barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
IV. Carlos ve Ailesi

IV. Carlos ve Ailesi İspanyol ressam Francisco Goya tarafından 1800-1801 yılları arasında yapılan yağlı boya tablo. Goya, bu tablo için kendine Velázquez'in Nedimeler'ini (Las Meninas) model kabul etti ve kraliyet ailesini doğal ve makul bir düzene yerleştirdi.Tıpkı Nedimeler'de olduğu gibi Goya'nın çalışmasında da kraliyet ailesi ressamı atölyesinde ziyaret ederken betimlendi. Ressamın kendisi de sol tarafta izleyiciye dönük olarak görülebilmektedir. Her iki eserde de ressamlar tuval üzerinde çalışırken çizildi. Buna rağmen, Velázquez'in tablosundaki nefes kesiciliğin ve sarayın içinin sıcak perspektifinin yerini Goya'nın tablosunda Gassier'in kelimeleri ile "yakında olmasından korkulan bunaltı" almıştır. Bunun sebebi de Goya tarafından izleyiciye sunulan kraliyet ailesinin halkla yüz yüze durdukları bir sahnedeymiş gibi yer almaları ve arka tarafta gölgeler arasında duran ressamın "Onlara bakın ve kendinizi yargılayın!" der gibi gülümsemesidir.Eleştirmen Théophile Gautier bu tabloyu "köşebaşındaki fırıncı ve karısı piyangodan büyük ikramiyeyi kazandıktan hemen sonra" olarak tanımladı. Sanat çevreleri Goya'nın patronları olan kral IV. Carlos ve eşi Parmalı Maria Luisa'nın bu kadar küçük düşürücü bir resmi nasıl kabul etmiş olabileceklerini uzun yıllar tartıştılar.Licht, Fred. Goya's Portrait of the Royal Family isimli makalesi. Goya in Perspective, Prentice Hall, 1973.
IV. Celestinus

Papa IV. Celestinus (Latince: Caelestinus IV; ölümü: 10 Kasım 1241), doğum adı ile Goffredo da Castiglione, 25 Ekim 1241'den aynı yılın 10 Kasım'ında öldüğü tarihe kadar papa.Milan'da doğmuş olan Goffredo ya da Godfrey genellikle Papa III. Urbanus'un bir kız kardeşinin oğlu olarak anılır, ancak bu iddia temelsizdir. Milan kilisesindeki yüksek görevine kadar (belki erken 1219'da, tereddütsüz olarak 1223-27 arasında) ilk yaşamı hakkında hiçbir şey bilinmemektedir. Papa IX. Gregorius, Papa IV. Celestinus'u 18 Eylül 1227'de, San Marco piskoposluk bölgesinin kardinalı olarak ilan etti. Papa IV. Celestinus bu bölgeyi papalık tarafında çekmeye çalıştı ancak başarılı olamadı. 1238'de Sabina'nın kardinal piskoposu ilan edildi.
IV. Charles

1307 yılında, Charles, Burgonya'lı Blanche ile evlendi. Evlilik 1322 yılında bozuldu. İki çocukları oldu: Philippe (Ocak 1314Mart 1322) ve Joan (131517 Mayıs 1321).1322 yılında, Kutsal Roma İmparatoru VII. Heinrich'in kızı Lüksemburg'lı Marie ile evlendi. Louis (Mart 1324) adında bir oğulları oldu.5 Haziran 1325 tarihinde Jeanne d'Évreux (1310–71) ile evlendi. Çocukları: Joan (Mayıs 1326Ocak 1327), Marie (13276 Ekim 1341) ve Orléans Düşesi Blanche (1 April Nisan 8 Ocak 1382).
IV. Christian (Danimarka kralı)

IV. Christian (12 Nisan 1577 - 28 Şubat 1648), 1588'den 1648'e Danimarka ve Norveç kralı, ayrıca Holstein ve Schleswig Dükü. 59 yıllık saltanatı ile en uzun Danimarka ve İskandinav hükümdarıdır. Oldenburg'un bir üyesi olan Christian, Danimarka'ya 1596'da, 19 yaşında kral oldu.Birçok reform ve proje başlatmış olan en popüler, hırslı ve proaktif Danimarka krallarından biri olarak hatırlanıyor. IV. Christian, krallığı için Avrupa'da neredeyse eşsiz bir istikrar ve zenginlik elde etti. Danimarka'yı, özellikle Almanya'nın çoğunu harap eden, Danimarka ekonomisini baltalayan ve Danimarka'ya fethedilen bölgelerinin bir kısmına mal olan Otuz Yıl Savaşı (1618-48) dahil olmak üzere sayısız savaşlara katıldı. 1925 yılına kadar kullanılan bir isim olan Norveç başkenti Oslo'yu kendi adı Christiania olarak yeniden adlandırdı.İsveç, Otuz Yıl Savaşı'ndaki fetihleri ​​sayesinde Danimarka'ya güneyden ve doğudan saldırma şansı yakaladı; Hollanda ittifakı onları denizde koruma sözü verdi. Mayıs 1643'te İsveç Özel Konseyi savaşa karar verdi; 12 Aralık'ta Bohemya'dan ilerleyen İsveç Sahası Mareşal Lennart Torstensson, Danimarka'nın güney sınırını geçti; ve Ocak 1644'ün sonuna kadar tüm Yutland yarımadasını İsveç ele geçirdi. Bu beklenmedik saldırı, Danimarka üzerinde felç edici bir etkiye sahipti.IV. Christian bu saldırıların altında kalmadı, gece gündüz orduları toplayıp filoları donatmak için çalıştı. İsveç hükûmeti Skåne'de ki saldırıları Şubat 1644'e kadar erteledi ve Danimarkalılar yeterli savunma hazırlıkları ve Malmö'nin önemli kalelerini korumak için zaman kazandı. Danimarka filosu, Mareşal Torstensson'un Yutland'dan Funen'e geçmesini engelledi ve 16 Mayıs 1644 tarihli Eylem'de Torstensson'un yardımına gelen Hollanda yardımcı filolarını yendi.Danimarka donanması daha sonra Kiel Körfezi'ndeki İsveç gemilerini abluka altına aldı. Ancak İsveç filosu kaçtı ve Eylül sonunda Fehmarn ve Lolland arasındaki inatçı bir kavgadan sonra Danimarka filosunun İsveç ve Hollanda'nın kombine donanmaları tarafından imha edilmesi, Danimarka'nın askerî  kaynaklarını tüketti. 8 Şubat 1645'te barış imzalandı.Lockhart, Paul D. Denmark in the Thirty Years’ War, 1618–1648: King Christian IV and the Decline of the Oldenburg State (Susquehanna University Press, 1996)Lockhart, Paul D. Denmark, 1513–1660: the rise and decline of a Renaissance monarchy (Oxford University Press, 2007).
IV. Clemens

Papa IV. Clemens ( 23 Kasım 1190 - 29 Kasım 1268), doğum adı Gui Foucois (;  ya da ) ve ayrıca Guy le Gros (Fransızca "Şişman Guy" için;  olarak bilinir), Le Puy piskoposu (1257-1260), Narbonne başpiskoposu (1259-1261), Sabina kardinali (1261-1265) ve 5 Şubat 1265'ten ölümüne kadar Katolik Kilisesi'nin başıdır. Papa olarak seçilmesi, Perugia'da düzenlenen ve dört ay süren bir toplantıda gerçekleşti ve kardinaller, Fransa Kralı IX. Louis'in en küçük kardeşi I. Charles'ı Hohenstaufenlara karşı papalık savaşını sürdürmeye çağırıp çağırmayacağını tartıştı. Papa Clement, Thomas Aquinas'ın ve Roger Bacon'ın hamisiydi ve Bacon'ı optik ve bilimsel yöntem üzerine önemli incelemeler içeren Opus Majus'unun yazımında cesaretlendirdi.
IV. Eftim

