barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
II. Kvarkvare Cakeli

II. Kvarkvare Cakeli (Gürcüce : ყვარყვარე ჯაყელი) (1416-1498) 1451'den 1498 yılına kadar Samtshe prensidir. Cakeli Hanedanı'ndan II. İvane Cakeli'nin oğludur. 1440'lı yıllarda kardeşi II. Ağbuğa'ya karşı ayaklandı ancak ayaklanmaları Gürcü soyluları tarafından bastırıldı. Buna karşın kardeşi Ağbuğa'nın ölümünden (1451) sonra yerine tahta geçti. Kvarkvare, Samtshe'nin bağımsızlığı için merkezi Gürcistan kraliyetine karşı savaşan babasına benziyordu. 1465'te Paravani Gölü yakınlarında Kral VIII. Giorgi'yi mağlup etti ve onu Ahaltsihe'ye hapsetti. Samtshe, bu muharebe sonrasında Gürcistan Krallığı'ndan ayrıldı. Ayrıca Gürcistan Krallığı'nın bölünmesiyle sonuçlanan Gürcü İç Savaşı'na katıldı. Kvarkvare'nin bağımsız saltanatı çevresindeki Müslüman devletler ile yaptığı savaşlarla dikkat çeker. Akkoyunlular 1466, 1476-1477 ve 1485'te büyük saldırılara başladılar ve 1479'dan itibaren Osmanlılar, Samsthe topraklarını işgal etmeye başladı. Kvarkvare bir dizi zafer kazandı. Ermeni kaynakları, 1479'da Erzurum çevresindeki araziyi harap ederek şehri haraca bağladığını kaydetmektedir. Ölümünden sonra Vardzia'daki Ananuri Kilisesi'nin kuzey duvarındaki bir mezarda eşiyle birlikte defnedilmiştir. Yerine oğlu I. Kaihosro Cakeli tahta çıktı.
II. Lajos

II. Lajos (1 Temmuz 1506, Budapeşte - 29 Ağustos 1526, Mohaç), Macaristan ve Bohemya kralıdır. Babası II. Vladislav, annesi ise Anne de Foix-Candle'dir. Babası ölünce Macaristan ve Bohemya tahtına 10 yaşındayken oturdu. Habsburg prensesi Mary ile evlendi. Lajos gençliğinde Kutsal Roma İmparatoru I. Maximilian ile sık sık konuşurdu. I. Süleyman'ın gönderdiği Osmanlı İmparatorluğu elçisi Behram Çavuş'un kafasını keserek I. Süleyman'a geri gönderdiği sebebinden Osmanlı İmparatorluğu ile 29 Ağustos 1526'da Mohaç meydanında karşı karşıya gelmiştir. 29 Ağustos 1526'da Mohaç Muharebesi'nde ordusu Osmanlılar karşısında büyük bozguna uğradı. Kendisinin savaş alanından kaçarken Karasu bataklığında boğulduğu sanılıyor. Muhteşem Yüzyıl dizisinde Kadir Çermik tarafından canlandırılmıştır.
II. Leo

Papa II. Leo (d. 611 – ö. 28 Haziran 683), diğer adı  Leo Maneius, 17 Ağustos 682'den 28 Haziran 683 tarihine kadar Papalık yapmıştır.Kısa papalık dönemindeki en büyük başarısı kendisinden hemen önce 680 ile 681 yılları arasında Monotelitizm karşı toplanan Üçüncü İstanbul Konsili'nin kararlarının, İmparator tarafından onaylandıktan sonra Batıdaki ulusların bu karardan haberdar olmasını sağlamasıdır."Wikisource" websitesinde "Horace Kinder Mann, (1913) "Pope St. Leo II" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 9" maddesi Wikisource, the free online library"Wikisource" websitesinde "Leo (popes) Leo II" 1911 Encyclopædia Britannica, Cilt 16   Wikisource, the free online library
II. Leo (imparator)

II. Leo veya Flavius Leo (d. 467- ö. 17 Kasım 474) 18 Ocak 474 ile 17 Kasım 474 arasında Doğu Roma imparatoru (Bizans )imparatoru olarak hüküm sürmüştür. İmparator I. Leo ile Verina'nin kızı olan, Ariadne ile Zeno'nun oğludur.I. Leo öldüğü zaman herkesi şaşırtacak şekilde Bizans İmparatorluk tahtını, damadı olan Zeno'ya değil de, torunu olan ve daha 7 yaşında bulunan II. Leoya bıraktığı anlaşılmıştı. Küçük II. Leo, gerçekten I. Leo'un torunu olarak en yakın erkek akrabası olmaktaydı ama Roma imparatorluk kurallarına göre imparatorluğun en yakın akrabaya geçmesi gerekmemekteydi. Babası olan Zeno ortak imparator olarak tayin edildi ve 18 Ocak 474'te imparatorluk görevine başladı.On ay süren çok kısa bir saltanattan sonra 17 Kasım 474'te birdenbire nedeni bilinmeyen bir hastalıktan öldü. Ölümünden sonra babası Zeno tek başına imparator olmuştur. Zamanında çok yaygın olan söylentilere göre, bu nedeni bilinmeyen ölüm annesi  Ariadne tarafından verilen zehirle sağlanmıştır. Özellikle I. Leo'nun karısı ve II. Leo'nun büyükannesi olan Verina, imparator Zeno aleyhinde hazırladığı başarılı saray darbesini organize ederken bu zehirlenme nedenini büyük bir koz olarak kullanmıştır.Gregory, Timothy E. (çev. Esra Ermert), (2008), Bizans Tarihi, İstanbul:Yapı Kredi Yayınları  ISBN 978-975-08-1507-2Norwich, John Julius, (1988) Byzantium: Early Centuries, Londra:Penguin  ISBN 0-14-011447-5, say.168
II. Leon (Abhazya kralı)

II. Leon (Gürcüce: ლეონ II), 780 yılında 828 yılına kadar görev yapmış Abhazya kralıdır. I. Leon'dan sonra tahta çıkan II. Leon, Ançabadze Hanedanı'ndan I. Leon'un yeğeniydi. Anne tarafından ise Hazarlardan bir kağanın torunuydu (muhtemelen Bihar veya Bağatur).Kahetili İoane'nin ölmesini ve Cuanşer'in yaşlanmasını fırsat bilen II. Leon, 770'lerde Lazika'yı ele geçirmek için hanedan birliğini kendi lehine kullandı. Yaklaşık 778 yılında II. Leon, "Abhazların Kralı" unvanını almak için Hazarların yardımıyla ülkeyi bağımsız hale getirdi ve ülkenin başkentini Anakopia'dan batı Gürcistan'daki Kutaisi kentine aktardı. Gürcü yıllıklarına göre, Leon krallığı sekiz düklüğe ayırdı: Abhazya, Tshumi, Bedia, Guria, Raça, Takveri, Svaneti, Argveti, ve Kutatisi. II. Leon, yaşamı boyunca hanedanlar arası evlilikler yaparak Tao-Klarceti'nin siyasi çevreleriyle ilişkilerini güçlendirdi.Hükümdarlığı döneminde Abhazya Krallığı kurulma evresindeydi. Bu yüzden krallığın sınırlarını Doğu'ya yayma konusunda aktif olmadı. Devlet bağımsızlığını elde ettikten sonra, kilisenin bağımsızlığı konusu ana sorun haline geldi. II. Leon, Konstantinopolis'e bağımlı olana kadar bağımsız kilise politikasını uygulayamadı. Ayrıca imparatorluk, kilisenin yardımıyla krallığın iç ve dış politikasını etkilemeye çalıştı. Vahuşti'nin görüşüne göre, Abhazya kilisesinin Konstantinopolis'ten ayrılıp bağımsızlığına kavuşması II. Leon'un döneminde gerçekleşmiştir.
II. Leonidas

