetli ve devamlı rüzgarların etkisi altında sular bu sınırın daha yukarısına kadar yükselebilir. Buna göre kıyı şeridinde ayrıca iki kısım ayrılabilir: Bunlardan biri, normal kıyı çizgisi ile denizin karaya doğru en fazla ilerlediği sınır arasında kalan zondur ki buna artkıyı adı verilir. Buna karşılık normal kıyı çizgisi ile suların çekilebildiği en alçak seviye arasında kalan zon da önkıyı diye adlandırılır.
Kıyı çökel taşınımı

Kıyı çökel taşınımı Dış etmen ve süreçlerin (fizksel parçalanma ve aşındırma) etkisiyle oluşan farklı boyutlardaki unsurların (silt, kum, çakıl gibi) bir yerden taşınarak veya suda eriyik halde bununan maddelerin dibe çökerek deniz, göl ve okyanus tabanlarında üst üste birikme olayıdırKıyı bölgesi hava, kara ve denizin birleşiminde olan ve bu etmenlerin  etkisi altında kalan  kıyı şeridi olarak bilinmektedir. Başka bir anlatımla, Diğer bir deyişle, dalga hareketlerindeki kinematik etkilerin hissedildiği deniz tabanı ile kıyı çizgisinin kara tarafında etkileşim mekaniğinin sona erdiği nokta arasındaki kıyı profilinin oluşturduğu deniz ve kara parçası olarak tanımlanabilir. Kıyı bölgesinin altındaki zemin farklı boyutlardaki taneli malzemeden oluşacağı gibi çatlaklı/ tabakalı malzemden de oluşabilir.Kıyı bölgelerindeki sedimentin denize girişi; derelerdeki sedimentin taşınımı ve birikimne göre daha karışık şekilde olmakrtadır .Denize giriş yapan sedimentin bir kısmı kapalı koy ve limanlarda alıkonularak açık denize taşınmaları engellenir. Dalga hareketleri kıyı alanlardaki kayaçları vekıyı aşındırarak kıyı çizgisinin kara yönüne doğru ilerlemesine veya parçalanan maddeleri kıyıyönüne iterek kıyıda sediment birikmesine ve kıyı çizgisinin deniz yönünde ilerlemesine neden olur. Dalgalar kıyıdaki katı madde taşınımı kontrol eden ve kıyıya şekil veren temle unsurdur. Ayrıca dalgalar kıyı bölgesinde sabit kıyı çizgisi oluşumunu meydana getirir.  Deniz dibi profili ve sabit kıyı çıgisi oluşumu birbiriyle alakalıdır. Bu oluşumlar ve kıyı çizgisi değişimi insanların iktisadi faaliyetlerine de bağlıdır. Kıyı alanları, rüzgâr, dalga, akıntı gibi çeşitli dış etmenler ve kendilerini besleyen akarsular gibi kaynakların ve kendilerinden malzeme kaybına yol açan çeşitli sebeplerin etkisi altında çok uzun bir süreçte, kum, çakıl ve kil gibi katı madde (sediment) taşınımı sonucunda dengeye ulaşır. Binlerce yılla ifade edilen bu süreçte sabit kıyı alanı yapısını bozacak bir faktör etkin olmadığı sürece, kıyı alanlarında önemli ölçüde erozyon (kıyı gerilemesi) veya yığılma (kıyı ilerlemesi) durumları ile karşılaşılmaz.
Kıyı, Lice

Kıyı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kıyı-Karst

Kıyı-Karst (), Slovenya'nın istatistiksel bölgelerinden biridir. Bölge, ülkenin güneybatısında yer almaktadır. Yüzölçümü 1.043 km² olan bölgenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 118.640'tür.
Kıyı-İç Karniyol

Kıyı-İç Karniyol (), Slovenya'nın istatistiksel bölgelerinden biridir. Bölge, ülkenin güneyinde yer almaktadır. Yüzölçümü 1.456 km² olan bölgenin nüfusu 2022 yılı itibarı ile 53.334'tür.
Kıyıbaşı, Muş

Köyün eski adı, 1902 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Arınçig, 1928 yılı kayıtlarında ise Arincik olarak geçmektedir.
Kıyıboyu, Of

Yerleşimin eski adı "Kolenli"'dir. 1530 yılı Osmanlı tahririnde ve 1681 yılı Avarız Defterinde o dönemki Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmemiştir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan sonra da Kolenli adıyla Of kazasına bağlı görülen yerleşimin adı da 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Kıyıboyu olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Kıyıcak, Edremit

Mahallenin adı Su vatanı anlamına gelen bir Ermenice kelimeden türemiştir. Eski ismi Suvartan olan mahallenin yeni ismi Kıyıcak Mahallesi olmuştur.
Kıyıcak, Ereğli

Köyün adı mevreke adında eskı bir osmanlı sultanından gelmektedır.eskı zamanlara burada yasadıgından buraya mevreke daha sonra zamanla MERVE denılmiştir
Kıyıcak, Kale

