barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Ahlat, Artvin

Eski adı Ağlaha'dır. Nitekim Artvin vilayeti üzerine çalışmasıyla tanınan Muvahhid Zeki, 1927'de yayımlanan Osmanlıca kitabında köyün eski adını Ağlaha (آغلاها) biçiminde yazmıştır. Bu ad Gürcüce kaynaklarda Aglaha (აგლახა) olarak geçer. Köyde Ahoti (ახოთი), Vanati (ვანათი), Saçinke (საჭინკე), Sakavre (საყავრე), Velta (ლეკთა), Didivake (დიდვაკე) gibi Gürcüce yer adları, köyün eski bir Gürcü yerleşmesi olduğuna işaret etmektedir.Aglaha, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Osmanlı Devleti bu köyü de kapsayan bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında, birleşik Gürcistan Krallığı'ndan sonra buraya hakim olan ve Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe Atabeyliği'nden ele geçirdi. Üç yüz yılı aşkın bir süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra Aglaha, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın sonucunda Çarlık Rusya'sının eline geçti. Rus idaresinin Gürcüce yazılışa uygun biçimde Aglaha (Аглаха) olarak kaydettiği köy, Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kaza içinde Sveti nahiyesinin altı köyden biriydi. 1886 yılında yapılan tespite göre köyde 278 kişi yaşıyordu. Sadece 7 kişi "Gürcü", nüfusun kalanı "Türk" olarak kaydedilmiştir.Aglaha, Birinci Dünya Savaşı sonlarında Rus egemenliğinin sona ermesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'nın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcü hükûmeti Artvin bölgesinden çekilince Agara fiilen Türkiye'ye katıldı. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla Türkiye'ye bırakıldı. Aglaha / Ağlaha adı, Türkçe olmadığı için 1925 yılında Ahlat olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte "Ahlat (Ağlaha)" biçiminde resmi kayıtlarda uzun süre kullanılmıştır.
Ahlatcık, İskilip

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gölköy köyüne bağlı bir mahalle iken, 21 Haziran 1955'te köy statüsü kazandı.
Ahlatköy, Çankırı

Köy, Çankırı il merkezine 27 km uzaklıktadır. Köy, Çankırı'nın kuzeyinde olup,  numaralı Kastamonu-Çankırı (Korgun-Çankırı) devlet yoluna 14,5 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Ahlatlı Tepecik Höyüğü

Ahlatlı Tepecik Höyüğü, Manisa il merkezinin doğusunda, Akhisar İlçesi'nin 25 km. güneyinde, Tekelioğlu Köyü'nün 800 metre batısında yer alan bir höyüktür. Yerel adı Sığır Tarlası ya da Uzun Tarla'dır. Marmara Gölü'nün güney kıyısındaki bir burundadır. Yerleşme, Sard Vadisi'nden kuzeye, Akhisar'a doğru uzanan doğal yol üzerindedir. Bölgenin çok eski çağlardan beri su sıkıntısı yaşadığı bilinmekte, göl kurak mevsimlerde büyük ölçüde su kaybetmektedir. Marmara Gölü çevresinde prehistorik çağda "kazıklı yapılar" görülürken Antik Çağ'da kral mezarları saptanmaktadır. Bugün için bilinmeyen nedenlerle tahrip olmuş bir ilk "sulama şebekesi"ne ilişkin buluntular vardır.Höyük 1966 yılında saptanmış, 1967-68 yıllarında D. G. Mitten yönetiminde, J. S. Hendersen ve G. Yüğrüm katılımıyla kazılmıştır. Daha sonra 1981 yılında Sard kazı ekibi Höyük'te incelemeler yapmış, erozyon dolayısıyla tahribat olduğunu belirlemiştir.Kazı çalışmalarında Höyük'te Erken Tunç Çağı'ndan Roma Dönemi'ne kadar iskan olduğu anlaşılmaktadır. Höyük'te özellikle MÖ 3. binyılın ikinci yarısında yoğun bir yerleşme olduğuna işaret eden buluntular vardır.Yüzeyde saptanan ve tarihlendirme yapılmayan duvar parçalarından, yerleşmede zayıf bir mimari olduğu ileri sürülmektedir. Karşılaşılan ahşap kalıntıları yapıların kulübe türünden olduğunu düşündürmektedir.Bununla birlikte küp mezar çukurları çanak çömlek konusunda yeterince fikir vermektedir. Buralarda bulunan gömüt armağanı çanak çömlekler, çoğunlukla siyah astarlı, açkılı mala ait büyük kaselerdir. Yatay ya da dikey tüp tutamaklıdır. Bazı kaplarda beyaz boyayla ile paralel çizgilerden oluşan bir bezeme vardır. Üç ayaklı kaplar da ele geçmiştir.Kahverengi ve siyah ağırşaklar ele geçmiştir. Bazıları çivi bezeme ile süslendikten sonra içleri beyaz dolgu maddesi ile doldurulmuştur.Kazıyıcı olarak kullanılmış yongalar, orak-bıçak ve bıçak olarak kullanılmış dilgiler, çakmak taşı, çert, kalkedon ve kuvarzdan yapılmıştır, obsidiyen buluntu azdır.Yerleşme içinde ve hemen yakınında taş sanduka ve küp mezarlar açılmıştır. Taş sanduka mezarlar, levha taşların dikine olarak birbirine dik açıyla yerleştirilmesi ve üstünün yine levha bir taşla kapatılması şeklinde yapılmıştır. Bu mezarlar hemen her yöne bakar vaziyette yapılmıştır, küp mezarların çoğunluğu ise doğu – batı yönünde yerleştirilmiştir. Yetişkinler büyük küplerde gömülürken çocukların çift tutamaçlı küçük küplere konulduğu görülmektedir. Küp mezarların ağzı bazen yassı taşlarla, bazen de ağzı küpün ağzına bakacak şekilde yerleştirilen büyükçe bir çömlekle kapatılmıştır. Mezarlardan birinde ele geçen bakır kefen iğnesinden, gömütlerin büyük olasılıkla bir kumaşa sarılarak gömüldüklerini düşündürmektedir. Ahlatlı Tepecik Höyüğü sanduka ve küp mezarlar olarak, iki gömüt geleneğinin bir arada görüldüğü ilk yerleşmelerden biridir.
Ahlatlı, Kofçaz

Köyün eski adı 1877 yılı kayıtlarında Alatlı, 1910 yılı kayıtlarında ise Tür Alatlı olarak geçmektedir.
Ahlatlı, İspir

Mahallenin eski adı 1928 ve 1946 yılı kayıtlarında Danzudifisirik olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 183 km, İspir ilçe merkezine 37 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in kuzeydoğusunda olup, Devedağı, Araköy, Demirbilek ve Güllübağ mahalleleri üzerinden, bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Ahlatlıbel

Ahlatlıbel, Ankara'nın Çankaya ilçesine bağlı bir mahalledir. Türkiye Adalet Akademisi bu mahallede konumlanmıştır.
Ahlatşahlar Beyliği

