barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Eskigümüş, Niğde

Eskigümüş, Niğde'ye 6 km uzaklıkta bir kasaba. Nüfusu 7000 olan kasabanın başlıca geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Meyve bahçeleriyle ön plana çıkan kasabada turistik açıdan oldukça önemli bir manastır bulunmaktadır. Meryem Ana'nın İsa elinde iken görüntülendiği eser nadir tarihi eserler arasındadır.Manastır; köyün, eteklerinde kurulduğu tepeye oyulmuş durumdadır. Manastır suna, 7 m uzunluğunda, tonoz örtülü, yanlarda iki odası bulunan bir geçitle girilir.Kare planlı avlunun çevresinde manastırın bölümleri yer alır. Günlük işlerin yapıldığı odaların kapıları avluya açılır. Kiliseye kuzeybatıdaki kapıdan girilir. Dört sütunun taşıdığı simgesel kubbe, ana mekanı örter. Üç apsisli ana mekanın kuzeyindeki iki odada gömütler vardır. Odalardan birinde, tabanda iki gömüt, diğerinde bir gömüt bulunmaktadır. Ayrıca, ikinci odanın batı duvarında birer gömüt konabilecek küçük bölümler oyuludur. Üç apsisli ana mekanın duvarları fresklerle bezelidir.İs tabakası altında kaldığı için resimler iyi korunmuştur. Freskler ve mimari özellikleri, manastırın 11. yy'a tarihlenebileceğini göstermektedir.
Eskigüney, Uşak

Yerleşimden 1675/76 yılı Avarız Defterinde, "Güney" adıyla Kütahya sancağının Gediz kazasının Sazbaşı nahiyesine bağlı bir köy olarak olarak bahsedilmiştir. 1968 yılında da Gediz ilçesine bağlı görülen yerleşim, ilerleyen yıllarda Kütahya ilinden ayrılarak Uşak merkez ilçesine bağlanmıştır.
Eskihamal, Gürün

1583 tarihli kayıttan itibaren Hamal adıyla Müslümanların yaşadığı bir köy olarak görülmektedir. 1872–1873 yılında yerleşim günümüzdeki Eskihamal adıyla o dönemki Gürün nahiyesine bağlı bir köy olarak görülmektedir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da Gürün'e bağlı köy olma statüsünü sürdürmektedir.
Eskiharman, Ağrı

Köyün eski adı, 1912 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "bozcataş" anlamına gelen Gevirgevrik ya da Gurgurik olarak geçmektedir.
Eskiharran, Harran

Eskiharran; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Eskihisar Kalesi

Eskihisar Kalesi, Kocaeli'nin Gebze ilçesinde bulunan tarihi bir yapıdır. Eskihisar Kalesi eski çağlarda İzmit Körfezi’nin güneyindeki geçişi kontrol altında tutmak ve limanı korumak için Eskihisar Köyünün kuzey doğusunda dik bir tepe üzerine kurulmuştur ve tahminlere göre Eskihisar Kalesi Bizans İmparatorluğu zamanında yapılmıştır.Eskihisar Kalesi’nden ilk olarak Georgios Akropolite 1241 yılında söz etmiştir. Palekanon Savaşı nedeniyle de tarihte adı geçmiştir. Latin İmparatorluğu’nun bölgeye hakim olduğu dönemde bu kalenin isminden çoğu kez söz edilmiştir. O zamanlar İznik İmparatoru III.İonidis Kocaeli yarımadasını ve buradaki kaleleri fethetmiştir. Bu olaylara göre, Eskihisar Kalesi’nin 1241 yılında var olduğu anlaşılmaktadır. Eskihisar Kalesi ve surları üç aşamalı olarak yapılmıştır. Kalenin iç surları I.Manuel Komnenos (1143-1180) tarafından XII.yüzyılda; kalenin peçe duvarları İznik İmparatoru II.Ducas-Vatatzes (1222-1254) tarafından 1241’de; dış surlar ve güneydoğu köşesindeki burç Paleologoslar döneminde (1261-1453), yaklaşık 1300 yıllarında yapılmıştır.Eskihisar Kalesi’ iç ve dış olmak üzere iki bölümden meydana gelmiştir.Kale dikdörtgen plan şemasına sahiptir. Dördü yarım daire, altısı da dörtgen kulelerle duvarları sağlamlaştırılan kale girişi iki kule arasındadır. Bunun dışında üçü avluda, üçü de dış avluda olmak üzere altı kapısı daha vardır. Bu kuleler mazgalsız yapılmıştır.Kalenin inşasında tuğlalar ve kaba yontma taş kullanılmıştır. Duvar kalınlıkları 1.50-1.60 m. arasında değişmektedir. Duvarların bazı yerlerinde iki veya üç tuğla dizisinden sonra, bir sıra taş dizisinin yapıldığı görülmüştür. Taş sıralarının iki yanına dikine ve enlemesine yerleştirilmiş tuğlalarla cephe hareketli bir görünüm kazanmıştır. Duvarların bazı bölümlerindeyse taş dizilerin dört bir yanı tuğlalarla çevrelenmiştir. Özellikle Bizans İmparatorluğu’nun son dönemi olan Paleologoslar döneminde (1261-1453) ortaya çıkmıştır ve bu tür duvar işçiliği İstanbul’da Blakerna Sarayı ile Edirnekapı surlarında da görülmektedir.Eskihisar Kalesi’nin dış surlarına iç surlarına verildiği kadar değer verilmemiş bundan dolayı sadece moloz taşlar kullanılırken, tuğlaya yer verilmemiştir. Paleologoslar zamanında yapıldığı düşünülen dış surların önemli bir bölümü yıkılarak ortadan kaldırılmıştır.
Eskihisar, Gebze

Osman Hamdi Bey Müzesi: Ünlü ressam Osman Hamdi Bey'in evi. Şu anda müze olarak ziyaretçilerine hizmet vermekte. 1884 yılında yapıldığı düşünülen köşk, resimhane, kayıkhane ve müştemilat olarak kullanılmıştır. Köşkün planları Osman Hamdi Bey tarafından çizilmiştir.Eskihisar Kalesi:  Eskihisar Kalesi eski çağlarda İzmit Körfezi'nin güneyindeki geçişi kontrol altında tutan Eskihisar Köyü'nün kuzey doğusundadır.
Eskihisar, Halkapınar

Eskihisar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Eskihisar, Yatağan

Eskihisar, Yatağan ilçesine bağlı bir mahalledir. Sınırları içindeki 5 asırlık Şaban Ağa Camii, restore edilerek turizme kazandırılmıştır. Stratonikeia antik kenti içinde bulunan cami, Cumhuriyet dönemi öncesinde kilise olarak kullanılmıştı.Yerli ve yabancı turistlerin ilgisini çeken cami, Osmanlılar döneminde inşa edildi. Rumlarla Türklerin bir arada yaşadığı dönemlerde kilise olarak kullanılırken cumhuriyetin ilanından sonraki mübadelenin ardından, Şaban Ağa isimli bir hayırsever tarafından ibadet yeri eklenerek cami haline getirildi. Yatağan Termik Santralı’na üretim yapan kömür ocağının sahası içinde kalan Eskihisar mahallesi, yeni yerleşim birimine taşındıktan sonra ise cami tamamen kullanılmaz hale geldi. Fakat son yıllardaki çalışmalar sayesinde cami onarılmış ve yıkılmaktan kurtarılmıştır.Khrysaor birliğinin bir kenti olarak bilinen Stratonikeia’ın eski adı İdrias idi. MÖ 281-261 yılları arasında tahtta bulunan Seleukos kralı Antiokhos’un karısı Stratonike adına kent yenilenmiştir. MÖ 133 yılında Pergamon krallığının Roma’ya miras kalması karşısında ayaklanan Aristonikos’un kente sığınması sırasında Romalılarca kuşatılmış, halkı açlıktan kırılmıştır. Bir zamanlar bol bulunan su kaynakları Eskihisar mahallesine çınarların gölgesinde ve ilkçağ anıtlarının yanıbaşında bir görsellik veriyordu.Şimdi terkedilmiş olan Eskihisar mahallesinin kuzeydoğu köşesinde büyük kesme taşlar ile tahkim edilmiş kalenin yıkıntıları, kentin kuzey kenarında büyük bloklardan oluşan ana giriş kapısı, kentin tam ortasında en iyi durumda olan yapı Bouleuterion (meclis binası), batısında bu alanın anıtsal giriş kapısı(Serapis Tapınağı olduğu da söyleniyor), kentin batısında gymnasion, giriş kapısının önündeki kutsal yolun kenarında da oda mezarlar antik kent gezisinde karşınıza çıkacak kalıntılardır.Kentin akropolü güneydeki dağın tepesinde. Çevresi surlarla çevrili. Karayolunun hemen altındaki bir teras üzerinde yazıtında imparator için yapıldığı yazılan küçük bir tapınağın kalıntıları göze çarpar.Aşağıda büyük bir tiyatro çıkacak karşınıza. Yapılan kazılarla sahne binasının kalıntıları büyük ölçüde ortaya çıkarılmış.
Eskihüsnümansur

