barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Nazi Almanyası amblemi

Nazi Almanyası amblemi, 1920'lerde NSDAP tarafından oluşturulan bir semboldür. Nazileri iktidara geldikleri 1933 yılından 1935'te ki yeni ambleme kadar Weimar Cumhuriyeti armasını kullanmışlardı.1935 yılında Nazi Almanyası'nın resmî amblemi olmuştur ve Reichsadler olarak adlandırılmıştır. NSDAP'da kullanılan kartal ise Parteiadler olarak adlandırılmıştır. Amblem geleneksel Alman armalarına dayanmaktadır. Kartal, dünya çapında çok yaygın kullanılan bir hanedan sembolüdür. Ölümsüzlüğü, cesareti, öngörüyü ve gücü sembolize eder. Normal armada kartal sola bakarken, NSDAP versiyonunda sağa bakmaktadır. Nazi Almanyası amblemi, birçok neo-Nazi grup ve beyaz üstünlükçüleri tarafından değişik varyasyonlarla kullanılmaktadır.
Nazi Almanyası bayrağı

Nazi Almanyası bayrağı, veya resmî ismiyle Alman İmparatorluğu bayrağı, kırmızı arka planda beyaz bir dairenin içindeki bir gamalı haçtan oluşur. Bayrak 3 renkten olşur; kırmızı, siyah ve beyaz bunlar aynı zamanda Alman İmparatorluğu bayrağı'nın renkleriydi. Naziler iktidara ilk geldikleri iki yılda Alman İmparatorluğu'nun oranları değiştirilmiş bir bayrağını kullandılar. Paul von Hindenburg'un ölümünden sonra, 15 Eylül 1935'te Alman İmparatorluğu bayrağı yerine gamalı haçlı bayrak kullanılmaya başlandı ve Almanya'nın tek ulusal bayrağı hâline geldi. Bu değişikliğin nedenlerinden biri de, 26 Temmuz 1935'te New York'ta bir grup göstericinin okyanus gemisi SS Bremen'e bindiği, Nazi Partisi bayrağını krikodan kopardığı ve Hudson nehri'ne fırlattığı "Bremen olayı" olabilir. Alman büyükelçisi olayı protesto edince, ABD'li yetkililer Alman ulusal bayrağının zarar görmediğini, sadece bir siyasi parti sembolü olduğunu söyledi. Yeni bayrak yasası 1935'te Nürnberg'deki yıllık parti mitinginde ilan edildi.Naziler günümüzde de kullanılan siyah, kırmızı ve sarı renkli bayrağı kınamış ve bir utanç sembolü olarak kabul etmişlerdi. Hermann Göring eski siyah-beyaz-kırmızı bayrağın onurlandırıldığı halde geçmiş bir dönemin sembolü olduğunu ve "gericiler tarafından kullanılma tehdidi altında olduğunu" iddia etmiştir.Bayraktaki beyaz daire sola daha yakındır. Bunun sebebi bayrak dalganırken ortada gözükmesinin istenmesidir. Parti bayrağında ise bu beyaz daire ortadadır. 1945'te Nazi Almanyası'nın yenilgisinden sonra Bayrağın kullanımı 1945 yılında son bulmuş ve yasaklanmıştır.Nazi bayrağı renklerini emperyal üç renkliden alır. Hitler, "her zaman eski renkleri korumaktan yanaydı" diye yazar, çünkü onları bir asker olarak "en kutsal mülkü" olarak görür ve ayrıca kişisel zevkine uygundurlar. Adolf Hitler, renklere yeni bir sembolizm ekledi ve "kırmızı renk, hareketin altında yatan sosyal düşünceyi ifade etti. Beyaz renk, ulusal düşünce" ve siyah gamalı haç ise "Aryan ırkı"nın bir amblemi ve "kendinde olan ve her zaman Yahudi aleyhtarı olacak yaratıcı çalışma ideali"ydi.Günümüzde, Nazi bayrağı, neo-Nazi destekçileri ve sempatizanları tarafından ortak kullanımda olmaya devam ediyorII.Dünya Savaşı'nın sonunda, Nazi Almanyası'nın çökmesiyle birlikte Müttefik Kontrol Konseyi tarafından çıkarılan ilk yasa, tüm sembolleri ve Reich'ın ilgili tüm yasalarını yürürlükten kaldırmaktı. Bu sebeple resmî bayrak olarak kullanılması Müttefîklerin başlattığı Nazilerden arındırma uygulamasıyla 1945'te son bulmuştur. Gamalı haç bayraklarının bulundurulması o zamandan beri birçok ülkede yasaklandı, özellikle Almanya'da ithali veya teşhiri yasaklandı.
Nazi Almanyası ekonomisi

Diğer birçok Batılı ülke gibi Almanya da 1929 Wall Street Çöküşü etrafında yükselen işsizlikle birlikte Büyük Buhran'ın ekonomik etkilerinden acı çekti. Adolf Hitler 1933'te Almanya Şansölyesi olduğunda, ekonomiyi iyileştirmeye yönelik politikalar getirdi. Değişiklikler, devlet endüstrilerinin özelleştirilmesini, otarşiyi (ulusal ekonomik kendi kendine yeterlilik) ve ithalat tarifelerini içeriyordu. Haftalık kazançlar 1933'ten 1939'a kadar reel olarak %19 arttı, ancak bu büyük ölçüde çalışanların daha uzun saatler çalışmasından kaynaklanıyordu, saatlik ücret oranları ise Büyük Buhran sırasında ulaşılan en düşük seviyelere yakın kaldı. Ek olarak, azalan dış ticaret, birçok Alman için kümes hayvanları, meyve ve giyim gibi tüketim mallarının karneye bağlanması anlamına geliyordu. Naziler, Büyük Buhran'ın ortasında iktidara geldi. O dönemde işsizlik oranı %30'a yakındı. 1938'de Almanya'da işsizlik ortadan kalktı. 1933 yılında 56 olan sanayi üretimi, 1938 yılında 144'e çıktı. Hitler liderliğindeki Nazilerin iktidara geldiği 1933 yılından itibaren Almanya ekonomisi üzerindeki gelişmeler ve Hitler'in izlediği ekonomi politikaları günümüzde dahi olağanüstü başarı olarak değerlendirilmektedir.Naziler, savaşın insani ilerlemenin birincil motoru olduğuna inanıyorlardı ve bir ülkenin ekonomisinin amacının, o ülkenin savaşmasını ve genişleme savaşlarını kazanmasını sağlamak olması gerektiğini savundu. Bu nedenle, iktidara geldikten hemen sonra, sivil yatırımı hızla gölgede bırakan geniş bir askeri yeniden silahlanma programına başladılar. 1930'larda, Nazi Almanyası askeri harcamalarını barış zamanında diğer tüm devletlerden daha hızlı artırdı, ve ordu, sonunda 1940'larda Alman ekonomisinin çoğunluğunu temsil etmeye başladı. Bu, esas olarak savaştan önce açık finansman yoluyla finanse edildi ve Naziler, savaş sırasında ve sonrasında fethedilen ulusların servetini yağmalayarak borçlarını karşılamayı umuyordu. Böyle bir yağma gerçekleşti, ancak sonuçları Nazi beklentilerinin çok gerisinde kaldı.Nazi hükûmeti, avantajlı sözleşmeler, sübvansiyonlar ve sendikal hareketin bastırılması karşılığında rejimin hedeflerini ve savaş çabalarını destekleyen önde gelen Alman ticari çıkarlarıyla bir ortaklık geliştirdi.  Naziler küçük işletme sahiplerinden önemli ölçüde seçim desteği almış olsalar da, karteller ve tekeller küçük işletmeler pahasına teşvik edildi.Nazi Almanyası, II. Dünya Savaşı'nın başlamasından sonra büyük ölçüde genişletilen mahkumlar ve toplama kampı mahkumlarından oluşan bir köle emeği arzını sürdürdü. Yalnızca Polonya'da, savaş boyunca yaklaşık beş milyon insan (Polonya Yahudileri dahil) köle işçi olarak kullanıldı. İşgal altındaki bölgelerdeki köle işçiler arasında, Thyssen, Krupp, IG Farben, Bosch, Blaupunkt, Daimler-Benz, Philips, Demag, Henschel, Junkers, Messerschmitt, Siemens ve Volkswagen gibi önde gelen Alman şirketleri tarafından yüz binlerce işçi kullanıldı. 1944'e gelindiğinde, köle emeği Almanya'nın tüm iş gücünün dörtte birini oluşturuyordu ve Alman fabrikalarının çoğunda mahkumlar vardı.
Nazi Almanyası'nda eşcinsellere yönelik zulüm

