barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Kâtip

Kâtip, Osmanlı Devleti'nin gelişim döneminde, yazılı kayıtlara duyulan ihtiyaç nedeniyle resmî olarak teşkilatlanmış profesyonel kâtiplerden oluşan kalem daireleri kuruldu. Kâtipler, dîvân-ı hümâyûn'da ve devlet teşkilâtının diğer kademelerinde, yazı ve kayıt işlerini görmekte oldukları için bir takım hususi özelliklere de sahip olmaları gerekiyordu. Kâtiplerin öğrenmesi gereken başlıca ilim ve fen alanları; başta sarf, nahiv ve lûgat olmak üzere, meâni, beyan, bedii, şiir, inşa, edebiyat, Kur’ân-ı Kerîm, hadis; atasözleri, terimler, tarih, coğrafya ve örfî hukuk şeklinde oluşmaktaydı. Osmanlı'da kalemiye sınıfında bulunan kâtipler, reisü’l-küttablık, nişancılık ve sadrazamlığa kadar yükselebiliyorlardı.Osmanlı döneminde yaşamış bazı ünlü kâtipler ise, Celâlzâde, Koçi Bey ve Kâtip Çelebi olarak sayılabilir.Günümüzde Zabıt kâtipliği adında bir meslek bulunmaktadır. Bu meslekte çalışanlar Adalet Bakanlığı'nca taşra ve merkez teşkilatında görevlendirilmek üzere atanarak yardımcı yargı personeli olmaktadır. Adalet Bakanlığı'nca, genel idare hizmetleri sınıfında istihdam edilerek; kalem işleri, yazışma, dosyalama vb. işleri yerine getirmektedirler.İcra kâtipleri, Adalet Bakanlığı bünyesinde İcra Müdürlüklerinde görev yapan personeldir. Zaman zaman icra işlemlerini uygulamak için İcra Müdürlüğü dışında göreve çıkarlar, icra işlemlerine ilişkin belgelerin tutulmasından, icralara ilişkin paraların tutulmasından icra kâtipleri sorumludur.
Kâtip (anlam ayrımı)

Kâtip Çelebi, Tarih, coğrafya, bibliyografya ve biyografya ile ilgili çalışmalar yapmış Osmanlı bilim insanı ve aydını.Yavru ile Kâtip (Diğer adları "Bıdık ile Düdük" ve "002"), 1970'li yıllarda Türkiye'de de popüler olmuş İtalyan komedi ikilisinin Türkiye'deki adları. İkilinin özgün adı Franco e Ciccio.Kâtip (film) (Üsküdar'a Giderken), Ülkü Erakalın'ın yönettiği, Zeki Müren'in oynadığı 1968 yapımı Türk filmi.Yavru ile Kâtip (film, 1971), Feyzi Tuna'nın yönettiği, Müjdat Gezen'in yönettiği 1971 yapımı Türk filmi.Zabıt Kâtibi,adalet bakanlığı'nca taşra ve merkez teşkilatında görevlendirilmek üzere atanan yardımcı yargı personeli.Kirâmen Kâtibîn, İslam dinininde, insanların sağ ve solunda bulunup yapılan iyi ve kötü davranışları tespit edip, yazan meleklere verilen isim.
Kâtip (Üsküdara Giderken)

Kâtip (Üsküdara Giderken), Sadık Şendil'in senaryosunu yazdığı, Ülkü Erakalın'ın yönettiği 1968 yapımı Türk filmidir.
Kâtip Çelebi Üniversitesi (İzmir tramvayı)

Kâtip Çelebi Üniversitesi Tramvay İstasyonu, İzmir tramvayı'nın T3 (Çevre Yolu – Kâtip Çelebi Üniversitesi) Tramvay Hattı'nda yer alan ve Eylül 2023'te hizmete girmesi planlanan inşa hâlindeki hemzemin tramvay istasyonudur. Çiğli'nin Atatürk OSB Mahallesi'nde 10039. Sokak üzerinde yer almaktadır.
Kâtip Şadi

Kâtip Şadi (24 Ağustos 1932 - 12 Eylül 2020), Görele ilçesinin Derekuşçulu köyünde doğmuş kemençe ustası ve sanatçısı.Katip Şadi, Gölcük’te 1958 yılında askerlik hizmetini tamamladı. İki evliliğinden toplam 6 çocuk sahibiydi.Yine Göreleli kemençe üstadı Kemal İpşir'in talebesiydi. Karadeniz kemençesinin Durkaya ekolündeki isimlerinden biriydi.Çok sayıda kaset, CD ve plağı bulunmaktadır. En son Her zaman gelmezsin ve Almanya'dan geliyor isimli albümlerini piyasaya sürdü. Yaklaşık 600 eseri vardır.12 Eylül 2020'de tedavi gördüğü Giresun Ada Hastanesi'nde öldü. Çeşmebaşı mahallesindeki mezarlığa defnedildi.
Kâzım

Kâzım (ayrıca Kazım, Qazim, Kazem, Kasim ya da Arapça: كاظم, Farsça: کاظم olarak da yazılabilir), "hoşgörülü", "bağışlayıcı" ve "sabır sahibi" anlamlarına gelen Arapça erkek ismidir. Arapça Zı harfinin telaffuzunda peltek okunan kalın harf olmasından dolayısıyla ismin okunuşu farklılıklar gösterir.Musa Kazım Efendi (d. 1858– ö. 1920), Osmanlı Devleti'nin son yıllarında 4 kez şeyhülislamlık görevini üstlenmiş din adamıydı.Necil Kazım Akses (d. 1908 - ö. 1999), Türk Beşleri arasında yer alan Türk senfonik müzik bestecisi.Hüseyin Kazım Kadri (d. 1870 - ö. 1934), Osmanlı Devleti'nin son yıllarında valilik ve nazırlık görevlerinde bulunmuş bir devlet adamı ile yazardı.Mehmet Kâzım Orbay (d. 1886 - ö. 1964), Türk asker ve siyasetçi olup, Türk Silahlı Kuvvetleri'nin 3. Genelkurmay Başkanıydı.
Kâzım (belgesel)

Kazım, yönetmen Dilek Kaya'nın bir dağ kazasında ölen Kazım Küçükalp'in hikâyesinin peşine düşerek oluşturduğu bir belgeseldir.Eski eşyalara ve bit pazarlarındaki materyallere meraklı olduğunu söyleyen Yaşar Üniversitesi İletişim Fakültesi öğretim üyesi Doç. Dr. Dilek Kaya, 2016 yılında Halkapınar'da kurulan bitpazarından 1970'li yıllara ait mektupları, aynı kişiye ait not defterini ve kişinin öğrenci kimliğini zamanın parasıyla 5 TL ödeyerek satın aldı. Mektupların merkezindeki kişinin adının Kazım olması dışında  ailesi ile  İzmir'de yaşadığını ve Ankara Fen Lisesi'ni bitirmiş parlak bir öğrenci olduğunu öğrendi. Dilek Kaya Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi 1’inci sınıf öğrencisi Kazım Küçükalpın arkadaşları tarafından Artvin Kaçkarlar Altıparmak Dağları’na yapılacak tırmanışa davet edildiğini ancak yaptığı araştırmada Kazım Küçükalp'in o tırmanışta kaza geçirerek öldüğünü öğrendi. Elindeki evraklardan Kazım'ın çocukluğundan itibaren izini süren Kaya onun hikâyesinden etkilenerek bulduklarını bir belgesel halinde dokümante etmeye karar verdi. Karşılaştığı durumu ve belgeselin ortaya çıkış amacını Dilek Kaya şöyle özetliyor; Ben, gerçekten, mektuplardan tanıdığım Kâzım’ı, temsil ettiği gençliği sevdim, önemsedim ve o canlı hayatın, o mektupların yazıldığı tarihten çok kısa bir süre sonra sonlandığını tesadüfen öğrenince şok oldum, öfkelendim. Filmde de söylediğim gibi, “Bu hayatın ona "Kâzım’a" bir borcu var.” gibi hissettim. Hatırlansın, bu şekilde tekrar hayata dönsün istedim.Yönetmen, mektupların izini Kazım'ın yaşadığı yer olan İzmir'de sürmeye başlıyor. Öncelikle abisini bulmasının ardından onun söylemleri ile beraber çocukluğuna ve ilk gençlik yıllarına doğru fotoğraf ve anılarla geçiş yapılıyor. Lise arkadaşlarının röportajları ile onun nasıl bir insan olduğu daha net anlaşılıyor ve zamansız kaybına yönetmenin duyduğu hüzne ortak olunmaya başlanıyor.Dağ tırmanışına beraber gittiği arkadaşlarının bugün bile onu yanlarındaymış gibi anımsaması ve son günleri anlatışları belgesele değer katıyor.Kazım'ın doğduğu şehir olan İzmir'de başlayan çekimler, arkadaşlarının yoğun olarak yaşadığı Ankara'da ağırlıklı olarak devam ediyor. Felaketin gerçekleştiği Artvin Artvin Kaçkarlar Altıparmak dağları etekleri ise diğer bir röportaj ve çekim noktası.
Kâzım Alpan