Ahlatşahlar Beyliği, Şah-i Ermen veya Sökmenliler Beyliği, 1100 ve 1207 yılları arasında Ahlat merkez olmak üzere Van, Erciş, Bargiri, Tatvan, Malazgirt, Muş ve Sason civarında hüküm sürmüş birinci dönem Türk Anadolu beyliğiÇağrı Bey'in 1016 ve 1021 yılları arasında yaptığı keşif gezisinden sonra 1040 yılından itibaren bu bölgeye Yabgulu Türkmenleri gelmeye başlamış ve buradan Diyarbakır ve Musul'a kadar yayılmışlardır. 1054 yılında Büyük Selçuklu sultanı Tuğrul Bey, bölgeye düzenlediği seferde Van, Erciş, Adilcevaz ve Besni'yi Selçuklu hakimiyetine almış ve Türkmen yerleşimini hızlandırmıştır. 1071 Malazgirt Savaşı'nda bu bölge Selçuklu üssü olarak kullanılmıştır. Melikşah döneminde 1085 yılında Diyarbakır'ın alınmasından sonra Diyarbakır eyaletine bağlanarak yönetilmiştir. Azerbaycan Meliki İsmail Kutbeddin'in esiri olan Sökmen el-Kutbî, Selçuklu sultanı Berkyaruk'la kardeşi Muhammed Tapar arasındaki saltanat mücadelesinde Muhammed Tapar'a hizmet ettiğinden dolayı kendisine ikta olarak verilen Ahlat ve çevresinde 1100 yılında Ahlatşahlar Beyliği'ni kurmuştur.Berkyaruk'un ölümünden sonra tahta geçen Muhammed Tapar döneminde geçmişteki hizmetlerinden dolayı Sökmen Bey daha güçlü hale gelmiştir. 1108 yılında Azerbaycan Emiri İsmail Mevdud ve Sökmen Bey, Muhammed Tapar'ın emriyle Musul'u ele geçirmişlerdir. Bu başarının ardından Sökmen Bey, Diyarbakır eyaletinin en büyük kenti olan Meyyafakirin'i (Silvan) 1109 yılında beyliğine katarak bölge beylikleri arasında güçlü bir konuma gelmiştir. 1111 yılında Sökmen Bey, Azerbaycan Emiri İsmail Mevdud'la birlikte Haçlılar denetiminde olan Urfa ve Tilberaş Kalesi kuşatılmış ancak başarı olamamışlardır. Sökmen Bey bu seferde hastalanmış ve Ahlat'a dönerken yolda ölmüştür.Sökmen Bey'in ölümünden sonra yerine geçen oğulları ve torunları döneminde Gürcülerle uzun süren mücadeleler yaşanmıştır. Artuklular ve Musul Hakimi İmameddin Zengi topraklarının bazı bölümlerine el konulmuştur. Eyyubiler ile çeşitli sorunlar yaşanmıştır. 1185 yılında Nasireddin Muhammed Sökmen varis bırakmadan ölünce Ahlatşahlarda köleler dönemi başlamış ve 1207 yılında Ahlat'ın Eyyubi hakimiyetine girmesi ile Ahlatşahlar Beyliği son bulmuştur.Ahlatşahlar, sanat ve mimaride büyük bir gelişme göstermişlerdir. Ahlatlı ustalar Ahlat'la birlikte bütün Anadolu'ya değerli eserler kazandırmıştır. Selçuklu dönemi eserleri arasında yer alan Divriği Ulu Camii, Alâeddin Camii, Tercan Mama Hatun Türbe ve Kervansarayı, Hacı Ahlati, Harzemşah el-Ahlatî gibi adı bilinen ünlü Türk mimarlarının eserleridir. Ahlat mezar taşları Türk taş işçiliğinin birçok örneğine sahiptir. Ahlat ve Bitlis arasında II. Sökmen'in eşi Şahbanu tarafından yaptırılan köprü, yollar ve büyük han sayesinde bu bölge döneminde, uluslararası ticaret yolu niteliği kazanmıştır. Önceleri Azerbaycan'ın çeşitli kasaba ve şehirlerindeki Türkmen esnaf ve sanatkarları arasında doğan Ahilik, Ahlatşahlar döneminde örgüt ve hiyerarşi kazanmış ve Anadolu'ya yayılmıştır. Ahi Evran adıyla ünlenen Nasırettin Mahmut, o dönemde Ahlatşahlar'a bağlı olan Hoy bölgesinde 1171'de doğmuştur.
Ahlefeld-Bistensee

Ahlefeld-Bistensee, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı belediye. 1 Mart 2018'de Ahlefeld ile Bistensee belediyelerinin birleştirilmesiyle kurulmuştur. 10,04 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2015 itibarıyla yaklaşık 496 olarak tespit edilmiştir. Kilometrekare başına yaklaşık 49 kişilik bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Belediye Başkanlığı Detlef Kroll tarafından yürütülmektedir.
Ahlen

Ahlen, Kuzey Ren-Vestfalya eyaletine bağlı bir kasabadır. Warendorf bölgesinde yer alır. Hamm ve Münster şehirlerine komşudur.Ahlen'in ekonomisi bölgede bulunan kömür ocaklarına dayanır. Şehrin dışında geniş tarım arazileri ve çiftlikler mevcutken, şehir merkezinde ticaret ve hizmet sektörü yaygındır.Gelenek ve modernliğin bir arada bulunduğu okul, 1000'in üzerinde öğrenciye sahiptir. Her sene İstanbul Erkek Lisesi ile öğrenci değişimi yapmaktadır.Städt. Gymnasium 700 yıllık bir geçmişe sahiptir. İmkanları oldukça gelişmiş olup okulda spor salonu ve oldukça büyük bir kütüphane mevcuttur.St. Bartholomäus Kilisesi, manastır baş rahibi Bernrad tarafından bölgenin Şarlman tarafından ele geçirilmesinden sonra kurulmuştur. Roman ve Gotik mimarinin izlerini taşıyan kilise 1800'lü yıllarda uğradığı yangınlardan zarar görse de başarılı restorasyonlar geçirmiş ve dokusunu korumayı başarmıştır. Kilisenin bahçesi aynı zamanda da mezarlık olarak kullanılmaktadır ve Ahlen'in ilk mezarlığıdır.1993 yılında hizmete giren sanat müzesi, Theodor F. Leifeld'in bağışladığı villada bulunmaktadır. Rönesans mimarisinin izlerini taşıyan müze, klasik, modern sanat eserlerinin sergilenmesine imkân vermektedir.Ahlen'in tarihiyle ilgili bilgiler veren ve Ahlen'i tanımaya fırsat veren Heimatmuseum (Memleket Müzesi) şehrin gelişimine de ışık tutmaktadır.Batı Almanya'nın Türkiye Cumhuriyetinden ve değişik ülkelerden çalışmaları için çağrılan maden ocağıdır. Günümüzde basketbol, futbol ve dinlenme mekanı olarak kullanılır.
Ahlspiess

Ahlspiess'in yaklaşık bir metre uzunluğa kadar uzanan uzun, ince bir yapısı vardı. Bu silah'ların büyük bir kısmı hala sağlam bir şekilde  Viyana Cephanelik ve Müzelerinde muhafaza edilmektedir; yanı sıra  Metropolitan Sanat Müzesinde'de muhafaza edilmektedir.15. yüzyıldan 16. yüzyıla kadar özellikle Almanya ve Avusturya'da geliştirilen ve kullanılan bir itici mızraktı. Ahlspiess, yuvarlak bir ahşap şaft üzerine monte edilmiş ve bazen soketten uzanan bir çift lanset ile sabitlenmiş, uzunluğu yaklaşık bir metreye (39 inç) kadar ulaşan, kare kesitli uzun ince bir sivri uçtan oluşuyordu. Şaftın uzunluğu 1,6 ila 1,8 m arasında değişiyordu. (5 - 6 fit) ve çivinin tabanında elleri korumak için bir rondel koruyucusu (dairesel bir metal plaka) bulunuyordu.Bazı ahlspiesse, normal formdan çok daha kısa ve yuvarlak olan daha kalın sivri uçlara sahiptir. Bunlar daha sonra gelen daha uzun tipin öncüleri olabileceklerini düşündüren 14. yüzyıl resimlerinde görülüyor. Bu daha kısa formlar, ortasında mumu yerinde tutan küçük bir dikme veya sivri uçlu dönemin yuvarlak bir şamdanına atıfta bulunan İtalyanca candeliere terimiyle de bilinir. İsviçre'deki Grandson kalesinin koleksiyonunda kazılmış ve kısmen restore edilmiş bir kandelier bulunmaktadır. Bir rondel muhafızı olmayan ahlspiess formları da vardı ve bunlar "ihlal mızrakları" olarak biliniyordu.Ahlspiess, 1400 civarında bir Fransız dini Saat Kitabı olan Très Belles Heures'den bir sahne de dahil olmak üzere çok sayıda rönesans sanatı eserinde tasvir edilmiştir. Teberler, dövenler ve askeri çatallar dahil olmak üzere çeşitli personel silahlarının yanı sıra bir ahlspiess taşırken gösteriliyor. Üçüncüsü imparator Maximilian'ın Der Weisskunig kitabından.16. yüzyılın başlarından "Mavi Bölüğe Karşı Savaş" başlıklı bir resimde ve İsviçreli bir asker tarafından taşınırken gösteriliyor.Ahlspiess, İngiltere de dahil olmak üzere diğer ülkelerde de kullanıldı ve zırhlı şövalyeler arasındaki turnuva ayak dövüşlerinde pollaxe ile birlikte popüler bir silahtı .
Ahlâk psikolojisi