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Eski Hısnımansur olup, Arapçada "hısn el-Mansûr", "Mansur kalesi" anlamına gelmektedir. Adıyaman kentine adını veren Hısnı Mansur kalesi buradaydı. Köy, Atatürk Baraj Gölü altında kaldı. Sonra da yeni yerleşim olarak açılıp köy statüsü verildi.
Eskikadı, Kelkit

Yerleşimden 16. yüzyıl kayıtlarında bahsedilmemektedir. 1642 yılı avarız defterine göre köyde; 7'si normal, 3'ü muaf ve 1'i din görevlisi hanesi olmak üzere toplam 11 Müslüman hane bulunmaktadır. 1835 yılı sayımına göre (sadece erkek nüfus sayılmış) köyde, 21 hanede 63 erkek nüfus yaşamaktadır. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Kelkit ilçesine bağlı bir köy olma statüsünü sürdürmektedir.
Eskikadın, Edirne

Köyün eski adı, 1877 yılı kayıtlarında Kademköy olup, Türkçede "kadîm köy" sözcüğü "eskiköy" anlamına gelmektedir. Köyün adı 1901 kayıtlarında ise Kadınköyü ya da Hadımköyü olarak geçmektedir.Köy, Edirne il merkezine 11 km uzaklıktadır. Köy, Edirne’nin batısında  devlet yolu/ uluslararası Kapıkule-Edirne yoluna 1,5 km uzaklıktadır.
Eskikale, Viranşehir

Daha önceleri Kırbalı köyüne bağlı bir mahalle iken, 15 Ekim 1971'de köy statüsü kazandı. Eskikale; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Eskikaracakaya, İnegöl

Köy Mezit Boğazının en eski yerleşim yeridir.İnegöl'den önce Osmanlı eline geçen bu topraklarda yerleşen yörükler tarafından Mezit Deresi kenarında kurulmuştur.Daha sonra Balkanlar'dan göç ederek gelenler ayrı bir mahalle olarak eklenmiştir.Çevresindeki tüm komşu köyler daha sonra(93 harbi) gelip yerleşen köylerdir.tarih açısından önemli bir mahalledir, eskiden bizans yönetimindeki bu topraklar daha sonra osman beyin kılıç hakkı olarak bileciği almasıyla osmanlının eline geçmiştir.bu köy yörük mahallesidir,ve dogal hamam su kaynağına sahiptir.
Eskikarahisar, Ulaş

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Karahisar-ı Atik olarak geçmektedir. Daha önceleri Kangal ilçesine bağlıyken, 25 Mayıs 1988'de Ulaş ilçesine bağlandı.
Eskikavak, Kiğı

Köyün eski adı 1901 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Arék, 1928 kayıtlarında ise Arik olarak geçmektedir. Köyün üstünde yaklaşık 2000 rakımda bulunan Kedahayyats S. Asdvadzadzin ('Nehre-bakan Meryem') Manastırı en erken 1367 tarihli bir kayıtta anılmaktadır.
Eskikonacık, Pozantı

Mahallenin eski adı yakınında bulunan Annaşah Kalesiyle aynı olup; 3 defa yer değiştirme ve 1 defa bölünme (Yenikonacık, Eskikonacık) sonucu, halihazır konumuna ulaşmıştır. Mahallenin ilk yerleşim mevkii (ki, kalıntıları halen mevcuttur), 1996 yılında yapılan tapu tesciliyle "Kocaköy"; bölünme yaşanan mevkii de, "Manasbat" olarak güncellenmiştir.
Eskikonak, Patnos

Köyün eski adı, 1925 yılı kayıtlarında Krakom ya da Karakum olup, Ermenice'de "grakom" sözcüğü "kireç ağıl" anlamına gelmektedir. Köyün adı, 1946 yılı kayıtlarında Grakom olarak geçmektedir.
Eskiköseler, Polatlı

1926 Yılında 189 Nüfusa sahip olan köy, 1975 yılında 485 nüfusa ulaşıp daha sonraki yıllarda göçler dolayısıyla 2000 yılında 283'e düşmüştür.
Eskiköy Yeri Tepe Üstü Yerleşmesi

Eskiköy Yeri, Antalya il merkezinin kuzeybatısında, Korkuteli İlçesi'nin kuzeyinde, Çomaklı Köyü'nün 3,6 km. doğusunda yer alan bir tepe üstü yerleşmedir. Yerleşme 100 x 60 metre boyutlarında olup ova düzeyinden 35 metre yükseklikteki doğal bir yükselti üzerindedir. Ad olarak verilen Eskiköy Yeri, Çomaklı eski köyünün hemen kuzeyinde yer almasındandır.Yerleşme, İstanbul Üniversitesi'nden Mehmet Özsait başkanlığında yürütülen Antalya – Korkuteli Yüzey Araştırması sırasında 1994 yılında tespit edilmiştir.Yüzeyde ele geçen çanak çömlek buluntularına dayanılarak yerleşmede Geç Neolitik Çağ, Erken Kalkolitik Çağ, Geç Kalkolitik Çağ, Demir Çağı ve Roma Dönemi yerleşimleri olduğu anlaşılmaktadır.Çanak çömlek buluntuları ağırlıklı olarak Neolitik Çağ ve Erken Kalkolitik Çağ'a tarihlenen boyalı ve monokrom çanak çömlek parçalarıdır. Boyalı çanak çömlek parçaları, Hacılar Neolitik Çağ – Erken Kalkolitik Çağ buluntularıyla paralellik göstermektedir Yontmataş olarak da obsidiyen ve sileks dilgiler ele geçmiştir.
Eskiköy, Acıpayam

Mahalle, 1911 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gireniz Tahtalı köyüne bağlı bir mahalle iken, 14 Temmuz 1954'te köy statüsü kazandı. Daha önceleri Çameli ilçesine bağlıyken, 13 Aralık 1955'te Acıpayam ilçesine bağlandı. Eskiköy, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Eskiköy, Doğanşehir

Eskiköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Eskiköy, Ortaca

Eskiköy, Muğla ilinin Ortaca ilçesine bağlı bir mahalledir. Ortaca'ya 8 km mesafede yaklaşık 1.800 nüfuslu bir yerleşim yeridir.Geçim kaynağı narenciye, seracılık ve pamukçuluktur. Köy halkının bir kısmı turizm sektöründe mevsimlik olarak çalışmaktadırlar.
Eskiköy, Sincik

