barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
I. Hasan (Haşhaşi)

El-Kahir bin el-Môhtadî bi-Kuvvet’ûl-Lâh / bi-Ahkâmî’l-Lâh (Arapça: Al-Qāhir ibn al-Muhtadī bi-Quwatullāh / bi-Ahkāmillāh; ) (Doğum: Hicrî 520 / M. 1126 - Ölüm: Hicrî 557 / M. 1162 ) "Elemût Üçüncü Gizlenen imamı". Hicrî: 552-557 / M: 1157-1162 yılları arasında Elemûtlar-Nizârî Devleti hükümdârı ve Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye Mezhebi'nin Yirmi İkinci İmâm-ı Zamânı. Elemût kayıtlarındaki asıl adı "I. Hasan" ya da "Hasan-ı Evvel bin el-Muhammed bin Ali".Nizârî kaynaklarına göre "El-Kahir bin el-Môhtadî", Muhammad bin Kiya Buzrug'ı kendisine hem dinî mes'elelerden mesul Dâ’î, hem de siyâsî ve askerî mes'elelereden sorumlu "Hüccet" olarak atadı. Kendisi ise "Gizlenen-İmâm" olarak görevini sürdürdü.Hicrî 554 / M. 1160 tarihine kadar "Muhammad bin Kiya Buzrug" Elemûtlar Üçüncü Hükümdârı olarak görev yaptı. Hicrî 554 / M. 1160 tarihinde ise "El-Kahir bin el-Môhtadî bi-Kuvvet’ûl-Lâh" bizzât Elemûtlar-Nizârî Devleti Hükümdârlığı görevini üstlendi. O tarihten itibaren Hicrî 557 / M. 1162 yılındaki ölümüne kadar ise "Muhammad bin Kiya Buzrug" kendisine vezir olarak görev yaptı.El-Kahir bin el-Môhtadî Hicrî 557 / M. 1162 yılının sonunda Hüccet/Vezir Muhammad bin Kiya Buzrug vefâtından birkaç ay sonra imâmeti oğlu II. Hasan'ye emanet ettikten sonra vefât etti.Diğer bir başka kurama göre El-Kahir'in asıl adı "Hasan bin Muhammed bin Ali" idi. Fakat, Muhammad bin Kiya Buzrug'un oğlu da "Hasan" adını taşımaktaydı. Dolayısıyla "Hasan bin Muhammed bin Ali" adı hem Muhammad bin Kiya Buzrug'un oğlu hem de El-Kahir'i temsil etmekteydi.  "Muhammad bin Kiya Buzrug" Hicrî 557 / M. 1162 tarihinde öldüğünde, Kahir bin el-Môhtadî bi-Kuvvet’ûl-Lâh'ın oğlu II. Hasan ile Muhammad bin Kiya Buzrug'un oğlu "Hasan bin Muhammed bin Kiya Buzrug" ile karıştırıldı. Böylece Nizâr’îyye mezhebinin düşmanları, Kahir bin el-Môhtadî bi-Kuvvet’ûl-Lâh'ın oğlu II. Hasan'nin aslında Üçüncü Hüccet Muhammad bin Kiya Buzrug'un oğlu olduğunu iddia ettiler.Nizârî karşıtlarının savunduğu görüşe göre ise "El-Kahir bin el-Môhtadî bi-Kuvvet’ûl-Lâh" adında Ebû Mansûr Nizâr el-Mustafâ li-Dîn’il-Lâh soyundan gelen bir "Üçüncü Gizlenen-İmâm" Elemût'ta hiçbir zaman yaşamamıştı. Bu hikâye Nizâr’îyye taraftarlarınca kendi İmâm-ı Zamânlarının neslini Ebû Mansûr Nizâr el-Mustafâ li-Dîn’il-Lâh'ın soyuna bağlamak için uydurulmuştu. Aslında Nizârî karşıtlarının savunduğu asıl görüşe göre Elemûtlar'ın Birinci, İkinci ve Üçüncü Gizlenen-İmâmlardan hiçbirisi tarihte yaşamış şahsiyetler olmayıp, bunlar Nizâr’îyye mezhebinin taraftarlarınca kendi imâm silsilelerini Ebû Mansûr Nizâr el-Mustafâ li-Dîn’il-Lâh'a ve dolayısıyla Fâtımîler Hâlifeliği'ne bağlamak maksadıyla icâd edilmiş olan hikâyelerden ibâretti.
I. Heinrich

I. Heinrich veya Avcı Heinrich (; Latince: Henricus Auceps) (c. 876 – 2 Temmuz 936 ) 912'den itibaren  Saksonya Dükü ve 919'dan 936'daki ölümüne kadar Doğu Francia Kralıydı. Doğu Francia'nın Frank olmayan ilk kralı olarak, krallar ve imparatorlardan oluşan Otton hanedanını kurdu ve o zamana kadar Doğu Francia olarak bilinen ortaçağ Alman devletinin kurucusu olarak kabul edildi. Hevesli bir avcı olduğundan "Kuş avcısı" lakabını aldı çünkü iddiaya göre haberciler gelip kral olacağını bildirdiğinde kuş ağlarını tamir ediyordu.Sakson düklerinin Liudolfing soyunda doğdu. Babası Saksonyalı I. Otto 912'de öldü ve yerine Heinrich geçti.Thüringen Dükalığı'ndaki toprak hakları nedeniyle Doğu Francia kralı Almanya Kralı I. Conrad'a karşı bir isyan başlattı. 915'te uzlaştılar ve 918'de ölüm döşeğindeyken Conrad iç isyanlar ve dış Magyar baskınları karşısında krallığı bir arada tutabilecek tek kişinin o olduğunu düşünerek Heinrich'yi bir sonraki kral olarak tavsiye etti.Heinrich 919'da seçildi ve kral oldu. Bavyera ve Swabia'nın asi düklerini yenerek yönetimini pekiştirdi. Başarılı bir savaş ve bir hanedan evliliği sayesinde Lotharingia'yı 925'te vasal olarak satın aldı. Carolingian seleflerinin aksine, merkezi bir monarşi yaratmaya çalışmadı, bunun yerine federe özerk kök düklükler aracılığıyla ülkesini yönetti. Magyar tehdidini etkisiz hale getirmek için Almanya genelinde kapsamlı bir tahkimat sistemi ve hareketli ağır süvariler birliği inşa etti ve 933'te onları Riade Muharebesi'nde bozguna uğratarak sonraki 21 yıl boyunca Magyar saldırılarını sona erdirdi. Böylelikle bir Alman ulusu duygusu uyandırdı. 929'da Elbe nehri kıyısındaki Lenzen Muharebesi'nde Slavları yenerek, aynı yıl Bohemya Dükalığı'nı işgal ederek ve 934'te Schleswig'deki krallıkları yenip Danimarka'yı fethederek Bohemya Dükü I. Wenceslaus'u teslim olmaya zorladı. Avrupa'daki Alman hegemonyasını büyük ölçüde genişletti. Heinrich'nin Alpler'in kuzeyindeki hegemonyası, her ikisi de 935'te müttefik olan Batı Francia kralları Rudolph ve Yukarı Burgundy'li Rudolph II tarafından kabul edildi. Heinrich, papa tarafından imparator olarak taçlandırılmak amacıylaRoma'ya bir sefer planladı ancak planı onun ölümüyle bozuldu. Batı Francia'da olduğu gibi kraliyet gücünün çökmesini engelledi ve halefi I. Otto'ya güçlü bir krallık bıraktı. Eşi Matilda tarafından onuruna yaptırılan Quedlinburg Manastırı'na gömüldü.Heinrich I'in Hersfeld Manastırı için tapusu, 1 Haziran 932, mührü ile,  Eski Orijinal Belgelerin Fotoğraf Arşivi ( Lichtbildarchiv älterer Originalurkunden ) . Marburg Üniversitesi .
I. Henri (Kıbrıs kralı)

