barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Aşağılık kompleksi

Aşağılık kompleksi ya da Aşağılık karmaşası, bireysel psikoloji ekolünün kurucusu Alfred Adler tarafından ortaya atılan ve kişinin bazı yönlerden kendini diğerlerinden aşağı hissetmesine neden olan karmaşasına verilen addır.Bu komplekse sahip kişilerde genellikle kendini ispat etme çabası görülür. Sıklıkla farkına varılmaz ve telafi etme düşüncesi kişileri eziyet içine sürükler ve şaşırtıcı bir kazanım veya aşırı bir antisosyal davranışla sonuçlanır. İlk çalışmalarında teorisini göstermek için Napolyon komplekslerini kullanan Alfred Adler öncülük etmiştir. Özgüven eksikliği, saplantı bozuklukları, kültürel yozlaşma ve aşağılık kompleksinin nedenleri arasında gösterilebilir. Psikiyatrik bir hastalıktan çok psikolojik bir durumdur.Adler, bütün gelişme dönemi süresince çocuğun ebeveyni ve genel dünyayla ilgili bir yetersizlik duygusu hissettiği kavramını geliştirmiştir. Hastanın kompensasyon için gösterdiği psikolojik veya fiziki çabaların sonuçsuz kalmasıyla psikonevrozlar gelişir; hasta başarısızlıklarını örtbas etmek ve başkaları üzerinde bir güç kazanmak için bu semptomlarını kullanır. Çok kere depresyonla birlikte beliren aşağılık duygularına emeklilikte ve yaşlılıkta sık rastlanır. Bu vakalarda hasta kendisine saygısını önemli derecede kaybetmiştir. Kişi toplumsal bakımdan düştüğünü, ve önemsiz kaldığını hisseder ve böylece paranoid reaksiyon tipleri gelişebilir.Aşağılık kompleksinin nedenleri, kişiden kişiye değişebilir ve genellikle karmaşık bir etkileşimin sonucudur. Bununla birlikte, Adler'in teorisine göre, aşağılık kompleksinin altında yatan temel neden, kişilerin diğer insanlarla karşılaştırıldıklarında kendilerini yetersiz hissetmeleridir. Bu kompleksin nedenleri, birkaç farklı faktöre dayanabilir.Çocukluk dönemi: Adler, aşağılık kompleksinin çocuklukta yaşanan deneyimlerden kaynaklandığını savunur. Özellikle, ebeveynlerin çocuklarına fazla eleştirel veya sürekli olarak başarısız olduklarını söylemeleri, çocukların aşağılık hisleri geliştirmelerine neden olabilir. Ayrıca, çocuklukta yaşanan travmatik deneyimler de aşağılık kompleksinin oluşumuna katkıda bulunabilir.Kişilik özellikleri: Adler, kişilik özelliklerinin aşağılık kompleksinin gelişiminde rol oynadığını da savunur. Örneğin, utangaç ve çekingen kişilik özellikleri, kişilerin kendilerini diğerlerinden daha az değerli hissetmelerine neden olabilir.Toplumsal baskılar: Toplumun, bazı insanlara diğerlerinden daha az değer veren idealleri ve standartları da aşağılık kompleksinin nedenleri arasındadır. Örneğin, güzellik, zeka ve zenginlik gibi toplumsal olarak kabul edilen niteliklere sahip olmayan kişiler, diğer insanlardan daha az değerli hissedebilirler.Kültürel faktörler: Bazı kültürlerde, bireylerin kendilerini diğerlerinden daha az değerli hissetmelerine neden olabilecek idealler ve beklentiler mevcuttur. Örneğin, bazı kültürlerde cinsiyet, etnik köken veya sosyoekonomik durum gibi faktörler, kişilerin kendilerini diğerlerinden daha az değerli hissetmelerine neden olabilir.
Aşağımahmutlar, Kırıkkale

Aşağı Mahmutlar, Ankara-Samsun Karayolu güzergâhında Kırıkkale’ye 10 km mesafede bulunan bir yerleşim yeridir. Kasaba halkının büyük bir bölümü MKE Fabrikalarından emekli ya da halen çalışmaktadır. Tarım’a elverişli toprakları ile Kırıkkale ve çevresinin sebze ve meyve ihtiyacının bir bölümünü karşılamaktadır. Ayrıca küçükbaş ve büyükbaş hayvan besiciliği yapılmaktadır.Aşağı Mahmutların tarihi bilgisine ilişkin farklı rivayetler olmasına rağmen en çok bilenen ifade şu şekildedir. Yüz yıllar önce ilk yerleşiminin denek dağı eteklerinde bulunan camız dere üzerinde olduğu söylenmektedir. Tarıma elverişli arazilere daha yakın olmak amacıyla bir kısım ailenin aşağı olarak bilinen bölgeye, bir kısmının da yukarı da bir yere yerleşmesi sonucunda; Aşağı Mahmutlar oymağı ve Yukarı Mahmutlar oymağı oluşmuştur.Kasaba merkezinin son yapılan arkeoloji kazılarından 2000 yıllık tarihi olduğu anlaşılmaktadır. Kasabanın bugün en yaşlısı konumunda olan Abdullah Can’dan alınan bilgiye gore 100 yıl önce Aşağı Mahmutların 40 hane olduğu bilinmektedir. Aşağı Mahmutlar köyünde ilkokul’un 1929 yılında, bugün merkez cami olarak bilinen yerleşkede yapıldığı bilinmektedir.Kasabanın tarihine bakıldığında kasabanın Ankara vilayetinin Keskin nahiyesine bağlı olduğu bilinmektedir. Daha sonra Kırık köyünün büyüyüp gelişmesi ve ilçe olması sonucunda Kırıkkale’ye bağlanmıştır.  1987 yılına kadar köy statüsünde bulunan aşağı Mahmutlar,  1987 yılında belde olmuştur. İlk yapılan seçimde Anavatan partisinden belediye başkanı seçilen Nurettin Taşkın, kasabanın ilk belediye başkanıdır.1935 yılında 710 olan belde nüfusu, 2000’de 2600 ve bugün,2009, ise 3000 den fazladır. 2009 yılı yerel belediye seçimlerinde Kırıkkale il merkezine mahalle olarak bağlanmıştır
Aşağımeydan, Ilgaz

Köy, Çankırı il merkezine 64 km, Ilgaz ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın kuzeyinde olup, Ilgaz'ı  devlet yoluna bağlayan  numaralı il yoluna, 6,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Aşağımezraa, Derik

Aşağımezraa; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağımollaali, Çınar

Aşağı Mollaali; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağımollahasan Höyüğü