Ahlâki psikoloji ya da ahlâk psikolojisi hem felsefe hem de psikoloji alanlarını ortak bir zeminde inceleyen çalışma alanıdır. Tarihsel olarak, ahlaki psikoloji terimi, ahlaki gelişim çalışmasını ifade etmek için nispeten daha dar bir şekilde kullanılmıştır. Ahlaki psikoloji sonuç olarak etik, psikoloji ve zihin felsefesinin kesişimindeki çeşitli konulara daha geniş olarak değinmeye başlamıştır. Alanın bazı ana konuları ahlaki yargı, ahlaki akıl yürütme, ahlaki duyarlılık, ahlaki sorumluluk, ahlaki motivasyon, ahlaki kimlik, ahlaki eylem, ahlaki gelişim, ahlaki çeşitlilik, ahlaki temeller, ahlaki karakter (özellikle erdem etiği ile ilgili olarak), fedakarlık, psikolojik egoizm, ahlaki şans, ahlaki tahmin, ahlaki duygu, duygusal tahmin ve ahlaki anlaşmazlık olarak verilebilir.Günümüzde, ahlaki psikoloji biyolojik, bilişsel / hesaplamalı  ve kültürel  ahlaki yargının ve davranışın temeli ve yapay zeka bağlamında ahlaki yargıyla ilgili konuların arasında gelişen bir araştırma alanıdır.
Ahlâk-ı Ahmedı̂

Ahlâk-ı Ahmedı̂, Hüseyin Vâiz Kâşifı̂’nin hicri 900 (miladi 1495) yılında Sultan Hüseyin Baykara’nın oğlu Ebü’l-Muhsin Mirzâ adına yazdığı, kırk ahlaki konudan müteşekkil olan Ahlâk-ı Muhsinı̂'nin Türkçe kısaltılmış tercümesidir.Ahlâk-ı Muhsinı̂, felsefi bir tarzda olmayıp daha çok pratik yaşamda ahlâk ile ilgili halkın anlayabileceği düzeyde yazılmış bir eserdir. Kavramların anlamı basit ve açık olarak ifade edilmiş, cümleler anlaşılır ve eserde ayet, hadis, şiir ve hikayelere çokça yer verilmiştir. Bu sebeple eser, halkı irşad etmek ve ahlaki olgunluğun perçinlenmesini kuvvetlendirmek için İslam coğrafyasında yoğun bir ilgi görmüştür.Ahlâk-ı Ahmedı̂, Osmanzade Ahmed Taib tarafından yapılan Ahlâk-ı Muhsinı̂ adlı eserinin Türkçe tercümesi ve özetidir. Osmanzade, eserini III. Ahmed'e sunmuştur. Ahlâk-ı Ahmedı̂, Ahlâk-ı Muhsinı̂ tertibinde olduğu gibi giriş, kırk bâb (konu) ve hâtimeden meydana gelmiştir. Ahlâk-ı Ahmedı̂’nin bâblarının tertibinde Ahlâk-ı Muhsinı̂’nin tertibi esas alınmıştır. Ahlâk-ı Ahmedı̂’nin bâbları ve isimleri şu şekildedir:Ahlâk-ı Ahmedı̂, Abdülmecid döneminde 1840 (H.1256) yılında “Daru’l-Hilâfetü’l-Aliyye” matbaasında “Muhammed Esad Safvet” denetiminde basılmıştır.TDV İslam Ansiklopedisinde "Matbaa-i Amire"de basıldığı bilgisi verilmektedir. https://islamansiklopedisi.org.tr/ahlak-i-muhsini
Ahlâkçılar listesi

Ahlâkçılar listesi, konuları dışındaki otoriteler tarafından etik konusuna büyük katkıları olduğu öne sürülen kişileri bir araya getiren bir listedir. Bu kişiler, kısmen dînî veya politik kişiliklerdirler.
Ahmad Abdalla

Ahmed Abdalla El Sayed Abdelkader (19 Aralık 1979, Kahire doğumlu) Mısırlı bir film yönetmeni, editör ve senarist.İlk uzun metrajlı filmi Heliopolis (2009); ikinci filmi ise Mikrofon (2010). 1990'larda müzik eğitimi aldı ve 1999'da film editörü olarak çalışmaya başladı. 2002'de uzun metrajlı filmlere yapmaya başladı.Heliopolis filmiyle 2008 Kahire'de Sawiris Vakfı'nın En İyi İlk Senaryo Ödülü'nü kazandı. Rags and Tatters, 2013 Toronto Uluslararası Film Festivali'nde Çağdaş Dünya Sineması bölümünde gösterilmek üzere seçildi.2014 yılında yapılan  Londra Film Festivali ve Carthage film festivali  gibi bazı film festivallerinde jüri üyesi olarak yer aldı. İlk retrospektifini 2014 yılında Singapur uluslararası film festivalinde yaptı.Kahire'de New Century tarafından yapılan, kendi çapında yaptığı ilk yüksek bütçeli film, Başrollerini Khaled Abul Naga, Maged Kidwany ve Horeya Farghaly'nin paylaştığı film, Londra Uluslararası Film Festivali BFI'de galası yapıldı ve Kahire Uluslararası Film Festivali'nde Ortadoğu Premier'i için duyuru yapıldı.Kahire'de, B-Boys'un Mısır'daki ilk Belgesel filmi olan, başrollerini Charley Breaka ve Klash'ın oynadığı, yapımcılığını Red Bull'un üstlendiği film, Kahire şehir merkezindeki Zawya Cinema'da gösterildi ve dünya çapında Breaking sahnesinde büyük yankı uyandırdı.Rags and Tatters, Toronto Uluslararası Film Festivali 2013'te dünya prömiyeri yapıldı, ardından Londra Uluslararası Film Festivali'ndeki yarışmaya katıldı ve yarışmadaki En İyi Arap Filmi oldu ve Abu Dabi Film Festivali ve Cinemed Uluslararası Akdeniz Film Festivali gibi diğer birçok festivalde gösterildi. Film, Variety, The Guardian, ve Huffington Post gibi uluslararası basın organlarında olumlu eleştiriler aldı.
Ahmad Afandi Abdulaev

Ahmad Afandi Abdulaev (d. 15 Eylül 1959, Inkho, Dağistan), (d. ; ) — akademisyen, din adamı, vaiz, Dağistan Müslümanları Ruhani İdaresi İdare Başkanı, Nakşibendi ve Şâzelîlik Tarikatlarının Mürşit ve Dağıstanlı Müslümanların manevi liderlerinden biri olarak görev yapmaktadır.Ahmad Haji Afandi Abdulaev, 15 Eylül 1959'da Dağıstan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde, Gumbetovsky Bölgesi, Inkho köyünde doğdu. Ahmed Hacı, ilk yıllarından itibaren Arapça ve İslam eğitimi aldı. Ailesi, inananların zulme uğradığı Sovyet zamanlarında bile inanca bağlılığını sürdürdü. Akrabaları inançlarına özen gösterir ve çocuklarını İslami kurallara göre yetiştirirdi. Ahmed Hacı, Nakşibendi ve Şâzelîlik Tarikat'ın ünlü Sufi şeyhi Abdülhamid-Afandi'nin torunudur.1991 yılında, Ahmed-Hacı Kızılyurt ilçesinde bir caminin imamı oldu. 1992 yılında Kızılyurt İslam Enstitüsü'nde Rektör olarak göreve başladı. 1998'de Dağıstan Alimler Konseyi'nde Abdulaev oybirliğiyle Müftü ve Dağıstan Müslümanlarının Ruhani İdaresi Başkanı seçildi.2010 yılında Said Afandi el-Chirkawi'den ruhsal mentör icazeti aldı, ancak Müridlere talimat vermedi. Said Afandi'nin ölümünden sonra, halefi Abduljalil-Afandi, Ahmed Abdulaev'e Muridlere talimat vermesi için bir emir verdi.2013 yılında Müftü, Muhammed'in Kutsal Emanetlerinin Muhafızı fahri statüsünü aldı ve ayrıca, Muhammed'in saçları da dahil olmak üzere, kalıntıların kendisini aldı.Yıldönümü Madalyası "ROSSNAA'nın 50. Yıldönümü" (Rusya Asya ve Afrika Halkları Dayanışma ve İşbirliği Derneği) (2011)2015 yılında Adillerin Erdemleri adlı kitabı Arapça, daha sonra Avar, Rusça, Tacik, Kazak, Kırgız ve Özbekçe çevirileri yayımlandı. 2015 yılı sonunda toplam tiraj 200.000 kopyayı aştı. Kitaba dayanarak, bir dizi video dersi ve sesli kitap yayınlanmasını izledi.
Ahmad Elrich