Kâzım Alpan (1855, Sakız Adası - 1936, İstanbul), Osmanlı askeri. II. Abdülhamid devrinin ordu komutanlarından olup, dönemin en uzun süre yaşamış müşiridir.1870 yılında Mekteb-i Harbiye'yi bitirdi. 93 Harbi'nde Binbaşı rütbesindeyken Plevne Savunması'nda görev aldı ve Gazi Osman Paşa ile esir düştü. Gösterdiği kahramanlık nedeniyle Rus komutan tarafından kılıcı geri verildi. 1894 yılında Müşir rütbesine terfi etti. Ekim 1896-Mayıs 1897 tarihleri arasında 3. Ordu Komutanı ve Mayıs-Temmuz 1897 tarihleri arasında 5. Ordu Komutanı olarak görev yaptı. Batı Rumeli Müfettişliği göreviyle Yanya'da bulundu. Temmuz 1897-Kasım 1901 tarihleri arasında İşkodra, Eylül 1908-Mayıs 1909 tarihleri arasında Hicaz, Mayıs-Ağustos 1909 tarihleri arasında Aydın ve Ağustos 1912-Ocak 1913 tarihleri Suriye Valisi ve Komutanı olarak görev yaptı.
Kâzım Dirik

Babası Selanikli Mülazım Hasan Tahsin Bey'dir. Küçük yaşta anne ve babasını kaybetti. 1897 yılında Manastır Askerî Îdâdîsi'ne girdi. 1899 yılında Harp Okulu'nu bitirerek Piyade Teğmen oldu. 1900 yılında Debre Mutasarrıflığı ve Redif Kıt'aları Komutanlığında mühimme kâtibi olarak göreve başladı. 1904 yılında İşkodra Vali ve Komutanı Filibeli Salih Paşa'nın Yaver ve Mühimme Kâtipliğine atandı. 1906 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun batı sınırındaki son ilçesi olan İşkodra vilayetinin Tuz kazasına kaymakam olarak atandı.1912'de Erkân-ı Harbiye'yi bitirerek kurmay yüzbaşı oldu. I. Dünya Savaşı'nda Çanakkale ve Suriye cephelerinde savaştı. 15 Eylül 1919 - 20 Kasım 1920 tarihleri arasında geçen Erzurum Müstahkem Mevki Komutanlığı sırasında, 29 Ekim - 9 Aralık 1919 ve 12 Haziran - 18 Eylül 1920 tarihleri arasında Kazım Karabekir'in teftiş görevi nedeniyle Erzurum'dan ayrılması üzerine onun yerine 15. Kolordu Komutanı ve Erzurum Vali Vekili olarak görev yaptı.20 Kasım 1920 tarihinde TBMM Tiflis Fevkalade Mümessilliğine atandı. Bu görevi sırasında, 11 Mart 1921 tarihinde Batum Valiliğini ilan etti ve 28 Mart 1921 tarihine kadar Batum Askeri Valiliği görevini yaptı. Bu görevi nedeniyle hem ilk valiliğini yapmış oldu hem de Batum'un son valisi olarak tarihteki yerini almış oldu. Savaştan sonra Kırmızı şeritli İstiklâl Madalyası ile taltif edildi.26 Eylül 1923 tarihinde merkezi Bitlis'te bulunan 2. Tümen Komutanlığı'na atandı. Bu görevi sırasında, 23 Haziran 1924 tarihinden itibaren Siirt ve 30 Temmuz 1924 tarihinden itibaren Bitlis Vali Vekilliği yaptı. 20 Eylül 1925'te Bitlis Valiliğine asaleten atandı. 16 Ekim 1925'te askeri hizmetten mülki hizmete geçti. Böylece askerlikle olan bağlarını fiilen koparmış oldu. 16 Mart 1926 tarihinde İzmir Valiliğine atandı. 1928'de mülki hizmeti tercih etti ve Korgeneral rütbesiyle askerlikten emekliye ayrıldı. İzmir'de valilik yaptığı dönem Mustafa Kemal'e İzmir Suikastı teşebbüsünün düzenlendiği dönemdir. 9 Ağustos 1935 tarihinde merkezi Edirne'de bulunan İkinci (Trakya) Umumî Müfettişliği'ne atandı. Bu görevini öldüğü 3 Temmuz 1941 tarihine kadar sürdürdü. 1937 yılındaki Trakya Manevraları sırasında görev aldı. Genel Müfettişliği sırasında köy kalkınması ve eğitim konularında yaptığı çalışmalar bölge halkının yaşam düzeyini yükseltti.Vefatından sonra İzmir Kokluca Mezarlığı'na defnedildiyse de daha sonra mezar Ankara'ya Devlet Mezarlığı'na nakledilmiştir. Kokluca'daki yazıt semboliktir.İzmir valisi olduğu dönemde kenti Mustafa Kemal Atatürk ile beraber ziyaret eden İran Şahı Pehlevi kendisinde gördüğü canlılık ve azimden dolayı onun hakkında "Sizin valiniz dirik (çalışkan, canlı, heyecanlı) adam" demiştir. Soyadı kanunuyla beraber Atatürk kendisine Dirik soyadını bizzat vermiştir.
Kâzım Ergün

Kâzım Ergün (1950, Yunak, Konya – 29 Aralık 1982, Akşehir, Konya), amcasını öldüren Abdil Güllü'nün 1974 affıyla serbest kalması sonucu 1975 yılında Abdil Güllü'yü, Güllü'nün karısını ve çocuğunu öldürdü. Yargılandı ve ölüm cezasına çarptırıldı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 24'ü adli suçlu 50 mahkûmdan biridir.Kâzım Ergün'ün amcası, 1964 yılında Abdil Güllü tarafından öldürüldü. Güllü, 20 yıl ağır hapis cezasına mahkûm edildi. Ancak 1974 yılında Başbakan Bülent Ecevit tarafından çıkarılan aftan yararlandı ve tahliye oldu.Kâzım Ergün, Abdil Güllü'nün cezaevinden çıktığı tarihten beri Güllü'yü izlemeye başladı. Güllü'nün 3 Nisan 1975'te Hacı Fakılı köyüne bahçesini sulamak için geleceğini öğrendi. 16 numaralı çift namlulu av tüfeğini ve mermileri hazırlayıp olay yerine giden Ergün, bahçedeki ev duvarını kendisine siper ederek bekledi. Daha sonra olay yerine gelen Abdil Güllü, karısı Elife Güllü ve oğlu Abdülkadir Güllü ile birlikte bahçeyi sulayıp düzenlemeye başladı. Beklemekte olan Ergün, ateş açarak Güllü ailesini öldürdü.Akşehir Ağır Ceza Mahkemesi, 1 Kasım 1978'de Kâzım Ergün'ü ölüm cezasına mahkûm etti. Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kararı 29 Ocak 1979'da onadı.  12 Eylül 1980'de Türk Silahlı Kuvvetlerinin yönetime el koymasının ardından idam kararları da infaz edilmeye başlandı. Önce Danışma Meclisinden geçen Ergün'ün idam kararı, son olarak 28 Aralık 1982 günü Cumhurbaşkanı Kenan Evren başkanlığındaki Millî Güvenlik Konseyinin 124. birleşiminde kabul edildi. Ergün, 29 Aralık 1982'de Akşehir Kapalı Cezaevi'nde asılarak idam edildi.
Kâzım Karabekir (M12, İstanbul metrosu)