Aşağımollahasan Höyüğü, Van İli, Özalp ilçesi Aşağımollahasan köyünde yer alan bir höyüktür. Karaz Kültürü'ne ait bir höyüktür. Höyükte yapılan çalışmalarda çanak ve çömleklere rastlanmıştır. Kapsamlı bir arkeolojik çalışma yapılmamıştır. Aşağı Mollahasan Höyüğü Charles Allen Burney tarafından belirlenmiş, İlk Tunç Çağı ve UrartuDönemine tarihlenmiştir. Yerleşme yapılaşma ve kaçak kazılar nedeniyle yoğun bir tahribatla karşı karşıyadır.
Aşağımollahasan, Özalp

Mollahasan isminde anlaşıldığı gibi, köy ismini kurucusu olan Mele Hesen (Mele, kürtçede İmam demek) isimli bir şahıştan almaktadır. Mele Hesen'in türbesi'de mahallede bulunmaktadır. Yine mahallenin Çesmedide aynı isimle anılmakta (Kaniya Mele)...Karaz Kültürü nün önemli yerleşim yerlerinden biridir.Aşağımollahasan Höyüğü bulunmaktadır.Höyük de yapılan çalışmalarda Karaz Kültürüne ait çanak çömlek bulunmuştur.Bu bölgede yapılacak kazı çalışmalarında çok önemli bir höyük gün yüzüne çıkacaktır.
Aşağımüslümler, Burdur

Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında Müselimler olarak geçmektedir. Daha önceleri Burdur merkez ilçeye bağlıyken, 13 Aralık 1936'da Yeşilova ilçesine bağlandı. Köy, Burdur İl İdare Kurulu ve İl Genel Meclisi'nin 1953 yılında aldığı karar ve 28 Ekim 1954 tarihindeki Cumhurbaşkanlığı onayıyla yeniden Burdur merkez ilçeye bağlandı.
Aşağıoba, Antakya

Daha önceleri Arpahan köyüne bağlı bir mahalle iken, 6 Haziran 1956'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Aşağıoba, Bismil

Aşağıoba; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıovacık, Gümüşhacıköy

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gümüşhacıköy'e bağlıyken 5 Mayıs 1990 tarihli ve 3644 sayılı "130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun" ile yeni kurulan Hamamözü ilçesine bağlandı. Köy, 17 Ekim 2008'de İçişleri Bakanlığı kararıyla tekrar Gümüşhacıköy'e bağlandı.
Aşağıovacık, Kızılırmak

Köy, uzun zamandır aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Çankırı ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1987 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Kızılırmak ilçesine bağlanmıştır.Köy, Çankırı il merkezine 42 km, Kızılırmak ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır. Köy, Kızılırmak'ın kuzeybatısında olup,  numaralı Çankırı-Çorum devlet yoluna, 2,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır. Kızılırmak Nehri'nin kolu Terme Çayı kenarındadır.
Aşağıovalı, Sürmene

Köyün eski adı Aşağıvizera'dır. Yerleşimden ilk olarak 1652 yılında vergi toplamakla yükümlü Sürmene kadısı Mevlâna Mehmet Efendi’ye vergi vermeyerek saldıran şahıslardan birisinin Muncana karyesi (köyüne) bağlı Vizara (Ovalı) mahallesinden kişilerinde olduğu belirtilmektedir ki o dönemde yerleşimin henüz mahalle konumundaydı. 1834/35 yılına ait Sürmene Nüfus Defteri’ne göre ise yerleşim henüz aşağı ve yukarı olarak ikiye ayrılmamış olan Vizera köyünün bir bölümünü oluşturmaktaydı.İlerleyen yıllarda Vizera köyünün ikiye ayrılmasıyla Aşağıvizera adını almış olup 1935 yılı genel nüfus sayımında yerleşim Aşağıvizera adıyla 772 kişinin yaşadığı bir köy olarak kaydedilmiştir.Nüfus sayımından önce mi yoksa sonra mı olduğu bilinmemekle birlikte 1929 yılında yaşanan büyük sel afetinden sonra, arazi yetersizliğinden dolayı geçim sıkıntısı yaşamaya başlayan Aşağıovalı köyünden 13 haneden 60 kişi 1935 yılında Erzincan’ın Tercan kasabasına yerleşmek zorunda kalmıştır. Yerleşimin Aşağıvizera olan adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Adabaşı olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Aşağıoylum, Suruç

Aşağıoylum; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıoyumca, Mazgirt

Türkiye Cumhuriyetinin ilk yıllarında köyün adı Sindamisüflâ (Aşağısindam) olarak kayıtlarda yer almaktadır. 1945 yılı nüfus sayımında "Aşağı Simdankösoğlu", 1950 yılı nüfus sayımında "Aşağı Sindam Köseoğlu" ve 1955 yılı nüfus sayımında da "Aşağısindan" olan yerleşimin adı 1960 yılı nüfus sayımından itibaren Aşağıoyumca olarak görülmektedir.
Aşağıpelitözü, Çankırı

Köy, Çankırı il merkezine 17 km uzaklıktadır. Köy, Çankırı'nın güneyinde olup,  numaralı Çankırı-Kırıkkale (Çankırı-Kalecik) devlet yoluna 1,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Aşağıpiribeyli, Emirdağ

Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır. 29 Şubat 1972'de belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Aşağıpulluyazı, Yayladağı

Aşağıpulluyazı, Hatay ilinin Yayladağı ilçesine bağlı bir mahalledir. Türkiye'nin en güneyindeki mahalledir.
Aşağıpınarlı, Bayburt

Köyün eski adı Aşağı Sisne'dir. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, "Sisne-i Süflā" adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup Sisne-i Süfla adıyla görülen yerleşimde tamamı Müslüman 16 nefer (erkek) yaşamaktadır. Bu tarihte köye bağlı Soğ ve Nuri Kasım adında mezraları bulunmaktadır. 1642 yılı avarız defterine göre yerleşimde, 7 Müslüman hane ile 2 askeri görevli bulunmaktadır. Bu tarihli kayda göre köyde, Bayburd Miralayı Ali Bey'de yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla Aşağısisni/Aşağısisne adıyla Pulur nahiyesinin bir köyü olarak görülmektedir. Pulur nahiyesinin kaldırılmasıyla da Bayburt'un merkez ilçesinin köyü olmuştur.
Aşağısaklıca, Ağrı

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Aşağı Veretek olarak geçmektedir. Daha önceleri Mollaosmankomu köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ocak 1956'da yine aynı köye bağlı Mamik mahallesi ile birleşerek köy statüsü kazandı.
Aşağısarıca, Suşehri

Köy, Sivas il merkezine 128 km, Suşehri ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, / numaralı Amasya-Erzincan yolu ile  numaralı Sivas-Giresun (Suşehri-Zara) devlet yolunun birleştiği yere yakındır.
Aşağısazlıca, Hekimhan

Daha önceleri Sazlıca köyüne bağlı bir mahalle iken, 22 Temmuz 1959'da köy statüsü kazandı. Aşağısazlıca; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Aşağıselimli, Kuluncak

Aşağıselimli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıserdarlı, Tortum

