barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Aerarium

Aerarium (Latince para anlamına gelen "aes" kelimesinden) Antik Roma'da (tam adı, "aerarium stabulum" - hazine dairesi) Kamu Hazinesine verilen ad.Hazine, paraları ve Devlet maliyesinin muhasebatını içeriyordu. Bunlara ilaveten lejyonların sancakları, pirinç üzerine kazınmış kamu hukuku metinleri, Senato kararları ve diğer önemli kâğıt ve kayıtlar da burada muhafaza edilirdi.Bu kamu varlıkları, Capitol Tepesinin batı yamacında bulunan Forum Romanum'daki Satürn tapınağında saklanırdı. Roma Cumhuriyeti döneminde, Senatonun gözetiminde görev yapan urban quaestorları tarafından idare edilirdi.Geleneksel olarak eski questorlar arasından Senato tarafından yapılan atamayı içeren eski düzenleme M.Ö. 28 yılına kadar sürdü ve bu tarihten itibaren Augustus tarafından iki adet praefecti aerarii görevlendirildi. 23 yılında bu questorların yerine kura ile atanan praetorlar (praetores aerarii ya da ad aerarium) görevlendirildi. Claudius, 44 yılında yeniden quaestorları görevlendirdi ancak üç yıl boyunca kura ya da seçim yerine kendisi atamayı tercih etti. 56 yılında, Nero aynı şartlarla seçilmiş olan iki eski praetor'u göreve getirdi.Genel vergilerle desteklenen ve sıradan harcamaları ödemekle yükümlü umuni hazineye ilave olarak Satürn tapınağında da bulunan ve aerarium'un sanctum'u (ya da sanctius) diye adlandırılan özel bir ihtiyat akçesi bulunurdu. Bu akçe, bir ihtimale göre savaş ganimetlerinden oluşuyordu. Ardından gelen ana gelir kalemlerinden biri ise azat edilmiş kölelerin değerleri üzerinden alınan 5% vergiydi. Bu gelir kaynağı bir lex Manila ile 357 yılında kurulmuştur. Çok acil bir ihtiyaç olmadığı sürece bu ihtiyat akçesine dokunulmamıştır.Aerarium İmparatorluk döneminde imparatorların kendisine ait fiscus adı verilen hazineleri olduğu için en azından nominal olarak Senato tarafından yönetilmeye devam etmiştir. Ancak bir süre sonra İmparatorların artan gücü karşısında senato sadece bir form ve isimden ibaret hale gelince bu ayrım hemen hemen ortadan kalkmıştır.Fiscus'un oluşturulmasının yanında, Augustus aynı zamanda 6 yılında askeri hazine olan ve ordunun ihtiyacı için ayrılan tüm paradan ve engelli askerlerin emeklilik paralarından oluşan aerarium militare'yi oluşturdu. Bu fonun gelirlerinin çoğunluğu imparatorun bizzat kendisi tarafından karşılanmakla birlikte kamu satışlarından alınan vergilerden ve veraset vergilerinden de yararlanılıyordu. Bu fonun yönetimi üç adet praefecti aerarii militaris'in ellerine bırakılmıştı. Başlangıçta kura ile atanan memurlar, zamanla İmparator tarafından ve praetorian sınıftan Senatörler arasından üç yıllık bir süre için atanmaya başlandı. Sonraki imparatorlar, imparatorun şahsi harcamaları için ayrılan parayı ihtiva eden aerarium privatum'u bu fondan ayırdılar.Aerarium (Smith's Dictionary of Greek and Roman Antiquities adlı eserde ilgili başlık), , 2008-03-03 tarihinde erişildi.
Aerfer

Aerfer, 1955 yılında IMAM ve Officine Ferroviarie Meridionali'nin birleşmesiyle kurulan bir İtalyan imalat şirketi. Aerfer ismi, Costruzioni Aeronautiche e Ferroviarie'nin (Havacılık ve Demiryolu İnşaatları) kısaltılmış halidir.1969 yılında Aeritalia'yı oluşturmak için Salmoiraghi ve Fiat'ın havacılık bölümü ile birleşti. Firma, çoğunlukla İtalya'nın ilk süpersonik jeti Aerfer Sagittario 2'nin geliştirilmesiyle biliniyor.Aerfer Leone (1959) Sagittario 2'nin tırmanma ve hız için ek roket motoruyla geliştirilmesi önerilen fakat üretilmeyen modeli.
Aerfer Sagittario 2

Aerfer Sagittario 2, Aerfer tarafından İtalya'da üretilen, önleyici veya hafif taktik destek uçağı olarak hizmet etmesi amaçlanan, tamamen metal tek kişilik hafif bir savaş uçağı prototipiydi. İlk kez 4 Aralık 1956'da uçtu ve 13.725 metreden (45.000 ft) bir dalış sırasında Mach 1.1 hıza ulaşmış ve kontrollü uçuşta ses duvarını aşan ilk İtalyan uçağı olmuştur.Sagittario 2, İtalyan Hava Kuvvetleri'nde az sayıda hizmete giren piston motorlu eğitim uçağı S.7'nin geliştirilmiş hali olan önceki Sagittario'ya dayanıyordu.Küçük ve tamamen metal bir uçak olan Sagittario 2'nin jet motoru, egzoz orta gövdenin altında olacak şekilde burna monte edilmiştir. Geniş ok açılı kanatlara ve kuyruklara sahip olan bu uçağın kokpiti Sagittario'nun öncüllerindeki konumundan daha ileriye taşınmış ve küremsi kanopi ile tasarlanmıştır. Üç tekerlekli bir içe çekilebilir iniş takımıyla beraber üç tekerlekli iniş takımı
Aergia

uyuşukluğun, aylaklığın, üşengeçliğin ve tembelliğin kişileştirilmesidir. Latincedeki Socordia veya Ignavia'nın çevirisidir. Hyginus bu tanrıçadan bir Yunan kaynağına dayanarak bahsettiği için ismi Yunancaya çevrilmiştir ve bu nedenle hem Yunan hem de Roma tanrıçası olarak kabul edilebilir. Aergia'nın zıt karakteri, bir çaba tanrıçası olan Horme'dir .Statius, Aergia'nın Yeraltı Dünyasında Hypnos'un (Uyku) mahkemesinde muhafız olduğunu anlatmaktaydı."Derin ve kayalık bir mağaranın içi boş girintilerinde... tembel Somnus / Hypnos'un (Uyku) salonları ve onun sorunsuz meskeni..[vardır]. Eşik gölgeli Quies,  Hesychia (Sessizlik), donuk Oblivio / Lethe (Unutkanlık) ve uyuşuk Ignavia/ Aergia (Tembellik),tarafından her zaman uykulu bir yüzle korunuyor.. Otia / Acratus (Kolaylık) ve Silentia / ? Kanatları katlanmış Hesychia (Sessizlik) ön avluda sessizce oturuyor..."Gaius Julius Hyginus, The Myths of Hyginus'tan Fabulae, Mary Grant tarafından çevrilmiş ve düzenlenmiştir. Hümanist Çalışmalar Kansas Üniversitesi Yayınları. Topos Metin Projesi'ndeki çevrimiçi sürüm.Publius Papinius Statius , John Henry Mozley tarafından çevrilen Thebaid . Loeb Klasik Kitaplık Ciltleri. Cambridge, MA, Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1928. Topos Metin Projesi'ndeki çevrimiçi sürüm.Publius Papinius Statius, Thebaid. Cilt I-II . John Henry Mozley. Londra: William Heinemann; New York: GP Putnam'ın Oğulları. 1928. Perseus Digital Library'de bulunan Latince metin.
Aerial Powers

