Havacılıkta iletişim

Havacılıkta iletişim veya haberleşme konusu, yer istasyonları ile hava istasyonları arasındaki radyo/telsiz (radyotelefon) iletişimi ile görsel iletişim usullerini kapsar. Havacılıkta uluslararası olarak standart İngilizce ICAO freyzolojisi kullanılır. Bu nedenle hem uçuş personelinin hem de hava trafik hizmeti birimlerinin, gerek standart ICAO freyzolojisini kullanabilecek, gerekse standart dışı durumlarda düz İngilizce ile iletişim kurabilecek kadar İngilizceye hakim olmaları gerekir.Havacılıkta radyotelefon görüşmelerinin büyük bir kısmı VHF frekanslarında gerçekleştirilir. Bunun yanı sıra, ihtiyaçlara bağlı olarak, diğer frekans aralıklarını kullanan istasyonlar da mevcuttur.Aşağıdaki tabloda havacılıkta standart olarak kullanılan harf ve rakam kodları verilmiştir. Bu kodlar uçak çağrı adı gibi harf ve rakam kombinasyonları içeren bazı sözcüklerin karışıklara mahal vermeden telaffuz edilmesine imkân sağlar. Örneğin G-BSTP şeklindeki bir çağrı adı "Golf Bravo Sierra Tango Papa" şeklinde telaffuz edilir. "Three", "five", "nine" ve "thousand" sözcükleri, karışıklıkları önlemek için düz İngilizceden farklı telaffuz edilir.Havacılıkta rakamlar -grup halinde olsalar dahi- çoğunlukla tek tek telaffuz edilir: uçuş seviyeleri (tam yüzler hariç), altimetre basınç ayarları, uçak çağrı adları, başlar, rüzgâr yön ve şiddeti, hava sürati, transponder kodları ve frekanslar vs. Ancak bu durumun çeşitli istisnaları vardır. Aşağıda çeşitli örnekler verilmiştir:İrtifâ, yükseklik, bulut yüksekliği, görüş mesafesi ve RVR'ler -eğer tam yüzler ve binlerden oluşuyorsa- "hundred" ve "thousand" şeklinde telaffuz edilir. Ancak binlerin adedi tek tek telaffuz edilir. Aşağıda çeşitli örnekler verilmiştir:Frekanslar bildirilirken -25 kHz veya 8.33 kHz aralıklı olmasına bakılmaksızın- 6 rakamın her biri tek tek telaffuz edilir ve aradaki nokta için "decimal" sözcüğü kullanılır. Eğer son iki rakam 00 ise sadece ilk dört rakam (decimal dahil) telaffuz edilir. 8.33 kHz aralıklı frekansların her biri tekniken "channel" (kanal) olarak adlandırılır ancak havacılıkta radyo/telsiz iletişiminde channel sözcüğü kullanılmaz. Aşağıda çeşitli frekans örnekleri verilmiştir.Zaman bildirilirken 24 saatlik UTC zamanı kullanılır. Günün başlangıcı 0000 olarak, gün sonu 2400 olarak belirtilir. Rakamlar tek tek telaffuz edilir. Eğer "time check" yapılıyorsa zamandan önce "time" sözcüğü de ilave edilir. Sadece dakikaların bildirilmesi yeterlidir (saat başları hariç) ancak karışıklığa neden olacaksa saatler de ilave edilir. Aşağıda çeşitli örnekler verilmiştir:Telsiz görüşmeleri esnasında ilgili frekansı mümkün olduğunca az meşgul etmek ve karışıklıkları önlemek için çeşitli standart sözcük ve deyimler kullanılır. Bunlardan yaygın olarak kullanılan veya sıklıkla hatalı kullanılan bazıları aşağıda listelenmiştir:AFFIRM: Evet. (Geçmişte "affirmative" olarak kullanılan bu sözcük NEGATIVE ile karışmaması için kısaltılmıştır.)BREAK BREAK: Yoğun bir hava sahasında farklı iki uçağa yöneltilen mesajları ayırmak için kullanılır. Aynı zamanda kol uçuşunda dağılma komutu olduğu için çok dikkatli kullanılmalıdır.HOW DO YOU READ: Beni nasıl duyuyorsun? (Yanıtı, READABILITY sözcüğüne ilaveten 1-5 arası bir rakam olmalıdır. 