Bugün Aşağıserdarlı ve Serdarlı adlarını taşıyan yerleşimlerin eski adı Odeki (ოდეკი) veya Odik'tir. Nitekim 1574 tarihli Osmanlı mufassal defterinde bu yerleşimler Odik (اودك) adıyla tek köy olarak kaydedilmiştir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise bu köyler sırasıyla Aşağı Odik (آشاغی اودك) ve Yukarı Odik (یوقاری اودك) olarak geçer.Odik köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Günümüze kalıntıları ulaşan kiliseler ve kale de buranın eski bir yerleşim olduğunu göstermektedir.Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı ve 1574 tarihli Osmanlı mufassal defterinde tek yerleşim olarak geçen Odeki veya Odik, Tortum sancağına bağlı Hahuli (Haho) nahiyesinin köylerinden biriydi. Büyük bir yerleşim olan köyün nüfusu 611 haneden oluşuyordu. Köydeki 7 hane Müslüman olmuş, 604 hane Hristiyan olarak kalmıştı.Odik köyün 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde de tek köy olarak geçer. Bu tarihte Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı olan köydeki 145 hanede 387 Müslüman erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince Odik köyünün nüfusunun yaklaşık 774 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Odik köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Aşağı Odik ve Yukarı Odik şeklinde iki ayrı köy olarak kaydedilmiştir. Aşağı Odik bu tarihte Erzurum vilayetinin Tortum kazasının Azort nahiyesine bağlı köylerden biriydi. Bu yerleşim 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 981 kişiden oluşuyordu. Ödik veya Ödük Türkçe olmadığı için Aşağı Odik köyünün adı 1950'lerin ilk yarısında Aşağıelmalı olarak değiştirilmiştir. 1959 yılında ise köye Aşağıkatıklı adı verilmiştir. Nitekim genel nüfus sayımlarında köy 1955 yılında Aşağıelmalı, 1960 yılında Aşağıkatıklı adıyla geçer. 1965 genel nüfus sayımına göre Aşağıkatıklı köyünde 1.319 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 219 kişi okuma yazma biliyordu. Köyün adı yakın dönemde Aşağıserdarlı olarak değiştirilmiştir.Aşağıserdarlı köyünde iki kale ve dört kilisenin kalıntıları günümüze ulaşmıştır. Köyün merkezinde bulunan Odeki Kalesi, “Katıklı Kalesi” adıyla Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından 2017 yılında korumaya alınmıştır. Diğer kale ise yerleşimin 3 kilometre güneyinde bulunmaktadır. "Katıklı Kalesi" içinde bulunan Kale Kilisesi'nde Gürcüce yazıt tespit edilmiştir. Köyün yerleşim alanında bir köylünün bahçesinde bulunan Odeki Kilisesi'nde de Gürcüce yazıtlar bugüne ulaşmıştır. Diğer iki kilise ise köyün Marabgil ve Kale mahallelerinde yer alır.
Aşağısutaşı, Tuzluca

Köyün adı, 1901 yılı kayıtlarında Kanzax, 1946 yılı kayıtlarında ise Kenzek aşağı olarak geçmektedir.
Aşağısöylemez, Karayazı

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 127 km, Karayazı ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneybatısında olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna  3,5 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Aşağısülmenli, Arguvan

Aşağısülmenli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağısüphan, Adilcevaz

Köyün eski adı 1848 ve 1925 kayıtlarında Kırmanci'de "buzul" anlamına gelen Sipan aş. olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 104 km, Adilcevaz ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Köy, Adilcevaz'ın kuzeydoğusunda ve /numaralı Ağrı-Bitlis (Erciş-Adilcevaz) devlet/uluslararası yoluna 2 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Aşağısütlü, Refahiye

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kölüksür aşağı, 1946 yılı kayıtlarında  Gölüksür aşağıolarak geçmektedir. 1961 yılında köyün adı "Aşağısütlü" olarak değiştirildi.Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avârız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Gercanis kazasının Orçol nahiyesine bağlı "Gölüksür-ü Sağir" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avârıza konu 2 Müslüman hane yaşamaktaydı.Köy, Erzincan il merkezine 94 km, Refahiye ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Köy, Karadeniz Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır.
Aşağısızma, Muş

Köyün eski adı 1902 yılı kayıtlarında Hartos, 1928 yılı kayıtlarında ise Harabe Hartos olarak geçmektedir.
Aşağıtarlacık, Mazgirt

Aşağı ve yukarı olmak üzere ikiye ayrılmadan önce yerleşiminden 1530 yılı tahririnde "Hezirge" adıyla, Çemişgezek sancağının Mazgirt nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilmiştir. Osmanlı dönemi tahrirlerine göre köyün geliri Mazgirt'te bulunan Şeyh Çoban zaviyesinin masrafları için kullanılmaktaydı. 1935 yılı nüfus sayımında "Hazirgeisüfla", 1940 yılı nüfus sayımında "Hezirge süfla", 1945 ve 1950 yılı nüfus sayımlarında "Aşağı Hızırge", 1955 yılı nüfus sayımında "Aşağıhezirge" olarak kaydedilen yerleşimin adı 1960 yılı nüfus sayımından itibaren Aşağıtarlacık olarak kayıtlarda yer almaktadır.
Aşağıtavla, Doğubayazıt

Köy, Ağrı il merkezine 113 km, Doğubayazıt ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Köy, / numaralı Doğubayazıt-Gürbulak devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Aşağıtekke, Çayıralan

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Tekkeler olarak geçmektedir. Aşağıtekkeliler, önceleri Yukarıtekke'de, Tekke adı altında Yukarıtekkelilerle birlikte yaşıyorlardı. Yukarıtekke'de su sıkıntısı baş gösterince bazı Tekkeliler, yaklaşık iki kilometre uzaklıkta olan şimdiki Aşağıtekke'nin bulunduğu yere taşındılar. Tekke köyü ikiye ayrıldığı için bir süre bu iki köye "Tekkeler" denildi.
Aşağıtopraklı, Aralık

Köyün adı, 1901 yılı kayıtlarında Alikızıl, 1928 yılı kayıtlarında ise Aşağı Alikızıl olarak geçmektedir.
Aşağıtorunoba, Ovacık

22 Mart 1955'te "Aşağı Kirmil" adıyla, köye bağlı üç mezrasıyla (Yukarı Kirmil, Kirmili ve Kırkat) birlikte kurulmuştur. Köyün ismi kısa süre sonra değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Aşağıtulgalı, Özalp

Köyün eski isimi Aşağı Ahurik'dir. Köyün ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş olup, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır. Yerleşim, Kürtler tarafından Axurk olarak da adlandırılmakta olup  olup geçmişi 1900'lü yıllara dayanmaktadır.
Aşağıtütek, Diyadin

Köyün eski adı, 1901 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "iki mahalle" anlamına gelen K. Dutax olarak geçmektedir. Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Aşağıtınaz, Viranşehir

Aşağıtınaz; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıuluyol, Yüksekova