II. Leonidas, MÖ 247 - MÖ 235 yılları arasında Sparta krallığı yapmış Agiad ailesindendir. Önemli reformların savunucusu IV. Agis'e karşı çıktı. MÖ 242'de sürgüne gönderildi. MÖ 241'de geri döndü ve Agis'i görevinden alıp öldürttü. Dul karısını da oğluyla evlendirdi.Leonidas II, Seleukos mahkemesinde büyüdü ve Plutarch'ın IV. Agis'in Yaşamı'na göre Persli bir kadınla evlendi. Diğer kaynaklara göre, bu Spartalı olmayan eş aslında bir Seleukos, muhtemelen Seleukos I Nicator'un Pers karısı Apama'dan kızıydı. Bu nedenle tamamen Pers değildi, yarı Makedon ve yarı Pers'ti. Pers etkisindeki yaşam tarzı, Spartalı olmayan (dolayısıyla yabancı) karısı ve yarı Spartalı çocukları, ephor Lysander, ortak kral Agis IV ve destekçileri tarafından sorun haline getirilecekti.Leonidas II, Eurypontid eş kralı Agis IV'ün reform girişimlerine karşı çıktı. Ephor Lysander, tanrılardan Leonidas'a karşı bir işaret gördüğünü iddia etti ve Leonidas yargılanmaktan kaçınmak için kaçtı. Onun yokluğunda, Leonidas tahttan indirildi ve yerine damadı II . Cleombrotus getirildi.Daha sonra Agis Aetolia'da sefer yaparken Sparta'ya döndü ve II. Cleombrotus'u tahttan indirip sürgüne gönderdi ve tahtını geri aldı. Kısa bir süre sonra, IV. Agis'i annesi Agesistrate ve büyükannesi Archidamia ile birlikte tahttan indirdi ve idam etti.
II. Leopold (Kutsal Roma imparatoru)

II. Leopold, doğum adı; Peter Leopold Joseph Anton Joachim Pius Gotthard (d. 5 Mayıs 1747 - ö. 1 Mart 1792), 1790-1792 yılları arası Kutsal Roma İmparatoru ve Toskana Büyük Dükü. I. Franz ve İmparatoriçe Maria Theresa'nın oğlu.Leopold Viyana'da ailenin üçüncü çocuğu olarak dünyaya geldi. İlk eğitimini papazlık üzerine aldı. Ağabeyi Karl'ın 1761 yılında ölümü üzerine, onun babasının Toskana Büyük Dükalığına geçmesine karar verildi. Bu yerleştirme onun 5 Ağustos, 1764 yılında III. Carlos ve Maria Amalia'nın kız çocukları Maria Louisa ile evlendi. 18 Ağustos, 1765 yılında babası I. Franz'ın ölümü üzerine büyük dükalığa varis oldu.Çocuklar, eşi Prenses Maria Lousia (İspanya) (1745-1792) ile (ayrıca Maria Ludovica (İspanya) olarak bilinir):Arşidüşeş Maria Theresia (Avusturya), doğum 14 Ocak 1767, ölüm 7 Kasım 1827 m: 1787, I. Anton (Saksonya); çocuk sahibiII. Franz (Kutsal Roma İmparatoru) doğum, 12 Şubat 1768, ölüm 2 Mart 1835,m: 1788, Düşeş Elisabeth (Württemberg); çocuk sahibim: 1790, Maria Teresa (Bourbon Prensesi); çocuk sahibim: 1808, Arşidüşeş Marie Ludovika (Avusturya); çocuksuzm: 1816, Prenses Charlotte (Bavyera); çocuksuzIII. Ferdinand (Toskana Büyük Dükü), doğum 6 Mayıs 1769, ölüm 18 Haziran, 1824,m: 1790, Prenses Luisa (İki Sicilyalılar) (1773-1802); çocuk sahibim: 1821, Prenses Marie Ferdinanda von Sachsen; çocuksuzArşidüşeş Maria Anna (Avusturya) doğum 22 Nisan 1770, ölüm 1 Ekim, 1809, Abbess in Theresian Convent, Prag, Çek CumhuriyetiArşidük Karl (Avusturya) doğum 5 Eylül 1771, ölüm 30 Nisan 1847, m: 1815, Henrietta (Nassau-Weilburg); çocuk sahibiArşidük Alexander Leopold Johann Joseph (Avusturya) doğum 14 ağustos 1772, ölüm 12 Temmuz 1795 (kazara yanarak öldü), evlenmediArşidük Albrecht Johann Joseph (Avusturya), doğum 19 Eylül, 1773, ölüm 22 haziran, 1774 (8 aylıkken öldü)Arşidük Joseph (Avusturya), doğum 9 Mart, 1776, ölüm 13 Ocak, 1847, m: 1799, Büyük Düşeş Alexandra Pavlovna (Rusya); çocuk sahibim: 1815, Hermine Prinzessin von Anhalt-Bernburg-Schaumburg-Hoym; çocuk sahibim: 1819, Düşeş Maria Dorothea von Württemberg; çocuk sahibiArşidüşeş Maria Clementina (Avusturya), doğum 1777, ölüm 1801, m: 1797  Calabria Dükü, daha sonra I. Francis (İki Sicilyalılar) kralı; sadece onun yaşayan kızı Caroline Berry Düşesi oldu.Arşidük Johann (Avusturya), doğum 1782, ölüm 1859, m: aşağı tabakadan kişilerle yapılan evlilik. Meran kontları ondan düşerArşidük Rainer (Avusturya), doğum 30 Eylül 1783, ölüm 16 Ocak 1853, m: 1820, Prenes Elisabeth (Savoy-Carignan), Karl Albert (Sardunya) kralının kız kardeşi; çocuk sahibiArşidük Rudolph (Avusturya), doğum 8 Ocak 1788, ölüm 24 Temmuz 1831, evlenmedi, Olmütz başpiskoposu 4 haziran, 1819 da Kardinal oldu.
II. Leszko

II. Leszko (Leszek, Lestek, Lestko), Polonya hükümdarı. Adı ilk kez Wincenty Kadłubek'in Chronica seu originale regum et principum Poloniae adlı yapıtında geçmiştir. Popiel hanedanının atası olduğu düşünülen II. Leszko, III. Leszko'nun babasıdır.Gerard Labuda: Studia nad początkami państwa polskiego. T. II. Konum: Wydawnictwo Naukowe UAM, 1988. .Jerzy Strzelczyk: Mity, Podania ve Wierzenia Dawnych Słowian. Konum: Rebis, 2007.ISBN 978-83-7301-973-7 .
II. Levan Dadiani

II. Levan Dadiani (ayrıca Leon; Gürcüce:  ლევან [ლეონ] II დადიანი; 1597-1657) 1611 ile 1657 yılları arasında Megrelya'yı yöneten prenstir.Anne tarafından dedesi Kral II. Alexander'ın yanında Kaheti'de büyüyen Levan, babası 1611'de bir av kazasında ölünce Megrelya prensi olup Megrelya'ya gitmiştir.1620'li yıllarda, Abhazya ve Guria Prensliklerine karşı İmereti Kralı III . Giorgi'nin yanında savaşan Levan, savaştan döndüğünde Abhazyalı ilk eşini zina yapmakla suçlamıştır. Eşinin burun ve kulaklarını kesen Levan, onu sınır dışı etmiştir. Levan sonrasında intikam için Abhazya'yı işgal etmiş ve yağmalamıştır. Ayrıca iki oğlunu zehirleyen Levan, ilk eşinin yengesini kaçırmış ve onunla evlenmiştir. Daha sonra defalarca İmereti'ye baskın düzenleyen Dadiani, çiftlik hayvanlarına el koymuş ve fidye için rehine almıştır. 1646'da Kutaisi'nin duvarlarını top ateşiyle yıkıp şehri yağmalamıştır. Levan, İmereti'nin prensi olması beklenen Mamuka'yı eylemlerine direndiği için kör etmiştir. Levan'ın kayınbiraderi olan Kartli Kralı Rostom, bu durumu lanetlemiştir.Levan'ın kırk altı yıllık hükümdarlığı boyunca çeşitli barbarlık, uzuv kesme ve işkence yöntemleri uyguladığı bilinmektedir. Levan, Batı Gürcistan'daki savaş ağaları arasında savaşı daha karlı hale getiren fidye için rehin alma uygulamasını normalleştirmiştir. Ayrıca yabancı tüccarlarla ticaret yapmayı teşvik etmiştir. Kuyumculuğa önem veren Levan, kilise ve anıtların dekorasyonu için yüklü harcamalarda bulunmuştur.
II. Ligor Gika

