barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Derek Willis

Derek Willis (d. 21 Haziran 1995), Amerikalı profesyonel basketbolcu. Uzun forvet pozisyonunda görev almaktadır. Basketbol Süper Ligi ve EuroLeague ekibi Anadolu Efes forması giymektedir. Kolej basketbolunu Kentucky Wildcats takımında oynadı.
Derek and the Dominos

Derek and Dominos, bir rock ve blues grubuydu. 1970 yılının bahar aylarında daha önce Delaney & Bonnie and Friends grubunda beraber çalan gitarist Eric Clapton, klavyeci ve solist Bobby Whitlock, basçı Carl Radle ile baterist Jim Gordon tarafından kuruldu. Dave Mason da ek olarak ilk stüdyo çalışmalarında ve konserlerinde lead gitar olarak gruba destek verdi.Grubun sadece bir stüdyo albümü yayınlandı: Layla and Other Assorted Love Songs. Albümün single parçası "Layla" (Eric Clapton ve arkadaşı George Harrison'un eşi olan Pattie Boyd arasındaki aşk hikâyesini anlatır) 1970'te yayınlanmış olmasına rağmen 1972 yılında ABD ve Birleşik Krallık'ta top 10 listelerine girebilmiştir. Albüm hayranları tarafından çok beğenilmiş ve Eric Clapton'ın kariyeri için dönüm noktası kabul edilmiştir. "Layla" şarkısına konuk gitarist Duane Allman slide gitar ile eşlik etmiş, aynı zamanda albümdeki diğer şarkılarda da ritim ve lead gitar çalmıştır.
Derekadı, Mustafakemalpaşa

Derekadı, Bursa ilinin Mustafakemalpaşa ilçesine bağlı bir mahalledir. Bursa il merkezine 94 km, Mustafakemalpaşa ilçesine 9 km uzaklıktadır.
Derekapı, Tortum

Derekapı, Erzurum ilinin Tortum ilçesine bağlı bir mahalledir.  Erzurum büyükşehir belediyesi il sınırlarına genişlemeden önce köy statüsüne sahipti.Derekapı'nın eski adı Kartshis Kari'dir. Gürcüce bir yer adı olan Kartshis Kari (ქარცხის კარი), "Kartsha Kapısı" anlamına gelir. Nitekim Kartsha köyüne açılan vadi üzerinde yer alması nedeniyle bu şekilde adlandırılmıştır. Kartshis Kari sonradan Türkçede Kisha Kapusu'na (كسخە قپوسی) dönüşmüştür.Kartshis Kari, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Kartshis Kari köyünde 35 hanede 140 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 280 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Kartsha adı Ermenicenin etkisiyle Türkçede Kisha'ya dönüşmüştür. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde yazım hatası olmakla birlikte Köyün adı "Kisha Kapusu" (كسخە قپوسی) olarak geçer. Bu sırada köy Erzurum vilayetinin Tortum kazasının Azort nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Kishakapu" biçiminde yazılmış olan köyün nüfusu 422 kişiden oluşuyordu. Bu sırada Kishakapu Tortum kazasının Kisha nahiyesinin 15 köyünden biriydi. Kartshis Kari veya Kishakapı Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Derekapı olarak değiştirilmiştir. Köyün Gürcüce adındaki "kapı" (kari) kelimesi yeni adında da korunmuştur. Derekapı nüfusu 1965 genel nüfus sayımında 585 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 122 kişi okuma yazma biliyordu.Derekapı köyünde ne zaman inşa edildiği bilinmeyen tek nefli köy kilisesinden geriye bir şey kalmamıştır.küçük kalıntı şeklindeki kilisenin ilerisinde dağda mağara görünmekte taş duvarı olan mağaranın geçmişte şarap mahseni olarak kullanıldığı düşünülüyorDerekapı, Uzundere İlçesine 14 km Artvin Yusufeli ilçesine 43 km Oltu İlçesine 56 km Erzurum kentine 73 km, Tortum kasabasına 18 km uzaklıktadır.
Derekargın, İskilip

Köyün adı, 1919 yılı kayıtlarında Kargın olarak geçmektedir. Daha önceleri İkipınar köyüne bağlı bir mahalle iken, 21 Kasım 1951'de köy statüsü kazandı.
Dereke

Semt, Kuzey Tahran'da bulunur ve Evin ile Velencek semtleriyle komşudur. Nüfusu 1 milyon civarındadır.
Derekent, Erciş

Kürtçe olarak da ismi yoktur. ilk adı Derekent'tir. Ne zaman ve kimin tarafından kurulduğu hakkında fazla bilgi yoktur.
Derekuşçulu, Görele

Köyün adı 1876 yılı kayıtlarında da bugünkü adını taşımaktadır. 1916 yılı kayıtlarında ise Kuşçulu olarak geçmektedir.Köy, Giresun il merkezine 70 km, Görele ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Görele'nin güneyinde olup,  numaralı Görele-Çanakçı il yoluna 2,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Dereköy Köprüsü

Dereköy Köprüsü, Rize'nin İkizdere ilçesinde bulunan bir kemer köprüdür. Tek gözlü köprü, basık sivri kemerlidir. Köprünün kemer kısmı ve korkulukları kesme taş, diğer kısımları ise moloz taş ile inşa edilmiştir. Köprü yolunun inşasında düzgün moloz taş kullanılmıştır. Korkulukları tabanda kare, bitimde ise oval şeklindedir. Ana kayaya oturtulan kemer ayaklarının iç yüzlerinde küçük nişler bulunmaktadır. Köprünün uzunluğu 36 metre, yüksekliği 9 metre, genişliği ise 3,40 metredir.
Dereköy Sınır Kapısı

Dereköy Sınır Kapısı, Bulgaristan-Türkiye gümrük kapısıdır. Kırklareli'de bulunan sınır kapısına kara yoluyla  yolundan ulaşılabilir.
Dereköy, 19 Mayıs

Yerleşim, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Samsun merkez ilçeye bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de 19 Mayıs ilçesine bağlandı. 8 Aralık 1988 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Dereköy, Alanya

Dere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Dereköy, Almus

Dereköy, 19. yüzyılın ikinci yarısında Reşadiye'ye bağlı Gökköy Köyü'nün mezrası olarak kuruldu. 1950-1952 yılları arasında diğer mezralar Dolay ve Döksere (Beşdere) ile birlikte ayrılıp ayrı bir köy haline getirildi. Dereköy, 30 Kasım 1992'de 92-41105 sayılı karar ile idari bağlılığı Reşadiye ilçesinden çözülerek Almus ilçesine bağlandı.
Dereköy, Altıeylül

Mahallenin eski Pişekaköy olup bu ismin nereden geldiği bilinmemektedir. Mahallenin diğer eski adlarından biri de Akgedik'tir. Köy zaten önce Akgedik denilen mezraya iskan edilmiş Yörüklerden oluşmuştur. Bu yer bugünkü yerden farklı bir yerdedir. Akgedik mezrasında mahallenin eski mezarlığı vardır.Bu mezarlığın duvarları yenilenmiştir. Ancak mezar taşları incelenince sağlıklı bir soy kütüğü elde edilememiştir.
Dereköy, Aslanapa

Köy, 1910 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kütahya Merkez ilçeye bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Aslanapa ilçesine bağlandı.
Dereköy, Aşkale

