barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Gültepe, Hamur

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "karga özü/zift özü" anlamına gelen Delaviqiri olarak geçmektedir.Köy, Ağrı il merkezine 37 km, Hamur ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Köyün, Aşağı Göze, Yukarı Göze, Yoğurtçu ve Yukarı Kaya isimli 4 mezrası bulunmaktadır.
Gültepe, Hemedan

Kendi adını taşıyan Kebuder Aheng şehristanı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı nüfusu 1.853 'dır.
Gültepe, Kelkit

Köyün eski adı "İğdiş"'dir. 1835 yılı sayımına göre (sadece erkek nüfus sayılmış) köyde, 9 hanede 23 erkek nüfus yaşamaktadır. Köyün 1960 yılı nüfus sayımı ve öncesinde İğdiş olan adı ilerleyen yıllarda günümüzdeki adıyla değiştirilmiştir.
Gültepe, Korkut

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe'de "Rumlar" anlamına gelen Uruman olarak geçmektedir. 1999 yılında belediye statüsü alarak beldeye dönüşen Karakale'ye mahalle olarak bağlanan Gültepe, 2008 yılında beldenin en büyük mahallesi iken ayrılarak tekrar köy statüsünü kazandı.
Gültepe, Küçükçekmece

Gültepe, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Küçükçekmece ilçesine bağlı 21 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında Sultanmurat, Kemalpaşa, Kartaltepe, Beşyol ve Yeşilova mahalleleri ile komşudur.
Gültepe, Kırıkhan

Gültepe; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gültepe, Muradiye

Gültepe; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gültepe, Pınarbaşı

Gültepe, Kayseri ilinin Pınarbaşı ilçesine bağlı bir mahalledir. Alagazili ve Şenyurt (Cinliyurt) köyleri arasında bulunmaktadır.
Gültepe, Sur

Gültepe; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gültepe, Sürmene

Yerleşimin eski adı Kucera'dır. 16. yüzyıl kaydında Sürmene'ye bağlı köyler arasında yerleşim bulunmamaktadır. 1834 yılı Osmanlı kaydında Kucera adıyla sürmene'ye bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmektedir. 1935 yılı genel nüfus sayımında Kucera adıyla 789 kişinin yaşadığı belirtilen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Gültepe olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.Mahallede; 99 pencereli Haşim Ağa Konağı, Hacıpaşa Kefeli Konağı, 3 adet tarihi camii, 1 adet medrese,  iki katlı kütüphane, 5 adet çeşme, 1 adet taş köprü ve onlarca tarihi ahşap ve yontma taşlı ev bulunmaktadır.
Gültepe, Tutak

Köy, Ağrı il merkezine 44 km, Tutak ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır. Köy,  Karayazı-Tutak devlet yolu ve Murat Nehri kenarındadır.
Gültepe, Özalp

Temel geçim kaynağı Tarım ve Hayvancılıktır. Köyün genel eğitim seviyesi yüksektir . Köyde birlik ve beraberlik havası hakimdir. İbrahim (BRAHİM BEG)ÖNDER(Ziyareti şu an Gürpınar ilçesi Başet Dağının zirvesinde bulunmaktadır) köyün sahibi ve kurucusudur. Sonradan elinde olan 7 köy ile beraber bu köyede çevre yerlerden toprağı olmayan ihtiyaç sahibi insanlar yerleştirilmişlerdir.
Gülveren Tren İstasyonu

Gülveren Tren İstasyonu, Ankara'nın Mamak ilçesi Şafaktepe Mahallesi'nde Arif Yaldız Caddesi üzerinde yer alan TCDD'ye ait eski hemzemin tren istasyonudur.Ankara - Kars demiryolu üzerinde yer alan istasyon, TCDD tarafından elektrifikasyon altyapısıyla inşa edilerek 1972'de hizmete girmiştir. 1972 - 2016 yılları arasında Sincan - Kayaş Banliyö Treni'ne hizmet vermiş, Başkentray projesinin inşası kapsamında 11 Temmuz 2016'da kapatılmış ve yıkılmıştır.
Gülveren, Akpınar

Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Gülviran olarak geçmektedir. Daha önceleri Topakkaya köyüne bağlı bir mahalle iken, 20 Mart 1952'de köy statüsü kazandı.
Gülveren, Akçakale

Gülveren; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gülveren, Asarcık

Gülveren; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Gülveren, Tomarza

Osmanlı Devleti'nden önce Dulkadiroğlu Türkmenleri Devleti toprakları arasında yer alan Kayseri ve Zamantı Bölgesi içinde yer alan eski adı Güllüviran-Güllüceviran olarak da geçen köy Dulkadiroğlu Sultanı Alaüddevle Bozkurt Bey'in oğlu Dulkadirli Şehzadesi Şahruh Mehmed Bey'in Mehmed Han (Erzurum Beylerbeyi-Rumeli Beylerbeyi) isimli oğlu ile diğer oğlu Ali Mirza'nın (Tiflis Beylerbeyi-Pasinler Sancak Beyi) kızı ile evliliğinden gelen neslin devamındaki Kayseri Sancak Beyi (1580 - 1610) Dulkadiroğlu Şehzade Davut Bey'in ve evlatlarının kurduğu bir köydür. Dulkadiroğlu Hanedanı ve Osmanoğulları Hanedanı'nca akrabalıkları ile birlikte devlet görevinden emekliye ayrılmasının peşinden kendisine Has olarak verilen ve kapıkulu görevlileri ile birlikte Zamantı Bölgesi'ne gelen ve bu bölgeyi idare eden ailenin köye yerleşmesi ile köy canlanmıştır. Dulkadiroğlu Türkmen şehzadelerinin Tımarlı Sipahi Alaybeyi olarak imtiyazlarının devam ettirilmesi ve nüfuzlarının devamı Osmanlı Devleti'nin sonlanışına yani Cumhuriyete kadar sürmüştür. Gülveren Köyü'nde Dulkadiroğlu Sultan Alaüddevle Bozkurt Bey 1500 yılında kendi adına Güllüviran Sultan Dulkadiroğlu Alaüddevle Bey Zaviyesi tesis ederek Vakıf ile desteklemek yolu ile Zaviyeyi hayata geçirmiştir. Dulkadiroğlu Hanedanı bölgeyi bu mahalleden yönetmiş Sipahi Birliklerinin başında Tımarlı Sipahi Alaybeyleri olarak asırlarca devlet görevinde bulunmuşlardır. Mahallenin Dulkadirli Hanedanı bağları birçok tarihi eserde ve Devlet arşivlerindeki belgelerle net olarak sabittir.Batılı antropologlarında yoğun olarak ilgi gösterdiği köye gelen antropologlar Anadolu'nun en büyük hanedanlarından olan Dulkadiroğlu Türkmenleri Hanedanı'na ait Dulkadiroğlu Bey konağının som aile temsilcileri ile de söyleşilerde bulunmuş hatta hanedanın elinde bulunan ve atalarından kalan Sancaklar, kılıç ve hanedana ait birçok tarihi malzemeleri de Türk misafirperverliği gösteren aile tarafından bu kişilere verilmek sureti ile kaybetmişlerdir. Türk Tarih Kurumu'nca yayınlanan ve Prof.Dr. Refet Yinanç'ın Dulkadir Beyliği isimli eserinde de yer alan Gülveren Köyü yine aynı bilim adamının Maraş Tahrir Defterleri isimli kitaplarında da mahalleden bahsedilmiştir. Bir diğer eser Türk Tarih Kurumu'nca neşredilen ve Prof.Dr. Mehmet Özkarcı tarafından hazırlanan Kahramanmaraş Türk Kültür Varlıkları Envanteri kitabının içinde de yer verilen Güllüviran Alaüddevle Bey Zaviyesi ve Dulkadiroğlu Sipahi Camii bugün Dulkadiroğlu Hanedanı torunları tarafından korunmaktadır. Güllüviran uzun yıllarca Zamantı Nahiyesi'ne, Zamantı Nahiyesi de Dulkadiroğullarınn hakim olduğu Maraş Şehrine bağlı kalmıştır.Mahallede, yatırlardan birinde yatan ve Güllü Baba olarak adlandırılan bir manevi önderin türbesi de bulunmaktadır.Dulkadiroğlu Hanedanı köye yerleştiğinde yanında çok kalabalık bir kapıkulu bulunuyordu. Aynı dönem içerisinde Dulkadirli Şehzadeleri yanlarındaki kalabalık kapıkulu topluluğuna yerleşmeleri ve ziraat yapıp gelir elde etmeleri ve bu gelirlerden vergi vermeleri koşulu ile araziler vermiş bununla birlikte de onlardan vergilerini toplayarak Osmanlı Toprak sistemini ve timar sistemini başarılı bir şekilde uygulamışlardır.
Gülveren, Şenkaya

