barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Birinci Beş Yıllık Plan (Sovyetler Birliği)

Birinci Beş Yıllık Plan (, Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreteri Josef Stalin yönetimi döneminde 1928-1932 yılları arasında gerçekleştirilen  ekonomik hedefler listesi. Plan, tek ülkede sosyalizm kuramı gereği Sovyetler Birliği ekonomisine atılım yaptırmayı amaçladı.Plan gereği 1929 yılında binlerce dönüm araziyi kapsayan kolhozlarla birlikte kolektif tarım sistemi yaratıldı. Kolektif çiftliklerin kurulması aslında kulak sınıfını yok etti. Uygulanmada köylüler kamuya ait traktörleri kendi arazilerinde de kullandı. Bu dönem boyunca genel makine ve traktör istasyonları kuruldu ve köylüler arazilerini kolhoz çiftçiliği yapmak için uğraştı. Köylülerin araziden yiyecek satmasına da izin verildi.Planın asıl olarak sanayileşmeye dayanması nedeniyle, bu değişimler önemli kültürel değişikliklerle birlikte gerçekleşmeliydi. Bu yeni sosyal yapı ortaya çıktığında, çatışmalar nüfusun çoğunluğunda meydana geldi. Örneğin Türkmenistan SSC'deki Sovyet üretim politikası pamuktan gıda ürünlerine kaydı. Böyle bir değişiklik, bu düzenlemeden önce var olan bir topluluk içinde bir huzursuzluk yarattı ve 1928-1932 yılları arasında Türkmen göçebeleri ve köylüler, pasif direnç gibi yöntemlerle bu tür politikalar üzerinde anlaşmadıklarını açıkladılar.
Birinci Beş Yıllık Sanayi Planı

Birinci Beş Yıllık Sanayi Planı (BBYSP olarak da bilinen), 17 Nisan 1934 tarihinde Türkiye'de yürürlüğe konulan, 1934-1938 yılları arasında sanayi gelişiminin hedeflendiği plandır.Sovyetler Birliği'nin Birinci Beş Yıllık Plan'ından tecrübeli SSCB'nin teknik ve mali yardımıyla hayat bulan, Sovyet uzmanların hazırladığı raporların yanı sıra Amerikalı uzmanların raporlarından da yararlanılarak, ham maddeleri Türkiye'de bulunan veya sağlanabilecek sanayinin kurulması amaçlandı. Büyük sermaye ve ileri teknoloji gerektiren sanayi devlete bırakıldı. Kurulmasına karar verilen sanayinin üretim kapasitesi ile Türkiye'nin ihtiyaç ve tüketimi arasındaki paralellik kurulması hedeflendi. Planda yirmi fabrika kurulması teklif edildi. Ekonomik gelişmenin ülkenin çeşitli yörelerine dengeli bir şekilde dağıtılması hedeflendi.Planın gerçekleşmesi için başlangıçta 44 milyon Türk lirası tahsis edilmiş, daha sonra bütçe %127 oranında artırılarak 100 Milyon Türk lirasına çıkarılmıştır.
Birinci Cameron Hükûmeti

İlk Cameron Hükûmeti (11 Mayıs 2010 - 8 Mayıs 2015), 2010 Birleşik Krallık genel seçimleri sonrasında Muhafazakâr Parti ve Liberal Demokratlar koalisyonunun oluşturduğu Birleşik Krallık hükûmetidir. David Cameron ve Nick Clegg tarafından kurulmuştur. Hükûmette 16 Muhafazakâr Parti  ve 5 Liberal Demokrat milletvekili bulunmaktadır.2015 Birleşik Krallık genel seçimlerinin ardından bu hükûmetin yerini İkinci Cameron Hükûmeti almıştır.
Birinci Dağlık Karabağ Savaşı sırasında kaybolan Azerbaycanlılar

İlk Dağlık Karabağ Savaşı sırasında kaybolan Azerbaycanlılar 1988'den başlayarak 1994'te sona eren Birinci Dağlık Karabağ Savaşı sırasında, Ermeni Silahlı Kuvvetleri ve Dağlık Karabağ Cumhuriyeti Savunma Ordusu tarafından ya kaybolan ya da savaş esiri olarak alınan Azeriler.Azerbaycan Cumhuriyeti Harp Esirleri, Rehineler ve Kayıp Kişiler Devlet Komisyonu Çalışma Grubu tarafından 2007 yılında yapılan bir araştırmaya göre, kaybolan ve savaş esiri olarak alınan Azerbaycanlı sayısı 4.354'tür. Bunlardan 3.503'ü askeri personel, 841'i sivildi, 9'unun durumu bilinmiyordu. Sivillerin 47'si çocuk, 16'sı reşit olmayan kız, 268'i kadın ve 371'i yaşlıydı. 4.354 kayıp Azerbaycanlı'dan 783'ü esir ve rehin alındı. Devlet Komisyonu tarafından alınan materyallerin analizine göre, 550 kişi esaret altında öldürüldü veya çeşitli nedenlerle öldü. Ayrıca bunların 104'ü kadın, 446'sı erkekti. Sadece 137 Azerbaycanlı'nın adı tespit edildi ve 74 kişinin kimliği bilinmiyor.1 Eylül 2005 itibarıyla, Devlet Komisyonu 4.740 Azerbaycan vatandaşını kayıp olarak kaydetti. O zamana kadar Ermeniler toplam 1.378 kişiyi esaretten kurtarmış, 1203 kişiyle ilgili olarak ilgili devlet kurumlarına ve uluslararası kuruluşlara soruşturma gönderilmiştir. Ayrıca, Devlet Komisyonu listesinde yer alan ve Uluslararası Kızılhaç Komitesi tarafından kayıp olarak kaydedilmeyen 1259 kişinin vakalarını da incelediler. Bu kişilerle ilgili bilgiler incelendikten sonra ICRC'ye bilgi gönderildi.Azerbaycan Cumhuriyeti Harp Esirleri, Rehineler ve Kayıp Şahıslar Devlet Komisyonu Çalışma Grubu'nun 25 Aralık 2008 tarihli raporuna göre, 4.210 kişi kayıp olarak kaydedildi.13 Ocak 1993 tarihinde Azerbaycan Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev'in kararı ile Azerbaycan Cumhuriyeti Harp Esirleri, Rehineler ve Kayıp Şahıslar Devlet Komisyonu kuruldu. Bu komisyonun amaçlar;"Esaretten kurtulanların sosyal rehabilitasyonu ve sağlıklarının yeniden sağlanması için tedbirler almak, yurttaş aramalarının etkinliğini artıracak tedbirler almak ve bu amaçla uluslararası kuruluşlarla işbirliğinin uygulanmasını sağlamak, Ermenistan'ın Azerbaycanlılara karşı yürüttüğü soykırım ve etnik temizlik politikasını yansıtan hukuki ve tarihi belgelerin yanı sıra esir, kayıp ve rehinelerle ilgili materyalleri dünya toplumuna ulaştırmak için tutarlı ve amaçlı çalışmalar."Komisyon çerçevesinde bir çalışma grubu da oluşturuldu. Azerbaycan Cumhuriyeti Harp Esirleri, Rehineler ve Kayıp Şahıslar Devlet Komisyonu Çalışma Grubu Başkanı Firudun Sadigov'a göre, 2008 yılı sonunda yaklaşık 170 kişinin akıbeti daha aydınlatıldı ve belli oldu. Onlar Şuşa ve çevresindeki köylerde, Kelbecer ve Laçin'den oldukları tespit edildi. Genel olarak, 2004'ten 2008'e kadar yaklaşık 800 kişinin kaderi belirlendi. Bazı ölü olanların mezar yerleri tespit.
Birinci Doktor

