barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Ağaçlı, Ardahan

Ağaçlı'nın bilinen en eski adı Gellik veya Kellik'tir. Köyün adı 1886 tarihli Rus nüfus sayımında "Kellik" (Келлик), 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise Kelik / Kellik (كەلیك) olarak geçer. Kellik Gürcüce kaynaklarda "Keliki" (კელიკი) biçiminde yazılır.Gellik köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan tarihsel bölgelerden biri olan Artaani'de yer alır. Nitekim bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Bugün yaklaşık olarak Ardahan merkez ilçesi ile yakın çevresini kapsayan Artaani bölgesi, uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresince "Kellik" (Келлик) olarak kaydedilmiş olan köy, Ardahan sancağının Göle kazasına bağlıydı. Rus döneminde köyde Kürtler yaşıyordu ve köyün 1886 yılındaki nüfusu 6 kişiden oluşuyordu. Köyün nüfusu 1896 yılında 50 kişi, 1906 yılında 93 kişi olarak tespit edilmiştir.Gellik köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre fiilen Ermenistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Köy Türkiye'ye bırakıldı.Kellik köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kelik / Kellik (كەلیك) adıyla Kars vilayetinin Göle kazasının Hoçovan nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Gellik" biçiminde yazılmış olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 311 kişiden oluşuyordu. Ancak bu tarihte Hoçovan nahiyesi Ardahan kazasına bağlanmıştı. Kellik / Gellik  Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında  7267 sayılı kanunla Çobanlı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Çobanlı köyünün nüfusu 587 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 104 kişi okuma yazma biliyordu. Çobanlı adı 2013 yılında Ağaçlı olarak değiştirilmiştir.
Ağaçlı, Beşikdüzü

12 Eylül 1980 askerî darbesinden önceki adı ise Kızılağaç iken darbe sonu adı Ağaçlı olarak değiştirilmiştir.https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağaçlı, Ceyhan

Eski adı Anavarza ya da Çeçen Anavarza olarak geçmektedir. Köy ilk kurulduğunda bu ad Çeçenler tarafından konulmuştur. Daha sonra mahalleden göçler olmuş ve köy giderek küçülmüştür. Köy cumhuriyetin ilk yıllarından itibaren, Ağaçlı adını almadan önce "Çeçen Köyü" olarak bilinirdi. Köy günümüzde Ağaçlı ismiyle köy statüsünü sürdürmektedir.
Ağaçlı, Karayazı

Mahallenin eski adı 1928  yılı kayıtlarında Kami olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 154 km, Karayazı ilçe merkezine 34 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneyinde olup,  numaralı Karaçoban-Karayazı il yoluna  4,2 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Ağaçlı, Kulp

Önceleri köy olan mahallenin adı, 1865 yılı kayıtlarında Ciks ya daCiksi olarak geçmektedir. 1915 yılı kayıtlarında ise Kürtçe'de "kireçli" anlamına gelen Cıxsî olarak geçmektedir. 1960 yılında adı Ağaçlı olarak değiştirilen köyde 2 Kasım 1991 tarihinde belde belediyesi kuruldu. Kasabanın belediye statüsü, 6360 sayılı kanun gereğince, Diyarbakır il topraklarının tamamının büyükşehir belediyesine dahil edilmesi üzerine 2013'te sona erdi ve Ağaçlı mahalleye dönüştü.Mahalle, Diyarbakır il merkezine 130 km, Kulp ilçesine 27 km uzaklıktadır. Ağaçlı'ya ulaşım, Kulp-Diyarbakır karayolunun 12. kilometresinde ayrılan 6 km'lik asfaltlanmış yol ile sağlanmaktadır.
Ağaçlı, Mustafakemalpaşa

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağaçlı, Söke

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağaçlıdere, Sur

Ağaçlıdere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Ağaçlıhüyük, Milas

Ağaçlıhüyük, Milas ilçesinin güneyinde, Milas-Bodrum karayolunun 5. km'sinden sola sapılarak 6 km içeride, asfalt bir yolla ulaşılan bir yerleşim merkezidir. Bugün Uyku Vadisi olarak bilinen mesire yerine giderken içinden geçilen ilk mahalledir. Bir sonraki ise Gökçeler'dir.Ağaçlıhüyük nüfusu hızla azalmaktadır. Genç nüfus, mahallede iş imkânlarının kısıtlı olması dolayısıyla çevre illere, ilçelere göç etmektedir. Mahalle nüfusu günümüzde 1000'e düşmüştür. İkametgâha dayalı son nüfus sayımında nüfus 1009 olarak belirlenmiştir. 1980'li yılların başında 2000 olan nüfus, göç nedeniyle hızla azalmıştır. Günümüzde Ağaçlıhüyüklü olarak bilinen ve mahalle nüfusundan daha kalabalık bir nüfus İzmir'dedir. Ayrıca Milas'ta, Aydın'da, Bodrum'da, komşu il ve ilçelerde de hatırı sayılır sayıda mahalleli yaşamaktadır.Mahalle, ilk kurulduğu yıllarda mahallenin eteklerinde kurulduğu tepe, tamamen ardıç ve meşe (yöresel dilde pınar) ağaçlarıyla kaplı olduğundan mahalleye "ağaçlı mezar" anlamında "Ağaçlıhüyük" denmiştir.Mahallenin eteğinde kurulduğu tepenin zirvesinde bir yatır (mezar) vardır. Bu mezarın etrafı hâlen birinci maddede sözü edilen ağaçlarla çevrilidir. Etrafı ağaçlarla çevrili olan bu mezar(lar) dan ötürü "Ağaçlıhüyük" denmiştir. "Mezar" sözcüğü ölümü çağrıştırmasına rağmen yaşamın bir gerçeği olarak her an karşımıza çıkabilmektedir.Muğla iline 74 km, Milas ilçesine 11 km ve uyku vadisine 5 km uzaklıktadır. Milâs-Bodrum Havalimanına 8 kmdir. Güllük Beldesine 12 km uzaklıktadır.
Ağaçlık

Ağaçlık geniş anlamıyla ağacı bol olan yerdir. Ağaçlık oldukça çok güneş ışığı alan ve sınırlı gölgeliklere sahip düşük yoğunluklu ormanların oluşturduğu açık alanlı bir habitattır. Habitat içinde çalılıklar ve otsu bitkiler de bulunabilir. Ağaçlık, daha kurak koşullarda ya da birincil veya ikincil ardıllığın ilk evrelerinde çalılık alanlara bir geçiş aşaması oluşturabilir. Yüksek ağaç yoğunluğuna sahip olan, yaygın ve hemen hemen sürekli olarak gölge sağlayan bir kapalılığa sahip habitatlara ise sıklıkla orman denir.Ağaçlık alanları şehirleşme ve ziraatten korumak için doğayı koruma grupları tarafından yaygın çabalar sürdürülmektedir; ABD'nin Indiana eyelatinin kuzeybatısında Indiana Dunes ağaçlık alanı buna bir örnektir.
Ağaçlık, Muş

Köyün eski adı 1912 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Karnen, 1928 yılı kayıtlarında ise Karni olarak geçmektedir.
Ağaçlık, Çatak

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağaçpınar, Bitlis

Köyün eski adı 1865 yılı kayıtlarında Angol, 1928 yılı kayıtlarında  İngöl ya da Engul olarak geçmektedir. Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.
Ağaçpınar, Ceyhan

Mahallenin adı, 1928 yılına ait Türkçe kaynaklarda Kürt köyü olarak geçmektedir. Günümüzde ise Ağaçpınar ismiyle köy statüsünü sürdürmektedir.https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağaçpınar, Ovacık