Köy, Hakkâri il merkezine 60 km, Yüksekova ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır. Köy, Yüksekova'nın güneydoğusunda olup  numaralı Yüksekova-Şemdinli il yoluna  2,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlanmaktadır.
Aşağıumutlu, Kemaliye

Köyün Ermenice kökenli eski adı, 1902 yılı kayıtlarında Baratsor, 1928 kaynağında ise A. Barasor olarak geçmektedir.
Aşağıyabanlı

Köy, 1914 yılı kayıtlarında Aşağı Yaban adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Aşağıyahyasaray

Köy, Yozgat il merkezine 135 km, Çayıralan ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır. Köy, Çayıralan'ın kuzeyinde ve Yahyasaray Baraj Gölü kenarındadır.
Aşağıyalankoz, Siverek

Aşağıyalankoz; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıyanlar, Çankırı

Köy, Çankırı il merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Çankırı'nın güneybatısında olup,  numaralı Çankırı-Eldivan il yolu kenarındadır.
Aşağıyapıcı, Erdek

Mahallenin adı Rumca'dan gelmektedir. Rumca adı Katô Neoxôrion yani Aşağı Yeniköy demektir. Aşağıyapıcı 1974 yılından beri Türkiye'deki sit alanları kapsamında olup, üçüncü derecede kentsel sit alanı olarak sınıflandırılmaktadır. Bu nedenle mahallenin tarihi dokusunda yıllara rağmen herhangi bir değişiklik gözlenmemektedir.Balıkesir iline  112 km, Erdek ilçesine  16 km ve Bandırma ilçesine 14 km. uzaklıktadır. Aşağıyapıcı Kapıdağ'ın eteklerinde ve denize sıfır olduğundan doğa burada her zaman capcanlıdır ve fotoğraf çekmeyi çok güzel destekleyen bir özelliğidir buranın. Denize sıfır olmasına rağmen hemen yakın çevresinde bulunan fabrika ve gün içinde sefer yapan deniz otobüsleri denize her gün gerilmesine olanak sağlamamaktadır.Aşağıyapıcı Erdek Belediyesi'ne bağlı köy tüzel kişiliğine köy bağlısı bir mahalledir ve köy muhtarlığı ile yönetilir. Mahalle'de 100 hane ve 250 kişi bulunmaktadır. Bu sayı yaz aylarında gelen yazlıkçılarla artmaktadır.Mahallenin en önemli geçim kaynakları balıkçılık ve zeytinciliktir. Yıllık zeytin üretme miktarı 250 tona kadar ulaşabilmektedir. Hayvancılık ve sebze yetiştiriciliği çok yaygın olmazsa da belli oranlarda yapılmaktadır.Turizm denize çok yakın olmasına rağmen gelişmemiştir. Mahalle'de bulunan Eagle Horse at çiftliği bölgedeki turizm'i biraz canlandırmaktadır.
Aşağıyarımca, Harran

Aşağıyarımca; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıyavucak, Havza

Aşağıyavucak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıyayla, Narman

Aşağıyayla ile Yukarıyayla köylerinin eski ortak adı Hiçav'dır. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Aşağıyayla köyü Hiçav-i Süfla (خچو سفلا) ve Yukarıyayla köyü de Hiçav-i Ulya (خچو علیا) olarak geçer. Hiçav adı Gürcüce kaynaklarda Hiçavi (ხიჭავი) biçiminde yazılmıştır.Aşağı Hiçav köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Aşağı Hiçav, Çıldır Eyaleti'ne bağlı Mamirvan sancağının köylerinden biriydi. Bu tarihte köyde 16 hanede 53 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 106 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Aşağı Hiçav köyü 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Narman nahiyesinin köylerinden biriydi. 1935 genel nüfus sayımında "Aşağı hiçuv" olarak kaydedilmiş olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 133 kişiden oluşuyordu. Hiçav, Hiçuv veya Hicov "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Aşağıyayla olarak değiştirilmiştir. 1965 nüfus sayımına göre Aşağıyayla köyünde 273 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 105 kişi okuma yazma biliyordu.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Narman Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 112 km, Narman ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Mahalle, Narman'ın güneybatısında olup, bir köy yoluyla, Sülüklü  Mahallesi üzerinden, ilçe merkezine bağlıdır.
Aşağıyağmurlu, Karlıova

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "tarlacık" ya da "boğaz" anlamına gelen Sevik olarak geçmektedir.
Aşağıyenice, Aziziye

Mahallenin eski adı 1522 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Zardige, 1928 yılı kayıtlarında ise Aşağı Zerdige olarak geçmektedir.Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca ilçesine bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 31 km, Aziziye ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin güneybatısında olup,  numaralı Erzurum-Bingöl (Palandöken-Çat) devlet yoluna 12,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Aşağıyenigün, Hamur

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Aşağı Revici olup, Kurmanci'de "rêvancî" sözcüğü "yolculu" anlamına gelmektedir.Köy, Ağrı il merkezine 33 km, Hamur ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır. Köyün, Uzunçeşme ve Güveç isimli 2 mezrası vardır.
Aşağıyolak, Bitlis

Köyün eski adı, Kurmanci'de "Gözeler" anlamına gelen Çeman olarak geçmektedir. Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.Köy, Bitlis il merkezine 28 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneyinde, Şirvan Barajı'na ve daha sonra  Ilısu Barajı'na ulaşan Kezer Çayı vadisinde yer alır.
Aşağıyoncaağaç, Hisarcık

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Yoncaağaç olarak geçmektedir. Daha önceleri Emet ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Hisarcık ilçesine bağlandı.
Aşağıyongalı, Muş

Köyün eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Page olup, Ermenice ve Kurmanci'de "pag" sözcüğü "avlu" anlamına gelmektedir. 15 Ağustos 1952'de daha önce mahallesi olduğu Yukarıyongalı'dan ayrılarak köy statüsü kazandı.
Aşağıyufkalı, Araban

Aşağıyufkalı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıyurtçu, Etimesgut

Osmanlı Devleti zamanında buraya göç eden ve köyü kuran; osmanlının soylu ailelerinin buraya yerleşip yurt edinmesiyle köye Aşağıyurtçu ismi verilmiştir. Aşağı kelimesinin köyün isminin başına konması ise burada yaşayan halkın üstün tevazusunun bir örneğidir. Köyün yerlileri Oğuz Boylarından gelmekte, geleneklerinde Oğuz, Türkmen, Yörük Kültürü vardır. Düğünlerinde kökeni Orta Asya'ya dayanan Sinsin oyunu oynanır.23.07.2004 tarih ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2’nci maddesi gereği Ankara Büyükşehir Belediyesi sınırlarını belirleyen 50 km yarıçap içinde kaldığından köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.2014 yılına kadar kadar Yenimahalle ilçesine bağlı iken, 2014 Yılında 6360 sayılı yasa ile Etimesgut ilçesine bağlanmıştır
Aşağıyuvalı, Gümüşhane

