barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
II. Arhidamos

II. Arhidamos (), yaklaşık MÖ 476 yılından 427 yılına kadar hüküm süren ve Eurypontid'lere mensup Sparta kralı. Babası Zeuxidamus (birçok Spartalı tarafından Cyniscos olarak adlandırılır) idi. Zeuxidamus evlendi ve bu evlilikten Arhidamos adında bir oğlan dünyaya geldi. Ancak Zeuxidamus, babası Leotychidas'tan önce hayatını kaybetti.Oğlu ve varisinin ölümünden sonra Leotychidas, Menius'in kız kardeşi ve Diactorides'in kızı olan Eurydame ile evlendi. Erkek çocukları olmamakla birlikte, Leotychidas'ın torunu Arhidamos ile evlendirdiği Lampito adında bir kızları vardı. Sonradan II. Agis, erkek oğulları olarak dünyaya gelmiştir.Arhidamos'un ikinci evliliği Eupoleia ileydi. Oğulları II. Agesilaus ve kızları Cynisca bu evlilikten dünyaya gelmiştir. (Arhidamos'un ilk evliliği hakkında pek fazla bilgi bulunmamaktadır)Arhidamos, büyükbabası Leotychidas'ı rüşvetle ve yolsuzluk ile suçlandıktan sonra MÖ 476 yılı civarında büyükbabasını sürgüne yolladıktan sonra Sparta tahtına çıktı.Arhidamos, Peloponez Savaşı'ndan önceki yıllarda Sparta'nın krallarından biriydi . Onun soğukkanlılığı ve akıllıca yönetimi Sparta devletini MÖ 464 yılında yaşanan büyük bir depremin ardından yıkımdan kurtardığı söyleniyor, ancak bu rivayet günümüzde şüpheyle karşılanmaktadır.MÖ 446 yılında Perikles ile Atina-Sparta arasında Otuz Yıl Barışı'nı imzaladı ancak bu barış Birinci Peloponnesos Savaşı'ndan sonra sona erdi. (MÖ 451-456 yılları arasındaki beş yıllık kısa barış dönemi hariç)Peloponez Savaşı'ndan sonra yaşanan kaçınılmaz mücadeleyi önlemek veya en azından ertelemek için elinden geleni yaptı ancak savaş yanlıları kralın bu girişimlerine engel oldu. MÖ 431-430 yazlarında Peloponez kuvvetlerinin başında Attika'yı işgal etti. MÖ 428 ve MÖ 429 yılları arasında Platea bölgesine bir dizi sefer düzenledi. Muhtemelen MÖ 427 yılında öldü, MÖ 426 yazından önce oğlu II. Agis babasının yerine Sparta tahtına geçti.Yunan tarihçi Thukididis'e göre, MÖ 432 yılında Sparta'da yapılan "Tartışma" sırasında Arhidamos'a atfedilen konuşma:"Savaşı aceleyle başlatırsak, hazırlık eksikliğimizden ötürü bitirmeden önce pek çok gecikme yaşarız."
II. Aripert

Aripert II (ayrıca Aribert diye okunur)  Lombardların 701'den 712'ye kadarki kralı. Turin Dükü ve Kral Raginpert'in oğlu olarak Bavyera Hanedanı'na mensuptu, 700'de tahta ortak oldu. Raginpert hükümdar iken, 700'den 702'ye kadar hüküm sürmüş Liutpert tarafından görevden alındı. Babasının ölümünden sonra tahtı ele geçirmeye çalıştı. Liutpert ve Naip Ansprand'ın adamlarını Pavia bölgesinde yendi ve  daha sonra kendi banyosunda boğulmuş kralı ele geçirdi. Başkenti ele geçirdi ve Ansprand'ı Alplere kadar püskürttü. 703 yılında kesin olarak gücü elde etti.Böylece kesintisiz olarak ölümüne kadar tacı taktı. Hükümdarlığı biraz sıkıntılıydı. 703'te Spoleto dükü Faroald Ravenna Eksarhlığı'na saldırdı, fakat Aripert ona yardım etmeyi papalık ve krallıkla olan iyi ilişkisinden dolayı reddetti. Buna rağmen Spoleto ve Benevonto'yu savundu. Papa VI. John ile kiliseye iyi bağış yapması sebebiyle iyi ilişkiler kurdu. Bu iyi ilişki ona isyanları bastırmak ve Slovenyalıları Venedik'ten püskürtmek konusunda yardım etti.711 yılında kendi sürgüne gönderdiği Ansprand geniş bir orduyla Bavyera Düklüğü'ne geldi. Birçok Avusturyalı (Venedik ve doğunun insanları) gelen naibe ve çıkacak olan savaşa katıldı. Aripert eğilim kendisine doğru olunca başkente gitmek durumunda kaldı fakat o hazineleri toplatıp Gaul'a bir gece yarısı geçiş yaptı. Ticino Nehri'nde boğuldu ve Ansprand egemenliğini ilan etti. Demir Taç'ı giymiş son Bavyeralıdır.
II. Aristobulus

II. Aristobulus, Haşmonayim hanedanlığının bir üyesi olup MÖ 66 ile MÖ 63 yılları arası başrahiplik ve Yahudiye'nin krallığını yapmıştır.Aristobulus, önceden başrahip ve kral olan Aleksander Yanay ile Şelomtzion'un oğluydu. Aleksander MÖ 76'da öldüğünde, vasiyeti üzerine liderliğe karısı Şelomtzion ve başrahipliğe oğlu II. Hurkanus geçti. Şelomtzion MÖ 67'de öldüğünde ise, isteği üzerine II. Hurkanus kral oldu. Kendisini, kardeşi Hurkanus'a kıyasla daha vasıflı bir lider ve savaşçı olarak gören Aristobulus krallığın kendi hakkı olduğunu düşünüyordu.Hurkanus, annesinin dini görüşlerini benimseyip Ferisilere sempati duyuyordu. Buna zıt olarak babası Aleksander Yanay ise Sadukiler taraftarıydı.Aristobulus, babasının Sadukici tavrını benimseyip abisine karşı ayaklandı. Hurkanus, paralı askerlerini ve takipçilerini yanına alıp kardeşiyle yüzleşmek için yola koyuldu. Kardeşiyle Eriha'da karşılaşınca Hurkanus'un askerleri taraf değiştirip Aristobulus'a katıldı böylece kardeşlerin küçüğü çatışmadan zaferle ayrıldı.Hurkanus, Kudüs'teki kalesine sığındı; II. Aristobulus Kudüs Tapınağı'nı ele geçirince teslim olmaya mecbur oldu. Hurkanus'un krallığı ve başrahipliği bırakması fakat Tapınak gelirlerinden faydalanması karşılığında kardeşler arası barış sağlandı.Bu anlaşma, Hurkanus, kardeşi Aristobulus'un kendisini öldürmeyi planladığını düşündüğünden uzun sürmedi. Hurkanus, Nebatiler kralı III. Aretas'a sığınıp yardım istedi. Nebatiler, 50,000 kişilik ordusuyla Kudüs'ü birkaç ay boyunca kuşattı.İçsavaş sırasında Roma generali Gnaeus Pompeius Magnus, Pontus Krallığını ve Selevkos İmparatorluğu'nu yendi. Marcus Aemilius Scaurus'u Selevkos Suriyesi'nin başına temsilci olarak atadı.Haşmonayim, Romalılarla müttefik olduğundan iki kardeş de hediyelerle Scaurus'u kendi safhasına çekmeye çalıştı. Scaurus, Aristobulus'un 400 talantlık hediyesinden etkilenince Aretas'a ordularını çekme emri verdi. Çekilme sırasında Nebatiler Aristobulus tarafından ezildi.Pompey MÖ 63'te Suriye'ye vardı, iki kardeş ve üçüncü bir parti diğer Haşmonayim hanedanlıklarının ortadan kaldırılma arzularını Pompey'e gönderilen temsilcilerle iletti. Pompey, karar vermesini geciktirdi. Daha zayıf olan büyük kardeşin Roma İmparatorluğu'nun çıkarlarına daha uygun olacağını düşündüğünden Hurkanus'u Aristobulus'a tercih etti.Aristobulus ve oğlu MÖ 63'te yakalandı. Aristobulus'u yakalayıp esir alan, Roma'ya bağlı Suriye eyaleti konseyi Gabinius'un süvari birliği kumandanı Marcus Antonius idi. Aristobulus esaretten MÖ 57'de kaçmayı başardı.Pompey'e şüpheyle yaklaşan Aristobulus Alexandrium kalesine çekildi fakat Roma ordusunun bölgeye varmasıyla teslim oldu ve orduyla birlikte Kudüs'e vardı. Aristobulus destekçileri şehir kapılarını açmayı reddedince Romalılar şehri kuşatıp zorla ele geçirdi; şehir ve tapınak harap oldu. Aristobulus Roma'ya esir olarak gönderilip başrahipliğe siyasi yetkileri alınarak tekrar Hurkanus geçirildi.Aristobulus, MÖ 49'da oğlu Aleksander ile Yahudiye'ye doğru yola çıktı fakat "Pompey'in partisi tarafından zehirlenerek öldürüldü". Oğlu Aleksander ise Antakya'da Roma kumandanı Scipio tarafından baş kesilerek öldürüldü
II. Arnuvanda