Kâzım Karabekir (M12) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M12 (60. Yıl Parkı – Kâzım Karabekir) Metro Hattı'nda yer alan  ve 2024'te hizmete girmesi planlanan inşa hâlindeki yer altı metro istasyonudur.Ümraniye'nin Elmalıkent Mahallesi'nde, Seyrantepe Caddesi üzerindeki Elmalıkent Parkı'nın altında yer alan istasyonun 2 adet girişi bulunacaktır.İstasyon M12 metro hattındaki tek kenar platforma sahip istasyondur. İstasyon yapısı itibarıyla M8 metro hattındakiParseller istasyonuyla benzer bir yapıya sahiptir.Kâzım Karabekir (M14) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M12 (Altunizade – Kâzım Karabekir) Metro Hattı'nda yer alan ve 2026'da hizmete girmesi planlanan proje aşamasındaki yer altı metro istasyonudur.Ümraniye'nin Elmalıkent Mahallesi'nde, Seyrantepe Caddesi üzerindeki Elmalıkent Parkı'nın altında yer alan istasyonun 2 adet girişi bulunacaktır.
Kâzım Karabekir (M7, İstanbul metrosu)

Kâzım Karabekir Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M7 (Yıldız - Mahmutbey) Metro Hattı'nda yer alan ve 28 Ekim 2020'de hizmete giren yer altı metro istasyonudur. Gaziosmanpaşa'nın Kâzım Karabekir Mahallesi'nde Abdi İpekçi Caddesi ile Hekimsuyu Caddesi kavşağında yer almaktadır.İstasyonun 1 nolu Mevlana Mahallesi, 2 nolu Küçükköy AİHL, 3 nolu Hekimsuyu Caddesi ve 4 nolu Abdi İpekçi Caddesi olmak üzere toplam 4 adet girişi bulunmaktadır. 2 ve 3 nolu girişler engelli erişimine uygun değildir.İstasyonun yaya altgeçitleri tünel; platform katı, turnike katı, teknik katları top-down; girişleri aç-kapa yöntemi ile inşa edilmiştir.15 Temmuz 2022'de başlayan gece metrosu seferlerinde Cumartesi ve Pazar 00.00 - 06.00 saatleri arasında 30 dakikada bir gece metrosu seferleri düzenlenmektedir. Bu şekilde Cuma ile Pazar arasında 66 saatlik kesintisiz seferler düzenlenmektedir. Bu saatler arasında ücretlendirme çift bilet olarak tahsil edilmektedir. Bu işletmede istasyondaki 1, 3 ve 4 nolu girişler açık, 2 nolu giriş kapalıdır.
Kâzım Karabekir Paşa Müzesi

Türk Kurtuluş Savaşı kahramanı Musa Kâzım Karabekir’in İstanbul’un Kadıköy ilçesindeki Erenköy semtinde müze haline getirilen evidir. Kâzım Karabekir Vakfı tarafından oluşturulan müze, 2005 yılından bu yana ziyarete açıktır.Dört katlı müzede çoğunluğu kitaplardan oluşan 3500 eser sergilenir. Trabzon'daki Ermeni yetimler tarafından hediye edilen Kâzım Karabekir portresi, Karabekir’in kemanı, madalyaları, cephede giydiği kar ayakkabıları, silahları, hatıra fotoğrafları, çadırına düşen şarapnel, üniforması sergilenenler arasında.Kâzım Karabekir Paşa Müzesi, Salı ve Perşembe günleri 9.30-16.30 arasında ücretsiz ziyaret edilebilmektedir.
Kâzım Karabekir Stadyumu

Kâzım Karabekir Stadyumu (Eski adı: Cemal Gürsel Stadyumu), Erzurum'da bulunan stadyumdur. 2015 yılına kadar Erzurumspor, günümüzde ise Erzurumspor FK'nın iç saha maçlarına ev sahipliği yapmaktadır. 1968'de açılan stadyum, 2010 yılında yenilenmiştir.2011 Dünya Üniversiteler Kış Oyunları için yapılan stadyuma 'Yeni Erzurum Stadyumu' adı verilmişti. 10 Ağustos 2012 tarihinde alınan kararla stada Kurtuluş Savaşı döneminde Doğu Cephesi'ndeki komutanlık göreviyle tanınan Kâzım Karabekir'in adı verilerek "Kâzım Karabekir Stadyumu" olarak değiştirildi.1968 yılında inşa edilen stadyum,1999 yılında yapılan tadilatla 17.600 kişilik kapasiteye ve ışıklandırma sistemine kavuşturulmuştur. 2010 yılı ortalarına kadar ışıklandırmalı olup %60 kapalı tribünleri ve 17.600 kişi kapasitesi ile Erzurumspor'a hizmet vermekteydi. Aziziye Caddesi üzerinde bulunmaktadır. Stadyumun koltukları mavi ve beyaz renklerle donatılmıştır.2011 Dünya Üniversiteler Kış Oyunları'nın açılış ve kapanış seremonilerinin yapıldığı stadyum yenilenerek modern bir görünüme kavuşmuştur. Kale arkaları yıkılıp mevcut seyirci kapasitesi 21.374'e çıkarılmıştır. Stadın bütün tribünlerinin üstü kapanmış seyircilerin kötü hava koşullarından korunması sağlanmıştır. Stadyumda alttan üstten ısıtma sistemleri mevcuttur. Yenilenmiş haliyle modern bir görüntüye kavuşmuştur. Ayrıca stadyum, FIFA kriterlerine uygun hale getirilmiştir.Stadyum 2012 yılında Süper Lig şampiyonu Galatasaray ve Türkiye Kupası şampiyonu Fenerbahçe arasında 12 Ağustos tarihinde oynanan karşılaşmaya ev sahipliği yaptı. Galatasaray, Fenerbahçe'yi 3-2 yenerek kupanın sahibi oldu.Stadyumun, 6 Şubat 2023'de meydana gelen 2023 Kahramanmaraş depremlerinden etkilendiği Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından rapor edildi. Maç oynanamaz raporu verilmesinin ardından stadyum karşılaşmalara kapatılarak Erzurumspor'un sezonun geri kalanındaki maçları başka sahalara alındı.
Kâzım Karabekir, Bağcılar

Kâzım Karabekir, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Bağcılar ilçesine bağlı 22 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Kirazlı; doğusunda İnönü; batısında Barbaros; güneyinde ise Bahçelievler ilçesine bağlı Kocasinan mahalleleri bulunmaktadır.
Kâzım Karabekir, Gaziosmanpaşa

Kâzım Karabekir, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Gaziosmanpaşa ilçesine bağlı 16 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Mevlana; güneyinde Fevzi Çakmak; batısında Karayolları ve Yenimahalle; doğusunda ise Eyüpsultan ilçesine bağlı Yeşilpınar mahalleleri bulunmaktadır. Kazım Karabekir Mahallesi'nde M7 Mahmutbey-Yıldız metro hattı geçmektedir.
Kâzım Koyuncu Heykeli

Kâzım Koyuncu Heykeli, Artvin'in Hopa ilçesindeki bir heykeldir. Sahildeki bir parkta konumlanan heykelde Kâzım Koyuncu elinde gitar tutarken tasvir edilmiştir. Heykelin altında Koyuncu'nun sözü Yerim yurdum yoktur benim. Dünyada bir yerdeyim. yazmaktadır.İlçe kaymakamlığı heykelin yapılmasına 29 Aralık 2011'de onay verdi. Hopa'da hapis yatan Nâzım Hikmet'in heykeliyle beraber Kazım Koyuncu'nun heykelinin yapılması için düzenlenen kampanyada ilçe halkından 60 bin lira toplandı. Projeler için Gürcü mimar Jumber Jikia ile anlaşıldı. 1 senede tamamlanan heykeller 8 Kasım 2013'te açıldı.
Kâzım Koyuncu diskografisi