Birinci Doktor, Doctor Who adlı İngiliz bilimkurgu dizisi'nin baş karakteri Doctor'un 1. enkarnasyonu'dur. William Hartnell tarafından 1963-1966 ve 1973'te 10. yıl özel bölümünde canlandırılmıştır. 1983 yılında Hartnell öldüğü için Richard Hurdnall tarafından canlandırılmıştır. Günümüz serisinin 10. sezonunda David Bradley tarafından canlandırılmıştır (ayrıca Bradley, Birinci Doktor'u daha önceden An Adventure in Space and Time adlı belgeselde de canlandırdı).Dizide Doktor'un ilk enkarnasyonudur. İlk defa Doktor'un TARDIS ile Dünya'ya gelince gözükmüştür. Başlıca yol arkadaşları torunu Susan Foreman, Ian Chesterton ve Barbara Wright'tır.Birinci doktor, Gallifrey ve Skaro mücadelesi devam ederken yapmaması gereken bir şey yapmış ve TARDIS'i alıp kaçmayı başarmıştır. İlk zamanlarda torunu Susan Foreman, Ian Chesterton ve Barbara Wright ile yolculuk eden Birinci doktor, The Dalek Invasion of Earth bölümünde Barbara ve Ian'ın birlikte aile olmasını istediğinden onları bırakmış ve tek seyahat etmiştir. Daha sonraki bölümlerde Steven Taylor, Dodo Chaplet ve Vicki Pallister, Barbara Wright gibi birkaç bölümlük yardımcıları olduysa da Birinci doctor daha sonra en son Ben Jackson ve Polly Wright ile yolculuk etmiştir.The Tenth Planet bölümünde Birinci doktor TARDIS'le 1986 yılının Aralık ayının Antarktika'sına Kulibri'ye gider. Burada Mondas gezegeninden gelen Cybermenlerin Dünya'yı işgal etmeye hazırlandıklarını görür. Doktor ise buna engel olmaya çalışır ve Mondas ile ikiz gezegen Dünya'nın enerjilerini yakınlaştırıp Cybermanleri kendi yarattıkları enerji ile yok eder. Doktor bu esnada da ölümcül bir yara almıştır. Ben ve Polly'nin yardımıyla TARDIS'e döner. TARDIS'te Polly ve Ben onu izlerken rejenerasyon geçirir ve yerini İkinci Doktor'a bırakır.Doctor Who hayranları (Whovianlar) Birinci Doktor'u dizinin ilk Doktor'u olmasından dolayı sevmektedirler. İngilizliği ve beyefendi hareketleri İngilizlere onu sevdirmiştir. Birinci Doktor çok aşırı popülerliği olmasa da belirli bir hayran kitlesinin gönlünü fethetmiştir.Bir bölümde polis, Birinci Doktor'a İngiliz olup olmadığını sormuş, Doktor ise Ben Evren'in vatandaşı olan bir centilmenim demiştir.2017 yılında yayınlanan 10. sezonun "The Doctor Falls" ve Noel Özel bölümünde Birinci Doktor, On İkinci Doktor ile beraber yer almıştır.
Birinci Doğu Halkları Kurultayı

Birinci Doğu Halkları Kurultayı,  1- 7 Eylül 1920 tarihleri arasında Bakü’de gerçekleşen, Komintern tarafından organize edilmiş bir uluslararası toplantıdır.Rusya’da “Dünya Devrimi” sloganıyla ortaya çıkan Ekim Devrimi’nin ardından dünyadaki “milliyetler meselesinin işçi sınıfının önderliğinde nasıl çözüleceğine dair yol haritasını hazırlamak"  üzere düzenlenmiştir.Kurultayın düzenlenmesi Üçüncü Enternasyonal'in ikinci kongresinde kararlaştırılmıştı. “Dünyanın en önemli olayı” olarak lanse edilen  kurultayın başkanlığını,  “Lenin'in sağ kolu” diye bilinen Alexander Zinovyev üstlendi. Kurultay hazırlıklarını yapmakla görevlendirilen komite, bütün Doğu ülkelerine çağrı yaptı ve delege göndermelerini istedi. Türkiye, İran, Mısır, Hindistan, Afganistan, Çin, Japonya, Kore, Arabistan, Suriye, Filistin, Buhara, Dağıstan, Ermenistan, Gürcistan gibi ülkelerden 2000'e yakın delegenin katıldığı kongrede (Azeriler dahil) Türkler, 235 delegeyle kurultaya katılan en büyük grubu oluşturdu. Başta Mustafa Suphi, Ethem Nejat olmak üzere Rusya'da kurulan Türkiye Komünist Fırkası’nın temsilcileri de Kurultay'da delege olarak bulundular.  Mustafa Kemal'e bağlı BMM Hükûmeti temsilcileri, Mustafa Suphi ve arkadaşlarından oluşan Türk komünistler, (Kurultay’a katılan Enver Paşa ve arkadaşlarından oluşan İttihatçılar, birbiriyle çekişen 3 ayrı grup idi.Anadolu’daki Türk Kurtuluş Savaşı, Kurultay’ın önemli tartışma konuları arasında yer aldı. Kurultaya TBMM hükûmeti o sırada Moskova'da bulunan Türk heyeti üyelerinden Dr. İbrahim Talî Öngören’in başkanlığında, Trabzon mebusu Hafız Mehmet, Mühendis Aziz ve Yarbay Arif Bey'den oluşan bir heyetle gözlemci olarak katıldı.  Enver Paşa,  Halil Paşa ve Bahattin Şakir de, kurultaya Fas, Cezayir, Tunus, Trablusgarp, Mısır, Arabistan ve Hindistan Devrimci Örgütleri Birliği'ni temsilen kabul edilmişti.Kongrenin dördüncü  oturumunda  Enver Paşa’nın ve İbrahim Tali Bey’in kurultaya sundukları birer bildiri okundu. Kurultay, Ankara hükûmeti önderliğindeki kurtuluş hareketini destekleme kararı aldı. Bu nedenle kurultayın Türk Kurtuluş Savaşı tarihinde önemli yeri vardır.Kurultaydan kısa bir süre sonra İngilizlerle görüşen Bolşevikler, bu kurultayı İngilizlere karşı bir şantaj olarak kullanmış; böylece kurultay bir tür dış siyaset aracına dönüşmüştür. İlkinden sonra ikincisinin düzenlenmesine Komitern tarafından izin verilmemiştir.
Birinci Efes Konsili

Birinci Efes Konsülü, 431 yılında Efes Meryem Ana kilisesinde, İstanbul Patriği Nestorius'un tartışmalı öğretileri yüzünden toplanmıştır. İskenderiye Patriği Cyril, Nestorius'u sapkınla suçlayarak  Papa I. Celestine'e başvurmuştur. Papa da aynı fikirde olup, Cyril'e Nestorius'un fikrini değiştirmesi için çalışmasını yoksa aforoz edileceğini bildirmesi için yetki vermiştir. Çağrı gelmeden önce, Nestorius İmparator II. Theodosius'u kendisinin karşı görüşlerini tartışabileceği genel bir konsil toplaması için ikna etmiştir. Konsil'de yaklaşık 250 piskopos bulunmuştur. Konferans, karşılıklı meydan okuma ve birbirini suçlama atmosferinde geçmiştir. Doğu ve Batı Ortodoksları, Roma Katolikleri ile birçok diğer batı hristiyanlarının 3. ekümenik konsülü olarak kabul edilir. Diğer taraftan, Efes, Doğu Kilisesi (İngilizce: Church of the Orient) tarafından reddedilmiştir.Nestorius, İsa'ya 30 yaşındayken Kelam'ın indiğini, ancak o zamandan sonra İnsan ve Tanrı karakterlerini taşıdığını, Meryem'in, Tanrı olan İsa'nın değil, insan olan İsa'nın annesi olduğunu söylemiş ve dolayısıyla da, Meryem'e "Tanrı'nın annesi" (Theotokos) denmesine karşı çıkmış ve Tanrı'nın doğrulamayacağını, doğurulmadığını belirtmiştir. Nestorius'a göre İsa'nın insani kimliği ile tanrısal kimliği birbirinden ayrıdır; bu nedenle Nestorius öğretisi bazı kaynaklarda diofizit ("iki tabiatçı") olarak adlandırılır. Bu görüşe göre  çarmıha gerilirken tanrısal tabiat İsa'dan ayrılmış, sadece insan olan İsa acı çekmiş, çektiği acılar Tanrı olan İsa'ya dokunmamıştır.Canon 6 Konsülün kararlarına uymayanlar bulundukları görevlerden alınacak ya da aforoz edileceklerdir.Canon 8 Kıbrıs'taki kilisenin işlerine piskopos'un karışması ayıplanmıştır ve genel olarak şu karar alınmıştır: hiçbir piskopos başlangıçtan bu ana kadar kendi elinde ya da haliflerinin elinde olmayan hiçbir bölgeyi kontrol etmeyecektir.
Birinci Enternasyonal