Papa IV. Eftim (Paşa Ümit Erenerol), Türk Ortodoks Patrikhanesi'nin dördüncü patriğidir ve hala patrik unvanına sahiptir. Bir Hristiyan mezhebi olan Türk Ortodoks Kilisesi ve IV. Eftim diğer Ortodoks kiliseleri tarafından tanınmamaktadır.IV. Eftim'in kimlikte yazan ismi Paşa Ümit Erenerol'dur. I. Eftim'in torunu ve III. Eftim'in oğludur. IV. Eftim, III. Eftim'den sonra patrik olmuştur. III. Eftim Türkiye hükûmetiyle arasında oluşan anlaşmazlıklar nedeniyle görevinden istifa etmiş ve birkaç hafta sonra ölmüştür.IV. Eftim 2002'de göreve başladı. Saltanatı sırasında Kilise ciddi bir düşüş yaşadı. 2008 yılında, Papa IV. Eftim'in kız kardeşi (Papa III. Eftim'in kızı ve Patriklik sözcüsü) Sevgi Erenerol, Türk milliyetçi bir yeraltı örgütü Ergenekon ile bağlantısı olduğu iddiasıyla tutuklandı. Patrikliğin örgütün karargahı olduğu da iddia edildi. Sevgi Erenerol ise milliyetçi faaliyetleri ile bilinir. IV. Eftim ise Şubat 2008'de Ergenekon ağına katılma suçlamasıyla tutuklandı.
IV. Erdevân

IV. Erdevân ya da Artabanus (), Part İmparatorluğu'nun 216 - 224 yılları arasında hükümdarıydı. 208 senesinde ölen V. Vologases'in (191–208) daha genç olan oğluydu. IV. Artabanus, kardeşi VI. Vologases'e (208–228) karşı isyan etti ve kısa süre sonra idareyi ele geçirdi. VI. Vologases, 228 yılına kadar Babil'de kendini muhafaza etmek zorunda kaldı.Roma İmparatoru Caracalla (211–217), Büyük İskender'i taklit etmek suretiyle, bu iç savaşı Doğu'nun fethi olarak kullanmak isteyerek, 216 yılında Partlar'a saldırdı. Dicle nehrini geçti. Şehirleri ve Arbella'nın mezarlarını yıktı. Fakat IV. Artabanus ordusunun başında ilerleyince, Carrhae'e çekildi. Orada Martialis tarafından 8 Nisan 217'de öldürüldü. Caracalla'dan sonra gelen Praetorian Muhafız Valisi Macrinus (217–218), Nisibis'te yenildi ve IV. Artabanus'la bir barış anlaşması imzaladı. Buna göre Romalıların ele geçirdiği bütün toprakları geri verdi. Ganimetleri iade etti ve Partlar'a ağır bir vergi ödedi.Bu arada, Pers İmparatorluğu prensi I. Ardeşir (216–224) İran'da ve Carmani'da seferlerine başlamıştı. Onu boyunduruk altına almak isteyen IV. Artabanus'un ordusu yenildi. Birkaç yıl süren savaşın ardından, IV. Artabanus mağlup oldu ve 226 yılında öldürüldü. Kardeşi VI. Vologases'in krallığı I. Ardeşir'e birkaç yıl içinde teslim oldu. Böylece 400 sene süren Arşaklı Hanedanlığı sona erdi.
IV. Eugenius

Papa IV. Eugenius (d. 1383 Venedik, Venedik Cumhuriyeti - ö. 23 Şubat 1447, Roma), doğum adı Gabriele Condulmer, 3 Mart 1431 - 23 Şubat 1447 döneminde Papalık yapmıştır.Papa IV. Eugenius'un karşı çıktığı kilise reformuna destek veren piskoposlarca 1431 yılında İsviçre'nin Basel'de başlamıştır. IV. Eugenius tarafından Ferrara'ya 1438 yılında taşınmıştır. Konsil, veba salgını tehlikesi yüzünden 1439 yılında Floransa şehrinin gelecekte yapılacak ödeme karşılığı konsilin masraflarını ödemesi sayesinde bu şehre taşınmıştır.Papalık, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu, Aragon ya da Fransa gibi krallıkların egemenlik alanlarının dışında Basel olarak seçilmesi reform arayışlarının baskılardan etkilenmemesi umudunu taşır.
IV. Ferdinand, (Kutsal Roma imparatoru)

IV. Ferdinand (8 Eylül 1633 - 9 Temmuz 1654) 1646 yılında Bohemya Kralı, 1647 yılında Macaristan ve Hırvatistan Kralı ve 31 Mayıs 1653 tarihinde Romalıların Kralı oldu. Ayrıca Cieszyn Dükü olarak görev yaptı.8 Eylül 1633 tarihinde Viyana'da doğan ve Ferdinand Franz olarak vaftiz edilen IV. Ferdinand, Kutsal Roma İmparatoru III.Ferdinand'ın ve İspanya Kralı III.Philip'in kızı olan ilk karısı Maria Anna'nın en büyük oğluydu. Genç yaşta, IV. Ferdinand babasının Avusturya Arşidükü rolünü üstlendi. 1646'da IV.Ferdinand, babası İmparator III.Ferdinand ile rolü paylaştığı için Bohemya Kralı oldu. 5 Ağustos 1646'da taç giydi ve aynı zamanda Cieszyn Dükü'nün rolünü III. Ferdinand ile paylaştı. IV. Ferdinand babasıyla Macaristan Kralı ve Hırvatistan rolünü de paylaştı; taç giyme töreni 16 Haziran 1647'de bugünkü Slovakya'daki Pressburg'da gerçekleşti.Fransızlar, Romalıların Kralı seçim sistemini değiştirmeye çalıştıktan sonra, İmparator III. Ferdinand, Fransa'nın prestijinde yakın zamanda bir düşüş fırsatı yakaladı ve IV. Ferdinand'ı Romalıların Kralı ve de facto heir Kutsal Roma İmparatorluğu'nun fiili varisi ilan etti. 31 Mayıs 1653'te göreve geldikten sonra 18 Haziran 1653'te Ratisbon'da (Regensburg, bugünkü güneydoğu Almanya) taç giydi. Ancak, IV. Ferdinand, 9 Temmuz 1654'te Viyana'da çiçek hastalığından beklenmedik bir şekilde öldü ve daha sonra kardeşi I. Leopold Romalıların Kralı olarak tahta geçti. Ölümünden önce, kuzeni IV. Philip'in kızı İspanya'dan Maria Theresa ile evlenmesi planlanmıştı. III. Ferdinand'ın ölümü üzerine I. Leopold, Kutsal Roma İmparatoru seçildi.
IV. Frederik

IV. Frederik, (11 Ekim 1671 - 12 Ekim 1730), 1699'dan ölümüne kadar Danimarka ve Norveç kralıdır. IV. Frederik, V. Frederik'in oğludur.
IV. Friedrich Wilhelm

Prusya Kralı IV. Friedrich Wilhelm (15 Ekim 1795 - 2 Ocak 1861) 1840'dan 1861'e kadar Prusya Kralıydı. Prusya kralı III. Friedrich Wilhelm'in en büyük oğludur.Alman Milli Birliği'nin gerçekleşmesi için uğraşmış, liberal hükûmetler kurmuş ve Prusya Krallığı Anayasasını yayımlamıştır.
IV. George

