barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Ferndale, Washington

Ferndale, Amerika Birleşik Devletleri'nin Washington eyaleti Whatcom ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 6 Aralık 2009 akşamı yapılan bir nüfus sayımına göre  11.415 olduğu tespit edilmiştir.
Fernelmont

Fernelmont, Belçika'nın Namur eyaletinde bulunan bir Valon belediyesidir. 1 Ekim 2018'de Fernelmont'un nüfusu 8.007 idi. Toplam alan 65.61 km²'dir ve bu da km² başına 122 nüfusa sahiptir.
Ferney Voltaire

Ferney-Voltaire, Fransa'nın Ain bölgesinde, Gex yöresine bağlı bir ilçedir. 2006 sayımına göre nüfusu 7600 kişidir.Ferney Voltaire, Fransa'nın İsviçre sınırında, Cenevre'nin birkaç kilometre kuzeyinde yer almaktadır. Cenevre Havalimanı'nın ise kuzeybatısındadır.Adı ilk zamanlarda Fernex olan Ferney, 1878'den itibaren, Voltaire'e ithafen Ferney-Voltaire olarak adlandırılmıştır. Voltaire, çağdaşı ve rakibi olan Rousseau'nun yaşadığı Cenevre'nin yakınındaki bu ilçeye 1759'dan itibaren yerleşmiştir.Voltaire kasabaya geldiğinde, Ferney'de ancak yüz kadar kişi yaşamaktaydı. Yerleşmesini müteakip, yüzlerce ev yaptırmış, kilisenin, okulun, hastanenin, su deposunun ve çeşmenin finansmanını sağlamıştır. Voltaire bu nedenle, Ferney'nin velinimetidir ve ana caddeye heykeli dikilmiştir.Ayrıca, bataklıkların kurutulmasını sağlamış, pazar ve fuarlar açarak sanatçıları kasabaya çekmiş ve 1771'de dendiği gibi halkın ekmek parasını sağlamıştır. Eski binayı yıktırıp bugün Voltaire Şatosu olarak bilinen evini inşa ettirmiştir.Ferney-Voltaire Şatosu, Fransa Cumhuriyeti tarafından 1998'de satın alınmıştır. 1958'den beri tarihi eser sayılmaktadır.
Fernley, Nevada

Fernley, Amerika Birleşik Devletleri'nin Nevada eyaletinde yer alan ve Lyon ilçesinde yer alan bir şehirdir. Şehrin nüfusu 29 Kasım 2009 tarihinde 19.368'tir.
Fernsehturm

Fernsehturm, Almanca'da televizyon kulesi anlamına gelen kelime. Birden fazla Alman şehrinde televizyon kulesi bulunmaktadır ve her biri şehrin yerli halkı tarafında kısaca "Fernsehturm" olarak bilinmektedir. Fernsehturm olarak bilinen kuleler şunlardır:
Fernán-Núñez

Fernán-Núñez, İspanya'nın güneyinde, on yedi özerk bölgesinden en kalabalık ikinci nüfusu sahip olan Endülüs'ün, Córdoba iline bağlı bulunan belediyesi. 2018 yılı sayımlarına göre nüfusu 9.668 kişidir.
Fernão Ferro

Fernão Ferro Portekiz'de Seixal belediyesine bağlı olan, 25,26 km2 yüzölçümüne sahip, 10.753 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Fernão Vaz Dourado

Fernão Vaz Dourado (d. y. 1520, Goa, Portekiz Hindistanı - ö. y. 1580), üçüncü dönem eski Portekiz denizcilik kartoğraflarına mensup onaltıncı yüzyıl Portekizli bir kartoğrafcıdır.Doğunun tanıtımında ve karaları ve kıtaları en kesin bir şekilde gösteriminde Batlamyus etkisinden vazgeçilerek karakterize edilir. Bu tarihsel yönü ile az bilinir.Dourado'nun bilinen çalışmaları olağanüstü kalite ve güzelliktedirler. Zamanının en iyi kartoğraflarından biri olarak kabul edilir. Onun el yazımı denizcilik haritalarının çoğu nispeten geniş skalalı ve denizcilik atlaslarını içerir. Aşağıdaki altı atlas 1568-1580 döneminden olarak bilinir:1568 - 20 parşümen üzerine el yazması yaprak, D. Luiz de Ataíde'de adanmış (Biblioteca Nacional, Madrid) (Ulusal kütüphane, Madrid)1570 - 20 parşömen üzerine el yazması yaprak (Huntington Library, San Marino, USA) (Huntington Kütüphanesi)1571 - 20 parşömen üzerine el yazması yaprak, ondokuzuncu yüzyılda ikisi çalındı (Torre do Tombo, Lizbon)y. 1576 - 20 parşömen üzerine el yazması yaprak (Biblioteca Nacional de Portugal, Lisbon) (Portekiz lusal Kütüphanesi, Lizbon)1580 - 20 parşömen üzerine el yazması yaprakt (Biblioteca Nacional de Portugal, Lisbon) (Portekiz Ulusal Kütüphanesi, Lizbon)1568 yılı atlası ilk defa geniş-skala plan Ceilão (Sri Lanka) ve Japonya içerir, daha sonra pek çok diğer kartoğrafçı tarafından kopya edildi.Onun yukarıda gösterilen kuzey-batı Afrika sahilindeki planı "plane chart model" olarak adlandırılan icratın yerine getirilmesidir. Burada enlem ve magnetik yönlerin düzlem içinde sabit skala ile haritada gösterilişi gözlenir, sanki Dünya düzmüş gibi. Merkatör gösterimin adopte edilişine kadar bu Avrupa'da en çok önerilen haritacılık metoduydu.Cortesão A. and Mota, Teixeira da (1987)– Portugallae Monumenta Cartographica. Imprensa Nacional – Casa da Moeda, Lisboa.
Fero47

Fero47 (d. 16 Mayıs 1998; Bad Pyrmont, Almanya) ya da gerçek adıyla Ferhat Tuncel, Kürt asıllı Alman rap müzisyeni.Fero47, yedi kardeşiyle birlikte Hameln-Pyrmont bölgesindeki Bad Pyrmont'ta büyüdü. Ailesi, sahne adındaki 47'nin geldiği Türkiye'nin güneydoğusundaki Mardin ilinden (Midyat ) geliyor. 2015 yılında bitirmediği bir banka memuru olarak eğitim almak için Frankfurt am Main'e taşındı . Fero47, 15 yaşında cep telefonuyla rap yaptığı küçük videolar çekmeye başladı ve bunları önce Facebook'ta, daha sonra Instagram'da paylaştı. 2018 yılına kadar Instagram'da yaklaşık 150.000 takipçiden oluşan bir hayran kitlesi oluşturmayı başardı.Aralık 2018 için Fero47, ilk single'ının yayınlandığını duyurdu. 13. sırada. Ancak Aralık 2018'de menajeri Agit Akay ile birlikte trafik kazası geçirdi, bu nedenle çıkış tarihi birkaç hafta ertelendi. İlk single Jaja nihayet 11'de çıktı. Ocak 2019'da Almanya single listelerinde 8 numaraya ulaştı. Single, Justin Timberlake'in hit şarkısı Cry Me a River'ın örneklemesine dayanıyor ve yapımcılığını SINCH ve Typhoon üstleniyor. Ekteki müzik videosu Dominic Witt tarafından yönetildi. Single'ın yayınlandığı gün Epic Records (Sony Music Entertainment) Fero47 ile anlaştıklarını duyurdu. Mart ayının sonunda ikinci single'ı Puerto Rico'yu çıkardı ve Almanya ve Avusturya'da ilk ona girdi. Son şarkısı "Désolé", 28 Nisan'da yayınlandı. Kasım 2019 Sadece bir hafta sonra, müzik videosu şimdiden iki milyon izlenmeye ulaştı.Fero47'nin rap stili, ses estetiği ve melodisi Kürtçe konuşulan ülkelerdeki geleneksel ve popüler şarkı söyleme biçimlerini anımsatan "şarkı sesleri" ile karakterize edilir, bu açıdan seslerin sesli oluşumu için gırtlağa özel bir rol verilir (sic! )".
Ferocactus