I. Henry, (Fransızca: Henri de Lusignan; 3 Mayıs 1217 - 18 Ocak 1253) 1218 ile 1253 yılları arasında Kıbrıs Kralıydı. I. Hugh ve Champagneli Alice'in oğluydu. Babası I. Hugh  10 Ocak 1218'de öldüğünde 8 aylık olan Henri Kıbrıs'ın kralı oldu. Tahtın resmi naipi annesi oldu ancak asıl yönetimi amcası İbelinli Philip'e devredildi. Philip öldüğünde ise yönetim Philip'in kardeşi ve Beyrut'un eski lordu İbelinli John'a devredildi.Henry, 1225 yılında 8 yaşındayken Lefkoşa'da bulunan Santa Sophia'da taç giydi. Erken taç giymesinin sebebi ise Kutsal Roma İmparatoru II. Frederick'in iktidarı ele geçirmeye çalışacağını hisseden amcası Philip'in siyasi bir manevrasıydı. II. Frederick, 1228 yılında İbelinli John'u Kıbrıs'ı kendisine vermesi için zorladı. Ancak, Frederick Nisan'da adayı terk edince John saldırıya geçti ve kontrolü yeniden ele geçirdi. Bu da Lombards Savaşı'nı başlattı. Henri, 1232'de 15 yaşına geldiğinde krallığın başına geçmeyi başardı. Kral oluşunun ardından da İbelin ailesiyle yakın bağlarını sürdürmeye devam etti.Üç kez evlendi. 1250 yılında evlendiği üçüncü karısı, Antakyalı V. Bohemund'un kızı Antakyalı Plaisance idi. Evliliklerindem Hugh adında bir oğulları oldu.Ölümünün ardından, tahta tek çocuğu II. Hugh geçti. Eğer çocuğu olmasaydı taht büyük kız kardeşinin çocukları geçecekti. Ölüsü, Lefkoşa'da bulunan Tapınak Şövalyeleri kilisesine gömüldü.Monferratolu Alix, (d. 1210, ö. 1233) Girne'de doğdu. Montferrato'lu VI. William'ın Bertha da Clavesana'dan kızı. Limasol'da 1229 Mayıs'ında evlendi. Santa Sophia'ya gömüldü.Namrunlu Stephanie, (d. 1220/1225, ö. 1249) Ermenistan naibi Namrunlu Konstantin'in Barbaronlu Stephanie'den olma kızı. Lefkoşa'da 1237/1238'de evlendi. Santa Sophia'ya gömüldü.Antakyalı Plaisance, (d. 1235, ö. 1261) Antakyalı V. Bohemund'un kızı. 1250 yılında Santa Sophia'da evlendi. Henri'nin tek oğlu olan II. Hugh'u doğurdu.
I. Henry (anlam ayrımı)

Henri (Latin imparatoru) (1174 - 1216), 1206-1216 yılları arasında hüküm sürmüş olan Latin İmparatoru.
I. Heysem

I. Heysem ya da Heysem bin Halit  –  Abbasi Hilafeti'nin Azerbaycan ve Ermeniye valisi, Şirvanşahlar Devletinin kurucusu, Şirvanşah unvanını kullanan ilk hükümdar ve Şirvanşahlar Devleti'nin 2. şahı I. Muhammet'in babası.3 kez Azerbaycan ve Ermeniye valisi olarak atanan ağabeyi Muhammet bin Halit'in döneminde Şirvan hakimiydi. Halife Mütevekkil'in H. 247 (M. 861) tarihindeki vefatının ardından baş kaldıran isyanları kendi lehine kullandı ve Şirvanşah unvanı alarak kendini bağımsız Şirvan hakimi ilan etti. Böylece eski Azerbaycan ve Ermeniye valisi Halit bin Yezid'in 3 oğlu tüm toprakları kendi aralarında paylaştılar. Halit bin Mezyed'in büyük oğlu Muhammet bin Halit Gence'de, Heysem bin Halit Şirvan'da, Yezid bin Mezyed ise Layzanda (şimdiki Lahıc) kendi hakimiyetini kurdu.
I. Hişâm

I. Hişâm (Arapça: هشام بن عبد الرحمن, Hişâm b. Abdirrahmân) Endülüs Emevî Devleti'nin ikinci emiridir. 6 Ekim 788 - 16 Nisan 796 tarihleri arasında hüküm sürmüştür.Hişâm, 26 Nisan 757'de Kurtuba'da doğdu. Endülüs Emevi Devleti'nin kurucusu olan babası I. Abdurrahman'ın ilk oğludur.Babasının ölüm haberini alınca valilik yaptığı Mâride'den Kurtuba'ya ulaştı. 7 Ekim 788'de devlet adamlarının ve halkın biatını aldı ve tahta geçti. Fakat ağabeyi Tuleytula valisi Süleyman, yaşının büyüklüğü nedeniyle tahtta hak iddia ederek Hişâm'ın emirliğini kabul etmedi. Kısa süre sonra küçük kardeşi Abdullah da Süleyman'a katıldı. Hişâm önce sorunu barışla halletmeye çalışsa da başarılı olamadı. Kuvvet kullanarak ikisinin de isyanını bastırdı ve bir miktar parayla onları Endülüs’ten uzaklaşmaya ikna etti. İç çekişmeleri fırsat bilen Sarakusta’da Matrûh b. Süleyman ve Turtûşe’de Saîd b. Hüseyin adlı Arap liderleri, birkaç yıl sonra da Runde’de Berberiler isyan başlattı. Hişâm, babası I. Abdurrahman dönemine göre önemsiz olan bu isyanlar zorlanılmadan bastırdı ve bunlar dışında önemli bir iç sorunla karşılaşmadı. Bunda, bir taraftan adaletli yönetiminin ve idarecilerini sürekli müfettişlerle kontrol ettirmesinin yanı sıra hastaları ziyaret etmek, cenaze törenlerine katılmak gibi davranışlarıyla halka yaklaşmasının büyük payı vardır.Hişâm, ülkede düzeni sağladıktan sonra her yıl kuzeydeki hristiyan krallıklar üzerine başarılı seferler yaptı. 791 yılında gönderdiği bir ordu Ebro vadisinde ilerleyerek kuzeyde Castilla Vieja’ya ulaştı. 794 yılında başka bir ordu Asturias Krallığı’nın yeni merkezi Oviedo’ya vardı ve büyük ganimetler ele geçirildi. Sonraki yıl Hişâm’ın gönderdiği son ordu, Asturias Kralı II. Afonso ve müttefikleriyle yaptığı bazı çarpışmalarda yenildiyse de sonunda onları ağır bir bozguna uğratmayı başardı.Fetihten çok Endülüs Emevî Devleti’nin gücünü göstermek için Pireneler aşılarak Güney Fransa'daki Septimania bölgesine seferler düzenlendi. Emevi orduları bu seferlerden çok miktarda ganimet elde etti.Dindar, güzel ahlâklı, mütevazı, cömert, erdemli, hadis ve Kur’an ilimlerini bilen bir hükümdardı. İdaresi altındaki halkın kendisinden hoşnut olmasından dolayı Rızâ (Radî) lakabını aldı. Çocukluğundan beri İslam'a uygun bir hayat süren Hişâm, Ömer bin Abdülazîz’i örnek alarak valilerini sürekli kontrol ettirir ve halkın hoşnut olmadığı idarecileri değiştirirdi.
I. Honorius

Papa I. Honorius (d.??, Campania, Bizans İmparatorluğu (günümüzde İtalya)- ö. 12 Ekim 638 Roma, Bizans İmparatorluğu (günümüzde İtalya)), 27 Ekim 625 - 12 Ekim 638 doneminde papalık yapmıştır.Liber Pontificalis olarak adlandırılan Aziz Peter'den 15. yüzyıla kadar Papaların biyografilerinin bulunduğu kitaba göre, konsül Petronius'un oğludur. Selefinin ölümünden iki gün sonra 27 Ekim 625 tarihinde Papa olmuştur."Wikisource" websitesinde "Henry Palmer Chapman, (1913) "Pope St. Sixtus III" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 7 Pope_Honorius_I" maddesi  Catholic Encyclopedia (1913)/Pope Honorius_I - Wikisource, the free online library
I. Horik