IV. George ya da George Augustus Frederick (12 Ağustos 1762 - 26 Haziran 1830), 29 Ocak 1820'den ölümüne kadar Birleşik Krallık ve Hannover kralı. Babası III. George'un zihinsel hastalığından sonra 1811 yılında tahta çıkana kadar kral naibi görevinde bulundu. Bu dokuz yıllık süreç sırasında vuku bulan, ve Birleşik Krallık tarihinin en önemli zaferlerinden biri olarak kabul edilen Napolyon Savaşları sırasında ülkesinin başında yer almaktaydı.George, 12 Ağustos 1762'de Londra'daki St James Sarayı'nda Kral III. George ve Mecklenburg-Strelitz'li Charlotte'un ilk çocuğu olarak dünyaya geldi. Bir İngiliz hükümdarının en büyük oğlu olarak doğumuyla birlikte otomatik olarak Cornwall Dükü ve Rothesay Dükü oldu; birkaç gün sonra Galler Prensi ve Chester Kontu yapıldı. Aynı yılın 18 Eylül'ünde  vaftiz edildi.George yetenekli bir öğrenciydi ve anadili İngilizce'nin yanı sıra Fransızca, Almanca ve İtalyanca konuşmayı da kısa sürede öğrendi.Prens 21 yaşına geldikten kısa bir süre sonra Maria Fitzherbert'e aşık oldu. Maria halktan biriydi (bir baronetin torunu olmasına rağmen), kendisinden altı yaş büyüktü, iki kez dul kalmıştı ve bir Roma Katolikiydi.Yine de prens onunla evlenmeye kararlıydı. Bu, bir Katolik'in eşinin tahta geçmesini engelleyen 1701 Yerleşim Yasası'na ve Kral'ın onayı olmadan evlenmesini yasaklayan 1772 Kraliyet Evlilikleri Yasası'narağmen gerçekleşti.Yine de çift, 15 Aralık 1785'te , Mayfair'de bir evlilik töreni gerçekleştirdi. Kral'ın rızası alınmadığı (ve hatta hiç talep edilmediği) için yasal olarak bu birliktelik geçersizdi. Ancak Fitzherbert, Kilise hukukunun Devlet hukukundan üstün olduğunu düşünerek kendisinin prensin gerçek eşi olduğuna inanıyordu. Siyasi nedenlerle bu birliktelik gizli kaldı ve Fitzherbert bunu açıklamayacağına söz verdi.Prens George yaşam tarzı nedeniyle borç batağına saplanmıştı. Babası ona yardım etmeyi reddetti ve onu Carlton House'dan ayrılıp Fitzherbert'in konutunda yaşamaya zorladı. 1787'de prensin siyasi müttefikleri bir parlamento ödeneği ile borçlarının hafifletilmesini önerdiler. George'un Fitzherbert'le olan ilişkisinden şüpheleniliyordu ve bu yasadışı evliliğin ortaya çıkması ulusa skandal yaratacak ve parlamentonun ona yardım  etmesini engelleyecekti. Bu yüzden Prens George'un yetkisiyle hareket eden Charles James Fox, bu evlilik hikayesinin bir iftira olduğunu ilan etti.Fitzherbert, evliliğin bu kadar sert ifadelerle kamuoyu önünde inkar edilmesinden memnun değildi ve bu yüzden George ile bağlarını koparmayı düşündü. Daha sonra Richard Brinsley Sheridan'dan Fox'un güçlü beyanını daha dikkatli kelimelerle yeniden ifade etmesini isteyerek onu yatıştırdı.
IV. Germanos

IV. Germanos (), ilki 1842-1845, ikincisi 1852-1853 yılları arasında süren 2 kez Ekümenik Konstantinopolis Patriği seçilen dini lider.1826-1830 yılları arasında Vidin episkoposu, sonrasında Drama episkoposu ve 1835'te Derkoi episkoposu olmuştur. 1842'de IV. Germanos adıyla Ekümenik Patrik olarak taç giymiş, 1845'te III. Meletius'a görevi devretmiştir. 1852'de tekrar patrik seçilmiş ve ertesi yıl ölene kadar bu görevi sürdürmüştür.
IV. Giorgi

IV. Giorgi Laşa (Gürcüce: გიორგი IV ლაშა, ლაშა გიორგი) (1191-1223) Bagratlı Hanedanı mensubu Gürcü kralı. 1213 – 1223 yılları arasında Gürcü Krallığına hükmetmiştir.Kraliçe Tamar ile Davit Soslani’nin oğludur. 1207 yılında annesi tarafından tahtın varisi ilan edilmiştir.Tahta çıkınca Tamar’ın izlediği Gürcü topraklarını genişletme politikasını sürdürdü. Ordusunu güçlendirdi. 1220 yılında 5. Haçlı Seferine destek vermek için sefer hazırlıklarına başladı. Ancak topraklarına yaklaşmakta olan Moğol İmparatorluğu orduları nedeniyle bu sefere çıkamadı.Gürcü Krallığı sınırlarına giren Moğol Orduları 1221 ve 1222 yıllarında Gürcü Ordularını ağır şekilde yendi. Moğol Orduları yaklaşmakta olan esas Moğol istilasının ileri kolu olduğu için işgal için ülke içlerine ilerlemeksizin geri çekildi. Ülke Moğol işgali altında kalmasa da kral IV. Giorgi savaşta ağır yaralanacak ve ordusu dağılacaktır. Ağır yaralı IV. Giorgi çok geçmeden ölünce tahta kız kardeşi Rusudan geçer.IV. Giorgi oldukça ileri fikirli ve açık görüşlü birisiydi. Asil bir aileden gelmeyen eşiyle evlendiği için dönemin muhafazakâr feodal toplum yapısından oldukça eleştiri almıştır.Oğlu Davit, 1270 yılına kadar VII. Davit Ulu olarak tahta çıkacaktır. Kesin olmamak ile birlikte adı bilinmeyen metresinden Rusudan adında kızı olmuştur.
IV. Giorgi Dadiani

IV. Giorgi Dadiani (Gürcüce:  გიორგი IV დადიანი; ö. 1715), 1691'den 1704'e ve 1710'dan öldüğü tarihe kadar Megrelya'nın prensliğini yapmış Dadiani hanedanı üyesidir.Giorgi'nin 1701'de evlendiği Tamar Abaşidze ve 1710'da evlendiği Prens Mamia Gurieli'nin kızı Tamar ile olan evliliklerinden çocuğu yoktu.
IV. Giorgi Goçia

V. Giorgi "Goçia" (Gürcüce: გიორგი V გოჩია, Giorgi V Goçia) 1696'dan 1698'e kadar İmereti kralıdır. Genellikle 1681-1683'de İmereti Kralı IV. Giorgi olarak tahta çıkan III. Giorgi Gurieli'nin İmereti kralları listesinde atlanması sebebiyle kendisinden IV. Giorgi olarak bahsedilir.Giorgi, hüküm süren kraliyet Bagrationi Hanedanı'nın bir akrabasıydı ve İmeretili soylular grubu tarafından İmereti'ye geri çağrılıncaya ve Kral Arçil'in 1696'da tahttan indirilmesinden sonra kral olarak atanana kadar Megrelya'da yaşadı. Güçlü Prens Giorgi-Malakia Abaşidze'nin kızı, İmereti kralı IV. Aleksandre'nin dul eşi, Tamar, V. Giorgi ile evlendi ve krallığın ortak bir hükümdarı oldu. Beceriksizliği ve alçaklığı nedeniyle hor görülen Giorgi, kısa süre sonra Arçil'i İmereti tahtına geri getiren Raça Dükü Şoşita'nın yardımıyla Abaşidze tarafından tahttan devrildi.
IV. Giorgi Gurieli