Uluslararası Emekçiler Birliği veya bilinen ismiyle Birinci Enternasyonal, işçi sınıfına ve sınıf çatışmasına dayanan, sosyalist ve komünist çizgideki siyasi partilerin ve sendikaların oluşturduğu, dünya işçileri arasındaki dayanışmayı temsil eden ilk büyük uluslararası sosyalist örgüt.Şiddetli reaksiyoner dönemin takip edeceği 1848 devrimleri sosyalist hareket açısından önemli bir aşamaydı. Devrimci hareketin ikinci en önemli aşaması yaklaşık yirmi yıl sonra Uluslararası Emekçiler Birliği’nin kurulması ile başladı. Enternasyonal 1864 yılında işçilerin Londra’da Saint Martin Salonu’nda gerçekleştirdiği toplantıda kuruldu. Temel amacı, ülke sınırları ile parçalanmış, ortak çıkara sahip işçi sınıfının karşı karşıya olduğu sorunların tartışıldığı bir platform olmak, farklı ülkelerden sosyalist hareketler arasındaki eşgüdümü sağlamaktı. Bu amaç doğrultusunda; "uluslararası işçi dayanışması", "sendikal hareket", "grev", "siyasal eylem", "üretim araçlarının özel mülkiyetinin ve sürekli orduların kaldırılması" gibi başlıklar çeşitli tarihlerde düzenlenen kongrelerde ele alındı.İlk kongresi 1866 yılında Cenevre’de düzenlenen örgüt, başlangıçta İngiliz sendikalistler, anarşist ve sosyalist fransızlar ile cumhuriyetçi italyanlar gibi farklı akımları barındırıyordu. Ancak marksistler ve anarşistler arasında geçen şiddetli tartışmalar sonunda, Marx'ın girişimleri ile, Bakunin ve anti-otoriter çevreler 1872 yılında gerçekleştirilen Lahey Kongresi'nde Enternasyonal’den ihrac edildiler ve yönetim merkezi New York'a taşındı. Diğer taraftan Enternasyonal'den ayrılan anarşistler 1872 yılında St. Imier Kongresi'nde Anarşist Enternasyonal'i kurdu.1871 Paris Komünü'nün kurulmasına giden süreçte önemli bir faktör olarak gösterilen örgüt 1876 yılında kendini feshetti. Birliğin en güçlü döneminde 1.2 milyon üyeye sahip olduğu kabul edilmektedir.
Birinci Fransız Cumhuriyeti

Birinci Cumhuriyet, resmî adıyla Fransız Cumhuriyeti, tarihçilerin Eylül 1792'den Mayıs 1804'e kadar Fransa'da uygulanan tüm cumhuriyet rejimlerine verdikleri isimdir. Fransız Devrimi'yle gelen gelen Birinci Cumhuriyet, 10 Ağustos 1792'de Tuileries Sarayı'nın Baldırı Çıplaklar tarafından ele geçirilmesinden sonra anayasal monarşinin yerine geldi ve Avrupa'da güç kullanımında yeni bir mücadelenin habercisi oldu. Bu cumhuriyet, egemenliğini Fransa'nın mevcut toprakları üzerinde ve Ren'in sol kıyısında bulunan ve bugünkü Belçika, Lüksemburg ve günümüz Almanya'sının bir bölümünü oluşturan Kutsal Roma İmparatorluğu'nun tüm eyaletleri üzerinde sürdürdü.21 Eylül 1792'de ilk kez bir araya gelen milletvekilleri, oy birliğiyle Fransa'da anayasal monarşiyi kaldırma kararı aldılar.Cumhuriyet hiçbir zaman resmen ilan edilmese de 22 Eylül 1792'de Cumhuriyetin I. Yılı eylemlerinin tarihe not edilmesine karar verildi. 1792'den 1802'ye kadar Fransa, tüm Avrupa ile savaş içindeydi ve tabii Vendée Savaşı ile kendi içinde de.Ulusal Kongre, gücün çoğunun Montagnardlar'ın (6 Nisan 1793 - 27 Temmuz 1794) elinde tuttuğu Kamu Güvenliği Komitesi'nde (6 Nisan) bulunduğu Terör Dönemi'ni (1793-1794) içerir. 5 Ekim 1793'ten itibaren Fransız cumhuriyetçi takvimi resmen kullanılmaya başlandı. "6 Messidor an I"da (24 Haziran 1793) 1791 Anayasası'nın yerine I. Yıl Anayasası ilan edildi ama hiçbir zaman uygulanmadı. Robespierre'in düşüşü, Terör Dönemi'ni sona erdirdi.10 Kasım 1799 ile 18 Mayıs 1804 arasında Konsül Rejimi, 18 Brumaire Darbesi'nden kaynaklanır ve VIII. Yıl Anayasası ile tanımlanır. Rejim, Birinci Fransız İmparatorluğu'nun kurulmasıyla sona erdi. XII. Yıl Anayasası'nda cumhuriyet hükûmetinin kalıtsal bir imparatora emanet edildiği belirtilmiştir. Latince "devlet" ya da "devlet organizasyonu" anlamına gelen cumhuriyet isminin kullanımı, Jean Bodin'ın kraliyet için geçerli olan bu kelimeye verdiği anlam, daha sonra 1808'de ortadan kaybolarak tamamen kullanılmaz hale geldi.Kraliçe Marie-Antoinette'in kardeşi İmparator II. Leopold -öncelikli olarak Osmanlı İmparatorluğu'na karşı çatışmalar ve Lehistan'ın paylaştırılmasıyla meşguldü- Fransa'nın iç sıkıntılarıyla yeterince ilgilenmedi, ta ki 20 Nisan 1792'de -cumhuriyetin ilanından çok önce- Ulusal Yasama Meclisi'nin tüm vekillerince Bohemya ve Macaristan yönetimine -yani imparatoruna- karşı savaş açılmasına "zevkle" ve tek taraflı olarak karar verildi. Bu savaş ilanına iç siyasi sıkıntılar veya devrime karşı olan komşu ülkeleri istikrarsızlaştırma isteği sebep oldu.
Birinci Fransız İmparatorluğu

Birinci İmparatorluk, Fransa'da Napoléon Bonaparte'ın imparatorluk dönemidir. 2 Aralık 1804'te Bonaparte kendisini imparator (resmî olarak Empeureur des Français) ilan etti. Takip eden süreçte Fransa Koalisyon Savaşları sonucu Avrupa'nın önemli bir kısmını kontrolü altına aldı.2 Aralık 1805'te Rusya ve Avusturya'yı Austerlitz Muharebesi'nde yenen Napoléon 1806 Ekim ayında Jena ve Auerstedt'teki savaşlarda Prusya ordusunu yok etti. Fransız birlikleri Berlin'e girdi. Napoléon Polonya'ya girdi ve Rus Çarı I. Alexander ile Avrupa'yı paylaşan bir antlaşma yaptı. Ayrıca İngiltere'ye karşı Avrupa çapında bir ticaret boykotu getirdi. İspanya'da tahta yeni bir kral çıkarttıysa da, çıkan isyanı bastıramadı.1809'da yeniden Avusturya'ya karşı savaş başladı. Viyana'ya kadar yürüyen Napoléon Aspern'deki savaşta durduruldu. Ancak iki gün sonra Wagram'daki savaşta Napoléon galip geldi ve Viyana'ya girdi.Aynı yıl Napoléon kendisine çocuk veremeyen Joséphine'den ayrıldı. 1810'da Marie-Louise von Habsburg ile evlendi. 1812'de Rusya'ya karşı alınan başarısızlıkla birlikte imparatorluk sallanmaya başladı. 1813'teki Leipzig Muharebesi'nde Fransa mutlak olarak yenildi. Yenilginin üzerine Napoléon Elba Adasına sürgüne gitti. XVIII. Louis tahta çıktı ve Restorasyon'un ilk dönemi başladı. Ancak Napoléon Yüz Gün olarak bilinen dönemde yeniden Fransa'ya döndü, ordunun desteğiyle Paris'i ve iktidarı ele geçirdi. Ancak Brüksel yakınlarında Waterloo Muharebesi'nde kesin olarak yenildi. Fransa ele geçirdiği toprakları bırakmak zorunda kaldı. XVIII. Louis yeniden tahta çıktı ve Restorasyon dönemi yüz günlük kesintiden sonra devam etti.
Birinci Gazze Muharebesi

