barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Ak başlı aynak

Ak başlı aynak (Plegadis chihi) Threskiornithidae familyasında yer alan bir aynak türüdür. Koloniler hâlinde bataklıklarda genellikle çalılık ya da alçak ağaçların üzerine yaptıkları yuvalarda ürerler. ABD'nin batısından Meksika'ya, Brezilya'nın güneydoğusu ve Bolivya'nın güneydoğusundan Arjantin'in ortalarına ve Şili'nin ortasının kıyı kesimlerinde üreme dönemini geçirirler. Kışları üreme döneminde bulundukları yerler dışında Kaliforniya'nın güneyi ve Louisiana'dan güneye olan bölgede de geçirirler.Ak başlı aynak üreme dönemi dışında bayağı aynak ile benzer tüylere sahiptir ancak daha küçük boyutlu ve tüylerinin renk tonu daha sıcaktır. Üreme döneminde ise yetişkinlerin tüysüz pembe yüzlerinin çevresinde beyaz tüyler bulunur. ÜReme döneminde gagaları gri ve ayakları parlak kırmızı renklidir. Erişkinlerin gözleri yıl boyunca kırmızıdır halbuki bayağı aynakların gözleri koyu renklidir. İki türün de genç kuşları birbirine benzer.Ak başlı aynak Kanada, ABD, Orta Amerika ve Güney Amerika'nın güney yarısında yaşar. 2012 yılında küresel popülasyonu 1,2 milyon birey olarak tahmin edilmiştir ve sayıları artmaktadır.Ak başlı aynak yakın akrabası bayağı aynak ile çok büyük benzerlikler taşır ve geçmişte bayağı aynağın alt türü olarak sınıflandırılmaktaydı. Bir teoriye göre Yeni Dünya'ya gelen küçük bir bayağı aynak popülasyonu izole olarak ak başlı aynak türüne evrimleşmiştir. Ancak yakın geçmişte yapılan moleküler filogenetik araştırmalar ak başlı aynağı bayağı aynak ile parafiletik olduğunu göstermektedir. Gerçekten de ABD'de deki ak başlı aynak popülasyonunun Brezilya'nın güneyindeki ak başlı aynak popülasyonundan çok bayağı aynak popülasyonu ile daha yakın akraba olduğu görülmektedir.Ak başlı aynak aralarında böcekler, sülükler, salyangozlar ve solucanlar bulunan çok çeşitli organizmalarla beslenirler. Ayrıca balık, kerevit ve kurbaüa gibi omurgalılarla da beslenirler. Beslenirken uzun gagasıyla yerde besin arar.Bataklıklarda genellikle çalılık ve alçak ağaçlarda koloniler hâlinde yuvalanırlar. Bataklıkların yoğun bitki örtüsüne sahip olduğu yerleri tercih ederler. Sazlıklardan yuva yaparlar. Dişi kuş üç ila dört arasında mavi-yeşil yumurta yumurtlar.Esâret altındaki ak başlı aynaklar ortalama on dört yıla kadar yaşamaktadır. Doğal ortamlarında ortalama yaşam süreleri dokuz yıldır ancak kaydedilen en yaşlı ak başlı aynak 14 yıl altı aylıktır.
Ak başlı kiraz kuşu

Ak başlı kiraz kuşu (Emberiza leucocephalos), kiraz kuşugiller (Emberizidae) familyasına ait bir ötücü kuş türü. Günümüzde bazı araştırmacılar tarafından ispinozgiller familyasından ayrı olarak sınıflandırılmışlardır. Ayrıca akbaş kiraz kuşu, ak başlı çinte ve ak başlı yelve olarak da adlandırılır.Ak başlık kiraz kuşunun güçlü görünen gövdesi 16-17.5 cm. boylarındadır. Kalın ve tohum kırıcı bir gagaya sahiptir. Erkekler beyaz bir taca ve yanaklara sahiptir. Göğüs ve boyun kestane rengi ve sırt kahverengidir. Dişiler, daha soluk renkli ve altları daha çizgilidir.Üreme zamanları haricinde kuşun bütün tüyleri sarı kiraz kuşuna benzer, fakat, sarı rengin yerine beyaz hakimdir. Kuşun şakıması sarı kiraz kuşuna benzer özelliktedir.Ak başlı kiraz kuşunun doğal yiyeceği, tohumlar, yavruları beslerken böceklerle birlikte tohumlardır. Yuvalarını yere yaparlar. 4-6 arası yumurta, kiraz kuşunun kılımsı yuva özelliklerini taşıyan yuvalarında bulunur.Ak başlık kiraz kuşu, ılıman Asya'nın birçok yerinde, kışın göçleri sırasında Asya'nın güneyinden merkezine, Kuzey Hindistan ve güney Çin'e kadar olan yerlerde bulunur. Açık düzlükler ve çalılık veya ağaçlık bölgeler, ekili alanlarda bulunsa da, daha çok iğne yapraklı (genelde çam) ormanlık alanları tercih ederler. Avrupa'nın batısında geniş bir dağılım alanları vardır.
Ak dağ keçisi

Ak dağ keçisi ya da Kayalık Dağlar keçisi veya Kayalık Dağlar dağ keçisi (Oreamnos americanus), boynuzlugiller familyasından Kuzey Amerika'da, özellikle de Kayalık Dağlarda yaşayan, bembeyaz memeli hayvan türü. Yırtıcıların erişemediği yüksek rakımlı kayalıklar üzerinde rahatça hareket edebilen toynak yapısı vardır. Cinsinin (Oreamnos) yaşayan tek türüdür ve Capra cinsinden dağ keçileri ile karıştırmamak gerekir.Latince cins adı Grekçe «dağ» anlamına gelen oros- (kök: ore-) ile «kuzu» anlamına gelen amnos kelimelerinden birleşiktir.Kayalık Dağlar başta olmak üzere, Amerika Birleşik Devletlerine bağlı Alaska'da ve Washington, Idaho, Montana, Wyoming, Utah, Nevada, Oregon, Colorado, Teksas, Güney Dakota eyaletlerinde, Kanada'ya bağlı Yukon, Britanya Kolombiyası ile Alberta'da yayılım gösterir.Hem erkek hem de dişilerin sakalları, kısa kuyrukları ve uzun siyah boynuzları bulunur. Boynuzları 15–28 cm dir ve yıllık büyüme halkaları vardır. Bembeyaz tüyleri iki kattır ve alt katta ince yoğun tüyler üst katta ise uzun içi boş kıllarla kaplıdır. İlkbaharda dağ keçileri kaya ve ağaçlara sürtünerek bu son kat kışlık tüylerden kurtulurlar. Önce erkekler tüy değiştirir, sonra da hamile olan dişiler.Erkeklerin omuz yüksekliği yaklaşık 1 metredir ve dişilerden (bazen % 30) daha ağırdır. Erkeklerin boynuz ve sakalları dişilerden daha uzundur. Ağırlıkları 45–140 kg rasında değişse de çoğu zaman erkeklerinki 82 kg dır. Baş-gövde uzunluğu 120–170 cm, kuyruk ise 10–20 cm dir.
Ak dudaklı geyik

Ak dudaklı geyik (Przewalskium albirostris), Geyikgiller (Cervidae) familyasından, memeli hayvan türü.Eskiden Cervus cinsinin Przewalskium alt cinsinde sınıflandırılırken, günümüzde ayrı monotipik kendi cinsinde toplanır.Boy uzunluğu 190–200 cm, omuz yüksekliği 120–130 cm, kuyruk uzunluğu 10–12 cm'dir. Ağırlığı 130–140 kg gelir. Koyu kahverengi yaz kürkü beyaz lekelerle donatılmıştır. Ağzının etrafı ("dudakları") beyazdır ve adı da buradan gelir. Ayrıca, alt bölümleri, kıç, göz halkası, boyun ve çene altı kremsi beyazdır. Kışın, kürkündeki bu kontrast renkleri uzaklaştırmak için uzun gri kahverengi tüylerle kaplanır. Gövdenin arkasındaki kıllar ters döndüğü için uzaktan eyersi bir görünüm verirler. Ayakları geniş olup sığırınkilere benzer. Yalnızca erkeklerinde boynuz bulunur. Boynuzlar, 4-6 dallı ve 1,3 m uzunluğunda ve beyaz olup 7 kg ağırlığındadır.15 ayda cinsel olgunluğa erişir. Gebelik süresi 270 gündür. Tek, nadiren ikiz yavru yaparlar. Yavrular 10 ay süt emerler. Ömürleri 16-18 yıldır.Ürkektir. Görünüşüne göre oldukça çeviktir. Dik kayalık yamaçlarda şaşırtıcı biçimde rahat hareket edebilir. Diğer geyik türlerinde olduğu gibi bunun da erkekleri son baharda çiftleşme böğürmeleri çıkarır. Dişi ve yavrulardan oluşan 5-40 bireylik sürüler halinde yaşarlar. Yetişikin erkekler sürü dışında yaşarlar.Çayırlar ve ağaç çizgisi üstünde kalan dağlık araziler ana yaşam alanlarıdır. Tibet'te endemiktirler.
Ak gerdanlı şahin