Köy, 1928'den beri Eskiköy adını taşımaktadır. Daha önceleri Adıyaman ili Kahta ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, 3644 sayılı ‘130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Adıyaman'ın yeni kurulan ilçesi Sincik'e bağlanmıştır.
Eskiköy, Uzunköprü

Köy, 1877'den beri aynı adı taşımaktadır. Mütareke yıllarında 1922 yılı kayıtlarında, Yunanca'da "eskiköy" anlamına gelen Palaióxorio ismi kullanılmıştır.Köy, Edirne il merkezine 70 km, Uzunköprü ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır. Köy, Uzunköprü'nün kuzeybatısında ve  numaralı Uzunköprü-Eskiköy il yolunun sonundadır.
Eskiköy, Çorum

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Esençay köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ocak 1956'da yine aynı köye bağlı Kışlacık, Gökdoruk, Dereboy, İmamlar, Büklüce, Öksüzler, Çelikkaya, Eğridere, Hacıevat ve Karakaya mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı.
Eskikılıç, Damal

Eskikılıç köyünün eski adı, Kirpaşen ve Karaşut'tur. Gürcüce kaynaklarda Kirpaşeni (ქირფაშენი) ve Karaşuti (ქარაშუთი) olarak geçer. Eski Gürcücede "şeni" (შენი) "ev", "konut" anlamına gelir. Ancak "Kirpa"nın anlamı konusunda kaynaklarda bilgi mevcut değildir. Bununla birlikte Kirpaşeni "Kirpa evleri" olarak karşılanabilir.Eskikılıç köyü, Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı ve 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterinde "Karaşut nam-ı diğer Kirpaşin" ifadesiyle, Karaşut (كارەشوت) ve Kirpaşen (كیرپاشین)  biçiminde, iki adla kaydedilmiştir. Ancak zaman içinde Karaşut adı unutulmuş ve Kirpaşin olmuştur. Ardahan bölgesini 93 Harbi'nde ele geçiren Ruslar da köyü Kirpaşen (Кирпашен) adıyla kaydetmiştir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Kirpaşin (كیرپەشین) olarak geçer.Kirpaşeni, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Eruşeti'de yer alır. Eruşeti bölgesi, Gürcistan’ın en eski Hıristiyanlık merkeziydi. Kirpaşeni köyü, erken ve geç orta çağda Gürcü yönetimlerin egemenliğinde bulunuyordu. Osmanlılar köyü 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı ve 1595 tarihli Osmanlı tahrir defterine göre Kirpaşeni, Gürcistan Vilayeti içinde Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlıydı. Köyün nüfusu 8 haneden (yaklaşık 40 kişi) oluşuyordu. Osmanlı Devleti'ne ispenç vergisi veren bu hanelerin reisleri Gogiça, Zaraspa, İvane, Şota, Matsatsa, Gabriel gibi Gürcü adları taşıyordu. Köyde buğday, arpa ve yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu. Bir adet de değirmen bulunuyordu.Eruşeti ile bu bölgede yer alan Kirpaşeni köyünü 93 Harbi'nde Ruslar ele geçirdi. Rus idaresinde Kirpaşeni, Ardahan sancağının (okrug) Ardahan kazasına (uçastok) bağlıydı. Bu kazada Tamali nahiyesinin (маркяз: merkez) köylerinden biriydi. Nüfusu 1886 yılında 179 kişiden oluşuyordu ve nüfusun tamamı "Türkmen" olarak kaydedilmişti. Rus idaresi sırasında Kirpaşen'in nüfusu artmış, 1896'da 212 kişiye, 1906'da 314 kişiye ulaşmıştır.Kirpaşeni, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusya'nın bölgeden çekilmesinden bir süre sonra, Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin sınırları içinde kaldı. Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin Tiflis hükûmetine verdiği ültimatom üzerine Gürcü idaresinin çekilmesinin ardından köy fiilen Türkiye'ye katıldı. Gürcistan Demokratik Cumhuriyeti'nin topraklarının işgal edilmesinin ardından Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti'nin 16 Mart 1921'de imzaladığı Moskova Antlaşması'yla Kirpaşeni köyünü de kapsayan Ardahan ile Artvin bölgeleri Türkiye'ye bırakıldı.Kirpaşeni köyü, 1928 yılında Kars vilayetinin Ardahan kazasının Damal nayihesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında "Kirpeşin" adıyla kaydedilmiş olan köy, Posof kazasının Damal nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 432 kişiden oluşuyordu. Kirpaşeni, Kirpaşen / Kirpeşen "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Eskikılıç olarak değiştirilmiştir.Birinci Dünya Savaşı yıllarında Ardahan bölgesini gezen Gürcü araştırmacı Konstantine Martvileli, 7 Ekim 1917 tarihli Sakartvelo gazetesinde köyde kale veya kiliseye ait olması gereken kalıntılardan söz etmiştir.
Eskikızılcakese, Ünye

Eskikızılcakese, Ordu ilinin Ünye ilçesine bağlı bir mahalledir. Eskikızılcakese doğal orman yapısıyla 1988 yılında millî park statüsüne alınmış ve nesli tükenmekte olan dağ keçisi ve ceylan gibi hayvanların avlanması kısmen engellenmiştir. Son yıllarda artan kene olayları mahallede avlanma yasağını daha önemli bir hale getirmiştir. Çünkü doğaya salınan sülünlerin kene ile mücadelede
Eskikızılelma, Mustafakemalpaşa

Köy halkı II. Abdülhamid döneminde, Doğu Türkistan'daki Rus saldırılarından koruma amaçlı, Bursa'nın (Kirmas) Mustafakemalpaşa ilçesinin Balıkesir bölgesindeki vadiye yerleştirilmiştir. İsmi de Türklerin büyük ideali olan Kızıl Elma düşüncesinden gelmektedir.Köy halkının mensubu birtakım kişiler başta I. Dünya Savaşı ve Türk Kurtuluş Savaşı olmak üzere, Kore, Kıbrıs gibi savaşlara katılmıştır.Mahallenin kültürel anlayışı Osmanlı ve Doğu Türkistan'a dayalıdır. Köy halkı klasik Osmanlı mahallesi yaşantısına alışık olmakla beraber eskiyi yaşamaktan ödün vermez. Her yıl yaz aylarında geleneksel köy hayırı yapılmakta olup mahallenin göç etmiş sakinleriyle mahallede yaşayan akrabaları buluşturmayı amaçlar. Mahallenin geniş otlakları küçük büyük her türlü hayvancılık için avantaj içerirken mahallede son zamanlarda  geniş maden ağının keşfine müteakip iş imkânı artmış olup köy halkı geçimini bu yöne çevirmiştir.Köy halkı; Bursa, Balıkesir, Eskişehir, Kütahya yörelerinde kalabalık bulunan ve Osmanlı'nın da kurucusu olan Karakeçili Yörüklerindendir. İlçeye bağlı Killik, Kocakoru, Körekem, Ömeraltı, Çakallar, Şehriman, İncealipınarı, Doğanpınar, Korubaşı, Ağaçlı, Uğurlupınar, Eskikızılelma, Yaylaçayır, Alacaat köyleri de aynı aşiretten olup akrabadır. Bursa'da 60 civarında Karakeçili mahallesi vardır. En fazla Karakeçili mahallesi Mustafakemalpaşa'da bulunmaktadır (14 köy).
Eskil

