Niccolo Piccinni

Niccolo Piccinni (d. 16 Ocak, 1728 Bari, İtalya – ö. 7 Mayıs, 1800 Passy, Fransa) senfoniler, oda müziği eserleri, operalar ve kilise müziği besteleri hazırlamış bir İtalyan bestecidir. Günümüzün klasik batı müziği severleri tarafından pek tanınmayan bir besteci olmakla beraber kendi yaşamı sırasında, özellikle hazırladığı Napoli-tipi opera buffa janrı eserleri dolayısıyla, Avrupa opera seyircisinin çok beğendiği opera bestecilerinin başında gelmekteydi. Piccinni'in zamanla unutulmasının bir nedeni yaşam ve bestecilik döneminin, ünleri günümüze yetişmiş olan Pergolesi gibi büyük besteci ile bir nesil sonrasının büyük bestecileri olan Domenico Cimarosa ile Mozart arasına düşmesidir.Piccinni Bari'de doğdu. Babası da bir müzisyendi ama oğlunun ayni mesleğe girip müzisyen olmasına karşıttı. Sonunda Piccinni, Bari Piskoposu'nun aracılığı ile Napoli müzik konservatuvarlarından birine girerek "Leonardo Leo" ve "Francesco Durante" adlı müzik hocaları altında çalışıp bu kurumdan mezun oldu.Piccinni 1756'da kendi talebesi olan bir soprano şarkıcı, Vincenza Sibilla, ile evlendi. Ama eşinin evlilikten sonra sahneye çıkmasını önledi.İsminin bilinip yayılmasına neden olan, kariyerinin erken yıllarının şaheseri, librettosu Goldoni tarafından hazırlanmış olan La Cecchina, ossia la buona Figliuola adlı bir opera buffo janrında bir opera olup, bu eser 1760'ta Roma'da prömiyer temsilinden sonra iki yıl devamlı sahnelendi. Sonra da Avrupa'daki opera-evlerinde devamlı temsil edilerek çok büyük sükse kazandı. Bu eser, Mozart'in eserlerinin hazırlanmasına kadar, 18. yüzyılın en başarılı opera eseri olduğu bildirilmektedir.Bu eser 18, yüzyıl müziksel operasında bir devrim olmuş ve yeni bir çağ açmıştır. Eserde bir güldürü komediye müziğin uygulaması, komedinin operada dramatik öge olarak baş yeri almasının ilk örneklerinden biri olmuştur. Carlo Goldoni'nin tiyatro oyunlarına getirdiği içten bilinçli sentimental komedi unsurunun müziksel klasizm dilinde ilk ifadesi bu eserde görülmektedir. Bu eserdeki Piccinni'nin sentimental aryalarının içeriğindeki sanki ah edip içini çeker gibi yaylı sazlarla sağlanan refakat, dayandığı sıcak bir yastık gibi armoni ve ince işlenmiş melodi akışı 18. yüzyıl müziksel klasizminin baş unsurları olmuştur. Bu eser o kadar popüler olmuştu ki giyimde kadın moda elbiselerine, satış dükkânlarına ve hatta evlere La Cecchina ismi verilmeye başlamıştır.1766'da Piccinni, Kraliçe Maria Antuanet tarafından Paris'te yaşayıp çalışmaya davet edildi. Bundan sonra Paris'te çalışmaya başladı ve bu şehrin müzik zevklerine uygun olarak hazırladığı "grand opera" janrındaki eserleri daima başarı kazandı. Bu şehirdeki opera direktörleri şehrin ünlü iki opera bestecisi olan Piccinni ile Gluck arasında bir rekabet hatta bir müziksel kavga ortamı yaratmaya çalıştılar ve opera seyircisi "Piccinnistler" ile "Gluckistlar" olarak ikiye bolundu. özellikle her iki besteci de ayni konulu ama ayrı ayrı Iphigénie Tauride'de ve Iphigénie eserlerini yapımladılar. birçok gözlemci 1780de Gluck'un Paris'ten ayrılmasını onun bu rekabet kavgasını Piccinni'nin kazandığına yormuşlardır. Bu rekabet devam etmiş ve 1787'de Gluck'un ölümünden sonra Piccinni'nin onun adina bir heykel aniti dikilmesi teklif Gluckistlerin itirazları sonucu kabul edilmemiştir.1783'te Piccinni'nin çok basarili "Didon" adli eseri yapımlanmıştır. Ayni yıl Fransa kraliyet idaresi kendisine bir emeklilik maaşı bağlamıştır. Fakat 1784 yılında sahnelen eski eserleri ve yeni "Penelope" adli eseri, özellikle Paris'e gelmiş olan "Antonio Sacchini" ve Antonio Salieri eserleri ile rekabette olduğu için çok basarili olmamasıdır. Fransiz Devrimi ile Piccinni zorluklarla karşılamıştır. 1791'de emeklilik maaşı kesilmiştir ve Jacobin politikacı ile evlenmiş olan kızı nedeniyle kısa müddet hapiste kalmıştır. 1793'te önce N apoli ve sonra Venedik'e gidip oralarda "Griselda" adli eserinin yapımlanması ile uğramıştır. 1798'de Paris'e geri dönmüştür ve Paris Konservatuvari'nda müfettiş olarak görevlendirilmiştir.Fakat sağlığı iyi olmadığı için bu görevde pek katkıda bulunamamıştır. Piccinni 7 Mayıs, 1800'da Paris yakınlarında Passy'de olmuştur.