Jos Boys

Jos Boys mimar, aktivist, eğitimci ve yazardır.   Matrix Feminist Design Co-operative'in kurucu üyesi ve 1984 tarihli Making Space: Women and the Man-Made Environment (Pluto Press 1984) adlı kitabın ortak yazarıdır.  2008'den beri engelli sanatçı Zoe Partington ile The DisOrdinary Architecture Project'in  eş-yönetmenliğini yapmaktadır, engelliliği düşünmenin yeni ve farklı yollarını keşfetmek için engelli liderliğindeki bir platform      yürütmektedir.Londra Tasarım Müzesi (2019),  Melbourne Üniversitesi Tasarım Okulu (2019),  Innsbruck Üniversitesi (2019),  Yale Üniversitesi Mimarlık Okulu (2018) dahil olmak üzere çok sayıda uluslararası açılış konuşması yaptı.Jos Boys, University College London, Bartlett Yapılı Çevre Fakültesi'nde çalışmaktadır ve Öğrenme Ortamları Yüksek Lisansının Kurs Direktörüdür.  Bundan önce, 10 yılı aşkın bir süre bağımsız bir Öğrenme Ortamı danışmanı ve araştırmacısı olarak çalıştı; ve pedagojiler, akademik gelişim, kurumsal politika ve stratejiler, tesis planlama ve yönetimi ve bina tasarımı arasındaki karmaşık ve sıklıkla tartışmalı karşılıklı ilişkiler hakkında kapsamlı yazılar yazmıştır.  Aynı zamanda hem Birleşik Krallık'ta hem de uluslararası birçok kurumda mimarlık ve ilgili disiplinlerde eğitimci   ve akademik geliştirici ve öğretim tasarımcısı olarak çalıştı.Tüm çalışmaları, inşa edilmiş ortamları işbirliği içinde tartışmak ve iyileştirmek için farklı bakış açıları ve gündemlerde nasıl hareket edebileceğimizi araştırıyor.Jos Boys lisans derecesini Bartlett School UCL'de (daha sonra Çevre Çalışmaları Okulu olarak anılacaktır) aldı ve İleri Mimari Çalışmalar (UCL 1981) ve Fotoğrafçılık (De Montfort Üniversitesi 2003) alanlarında yüksek lisans derecelerine sahip. Doktora derecesini Reading Üniversitesi Kentsel ve Bölgesel Çalışmalar Fakültesi'nden “Somut Vizyonlar mı? 2001'de İngiltere 1830 – 1980'de konut tasarımı, malzeme uygulamaları ve günlük yaşam arasındaki karşılıklı ilişkileri incelemek. Aslen Building Design dergisi için mimarlık gazetecisi olarak eğitim alırken, aynı zamanda Greater London Council'de (GLC) Kadın ve Kadın üzerine rehberlik yazıları yazan projeler üstlendi. Planlama; ve kurucu ortaklar Vron Ware, Sue Cavanagh ve Wendy Davis ile geliştirme çalışanı olduğu Women's Design Service'te. Jos Boys, hayatı boyunca, Westminster Üniversitesi'nde (1995–2001) yeni tasarım teknolojilerini araştıran disiplinler arası bir feminist araştırma grubu olan Cutting Edge ve feminist mekansal uygulamalar grubu Takeing dahil olmak üzere birçok feminist ve ilgili ağda yer aldı (2000– ).Matrix Open Feminist Architecture Archive (MOFAA) (2020– ): 1980'lerin Londra'sındaki arşiv kaynaklarını bir araya getiren ve farklı türden bedenler, mekanlar ve mimari arasındaki karmaşık ilişkileri keşfetmesi öngörülen bir çevrimiçi öğrenme kaynağı.Architecture Beyond Sight (ABS): kör ve görme engelli bireyler için bir mimari temel çalışma kursunun ortak tasarımı, geliştirilmesi ve uygulanması ( The DisOrdinary Architecture Project ve The Bartlett UCL işbirliği) (2018 - )Disaled Artists Making Dis/Ordinary Spaces (DAMD/OS): İngiltere genelinde 10 mimarlık, iç mekan ve yapılı çevre kursunda engelli sanatçılar ve yapılı çevre eğitimcileri arasında bir dizi yenilikçi ve kışkırtıcı iş birliği.(2017–19).Making Discursive Spaces : Brighton Üniversitesi Mimarlık ve Tasarım Okulu'ndaki iç mimarlık öğrencileriyle engelli ve Sağır sanatçıları bir araya getiren bir prototip oluşturma işbirliği (2008).A Sense of Place : RIBA Mimarlık Haftası ve Londra Mimarlık Festivali (2007) kapsamında görme engelli ve görme engelli kişiler için binaların ve nesnelerin sesli tanımlarının geliştirilmesi; Brighton Üniversitesi ve VocalEyes ile işbirliği içinde.Jos Boys'un araştırması, yazımı ve öğretimi, 'normal' mimari ve tasarım eğitimi ve uygulamalarının sosyal inşasını anlamakla; ve bunun yerine marjinal grupların algılarından ve deneyimlerinden yola çıkarak inşa edilmiş alanlar üretmenin alternatif biçimlerinin birlikte geliştirilmesi hakkında, eğitimde veya diğer alanlarda.    