Karadenizli müzisyen Kazım Koyuncu'nun çıkardığı albümlerin yer aldığı listedir. İki stüdyo albümü ve birde ölümünden sonra yayınlanan saygı albümü ile birlikte toplam üç albümü vardır. Ayrıca, Karadenizli müzisyenler arasında albümleri en çok satmış olan kişidir. Albümlerinde Türkçe, Lazca, Hemşince, Gürcüce ve Megrelce gibi dillerde şarkılar söyledi.Kazım Koyuncu 1992 yılında iken Ali Elver ile "Dinmeyen" adlı özgün müzik grubunu kurmuş ve profesyonel müzik hayatı başlamıştır. Zamanla Lazca müzik yapmak için bu gruptan ayrılmışsa da rock'tan kopamamış ve geleneksel Laz müziği'ni rock tabanlı yorumlamaya başlamıştır. 1993 yılında okulu bırakmış ve sadece müzik yapmaya başlamıştır. Aynı yıl Mehmedali Barış Beşli ile birlikte Zuğaşi Berepe adlı rock müzik grubunu kurmuştur. Bu grup Va Mişkunan ve İgzas adında iki albüm yaptıktan sonra gruptan ayrıldı ve grup dağıldı. 1999 yılında askerden geldikten sonra bir toplama albümde yer aldı. Ardından Viya! (2001) ve Hayde adlı iki albümü Türkiye ve diğer ülkelerde büyük hayran kitlelerine sahip olmasını sağladı. Karadeniz müziğini rock ile sentezleyerek kendini tarzını yarattı ve Karadeniz müziğini gençlerinde dinleyebileceği bir hale getirdi. Kazım Koyuncu'dan sonra Karadeniz müziğinde bir yükseliş başladı ve piyasaya yeni müzisyenler çıkmaya başladılar. Kazım Koyuncu, Türkiye'nin büyük sanatçıları arasına girmiş ve Karadeniz müziğinin de ikonlaşan ismi olmuştur.
Kâzım Nuri Çörüş

Kazım Nuri Çörüş, 1912 Nisan-Ağustos Osmanlı Meclis-i Mebusanı'nda bir dönem mebusluk yapmış, sonrasında 1915'te iş arkadaşları ile birlikte Tariş'in kurucuları arasında yer almış ve Türkiye'de kooperatifçiliğin öncüleri arasında bulunan Aydınlı iş ve siyaset adamıdır.Ege Bölgesi’nde bazı tarımsal ürünlerde dışa bağımlılığın dış ticarette dalgalanmalardan doğrudan etkilenme sonucunu doğurması, çiftçinin bin bir güçlükle yetiştirdiği ürününü satamaması, çoğu kez de ürün teslim etmek koşuluyla borçlanarak tefecilerin oyuncağı haline gelmesi üzerine, İzmir Yemiş Çarşısı’nda yerleşmiş olan alıcı tekelinin kırılması ve özellikle incir üzerinde oynanan olumsuzlukların giderilmesi amacıyla örgütlenmeye gidilmiş, 29 Ocak 1912’de Germencik’te, 4 Şubat 1912’de ise Aydın’da Egeli incir üreticilerinin gerçekleştirdiği üretici kongreleri ile Tarım Satış Kooperatifleri’nin (günümüzdeki Tariş) kuruluşuna gidilecek ilk adımlar atılmıştır. 1912 Nisan-Ağustos Osmanlı Meclis-i Mebusanı'na Aydın mebusu olarak katılmıştır.1913 yılı sonlarına doğru İncirliovalı Nazmi Topçuoğlu, Umurlulu Kazım Nuri Çörüş ve Erbeylili Ahmet Sarı ve arkadaşları, üreticilerin yaşamakta olduğu olumsuzluklardan kurtulabilmesinin tek yolunun, üreticiler arasında bir kooperatif çatısı oluşturmaktan geçtiğini görmüşlerdir. Ege Bölgesi üreticilerini kooperatifçilik ilkeleri doğrultusunda örgütleyen ilk kuruluş, Milli Aydın Bankası’nın bir kolu olarak, "Kooperatif Aydın İncir Müstahsilleri Anonim Şirketi" ismiyle 21 Ağustos 1915 tarihinde kurulmuş olup, bu tarih Tariş’in kuruluş günü olarak kabul edilmektedir.
Kâzım Orbay

Mehmet Kâzım Orbay (11 Mart 1886, İzmir - 3 Haziran 1964, Ankara), Türk asker ve siyasetçi. Türk Silahlı Kuvvetlerinin 3. Genelkurmay Başkanı.1904 yılında topçu teğmen rütbesi ile Harp Okulu'nu bitirdikten sonra, aynı yıl girdiği Harp Akademisi'ni 1907 yılında bitirerek Kurmay oldu. 1922 yılına kadar çeşitli birlik ve karargâh görevlerinde bulundu. Hareket Ordusu ile 31 Mart İsyanı'nın bastırılmasına, Karadağ Hudut Olaylarına Balkan Savaşı, I. Dünya Savaşı, Türk Kurtuluş Savaşı ve Dersim Harekâtı'na katıldı. Yine 31 Ağustos 1922 tarihinde Mirliva rütbesine terfi etti. Mirliva rütbesi ile 3. Kafkas Tümeni Komutanlığı ve Genelkurmay 2. Başkanlığı görevlerini yürüttü. 30 Ağustos 1926 Ferîk rütbesine terfi etti. Aynı göreve devam ederek bilahare Afganistan Askeri Heyet Reisliği ve 4. Kolordu Komutanlığı görevlerinde bulundu. 30 Temmuz 1930 tarihinde Jandarma Genel Komutanlığı'na, 24 Ağustos 1935 tarihinde 3. Ordu Müfettişliğine atandı. 30 Ağustos 1935 tarihinde Ferîk-i evvel rütbesine terfi etti. 15 Şubat 1943 tarihinde Yüksek Askerî Şura Üyesi olarak atandı. 1 Aralık 1943 tarihinde Genelkurmay 2. Başkanlığı görevine atandı.12 Ocak 1944 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı olarak atandı. Ankara Cinayeti olayı sonrası 23 Temmuz 1946 tarihinde görevinden istifa etti. Hala gizemini koruyan bu cinayette Kazım Orbay'ın oğlu Haşmet Orbay, Doktor Neşet Naci Arzan'ın öldürülmesinde azmettiren olarak yargılandı. Doktor Arzan aynı zamanda Sovyetler Birliği elçiliğinde çalışmakta idi. Orbay, 29 Temmuz 1946 tarihinde Yüksek Askerî Şura üyesi olarak atandı. 6 Temmuz 1950 tarihinde Yüksek Askerî Şûra üyeliği görevinden emekli oldu. Görevde bulunduğu sürece gösterdiği başarılardan dolayı 4. rütbeden Osmani, Gümüş, Altın, Liyakat, 4. rütbeden Mecidi, 1. Rütbeden Demir Salip, Kılıçlı Krom Şövalye, Alman Kırmızı Kartal ve Kırmızı şeritli İstiklal Madalyası gibi nişanlar aldı.9 Ocak 1961 ile 26 Ekim 1961 tarihleri arasında Kurucu Meclis Devlet Başkanı Temsilcisi olarak katıldı ve bu meclisin başkanlığını yaptı. Temsilciler Meclisi Başkanlığı görevinden sonra 1961'de Cumhurbaşkanı Cemal Gürsel tarafından kontenjan senatörü olarak seçildi. 1963 Aralık ayında mide ameliyatı geçirmiş ancak bu rahatsızlığını atlatamayarak 3 Haziran 1964 tarihinde Ankara'da öldü.Enver Paşa'nın kızkardeşi Mediha Orbay (1895-1983) ile evli Kâzım Orbay bir çocuk babasıydı. Fransızca, Almanca, İngilizce ve İtalyanca biliyordu.
Kâzım Sevüktekin

1895 yılında Harp Okulu'nu bitirdi. 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı'nda Takım ve Bölük Komutanlığı, Balkan Savaşları'nda Tabur Komutanlığı, I. Dünya Savaşı'nda Alay ve Tümen Komutanlığı yaptı. 30 Haziran 1921 tarihinde Anadolu'ya geçti ve Kurtuluş Savaşı'na katıldı. Savaşta Tümen Komutanlığı yaptı. 1922 yılında Mirliva rütbesine terfi etti ve Paşa oldu. 27 Aralık 1927 tarihinde kendi isteği ile emekli oldu. TBMM III. (Ara Seçim), IV., V., VI. ve VII. Dönem Diyarbakır, VIII. Dönem Mardin Milletvekilliği yaptı. V. ve VI. Dönem Millî Müdâfaa Encümeni Başkanlığı yaptı. 1949 yılında öldü. Naaşı 1988'de Ankara Devlet Mezarlığına nakledildi.Yunan Muharebe ve Gümüş İmtiyaz, Gümüş ve Altın Muharebe Liyakat, Kızılay Madalyası, Alman Birinci ve İkinci Demir Haç Nişanları ile Kırmızı şeritli İstiklâl Madalyası ve Takdirname sahibidir.
Kâzım Yurdakul

