barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
I. Süleyman'ın seferleri listesi

I. Süleyman'ın seferleri, 10. Osmanlı padişahı I. Süleyman'ın 46. yıllık saltanatında çıkmış olduğu seferlerin bir listesidir. Batı Dünyası'nda "Muhteşem Süleyman" ve Doğu Dünyası'nda "Kanuni" unvanıyla anılan I. Süleyman, 25 yaşında babası I. Selim'in ölümü üzerine 1520'de padişah oldu. Döneminde askerî seferler çok oldu. Vezirleri ve kaptanları ile 13 büyük sefer açtı. At üzerinde seferleri 10 yıl 3 ay kadar süre bizzat yönetti. İlk sekiz seferini batıya doğru yaptı. diğer beş seferinde doğu ağırlıklıydı. Batı ağırlıklı seferlerinde Macaristan ile 1521'de II. Mehmet'in alamadığı Belgrad'ı aldı ve 1526'da Mohaç Muharebesi ile II. Lajos'u öldürdü. Ama Macaristan 1541 yılında tamamen fethedildi. 1529 yılında Viyana'yı kuşattı ama alamadı. 1529'dan 1534'e kadar yaptığı birçok savaşta büyük zaferler elde etti. 1534 yılında Safevilerden Bağdat ve Tebriz'i aldı. Kendisinin başında bulunmadığı birlikler ve denizciler Kuzey Afrika'dan Akdeniz'e Cezayir'den Kızıl Deniz'e ve hatta Hindistan'a kadar sefer düzenlediler. 1566 yılında I. Süleyman son büyük seferine çıktı. 72 yaşında olmasına rağmen orduları bizzat kendisi yönetti. 1 Mayıs 1566'da ordusu ile İstanbul'dan ayrıldı. Viyana'yı ele geçirmek istemişse de Zigetvar Beyi'nin isyanı üzerine oraya gitti. Osmanlı Devleti zaferi kazandı ama Sultan Süleyman bu zaferi göremeden öldü.
I. Tayvan Boğazı Krizi

I. Tayvan Boğazı Krizi (aynı zamanda,  1954-1955 Tayvan Boğazı Krizi, Formosa Krizi, Offshore Adaları Krizi ve 1955 Tayvan Boğazı Krizi olarak da anılır.) Çin ile Çin Cumhuriyeti arasında 3 Eylül 1954 - 1 Mayıs 1955 arasında yaşanan kısa süreli bir silahlı çatışmadır.Çatışma, Çin'in bazı adaları işgal etmesi ile başlamış, ABD'nin de Tayvan lehine müdahale etmesiyle derinleşmiştir. Sonuçta, bazı Tayvan adaları Çin denetimine bırakılmıştır.Çin Yijiangshan adalarını ele geçirdi, Tayvan'ı Tachen adalarını terk etmeye zorladı. Amerika Birleşik Devletleri ve Tayvan donanmaları Tachen adasındaki Tayvan askeri personelini ve sivilleri Tayvan'a tahliye etti. Kriz Sırasında Tachen adasının el değiştirmiş olmasına rağmen Amerikan basını neredeyse tamamen Kinmen ve Matsu adalarındaki sık topçu çatışmalarına odaklandı.
I. Teimuraz

I. Teymuraz (Gürcüce: თეიმურაზ I) (1589–1663), Bagrationi hanedanından 1606-48 arasında Kaheti kralı. 1625-32 arasında aynı zamanda Kartli kralıydı. On altı yaşında tahta çıktı ve bundan dolayı krallığı bir süre annesi Ketevan idare etti. Teymuraz şair olarak da Gürcü edebiyatında önemli yere sahiptir.İran şahı I. Abbas’ın Doğu Gürcistan’ı istilası I. Teymuraz ve Kartli kralı II. Luarsab İmereti kralına sığındılar. 1615’te Teymuraz Kaheti’ye geri döndü ve İran’a karşı ayaklanmanın başına geçti. Ertesi yıl Şah Abbas'ın yeni saldırısı karşısında yeniden İmereti’ye sığınmak zorunda kaldı. Şah Abbas, 1616 yılında Doğu Gürcistan’dan, Kaheti ve Hereti bölgelerini yerle bir etti; bu bölgelerden 100.000 kadar Gürcüyü sürüp İran’ın iç bölgelerine, Horasan, İsfahan ve Feridunşehr eyaletlerinde iskân etti.  Gürcüler 1625’te İran’a karşı yeniden ayaklanınca, I. Teymuraz’ı Kartli ve Kaheti kralı olarak geri çağırdılar.I. Teymuraz  İran'a karşı Marabda Muharebesi’nde Giorgi Saakadze ile birlikte orduya komuta etti. Daha sonra iki Gürcü lider arasında düşmanlık baş gösterdi. Bazaleti Muharebesi’nde Giorgi Saakadze Teymuraz'a yenildi. I. Teymuraz Kartli ve Kaheti hükümdarı oldu. Teymuraz görünürde Şah Abbas’ın vasalı olduğunu ilan edince, şah da onun hükümdarlığını kabul etmek zorunda kaldı.I. Teymuraz 1632’de İran’a yeniden baş kaldırdı ve Karabağ’ı yağmaladı. Ne var ki bu yeni savaşta Gürcü prenslerin çoğunluğu ona destek vermedi. Bu arada Şah Abbas ölmüş, yerine Safi geçmişti. Şah Safi bunun üzerine Kartli hükümdarlığına, Müslüman olmuş Rostom’u getirdi. I. Teymuraz uzun süre daha mücadele etti; ancak Papalık ile Rus çarından talep ettiği yardımı da alamayınca 1648’de kesin yenilgiye uğradı.I. Teymuraz hayal kırıklığı içinde şaha bağlılığını bildirmek için İran’a gitti. İran sarayında iyi karşılandı, ancak şahın talebine rağmen yanında torunu Erekle’yi götürmemesi öfkeye yol açtı. İran şahı onu Astrabad’da hapsettirdi ve Teymuraz kısa süre sonra burada öldü. Naaşı Gürcistan'a taşındı ve Alaverdi Manastırı'na defnedildi.
I. Theodoric

Theodoric I (Latince: Theodericus;  390  veya 393 – 20 veya 24 Haziran 451 ) 418'den 451'e kadar Vizigotların Kralıydı. Theodoric, 451'de öldürüldüğü Katalonya Ovaları Savaşı'nda Attila'yı (Hun) mağlup etmedeki rolüyle ünlüdür.G. Kampers: Theoderid. İçinde: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde (RGA). cilt 30 (2005), s. 419-421.Wilhelm Enslin, "Theoderich I". İçinde: Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft, cilt. VA 2, sütun. 1735-1740.
I. Theodotos

Theodotos'un akrabalık bağının bulunduğu V. Konstantinos tarafından patrik olarak atanması kilise içerisinde büyük bir karşıtlık yaratmıştır. İkonoklast görüşlere sahip olmakla birlikte patrikliği döneminde Konstantinopolis Konsili toplanmış ve Bizans ikonoklazmının ikinci dönemi başlamıştır.
I. Theuderic

I. Theuderic (y. 485 – 533/4), 511 yılından 533 veya 534 yılına kadar çeşitli adlarla anılan Metz, Reims ve Avusturasya'nın Merovenj kralıydı.I. Clovis'in ve daha önceki eşlerinden (muhtemelen Franko-Ren Prensesi, Kölnlü Evochildis) birinin oğlu olarak dünyaya geldi. Salian geleneğine göre, krallık Clovis'in hayatta kalan dört oğlu arasında bölündü: Paris'te I. Childebert, Orléans'ta Chlodomer ve Soissons'da I. Clothar hüküm sürdü. Theuderic, 511'de babası ölünce Metz'in başına geçti. Hükümdarlığının başlarında, oğlu Theudebert'i krallığını işgal eden İskandinav Kralı Hygelac'ı (Beowulf şöhretli Hygelac) öldürmesi için sefere gönderdi.Theuderic, Thüringen Kralı Hermanfrid ile kardeşi Baderic arasındaki savaşa karıştı. Theuderic'e yardımı için Türingiya bölgesinin yarısını vermek üzere söz verildi; Baderic yenildi; ancak vadedilen topraklardan vazgeçilmedi. 531'de Theuderic, kardeşi Clothar'ın desteğiyle Türingiya'yı işgal etti. Hermanfrid istilada sırasında öldürüldü ve krallığı ilhak edildi.Clovis'in dört oğlunun hepsi Burgonya kralları Sigismund ve Godomar ile savaştı; Godomar kaçtı ve Sigismund, Chlodomer tarafından esir alındı. Theuderic, Sigismund'un kızı Suavegotha ile evlendi. Godomar, Burgonya ordusunu topladı ve krallığını geri aldı. Chlodomer, Theuderic'in yardımıyla Godomar'ı yendi; ancak Vézeronce Savaşı'nda öldü.Theuderic daha sonra kardeşi Clotaire ve oğluyla birlikte, Hermanfrid'den intikam almak için Thüringen'e saldırdı. Dük Hadugato yönetimindeki Saksonların yardımıyla Thüringen fethedildi ve Clotaire, Kral Berthar'ın (ölen Hermanfrid'in kardeşi) kızı Radegund ile evlendi. Kardeşi Childebert ile bir anlaşma yaptıktan sonra Theuderic 534 yılında öldü. Ölümünün ardından Metz tahtına oğlu Theudebert (herhangi bir engel olmaksızın, beklenmedik bir şekilde) geçti. Theuderic'in ayrıca yenilmiş Burgonyalı Sigismund'un kızı olan karısı Suavegotha'dan olma Theodechild adında bir kızı da vardı. Theodechild, Sens'de St-Pierre le Vif Manastırı'nı kurdu.
I. Thomas