II. Ligor Gika (1695 – 3 Eylül 1752), 4 farklı dönem Boğdan Voyvodalığı ve 2 farklı dönem Eflak Voyvodalığı yapmış bir prenstir. Matei Gika'nın oğludur.Mihal Rakoviça'nın Osmanlı derebeyi tarafından tahttan indirilmesi üzerine, önceki Prens Nikolaye Mavrokordato tarafından Yaş'ta tahtı kazanmasına yardım edildi. Vergileri düşürdü, ancak yerel boyarlar yerine Rumlara ve Levantenlere görev verme şeklindeki yerleşik politikayı sürdüdü. Böylece, Bucak Tatarlarının yardımına başvurarak Skarlat'ı ortadan kaldırmaya çalışan Dimitrie Rakoviça'nın artan muhalefetiyle karşılaştı. Ancak Gika ve onun Eflak ve Osmanlı müttefikleri ile çatıştıktan sonra reddedildi. Rus-Türk Savaşı'nın patlak vermesiyle birlikte bölge Ruslar tarafından işgal edildi ve II. Ligor Gika, Eylül-Ekim 1739'da Boğdan'ı terk etmeye zorladı.Konstantin Mavrokordato'nun Bâb-ı Âli'deki entrikalarına karşı koymaya çalışsa da, Gika 1741'de tahttan indirildi ve sürgüne gönderildi, 1747-1748'de son ve kısa bir süre için tahtı kazandı. Bükreş'teki tahtı fiilen satın aldı. Bu fahiş ödeme, onu daha fazla artan vergilendirmeye itti.Birkaç manastırı onardı ve Frumoasa'yı Yaş'ta, birini Pantelimon'da inşa etti. Gika ayrıca, modern hastanenin temeli olan bölgedeki hastaneyi (Ortodoks rahiplerden oluşan) inşa etti ve döşedi.
II. Liparit Dadiani

II. Liparit Dadiani (Gürcüce: ლიპარიტ II დადიანი; ö. 1512) 1482'den öldüğü tarihe kadar Megrelya'nın eristaviliğini ("dük") yapmış Dadiani hanedanı üyesidir.Liparit, Megrelya eristavisi Şamadavle Dadiani ve Anna'nın oğluydu. 1482'de büyük amcası II. Vamek Dadiani'nin ölümüyle tahta geçmiştir. Liparit, Gürcistan Krallığı'nda gerçekleşen iç savaşta, kendini 1484'te Batı Gürcistan'daki İmereti'nin kralı ilan eden Alexander'a karşı Kartli Kralı II. Konstantin'i desteklemiştir. Liparit, Konstantin'i İmereti'yi yeniden fethetmesi için teşvik etmiş ve 1487'de Alexander'ı Raça Dağları'na kaçırmak için ordu göndermiştir. Bir yıl sonra Akkoyunlular Kartli'yi işgal edince, Konstantin İmereti'den dönmek zorunda kalmış ve Alexander saltanatını sürdürebilmiştir. Liparit, Konstantin'in Kartli'ye dönmesiyle beraber Alexander'la barışmış ve onun vasalı olarak hüküm sürmeye devam etmiştir. Yine de Liparit Alexander'a tam olarak bağlı değildi ve önemli ölçüde özerkti. 1491'de Kartli Kralı II.Konstantin, Alexander'la barışmış ve onu İmereti'nin Kralı olarak tanımıştır. Böylece Gürcistan Krallığı'nın dağılması resmen tamamlanmıştır.II. Liparit 1512'de öldü ve yerine oğlu III. Mamia geçti. Muhtemelen Prens Abaş Abaşidze ile evli olan Gülnar isimli bir kızı da vardı.
II. Lothar

II. Lothar (835 – 8 Ağustos 869), 855 yılından ölümüne kadar geçen dönemin Lotharingiya kralı. İmparator I. Lothar ile Tourslu Ermengard'ın ikinci oğludur. Büyük Boso’nun kızı Teutberga ile evlidir.Siyasi sebeplerden dolayı, babası onu 855 yılında Teutberga ile evlendirdi. Aynı yıl babasının ölümüyle Orta Francia bölgesi kendisine kaldı.  Bu bölge Regnum Lotharii adıyla biliniyordu ve 10. Yüzyıl başlarında Lotharingiya ya da Loren olarak anılır oldu. Büyük kardeşi II. Ludwig imparator unvanı ile Kuzey İtalya'yı, küçük kardeşi Karl ise babasının topraklarının batı bölümü ile Burgonya ve Provence’i aldı. Kardeşi Charles 863 yılında öldü ve onun topraklarının bir bölümünü krallığına kattı.Teutberga’nın doğurganlığı olmadığı için, Lothar bu evliliği sonlandırmaya çalıştı. Lothar’ın bu evliliği sonlandırmaya olan arzusu, amcaları Dazlak Karl ve Germen Ludwig ile olan ilişkisini etkiledi. Lothar bu evliliğin bitmesini metresi Waldrada ile evlenebilmek için istiyordu. Ancak Teutberga’nın kardeşi Hucbert onun adına çile ile sınandı ve başarılı oldu. Böylece Lothar Teutberga’yı kabullenmeye mecbur kaldı. Buna rağmen kendisi gayretlerini sürdürdü ve topraklarını devretmesi ve yerel din adamlarının varlığına razı gelmesi koşuluyla evliliğinin iptali için ağabeyi İmparator II. Ludwig’in desteğini aldı.Frank piskoposların oluşturduğu kilise meclisi 863 yılında toplandı ve kararı onadı. Ancak Teutberga Dazlak Karl’a sığındı ve Papa I. Nikolas kilise meclisinin kararını bozdu. İmparatorun Roma'ya seferi burada sonuçsuz kaldı ve ayrıca 865 yılında Lothar aforoz edilmekle tehdit edildi. Bunun yanında Lothar, Germen Ludwig ile Karl’ın kendi krallığını bölüşmeyi tasarladıklarını düşünüyordu. Bunların üzerine Teutberga’yı geri getirdi. Teutberga’ysa, ya zorlandığı için ya da isteğinden dolayı, evliliğin iptali için olan arzusunu dile getirdi. Bunun üzerine Lothar bunu yeni papa II. Adrian’a bildirmek için İtalya’ya gitti. Papanın olumlu görüşlerini aldıktan sonra geri dönmek üzere yola koyulduğunda, yüksek ateş sonucu 8 Ağustos 869’da Piacenza’da hayatını kaybetti.II. Lothar’ın tek oğlu olan Hugh, Waldrada’dandı ve gayrimeşru idi. Bu yüzden onun varisi ağabeyi İmparator II. Ludwig olmuştur. Ludwig Bari Emirliği üzerine seferdeyken, krallık amcaları Dazlak Karl ve Germen Ludwig arasında Meerssen Anlaşması ile paylaşılmıştır.II. Lothar’ın hepsi Waldrada’dan ve hepsi gayrimeşru olmak üzere bir oğlu ve muhtemelen üç oğlu vardı:Gisela ( 865–908), 883’te Frisia hakimi Viking lideri Godfrey ile evliydi. 885 yılında Godfrey öldürüldü.Bertha ( 863–925),Teutberga’nın yeğeni Arles Kontu  Theobald of Arles (c. 854–895), ile evliydi. Hugh ve Boso adında iki oğulları vardı. Theobald’ın ölümünden sonra, 895 and ile 898 arasında Toskanalı II. Adalbert (c. 875–915) ile evli kaldı (c. 875–915)[1]. En az üç çocukları vardır: Guy, Lambert ve Ermengard.Hincmar, "Opusculum de divortio Lotharii regis et Tetbergae reginae," in Cursus completus patrologiae, tome cxxv., derleyen J. P. Migne (Paris, 1857–79)M. Sdralek, Hinkmars von Rheims Kanonistisches Gutachten uber die Ehescheidung des Königs Lothar II (Freiburg, 1881)
II. Louis

XIII. Louis, 1610 yılından Fransa ile birleştiği 1620 yılına kadar II. Louis olarak Navarra kralı unvanını taşımıştır (1601–1643)
II. Louis (Monako prensi)

II. Louis veya tam adıyla Louis Honoré Charles Antoine Grimaldi (d. 12 Temmuz 1870 - ö. 9 Mayıs 1949) 30. Monako prensi ve Valentinois Dükü. 29. Monako prensi, I. Albert ve Prenses M. Victoria Hamilton'ın oğulları olarak 12 Temmuz 1870 yılında, Almanya'nın Baden-Baden kentinde doğdu. Babası I. Albert, Paris'te 27 Haziran 1922 yılında ölünce babasının yerine tahta geçerek II. Louis adıyla 30. Monako prensi oldu. Aynı zamanda Valentinois düklüğünü de devraldı. II. Louis'in karısı ise Marie Juliette Louvet'dir. Öldüğünde yerine, kızı Prenses Charlotte'nin oğlu III. Rainier tahta geçmiştir.
II. Louis Stadyumu

