barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Mihail Zoşçenko

Mihail Mihayloviç Zoşçenko (Михаил Михайлович Зощенко ; Sankt-Peterburg, 10 Ağustos  1894 – 22 Temmuz 1958) Sovyet döneminde önemli bir Rus hicivcisiydi.Babası Mihail İvanovich Zoshchenko Sankt-Peterburg'da Suvorov Müzesi'nin dış dekorasyonundan sorumlu bir mozik ustasıydı. 1907'de babasını kaybettikten sonra ilk öykülerini yazmaya başladı. Geleceğin yazarı olarak, 1913'te Sankt-Peterburg Üniversitesi'nde Hukuk fakültesine başladı. Fakat bir yıl sonra ücretlerini ödeyemediği için okulu yarım bıraktı. Bu sıralarda bilinen ilk öyküsü Yirmi Kapik'i yazdı. I. Dünya Savaşı sırasında orduya katıldı. Cephede bir gaz saldırısı sonrasında kalp rahatsızlığı geçirdi ve 1917'de birkaç madalya ile terhis oldu. 1919'da Kızıl Ordu'ya katılır fakat rahatsızlığı sürdüğü için ayrıldı. Daha sonra Serapion Kardeşler'in görüşlerini benimsedi. 1919 yılında yayın yönetmenliğini Çukovsky'nin yaptığı Vsemirnaya Literatura yayınevinin bünyesinde çalıştı. 1920'li yıllarda belirli bir popülariteye ulaştı, aynı yıl annesi Yelena Osipovna Zoshchenko'yu kaybetti. 1921 yılı boyunca Bay Nazar İlyiç Sinebhryurov'un Öyküleri isimli öykü serisini yazmaya başladı. Edebiyat çevrelerinde ilgi gördü ve yazarın basılan ilk kitabı oldu. 1923 yılında Duygusal Öyküler  adıyla toplanacak ilk uzun öyküsü Keçi'yi hazırladı. Aynı yılın Şubat ayı içerisinde Belçika'da bir dergide bir öykü çevirisi yayımlamdı. Avrupa'da Sovyet literaründen ilk çeviri örnek olması bakımından dikkat çekiciydi.Eşzamanlı bir şekilde onu "İnsanlar"'a erişilebilir yapan yazının, basitleştirilen ruhsuz bir tarzını geliştirdi ve resmi isteklere taklitle ulaşılabilinirdi: "Ben, çok sıkı bir şekilde yazarım. Benim cümlelerim, kısadır. Yoksullara erişilebilir."  Bu tarz, kendi etrafında takınılan tavrın bir parçası olarak onu benimseyen besteci Dmitri Shostakovich tarafından çok takdir edilir. Solomon Volkov bu tavrı Yrudivy (meczupluk) olarak tanımlar.Zoshchenko, 1939'da Lenin hakkında çocuklar için kısa bir hikâye dizisi yazdı: Lenin Hakkında Öyküler (Rasskazı O Lenine). Bu öykü ile Emekçi Kızıl Bayrak Madalyası aldı. Delaware Undergradute Üniversitesi Araştırma programına göre, hikâyeler Sovyet rejiminin eleştirisi niteliğindeydi.1942 yılında Güneş Doğmadan Önce (Pered Voshodom Slontsa) isimli uzun öyküsü SBKP tarafından Sovyetlere ağır eleştiri ve hakaret olarak değerlendirildi. Bolşevik dergisinde hakkında eleştiriler yapıldı. 1946'da Bir Maymunun Serüveni adlı öyküsü bir öncekinden daha kötü sonuçlar doğurdu. Zhdanov Doktrini ile suçlandıktan sonra 4 Eylül 1946'da Yazarlar Birliğinden ihraç edildi.Bundan sonra yoksul bir hayat sürmeye başladı. Bu dönem boyunca çeşitli yazarların romanlarını Rusça'ya çevirmek gibi işlerle uğraştı. 1953 yılında Yazarlar Birliğine tekrar alındı. Güneş Doğmadan Önce isimli öyküsü 1972 yılına kadar sansürlü kaldı.22 Temmuz 1958'de kalp yetmezliğinden öldü.
Mihail Çakır

Mihail Çakır (9 Mayıs 1861, Çadır Lunga - 8 Eylül 1938, Kişinev) Gagavuz rahip ve eğitimci. Rus İmparatorluğu'nda Gagavuzca kitapların ilk yayıncısıydı.Mihail Çakır, 27 Nisan 1861'de bir Gagavuz diyakoz ailesinde Çadır Lunga köyünde doğdu. Çakır Kişinev İlahiyat Fakültesi'nde okudu. Mezun olduktan sonra bir erkek ilahiyat okulunda öğretmenlik yaptı. Üç yıl sonra Kişinev Okul Yönetim Kurulu Başkanlığına seçildi. 1896'da Moldovaca kitap basma izni için Rus İmparatorluğu Eğitim Bakanlığına başvurdu. Bu başvuruya, Moldova metninin Rusça'ya paralel görünmesi koşuluyla izin verildi.1901'den itibaren Çakır, Moldovaca dil bilgisi, Rus dili ve dil bilgisi dersleri hakkında çeşitli kitaplar yayınladı. Moldovalıların Rusça öğrenmesine yardımcı olacak ders kitabı on dört yıl içinde üç baskıdan geçti. 1904'te Çakır, Gagavuzca dini edebiyat yayınlamasına izin almak için Ortodoks Kilisesi Sinoduna başvurdu. Üç yıl sonra, Gagavuzca çeviri Eski Ahit'ten ve Matta İncili'nden seçilen pasajlarla serbest bırakıldı. Gagavuz çağdaşları tarafından kendisine basılı dilin Havarisi denildi.Besarabya'nın Romanya Krallığı'nın bir parçası haline geldiği 1918'den sonra, Çakır Gagavuz yazısının önceki Kiril alfabesinden Latin alfabesine geçişini başlattı. 1924'te, Besarabya'nın Rumenleşmesine karşı mücadeleyi koordine etmek için Ortodoks Kilisesi'nin Alexander Nevsky birliğinin liderliğine katıldı. Çakır, 1933-34 yılları arasında Rumence Viata Basarabiei dergisi için çalıştı. 1934 yılında Gagavuzca dilinde Besarabya Gagavuzunun Tarihi ve iki yıl sonra Gagavuz Düğün Törenleri'ni yayınladı. 1938'de Çakır Gagavuzca-Rumence sözlüğü yayınladı. Çakır 1938'de kısa bir hastalıktan sonra öldü ve Kişinev'deki Ermeni caddesindeki Merkez Mezarlığa gömüldü.Mihail Çakır profesyonel olarak eğitilmiş bir araştırmacı olmasa da, tarihe ve Gagavuz geleneğine yaptığı katkıların değeri göz ardı edilemez. Modern Gagavuz araştırmacıları çalışmalarına güveniyor ve bunları yeniden yorumlarken, karşılaştırmalı bir tarihsel perspektifte yürütülen araştırmalar için değerli bir kaynak olarak istifadeye devam ediyorlar. Çakır'ın edebi ve tarihsel etkisinin yanı sıra, Gagavuz ulusunu tanımlamadaki rolü, özellikle de Gagavuz halkına karşı gerçekleştirdiği manevi ve ahlaki liderliği övülüyor. Gerçekten de, Gagavuzca ayin teşebbüsleri için halkının Kiril ve Methodius'u olarak anılır ve bugün Gagavuzya özerk bölgesinde kutlanır. Gagavuzya Başkanı Mihail Formuzal 2011'i Çakır Yılı ilan etti.
Mihail Çıhir