1920'lerde Almanya'daki özellikle Berlin'deki eşcinseller o zamanki dünyanın en geniş özgürlüklerine ve kabul görme oranlarına sahipti. Ancak Adolf Hitler'in başa gelmesiyle birlikte gey erkekler daha az bir derece lezbiyenler, Nazi Partisi tarafından hedef ve en sonunda Holokost kurbanları arasında yer alan gruplardan ikisiydi. 1933 yılından başlayarak gey organizasyonları yasaklanmış, eşcinsellik ve cinsellik hakkındaki bilimsel kitaplar yakılmış, ve Nazi Partisi içinde yer alan eşcinseller öldürülmüştür. Gestapo "Alman normları"na uygun yaşamak zorunda olan eşcinsellerin listesini derlemiştir.1933-1945 yılları arasında 100.000 erkeğin eşcinsellik şüphesi ile tutuklanmasına ek olarak bunların 50.000'i resmi olarak hüküm giymiştir. Nazi işgali altındaki yerlerde yaşayan yüzlerce Avrupalı mahkeme hükümlerince kısırlaştırılmıştır. Bu erkeklerin çoğu normal hapishanelere atılmışken 5.000 ile 15.000 arasında değişen bir sayı da Nazi toplama kampları'nda hüküm giymiştir. Bu 5.000 ila 15.000 arasında değişen kişinin nasıl öldüğünün açık olmamasına rağmen önemli bilim insanlarından Ruediger Lautman toplama kamplarında ölenlerin oranının %60 kadar olduğunu tahmin etmektedir. Kamplardaki eşcinseller kendilerini yakalayanlar tarafından alışılmadık derecede zalimce "tedavi" edilmeye çalışıldı.Savaştan sonra eşcinsellerin toplama kamplarında tedavi edilme girişimleri eşcinsellik yasadışı olmaya devam ettiği için çoğu ülke tarafından tanınmamış ve bazı erkekler Nazi yıllarında bulunan kanıtlara dayanılarak yeniden tutuklanmaya devam edilmiştir. 1980'lerde hükûmet bu olayları tanımaya başlamış, 2002'de de Alman hükûmeti eşcinsel topluluğundan özür dilemiştir. 2005 yılında Avrupa Parlamentosu eşcinsellere zulümü de kapsayan bir Holokost çözülümünü benimsemiştir.Büşra İşguzar & Burak Gümüş, "Nazi Dönemi Almanyası’nda LGBTTİ’lerin Durumu-Toplama Kamplarındaki Lezbiyenler Hakkında", içinde Büşra İşguzar (Ed.), LGBTİ+ AKADEMİ TARİH, MEDYA VE DÜŞÜNCE ANALIZLERİ, İstanbul, Paradigma Akademi, 2020, s. 8-43
Nazi Almanyası'nda hayvan refahı

Nazi Almanyası'nda, hükûmet ve parti yetkilileri arasında hayvan refahı için yaygın bir destek vardı. Adolf Hitler ve diğer üst düzey yetkililer, hayvanların korunmasını sağlamak için çeşitli önlemler aldı.Nazi yetkilileri çevreciydi. Türlerin korunması ve hayvan refahı Nazi rejiminde önemli konulardı. Heinrich Himmler, hayvanların avlanmasını yasaklamak için çaba sarf etti. Hermann Göring, Hitler'in talimatıyla Nazi hayvan refahı yasalarını ihlal eden Almanları toplama kamplarına gönderen bir hayvansever ve korumacıydı. Adolf Hitler vejateryendi. Nazi Propaganda Bakanı Joseph Goebbels özel günlüklerinde, Hitler'in II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinin ardından Alman İmparatorluğu'ndaki mezbahaları yasaklamayı planladığından da bahsetmektedir. Bununla birlikte, Nazi Almanyası'nda hayvanlar üzerinde testler yaygındı.
Nazi Almanyası'nda kadınlar

Nazi Almanyası'nda kadınlar, Nazi Partisi (NSDAP) tarafından Nazizm öğretilerine tabi tutuldu ve kadınların yürütme organı ve yürütme komiteleri ile birlikte siyasi hayattan dışlanmalarını sağladı. Nazi Partisi'nde, "kadınların ne partiye ne de idari komiteye kabul edilebileceği" ilan edildi fakat bu çok sayıda kadının parti üyesi olmasını engellemedi. Nazi öğretisi, Alman vatandaşlarının savaş yeteneklerini ve kardeşliğini vurgulayarak Alman erkeklerinin rolünü artırdı.Nazizm politikaları, Weimar Cumhuriyeti'ndeki kurtuluşun evrimiyle belirgin bir şekilde zıttı ve Alman İmparatorluğu dönemindeki ataerkil ve muhafazakâr tutumlardan eşit derecede farklıydı. Bund Deutscher Mädel ya da NS-Frauenschaft olarak Nazi Partisi'nin uydu örgütlerinin kalbinde kadınların bir araya getirilmesi "halkın topluluğu" Volksgemeinschaft'ın bütünlüğünü teşvik etme nihai hedefine sahipti.Her şeyden önce, kadınlarla ilgili örtülü Nazi öğretisinde annelik ve doğurma kavramı, çocuk sahibi olma çağındaki kişiler için idi. Nazi modelinde kadınının bir kariyeri yoktu, fakat çocuklarının eğitimi ve temizlik işlerinden sorumluydular. Kadınların, yalnızca milli  görevler etrafında dönen sınırlı bir eğitim hakları vardı ve zaman içinde üniversitelerde öğretimden, tıbbi mesleklerden ve NSDAP içindeki siyasi pozisyonlarda görev yapmaktan kısıtlandılar. Savaş zamanı gereği rejimin varlığı sonrasında politikadaki değişiklikleri belirledikten sonra birçok kısıtlama kaldırıldı.Reichsführerin Gertrud Scholtz-Klink istisna olmak üzere hiçbir kadının resmî görevleri yerine getirmesine izin verilmedi, ancak bazı istisnalar, ya Adolf Hitler'e olan yakınlığıyla bilinen yani Magda Goebbels gibi, ya da belirli alanlarda üstünlük gösteren Film yapımcısı Leni Riefenstahl veya havacı Hanna Reitsch gibi kadınlara ayrıcalıklar gösterilmiştir.Birçok kadın Nazi sisteminin merkezinde etkili bir rol oynamakta ya da Nazi toplama kamplarında resmi görev yerlerini doldurmalarına rağmen, birkaç kişi Alman direnişine girmiş ve Libertas Schulze-Boysen veya Sophie Scholl gibi kadınlar bu direnişlerini hayatlarıyla ödemiştir.
Nazi Almanyası'nda sansür

