Cengiz Baktemur

Cengiz Baktemur (3 Mart 1961, Malatya – 30 Nisan 1982, Elazığ), Türk Ülkücü  20 Şubat 1980'de Malatya Doğanşehir Cumhuriyet Halk Partisi Gençlik Kolları Başkanı Hasan Doğan'ı öldürdü. Yargılandı ve idam cezasına çarptırıldı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 8'i sağ görüşlü 50 mahkûmdan biridir.Sağ görüşlü Cengiz Baktemur, Malatya Doğanşehir Cumhuriyet Halk Partisi Gençlik Kolları Başkanı manifaturacı Hasan Doğan'ı görüş ayrılığından dolayı öldürmeyi planladı. Yedek şarjörlü bir tabanca aldı. Baktemur, 20 Şubat 1980'de saat 18.15 sıralarında dükkânını kapatıp çıkan Doğan'ı Cumhuriyet Caddesi üzerinde takip etti. Şekerbank'ın önüne gelindiğinde Doğan'a arkadan ve yakın mesafeden 5-6 el ateş etti. İki merminin sırtından girmesiyle Hasan Doğan öldü. Cadde üzerinde kaçmaya başlayan ve kendisini takip eden emniyet kuvvetlerine de ateş açan Cengiz Baktemur, silahıyla birlikte yakalandı.O gün, Nisan'ın son günüydü. Bir süre önce gazetelerde "İdam cezası 12 Eylül diktatörlerince tasdiklendi" diye yazınca, Cengiz’in annesi Elazığ'a gelmişti. İçinde belki yavrumu bir daha göremem endişesini taşıyan ana, evladıyla görüşmek istiyor ama cezaevi idaresi bu görüşmeye izin vermiyordu. Yüreği yaralı ana, oğlunu görmek için bütün gücüyle diretiyor ve cezaevinin önünden de ayrılmıyordu. Daha sonra araya giren bir astsubay, bölük komutanı yüzbaşıya ulaşarak, bu görüşmenin gerçekleşmesini sağladı. Görüşme yerine giren, gözleri ağlamaktan şişmiş olan ana, evladına öyle bir sarılmıştı ki, adeta onu alıp içine koymak, onu bekleyen kötü akıbetten saklamak ister gibiydi. Cengiz’i öpüyor, kokluyor, bağrına basıyordu. Ana, bir yandan ağıtlar yakıyor, kafiyeli sözler söylüyor, oğluna duyacağı hasreti dile getiriyor, bir yandan da başta Kenan Evren'e olmak üzere bütün 12 Eylül cuntacılarına beddualar yağdırıyordu. Mübarek kadın, hıçkırıklara boğularak,"Oğlum zannetme ki, seni kurtarmak için uğraşmadık" derken, oğlu için ellerinden gelen her şeyi yaptıklarını anlatıyor, başarılı olamadıkları için de adeta özür diliyor, gibiydi."Ana yeter ki sen üzülme, alnımıza böyle yazılmış" diyen Cengiz ise anasını teselli etmek için çırpınıyordu.Daha önceden hazırlanmış olan idam yaftası boynuna asıldı. Başında yünden örülmüş bir başlık (külah) vardı. İdam yaftasını asarken bunu başından almak istediklerinde; "Onu başımdan almayın. Onu cezaevindeki ülküdaşlarım benim için ördüler" dedi.Cengiz, tabureye çıkarken cellat da yanında belirdi. Yukarıdan sarkan kemendi telaş içinde Cengiz'in boynuna geçirip aceleyle tabureye bir tekme atarak kaçtı. Karanlığın içinde saklanmak ister gibiydi. Anlaşılmaz bir hırıltı kapladı ortalığı. Karanlığa benek benek düşen lambaların fersiz ışığında çırpınan, debelenen beyazlıktan başka her şey sanki taş kesilmişti. Ne kadar geçti bilinmez, Cengiz hala can çekişiyordu. İçlerinden biri, içinde biriken nefesiyle avazının çıktığı kadar bağırdı; "Böyle bir işkence olamaz. Tutun lan, kaldırın!"Aynı duyguları paylaşan iki asker, zembereğinden boşanmış bir yay gibi atılarak Cengiz'i ayaklarından tutup havaya kaldırdılar.Az sonra bir köşeye sinmiş olan cellat bulunup geri getirildi ve bu defa ipi Cengiz'in boynuna tam geçirmesi söylendi.Cengiz, yağlı urganın ucunda hafif hafif sallanırken, güneş ışıkları da ufku aydınlatmaya başlamıştı.Cengiz Baktemur, Elâzığ Sıkıyönetim Komutanlığı Askerî Mahkemesi tarafından 11 Mayıs 1981'de idam cezasına çarptırıldı. Askerî Yargıtay 2. Dairesi, 30 Eylül 1981'de kararı onadı. Danışma Meclisinde de kabul edilen karar, son olarak Devlet Başkanı Orgeneral Kenan Evren başkanlığındaki Millî Güvenlik Konseyinin 28 Nisan 1982'de yapılan 28. birleşiminde kabul edildi.