Birinci Gazze Muharebesi I. Dünya Savaşı sırasında Filistin'in güneyinde gerçekleşmiş bir muharebedir. Büyük Britanya güçleri sekiz aylık zorlu bir mücadelenin ardından Osmanlı kuvvetlerini Sina Yarımadası'ndan püskürtmüşlerdi. Britanya'nın bir sonraki hedefi Filistin içlerine doğru ilerleyerek Mezopotamya ve Arap Yarımadası'ndaki Osmanlı güçlerinin arasındaki bağlantıyı kesmekti. Bunun için ilk adım Gazze'nin ele geçirilmesiydi.İlk taarruz, Gazze'nin güneyindeki Osmanlı siperlerine bir İngiliz tümeninin, saat 09.00'da saldırısıyla başlamıştır. Daha doğudan Gazze vadisini geçen İngiliz birlikleri saat 10.00 civarında Gazze'deki Osmanlı birliklerini kuşatmış oldu. Şehirdeki Osmanlı savunması 125. ve 79. Alaylar, 81. Alay'ın 2. Taburu, topçu ve makineli tüfek unsurlarıydı.Kentteki Osmanlı savunmasının kilit noktası, güneydeki 84 rakımlı tepedir. Tepeye yönelen İngiliz taarruzu, tepeyi almış, Osmanlı karşı taarruzuyla yeniden Osmanlı ordusunun eline geçmiştir. Akşam üstü yenilenen İngiliz taarruzu tepenin yeniden el değiştirmesiyle sonuçlanmıştır.Kente yönelik İngiliz taarruzları güneydoğudan, doğudan ve kuzeyden tertiplenmiş, kent gün boyu kanlı sokak çatışmalarına sahne olmuştur.Çevredeki Osmanlı birlikleri öğleden sonra Gazze yönünde yürüyüşe geçmişlerdir. 3. Piyade Tümeni kuzeydoğudan, 16. Piyade Tümeni ise güneydoğudan Gazze'ye ilerlemiştir. 27 Mart sabahı her iki grup da Gazze'deki İngiliz kuşatmasına taarruz etmiştir. Hemen ardından kentin güney kesiminde savunmada olan Osmanlı birlikleri 84 rakımlı tepeye süngü hücumuna girişip tepeyi işgal ettiler. Saat 11.00 dolaylarında İngiliz kuşatması yarılmıştı. 28 Mart sabahı tüm İngiliz birlikleri geri çekilmişti. Savaş alanlarında kalan 1.500 İngiliz ölüsü, Osmanlı ordusu tarafından gömüldü.Gazze'de İngiliz kuşatması tamamlandığında, kenti savunan birliklerle Tellüşeria'daki Osmanlı komuta merkezi arasındaki temas da kesilmişti. Bu andan itibaren Gazze'yle ilgili tüm bilgi, Ramle'deki 6 keşif uçağından oluşan Osmanlı hava unsurlarınca sağlanmıştır. 300. Paşa Teyyare Bölüğü'nün pilotları, tüm muharebe boyunca keşif uçuşlarını sürdürmüştür.İngilizlerin üstün kaynak ve insan gücüne rağmen birlikler arası iletişimi koparmayan ve Gazze'de direnen Binbaşı Tiller komutasındaki garnizona ulaşmaya başaran Osmanlı Ordusu İngilizlerin Filistindeki ilk ciddi denemesini fiyaskoyla sonuçlandırmıştır.
Birinci Haiti İmparatorluğu

Birinci Haiti İmparatorluğu, Kuzey Amerika'da 1804'te Haiti Devrimi sonucunda kurulan seçimli monarşidir. Haiti, 1 Ocak 1804'te bağımsızlığını ilan etmeden önce Fransa tarafından kontrol ediliyordu. Haiti Genel Valisi Jean-Jacques Dessalines, imparatorluğu 22 Eylül 1804'te kurdu. Kendini İmparator I. Jacques'i ilan ederek 6 Ekim'de kendi taç giyme törenini düzenledi. 20 Mayıs 1805 anayasası, imparatorluğun nasıl yönetileceğini belirledi ve ülke altı askeri bölüme ayrıldı. Her bölümün generali doğrudan imparatorla veya imparator tarafından atanan genelkurmay başkanı ile haberleşiyordu. Anayasa ayrıca hükümdarın seçilebilir olması ve hüküm süren imparatorun halefini atayabilmesi gücüne sahip olmasıyla tahtın ardıllığını da belirlemiş oldu. Anayasa, vatandaşlığa kabul edilmiş Almanlar ve Polonyalılar hariç, beyaz insanların imparatorluk içinde mülk sahibisi olmasını yasakladı.Jacques I, 17 Ekim 1806'da suikaste uğradı. Yönetiminin iki üyesi, Alexandre Pétion ve Henri Christophe, daha sonra iktidarı üstlendi ve bu ülkenin Pétion'un yönettiği güney Haiti Cumhuriyeti ve Christophe'nin yönettiği kuzeydeki Haiti Devleti olarak ikiye bölünmesine yol açtı. Yaklaşık 43 yıl sonra, 26 Ağustos 1849'da Başkan Faustin Soulouque, Haiti'de 15 Ocak 1859'a kadar süren bir İmparatorluk kurdu.
Birinci Harkov Muharebesi

Birinci Harkov Muharebesi, Barbarossa Harekâtı'nın son safhalarında Güney Ordu Grubu'na bağlı 6. Ordu tarafından Harkiv şehrini ele geçirmek için 20 Ekim 1941'de gerçekleştirilen ve Wilhelm Keitel tarafından adlandırılan taktik bir muharebe.Kiev Muharebesi'nin hemen ardından Hitler Tayfun Harekâtı için başlama emri vermişti. Merkez Ordular Grubu bu hedef için diğer ordular gruplarından alınan kuvvetlerle takviye edilmişti. Hitler aynı zamanda cephenin kuzeyinde ve güneyinde de harekât emirleri vermişti. Güney Ordular Grubu'na verilen operatif hedefler Stalingrad ve Kafkasya idi. Bu operatif hedefler, öncesinde Don Nehri üzerindeki Voronej'den Rostav'a kadar uzanan bir hatta yerleşmek, ardından taarruza geçmekti. Bu plan dahilinde Güney Ordular Grubu'nun 6. Ordu'su Harkov ve Kursk'u hedef alan taarruzuna 3 Ekim 1941 tarihinde başlamıştır. Alman 6. Ordu'sunun bu taarruzu, aynı zamanda Tayfun Harekâtı'nın en güney kanadından taarruza geçecek olan General Guderian komutasındaki 2. Panzer Ordusu'nun sağ kanadını da örtmüş olacaktı.21 Ekim'de bütün fabrika ekipmanları trenlere yüklendi. Aynı günde Almanlar Demiryolu İstasyonunun 11 km yakınına kadar yaklaştılar.Alman 6. Ordusu 24 Ekim'de şehre Kuzeyden kuşatma harekâtı uygularken, aynısı güneyden 17. Ordu tarafından gerçekleştirildi.Şehir o gün Alman askerleri tarafından ele geçirilmiş olsa da, çoğu ekipman Sovyet yetkililer tarafından çoktan şehirden götürülmüştü.Alman Güney Ordular Grubu, esas taarruz çıkış hattı olan Don hattına ulaşamadı. 6. Ordu, daha sonra Kursk üzerine yürüdü ve 3 Kasım 1941 tarihinde  kenti almayı başardı. Ancak Kursk'u geçtikten kısa bir mesafe sonra Sovyet savunması tarafından durduruldu. Bu tıkanma, güneye doğru tüm Güney Ordular Grubu'nun ileri hareketini engelledi.
Birinci Helen Cumhuriyeti