Köyün eski adı Haçkirek'dir. 22 Mart 1955'te Haçkirek adıyla köye bağlı beş mezrasıyla birlikte kurulmuştur. Kuruluşundan kısa süre sonrasında ismi değiştirilerek 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. Ekim 1994'te güvenlik güçleri tarafından PKK'ya yönelik başlatılan operasyonlar kapsamında tamamen boşaltıldı. 2011 yılında köy yeniden yerleşime açıldı.
Ağaçsakal

Ağaçsakal veya Sindarin dilinde Fangorn kurgusal karakteri J. R. R. Tolkien'in kitabında bulunan bir enttir.Entler yürüyebilen ve konuşabilen ağaçlardır. Üçlemenin ikinci filminde ve ikinci kitabında Entlerle sık sık karşılaşılmaktadır. Tüm entlerin lideridir ve yaşamının başlangıcı Orta Dünya'nın ilk çağlarına kadar dayanır. Ağaçları korumakla ve bekçiliğini yapmakla görevlidir. Oldukça güçlü bir enttir ve tüm entler onun sözüne güvenir. Gandalf'ın emri ile Pippin ve Merry'yi korumakla görevlendirildi. Pippin'in ve Merry'nin Fangorn dışından maceralarıyla birlikte getirdiği haberlerin de etkisiyle önceden beynini meşgul eden "Saruman'ı durdurma" düşüncesini hayata geçirmek için Isengard'a saldırı yapmıştır. Saldırıda Pippin ve Merry'yi korumuştur ve Isengard'taki tüm orkları diğer entlerin de yardımıyla temizlemiştir. Isengard'taki barajı yıkarak tüm Isengard'ı sular altında bırakmış ve kapı nöbetçileri olarak savaşta cesurca savaşan Merry ve Pippin'i koymuştur. Gandalf, Miğfer Dibi Savaşı'nı kazandıktan sonra Isengard'ı görmeye geldiğinde onları Ağaçsakal karşılamıştır. Gandalf orada Saruman ile yüzleşmiş ve Saruman'ın asasını parçalamıştır. O sayede palantiri ele geçirmiştir. Ağaçsakal, Saruman'ın da etkisiz kalmasıyla oranın yönetimini ele geçirmiştir.
Ağaçseven, Of

Mahallenin eski adı Samri'dir. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, o dönemki Of kazasına bağlı köyler arasında yerleşim görülmemektedir. 1681 yılı Avarız Defterinde Samri adıyla görülen köyde, tamamı Müslümanlardan oluşan 40 avarız hanesi kaydedilmiştir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan sonra 1935 yılı nüfus sayımında da Samri adıyla o dönemki Of nahiyesine bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Ağaçseven olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Ağaçsever, Çınar

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağaçsıl hareket

Ağaçsıl hareket ya da ağaçsıl lokomosyon, hayvanların ağaçlarda hareket etmelerini tanımlayan bir terimdir.  Ağaçların bulunduğu habitatlarda hayvanlar ağaçlar üzerinde hareket etmek üzere evrimleşmişlerdir. Bazı hayvanlar ağaçlara ara sıra çıkarken bazıları ise tamamen ağaçlarda yaşarlar. Habitatlar içlerinde hareket eden hayvanlar için anatomik, davranışsal ve ekolojik sonuçları olan ve farklı türler arasında farklılaşmayı getiren sayısız mekanik zorluk içerir. Aynı prensipler ağaçlara tırmanmanın yanı sıra kayalıklara ya da dağlara tırmanmak için de kullanılabilir.Ağaçlara tırmanma için adaptasyon geçirmiş olduğu bilinen ilk tetrapod yaklaşık 260 milyon yıl önce Permiyen döneminin sonlarında yaşamış olan Synapsida kladından Suminia cinsidir.
Ağaçyolu, Bingöl

Köyün eski adı 1550 yılı kayıtlarında "İskenderanî" ya da "Hevurt", 1928 kayıtlarında ise İskenderan olarak geçmektedir.
Ağaçyurdu, Güçlükonak

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Zivingi Şikakan olup, "zivinga Şikakan", Kürtçede "Şikak kışlağı" anlamına gelmektedir. Daha önceleri Siirt ili Eruh ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında Siirt ilinin yeni kurulan ilçesi Güçlükonak'a bağlanmıştır. Kısa bir süre sonra da yeni kurulan Şırnak ilinin Güçlükonak ilçesinin bir köyü olmuştur. 1993 yılında terör ve güvenlik gerekçesiyle boşaltılan köy, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır, ancak köye dönüşler 2013 sonrası olmuştur.Köy, Şırnak il merkezine 85 km, Güçlükonak ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Güçlükonak'ın kuzeyinde olup,  numaralı Güçlükonak-Eruh il yoluna 8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Ağaçyurdu, Karaman

Köyün adı, 1914 ve 1946 yılı kayıtlarında Buyruntu ya da Buyuntu olarak geçmektedir. 6 Kasım 1944 tarihine kadar İçel ilinin Mut ilçesine bağlı iken bu tarihte Konya'nın bir ilçesi olan Karaman'a bağlandı. Köyün "Buyuntu" olan ismi, yabancı ad olduğu gerekçesiyle 1961 yılında Ağaçyurdu olarak değiştirildi. 5 Haziran 1989 tarihinde kabul edilen "3578 sayılı 4 il ve 5 ilçe Kurulması Hakkında Kanun" ile Karaman ili, Merkez ilçesine bağlı bir köye dönüştü.Köy, Karaman il merkezine 30 km uzaklıktadır. Köyün kuzeyinde Seyithasan ve Tavşanlı, güneyinde Cerit ve Değirmenbaşı, batısında Aybastı, doğusunda Kozlubucak köyleri bulunmaktadır.
Ağaççamı, Oğuzlar

Köy, 1946 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Karaviran köyüne bağlı bir mahalle iken, 20 Mart 1952'de köy statüsü kazandı.
Ağaççılar, Pamukova