Ahmad Elrich (d. 30 Mayıs 1981), Parramatta FC takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Lübnan asıllı Avustralyalı millî futbolcudur.
Ahmad Gran

Ahmad Gran, asıl adı Ahmad ibn İbrahim el-Gazi, Solak Ahmed olarak da bilinir (1506 ? - 1543), Etiyopya'yı egemenliği altına almış bir İslam hareketinin önderi.Ülkenin dörtte üçünden fazlasını ele geçirmiş ve vakayinamelere göre fethettiği bölgelerdeki insanların büyük çoğunluğuna İslamiyeti kabul ettirmiştir.Ahmad Gran, önce Somali'de bir Müslüman devlet olan Adal'ı ele geçirerek kardeşini buraya kral yaptı. Daha sonra Hristiyan Etiyopya'ya karşı cihad ilan etti. Dinsel coşkunluk, zenginlik umudu ve bir olasılıkla Arap göçlerinin yol açtığı nüfus baskısıyla kendisine katılan karışık ve göçebe Somalili yığınlardan bir ordu kurdu. Türklerin geliştirdiği ateşli silahlardan ustaca yararlandı ve ordusunun içinde Türk savaşçılardan küçük bir birlik oluşturdu.Ahmad Gran, 1526-1527 yıllarında Adal'da bir Etiyopya ordusunu bozguna uğrattı, ancak geniş çaplı bir istila hareketi için hazırlık yapmak amacıyla 1531'e değin bekledi. Ülkeyi harabeye çeviren akınlarla 1535'te Etiyopya'nın güney ve orta bölgelerini eline geçirdi, bir süre sonra da kuzeydeki dağlık bölgeleri istila etti. Etiyopya kralı, çevresinde kalan az sayıdaki yandaşıyla geri çekilerek Portekiz'den yardım istedi. Ahmad Gran, 1541'de Etiyopyalılara yardıma gelen küçük Portekiz kuvvetini bir süre oyaladı, daha sonra da Türk birlikleriyle güçlendirdiği ordusuyla ağır bir bozguna uğrattı. Ancak geri kalan az sayıdaki Portekizli, yeni Etiyopya kralı Galawdewos'un da yardımıyla kısa sürede yeniden silahlanmayı ve Etiyopyalılardan düzenli bir ordu kurmayı başardı. Türk kuvvetlerinin büyük bölümünü geri göndermiş olan Ahmad Gran, Etiyoplılarla giriştiği savaşta öldürüldü. Böylece Galawdewos, krallığını yeniden ele geçirdi; ama, bu arada tebasının bir bölümünün İslamı kabul etmesi, sonra yeniden Hristiyanlığa dönmesi, kolay atlatılamayan toplumsal bir bunalım yarattı.
Ahmad Kurd

Kurd 5 kişilik aile üyelerinin Aşkelon, İsrail yakınlarındaki köylerinden 1948'de kaçıp yerleştiği Deyr El Balah kampında 1949'da doğdu.Uzun yıllar Deyr El Balah camisi imamı olarak vazifede bulundu. 2005 yılında Filistin'de siyasi ve askeri otoriteyi elinde bulunduran Hamas'tan aday olarak Gazze Şeridi'nin merkezinde bulunan Deyr El Balah kenti belediye başkanı olarak seçilerek görev aldı. Kurd, Gazze Şeridi merkezli yardım kuruluşu Salah Society'nin direktörlüğünü yürüttü. Örgütün Deyr El Balah'ta bulunan 1000 yetim genci rehabilite edip topluma kazandırdığı eğitim kurumunda idarecilik yaptı.70 kişilik kalabalık bir ailede yaşamını sürdüren Kurd'un Rus asıllı eşinden 11 çocuğu vardır. Washington Post gazetesine yaptığı açıklamada yaşadığı yerle ilgili olarak; "Aşkelon'a asla dönmek istemiyorum. Deyr El Balah'da bağımsız Filistin devletinde yaşamak istiyorum." şeklinde ifadede bulunmuştur. Filistinli siyasetçi ve din adamı Ahmed Kurd 9 Mayıs 2020'de Deyr El Balah kentinde 71 yaşında ölmüştür.
Ahmad Mukhtar

Chaudhry Ahmad Mukhtar (Urduca: احمد مختار‎; 22 Haziran 1946, Lahor - 25 Kasım 2020, Lahor, Pakistan), Pakistanlı siyasetçi, asker ve iş insanı.Mukhtar 22 Haziran 1946'da Lahor, Pakistan'da doğdu. Pakistan Halk Partisi üyesi olarak siyasete girdi. 2008-2012 yılları arasında Pakistan Savunma Bakanı ve 2012-2013 yılları arasında Pakistan Su ve Enerji Bakanı olarak görev yaptı.
Ahmad Ngouyamsa

Ahmad Ngouyamsa (d. 21 Aralık 2000), defans pozisyonunda görev yapan Kamerunlu futbolcudur. Dijon FCO'de forma giymektedir.
Ahmad Tejan Kabbah

Ahmad Tejan Kabbah (16 Şubat 1932 - 13 Mart 2014), Sierra Leoneli siyasetçi. Kabbah, Afrika ülkesi Sierra Leone'de 1996-1997 ile 1998-2007 yılları arasında olmak üzere devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.Ülkesinde ilk ve orta öğrenimini aldıktan sonra Galler'e giden Kabbah, burada Cardiff College of Technology and Commerce ile Galler Üniversitesi'nde lisans eğitimlerini almış ve 1959 yılında İktisat alanında Bakalorya almıştır. Bu eğitiminin ardından hukuk üzerine de eğitim alan Kabbah,1969 yılında avukat olmuştur. Londra'da mesleğine başlayan Kabbah, daha sonra ülkesine dönerek kamu kuruluşlarında görev almıştır.1973 yılından itibaren Birleşmiş Milletler adına çalışmaya başlayan Kabbah, yirmi yıl boyunca görev aldığı BM çatısı altında Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı başkan yardımcısı olarak Lesotho, Tanzanya, Uganda, Zimbabve ve Güneybatı Afrika (günümüzde Namibya) gibi farklı ülkelerde bulunmuştur. İlerleyen süreçte BM merkezine alınan Kabbah, burada Afrika kıtasının doğu ve güney bölgelerinden sorumlu olmuştur. 1992 yılında BM'den emekli olan Kabbah, ülkesine dönmüştür.1992 yılında gerçekleştirilen darbe sonucu 1985 yılından bu yana devlet başkanlığı makamında bulunan Joseph Saidu Momoh'u deviren cuntanın başında yer alan Valentine Strasser'in ricası ile yeni hazırlanacak anayasa taslağının oluşturulması için kurulan komisyonda yer almıştır. Bu süreçte planlanan yeni devlet başkanlığı seçimleri arifesinde bu kez Strasser'e karşı Julius Maada Bio tarafından başka bir askerî darbe gerçekleştirilmiştir. Yaşanan bu darbeye rağmen devlet başkanlığı seçimleri planlandığı gibi 26 Şubat 1996 tarihinde yapılmış, seçimlere Sierra Leone Halk Partisi adayı olarak katılan Kabbah, ikinci tur sonuçlarına göre oyların %59,5'ini elde ederek ülkenin yeni devlet başkanı olmuştur.25 Mayıs 1997 tarihinde kendisine karşı gerçekleştirilen askerî darbe sonucu kısa bir süre Gine'ye sürgüne giden Kabbah, Mart 1998'de Batı Afrika Ülkeleri Ekonomik Topluluğu birliklerinin darbeyi bastırması sonucu yeniden Sierra Leone'ye geri dönmüştür. Yeniden makama gelen Kabbah 2002 yılında gerçekleştirilen yeni seçimlerde ilk turda oyların %70,1'ini elde ederek beş yıllık süre için makama yeniden seçilmiştir.4 Ağustos 2006 tarihinde yeni devlet başkanlığı seçimleri olacağını açıklayan Kabbah, 11 Ağustos 2007'de gerçekleştirilen seçimlere katılmayarak makamdan ayrılmıştır. Kabbah 17 Eylül 2007 tarihinde görevi yeni seçilen devlet başkanı Ernest Bai Koroma'ya devretmiştir.Kabbah yaşadığı hastalığın ardından 13 Mart 2014 tarihinde başkent Freetown'da ölmüştür. Kabbah cenazesi 23 Mart 2014 tarihinde devlet töreni ile defnedilmiştir.
Ahmadou Ahidjo