Hitit imparatorluk devrinin en başarılı krallarından I. Şuppiluliuma'nın en büyük oğludur. II. Arnuvanda'nın hüküm süresine ait yazılı doküman çok azdır. Hakkındaki bilgilerin çoğu kardeşi ve bir sonraki Hitit kralı olan II. Murşili dönemine ait dokümanlardan bilinmektedir. Prens olarak babasının yanında Mitanni ve Mısır'a karşı yapılan savaşlarda yer almıştır. Kendisini başarılı bir savaşçı olarak ispatlamış ve babasının döneminde veliaht prens olarak tahta hazırlanmıştır. Babası I. Şuppiluliuma'nın Mısırlı tutsaklardan bulaştığı düşünülen bir salgın sonucu ölmesiyle tahta geçmiştir. II. Muşili'nin çeşitli dokümanlarından bu salgının Anadolu'da birkaç yıl boyunca büyük bir kıyıma yol açtığı anlaşılmaktadır. Aynı salgından II. Arnuvanda da etkilenmiş ve yaklaşık bir yıl sonra o da ölmüştür. II. Arnuvanda'nın iki kardeşi Piyassili (Şarri-Kusuh) ve Telipinu, Karkamış ve Halep şehirlerinde daha I. Şuppiluliuma zamanında kral olarak atanmış ve imparatorluğun güney bölgelerinin denetiminde II. Arnuvanda'ya yardımcı olmuşlardır. Genç kardeş Murşili de Arnuvanda'ya Kaşka ve Arzava tehditlerine karşı yardım etmiştir. Arnuvanda'nın Hitit nüfuzunu kullanarak batıdaki Seha Nehri ülkesinde Hitit taraftarı Manapa-Tarhunta'yı desteklediği ve tahta geçmesine yardımcı olduğu Manapa-Tarhunta ile daha sonra yapılan bir antlaşmada bahsedilmektedir.II. Arnuvanda'nın ölümüyle kardeşi II. Murşili başa geçmiştir. Hitit kanunlarına göre krallık babadan oğula geçer. Bu durumda zaten genç bir yaşta ölen II. Arnuvanda'nın ya hiç oğlu olmadığı veya olanların da salgın yüzünden ölmüş olabileceği düşünülebilir.
II. Artaserhas

Artaserhas (Yunanca: Ἄρσης; c. 445 - MÖ 359), kraliyet adıyla II. Artaserhas (Eski Farsça: Artaxšaçāʰ; Yunanca: Ἀρταξέρξης), Ahameniş İmparatorluğu'nun kralıydı. II.Darius'un(Mö.423 – Mö. 405) oğlu ve halefiydi.Artaserhas, tahta çıkışından kısa bir süre sonra, tahta çıkma girişiminde Lidya ve İyonya satraplıklarının yanı sıra Yunan paralı askerlerinden oluşan bir ordu toplayan küçük kardeşi Genç Cyrus'un muhalefetiyle karşılaştı. Kardeşlerin güçleri MÖ 401'de çarpıştı ve bu, Cyrus'un yenilgisi ve ölümüyle sonuçlandı.
II. Artavazd

II. Artavazd (Ermenice: Արտավազդ Երկրորդ; Yunanca: ΑΡΤΑΒΑΖΔΟΥ, Artavazdou), İÖ 55-34 arası Ermenistan imparatoru. Büyük Tigran ile Pontuslu Kleopatra'nın çocuğudur. Böylece anne yanından Büyük Mitridat'ın da torunu olmaktadır.Artavazd, Partlara karşı akın düzenlemeyi düşünen Romalı Prokonsül Marcus Licinius Crassus'un İran yolu için Ermenistan'ın merkezi topraklarını kullanmayı istediğini bildiren teklifini geri çevirmiştir. Bunun üzerine Mezopotamya'dan ilerleyen Crassus, düşmanlarıyla yüzleşme olanağı bulabilmiştir. Ne var ki burada, ölümüne neden olacak, İÖ 53 tarihli Carrhae Savaşı'nda Roma ordusu, Part ordusuna yenilmiştir.İlerleyen dönemlerde ise Ermenistan, çetin Roma-Arşaklı ilişkileri çevresinde ilerleyen gelişmelere sahne olmuştur.
II. Attalos

II. Attalos (Άτταλος Β' ό Φιλάδελφος) (d. MÖ 220 Pergamon (günümüzde Bergama) - ö. MÖ 138 Pergamon (günümüzde Bergama),  Pergamon Krallığı kralı olarak MÖ 160–MÖ 138  yılları arasında hüküm sürdü. Pergamon Krallarından olan, Attalos Hanedanının beşinci üyesi Κral I. Attalos ile Kraliçe Apollonis'in oğlu, II. Eumenes'in kardeşidir. Ağabeyi II. Eumenes'e olan bağlılığından ve sevgisinden dolayı "Kardeşini seven", (Φιλάδελφος) olarak anılır. Kardeşi II. Eumenes ölünce vasisi III. Attalos küçük olduğundan, ağabeyinin karısı kraliçe Stratonike ile evlenerek kral oldu.Krallığı sırasında Selevkos, Makedonya ve Bitinya krallıklarıyla savaştı. Bir yandan ülkesinin sınırlarını genişletirken bir yandan da ülkeyi büyüttü. Bu süreçte Romalılar ve Kappadokia Krallığıyla birlikte davrandı. Filedelfia (Alaşehir -Manisa) ve Attalia (Antalya) kentlerini kurdu.Atina'daki ünlü ve görkemli Attalos Stoa'sı, iki katlı galeri, II. Attalos ve eşi Stratonike tarafından inşa edilmiş  önemli yapılardan biridir. Modern zamanlarda, 1950'lerde ünlü Rockefeller ailesi tarafından restore ettirilen bu yapı, günümüz Atina'sında ayakta duran en önemli  antik yapılardan biridir.Özgün yapıda, galerinin orta kısmının önünde, II. Attalos’u bir Quadriga, dört atlı araba üzerinde gösteren bronz bir heykel vardı. Eşi Stratonike'nin de stoa'da bir heykeli olduğu sanılıyor.İngilizce Çev.:Ian Scott-Kilvert (19980) "The Rise Of The Roman Empire, Londra:Penguin Classıcs. ISBN 978-014044362Hansen, Esther V. (1971). The Attalids of Pergamon. Ithaca, New York: Cornell University Press; London: Cornell University Press Ltd. ISBN 0-8014-0615-3.Kosmetatou, Elizabeth (2003) "The Attalids of Pergamon," in Andrew Erskine, ed., A Companion to the Hellenistic World''. Oxford: Blackwell: pp. 159–174. ISBN 1-4051-3278-7. Sınırlı referans: text
II. August

II. August, 1697-1706 yılları Lehistan Litvanya ve 1694-1733 yılları arasında ise Saksonya Elektörlüğünü yönetmiştir.Polonya Kralı III. John Sobieski'nin ölümünün ardından Katolik olan Augustus, bankacı Berend Lehmann ile onu finanse İmparatorluk Rusya ve Avusturya desteğiyle birlikte 1697 yılında Polonya-Litvanya Birliği Kralı seçildi.
II. Ayşe Hatun

II. Ayşe Hâtûn (d. 1476, Bahçesaray, Kırım, Kırım Hanlığı - ö. 1539, Kırım); Kırım hanı Mengli Giray'ın kızıdır. Osmanlı Padişahı I. Selim'in Birinci hasekisidir.I. Selim'in Birinci eşidir. Mezarı Kırım'dadır. Necdet Sakaoğlu'nun bildirdiğine göre hakkında farklı söylenceler mevcuttur. Mengli Giray'ın bu kızının daha önce Kefe Sancakbeyi olan ve 1504 tarihinde vefat eden Şehzade Mehmet ile evli olduğu, ve kardeşinin ölümü üzerine babası II. Bayezid'in muhalefetine rağmen Yavuz Sultan Selim'in dul kalan yengesi ile 1511 tarihinde evlendiği öne sürülmüştür. Yavuz Sultan Selim, Mengli Giray'ın Ayşe adındaki bir diğer kızı ile evlenmişti.Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5.Sakaoğlu, Necdet, Bu mülkün kadın sultanları: Vâlide sultanlar, hâtunlar, hasekiler, kadınefendiler, sultanefendiler, Oğlak Yayıncılık. (2008) ISBN 978-9-753-29623-6.Bahadıroğlu, Yavuz, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları, 15. Baskı, 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Ciltli).
II. Ağa Han

Âkâ Ali Şah II. Ağa Han ( Āghā Khān-i Duvvum, veya az kullanılan ama daha doğru olan haliyle  Āqā Khān-i Duvvum); Nizârî-İsmâ‘îlî Müslümanları'nın Kırk Yedinci İmâmı olan Aka Ali Şah () Âkâ ‘Alî Şâh; 1830; Mehellat, İran - Ağustos 1885; Pune, Hindistan) için kullanılan bir ünvândı.Âkâ Ali Şah 1830 yılında İran'ın Mehellat kentinde doğdu. I. Ağa Han'ın en büyük ve annesi Serv-i Cihan Hanım'ın (, ölümü: 1882) tek erkek evlâd idi. İran kraliyet ailesine mensup olan annesi de Kaçar Hanedanı'nın İkinci şahı Fet′h Ali Şah'ın kızıydı. Babası I. Ağa Han tarafından ecdâdının Fâtımîler Hâlifeliği vasıtasıyla Muhammed Mustafa'ya dayandığı iddia edilmekteydi.Geçlik yıllarını Mehellat'ta geçirdi. Fakat, babası I. Ağa Han'nın yeniden Kirman valiliğine tâlip olması üzerine artık orada kalması siyaseten mümkün değildi. Be nedenle, Âkâ Ali Şah annesi ile birlikte 1840 yılında Irak'a götürüldüler. Orada Arapça çalışan ve Farsçasını geliştiren Âkâ Ali, bu arada Nizârî-İsmâ‘îlî doktrinini de iyice öğrendi. Kısa süre zarfında Arap ve Fars edebiyatında tanınır hale gelen Âkâ Ali, bir Metafizik öğrencisi olarak Din felsefesini de burada kavradı. 1840'ların sonunda İran'a geri dönerek babasına yardımcı olmaya başladı.1853 yılında annesi Serv-i Cihân Hânım ile birlikte Bombay'da babası I. Ağa Han'ın yanına taşındılar. Sind Bölgesi ile Kathiavar Yarımadası gibi  İsmâ‘ilî i'tikadının güçlü olduğu yöreleri sıklıkla ziyaret ederek kendisini Nizârî-İsmâ‘îl’îyye İmâmlığına hazırlama fırsatını elde etti.Babasının 1881 yılında ölümü üzerine Kırk Yedinci Nizâr’îyye Dâ’î-i Â'zamı ve Şîʿa Nizârî-İsmâ‘îlî İmâmı oldu. Babası vefât ettiğinde İran kraliyet ailesinin bir prensi olarak rütbesi Nâsır el-Dîn Şâh Kaçar tarafından da kabul edildi. Nâsır el-Dîn Şâh'ın kendisi bizzat ona bir şeref kemeri ile elmaslarla süslü bir Fars tacı amblemi hediye etti. 1885 yılında vefât etti.
II. Aşot Kurapalati

II. Aşot (Gürcüce: აშოტ II, okunuşu: "aşot' II") (ö. 25 Ocak 954), Tao-Klarceti'nin Bagrationi hanedanından gelen Gürcü hükümdarı.
II. Aşurnasirpal

II. Aşurnasirpal, MÖ 883 ve 859 yılları arasında hüküm sürmüş olan Asur kralı. II. Tukulti-Ninurta'nın oğlu olan olan Aşurnasirpal kendisinde sonra kral olan III. Şalmanezer'in babasıdır.
II. Bahadır Giray

II. Bahadır Giray (1722 – 1791) 1782 yılında yaklaşık bir sene saltanat süren Kırım hanı. Kırım Hanlığı'nı Rusya'ya satan Şahin Giray'ın saltanatı sırasında 1782 yılında tahta çıkmış ancak bir sene süren saltanatının ardından Kırım tahtına tekrar Şahin Giray çıkmıştır. II. Bahadır Giray'ın saltanatı I. Abdülhamid dönemine rastgelmektedir.
II. Basarab

II. Basarab,  Eflak voyvodası II. Dan'ın oğlu ve 1442-1443 tarihleri arasında Eflak Voyvodasıdır.  II. Basarab, bugünkü Romanya'nın bir parçası olan Eflak'ta çalkantılı bir süreçte, II. Mircea ve  Vlad Dracul   arasında hüküm sürdü. Saltanatı son derece kısaydı, çünkü bu süre zarfında sadece en güçlü voyvoda bölgeyi uzun süre elinde tutabilirdi. Ağustos 1442'de hükümdar olarak görevlendirdi, ancak Vlad Dracul'un esaretinin bitmesi ve Eflak'a geri dönmesi üzerine 1443 Sonbaharında Vlad dracul karşısında tahtta tutunamadı.
II. Baudouin (Latin imparatoru)

II. Baodouin (d. 1217 - ö. 1273), Konstantinopolis'te kurulan Latin İmparatorluğu'nun 1228 ile 1261 tarihleri arasında son imparatoru.Latin İmparatoru ve Fransa Kralı soyundan gelen Pierre de Courtenay ile ilk ve ikinci Latin imparatorları I. Baodouin ile Henri'nin kızkardeşi Yolande'nın en küçük oğludur. 1228 yılında sadece 11 yaşındayken imparator oldu. Naiplik eski Kudüs Kralı olan Jean de Brienne'e verildi ve II. Baudouin ile ortak imparator olarak görevde bulundu.25 Temmuz 1261 tarihinde İznik İmparatorluğu orduları general Aleksios Strategopulos idaresi altında Konstantinopolis'i almış ve II. Baudouin'i ve Latin idarecilerini oradan kovmuştur. VIII. Mihail, Konstantinopolis'e 15 Ağustos'ta girmiştir.Harris, Jonathan, (2004) Byzantium and the Crusades 2. ed, Londra:Bloomsbury, ISBN 978-1-78093-767-0R ené Grousset, Rene (1949 son bas. 1979) L'Empire du Levant : Histoire de la Question d'Orient, Paris: Payot, Kolesksiyon: "Bibliothèque historique", ISBN 2-228-12530-X
II. Bayezid Camii

