Nori (yiyecek)

Nori, kırmızı alg şubesindeki Porphyra cinsinden yenebilir bir deniz yosunudur. En çok P. yezoensis ve P. tenera türleri kullanılır. Nihai ürün,  Japon stili kâğıt imalatını da andıran kesim ve yayarak kurutma işlemi temel alınarak yapılır.Özgün olarak, nori terimi hijiki'yi de kapsayan tüm denizyosunları için kullanılır. Hakkında en eski kayıt 8. yüzyıla kadar uzanır. MS 701 yılında, Taiho Code 'da Nori bir vergi kalemi olarak yer almaktadır.<ref>{{Kitap kaynağı|url=http://books.google.com/books?id=qIAXAQAAIAAJ&q=%22Porphyra%22+%22taiho%22&dq=%22Porphyra%22+%22taiho%22&hl=en|başlık= Seaweeds kaiso: bountiful harvest from the seas : sustenance for health & well being by preventing common life-style related diseases |ad= Kazutoshi|soyadı= Nishizawa |yayıncı= Japan Seaweed Association|yıl= 2002|alıntı=In the Law of Taiho (AD 701) which was established by the Japanese Fortysecond Emperor (Monmu-Tenno, 697-707) at that time, marine algae such as Laminaria, Undaria and their sporophyll, Porphyra and Geridium were paid to the Court as a tax.}}</ref> Ayrıca, Hitachi Bölgesi Fudoki kayıtlarında (MS 721) "yerel köylüler nori kurutuyordu" ibaresi ve Izumo Bölgesi Fudoki kayıtlarında (MS 713 - 733) da "nori hasat edildi" ibaresi yer almaktadır. MS 987 yılında yazılan bir Japon öyküsü olan Utsubo Monogatari'de de o dönemde bilinen bir yiyecek olarak yer almaktadır.Orijinal nori macun halindedir, yaprak hali  Edo bölgesinde (modern Tokyo) Asakusa'da Edo döneminde (MS 1603 - 1868) Japon stili kâğıt imalatı yöntemi uyarınca bulunmuştur.Batı kültüründe nori kelimesi ilk defa 1867'de, James C. Hepburn 'ün hazırladığı "A Japanese and English Dictionary," isimli sözlükte kullanılmıştır. Üretimi ise 1950'lerin başında itibaren yaygınlaşmaya başlayan suşi tüketimi uyarınca 1960'larda başlamıştır.Yapılan bir araştırmada japon kökenli deneklerin denizyosununda yer alan Polisakkarit 'i hazmedebilirken, diğer deneklerin gerekli enzimlerden yoksun olduğu bulunmuştur.Nori'nin üretim ve işlenmesi ileri bir tarım tekniğidir. Yosun biyolojisi karmaşık olmasına rağmen kontrollü yosun üretimi gerçekleştirilebilmektedir. Çiftlikler denizde yer alır ve yosunlar deniz yüzeyinden sarkıtılan ağlarda yetiştirilir. Hızlı büyüyen bitkiler, tohumlama aşamasından 45 gün sonra hasada hazır hale gelecek kadar gelişir. Onar gün aralıkla tek tohumdan birden çok hasat yapılabilir. Hasat işlemi makinalar vasıtasıyla hızlı ve verimli şekilde, ancak geleneksel hasat yöntemleri esas alınarak yapılır.Nihai ürün kâğıt kalınlığında, yaklaşık 18 cm eni ve 20 santimetre boyunda ve 3 gram ağırlığındadır.Batı dünyasında ürünün kalitesine göre yaprak başına 3 sent (Çin üretimi) ile 90 cent (Japonya 'daki Ariake Körfezi üretimi) fiyat değişmektedir.Japonya'da 600 kilometrekarelik körfez alanında 350.000 tonluk üretim, yıllık bir milyar doların üstünde bir pazar yaratmaktadır. Bu miktara en yakın üretici olan Çin, bu bedelin ancak üçte birine ulaşabilmektedir.Nori genellikle suşi ve onigiri için sarım malzemesi olarak kullanılmaktadır. Ayrıca Japon eriştesi çeşitlerinde (noodle) ve çeşitli çorbalarda da çeşni olarak kullanılır. Bu tür kullanımlarda hemen önce hafifçe kızartılır (yaki-nori). Bundan ayrı olarak, tek başına yenildiğinde ise soya sosu, çeşitli baharatlar ile birlikte Japon tarzı ise şeker (ajitsuke-nori), Kore tarzı ise tuz ile beraber kızartılır. Ayrıca soya sosundan yapılan bir macunun içine katılarak da tüketilir (noritsukudani).Benzer olarak, yeşil alg'ler olan Monostroma ve Enteromorpha'dan hazırlanan ve aonori denilen bir yiyecek de mevcuttur; okonomiyaki ve yakisoba gibi yiyeceklerde yeşil garnitür olarak kullanılır.Nori yaprakları nemi kolaylıkla aldığından, depolama sürecinde ortamda bir kurutucu kullanmak elzemdir.Nori'nin yaklaşık üçte biri protein ve üçte biri diyet lifi'dir.  Yüksek oranda iyot, karoten, A, B ve C  Vitaminleri ile kalsiyum ve demir içerir. Türlerine göre besin değeri değişmekle beraber, yaklaşık olarak 100 gram işlenmiş nori'nin içeriği aşağıdaki gibidir:210 mg  C VitaminiMark Russell, Sushi seaweed linked to surge in thyroid illness , The Age, 31 July 2011