Ahmadou Ahidjo, (24 Ağustos 1924 – 30 Kasım 1989) 1960 ile 1982 yılları arasında görev yapmış ilk Kamerun devlet başkanıdır.
Ahmak Bilimi

Ahmak Bilimi, National Geographic'in komedi bilim programı. Ahmak Bilimi, dünyanın dört bir yanından komik anları kayıt etmiş videoları sosyal medya aracılığıyla ekranlara getirir ve arkasında yatan bilimi açığa çıkarır.
Ahmak Islatan

"Ahmak Islatan", Pesimist EP 6 - Ahmak Islatan ve Ahmak Islatan albümlerinde bulunan Sagopa Kajmer şarkısı
Ahmak Islatan (albüm)

Ahmak Islatan, 1 Eylül 2017'de Melankolia Müzik etiketiyle yayımlanan Sagopa Kajmer albümüdür. Albüm Sagopa Kajmer'in 2014'te dijital platformlarda yayımlanan Pesimist EP 6 - Ahmak Islatan EP'sinin yeniden basımıdır. Albüme Pesimist EP 6 - Ahmak Islatanda bulunmayan 4 yeni şarkı eklendi. Ayrıca Sagopa Kajmer'in daha önce single olarak yayımlayıp kliplendirdiği "366.Gün" ve "Sertlik Kanında Var Hayatın" parçaları da bu albüme eklendi.
Ahmatjan Osman

Ahmatjan Osman (Uygurca yazımı: ئۇيغۇر لاتىن يېزىقى) 1964 yılında Urumçi'nin Weihuliang maden bölgesinde işçi bir ailede doğdu. Urumçi Deneysel Lisesi'nden mezun olduktan sonra Eylül 1981'de Sincan Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'ne kabul edildi. 1982'de Devlet Maarif Heyeti tarafından Suriye'nin Şam kentindeki Dil ve Edebiyat Enstitüsüne gönderildi.Şairin çalışmaları başlangıçta çocuklara yönelik şiirlerle başladı. Bu modern şiirler onun çocuksu coşkusu ve renkli şiirsel zarafetinin yansımasıydı. Yurtdışındaki çalışmaları sırasında Suriye'de "İkinci Güz" ve "Düğün Büyüleri" koleksiyonlarını yayınladı. Arap eleştirmenler şiirleri hakkında şu yorumu yaptılar: "Olimpos kültürü ve Buda kültüründe hissedilen Uzak Doğu'nun derinliklerinden gelen bu ruh, binlerce yıldır görmediğimiz sihri geri getirdi." Şiirlerinin çoğu Çince ve yabancı dillere çevrilmiştir.
Ahmed Abdallah

Ahmed Abdallah (12 Haziran 1919 - 26 Kasım 1989), Komorlu siyasetçi. Abdallah, Afrika ada ülkesi Komorlar'da Temmuz 1975 - Ağustos 1975, Mayıs 1978 - Ekim 1978 ile Ekim 1978 - 1989 yılları arasında üç farklı dönemde, üç farklı unvan ile Komorlar'da devlet başkanlığı makamında bulunmuştur. Abdallah 1975 yılında üstlendiği görev ile bağımsız Komorlar'ın ilk devlet başkanı unvanını elde etmiştir.Arap kökenli bir ailenin çocuğu olarak Anjouan'da dünyaya gelen Abdallah, eğitiminin ardından ticarete atılmıştır. Adanın 1943 yılında Büyük Britanya tarafından ilhak edilmesi sonrasında, Madagaskar'dan adayı yöneten Vichy Fransası hükûmeti gönderilmiş, Komorlar bu olaydan üç yıl sonra Fransız Birliği'ne geri dönmüş ve Fransa'nın denizaşırı toprakları olarak iç işlerinde bağımsız bir yapıya kavuşmuştur. Fransa'nın kontrolü altında kurulan Conseil General (Türkçe: Yerel meclis) adada hükûmet işlerini ele almıştır. Abdallah 1949 ile 1953 yılları arasında bu meclisin başkanlığını yürütmüş, bu süreçte dikkatli bir tarım reformu başlatmıştır. 1959 yılında Komorlar'dan Fransa meclisine seçilen Abdallah, ülkesinin Charles de Gaulle Fransa başkanlığında 1961 yılında yarı özerkliğini kazanmasını sağlamıştır.
Ahmed Abdallah Mohamed Sambi

Ahmed Abdallah Mohamed Sambi (d. 5 Haziran 1958), Komorlu siyasetçi. Sambi, Afrika ada ülkesi Komorlar'da 2006 ile 2011 yılları arasında devlet başkanlığı makamında bulunmuştur.2006 yılında gerçekleştirilen devlet başkanlığı seçimlerine katılarak birinci olan Sambi, bu seçim zaferi ile 1999 yılından bu yana iktidarda bulunan Azali Assoumani'den görevi devralmıştır. 2009 yılında gerçekleştirdiği anayasa referandumu ile ülkenin daha merkezi bir otorite ile yönetilmesini hedeflemiş ve aynı zamanda devlet başkanının iki dönem üst üste seçilebilme olanağını sağlamaya çalışmıştır. Her ne kadar referandum sonucunda çoğunluk değişikliği onaylasa da, Komorlar Anayasa Mahkemesi özellikle iki dönem devlet başkanı seçilebilme imkânını daha sonra iptal ederek Sambi'nin ikinci bir dönem daha seçilmesine onay vermemiştir. Bu gelişmeler neticesinde Kasım 2010 tarihinde gerçekleştirilen seçimlere katılamayan Sambi, seçimlerden zafer ile ayrılan Ikililou Dhoinine'ye görevi Mayıs 2011'de devrederek makamdan ayrılmıştır.
Ahmed Abdelkefi