Tercan kazasının 1835 târihli nüfûs defterinde “Karye-i Dere Kendi” olarak geçmektedir. Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aşkale Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 79 km, Aşkale ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır. Mahalle, Aşkale'nin güneyinde olup,  / numaralı Erzincan-Erzurum (Tercan-Aşkale) devlet/uluslararası yoluna, Küçükova, Hatuncuk ve Yeniköy Halitpaşa mahalleleri üzerinden, 28,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Dereköy, Bayramören

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kuzdere olarak geçmektedir. Köy, 1950'li yılların başına kadar Çerkeş ilçesine bağlı idi. Daha sonra Çankırı ili Kurşunlu ilçesine bağlanan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Bayramören ilçesine bağlanmıştır.Köy, Çankırı il merkezine 147 km, Bayramören ilçe merkezine 22 km uzaklıktadır. Köy, Bayramören'in kuzeydoğusunda olup, Akseki ve Oymaağaç köyleri üzerinden doğrudan bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Dereköy, Bayındır

Dereköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Dereköy, Bergama

Dereköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Dereköy, Bodrum

2012 yılına kadar Bodrum ilçesine bağlı bir köyken, 2012 yılında Muğla'nın büyükşehir olmasıyla bu ilçeye bağlı bir mahalle statüsünü almıştır.
Dereköy, Bozkır

Dereköy mahallesi, Bozkır'a 8, Seydişehir'e 45 km. mesafede olup, Bozkır- Akseki- Manavgat kara yolu üzerindedir. Eski bir yerleşim yeri olması nedeniyle çok sayıda restore edilmeyi bekleyen taş binalar mevcuttur. Ayrıca Manavgat Bölgesinden getirilen susamları işleyip tahin üreten değirmenler vardır. Mahallenin kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte kuruluşunun çok eski bir tarihe rastladığı bazı verilerden anlaşılmaktadır. Mahallenin nüfusu son elli yılda artmadığı gibi, son yıllarda eksilme olmuştur.Dereköy, daha önceden Bozkır ilçesine bağlı bir kasaba iken 2012'de çıkan Büyükşehir Yasası ile mahalleye dönüştü.
Dereköy, Bozyazı

Dereköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Dereköy, Damal

Dereköy, en geç 1886 yılında beri bu adı taşımaktadır. Rus idaresi köyü bu tarihte Dara-Köy (Дара-Кёй) adıyla kaydetmiştir. 1928 tarihli köy listesinde ise köyün adı Dere Köy (دەرە كوی) olarak geçer.Dereköy, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Eruşeti'de yer alır. Eruşeti bölgesi, Gürcistan’ın en eski Hıristiyanlık merkeziydi. 93 Harbi'nin ardından Ruslar Eruşeti bölgesini ele geçirdiğinde köyün nüfusunun 189 kişiden oluşması, buranın yeni bir yerleşme olmadığını göstermektedir. Bununla birlikte, 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde ve 1694-1732 tarihli cebe defterinde adının geçmemesi, Dereköy'ün daha geç dönemde ortaya çıktığı anlamına gelir. Öte yandan Dereköy'deki megalit kalenin varlığı da bu yörenin eski çağlardan beri yerleşme alanı olduğunu işaret etmektedir. 1886 yılında köyün 189 kişiden oluşan nüfusunun tamamı Rus idaresince "Türkmen" olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Dereköy, Ardahan sancağının (okrug) Ardahan kazasına (uçastok) bağlı Sorsi nahiyesinin (маркяз: merkez) köylerinden biriydi. Rus idaresi sırasında köyün nüfusu artmış, 1896'da 230 kişiye, 1906'da 281 kişiye ulaşmıştır.Dereköy, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusya'nın bölgeden çekilmesinden bir süre sonra, Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin Tiflis hükûmetine verdiği ültimatom üzerine Gürcü idaresinin çekilmesinin ardından köy fiilen Türkiye'ye katıldı. Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin topraklarının işgal edilmesinin ardından Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti'nin 16 Mart 1921'de imzaladığı Moskova Antlaşması'yla Dereköy'ü de kapsayan Ardahan ile Artvin bölgeleri Türkiye'ye bırakıldı.Dereköy, 1928 yılında Kars vilayetinin Ardahan kazasının Damal nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında "Dereköy" adıyla kaydedilmiş olan köy, Posof kazasının Damal nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 271 kişiden oluşuyordu.Dereköy'deki megalit kale, köyün doğusunda bir tepenin üzerinde yer alır. Deniz seviyesinden 2.140 metre yükseklikte bulunan orta büyüklükteki kaleden (50 × 38 m) geriye yıkıntılar kalmıştır.
Dereköy, Eynesil

Köy, Giresun il merkezine 81 km, Eynesil ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Köy, Eynesil'in güneybatısında olup, /numaralı Giresun-Trabzon (Görele-Eynesil) devlet/uluslar arası yoluna 3,4 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Dereköy, Eşme

Köyün bulunduğu bölgede antik dönemlerden itibaren yerleşim görülmektedir. Dereköy'ün yaklaşık 2,5nbsp;km kuzeydoğusunda Erken Tunç Çağı ve Roma dönemine ait kalıntılar bulunan "Divlit Höyüğü" bulunmaktadır. Osmanlı dönemine ait 1530 yılı 438 Numaralı Muhâsebe-i Vilâyet-i Anadolu Defteri'nde "Dere" adıyla yerleşimden bahsedilmiştir. 1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde, Dere adıyla Saruhan Sancağı Eşme kazasının Sirke nahiyesinin nahiye merkezi de dahil olmak üzere nüfusça en kalabalık yerleşim yeri olarak görülmektedir.Köy; Uşak il merkezine 74 km, Eşme ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Yerleşim Eşme'nin kuzeyinde yer almakta olup, Uşak-Eşme yoluna 5 km uzaklıktadır. Köyün güneyinde, Dereköy Deresi üzerinde inşa edilmiş Dereköy göleti bulunmaktadır.
Dereköy, Gediz

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köyün adı, 1980'li ve 1990'lı yıllarda Hacıaliler olarak da geçmektedir.
Dereköy, Genç

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Dere Pusrag, 1946 yılı kayıtlarında ise Dereipüsrek olarak geçmektedir.
Dereköy, Geyve

Dereköy adı, mahallenin içinde geçmekte olan dereden gelmektedir. Köy önceden dağda olup toprak kayması nedeniyle şu anki yerine yerleşmiştir fakat eski köy yerinde şu an tarım faaliyetleri devem etmektedir.
Dereköy, Gökçeada

Köyün adı, 1902 yılı kayıtlarında  Sxinúdi, 1928 yılı kayıtlarında ise İskinit olarak geçmektedir. Sxinúdi, Yunanca'da "sakızağacı" anlamına gelmektedir. 3 Kasım 1953'te Dereköy'de belde belediyesi kuruldu.
Dereköy, Gönen