Ferocactus, çoğunlukla büyük dikenleri ve küçük çiçekleri olan büyük varil şekilli kaktüsler cinsidir. Cinsine dahil yaklaşık 30 tür vardır. Güneybatı Amerika Birleşik Devletleri'nde ve kuzeybatı Meksika'da bulunurlar.Genç örnekler sütunludur, ancak büyüdükçe kaburgalar oluşur ve namlu şeklini alırlar. Türlerin çoğu yalnızdır, ancak bazıları, örneğin Ferocactus robustus ve F. glaucescens, kümelenme alışkanlıkları vardır.Çiçekler, türe bağlı olarak pembe, sarı, kırmızı veya mor renktedir ve taç yaprakları bazen daha koyu renkli bir çizgiye sahiptir.Çöl sakinleridir ve biraz don ve yoğun sıcaklıkla baş edebilirler. Tipik habitat, sıcak ve çok kuraktır ve bitkiler, biyokütlelerini suyun bulunması muhtemel alanlarda yoğunlaştırmak için su hareketinden yararlanmaya adapte olmuşlardır. Sclerocactus gibi, Ferocactus genellikle suyun düzensiz aktığı alanlarda veya suyun kısa süreliğine birikebileceği çöküntülerde yetişir. Çoğunlukla tohumlarının su hareketi nedeniyle kazıma maruz kaldığı arroyos boyunca büyürken bulunurlar ancak garip bir şekilde aynı zamanda çöküntülerin oluştuğu ve bir süre su tutabilen noktalardaki sırtlarda büyümeye meyillidirler.Ferocactus çok sığ kök sistemlerine sahiptir ve ani sel sırasında kolayca sökülebilir. Bu cinsin birçok türünde kaktüs gövdesini saran "olta iğnesi" dikenleri ve zırhlı diken ağı, bitkinin daha elverişli yerlere taşınmasını sağlayan uyarlamalardır. Tohumlar, su hareketinin olduğu veya belirli bir süre durgun suyun biriktiği alanlarda çimlenir ve su baskınlarında, çengelli dikenler, bitkilerin su kaynaklı döküntülere yakalanmasına, köklerinden sökülmesine ve suyun birikme eğiliminde olduğu yerlere taşınmasına imkan verir.Yetiştirmede "Ferocactus" tam güneş, az su ve iyi drenaj gerektirir. ev bitkileri olarak popülerdirler. Donma sıcaklıklarını uzun süre tolere edemezler, bu da tipik olarak sararmalarına, ağarmalarına ve ardından yavaş yavaş ölmelerine neden olur. Üretim genellikle tohumlarla yapılır ancak Ferocactus robustus ve F. glaucescens gibi kümelenme türleri köklü uzantılarından uzaklaştırılarak dikilip çoğaltılabilir.Birçok ferocactus türü karınca bitkisidir, üst meristem boyunca nektar salgılar ve her bir areolün üzerindeki ekstrafloral nektarlar ve karınca kolonilerine ev sahipliği yapar.Sclerocactus brevihamatus tobuschii (W. T.Marshall) N. P. Taylor (as F. tobuschii (W. T.Marshall) N. P. Taylor)Sclerocactus mesae-verdae (Boissev. & C. Davidson) L.D.Benson (as F. mesae-verdae (Boissev. & C.Davidson) N. P. Taylor)Tür listesine kısmen , bu sitede listelenen birkaç kitaptan da atıfta bulunulmuştur. Orada listelenen başlıca kitap, Edward F. Anderson, (2001) tarafından yazılan The Cactus Family'dir.
Ferocactus echidne

Ferocactus echidne, Ferocactus cinsinden bir varil kaktüsü. Meksika'da doğada bulunur. Bu kaktüs genellikle Sonora varil', Coville'in varil kaktüsü, Emory'nin varil kaktüsü ve gezginin arkadaşı olarak bilinir.Alternatif olarak Echinocactus emoryi, Ferocactus rectispinus ve Ferocactus covillei iki terimleri de atanmıştır.
Ferocactus latispinus

Ferocactus latispinus, Meksika'ya özgü bir fıçı kaktüs türüdür. İlk olarak 1824'te İngiliz doğa bilimci Adrian Hardy Haworth tarafından Cactus latispinus olarak tanımlanmış, 1922'de Amerikalı botanikçiler Britton ve Rose tarafından Ferocactus cinsinin dikilmesiyle bugünkü adını almıştır. Tür adı Latince latus "geniş" ve spinus "omurgadan" türetilmiştir. Ferocactus recurvus, türün eski adıdır.Türler Meksika'ya özgüdür; daha yaygın olarak dağıtılan latispinus alttürü güneydoğu Durango'dan Zacatecas, Aguascalientes, doğudan San Luis Potosí, Hidalgo ve Puebla'nın batı kısımlarına ve ayrıca doğu Jalisco, Guanajuato, Querétaro ve Mexico State'e kadar uzanır. Spiralis alttürü , Oaxaca ve Puebla'nın güney kısımları ile sınırlıdır. Bu tür tipik olarak ağaç örtüleri ve çalılar gibi bakıcı bitkilerin altında bulunur. Bu bakıcı bitkiler, altlarındaki bu küçük bitki türlerini sert hava koşullarından korurlar; kurak ve güneşli ortamlarda kaktüslere gölge sağlayabilmek.Ferocactus latispinus tek bir küresel açık yeşil kaktüs olarak büyür ve 21 akut kaburga ile yüksekliği 30 cm (12 in)  ve çaprazlama 40 santimetreye (16 inç)  ulaşır. Dikenlerin rengi kırmızımsı beyaz arasında değişir ve düzleşir ve 4 veya 5 cm uzunluğu bulur. Çiçeklenme sonbaharın sonlarında veya kış başındadır. Huni şeklindeki çiçekler morumsu veya sarımsı renktedir ve 4 cm uzunluğunda ve ardından 2,5 santimetre (1 in) uzunluğa varan oval, pullu meyveler çıkar.Ferocactus latispinus subsp. latispinus - 9–15 radyal diken, Devil's Tongue Barrel veya Crow's Claw Cactus.Ferocactus latispinus oldukça yaygın bir süs bitkisi olarak yetiştirilir. Bahçecilikte arzu edilen bir özellik olan erken yaşta çiçek açmasıdır. Ortalama 10 °C olmak üzere minimum −4 °C sıcaklığa dayanıklıdır.Balçık küfü (İngilizce: slime mold), Didymium wildpretii, Meksika'daki F. latispinus'un çürüyen kalıntılarıyla beslenir.
Ferocactus pilosus

Ferocactus pilosus, ayrıca Meksika misket limonu kaktüsü (Viznaga De Lima) veya Meksika ateş fıçısı olarak da bilinen, Kuzey Amerika'daki bir kaktüs türüdür.
Feromon

Feromon, aynı türün üyeleri arasındaki sosyal ilişkileri düzenleyen kimyasal maddedir. Yunanca kökenli olan sözcük "hormon taşıyan" anlamına gelmektedir.Feromon ilk olarak 1956 yılında ipek böceklerinde bulundu. Günümüze kadar yapılan çalışmalar sonucunda pek çok feromon türü belirlendi. Böceklerin yanı sıra örümcekler, kurbağalar, sürüngenler ve memelilerin de feromon salgıladıkları bulundu. Kuşlarda ise feromon bulunamadı. En çok bilinen feromonlar uyarı feromonları, eşeysel feromonlar ve iz feromonlarıdır.İnsan feromonları daha çok eşeysel davranışları kontrol eder. Burnun iç kısmında bulunan ve "vomeronazal organ" olarak bilinen bir almaç sayesinde algılanabilir. Bu organ, feromonları beyne iletir.
Feronia (mitoloji)