Hasan Bey ve Hasbiye Hanım'ın oğludur. İlk ve ortaöğreniminden sonra 1935'de İzmir Lisesini, 1938'de İstanbul Yüksek İktisat ve Ticaret Okulunu bitirdi. 1935-1937 arası İstanbul Liman İşletmesi ve Takas Ltd. Şirketinde memur olarak çalıştı. 1 Kasım 1938'de askerlik hizmeti için Yedek Subay Okuluna girdi. 1 Mayıs 1939'da Yd. Top. Asteğmen rütbesiyle mezun olarak kıt'aya verildi. 1 Kasım 1939'da Teğmenliğe yükseltildi. 15 Aralık 1939'da terhis edildi. 6 Mayıs 1940'da İstanbul Defterdarlığında Kazanç Vergisi hesap uzmanı olarak görev aldı. 1 Aralık 1941'de istifa ederek 27 Nisan 1942'den itibaren Bursa, sonra da İstanbul Bölge Sanat Okulunda Matematik öğretmenliği yaptı. 18 Ocak 1945'de bu görevden de ayrıldı. 1943 - 1952 arası İstanbul'da serbest Mali Müşavirlik, ayrıca 1945 - 1961'de kurduğu şirketlerde ithalât ticareti ile meşgul oldu. 1950'den 1960'a kadar İstanbul Ticaret Odası Yönetim Kurulu II. Başkanlığında, Oda Meclisi Başkanvekilliğinde ve Odalar Birliği Yönetim Kurulunda bulundu. 1961 Anayasasının yürürlüğe girmesinden sonra TBMM I. (XII.) Dönemi için 15 Ekim 1961'de yapılan genel seçimlerde Adalet Partisi (A.P.) adayı olarak Cumhuriyet Senatosu Sakarya Üyeliğine seçildi. 1964'de partisinden istifa etti. Bir süre bağımsız kaldıktan sonra 23 Aralık 1965'de A.P.'ye döndü. 31 Temmuz 1965'de kurulan Suat Hayri Ürgüplü Kabinesinde Ulaştırma Bakanlığına atandı. 10 Ekim 1965'deki II. (XIII.) Dönem seçimlerinden sonra yeni Hükûmetin kurulması ve işe başlaması ile 27 Ekim 1965'de Bakanlıktan ayrıldı. Senato'da Bütçe Komisyonunda Sözcü, Bayındırlık, Ulaştırma, İmar ve İskân ve Sosyal İşler komisyonlarında üye olarak çalıştı. Genel Kurul'da (39) konuşma yaptı. 5 Haziran 1966'daki üçte bir yenileme seçimlerinde üyeliği sona erdi. 20 Ağustos 1966'da Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğüne atandı. 18 Haziran 1967'de Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş., 10 Mart 1970'de Yem Sanayii T.A.Ş. Yönetim Kurulu Üyesi olarak görevlendirildi. 9 Ağustos 1976'da süresi sona ererek görevden ayrıldı. Sonraki yaşamında Dikili'de çiftçilikle meşgul oldu.  11 Temmuz 1983'de İzmir'de öldü. İstanbul'da Zincirlikuyu Mezarlığı'nda toprağa verildi.Yurdakul, önce Bayan Havva Zülâl (1911-1992), 1 Nisan 1969'da Bayan Tanyer (1939) ile evlenmiş olup, Hasan (1940) ve Ayşe'nin (1943) babasıdır.
Kâzım İnanç

Hakkı Bey'in oğludur. 17 Ocak 1900 tarihinde Harp Okulu'nu bitirdi. 6 Aralık 1902 tarihinde Harp Akademisi'nden mezun oldu.6 Aralık 1902 tarihinde kurmay stajını yapmak üzere 5. Ordu emrine daha sonra da 23 Şubat 1904 tarihinde Genelkurmay 1. Şube emrine verildi. 20 Mart 1911 tarihinde mesleki bilgisini geliştirmek üzere Almanya'ya gönderildi.Balkan Savaşları sırasında 26 Mart 1912 tarihinde Genelkurmay 3. Şube, 29 Eylül 1912 tarihinde 15. Kolordu 1. Şube Müdürlüğü, 22 Ekim 1912 tarihinde Şarkî Rumeli Ordusu 3. Şube Müdürlüğü, 24 Kasım 1912 tarihinde Genel Karargâh 2. Şube Müdürlüğü görevlerini yürüttü. 10 Ağustos 1913 tarihinde Roma Ataşemiliterliği görevine atandı.Seferberliğin ilan edildiği 3 Ağustos 1914 tarihinde 1. Ordu İstihbarat Şube Müdürü görevine atandı. I. Dünya Savaşı sırasında 29 Kasım 1914 tarihinde 1. Ordu Harekât Şube Müdürü, 12 Şubat 1915 tarihinde 1. Ordu Kurmay Başkanı, 15 Mart 1915 tarihinde 5. Ordu Kurmay Başkanı, 12 Haziran 1917 tarihinde Yıldırım Ordular Grubu Kurmay Başkanı olarak görevlendirildi. 5 Kasım 1918 tarihinde Genelkurmay II. Başkanı olarak atandı. 11 Nisan 1920 tarihinde görevinden azledilerek açığa alındı.27 Haziran 1920 tarihinde Türk Kurtuluş Savaşı'na katılmak üzere Ankara'ya geldi. TBMM Başkanlığı emrinde olarak Batı Cephesi Komutanlığı bölgesinde emniyet, asayiş ve asker alma işlerini yürütmekle görevlendirildi. 12 Kasım 1920 tarihinde Millî Savunma Bakanlığı Müsteşarlığı, 8 Ağustos 1921 tarihinde Başkomutanlık Sekreterliği, 21 Mart 1922 tarihinde 6. Kolordu Komutanlığı görevlerine atandı. Savaştan sonra Kırmızı şeritli İstiklâl Madalyası ile taltif edildi.4 Ekim 1924 tarihinde Ferik rütbesine terfi etti. 7 Ekim 1924 tarihinde 9. Kolordu Komutanı olarak atandı. 31 Ekim 1924 tarihinde 3. Ordu Komutanı olarak atandı. 20 Haziran 1925 tarihinde görevinden istifa etti. 22 Ağustos 1926 tarihinde Samsun Valisi olarak atandı. 21 Ekim 1928 tarihinde emekli oldu.Daha sonra TBMM IV. ve V. dönem İzmir milletvekilliği yaptı. 21 Eylül 1938 tarihinde Ankara'da öldü.Katıldığı savaşlarda Osmanlı, Almanya, Romanya, Avusturya-Macaristan tarafından çeşitli nişan ve madalyalar ile birlikte TBMM tarafından İstiklâl Madalyası ve takdirname ile taltif edildi.
Kâğıt (anlam ayrımı)

Kağıt Gemiler, Ayşegül Çelik'in 2010 yılında yayınlanan ve Yunus Nadi Öykü Ödülü’nü kazanan öykü kitabı
Kâğıt atıklar

Atık kâğıt herhangi bir kullanım alanında fonksiyonunu tamamlayan ve atılan her türlü kâğıt, karton ve mukavvadır. Kâğıt, günlük yaşantıda önemli yer tutan malzemelerden biridir. Ana maddesi ağaç olan kâğıt; gazete, dergi, paket kâğıdı, peçete olarak kullanılmakta ve çöpe atılmaktadır. Çöplerin %40'ını kâğıt oluşturmaktadır. Öte yandan kâğıdın geri dönüşümü konusunda çalışmalar sürmekte ve bir ölçüde de olsa ağaçların kesilmesi engellenmektedir. İnternet sayesinde yazışmaların ve yayıncılık etkinliklerinin elektronik ortamda yapılmasının kâğıt kullanımını azaltacağı düşünülmektedir.Bu kapsamda, her ne kadar son kullanım yerine gönderilmemiş olsa da, kâğıt fabrikalarından çıkan kopuk kâğıtlar, dönüşüm sırasında çıkan kırpıntı kâğıtlar ve gazete basan matbaalardan çıkan hatalı gazete baskıları ve baskı fazlası gazete kâğıtları da atık kâğıt kabul edilmektedir.Tek kullanımlık olarak tasarlanmış ve kullanıldıktan sonra atılan her türlü emici kâğıtlar ve temizlik kâğıtları, hijyen ve sağlık nedenleri ile geri dönüştürülemediğinden ticari anlamda atık olarak bir ekonomik değere sahip değildir. Atık kâğıtlar geri dönüştürülebilen ve birçok kâğıt türünün imalinde kullanılabilecek tarzda ekonomik değere sahip, kendi çapında alım-satım pazarı olan bir ham maddedir.
Kâğıt boyutu