I. Horik (? - 854) 827-854 yılları arasında Danimarka kralı olmuştur. İktidarı sırasında Şarlman tarafından kurulmuş olan Kutsal Roma Cermen İmparatorluğuna düzenlenen Viking saldırılarıyla bilinir.Horik'in babası kral Gudfred, Şarlman'ın Frank topraklarına ve Obodritlere karşı düzenlediği başarılı seferlerle bilinir. 810 yılında bizzat kendi oğullarından birisi tarafından öldürülür. Yerine geçen yeğeni Hemming uzun süre iktidarda kalamaz. Horik ve kardeşleri 811 yılında iktidarı alırlar. Bu dönemde tahtta hak iddia eden Harald Klak ülkeden kovulur. Şarlman'dan sonra iktidara geçen oğlu Dindar Ludwig Harald Klak'ı destekler. Horik ve kardeşlerine onunla birlikte ülkelerini yönetmeleri gerektiğini dayatır. Sonraki dönemde Hristiyan olarak iddiasını artırmak isteyen Harald Klak 827 yılında Danimarka'dan atılır. O tarihte tüm kardeşleri ölmüş olan Horik tüm Danimarkalıların kralı ilan edilir.Horik, düşmanlarının dini olarak gördüğü Hıristiyanlığı reddetmiş, Danimarka'da faaliyet gösteren Hamburg-Bremen başpiskoposu Ansgar'ı engellemeye çalışmıştır. 845 yılında Doğu Francia topraklarındaki Hamburg'a saldırmıştır. Frisia bölgesine de saldıran I. Horik Frankların donanmalarının güçsüzlüğünden faydalanmıştır. İktidarı döneminde Ragnar Lodbrok adlı Viking savaşçısı Paris'e saldırmış ve yüklü bir fidye karşılığında kuşatmayı kaldırmaya razı olmuştur.Kral I. Horik kendisinden bağımsız şekilde gelişen bu tür istilalardan rahatsızdır, başarılı komutanların ileride kendi iktidarına tehdit olacağını düşünmektedir. Bu yüzden bazen kendi iznini almamış olan Viking saldırılarını yapanlar cezalandırılmıştır.I. Horik 854 yılında daha önceden sürgüne gönderdiği bir yeğeni tarafından öldürülür. Oluşan iktidar boşluğu bir iç savaşa yol açacaktır. İç savaş sırasında kraliyet ailesinin neredeyse tüm kolları öldürülünce hayatta kalan tek varis Erik isimli çocuk olur. Erik, II. Horik olarak tahta geçer.
I. Hugues (Maine kontu)

Hugh I, Maine Kontu ya da Hugh I, 900-933 arası Maine Kontu'ydu. Babasının 900'deki ölümünden sonra onun yerine kontluğun başına geçmişti.Charles (the Bald)'ın kızı Rothilde ve Maine Kontu Roger'ın oğluydu. Babası'nın ölümünün ardından 900'de onun yerini aldı. 917'den önce kızkardeşi Judith'in Hugh (the Great) ile evlemesiyle, Hugh I uzun süredir düşmanları olan Robertians ailesi ile müttefik oldu. 922 yıllarında; Kral Charles (the Simple), Hugh I'in annesi ve Hugh (The Great)'in yasal annesi Rothilde 'den Abbey Manastırı'ndaki yetkilerini alarak bu yetkileri favorisi Hagano'ya verdi.  Hagano'nun sebep olduğu bu anlaşmazlık, büyük bir tepki çekti ve sonuç olarak Fransa tahtındaki Charles (the Simple)'a karşı Robert I'in liderliğindeki bir isyana dönüştü. Hugh (the Great), Hugh I'in kız kardeşinin ölümünden sonra ikinci kez evlendiğinde bile Hugh I'in Robertians ailesiyle olan ilişkileri bozulmadı.
I. Huzziya

I. Huzziya dönemine ait hiçbir belge bulunmamaktadır ve bu kral hakkında bilinenlerin çoğu Telipinu fermanında  söylenenlerden ibarettir. Buna göre Huzziya bir önceki kral Ammuna'nın ölümünün ardından bir komplo ile tahta çıkmıştır. Kralın muhafız birliği komutanı Zuru, oğlu Tahurvaili'yi ve haberci Taruhsu'yu göndererek Tetti ve Hantili'yi aileleri ile birlikte öldürtmüştür. Tetti ve Hantili Ammuna'nın oğulları olmalıdır. Huzziya belki de Ammuna'nın daha genç bir oğluydu ve böylece Tetti ve Hantili'nin ölümü ile tahta çıkış için önü açılmıştır. Huzziya'nın dönemiyle ilgili başka bir bilgi verilmemiştir bu yüzden saltanat süresinin çok uzun olmadığı düşünülür.I. Huzziya'nın kızkardeşi İstapariya ile evli olan Telipinu, I. Huzziya'nın kendisini öldürtmeye çalıştığını duyunca onu tahttan indirir ve kendisi kral olur. Telipinu'nun ağzından anlatılan belgeye göre Huzziya beş kardeşi ile birlikte sürgüne gönderilir. Ancak bir zaman sonra Huzziya ve beş kardeşi, Telipinu'nun bilgisi olmadan, Tahurvaili ve Taruhsu'nun da dahil olduğu bir grup tarafından öldürülür.
I. Hürmüz

I. Şâpûr'un (241-272) oğluydu. Babasına bağlı olarak Horasan valiliği yapmış ve Roma'ya karşı girişilen savaşlarda bulunmuştur.Pehlevi dilinde yazılmış olan I. Erdeşîr'in (226-241) tarihindeki İran geleneğine göre, I. Hürmüz bir Fars prensi olan Mithrak'ın oğludur. Erdeşîr, müneccimlerin Mithrak'ın kanından Pers İmparatorluğu'nu eski haline getirecek birinin geleceğini söylemeleri üzerine, Mithrak'ın ailesini ortadan kaldırmıştı.Sadece, bir köylü tarafından saklanan bir kızı kalmıştır. I. Şâpûr bunu görür ve onunla evlenir. Bunun üzerine Erdeşîr, I. Hürmüz'ü kabul eder. Taberî'de de kısmen korunan bu efsaneye göre, I. Şâpûr'un büyük fetihleri I. Hürmüz'e geçmiştir. Gerçekte hükümdarlığı sadece bir sene ve on gün kadar sürmüştü.
I. Hüsrev

I. Hüsrev ya da Farsçada bilinen haliyle Enûşirvân (, ölümsüz ruh), Âdil Enûşirvân adıyla da tanınan 531–579 yılları arasında hüküm süren Sasanî Şahıdır. Hüsrev Sasanîlerin en ünlü ve etkili hükümdarlarından biridir.Hüsrev, 531 yılında babası I. Kubad'ın ölümünün ardından Sasani tahtına çıktı. Tahta geçtiğinde ülke içinde ve dışında birçok zorlu siyasi ve askeri sorunla karşı karşıya kaldı. Ancak Hüsrev sıkı bir yönetim ve stratejik politikalarla bu sorunların üstesinden gelmeyi başarır.Hüsrev'in en ünlü özelliği adaletli ve halka saygılı bir yönetici olmasıydı. İmparatorluğu boyunca yolsuzluğa ve rüşvete karşı savaştı ve halkın refahını artırmak için çaba gösterdi. Adaletli yönetimi ve vergi reformları, Sasanî İmparatorluğu'nun ekonomik açıdan güçlü olmasını sağladı.Dış politikada, Hüsrev, Bizans İmparatorluğu ile zaman zaman çatışmalara girdi ve barış anlaşmaları imzaladı. Ayrıca Romalı tarihçi Prokopius'un belirttiği gibi Bizans İmparatorluğu'na karşı etkili askeri seferler düzenleyerek topraklarını genişletti. İran kültüründe önemli bir figür ve saygı duyulan bir lider olarak anılır. İran kültürü ve Fars edebiyatında en popüler imparatorlardandır; İran dışında "Hüsrev" ismi genel olarak Sasani imparatorlarını anlatan bir isme dönüşmüştür. Onun döneminde, birçok yeni şehrin ve sarayın temeli atılmış, ticaret yolları tamir edilmiş, yeni köprüler ve barajlar inşa edilmiştir. I. Hüsrev'in döneminde, İran'da sanat ve bilimde atılımlar yapılmıştır. Kendinden önce gelen babasının hükümdarlık dönemi, kendi dönemi ve kendinden sonra gelen II. Hüsrev dönemi (590-628) beraber Sasani tarihinin İkinci altın çağını oluştururlar.
I. Innocentius