Eski kaynaklarda daha ziyade "Eski il" olarak geçen Eskil'in ilk kurulduğu yer bugün Gavuröreni olarak bilinen ve ilçenin daha kuzeyinde, Tuz Gölü'nün yakınında bulunan mevkiidir. Anadolu Selçuklu hakimiyeti ile birlikte Sultan II. Kılıçarslan tarafından Eskil ve çevresine Türk boyları yerleştirilerek bölge türkleştirilmiştir.Osmanlılar zamanında Eskil'inEyalman' Vilayetine bi ağlı Esk-Kâlen  Kazalar grubuna merkezlikCumhurbpşkanlığı Osmanlı Avekaleilayşivi İl Yazıleriı defterinde belirtilmektedir. Geniş yerleşim yerlerine sahip Eskil'de tarihi kalıntılara rastlanılmaktadır. Böğet Köyü, Ortakuyu, Köşk, Hüyüklü, Mutlu, Çulfa, Sağsak ye Tosun Yaylalarında höyükler mevcut olup, mimari eser kalında tılarına rastlanılmaktadır.Ortakuyu yaylasında Bizanslılardan kalma tiyatro kalıntıları günümüze ulaşmıştır. Bağdat yolu olarak bilinen tarihi yolun taş döşeli kısımlarına Bayramdüğün mevkiinde de rastlanılmaktadırEskil 1929 yılında belde statüsüne kavuşmuştur ve aynı tarihte Eskil Belediyesi kurulmuştur. 1989 yılına kadar Karakol, Taşkapı ve Taşkesik mahalleleri mevcutken bu tarihte mahalle sayısı 11’e yükseltilip, Merkez (5 Yayla), Karşıyaka (2 Yayla), Cumhuriyet (9 Yayla),Mimar Sinan (3 Yayla), Fatih (11 Yayla), Mithatpaşa (7 Yayla), Zafer (5 Yayla), Fevzi Çakmak (7 Yayla), Yıldırım (10 Yayla), Hürriyet (8 Yayla), İstiklal (10 Yayla) şeklinde düzenleme yapılmıştır. İlçeye bağlı Eşmekaya Belediyesi 1971 yılında kurulmuştur. Cami-i Kebir (4 Yayla), Yenimahalle (4 Yayla), Kayacık (3 Yayla), Yeşilyurt (6 Yayla) olmak üzere 4 mahalleden oluşmaktadır.İlçeye bağlı 1 belde ve 8 köy bulunmaktadır. Merkez İlçe Belediyesi toplam ilçe yüzölçümünün yaklaşık 2/3 ünü kapsamaktadır. Merkeze bağlı 11 mahalle mevcuttur. Merkez, Karşıyaka, Cumhuriyet, Mimar Sinan, Fatih, Mithat Paşa, Zafer, Fevzi Çakmak, Yıldırım, Hürriyet ve İstiklal mahalleleri.İlçeye bağlı Eşmekaya Belediyesi 1971 yılında kurulmuştur. Camiikebir, Yeşilyurt, Yeni Mahalle ve Kayacık olmak üzere 4 mahalleden oluşmaktadır. Bu mahallelere bağlı 14 yayla bulunmaktadır.Eskil İlçesine bağlı 8 adet Köy bulunmaktadır. Böğet, Başaran, Güneşli, Bayramdüğün, Celil, Çukuryurt, Katrancı ve Sağsak. Bu köylere bağlı 14 yayla bulunmaktadır.
Eskil Ulu Camii

Eskil Ulu Camii , Aksaray ilinin Eskil ilçesinde yer almaktadır. İlk inşa tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte cami üzerindeki bir kitabeden 1634 ya da 1734 yıllarında inşa edildiği tahmin edilmektedir. Bugünkü kesme taş minaresi Kemalpaşalı Mehmet Yüzüak tarafından 1963 yılında yaptırılmıştır.
Eskilstuna

Eskilstuna, İsveç'in güney kuşağında yer alan bir şehirdir. Şehir Göller Yöresi'nin kuzeyinde, Mälaren Gölü'nün güney kıyılarında kuruludur.Eskilstuna, İsveç'teki büyük şehirlerden biridir. Vikingler'in eski kenti Strängnäs'ın yakınında kurulu olan kent, sürekli ticari yollar üzerinde yer almış olsa da, uzun süre boyunca kent unvanı alamadı. İsveç'teki Katolik merkezlerinden de birisi olan kent, sonraları Reform hareketleri ile çalkalandı. Sahip olduğu eski ve tarihi değerdeki yapılarla günümüze kadar gelen kent, 60.000'lik nüfusuyla, İsveç'in en büyük şehirlerinden biridir. Buna bağlı olarak yörede sanayi oldukça gelişmiş durumdadır. Hizmet sektöründe İsveç'in öncü kentleri arasında yer alan Eskilstuna, ayrıca İsveç'teki en önemli spor tesislerine ve kültürel mekanlara sahiptir. Öyle ki kent, hentbol alanında dünya çapında bir üne sahiptir.
Eskilstuna belediyesi

Eskilstuna belediyesi (İsveççe: Eskilstuna kommun) İsveç'in Södermanland ilinde bulunan bir belediyedir. Belediyenin merkezi Eskilstuna şehridir.
Eskimanyas, Manyas

Mahallenin il merkezi Balıkesir' e uzaklığı 99, ilçe merkezi Manyas' a uzaklığı ise 9 km olup 120 m. rakımdadır.
Eskimo - Aleut halkları

Eskimo-Aleut halkları, anadilleri Eskimo - Aleut dilleri ailesine giren Sibirya kökenli avcı ve toplayıcı şamanist halklar. Sibirya kökenli olmalarına rağmen, günümüzde Sibirya'da az sayıda bulunurlar; daha çok Kuzey Amerika'nın arktik bölgesi ile Grönland'da yoğunlaşmışlardır ve Arktika'nın birincil ana halkı konumundadırlar. Dil temelli sınıflandırmaya göre, Aleutlar ile Eskimolar olmak üzere iki ana gruba ayrılırlar. Dilce yapılan bu sınıflandırma kültürce yapılan sınıflandırmayla da örtüşür. Yalnız, dilleri Eskimo dillerinin Yupik koluna giren ve İngilizcede Alutiiq adıyla da anılan Supikler, kültürce Eskimolara değil Unangan da denilen Aleutlara yakındır ve geçmişte Ruslarca her iki halk da Çukçilerin verdiği "Aleut" ortak adıyla anılırlar. Eskimo - Aleut dilli halkların nüfusu 102.000  kişidir. Büyük çoğunluğunu Eskimolar oluştururken, Aleutlar 2300  kişilik nüfuslarıyla çok azınlıkta kalırlar.Dil verileri ve arkeolojik kalıntılar, Eskimo - Aleut halklarının Bering Boğazı'nın buzlarla kaplanıp kara köprüsü (Bering Köprüsü) olduğu zamanlarda günümüzden 10.000 yıl önce iki ayrı etnik grup olarak Alaska'dan Kamçatka'ya kadar olan bölgede bulunduklarını göstermektedir. Eskimo ve Aleutların denizde avlanma tekniklerinin geliştirilmesinden önce bölündüklerini gösteren dil verileri arasında ok ve yay için ortak kelimelerin bulunması, bunun yanında deniz avcılığı terimlerinin Eskimo ve Aleutlarda farklı olması gösterilebilir. Eskimo ve Aleutlar deniz avcılığını birbirlerinden bağımsız olarak geliştirmişlerdir.Sirenik Yupiklerinin günümüzde konuşanı kalmayan dilleri diğer Yupik dillerinden belirgin biçimde farklıdır ve bu farklılığa dayanarak Menovşçikov (Меновщиков)  gibi kimi uzmanlar Sirenik Yupikçesini Yupik dilleri dışında tutarak Sirenik Eskimocası adı altında Eskimo dillerinin üçüncü ana kolu olarak sınıflandırır.Kanada'da Yupik kolundan Eskimo bulunmaz, hepsi İnuit kolundandır ve Batı Kanada İnuitçesi (İnuvialuktun) ile Doğu Kanada İnuitçesi (İnuktitut) olmak üzere iki dile ayrılırlar. Batı Kanada İnuitleri kültürel açıdan Mackenzie Deltası İnuitleri, Banks Adası İnuitleri, Bakır İnuitleri ve Netsilik İnuitleri olmak üzere dört kültür grubuna ayrılır. Bakır İnuitleri ve Netsilik İnuitleri Merkezî İnuitler adı altında bir üst grupta toplanırlar. Dilleri Batı Kanada İnuitçesine giren Utkuhiksalik İnuitleri ile dilleri Doğu Kanada İnuitçesine giren Kivalliq ve Aivilik İnuitleri birlikte Rengeyiği İnuitleri (İng. Caribou Inuit) kültür grubunu oluşturur. Doğu Kanada İnuitleri ise, Sallirmiut, Iglulik, Baffinland ve Labrador-Quebec olmak üzere dört kültür grubuna ayrılır.Dilleri üzerine herhangi bir kayıt yapılmadan 1903 yılında Batılı balina avcılarınca getirilen salgın hastalıklardan yok olan Sallirmiut İnuitlerinin günümüzdeki bütün İnuitlerin atası olan Thule kültüründen önceki Dorset kültürüne ait olduğu düşünülüyor.Alaska Yerli Dil Merkezine göre Eskimo-Aleut halklarının nüfusu ve anadillerini konuşabilen kişi sayısı:Eskimo - Aleut dillerindeki "insan" anlamına gelen ve kendilerini adlandırıken de temel aldıkları sözlerin benzerliği:
Eskimo Bulutsusu