40–42 cm uzunluğa sahip oldukça küçük bir şahin türüdür. Güney Amerika'nın And Dağları'nda ve Şili'nin O'Higgins bölgesinin sahil şeridindeki ormanlık alanlarda yaşar.Geniş bir yayılışa sahip olan kısa kuyruklu şahinle çok yakın benzerlikleri vardır. Öyle ki eskiden bu iki türün türdeş oldukları kabul edilmekteydi. Ak gerdanlı şahin, farklı olarak uzun bir kuyruğa sahiptir. Ayrıca göğüs ve karın üzerindeki kahverengi çizgiler ile siyahımsı kuyruğunda yer alan kolaylıkla göze çarpmayan koyu bantlar diğer türden ayıran özellikleridir.
Ak gözlü ötleğen

Boyları yaklaşık 15–16 cm ve ötleğenlerin en irisidir. Yetişkin erkekler düz gri sırta ve beyazımsı alt kısımlara sahiplerdir. Gaga uzun ve sivri, bacaklar siyahtır. Erkeklerin başları koyu gri, boğazları beyaz ve gözleri siyah maskelidir. Gözbebekleri beyazdır.Dişiler daha soluk renklerde ve sarımsı kahve alt kısımlara sahip, gri başları hafif kahvemsidir. Genç kuşlarda göz bebeği koyu renklidir.Bu ötleğenler, yaprak döken ağaçlık alanlarda bulunurlar. Çalı ya da ağaca yaptıkları yuvalarına 4 ila 6 yumurta bırakırlar. Diğer ötleğenler gibi böcekçillerdir.Akdeniz kıyısı ülkelerinde ve Anadolu ile Türkistan arasında uzanan alanlarda yaşar. Batı ve Kuzeydoğu Afrika'da kışlar, Avrupa'da ovalar ve tepelerde, Asya'da 1.500-2.500 m arasındaki yüksekliklerde rastlanırlar. Kışları Afrika'nın Sahara çölü civarlarına göç ederler. Kuzey ve Batı Avrupa'da çok ender olarak görülürler.
Ak göğüslü kirpi

Ak göğüslü kirpi (Erinaceus concolor), kirpigiller (Erinaceidae) familyasından gececil, böcekçil bir memeli türü.Coğrafi konumlarına bağlı olarak rengi, koyudan (E. c. concolor alt türü) açık kum rengine (E. c. transcaucasicus alt türü) kadar değişkenlik gösterir. 1966 yılına kadar yapılan araştırmalarda tek tür olarak kabul edilen Batı Avrupa kirpisinden (E. europaeus) göğüslerinin ve karın altının beyaz olmasıyla ayırt edilir. Ayrıca ondan biraz daha küçüktür.Yakın zamana kadar E. europaeus türü altında sınıflandırılıyordu ve Türkiye'de bu ad altında verilen bütün kirpi kayıtları (Trakya hariç) günümüzde E. concolor adıyla ayrı türde toplanmaktadır. E. roumanicus türü de bir bir ara E. concolor içinde alt tür olarak sınıflandırılmıştı.Erinaceus concolor concolor Martin, 1837 (1838) (tip lokalitesi: Türkiye, Trabzon yakınları) (Karadeniz Bölgesinde) (Karadeniz kirpisi)Erinaceus concolor transcaucasicus Satunin, 1905 (Türkiye'nin büyük çoğunluğu ve diğer komşu ülkelerde) (Anadolu kirpisi)Ahmet Selçuk ÖZEN (2006), Some Biological, Ecological and Behavioural Features of Erinaceus Concolor Martin, 1838 (Mammalia: Insectivora) in Turkey, G.U. Journal of Science 19 (2): 91-97 (2006), Ahmet Selçuk ÖZEN (2005), Türkiye Erinaceus concolor Martin, 1838 (Mammalia:Insectivora) türünün yayılışına ve taksonomisine katkılar, Dumlupınar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, sayı: 8, Temmuz 2005Kenan ERDOĞAN (2004), Kırşehir ili sınırlarında yaşayan Erinaceus concolor transcaucasicus Satunin, 1905 üzerine sitogenetik bir inceleme, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 2004
Ak göğüslü sıvacı kuşu

Ufak ve tıknaz bir kuştur. Boyu 13–14 cm, kanat açıklığı 20–27 cm ve ağırlığı 18-30 g gelir. Kafası büyük, kuyruğu kısa, gagası güçlüdür. Üst bölümleri soluk mavimsi gri, yüzü ve alt bölümleri ise beyazdır. Alt türlerinin hepsinin de renklenmeleri farklıdır.Ağaç gövdelerindeki böcekler ana besin kaynaklarıdır. Kış için ayrıca sonbaharda meşe palamudu ve hikori cevizi stoklar.
Ak günlere

Ak günlere, Bülent Ecevit liderliğinde 1973 yılında Cumhuriyet Halk Partisi için hazırlanan seçim beyannamesidir. CHP, 1973 seçimlerinden bu program ile birinci parti olarak çıkmıştır.Bu programa halkçılık ilkesi yoğun biçimde hissedilmektedir. Programın sonuç kısmında Bülent Ecevit ile özdeşleşen "Ne yoksulluk ne baskı...Ne ezen ne ezilen... insanca, hakça bir düzen." ifadesi yer almaktadır. CHP, yüzünü yoksul köylüye dönmüş; böylelikle halkın düşük gelirli grubunun ekonomide yer almasını sağlamaya çalışmıştır.Bu bildirge ile, özgürlükçü laikliğe geçiş başlamıştır. "CHP Türk halkının dinsel inançlarının, dine bağlılığının, demokratik yoldan ve sosyal adaletle kalkınma için bir engel değil, tersine kolaylaştırıcı bir etken olduğu kanısındadır" ifadeleri yer almaktadır.Ak Günlere bildirgesi ile aynı zamanda bürokratik elitin ve devlette egemen grubun partisi olmaktan uzaklaşmaya çalışmakta, halka açılmaya çalışmakta ve bu çabaları karşısında parti içinden de eleştirilere maruz kalmaktaydı.Bu program ile CHP, Bülent Ecevit liderliğinde sosyal demokrat bir parti olmakta ve merkez sola konumlanmaktaydı.Toplamda 229 sayfadan oluşan bu programda, Atatürk ilkelerine ve "Yurtta Sulh Cihanda Sulh" ilkesine yer verilmiştir.Ak günlere : Cumhuriyet Halk Partisi 1973 seçim bildirgesi , TBMM Kütüphanesi Açık Erişim KoleksiyonuAk günlere : Cumhuriyet Halk Partisi 1973 seçim bildirgesi özeti , TBMM Kütüphanesi Açık Erişim Koleksiyonu
Ak kanatlı kara ördek

