Grenache

Grenache () ya da Garnacha (IPA: [ɡaɾˈnatʃa]) dünyada en çok ekilen kırmızı şaraplık üzüm çeşitlerinden biridir. Geç olgunlaşır bu nedenle üzümün büyük olasılıkla geldiği İspanya'da bulunanlar gibi sıcak ve kuru koşullara ihtiyaç duyar. Aynı zamanda İtalya'nın güneyindeki Sardunya adasında, Fransa'da, Avustralya'da ve Kaliforniya'daki Monterey AVA ve San Joaquin Vadisi'nde yetiştirilir.Genellikle baharatlı, meyve aromalı ve damakta yumuşaktır ve nispeten yüksek alkol içeriğine sahip şarap üretir ancak en iyi sonuçlar için mahsülün dikkatli kontrolüne gerek duyar. Grenache'nin karakteristik lezzet profilleri, ince, beyaz biber baharat notasına sahip kırmızı meyve aromalarını (ahududu ve çilek) içerir. Grenache şarapları şarabı bir açıyla değerlendirirken kenar çevresinde fark edilebilen kahverengileşme (veya "tuğla") renklenme potansiyeline sahip genç örneklerle oksitlenmeye oldukça yatkındır. Grenache yaşlandıkça şaraplar daha fazla deri ve katran aroması alma eğilimindedir. Grenache'den yapılan şaraplar asit, tanen ve renkten yoksun olma eğilimindedir ve genellikle Syrah, Carignan, Tempranillo ve Cinsaut gibi diğer çeşitlerle harmanlanır.İspanya'da özellikle Calatayud, Carinena ve Campo de Borja'nın güney Aragon şarap bölgelerinde Garnacha tinta'dan (kırmızı Grenache) yapılmış monovarietal şaraplar vardır, ancak tempranillo ile bazı Rioja şaraplarında olduğu gibi karışımlarda da kullanılır. Grenache, Güney Rhône şaraplarının çoğunda, özellikle karışımın tipik olarak %80'inin üzerinde olduğu Châteauneuf-du-Pape'de baskın çeşittir. Avustralya'da genellikle "GSM" karışımlarında Syrah (o ülkede yaygın olarak Shiraz olarak bilinir) ve Mourvèdre ile McLaren Vale'deki eski asma örnekleriyle harmanlanır. İtalya'da, Sardunya DOC şarabı Cannonau di Sardegna, yasalara göre% 90 yerel Grenache'dir (Cannonau). Grenache ayrıca Fransa ve İspanya'da, özellikle Côtes du Rhône'daki Tavel bölgesinde ve Navarra bölgesinde, roze şarapları yapmak için kullanılır. Ve Grenache'nin yüksek şeker seviyeleri, Banyuls gibi Roussillon'un kırmızı üzüm doux naturelleri ve çoğu Avustralya müstahkem şarabının temeli olarak güçlendirilmiş şaraplarda yaygın kullanıma yol açtı.Grenache veya Garnacha (İspanya'da bilindiği gibi) ampelografik kanıtlara göre büyük olasılıkla kuzey İspanya'daki Aragon bölgesinde ortaya çıktı. Dikimler muhtemelen asıl başlangıç yerinden Katalonya'ya ve güney Fransa'daki Sardunya ve Roussillon gibi Aragon Tacı altındaki diğer topraklara yayıldı. Asmanın erken eşanlamlısı Tinto Aragonés'tir (Aragon kırmızısı). Üzüm Sardunya'da Cannonau olarak bilinir ve oradan çıktığı ve Aragon egemenliği altında diğer Akdeniz topraklarına yayıldığı iddia edilir. Grenache İspanyolca eşanlamlısı Garnacha altında Roussillon bölgesi Fransa tarafından ilhak edildiğinde Pirenelerin her iki tarafında çoktan yerleşmişti. Oradan asma Languedoc'a ve 19. yüzyılda iyi bir şekilde yerleştiği Güney Rhone bölgesine gitti. Yakındaki Navarra ve Katalonya'daki yaygınlığına rağmen Garnacha filoksera salgını sonrasında üzüm bağları yeniden dikildiğinden 20. yüzyılın başlarına kadar Rioja'da yaygın olarak dikilmedi.Grenache 18. yüzyılda Avustralya'ya tanıtılan ilk çeşitlerden biriydi ve sonunda 1960'ların ortalarında Şiraz tarafından aşılana kadar ülkenin en çok ekilen kırmızı şaraplık üzüm çeşidi haline geldi. Erken Avustralya Grenache erken Avustralya şarap endüstrisinin temel taşı olan tatlı takviyeli şarapların ana bileşeniydi. 