barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Ağrı'nın ilçeleri

2019 Yerel seçimleri sonucu  seçilerek göreve başlayan ilçe belediye başkanlıklarının bilgileri aşağıdadır.Ağrı İl Genel Meclisi üye sayısı 28'dur. Ağrı Belediyesi meclisi üye sayısı ise 31'dir. İlçe belediyelerinin toplam üye sayısı 170'dir.Belediye Meclis üyelerinin sayıları ilçenin son nüfus sayımına göre 9 ile 55 üye, İl genel meclisi üye sayılara 100.000 nüfusa kadar 2 ile 5 üye olarak belirlenir.İl genel meclisi ve belediye meclisi üyelikleri için yapılan seçimlerde, onda birlik baraj uygulamalı nispi temsil sistemi, belediye başkanlığı seçiminde ise çoğunluk sistemi uygulanır İl genel meclisi ve belediye meclisi üye sayıları ilçe nüfusuna göre, kontenjandan kalan sayıların partilere dağılımı ise D'Hondt Sistemine göre belirlenir (Kanun:2972-Madde:23)Ağrı ili nüfusu: 510.626'dir. Bu nüfusun %61,6'sı şehirlerde yaşamaktadır (2022 sonu). İlin yüzölçümü 11.099 km2'dir. İlde km2'ye 46 kişi düşmektedir. (Bu sayı merkez ilçede 88, Patnos'da 82'dir.) İlde yıllık nüfus% 2,67 oranında azalmıştır. Nüfus azalış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Merkez (-% 1,05), Hamur (-% 5,74)06 Şubat 2023 TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 8 İlçe, 12 belediye, bu belediyelerde 100 mahalle ve ayrıca 563 köy vardır.
Ağrı'ya Dönüş

Emekli bir Albay olan Mehmet Şahin 1940'lı yıllarda ilkokul öğretmeni olan eşi Muhsine ile birlikte Doğu Beyazıt'ın bir köyünde görev yapmıştır. Doğu Anadolu'nun zorlu şartlarında görev yapan idealist çift, iki yaşındaki oğulları Hilmi ile birlikte, Ağrı dağı eteklerinde yaptıkları gezinti sırasında trajik bir olay yaşar. Karlı ve sisli doğa şartlarının hakim olduğu gezintide Muhsine kaybolur ve tüm aramalara rağmen bulunamaz.Mehmet Şahin yıllarca genç karısının acısıyla yaşar. Emekli olmasına rağmen ülke sorunlarına ilgili ve Atatürkçüdür. Çocuk sahibi olacaklarını öğrenen bir gazete yöneticisi olan oğlu Hilmi ve gelini Bilge, Hilmi'nin doğum yeri Sürbahan'ı gidip görmeye kararverirler. Baba Mehmet Şahin de Muhsine'nin ölümünden bu yana hiç gitmediği Doğu Beyazıt'ı görmek için onlara katılır. Doğu Ekspresi'ile çıktıkları seyahatte Mehmet Şahin yol arkadaşlarıyla, yarım asırlık birikimiyle Türkiye'nin bir değerlendirmesini yapar.
Ağrıdağı Efsanesi

Ağrıdağı Efsanesi Yaşar Kemal'in destansı romanlarındandır. İlk basımı 1970'te Cem Yayınevi tarafından yapılmıştır. Roman, bir film ve bir opera eserine  ilham kaynağı olmuştur.Roman Ağrı Dağı'nda bulunan dağ köylerinden birinde yaşayan Ahmet ve o dönemde oranın yöneticisi olan Mahmut Han'ın kızı Gülbahar arasındaki aşkı ve bu sevdalıların kavuşmak için yaptıklarını anlatır. Romanda öne çıkan diğer önemli öğeler kaval ve olayların başlamasına sebep olan Mahmut Han'ın Güneş simgeli eğeri olan atıdır. Destanın geçtiği dönemde yaşamış halkın kültürüne ve ananelerine yer verilir. Bunların dışında roman anlattığı destanın karakterleri üzerinden insan psikolojisini irdeler. Yaşar Kemal bu romanında kültürel mirası, kahramanların ruh hallerini, çevrenin pastoral özelliklerini okuyucuya yaşatır.
Ağrılı dentin sendromu

Ağrılı dentin sendromu (dentin hassasiyeti) minesini kaybetmiş, açığa çıkmış, çıplak kalmış dentin dokusunun duyarlılığını ifade eden ağrılı sendrom.Bu sendrom hem klinik şekliyle hem de tanı yönünden çok tipik özellik taşır. Zira bu sendrom dentin dokusunun çürük, travma sonucu oluşan mine-dentin kırığı, erozyon, aşınma kron preparasyonu, aşırı selektif mölleme gibi nedenlerle açığa çıkıp; oluşan dentin dokusunun hassasiyeti nedeniyle başlayan ağrılardır ve diş canlıdır. Provoke ağrılar sendromu tetikler. Bu ağrılar özellikle soğuk nadiren de olsa şekerli ve asidik sıvıların etkisiyle oluşurlar. Özellikle soğuk uyaranlara karşı oluşan provoke ağrılar sendromun en tipik ağrılı bulgusudur. Ağrılı dentin sendromunda spontan ağrı yoktur. Provoke ağrı etkeni ortadan kalkınca ağrı da kaybolur.
Ağrıspor

Ağrıspor, Ağrı merkezli eski Türk futbol kulübüdür. 2. ve 3. Lig tecrübesi de yaşayan Ağrıspor, 2003 senesinde Amatöre düşmüş 5 yıl mücadele ettikten sonra kapanan kulübün yerine Ağrı 1970 SK kurulmuştur.1970 yılında kurulan kulüp 1984 yılında 3. Lig'e yükseldi. 9 sezon 3. Ligde mücadele eden takım 1992-1993 sezonunda Amatöre düştü. Aynı sezon Amatörde Şampiyon olup tekrar 3. Lige yükselen takım, 1997-1998 sezonunda 3. Ligde Şampiyon olarak şimdiki 1. Lig olan Türkiye 2. Futbol Ligine yükseldi. 3 sezon bu ligde Süper Lig'e çıkmak için mücadele eden kulüp, 1999-2000 sezonunda play-off'lara kalsa da Süper Lig'e yükselemedi. 2000-2001 sezonunda 1. Lig'den, 2001-2002 sezonunda 2. Lig'den, 2002-2003 sezonunda da 3. Lig'den düşen takım 5 yıl kadar da amatör ligde mücadele etmesinin ardından kapandı.2006 yılında Türkiye Amatör Futbol Ligleri'ndeki ilk gece maçı, Ağrıspor ile Taşlıçayspor arasında, Vali Lütfü Yiğenoğlu Stadyumu'nda oynandı. Maçı, Ağrıspor 15-0 kazandı.
Ağsaklı, Karatay

Mahalle, 1926 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Yağlıbayat köyüne bağlı bir mahalle iken, 15 Ağustos 1952'de köy statüsü kazandı. Ağsaklı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Ağstafa

Kazah-Gence düzünde yer alır. Ağstafa kasabası 1939 yılında kurulan Ağstafa Rayonu'nun idarî merkezi olmuş, 1941'de şehir statüsü almıştır.
Ağstafa (rayon)

Ağstafa Rayonu (Azerice: Ağstafa rayonu), Azerbaycan'da rayon olarak adlandırılan birinci derece idarî bölümlerden birisidir.Ağstafa Rayonu 1939 yılında kurulup, 1959 yılında feshedilerek arazisi Kazah Rayonu ile birleştirilmiş, 1991 yılında yeniden bağımsız rayon olmuştur. Bakü-Tiflis demiryolu rayonun arazisinden geçmektedir. Nüfusun büyük çoğunluğunu Azerbaycanlılar oluşturmaktan %98,7 diğer milletler ise Tatarlar, Türkler ve Ruslardır.
Ağstafaçay

