Hadis terminolojisi

Hadis terminolojisi (Arapça: مصطلح الحديث, Muştalahu'l—Hadiş), İslam dininde, kutsal kitap Kur'an'dan sonra en önemli ikinci dini kaynak sayılan peygamber Muhammed'in hadislerinin, tespit edilip ilk dönemde sözlü daha sonraki dönemlerde yazılı olarak aktarımıyla uğraşan ilim dalındaki (ilm-i hadis) tüm terimleri ifade eder. İslam ilim tarihinde bu ifade daha çok ulumu'l hadis (hadis ilimleri) terimiyle karşılanabilir ki bu hadis ilmini ve onun alt disiplinlerini ifade eder.İslam tarihinde, Muhammed'in hayatının, söz ve davranışlarının önemi daha o hayattayken sahabesi tarafından idrak edilmiş, bu amaçla onun sözlerini ve davranışlarını yazıya geçirenler olmuştur. Muhammed ilk olarak bu yazıma, Kur'an'la karışabileceği endişesiyle izin vermemiş daha sonraki süreçte ise bizzat kendisi bazı emir ve vaazlarının yazılmasını istemiştir. Onun ölümünden sonra ise sahabe bu hadisleri çoğunlukla sözlü olarak az da olsa yazılı olarak kendilerinden sonra gelen kuşağa aktarmaya başlamıştır. Tabiin döneminde hadis toplama ve yazımı işi belli esaslara göre gelişip şekillenmeye başlamıştır. Bu dönem ilk hadis kitaplarının da yazıldığı döneme denk gelir.Genel olarak hadis ilimleri, Muhammed'in söz ve davranışlarına ait rivayetlerin tespit edilmesi ve bu rivayetlerin sıhhatini belli bir disiplin içinde inceleyen bilim dalıdır. Yıllar içinde bu bilim dalı kendine ait terimler geliştirmiştir.Hadis: İslam dininin peygamberi Muhammed’in vahiy aldıktan sonraki dönemdeki tüm sözlerini, fiilerini ve bir konu hakkındaki görüşünü ifade eden genel bir terimdir. Bazı bilginler Muhammed’in peygamberliğinden önceki hayatına dair sözlerini ve olayları da hadis olarak tanımlamıştır. Sünnet de hadis anlamındadır. Hadis özel olarak peygambere dayanan haberlere denilse de sahabe ve tabiine ve tabeu’t tabiine dayanan haberlere de hadis denmektedir.Haber: Peygamberden, sahabeden, tabiden ve tebeu’t tabiden bir hadis alimine ulaşan her türlü söz ve yazılı belgeye denir.Sened: Hadisin ilk ravisi ile son ravisi arasındaki tüm ravilerin oluşturduğu ‘zincir’dir. Hadisin senedi denildiğinde, hadisi rivayet eden tüm ravilerin isimlerinin sayılması anlaşılır. Hadis ilminde isnad ile eşanlamlı olarak kullanıldığı da olur.Hadis-i Kutsi: Allah tarafından vahiy meleği Cebrail aracılığıyla peygambere aktarılan sözlerdir. Hadis-i Rabbani de denilir.Merfu: Direkt olarak peygambere isnad edilen sözler veya fiilerdir. Sahabenin sözü veya fiili peygambere isnad etmesi gerekir. Örneğin; bir sahabinin ‘peygamber zamanında şöyleydi, biz şöyle yapardık’ şeklindeki hadis merfu değildir. Çünkü burada direkt peygambere isnad edilen bir söz veya fiil yoktur. Peygamber şöyle dedi, şöyle yaptı şeklindeki hadisler merfudur. Eğer bir hadis dolaylı yoldan peygambere isnad edilirse ona 'hükmen merfu' denilir. Dolaylı olarak değil de açık olarak peygambere dayanan hadise 'sarhen merfu' denilir.Mevkuf: Sahabeye dayandırılan söz ve filleri aktaran hadislerdir. Bu rivayetlerin senedi peygambere ulaşmaz, ravi olan sahabede biter.Maktu: Tabiin veya tebeu’t-tabiine isnad edilen söz ve fiilerdir. Bu rivayetler onlarda son bulur. İslam hukukçuları bu hadisleri de delil olarak saymışlardır.Garibu'l- Hadis: Hadislerin metninde geçen bilinmeyen veya az bilinen kelimeleri inceleyen alt bilim dalı.Sika: Ravinin ‘güvenilir’ özelliğini ifade eder. Bir ravinin güvenilir olması ise adalet ve zabt özelliklerine sahip olmasıdır.Zabt: Ravinin hocasından aldığı hadisi rivayet edene kadar ezberinde tutması, onu tereddütsüz ve hatasız şekilde nakletmesidir.