Karakteristik olarak iri biçimli ve büyük gagalıdır. Melanitta cinsinin en büyük türüdür. Dişiler 950-1950 gram ve 48–56 cm arasında ortalama 1180 gr ve 52.3 cmdirler. Dişi soluk baş yamasıyla beraber kahverengidir. Erkekler 1360-2128 gram ve 53–60 cm arasında, ortalama 1380 gr ve 55 cmdirler. Beyaz spekulum ve beyaz göz çevresi dışında erkekler tümüyle siyahtır. Bu kuşların gagalarının dibi siyah ve büyük tokmak şeklindedir.Kanada'dan Hudson Körfezinin batısına kadar ve Alaska'daki Amerikan ırkının Doğu Sibirya ırkıyla (birbirinden) ayrılan birkaç özelliği bulunmaktadır. Amerikalı alttürün erkeklerinin, daha kahverengi böğürler, gaga ve daha az uzun bir gaga topuzunun çoğunun koyu sarı renkliliği ile kadife ördeğe benzerdir. Asyalı formun, onun çoğunlukla turuncu-sarı gagasının dibinde çok uzun bir topuzu vardır. Dişiler, alanda aynıdır.Bazı zamanlar Kadife ördek ile türdeş olduğu düşünülmüştür. Bu iki tür ve Melanitta perspicillata, Oidemia altcinsinden Amerika kara ördeği ve Bayağı kara ördekten ayrılan Melanitta altcinsine yerleştirilmiştir. Bazı yazarlar günümüzde Asya alt türü (M. d. stejnegeri) ve Amerika alt türünü (M. d. deglandi) farklı türler olarak kabul eder.Ak kanatlı kara ördek Asya'nın kuzeyinden ilerisinde, Yenisey Basin'in doğusunda ve Kuzey Amerika'da ürerler. Ilıman bölgelerin güneyinden ileride, Büyük Göller'de, ABD kuzeyinin sahillerinde ve Kanada'nın güney sahillerinde ve Asya'nın Çin'e kadar güneyinde kışlamaktadır. Elverişli kıyı sularında büyük sürüler meydana getirir. Bunlar sıkıca kenetlenmiş ve bir arada uçmaya meyillidirler.Sınırlandırılmış yuva denizin, göl veya nehirlerin yakınında yere, koruluğa ya da tundraya inşa edilir. 5-11 yumurta yumurtlarlar. Pembemsi yumurtalar ortalama 48.9 mm en, 68.2 mm uzunluk ve 82.4 gram ağırlığındadır. Kuluçka dönemi 25-30 gündür. Yaklaşık 21 gün sonra komşu dişiler, kuluçkadaki diğer dişilere karşı karmaşa ve civcivlerin karışmasıyla sonuçlanan agresifçe davranışlar göstermeye başlayabilirler. Dişi kuluçkasını yaptığında, bir dişi bu kargaşalardan dolayı karışan 40 kadar yavruyu bakabilir. Dişi onun yavrusuna 3 haftanın üzerinde bakar ve sonra onları terk eder ama yavru genellikle bir üç hafta daha kalır. Uçuş yeteneğini erginliğinin 63-77 günleri arasında elde ettiği düşünülür.Tatlısuda, bu türün öncelikli besini kabuklular ve böcekler; tuzlusu alanlarında ise yumuşakçalar ve kabuklulardır.Amerikalı altürün favori besinleri tatlısu amfipodları (Hyalella azteca) ve Protothaca staminea, Siliqua türleri ve Mesodesma arctatus'dır.
Ak kanatlı sumru

Yazda erişkin kuşların, kısa kırmızı bacakları ve kısa siyah bir gagası, siyah bir boynu ve karnı, çok koyu gri arkası, yavrularda çoğunlukla 'kare' olarak görülen hafif gri (neredeyse beyaz) kuyruk ve beyaz bir sağrı vardır. Yüz sarımsı renklidir. Kanatları ismini aldığı gibi çoğunlukla beyaz renklidir. İç kanat, kahverengi-uçlu örtü tüyleri ile grimsidir. Üreme dönemi harici kuş tüyünde, siyah olan yerler, beyaz veya soluk gri ile değiştirilir, birkaç siyahımsı tüy olmasına rağmen alt parçalar beyazdır. Baş, beyaz bir alınla siyahtır.Üreme habitatları, güneydoğu Avrupa'dan merkezi Asya'ya karşıda tatlısu bataklıklarıdır. Bataklık içinde yüzen bitki topluluklarına veya suya oldukça yakın olan yerlere, saz saplarından ya da diğer bitkilerden yaptıkları yuvalarına 2 ila 4 arası yumurta bırakıp, üzerine yatarlar. Kışın, Afrika, güney Asya ve Avustralya'ya göç ederler.
Ak kanatlı toygar

Ak kanatlı toygar (Melanocorypha leucoptera), toygargiller (Alaudidae) familyasına ait bir kuş türüdür.Boyları yaklaşık 17–19 cm, kanat açıklıkları 35 cm'dir. İki eşeyde yaklaşık 44 gr. ağırlığındadır. Vücutlarının yukarısı koyu-çizgili gri ve aşağısı beyazımsıdır. Erişkin erkeğin kestane rengi tacı vardır ama aksi takdirde iki eşeyde benzerdir.Yaşam alanları kuru, açık stepler ve ovalardır. Tohumlar ve böceklerle beslenirler. Yerde yaptıkları yuvalarına bir defada 3-8 yumurta bırakırlar. Kışın toplu halde yaşarlar.Avrupa'dan Kore'ye, güney'de Habeşistan'a kadar yaygındırlar. Bütün Türkiye'de her mevsim görülen yerli kuşlardır. Köy ve şehir kenarlarına ekilmiş arazilerde ve cadde kenarlarında görülürler.
Ak karınlı ebabil

Ak karınlı ebabil (Tachymarptis melba), sağangiller (Apodidae) familyasından genellikle kırlangıçla karıştırılan bir kuş türü.Ak karınlı ebabil küçük bir kuş olup, görünüş olarak kır kırlangıcı veya ev kırlangıcına benzer. Uygun bir kayalık deliğinde kolonilerle yuvalarını inşa ederler veya yıkarlar, 2-3 yumurtayı koyarlar. Büyük boyutları ile tanınırlar. Kanat açıklığı 55 cm olup 42 cm kanat açıklığı olan ebabilden fazladır. Beyaz bir karın ve boğazın dışında siyahtırlar, koyu bir boyun bantı beyaz alanları ayırır. Hilal veya bir bumeranga benzeyen kısa çatallı bir kuyruk ve çok uzun, geriye doğrulmuş kanadı vardır ama (resimde olduğu gibi), gerilerek açık tutulabilir.Bu ebabiller, güney Avrupa'dan Himalaya'ya dağlarda görülürler. Ebabiller gibi kuvvetle göçmendir, ve kışı uzakta güneyde, güney Afrika'da geçirirler. Onlar göç sırasında dolaşırlar ve muntazaman güney Avrupa ve Asya'nın büyük kısmında görülürler.
Ak kavak

Ak kavak (Populus alba), söğütgiller (Salicaceae) familyasından yapraklarının altının beyaz olmasıyla tanınan bir kavak türü. Diğer kavak ağaçlarına göre daha uzun ömürlü olan bu tür 700 yaşına kadar yaşayabilmektedir.30–40 m boylanabilen, geniş tepeli bir ağaçtır. Kabuk genç dallarda beyazımsı-grimsi, gövdelerde beyaz, pürüzsüz veya kaba/pürüzlü; genç filizler yoğun yumuşak pamuksu havlıdır. Yapraklar yumurtamsı, 5-10.5 cm uzunlukta, genellikle genişliği uzunluğundan daha fazla, dalgalı kenarlı veya 3-5 loblu, tabandan 3-5 damarlı, keskin uçlu; üst yüz genç yapraklarda, alt yüz her zaman pamuksu kaba tüylü; yaprak sapı 2.5-5.5 cm uzunlukta ve havlıdır. Çiçeklenme Mart-Nisan ayları arasında; çiçekler iki evcikli; erkek çiçek tırtılsı 5–8 cm uzun, brakte ters mızraksı, tüylü, uç kısım hafifçe dişli, ercik 5-10 adet; dişi çiçek tırtılsı 8–12 cm uzunlukta, brakte ters mızraksı, tüylü, uç kısım hafifçe dişli, tepecik kırmızı ve yarık uçludur. Kapsül meyve şişemsi şekilde, hemen hemen sapsızdır.Beyaz parlak kabukları uzun seneler gövde üzerinde çatlamadan kalır. kabuk üzerinde büyük baklava dilimi gibi koyu renkli lentiseller bulunur. Tomurcuklar yapışkan değildir. Tomurcuklar gövdeye sarmal dizilmiştir. Sürgünlere göre yapraklar farklılık gösterir. Uzun sürgünler üzerindekiler parçalı düzensiz dişli ve alt yüzeyleri beyaz tüylerle kaplıdır. Kısa sürgünler üzerinde bulunan yapraklar ise daha küçük, dairesel olup kenarları düzensiz dilimli dişlidir.Türkiye'de iki alt türü doğal olarak yetişmektedir: Populus alba var. pyramidalis (Yukarı Sakarya Bölümü) ve Populus alba var. alba (Çatalca-Kocaeli Bölümü, Ergene Bölümü, Güney Marmara Bölümü, Batı Karadeniz Bölümü, Orta Karadeniz Bölümü, Orta Kızılırmak Bölümü, Yukarı Fırat Bölümü, Antalya Bölümü, Adana Bölümü).Populus Latincede 'insanlarla dolu, kalabalık' anlamına gelen populosus kelimesinden türetilmiştir. Alba ise Latincede beyaz anlamına gelmektedir; türün yaprak altlarının ve gövde kabuklarının rengine işaret etmektedir.
Ak kaşlı kiraz kuşu

