Enyo

Yunan mitolojisinde bir savaş tanrıçasıdır . Sık sık savaş tanrısı Ares ile ilişkilendirilir. Romalılar onu Bellona ile özdeşleştirdi. Anadolu tanrıçası Ma ile de benzerlikleri vardır.İstefe ve Orchomenos'ta, Zeus, Demeter, Athena ve Enyo onuruna kutlanan Homolôïa adlı bir festivalin Homoloïus ismini Enyo'nun rahibesi Homoloïs'ten aldığı söylenir. Prksiteles'in oğulları tarafından yapılmış bir Enyo heykeli, Atina'daki Ares tapınağında duruyordu.Enyo, Quintus Smyrnaeus tarafından [1] "Savaşın kız kardeşi" olarak adlandırılır,, çekişme ve anlaşmazlığın vücut bulmuş hali olan Eris'inkine çok benzeyen bir roldedir, özellikle Homeros, ikisini aynı şekilde tarif eder. Bazı mitlerde savaş tanrısı Enyalius'un annesi olarak da anlatılır ve bu mitlerde Ares baba olarak belirtilir ancak bir erkek ismi olan Enyalius veya Enyalios  Ares için kullanılan bir unvan da olabillir.Hesiodos'un Theogonia'sında (270 – 273), Enyo, aralarında bir gözü ve bir dişi paylaşan üç kız kardeş olan Graeae'den birinin adıydı; diğer kız kardeşleri Deino ("Korku") ve Pemphredo ("Dehşet") idi.Savaş tanrıçası olarak Enyo, genellikle Ares'e savaşa eşlik ederek şehirlerin yıkımını düzenlemekten sorumludur. O, "savaşta üstün" olarak tasvir edilmiştir. Savaştan o kadar zevk alır ki, savaş bitmesin diye Zeus ile canavar Tifon arasındaki savaşta taraf olmayı bile reddetmiştir:Eris ("Çekişme"), dövüşte Tifon'un eskortuydu, Nike (Zafer) Zeus'u savaşa götürdü... Tarafsız Enyo, iki taraf arasında, Zeus ve Tifon arasında eşit dengeyi korurken, yıldırımlar gökteki dansçılar gibi gümbürdüyordu.Enyo , Yediler'in Teb'e karşı savaşına ve Dionysos'un Kızılderililerle savaşına da katıldı. Truva'nın düşüşü sırasında Enyo, Eris ("Çekişme") ve ikisi de Ares'in oğulları olan, Phobos ("Korku") ve Deimos ("Dehşet") ile birlikte savaşta dehşet oluşturdu ve pek çok katliamlara neden oldu. O, Eris ve Ares'in iki oğlu Aşil'in kalkanında tasvir edilmiştir.This article incorporates text from a publication now in the public domain: .mw-parser-output cite.citation{font-style:inherit;word-wrap:break-word}.mw-parser-output .citation q{quotes:"\"""\"""'""'"}.mw-parser-output .citation:target{background-color:rgba(0,127,255,0.133)}.mw-parser-output .id-lock-free a,.mw-parser-output .citation .cs1-lock-free a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/65/Lock-green.svg")right 0.1em center/9px no-repeat}.mw-parser-output .id-lock-limited a,.mw-parser-output .id-lock-registration a,.mw-parser-output .citation .cs1-lock-limited a,.mw-parser-output .citation .cs1-lock-registration a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d6/Lock-gray-alt-2.svg")right 0.1em center/9px no-repeat}.mw-parser-output .id-lock-subscription a,.mw-parser-output .citation .cs1-lock-subscription a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/aa/Lock-red-alt-2.svg")right 0.1em center/9px no-repeat}.mw-parser-output .cs1-ws-icon a{background:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4c/Wikisource-logo.svg")right 0.1em center/12px no-repeat}.mw-parser-output .cs1-code{color:inherit;background:inherit;border:none;padding:inherit}.mw-parser-output .cs1-hidden-error{display:none;color:#d33}.mw-parser-output .cs1-visible-error{color:#d33}.mw-parser-output .cs1-maint{display:none;color:#3a3;margin-left:0.3em}.mw-parser-output .cs1-format{font-size:95%}.mw-parser-output .cs1-kern-left{padding-left:0.2em}.mw-parser-output .cs1-kern-right{padding-right:0.2em}.mw-parser-output .citation .mw-selflink{font-weight:inherit}Leonhard Schmitz (1870). "Enyo".  In Smith, William (ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.Quintus Smyrnaeus, Quintus Smyrnaeus: The Fall of Troy, Translator: A.S. Way; Harvard University Press, Cambridge MA, 1913. Internet Archive