IV. Giorgi Gurieli (Gürcüce: გიორგი IV გურიელი; ö. 1726), 1714'ten 1726'ya kadar Guria'nın prensliğini yapmış Gurieli hanedanı üyesidir. 1714'de babası III. Mamia Gurieli, Giorgi'yi prens naibi olarak atamıştır. 1716'da kısa süreliğine İmereti kralı olmuş, ancak aynı yıl tahttan çekilmek zorunda kalmıştır. İmereti'den Guria'ya döndüğünde, annesi Elene ve kardeşi III. Kaihosro'nun de dahil olduğu yerel bir soylu grup Giorgi'ye darbe düzenlemiştir. Giorgi, Megrelya Prensi Bejan Dadiani ile barıştıktan sonra konumunu korumayı başarmıştır.Giorgi, Guria Prensi III. Mamia ve Prens Giorgi Abaşidze'nin kızı Elene'nin en büyük oğluydu. Ekim 1712'de İmereti kralı olan Mamia, Giorgi'yi Guria'nın prens naibi olarak atamıştır. Mamia'nın 5 Ocak 1714'teki ölümü üzerine Giorgi Gurieli prens hükümdar oldu. 1716'da Megrelya Prensi Bejan Dadiani ve Prens Zurab Abaşidze liderliğindeki koalisyon, Mamia Gurieli'nin son rakibi olan İmereti Kralı VII. Giorgi'yi görevden almak için Osmanlı birliklerinden destek aldı. Sonuçta Giorgi Gurieli Kutaisi'de İmreti kralı olarak taçlandırıldı ve Giorgi sürgüne gönderildi. Giorgi'nin saltanatı sadece üç ay sürdü; Tahttan indirilen kral VII. Giorgi'nin Raçalı destekçileri, Gurieli'nin Kutaisi'ye bağlı Salominao'daki mal varlığını yağmaladı, bu sırada bir Gurialı muhafız yakalanıp köle olarak satıldı. Korkan Gurieli, Kutaisi'den Guria'ya kaçarken, İmereti ikiye ayrıldı. İmereti'nin bir kısmı Dadiani ve Abaşidze, diğer kısmı ise Raça dükünün kontrolü altına girdi.Giorgi Gurieli, Guria'ya geri döndüğünde, kendisini sınır dışı etmek ve yerine küçük kardeşi III. Kaihosro'yu getirmek isteyen, Dadiani, Abaşidze ve Raça dükü önderliğindeki darbecilerle karşılaştı. Bu darbe annesi Elene tarafından organize edilmişti. Elene alçak gönüllü keşiş oğlu Kaihosro'yu daha çok seviyordu. Giorgi, Osmanlı paşasının koruması altında Ahıska'ya kaçtı. Orada, kendi kızkardeşi Tamar ile evlenen İmereti kralı VII. Giorgi ile tanıştı. Ahıska'daki iç çatışmalar, Giorgi'leri kayda değer bir destekten yoksun bıraktı. Gurieli, Erzurum'a gitti ve Erzurum paşasının sağladığı destekle Guria'yı fethederek annesi ve kardeşlerini sürgüne gönderdi.Eristavi ve Bejan Nakaşidze gibi Gurialı soylular Giorgi'nin dönüşünü hoş karşılamadı ve Bejan Dadiani'den askeri destek alarak Giorgi'yi Batum'a sürmeyi denediler. Dadiani'nin birlikleri Guria'yı yağmaladı ve geri döndü. Gurieli, saltanatına devam edebildi ve Dadiani ile barıştı. Daha sonra kendisine karşı çıkan soylulara karşı harekete geçti, Eristavi'yi kovdu ve Giorgi Nakaşidze'nin karısını kendine eş olarak aldı. Giorgi Gurieli 1726'da öldü. Onun yerine oğlu IV. Mamia geçti.Giorgi Gurieli ilk evliliğini Prens Abaşidze'nin kızıyla yaptı. Buna karşın Cyril Toumanoff Giorgi'nin ilk evliliğini Gurialı Eristavi Giorgi Şervaşidze'nin kızı Elene (Mariam) ile yaptığını iddia etmektedir. 1717'de çiftin boşanmasıyla beraber Bejan Dadiani'nin kızı ve Prens Giorgi Nakaşidze'nin eski eşi Hvaramze ile evlendi. Gurieli'nin ölümünden sonra Hvaramze, Raça Dükü III. Şoşita ile evlendi. Giorgi'nin iki oğlu oldu:
IV. Guaimar

IV. Guaimar (yaklaşık. 1013 - 2 ya da 3 Haziran 1052 tarihinde suikast sonucu öldürülmüştür) 1027 ile 1052 yılları arasında Güney İtalya'da Salerno Prensi (1027-1052), Amalfi Dükü (1039-1052), Gaeta Dükü  (1040-1041) ve Capua Prensi (1038-1047) idi. Mezzogiorno bölgesindeki Bizans egemenliğinin son dönemi ve Güney İtalya'nın Norman istilasında önemli bir kişidir. Montecassinolu Amatus'a göre, "babasından daha cesurdu, daha cömert ve daha nazik; rahip olmayan bir insanın sahip olması gereken tüm özelliklere sahipti, tek istisna kadınlara olan aşırı düşkünlüğüydü."Salernolu III. Guaimar'ın ve Dük Beneventolu II. Pandulf'un kızının en büyük oğlu olarak 1013 yılı civarı doğmuştur. Annesi Tabellarialı Porpora olan üvey ağabeyi Giovanni 1015 yılına kadar ortak prens olarak hüküm sürmüştür. 1018 yılında ölünce, Guaimar ortak prens yapılmıştır. 1022 yılında İmparator II. Heinrich, Bizanlılara karşı sefer Güney İtalya'ya bir sefer düzenledi ve Köln başpiskoposu Pilgrim komutasında bir birlik Abruzzi'nin Kurdu lakaplı IV. Pandulf'a ve Salernolu Guaimar'a saldırdı. Pandulf esir alındı, III. Guaimar teslim olup, oğlu genç Guaimar'ı rehin olarak verdi. İmparator onu Papa VIII. Benedictus'un gözetimine verdi. 1027 yılında Salerno'da 14 ya da 16 yaşında ve muhtemelen annesinin naipliğinde babasının yerine geçti. Hayatı boyunca devam edecek İtalyan yarımadasının güneyinin tamamının kontrolü çabasını başlattı.Gwatkin, H. M., Whitney, J. P. (ed) et al. The Cambridge Medieval History: Volume III. Cambridge University Press, 1926.Caravale, Mario (ed). Dizionario Biografico degli Italiani: LX Grosso - Guglielmo da Forlì. Roma, 2003.Gravett, Christopher, and Nicolle, David. The Normans: Warrior Knights and their Castles. Osprey Publishing: Oxford, 2006.
IV. Gustav Adolf

IV. Gustav Adolf (1 Kasım 1778 - 7 Şubat 1837), 1792'den 1809'a kadar İsveç kralıdır. Kendisi, III. Gustav'ın ve Sophia Magdalena'nın en büyük oğludur.
IV. Haakon

IV. Haakon, Haakonsson (d. 1204, Skarpeborg yakınları - ö. 15 Aralık 1263, Kirkwall, Orkney Adaları), Norveç Kralı (1223-1263).III. Haakon'un evlilik dışı ve doğuştan yetim oğludır. 1217'de kral ilan edildi. Kilise'nin krallığına karşı çıkması üzerine hükümdarlığı ancak 1223'te tanındı. Ülke içinde refahı ve barışı sağladı. Hebrides Adaları'nı yeniden ele geçirmek için İskoçyalılar ile savaştı ve Orkney Takımadaları üzerindeki haklarını yeniden onaylattı. İzlanda ve Grönland kendi istekleriyle egemenliği altına girdi.
IV. Hadrianus

Papa IV. Hadrianus (İtalyanca: Adriano IV; İngilizce:Adrian IV; Fransızca:Adrien IV), asıl adı Nicholas Breakspear (d. 1100 Hertfordshire, İngiltere Krallığı - ö. 1 Eylül 1159 Anagni, Papalık Devletleri, Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu); 4 Aralık 1154 – 1 Eylül 1159) döneminde papa. Tarihteki tek İngiliz asıllı papa.Genellikle Nicholas Breakspear'in Breakspear Çiftliği'nde doğduğu düşünülmektedir.. Fransa'da Avignon yakınlarındaki St. Ruf rahiplerine katıldı. Yaklaşık 1150'de Papa III. Eugenius tarafından İtalya'da Albano kardinal piskoposluğuna atandı. Eugenius, 1152'de Hadrianus'u kilise hiyerarşisini yeniden düzenleme göreviyle papalık elçisi sıfatıyla İskandinavya'ya gönderdi. Hadrianus'un bu görevindeki başarısı sayesinde, 1154'te İtalya'ya döndüğünde IV.Anastasius'un ölümü üzerine 4 Aralık 1154 tarihinde papa ilan edildi.Roma'da bir ayaklanmaya öncülük eden radikal din reformcusu Arnaldo da Brescia'yı tutsak alarak ona teslim eden I. Friedrich'e (Barbarossa) 1155'te Kutsal Roma-Germen imparatoru olarak taç giydirdi.Papalığın İtalya'nın güneyindeki Normanlara yönelik politikasının Friedrich'i öfkelendirmesi Hadrianus'un imparatorla arasının açılmasına neden oldu. Bu anlaşmazlık Papa Alexander ile Friedrich arasında daha sonra patlak veren mücadelenin temelini oluşturdu. Hadrianus, Sicilya Krallığına getirilen (1154) I. Guglielmo'yu (Kötü) tanımayı reddedince Sicilyalılar Benevento'daki papalık mülklerine karşı başarısız bir saldırıya giriştiler ve Campania'nın güneyinde bir savaş başlattılar. Buna karşılık papa da Guglielmo'yu aforoz etti.Hadrianus daha sonra Benevento'ya yürüdü. Bu sırada Canterbury başpiskoposunun katibi Salisbury'li John'u kabul etti. Ona, İrlanda'yı İngiltere kralı II. Henry'ye verdiği sanılan ve İrlanda Bağışı olarak bilinen Laudabiliter (övgüye değer) fermanını verdi. Papayı temsil etmediği öne sürülerek tepkiyle karşılanan ferman daha sonra geri alındı. Gerçekliği zaten kuşkulu olan Laudabiliter, ayrıca İngiltere kralına İrlanda üzerinde kalıtsal bir hak da tanımamaktaydı.Haziran 1156'da Sicilyalılarla barış yapılınca Hadrianus, Guglielmo'yu krallığa atamaya razı oldu. Guglielmo'nun bunun karşılığında papanın vasallığını kabul etmesi Friedrich'i daha da öfkelendirdi."Adrian (popes)#IV" maddesi Encyclopedia Britannica (1911)  1911 Encyclopædia Britannica/Adrian (popes) - Wikisource, the free online libraryMandell Creighton  (1885-1900)  "Adrian IV" Dictionary of National Biography, 1885-1900, Volume 01''
IV. Henry