Aerial Powers (17 Ocak 1994, Detroit, Michigan), Amerikalı basketbolcudur. Kısa forvet mevkiinde görev almaktadır. Eylül 2017 -Mart 2018 arasında Fenerbahçe Kadın Basketbol Takımı'nda oynadı.Powers 2015 yılında Güney Kore’de organize edilen Dünya Üniversitelerearası Şampiyonası’nda Amerika Birleşik Devletleri kadın millî basketbol takımı ile altın madalya kazandı. Turnuvada 18 sayılık ortalaması ile takımının en skorer oyuncusu oldu. NCAA’de Michigan State takımı ile 31.5 dakikalık ortalama sürede, 18.9 sayı, 9.8 ribaunt, 2.8 asist ve 2.0’lık top çalma ile oynadı. 2016'da WNBA Draftında 1. tur 5. sıradan seçildi. Yıl içinde WNBA’de ‘En İyi Çaylak Beşi’nde yer aldı. 2016 sonrasında Dallas Wings’te oynadı. Eylül 2017'de ise Fenerbahçe'ye transfer oldu. 26 Mart 2018 tarihinde Fenerbahçe ile olan sözleşmesi karşılıklı olarak feshedilmiştir.
Aerialbot

Aerialbotlar, çeşitli hava araçlarına dönüşen transformerlardır. Ayrıca hepsi bir araya gelerek Superion'u oluşturur.İlk ortaya çıkan Aerialbottur. F-4 Phantom'a dönüşür. Uçarken çok dikkatsizdir. Diğerlerinin güvenliğini hiç düşünmez ve çok kolay dikkati dağılır.Slingshot AV-8B Harrier'a dönüşmektedir devamlı kendini övmeyi çok sever.Diğer autobotlardan biri kahramanlık yapacakken son anda ortaya çıkar ve kahramanlığı kendi üstüne alır. Birçok otobot onun bu karaktersizliğini fark etmiştir ve decepticonlara karşı olan mücadelede onu yok saymaktadırlar.F-16'ya dönüşür. Uçma kabiliyeti en yüksek olan autobottur. Silah olarak güdümlü füze ve moleküler parçalayıcı taşır ve ayrıca birkaç robot un birleşerek oluşturduğu superion adlı savaşçının bir parçasıdır.En iyi Aerialbot'tur. En güçlü ve en efsanevi Aerialbot'tur. Hakkında efsaneler asla bitmez. Blackbird sr-71 dönüşen bir uçaktır. İkinci filmde Fallen'ı yenmek uğruna Optimus Prime ile birleşerek kendini feda etmiştir.
Aeritalia G.222

Aeritalia G.222 orta kıtalı kısa mesafe inişi ve kalkışı yapabilen nakliye uçağıdır. Başlangıçta bir NATO maddesine göre geliştirilmiş, ancak İtalya sadece başlangıçta edinmiştir. ABD birkaç G.222 satın almıştır ve C-27A Spartan olarak belirtilmiştir. C-27J Spartan'dan daha modern olmakla beraber motor ve sistemi C-130J Super Hercules'indendir.1962'de, NATO V/STOL nakliye uçakları için bir madde yayımlamıştır, ancak üretiim kontratının sonucunda türlü boyun eğmelerle karşılaşılmıştır.İtalya Hava Kuvvetleri, bununla birlikte,1968'de Fiat Aviazione'ye geliştirme ve 2 protip siparişi için ve de gövde için yer testi teklifi vermiştir. Bunlar orijinal tekliften hafifçe basitleştirilmiştir.İlk protip 18 Temmuz 1970'te uçurulmuş ve hava kuvvetleri Aralık 1971'de 2 protip için değerlendirme başlatmıştır.Testte son derece başarılı olduğunu kanıtlamış ve 44 uçak için Aeritalia ile bir kontrat imzalanmıştır, ilk uçak Nisan 1978'de servise girmiştir. 1990'da ABD Hava Kuvvetleri "Rapid-Response Intra-Theater Airlifter" (RRITA) programına G.222'yi seçmiştir.C-27A Spartan olarak işaret edilmiş, 10 G.222 satın alınmış ve Chrysler avyoniklerini gözden geçirmiştir.G.222 tipik bir nakliye uçağı olmakla birlikte, yükseğe konulmuş kanatları, 2 adet turboprop motorları ve bir geri yükleme rampası vardır. Kargo güvertesi standart olarak 463L palet almaktadır, bir airdropping yerinde kapı, sağlık görevleri için yerleşik oksijen dağıtım sistemi, hava indirme platformu vardır.G.222 yetenekli manevralar ve looplar yapabilmektedir.G.222VS  Elektronik karşı tedbirler(EKT) tipi-İtala Hava Kuvvetleri için yapılmıştır.Bazen G.222GE olarak söylenir.
Aermacchi

Aermacchi bir İtalyan uçak üreticisiydi. Eskiden Aeronautica Macchi olarak bilinen şirket, 1912 yılında Nieuport-Macchi adıyla Lombardiya'daki Varese'de Giulio Macchi tarafından İtalyan ordusuna tek kanatlı uçaklar inşa etmek için kuruldu. Varese Gölü kıyısında bulunan bir fabrika ile firma, başlangıçta bir dizi Nieuport tasarımının yanı sıra deniz uçağı üretti.İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra şirket, ucuz ve verimli ulaşım ihtiyacını karşılamanın bir yolu olarak motosiklet üretmeye başladı.Şirket daha sonra sivil ve askeri pilot eğitim uçakları konusunda uzmanlaştı. Temmuz 2003'te Aermacchi, hisselerini% 99'unu satın alanFinmeccanica Group'a (şimdi Leonardo)  entegre edildi.Kurulduğundan beri, askeri eğitim uçaklarının tasarımı ve üretimi, Alenia Aermacchi'nin temel işi olmuştur.1990'ların ortalarından bu yana, Alenia Aermacchi sivil uçaklar için motor kaportası tedariki programlarına katıldı. Motor kaportaları için soğuk parçalar üretir: girişler, fan başlıkları ve sistemden motora arayüz olan EBU. 1999 yılında şirket, motor yuvalarının geliştirilmesinin tüm sorumluluğunu üstlenmek üzere, itme ters çeviricilerinin geliştirilmesi ve üretiminde uzmanlaşmış bir Fransız şirketi olan Hurel-Dubois (şu anda Hurel-Hispano, SNECMA grubu) ile bir ortak girişim (MHD) kurdu. maksimum 100 kişilik uçaklara monte edilir.Nieuport-Macchi N.VI - keşif tek kanatlı uçağı (lisanslı Nieuport tek kanatlı uçağı yerel değişikliklerle)
Aermacchi MB-339

Aermacchi MB-339, Aermacchi tarafından üretilen italyan yapımı eğitim ve hafif saldırı uçağıdır. MB-339, mevcut Aermacchi MB-326 filosunun yerini alması için İtalyan Hava Kuvvetleri gereksinimine dayanarak 1970'lerde geliştirildi. Tasarımı, yeni bir tasarımdan çok MB-326'dan türetildi ve bu nedenle iki uçak, tasarımları açısından önemli benzerlikler paylaşmaktadır.
Aero (marka)

Aero, Nestlé tarafından üretilen havalandırılmış çikolata ürünüdür. Aslen Rowntree's'in ürettiği Aero çikolatası, 1935 yılında İngiltere'nin Kuzeyinde "yeni çikolata" olarak tanıtıldı. O yılın sonuna kadar, satışların Birleşik Krallık genelinde yaygınlaştığı tüketiciler arasında yeterince popüler olduğunu kanıtladı.1936'da çikolatanın satışları New York'a, daha sonra da Kanada, Meksika, Avustralya, Güney Afrika ve Japonya gibi birçok ülkeye yayıldı. Aero, Rowntree'yi devraldıktan sonra 1988'den beri Nestlé tarafından üretildi. Çubuk eridiğinde çöken benzersiz "kabarcıklı" dokusuyla tanınan, birçok farklı tada sahip olan marka Aero Bubbles ve Aero Bisküvi gibi çeşitli şekillerde mevcut idi.Üretim süreci, 1935 yılında İngiltere'nin York kentindeki Rowntree's tarafından patenti alındı. 1935'te Rowntree, Aero'yu İngiltere'de başlattı, ardından 1960'larda Peppermint Aero'yu izledi.Aero'nun birkaç çeşidi vardır. Bunlar arasında Orijinal Aero (genelinde sütlü çikolata), Mint Aero (yeşil, kabarcıklı, aromalı bir merkez, sütlü çikolata kaplı), Karamelli Aero (çikolata tabakasının üstünde karamel bir tabaka bulunur), Bitter çikolata Aero, Beyaz çikolata Aero, Latte lezzetli Aero ve Crispy Eros (Nestlé Crunch çubuklarına benzer) türleri sunuldu. Orange Eros (turuncu / çikolata tabakalı) bir süre satıldı.1970'lerde, Çilekli lezzet de vardı. İngiltere ve son zamanlarda Kanada'da Aero Bubbles da mevcuttur. Bunlar sütlü, naneli çikolata, portakal lezzetleri ve her ikisinin bir karışımıyla elde edilen kabarcıklı bir merkezi olan küçük yuvarlak çikolatalardır.1980'lerde Avustralya’daki Aero sloganı “Onu gerçekten bir şey yapan hiçbir şeyin kabarcığı değil” idi. 1999’dan itibaren yeniden tasarlanma ve reklam kampanyasında Aero’nun etiketinde “Kabarcıkların eridiğini hissettiniz mi?” sloganı oldu.
Aero A.11