| 1754 || Le donne dispettose (Le trame per amore veLa massara spiritosa adları ile revize edildi.) || opera buffa || Antonio Palomba || Napoli| 1755-56 || Il curioso del suo proprio danno || opera buffa || Antonio Palomba, Kaynak Don Kisot, Cervantes || Napoli| 1755 || Le gelosie (Le gelosie, o Le nozze in confusione adi ile revize edildi.)|| opera buffa || Giovanni Battista Lorenzi || Napoli| 1757 || L'amante ridicolo (L'amante ridicolo deluso, L'amante deluso, L'amante ridicolo e deluso adlari ile revize edildi.)|| Intermezzo || Pioli || Napoli| 1758 || Alessandro nelle Indie  (Alessandro e Poro adi ile revize edildi.) || Opera seria || Pietro Metastasio || Roma| 1758 || Madama Arrighetta (Petiton ve Monsieur Petiton adları ile revize edildi.)|| Opera buffa || Antonio Palomba, Kaynak, Goldoni,  Monsieur Petiton || Napoli| 1758 || La scaltra letterata (repuesta como La scaltra spiritosa)|| Opera buffa || Antonio Palomba || Nápoli| 1760 || La buona figliuola (La buona figliuola puta, La baronessa riconsciuta, Cecchina nobile, o La buona figluola, Das gute Mädchen, The Accomplish'd Maid, Der fromme Pige ve Le bonne fille' adları ile revize edildi.)|| Dramma giocoso || Carlo Goldoni || Roma| 1760 || La furba burlata (musicata in collaborazione con Nicola Bonifacio Logroscino) || Opera buffa || || Napoli| 1761 || Le vicende della sorte || Intermezzo || Giuseppe Petrosellini, Goldoni, I portentosi effetti della madre natura || Roma| 1762 || La buona figliuola maritata (La baronessa riconosciuta e maritata, La Cecchina maritata ve La buona moglie  adları ile revize edildi.)|| Opera buffa || Carlo Goldoni || Bologna| 1762 || Il cavaliere per amore (Il fumo villano  adı ile revize edildi.)|| Opera buffa || Giuseppe Petrosellini || Napoli| 1763 || Le donne vendicate (Il vago disprezzato  adı ile revize edildi.) || Intermezzo || Carlo Goldoni || Roma| 1763 || Le contadine bizzarre (La contadina bizzarra, La sciocchezza in amore, Le contadine astute ve Le villanelle astute  adları ile revize edildi.)|| Opera buffa || Giuseppe Petrosellini || Venedik| 1764 || Gli stravaganti, ossia La schiava riconosciuta (La schiava, Gli stravaganti, ossia I matrimoni alla moda, L'eslave, ou Le marin généreux ve Die Ausschweifunden  adları ile revize edildi.) || Intermezzo || || Roma| 1766 || La pescatrice, ovvero L'erede riconosciuta (L'erede riconosciuta  ve La pescatrice innocente  adları ile revize edildi.) || Intermezzo || Carlo Goldoni || Roma| 1766 || La fiammetta generosa (1. Perde) (2. ve 3. perde Pasquale Anfossi) || Opera buffa || Napoli| 1766 || La molinarella (Il cavaliere Ergasto  ve La molinara adları ile revize edildi.) || Opera buffa || || Napoli| 1767 || La notte critica (Die Nacht  adi ile revize edildi.) || Opera buffa || Carlo Goldoni || Lisbon| 1767 || La direttrice prudente (La prudente ingegnosa' adı ile revize edildi.) || Opera buffa || || Napoli| 1770 || Cesare in Egitto (repuesta como Cesare e Cleopatra) || Opera seria || Giovanni Francesco Bussani || Milán| 1770 || Il regno della luna (Il mondo della luna' adı ile revize edildi.) || Opera buffa || || Milano| 1771 || Le finte gemelle (Le due finte gemelle ve Le germane in equivoco' adları ile revize edildi.) || Intermezzo || Giuseppe Petrosellini || Roma| 1772 || L'americano (L'americano incivilito ve L'americano ingentilitoa adları ile revize edildi.) || Intermezzo || || Roma| 1772 || L'astratto, ovvero il giocator fortunato (Il giocator fanatico per il lotto' adı ile revize edildi.) || Opera buffa || Giuseppe Petrosellini || Venedik| 1781 || Adéle de Ponthieu || Tragédie lyrique || Jean-Paul-André des Rasins de Saint-Marc || París| 1783 || Le faux lord (repuesta como Der verstellte Lord) || Opéra comique || Giuseppe Maria Piccinni || Versalles| 1792 || La serva onorata || Opera buffa || Giovanni Battista Lorenzi, kaynak Lorenzo da Ponte, Le nozze di Figaro de  || Nápoles| 1793 || Ercole al Termedonte (La disfatta delle Amazzoni' adı ile revize edildi.) || Opera seria || NapoliLa pie voleuse, ou La servante de Valaiseau Les mensonges officieux (opéra comique, libretto Giuseppe Maria Piccinni, Paris)