Eznos köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyde yıkılmış olan kilise bu dönemden kalmış olabilir. Megalit yapı kalıntısı da buranın çok eski bir yerleşim alanı olduğunu göstermektedir.Eznos, Osmanlı idaresinin ilk döneminde, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı tahrir defterine göre, Aradahan-i Büzürg livasının Bana nahiyesinde yer alıyordu. Nüfusu 24 Hristiyan haneden oluşuyordu.Eznos, Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde Çıldır Eyaleti'nin Penek sancağına bağlıydı ve bu tarihte köyü oluşturan 15 hanede 46 erkek kaydedilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Eznos köyünün nüfusunun yaklaşık 92 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Eznos köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması’yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Eznos (Эзносъ) adıyla kaydettiği köy, Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 yılındaki nüfus tespitinde köydeki 11 hanede, 47'si erkek ve 41'i kadın olmak üzere 88 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir. Eznos köyünün nüfusu 1896 yılında 114 kişi, 1906 yılında ise 152 kişi olarak tespit edilmiştir.Eznos köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. Ancak köyün adı bu listede yanlış yazılmıştır. 1940 genel nüfus sayımında "İznos" olarak kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 242 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya ilçesi kurulunca, Kosor nahiyesi ve Eznos köyü bu ilçeye bağlandı. Eznos veya İznos Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Gülveren olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Gülveren köyünde 439 kişi tespit edilmişti ve bu nüfus içinde 161 kişi okuma yazma biliyordu.
Gülyalı

Eski adı Abulhayr'dır. 1987 yılında ilçe haline geldikten sonra Gülyalı adını almıştır. Ordu ilinden Giresun istikametinde 8. km'dedir. Halkın çoğunluğunu Türkmen/Çepniler oluşturur. Geçim kaynağı ağırlıklı olarak fındık üretimidir. Tarım alanında fındık üretiminin yanı sıra kivi ve ceviz üretimleri de yapılmaktadır. Hayvancılık alanında ise süt ve besi hayvancılığıyla birlikte Arıcılık yani Kestane Balı üretimi yapılmaktadır. Son yıllarda ilçeye yapılan yatırımlar ve mavi Bayrak Projesinin de katkısıyla turizm yatırımları ön plana çıkmaktadır. Gülyalı  Ordu ilinin mavi bayraklı plajlarına, sahillerine sahip deniz kenarı ilçelerinden biridir.İlçeye uzun yıllar yapılması planlanan Türkiye'de ve Avrupa'da ilk, Dünya'da ise üçüncü olan denizin üzerine yapılmış Ordu-Giresun Havalimanı 2015 yılında tamamlanmış ve uçuşlar yapılmaya başlanmıştır.
Gülyancı

Şehir, Tuna Nehri yakınlarında yer almaktadır. Yüzölçümü 459.2 km² olan şehrin nüfusu 2015 yılı itibarı ile 12,459'dur.
Gülyazı, Uludere

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe kökenli Béjuh olarak geçmektedir. Daha önceleri Hakkâri ili Uludere ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Şırnak ili Uludere ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 62 km, Uludere ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Köy, Uludere'nin güneydoğusunda olup,  numaralı Şırnak-Hakkari devlet yoluna 3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Gülyazı, Çarşamba

Mahalle, tarihi olarak oldukça yeni bir mahalle olup mahallede herhangi bir tarihi eser bulunmamaktadır. Önceleri ormanlık ve mera olan arazilerin yerleşime açılmasıyla 1950'lerden sonra yerleşim yoğunluk kazanmıştır. 1996'da Ordu Mahallesi'nden ayrılarak kurulmuştur. Eski adı Sarımsakyazı idi. Mahallede bol olan gül isim olarak tercih edilmiştir. Öyle ki her evin önü mutlaka güllerle bezelidir. Sarımsakyazı ismi ise mahallenin merasında (yazı) yabani olarak yetişen sarımsaklar nedeniyle verilmiştir.Mahallede kara lahana (pancar) bol miktarda tüketilmektedir. Pancarın dolması, yemeği, turşusu, kapaması, gürcü pancarı yemeği... yapılmaktadır. Ayrıca mahallede yerel yeşilliklerden çeşitli yemekler yapılmaktadır. Bunlar; galdirik, gazayak, baldıran, ısırgan, hoşgıran...Çarşamba'ya özgü olan fasulye turşusu kavurması mahallede çokça yapılmaktadır. Un çorbası ve yağlaç diğer önemli yemeklerdir.Düğünler daha çok mevlütlü yapılmaktadır. Düğün iki güne yayılır. Genelde hafta sonları yapılmakla beraber son zamanlarda hafta içinde de ilçe merkezindeki düğün salonlarında da düğün yapılmaktadır.Bayramlarda mahalle halkı bir araya gelir ve sıcak anların yaşanmasına vesile olur. Bayram namazı sonrası cami önünde bayramlaşmalar yapılır. Evlerden getirilen tatlılar yenir. Mahalleden olup da dışarıda çalışan ve veya mahalle dışından gelenler mahalledekilerle görüşüp bayramlaşmış olur.Mahalle etnik bakımdan çeşitlilik göstermekle birlikte, bu, ilişkilerde herhangi bir soruna neden olmamaktadır. Yani mahalle halkı birlik ve dayanışma içerisindedir. Mahalle halkı bir arada yaşamaktan mutludur.
Gülyüzü, Arpaçay

Gülyüzü köyünün eski adı Pekraşeni veya Pakraşeni'dir. Bu yer adı 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine Pekraşen (پكرەشین) olarak girmiştir. Bu yer adı Gürcüce "peikari" (ფეიქარი) ve "şeni" (შენი) kelimelerinden türemiş olabilir. "Peikari" Farsçadan Gürcüceye girmiş bir kelime olup dokumacı, "şeni" kelimesi de mesken, yerleşim anlamına gelir.Pekraşeni köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Çrdili'da yer alır. Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Nitekim 10. yüzyılda, Gürcü Krallığı döneminde inşa edilmiş olan Gürcü kilisesi de buranın eski bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir.Pekraşeni köyü, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Gürcistan Vilayeti içinde Çıldır Livasının Canbaz nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu 39 haneden oluşuyordu. İki hane yeni Müslüman olduğu için vergiden sorumlu kişiler "Ahmed veled-i Abdullah" ve "Mehmed veled-i Abdullah" adını taşıyordu. Köyde yonca, buğday ve arpa tarımı ile arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.Pekraşeni köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Pekraşeni (Пекрашенъ) biçiminde kaydettiği köy, Ardahan sancağının Çıldır kazasına bağlı Zurzuna nahiyesinin 10 köyünden biriydi. Köyün nüfusu, 186'sı kadın ve 174'ü erkek olmak üzere, 37 hanede yaşayan 360 kişiden oluşuyordu. Pekraşen'in nüfusu, 1 hane hariç Karapapak olarak kaydedilmişti. Bir hanede ise, 6'sı erkek ve 3'ü kadın olan 9 Kürt yaşıyordu.Pekraşeni köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kars vilayetinin Çıldır kazasının Cala nahiyesine bağlı köylerden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Pekreşen" adıyla kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 565 kişiden oluşuyordu. Pekraşeni veya Pekreşen Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında Gülyüzü olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Gülyüzü köyünün nüfusu 1.038 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 251 kişi okuma yazma biliyordu.Köy, 23 Kasım 1997 tarih ve 23179 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan İçişleri Bakanlığı'nın 21.11.1997 tarih ve 97/48293 sayılı sınır tespit kararı ile Ardahan ili Çıldır ilçesinden ayrılarak Kars'ın Arpaçay ilçesine bağlanmıştır.Gülyüzü köyündeki Pekraşeni Kilisesi bir Gürcü kilisesi olup 10. yüzyılın ikinci yarısında inşa edilmiştir.
Gülzar