Aero A.11, Çekoslovakya tarafından 1. ve 2.Dünya Savaşı sıralarında üretilen çift kanatlı hafif bombardıman ve keşif uçağıdır. Savaş zarfında Çekoslovakya kuvvetlerinin temel uçak kaynağı oldu. 250 adet yapılmakla birlikte 2.Dünya Savaşı'na kadar serviste kalanlar oldu.Antonin Husnik tarafından dizayn edildi, Aero A.12 olarak geliştirildi. Bir Hispano-Suiza 8Fb motorlu versiyonu A.11HS Finlandiya Hava Kuvvetleri için üretildi ve Çekoslovakya dışında bu uçağı kullanan tek yabancı ülkedir. Finlandiya bu uçakları 1927-39 aradında kullandı.
Aero A.12

Aero A.12, Çekoslovakya tarafından I. Dünya Savaşı sonrasında az sayıda üretilen çift kanatlı hafif bombardıman ve keşif uçağıdır. Ae.10 Hansa-Brandenburg dizaynı bir uçağı anımsattığı halde, A.12 şirketin kendine özgü tasarımıdır. Muhtemelen atası başarılı olan Aero A.11 ve varyantlarıdır. Bir örnek Kbely'de Letecké Müzesi'nde sergilenmektedir. Sadece Çekoslovakya tarafından kullanılmıştır.
Aero A.14

Aero A.14, Çekoslovakya tarafından 1920'lerde üretilen çift kanatlı keşif uçağıdır. O aslında hafiften Aero tarafından I. Dünya Savaşı sırasında üretilen Aero A.10 uçağı olan Hansa-Brandenburg B.I'in modifiye edilmiş halidir. Bazen A.14 Brandenburg olarak söz edilmektedir. Hafifi farklı motorla donatıldığı zaman (standart Hiero N üzerine kurulmuş Hiero L) A.15 olarak söz edilmektedir. İki versiyonu da hemen hemen aynıdır.1922'de üretime girdiğinde modası geçmiş olmasına rağmen Çek havayollarında yine de önemli roller üstlenmiştir. A.14'ler Prag ve Bratislava arasında posta uçağı olarak da görev yapmıştır. Gerektiğinde tek mürettebatla uçabilmektedir.
Aero A.18

Aero A.18 1920'lerde Çekoslovakya tarafından üretilen çift kanatlı avcı uçağıdır. I. Dünya Savaşı sırasında Ae 02 ve Ae.04'ten geliştirilmiştir. Ancak Ae 11 bombardıman-keşif uçağından da bazı özellikler almıştır.Uçağın dizaynerleri Antonin Vlasák ve Antonin Husnik'tir ve ilk uçuşunu Mart 1923'te gerçekleştirmiştir. Ancak sadece üç protipten birisi o yılda uçtu ancak bu uçak A.19 ve A.20 projelerinin tamamlanması içinn seçildi. 12 makine savaşlar arasında Çek hava kuvvetlerinde görüldü.A.18B ve A.18C varyantları ise özellikle hava yarışları için yıllık olarak düzenlenen 1923 ve 1924 yıllarında sırasıyla hava yarışlarında kullanıldı. Her iki araçta yarışı kazandı ve A.18C standart bir A.18'in kopyasıyla ile beraber Kbely'de ki Letecke Müzesi'nde sergilenmektedir.
Aero A.20

Aero A.20 1923 yılında Çekoslovakya tarafından üretilen çift kanatlı avcı uçağıdır. Çek Hava Kuvvetleri'ndeki A.18 ve A.19'a karşı yarıştırmak için yapılan ve sonuç olarak A.18'in kazandığı ve seri üretime alınmayan ve sadece prototip olarak kalan bir uçaktır.
Aero Ae 01

Aero Ae 01 Çekoslovakya tarafından 1919'da üretilen çift kanatlı eğitim uçağıdır. Şirketin 1.Dünya Savaşı sırasında Hansa-Brandenburg B.I uçağının üstünde oynanarak ilk kez lisanslı olarak üretme girişiminde bulunduğu uçaktır.
Aero Ae 02

Aero Ae 02 Çekoslovakya'nın ürettiği ilk avcı dizaynıdır. İlk uçuşunu 1920'de gerçekleştirmiştir. Geleneksel çift kanatlı uçak biçimidir. Uçağın performansı o günün avcıları için yeterli olmasına rağmen Çekoslovakya Hava Kuvvetleri bu uçağı satın almaya ilgi duymamıştır.Josef Novak tarafından uçurulan uçak yıllık yapılan yarışmada iyi bir performans sergileyerek gümüş kupa kazanmıştır. Ae 04 uçağına geliştirme yapılmıştır.
Aero Ae 03

Aero Ae 03 1921 yılında Çekoslovakya tarafından üretilmiş keşif uçağıdır. Tek kanatlı dizayn edilmiştir ve tamamen Aero yapımıdır, hiçbir firma lisanslı olarak üretmemiştir. Uçak en eski turboşarj ile donatılmıştır.İlerletme çalışmaları yapılmış, uçak Çekoslovakya Hava Kuvvetleri'nin şartnamesini uygulayamadığı için proje iptal edildi. Özellikle uçak gereğinden fazla ağırdı ve yeniden dizayn edilmesi imkânsız olarak tahmin edilmekteydi ve araç hiç uçmadan iptal edildi.
Aero Ae 04

Aero Ae04 1921 yılında Çekoslovakya'da üretilmiş çift kanatlı avcı uçağıdır. Aero Ae 02'nin başarılı şekilde testi geçmesi neticesinde Husnik ve Vlasak, uçağı Çekoslovak Ordusunun talepleri yönünde revize ettiler. Böylelikle Aero Ae04 ortaya çıktı. Ancak o da Aero Ae 02 gibi alıcıların ilgisini çekemedi ve sadece prototipi uçma imkânı buldu. İlk kez 1921 yılında II. Prag Havacılık Fuarı'nda uçan Aero Ae04, 6361 metre irtifaya çıkarak ulusal rekoru da kırmıştı. Uçağa ilgi olmaması, tasarımcılarını Aero Ae04'ü daha da geliştirmeye itti. Böylelikle Aero Ae 02 ile başlayan tasarım, Aero A.18'e evrilecekti.
Aero L-159 Alca

Aero L-159 Alca, Aero Vodochody tarafından üretilen Çek yapımı çok rollü savaş uçağıdır. Uçak Aero L-59 Super Albatros üzerinden geliştirilmiştir.
Aero L-29 Delfín

Aero L-29 Delfín (NATO rapor adı: Maya), Aero Vodochody tarafından üretilen Çekoslovak yapımı bir jet eğitim uçağıdır. Uçak, Doğu Bloku ülkelerinin ortak jet eğitim uçağı ihtiyacı üzerine tasarlanmış olup ilk uçuşunu 5 Nisan 1959 tarihinde gerçekleştirmiş ve 1961 yılında hizmete girmiştir. L-29, ülkenin ilk yerel olarak tasarlanan ve üretilen jet uçağı olduğu gibi Sovyetler Birliği dışındaki bir COMECON ülkesinde gerçekleştirilen en büyük uçak sanayi programıdır. 1970'lerde yerini L-39 Albatros'a bıraktı.
Aero L-39 Albatros