Dereköy, Kafkasya'dan ve Soçi yöresinden gelen muhacirler tarafından kurulan bir yerleşimdir. Dereköy'ün ilk kuruluşu 1864 yılında gerçekleşmiştir. Kafkaslardan göç eden Çerkesler tarafından Çerkes Keçidere adıyla kurulmuştur. Köy, Keçideresi adı verilen çayın kenarındadır. İsmini buradan almış olmalıdır.Dereköy mesire yeri, eskiden Sarıköy panayırının kurulduğu ağaçlık bir alandır. Şimdi köy harmanlığı olarak kullanılır. Asırlık çınar ağaçları bulunan mesire yerinde özellikle 500-600 yıllık dev bir meşe ağacı dikkat çekmektedir.Ayrıca köyde tarihi bir kalenin kalıntıları ve Keçideresi'nin yakınlarında 6 adet mağara bulunmaktadır.
Dereköy, Havza

Dereköy, Samsun'un Havza ilçesine bağlıdır. Dereköy geçmişten günümüze kadar hem coğrafi hem de ikliminden dolayı tercih edilen bir yer olmuştur.Dereköy iki derenin buluşma noktasında bulunur. Dereköy'ün Samsun'a olan uzaklığı yaklaşık 105 km, Havza'ya olan uzaklığı ise yaklaşık 19 km'dir.
Dereköy, Haymana

19. yüzyıla dayanır tarihi eski Hitit yapıtları bulunmaktadır ve kurtuluş savaşında bir kale görevi görmüştür.
Dereköy, Hekimhan

Daha önceleri Hacılar köyüne bağlı bir mezra iken, 5 Haziran 1953'te köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra ise mahalle oldu.
Dereköy, Hendek

Daha önceleri Kocatöngel köyüne bağlı Aşağıkocatöngel (Dere) mahallesi iken, 13 Ağustos 1951'de Dereköy adıyla köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Dereköy, Hisarcık

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Dere ve Evran olarak geçmektedir. Daha önceleri Emet ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Hisarcık ilçesine bağlandı. 3 Eylül 1995 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye çevrilen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Dereköy, Ilgın

Dereköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Dereköy, Karacasu

Mahalle, 1905 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Boyasın ve Alemler köylerine bağlı bir mahalle iken, 13 Ocak 1956'da yine aynı köylere bağlı İmamoğlu, Orta, Çakmakçı ve Alanyalı mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Dereköy, Kaş

Dere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Dereköy, Koçarlı

Dereköy, Aydın'ın Koçarlı ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin nüfusu 2016 yılı TÜİK adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre 144 kişiden oluşmaktadır.
Dereköy, Kuyucak

Daha önceleri Bilara köyüne bağlı Dere mahallesi iken, 22 Ağustos 1958'de Dereköy adıyla köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Dereköy, Kırklareli

Köy, Kırklareli il merkezine 30 km uzaklıktadır. Köy, Kırklareli'nın kuzeydoğusunda ve // Devlet/uluslararası yolu kenarında ve Dereköy Sınır Kapısı (Bulgaristan) yakınındadır.
Dereköy, Lapseki

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Dereoba olarak geçmektedir. Daha önceleri Alpagut köyüne bağlı Dereobası mahallesi iken, 13 Ocak 1956'da Dereköy adıyla köy statüsü kazandı.
Dereköy, Malkara

1877 yılında bulgaristan'ın şumnu ilinin yüğüler,tekeler,yenimahalle,tussa ve akdere köylerinden gelen muhacirlerce yeniden kurulmuştur.
Dereköy, Milas

Dereköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Dereköy, Mudanya

Mudanya'nın 12 km. güneydoğusunda bulunan eski bir Rum köyüdür.  Nilüfer'e akan bir nehrin kenarında kurulduğu için Dereköy olarak adlandırılır. Geçimini  siyah yemiş ve zeytincilik ile sağlar.Köyün batısında Çınarlı (Veledler), kuzeybatısında Mirzaoba, kuzeydoğusunda İpekyayla, güneydoğusunda Yaylacık, güneyinde ise Çekrice köyleri bulunmaktadır.Bursa Kadı Sicilleri’nde bulunan bir belgeye göre on yedinci yüzyılda kurulmuştur. Kuruluşunda “Kâfir Yenicesi'x”, 1670 yılına ait vergi kayıtlarında “'cKâfirYenicesi nâm-ı diğer Dere”, 1692 tarihli arşiv belgesinde de “Karye-i Dere” olarak kayda geçirilmiştir.1842 tarihli Mudanya kazâsı nüfus kayıtlarına göre köyde 173 hane Rum evi bulunmaktaydı. Osmanlı Devleti'nde bu yıllardaki nüfus sayımlarında sadece erkek kişilerin sayılmıştır. Bu tarihli sayıma göre köyde 453 erkek kişi vardı. 1845 tarihli vergi kayıtları köyün ekonomisi hakkında bilgi vermektedir. Köyde 1147 adet zeytin ağacı, 62,5 dönüm keten tarlası, 292 dönüm üzüm bağı, 319 dönüm bahçe, 449 dönüm ekili tarla ve 587 dönüm nadasa bırakılmış tarla bulunmaktaydı. Köyün yıllık geliri bu tarihte 239.029 kuruştu. 19. yüzyılda yılında köye bir Rum mektebi inşa edilmiş, bu yapı 1922-1972 yılları arasında cami olarak kullanılmıştır. Günümüzde tahrip olan kilisenin vaiz kürsüsü Bursa Arkeoloji Müzesi’nde korunur.Köye on beş dakika mesafedeki Meryem Ana ve batı girişinde Ayia Paraskevi Ayazmaları günümüze ulaşmamış, köyün doğusundaki kilise ise harap bir haldedir.1923 yılındaki nüfus mübadelesi sonrası köye çoğunluğunu Girit Adası’nın Kandiye, Yunanistan'ın Kavala, Drama, Langaza kentlerinden gelen Türkler yerleştirildi. 1926 yılında köye, Kavala’nın Oreşe köyünden gelen Pomaklar yerleştirilmiştir.Dereköy Fidanspor Kulübü tarafından 1976 yılından beri 19 Mayıs Koşusu geleneği sürdürülür. Köyde yaşayan çocukların yarıştığı koşu, 2 kilometrelik parkurda gerçekleşir.Bursa il merkezine 40 km, Mudanya ilçesine 17 km uzaklıktadır. Köylü geçimini daha çok siyah yemiş ve zeytincilik ile sağlamaktadır.
Dereköy, Pazar

Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Turhal ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Pazar ilçesine bağlandı. 30 Aralık 1987 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye çevrilen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Dereköy, Susurluk

Mahallenin eski adı Derekebir'dir. Mahalle meydanında Roma ve Bizans dönemlerine ait antik kalıntılar mevcuttur. Halk bu kalıntıların bazılarını onarıp (depo, dam vs.) yaşam alanı olarak kullanmaya devam etmektedir.
Dereköy, Tutak

Köyün eski adı 1912 yılı kayıtlarında Osmanağa Komu, 1960 kayıtlarında ise Osmanabat olarak geçmektedir.Köy, Ağrı il merkezine 22 km, Tutak ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy,  Ağrı-Van (Hamur-Tutak) devlet yolu ve Murat Nehri kenarındadır.
Dereköy, Uzunköprü

Köy, 1877'den beri aynı adı taşımaktadır. Mütareke yıllarında 1922 yılı kayıtlarında, Yunanca'da "küçük manastır" anlamına gelen Monastiráki ismi kullanılmıştır.
Dereköy, Yağlıdere