Eyaletin Berdsir şehristanı'nın Merkezi bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmî nüfusu 6.131 kişi ve 1.164 hanedir.
Gülzow (Lauenburg)

Gülzow Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Herzogtum Lauenburg iline bağlı bölge. 17,07 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 1292 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Günther Noß tarafından yürütülmektedir.
Gülçehre Begüm

Gülçehre Begüm (Gülsahra olarak da bilinir), Hindistan İmparatoru Babür'un kızı ve İmparator Hümâyun'un kız kardeşi olan Babür prensesidir. Daha sonra yeğeni Prens Celaleddin, büyük İmparator Ekber olarak imparatorluk tahtına çıktı.Adı farsça'da kelimenin tam anlamıyla "çiçek gibi bir yüz" anlamına gelir. En yüksek Orta Asya aristokrasisinin soyundan geliyordu: (oğlu Miran Şah aracılığıyla Timur ve oğlu Çağatay Han aracılığıyla Cengiz Han.) Annesi Dildar Begüm'dü ve Hindal Mirza ve Gulbadan Begüm'ün kız kardeşiydi.Prenses Gülbeden doğduğunda babası bir süredir Kabil'de hükümdardı; Kunduz ve Badakhshan'da da ustaydı, 1519'dan beri Bajaur ve Swat'ı ve bir yıl Kandahar'ı elinde tutuyordu. O yıllarda Timur hanedanının reisliği ve bağımsız egemenliğinin simgesi olarak "padişah" olarak adlandırılmıştı. Daha sonra Babur, Hindistan'da bir imparatorluğu fethetmek için İndus'taki son seferine çıktı.Babur'un ilk kuzeni (annesinin kardeşi Ahmed'in oğlu), Sultan Tukhta-bugha Han Çağatay Babur ile evlendi. Evlilik Babur tarafından ayarlandı ve 1530'un sonunda gerçekleşti. O zaman yaklaşık on dört yaşındaydı.1533'te dul kalmıştı ve otuz yaşın üzerinde olan 1549'a kadar yeniden evliliğine dair hiçbir şey kaydedilmedi. Humayün'un Balkh yolculuğuna çıkmasından hemen önce Abbas Sultan Uzbeg ile de evlendi. Damat, Timurlu ordusunun kendi halkına karşı harekete geçmek üzere olduğundan şüphelenmeye başladı ve kaçtı. Muhtemelen Gülçehre'yi yanına almadı.
Gülçehre Memmedova

Gülçehre Memmedova (; d. 24 Nisan 1953, Vedi, Ermenistan SSC) Azeri mimar, araştırmacı (mimarlık ve sanat tarihçisi), profesör, Azerbaycan Mimarlık ve İnşaat Üniversitesi rektörü ve eski milletvekili.Gülçehre Memmedova 24 Nisan 1953 yılında şimdiki Ermenistan'ın Vedi kasabasında dünyaya geldi. 1971 yılında orta okulu bitirdikten sonra yükseköğrenimine Azerbaycan Politeknik Enstitüsü Mimarlık Fakültesinde başladı ve yeni kurulmuş Azerbaycan İnşaat Mühendisliği Enstitüsü Mimarlık Bölümününe geçip 1976 yılında bitirdi. 1975 yılının Eylül ayında Azerbaycan İnşaat Mühendisliği Enstitüsü Komsomol Komitesi Sekreteri seçildi ve 1979 yılına kadar bu görevde çalıştı. 1979 yılında aynı enstitüde akademisyenliğe başladı ve Mimari ve Anıtların Restorasyonu bölümünde asistan olarak çalışmaya başladı. 1987 yılında bu bölümün başına geçti. 1985 yılında "Kafkasya Albanyasının Erken Ortaçağ Hristiyan Mimarisi" ve "Kafkasya Albanyasının Dini Mimarisi" konularında doktora tezlerini sunmuştur. 1991 yılında doçent oldu ve 2000 yılında profesör oldu. 1999 yılında Azerbaycan Mimarlık ve İnşaat Üniversitesi rektörlüğüne atanmıştır.Gülçehre Memmedova'nın, mimaride bilimsel etkinliği özellikle Kafkas Albanyasının mimarisine ve Kafkas Albanyasının Hristiyan dinî mimarisine odaklanır. Bu alanda Azerbaycan'daki tarihi mimari yapıların restorasyonu ile ilgili birçok projelere rehberlik etmiştir ve Azerbaycan topraklarında birçok Kafkas Albanyası Hristiyan dinî yapıların restorasyon ve bilimsel rekonstrüksiyon projelerinde çalışmaktadır ve yanı sıra bu alanda Azerbaycan hükûmeti için danışmanlık yapmaktadır. Şeki Rayonu'nda Kiş Mabedinin, Kabala Rayonu'nda Nic Mabedinin ve Kah Rayonu'nda Gum Bazilikasının onarımı, Memmedova'nın çalışmaları doğrultusunda yapılmıştır.
Gülçimen, Bulanık

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Muhacir Köyü olarak geçmektedir. Daha önceleri Erentepe'ye bağlı bir mahalle iken, 21 Haziran 1955'te köy statüsü kazandı.
Gülçimen, Pazaryolu

Tarihi kayıtlarda yerleşimden Varzenis/Varzens/Varicenis adlarıyla bahsedilmektedir. 1835 yılında yapılmış olan nüfus yoklamasında Varzenis adıyla kaydedilen köyde 71 Müslüman, 16 Hristiyan erkek nüfusu bulunmaktaydı. 1896 yılında Ahmed Şakir Paşa' nın gerçekleştirdiği ıslahat çalışmaları çerçevesinde yaptırılan nüfus sayımında ise Norgah nahiyesine bağlı Varzens adıyla kaydedilen köyde sadece Müslümanlardan oluşan 163 erkek nüfusu yaşamaktaydı. 1935 yılı nüfus sayımında İspir kazasının Norgah nahiyesine bağlı köyden Varzens adıyla bahsedilmekte olup ilerleyen yıllarda günümüzdeki adını almıştır.
Gülçin Akçay

Seslendirme sanatçısı Akçay, 1943'te doğdu. Sanatçı 1962'de Macbeth, 1966'da Bir Kavuk Devrildi, 1972'de "Vişne Bahçesi", 1986'da Medea, 1974'te Kadınlar Arasında, 1982'de Perde Açılıyor, 1989'da "Kral Lear" ve 1993'te Çalıkuşu isimli tiyatro oyunlarında yer aldı.Sinemada ise 1975'te Ah Nerede, 1978'de Yüz Numaralı Adam, 1978'de ise İnek Şaban isimli sinema filmlerinde oynayan sanatçı birçok yapımda seslendirmede yapmıştır.İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları, emekli sanatçısı Gülçin Akçay 7 Eylül 2015'te İstanbul'da vefat etmiş cenazesi Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Gülçin Hatıhan