Aero L-39 Albatros Çekya'nın yüksek performanslı eğitim uçağıdır. L-29 Delfin'in yerini almıştır. İlk ikinci nesil jet eğitim uçağıdır ve ilk çok güçlü turbofan projesidir. Geliştirilmiş tipleri L-59 Albatros ve L-139'dur. Dünya'da yaklaşık 30 ülkenin servisinde 2,800 uçak vardır ve L-139 Alca yavaş yavaş bu uçaktan geliştirilmiştir. Albatros çok yönlüdür, temel ve gelişmiş eğitim uçağı olduğu kadar hafif saldırı görevlerini de yerine getirebilme kabiliyeti vardır ve Dünya'da geniş ölçüde kullanılan bir eğitim uçağıdır.L-39ZO'nun geliştirilmişidir. Güçlü iniş takımları kullanır. Büyük taşıma yüküne sahiptir ve özellikle GSh-23L - 23 milimetre çift namlulu yüzeye uyumlu podla birlikte 150 mermilik şarjör eklenmiştir.Aero L-39MS Super Albatros L-39'dan geliştirilmiş Çek eğitim uçağıdır. Atasına benzer; gövde güçlendirilmiş, burun uzatılmış, kokpitte çok geliştirme yapılmıştır ve motoru daha güçlüdür. 30 Eylül 1996'da ilk defa uçmuştur, sonraki tasarımı L-59'dur.
Aero Mongolia

Aero Mongolia Moğolistan'ın ulusal hava yolu şirketidir. Merkez ofisi Ulan Bator'daki Cengiz Han Uluslararası Havalimanı'nın içinde bulunmaktadır. 11 yurt içi ve yurt dışı Irkutsk, Rusya; Hohhot ve Urumçi Çin'e uçmaktadır.2001 yılında kurulmuş olup yurt içi ilk uçuşunu 25 Mayıs 2003'te yapmıştır. Bugün 2 yurt dışı, 12 yurt içi uçuşunu 140'tan fazla çalışanı(Aralık 2014), şirkete ait 3 adet 1992 yapımı 50 koltuklu Fokker 50 uçağıyla ve iki adet 1992 yapımı 100 koltuklu Fokker 100 uçağı ile devam etmektedir. Fokker 50 ile ilk uçuş Mayıs 2003, Fokker 100 ile ise Ocak 2006'da gerçekleştirmiştir. Haziran 2007 yılında Monnis Group birleşmelerinden sonra daha güçlü bir yapıya sahip olmuş ve finansal açıdan büyümeyi sağlayıp uçuş güvenliği konusunda önemli adımlar atmıştır.Tatmin Edici Hizmet onur ödülü Moğolistan Batı Bölgesi Araştırma Merkezi tarafından 2004 yılında aldı.31 Ekim 2007 tarihinde Moğolistan Sivil Havacılık Makamı, Aero Mongolian'ın uçuş iznini askıya aldı.2010 yılı başında, Aero Mongolia faaliyet ve yönetimi güçlendirmek için önemli eylem kararları almaya başladı.2010 yılında, Aero Mongolia Moğolistandaki madencilik sektörünün lider firmaları ile bazı avantajlı charter seferi sözleşmeleri imzaladılar.31 Ekim 2007'de lisansı askıya alındı. 2008'in ilk çeyreğinde lisansı yerel uçuşlar için tekrar aldılar. Ocak - Mayıs 2009 arasında güvenlik açısından tekrar şüphe altını girdi.
Aero Vodochody

Aero Vodochody, (yaygın şekilde Aero olarak anılacaktır, Vodochody'de yer alır) 1919'dan beri etkin Çek (önceden Çekoslovakya) havacılık kuruluşudur. Dikkate değer üretimleri arasında L-29 Delfin, L-39 Albatros, L-59 Super Albatros ve L-159 Alca uçakları vardır.Çekoslovakya (1989) ve Orta Avrupa'nın geri kalanında komünist hükümetlerin yıkılmasından sonra, şirket jet eğitim uçaklarında kendi ana pazarının büyük bir bölümünü kaybetti. Yeni bir üretici girdisi ile açıkça istenmeyen askeri uçak satışları Doğu Avrupa'da yanı sıra NATO ülkelerinde 1990'ların başlarında geriledi. Aero, Boeing tarafından, 1998'den 2004'e kadar birkaç yıl için kontrol edilmiştir.Ekim 2006'da Aero Vodochody sonunda bir kez daha özelleştirildi. Bir Çek-Slovak yatırım grubu olan Penta Yatırım kabaca 3 milyar CZK Aero'yu aldı.Şu anda, Aero Vodochody Sikorsky S-76, Alenia C27 merkezi kanat kutusu, Embraer 170 ve Embraer 190 için kapı alt takımları, UH-60 için kokpit, F/A-18 Süper Hornet için silah bölmesi kapıları, Airbus A320 ailesi içinalt takımları ve parçaları üreten, Boeing 767 ve L-159 için sabit öncü kitleri üretmektedir.
AeroVironment

AeroVironment, Inc., merkezi Arlington, Virginia'da bulunan ve esas olarak insansız hava araçları (UAV'ler) ile ilgilenen bir Amerikan savunma sanayi yüklenicisidir. İnsan gücüyle çalışan uçak tasarımcısı Paul B. MacCready Jr. tarafından 1971 yılında kuruldu. Şirket bir dizi hafif, insan gücüyle  ve ardından güneş enerjisiyle çalışan araçlar geliştirmesiyle tanınıyor. AeroVironment, Raven, Wasp ve Puma modelleri de dahil olmak üzere Pentagon'un en büyük küçük dron tedarikçisidir.High Altitude Solar (HALSOL)-Bu güneş enerjisiyle çalışan insansız uçağa CIA tarafından sponsor olundu.NASA Pathfinder and Pathfinder Plus - AeroVironment tarafından NASA ERAST Programının bir parçası olarak inşa edildi. İlk başarılardan sonra Pathfinder, daha büyük Pathfinder Plus olarak yeniden yapıldı. National Air and Space Museum'da sergileniyor.
AeroVironment RQ-20 Puma

{|AeroVironment RQ-20 Puma, California merkezli AeroVironment tarafından üretilen küçük, Amerikan, elle fırlatılan bir insansız hava aracı sistemidir. Birincil görevi, bir elektro-optik ve kızılötesi kamera kullanarak gözetleme ve istihbarat toplamaktır.
AeroVironment Switchblade

AeroVironment Switchblade, AeroVironment tarafından geliştirilen minyatür bir gezici mühimmat uçağıdır. Hedefine bir savaş başlığı ile çarparak onu yok edebilecek bir ''kamikaze drone" olarak tasarlanmıştır. Switchblade, bir sırt çantasında taşınabilecek kadar küçüktür ve çeşitli kara, deniz ve hava platformlarından fırlatılabilir. Switchblade 300 ve Switchblade 600 olmak üzere iki varyant mevcuttur.Mart 2022'de ABD'nin, Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinın ardından Ukrayna silahlı kuvvetlerine bu İHA'ları sağlamayı düşündüğü bildirildi. 16 Mart'ta, bir askeri yardım paketinin parçası olarak Ukrayna'ya 100'den fazla Switchblade'in sağlanacağı doğrulandı.
Aerob

Aerobik organizma ya da kısaca aerob terimi, oksijenli ortamlarda üreyen organizmalara verilen isimdir. Tam tersi olan anaerobik organizma ise gelişim için oksijene ihtiyaç duymayan organizmadır. Bazı anaerob canlılar oksijen varlığında negatif reaksiyon verirler ve hatta ölebilirler. Aerobların oksijenli solunum yapabilmeleri, anaeroblara göre daha kazançlı olmalarını sağlamaktadır, çünkü aerobik solunumda daha fazla enerji açığa çıkmaktadır.Zorunlu aeroblar gelişim için oksijene gereksinim duyarlar. Bu organizmalar hücresel solunumda oksijeni kullanarak, karbonhidratlar ve yağlar gibi substratlardan enerji elde ederler.Fakültatif anaeroblar eğer ortamda mevcutsa oksijeni kullanırlar, fakat aynı zamanda anaerobik enerji üretimi de yapabilirler.Mikroaerofiller enerji üretimi için oksijene ihtiyaç duyarlar, fakat atmosferik oksijen ortamında (21% O2) yaşayamazlar. Daha düşük oksijen içeren ortamlarda yaşayabilirler.Aerotolerant anaeroblar oksijeni kullanmasalar da oksijen varlığını tolere edebilirler, yani oksijenden zarar görmezler.Hem oksijenli, hem de oksijensiz ortamda yaşayabilen bir organizmanın fakültatif anaerob mu yoksa aerotolerant mı olduğunu ayırt edebilmek için Pasteur etkisi kullanılabilir. Eğer bir organizma anaerobik ortamdayken fermentasyon yapıyorsa, ortama oksijen ilavesi durumunda, fakültatif anaerob ise fermentasyonu durduracak ve solunum için oksijen kullanmaya başlayacaktır. Aerotolerant organizmalar ise oksijen varlığında da fermentasyona devam etmek zorundadırlar.
Aerobasi