Kırolca, Aralacak ve Kuşkıranı mahalleleri daha önceleri Sinanlı köyüne bağlı iken, 6 Haziran 1956'da birleşerek Dereköy adıyla bağımsız bir köy haline geldi. Daha önceleri Giresun ili Espiye ilçesine bağlı olan köy, 1987 yılında, yeni kurulan Giresun ili Yağlıdere ilçesine bağlanmıştır.Köy, Giresun il merkezine 61 km, Yağlıdere ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Köy, Yağlıdere'nin güneydoğusunda olup  numaralı Yağlıdere-Alucra il yoluna, 4,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Dereköy, Yenipazar, Bilecik

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı '103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Gölpazarı ilçesinden ayrılarak Bilecik'in yeni kurulan ilçesi Yenipazar’a bağlanmıştır.
Dereköy, Çorum

Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Eskiören köyüne bağlı bir mahalle iken, 15 Ağustos 1952'de köy statüsü kazandı.
Dereköy, İkizdere

1800'lü yıllarda kurulan köyün eski adı Vilköyi İspir olup 1913 yılında"Dereköy" adını alarak köy statüsüne kavuşmuştur.
Dereköy, İmranlı

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Yazıfidi köyüne bağlı bir mahalle iken, 5 Haziran 1953'te köy statüsü kazandı.
Dereköy, İznik

Mahallenin ilk kuruluş yeri köye 1 km uzaklıktaki tarışmandır. Zaman içerisinde şu anki yerine taşınmıştır. Köylülerin çoğunluğu Manavdir.
Dereköy, Şebinkarahisar

Köy, Giresun il merkezine 146 km, Şebinkarahisar ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır. Köy, Şebinkarahisar'ın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Tokat-Bayburt (Koyulhisar-Şebinkarahisar) devlet yoluna 7,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlanmaktadır.
Derekışla, Bala

Derekışla, Ankara ilinin Balâ ilçesine bağlı bir mahalle. O-21'de bulunan Derekışla Viyadüğü buradan geçmektedir.
Dereli, Döşemealtı

Köy 1877-1878 (93 harbi) yıllarında selanik bölgesindeki karışıklıktan dolayı göç eden "MUHACIRLAR" tarafından kurulmuştur. Karataş, Dereli, Beyler ve Karadon muhacır köyleridir. Geldikleri yer Yenikent veya Yenişehir olarak anılmaktaydı. Günümüzde Yunanistanın Teselya bölgesindeki Larissa'dır (Ottoman Yenisehir). Nüfus kayıtlarında 3-4 kuşak öncesi doğum yeri olarak Yenişehir geçmektedir. Dereli mahallesi döşemealtı ovasında bir muhacır mahallesidir.
Dereli, Edremit

Mahallenin kuruluşuna dair yazılı bir kaynak yoktur ancak mezarlıktaki selvi ağaçlarının 500-600 yıllık olduğu mahallenin vaktiyle ormanlık olduğu ve hayvancılık yapan sürü sahipleri tarafından temelinin atıldığı düşünülmektedir.
Dereli, Emet

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri bir köy iken, 1990'lı yıllarda Günlüce beldesine bağlı bir mahalleye dönüştü. Günlüce'nin belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine, Dereli tekrar köye dönüştü.
Dereli, Eşme

Köy, 1891 yılından beri aynı adı taşımaktadır.Diğer adı da Çamköy'dür. 1964 yılına kadarda bir tane mahallesi mevcuttur.Köy; Uşak il merkezine 90 km, Eşme ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır. Köy; Eşmetaş, Yeleğen, Ağabey ile Sarıgöl'e bağlı olan Yeniköy, Güneydam ve Şehdavutlar köyleriyle komşudur. Köyün coğrafi yapısı engebeli bir araziye sahiptir. Köyde çam ormanı yoğunlugu vardır. Yayla tepesi ve Karagözler otlağı bulunmaktadır.
Dereli, Gercüş

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında İzdara olarak geçmektedir. Daha önceleri Midyat ilçesine bağlıyken, 23 Ekim 1929'da Gercüş ilçesine bağlandı.
Dereli, Gölpazarı

Köy, Bilecik il merkezine 55 km, Gölpazarı ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Gölpazarı'nın kuzeydoğusunda ve  numaralı Gölpazarı-Taraklı devlet yolu kenerındadır.
Dereli, Kepsut

Dereli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Dereli, Pertek

1518 yılı tahririnde "Derelü" adıyla tamamı Müslüman 5 hanenin yaşadığı yerleşimde, 1566 yılı tahririnde tamamı Müslüman 17 yaşamaktaydı.
Dereli, Taşova

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1999'da Ballıca köyü ile birleşerek "Ballıdere" adında kurulan belediye teşkilatının bir mahallesi oldu. Ballıdere'nin belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine 2014 yılında Ballıca ve Dereli mahalleleri tekrar köy haline geldi.
Dereli, Tire

Dereli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Dereliköy

Dereliköy veya Potamya (), Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Lefkoşa kazasında bulunan bir köydür. Köy, Lefkoşa'nın doğusunda Yeşil Hat üzerinde yer almaktadır. Köyü nüfusu 2001 yılı itibarı ile 415'tir.Toplumlar arası çatışmalardan ve 1974 Kıbrıs Harekatı'ndan önce, köyde Kıbrıslı Türkler çoğunlukta iken bu tarihten sonra çoğu daha sonra adanın kuzeyine göç etmesiyle günümüzde köyde çoğunlukla geri kalan Kıbrıslı Rumlar yaşamaktadır. Bununla birlikte, köyün iki toplum arasında bir arada yaşama geçmişi bulunmaktadır ve Kıbrıslı Rumlar ve Kıbrıslı Türkler hala yan yana yaşamaktadır. Son zamanlarda Kıbrıslı Türkleri geri dönmeye ikna etmek için bazı lobi çalışmaları yapıldı ve bazıları da geri döndü.Dereliköy, Lüzinyanların kraliyet konutuydu ve Kıbrıs Kraliçesi Catherine Cornaro'nun yaşadığı bir yerdi.
Deremahal, Yozgat

Köy, Yozgat il merkezine 26 km uzaklıktadır. Yozgat'ın kuzeydoğusunda   numaralı Çorum-Yozgat devlet yolu kenarındadır.
Deremumlu, Yozgat

Köy, Yozgat il merkezine 15 km uzaklıktadır. Yozgat'ın kuzeydoğusunda   numaralı Çorum-Yozgat devlet yolu kenarındadır.
Derenti, Çan

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında da Derenti, 1968  yılı kayıtlarında ise Yazıbaşı olarak geçmektedir.
Dereova, Nazımiye

Köyün Maltümü mevkiinde bulunan höyükte gözlemlenen bulgulardan, burada Tunç Çağından Roma ya da Geç Antik Çağ'a kadar yerleşimin olduğu anlaşılmaktadır. 1936 yılından itibaren Büyükyurt bucağının merkez köyü olmuş ve bucak teşkilatı kaldırılana kadar da merkez köy statüsünü sürdürmüştür.
Derepazarı