Ağstafaçay - Kura ün sağ koludur. Esasen Ermenistandan ve Azerbaycan'in Qazax ve Ağstafa bölgelerinin üzerinden geçmektedir. Uzunluğu 133 km, havza alanı 2500 km2 dir. Başlangıcını Küçük Kafkasya'nın kuzey-doğu bölümünde, Pembek sıra dağlarından (3000 m) alır. Akımıyla yeraltı (45%), kar (35%) ve yağış (20%) sularından oluşur. Yaz mevsiminde kar ve yağmur suları nehirde taşkınlar meydana getirir.Ortalama yıllık su tüketimi 13,6 kübik m / sn dir. Ortalama yıllık bağımlı getirmeler tüketimi 4,0 kg / sn, orta lillenməsi 290 g / küp m'dir. Suyu hidrokabonatlı-kalsiyumlu olmak üzere 300–500 mg / l minerallaşmaya sahiptir.Çayın yatağında hacmi 112 küp m olan su deposu inşa edilmiştir. Qazax şehri üzerinde bulunmaktadır. Sulama işlerinde kullanılır.
Ağsu

Ağsu Rayonunun merkezi olan Ağsu şehri 1735 yılında Afşar Hanedanı'nın kurucusu Nadir Şah tarafından kurulmuştur. Zaman zaman Şirvan Hanlığı'nın merkezi olmuştur. Zaman geçtikçe gelişmiş ve 18. yüzyıl sonlarında Azerbaycan'ın büyük nüfuslu şehirlerinden birine dönüşmüştür.Rus seyyahı V. Leviatov tarafından bu dönemde Ağsu şehrinin nüfusunun 10 bine yakın olduğu halde, diğer büyük Azerbaycan şehirleri Gence, Erdebil, Şuşa, Nuha (Şeki) ve Bakü'nün nüfusunun 3-8 binden çok olmadığı bildirilmiştir. Bu şehir son orta asr Azerbaycan'ın siyasi ve askeri hayatında önemli rol oynamış şehirlerdendir. Şehir 18. yüzyılda birçok kez dış baskınlara, hücumlara maruz kalmıştır.Marşal Fon Biberşteyn, S. Bronevski, S. G. Gmelin ve başka seyyahlar yazılarında Ağsu'da bu savaşlar sonucu insanların tamamen katledildiği ve burada evlerin enkazlarından başka hiçbir şey bulamadıklarını bildirmişlerdir. 1795 yılında ise Kaçar Hanedanı'nın kurucusu Ağa Muhammed Şah Kaçar'ın komutasındaki kuvvetlerin Azerbaycan'a hücumu sonunda Nadir Şah tarafından kurulmuş olan Ağsu şehri tamamen dağıtıldı.
Ağsu (rayon)

Aksu Rayonu (Azerice: Ağsu), Azerbaycan'da rayon olarak adlandırılan birinci derece idarî bölümlerden birisidir.Ağsu Rayonu'nun merkezi olan Ağsu şehri 1735 yılında Afşar Hanedanı'nın kurucusu Nadir Şah tarafından kurulmuştur.Ağsu rayonu Büyük Kafkas bölgesinde ve Şirvan düzü'nde yer almaktadır. 16 köyü dağlık bölgede yer almaktadır. Rayonda   2 nehir – Ağsuçay ve Girdiman nehrleri bulunmaktadır.
Ağul rayonu

Ağul Rayonu (Rusça:Агульский район) Dağıstan Cumhuriyetinin 41 Rayonundan birisidir. Bölge tamamen dağlarla kaplıdır ve Dağıstan güneyindedir. Bölgenin yerlisi Kafkas halkı olan Agullardır.Ağul Rayonu 1934 yılında Agul etnik meraları kapsayacak şekilde kurulmuştur. Agulların nüfusu Dağıstan'da 2002 yılında nüfusu 23.314'du.2010 Nüfus sayımına göre Ağul rayonunun nüfusu 11.204'dür. Bunun tamamını Ağullar oluşturmaktadır. Bölgenin tamamen dağlarla kaplı olması da hem diğer milletlerle olan ilişkiyi kesmekte hem de yerli halkın çoğunlukta olmasını sağlamaktadır.
Ağula

Ağula- Kaç Hayat Gizliyoruz Kendimizde, Kaç Hayatı Susuyoruz, Sibel K. Türker’in'ın 2007 yılında Doğan Yayıncılık'tan çıkardığı öykü kitabıdır.Yazarın üçüncü öykü kitabı olan eser, “Türk öykücülüğünün yeni kuşağının ulaştığı düzeyi başarıyla örneklediği, dili ve anlatım biçimiyle olgun bir öykü toplamı olduğu" gerekçesiyle 2006 yılı Haldun Taner Öykü Ödülü’ne  layık bulunmuştur.
Ağulca

Ağulca (агъул чӀал, ağul ç'al), Dağıstan'ın güneyinde ve Azerbaycan'da konuşulan bir Kuzeydoğu Kafkas dilidir. 2010 yılı itibarı ile 29,300 kişi tarafından konuşulmaktadır.
Ağulu mantar

Ağulu mantar (Omphalotus olearius), Omphalotaceae familyasından zehirli bir mantar türü. Türkiye'de yetişen "Cüce kız, Meşe mantarı, Horoz mantarı" gibi isimlerle de tanınan Cantharellus cibarus ile karıştırılabilir. Fakat bu tür daha yumurta sarısı renkli, üzeri yağlımsı gibi, lamellerinin çatallı ve aralarının birleşmiş olmasıyla ayırt edilir.Şapkası, 7–10 cm, konveks (dış bükey), sonra huni biçimli, üst yüzeyi portakal sarısı, ipek gibi parlak, dalgalı, yaşlılarda portakalımsı-kahverenklidir. Lameller, değişik uzunluklarda, eşit değil, sık, yaklaşık 5–6 mm. eninde, ince, sapa dekurrent olarak bağlanır. Sarımsı turuncu renkli, parlak, kenarları akut, genellikle diğer kısımlara rağmen daha koyudur. Taze mantarlarda lameller üzerinde biriken spor tozları, çoğu kez karanlıkta parlar, mantarın ingilizcesi o yüzden Jack-o Lantern'dir. Sapı 7-15 x 1–2 cm. olup, silindirik, dibe doğru biraz incelerek devam eder, şapkaya doğru çoğu kez eksantrik (Dışa doğru genişleyen) olarak bağlı, sıkı yapılı, içi dolu, lifsi, lamellerle aynı renktedir. Bu mantar, yaz başından sonbahar sonlarına kadar özellikle yapraklı ağaçların kütükleri üzerinde gruplar halinde ortaya çıkar. Özellikle zeytin ağaçları üzerinde bu mantarı görmek mümkündür.Bu mantar nedeniyle oluşan zehirlenme olaylarında belirtiler, sindirimden sonra 30 dakika ile 3 saat arasında ortaya çıkar. Ağır ve şiddetli mide bulantısı, kusma, ishal ve karın ağrıları tipik belirtilerdir. Bunun yanı sıra, terleme, tükürük, gözyaşı ve bronş salgılarında artma, bronkospazm, miyozis, görme bulanıklığı, hipotansiyon ve bradikardi gibi belirtiler görülür. Bu mantar, İzmir, Manisa, Bursa, Çanakkale, Balıkesir, Elazığ gibi illerde yetişen yaygın bir türdür. Zehirlenmesi genelde ölümcül değildir.
Ağustos