19. yüzyılda Kaliforniyalı şarap yetiştiricileri asmanın yüksek verim verme, ısıya ve kuraklığa dayanma yeteneğini takdir ettiler. Asması esasen soluk, tatlı sürahi şarapları için bir harmanlama bileşeni olarak kullanıldığı sıcak San Joaquin Vadisi boyunca yoğun bir şekilde ekildi. 20. yüzyılın sonlarında Rhone Rangers hareketi Châteauneuf-du-Pape'nin Grenache hakimiyetindeki şaraplarından sonra modellenen birinci sınıf çeşitli Grenache ve Rhone tarzı karışımların üretimine dikkat çekti. 20. yüzyılın başlarında Grenache Washington şarap endüstrisinin erken gelişimi sırasında şarap tarihçisi Leon Adams'ın The Wines of America incelemesinde 1966 Yakima Valley rosé kazanmasıyla başarılı şekilde şarabı yapılan ilk Vitis vinifera üzümlerinden biriydi.Grenache asması güçlü ahşap kanopisi ve dik büyümesiyle karakterizedir. İyi bir rüzgar toleransına sahiptir (Aragon ve Rhone bölgelerini etkileyen kuzeydeki Cierzo ve Mistral rüzgarları için yararlıdır) ve Akdeniz çevresindeki kuru, ılık rüzgarlı iklime çok uygun olduğunu göstermiştir. Asma erken tomurcuklanır ve tamamen olgunlaşması için uzun bir büyüme mevsimi gerektirir. Grenache genellikle Cabernet Sauvignon'dan haftalar sonra olgunlaşan en son hasat edilen üzümlerden biridir. Uzun olgunlaşma süreci üzümdeki şekerlerin yüksek seviyelere ulaşmasına izin vererek genellikle en az % 15 ABV olmak üzere önemli alkol seviyelerine sahip Grenache bazlı şaraplar yapar. Asma genel olarak kuvvetli olmakla birlikte salkımın sıkı üzüm salkımları nedeniyle kuşak, salkım çürüklüğü ve tüylü küf gibi üzüm üretiminin verimini ve kalitesini etkileyebilecek çeşitli üzüm hastalıklarına duyarlıdır. Marjinal ve nemli iklimler Grenache'nin bu bağcı kültürel tehlikeleri geliştirme eğilimini artırabilir. Asmanın kuraklık direnci üzerine ekildiği anaç türüne bağlıdır ancak her tür anaçta Grenache bir dereceye kadar nem stresine olumlu yanıt veriyor gibi görünmektedir.Grenache iyi drene edilmiş sıcak ve kuru toprakları tercih eder ancak tüm bağ toprağı türlerine göreceli olarak uyarlanabilir. Güney Fransa'da Grenache şist ve granit topraklarda büyür ve Châteauneuf-du-Pape'nin taşlı toprağına bölgenin galet rouleleri, ısı tutucu taşlarla iyi yanıt verdi. Priorat'ta bölgenin ufalanan şistli toprağı üreticilerin sek şarap bölgesinde sulamadan kaçınmalarına olanak verecek kadar su tutmaktadır. Aşırı sulamaya sahip üzüm bağları seyreltilmiş tatlar ve aşırı alkol içeren soluk renkli şaraplar üretme eğilimindedir. Düşük verime sahip yaşlı asmalar fenolik bileşiklerin konsantrasyonunu artırabilir ve verimin genellikle 5-6 hektolitre/hektar (dönüm başına yarım tondan az) olduğu