Nazi Almanyası'nda sansür aşırıydı ve iktidardaki Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi tarafından sıkı bir şekilde uygulandı, ancak özellikle Joseph Goebbels ve Reich Halkı Aydınlatma ve Propaganda Bakanlığı tarafından uygulandı. Nazi Almanyası içindeki sansür, gazete, müzik, edebiyat, radyo ve filmi içeren tüm kitle iletişim biçimlerinin kontrolünü içeriyordu. Aynı kurum, yalnızca Nazi fikirlerini ve mitlerini ilerletmeye adanmış kendi literatürünü de üretti ve yaydı. Yahudi karşıtlığı, Jud Süß ve The Eternal Jew gibi 1940 filmleri de dahil olmak üzere çalışmalarının merkezinde yatıyordu. Bakanlık, 1934 Der Sieg des Glaubens ve 1933'te yapılan İradenin Zaferi gibi ilk filmlerin sponsoru oldu, Adolf Hitler kültünü destekledi ve filmlerin bilinen tüm kopyaları Hitler'in emriyle yok edildi. Birleşik Krallık'ta 1990'larda bir kopyası ortaya çıkıncaya kadar kaybolmuş sayıldılar. 1934'te Hitler tarafından Uzun Bıçaklar Gecesi'nde öldürülen Ernst Roehm'in öne çıkan rolü nedeniyle Naziler tarafından yasaklandı.Bakanlık, vatandaşlarına sunulan haberleri sıkı bir şekilde kontrol etti. İzlenimcilik ve Dışavurumculuk gibi hemen hemen tüm Modernist sanatlar, Nazi rejimi tarafından yozlaşmış sanat olarak kabul edildi ve Caz ve Swing gibi çoğu modern müzik de yozlaşmış müzik olarak yasaklandı. Mendelssohn ve Schoenberg gibi Yahudi besteciler de yasaklandı. Hem Nazi kitaplarının yakılması sırasında hem de "yozlaşmış" sanat sergisinde modernist güzel sanatı yok etme girişimi sırasında bastırılan yazar ve sanatçılar arasında şunlar vardı:Kitapların sansürlenmesini önlemek için onlara genellikle zararsız görünümlü Tarnschriften denilen bir kapak basıldı.
Nazi Almanyası'nda sinema

[[Dosya:Bundesarchiv Bild 183-1990-1002-500, Besuch von Hitler und Goebbels bei der UFA retouched.jpg|upright=1.36|küçükresim|Adolf Hitler ve Joseph Goebbels, ''Ufadaki sinema çekimlerini izlerken, 1935.]]Naziler, sinema''' da dahil olmak üzere 20. yüzyılın yeni teknolojilerinden yararlanan ayrıntılı bir propaganda sistemi oluşturdu. Naziler, doğrudan insanların içgüdülerini ve duygularını hedef alan sloganlar aracılığıyla kitleleri etkiledi. Adolf Hitler ve propaganda bakanı Joseph Goebbels'in filmlere duydukları ilgi yalnızca kişisel bir hayranlığın sonucu değildi. Naziler filme muazzam güce sahip bir propaganda aracı olarak değer veriyordu.
Nazi Almanyası'nda tatiller

Nazi Almanyası'nda tatiller, özellikle siyasi eğitimi ve propagandayı güçlendirmek amacıyla ilan edilmekte ve kutlanmaktaydı. Bu nedenle büyük ulusal bayramlar Propaganda Bakanı Joseph Goebbels tarafından kontrol edilmekteydi ve büyük toplantılarla, geçit törenleriyle, konuşmalarla ve radyo yayınlarıyla desteklenmekteydi.Üçüncü Reich'teki resmi ulusal bayramların çoğu, iktidarın ele geçirilmesi (30 Ocak), Nazi Partisi programının 1920'de duyurulması (24 Şubat), Hitler'in doğum günü (20 Nisan) ve Birahane Darbesi (9 Kasım) gibi siyasi olayların yıldönümleriydi. Diğerleri geleneksel Alman bayramlarıydı. Kahramanları Anma Günü 16 Mart'ta, Ulusal İşçi Bayramı 1 Mayıs'ta, Anneler Günü mayısta, Yaz Gündönümü haziranda, Hasat Şükran Günü sonbaharda ve Kış Gündönümü aralık ayında.
Nazi Almanyası'nda zorla çalıştırma

Nazi Almanyası'nda zorla çalıştırma, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası tarafından sanayide boşalan insan gücünü doldurulması amacıyla hem işgal edilen hem de az da olsa müttefik devletlerinden getirilen insanları betimler. Bu işçilerin çoğu kötü muamele, kötü beslenme ve işkenceden dolayı öldü.Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar kapsamında pek çok kişi çalışmaya zorlandı.Bu işçilerin çoğu Doğu Avrupa'da yaşayan ve Almanlar tarafından aşağı insan olarak kabul edilen kişilerdi. Doğu Avrupa dışında en fazla işçi kaynağı Fransa'ydı. Buradaki kukla hükûmet iki kez zorunlu çalışma hizmeti kanununu çıkardı. Bunun sonucunda 1 milyon işçi kazanıldı.
Nazi Almanyası'nın Belarus'u işgali

Nazi Almanyası'nın  Belarus'u işgali, II. Dünya Savaşı'nda Nazi Almanyası'nın Barbarossa Harekâtı kapsamında Beyaz Rusya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ni işgal etmesi. İşgal resmi olarak harekâtın başlangıç tarihi olan 22 Haziran 1941'de başlamış, Ağustos 1944'te Kızıl Ordu'nun Bagration Harekâtı ile sona ermiştir. Bu dönemde Beyaz Rusya Reichskommissariat Ostland'ın bir parçası haline gelmiştir. Beyaz Rusya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti arması, Pahonya ile değiştirilmiştir. İşgal sırasında pek çok Sovyet savaş tutsağı bu dönemde sürülmüş veya infaz edilmiştir.Yeni Beyaz Rusya armasının referanduma sunulduğu 1995 Beyaz Rusya referandumu'nda Pahonya arması, armanın işgal dönemindeki kukla yönetim tarafından kullanılması nedeniyle ile Nazizm ile özdeşleştirmiştir.
Nazi Almanyası'nın Madalya ve Nişanları

Nazi Almanyası'nın Madalya ve Nişanları, 1923 ve 1945 yılları arasında ilk olarak Nazi Partisi tarafından daha sonra Nazi Almanyası tarafından takdim edilmiş askerî, politik ve sivil madalya ve nişanlardı.İlk ödüller 1920'lerde, parti üniformalarına takılan politik nişanların yanı sıra 1. Dünya Savaşı yahut öncesinde kazanılmış ödüllerin giyimiyle Naziler Almanya'da ulusal güç olmadan başladı.1933'ten sonra devlet, her Alman vatandaşına takdim edilebilecek sivil nişanlar oluşturmaya başladı. Böylece bazı ödüller (Spor Rozetleri gibi) Nazi Partisi üyeleri, Alman askerî personelleri ve sıradan sivillere verilir hale geldi. Alman devletinin çoğu standart ödülü, Hayat Kurtarma Madalyaları gibi, Nazi sembolü svastikayı içermesi için yeniden tasarladı.Wehrmacht Uzun Hizmet Madalyası ve onu takip eden ödüller olan İspanya İç Savaşı'na katılımı ödüllendirmek için İspanyol Haçı, Avusturya'nın İlhakı'na katılımı ödüllendirmek için Anschluss Hatıra Madalyası, Sudetenland'ın İlhakı'na katılımı ödüllendirmek için Sudetenland Madalyası ve son olarak Memel'in İlhakı'na katılımı ödüllendirmek için Memel Madalyası da dahil olmak üzere savaş öncesi dönemde bir dizi askerî ödül oluşturuldu. En çok askerî ödül, 2. Dünya Savaşı patlak verdikten sonra, 1939'da oluşturuldu. Ödüller Yönetmeliği, askerî, sivil ve politik ödüllerin herhangi bir askerî veya paramiliter üniformaya aynı anda giyimine izin veriyordu.Nazi Almanyası madalya ve nişanlarının nazilerin 1945'teki mağlubiyetinin ardından svastika sembolünün kullanımının yasaklanmasıyla birlikte verilmesi durduruldu. 1957'de Batı Almanya , madalya ve nişanlarla taltif edilmiş gazilerin madalya ve nişanlarını Bundeswehr üniformasına takabilmesine izin verdi. 2. Dünya Savaşı kahramanlık ve cephe madalyalarının çoğu da svastikanın kaldırılması şartıyla giyimine izin verilen madalya ve nişanlar arasındaydı. Bu şart birçok ödülün yeniden tasarlanmasına öncülük etti. Örneğin, Demir Haç'taki ve Savaş Liyakat Haçı'ndaki svastika üç yapraklı meşe yaprağı demetiyle değiştirildi. Ek olarak Batı Almanya ve Doğu Almanya hükümetlerince savaş sonrası hizmet için yeni askerî ödüller oluşturuldu.Bu ödüller 1939 ve 1945 yılları arasında, 2. Dünya Savaşı'nda Wehrmacht ve Waffen-SS tarafından takdim edildi.Luftwaffe iki tane takılamaz ödüle sahipti, bunlar "Luftwaffe Onur Kupası" ve "Luftwaffe Onur Tabağı"ydı. Ocak 1944'ten itibaren ikisiyle de taltif edilmiş olanlar otomatik olarak Luftwaffe İftihar Listesi Tokasıyla taltif edildi.Wehrmacht içinde savaş zamanı ödülleri önem sıralamasında barış zamanı ödüllerine göre daha üst sıralarda bulunurdu.
Nazi Almanyası'nın bakanları listesi