Kıyıcak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kıyıcık, Of

Yerleşimin eski adı "Balek"'dir. 1530 yılı Osmanlı tahririnde Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmemiştir. 1681 yılı Avarız Defterinde "Balık" adıyla yer alan köyde, tamamı Müslüman 6 avarız neferi kaydedilmiştir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan sonra da Balek adıyla Of kazasına bağlı görülen yerleşimin adı da 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Kıyıcık olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. Of ilçesine bağlı bulunan Kıyıcık köyünde, 4 Mart 1985 tarihinde Bakanlar Kurulu kararı ile belde belediye teşkilatı kurulmuştur. Yerleşim, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kıyıdaki Değirmen

Kıyıdaki Değirmen, George Eliot’un (Mary Ann Evans), ilk kez 1860 yılında 3 cilt olarak basılmış romanıdır.
Kıyıdüzü, Tatvan

Köyün eski adı 1556 yılı kayıtlarında Gizvak ya da Kizvak, 1848 yılı kayıtlarında ise Ermenice'de "ekşipınar" ya da "acıpınar" anlamına gelen Gıdzvag olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 39 km, Tatvan ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Köy, Tatvan'ın kuzeydoğusunda olup, Van Gölü ve /numaralı Ağrı-Bitlis (Ahlat-Tatvan) devlet/uluslararası yolu kenarındadır
Kıyıgören, Altınözü

Kıyıgören; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kıyık, Muş

Köyün eski adı 1516 yılı kayıtlarında "Xaşxaltağ", 1902 yılı kayıtlarında ise Ermenice kökenli Kaşkaldak ya da Kışkıldah olarak geçmektedir.
Kıyıkonak, Köprüköy

Mahallenin eski adı, 1916 ve 1928 yılı kayıtlarında Kartabaz ya da Kırtaboz olarak geçmektedir. Daha önceleri Erzurum ili Pasinler ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Köprüköy ilçesine bağlanmıştır.  1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Köprüköy Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 71 km, Köprüköy ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Mahalle, Köprüköy'ün güneyinde olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna, Yağan Mahallesi üzerinden 12,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır. Aras Nehri yakınındadır.
Kıyıköy, Vize

17 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye dönüşmüştür. 2015 yılındaki nüfus sayımına göre, 933 kadın ve 1015 erkek olmak üzere toplam nüfusu 1948 kişidir.Karadeniz kıyısındaki bu kasabanın etrafı ormanlarla çevrili olup Pabuçdere ve Kazandere dereleri de Karadeniz'e bu kasabadan dökülmektedir. Yöre halkının geçim kaynağı balıkçılık ve ormancılıktır. Dünyanın en eski taş oyma manastırlarından Aya Nikola Manastırı buradadır. İstanbul'dan günübirlik turlar veya geziler için uygundur. Kasaba yakınındaki Bahçeköy manda yoğurduyla ünlüdür.Kırklareli ili, Vize ilçesine bağlı Kıyıköy'ün sınırları içinde bulunan Kastro (Çamlıkoy) Körfezi Tabiatı Koruma Alanı ise, 329 hektarlık bir alan üzerinde yayılmış bulunmaktadır. Ancak, bu Körfez'in batısı Kırklareli'ne dâhil iken, ortası Tekirdağ ve doğusu da İstanbul sınırları içinde kalmaktadır.Trakya'nın yegane karaçam (Pinus nigra) ormanlarının bulunduğu bu alan değişik bitki türlerini kapsamaktadır. Bunların başında karaçam, Macar meşesi, sapsız meşe, saçlı meşe, doğu gürgeni, kara gürgen, dişbudak, kayın, akçaağaç, ıhlamur ve kızılağaç gelmektedir. Ayrıca koruma alanında, karaca, yaban domuzu, kurt, çakal, sansar, tilki, porsuk, tavşan gibi hayvanlar yaşamaktadır.Türk Akımı adlı Rusya'dan Türkiye'ye Karadeniz altından aktarılması planlanan doğalgaz boru hattı projesinin kıyıya çıkışı burada olması planlanıyor.Midye Karadeniz kıyısında, Kırkkilise sancağına bağlı küçük bir kazadır. Kasabası 1600 nüfuslu olup, iki tarafından denize inen derelerin birleştiği yerdeki yükseklik üzerine kuruludur. Kaza, 3000 nüfusu ve hükûmet konağı olan Samako nahiyesi, bir çiftlik, 5 köy ve kasabadan oluşmuştur. Kaza içinde 1444 evde 7138 nüfus vardır.Kasabada; 1 şeriat mahkemesi, dökümhane, hükûmet dairesi, telgrafhane, belediye, gümrük, I. Sultan Selim’in yaptırdığı bir cami ile başka bir cami ve mescit vardır.Kaza içinde 7 han, 93 mağaza, 98 dükkân, 25 kahve, 8 fırın, 63 ahır, 4 kayıkhane, 7 çömlekhane, 4 kiremithane, 26 değirmen, 4 dalyan, 5 dolap, 2 kuyu, 8 çeşme, 2 ayazma, 2 harap hamam, 5 kömür ocağı, 43 samanlık 6 kilise, 4 okul 2 metropolithane, 2 İslam ve 5 Hristiyan mezarlığı, 3 manastır, 4 ambar, 255 harman yeri, 5471 tarla, 13 çayır, 1480 bağ, 123 bahçe, 58 bataklık, 2 otlak, 4 mera, 48 koru vardır. Kazadan 300 kıye kalkan balığı, 2560 adet torik, 60000 palamut ve 1919005 çiroz balığı ihraç edilir.
Kıyıkışla