Birinci Yunanistan Cumhuriyeti (Yunanca: Α'Ελληνική Δημοκρατία), Yunanların Osmanlı İmparatorluğu'na karşı başkaldırısı sırasında kurulan geçici cumhuriyettir. Kurulan bu cumhuriyet aynı zamanda Yunanların kurduğu ilk cumhuriyet olmakla birlikte daha sonra İstanbul Antlaşması ile yerini krallığa bırakacaktır. Tarihçiler devletin anayasal ve demokratik niteliği ile daha sonradan Yunanistan'da kurulacak olan İkinci ve Üçüncü cumhuriyetlere bir örnek teşkil ettiğini söylerler.1821 yılında başlayan ayaklanmanın ilk aşamasında Yunan toprakların birçok yerinde halkın kendi seçtiği bölgesel yönetim konseyleri kuruldu. Bu konseyler Epidaurus Birinci Millet Meclisi'ne bağlıydı. Bu mecliste 1822 yılında Yunan Anayasası ilan edilerek geçici devleti ilan ettiler. Bu adım çağdaş Yunan devletinin doğuşunu göstermiştir ancak konseylerin ömrü çok uzun sürmedi. Çünkü Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı ordu ile birlikte Kavalalı Mehmet Ali Paşa'nın komutası altındaki ordu birleşerek direnişçileri yenmeyi başardı.1827 yılında Yunan İsyanı'nın anakarada bazı küçük bölgeler haricinde söndürüldüğü dönemde büyük güçler direnişçilere yardıma geldi. Büyük güçler olayları bitirmek için Londra Antlaşması'nda Osmanlı İmparatorluğu egemenliği altında bir Yunan özerkliğini kabul etti ancak Osmanlı bu şartları reddetti. Bunun üzerine büyük güçler saldırıya geçerek Navarin'de donanmayı yok etti. Böylece Yunan direnişçilere büyük bir destek verildi.1827 yılında Ulusal Meclis, Loannis Kapodistrias'ı Yunanistan Valisi olarak seçti. Ocak 1828 yılında, vali olarak seçilen Kapodistrias Yunanistan'a geldi. Geldikten sonra Kapodistrias gerçek anlamda devleti oluşturmak ve yıllar boyu savaş ile tahrip olmuş olan Yunanistan'ı kalkındırmaya çalıştı ancak ülkede bulunan burjuva yapılan reformlara tepki koydu. Bunun sonucunda ülke siyasal çatışmaya girdi.Kapodistrias bu kargaşa esnasında 1831 yılında siyasi rakipleri tarafından öldürüldü. Kapodistrias'in yerine kardeşi Augustinos geçti ancak kardeşi altı ay sonra istifa etmek zorunda kaldı.Bu esnada başta Ruslar olmak üzere birçok büyük devletin müdahalesiyle İstanbul Antlaşması sonucunda Yunanistan bağımsızlığına kavuştu.Bu kargaşadan memnun olmayan büyük devletler olaylara müdahale ederek Londra Konferansı'nı topladı. Konferansta alınan karar doğrultusunda Yunanistan'da bir krallık kurulacak ve krallığın başında Bavyera Prensi Wittelsbach Otto olacaktı.
Birinci Humus Muharebesi

Birinci Humus Muharebesi, 10 Aralık 1260 tarihinde, Moğol İmparatorluğu'nun, Suriye'ye akınlar düzenleyen, İran kolu İlhanlılar ile Suriye'yi elinde bulunduran Memlük Sultanlığı arasında yapılmıştır.Memlüklerin, Ayn Calut Muharebesi'nde, Eylül 1260'ta, Moğollara karşı aldığı tarihi galibiyet sonucu, İlhanlı hanı, Hulagu, intikam amaçlı olarak, Eyyubi Şam Sultanı ve bazı diğer Eyyubi prenslerini idam ettirmiş ve Suriye'deki Eyyubi yönetiminin büyük bir kısmının sonunu getirmiştir. Ancak yine de Ayn Calut yenilgisi Moğolları Suriye ve Levant'tan geri çekilmeye itmiştir.Bunun sonrasında, Halep, Şam gibi ana Suriye şehirleri, Memlük işgaline bırakılmıştır. Ancak Humus, Hama gibi şehirler, küçük çaplı Eyyubi yöneticileri kontrolünde kalmıştır ve bu savaşta Memlüklerden daha çok bu Eyyubi yöneticileri savaşmıştır.Savaş, Hulagu ve Altın Orda yöneticisi Berke arasındaki Moğol İç Savaşı sırasında olduğu için, İlhanlılar tekrar toprak ele geçirebilmek için sadece 6,000 asker gönderebilmişlerdir. Bu sefer, Ayn Calut Muharebesi'nden hemen önce, Memlüklerin Levant'a girmesiyle, Gazze topraklarından çıkarılan Baidu gibi Moğol savaşçıları tarafından yönetilmiştir. Bu sefer ile Halep'i kısa sürede geri alan İlhanlılar, güneye Humus'a doğru gelmişler ve şehrin dışında kesin bir yenilgiye uğramışlardır. Bu yenilgi, Suriye'de tekrar toprak sahibi olmak için yapılan ilk seferi sona erdirmiştir. Gelecekte başka seferler sonucu savaşlar olmasına rağmen, birkaç tane kısa süreli toprak kazancı hariç, hiçbiri İlhanlılar lehine bitmemiştir.J. J. Saunders, Ayn Calut Moğol Yenilgisi (The Mongol Defeat at 'Ain Jalut)''. Müslümanlar ve Moğollar (Muslims and Mongols), (ed. by G.W.Rice), syf. 69.
Birinci Kanal Harekâtı

Birinci Kanal Harekâtı, veya Birinci Süveyş Savaşı, Osmanlı'nın 1. Dünya Savaşı sırasında Süveyş Kanalı'na düzenlediği ilk harekâttır.Harekâtın amacı, Büyük Britanya'yı Mısır'da tutarak, Batı Cephesi'ne kuvvet göndermelerini engellemekti. Ayrıca mümkün olursa, Mısır'ı kurtarmaktı. Eğer kanal geçilebilirse, Mısırlı yurtseverlerin Osmanlı ordusunun yanında, Büyük Britanya'ya karşı ayaklanacağı umuluyordu. Harekâtın planlama aşamasında 4. Ordu Komutanı olan Zeki Paşa harekât için ayrılan kuvvetlerin bu iş için yetersiz olduğu görüşünü belirtmiş ve harekâtın iptal edilmesin teklif etmiştir. Bunu üzerine harekâtta kullanılması düşünülen 4. Orduya bağlı 8. Kolordunun doğrudan Başkomutanlığa bağlanması kararlaştırılmış, ancak daha sonra bu önlemin de yetersiz kalacağını düşünülerek Zeki Paşa'nın yerine Bahriye Nazırı Cemal Paşa, nazırlık görevi de devam etmekle birlikte 4. Ordu komutanlığına atanmıştır. Zeki Paşa ise "Alman Karargahı Umumisi'ne Türk Başkumandanlığının murahhası (delegesi)" olarak  atanmıştır.  Harekât, 4. Ordu komutanı ve Bahriye Nazırı Cemal Paşa'nın komutasında gerçekleştirilecektir.25 bin kişilik Osmanlı kuvve-i seferiyesi 14 Ocak'ı 15 Ocak'a bağlayan gece yarısı, toplanma bölgesi olan Gazze - Birüssebi (Beerşeba, günümüzde İsrail) hattından ileri yürüyüşe başladı. Sağ kol müfrezesi (Sv.Bnb.İzmitli Mümtaz Bey komutasında) El-Ariş-Düeydar, sol kol müfrezesi (Kuşçubaşı Eşref Bey komutasında) ise Kal'eltül Nakhl üzerinden kanala yürürken Mersinli Cemal Paşa komutasındaki 8. Kolordu'ya bağlı 25 ve 10. Tümenler çölün ortasından batıya ilerledi.Büyük güçlüklerle Tih Sahrasını aşan Osmanlı birlikleri 2-3 Şubat gecesi Timsah Gölü ile Acı Göl arasındaki bölgeden kanala taarruza geçtiler. 25. Fırka'dan beş tabur kıyıya indikten sonra dumbaz denilen çelik kaplı teknelerle karşı kıyıya doğru ilerlemeye başlandı. Ancak, İngiliz kuvvetleri kıyının bir ucundan diğer ucuna kadar raylı sistem döşediler ve bu raylı sistemin üzerindeki mitralyözler şiddetli bir ateşle karşı koydu; dumbazların çoğu battı; kıyıya ulaşmayı başaran 600 kişi öldü ya da esir oldu. 3 Şubat 1915 sabahı gün ağırdıktan sonra harekât sahasında bulunan Cemal Paşa, verilen ağır kayıp karşısında kanalı ele geçirmenin imkânsızlığını anlamış ve kuvvetlerini geri çekmeye karar vermişti. Geri çekilen Osmanlı kuvvetleri 15 Şubat'ta Gazze - Birüssebi hattında mevzilendi.Bu harekâtta Beerşeba'ya gönderilen dört Osmanlı uçağı hiçbir faaliyet göstermemiş buna karşılık Fransız ve İngiliz uçakları keşif, gözetleme ve topçu ateş tanzimi yapmak suretiyle Osmanlı kuvvetlerinin kanala karşı taarruzlarını ateş altına aldırmış, kendi kuvvetlerine hava destek hizmeti yapmışlardı.
Birinci Karlist Savaşı