Ak kaşlı kiraz kuşu (Emberiza rustica), kiraz kuşugiller (Emberizidae) familyasına ait bir ötücü kuş türü. Günümüzde bazı araştırmacılar tarafından ispinozgiller familyasından ayrı olarak sınıflandırılmışlardır. Ayrıca ak kaşlı çinte olarak da adlandırılır.Ak kaşlı kiraz kuşları, göz üzerlerinde belirgin olan beyaz çizgi dolayısıyla bu ismi almışlardır. Ak kaşlı kiraz kuşu, bataklık kiraz kuşu türüne oldukça benzer boyutlardadır. Türün alt kısımları beyaz, yan tarafları kırmızımsı, bacakları ve gaga kenarları pembemsidir. Yazları erkekler siyah başlarında beyaz boyun ve kaş bölgesine ve kırmızımsı göğüs çizgisine sahiptirler. Dişiler, daha belirgin kahverengi sırta ve beyaz kaş çizgileriyle belirgin yüze sahiptirler.Ak kaşlı kiraz kuşları, açık tohumlu nemli ormanlıklarda yaşarlar. Kuşlar, yere ya da çalı içine yaptıkları yuvalarına 4-6 yumurta yumurtlarlar. Kuşların doğal yiyeceği, tohumlar, yavruları beslerken böceklerle birlikte tohumlardır.Kuzey Avrupa ve Asya boyunca yerleşim gösterirler. Kışları göç ederek, güneydoğu Asya, Japonya ve doğu Çin'de görülürler. Avrupa'nın batısında az olarak bulunurlar.
Ak kelebek

Ak kelebek (Aporia crataegi), hemen bütün meyve ağaçlarında tomurcuk düşmanı sayılan, iri ak kanatları kalın, kara damarlı bir kelebek. Genellikle kiraz, karayemiş, kayısı, şeftali ve erik gibi yiyeceklerle beslenir.
Ak kumkuşu

Ak Kumkuşu (Calidris alba - İng. Sanderling), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından genellikle kumlu deniz kıyılarının siyah bacaklı, siyah, kısa, kalınca ve düz gagalı, beyaz karınlı ve küçük bir kıyı kuşu türü.Boyu 200–210 mm'dir. Küçük gruplar halinde beslenirken çok aktiftir. Kışın üst tarafı açık gri, alt tarafı ise beyazdır. Kanatları daha koyu siyahtır ve beyaz geniş bir kanat çizgisi vardır. Gencinin üst tarafı daha koyu desenlidir. İlkbahar ve sonbaharda başı, göğsü ve sırtı değişken kızıllık ve koyulukta ve kirli-gümüş rengi harelidir; alt tarafı her zaman beyazdır. Uçuş esnasında sesi kısadır ve sert bir ‘kit’ duyulur.Bu türden olgun olanlarının uzunluğu 18–20 cm'dir. Kendi ağırlıkları ise 40-100 gr arasında değişir. Bu kuş kışın çok bulunur. Yazın da yüzü ve boğazı kiremit kırmızısı olur. Yavruları siyah-beyaz, süslü ve yetişkinden daha fazla kontrast gösterir.
Ak kuyruklu geyik

Ak kuyruklu geyik (Odocoileus virginianus), geyikgiller (Cervidae) familyasından Kuzey Amerika'da sıkça rastlanan, erkeklerinde ağaç dallarına benzer boynuzlar olan, otçul bir yabani hayvan.
Ak kuyruklu kız kuşu

Ak kuyruklu kız kuşu (Vanellus leucurus), yağmurcungiller (Charadriidae) familyasına ait bir kuş türü.Bu zarif orta boyutlardaki kızkuşu, uzun-bacaklı ve uzun-gagalıdır. Çok sığ sudan çoğunlukla yüzeyden böcekler ve diğer küçük avları seçerler. Erişkinler, kahverengi bir arka ve ön boynu ince dik kuşlardır, soluk bir yüz ve gri göğüsleri vardır. Uzun sarı bacakları, saf beyaz kuyruğu ve ayırıcı kahverengisi, beyaz ve siyah kanatlar, bu türü yanlış anlaşılamaz yapar. Genç kuşların, pullu bir arkası vardır ve kuyrukta bazı kahverengi renkler gösterebilirler.
Ak kuyruklu trogon

Bu göreli olarak büyük tür, 29 santimetre uzunluğunda ve 82 g ağırlığındadır. Trogon'un, yumuşak, çoğunlukla ayırıcı erkek ve dişi kuş tüyü rengârenk tüylüdür. Erkeğin baş ve üst göğsü, mavidir ve sağrıda daha mavi olmak üzere arka yeşildir. Daha aşağı alt parçalar altın sarısıdır. Dişinin kahverengi-gri arkası, başı ve göğsü vardır. Bu tür görünüşte, Trogon violaceus türüne benzer, ama Trogon violaceus daha küçüktür, ve barlı bir kuyruğu vardır.Böcekler ve küçük meyvelerle beslenirler. Geniş gagaları ve zayıf bacakları, onların diyetini ve ağaçlarla ilgili alışkanlıklarını yansıtır. Uçuşları hızlı olmasına rağmen, herhangi bir mesafeye uçmak için gönülsüzdürler. Daha çok tüneklerinde hareketsiz dururlar.
Ak kuyruklu tropik kuşu

Ak kuyruklu tropik kuşu (Phaethon lepturus), tropik kuşugiller (Phaethontidae) familyasına ait bir kuş türü. Tropikal Atlantik'te, batı Pasifik'te ve Hint Okyanusu'nda görülürler.Kanat açıklığı 89-96 santimetredir ve iç kanatta siyah bir bant vardır. Göz boyunca siyahlık vardır ve gaga portakal kırmızısı, portakal-sarıdır. Gaga rengi, saf beyaz arka ve siyah kanat barı ile kızıl gagalı tropik kuşu (Phaethon aethereus) türünden ayrılırlar. Erkekler daha uzun kuyruklu almasına rağmen eşeyler benzerdir ama yavrular, kuyruk flamalarından eksik olurlar ve yeşil-sarı bir gaga ve iyice çizgili arkaya sahiptirler. Erişkin, ince, çoğunlukla beyaz bir kuştur, toplam uzunluğunu ikiye katlayan çok uzun merkezi kuyruk tüyü dahil 71-80 santimetre uzunluğundadırlar.Harrison, Peter (1996). Seabirds of the World. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0-691-01551-1.ffrench, Richard (1991). A Guide to the Birds of Trinidad and Tobago, 2nd edition, Comstock Publishing. ISBN 0-8014-9792-2.
Ak kuyruklu çaylak

Ak kuyruklu çaylak (Elanus leucurus), atmacagiller (Accipitridae) familyasından bir boz çaylak türü. Kuzey Amerika'nın batısında ve Güney Amerika'nın bazı kesimlerinde bulunur.
Ak kuyruksallayan

}}Ak kuyruksallayan''' (Motacilla alba''), kuyruksallayangiller (Motacillidae) familyasından, siyah-beyaz tüylere sahip bir kuyruksallayan türüdür.İnce, zayıf bir kuştur. Boyu 18 cm'dir. Siyah beyaz başı, siyah göğsü, gri sırtı ve kararkteristik uzun kuyruğuyla tanınır. Dişi biraz daha soluk renklidir. Kuyruğu siyah, kuyruk dış telekleri beyazdır. Böcekçildir. Yuvasını taş duvar çatlaklarına ve insan eliyle yapılmış doğaya benzer nitelikteki yerlere yapar.Tür, çoğunlukla Avrupa ve Asya'nın bazı bölgelerinde ve Afrika'nın kuzey kesimlerinde bulunur. Bulunduğu yerlerin yerleşik kuşu olmasına rağmen, Afrika'ya göç ettiği görülür. Açık araziler, küçük yerleşimlerin çevresi ve su kenarları yerleşim bölgeleridir.
Ak kıçlı menekşekulak