21 Aralık 1972 tarihinde İstanbul'da doğdu. İlk, orta ve lise eğitimini İstanbul'da tamamlayan Hatıhan, ilk tiyatro eğitimini Müjdat Gezen Sanat Merkezinde almıştır. Daha sonra Gökhan Semiz'in kurduğu E.S.E.K tiyatrosunda bulundu. Mart 1999'da gittiği New York'ta 10 yıl yaşayan Hatıhan, Broadway'de ilk Türk müzikalinin yönetmenliğini yapmıştır. BASAD'da (Bakırköylü Sanatçılar Derneği) Tiyatro Yürütme Kurulu başkanıdır ve Konservatuvara Hazırlık Sınıfı'nın eğitmenliğini yapmaktadır. 2004 yılından beri oyunculukla eş zamanlı olarak yönetmenlik de yapmaktadır. Broadway'de ilk kez sahnelenen Türk müzikallerinin yönetmenidir. (Hisseli Harikalar Kumpanyası, 2009, Beacon Theater, NY) Türkiye'de de yönetmenliğe devam etmektedir. Son oyunu Bakırköy Belediye Tiyatroları'nda sergilenen Televizyon Cumhuriyeti'dir.
Gülçin Kültür Şahin

Babaeski Anadolu Lisesi'nden mezun olduktan sonra, Hacettepe Üniversitesi'nde Gıda Mühendisliği Bölümü'nde lisans eğitimine başladı. Lisans eğitiminin ardından 2010-2013 yılları arasında Orta Doğu Teknik Üniversitesi Gıda Mühendisliği Bölümü'nde yüksek lisans ile birlikte araştırma görevliliği yaptı.2012 yılında Tarım Bakanlığı'nda Gıda Mühendisi olarak işe başladı. Bu sırada TiyatroMUZ Tiyatro Ekibi ile oyunculuk kariyerine de ilk adımını attı. 2013 yılında Bilkent Üniversitesi'nde Oyunculuk Bölümü'nde tam burslu olarak eğitime başladı. 2015-2017 yılları arasında Bilkent Çocuk Tiyatrosu'nda Program Koordinatörü olarak görev aldı. 2017 yılında Bilkent Üniversitesi'nden bölüm birincisi olarak mezun olduktan sonra Tarım Bakanlığı'ndan istifa ederek oyunculuk kariyerine hızlı bir giriş yaptı.2018 yılında Adım Feuerbach adlı oyunda Selçuk Yöntem ve Toprak Can Adıgüzel ile birlikte rol aldı. Yine aynı yıl yönetmenliğini Tolga Karaçelik'in yaptığı Kelebekler filmindeki "Hatice" rolü ile 2018 Ankara Uluslararası Film Festivali'nde "En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu" ödülünü aldı. Oyunculuğun yanı sıra 2017 yılından beri Milliyet Kitap'ta kitap tanıtımı üzerine yazılar yazmaktadır.51. SIYAD Türkiye Sinema Yazarları Derneği Ödülleri – En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Adaylığı, Kelebekler (2018)24. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Ödülleri, Komedi Dalında Yardımcı Rolde En İyi Kadın Oyuncu Adaylığı, Kelebekler (2018)
Gülçin Santırcıoğlu

1977'de İzmir'de doğdu. Dokuz Eylül Üniversitesi Konservatuvarı Sahne Sanatları Opera Şan Bölümünde eğitim aldı. Oyunculuk kariyeri ile birlikte çeşitli gruplarda solistlik ve Ruhi Su Kültür Sanat Vakfında şan hocalığı yaptı. Oynadığı ilk sinema filmi olan Türev, 2005 Antalya Altın Portakal Film Festivali'nde en iyi film ödülünü kazandı. Bu filmde oynadığı Süreyya rolü ile 13. ÇASOD ödüllerinde "Umut Vadeden Kadın Oyuncu" ödülüne layık görüldü. Bir klasik hâline gelen Elveda Rumeli dizisindeki Hatice rolü ülke çapında tanındı. 2007 yılında yönetmen Semih Kaplanoğlu'nun Yumurta, Süt, Bal üçlemesinin ilk filmi olan Yumurta filminde Nejat İşler, Saadet Işıl Aksoy ve Ufuk Bayraktar ile birlikte rol aldı. Film ulusal ve uluslararası çeşitli festivallerde ödüller aldı. 2008 yılında başrollerini Kaan Keskin ile paylaştığı üçüncü sinema filmi olan İki Çizgi, 65. Venedik Film Festivali ve 45. Antalya Altın Portakal Film Festivali dâhil olmak üzere 30'un üzerinde ulusal ve uluslararası festivale katıldı. Sonrasında çeşitli sinema ve dizi film projelerinde yer aldı. 2012 yılında Badem grubunun "Badem ve Konukları" albümünde "Ala Gözlerini Sevdiğim Dilber" şarkısını seslendirdi. 2013 yılında Roterdam Altın Lale Film Festivali'nde jüri üyeliği de yapan oyuncu son olarak Kara Ekmek ve Oyunbozan adlı dizilerde rol almıştır.
Gülçin Telci

1946 yılında doğdu. Ortaokulu Şişli Terakki'de, liseyi Robert Kolej'de ve ABD'de Strothers High School'da tamamladı. Türkiye'ye döndü ve Şişli İktisadi Ticari Bilimler Akademisini bitirdi. Gazetecilik hayatına, 1981 yılında, Dünya gazetesinde başladı. Sekiz yıl burada ekonomi yazıları yazdı. Daha sonra Tempo dergisinde kulis haberleri yazmaya başladı. Ardından bir süre Milliyet'te yazılar yazdı. Sonra Hürriyet gazetesinde Ben Gülçin adlı köşede yazdı. 28 Şubat 1997 sürecinde dönemin öne çıkan generali Çevik Bir'e cep telefonuyla ulaşabilen tek gazeteci olduğu söylendi. 1999 yılında kanserden öldü.
Gülçin Çaylıgil

Gülçin Çaylıgil (7 Ocak 1925, İstanbul - 10 Nisan 2013, Muğla), Türk avukat, düşünce özgürlüğü savunucusu.7 Ocak 1925 yılında İstanbul'da doğdu. 1950 yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. 1952 yılında başladığı mesleğine sağlık sorunları nedeniyle 2007 yılında veda etti. 55 yıl süren meslek hayatında özellikle düşünce suçlarıyla ilgili davalarda savunma avukatı olan Çaylıgil, ilk davasında Türkçeye çevirdiği bir makaleden dolayı komünizm propagandası yapmak suçundan yargılanan Adnan Benk'i savundu. Ardından Orhan Apaydın, İlhan Selçuk, Orhan Kemal, Bilgesu Erenus, Ahmet Altan, İpek Çalışlar, İlhami Soysal, Doğan Avcıoğlu, Çetin Altan, Erdal Atabek, Ali Sirmen, Vedat Günyol, Alp Kuran, Uğur Mumcu, Server Tanilli, Memet Fuat, Can Yücel, Neşe Düzel, Harun Karadeniz, Talat Turhan ve Yalçın Küçük'ün de aralarında bulunduğu birçok yazar, gazeteci, sanatçı ve siyasinin avukatlığını yaptı12 Mart döneminde Deniz Subayları davası, Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının İstanbul'daki davaları, Aydınlık gazetesi davası, Madanoğlu davası, Türkiye Komünist Partisi davası, 12 Eylül döneminde Cumhuriyet gazetesi davası, Türkiye İşçi Köylü Partisi davası, DİSK davası, 1984 Aydınlar Dilekçesi davası, Türkiye Halk Kurtuluş Partisi - Cephesi davası, Devrimci Sol davası ve Barış Derneği davasında da savunma avukatlığı yaptı.2001'de Orhan Apaydın Demokrasi ve Barış Vakfı Ödülü'nü Yaşar Kemal ile birlikte aldı. 2007'de Hrant Dink ve Ragıp Zarakolu ile birlikte "basın özgürlüğünün korunması konusundaki çalışmalara katkıları" nedeniyle Türkiye Gazeteciler Cemiyeti'nin Basın Özgürlüğü Ödülü'ne layık görüldü.Türkiye Barolar Birliği delegesi ve yönetim kurulu başkan yardımcısı ayrıca İstanbul Barosu Staj Eğitim Merkezi Yürütme Kurulu üyesi olarak görev aldı.Yaklaşık 3 yıl Muğla'nın Bodrum ilçesinde yaşamını sürdüren Çaylıgil, 10 Nisan 2013'te evinde geçirdiği kalp krizi sonucu yaşamını yitirdi. Cenazesi Bodrum Adliyesi önünde düzenlenen törenin ardından Gümbet Karaburgaz Mezarlığı'nda defnedildi. 12 Nisan 2013'te meslektaşları tarafından İstanbul Barosu Merkez binası önünde anma töreni düzenlendi.Hakkında, Bilgesu Erenus'un kaleme aldığı Böyle Bir Dünya: Gülçin Çaylıgil Davası adlı bir kitap bulunmaktadır.
Gülçiçek Hatun