IV. Henry  veya Henry Bolingbroke (3 Nisan 1367 - 20 Mart 1413), 1399 - 1413 yılları arasındaki İngiltere ve İrlanda kralı. Plantagenet Hanedanı'nın 9. kralı ve bu hanedanın Lancaster Hanedanı koluna mensup ilk hükümdardır. Büyükbabası olan III. Edward gibi meşru Fransa Kralı olma iddiasında da devam etmiştir. Norman Fethi'nden bu yana ana dili Fransızca yerine İngilizce olan ilk İngiltere kralıydı.Babası Lancaster Dükü John Gaunt olup III. Edward'ın üçüncü oğlu idi. III. Edward'dan sonra İngiltere Krallığı tahtına geçmiş olan kuzeni II. Richard'ın hükümdarlık döneminde babası çok önemli siyasi roller oynamıştır. IV. Henry'nin annesi Blanche Lancasterli idi ve şahsen Lancaster ailesinin elinde bulunan büyük araziler annesine verasetle geçmişti. IV. Henry bu arazilere annesinden kalan mirasla sahip olduğu için kral olmadan şahsen çok zengin bir soylu idi. Kuzeni II. Richard çocuksuz idi ve babası III. Edward'ın oğlu olduğu ve babası III. Richard'dan önce öldüğü için IV. Henry meşru olarak İngiltere Krallığı kral adayı idi. Fakat 1399'da, II. Richard hala hayatta iken, IV. Henry gönderilmiş olduğu Fransa sürgününden İngiltere'ye dönerek kendini İngiltere Kralı ilan etti. Çok geçmeden kuzeni II Richard'ı esir alarak onun tahttan feragat etmesini sağlayarak 30 Eylül 1399'da resmen İngiltere Kralı olarak kabul edildi.Lancaster Dükü olduğu için Plantagent Hanedanı'na dahil olmakla beraber bu hanedanın bir kolu olarak Lancaster Hanedanı'nın ilk kralı oldu. III. Edward'ın diğer bir oğlu olan York Dükü Edward Langley'den Plantagent Hanedanının ikinci kolu olan York Hanedanı ortaya çıktı. Bu iki hanedan kolu (1455-1485) döneminde karşılıklı taht mücadelesine girișip İngiltere'de Güller Savaşı adlı bir iç savaş ortaya çıkmasına neden oldular.Henry Bolingbroke daha kral olmadan 1381'de 7. Hereford Kontu, Humphery de Bohun'un kızı olan Maria de Bohun ile eşinin babasının malikanesi olan Rochford Hall, Essex'de yapılan bir törenle evlilik yapmıştır. Bu evlilik için Haziran 1380'de Henry'nin babası Gaunt'lu John tarafından satın alınan resmi evlenme ruhsatının kaydı "İngiltere Kamu Kayıtlar Ofis"'inde bulunmaktadır.Philippa İngiltereli (1394-1430). 1406'da Danimarka, Norveç ve İsveç Kralı olan Pomenranya'lı Eric ile evlendi.IV. Henry'nin bu altı çocuğundan ancak ikisinin, V. Henry ve Gloucester Dükü Humphrey'nin, evliliklerinden yetişkinliğe erişen çocukları oldu ve diğerlerin evliliklerinden yetişkinliğe erişen çocukları olmadı. Maria de Bohun 4 Temmuz 1394'te, yine Henry Bolingbroke krallığı eline geçirmeden, öldü.IV. Henry krallığı eline geçirdikten sonra 7 Şubat 1403'de Winchester'de Navarra Kralı II. Carlo ile Joan Fransalı'nın kızı olan Joan Navarralı ile ikinci evlilik yapmıştır. Joan Navarralı, Brötanya'lı V. Jean'ın dul karısı idi ve ilk kocasından dört kız çocuğu ve dört oğlu bulunmaktaydı. IV. Henry'nin Joan Navarrali ile bu evliliğinden 1401'de Edmund adını verdikleri tek bir oğulları oldu ama bu bebek daha bir yaşına bile girmeden öldü.
IV. Honorius

Papa IV. Honorius (asıl adı Giacomo Savelli) (d. 1210 Roma, ö. 3 Nisan 1287 Roma) 2 Nisan 1285'ten ölümüne kadar papalık yapmıştır. Papalığı boyunca büyük ölçüde kendisinden önceki papa IV. Martinus'un izlediği Fransız yanlısı politikayı sürdürdü.1210'da Roma'da doğdu. Senator Luca Savelli ile Giovanna Aldobrandeschi'nin oğlu idi. Papa III. Honorius'un torunu idi ve yeğen ve kuzeni de kardinaldi. Ailesinde çok sayıda kardinal vardı. Papalık tacını giyene kadarki yaşamı hakkında bilgi çok azdır. Paris Üniversitesinde eğitim gördü. Evlendi ve birisi Roma senatörü olacak olan iki oğlu oldu. Karısının ölümünden sonra kiliseye girdi. Châlons-sur-Marne katedralinin rahipliğini yaptı.Papa IV. Martinus 28 Mart 1285'te öldüç üç gün sonra 18 kardinalden 14'ü Kardinaller Koleji'nde bir ön görüşme için bir araya geldiler ve ertesi gün yeni Papa seçimini yapma kararı aldılar. Savelli ilk oylamada oybirliği ile seçildi ve papalık tarihinin en hızlı seçimi oldu. Papa seçildiği sırasında gut hastalığından dolayı elleri ve ayakları felçli idi. Kendisi için hazırlanmış özel bir mekanik düzenek sayesinde işlerini görüyordu.Kısa süreli yönetiminde kiliseye ait şehirlerin güvenliği ve Sicilya sorunu ile ilgilendi. Aslında selefi IV. Martinus'un bu konudaki politikası başarısız olmuştu, ama Honorius da aynı politikayı devam ettirdi ve Anjou Hanedanı'nı destekledi. IV. Martinus Anjou hanedanı ile Aragon kralı III. Peter arasında süren savaşta Anjou hanedanının yanında yer almış ve III. Peter'i aforoz etmişti. Ama taraflar arasındaki savaş devam ediyordu. Yaptığı ilk işlerden biri Aragon'a karşı savaşın bir haçlı savaşı olduğunu ilan etmek oldu. İngilizlerin Fransa ve Aragon arasında barış görüşmeleri önerisini reddetti. Honorius soruna barışçıl bir çözüm bulma isteği olmasına rağmen, politik sağduyudan yoksundu. Örneğin Aragon kralı III. Peter tarafından Sicilya kralı yapılan oğlu II. James'i aforoz etmesi kimsenin umurunda değildi. Aforoz etmenin politik sorunlarda bir silah olarak kullanması, aforoz mekanizmasının gücünün zayıflamasına yol açtı.Honorius, Habsburg hanedanından I. Rudolf ile işyi bir dostluk kurdu ama onu imparator ilan etme niyeti gerçekleşmedi. 2 Şubat 1287'de taç giyme töreni yapılacaktı ama bu plan papalık elçisinin beceriksizlikleri ve kardinallerin direnişi dolayısıyla uygulamaya sokulamadı.Honorius, papalığı sırasında büyük amcası III: Honorius'un başlattığı Aventin tepesindeki sarayı tamamlattı. Niyeti oraya yerleşime açmaktı, ancak su tedarikinin yetersiz olmasından dolayı bu planı da gerçekleşmedi.Honorius'un gerçekleştirdiği en önemli işlerden biri Paris Üniversitesinde doğu dilleri, özellikle de Arapça kürsüsünün açılmasını sağlamak oldu. Doğu dillerine açılmak istemesindeki ana motivasyonu islam dünyasında ve doğu hıristiyanlığının etki alanında misyonerlik faaliyetleri yürütebilmeyi sağlamaktı.Honorius papalığı döneminde sadece bir yeni kardinal ataması yaptı: Giovanni Boccamazza (? - 1309) 3 Nisan 1287'de iki yıllık papalık döneminden sonra gut hastalığına yenik düştü. Önce St. Peter kilisesine gömüldü, daha sonra mezarı Savelli ailesine ait olan Aracoeli'deki Santa Maria kilisesine taşındı.
IV. Hürmüz