Hitler'in kabinesi, 30 Ocak 1933'te Almanya'da güç kazandı. 23 Mart 1933'e Güçlendirme Yasasının kabul edilmesinden bu yana, Şansölye Adolf Hitler diktatörlük yetkilerine sahipti. Başlangıçta, kabinenin yalnızca dört NSDAP üyesi vardı; yıllar geçtikçe bu giderek daha da arttı.Bir kabineden bahsedilebilir çünkü kabine, 1933 ve 1934'te 42 kez toplandı. Sonraki yıllarda bakanlık sadece ara sıra toplandı. Son görüşme 5 Şubat 1938'de yapıldı. Pratik konularda anlaşmak için aynı anda iki veya üç bakanla toplantılar veya akşam yemekleri olabilir, ancak aksi takdirde hükûmetin uygulaması, Hitler'in talimatların verildiği seçmeler yapmasıydı.Kabine, "Führer" liderlik ilkesine sıkı sıkıya inanıyordu. Bakanları, bağımsız olarak liderlik edebilmeli ve Hitler'in onlara yapmalarını söylediği şeyi yapmalıydı. Hitler aynı alana birden fazla bakanı yerleştirerek düşmanlık ve rekabet yarattı. Bu 'böl ve yönet' politikasının diğer tarafı kaos, zaman ve kaynak israfı ve hükûmetin konumunun, krallar olarak yöneten ve komuta eden SS ve NSDAP liderleri lehine zayıflamasıydı. Berlin, bunu bazen görmezden geldi.Bakanlık için, Berlin'deki Albert Speer'in genişletilmiş Başbakanlık binasında bir salon kuruldu. Speer, anılarında bakanların bazen ona 'koltuklarını' bir kez görüp göremediklerini sorduğunu söylüyor. Daha sonra mavi klasöre üzerinde adlarıyla birkaç dakika sessizce baktılar. Mühür hiç kullanılmamıştı.20 Temmuz 1944 komplocuları, siyasi ve idari bir koordinasyon organının başarısızlığını, savaşın beşinci yılında yenilen Almanya devletinin nedenlerinden biri olarak gördüler. Yeni bir eyalet hükûmeti planlarında, "Büyük Genelkurmay" tüm gücü kazanacaktı.
Nazi Almanyası'nın uyuşturucu politikası

Almanya'nın 1933 Machtergreifung'undan 1945 II. Dünya Savaşı'ndaki yenilgisine kadar Nazi kontrolünde olduğu dönem olan Üçüncü Reich'taki genel olarak hoşgörülü resmi uyuşturucu politikası, I. Dünya Savaşı'nın sonunda Alman monarşisinin dağılmasının ardından 1919'da kurulan Weimar hükümetinden miras kalmıştır.I. Dünya Savaşı'ndan önce, Alman üniversite sistemi ve Alman şirketlerinin ortak araştırma çabaları, Alman şirket sektörünün bir bütün olarak, üretimi kimyasal uzmanlık ve endüstriyel kapasite gerektiren ilaçlar üzerinde dünya çapında sanal bir tekel elde etmesini sağladı. Bu araştırma, ilk kez 19. yüzyılın başlarında bir Alman kimyager tarafından tanımlanan ve kısa bir süre sonra Merck tarafından patenti alınan, afyonda bulunan bir alkaloid olan morfinin satışından elde edilen gelirle beslendi. Alman ilaç şirketlerinin morfin ve türevleriyle ilgili çalışmaları, bunların ağrı kesici ve öksürük kesici olarak kullanılmasında özellikle başarılı oldu ve Bayer sonunda, o zamanlar Almanya'da yasal olan (ve 1950'lere kadar sadece Asya ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yasaklanan) eroinin gücünü fark etti. 1860'ların sonu ve 1870'lerin başında güçlenen Alman İmparatorluğu döneminde, Alman hükûmetinin militarist eğilimleri, ilaç ve endüstriyel süreçlerin optimizasyonu gibi sektörlerdeki araştırmalara mali destek sağlamasına yol açtı.I. Dünya Savaşı'nın eşi benzeri görülmemiş kayıpları, akut ve kronik ağrının tedavi ihtiyacını, bu ağrıyı tedavi etme araçlarını ve opioid bağımlılığı da dahil olmak üzere bu tedavinin yan etkilerini kamu bilincinin ön saflarına taşıdı.The pharmaceutical industry and the German National Socialist Regime: I.G. Farben and pharmacological research
Nazi Almanyası'nın ırk politikası

Nazi Almanyası'nın ırk politikası, Adolf Hitler'in diktatörlüğü altında Nazi Almanyası'nda uygulanan ve bilimsel meşruiyet iddiasında bulunan Ari ırkın üstünlüğünü savunan belirli bir ırkçı doktrine dayanan bir dizi politika ve yasaydı. Bu, zorunlu kısırlaştırma ve Untermenschen ("alt-insanlar") olarak gördüklerinin imhası yoluyla ırksal hijyeni amaçlayan ve Holokost ile sonuçlanan öjenik programı ile birleştirildi.Nazi politikaları, Yahudiler (Nazi ırk teorisinde Levant kökenli bir "Semitik" halk olarak anlaşılmaktadır) gibi etnik Alman olmayan Alman topraklarında yüzyıllardır ikamet edenleri etiketledi, Romanlar (Çingeneler olarak da bilinir) ve Slavların büyük çoğunluğu (çoğunlukla etnik Polonyalılar, Sırplar, Ruslar vb.) ve Avrupalı olmayanların çoğunu, "Volksgemeinschaft"ın ("halk topluluğu") "Herrenvolk"unu ("ana ırk") en tepeye yerleştiren ırksal bir hiyerarşide, Aryan olmayan aşağı insanlık olarak (yani, "Aryan" teriminin Nazilerce benimsenmesi altında, Nordik olmayanlar) görmüştür.Nazi Partisi'nin ve Alman devletinin ırk politikası, ilgili idari organlara, gazetelere ve eğitim kurumlarına genelgeler ve direktifler yayınlayan Irk Politikası Ofisi aracılığıyla organize edildi.
Nazi UFO'lar