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağaçören

Eski adı Panlı olan Ağaçören, Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'ndeki Aksaray iline bağlı bir ilçedir. 2022 nüfus sayımına göre ilçe nüfusu 7.577'dir. İlçe 407 kilometrekare alan kaplamaktadır ve ortalama yüksekliği 1.217 metredir.İlçe sınırları MÖ 3-4. yüzyılda Hititler tarafından yerleşim alanı olarak kullanılmış olup, daha sonraları Bizanslılar zamanında Kapadokya bölgesi içinde kalmıştır. Bu zamanlara ait buluntular ilçe sınırları içindeki Taşkale ve Kilise mevkiinden elde edilmiştir. 1071'den sonra bölgeye Oğuzlar ve daha öncesinde Peçenekler yerleşmeye başlamışlardır. Daha sonrasında ise Anadolu Selçukluları'na bağlı olarak kalmışlardır. Bu devletin yıkılması ile bölgeye Karamanoğulları hakim olmuşlar ve daha sonra Kadı Burhaneddin Beyliği hakimiyeti altında bulunmuşlardır. Osmanlı döneminde pek bir hareketlilik görülmeyen bölge, mütareke döneminde düşman işgaline uğramamıştır. Ancak, işgal altında bulunan bölgelerden çok sayıda göç almıştır. Panlı 1920'den 1933'e kadar Aksaray'ın tek nahiyesi olmuştur fakat Aksaray ilçe yapılınca Ankara'ya bağlanmıştır. İlçenin adı 1961 yılında Ağaçören olarak değiştirilmiştir. Sonrasında ise Ankara'ya bağlı bir nahiye iken 15.06.1989 tarih ve 3578 sayılı kanun ile ilçe olarak yeniden Aksaray'a bağlanmıştır.Nahiye olduğu dönemde 2 mahalle, ilçe olduktan sonra ise 5 mahalle olmuştur. 2013 itibarıyla 8 mahallesi bulunmaktadır. Bunlar; Cumhuriyet Mahallesi, Fatih Mahallesi, Gümüştepe Mahallesi, Kale Mahallesi, Şehit Rasim Bozkurt Mahallesi, Yeni Mahallesi, Yılmazlar Mahallesi, Yurtsever Mahallesi, Zafer Mahallesi’dir.İlçede 1957 yılından günümüze kadar Nahiye Müdürü ile birlikte toplam 8 Belediye başkanı görev almıştır.Belediye başkanları ve görev yaptıkları dönemler şöyledir:Ağaçören İlçesi İç Anadolu Bölgesi'nin Orta Kızılırmak Bölümü'nün güneyinde yer almaktadır. Kuzeyinde Sarıyahşi İlçesi, Doğusunda Ortaköy İlçesi Güneyi Aksaray Merkez İlçesi ve Batısı ise Şereflikoçhisar İlçesi sınırları ile çevrilidir.İlçenin toplam yüzölçümü 385.000 hektar olup, rakımı ortalama 1100 m’dir. İlçenin yerleşim alanı plato olasına rağmen ilçe merkezi bir tepe üzerinde kuruludur. Güney ve Doğu bölümleri yörenin volkanik dağları olan Ekecik ve Hasandağı volkan küllelerinin soğuyarak sertleşmesiyle oluşan yumuşak kayalarla kaplanmıştır. Genelde toprak yapısı kumlu, kireçli ve çoraktır.Dalgalı bir görünüm arz eden toprakları üzerinde hakim bitki örtüsü bozkırdır. Doğal bitki örtüsü geven, çakır dikeni, kekik, burçak, ağaç türü bitkiler ise küçük akarsu boylarında yetişen söğüt, kavak, iğde ağaçlarıdır.İlçenin belli başlı tek akarsuyu güneybatısında bulunan Peçenek Deresi'dir. İlçe sınırlarında birçok dere mevcut olup, üzerinde göletler yapılmış ve tarım alanlarının sulanmasında kullanılmaktadır. Belli başlı dereleri Kilise, Çelikgöl, Camili ve Kederli dereleridir.İklimi karasal olup, kısa geçen yazlar sıcak ve kurak, uzun geçen kışlar ise oldukça soğuktur. Yağan kar ve yağmurlar taşkın ve sel gibi afetlere sebebiyet vermektedir. İlçenin batısı genelde diğer bölgelere oranla ılık ve rutubetlidir. Bunun nedeni ise İç Anadolu Bölgesinin en büyük gölü olan Tuz Gölü ve Hirfanlı Barajı'na yakın olmasındandır.
Ağaçören, Erciş

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağaçöven, Kiğı

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Hoğas Komları olup, Ermenice'de "hoğats" sözcüğü "topraklar" anlamına gelmektedir.
Ağaşenliği, Pülümür

Kalo Sıpe (Aksakallı İhtiyar) efsanesine göre, aşiret reisi Şah Hüseyin Bey rüyasında gördüğü aksakallı ihtiyarın kendisine söylediği nasihat uyarınca öküzünün durduğu yere ev inşa ederek yerleşmiş ve böylelikle Ağaşenliği köyü kurulmuştur. Köyde yapım tarihi bilinmeyen tarihi bir kümbet bulunmaktadır.Türkiye-PKK çatışması sürecinde güvenlik gerekçesiyle 1993 yılında boşaltılan köye, 2008 yılından itibaren sınırlı sayıda da olsa geri dönüş başlamıştır.
Ağban piltiri aymağı

Ağbanpiltiri aymağı (Hakas Türkçesi: Ағбан пилтірі аймағы/ Ağban piltiri aymağı, Rusça:Усть-Абаканский район / Ust-Abakanskiy rayon) — Rusya Hakasya Cumhuriyetinde ilçe düzeyinde idari birim.Yüzölçümü 8880 km². Altay Cumhuriyeti ilçeleri arasında yüzölçümü büyüklüğü yönünden 2. sıradaki idari bölgesidir.Bograd aymağında 39 yerleşim alanı bulunmakta olup  bunlardan 1 tanesi kent yerleşim idari bölgesi, 12 tanesi kır yerleşim idari bölgesidir. Yönetim bölgeleri:Çarkov kır yerleşim alanları. İdari merkezi, Çarkov aalı. 5 yerleşim yeri vardır. 1238 kişilik nüfusa sahiptir (2015). Yüzölçüm alanı  91,64 km²dir.
Ağbend

Ağbend (), Azerbaycan'ın Zengilan rayonunda bulunan bir kasabadır. Kasaba, Zengilan rayonunun güneybatı ucunda Aras Nehri'nin kıyısında yer almaktadır. Kasabanın nüfusu 428'dir.Ağbend, Dağlık Karabağ Savaşı sırasında Ağustos 1993 tarihinde Ermenistan Silahlı Kuvvetleri tarafından işgal edildi. Bu işgal sırasında adı Ağopen (Աղոպեն) olarak değiştirildi ve Kaşatağ ilinin bir parçasıydı. Ekim 2020 tarihinde gerçekleşen çatışmalar sonucu tekrar Azerbaycan Silahlı Kuvvetleri tarafından ele geçirildi ve İran sınırı kontrol altına alındı.
Ağca

Mehmet Ali Ağca (1958 doğumlu), 13 Mayıs 1981'de II. Ioannes Paulus'u vuran ve yaralayan Türk suikastçı
Ağcaalan, Bafra

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağcaalan, Vezirköprü

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağcaalantürk, Kumru

Ağcaalantürk; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Ağcabedi

Ağcabedi adı büyük anlamına gelen ağca kelimesi ile mesken anlamına gelen badi kelimesinin birleşmesinden oluşmuştur.Bakü den 375 km aralıdır. Karkar Çayı'nın (Azerice: Qarqar çayı) her iki kıyısında, Mil ve Karabağ düzünde yer alır.Azerbaycanın eski yerleşim yerlerinden birisidir. Ağcabedi köyü 1930 kurulan Ağcabedi Rayonu'nun idari merkezi olmuş, 1959'da kasaba, 1962'de şehir statisü almıştır.
Ağcabedi (rayon)

Ağcabedi Rayonu 1930 yılında kurulmuş, 1963 yılında feshedilerek Ağdam Rayonu'na dahil edilmiştir. 1965 yılında yeniden bağımsız bir rayon olmuştur.Kür-Aras ovasında yer almaktadır. İklimi ılımlı sıcak ve kuru astropikaldır. Akarsu şebekesi seyrektir. Acı göller var. Tarımda pamukçuluk önemli yer kaplar.
Ağcagüney, Çarşamba

31 Aralık 1995 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.Mahalle,  verimi bol delta ovasına kurulu Çarşamba İlçesi içinde yer almaktadır. Çarşamba ilçe merkezine 15 km, Samsun il merkezine 40 km uzaklıktadır. Gökçe çakmak barajı yüzünden mahallede heyelan meydana gelmiş ve sıkca haberlere konu olmuştur.https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağcakaya, Ladik

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağcakent, Aziziye

Mahalle, 1522 yılından beri aynı adı taşımaktadır.  Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca ilçesine bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 57 km, Aziziye ilçe merkezine 44 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeyinde olup,  numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yoluna 2,2 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Ağcakese, Kavak

Ağcakise; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Ağcakoca, Tekman

Ağcakoca; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Ağcakovak

Ağcakovak (), Azerbaycan'ın Ağdaş rayonunda bir köydür. Köy, Eymur belediyesinin bir bölümünü oluşturur.
Ağcalar, Pasinler

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağcalı, Bünyan

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağcamahmut, Havza

https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağcayazı, Vezirköprü

Mahallenin tamamı Çerkezlerden oluşup 1878-1888 Osmanlı-Rus savaşı'nda sürgün edilen Çerkezlerin yerleştiği sanılmaktadır.https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağcaşar Barajı