II. Louis Stadyumu (Fransızca: Stade Louis II), Monako'da bulunan Ligue 1 takımlarından Monaco'nun ev sahipliğini üstlendiği, yaklaşık 18.500 kişilik tamamı koltuklu stadyumdur. II. Louis Stadyumu, 2012 yılına kadar UEFA Süper Kupası'na ev sahipliği yapmıştır. Aynı zamanda stadyumda atletizm mücadeleleri de yapılmaktadır.II. Louis Stadyumu, Monako Prensi III. Rainier tarafından 25 Ocak 1985 tarihinde açıldı. Stadyum Fontvieille ilçesi arazisi üzerine inşa edilmiştir. Stadyum ismini Prens Rainier'in büyükbabası Monako Prensi II. Louis'den almıştır.
II. Luarsab

Kartli Kralı, Bagrationi Hanedanının Kutsal Şehidi II. Luarsab (Gürcüce: ლუარსაბ II) (1592 - 21 Haziran (MS), 1 Temmuz 1622), 1606'dan 1615'e kadar Kartli'nin (doğu Gürcistan) kralıydı. İran şahı I. Abbas'ın kollarının arasında ölümü ile Gürcü Ortodoks Kilisesi, onu aziz ilan etti ve öldüğü 1 Temmuz gününde anısına dualar edilir.Luarsab, babası X. Giorgi'nin 1606'da aniden ölmesinin ardından 14 yaşında Kartli tahtına çıktı. Onun çocukluk döneminde, hükûmet aslında bir kraliyet öğretmeni olan Shadiman Baratashvili tarafından yönetildi. İran Şahı Abbas, Osmanlı ordularını Gürcistan'ın doğusundan uzaklaştırmayı ve bölgedeki Osmanlı hakimiyetini sonlandırmak istemekteydi ve Tiflis'te bir Pers kuvvetini bırakmayı ve Luarsab'ı Kartli'nin kralı olarak ilan etmek istiyordu. Osmanlı Luarsab'ı ve kuvvetlerini ortadan kaldırmaya karar verdi ve Gürcistan'a, 1609'daki Tashiskari Savaşı'nda Gürcü general Giorgi Saakadze tarafından yenilgiye uğratılacak bir ordu gönderdiler. Bu zaferden sonra Tiflis Kalesi'nde kontrolü Luarsab'a yeniden verildi. Ardından 1610'da kız kardeşi Tinatin ile evlendi. 1611'in sonlarında, Luarsab, alt sınıftan bir soylu olan Saakadze'nin kız kardeşi Makrine ile de bir evlilik yaptı. Ancak Shadiman Baratashvili liderliğindeki krallığın önde gelen soyluları, kralı Saakadze'nin kraliyet tacı arayan bir Pers ajanı olduğuna inandırmayı başardı. Luarsab'ı Makrine'den boşanmaya sonunda razı oldu ve Saakadze'yi İran'a sürgün etti. Bu olayların ardından sinirlenen Şah Abbas Gürcülerden daha fazla sadakat ve itaat talep etti ve Kazak Muhammed ve takımını Kartlian topraklarına sorun çıkarmaya teşvik etti. Beklenen bir saldırganlığa karşı koymak için. 1614'ün başlarında, büyük bir Pers ordusu Kartli'ye doğru harekete geçti ve yolundaki birçok yerleşim birimini yok etti. Ardından Pers ordusu Kartli'yi tamamen işgal etti. Luarsab ve Teimuraz, Gürcistan'ın batısındaki İmereti Krallığı'na kaçmak zorunda kaldı. Imereti'li III. George, mültecileri Pers ordusuna teslim etmeyi reddetti. Şah Abbas, tüm ülkeyi yerle bir etmekle tehdit etti ve eğer Luarsab boyun eğerse bir barış yapacağına dair söz verdi. Ekim 1615'te Luarsab, ülkesinin tamamen yok edilmekten kurtarmak için teslim oldu. Ancak İslam'a geçmeyi reddettiği için önce bugünkü Gürgan'a sonra da Şiraz yakınlarında bir yerde hapsedildi. Gürcüler, Rus Çarı I. Mihail  aracılığı ile krallarını kurtarmaya çalıştılar. Ancak, müzakereler sonuç vermedi ve 1622'de Luarsab, Şah'ın emriyle İran'ın güneybatısındaki Qal'eh-ye Golāb kalesinde bir yay ipiyle boğulmak sureti ile idam edildi. .Bu makaleninçoğu Wikipedia'nın aynı başlıklı İngilizce makaleden  alınmıştır. İngilizce makalenin belirttiği kaynaklar aşağıdadır.
II. Ludwig (Bavyera kralı)

II. Ludwig (25 Ağustos 1845, Münih - 13 Haziran 1886, Münih), 10 Mart 1864 - 13 Haziran 1886 yılları arasında Bavyera Krallığı'nı yöneten 4. hükümdarıdır. Bazen Kuğu Kralı veya der Märchenkönig ("Masal Kralı") olarak adlandırılır. Ayrıca Kont Palatine, Bavyera Dükü, Franconia Dükü ve Swabia'daki Dük unvanlarını almıştır.19 yaşında tahta geçti. İki yıl sonra, 1866'da Bavyera ve Avusturya, Prusya'ya karşı sadece birkaç hafta süren ve kaybettiği bir savaş sürdü. Bununla birlikte, 1870 Fransa-Prusya Savaşı'nda Bavyera Prusya'yı Fransa'ya karşı savurdu ve Prusya zaferinin ardından Prusya liderliğindeki yeni Alman İmparatorluğu'nun bir parçası oldu. Bavyera, yeni Alman Reich’in bazı meselelerinde bir dereceye kadar özerklik kazanmasına rağmen, Ludwig, abartılı sanatsal ve mimari projelerle meşgul olarak, devletin günlük işlerinden giderek daha fazla uzaklaştı. İki lüks sarayın ve Neuschwanstein Şatosu'nun yapımı ile ilgilendi ve besteci Richard Wagner'in sadık bir patronuydu. Ludwig tüm kraliyet gelirlerini (genel olarak düşünüldüğü gibi devlet fonları olmasa da) bu projeler için harcadı, yoğun bir şekilde ödünç para aldı ve bütün bakanlarının kendisini sınırlama girişimlerini engelledi. Bu savurganlık, kendisini deli ilan etmek için kullanıldı. Bugün, mimari ve sanatsal mirası Bavyera'nın en önemli turistik mekanlarından birçoğunu içermektedir.
II. Mahmud Türbesi