Aerobasi ya da hava akrobasisi, bir hava taşıtını sıra dışı durumlara sokarak; loop, roll, viril gibi normal uçuşta kullanılmayan manevralarla yapılan hassas uçuş. Aerobasi manevraları; gösteri, muharebe, sportif ya da eğitim amaçlı gerçekleştirilir. Aerobasi, çoğunlukla uçak veya planör gibi sabit kanatlı hava taşıtları tarafından gerçekleştirilmekle birlikte bazı helikopter modelleri de kısıtlı aerobasi kabiliyetine sahiptir.Aerobasi terimi ilk kez 1914 yılında Britanya havacılık dergisi The Aeroplane tarafından önerildi. Yunanca 'havaya dair' anlamına gelen aero- önekiyle 'ayak ucunda yürümek' anlamına gelen akrobasi sözcüklerinin birleşiminden oluşmuştur.
Aerobee

1946'da, atmosferin üst tabakalarını incelemesi amacıyla tasarlanılan Aerobee, ilk olarak 1947'de fırlatıldı ve başarılı bir uçuştan sonra Yer'e döndü.1952'de, uzay uçuşunun küçük memeliler üstündeki etkilerini ölçmek amacıyla yapılan ilk deneylerden biri için,1952'de bu kez içinde iki maymun ve iki fareyle fırlatıdı; 60.960 m yüksekliğe ulaşmasından sonra, içinde hayvanların bulunduğu kısım paraşütle indirilmesi başarıldı.Sonradan daha gelişmiş modelleri olan Aerobee Hi, Aerobee 200 ve Aerobee 350 (Boyu 15,2 m, Çapı 0,55 m'dir; 272 kg yük taşıyabilir) yapıldı.
Aerobik egzersiz

Aerobik kelimesi "Oksijen ile" anlamına gelmekte ve kasların enerji üretim sürecindeki oksijen kullanımına atıfla kullanılmaktadır.Aerobik egzersiz tipi kasların uzatılmış zaman aralıklarıyla orta düzeyli zorlanmasından başlayan ve yüksek kalp atım oranının korunduğu egzersizleri içermektedir. Bu tip egzersizlerde enerji yağların ve glükozun oksijen kullanılarak yakılmasıyla sağlanır.Aerobik egzersiz programı ilk olarak Dr. Kenneth H. Cooper tarafından 1960'lı yıllarda kalp ve akciğerlerin güçlendirilmesine yönelik olarak geliştirilmiştir.1970'lerden sonra Dr. Cooper'in The New Aerobics kitabı ve 80'lerde Jane Fonda ve Richard Simmons gibi ünlülerin Aerobik videoları ve televizyon şovları ile ünlenen Aerobik ise Aerobik egzersizin bir türüdür.Aerobik egzersizlerle kalori etkin bir şekilde yakılır ve bunun sonucunda vücut ağırlığı kaybedilir.Vücudda kırmızı kan hücrelerinin toplam sayısının artışı ve bedenin daha fazla oksijen alımının sağlanması
Aerobiyoloji

Aerobiyoloji, havaya karışmış organik parçaları (bakteri, mantar sporları, çok küçük böcekler, polenleri) araştıran biyoloji dalı.
Aerodinamik kuvvet

Aerodinamik kuvvet, akış halindeki gazın cisimler üzerindeki kuvvet etkisidir. Aerodinamik biliminin ilgilendiği temel kuvvetlerdir. Hareketli akışa maruz kalan her cisme aerodinamik kuvvet uygulanır.Aerodinamik kuvveti havanın hareket etmekte olan cisimlere havanın içerisindeki gaz molekülleri tarafından uygulanan bir kuvvettir. Aerodinamik kuvvet 2 sonuç yüzünden meydana gelir :Basınç yüzeye dik ve bölgesel etki ederken, kesme kuvveti yüzeye paralel ve bölgesel etki eder. Cismin tüm yüzeyine etki eden basınç ve kayma kuvvetlerinin toplamı net aerodinamik kuvvete eşittir.Bir cisim(örneğin kanat, kanat profili), havanın içerisinde hareket ederken hareket yönünün tersinde belli bir açı ile aerodinamik kuvvet oluşturur. Bu Aerodinamik kuvvet iki bileşen ile açıklanır;Bu iki kuvvetin haricinde havadaki cisme aerodinamik momentumda etki edebilir ve bu kuvvet cisim üzerinde seçilen spesifik noktalara göre değişkenlik gösterebilir.Jet motorları tarafından üretilen kuvvetlere itme kuvveti denir ve bu kuvvetler de aerodinamik kuvvet sınıfında yer alır. Havada hareket halinde bulunan uçaklara etki eden kuvvetler; sürüklenim,kaldırma ve itme kuvveti olarak üçe ayrılabilir. Uçaklara ayrıca ağırlık etki eder ancak ağırlık bir aerodinamik kuvvet değildir.Hurt, H.H.Jr. Aerodynamics for Naval Aviators. A National Flightshop Reprint, Clearwater, Florida (1979)Massey, B.S. Mechanics of Fluids, 2nd Edition. Van Nostrand Reinhold Co., London (1970) Library of Congress Catalog Card No.
Aerodinamik merkez

Akışkan içerisinde hareket eden ya da yüzeylerinden akışkan hareketine maruz kalan bir kanat profilinin aerodinamik merkezi, burun yukarı momentinin hücum açısı değişse de sabit kalan noktasıdır. Simetrik profiller için hücum kenarından çeyrek veter uzaklıktadır. Bu noktaya çeyrek veter noktası denir.
Aerodrom

Aerodrom, hava sahası olan kara veya su alanıdır. Uçak, helikopter ve planörlerin kalkışını, inişini, rulesini, yerleştirilmesini ve bakımını sağlar.Bir aerodrom, pistler, taksi yolları, operasyonel uçak bakım standları, hava trafik kontrol tesisleri (hava trafik kontrol kulesi, havaalanı meteoroloji servisi, radar araçları, radyo mühendisliği ve aydınlatma ekipmanı), uçuşlar için mühendislik ve teknik destek hizmetleri (üretim alanları, atölyeler, hangarlar, teknik ve depolama tesisleri), havaalanı nesneleri ve teknik destek hizmetleri (lojistik depolar, yakıt ve yağlama hizmeti, havaalanı teknik mülkiyet hizmeti, özel araç filosu), itfaiye istasyonu, güvenlik hizmeti binaları içerir.
Aerodrom, Üsküp

Aerodrom (Makedonca: Аеродром), Kuzey Makedonya'nın başkenti Üsküp şehrini oluşturan on belediyeden biridir.2002'deki son ulusal nüfus sayımına göre, Aerodrom 72.009 nüfusa sahiptir. Bu belediyedeki etnik gruplar şunları içerir:2011 yılında belediyedeki toplam öğrenci sayısı, 2007'deki toplam öğrenci sayısına göre %9,9 arttı. Aerodrom, toplam öğrenci sayısının artmasıyla Kuzey Makedonya'daki ilk belediye oldu.
Aeroelastisite