Gülçiçek Hatun, I. Murat 'ın eşi, Yıldırım Bayezid'in annesidir. Aslen Rum olan Gülçiçek Hatun'un türbesi Bursa'da bulunmaktadır.Bursa, Altıparmak semtinde, Çarıklı Değirmen Sokağı’nda bulunan türbe, Sultan I. Murad’ın (Hüdavendigâr) eşi, Yıldırım Beyazıd’ın annesi Gülçiçek Hatun’a aittir. Padişah anaları arasında kendi adına türbesi olan ilk kadındır.Mermer söveli bir revaktan içerisine girilen türbe 6.00x6.00 m. ölçüsünde kare planlıdır. Üzerini oldukça yüksek, sekizgen kasnaklı bir kubbe örtmektedir. Duvarları üç sıra tuğla, bir sıra köfeki taş dizisi ile örülmüştür. Türbenin her cephesinde ikişer tane olmak üzere toplam sekiz penceresi bulunmaktadır. Pencere aralarına da tuğladan kurs motifleri yerleştirilmiştir.Gülçiçek Hatun’un sandukasından başka türbede kime ait olduğu bilinmeyen üç sanduka daha bulunmaktadır. Türbe en son 1958 yılında onarılmıştır.
Gülören, Çarşamba

Samsun Çarşamba ilçesine bağlı ilçenin en büyük köylerindendir. Köyde fındık ,mısır, buğday ve hayvancılık yapılır. Köy nüfusunun yarısı gurbetçidir. Köyden İstanbul, Ankara ve Avrupa ülkelerine göçen çok sayıda kişi vardır.
Gülüklü çorba

Gülüklü çorba tavuk ve küçük köfte ile yapılan; düğün, cenaze, mevlit vb. yerlerde servis edilen ve Türk mutfağına, özellikle de Antalya'nın Alanya ilçesine özgü yöresel bir çorbadır. 2019 yılında Türk Patent Enstitüsü tarafından verilen coğrafi işaret tescilini aldı.
Gülüm (albüm)

Gülüm, Yıldız Tilbe'nin beşinci albümüdür. Albüm 2001 yılında piyasaya sürülmüştür. Bu albümü satışa sunan müzik şirketi İbrahim Tatlıses'in sahip olduğu İdo Bay'dır. Albümde toplam 10 şarkı yer almaktadır. 350.000 satmıştır. Albümdeki tüm şarkıların söz ve bestesi, sanatçı Yıldız Tilbe'ye aittir. Sırasıyla Bin Dereden Su Getirsem Arınamazsın", Yar Yar" ve "Gülüm'' şarkılarına klip çekilmiştir. Yıldız Tilbe'nin bu albümü, İdo Bay ile son çalışması olmuştur.
Gülüm (film)

Ali Bey (Tarık Akan) kızını kaybettikten sonra karısı tarafından da terk edilmiştir, oğlu Sinan'ın (Okan Bayülgen) da evliliği yolunda gitmemektedir. Hayatları beklenmedik gelişmelerle tamamen değişecektir.
Gülüm Benim / Gülümse Biraz

Gülüm Benim / Gülümse Biraz, İbrahim Tatlıses'in 1986 yılında satışa sunulan stüdyo albümüdür. Bayar Müzik etiketiyle çıkan albümün arabesk parçaları içeren A yüzünün müzik yönetmenliğini Burhan Bayar; Türk halk müziği parçaları içeren B yüzünün müzik yönetmenliğini ise Arif Sağ üstlenmiştir. Albümde yer alan Gülüm Benim, Dertli Dertli, Gülümse Biraz, Sevmeyi Sevme, Yıkılmışım Ben öne çıkanlar şarkılardır. Bu albüm 6.2 milyon satarak Tatlıses'in en çok satan ikinci albümüdür.
Gülümbe, Bilecik

Köy, 1910 yılı kayıtlarında da bugünkü adını taşımaktadır. Ancak köyün adı, 1965-1968 ve 2009-2010 yılları arasındaki kayıtlarında ise Çamkoru olarak geçmektedir.Köy, Bilecik il merkezine 7 km uzaklıktadır. Bilecik'in kuzeyinde  numaralı Vezirhan-Bilecik il yolu kenarındadır.
Gülümpaşalı, Silifke

Gülümpaşalı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gülümse (film)

Gülümse, Parker Finn'in 2020 kısa filmi Laura Hasn't Slept'e dayanan ilk uzun metrajlı filminde yazıp yönettiği yaklaşan bir Amerikan psikolojik korku filmi.Gülümse, dünya prömiyerini 22 Eylül 2022'de Fantastic Fest'te yapacak ve Amerika Birleşik Devletleri'nde 30 Eylül 2022'de Paramount Pictures tarafından vizyona girmesi planlanıyor.Gülümse, dünya prömiyerini 22 Eylül 2022'de Fantastic Fest'te yapacak ve 30 Eylül 2022'de Paramount Pictures tarafından vizyona girmesi planlanıyor.
Gülümse Kaderine

Gülümse Kaderine, Avşar Film imzalı, ilk bölümü 27 Nisan 2022 tarihinde yayınlanan, yönetmenliğini Aytaç Çiçek'in üstlendiği, senaryosunu Burcu Över'in yazdığı, başrollerini Bahar Şahin ve Sude Zülal Güler'in paylaştığı dram türündeki Türk televizyon dizisi. Dizi, 25 Mayıs 2022 tarihinde yayımlanan 5. bölümüyle final yaparak sona erdi.
Gülümse Yeter

Gülümse Yeter, MF Yapım imzalı, ilk bölümü 12 Temmuz 2016 tarihinde yayımlanan, yönetmenliğini Serdar Gözelekli’nin üstlendiği, senaryosunu Banu Kiremitçi'nin yazdığı, başrollerini Erdal Özyağcılar, Aslı Bekiroğlu, Yılmaz Kunt, Seray Kaya, Pamir Pekin ve Sermet Yeşil'in paylaştığı, Show TV'de yayımlanan aile ve komedi türündeki Türk televizyon dizisidir. Dizi, 17 Ocak 2017 tarihinde yayımlanan 24. bölümüyle final yaparak sona ermiştir.
Gülümser Gülhan

Gülümser Gülhan, tiyatro sanatçısı Ahmet Gülhan'ın eşidir. Mesela Muzaffer (1987), Davacı (1987) ve Postacı (1984) filmleriyle tanınmıştır. Özellikle Kemal Sunal, Fatma Girik ve Erdal Özyağcılar ile birlikte rol aldığı Postacı filminde Erdal Özyağcılar'ın (Latif) eşi Petra rolü ile hatırlanmaktadır.
Gülümseyen Dünya