I. Thomas (? - 21 Mart 610) 607 ile 610 yılları arası Konstantinopolis Ekümenik Patriği olarak görev yapmıştır. Doğu Ortodoks Kilisesi tarafından aziz ilan edilmiştir. yortusu 21 Mart'tır (Jülyen takvimi izleyen kiliseler için, 21 Mart günümüz Miladi takvimine göre 3 Nisan'dır).
I. Thutmose

I. Thutmose (Thothmes, Thutmosis veya Tuthmosis de denir, anlamı; Thoth'dan doğan) Antik Mısır'ın 18. Hanedanı'nın üçüncü Firavunu idi. Bir önceki firavun I. Amenhotep'in ölümünden sonra tahta geçmiştir. I. Thutmose kendinden önceki firavunlardan daha fazla Mısır sınırları genişletme çabasına girmiş, Levant ve Nubia derinliklerine ilerlemiştir. Ayrıca Mısır'da pek çok tapınak inşa ettirmiş ve Krallar Vadisi'nde kendisi için bir mezar yaptırmıştır. Kendinden sonra yerine oğlu II. Thutmose geçmiştir. Saltanatı genellikle MÖ 1506 - MÖ 1493 yılları arasına tarihlenir ancak bazı tarihçilere göre ise saltanatı MÖ 1526 - MÖ 1513 yılları arasındadır.
I. Tigran

I. Tigran (Ermenice: Տիգրան Ա), MÖ 115-95 arası Ermenistan hükümdarı. Bu dönemde MÖ 112-111'de Ermenistan, Büyük Mihrdat yönetimindeki Arşaklı İmparatorluğu'na karşı yenilmiş ve gelecekte II. Tigran olarak tahta oturacak hanedan üyesi, Arşaklı sarayına tutsak olarak verilmiştir.
I. Tiridates

Tiridates ya da I. Tiridates, Büyük Part Kralı II. Vonones'in oğlu, 52/53'den 60'a ve 61'den (66) yaklaşık 75 yılına kadar aralıklarla Ermenistan Kralı ve Ermeni Eskanyan hanedanının kurucusu olan Part soylusu.Ermenistan 41 yılından beri Roma İmparatorluğunu müttefiki olan Gürcüler (İberyalılar) tarafından işgal edilmişti. İberyalı Rhadamistus 54 yılında Tiridates tarafından devrildi ve bu bölgede Part egemenliği yeniden sağlandı. Nero 58 yılında Ermenistan'ın fethi için General Gnaeus Domitius Corbulo'yu görevlendirdi ve Roma'da yetişmiş bir Kapadokya'lı olan Tigranes'i vasal kral olarak atadı. 61 yılında Partlara bağlı bir devlet olan Adiabene krallığı Tigranes tarafından işgal edilip kralı tutsak edilince Part kralı geri adım atmak durumudan kaldı ve barış önerdi. Corbulo 63 yılında, tacını geri vermesi ve Roma'ya giderek imparator Nero'nun elinden alması şartıyla Tiridates'in yeniden Ermenistan üzerindeki egemenliğini kabul etmek durumunda kaldı. 66 yılında Roma'da tacını giydi.
I. Tomanbay

Adil Tumanbay tam ismiyle Malik Àdil Sayfeddin Tumanbay  1501'de bir komployla Memlûk Sultanı Eşref Canbulat'ın yerine geçen ve 1501'de yüz günlük bir dönem için saltanat süren Çerkes kökenli Burci Hanedanı'ndan Memlûk hükümdarı.Adil Tumanbay Sultan Kayıtbay döneminde onun atabeglik görevini yüklenmişti. Sonra Suriye valisi olmuştu. Ama Kayıtbay'dan  sonra gelen üç diğer Memlûk Sultani'na (1498de Nasır Muhammed, 1500de Zahir Kansu  ve 1500de Eşref Canbulat) karşı komplo organize ederek tahttan indirilmelerine sebep olmuştur. En son olarak Eşref Canbulat'a karşı 1500de yaptığı hükûmet darbesinden sonra kendisi "Seyfeddin"  lakabını alarak Memlûklu Sultanı olarak tahta geçmiştir.Fakat sultanlığı eline geçirdikten sonra acımasız zalim davranışları açıkça ortaya çıkmıştır. İsminin tam aksine adil olmadan verdiği idam karar ve emirleri bütün Memlukler ülkelerinde bilinmeye başladı. Yüz gün Sultan olarak hükûmet sürmüştü ki Kahire'de güçlü bir Memlûk emirler grubu bir hükûmet darbesi yapıp Adil Tumanbay'ı tahtindan indirdi.Darbeci Memlûklu emirler yeni sultan adayını bulmakta güçlük çektiler. Adil Tumanbay'ın halinden bir hafta sonra 60 yaşında bulunan Başvezir Kansu Gavri özel şartları kabul edildekten sonra Nisan 1501'de Memlûk Sultanı olarak tahta geçti..(çev. Turhan Ilgaz) (2005), Kölelerin İmparatorluğu Memlüklerin Mısır'ı, İstanbul:Epsilon Yayınları ISBN 9753317727.(2009) L'Égypte des Mamelouks 1250-1517. L'empire des esclaves,  Paris:Perrin ISBN 978-2-262-03045-2(say.230-231 Bölüm="  Les éternelles sanglantes querelles")Bosworth, Clifford Edmund (1967) The new Islamic dynasties: a chronological and genealogical manual Edinburgh:Edinburgh University Press  ISBN 978-0-7486-2137-8  (Bölüm=The Burjī line 784-922/1382-1517) Google Books  (Erişim:2.7.2010)
I. Tsate

I. Tsate (), Tzathius veya Tzathios () Bizans kaynaklarına göre, 521/522 yılından bilinmeyen bir tarihe kadar Lazika'ya hükmeden kraldır. Sasani İmparatorluğu'nun derebeyliği olmayı reddetmiştir ve yardım almak için Bizans İmparatoru I. Justinus'a (r. 518–527) bağlanmıştır.Tsate, kendisiyle ilgili neredeyse hiçbir şey bilinmeyen Damnaze'nin oğluydu. Babasının ölümü üzerine, 521 ya da 522'de tahta geçti ve Farsların Lazika'ya karşı uyguladığı geleneksel hükümdarlığı tanımayı reddetti ve bunun yerine Bizans İmparatorluğu'na bağlandı. Konstantinopolis'e gitti ve burada İmparator Justin I tarafından vaftiz edilerek Hristiyan oldu ve soylu biri olan Valeriana ile evlendi. Hem kraliyet statüsünü hem de Bizans imparatoruna boyun eğdiğini gösteren nişanlar ve kraliyet kıyafetlerini aldıktan sonra Lazika'ya döndü.Tsate'den son defa 527'deki İberya Savaşı ile ilgili belgelerde bahsedilmiştir. İberya Savaşı'nda, Lazika, isyankar İberyalılar'ı kolayca işgal eden Farslar tarafından saldıra uğramıştı. Tsate, amcası Justin'in yerine tahta geçen I. Justinianus'dan (r. 527–565) yardım istedi. Justinianus, bir ordu göndererek Lazika'nın Farslara karşı başarılı bir şekilde direnmesine olanak sağladı.Profesör Cyril Toumanoff, Tsate'nin saltanatının, oğlu olduğu düşünülen II. Gubaz'ın tahta geçtiği 540 yılına kadar sürdüğünü iddia etmiştir. II. Gubaz'ın amcası Opsite'den, 6. yüzyılda yaşamış Bizanslı tarihçi Prokopius tarafından "Laz kral" ve bir başka pasajında Doğu Abhazya Krallığı'nın prensi olarak bahsedilmiştir. Eğer Opsite gerçekten bir kralsa, Opsite'nin saltanatının Tsate ve II. Gubaz arasında sürdüğü düşünülmektedir. Ancak Toumanoff, Opsite'nin Laz kraliyet ailesinin ve Abhazya prensliğinin bir üyesi olduğunu, ama hiçbir zaman Lazika'ya krallık yapmadığını, böylece Gubaz'ın doğrudan tahta geçtiğini iddia etmektedir.
I. Tukulti-Ninurta