Birinci Çarlist Savaşı, 1833 ile 1839 yılları arasında İspanya'da İspanyol monarşisi üzerinde hakimiyet kurmak için yapılan iç savaştır.19. yüzyılın başında, İspanya'da siyasi durum son derece karışıktı. Yarımada Savaşı sırasında, Cadiz Cortes'te donemin dünyasında en modern ve en liberal anayasa olan 1812 İspanyol Anayasası ilan edildi. Savaştan sonra kral VII Ferdinand İspanya'ya geri döndü (1814). Cadiz Cortes'te ilan edilen anayasa kralın yetkilerini azaltıyordu. Bu yüzden kral Valensiya'da Manifesto yayımlayarak anayasayı iptal ettiğini açıkladı. Böylece anayasa ile ortadan kalkan mutlak krallık, İspanyol Engizisyonu geri geldi.1805 yılında Trafalgar Muharebesi ile İspanyol donanmasını paramparça olmuştu. Bu savaşın ardından meydana gelen Yarımada Savaşı ile halk artık savaştan bıkmıştı. Bununla birlikte İspanya Krallığı çöküyordu. Latin Amerika'daki sömürgelerde yaşayan insanlar bağımsızlık kazanmaya başlamıştı. Okyanus'ta bulunan Filipinler de elden çıkmıştı. Bunların sonucunda krallığın kasası boşalmıştı. Kral VII Ferdinand ve onun kontrolündeki hükûmetler istikrarı sağlamak için yeni çözümler aradı ise başarısız olunşmuştu. Bunun sonucunda krallık saygınlığını kaybetti.Liberal Devrimi (1820-1823) ile iktidara gelen Liberaller, ekonomik sıkıntıdan kurtulabilmek için yurt dışından para almayı çözüm olarak önerdiler.  Bu amaçla Paris ve Londra'ya gidildi. Buralarda Nathan Rothschild ve James Rothschild'den destek alındı.1823 yılında gerici uluslararası ittifak üyesi olan Fransa'nın İspanya'ya müdahalesi ile VII Ferdinand İspanya üzerinde hakimiyetini tekrar kurdu. Ancak Liberallerin Londra ve Paris'te borç için anlaştığı Rothschild ailesi, VII Ferdinand'da ülkedeki gelişmelerden dolayı borç vermeyi reddetti.Ancak ülkede ekonomik durum çok kötüydü. Bu yüzden VII Ferdinand ölümüne yakın olduğu dönemde liberal kanunları vadeden Pragmatik Yaptırımları ilam ederek borç verilmesini amaçlamıştır. Bu sırada  VII Fernando öldü. VII Ferdinand'ın Isabella ve Luisa Fernanda adında iki çocuğu vardı ve bunların ikisi de kızdı. Isabella daha 3 Fernanda ise 1 yaşındaydı. Ancak Pragmatik Yaptırımları uygulanabilmesi için   İsabella kraliçe oldu. Bunun sonucunda ülke annesi Maria Cristina'nın etkisi görülmeye başladı. Normalde bu politika olmasaydı kanunlara göre kralın kardeşi olan Carlos kral olacaktı.Cea Bermudez iktidara geldikten sonra liberal politikaları uygulayarak yerel yönetimleri artırdı. Bununla birlikte mutlakıyetçiliği savunan Carlos'un yanında olan muhafazakârlar baskı altına alındı. Bu yapılan reformlar toplumda da bölünmeler oluşturmuş ve bundan yararlanan Carlistler ayaklandılar.
Birinci Kongo Savaşı

Birinci Kongo Savaşı (1996-1997), "Afrika'nın Birinci Dünya Savaşı" olarak da bilinen, Ruanda önderliğinde Zaire'nin işgal edilmesiyle başlayan ve Zaire diktatörü Mobutu Sese Seko'nun devrilmesiyle sonlanan uluslararası bir savaştır. Zaire Devlet Başkanı Mobutu Sese Seko devrilip, yerine Ruanda'nın desteklediği Laurent-Désiré Kabila geçmiştir. Ancak bir yıl sonra, Kabila'nın istikrarsız hükûmeti eski müttefikleri olan Ruanda ve Uganda ile savaşa girmiş ve 1998'den 2003'e kadar süren İkinci Kongo Savaşı başlamıştır.
Birinci Kuvve-i Seferiye

Birinci Kuvve-i Seferiye, I. Dünya Savaşı öncesinde Osmanlı İmparatorluğu tarafından Kasım 1914'te kuruldu ve 20 Eylül 1915 tarihinde lağvedildi.
Birinci Kızıl Tehlike

Birinci Kızıl Tehlike, Amerikan tarihinde genel bir Bolşevizm ve anarşizm korkusunun yaşandığı döneme verilen ad. Amerikan siyasetindeki radikal duruşların artması ve Amerikan işçi hareketinin güçlenmesi bu korkunun temel dayanakları olarak kabul edilmektedir.First Red Scare'in kökeni I. Dünya Savaşı'ndaki aşırı milliyetçilik dalgasına uzanmaktadır. Savaşın son döneminde meydana gelen Bolşevik devriminin ardından yaşanan Genel Seattle Grevi, Boston Polis Grevi ve anarşist öbekler tarafından siyaset ve iş dünyasının önde gelenlerine yönelik bombalı saldırılar Amerikalı yetkililer tarafından tehdit olarak algılanmıştır. Dönem, Başsavcı A. Mitchell Palmer'ın radikal kuruluşları ortadan kaldırmaya yönelik girişimlerine tanıklık etmiştir.
Birinci Lüzinyan Sarayı

Birinci Lüzinyan Sarayı, Lüzinyanların Lefkoşa'da yaptıkları ilk saraydır. Bu saraylar "dük" veya "vali"nin (Byzantine Katapan) ikâmetgâhıydı. 1211'de tamamlanmıştı. 20. yüzyılın ortalarında bulunduğu yerde belediye binası ve elektrik güç santrali vardı. Cenevizliler tarafından 1373 yılında Lefkoşa yağmalanmış, bu sırada saray da büyük hasar görmüştür. Yerine İkinci Lüzinyan Sarayı yapılmıştır.
Birinci May Hükûmeti

Theresa May , Kraliçe II . Elizabeth tarafından yeni bir yönetim kurmak üzere davet edildikten sonra 13 Temmuz 2016'da Birleşik Krallık'taki ilk May Hükûmetini kurdu. Ardından İçişleri Bakanı, May'in o zamanki Başbakan David Cameron'un istifasının ardından başbakan oldu. Muhafazakar çoğunluk hükûmeti olan hükûmet, 2015 genel seçimlerinin ardından kurulan ikinci Cameron Hükûmetinin yerini aldı. Cameron'ın hükûmeti, Haziran 2016'da İngiltere'nin Avrupa Birliği'nden ayrılmasına ilişkin referandumun hemen ardından istifasını sundu.2017 erken genel seçimlerinin ardından May, Demokratik Birlik Partisi'nin desteğiyle yeni bir azınlık hükûmeti kurdu.May, 13 Temmuz akşamı Maliye Bakanı, İçişleri Bakanı, Dışişleri Bakanı ve Savunma Bakanı seçimlerini açıkladı: İlk üç göreve sırasıyla Philip Hammond, Amber Rudd ve Boris Johnson atandı, Michael Fallon Savunma Bakanı olarak devam etti. David Davis, Avrupa Birliği'nden Ayrılıştan Sorumlu Devlet Bakanı'nın yeni görevine atanırken, Liam Fox Uluslararası Ticaretten Sorumlu Devlet Bakanı ve Ticaret Kurulu Başkanı oldu.May'in kalan kabine görevleri için tercihleri 14 Temmuz'da açıklandı. Daha önce uluslararası kalkınma sekreteri olan Justine Greening, eğitim sekreterliğine terfi etti ve Greening'in bıraktığı boşluğu Priti Patel doldurdu. Daha önce çevre sekreteri olan Liz Truss'a adalet portföyü verildi. Daha önce genç bir enerji bakanı olan ve aynı zamanda 2016 Muhafazakar liderlik seçiminde Theresa May'in son rakibi olan Andrea Leadsom, çevre sekreteri oldu. Her ikisi de İçişleri Bakanlığı'nın eski bakanları olan James Brokenshire ve Karen Bradley'e sırasıyla Kuzey İrlanda ve kültür, medya ve spor görevleri verildi. Damian Green çalışma ve emeklilik sekreterliği görevini aldı ve Chris Grayling ulaştırma sekreteri oldu. Son olarak, Sajid Javid topluluklara ve yerel yönetime brifing verildi, Bowes Park'tan Barones Evans Lordlar Lideri oldu ve David Lidington Avam Kamarası Lideri oldu.Jeremy Hunt, Alun Cairns ve David Mundell , ikinci Cameron bakanlığı sırasında sahip oldukları sırasıyla sağlık bakanlığı, Galler sekreteri ve İskoç sekreteri görevlerini sürdürdüler. Buna karşılık May, Cameron kabinesinden altı bakanı görevden aldı: Maliye Bakanı George Osborne, Adalet Bakanı Michael Gove, Kültür Bakanı John Whittingdale, Eğitim Bakanı Nicky Morgan, Lancaster Dükalığı Şansölyesi Oliver Letwin ve Lordlar Kamarası Başkanı Barones Stowell Beeston.Ayrıca May, Fiona Hill ve Nick Timothy'yi Downing Street Kurmay Başkanları olarak atadı. Her ikisi de İçişleri Bakanlığı'nda ona siyasi danışman olmuş, ardından liderlik kampanyasında çalışmaya geri dönmeden önce kısa bir süre hükûmet dışında çalışmıştı.
Birinci Meksika Cumhuriyeti