1591 yılı tahririnde köyde 37 Hristiyan ve 3 Müslüman olmak üzere toplam 40 nefer kaydedilmiştir. 1642 yılı avarız defterine  göre köyde 2 Müslüman ve 1 Müslüman olmak üzere toplam 3 nefer bulunmaktadır. 1876 yılı sayımında Yuvalı-i Süfla adıyla o dönemki Gümüşhane kazasının Yağmurdere nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, 6 hanede 11 kişi yaşamaktadır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla birlikte Aşağıyuvalı adıyla Gümüşhane merkezinin Yağmurdere nahiyesinin bir köyü olarak görülen yerleşim, Yağmurdere'nin nahiye/bucak merkezi statüsünü kaybetmesiyle Gümüşhane merkez ilçesinin köyü olmuştur.
Aşağıyıldızlı, Sivas

Köyün eski adı 1946 yılı kayıtlarında Aşağı Balahor olup, Ermenicede "kaya ağıl" anlamına gelmektedir. Daha önceleri Yıldızeli ilçesine bağlıyken, 26 Mart 1948'de Sivas merkez ilçeye bağlandı.
Aşağızeytin, Osmancık

Köyün adı, 1530 yılı kayıtlarında Zeytun, 1925 yılı kayıtlarında ise Aşağı Zeytun olarak geçmektedir.
Aşağıçakmak, Keban

Köyün adı, 1840 ve 1928 yılı kayıtlarında Çakmak olarak geçmektedir. Daha önceleri Elazığ merkez ilçeye bağlıyken, 20 Aralık 1938'de Keban ilçesine bağlandı.
Aşağıçakmak, Köprüköy

Mahalle, 1835 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Erzurum ili Pasinler ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Köprüköy ilçesine bağlanmıştır.  1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Köprüköy Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 73 km, Köprüköy ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Mahalle, Köprüköy'ün kuzeydoğusunda olup, / numaralı Erzurum-Ağrı (Köprüköy-Horasan) devlet/uluslararası yoluna, Yukarısöğütlü mahallesi üzerinden 4,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdırdır.
Aşağıçamlı, Oltu

Aşağıçamlı ve Yukarıçamlı köyünün eski adı Terpenk'tir. Nitekim 1574 ve 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterlerinde Terpenk / Tarpenk (تارپنك) olarak geçer. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda ise Terpenki (თერფენქი) biçiminde yazılmıştır.Terpenk köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir.Terpenk köyü, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Oltu livasının Kuzay nahiyesine bağlı köylerden biriydi. Köyün nüfusu 23 Hristiyan haneden oluşuyordu. Bugünkü köyün sınırları içinde kalıntıları bulunan kilise de bu dönemden kalmış olmalıdır.Terpenki, Osmanlı idaresinin 1835 yılında, vergi belirleme ve askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği sırada Oltu sancağının köylerinden biriydi. Köydeki 24 hanede 74 erkek kaydedilmişti. Erkek sayısı kadar kadın eklenince köyün toplam nüfusunun yaklaşık 148 kişiden oluştuğu söylenebilir.Terpenk köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı.  Rus idaresince de Terpenk (Териенкъ) adıyla kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlı Avdos nahiyesinin 13 köyünden biriydi. 1886 tarihli nüfus sayımında köyde 45'i erkek ve 39'u kadın olmak üzere, 15 hanede 84 kişi yaşıyor ve nüfusun tamamı Türklerden oluşuyordu.Terpenk köyü, 1935 genel nüfus sayımında Aşağı Terpenk ve Yukarı Terpenk olmak üzere iki ayrı köy olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Erzurum vilayetinin Oltu kazasının merkez nahiyesine bağlı olan Aşağı Terpenk köyünün nüfusu 263 kişiden oluşuyordu. Terpenk adı Türkçe olmadığı için Aşağı Terpenk köyünün adı 1959 yılında Aşağı Çamlı olarak değiştirilmiştir. 1965 nüfus sayımına göre Aşağıçamlı köyünde 479 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 118 kişi okuma yazma biliyordu.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 135 km, Oltu ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Mahalle, Oltu'nun doğusunda olup, bir köy yoluyla, Bahçecik  Mahallesi üzerinden, ilçe merkezine bağlıdır.
Aşağıçanakçı

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köyün önceki ismi Sufla Çanakçıdır. Daha önceleri Maden ilçesine bağlıyken, 15 Nisan 1952'de Sivrice ilçesine bağlandı.
Aşağıçardak, Nizip

Aşağıçardak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıçarıkçı, Iğdır

1901 yılından beri aynı adı taşıyan köyün adı, Yıva boyundan olan Yaruk (Caruk/Çaruk) Bey'in adından gelmektedir.
Aşağıçat, Çat

Mahallenin eski adı 1902 yılı kayıtlarında Çat olarak geçmektedir. Çat ilçesine adını veren eski yerleşim Çat Baraj Gölü altında kalmış ve yerine yeni yerleşimler kurulmuştur.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Çat Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 42 km, Çat ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Mahalle, Çat'ın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Erzurum-Bingöl (Palandöken-Çat) devlet yoluna 2,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır. Mahalle, Çat Barajı Gölü yakınındadır.
Aşağıçatak, Hilvan

Aşağıçatak; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıçavundur, Çubuk

Mahallenin en eski kaydı 1522 tarihli ve 117 nolu Tahrir Defterinde ikincisi ise 1530 yılına ait bir tahrir defterinde görünmektedir. 438 Numaralı Muhasebe-i Vilayet-i Anadolu Defteri (937/1530) Cilt I sayfa 390'da; "Aşağı-Çavundur karyesi, Çubuk kazası" şeklinde geçmektedir. Aynı Defterde diğer kısmı olan Yukarı-Çavundur karyesi (köyü) ise 383'ncü sayfada yer almaktadır. Mahallenin ismi 24 Oğuz boyundan ve Üç-ok kolundan birisi olan Çavundur boyundan gelmektedir.
Aşağıçavuş, Çankırı

Köy, Çankırı il merkezine 12 km uzaklıktadır. Çankırı'nın kuzeyinde olup,  numaralı Kastamonu-Çankırı (Korgun-Çankırı) devlet yoluna 2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Aşağıçaylı, Yenipazar

Köyün eski adı 1487 yılı kayıtlarında Nardin, 1928 yılı kayıtlarında ise Aşağı Nardin olarak geçmektedir. Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı '103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Gölpazarı ilçesinden ayrılarak Bilecik'in yeni kurulan ilçesi Yenipazar’a bağlanmıştır.
Aşağıçeşme, Cizre

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında, Kürtçede "Tahir amca" anlamına gelen Tahar Mamo, 1928 yılı kayıtlarında ise Beyakub olarak geçmektedir.Köy, Şırnak il merkezine 51 km, Cizre ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır. Köy, Cizre'nin batısında olup,  numaralı İdil-Cizre devlet yolu ile  numaralı Aşağıçeşme-Kocapınar il yolunun kesiştiği yerdedir.
Aşağıçeşme, Güney