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan '3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat ili Çekerek ilçesinden ayrılarak yeni kurulan Yozgat ili Aydıncık ilçesine bağlanmıştır.
Kıyıkışlacık, Milas

Kıyıkışlacık, Güllük Körfezi sahil şeridinde, Güllük beldesinin tam karşısında yer alan büyük bir mahalledir. Yerleşim biraz düzensiz olmakla birlikte, nüfus açısından küçük bir ilçe görünümüne yaklaşmakta, turizm mevsiminde yazlık sahipleri ve turistler ile birlikte bu nüfus daha da artmaktadır. Dünyaca ünlü İasos harabeleri Kıyıkışlacık mahallesinin içindedir. Bu nedenle ve sahil şeridinde oluşu ile önemli bir turizm potansiyeli bulunmaktadır.Köyün Osmanlı zamanındaki adı Asınkurin'dir. İasos, Milas'a 28 km uzaklıktaki Kıyıkışlacık Köyü içerisindeki üç tarafı denizle çevrili bir yarımada üzerine kurulmuştur. Mitolojiye göre Argos'tan gelenler tarafından kurulduğu ve ismini kolonistlerin başı Iasos'tan aldığı söylenmektedir. M.Ö. 5. yüzyıla kadar İasos hakkında eski kaynaklarda bilgi yoktur. Kentin kurulduğu alan önceleri bir ada iken daha sonra adanın denizle birleştiği berzah dolmuş ve ada, yarımada haline dönmüştür. Antik kente ait önemli yapılar bu yarımada üzerinde yer almaktadır. Büyük sur, su kemerleri, mezarlar ile balık pazarı olarak adlandırılan yapı ise sur dışında yer almaktadır. İasos'da yapılan kazılarda kentteki en eski yerleşimin M.Ö. 3. bin sonuna kadar uzandığı tespit edilmiştir.Bir zamanlar kenti ziyaret eden müzisyen, tiyatroda bir resital vermiş. Bu resital sırasında balık pazarının açıldığını bildiren çan sesi duyulunca elini kulağına götüren yaşlı adam dışında herkes yerinden fırlayarak tiyatrodan ayrılmış. Yaşlı adamın yanına gelen müzisyen "Bana ve sanatıma gösterdiğiniz saygıdan ötürü size teşekkür borçluyum; çünkü çan sesini duyan tüm dinleyiciler çekip gittiler" demis. "Ne ?" diye haykırmış bunu duyan yaşlı adam, "Yoksa çan mı çaldı? "Evet, neden?" "Öyleyse izninizle efendim..." ve gözden kaybolmuş. Strabon bu öyküyü bereketsiz topraktan ürün alamayan İasoslular'ın balığa olan düşkünlüklerini belirtmek için anlatır. Iskender'in 334'te Miletos'u kuşatması üzerine İasos, kente yardım etmeye çalışan Pers donanmasına bir gemi bağışında bulundu. On yıl sonra Ekbatan'da İskender'in silah deposu komutanlığında Gorgos adlı bir İasoslu bulunuyordu. İskender'in ilgisini çeken bir başka İasoslu da yunus tarafından sevilme gibi garip bir yazgıya sahip olan erkek çocuktu.İasos'ta erkek çocukların gimnasiumda çalıştıktan sonra denizde yıkanmaları bir gelenekti. Bu sırada kıyıya yanaşan yunus, çocuklardan birini sırtına alıp, açıklara götürüyor ve sonra yeniden kıyıya bırakıyordu. Bir anlatiya göre bu öyküyü duyan İskender, çocuğu Babil'e getirtip deniz tanrısı Poseidon'un rahibi yapmış. İasoslular bu olaydan, M.Ö. 3. yüzyılda çıkarılan madeni paralarında, kolunu yunusun sırtına atmış biçimde yüzen çocuk tasvirine yer verecek kadar etkilenmişlerdir. İasos antik kentinde 1960 yılından bu yana İtalyan Arkeoloji Heyeti'nce düzenli kazılar yapılmaktadır. Bu kazı çalışmaları sonucunda birçok eser ortaya çıkarılmıştır. Bunlardan agoraya kemerli bir kapıdan geçilerek girilir. Roma Dönemi'nde inşa edilen agoranın dört tarafı revaklarla çevrilidir. Agoranın güney batısında bouleterion yapısı yer alır.https://web.archive.org/web/20170408081550/http://www.kendineturist.com/2017/03/kiyikislacik-koyu-milas.html
Kıyılı