Birinci Meksika Cumhuriyeti, Meksika Birleşik Devletleri () ya da Birinci Federal Cumhuriyet (İspanyolca: Primera República Federal), bağımsız Meksika tarihinin ilk anayasası olan 1824 anayasasıyla kurulan federal bir cumhuriyetti. Antonio López de Santa Anna önderliğindeki muhafazakârların anayasada yaptığı değişiklikle birlikte, 23 Ekim 1835 itibarıyla yerini üniter bir devlet niteliğindeki Meksika Merkezci Cumhuriyeti'ne bıraktı.
Birinci Messinya Savaşı

Birinci Messinya Savaşı, Pausanias'ın verdiği bilgilere göre Messinya ve Sparta arasında MÖ 743 yılında başlayıp MÖ 724 yılında biten Messinya savaşlarının ilkidir.
Birinci Mithridatis Savaşı

Birinci Mithridates Savaşı (MÖ 90 - MÖ 85) Roma İmparatorluğu'nun Anadolu'ya yayılmasını durdurmak için yapılan üç savaştan birincisidir.Bu savaşta Pontus Krallığı ve Roma hakimiyetine karşı çıkan birçok Yunanca konuşan Anadolu şehri, Pontus Krallığı kralı olan VI. Mithridates komutanlığı altinda Roma Cumhuriyeti ve onun Anadolu'da müttefiki olan Bitinya Krallığı'na karşı savaşmışlardır. Bu savaş 5 yıl sürmüştür. Roma lejyonlarına komuta eden general çok kere  Lucius Cornelius Sulla olmuştur; ama Valerius Flaccus ve Gaius Flavius Fimbria de  Romalı lejyonlara komuta etmişlerdi. Bu savaşta önemli muharebeler MÖ 86 yapılan  Chaeronea Muharebesi ve  Orchomenus Muharebesi'dir. Birinci Mithridates Savaşi  MÖ 85'te  Roma Cumhuriyeti'nin galip gelmesı ve  Vİ.. Mithridates'in bu savaşta eline geçirmiş olduğu  tüm arazileri Roma ve müttefiklerine bırakıp Pontus Krallığı'na geri çekilmesi ile son bulmuştur. Birinci Mithridates Savaşı resmen  MÖ. 85'te Dardanus Antlaşması ile sona ermiştir.Birinci Mithridates Savaşı'ndan sonra MÖ 83– MÖ 81 döneminde İkinci Mithridates Savaşı ve MÖ 75– MÖ 63  döneminde Üçüncü Mithridates Savaşı yapılmış ve bu savaşlar MÖ 83'te Pontus Kralı VI. Mİthridates'in ölümü ile Roma Cumhuriyeti galebesi ile sona ermiştir.Appian (İngilizce cev.: Horace White), (1913), The Text of Appian on Lacus Curtius: Foreign Wars  Bölüm 12: Mithridatic WarsPlutrach (İngilizce cev.:Rex Warner) (1958, Fall of the Roman Republic, Six Lives by Plutarch: Marius, Sulla, Crassus, Pompey, Caesar, Cicero Bölüm:Sulla, Londra:Penguin Books (ing)Plutarkhos (Türkçe çev.: Nilüfer (Bayar) Gürsoy ve Ayşe (Önsay) Sarıgöllü) (19) Yaşamlar XI Lysabros - Sulla MEB Dunya Klasikleri Dizisi: 56Magie, David (1950) Roman Rule in Asia Minor, to the End of the Third Century after Christ 2 vols, Princeton: Princeton University Press,
Birinci Ordu (Birleşik Krallık)

Birinci Ordu, Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarında var olan bir Birleşik Krallık oluşumudur. 1. Ordu, 1. Dünya Savaşı sırasında Hint ve Portekiz kuvvetlerini, İkinci Dünya Savaşı sırasında ise Amerikan ve Fransız kuvvetlerini içeriyordu.1. Ordu, 1. Dünya Savaşı sırasında İngiliz Ordusu'nun bir parçasıydı ve 26 Aralık 1914'te İngiliz Seferi Kuvvetleri kolordusu Korgeneral Sir Douglas Haig ve Horace Smith - Dorrien yönetimindeki 2. Ordu bölündüğünde kuruldu. Birinci Ordu Mayıs 1916'da Vimy Ridge'de ve ertesi ay Fromelles'te ters görüldü. 1917'den itibaren, 1. Ordu Portekiz seferi kolordusunuda içeriyordu. Birinci Ordu, 1918'de Almanları geri getiren ve savaşı neredeyse sona erdiren taarruzda yer aldı.İngiliz 1. Ordusu 2. Dünya Savaşı sırasında yenilendi. 8 Kasım 1942'de Fas ve Cezayir'de Fransız Kuzey Afrika'sının Müttefik işgali olan Meşale Operasyonu kapsamında karaya çıkan Amerikan ve İngiliz kara kuvvetlerini komuta etmek için kuruldu. Korgeneral Sir Kenneth Anderson tarafından komuta edildi. 1. Ordu karargahı, Anderson'un yeniden tasarlanan Doğu Görev Gücü'nün komutasını üstlenmek için Cezayir'e gelmesiyle 9 Kasım 1942'de resmen aktif hale getirildi.1. Ordu başlangıçta sadece Amerikan ve İngiliz oluşumlarından oluşuyordu. Alman kuvvetlerinin Vichy Franceile olan ateşkes anlaşmasını feshetmesi sonrasında teslim olduktan sonra, Fransız birlikleri de 1. Ordu'nun savaş emrine eklendi. Sonunda 4 kolordudan oluşuyordu.
Birinci Peçiya İsyanı

Birinci Peçiya İsyanı () veya Dolyani İsyanı, Haziran-Aralık 1858 tarihleri arasında Bosna Krayinası'nda Osmanlı İmparatorluğu'na karşı Petar Popoviç "Peçiya" önderliğinde gerçekleşen bir isyandır. İsyan, Aralık 1858'de Osmanlı güçleri tarafından bastırıldı.
Birinci Polonya Ordusu