Külliye birimlerinin merkezinde yer alan cami, kare şeklinde,  sütunsuz ve kemersiz bir yapıdır. Mimarı,  Mimar Hayrettin  veya Yakup Şah Bin Sultan Şah’tır. Temeli 1484 yılında Osmanlı Sultanı II. Bayezid tarafından atılmış; 1488 yılında ibadete açılmıştır. Cümle kapısı üzerinde, iki satır halinde düzenlen ve altı kutucuktan oluşan inşa kitâbesi Zenbilli Ali Efendi tarafından yazılmıştır. Hattatı Şeyh Hamdullah’tır. Kapının sağ ve sol duvarlarında, mihrap biçimli nişlerin üstlerindeki beşer mısralık yazılar da Şeyh Hamdullah’a nispet edilir.Dört duvar üstüne oturtulmuş 22m. çapındaki tek bir kubbesi vardır. 22 kubbeli bir revak tarafından çevrelenmiş  avlusu ortasında üstü açık bir abdest şadırvanı yer alır. Caminin, 17 mermer sütun içinde yer alan hünkar mahfilinin Osmanlı cami mimarisinde yapılmış ilk mahfil olduğu kabul edilir. Türk ağaç işçiliğinin en güzel örneklerinden olan geçmeli cami kapıları Tunca Nehrinde meydana gelen taşkınlarda uzun süre su altında kaldığından dolayı zarar görmüş ve koruma amacıyla Edirne Müzesine kaldırılmıştır.
II. Bayezid Külliyesi

II. Bayezid Külliyesi, Edirne'de tarihi külliye. İkinci başkent konumundaki Edirne'yi darüşşifaya kavuşturmak amacıyla Sultan II. Bayezid tarafından 1484-1488 yıllarında Mimar Hayreddin'e yaptırılmıştır.Külliye Edirne şehir merkezine 2 km uzaklıkta Tunca Nehri kıyısında yer alır. Geniş bir alanı üzerine inşa edilen külliye; cami, imaret, mutfak, erzak ambarı, medrese, dârüşşifâ, değirmen, köprü ve hamamdan oluşmaktadır. 1653'te Edirne'ye gelen Evliya Çelebi, külliyeyi ziyaret etmiş ve seyahatnamesinde külliyenin darüşşifası hakkında detaylı bilgiler vermiştir. II. Bayezid Külliyesi çeşitli zamanlarda Tunca Nehrinin taşması sonucunda büyük zarar görmüştür. Külliye ayrıca Balkan Savaşları sırasında da Edirne'nin en fazla zarar gören eserleri arasında yer almıştır.Camii dışındaki yapıları, Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından 1984 yılında Trakya Üniversitesi'ne devredilmiştir. Bir süre Trakya Üniversitesi Edirne Meslek Yüksekokulu'nun Restorasyon ve Duvar Süsleme Bölümleri burada eğitim öğretimini sürdürmüştür.İkinci Bayezid Camii, 20,55 m çapında tek bir kubbesi ve iki minaresi olan anıtsal bir yapıdır.  Yanlarında dokuzar kubbeli, kapıları dış yöne açılan tabhane (kitap basımevi) bölümleri bulunur. Hünkâr mahfili mermerden ve oldukça zariftir, mihrap ve minber sade bir üslüpta yapılmıştır.
II. Behrâm

Bahram II, Bahram I'in oğluydu. Saltanatının en başından beri 2 büyük zorlukla karşılaştı. Saltanatı için ilk sorun, kardeşinin Severn'deki isyanıydı. Bu isyanı bastırmak için Soren'e yürüdü. Ancak Bahram, kardeşini bastırırken, Roma imparatoru Sasani sınırlarına saldırdı ve Tisophon, Romalılar tarafından ele geçirildi. Bahram II, kardeşinin isyanını bastırdıktan sonra hemen batı sınırlarına gitti. Roma tarihçileri, bu sırada imparatorun ölümüne neden olan bir yıldırım çarptığını ve Romalıların topraklarına döndüğünü söylüyorlar.
II. Beka Cakeli

II. Beka Cakeli () (1332 – 1391) 1361-1391 yılları arasında Samtshe Atabeyliği'nin prensliğini yapmış Cakeli hanedanı üyesidir. Baba tarafından akrabası olan Gürcü kralı V. Bagrat tarafından Atabeg olarak atandı. 1372'den itibaren Ahıska'yı kardeşi Şalva ile birlikte yönetti. Şalva 1389'da öldü ve yerine oğlu I. Ağbuğa geçti. II. Beka Ahıska üzerindeki yetkisini Timur'un Gürcistan'ı işgali sırasında kaybetti. Timur'un yıkıcı seferlerinden sonra II. Beka, kral Bagrat'tan yüz çevirerek düşmana teslim oldu. 1391'de öldü ve Atabeg'in tahtını 1395'e kadar Ağbuğa ile iktidarı paylaşan oğlu İvane'ye bıraktı. Cakeli hanedanı II. Beka'nın soyundan geldi.
II. Benedictus

Papa II. Benedictus (İngilizce: Benedict II)(asıl adı Benedictus Sabellus)(d. 635, Roma, Bizans İmparatorluğu (günümüzde İtalya)– ö. 8 Mayıs 685, Roma, Bizans İmparatorluğu (günümüzde İtalya)). 26 Haziran 684'ten 8 Mayıs 685 tarihine kadar Papalık yapmıştır.Bizans İmparatoru IV. Konstantinos'un ölümünden sonra evlatları II. Justinianos ve Herakleios'u sembolik olarak evlat edinmiştir.680 ile 681 yılları arasında toplanan Üçüncü İstanbul Konsili'nin  Monotelitizm'e karşı aldığu kararları uygulamıştır.
II. Beşir Şihab

II. Beşir Şihab (2 Ocak 1767 - 1850) 19. yüzyılın ilk yarısında Osmanlı Lübnanını yöneten Lübnan emiri. Önceki Şihabi Emirlerinin dini olan Sünni İslam'dan Maruni Kilisesi'ne geçen ilk hükümdardı.
II. Bhāskara

II. Bhāskara veya sadece Bhaskara (1114 – 1185) 12. yüzyılda yaşamış Hint matematikçi. "Öğretmen Bhaskara" anlamına gelen Bhaskara Achārya olarak da anılmıştır. Bijjada Bida (bugünkü Beed bölgesi, Maharashtra eyaleti, Güney Hindistan) yakınlarında, Deşastha Brahmin bir aileye doğmuştur. Varahamihira ve Brahmagupta matematik geleneğini takip eden Bhaskara, zaman içinde Ujjain'deki astronomi gözlemevinin başı konumuna gelmiştir. Batı Maharaştra'nın Sahyadri bölgesinde yaşamıştır. Torunu, 1207 yılında Bhaskara'nın eserlerinin çalışılması ve incelenmesi için bir okul kurmuştur.Bhaskara ve eserleri 12. yüzyıldaki matematik ve astronomi bilgisine büyük katkılarda bulunmuştur. Temel eserleri aritmetikle ilgili olan Lilivati, cebir ile ilgili olan Bijaganita ve iki bölümden oluşan Siddhanta Şiromani'dir. 1150'de yazılmış olan Siddhanta Şiromani'nin iki kısmı şunlardır: Goladhyaya (küre) ve Grahaganita (gezegenlerin matematiği).
II. Boemondo

II. Boemondo (d. 1107/1108 – ö. 1130) Antakya Haçlı prensi ve Taranto prensi. Antakya Haçlı Kontluğu'nun kurucusu I. Boemondo'un oğludur. 1107 senesinde Apulia şehrinde doğdu. 22 yaşında babasına halef olmak üzere Filistin'e geldi. Kudüs Kralı II. Baudouin'in kızı Alice ile evlendi. Şubat 1130’da, Antakya hükümdarı II. Boemondo kuzeyde savaşmaya gittiğinde, Danişmend Gazi'nin oğlu Gümüştekin tarafından antik Misis şehri yakınlarında pusuya düşürülmüş başı kesilip gümüş bir kutuya konularak halifeye gönderilmiştir.
II. Bonifacius

II. Bonifacius (; ö. 17 Ekim 532, Roma) 17 Eylül 530'dan öldüğü 17 Ekim 532 tarihine kadar papalık yapmış Cermen din adamı, papa. II. Bonifacius Cermen kökenli ilk papadır.Boniface Ostrogot bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Papa olarak Aryan Kralıyla yakın ilişkiler içinde olan ve din adamlarınca seçilmeden papalık yapan IV. Felix tarafından halef olarak seçilmiş ve devamında Got Kralı Athalarik'in desteğiyle din adamları tarafından oylanarak papalığa seçilmiştir.Bir dönem birçok rahip ve din adamının oyunu alan Antipapa Dioscorus'la mücadele etmiş ve 22 Ekim 530'de hem Bonifacius, hem Dioscorus kilise tarafından papa olarak kutsanmıştır. Fakat Disoscorus 22 gün sonra ölmüştür.Bonifacius'un papalığı esnasında en önemli icraatı 529 yılında alınan Turuncu Konsey kararlarını onaylaması olmuştur. 17 Ekim 532'de ölen Bonifacius St.Peter'a gömülmüştür.
II. Boris