Mikhail Nikolayevich Chigir (; (d. 24 Mayıs 1948) 21 Temmuz 1994'ten 18 Kasım 1996'ya kadar hizmet veren Belarus'un ikinci Başbakanıydı.24 Mayıs 1948'de Usovo'da doğdu. Çigir, Temmuz 1994'te Aleksandr Lukaşenko'nun cumhurbaşkanı olarak göreve başladığı günden sonra Başbakan olarak atandı. Bundan önce, tarımsal uğraşı konusunda uzmanlaşmış bir banka olan Belagroprombank'ın başında bulundu.1996 yılında Lukaşenko'nun ülke üzerinde sınırsız yetki kazanma çabalarından ötürü başbakanlık görevinden istifa etti. Ertesi yıl, Şart 97'nin imza sahibiydi. 1999'da Lukashenko'yu devre dışı bırakmak için Belarus Başkanlığı seçimlerinde yarışacağı açıkladı.30 Mart 1999'da Belarus hükûmeti tarafından tutuklandı. Belagroprombank'tan sorumlu olduğu sırada büyük miktarda parayı zimmetine geçirdiği iddia edildi. Çigir, kredilerin artık bankadan çıkmaması sonrasına kadar ödenmesi gerekmediğini ve dolayısıyla paranın kendisini ilgilendirmediğini savundu. Çigir'in tutuklanmasından önce, Lukaşenko'ya karşı bir kampanya düzenlemek isteyen diğer bazı yetkililer tutuklanmış ve daha sonra kaybolduğu ve sonunda Cumhurbaşkanının yakınının birinin emriyle öldürüldüğü tahmin edilen Viktar Hançar de dahil olmak üzere hükûmet tarafından sürekli bastırılmıştı. Çigir'in tutuklanması, dünyanın dört bir yanındaki hükûmetlerden olumsuz tepkiler aldı ve ABD Dışişleri Bakanlığı, Avrupa Birliği ve Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı tarafından serbest bırakılması talep edildi. Ayrıca, Uluslararası Af Örgütü serbest bırakılmasını istedi. Uluslararası İnsan Hakları Birliği, tutuklanmasını protesto etti. Chigir sonuçta iki yıllık bir yargılanma süresinden sonra üç yıllık askıdaki hapis cezasına çarptırıldı. Duruşmayı takiben, Belarus Temsilciler Meclisi seçiminde bulunma niyetini belirtti.
Mihail İgnatyev (siyasetçi)

Mihail Vasilyeviç İgnatyev (, Mihal Vaślin yvӑl Jӑkӑnatjev; ) (8 Ocak 1962 - 18 Haziran 2020), 2010-2020 yılları arasında Çuvaş Cumhuriyeti Başkanı olarak görev yapan Çuvaş siyasetçi.29 Ocak 2020'de, Rusya Başkanı Vladimir Putin İgnatyev'i görevden alarak yerine Oleg Nikolayev'i getirdi.
Mihail İppolitov-İvanov

Mihail Mihailovich Ippolitov-Ivanov (Rusça: Михаи́л Миха́йлович Ипполи́тов-Ива́нов; d. 19 Kasım 1859 (Jülyen Takvimi) / 7 Aralık 1859 (Miladi takvim)– ö. 28 Ocak 1935) Rus besteci, orkestra şefi ve öğretmen. Geç romantik dönemde eserler vermiş klasik batı müziği bestecisidir. Kızıl Bayrak İşçi Nişanı'na sahiptir.Mihail Mihailovich Ivanov 1859 yılında Sankt-Peterburg yakınlarındaki Gatchina'da doğmuştur. Babası sarayda çalışmakta olan bir tamirciydi. Baba tarafından Rus, anne tarafından ise Ermeni'dir. Mihail Mihailovich Ivanov adıyla doğmuştur; kendisinin, aynı soyadına sahip müzik eleştirmeninden ayırt edilmesini sağlamak için annesinin evlilik öncesi soyadı olan Ippolitov soyadını da kendi soyadına eklemiştir. Çocukluk yıllarında müzik eğitimi almaya başladı. Isaakievskiy Katedrali'nin (Sankt Isaac Katedrali) çocuk korosunda da yer aldı. 1875 yılında Sankt-Peterburg Devlet Konservatuvarı'na girerek eğitimini sürdürdü. 1882 yılında ise Nikolay Rimski-Korsakov'un en değerli öğrencilerinden biri olarak eğitimini tamamladı. Hocası Korsakov'un etkileri ise çalışmalarında hissedilegelmiştir.Eğitim yıllarının ardından orkestra şefi ve yönetmen vazifesiyle Tiflis'teki orkestrada görevlendirildi ve yedi yıl boyunca burada çalıştı. Andria Balanchivadze, Sergei Vasilenko, Reinhold Glière, Alexander Goldenweiser gibi isimler öğrencisi olmuştur. 1922 yılında SSCB'de Halkın Sanatçısı unvanını elde etmiş ve Kızıl Bayrak İşçi Nişanı ile ödüllendirilmiştir.Gürcistan ve Kafkasya'da geçirdiği yıllar, Rus İmparatorluğu'nda yaşayan Rus olmayan tebaa ile yakın temas kurmasına ve bu unsurlara ilgi duymasına vesile olmuştur. Bu bağlamda eserlerinde Rus, Türk, Ermeni, Gürcü ve Kafkas coğrafyasına ait diğer ulusların kültürlerini müzik bestelerinde yansıtmıştır. 1895 yılında bestelediği Ermeni Rapsodisi (Op.48) ilk eserlerindendir.Kafkas Eskizleri (Кавказские эскизы) adıyla bilinen ve birçok skeçten (eskiz) oluşan eseri en önemli eseridir. Bu skeçler 1894 ve 1986 yıllarında bestelenmiş olmak üzere 2 süittan oluşmaktadır. 1894 yılındaki ilk süitte sırasıyla Dağ Geçidinde, Köyde, Camide ve Serdar'ın Geçit Alayı kısımları bulunmaktadır. 1896 yılında tamamladığı 2. süit ise İberya (Kafkasya) olarak da isimlendirilir ve Girizgah, Ninni, Lezginka ve Gürcü Marşı kısımlarından oluşur. Bu skeçler içinde "Serdarın Geçit Alayı" ve "Köyde" kısımları coğrafyanın ezgilerini öne çıkartmaları bakımından özellikle öne çıkmaktadır.1930 yılında Türk Parçaları (Op.55), 1932 yılında ise  Türk Marşı (Op.82) adlı eserlerini bestelemiştir. Türk Parçaları adlı eseri Karavan, Kamp Yeri, Gece ve Şenlik adlı 4 küçük süitten oluşmaktadır. Aynı zamanda Nikolay Vasilyeviç Gogol'un Evlenme eseri üzerinden hazırlanan ve Modest Musorgksi yarıda bıraktığı Zhenitba (Evlenme) adlı opera eserini tamamlamıştır.
Mihail Şahov

Mihail Afanasyeviç Şahov (; 20 Kasım 1931, Saratov - 8 Ağustos 2018, Kiev), Ukraynalı güreşçi. Serbest kategoride yarışmıştır.Sovyetler Birliği adına yarışan Şahov, Melbourne'de gerçekleştirilen 1956 Yaz Olimpiyatları'ndaki 57 kg kategorisinde ve Sofya'da gerçekleştirilen 1958 Güreş Dünya Kupası'ndaki aynı kategoride bronz madalya kazandı. Roma'da düzenlenen 1960 Yaz Olimpiyatları'ndaki 57 kg kategorisinde de yarıştı ve 6. sırada yer aldı. 8 Ağustos 2018'de Kiev'de 86 yaşında öldü.
Mihail Şişman

Mihail Şişman (Bulgarca: Михаил Шишман, Mihail Şişman) ya da diğer adıyla III. Mihail Asen (Bulgarca: Михаил Асен III; ö. 31 Temmuz 1330), 1323-1330 yılları arasında hüküm süren İkinci Bulgar İmparatorluğu çarı. Mihail Şişman'ın doğum tarihinin kesin olmamakla birlikte 1280 ile 1292 yılları arasında olduğu düşünülmektedir. İkinci Bulgar İmparatorluğu'nun son egemen hanedanı olan Şişman Hanedanının kurucusudur.28 Temmuz 1330'da Çar Mihail Şişman Köstendil Savaşı'nda, Sırp Kralı III. Stefan Uroš'a yenildi ve savaştan 3 gün sonra öldürüldü.
Mihail Şolohov