Feronia, Antik Roma'da ormanlar ve kaynaklar tanrıçası. Kökenini Sabini ve Falisci halklarından alır. Soratte tepesinde her yıl yapılan şenliklerde Feronia rahipleri kor halindeki kömür üzerinde çıplak ayakla yürürlerdi. Terracina'daki tapınağında köleler salıverildiği için Feronia bir özgürlük tanrıçası olarak da kabul edilir. En çok plebler ve özgür bırakılanlar arasında takdir görmüştür.
Feroz Ahmad

Lisans eğitimini 1958'de Delhi Üniversitesi Tarih Bölümünde aldı. Ardından Londra Üniversitesi'ne gitti. Burada  Bernard Lewis'in yanında Türk politikasında İttihat ve Terakki Partisi 1908-1913 isimli doktora tezi hazırladı. Tez kapsamında 1962-1964 yılları arasında Türkiye'de çalışmalar yaptı.Columbia Üniversitesi'nde öğretim üyeliği yaptı. Daha sonra Massachusetts Üniversitesi'nden yardımcı doçent unvanı aldı. Aynı üniversitede 1970 yılında doçent, 1978 yılında profesör oldu. 1980-1981 yıllarında Harvard Üniversitesi Ortadoğu Araştırmaları Merkezi'nde dersler verdi. İngiltere ve Türkiye'de araştırmalar yaptı.1997-1998 yıllarında Türkiye'de Fulbright öğretim üyesi olarak görev yaptı. Massachusetts Üniversitesi'nden emekli olarak Türkiye'ye geldi. Türk vatandaşlığı aldı ve Yeditepe Üniversitesi'nde ders vermeye başladı.19 Ağustos 2014 tarihinde Cumhurbaşkanı Abdullah Gül tarafından, Türk tarihine yaptığı katkılar sebebiyle kendisine Liyakat Nişanı tevcih edildi.Türkiye'de Çok Partili Politikanın Açıklamalı Kronolojisi (Bilgi Yayınevi-1976 Bedia Turgay Ahmad'la Beraber)
Ferran Corominas

Ferran Corominas Telechea (d. 5 Ocak 1983), FC Goa takımında forvet pozisyonunda görev yapan İspanyol futbolcudur.Profesyonel kariyerine 2001 yılında Espanyol B kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Espanyol, Osasuna, Girona, Elche, Mallorca, Doxa ve FC Goa kulüplerinde oynadı.
Ferran Olivella

Ferran Olivella Pons (22 Haziran 1936 - 14 Mayıs 2023), defans pozisyonunda görev yapmış İspanyol millî futbolcudur.Profesyonel kariyerine 1954 yılında España Industrial kulübünde başladı. Daha sonra ise Barcelona kulübünde oynadı.
Ferran Pol

Pol, üst düzey uluslararası ilk maçını 2 Haziran 2010 tarihinde Arnavutluk'u 1-0 yendikleri maçta çıkmıştır. Son maçını ise Andorra la Vella'da oynanan 2020 Avrupa Futbol Şampiyonası elemeleri son grup maçında, 87. dakika da oyuna girerek Türkiye millî futbol takımına karşı yaptı.
Ferran Torres

Ferran Torres García (d. 29 Şubat 2000), La Liga takımlarından Barcelona'da forma giyen İspanyol millî futbolcudur.Foios'ta doğan Torres, henüz 6 yaşındayken Valencia'nın altyapısına katıldı. 17 yaşına geldiğinde ilk kez A takıma yükseldi. Takımdaki ilk maçına 30 Kasım 2017'de 4-1 kazandıkları Real Zaragoza maçında çıktı. Bu maçta Torres bir asist yaptı. Ligdeki ilk maçına 16 Aralık 2017'de 2-1 kaybettikleri Eibar maçında çıktı. İlk Avrupa maçına ise 23 Ekim 2018'de Young Boys'a karşı çıktı.İlk lig golünü 19 Ocak 2019'da Celta Vigo'ya karşı attı. İlk Şampiyonlar Ligi golünü 5 Kasım 2019'da Lille karşısında attı. Valencia formasıyla 50. lig maçına 23 Kasım 2019'da Real Betis'e karşı çıktı. Böylece 19 yıl 254 günle Valencia tarihinde 50 lig maçında oynayan en genç oyuncu unvanını Miguel Tendillo'nun elinden aldı.4 Ağustos 2020 tarihinde Manchester City'ye transfer oldu. City, bu transfer için Valencia'ya 23 milyon euro ödedi. İngiliz kulübüyle 5 yıllık sözleşme imzalayan Torres, 21 numaralı formayı aldı. City ile ilk maçına 21 Eylül 2020'de Wolverhampton Wanderers karşısında sonradan oyuna girerek çıktı. Kulüpteki ilk golünü 30 Eylül'de EFL Cup maçında Burnley'e karşı attı.City ile ilk Şampiyonlar Ligi maçına Porto karşısında çıktı ve 1 gol kaydetti. Sonraki Marsilya ve Olimpiakos maçlarında birer gol attı. Böylece 20 yıl 241 günle Şampiyonlar Ligi tarihinde arka arkaya 3 maçta gol atan en genç İspanyol oyuncu oldu. İlk Premier League golünü 28 Kasım'da Burnley'e karşı attı. İlk hat-trick'ini ise 14 Mayıs 2021'de deplasmanda 4-3 kazandıkları Newcastle United maçında kaydetti.2021-22 sezonunda yaşadığı sakatlık yüzünden kadroda şans bulamayan Torres, Aralık 2021'de Barcelona'ya 55 milyon € karşılığında bir sonraki ay tamamlanacak bir transfer oldu.Torres, İspanya millî takımının formasını ilk kez 3 Eylül 2020'de UEFA Uluslar Ligi'nde Almanya'ya karşı 1-1 biten maçta giydi. 3 gün sonra Ukrayna'ya karşı 4-0 kazanılan maçta 1 gol attı. İlk hat-trick'ini 17 Kasım 2020'de Almanya'ya karşı 6-0 kazanılan maçta kaydetti. 2020 Avrupa Futbol Şampiyonası'nda 6 maçta forma giyip Slovakya ve Hırvatistan'a olmak üzere 2 gol attı.
Ferrandina

Ferrandina, İtalya'nın kuzeyindeki Basilicata bölgesinde yer alan ve Matera ilçesinde yer alan bir kasabadır. Şehrin nüfusu 26 Kasım 2009 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre 9.117'dir.
Ferrara

Ferrara (Ferrara lehçesi: Fràra), İtalya'nın Emilia-Romagna bölgesinde aynı ismi taşıyan ilin merkezi olan ve Adriyatik kıyısına 1 saatlik uzaklıktaki şehirdir.Şehir 14. ve 15. yüzyılda Este Hanedanının idaresindeyken bu yüzyıllardan kalma sokaklar ve çok sayıda konaklar ve saraylar hâlen şehirde bulunmaktadır.Şehir kara yolu ile, dahil olduğu bölge olan Emilia-Romanga merkezi Bolonya'nın 50 km kuzey-kuzeybatısında ve İtalya başşehri olan Roma'dan 448 km kuzeyindedir. Po Nehri ana akımından 5 km kuzeyinde bu nehrin bir değişik dalı olan Po di Volonte adlı akarsu kıyısında konumlanmıştır.Ferrara kenti Orta Çağ ve Rönesans devrinden kalma kentin planının korunması ve Po Deltası’nın korunan doğal yapısı nedeni ile 1995'ten bu yana UNESCO Dünya Miras Listesi'nde yer almaktadır.
Ferrara (il)

Ferrara ili, kuzey İtalya'da Emilia-Romagna bölgesinin ili olup merkezi ismini aldığı Ferrara şehridir. İlin alanı 2.631,12 km² olup il nüfusu (23.6.2009 tahminin itibarıyla) 358.972 kişidir.Ferrara ilinin kuzeyinde Veneto bölgesine bağlı Rovigo ili; Lombardiya bölgesine bağlı Mantova ili ve Po Nehri ve Po deltasi bulunmakta; batısından  Ravenna ili ve doğusunda Adriyatik Denizi ve Po deltası ve Reno Nehri ağızlarında bulunan deniz gölleri bulunur.Ferrara ilinde toplam yaklaşık 34.000 hektar alanında arazi özel doğa koruma alanı olarak korunmakta veya doğa rezerv parkı özel statüsü bulunmaktadır.
Ferrari 125 S

