Fenerbahçe (futbol takımı) 1950-51 sezonu

Sezona ilk üç Lig maçında üç galibiyetle başlayan Fenerbahçe; önce 21 Ekim 1950 tarihinde İstanbul'da 1948-49 sezonunda oynanan ve ortada kalan Basın (Gazeteciler Cemiyeti) Kupası'nın iki sezon sonra ifa edilebilen finalinde Beşiktaş'ı 2-1 yenerek kupayı müzesine götürdü. Sarı Kanaryalar ardından 30 Ekim 1950'de Ankara'da Ankara Demirspor'u 1-0 mağlup ederek Zafer Gazetesi Kupasını da kazandı. Ancak, daha sonra Lige verilen uzun aradan sonra form kaybeden Fenerbahçe 11 Şubat-4 Mart 1951 arasında üstüste üç Lig maçında yenilgiye uğrayarak iddiasını yitirdi. Sezon sonunda kendine dördüncü sırada yer bulabilen Fenerbahçe, (Birinci Dünya Savaşı yıllarında takımın yarısının Altınordu İdman Yurdu'na geçtiği) 1916-17 sezonundan beri ilk kez ilk üç dışında kaldı (1911-12'den beri sürekli şampiyonluk yarışı içinde bulunan Fenerbahçe futbol takımı, sadece 1941-42 sezonunda üçüncülüğe gerilemişti).Bununla birlikte Fenerbahçe, yabancı takımlarla oynanan karşılaşmalarda başarılı sonuçlar almaya devam etti. İsveç'in Elfsborg takımını 3-2, İsrail'in Makkabi Tel Aviv takımını 2-1 ve Yugoslavya'nın Hajduk Split  takımını yine 2-1 yenen Fenerbahçe sezon sonunda (4-17 Haziran 1951) Suriye'ye üç maçlık bir turneye çıkarak tarihinde beşinci yurt dışı seyahatini gerçekleştirdi ve bu turnede iki galibiyet ve bir beraberlik aldı (bir sonraki Suriye seyahati tam 56 yıl sonra 2007'de icra edilecekti). Buradan Lübnan'a geçerek Racing Club Beirut'la oynaması planlansa da, anlaşmadaki pürüzler nedeniyle maç gerçekleştiremedi.Fenerbahçe, dönüşte Hatay'a da uğrayıp 17 ve 19 Haziran 1951'de Antakya Kurtuluşspor ve Antakya Karması'nı yenerken, Hatay'ın Türkiye'ye katılmasından sonra bu vilayette maç yapan ilk İstanbul takımı oldu.23 Nisan-8 Mayıs 1949 tarihlerinde düzenlenen Gazeteciler Cemiyeti Kupası'nda (diğer adlarıyla Basın Kupası ya da Matbuat Kupası) altışar maç sonunda Fenerbahçe ve Beşiktaş dörder galibiyet ve ikişer yenilgiyle aynı puanda kalmışlardı. Turnuva kaideleri gereği averaj kuralı uygulanmamış, dolayısıyla kupa iki ezelî rakip arasında kalmıştı. İki takımın ilave bir final maçıyla Kupa şampiyonunu belirlemeleri üzerine mutabık kalınmışsa da, gerek 1948-49 gerek 1949-50 sezonlarındaki fikstürün yoğunluğu nedeniyle, söz konusu karşılaşmanın yapılabilmesi mümkün olamamıştı.Nihayet iki kulübün de muvafakatıyla 1950-51 sezonunun başında oynanmasına karar verilen final maçının tarihi 21 Ekim 1950 olarak belirlendi (bu arada İstanbul Ligi'nin ilk üç haftası oynanmış bulunuyordu). Fenerbahçe karşılaşmaya Lui Şalabi, Müzdat Yetkiner, Hilmi Ardağ, Selahattin Torkal, Kamil Ekin, Mehmet Ali Has, Zekeriya Bali, Bahri, Lefter Küçükandonyadis, Erol Keskin, Halit Deringörden oluşan kadrosuyla çıktığı karşılaşmada 1-0 yenik duruma düşmesine rağmen 8 dakika sonra Zekeriya Bali'nin golüyle beraberliği yakaladı. Normal süre 1-1 bitince uzatmaya geçildi ve Halit Deringör'ün attığı gol Fenerbahçe'ye hem maçı hem de kupayı kazandırdı. Fenerbahçe'ye kupayı İstanbul Valisi ve Belediye Başkanı Fahrettin Kerim Gökay takdim etti .Fenerbahçe, Cumhuriyet Bayramı vesilesiyle Ankara Demirspor'un davetine icabetle 29 Ekim 1950'de Ankara'ya giderek ertesi gün anılan takımla oynadı. 1949 yılında Demokrat Parti'nin yayın organı olarak kurulan Ankara'nın genç gazetesi Zafer de maçın galibine verilmek üzere bir kupa koydu. Fenerbahçe, 28 Ekim'de A millî takımın İsrail'le, genç millî takımın da Mısır'la yaptıkları karşılaşmalarda oynayan futbolculardan yoksun bir kadroyla Ankara'ya geldi. Ankara 19 Mayıs Stadyumu'ndaki karşılaşmayı da Mısır millî futbol takımıyla birlikte Ankara'ya gelmiş bulunan anılan ülkenin uluslararası hakemi Zeki Osman Bey yönetti.Karşılaşmada Lui Şalabi, Erdoğan Dağdelen, Hilmi Ardağ, Kamuran Ayas, Samim Var, Nedim Günar, Zekeriya Bali, Suphi Ural, Ahmet Erol (İbrahim), Yüksel Doğanay, Faruk Talay kadrosuyla oynanan Fenerbahçe maçın sonlarına doğru Suphi Ural'ın attığı golle maçı ve kupayı kazandı. Kupayı Fenerbahçe'ye Tekirdağ Milletvekili Şefik Bakay takdim etti .Tanrıkulu, Altan; “Fenerbahçe Tarihi - Efsaneleriyle, Kahramanlarıyla, Rakamlarıyla”, İstanbul (2002).