barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Kuşnarenko (il)

Kuşnarenko ili Başkurdistan'ın 54 idari biriminden biridir. Yönetim merkezi Kuşnarenkodır. İl 1930 yılda kuruldu.Bölge boyunca Rusya'nın federal önemi olan M7 İdil Moskova —Nijni Novgorod - Kazan - Ufa karayolu geçmektedir .1 Ocak 2017 nüfus sayımına göre bölge nüfusu 27074 kişidir. 2010 Rusya nüfus sayımına göre etnik yapı: Tatarlar % 49.5, Başkurtlar % 32.7, Ruslar % 14.7 .
Kuşsaray Höyüğü

Kuşsaray Höyüğü, Çorum İl merkezinin 15 km. kuzeydoğusunda, Düvenci Ovası'nda, Kuşsaray Köyü'nün 400 metre batısında yer alan bir höyüktür. Tepenin, 150 x 100 metrelik bölümünün surla çevrili olduğu anlaşılmaktadır. Yüksekliği 20-25 metredir.Tepede kazılar, birkaç tablet bulunduğu haberini alan Milli Eğitim Bakanlığı'nın bildirimi üzerine 1966 yılında Prof. Dr. Halit Zübeyir Koşay başkanlığında yapılmıştır. Ancak kazılarda, Hitit katlarında asıl aranan tablet bulunamamıştır. Özel mülkiyete konu olan tepe, kamulaştırılamayınca da bir haftalık sondajla yetinilmiştir.Bu kısa süreli ve ana toprağa kadar inilemeyen kazılarda üç tabaka saptanmıştır. Birinci tabaka Hitit Çağı'dır. İkinci tabaka Erken Tunç Çağı tabakasıdır ve üç yapı evresi saptanmıştır. Bu yapı evrelerinden ortadakinin büyük bir yangın yaşadığı bildirilmektedir. En alttaki üçüncü tabaka ise Geç Kalkolitik Çağ tabakasıdır.Kazı alanının dar olması nedeniyle mimari yapı tam ayrıntılı belirlenememiştir. Ayrıca bir yüzyıldır tarım yapılan tepede Hitit Çağı'yla ilişkilendirilecek hiçbir mimari kalıntı yoktur. Bu tabakada sadece çanak çömlek kırıkları ele geçmiştir. Tek sıra taş temel üzerine kerpiç duvarlı yapılar olduğu belirtilmektedir. Küçük buluntular arasında pişmiş toprak tezgâh ağırlıkları ve ağırşaklar, çok sayıda çakmak taşı dilgi bıçak, Ahlatlıbel ve Alacahöyük buluntuları benzeri fincan tipi küçük kaplar sayılmaktadır. Erken Tunç Çağı tabakalarında, iki basit toprak mezar ortaya çıkarılmıştır. Gömütler hocker tarzında (ana rahmindeki gibi) gömülmüştür. Höyüğün batı eteğinde ise erken Tunç Çağı'na tarihlenen küp mezarlar bulunmuştur. Höyükteki yerleşim yaklaşık olarak MÖ 3. binyılın ikinci yarısına tarihlenmektedir.
Kuşsaray, Aydıncık

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan '3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat ili Çekerek ilçesinden ayrılarak yeni kurulan Yozgat ili Aydıncık ilçesine bağlanmıştır.
Kuşsaray, Çorum

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Mecitözü ilçesine bağlıyken, 31 Ekim 1952'de Çorum merkez ilçeye bağlandı.
Kuşsarayı, Baskil

Köyün adı, 1226 yılı kayıtlarında Ebro ya da Hebro, 1928 yılı kayıtlarında  İzolî ya da İzolu, 1946 yılı kayıtlarında ise Bekirhüseyin olarak geçmektedir.
Kuştaşı, Güroymak

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Hasık olup, Kürtçe'de "xasik" sözcüğü "bey mülkü" anlamına gelmektedir. Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı '103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Bitlis Merkez ilçesinden ayrılarak Bitlis'in yeni kurulan ilçesi Güroymak’a bağlanmıştır.Köy, Bitlis il merkezine 30 km, Güroymak ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Köy, Güroymak'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Muş-Bitlis (Güroymak-Tatvan) devlet yoluna 9,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kuştepe, Cizre

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Basüsk ya da Basisk olup, "bâsûsik" sözcüğü Kürtçede "meyanlı" anlamına gelmektedir. Daha önceleri Mardin ili Cizre ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında yeni kurulan Şırnak ili Cizre ilçesine bağlanmıştır.Köy, Şırnak il merkezine 45 km, Cizre ilçe merkezine 1 km uzaklıktadır. Köy, Cizre'nin batısında olup,  numaralı İdil-Cizre devlet yolu kenarındadır.
Kuştepe, Pehlivanköy

Köy, Kırklareli il merkezine 59 km, Pehlivanköy ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır. Köy, Pehlivanköy'ün kuzeydoğusunda  numaralı Pehlivanköy-Babaeski il yolu üzerindedir.
Kuştepe, Samsat

Köyün adı, 1917 yılı kayıtlarında Kürtçe'de "Fırat kenarı" anlamına gelen Berfırat olarak geçmektedir.Köy; Adıyaman il merkezine 62 km, Samsat ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Atatürk Baraj Gölü kenarındadır.
Kuştepe, Şişli

Kuştepe, İstanbul'un Şişli ilçesine bağlı mahalle. Mecidiyeköy, Şişli Merkez ve İzzetpaşa mahalleleriyle komşudur. Mahallede genellikle Roman kökenli vatandaşlar yaşamaktadır.İstanbul Bilgi Üniversitesi'nin kampüsü bu mahallede bulunmaktadır. Mahallede, Kuştepe Camii adlı bir cami de yer alır.
Kuştul Manastırı

Kuştul Manastırı, Trabzon ili Maçka ilçesi Esiroğlu Beldesi Şimşirli-Kuştul Köyü sınırları içerisinde bulunan; turizm açısından önem taşıyan bir manastır.Kuştul Manastırı, 752 tarihinde yapılmış olup 1203'te yağmalanıp bir süre terk edildikten sonra 1393'te tekrar faaliyete başlamıştır. 1904'teki yangında tamamen yanınca üçüncü kez yapılmıştır. Günümüze pek az kalıntısı gelen manastırın içindeki mağaranın kuzeyine yaslanmış küçük kiliseciğin çok eski olmadığı bilinmektedir. Manastırın içine girilince, iç avlunun sağında ve solunda iki-üç katlı manastır odaları yerleştirildiği görülmektedir. Kuzeydekilerin misafir odaları, güneydekiler keşiş odaları olarak tanımlanmaktadır. Cumont'un 1903'te çektiği fotoğraftan manastırın; büyük bir kilisenin yanında haç planlı başka bir kilise ile manastır yapılarından oluştuğu anlaşılmaktadır. Batı cephesinden bir merdivenle içine girilen manastır; geniş holleri ve salonlarıyla dikkat çekmektedir. Haç planlı kilisesi zamanla yıkılmış ve hiçbir iz bırakmadan yok olmuştur. Bu yok oluşun manastırın define avcılarınca tahrip edilmesinden kaynaklandığı iddia edilmektedir. Manastırın batıya uzanan dehlizleri olduğu belirlenmişse de bugün kullanılmaz durumdadır.
Kuşva

Kuşva (), Rusya'nın Sverdlovsk Oblastı'nda bulunan bir şehirdir. Şehir, Ural Dağları'nda yer almaktadır. Yüzölçümü 2,169.43 km² olan şehrin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 30,167'dir.
Kuşça, Bozkır