Aeroelastisite, bir akışkan içinde hareket eden esnek, katı bir yapının üzerine etki eden yapısal, aerodinamik ve ataletsel kuvvetlerin birbiriyle etkileşimini inceleyen bilim dalıdır. Aeroelastisite problemleri iki ana kategori altında incelenebilir.Statik aeroelastisitede zamana bağlı fiziksel ögeler probleme dahil edilmez. Zamana bağlı fiziksel ögelere örnek olarak atalet kuvvetleri verilebilir. Bu durumda atalet kuvvetlerinin yapıya olan etkileri ihmal edilmekte, sadece aerodinamik ve yapısal kuvvetlerin etkileşimi incelenmektedir. Statik aerolastisite problemlerine, diverjans, kontrol yüzeyleri etkinliği ve kanatçık tersliği, esnek taşıma yüzeylerine etki eden aerodinamik yüklerin değişen dağılımlarının hesaplanması örnek olarak gösterilebilir.Dinamik aeroelastisitede zamana bağlı fiziksel ögelerin de probleme dahil edilmesiyle ataletsel, yapısal ve aerodinamik kuvvetlerin etkileşimi incelenmektedir. Dinamik aeroelastisite problemlerine, kendinden uyarımlı titreşimler, kanat çırpınması, kontrol ve itki sistemleriyle olan etkileşimler, geçici titreşimlere tepki örnek gösterilebilir.
Aerofilateli

Aerofilateli filatelinin hava postası ile ilgili çalışmalar üzerinde uzman olan dalıdır. Filatelistler postanın hava yolu ile taşınması konusuyla başlangıcından itibaren ilgilenmişler ve uzmanları hava postasının her cephesini en geniş şekilde incelemiş ve belgelemiştir.Hava postası çalışmalarında taşımanın çoğunlukla sabit kanatlı uçaklar ile yapıldığı doğru olsa bile balon postaları, zeplin postaları ve roket postaları gibi posta taşımaları alt uzmanlık dallarıdır. Uzayda posta gönderileri konusunu ele alan Astrofilatelide bağlantılı bir alandır.Uluslararası Aerofilateli Toplulukları Federasyonu, (fr.Fédération Internationale des Sociétés Aérophilatéliques-FISA), aerofilatelinin şemsiye örgütü olmakla birlikte aerofilatelistler dünya çapında çeşitli organizasyonlar oluşturmuşturlardır ve pek çoğu uzmanlaşmış yayınlar çıkartmaktadırlar.
Aeroflot 964 sefer sayılı uçuşu

Aeroflot Flight 964, Aeroflot tarafından Georgia, Kutaisi Havaalanından Moskova, Rusya SFSR'deki Domodedovo Havaalanına gerçekleştirilen bir uçuştu. 13 Ekim 1973'te, rota üzerinde çalışan Tupolev Tu-104, Moskova'ya yaklaşırken düştü ve uçaktaki 122 yolcu ve mürettebatın tamamını öldü. Tupolev Tu-104 cinsi bir uçağın karıştığı en ölümcül kaza olmaya devam etmektedir.Kazaya karışan uçak, Aeroflot'un Gürcistan bölümüne СССР-42486 kayıtlı bir Tupolev Tu-104B idi. Başlangıçta uçak kabini 100 koltukluydu ancak daha sonra 115 koltuk için yeniden düzenlendi. Kaza anında, uçak 16.250 uçuş saatine sahipti ve 9.776 basınçlandırma döngüsüne sahipti.Uçuş görevlileri RK Nubarova ve DI Rusova, uçuşu izleyen bir İçişleri Bakanlığı görevlisi ile birlikte kabinde çalıştı.Uçak Kutaisi Havalimanı'ndan saat 18:10'da 114 yolcusuyla birlikte kalkmıştır. Sekiz yolcu uçağa kaçak olarak binmiştir. Tu-104 19:52'de Moskova hava trafik kontrolüne teslim edilmiştir. Saat 20:12:55'te kontrolör Uçuş 964'e 400 metre (1,300 ft) irtifaya alçalma izni verdi. 26 saniye sonra uçağın Domodedovo'dan 11 kilometre (6,8 mil; 5,9 nmi) uzaklıkta ve 900 metre (3.000 ft) yükseklikte olduğu rapor edildi. Saat 20:13:28'de mürettebat 317°'lik bir kerterizde (pistin tersi) olduklarını bildirmiş ve saat 20:15:55'te pilotlar kontrolöre 900 metre irtifadayken pusulalarında sorun yaşadıklarını bildirmişlerdir. Saat 20:16:25'te iniş takımları açılmış, 380–400 km/saat (210-220 kn; 240-250 mph) hızda ve piste 19 kilometre (12 mil; 10 nmi) mesafede olan uçak yaklaşma için üçüncü bir sağa dönüş yapmaya başlamıştır. Uçaktan başka telsiz sinyali duyulmamıştır.O gece görüş mesafesi 2.400 metre (2,4 km; 1,5 mil) idi. Yaklaşma sırasında 143°'lik bir kerterizdeyken mürettebat uzaysal yönelimini kaybetmiş, sola doğru bir dönüşe girmiş ve Domodedovo Havaalanı'nın (havaalanı referans noktasından 196 kilometre (122 mil; 106 nmi)) 16 kilometre (9,9 mil; 8,6 nmi) kuzeybatısında bir tarlaya düşerek birkaç elektrik hattına çarpmıştır. Enkaz alanı yaklaşık 248'e 180 metre (814'e 591 ft; 271'e 197 yd) büyüklüğündeydi; 114 yolcu ve 8 mürettebatın tamamı hayatını kaybettiSoruşturma, uçak tarafından gerçekleştirilen ilk sağa dönüşün ardından (yatış açısının 40°'yi aştığı), pusula ve suni ufuk da dahil olmak üzere çok sayıda navigasyon cihazının arızalandığı sonucuna varmıştır. Havaalanındaki zayıf görüşle birleştiğinde, mürettebat uzamsal yönünü kaybetti ve konumlarını belirlemek için herhangi bir yer işareti göremedi. Uçak hafifçe sağa yattığında, pilotlar sağ yatışı düzelterek uçağı 70°'ye ulaşan keskin bir sol yatışa sokarak kazaya neden oldu.Aeroflot Flight 2415; Tupolev Tu-104, yapay ufukta benzer bir başarısızlık yaşadıktan sonra kalkış sırasında düştü.Yine bir Tupolev Tu-104 olan Aeroflot Flight 3932, Moskova'ya yaklaşırken pusula ve yapay ufukta arızalar yaşayarak düştü.
Aeroflot kazaları ve olayları

1923'te kurulan Rusya'nın (ve eski Sovyetler Birliği'nin ) (bir dönem dünyanın en büyük havayolu) bayrak taşıyıcısı ve en büyük havayolu şirketi olan Aeroflot çok sayıda ölümcül kazaya karışmıştır. Aeroflot kazalarında toplam 8.231 yolcu öldü. Uçak Kazaları Kayıt Ofisine göre, çoğunlukla Sovyet döneminde olmak üzere diğer tüm havayollarından yaklaşık beş kat daha fazla ölüm olayı yaşandığını belirtmektedir. 1946'dan 1989'a kadar havayolu 721 olaya karıştı. 1995'ten 2017'ye kadar, taşıyıcı 10 olaya karıştı. 2013'te AirlineRatings.com, en yüksek sayıda ölümcül kazaya karışan on uçak modelinden beşinin eski Sovyet modelleri olduğunu bildirdi.21 Eylül 2001'de İlyuşin İl-86 (RA-86074) pilot hatası nedeniyle Dubai Havalimanı'na indi. 322 yolcu ve mürettebatın tamamı hayatta kaldı, ancak uçak perte çıktı. Uçak, Uçuş 521 olarak uluslararası tarifeli Moskova-Dubai seferini yapıyordu.30 Haziran 2008'de Tupolev Tu-154 M (RA-85667), Moskova'ya giderken Pulkovo Havalimanı'ndan kalkışta kontrolsüz bir motor arızası yaşadı. 112 yolcu ve mürettebatın tamamı hayatta kaldı, ancak uçak perte çıktı ve Ağustos 2009'da parçalandığı Pulkovo Havalimanı'na park edildi. Bu kaza, Aeroflot'un Tu-154'ü 2008'in sonlarında hizmetten çekmesine ve tüm Tu-154'leri 2010 yılına kadar tamamen emekliye ayırmasına ve bu modelleri Airbus A320 ailesi uçaklarıyla değiştirmesine neden oldu.14 Eylül 2008'de Aeroflot-Nord tarafından, yan kuruluşu Aeroflot ile bir hizmet anlaşması kapsamında işletilen Aeroflot Uçuş 821, pilot hatası nedeniyle Rusya'nın Perm Havalimanı'na yaklaşırken düştü. 6 mürettebat ve 82 yolcu hayatını kaybetti.3 Haziran 2009'da Boeing 737-500 (VP-BXM), Moskova'dan Simferopol'e yaklaşırken bir dolu fırtınası nedeniyle ciddi hasar gördü. Uçak perte çıktı ve en son Ağustos 2011'de görüldüğü Simferopol'de (motorları sökülmüş olarak) depolandı.3 Haziran 2014'te İlyuşin İl-96 RA-96010, Moskova'daki Sheremetyevo Uluslararası Havalimanı'nda park halindeyken çıkan bir yangında onarılamayacak derecede hasar gördü.3 Ocak 2017'de Airbus A321 VP-BES, Khrabrovo Havalimanı'na inerken pistten çıktı ve burun bölmesi çöktü. Moskova-Kaliningrad seferini  1008 sefer sayılı olarak yapan uçak hafif hasar aldı.5 Mayıs 2019'da, 1492 sefer sayılı uçuş olarak Moskova-Murmansk hizmetini işleten Suhoy Superjet 100 RA-89098, uçuş sırasında acil bir durum yaşadı. Ardından Sheremetyevo Uluslararası Havalimanı'na acil iniş sırasında alev aldı ve burada yandı. Uçakta bulunan 78 kişiden 41'inin hayatını kaybettiği bildirildi.
Aeroflot'un 13 sefer sayılı uçuşu