Ferrari 125 S, İtalyan otomobil üreticisi Ferrari tarafından üretilen ilk otomobil modelidir. 1947 yılında sadece iki adet olarak üretilmiştir. Yarış otomobili olarak kullanılmıştır. İki koltuklu, spor tarzında bir otomobildir. Colombo 125 V12 motora sahiptir. Motoru 100 hp gücündedir. Bu miktar 125 S'nin son versiyonunda 118 hp'ye çıkmaktadır.125 S, ilk olarak Piacenza Pisti'nde İtalyan yarış pilotu Franco Cortese tarafından sürülmüştür. Ama katıldığı yarışı bitirememiştir. 14 gün sonra 125 S Ferrari'ye Roma Grand Prix'inde ilk yarışını kazandırmıştır.
Ferrari 150º Italia

Ferrari 150º Italia(Eskiden Ferrari F150), Ferrari'nin  2011 Formula 1 sezonununda kullandığı Formula aracıdır. Şasi Aldo Costa, Nikolas Tombazis, Marco de Luca ve motor ve elektronik tasarımını yöneten Luca Marmorini ile birlikte tasarlandı. Araç 28 Ocak 2011 tarihinde Ferrari'nin  Maranello'daki genel merkezinde 28 Ocak 2011 tarihinde lanse edildi. Araç  ve  Dünya Şampiyonu Fernando Alonso ve Felipe Massa tarafından sürüldü.Şubat 2011'de Ford, Ferrari'ye Ford'un ticari marka sahibi olduğu F150 adının kullanımı nedeniyle dava açma niyetini açıkladı. Yanıt olarak Ferrari, orijinal F150 takma adının sadece bir kısaltma olduğunu iddia ederek "F150th Italia" olarak adlandırmaya başladı. 3 Mart'ta Ferrari, ismin tekrar "Ferrari 150º Italia" olarak değiştirildiğini ve Ford'un yasal tehdidini geri çektiğini açıkladı.
Ferrari 159 S

Ferrari 159 S (1947), 1947'de 14 yarıştan altısını kazanan Ferrari 125 S'yi takip eden ikinci Ferrari aracıydı. Sadece iki adet 159S üretildi. Bunlardan biri, Ferrari 166 Spyder Corsa'ydı ve 2012 itibarıyla kalan en eski Ferrari olarak yeniden restore edildi.Temelde daha büyük motorlu (daha büyük çaplı) ve çok küçük kozmetik farklılıkları olan bir Ferrari 125 S idi.Motor, 59x58 mm'lik bir çap/inmeye sahip bir 1.9 litrelik (1903 cc/116 inç) 60° V12'di ve 6.500 rpm'de 8.5:1'lik bir sıkıştırma oranı ile 125 bhp (92 kW) güç üretiyordu. Silindir başına 2 supap ve üç adet Weber 32DCF karbüratörlü olan otomobil, üstten tek eksantrik miline sahipti. Beş vitesli manuel şanzımana sahipti ve Fiat'ın, motor bloğunu şanzıman ile monte etme geleneğini korudu. Çelik tüp çerçeve şasisi, önünde çapraz yaprak yaylı bağımsız arka salıncak süspansiyonu ve arkada hareketli bir dingil ve tümüyle hidrolik amortisörler vardı. Ön ve arkada kampanalı frenler mevcuttu.159 S, 15 Ağustos 1947'de şirketin yarışçısı Franco Cortese ile Circuito di Pescara'da Scuderia Ferrari, ikinci sırada yer aldı. Bir süre genel olarak lider olan 159 S, sonunda Vincenzo Auricchio'lu Stanguellini'nin gerisinde kaldı. 125 gibi, 159 S'de 1947 sezonunun geri kalanında Maserati'nin 6CS 1500'ünü geçemedi. Ancak, 12 Ekim'deki 1947 Turin Grand Prix'inde otomobil parlayabildi. Fransız sürücü Raymond Sommer, 159 S'de genel klasman zaferi kazanma iddiası ile yarıştı.2012 itibarıyla, araba hala sağlamdı ve günümüzde var olan en eski Ferrari otomobil olarak kabul edildi. 2004'teki müzayededen bu yana Ferrari koleksiyoneri ve restoratör James Glickenhaus'a aitti.
Ferrari 166

Ferrari 166, İtalyan otomobil üreticisi Ferrari tarafından 1948 - 1949 yılları arasında üretilen bir otomobil modelidir. Ferrari 166 MM/Sport 3 adet üretilmiştir.
Ferrari 166 Inter

Ferrari 166 Inter, Ferrari'nin ilk gerçek grand tourer otomobiliydi. 125 S ve 166 S yarış otomobillerinin bir evrimi olan bu otomobil, motorlu kamyon gövdesi olan bir spor otomobiliydi. 1948'den 1950'ye kadar, 38 adet 166 Inter modeli üretildi.166 Inter, Aurelio Lampredi tasarımlı tüp şasini, çift salıncaklı/hareketli dingil süspansiyonunu ve 2420 mm dingil açıklığını, 125 S ve 166 S ile paylaştı. 1950'de, 2.3 L motora sahip 195 Inter ile değiştirildi.İlk Ferrari GT modeli, 6 Ekim 1949'da Paris Otomobil Fuarı'nda görücüye çıktı. Daha önce benzer Ferrari ve Alfa Romeo modelleri üreten Carrozzeria Touring of Milan tarafından tasarlanan zarif bir coupeydi. Müşteri satışları kısa sürede başladı, 166 Inter modeli, yarış pisti yerine günlük kullanım için satın alınan ilk Ferrari modeliydi. O zamanlar alışıldık bir biçimde, müşterinin seçtiği karoser, üreticiye çıplak bir şasi olarak teslim edilmekteydi. Çoğunluk Touring'i coupe veya barchetta tarzında kullandı. Carrozzeria Ghia, Felice Mario Boano tarafından tasarlanan tek seferlik bir coupe üretti. Diğerleri ise coupes ve cabriolet tasarlayan, Stabilimenti Farina tarafından yapıldı.Dingil mesafesi sonunda  ila , hatta  büyüyecek olsa da, 166 S'ten 2,0 L Gioacchino Colombo tasarımlı V12 motor şasesiyle aynı kaldı. Karbüratörlü motorun maksimum güç çıkışı  5600 rpm'de  idi ve  ulaşabildiği en yüksek hızdı.
Ferrari 166 S

Ferrari 166 S, Ferrari'nin 166 Inter şeklinde bir spor otomobil haline gelen, Ferrari 125 S spor yarış otomobilinin gelişmiş versiyonudur. Sadece 12 Ferrari 166 S üretildi, bunlardan dokuzu Spyder Corsa olarak bisiklet tipi çamurluklara sahipti. Daha sonraları 1948'den 1953'e kadar çok daha büyük sayılarda (47), Ferrari 166 MM (Mille Miglia) üretimi yapıldı. 166 MM güncellenmiş 166 S idi ve Ferrari'nin erken uluslararası zaferlerinin çoğunu elde etmeye devam etti  Bu sayede üreticiyi, yarış endüstrisinde ciddi bir rakip haline getirdi. Her ikisi de daha sonra 2.3 L motora sahip 195 S ile değiştirildi.
Ferrari 195 Inter

195 Inter, 1950'de Ferrari tarafından, Ferrari 195 S yarış otomobilinin bir grand tourer (GT) sürümü olarak üretilen bir spor araçtır.1950 Paris Otomobil Fuarı'nda tanıtıldı, bir yıl önce tanıtılan 166 Inter'e benziyordu ve aynı hedef kitleye hitap ediyordu. Tek sayılı şasi numarasıyla, bir yıldan kısa bir sürede 27 adet araç üretildi. 28 otomobilin 13'ü Carrozzeria Vignale, 11'i Carrozzeria Ghia, 3'ü Carrozzeria Touring ve 1'i Motto tarafından yapıldı.Daha güçlü (ancak başka şekilde benzer) Ferrari 212 Inter, 1951 Paris Otomobil Fuarı'nda tanıtıldı ve 195 Inter'in yerini aldı. 166 Inter'in sonuncusu gibi, dingil mesafesi  ile  kadar uzatıldı, ancak Colombo V12'nin daha büyük 2.3 L (2341 cc/142 in3) versiyonu gerçek ayırt edici bir farklılıktı. Bazıları üçlü karbüratör kullanmasına rağmen, normalde tek bir  Weber 36DCF karbüratör takıldı, toplam  güç elde edildi.
Ferrari 195 S