Kuşça; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kuşça, Cihanbeyli

Orta çağlardan itibaren  bir yerleşim yeri olan Kuşca, arkeolojik ve jeolojik araştırmalar göstergesinde, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı medeniyetlerinin egemenliği altında kalmıştır. Tanzimatla  Anadolu'daki Osmanoğulları kökenli  konar göçer aşiretler için Ankara, Sivas, Konya, Karası sancaklarında bazı köyler kurulmuş veya mevcut köyler iskana açılmıştır. 19. yüzyılın sonlarında özellikle Adıyaman'dan, Güneydoğu Anadolu'dan, Kelhasan ve Yeniceoba çevresine göçler olmuştur. Zamanla Yeniceoba'dan Kuşça yaylasına yerleşmişlerdir. Kuşca 16 Mayıs 1928 Tarih ve 6699 sayılı kararname ile köy olmuştur. Köy olduktan sonra ismi sırasıyla Yeniyapan, Hacılar ve en sonunda Kuşça olmuştur. 3 Haziran 1988 tarihindeki kararla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.Kuşça Belediyesi sınırları içerisindeki bulunan "Celil Boğazı" Kapadokya, Afyon ve Narman’dan sonra Türkiye'nin dördüncü peribacası bölgesidir. Kuşca Belediyesi’nin 2 km yakınında Celil Mahallesi civarında peribacası oluşumları bulunmaktadır. Birçok araştırmacının Kuşça formasyonu olarak adlandırdığı bu birimin yaşı Orta Eosen-Üst Miyosen bazılarına göre ise Oligosen’dir. Birim sarımsı kahve, kırmızı, yeşil, gri ve beyaz alacalı renklerde, orta-kalın katmanlı, orta tutturulmuş, kumtaşı, çakıltaşı, kiltaşı, çamurtaşı, volkanik küller, killi kireçtaşı ve konglomeralardan oluşmaktadır. Kumtaşı ve konglomeralar genellikle karbonat çimentolu olup içindeki çakıl ve kumlar daha yaşlı bütün birimlerden ve özellikle Eosen flişleri ve ofiyolitlerden kaynaklanmıştır. Peribacaları farklı dayanıma sahip olan bu seviyelerin rüzgâr ve yağışlarla şekillendirmesi ileoluşmuştur. Görünümleri açısından farklı nesnelere benzeyen bu yapılarla ilgili birçok efsane anlatılmaktadır.Konya'nın kuzeyinde, Cihanbeyli ilçesinin kuzey-batısında olan Kuşça, il merkezine 130 km, ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır. Deniz seviyesinden yüksekliği 1000 m civarında olan Cihanbeyli platosundadır. Doğusunda Yeniceoba, kuzeyinde Kütükuşağı ve Kelhasan, güneyinde Kayı ve İnsuyu, batısında ise Böğrüdelik köyleri bulunmaktadır. Kuşca'nın ortalama yüksekligi 1200 metredir. Civarın en yüksek dağı olan Kale Dağı 1320 metredir.Beldenin jeolojik yapısı ise kumtaşı, çakıl taşı, kiltaşı, çamurtaşı, killi kireç taşı, krem, bej renkli kırılgan kireçtaşı, tüf, anglomera ve genellikle andezitik –dasitik lavlardan oluşmaktadır. Bu kaya türleri birbirleri ile yanal düşey geçiş göstermektedir.Kuşça, karasal iklimin karakteristik özelliklerini taşımaktadır. Kışları sert ve soğuk, yazları ise sıcak ve kurak geçmektedir. 1241 rakımlı belde, 50 km²lik alan üzerindedir.Belde halkı Kürt kökenli insanlardan oluşmaktadır ve belde yaşatılan kültür de dolayısıyla bu doğrultudadır. Konuşulan dil Batı Kurmancisi denilen ve daha çok Adıyaman, Kahramanmaraş ve Malatya yörelerinde konuşulan Kurmanci diline benzemektedir.Kuşça'da 1 adet İlköğretim ve 1 adet Ortaokul okulu eğitime hizmet verilmektedir. ve okuryazarlık oranı % 90'ın üzerindedir.
Kuşça, Terme

Kuşça köyünün adı 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Kuşca" (قوشجە) olarak geçer. Bu tarihte köy Samsun vilayetinin Terme kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. Terme kazasında 19. yüzyılın ilk yarısındaki nüfus kayıtlarında Kuşça adı geçmemektedir. Bu dönemde Terme kazası 34 köyü kapsıyordu. Kuşça köyü daha sonra, 93 Harbi'nin ardından göç eden Gürcülerin yerleşmesi sonucunda ortaya çıkmış olabilir. Nitekim Kuşça Gürcülerinin Acaralı göçmenlerden oluştuğu bilinmektedir. Gürcü göçmenlerin yerleştiği sırada Terme kazası, Trabzon vilayetine bağlı Canik sancağının kazalarından biriydi. Gürcüler göçle birlikte Keda'dan o bölgeye özgü siyah üzüm ve "Haçiçuray" (ხაჭიჭურაჲ) cinsi beyaz elma getirmişlerdi. Köyde yaşayan Gürcüler uzun süre Gürcü olmayanlarla evlilik yapmamıştır.Kuşça köyü 1935 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 207 kişiden oluşuyordu. 1965 yılına gelindiğinde Kuşça'nın nüfusu 419 kişiye yükselmişti. Bu nüfus içinde 127 kişi okuma yazma biliyordu.Kuşça idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra Samsun Büyükşehir Belediyesi'nin bir mahallesi olmuştur.Kuşça, günümüzde Terme ilçesinde Gürcülerin yaşadığı yedi köyden (diğerleri: Akçay,  Cılar, Keskinkaya, Kocamanbaşı, Köybucağı, Özyurt) biridir. Günümüzde köyde Lortkipanidze (ლორთქიფანიძე), Parsenadze / Pasanidze (ფარსენაძე / ფასანიძე), Beridze (ბერიძე), Çikvaidze (ჩიკვაიძე), Gurgenidze (გურგენიძე) ve Devadze (დევაძე) soyadı taşıyan aileler yaşamaktadır.
Kuşça, Yenipazar

Köyün eski adı 1521 yılı kayıtlarında Tükçe'de "karanlık, gölgelik" anlamına da gelen Kuzca olarak geçmektedir. Köy, 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı '103 İlçe Kurulması Hakkında Kanun' gereğince Gölpazarı ilçesinden ayrılarak Bilecik'in yeni kurulan ilçesi Yenipazar’a bağlanmıştır.
Kuşçalı, Sungurlu

Kuşçalı, Çorum ilinin Sungurlu ilçesine bağlı bir köydür. Kuzeyinde Çankırı ili Batısında Kırıkkale ili bulunmaktadır.Kuşçalı Köyü adı resmi belgelerde ilk defa  karşımıza 1699 tarihinde Keskin Kazası ile ilgili olan bir beratta geçmektedir.  1834 yılında Kırşehir Sancağı Keskin Kazasına bağlı bulunmakta olup; söz konusu tarihte köyde 25 hane bulunmaktadır.Kuşçalı karyesinin (köyünün) nüfusu ile ilgili olarak 705 numaralı temettuat defterinden tespit edildiği kadarı ile1845 yılında; 59 haneye tekâbül eden 295 kişi nüfusu söz konusudur. Bu tarihti köy Kırıkkale’ye bağlı idi.  Cumhuriyet döneminde Ankara ilinin Kalecik ilçesine bağlı olan köy, 9 Mayıs 1929'da Çorum ilinin Sungurlu ilçesine bağlandı.
Kuşçayırı, Ilgaz

Köy, Çankırı il merkezine 40 km, Ilgaz ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın güneyinde olup,  numaralı Kastamonu-Çankırı (Ilgaz-Korgan) devlet yoluna 1,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kuşçi