BirdLife International 2004. Colibri serrirostris. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.  Downloaded on 10 July 2007.
Ak ladin

Ak ladin ya da Kanada ladini (Picea glauca), çamgiller (Pinaceae) familyasından Kuzey Amerika'nın kuzeyinde Kanada'nın doğusundan Alaska'ya kadar taygada yetişen 15–30 m boy (maksimum 40 m) ve 1 m çap yapabilen ladin türü.Boyu 15–30 m uzunluğundadır ve 40 m ye ulaşabilen örnekleri de görülür. Gövde çapı 1 m dir. Kabuğu ince olupu 5–10 cm ufak dairesel plakalar halinde pulludur. Tacı dar, genç ağaçlarda konik, yaşlı ağaçlarda ise silindiriktir. Sürgünleri soluk devetüyü kahverengidir. Yapraklar iğne biçimli 12–20 mm uzunluğundadır.Kozalaklar 3–7 cm boyunda, kapalıyken 1.5, açıkken 2.5 sm genişliğinde, sarkık, ince ve silindirik; tohumlar siyah, 2–3 mm uzunlukta, 5–8 mm uzunluğundaki tohum kanadı soluk kahverengidir.Ak ladin doğal olarak Kuzey Amerika'da bulunur. Kanada'nın doğusunda Newfoundland'da Avalon Yarımadasından Alaska ortalarına kadar yaygındır. Amerika Birleşik Devletleri'nde Alaska'dan başka, ayrıca Montana, Minnesota, Wisconsin, Michigan, New York, Vermont, New Hampshire ve Maine eyaletlerinde de görülür. İzole popülasyon olarak Güney Dakota ve Wyoming'te Black Hills'te de bulunur.Picea glauca var. glauca (Tipik ya da Doğu ak ladini). Newfoundland'ın batısından doğu Alberta'daki alçak düzlere kadar.Picea glauca var. albertiana (Alberta ak ladini). Alberta, Britanya Kolumbiyası ve kuzeybatı Montana'da Rocky Dağlarında.
Ak mukallit

Orta büyüklükte, saz kamışçınına akrabalarından daha çok benzerdir. Yetişkinlerin üst kısmı solu kahve, alt kısmı beyazımsıdır. Gagaları güçlü ve sivri, bacakları gridir. Eşeyler ayırt edilebilir. Genç kuşların karın bölgesi daha sarımsıdır. Her iki alttürde karakteristik olarak kuyruğunu aşağı doğru tutar.Bu kuşlar, kurak açık alanlarda, ekili arazilerde, çalılar ve bazı ağaçlar üzerinde görülürler. Bitki diplerine ya da çalılara yaptıkları yuvalarına 2 ila 3 yumurta bırakırlar.Doğu türü, güneydoğu Avrupa ve Orta Doğu'da, batı türü ise İberya yarımadası ve kuzey Afrika'da yerleşim gösterir. Her iki türde kışları Afrika'ya, Sahara'nın sub-kesimlerine veya Arabistan Yarımadasına göç ederler. Her iki türde kuzey Avrupa'da ender olarak bulunur.
Ak sokumlu kum kuşu

Ak sokumlu kumkuşu (Calidris fuscicollis), çullukgiller (Scolopacidae) familyasından bir kumkuşu türü.Erişkinlerin siyah bacakları ve küçük, ince, koyu renk bir gagası vardır. Gözlerinin üzerinde beyaz bir çizgisi vardır. Bu kuşlar, uçuşta uzun kanatlarını gösterirler. Bu türün yukarı kısmı kış kuş tüylerinde soluk gridir.En iyi teşhis özelliklerinden biri, kuş yerde olduğu zaman kuyruğunun ötesine uzanan uzun kanatlarının olmasıdır.Bitki yaşamında genellikle iyi gizlenen yerde yuva yaparlar. Bu kuşlar, çamurlu araziler veya tundrada araştırarak veya sığ suda görüş ile yiyeceklerini alırlar. Çoğunlukla, böcekler, yumuşakçalar ve deniz solucanlarını hem de bazı bitki materyallerini yerler.Üreme habitatı, Kanada ve Alaska'da arktik adalarda kuzey tundralardır. Uzun mesafe göçmenidirler, Güney Amerika'nın kuzeyinde kışı geçirirler. Batı Avrupa'da nadir ama düzenli görülen rastlantısal konuklardır.
Ak sungur

Ak sungur veya akdoğan (Falco rusticolus), doğangiller (Falconidae) familyasından Doğan (Falco) cinsinin, çok büyük, iri ve geniş gövdeli yırtıcı bir kuş türü.Kanatlarını genellikle düz tutar. Normal uçuşu alçaktan, düz ve neredeyse hantal sayılabilecek kadar ağırdır; ancak kanat vuruşları oldukça esnektir ve avını kovalarken çok büyük hız kazanır. 48–65 cm uzunluğunda ve 160–220 cm kanat genişliğindedir.Şahin büyüklüğünde ve iri başlıdır. Kanatlarının dip tarafları geniş, uçları küt, kuyruğu geniştir. Giysisi çok değişkendir. Başı ve üst tarafı küçük siyah benekler içeren beyaz biçim (Grönland), gri form (İzlanda) ya da koyu gri form (İskandinavya) olabilir. Alt tarafı beyazdır; ancak siyah çizgiler ve benekler bulunur. Genci daha koyudur; üst tarafı grimsi kahverengi, alt tarafı kirli sarıdır. Birbirlerine çok yakın olan uzun ve koyu renk kalın çizgileri vardır. Hepsinin kanat örtüleri daha koyu, alt taraflarındaki uçuş telekleri ise daha açıktır ve primerlerinin dip taraflarında beyazımsı bir alan vardır.Genel yapısı büyük bir alaca doğan gibidir, ama alaca doğandan kanatları daha uzun kuyruğu daha geniştir. Alaca doğanın belirli bir yükseklikten avını yakalamak için yaptığı kambur duruşundan ziyade genellikle yatay takip ile küçük memeli, kar tavuğu (Lagopus) ve yaban sıçanı gibi avları yakalar.Ak sungur tundra ve dağlarda, ağaç veya uçurum kenarlarında yuvalar, ve de yuvasına 2-6 arasında yumurta koyar.Kuzey Amerika adaları, Avrupa ve Asya'da dağılım gösterir. Çoğunlukla yerlidir ama bazı ak sungurlar üreme mevsimi dışında göçebedir.
Ak sırtlı ağaçkakan

Ak sırtlı ağaçkakan (Dendrocopos leucotos), ağaçkakangiller (Picidae) familyasına ait bir ağaçkakan türü.Büyüklükleri 24–26 cm kadardır. Tüyleri orman alaca ağaçkakanına benzer ama arkası daha az beyazdır. Erkekte kırmızı, dişide siyah bir taç vardır. D. l. leucotos türü orta ve kuzey Avrupa formu olarak, D. l. lilfordii türü Balkanlar ve Türkiye formu olarak bilinir. Nadir bir kuş olup olgun ormanlar ile bol cansız odunlara ihtiyaç duyarlar. Kuzey Avrupa ülkelerinde sayıları azalmıştır. Üreme mevsiminde çürümüş ağaç gövdelerinde 7–30 cm derinliğinde yuva açarlar. 3-5 yumurta bırakırlar ve 10-11 gün kuluçkaya yatarlar.
Ak sırtlı kuyrukkakan

Ak sırtlı kuyrukkakan (Oenanthe finschii), önceden karatavukgiller (Turdidae) familyasının bir üyesi olarak sınıflandırılan küçük ötücü kuşlara ait bir kuş olup şimdi sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasına yerleştirilmiştir.15-16 santimetre büyüklüğündeki bu kuş yarı-çöl ve taşlı tepelerde görülür, Türkiye'den doğuda Afganistan'a kadar yayılış gösterir. Kısa mesafeli göçler yaparlar. Kışı Mısır ve Orta Doğu'da geçirirler. Sık sık Kıbrıstada dolaşırlar. Yuva, bir kaya çatlağında inşa edilir ve bir seferde 4-5 yumurta bırakırlar. Böceklerle beslenirler.Dişinin üst kısımları kahverengi-yeşil, alt kısımları ise kirli beyazdır. Kuyruk erkeğin kuyruğuna benzerdir.
Ak tepeli kara kuyrukkakan