I. Tukulti-Ninurta (MÖ 1233-MÖ 1196), Asur Kralı (hüküm sürdüğü dönem MÖ 1244 - 1208). Asur’un güneydoğusundaki Kassitlere boyun eğdirmiş, Babil’i kısa bir süre egemenliğinde tutmuştur.Hükümdarlığı sırasında Tanrıça İştar-Dini-tu (Şafağın İştarı) adına, sonraki Asur yapılarına örnek oluşturan bir ziggurat yaptırdı. Ayrıca Asur kentinin surlarını güçlendirdi ve Dicle Irmağı kıyısında Kar-Tukulti-Ninurta adlı yeni bir başkent inşa ettirdi. Oğlu tarafında öldürülmüştür.I. Tukulti-Ninurta Asur kralı olarak zaman içerisinde destanlaşmıştır. Asurlardan günümüze tek kalan destandır. Asur Kralı I. Tukulti-Ninurta ile Babil kralı IV. Kaştiliaş’ın (hüküm sürdüğü dönem İsa’dan Önce y. 1242-y. 1235) arasındaki savaşları anlatır. Asur bakış açısından yansıtılan, tarafsızlıktan uzak ama şiirsel bir anlatımı vardır. Özellikle MÖ 3. binyıl sonları ile 2. binyıl başlarında kullanılan temel destan üslubunun son örneklerinden biridir.
I. Turanşah

Babası Kirman Selçuklu Devleti'nin kurucusu Kavurd'tur. 1085 yılında Sultanşah'ın ölümü üzere I. Turanşah tahta çıktı. Emirler I. Turanşah'ın başarılı olamayacağını düşünüyordu. Ama I. Turanşah emirleri haksız çıkaracaktı.1072 yılında Büyük Selçuklu Sultanı Alparslan'ın ölümüyle Kavurd, Melikşah'la taht yarışına girdi; ama Kavurd 1073 yılında Hamedan'da Melikşah tarafından bozguna uğradı ve esir düştü. Melikşah amcası Kavurd'u öldürmek istemesede Vezir Nizamülmülk'ün ileride sorun çıkartacağı önerisine uyarak öldürttü. Kavurd'un ölümünden sonra Kirman Selçuklu Devleti Fars 'ı kaybetti. Sultan Melikşah Fars'ın yönetimini Emir Ed Devle Humar Tegin'e verdi (1073). Emir Ed Devle Humar Tegin Fars'ı  oldukça kötü yönetiyordu. I. Turanşah Fars 'ta asayişin zayıflamasını fırsat bilerek Fars'a 2 sefer düzenledi. I. Turanşah ilk düzenlediği seferde başarısız olsa da 2. seferinde Fars'ı hakimiyeti altına aldı.1092 yılında Sultan Melikşah ölmüş ve Terken Hatun 5 yaşındaki oğlu Mahmud'u sultan ilan etmişti. Terken Hatun Fars'ı I. Turanşah'ın elinden almak için 1094 yılında Emir Üner komutasındaki Selçuklu ordusunu gönderdi. I. Turanşah Şebankare emirlerinden yardım alarak Emir Üner'i bozguna uğrattı. I. Turanşah'ın son  askeri faaliyeti Umman üzerine oldu. I. Turanşah Umman'da çıkan isyanı bastırdı. Bu olayların ardından I. Turanşah 1097 yılında öldü. Bir rivayete göre; I. Turanşah'ın yönetimi I. Hüsrev olarak da bilinen Sasani Sultanı Anuşirvan (531-579) ve Emevi Halifesi Ömer b. Abdülaziz'den (717-720) daha iyiydi.
I. Tutuş

I. Tutuş veya Tacüddevle Ebu Said Tutuş (ö. 1095) Büyük Selçuklu Devleti hükümdarı Alp Arslan'ın oğlu ve birinci Suriye Selçuklu Devleti hükümdarı.Babası Büyük Selçuklu Devleti sultanı Alp Arslan'dı. Tutuş kardeşi Melikşah tarafından 1079 yılında Şam kentine Selçuklu emiri olarak tayin edildi. Ancak 1085 yılında Türkiye Selçuklu Devleti'nin kurucusu olan Kutalmışoğlu Süleyman Şah Antakya'yı ele geçirdikten sonra bütün Suriye'ye sahip olmak istedi. Süleyman Şah bu amaçla Halep'i kuşattı. Kentin valisi olan İbn-i Huteyti Tutuş'tan yardım istedi. Tutuş yanına Selçukluların yetenekli kumandanlarından Artuk Bey'i (Artuklu Beyliği'nin kurucusu) alarak 4 Haziran 1086 tarihinde Halep yakınlarında Süleyman Şah'la karşılaştı (Ayn Seylem Savaşı). Süleyman Şah savaşta yaşamını kaybetti. Tutuş Halep'i eline geçirerek kendisini Suriye'nin sultanı ilan etti.Ancak Melikşah Suriye'ye gelerek bölgeyi tekrar Büyük Selçuklu Devleti'ne bağladı. Tutuş Şam'a geri çekilmek zorunda kaldı.Tutuş 1094 yılında Büyük Selçuklu Devleti tahtına geçen yeğeni Berkyaruk'la saltanat mücadelesine girdi. 1095 yılında Berkyaruk'un ordularıyla Rey kenti yakınlarında yaptığı savaşı kaybederek öldü. Tutuş’un ölümünden sonra küçük oğlu Dukak Şam’da saltanatını ilan etti. Bu duruma isyan eden büyük oğlu Rıdvan Halep'i ele geçirdi. Böylece Suriye Selçuklu Devleti Halep Melikliği ve Şam Melikliği olmak üzere iki kola ayrıldı.Günümüzde Çorum ili Dodurga ilçesi sınırları içinde aynı isimde (Tutuş) bir köy vardır. Bu köyün Tutuş tarafından kurulmuş olduğu söylenmektedir.
I. Tuğrul