Kuşçi (Gürcüce): კუშჩი; Türkçe: Kuşçu), Gürcistan'da Kvemo Kartli bölgesinde, Tsalka Belediyesi'nde bir köydür. Hrami Deresi'nin sağ kıyısında, deniz seviyesinden 1.540 metre yükseklikte yer alır. Tsalka kasabasına 24 km uzaklıktadır.Tarihsel Trialeti bölgesinde yer alan Kuşçi'nin hemen yakınında Gvelpareha  köyü bulunuyordu. Gvelpareha (გველფარეხა) "yılan ağılı" anlamına gelir. Tsalka Belediyesi'nde yer alan Darakoy'un yakınındaki eski köy ise, Pareha (ფარეხა) adını taşıyordu. 1794-1799 arasında hazırlanmış olan Gürcüce bir yer adları listesinde Pareha adı geçmekle birlikte Gvelpareha adının yer almaması, bu yerleşmenin bu tarihten önce ortadan kalktığını göstermektedir. Tümülüs ve eski mezarın bulunduğu Gvelpareha'da yapılan kazılarda eski yerleşmeye ait izler ortaya çıkmıştır. Kuşçi köy ise, 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından, 1830'larda Türkiye'den göç eden Türkofon Rumların (Urumi) Tsalka bölgesine yerleştirilmesinden sonra ortaya çıkmıştır.Köyün kuzeybatı ucunda yer alan Aziz Giorgi Kilisesi, 6-7. yüzyıla tarihlenen tek nefli bir yapıdır. Kilisenin duvarları kaba yontu, köşeleri, kemerleri ve pencereleri düzgün kesme taşlardan inşa edilmiştir.
Kuşçimeni, Kiğı

Köyün eski adı, 1901 yılı kayıtlarında Kermanuk aşağı, 1928 yılı kayıtlarında ise Kârmurun aşağı şeklindedir. Sonradan adı "Kuşçimeni" olarak değiştirilen köy daha önceleri Kiğı ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987 tarihinde, Resmî Gazete'de yayımlanan 3392 sayılı Kanunla kurulan Adaklı ilçesine bağlandı. Köy, 30 Temmuz 2012'de tekrar Kiğı ilçesine bağlandı.Köy, Kiğı ilçe merkezine 21 km, Adaklı ilçe merkezine 20 km ve Bingöl il merkezine ise 52 km uzaklıktadır.
Kuşçu

Kuşçu - Tunceli ili Mazgirt ilçesine bağlı köy iken günümüzde Akpazar, Mazgirt beldesinin bir mahallesi
Kuşçu, Aziziye

Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca İlçesi'ne bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 19 km, Aziziye ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeyinde olup,  / numaralı Erzincan-Erzurum (Aşkale-Yakutiye) devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Kuşçu, Maçka

Yerleşimin eski ismi "Cibanos"'dur. Osmanlı döneminde uzun yıllar Galyan Mesehor (Çamkonak) köyünün mahallesi olarak kayıtlarda yer almıştır. Bu tarihlerde Müslüman ve Hristiyan olmak üzere ayrı ayrı Cibanos yerleşimleri bulunmaktadır. 1842-45 tarihli nüfus defterinde "Cibanoz Ermeniyan" adıyla Maçka'ya bağlı bir köy olarak görülen köyde, 31 hanede 111 Hristiyan (Ermeni) erkek yaşamaktadır. 1876/1877 salnamesinde yerleşimde tamamı Hristiyan (Ermeni) 57 hane bulunurken, 144 kişiden oluşan erkek kaydedilmiştir.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra, 1950 yılı nüfus sayımından itibaren Cibanos adıyla Maçka kazasına bağlı görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Kuşçu olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Kuşçu, Yeşilyurt

Köy, 1522 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Artova ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Sulusaray ilçesine bağlandı. 18 Ekim 1991'de ise Yeşilyurt ilçesine bağlandı. 2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak Sulusaray ilçesine bağlı bir beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Kuşçu, Yozgat

Köy, Yozgat il merkezine 23 km uzaklıktadır. Yozgat'ın güneyinde ve  numaralı Yozgat-Şefaatli il yolu kenarındadır.
Kuşçu, İran

Eyaletin Urmiye şehristanı'nın Anzel bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 2.832 kişi ve 828 hanedir.Azerbaycan Türklerinden oluşmaktadır.
Kuşçu, Şahinbey

Kuşçu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kuşçuburun

Kuşçuburun, İzmir'in Torbalı ilçesine bağlı bir mahalledir. Kuşçuburun Tren İstasyonu'na ev sahipliği yapmaktadır.Köy, Yunan işgali sırasında, Aydın'dan çekilen Yunan kuvvetleri tarafından 1922 Eylül'ünde tamamen yakılmıştır ve 4 kişi de katledilmiştir.
Kuşçuburun Tren İstasyonu

Kuşçuburun Tren İstasyonu, eskiden Trianda Tren İstasyonu, İzmir'in Torbalı ilçesi Kuşçuburun Mahallesi'nde Mimarbaşı Sinan Caddesi üzerinde yer alan TCDD'ye ait hemzemin tren istasyonudur.İzmir-Alsancak - Eğirdir demiryolu üzerinde yer alan istasyon, Ottoman Railway Company / Osmanlı Demiryolu Şirketi (ORC) tarafından İzmir - Aydın demiryolu için Trianda adıyla inşa edilerek 24 Aralık 1860'ta hizmete girmiştir.ORC Şirketi 1 Haziran 1935'te TCDD tarafından satın alınıp feshedildikten sonra istasyon TCDD'nin denetimine girmiştir. İstasyonun adı bu dönemde Kuşçuburun olarak değiştirilmiştir.İstasyon, İZBAN projesi kapsamında İZBAN A.Ş. tarafından elektrifikasyon altyapısıyla yeniden inşa edilerek 6 Şubat 2016'da tekrar hizmete girmiştir.İki kenar platformdan oluşan istasyon, İZBAN (Tepeköy - Cumaovası) Banliyö Trenleri'ne hizmet vermektedir.
Kuşçular, Pınarbaşı

Köy, 1864 yılında yaşanan Çerkes Sürgünü sonrasında bölgeye yerleştirilen Çerkesler (Hatıkuay) tarafından kurulmuştur. Köyün kuruluş ismi ''Hamzabeyli'' iken daha sonra değiştirilerek ''Çerkezkuşçu'' yapılmıştır. Köyde Çerkes kabilelerinde Hatıkuay ve Abzeh kabileleri bulunur. Köyde ayrıca Türkmenler de yaşamaktadır.
Kuşçular, Tarsus

Kuşçular mahallesinin denizden yüksekliği yaklaşık olarak 950 m, jeologlar tarafından yapılan araştırmalarda bulunan fosillerde 3. zamanda oluştuğu belirlenmiştir. Geçmiş uygarlık olarak Fenikeliler, Kilikyalılar ve Bizanslılar değişik tarihlerde yaşamışlardır. 13. yüzyıldan itibaren Kuşçular köy halkının ataları Gülek boğazı’na varmadan Tuz hanı'nın bulunduğu bugün Çukurbağ, Sarışıh mahallesi bulunan yerde iki asra yakın, Mısır-İstanbul arasında kervancılık yapılmıştır. İstanbul’a giderken ipek, dönüşte Tuz gölünden tuz getirerek Çukurova da satarak geçimlerini sağlamışlardır. Bu ticareti Tatar kervanıyla itilafa düşünceye kadar devam ettirmişlerdir. İtilaf sonrası bugünkü Kuşçular mahallesinin olduğu yere gelerek yaklaşık 20 hane (Ortak köy, Çukur Dam, Yellik yurt, Hacı Topal evi) ve köy bölgesine obalar şeklinde yerleşmişlerdir. Nedeni ise daha önce Bizans ve Kilikyalılardan kalma büyük Sarnıçlar ve imar edilmiş araziler olduğu için buraya yerleşmeye karar kılınmasıdır. Takriben 14. yüzyıl ve daha sonra Tarsus'ta ki Tekelioğlu Beyliğine Şahin ve Doğan kuşları hediye edilerek, bulundukları yeri bildirip köy ismi talep etmişlerdir. Tekelioğlu Türkmen beyi de bir fermanla mahalleninüzün ismi Kuşçular olsun demiştir. O ferman bugün Tarsus müzesinde bulunmaktadır.Güney Toros’ların Adana'ya bakan yüzeyindedir. Kuzey tarafında Tekir ve Bürücek yaylaları bulunmaktadır. Doğu tarafı Çakıt kalyonudur. Batısında ise Eminlik, Keşli köyleri vardır. Güneyinde Emirler ve Kıralan(Hacıkırı) köyleri bulunmaktadır. İklim olarak yazları serin, kışları ılıman geçer, Akdeniz iklimi hüküm sürmektedir.
Kuşçular, Urla