İspanya'nın Priorat bölgesinde bulunanlar gibi daha koyu, daha tanenli şaraplar üretebilir. Ürün kontrolü birçok Châteauneuf-du-Pape mülkleri tarafından uygulananlar gibi 35 hl/ha (2 ton / akre) altında verimle sonuçta ortaya çıkan şarap kalitesiyle yakından bağlantılıdır ve Côtes du Rhône adı altında etiketlenmiş Appellation d'origine contrôlée (AOC) şarapları için temel verim 50 hl/ha (5 ton/akre)'ye yakın verime sahip olanlardan çok farklı şaraplar üretir. Grenache'nin güçlü ahşap kanopisi, asmanın mekanik biçerdöverler ve budama ekipmanı ile hasat edilmesini zorlaştırır ve ekimi daha yoğun emek gerektirir. Avustralya ve Kaliforniya gibi oldukça mekanize şarap bölgelerinde bu asmanın popülaritesinin azalmasına katkıda bulundu.Yüzyıllar boyunca Grenache asma her renk yelpazesinden tanelerle renk mutasyonu asmalar üretti. Grenache noir veya "red" Grenache en çok bilinirken Grenache blanc veya "white" Grenache Fransa'da Ugni blanc, Chardonnay ve Semillon'dan sonra en yaygın olarak ekilen dördüncü beyaz üzüm çeşidi olup Fransa'da çok önemli bir üzüm çeşididir. Grenache noir gibi Châteauneuf-du-Pape karışımlarında izin verilen bir çeşittir. Güney Fransa'nın ve Sardunya'da mutantlar Grenache Rose ve Grenache gris de soluk roze ve hafifçe renkli beyaz şaraplar yapmak için bulunur. "Tüylü Grenache" (İspanya'da bilinen Garnacha Peluda ve Katalanca'da Garnatxa Peluda) "karşılıklı tüyler gibi biberiye veya diğer akdeniz bitkilerindeki" asmayı sıcak iklimlerde terlemeden korumak için yapraklarının alt tarafında tüy bırakacak şekilde evrimleşmiş bir Grenache çeşididir. Daha yaygın olarak yetiştirilen kuzeniyle karşılaştırıldığında yaşlandıkça baharatlı ve tuzlu notaları daha kolay gösteren alkol oranı düşük ve asitliği daha yüksek şaraplar üretir. O zamanlar "tüm öfke" olan vins doux naturelleri (bkz. Güçlendirilmiş şarap) yapmak için iyi bir şekilde uydurulmadığından filoksera'dan sonra yaygın olarak yeniden dikilmemiştir. Garnacha Tintorera olarak bilinen asma Grenache ve Petite Bouschet'in geçişi olan teinturier üzüm Alicante'nin eşanlamlısıdır. 1961'de Grenache ve Cabernet Sauvignon arasındaki bir melez Fransız şarap üzümü Marselan'ı üretti.Grenache genellikle bir harmanlama bileşeni olarak kullanılır şaraba gövde ve tatlı meyvelik katar. Üzüm kolayca okside olma ve rengini kaybetme eğilimi nedeniyle şarap üreticisi için sorun yaratabilir. Üzümün doğal olarak düşük tanenlerini ve fenolik bileşiklerini telafi etmek için bazı üreticiler kabuklardan maksimum miktarda renk ve fenol çıkarmak için aşırı derecede sert presleme ve saplarla sıcak fermantasyon kullanır. Bu üzümün karakteristik canlı meyveliğinden yoksun yeşil, otsu tatlar ve kaba, buruk şarap üretmek için geri tepebilir. Bu karakter özelliklerini korumak için Grenache daha soğuk sıcaklıklarda uzun, yavaş bir fermantasyona en iyi şekilde yanıt verir ve bunu bir maserasyon dönemi izler. Oksidasyona karşı koymak için şarap mümkün olduğu kadar az rafta bekletilmelidir . Yeni meşe fıçıların kullanılması rengi korumaya ve oksidasyonu