II. Boris (Kilise Slavcası: Борисъ В҃  Bulgarca: Борис II) 969'dan 977'ye  dek hüküm sürmüş olan Bulgaristan imparatoru (çar).971'den itibaren ömrünün geri kalanını Bizans esaretinde geçirmiştir.II. Boris , Bulgaristan İmparatoru I. Peter ve Bizans İmparatoru I. Romanos Lekapenos'un torunu Maria (Eirene olarak yeniden adlandırıldı) Lekapena'nın hayatta kalan en büyük oğluydu. Boris, annesinin Konstantinopolis'i ziyaret ettiği 931 senesinde doğmuştur. 968 yılına kadar Boris'in hayatı hakkında hiçbir şey bilinmiyordu. İmparator II. Nikiforos ile barış için Konstantinopolis'i ziyaret ettiğinde, barış görüşmelerinin amacı, Bulgar-Bizans savaşını sona erdirmek ve Bizans imparatorunun daha önce Bulgaristan ile savaşmak için çağırdığı Kiev prensi I. Svyatoslav'a karşı iki devletli bir ittifak yapmaktı. 969'da Svyatoslav Balkanları bir kez daha işgal etti. I.Petr çekilmeye zorlandı. Ardından I.Petr tahtı terk ettiği için Boris'in Bulgaristan'a dönmesine ve babasının yerini alması yönünde kendisine talimat verildi. Babasının yerine geçen Boris, Rusların ilerlemesini durduramadı ve Svyatoslav'ı müttefiki olarak kabul etmek zorunda kaldı. Ardından, Kiev prensi Svyatoslav, Boris'i kukla hükümdarı olarak  ilan etmiş ve Bizans'a karşı savaşa girmiştir. Girilen savaşta yeni imparator I. İoannis (970) Trakya yakınlarındaki Rusları yendi ve kısa süre sonra Bulgaristan'ın başkenti Preslav'ı fethetti. Boris yenilgiden sonra, Bizans imparatorunun tutsağı oldu. Svyatoslav Balkanlar'dan kovduktan sonra I. İoannis, Boris ve aile üyeleriyle birlikte Konstantinopolis'e zaferle girdi. Bu esaret yıllarında Boris oradaki imparatorluk unvanından yoksun bırakıldı ve Birinci Bulgar İmparatorluğu'nun toprakları Bizans İmparatorluğu'na dahil edildi. Ancak, Bizanslılar eski Bulgar toprakları üzerinde hakimiyet kuramadılar. 977'de Boris, kardeşi Roman ile birlikte Konstantinopolis'den kaçtı. Bizans kıyafeti giymiş Boris Bulgaristan'a girdiğinde Bulgar sınır muhafızları onu Bizanslılar ile karıştırdı ve Boris göğsünden vuruldu. Göğsünden vurulan Boris'in ölümü üzerine imparatorluğun başına kardeşi Roman geçti.Boris'in eşinin adı kayıtlarda geçmez. Ancak ondan birlikte iki kız çocuğu olduğu ve bunların dönemin Bizans imparatorlarıyla evlendiği bilinmektedir:Settipani, Christian, Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du VIe au IXe siècle, Paris: De Boccard, 2006.Nikola Blagoev, Н., „Критический поглѣдъ върху известията на Иоанъ Скилица за произхода на Царь-Самуиловата държава“, с. 30 – 31, в: сп. Македонски преглед, Год. II (1926), кн. 4 (Bulgarca)
II. Béla

II. Béla (ya da Kör Béla), (; ; ;  1109 – 13 Şubat 1141), 1131'den itibaren Macaristan ve Hırvatistan Kralıdır. İsyancı babası Álmos ile birlikte Álmos'un kardeşi Macaristan Kralı Coloman'ın emriyle gözleri kör edildi. Béla, Coloman'ın oğlu II. István döneminde manastırlarda büyüdü. Çocuksuz kral II. István, Béla'yı Helena ile evlendirdi. II. Béla'nın hükümdarlığı boyunca Helena kocasının eş yöneticisi olacak görev yaptı.Archdeacon Thomas of Split: History of the Bishops of Salona and Split (Latin text by Olga Perić, edited, translated and annotated by Damir Karbić, Mirjana Matijević Sokol and James Ross Sweeney) (2006). CEU Press. .The Hungarian Illuminated Chronicle: Chronica de Gestis Hungarorum (Edited by Dezső Dercsényi) (1970). Corvina, Taplinger Publishing. .
II. Cabir es-Sabah

Şeyh II. Cabir el-Mübarek Es-Sabah (1860 – 5 Şubat 1917) (Arapça: الشيخ جابر المبارك الصباح) Kuveyt'in sekizinci Şeyhi olarak hizmet verdi. Şeyh Cabir Al-Sabah ailesinin Al-Cabir dallının atasıdır ve önceki Şeyh Mübarek Al-Sabah'ın büyük evladıdır. 28 Kasım 1915 – 5 Şubat 1917 yılları arası Şeyh olmuştur ve ölümü sonrası kardeşi Salim el-Mübarek es-Sabah Şeyh olarak yerine geçmiştir.
II. Callixtus

II. Callixtus ya da II. Callistus (y. 1065 – 13 Aralık 1124), doğum adı: Gui de Bourgogne, 1 Şubat 1119'dan öldüğü 1124 yılına kadar Katolik Kilisesi'nin başı ve Papalık Devleti'nin hükümdarıdır.
II. Caribert

II. Caribert (606-610 civarları-632). Frank kralıydı. II. Chlothar'ın oğluydu 629'dan ölümüne kadar Akitanya kralıydı. Oğlu Chilperic yerine geçsede kısa süre sonra I. Dagobert'in emriyle öldürülmüştür.
II. Carol

II. Carol (d. 15 Ekim 1893, Sinaia, Romanya - ö. 4 Nisan 1953, Estoril, Portekiz), 1930 ile 1940 yılları arasında Romanya Kralı.1893 yılında Romanya Kralı I. Ferdinand ve eşinin ilk çocukları olarak dünyaya gelen II. Carol, kısa sürede yaptığı üç evlilik ile gündemde kalmış ve kraliyet ailesi ile sıkıntılar yaşamıştır.Kasım 1914'te, 1866 Anayasası olgunluğa ulaştıktan Romanya Senatosuna katıldı. Joanna Marie Valentina Lambrino (1898-1953) ile 31 Ağustos 1918'de Ukrayna'daki Odessa Katedrali Kilisesi'nde evlendi. Eşi, bir Rumen generalinin kızı olarak bilinir. Evlilik İlfov Suburban Mahkemesi tarafından 29 Mart 1919 tarihinde iptal edildi. Carol ve eşi, evliliklerinin iptali sonra birlikte yaşamaya devam etti. Çiftin tek çocuğu Mircea Gregor Carol Lambrino 8 Ocak 1920'de doğdu.Özel hayatında yaşadığı skandallar ve özellikle de kendi sınıfından olmayan, boşanmış biri olan Magda Lupescu ile yaptığı son evliliği nedeniyle 1926 yılında veliaht prens olarak hakkı olduğu krallıktan men edilen II. Carol, 1930 yılına kadar Paris'te sürgün hayatı yaşamıştır. Bu süre içerisinde oğlu Mihai tahta çıkmış ve babasının geri döndüğü 1930 yılına kadar Romanya Kralı olarak tahtta bulunmuştur. II. Carol özel hayatı ile ilgili skandallara karışmaması ve son vereceği ile ilgili verdiği sözler nedeniyle Romanya Kralı olarak ülkenin başına getirtilmiştir. Kral olarak 1940 yılına kadar tahtta kalan II. Carol, 4 Eylül 1940 tarihinde ülkesinin II. Dünya Savaşı sonrası yaşanan gelişmelerden sonra tamamen yok olmaması adına tahttan çekilerek, yerini Başbakan olarak Ion Antonescu'ya bırakmış ve Portekiz'e ikinci bir sürgün hayatını yaşamaya gitmiştir.Sürgün hayatını sürdürdüğü Portekiz'de 1953 yılında hayatını kaybeden ve orada da gömülen II. Carol'un naaşı 2003 yılında Romanya'ya getirtilerek kraliyet ailesine ait katedralde defnedilmiştir.
II. Charles (Kutsal Roma imparatoru)