Ahmed Abdelkefi (d. 1 Mart 1941) Tunuslu ekonomist ve iş insanıdır. Tuninvest Finance Group'un kurucusu, başkanı ve direktörü olmanın yanı sıra Tunisie Leasing Group ve Tunisie Valeurs'un kurucusu ve başkanıdır.Abdelkefi 1 Mart 1941'de Tunus'ta doğdu; babası, aslen Sfax'lı bir çiftçi ve tüccardı ve annesi Türk kökenlidir. Çocukluğunu Tunus medinasında geçirdi ve ilk Sadiki Koleji'nde okuduktan sonra, lisans derecesi aldığı Lycee Carnot'a kaydoldu. 1959'da, 1963'te ekonomi derecesiyle mezun olduğu Paris I Üniversitesi'ne gitmek için Fransa'ya gitti. Ertesi yıl Ecole Nationale d'Administration'a kabul edildi.1967 yılında Abdelkefi Tunus'a döndü ve Sidi Bouzid Valiliği yönetiminde işe başladı, sonrasında Ekonomi ve Maliye Bakanlığı'nda Dış Yatırım Departmanı başkanı olarak çalıştı. 1973'te North-Sousse Araştırma ve Geliştirme Derneği'nin ilk CEO'su olarak atandı, Tunus'taki ilk entegre tesisin mihenk taşı haline gelen Port El Kantaoui'nin gelişimiyle ilgilendi. Başkanın danışmanı olarak Abu Dabi Arap Ekonomik Kalkınma Fonu bünyesinde beş yıl boyunca çalışmak üzere 1978'de görevinden ayrıldı.Abdelkefi, 1984 yılında Tunus merkezli ilk leasing şirketini kurdu. 1994'te özel sermaye konusunda uzmanlaşmış ilk Tunus şirketi olan Tuninvest Finance Group'u (TFG) kurdu. Tuninvest fonu da Fas'ta 2000 yılından beri Marocinvest adı altında ve 2006'dan beri Cezayir'de Maghrebinvest adı altında mevcut olarak bulunmaktadır. Fon aynı zamanda, Batı Afrika'da Cauris, Gana'da Fidelity ve Nijerya'da Central CENAINVEST IBTC ile ortaklık yaptığı yan kuruluşu Capital Partners Africinvest Saharan Africa aracılığıyla da mevcuttur. 2005 yılına kadar Abdelkefi, filo yönetiminde uzmanlaşmış ilk şirket olan Tunus LLD'yi kurdu. Ayrıca, şu anda TLG Financial Group ve Integra Partners grubu olan Tunisie Valeurs Tuninvest and Finance Group'un başkanıdır.
Ahmed Abdulmaksud

Ahmed Abdulmaksud (d. 7 Ağustos 1989), Katarlı futbolcudur. Dûrî Nücûm Katar ekiplerinden Umm Selâl'de oynuyor.
Ahmed Abdülgani

Ahmed Abdülgani (d. 1 Aralık 1981), Haras El Hodood takımında forvet pozisyonunda görev yapan Mısırlı millî futbolcudur.Profesyonel kariyerine 2001 yılında El-Minya SC kulübünde başladı. Daha sonra ise Haras El Hodood kulübünde oynadı.
Ahmed Abdülmünim

Ahmed Abdülmünim (d. 8 Ocak 1973), forvet pozisyonunda görev yapmış Mısırlı millî futbolcu ve teknik direktördür.
Ahmed Abid Ali

Ahmed Abid Ali Mohammed ya da takma adıyla Kobi (Arapça: أحمد عبد علي) (d. 18 Ocak 1986, Bağdat), Talaba takımında orta saha pozisyonunda görev yapan Iraklı millî futbolcudur.Profesyonel kariyerine 2005 yılında Al Zawraa kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Arbil FC, Duhok, Baghdad FC, Al Zawraa, Al Talaba, Iraq FC Worcester kulüplerinde oynadı.
Ahmed Adnan Saygun Piyano Yarışması

Ahmed Adnan Saygun Piyano Ödülü, Türk Beşleri arasında yer alan Ahmed Adnan Saygun adına verilir ve Uluslararası Gümüşlük Klasik Müzik Festivali kapsamında iki yılda bir düzenlenir.Türkiye’den ve Türkiye dışından tüm gençlere açıktır. Amacı “genç piyanistleri Saygun’un eşsiz dünyasıyla yakınlaştırmak, Saygun'un müziğini gençlerle yaşatmak” olarak belirlenmiştir. Sanat danışmanlığını piyanist Gülsin Onay üstlenmiştir.Yarışmanın ilki 9. Uluslararası Gümüşlük Klasik Müzik Festivali kapsamında 2012'de düzenlendi. Yarışmada 18 yaş altı piyanistler B sınıfı, 18 yaş üstü piyanistler A sınıfı kategorisinde yarışır.
Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi

Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi, İzmir'in Konak ilçesinde bulunan, 2008 yılında hizmete girmiş kültür merkezidir. İzmirli besteci, araştırmacı ve müzisyen Ahmed Adnan Saygun'un ismini taşır.Güzelyalı'da eski bir troleybüs atölyesinin arsasında İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından inşa edilden yapının tasarımı, mimar Tevfik Tozkoparan ve Emre Ulaş'a aittir. Projesi 2000 yılında hazırlanan yapının inşaatı 2006-2008 yılları arasında İngiliz ARUP firmasınca gerçekleştirilmiştir.Üç ana bölümden oluşan mekanın "Sanat Merkezi" adlı bölümünde özel akustik niteliklere ve asansörlü bir orkestra çukuruna sahip 1.153 kişilik bir konser salonu, 243 kişilik ikinci bir salon, toplantı salonları ve sergi mekânları bulunur.Yapının üzerine inşa edildiği 20 dönümlük arazide 19. yüzyılda inşa edilen bazı tescilli tarihî yapılar da vardır. Bu yapılar restore edilerek kafe, müzik kütüphanesi, CD satış mağazası olarak kullanıma sokulmuştur. Eski yapıların bulunduğu bu alan "Kent Meydanı" olarak adlandırılır.Sergi, tiyatro, konser gibi etkinlikler için kullanım alanı sunan açık alan "Kültür Platformu" adını taşır. Bu bölümde Ahmed Adnan Saygun'un 3 metre boyundaki bir heykeli bulunur. Heykel, Erkin Erkman'ın eseridir.Kültür Merkezi, Adnan Saygun'un 100. doğum yılında, 27 Aralık 2008 günü gerçekleşen açılış konseri ile hizmete girdi. Konserde, bu kültür merkezi için özel olarak kurulan Ahmed Adnan Saygun Onursal Senfonik Orkestrası ve Korosu şef Rengim Gökmen yönetiminde Ahmed Adnan Saygun bestesi Yunus Emre Orotoryosu'nu seslendirdi.
Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi (İzmir tramvayı)

Ahmed Adnan Saygun Sanat Merkezi (A.A.S.S.M) Tramvay İstasyonu, İzmir tramvayı'nın T2 (Fahrettin Altay – Halkapınar) Tramvay Hattı'nda yer alan ve 24 Mart 2018'de hizmete giren hemzemin tramvay istasyonudur. Konak'ın Mehmet Ali Akman Mahallesi'nde Mustafa Kemal Sahil Bulvarı üzerinde, platformlar bulvarın kara ve deniz tarafında ayrı ayrı konumlanacak şekilde, yer almaktadır.
Ahmed Afif Paşa Yalısı