Köyün eski adı 1907 yılı kayıtlarında Kehyalı olarak geçmektedir. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, '3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat’ın Çekerek ilçesinden ayrılarak aynı ilin yeni kurulan ilçesi Kadışehri'ne bağlanmıştır.Köy, Yozgat il merkezine 102 km, Kadışehri ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Kadışehri'nin güneybatısında ve  numaralı Kadışehri-Sorgun il yoluna 2,5 km uzaklıktadır
Kıyısın, Ilgaz

Köyün eski adı, 1896 yılına ait 'salname'de Kızılsin olup, Türkçede "sin" sözcüğü "mezar" anlamına gelmektedir.Köy, Çankırı il merkezine 30 km, Ilgaz ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın güneybatısında olup  numaralı Kastamonu- Çankırı (Ilgaz-Korgan) devlet yoluna 2,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kız

Türkçede yaş evresi daha net belirtilmek istendiğinde çocuk yaştaki kızlar genellikle "kız çocuğu", genç yaştaki kızlar ise "genç kız" şeklinde adlandırılırlar. "Kız evlatları" kastederken ise sözcük genellikle tek başına kullanılır.İnsanda 46 adet (23 çift) gen bulunur. Bunlardan cinsiyeti belirleyen iki tanesi X ve Y olarak adlandırılmıştır. Kızlarda, Y kromozomu bulunmaz ancak iki adet X kromozomu (XX) bulunur. Kromozomların biri anneden, diğeri babadan gelir. Nadir olarak üç (XXX) veya tek X kromozomlu kız çocuklarına da rastlanır.Kızlar dişi üreme organlarıyla doğarlar. Bununla birlikte üreme organları tam belirginleşmemiş ancak kendini dişi hisseden bireyler de kız olarak adlandırılabilir.Ergenlik esnasında kızların vücudunda önemli değişiklikler meydana gelir. Beyinden gonadlara gönderilen çeşitli hormonal sinyaller sonucu çocuğun vücudu yavaş yavaş gelişmeye başlar. Gonadların ürettiği hormonlar sayesinde başta cinsel organlar ve göğüsler olmak üzere tüm vücutta değişikler gerçekleşir. Ergenlik, kişiden kişiye değişmekle birlikte, genellikle 10-16 yaşları arasında tamamlanır ve kişi yetişkin olur. Pek çok kız ilk âdetini (menarşe) 12-13 yaşlarında görür.
Kız (film)

Kız, yönetmenliğini Lukas Dhont'un gerçekleştirdiği 2018 çıkışlı dramatik filmdir. Filmin senaristliğini Dhont ve Angelo Tijssens birlikte gerçekleştirmiştir.Girl'ün ilk gösterimi 2018 Cannes Film Festivali kapsamındaki Belirli Bir Bakış bölümünde gerçekleştirdi. Film ayrıca Caméra D'Or ve Queer Palmiye için de yarıştı ve iki ödülü de kazandı. Filmin oyuncularında Victor Polster ise Belirli Bir Bakış En İyi Performans Ödülü'nü kazandı.Film, 24 Şubat 2019 tarihinde düzenlenecek 91. Akademi Ödülleri'nin Yabancı Dilde En İyi Film Ödülü kategorisinde yarışmak üzere Belçika'nın aday adayı olarak gösterildi.
Kız Arkadaşım

Kız Arkadaşım (Özgün adı: My Girl), 1991 yapımı komedi-drama filmi. Küçük bir kızın büyümesini konu almıştır. Filmde Dan Aykroyd, Jamie Lee Curtis, Macaulay Culkin ve ilk kez bu filmle gözler önüne çıkan Anna Chlumsky gibi isimler yer almıştır. Laurice Elehwany atarafından yazılmış ve Howard Zieff tarafından yönetilmiştir.
Kız Arkadaşım 2

Kız Arkadaşım 2 (özgün adı: My Girl 2), bir 1994 yapımı komedi-drama filmi. Oyuncular Anna Chlumsky, Dan Aykroyd, Christine Ebersole, Jamie Lee Curtis, Richard Masur, Austin O'Brien ve Roland Thomson'dır. 1991 Kız Arkadaşım'ın devam filmidir.
Kız Erkek Meselesi