Dazlak Karl (Fransızca: Charles II le Chauve; İngilizce: Charles the Bald (13 Haziran 823 - 6 Ekim 877), Kutsal Roma İmparatoru (875-877, II. Karl olarak) ve Batı Frank Krallığı kralı (840-877), İmparator Dindar Ludwig ve onun eşi Judith'in en genç oğullarıdır.Karl 13 Haziran 823 yılında Frankfurt'ta doğdu. İmparator Dindar Ludwig'in en genç oğlu olarak kendinden cok büyük olan ağabeyleri babaları tarafından kendi hükümdarlıkları veya alt krallıklarına atanmışlardı. Dindar Ludwig'in Karl'ı bir alt krallığa ilkin Alemannia ve daha sonra Meuse ve Pireneler arasındaki ülkeye atama denemeleri başarısız oldu. İsyan eden Lothar, Pepin ve onların kardeşi Ludwig ile birçok uzlaşmalar Karl'ı Akitanya'ya ve İtalya'ya sedece geçici ortak yaptı. Fakat babası Karl'ı tüm toprakların hükümdarı yapma isteğini bırakmadı. 837 yılında Crémieux yakınında ulusal meclis toplantısında Dindar Ludwig, asilzadelerin Karl'a onların hükümdarı olarak saygı göstermelerini emretti. Bu durum diğer oğullarının ona karşı olmaların yol açtı ve Pepin (Akitanya) 838 yılında öldü. Bunun üzerine Karl İtalya Krallığı'nı aldı. Ama Pepin'in oğlu II. Pepin kendisi için sürekli bir diken olacaktı.İmparatorun 840 yılında ölümü oğullar arasında savaşın başlamasına neden oldu. Karl ile kardeşi Ludwig (Alman), yeni imparator olan I. Lothar)'ın haksız iddialarına karşı direnmek için) birleştiler. Bu iki kardeşin birleşik orduları I. Lothar'ı 25 Haziran 841 yılında yapılan Fontenay-en-Puisaye Savaşı'nda yendi. Takib eden yılda, iki kardeşin birlik oluşu Strasburg Yemini kutlamasında teyit edildi. Kardeşler arasındaki savaşa 843 yılı Ağustos ayında yapılan Verdun Antlaşması ile son verildi. Antlaşma ile Karl'a Batı Frank Krallığı verildi. Ludwig, Karolenj İmparatorluğu'nun doğu kısmı olan Doğu Frank Krallığı'nı aldı. Lothar imparatorluk unvanını ve İtalya Krallığı'nı elinde tuttu. Ayrıca Flandra'in orta bölgesini ve Burgonya'yı Orta Frank Krallığı'nın kralı olarak aldı.Gerçekte Karl'ın dazlak olmadığı ileri sürülür. Fakat onu bu lakabı alaycı bir uygulama olarak takılmıştır. Gerçekte kendisi tamamıyla saçlıydı. Buna karşın sarayının değerli üyelerinin hiçbiri onun saçlı olduğunu yorumlamaz. 869 yıllarına tarihlenebilen bir eser olan Genealogy of Frankish Kings onu Karolus Caluus ("Charles the Bald") (Dazlak Karl) olarak isimlendirir. Onuncu yüzyılın sonunda, Richier (Reims) ve Adhemar (Chabannes) onu çok ciddi bir şekilde "Charles the Bald" (Dazlak Karl) olarak tanımlarlar.Bir alternatif veya ek yorum Karl'ın krallığındaki zayıflığa dayanır. "Dazlak" lık, kardeşlerinin bir alt krallığa sahip olduğu zamanda onun topraksız oluşunun bir durumu olacaktır.Karl, 842 yılında I. Odo, Orléans Kontu'ın kızı Ermentrude ile evlendi. Bu hanımı 869 yılında öldü. 870 yılında Karl bir asilzade soyu olan Lorraine soyundan gelen Richilde Provenceli (Bivin'in kızı) ile evlendi.Flandralı Judith (844-870), ilk evliliği Æthelwulf ile, ikinci evliliği Ethelbald (Wessex) (onun üvey oğlu) ve üçüncü evliliği I. Baldwin (Flanders) ile
II. Charles (Zweibrücken dükü)

II.Charles (, 29 Ekim 1746 - 1 Nisan 1795), 1775'ten 1795'e kadar Zweibrücken Dükü idi. Wittelsbach Hanedanı'nın bir kolu olan Zweibrücken Birkenfeld Hanedanı'nın bir üyesi, Bavyera'nın ilk Kralı I.Maximilian ve Saksonya Kraliçesi Amalia'nın ağabeyiydi.Charles, Frederick Michael ve Maria Franziska'nın beş çocuğundan en büyüğü olarak Düsseldorf'ta doğdu. 1775'te amcası IV. Christian'ın ölümü üzerine Zweibrücken dükü olduCharles, İmparatoriçe Maria Theresa'nın sekizinci çocuğu olan Avusturya arşidüşesi Maria Amalia ile evlenmek istedi. Avusturya mahkemesinde iyi biliniyordu ve Maria Amalia da onu seviyordu. Ancak, Maria Theresa onu bir arşidüşes ile evlenmek için yetersiz saymıştır. Ayrıca, Fransız kralı Louis XV'in torunu Ferdinand'ın bir kızıyla evlenerek Bourbon Hanedanı ile olan ilişkilerini güçlendirmek istedi.Charles, 1774 yılında Dresden'de Maria Amalia ile evlendi. Charles August Frederick, 21 Ağustos 1784'te sekiz yaşında öldü  ve ölümü üzerine, yeni Zweibrücken Dükü II. Charles oldu ve onun da ölümü üzerine yeni dük kardeşi Maximillian oldu.
II. Chlothar

II. Chlothar (584-629). Frank kralıydı. I. Chilperic'in oğluydu Tüm frankları yeniden birleştirmiştir. 617'de Saray başkanı unvanını ömür boyu kullanılan bir unvan haline getirmiştir. 623'te Avusturasya'yı oğlu Dagobert'e bıraktı.
II. Christian (Danimarka kralı)

II. Christian  (1 Temmuz 1481 – 25 Ocak 1559) Kalmar Birliği'ne bağlı İskandinav hükümdarı. 1513'ten 1523'e kadar Danimarka ve Norveç kralı ve 1520'den 1521'e kadar İsveç kralı olarak hüküm sürdü. 1513'ten 1523'e kadar, amcası I. Friedrich ile birlikte ortaklaşa Schleswig ve Holstein Dükü oldu.Christian, Kral John'un en büyük oğluydu ve Oldenburg Hanedanı'ndan geliyordu. II. Christian, tahta erişim sağlamak için, öncekilerden daha katı bir tüzük imzalamak zorunda kaldığında Danimarka soyluları ile çatışmaya girdi. İç reformlarla daha sonra tüzüğün kısıtlamalarından kaçınmaya çalıştı. 1518-1523 yılları arasında süren İskandinav ülkeleri arasında Kalmar Birliği'ni korumaya çalıştı. 1520'de İsveç'i ele geçirdi. İsveç'in önde gelen soylularını katletmesi (Stokholm Kan Banyosu olarak bilinir) diğer soylularca hoş karşılanmadı ve İsveç'te kısa bir saltanattan sonra, asilzade ve daha sonra İsveç Kralı I. Gustav tarafından yönetilen bir isyanla tahttan indirildi. Danimarka'daki yabancı ticaret ülkelerinin etkisini sınırlamaya çalışırken engellerle karşılaştı. 1523'te Danimarka ve Norveç'teki saltanatı, amcası onu görevden alıp yerine I. Friedrich'in getirilmesiyle son buldu.II. Christian, kayın biraderi Kutsal Roma İmparatoru V. Karl tarafından yönetilen Hollanda'ya sürgün edildi. 1531'de tahtını geri almaya çalıştıktan sonra, önce Sønderborg Kalesi'nde ve daha sonra Kalundborg Kalesi'nde tutuklu kaldı ve hayatının geri kalanında esaret hayatı yaşadı. Bir esir olarak iyi muamele gördü. Destekçileri onu hem sürgünde hem de hapishanede mahkûm iken iktidara geri getirmeye çalıştılar. 1559'da 77 yaşında öldü, aynı yıl amcası ve kuzeni Kral III. Christian'da öldü.II. Christian'ın eşi Avusturyalı Isabella'dan (1501–1526) altı çocuğu vardı, bunlardan sadece ikisi yetişkinliğe ulaştı.
II. Clovis