Kâğıt boyutları, dünya genelinde standart olarak kullanılan boyutları kapsar. Kâğıt farklı boyutlarda gelir. Farklı kâğıt boyutları için adlar vardır. Dünyanın farklı bölgelerinde farklı boyut ve isimler kullanılır.Dünyanın çoğunda uluslararası bir kâğıt boyutları sistemi kullanılmaktadır. Normal kâğıt boyutuna A4 denir. Metrik olarak ölçülür. 210 milimetre genişliğinde ve 297 milimetre uzunluğundadır. Bu, ABD mektubunun büyüklüğüne yakın, ancak biraz daha dar ve biraz daha uzundur.Avrupa'da diğer yaygın kâğıt boyutuna B5 denir. 176 milimetre genişliğinde ve 250 milimetre uzunluğundadır. Bu Amerika Birleşik Devletleri'ndeki executive (yönetici) büyüklüğü ile hemen hemen aynıdır. Bazen kişisel mektup yazmak için kullanılır.Ayrıca not yazmak, büyük posterler, kitaplar ve diğer şeyler için kullanılan birçok kâğıt boyutu vardır.Uluslararası kâğıt boyutu sisteminde, boyutlar matematiksel formüllere dayanmaktadır. A0, en büyük boydur ve 1 metrekaredir. A1, A0'ın yarısı kadardır. A2, A1'in yarısı kadardır ve bu böyle devam eder. Adlarında "B" ve "C" olan boyutlar "A" boyutları arasındadır.Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da normal kâğıt boyutuna mektup (letter) boyutu veya bazen ABD mektubu denir. 8½ inç genişliğinde ve 11 inç uzunluğundadır.ABD'deki diğer bir yaygın kâğıt boyutu hukuki (legal) veya bazen ABD hukuki olarak adlandırılmaktadır. 8½ inç genişliğindedir, ancak 14 inç uzunluğundadır. İngiltere'de foolscap denilen boyuta benzer.Başka bir boyuta yönetici (executive) denir. 7¼ inç genişliğinde ve 10½ inç uzunluğundadır. Çok yaygın değildir. Kişisel mektup yazmak için kullanılır.Tabloid adı verilen bir boyut da vardır. 11 inç genişliğinde ve 17 inç uzunluğundadır. Bu, yan yana yerleştirilmiş iki adet mektup boyutuyla aynı boyuttadır.Ayrıca not yazmak, büyük posterler, kitaplar ve diğer şeyler için kullanılan birçok kâğıt boyutu vardır.Bilgisayarlarda kullanılan çoğu yazıcı, ABD mektubu ve A4 boyutuna ve daha küçük kâğıt boyutlarına uyacak şekilde tasarlanmıştır. Bazen ABD hukuki boyutuna da uyumlu olabilirler. Daha büyük kâğıt boyutları için profesyonel baskı işlerindeki yazıcılara ihtiyaç duyulabilir.Aşağıda genellikle yapılan tüm farklı kâğıt boyutlarını gösteren grafikler verilmiştir. Bir şirket bunlardan farklı boyutta bir kâğıt yapmak isterse, kendileri için özel olarak kesmesi gerekir.
Kâğıt endüstrisi

Kâğıt endüstrisi, ahşabı hammadde olarak kullanan ve kâğıt hamuru, kâğıt, mukavva ve diğer selüloza dayalı ürünler üreten bir endüstridir.Kâğıt endüstrisi sektörüne Kuzey Amerika, Kuzey Avrupa ve Doğu Asya ülkeleri hakimdir. Avustralasya ve Brezilya'da önemli kâğıt hamuru ve kâğıt ticareti bulunmaktadır ve sektör Almanya, Portekiz, İtalya, Hollanda ve Polonya da dahil olmak üzere birçok Avrupa ülkesinde önemli bir yer tutmaktadır. 2009 yılından bu yana Çin dünyanın en büyük kâğıt üreticisidir.
Kâğıt falcı

Bir falcı (bir bit yakalayıcı, chatterbox,  tuz mahzeni,  helikopter,  veya Paku-Paku  olarak da anılır) çocuk oyunlarında kullanılan bir origami türüdür. Falcının bazı bölümleri, bir oyuncunun seçim yapabileceği seçenekler olarak işlev gören renkler veya sayılarla etiketlenir ve iç kısımda, her biri bir mesajı gizleyen sekiz kanat vardır. Falcıyı çalıştıran kişi, oyuncunun yaptığı seçimlere göre cihazı manipüle eder ve son olarak gizli mesajlardan biri ortaya çıkar. Bu mesajlar soruları yanıtlama iddiasında olabilir (dolayısıyla adı) veya oyuncunun gerçekleştirmesi gereken etkinlikler olabilir.Bir kağıdın köşeleri zıt tarafları karşılayacak şekilde katlanır ve (kağıt zaten kare değilse) üst kısmı kesilerek köşegen kırışıklıkları olan kare bir tabaka oluşturulur.Karenin dört köşesi merkeze katlanır ve origami terminolojisinde blintz taban veya yastık katlama olarak bilinen bir şekil oluşturur. Ortaya çıkan daha küçük kare ters çevrilir ve dört köşe ikinci kez katlanır.Dört köşenin tamamı, noktalar ortada buluşacak şekilde katlanır ve oyuncu parmaklarını dört köşenin her birinde kağıt ceplerine sokar.Falcıyı kullanmak için, fal söyleyen oyuncu, kağıdın dört köşesini her iki elinde işaret parmakları ve başparmakları ile tutar, iki çift köşeyi bir arada ve diğer iki çifti birbirinden ayrı tutarak köşelerin iç taraflarının sadece yarısı görülebilir.Manipülasyonlar, çeşitli benzer yöntemlerle yapılır, örneğin: Oyuncu, falcıyı tutan kişiye bir soru sorar; bu soru cihaz tarafından cevaplanacaktır. Tutucu daha sonra bir numara veya renk ister. Numara veya renk seçildikten sonra, sahibi falcının içindeki iki renk ve sayı grubu arasında geçiş yapmak için parmaklarını kullanır. Tutucu, bu konumları birkaç kez değiştirir: bu, seçilen renkteki harflerin sayısı, orijinal olarak seçilen sayı veya her ikisinin toplamı ile belirlenebilir. Oyuncu, falcının pozisyonunu değiştirmeyi bitirdiğinde, oyuncu ortaya çıkan kanatlardan birini seçer. Bu kanatların üzerinde genellikle renkler veya sayılar bulunur. Tutucu daha sonra kanadı kaldırır ve altındaki falı ortaya çıkarır. Kullanıcılara uyacak şekilde adımlar tekrar edilebilir.Bu şekiller, servet anlatmak için kullanılmanın yanı sıra, bit gibi böcekleri yakalamak için bir kıskaç olarak da kullanılabilir, bu nedenle "bit yakalayıcı" adı verilir."Tuz mahzeni" adı, dört noktası aşağıya doğru bir masanın üzerinde durduğu aynı şeklin farklı bir kullanımını ifade eder; dört açık cep, küçük yiyecek parçalarını tutmak için kullanılabilir.2018 yılında, İspanya'nın Olot kentindeki Lluèrnia festivali için bir bina penceresinden akan lavı andıran "ORIGAMI LAVA" (David Oliva + Anna Juncà) adlı bir enstalasyon oluşturmak için bu şeklin 10.000'den fazla kopyası kullanıldı.Bu şekil İngilizce konuşulan dünyaya tuz mahzeni adı altında 1928 origami kitabı Fun with Paper Folding ve Rigney tarafından tanıtıldı (Fleming H. Revell şirketi, 1928, s. 10). İngiltere'de kâğıt falcıların kullanımı 1950'lerden beri kayıtlara geçmiştir. ABD'de "bit yakalayıcı" ifadesi başka anlamlarla çok daha uzun süredir kullanılsa da, ABD'de kağıt bit yakalayıcıların kullanımı en azından 1960'lara kadar uzanmaktadır.
Kâğıt hamuru

Kâğıt hamuru, kâğıt yapımında kullanılan ve tahtadan kimyasal ya da mekanik olarak ayrılmış selüloz elyafları, lif bitkilerinin veya atık kâğıt ile hazırlanan bir lignoselülozik elyaflı malzemedir. Kâğıt hamuru dünyada en bol bulunan hammaddelerden biridir.
Kâğıt havlu