IV. Hürmüz,  (Orta Farsça: 𐭠𐭥𐭧𐭥𐭬𐭦𐭣‎) 579 ile 590 yılları arasında Sasani Kralı idi. I. Hüsrev'in oğlu ve halefiydi ve annesi bir Hazar prensesi idi.
IV. Innocentius

Papa IV. Innocentius ( – 7 Aralık 1254), doğum adı ile Sinibaldo Fieschi, 25 Haziran 1243'den öldüğü tarihe kadar papa.
IV. Ioannes

Papa IV Ioannes (ö. 12 Ekim 642), 24 Aralık 640'tan ölümüne kadar Roma piskoposudur. Seçimi, dört aylık bir boşluğun ardından geldi. İrlanda ve İskoçya din adamlarına Paskalya'yı kutlama zamanıyla ilgili yaptıkları hataları anlatmak için yazdı ve monotelitizmi sapkınlık olarak kınadı. Kutsal geleneğe göre, Abbot Martin ile birlikte Hırvatistan'da Katolik Kilisesi'ni kurdu.Papa Ioannes, Dalmaçya, Iadera yerlisidir.  Scholasticus (avukat) Venantius'un oğluydu. Seçildiği sırada, Roma Kilisesi'nin başdiyakozuydu ve ülkenin yönetiminde önemli bir rol oynuyordu. Ioannes, "oldukça kültürlü bir adam" olarak görülüyordu. Ioannes'in 24 Aralık 640'ta kutsanması, seçilmesinin hemen ardından geldiği için, seçimlerin doğrudan Konstantinopolis'teki imparator tarafından değil Ravenna Eksarhlığı tarafından onaylandığı varsayılmaktadır.Ioannes, Katolik Kilisesi'nin diğer piskoposlarıyla birlikte, hâlâ sadece seçilmiş papa iken, İrlanda ve İskoçya din adamlarına Paskalya'yı kutlama zamanıyla ilgili yaptıkları hataları anlatmak ve onları orada olmaya teşvik etmek ve Pelagian sapkınlığına karşı korumaları için bir mektup yazdı. Aynı zamanda, monotelitizmi sapkınlık olarak kınadı. İmparator Herakleios () Monothelit olarak bilinen "Ecthesis" belgesini derhal reddetti. Ioannes, Herakleios'un oğlu III. Konstantinos'a () Papa I. Honorius adını Monothelism ile ilişkilendirme girişimini reddettiği Papa Honorius adına özür diledi. Honorius, İsa'daki tek iradeden bahsederken, yalnızca O'nun içinde iki karşıt irade olmadığını iddia etmek istediğini ilan etti.Anavatanında Slav istilalarının neden olduğu sorunlar, Ioannes'in dikkatini oraya yöneltti. Ioannes, sakinlerin sıkıntısını hafifletmek için başrahip Martin'i tutsakların kurtarılması için büyük meblağlarla Dalmaçya ve İstirya'ya gönderdi. Yıkılan kiliseler yeniden inşa edilemediğinden, bazı daha önemli Dalmaçyalı azizlerin kalıntıları Roma'ya getirildi. Ioannes daha sonra onların onuruna bir hitabet dikti. Papa tarafından, Ioannes'in kendisinin hitabetinin bir modelini elinde tuttuğunu gösteren mozaikler ile süslendi. Ioannes böylece Dalmaçya ve Istria'daki Slavları Hristiyanlığa döndürmeye çalıştı. İmparator VII. Konstantinos () Herakleios tarafından Dalmaçya'ya davet edilen Hırvatistan Dükü Porga'nın Hristiyan öğretmenler için İmparator Herakleios'a gönderildiğini iddia etti. Bu mesajı gönderen imparatorun bizzat İmparator Herakleios olduğu ve Papa IV. Ioannes'e gönderildiği kabul edilir.Luciano Rota, I Papi Caio e Giovanni IV, in Istria e Dalmazia. Uomini e tempi, II, Dalmazia, Udine, Del Bianco 1992
IV. James

IV. James, (d. 17 Mart 1473 - ö. 9 Eylül 1513), 11 Haziran 1488'den ölümüne kadar İskoçya kralıdır. Babası III. James'in Sauchieburn Muharebesi'nde ölümü üzerine tahta geçmiştir. 9 Eylül 1513'te tam 40 yaşındayken Flodden Savaşı sırasında ölmüştür.
IV. John Jacob Astor

IV. John Jacob Astor (13 Temmuz 1864 – 15 Nisan 1912), Amerikalı iş insanı, emlakçı, yatırımcı, mucit, yazar, İspanyol-Amerikan Savaşı'nda yarbay ve Astor ailesinin önde gelen üyelerindendi.Astor, 15 Nisan 1912 tarihinin erken saatlerinde RMS Titanic'in batmasıyla öldü. Astor, RMS Titanic'teki en zengin yolcuydu ve o zaman öldüğünde yaklaşık 87 milyon dolarlık net bir değerle (2019'da 2,3 milyar dolara eşdeğer) dünyanın en zengin insanları arasında olduğu düşünülmekteydi.
IV. João (Portekiz kralı)

IV. João, 1640'tan ölümüne kadar Portekiz kralıydı. Bragança Hanedanından olan ilk Portekiz kralıydı.
IV. Kallinikos

Patrik IV. Kallinikos, (, 1713 - 1791), 16 Ocak 1757 ile 22 Temmuz 1757 tarihleri arası Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesi, 225. patriği olarak görev yapmıştır. Konstantinos Mavrikios adıyla doğan patrik III. Kallinikos'un tahta çıkarken ölmesi nedeniyle bazen patrik sayılmaması nedeniyle III. Kallinikos olarak da adlandırılır.
IV. Kazimierz Jagiellon

IV. Kazimierz Jagiellon (Lehçe; Kazimierz IV Jagiellończyk [kaˈʑimi̯ɛʒ jaɡi̯ɛlˈlɔɲt͡ʃɨk]) (Litvanca; Kazimieras Jogailaitis; 30 Kasım 1427 – 7 Haziran 1492) 29 Haziran 1440 – 7 Haziran 1492 yılları arasında Litvanya Grandükü ve 25 Haziran 1447 – 7 Haziran 1492 Polonya kralı'dır.Babası II. Władysław Jagiełło'dur, Jagiellon Hanedanı'ndan gelmektedir. Saltanatında Prusya'yı işgal ederek Polonya egemenliği altına almıştır.15. yüzyılda Polonya, Batı Avrupa'dan ayrılmış ve uluslararası ilişkilerde önemli bir faktör haline gelmişti. Ham madde ve yarı mamul talebini teşvik ticarette olumlu bir denge üreten Polonya, ülke genelinde el sanatları ve madencilikle büyüme sağladı.
IV. Kvarkvare Cakeli