Ak tepeli kara kuyrukkakan (Oenanthe leucopyga), önceden karatavukgiller (Turdidae) familyasının bir üyesi olarak sınıflandırılan küçük ötücü kuşlara ait bir kuş olup şimdi sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasına yerleştirilmiştir.17-18 santimetre büyüklüğündedirler. Sahra Çölü ve Arabistan'ınn taşlı çöllerinden karşısında Irak'a kadar yayılış gösterirler. Büyük ölçüde yerleşiktirler.Çoğu kuyrukkakan türünün, ayırıcı özelliği erkek ve dişi kuş tüyleri olmasına rağmen, bu türün her iki eşeyinin erişkinleri, beyaz bir kıç ve çoğunlukla beyaz kuyruğun dışında siyahtır. Bütün erişkinlerin beyaz bir tacı vardır.
Ak tepeli papağan

Ak tepeli papağan (Pionus senilis), Meksika'nın doğusundan Panama'nın batısına uzanan bölgede yaşayan küçük bir papağan türüdür.Yerel olarak 1600 metreye kadar yüksekliği olan ovalarda ve dağ eteklerinde bulunur. 3-6 beyaz yumurta, genellikle bir ağaçtaki doğal bir boşluk veya içi boş bir palmiye sapı olan çizgisiz bir yuvaya yerleştirilir.Ak tepeli papağan 24 cm uzunluğunda ve 220 gr ağırlığındadır. Yetişkin erkeğin alnı ve tepesi beyazdır. Yaşlı bir adamın ak saçlarına "benzemesi" nedeniyle epiteti senilis olarak verilmiştir. Boğazı beyaz, baş, boyun ve göğsün geri kalanı mat koyu mavidir. Karın açık yeşil ve üst kısımlar koyu yeşildir, omzunda sarı-zeytin yeşili leke vardır. Uçuşta, kanatların iç mavi tüyleri ve kıçın kırmızılığı ayırt edici özelliğidir.Dişi ak tepeli papağan erkeğe benzer, ancak mavi tüyler alt göğüste pul pul görünür ve omuz lekesi daha mattır. Genç kuşların baş ve boynunda mavi azdır ve kuyrukaltında da kırmızı azdır; tepe tüyleri yeşil kenarlı beyaz renklidir. Kafasındaki beyaz alanın miktarı cinsiyetine dair bir belirti değildir çünkü bireylerde önemli farklılıklar olabilir.Ak tepeli papağan, üreme dönemi bittikten sonra üreme alanlarının dışına da çıkabilen, 30-50 kuşluk sosyal sürüler hâlinde yaşar. Çeşitli tohumlar, kabuklu yemişler ve meyvelerle beslenir.Yavaş hareket etmesi, genellikle sessiz olması ve gölgede kaldığı için ak tepeli papağan besleme sırasında göze çarpmayabilir. Bununla birlikte, istirahat halinde genellikle açılmamış palmiye yapraklarının tepesinde dikkat çeker.
Ak turna

Büyük beyaz turnalardır. Büyük erkekler, 140 santimetreden fazla büyüklükte ve 10 kg.in üzerinde ağırlıkları olabilirler. Erişkinler, arkada gagadan göze uzanan koyu kırmızı bir maske dışında, bütünüyle beyazdır. Sarı irisleri ve kırmızımsı bacaklara sahiptirler. Erkek, dişiden ufakça daha büyüktür. Erkek, dişiden ufakça daha büyüktür. Gençlerin, tüyle kaplanan bir maskesi ve kahverengimsi sarı veya tarçın rengi tüyü vardır. Balıkçıl'ları andırmakla birlikte, genellikle daha iri yapılı olan bu kuşların gagası daha kalın, başı kısmen tüysüz, ayaklarındaki arka parmak küçük ve iyice yukarıdadır. Uçarken uzun boyunlarını öne, uzun bacaklarını geriye doğru uzatırlar.Ak turnalar en gösterişli kuşlar arasındadır.Genellikle bataklıklarda ve çayırlık alanlarda yaşar; küçük hayvanları bitkisel maddeleri yerler. Bataklıklarda daha kuru bir yer seçerek otlar ve bitki saplarıyla hazırladıkları yuvaya dişi genellikle iki tane kahverengi benekli yumurta bırakır.4 hafta kuluçkaya yatar. Bu dönemde erkek dişiyi terk eder. Ak turnalar aynı yuvayı yıllarca kullanabilir. Kahverengi hav tüyleriyle kaplı yavrular yumurtadan çıktıktan kısa bir süre sonra koşmaya başlar. Yavruların soluk borusu basittir. Ama zamanla uzar, kıvrımlanarak kornoya benzer karşık bir yapı kazanır. Soluk borusu göğüs kemiğinin öne doğru çıkıntı yapan karinasına yerleşmiştir. Bu dönemden sonra büyük sürüler halinde toplanan ak turnalar Ekim ayında yükseklerden, genellikle ‘V’ biçiminde sıralar halinde uçuşlarıyla büyük göçlere başlarlar. Tek eşli olan bu kuşlar dans ederek başlattıkları bereberlikleri boyunca danslarını sürdürürler. Adım atmaya benzer koşmaları olan büyük kuşlardır. Ot yerler. Ak turnalar dış görünüşlerinin leylekleri anımsatan bir biçimde çok uzun bacaklı olmasına karşın onların yakın akrabası değildirler. Sesleri tizdir ve çın çın öter. Böcek, örümcek küçük memeli, tohum meyve, yeşil bitkilerle beslenir.Kökeni çok eskiye dayanan bu kuşlar bilinen ilk fosillerine Saha Cumhuriyeti'nde rastlanmıştır. Ama avlanma ve yaşam ortamlarının yok olması nedeniyle çok azalmıştır.
Ak yanaklı baştankara

Dağ baştankarası (Parus lugubris), baştankaragiller familyasından bir kuş türü. "Mahzun baştankara" da denilmektedir.Güneydoğu Avrupa ve güneybatı Asya'da dağılım gösterirler. Balkan yarımadasının kuzey kesiminden, Yunanistan'dan İran'a kadar olan bölgede görülürler. Türkiye'nin her yerine yayılmış göçmen ve yerleşik kuşlardır. Ormalık dağ ve vadilerde bulunurlar.Boyları 14 cm'dir. Göz hizasından itibaren başın üstü ve ense siyah, sırt, kanat üstü ve kuyruk grimsi-esmer kahverengidir. Açık grimsi olan uçma tüylerinin kenarları beyazımsı gri, başın yanları ve gerdanın altından itibaren bütün karın beyaz, çene ve gerdan siyahtır. Ayaklar ve gaga esmer-mavidir.Yuva eşle birlikte yapılır,yosun kullanılmaz. Bol miktarda kök, sap ve dal parçası, kokulu bitki yaprakları, tüy ve kıl giibi yumuşak maddeler kullanılır. Yuvaya 4-9 yumurta bırakılır. Kuluçka süresi 13 gün, yavruların uçma süresi 22 gündür.
Ak yanaklı kaz

Siyah tüyleriyle diğer kazlardan ayrılan Branta cinsinin üyesidir. Yosun kazına benzerlik gösterse de, genetik çalışmalar Kanada kazının doğu kökenli bir akrabası olduğunu göstermiştir.70 cm. boyunda, beyaz yüzlü; başı, boynu ve göğsünün üst kısımları siyah olan bir kazdır. Kanatları ve arkaları siyah beyaz çizgili, gümüşümsü gri renktedir. Uçuşları sırasında "V" şeklini alırlar, kıç ve gümüş-gri kısımlar görülür.
Ak yanaklı sığırcık