Ağcaşar Barajı, Kayseri'de, Yahyalı Deresi üzerinde, sulama amacıyla 1979-1987 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 3.000.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 30 m., normal su kotunda göl hacmi 66,06 hm³, normal su kotunda göl alanı 4,17 km²'dir. Baraj 15.500 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Ağcaşar, Köprüköy

Mahallenin eski adı 1806 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli İşxu, 1916 yılı kayıtlarında ise Işkı olarak geçmektedir. Daha önceleri Erzurum ili Pasinler ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Köprüköy ilçesine bağlanmıştır.  1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Köprüköy Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 74 km, Köprüköy ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Mahalle, Köprüköy'ün güneydoğusunda olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna 6,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdırdır.
Ağcaşar, Yahyalı

Kayseri iline, Yeşihisar yönünden gelinirse 120 km, Develi üzerinden gelinirse 70 km, Yahyalı ilçesine 17 km uzaklıktadır.https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağcin

Daha önceleri Gümüşkaya köyüne bağlı Yukarıgöze adında bir mahalle olan Ağcin, 2017 yılında köy statüsüne kavuştu.
Ağcık'taki yıldızlar listesi

Bu liste Ağcık Takım Yıldızındaki dikkate değer yıldızlar listesi olup, azalan parlaklığa göre sıralanmıştır.
Ağcıl, Harran

Ağcıl; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Ağda

Ağda, istenmeyen tüylerden arınmak için kullanılan yapışkan çeşitli maddelerdir. Ayrıca bu fiile de ağda yapmak ya da kısaca ağda denir.
Ağda tatlısı

Ağda tatlısı, bir çeşit tatlıdır. Bartın Ağda Tatlısı 08.10.2020 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Ağdaban Katliamı

Ağdaban Katliamı, 8 Nisan 1992 - Kelbecer işgalinden yaklaşık bir yıl önce, Ağdaban köyünde Ermeniler tarafından daha sonra Kelbecer işgali için şartlar yaratmak amacıyla gerçekleştirilen katliam .Ermeni ayrılıkçıların işlediği katliam sonucunda Kelbecer bölgesindeki Ağdaban köyünde 130 ev tamamen yanmıştır. 779 sivile işkence yapıldı ve 67'si öldürüldü. Ayrıca 2 kişi kayıp, 12 kişi ağır yaralandı.7-8 Nisan 1992 gecesi Ermeniler, Ağdaban'ın eteklerinde bir kontrol noktasına baskın düzenleyerek üç muhafızı öldürdü. Köyün tepesindeki barajları doldurdular ve sabah saat 6'da ateş etmeye başladılar. Ermeniler planlı davrandılar. Kimlerin evleri yağmalayacağı, kimlerin sığırları alacağı, kimlerin silahsız insanları yakalayacağı, direnenleri kimin öldüreceği önceden belirlenmişti. Böyle bir durumda 8 Nisan 1992'de Ermeniler, Ağdara ilçesine bağlı Çaçar köyü istikametinden Çaygovuşan ve Ağdaban köylerine saldırdılar.Ağdaban katliamı sabahı 9 Nisan'da ilçe merkezinde halk toplandı. "Kelbecer Savunması için Acil Yardım Komitesi" kuruldu. Halkın ısrarı üzerine, bu satırların yazarına bu komiteye başkanlık etmesi talimatı verildi. Komite, kısa sürede önemli etkinlikler gerçekleştirdi. Orduya yardım önemli ölçüde arttı. Nüfusun korunacağına dair umut vardı. Bölge halkının ısrarı üzerine Kelbecer'e gönderilen Albay Zaur Rzayev, tugay komutanı ve askeri komutan olarak atandı.Kelbecer bölgesinde 130 evden oluşan Ağdaban köyü Ermeni güçleri tarafından tamamen yakılırken, köyün 779 sakini işkence gördü. 67 kişi öldürüldü, 90-100 yaş arası 8 kişi, 2 çocuk ve 7 kadın diri diri yakıldı, 2 kişi kayıp, 12 kişi ağır yaralandı. Tarihi, mimari ve kültürel anıtlar Ermeniler tarafından tahrip edildi, kutsal türbeler ve mezarlıklar hakaret edilerek tahrip edildi. Ayrıca Azerbaycan'ın klasik aşık şiirinin ustası Aşık Gurbani ile Azerbaycan Yazarlar Birliği üyesi şarkıcı ve yaratıcı aşığı Aşık Şemşir'in evi, zengin arşivleri ve el yazmaları yakılarak yağmalandı.
Ağdam

Ağdam adının kökeni hakkında farklı görüşler vardır. Bazı kaynaklara göre "Ağdam" kelimesi eski Türkçede "beyaz kale" anlamına gelmektedir.  Bu versiyona göre, uzak geçmişte bu bölgede yaşayan Türkçe konuşan kabileler, esas olarak kendilerini savunmak için küçük kaleler inşa etmişlerdir.  Zamanla şehrin adının anlamı değişti. 18. yüzyılın ilk yarısında Karabağ hanlığının kurucusu Panahali han bu şehirde kendisine beyaz taştan bir bina yapılmasını emretmiştir. Uzun bir süre bu bina çevre köylerin sakinleri için bir tür simge haline geldi. Bu anlamda "Ağdam", güneş ışınlarıyla aydınlanan bembeyaz bir ev demektir.Ağdam 18. yüzyılın ortalarında kurulmuştur. Panah Ali han Javanshir'in yazlık sarayının ve Javanshir aile mezarlığının yeriydi.1828'de Elisabethpol Valiliği'ne bağlı Şuşa Uyezd'inde şehir statüsü aldı . Sovyet döneminde Ağdam, tereyağı, şarap, brendi ve ipek fabrikalarının yanı sıra hırdavat ve alet fabrikaları gibi birçok endüstriye sahipti. Orada bir havaalanı ve iki tren istasyonu görev yaptı. Eğitim açısından Ağdam'ın teknik, ziraat, tıp ve müzik okulları vardı.23 Temmuz 1993 tarihinde Ermenistan Silahlı Kuvvetleri'nin desteğindeki Ermeni güçler tarafından işgal edildi ve yerleşim merkezi tamamen harap edilerek şehir nüfusunun doğuya, Azerbaycan'ın içlerine göç etmesi sağlandı. Bugün Ermeni ve Azeri kuvvetleri arasındaki tampon bölgede yer alan Ağdam, tamamen hayalet bir şehir görünümündedir. 18. yüzyılda kurulmuştur, 1928'de şehir statüsü almıştır. Bakü'den 365 km uzaktadır.10 Kasım 2020 tarihinde Azerbaycan ve Ermenistan arasında imzalanan ateşkes antlaşması gereği tüm Ağdam Rayonu 20 Kasım 2020 tarihinde Azerbaycan kontrolüne geçmiştir. 2008 sayımına göre nüfusu 39.900 kişidir.
Ağdam (rayon)