I. Innocentius (ö. 12 Mart 417) 401'den 417'deki ölümüne kadar Katolik Kilisesi için papalık yapmıştır.Papalığının başlangıcından itibaren, hem doğu, hem de batıdaki dinsel anlaşmazlıkların hakemi olarak görülmüştür. Liber Pontificalisdeki biyografisine göre, I. Innocentius'un kökeni Albano Laziale'ye dayanmaktaydı ve Innocentius adında bir adamın oğluydu, ancak Hieronymus'a göre, Papa I. Anastasius'un oğluydu. Muhtemelen babasının yerine papalık görevine geçen tek örnekti. Urbano Cerri'ye göre, Innocentius'un kökeni Arnavutluk'a dayanmaktaydı. Innocentius, Selanik Başpiskoposunun imtiyazlarını doğrulamış ve Rouen Piskoposu tarafından kendisine atıfta bulunulan disiplin cezaları hakkında bir dinsel hüküm yayınlamıştır.Innocentius, sürgün edilen İoannis Hrisostomos'u savunmuş ve Afrika sinodlarının kararını doğrulamıştır. Katolik rahip ve alim Johann Peter Kirsch, Innocentius'u çok enerjik ve yetenekli bir birey olarak tanımlamış ve görevlerini takdire şayan bir şekilde yerine getirdiğini belirtmiştir.
I. Intef

I. Intef, Mısır'ın Birinci Ara Dönemine egemen olan onbirinci hanedanın Teb'deki yöneticisidir. Mezarı El-Tarif'tedir.Hanedanında firavun unvanına sahip olmuş ilk kişidir. "İki ülkeye huzur getiren" anlamındaki Sehertawy takma adını kullanmıştır.I. Mentuhotep ve I. Neferu'nun oğludur.
I. James (İskoçya kralı)

I. James, (d. 25 Temmuz 1394 - ö. 21 Şubat 1437), 1406'dan itibaren İskoçya kralıdır. Kral III. Robert'in oğludur. Kendisi ailenin dördüncü çocuğudur.
I. Jean

I. Jean (Fransızca Jean Ier le Posthume, İngilizceː John I) Capet Hanedanı'ndan Fransa kralı X. Louis ve eşi Clementia Macaristanlı'nın kral X. Louis'in ölümünden sonra doğmuş olan oğlu. Bu nedenle tarihçiler tarafından Ölümden sonra (Fransızcaː le Posthume) lakabı ile anılır. Kral X. Louis 5 Haziran 1316 öldükten sonra bir çocuğa gebe olan eşi Clémentia Macaristanlı 14 Kasım 1316'da Jean ismi verilen bir erkek  çocuğa doğum yapmıştı  Bu bebek doğar doğmaz Fransa Kralı ve Navarra Kralı I. Jean olarak ilan edilmişti. I. Jean 5 gün gibi gayet kısa bir süre yaşadı ve 19 Kasım 1316'de öldü. Böylece Fransa Kralı ve Navarre Kralı ilan edilen bebek I. Jean 5 gün hükûmet sürmüştür ve tarihçiler tarafından "hayatının tümünde kral olan tek Fransa Kralı" olarak da anılmıştır.Fransa Kralı X. Louis daha 26 yaşında 5 Haziran 1316'de öldüğü zaman bir erkek evlat bırakmamıştı. 1314'deki "Tour de Nesle" skandalı dolayısıyla birinci eşi Margaret Burgonyalı'dan olan kızı Jeanne'ın meşru kral kızı olup olmadığı şüpheli bulunmakta idi. Zaten Fransa Krallığı geleneksel MS 500'de Salic Franklar Kralı I. Clovis döneminde hazırlanmış krallık halef-selef olma yasası olan Lex Salica bir kadının Fransa tahtına çıkmasını kabul etmemekte idi.  X. Louis karısı Clamantia Macaristanlı kocası öldüğü zaman gebe idi. Eğer doğacak çocuk erkek olmazsa Capet Hanedanı'ndan bir yeni kralın ya ölen kralın kardeşi Filip ya da  ölen kralın amcası olan "Valois Kontu Charles" (1270-1325) olması gerekmekteydi. Krallığın kime ait olacağına karar vermek için bebeğin doğumu beklenmeye başlandı ve bu bekleme döneminde eski kralın iki kardeşinden büyüğü olan Filip devlet iktidarını eline alarak taht naibi olarak görev yaptı.X. Louis'in ölümünden yaklaşık 5 ay sonra 13/14 Kasım gecesi Clementia Macaristanlı doğum yaptı ve bebeği bir erkek çocuk oldu. Bu bebeğe Jean ismi verildi ve I. Jean ismi ile Fransa Kralı ve Navarra Kralı olarak tahta geçirildiği ilan edildi. Fransa Krallığı'nın yönetimini yine taht naibi olarak  Filip yüklenmekte idi.Fakat bebek-kral Jean ancak 5 gün yaşadı ve 19 Kasım 1316'da öldü. Bir törenle Fransa Kralları'nın mezarları bulunan Saint-Denis Bazilikası, Paris'te defin edildi. Bu törenleri organize eden ve Fransa Krallığı'nı fiilen yöneten önceki kral X. Louis'in kardeşi  V. Filip adı ile Fransa Krallığı tahtına geçirildi.Navarra Krallığı ise X. Louis ile ilk karısı Margaret Burgonyalı'nın kızı ve Filip'in kuzeni olan II. Joanne'nın taht naipliği ile yönetilmekte idi. Filip Fransa Kralığı tahtına geçince, II. Filip adı ile ʽNavarre Krallığı kralı olarak da ilan edildi.Tommaso di Carpegna Falconieri (çev. Emre Güler), (2015), Kendini Fransa Kralı Sanan Adam, Istanbul, Ithaki Yayınları, 2015,  ISBN 9786053754657Patat, Frédérique (2013) Quiz Histoire de France Cilt=1  Les Rois Paris Frédérique Patat ISBN 9791092188165Tommaso di Carpegna Falconieri (İng. çev. William McCuaig), (2008) The Man Who Believed He was King of France, Chicago University of Chicago Press,‎ ISBN 9780226145259Tommaso di Carpegna Falconieri, (2005) L'uomo che si credeva re di Francia. Una storia medievale, Roma-Bari,‎ ISBN 88-420-7619-8
I. Jeanne (Navarra kraliçesi)

I. Jeanne, (4 Ocak 1273 – 31 Mart/2 Nisan 1305) 1274'ten 1305'e kadar Navarra kraliçesiydi. IV. Philippe ile evlenerek Fransa kraliçesi olmuştu.X. Louis (4 Ekim 1289 - 5 Haziran 1316) 1305'te Navarra, 1314'te Fransa kralı olmuş ve 1316'da ölmüştür.Robert: (296/1297 – 1308) Sicilya prensesi Constance ile nişanlanmış ama kısa bir süre sonra ölmüştür.
I. Johann

Johann I (d. 26 Haziran 1760 Viyana, ö. 20 Nisan 1836 Viyana) Lihtenştayn Prensi. Tam adı Johann Joseph'tir. Annesi Leopoldine von Sternberg'dir. Babası Franz Joseph I'dir. Aloys II ile birlikte on dört çocuğu vardır. Lihtenştayn Prensi 1805-1836 yılları arası olmuştur. Napolyon Savaşları sırasında pek çok savaşlara katıldı.1818'de I. Johann, sınırlı haklar tanıyan bir anayasa ilan etti.
I. John Albert