Mihail Aleksandroviç Şolohov (Rusça: Михаи́л Алекса́ндрович Шолохов) (d. 24 Mayıs, 1905 – ö. 21 Şubat, 1984) Sovyet yazardır.1905'te Don Bölgesi'nde, Viyesenskaya'nın Krujilino köyünde Rusya’da doğar. Annesi bu köyden bir Kazaktır. Babası Orta Rusya'nın Riyazan Bölgesi'nden Don kıyılarına yerleşmiş biridir. Sholohov lisedeyken; I. Dünya Savaşı başlar, bunu 1917 Ekim Devrimi ve iç savaş takip eder. 16 yaşındayken, devrimcilerin yanında savaşa katılır. İç savaş sona erdiğinde, bir süre; hamallık, taşçılık, ilkokul öğretmenliği ve gazetecilik yapar. Yazmaya 17 yaşında başlar. İlk hikâyesi  Doğum Lekesi’ni 19 yaşında yazardır. 1922 yılında Moskova’ya gider ve gazetecilik yapar. Test adlı makalesi yayımlanır. Fakat geçimi için gazetecilik yeterli değildir. Bu dönemde taş işçisi, rıhtım işçisi ve muhasebeci olarak da çalışır. 1924'te Veşenskaya’ya geri döner ve kendini tamamen yazmaya verir. Aynı yıl Mariya Petrovna Gromoslavskaya ile evlenir. Bu evlilikten iki kız, iki de erkek çocukları olur.İlk kitabı, 1. Dünya Savaşı ve İç Savaş yıllarındaki Kazakları anlatan Don Hikayeleri, 1926 yılında basılır. Aynı yıl Ve Durgun Akardı Don -Durgun Don diye de bilinir.- adlı romanını yazmaya başlar. Bu romanı yazması 14 yılını alır ve Stalin nişanı'na ve 1941'de Stalin Ödülü'ne layık görülür. Bu roman Sovyetler’de zamanın en çok okunan yapıtlarından biri olur ve 1965'te Nobel Edebiyat Ödülü alır. Bitirmesi 28 yılını aldığı Uyandırılmış Toprak adlı romanı ile de 1954 yılında Lenin Nişanı’na layık görülür. Bu roman Yarınların Tohumu (1932) ve Don’da Hasat (1960) olmak üzere 2 kısımdan oluşmaktadır. Bu romanda da kollektivizmin uygulandığı yıllardaki günlük hayatı yansıtır. 1957’de yazdığı kısa hikâyesi İnsanın Kaderi (Sudba çeloveka) film olarak da çekilir.Vatan için dövüştüler‎ isimli eseri bitirilememiştir.II. Dünya Savaşı boyunca Gerçekler (Pravda) Gazetesinde savaş hakkında yazılar yazmıştır. 1956-1960 yılları arasında toplu eserleri sekiz kitap olarak yayımlanır.Şolokhov, Aleksandr Solzhenitsin tarafından Ve Durgun Akardı Don adlı romanında çalıntı yapmakla suçlanmıştır. Delil olarak da eserle yazarın diğer yapıtları arasındaki kalite farkını göstermiştir. Şolokhov kendini romanın taslaklarını göstererek ispatlayabilirdi. Ancak tüm taslakların II. Dünya Savaşı sırasında Almanlar tarafından yok edildiğini belirtti.1984 yılında monograf Geir Kjetsa bilgisayar yardımı romanda yaptığı incelemelerin sonucu Don’un Şolokhov’un eseri gibi göründüğü idi. Daha sonra da 1987’de de romanla ilgili yazara ait binlerce not, taslak bulundu.Şolohov 21 Şubat 1984'te, Rostov ilinde hayata gözlerini yumar. Mezarı Don nehri kıyısındaki Veşki köyündedir..Şolokhov 1932’de SSCB Komünist Partisi'ne, 1939’da SSCB Bilimler Akademisi’ne üye oldu ve yine 1939 yılında da Seçkin Sovyet unvanı aldı. 1959’da Sovyet Başkanı Nikita Kuruşkev’e Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri gezisi sırasında eşlik etti. 1961’de SSCB Komünist Partisi Merkez Komitesi'ne seçildi. İki kere Sosyalist Kahramanlık Madalyası ile ödüllendirildi. Sovyet Yazarlar Birliği'nin yardımcı başkanlığını yaptı.
Mihailo Petrović

Mihailo Petrović (d. 18 Ekim 1957), orta saha pozisyonunda görev yapmış Yugoslav asıllı Sırp eski futbolcu ve teknik direktördür.
Mihails Vasiļonoks

Mihails Vasiļonoks (d. 1 Mayıs 1948 –ö. 30 Nisan 2023), Leton buz hokeyi oyuncusu. Vasilonoks, 1 Mayıs 1948'de Taurkalne, Letonya SSR, Sovyetler Birliği'nde doğdu. Aktif spor kariyerini 1978-1989 yılları arasında ülkesi Letonya'da kaleci pozisyonunda Dinamo Riga buz hokeyi takımında sürdürdü. Aktif spor kariyeri sonrasında HK Liepājas Metalurgs takımında hokey operasyonları direktörü ve Letonya millî buz hokeyi takımı'nda kaleci antrenörü olarak görev yaptı. Aynı zamanda SSCB Buz Hokeyi millî takımıyla 1976'daki Kanada Kupası'nda mücadele etti.
Mihails Zemļinskis

Mihails Zemļinskis (d. 21 Aralık 1969), defans pozisyonunda görev yapmış Leton millî futbolcu ve teknik direktördür.
Mihal Grameno

Mihal Grameno (13 Ocak 1871-5 Şubat 1931) Arnavut milliyetçi, politikacı, yazar, özgürlük savaşçısı ve gazeteciydi.Mihal Grameno bir Tosk 'lu Arnavut'du. Korçë'de bir tüccar ailesinde doğdu, 1885'te Romanya'ya göç etmeden önce köyünde ortaokulu okudu.Paraya bağımlıydı.1907'de yeni kurulan Çerçiz Topulli'nin Arnavutluk'ta Osmanlı birliklerine karşı savaşan gerilla birimi olan kachak örgütüne katıldı. Kendilerini Arnavutluk Kurtarıcıları olarak görülüyorlardı ve Arnavutların durumunu tartışmak için köyden köye gidiyorlardı.Türk yetkililer haydutları yakalamak için askeri devriyeler gönderdi.Bu 5 kişilik grubun Mashkullore'de olduğu 150 Osmanlı askeri tarafından biliniyordu.Osmanlı askerleri köyü kuşatmaya aldı. Bu Beş kişiden dördü kuşatmadan kaçtı. Ekiplerinde Grameno gibi bir gazeteciye sahip olmayan bu dağdaki diğer gruplar sessiz kahramanlar olarak kaldı.Jön Türk Devrimi (1908) sırasında, Komutan Binbaşı Ahmed Niyazi Bey Resneli Niyazi, 23 Temmuz'da Resne'de (modern Resen) gerilla liderleri Topulli ve Grameno ile bir araya geldi. Topulli ve Niyazi'nin yanında Grameno, devrim sırasında Manakis kardeşlerin çektiği fotoğraflarda yer aldı.1909'da Grameno, Korçë'de Ortodoks Ligi (veya İttifak) (Arnavutça: Lidhja Ortodokse) 'de kuruldu ve 1909-1910 döneminde aynı adlı derginin editörlüğünü yaptı. 1910'da örgüt bağımsız bir Arnavut kilisesi kurulduğunu ilan etti ve Osmanlı İmparatorluğu tarafından tanınmadı. Grameno, 1910'da Bashkimi i Kombit gazetesiyle yaptığı çalışmalardan dolayı Osmanlı makamları tarafından tutuklandı.1911'deki ayaklanmalar sırasında Grameno, Arnavutluk'taki Arnavut devrimciler için Osmanlı İmparatorluğu'na karşı silahlı faaliyetleri koordine etmek üzere İstanbul'da yaşayan bu topraklardaki Arnavutluk ulusal hareketinin liderleri arasında bir yolculuk yaptı.Ayrıca başlangıçta Korçë'de ve daha sonra 1915'ten 1919'a kadar yaşadığı New York'taki Jamestown'da yayınlanan haftalık Koha'nın (Time) editörlüğünü yapmıştır. Paris'teki Arnavut-Amerikan topluluğu aracılığıyla Arnavutluk'u temsil etmek için Avrupa'ya geri döndü. 1919 Paris Barış Konferansının ardından ertesi yıl Arnavutluk'a döndü.1920'lerde gazetecilik ve edebiyat faaliyetlerini Ahmet Zogu diktatörlüğüne kadar kamu hayatından emekli olmaya zorlandı. İstifa etti ve ağır hastalandı, 5 Şubat 1931'de Korçë'de öldü.-Kryengritja shqiptare, Korçë 1925 (Arnavut İsyanı), Türk ve Yunan birliklerine karşı bir gerilla savaşçısı olarak edindiği deneyimlerin anıları.
Mihal Harito