Ağdam Rayonu veya Akdam (), Azerbaycan'da rayon. İdari merkezi Ağdam şehridir. 1993 yılında Ermenistan Silahlı Kuvvetleri'nin desteğindeki Ermeni güçler tarafından bir kısmı işgal edilmiştir.Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev ve Ermenistan Başbakanı Nikol Paşinyan'ın imzaladığı ve 27 Eylül 2020'de başlayan İkinci Dağlık Karabağ savaşını sona erdiren anlaşmasına göre, Ermeni kuvvetleri, Ağdam şehri dahil, Ağdam rayonunun işgal altındaki kesiminden çekilmesi sonrası rayon, 20 Kasım 2020 tarihinde Azerbaycan Silahlı Kuvvetleri tarafından geri alındı.Əliağalı,Guzanlı, İmangulubeyli, Çullu, Eyvazlı, Üçoğlan, Alıbeyli, Küçüklü, Usublu, Ballar, Baharlı, Ortakışlak, Büyükbeyli, Karadağlı, Rızalar, Evoğlu, Zengişalı, Mahrızlı, Efetli, Hacımammadli, İsalar, Küdürlü, Hasançobanlı, Hacıturalı, Kahramanbeyli, Mammadbağırlı. Çimenli, Şükürağalı, Saraclı, Hındırıstan, Sarıçoban, Dadaşlar, Kelbehüseyinli, Paşabeyli, Yüzbaşılı-I, Yüzbaşılı-II, Baharlı, Beybabalar, Baş Gervend, Orta Gervend, Ayak Gervend, Çıraklı, Ahmetağalı, Mireşelli, Kolkışlak, Nemirli, Tazekend, Merzili, Ergi, Şahbulag, Papravend, Boyahmetli, Abdal, Gülablı, Pirzatlı, Pirecamal, Hırıdlı, Seyidli, Zarıslı, Boyahmetli, Yusufcanlı, Şelli, Etyemezli, Nevruzlu, Şıhbabalı, Saybali, Bağbanlar, Kalayçılar,Gulluce,Paprevent,Suma,Ilixci,Sotlanli,Rayonun rölyefi genel olarak düzlük, kısmen alçak dağlıktır. Bölgede geniş yer tutan Karabağ düzlüğünün rakımı güneybatıdan kuzeydoğuya doğru azalmaktadır. Arazide kireç taşı, çimento hammaddesi, çakıl, taş ve kum yatakları vardır. Rayon arazisinde Xaçın, Kötel ve Karkar nehirleri akmaktadır.Ağdam rayonu, Dağlık Karabağ'ın doğudan giriş kapısı konumundadır. Birinci Karabağ Savaşı süresince stratejik konumuyla rayon Azerbaycan Silahlı Kuvvetleri'nin en önemli üssü rolünü üstlenmiş, uzun bir süre ermeni saldırı ve tehdidlerine direnmiştir. Fakat Temmuz 1993'te rayonun merkezi Ağdam şehrinin düşmesi Azerbaycan tarafında büyük bir hayal kırıklığı ve motivasyon kaybına neden olmuş, Dağlık Karabağ civarındaki diğer rayonların da bir birleri ardınca işgal edilmesine yol açmıştır.Rayon ekonomisinin temelini gıda, hafif sanayi ve tarım ekonomisi: pamukçuluk, tahılcılık, üzümcülük, ipek böcekciliği, hayvancılık teşkil etmektedir. Rayonda et kombinası, yağ-peynir, konserve, tezgâh makinaları ve birkaç şarap fabrikaları, ipek böceği fabrikası, halı fabrikası, mekanik taş ocağı, ekmek fırını, tavukçuluk fabrikası, mali hizmet tesisi ve sair müesseseler vardı.
Ağdam Ulu Camii

Ağdam Ulu Camii (),  Azerbaycanın, Ağdam şehrinde 19. yüzyılın sonlarında inşa edilen cami. Cami Dağlık Karabağ Savaşı ve sonrasında  hayalet kasaba haline gelen Ağdam'ın merkezinde yer almaktadır. Dağlık Karabağ Savaşı sırasında şehirdeki yıkılmayan birkaç binadan biridir.Cami, 1868 - 1870 yılları arasında Kerbelayı Sefihan Karabaği tarafından yapılmıştır. Cami, iki katlı galerideki taş sütun bölümleri ve kubbeli tavan kullanımını içeren ve Karabağ bölgesindeki camilerde yaygın olarak görülen bir tarzda inşa edilmiştir. Bu tarzdaki diğer camiler arasında Barda Camii, Şuşa'daki Yukarı Gövher Ağa Camii, Füzuli'deki bir cami ve Goradiz köyündeki bir cami gösterilebilir.Hocalı'nın Karabağ-Ermeni güçleri tarafından 29 Şubat 1992'de işgal edilmesi sırasında, bu camiye ilk olarak 200 ceset yerleştirildi. Ancak caminin imamı olan Seyid Sadiqov'a göre camide 477 ceset vardı.Ağdam Ulu Camiinin planı, ortada dört sütun bulunan geleneksel bir kare şekle dayanmaktadır. Bu kare alanın doğu ve batı kenarlarının her birinde yer alan üç sıra derin niş, caminin ibadet alanını genişletmiş ve ona dikdörtgen bir şekil vermiştir. Caminin güney duvarının ortasına yüksek bir mihrap taşı yerleştirilmiştir. Yan nişlerin tepesi iç kısma bakan balkon şeklindedir ve kadınların ibadeti için tasarlanmıştır. Cami, yan balkonların ortasında ve mihrap kemerinin yanında yer alan pencerelerle aydınlatılır.Caminin içi kusursuz tasarımı ve süslemeleri ile dikkat çeker. Sade bezemeli mirabın üzerindeki kitabede caminin mimarının Kerbelayi Nakkaş Tebrizi'nin oğlu  Usta Muhammed Nakkaş Tebrizi olduğu ve tamir tarihinin hicri 1331, miladi 1913 yılı olduğu yazmaktadır. Caminin kuzey cephesindeki giriş kapısı derin bir balkonun içinde, açık balkonun yanında iki katlı odalar yer almaktadır. Kuzey cephenin köşelerine inşa edilen minareler, caminin simetrik plan yapısını tamamlayarak camiye kare bir şekil vermiştir.Ağdam'daki binalar arasında halen ayakta kalan az sayıdaki binadan biri de Ağdam Camii'dir. Azerbaycan kaynaklarına göre caminin çatısı ve çatı katı aşağı yıkılırken, pencereler, kapılar, iç kaplamalar ve hatta mermer zemin yok edildi.2007'de camiyi ziyaret eden bir fotoğrafçı olan Andrei Galafyev, Haziran 2010'da "Caminin zemini tamamen Ağdam harabelerinde dolaşan sığır gübresi ile kirlenmiş" diye belirtmiştir. Fotoğrafları camideki sığırları göstermekteydi. Bu rapor, caminin ahır olarak kullanıldığını iddia eden Azerbaycan gazetelerinden ve şikayetçi olan bir Türk örgütünden tepki aldı.Kasım 2010'da Dağlık Karabağ hükûmeti caminin ve çevresinin temizlendiğini duyurdu. Ayrıca Ağdam Camii'nin yanı sıra Şuşa camilerinin de yenilenmiş olduğunu duyurdular.2020 Dağlık Karabağ Savaşını sona erdiren ateşkes anlaşması şartlarına göre Ağdam 20 Kasım 2020 tarihinde Azerbaycan'a teslim edildi. 20 Kasım 2020 Cuma günü Ağdam şehrine giren Azerbaycan askerleri Ağdam Ulu Camiinde 27 yıl aradan sonra ilk defa ezan okudu ve Cuma Namazı kıldı.
Ağdam, Kağızman

Köyün eski ismi 1928 yılı kayıtlarında  Akdam'ken 2008'de Ağdam, 2009'da tekrar Akdam, 2010'da ise son kez Ağdam olarak değiştirilmiştir. 2010 itibarıyla ismi resmen Ağdam'dır. 1940'lı yıllardan itibaren artan heyelan olaylarının her geçen yıl etkisini daha fazla hissettirmesinden ötürü 1986 yılında çözüm olarak Akdam köyünün yeri kısmen değiştirilmiştir.
Ağdaş