Ahmed Afif Paşa Yalısı, Muhayyeş Yalısı ya da Kemal Uzan Yalısı, Boğaziçi'nin Avrupa Yakasında İstinye-Yeniköy arasında bulunan ve tahminen 1900-1910 yılları arasında inşa edilmiş yalıdır.Klasik boğaz yalıları tipinden farklı, eklektik beyaz, 4 katlı ve simetrik bir yapıdır. Her katının farklı stili, dört kulesi olan yalı ismini, ikinci sahibi Ahmet Afif Paşa'dan alır. Mimarı, Alexandre Vallaury'dir. Yalının arkasında korusu ve koru içinde yalının bir parçası olarak inşa edilmiş olan Afif Paşa Mehtabiye Köşkü adlı yalı köşkü bulunur.Yalı, bugünkü halinden daha sade bir görünümlü bir yapı olarak 20. yüzyıl başında inşa edilmişti ve ilk sahibi Mustafa Reşit Paşa'nın kızı Ferendiz Hanım idi. Ahmet Eyüp Paşa'nın damadı olan Ahmet Afif Paşa, Ferendiz Hanım'dan satın aldığı yalıyı yıktırıp mimar Alexandre Vallaury'e şu andaki binayı yaptırmıştır. Afif Paşa'nın oğlu Ali Fuat Bey, Sultan II. Abdülhamid'ın kızı Refia Sultan ile evlendi ve çift bir süre bu yalıda yaşadı.Osmanlı hanedan mensuplarının sürgüne gönderilmesi üzerine satışa çıkan yalıyı Pera Palas otelinin sahibi Beyrutlu iş adamı Misbah Muhayyeş'e satın aldı. 1926-1932 yılları arasında çeşitli defalar İstanbul'a gelen ve Pera Palas'ta kalan yazar Agatha Christie, Misbah Muhayyeş'e konuk olarak bu konakta da kalmıştır. Yalı, bir dönem filmlere set olarak kiralandı ve TRT'de yayınlanan ilk yerli dizi olan Aşk-ı Memnu, Halit Refiğ tarafından Afif Paşa yalısında çekildi.Misbah Muhayyeş'in ölümünün ardından oğlu Cemil Muhayyeş'e kalan ve bakımsızlıktan harap olan yalıyı 1983'te Kemal Uzan satın aldı. Bu tarihten sonra yalının içi ve dışı yenilendi. Uzanlar'a satılmasından sonra İstanbul'un en pahalı ikinci yalısı olarak bilinen yalıya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından Uzan grubunun İmar Bankası borçlarına karşılık el konuldu; 2004'ten itibaren defalarca satışa çıkan yalı uzun süre alıcı bulamadı.2009 yılında yeniden satışa çıktığında ihaleyi 58 milyon liralık teklifiyle Suzan Sabancı Dinçer kazandı. Yalının günümüzdeki sahibi Suzan Sabancı Dinçer'dir. Yalının arkasındaki koruda Afif Paşa Mehtabiye Köşkü'nün de içinde bulunduğu arazi ise Fiba Holding'e aittir.Afif Paşa Yalısı, cihannüma kuleleriyle tanınan büyük bir yapıdır. Bir zemin, iki normal ve bir çatı katı olmak üzere toplam dört katlıdır. Esas girişler sağ ve sol cephelerde düzenlenen üç kollu merdivenler ile sağlanmıştır.Deniz cephesinde yer alan köşe odalar 45 derecelik küçük çıkmalar halinde denize doğru uzanır. Kara tarafına iki kule daha ilave edilmiş; aynı tarzda düzenlenmiş bacalarla birlikte çatının deniz cephesinden görünümü İslami-Hind mimarisini andıran bir hal almıştır. Diğer üç cepheden görünüm ise sadedir.Yalı 3.700 m2, yolun karşı sırtındaki koruluğu 17.500 m2'dir. Koruluğun içinde köşk ve ahırlar bulunmaktadır. Yalı ile korusu, 1950'den sonraki yol genişletmesi sırasında irtibatı kaybetmiştir.
Ahmed Ahmedov

Ahmed Ahmedov (d. 1968, Dağıstan), Dağıstanlı halk sanatçısı. Dünya üzerindeki 4 kontrtenor özellikteki sanatçıdan biridir ve üst sesleri üstün performans ile kullanabilir. Azerbaycan ve Türkiye'de de tanınmaktadır. Türkiye'de 2 adet albüm piyasaya sürmüştür. Türkiye'de en bilinen şarkısı 'Çerkez Güzeli'dir. Ahmed Ahmedov, aralarında İngilizce olmamasına karşın dört yabancı dil bilmektedir.
Ahmed Akaïchi

Ahmed Akaïchi (d. 23 Şubat 1989), Tunuslu futbolcudur. Tunus Profesyonel 1. Futbol Ligi ekiplerinden Espérance de Tunis'de oynuyor.
Ahmed Al-Qadri

Ahmed Al-Qadri (1956 - 3 Eylül 2020) Suriyeli ziraat mühendisi ve politikacıydı. Başbakanlar Wael Nader el-Halqi ve Imad Khamis'in Bakanlar Konseyi veya kabine bünyesinde Şubat 2013'ten Ağustos 2020'ye kadar Tarım ve Tarım Reformu Bakanı olarak görev yaptı.Ahmed Al- Qadri, 3 Eylül 2020'de Şam'da COVID-19 nedeniyle öldü. Pandemi sırasında COVID-19'dan ölen ilk Suriye hükûmet yetkilisiydi.
Ahmed Alaaddin

Ahmed Alaaddin (; d. 31 Ocak 1993), forvet pozisyonunda görev yapan Katarlı millî futbolcudur. Dûrî Nücûm Katar takımlarından El-Ğarafe'de forma giymektedir.
Ahmed Alavi

Gazetecidir. 1960-1967 yılları arasında Turizm ve Enformasyon Bakanı olmuş, 1967-1971 yılları arasında Sanayi, Ticaret ve Madenler Bakanı, 5 Kasım 1981 - 14 Mart 1998 tarihleri arasında ise Devlet Bakanı olarak görev yapmıştır.
Ahmed Alevi

Cezayir'de 1869 yılında doğdu. İlk eğitimini babasından gördü. 1894 yılına kadar doğduğu Mustaganem'de hem çalıştı hem de İseviyye Tarikatının izdeşi oldu.1894'te Fas'a gitti ve orada Darkavi şeyhi Muhammed Buzidi'yi izledi. Mustaganem'e döndüğünde Darkaviliğin Aleviyye kolunu kurdu. Tarikatının ismi Peygamberin damadı Ali bin Ebu Talib'nin bir rüyette kendisine görünmesi ve bu ismi vermesini istemesi olduğu söylenir.Şeyh Alevi'nin Aleviyye Tarikatı (Türkiye veya Suriye Aleviliği ile karıştırılmamalıdır) Kuzey Afrika'da yaygınlaştıktan sonra temsilcileri ve Cezayir asıllı göçmenler vasıtasıyla başta Fransa olmak üzere çeşitli Avrupa ülkelerine yayılmıştır. Ahmed Alevi'nin hayatı ve öğretisi İngiliz müslüman Martin Lings'in Türkçeye Yirminci Yüzyılda Bir Veli adıyla çevirilen kitabında anlatılmıştır.On the Unique Name and on 'The Treasury of Truths' of Shaykh Muhammad Ibn al-Habib, ISBN 978-979-96688-0-6, IB Madinah Press (January 31, 2001)Lings, Martin, A Sufi saint of the twentieth century: Shaikh Ahmad al-Alawi, his spiritual heritage and legacy There is a short anthology of Ahmad al-'Alawi's poetry appended to the book as the final chapter (12) ISBN 0-946621-50-0Munajat of Shaykh Ahmad al-'Alawi: Translated by Abdul-Majid Bhurgri. eBook edition, containing the original Arabic text and the English rendering, can be viewed at https://web.archive.org/web/20090802092620/http://www.bhurgri.com/bhurgri/munajatpdf.phpTwo Who Attained : Twentieth-Century Sufi Saints: Shaykh Ahmad al-'Alawi & Fatima al-Yashrutiyya, Selections translated from Shaykh Ahmad al-'Alawi's The Divine Graces and a Treatise on the Invocation, ISBN 1-887752-69-2 by Leslie Cadavid (translator) and Seyyed Hossein Nasr (introduction), ed. Fons Vitae (2006)
Ahmed Amiş Efendi

1807'de Tırnova'da doğdu. 1920'de İstanbul'da öldü. Kuşadalı İbrahim Halveti'nin talebelerinden Ömer Halveti'den yirmili yaşlarda tasavvuf eğitimi aldı. Hamamcılık ve Sıbyan mektebinde hocalık görevlerinde bulundu. Osmanlı Rus savaşına katıldı. Hayatının son dönemlerinde Fatih Camii türbesinde görev yaptı. Bu sebeple Fatih türbedarı adıyla anıldığı da olmuştur. Ölümü sonrasında Fatih Camii haziresine defnedilmiştir.Ahmed Amiş Efendi, Osmanlı İmparatorluğu'nda Vahdet-i Vücud ekolünün görüşlerini paylaşan sufilerden biridir. Osmanlı sufi geleneğinde çeşitli merasimlerin önemli bir yeri olmakla birlikte Amiş Efendi de piri Kuşadalı İbrahim Halveti gibi sufi eğitiminde yapı, giysi tarzı ve belirli merasimlere önem vermemiş, bunun yerine ahlaki bir hayat ve sohbetin önemini vurgulamıştır. Kendisinin diğer tanınmış sufilerde olduğu gibi, herhangi bir eser bırakmadığı bilinmektedir.Ahmed Amiş Efendi, o dönemin tanınmış yazar ve devlet büyüklerini eğitmiştir. Babanzade Ahmed Naim, Ahmed Avni Konuk ve İsmail Fenni Ertuğrul bunlardan birkaçıdır. Kendisi, yerini Kayserili Mehmed Tevfik Efendiye bırakmıştır. Ondan emaneti alan da Ahmed Tahir Memiş Maraşî efendi olmuştur.Ünlü tasavvuf araştırmacısı Abdülbaki Gölpınarlı, Ahmed Amiş Efendi'nin sohbetlerinden tutulan notlardan oluşmuş bir kaynağın kendisinde bulunduğunu aktarmış ancak şu ana kadar bu kaynağın hangisi olduğu tam olarak tespit edilmemiştir.Ahmed Amiş Efendinin vahdet-i vücud okulunun görüşlerini içeren konuşmaları zamanında bazı katı şeriat taraftarı kişilerin tepkisi çekmiş olmakla birlikte, genel olarak kendisiyle ilgili olumlu görüşlerin bulunması ve dönemin siyasi ortamı hakkında kovuşturma yapılmasını engellemiştir.
Ahmed Arifi Paşa