Mihail Hiristo Efendi veya Mihal Harito Efendi (1836-1897), Arnavut asıllı Ortodoks Hristiyan Osmanlı siyasetçi.Mihal Harito Efendi, Yanya Vilayeti'nin kuzeyindeki Ergiri'nin kuzey doğusunda, dağlık Zagori bölgesindeki Arnavutça konuşulan Nivan köyünden zengin bir Ortodoks Hristiyan ailesindendir. O ve kardeşi Qiro Harito, Avlonya ve Berat kazalarında tütün ticareti tekelini ve Ergeri posta ofisinin idaresini satın almışlardı. Ayrıca Ergiri ile Teselya arasında bir kervan taşımacılığını da kontrol ediyorlardı.Yanya'daki Fransa konsolosunun yardımcısı, 9 Kasım 1877'de Paris'te Dışişleri Bakanlığı'na gönderdiği mektupta, Mihal Harito'yu "akıl, eleştiri ve eğitimden yoksun" bir "Helenleşmiş Arnavut" olarak tanımlamaktadır. Arnavutça, Türkçe ve Rumca konuşabiliyordu. Ayrıca Mihal Harito'nun Preveze ve Ergiri ticaret mahkemesinin başkanlığını yaptığını ve Hristiyan kasabası Himara'nın yöneticisi olarak görev yaptığını da belirtmektedir; ancak çalışanları yaptığı işten memnun kalmamış ve onun yerine Müslüman bir devlet adamını getirmeye çalışmıştır. Yine de bu 'garip' olay Harito'nun kariyerini çok fazla etkilemişe benzememektedir.Mihal Harito Efendi, memleketindeki Hristiyanlar için bir hayırseverdi: 1861'de kardeşiyle birlikte bir kilise inşa etti ve 1881'de Petro Kondi ile bir okul kurdu. Bir Arnavut Ortodoks Kilisesi'nin destekçisi olduğu söylenir.Meclis-i Mebûsan 2. dönem Yanya Vilayeti'nden mebus seçilmiştir. İstanbul'a Yanya milletvekili olarak gelen Mihal Harito, diğer bazı Arnavut milletvekilleriyle birlikte, İstanbul'da Arnavut elit üyeleri tarafından kurulan Arnavut Halkının Haklarını Savunma Merkez Komitesinin () kurucularından birisidir.1897'de 61 yaşında ölmüştür. Oğullarından biri olan Petro Harito, iki Dünya savaşı arası dönemde birkaç kez Arnavutluk Meclisi üyeliği yapmıştır.
Mihal Kayakoğlu

Anadolu Kapadokyalı olan Mihal Kayakoğlu, Hukuk fakültesinden mezun olmuştur. Serbest Avukatlık yapmıştır. TBMM VII. Dönem Ankara Milletvekilidir. Bekârdır.
Mihal Rakoviça

Mihay veya Mihal Rakoviça (, 1660 – Temmuz 1744) 2 farklı dönem Eflak Prensliği,  3 farklı dönem Boğdan Prensliği yapmış bir Fenerli Rumdur. Kostantiniyye (günümüzdeki İstanbul) doğumlu olan Mihal Rakoviça, 1744 senesinde aynı kentte öldü.
Mihal Suço

Mihal Suço veya Vodas ( Mihail Sucos, ; 1778 veya 1784, İstanbul – 12 Haziran 1864, Atina) Fenerli Rumlardan Suço ailesinden gelen, 12 Haziran 1819 ve 29 Mart 1821 yılları arasında Boğdan Prensliği yapmış bir soyludur. Filiki Eterya'ya üyeydi, Boğdan ve Eflak'ta Yunan Devrimi'ni destekledi ve Yunanistan'ın kurulmasından sonra ülke dışında büyükelçisi olarak görev yaptı.1778 veya başka kaynaklara göre 1784 yılında Kostantiniyye'de (günümüzdeki İstanbul'da) doğdu. Babası Grigor Suço, annesi Sevasti Tedesku idi. Gençlik döneminde Eflak hükümdarı olan dedesi Drakozade Mihal Suço'nun sarayında yaşamış ve daha sonra 1812'de kızı Roxanne ile evlendiği Bâb-ı Âli tercümanı Yoan Karaca'ın sekreteri olarak görev yapmıştır. Aynı yıl, çokdilli olmasından dolayı kayınpederinden sonra baştercüman olmuştur.1819 yılında, padişah tarafından 1821 yılına kadar sürdürdüğü Boğdan Beyliği görevine getirildi. Ayrıca Sultan II. Mahmud'un divanında da görev almış ve 1820'de Ali Paşa isyanının bastırılmasına destek veren danışmanlardan biri olmuştur. Kasım 1820'de Iakovos Rizos Neroulos tarafından Filiki Eterya'ya üye yapıldı.Ocak 1821'de Aleksandr İpsilanti ile işbirliğini tamamladı ve 22 Şubat'ta Boğdan'da İpsilanti'nin işgali ile Mihal Suço-Vodas isyancıların komutasındaki muhafızları yetiştirdi ve ordunun ihtiyaçları için önemli miktarda para ödedi. Kısa bir süre sonra Eflak-Boğdan'daki hareket gerilemeye başlayınca, Suço, isyancılara yardım ettiği ve Osmanlı egemenliğini reddettiği için tahttan devrildiğini iddia eden boyarların baskısı yüzünden Yaş'taki görevinden ayrılmak zorunda kaldı. İlk başta Skuleni'ye ve daha sonra Rusya İmparatorluğu'ndaki Kişinev kentine taşındı. Aynı dönemde İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi onu ve İpsilanti'yi aforoz etti.Daha sonra Avusturya İmparatorluğu üzerinden İsviçre'ye kaçmaya çalıştı ama orada tutuklandı ve yaklaşık dört yıl hapis yattı. Serbest bırakıldıktan sonra önce İtalya'ya, ardından İsviçre'ye kaçtı. Orada İsviçreli Jean-Gabriel Eynard tarafından Cenevre'de ağırlandı. Avrupa'da bulunduğu süre boyunca, Yunan Bağımsızlık Savaşı lehine para toplanması ve dağıtılması için düzenlemeler yaptı ve Dionisyos Romas'ın "Zakynthos Komitesi" ile temas halindeydi. Yunanistan'ın yönetiminin Yannis Kapodistrias tarafından üstlenilmesinden önce Suço, bu pozisyon için talip olanlardan biriydi.Kapodistrias yönetimi sırasında Eynard'ın tavsiyesi üzerine Yunanistan'ın Fransa temsilcisi olarak atandı. Daha sonra Otto tarafından Fransa, Rusya İmparatorluğu, İsveç ve Danimarka'da Yunan büyükelçisi olarak atandı. 1839 yılında temelli olarak Atina'ya yerleşti ve 1840'a kadar Danıştay Üyesi olarak görev yaptı.12 Haziran 1864 tarihinde Atina'da öldü. Roxanne (Loxandra) ile evliliğinden üç çocuğu oldu; Gregorios Suço, Yannis Suço ve Maria Suço.
Mihalaki Salta Efendi

Mihalaki Salta Efendi ( Mihail Saltas, d.1867, Midilli - ö.1917), Osmanlı Rum ve  Yunan hukukçu ve siyasetçi.1867'de Midilli'nin Pamfila şehrinde doğdu, toprak sahibi ve hukuk doktoruydu. 1908 seçimlerinde Meclis-i Mebûsan'a Cezayir-i Bahr-i Sefid Vilayeti Midilli Sancağı mebusu olarak seçildi. Bağımsızlık sonrası 31 Mayıs 1915'te Liberal Parti adına ilk seçimlere katıldı. Şubat 1917'de kanserden öldü. Vefatı sonrası kardeşi Dimitrios Saltas Milletvekili seçilmiştir.
Mihalgazi

Mihalgazi, eski ismi Gümele, Eskişehir ilinin bir ilçesidir. Osmanlı târihinde önceleri Sultanönü (Eskişehir) sancağına bağlı köyken, sırasıyla önce Göynük kazasıyla birlikte önce Bursa, sonra Bolu sancaklarına bağlanmıştır. 1868 yılında Gümele, Kastamonu vilayetinin Bolu Sancağının Göynük kazasına bağlı köydü. 1894 yılında Bilecik'in Söğüt İlçesinin İnhisar bucağına bağlandı. Ancak, köylük durumu 32 yıl sürmüştur.Köy halkı, Türk Kurtuluş Savaşı sırasında İnhisar'dan gelen Yunan ordusunu püskürtmüştür. Aynı yıl Mihalgazi İnhisar'dan ayrılarak Söğüt'e bağlı bir bucak olmuştur. Bu durumunu 1946'ya kadar koruyan Mihalgazi, 1946 yılında Eskişehir'in Merkez ilçesine, 1957'de Sarıcakaya ilçesine bağlanmıştır. 1967'de belde olan Mihalgazi, 1990 yılında ilçe olmuştur. 9 mahallesi mevcuttur. Mihalgazi Belediyesi, Merkez ilçesi dışındaki diğer ilçe ve belde belediyeleri gibi Eskişehir Büyükşehir Belediyesine bağlanmıştır.Mihalgazi İlköğretim Okulu vardır. Okula taşımalı olarak şu köylerden öğrenciler gelir: Demirciler, Karaoğlan, Bozaniç, Sakarılıca (1992-2009 arası beldeydi).Sündiken Dağları ve Bolu Dağının arasında kalır. Yeşillik çok vardır, Eskişehir ilinin sezonluk sebze ve ihtiyacını karşılar. Sakarya nehri ilçeye ayrı bir zenginlik katar. İlçe coğrafi olarak Karadeniz Bölgesi'ndedir. Halka açık belediye havuzları da vardır.
Mihalis Haciyannis