Kuşçular, İzmir ilinin Urla ilçesine bağlı bir mahalledir. 2014'ten önce, idari açıdan köy statüsüne sahipti.Kuşçular, köyün bilinen en eski adıdır. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Kuşcılar" (قوشجیلر) olarak geçer. Bu tarihte Kuşçular, İzmir vilayetine bağlı Urla kazasının merkez nahiyesinin on dokuz köyünden biriydi. 1935 genel nüfus sayımında aynı idari statüye sahip olan köyün nüfusu 359 kişiden oluşuyordu.Kuşçular; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra 2014'te mahalle olmuştur.
Kuşçular, Vezirköprü

Kuşçular; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kuşçulu, Akkuş

Kuşçulu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kuşçulu, Görele

Köy, Giresun il merkezine 63 km, Görele ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır. Köy, Görele'nin batısında olup, /numaralı Giresun-Trabzon (Tirebolu-Görele) devlet/uluslararası yoluna 1,7 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Kuşçulu, Terme

Kuşçulu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kuşçuluk

Kuşçuluk, ev ve yabani kuşları tutma ve yetiştirme uygulamasıdır. Insanlar bir türü korumak için, araştırmalar için, ayrıca et, tüy ve yumurta vermek için kuş yetiştirir. Kuşçuluk genellikle yalnızca kuşların yetiştirilmesi ve üremesine değil, aynı zamanda kuşların yaşam alanlarının korunmasına ve halkı bilinçlendirme kampanyalarına da odaklanır.
Kuşçumustafa, İslahiye

Daha önceleri Cebelibereket vilayeti Bahçe kazasına bağlıyken, 22 Ekim 1929'da İslahiye kazasına bağlandı.
Kuşçuören, Gölpazarı

Köyün eski adı, 1573 yılı kayıtlarında Kuzcaviran olup, Türkçede "kuzca"  sözcüğü ""karanlık, gölgelik"" anlamına gelmektedir.
Kuşşara

Kuşşara (Kuššar), Anadolu'da bir Tunç Çağı krallığıydı. Krallık, günümüzde çoğunlukla Eski Hitit Krallığı'nı oluşturacak hanedanın kökeni olarak anılmaktadır.[[Anadolu'daki Eski Asurlu tüccarların kil tabletlerinde Kuşşara'dan (Ku-ša-ra olarak) ve daha az sıklıkla erken Hitit Krallığı'nda (KUR URU Ku-uš-ša-ra olarak) bahsedilmiştir. Hitit kaynaklarında Kuşşara'nın konumu hakkında  şehir çok erken bir tarihte siyasi tarihten silindiği için  çok az bilgi bulunmaktadır.  Eski Asurlu tüccarların kayıtları, kentin konumu için günümüzde hala tek gerçek göstergedir.Bugün Kuşşara'nın sınırları tam olarak bilinmemekte ve eski Kuşşara şehrinin yeri henüz keşfedilememiştir. Şehrin bulunabilmesi için çeşitli konum tahminleri yapılmaktadır. Eski Anadolu coğrafyasında uzman olan Massimo Forlanini, Kuşşara'nın muhtemelen Kültepe'nin güneydoğusunda, Luhuzzadia/Lahu(wa)zzandiya'nın kuzeyinde, Hurama ve Tegarama (günümüz Gürün) arasında belki de Samuha yönünde kuzeyde bir yolda yer aldığını belirtmiştir.Profesör Trevor Bryce ise şehrin konumu hakkında "Kussara şehri muhtemelen krallığın güneyindeydi. Kızıl Irmak havzasının doğusunda, Toros karşıtı bölgede, Asur'dan gelen ana ticaret yollarından birinin üzerinde veya yakınında ve belki de modern Şar (Kapadokya) civarında olduğunu belirtmektedir".
Kvabi Sarayı

Kvabi Sarayı, Mzeçabuki Sarayı ve Kop Sarayı olarak da bilinir, tarihsel Tao bölgesinde orta çağdan kalma, Cakeli hanedanından Mzeçabaki'ye ait saraydır. Bugün Erzurum ilinin Şenkaya ilçesine bağlı Timurkışla köyünün Kop (eski Kvabi köyü) olarak adlandırılan mahallesinde, Bardız Çayı’nın Oltu Çayı’na katıldığı noktada bulunuyordu.Kvabi,  erken ve geç orta çağda Gürcistan’ın sınırları içinde yer alıyordu. Osmanlılar bu yerleşmeyi 16. yüzyılın ortasında Gürcülerden ele geçirdi. 1574 tarihli Osmanlı mufassal defterinde Kvab / Kob (قوب) olarak kaydedilmiştir. Bu yerleşmenin adı zaman içinde Kop / Kopi (კოპი) biçiminde yerleşmiştir. Bu tarihte köyde 45 hane yaşıyordu. 36 hane Hristiyan, 9 hane Müslüman olarak kaydedilmişti. Kvabi aynı zamanda Oltu sancağının nahiyelerinden biriydi. Kvabi nahiyesi 23 köyden oluşmakla birlikte 14 köy boşalmıştı. Nahiyede 196 haneden  bulunuyordu; 166 hane Hristiyan idi ve 30 hane Müslüman olmuştu.Bugün yıkılmış olan Kvabi Sarayı ile kilisesini, 1907 yılında görmüş olan Gürcü tarihçi ve arkeolog Ekvtime Takaişvili büyük ölçüde tanımlamıştır. Takaişvili'nin verdiği bilgiye göre, buradaki saray Cakeli hanedanından Mzeçabaki’nin (1445 - 1516) kale-sarayı idi. Mzeçabuki ise, birleşik Gürcistan Krallığı'ndan sonra Mesheti bölgesini yöneten Gürcü atabeylerden biriydi.Kvabi Sarayı, Ekvtime Takaişvili'nin bulunduğu tarihte de yıkıktı ve yapı taşları birbirine girmişti. Yapılar arasında sarayın kilisesi görece iyi durumdaydı. Kilise, tek nefli sıradan bir bazilikaydı. İç ve dış duvarları kesme taşlarla kaplanmıştı. Bununla birlikte batı ve kuzey duvarlardaki kesme taşların bir kısmı sökülmüştü. Bazilikanın güneyde kapısı, doğu ile batı ve güneyde birer penceresi vardı. 1907 yılında kilisenin kapısı taşlarla kapatılmıştı. Kapının yan ve üst taşları oymalarla süslenmişti. Kapının üstündeki taşta yarım kemer biçimli bir oyma bulunuyordu. Bu oymanın altında bebek İsa kucağında Meryem figürü oyulmuştu. Bebek İsa figüründe Gürcü alfabesinin Hutsuri harfleriyle “ქ^ე” (Kriste : İsa) ibaresi vardı. Kapının sağ tarafındaki beş taşa yayılan ve Gürcü alfabesinin Asomtavruli harfleriyle büyük boyutta Gürcüce bir yazıt bulunuyordu. Bu yazıt doğu duvarında devam ediyordu: "ამ ეკლესიის აღმაშენებე[ლსა ათაბაგსა პა]ტრონსა მზეჭაბუკს დღეგრძელობით შეუნდვნენ ღმერთმან"Ne var ki bu yazıtın günümüze küçük bir bölümü ulaşmıştır. Bu yazıtın üstündeki taşta yuvarlak bir pencere açıklığı bulunuyordu.Kilisenin şapelinin doğusunda Atabeg Mzeçabuki’nin sarayının dikdörtgen büyük odası ve diğer odaları bulunuyordu. Sarayın olduğu yere sadece doğudan ulaşılıyordu. Sarayın Bardisi (Bardız) vadisine bakan güzel bir panoraması vardı.
Kvabliani