Gülümseyen Dünya, Müjdat Gezen'in senaryosunu yazdığı, Kandemir Konduk'un yönetmenliğini yaptığı 1984 yılı yapımı Türk filmidir.
Gülün Adı

Gülün Adı (Orijinal adı: Il nome della rosa),  İtalyan yazar Umberto Eco'nun 1980'de yayımlanan tarihi polisiye romanı.1327'de İtalya'daki bir manastırda zehirlenerek öldürülen bir rahibin ardından başlatılan cinayet soruşturmasını anlatırken Orta Çağ Avrupası'nın olaylarını ve Ortaçağ felsefesini ele alır. Yazarın ilk romanı olan eser, 1980 yılında yayımlanmasından sonra kısa zamanda birçok dile çevrilmiş, 1986 yılında filme uyarlanmıştır. Dünya çapında en çok satan kitaplar listesinde yer alır ve birçok uluslararası ödüle değer görülmüştür.Yedi günlük zaman dilimine bölünerek yazılan romanda olaylar, Fransiskenler ile Papa arasında dinsel ve siyasal gerginlik yaşanan bir ortamda geçer. Yazar, olayları Benedikten Rahip Adso'nun ağzından ben diliyle ve Orta Çağın olayları ile paralellik kurarak anlatır. Orta Çağın kilise kavgalarına, Papa ile din adamları arasındaki mezhep çatışmalarına, İsa’nın yoksulluğu üzerine tartışmalara, din adamları ve halk arasındaki sapkınlıklara, işkencelere yer verilir.Romana ilham veren mekan, Torino Metropoliten Şehri'ne yakın dağlık bir bölgedeki Sacra di San Michele Manastırı'dr.Yazar, 12. yüzyılda yaşamış Benedikten Bernardo Morliacense’nin bir dizesinden esinlenerek salt bir rastlantı sonucu esere “Gülün Adı” adını verdiğini belirtmiştir:1327'de İtalya’nın kuzeyindeki bir kilisede bir cinayet işlenir. Kütüphanede kitap kopyalamada görevli olan Otranto’lu rahip Adelmo, ölü bulunmuştur. Eski bir sorgucu rahip olan William, davayı araştırmak için görevlendirilir. William, çırağı Dom Adso’yu da yanına alarak yola çıkar. Gülün Adı, Adso'nun bu yedi gün süren bu soruşturma sırasında Latince kaleme alınmış anılarını içerir. Adso'nun babası İmparator’un yanında savaşan bir barondur ve rahibin yanında daha güvende olacağı düşüncesiyle Adso'yu Rahip William'a çırak vermiştir. O dönemde Papa  gittikçe zenginleşmekte ve İsa'nın yoksul olduğunu, kilisenin de yoksul olması gerektiğini savunan Fransiskenleri yok etme hareketi sürdürmektedir. Kutsal Roma İmparatoru olarak Milano'da taç giyen Bavyeralı Ludwig Roma'ya yönelmiştir. İmparator ile Papa'nın buluşmasının arifesinde William ile Adso cinayet soruşturması için yola çıkar.Uzun ve yorucu bir yolculuğun ardından manastıra geldiklerinde Başrahip, William'a keşişleri sorgulama ve manastırda serbestçe dolaşma yetkisi verir ancak kütüphaneye girmenin yasak olduğunu belirtir. Kütüphane, "Aedificium" denilen olağandışı büyüklükte, manastırın diğer yapılarından eski bir binadır. Tasarımını yalnızca kütüphaneci bilir ve bu sırrı kendinden sonraki kütüphaneciye aktarır.  Bazı kitapların sapkın ve yanlış bilgiler içerdiği ve okunmaması gerektiği düşünülmektedir. Bu yüzden rahipler, yazıhanene çalışıp el yazmalarını kopyalar, düzenlerler ancak kütüphaneye giremezler. Bu açıklamalardan sonra William'ın kitaplığa girme isteği daha da çok artar. William ve Adso yedi günde yedi ölüm olayıyla karşılaştıktan sonra gerçeğe  ulaşırlar.
Gülün Adı (film)

Gülün Adı, İtalyan yazar Umberto Eco'nun aynı isimli romanının sinemaya uyarlanan filmi. Yönetmenliğini Jean-Jacques Annaud'un üstlendiği film, İtalya, Fransa, Almanya ortak yapımı (1986). Film, roman  kadar geniş yankı yapmasa da, kitaba olan ilgiyi artırmış, Baskerwille'li rahip William rolünde Sean Connery'yi görmek, izleyiciyi ayrıca memnun etti. Senaryo romana sadık bir şekilde uzun diyaloglardan, betimlemelerden uzak, cinayetler, bilgiye olan tutku, ihtiraslar üzerine kurulmuştur. Film genelde başarılı bulunmuş, romana gelen aşırı yorumların tersine başarılı bir uyarlama yönünde olmuştu. Konusu Orta Çağ İtalyası'nda geçen film, biri diğerinden ilginç karakterlerle, manastırın, romandaki o ilginç atmosferini izleyiciye iyi yansıtmaktadır.Konusu, 14.yy'ın Avrupası'nda, siyasi bir çalkantının olduğu zamana denk gelir. İmparator ve papalık makamının yetki savaşı,  kilisenin halk üzerindeki etkisi, halkın kiliseye olan bakışı, Hristiyan tarikatlar arası sürtüşmeler, bilgiye olan açlık, ihtiraslar ve özellikle de romanında ana teması olan cinayetler, üzerine yapılmış polisiye bir yapım.Fransiskenler'in lideri Cesenalı Michelle'in, İsa ve Havarileri'nin yoksul olduğunu, yoksul bir yaşam sürmenin gerektiğini söylemesinin ardından, imparator, Fransiskenler'e karşı bir yakınlık hisseder. Oysa Papa XXII. İoannes, tüm tezlerini yetki ve varlık üzerine kurmuştur.İtalya'nın kuzeyinde bir manastırda cinayet işlenmiştir. Saygın ve bilgili bir Fransisken olan Baskerwilleli rahip William (Eski sorgucu), olayı araştırmak üzere imparator tarafından görevlendirilir. Babası tarafından, rahip William'ın yanına eğitilmesi için verilen genç rahip Melkli Dom Adso da bu görevde hazır bulunur.Senaryosunu oluşturan romana gelen aşırı eleştiriler filmine pek yansımadı. Film genelde başarılı bulununmuş, yorumlar genelde '' filmi daha iyi, romanı daha iyi '' gibi görüşler üzerine olmuştu. Bu belki de, romanın eleştiriye maruz kalan konularına fazla değinilmeyip, ayıklanarak yapılmasının bir sonucu olabilir.Torun, Cihat (1987). "Gülün Adı: Ortaçağ'dan Çağdaş Görüntüler". Parantez:Kültür ve Sanat Dergisi, sayı 2, sayfa 32.
Gülün Bittiği Yer

Gülün Bittiği Yer, 12 Eylül Dönemi ile ilgili filmdir. Yaklaşık bir hafta bile sürmeden sansürlenip toplatılmıştır. 12 Eylül Darbesini ve o zamanlarda yapılan işkenceleri anlatan filmde gözaltına alınıp günlerce süren işkence seanslarından sonra suçlu olmadığı anlaşılarak serbest bırakılan bir gencin dramı anlatılıyor. Genç, serbest bırakıldıktan sonra, trenle kasabasına dönmektedir. Bu geri dönüş sırasında "geri-dönüşlerle" (flash-back) delikanlının nişanlısı ile tanışmasından serbest bırakıldığı güne kadar yaşadıkları gösteriliyor. Genç, işkence sırasında kendisini kaybettiğini hatta erkekliğinin de elinden alındığına inanmaktadır. Bu yüzden nişanlısına dönmekten korkmaktadır. Filme adını da veren "Gülün Bittiği Yer" adlı parçanın sözleri Ömer Lütfi Mete'ye, bestesi Haluk Levent'e aittir.
Gülün Ruhu Balesi