Ağustos, Gregoryen Takvimi'ne göre yılın 8. ayı olup 31 gün çeker. Türkçede bu aya "Harman ayı", "Lobut ayı" da denir. Kimi yerlerde bu ay için "Temmuz" ayı gibi "Orak ayı" dendiği de olur.Ağustos adının İngilizce karşılığı olan "August", bir rivayete göre, Roma İmparatoru Caesar Augustus’a ithafendir. Bir rivayete göre, Augustus da, tıpkı Julius Caesar’ın ayı Temmuz gibi (Julius’dan kaynaklanan July: Temmuz) kendi ayının da 31 gün çekmesini istediği için Ağustos ayında 31 gün vardır. Augustus, Cleopatra’nın öldüğü zamana denk geldiği için, bu ayın, takvimde bulunduğu yere yerleştirilmesini istemiştir. Augustus bu aya adını vermeden önce Ağustos ayı, Mart ayı ile başlayan Roma takviminin altıncı ayı olduğu için, Latince "Sextilis" olarak adlandırılmaktaydı.
Ağustos (şehir)

Ağustos ( Nausa), Yunanistan'ın Orta Makedonya bölgesinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Yüzölçümü 425.5 km² olan şehrin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 21.152'dir.19. yüzyılın başlarından beri bir sanayi merkezi olan Ağustos'un tarihi, 20. yüzyılın büyük bir bölümünde Lanaras ailesi ile iç içe geçmişti. Bu dönemde kentin nüfusunun neredeyse yarısını tekstil fabrikalarında çalışan işçiler oluşturmaktaydı. 1990'lar ve 2000'lerde fabrikaların kapanmasıyla kentte işsizlik sorunu ortaya çıktı.Günümüz Ağustos belediyesi 2011 yerel yönetim reformu ile üç eski belediyenin birleştirilmesiyle kurulmuştur. Birleştirilen belediyeler belediye birimlerine dönüştürülmüştür.Ağustos belediye birimi, Ağustos, Arkohori, Rodohori, Stenimahos ve Yannakohori yerleşimlerine ayrılmaktadır.
Ağustos 1996

Ağustos 1996, Gökalp Baykal'ın, 1997 yılında Kod Müzik tarafından yayımlanan ilk resmî stüdyo albümüdür. Albümdeki tüm parçaların söz ve müziği sanatçının kendisine aittir. Tüm enstürmanları, bazı şarkılarda MIDI de kullanarak kendisi çalmıştır. 12 parçadan oluşan albümün 4 parçasında konuk şarkıcı olarak Kayhan Yavuz yer almaktadır.CD ve kaset formatında çıkan albümün kayıt, miksaj ve davul düzenlemeleri Sabih Cangil tarafından yapılmıştır. Cangil, kayıt ve miksajı 8 kanal kasetli ev stüdyosunda gerçekleştirmiştir. Albüm kapak tasarımı Gökalp Baykal ve Gülistan Özken'e aittir.
Ağustos 2016 Van saldırısı

17 Ağustos 2016 Van saldırısı, 17 Ağustos 2016 tarihinde Van şehir merkezinde bulunan İki Nisan polis merkezine yapılan bombalı saldırı.Van'ın merkez İpekyolu İlçesi Sıhke Caddesi üzerinde bulunan İki Nisan Polis Merkezi önünde saat 23:15 sıralarında PKK mensubu bir kişi tarafından bina yakınlarına park edilen bombalı araç infilak ettirilmiştir. Saldırıda 2'si polis toplam 4 kişi yaşamını yitirmiş, 20'si polis 72 kişi de yaralanmıştır. Saldırıda civar binalar da hasar görmüştür.
Ağustos Ayaklanması

Ağustos Ayaklanması, (, agvistos adjanq’eba) 28 Ağustos ve 5 Eylül 1924 tarihleri arasında Gürcistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde gerçekleşen Sovyetler Birliği karşıtı bir ayaklanmadır. Ayaklanma başarısız olmuş ve Sovyet Hükûmeti ülkeye egemen olmuştur.Kızıl Ordu, 25 Şubat 1921'de Gürcistan'ın başkenti Tiflis'in denetimini eline aldı. Ardından bir Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ilan edildi ve Menşevik hükûmeti sürgüne gönderildi.Gürcistan'ın Sovyet bölgelerinin büyük bir bölümünü 13 Ekim 1921'de imzalanan Kars Antlaşması sonucunda Türkiye'ye, bir kısım topraklarını da Rusya SFSC, Ermenistan SSC ve Azerbaycan SSC'ne bırakmaya zorlanmalarının üzerine, Sovyetleştirme politikaları ve çeşitli şikâyetlere konu olan icraatlar, yeni rejime karşı yaygın bir muhalefet başlatmıştı.Gürcistan'ın Sovyetler Birliği'nden bağımsızlığını elde etmeyi amaçlayan ayaklanma, (Menşevik) Gürcistan Sosyal Demokrat Partisi'nin başkanlığında bir anti-Sovyet siyasi örgütler bloğu olan Bağımsız Gürcistan Komitesi tarafından yönetildi. 1921 başlarında Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti aleyhindeki askerî seferi sırasında Sovyet Rusya Kızıl Ordusunun Gürcistan'da kurduğu Bolşevik rejime karşı üç yıllık bir mücadelenin doruk noktasını temsil ediyordu.Gürcü Bolşeviklerinin emri altındaki Kızıl Ordu ve Çeka birlikleri Josef Stalin ve Grigol Orconikidze ayaklanmayı bastırdılar ve düzenledikleri kitlesel baskınlarda binlerce Gürcistan vatandaşını öldürd]ler. Ağustos ayaklanması, ilk dönem Sovyet hükûmetine karşı gerçekleştirilen en büyük ayaklanmalardan biri oldu ve başarısızlıkla sonuçlanması, Gürcistan'da Sovyet yönetiminin kesin bir egemenliğini göstermiş oldu.Muhalefet tarafında savaşta 3.000 ilâ 3.500 kişinin öldüğü, toplam ölü sayısının ise idamlarla birlikte 7.000 ilâ 10.000 arasında olduğu tahmin ediliyor. Yaklaşık 20.000 kişi Sibirya ve Orta Asya çöllerine gönderildi. Komünizmin Kara Kitabı'nda (Harvard Üniversitesi Yayınları, 1999) yazılan en son hesaplara göre, 29 Ağustos'tan 5 Eylül'e kadar 12.578 kişi öldürüldü.
Ağustos Böceği ile Karınca

Ağustos Böceği İle Karınca, Ezop tarafından yazılmış olan fabl. Yazar, bu fabl ile  hayvanlara ahlâki karakterler vererek, onların şahıslarında bazı insan karakterlerini tenkid etmiştir. Fablın iki ana karakteri mevcuttur. Bunlar; Ağustos böceği ile karıncadır.Karınca, bütün yaz boyunca çalışmakta, kış için evini ve yiyeceklerini hazır etmektedir. Ağustos böceği de yan gelir yatar. Karıncayla alay eder. Kış geldiğinde yiyeceksiz kalan ağustos böceği, karıncanın kapısını çalar fakat karıncadan  olumsuz tepki alır.
Ağustos Katliamı

