Nestor meridionalis

Nestor meridionalis Yeni Zelanda'nın doğal ormanlarında bulunan Nestoridae ailesinden büyük bir papağan türüdür. İki alt türü tanınır. Nesli tükenmektedir ve eski dağılım alanının çoğundan yok olmuştur.N. meridionalis Alman doğa bilimci Johann Friedrich Gmelin tarafından 1788'de tanımlandı. N. m. septentrionalis ve  N. m. meridionalis olmak üzere iki alt türü vardır, ancak daha yeni araştırmalar allopatrik türleşmenin olmadığını belirtmektedir.Nestor cinsi dört tür içerir: Nestor meridionalis, kea (N. notabilis), soyu tükenmiş N. productus ve soyu tükenmiş N. chathamensis. Dört türün de beş milyon yıl önce Yeni Zelanda ormanlarında yaşayan bir "proto-kaka" dan kaynaklandığı düşünülüyor. En yakın akrabaları kakapodur (Strigops habroptilus). Birlikte, diğer tüm Psittacidae'den ayrılan eski bir grup olan papağan üst familyası Strigopoidea'yı oluştururlar.N. meridionalis,  boyunda, orta büyüklükte bir papağandır ve  ağırlığındadır. Kea ile yakın akrabadır, ancak daha koyu tüylere sahiptir ve daha ağaçsıdır. Alın ve tepe grimsi beyaz ve ense grimsi kahverengidir. Boyun ve karın daha kırmızımsı, kanatlar daha kahverengimsidir. Her iki alt tür de kuvvetli desenli kahverengi / yeşil / gri tüylere sahiptir ve turuncu ve kanatların altında kırmızı yanıp söner; bazen göğüste kırmızıdan sarıya renklenme gösteren renk varyantları bulunur.Bu papağan grubu olağandışıdır, diğer papağanların çoğunda kaybedilen daha ilkel özellikleri korur, çünkü yaklaşık 100 milyon yıl önce diğerlerinden ayrılır.N. meridionalis, ova ve orta irtifa yerel ormanda yaşar. Kaleleri şu anda Kapiti Adası, Codfish Adası ve Küçük Bariyer Adası'nın açık deniz rezervleridir. 2002'de yeniden üretilmelerinden bu yana 800'den fazla kuşun bantlandığı Zelanda'nın anakara adasında hızla üremektedir. 2002'deki yeniden girişlerinden itibaren N. meridionalis Wellington'u yeniden kolonileştirmeye devam ediyor ve son raporlar son 12 yılda sayılarında önemli bir artış olduğunu gösteriyor.N. meridionalis ağaçlarda yaşar ve orta ve yüksek kanopide bulunur. Genellikle vadiler boyunca uçarken veya ağaçların tepesinden çıkarken görülür. Çok açgözlüdürler ve genellikle kea içeren büyük sürülerde hareket ederler.N. meridionalis meyveler, tohumlar, çiçekler, tomurcuklar, nektar, sap, bitkiler ve omurgasızları yer. Tohumlarını elde etmek için kauri ağacının konilerini parçalamak amacııyla güçlü gagasını kullanır. Nektarla beslendiği bir fırça diline sahiptir ve huhu böceğinin grubunu kazmak ve özü beslemek için kabuğu çıkarmak için güçlü gagasını kullanır.N. meridionalis yuvalarını içi boş ağaçlarda yapar, kışın 2 ila 4 yumurta yapar. Her iki ebeveyn de yavruları beslemeye yardımcı olur. İyi bir meyve yılında çiftler, ikinci kavrama için aynı yuva deliğini kullanarak kavramayı ikiye katlayabilirler. Bir çiftin üçten fazla yavru yetiştirmesi olağandışıdır.N. meridionalis türünün nesli tükenmektedir (CITES II). Büyük ölçüde avlanma nedeniyle habitat kaybı