195 S, 1950'de Ferrari tarafından üretilen bir yarış spor otomobilidir. 2 Nisan 1950'de Giro di Sicilia'da tanıtılan otomobil, aynı zamanda bu yarışta da yer alan 166 MM'ye benziyordu. Biri açık ve biri kapalı coupe olan iki araba, bu aracın  dingil açıklığını paylaştı ancak Colombo V12'nin genişletilmiş 2.3 L (2341 cc/142 inç) versiyonunu kullandı. Bu ilk iki otomobil emekli olmak zorunda kaldı, ancak üç Scuderia Ferrari yarışçısı, o yılki Mille Miglia'ya geldi; etkinlikte, Giannino Marzotto Berlinetta Touring ile birinciliği, Serafini'ni ise Barchetta Touring ile ikinci oldu.
Ferrari 212 Export

Ferrari 212 Export, 1951'de Ferrari'nin 195 S'in yerine ürettiği bir yarış otomobiliydi. Ferrari 212 Inter grand tourer'dan daha kısa bir dingil mesafesi vardı.Export'ta kullanılan Colombo  V12, 8.4:1 sıkıştırma oranına sahipti. Bu Inter'in 7.5:1 sıkıştırma oranından daha fazlaydı. Export, 7.000 rpm'de  güç üreten ve  azami hız veren, üç Weber karbüratör ile donatıldı.1951'de, Tour de France otomobil yarışları etkinliğinde ilk üç sırayı alan 212 Export, Giro di Sicilia ve Giro di Toscana motor yarışlarını da kazandı. Carrozzeria Motto gövdeli Export, 1951'de Mille Miglia'da üçüncü oldu. Aynı yıl Cornacchia ve Bracco, Targa Florio'da ikinci oldu.
Ferrari 212 Inter

Ferrari 212 Inter, 1951 ile 1952 yılları arasında İtalyan otomobil üreticisi Ferrari tarafından üretilen bir spor otomobil modelidir. Toplamda 82 adet üretilen 212 Inter, 166 ve 195 Inter GT modellerinin yerini aldı. 1951 Brüksel Otomobil Fuarı'nda tanıtılan 212, aynı zamanda uluslararası yarışları da kazanabilecek bir yol spor otomobili olan 166'nın bir evrimiydi.
Ferrari 248 F1

Ferrari 248 F1, Scuderia Ferrari Marlboro tarafından 2006 Formula 1 sezonu'nda kullanılan otomobildir. Ross Brawn tarafından geliştirilen araçta 2.4 litre V8 motor vardır. Araç Schumacher ve Massa tarafından kullanılmıştır.2006 sezonunun başında motorun  güç çıkışına sahip olduğu bildirilse de, yıl boyunca yapılan modifikasyonlar ile sezon sonuna kadar gücü  civarına kadar çıkmıştır.
Ferrari 250

Ferrari 250 GTE, İtalyan binek otomobil üreticisi Ferrari tarafından, 1960 yılında üretimine başlanan bir modeldir. 1960 ile 1963 yılları arasında üretilen 250 serisi, yol kullanımı veya spor otomobil yarışları için tasarlanmış birçok varyantı içerir. 250 serisi otomobiller, Gioacchino Colombo tarafından tasarlanan  hacme sahip Colombo V12 motorunu kullanmaktadır. 250 serisi, daha sonra 275 ve 330 serisi modellerle değiştirildi.
Ferrari 250 GT Lusso

Ferrari 250 GT Berlinetta Lusso, 1962'den 1964'e kadar İtalyan otomobil üreticisi Ferrari tarafından üretilen bir Grand tourer otomobilidir. Bazen GTL, GT/L veya sadece Lusso olarak bilinen otomobil, 250 GT Berlinetta'dan daha büyük ve daha lükstür. Spor otomobil yarışları için tasarlanmayan 250 GT Lusso, en zarif Ferrari'lerden biri olarak kabul edilir.O zamanın Ferrari "geleneği" ile uyumlu olan 250 GT Lusso, Pininfarina ve Carrozzeria Scaglietti tarafından tasarlandı. İç kısmı 250 GT'den daha geniş olmasına rağmen, 250 GT Lusso, 250 GTE'nin aksine iki kişilik GT kupası olarak kaldı. Otomobil, 1962'den 1964'ün ortalarına kadar, sadece 18 ay boyunca üretildi ve Ferrari 250 GT neslinin son modeliydi.Otomobil fuarları, üreticilere yeni tasarımları halka tanıtması için bir fırsat sağlar. Ferrari, 1962 Paris Motor Show'da 250 GT Lusso'yu prototip olarak tanıttı. Prototip, üretim sürümüyle neredeyse aynıydı ve daha sonra yalnızca küçük detaylar değişti.Yeni model, Ferrari'nin sportif 250 GT SWB ve lüks 250 GTE 2+2 arasındaki boşluğu doldurmak için bir yoldu. Lusso, 1960'ların yeni taleplerini karşıladı. Gerçekten de, zamanın spor sürüş hayranları, uygar tasarımlara, yani radikal spor otomobillerden olduğu gibi, konfor ve ferahlıktan da hoşlanıyorlardı. Ferrari, skalalarda gösterilen GTL'deki ayrıntılara değinmedi; ekipmana bağlı olarak ağırlık  ila  arasında değişmekteydi.Bir Ferrari modeli için alışılmadık bir şekilde kısa olan GTL'nin üretimi, 1962'de başladı ve Ağustos 1964'te sona erdi. Ferrari'de uzun süredir devam eden, bir Amerikalı uzman olan Peter Coltrin'e göre, 250 GT Lusso’nun yapımına Paris Motor Show'daki prototipin sunumundan hemen sonra başlanmış olması gerekiyordu.Otomobil yarışlarında yer alması amacıyla üretilmemiş olsa da, 250 GT Lusso, 1964 ve 1965'deki Targa Florio ve Tour de France gibi birçok spor etkinliğinde birkaç kez de olsa yer aldı. 250 GT serisinin son iterasyonu, 351 adet GT Lusso kopyası Ferrari 275 GTB ile değiştirilmeden önce üretildi. (Motor silindir kapasitesindeki artış nedeniyle, isimlendirme değişikliğine dikkat edin.) Başlangıçta $13.375 satılan GTL, 2010 yılında $400.000 ila $500.000 arasında fiyatlarla satılırken, 2013 yılında bu rakam 4 katı yükseğe yaklaştı.
Ferrari 250 GTO

Ferrari 250 GTO (Tipo 838), Ferrari tarafından 1962-1964 yılları arasında FIA Group 3 kategorisi için üretilen bir spor otomobil modelidir. Toplam olarak 39 adet üretilmiştir.Ferrari 250 GTO, 2004'te Sports Car International tarafından 1960'lı yılların En İyi Spor Otomobilleri listesine altıncı sırada yer aldı ve tüm zamanların en iyi spor otomobili olarak seçilmiştir. Benzer bir şekilde, Motor Trend Classic tarafından "Tüm Zamanların En Büyük Ferrarileri" listesinde ilk sırada yer aldı. Popular Mechanics, tarafından "Tüm Zamanların En Ateşli Otomobili" seçildi.
Ferrari 250 MM

Ferrari 250 MM, 1953 yılında Ferrari tarafından üretilen bir spor otomobildi. 3.0 litrelik Colombo V12 motorunun ilk yarış başarılarından sonra, 250 S adı altında Ferrari, bir seri yarış modeli üretti. Model adının sonundaki "MM", Mille Miglia'nın kısaltmasıdır.
Ferrari 250 Testa Rossa