IV. Kvarkvare Cakeli (Gürcüce: ყვარყვარე IV ჯაყელი) (1554 – 1581) Samtshe-Saatabago'nun Gürcü prensi ve atabegiydi ve 1573-1581'de Osmanlı'ya bağlı olarak hüküm sürmüştür. Cakeli ailesinin bir üyesi ve II. Kaihosro Cakeli'nin oğludur.IV. Kvarkvare'nin hükümdarlığı sırasında Mesheti beyleri Cakeli yönetimine karşı birkaç kez isyan ettiler. 1876 yılındaki isyanın başını Şalikaşvili ailesi çekiyordu. İsyanlar Osmanlı tarafından bastırıldı. 1578'de Osmanlılar, bütün Kafkasya toprakları için Safevilere karşı yeni bir savaş başlattı. Lala Mustafa Paşa Gürcistan'da hakimiyet kurdu. IV. Kvarkvare ona bağlılık sözü verdi. Paşa, Kvarkvare ve küçük kardeşi Manuçar'ı, Samtshe'de Osmanlı mutlak egemenliğini tanımak için Konstantiniyye'ye göndermeye karar verdi. Kvarkvare, hükûmeti annesi Dedisimedi'ye bırakarak Osmanlı İmparatorluğu'nun başkentine gitti. Alman Lüteriyen papaz ve seyyah Salomon Schweigger, Türkçeye Sultanlar Kentine Yolculuk adıyla çevrilmiş olan kitabında iki kardeşin İstanbul'a varışını "İki Gürcü soylusu MS 1579 yılının 3 Haziran günü 150 kişilik maiyetleriyle birlikte Konstantinopolis'e geldiler" şeklinde yazmıştır. Sultan III. Murad 1579 yılında  Samthe'yi 7 sancağa böldü ve Çıldır Eyaleti'ni kurdu. Kvarkvare, Çıldır Eyaleti'nin Hristiyan hükümdarı olarak atandı. Bu arada kardeşi Manuçar, Mustafa ismini alarak Müslüman oldu ve Osmanlı paşası oldu. Kvarkvare 1581'de çocuksuz öldü ve yerine Müslüman kardeşi II. Manuçar (Mustafa Paşa) geçti.
IV. Kılıç Arslan

IV. Kılıç Arslan (Arap alfabesiyle: ركن الدين قلج ارسلان بن كيخسرو‎, Rükneddin Kılıç Arslan bin Keyhüsrev) (ö. 1266), Türkiye Selçuklu Sultanı ve II. Gıyaseddin Keyhüsrev'in oğludur.II. Gıyaseddin Keyhüsrev 1243 yılında Kösedağ Savaşı'nda Moğol komutanı Baycu Noyan'a yenilerek Antalya'ya kaçmış ve 1246 yılında orada ölmüştü. Önce tahta II. Gıyaseddin Keyhüsrev'in büyük oğlu II. İzzeddin Keykavus geçti ve aynı yıl içinde kardeşi IV. Kılıç Arslan'ı Moğol Hanı Güyük'ün tahta çıkma töreninde hazır bulunmak üzere Moğolistan'a elçi olarak gönderdi. Moğollar IV. Kılıç Arslan'dan hoşnut kalarak onu Türkiye Selçuklu Sultanı olarak tanıdılar. IV. Kılıç Arslan 1248'de Sivas'ta tahta çıktı. Böylece II. İzzeddin Keykavus ve IV. Kılıç Arslan arasında taht kavgaları başladı. Üçüncü ve en küçük kardeş olan II. Alaeddin Keykubad da taht kavgalarına katıldı. Ancak Anadolu'nun ileri gelenlerinin araya girmesiyle üç kardeş ortak olarak saltanat sürmeye ikna edildiler. Böylece 1249 yılında Anadolu Selçuklu Devleti tarihinde 8 yıl sürecek üçlü iktidar dönemi başlamış oldu.II. İzzeddin Keykavus Kızılırmak nehrinin batısında hüküm sürdü. IV. Kılıç Arslan ve II. Alaeddin Keykubad da Kızılırmak'ın doğusunda hüküm sürdüler. 1256 yılında Moğol kumandanı Baycu Noyan tekrar Anadolu'ya bir sefer yaptı. Aksaray yakınlarında II. İzzeddin Keykavus'un ordusunu yenilgiye uğrattı ve böylece Anadolu tamamen Moğol egemenliğine girmiş oldu. Üçlü iktidar dönemi II. Alaeddin Keykubad'ın 1254'te bilinmeyen nedenlerle ölümüne kadar devam etti. 1260 yılında II. İzzeddin Keykavus Konya'yı bırakarak Kırım'a kaçtı ve 1279 yılında orada öldü. IV. Kılıç Arslan 1262-1266 yılları arasında tek başına hüküm sürdü. 1261 yılında Konya’yı ele geçirdi. Silifke'yi Ermenilerden, Sinop'u ise kumandanı Muineddin Süleyman Pervane tarafından Trabzon Rum Devleti'nden aldı.IV. Kılıç Arslan 1266 yılında Aksaray'da bir ziyafet sırasında Moğollar tarafından beklenmedik bir şekilde idam edildi ve Konya'da Sultanlar Türbesi'ne gömüldü. Yerine çocuk yaştaki oğlu III. Gıyaseddin Keyhüsrev Moğolların kuklası olarak sultan ilan edildi.
IV. Leo

IV. Leo (d. 790 - ö. 17 Temmuz 855), 10 Nisan 847 yılından 17 Temmuz 855 tarihinde ölene kadar papadır.
IV. Leon

(eski Yunanca: Λέων Δ΄, Latince Leōn IV) 775 ile 780 yılları arasında hüküm süren Bizans imparatoru.Araplar karşısında Hazarlar ve Bizanslıların beraber hareket etmesi III. Leon zamanında da devam etmiş ve III. Leon, oğlu V. Konstantinos'u Hazar kağanı Bihar'ın (sonradan İrini adıyla vaftiz edilecek) kızı olan Çiçek ile evlendirmiştir. Bu evlilikten doğan IV. Leon Hazar, 25 Mart 775'te tahta çıkmıştır.Babası V. Konstantinos'un politikalarını sürdüren Hazarlı Leon, Bulgarların hareketlerini yakından takip etmiştir. Kısa hükümdarlığı boyunca Abbasi halifesi Mehdi ile savaşan ve babası V. Konstantinos'un diğer karısı olan Evdokia'nın oğulları olan yarı kardeşi Nikeforos ve diğer yarı kardeşlerinin entrikalarıyla karşı karşıya kalan IV. Leon, ölümünden hemen önce Bulgar kralı Kardam'a yönelik bir askerî sefer hazırlıkları içinde bulunmaktaydı.Hükümdarlığı sırasında, büyük ölçüde eşi İrini'nin etkisinde kaldı ve 8 Eylül 780 tarihinde aniden öldü. Yerine eşinden olan tek çocuğu VI. Konstantinos geçti.
IV. Levan Dadiani

IV. Levan Dadiani (Gürcüce: ლევან IV დადიანი; ö. 1684) 1681'den görevden alındığı 1691'e kadar Megrelya prensliği yapmış Dadiani hanedanı üyesidir. İstanbul'a gitmek zorunda kalan Levan, hayatının son yılları orada geçirmiştir. Selefisi III. Levan'ın doğal oğlu olan IV. Levan, Megrelya'yı yöneten ilk aile hattının son üyesidir. Sonraki hanedan, Dadiani soyadını alan ve 1867'ye kadar Megrelya'yı yöneten Çikovani'lerdir.IV. Levan, babası III. Levan'ın ölmesi ve abisi Manuçar'ın Guria Prensi III. Giorgi tarafından öldürülmesiyle beraber, kuzeni Giorgi Lipartiani (Çikovani ailesinden) tarafından Megrelya prensi ilan edilmiştir. Lipartiani, IV. Levan'ın gücünü azaltarak prensliğin fiili hükümdarı olmuştur. Levan'ın adıyla insanları taciz edip öldüren ve köle ticaretiyle zenginleşen Lipartiani, IV. Levan'ı kaçmaya zorlamıştır. Levan önce Doğu Gürcistan'daki Kartli'ye, daha sonra 1694'te öldüğü Osmanlı'nın başkenti İstanbul'a gitmiştir.Levan Dadiani, İmereti Kralı V. Bagrat'ın kızı Prenses Tinatin (1678-1760) ile evlenmiştir. 1704'te Nino adıyla rahibe olan Tinatin, 1724'te sürgün edilen Kartli Kralı VI. Vahtang'la Rusya'ya gelmiştir.Levan'ın, Yegor Dadiani (1683 - 12 Haziran 1765) adıyla bilinen ve 1700'lerde Rusya'ya gitmiş bir oğlu vardı. Rus ordusunda tümgeneral olan Levan'ın nesli Rusya'da devam etmiştir.
IV. Mamia Dadiani