İlçenin adı, 1583 yılı kayıtlarında Filandoz, 1902 yılı kayıtlarında ise Filyandos olarak geçmektedir olarak geçmektedir.1949 yılında bucak statüsü alan Derepazarı, 13 Mart 1954'te Sarıyâr, Tersane, Lazkoz ve Eriklimanı köyleri ile birleşerek belediye statüsü aldı ve beldeye dönüştü. Derepazarı, 20.05.1990 tarih ve 20523 sayılı resmi gazetede yayımlanan kanun ile ilçe statüsüne kavuştu.İlçe ekonomisi genellikle çay üretimine ve Çay Fabrikasında çalışan işçilerin mevsimlik işine bağlıdır. Özellikle yaz aylarında Çay Fabrikalarının mevsimlik çalışmaya başlamasından sonra ekonomide bir canlılık dikkat çeker. Rize’nin çok yakın ve ulaşımının ekonomik olmasından dolayı halkın birçoğu ihtiyaçlarını vilayetten karşıladığından, ticaret olması gerektiği noktadan çok geride kalmıştır. İlçede sanayi ağaç ürünlerine daha baskındır.Derepazarında Devletin himayesinde olan 2 Çay-kur çay fabrikasının yanında, 4 tane de özel sektör çay fabrikası bulunmaktadır. Derepazarı küçük bir ilçe olmasına rağmen 6 adet çay fabrikasından ve çay üretiminden dolayı özellikle yaz aylarında ekonomik hayat canlanmaktadır. Dolayısıyla Çay sanayi İlçe ekonomisinin can damarı durumundadır.
Dereseki, Beykoz

Mahallenin adı mahallenin ortasından geçen dereden geldiği sanılmaktadır. 93 Harbinden sonra mahalleye kayda değer bir Laz nüfus gelmiştir.
Deresinek, Çay

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Deresenek olarak geçmektedir. 30 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye çevrilen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Dereuzunyer

Dereuzunyer; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliği ile 2014 yerel seçimlerinden sonra mahalle olmuştur. Rahmanlar Barajı inşaatı nedeniyle mahallenin tamamı 2019'da başka yere taşındı.
Derevaller

Derevaller, Teravaller, Duravaller ya da Turavaller, Sidney havzası civarında yaşayan ve Deravalce konuşan Avustralya Aborjinleridir.
Derevenk Viyadüğü

Derevenk veya Deverenk Viyadüğü Kayseri´nin Talas ilçesinde Tablakaya Mahallesi´nin 38-53 karayolları üzerinde bulununan bir viyadüktür.
Dereyalak, İnönü

Köyde belediye tarafından yapılan düğün salonu vardır. Köyde bakkal ve kahvehane bulunmaktadır. Köy göç vermektetir lakin tarım ve hayvancılıkta kobileşmeyede devam etmektedir. Köy göç verse dahi insanları köye gelip tarımsal faaliyete devam etmektedir.
Dereyanı, Yeşilli

Mahallenin adı, 1526 yılı kayıtlarında Şurlu, 1917 yılı kayıtlarında ise Şûrî olarak geçmektedir. Daha önceleri Savur ilçesine bağlıyken, 24 Kasım 1955'te Mardin merkez ilçeye bağlandı. Yeşilli ilçesinin kurulmasının ardından ise buraya bağlandı.
Dereyazıcı, Alaca

Köy, 1925 yılı kayıtlarında Dereağcı adıyla geçmekte olup, 1930 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Mecitözü kazasına bağlıyken, 19 Ocak 1930'da Hüseyinabat kazasına bağlandı.
Dereyolu, Göle

Dereyolu'nun eski adı Salit veya Salut'tur. 1854 tarihli Kiepert haritasında "Salit" olarak geçer. Bu yerleşim 1886 tarihli Rus nüfus sayımında ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise "Salut" adıyla kaydedilmiştir. Bu yerleşimin adı Gürcüce kaynaklarda Saluti (სალუტი) biçiminde yazılmıştır.Salit, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Kola'da yer alır. Bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Öte yandan Salit köyü sınırları içindeki megalit kale kalıntısı, buranın çok eski bir yerleşim alanı olduğunu göstermektedir.Türkçe Göle olarak bilinen bu bölge uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sora, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde Salut (Салут) adıyla kaydedilmiş olan köy, Ardahan sancağının Göle kazasına bağlıydı ve nüfusu, "Rum" olarak kaydedilmiş 369 kişiden oluşuyordu. Köyde iki adet kilisenin varlığı bilinmektedir. Ancak bu yapılar tamamen ortadan kaldırılmıştır. Köyün nüfusu 1896 yılında 472 kişi, 1906 yılında 563 kişi olarak tespit edilmiştir.Göle bölgesinde 1907 yılında araştırma gezisi yapan Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili'nin verdiği bilgiye göre, o sırada bölgenin nüfusu hayli renkli bir hale gelmiş, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Osmanlı ülkesinden Rusların egemenliğine geçen topraklara göç etmiş olan Rumlar ve Ermeniler, Müslüman Gürcülerden boşalmış olan yerlere yerleştirilmişti.Salut köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre fiilen Ermenistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Salut Türkiye'ye bırakıldı.Salut, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Salut" (صالوت) adıyla Kars vilayetinin Göle kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 427 kişiden oluşuyordu. Salit / Salut Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Dereyolu olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Dereyolu köyünün nüfusu 909 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 330 kişi okuma yazma biliyordu.
Dereyolu, Mutki

Köyün eski adı, 1878 ve 1917 yılı kayıtlarında Ermenice'de "mezracık" anlamına gelen  Mızruk ya da Mırzuk olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 11 km, Mutki ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Mutki'nin güneydoğusunda olup,  numaralı Mutki-Bitlis il yolu kenarındadır.
Dereyolu, Terme

Dereyolu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Dereyurt, Hayrat

Yerleşimin eski adı "Makiyalavaş"dır. Yerleşim eskiden Maki adlı köyü oluşturmaktadır. 1681 yılı Avarız Defterinde Maki adıyla yer alan köyde, tamamı Müslüman 42 avarız neferi kaydedilmiştir. 17. yüzyıl sonlarındaki kayıtlara göre köylülerin çoğunun ekonomik şartlar nedeniyle kötü durumda olduğu ve dağıldığı belirtilmiştir. İlerleyen yıllarda köyün mahallelerinin müstakil köy olmasıyla birlikte köy küçülmüş ve Makiyalavas adıyla anılmaya başlanmıştır.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Makiyalavas adıyla o dönemki Of kazasının Hayrat bucağına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Dereyurt olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. 20 Mayıs 1990 tarihinde Hayrat'ın ilçe olması sonucu Hayrat'a bağlanmıştır.
Dereyörük, Osmaneli

Köy, Bilecik il merkezine 59 km, Osmaneli ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Köy, Osmaneli'nin güneybatısında, Bursa sınırı yakınındadır.
Dereyüzü, Kelkit

Yerleşimin eski adı Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyeti kaynaklarında Geleterne ya da Geletürne adlarıyla geçmektedir. Yerleşim bölgede yaşanan savaşların etkisiyle harap olduğundan 1516 yılı tahririnde Geletürne adıyla virane (boş) olarak kaydedilmiştir. Osmanlı yönetimince bölgede başlatılan iskan politikası neticesinde 1530 tahririnde köyde tamamı Müslümanlar yaşamaya başlamakla birlikte 1591 yılı tahririnde yeniden virane olarak kaydedilmiştir. 1642 yılı avarız defterine göre köyde 8 Müslüman hane bulunmaktadır. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) Geleterne adıyla tamamı Müslüman 29 haneden oluşan köyde 75 erkek nüfus kaydedilmiştir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla Geletürne adıyla Kelkit'e bağlı köy konumunu sürdüren yerleşimin ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Dereçaylı