önlemeye yardımcı olabilir, ancak çok fazla meşe etkisi Grenache'nin meyveliğini örtebilir.Yüksek şeker seviyeleri ve sert tanenlerin bulunmaması Grenache'yi Roussillon bölgesinin vin doux naturelleri (VDN) ve Avustralya'nın "liman tarzı" şarapları gibi güçlendirilmiş şarapların üretimine iyi uymasını sağlar. Bu şaraplarda şıra, fermantasyonu ve şekerin alkole dönüşmesini durdurmak için şıraya üzüm ruhu eklenmeden önce üç gün mayalanır. Yüksek alkole dayanıklı üzüm ruhu, bitmiş şarabı % 15-16'ya kadar alkol getirir. Cam içinde demi-johnlarda (yada damacanalarda) birkaç yıl güneşte bırakılarak ya da tahta fıçılarda maderized karakter alana ve kuru üzüm, fındık ve peynir ekşi tatları geliştirene kadar bu üzümler bekletilerek rancio tarzda şarap yapılabilir. Bu güçlendirilmiş VDN'ler ve liman tarzı şaraplar uzun ömürlüdür ve üçüncü on yılına kadar içilebilir.Grenache Fransa ve İspanya'nın en büyük ana şarap bölgeleri olmasıyla dünyadaki en yaygın ekilen kırmızı şaraplık üzüm çeşitlerinden biridir. 20. yüzyılın sonlarında İspanya'daki Grenache'nin toplam alanı daha moda olan Tempranillo, Cabernet Sauvignon ve Merlot yerine üzüm bağlarının sökülmesiyle düşüşe geçti. 1980'lerin sonu ile 2004 arasında İspanyol ekimleri 420,000 akreden (170,000 hektar) 203,370 akreye(82,300 hektar) düştü böylece Fransa'yı 236,500 akre(95,700 hektar) ile mantoyu dünyanın en büyük Grenache kaynağı olarak düşünülmeye sevketti. 2000 yılı itibarıyla Grenache, Merlot ve Carignan'ın ardından Fransa'da en çok ekilen üçüncü kırmızı şaraplık üzüm çeşidiydi. Fransız amfograf Pierre Galet'e göre Fransız fidanlıklarından Grenache 1998'den bu yana 23 milyondan fazla asma çeliğiyle satılan en yaygın dördüncü asma oldu.Fransa'da Grenache en çok Rhone ve güney Fransa şaraplarıyla ilişkilendirilir. Rhone'daki geçmişi hafif gövdeli şaraplarına gövde ve alkol eklemek için bir karışım çeşidi arayan 17-18.Yüzyıllarda Burgundian şarap tüccarlarının etkisine kadar izlenebilir. Grenache yüksek alkol ve yüksek verim eğilimi ile bu arzuları çok iyi karşıladı ve Châteauneuf-du-Pape ile Gigondas ve Vacqueyras bölgelerinde yaygın olarak yetiştirildi. Bugün Grenache en yaygın olarak Carignan, Cinsaut, Syrah ve Mourvèdre ile harmanlandığı Languedoc-Roussillon bölgesinde ekilir. Asma Drôme bölümünde de oldukça büyük ekim alanlarına sahiptir. Asmanın güçlü, sert ahşabı ve çalı asma eğitimine olan ilgisi Mistral'den etkilenen Châteauneuf-du-Pape ve Gigondas'ın güney Rhone bölgelerinde gelişmesini sağlar. Châteauneuf-du-Pape'de Grenache noir, son yıllarda bazı üreticiler daha yüksek oranda Mourvèdre kullanıyor olmasına rağmen izin verilen 13 çeşidin en yaygın çeşididir. Grenache çok olgunlaştığında neredeyse reçel benzeri bir kıvama sahip olabilen tatlı bir meyve suyu üretir. Syrah tipik olarak renk ve baharat sağlamak için harmanlanırken Mourvèdre şaraba zarafet ve yapı katabilir.