Ağustos Katliamı veya Ağustos'un Yok Edilmesi, 13 Nisan 1822'de Yunan Bağımsızlık Savaşı sırasında yaşanmış katliam.Yaklaşan devrim için planlar bölgede devrim patlak vermeden çok önce başlamıştı, bu yüzden Osmanlılar bunu önlemek için önlemler almaya karar verdiler. Ocak 1821'de Selanikli Ebu Lubut, Batı Makedonya'nın en önemli ailelerinden bazılarını hapsetti. Ancak bazıları (Anastasios Karatasos, Angelis Gatsos ve aynı zamanda Zafeirakis Theodosiou gibi) kendilerini Osmanlı makamlarına teslim etmeyi reddetti. Tutuklamalardan sonra bir kilisede toplandılar ve Osmanlı yönetimine karşı devrim ilan ettiler. Bu grup nihayet 1.800 kişiyi devrim için bir araya getirdi, ancak Osmanlı takviyeleri geldiğinde saldırı başarısız oldu.Ebu Lubut daha sonra 20.000 kişi ile Naoussa'ya saldırdı. Şehir 4.000-5.000 Yunan isyancı tarafından savunuldu. 26 Mart'ta Ebu Lubut, isyancılardan teslim olmalarını istedi. Osmanlılar, Nisan ayının başında şehre saldıran çok sayıda kuvvetle organize bir kuşatma başlattı. 12 Nisan'da Türkler kapıları yok ederek şehri ele geçirdi.
Ağustos böceği

Ağustos böceği, Hemiptera takımının ağustos böceğigiller (Cicadidae) familyasından böceklerin ortak adıdır. Batılı dillerdeki cicada ve türevi isimleri, Latince (cicada) çekirge sözcüğünden gelir.Sıcak yerlerde kendilerine özgü koro şeklindeki ötüşleri ile hemen tanınırlar. Ankara yöresinde dişbudak ağustos böceği (Cicada orni) bulunur. Bazı yörelerde (Cırcır Böceği) ismi ile anılır.Çin, Malezya, Burma, Kongo ve Latin Amerika'da yiyecek olarak kullanılır. Daha iri olan dişileri tercih edilir.Isırığı tehlikeli değildir. Çoğunlukla insan vücudunu, ağaç ve bitki gövdeleri ile karıştırdığında ısırır.Ağustos böcekleri vücutlarında bulunan gergin keseler sayesinde ses çıkarır. Bu sesler çiftleşme zamanında çıkmaya başlar
Ağustos'ta Sis

Ağustos'ta Sis (Almanca:Nebel im August), Kai Wessel tarafından yönetilen ve Robert Domes'un 2008'de yazdığı aynı adlı romanına dayanan bir 2016 yılı yapımı drama filmi. 89. Akademi Ödülleri'nde En İyi Yabancı Dil Filmi'nin Alman sunumu olabilecek sekiz filmden biri olarak gösterildi, ancak seçilemedi.Ernst Lossa adında bir Yeniş çocuğu, Dr. Veithausen'in gözetiminde zihinsel engellilerin olduğu bir kuruma transfer edilir. Başlangıçta bir baş belası olarak tanımlanan Ernst, genellikle küçük isyanlarda bulunur. Kurumda uzun süre kalmayı planlamamaktadır, ancak babası Christian Lossa tarafından eve (ve nihayetinde Amerika'ya) götürülmeyi bekler, ancak babasının toplama kampından serbest bırakıldıktan sonra kalıcı bir adresi olmadığı için şimdilik kurumda kalmaya devam eder.Başlangıçta, hastanedeki bazı hastalar ötanazi edildikleri Hadamar Ötanazi Merkezi'ne gönderilmek üzere işaretlenirler, ancak merkezi yetkililer ötanazi operasyonunun ve kararlarının bireysel kurumlara bırakıldığını iletirler ve Dr. Veithausen, hemşireleri hastalara onların bakımı altında ötanazi yapma emrini verir. Yeni işe alınan hemşire Edith Kiefer, Hadamar'dan transfer olmuştur ve çocuk hastaları barbitüratlar kullanarak yok etmeye yürekten gönüllü bir hemşiredir. Bu arada diğer rahibe Sophia çocukları zehirlenmeye karşı korumaya çalışır.Ernst, sara hastası olan Nandl ile arkadaş olur ve zamanla Dr. Veithausen'in kurumdaki hastaları öldürdüklerinin farkına varır. Nandl ve kendisini kurtarmak için bir kaçış planı yapmaya çalışır. Irksal hijyen mantığını izleyen doktor Veithausen, Nazi amirlerini tatmin eden, tüm besin maddeleri çıkarılmış haşlanmış sebze çorbasını hastalara günde üç öğün içirerek yavaş yavaş açlıktan ölmek için bir plan hazırladığını açıklar. Kısa bir süre sonra, Ernst ani düzenlenen bir hava saldırısı sırasında Nandl ile beraber kaçmayı planlar, ancak yakınlarda bir bomba düşer ve hastanenin mahzeninde bulunurlarken düşen enkaz Nandl'a zarar verir ve Rahibe Sophia'nında ölümüyle sonuçlanır, kaçma planı başarısız olur. Hemşirenin cenazesinden sonra Ernst, Veithausen'i katil olmakla suçlar.Dr. Veithausen, Paul Hechtle'ye Ernst'in öldürülmesi için emir verir fakat Hechtle, Ernst'in zihinsel engelli ya da sakat olmadığı ve sağlam bir çocuk olduğu için ikileme düşer ve öldürülmesine gerek olmadığını söyler ve emri yerine getiremez. Dr. Veithausen bunun üzerine hemşire Edith Kiefer'e Hechtle'ye yardım etmesini ister. Hemşire Kiefer hiç tereddüt etmeden Hechtle ile beraber elinde zehirli ahududu suyu ile Ernst'in bulunduğu odaya girer ve onu zehirleyerek öldürür. Ertesi sabah Nandl, Ernst'in öldüğünü anlar ve diğer hastaların yanına giderek Ernst'in sonunda Amerika'ya gittiği haberini verir.
Ağustosta Rapsodi

Ağustosta Rapsodi (Japonca: 八月の狂詩曲, Hachigatsu no rapusodī veya Hachigatsu no kyōshikyoku), 1991 Japonya yapımı dramatik filmdir. Filmin yönetmeni Akira Kurosawa'dır.Ağustosta Rapsodi, II. Dünya Savaşı' nın üzerinden 44 yıl geçmiştir. Savaşı bitiren bombaların atıldığı şehirlerden Nagasaki’de yaşayan öğretmen eşini bomba yüzünden kaybeden ; kendisi de öğretmen olan yaşlı bir kadının çocukları ve torunları ile olan ilişkilerini anlatır. Japonya’nın olağanüstü doğa güzellikleri arasında çekilen film savaş döneminin etkilerinin unutulduğu izlenimini vermeye çalışmaktadır. Ancak gerçek çok farklıdır ve insanların kalbinin derinliklerinde o acılar hep tazedir. Yaşadıklarını ve hissettiklerini Amerika hayranı yeni nesilden saklamaktadırlar. Film yaşlı kadının kardeşinin oğlunun Clark (Richard Gere)  Amerika’dan gelmesiyle gelişir.Yaşlı kadın bu Amerikalı  akrabaya bir şey söylemese de onu kabullenememektedir. Ancak Amerikalı genç zannettikleri kadar duygusuz çıkmaz.
Ağuçan

Ağuçan Ocağı ya da Ağuiçen Ocağı, Dersimli Alevi ocaklardandır. Ağuçan Ocağı'nın merkezi konusunda, Elazığ ilinde bulunan Sünköy ile Tunceli ilinde bulunan Karabakır köyü (Bargini) arasında bir ihtilaf söz konusudur.Ağuçan Ocağı'nın icâzetnâmesi Seyyid Temîz adına Kûfe'de düzenlenmiş olup Zilhicce 990/ Aralık 1582 tarihlidir. Ağuçan Ocağı, Hacı Bektaş Veli'nin annesi Hatem (Hateme)'in babası Şeyh Ahmet'in soyundan olduklarını savunurlar. Büyük ataları Hazreti Ali el-Mûrtezâ soyundan ve Seyyîd Tâcûl Ârifîn Ebu'l Vefa el-Bağdadi evlâdındandır.
Ağveren, Adıyaman