Bilimkurgu, komplo teorilerinde ve yeraltı çizgi romanlarda, UFO'lar ve nazileri birbirine bağlayan hikâyeler ya da iddialar dolaşmaktadır. Nazi UFO teorilerine göre, II. Dünya Savaşı sırasında ve öncesinde gelişmiş uçak veya uzay araçları geliştirmek için sözde başarılı girişimler olduğu ve daha da ötesi bu araçların savaş sonrasında korunarak Antarktika, Güney Amerika ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki gizli yeraltı üslerinde yaratıcılarıyla beraber muhafaza edildikleri ileri sürülmektedir. Medya kanununda UFO araçları için çeşitli kod adları ya da alt sınıflandırmalar tanımlamıştır: Rundflugzeug, Feuerball, Diskus, Haunebu, Hauneburg-Geräte, V7, VRIL, Kugelblitz, Andromeda-Geräte, Flugkreisel, Kugelwaffen, Reichsflugscheiben.Bu şehir efsanesine göre, Almanlar II. Dünya Savaşı'nın başında özellikle Hitler'in teşvikiyle dünyada; II. Dünya Savaşı'nda önemli fayda sağlayacak önemli olay, buluş ve icatları araştırmak üzere bir ekip topladılar. Bu ekip Ağrı Dağı yakınlarındaki bir efsaneyi araştırmak için Türkiye'ye geldi. Çevre sakinlerinin anlattığına göre etrafta uçan daire şeklinde dolaşan bir cisim Ağrı Dağına düşmüştü. Hemen kazı çalışmalarına başlayan ekip kısa zamanda bahsedilen uçan daireye ulaştı. Rivayete göre uçan daire havada dönüyor ve herhangi bir fiziki müdahaleye karşı çabucak tepki veriyordu. Almanya'ya götürülen uçan dairenin, yapılan incelemeler altında, bir Alman versiyonu üretildi. İsmi Vril olan bu insan yapımı uçan daire yüksek hızlara ulaşabiliyor ve az yakıt harcıyordu. Ancak manevra kabiliyeti yüksek olmadığı için savaş esnasında pek bir yararı olmuyordu. Daha sonra projeyi üstlenen ve çalışmaya isimlerini veren Vril adlı örgüt çalışmayı üstlendi. Böylece Vril uçan daireleri geliştirilmeye başlandı. II. Dünya Savaşı'nın Almanlar tarafından kaybedilmesinin ardından Vril ve daha sonra üretilen Haunebu isimli uçan dairelerin konfigürasyonu şeklinde üretilen bir uzay gemisi üretildi ve bu konfigürasyona Vril -7 (2) "Vril-Odin" ismi verildi. Daha öncesinde Vril örgütü telepatik ilişkilerle 68 ışık yılı uzaklıkta bulunan ve Aldebaran denilen takımyıldızındaki canlılarla iletişim kurduklarını söylediler. İttifak yaptıklarını ve onların üstün savaş gücünü dünyaya getirip savaşta kullanabileceklerini hükûmete anlattılar ve Aldebaran'a gitmek için izin istediler. Hitler ve hükûmeti ise zaten yenildikleri için Vril örgütüne izin verdiler. Çeşitli rivayetlere göre Vril -7 (2) "Vril-Odin"  uzay gemisi 25 yıl süren yolculuğunu tamamladı, Aldebaran'a ulaştı. Geride kalan Naziler ise, büyük çoğunluğu gençler ve mühendislerden oluşan kısım, Mars'a gittiler ve burada bir üs kurdular. Amerika'nın Mars'ta kaybolan robotlarının bu üs tarafından imha edildiği söylentiler arasında. İşte Mars'taki bu üste Naziler gelecek olan Aldebaranlıları bekliyorlar. Ya da orada kendilerine yeni bir hayat kurdular.
Nazi altını

Nazi altını, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası tarafından yağmalanan ya da gasp edilen altınlardır.Nazi Almanyası, savaş sırasında işgal ettiği ülkelerden büyük miktarda altın, mücevher ve diğer değerli eşyalar ele geçirdi. Bu altınlar, yağmalanmış Yahudi mülkleri ve banka hazineciklerinden de toplandı. Ayrıca, Naziler, Holokost sırasında öldürülen Yahudilerin altın dişlerini de ele geçirdi. Nazi altınları, savaşın sonunda müttefik güçler tarafından ele geçirildi ve uluslararası hukuka uygun bir şekilde geri verildi. Ancak bazı Nazi altınları hala kayıp ve araştırmalar devam etmektedir.
Nazi insan deneyleri

Nazi insan deneyleri II. Dünya Savaşı sırasında Nazi toplama kamplarında Alman Nazi Rejimi'nde birçok mahkûmda yapılan tıbbi deneylerin bir dizisiydi. Mahkûmlar, deneylere katılmaya zorlanırdı ve onlar bu deneylere gönüllü olmazlardı. Deneylerde asla razı olup olmadıkları sorulmazdı. Tipik olarak deneyler, ölüm, çirkinleştirme veya sürekli yetersiz sonuçlarla biterdi. Auschwitz-Birkenau ve diğer kamplarda, doktor Eduard Wirths'in yönetimi altında, seçilen kurbanlar, savaş durumlarında Alman askeri personele yardım etmek için tasarlanan çeşitli tehlikeli deneylere maruz bırakılırdı. Doktor Aribert Heim, Mauthausen toplama kampı'nda benzer tıbbi deneylerde bulundu. Carl Vaernet, eşcinsel mahkûmlarda eşcinselliğe Çare bulmak için deneylerde bulunmuş olmakla bilinir. Savaştan sonra bu suçları işleyen doktorlar, Doktorlar davası olarak bilinen duruşmada yargılandılar.
Nazi kitap yakma eylemleri

Nazi kitap yakma eylemleri, Alman Öğrenci Birliği (Deutsche Studentenschaft, DSt) tarafından 1930'larda Nazi Almanyası ve Avusturya'da yürütülen tören eşliğinde kitap yakma kampanyasıydı. Yakılması hedeflenen kitaplar, yıkıcı olduğu veya Nazizm'e karşıt ideolojileri temsil ettiği düşünülen kitaplardı. Bunlar arasında Yahudi, komünist, sosyalist, anarşist, liberal, pasifist ve sexologist yazarları tarafından yazılmış kitaplar da vardı. Yakılan ilk kitaplar Karl Marx ve Karl Kautsky'ye ait olanlardı, ancak Albert Einstein, Helen Keller, Fransızca-İngilizce yazarlar ve Nazizmi ateşli bir şekilde desteklemeyen her yazar dahil olmak üzere pek çok yazarı kapsar hale geldi. Kitaplar Naziler tarafından işgal edilen bölgelerde "topluca" yakıldı.
Nazi mimarisi

Nazi mimarisi, Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi’nin egemen olduğu 1933 ile 1945 arası Nazi Almanyası’nda hüküm süren mimari akımlar ve uygulamalar bütünüdür.Roma İmparatorluğu’na hayran olan Adolf Hitler, Romalıları da ari ırk olarak kabul edip; onların stillerinden etkilenen ve neoklasik ve art deco mimari yapıların yapılmasını teşvik etmiştir. Dönemin totaliter rejimlerinden en başında gelen Nazi Almanyası; ideolojisinin ruhuna uygun olarak totaliter ve anıtsal yapılar ya inşa etmiştir ya da Welthauptstadt Germania gibi ütopik ve totaliter anıtsal projeler yapmayı planlamıştır.Baynes, Norman H. The Speeches of Adolf Hitler, April 1922-August 1939, V1 & V2. London: Oxford University Press, 1942. V1 - ISBN 0-598-75893-3 V2 - ISBN 0-598-75894-1Giesler, Hermann. Ein Anderer Hitler: Bericht Seines Architekten Erlebnisse, Gesprache, Reflexionen, 2nd Edition (Illustrated), Druffel, 1977. ISBN 3-8061-0820-X.Helmer, Stephen. Hitler's Berlin: The Speer Plans for Reshaping the Central City (Illustrated). Ann Arbor: UMI Research Press, 1985. ISBN 0-8357-1682-1.Hitler, Adolf. Hitler's Table Talk 1941-1944: His Private Conversations, 3rd Edition. New York: Enigma Books, 2000. ISBN 1-929631-05-7.Homze, Edward L. Foreign Labor in Nazi Germany. New Jersey, Princeton University Press, 1967. ISBN 0-691-05118-6.Jaskot, Paul. The Architecture of Oppression: The SS, Forced Labor and the Nazi Monumental Building Economy. New York: Routledge, 2000.Krier, Leon. Albert Speer Architecture. New York: Princeton Architectural Press, 1989. ISBN 2-87143-006-3.Lehmann-Haupt, Hellmut. Art under a Dictatorship (Illustrated). New York: Octagon Books, 1973. ISBN 0-374-94896-8.Petsch, Joachim. Baukunst Und Stadtplanung Im Dritten Reich: Herleitung, Bestandsaufnahme, Entwicklung, Nachfolge (Illustrated). C. Hanser, 1976. ISBN 3-446-12279-6.Rittich, Werner, Architektur und Bauplastik der Gegenwart, published by Rembrandt-Verlag G.M.B.H., Berlin, 1938Schönberger, Angela. Die Neue Reichskanzlei Von Albert Speer, Berlin: Mann, 1981. ISBN 3-7861-1263-0.Scobie, Alexander. Hitler's State Architecture: The Impact of Classical Antiquity. University Park: Pennsylvania State University Press, 1990. ISBN 0-271-00691-9.Schmitz, Matthias. A Nation Builds: Contemporary German Architecture. New York: German Library of Information, 1940.Spotts, Frederic. Hitler and the Power of Aesthetics. Woodstock, NY: Overlook Press, 2002. ISBN 1-58567-345-5Taylor, Robert. Word in Stone: The Role of Architecture in the National Socialist Ideology. Berkeley: University of California Press, 1974. ISBN 0-520-02193-2.Thies, Jochen. Hitlers Stadte: Baupolitik Im Dritten Reich E. Dokumentation (Illustrated). Wird verschickt aus, Germany: Böhlau Köln, 1978. ISBN 3-412-03477-0.
Nazi punk