1 çok kötü, 5 mükemmel.)OVER: Mesajım bitti ve senden bir yanıt bekliyorum. (UHF ve VHF görüşmelerinde genellikle kullanılmaz.)ROGER: Son mesajını tamamen anladım. (AFFIRM veya NEGATIVE yanıtı gerektiren hiçbir durumda kullanılmamalıdır.)STANDBY: Bekle, seni yeniden arayacağım. (Kleransın verildiği/verileceği anlamına gelmez. Bekleme süresi çok uzadıysa istasyon tekrar aranabilir.)WORDS TWICE: İletişim güçlüğü var. İstek olarak: "Her sözcüğü iki kere söyle". Bilgi olarak: "Her sözcüğü iki kere söyleyeceğim".Telsiz görüşmeleri esnasında uçak çağrı adları pratiklik veya karışıklıkları önlemek amacıyla kısaltılabilir. Ancak pilot bir aeronatik istasyonla ilk temasında tam çağrı adını kullanmalı, ilgili yer istasyonu kısaltmadan, pilot kısaltma yapmaya başlamamalıdır. Bunun haricinde route clearance tekrar edilirken ve ATC talep ettiğinde de tam çağrı adı kullanılmalıdır. Çağrı adları şu şekilde kısaltılabilir:Kısaltmalar hariç, uçak çağrı adlarında değişiklik yapılamaz. Ancak aynı hava sahasında faaliyet gösteren ve çağrı adı çok benzeyen uçaklar varsa (örneğin AIC 515 ve SAS 515); hava trafik kontrolörleri -geçici olarak- bu uçaklardan birine, yeni bir çağrı adı atayabilirler.Hava trafik hizmeti birimleri (ATSU) tarafından uçak ve yer araçlarına yöneltilen bazı mesajlar pilotlar ve şoförler tarafından tekrarlanmalıdır. Aşağıda mutlaka tekrarlanması (read back) gerektiren mesajların bir listesi bulunmaktadır:Aktif bir piste giriş, katediş, iniş, kalkış, backtrack (pist içinden geriye katetme) veya "hold short of" (girmeden bekle) kleranslarıAltimetre ayarları (değer 1000 hPA altında ise InHg-hPA karışıklığını önlemek için birimler de dahil)Eğer tekrarlanan bilgi veya komut hatalı ise kontrolör "negative" sözcüğünün ardından doğru bilgi veya komutu yineler.Uçuş seviyesine CLIMB (tırman) veya DESCEND (alçal) komutu verilirken "to" sözcüğü kullanılmamalıdır:Ancak irtifâ veya yüksekliğe CLIMB veya DESCEND komutu verilirken kullanılmalıdır. Two rakamı ile karışmaması için TO sözcüğünün hemen ardından ALTITUDE veya HEIGHT sözcüğü kullanılmalıdır:G-ABCD, Cessna 172, from Borton to Walden, 15NM South of Westbury, altitude 2500 feet Wessex 1008, VFR, tracking to WellsUçaklar havada uçuş planı doldurabilirler (airborne flight plan). Havada doldurulan uçuş planı şu formatta olmalıdır:Kalkış esnasında kalkıştan herhangi bir nedenle vazgeçen pilot pratik olan en kısa sürede kuleyi haberdar etmelidir. Örnek:Missed approach, son yaklaşmadaki bir uçağın inişe devam etmemesidir. Pilot kararı veya kontrolör komutu ile gerçekleştirilir. Kontrolör komutu ile başlatılan bir "missed approach" diyaloğu şu şekilde yapılır: