barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
II. İvan (Bulgaristan)

II. İvan (Bulgarca: Иван II), 1298-1299 yılları arasında hüküm süren İkinci Bulgar İmparatorluğu çarı.Babası Smilets'in yerine çocuk yaşta geçerek Bulgar çarı olan II. İvan döneminde devlet işleri naipler tarafından yürütüldü. Annesi Smiltsena Palaiologina tarafından Bizans İmparatorluğu'na sığınan Smilets'in kardeşleri Radoslav ve Voysil'in öldürülmesiyle taht üzerindeki muhtemel rakipleri ortadan kaldırıldı. Ancak uzun süre hükümdar olarak kalamayan II. İvan, 1299'da Çaka Nogay tarafından tahttan indirildi.
II. İvan Asen

II. İvan Asen ( - İvan Asen Vtori okuma: ; ayrıca Йоан Асен II, Yoan Asen II;) İngilizce bazen John Asen II olarak bilinir, İkinci Bulgar İmparatorluğu sırasında 1218 ile 1241 yılları arasında Bulgaristan imparatoru (Çar) olarak hüküm sürmüştür.
II. İzzeddin Saltuk

Selçuklu Sultanı Alp Arslan'ın 1071'de Malazgirt'te Bizans ordusunu yenmesinin ardından ve Anadolu Selçuklu Devleti tarafından tekrar birleştirilmeden önce Anadolu'da bir dizi Türkmen beyliği kuruldu. Saltuklar da bu beyliklerden birisiydi. Başkenti Erzurum'du. II. İzzeddin Saltuk, Saltuklular'ın dördüncü beyidir.Saltuk, amcası Ziyaeddin'in 1132'de ölümünden sonra bey oldu. Erzurum çevresindeki diğer Türkmen beylikleri ile aile ilişkileri kurdu. Ancak Ani'deki Şeddadi emirlerinden Fakreddin Şaddad Saltuk'un kızını isteyince Saltuk onu reddetti. Bu, Şeddat'ta Saltuk'a karşı derin bir nefrete neden oldu. 1154'te bir komplo planladı ve Gürcistan Kralı I. Demetrius ile gizli bir ittifak kurdu. Bir Gürcü ordusu pusuda beklerken, bir kaleyi Saltuklular'a satma bahanesiyle Saltuk'u Ani'ye davet etti. Saltuk, Gürcüler tarafından esir alındı. Saltuk'un oğulları tarafından fidye ödendikten ve Saltuk, Gürcülere karşı savaşmayacağına yemin ettikten sonra eve döndü.1161'de Saltuk'un saltanatının sonlarına doğru Gürcistan Kralı III. Giorgi Ani'yi ele geçirdi. Türkmen beyleri Ani'yi geri almak için bir koalisyon kurdu. Saltuk da bu koalisyonun bir parçasıydı. Ancak başlatılan kuşatma devam ederken Gürcü ordusu kaleyi savunmak için geldi ve Saltuk verdiği sözü hatırlayarak savaş alanını terk etti. Sefer başarısız oldu. Ancak iki yıl sonra Gürcüler Müslüman liderlerden oluşan bir koalisyon tarafından yenilgiye uğratıldı ve Saltuk topraklarını genişletmeyi başardı.Saltuk 1168'de öldü. Yerine oğlu Nasiruddin Muhammed geçti. Nasiruddin'den sonraki hükümdar ise Saltuk'un kızı olan Mama Hatun'dur. Diğer kızı Şahbanu, Ahlatşahlar hükümdarı II. Sökmen ile evlendi.
II.Dünya Savaşı'nda Bremen'in bombalanması

Bremen'in İkinci Dünya Savaşı'nda İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri ve ABD Sekizinci Hava Kuvvetleri tarafından sık sık bombalandı, saldırılar Bremen'deki stratejik noktaları hedef aldı. Wesermünde/Bremerhaven'a ek olarak , Farge ve Vegesack'te de hedefler vardı. Bremen ayrıca Bremen-Farge ve Bremen-Vegesack gibi toplama kamplarını da ev sahipliği yapıyordu. Bremen şehri Nisan 1945'te Müttefikler tarafından ele geçirildi.
III. Abbas

Sekiz aylık bir bebekken yönetimi elinde tutan (ve gelecekte Nadir Şah adıyla tahta geçecek olan) Nadir Han'ın nüfuzuyla 7 Eylül 1732'de tahta çıkarılınca babası II. Tahmasb, Horasan'ın Sabzevar şehrine sürüldü. Nadir Han, hükümdar yardımcısı sıfatıyla yönetim işleriyle meşgul oldu. Bu dönemde, Osmanlı topraklarına giren Nadir Han, emrindeki kuvvetlerin bir bölümüyle Gence'ye, öteki bölümüyle de Kerkük'e saldırdı. Ancak 19 Temmuz 1733'te Bağdat yakınında Dicle kıyısında Topal Osman Paşa'ya yenilerek Hemedan'a çekildi. 9 Kasım 1733'te Kerkük önünde Osmanlı kuvvetlerini yenen Nadir Han, III. Abbas'ın Mart 1736'da tahttan indirilmesinin ardından "Nadir Şah" sıfatıyla taç giydi. Böylelikle İran'da Safevî Hanedanı da resmen son buldu. III. Abbas ise babasının sürgün yerine yollandı.Michael Axworthy Sword of Persia: Nader Shah: From Tribal Warlord to Conquering Tyrant (IB Tauris, 2006)
III. Abdurrahman

III. Abdurrahman (Abdurrahman bin Muhammed; Arapça: عبد الرحمن الثالث; d. 7 Ocak 891 - ö. 15 Ekim 961, Córdoba), 912-929 yılları arasında Kurtuba Emiri 929-961  doneminde Kurtuba halifesi olarak Endülüs Emevi Devleti hükümdarı.Abdurrahman Endülüs topraklarında dağılmış olan birliği yeniden kurdu ve İspanya'da otoritesini güçlendirdi. Güney Endülüs'teki isyancı arap derebeylerini egemenliği altına aldı. 928 yılında Bobastro'yu ele geçirdi. 939'da Leon kralı II. Ramiro tarafından Simancas hendeğinde ağır bir bozguna uğratıldı. Buna karşın yine de, yarımadanın kuzeyindeki Hristiyan prensleri geri püskürttû.Fatımi halifelerine karşılık halife (929), emirülmüminin ve en_Nasır lidinillah unvanlarını aldı. Fatımiler'i Kuzey Afrika'dan kovmaya girişti. 931 yılında Septe'yi ele geçirdi. Yükselen otoritesinin Fas'ın kuzeyindeki ve Mağrib'in merkezindeki  yerli prenslerce de tanınmasını sağladı. Ama 958-959'da Fatımiler'den Cevher'in karşı saldırısı sonunda Abdurrahman'ın elinde yalnızca Septe ile Tanca kaldı. Bunlar geçitlerinin denetimi bakımından önemli yerlerdi.Halifelik unvanı, Müslüman batının başkenti durumuna getirdiği Córdoba'nın biçim değiştirmesi, kentin yakınlarında Medinetü'z-Zehra Sarayı'nın kurulması, sarayın buraya yaydığı zenginlik, vakıfları  III. Abdurrahman'ın hükümdarlığı döneminin önemini göstermektedir.  Avrupa'daki ilk tıp okulu olan Kurtuba tıp okulu bu dönemde Abdurrahman tarafından kurulmuştur.
III. Abdülkadir Savaşı

1832-1847 yılları arasında Fransızlara karşı yapılmış Cezayir kurtuluş savaşlarından üçüncüsü ve sonuncusu.1840 yılının aralık ayında Fransa, Mareşal Thomas R. Bugeaud'u Abdülkadir'in yeni kurduğu Cezayir'i tekrar ele geçirmek için bölgeye gönderdi. Abdülkadir'in 1841 yılında bu savaşı Fas'a doğru sürükledi. Fransız birliklerine karşı sürekli akın düzenleyen ve daha sonra geri çekilen tüfekli erlerini etkili bir şekilde kullandı. Ancak sonunda, Bugeaud'un komutasındaki Fransız ordusu 14 Ağustos 1844 yılında, İsly Nehrinde Abdülkadir'in 45.000 kişilik ordusunu yakaladı ve onları kesin bir şekilde mağlup etti. Isly Savaşı'ndan sonra Abdülkadir Fas'a sığındı. Küçük bir toplulukla Fransızlara karşı gerilla savaşına devam etti. Fas sultanının desteğini kaybettikten sonra (1846), Fransız general Christophe Lamoriciére'e teslim oldu.
III. Abenaki Savaşı

III. Abenaki Savaşı ya da Dummer's Savaşı, 1675-1725 yılları arasında Amerika kıtası yerlilerinden Abenaki kabilelerinin önderlik ettikleri, İngilizlere karşı düzenlenen birleşik Kızılderili savaşlarından üçüncüsü ve sonuncusu.Maine'de yaşayan İngiliz yerleşimcilerin, Abenaki topraklarına müdahaleye devam etmesi Fransız Cizvit misyoner Sebastien Rasles (1657?-1724) tarafından bulundukları konumu muhafaza etmeye teşvik edilen Abenakileri kızdırmıştı. İngilizler Rasles'i zapt etmeye çalıştıklarında, Abenaki halkı Brunswick, Arrowick ve Merry-Meeting bölgelerindeki yerleşim birimlerine tacizlerde bulunmuşlardı. Bunun üzerine Massachussets Hükümeti Abenaki ve müttefiklerine savaş ilan etti. Rasles öldürüldü ve onun öldürüldüğü Norridgewock'ta ve daha sonra Sacco Nehri'nin yukarı kısmındaki Fryeburg'da birçok kanlı savaş gerçekleşmişti. Boston ve Casco Koyu'ndaki barış görüşmeleri savaşa son noktayı koydu.
III. Adad-nirari

III. Adad-nirari (ayrıca Adad-narari), MÖ 811 ila 783 yılları arasında hükümranlık sürmüş Asur kralıdır.Adad-narari, V. Şamşi-Adad'ın oğlu ve varisidir. Anlaşıldığı üzere tahta çıktığında gençti çünkü Semiramis efsanesine yol açan saltanatının ilk beş yılında annesi Şammuramat,  üzerinde oldukça etkiliydi. Annesinin kral naibi gibi davranması geniş kesimlerce kabul edilmedi ancak bu süre boyunca oldukça nüfuzluydu. V. Aşur-nirari, IV. Şalmanezer ve III. Aşur-dan'ın babasıdır. III. Tiglat-Pileser de kendini Adad-narari'nin oğlu olarak tanımlamıştır ancak bu bilginin doğruluğu şüphelidir.
III. Afonso

III. Afonso (5 Mayıs 1210 – 16 Şubat 1279), 1248'den 1279'a kadar Portekiz Kralıydı. Ayrıca 1238'den 1248'e kadarda Boulogne Kontu'ydu. Portekiz kralı olmak için Boulogne Kontu unvanından vazgeçmiştir. Öldükten sonra tahta oğlu I. Diniz geçmiştir.
III. Ahmed (Memlûk sultanı)

Muavyed Ahmed tam ismiyle Malik Muavyed Şihabeddin Ahmed bin Inal 1461'de 80 yaşında ölen babası İnal'ın yerine geçen ve 4 ay saltanat süren Çerkes kökenli Burci Hanedanı'ndan Memluk hükümdarı.Ahmed babası Memluk Sultanı İnal'ın 80 yaşında ölmesiyle 30 yaşında iken 1460da tahta çıktı. "Muavyed Şihabeddin" lakaplarını aldı. Memluklu devletinin idaresinde reformlar yapmaya karar verdi. Fakat bu reformlarla imtiyazlarını kaybedebileceklerini düşünen değişik Memluklu emirleri klikleri bu reformlar aleyhinde birleştiler. 4 ay hükümdarlık yapan  Muavyed Ahmet Memluklu emirleri tarafından tahttan indirildi. Bundan sonra Muavyed Ahmed İskenderiye'ye sürgüne gönderildi. Memluklu emirleri onun yerine Hoşkadem'i Memluklu Sultanı seçtiler.Chihab ad-Dîn Ahmad ben Inal Fransizca Wikipedia Al-Muyyad Chihab ad-Dîn Ahmad ben Inal maddesi (Erişme:3.7.2010)(çev. Turhan Ilgaz) (2005), Kölelerin İmparatorluğu Memlüklerin Mısır'ı, İstanbul:Epsilon Yayınları ISBN 9753317727.(2009) L'Égypte des Mamelouks 1250-1517. L'empire des esclaves,  Paris:Perrin ISBN 978-2-262-03045-2 (say.211 Bölüm=" Une armée faible, et des conspirations.")Bosworth, Clifford Edmund () The new Islamic dynasties: a chronological and genealogical manual Edinburgh:Edinburgh University Press  ISBN 978-0-7486-2137-8  (Bölüm=The Burjī line 784-922/1382-1517) Google Books  (Erişim:3.7.2010)İbni Taghribirdi (çev. William Popper) (1954-1963) History of Egypt 1362-1469 A.D. (7 Cilt), Berkley:University of California Press (1410-1470 döneminde yaşamış yazarın Nujum al-zahira fi muluk Misr wa'l-Qahira adlı eserinin İngilizce tercümesi)  (Arapça tüm eser:   Erişme:12.10.2009)
III. Ahmed Çeşmesi

III. Ahmet Çeşmesi, İstanbul'da Topkapı Sarayı'nın giriş kapısı ile Ayasofya arasında Nevşehirli Damat İbrahim Paşa'nın önerisiyle III. Ahmed tarafından Perayton isimli bir Bizans çeşmesinin yerine inşa ettirilen çeşmedir. Türk rokoko tarzının en güzel örneklerinden olan çeşmenin yapım tarihi 1728'dir. Mimar Ahmet Ağa tarafından yapılmıştır.Çeşme köşeleri yumuşatılmış dikdörtgen bir plandadır. Köşelerde sebiller bulunan çeşme üzeri ahşap saçaklı bir çatı ile kapatılmıştır. Üst örtüde dıştan görülebilen kubbeler sadece görünüm amacı ile yapılmıştır. On dört kıtalık Kayseri ve Halep kadısı şair Seyyit Hüseyin Vehbi bin Ahmet'e ait kaside, sebillerin ve her kenarda bulunan çeşmelerin üzerine ta'lik hatla yazılmıştır. Üstte mukarnaslı bir kuşak, onun üzerinde de çini bir kuşak yer alır. Bu çiniler hem klasik motifleri hem de lale ve akantüs yaprakları gibi Avrupai motifleri ihtiva eder. Vazo içindeki çiçek motifleri batılılaşma ile Osmanlı bezemesinde görülmeye başlamıştır. III. Ahmed kütüphanesinde de bu çeşmedekine benzer süslemeler yer almaktadır.
III. Ahmed Çeşmesi (Üsküdar)

III. Ahmet Çeşmesi, 1728 yılında III. Ahmed tarafından, annesi Emetullah Rabia Gülnuş Sultan adına yaptırılmıştır. İstanbul Boğazı'ndan gelip geçenlerin ihtiyacını karşılamasını sağlayan bu çeşmenin 8 adet musluğu vardır. Köşelerdeki musluklar su içmek için, kenarlardaki musluklar su doldurmak için yapılmıştır. Çeşmenin sahil yüzündeki kitabesi III. Ahmed ve Nevşehirli Damat İbrahim Paşa tarafından yazılmıştır.Sahil yönündeki kitabe III. Ahmed ve Nevşehirli Damat İbrahim Paşa tarafından 1 beyit olarak yazılmıştır. Kitabe aşağıda yazmaktadır:Marmaray yönündeki kitabe, Şair Şakir tarafından 9 beyit olarak yazılmıştır. Kitabe aşağıda yazılmıştır:Mihrimah Sultan Camii yönündeki kitabe, Nedim tarafından 9 beyit olarak yazılmıştır. Kitabe aşağıda yazmaktadır:Otobüs durakları yönündeki kitabe, Şair Rahmi tarafından 9 beyit olarak yazılmıştır. Kitabe aşağıda yazmaktadır:
III. Ahmed’in Avrupalı Elçiyi Kabulü

III. Ahmed’in Avrupalı Elçiyi Kabulü, Jean-Baptiste Vanmour tarafından 1700 - 1750 yılları arasında yapıldığı tahmin edilen kabul resmi türünde bir tablodur. Tablo Elçi Alayı Serisinin son parçasıdır.Yağlı boya ile yapılmış bir eser olan III. Ahmed’in Avrupalı Elçiyi Kabulü, 1700 - 1750 yılları arasında yapılan bir minyatürdür. Tabloda hiyerarşi ve insanı merkeze alan düzenleme hakimdir. Sanatçı eserinde 17 - 18. yüzyıl Osmanlısını yansıtmaktadır.Bu resimde, Osmanlı İmparatorluğu'nun 18. yüzyılda yaşayan padişahı III. Ahmet'in Batılı bir elçiyi kabul ettiği an betimlenmiştir. Resimde, elçiye hilat adı verilen bir samur kürklü ipek kaftan giydirilmiş ve maiyetindekilere daha ucuz kaftanlar verilmiştir. Elçi arz odasında padişah tarafından kabul edilirken, vezirlerden biri elçinin getirdiği itimatname belgesini teslim almış ve sadrazam ise sultanın yanında durmaktadır. Elçi, padişahın önünde eğik durarak yüzünü sultana çevirerek odadan ayrılmak üzere geri adım atmaktadır.Eser tüm yüzeyi tek bir bütün olarak ele alarak minyatür sanatındaki bölünmüş kompozisyondan farklı bir yaklaşım sergiler. Tabloda, yoğun bir karmaşıklık yaratan zemindeki halı, taht, figürler ve arkada yer alan çiniler, dar mekanı genişletir. Figürlerdeki detaylar, durağan bir görüntüye hareket katarak, kompozisyona zenginlik katar. Mekansal alanda kırmızı ve açık renkler dengelenerek, odanın ciddiyeti ve asaleti vurgulanır. Yeşil ve turkuaz renklerin kullanımı, padişah figürünü öne çıkarır. Perspektif kullanımı ve figürlerin boyut farklılıkları, minyatür sanatından farklı bir derinlik katmaktadır. Kompozisyondaki figürsel çeşitlilik, izleyiciyi resme yönlendirir. Eser, yansıtmacılık kuramı ile değerlendirilebilir ve gerçekçi bir tutum sergiler. Batı etkili yağlı boya resmindeki perspektif kullanımı ve üç boyutlu görünüm çabası da hissedilir.
III. Alberico (Tusculum Kontu)

III. Alberico (ö. 1044), kardeşi Kont Roman'ın XIX. Ioannes seçildiği 1024'ten kendi ölümüne kadar Galeria, Palestrina ve Arce ile birlikte Tusculum Kontudur. I. Gregorius ve Maria'nın oğlu, VIII. Benedictus ve XIX. Ioannes kardeşi ve Spoleto Dükü III. Transamund'un kayınbiraderidir.
III. Albert (Avusturya dükü)

III. Albert (9 Eylül 1349 – 29 Ağustos 1395) Domuz Kuyruğu Albert olarak bilinir (Almanca: Albrecht mit dem Zopf) Habsburg Hanedanı'nın bir üyesi, 1365'ten ölümüne kadar Avusturya dükü.III. Albert, 1349'da II. Albert ve Joanna'nın oğlu olarak Viyana'da doğdu. Babasının ölümünden sonra 1365'de tahta çıktı ve ölene kadar tahtta kaldı.
III. Aleksandre

III. Aleksandre (Gürcüce:  ალექსანდრე III) (1609 - 1 Mart 1660), Bagrationi Hanedanı'ndan (1639-1660) döneminde İmereti kralı.Aleksandre, 1639'da babası İmereti Kralı III. Giorgi'nin ölümü üzerine tahta çıktı. Saltanatının çoğu, kendisinin otoritesini kabul etmeyi reddeden ve onu tahttan indirmek isteyen güçlü Megrelya Prensi II. Levan Dadiani'ye karşı mücadeleyle geçti. Savaşlardan birinde Dadiani, Aleksandre'nin kardeşi Mamuka'yı esir alıp kör ederek kralı umutsuzluğun eşiğine getirdi. Krallığının İran istilasından dolayı İmereti'ye çekilen Aleksandre'nin kayınpederi Kaheti Kralı Teimuraz, anlaşmazlığa aracılık etmeye çalıştı, ancak sonuç alınamadı.Hem Megrelya hem de İmereti yöneticileri davalarında Rusya'nın desteğini aradılar. Moskova elçileri 1639/40'ta Megrelya'yı ziyaret ettiler, ancak herhangi bir olumlu sonuç alamadılar. Aleksandre'nin çağrısına yanıt olarak, 1651'de İmereti'nin başkenti Kutaisi'ye başka bir elçi geldi ve 9 Ekim'de Aleksandre, Çar Aleksey Mihayloviç'e sadakat yemini etti. Ruslar, Güney Kafkasya'dan hâlâ çok uzak olduğundan, bu hareketin olayların gidişatı üzerinde neredeyse hiçbir etkisi olmadı. Aleksandre, Levan'ın 1657'deki ölümüne kadar, daha önceki başarısızlıklarının intikamını alabildi. Hemen Megrelya Prensliği'ne yürüdü, soylularına boyun eğdirdi ve kendi adayı III. Vamek Dadiani'yi Megrelya prensi ilan etti. 1659'da Guria Prensliği'ne de müdahale etti ve yönetici prens I. Kaihosro Gurieli'nin yerine Demetre Gurieli'yi başa getirdi. Böylece, kısa bir süre için, İmereti tacının otoritesi tüm Batı Gürcistan'da yeniden tesis edildi.Kral Aleksandre iki kez evlendi. İlk eşi, Aleksandre'nin 1618'de evlendiği ve 1620'de boşandığı II. Mamia Gurieli'nin kızı Tamar'dı. Daha sonra 1629'da Kaheti Kralı I. Teimuraz'ın kızı Nestan-Darecan ile ikinci evliliğini yaptı. Bütün çocukları ilk evliliğinden doğdu:Prenses Tinatin (fl. 1661 - 1680), soylu Laşa Giorgi Goşadze ve daha sonra III. Levan Dadiani ile evlendi.David Marshall Lang, Gürcü Monarşisinin Son Yılları, 1658-1832 . New York: Columbia University Press, 1957.
III. Alexander (papa)

Papa III. Alexander doğum adı: Roland (), 7 Eylül 1159'dan ölümüne kadar papa. Alexander, Bizans İmparatoru I. Manuil'in Doğu-Batı Ayrılığı'nı sona erdirme teklifini reddetti, Kuzey Haçlı Seferleri'ni onayladı ve Üçüncü Laterano Konsili'ni düzenledi.
III. Ali

III. Ali ya da Buhtnasar Ali bin Ahmet, Şirvanşahlar Devleti'nin 14. şahı ve Şirvanşah II. Yezid Mezyed'in torunu.Şirvanşah Kubad öldüğü zaman şah sarayında bekletilen II. Yezid'in torunu Şehzade Ali derhal tahta çıkartıldı. Ancak II. Yezid'in üçüncü oğlu Şehzade Salar taht sırasının kendisinin olduğunu iddia ederek III. Ali'nin şahlığını kabul etmedi. Takriben 1 yıl saltanat süren III. Ali amcasının başkente yürümesi üzerine önce Şirvan'a, daha sonra da Beylegan kalesine sığınmış, burada amcasının yolladığı cellatlar tarafından yakalanarak idam edilmiştir.
III. Alâeddin Keykubad

III. Alâeddin Keykubad ( ʿAlaeddin Keykubad bin Feramürz) (ö. 1303), Anadolu Selçuklu Sultanı ve II. İzzeddin Keykavus'un torunudur.Kösedağ Savaşı'ndan sonra Türkiye Selçuklu Devleti Moğolların hakimiyetine girdi. Moğollar Selçuklu Sultanlarını sıkı bir denetim altında tutuyordu. Anadolu'yu hakimiyeti altına alan Moğol devleti olan İlhanlıların hükümdarı Gazan Han, Türkiye Selçuklu Sultanı II. Gıyaseddin Mesud'u emirlerine uymadığı için tahttan indirdi. Onun yerine III. Alâeddin Keykubad geçti.III. Alâeddin Keykubad zamanında Anadolu'da bir takım karışıklıklar olunca Moğollar, O'nu da tahttan indirip yerine tekrar II. Gıyaseddin Mesud'u geçirdiler. III. Alâeddin Keykubad tahttan indirildikten sonra Tebriz'e gönderilip yargılandı ve ölüme mahkûm edildi. Fakat eşinin Moğol hanedanından olması sebebiyle hayatı bağışlandı. Gazan Han, ona İsfahan'da kalmasını emretti ve onun bütün masraflarını karşıladı.III. Alâeddin Keykubad yanında görevli bulunanlardan birine ağır sözler söylediği için o kişi tarafından bıçaklanarak öldürüldü. III. Alâeddin Keykubad tahtta iken, Osman Gazi'ye, yaptığı fetihlerden dolayı Beylik unvanı verdi. Osman Gazi'ye beylik unvanının verildiği tarih tam olarak belli olmamakla birlikte, 1299 tarihinde Osman Gazi birliklerinin İnegöl ve civarını fethetmesinden ötürü bu tarih Osmanlı Devleti'nin kuruluş tarihi olarak kabul edilir.2022 yılında atv de yayınlanan Kuruluş Osman dizisinde Durukan Çelikkaya tarafından canlandırılmıştır.
III. Amenemhat

III. Amenemhat, Mısır'ın on ikinci hanedanına mensup altıncı firavunudur. MÖ 1860 - MÖ 1814 tarihleri arasında hüküm sürmüştür. Hüküm yılları Orta Krallık'ın altın çağı olarak adlandırılır.
III. Amintas

Makedon Kabilelerini birleştirerek Makedonya Krallığının kuruluşunda büyük emeği geçen bir askeri liderdir. Kendisi hakkında elimizde çok az bilgi olmasına rağmen akıllıca bir strateji ile bugünkü Avrupa'nın Güney'inden, Anadolu topraklarının doğusuna kadar olan yerde bir Krallık kurulmasında büyük emeği geçmiştir.
III. Andrey (Vladimir Büyük Knezi)

III. Andrey Aleksandroviç (1255 – 27 Temmuz 1304), Rus prens. Aleksandr Nevskiy'nin oğludur. Babası tarafından İdil Nehri yakınlarındaki Gorodets'in knezi tayin edildi. 1276'da Kostroma ve Vladimir-Suzdal Knezliği için mücadele etti.1281'de Moğollar'ın tarafına katılan Andrey, ağabeyi Dmitriy'i Vladimir'den kovdu. Vladimir'de Moğollarla ziyafetler ve şölenler yaptıktan sonra Andrey, Novgorod'a gitti, burada halk onu sevgiyle karşıladı. Bu arada kardeşi, Dmitry'yi 1283'te Vladimir'in Büyük Dükü haline getiren güçlü Nogay Han ile ittifak kurdu.
III. Andronikos (Trabzon imparatoru)

III. Andronikos Megas Komninos (), (yaklaşık 1310 - 1332), 1330 yılından 1332 yılına kadar Trabzon İmparatorluğu'nun imparatoru. II. Aleksios ile Ciacak Cakeli'nın oğludur.İlk eylemlerinden biri genç kardeşleri Mihail Anachoutlous ile Georgios Achpougas'ı öldürmesidir. Diğer kardeşi Basileios, Konstantinopolis'e kaçmıştır. 1332 yılında ölmüştür. Hükümdarlığı 20 ay sürmüştür. Muhtemelen gayrimeşru oğlu olan II. Manuil tahta geçmiştir. Andronikos'un işlediği cinayetler Trabzon halkında şok etkisi yaratmış, hiziplere bölünmüşler ve bir iç savaşın eşiğine gelinmiştir. Kaynaklarda, kısa hükümdarlığı dönemi hakkında başka detaylara rastlanmamaktadır.8 Ocak 1332'de babası gibi hıyarcıklı vebadan öldü. Andronikos'un ölümü üzerine yerine oğlu II . Manuel geçti.
III. Arnuvanda

III. Arnuvanda, MÖ 13. yüzyıl sonlarında (yaklaşık MÖ 1209-1207), kısa bir süre hüküm sürmüş Hitit kralıdır.III. Arnuvanda, babası ve bir önceki kral IV. Tuthaliya'nın ölümüyle Hitit tahtına çıkmıştır. Hüküm süresi tam bilinmemekle birlikte bir ya da iki yıldan fazla olmadığı tahmin edilmektedir ve dolayısıyla dönemine ait çok az belge vardır. Hükümdarlığını belgeleyen, ismini taşıyan bir adet kraliyet mühürü Boğazköy'de bulunmuştur. Ne sebeple öldüğü bilinmemektedir, ancak öldüğünde bir oğlu olmadığından başa kardeşi II. Şuppiluliuma geçmiştir. II. Şuppiluliuma'nın tahta geçişiyle ilgili olarak dönemine ait bir dokümanda Arnuvanda hakkında şöyle denmektedir:"Hatti halkı ona karşı günah işledi ama ben işlemedim. Eğer bir oğlu olmuş olsaydı, onu dışlamazdım; (aksine) oğlunu korurdum. Ama oğlu yoktu; (hatta) bir hamile eş var mı diye aradım, ama hamile eş (bile) yoktu. Eğer Arnuvanda'nın bir oğlu olsaydı, günah işlemis olurdum.'Hatti halkının Arnuvanda'ya karşı günah işlediğinin söylenmesi, ülkede ayaklanmaların olduğu ve iç düzendeki bozukluğun bir isareti olarak yorumlanmıştır. Bu bağlamda, hem Ugarit hem Mısır kaynaklarında bahsedilen Hatti'deki yiyecek sıkıntısı ve açlığın bu döneme ait olabileceği düşünülmüşse de, bu yönde kesin bir delil yoktur. Bu dokümanlar IV. Tuthaliya'nın son yılları veya II. Şuppiluliuma dönemiyle de ilişkilendirilebilir.
III. Asrinoe

Arsinoe III Philopator (Antik Yunanca: Ἀρσινόη ἡ Φιλοπάτωρ, "Baba seven Arsinoe" anlamına gelir, MÖ 246 veya MÖ 245 - MÖ 204) MÖ 220 - 204'te Mısır Kraliçesiydi. Ptolemy III ve Berenice II'nin kızıydı. Kendi kardeşinin çocuğunu taşıyan ilk Ptolemaios kraliçesiydi. Arsinoe ve eşi Ptolemy IV, Mısır halkı tarafından sevildi ve saygı gördü.M.Ö.220 Ekim sonu ile Kasım başı arasında küçük erkek kardeşi Ptolemy IV ile evlendi. En azından güçlü bakan Sosibius tarafından hoş görüldüğü ölçüde, ülkenin hükûmetinde aktif rol aldı.MÖ 217'de, Filistin'deki Raphia Savaşı'nda 68.000 askerle Büyük Antiochus'a karşı 55.000 askerle birlikte IV. Ptolemy'ye eşlik etti.  Arsinoe, piyade falanksının bir bölümüne komuta etmiş olabilir.  Her iki taraf da süvari, fil ve okçular gibi özel birlikler ve geleneksel Makedon falanksı istihdam etti.  Savaş kötü gittiğinde, birliklerin önüne çıktı ve onları ailelerini savunmak için savaşmaya teşvik etti. Ayrıca savaşı kazanırlarsa her birine iki mina altın vadetti, ki kazandılar.Ptolemy IV, yaz aylarında, MÖ 204'te öldü. Agathocles ve Sosibius, Arsinoe'nin naipliği güvence altına alacağından korkarak, kocasının ölümünü duymadan önce onu bir saray darbesinde öldürdü ve böylece kendileri için naipliği güvence altına aldılar.Eratosthenes, kaybedilen Arsinoe adında bir el yazması yazdı, konu kraliçenin hatırasıydı. Birçok eski bilim adamı tarafından alıntılanmıştır.
III. Attalos

III. Attalos (Άτταλος Γ') (d. MÖ 170 Pergamon (günümüzde Bergama) -  ö. MÖ 133, Pergamon (günümüzde Bergama)), Pergamon Krallığının son Kralı, Attalos Hanedanının altıncı üyesi  M.Ö. 138 - M.Ö. 133 yılları arasında hüküm sürdü. Κral II. Eumenis ile Kraliçe Stratonike'in oğludur. Annesine olan bağlılığından ve sevgisinden dolayı "Annesini seven", (Φιλάμετορ) olarak anılır. Amcası II. Attalos ölünce kral oldu.Genç yaşta Mısırlı Ptolemaios Hanedanından Berenike ile nişanlanmıştı ancak nişanlısı daha evlenmeden önce öldü.Diğer Pergamon Kralları’ndan farklı olarak, kuşkucu ve zalim davranışları nedeniyle hem kendi halkı hem de komşu halklar tarafında nefret edilmesine yol açıldı.Adı kötü ve dengesize çıktığından III. Attalos'a ilişkin fantastik söylentiler, anlatılar yayılmıştı. Yazılanlara göre kraliyet bahçelerine tıbbi bitkiler ekip yetiştirip, bunların meyvelerini ve meyve sularını incelemeyi kendine iş edinmişti. Zamanla bu çabayı öyle ilerletmiştir ki, çeşitli zehirli bitkiler üzerine uzman olmuştu. Zamanla ilgisini tarımla uğraşmaktan farklı alanlarla kaydırdı, pirinç ve metale çekiçle şekiller vermekle, balmumuyla modellere yapmakla vakit geçirdi. Zaten, Justinus’a göre “annesi için bir anıt yaparken güneş çarpması sonucu hastalanıp yedinci gün ölmüştür.”MÖ 133 yılında öldüğünde bir varisi olmadığından geriye, Pergamon Krallığını Romaya bırakan bir vasiyet bırakmıştır. Strabon'un, “Kraliyet ailesine mensup saygın bir kişi” olarak tanıttığı, kendini II. Eumenis'in oğlu olduğunu söyleyen Aristonikos bu kararı tanımamış ve kendisi Pergamon Kralı III. Eumenis adını alarak Romalılara isyan etmiştir. Ancak Romalılar tarafından yenilip, yakalanıp idam edilmiştir.Hansen, Esther V. (1971). The Attalids of Pergamon. Ithaca, New York: Cornell University Press; London: Cornell University Press Ltd. ISBN 0-8014-0615-3.Kosmetatou, Elizabeth (2003) "The Attalids of Pergamon," in Andrew Erskine, ed., A Companion to the Hellenistic World. Oxford: Blackwell: pp. 159–174. ISBN 1-4051-3278-7. text
III. August

III. August (Lehçe: August III Sas, Litvanca: Augustas III; 17 Ekim 1696 – 5 Ekim 1763) 1734'ten 1763'e kadar Polonya kralı ve Litvanya Büyük Dükü.II. August'un tek meşru oğluydu ve 1712'de Polonya tahtına adaylığını güvence altına almak için Roma Katolikliğine döndü. 1719'da Kutsal Roma İmparatoru I. Joseph'in kızı Maria Josepha ile evlendi ve 1733'te babasının ölümünden sonra Saksonya Elektörü oldu. 5 Ekim 1733'te Sejm'de küçük bir azınlık tarafından Polonya kralı seçildi ve daha sonra eski Polonya kralı Stanisław Leszczyński tahttan indirildi. III. August, 17 Ocak 1734'te Kraków'da taç giydi.
III. Aşot

III. Aşot (), 952–977 yılları arasında Ermeni Bagratuni Krallığı'nı yönetmiş olan Ermeni kral. III. Aşot döneminde Ani kenti, krallığın başkenti haline geldi. Ayrıca III. Aşot'un oğlu olan II. Smbat (977–89) ve torunu olan I. Gagik (977–89), tahta geldiklerinde krallık altın çağını yaşadı.
III. Bagrat

Abhazya Krallığı ile Gürcü Krallığını birleştirmiştir. Gürcistan'ın batısında Kutaisi'de bulunan Bagrati Katedrali'ni inşa ettirmiştir. Bugün UNESCO Dünya Mirası listesinde yer alan bu katedral restore edilmiştir.
III. Bagrat (İmereti kralı)

İmereti Krallığı'nın birliğini korumaya çalışarak aktif bir biçimde Osmanlılara karşı mücadele etti. 1512'de Osmanlılar, güney komşusu Samtshe üzerinden İmereti'yi işgal etti ve beklenmedik bir şekilde Bagrat'ın başkenti Kutaisi'ye saldırdı. Osmanlı ordusu İmereti'den ayrıldıktan sonra Bagrat bir restorasyon programı başlattı, kiliseyi yeniden düzenledi ve Osmanlıların bazı Gürcü soylularla birlikte gerçekleştirdiği köle ticaretini yapan herkesi ölüme mahkûm eden bir yasayı yürürlüğe koydu. III. Bagrat'ın emriyle I. Mamia Gurieli ve III. Mamia Dadiani Osmanlı etkisine giren Ciketi korsanlarına karşı bir sefer düzenlediler ancak sefer başarısız oldu. III. Bagrat 1533'de Murcaheti Muharebesi'nde  Samtshe prensi III. Kvarkvare Cakeli'yi mağlup ederek esir aldı ve sonraki on yıl boyunca Samsthe'yi topraklarına kattı. Samtshe'nin kontrolü bu bölge üzerinden iç Gürcü topraklarına akın düzenleyen Osmanlılara karşı bir önlemdi. 1543'de Kvarkvare'nin oğlu II. Kaihosro Cakeli, Lala Mustafa Paşa komutasındaki Osmanlı ordusundan yardım istedi. Karagak Muharebesi'nde III. Bagrat, Rostom Gurieli ile birlikte gönderilen Osmanlı ordusunu yenilgiye uğrattı. Ancak Megrelya prensi I. Levan Dadiani, Bagrat'ın sefer çağrısına uymamıştı ve daha sonra Osmanlıların yanında yer aldı, hatta hediyeler ve koruma güvenceleri aldığı Konstantiniyye'ye gitti. Bu muharebenin üzerine sultan daha kalabalık bir ordu yolladı. 1545'te Bagrat ve müttefiki Kartli kralı I. Luarsab, Sohoista Savaşı'nda yenilgiye uğradı. Osmanlılar Samsthe'ye ayak bastı. Sonraki yıllarda, Megrelya ve Guria prenslikleri de İmereti tacından fiilen bağımsızlıklarını ilan ederek kraliyet gücünü daha da zayıflattı. Bunun üzerine III. Bagrat kendisine bağlı prenslere (Dadiani ve Gurieli) karşı mücadele etti ancak onları itaat ettirmeyi başaramadı. 1540 yılında I. Levan Dadiani ve Rostom Gurieli'yi görüşmeye devam etti. Gurieli daveti kabul etmedi ancak Levan Dadiani, Bagrat tarafından tutuklandı ve Gelati Manastırı'nın çan kulesine hapsedildi. Daha sonra Levan, Samsthe prensi III. Kaihosro Cakeli'nin yardımıyla kurtarıldı ve Samtshe'ye kaçtı. Megrelya ve  Guria prensleri sultanın vasalı oldular. 1555'te Amasya Antlaşması'yla Osmanlı ve Safevi imparatorlukları Gürcistan'ı böldü ve İmereti Osmanlı etki alanına düştü. Bagrat, Doğu Gürcistan'daki Safevi bölgesinde yer alan Surami kasabasına hak iddia ederek Türk-İran anlaşmasını bozmaya çalıştı.  Ancak bu hamle sonuç vermedi ve Bagrat, Osmanlılara haraç ödemek zorunda kaldı. Bagrat 1565'te öldü ve yerine oğlu II. Giorgi tahta çıktı.
III. Basileios

III. Basileios (, d. 1846 - ö. 29 Eylül 1929), 1925 ile 1929 yılları arasında Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesinin, 263. Ekümenik Patriği ve İstanbul Başpiskoposu olarak görev yapmıştır. Vasileios Georgiadis adıyla doğan Basileios, 13 Temmuz 1925'te Patrik seçilmiş ve 29 Eylül 1929'da ölene kadar bu görevi sürdürmüştür.
III. Baudouin

Kudüs Kralı III. Baudouin (1130 - 10 Şubat 1163) 1143 ve 1162 arasında Kudüs merkezli Kudüs Kralı idi. Melisende ve V. Foulques'ın en büyük oğulları ve II. Baudouin'in torunuydu.III. Baudouin Kudüs Krallığının kontrolünü naip olan annesi Melisende'den 1153 yılında aldığı zaman bekardı. Fakat yaklaşık 1157 yılında en zengin ve güçlü komşusu Bizans İmparatorluğu'ndan bir eş aramaya başladı. Bizans ile müttefik olmanın en büyük düşmanı Suriye Kralı Nureddin Mahmud Zengi'ye karşı askeri yardım ve ihtiyaç duyduğu parayı sağlayacağını umut ediyordu.Nasıra Piskoposu II. Umfredo Toronlu, Attard, Joselin Piscellus ve William de Barris, evlilik görüşmeleri için Konstantinopolis'e gönderildi. Elçiler neredeyse bir yıl kaldılar ama sonuçta İmparator I. Manuil'in yeğeni Theodora'nın Baudouin'in karısı olmasına karar verildi. O zaman 12 ya da 13 yaşındaydı ama güzelliği ile tanınıyordu. Drahoma'sı 100,000 Bizans altınıydı. Bu drahomanın yanında, Surlu Vilyam'a göre, parlak düğün elbiseleri 14,000 Bizans altını ediyordu. Baldwin ise çeyiz olarak eğer çocuksuz ölürse Akka'ya sahip olma hakkı verdi.Elçiler, Kudüs'e Eylül 1158 tarihinde Theodora ile geri döndüler. Henüz Kudüs Latin Patrikliği kutsanmadığı için, evliliği Antakya Latin Patriği kıydı. Baldwin, daha önce uçarı bilinen hayatını terk ederek, sadık bir koca oldu. Evlilik, kısa ve çocuksuz bitti. Baudouin, birkaç yıl sonra 1162 yılında, Theodora'yı 17 yaşında dul bırakarak öldü. Theodora, söz verildiği gibi Akka'yı aldı.Maalouf, Amin (çev. Ali Berktay), (2006) Arapların Gözünden Haçlı Seferleri, İstanbul:Yapı Kredi Kültür Yayınları, ISBN 975-80-121-6Runciman, Steven (çev. Fikret Işıltan) (1992), Haçlı Seferleri Tarihi: II. Cilt Kudüs Krallığı ve Frank Doğu, Ankara:Türk Tarih Kurumu Yayınları ISBN 975160497
III. Behrâm

II. Behrâm'ın (273-293) oğlu olarak Sistan'ın valisiydi. (Bu yüzden Saganşah unvanını aldı, Agathias iv. 24, Taberi). III. Behrâm sadece 293 yılının dört ayında hükümdarlık yaptı. Onun ardından taht iddiasında bulunan Narseh (293-302) başa geçti.
III. Benedictus

III. Benedictus, (ö. 17 Nisan 858), 29 Eylül 855'den ölümüne kadar Roma Piskoposu ve Papalık Devleti'nin hükümdarıydı.
III. Boemondo

Antakyalı III. Boemondo (d. 1144 – ö. 1201), 1163 yılından ölümüne kadar Antakya Prensliği prensi. Konstans ile ilk kocası Raymond de Poitiers çiftinin oğludur.Orguilleuse d'Harenc (evlilik 1168/1169/1170, ö. Mart 1175'den sonra, yaklaşık 1175 yılında muhtemelen boşandı.Tripoli Dükü IV. Raymond (ö. 1199), Kilikya Ermeni Kralı II. Levon'un  yeğeni Alice ile evlendi. Antakya Prensliği prensliği yapacak Raymond-Ruben doğmuştur.Theodora Komnene, Kıbrıs Dükü İoannis Dukas Komnenos ile Maria Taronitissa çiftinin kızı (evlilik 1175/1176/1177, boşanma 1180)Alix de Poitiers (ö. 1233), Gibelet Lordu I. Guy Embriaco ile 1204 yılında evlendi (ö. yaklaşık 1233)Guillaume de Boutron, Boutron Lordu, fl. 1262, Agnes de Sidon-Sagette ile evlendi. Bir oğulları oldu:Jean de Boutron,  Boutron Lordu, (ö. 1277) (1258–1277), yaklaşık 1258 yılında Lucie Embriaco de Giblet ile evlendi, çocukları olmadı.Runciman, Steven (çev. Fikret Işıltan) (1992), Haçlı Seferleri Tarihi: II. Cilt Kudüs Krallığı ve Frank Doğu, Ankara:Türk Tarih Kurumu Yayınları ISBN 975-16-0497-4Runciman, Steven (çev. Fikret Işıltan) (1992), Haçlı Seferleri Tarihi: III. Cilt - Akkâ Krallığı ve Daha Sonraki Haçlı Seferleri, Ankara:Türk Tarih Kurumu Yayınları ISBN 975-16-0511-3Surlu Vilyam, (İngilizceye çev. E.A. Babcock ve A.C. Krey). A History of Deeds Done Beyond the Sea,  Columbia Üniversitesi Basımevi, 1943.
III. Callixtus

Papa III. Callixtus ya da III. Callistus (31 Aralık 1378 – 6 Ağustos 1458), gerçek adı: Alfons de Borja, 8 Nisan 1455'ten 1458'deki ölümüne dek papalık yapan İspanyol din adamı. Seçildikten sonra "Callixtus" adını seçen son papadır.
III. Casimir

1333'ten 1370'e kadar bugünkü Polonya'nın öncülü olan Lehistan Krallığı'nın hükümdarıdır. Kendisinden önceki Kral I. Władysław'un ("Ell-long") ve Kalisz Düşesi Jadwiga'nın üçüncü oğlu. Piast Hanedanı'ndan son Lehistan kralıydı.Casimir, savaşlarla zayıflamış bir krallığın tahtına çıktı, zengin ve güçlü bir ülke yaptı. Lehistan ordusunu yeniden düzenledi ve kraliyet ordusunun büyüklüğünü iki katına çıkardı. Yargı sistemini yeniden düzenledi ve "Leh Jüstinyen" unvanını aldı. III. Casimir, kapsamlı bir şekilde eğitime önem gösterdi ve ülkenin ilk üniversitesi olan Jagiellon Üniversitesi'ni kurdu. Ayrıca daha önce Yahudiler'e tanınan imtiyazları ve koruma haklarını teyit etti ve onları çok sayıda Yahudiyi Lehistan'a yerleşmeye teşvik etti.Casimir, Leh tahtına yasal bir erkek varis bırakmadı, sadece kızları oldu. 1370 yılında avlanırken yaralandı ve öldü. Yerine yeğeni Macaristan kralı I. Lajos, Lehistan kralı oldu.His listing in "Medieval lands" by Charles Cawley. The project "involves extracting and analysing detailed information from primary sources, including contemporary chronicles, cartularies, necrologies and testaments."
III. Celestine

Papa III. Celestine (yaklaşık d. 1106 – ö. 8 Ocak 1198), doğum adı Giacinto Bobone, 21 Mart 1191 tarihinden ölümüne kadar Papalık yapmıştır. Roma'da asil Orsini ailesinde doğmuştur.
III. Cenevre Sözleşmesi

1949 Cenevre Savaş Esirleri Sözleşmesi, (ingilizce: Geneva Convention Relative to the Treatment of Prisoners of War), 1949 yılında Cenevre'de, savaş sırasında insani değerler temelinde uyulması gereken devletlerarası hukuk kurallarını saptamak amacı ile bazı devletlerin 21 Nisan-12 Ağustos 1949 tarihleri arasında bir araya gelerek oluşturdukları uluslararası hukuk.Bu konvansiyon’un 2 maddesi, bu konvansiyonda sağlanan hakların hangi durumlarda uygulanacağına açıklık getirmektedir ve daha sonraki maddelerinde, kimlere savaş esiri (prisoner of war) deneceğini, bu kişilerin ele geçirilmesinden serbest bırakılmalarına kadar sahip oldukları hakları düzenlenmektedir.
III. Charles (Batı Frank kralı)

III. Charles (17 Eylül 879 - 7 Ekim 929), Basit veya Anlaşılır (Latince Carolus Simplex'ten) olarak da adlandırılır,  898'den 922'ye kadar Batı Frank kralı ve 911'den 919-923'e kadar Lotharinya kralıydı. Karolenj Hanedanı'nın bir üyesiydi.893'te, Charles 14 yaşındayken, Reims Katedrali'nde Odo'nun yönetimine karşı çıkan bir grup tarafından taç giydi ve ancak Odo'nun 898'de ölümünden sonra Batı Frank kralı oldu.Charles ilk olarak Mayıs 907'de Hamaland Kontu Dietrich'in kızı Frederuna ile evlendi. Çiftin altı kızı oldu:
III. Charles (Monako prensi)

III. Charles veya tam adıyla Charles Honoré Grimaldi (d. 8 Aralık 1818, ö. 10 Eylül 1889), 28. Monako prensi ve Valentinois dükü.Görevinin başına 20 Haziran 1856 yılında geçip, 10 Eylül 1889 yılında ölene kadar sürdürmüş ve toplam 33 yıl, 82 gün tahtta kalmıştır. Monako prensi Tancrède Florestan Roger Louis Grimaldi ve Maria Caroline Gibert de Lametz'in oğulları olarak Fransa'nın Paris kentinde dünyaya geldi. Babasının Paris'teki ölümü üzerine 20 Haziran 1856 yılında tahta çıktı ve 33 yıl görevini sürdürdü. 10 Eylül 1889 yılında ölmesi üzerine oğlu I. Albert tahta çıktı.
III. Charles (Savoie dükü)

III. Charles (10 Ekim 1486, Chazey-sur-Ain - 17 Ağustos 1553, Vercelli), 1504 ile 1553 yılları arasında Savoie Dükü olan Fransız soylu.
III. Charles ve Camilla'nın taç giyme töreni

Kral III. Charles ve eşi Kraliçe Camilla, Birleşik Krallık ve diğer İngiliz Milletler Topluluğu bölgelerinin kral ve kraliçesi olarak 6 Mayıs 2023'te Westminster Abbey'de taç giymişlerdir. Charles, annesi II. Elizabeth'in 8 Eylül 2022'de ölümü üzerine 73 yaşında Birleşik Krallık tahtına çıkmıştır. Taç giyme töreni, İngiliz hükûmeti tarafından finanse edilecek. Önceki taç giyme törenlerinden daha kısa olması, diğer inançları ve toplulukları daha fazla içermesi ve daha az maliyetli olmuştur.Charles, annesi II. Elizabeth'in 8 Eylül 2022'de ölümü üzerine 73 yaşında Birleşik Krallık tahtına çıkmıştır. 10 Eylül'de Birleşik Krallık Katılım Konseyi tarafından kral ilan edildi ve bunu diğer İngiliz Milletler Topluluğu bölgelerinde yapılan ilanlar izledi. II. Elizabeth'in ilerleyen yaşı nedeniyle, Charles'ın taç giyme töreni yıllarca Orb Operasyonu kod adı altında planlandı.Charles ve Camilla'nın taç giyme töreni 6 Mayıs 2023'te Westminster Abbey'de gerçekleşecektir. Buckingham Sarayı, görkemli bir tören düzenlemeden önce Kraliçe II. Elizabeth'in ölümünün yasını tutmak için ölümü ile taç giyme töreni arasına belirli bir zaman aralığı yaratmıştır. Özel danışmanlardan oluşan komite taç giyme törenini düzenleyecektir.Monarşi karşıtı Cumhuriyetçi Kampanya Grubu, tutuklamalar sonrasında III.Charles'ın taç giyme töreninde eylem gerçekleştirileceğini belirtti.Eski İskoç Başbakanı Alex Salmond, tarihî kader taşının, taç giyme törenine gönderilmesine karşı çıktı. Ayrıca şunları belirtti: "Herhangi bir İskoç Hükûmetinin neden uysalca 700 yıl önce çaldığınız mülkü size geri vereceğimizi söylemesini anlamıyorum".
III. Charles'ın aldığı ödüller listesi

III. Charles, kral olmadan önce, çoğunlukla organik tarım, bahçecilik, iklim değişikliği ve mimarlık dahil olmak üzere çevreye yaptığı katkılardan dolayı dünya çapında çeşitli kuruluşlar tarafından verilmiş ödüllere sahiptir.2007: Harvard Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık ve Küresel Çevre Merkezi tarafından verilen Küresel Çevreci Vatandaş Ödülü.2006: OSSA Ödülleri tarafından verilen ve Cornwall Düşesi ile birlikte paylaştığı Üstün Kamusal İfade Ödülü.2011: Kraliyet Kuşları Koruma Derneği (RSPB) tarafından verilen Kraliyet Kuşları Koruma Derneği Madalyası.2015: Uluslararası Koruma Birliği Vakfı (ICCF) tarafından verilen Teddy Roosevelt Uluslararası Koruma Ödülü.2003: St. Louis.Missouri Üniversitesi Uluslararası Tropikal Ekoloji Merkezi tarafından verilen Dünya Ekoloji Ödülü.2001: Chelsea Flower Show tarafından verilen İslami tarzdaki gösteri bahçesi için Gümüş Madalya ödülü.2009: Kraliyet Bahçıvanlık Derneği tarafından verilen Victoria Onur Madalyası(Kraliçe tarafından takdim edilmiştir)Ödülü.2009: Uluslararası Koruma ve Brezilya’nın Amazonas Eyaleti tarafından verilen Orman Dostu ve İklim Ödülü.1991: Mimarlar/Tasarımcılar/Planlamacılar(ADPSR) için Sosyal Sorumluluk organizasyonu tarafından verilen Birinci Lewis Mumford Ödülü.2005: Uluslararası Çevre Sanatları Merkezi (ICEA) tarafından verilen Uluslararası Çevre Sanatları Ödülü.2001: Floransa Şehri Ödülü (Floransa Uluslararası Bienali Çağdaş Sanat Sergisi'nde ülkedeki malikaneleri gösteren suluboya resimlerinin 20 litografi sergilendi.2020: Çiftçiler tarafından Çiftçilik Haftasına Katkılarından dolayı verilen Yaşam Boyu Başarı Ödülü.
III. Charles'ın resmi yurt dışı ziyaretlerinin listesi

Bu, III. Charles'ın resmi yurt dışı ziyaretlerinin ve Commonwealth (İngiliz Milletler Topluluğu) turlarının bir listesidir.Galler prensi ve daha sonra Kral olarak Charles, Birleşik Krallık'ın en önemli büyükelçilerinden biri olmuştur. İngiltere'nin temsilcisi olarak yurt dışı seyahatlerine çıkmakta ve Commonwealth ülkelerini ziyaret etmektedir. Eşi Camilla da kendisine sık sık eşlik etmektedir.
III. Charles'ın tahta çıkışının ilanı

III. Charles, 8 Eylül 2022 günü öğleden sonra annesi II. Elizabeth'in ölümü sonrasında Birleşik Krallık ve diğer İngiliz Milletler Topluluğu bölgesi'nin tahtına çıkmıştır.Birleşik Krallık Kraliçesi 2’nci Elizabeth’in 96 yaşında ölümü sonrasında, oğlu Prens Charles, “3’üncü Charles” adıyla “kral” unvanını aldı. 73 yaşındaki Charles, Birleşik Krallık tahtına çıkan en yaşlı hükümdar oldu. Daha önce bu unvan 1830’da 64 yaşında tahta çıkan Kral 4’üncü William’a aitti. 3’üncü Charles dün eşi Konsort Kraliçe Camilla ile İskoçya’daki Balmoral Kalesi’nden başkent Londra’ya geldi. Kraliyet Sarayı’ndan yapılan açıklamada Charles’ın bu sabah resmen kral ilan etti. Her ne kadar Birleşik Krallık'ta kraliyet veraseti hüküm süren hükümdarın ölümü halinde derhal gerçekleşse de, resmi ilan 10 Eylül 2022'de BST 10:00'a kadar gerçekleşmedi.
III. Christian (Danimarka kralı)

III. Christian (12 Ağustos 1503 - 1 Ocak 1559) 1534'ten itibaren Danimarka kralı ve 1537'den 1559'da ölümüne kadar Norveç kralı olarak hüküm sürdü. Hükümdarlığı sırasında Hristiyan, kilise ve taç arasında yakın bağlar kurdu. Protestan Reformunun bir parçası olarak Luthercilik'i devlet dini olarak kabul etti.
III. Clemens