Kız Erkek Meselesi (İngilizce özgün adıyla: It's a Boy Girl Thing), 2006 yapımı komedi ve romantik türündeki sinema filmi. ' En Nefret Ettikleri Şeye Dönüştüler, Birbirlerine! ' sloganıyla çıkış yapan filmde, Nell ve Woody ismindeki iki komşunun günlerden birinde bedenleri ve tüm duygularıyla birbirlerine dönüşmesi ve bu olay neticesinde yaşadıkları komik olaylar anlatılmakta.Aralarında dünya kadar fark olan iki komşu genç hakkında enerjik bir romantik komedi. Edebiyat düşkünü bir iyi aile kızı olan Nell ve eğlence düşkünü, pervasız Woody iki ezeli düşmandır ve bir sabah uyandıklarında kendilerini çok garip yerlerde bulurlar: Birbirlerinin yatak odalarında ve daha da kötüsü, birbirlerinin vücudunda. Bu isteksiz değiş tokuş, birbirlerinden intikam almaları için bulunmaz bir fırsata dönüşür ve hayatlarını sabote etmeye başlarlar. Ama çabalarının meyvelerini almaya başladıkça, başlarına hiç hesapta olmayan isler açılır.
Kız Kalesi (Mersin)

Kız Kalesi, Mersin'in Erdemli ilçesinde bulunan tarihî kale. Mersin merkeze uzaklığı yaklaşık 80 km' dir. Turistik belde Kızkalesi ismini bu tarihi kaleden alır. Kıyıdan yaklaşık  açıktadır. Adanın toplam alanı yaklaşık  olup, kale bu alanın çoğunu kaplar.Strabon'a göre ada antik çağda korsanlar tarafından kullanılmış. Ancak kale muhtemelen Birinci Haçlı Seferi sonrasında Bizans İmparatoru I. Aleksios tarafından yaptırılmıştır. 13. yüzyılda Ermeni Kral I. Levon ve Kilikya Ermeni Krallığı'nın en az bir müteakip hükümdarı tarafından kapsamlı bir şekilde yeniden inşa edildi. 1982 ve 1987'de yayınlanan arkeolojik araştırmalar, orijinal Bizans planının, karakteristik kare kuleleriyle esas olarak güneyde hayatta kaldığını ortaya çıkardı. Ermeniler, kalenin kuzey ve batı taraflarını kendilerine özgü rustik kesme taş işçiliği (geç antik kentten devşirme değil) ve yuvarlak kulelerle yeniden inşa ettiler. Ayrıca mevcut yapının çoğuna yeni kaplama taşı koydular. İki Ermeni yazıtında bu bölgenin Kral I. Levon (1206) ve Kral I. Hetum (1251) tarafından yeniden inşa edildiğinden söz edildiği bildirilmektedir.Ermeniler ayrıca kalenin içine beşik tonozlu bir şapel inşa ettiler. Ada bir zamanlar ana kara kalesi olan Korikos kalesine bir mendirekle bağlıydı. Ermeniler bu kaleye Gorygos (Կոռիկոս) adını verdiler. 14. yüzyılda Kilikya Krallığı çöküşün eşiğindeydi ve 1360 yılında I. Peter (Kıbrıs kralı), halkının isteği üzerine adayı ele geçirdi. Kale, 1448'de bir Anadolu beyliği olan Karamanoğulları tarafından ele geçirildi. Ada daha sonra 1471 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun Sadrazamı Gedik Ahmet Paşa tarafından ele geçirildi.Son yıllarda restore edilen Kızkalesi, sekiz kuleyle korunmuştur. Kalenin dış çevre uzunluğu 192 metredir. Güney ve batı duvarları birbirine diktir. Kuzey ve doğu cepheleri kavisli surlarla çevrilidir.Ana kapı kuzey tarafındadır ve batı tarafında küçük bir kapı ve bir galeri vardır. Her biri benzersiz bir şekle sahip 8 burç vardır. 1973 ile 1981 yılları arasında Kızkalesi'ndeki iki kalenin planlarını içeren kapsamlı bir fotoğraf araştırması yapılmıştır.Korykos kralı, bir çocuğunun olması için sürekli dua edermiş. Sonunda dileği kabul olmuş ve bir kızı olmuş. Kralın kızı büyüdükçe güzelleşmiş. Ününü duyan krallar, prensler onunla evlenmek istemiş.Bir gün Korykos kentine bir kahin kral tarafından saraya davet edilmiş. Kahin kralın kızını görünce birden irkilmiş. Kral kahine ne olduğunu sorarak söylemeye zorlayınca, “Kızınızı bir yılan sokacak ve ölecek. Bu yazgıyı kimse bozamayacak ve engel olamayacaksınız” diye yanıtlamış.Kral bunun üzerine Korykos Kalesi'nin karşısında kıyıya yakın küçük adacığa bir kale yaptırmış. Yanına hizmetçiler vererek kızını bu kaleye kapatmış. Kızın canı bir gün üzümü çekince saraydan gönderilen sepet içinden bulunan bir yılan çıkarak onu sokmuş ve kız da kısa bir süre sonra ölmüş.
Kız Kalesi (Rize)