II. Mahmud Türbesi, Osmanlı padişahı Abdülmecit'in babası II. Mahmud için İstanbul'da inşa ettirdiği ve sonradan diğer padişah ve Osmanlı Hanedanı üyelerinin de defnedildiği bir türbedir. 1840 yılında tamamlanan türbe İstanbul'un Fatih ilçesi Çemberlitaş semtinde Divanyolu caddesinde yer almaktadır.II. Mahmud'un 1839 yılında vefat etmesinden sonra yerine geçen oğlu Abdülmecit hemen babası için Mimar kardeşler Ohannes Dadyan ve Boğos Dadyan'dan bir türbe inşa etmelerini istemiştir. Türbenin yapılması için kullanılan arazi II. Mahmud'un çok sevdiği kızkardeşi Esma Sultan tarafından tahsis edilmiştir. Esma Sultan'ın o zamanlar bu arazide kendine ait bir yalısı bulunmaktaydı. Can Selman'a göre ise türbe, iki dönem Ebniye Müdürlüğü yapmış olan Mühendis Abdülhalim Efendi'nin eseridir. Pars Tuğlacı ise eserin Garabed Balyan'ın olduğunu iddia etmektedir. Ancak, bu iddiayı destekleyecek kaynak göstermemiştir.  Ohannes ve Bogos Dadyan’ı da kesin bir delil olmadan mimar olarak gösteren çalışmalar mevcuttur. Divanyolu üzerinde, daha önce Sultan II. Mahmud'un kız kardeşi Esma Sultan'ın sarayının bulunduğu alana inşa edilen yapı türbe, sebil, çeşme ve bir hazire ile bekçi odalarından oluşmaktadır. Türbede Sultan Abdülaziz ve Sultan II. Abdülhamid'in de mezarları bulunmaktadır. Mühendis Abdülhalim Efendi,  türbenin yanında Mekteb-i Maarif-i Adliye ve bir de kütüphane inşa eder.  Aslında II. Mahmud döneminde Mekteb-i Maarif-i Adliye olmak üzere bir bina inşa edilir. Ancak Babâli’nin yanması nedeniyle yeni Babıâli’nin inşası tamamlanıncaya kadar Maarif-i Adliye olarak yapılan binanın kullanımına karar verilir. Sultan II. Mahmud'un ölümü üzerine türbesinin yanında yapılması düşünülen medresenin yerine kendi eseri olan bu okulun yapılması uygun görülür. Yeni Babıâli’nin yapılmasından sonra da eskisinin misafir konağına çevrilmesine kara verilir.Ampir üsluptaki türbe beyaz mermerlerle kaplıdır. Basamaklarla çıkılan türbe sekiz köşelidir. Kubbesi kabartma çelenk ve çiçeklerle süslüdür. Yapının içinde Hattat Mehmet Haşim tarafından yazılmış mermer bir yazıt bulunur. Türbenin içinde kubbeye asılı kristal avize Birleşik Krallık Kraliçesi I. Victoria tarafından gönderilmiştir. Kapının iki yanındaki altın yaldızlı duvar saatleri de Fransa İmparatoru III. Napolyon’un hediyesidir.Türbenin yanındaki avlu 1861 yılında hazireye (türbeye bağlı mezarlık) dönüştürülmüş ve büyük çoğunluğu 1840–1920 tarihleri arasında görev yapmış devlet adamları ve yazarlar, şairler bu avluya defnedilmişlerdir. Burada Osmanlı taş işleme sanatının en güzel örneklerini yansıtan mezar taşları ve lahitler bulunmaktadır.Damat Mahmud Edhem Paşa, (1886), Sadrazam Damat Mehmed Ali Paşa'nın oğlu, Abdülmecit'in kızı Refia Sultan'ın eşi.Köşklü, Z. , Tığcı, S. "İstanbul Divanyolu’nda Sultan II. Mahmud Türbesi’nin Haziresindeki Kadın Mezar Taşları / Grave Stones Belonging to Women in the Graveyard of the Tomb of Sultan Mahmud II in Divanyolu , İstanbul." Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 10 (2018): 47-66.
II. Mahmud Çeşmesi (Kadıköy)

II. Mahmud Çeşmesi, Türkiye'nin İstanbul ilinin Kadıköy ilçesinde yer alan bir çeşmedir. II. Mahmud tarafından 1831 ya da 1832 yılında yaptırıldı. 1982 yılında bölgede yapılan düzenlemeler sırasında yeri değiştirilerek günümüzdeki konumuna taşındı. 2007 yılında Kadıköy Belediyesi tarafından bir restorasyon çalışması gerçekleştirildi.Mermernden imal edilmiş, namazgâhlı bir menzil çeşmesidir. Daha önceleri üç teknesi bulunurken günümüze tek teknesi ulaşmıştır.
II. Malietoa Tanumafili

Malietoa Tanumafili II veya Susuga Malietoa Tanumafili II (4 Ocak 1913 - 11 Mayıs 2007), Samoa'nın en önemli dört hanedanından birinin adı olan Malietoa idi ve Samoa'nın devlet başkanı yani O le Ao o le Malo olarak 1962'den 2007'ye kadar bu makamda bulundu. 1962'de tama-a-'aiga Tupua Tamasese Mea'ole ile eş devlet başkanı idi ve eş naibinin ölümü üzerine 15 Nisan 1963'te devletin tek başkanı oldu.  Öldüğü sırada, dünyanın en yaşlı ulusal lideriydi ve aynı zamanda ömür boyu cumhurbaşkanı olarak görev yapan son başkandı. Ekselansları Malietoa Tanumafili II aynı zamanda Bahai Dini'ne mensup olan ilk devlet başkanıydı.
II. Mamia Dadiani

II. Mamia Dadiani (Gürcüce: მამია II დადიანი; ö. 1414) 1396'dan ölümüne kadar Megrelya'nın eristaviliğini ("dük") yapmış Dadiani hanedanı üyesidir.Mamia, 1396'da babası I. Vamek'in ölümüyle Megrelya dükü oldu. Mamia'nın düklüğü süresince Gürcistan Krallığı, Türk-Moğol emir Timur'un tekrarlayan saldırılarıyla yağmalandı ve ülke bütünlüğünü kaybetti. Batı Gürcistan'ın eyaletleri, eski İmereti krallarının çocukları tarafından talep edildi, ancak Dadiani İmeretililere boyun eğmedi. Mamia, seleflerinin Megrelya düklüğünü büyütme çabalarını sürdürdü. 1414'te Abhazlara karşı savaşan Mamia, savaşta öldürüldü.Mamia'nın iki oğlu vardı, I. Liparit ve II. Vamek. Hem Liparit hem de Vamek Megrelya'nın eristaviliğini yapmıştır.  Eğer Teda Jordania'nın da 1902'de yazdığı gibi Mokvi Katedrali'ndeki yazıtlarda eristavt-eristavi ("düklerin dükü") ve mandaturt-ukhutsesi ("Yüce Divan Başkanı ") olarak tanımlanan kişi II. Mamia Dadiani ise, karısının adı Elene idi. Mamia ve eşi Ekaterine (eski adıyla Elene), 13. yüzyılda yazılmış Vardzia'daki bir anıtta da yan not olarak geçmektedir. Ayrıca 11. yüzyıla tarihlenen Urbnisi'deki bir metinde Dadiani'nin eşi olarak geçen Elene, "kralın kızı" olarak anılmaktadır. Çift isimli olduğundan Elene'nin rahibe olduğu tahmin edilmektedir. Bejan Horova ise 2001'de bu metinlerde geçen kişinin III. Mamia (ö. 1533) olduğunu iddia etmiş, Elene'nin çift isimli olduğu hipotezine karşı çıkmıştır.
II. Mamia Gurieli

II. Mamia Gurieli (Gürcüce: მამია II გურიელი; ö. 1625), 1600 yılından oğlu tarafından öldürüldüğü tarihe kadar Guria'nın prensliğini yapmış Gurieli hanedanı üyesidir. Mamia'nın saltanatı Osmanlı saldırılarına karşı savunma yapmakla geçti. 1614'te toprak kaybını ve Guria'nın Osmanlı'ya düzenli haraç ödemesini kabul etmek zorunda kaldı.Mamia, II. Giorgi Gurieli'nin en büyük oğlu olarak dünyaya geldi. 1589'da babasının İmereti Krallığı'na yaptığı seferde yer aldı. Mamia, babasının İmereti kralı olarak atadığı IV. Bagrat'ı korumakla görevlendirildi, ancak ertesi yıl Bagrat'ın tahttan düşmesini engelleyemedi. Mamia, babasının 1600'de ölmesiyle Guria tahtına çıktı.1609'da Osmanlı-Safevi Savaşı'nı fırsat bilerek Acara'yı işgalci Türklerden geri aldı. Türkler Karadenizi abluka altına alarak Gurialıların ve Gurialıların yeni müttefiki Megrelyalıların tuz, demir ve diğer malları ihraç etmesini engelleyerek II. Mamia'ya karşılık verdi. Uzun süren çatışmalara, 1614'te Osmanlı tam yetkilisi Ömer Paşa'ya Gürcistan'da eşlik eden Cizvit misyoner Luigi Grangerio tanık oldu. Gurieli barış şartları üzerinde anlaşmaya zorlandı. Mamia, 13 Aralık 1614'te Batum'da bir Osmanlı elçisiyle bir araya geldi ve Acara'yı boşaltmayı ve Osmanlı İmparatorluğu'na yıllık haraç ödemeyi kabul etti. 1615'in başlarında, Megrelyalı Dadiani'lerde aynı şartları kabul etmek zorunda kaldı. Her iki yönetici de silahlı Türklerin bölgeye girişine karşılık verme hakkını kaybetmedi.Batı Gürcistan hükümdarları -Gurieli, Dadiani ve İmereti kralı- bir süreliğine aralarındaki sorunlarını unuttular ve Osmanlı ve Safevi tehdidine karşı ve Safeviler tarafından kovulan doğu Gürcü hükümdarı Kahetili I. Teimuraz ile birlik oldular. Birlik uzun sürmedi. 1620'de İmereti veliaht prensi Aleksandre, Mamia Gurieli'nin kızı olan karısı Tamar'ı zina yapmakla suçladı ve bebeği Bagrat ile birlikte Guria'ya gönderdi. Misyoner Giuseppe Maria Zampi'ye göre Tamar "nadir güzellikte" bir kadındı. Megrelya'nın hırslı hükümdarı II. Levan Dadiani ve Abhaz soyluları, kızının geri gönderilmesine gücenen Gurieli'yi desteklediler.Batı Gürcistan'da iç çatışmalar artarken, Mamia, oğlu I. Simon tarafından uykusunda öldürüldü. 18. yüzyıl tarihçisi Prens Vahuşti'ye göre bu olay 1625'te gerçekleşti. Aynı zamanda çağdaş bir belge tarafından da desteklenen tarihlendirme, modern bilimde genel olarak kabul edilmektedir. Öte yandan, Şemokmedi Manastırı'ndaki 17. yüzyıla tarihlenen bir notta Mamia'nın 1627'de öldüğü yazmaktadır.II. Mamia Gurieli, Samtshe atebeği Kvarkvare Cakeli veya II. Manuçar Jakeli'nin kızı Tinatin (ö. 1628) ile evliydi. Mamia'nın altı çocuğu oldu:Prens Manuçar (ö. 1612),  oğlunun ölümü üzerine Mamia, Kudüs Rum Ortodoks Patrikhanesi Makamı için Kobuleti bölgesinde bir şapel yaptırdı ;III. Vamek Dadiani'nin karısı Prenses Elene (tarihçi Cyril Toumanoff'a göre Elene, I. Simon Gurieli'nin kızıydı).
II. Mansur (Samani)