Nazi punk, punk altkültürünün parçası olan bir neo-Nazi'yi tanımlamak için kullanılır. Terim, aynı zamanda, ilgili bir müzik türünü tarif etmektedir ve bazen hatecore olarak adlandırılır. Nazi Punk, müziksel açıdan genellikle diğer punk rock formları gibidir, ancak etnik azınlıklara, Yahudilere, eşcinsellere, anarşistlere ve diğer algılanan düşmanlara karşı nefret ifade eden sözler içermesi açısından farklılık gösterir.Tür, punk alt kültüründe yaygın olan otorite karşıtı düşüncelere keskin bir tezatlık oluşturur. Sid Vicious ve Siouxsie Sioux dahil olmak üzere ilk punk sanatçıları, Svastika gibi Nazi sembollerini, Nazizm ilkelerine inanmak yerine, şok edici özelliği nedeniyle kullanmıştır. The Exploited'ın üyesi  Wattie Buchan, sahip olduğu gamalı haç dövmesi hakkında düzenli olarak soru sorulmaktadır, ancak sanatçı ırkçı olduğu iddialarını reddetmektedir.1978'de Britanya'da beyaz milliyetçisi Ulusal Cephe'nin Punk Cephe adlı punka yönelik bir gençlik örgütü vardı. Punk Cephesi sadece bir yıl sürmesine rağmen, birkaç İngiliz punk üyesi olmuş ve The Dentists, The Ventz, Tragic Minds ve White Boss gibi bir dizi beyaz ırkın üstünlüğünü savunan punk grubu kurulmuştur. 1980'lerin başlarında, beyaz üstünlüğünü savunan dazlak grubu Brutal Attack geçici olarak Nazi punk grubuna dönüşmüştür.Nazi punk alt kültürü, Amerika Birleşik Devletleri'nde, 1980'lerin başında hardcore punk sahnesinde ortaya çıktı.
Nazi sembolizmi

Yirminci yüzyılın başlarında Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi (NSDAP) grafik sembolizmi aşırı kullanımıyla dikkat çekmekteydi, özellikle ana sembol olan Hakenkreuz ("svastika" veya "gamalı haç") partinin ana sembolü olarak kullanılıyor ve Nazi Almanyası'nın bayrağını oluşturuyordu.Swastika (gamalı haç), Sanskritçe “iyi talih” ya da “iyilik” anlamına gelen svastika sözcüğünden türemiştir.Nazilerin başlıca sembollerinden ilki, üzerinde gamalı haç bulunan bayraktı. Bayrak siyah, beyaz ve kırmızı renklerden oluşmaktaydı ki bu renkler Alman İmparatorluğu'nu simgelemekteydi. I. Dünya Savaşı sonrası kurulan Weimar Cumhuriyeti rejiminin karşıtı Alman milliyetçileri tarafından bu üç renk kullanılıyordu. Naziler günümüzde de kullanılan siyah, kırmızı ve sarı renkli bayrağı kınamış ve bir utanç sembolü olarak kabul etmişlerdi. Adolf Hitler, Mein Kampf adlı eserinde Nazi bayrağının anlamını şöyle tanımlamıştır: "Kırmızı renk, hareketimizin sosyal fikrini ifade ediyordu. Beyaz renkte, nasyonalist fikri görüyorduk. 'Gamalı haç'ta, üstün ırkların zaferi uğrunda savaşmak gibi kutsal görevi ve yine yararlı çalışma fikrinin başarısı için mücadele etmenin gerekli olduğunu teşhis ediyorduk."Runik alfabenin harfleri, özellikle Sigel, Eihwaz, Tyr ve Algiz rünleri, Naziler tarafından Alman gelenekleriyle kendilerini ilişkilendirmek için kullanılmıştır.Nazilerin rünleri kullanmalarının ardındaki gerçekler, 19. yüzyıl sonları ve 20. yüzyıl başlarında Alman mistisizminin önemli figürlerinden birisi olan Guido von List'in eserlerinde bulunabilir. List'in 1908'de yayınladığı Das Geheimnis der Runen ("Runlerin Gizleri") isimli eseri konuyla ilgili örneklerden birisidir.
Nazi toplama kampları

Nazi toplama kampları (Almanca: Konzentrationslager, kısaca KZ) veya konsantrasyon kampları, Nazi Almanyası tarafından II. Dünya Savaşı döneminde Almanya'da ve işgal edilen bölgelerde, Nazilerce topluma faydasız olarak görülen kişileri zorunlu çalıştırmak üzere kurulmuşlardı. Aynı zamanda terim Yahudiler başta olmak üzere Nazilerin siyasi ya da ideolojik düşmanlarını kitlesel olarak imha etmek amacıyla kurulmuş olan imha kamplarını (Almanca: Vernichtungslager) da ifade etmek için kullanılır. Buralara daha çok Yahudilerin getirilmesiyle birlikte, Romanlar, bazı Slav ırklarından olanlar ve akıl hastası olduğu düşünülenler de kurbanlar arasındadır. Eşcinsel insanlar da burada öldürüldüler. Öldürülme sebepleri ise üremeye bir katkıları olmamalarıydı. Büyük bir kısmı Polonya'da bulunmaktaydı.Tarihçileri Nazi toplama kamplarını amaçları, idari yapıları ve mahkum profillerine göre çeşitli kategorilere ayırmaktadır. Kamp sistemi II. Dünya Savaşı başlamadan bir süre önce başlamış ve yıllar içinde geliştirilmiştir.İlk kamplar, Hitler'in Ocak 1933'te başa gelmesiyle Almanya'nın hemen her yerinde ortaya çıkan kamplardır. Yüksek merciler yerine daha çok Nazi paramiliterleri, politik polisler ve bazen de yerel polisler tarafından denetlenen bu kamplar "ilkel kamplar" olarak da adlandırılır. İnsanların kilit altında tutulabilecekleri makine daireleri, depolama alanları, bira fabrikaları gibi geniş mekanlar seçilirdi.Devlet kampları (Dachau, Oranienburg, Esterwegen): SA tarafından korunmaktaydı ve gelecekteki SS toplama kamplarının prototipidir.Çalışma kampları (Arbeitslager): mahkumların sert koşullarda fiziksel olarak çalışmalarının zorunlu olduğu kamplar.Savaş esiri kampı (Kriegsgefangenen-Mannschafts-Stammlager / Stalag): savaş esirlerinin toplandığı kamplar."Polonyalılar'ın rehabilitasyonu ve yeniden eğitimi" (Arbeitserziehungslager – "İş Eğitimi Kampları") için kurulan kamplarToplama ve transfer kampları: mahkumların toplandığı (Sammellager) veya geçici olarak tutuldukları (Durchgangslager / Dulag) ve ardından ana kamplara gönderildikleri yer.
Nazi İmparatorluğu