Boys'un ortak kurguladığı koleksiyonların tümü, yaklaşımları ve tutumları paylaşmak için birden fazla bakış açısı ve ses açmayı amaçlar; farklı varsayımlar üzerinde eleştirel olarak düşünmek; sosyal, mekansal ve maddi adalete dayalı bir disiplin olarak mimarlık için daha iyi modeller oluşturmak için birlikte çalışmayı amaçlar.The DisOrdinary Architecture Project: The Funambulist 19 The Space of Ableism'de (Eylül–Ekim 2018) Mimari ve Kentsel Tasarımda Engelliliği Farklı Şekilde Yapmak İçin Kullanışlı Bir Kılavuz“Kırıcı Boşluklar mı? On Dis/abling Phenomenology in Architecture”, Bryan E. Norwood (Ed) Özel Sayısı: Fenomenolojiye karşı mimari fenomenoloji LOG 42 (2017)“Görünmezlik Çalışması mı? Sakatlıktan yola çıkmak, normatif sosyal, mekansal ve maddi pratiklere nasıl meydan okur? Frichot, H., Gabreilsson, c., ve Runting, H. (eds). Mimarlık ve Feminizmler ( Routledge/AHRA 2017)Bates, C., Imrie, R. ve Kulman, K. (Eds) Design as care in an urban world (Wiley-Blackwell 2016) içinde “Günlük yaşam için alan, yer ve 'dikkatli' tasarım”Soldatic, K., ve Johnson, K. (Eds) Disability and Rurality: Identity, Gender and Belonging ( Routledge 2016) içinde “Engellilik ve toplumsal cinsiyetin dis/sıradan alanları”Doing Disability Differently: mimarlık, sakatlık/yeterlilik ve günlük yaşam için tasarım üzerine alternatif bir el kitabı ( Routledge 2014)“Aradaki boşlukları bulmak; sosyal ve maddi bir uygulama olarak öğrenme”, Carvalho, L., Goodyear P. ve De Laat, M. (eds) Place-Based Spaces for Networked Learning (Routledge, 2015)Öğrenme ve Katılıma İlişkin Kurumsal Misyonları Bilgilendirebilecek Öğrenme Alanlarını Analiz Etmek İçin Araştırma Yöntemleri Geliştirme. Perry Chapman Öğrenme Alanlarına Yönelik Araştırma Ödülü (Kolej ve Üniversite Plancıları Derneği 2013). Clare Melhuish ve Angelina Wilson ile birlikte yazılmıştır.Birlikte çalışan Müzeler ve Yüksek Öğrenim: Zorluklar ve Fırsatlar (Ashgate 2013) Anne Boddington ve Catherine Speight ile birlikte düzenlenmiştir.Öğrenmeyi Yeniden Şekillendirmek: eleştirel bir okuyucu. Zorunlu eğitim sonrası öğrenme alanlarının geleceği (Sense Yayıncıları 2011). Anne Boddington ile birlikte düzenlendi.Yaratıcı Öğrenme Alanlarına Doğru: Zorunlu Eğitim Sonrası Mimariyi Yeniden Düşünmek (Routledge 2010)e-Devrim ve Zorunlu Eğitim Sonrası; Kaliteli eğitim sunmak için e-iş modellerini kullanma (Routledge 2008) Peter Ford ile ortak editör (2008)“Açığa Çıkarma Çalışması. Feminist mimarlık pratiğinin tarihlerini (yeniden) görmek için eserleri sorgulamak.” In Architecture and Culture Journal Özel Sayısı: Architecture and Feminisms (Taylor ve Francis 2017) Julia Dwyer ile birlikte yazılmıştır.“Dünyada Windows mu? (veya neden yanlış çerçeveleri kullanıyor olabiliriz): Mimari, kimlik ve yeni teknolojiler”, Cutting Edge (eds. ) Dijital Arzular (IBTauris Press, 2000)“Peyzajdaki konumlar? Cinsiyet, malzeme ve sanal alan”, Cutting Edge'de (eds. ) Tasarım Arzu? Vücut, bölge ve yeni teknolojiler ( IB Tauris Press, 1999)“Metaforların ve Haritaların Ötesinde; mimarlığı ve toplumsal cinsiyeti yeniden düşünmek”, Rosa Ainley (ed. ) Yeni Sınırlar Uzay, Bedenler ve Cinsiyet (Routledge, 1998)“Toplumu (Yanlış) Temsil Etmek; Mo Dodson ve Jerry Palmer'da (eds. ) Tasarım ve Estetik (Routledge 1996)“Kadın ve Tasarlanmış Çevre; Sophie Bowbly'de (ed . ) Yapılı Çevre Cilt 16, Sayı 4 1990 pp249 –256 (1990)“Alcatraz'dan OK Corral'a; Savaş Sonrası İngiliz Konut Tasarımı”, Attfield ve Kirkham'da (Eds) İç Mekandan Bir Görünüm: Feminizm, kadın ve tasarım (Women's Press 1989)"Mimarlığın feminist bir analizi var mı?" Sophie Bowbly'de (ed. ) Yapılı Çevre Cilt. 10 no1 Kasım pp25–34 (1986)Alan Yaratmak: Kadınlar ve İnsan Yapımı Çevre (Pluto Press 1984). Matrix Feminist Architecture Collective ile ortak yazar.