Kvabliani (Gürcüce: ქვაბლიანი; okunuşu: “kvabliani”), Gürcistan’ın güneybatı kesiminde, tarihsel Samtshe bölgesinde orta çağda idari ve coğrafi bir bölgenin adıydı. Kvabliani Çayı vadisini kapsıyordu. 9. yüzyıldan itibaren Giorgi Çorçaneli adlı aznaurun mülküydü. Gürcü atabeglerin yönettiği Samtshe-Saatabago topraklarını 16. yüzyılın ikinci yarısında Osmanlılar ele geçirip Ahısha livasını kurunca, Kvabliani bu livanın nahiyesi haline getirildi. Osmanlı idaresinin nahiye-i Kvabliyan (ناجیۀ كوبلیان) olarak kaydettiği idari birim görece küçük nahiyeydi ve 17 köyü kapsıyordu.Bir orta çağ kalesi olan Okros Tsihe ve 14. yüzyılda inşa edilmiş olan Zarzma Manastırı ile Çulevi Manastırı Kvabliani bölgesinde bulunmaktadır.
Kvaburç̌uli Yaylası

Lazcada "taş balta" anlamına gelen Kvaburç̌uli, burç̌uli (balta) ve kva (taş) sözcüklerinin birleşmesinden oluşmuştur.
Kvacvari

Kvacvari (Gürcüce: ქვაჯვარი), Gürcü Hristiyan geleneğinde, haç formunda anıtsal mezar taşına verilen isimdir. Kvacvari kelimesi, taş anlamındaki "kva" (ქვა) ile haç anlamındaki "cvari" (ჯვარი) kelimelerinden oluşur ve "haçtaş" anlamına gelir.Kvacvarinin ucu, mezarın başında sağlam durması için  taştan bir kaidenin içine sokuluyordu. Bu anıtsal taş, yaygın olarak mezar taşı olarak kullanılmasına rağmen, ibadet yeri işareti olarak veya önemli bir dinsel olayın meydana geldiği yerde bu olayın anısına da dikiliyordu. Bu türden taşlara erken Hristiyanlık döneminden itibaren Aşağı Kartli ve Yukarı Kartli bölgelerinde rastlanıyordu. Kvacvari üzerinde yazıt da yer alıyordu. Tarihsel Gürcü topraklarının Türkiye sınırları içinde kalan ve Tao-Klarceti olarak adlandırılan bölgedeki örnekler de dahil olmak üzere günümüze az sayıda kvacvari örneği ulaşmıştır.Tao-Klarceti sınırları içinde, 1904 yılında, Şavşeti ve Klarceti bölgelerini gezen Nikolay Marr, Norgieli’nin (bugün Çakıllar) üst kesiminde, “Kollu Taş” (ქოლიტაში) olarak adlandırılan yerde bir adet beyazımsı bir haçtaş tespit etmiştir. “Kollu Taş” adının “kvacvari”den geldiği, kvacvarilere bu bölgede kollu taş dendiği bu tespitten anlaşılmaktadır. Marr’ın verdiği bilgiye göre Kollu Taş’ta bulunan haçtaşı patlatılmışlar, ancak taş yan yattığı için sağlam kalmıştır. Marr ayrıca Tandzoti köyündeki Ermeni kilisesinin giriş kapısının yan tarafında duvara dayanmış üç büyük haçtaştan söz etmiştir. Bu taşları kilisenin rahibi, o tarihte Türk nüfusun yaşadığı Gulica (bugün Ballı) köyünden getirmişti. Marr, o tarihte Gürcü nüfusun yaşadığı Norgieli köyündeki haçtaşı ayrıca fotoğraflamıştır.Klarceti ve Şavşeti bölgeleri dışında, ancak Tao-Klarceti sınırları içinde, üzerinde Gürcüce bir yazı bulunan bir haçtaş, Posof ilçesinin Kumlukoz (Ğvime) köyünde arkeolog Sami Patacı tarafından tespit edilmiştir. Bir tarlada bulunmuş bu haçtaşta Gürcü alfabesinin Asomtavruli karakterleriyle yazılmış yazıda "Zakaria" adı geçmektedir. Gürcü tarihçi Buba Kudava'nın „ღმრთისმშობე]ლო, / მ(ეო)ხ / ეყ(ა)ვ / ს(უ)ლ(ს)ა / ზ(ა)ქ(ა) / რ(ია)ს / ა, / ა(მი)ნ“ (Meryem Ana, Zakaria'nın ruhunu koru. Amin.) şeklinde okuduğu yazı 10-11. yüzyıla tarihlendirilmiştir. Tarihsel Eruşeti bölgesinde, bugün Hanak ilçesine bağlı Yukarıaydere’de bir köylünün evinde, köyün Hristiyan geçmişine ait iki eski taş bulunmaktadır. Bunlardan biri kvacvari olup günümüze kırık halde ulaşmıştır. Üzerinde, Gürcüce yakarış metninin bir kısmı yer alır. Gürcü alfabesinin Asomtavruli karakteriyle yazılmış metin „[...] | ლ{ო}ცვ | ას | ამ{ო} | მ{ი}ჴს{ე} | ნ{ე}თ“ şeklinde okunmuş ve 13-14. yüzyıllara tarihlendirilmiştir. Tarihsel Tao bölgesinde, günümüzde Şenkaya ilçesine bağlı ve eski adı Thaskurki olan Köroğlu köyünde bulunan "kvacvari"nin alt kolu kırılmıştır. Taştaki Gürcüce Asomtavruli yazıda, Aziz Giorgi'nin birini bağışlaması (წ(მიდა)ო / გ(იორგ)ი / შ(ეიწყალ)ე / გ(ლა)ხ(ა)კი / ???) dileğinde bulunulmaktadır. Bu taş da 13-14. yüzyıllara tarihlendirilmiştir.
Kvalsund Tüneli

Kvalsund Tüneli (), Norveç Bölge Yolu 813 boyunca yerleşmiş, Kvaløya ve Ringvassøya adalarını birbirine bağlayan Denizaltı tünel. Tünel, Sørhelltaren ve Nordhella köyleri arasında bulunan Kvalsundet boğazının altından geçmektedir. 1.650 m uzunluğundaki tünel 1988 yılında tamamlanmış ve deniz seviyesinden -56 m'ye kadar erişmektedir. Tünel, adalar arasındaki feribot bağlantısını ortadan kaldırmıştır.
Kvaløya (Tromsø)

Kvaløya, Norveç'in Troms eyaletinde bulunan bir ada.  alanı bulunan ada Norveç anakarasındaki beşinci büyük ada'dır. Komşu adası olan doğudaki Tromsøya adasına Sandnessund Köprüsü ile, kuzeydeki Ringvassøya adasına sualtı Kvalsund Tüneli ile, batıdaki Sommarøy adasına Sommarøy Köprüsü ile, güneyde bulunan anakaraya Rya Tüneli ile bağlanmaktadır. Güneybatı kıyısında bulunan Sommarøy adası, sahil manzarası ile popüler bir rekreasyon merkezidir.Kvaløya dağlı bir adadır; en az on dağı 'den yüksek, üç dağı yükseklik olarak 'yi geçmektedir. Dağlardan en yükseği Store Blåmann'dır (büyük blueman , tırmanma ekipmanı olmadan çıkılabilmektedir, son kısmı diktir.). Adada birkaç adet Fiyort bulunmakta, bu fiyortlar adayı iki veya üç kısma bölmektedir: Kaldfjorden, Ersfjorden, ve Kattfjorden. Rystraumen, Straumsfjorden boğazında bulunan ve Kvaløya'yı anakaradan güneye ayıran bir gelgit akımıdır. Bu akımın yakınında, Kvaløya tarafında Straumhella (şehirden 30 km uzaklıkta), iyi balıkçılık fırsatlarıyla popüler bir alandır. Ryøya, Rystraumen'in ortasında bulunan ve Sarıçam'la otlanan küçük Misk sığırı poülasyonuna sahip bir adadır. Bu popülasyon Kuzey Norveç'te sadece bu adada bulunmaktadır.Kvaløya'da yaklaşık olarak 10,000 insan yaşamakta, çoğu doğu kısmındaki Sandnessund Köprüsü'ne yakın olan Kvaløysletta'dadır (Tromsø şehrinin banliyö kısmını oluşturan alan).Resmi iklim istatistiklerine göre, Kvaløya'nın okyanusa dönük olan batı kıyısı Tromsø belediyesinin en sıcak kısmıdır.Batı kıyısında bulunan Sommarøy hava durumu istasyonunda Ocak ayı ortalama sıcaklığı  , Temmuz ayı ortalama sıcaklığı , yıllık sıcaklık ortalaması ise  olarak ölçülmüş, yıllık yağış ise  olarak tespit edilmiştir..
Kvamçereti Kalesi