II. Mansur (Samanî) (Ebu'l-Haris Mansur), 997-999 yılları arasında hüküm süren Samanî hükümdarı. II. Nuh'un oğludur.998 yılında hükümdar olan Gazneli Mahmut'un kardeşiyle taht mücadelesi yaptığı sırada, Samanîler Horasan'ı işgal etmişti. Bu sırada tahta geçen II. Mansur, Mahmut'a işgal ettiği Horasan bölgesinin iade edilemeyeceğini bildirdi. Bunun üzerine, Sultan Mahmut, Nişabur'a yürüdü. Bu arada Mahmut, Horasan valisi Beytüzün için yardıma gelen II. Mansur ve Fâik kuvvetlerine, Maveraünnehir'e yaklaşan Karahanlılara fırsat vermek istemediğinden dolayı saldırmadı ve beklemekle yetindi. II. Mansur'a güvenmeyen Beytüzün ve Fâik, 2 Şubat 999'da kısa süren saltanatı sırasında ülkede yalnızca Maveraünnehir'in bir bölümüne hâkim olabilen II. Mansur'un yerine tahta küçük yaşta bulunan Abdülmelik bin Nûh'u çıkardılar.Tahttan indirildikten sonra kaçan I. Mansur, komutanları tarafından yakalanarak gözlerinin oyulmasından kurtulamadı.C. E. Bosworth (1963). The Ghaznavids: Their Empire in Afghanistan and Eastern Iran 994–1040 Edinburgh University Press, Edinburgh. OCLC 3601436R. N. Fyre (1975). The Cambridge History of Iran, Volume Four: From the Arab Invasion to the Saljuqs. ISBN 0-521-20093-8M. Nazım (1931). The Life and Times of Sultan Mahmud of Ghazna, Cambridge University Press Kitabın bir kısmı
II. Manuel (Portekiz)

II. Manuel (15 Kasım 1889 – 2 Temmuz 1932), Vatansever () veya Talihsiz  (), babası Kral I. Carlos ve ağabeyinin öldürülmesinden sonra tahta çıkan son Portekiz kralı. Manuelʼin saltanatı, 5 Ekim 1910 devriminde monarşinin yıkılmasıyla sona erdi ve hayatının geri kalanını İngiltereʼnin Middlesex kentinde sürgünde geçirdi.
II. Manuil (Trabzon imparatoru)

II. Manuil Megas Komninos (, Manouēl II Megas Komnēnos) (yaklaşık 1324 - 1333), 1332 yılında 8 ay Trabzon İmparatorluğu'nun imparatoru. III. Andronikos'un muhtemelen gayrı meşru çocuğudur. Ocak 1332 tarihinde, 8 yaşında hükümdar olmuştur.Kısa hükümdarlığının en önemli olayı Chalybia Emiri Bayram Bey'in hükümdarın zayıflığından yararlanarak Trabzon'u istila etmek istemesidir. Türkmenlerin Trabzon İmparatorluğu'nun egemenlik sahasının oldukça içlerine girmelerine rağmen, ağır kayıplarla geri çekilmişlerdir. Ancak bu başarı genç imparator ve destekçilerinin pozisyonlarını güçlendiremedi.Babası III. Andronikos, genç kardeşleri Mihail Anachoutlous ile Georgios Achpougas'ı öldürmüş, diğer kardeşi Basileios, Konstantinopolis'e kaçmıştır. Bu suçlar, Trabzon halkında şok etkisi yaratmış, hiziplere bölmüştür. Bu rakip hizipler başkent ve kırsalda odaklanmıştı. Başkentteki Bizans sempatizanı hizip, Manuil'in amcası Basileios'u Konstantinopolis'ten Trabzon'a hükûmeti devir alması için davet etti. Manuil'in, 8 aylık iktidarı, saraydaki taraftarlarının idam edilip kendisinin hapsedilmesi ile sona ermiştir. Daha sonra Manuil'in önderliğinde başarısız bir isyan sonrası amcasının emri ile 1333 yılında idam edilmiştir.Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Εκδοτική Αθηνών. Τόμος Θ'. «Οι Αυτοκράτορες της Τραπεζούντας», σελ. 333. ISBN 960-213-105-5
II. Manuçar

II. Manuçar Cakeli (Gürcüce: მანუჩარ II ჯაყელი, Osmanlı kaynaklarında: Mustafa Paşa (d. 1557 - ö. 1614), 1581-1614 arasında Samtshe-Saatabago atabeyi. II. Kaihosro’nun oğludur.IV. Kvarkvare’nin hasta olması nedeniyle 1576-1578 atabey olarak görev yaptı. Ağustos 1578’de Osmanlılar Çıldır’da İranlıları yenince II. Manuçar Osmanlı egemenliğini kabul etti. Bu savaşın komutanı Lala Mustafa Paşa IV. Kvarkvare ile II. Manuçar’ı İstanbul’a yolladı. Alman Lüteriyen papaz ve seyyah Salomon Schweigger, Türkçeye Sultanlar Kentine Yolculuk adıyla çevrilmiş olan kitabında iki kardeşin İstanbul'a varışını "İki Gürcü soylusu MS 1579 yılının 3 Haziran günü 150 kişilik maiyetleriyle birlikte Konstantinopolis'e geldiler" şeklinde yazmıştır. Schweigger'in verdiği bilgiye göre, kki kardeş, vergi ödeyerek Samtshe-Saatabago'nun Osmanlı Devleti'nin vasalı olmasını kabul ettiremeyince, küçük kardeş Manuçar hemen Müslüman olu sünnet olmuş, hatta on yaşındaki oğlunu da sünnet ettirmiştir. Bunun sonucunda Manuçar’a Mustafa adı verilmiş ve kendisi yeni kurulmuş olan Çıldır Eyaleti’ne beylerbeyliğine atanmıştır.Gürcü krallığına karşı savaşma görevi de verilmiş olan II. Manuçar, Osmanlı Devleti’nin sefer yapacağını Kartli kralı I. Simon’a bildirdi. Osmanlılar Muhrani Ovası’nda yenilgiye uğradı. Bunun üzerine Osmanlı yönetimi II. Manuçar’ı cezalandırmaya karar verdi. II. Manuçar daha erken davranıp Osmanlı Devleti’ne karşı ayaklandı. 1581’de Müslümanlığı reddetti ve I. Simon’un kızı Elene ile evlendi. IV. Kvarkvare’nin yerine de Samtshe atabeyi oldu. Bunun üzerine Osmanlı yönetimi Yusuf Paşa’yı Çıldır Eyaleti beylerbeyi atayıp onu ayaklanmayı bastırmakla görevlendirdi. Yusuf Paşa ayaklanmayı bastıramayınca Osmanlı yönetimi geri adım attı. 1583’te II. Manuçar’ı beylerbeyi olarak tanıdı. Ancak II. Manuçar Hristiyan kalma ve Çıldır Eyaleti yerine Samtshe-Saatabago’yu canlandırmayı şart koştu. Ne var ki Mesheti bölgesini ele geçirmek isteyen Osmanlı Devleti buna yanaşmadı ve 1587’de II. Manuçar’a karşı asker yolladı. II. Manuçar İran saflarına geçti ve kendisi de İran’a sığındı. Kendisi İran’dayken İran şahı I. Abbas II. Manuçar’ın oğlu III. Manuçar’ı atabey olarak tanıdı.
II. Manuçar Dadiani