I. Tuğrul, 1109 yılında doğmuştur. Babası Büyük Selçuklu Sultanı Muhammed Tapar'dır. Babası Muhammet Tapar kendisine Irak-ı Acem'i vermişti. 1118 yılında babası Muhammet Tapar'ın ölümü üzerine abisi Mahmut Selçuklu tahtına çıksada amcası Sencer'e yenilmişti. Sencer Mahmut'u affetti ve babasının topraklarını verdi. Ama Sencer Mahmut'a babası Muhammet Tapar'ın tamemen topraklarını vermemiş, Azerbaycan'ı Mahmut'un kardeşi Meusud'a, İsfahan'ın yarısını ve Fars eyaletini Mahmut'un bir diğer kardeşi Selçuk Şah'a verirken Tuğrul'u Irak-ı Acem'de burakmış ve Sencer bazı toprakları devlete bağlamıştır.Tuğrul ile Abbasi halifesi Müşterşit bir türlü anlaşamıyorlardı. Bu mesele o kadar büyüdü ki Tuğrul 1125 yılında Bağdat'ı kuşattı ve başarısız olunca Büyük Selçuklu Sultanı Sencer'e sığındı. 1131 yılında Irak Selçuklu hükümdarı Mahmut öldü ve yerine küçük yaştaki oğlu Davud geçti. Sencer Davud'un sultanlığını onaylamayıp, 1132 yılında yanına Tuğrul'u alarak Rey'e doğru harekete geçti. Büyük Selçuklu Sultanı Sencer'in Rey'e geldiği haberini alan Meusud, Selçuk Şah ve Abbasi halifesi Müşterşit ittifak kurar. Sencer Dihaver'de ittifak ordusunu yener. Sencer Meusud'a merhamet ederek Arran ve Gence verir. Sencer aynı merhameti bir diğer yeğeni Selçuk Şah'a yapmaz ve hapse atar. Bu olaydan sonra Sencer Irak Selçuklu başkenti Hamedan'a gelerek Tuğrul'u tahta çıkarır. Eski Irak Selçuklu hükümdarı Davud Bağdat'a kaçar.Haberi alan I. Tuğrul harekete geçti. İki ordu Erdebil'de karşılaştı. Yaşanan savaşı Meusud ve Davud yendi. Yenilgiye uğrayan I. Tuğrul başkent Hamedan'a kaçtı. Meusud ve Davud 1133 yılında Hamedan'da I.Tuğrul'u yener. Böylecene Meusud Hamedan'a yerleşir. I. Tuğrul Sencer'in yönetiminde olan Rey'e  gider. I. Tuğrul Rey'den kendi yönetimi altında olan İsfahan'a gider. I. Tuğrul İsfahan'da kendini savunmak istesede halkına güvenemeyip, Fars eyaletine gitmeye karar verdi. Ama I. Tuğrul askerlerin ihanet etmesinden korkarak yeniden Rey'e gider. I. Tuğrul Rey'den kendisine çok güvendiği Mazenderan emiri Ali'nin yanına gider. Emir Ali'nin ve bölgedeki emirlerin yardımlarıyla yeni bir ordu kuran I. Tuğrul 1134 yılında Kazvin'de Meusud ve Davud'u yener. Meusud Bağdat'a, Davud ise Hamedan'a kaçar. Başkent Hamedan'a gelen I. Tuğrul  yeğeni Davud'u hapse atarak yeniden tahta oturur. Bağdat'a kaçan Meusud ile Abbasi halifesi Müşterşit tarafından Hamedan'a sefer için baskı uyguluyordu. Meusud ise Halife Müşterşit'i oyalıyordu. 1134 yılında I. Tuğrul 25 yaşındayken ölür. I. Tuğrul'un ölümüyle hem Meusud Halife Müşterşit'in baskısından kurtulmuş hem de Irak Selçuklu Sultanı olmuştu.
I. Tvrtko Kotromaniç

I. Tvrtko Kotromaniç (Boşnakça: Tvrtko I Kotromanić, Твртко I Котроманић) (d. 1338 - ö. 1391), 1353-1377 tarihinde arasında Bosnalı banıdır. 1377-1391 yılları arasında ilk Bosnalı kraldır.Godišnjica smrti prvog bosanskog kralja: Tvrtko I je bio najveći vladar srednjovjekovne Bosne  - Klix.ba
I. Türk Dili Kurultayı

I. Türk Dili Kurultayı, 26 Eylül 1932-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Türk Dil Kurumu tarafından düzenlenen dil kurultayı."Türk dili, dillerin en zenginlerindendir. Yeter ki bu dil şuurla işlensin. Ülkesini, yüksek istiklalini korumasını bilen Türk milleti, dilini de yabancı diller boyunduruğundan kurtarmalıdır." sözleri ile Türkçeye verdiği önemi belirten Atatürk, 1 Kasım 1928'de çağdaş dünyaya uyum sağlamak amacıyla Harf devrimini gerçekleştirmiştir. Türk dilinin dünya dilleri arasındaki yerinin belirlenmesi, köklerinin araştırılması, Türk lehçe, şive ve ağızlarının bilimsel yöntemlerle incelenmesi için 12 Temmuz 1932 tarihinde Türk Dili Tetkik Cemiyetini (Türk Dil Kurumunu) kurdurmuştur. Atatürk, Kurumun kuruluşunun hemen ardından Türkçenin geliştirilmesi, zenginleştirilmesi ve özleştirilmesi yolunda yapılacak çalışmaları belirlemek düşüncesiyle de bir kurultay düzenlenmesi talimatını vermiştir. 26 Eylül 1932 günü Dolmabahçe Sarayı’nda Birinci Türk Dil Kurultayı’nın toplanmasını sağlamıştır. Atatürk, dokuz gün süren kurultay oturumlarının tamamına katılmış, bütün bildirileri dinlemiş, oturum aralarında dil bilginleriyle sohbet etmiştir. Yurt dışından dil bilimcilerin de katıldığı kurultayı üç bine yakın dinleyici izlemiştir. Kurultayın son günü başkanlığa bir dilekçe veren şair ve yazar Halit Fahri Ozansoy, bu büyük toplantının Türk dilinin bayramı olduğunu, bu nedenle açış günü olan 26 Eylül’ün Dil Bayramı olarak kutlanmasını önermiştir. Kurultay üyelerinin oy birliği ile kabul ettiği bu önergeyle 26 Eylül günü, Türkiye'de Dil Bayramı olarak kutlanmaktadır."Bir davayı bütün gerçekliği ile göz önüne getirmek, onu zaman ve mekân içindeki yerine, sırasına koymak, beynin laboratuvarında inceden inceye elenip dokunmuş bu işin nasıl bir iş olduğunu görmek, göstermek, düşünceleri o iş etrafında bir araya toplamak, o işten çıkan neticeleri ilerisi için hedef edinmek: İşte Mustafa Kemalce düşünüş bu demektir.Mustafa Kemalce düşünmek demek, tahlil ve terkip etmek, şuurlaştırmak, nizamlaştırmak, sistem haline koymak demektir. Bu usul Çanakkale'den dil kurultayına kadar aynı hızı ve sırayı gösterir. Bu da bizim milli bilincimizi arttırır milli kültürümüzü ortaya koyar. Biz de her Türk vatandaşı gibi atalarımıza layık olarak milli mirasımızı sonsuza dek koruyacağız..."
I. Uilliam

I. Uilliam, İngilizleştirilmiş adıyla William ya da lakabıyla Aslan Uilliam, (d. yaklaşık 1143 - ö. 4 Aralık 1214), 1165'ten 1214'e kadar İskoçya kralıdır.
I. Umberto

Eksiksiz bir askeri eğitimden geçtikten sonra ilk kez 1866'da Avusturya'ya karşı savaştı. İtalyan ordusu Haziran 1866'da Custoza Savaşı'nda dağıldığında soğukkanlı ve kararlı önderliğiyle birliklerini kurtararak büyük ün kazandı. Nisan 1868'de kuzeni olan Savoia prensesi Margherita Teresa Giovanna'yla evlendi. 9 Ocak 1878'de tahta çıktı. Meşruti rejime saygı göstermesi, İtalya'daki farklı siyasi ve bölgesel ögeleri bağdaştırma çabası sol güçlerin kuşkularını yatıştırdı. Ama gene de kişisel yetkilerini otoriter bir anlayışla kullanıyordu. Bu yetkilerine dayanarak İtalya'nın Almanya ve Avusturya-Macaristan'la Üçlü İttifak'a girmesini sağladı (20 Mayıs 1882). Dahası, ülkesinin kaynaklarının kısıtlılığına karşın silahlanma yarışına katıldı ve Afrika'da sömürgeci maceralara katıldı.Fransa'yla 1888'de girişilen gümrük savaşı ciddi ekonomik sorunlara yol açtı. İtalya'nın 1896'da Adowa Savaşı'nda Etiyopya'ya yenilmesi ise İtalyan sömürgeciliğinin sonunu getirdi. Umberto tırmanan toplumsal huzursuzluk karşısında 1898'de sıkıyönetim ilan etti ve özellikle Milano'da şiddetli bir baskı politikası uygulamaya başladı. Kargaşanın doruğunda New Jersey'li Gaetano Bresci adında bir anarşist tarafından öldürüldü.
I. Umumî Müfettişlik