Üzümün ince kabuğu ve soluk rengi, tam gövdeli meyveli pembe şarapların üretimi için çok uygundur. Grenache, Tavel ve Lirac güllerinin arkasındaki başlıca üzümdür ve Provence bölgesinde de önemli bir rol oynar. Roussillon bölgesinde Grenache noir ve gris ve blanc mutasyonlar arasında Banyuls ve Maury'in güçlendirilmiş vin doux naturels üretiminde kullanılır. Fransız Grenache bazlı şarapların özelliği büyük ölçüde harmanlama ortaklarının seçimine bağlıdır ve Châteauneuf-du-Pape ile ilişkili baharatlı zenginlikten temel Côtes du Rhône Köyleri ile ilişkili çiğneme meyvesine kadar değişebilir. Grenache'nin oldukça büyük ekim alanlarına sahip diğer bölgeler, Minervois, Fitou ve Corbières'in Appellation d'origine contrôlée (AOC) bölgelerini içerir.İspanya'da Grenache Garnacha (Katalanca'da Garnatxa) olarak bilinir ve üzümün olası tarihi göz önüne alındığında bu büyük olasılıkla üzümün asıl adıdır (RAE etimoloji olarak İtalyanca vernaccia'yı vermesine rağmen). En yaygın olanı ince kabuklu, koyu renkli Garnacha Tinta (bazen Tinto olarak yazılır) ile birkaç klonal Garnacha çeşidi vardır. Asmanın yapraklarının altındaki yumuşak tüylü doku nedeniyle Garnacha Peluda veya "Tüylü Grenache" olarak bilinen bir başka çeşit de İspanya'da çoğunlukla Borja ve Cariñena'da (Aragón) bulunur. Daha yaygın olarak yetiştirilen kuzeniyle karşılaştırıldığında yaşlandıkça baharatlı ve tuzlu notaları daha kolay gösteren alkol oranı düşük ve asitliği daha yüksek şaraplar üretir. Kuzeydoğu ve orta İspanya'da yaygın olarak ekilen Garnacha, uzun süredir harmanlamaya uygun, düşük kaliteli bir "yük beygiri" üzüm olarak kabul ediliyordu. 20. yüzyıl sonunda gelen Garnacha tabanlı şarapların başarısı Priorat içinde Katalonya (yanı sıra verilen yükselen uluslararası ilgi Yeni Dünya Rhone Rangers) bu "beygir" çeşidine yeniden değerlendirme yol açtı. Bugün  fazla  İspanya'da ( Tempranillo ve  arkasında) en çok ekilen üçüncü kırmızı üzüm çeşididir ve hem çeşitli şaraplarda hem de karışımlarda görülür.Garnacha önemli bir rol oynar denominación de origen Protegida (DOP) Aragon, Katalonya ve Navarra ve şarapları denominación de origen calificada ait şaraplar (DOC/DOQ) Rioja ve Priorat artı sadece Madridin güneybatısındaki dağlık alanlar: Mentrida ve Cebreros. Büyük Garnacha ekim alanlarına sahip diğer İspanyol şarap bölgeleri arasında Costers del Segre, Empordà, La Mancha, Madrid, Penedès, Somontano, Tarragona ve Terra Alta bulunur.Üzümün muhtemel kaynağı olduğuna inanılan Aragon  dikildi. Garnacha bölgedeki baskın çeşittir ve tipik olarak tek çeşit şaraplar üretmek için kullanılır. 20. yüzyılın ortalarında Garnacha, büyük hacimli şaraplar için bir "beygir" çeşidi olarak kabul edilmekle birlikte, son 20 yılda yeni nesil şarap üreticileri, verimleri kontrol ederek ve eski asmalardan (30'dan itibaren) yararlanarak yeni bir yaklaşım benimsemiştir. 