Köyün adı, 1925 kayıtlarında Çaylı, 1946 kayıtlarında Dereçay olarak geçmektedir. Daha önceleri Turhal ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Pazar ilçesine bağlandı.
Dereçepni

Köy, Yozgat il merkezine 81 km, Boğazlıyan ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Boğazlıyan'ın kuzeybatısında ve  numaralı Yozgat-Boğazlıyan il yolu yakınındadır.
Dereçiftlik, Altıeylül

Dereçiftlik Köyü Balıkesir Merkez’e bağlı, merkezden 15 km uzaklıkta yer alan bir yerleşim birimidir. Mahallenin rakımı 155 metredir.
Dereçiftlik, Alucra

Köyün eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Yunancada "Aziz Mikail" anlamına gelen Say-mixal olarak geçmektedir.1928'den beri bugünkü adını taşımaktadır.Köy, Giresun il merkezine 171 km, Alucra ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır. Köy, Alucra'nın güneybatısında olup, Doludere Köyü üzerinden  numaralı Şebinkarahisar-Alucra devlet yoluna 15,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Dereçiftlik, Aydıncık

Köy, 1838 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan '3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat ili Çekerek ilçesinden ayrılarak yeni kurulan Yozgat ili Aydıncık ilçesine bağlanmıştır.
Dereçine

Belde, il merkezine 60, ilçe merkezine 7 km mesafededir. Batısında Borazan (2.4 nm), kuzeyinde Kırca (1.4 nm), doğusunda Kavakçiftliği (2.4 nm) ve güneyinde Akbaba (2.4 nm) gibi yerleşim yerleri konumlanır.
Dereören, Havran

Dereören; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Dereüstü, Arhavi

Dereüstü köyünün eski adı, Gidreve'dir. Bir Laz köyü olan bu yerleşme, Gürcüce kaynaklarda Gidreva (გიდრევა) ve Gidreveti (გიდრევეთი) olarak geçer. Aya Sofya'nın Laz mimarlarının Kılzervan soyadı ile Lazca Gidrevani (გიდრევანი) soyadının bu köyün adıyla ilişkili olabileceğine dair görüş vardır. 1835 tarihli Arhavi Nüfus Defteri ve 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesi ile 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de köyün adı Gidrava / Gidreve (كیدروە) biçiminde yazılmıştır.Gidreve'nin bulunduğu bölge, antik çağda Kolheti Krallığı'nın bir parçasıydı. Osmanlılar bu bölgeyi, 1461 yılında Trabzon İmparatorluğu'nu oradan kaldırdıktan sonra ele geçirdi. Arhavi, Osmanlı döneminde Lazistan olarak adlandırılan bölgede bulunuyordu. Gidreve'nin yer aldığı Arhavi, erken Osmanlı kayıtlarında Trabzon sancağına bağlı Arhavi kazası olarak geçer. Arhavi kazası, 1486 tahriri sırasında Arhavi-Laz nahiyesinden, 16. yüzyılda ise, Arhavi-Laz, Gonio, Vilayet-i İskele ve Vilayet-i Bağobit nahiyelerinden oluşuyordu.Gidreve, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Trabzon vilayetinin sancaklarından biri olan Lazistan sancağında Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlı bir köydü. Nüfusu 54 hanede yaşayan 134 kişiden oluşuyordu. Hane başına yaklaşık 2,5 kişi düşmesi, sadece erkek nüfusun tespit edilmiş olduğunu göstermektedir. Bu durumda erkek sayısı kadar kadın eklemek gerekir. Bunun sonucunda köyün nüfusunun yaklaşık 268 kişiden oluştuğu söylenebilir. Nitekim 1935 yılında köyde tespit edilen nüfus da bu ihtimali desteklemektedir. Tarımla geçinen köyde hayvan varlığı olarak 42 keçi/koyun, 167 inek, 3 at ve 3 öküz tespit edilmiştir.Gidreve, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Rize vilayetinin Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında "Gidreve" olarak kaydedilmiş olan yerleşme, Rize ve Artvin vilayetlerinin yerine kurulmuş olan Çoruh vilayetinin Hopa kazasına bağlı Arhavi nahiyesinin köylerinden biriydi. Bu tespite göre köyün nüfusu 352 kişiden oluşuyordu. Gidreve / Gidreva adı "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Dereüstü olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Dereüstü köyünde 386 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 199 kişi okuma yazma biliyordu.
Dereşehr şehristanı

Şehristanın 2006 yılı toplam nüfusu 56.346, yönetim merkezi Darrehşehr kentidir. İdari olarak 3 bahşa ayrılmıştır:Şehristan içinde nüfusu 2006 resmi sayımına göre 1000'i aşan yerleşim yerleri ve bağlı bulundukları bahşlar aşağıdaki grafikte gösterilmiştir.
Derg

Etiyopya Geçici Askerî Hükûmeti ( ye-Hebratasabʼāwit Ītyōṗṗyā Gizéyāwi Watādarāwi Mangeśt) veya Derg (ደርግ; "komite"), 1974-1987 yılları arasında Etiyopya'yı yöneten askerî cunta idi.Derg, Haziran 1974'te Aman Andom başkanlığında Etiyopya Ordusu subayları tarafından Silahlı Kuvvetler, Polis ve Bölgesel Ordu Koordinasyon Komitesi olarak kuruldu. Derg, daha sonra resmî olarak Geçici Askerî İdarî Konseyi olarak yeniden adlandırıldı ve Eylül 1974'te kitle protestoları sırasında İmparator Haile Selassie ve hükûmetini devirdi. Derg, monarşiyi kaldırdı ve Etiyopya'yı geçici bir hükûmette öncü parti olarak Marksist-Leninist tek partili bir devlet olarak kurdu. Feodalizmin kaldırılması, okuryazarlığın arttırılması, millileştirme ve Etiyopya Yükseltileri'nden yeniden yerleşim ve köyleştirme dahil olmak üzere kapsamlı toprak reformu öncelikler haline geldi. Mengistu Haile Mariam'ın 1977'de devlet başkanı olmasıyla on binlerce kişinin hapsedildiği ve yargılanmadan idam edildiği siyasi muhalifleri ortadan kaldırmak için Kızıl Terör siyasi baskı kampanyasını başlattı.1980'lerin ortalarına gelindiğinde Etiyopya, komşu Somali'nin işgal girişiminden kurtulmak, kuraklıklar, ekonomik gerileme ve 1983-1985 kıtlığı gibi birçok sorunla karşı karşıdaydı. Bunu, dış yardıma artan bağımlılık ve özellikle Eritre Bağımsızlık Savaşı ve çevredeki çeşitli etnik milisler arasındaki Etiyopya İç Savaşı olmak üzere, çatışmaların kademeli olarak yeniden canlanması izledi. 1987'de Mengistu, Derg'i kaldırdı ve Etiyopya İşçi Partisi liderliğindeki Etiyopya Demokratik Halk Cumhuriyeti'ni kurdu. Yeni hükûmet sivilleri de içeriyordu, ancak hâlâ Derg'in üyelerinin hakimiyetindeydi.
Dergahan