Mihalis Haciyannis (Yunan: Μιχάλης Χατζηγιάννης, 5 Kasım 1978, Lefkoşa), Kıbrıs Rumu şarkıcı. 2000 yılından 2009 yılına kadar, Yunanistan'da tek başına otuz müzik satış sertifikası elde ederek on yılın en başarılı sanatçılarından biri olmuştur. 1998 yılında Kıbrıs adına Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmıştır. 2010 yılında Avrupa'da ilk İngilizce albümünü çıkarmıştır. Yine 2010 yılında Forbes, Hatzigiannis'i Yunanistan'ın en güçlü ve sözü geçen yirmi ikinci ünlüsü ve beşinci en iyi şarkıcısı ilân etmiştir.Hatzigiannis 5 Kasım 1978'da Kıbrıs'ın başkenti Lefkoşa'da dünyaya gelmiştir. Kıbrıs Müzik Akademisi (Londra Kraliyet Koleji)'nde piyano, gitat ve müzik teorisi üzerine ihtisas yapmıştır.Henüz 18 yaşında iken, Kıbrıs'ta bir şarkı yarışması olan "Afetiries"'i kazanarak ilk ödülünü almıştır. Daha sonra, "Laiki Bankası Şarkı Yarışması"'nda 'I Diki Mou Istoria' adlı Andreas Gerolemou tarafından yazılmış şarkı ile birinci olmuştur. 1995 yılında 1995 Eurovision Şarkı Yarışması için Kıbrıs Millî Finali'nde Andreas Gerolemou bestesi "Filise Me" ve "To Gramma" adlı Leonidas Malenis besteleri olmak üzere iki şarkıyla yarışmıştır. İlk şarkı üçüncü, diğer şarkı ikinci olmuştur. O yıl Alex Pagani "Sti Fotia" adlı şarkı ile ön elemeleri kazanmıştır. Mihalis kariyerine üç stüdyo kaydı ile Kıbrıs'ta başlamıştır. Üçü de ödüller alan şarkılar; "Senario", "O Mihalis Hatzigiannis Traguda Doro Georgiadi" ve "Epafi" idi. Kendisi ayrıca Kıbrıs'ta "Pygmalion" adlı bir müzik organizasyonu aracılığıyla "Mixalis Xatzigiannis, Andreas Gerolemou" adlı çok sayıda konseri içeren bir büyük şehir turnesine çıkmıştır.Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης τραγουδά Δώρο Γεωργιάδη (O Mihalis Hatzigannis tragouda Doro Georgiadi) (1997)Arion 2004: En Sanatsal Şarkı (Monos mou), En Modern Laiko Şarkıcısı, Yılın En İyi Şarkıcısı Best Modern Laikos Singer, En Çok Satan Tekli (Monos mou)Mad Vidyo Müzik Ödülleri 2004: En İyi Pop Vidyo Klibi (Monos Mou), En Sanatsal Vidyo Klibi (To Party), Yılın En İyi Vidyo Klibi (Monos mou)Arion 2005: En Sanatsal Şarkıcı, En İyi Pop Şarkıcısı, En İyi Pop Albümü (Akatallili Skini), En İyi Pop Şarkısı (Gia Sena), Yılın En İyi Albümü (Akatatallili Skini)Kıbrıs Müzik Ödülleri 2007: En İyi Erkek Sanatçı, Yılın En İyi Albümü (Fili & Ehthri), En İyi Tekli (Ola i Tipota)Mad Vidyo Müzik Ödülleri 2007: En İyi Pop Vidyo Klibi (Ola i tipota), En İyi Erkek Sanatçı Vidyo Klibi (Ola i Tipota), Yılın En İyi Vidyo Klibi (Ola i Tipota), En Çok Çalınan SanatçıArion 2007: En İyi Folk Müzik Şarkısı (Na Ise Eki), En Sanatsal Şarkı (De Fevgo), En İyi Pop Albümü (Fili & Ehthri), Yılın En İyi Şarkısı (Ola i Tipota), Yılın Albümü (Fili & Ehthri),
Mihalis Kakiuzis

Michalis Kakiouzis (d. 29 Kasım 1976), Yunan basketbolcu. 2,07 m boyundadır ve uzun forvet pozisyonunda oynamaktadır.2001-2002 sezonunda koçluğunu Ergin Ataman'ın yaptığı İtalya'nın Montepaschi Siena takımıyla Saporta Kupası şampiyonluğunu yaşamıştır. 2008-2009 sezonu başında tekrar yapılanmaya giden ve takımın başına Ergin Ataman'ı tekrar getiren Efes Pilsen'e transfer olmuştur. Burada aynı yıl lig ve kupa şampiyonluğu yaşadıktan sonra takımdan ayırlmış ve kariyerine ülkesinde devam etmiştir. Milli takım forması da giymiştir.
Mihalis Kakoyannis

Mihalis Kakoyannis (Yunan: Μιχάλης Κακογιάννης, 11 Haziran 1922 -  25 Temmuz 2011), Kıbrıs Rumu film yönetmeni ve yapımcısı. Kokoyannis, Kıbrıs, Limasol'de doğmuştur. Ailesi tarafından avukat olması için İngiltere'ye gönderilmiştir. Orada sinemaya yönelen Kakoyannis, 1964 yılında Anthony Quinn ile birlikte yapımcılığını üstlendiği Alexis Zorbas adlı film ile dünyaca tanındı. Üç kez Akademi Ödülleri'ne aday gösterildi.
Mihalis Kapsis

Profesyonel kariyerine 1990 yılında Ethnikos Piraeus kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla AEK Athens, Bordeaux, Olympiacos, APOEL ve Levadiakos kulüplerinde oynadı.
Mihalis Karaolis

Michalis Karaolis (, 13 Şubat 1933 – 10 Mayıs 1956), Kıbrıslı Rum devlet memuru ve EOKA üyesi. 10 Mayıs 1956'da Andreas Dimitriou ile birlikte idama mahkûm edilerek asılan ilk kişi oldu.Michalis Karaolis, 13 Şubat 1933'te Britanya Kıbrısı'nın Lefkoşa kazası'na bağlı Palaichori Oreinis köyünde doğdu. İlkokulu Palaichori'de ve Lefkoşa İngiliz Okulu'nda bitirdi. Vergi memuru olarak çalıştı. İngilizlere karşı 1955-1959 Kıbrıs olayları sırasında, o dönem APOEL sporcularının ve kulüp üyeleri ile birlikte Karaolis'te atletizm sporcusu olarak EOKA'nın aktif üyelerinden birisi oldu. 28 Ağustos 1955'te, EOKA'nın Lefkoşa grupları hakkında casusluk yapan ve onların çalışmalarına müdahale eden özel şubeden Kıbrıslı bir polis memuru olan Michael Poullis'i öldürdü. Suikast güpegündüz, Poullis Ledra Sarayı'ndaki AKEL toplantısında görevdeyken gerçekleştirildi. Karaolis, General Yeoryos Grivas'ın emirleri doğrultusunda Girne Dağlarında Grigoris Afksentiu'nun gerillalarıyla buluşmaya giderken yakalandı.Britanya Kıbrısı özel valisi Mareşal Harding, Karaolis'in ölüm cezasını 28 Ekim'de, Yunanistan'ın II. Dünya Savaşı'nda Mihver Devletlerine teslim olmayı reddettiği önemli bir Yunan ulusal bayramında ilan etmeyi seçti ve bu kamuoyunda büyük tepkiye yol açtı. Karaolis polis memuru Poullis'i kasten öldürmekten henüz 23 yaşında iken ölüm cezasına çarptırıldı ve asılarak infazı gerçekleştirildi. Lefkoşa Merkez Hapishanesi içerisindeki tutukluların gömüldüğü bahçeye defnedildi. Fransız yazar ve filozof ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Albert Camus, Kraliçe II. Elizabeth'e ithafen Michalis Karaolis'in affedilmesini talep ettiği bir mektup kaleme aldı. Bu mektup daha sonra Kıbrıslı Rum hayırsever ve girişimci Nasos Ktorides tarafından alındı ve Lefkoşa'daki Milli Mücadele Müzesi'ne bağışlandı.İnfaz uluslararası arenada kınanırken, Yunanistan'da protesto gösterilerine yol açtı. Atina polisi büyük bir gösteriyi bastıramadı ve 7 kişinin öldüğü, 200 kişinin de yaralandığı bir isyan çıktı. Atina Belediye Başkanı, kalabalık bir tezahürat ve alkış eşliğinde, Kraliçe II. Elizabeth ve Prens Philip'in onuruna adanmış hatıra bir mermer plakayı çekiç ile kırarak protesto etti.
Mihalis Konstandinu