I. Umumî Müfettişlik, Türkiye'nin eski umumi müfettişliklerinden biriydi. Müfettişlik, 1927-1952 yılları arasında varlığını sürdürmüş olup Bitlis, Diyarbakır, Elazığ, Hakkâri, Mardin, Siirt, Urfa ve Van illerini kapsamaktaydı. Merkezi Diyarbakır'da yer almaktaydı.1925 baharında Şeyh Said İsyanı'nın bastırılmasından sonra bölgede bir umumi müfettişliğin kurulmasını teşvik eden Şark Islahat Raporu hazırlayan Şark Islahat Encümeni kuruldu.Türkiye Büyük Millet Meclisi, 25 Haziran 1927 tarihinde 1164 sayılı umumî müfettişlik teşkiline dair kanunu kabul etti. Abidin Özmen'in deyimiyle hükümet, idare makinesinden tam randıman almak için Birinci Umum Müfettişlik bölgesi 25 Haziran 1927 günlü ve 1164 sayılı kanunla merkezi Diyarbakır olmak üzere Elazığ, Urfa, Bitlis, Van, Hakkâri, Siirt ve Mardin vilayetlerini kapsayarak kuruldu. 27 Kasım 1927 tarihinde 5858 sayılı kanun tasarısının kararnamesi kabul edildi ve İbrahim Talî Öngören Birinci Umumî Müfettişi olarak atandı. 1928 yılında Diyarbakır'da işe başlayan Birinci Umumî Müfettişlik'e Ağrı İsyanı'ndan sonra Ağrı vilayeti de eklendi. Bölge için demiryolları, okullar ve toprak reformunu içeren bir altyapı programı hazırlandı ve toprak reformunun bir sonucu olarak toprak ağalarının mülkleri bölündü. 1929 yılında 1509 numaralı kanunla Bitlis vilayeti yerine Muş vilayeti kurularak Bitlis kaza olarak Muş'a bağlandı. Nisan 1932'de, bölgede bir ayaklanma çıkması ihtimaline karşı 7. Kolordu askerlerinin dahil olduğu yeni bir Beş Yıllık Güvenlik ve Silahsızlanma planı açıklandı. Yıl sonuna kadar binlerce silaha el konulduğunu bildirdi. İçişleri Bakanlığı, Eylül ayına kadar Siverek, Derik ve Viranşehir kazalarının silahsızlandırıldığını bildirdi. Dönemin İçişleri Bakanı Şükrü Kaya, ele geçirilen silahlarla ilgili ayrıntılı raporlar hazırladı.Ocak 1933 tarihinde İbrahim Tali Bey'in istifa etmesiyle Ahmet Hilmi Ergeneli Birinci Umumi Müfettişi olarak atandı. 1934 İskân Kanunu ile özellikle Türk soyundan gelenler bölgeye yerleşmeye teşvik edilirken isyanlara katılan aşiret liderleriyle akraba olanlar bölgeden sınır dışı edildi. 11 Haziran 1935 tarihinde Birinci Umumi Müfettişliğe ataması yapılan Abidin Özmen, Aydın milletvekilliğinden istifa ederek başladığı bu görevi sekiz yıl boyunca, 18 Haziran 1943 tarihine kadar sürdürdü. 1936 yılında IV. Umumî Müfettişlik'in kurulmasıyla Elâzığ buraya bağlandı.19 Haziran 1952 tarihinde Genel Müfettişlik Teşkiline Dair Kanun ile ekleri tamamen yürürlükten kaldırılmasıyla I. Umumî Müfettişlik lağvedildi.
I. Urbanus

Papa Aziz I. Urbanus (d. ?? Roma, Roma İmparatorluğu (günümüzde İtalya) - ö. 23 Mayıs 230, Roma Roma, Roma İmparatorluğu (günümüzde İtalya),) 222-230 yılları arasında görev yapan bir papadır. Papa I. Callixtus'un ardından, Roma imparatoru Alexander Severus'ın tahtta olduğu dönemde papalık yapmıştır. 23 Mayıs 230'da ölmüştür. Hâlen Roma'daki Calixtus Mezarlığı'nda gömülüdür."Wikisource" websitesinde "Chapman, Henry Palmer  (1913) "Pope_Urban_I" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 3" maddesi Catholic Encyclopedia (1913)/Pope_Urban_I   - Wikisource, the free online library
I. Vahtang Gurieli

I. Vahtang Gurieli (Gürcüce: ვახტანგ I გურიელი; ö.1587), 1583'ten öldüğü tarihe kadar Guria'nın prensliğini yapmış Gurieli hanedanı üyesidir. Selefisi II. Giorgi Gurieli'yi görevden alan Megrelya prensi IV. Mamia Dadiani'nin vasalıydı. Vahtang, Guria'nın ana katedrali Şemokmedi Manastırı'na bir kilise inşa ettirdi.Vahtang Gurieli'nin soyu tam olarak belgelenmemiştir. Gürcistan'ın erken modern tarihinin başlıca kaynaklarından olan Prens Vahuşti'nin kroniği'nde, Vahtang'ın ailesinin belirsiz olduğu ama Gurialı bir soylu olduğu yazmaktadır. Güncel belgeler Vahtang'ın Rostom Gurieli'nin oğlu ve II. Giorgi Gurieli'nin kardeşi olabileceğini öne sürmektedir. Öte yandan tarihçi Cyril Toumanoff, Vahtang'ın II. Giorgi Gurieli'nin oğlu olduğunu yazmaktadır.Vahtang, Guria'yı işgal eden ve 1583'te kayınbiraderi II. Giorgi Gurieli'yi sürgün eden Megrelya Prensi IV. Mamia Dadiani tarafından Guria'nın prensi olarak atandı. Mamia, tahta çıkmadan önce Kobuleti'nin kantonluğunu yapmaktaydı. Sürgün edilen Giorgi Gurieli, Osmanlı'dan destek almak için Konstantinopolis'e kaçtı. 1587'de Vahtang ölmesiyle beraber Giorgi, Osmanlı'nın desteğiyle yeniden Guria'nın başına geçti.Vahtang, kendi inşa ettirdiği Şemokmedi Manastırı'ndaki Başkalaşım Kilisesi'ne gömüldü. 1583'te II. Kaihosro Jakeli'nin kızı Tamar (d. 1561) ile evlendi. 1587'de dul kalan Tamar, 1592'de I. Manuçar Dadiani ile evlendi. Vahtang'ın Tamar ile olan evliliğinden bir oğlu oldu:
I. Vamek Dadiani

I. Vamek Dadiani (, ö. 1396) 1384'ten ölümüne kadar Megrelya'nın eristaviliğini yapmış Dadiani hanedanı üyesidir.Vamek, 1384'te babası II. Giorgi'nin ölümüyle Megrelya dükü olmuştur. 18. yüzyılın tarihçisi Vahuşti'ye göre, Vamek'in düklüğü Gürcistan Kralı V. Bagrat tarafından doğrulanmıştır. Babası gibi Vamek de Gürcistan Krallığı'nın mandaturt-ukhutsesi ("Yüce Divan Başkanı") unvanına sahipti.Vamek'in görev süresi boyunca Gürcistan, Türk-Moğol emir Timur'un saldırılarına maruz kalmıştır. Buna karşın Gürcistan'ın kuzeybatı bölgesi saldırılardan büyük ölçüde kurtulmuştu. Bunu fırsat bilen İmereti  eristavisi Giorgi,  1389'da kendini tamamen bağımsız İmereti kralı ilan etmiştir. Batı Gürcistan'daki çoğu soylu bu durumu hoş karşılamamıştır. Giorgi, Batı Gürcistan'ın en güçlü soylusu Vamek'e boyun eğdirirse diğer soyluların da takdirini kazanacağını düşünerek Dadiani'ye karşı sefere çıktı. Giorgi, Vamekle girdiği savaşı kaybetti ve öldürüldü. Vamek, Gürcistan Kralı VII. Giorgi'den İmreti'yi yeniden işgal etmesini istedi.Vamek'in askeri başarıları Hobi Manastırı'ndaki bir yazıtta yazmaktadır. Yazıta göre Dadiani, Çerkes topluluğu Zygiilere karşı çıktığı seferde Gagari (modern Gagra) ve Ugagi kalelerini fethetmiştir. Fethettiği yerdeki büyük mermer sütunları, sütun başlıklarını ve vaiz kürsülerini yanında götürmüştür. Bazıları Bizans kökenli ve 5. yüzyıldan kalma bu taş işçilikleri, Hobi Katedrali'ndeki bir şapeli inşa etmek için kullanılmıştır. Vamek aynı zamanda bölgedeki başka bir yapı olan Tsalenciha Katedrali'na bağış yapmış ve katedralin fresklerini Konstantinopolisli sanatçı Kyr Manuel Eugenikos'a yaptırmıştır. 1396'da ölen Vamek'in yerine oğlu II. Mamia geçmiştir.
I. Vardan Dadiani