1935 yılı kayıtlarında köy olarak yer alan Ağveren, 2019 yılında tekrar köy statüsüne kavuşana kadar Başpınar köyüne bağlı bir mahalle olarak kaldı.
Ağveren, Hilvan

Ağveren; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Ağzı Bozuk Aşk Mektubu

Umay Umay’ın üçüncü albümü Ağzı Bozuk Aşk Mektubu, ETNO Müzik etiketiyle 2002 yılında çıkmıştır. Toplam 10 parça ile bir remiks içeren albümün yapım aşamasında Patrick Chartol ile çalışılmıştır. Albüme Kazım Koyuncu da konuk müzisyen olarak davet edilmiştir.
Ağzı yumuk

Un, su ve yumurtayla hazırlanan hamurun üzerine kıymalı harç eklenmesi ve ağzının bohça gibi kapatılmasıyla yapılan ağzı açık kızartılarak pişirilen bir börek türü. İçine konulan Urfa isotu ve sade yağ ağzıyumuğa eşsiz bir tat verir. En sık çayla öğle yemeklerinde ya da ayranla ve bostana ile akşam yemeklerinde tüketilir. Şanlıurfa Ağzı Yumıh / Şanlıurfa Ağzıyumuk 02.08.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Ağzı Çiçekli Adam

Ağzı Çiçekli Adam (, ), İtalyan oyun yazarı Luigi Pirandello tarafından yazılan 1922 tarihli tek perdelik kısa tiyatro oyunudur. La Morte Adosso (1923) romanından küçük değişiklikler yapılarak oyuna uyarlanmıştır. 1930 yılında Britanya'da çekilen ilk televizyon draması olmasıyla dikkat çekmektedir ve British Broadcasting Corporation (BBC) tarafından deneysel transmisyonun bir parçası olarak filme alındı.Sabahçı kahvesinde geçen oyunda zaman, gece yarısını geçmiştir ve kahvede birbirinden ayrı oturan iki kişi (Ağzı Çiçekli Adam ile müşteri) bulunmaktadır. Belli bir süre sonra Ağzı Çiçekli Adam, müşteri ile sohbet etmeye başlar. Müşteri, yaşadığı sıkıntılardan bahseder. Ağzı Çiçekli Adam ise bu sıkıntıların kolayca bertaraf edilebileceğini belirtir ve tanımadığı insanların hayatları ile ilgili düşler kurduğunu dile getirir. Konuşma ilerleyince Ağzı Çiçekli Adam, yakalandığı ölümcül hastalığın bir göstergesi olan ağzının kenarındaki yarayı müşteriye gösterir. Konuşma sırasında müşteriye anlattığı eşi ile ilgili tavırların bu yaradan kaynaklandığını söyler. Kendisinin de bütün bu düşleri şu anki kendi durumundan bir an olsun uzaklaşmak için kurduğunu belirtir. Daha sonra müşterinin ilerleyen saatlerde neler yaşayabileceğine dair düşlerini anlatır ve müşteriden gideceği yerde kalın bir demet ot koparmasını ister. Çünkü Ağzı Çiçekli Adam'a göre koparılacak ot sayısı kadar yaşayacağı günü kalmıştır.
Ağzıaçık

Ağzıaçık, Un, su ve yumurtayla hazırlanan hamurun üzerine kıymalı harç eklenmesi ve ağzının bohça gibi kapatılmasıyla yapılan ağzı açık kızartılarak pişirilen bir çörek türü. Şanlıurfa yöresinde genelde çay saatlerinde tüketilir. İçine konulan Urfa isotu ağzı açığa eşsiz bir tat verir. En sık çayla öğle yemeklerinde ya da ayranla akşam yemeklerinde tüketilir.Afyon Ağzıaçığı 29.04.2021 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.Şanlıurfa'da yapılan çeşididir. Urfa Ağzı Açık / Şanlıurfa Ağzı Açık 22.06.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Ağzıbüyük, Çankırı

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Çorum ilinin İskilip ilçesine bağlı bir köy iken, 3 Mart 1947'de Çankırı merkez ilçeye bağlandı.Köy, Çankırı il merkezine 42 km uzaklıktadır. Köy, Çankırı'nın güneydoğusunda olup,  numaralı Çankırı-Çorum devlet yoluna, Danabaşı Köyü üzerinden, 14,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Ağzıkara Han

Ağzıkara Han, Türkiye'de yer alan ve Selçuklu döneminde inşa edilmiş tarihi bir kervansaraydır. Aksaray ilinin Ağzıkarahan köyünde yer almaktadır. Ülke genelinde bazı diğer kervansaraylar ile birlikte Selçuklu Kervansarayları Denizli-Doğubayazıt Güzergâhı adı ile UNESCO Dünya Miras Listesi'ne aday gösterildi.Kervansaray, imparatorluk vatandaşı olmayan baniler tarafından yaptırılan sıradan kervansarayların en önemli ve zengin süslü örneklerinden biri olarak kabul edilir. Vakıf kitabelerine göre, binanın kapalı/çatılı bölümü Haziran 1231'de Sultan I. Alâeddin Keykubad döneminde, avlu ise Şubat 1240'da halefi II. Gıyâseddin Keyhüsrev döneminde tamamlanmıştır. Yapının banisi Abdullah oğlu Mes'ud'dur.
Ağzıkara, İpekyolu

Van merkezine 45 km uzaklıktatır. Özalp ilcesi yolu ve İran yolu üzerine düşmüştür. İsmini kale üzerinde kurulduğu için önceden aç kale deniliyordu sonradan ismini Ağzıkara yapmışlar. Daha çok göçmenlerin uğrak yeri olmasıyla dikkat çekmektedir çok az sayıda yerli köy halkı bulunuyor. İki vadinin birleştiği yerde kurulan köy arazilerin susuz kalmasıyla arazilerden verim alınamamakta. Mahallenin ortasında gecen dere köy arazisine yeterli derecede fayda sağlanamamaktadır.
Ağzıkaraca, İmamoğlu

Ağzıkaraca köylüleri, bölgede çok fazla bulunan bir ağaca Karaçalı Ağacı derler. Bu ağaç, mahallede bol miktarda bulunur. Ağzıkaraca köyü isminin bu ağaçlardan geldiği de söylenebilir. Köy, üç mahalleden oluşur.
Ağçala gölü

Bölgedeki Ağçala, Mahmudçala ve Javadçala Gölleri, 1896 yılında Aras Nehri'nin Mugan ovasına taşmasıyla oluşmuştur. Günümüzde, Mahmudchala Gölü bir bataklık halinde olup iki ayrı bölümden oluşmaktadır. Bu bölümler Ağçala ve Mahmudchala gölleridir. Her iki göl de Mugan sulama kanallarının ve Bolgarçay'ın fazla sularıyla besleniyor.Her yıl dünyanın dört bir yanından çeşitli yabani kuşlar kışı geçirmek için buraya göç eder. Göl, deniz seviyesinden 22-30 metre aşağıda yer almaktadır. Ağçala ve Mahmudchala'yı içine alan bölge 8.000 hektar büyüklüğe sahiptir..  Ağçala ve Mahmudchala göllerinin sulak alan sisteminin toplam alanı ise 23.000 hektardır. Gölün çevresindeki iklim kuru subtropikaldir. Yazlar kurak, çok sıcak ve kışlar ılımandır. Çevre bölgelerdeki sıcaklık yazın +29/+35 ° С, kışın +3/+6,5 ° С'dir. Yağışlar esas olarak ilkbahar ve sonbaharda düşer. Suyun tuzluluk oranı 16-18 g/l'dir. Sıcaklık yazın 22-29 ° С, kışın ise 4-7,5 ° С'dir.Son yıllarda buraya gelen kuşlar arasında dünyada 10.000 civarında nadir bulunan Dikkuyruk da bulunmaktadır. Bu ördek cinsi, buzağılamadan sonra kışı geçirmek için Kazakistan'dan Ağçala - Mahmudçala bölgesine gelir. Ayrıca gölde başka birçok ördek kışı geçirir. Ancak, bu kuşların çoğu avcılar tarafından vurulur. Bu nedenle bölgedeki kuş sayısı son yıllarda hızla azalmıştır.
Ağören, Aziziye