II. Clovis (d. 634 - ö. 31 Ekim 657), Neustrasya ve Burgonya Kralı. Babası I. Dagobert, abisi Avustrasya Kralı III. Sigebert'tir. Annesi Nanthild'in 642'deki ölümüne kadar, onun etkisinde kaldı.
II. Con Kastrioti

II. Con Kastrioti (;  1456–1502), Arnavut ulusal kahramanı İskender Bey ile Gjergj Arianiti'nin kızı Donika Kastrioti'nin oğluydu.Babasının ölümünden sonra kısa bir süre için Kroya Lordu, Galatina'daki San Pietro Dükü (1485), Soleto Kontu, Monte Sant'Angelo ve San Giovanni Rotondo'ydu. 1495 yılında Napoli'li I. Ferdinand, Gagliano del Capo ve Oria Signore unvanını verdi. 1468'de babasının ölümünden sonra gençlik yıllarında ülkeyi terk etmek zorunda kaldı. Himara'ya yerleşerek İtalya'dan Arnavut kıyılarına ulaştıktan sonra 1481 Arnavut ayaklanmasındaki rolüyle de tanınır, Osmanlılara karşı mücadeleyi denemiştir. Haziran 1481'de Ivan Crnojević'in Zeta'yı başarılı bir şekilde Osmanlılardan geri almak için güçlerini destekledi. Kastriot prensliğini yeniden kuramadı ve Arnavutluk'u Osmanlılardan kurtaramadı ve üç yıl süren savaştan sonra 1484'te İtalya'da emekli oldu.Sırp despot Lazar Brankoviç'in kızı Jerina Branković ile evlenmiştir. Çifin aşağıdaki çocukları olmuştur:Bugün İtalya'da yaşayan Kastriot torunları, sadece Jerina'nın büyük büyükbabası II. Manuil'in soyunu temsil ediyorlar.
II. Constans (gaspçı)

Constans, İmparator Honorius'a karşı imparatorluğunu ilan eden gaspçı III. Constantinus'un oğlu ve 409 - 411 yılları arasında babası tarafından müşterek imparator ilan eden Romalı.Constans, Caesar seçileceği zamana kadar gençlik yıllarını bir manastırda geçirmiştir. Ardından babası tarafından, Batı Roma'da yaşayan ve gruplara bölündüklerinden imparatorlukta karışıklıklara neden olan imparatorluk hanedanı mensuplarını yok etmek amacıyla general Gerontius'la birlikte Hispania'ya gönderildi. Constans, karısı ve maiyetini Gerontius'un korumasına bırakarak bilgi vermek amacıyla Arles'e döndü. 409 yılının Eylül ayıyla birlikte barbarlar Ren savunmasını kırmışlar ve iki yıl boyunca Galya yolu üzerindeki toprakları gezerek yağmalamışlar, ardından Constantinus'un garnizonlarını yenecekleri Pireneler'e ulaşarak Hispania'ya girmişlerdi. Constantinus bu sorunla ilgilenmesi için Constans'ı bölgeye göndermeye hazırlandığı sırada (onu müşterek imparator ilan ederek), general Gerontius'un kendi adamlarından İspanyalı Maximus'u müşterek imparator ilan ederek isyan ettiği haberi gelmiş tir. Constantinus'un tüm uğraşlarına rağmen korktuğu başına geldi ve barbar ittifakının desteğini arkasına alan Gerontius ertesi yıl saldırıya geçti. 411 yılında Constantinus'un birlikleri isyancı Gerontius'la karşılaştı ve Viyana yenilgiye uğradı. Constans yakalandı ve idam edildi.Monmouth'lu Geoffrey tarafından aktarılan bir Britanya efsanesi, Constans'ın babası Constantinus'un ölümünün ardından Briton'lar tarafından kral seçildiğini anlatır. Bu Britanya efsanesinden arda kalanlar Constans'ın bilinen hikâyesiyle bir tezat oluşturur. Efsane, Constans ve büyük kardeşleri Aurelius Ambrosius ve Uther Pendragon'un bir manastırda eğitim gördüklerini söyler. Constantinus'un öldürülmesiyle ortay çıkan veraset sorunu sırasında, Kelt Gewissei kabilesi reisi Vortigern ondan dini hayatını bırakarak kralları olmasını istemiştir. Zayıf ve sevilmeyen biri olan eski keşiş Vortigern'in elinde bir kukla durumuna düşmüştü. Aslında Vortigern,  onu gerçek amacını saklamak için bir numara olarak kullanmış ve onu uykusunda öldürerek tahtı kendisi ele geçirmiştir.
II. Constantinus

Flavius Claudius Constantinus (d. 316-ö. 340) 337-340 yılları arasında Roma imparatoruydu. Büyük Konstantin ve Fausta'nın en büyük oğlu olarak Arles'de doğmuş ve bir Hristiyan olarak büyütülmüştür.1 Mart 317 tarihinde Konstantin Sezar yapılmış ve 323 yılında, yedi yaşındayken babasının Sarmatlara karşı yaptığı seferde yer almıştı. Üvey kardeşi Crispus'un ölümünün ardından on  yaşında Galya kumandanı oldu. 330 yılına ait bir yazıtta Alamnnicus unvanına rastlanır. Dolayısıyla generallerinin Alamanlara karşı bir zafer kazanmış olmaları muhtemeldir. Babası Konstantin 332 yılında Gotlara karşı çıktığı seferde kendisini sahra komutanı olarak seçti.337 yılında babasının ölümünün ardından II. Konstantin kardeşleri II. Constantius ve Konstans ile birlikte imparator oldu. Aynı yılın Eylül ayında üç kardeşin Panonya'da yaptıkları paylaşımdan sonra Galya, Britanya ve Hispania'nın yöneticisi oldu.Farklı Hristiyan akımlarının mücadelelerinde yer aldı. İmparatorluğun batı bölümü Aryanizme karşılık Trinitarizme yönelmişti. Konstantin, Aryanizm'e muhalif İskenderiyeli Athanasius'u  serbest bırakıp İskenderiye'ye dönmesine izin verdi. Bu durum Aryanizmi destekleyen II. Constantius'u güç durumda bıraktı.İlk başlarda, İtalya, Afrika ve İllirya'yı yöneten kardeşi Konstans'ın koruyucusuydu. Konstans'ın yaşı ilerledikçe II. Konstantin kardeşini korumaktan vazgeçti ve 340 yılında İtalya'daki Konstans'ın üzerine yürüdü. Ancak Aquileia'da yenildi ve savaşta öldü. Konstans ölen kardeşinin topraklarının kontrolünü kendi eline aldı.
II. Constantius