I. John Albert (Lehçe: Jan I Olbracht; 27 Aralık 1459 – 17 Haziran 1501) 1492–1501 yılları arasında Polonya kralı ve 1491–1498 yılları arasında Głogów Dükü.I. John Albert, Jagiellon Hanedanı mensubu, kendisinden önceki Polonya kralı IV. Kazimierz Jagiellon ve Avusturyalı Elizabeth'in oğludur. Veliaht prens iken I. John, Kopystrzyń'daki (1487) Tatarlara karşı mutlak zaferiyle kendini kanıtladı. 7 Haziran 1492 tarihinde babasının ölümü üzerine Polonya tahtına çıktı.
I. Joselin

Joselin de Courtenay (ya da I. Joselin) (ö. 1131), 1119 ile 1131 yılları arasında Celile Prensi ve Tilbaşar Lordu, 1119 ile 1131 yılları arasında Urfa Kontu. Gücünün zirvesinde Urfa Kontluğu'nu yönetti. Savaş gücü sayesinde büyük ve dengesiz sınırları korudu.I. Gui de Montlhéry'nin kızı Isabella (ya da Elizabeth) ile Courtenay Lordu I. Joselin'in çocuğu olarak doğdu. Birinci Haçlı Seferi sonrası 1101 Haçlı Seferi ile Kutsal Topraklar'a gelmiştir, önce onu Tilbaşar Lordu olarak atayan kuzeni II. Baudouin'in (Godefroy de Bouillon'un ordusuna) sonra Blois kontu Stephen'ın ordusunun hizmetine girmiştir. 1104 yılında Harran Muharebesi'nde esir alındı. 1113'e gelindiğinde Fırat'ın batısında Turbessel çevresinde, Joselin toprakların zengin olduğu yarı özerk bir devlet kurarken, II. Baudouin ise Fırat'ın doğusunda Urfa'nın kendisinin çevresindeki, nüfusu azalan ve Türkler tarafından sürekli taciz edilen alanın kontrolünü aldı. Aynı yıl, Baudouin onu Turbessel'den azletti ve Joselin kendisine Celile Prensliği unvanı verilen Kudüs'e gitti.1118 yılında, II. Baudouin, I. Baudouin'in yerine Kudüs Kralı oldu. Önceki düşmanlıklarına rağmen, I. Baudouin'in kardeşi Boulogne kontu III. Eustace'in adaylığına karşı Joselin, II. Baudouin'e tam destek verdi. Joselin, Urfa kontu yapılarak ödüllendirildi.Kont olarak Galéran du Puiset il beraber 1122 yılında Suruç yakınlarında Belek Gazi tarafından esir alındı. Daha sonra Nisan 1123'de esir alınıp Harput'ta tutulan Kudüs kralı I. Baudouin'e yanına getirildi. Kendilerini tüccar olarak gizleyen ve mahkûmların tutulduğu kaleye sızan elli Ermeni askeri tarafından kurtarıldılar. Gardiyanları öldürdüler ve rehineleri serbest bıraktılar. Ancak, kale kısa bir süre sonra büyük bir Türk gücü tarafından kuşatıldı ve Joselin'in yardım araması gerektiğine karar verildi. Baudouin kalede kaldı ve bir süre sonra kale, Türkler tarafından geri alındı.Urfa'ya döndükten sonra kontlığun topraklarını genişletebildi ve 1125'te Musul atabegi Aksungur el-Porsuki'ye karşı bir Haçlı zaferi olan Azez Muharebesi'ne katıldı.1131'de Halep'in kuzeydoğusundaki küçük bir kalenin kuşatılması sırasında bir İstihkâm madeni çöktü ve Joselin ağır yaralandı.Kısa süre sonra Emir Gümüştekin Gazi'nin Keysun Kalesi'ne yürüdüğü haberini aldı. Joselin'in kendi oğlu geleceğin II. Joselin kaleye yardım etmeyi kabul etmediğinde, kamp yapan kendi ordusunu harekete geçme emri verip ordusunun önünde sedyede üzerinde ilerledi. Gazi, Joselin'in yaklaştığını öğrenince muhtemelen yanlış bir şekilde öldüğü zannına kapıldığı için kuşatmayı kaldırıp geri çekildi veKilikya Ermeni prensi I. Konstantinos'un kızı Beatrice isimli Ermeni asil bir kadın ile evlenmiştir, bu evlilikten Urfa kontu II. Joselin doğmuştur.1119 yılında ölen Beatrice'den sonra 1122 yılında Joselin, Riccardo di Salerno'nun kızı ve Antakya Prensliği naibi Ruggero di Salerno'nun kızkardeşi Maria ile evlendi.
I. Joseph (Kutsal Roma imparatoru)

I. Joseph (Almanca: Joseph I., İngilizce: Joseph I) (26 Temmuz 1678 – 17 Nisan 1711), Kutsal Roma İmparatoru, Macaristan ve Bohemya Kralı ve Avusturya Arşidükü; I. Leopold) ve onun üçüncü eşi Eleonore-Magdalena (Pfalz-Neuburg) (Philipp Wilhelm, Elector Palatine'un kızı)'ın en büyük oğulları.Doğum yeri Viyana, Prens Dietrich Otto von Salm tarafından sıkı bir şekilde eğitilerek iyi bir dil uzmanı oldu. 1687 yılında Macaristan tacını aldı ve 6 Ocak 1690 yılında Roma Kralı oldu.1702 yılında, İspanya Veraset Savaşları sırasındaki isyanlarda kendisinin sadece askeri görevini gördü. İmparatorluk generali Louis William, Margrave (Baden-Baden)'e  Landau kuşatmasında katıldı. Tehlikeli yerlere girmemesi öğütlendiği söylendiğinde cevabının emekliye ayrılmaktan korktuğu olduğu söylenir.1705 yılında babasının yerine imparator olarak geçti. Avusturya dominyonlarını yönetmekte ve İmparatorluğun başı olmada iyi bir talihe sahipti. Generali Savoy Prensi Eugen'e güvendiği yıllarda ya İtalya'da yalnız hareket ediyor veya Malborough Dükü John Churchill ile Almanya ve Flanders'de XIV. Louis'in ordularıyla savaşıyordu. Bütün hükümdarlığı süresinde Macaristan, II. Ferenc Rákóczi'nin çatışmasıyla rahatsız edildi. Sonunda kendisi Osmanlı Devleti'ne sığındı. İmparator İsyancılara karşı kendisi sefere çıkmadı, fakat kendi otoritesini yenilemede kendisine büyük yetki verildi. Joseph, Papa'ya karşı çok bağımsızdı ve cizvitlere karşı düşmancaydı. Sanatın ve müziğin tadını almıştı, ki bunlar hemen hemen bir aile mirasıydı. Ani zamanda aktif bir avcıydı. Kardeşi VI. Karl'ın, Joseph'in Viyana'da çiçek hastalığından ölümü ile Avusturya veraset sorununu pragmatik bir şekilde çözme girişimleri devam ediyordu.Maria Amalia (Avusturya) (22 Ekim, 1701 - 11 Aralık, 1756).  VII. Şarl (Kutsal Roma İmparatoru) ile evlendi.Joseph'in toruları: XVI. Louis (Fransa), IV. Karl (İspanya), Maria Josepha (Bavyera), İmparator I. Joseph ile ve pek çok Polonya Kralları ile evlendi.
I. José