Ak yanaklı sığırcık veya gri sığırcık (Spodiopsar cineraceus), sığırcıkgiller ailesinin bir üyesi olan ötücü bir kuş türüdür. Dağılım alanı iyi bilinen ve yaygın olan bu kuş olduğu doğu Asya'ya özgüdür. Genellikle, Spodiopsar cinsine yerleştirilir.Ak yanaklı sığırcık 24 cm uzunluğundadır. Yetişkin erkek esas olarak koyu gri-kahverengidir ve solgun bir göbeği ve kıç boyunca beyazımsı bir şeridi bulunmaktadır. Baş siyahımsı olup yanaklar ve alın beyazımsıdır. Kuyruk kenarı beyazdır ve ikincil kanat tüylerinde beyaz işaretler vardır. Bacaklar soluk turuncu ve gaga turuncu olu gaganın ucu siyahtır. Yetişkin dişiler erkeklere benzer, ancak daha solgundur.Üreme alanları orta ve kuzeydoğu Çin, Kore, Japonya ve güneydoğu Sibirya'yı kapsamaktadır. Kışın daha soğuk bölgelerden gelen kuşlar güneye güney ve doğu Çin, Güney Kore, güney Japonya, Tayvan ve kuzey Vietnam'a göç eder ve yolundan sapmış kuşlar Filipinler, Tayland ve Myanmar'a ulaşır. Homer, Alaska'dan 1998'de bir gemi ile gelen bir kayıt bulunmaktadır (West 2002).Ormanlık alan, tarım arazisi ve açık alanlarda yaşamaktadır ve ayrıca kentsel alanlardaki parklara ve bahçelere uyum sağlam ıştır. En çok ovalarda ve düzlük alanlarda yaygındır (Japonya'da genellikle 700 m'nin altında).Üreme mevsimi Mart'tan Temmuz'a kadar sürmektedir ve genellikle bu süre zarfında iki dönemde yumurtlamaktadır. Yuva, ağaç ya da binanın deliğinde ya da hazır yuvada (folluklarda) kurulmuştur. Dört ila dokuz yumurta yumurtlanır ve 14 ila 15 gün kuluçkaya yatılır. Genç kuşların tüylenmesi yumurtadan çıktıktan sonra 13 ila 15 gün sürmektedir.Jønsson, Knud A. & Fjeldså, Jon (2006): A phylogenetic supertree of oscine passerine birds (Aves: Passeri). Zool. Scripta 35(2): 149–186.  (HTML abstract)MacKinnon, John Ramsay, Phillipps, Karen & He, Fen-qi (2000): A Field Guide to the Birds of China. Oxford University Press.Robson, Craig(2002): A guide to the birds of Southeast Asia: Thailand, Peninsular Malaysia, Singapore, Myanmar, Laos, Vietnam, Cambodia. New Holland, London.Zuccon, Dario; Cibois, Anne; Pasquet, Eric & Ericson, Per G.P. (2006): Nuclear and mitochondrial sequence data reveal the major lineages of starlings, mynas and related taxa. Molecular Phylogenetics and Evolution 41(2): 333–344.   (HTML abstract)(HTML özeti)
Ak yüzlü ıslıkçı ördek

Ak yüzlü ıslıkçı ördek (Dendrocygna viduata), Sahraaltı Afrika ve Güney Amerika’nın büyük bir bölümünde yaşayan ıslıkçı ördek türü.Bu tür sürü hâlinde yaşar ve tercih ettikleri bölgelerde gün ağarırken binlerce kuştan oluşan bir sürü oluştururlar. Gürültücü olan bu kuşun çağrısı üç notalıdır.Ak yüzlü ıslıkçı ördeğin yüzü ve tepesi beyaz ama başının geri kalanı siyahtır. Uzun başlı, uzun ayaklı ve gri uzun gagalıdır. Sırtı ve kanatları koyu kahve ile kara renklidir. Alt tüyleri siyah renklidir ama yanlarında ince beyaz çizgiler bulunur. Boynu kahverengidir.Bitki örtüsü fazla olan tatlısu gölleri ve havzaları. Buralarda tohum ve diğer bitkisel besinlerle beslenir.Yaygın olarak bulunan bir türdür. Bölgesel olarak 500 km’yi geçmeyen hareketlerin dışında göçmen değildir.Yere yakın çalı çırpıdan yapılmış yuvalarda kuluçkaya yatar. Bir kere de 8-12 arası yumurta yumurtlar. Ara sıra ağaçlarda da yuva yaptığı görülür.
Ak çaylak

Tür, ayırt edilebilirdir. Siyah maskeli beyaz bir başı, beyaz alt kısımları vardır. Siyah omuzlarında mavimsi-gri yamalar bulunur. Kanatların ucu, şahin kanatları gibi siyah renklidir. Kuyruk kısa ve karedir. Besinleri küçük memeliler, küçük kuşlar ve böceklerdir. Uçuşlarında süzülme tavşan tazısı gibi, fakat dönerek uçmaları kerkenezlere benzerdir. Yuvalarını ağaçlara yaparlar.Tür, asıl olarak açık düzlüklerde, kurak bölgelerde, Afrika ve Sahara'ya yakın yerler ve Asya'nın ılıman kesimlerinde bulunur. Avrupa ve İspanya'da da görülürler.
Ak çiçekli karahindiba

Ak çiçekli karahindiba (Taraxacum mirabile), papatyagiller (Asteraceae) familyasından Mayıs-Haziran ayları arası çiçek açan bir karahindiba türü. Türkiye'de genellikle Kuzey ve Orta Anadolu'da yayılış gösterir. Gövde uzunluğu 3-5 santimetre arasında değişir.Çok yıllık bir otsu bitki türüdür. Meyveleri, ucundaki tüyler sayesinde rüzgarla paraşüt gibi dağılır. 800-1300 metre yükseklikte tuzlu topraklarda yaşar. Türkiye'ye özgü bir bitki türüdür.
Ak Şehir

Baku White City (), Azerbaycan'ın başkenti Bakü'nün güneydoğusunda devam eden bir kentsel dönüşüm projesidir. Proje eski Siyah Şehrin yeniden düzenlenmesi olup Bakü 2021 stratejik planının bir parçası olarak kavramsallaştırılmıştır.Proje, Atkins ve Foster and Partners tarafından tasarlanmıştır. 625 hektarlık bir alanı kapsaması planlanmakta olup projenin yaklaşık yüzde 75'i yerleşim birimleri olacak ve yaklaşık 50.000 kişi için 19.700 hanenin yanı sıra 48.000 iş sağlayabilen ticari ve boş zaman birimleri topluluğunu yaratacaktır. Projenin 2020'de tamamlanması planlanmaktadır.
Ak Şehir (Bakü Metrosu)

Ak Şehir metro istasyonu, Bakü metrosunun 2. Hattında yer alacak bir istasyondur. Adını Ak Şehir'den almaktadır.
Ak-Daş sumuzu

Ak Daş sumuzu (Tuva Türkçesi:Ак-Даш сумузу), Tuva Cumhuriyeti'nde Sütgöl kojuununa bağlı kırsal yerleşim statüsünde bir belde idari birimidir. Belde anlamında sumu  sözü kullanılmakta olup sumu idari merkezi de Ak-Daş köyüdür.  2020 yılı nüfusu 581 kişidir.Başkent Kızıl'a 234 km uzaklıktadır. Sütgöl bölgesinin merkezi Sug-Aksı'ya ise 12 km mesafede yer almaktadır.En yakın yerleşim yerleri Bora-Tayga 7 km, Aldan-Maadır 11 km, Sug-Aksı 12 km, Kara-Çıraa 15 km, Çıraa-Bajı 19 km, Teve-Haya 22 km, Kızıl-Tay (Ak-Aksı) 23 km, Şemi 23 km, Çırgakı 24 km, Bayan-Tala 24 km.Yıllara göre baktığımızda nüfus 677 (2007), 569 (2014) nüfusa sahipti. Son verilere göre 2020 yılında nüfus 581 kişidir.Kültür Evi 1954 yılında açıldı, 2017'de yeni bir bina inşa edilmeye başladı. Beldede koreografi, çalışma çevreleri geliştirmek, folklor da dahil olmak üzere çeşitli grup etkinlikleri vardır.Gelek Natsık-Dorju  — (dünyada —  Sarıglar Sergek Olegoğlu) Rus dini figürü, Tıva'nın kambı laması..
Ak-Dovurak

Ak-Dovurak (Tıva Türkçesi: Ак-Довурак, Ak-Dovurak, Türkçe manası Ak-Toprak, beyaz toprak) — Güney Sibirya'da Tuva cumhuriyetinde ikinci önemli şehir. Yenisey akarsuyunun sol kolu olan Hemçik akarsuyu yakınında, Kızıl şehrinin 301 km uzağındadır. Nüfusu: 13.700 kişidir.2002 yılında iken Akdovurak şehrinde nüfus 12.965 kişiydi. Halkının ağır çoğunluğunu Tıva Türkleri oluşturur ki bu oran % 91,76 (ve 11.897 kişi), Ruslar ise —  % 6,15 (797 kişi) idi, Hakas Türkleri — % 0,49, Kırgız Türkleri — % 0,35, Komiler — % 0,35 .
Ak-Say Nehri