100 yıldan fazla bir süredir) ve konsantrasyonu artırmak için eski geleneklerle birlikte modern teknikleri uygulamak. Calatayud DOP'si (üretiminin% 91'i Grenache'dir) en yüksek rakımlı Garnacha üzüm bağlarına sahiptir ve yasal olarak "eski asmaları" (minimum 35 yıl) tanımlayan tek DOP'dir. Campo de Borja DOP'ta 30+ yıllık Garnacha çalılık eğitimli asmalar ve elle hasat yaygındır; üzümler tipik olarak hafif kuru üzümdür,% 14-14,5 alkol üreten sıkı bir meyvedir. Cariñena DOP,  ile bölgedeki Garnacha üzüm bağlarının en büyük yüzeyine sahiptir., çoğu eski asmalar. Somontano DOP şaraplarının çoğu artık uluslararası üzüm çeşitleriyle üretilse de, en eski yüksek rakımlı üzüm bağlarından bazıları hala geleneksel Garnacha'dır.Rioja'da üzüm çoğunlukla şarap bölgesinin doğu genişliğinde bulunan daha sıcak Rioja Baja bölgesine ekilir. Genellikle Tempranillo ile harmanlanan Garnacha sulu tane ve ek gövde sağlar. Son yıllarda modern Rioja üreticileri gençliklerinde daha erken olgunlaşan ve daha ulaşılabilir Riojaları üretmek için karışımda kullanılan Garnacha miktarını artırıyor. Garnacha Rioja'nın soluk renkli rosado'larında da kullanılır. Asma bölgenin üzüm bağlarının yaklaşık % 54'ünün Garnacha ile ekildiği, baskın kırmızı üzüm çeşidi olduğu Navarra bölgesinde uzun bir geçmişe sahiptir.Komşu Rioja ile karşılaştırıldığında Garnacha bazlı Navarra karışımları daha hafif ve daha meyveli, daha erken tüketim amaçlıdır.Ampelograflar Garnacha'nın Katalonya'nın Priorat bölgesinde birkaç yüz yıldır (muhtemelen yaklaşık 800 yıldır) var olduğuna inanıyor ancak 1990'lardan bu yana bölgenin eski Garnacha büyük ilgi topladı. Hırslı genç şarap üreticileri dalgası, Priorat'ın llicorella (kahverengi şist) temelli toprakları boyunca ekilen düşük verimli, çalı asması eğitimli Garnacha'yı yeniden keşfetti. Dik teraslara ve toprağa ekilen son derece eski asmaların (çoğu üzüm bağında ortalama yaş 35-60 yıl arasındadır) bu benzersiz kombinasyonu, çok düşük verim sağlar (hektar başına 5-6 hektolitre civarında), bu da Priorat'ı yoğun, zengin konsantre ve karanlık yapar. göze çarpan tanenli renkli şarap. Geleneksel Priorat şarabı neredeyse siyah renktedir ve içilebilmesi için yıllarca yaşlanmasını gerektirir. Priorat bölgesindeki tüm bağ arazilerinin yaklaşık % 40'ı Garnacha'ya ekilir ve geri kalanının çoğu Carignan'dır, ancak Cabernet Sauvignon, Syrah ve Merlot'un alanı, modernist üreticiler karmaşıklığı artırmak için bu çeşitleri karıştırmaya çalışırken 2000'den önce arttı. Bu yeni modern tarz Rahiplerin bazıları, gençliklerinde daha yumuşak, böğürtlen meyvesi gösterme eğilimindedir ve zamanla incir ve katran notaları geliştirir.İtalya'da Grenache en çok Cannonau olarak Sardunya'da bulunur ve burada düzenli olarak % 15 civarında alkol seviyelerini koruyan, adanın koyu renkli, tam gövdeli kırmızı şaraplarında başlıca üzümlerden biridir. Sardunya DOC şarabı Cannonau di Sardegna yasalara göre en az %90 yerel Grenache'dir (Cannonau). Grenache ayrıca Sicilya, Umbria (Trasimeno göl bölgesinde), Marche (Bordò olarak adlandırılır) ve Calabria'da bulunur. Grenache İtalya'da Alicante, Tocai rosso, Granaccia, Vernaccia Nera gibi çeşitli isimlerle bilinir.Grenache, 19. yüzyıldan beri İsrail'de yetiştirilmektedir ve bir zamanlar Cezayir şarap endüstrisinde önemli bir üzümdü. Bugün hala Fas'ta Grenache rozeleri üreten bazı üreticiler vardır. Grenache'nin oldukça büyük ekimleri Kıbrıs'ta da bulunur ve Yunan adaları arasına dağılmıştır.Perpignan'dan bir klon 1832 koleksiyonunda James Busby ile Avustralya'ya geldi. Daha da önemlisi 1844'te Dr.Christopher Rawson Penfold tarafından Güney Avustralya'ya Güney Fransa'dan yeni kesimlerin sokulmasıydı. Güney Avustralya'da, özellikle McLaren Vale, Barossa Vadisi ve Clare Vadisi'nde ekimler patladı. 