Ferrari 250 Testa Rossa, ya da 250 TR, Ferrari tarafından 1957'den 1961'e üretilen bir yarış spor otomobilidir. 1957 yarış sezonunun sonunda, Le Mans 24 Saat ve Dünya Spor Otomobil Şampiyonası yarışlarında, otomobillere getirilen maksimum 3 litrelik motor hacmi kural değişikliğine istinaden üretildi. 250 TR, daha önceki Ferrari spor arabalarıyla yakından ilişkiliydi, diğer 250 modelleri ve 500 TR ile birçok anahtar bileşenleri paylaşıyordu.250 TR, 1958, 1960 ve 1961'deki Le Mans 24 Saat, 1958, 1959 ve 1961'deki Sebring 12 Saat, 1958'deki Targa Florio, 1958 ve 1960'taki 1000 Km Buenos Aires ve 1961'deki Pescara 4 Saat'te dahil 10 Dünya Spor Otomobil Şampiyonası yarışları kazanan varyasyonlarla birçok yarış başarısı elde etti. Bu sonuçlar, Dünya Spor Otomobil Şampiyonası kurucusunun 1958, 1960 ve 1961 yıllarında Ferrari şampiyonluğunu ortaya çıkardı.A comprehensive history of the 250 Testa Rossa, including the design and development process, racing results, and histories of individual chassis
Ferrari 275

Ferrari 275, Ferrari tarafından 1964-1968 yılları arasında üretilen bir grand tourer modelidir. Araç toplam 970 adet üretilmiştir.Ferrari 275, Road & Track dergisi tarafından "dünyanın en tatmin edici spor otomobili" olarak nitelendirilmiştir. Yine 275 GTB gran turismo/GTS roadster modeli Motor Trend Classic dergisinde tüm zamanların en büyük Ferrarileri listesinde üçüncü sırada yer aldı.
Ferrari 275 S

Ferrari 275 S, Ferrari tarafından 1950 yılında üretilen bir spor yarış arabasıydı. Ferrari 125 F1'de süperşarjlı formda kullanılan ilk 1,5 L Colombo V12'ye, büyük bir deplasman alternatifi olarak oluşturulan yeni Aurelio Lampredi tarafından tasarlanan V12 motor tarafından desteklenen ilk Ferrari'ydi. Formula 1, doğal olarak aspire edilmiş formda 4.5 L'ye kadar izin vermekteydi.Doğal emişli ve süper şarjlı Colombo motoru, Grands Prix ve Formula 1'deki beklentilerini karşılamadığı için Ferrari'nin rekabetçi kalabilmesi adına bir alternatif gerekiyordu. Aurelio Lampredi, Formula 1 yarış arabaları için yeni V12 motoru tasarladı, ancak önce bir spor yarış otomobilinde test edilmesi gerekiyordu. Sadece iki örnek oluşturuldu. Her ikisi de Touring ve barchetta karosere sahipti.Yeni 'uzun blok' motor,  çap&inme ve  hacme sahipti. İki valf ve silindir başına tek bir buji ile SOHC konfigürasyonuna sahipti. Başlangıçta güç çıkışı, 8:1 sıkıştırma oranı ile 7200 rpm'de  idi. Motor üç Weber 40DCF karbüratör tarafından beslendi ve ıslak karter yağlama kullanıldı. Otomobil, en yüksek 240 km/s hıza ulaşabiliyordu. Ön süspansiyon bağımsızdı ve arkalar yarı eliptik yaylı bir hareketli dingile sahipti. Frenleme ise dört tekerlekteki kampanalı frenlerle yapılıyordu.1950'de düzenlenen Mille Miglia yarışına, 275 S her iki üretilen örnek modelle de katıldı. Alberto Ascari ile Senesio Nicolini 0030MT'yi sürerken, Luigi Villoresi ise Pasquale Cassani ile birlikte 0032MT ile yarıştı. Ancak her iki takım da, yüksek miktarda güçle başa çıkamayan ve yarışı bitirmelerine engel olan aktarım problemleriyle karşılaştı. Otomobiller, 275 S görünümünde sadece birkaç kez daha yarıştı.Başlangıç için elde edilen zayıf sonuçlara rağmen, motor istenen potansiyeli kanıtladı ve asıl üretim amacında olduğu gibi tek kişilik Ferrari 275 F1 için kullanıldı.1950-1951 yılları arasında, her iki otomobil de yeni 4.1 L hacimli motorlarla donaltıldı. bunlar da Lampredi, motorları sırayla Formula 1 güç santrallerinden elde edildi. Dönüşümden sonra güç 'ye düştü. Şimdi 340 Amerika model hattına dönüştürülmüş, bir araba s/n 0030MT, 1952'den sonra karoser üreticisi Scaglietti tarafından yeniden tasarlandı. Diğer otomobil ise orijinal Touring barchetta formunda kaldı. S/n 0030MT, 2015 yılında Monterey'deki RM Sotheby's tarafından, yaklaşık $8 milyon karşılığında açık artırmaya çıkarıldı.
Ferrari 288 GTO

Ferrari 280 GTO, Ferrari tarafından 1984-1987 yılları arasında üretilen bir spor otomobil modelidir. Araç, toplam 272 adet üretilmiştir. GT Gran Turismo ve O ise Omologato (İtalyanca doğrulamak) olarak belirlenmiştir.
Ferrari 290 MM

Ferrari 290 MM, 1956 yılında Ferrari tarafından üretilen yarış otomobilidir. Mille Miglia'nın 1956 organizasyonunda yarışmak için geliştirildi, bu nedenle "MM" kısaltması model adının sonuna eklendi. Toplam dört araba üretildi.290 MM, 3.5 litre hacimli yeni bir 60°'lik Jano V12 ile güçlendirildi.  hacme sahip motor, 7200 rpm'de maksimum 320 HP güç üretirken, en yüksek  hıza ulaşıyordu.Otomobil, Eugenio Castellotti'nin sürücü koltuğunda oturduğu 1956 Mille Miglia'yı kazanırken, bir başka 290 MM ise Juan Manuel Fangio ile bir dördüncülük elde etti. Phil Hill ve Maurice Trintignant, o yılki İsveç Grand Prix'sini de kazandı ve Ferrari'ye 1956 Dünya Sportscar Şampiyonası'nda genel şampiyonluk kazandırdı. 290 MM, ertesi yıl 1000 km Buenos Aires'i kazandı.10 Aralık 2015 tarihinde, RM Sotheby's, 1956 Mille Miglia'da Juan Manuel Fangio'nun kullandığı 290 MM'yi 28 milyon dolara sattı. 2015 yılında satılan bir araba için en yüksek fiyattı ve o zamanlar üçüncü en pahalı otomobil oldu. 2018 yılında, bir başka örnek 22 milyon dolar karşılığında satıldı.
Ferrari 296

Ferrari 296 (Tipo F171), Ferrari tarafından 2022 yılından bu yana üretilen bir hibrit spor otomobil modelidir. Araç, 24 Haziran 2021 tarihinde tanıtılmış olup Ferrari Dino'dan sonraki ilk V6 motora sahip modelidir.
Ferrari 308

Ferrari 308 GT/M, Group B ralli yarışlarında yarışması amacıyla tasarlanmış bir prototip yarış otomobili.
Ferrari 315 S

315 S, 60°'de, silindir başına iki supap ve dört zincir tahrikli üstten eksantrik mili bulunan ve toplam  hacme sahip V12 motora sahipti. Motor, 7.800 rpm'de en fazla  güç üretirken, ulaşabildiği en yüksek hızı 290 km/s idi.Ferrari 315 S sürücüleri, 1957 Mille Miglia'da ilk iki sırayı aldı ve Piero Taruffi son yarışında galibi oldu, ardından Wolfgang von Trips geldi. 315 S Nürburgring'de üçüncü, Le Mans'ta beşinci oldu ancak daha sonra 335 S ile yer değiştirdi. Venezuela'da Ferrari 335 S'nin kazandığı zafer ve Maserati'nin çekilmesi, Ferrari'ye Dünya Spor Otomobil Şampiyonası'nı kazandırdı.1958'de, Dünya Spor Otomobil Şampiyonası için 3 litrelik bir motor limiti kuralı getirilmesinin ardından, 315 S'in yerini 250 Testa Rossa aldı.
Ferrari 328