Profesyonel kariyerine 1993 yılında Paralimni kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla İraklis, Panathinaikos, Olimpiakos, Omonia, Anorthosis Famagusta ve AEL kulüplerinde oynadı.Kıbrıs Cumhuriyeti millî futbol takımı formasını ilk kez Ağustos 1998 tarihinde Arnavutluk ile oynanan maçta giydi. Toplamda 85 millî maça çıkıp 32 gol kaydetti.
Mihalis Manias

Michalis Manias (d. 20 Şubat 1990), Yunan futbolcudur. Super League (Yunanistan) ekiplerinden PAS Giannina'da oynamaktadır.
Mihalis Morfis

Mihalis Morfis (Yunan: Μιχάλης Μορφής, 15 Ocak 1979, Lefkoşa), Kıbrıs Rumu eski futbolcudur. Kaleci mevkiinde görev yapmış olan oyuncu, APOEL takımının altyapısından yetişmiştir. 2001-2011 yılları arası Kıbrıs Cumhuriyeti millî futbol takımında yer alan oyuncu, 22 maçta millî formayı giymiştir.
Mihalis Rakincis

Mihalis Rakincis (Yunan: Μιχάλης Ρακιντζής) Atina), Yunan şarkıcı. Yunanistan'ı 2002 Eurovision Şarkı Yarışması'nda "S.A.G.A.P.O." adlı  şarkıyla temsil etmiş ve 17. olmuştur.
Mihalis Sifakis

Mihalis Sifakis (Yunan: Μιχάλης Σηφάκης, d. 9 Eylül 1984, Kandiye), kaleci pozisyonunda görev yapmış Yunan eski millî futbolcudur.Profesyonel kariyerine 2002 yılında OFİ kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Olimpiakos, Aris, Charleroi, Atromitos, Levadiakos ve Kortrijk kulüplerinde oynadı.
Mihalis Yannakakis

Mihalis Yannakakis (Yunanca: Μιχάλης Γιαννακάκης; doğum:13 Eylul 1953, Atina, Yunanistan) Columbia Üniversitesi'nin bilgisayar bilim bölümünün profesörudur. Yannakakis complexity, databases ve başka bilgisayar bilim konularında önemli katkılar yapmış. Yannakakis 2005 yılında Donald E. Knuth Ödülünü almıştır.
Mihalis Yeniçaris

Mihalis Yeniçaris (Yunan: Μιχάλης Γενίτσαρης, 15 Haziran 1917 - 11 Mayıs 2005), Yunan şarkıcı, söz yazarı ve bestecidir. Rebetiko tarzında müzikler üretmiş ve söylemiştir.
Mihaliç peyniri

Mihaliç peyniri, Bursa ve Balıkesir yöresinde, genellikle tam yağlı çiğ kıvırcık koyun sütünden yapılan, 2–3 mm kalınlığında kabuk ve 3–4 mm çapında yuvarlak gözler içeren, yarıksız, çatlaksız, oldukça tuzlu, sert bir peynir türüdür.Adını Bursa'nın Karacabey ilçesinin eski adı olan Mihaliç'ten almıştır. Karacebeyin yanı sıra Susurluk, Gönen ilçelerinde de üretimi yapılır. Halk arasında Mağlıç olarak telaffuz edildiği de görülür. Mihaliç peyniri aynen beyaz peynir'de olduğu gibi tuzlu su içerisinde saklanır. Genellikle salata veya sıcak yemeklerde kullanılır. % 45 oranında yağ içerir.Peynir, sert, yağlı, tuzlu ve bol gözeneklidir. Bu nedenle peynir oldukça dayanıklıdır. Özellikle Susurluk tostu olarak bilinen tost arasında kullanılır.
Mihaloğlu Ali Bey (Razi Ali Bey)

Yıldırım Bayezid'in lalalığınıda yapan Akıncı komutanı Mihaloğlu Ali Bey (Razi Ali Bey) I.Kosova Savaşı'na katılıp önemli başarılar gösterdi.Yıldırım Bayezid ''Al-amir-i 'l-kabir... maliku 'l-ğuzât va 'l-mucöhidin'' diyerek tanımladığı Mihaloğlu Ali Bey’e, I.Kosova savaşında gösterdiği başarıdan dolayı erkek evlâdı devam ettikçe mazul olmamak kayt ve şartiyle soyuna ebedi Sancak Beyliği pâyesi ve rütbesini verdi.I.Kosova savaşında gösterdiği büyük başarıdan sonra ’’…külli erliği zuhura gelmegin’’ bahadırlığı ve şecaati Yıldırım Beyazid tarafından Muharrem / 793 M. 1390 tarihli fermanla tasdik edilen Mihaloğlu Gazi Ali Bey’e Padişah Yıldırım Bayezid tarafından verilen sancak beratı;Bu tevkii refi hümayun hükmü oldur ki merhum ve mağfurullah babam Hüdavendigar şehid vaki olduğu cengi aziminde iş bu emirül kebir mefhar-ül ümema-il izam melik-ül ğuzat vel mücahidinkahir-ül kefaret-il vel müşrikin Mihal beg oğlu Gazi Ali Bey lalam dame ulüvvühu hizmetlerinin külli erliği zuhura gelmegin emreyledim ki evlatlarının evlatlarına batnen bade batnin ve karnen bade karnin sancak virülüp nin bad mazul olmamak içün bu bitiyi verdim ve buyurdum ki benim evladımdan ve ensabımdan her kimse Hak canibinden devlet müyesser olur ise bu bitiyi makbul tutup Gazi Ali Beg lalamın evlatlarına sancak beyliği verüp min bad mazul eylemeyüp riaye himaye edeler. Ve her kim bu bitiyi makbul tutmaya ''Kema kalâllahu sübhanehü ve tealâ ve men beddelehü bademâ semiâhü ve innemâü ismihü ve tealâ ve men beddelehü badmâ semiâhü ve innemaü ismihü ve tealâ ve men beddelehü badmâ semiâhü ve innema ismihu ve tealâ ve men beddelehü bademâ semiahü ve innema ismühu allellezine yübeddilinehu innallahe semi’un âlim ve lanetullahi ve le melaiketi ven-nâsi aleyhim ecmain’’ üzerine olsun mukarrer ve mütehakkık bilüp itimad ve itikad kılalar. Tahriren fi evail-i muhrrem-ül haram min şuhur liseneti selase ve tıs’iyn ve seb’amie.Tasdik Şerhi-işbu suret 1304 senesinde Mahruse-i Bursa’da Naib-üş-şer’bulunan merhum İbrahim Edhem efendinin mahkemei şeriyesinde mahfuz sicilden bi aynihi ihraç ve mukabele olunmuştur. Kırklareli MüftüsüYıldırım Bayezid tarafından Mihaloğlu Gazi Ali Bey’e verilen H.793 tarihli beratın aslı, H.1304 yılında Bursa’da naib-üş şeri bulunan merhum İbrahim Edhem efendinin mahkemei şer’iyesinde mahfuz sicildedir.Yıldırm Bayezid'in isteği üzerine Amasya ve çevresine yerleşen Mihaloğlu Ali Bey'in (Razi Ali Bey) oğulları Yahya Bey ve  Mehmed Bey Mihaloğulları ailesinin Anadolu'da Amasya kolunu devam ettirmişlerdir.Sivas Evkaf Müdürlüğündeki 896 H. tarihli vakfiyedeki kayıtlara göre Abdullah Mihal Gazi’nin oğlu Gazi Ali Bey’in soyunun Amasya ve Samsun havalisinde devam etmekte olduğu anlaşılmaktadır.
Mihaloğlu Aziz Bey

Mihaoğulları ailesinden Abdullah Mihal Gazi'nin oğlu. Tarihi kaynaklarda II. Mihal olarak da geçmektedir.Osmanlının kuruluş dönemindeki savaşlarda akıncı komutanı olarak bulunmuş,Vize kalesini fethetmiştir.Mihaloğlu Aziz Bey 1403 yılında ölmüştür. Mezarı Edirne'deki Gazi Mihal Camii  nde Mihaloğulları aile kabristanındadır.Mihaloğulları ailesinin Plevne kolu, Edirne ve sonra Plevne'ye yerleşen Mihaloğlu Aziz Bey'in oğul ve torunları ile devam etmiştir.
Mihaloğlu Firuz Bey

1391'de Tuna ırmağının kuzey kıyısına geçen ilk akıncı komutanıdır. Aynı harekât sırasında Vidin Çarlığı'nın merkezi Vidin'i de ele geçirdi ve kalesine bir garnizon yerleştirdi.Amcası Mihaloğlu Mehmed Bey'in şehit olduğu Şehzade Mustafa (Küçük Mustafa) isyanında Rumeli'de bulunan Firuz Bey, babası Hızır Bey ile birlikte Eflak sınırını ve Silistre kalesini muhafaza etmiştir.1424'te Silistre'ye saldıran Eflak voyvodası Drakul'u mağlup etti. Güvence olarak Drakul'un oğlu Radul'u rehin alıp Osmanlı Devletine tabi olmasını sağladı.  Osmanlı'nın Silistire'deki ilk sancakbeyi olan Mihaloğlu Firuz Bey Eflak Voyvodası Mircea'ya karşı Silistre'yi başarıyla korudu.Sancakbeyliğinden sonra Tırnova'ya yerleşen Firuz Bey, Mihaloğulları ailesinin Tırnova kolunu kurmuştur.
Mihaloğlu Hızır Bey