NGC 2392 (ayrıca Eskimo bulutsu veya Palyaço bulutsu olarak da bilinir), İkizler takımyıldızı yönünde bulunan çift kutuplu bir gezegenimsi bulutsu. Adını, Eskimo parkalarının çevresi yumuşak kabarık tüylü başlığı ve ortasında insan yüzünü andıran şeklinden dolayı almıştır. 1787 yılında William Herschel tarafından keşfedilmiştir. 2000 yılında Hubble uzay teleskobu sayesinde görüntülerine ulaşılmıştır. İçerdiği gaz bulutlarının karmaşık yapısı henüz tam olarak anlaşılamamıştır.NGC 2392 Dünya'dan 3000 ışık yılı uzaklıkta, İkizler Takımyıldızı'nda yer alır ve küçük bir teleskopla bile görülebilir.
Eskimo dilleri

Eskimo dilleri, Rusya'da Çukçi Yarımadasının birbirinden ayrı iki kıyısında, Amerika Birleşik Devletlerine bağlı Alaska eyaletinde, Kanada'da ve Danimarka'ya bağlı Grönland'da Eskimo-Aleut dilleri ailesinden Eskimo halkları tarafından konuşulan dil ailesi. Yupik dilleri ile İnuit dilleri olmak üzere İki ana kolu vardır. Fakat, Sirenik Yupiklerinin günümüzde konuşanı kalmayan dilleri diğer Yupik dillerinden belirgin biçimde farklıdır ve bu farklılığa dayanarak Menovşçikov (Меновщиков)  gibi kimi uzmanlar Sirenik Yupikçesini Yupik dilleri dışında tutarak Sirenik Eskimocası adı altında Eskimo dillerinin üçüncü ana kolu olarak sınıflandırır. Sirenik Yupikçesi 1997 yılında tükenmiştir. Alaska Yerli Dil Merkezindeki son rakamlara göre 124.000 kişilik nüfusa sahip Eskimo halklarından 85.544 kadarı anadillerini konuşabiliyor.
Eskimo maskeleri

Eskimo maskeleri, hem Yupik hem de İnuit kolundan Eskimoların dans ya da şamanistik törenlerde kullandıkları maskelerdir. Malzeme olarak kuru odun, deri, kemik, boynuz, tüy, saç gibi şeyler kullanılır ve genelde parlak boyayla boyanır. Erken Paleo-Eskimo ve erken Dorset kültüründen kalan morsun fildişinden yapılma minyatür maskeler bulunmuştur. Günümüzde Eskimolar arasında Alaska Yupikleri özellikle maskeleriyle öne çıkarlar.Arkeolojik sitlerden elde edilen buluntulara göre Eskimo maskelerinin ilk örnekleri Erken Paleo-Eskimo dönemiyle Erken Dorset Kültürü döneminden kalmadır. Bu maskeler hayvan ruhlarının kişiselleştirilmiş biçimde temsil edildiği ritüeller gibi ayinlerde kullanıldığına inanılmaktadır.Sibirya Yupikleri, Grönland balinasından elde edilen balina çubuğunun esnek oluşu dolayısıyla geleneksel danslarda maske malzemesi olarak kullanır.Yupikler Eskimo maske geleneğini sürdürdükleri gibi Alaska yerli sanatında da maskeleriyle öne çıkarlar. Dansta kegginaquq denen yüz maskeleri (İng. forehead masks) yanında tegumiak ya da taruyamaarutek denen parmak maskeleri (finger maskettes) de kullanılır. Şamanların kullandığı yüz maskelerine nepcetaq denir. Tek ya da çift olabilirler. Boyu birkaç inç, ağırlığı da birkaç kilo gelebilir. Yapımında birkaç kişinin emeği bulunabilir. Avın bereketli geçmesi için kullanılır. Maskeler törenlerde geleneksel olarak kullanıldıktan sonra imha edilir. Maskelerde labret, dövme, kar gözlüğü gibi aksesuarlar da kullanılır. Yupik maskeleri sürrealist değildir ve mücevher tasarımcılarına da ilham kaynağı olur.Kuzey ve Kuzeybatı Alaska'da yaşayan İnyupiklerde maske (kiiñaġuq, kigiñaŋŋuaq < kiiñaq «surat») Güney ve Güneybatı Alaska'da yaşayan Yupiklerdeki kadar önem arzetmez. Şamanizmin yıkılmasından sonra maskelerin kullanım yeri öncelikle danslardır ve maskenin temsil ettiği doğaüstü kimliğe bürünme belirgin değildir. Maskeler törenlerde (Kivgiq, Uingarung) kullanılmak üzere yapılır ve dekoratif değildir. Kivgiq bayramında giyilen maskeler dalgıç kuşu derisinden ya da kuzgun başından oluşur. Dalgıç kuşlarının eti yense de daha çok maske yapımı için avlanılır. Yupik kadınlarında dansta görgü gereği bir halkayla parmaklara geçirilen yelpaze biçimli parmak maskeleri (Yupikçe tegumiak) oldukça yaygınken, İnyupiklerde bu uygulama çok az görülür. Balina avcısı İnyupiklerin maskeli bayramları vardır ve bu bayramlarda maskeler kullanılır. Fakat, 20. yüzyılın başlarında Hristiyan misyonerlerin baskısıyla bu maskele törenler yapılmaz olmuştur.. Seward Yarımadasındaki Qawiaraq İnyupikleri maske yapımında sahile vuran kuru ağaç kütüklerini kullanır ve kızılağaç kabuğundan elde edilen kırmızı ile söğüt ağacından elde edilen siyah renkle boyanırBrooks Sıradağlarında İçbölgede yaşayan Nunamiut İnyupiklerinde rengeyiği derisinden ve postundan yapılan maskeler Noel zamanı kutlamaları neşelendirmek amacıyla 1950 lerde Bob Ahgook, Justus Mekiana ve Zaccharias Hugo tarafından yapılmaya başlanmış ve zamanla bir gelenek hâline dönüşmüştür.The tale title means: “The way life appeared”; the book title means: “Eskimo tales”; the series means: “The tales of world literature”.
Eskimo mutfağı