Eserin 1946 senesindeki beyazperde uyarlaması ile ilgili bilgi "Specter of the Rose" başlığı altında ingilizce vikipedi'de mevcuttur!Le Spectre de La Rose (Gülün Ruhu), Fransız şair Théophile Gautier'in bir şiiri üzerine kurulu bir baledir; Rus Baleleri adlı bale topluluğunun bir eseridir. Balenin müziği, Carl Maria von Weber'in "Dansa Davet" adlı kısa parçasındandır. Koreografisi Michel Fokine, set ve kostüm tasarımı Léon Bakst'a aitti.Prömiyeri (ilk sahneye konuluşu) 19 Nisan 1911 tarihinde, Rus Bale Sanatçıları ile Monte Carlo Tiyatrosu'nda gerçekleşti. Orijinal temsilin dansçıları Vaslav Nijinsky (Gül) ve Tamara Karsavina'dır (Kız).Bale, yaşadığı ilk balodan dönen ve uyuyakalan genç bir kızın hikâyesini anlatır. Genç kız, uykuya dalarken rüyasında elinde tuttuğu gül ile dans ettiğini görür. Rüya, gülün camdan kaçmasıyla son bulur.
Gülünç Bir Adamın Düşü

"Gülünç Bir Adamın Düşü" (Rusça: Сон смешного человека, Son smeshnovo cheloveka) Fyodor Dostoyevski'nin kısa öyküsüdür. Dünyada değerli hiçbir şeyin olmadığına karar veren bir adamın deneyimlerini anlatır. “Korkunç bir ıstırapla” nihilizme dalar ve intihar etmeye kararlıdır. Ancak genç bir kızla şans eseri karşılaşmasının ardından içsel yolculuğa başlar. Hikâye ilk olarak Dostoyevski'nin kendi yayınladığı aylık Bir Yazarın Günlüğü dergisinde 1877'de yayınlandı.Edebiyat kuramcısı ve Dostoyevski bilgini Mikhail Bakhtin'e göre, Gülünç Bir Adamın Düşü, eski bir edebi tür olan Menippean hicivinin (Menippean satire) modern bir tezahürüdür ve Dostoyevski'nin büyük ölçekli eserlerinin hemen hemen tüm karakteristik özelliklerine değinir.
Gülünç Kibarlar

Gülünç Kibarlar (Fransızca: Les Précieuses ridicules, ) Fransız oyun yazarı Molière’in 1659’da yazdığı, düzyazı tiyatro oyunu. Komedi türündeki tek perdelik oyun, 17 sahneden oluşmaktadır. Bu satirik oyun Molière’i Paris halkına tanıtan ilk yapıttır ve kibar sınıftan burjuva sınıfına kadar bütün insanların merak saldığı dil zorlamalarını ve zevksizliğini eleştirir.Oyun ilk kez 18 Kasım 1659'da Paris'te Théâtre du Petit-Bourbon'da sergilendi. Yeni bir edebi tarz olarak kabul edilen Gülünç Kibarlar, oldukça başarılıydı. Öyle ki, Molière ve arkadaşlarına XVI. Louis'nin desteğini ve hamiliğini kazandırdı.Paris’in seçkin burjuvalarından olan, Magdelon'un babası ve Cathos'un amcası Gorgibus aşk arayışında olan kızı Magdelon ile yeğeni Cathos’u, La Grange ve Du Croisy adında iki dürüst kibarla evlenmeleri gerektiğine karar verir. Ancak, okudukları romanların etkisiyle genç kızlar, nişanlılarını beğenmez. Gençler, nişanlılarından intikam almak için yemin eden gençler, uşaklarını Mascarille markisi ve Joedelet vikontu kılığına sokarlar. “Kibar kızlar” bu iki kafadarın elinde oyuncak olur. Sonunda iki efendi ortaya çıkar; uşaklarının elbiselerini çıkarıp onları döverler.Sahneye dünyanın sofistike bir adamı gibi davranan genç bir adam olan Mascarille gelir ve Magdelon ona aşık oluyor. Sonraki sahnede Cathos'un âşık olduğu başka bir genç adam Jodelet sahneye çıkıyor.Perde düştükçe, Gorgibus ve kibarlar hile yapmaktan utanıyorlar. Taşrada, genç bayanların Parisli olduklarını iddia etmeleri alay konusu oldu, Paris'teki kibir kokan taşralı tecrübesizlikleri ve kendilerini beğenmeleri bu durumu kanıtlayacak şekilde gülünçtü.Oyun 2001 yılının Aralık ayında İTÜ Mezunlar Tiyatrosu ve Seyyar Sahne tarafından, Kerem Eksen yönetiminde sahnelenmeye başlandı. Ortaköy Afife Jale Sahnesi ve İTÜ Salonlarında gösterilen oyun, 2002 Mayıs sonuna kadar devam etmiştir.Sivas DT'nin Kubilay Karslıoğlu'nun rejisiyle 2 Ekim 2014'te prömiyerini yaptığı oyun, 2014-2015 sezonu boyunca devam etmiştir.Besteci Felice Lattuada ve librettist Arturo Rossato, oyunun metnine dayanan bir  Le preziose ridicole adlı opera yazdı. Bu opera, 9 Şubat 1929'da Milano'da Teatro alla Scala'da gösterildi.
Gülünç ilişkiler

Gülünç ilişkiler (Orijinal başlık: Ridicule) yönetmenliğini Patrice Leconte'un üstlendiği 1996 yapımı bir fransız tarihsel dönem filmidir. Filmde Kral XVI. Louis dönemindeki dekadan hayat anlatmaktadır.1780'li yıllarda Dombes bölgesi kırsalında yaşayan aristokrat Marquis Ponceludon de Malavoy, bölgeye hastalık getiren bataklığı kurutmak istemektedir. Bataklığın getirdiği sinekler bölgenin insanlarını hasta etmektedir. Bu konuya bir çözüm bulmak adına  Versailles'a orada kral XVI. Louis'den maddi yardım istemek üzere yola çıkar. Ancak Ponceludon'un kralın huzuruna çıkması yalnızca ince zekasını gösterip sivri şakalar sonrası kendini kanıtlaması ile mümkündür. Entrika ve ayıplama üzerine kurulu kelime savaşları, saray içerisinde bir sanat kabul edilmektedir.Soylu doktor Marquis de Bellegarde kırsaldan gelen Ponceludon'u soyguna uğrayıp yaralandıktan sonra tedavi eder. Bu sayede tanışırlar ve Bellegarde, Ponceludon'a saray hayatının inceliklerini öğretmeye başlar. Espri ruhunu kavrayan Ponceludon yavaş yavaş ünlenmektedir. Ponceludon, burada geçirdiği zaman zarfında doktorun kızına aşık olsa da, sarayda yeni dul kalan Madam de Blayac ile bir ilişkiye başlar. Onun etkisiyle kral ile görüşebilmeyi ummaktadır.Nihayet kral ile görüşme şansı yakalayan Ponceludon, yaptığı bir yorum nedeniyle bir topçu askeri tarafından hakarete uğrar ve bunun karşısında bir düello ister. Ponceludon düelloyu kazanmayı başarsa da, şimdi de kral askerlerinden birini öldüren birisi ile görüşmek istememektedir. Bu olaylar üzerine Ponceludon madam de Blayac'ı terk ederek doktorun kızı ile yeni bir hayat sürmeye başlar. Yaşananlardan aşırı derecede kırılmış olan madam de Blayac bir intikam planı yaparak davet ettiği bir baloda Ponceludon'u komik duruma düşürür. Ayağa kalkıp salonu terk etmeden önce Ponceludon saray hayatındaki düşmüşlüğü ağır eleştiren bir konuşma yapar. Baloya katılanlar onu sessizce dinlemiş gibi görünseler de, o salonu terk ettikten sonra madam de Blayac hariç herkes dansına devam etmektedir.Filmin sonunda verilen bilgiye göre bataklığın kurutulması ancak Fransız Devrimi sonrası gerçekleştirilebilmiştir.
Gülünün Solduğu Akşam