20. yüzyılın ortalarına kadar Grenache Avustralya'nın en yaygın ekilen kırmızı şarap üzüm çeşidiydi ve bu üzümün erken Avustralya endüstrisinin güçlendirilmiş "liman tarzı" şaraplarında hayati bir bileşen olduğu geniş Riverland bölgesinde önemli ekimler vardı. Avustralyalı şarap üreticileri birinci sınıf şaraplara daha fazla odaklanmaya başladıkça Grenache yavaş yavaş Şiraz ve daha sonra Cabernet Sauvignon tarafından Avustralya üzüm bağlarında desteklenerek gözden düştü. 20. yüzyılın sonları ve 21. yüzyılın başlarında, Güney Avustralya'daki eski asma ekimlerinin çeşitli Grenache üretmek için kullanılmasının yanı sıra "GSM" -Grenache, Syrah ve Mouvedre karışımlarının popüler hale gelmesiyle birlikte Grenache'ye olan ilginin canlandığını gördü. McLaren Vale'den Varietal Grenache, tatlı zenginlik ve baharatlı notalarla karakterize edilirken Barossa Valley Grenache, reçel, yoğun meyvemsi ile karakterizedir.Erken Kaliforniya şarap endüstrisinde Grenache'nin yüksek verimi ve alkol seviyesi onu sürahi şarabı üretimi için ideal bir harmanlama bileşeni haline getirdi. Erken ekimler üzümün sıcağa ve kuraklığa karşı toleransından yararlandığı sıcak merkezi San Joaquin Vadisi'nde yoğunlaştı. İlk olarak Beyaz Zinfandel'e benzer kalitede ve özde tatlı, soluk renkli "beyaz Grenache" şarapları üretmek için kullanıldı. 20. yüzyılın sonları Rhone Rangers hareketinin öncülük ettiği çeşitliliğe olan ilginin canlandığını gördü. Bu üreticiler daha soğuk Orta Sahil bölgesinde dikim için Rhone vadisinden birinci sınıf çeşitli Grenache ve Rhone tarzı karışımların üretiminde kullanılmak üzere yeni çelikler ithal ettiler. Mendocino İlçesindeki Grenache'nin bazı tarihi eski asma ekimleri de son yıllarda ilgi topladı. 20. yüzyılın başlarında şarap tarihçisi Leon Adams'ın Amerika'nın Şarapları adlı bilimsel incelemesinde bahsettiği 1966 Yakima Valley rosé ile Grenache Washington şarap sanayinin erken gelişimi boyunca başarıyla şarap yapılacak birinci Vitis vinifera üzümlerindendi. Uzun geçmişine rağmen Grenache Washington'da küçük bir üzüm çeşidi oldu ancak son yıllarda eyaletteki "Rhone Ranger" hareketi nedeniyle ekimlerde artış görüldü. Horse Heaven Hills ve Columbia Gorge Amerikan Bağcılık Alanları'ndaki (AVA'lar) daha eski dikimler de ilgi görmeye başladı.Grenache Noir 19. yüzyılda Cape'e geldi ancak 1900'lerin başında bir Stellenbosch Üniversitesi profesörü tarafından doğrulandı. 