Elektromanyetizma ve klasik optik kronolojisi

M.Ö. Aristofanes camküreyi mercek olarak tanımladı. (Seneca ne kadar bulanık ya da küçük olursa olsun harflerin okunabileceğini söyledi.)3. yüzyıl M.Ö. Euclid yansıma ve kırılma ve hakkında ilk kez yazdı ve ışık seyahatleri ve düz çizgileri belirtti.130 MS.. — Claudius Ptolemy (kendi Optik eserinde) birkaç medya için yansıma, kırılma, renk ve kırılma tablo açıları da dahil olmak üzere ışığın özellikleri hakkında yazdı1187 — Alexander Neckham ilk olarak Avrupa'da manyetik pusulayı ve onun navigasyonda kullanımını tanımladı.1269 — Pierre de Maricourt izole manyetik kutupların yokluğunu, manyetik kutupları ve açıklamalarını belirtti.1305 — Dietrich von Freiberg birincil ve ikincil gökkuşağı nedeni ve yağmur damlaları içinde yansıma ve kırılma incelemek için su dolu kristal küreler ve matara kullandı.1550 — Gerolamo Cardano De Subtilitate elektrik, elektrik ve manyetik kuvvetler arasında, belki de ilk kez, ayırt hakkında yazdı.1600 — William Gilbert, onun defteri de Magnete, yazdığı sistematik deneylerde elektrik ve manyetizma; anlaşılan bu Dünya dev bir mıknatıs.1611 — Marko Dominis anlatılır gökkuşağının içinde De Radiis Visus Lucis et 1611 — Johannes Kepler keşfeder toplam iç yansıma, bir küçük açılı kırılma Kanunu ve ince lens optik,1637 — René Descartes kantitatif türeyen açılar birincil ve ikincil gökkuşağı olur görmüş saygı duymak açının Güneş'in yükselmesine1675 — Robert Boyle keşfeder elektrik cazibe ve itme olabilir hareket arasında bir vakum ve bağlı hava gibi bir ortam. Ekler reçine için bilinen liste "elektrik."1678 — Christiaan Huygens Devletleri onun prensibi olan wavefront kaynakları gösteriyor, kırılma ve kırınım ışık ışınları.1728 — James Bradley bulur sapma starlight ve kullandığı için belirleyen hız ışık hakkında 283.000 km/s1732 — C. F. du Fay Gösteren tüm nesneler hariç metaller, hayvanlar, sıvılar, elektrikli olması ile onları sürtünme ve madenler, hayvanlar ve sıvı olabilir elektrikli yoluyla bir elektrostatik jeneratörler1737 — C. F. du Fay ve Francis Hauksbee genç[kaynak belirtilmeli] bağımsız olarak keşfetmek iki türlü sürtünme elektrik: üretilen cam ovalama, diğer sürtünme reçine (daha sonra tespit olarak pozitif ve negatif elektrik yükleri).1740 — Jean le Rond d'alembert, Mémoire sur la réfraction des corps solides'', açıklar sürecinin kırılma.1747 — William Watson, ise deneme yanılma ile bir Leyden kavanoz, gözlemlediği bir akıntı neden olur statik elektrik, elektrik akımının akışını ve geliştirir kavramının bir elektrik potansiyeli (gerilim).1752 — Benjamin Franklin gösteren Yıldırım ise elektrik. Ayrıca alacak olan Sözleşmenin kullanarak "olumsuz" ve "olumlu" göstermek için bir elektrik yükü ya da olası.1784 — Henry Cavendish tanımlar indüktif kapasitesi olan dielektrik (yalıtkan) ve önlemler belirgin indüktif kapasite çeşitli maddeler ile karşılaştırma ile bir hava yoğunlaştırıcı.1786 — Luigi Galvani keşfeder "hayvan elektriği" ve önermeleri hayvan organları depoları elektrik. Onun buluş galvanik hücre neden elektrik pil etti.1800 — William Nicholson ve Johann Ritter elektroliz işlemiyle birçok diğer elementlerin keşfine yol açtı, keşfetme, hidrojen ve oksijen içine su ayrıştırmak için elektrik kullandılar.1800 — Alessandro Volta Galvani hayvan elektrik