Daha önceleri Güney ilçesine sınırlarına dahil Aşağıçeşme semti iken, 17 Mayıs 1955'te köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra ise mahalle oldu.
Aşağıçiftlik, Aralık

Daha önceden müstakil bir köy olan Yukarıçiftlik'in 1940'larda Aşağıçiftlik'e bağlanmasının ardından nüfusu artışa geçen köy, en yüksek nüfus rakamına 1960 yılında 1.118 kişi ile ulaşmıştır. 1960 yılından sonra Yukarıçiftlik'in tekrar müstakil bir köy olması, Aşağıçiftlik'te bir miktar nüfus kaybına neden olmuştur.
Aşağıçimağıl, Bayburt

Bölgedeki savaşlar nedeniyle birçok köy ya yıkılmış ya da terk edilmesi nedeniyle harap bir hale gelmiştir. Buna bağlı olarak yerleşimde viran hale gelmiş olduğundan, 1530 yılı Osmanlı tahririnde, "Çim-ağıl-i Süflā-viran" adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup Çim Ağıl-ı Süfla adıyla görülen yerleşimde tamamı Müslüman 18 nefer (erkek) yaşamaktadır. Bu tarihte köye bağlı Suvasi ve Ahragi adında mezraları bulunmaktadır. 1642 yılı avarız defterine göre yerleşimde, 11'i Müslüman ve 3'ü Hristiyan olmak üzere toplam 14 hane ile 2 askeri görevli bulunmaktadır. Bu tarihli kayıtta yerleşimin menzilgah (ulaşım yolu üzerinde konaklama yeri) olarak belirtilmektedir. 1835 yılında sadece erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterinde Çimağıl-ı süfla adıyla yer alan köyde tamamı Müslüman, 5 hanede 35 erkek nüfus yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla Aşağıçımağıl/Aşağıçimağıl adıyla Maden nahiyesinin bir köyü olarak görülmektedir. Maden nahiyesinin kaldırılmasıyla da Bayburt'un merkez ilçesinin köyü olmuştur.
Aşağıçinik, Tekkeköy

Aşağıçinik Tekkeköy ilçesine bağlı bir yerleşim yeridir. Samsun ili sınırları içerisinde yer almaktadır. Aşağıçinik 2009 Mart seçimleriyle belediye yönetiminde Tekkeköy'e bağlanmıştır.Samsun merkez'e yaklaşık 15 km mesafede yer alan Aşağıçinik mahallesine otobüs ile ulaşım yaklaşık 40 dakika sürmektedir. 2009 seçimlerinden sonra 3 muhtarlığa bölünmüştür. Hayvancılık en önemli geçim kaynağı olmuştur.
Aşağıçinpolat, Akçakale

Aşağıçinpolat; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıçit, Taşköprü

Köy, 1943 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Çit köyüne bağlı bir mahalle iken, 6 Haziran 1956'da köy statüsü kazandı.
Aşağıçıyrıklı, Tuzluca

Köyün adı, 1901 yılındaki yabancı kaynaklarda Çırıklı olarak geçmektedir. 1940 öncesi aşağı ve yukarı olarak ayrı köyler olarak yer alıp 1940-1950 yılları arasında sadece "Yukarıçıyrıklı" olarak kayıtlarda yer alan köy, 1955 yılından itibaren "Aşağıçıyrıklı" olarak kayıtlarda yer almaktadır. Daha önceleri Kars ilinin Kağızman ilçesine bağlı olan köy, 6 Temmuz 2001 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararı ile Iğdır ilinin Tuzluca ilçesine bağlandı.Köy, Tuzluca ilçesinin kuzeybatısında yer almaktadır. Köye bağlı Yukarıçıyrıklı mahallesi sınırları içerisindeki Aras Nehri boyunca yaklaşık 10 kilometrekarelik bir alanı kaplayan "Aras Kuş Araştırma ve Eğitim Merkezi" sadece Iğdır'ın değil aynı zamanda Doğu Anadolu'nun ilk kuş araştırma ve eğitim merkezini oluşturmaktadır.
Aşağıölek, Bitlis

Köyün eski adı 1556 yılı kayıtlarında Olek ya da Aşağıolek olarak geçmektedir. Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.Köy, Bitlis il merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneyinde ve  numaralı Bitlis-Hizan il yoluna 2,7 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Aşağıörükçü, Akçadağ

Aşağıörükçü; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıöz, Yapraklı

Köy, Çankırı il merkezine 45 km, Yapraklı ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy, Yapraklı'nın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Çankırı-Tosya il yoluna 4,1 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Aşağıözbağ, İspir

Mahalle, Erzurum il merkezine 143 km, uzaklıktadır. Mahalle, ilçe merkezinin güneybatı kısmındadır.  numaralı Bayburt-Artvin (Pazaryolu-İspir) devlet yolu ve Çoruh Nehri mahallenin güneyinden geçmektedir.
Aşağıözlüce, Kelkit

Köyün eski adı "Aşağı Sipanazat"dır. Köyün yerleşim tarihi daha eskilere gitmekle birlikte 1516 yılı Osmanlı tahririnde "Sıpanazad-ı Süfla" (Aşağı Sipanazad) adıyla virane (boş) köy olarak gösterilmiştir. İskan politikaları neticesinde köye yeniden yerleşim başlamış olup 1530 ve 1591 tahrirlerinde köyde sadece Müslümanlar yaşamaktadır. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celâlî isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu oldukça azalmıştır. 1642 yılında köyde; avarıza sadece 1 Müslüman hane bulunurken, bu hanede erbab-ı tımardan oluşmaktadır. 1835 yılı sayımında (sadece erkek nüfus sayılmış) sadece Müslümanların yaşadığı 8 hanelik köyde 25 erkek kaydedilmiştir. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla Sıpenazadısüfla adıyla kayıtlarda yer alan köyün ismi 1940 yılı nüfus sayımında "Aşağı simazat", 1945 ve 1950 yılı nüfus sayımlarında "Aşağı Sıpamazat" şeklinde yer almakta olup 1955 yılı nüfus sayımında Aşağı Sipanazat olarak kaydedilmiştir. Köyün ismi kısa süre sonra değiştirilerek 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Aşağıüçdam, Hasköy

Köyün eski adı 1912 yılı kayıtlarında Uşdam, 1928 yılı kayıtlarında ise Reaya Üçdam ya da Ermeni Üçdam olarak geçmektedir.Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 28498 sayılı Resmi gazete'de yayımlanan 3392 Sayılı 103 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun gereğince, Muş ili Merkez ilçesinden ayrılarak, yeni kurulan Muş ili Hasköy ilçesine bağlanmıştır.
Aşağıılgındere, Bergama

Aşağıılgındere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Aşağıılıca, Odunpazarı