Beyazların yiyecekleri (Taniktaq) ile karşılaşmadan önce İnyupikler kendi yiyeceklerini (Iñupiaqtaq) iklim ve coğrafi koşullara göre şekillendirmişlerdi. En temel besin maddesi et (niqipiaq 'gerçek yiyecek' > niqi 'yiyecek' + -piaq 'gerçek') olup, bunu ateşsizliğin çaresizliğiyle değişik yöntemlerle yenebilir kılmışlardır.Maktak: Çiğ olarak yenen yağlı deri altı katmanıyla birlikte balina derisi. Çiğ olarak yenmesi derideki vitaminlerin alımı için gereklidir, zira İnyupik coğrafyasında meyve (o da kiraz çekirdeği kadar ufak üzümsü meyveler) ender bulunur. Pişirildiğinde Uunaalik adını alır.Quaq: Çiğ olarak dondurulmuş et ya da balık. Quaq, avcıların tipik kahvaltısıdır. (Diğer Eskimo dillerinde: Doğu Kanada İnuitçesi (= Nunavut Inuktitut & Nunavik Inuttitut): ᖁᐊᖅ quaq; Kingarmiut İnuitçesi xuaq; Labrador İnuitçesi (= Inuttut) Kuak; Grönland İnuitçesi (= Kalaallisut) quaq)Akutaq: Erimiş ren geyiği yağı ile  ince kıyılmış ren geyiği etinden bulamaç gibi hazırlanıp bir tepsiye dökülüp çiğ yenir. Mevsimine göre malzeme değişkenlik gösterebilir ve de eklenebilir. Bunlar içinde en makbulü, böğürtlensi ya da üzümsü meyvelerin de dahil edilmesidir. İngilizcede Eskimolar söz konusu olduğunda "Eskimo dondurması" (Eskimo ice cream ) ya da Kızılderililer söz konusu olduğunda da "Kızılderili dondurması" (Indian ice cream) denen Akutuq, Türkçedeki  külahlı "dondurma" kavramıyla uyuşmaz.Sibirya Yupiklerinin ana besini deniz memelilerinden sağlanan ettir. Mors ve fok etleri şeritler halinde kurutularak; fok etleri dondurularak; mors ve balina etleri yarı soğuk bir yerde stoklanarak fermente edilir sonra da haşlanarak yenir. Yağlı deri altı katmanıyla birlikte balina derisi çiğ olarak tüketilir (vitaminlerin alınabilmesi için çiğ yenmesi şarttır). Bazen İçbölge Çukçileriyle ren geyiği eti karşılığında balina ve fok ile mors eti takası yapılır. Değişik su yosunları da yenir. Geleneksel besinleri lifsiz olup yağ ve proteince zengin yüksek enerjili besinlerdir.Geleneksel et depolama yöntemi kısa geçen yaz aylarında kurutma yoluyla yapılırken, kışın daha çok dondurma ya da yere eşilen bir çukurda fermente etme yoluyla olur.
Eskimo öpücüğü

Eskimo öpüşmesi ya da kunik, Batı dünyasındaki dudaktan dudağa ya da dudaktan yanağa yapılan öpüşmeden farklı olarak, Eskimolarda burundan buruna uç değdirilerek yapılan öpüşme veya öpücüktür.Eskimolarda takdir ya da tebrik etmenin cinsellik vurgulamadan yapılması burun öpüşmesi (kunik) yoluyla olur ve böylece Arktika ikliminde dondurucu olan dudaktan dudağa (ya da yanağa) ıslak öpüşmeden kaçınılır. Burun ile birlikte üst dudağın da öpüşmeye dahil edilmesi daha çok aile bireyleri ile birbirini sevenler arasında yapılırArktik bölgeyi keşfeden ilk kâşifler Eskimolarda tanık oldukları bu öpüşme davranışına Eskimo öpüşmesi adını vermişlerdir. Eskimo öpücüğünün en erken kayıtları Robert Joseph Flaherty tarafından 1922 yılında çekilen Kuzeyli Nanook adlı belgesel filmde görülür.Sinemada Eskimo öpücüğü görülen yapımlar arasında Simpsonlar, South Park ile Chappelle's Show sayılabilir.
Eskimoların kar için kullandığı sözcükler

Eskimoların kar için kullandığı sözcükler, Eskimo dillerinin (özellikle Yupik ve İnuit) karı anlatmak için birçok sözcük olduğunu ifade eden iddiadan ortaya çıkan bir söylemdir. İddia ilk kez antropolog Franz Boas tarafından ortaya kondu. Daha sonra öğrencisi Benjamin Lee Whorf'un desteklemesiyle Whorfçuluk olarak da bilinen dilsel görelilik hipotezini kanıtlamak için kullanılan bir klişeye dönüştü. Bu hipotez kabaca dilin ses, dilbilgisi, sözcük dağarcığı gibi özelliklerinin kişinin dünyaya bakışını belirlediğini öne sürer. Hipotez bugün gözden düşmüştür. Ancak Eskimoların kar için İngilizceden daha çok kök sözcük kullandığını gösteren 2010 tarihli bir çalışma vardır.Franz Boas, nitelikli bir iddiada bulunmadı. O, sadece Eskimo-Aleut dillerinde daha çok kök sözcük olduğuna işaret etti. Kök sözcükler, yeni bir sözcük oluştururken değişebilir. Bu nedenle sözcük derken ne anlaşıldığına göre sözcüğün tanımı da değişir.İddia ilk kez 1986'da Laura Martin adında bir dilbilmci tarafından yeniden incelemeye tabi tutuldu ve dilsel göreliliğin bir kanıtı olarak sunuldu. Bunu izleyen Geoff Pullum'un çalışmasında ise iddia büyük bir mit olarak nitelendirildi ve bu süreç "Büyük Eskimo Sözcük Aldatmacası" olarak adlandırıldı.
Eskino

Eskino ( Shinusa), Yunanistan'ın Güney Ege bölgesine bağlı Nakşa ve Küçük Kikladlar belediyesinde bulunan bir ada, köy ve belediye birimidir. Ada, Ege Denizi'nde Örenli ile Yassıca adaları arasında yer almakta olup Kiklad Adaları'nın bir parçasıdır. Yüzölçümü 8.512 km² olan adanın nüfusu 2011 yılı itibarı ile 256'dır.
Eskinos

Eskinos veya İşkinos ( Sikinos), Yunanistan'ın Güney Ege bölgesinde bulunan bir ada, köy ve belediyedir.Ada, Ege Denizi'nde yer almakta olup Kiklad Adaları'nın bir parçasıdır. Yüzölçümü 100.2 km² olan belediyenin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 1,456'dır.
Eskioba, Tire

Eskioba; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Eskipara, Terter

Köyün eski adı Eskiparalı idi. 19. yüzyılda köy Birinci Eskiparalı ile İkinci Eskiparalı adlı iki bölümden oluşmaktaydı. Yerel nüfusun bilgisine göre köyün nüfusunu Kazah rayonunun Eskipara köyünden gelen aileler oluşturmuştur.11 Mayıs 2016 tarihinde Eskipara bölgesinin Ermenistan güçleri tarafından Belirli Konvansiyonel Silahlar Sözleşmesi'nde yasak olan 122 mm kalibre beyaz fosforlu mermiyle bombaladığı bildirildi. Aynı gün 13 ülkeden askerî ataşe beyaz fosforlu mermiyle bombalanan bölgeyi inceledi.
Eskipazar

Eskipazar, Karabük'ün bir ilçesi. Eskipazar'a 3 km uzaklıkta Hadrianapolis antik kenti bulunmaktadır.Eskipazar, Gerede-Karabük yolunun hemen dışında bulunmaktadır. Bu yol ise İstanbul ile Batı Karadeniz'in büyük bir bölümünün ulaşımını sağlamaktadır. Karadeniz Bölgesi ile İç Anadolu Bölgesi arasında kaldığından geçiş iklimine sahiptir. Halkın geçimi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.Eskipazar köylerinde genel olarak gelenekler devam ettirilmektedir. Köylerde, köy odalarına rastlanmaktadır. Bu odalarda düğün, nişan ve dini bayramlarda toplanılır.Eskipazar ilçesi hakkında, Karadeniz bölgesinin eski bölge adı olan Paflagonya bölgesi sınırları içinde kalmaktadır. Ayrıca ilçe Hadrianapolis antik yerleşim izlerinide taşımaktadır.Yapılan arkeolojik kazılarda antik kent'in yapıları 1500 yıllık olduğu tahmin edilmektedir.
Eskipazar, Altınordu