Kız Kalesi veya Kız Kulesi, Rize'nin Pazar ilçesinde bulunan tarihî bir kaledir. Pazar ilçe merkezinin batısında yer alan küçük bir yarımada üzerine inşa edilmiştir. Kara ile bağlantısı kesilmiş olan kale, kayalık bir zemin üzerinde bulunmaktadır. Bazı kaynaklara göre 13-14, bazı kaynaklara göre ise 8. yüzyılda inşa edilmiştir. Dış kenar uzunlukları 9,66 metre ve 9,07 metre uzunluğundadır. Yapının en çok hasar görmüş kısmı, Pazar'a bakan güney kısmıdır. Bu da kalenin birtakım saldırılara maruz kaldığını iddia eden rivayetleri desteklemektedir.Doğu Karadeniz ve özellikle Lazlar üzerine 1985 tarihinde yazdıkları makale ile tanınan A. Bryer ve D. Winfield, Kız Kalesi’nin Trabzon İmparatorluğu döneminde 13. ya da 14. yüzyılda yaptırıldığı iddia etmektedir. 1817 ve 1819 tarihleri arasında tüm Karadeniz kıyılarını anlatan Trabzonlu Ermeni seyyah P. Minas Bijişkyan, kulenin Cenovalılar tarafından asil bir kız için yaptırıldığını belirtmektedir. Pazarlı tarihçi ve araştırmacı Muzaffer Arıcı da, kalenin Cenovalı bir prensin kızı için yazlık olarak inşa ettirdiğini söylemektedir. Anadolu'nun antik dönemleri ile ilgili araştırmalar yapan Bilge Umar ise, kalenin 8. yüzyılda yaptırıldığını iddia etmektedir. 1843 ve 1844 yıllarında bölgede inceleme yapan Alman Karl Koch, günlüklerinde bu kulenin Türkler tarafından yapıldığını, tüm saldırılara rağmen bir türlü alınamadığı için Kız Kulesi isminin verildiğini belirtmektedir.Kale, günümüzde tek bir gözetleme kulesiyle ayaktadır. Kız Kalesi, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü tarafından 3 Ağustos 2006 tarihinde 775 No'lu karar ile 1. Koruma derecesi ile kültür envanteri olarak tescillenip koruma altına alınmıştır. Kalenin günümüzdeki yasal sahibi, Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğü’dür.
Kız Kardeşimin Hikayesi

Jodi Picoult'un aynı adlı romanından uyarlanan film, bir ailenin tüm üyelerinin, lösemi gibi ciddi bir hastalıkla mücadelelerini konu ediniyor. Kız Kardeşimin Hikayesi, güçlü oyuncu kadrosu, sürprizli senaryosu, ve dramatik yapısıyla IMDB'de 10 üzerinden 7.4 puan almış. Filmin tüm müzikleri ve soundtrack'ı da beğenilerek ilgi görmüştür.Anna Fitzgerald (Abigail Breslin), doktorların önerisiyle; genetik müdahaleler yapılarak dünyaya getirilmiş bir çocuktur. Doğumunun amacı olarak, lösemi hastası olan ablası Kate (Sofia Vassilieva)'nın tedavisi ve nihai aşamada gerekli olan böbrek naklinin Anna'dan yapılması düşünülmektedir. Kate'in tedavisi için mesleğini bırakan avukat anne Sara (Cameron Diaz) ve işini ihmal eden baba Brian Fitzgerald (Jason Patric)'ın tüm uğraş ve kaygıları, bir gün Anna'nın sürpriz bir girişimiyle şok bir gelişmeyle karşı karşıya kalacaktır: Anna, ebeveynlerinin kendisi üzerindeki tıbbî haklarının sınırlanması amacıyla kentin en ünlü avukatı olan Campbell Alexander Alec Baldwin'a vekalet vererek anne ve babasına dava açar. Kendisine bu girişiminde ağabeyi Jesse (Evan Ellingson) yardımcı olacaktır. Davaya bakan hakim Joan De Salvo (Joan Cusack), yakın zamanda çocuğunu bir trafik kazasında yitirmiştir. Olaylar ve Kate'in yaşamı beklenmedik gelişmelerle doludur.
Kız Kardeşler (film, 2019)

Kız Kardeşler, yönetmenliğini ve senaristliğini Emin Alper'in gerçekleştirdiği 2019 çıkışlı dramatik filmdir. Yapımcılığını Nadir Öperli'nin gerçekleştirdiği film, Türkiye, Almanya, Hollanda ve Yunanistan ortak yapımıdır. Başrollerinde Cemre Ebuzziya, Ece Yüksel, Helin Kandemir, Müfit Kayacan ve Kayhan Açıkgöz'ün yer aldığı filmin ilk gösterimi 69. Berlin Uluslararası Film Festivali'nin "Ana Yarışma" bölümünde gerçekleştirildi.
Kız Kovalamaca