III. Clemens (; d. 1130 – ö. 20 Mart 1191), doğum adı Paulino (ya da Paolo) Scolari, 19 Aralık 1187'den ölümüne kadar papalık yaptı.Doğuştan bir Roman olan III. Clemens'i Papa III. Aleksander, Liberya Bazilikası'nın Başrahip'liğine, Sergio e Bacco'nun diyakoz Kardinal'liğine ve 1180'de Palestrina'nın Kardinal Piskoposu'luğuna atadı. 15 Ekim 1179 ve 11 Aralık 1187 tarihleri arasında papa bullası imzacılığı yapmıştır.Papa VIII. Gregorius, sadece iki ay süren papalığının ardından 17 Aralık 1187'de Pisa'da öldü. Öldüğü sırada Kudüsü kurtarmak için yeni bir Haçlı savaşı başlatmak için çalışıyordu.  İki gün sonra yerine Roma'lı biri olan Paolo Scolari papa olarak seçildi. Roma'lı bir papa Roma yerel yöneticileri için oldukça istenen bir şeydi, zira Bescia'lı Arnold'un isyanından beri Roma'dan ilk olarak birisi papalığa seçiliyordu ve seçilen Scolari ılımlı ve barış yanlısı olarak tanınan biriydi. III. Clemens adıyla papalığa gelen Scolari, Romalıların papalıktan daha çok ihtiyacı olan barış anlaşmasını yapabilirdi. Gerçekten de görüşmeler bir barış anlaşmasıyla sonlandı ve hem papalığın otoritesi, hem de yerel yöneticilerin özgürlükleri güvence altına alındı. Şubat ayında III. Celemens Roma'lıların coşkulu gösterileriyle Roma'ya girdi. 31 Mayıs 1188'de papalık yeniden Roma'ya taşındı.İngiltere Kralı II. Henry ve Fransa Kralı II. Philip'in Üçüncü Haçlı Seferi'ni üstlenmesini istedi. 1189 Nisan'ında Clemens, İmparator I. Frederick Barbarossa ile barış imzaladı.Benson, Robert Louis and Robert Charles Figueira, Plenitude of power: the doctrines and exercise of authority in the Middle Ages, Ashgate Publishing Ltd, 2006.Blair, D. Oswald Hunter, History of the Catholic Church of Scotland, Willian Blackwood and Sons, 1887.Reston, James, Warriors of God: Richard the Lionheart and Saladin in the Third Crusade, Random House Inc., 2001.Robinson, Ian Stuart, The Papacy, 1073–1198: Continuity and Innovation, Cambridge University Press 1990.
III. Constantius

III. Konstantius (Latince ismi: Flavius Constantius) (ö. 2 Eylül 421), geç dönem Romalı general, politikacı ve İmparator. 410'lar boyunca tahtın arkasındaki asıl güçtü ve nihayet 421 yılında Honorius'la birlikte müşterek Batı Roma İmparatoru olarak görev yapmıştır.Konstantius, Naissus'da (günümüzde Niš) doğmuştu ve muhtemelen bir askerdi. Honorius'un magister militum olarak görev yaptığı dönemde Batı Roma İmparatorluğunu barbar işgaline karşı savunmak için göstermiş olduğu gayretlerle ve III. Constantinus'in İmparatorluğunu ilan ederek başlattığı ayaklanmayı bastırmaktaki başarısıyla dikkatleri üstüne çekti. Bunun sonucu olarak Patrician sınıfına yükseltildi ve zayıf bir İmparator olan Honorius üzerindeki etkisini gittikçe artırmaya başladı. 417 yılında Honorius'un kızkardeşi Galla Placidia ile evlendi ve 8 Şubat 421'de müşterek imparator seçildi. Bu olaydan sonra Batı'yı etkin bir biçimde yönetmeye başladı. İmparatorluk makamına yerleştikten sonra, özellikle kişisel özgürlüğünü ve mahremiyetini kaybetmekten şikayet ettiği rivayet edilir.Honorius'un yeğeni olan Doğu Roma İmparatoru II. Theodosius, III. Konstantius'un imparatorluk statüsünü tanımayı reddetti. Rivayetlere göre, III. Konstantius imparatorluk üzerindeki haklarının tanınmasını sağlamak için Doğuya bir sefer yapmayı planlıyordu ancak, İmparatorluğunun henüz 7. ayında, 2 Eylül'de aniden öldü.III. Konstantius ve Galla Placida'nın geleceğin imparatoru III. Valentinianus  ve Justa Grata Honoria adında iki çocukları olmuştur.
III. Darius

III. Darius ya da Kodomannus (d. MÖ 380 - ö. MÖ 330; Farsça: داریوش Dâriyûş), İran'da Ahameniş İmparatorluğu'nun son hükümdarıdır. MÖ 336- MÖ 330 yılları arasında tahtta kalmıştır. Büyük İskender'in Pers topraklarına girip ele geçirmesinin ardından devrilmiştir.
III. Demetre (Abhazya kralı)

III. Demetre (), 967 ve 975 yılları arasında görev yapmış Abhazya kralıdır. Ançabadze hanedanından II. Giorgi'nin oğludur. Erkek varisi olmayan abisi III. Leon'dan sonra tahta geçmiştir.
III. Devlet Giray

III. Devlet Giray (1647 - 1717) 1716-1717 yılında hüküm süren bir Kırım hanıdır. Babası Adil Giray'dır.. III. Devlet, Aralık 1716'da I. Kaplan Giray'ın görevden alınmasından sonra han olur. 1717 yılının başında yerine IV. Saadet Giray han atandı ve kısa bir süre sonra öldü.Desaive Dilek, « Le khanat de Crimée dans les archives ottomanes », dans Cahiers du monde russe et soviétique, 1972, cilt 13, n° 13-4, s. 560-583.
III. Domnall

III. Domnall ya da Donald, (d. y. 1039 - ö. 1099), 1093'ten Mayıs 1094'e kadar ve 1094'ten Kasım 1097'ye kadar İskoç kralıdır.
III. Düzmece Dmitri

III. Düzmece Dmitri (Rusça:  Лжедмитрий III, ölüm Temmuz 1612) tarihsel olarak sözde  Pseudo-Demetrius III olarak bilinen Korkunç İvan'ın Ugliç'de öldürülen oğlu olduğunu iddia eden son Düzmece'dir.III. Düzmece Dmitri'nin, Sidorka adında bir papaz olduğu sanılıyor. Kazaklar'la beraber Moskova'da isyan çıkartmıştır. Ancak henüz isyan yayılmadan 18 Mayıs 1612 günü Pskov'a kaçarken ele geçirilmiş ve Moskova'daki yetkililere teslim edilmiştir. Temmuz 1612'de idam edilmiştir.
III. Eftim

Papa III. Eftim (1926-20 Aralık 2002) veya doğum adıyla Selçuk Erenerol, 1991-2002 yılları arasında Türk Ortodoks Patrikhanesi Patriği ve İstanbul Başpiskoposu olarak görev yapan Türk Ortodoks din adamı. Tanınmayan bir Ortodoks Hristiyan mezhebi olan Otosefal Türk Ortodoks Patrikhanesi'nin kurucusu Papa I. Eftim'in küçük oğluydu.Erenerol, meslek olarak bir iş insanıydı. Ağabeyi Papa II. Eftim'in 9 Mayıs 1991'de ölümü üzerine devraldığı görevi 2002 yılına kadar sürdürdü. Türk devleti ile Rum Ekümenik Patriği arasında büyüyen bağlar ve Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne katılma girişimleri konusunda Türk hükûmeti ile siyasi anlaşmazlıklar sonrasında istifa etti. Yerine oğlu Papa IV. Eftim geçti.Papa III. Eftim, görevinden istifa etmesinden sadece haftalar sonra 20 Aralık 2002 tarihinde hayatını kaybetti.
III. Erdeşîr

III. Erdeşîr (621–27 Nisan 630), 628–630 yılları arasındaki Sasani İmparatorluğu'nun hükümdarıdır. II. Kubâd'ın (628) oğludur. Yedi yaşında bir çocukken tahta çıkarıldı, fakat 630 yılında kısa süreliğine hükümdarlık yapan generali Şehrbârâz tarafından 18 ay sonra öldürüldü.
III. Eugenius

Papa III. Eugenius (; y. 1080 – 8 Temmuz 1153), , 15 Şubat 1145'den ölümüne kadar papa. İlk Sistersiyen papadır. 1144 yılında Müslümanların Edessa şehrini ele geçirmelerinden sonra İkinci Haçlı Seferi'ni ilan etmiştir. Ancak Haçlılar Edessa'yı ele geçiremediler, bu teşebbüs Hristiyanların Birinci Haçlı Seferi'nde elde edilen toprakları yeniden ele geçirme konusundaki başarısızlıklarından ilkidir.Original text from the 9th edition (1879) of an unnamed encyclopedia. Original referred to him as Eugene – modified to match spelling on Popes list. Please update article as needed.Saint Bernard of Clairvaux, On Consideration , (addressed to Pope Eugene III), George Lewis, trans., Oxford, Clarendon Press, 1908.