Eyaletin Keşm şehristanı'nın Merkezî bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 7.996 kişi ve 1.738 hanedir.
Dergez

Eyaletin aynı isimli Dergez şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 34.305 kişi ve 9.196 hanedir.Şehir eyaletin kuzeyinde, Türkmenistan sınırı yakınında yer alır. Meşhed'e 266 km. uzaklıktaki şehir, 22 numaralı karayolundan 130 km. içeridedir.Eski adı 'Muhammadabad' olan şehir, şüphesiz İran kültürünün en eski merkezlerinden birisidir. Yakınındaki dağlık sitede yapılan kazılar, Pers ve Sasani dönemleri ve tarih öncesi çağlara kadar uzanan eserler ortaya koymuştur. Çok sayıda höyük ve diğer antik siteleri de sitenin zengin tarihi ve kültürel mirasın çok kanıt vermiştir. İslam döneminden sonra Dara, Daragyard, İslam öncesi dönemde Pers Pavart ve Bavard, Abivard isimleriyle anılan şehir çevresi tarihi boyunca farklı isimlerle bilinmektedir. Zengin çarşısı ve bereketli topraklara erişim sayesinde, şehrin komşu Nesa göre çok daha müreffeh ve çok büyük Horasan alan en büyük ve en zengin şehirlerinden biri olarak bilinir.
Dergez şehristanı

}}Dargaz şehristanı (Farsça: شهرستان درگز'''), İran'nde Razavi Horasan Eyaleti'nin 25 şehristanından birisidir.
Dergi

Dergi, belirli aralıklarla yayımlanan, genellikle kuşe veya mat kâğıda basılan ya da elektronik olarak dağıtılan süreli yayın. Dergiler genellikle belirli zaman aralıklarıyla piyasaya çıkan sayılar halinde yayımlanır ve her sayı birden fazla içerik barındırır. Reklam alma, satış ve abonelik yöntemleriyle gelir elde ederler.Dergilerde çeşitli konulara ilişkin ha­ber, makale, eleştiri, inceleme ve araştırma­nın yanı sıra renkli fotoğraflar, resimler ve karikatürler de yer alabilir.Bilinen en eski dergi, 1663'te Hamburg'da yayımlanan edebiyat ve felsefe dergisi Erbauliche Monaths Unterredungen'dır. İlk bilimsel dergi ise Journal des Savants adlı yayındır. 1731'de Londra'da yayımlanan The Gentleman's Magazine ilk genel kültür dergisidir. Edward Cave, "Sylvanus Urban" takma ismi ile, bu derginin ilk editörü olup dergi (magazine) ismini ilk kullanandır. Arapça kaynaklı makhazin (ambar) isminden türemiş askerî kökenli materiel (askerî ambar) İngilizce isim kökenidir. Osmanlı basınının ilk Türk dergisi, 1849 yılında çıkan ve 26 sayı yayımlanan Vekayi-i Tıbbiye adlı mesleki dergidir.Derginin gelişim sürecinde gazete ve dergi arasındaki fark belirgin değildir. Nitekim II. Mahmud döneminde Moniteur Ottoman adı altında 1831'de çıkarılan gazete, Osmanlı'daki ilk süreli yayındır. Bu gazete Osmanlı'daki ilk resmî gazete olup Bâb-ı Âli'de Alexandre Blacque tarafından basılmıştır. Gazetenin isminin Fransızca Le Moniteur Universel adlı gazeteden esinlenildiği düşünülmektedir. Moniteur Ottoman birkaç ay sonra Takvim-i Vekayi adıyla Osmanlı Türkçesi olarak yayımlanmaya başlamıştır. Gazetenin 1940'lı yıllarda yayınına son verilmiştir.Batı'da Sömürge dönemlerinde yayıncılık çok pahalı bir sektördü. Özellikle ABD'de kâğıt ve matbaa mürekkebi ithal mal olarak vergilendirildi ve bunların kaliteleri tutarsızdı. Eyaletler arası tarifeler ve kötü kara yolu sistemi, bölgesel ölçekte bile dağıtımı engelliyordu. Buna rağmen bu dönemde pek çok dergi piyasaya sürüldü ancak çoğu birkaç baskıda başarısız oldu. Benjamin Franklin, 1741'de Amerikan kolonilerinin ilk dergilerinden biri olan General Magazine ve Historical Chronicle'ı tasarladı. Yine Thomas Paine'in editörlüğünü yaptığı Pennsylvania Magazine, kısa bir süre yayınlandı. Bu dergide Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi metnini içeren son sayı 1776'da yayınlandı.
DergiPark

DergiPark, TÜBİTAK'a bağlı alt kuruluş olan ULAKBİM tarafından 2013'ten günümüze ücretsiz olarak Türkiye'deki akademik ve hakemli dergilerin elektronik ortamda barındırma ve yayımı hizmeti veren internet sitesidir. Ayrıca yayımlanan makaleler için ücretsiz doi hizmeti de vermektedir.2023 yılı itibarıyla 2622 kayıtlı dergiye, 593.585 yazılı makaleye ve 541.629 araştırmacıya ev sahipliği yapmaktadır.
Dergâh (dergi)

Dergâh, Yahya Kemal tarafından Mondros Mütarekesi yıllarında kurulan edebiyat dergisi. Dergi kadrosunda Ahmet Hamdi Tanpınar, Nurullah Ataç, Ahmet Kutsi Tecer, Abdülhak Şinasi Hisar gibi isimler yer almıştır. Derginin yayın politikası Anadolu’da devam eden Milli Mücadele’ye destek vermek ve İstanbul’da Kuvay-ı Milliye ruhunu canlı tutmak olmuştur.Dergi 1990 yılında tekrar kurulmuştur. Bu kez Ezel Erverdi yönetiminde ve Mustafa Kutlu editörlüğünde çıkan dergi 90'lı yıllar boyunca İsmail Kara ve İsmet Özel'in düzyazılarıyla belli bir edebi muhit haline gelmiştir. Günümüz şairlerinden İbrahim Tenekeci, Süleyman Çobanoğlu, Hakan Arslanbenzer gibi isimler dergide yetişmiştir.
Dergâh Yayınları

Dergâh Yayınları, Fatih merkezli olarak 1966'da Ezel Erverdi öncülüğünde kurulmuş yayınevidir. Ağırlıkla sosyal ve beşeri bilimler, Türk dili ve edebiyat kitapları yayımlamaktadır. Aynı adlı bir edebiyat dergisi de yayınevi bünyesinde çıkmaktayken Ahmet Hamdi Tanpınar, Abdülhak Hâmid Tarhan, Nurettin Topçu, Mustafa Kutlu, İnci Enginün, Zeynep Kerman, Mehmet Kaplan, Teoman Duralı ve Ali Birinci gibi isimlerin yayın haklarını elinde bulundurmaktadır.
Deri