Kız kovalamaca (Azerice: qız-qov, Kazakça: қыз қуу, telaffuzu: [qəz qʊwəw]), (Kırgızca: кыз куумай [qɯz quːmɑj]), Azeriler, Kazaklar ve Kırgızlar tarafından oynanan geleneksel bir binicilik sporudur. At yarışı unsurları taşımakla beraber, daha çok bir "flörtleşme oyunu" olarak anılır.Oyun genellikle şöyle devam eder: Genç bir adam at sırtında başlama çizgisinde bekler. Genç bir kadın da, yine at sırtında, adamın belirli bir mesafe arkasından dört nala gitmeye başlar. Kadın adamı geçince, adam da atını sürmeye başlar. Kadın ve erkek bitiş çizgisine kadar yarışırlar. Eğer adam kadını, yarışı bitiremeden yakalayabilirse, kızı öper. Bu da zafer sayılır. Ama eğer adam yakalayamadan kadın bitişe ulaşırsa, kadın geri döner ve adamı başlangıç çizgisine kadar kovalamaya başlar. Adam eğer yakalanırsa, kadın onu döver ve bunun için bir kırbaç kullanır, ki bu da kadın için zafer sayılır.
Kız Kulesi (bale)

Azerbaycan'ın ilk ulusal balesidir. İlk sahnelenişi 18 Nisan 1940'ta Bakü'de Azerbaycan'ın ulusal opera ve bale kurumu olan Azerbaycan Devlet Akademik Opera ve Bale Tiyatrosu'nda gerçekleşmiş; başrolü Bedelbeyli'nin eşi Gamar Almaszade üstlenmiştir. Bakü'deki Kız Kulesi adlı tarihi yapı hakkındaki efsanenin motifleri üstüne yazılmış bir eserdir.Eser, 1959'da Bedelbeyli tarafından Moskova'da sahnelendi ve olumlu tepkiler aldı. 24 Ekim 1999'da  Azerbaycan Devlet Akademik Opera ve Bale Tiyatrosu'nda eserin yeni bir versiyonu sahnelendi. Yeni versiyon, bestecinin yeğeni piyanist Ferhat Bedelbeyli ile Yulana Alikişizade'nin eseridir.Savaştan dönen kral, karısının bir kız çocuğu dünyaya getirdiğini öğrenince bir oğlan çocuk beklediği için hayal kırıklığına uğrar ve bebeğin öldürülmesini emreder. Ancak bebeğin bakıcısı onu kaçırıp saklamayı başarır. Kral, güzel kızı 17 yaşına geldiğinde görür ve ona aşık olur. Başka birisi ile nişanlı olmasına rağmen onunla evlenmek ister ve kuleye kaçırır. Nişanlısı onu kurtarmak için gelir fakat nişanlısının ayak seslerini duyan kız kralın geldiğini sanıp korkar ve kendisini kuleden aşağı atar.
Kız Kulesi (İzmir)

Kız Kulesi veya Laskaris Sarayı, İzmir'in Kemalpaşa ilçesinde yer alan özgün bir Bizans yazlık sarayıdır.İmparator I. Theodoros Laskaris (1206-1222) zamanında yapılmıştır. Burası İstanbul dışında inşa edilmiş bir imparatorluk sarayı olması bakımından çok önemlidir. Selçuklu Hanedanı ve Beylikler döneminde de Türkler tarafından kullanıldığı bilinmektedir. Aralık 2011'de yapıda restorasyon çalışmaları başlatıldı.Sarayın planı İstanbul'daki tekfur sarayına benzemektedir. Yapı 11,50 × 25,50 m boyutlarında kuzey güney yönünde uzunlamasına dikdörtgen planlıdır. Zemin katı dış yüzeyleri hafifçe yuvarlatılmış büyük kesme taşlardan meydana gelmiştir. Zemin katta içeride dördü doğu duvarında diğer dördü batı duvarında olmak üzere sekiz adet paye vardır. Buradaki pencerelerin dar ve ince uzun oluşu ise korunmak amaçlıdır. Zemin katı, diğer üç katın molozları ile doldurulmuştur. Birinci ve ikinci katın cepheleri ayakta kalmış üst kat ve çatıdan ise hiçbir iz kalmamıştır. Duvarda görülen ahşap kirişler, bu katların tabanlarının ahşap olduğunu gösterir. Zemin katın doğu cephesinde büyük kesme taşlardan masif bir görünüşe sahip 2,50 m genişliğinde tam ortada giriş kapısı vardır. Zemin kat dikdörtgen bloklar hâlindeki yontma taştan, devşirme malzemeden inşa edilmiştir. Bu taş bloklar arasında harç kullanılmamıştır. Üst katlar ise dört sıra tuğla, bir sıra taş dizisinin üst üste konulması ile meydana gelmiştir.
Kız Kulesi Aşıkları

Kız Kulesi Aşıkları - Hera İle Leandros, 1993 yapımı İrfan Tözüm filmidir. Senaryosu Macit Koper’e aittir.Yaşlı bir şair kayıkla Kız Kulesi'ne geçer, orada eski fener bekçisinin günlüğünü bulur. Okudukça günlükte anlatılan hikâyelerin Kız Kulesi efsanesi ile benzerliklere sahip olduğunu fark eder.
Kız Kulesinde Bir Facia