Kırgızistan'da Narin şehrinin güneyinde Tanrı Dağlarından doğan Ak-Say Nehri sınırın öbür Çin tarafında Toşkan Nehri adı verilir ve doğuya doğru Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ne akar. Tanrı Dağlarına paralel olarak doğuya devam eder, ve sonra Aksu Nehri ile birleşir. Toşkan, Aksu nehrine karışan ana koldur.The Influence of Human Activities on the Oasis Climate and Hydrologic Environment in Aksu River Basin, Xinjiang, China
Ak-Sug akarsuyu

Akarsu uzunluğu — 160 km, drenaj havza metrekaresi ise — 3170 km². Yıllık ortalama su tüketimi — 14 m³/s. Vadide sulama ile köy tarımı gelişmiştir.
Ak-Talaa ilçesi

Ak-Talaa ilçesi, (Kırgızca: Ак-талаа району) Orta Kırgızistan'da Narin İline bağlı merkezi Bаеtоv olan bir rayondur.
Aka

Aka veya Akesi (Gürcüce: აკა), MÖ 2. yüzyılın 90'lı yıllarında hüküm sürmüş Kolhis'in varsayımsal kralıdır. Yazılı kaynaklarda Aka hakkında hiçbir bilgi bulunmaktadır. Buna karşın Lisimahos tipi sikkeleri taklit eden, Aka adına basılmış iki altın sikke mevcuttur. Bu sikkeler, tarihi Kolhis topraklarında bulunmuştur.Aka hakkında kesin olan tek şey - eğer paranın tipolojisi Helenikse - onun döneminde Kolhis'in Helen dünyasıyla bağlantılı olduğudur.
Aka Gündüz

Asıl adı Hüseyin Avni Finci'dir. İlk yazılarında Enis Avni, daha sonraları Aka Gündüz adını kullandı. Babası Rizeli Fincioğulları Sülâlesi'nden Binbaşı İbrahim Kadri Bey'dir.Galatasaray, Edirne idâdîlerinden sonra devam ettiği Kuleli Askerî Lisesi'nden mezun oldu. Lise döneminde Çocuk Bahçesi ve Genç Kalemler dergilerinde yazıları neşredildi.Liseden sonra Harbiye'ye kaydoldu. Öğrenciliği esnasında siyasetle meşgul olduğu gerekçesiyle okuldan ihraç edildi. Selânik’e döndü. Paris’te Collège de France'da Paris Güzel Sanatlar Okulu'nda ve hukuk fakültesine devam etti. Mezun olmadan İstanbul’a döndü.Gümrük İdaresi'nde çalıştı. Selânik'e sürgün edildi. Selânik'te Hareket Ordusu'na katıldı ve 31 Mart Ayaklanması'nı bastırmak ile görevli orduyla birlikte1909 yılında İstanbul'a geldi.Cemal Paşa ile birlikte Adana'da bulundu. Orada Adana Vilâyet Gazetesi’nde yazdı. İstanbul’a döndü ve matbuat hayatına atıldı. İstanbul’un işgali üzerine İngilizler tarafından Malta’ya sürüldü. Sürgün dönüşü Ankara’ya giderek Millî Mücadele’yi destekledi.İleri, Alay ve Hâkimiyet-i Milliye gazetelerinde yazdı. Ankara Gazeteciler Cemiyeti'nin kuruluşunda yer aldı. 4'üncü, 5'inci ve 6'ıncı dönemlerde Ankara milletvekili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde yer aldı. Evli ve bir çocuk babası idi.
Aka Gündüz Kutbay

Aka Gündüz Kutbay, (d. 17 Ağustos 1934, İstanbul - ö. 27 Ağustos 1979, İstanbul), Türk neyzen. 20'inci yüzyılın en önemli ney virtüözlerinden biridir.Eyüp Ortaokulu'nu ikinci sınıfındayken terk etti. Babası, okumayan oğlunu bir kundura atölyesine çırak olarak verdi. Kunduracıda ustası İsmail Yener'in oğlu Bahattin Yener ile birlikte Eyüp Musikî Cemiyeti'ne kaydoldu ve orada Gavsî Baykara ile tanıştı. Hem musikî cemiyetinde, hem de İstanbul Devlet Konservatuvarı'nda Gavsî Baykara'nın öğrencisi oldu.1953 yılında Gavsi Baykara aracılığıyla Mevlevîlik'e intisap etti. 1960 yılında, TRT İstanbul Radyosu'nun yaptığı sınavı başarıyla kazanarak neyzen olarak atandı. Daha sonra İstanbul Devlet Konservatuvarı'nda hocalık görevinde de bulundu.Neyzen Halil Can'ın ölümünden sonra, Şeb-i Arûs törenlerinde neyzenbaşı makamına lâyık görüldü. Dem seslerdeki başarısı hâlâ herkesi hayran bırakan müzisyen, 1979 senesinde bir radyo programında, kayıt sırasında öldü.PLAK: Oriental Wind: Zikr. (1979) (Sun Records SEB 11005, Fransa - Melodi Plaklari 1138, Türkiye - Paddle Wheel K28P 6011, Japonya)CD: Musique Classique Ottomane/Ottoman Classical Music Makam (1993) (yapım:Orkestra Müzik, 3356570651423,Fransa)
Aka Gündüz Temur

Komet, Alaettin Aksoy, Ergin İnan, Oral Enuğur ve Burhan Uygur kuşağı sanatçılarından biri olarak anılır. Primitif sanat ürünlerinden esinlenen sanatçı, resimlerinde Afrika masklarından, elinde kuş tutan kadınlara, deniz kabuklarına, Cihat Burak'ta olduğu gibi kedi tasvirlerine kadar birçok sembolik içeriği olan hayvana ve nesneye yer vermiştir.1941 yılında Malatya'da doğdu. 1964 yılında girdiği İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi (şimdiki adıyla Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi) Resim Bölümü, Neşet Günal Atölyesi'nden 1969 yılında mezun oldu. Çeşitli liselerde resimöğretmenliği yaptı. Uzun süre resim öğretmeni olarak görev yaptığı Keşan'a yerleşen Temur, ilk sergisini 1991 yılında İstanabul'da açtı.Bir süre Vakko'nun sanat direktörlüğünü yaptı. Akciğer kanseri nedeniyle tedavi görmekte olduğu İstanbul Üniversitesi Çapa Tıp Fakültesi Hastanesi'nde 9 Temmuz 2008'de öldü. Vasiyeti üzerine Malatya'daki köyü olan Kale ilçesine bağlı Kumluyazı (Butan) Köyü'nde toprağa verildi.Sanatçı primitif sanat ürünlerinden esinlenmiş, bu esinlerini doğa sevgisinden kaynaklanan motiflerle zenginleştirmiş ve figürcü etkinlik doğrultusunda çalışmıştır. Sezai Özdemir, onun resimlerini şu şekilde anlatır:
Aka Gündüz Özdemir

Bursa Atatürk Lisesi ve İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi mezunudur. Ünal Aysal'ın başkanlığı sırasında, 2011-2014 yılları arasında Galatasaray Spor Kulübü Yönetim Kurulu üyesi olarak görev yaptı.
Aka Morçiladze

Aka Morçiladze (Gürcüce: აკა მორჩილაძე [ak'a morçiladze]; d.10 Kasım 1966), Gürcü yazar ve edebiyat tarihçisi. Gerçek adı Giorgi Ahvlediani'dir. Sovyet sonrası Gürcü edebiyatında yeni tarz kurgusuyla en çok satan eserlerin yazarı olarak tanınır. Morçiladze'nin 21. yüzyılın başlarında yazdığı bu eserler, Gürcü edebiyatındaki Batı etkilerini de yansıtmaktadır. Santa Esperanza adlı romanı Türkçeye çevrilmiş ve 2018'de yayımlanmıştır.Tiflis'te doğan Morçiladze, 1988'de Tiflis Devlet Üniversitesi Tarih Bölümü'nden mezun olduktan sonra öğretmenlik yaptı. 1990'lı yıllarda Tiflis basınında spor muhabiri ve edebiyat konularında köşe yazarı olarak çalıştı. 1998'den bu yana Morçiladze'nin yirmi kadar romanı ve üç kısa öykü derlemesi Sulakauri Yayınevi tarafından yayımlandı. Morçiladze’nin eserlerinin birçoğu sinemaya uyarlandı ve sahnelendi. Morçiladze, en sevdiği yazarları arasında Milorad Pavić ve Umberto Eco'yu belirtmiştir. Yazar halen Londra'da yaşıyor ve çalışıyor.