Kvamçereti Kalesi (Gürcüce: ქვამჭeრეთის ციხე; okunuşu: "kvamç'eretis tsih'e"), Artvin ilinin  Murgul ilçesine bağlı Küre köyünün sınırları içinde, eskiden ayrı bir köy olan Kvamçereti'de ortaçağdan kalma bir kaledir.Kvamçereti Kalesi'nin bulunduğu Murgul vadisi, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu vadiyi 16. yüzyılın ortalarına doğru Gürcülerden ele geçirmiştir. 1886 ve 1922 tarihli nüfus tespitleri de Murgul vadisindeki köylerin ve Kvamçereti'nin Gürcü yerleşimleri olduğunu göstermektedir. Nitekim Kvamçereti (ქვამჭერეთი) de Gürcüce bir yer adı olup "taş tutan yer" gibi bir anlam gelir. Gürcüce bir taşıyan Kvamçereti Kalesi de Osmanlı döneminde önce inşa edilmiş olmalıdır. Nitekim Kvamçereti Kalesi'nde Gürcülerin geleneksel yöntemle şarap yaptıkları kvevri kalıntılarının bulunması da bu ihtimali desteklemektedir.Bugünkü Küre köyünün sınırları içinde kalan Kvamçireti Kalesi, köyün 1,5 km kuzeyinde, ulaşımı zor ve 890 metre yükseklikteki kayalık bir tepede inşa edilmiştir. Bu kaleden geriye kabaca yontulmuş orta büyüklükte taşlar ve harç kullanılarak örülmüş yüksek duvarlar kalmıştır. Kvamçereti Kalesi (45 x 30 m), iki terasa yayılır. Üst kısımdaki duvarların kalınlığı 1,9 metre, yüksekliği ise 4-5 metredir. Bu duvarlar, üzerinde yükseldiği tepenin kenarları boyunca uzanır. Kalenin duvarları önemli ölçüde zarar görmüştür. Kalede oval biçimli bir sarnıç günümüze ulaşmıştır. Kalenin bu kısmında, kalenin içinde yer alan yapıların kalıntıları bulunmaktadır. Kalenin alt kısmındaki savunma amaçlı duvarlar da düz bir hat izlemez ve kayalık tepenin kenarları takip ederek, büyük ölçüde üst kısımdaki duvarlara paralel biçimde uzanır. Kale duvarları düz bir alanı üç taraftan çevreledikten sonra üst terastaki duvarla birleşir. Alt kısımdaki kale duvarları üst kısımdakine kıyasla daha incedir ve daha fazla zarar görmüştür. Bu kısımda, Gürcülerin geleneksel şarap yapımında kullandığı ve kvevri olarak adlandırdığı şarap küpü parçaları tespit edilmiştir. Kalenin yer aldığı kayanın dibinde, muhtemelen kalenin girişine ait harçlı bir duvar kalıntısı günümüze ulaşmıştır. Kalenin yakınında bulunan ve Kvamçereti’nin bir kısımını oluşturan yerleşimi köylüler “Nakalakevi” (eski kent), kaleyi de “Kvamçiret” olarak adlandırmaktadır.
Kvaneyi

Taze fasulye, biraz su, tuz ve sıvı yağ ile haşlandıktan sonra kirza veya tahta dövücü ile dövülerek ufalanır. Sonrasında fasulyeye ceviz, sarımsak ve acı erik marmelatı (katsakuyi) veya nar ekşisi eklenir. Servis edilmeden önce yemeğe kızdırılmış tereyağı dökülür. İsteğe bağlı olarak yemek yapılırken bu malzemelere ek olarak yeşil bezelye, pazı, barbunya ve patates de kullanılabilir.Kvaneyi, Lazcada "taş" anlamına gelen kva ve "ezilmiş" anlamına gelen neyi kelimelerinin birleşmesiyle oluşmuştur.
Kvareli

Kvareli (), Gürcistan'ın Kaheti bölgesinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehir, Alazani Nehri vadisinde yer almaktadır. Yüzölçümü 1,000 km² olan belediyenin nüfusu 2014 yılı itibarı ile 29,827'dir.
Kvariati

Kvariati () Gürcistan'a bağlı, Karadenizin doğu kıyısına sınırı olan bir köydür. Kvariati, Khelvachauri Belediyesine bağlıdır. Her yıl Gürcüler ve eski Sovyetler Birliği vatandaşları tarafından ziyaret edilen bir sahil köyüdür. Köyün nüfusunu Gürcistan Lazları oluşturur.
Kvarken

Kvarken, (İsveççe: Kvarken ya da Norra Kvarken, Fince: Merenkurkku, kelime anlamı ile "denizin boğazı"), Botniya Körfezi'nde, Botni Körfezi ile Bothnian Denizi'ni ayıran dar bölgedir. İsveç anakarasından Finlandiya anakarasına olan mesafe yaklaşık 80 km (50 mil), en uzaktaki adalar arasındaki mesafe ise sadece 25 km'dir (16 mil). Kvarken bölgesindeki su derinliği 25 metre (82 ft) civarındadır. Bölge ayrıca yılda yaklaşık 10 mm'lik olağan dışı glasiyoizostazi oranına sahiptir.Kvarken'in Finlandiya tarafında, büyük adalar olan Replot, Björkö ve daha küçük adaları içeren büyük bir takımada olan Kvarken Takımadaları bulunmaktadır. Çoğu Korsholm belediyesine bağlıdır. Küçük adaların çoğunda yerleşim vardır. Takımadalar bölgenin İsveç tarafında daha küçüktür ve adaların çok daha sarp kıyıları vardır.2006 yılında Kvarken Takımadaları, High Sahili'nin bir uzantısı olarak UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edildi.1809 kışında Barclay de Tolly başlığında, Finlandiya Savaşı sürecinde Rus birlikleri Åland Adaları'ndaki İsveçlileri yendi. Diz derinliğinde kar ve şiddetli don olayında, askerler Kvarken Boğazı'nı geçerek adalara saldırdı. 19 yüzyılda yönetim merkezin idare eden Orenburg Guberniyası memurları Kvаrkеn ili'nin merkezin adını Kvarken Boğazı'nda bir zafer onuruna verdiler.
Kvarken (il)

Kvarken ili ya da Kvarken Bölgesi Orenburg Oblastının 35 idari biriminden biridir. Yönetim merkezi Kvarkenodır Nüfus: 26079 (2010).19 yüzyılda yönetim merkezin idare eden Orenburg Guberniyası memurları merkezin adını Kvarken Boğazı'nda bir zafer onuruna verdiler. 1809 kışında Barclay de Tolly başlığında, Finlandiya Savaşı sürecinde Rus birlikleri Åland Adaları'ndaki İsveçlileri yendi. Diz derinliğinde kar ve şiddetli don olayında, askerler Kvarken Boğazı'nı geçerek adalara saldırdı.1920-1925 yıllarda Kvarken ili yerleri Rusya SFSC'nin Kırgız Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti içindeydi.1925-1931 yıllarda Kvarken ili yerleri Rusya SFSC'nin Kazak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti içindeydi.
Kvartal 95