Ferrari 328 (Tipo F106), Ferrari tarafından 1985-1989 yılları arasında üretilen bir spor otomobil modelidir. Mekanik olarak 308'e dayansa da, gövde stili ve motorda küçük değişiklikler yapıldı ve en önemlisi motor hacminin 3.2 L'ye çıkartılarak gücü ve torku arttırılmıştır. Toplam 7,400 adet üretildikten sonra yerini 348'e bırakmıştır.
Ferrari 330

Ferrari 330, Ferrari tarafından 2+2 GT coupe, iki koltuklu berlinetta, spyder ve yarış otomobili versiyonlarında, 1963 ile 1968 arasında üretilen bir dizi V12 motorlu otomobildi.İlki, 2+2 330 America, daha büyük bir 3.3 litrelik motora sahip 250 GT/E idi; 330 GTC/GTS, kasasını 275 ile paylaştı; 330 GT 2+2'nin kendi şasisi ve karoseri vardı; ortadan motorlu 330P racer, dört modelde üretilen Ferrari P serisinin bir parçasıydı. Ferrari 365 serisinin tanıtılmasıyla beraber, 1968 yılında Ferrari 330 üretimine son verildi.1963 330 America, önceki 250 GTE'nin kasasını kullandı. Ancak motor farklıydı ve yeni 4.0 L Tipo 209 V12 ile güçlendi. 6600 rpm'de  maksimum güce sahipti.330 America, Ocak 1964'te yeni 330 GT 2+2 ile değiştirildi. İlk kez o yılın başlarında Brüksel Şov'da tanıtıldı. 'lık güç çıkışı aynı kaldı. Dingil mesafesi  daha uzundu, ancak Koni'nin ayarlanabilir amortisörleri kullanımı iyileştirmişti.330 GTC ve 330 GTS, 330 GT 2+2'ye göre 275 benzerlerine benziyordu. Bu modeller daha önceki Ferrari'lere göre daha rafine edilmiş, daha sessiz ve sürüşü daha kolaydı. Bu modelin, "muhtemelen bir radyodan zevk alabileceğiniz ilk Ferrari olduğu" söylendi.GTC berlinetta, 1966 yılının Mart ayında Cenevre Otomobil Fuarı'nda tanıtıldı. Pininfarina tasarımlı bir gövdeye sahip, iki kişilik bir coupe idi. Bir 1967 GTC'ye, 1974'te Amerikan ithalatçısı Luigi Chinetti'nin emriyle Zagato tarafından tek seferlik bir gövde verildi. Bu otomobil targa tarzı olduğu için "Zagato Convertible" olarak adlandırıldı.GTS spider Paris Otomobil Fuarı'nda tanıtıldı. 1968'de 365 GTC ve GTS'nin tanıtılmasından önce, yaklaşık 600 coupe ve 100 spider modeli üretildi. Her iki modelin de dört litrelik motorları  maksimum güç çıkışına sahipti.1970'lerin başında Ferrari, İsviçreli uzman Felber'e Ferrari adını 330 GTC temellerini kullanarak retro bir roadster üzerinde kullanma izni verdi. Felber FFnin altı ya da yedi örneği, 1974 ve 1977 arasında, otomobilin geliştirilmesine yardım eden Panther Westwinds tarafından el yapımı alüminyum kaporta ile yapıldı.1963 yılında dört 330 LMB GT yarış otomobili (LMB Le Mans Berlinetta'nın yanında) üretildi. Bu model 330 LM olarak da biliniyordu. İlk olarak Mart 1963'te, ortadan motorlu 250 P ile birlikte sunulanlar, aslında 250 GTO'ların bir gelişimiydi ve 4 litrelik 330 motora sahipti. Bu motor 7.500 rpm'de maksimum  güç çıkışına sahipti. Ön kısmı görsel olarak 250 GTO'ya benzese de, ana yapı 250 Lusso'dan geliyordu. 'lik dingil mesafesi Lusso'lardan veya GTO'lardan 20 mm daha uzundu. Arka lastiklerin üstündeki yükseltilmiş plakalar arka lastiklerin temizlenmesi için gerekliydi.The 330 LMB did not see much racing, as Ferrari was moving over to the mid-engined layout for racing. One retired at Sebring 1963, while of three starters at Le Mans that year, two retired and the car of Jack Sears and Mike Salmon came in fifth. After this, the LMB saw no more works entries.Ortadan motorlu yarış arabalarının dört modeli 330 motoru kullanırken, 1960'ların ortalarında 330 P/P2/P3/P4 serisini de kullandı. 330 P4, 8000 dev/dak'da 450 hp güce sahipken, 792 kg (1746.06 lb) düşük ağırlığı ile birlikte 320 km/s'lik (198.85 mph) azami hıza sahipti.
Ferrari 335 S

Ferrari 335 S, 1957 yılında İtalyan üretici Ferrari tarafından üretilen bir spor yarış otomobilidir. Toplamda dört adet otomobil üretildi. 315 S,  hacme ve 7400 rpm'de maksimum  maksimum güce sahip bir V12 motora sahipti; maksimum hız saatte  civarındaydı.. Model, 4.5 litrelik motoruyla 3.8 litrelik 315 S ve 3.5 litrelik 290 MM'yi tehdit eden Maserati 450S'e doğrudan bir yanıttı.
Ferrari 340

Ferrari 340 Mexico, 1952 Carrera Panamericana için tasarlanan bir Ferrari yarış arabasıydı. Otomobilde, maksimum 280 km/s son sürata sahip, 6600 rpm'de  güç üreten 4.1 L Lampredi V12 motor kullanıldı. 1952'de, 3'ü Vignale Berlinettas ve 1 Vignale Spyder olmak üzere sadece 4 adet yapıldı; tümü Giovanni Michelotti tarafından tasarlandı. Mexico,  dingil mesafesine sahipti. Chinetti ve Lucas, yarışı berlinetta'da üçüncü sırada tamamladı.Ferrari 340 MM,  ile  daha kısa dingil mesafesine sahip olan 340 Mexico'nun gelişmiş haliydi. MM, 340'un 6600 rpm'de  güce ve maksimum 282 km/s hıza ulaşmasına yardımcı olan, benzer bir üç Weber 40DCF karbüratörlü 4.1 L Lampredi V12'yi kullandı. 4 Pinin Farina Berlinettas, 2 Touring Spyders ve 4 Vignale Spyders (Giovanni Michelotti tarafından tasarlandı) olmak üzere toplam 10 örnek araç yapıldı. Toplam dört 375 MM dönüştürüldü. Giannino Marzotto, Vignale spider'da 1953 Mille Miglia'yı kazandı ve yarışmda yeni bir ortalama hız rekoru kırdı; diğer 340 MM ise yarışı dördüncü sırada bitirdi. O yıl Touring barchetta'da iki 340 mm daha girdi, fakat bitiremedi.
Ferrari 348

Ferrari 308 (Tipo F119), Ferrari tarafından 1989-1995 yılları arasında üretilen bir spor otomobil modelidir. 348, 328'in yerini almış ve 1995 yılında yerini F355'e bırakmıştır. Araç, Enzo Ferrari'nin ölümünden önce geliştirilen son ortadan V8 motorlu Ferrari modelidir.
Ferrari 360

Ferrari 360, Ferrari'nin 355 modelinin yerini alması için 1999-2004 yılları arasında ürettiği modelidir. Araçta 3.6 litrelik 395 HP gücünde bir V8 makine yer alıyordu. Şanzımanları ise F1 Şanzıman ve 6 ileri mekanik şanzımandı. 2004'te yerini F430'a bıraktı.
Ferrari 375 MM