Mahallenin adının nereden geldiği mahallenin yer altından çıkan sıcak sudan dolayı hamamı olmasından kaynaklanan adı ılıca olmasına karar verilmiş ve aşağı ılıca olarak belirlenmiştir.
Aşağıısırganlı, Alaçam

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Aşağıısırganlı; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Aşağıışıklı, Erciş

Aşağı ışıklı köyü iki kısım dan oluşmaktadır. Yukarı ışıklı köyünden ayrılan kısım ile hemen batı ve alt kısım arazilerde oluşan farklı köy çevrelerin den gelen insanların yerleşimleriyle oluşmaktadır. Gayet sakin ve birbirleriyle uyumlu olan bu sakin köy halkı nadir sayıdaki vatandaşların hayvancılıkla uğraşırken büyük çoğunluğu da, ticaret ve inşaat işiyle uğraşmaktadır. Köyün okulu olup ulaşım sıkıntısı bulunmamaktadırMahalledeki nüfusun şu anki büyük bölümü; Zilan bölgesi, Yukarı Işıklı gibi köylerden göç ederek gelmiştir.
Aşağışahinler

Eskiden tek köy olan Aşağışahinler ile Yukarışahinler'in eski adı Napşit'tir. Bu yer adı 1835 tarihli Arhavi Nüfus Defterinde, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Napşit (ناپشت) olarak geçer.Napşit'in bulunduğu bölge, antik çağda Kolheti Krallığı'nın bir parçasıydı. Osmanlılar bu bölgeyi, 1461 yılında Trabzon İmparatorluğu'nu ortadan kaldırdıktan sonra ele geçirdi. Arhavi, Osmanlı döneminde Lazistan olarak adlandırılan bölgede bulunuyordu. Napşit'in yer aldığı Arhavi, erken Osmanlı kayıtlarında Trabzon sancağına bağlı Arhavi kazası olarak geçer. Arhavi kazası, 1486 yılında Arhavi-Laz nahiyesinden, 16. yüzyılda ise, Arhavi-Laz, Gonio, Vilayet-i İskele ve Vilayet-i Bağobit nahiyelerinden oluşuyordu. 17. yüzyılın son çeyreğinde (1681/182) Osmanlı idaresinin gerçekleştirdiği bir tahrirde Napşit, "Napşid" adıyla mahalleleriyle birlikte kaydedilmiştir.Napşit, 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesine göre Trabzon vilayetinin sancaklarından biri olan Lazistan sancağı sınırları içinde Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlı bir köydü. Bu salnamede nüfusu 63 hane ve 135 kişi olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Osmanlı idaresi sadece erkek nüfusu tespit ettiğinden dolayı köyün toplam nüfusunu bulmak için erkek sayısı kadar kadın eklemek gerekir. Bunun sonucunda Napşit köyünde yaklaşık 270 kişinin yaşadığı ortaya çıkar. Hane başına yaklaşık 4,2 kişi düşmesi, ailelerin az sayıda bireyden oluştuğunu göstermektedir. Tarımla geçinen köyde hayvan varlığı olarak 168 keçi/koyun, 2 at,  192 inek ve 2 öküz tespit edilmiştir.Napşit, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Rize vilayetinin Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında, Artvin vilayeti yerine kurulmuş olan Çoruh vilayetinin Hopa kazasına bağlı Arhavi nahiyesinin bir köyü olarak geçer. Bu tarihte köyün nüfusu 441 kişiden oluşuyordu. Napşit, 1954 yılında Aşağı Napşit ve Yukarı Napşit olmak üzere iki ayrı köy haline getirildi. Nitekim 1955 genel nüfus sayımında Aşağınapşit ve Yukarınapşit iki ayrı köy olarak kaydedilmiştir. Bu tarihte Aşağınapişt'in nüfusu, 76'sı erkek ve 112'si kadın olmak üzere 188 kişiden oluşuyordu.Napşit kelimesi "yabancı kökten geldiği" için Aşağınapşit'in adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Aşağışahinler olarak değiştirilmiştir. Bununla birlikte köyün eski adı yeni adıyla birlikte bir süre daha resmi kayıtlarda "Aşağışahinler (Aşağınapşit)" biçiminde kullanılmıştır.Aşağışahinler köyünde varlığı bilinen tarihsel yapı Napşit Köprüsü'dür. Ortaçağa özgü köprüler kategorisinde olan Napşit Köprüsü, Yeniyol Mahallesi üzerinden Aşağışahinler köyünü Kestanealan köyünü bağlamaktadır. Tek kemerli taş köprünün kemerinde düzgün kesme taş, diğer kısımlarında moloz taş kullanışmıştır. Günümüzde Aşağışahinler Köprüsü olarak da adlandırılmaktadır.
Aşağışakran, Aliağa

Aşağışakran, İzmir'in Aliağa ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin nüfusu 2016 yılı TÜİK adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre 249 kişiden oluşmaktadır.
Aşağışeyh

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Keskin ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Çelebi ilçesine bağlandı. 1990'lı yıllarda ise Keskin'e yeniden bağlandı.
Aşdağul, Ortaköy

Aşdağul, Çorum ilinin Ortaköy ilçesine bağlı, 2014 yılı nüfus sayım sonucuna göre 2074 nüfuslu bir beldedir.
Aşdod

Aşdod, İsrail'in Akdeniz kıyısındaki bir şehirdir. Güney Bölgesi'nde bulunan şehir 226,838 kişilik nüfusu ile kqtil yahudilerin beşinci en büyük kentidir. Şehrin adı yazılı eserlerde ilk olarak MÖ 17. yüzyılda, Kenan kaynaklarında geçer. Aşdod Limanı ise İsrail'in en büyük limanıdır ve ülke ithalatının %60'ı bu limandan yapılır. Ayrıca Aşdod kenti önemlibir endüstriyel merkezdir. Modern Aşdod ise 1956 yılında kurulmuş ve 1968 yılında şehir statüsü kazanmıştır. Şehirde daha çok İstanbul'dan ve Rusya genelinden göç eden Gürcü Yahudileri yaşamaktadır.
Aşelya

Aşelya (, Ahelya) Kıbrıs'ın Baf Bölgesi'nde Baf Uluslararası Havalimanı yakınında konumlanan bir köydür.
Aşer