Mahallenin adının eskiden Ordu şehir merkezinin burada olduğu çarşısının, pazarının burada kurulduğu fakat zamanın birinde burada çıkan büyük bir yangın sonunda her yerin yandığını sonrasında şehrin bugünkü şehir merkezinde kurulması dolayısıyla mahallenin adı Eskipazar olarak adlandırılmıştır.Mahallede 1380 yılı yapımı olduğu düşünülen Eskipazar camii yer almaktadır. Depremde hasar gören cami onarılmıştır. Pencere kapısı ve minberi ahşap oymacılığın güzel örneklerinden olup, Ankara Etnografya Müzesi’nde sergilenmektedir.Ordu merkezine 5 km uzaklıktadır. Ulaşım Altınordu belediyesine bağlı toplu taşıma araçları ile sağlanmaktadır. Toplu taşıma araçları şehir merkezinde yer alan endüstri meslek lisesi yanından hareket etmektedir.
Eskipazar, Of

Yapılan değerlendirmelere göre Of kaza merkezinin ilk yerinin Eskipazar yerleşimi civarında, Baltacı Deresinin Karadeniz'e birleşmeden önce sol sahilde olduğu yönündedir. Buradaki pazar yeri sayesinde uzun yıllar Of kaza merkezi konumundayken, ilerleyen yıllarda Solaklı Vadisi boyunca günümüzdeki Of yerleşiminde yeni pazar yerinin kurulmasıyla eski konumunu kaybetmiştir.30 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşmüştür. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu. Büyükşehir Yasası uyarınca 2014 yılında belde statüsü kaldırılarak mahalle olmuştur.
Eskipolat, Aziziye

Mahallenin eski adı 1522 ve 1916 yılı kayıtlarında Kürtçede "pınarbaşı" anlamına gelen Serçeme olarak geçmektedir. 16. yy kayıtlarında Aziziye ve Aşkale’nin bir bölümünü kapsayan Serçeme Kazası'nın merkezi idi.Daha önceleri Aşkale ilçesine bağlıyken, 10 Mayıs 1956'da Erzurum merkez ilçenin Ilıca Bucağı'na bağlandı.1990 yılında Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca İlçesi'ne bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 42 km, Aziziye ilçe merkezine 28 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yolu kenarındadır.
Eskisaray, Uşak

1898 yılı Osmanlı kayıtlarında yerleşimden günümüzdeki adıyla Uşak kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilmektedir.
Eskitaşlı, Lüleburgaz

Köy, Kırklareli il merkezine 90 km, Lüleburgaz ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy Lüleburgaz'ın kuzeyinde ve  numaralı Lüleburgaz-Pınarhisar devlet yolu üzerindedir.
Eskitekke, Pınarbaşı

Eskitekke; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Eskitoprak, Suşehri

Köy, Sivas il merkezine 150 km, Suşehri ilçe merkezine 29 km uzaklıktadır. Köy,  numaralı Suşehri-İmranlı il yolu yakınındadır.
Eskitorunobası, Evren

Eskitorunobası; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Eskitoğlu Şelalesi

Eskitoğlu Şelalesi, Rize ilinin Derepazarı ilçesinde bulunan bir şelaledir. Derepazarı'na 4 kilometre uzaklıktadır. Şelale, yaklaşık 40 metre yüksekliğindedir ve iki kademe halinde akar.
Eskituraç, Reşadiye

Köyün adı bir zamanlar bölgede fazla olduğu rivayet edilen Turaç kuşundan gelmektedir. Aynı isimde yeni bir köy daha kurulunca köye Eskituraç adı verilmiş kurulan yeni köye ise Yenituraç ismi verilmiştir.
Eskiyapar, Alaca

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Eskiyapar'da çeşitli medeniyetlere ait arkeolojik kalıntılar bulunmaktadır. Eskiyapar Höyüğü'nden 19. yüzyılın ilk yarısında ilk bahsedenlerden biri William John Hamilton'dur. Köy, bir höyüğün üzerine inşa edilmiştir. 20. yy'ın başında yapılan ilk kazılarda Bir aslan rölyefi, Bizans mezar taşları, dini yapı kalıntıları ve Roma döneminden kalma yol işaret taşları bulunmuştur. 1968-83 yılları arasında Raci Temizer tarafından ilk dönem kazıları yürütülmüştür. Daha sonra 1991-92 yıllarında Çorum arkeoloji müzesi höyükte ikinci dönem kazılarını sürdürmüştür.M.Ö. 2 binyılda surlarla çevrilmiş olan bu kent, Boğazköy'ün 25 km kuzey doğusunda, Alaca Höyük'ün 20 km güneydoğusunda yer almaktadır. Kent, Erken Tunç Çağı'ndan günümüze kesintisiz kadar yerleşim görmüştür. M.Ö. 3. bin yıla ait iki definede çeşitli takılar bulunmuşturEskiyapar'ın Hitit kenti Ankuwa olduğu iddia edilmiştir. Başka bir görüşe göre ise Eskiyapar Hitit şehri Tawiniya'dır.Ayrıca Hatti'den de bilinen Tahurpa olduğuna ilişkin görüşler ve çalışmalar mevcuttur. 2011 yılında bulunan Hitit tableti, sıralanan bu görüşlerin iki isme düşürülmesini sağlayacaktırTunç çağı kazılarının yapıldığı yerde Hüseyin Dede adlı bir şahsın bir türbesi bulunmuştur. Kazıların devam edilebilmesi için türbe biraz öteye kaydırılmış, bu arada onun inşasında kullanılan tahtanın 1781 yılına ait olduğu tespit edilmiştir. Hüseyin Dede'nin kim olduğu bilinmemektedir.
Eskiyol, Bulanık

Köyün eski adı, 1902 yılı kayıtlarında Alibonciyan ya da Alibocan olup, Kurmanci'de "alîbonciyan" olarak geçmektedir.
Eskiyol, Kelkit

Köyün eski adı "Bandola"'dır. Yerleşim bölgede yaşanan savaşların etkisiyle harap olduğundan 1516 yılı tahririnde virane (boş) olarak kaydedilmiştir. Osmanlı yönetimince bölgede başlatılan iskan politikası neticesinde 1530 ve 1591 tahrirlerinde "Bandula" adıyla kaydedilen yerleşim, sadece Müslümanların yaşadığı oldukça fazla nüfusa sahip bir yerleşim olarak görülmektedir. Yerleşim, bağlı olduğu Kelkit nahiyesi genelinde olduğu gibi Celâlî isyanları sırasında olumsuz etkilenmiş ve nüfusu oldukça azalmıştır. 1642 yılı avarız defterinde köyde sadece 1 Müslüman hane kaydedilmiştir. 1835 yılı sayımına göre (sadece erkek nüfus sayılmış) köyde, 4 hanede 14 erkek nüfus yaşamaktadır. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da birlikte Bandola adıyla Kelkit kazasının köyleri arasında yer alan yerleşimin adı 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.Gümüşhane iline 100 km, Kelkit ilçesine 35 km uzaklıktadır. Köy, eski Erzincan-Gümüşhane Karayolu üzerindedir.
Eskiyol, Nusaybin

Mahallenin eski adı Çuva (Kürtçe: Çûva)'dır. Nusaybin merkezine 7 km Mardin merkeze 45 km mesafededir Büyükşehir yasasından sonra köy statüsünden mahalle statüsüne geçmiştir. Mahallede sağlık ocağı ve okul bulunmamaktadır.
Eskiyüreğil, Kütahya