Kral I. José, (unvanı: Reformist, Portekizce o Reformador), (6 Haziran 1714, Lizbon - 24 Şubat 1777), 25. Portekiz ve Algarve kralıdır. (bazı tarihçilere göre 26.)Kral V. John'un ve eşi Avusturya prensesi Mary Anne Josepha'nın üçünü çocuğudur. José'nin Peter adında kendinden büyük bir erkek kardeşi vardı, ancak 2 yaşında öldüğü için tahtın varisi konumuna geldi. Prens Peter'in ölümü üzerine ayrıca Brezilya prensi ve 15. Bragança dükü oldu.1729 yılında İspanya prensesi Mariana Victoria ile evlendi. Bu evlilikten 4 kız çocuğu oldu. Kral José, çok önceden başka çocuğu olmayacağını düşünerek, en büyük kızını Brezilya Prensesi ve tahtının varisi olarak açıkladı.Tahta 35 yaşında iken, 1750 yılında geçti. Göreve getirdiği Sebastião José de Carvalho e Melo'ya büyük yetki verdi. Marquis de Pombal olarak bilinen bu devlet adamı döneminde en etkili kişilerden biri oldu. Pompal, José döneminde ülkeyi yöneten gizli kişi olarak kabul edilir. Döneminde Marquis de Pombal'ın aldığı kararlarla Portekiz ekonomik ve sosyal yönden oldukça gelişti.Döneminde Lizbon'un neredeyse tamamını yıkan 1755 Lizbon Depremi ve sonrasında gelen tsunami oldu. Portekiz'i son derece olumsuz etkileyen bu afet sonrası, I. José'de klostrofobi oluştu ve kapalı mekânlara girmemeye çalıştı ve sık sık çadırda yaşadı. Deprem sonrası, şehir büyük bir bütçeyle yeniden inşa edildi. Bunun anısına şehrin meydanında heykeli halen durmaktadır.
I. João

I. João (Portekizce: João; 11 Nisan 1357 – 14 Ağustos 1433), aynı zamanda Avizli João olarak da bilinir, 1385'ten 1433'teki ölümüne kadar Portekiz Kralıydı. Esas olarak Portekiz'in Kastilya ile ardı ardına savaşta kazandığı zaferdeki rolü, ülkesinin bağımsızlığını koruması ve Portekiz tahtında Aviz (veya Joanine) hanedanını kurmasıyla tanınır. Tüm Portekiz hükümdarlarının en kapsamlısı olan 48 yıllık uzun hükümdarlığı, Portekiz'in denizaşırı genişlemesinin başlangıcını gördü. João'nun ülkesinde iyi hatırlanan saltanatı, ona Güzel Anı (de Boa Memoria) lakabını kazandırdı; o aynı zamanda "İyi" (o Bom), bazen "Büyük" (o Grande) ve daha nadiren, özellikle İspanya'da "Piç" (Piç) olarak anılırdı.
I. Juan Carlos

I. Juan Carlos (Juan Carlos Alfonso Víctor María de Borbón; 5 Ocak 1938, Roma), Kasım 1975'ten Haziran 2014'teki feragâtına kadar İspanya kralı olarak hüküm sürmüş olan İspanya kraliyet ailesinin bir üyesi.1931'de ülkesinden ayrılan son İspanya kralı XIII. Alfonso'nun üçüncü oğlu olan Barselona kontu Juan Carlos Teresa Silvero Alfonso de Borbon y Battenberg'in en büyük oğlu olarak Roma'da doğdu. Çocukluk yılları İtalya'da geçti ve İspanya'ya ilk kez 1947'de eğitim amacıyla geldi. 1945'te babası, Franco'nun yönetimden çekilmesi gerektiğini savunmaya ve Falanjist politikalara karşı çıkmaya başladı.Halk arasında Don Juan olarak bilinen babasından uzaklaşan Franco, Juan Carlos'un eğitimiyle yoğun biçimde ilgilendi. 1955'te Zaragoza Askerî Akademisi'ne giren Juan Carlos, ardından Marin'deki Askeri Denizcilik Okulu'na, San Javier'deki Havacılık Akademisi'ne ve Madrid Üniversitesi'ne devam etti.Mart 1956'da Portekiz Estoril Villa Giralda'da küçük kardeşi Alfonso'nun silahla oynaması esnasında yanlışlıkla ölümüne neden olmuş olduğu söylentileri çıkmış fakat bu olay sonrası kraliyet ailesi çok  fazla bir açıklama yapmaktan kaçınmıştır.1947'de çıkarılan bir yasayla cumhuriyet yönetimine son verilip monarşi ilan edildiği halde Franco'nun ölümüne değin İspanya tahtı boş kaldı. 1969'da General Franco tarafından İspanya veliaht prensi ilan edildi ve 1975'te General Franco'nun ölümü üzerine tahta çıktı. Tahta çıktıktan hemen sonra siyasi partilerin yeniden kurulmasını ve siyasi tutuklular için af çıkarılmasını destekleyerek liberal ve demokratik ilkelere saygılı bir çizgi çizdi. 1981'de Faşistlerin darbe girişiminin sonuçsuz bırakılmasında önemli rol oynadı. Amerika ve Çin'ı ziyaret eden ilk İspanyol devlet başkanı oldu.14 Mayıs 1962'de Atina'da Yunanistan Kralı I. Paulos'un kızı olan Sofía ile evlendi ve biri erkek olmak üzere üç tane çocuğu oldu.2010 yılında başlatılan ve küçük kızı Prenses Cristina'nın da adının karıştığı yolsuzluk soruşturması ve bazı skandallar nedeniyle gözden düşen Juan Carlos'un, 2 Haziran 2014'te tahttan feragât ettiği açıklandı. 18 Haziran 2014'te İspanya Parlamentosu’nda tahttan çekilmesini onaylayan yasayı imzalayarak resmen tahttan feragât etti. Ertesi gün yasanın resmi gazetede yayınlanmasıyla oğlu VI. Felipe İspanya’nın yeni kralı oldu.3 Ağustos 2020 tarihinde Hakkında çıkan yolsuzluk dosyaları nedeniyle İsviçreli ve İspanyol devlet yetkilileri tarafından soruşturma başlatılması üzerine ülkeyi terk etme kararı almış ve Dominik Cumhuriyeti'ne kaçmıştır.WikiLeaks tarafından 2010 yılı Kasım ayında kamuoyuna açıklanan gizli ABD belgelerine göre kral hakkında değerlendirmeler yer almıştır. Buna göre kral, ABD ile iş birliği halinde olmakla beraber sürekli olarak İspanya'nın çıkarlarını düşündüğü şeklinde değerlendirilmiştir.
I. Julius

Papalık görevini yapmakta iken genellikle Doğu Roma İmparatorluğu'nda bulunan Hristiyan kiliseleri ve piskoposları arasında yayılan Aryanizm inançları üzerine eğilip bu bu inançlıları tekrar Birinci İznik Konsili ile kabul edilen ana inanç prensiplerine uyan asıl Hristiyanlık inançlarına geri dönüştürmek için uğraş vermiştir. 342'de bunun için önce Roma'da bir sinod toplantısı yaptırmıştır. Sonra da 343'te 170 piskoposun katıldığı Doğu Roma Augustus İmparatoru II. Konstantin ve Batı Roma Augustus İmparatoru Konstans'ın destekleri ile o zaman "Dakya Diyakozluğu" içinde bulunan "Serdica (modern Sofya)"'da "Serdica Konsili"'ni toplamıştır. Bu konsilde Roma'da bulunan Aziz Petrus'un görevinin devamı olan Roma Piskoposu Papa'nın Hristiyanlık üzerinde en yüksek otorite olduğu tekrar açıklanmıştır.Papa I. Julius 345'te günümüzde Hristiyanlığın en büyük kutlama günü olan İsa'nın doğum günü olarak 25 Aralık gününü seçilmesini de kabul etmiştir. Bundan önce tek bir kutsal bayram olarak İsa'nın doğumundan 12 gün sonra olan Epifani kabul edilip kutlanmakta idi ve Papa I. Julius bu bayramı ve zamanını değiştirmiştir. Ama İsa'nın doğum günü Noel kutlamanın 25 Aralık'ta olduğunu kabul etmiştir.Wikisource websitesinde "Johann Peter Kirsch, (1913) "Pope St. Julius I" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 8" maddesi  Pope St Julius I - Wikisource, the free online libraryWikisource websitesinde "Julius" 1911 Encyclopædia Britannica, Cilt 15  1911_Encycloppædia_ Britannica/Julius
I. János