I. Vardan Dadiani (Gürcüce: ვარდან I დადიანი; ö.  1213), Megrelya'da dük ve prenslik yapmış Dadiani hanedanının ilk üyesidir. Vardan, Gürcistan Kraliçesi Tamar'ın önde gelen saray mensuplarından biriydi; ancak Tamar'ın eski kocası Yury Bogolyubsky'nin 1191'deki başarısız olmuş isyanını yönetince gözden düşmüştür.
I. Vasili

I. Vasili veya Vasili Dmitriyeviç, (Rusça: Василий Дмитриевич İvan Veliki) (30 Aralık 1371, Moskova - 27 Şubat 1425, Moskova), 1389-1425 arasında Moskova Büyük Prensi.Moskova büyük prensi Dmitri Donskoy ile eşi Prenses Eudoksiya'nın ilk oğlu olarak 1371 yılında Moskova'da doğdu.1383 yılında henüz 12 yaşındayken babasının Vladimir Büyük Prensi unvanıyla Rus topraklarını yönetmesi hakkında onayını almak üzere Altın Orda Hanı Toktamış'a elçi olarak gitti. Tver prensliğinin de aynı unvanın peşinde olmasına rağmen, Vasili isteğini kabul ettirdi. Ancak Toktamış onu sarayında rehin tutmaya başladı. 1386'da Timur'un Altın Orda seferi sırasındaki karışıklıktan yararlanarak Moskova'ya dönmeyi başardı. Daha sonra bir Moskova birliğiyle birlikte dönerek Timur'a karşı Toktamış'ın yanında saf tutarak barışı sağladı. Toktamış'ın da onay ve izniyle Nijni Novgorod (bugün Gorki) ve Murom prensliklerini ilhak etti.1389 yılında babasının yerine hükümdar olduğunda 18 yaşındaydı. Babasının Rus topraklarını birleştirme çabalarını devam ettirdi.Eşi Sofya'nın babasının yönetimindeki Litvanya Büyük Dükalığı ve Veliki Novgorod ile çatışmalarında üstünlük sağlayamadı.Timur'un Toktamış'ı yendikten sonra 1395 yılında Rus topraklarına da saldırmasıyla, Vasili de savaşmak için ordusunu geliştirmek zorunda kaldı. Fakat Timur savaşmadan geri çekildi.Timur'un seferlerinden sonra Vasili Altın Orda devletine haraç vermeyi bırakmıştı. Toktamış'ın yerine Emir olarak geçen Edige Mirza Bahadır, 1408 yılında Moskova'yı kuşattı. Bunun üzerine Vasili yeniden Altın Orda devletine boyun eğdi ve tekrar haraç vermeye başladı.1411 yılında Vasili, Moskova Knezliği'nin etkinliğini arttırmak için kızı Anna'yı Bizans İmparatoru VIII. İoannis ile evlendirdi. Fakat bu evlilik yoluyla kurulan bu ilişki yalnız üç yıl sürebildi. Prenses Anna, o dönem Avrupa'da büyük kayıplara yol açan Kara Veba nedeniyle öldü.1404 yılında Duyuru Katedrali'nin arkasında Rusya'nın ilk mekanik saat bulunan saat kulesi inşa edildi. Rahip Sırp Lazar'ın icadı olan bu mekanik saat, o dönem teknik bir mucize olarak algılanmıştı.
I. Vasili (Vladimir Büyük Knezi)

Vasily Yaroslavich (1241 – 1276) Vladimir Büyük dükü. Vasili, II. Yaroslav'ın en küçük oğludur. III. Vsevolod'un hayatta kalan en büyük torunu olarak, 1272'de Vladimir'in ve ertesi yıl 1273'de Novgorod'un büyük dükü oldu. Vladimir'in dükü olduktan sonra oraya yerleşmekle uğraşmayan ilk prenslerden biriydi. Vasili'nin soyundan gelenler Ocak 1276'da ölümünden sonra yarım yüzyıl boyunca Kostroma'yı yönetmeye devam ettiler.
I. Venyamin (patrik)

I. Benjamin (, (d. 18 Ocak 1871 - ö. 17 Şubat 1946), 1936 ile 1946 yılları arasında İstanbul Ortodoks Patrikhanesinin, 266. Ekümenik Patriği olarak görev yapmıştır. 17 Şubat 1946 tarihinde ölmüştür.
I. Victor

Papa Aziz I. Victor (d.??, Roma Kuzey Afrikası - ö. 198/199 Roma, Roma İmparatorluğu (günümüzde İtalya)) Afrika'da doğan ilk papadır. Büyük olasılıkla doğum yeri Romalılar "Afrika Eyaleti"'nde (günümüzde Libya Trablusgarp'ta) bulunan  Leptis Magna'dır. Hakkında fazla ayrıntılı bilgi yoktur.189 tarihinde papa oldu. Papalığı döneminde "Paskalya Bayramı"nın kutlanmasını ve Hyginus'un koyduğu kurallara tamamen bağlı olmuştur. Bu kurallara olan bağlılığı ile bazı din adamlarını görevlerinden düşürdüğü de bilinmektedir. Onun döneminde Hristiyanlık ile ilgili önemli bir dönüm noktası da oluşmuştur: Latince dili, dinin anadili olmuştur. Latince dini metinler yazmaya başlayan ilk din adamı da o'dur ve bunu da zorunlu kılmıştır. Ancak, bu dil 4. yüzyıla kadar, bazı din adamlarınca hala kabul görülmediyse de sonradan tamamen kabul görmüştür.198/199 veya 201 yılında öldüğü belirtilmektedir. Çoğu kaynaklar ile ve Vatikan kayıtları çelişmektedir. Bu nedenle, ölüm tarihi kesin değildir."Wikisource" websitesinde "Johann Peter Kirsch, (1913) "Pope_St._Victor_I" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 2" maddesi Catholic Encyclopedia (1913)/Pope_St._Victor_I   - Wikisource, the free online library"Wikisource" websitesinde "Victor#Victor I" 1911 Encyclopædia Britannica, Volume 28  Wikisource, the free online library
I. Vladimir (Kiev büyük knezi)

I. Vladimir (Ukraynaca: Володимир Святославич Svyatov Vladimir Eski Rusça: Володимеръ Святославичь Volodimer Svyatoslavich ya da Vladimir Veliki) (yaklaşık 958, Kiev - 15 Temmuz 1015, Berestova, Kiev), Hristiyanlığı benimseyen ilk Kiev büyük prensidir. 980 yılından 1015 yılına kadar Kiev Büyük Prensi olan I. Vladimir, Kiev ve Novgorod topraklarını tek bir devlet altında birleştirmiştir. Yirminci yüzyılda Ukrayna'nın amblemi haline gelen "trident" kişisel işaretini kullandı.Prens Vladimir'in doğum tarihi bilinmiyor. Farklı zamanlarda bilim adamları, 942 ve 970 yıl arasında farklı versiyonlar ortaya koydu.Prens Svyatoslav'ın 972'de ölümünden sonra, prenslik oğulları arasında üç parçaya bölündü. Kiev meşru oğlu Yaropolk tarafından yönetildi. 976 sonbaharında, Volodymyr ve Sviatoslav'un ​​oğulları arasında, Kiev vivodu Sveneld tarafından yetiştirilen bir iç savaş patlak verdi. Voivode oğlu Lut, Oleg'in hizmetçileri tarafından öldürüldü ve Prens Yaropolk'ü kardeşine karşı savaşa davet etti. Dövüş sırasında Oleg askerleri tarafından öldürüldü, atı atıldı.Vareg Muhafızları yardımıyla iktidara gelen Vladimir, çıkarları için putperest bir tanrı panteonunu tanıttı. Ancak biraz sonra Vladimir, devleti ve prestijini güçlendirmek için yeni bir inanca ihtiyaç duyulduğuna ikna oldu. Kiev devleti, dönemin en zengin, en güçlü ve en etkili hali olan Bizans ile en yakın ilişkileri sürdürdü. Böylece Hıristiyanlığı kabul etmeye ve tüm insanlarını vaftiz etmeye karar verdi. 988'deki vaftizinden sonra, Hıristiyanlık Kiev Rus devlet dini haline geldi.
I. Vologases