Kâğıt havlu; temizlikte kullanılan; yumuşak, kalın ve emici kâğıttan üretilmiş peçete. Çoğunlukla rulo hâlinde üretilir.Kullanım alanı kumaş havlulara çok benzeyen kâğıt havlu, gevşek katmanlar hâlinde üretilir. Bu yapı, havlunun çok miktarda suyu emmesine ve taşımasına imkân verir. Bu özelliği nedeniyle yaygın olarak el, yüz ve yüzey kurulamada kullanılır.
Kâğıt helva

Kâğıt helva, iki katlı, arasında çeşidine göre karamel, yoğunlaştırılmış süt, çikolata, hindistan cevizi, koz, çilek vb konulmuş tatlıdır.Türk yemek kültüründe geleneksel bir sokak yiyeceğidir. Ayrıca ortadan katlanıp içine dondurma konulmak suretiyle de tüketilir.
Kâğıt huşu

Kâğıt huşu (Betula papyrifera), huşgiller (Betulaceae) familyasından 18 m'ye kadar boylanabilen sık dallı, beyaz gövdeli bir huş türü. Otonim Betula alt cinsinde sınıflandırılır. Heksaploid olsa da tetraploid ya da pentaploid örnekleri de görülebilir.Orta boy yaprak döken ağaçtır. Genelde uzunluğu 18 m olsa da 40 m ye ulaşabilen örnekleri de vardır. Gövde çapı 0.8 m dir. Kabuğu beyaz ve genelde parlak olup ince yatay şeritler hâlinde dökülür ve ufak siyah iz ve işaretler bulunur.Kuzey Amerika'nın kuzeyinde, Alaska, Kanada ve Amerika Birleşik Devletlerinin Kanada'ya sınır bazı eyaletlerinde doğal olarak bulunur.Alaska Atabaskları, Atabask halkları, Algonkin halkları ve Kanada Kızılderilileri gibi Subarktik Kızılderilileri daha çok kabuğu kullanılır ve bu huş kabuğuyla kar ayakkabısı, kano, kızak, beşik, kar gözlüğü, konut kaplaması, sepet ve mutfak gereçleri yaparlar. Kabukta tıbbi ve kimyasal maddeler bulunur ve betulin gibi bazıları aynı zamanda fungusit (mantar öldürücü) olduklarından saklama kaplarında yiyeceğin korunmasına yardımcı olur.Alaska ile Yukon'da huş şurubu adı verilen usaresi tatlı olup yenir. Kenai Yarımadasında Kenai huşu (Betula papyrifera var. kenaica) denen alt türü bol bulunur ve şurup sağılır.
Kâğıt kebabı

Kâğıt kebabı hazırlanan kebabın yanmaz kâğıdın içine konulmak suretiyle bir miktar daha pişirilmesiyle yapılır. Kâğıt kebabın lezzetli olması için yağsız kuzu etinin ince dilimler hâlinde kesilmesi ve uzun süre hafif ateşte pişirilmesi gerekir. Kâğıt kebabın kalitesini pişirilme süresi belirler. Kâğıt ne kadar yanmaz olursa olsun fırında fazla kalmamalıdır. Kâğıt bir süre sonra kokusunu yemeğe vermeye başlar.Antakya Kâğıt Kebabı; dana döş eti, yeşil ve kırmızı biber (acı veya tatlı) maydanoz, sarımsak, tuz ve karabiber karışımından oluşan, disk şekli verilerek yağlı kağıt üzerinde pişirilen, yörede Arapça olarak “lahme la varka” olarak da bilinen bir kebaptır. “Zırh” adı verilen satır benzeri bıçak ile kıyılarak yapılan kebap çeşitlerinden biridir. Yörede gündelik tüketimin yanı sıra evlilik, düğün, adak, cenaze gibi törenlerde de ikram edilir.Antakya Kağıt Kebabı 24.08.2020 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.Malatya Kâğıt Kebabı; kuzunun kaburga tarağı, ön kol ve gerdan kısmı etlerinin yağlı kâğıda sarılması ve bakır kap içerisinde, meşe odunu közü ile ısıtılmış taş fırınlarda, yöreye mahsus pişirme tekniği kullanılarak pişirilmesi ile üretilir. Pişirilmesi yaklaşık 12 saat sürer.Tava yemeklerinin taş fırınlarda pişirilmesi geleneği, Malatya ilinin gastronomisinde önemli bir yer tutar. Bu gelenekle üretilen Malatya Kâğıt Kebabı Malatya’nın yöresel yemeklerden biri olup kutlama yemeklerinde de ikram edilir. Bu sebeple Malatya Kâğıt Kebabının, coğrafi sınır ile ün bağı bulunur.Malatya Kağıt Kebabı 18.03.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Kâğıt mendil

Kâğıt mendil; el ve yüz temizliğinde kullanılan, yumuşak kâğıttan üretilmiş, tek kullanımlık mendil.Waşi adı verilen kâğıt mendiller yüzyıllardır Japonya'da kullanılmaktadır. Kâğıt mendile Avrupa kayıtlarında ise ilk kez 17. yüzyılda rastlanır.
Kâğıt mühendisliği

Kağıt mühendisliği kağıt kullanımıyla ilgilenen bir mühendislik dalıdır. Hammaddelerin yararlı kağıt ürünlerine ve yan ürünlere dönüştürülmesine uygulanan matematikle birlikte fizik bilimi (örneğin kimya ve fizik) ve yaşam bilimlerinin (örneğin biyoloji ve biyokimya) kullanımı ile ilgilenir. Alan, çeşitli ilkeler uygulamaktadır. proses mühendisliği ve birim işlemleri imalatına kağıt, kimyasallar, enerji ve ilgili malzemeler. Aşağıdaki zaman çizelgesi, kimya ve biyoproses mühendisliği biliminin gelişimindeki bazı önemli adımları göstermektedir.
Kâğıt poşet

Kâğıt poşet; bir ucu açık, kâğıttan yapılmış çanta. Genellikle kraft kâğıttır. Kâğıt poşetler genellikle alışveriş torbaları, ambalajlar ve torbalar olarak kullanılır.Özellikle gelir seviyesi yüksek kişilere hizmet eden markalara ait mağazalarda kullanılmaya başlanan kağıt poşetler üreticilerin artması ve fiyatların rekabetle düşmesiyle kısa sürede yayılmış; tekstil, ayakkabı ve parfümeri firmaları tarafından kullanılmıştır.Matbaacılık sektöründeki yenilikler ve özellikle ofset baskı sisteminin gelişmesiyle üretimi ve tüketimi hızla artmıştır.Kâğıt alışveriş çantası, hediye ambalajı için kullanılan poşetler, kahverengi kâğıt poşetler, bakkal poşetleri, kâğıt ekmek poşetleri ve diğer hafif iş poşetleri tek bir kâğıt tabakasına sahiptir. Çeşitli yapılar ve tasarımlar mevcuttur. Birçoğu mağazaların ve markaların isimleri ile basılmıştır. Kâğıt poşetler su geçirmez değildir. Kâğıt poşet tipleri şunlardır: lamine, bükülmüş, düz musluk. Lamine çanta, tamamen su geçirmez olmasa da, dışını bir dereceye kadar koruyan bir lamineye sahiptir.Günümüzde ambalaj amaçlı kullanılan plastiklerin doğada kısa sürede çözünmediği için kirliliğe yol açması sebebiyle plastik poşete bir alternatif olarak da kullanılmaktadır.
Kâğıt tahta

Kâğıt tahta kalın kâğıt bazlı bir malzemedir. Kâğıt ile mukavva arasında keskin bir ayrım olmamasına rağmen, mukavva genellikle kâğıttan daha kalındır (genellikle 0.30 mm, 0.012 inç veya 12 punto) ve katlanabilirlik ve sertlik gibi bazı üstün özelliklere sahiptir. ISO standartlarına göre karton, gramajı 250 g / m²nin üzerinde olan bir kâğıttır, ancak istisnalar da vardır. Kâğıt tahta tek veya çok katlı olabilir. Parke, ahşap, sert kereste, yumuşak kereste içerikli olabilir.Kâğıt tahta kolayca kesilebilir ve şekillendirilebilir, hafiftir ve güçlü olduğundan dolayı ambalajlarda kullanılır. Diğer bir kullanım alanı, kitap ve dergi kapakları veya kartpostallar gibi yüksek kaliteli grafik baskıdır. Güzel sanatlarda heykel yapmak için kâğıt tahta kullanılır.Bazen, ağır kâğıt hamuru bazlı herhangi bir tahtayı ifade etmek için kullanılan genel, düz terim olan karton olarak adlandırılır, ancak bu kullanım kâğıt, baskı ve ambalaj endüstrilerinde her bir ürün tipini yeterince açıklamadığı için kullanımdan kaldırılmıştır.
Kâğıt uçak