Birinci Polonya Ordusu (veya Berling Ordusu),  Polonya Patriots Birliği'nin yoğun olarak taşrada yaşayan, defalarca başka yerlere nakledilen, kaçan ya da sürülen köylüler arasında yaptığı propaganda ile oluşturulmuş ordudur. 1944 yılında oluşturulmuş olan ordunun çoğunluğu Kızıl Ordu'nun Belarus Cephesi ile birlikte batıya doğru ilerledi.Polonya Ordusu, Polonya'ya doğru yapılan harekatlarda önemli bir payı vardı. Lublin'den Brest'e, Varşova'dan Pozan'a, Vorpommern'den Kuzey Polonya'ya kadar birçok yeri Kızıl Ordu ile birlikte özgürleştirdi. Polonya'ya girildiğinde orduya katılım hızlıca arttı. Özellikle de Polonya'da komünist direniş örgütü Armia Ludowa, bu katılımın liderliğini yaptı. 1945 yılına gelindiğinde ordunun bünyesinde 440.000 kişi vardı.Polonya yeraltı devletindeki birçok kişi Almanlar'a karşı mücadele ettikten sonra dağıldı. Ancak Polonya'nın özgürleşmesinden hemen ardından 500 binden fazla direnişçiden 80 bine yakını anti-komünist direniş için ayaklanma kararı aldı. 1944 yılında başlayan ayaklanma 1947 yılına kadar devam etti. Ayaklanmanın 1944 ve 1945 yıllarında bu olaya Berling Ordusu müdahale etti.Batıya doğru ilerleyiş Mayıs 1945 yılına kadar yani savaşın sonunu belirleyen Berlin Muharebesi'ne kadar devam etti. Bu savaşın zaferle sonuçlanmasında Polonyalılar önemli bir rol oynadı. Berlin'e giren Polonyalı sayısı 74.000 kişidir. Bu sayı 1. Belarus Cephesnin yüzde 7.5'ne tekabul ediyordu. Bu savaşta 10.400 Polonyalı öldü. Güneydeki Polonya Ordusu ise Prag Taarruzu'nda bulundu.22 Ağustos 1945 yılında ordu dağıltıldı. Bu orduda bulunanlar Polonya Halk Cumhuriyeti'nin resmi ordusunu kurdu.
Birinci Polotsk Muharebesi

Birinci Polotsk Muharebesi, 17-18 Ağustos 1812 tarihlerinde gerçekleşti. Peter Wittgenstein komutasındaki Rus birlikleri, Polotsk şehri yakınlarında Nicolas Oudinot liderliğindeki Fransız ve Bavyera birlikleriyle savaşarak Oudinot'un Saint Petersburg'a ilerlemesini durdurdu. Birinci Polotsk Muharebesi, iki ay sonra aynı sefer sırasında meydana gelen İkinci Polotsk Muharebesi ile karıştırılmamalıdır.Klyastitsy Muharebesi'nde ve diğer birkaç küçük çarpışmada alınan mağlubiyetler sonrası, Oudinot'nun Kolordusu Polotsk'a çekildi.17 Ağustos sabahının erken saatlerinde, Wittgenstein liderliğindeki 1. Piyade Kolordusu, Spas köyü yakınlarındaki Fransız mevzilerine saldırarak Fransızları geri çekilmeye zorladı. Oudinot, saldırı bölgesine ek birimler taşıdı ve ayrıca merkezden karşı saldırıya geçti. Gece, hem Fransızlar hem de Ruslar mevzilerini korumayı başardılar. Oudinot yaralandı ve komutayı Gouvion Saint-Cyr'a devretmek zorunda kaldı.Ertesi sabah Gouvion Saint-Cyr taarruza geçti. Wittgenstein'ı saldırı alanı konusunda yanıltmayı, birliklerini yeniden bir araya getirmeyi ve aniden Rus mevzilerinin sol kanadına ve merkezine saldırmayı başardı. Başlangıçta saldırı büyük bir başarıydı, Fransız birlikleri Rusları ezdi ve yedi top ele geçirdi.Yenilgi yakın göründüğünde, Wittgenstein bir süvari karşı saldırısı düzenledi. Saldırıyı durduran ve geri çekilen Fransızlar, bu beklenmedik saldırı sonrası paniğe ve dehşete kapıldı. Wittgenstein, Drissa'ya çekildi. Wittgenstein, ordusunun bir bölümüyle Saint Petersburg'a ilerlemeye çalışan iki Fransız birliğini durdurmayı başardı ve bu eylem ona daha sonra Rusya başkomutanlığı ünvanını kazandırdı.Fransız-Bavyera kayıpları 6.000 ölü ve yaralıyla sınırlıydı. Ruslar 5.500 askerini kaybetti. Bavyera birçok generalini bu muharebede kaybetti. Piyade Generali Bernhard Erasmus von Deroy ölümcül şekilde yaralandı ve Tümgeneral Siebein Ruslar tarafından öldürüldü. Tümgeneraller Vincenti ve Raglovitch yaralandı. Fransızlardan hem Oudinot hem de Tugay Generali François Valentin yaralandı. Rus Generaller Berg, Hamen ve Kazatchkowski de yaralandı.
Birinci Sadabad Sarayı

Birinci Sadabad Sarayı (veya Sadabad Kasrı), İstanbul'da  Kağıthane Deresi kenarında 1722 yılında inşa edilen 1809'da yıktırılan yazlık saraydır. Lale Devri'nin simgesi olmuştur.Tarih boyunca aynı yerde yapılıp yıktırılan üç saraydan ilkidir.  Sadabad saraylarının ikincisi 1809- 1816 arasında inşa edilip 50 yıl kadar kullanıldıktan sonra yıktırılmış; üçüncü saray  1863'te yaptırılmış ve 1943'te yıktırılmıştır. Geçmişte üç sarayın inşa edildiği yerde günümüzde Kağıthane Belediyesi'nin binası bulunur.Sadabad Sarayları'nın ilki,  devrin sadrazamı Nevşehirli Damat İbrahim Paşa tarafından III. Ahmed için yaptırılmıştı . Yapı, Osmanlı İmparatorluğu'nun ilk büyükelçisi sayılan Yirmisekiz Mehmed Çelebi'nin Paris'ten getirttiği saray ve bahçe planlarından esin alarak inşa edildi. Fransa'daki Fontainebleau Sarayı örnek alınarak Kâğıthane Deresi'nin yatağı genişletildi. Derenin suyu çağlayanlar üzerinden akıtılarak havuza verildi. Saray ile birlikte “Cedvel-i Sîm” isimli kanal, iki havuz, üzerinde seyir kameriyeleri ile iki çağlayan kaskad, “Kasr-ı Neşat” adlı pavyon ve bir çeşmenin yapımı 60 günde tamamlandı. Havuz üzerindeki mermer direklerin üzerine inşa edilen saray, Paris civarında bulunan Marly Köşkü 'ne benzetilir  III. Ahmet döneminin sarayı için en dayanaklı veriler Avusturya elçisi Gudenus'un çizimleri ile dönemin betimlemeleri ve gravürlerinde bulunabilmektedir.31 Temmuz 1722'de sarayın açılışına padişah III. Ahmed katıldı. Açılış sırasında şairler padişaha söyledikleri methiyelerde saraya “uğurlu, mamur yer” anlamında  “Sa'd-abad” adını verdi. Bu isim, sonradan semtin de adı oldu.1722-1730 arasında Haliç’in her iki yakasında vezirlere ve paşalara ait, 173 adet kasır kurulmuş; 1730'daki Patrona Halil İsyanı sırasında kasırlar yağmalanmış ve sonra da tamamen yakılmıştır. III Ahmed’in yerine  tahta çıkarılan I. Mahmut, sarayın yakılmasına izin vermemiştir ancak tahrip edilmesine ses çıkarmadı. Yeni padişah, daha sonra sarayı tamir ettirmiş fakat hiç kullanmamıştır.Zamanla köhneleşen sarayı III. Selim, Krikor Balyan 'a tamir ettirerek kurtardı. III. Selim, IV. Mustafa ve II. Mahmut devirlerinde saray, pâdişahların yabancı elçilerle buluşma, Anadolu ve Rumeli âyânı ile görüşme yeri hâline getirildi. Âyânlara bir dizi yükümlülük getiren ve Türkiye’nin ilk anayasal belgesi kabul edilen Sened-i İttifak, 1808'de bu sarayda imzalandı.
Birinci Schleswig-Holstein Savaşı

Birinci Schleswig-Holstein Savaşı veya Üç Yıl Savaşı, Schleswig ve Holstein dükalığını kontrol edebilmek için Danimarka Krallığı ile Kuzey Almanya arasında 1848 ile 1851 arasında yaşanan birinci savaş. Savaşa daha sonra Prusya ve İsveç birlikleri de dahil oldular. Savaştan Danimarka Krallığı galip çıktı. Aynı sorun üzerine 1864'te ikinci bir savaş patladı.Bu yüzden 1864 yılındaki savaş Almanya-Danimarka savaşı ya da İkinci Schleswig-Holstein Savaşı olarak adlandırılır.