II. Konstantius (Latince tüm isimi: Flavius Iulius Constantius) (d. 7 Ağustos 317 – ö. 3 Kasım 361) 337 – 361 yılları arasında Doğu'da imparatorluk yapan Konstantin hanedanına mensup Roma imparatoru.I. Konstantin Büyük Konstantin ve ikinci karısı Fausta'nın üç oğlundan ikincisiydi. Konstantius İlirya'da Sirmium'da doğmuştu ve babası tarafından Sezar ilan edilmişti. Üç kere evlenmişti. Önce Julius Konstantius'un bir kızıyla, sonra Eusebia, son olarak da ileride imparator Gratian ile evlenen kızı Faustina Constantia'yı doğururken ölen Faustina.I. Konstantin 337 yılında ölünce II. Konstantius,  büyükbabası Konstantius Chlorus'un ikinci karısı Theodora'dan gelen akrabalarının katline girişti ve böylece Konstantin'in soyundan geriye erkek olarak kendisi, büyük  ağabeyi II. Konstantin, küçük kardeşi Konstans ve iki kuzeni (Gallus ve üvey kardeşi Julian) kalmış oldu. Üç erkek kardeş babalarının vasiyeti uyarınca Roma İmparatorluğu'nu aralarında bölüştürdüler. II. Konstantin Büyük Britanya, Galya ve Hispania'yı, Constans İtalya, Afrika ve İlliryum'u, II. Konstantius da Doğu'yu kendine aldı.Yapılan bu paylaşım II. Konstantin 340 yılında Konstans'ı İtalya'da devirmeye çalışırken ölünce değişti ve Konstans imparatorluğun Batı bölümünün yegane yöneticisi konumuna geldi. Paylaşım Konstans'ın 350 yılında tahta talip olan Magnentius'a bağlı güçler tarafından öldürülmesiyle bir kere daha değişti. O zamana kadar II. Konstantius Sasaniler'le savaşmakla meşguldü. Konstantius kuzeni Gallus'u kendisine yardımcı olmak üzere Doğu'nun Sezar'ı ilan etti ve dikkatini Magnentius'a verdi.Konstantius, 351 yılında Magnentius ile sonunda karşılaştı ve Roma tarihinin en kanlı savaşlarından biri olan Mursa Savaşı'nda yendi. Magnentius 353 yılında intihar etti ve Konstantius çok geçmeden kuzeni Gallus'u öldürttü. Ancak hem Doğu, hem de Germenler ile olan sınırlardaki askerî meselelerinin üstesinden gelemedi ve hayatta kalan son akrabası Julian'ı 355 yılında Sezar yaptı.11 Ağustos 355 günü magister militum Claudius Silvanus Galya'da ayaklandı. Silvanus Mursa Savaşı'ndan sonra Konstantius'a teslim olmuştu. Konstantius 353 yılında Germen kabilelerini durdurması amacıyla kendisini magister militum yapmıştı. Sivanus bu görevi Germenlere rüşvet vererek gerçekleştiriyordu. Konstantius'un meclisi tarafından hazırlanan bir plan gereğince imparator Silvanus'u görevden aldı. Silvanus'un yerine gelen Ursicinus bazı askerlere rüşvet vererek Sllvanus'u öldürttü.361 yılında Julian Galya'da ordu tarafından Augustus ilan edilince Konstantius'un tahtın yeni talibinin üzerine şiddet kullanarak gitmekten başka alternatifi kalmadı. İki ordu birbirlerine doğru ilerlerken Konstantius 3 Kasım 361 günü Tarsus'ta ateşli bir hastalıktan öldü ve Julian tüm Roma İmparatorluğu'nda Augustus ilan edildi.Konstantius Hristiyan kilisesinin meseleleriyle aktif olarak ilgilendi. 359 ve 360 yıllarında Rimini ve Silifke'de birer konsey topladı.
II. Dan

II. Dan (? - 1 Haziran 1432) Eflak voyvodasıdır. Girdiği taht kavgalarında beş kez başarılı olmuş ve eflak tahtına aralıklar ile tekrar hakim olmuştur. Eflak tahtındaki bu beş dönemden (1420-1421, 1421-1423, 1423-1424, 1426-1427 ve 1427-1431), dördü sadece yedi yıllık bir süre içerisindeydi.II. Dan, Eflak prensi I. Dan'ın oğluydu. Babası yerine varis olarak büyük oğlu I. Radu'yu bıraktı. I. Dan  1387'de öldürüldükten sonra, kardeşi Mircea tahta çıktı.  Dan, Mircea'nın hükümdarlığı sırasında amcasına sadıktı.  Mircea, Eflak'ın Osmanlı İmparatorluğu'na yıllık haraç ödemeye zorlanan ilk hükümdarıydı.  Tek meşru oğlu I. Mihail eş yöneticisi yaptı.   I. Mircea hayatını kaybettikten sonra Dan oğlu Mihail'e karşı tahtta hak iddia etti. Osmanlılar 1419'da Michael'ı yendi ve onu haraç ödemeye ve Tuna boyunca Yergöğü ve diğer kaleleri terk etmeye zorladı. Eflak boyarları Dan'a kaçmaya başladı.  Michael Osmanlılar ile yaptığı anlaşmayı reddetti ardından Dan 1420  yılının başlarında Eflak girdi  Başlangıçta, Michael karşı koyabilirdi.  Ancak Osmanlı birlikleri Dan'a katıldı ve Michael ve Macar müttefiklerini 1420 yazında yenmesini sağladı.II. Dan ilk kez tahta 1420'de geçti, 1421'de kaybetti ama aynı yıl yeniden kazandı. Başta birçok kez tahta geçebildi çünkü sahada yetenekli bir askeri komutandı. 1423 yılında II. Dan, Osmanlılar'a karşı savaşta onları yenerek bir ordu kurdu.     Osmanlılar II. Radu'yi tahta tekrar yerleştirmek için Eflak'a saldırdılar. 1425'te yine Osmanlıları yendi, Eflak  ordularında paralı asker kullanarak ilk savaşını kazanmıştı. Bu savaşta II. Dan çok sayıda Bulgar askeri istihdam etmişti. 1427 ilkbaharında, II. Dan, II. Radu'yu son kez tahttan indirdi, ardından Osmanlıları tekrar yendi. Giurgiu'daki kaleyi geri almak için kaybettikleri topraklara saldırdı . Muhtemelen II. Dan, bu savaş sırasında veya sonrasında II. Radu'yu öldürdü, çünkü daha sonra tarihi kayıtlarda yer almıyor. Bununla birlikte, tarihi kayıtlar seyrektir ve kesin olarak bilinmemektedir.  1432 yılında ülkesi büyük bir Osmanlı ordusu tarafından işgal edildi. Dan savaşta yenildi ve öldürüldü. Bunu, 1436'da hastalıktan ölümüne kadar hüküm sürecek olan Mircea cel Batran'ın oğlu I. Aleksandr Aldea ve onun yerini Vlad Tepes'in babası II. Vlad Dracul aldı. II. Dan'nın oğlu II. Basarab, 1443'te Vlad Dracul'un oğlu II. Mircea'nin yerini alacaktı. Ancak oğlu, babasının askeri yeteneğinden yoksundu ve Vlad Dracul'a bir yıl içinde tahtını kaybedecekti.
II. Darius

II. Darius  (Farsça: داريوش دوم‎) (Dārayavahuš), Pers İmparatorluğu'nun MÖ 423'ten MÖ 405'e kadar hüküm sürmüş kralı.I. Artaserhas, M.Ö. 25 Aralık 424'te öldü. Yerine II. Serhas geçti. İki ay geçmeden, Sogdianus, II. Serhas'ı öldürttü.II. Serhas'ın gayrimeşru kardeşi Hirkanya valisi Okus, yarı-kardeşi Sogdianus'a başkaldırdı. Kısa bir mücadeleden sonra Sogdianus'u öldürdü. Bu defa Okus'un kardeşi Arsitis, ona, Okus'un Sogdianus'a yaptığının aynını yapmaya kalktı. Okus, Arsitis'in çabasını başarısızlığa uğrattı.İktidarı sağlama aldıktan sonra Okus, Darius ismini aldı, bu andan itibaren II. Darius olarak bilinir. Yunan kaynaklarında Darius Notos (Piç Darius) olarak geçer. Nippur'da bulunan Babil tabletlerinde ne Sogdianus'un ne de II. Serhas'ın adı geçmez. I. Artaserhas'tan itibaren iktidarın direkt II. Darius'a geçtiği yazılıdır.
II. Dauíd

II. Dauíd ya da David, (d. 5 Mart 1324 - ö. 22 Şubat 1371), 1329'dan ölümüne kadar İskoçya kralı ve Bruce Hanedanının son hanedan üyesidir.