Kvartal 95 Stüdyosu (Ukraynaca: Сту́дія «Кварта́л-95»), 2003'ten beri Ukrayna'da faaliyet gösteren halka açık bir prodüksiyon şirketidir. Şirket, Rusça ve Ukraynaca film ve dizi gibi görsel ve işitsel içerikler üretir ve konserler düzenler.
Kvasiny

Kvasiny, Çekya'nın Hradec Králové bölgesinde bulunan bir köy ve belediyedir. Yüzölçümü 6.65 km² olan şehrin nüfusu 1 Ocak 2017 tarihi itibarı ile 1,492'dir.
Kvatahevi Manastırı

Kvatahevi (Gürcüce: ქვათახევი) Gürcistan'ın Şida Kartli bölgesinde ve başkent Tiflis'in batısında konumlanmış bir Orta Çağ Gürcü Ortodoks manastırıdır.Kvatahevi manastır kompleksi, Trialeti Sıradağlarının kuzey yamacında, vadinin bir dereyle kesildiği noktada ve Kavtişevi köyünün yakınlarında yer almaktadır. Üç tarafından sarp dağ yamaçlarıyla korunmaktadır. 12 veya 13. yüzyıla tarihlenen manastır, mimari form ve dekorasyon bakımından Betanya, Pitareti ve Timotesubani manastırlarını andırır. Gürcü kubbeli kilise mimarisinin çağdaş kriterlerini yansıtır. Genel plan neredeyse bir karedir; kubbe, 2 serbestçe duran sütuna dayanmaktadır ve 2 sütun sunağın çıkıntılarıyla kaynaşmıştır. Kilisenin iç alanı, haçın kolları ve kesişim noktasını aşan kubbe ile oluşturulmuştur.Yapının biri güneyde diğeri batıda olmak üzere iki kapısı vardır. Cepheler, ince kesilmiş beyaz taş kareler ile kaplıdır. Dekorasyon, özellikle pencere ve kubbe tabanı çevresindeki oyma işleri ile doludur; doğu cephesi büyük süslü bir haçla süslenmiştir.Tarihsel olarak, Kvatahevi ayrıca birkaç el yazmasının kopyalandığı edebi bir merkezdi. Kvatahevi, aynı zamanda Orta Çağ Gürcü takılarından oluşan birçok eseri ile bir hazineye sahipti. Bu eserlerin büyük bir kısmı Moskova Devlet Müzesi tarafından satın alınmıştır ve günümüzde orada sergilenmektedir.Manastır, Timur'un 14. yüzyıldaki Gürcistan işgalleri sırasında büyük ölçüde hasar gördü, ancak 1854'te Prens İvane Tarhan-Mouravi'nin sağladığı finansal destekle onarıldı. 1872'de bir çan kulesi eklendi.
Kvatetrisi Kalesi

Kvatetrisi Kalesi (Gürcüce: ქვათეთრისის ციხე), Artvin ilinin Şavşat ilçesine bağlı ve eski adı Kvatetrisi olan Kireçli köyünde orta çağdan kalma bir kaledir.Kvatetrisi Kalesi'nin bulunduğu Kvatetrisi köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alır. Gürcüce bir yer adı olan Kvatetrisi (ქვათეთრისი), taş anlamındaki "kva" (ქვა) ve beyaz anlamındaki "tetri" (თეთრი) kelimelerinden türemiş olup "ak taş" anlamına gelir. Bu bölgeyi ve köyü Osmanlılar 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Yapı stili üzerinden Kvatetrisi Kalesi'nin 9-10. yüzyılda inşa edildiğini tahmin edilmektedir.Kvatetrisi Kalesi, doğrudan Tzepta Kalesi’ni görüyordu ve Şavşeti-Klarceti savunma sisteminin bir parçasıydı. Kale, Arsiani Dağları’ndaki geçitlerden geçip gelen ve Arsiani Dağları’nın güney eteklerine inen, Pikalta vadisinden geçerek Kvatetrisi köyünde Şavşat-Ardanuç yoluyla birleşen Ardahan-Göle yolunu kontrol ediyordu. Bu yol sonunda Barevani Geçidi’nden geçerek Ardanuç’a ulaşıyordu.Kvatetrisi Kalesi (46 × 31 m), köyün batı tarafında, Satleli Çayı’na sağ taraftan karışan ve küçük bir akarsu olan Pikalta Deresi vadisinde yer alır. Kayalık bir çıkıntıda, bölgenin en stratejik noktasında, kireç harcıyla inşa edilmiş bir yapıdır. Bir kulesi bulunan kale bugün yıkık durumdadır. Kalenin surları üzerine yer aldığı tepeyle sınırlanmıştır. Kalenin doğu tarafı hariç, arazi yapısına bağlı olarak çok iyi korumaya sahiptir. Nispeten az korunmalı olan doğu kısımda ise, kaleni kulesi bulunmaktadır. Kule 5 metre çapında silindirik bir yapıdır ve duvarları duvarlarının kalınlığı 1,7 metredir. Kulenin birkaç kat olduğu anlaşılmaktadır.
Kveim testi

Kveim testi (Nickerson-Kveim testi;  Kveim-Siltzbach testi), Sarkoidoz ve Berillioz hastalıklarının klinik tanısı için kullanılan bir deri testidir. Sarkoidoz hastasının dalağından alınmış ve teste uygun duruma getirilmiş örneklerin, test yapılacak kişinin deri altına injekte edilmesidir. Pozitif testler, 4-6 hafta sonra injeksiyon yerinde beliren ve biyopsiyle granülomlu bir yangı olduğu saptanan olgulardır.Bazı ilaçların etkisiyle yalancı negatif sonuçlara rastlanması ve ensefalopati riskj nedeniyle Kveim testi uygulamaları neredeyse terkedilmiştir.
Kvelertak

Kvelertak, 2007 yılında Stavanger, Norveç'te kurulan heavy metal grubu. Grup vokalisti Erlend Hjelvik, gitaristler Vidar Landa, Bjarte Lund Rolland ve Maciek Ofstad, basçı Marvin Nygaard ve davulcu Marvin Nygaard Kjetil Gjermundrød.Kvelertak 2007 yılında Norveç, Stavanger'da kuruldu. O yıl Westcoast Holocaust isimli bir demo çıkarıldı.Mart 2011'de, gruba iki müzik ve sahne sanatları ödülü - bir Grammy Ödülü- En İyi Yeni Oyuncu ve En İyi Rock Grubu benzer prestijli Norveç müzik ödülleri takdim edildi.
Kveli

Kveli - Ardahan ilinin Posof ilçesine bağlı Kolköy'de bulunan ve günümüzde Kol Kalesi denilen kalenin özgün adı.
Kveli Kalesi Savaşı