Ahmed Arifi Paşa (1819 - 1895/96) II. Abdülhamid saltanatında 29 Temmuz 1879 - 18 Ekim 1879 tarihleri arasında iki ay yirmi gün sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamıdır.1819'da İstanbul'da doğmuştur. Osmanlı Devleti diplomatı ve Hariciye nazırlarından olan Mehmed Şekib Paşa'nın oğludur. Memurluğa Babıâlı Tercüme Odası'nda başladı. Sonra sırası ile şu memuriyetlerde bulundu: Viyana Sefareti başkâtipliği, Amedî Divanı Humayun odası memurluğu, Viyana konferansı kâtipliği ve 1855'te Paris konferansında kâtiplik yaptı.1872'de ilk defa olarak Viyana'ya büyükelçi göreviyle gönderildi. Birinci defa 1874, ikinci defa 1877 ve üçüncü defa (1882-1884) de olarak üç defa Hariciye Nazırlığı yaptı. 1875'te Maarif Nazırı oldu. 1875'te ise Adliye Nazırlığı görevinde bulundu. Kasım 1875 - Mayıs 1876'da ikinci defa Viyana'ya büyükelçi olarak gönderildi. Sonra da 1877'de Paris'te Fransa'ya büyükelçi olarak atandı.1879'da Başvekâlet adıyla yeniden kurulan sadrazamlık makamına getirildi ve iki ay 24 gün kadar başvekillikte kaldı.Azledildikten sonra 19 Ekim 1879-12 Eylül 1880, 30 Kasım 1882-2 Aralık 1882 ve 25 Eylül 1885-4 Eylül 1891 tarihleri arasında 3 kez Şura-yı Devlet başkanlığı görevini ifa etti. Bundan sonra ise 1882'de üçüncü defa Viyana'ya büyükelçi olarak gitti.Ayan Meclisi'in ilk teşkilinde ayanlığa seçilmiş ve daha sonra Ayan Meclisi Reis vekilliği’ne getirilmiştir.Ârifî Paşa, Arapça, Farsça, Fransızca dillerini iyi bilmekteydi. Hukuk ve tarih üzerine çalışmıştı. Diplomatik terimlerin Türkçeleştirilmesinde büyük hizmeti olmuştur. Michaud'nun "Histoire des Croisades (Haçlılar Tarihi)" isimli tarih eserini Âli Paşazade Ali Fuad Bey ve Ethem Pertev Paşa ile birlikte Türkçeye çevirmeye başladılar. Bu eserin bir kısmının çevirisini "Emr -ül-Acıb fi Tarih-i Ehl-i Salıb (Haçlılar Tarihinin Garip Emirleri)" adı ile yayınlamışlardır.Cooper, Thompson (1884). "Aarifi Pasha". Men of the Time (11. ed.). Londra: George Routledge and Sons. Say.1.
Ahmed Avad bin Avf

Ahmed Avad bin Avf (Arapça: أحمد عوض بن عوف‎) (d. 1957), Sudanlı asker ve siyasetçi. Afrika ülkesi Sudan'da ordunun yönetime el koyması neticesinde 11 Nisan 2019 ile 12 Nisan 2019 tarihleri arasında Askeri Geçiş Konseyi Başkanı sıfatıyla fiilen devlet başkanlığı görevlerini üstlenmiştir.Dönemin devlet başkanı Ömer el-Beşir hükûmetinde Savuma Bakanı olarak görev aldı. 11 Nisan 2019 tarihinde yaptığı açıklama ile ordunun yönetime el koyduğunu açıklamıştır. Üstlendiği başkanlık görevinden sadece bir gün sonra istifa ederek görevi Orgeneral Abdülfettah el-Burhan'a devrettiğini açıklamıştır.
Ahmed Avni Paşa

Mirliva Ahmed Avni Paşa, Ahmed Lortkipanidze veya Seryaver Avni Paşa (1878-1 Şubat 1934), VI. Mehmed’in başyaverliği ve Bahriye Nazırlığı yapmış Osmanlı askeri ve devlet adamı.Gürcü asıllı Şahinbaşoğlu (Lortkipanidze) ailesinin bir mensubu olarak 1878 yılında Batum’un bir sahil kasabası olan Çakvi'de doğdu. Babası, Süleyman Faik Paşa, dedesi ise Şahinbaşzade Süleyman Paşa idi. Ağabeyi de kendisi gibi bir devlet adamı olan Mutasarrıf İsmail Fevzi Paşa idi. Avni Paşa, tek evliliğini Harbiye Nazırı Mareşal Gürcü Şakir Paşa’nın kızı Münire Hanım ile yaptı ve bu evlilikten altı çocuğu oldu. Avni Paşa ayrıca II. Abdülhamid’in eşi Bidar Kadın'ın annesi Şahika İffet Lortkipanidze ile akrabaydı.93 Harbi sonrası ailesiyle birlikte Batum'dan Trabzon'a göç etti. Trabzon Mülki ve Askeri Rüştiyesi ve daha sonra Kuleli Askeri İdadisi'nde eğitim gördü. Harp Okulu'ndan mezun oldu. 1897 Osmanlı-Yunan Savaşı, Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı’na katıldı. 1915 senesinde oluşturulan Lazistan ve Havalisi Umum Kumandanlığı’na bağlı Gürcü Lejyonu’nun komutanlığını yaptı. Son padişah VI. Mehmed’in başyaverliği görevi ile Bahriye Nazırlığı görevlerini yürüttü. Mustafa Kemal Paşa ve arkadaşlarının Samsun yolculuğu öncesindeki hazırlıklarını organize etti. Cumhuriyetin ilanından sonra 1924 yılında Yüzellilikler listesine dahil edilerek sürgüne gönderilmiştir. Lübnan’ın sahil kasabası Cünye’ye yerleşmiş ve ölümüne kadar burada yaşamıştır.Bir Osmanlı devlet adamı ve aynı zamanda Vahdettin'in seryaveri olan olan Avni Paşa, Türk Kurtuluş Savaşı ve Osmanlı hanedanının sürgündeki yaşamı gibi tarihi olaylara doğrudan tanıklık etmiştir. Paşa, şahit olduğu bu olaylara, yazdığı hatıratında yer vermiştir. Bu hatıralar içinde, Sultan Vahdettin'in sürgün yıllarında Avni Paşa’ya yazdırmaya başladığı fakat tamamlayamadığı anılar da bulunmaktadır. Nitekim paşanın hatıratındaki son dört paragraflık kısım, Sultan Vahdettin’in bizzat el yazısını içermektedir; bununla birlikte Avni Paşa’nın el yazısıyla Sultan Vahdettin’in dikte ettiği anılara da yer verilmektedir.Avni Paşa'nın yazı üslubunda Kurtuluş Savaşı'na olan katkılarına rağmen Yüzellilikler listesine dahil edilmesinin kırgınlığı ve küskünlüğü görülmektedir. Avni Paşa'nın ailesi tarafından muhafaza edilen anıları, yazıldıktan 90 yıl sonra Osman Öndeş tarafından 2012 yılında yayımlanmıştır.