János Szapolyai, János Zápolya olarak da bilinir. (d. 2 Şubat 1487 - ö. 22 Temmuz 1540), 1511'den itibaren Erdel voyvodası, 1526'dan ölümüne değin Macaristan Kralı.1511'de Erdel Voyvodası seçildikten sonra György Dózsa önderliğindeki köylü isyanını bastıran kuvvetleri yönetti. Mohaç Muharebesi sırasında Macaristan Kralı II. Lajos'un çağrısı üzerine ordusuyla yola çıktı ancak bugüne kadar belirlenemeyen bir nedenden dolayı savaş alanına girmedi ve Segedin yakınlarında savaşın bitmesini bekledi.II. Lajos'un Mohaç Savaşı sırasında ölümü üzerine Székesfehérvár'da toplanan Macar dieti (asiller meclisi) 10 Kasım 1526'da János Szapolyai'yi Macaristan Kralı seçti. Kararı kabul etmeyen asillerin oluşturduğu bir diğer diet ise bir ay sonrasında Presburg'da (Bugün Bratislava) toplanarak Avusturya Arşidükü Ferdinand'ı Macaristan Kralı seçti. János Szapolyai 1528'de Habsburglara karşı Osmanlı İmparatorluğu'ndan destek istedi ve bu durum I. Viyana Kuşatması'na yol açtı. Ölünce yerine oğlu Sigismund tahta çıkmıştır.
I. Kahaber

I. Kahaber (Gürcüce: კახაბერ გურიელი, fl. 1352), Gurieli hanedanından bir eristavi idi. Guria Prensliği'nin bilinen ilk düküdür.Kahaber, Megrelya eristavisi II. Giorgi Dadiani'nin (ö. 1384) oğlu ve II. Giorgi'nin yerine geçen I. Vamek Dadiani'nin erkek kardeşiydi. Guria hanedanın ilk dükü olan Kahaber, ilk kez Gürcü tarihçi Dimitri Bakradze tarafından tanımlanmıştır. Bakradze, Guria'daki Lihauri Kilisesi'nde yer alan ve 1352 yılına tarihlenen yazıtta Kahaber'in eşi Anna ile birlikte anıldığını yazmaktadır. Bu yazıtın günümüzde nerede olduğu bilinmemektedir. Kahaber, Svanların eristavi'si olarak da anılmaktadır.Kahaber'in oğlu ve olası halefisinin Giorgi Gurieli olduğu düşünülmektedir. 1422'ye tarihlenen Lihauri Kilisesindeki yazıtta, Giorgi ve eşi Elene'den bahsedilmektedir. Aynı yazıtta Giorgi'nin oğlu olduğu yazan Mamia, muhtemelen Giorgi'den sonra Guria ve Kaikubad'ın dükü olmuştur.
I. Kaihosro Cakeli

I. Kaihosro Cakeli (Gürcüce: ქაიხოსრო I ჯაყელი; 1443 - 1500) 1498'den 1500'e kadar Samtshe Atabeyliği'nin prens ve atabeyliğini yapmış Cakeli hanedanı üyesidir. Babası II. Kvarkvare'nin ölümüyle tahta çıktı. Kaihosro'nun çağdaşlarına göre, bilge ve eğitimli bir hükümdardı. Hükümdarlığı boyunca diğer Gürcü krallıkları Kartli, Kaheti ve İmereti ile sorun yaşamadı. Lazistan üzerinden Samtshe Atabeyliği'ne saldıran Osmanlı'nın Erzurum ve Trabzon Paşalarını mağlup etti. Kaheti kralı I. Aleksandr ve Kartli Kralı Konstantin ile birlikte, İran'daki Akkoyunlu yönetimini yıkması için ilk Safevi şahı İsmail'e yardım etmeyi kabul etti. Kaihosro 1500 yılında öldü ve yerine kardeşi Mzetçabuk Cakeli geçti.
I. Kaihosro Gurieli

I. Kaihosro Gurieli (Gürcüce: ქაიხოსრო I გურიელი; ö. 1660), 1626'dan 1658'e kadar Guria'nın prensliğini yapmış Gurieli hanedanı üyesidir. Görevden alınan selefisi I. Simon Gurieli'nin yerine Megrelya Prensi II. Levan II Dadiani tarafından prens ilan edildi. Kaihosro, İmereti Kralı III. Alexander tarafından devrildi ve sınır dışı edildi. Osmanlı desteğiyle Guria'ya dönüşü, Gurialı bir soylu tarafından öldürülmesiyle son buldu.Kaihosro Gurieli, I. Vahtang Gurieli'nin oğluydu. 1626'da, kayınbiraderi I. Simon Gurieli'yi mağlup eden, tahttan indiren ve kör eden Megrelya Prensi III. Levan Dadiani tarafından Guria prensi ilan edildi. 1658'de, üvey kardeşi III. Liparit Dadiani'yi İmereti Kralı III. Alexander'a karşı olan savaşında destekledi. Haziran 1658'deki Bandza savaşında Alexander kesin bir zafer kazandı ve Guria ve Megrelya'da İmereti'ye sadık rejimler kurdu. Kaihosro, İstanbul'a sürgüne gönderildi. Daha sonra Osmanlı'ya bağlı Çıldır Eyaleti'nin Müslüman Gürcü Paşası Rustam'ın desteğiyle Kral Alexander'ın 1660'taki ölümünü fırsat bilip rakibi Demetre Gurieli'ye saldırdı. III. Vamek Dadiani, Demetre'yi korumak için Megrel, İmeretili ve Abhazlardan oluşan bir güçle Kaihosro'ya müdahale etti. Kaikhosro Açi Manastırı'na sığındı ve karşı saldırıyla Guria'nın başkenti Ozurgeti'yi ele geçirdi. Buna karşın Gurialı soylu Maçutadze tarafından öldürüldü ve Guria'nın başına yeniden Demetre Gurieli geçti. Kaihosro'nun oğulları Giorgi ve Malakia, Ahıska'ya kaçtı.Prens Malakia Gurieli (d. 1689'dan sonra), Şemokmedi ve Cumati piskoposu, Guria Prensi (1684-1685, 1689);
I. Kaliman

I. Kaliman Asen (Bulgarca: Калиман Асен I; 1234 – Ağustos/Eylül 1246), 1241–1246 yılları arasında hüküm süren İkinci Bulgar İmparatorluğu çarı.II. İvan Asen'in yerine Bulgar tahtına henüz yedi yaşındayken oturdu ve I. Kaliman Asen adına idareyi bir veya birden daha fazla sayıda naip üstlendi.1241 yılında Altın Orda Devleti hükümdarı Batu Han'ın orduları İkinci Bulgar İmparatorluğu'nu istila etti ve bu istila sonucunda Bulgarlar, Altın Orda Hanlığı'na yıllık haraç ödemek zorunda kaldı. Bundan sonra XIII. yüzyılın altmışlı ve yetmişli yıllarında Bulgar toprakları sürekli olarak Altın Orda Hanlığı'nın saldırılarına maruz kaldı.Ağustos ya da Eylül 1246'da I. Kaliman Asen, henüz 12 yaşındayken öldürüldü. Yerine yine kendisi gibi reşit olmayan II. Mihail Asen çıkarıldı.Georgios Akropolitis: The History (Translated with and Introduction and Commentary by Ruth Macrides) (2007). Oxford University Press.
I. Kambises

I. Kambises (Antik Farsça: Kambūjiya, 'Daha yaşlı') (MÖ 600 - 559), MÖ 580'den 559'a kadar Anshan kralıydı. Büyük Kiros'un babasıdır. Adı Latince Cambyses Yunanca Καμβύσης olarak geçmektedir.
I. Kamehameha

Kamehameha I (Havai dilinde okunuşu: [kəmehəˈmɛhə];   –  8 veya 14 Mayıs, 1819), Ulu Kamehameha olarak da bilinir, Havai dilindeki tam ismi: Kalani Paiea Wohi o Kaleikini Kealiikui Kamehameha o Iolani i Kaiwikapu kaui Ka Liholiho Kūnuiākea, 1810 yılında Havai Adaları'nın büyük bir kısmını fethederek Havai Krallığı'nı resmen kurmuştur. Kamehameha Pasifikteki büyük sömürgeci güçlerle geliştirdiği ilişkilerle, Havai'nin bağımsızlığını ilan etti.Savaş zamanı savaşmayan sivilleri insan hakları çerçevesinde koruduğu için Kamehameha, Kānāwai Māmalahoe namıyla hatırlanır, manası "Parçalanmış Kürek"dir.
I. Kaplan Giray