Mahallenin eski adı 1916 yılı kayıtlarında Ağviran, 1928 yılı kayıtlarında ise Akviran olarak geçmektedir.Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca ilçesine bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 18 km, Aziziye ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin güneyinde olup, doğrudan bir köy yoluyla, ilçe merkezine bağlıdır.
Ağören, Bayburt

1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) Ağviran adıyla tamamı Müslümanlardan oluşan köyde, 10 hanede 32 erkek nüfus yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşundan sonra yerleşim 1935 yılı nüfus sayımında Ağveren adıyla Bayburt'un Maden nahiyesine bağlı görülmektedir. Bundan sonra 1940 sayımında Averen, 1945, 1950 ve 1955 yılı sayımlarında Ağveran olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Ağören olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Ağıdere, Ünye

Ağıdere'nin adı eski kaynaklarda Ağudere olarak geçer. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Ağu Dere (آغو درە) biçiminde yazılmıştır. Bu tarihte Ağu Dere Ordu vilayetinin Ünye kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. Ağu Dere köyünün bu tarihten önce de bir yerleşim olduğu bilinmektedir. Nitekim 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından topraklarında Osmanlı ülkesine göçen Gürcülerin bir kısmı bu köye yerleşmiştir.Ağudere köyünün adı 1940 genel nüfus sayımında da Ağudere olarak geçer. Bu tarihte aynı idari konuma sahip olan köyün nüfusu 247 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında  köyün nüfusu 434 kişiye ulaşmıştı ve bu nüfus içinde sadece 63 kişi okuma yazma biliyordu. Bu kayıtta köyün adı "Ağdere" biçiminde yazılmıştır. Çünkü köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla değiştirilmiş bulunuyordu. Bununla birlikte köyün adı yaygın olarak Ağıdere biçiminde yazılmıştır.
Ağıl

Ağıl, koyun ve keçi sürülerinin geceleyin barındığı, üstü açık, çevresi çit ya da duvarla çevrili yer. Genellikle yerleşim yerlerinin uzağında, kurak bir yanaçta, güneye bakan yönde kurulur. Kışlık ağılların üzeri saz ya da kiremitle örtülür. Böyle kapalı olanlara daha çok mandıra denir.
Ağıl, Kelkit

1516 yılı Osmanlı tahririnden itibaren günümüzdeki adıyla görülen köyde, sadece Müslümanlar yaşamaktadır. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celâlî isyanları sırasında olumsuz etkilenmiştir. 1642 yılında köyde avarıza konu sadece 3 Müslüman hane bulunurken ayrıca köyde 1 adette erbab-ı tımar bulunmaktadır. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) 8 hanede 25 erkek kaydedilirken, ayrıca köyde 5 kişiden oluşan konar-göçerde görülmektedir.
Ağıl, Kemaliye

1522 yılında Ağıl olan köyün eski adı, 1914 yılı kayıtlarında Agnig olup, Ermenice'de "pınarcık" anlamına gelmektedir.
Ağıl, Sivas

Ağıl köyü Karayün ve Hacıali köylerinin arasında Barçın yolu üzerinde yüksekçe bir mevkide bulunur. Hacıali'den rahatlıkla görülebilmektedir.  Sivas merkez sınırları içerisinde olmasıyla birlikte Hafik'e sınırdır.Cumhuriyet öncesi Rum ve Ermeniler tarafından kullanılan köy Orta Asya'dan göç eden Karaca ailesinin Sivas valiliği tarafından buraya yerleştirilmesiyle Türklerin kontrolüne geçmiştir. Orta Asya'dan göç eden topluluğun bazı bireyleri Türklüğü ve İslamiyeti kabul etmiş Rus ve Tatar asıllı insanlardı. Cumhuriyetin ilanından sonra ikinci kuşağın egemenliğinin başladığı köy özellikle millî mücadele ve geleneksel anlayışların yaşatılması konusunda çevre köylere öncülük etti.İpek yoluna yakın mesafede bulunan Ağıl köyü tarihi önemi nedeniyle birçok definecinin uğrak yerlerinden biri oldu. Yüksek bir alanda olması ile birlikte yükseltilerle çevrili yeşil bir ovada bulunması ve yanından nehir akması ziyaretçilerin ve misafirlerin büyük ilgisini çekti.1960'lı yıllar yeni kuşağın etkinliğin hissedildiği yıllar oldu. Bu dönemde nüfusta belli oranda artışlar olurken Ağıl köyü özellikle çevre köylerin oluşumu ve gelişmesinde önemli pay sahibi olmasıyla dikkat çekti. Ülke ve şehir genelinde alınan kararlar bu geniş coğrafyada ilk olarak Ağıl köyüne iletilir ardından diğer çevre köylere ulaştırılırdı.Ağıl köyünde gelenekselci bir yaşam tarzı süren yöre halkı Sivas Şehri ve ülke geneliyle ile entegre bir yapı çizdi. Bu özelliği ile yörede kısa sürede öncü bir kimliğe kavuştu. Ağıl köyünde düzenli olarak Cumhuriyet Bayramı, 30 Ağustos Zafer Bayramı gibi millî bayram kutlamaları yapılır ve bu aktiviteleri izlemek için çok sayıda insan köye misafir olurdu.Her yıl mayıs ayında köy şenlikleri için start verilir çevre köylerden misafirler davet edilir, güreş,cirit atma, at sürme, sapan atma yarışmalarına iştirak edilir bölge ve yöreye has yemekler yapılır farklı kültürlerdeki insanlar kaynaştırılırdı.Son zamanlarda Sivas ile özdeşleşen Madımak, Çilli Çorba, Hıngel, Kaygana, Kavurga gibi yemek tatlı ve yemişlerin ana yurdu Ağıl köyüdür.1970'li yıllarda nüfusun bir kısmının başka yörelere taşınması nedeniyle Karayün köyüne bağlanan Ağıl köyü 1980'lı yıllarda Türkiye'de başlayan şehirleşmeyle birlikte cazibesini yitirdi. 1980'li yılların ortasında meydana gelen iç çekişmeler adam öldürme ve üçüncü kuşağın büyük şehirlere taşınması ile birlikte tamamen terk edilmeye yüz tutan köyde günümüzde sadece bir kişi yaşamaktadır.Yaz mevsimlerinde definecilerin ve yılan avcılarının uğrak yeri haline gelen Ağıl köyü sahip olduğu mağaraları evleri ve terkedilmiş yaşam alanları ile Anadolu tarihine ışık tutacak gizli bölgelerden biridir.Verimli toprakları akarsuları serin iklimi ve zengin meyve ağaçları ile dikkat çeken Ağıl köyü aynı zamanda Barçın ve Hacıali'den Sivas'a giden yolcular için konaklama alanı haline gelmiştir.
Ağılbaşı, Ağrı

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Hacixano olup, Kurmanci'de "hecîxano" sözcüğü "hacıevi" anlamına gelmektedir.
Ağılbaşı, Darende