Ağdaş (Azerice:  Ağdaş), Azerbaycan'da şehir.  Ağdaş Rayonunun merkezidir. 1919'a kadar Ereş mahallesi olarak adlandırılmıştır.1900 yılında şehir statüsü almıştır. Şirvan düzlüğünün kuzeybatısında yer almaktadır. Bakü'den 244 km, Leki demiryolu istasyonundan 10 km, Türyan çayının sağ kıyısından 2,5 km uzaklıktadır.19. yüzyılda Şeki hanlığında Ağdaş isminde bir köy sonradan 'Üçkovak' olarak adlandırıldı. 1819 yılında Çar Rusyası'nın Şeki'yi işgalinden sonra Şeki eyaleti içerisinde Ereş mahallesi oluşturuldu. Merkezi ise Ağdaş köyü oldu.1887 yılında Polonya'nın Poznan şirketinin Lodz bölümü başkanı Ramendik Ağdaş'a gelerek pamuk toplanması ve üretilmesi için 4 adet pamuk üreten tezgah yaptırdı. 1897 yılında Ağdaşda Polonya üretimi pamuk tezgahından 7 adet bulunmaktaydı. 1888 yılında 50 ton, 1892 yılında ise 450 ton pamuk üretilmişti. O dönemin 'Kafkas' gazetesindeki bir makaleye göre Ağdaş'tan Fransa'nın Marsilya ve İtalya'ya halis ipek ve ipekböceği gönderen en büyük merkezlerden biridir.25 Ekim 1882 tarihinde Azerbaycan ilk uluslararası öğretim merkezlerinden 'Rus-tatar' okulu Süleyman Gayıbov tarafından Ağdaş'ta açılmıştı. Azerbaycan'daki 3 böyle okuldan birinin Ağdaş'ta olması o dönem için ne kadar önemli bir yer olduğunun kanıtıdır.1919 yılında Ereş Mahallesi'nin ismi Ağdaş olarak değiştirildi. 1926'da ise lağvedilerek Sovyet döneminin il statüsüne uygun olarak Ağdaş ili oluşturuldu ve Ağdaş köyü de ilin merkezi oldu.
Ağdaş (rayon)

Ağdaş Rayonu (Azerice: Ağdaş rayonu), Azerbaycan'da rayon olarak adlandırılan birinci derece idarî bölümlerden birisidir.Ağdaş Rayonu 1930 yılında kurulmuştur. Şirvan ovasının kuzeybatısında, Acınohur ön dağlığının güneyinde yer almaktadır. Rayonun arazisinden Bakü-Tiflis demiryolu, Bakü-Kazah yolu, Mingəçevir-Bakü elektrik nakil hattı geçmektedir.Ağdaş rayonunda 30 kreş, 68 genel-kültür okulu, Kent Ekonomisi Teknikokulu, 68 kütüphane, 49 kulüp, 9 kültür evi, 1 Medrese, 11 sinema kurgu faaliyet gösterir.
Ağdiye Risâlesi

Ağdiye Risâlesi Şeyhülislâm Paşmakçızâde Abdullah Efendi'nin torunu Dürrîzâde Nurullah Mehmed Efendi tarafından yazılan Türkçe telif edilmiş olan ilk yemek kitabıdır. Eser, 1775-1778 yıllarında, I. Abdülhamid döneminde yazılmıştır.Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi Ord. Prof. Dr. A. Süheyl Ünver Koleksiyonu’nda 1477 numaraya kaydedilmiştir. Eserin dijitalleştirilmesi tamamlanmış olup okuyucuların hizmetine sunulmuştur.
Ağdırhasan, Havza

Cumhuriyet öncesinde  "Rum" mahallesidir. 30 Ocak 1923 tarihinde Yunanistan ile yapılan mübadele anlaşması ile şimdiki halkı Yunanistan ülkesi Selanik Kaylar'dan  mübadil göçmen olarak köye gelerek yerleşmişlerdir.https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx  Genel Mahalle Listesi, T.C.İçişleri Bakanlığı, Mart 2020.
Ağikan

1928 yılında Kürtçede "ağacıklar" anlamına gelen Ağikan adını taşıyan yerleşim, uzun yıllar Karakoyun adıyla bir mezra olarak kaldı. Ağikan, 2016 yılında köy statüsüne kavuştu.
Ağizel

Ağizel (Rusça: Агидель, Başkurtça: Ağizel), Başkurdistan'ın bir şehridir. 16 370 nüfusa sahiptir. 1980 yılında bu şehir kuruldu. Kapalı Başkurt Nükleer Güç Santrali var. Ağizel şehri Krasnokama ili içerisinde bulunan bir anklavdır.
Ağizel Nehri

Ağizel ya da Belaya (Başkurtça: Ağizel, , Rusça: Белая, Tatarca: Агыйдел)  Başkurdistan'ın en uzun nehridir.Ağizel ismi Başkurtlardan alındı. Başkurtça “Ағиҙел” (Ağizel) sözcüğü için “Beyaz İdil” ifadesi kullanılır.Kaynak, Başkurdistan'ın Beloretsk bölgesinin kuzeydoğusunda, Güney Urallar'ın en büyük ikinci zirvesi olan İremel Dağı'nın doğusunda bulunan bataklıklarda yer almaktadır. Eüelek (Başkurtça: Әүәләк) sırtının eteğinde, Uçalı ilindeki Yeni Hüseyin köyü yakınında, 744 metre yükseklikte başlar. Ağizel bankalarının üst kısımlarında bataklık bulunuyor. Tirlen köyünün altında vadi keskin bir şekilde daralır, bazı bölgelerde yamaçları dik, dik, ormanlarla kaplı. Nuguş Nehri'nin sağ kolunun birleştiğinin altında, ovaya ulaştığında vadi giderek genişliyor; Karaizel Nehri'nin birleştiğinden sonra, Ağizel tipik olarak düz bir nehirdir.Yaşlı insanlarla iç içe geçen geniş bir taşkın boyunca akan nehir, birçok kıvrım oluşturur ve dallara ayrılır. Sağ banka genellikle soldan daha yüksektir.Nehrin yemekleri çoğunlukla karlı. 950 m³/s - Börö'de yıllık ortalama su deşarjı ağızda 858 m³/s'dir. Nehir, kural olarak, kasımın ikinci yarısında donuyor, nisan ortasında açılıyor.Yıllık akışın yaklaşık% 60'ı ilkbahar selinde (ortalama 75 gün) gerçekleşir. Taşkın için ortalama başlangıç ​​tarihi: 10 Nisan, bitiş: 23 Temmuz. Sel sırasında, bulanıklık 900 mg / L'ye ulaşır (kalan süre yaklaşık 50 mg/L).100 km'den daha uzun kollar: Kün, Aşkazar, Börö Nehri, Hızlı Tanıp, Dim, Zilim, Karmaçan, Kuganak, Nuguş, Esem, Urşak, Karaizel Nehri, Çermasan.Ağizel Nehri üstünden çok sayıda köprü atıldı. Bunların en büyüğü Ufa'daki otomobil ve demiryolu köprüleridir.
Ağlama

Ağlama bir duygusal durum ya da acıya tepki olarak gözden yaş akması olayıdır. Kızgınlık, mutluluk ve üzüntü gibi duygular ağlamaya neden olabilir. Yavaş ve düzensiz soluma, apne ve tremor gibi olgular da ağlama eyleminin sonuçları arasındadır.
Ağlama Anne

Ağlama Anne, Süreç Film imzalı, 7 Ekim 2018 tarihinde atv'de yayınlanmaya başlayan, başrollerini Birce Akalay, Cansel Elçin, Özlem Yılmaz, Sezin Akbaşoğulları ve Selim Bayraktar’ın paylaştığı; proje tasarımını Esin Gök'ün, senaristliğini Serdar Oğuz'un yaptığı, yönetmen koltuğunda ise Feride Kaytan'ın oturduğu dram türündeki Türk televizyon dizisidir. Dizi, 30 Aralık 2018 tarihinde yayımlanan 13. bölümü ile final yaparak sona ermiştir.
Ağlama Değmez Hayat