I. Vologases, 51 - 78 yılları arasında tahta çıkmış olan Part Kralı. Part Kralı II. Vonones'in Yunan bir cariyeden olan oğludur ve 51 yılında babasının ölümü üzerine tahta çıkmıştır. Media Atropatene krallığını kardeşi II. Pacorus'a verirken, diğer kardeşi I. Tiridates için Ermenistanı işgal etmiştir. Bu işgal Roma ve Partlar arasında uzun yıllar (54–63) sürecek savaşlara neden olmuş ve Romalı general Corbulo'nun Ermenistanı fethetmesiyle sonuçlanmıştır.Vologases'in gücü Dahae ve Saka boylarının saldırıları, Hyrcanian'ların isyanı ve oğlu II. Vardanes'in taht üzerinde hak iddia etmesiyle zayıfladı. Josephus, Doğu boylarının işgalinden Adiabene'nin vasal kralı tarafından kurtarıldığını yazar. Tiridates'in Ermenistan kralı olmasının kabul edilmesi üzerine barış yeniden sağlandı ancak Tiridates'in Roma'ya bağlı bir vasal kralı olması gerekiyordu; İmparator Nero zamanında Roma'ya gitti ve onun elinden törenle krallık diademini aldı; bu andan itibaren Arşaklı hanedanı Ermenistanın yeni hakimi oldu.Vologases sonuçtan memnundu ve Nero'nun hatırasını onurlandırdı (Suetonius Nero, 57). Aynı zamanda Vespasian ile de, ona Vitellius'la olan savaşında yardımcı olmaları için 40,000 okçudan oluşan bir ordu gönderecek kadar iyi ilişkilere sahipti. Kısa bir süre sonra kuzeyli bir boy olan Alanlar, Kafkasya üzerinden gelerek Media ve Ermenistanı işgal ettiler; Vologases kibirinden dolayı Vespasian'ı yardıma çağırmadı. Görünüşe göre Partlar doğuyu düzeltilemeyecek biçimde kaybettiler ve Hyrcania özgür bir krallık haline geldi. Vologases 78 yılında öldü ve yerine oğlu II. Vologases II geçti.
I. Vâsik

I. Vasık (الحاکم) ya da tam adıyla Ebû İshâk İbrâhîm "el-Vâsık" (Arapça: abū ʾisḥāq ʾibrāhīm al-wāṯiq, , ö. 1341), 61. İslam halifesi.Abbasi hanedanına mensuptur. 1340-1341 yılları arasında Memlük Devleti'nin koruması altında Kahire'de halifelik yapmıştır.Bu madde kısmen veya tümüyle Fransızca Wikipedia "Al-Wathiq Ier" maddesi kaynaklıdır:   (Fransızca)(Erişme:8.12.2016)
I. Werner (Klettgau kontu)

1030 yılında doğdu. 1057'de Nellenbourglu Reginlinde ile evlendi. Bu evlilikten 2 oğlu (II. Otto ve II. Albert) oldu. Aynı yıl Svabya Dükü oldu. 1082'de Muri manastırının kontrolünden vazgeçti. 11 Kasım 1096 tarihinde öldü.
I. Wilhelm

I. Wilhelm  ya da Kayzer Wilhelm (Almanca: Wilhelm Friedrich Ludwig) (d. 22 Mart 1797 – ö. 9 Mart 1888), Prusya kralı (2 Ocak 1861–9 Mart 1888) ve ilk Alman İmparatoru (18 Ocak 1871–9 Mart 1888) idi.I. Wilhelm  1858'de Prusya'nın yönetimini kardeşinden devraldı. Yeni kralla yeni bir siyasi seyrin başlayacağı ümidine kapılmış pek çok kişi bulunmaktaydı. Başlangıçta esasen beklentiler doğrultusunda liberal bir yönetimin oluşacağına dair izlenimler vermekteydi. 1858'de aynı dönemde İtalya'da güçlü birlik hareketi oluşmuştu. 1859'da İtalya Fransa'nın desteğini alarak devlet adamı Covour ile özgürlükçü general Giuseppe Garibaldi'nin önderliğinde Avusturya'ya savaş açtı. Bismarck'ın önerisine uyan Prusya Avusturya'yı desteklemedi. Yenilgiye uğrayan Avusturya yukarı İtalya'daki pek çok toprağını kaybetti. 1862'de Prusya'nın İtalya Krallığını tanıması üzerine Avusturya'yı kendisine cephe almış oldu. Bu yıllardaysa Prusya kendi içinde ve gelecek için çok önemli olacak bir bunalım yaşamaktaydı. Kardeşinin ölümüyle tahta geçen I. Wilhelm kısa zamanda restorasyon yanlısı eğilimler göstermeye başlamıştı. İlk Prusya kralı gibi Königsberg'de halkın yerine tanrının inayetiyle taç giymek istiyordu. Elbetteki tanrının inayetiyle kral olan bir kişinin anayasaya gevşek bile olsa bağlı olması söz konusu değildi. İtalyan olaylarından etkilenilerek parlamentoda bir muhalefet ortamı meydana geldi. Parlamentonun büyük bir askeri reform için para onaylaması gündeme geldiğinde ortada anlaşmazlıklar baş gösterdi. Liberal yanlıları bu teklifi bir defa onaylamakla askeri reform üzerindeki kontrolün kaybedileceğini düşünüyorlardı. Daha sonra yapılan seçimlerle liberaller zaferi kazandılar. Buna rağmen kral parlamentoya karşı olan mücadelesine devam etti. Parlamentoyu feshederek bir iç savaş oluşturma hazırlığına giren kral 1848 deneyiminin verdiği güvenle askeri reformunu gerekirse parlamentosuz uygulamak istemekteydi. Kralın bu direnişine karşı liberaller anayasa için bir mücadeleye girişmeye cesaret edemediler. Diğer taraftan kral da artık ileri gidip gitmediğini kestiremediği için istifa etmeyi düşünüyordu. İşte tam bu bu esnada parlamentoya karşı verdiği mücadelede kendisini destekleyen kişiyi buldu. Bu kişi Otto von Bismarck'tı.
I. Wilhelm (Württemberg kralı)

I. Wilhelm (Almanca: Friedrich Wilhelm Karl; 27 Eylül 1781 - 25 Haziran 1864) 30 Ekim 1816'dan ölümüne kadar hüküm süren Württemberg kralı.Wilhelm'in tahta çıkacağı sırada Württemberg, 1816'da "Yaz Yaşanmayan Yıl" nedeniyle mahsul sorunları ve kıtlık çekiyordu. Göreve başladıktan sonra, 25 Eylül 1819'da Württemberg Eyaletlerinde bir anayasada onaylanması sonucu kapsamlı reformlar başlattı. 48 yıllık saltanatında Württemberg Krallığı, farklı mezhepsel prensiplerden ve heterojen bir tarım ülkesinden yaratılmış ortak bir kimliğe ve iyi organize edilmiş bir yönetime sahip anayasal bir devlet haline geldi. Napolyon Savaşları sırasında Arcis-sur-Aube'de ve Fère-Champenoise'de Koalisyon güçlerinin yanında yer aldı.Prusya ve Avusturya'nın büyük güçlerinin yanı sıra, Almanya, Bavyera, Saksonya, Hannover ve Württemberg şeklinde üçüncü büyük bir Alman devleti arzuladı. Bu planı hiçbir şekilde başarılı olmasa da, hükümdarlığı boyunca tutarlı bir politika izlemiştir. Ayrıca Wilhelm, 1848 Frankfurt Anayasasını tanımak zorunda kalan tek Alman hükümdarıydı. 1848 Mart Devrimi'nin başarısız olmasından sonra, liberal imajını devrimden önce ortadan kaldıran onarıcı politikalar izledi.Kral I. Wilhelm, 1864'de Bad Cannstatt'taki Rosenstein Sarayı'nda öldü ve Württemberg Mozolesi'ne gömüldü.Johannes Grauer: Wilhelm I., König von Württemberg. Ein Bild seines Lebens und seiner Zeit. Schwabenverlag, Stuttgart 1960.Otto-Heinrich Elias: König Wilhelm I. (1816-1864). Robert Uhland (ed.) 900 Jahre Haus Württemberg. Kohlhammer, Stuttgart 1984, .Eberhard Fritz: Die Verbesserung des Weinbaus in Württemberg unter König Wilhelm I. (1816-1864). Tübingen 1994, .
I. Willem