Ağılbaşı kasabası, Malatya`nın Darende ilçesine bağlı bir kasabadır. Tohma nehri kıyısına yakındır. Eski adi Engüzek`tir. Ağılbaşı halkı tahmini 1500`lü yıllarda Elazığ Baskil yöresinde Kale köy civarında o dönem de Yavuz Sultan Selim ile Şah İsmail arasında ki savaşta Şah İsmail`den yana durmuş ve Şah İsmail yenilince Şah İsmail`in orduları tarafından yerlerinden sürülmüş ve üç kola ayrılmışlardır. Bir kolu Elbistan Yöresi`ne, bir kolu Hekimhan Yöresi`ne ve bir koluda da Ağılbaşı`nın doğusundaki Domuz dağı sırtlarına yerleşmişlerdir. Daha sonra ağılbaşı`nda yerleşik olan Palankalalıar (Ilıcalılar) bir olay (osmanlı vergi memurunun öldürülmesi) sonucu köyden göç etmek zorunda kalınca Hacı Süleyman 8 çocuğu (Hacı, Molla Yusuf, Korto, Nado, Kel Mamo, Camo, Kurdo,) ile Engüzek köyüne yerleşmişlerdir. Hacı Süleyman ve çocukları burada otoriter güç olup köyü kendi hakimiyetlerine geçirmişlerdir. Daha sonra köye tatarlar, ve şüştüler yerleşmişlerdir.Oldukca dağlık bir arazi yapısına sahiptir. Ağaçlık alanları (kayısı bahçeleri dışında) çok azdır. Kayısı bahçeleri başlıca geçim kaynağıdır. Kışın kasaba nisbeten boşalır. Kasabada eğitime verilen önemin büyüklüğünden dolayiı aileler çocuklarını Malatya`nın iyi okullarina gönderir. Kasabanın üniversitelerde okuyan öğrenci sayısı oldukca yüksektir.Hekimhan ilçesine bağlı bir köy iken, 28 Şubat 1966'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.Ağılbaşı, Tohma nehri kıyısına yakındır. Oldukça dağlık bir arazi yapısına sahiptir. Kayısı bahçeleri dışında ağaçlık alanları çok azdır.
Ağılbaşı, Kulu

Ağılbaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Ağılcık, Çubuk

Ağılcık mahallesi daha önce başka bir yerde kurulmuş iken, şimdiki yerinde davarları için "ağıl" kurmuşlardır. Ağıl sayısının artması sonucu buraya yerleşilmiştir. "Ağılcık" ismi de bu şekilde doğmuştur. Mahalleye ilk yerleşenler bilinmemektedir.
Ağılkaya, Sivas

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Pakaric olarak geçmektedir. Köy, TÜİK'in 1965 yılı Genel Nüfus Sayımı kayıtlarında, Hafik ilçesine bağlı görülmektedir.
Ağıllar, Artvin

Eski adı Agara'dır. Agara (აგარა) Gürcüce yaygın bir yer adıdır ve eski Gürcücede "köy" anlamına gelir. Köyde bugüne kadar gelmiş Vartishevi (ვართისხევი), Kldistavi (კლდისთავი), Ğele (ღელე), Ortakapani (ორთაკაპანი), Şuaklde (შუაკლდე) gibi Gürcüce mevki adları buranın eski bir Gürcü yerleşmesi olduğunu göstermektedir.Agara, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Osmanlı Devleti bu köyü de kapsayan bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında, birleşik Gürcistan Krallığı'ndan sonra buraya hakim olan ve Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe Atabeyliği'nden ele geçirdi.Agara, üç yüz yılı aşkın bir süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından Rusların eline geçti. Rus idaresinin de Agara (Агара) olarak kaydettiği köy, Artvin sancağının (okrug) Artvin kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kaza içinde Gurcan nahiyesinin beş köyden biriydi. 1886 yılında yapılan tespite göre köyde 172 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı "Türk" olarak kaydedilmişti.Agara, Birinci Dünya Savaşı sonlarında Rus egemenliğinin sona ermesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'nın sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin verdiği ültimatom üzerine Gürcü hükûmeti Artvin bölgesinden çekilince Agara fiilen Türkiye'ye katıldı. 16 Mart 1921'de, Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında imzalanan Moskova Antlaşması'yla Türkiye'ye bırakıldı. 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus tespitinde, Sirya nahiyesine bağlı bir yerleşme olarak "Ağara" adıyla kaydedilmiş olan köyde, 22 hanede 65 kişi yaşıyordu. Bu tarihte de köyün nüfusunun tamamı "Türk" olarak yazılmıştır.Agara adı, Türkçe olmadığı için 1925 yılında Ağıllar olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte uzun süre "Ağıllar (Ağara)" biçiminde resmi kayıtlarda kullanılmıştır.
Ağıllar, Kıbrıs

Ağıllar (), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Mağusa kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin İskele ilçesine bağlı İskele belediyesine bağlı bir köydür. Köy, İskele'nin 12 km güneybatısında yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 188'dir.
Ağıllı, Aydıncık

Köy, 1838 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan '3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat ili Çekerek ilçesinden ayrılarak yeni kurulan Yozgat ili Aydıncık ilçesine bağlanmıştır.
Ağıllı, Bismil

Mahallenin gerçek adının nereden geldiği belli değil çevrede (bırik) olarak bilinir.  1993  yılyında güvenlik bahanesi ile boşaltılmıştır...
Ağıllı, Horasan

1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Horasan Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 115 km, Horasan ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Mahalle, Horasan'ın güneydoğusunda, Ağrı sınırına yakın, / numaralı Erzurum-Ağrı (Horasan- Eleşkirt) devlet/uluslararası yoluna 3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Ağıllı, Muş

Köyün eski adı, 1917 yılı kayıtlarında Dapik ya da Kışla olup, Ermenice'de "dapig" sözcüğü "düzce" anlamına gelmektedir.
Ağıllı, Çıldır

Ağıllı'nın eski adı erken dönem Türkçe kaynaklarda Hamaş (خاماش), Gürcüce kaynaklarda Hamaşi (ხამაში) olarak geçer. Köyün adı geç dönemde de aynı biçimde yazılmıştır.Hamaş, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Cavaheti'de yer alır. Nitekim Osmanlılara bu yerleşimi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde "Hamaş" adı altında, Hamaş-i Küçük (خاماش كوچك) ve Hamas-i Büzürg (خاماش بزرك) olmak üzere iki adet köy kaydedilmiştir. Hamaş-i Küçük (Küçük Hamaş) köyü Gürcistan Vilayeti içinde Çıldır livasının Kurd Kala nahiyesine, Hamaş-i Büzürg (Büyük Hamaş) ise, Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlıydı. Bu iki yerleşim, bu iki livanın sınırını oluşturan bir derenin karşılıklı iki yakasında yer alıyordu. Küçük Hamaş köyü bu tarihte boşalmış ve terk edilmiş köye dönüşmüştü. Büyük Hamaş köyünde ise, Osmanlı Devleti'ne ispenç vergisi vermekle yükümülü sadece üç hane bulunuyordu. Vergi yükümlüsü üç erkek Badura, Gogiça ve Abram'ın torunu olarak kaydedilmiştir. Bu isimlerden Büyük Hamaş köyünün bir Gürcü yerleşimi olduğu anlaşılmaktadır.Daha sonra tek köy haline gelen Hamaş, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'aya Osmanlılar tarafından Ruslara bırakıldı. Rus idaresinin Hamaş (Хамаш) olarak kaydettiği köy, Ardahan sancağının Çıldır kazasına (uçastok) bağlıydı. Köyün nüfusu 173 kişiden oluşuyordu ve bu nüfusun tamamı Kürt olarak kaydedilmiştir. 16. yüzyılda Gürcülerden neredeyse tamamen boşalan köye daha sonra Kürtlerin yerleştirildiği bu kayıttan anlaşılmaktadır.Hamaş köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusya'nın bölgeden çekilmesinden bir süre sonra, Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin sınırları içinde kaldı. Sovyet Rusya'nın Bolşevik hükûmeti 7 Mayıs 1920'de Gürcistan hükûmetiyle imzaladığı Moskova Antlaşması'yla da  Ardahan bölgesini bağımsız Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin Tiflis hükûmetine verdiği ültimatom üzerine Gürcü idaresinin çekilmesinin ardından Ardahan bölgesi ve Hamas köyü fiilen Türkiye'ye katıldı. Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin topraklarının işgal edilmesinin ardından Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti'nin 16 Mart 1921'de imzaladığı Moskova Antlaşması'yla, Hamaş köyünü de kapsayan Ardahan bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.Hamaş köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de "Hamaş" (حماش) adıyla Kars vilayetinin Çıldır kazasının Kurt Kala nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 163 kişiden oluşuyordu. Hamaş veya Hamaşi  "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Ağıllı olarak değiştirilmiştir. Hamaş köyünün nüfusu 1965 yılında 325 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 52 kişi okuma yazma biliyordu.
Ağılmus, Hilvan