Ağlama Değmez Hayat, Fuat Özlüer ve Safa Önal'ın senaryosunu yazdığı, Mehmet Bozkuş'un yönettiği 1969 yapımı Türk filmidir. Filmin yapımcısı Türker İnanoğlu'dur.
Ağlama Duvarı

Ağlama Duvarı (; Yidiş telaffuz: ) veya kısaca Kotel, Kudüs'ün Eski Şehrinde bulunan, kireçtaşından yapılmış tarihî duvar. Duvarın, mabedin batı tarafında bulunmasından dolayı Batı Duvarı da denmektedir. İslam ve Arap dünyasında ise daha çok Burak Duvarı (, romanize: Ḥā'iṭ al-Burāq, ) olarak bilinir. Duvar, Büyük Hirodes'in İkinci Yahudi Tapınağı'nı genişletmek amacıyla başlattığı çalışmalar sonucu inşa edildi ve Yahudiler ve Hristiyanlar tarafından Tapınak Dağı olarak bilinen doğal ve dik bir tepenin en üstüne, düz bir platformun üzerini kaplayan devasa bir dikdörtgen yapıda dönüşmesiyle sonuçlandı. Böylece Tapınağın kendisi ve yardımcı binaları, ibadet edenlerin ve ziyaretcilerin kalabalık olmasına karşın fazlaca alan yaratıldı.Yahudilerin ha-Kotel ha-Ma’aravi (Batı Duvarı) dedikleri bu duvar zamanla Hristiyanlığın tesiriyle "Ağlama Duvarı" olarak adlandırılmıştır. Yaklaşık 485 m uzunluğunda olan Ağlama Duvarı, toprak seviyesinin üstünde yirmi dört büyük taş sırası ile yer altında kalan on dokuz taş sırasından meydana gelir. Yüksekliği toprak seviyesinden itibaren 18 m olup 6 metresi mabed alanının seviyesini aşmaktadır. Taşlardan bazılarının uzunluğu 12 m, yüksekliği 1 m, ağırlığı ise 100 tondan fazladır. Ağlama Duvarının aynı zamanda Muhammed'in miraç hadisesi esnasında kendinden önce gelen peygamberlerle namaz kılmak için bineği Burak'ı bağladığı duvar olduğu düşünülmektedir. Kimi İslam araştırmacıları ve kaynaklar duvar için Burak Duvarı ismini de kullanır.
Ağlama Duvarı Meydanı

Ağlama Duvarı Meydanı, Kudüs'ün Eski Şehri'ndeki Yahudi Mahallesi'ndeki Ağlama Duvarı'nın bitişiğinde yer alan büyük bir meydandır. 1967'de Altı Gün Savaşı'nın hemen ardından Fas Mahallesi'nin yıkılması sonucunda açılmıştır.Meydan 10.000 metrekare alan kaplamaktadır ve günde 400.000 kişiye kadar ziyaretçiyi ağırlayabilmektedir.
Ağlama Duvarı Tüneli

Ağlama Duvarı Tünel (, lit.: Minharat Hakotel), geleneksel, açık hava ibadet alanının bittiği yerden Ağlama Duvarı'nın kuzey ucuna kadar uzanan bir tüneldir. Tünelin çoğu, Ağlama Duvarı'nın devamı niteliğindedir ve Kudüs'ün Eski Şehri'ndeki Müslüman Mahallesi'nin binalarının altında yer almaktadır. Ağlama Duvarı'nın açık havada kalan kısmı yaklaşık  uzunluğundadır,  uzunluğundaki orijinal bölümün büyük kısmı yeraltında gizlidir. Tünel, Duvar'ın geri kalanına kuzey yönünde erişim sağlar.MÖ 19'da Kral Hirodes, kuzeybatıdaki tepenin bir kısmını dahil ederek Kudüs'teki Tapınak Tepesi'nin alanını ikiye katlamak için bir proje üstlendi. Bunun için dört adet istinat duvarı yapılmış ve bunların üzerine Tapınak Tepesi genişletilmiştir. Bu istinat duvarları, Tapınak MS 70 yılında Romalılar tarafından yıkıldıktan sonra platformun kendisi ile birlikte ayakta kaldı.O zamandan beri, duvarların yanındaki alanın çoğu kaplandı ve üzerine yapılar inşa edildi. Ağlama Duvarı'nın bir kısmı, Tapınağın yıkılmasından sonra açıkta kaldı. Mabedin Kutsalların Kutsalı'na en yakın ve erişilebilir kalan bölge olduğu için, binlerce yıl boyunca Yahudilerin dua ettiği bir yer haline geldi.Ivanovsky E., Van Zaiden A., Vaknin Y., Abksis E. (2007). Ağlama Duvarı tüneli Koruma Dairesi  - İsrail Eski Eserler Kurumu'ndaki  batı ritüel banyosunun (miqve)  korunması.
Ağlama Yar Ağlama

Ağlama Yar Ağlama; uşşak makamında, 4/4 lük ritime sahip türküdür. Celal Güzelses tarafından derlenip Mehmet Özbek notaya alınan türkü, 2171  repertuvar numarasıyla TRT arşivine kaydedilmiştir.Yunanistan'da Στράτος Κύπριος tarafından  Άλλο πια δεν καρτερώ γράμμα olarak Yunanca söylenmiştir. Hesen Zîrek Nesrîn Emro Bihare olarak söylemiştir.
Ağlarca, Han

Köyü büyük Çerkes sürgünüyle Kafkasyadan gelen Çerkesler kurmuştur. Mahallenin tamamı Şapsığ'dır. Köyün doğu, batı ve güneyi ormanlıktır. 1993 yılında Eskişehir ilinin yüksek eğitim açısından birinci köyü olmuştur.
Ağlasun

İlçede yerleşim antik dönemlere kadar uzanmaktadır. İlçe merkezinin 7 km kuzeybatısında Sagalassos antik kenti bulunmaktadır. Dündar Bey döneminde Hamitoğulları Beyliği topraklarına katıldı. 1472 yılında Osmanlı topraklarına katıldı. 1500-1501 Osmanlı kayıtlarında Ağlasun'dan 9 köy ve Yörük topluluğundan oluşan bir nahiye olarak bahsedilmiştir. 1910 yılı kayıtlarında Burdur'un üç nahiyesinden biridir. 7 Ağustos 1951'de Burdur merkez kazaya bağlı olan "Belönü" nahiyesinin adı nahiye merkezinin de adı olan "Ağlasun" olarak değiştirildi. Ağlasun, 1958'de ilçe olmuştur.İlçe, Akdeniz Bölgesi’nin batısında, Göller Yöresinde yer almaktadır. Batı Toroslar üzerinde bulunan Akdağ'ın Güney yamaçlarında kurulan yerleşim, deniz seviyesinden yaklaşık 1.050 metre yüksekliktedir. İlçenin yüzölçümü yaklaşık 308 km²'dir.Etrafı yüksek dağlar ile çevrili olduğu için ilçenin kendine özgü bir iklimi vardır. Genellikle Karasal iklim ile Akdeniz iklimi arasında geçişler yaşanır. Bucak, Çeltikçi ve Burdur'dan soğuk, Isparta'dan sıcaktır. En soğuk mahallesi ise Kum Mahallesidir.Halkının büyük çoğunluğu tarım ve hayvancılıkla uğraşmaktadır. İlçede Kiraz, vişne, ceviz, elma, buğday ve mısır yetiştirilmektedir. Gül bahçeleri, asırlık çınarı ve alabalık yetiştirme tesisleri vardır.
Ağlatan Oyun