Akıncı Mihaloğulları arasında en çok tanınanı olan Hızır Bey Mihaloğullarının Plevne’deki kuvvetlerinin komutanlığını yapmıştır.Abisi Mihaloğlu Mehmed Bey’in şehit olduğu Şehzade Mustafa (Küçük Mustafa) isyanında Rumeli’de bulunan Mihaloğlu Hızır Bey, oğlu Gazi Firuz Bey’le birlikte Eflak sınırını ve Silistre kalesini muhafaza etti.Hızır Bey tarafından Kırklareli’nde yaptırılan Camii Osmanlı’nın Trakya’da yaptığı ilk cami olma özelliğini taşır.Mihaloğlu Mehmed Bey'e dayanan Mihaloğullarının Plevne kolu Mihaloğlu Hızır Bey'in oğulları Gazi Alaâddin Ali Bey, İskender Paşa, Gazi Firuz Bey, Bali Bey ve Abdullah Bey ile devam etmiştir.
Mihaloğlu Mehmed Bey

Mihaloğlu Mehmed Bey Fetret döneminde Musa Çelebi'nin yanında yer almış, Rumeli Beylerbeyliği yapmıştır.Mihaloğlu Mehmed Bey'in Rumeli Beylerbeyliği dönemindeki gücü Venedik Devletinin raporlarınada yansımıştır;1409 yılında Venedik senatosu Arnavutluk kıyılarındaki Venedik mülkleri ile ilgili hakları için elçi Trevisan’ı Musa Çelebi’ye gönderir. Elçi Trevisan Musa Çelebi ile yaptığı görüşmelerden sonra Venedik senatosuna verdiği raporda, bu işin başarılması için Musa Çelebi’nin önde gelen baronlarından Mihaloğlu Mehmed Bey’in dostluğunun kazanılmasının hayati önemde olduğunu belirtir.Bizans’lı tarihçi Konstantin Kosteneçki ise Mihaloğlu Mehmed Bey’i  Musa Çelebi’nin büyük ve üst düzey komutanı olarak tanıtır.Mihaloğlu Mehmed Bey Fetret dönemindeki taht kavgalarında dengeleri değiştirecek kadar büyük bir güce sahipti; Süleyman Çelebi, Mihaloğlu Mehmed Bey’in kardeşi Musa Çelebi tarafına geçtiği haberini alınca sinirden kendini kaybedip haberi getiren haberciyi önce dövüp, sonra da öldürtmüştür.Musa Çelebi ile Çelebi Mehmed arasında iktidar kavgasının devam ederken Mihaloğlu Mehmed Bey, Çelebi Mehmed’in huzuruna bizzat çıkmak yerine oğlu Yahşi Bey’i gönderir. Bu davranışını, kendisine karşı bir hareket olarak algılayan Çelebi Mehmed, Mihaloğlu Mehmed Bey’i Tokat’a sürgüne gönderir.’’Andan Düzme Mustafa leşkeriye (asker) Sultan Murad’ın askerini gözleyip, birbirine karşı dururken, Mihaloğlu Mehmed Bey, Tokat hapsinden çıkıp, gelip yetişti. Sultan Murad’ın elini öpüp, hi’at geyip heman doğru su kenarına geldi.Evvel kelâmı bu oldu ki. ’’ Bire Türk Turahan ve bire hain’’ deyü çağırdı. Andan Gümlüoğlu’na ve andan Evronoz oğlanlarına, andan cümle Rumeli beylerini çağırdı.Ve ’’ Bu Mustafa düzmedir’’ deyü ad çıkardı. Ve Rumelililerin ba’zı ba’zına ’’ Görün, Mihaloğlu Mehmed Bey diriymiş’’ dediler. Andan baş baş beylere ve toyacalara mektub yazıp, Gönanlı Bayezid nam kimesne ile gölbaşından viribidiler’’Sultan Murad Mihaloğlu Mehmed Bey'i 1422 yılındaki İstanbul muhasarasından önce 12000 kişiden oluşan bir kuvvet ile İstanbul çevresini vurmak üzere gönderir;Bizans’lı tarihçi İoannis Kananos, 10.000 Müslümanın Mihal Bey (Mikhâlpais) komutasında bütün bölgeye bir çırpıda girdiğini yazar.Osmanlının İstanbul üzerine uyguladığı muhasara devam ederken Sultan Murad'ın kardeşi Şehzade Mustafa Bizans'ın desteği ile isyan ederek İznik'i almış Bursa'yı kuşatmıştı. Sultan Murad Mihaloğlu Mehmed Bey'i İstanbul kuşatmasından geri çekerek İznik'e gönderir.Mihaloğlu Mehmed Bey İznik'e girdiği sırada şiddetli çarpışmalar yaşanır. Mihaloğlu Mehmed Bey Şehzade Mustafa'nın Beylerbeyi Taceddinoğlu Mahmud ile vuruşurken atından düşüp ölümcül bir yara alarak ölür. Mihaloğlu kuvvetleri karşısında tutunamayan Şehzade Mustafa ise Bizans'a sığınır.
Mihaloğulları

Mihaloğulları (Gazi Mihaloğulları, Köse Mihaloğulları ve Mihalliler olarak da bilinir), 14-16. yüzyıllar arasında Rumeli fetihlerinde önemli rol oynayan Osmanlı akıncı ailesi.Mihaloğulları ailesinden Mihaloğlu Balta Bey'in soyundan İlyas Bey'in oğlu. Mihaloğlu Mahmud Bey 1402'deki Ankara Savaşında dedesi Mihaloğlu Balta Bey ve babası İlyas Bey ile birlikte öldü.Gazi Mihal Paşa'nın fethettiği İhtiman'a (Bulgaristan) yerleşen Mihaloğullarının üçüncü kolunun başı olan Mihaloğlu Mahmud Bey'in İhtiman'da edindiği mülk, I. Murad tarafından kendisine ihsan edilmiştir. Mihaloğlu Mahmud Bey mülkünü burada yaptırdığı cami ve diğer hayratına vakfetmiştir.Mihaloğulları ailesinin Anadolu kolundan Bursa’lı Mihaloğulları Mahmud Bey’in torunlarıdır. Mahmud Nedim Paşa, Mehmed Safiyüddin Bey, Hâlid Şâzî Bey, Mustafa Râgıb Bey, Nureddin Şazi Kösemihal ve Mahmut Ragıp Gazimihal gibi tanınmış şahsiyetler bu koldan gelmektedirler.
Mihalıçlı Ahmed Paşa

Hayatının ilk yılları hakkında bilgi yoktur. 27 Eylül 1581 tarihinde Hüdâvendigâr (Bursa) sancakbeyi olarak atandı. Bir yıl kadar bu görevde kaldıktan sonra azledildi. Bir süre görev alamadıktan sonra 25 Nisan 1584 tarihinde Kayseriyye (Kayseri) sancakbeyi görevine atandı.Daha sonra kısa süreli Çıldır ve Karaman beylerbeyi görevlerinde bulunduktan sonra 1593’de Bosna beylerbeyi kısa süre sonra da 1594 yılında ikinci defa Karaman beylerbeyliği görevinde bulundu. Bu görevdeyken Budin'in muhafazası ile görevlendirilen Ahmed Paşa, kısa süre sonra görevinden azledildi.1595 yılı Mayıs-Ağustos ayları arasında kısa süreliğine Budin beylerbeyi görevinde bulundu. 4 Ağustos 1595 tarihinde Estergon'un Habsburg kuşatmasından kaldırılmasına yönelik seferde Temeşvar beylerbeyi görevindeydi. Sonrasında Haziran 1596’da ikinci defa Temeşvar, 1597 yılı ortalarında da yeniden Budin beylerbeyi oldu. 24 Eylül 1597 de Budin beylerbeyi görevinde olan Ahmed Paşa, Budin'in Habsburglarca Ekim 1598’de kuşatılması esnasında da bu görevde bulunmaktaydı. Bu tarihte görevinden alınan Ahmed Paşa'nın sonraki yaşamı hakkında bilgi yoktur.
Mihalıççıkspor (erkek hentbol takımı)