Filmde, kuduz bir köpek tarafından ısırılmış oğlunu, fenerden atmak suretiyle öldürmek zorunda kalan fener bekçisi bir babanın öyküsü anlatılır. Filmin yapımcılığını Kemal Film üstlenmiştir.
Kız Kurusu Gül Hanım

Kız Kurusu Dona Rosita ya da Çiçeklerin Dili ya da Kız Kurusu Gül Hanım (İspanyolca: Doña Rosita la soltera o El lenguaje de las flores) Federico Garcia Lorca'nın 1934'te yazdığı 3 perdelik oyun.Oyun 1900'ların Endülüs'ünde geçer ve Rosita (İspanyolca: gül) adlı bir kadının Güney Amerika'ya giden sevgilisini yıllarca beklemesi ve tüm gençliğinin bu bekleyişle solup gitmesi anlatılır. Ana tema kadınların acıları ve yalnızlıktır.Öksüz ve yetim bir genç kız olan Rosita, çiçeklere düşkün olan amcası ile birlikte yaşar. Amcası güllere meraklıdır ve yetiştirdiği bir gül olan Rosa mutabilis sabahları açmakta, öğlen kırmızılaşmakta, akşam solmakta, gece ise dökülmektedir. Rosita'nın sözlüsü olan yeğeni, babasının yanına, Arjantin'e kısa bir gezi yapmak üzere gider ve giderken kendisine bağlılık andı içer. Rosita, önce sevgilisinden aşk dolu mektuplar alır ancak zamanla mektupların arası açılır, aşk sözleri zayıflar. Rosita sözlüsünü 15 yıl boyunca bekler, bu arada kendisine talip olanları geri çevirir. Sevgilisinin mektuplarındaki ifadelerden kuşkulansa da, hatta bir arkadaşından sözlüsünün evlendiğini öğrense de beklemeyi sürdürür ve bir 10 yıl daha geçer. Sonunda, sözlüsünden annesine gelen bir mektupla evlenmiş olduğu açığa çıkar. Rosita bütün bir ömrünü yalan bir aşkın uğruna harcayıp gitmiştir. Bu arada Don Martin adında komik tavırlı bir tarım öğretmeni Rosita'ya talip olur. Ancak Rosita artık anılarında yaşamaya başlamaştır bile. O da yaşadığı ev ve camekanlı çiçek bahçesi gibi geçmişte yaşamayı sürdürür. (Bir anıdan daha canlı hiçbir şey yoktur. Bize yaşamı sonunda olanaksız kılan da bu anılardır.)Oyun 1880'lerde başlar ve o zaman amcanın evi sayısız çiçekle doludur. Son sahne ise 1911'i gösterir ve bahçe bakımsız bir viraneye dönmüştür. Rosita da, 1880'lerde cıvıl cıvıl bir genç kızken, yarım asırı devirmiştir ve amcasının evinden ayrılırken, yanında götürebildiği tek şey yıllarca ümitle doldurduğu çeyiz sandığıdır.Lorca oyuna aynı zamanda Çiçeklerin Dili adını vermiş ve oyununu "Müzik ve dans sahneleri ile değişik bahçelere bölünmüş olan Gırnata'nın bir şiiri" ve bir "dramatik romans" olarak nitelemiştir. Lorca, oyun hakkındaki şu değerlendirmeyi yapar: Anlamsız, amaçsız, boyun eğen, kısır bir yaşam: Benim Dona Rosita'mın yaşamı bu işte... İspanya'nın Dona Rosita'ları daha ne kadar böyle yaşamak zorundalar? Lorca'nın Dona Rosita'sı da camekanlı çiçel bahçesinde yetişen Rosa mutabilis gibi önce bir genç kız olarak açmış, sonra ümitsiz hülyalarla sertleşmiş ve acı deneyimlerle solarak, kuruyup kalmıştır. Oyunda Rosita, adeta bir hayal dünyasında yaşarken, diğer tüm kahramanlar gerçek dünyanın kişileri gibidir. Rosita, aynı zamanda değişen bir toplumun içinde geçmişte kalmış, toplum Rosita ve ailesinin yanından geçip gitmiştir. Lorca, geleneksel değerlerle hesaplaşmasını bu oyunda daha farklı bir tarzda yapmaktadır.Oyun, ilk olarak 1935'te Barcelona'da Teatre Principal Palace de Barcelona'da Margarita Xirgu tarafından sahnelendi.
Kız Sanayi Mektebi

Kız Sanayi Mektebi Osmanlı İmparatorluğu'nda kadınların el becerilerini geliştirmek ve ekonomik fayda sağlamak için kurulmuş okullardır. Eğitim süresi 5-7 yildir. Askerlerin kıyafet ve sargı gibi ihtiyaçlari buradan karşılanmıştır.