Ağlatan Oyun, 1992 çıkışlı bir Neil Jordan filmi. Başrollerde Jaye Davidson, Stephen Rea, Forest Whitaker ve Miranda Richardson yer alıyor. Gösterime girdiği yıl 6 dalda Oscar'a aday gösterildi ve En iyi Özgün Senaryo Dalında Oscar Ödülü aldı. İlginç konusu ve özellikle de filmin büyük sürprizi Hollywood'da şok etkisi yarattı.Büyük Britanya Ordusunda görevli Jody, onu politik amaçları doğrultusunda kullanmak isteyen IRA tarafından kaçırılır. Jody'ye gözkulak olması için başına Fergus adlı bir militan verilir. Bu iki sözde düşman kısa süre içinde kendilerine özgü bir arkadaşlık geliştirirler. Öldürülme ihtimali yüksek olduğu için Jody, Fergus'tan eğer ölürse sevgilisine gözkulak olması konusunda söz alır.Güvenlik güçlerinin bir müdahalesi sırasında Jody gerçekten de bir askeri arabanın altında kalarak ölür. Kaçıp saklanan Fergus ise Londra'da bir hayat kurmaya başlar; ama Jody'yi bir türlü aklından çıkaramaz. Sonunda Jody'ye verdiği sözü tutmak ve sevgilisi Dil'i bulmak ister.
Ağlayan Dağ Susan Nehir

Ağlayan Dağ Susan Nehir, Ayşegül Devecioğlu'nun 2007 yılında çıkardığı ve 2008 yılında Orhan Kemal Roman Armağanı ödülünü kazandığı kitabıdır. Ömrü boyunca kendi kimliğinden göçmeye çalışmış bir Çingenenin yaşamını konu edinen romanın kapak resmi yazarın oğlu  Ali Fuat Devecioğlu tarafından tasarlandı. Seçiçiler Kurulu, romanın 45 eser arasından "bir kültürün insanlarına yaklaşımı, kişilerini büyük bir başarıyla yaratmış olması, Türkçeyi kulllanmadaki özeni ve yazınsal değerini göz önünde bulundurarak" Orhan Kemal Roman Armağanı'na değer bulunduğunu açıklamıştır.
Ağlayan Kadın (tablo)

Ağlayan Kadın, 1937 yılında Pablo Picasso tarafından yapılmış yağlı boya tablo. Liverpool'daki Tate Gallery'de sergilenmektedir. Ağlayan bir kadını betimleyen tablonun yalnızca İspanya İç Savaşı'nın acılarını değil, zulmün evrensel tanımını yansıttığı düşünülmektedir.
Ağlayan Kadınlar Lahdi

Ağlayan Kadınlar Lahdi Osman Hamdi Bey tarafından 1887 yılında Sayda'daki kral mezarlarında, Iskender Lahdi ile aynı mezar odasında (Sayda Kral Nekropolü 3 Nolu mezar odası) bulunmuştur. Roma döneminden önceye ait sütunlu lahitlerden olup, işçiliği ile dünya lahitlerinin en önemlilerinden biri sayılır. Hellenistik dönem eseridir. MÖ 360 yılında ölen Sayda Kralı Straton'a ait olduğu ya da Sayda'lı bir zengin için yapıldığı tahmin edilmektedir. İstanbul Arkeoloji Müzelerinde sergilenmektedir.Sayda'daki kral mezarlığında diğer 21 lahit ile birlikte bulunduğu zaman Avrupa ve Amerika'da büyük bir etki yaratmıştır. Lahid, bulunmasından önceki bir dönemde soyulmuş olduğu için, içinde ait olduğu kişinin kemiklerinden ve bronz bir kemer tokasından başka bir şey bulunmamıştır.Sayda lahitleri Istanbul'a getirildiğinde lahitlere konacak bir yer bulunamadığı için bir müze yapılması ihtiyacı doğar. Osman Hamdi Bey'in Sanayi-i Nefise Mektebi hocalarından Mimar Alexandre Vallaury’e hazırlattığı planlara göre inşa edilen çekirdek binanın cephesi Ağlayan Kadınlar Lahdi'nden esinlenerek düzenlenmiştir. Bu yüzden müzeye önce Lahitler Müzesi denilmiştir.Yüksekliği 2,97 m, uzunluğu 2,54 m, en 1,37 m'dir. Dünyanın en iyi korunmuş lahitlerinden biridir. Lahdin üzerinde kralın ölümüne ağlayan kadınların ve cenaze kortejlerinin rölyefleri bulunmaktadır. Kapağın iki yanında cenaze alayı, kaidenin etrafında ise av sahneleri yer alır. Yapımında birden çok heykeltıraşın çalıştığı anlaşılmaktadır. Lahit, bir Ion tapınağı biçimindedir. Yunan yontu sanatının, doğulu etkiler taşıyan bir örneğidir.Temel kısmında iyonik sütunlar arasında kimisi ayakta duran kimisi oturan 18 adet kadın figürü vardır. Kadınlar tavırlarında acılı bir ifade olmasına karşın, hareketleri birbirlerinden farklıdır. Böylelikle esere canlılık kazandırılmıştır. Figürlerin tıraşlı kafaları, yalın ayakları, yırtık giysileri ve üzüntülerini yansıtan hareket ve ifadeleri Semitik topluluklara ait özelliklerdir. Sütunların arasında yer alan 18 üzgün kadın figürünün, Ortadoğu ülkelerinde yaygın olan ağlayıcı kadınlardan çok ölünün eşlerini ya da haremindeki kadınları temsil ettiği sanılmaktadır.Lahdin üst tarafındaki frizde bir cenaze merasimi sahnesi vardır. O devrin adet ve araçları hakkında fikir verebilecek nitelikte bir kompozisyondur. Lahdin alt tarafında ise, bir başka friz vardır. Buraya bu frizi koymakla, esere yüceltme ve yükseltme fikri verilmiştir.Enis Batur'un Ağlayan Kadınlar Lahdi adında şiir kitabında bu lahit üzerindeki ağlayan kadın figürleri konu edilmiştir.
Ağlayan Kaya

Ağlayan Kaya, Türkiye'de aşağıdaki bazıları anlatılarla ilintili jeolojik ve/veya coğrafi oluşumları ifade edebilir:Spil Dağı çıkışında, Manisa şehir sınırları içinde Çaybaşı mahallesinde bulunan ve Niobe anlatısı ile ilişkilendirilen uluslararası üne sahip "Ağlayan Kaya",Denizli'ye bağlı Çal ilçesindeki Sakızcılar köyü ile aynı adı taşıyan Sakızcılar Şelalesi'nde de bir "Ağlayan Kaya" bulunmaktadır.Yunan mitolojisine göre Niobe'nin yedi kızı ve yedi oğlu oldu. Çocuklarının sayısından dolayı sadece iki çocuk doğurmuş olan Leto'ya karşı böbürlendiği için, Niobe ve Amphion sarayın dışındayken, Niobe'nin çocukları Leto'nun oğlu Apollo ve kızı Artemis tarafından okla vurularak ormanda öldürüldü. Evlat acısı ile yurduna dönen Niobe tüm giysileri parçalanana ve tüm saçlarını yolana dek ağlamaya devam etti. Bunun sonucunda Tanrı'ların ona acımasıyla , Spil Dağı'nda taş kesildiği ve günümüzde "Ağlayan Kaya" olarak bilinen taş oluşumuna dönüştüğü rivayet edilir. Ağlayan Kaya, uluslararası kaynaklar da dahil olmak üzere literatürde bazen "Taş Suret" olarak da anılır. Bazı kaynaklarda ise, aynı dağdaki Hitit Kybele heykeli ile karıştırılmıştır. Niobe'nin kayası Manisa'nın önemli ziyaret yerlerinden biridir.