Tevrat'taki metinler Aşerin anlamının mutlu / kutsama olduğunu, aynı anlama gelen oşer kelimesinden türediğini anlatır. Tevrat'ta ismin anlamı olarak iki farklı hikâye anlatır; bir hikâyede "iyi şans" anlamına gelen beoşriden başka bir bölümde de işşerinudan türemiştir. Metinsel eleştiri uzmanlarına göre hikâyelerin biri Yahvist diğeri Elohist kaynaktan gelmektedir. Bazı bilimadamları Aşer isminin Asur mitolojisindeki Aşera, veya Aşur tanrısından türediğine inanır ve Aşur ile Aşer aynı köktür.Yosef'i köle olarak satanların arasında Aşer de vardı. Aşer, dört oğlu ve bir kızıyla Kenan topraklarına yerleşti ardından Mısır'a göç etti ve nesli "Çıkış"a kadar orada kaldı. Yakup, Aşer'i kutsarken "Zengin yemekler olacak Aşer'de, Krallara yaraşır lezzetli yiyecekler yetiştirecek Aşer" dediAşer kabilesinin atası Yakup'un sekizinci oğluydu. Fakat, bazı Ahitsel eleştirilere göre bu hikâye, bu kavmi İsrail konfederasyonuna eklemek için metafor olarak metinlere sonradan eklenmiştir.Aşer ve abisi Gad, Lea'nın hizmetçisi Zilpa'nın oğullarıydı. Bazı Ahit uzmanlarında, Zilpa'nın Yakup'un eşi olmaması sebebiyle onun çocuklarının orijinal İsrailoğullarından olmadıkları görüşü sahiptir; bu uzmanların inancına göre İsrail kabile konfederasyonunda yer alan Aşer kabilesi siyasi toplumun bir parçası değildi.Tevrat'ta, Yakup'un kız torunlarından sadece Aşer'in kızı Serah'ın adı geçmektedir. Tevrat'ta Serah'ın annesinin ismi verilmemesine rağmen rabinik edebiyatta annesinin Eber soyundan gelen Hadura olduğu anlatılır. Hadura'nın Aşer ile olan evliliği ikisinin de ikinci evliliğiydi ve Serah'ın babası Hadura'nın ölen ilk kocasıydı fakat Aşer Serah'ı kendi kızı gibi sevip yetiştirdi. Aşer'in ilk karısının adı İsmail soyundan gelen Adondu. Sefer haYovelim kitabında Aşer'in karısının adı "kumru" anlamına gelen "İyon" olarak geçer.Klasik rabinik edebiyatta, Aşer'in,  Reuben ile Bilha'nın ensest ilişkişini kardeşlerine anlattığı ve bu sebeple Aşer ile iftira attığını düşünen kardeşlerinin arası bozulduğunu fakat Reuven'in olayı itiraf etmesiyle Aşer'in masum olduğunun anlaşıldığı anlatılır. Rabinik kaynaklarda Aşer şeytani amaçlardan uzak duran, masum ve kardeşleriyle uyum içinde yaşamaya çalışan biri olarak resmedilir.Aşer, İbrani takvimine göre 20 Şevat 2199'da doğdu (MÖ 1562). Bazı kaynaklar ölüm gününün de 20 Şevat olduğunu belirtir.Aşer kabilesi en çok erkek çocukla kutsanan kabileydi; ve kızları o kadar güzeldi ki her rahip ve prens kendine bu kabileden eş isterdi. O kadar zeytinyağlarıyla kutsanmıştı ki nadas dönemlerinde dahi tüm İsrail'e yetecek kadar zeytinyağları vardı. Aşerliler ayrıca bilgelikleriyle tanınıyorlardı.Bazı uzmanlara göre Aşer kabilesi, Ueşeş denen bir deniz kavminden gelir. Ueşeş, İbranice'de "'Eş'in adamı" anlamına gelip "Eş" muhtemelen "Aşer"in bozulmuş halidir.
Aşer kabilesi

Aşer kabilesi (İbranice: אָשֵׁר, Aşer, Anlam: Mutlu), Tora'da adı geçen On İki İsrail Kabilesi'nden biridir.M.Ö. 1200'lü yıllarda Kenan topraklarının fethinden sonra Yeşu bu toprakları on iki kabile arasında bölüştürdü. Aşer kabilesi, düşük sıcaklık derecesi ve yoğun yağmurlarıyla Kenan'ın verimli toprakları olan, hayvancılığa elverişli, bol ağaçlıklı ve meyve bahçeleri bulunan batı Celile bölgesine yerleştirildi. Varlıklı olduğu düşünülen Aşer kabilesi zeytin yağlarıyla bilinirdi.Yeşu'nun Kenan topraklarını fethinden M.Ö. 1050 yılında kurulan Birinci İsrail Krallığı'na kadar geçen sürede İsrail kabileleri konfederasyon halinde varlıklarını sürdürüyordu ve Aşer kabilesi de bu konfederasyonun bir parçasıydı. Merkezi bir hükûmet olmadığı için kriz dönemlerinde insanlar Hakimler tarafından yönetiliyordu. Filistlerin artan istila tehditleri karşısında İsrail kabileleri güçlü merkezi bir monarşi sistemine geçtiler. Benyamin kabilesinden Şaul birleşik monarşinin ilk kralıydı.Şaul'un ölümünden sonra bütün kabileler Şaul'un hanedanlığına sadık kalıp onun oğlu İşboşeth'i kral olarak görmelerine rağmen Yehuda kabilesi kendi krallarını David olarak seçti. İşboşeth'in ölümünden sonra diğer kabileler de Davud'un altında birleşti. Davud'tan sonra kral Süleyman oldu. Süleyman'ın ölümünden sonra M.Ö. 930'da onun oğlu Rehoboam başa geçti; Yehuda ve Benyamin kabileleri ise Yehuda Krallığı altında Davud hanedanlığına sadık kaldı fakat kuzeydeki kabileler Davud hanedanlığından ayrılıp İkinci İsrail Krallığı'nı kurdu. İkinci İsrail Krallığının ilk kralı olan Jeroboam Efraim kabilesindendi.Asurlular tarafından M.Ö. 723'te yıkılana kadar krallığın bir parçası olan bu kabile bu tarihten sonra Kayıp On Kabileden biri olmuştur.Genel coğrafik bölge bilinmesine rağmen Tora'da bu kabilenin topraklarının sınırları açıkça anlatılmamıştır. Hatta sadece yerleşim birimlerinin listeleri verildiğinden bu bölgenin birbirlerinden kopuk topraklar olduğu da düşünülebilir. Fenike pazarlarıyla olan ilişkileri bilinen Aşer kabilesi tarih boyunca diğer İsrail kabilelerinden kopuk kalmıştır. Aşer halkının bir kısmı kavimler arası konfederasyonda yer alırken büyük bir kısmı ise bağımsız ve konfederasyondan kopuk hayatını sürdürmüştür.Tora'da anlatıldığına göre Aşer kabilesi, Yakup'un Lea'nın hizmetçisi Zilpa'dan olan iki oğlundan biri olan Aşer'den gelir (diğer oğul Gad'dır). Gad ve Aşer Yakup'un karılarından ziyade hizmetçilerinden olduğu için bu bazı uzmanlarca orijinal İsrailoğulları olmadığı anlamına gelir.Mısır dikilitaşlarında Aseru isimli bir halkın Aşer kabilesinin yaşadığı topraklarda M.Ö. 14 yüzyılda yaşadığına dair metinler bulunur.Kuzey İsrail Krallığı'nın bir parçası olan Aşer kabilesi Asurlular tarafından fethedilince tarihleri sona erdi.