Formula 1 yarışlarında kullanılan 375 için Ferrari 375 F1 ve GT otomobili için 375 America sayfalarına bakınız.Ferrari 375 MM, Ferrari tarafından 1953'ten 1955'e kadar üretilen spor yarış otomobiliydi. 4.5 L V12 motorunda bir silindirin üniter yer değiştirmesi sebebiyle "375" ve Mille Miglia yarışlarının kısaltması olan "MM" adını aldı. 340 MM'den dönüştürülen dört tane de dahil olmak üzere toplam 26 ünite üretildi.
Ferrari 375 Plus

Ferrari 375 Plus, 1954 yılında Ferrari tarafından üretilen bir spor yarış arabasıydı. Model, Le Mans 24 Saat, Carrera Panamericana, 1000km Buenos Aires, Agadir GP ve Silverstone gibi birçok büyük uluslararası yarışmalarda yarış kazandı.
Ferrari 400

Ferrari 400 (Tipo F101), Ferrari tarafından 1972-1989 yılları arasında üretilen bir grand tourer modelidir. Araç, 365 GT4 2+2, 400 ve 412 adları ile üç nesil boyunca üretilmiştir. Araçlarda V12 motor kullanılmıştır.
Ferrari 410 S

Ferrari 410 S, Ferrari tarafından 1955-1956'da üretilen bir spor yarış arabasıydı. 375 Plus'ın özellikle 1954'te Carrera Panamericana'daki yarış başarılarından sonra, Ferrari bu maraton için başka bir model hazırlamaya karar verdi. 410 S, aslen 1955 Carrera Panamericana için tasarlanmış olan uzun mesafeli bir yarış otomobiliydi ve bu maratona sahip olan Lampredi V12 spor otomobilin son modeliydi. 410 S'nin yerini alan yeni nesil spor yarış arabaları, yeni Jano V12 motorlarıyla güçlendirildi.
Ferrari 412T

Ferrari 412T, Ferrari'nin 1994 ve 1995 Formula 1 sezonlarında kullandığı araç. 412T John Barnard ve Gustav Brunner tarafından tasarlanmıştır.
Ferrari 456

Ferrari 456 (Tipo F116), Ferrari tarafından 1992-2003 yılları arasında üretilen bir grand tourer modelidir. Araç, 412'nin yerini almış olup 1998'de çıkan güncellenmiş modeli 456M açılıp kapanan farlara sahip son Ferrari modelidir ve yerini 612 Scaglietti'ye bıraktı.
Ferrari 458 Italia

Ferrari 458 Carrie, İtalyan otomobil üreticisi Ferrari tarafından üretilen otomobil modelidir. 458 Italia modeli  458 italia modelinin farklı versiyonudur. 458 Italia 15 Eylül 2009 tarihinde 2009 Frankfurt Motor Show'da resmen tanıtılmıştır.Ferrari'nin ilk resmi açıklamasında, 458 Italia modelini F430'un halefi olarak nitelendirdi. Tümüyle yeni bir tasarımla ortaya çıkan araç, Formula 1 deneyimini teknoloji ile birleştirildi.Motor 570 HP maksimum gücünü 9000 d/d'de ve 540 Nm'lik torkunu ise 6000 d/d'de üretiyor. İleri teknoloji ürünü motor sahip olduğu teknik yapıyla yüksek devirlerde olduğu kadar düşük devirlerde de optimum performans sunmayı amaçlıyor. 1380 kg boş ağırlığa sahip 458 Italia 0–100 km/s hızlanmasını 3.4 saniyede tamamlıyor. 7 ileri otomatik vitesli ve çift kavramalı F1 tipi şanzımana sahip Ferrari 458 Italia'nın maksimum hızı ise 325 km/s.Sınıfının en başarılı yakıt tüketim özelliklerini de 458 Italia'ya kazandıran motorun 100 kilometrede ortalama 13,7 litrelik yakıt tüketiminin yanı sıra 320 g/km'lik karbondioksit emisyon değeri, aynı zamanda çevreye değer veren teknolojik gelişimin önemini kanıtlıyor.4.5 litrelik V8 motor, 35 ülkeden uzman otomotiv gazetecilerden oluşan EOTY (Engine Of The Year) jürisi tarafından “Yılın En İyi Performans Motoru” seçilmiştir. Konuyla ilgili açıklama yapan Ferrari Motor Departmanı Başkanı Jean Jacques; “Bu kadar güçlü rakiplere karşı bu önemli iki unvanı kazanmak doğal olarak büyük bir onurdur; ancak, daha da önemlisi, bu durum sadece teknik uzmanlık değil, aynı zamanda gerçek dünyada sürüş keyfi açısından Ferrari’nin motor tasarımı konusundaki uzmanlığının eşsiz olduğunun kanıtıdır” demiştir.Ferrari 458 Italia üzerinde çift kavramalı, 7 ileri F1 tipi şanzıman yer almaktadır. Araçta GETRAG vites kutusu bulunmaktadır. Klasik manuel vites seçeneği yoktur. 458 Italia, manuel şanzıman seçeneği olmayan ilk ana modeldir.Auto Zeitung dergisi, Ferrari 458 Spider'ı "2011 Yılının En İyi Cabrio Otomobili" ödülüne layık görmüştür. Ayrıca Motor Trend ise 2011 yılında "En İyi Sürücü Otomobili" unvanı ile Ferrari 458 Italia'yı ödüllendirmiştir.
Ferrari 488

Ferrari 488 GTB, İtalyan spor otomobilleri üreticisi Ferrari tarafında üretilen ve Ferrari 458 Italia'nın yerini alacak spor otomobildir. Dünya tanıtımının yapılacağı Cenevre Otomobil Fuarı öncesinde, 3 Şubat 2015 tarihinde tanıtılmıştır. Otomobilde çift turbo şarjlı 3,9 litrelik bir V8 motor bulunmaktadır.Ferrari 488 GTB'nin V8 motoru, Ferrari F154 ailesine ait 3902 cc hacimli tamamen alüminyumdan üretilmiş bir motordur. Motor 8000 devirde 661 (493 kW, 670 PS) beygir güç ve 3000 devirde 760 Nm tork üretmektedir. Ferrari, 488 GTB'nin 0–100 km/saat hızlanmasını 3 saniyede, 0–200 km/saat hızlanmasını 8.3 saniyede tamamlayabildiğini ve 330 km/saat üst hıza ulaşabildiğini açıklamıştır. Ferrari'nin motoru ortada konumlanmış V8 otomobilleri arasında turboşarjlı ilk motor Ferrari 488'in olacaktır.
Ferrari 550

Ferrari 550 Maranello ve 550 Barchetta Ferrari'nin 1996 yılında çıkardığı GT serisidir.550, önden V12 motora sahipti ve Ferrari Daytona modelinden beri bir coupe arabada bunu hiç yapmamıştı.Maranello ismini İtalya'daki Ferrari merkezinin bulunduğu şehirden almıştır.Ferrari 550 önden 4 valf-V12 motora sahiptir.Motor hacmi 5474 cc'dir.7000 devirde 361.7 kW (485 hp) güç üretir.Maranello 60 mile (97 km/h) 4.2 saniyede, 100 mile (161 km/h) 10.5 saniyede ulaşır.En son hızı ise 320.3 kilometredir (199.0 mph).Ferrari 550 Maranello hafif alüminyum gövdeye sahiptir.6 ileri manuel vitesi vardır ve önde 310 mm (12.2 in), arka da 330 milimetrelik(13.0 in) fren diski bulunur.Barchetta, Maranello'nun convertible versiyonudur.Yani otomobilin gövdesinin üstü açılabilmektedir.Motor özellikleri ise aynıdır.
Ferrari 575M Maranello

Ferrari 575M Maranello, Ferrari tarafından 2002-2006 yılları arasında üretilen iki koltuklu ve iki kapılı grand tourer otomobil modelidir. 575M, aslında Pininfarina tarafından küçük tasarım değişiklikleri içeren güncellenmiş 550 Maranello'dur. Ayrıca GTC paketli ile 2005-2006 yılları arasında 599 adet üretilen Superamerica adlı cabriolet modelleri de üretilmiştir.