Ağılmus; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur. Mahallenin eski adı Kopuz'dur.
Ağılyazı, Darende

Ağılyazı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Ağılönü, Beyşehir

Ağılönü; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Ağılönü, Karaman

Köyün adı, 1367 yılına ait vakfiye kaydında Selerek olarak geçmektedir. Daha önceleri Barutkavuran köyüne bağlı bir mahalle iken, 16 Ağustos 1954'te köy statüsü kazandı. Köyün "Selerek" olan ismi, yabancı ad olduğu gerekçesiyle 1961 yılında Ağılönü olarak değiştirildi.Köy, Karaman il merkezine 17 km uzaklıktadır. Karaman-Ereğli karayolunun 15. km'sinde yer alan Ağılönü, anayola 2 km mesafededir. Köyün doğusunda Kayaönü ve Değircik, batısında Karaman merkez ilçe, kuzeyinde Alaçatı ve Sudurağı, güneyinde ise Barutkavuran bulunmaktadır.
Ağılözü, Hizan

Köyün eski adı, 1878 yılı kayıtlarında  Ermenice kökenli Besoyenk ya da Besoyents, 1928 yılı kayıtlarında ise Kürtçe kökenli Bosekân olarak geçmektedir. Her iki dilde de bu isimler "Beso'lar" anlamına gelmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 99 km, Hizan ilçe merkezine 48 km uzaklıktadır. Köy, Hizan'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Hizan-Akşar il yoluna, Akşar'ın yakınında 5,8 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Ağılözü, Kurşunlu

Köy, Çankırı il merkezine 77 km, Kurşunlu ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Kurşunlu'nun doğusunda olup, / numaralı Bolu-Amasya (Kurşunlu-Ilgaz) devlet/uluslararası yoluna 1,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Ağın

Ağın tarihinin MÖ 17.-16. yüzyıllarda yöreye yerleşen Hurrilere kadar uzandığı belirtilmektedir. Yörede hakimiyet kuran çeşitli kavimlerin egemenliğinde kalan Ağın, 1071 yılından sonra Türklerin Anadolu'ya girmesiyle 1115-1234'e kadar Artukoğulları yönetiminde kalmış, 1514 Çaldıran Muharebesi'nden sonra Osmanlı topraklarına katılmıştır. "Kamus-ül Alamîda ilçeye ilişkin şu bilgiler yer almaktadır. "Mamuret-ül Aziz" (Elazığ) sancağında Eğin ilçesine bağlı bir bucaktır. 52 köyden oluşmuştur. 1954 yılında Elâzığ'a bağlı olarak bir ilçe olmuştur. Şu anda 16 köyü bulunan İlçenin, 1997 yılı nüfus sayımına göre 2103'ü ilçe merkezinde olmak üzere toplam nüfusu 3198'dir. 1954 yılında ilçe teşkilatı kurulmuştur.Elazığ ilinin Kuzeybatısında bulunup ile uzaklığı 77 km'dir. Ağın doğudan Çemişgezek, batıdan Arapgir, güneyden Keban, kuzeyden yine Arapgir ve Kemaliye ile çevrilidir. Yüzölçümü 526 metrekare olup kuzey yönünde Hekemat Tepesi, güney yönünde Osman Tepesi, batı yönünde ise Aliuşağı Tepelerinin arasında küçüklü büyüklü dereler arasına yerleşmiştir.Fırat'ın bir kolu olan Karasu, İlçenin Doğu sınırı boyunca uzanmakta ve Keban civarında Murat Nehri ile birleşerek asıl Fırat'ı teşkil etmektedir. Daha önceleri tipik karasal Doğu ikliminin etkisinde olan ilçenin Baraj Gölünün oluşmasıyla ikliminde önemli bir yumuşama görülmüştür. Elâzığ'dan 77 km uzaklıkta olan Ağın'a ulaşım karayolu ile yapılmakta olup, Keban Baraj Gölü üzerinden de feribotla sağlanmaktadır. İlçenin yaz ve kış İl yolu ve köy yolları ulaşıma açıktır.Ağın doğudan Keban Baraj Gölü, kuzeyden Erzincan, batıdan Malatya, güneyden Keban ilçesi çevrelemektedir. Yüzölçümü 268 km², kıyı şeridi 70 km dir. Ağın, Elâzığ ilinin kuzey batısında bulunup, ile yaklaşık 85 km uzaklıktadır. Yüzölçümü 268 km² dir. Rakım 955-1005 arasında değişmektedir. Ağın çevresi, genelde bir plato özelliği gösterir. Bu platolar, yükseltileri 3000 m.yi geçen Munzur Dağlarının güney yamaçlarından Keban Baraj Gölü'ne doğru gittikçe yükselti kaybeden ve basamaklı bir yapıdaki platoların baraj gölü çevresindeki en alçaklarına tekabül eder. Ağın İlçe merkezi Ortalama 900–1100 m arasında uzanan bu alçak plato yüzeylerinin ve kuzeyden gelen Beyelması Deresi'nin ve batıdan gelen Akpınar Deresinin Keban Baraj Gölü'ne ulaşmadan hemen önceki tabanlı vadilerinin içinde kurulmuştur. Aynı zamanda bu kısım, bu iki derenin birleşmesiyle oluşan Ağın Deresi'nin kazdığı vadiyi günümüzde Keban Baraj Gölü'nün doldurmasıyla meydana gelen körfezin kuzeyinde yer alır. Keban Baraj Gölü'nün yapımıyla ilçe yarımada görüntüsü kazanmıştır.Ağın, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerine göre, 65 yaş ve üzerindekilerin toplam nüfusuna oranıyla, ülke genelinde "en yaşlı ilçe" sıralamasında en başta yer almaktadır. İlçe kaymakamlığı 2019 yılında ilçenin Sakin şehir olması için başvuruda bulunulduğunu, ve en yakın zamanda olumlu sonucu beklediklerini belirtmiştir.
Ağın Köprüsü

Ağın Köprüsü veya Karamağara Köprüsü, Türkiye'nin Elazığ ilinin Ağın ilçesinde yer alan bir köprü. Temeli 2001'de atılan köprünün 2012'de projesi değiştirildi ve yeniden ihalesi yapıldı. Uzunluğu 520 metre, orta açıklığı 280 metre, genişliği ise 13 metre olan köprü, Ekim 2015'te hizmete girdi.
Ağır Aksak

Ağır Aksak, Ceynur'un Yazz Records & DMC etiketiyle yayımlanan single çalışmasıdır. Şarkının sözleri Murat Güneş'e, müziği ve aranjesi Volga Tamöz'e aittir. Şarkının video klibini Cumhur Kaplan çekmiştir.