I. William (Willem Frederik van Oranje-Nassau; 24 Ağustos 1772 – 12 Aralık 1843), bir Orange Prensi ve ilk Hollanda Kralı ve Lüksemburg Büyük Dükü'ydü.1803'ten 1806'ya kadar Nassau-Orange-Fulda Prensliği ve 1813'ten 1815'e kadar Orange-Nassau Prensliği'nin hükümdarıydı. 1813'te kendisini Birleşik Hollanda Hükümdar Prensi ilan etti. 16 Mart 1815'te kendisini Hollanda Kralı ve Lüksemburg Dükü ilan etti. Aynı yıl 9 Haziran'da I. William, Lüksemburg Büyük Dükü ve 1839'dan sonra Limburg Dükü oldu. 1840'taki feragatından sonra kendisini Nassau Kontu Kral William Frederick olarak unvanlandırdı.
I. William'ın silah arkadaşları

I. William'ın silah arkadaşları, genellikle Norman kökenli olan ve Normandiya Dükü William ile birlikte İngiltere'nin fethinin planlama ve gerçekleştirilmesine çeşitli aşamalarda katılan asilleri ve şövalyeleri anlatır.Hastings Muharebesindeki Norman zaferinden sonraki dönemde çok sayıda İngiliz ailesi aristokrasi içinde yer almak için atalarının William ile birlikte yola çıkanlar arasında olduğunu iddia edecektir. Bu iddiaların çoğu efsane halindedir ve tarihsel dayanağı bulunmamaktadır.Çok sayıda Norman asil William ile birlikte İngiltere'nin fethinde savaşmıştır. Ancak bunlardan sadece 15 tanesinin tartışmasız bir şekilde Hastings Muharebesi'nde yer aldığı bilinmektedir. Bu grup asiller diğer olası silah arkadaşlarından ayrılmaktadır.Carmen de Hastingae Proelio (Hastings Muharebesi şarkısı) 1066 yılından hemen sonra amiens piskoposu Guy tarafından yazıldığı düşünülen şiirRoman de Rou (Rolf'un hikâyesi) 1160-70 arasında Wace tarafından yazılmış eserde William'ın 116 silah arkadaşının ismi geçmektedirCronicques de Normendie, William Le Talleur tarafından 1487 yılında Rouen, Normandiya'da yazılmıştırHolinshed's Chronicles of England, Scotland and Ireland, 1557 yılında Raphael Holinshed tarafından yazılmış 1577 yılında İngiltere'de basılmıştırRoll of Dives-sur-Mer, Kıyamet Kitabındaki 1086 yılı itibarıyla adı geçen 475 toprak sahibinin adı Dives-sur-Mer'deki Norman Kilisesi duvarlarına 1862 yılında Fransız Arkeoloji Derneği tarafından yazılmıştır. Bu kişilerin çoğunun Hastings Muharebesinde çarpıştığı sanılmaktadırRoll of Falaise, 1931 yılında Falaise Kalesine çakılan bronz plakada diğer kaynaklarda geçen 315 Norman asilzadesinin isimleri belirtilmektedir.Douglas, David C. & Greenaway, George W. (Eds.) English Historical Documents 1042-1189, London, 1959. William of poitiers: the Deeds of William, Duke of the Normans and King of the English, s. 217–232 & The Bayeux Tapestry, s. 232–279
I. Władysław

I. Wladyslaw, (d. 1261 - ö. 2 Mart 1333), Polonya kralıdır. 1300'de dük olmuş 1305'ten 1320'ye kadar Polonya prensliği yapmıştır. 1320'de tahta geçmiştir.
I. Yaropolk (Kiev Büyük Knezi)

I. Yaropolk (950 - 980) (Doğu Slavca; Ярополк I Святославич)  972'dan ölümü 980 tarihine kadar 8 yıl tahtta kalan Rus prensi.Babası I. Svyatoslav'ın Peçenek hükümdarı Kurya (Küre) tarafından öldürülmesine rağmen, Yaropolk'un hükümdarlığı döneminde Ruslar ile Peçenekler arasında dostluk ilişkisi başladı. Hattâ Peçenekler, Rus knezlerinin kendi aralarındaki mücadelelerinde de yer almaya başladılar. Kiev Knezliği de diğer knezlikler içinde en büyüğü idi.980 yılında henüz 30 yaşında iken öldürülen Yaropolk'un yerine 22 yaşındaki kardeşi I. Vladimir tahta geçti. Yaropolk'un öldürüldüğü yıl doğan oğlu I. Svyatopolk yeni doğmuştu. Svyatopolk tahta geçmek için 35 yaşına kadar bekledi ve 1015'te taç giydi.
I. Yeoryos

I. Yeoryos (, Geórgios Αʹ, Vasiléfs ton Ellínon; 24 Aralık 1845 - 18 Mart 1913), 1863 ile 1913 yılları arasında Yunanistan Kralıdır.Aslında Danimarka prensidir. 17 yaşında Yunan Parlamentosu tarafından Kral olarak seçilmiştir. Adaylığı zamanın süper güçleri Birleşik Krallık, Fransa ve Rusya tarafından desteklenmiştir. Selanik'te suikast sonucu ölmüştür.Yeoryos , 24 Aralık 1845'te Kopenhag'daki  18. yüzyıldan kalma bir şehir evi olan Amaliegade'de, ailesinin ikamet ettiği Sarı Saray'da doğdu. IX. Christian  ve Hesse-Kassel Prensesi Louise'in ikinci oğlu ve üçüncü çocuğuydu.Kraliyet soyundan gelmesine rağmen (annesi ve babası Danimarka Kralı V. Frederick'in torunlarının torunları ve Büyük Britanya Kralı II. George'un torunlarının torunlarıydı) ailesi kraliyet standartlarına göre nispeten normal bir hayat yaşıyordu. Ancak 1853 yılında Yeoryos'un babası, çocuksuz Danimarka Kralı VII Frederick'in veliahtı olarak tayin edildi ve aile Danimarka prens ve prensesi oldu.Yeoryos’un ana dili Dancaydı, İngilizce ise ikinci diliydi. Fransızca ve Almanca da öğrendi.Danimarka Kraliyet Donanması'nda kariyer yapmaya başladı ve ağabeyi Frederick ile birlikte deniz harp okulunda eğitim aldı. Frederick "sessiz ve son derece uslu" olarak tanımlanırken, Yeoryos "canlı ve şakalarla dolu" olarak tanımlandı.
I. Yezid Mezyed

I. Yezid Mezyed ya da Ebu Tahir Yezid bin Muhammet, Şirvanşahlar Devleti'nin 6. şahı ve Şirvanşah III. Muhammet'in babası.Babası Şirvanşah I. Ali'nin kardeşi Muhammet bin Yezid'tir. Küçük yaşlarından beri taht sevdasıyla sarayda kendini belli etti. Amcası I. Ali'nin Ruslarla girdiği savaşı kaybetmesinin üzerine taht kavgasına başladı, amcası I. Ali, oğlu Abbas ve torunu Ebu Bekir'i esir aldı ve bir süre sonra idam ettirdi. Babası Muhammet bin Yezid hakkında kaynaklarda hiçbir şey söylenmez."Tarih-i el-Bab"a göre Ebu Tahir Yezid bin Muhammet H. 305 (M. 917) yılında Şirvan bölgesini tamamen işgal etti ve bir yıl sonra burada kendi ismini verdiği Yezidiye şehrini (şimdiki Şamahı) inşa ettirdi. Layzan (şimdiki Lahıc) bölgesini ise büyük oğlu Muhammet'e ikta olarak bahşetti. Yaklaşık 33 yıl saltanat süren I. Yezid Eylül 948 tarihinde öldü.Ebu Tahir Yezid'in saltanatı zamanında Derbent bölgesi ile ilgili bazı sorunlar ortaya çıktı. H. 318 (M. 930) yılında Şabran kapıları önünde oğlu Muhammet'le Derbent emiri Ebu El-Malik El Hâşimi arasında savaş çıktıysa da, kati galibiyet kazanılamadı. Bu dönemde Derbent şehri 869 senesinde Hâşim bin Süraye tarafından kurulan Haşimi Hanedanı tarafından yönetilmekteydi.Şirvanşahlar Devleti kısa bir süreliĞine (908-909) Güney Azerbaycan'da hüküm sürmüş Sâci Hanedanı'na itaat etti. Bu sebepten I. Yezid döneminde Sâcilerle ilişkilere önem verilmiştir. H. 320 (M. 932) yılında Yusuf bin Ebu Sac'ın Azerbaycan emiri Balduye'den kaçan Mufliy'i Şirvan'da hapsedilerek Emir Balduye'ye teslim edildi ve yapılan bir anlaşmaya göre Bizans, Gürcü ve diğer düşmanlara karşı birlik içinde olmak kararlaştırıldı.