2014 yılında Güney Afrika'da sadece 305 hektarlık alana ekilen çok fazla Grenache Noir olmasa da 100'den fazla Grenache bazlı karışımın çoğu Güney Afrika'nın ılık iklimi, kurak toprağı ve granitik toprakları nedeniyle şarap üreticileri arasında çok moda olduğunu kanıtlıyor.Dünyanın en çok ekilen kırmızı üzüm çeşitlerinden biri olmasına rağmen Grenache'nin Yeni Dünya'yı kolonileştirmesi Avustralya ve Kaliforniya'daki kaleler dışında sınırlı kaldı. Rhone Ranger hareketinin artan popülaritesi ve başarısı, çeşitliliğe daha fazla dikkat çekti ve Meksika, Şili, Arjantin, Uruguay ve Güney Afrika gibi yerlerde her yıl daha fazla Grenache ekimi ortaya çıkıyor.Grenache en çok harmanlanmış şaraplarda (Rhone şarapları veya GSM harmanları gibi) karşılaşılsa da Grenache'nin çeşitli örnekleri mevcuttur. Bir harmanlama bileşeni olarak Grenache, ilave tanenler olmadan getirdiği ilave gövde ve meyveliğe değer verir. Bir çeşit olarak, üzümün doğal olarak düşük fenolik konsantrasyonu, soluk rengine ve özü eksikliğine katkıda bulunur ancak bağcılık uygulamaları ve düşük verim, fenolik bileşiklerin konsantrasyonlarını artırabilir. Grenache bazlı şaraplar oksitlenme eğilimi nedeniyle erken tüketim için üretilme eğilimindedir ve uzun vadeli yaşlanma için kötü bir adaydır. Bununla birlikte zayıf topraklarda yetiştirilen düşük verimi kullanan üreticiler (Châteauneuf-du-Pape ve Priorat'tan bazı örnekler gibi) mahzenden yararlanabilecek yoğun, konsantre şaraplar üretebilirler. Fransa'nın güçlendirilmiş vin doux naturelleri ve Avustralya'nın "liman tarzı" şarapları Grenache'nin oksidasyon eğiliminden takviye işlemi ile korunmaktadır ve genellikle yirmi veya otuz yıl boyunca içilebilir.Grenache'nin karakteristik notaları, ahududu ve çilek gibi dut meyvesidir. Verimler kontrol altında tutulduğunda, Grenache bazlı şaraplar, kuş üzümü, siyah kiraz, siyah zeytin, kahve, zencefilli kurabiye, bal, deri, karabiber, katran, baharat ve kavrulmuş fındık gibi karmaşık ve yoğun notalar geliştirebilir. Verim arttığında, damakta hızla solma eğiliminde olan daha açık bir şekilde dünyevi ve bitki notaları ortaya çıkar. Priorat'ın çok düşük verimli eski asmaları koyu siyah meyveler ve İtalyan şarabı Amarone'ye benzer birçok özelliğe sahip incir ve katran notaları verebilir. Rosado veya rosé Grenaches genellikle çilek ve krema notalarıyla karakterize edilirken, güçlendirilmiş vin doux nautrels ve Avustralya "liman stili" şarapları kahve ve ceviz sarımsı sarımsı notalar sergiler.Grenache, dünya çapında çeşitli eşanlamlılar ile bilinir. Bunlar arasında Abundante, Aleante, Aleantedi Rivalto, Aleante Poggiarelli, Alicant Blau, Alicante, Alicante Grenache, Aragones, Bois Jaune, Bordò, Cannonaddu, Cannonadu Nieddu, Cannonau, Cannonau Selvaggio, Canonazo, Carignane rosso, Elegante, Francese, Gamay del Traseno, Gamay Perugino, Garnaccho negro, Garnacha Comun, Garnacha negra, Garnacha Roja, Garnacha tinta, Garnatxa negra, Garnatxa Pais, Gironet, Granaccia, Granaxa, Grenache noir, Grenache rouge, Kek Grenache, Lladoner, Mencida, Navaro, Navarra la Dordogne, Navarro, Negru Calvese, Ranconnat, Red Grenache, Redondal, Retagliadu Nieddu, Rivesaltes, Roussillon Tinto, Roussillon, Rouvaillard, Sans Pareil, Santa Maria de Alcantara, Tentillo, Tintella, Tintilla, Tinto Menudo, Tinto Navalcarnero, Tai rosso, Toledana, Uva di Spagna, ve Vernatxa.