Uçak şekline katlanan kâğıtlardan oluşan oyuncak maketlere kâğıt uçak denilir. Japon kâğıt katlama sanatı origaminin bir dalı olan aerogaminin belki de en yaygın biçimidir. Japoncada kami hikoki diye adlandırılır (kami= kâğıt, hikoki=uçak).Origami türleri arasında en basiti olan bu sanat, acemilerin kolayca ustalaşmasını sağlar. En basit kâğıt uçak bile altı katlamadan sonra doğru bir şekil alabilir. Son zamanlarda mukavvadan yapılanlara da kâğıt uçak deniliyor.Kâğıt kullanarak yapılan oyuncakların başlangıcının 2000 yıl önce Çin'de olduğu sanılıyor. O zamanlarda uçurtmalar popüler bir eğlence kaynağı sayılıyordu. Buna rağmen kâğıt uçakların tamamen ne zaman icat edildiğini belirlemek pek mümkün değil. Sürat, yükseliş ve moda tasarımları seneler geçtikçe gelişmiştir.Tahminlere göre kâğıt uçaklar ilk olarak 1909 yılında yaratılmıştır. Ancak en çok kabul edilen uyarlaması 1930 yılında Lockheed Corporation kurucularından biri olan Jack Northrop tarafından yaratılmıştır. Northrop kâğıt uçakları test aletleri olarak kullanarak gerçek uçakların tasarımlarını keşfetmeye çalışmıştır.Senelerce kâğıt uçakları havada en uzun zaman tutmayı deneyen birçok kişi olmuştur. Guinness Rekorlar Kitabında 13 sene (1983-1996) yerini alan Ken Blackburn, 8 Ekim 1998 tarihinde kendi rekorunu kırıp kapalı alanda kâğıt uçağını 27.6 saniye havada tutmayı başarmıştır. Bu rekor Guinness görevlileri ve CNN tarafından da onaylanmıştır.
Kâğıthane (İstanbul metrosu)

Kâğıthane (M7) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M7 (Yıldız - Mahmutbey) Metro Hattı'nda yer alan ve 28 Ekim 2020'de hizmete giren viyadük metro istasyonudur. Kâğıthane'nin Merkez Mahallesi'nde Cendere Caddesi üzerinde yer almaktadır.Kâğıthane Deresi üzerinde yer alan istasyonun 1 nolu Cendere Caddesi ve 2 nolu Eyüpsultan Caddesi olmak üzere toplam 2 adet girişi bulunmaktadır. Platform katı viyadük yöntemi ile inşa edilmiştir.İstasyonun 1 nolu girişinden M11 Kâğıthane Metro İstasyonu'na yaklaşık 230 metre yürüme mesafesi olup, istasyonlar arası aktarma imkânı vardır.Kâğıthane (M11) Metro İstasyonu, İstanbul metrosu'nun M11 (Kâğıthane - İstanbul Havalimanı) Metro Hattı'nda yer alan ve 22 Ocak 2023'te hizmete giren yer altı metro istasyonudur. Kâğıthane'nin Merkez Mahallesi'nde Cendere Caddesi üzerinde yer almaktadır.Kâğıthane Deresi'nin doğu yakasında yer alan istasyonun 1 adet girişi bulunmaktadır. Platform katı, turnike katı, teknik katları ve girişleri aç-kapa yöntemi ile inşa edilmiştir.İstasyondan M7 Kâğıthane Metro İstasyonu'nun 1 nolu girişine yaklaşık 230 metre yürüme mesafesi olup, istasyonlar arası aktarma imkânı vardır.2029 yılı sonuna kadar proje aşamasında olan HızRay / M34 (Beylikdüzü - Sabiha Gökçen Havalimanı) Hızlı Metro Hattı ve M? (İTÜ - Kâğıthane) Metro Hattı için de yer altında yeni istasyonlar inşa edilmesi ve hatlar arasında entegrasyon sağlanması planlanmaktadır.15 Temmuz 2022'de başlayan gece metrosu seferlerinde Cumartesi ve Pazar 00.00 - 06.00 saatleri arasında 30 dakikada bir gece metrosu seferleri düzenlenmektedir. Bu şekilde Cuma ile Pazar arasında 66 saatlik kesintisiz seferler düzenlenmektedir. Bu saatler arasında ücretlendirme çift bilet olarak tahsil edilmektedir. Bu işletmede M7 istasyonundaki 1 ve 2 nolu girişler açıktır. M11 hattında ise gece metrosu seferleri düzenlenmemektedir.
Kâğıthane Camii

İlk Kâğıthane camisi III. Ahmed zamanında yapıldı. III. Selim ve I. Mahmud devirlerinde onarım gördü. Sultan Abdülaziz camiyi yıktırarak yeniden yaptırdı (1862). Caminin duvarları kâgir, çatısı ahşaptır. Bir minaresi vardır. Ortaköy Camii ile benzerlik gösterirMinaresinin içeriden ve bahçeden girilen iki merdiven kapısı vardır. İki merdivenlidir ve iki merdivenden çıkanlar şerifeye kadar birbirlerini göremezler.
Kâğıthane Deresi

Kâğıthane Deresi, İstanbul'da yer alan küçük bir akarsudur. Terkos Gölü'nün doğusunda bir kaynaktan doğar. Eyüpsultan, Sarıyer ilçelerinden geçerek Kâğıthane'de Haliç'e dökülür. Bizans döneminde Barbisos adıyla bilinen derenin, Osmanlı döneminde çevresinde bulunan kâğıt fabrikası nedeniye Kâğıthane Deresi olarak anılmaya başlandığı rivayet edilir.Günümüzde, çevresinde yoğun yerleşim bulunan derenin kenarları geçmişte geniş çayırlarla kaplıydı. Bu çayırlarda saraylılara ait atlar otlatılırdı. Dere, İstanbul halkı için başlıca mesire yerlerinden biriydi. İçinde kayık gezintileri yapılırdı. Osmanlılı gezgin Evliya Çelebi, Seyahatname adlı eserinde İstanbul'u anlattığı bölümde tüm bu özellikleriyle Kâğıthane Deresi'nden söz etmektedir.Osmanlı tarihinde Lâle Devri olarak anılan dönemde. Yirmisekiz Mehmet Çelebi, Avrupa gezileri sırasında gördüğü konakların benzerlerini burada inşa ettirmiştir. Bu tarihten sonra derenin kenarlarında yer alan çayırlar İstanbul'un ileri gelenlerinin yazlık konutlarının olduğu bir yer durumuna geldi. Ancak Kâğıthane Deresi kıyısındaki tüm kasır ve köşkler 1730 Patrona Halil Ayaklanması sırasında tahrip edildi. Daha sonra eski görkemini yeniden yakalayamayan Kâğıthane ve çevresi, 1950'li yıllardan sonra İstanbul'a yapılan yoğun iç göçle karşı karşıya kaldı. Dere yatağında yoğunlaşan gecekondu türü yerleşmeler plansızca büyüyerek günümüzdeki semtlere evrildi.Altyapı yetersizliği ve çarpık kentleşme ve yanlış planlamalar dere için büyük sorunlar yarattı. Çevresindeki sanayi kuruluşları nedeniyle yoğun biçimde kirlenen dere, Haliç'i ve dolayısıyla İstanbul Boğazı'nı ve Marmara Denizi'ni de kirletiyor; çevresine kötü kokular yayıyordu. Dere yer yer üstü kapatılarak yeraltına alındığı için, yağışlı mevsimlerde yatağına sığmayarak taşıyor, çevresindeki yerleşim yerlerinde büyük zararlara yol açıyordu. 90'lı yıllarda başlatılan kapsamlı çalışmalarla kısmen temizlenen ve ıslah edilen dere çevreye yaydığı kötü kokulardan arındırıldı.