II. Manuçar Dadiani (Gürcüce: მანუჩარ II დადიანი; ö.  ), 1791'den görevden alındığı 1793'e kadar Megrelya'nın prensliğini yapmış Dadiani hanedanı üyesidir.Manuchar, Abhazların soylu Şervaşidze ailesinden Zurab'ın kızı Darecan ile evlenmiştir. Çiftin 7 çocuğu olmuştur:
II. Manuçehr

Şirvanşah I. Fariburzun vefatının ardından 2 veliaht - Şehzade Manuçehr ve Şehzade Afridun arasında taht kavgası başladı. Devlet erkanınca alınan karara göre şehzadesi olan veliaht tahta geçti ve böylece Şehzade Manuçehr II. Manuçehr olarak Şirvan tahtına geçti.
II. Marcellus

Papa II. Marcellus veya doğum adı ile Marcello Cervini degli Spannochi (d. 6 Mayıs 1501, Montefano, Marche, Papalık Devleti - ö. 1 Mayıs 1555, Roma), 5 Nisan-1 Mayıs 1555 arasında 20 gün kadar gayet kısa bir dönemde Papalık yapmıştır.Papa III. Julius 23 Mart 1555'te ölünce 5 Nisan 1555'te yeni papayı seçmek için "Papalık Konklavı" toplanmıştır. Bu konkalava o zaman üye olan 57 kardinal'den ancak 37'si katılmıştır. Konklava katılan kardinaller papalık için oy verme sırasında hiçbir büyük devlete önem vermeyeceklerine yemin olan "Konklav kapitülasyon" belgesini imzalamalarına rağmen bu kardinaller arasında Fransa Kralı II. Henri taraftarı "Fransa kliği"; V.Karl (Şarlken) taraftarı "Habsburg kliği" ve büyük devletler taraftarı olmayan "İtalya kliği" bulunmaktaydı. Unvan olarak Kudüs "Kutsal Haç Bazilikası" Kardinali olarak anılan Kardinal Marcello Cervini Fransa kliği tarafından adaylığa teklif edildi. Bu kardinalin İmparator V. Karl tarafından seçilmemesı açıkça istemekle beraber Habsburg kliği tarafından da tutuldu. Bunun üzerine 9 Nisan sabahı yapılan oylamada  tek 1 oy hariç tüm oyları alarak saat 11de papalık görevine seçildiği belli oldu. Yeni papa Marcello olan vaftiz ismini koruyarak bunu Latinceleştirip "Marcellus" adını aldı. Bu türlü papalık adı alanların sonuncusu oldu çünkü ondan sonra seçilen tüm papalar papalık ismi olarak vaftiz ismini almaktan sakınmışlardır. Aynı gün Roma'da papa olarak kutsandı ve papalık tacı giydirme töreni yapıldı.Başlattığı ilk proje Katolik Kilisesi antik Yunan Kilise Doktorları olarak anılan Hristiyanlık için teolojik eserler yazanların doktriner eserlerini ve diğer antik Hristiyan dini hakkında doktriner yazıların tercüme edilmesi için bir tercüme komisyonu kurmak oldu. Bu komisyonun hazırlattığı yeni otoriter çeviri eserlerin baskılarının yapılması için Roma'da ve Venedik'te bulunan matbaa ve yayınevleri ile anlaşmalar yapıldı.Fakat II. Marcellus gayet kısa bir müddet papalık yaptı. 20 gün papalıktan sonra nedeni bilinmeyen  (bazı kaynaklara göre zehirlenmeden doğan) bir rahatsızlıktan sonra 2 Mayıs 1555'te öldü. Mezarı Vatikan'da Aziz Petrus Bazilikası altında bulunan papalar katakumbundadır.Loughlin, James Francis (1913) "Pope Marcellus II" Catholic Encyclopedia (1913), Cilt 9  Catholic Encyclopedia (1913)/Pope Marcellus II - Wikisource, the free online library
II. Marduk-apla-iddina

II. Marduk-apla-iddina (Kitâb-ı Mukaddes'te Merodach-Baladan, aynı zamanda Marduk-Baladan, Baladan ve Berodach-Baladan olarak da adlandırılır; Marduk bana bir varis verdi kelime anlamına gelir), aslen güney Babil'de bir zamanlar Sealand yapılan bölgede yerleşik olan Bit-Yakin kabilesinden Keldani liderdir. MÖ 722'de Asur kontrolünden Babil tahtını ele geçirdi ve MÖ 722'den MÖ 710'a ve MÖ 703'ten MÖ 702'ye kadar hüküm sürdü. Saltanatı, bazı tarihçiler tarafından, Babil IX. Hanedanı veya Asur Hanedanlığı içinde, Sealand'ın gayri meşru bir Üçüncü Hanedanı olarak tanımlanır.Asur askeri üstünlüğü karşısında on yılı aşkın bir süre Babil'in bağımsızlığını koruyan krallardan biri olarak biliniyordu.II. Sargon, II. Marduk-apla-iddina'nın Elam, Aram ve İsrail'deki müttefiklerini bastırdı ve sonunda onu Babil'den sürdü (yaklaşık MÖ 710). II. Sargon'un ölümünden sonra II. Marduk-apla-iddina tahtı yerli bir Babil asilzadesinden kısa bir süreliğine geri aldı. Dokuz ay hüküm sürdü (MÖ 703 - MÖ 702). Elam'dan döndü ve Babil'de isyanı ateşledi. Babil'e girmeyi ve yeniden kral ilan edilmeyi başardı. Dokuz ay sonra Kiş yakınlarında Sanherib ve Asurlular tarafından mağlup edildi, ancak Elam'a kaçmayı başardı. Birkaç yıl sonra sürgünde öldü.Uruk'tan bir II. Marduk-apla-iddina silindiri, Ur III hükümdarı Şulgi tarafından E-Anna zigguratının yanında inşa edilen Ningişzida tapınağını yeniden inşa etmesini anlatmaktadır. Silindir ayrıca Asur kralı II. Sargon ve Elam kralı I. Humban-nikash gibi MÖ 720'de Der Muharebesi'nde zafer kazandığını iddia etmektedir.Hem Krallar Kitabı 20:12'de (burada Berodach-baladan olarak anılır) hem de İşaya 39:1'de Kral Hezekiya'nın günlerinde Babil kralı olarak bahsedilir. Her iki pasajda da Hezekiya'nın hastalığını ve iyileştiğini duyan bir mektup gönderir. Mektubu teslim eden habercileri, Hezekiya tarafından cömertçe ağırlanır ve bu da, İşaya peygamberin, biriktirdiği zenginlik konusunda aşırı açık sözlülüğü nedeniyle Hezekiya'yı eleştirmesine yol açar.Erich Ebeling (ed.), Bruno Meissner (ed.), Ernst Weidner (ed.), Dietz Otto Edzard (ed.): Reallexikon der Assyriologie und vorderasiatischen Archäologie – Band 7 . Walter de Gruyter 1990, , s. 375 ()
II. Margrethe

II. Margrethe veya tam adıyla Margrethe Alexandrine Þórhildur Ingrid (d. 16 Nisan 1940, Kopenhag), hâlen görevde olan Danimarka kraliçesi ve Danimarka Silahlı Kuvvetleri başkomutanıdır. Danimarka kraliçesi olmakla birlikte Grönland ve Faroe Adalarının da kraliçesidir.Prenses Margrethe, Kopenhag'da Amalienborg Sarayı'dan dünyaya gelmiştir. Babası Prens Frederik annesi Prenses Ingrid'dir. O dönemde Danimarka kralı olan Christian X aynı zamanda İzlanda'nın da kralıydı. Bu yüzden yeni doğan prensese İzlandaca bir isim olan Þórhildur ismini koydu.Doğduğunda prensin daha sonradan kral olacak en büyük çocuğu olmasına rağmen monarşinin başına geçilecek gözüyle doğmadı. Ancak Prenses Ingrid'in hiç erkek çocuğu olmaması krallık hakkının Margrethe'nin amcası Prens Knud'a bırakıyordu. Frederik ve kızlarının halk arasındaki popülaritesi, kadının payının Danimarka'da daha göz önüne gelecek olması nedeniyle yapılan değişikliklerin iki meclisten de geçmesinin ardından 1953 yılında kadınların da hanedanın başına geçmesi hakkının verilmesi referanduma götürülerek halkın görüşü soruldu. Meclislerin ve halkın kabulüyle İngiltere'de olduğu gibi Danimarka'da da kadınlar kraliçe olarak başa geçebileceklerdi.
II. Mary