Kveli Kalesi Savaşı (Gürcüce: ყველისციხის ბრძოლა; okunuşu: "q'velistsih'is brdzola"), Gürcü ordusu ile Büyük Selçuklular arasında 1080 yılında meydana gelen savaştır. Adını bugün Posof ilçesi sınırları içinde kalan Kveli Kalesi'nden alır.Kveli Kalesi Savaşı Gürcü kralı II. Giorgi'nin yenilgisiyle sonuçlanmıştır. Bu yenilgi ya da Selçuklu zaferi, Büyük Selçukluların Gürcistan içlerine yeni seferler yapmasının yolunu açmıştır. Bu seferler Gürcü tarih yazıcılığında Didi Turkoba olarak geçer ve bu terim “Büyük Türk istilası” anlamına gelir.Gürcü kralı IV . Bagrat 1072 yılında ölünce yerine oğlu II. Giorgi (1072-1089) tahta çıktı. Ağır iç ve dış siyasi bir ortamda devletin sevk ve idaresini yüklenmek durumunda kaldı. Birkaç büyük aznavur fiili olarak kendisine itaat etmeyi reddetti. IV. Bagrat’ın tahta çıktığı 1072 yılında Sultan Alp Arslan ölmüş, yerine idaresi esnasında Büyük Selçuklu İmparatorluğu’nun gücünün zirvesine ulaştıran oğlu Melik Şah (1072-1092) tahta çıkmıştı. 1070'lerde Kral Giorgi Bizans İmparatorluğu’nun zayıf düşmesinden yararlanarak daha önce Bizans'ın ele geçirdiği Şavşeti, Klarceti ve Artaani kalelerini, ayrıca Ermenilerden Kars’ı geri aldı. Bunlar II. Giorgi’nin son başarıları oldu.Malazgirt Savaşı'nda yenilen Bizans imparatoru VII. Mihail Dukas 1074 yılında Büyük Selçuklular ile yaptığı anlaşmayla imparatorluğun doğu bölgelerinin büyük bir kısmını Melik Şah’a bıraktı. Bunun sonucunda Gürcü Krallığı Büyük Selçuklular karşısında yalnız kaldı.1080 tarihinde Emir Ahmed komutasında büyük bir Selçuklu ordusu Kuveli Kalesi'nde bulunan II. Giorgi’ye ansızın saldırdı. Kral Batı Gürcistan’a kaçarak kendini kurtarabildi. Gürcistan’da böylece Didi Turkoba denilen “Büyük Türk İstilası” başladı. Büyük Selçukluları Didgori Savaşı'nda ağır yenilgiye uğratan Gürcü kralı Kurucu Davit'in tarihçisi Selçukluların Gürcistan’a saldırdığını, “ülkenin her yerine çekirge gibi yayıldıklarını”, Şavşeti, Klarceti, Samtshe, Acara, Argveti, Samokalako, Çkondidi ve Kartli’yi işgal ettiklerini, Klarceti’deki manastırları, Artanuci ve Kutaisi’yi yaktıklarını yazmıştır.
Kvemo Kartli

Kvemo Kartli veya Aşağı Kartli (Gürcüce: ქვემო ქართლი), Gürcistan'nın doğu kesiminde tarihsel ve idari bölgelerinden biridir.Kvemo Kartli ya da Aşağı Kartli, eski Kartli Krallığı'nın bir parçasıydı. 7. yüzyılda Araplar yöreyi ele geçirerek burada Tiflis Emirliği'ni kurdular. Tiflis Emirliği, 11. yüzyıla değin bu topraklara egemen oldu. 13-15. yüzyıllarda Moğolların ve Timur ordularının istilasına uğradı. Bölge nüfusunun yarısını Azeriler oluşturur (41,8%).Kvemo Kartli, bugün Gürcistan'ın yönetim bölgelerinden biridir ve merkezi Rustavi kentidir. Bölgenin diğer yerleşim merkezleri arasında Bolnisi, Dmanisi, Marneuli ve Gardabani sayılabilir.Bölgedeki başlıca tarihi kalıntılar arasında Gudarehi Manastırı, Martkopi Manastırı ve Pirğebuli Manastırı sayılabilir.Genellikle tarıma ve hayvancılığa bağlı neredeyse Gürcistan'ın sebze meyve ve et ve süt ihtiyaçlarının büyük çoğunluğunu karşılıyor. Bölge halkı yoksulluk içindedir. Bazı köylerde elektrik hastane yok su ihtiyaçlarını insanların kendisi karşılıyor.
Kvence

Kvence (kvääni), Norveç'te Kvenler tarafından konuşulan bir Fince lehçesidir. Günümüzde 120 kişi tarafından konuşulmakta olup tehlike altında bir dildir. Yaklaşık 2,000 ila 8,000 kişi tarafından konuşulmaktadır.
Kvenler

Kvenler, (; ), Norveç'te 18. ve 19. yüzyıllarda Finlandiya ve İsveç'in kuzey bölgelerinden Kuzey Norveç'e göç eden Fin köylü ve balıkçıların soyundan gelen bir azınlıktır. Baltık-Fin halklarından biridir. Norveç tarafından 1996'da resmî olarak azınlık statüsü verilmiştir. 2005 yılında da Kvence Norveç'in azınlık dili olarak kabul edilmiştir.
Kvetera Kilisesi

Kvetera Kilisesi (Gürcüce: კვეტერის ეკლესია) Gürcistan'ın Kaheti bölgesindeki tarihi müstahkem şehri Kvetera'da bulunan Gürcü Ortodoks Kilisesidir. Ahmeta şehrinin yaklaşık 10 kilometre batısında, İlto nehrinin sağ kıyısında bulunur. Kvetera Kilisesi, 10. yüzyılın başlarında inşa edilmiştir. Kilise, 24 Ekim 2007'den beri UNESCO Dünya Mirası listesindedir.Kilise, savak bir dağ üzerine inşa edilmiştir ve yaklaşık 280 × 120 metre genişliğindedir. Kilise inşa edilmeden önce o alanda bir kale vardı. "Gürcü kubbe mimarisi" tarzını andırmaktadır. Kubbe yuvarlak bir pencere alnına dayanır ve merkezi kare sahanlığı boyunca yükselir. Çıkıntılar, aralarında nişler bulunan apsiste biter. Kilisenin cephesi, Kaheti kiliselerinde yaygın olarak görülen pek çok süslemeden mahrumdur. Cephelerin çoğu simetrik kemerlidir.Kvetera kasabası, Kaheti Prensliği'nin merkezlerinden biriydi. Vakhushti Bagrationi'ye göre, Kvetera'nın tarihi MS 8. yüzyıla kadar uzanıyor. Ayrıca 11. yüzyılda yazılmış bir yazılı belgede de Kvetera'dan bahsedilmiştir. 1968 yılında Kvetera'da arkeolojik kazılar yapıldı. Kazılar sırasında küçük bir kilisenin kalıntıları ve çok sayıda Orta Çağ döneminden kalma yemek kabı bulunmuştur. Bu malzemeler günümüzde Duşeti şehrindeki müzede güvence altına alınmıştır.
Kvikk Lunsj

Kvikk Lunsj (Norveççe:"Hızlı Öğle Yemeği"), 1937'den bu yana Norveçli çikolata markası Freia tarafından oluşturulan bir çikolatadır.Sütlü çikolata kaplı ve dört parmağa bölünmüş gofretten oluşan kalın bir çubuktan oluşur. Her parmak çubuktan birer birer tutturulabilir. 1999'da tanıtılan Kvikk Lunsj XXL, yaklaşık 2,5 cm genişliğinde büyük bir parmağa sahip idi. Şekil ve kompozisyonda Kvikk Lunsj, iki yıl önce 1935'te tanıtılan Kit Kat ile neredeyse aynıdır.
Kvinner og Klær

Kvinner og Klær (KK, Türkçe: Kadınlar ve Giyim), Norveç'in başkenti Oslo'da yayımlanan haftalık kadın dergisi. Norveç'in ilk kadın dergisidir.Kvinner og Klær 1874 yılında Nordisk Mønster-Tidende adıyla, iğne işi desenleri yayımlayan bir dergi olarak kurulmuştur. Bugünkü adını 1940'ta alan dergi genel amaçlı bir yayın çizgisi benimsemiş, 1970'te ise KK kısaltmasını kullanmaya başlamıştır.Merkezi Oslo'da bulunan dergi Aller Media tarafından çıkarılmaktadır. Derginin yayın kurulu başkanı bu görevi Bente Engesland'dan 2008'de devralan Gjyri Helén Werp'tir.Hedef kitlesi 30'lu yaşlardaki kadınlar olan KK 2003'te 70.000'lik tirajıyla Norveç'in en çok satan iki kadın dergisinden biri olmuştur.