New Age

New Age, ruhsal konulara ilişkin bireysel eklektik yaklaşımla nitelendirilen çağdaş Batı Kültüründe yirminci yüzyıl sonlarında ortaya çıkan ve sınırları ve alt gruplarıyla geniş bir uygulama ve inanç alanına işaret eden ve alternatif ruhsal hareketlerin üst başlığı ve türsel (generic) bir terimdir. Herhangi bir değişmez, mutlak kutsal metin, dinî kurum ve din adamları hiyerarşisinden uzak olduğundan din sosyolojisinde New Age'in geleneksel din ile arasındaki farkı ortaya koymak için akademik literatürde New Age'e, yarı dinî () veya dinleyici/izleyici kültü () ve kült çevresi/ortamı () şeklinde tanımlar getirilmiştir. Hareket daha çok uzman yayınevleri, müzik dükkânları ve fuarlarda ve İnternet gibi ağlarda () görünürlük kazanmaktadır.New Age akımı çeşitli manevi unsurlar içerir: pandeizm, panenteizm, panteizm ve politeizm kombinesi ile bilim ve Gaia felsefesi; özellikle astroloji, çevrecilik, ekoloji, fizik, Gaia hipotezi, psikoloji ve UFO dinleri.New Age uygulamaları ve felsefeleri bazı büyük dinlerden etkilenmiştir: Budizm, Hinduizm, Hristiyanlık, İslam, Musevilik, Sihizm, Taoizm; güçlü etkileriyle Doğu Asya dinleri, ezoterizm, gnostisizm, hermetizm, idealizm, neopaganizm, New Thought, spiritüalizm, teozofi ve üniversalizm.New Age, 1980'lerin Kuzey Amerikan kitle medyasında meditasyon, kanal olma (), holistik sağlık, kristaller, psişik deneyim, reenkarnasyon, UFO gibi konulara ilgi duyan alternatif ruhsal alt kültürler tanımlamakta kullanılan popüler bir terim hâline gelmiştir. Bu alt kültürlerin tipik aktiviteleri; meditasyon gruplarının çalışmalarına katılma, kitap, müzik, kristal ve tütsü gibi malzemeleri alma, ruhsal rehberler, şifacılar ve şifacılara danışma idi.New Age düşüncesi 19. ve 20. yüzyıldaki Amerika dinî, felsefi ve psikolojik hareket ve gruplardan olduğu kadar Doğu mistisizmi ve Batı ezoterik geleneğinden de çeşitli ögelerin eklektik bir karışımıdır. New Thought, Spiritüalizm, Transandantalizm gibi Amerika kökenli spiritüel akımlar, hümanist psikoloji gibi psikolojik akımlar, Hinduizm, Sufizm,  (İnsan Potansiyeli Hareketi), Zen Budizmi gibi tarihî spiritüel yollar,  (Hristiyan Bilimi) gibi Hristiyan şifa toplulukları teori ve pratik düzeyinde New Age düşüncesinin gelişimine katkıda bulunmuştur.New Age literatüründe bilimsel terminoloji, 19. ve 20. yüzyılda ortaya çıkan dinî, spiritüel, felsefi akımlardan ve Doğu spiritüel geleneklerinden alınan terimler, benlik merkezli () bir felsefi temelde yeniden yorumlanarak kullanılmaktadır.Bu terminolojide Tanrı, Tanrıça, İçsel Çocuk (), Mutlak Güç () Yüksek Benlik () gibi ifadelerle insanın iç potansiyeli ve enerjileri gösterilmektedir.New Age, özellikle şifa () üzerinde durur. İnsanın içinde onun fiziksel ve psikolojik sorunlarının üstesinden gelmesini sağlayan kozmik bir güç vardır. Aynı güç Evren'de çeşitli güç merkezlerinden de enerji hatları olarak yayılmaktadır. İnsanlar, bilinçlerindeki gelişmeyle içlerindeki bu gücün farkına varacaklar, böylelikle herhangi bir dışsal otoriteye (dinî kurum, hiyerarşi, rehber vs.) ihtiyaç duymadan bu güçlerini kullanacaklardır. Astrolojik olarak Dünya'nın Kova Burcu Çağı'na () girmesiyle dünya genelinde ortaya çıkacak spiritüel uyanış, bu güçlerin daha etkin bir şekilde kullanıldığı, daha spiritüel, huzur dolu bir dünyanın habercisi olacaktır.New Age içinde farklı Dünya dinlerinin mistik geleneklerinden, kabile inançlarından alınma veya bilimsel kökenli, yeni pratikler bulunmaktadır.Özer Uçuran Çiller, Yeni Çağ'da Düşünce Gücü ve Holistik Sağlığa Açılan Pencere, Truva Yayınları, 2005.Daren Kemp, New Age: A Guide. Alternative Spiritualities from Aquarian Conspiracy to Next Age, Edinburgh University Press, Edinburgh, 2004.James R.Lewis, and J. Gordon Melton (eds). Perspectives on the New Age, State University of New York Press, Albany, New York, 1992.Michael York, The Emerging Network: A Sociology of the New Age and Neo-Pagan Movements, Rowman & Littlefield, Lanham, Maryland,1995.