Deri, cilt veya ten, bazı hayvanların vücutlarını kaplayan en üst katman olup, altında barındırdığı kas ve organları koruyan doku tabakalarından oluşan bir örtü sistemi organıdır. Bu tabakanın altında yağ tabakası vardır. Yağ tabakası canlının vücudunu sıcak tutar ve darbelere karşı korur. Burada bulunan ter bezleri boşaltıma yardımcı olur. Deri solunumu nemli vücut yüzeyinde gerçekleşir. Hücrelerde oluşan (O2) oksijen difüzyonla atılır. CO2'de difüzyonla atılır. Bu canlıların gelişmiş organları yoktur. Dış ortamla gaz alışverişi nemli deriden difüzyonla geçer. Derinin nemli kalması mukus tabakası ile gerçekleşir.Cilt hayvanları dışarıya karşı koruyan bir bariyerdir. Aynı zamanda vücut ısısını ve su dengesini korur, çeşitli zararlı maddelerin ter yoluyla vücuttan atılımını gerçekleştirir. Üç tabakadan oluşur. En altta, destek dokusu olan kollajen, kan damarları ve salgı bezleri bakımından zengin dermis tabakası yer alır. Ortada stratum bazale denilen sürekli yeni hücrelerin yapıldığı tabaka vardır ki bu hücreler yavaş yavaş cildin üst tabakalarına doğru yolculuk yaparlar ve yaklaşık 14. günde artık canlılıklarını kaybetmeye başlayarak en üstte birikirler ve stratum korneumu (boynuzsu tabaka) oluştururlar. Stratum bazalenin üstünde yer alan tabaka Stratum spinozumdur. Bu iki tabakaya histologlar Stratum germinativum da demektedirler. Normal bir cildin sağlığını sürdürebilmesi için en üstteki ölü hücrelerin sürekli dökülüp yenilenmeleri gerekir. Çünkü dökülüp yenilendikçe yeni deri 'daha temiz' olur. İnsan derisi kendini yaklaşık her 28 günde bir yeniler. Erkek cildi kadın cildine nazaran daha kalındır ve bu yüzden kendini yenileme süreci daha uzundur.Memelilerde deri, çok sayıda ektodermal doku katmanından oluşan bir örtü sistemi organıdır ve alttaki kasları, kemikleri, ligament ve iç organları korur. Amfibilerde, sürüngenlerde ve kuşlarda farklı bir yapıdaki deri bulunur.Balinalar, yunuslar ve musurgiller gibi deniz memelileri dahil tüm memelilerin derilerinde biraz kıl vardır.Deriler yapısal olarak dermis, bazal membran ve epidermis'den oluşur. Deri altı doku ise omurgalılarda örtü sisteminin en alt tabakasıdır. Hayvanların kıl ile kaplı derisine kürk denir.
Deri Ceket (oyun)

“Roma Hamamı (oyun)” ve “Otobüs (oyun)” adlı oyunlarıyla bilinen Bulgar tiyatrosunun çağdaş yazarı Stanislav Stratiev’in yazdığı, Tiyatro Oyunu, Türkiye'de ilk defa Rahmi Dilligil yönetiminde Ankara Devlet Tiyatrosu tarafından sahnelenmiştir.Oyunda, bir yandan bürokratik işleyişin labirentinde kaybolan idealist bir öğretim görevlisinin trajikomik durumu anlatılırken, diğer yandan da var olan bürokratik yapı içindeki toplumsal ve bireysel yozlaşma hicvediliyor.
Deri ceket

Deri ceket deri malzeme'den yapılan bir kaban, mont, ceket türüdür. Deri malzeme tipik olarak siyaha veya kahverenginin çeşitli tonlarına boyanmıştır, ancak çok çeşitli renkler mümkündür.  Deri ceketler birçok amaç için tasarlanabilir ve belirli stiller, greaser, motosikletçiler, bisikletçiler, gangsterler, askeri havacılar, müzik alt kültürleri (punk kültürü, goth, heavy metal altkültürü, rivethead) tarafından giyildi. Günümüzdede Sadece Motorsikletçilerle de Kalmayıp Hem Erkekler Hemde Kadınlar Tarafından Çokça Tercih Edilmektedir.
Deri değiştirme

Deri değiştirme (ecdysis), Ecdysozoa soyunun birçok omurgasızında kütikülün dökülmesidir . Bu hayvanların kütikülleri tipik olarak büyük ölçüde esnek olmayan bir dış iskelet oluşturduğundan büyüme sırasında dökülür ve yeni, daha büyük bir örtü meydana gelir. Eski ve boş dış iskeletin kalıntılarına exuviae denir.Tüy dökümü sonra eklembacaklı teneral bir callow olarak tarif edilmektedir; "taze", soluk ve yumuşak gövdelidir. Deri üretimine benzer bir tabaklama işleminin ardından bir veya iki saat içinde kütikül sertleşir ve koyulaşır. Bu kısa aşamada hayvanın hacmi artar, çünkü aksi takdirde büyüme dış iskeletin sertliği ile sınırlanır. Normalde sert dış iskelet ile kaplanan uzuvların ve diğer parçaların büyümesi, yeni cilt sertleşmeden önce yumuşak kısımlardan vücut sıvılarının aktarılmasıyla sağlanır. Karnı küçük olan bir örümcek yetersiz beslenmiş olabilir, ancak daha büyük olasılıkla son zamanlarda deri değiştirmeye uğramıştır. Bazı eklembacaklılar, özellikle trakeal solunumu olan büyük böcekler, yeni dış iskeletlerini yutarak veya başka bir şekilde hava alarak genişletirler. Yeni dış iskeletin yapısının olgunlaşması ve renklenmesi uzun ömürlü bir böcekte günler veya haftalar sürebilir; bu, yakın zamanda deri değiştirmeye uğramış bir bireyi tanımlamayı zorlaştırabilir.Deri değiştirme hasarlı doku ve bacaklarda eksik sağlar rejenere ya da esas olarak şekillendirilmiş yeniden. Tam rejenerasyon, bir dizi tüy dökümü gerektirebilir; güdük, normal veya normale yakın bir boyuta gelene kadar her tüy dökümü ile biraz daha büyük hale gelir.Ekdiz için hazırlanırken, eklembacaklılar bir süre hareketsiz halde kalır, eski dış iskeletin altta yatan epidermal hücrelerden ayrılmasına veya ayrılmasına uğrar. Çoğu organizma için dinlenme dönemi, epidermal tabakanın tüylenme bezlerinden sıvının salgılanmasının ve kütikülün alt kısmının gevşemesinin meydana geldiği bir hazırlık aşamasıdır. Eski manikür epidermisten ayrıldıktan sonra, aralarındaki boşluğa bir sindirim sıvısı salgılanır. Ancak bu sıvı, yeni kütikülün üst kısmı oluşana kadar inaktif kalır. Sonra, sürünen hareketlerle organizma, sırtını ikiye bölen ve hayvanın ortaya çıkmasını sağlayan eski bütünleşik kabukta ileri doğru iter. Çoğunlukla, bu ilk çatlak, vücuttaki hareket ve kan basıncındaki artışın bir kombinasyonundan kaynaklanır ve dış iskeleti boyunca genişlemeye zorlanır ve bu da örümcekler gibi bazı organizmaların kendilerini kurtarmasına izin veren nihai bir çatlamaya yol açar. Eski kütikül sindirilirken yeni katman salgılanır. Dış iskeletin iç kısımları da dahil olmak üzere tüm kütikül yapıları deri değiştirmede dökülür, bunlar beslenme yolunun ve varsa trakenin son astarlarını içerir.