Aeroflot'un 13 sefer sayılı uçuşu; 1973'te Fort-Şevçenko, Kazakistan SSC'ye gitmek için Bakü, Azerbaycan SSC'den kalkan ve kalkıştan kısa süre sonra düşerek uçaktaki 64 kişinin ölmesiyle sonuçlanan bir Sovyet iç hat uçuşudur. Antonov An-24 kalkışta bir motor arızası geçirmiş ve düşük irtifada havalimanına dönmeye çalışırken bir petrol kulesi kablosuna çarpmıştır. O zamana dek olan ikinci en büyük An-24, bugüne kadar Azerbaycan havacılık tarihinin en büyük havacılık kazasıdır.Kazaya karışan uçak Aeroflot'a ait CCCP-46435 kuyruk numaralı Antonov An-24B idi. Antonov An-24, 1962'de tanıtılan çift motorlu orta mesafeli bir kargo/yolcu uçağıdır. B varyantı ise yolcu kapasitesinin ve performansının arttırılmış hâlidir.CCCP-46435, 1968 yılında hizmete girdi ve Azerbaycan Sivil Havacılık İdaresi altında kullanıldı. Kaza anında uçağın 7.374 uçuş saati vardı ve 5.502 kez iniş yapmıştı.CCCP-46435 18 Ağustos 1973 18.36'da (MSK) Haydar Aliyev Uluslararası Havalimanı'ndan Kazakistan şehri olan Fort-Şevçenko'a yaklaşık 480 km'lik bir uçuş için kalktı. O gün rüzgar kuzeyden esiyordu ve görüş mesafesi yaklaşık on kilometreydi. Uçakta 11'i çocuk 60 yolcu ve günün ikinci uçuşunu gerçekleştiren 4 mürettebat vardı. Kalkıştan kısa bir süre sonra; henüz 30 fit (10 m) irtifadayken sol motorda bir arıza yaşandı. 90 fit (30 m) yüksekliğe çıktıklarında mürettebat flapları geri çekti ve 120 fit (40 m) irtifadayken sola dönmeye başladılar. Uçak dönerken sol kanat ucu Hazar Gölü'ndeki bir petrol kulesi kablosuna çarptı. Uçak, saat 18.51'de (MSK) düşmeden önce bir boru hattına çarptı. Uçak bir otoyolun yakınlarına düştü ve kaptan pilot ile uçuş mühendisi de dahil 54 kişi öldü, 8 kişi ise ağır yaralandı.Araştırmaya göre sol motordaki sürekli aşırı ısınmanın bir sonucu olarak motorun türbin kanatlarının bozulması nedeniyle motor arızası yaşandı. Bu aşırı ısınma; doğru çalıştırma prosedürlerini takip edilmemesi, tasarım kusurları ve aşırı ısınmayı görsel yollarla veya cihaz göstergeleriyle tespit edememe gibi çeşitli nedenlerden kaynaklanmış olabilir. Uçakta ayrıca kapasitesinin üstünde, 193 kilogram (425 lb) ağırlıkla yüklenmişti.
Aeroflot'un 164 sefer sayılı uçuşu

Aeroflot'un 164 sefer sayılı uçuşu, 7 Eylül 1958'de Aktyubinsk'den Uralsk'a yapılan bir uçuş sırasında düşen tarifeli bir Aeroflot iç hat yolcu uçuşudur. Kaza sonucunda uçakta bulunan 27 kişinin tümü öldü.Kazaya karışan uçak, Aeroflot'un Kırgızistan filosuna ait çift motorlu bir İlyuşin İl-14P idi (seri numarası 23-04, fabrika numarası 7342304). İlk uçuşunu 1957'de yapan uçak aynı yıl Aeroflot'un Kırgızistan filosu tarafından işletilmek üzere CCCP-L1692 kuyruk numarasını aldı. Kaza anında uçağın 2564 uçuş saati vardı.Uçak, saat 02.10'da (MSK) 4'ü çocuk 22 yolcu ve 5 mürettebat üyesiyle Aktyubinsk Havalimanı'na iniş yaptı. Yakıt ikmali yapıldıktan sonra 02.55'te Uralsk Havalimanı'na gitmek üzere kalkış gerçekleştirildi. Uçak Aktyubinsk'ten 50 km uzaklıkta iken, kontrolörler Uralsk Havalimanı'nın hava durumunu mürettebata bildirdi. Uçak bir süre sonra radardan kayboldu. Saat 09.10'da Konstantinovski'nin 4 km güneydoğusunda, bir tarlada uçağın enkazı bulundu.Araştırma sonucunda; uçağın seyrettiği bölgede fırtınanın olması, enkazdan çıkan bazı uçak parçalarının uçuş sırasında yanmış olması gibi bir takım olgular neticesinde uçağa seyir esnasında bir yıldırım çarptığı ve uçağın bu yüzden düştüğü belirlendi. Sonuç olarak, mürettebat felç oldu veya şok halindeydi ve uçağın kontrolü anında kaybetti.Ayrıca meteoroloji istasyonu çalışanlarının yapmak zorunda olmasına rağmen diğer meteoroloji istasyonunu bu konuda bilgilendirmemesi, mürettebatın fırtınanın varlığından bihaber olmasını sağladı.
Aeroflot'un 1668 sefer sayılı uçuşu