I. Kaplan Giray, Kırım Tatar Hanlığı'nı 1707-1708, 1713-1715 ve 1730-1736 yılları arasında üç kez yönetmiş Kırım Hanı'dır.
I. Karekin

I. Karekin (Ermenice: Գարեգին Ա), tüm dünya Ermenileri ruhani lideri ve Ermeni Apostolik Kilisesi katolikosu (1995-1999).1932'de Kesab (Suriye) bölgesinde doğdu. 1964'te piskopos, 1971'te İran piskoposu, 1973'te ise Amerika Birleşik Devletlerinde başpiskopos oldu.1977 yılında Ermeni Apostolik Kilisesi - Kilikya Kutsal Makam'da (Antelias, Lübnan) Khoren I Katolikos'a asistan katolikos seçildi. Katolikos Khoren I'in ölümünden sonra, 1983 yılında, II. Karekin olarak Kilikya Kutsal Makam'da katolikos oldu.1995 yılında Ermeni Apostolik Kilisesi'nde tüm Dünya Ermenileri ruhani lideri seçildi ve Lübnan'dan Ermenistan'a gitti ve 1995 ve 1999 yılları arasında, I. Karekin olarak katolikos oldu. 1999 yılında Eçmiadzin'de öldü.
I. Karekin (Kilikya)

I. Karekin (Ermenice: Գարեգին Ա), Ermeni Apostolik Kilisesi - Kilikya Kutsal Makamı katolikosu (1943–1952).1867 yılında Dağlık Karabağ'da doğdu. 1917'te piskoposu, 1933'te Kırım ve Yeni Nahçıvan (Rusya) başpiskoposu, ve sonradan Amerika Birleşik Devletler'de başpiskoposu oldu.1943 yılında Ermeni Apostolik Kilisesi - Kilikya Kutsal Makam'da (Antelias, Lübnan) I. Karekin olarak katolikos oldu. 1952 yılında öldü Lübnan'da.
I. Karl

I. Karl veya I. Charles (Karl Franz Joseph Ludwig Hubert Georg Otto Maria; 17 Ağustos 1887 – 1 Nisan 1922) Avusturya'nın son imparatoru, Macaristan'ın son kralı, (Macarca: IV. Károly) Bohemya Krallığı'nın son kralı, (Çekçe: Karel III.) ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun dağılmasından önce Habsburg-Lorraine Hanedanı'na ait son hükümdar.Avusturya Arşidükü Arşidük Otto ve Saksonya Prensesi Maria Josepha'nın oğlu olan Charles, 1914'te amcası Arşidük Franz Ferdinand'a yapılan Saraybosna Suikastı ile öldürüldükten sonra İmparator Franz Joseph'in varisi oldu. 1911'de Bourbon-Parma Hanedanı'ndan Prenses Zita ile evlendi.Karl, Franz Joseph'in ölümünden sonra Kasım 1916'da tahta çıktı. Avusturya-Macaristan'ın I. Dünya Savaşı'ndan çıkışını müzakere etmek için gizli girişimlerde bulundu, ancak başarısız oldu. Karl'ın imparatorluğu federal bir birliğe dönüştürerek koruma niyetine rağmen, Avusturya-Macaristan hızla çözünmeye doğru yöneldi; Çekoslovakya, Sloven, Hırvat ve Sırp Devleti ilan edildi ve Macaristan, Ekim 1918'in sonuna kadar Avusturya ile monarşik ilişkilerini durdurduğunu açıkladı. 11 Kasım 1918 Ateşkesi'nin ardından Karl'ın devlet işlerinden çekilmesi istendi, ancak feragat etmedi. Ertesi gün Alman-Avusturya Cumhuriyeti ilan edildi ve Nisan 1919'da Avusturya Parlamentosu tarafından resmi olarak tahttan indirildi ve İsviçre'ye sürüldü.1921'de Macar tahtını geri almak için iki girişimde bulundu; Her ikisi de Macaristan'ın naibi Miklós Horthy'nin desteğinin olmaması nedeniyle başarısız oldu.Charles ikinci kez Portekiz adası Madeira'ya sürüldü ve kısa süre sonra hastalandı. 1922'de solunum yetmezliğinden öldü. 2004 yılında Papa II. Ioannes Paulus tarafından aziz ilan edilen Karl, Katolik Kilisesi tarafından Avusturya'nın Kutsanmış Karl'ı olarak bilinir.G. Brook-Shepherd, The Last Empress: The Life & Times of Zita of Austria-Hungary, 1892–1989, 1991. .Hopwood, Robert F. "The Conflict between Count Czernin and Emperor Charles in 1918." Austrian History Yearbook 4 (1968): 28-43.Bernhard A. Macek, Kaiser Karl I. Der letzte Kaiser Österreichs. Ein biografischer Bilderbogen, Sutton Erfurt, 2012. .PRECLÍK, Vratislav. Masaryk a legie (Masaryk and legions), váz. kniha, 219 str., vydalo nakladatelství Paris Karviná, Žižkova 2379 (734 01 Karviná) ve spolupráci s Masarykovým demokratickým hnutím (in association of Masaryk Democratic Movement), 2019, ISBN 978-80-87173-47-3, s. 28-30, s.84, s. 131, s. 166Robert Rill: Charles I, Emperor of Austria, in: 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War.
I. Karl (Lihtenştayn prensi)

I. Karl (30 Temmuz 1569 - 12 Şubat 1627), ilk Lihtenştayn prensi. 20 Aralık 1608 - 12 Şubat 1627 tarihleri arasında hüküm sürmüştür. Babası Lihtenştayn Baronu II. Hartmann, Annesi Anna Maria Ortenburg'tur. Kutsal Roma İmparatoru II. Rudolf döneminde Habsburg Ailesinin başdanışmanı olmuştur. 1607 yılına kadar bu pozisyonunu korudu. 1608'de Lihtenştayn Prensi oldu. 1599 yılında Katolik mezhebine geçmiştir. 1614'te Troppau Dükü topraklarını ele geçirdi. 1622'de Bohemya Valiliği ve Taht Naipliğine atandı. Aynı sene Altın Polar Nişanı ile ödüllendirildi. Asi özelliği nedeniyle 28 Aralık 1613'te Troppau Topraklarından feragat ettirildi. 12 Şubat 1627'de Prag'ta öldü.
I. Karl (Württemberg kralı)

Karl, 6 Mart 1823'te Stuttgart'ta Kral I. Wilhelm ve üçüncü karısı Pauline Therese'nin oğlu olarak doğdu. Kralın en büyük oğlu olarak Württemberg Krallığı'nın Veliahtı oldu. Ayrıca Berlin ve Tübingen'de eğitim aldı.Karl 13 Temmuz 1846'da, Çar I. Nikolay ve Prusyalı Charlotte'un kızı olan Rusya Büyük Düşesi Olga Nikolaievna ile evlendi. Karl, 1864'te babasının ölümü üzerine Württemberg tahtına çıktı.Çiftin, Karl'in eşcinselliği nedeniyle çocukları olmadı. Karl, çeşitli erkeklerle yakınlığı nedeniyle birkaç kez skandala konu oldu.1870'te Olga ve Karl, Olga'nın kardeşi Grandük Konstantin'in kızı Vera Konstantinovna'yı evlat edindiler.1866 Avusturya-Prusya Savaşı'nda Avusturya'nın yanında yer aldı, ancak Sadowa savaşından sonra Prusya ile gizli bir askeri anlaşma imzaladı ve yeni kurulan Alman İmparatorluğu'na katılarak Fransa-Prusya Savaşı'nda Alman İmparatorluğu'nun yanında yer aldı.6 Ekim 1891'de Stuttgart'ta çocuksuz öldü ve kız kardeşinin oğlu II. Wilhelm yeni Württemberg kralı oldu. Eşiyle birlikte Stuttgart'ta bulunan Schloßkirche'ye gömüldü.Paul Sauer. Regent mit mildem Zepter. König Karl von Württemberg , Deutsche Verlags-Anstalt Stuttgart, 1999