Mihalıççıkspor (erkek hentbol takımı), Mihalıççıkspor'un erkek hentbol takımıdır. Takım, 2022-2023 sezonu itibarıyla Türkiye Erkekler Hentbol Süper Ligi'nde mücadele etmektedir. Renkleri kırmızı ve siyahtır.
Mihalıççıkspor (kadın voleybol takımı)

Mihalıççıkspor (kadın voleybol takımı), 2015 yılında Eskişehir'de kurulan Mihalıççıkspor'un 2021 yılında kurulmuş kadın voleybol şubesidir. 2023-2024 sezonunda itibaren Türkiye Kadınlar İkinci Voleybol Ligi'nde mücadele etmektedir.Mihalıççıkspor (kadın voleybol takımı), ligde iç saha maçlarını Yenikent Şehit Anıl Gül Spor Salonu'nda oynamaktadır.Kulüp, 2021-2022 sezonu öncesi Türkiye Kadınlar Voleybol Birinci Ligi temsilcilerinden İzmir Gelişim Koleji'nin yarışmacı haklarını alarak kurulmuştur.
Mihanikos

Mihanikos,  Yunanistan'ın Kalimnos adasının geleneksel dansıdır. Erkekler tarafından oynanır. çeşit sirto dansıdır.Dans 19. yüzyılın son yarısında Kalymnos'taki ana gelir kaynağı sünger avcılığının neden olduğu  vurgunun sakatlayıcı etkilerini gösterir. Müzik yavaş ve hızlı iki kısmdan oluşur. Müziğin yavaş parçasında ilk olan dansçı ayağa kalkmak ve dans etmek için mücadele verir. Baston kullanarak ayağa kalkmaya çalışr. Ayakları ve bacakları şiddetle titrer ve bazen çöker. Bazen ikinci dansçı tarafından yardım edilir. Hızlı kısımda bir anda baştaki dansçı hızlı şekilde dans etmeye başlar.
Mihara

Mihara ( Mihara-shi), Japonya'nın Hiroşima prefektörlüğünde bulunan bir şehirdir. Şehir 15 Kasım 1936 tarihinde kurulmuştur. Yüzölçümü 471.03 km² olan şehrin nüfusu 1 Mart 2008 tarihi itibarı ile 103,162'dir.
Mihas Klimkoviç

Mihail Nikolayeviç Klimkoviç (Belarusça: Міхась Мікала́евіч Клімковіч, Rusça: Михаил Николаевич Климкович, d. 20 Kasım 1899; Selitrenka - ö. 5 Kasım 1954) Beyaz Rus şair, librettist ve yazar. Belarus Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Devlet Marşı'nın ve ardılı olan Belarus Cumhuriyeti Devlet Marşı'nın sözlerinin yazarıdır.Klimkoviç, 20 Kasım 1899'da Salitranka köyünde doğdu. Dört yıllık bir pedagoji enstitüsünü bitirdikten sonra, öğretmenlik yaptı, ardından Rusya İç Savaşı sırasında Kızıl Ordu saflarında devrimci komünist güçlere katıldı. 1932 ve 1937 arasında, Belarus Yazarlar Birliği'nin 1934 yılında ilk başkanlığına seçilmeden önce Belarus Yazarlar Birliği'nin eğitim faaliyetlerinden sorumlu organizasyon komitesinde yer aldı.Klimkoviç yazdığı çok sayıda şiirlerinin yanı sıra, dramatik üçleme olan Georgy Skaryna'yı yazdı ve aynı zamanda opera ve bale için librettoslar yazdı.
Mihaylo Fomenko

Mihaylo Fomenko (d. 19 Eylül 1948), defans pozisyonunda görev yapmış Ukraynalı-Sovyet millî futbolcu ve teknik direktördür.
Mihaylo Hanenko

Mihaylo Stepanoviç Hanenko (, ; y. 1620 - 1680), Ukraynalı Kazak askeri lideri ve 1669-1674 yılları arasında Sağ-kıyı Ukraynası'nın Petro Doroşenko ile Harabe sırasında rekabet ettiği Kazak hetmanı idi.Hanenko, Zaporojya Kazakları'ndan Stepan Hanenko'nun oğluydu. 1656'da Uman alayının albayı (polkovnyk) oldu ve Hmelnitski Ayaklanması'nda savaştı. Yuri Hmelnitski ile Rus çarı I. Aleksey arasında, Kazak özerkliğini büyük ölçüde sınırlayan ikinci Pereyaslav Antlaşması'na (27 Ekim 1659) karşı çıkan Kazaklardan biriydi. 1661'de Polonya kralı olan II. Jan Kazimierz Waza'dan asillik unvanı aldı.1669 yılında, üç alayla Sağ-kıyı Ukraynası'nın Hetman'ı ilan edildi. Hanenko, Zaporojya Host'unun Koşovi Atamanı İvan Sirko ile birlikte Kırım Hanlığı ve Osmanlı İmparatorluğu'na baskınlar düzenledi. Lehistan-Litvanya Birliği yanlısıydı ve Lehlerden aldığı destek ile tek Sağ-kıyı Ukraynası hetmanı olmak için Petro Doroşenko ile mücadele etti.1674 yılında, Doroşenko tarafından ağır bir yenilgi aldı ve Sol-kıyı Ukraynası hetmanı İvan Samoyloviç'ten yardım istemek zorunda kaldı. İktidardaki tüm iddialardan vazgeçti ve Moskova'ya bağlılık yemini etti. Dinyeper'in sol yakasında barış içinde yaşamasına izin verildi. Ölümünün kesin zamanı ve yeri hala bilinmiyor.İhor Pidkova (editör), Roman Şust (editör), "Dovidnyk z istorii Ukrainy", 3 Volumes, "(t. 3) , Kiev, 1993-1999,  (t. 1),  (t. 2),  (t. 3). Article: Ханенко Михайло  (Britanca)
Mihaylo Kuşnerenko

Mihailo Kuşnerenko (Ukraynaca:Михайло Кушнеренко; d. 18 Ağustos 1938 – ö. 2 Nisan 2021), Ukraynalı siyasetçi.Kuşnerenko, 18 Ağustos 1938'de Strohanivka, Şapalinka Rayonu, Sovyetler Birliği'nde doğdu. Ukrayna Komünist Partisi (KPU) bünyesinde siyasete girdi. 1997 ile 1998 yılları arasında Herson Valisi olarak görev aldı. Ayrıca 1989'dan 1991 yılına kadar Sovyetler Birliği Yüksek Sovyeti ve Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Yüksek Sovyeti üyesiydi.
Mihaylo Mudrık

Mihaylo Petroviç Mudrık (Ukraynaca: Михайло Петрович Мудрик, d. 5 Ocak 2001), Premier League kulübü Chelsea ve Ukrayna millî takımında kanat oyuncusu olarak oynayan Ukraynalı millî futbolcudur.Mudryk, kariyerine 2016 yılında Şahtar Donetsk'e geçmeden önce Metalist Kharkiv ve Dnipro Dnipropetrovsk akademilerinde başladı. Profesyonel çıkışını iki yıl sonra yaptı, ardından Arsenal Kyiv ve Desna Chernihiv'e kiralık verdildi. 2023'te, ilk 70 milyon € (62 milyon £) değerinde bir transferle İngiliz kulübü Chelsea'ye transfer oldu, bu onu tüm zamanların en pahalı Ukraynalı futbolcusu ve Ukrayna Premier Ligi'nden şimdiye kadar Transfer olan en pahalı oyuncu yaptı.
Mihaylo Slaboşpitski

Mikhail Slaboshpitsky (Миха́йло Федо́тович Слабошпи́цький; 28 Temmuz 1946 - 30 Mayıs 2021), Sovyet-Ukraynalı yazar ve gazeteci.Slaboshpitsky, 28 Temmuz 1946'da Mar'yanivka, Kiev Oblastı, Sovyetler Birliği'nde doğdu.  Kiev Gazetecilik Enstitüsü'nde eğitim gördü. Çocuklarve gençler için, nesir, gazetecilik ile edebiyat eleştirisi alanlarında yirmi beşin üzerinde kitap kaleme aldı. Ukrayna Yazarlar Derneği üyesiydi.
Mihaylo Çemberji

Mykhaylo Ivanovych Chemberzhi (15 Temmuz 1944  - 5 Mart 2018) Ukraynalı besteci,  öğretmen, bilim adamı ve politikacıydı. Kiev Çocuk Sanat Akademisi Direktörü.Chemberzhi, Yaklaşık 60 bilimsel yayının yazarı ve Orkestra eserleri, opera, bale dahil olmak üzere çeşitli türlerde eserlerin bestecisidir.
Mihaylo Çeçetov

Çeçetov 27 Şubat 2015'te Ukrayna'nın başkenti Kiev'de kaldığı apartman dairesinde intihar ederek yaşamına son verdi.