teorisini çürütmek için, özellikle, voltaik kazık veya "pilin" icat etti.1802 — Gian Domenico Romagnosi yakındaki bir volta pili manyetik iğne saptırarak belirtti. Onun hesabı büyük ölçüde gözardı edildi.1806 — Alessandro Volta aha önce bilinmeyen bir metal, potasyum ve sodyumu oksitlerdir gösteren, potasyum ve sodyum ayrıştırılması için bir volta yığın kullandı. Bu deneyler elektrokimyanın başlangıcı idi.1809 — Étienne-Louis Malus iki polarizasyon yaprak tarafından iletilen ışık yoğunluğunu tahmin Malus yasasını yayınladı.1811 — François Jean Dominique Arago bazı kuvars kristalleri sürekli ışığın elektrik vektör döndürmek olduğunu keşfetti.1818 — Siméon Poisson dairesel opak engel gölgesinde merkezinde Poisson Arago parlak nokta tahmin etti.1820 — Hans Christian Ørsted bir tel bir akım elektrik ve manyetizma arasındaki ilişkiyi gösteren bir pusula iğnesini saptırmak olduğunu fark etti.1821 — André-Marie Ampère bir akım başka üzerine uyguladığı kuvvet tahmin, elektrodinamik kuramını açıkladı.1821 — Augustin-Jean Fresnel ışık tamamen enine ise polarizasyon hiçbir boyuna titreşim ile sadece açıklanabilir bir matematiksel gösteri türetmiştir.1833 — Heinrich Lenz kapalı bir iletken döngüde bir indüklenen akım onu ​​üretilen değişikliği (Lenz yasası) karşı böyle bir yönde görüneceğini belirtti.1834 — Heinrich Lenz elektromanyetik indüksiyon kaynaklanan kaynaklı elektromotor kuvveti (emk) ve akım yönünü belirledi. Lenz kanunu indüklenmiş emk ve akı değişimi zıt işaretlere sahip olduğunu belirten, indüksiyon (1831) Faraday yasası işareti seçimi fiziksel yorumunu sağladı.1834 — Jean-Charles Peltier  ısıtma ve iki farklı metalin kavşağında bir elektrik akımı ile Peltier etkisini keşfetti.1839 — Alexandre Edmond Becquerel  ışığa maruz iletken bir çözelti içinde bir elektrotla fotoelektrik etkiyi gözlemledi.1845 — Michael Faraday bir malzemede ışık yayılma dış manyetik alanlarla (Faraday etkisi) etkilemiş olabilir keşfetti.1849 — Hippolyte Fizeau ve Jean-Bernard Foucault yaklaşık 298.000 km / s olarak ışığın hızını ölçtü.1864 — James Clerk Maxwell yayınlamaktadır onun kağıtları ile dinamik teorisi elektromanyetik alan teorisi dinamiğini kendi kağıtlarında yayınladıç1873 — Willoughby Smith  fotoelektrik olayın bir metalde değil, çözeltide olduğunu buldu. (örneğin, selenyum).1879 — Jožef Stefan Stefan-Boltzmann Yasası radyasyon bir kara cisim ve kullandığı hesaplamak için ilk makul değeri sıcaklık Güneş'in yüzey için 5700 K buldu.1887 — Heinrich Hertz bir cihaz için elektromanyetik (EM) radyo dalgalar üreten onun alıcısı oluşan bir bobin ile bir kıvılcım boşluğu icat etti.1900 — Liénard–Wiechert potansiyelleri zamana bağlı (engelli) elektrodinamik potansiyelleri olarak tanıtıldı.1905 — Albert Einstein eğer özel görerelilik ile dikkate alınırsa Maxwell denklemlerinin elektromanyetik radyasyon açıklamak için gerekli olmadığını gösterdi.1919 — Albert A. Michelson Albert Abraham Michelson Mount Wilson Gözlemevi'nde yıldız çapları ilk interferometrik ölçümlerini yaptı. (astronomik interferometriye tarihini bakınız)1946 — Martin Ryle ve Vonberg ilk iki eleman astronomik bir radyo interferometre inşa etti. (astronomik interferometriye tarihini bakınız)1966 — Jefimenko , zamana bağlı (engelli) Coulomb yasası genellemeleri ve Biot-Savart yasasını tanıttı.