IV. Mamia Dadiani (Gürcüce: მამია IV დადიანი; ö. 1590) 1573'ten 1578'e ve 1582'den ölümüne kadar Megrelya'nın prensliğini yapmış Dadiani hanedanı üyesidir. Mamia, I. Levan'ın küçük oğluydu.Mamia, Megrelya Prensi I. Levan'ın oğlu ve Levan'ın halefisi III. Giorgi'nin küçük kardeşi idi. Guria Prensi Rostom Gurieli'nin kızıyla evlenmiştir. 1573 yılında veya tarihçi Cyril Toumanoff'a göre 1574'te, Mamia, abisinin eski düşmanı ve kayınbiraderi II. Giorgi Gurieli'nin desteğiyle abisini devirmiş ve Megrelya Prensi olmuştur. Abhazya'ya kaçan Giorgi Dadiani, tahta yeniden çıkmak için Abhaz- Çerkes güçlerini kullanmış ancak Gurieli'nin ordusu Mamia'yı korumuştur. Giorgi Dadiani, umutsuzluk içinde, İmereti Kralı II. Giorgi'nin arabuluculuk yapmasını talep etmiştir. Daha sonra kralın aracılık ettiği barış anlaşmasıyla, III. Giorgi yeniden prens olmuş ve Chiladze ailesinin mülkleri Mamia'ya verilmiştir.Mamia, kardeşinin 1582'deki ölümünden sonra yeniden Megrelya prensi olmuş ve Gurieli'nin Giorgi'nin reşit olmayan oğlu Levan'ı hapsetmesini istemiştir. Hapsedilmeye tahammül edemeyen 5 yaşındaki Levan, kaçmak için camdan atlayınca yere çakılıp ölmüştür. Dadiani daha sonra Levan'ın ölümünü bahane ederek 1583'te Guria'ya saldırmıştır. Savaşı kaybeden Giorgi Gurieli İstanbul'a kaçmıştır. Prensliği Osmanlı'nın desteği ile geri alabilen Gurieli, o yokken prensliğin vasal prensi olan Vahtang Gurieli'yi 1587'de görevden almıştır.Mamia Dadiani daha sonra etkisini İmereti Kraliyet Sarayı'nda yaymaya devam etmiştir. 1586'da Mamia'nın kız kardeşi Mareh, İmereti Kralı Levan'la evlenmiştir. Bununla beraber, 1588'de Levan Doğu Gürcistan'dan mevkidaşı tarafından saldırıya uğradığında, Gurieli ile olan anlaşmazlıklarıyla meşgul olan Dadiani, Kartli Kralı I. Simon'un destek çağrısını görmezden gelmiştir. Levan, saldırıdan kurtulduktan sonra Dadiani ile savaşmıştır. Mamia, başkent Kutaisi'de Levan'ı mağlup etmiştir. Levan muzaffer kayınbiraderi tarafından esir alınmış, ve 1590'da öldüğü Shepi kalesine atılmıştır. Daha sonra sırasıyla İmereti, Rostom ve Bagrat'ta Mamia'nın tahtına rakipler çıkmıştır. İç savaşların neredeyse yuttuğu İmereti'de, Mamia'nın öldüğü ve küçük kardeşi I. Manuçhar'ın tahta geçtiği 1590'da bile iç savaşlarda devam etmekteydi.
IV. Mamia Gurieli

IV. Mamia Gurieli (Gürcüce: მამია IV გურიელი) (ö. 1778 veya 1784), 1726-1756, 1758-1765 ve 1771-1776 yılları arasında Guria'nın prensliğini yapmış Gurieli hanedanı üyesidir. Saltanatı döneminde küçük kardeşi V. Giorgi Gurieli ile rekabet halinde olan Mamia, bölgedeki Osmanlı saldırıları ve İmereti krallarının Batı Gürcistan'ın tamamını kendilerine bağlama çabalarından dolayı aralıklı saltanat sürmüştür.Mamia, Guria prensi IV. Giorgi Gurieli ve Elene née Şervaşidze'nin en büyük oğluydu. Babası Giorgi, Megrelya prensi Bejan Dadiani'nin kızı Hvaramze ile evlenmek için annesinden 1717'de boşanmıştır. Bu durum, Mamia'nın 1717'den önce doğduğunu göstermektedir. Mamia 1726'da babasının ölümüyle beraber tahta çıkmıştır. 1732'de İmereti Kralı V. Alexander  Kralın kızı Rodam ile evlenmek için İmereti kralıyla düzmece bir dostluk kurmuştur. Bu dostluğun diğer sebebi, Megrelya prensi Otia Dadiani, Raça Dükü Grigol ve Zurab Abaşidze liderliğindeki koalisyonu mağlup etmekti. Zurab Abaşidze, Alexander'ın kardeşi Mamuka'nın İmereti kralı olmasını istediği için bu koalisyona dahil olmuştu. Alexander ve Mamia, Çihori'deki çatışmada bu koalisyonu mağlup etmiştir.Mamia'nın, Alexander'in oğlu ve halefisi I. Solomon ile olan ilişkisi ilk dönemlerde iyi değildi. Mamia, 1752'de Solomon'a karşı bir darbe girişiminde bulunmuştur. Solomon, 1756'da Osmanlı desteğiyle geri dönmüş ve küçük kardeşi V. Giorgi  Gurieli lehine Mamia'yı tahttan indirmiştir. Mamia, Raça dağlarına kaçmış ve Kaheti kralı II. Herakleios'tan destek istemek için Doğu Gürcistan'a gitmiştir. Herakleios'un ricası sayesinde Ahıska paşasının gözdesi olan Mamia, 1758'de yeniden Guria tahtına çıkmıştır. Daha sonra Solomon ile barışan Mamia, Osmanlı'nın yaptığı tecavüz ve köle ticaretine karşı mücadele eden Solomon'a destek vermiştir. Buna karşılık 1765'te Ahıska paşası Mamia'yı devirmiş ve V. Giorgi Gurieli'yi Guria prensi olarak atamıştır.Solomon, 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Osmanlı yönetimindeki Guria'yı işgal etmiş, Batum'dan İmereti'ye gelen Osmanlı kuvvetlerini mağlup etmiş ve Mamia'nın unvanını iade etmiştir. Solomon'un tüm Batı Gürcistan'da mutlak hakimiyet kurmaya çalışması iki hükümdar arasındaki ilişkileri kısa sürede bozmuştur. Solomon, 1775'te Guria'ya iki kez baskın düzenlemiştir. Mamia'nın kardeşi ve rakibi Giorgi, bölgedeki çatışmaları fırsat bilmiş ve Mamia'yı manastıra çekilip emekli olmaya zorlamıştır. Mamia 1784  (veya Cyril Toumanoff'a göre 1778) yılında ölmüştür.Mamia iki kez evlenmiştir. İlk evliliğini İmereti Prensesi Rodam, ikinci evliliğini ise Tavdgiridze ailesinden bir soyluyla yapmıştır. Evliliklerinden üç çocuğu olmuştur:
IV. Martinus

Papa IV. Martinus, gerçek adı ile Simon de Brion (d. yak. 1210, Andrezel - ö. 28 Mart 1285), 22 Şubat 1281 tarihinden ölümüne kadar Roma Katolik Kilisesi'nde papalık yapmıştır.
IV. Meletios

Patrik IV. Meletios, (, d. 21 Eylül 1871 - ö. 28 Temmuz 1935), 25 Kasım 1921 ile 10 Temmuz 1923 yılları arası Konstantinopolis Ekümenik Patrikhanesinin, 260. Ekümenik Patriği olarak görev yapmıştır. Emmanuel Metaxakis adıyla doğan Patrik, Konstantinopolis'ten sonra 1926-1935 yılları arası İskenderiye Rum Ortodoks Patrikhanesi'nde II. Meletios adıyla Papalık yapmıştır.