Gülünün Solduğu Akşam yazar Erdal Öz'ün 1986 yılında yayınlanan anı-roman türündeki eseridir. Aslında eser, tam anlamıyla roman sayılmaz. Anıların, kurgusal ve gerçekçi öykülerin, mektupların ve günlüklerin birleşiminden oluşan türler arası bir eserdir. Adını Turgut Uyar'ın dizelerinden alır. Bu dizeler kitabın girişinde de verilmiştir.Yazar Erdal Öz, Deniz Gezmiş'in kendi isteği üzerine bu kitabı yazmıştır. Kitapta THKO (Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu) adlı devrimci örgütün önderlerinin, Deniz'in ve arkadaşlarının yaptığı eylemleri ve bunları takiben cezaevi günlerini birinci kişi ağzından, yer yer devrimcilerin ağzından anlatır. Öz, 12 Mart 1971 Muhtırası'nın ardından tutuklanır, 1 Numaralı Ankara Mamak Askeri Cezaevi'ne götürülür ve burada Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan gibi devrimcilerle tanışır. Onların hikâyelerini dinler, amacı dönemin romanını yazmaktır. Erdal Öz, kısa bir süre içerisinde günlük ve notlar tutar. Bu eser o tuttuğu günlük ve notların derlemesidir. Yazar, idam edilen Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan'a ek olarak Mehmet Asal, Mustafa Yalçıner, Mete Ertekin, Sinan Cemgil, İrfan Uçar ve 1968 kuşağının diğer devrimcilerinin hikâyelerine de yer vermektedir. Ayrıca anılarından derlediği bir öykü şeklinde yazdığı romanında asılan devrimcilerin avukatlarından notlar, son istekleri ve son mektuplarına da yer vererek romanını belgelemiştir.
Gülüstan Kılıç Koçyiğit

Gülüstan Kılıç Koçyiğit (d. 1979, Mazgirt, Tunceli), Türk siyasetçi ve TBMM 27. dönem HDP Muş, 28. dönem HEDEP Kars MilletvekiliGülüstan Kılıç Koçyiğit 1979 yılında Tunceli'nin Mazgirt  ilçesinde doğdu. İlk ve orta öğretimini Tunceli'de, lise eğitimini Adıyaman'da tamamladı. Anadolu Üniversitesi Kamu Yönetimi ve Sosyoloji bölümünü bitirdi.2018 genel seçimlerinde Halkların Demokratik Partisi Muş milletvekili olarak seçildi ve görevine devam etmektedir.
Gülüstan Sarayı

Bakü valisi Alish Lambaranski'nin girişimi ile 1979-1980 yıllarında inşa edildi; 1998'de yenilendi.  Mimarları  Hafiz Amirkhanov, Nazim Hajibeyov, T. Sharinski, F. Rustamova, N. İsmayilov, K. Kerimov ve Abbas Alasgarov'dur. Yapının tamamlanmasından sonra mimarlar Azerbaycan Sovyet Sosyalist Cumhuriyet Ödülü ile ödüllenirildiler.Konser, konferans, resepsiyon, sergi ve her türlü kutlamaya ev sahipliği yapmak üzere tasarlanmıştır. İki katlı yapının zemin katında bir lokanta, ilk katta barlar, dinlenme alanları; ikinci katında resmî toplantılar, konfranslar, konserler için 1000 kişilik bir salon ile bir balo salonu bulunur.
Gülüstü Hanım

Fatma Gülüstü Hanım (ö. Mayıs 1861, İstanbul), son Osmanlı padişahı Mehmet Vahidettin'in annesi ve Sultan Abdülmecid'in eşlerinden dördüncü ikbaliydi.Gülüstü Hanım, 1830 yılında Abhazya'nın Sohum şehrinde doğdu. Esas adı Fatma Chachba idi, Abhaz Şaş'e Hanedanı'nin bir üyesiydi. Babası Prens Tahir Bey Chachbaref, annesi Afişe Hanım Lakerba idi. Abhazya Prensliği devlet başkanı Kelesh Ahmed-Bey Shervashidze'nin torunuydu.Fatma 1831'de ailesiyle birlikte İstanbul'a geldi, babası 1832'de burada öldü. On yaşındayken Osmanlı geleneklerine göre adının değiştirildiği İmparatorluk haremine emanet edildi. Daha sonra Bezmiâlem Sultan'nın yanındaki nedimelerden biri oldu.1854 yılında Sultan Abdülmecit'in eşi oldu. Dört çocuğu oldu. Beşinci ikbalken ikiz olan Fehime ve Zekiye sultanları ertesi yıl 30 Temmuz 1856'da Mediha Sultan'ı ve 2 Şubat 1861'de Vahidettin'i doğurdu. Yaptığı doğumdan üç ay sonra Mayıs ayında veremden önce kendisi ve hemen akabinde dört hafta sonra Haziran ayında da eşi Sultan Abdülmecid öldü. Gülüstü Kadın Efendi Fatih Camii'nin mihrap önünde bulunan Münire Sultan Türbesi'ne defnedildi. Diğer bir rivayete göre Fatih'te bulunan Nakşidil Valide Sultan Türbesi'nin avlusundaki Yeni Türbe'ye defnedildi.Oğlu Vahidettin annesinin ölümünden çok sonra, 57 yaşındayken tahta çıktığı için Gülüstü Hanım hiçbir zaman gerçekten Valide Sultan olamadı.
Gülüt keki

Gülüt keki mısır unu ile yapılan kektir. Sivas mutfağında yapılır. Sivas yöresinde ekmek olarak da tüketilir.
Gülüç Barajı

Gülüç Barajı, Zonguldak'ta, Aydınlar Çayı üzerinde, içme suyu temini amacı ile 1964 - 1966 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır. Beton ağırlık tipi olan barajın gövde hacmi 52.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 14,50 m, normal su kotunda göl hacmi 6,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,34 km²'dir. Yılda 6 hm³ içme suyu elde edilmesini sağlamaktadır.
Gülüşan

Gülüşan, yönetmenliğini Bilge Olgaç'ın yaptıpı, başrollerinde Yaprak Özdemiroğlu, Meral Orhonsay, Güler Ökten ve Halil Ergün'ün yer aldığı 1985 yılı Türk yapımı sinema filmi. Kumalık ve kısırlık üzerine olan film Osman Şahin'in Acı Duman (1983) hikayesinden beyazperdeye uyarlanmıştır.
Gülüşlü, Karaisalı

Daha önceleri Aşağıbelemedik köyüne bağlı bir mahalle iken, 6 Haziran 1956'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Gülşah (film)

Gülşah, yönetmenliğini Orhan Aksoy'un üstlendiği, başrollerini Gülşah Soydan, Hülya Koçyiğit ve Cemil Şahbaz'ın paylaştığı 1975 yapımı Türk komedi filmidir.Küçük bir çocuk olan Gülşah, ona bakması için tutulan dadıların korkulu rüyasıdır. Annesiz büyüyen Gülşah, eve getirilen tüm dadıları yaptığı oyunlarla kaçırır. Babası son olarak Zeynep adında bir kadın ile anlaşır. Zeynep'e de daha önceki dadılara yaptığı şakaları yapan Gülşah beklenmedik bir durumla karşılaşır. Zeynep, kendisine yapılan tüm şakaların üstesinden gelmeyi başarır. Zeynep evde kaldıkça ona iyice alışan Gülşah, bir süre sonra Zeynep'in dadısı değil annesi olmasını ister. Babasının ise anne adayı olarak düşündüğü başka biri vardır.