Aeroflot'un 1668 sefer sayılı uçuşu, Yakutsk'dan Olyokminsk, Lensk, Ust-Kut ve Krasnoyarsk duralama noktaları üzerinden Novosibirsk'e yapılan bir tarifeli uçuş sırasında düşen tarifeli bir Aeroflot iç hat yolcu uçuşudur. Kaza sonucunda uçakta bulunan 45 kişinin tamamı ölmüştür.Kazaya karışan uçak, Aeroflot'un Yakutistan filosuna ait CCCP-47733 kuyruk numaralı bir Antonov An-24B idi (fabrika numarası 6990001, seri numarası 10-01). Antonov tarafından üretilen uçak, Kasım 1966'da fabrikadan çıktı ve 10 Aralık 1966'da Aeroflot tarafından işletilmek üzere CCCP-47733 kuyruk numarasını aldı. Kaza anında uçak 1.543 uçuş saatine sahipti.Mürettebat, uçuşun ikinci bacağını gerçekleştirmek üzere yerel saatle 18.10'da Lensk'e gitmek üzere Olyokminsk'ten kalkış yaptı. On dakika sonra mürettebat, hava trafik kontrolörü ile iletişime geçti ve 4.500 metre irtifada olduklarını bildirdi. 18.24'te mürettebat, bir pozisyon raporu istedi ve kontrolör radara bakarak Olyokminsk'ten 75 kilometre uzakta olduklarını ve 271 derece istikamette gittiklerini söyledi. 18.28'de uçak radardan kayboldu ve mürettebatla telsizle iletişim kurma girişimleri başarısız oldu. Üç saat yirmi iki dakika sonra, Olekminsk'in batısında uçan bir Antonov An-2'nin mürettebatı, yerde birkaç ateş yandığını bildirdi. Bölgeye gönderilen helikopterler kaza yerini tespit etti. Ertesi gün saat 16.00'da arama kurtarma ekipleri 1668 sefer sayılı uçuşun enkazına ulaştı. Kurtulan kimse yoktu.Kaza, Devlet Uçuş Güvenliği Denetleme Komisyonu tarafından araştırıldı. Komisyon, kazanın nedenini belirlemek amacıyla ATC'de kaydedilen verileri inceledi. Uçuş radardan kaybolmadan iki dakika önce bir vericinin açılma sesi duyuluyordu ancak bu verici sesin kaynağı hiçbir zaman belirlenemedi.Araştırmacılar, uçağın aniden dik bir şekilde düşmeye başladığını ve ardından bu düşmenin neden olduğu yüksek aerodinamik kuvvet nedeniyle bazı parçaların düşerken gövdeden koptuğunu belirlediler. Ağaçlık araziye çarpan uçak, çarpmanın şiddeti ve arından çıkan yangın sonucu tamamen yok oldu.Araştırma sonucunda uçuş esnasında motorda veya ekipmanda herhangi bir teknik arıza, uçakta yangın veya uçuş sırasında herhangi bir cisimle çarpışma olmadığı belirlendi ancak kazanın kesin nedenini belirlenemedi. Ancak uçağın bir kısmının koptuğu ve kuyruğuna zarar verdiği veya bir uçak uçuş kontrol sisteminin arızalandığına dair bir teorileri vardı. Başka bir teori ise, uçağın bir karadan havaya füze ile düşürüldüğü yönündeydi ancak bunu destekleyen hiçbir kanıt ortaya çıkmadı.
Aeroflot'un 167 sefer sayılı uçuşu

Aeroflot'un 167 sefer sayılı uçuşu, Yakolev Yak-40 ile işletilen ve Semey Havalimanı'ndan Sary-Arka Havalimanı'na giden bir Aeroflot uçağının 28 Şubat 1973'te Semey, Kazakistan SSC yakınlarında düşen ve uçak kazasıyla sonuçlanan bir uçuştur. Kaza sonucunda 29'u yolcu 32 kişiden kurtulan olmamıştır.CCCP-87602 kuyruk numaralı Yak-40 (fabrika numarası 9120118, seri numarası 18-01) 29 Nisan 1971'de Saratov Uçak Fabrikası tarafından üretildi. 13 Mayıs'ta Sivil Havacılık Filosu Ana Müdürlüğüne verildi ve Kazakistan Sivil Havacılık İdaresi'nin Semey Havacılık Filosuna girdi. Kaza anında, uçağın 1798 uçuş saati ve 1814 inişi vardı.Uçak Semey'den Sary-Arka'ya 167 sefer sayılı uçuşu gerçekleştiriyordu. Uçağın kokpitinde kaptan pilot Yuri İvanoviç Sizikov, yardımcı pilot Vladimir Lukyanoviç Keldişev ve uçuş mühendisi Viktor Vasilieviç Tropin vardı. Uçakta ayrıca 2'si çocuk toplam 29 yolcu vardı. Kazanın gerçekleştiği saatlerde Semey'de gökyüzü bulutluydu ve kar yağıyordu. Görüş mesafesi yaklaşık 5 kilometreydi ve kuzeybatıdan 5 m/s hızla rüzgar esiyordu.Yerel saatle 18.58'de, gün batımından bir dakika sonra Yak-40 13/31 pistinden kalktı. Ancak 100 metreye kadar yükselebilen uçak hızla düşmeye başladı ve 18.59'da karlı bir alana düz bir şekilde çarptı. Uçak sekti ve 50 metre yükseldikten sonra tekrar yere düştü ve patladı. Kalıntılar 220x53 metre genişliğindeki bir alana dağıldı. Uçaktaki 32 kişinin hepsi öldü.Yolcular arasında Kızılorda Eyaleti'nde oynayan bir kadın basketbol takımı (11 oyuncu, bir koç ve bir hakem) vardı.Görgü tanıklarına göre uçak kalkarken 70-80 metre yükseldiğinde, büyük bir alev topu ortaya çıktı bazı görgü tanıkları, bazı ışıkların (parçaların) uçaktan düştüğünü iddia etti. Başta mermiden veya havandan şüphelenirse de uçakta hiçbir patlayıcı izi bulunamadı. Genel olarak, araştırmacılara göre uçuş sırasında uçakta herhangi bir patlama veya yangın olmadı.
Aeroflot'un 19 sefer sayılı uçuşu

Aeroflot'un 19 sefer sayılı uçuşu, 22 Kasım 1966'da Almatı Havalimanı'ndan duraklama noktası olan Semey Havalimanı üzerinden Domodedovo Havalimanı'na yapılan bir tarifeli uçuş sırasında düşerek uçaktaki 68 kişiden üçünün ölmesiyle sonuçlanan bir Aeroflot uçuşudur.Kaza yapan uçak, Kazakistan Sivil Hava Filosu İdaresi'nin Almatı'daki Aeroflot filosuna ait bir İlyuşin İl-18B CCCP-75665 idi (fabrika numarası 188000704, seri numarası 007-04). 23 Aralık 1958'de Znamya Truda Uçak Fabrikası'nda üretilen uçağın kaza yaptığında 8.407 uçuş saatine sahipti ve 4.440 iniş yapmıştı. Kabini 95 yolcu alabilecek şekilde düzenlenmiştir.Uçakta üç kabin görevlisi Nadezda Dmitriyevna Didenko, Valentina Vasilyevna Varygina ve İvan Markoviç Akayemov; kokpitte ise Kaptan pilot Aleksandr Grigoryeviç Lomov, Yardımcı pilot Petr Yakovleviç Puşkin, Seyrüseferci Aleksandr İvanoviç Pavlov Uçuş mühendisi Aleksandr Aleksandroviç Glazkov ve Uçuş mühendisi Vladimir Vasilieviç Ryzhkovski vardı.Uçuş günü Almatı'da kümülonimbus bulutları vardı, karla karışık yağmur yağıyordu ve sis vardı. Almatı Havalimanı'nın pisti yaklaşık 1–3 cm erimiş karla kaplıydı. Almatı'daki yetkililer, iki hazır İl-18 uçağını uçuşa göndermeye karar verdiler.Planlanan rotaya göre 19 sefer sayılı uçuş, CCCP-75665 kuyruk numaralı bir İlyuşin İl-18B ile Almatı'dan kalkacak, yakıt ikmali için duraklama noktası olan Semey Havalimanı'na uğrayacak ve ardından tekrar kalkıp Moskova'daki Domodedovo Havalimanı'na gidecekti.Mürettebat uçuşun ilk ayağı olan Semey Havalimanı'na gitmek için Almatı Havalimanı'nda saat 10:35'te kalkışa hazır olduğunu bildirdi. 10:36'da kalkış izni aldı. Motor muhtemelen kar yüzünden ıslanarak arızalandı. Mürettebat kalkışa devam etti ancak uçak pistten çıkarak sağa saptı. Uçak, pistin 102 m sağında ve pistin 704 m önünde bulunan 70 cm yüksekliğinde bir tepeciğe çarpana zar zor havalandı. Ardından havalanan uçak küçük bir nehrin kıyısına düştü.Kaza yerinde küçük bir yangın çıktı. Bir yolcu ve uçuş mühendisi Ryzhkovski kaza sonucunda öldü, ağır yaralananlar oldu. Kazadan sonra yardımcı pilot Puşkin, yaraları nedeniyle hastanede öldü.Araştırmacıların bulgularına göre kazanın asıl nedeni, 3 numaralı motorun kapanması ve arızalanmasıdır. 3 numaralı motorun kapatmanın en olası nedeni, pistte hızlanan uçağın ön iniş takımlarından motorun hava kanallarından ıslak kar ve su girmesidir.