II. Mary (30 Nisan 1662 — 28 Aralık 1694) 1689'dan 1694'teki ölümüne kadar eşi III. & II. William ile birlikte hüküm süren İngiltere, İskoçya ve İrlanda Kraliçesi'ydi.Mary, York Dükü James ve ilk eşi Anne Hyde'ın en büyük kızıydı. Mary ve kız kardeşi Anne, amcaları Kral II. Charles'ın emriyle Anglikan olarak yetiştirildi ancak her iki ebeveynleri de Katoliklik inancına geçti. Charles'ın meşru çocuğunun olmaması Mary'yi taht sıralamasında ikinci yaptı. 1677'de Protestan olan birinci dereceden kuzeni Orange Prensi William'la evlendi. 1685'te Charles'ın ölüp James'in tahta geçmesi Mary'yi muhtemel varis yaptı. James'in kararnameyle yönetme girişimleri ve ikinci evliliğinden olan oğlu James Francis Edward'ın doğumu, 1688'deki Şanlı Devrim'de tahttan indirilmesine ve İngiliz Haklar Beyannamesi'nin kabul edilmesine yol açtı.William ve Mary kral ve kraliçe oldu. Mary, ünlü bir askeri lider ve XIV. Louis'in başlıca rakibi olan William'a İngiltere'deyken çoğunlukla riayet etti. Bununla birlikte, William yurt dışındaki askeri seferlere katıldığında güçlü, sağlam ve etkili bir hükümdar olduğunu kanıtlayarak tek başına hareket etti. Mary'nin 32 yaşında çiçek hastalığından ölümü, William'ı 1702'deki ölümüne kadar yegane hükümdar olarak bıraktı ve yerine Mary'nin kız kardeşi Anne geçti.Van der Kiste, John (2003) William and Mary. Stroud, Gloucestershire: Sutton Publishing. ISBN 0-7509-3048-9.Waller, Maureen (2006) Sovereign Ladies: The Six Reigning Queens of England. Londra: John Murray. ISBN 978-0-7195-6628-8.Speck, W.A. "Mary II (1662–1694),  queen of England, Scotland, and Ireland", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004; online edn, Mayis 2012   (Erişim: 10 Ağustos 2016)Britanya Ulusal Portreler Galerisi resmi websitesinde "Queen Mary II (1662-1694)  portreleri" maddesi    (Erişim: 10 Ağustos 2016)
II. Mataʻafa Mulinuʻu

Fiame II. Mataʻafa Faumuina Mulinuʻu (d. 5 Ağustos 1921 - ö. 20 Mayıs 1975), Samoalı siyasetçi. Mulinu'u, Büyük Okyanus'ta Polinezya ada öbeği içerisinde yer alan Samoa Bağımsız Devleti'nde 1959-1970 ile 1979-1975 yılları arasında olmak üzere iki farklı dönem başbakanlık makamında bulundu.Samoa'nın kraliyet ailelerinden birinden geliyordu, "Mata'afa" şefi unvanını taşıyordu ve kökenleri nedeniyle parlamentoda bir sandalyesi vardı.Mulinu'u 1 Ekim 1959'da Batı Samoa'nın henüz Yeni Zelanda tarafından yönetilen BM Güven Bölgesi olduğu bir süreçte başbakan oldu. 1 Ocak 1962'de bunu bağımsız Batı Samoa devletine götürdü ve bu nedenle anayasanın "babalarından" sayılmaktadır. Şubat 1970'te IV. Tupua Tamasese Lealofi onun yerine başbakan oldu.Kızı Naomi Mata'afa, Mayıs 1991'de Başbakan Tofilau Eti Alesana tarafından ilk kadın bakan olarak atanmış, Mayıs 2021'de de ülkesinin ilk kadın başbakanı olarak makama seçilmiştir.
II. Maximilian (Bavyera Elektörü)

II. Maximilian (11 Temmuz 1662 - 26 Şubat 1726), aynı zamanda Max Emanuel veya Maximilian Emanuel olarak da bilinen,  Bavyera Elektörlüğü'nün Wittelsbach  hanedanına mensup hükümdarı ve Kutsal Roma İmparatorluğu'nun prens-elektörüydü. Aynı zamanda İspanyol Hollandası'nın son yöneticisi ve Lüksemburg Dükü idi. Yetenekli bir asker olarak hırslı yapısı çeşitli çatışmalara yol açtı.Münih'te Bavyera Elektörü Ferdinand Maria ve Savoy Prensesi Henriette Adelaide'nin (d.1676) çocuğu olarak doğdu.Maximilian, 1679'da hala küçük bir çocukken elektör oldu ve 1680'e kadar amcası Maximilian Philipp'in naipliği altında yaşadı. 1683'te, Osmanlı İmparatorluğu'na karşı Viyana'yı savunmak için savaşa girerek askeri kariyerine başladı. Maximilian Emanuel'in ünü, 1688'de Jovan Monasterlija komutasındaki Sırp isyancılarla birlikte Belgrad şehrini Osmanlı'nın elinden aldıktan sonra arttı.
II. Maximilian (Bavyera kralı)

II. Maximilian (28 Kasım 1811 - 10 Mart 1864), 1848-1864 yılları arasında hüküm süren Bavyera kralıdır.Babası I. Ludwig'in aksine, "Kral Max" ülke genelinde daha popülerdi ve kişisel savurganlıktan çok Hükûmet işleriyle ilgileniyordu. 1848 Alman Devrimi sırasında tahta çıkan Kral Maximilian, iktidarı döneminde istikrarı yeniden sağladı. Saltanatının geri kalanında, Almanların Birleşmesi sırasında Bavyera'nın bağımsızlığını korumak ve başkenti Münih'i bir kültür ve eğitim şehrine dönüştürme girişimlerine başladı.Bavyera kralı I. Ludwig ve Bavyera kraliçesi Therese'nin oğlu olan II. Maximilian, 28 Kasım 1811'de Münih'te doğdu.Göttingen ve Berlin'de eğitim aldıktan sonra Almanya, İtalya ve Yunanistan'a seyahat etti. Daha sonra 1836'da babası tarafından devlet konseyine atandı. II. Maximilian, çalışkan bir tavır sergiledi ve eğer kraliyet ailesine mensup olmasaydı profesör olmak istediğini belirtti. Veliaht prens olarak, yeniden inşa ettiği Füssen yakınlarındaki Hohenschwangau şatosunun, çevresinde sanatçılar ve bilginler topluluğunu kurdu. Zamanını bilimsel ve tarihi araştırmaya adadı.I. Ludwig'in 20 Mart 1848'de tahttan çekilmesinin ardından apar topar tahta çıktığında, bakanlarına liberal bir rejim vaat etti.1849'da Bavyera Pfalz'da çıkan bir ayaklanmayı, Prusya Ordusu'nun desteğiyle dağıtıldı. 1850'den itibaren hükûmeti mutlak monarşi yönünde eğilim gösterse de Kral Maximilian Liberalizm için ılımlı bir yol izledi.1849 ve 1855 yazlarında, Kral Maximilian ülkesini dolaştı. 24 Haziran ve 27 Temmuz 1858 tarihleri ​​arasında Lindau'da başlayan seyahatiyle tüm ülkeyi yürüyerek gezdi. Hükûmet politikasında, bir karar almadan önce sürekli olarak bakanlarından ve bilimsel uzmanlardan tavsiyeler istedi ve bu da kararların verilmesinde uzun gecikmelere neden oldu. Buna ek olarak, Kral Maximilian sık sık İtalya ve Yunanistan'a seyahat ederek kararların gecikme süresini arttırmaya başladı.Beklenmedik bir hastalığa yakalandıktan sonra, Kral Maximilian 10 Mart 1864'te Münih'te öldü ve Theatinerkirche'ye gömüldü.