İkinci Balkan Savaşı sonrasında göçmen sayısının artması ve fazla iskân gerçekleştiğinden köyün genişlemesine imkân kalmamış bu yüzden köy ikiye bölünmüş ve yeni bir köy daha kurulmuştur. Yeni kurulan bu köy günümüzde Bilecik ilininin Bozüyük ilçesine bağlı Yeniüreğil köyüdür.
Eskiyürük, Aydıncık

Mahallenin nüfusu, 2007 nüfus sayımına göre 637'dir. Köy, devamlı olarak göç vermektedir. Göç, genellikle Aydıncık merkeze olmaktadır.Köy halkının geçimi tarım ve hayvancılık üzerinedir. Mahallede bazı aileler sebze ve meyve yetiştiriciliği bazı aileler de küçük ve büyükbaş hayvan yetiştiriciliği yapmaktadır.
Eskiz

Eskiz veya taslak, genellikle bitmiş bir eser olması amaçlanmayan, acele icra edilmiş serbest çizimlere verilen addır. Sanatçı, eskiz yoluyla gördüğü bir şeyi kaydedebilir, bir fikri geliştirmek ya da daha sonra kullanmak için kağıda veya eskiz defterine dökebilir ve/veya bir imgeyi, fikri ya da prensibi başkasına gösterebilir.Her türlü çizim aracıyla eskiz yapılabilir. Terim genellikle karakalem ya da pastel boya gibi kuru çizim araçlarıyla icra edilen görsel eserler için kullanılır. Dijital kalem, tükenmez kalem, beyaz tahta kalemi, suluboya ya da yağlı boyayla da eskiz yapılabilir. Bir heykeltıraş, kil veya kâğıt hamuruyla üç boyutlu eskizler hazırlayabilir.Eskiz, genellikle sanat öğrencilerine eğitimlerinin bir parçası olarak öğretilir.  Genellikle onlardan her dakika poz değiştiren canlı bir modelin eskizini yapmaları istenir.Çoğu ressam eskizleri fikirlerini kaydetmenin ya da geliştirmenin bir yöntemi olarak kullanır. Leonardo da Vinci ve Edgar Degas gibi bazı ressamların eskiz defterleri çok meşhur olmuş ve kendi başına sanat eseri sayılabilecek öneme ulaşmıştır. Sayfaları çizgisiz olan her defter eskiz defteri olarak kullanılabilir. Böyle bir defter, hazır satın alınabildiği gibi boş ya da zaten eskizle doldurulmuş sayfalar kullanılarak ressamın kendisi tarafından da yapılabilir.Mahkeme resimleri, taslaklar ve krokiler belli bir amaca yarayan profesyonel eskiz çeşitlerine örnek gösterilebilir. Eskizler reklamcılık ve endüstriyel tasarım gibi meslek alanlarında da kullanılabilir. Turistik bölgelerdeki sokak ressamları müşterilerinin eskizlerini çıkararak para kazanır.
Eskiçatal, Manyas

Mahallenin il merkezi Balıkesir' e uzaklığı 80, ilçe merkezi Manyas' a uzaklığı ise 6 km olup 20 m. rakımdadır.
Eskiçeltek, Uğurludağ

Köyün adı, 1907 yılı kayıtlarında Çeltek olarak geçmektedir. Daha önceleri İskilip ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Uğurludağ ilçesine bağlandı.
Eskiçokdeğirmen, Kumru

Eskiçokdeğirmen; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Eskiören, Suruç

Eskiören; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Eskiören, Yenifakılı

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 1990 yılında, 3644 Sayılı '130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince, Yozgat'ın Boğazlıyan ilçesinden ayrılarak yeni kurulan Yozgat ili Yenifakılı ilçesine bağlanmıştır.Köy, Yozgat il merkezine 100  km, Yenifakılı ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır. Köy, Yenifakılı'nın güneyinde ve TCDD Ankara-Kayseri konvansiyonel tren hattının yakınıdadır.
Eskişar, Suşehri

Köy, Sivas il merkezine 135 km, Suşehri ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy,  numaralı Suşehri-İmranlı il yolu kenarındadır.
Eskişarkaya, Şehitkamil

Eskişarkaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Eskişehir Anadolu Lisesi

Eskişehir Anadolu Lisesi, Eskişehir'de bulunan bir Proje Anadolu lisesidir. Liseye Geçiş Sınavlarına göre Eskişehir'in en yüksek puanla öğrenci alan proje Anadolu lisesidir. 1955 yılında açılan Maarif Kolejlerinden biridir. Aktif öğrenci kulüplerine sahiptir.1953 yılında henüz kesinleşmeyen ve 1954 yılında şekillenen tasarıyla, önceleri dört adet olarak benimsenen Resmi Kolej (Anadolu Liseleri) sayısı, TBMM'nin 23 Şubat 1955 tarih ve 47. toplantısının 2. oturumunda kabul edilen Bütçe Yasası ile altıya çıkarıldı. Böylece Eskişehir, Kadıköy (İstanbul), Bornova (İzmir), Konya, Samsun ve Diyarbakır Resmi Kolejleri (Anadolu Liseleri) açılmıştır.Toplumsal gelişmelerin, farklı nitelikte okulların açılmasını gündeme getirmesi ile genel liselere ek olarak Maarif Bakanlığı Kolejleri kurulmuştur. Bu kolejIerin ilki, 1932 yılında İngilizce öğretime başlayan Yenişehir Lisesi'dir. 1954/55 öğretim yılında ülkede artan yabancı dil bilen eleman gereksinimini karşılamak üzere, o güne kadar yabancı dilde öğretim yapan okullara birer seçenek olarak Millî Eğitim Bakanlığı tarafından aşağıda belirtilen gerekçe ile dört okul açılması kararlaştırılmıştır:"Memleketimizle dünya milletleri arasında günden güne artan kültürel ve ekonomik temaslar ve yurdumuzda büyük bir hızla gelişen iktisadi ve teknik çalışmalar için belli başlı dünya dillerini hakkıyla öğrenen, ilmi çalışmalardan daha geniş ölçüde faydalanmasını bilen gençlere şiddetle ihtiyaç hissedilmektedir."Bu karar üzerine, 1955/56 yılında İstanbul, İzmir, Eskişehir, Diyarbakır, Konya ve Samsun'da İngilizce öğretim yapan "Maarif Bakanlığı Kolejleri" adı altında okullar açılmıştır.Millî Eğitim Bakanlığına bağlı bir ortaöğretim kurumu olan Eskişehir Koleji, Türkiye'de özel olmayan kaliteli okullar açılması fikriyle kurulan ilk 6 Maarif Bakanlığı Kolejlerinden biridir. 1955-56 öğretim yılı başında 67 öğrenciden ibaret bulunan dört hazırlık sınıfı ile öğretime açılmıştır.Eskişehir Koleji, esasen Kız Enstitüsü olarak inşa edilmiş bulunan binada eğitime başlamıştır. Bu nedenle, yatılı okul olan kolejin ilk yıllarda yer konusunda sıkıntı çektiği söylenebilir.Okulun Tepebaşı'nda bulunan arsasına proje ve planlar hazırlanarak yeni bina yapılmış ve 1967-1968 öğretim yılı eğitimine bu binada başlamıştır.Küçük Prens Kitap Müzesi, Eskişehir Anadolu Lisesi'nde bulunan 400 farklı dilde iki bin Küçük Prens kitabının yer aldığı bir müzedir.5 Temmuz 2020 tarihinde açılan müze, sosyolog ve Eskişehir Anadolu Lisesi felsefe öğretmeni Ali Lidar'ın biriktirdiği kitaplar ile lisenin lojmanının bir bölümünde oluşturulmuştur.