yaşamaktadır. Yakın ilişkili bir tür olan Nestor productus türünün, 1851'de benzer nedenlerden dolayı soyu tükendi.Yırtıcı memeliler, Yeni Zelanda'da her yıl tahmini 26 milyon yerli kuşun ve yumurtalarının kaybından sorumludur.Annenin yuvada en az 90 gün kalmasını gerektiren uzun inkübasyon süresine sahip kavite yuvaları olarak, bu tür özellikle avlanmaya karşı savunmasızdır. Stoats, yetişkin dişiler, yuvalar ve yavru kuşların yuvalanmasının ana ölüm nedeniydi, ancak olasılıkla yetişkin dişiler, yumurtalar ve yavruların önemli yırtıcılarıydı. Yavruların ve dişilerin predasyonunun, görünüşte sağlıklı popülasyonlar arasında bile ciddi bir yaş ve cinsiyet dengesizliğine yol açtığına dair güçlü kanıtlar vardır.Ülkenin bazı kesimlerinde, Koruma Bakanlığı ve yerel koruma grupları, tuzaklar, yer balıkçılığı ve sodyum floroasetatın havaya yayılması yoluyla kaka yırtıcılarını kontrol etmeye çalıştılar (1080). Haşere kontrolünün gerçekleştirildiği yerlerde, bu türün popülasyonlarında önemli bir iyileşme olmuştur. Örneğin, Pureora Orman Parkı'nda, 2001 yılında havadan 1080 ile tedavi edilecek bir alanda 20 kaka radyo-izlendi. 1080 ile tedavi edilmeyen yakındaki Waimanoa Ormanı'nda dokuz kaka radyo izlendi. 1080'in kullanıldığı alanda, 20 kuş da o sezon hayatta kaldı. Tedavi edilmeyen bölgede etiketlenen dokuz kuştan beşi aynı sezon yırtıcılar tarafından öldürüldü.Araştırmalar, honeydew'nin üreme kuşları, özellikle güney kayın ormanlarında üreme için çok önemli olduğunu göstermiştir. Eşekarısı kontrolünün zor doğası, bu türün geleceğini çok belirsiz kılıyor.Wellington'daki N. meridionalis popülasyonunun artması, kuşların konut bahçelerini ve rezervlerini ziyaret etmesine yol açtı ve bu da insanlarla daha fazla etkileşime yol açtı. İnsanlar kuşları fındık, çeşitli tahıllar ve peynir gibi uygun olmayan yiyeceklerle besliyorlar. Kakaların bu uygunsuz beslenmesi, kaka civcivlerinde metabolik kemik hastalığına neden oldu. 2016'da Wellington Kent Konseyi tarafından izlenen kaka civcivlerinin %80'i bu hastalıktan öldü. Evlerin çatılarında kaka yuvalama örnekleri de vardır.Krd, Fiordland 1080 operasyonu avcıları çıkardıktan sonra 'geri döndü'  Koruma Bakanlığı web sitesi 28 Nisan 2011Pureora Orman kaka 1080 zehir  Waikato Bölgesel Konseyi web sitesi kullanmanın faydalarını göstermektedirkaka ve 1080 zehir 1080: Gerçekler web sitesi (Orman ve Kuş ve Federe Çiftçiler tarafından bir halk eğitim girişimi)1080 ameliyatının kaka ve kereru sağkalımı ve yuvalama başarısı üzerine etkileri, Whirinaki Orman Parkı, Powlesland ve ark.  (PDF, 400kb)  Yeni Zelanda Ekoloji Dergisi (2003) 27 (2): 125–137Koruma Bölümü web sitesinde yayınlanan Rotoiti Doğa İyileştirme Projesi'nde tanıtılan yırtıcıların kaka üzerindeki kontrolünün etkisi , Nisan 2011Kaka Projesi  - kaka'yı Tararua serilerine geri yüklemek için ortak bir Koruma ve Hayvan Sağlığı Dairesi girişimiOlası öldürücü zehir Yeni Zelanda papağanı Scientific American web sitesinin korunmasına yardımcı olur