Nazi İmparatorluğu, gazeteci William L. Shirer tarafından yazılan, Adolf Hitler'in 1889'da doğumundan 1945'te, Avrupa'da İkinci Dünya Savaşı'nın bitimine kadar Nazi Almanya'sının yükselişinin ve çöküşünün anlatıldığı kitaptır. Kitap ilk olarak 1960'ta Simon & Schuster tarafından Amerika Birleşik Devletlerinde yayımlanmıştı. Amerika ve Avrupa'da en çok satanlar listesine girdi ve Almanya'nın dışında kritik bir başarı yakaladı; Almanya'da ise kitabın eleştirilere maruz kalması satışları tetikledi. Kitap, Kurgu Dışı Ulusal Kitap Ödülü'nü kazanmasından da anlaşılacağı üzere gazeteciler tarafından övgüyle karşılanmıştı ancak akademik tarihçilerin tepkisi karışıktı.Kitap, yakalanan Nazi belgelerine, propaganda bakanı Joseph Goebbels'in, General Franz Halder'in ve İtalya Dışişleri Bakanı Galeazzo Ciano'nun mevcut günlüklerine, Nürnberg duruşmalarından kanıtlara ve tanıklıkların ifadelerine, İngiliz Dışişleri Bakanlığı raporlarına ve yazarın Nazi Almanyası'ndaki olayları United Press International ve CBS Radyo adlı gazetelere bildiren bir gazeteci olarak Almanya'daki altı yılını (1934'ten 1940'a kadar) içeren hatıralarına dayanıyor. Kitap ilk olarak dört kısımda yazılmış ve yayımlanmıştı ancak daha büyük tek ciltlik bir baskısı daha yaygın hale geldi.
Nazi ırksal teorileri

Nazi ırksal teorileri, nazi ırkçılığını meşrulaştırmak amaçlı ortaya atılmış teorilerdir. Nazi Partisi, ırksal olarak aşağı gördüğü insan gruplarının soykırımını meşrulaştırmak için ideolojisinin bir parçası olarak çeşitli sözdebilimsel ırk sınıflandırmalarını benimsemiş ve geliştirmiştir. Naziler, varsayılan "Aryan ırkı"nı üstün bir "Üstün Irk" olarak görüyorlardı ve Siyahileri, Slavları, Çingeneleri, Yahudileri ve diğer etnik grupları ırksal olarak aşağı "insan altı" olarak kabul ediyorlardı. Bu inançlar, 19. yüzyıl antropolojisi, bilimsel ırkçılık ve anti-semitizmin bir karışımından kaynaklandı.Naziler, insan ırkının katı ve bilimsel bir hiyerarşisini gözlemlediklerini iddia ettiler. Adolf Hitler'in ırk ve insanlar hakkındaki görüşleri, otobiyografik kitabı Kavgam'da bulunur, ancak daha spesifik olarak, başlığı "Ulus ve Irk" olan 11. bölümde bulunur.
Nazi'at Suresi

Mekke'de Nebe' Suresi'nden sonra indirildiğine inanılmaktadır. Sure, ismini ilk ayette geçen ve çekip ya da söküp çıkaranlar anlamına gelen naziat kelimesinden alır.Nâzi'åt Sûresi Kıyamet Günü'nden, öldükten sonra dirilmeyi inkâr edenlerden, Allah’ın kudretinden, Allah’ın emirlerine uyanların Cennet'e gideceklerinden bahseder.
Nazianslı Kaisarios

Nazians’lı Caesarius (331 civarında –  368) Romalı seçkin bir hekim ve politikacı. Nenizili Gregorios’un kardeşi olmasıyla tanınır, Doğu Ortodoks ve Katolik Kilisesince aziz kabul edilir. Yortusu 25 Şubat'tır.Caesarius muhtemelen Kapadokya’daki Caesarea Mazaca ve Mısır’daki İskenderiye’de tıp okudu. Yaklaşık 355 yılında imparatorluk başkenti Konstantinopolis’e geldi ve hekimlik yetenekleri ile büyük bir itibar sahibi oldu. Bunun neticesinde II. Konstantin ve Julianus’nın sarayında yüksek mevkili bir hekim oldu. İmparator Valens döneminde, Caesarius Bitinya’nın vergi toplayıcısı oldu, bu mevkide hazine ve vergi sorumluluklarına sahip oldu. Caesarius’un vebadan öldüğü düşünülmektedir. Ölmeden kısa bir süre önce vaftiz olmuştur.Naaşı Nazians’a taşınmış, oradaki kardeşi Nenizili Gregorios tarafından cenaze konuşması yapılmıştır. Bu konuşmada “Kardeşi Aziz Caesarius Hakkında”, Nenizili Gregorios kardeşini ideal bir Hristiyan ve çileci olarak betimlemiş, hayatı hakkındaki detaylar ve daha sonrasında kanonize edilmesi için temel oluşturmuştur.İngiliz biyografi yazarı John McGuckin, Caesarius ve kardeşi Nenizili Gregorios’un çok yakın olduklarını söylemekle birlikte, karakterlerinin çok farklı olduğunu belirtir. Gregorios dini bir hayatı tercih etmişken kardeşi Roma siyasetinde kendisine yer bulmuştur. Birbirlerini tamamlayıcı figürlerdir; Gregorios zorluklar sırasında kardeşinden rehberlik almış, Caesarius ise kardeşini retorik ve edebiyat konusunda yüreklendirmiştir.
Nazianzus

Nazianzus veya Nazianzos (Antik Yunanca: Ναζιανζός), Nandianulus olarak da bilinen küçük bir antik Kapadokya kasabasıydı ve geç Roma eyaleti Kapadokya Tertia'da, Archelais'in (Aksaray) 24 Roma mili güneydoğusunda yer alıyordu. Itinerarium Burdigalense'de yanlışlıkla Nathiangus olarak yazılmıştır.Antik çağdaki tarihi henüz bilinmemektedir. Aksaray'ın (Archelais) doğusundadır. Osmanlı döneminde bölge Türkleşti ve bazen yanlışlıkla Diocaesarea ile özdeşleştirildi.4. yüzyılın başında Nazianzus, Caesarea Mazaca'ya oy hakkı tanıdı ; İmparator Valens yönetiminde, metropolü Tyana olan Kapadokya Secunda'nın bir parçasını oluşturuyordu. Daha sonra Kapadokya Tertia'nın bir parçası oldu ve Metropoliti Mokissos'a bağlıydı. Sonunda, Diogenes altında bir metropol bölgesi oldu.1200 yılına kadar 14 piskoposu bilinmektedir. Adı , Konstantinopolis piskoposu ve Kilise Doktoru olan ünlü doktoru ve şair-piskoposu Nazianzus'lu Aziz Gregory ile ayrılmaz bir şekilde birleşmiştir. Gregory'nin babası Yaşlı Nazianzus'lu Gregory, Hipsistariler adlı bir Yahudi-Pagan mezhebinin üyesiydi, ancak sonradan Hristiyan olarak Nazianzus Piskoposu oldu.This article incorporates text from a publication now in the public domain: .mw-parser-output cite.citation{font-style:inherit;word-wrap:break-word}.mw-parser-output .citation q{quotes:"\"""\"""'""'"}.mw-parser-output .citation:target{background-color:rgba(0,127,255,0.133)}.mw-parser-output .id-lock-free a,.mw-parser-output .citation .cs1-lock-free a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/65/Lock-green.svg")right 0.1em center/9px no-repeat}.mw-parser-output .id-lock-limited a,.mw-parser-output .id-lock-registration a,.mw-parser-output .citation .cs1-lock-limited a,.mw-parser-output .citation .cs1-lock-registration a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d6/Lock-gray-alt-2.svg")right 0.1em center/9px no-repeat}.mw-parser-output .id-lock-subscription a,.mw-parser-output .citation .cs1-lock-subscription a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/aa/Lock-red-alt-2.svg")right 0.1em center/9px no-repeat}.mw-parser-output .cs1-ws-icon a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4c/Wikisource-logo.svg")right 0.1em center/12px no-repeat}.mw-parser-output .cs1-code{color:inherit;background:inherit;border:none;padding:inherit}.mw-parser-output .cs1-hidden-error{display:none;color:#d33}.mw-parser-output .cs1-visible-error{color:#d33}.mw-parser-output .cs1-maint{display:none;color:#3a3;margin-left:0.3em}.mw-parser-output .cs1-format{font-size:95%}.mw-parser-output .cs1-kern-left{padding-left:0.2em}.mw-parser-output .cs1-kern-right{padding-right:0.2em}.mw-parser-output .citation .mw-selflink{font-weight:inherit}Smith, William, ed. (1854–1857). "Nazianzus". Dictionary of Greek and Roman Geography. London: John Murray.
Nazif Borman

Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Maliye ve İktisat Bölümü'nden mezun olduktan sonra 1963 yılında Türk Cemaat Meclisi'nde murakıp olarak göreve başlamış, 1972'de Kooperatif İşleri Dairesi'nde müdür olmuştur. 1978 yılında Ticaret, Sanayi ve Kooperatifler Bakanlığı Müsteşarlığına atanmış ve bu görevi ile beraber Kooperatif Şirketler Mukayyitliği görevini de yürütmüştür.1981-1983 yıllarında milletvekilliği yapmış, 1985'te yeniden milletvekili seçilmiş, 1 Ekim 1993 tarihinde istifası sebebiyle milletvekilliği sona ermiştir.1981-1982 yılları arasında Tarım, Doğal Kaynaklar ve Kooperatifler Bakanı, 1982-1983 yılları arasında Ticaret ve Turizm Bakanı, 1983-1985 yılları arasında Tarım, Doğal Kaynaklar ve Enerji Bakanı, 1985-1986 yıllarında Tarım ve Doğal Kaynaklar Bakanı, 1986-1990 yıllarında Bayındırlık, Ulaştırma ve Turizm Bakanı ve 1990-1992 yılları arasında Ekonomi ve Maliye Bakanı olarak görev yapmıştır.
Nazif Cuhruk

Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden 1946 yılında mezun olmuştur. Bükreş, Bağdat ve Tokyo Büyükelçisi olarak görev yapmış, 1976-1979 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı Genel Sekreter Ekonomik İşler Yardımcısı olarak görev ifa etmiştir. UNESCO Daimi Temsilcisi iken kalp krizi geçirerek ölmüştür. Eski Anayasa Mahkemesi Başkanı Mahmut Cuhruk'un ağabeyidir. Fransızca bilmektedir.
Nazif Kayacık

1888 yılında girdiği Harp Okulu'ndan 1892 yılında mezun oldu. 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı, Balkan Savaşları, I. Dünya Savaşı'na katıldı. 31 Ağustos 1921'de Anadolu'ya geçerek Türk Kurtuluş Savaşı'na katıldı. Büyük Taarruz ve Dumlupınar Meydan Muharebesi'ne katıldı. 17 Eylül 1930 tarihinde kendi isteğiyle emekliye ayrıldı.
Nazif Kurucu

Siyasal Bilgiler Fakültesi ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunudur. Isparta Maiyet Memurluğu, Atabey ve Aksu Bucak Müdürlükleri, Çameli ve Çay Kaymakamlıkları, Serbest Avukatlık, Halkçı Akşehir Gazetesi sahipliği, Çiftçilik, Yazarlık, TBMM 2.(XIII) Dönem Konya Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve üç çocuk babasıdır.
Nazif Mujić

Nazif Mujić (d. 10 Kasım 1970 - ö.18 Şubat 2018), belgesel drama filmi Bir Hurdacının Hayatı'ndaki ödüllü performansıyla tanınan Bosnalı bir Roman oyuncu.2013 yılında 63. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Bir Hurdacının Hayatı'ndaki performansı ile En İyi Erkek Oyuncu dalında Gümüş Ayı ödülüne layık görüldü.Roman olduğu için Bosna Hersek'te ayrımcılığa uğradığını ilan etmesi üzerine Almanya tarafından kendisi ve ailesine sığınma sözü verilmiş ancak bu söz hiçbir zaman yerine getirilmemiştir. 18 Şubat 2018'de Bosna'da "zihinsel stres sonucu" 47 yaşında öldü.Bir oyuncu olarak başarılı kariyerine rağmen mali olarak ciddi zorluklar yaşadı. 2018'de "çocuklarımı beslemek için" ifadeleri ile Gümüş Ayı Ödülü'nü 4.000 Euro karşılığında satmak zorunda kaldı.
Nazif Murat Ersavcı

1969 yılında da Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden, 1979 yılında NATO Savunma Koleji'nden (Roma) mezun oldu. 1971-1993 yılları arasında, Merkezde ve Almanya,Yunanistan, İtalya, İran, ABD, Avusturya'da çeşitli kademelerde görev yapmıştır.  1993-1995 yılları arasında Basın Yayın Enformasyon Genel Müdürü ve Başbakan Başdanışmanı, 1995 yılında Elçi sıfatıyla Dışişleri Bakanlığı Avrupa Birliği Genel Müdürü ve Bakan Başdanışmanı, 1996-1998 yılları arasında İrlanda Cumhuriyeti nezdinde Büyükelçi, 1998-2001 yılları arasında Oman Sultanlığı nezdinde Büyükelçi, 2001-2002 yıllarında Büyükelçi sıfatıyla AB-İKÖ İstanbul Konferansı Koordinatörü, 2003-2004 yıllarında Dışişleri Bakanlığı Teftiş Kurulu Üyesi, 2004-2005 yıllarında Konsolosluk İşleri Genel Müdürü ve İnsan Kaçakçılığıyla Mücadele Ulusal Koordinatörü, 2006-2009 yılları arasında Avustralya Nezdinde Büyükelçi olarak görev aldı. Nazif Murat Ersavcı 2009 yılında Belçika Krallığı Nezdinde Büyükelçiliğine atanmış ve Haziran 2011'de merkez hizmetine dönmüştür. Dışişleri Bakanlığı'nın isteği ile Libya Özel Koordinatörü olarak Bakanlıkta görev yapmıştır. Kasım 2011- Haziran 2018 tarihleri arasında Paris'de yerleşik Uluslararası Sergiler Bürosu (BIE) nezdinde Türkiye'nin Başdelegesi olmuştur.  Hâlen TOBB/TEPAV'da Ekonomik ve Siyasi Politikalar Merkezi Direktörüdür. Zeynep Ersavcı ile evli ve bir çocuk babasıdır. Belçika Krallığı II. Albert Büyük Nişanı ve F. Almanya Liyakat Nişanı ile ödüllendirilmiştir. Ayrıca çeşitli mesleki teşekkür ve takdir belgeleri almıştır. Uluslararası ve ulusal basında makaleleri vardır.
Nazif Okumuş

Aslen Artvin, Borçkalı Ömer Bey ve Seher Hanım'ın çocuğu olarak Sapanca'da doğdu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih bölümünden mezun oldu. Gazeteci olarak çalıştıktan sonra TBMM 21. Dönem MHP İstanbul milletvekilliği ve MHP Genel Başkan Yardımcılığı görevlerinde bulundu. Evli ve iki çocuk babası olan Okumuş, İngilizce bilmektedir.