Fransa hükümdarları listesi

Fransa hükümdarları Fransa Krallığı'nın Orta Çağ'daki kuruluşundan 1870'e kadar ilk başta kral olarak, daha sonra imparator (sadece Bonapartelar) olarak yönettiler. Fransa'nın ortaya çıkışı üzerine bazı anlaşmazlıklar vardır. En eski veriler, Roma İmparatorluğu'nun Galya'daki son temsilcisi Syagrius'un, 486 yılında I. Clovis tarafından yenilmesiyle kurulan Merovenj krallığına kadar gitmektedir. 8. yüzyılda bu krallık yıkıldı. 843 yılında Verdun Antlaşması ile Batı Frank Krallığı kuruldu, ki bu krallık zaman içerisinde modern Fransa'yı oluşturacaktır.Bu verilerin ışığında, bu liste tüm "Fransa Kralı" ya da "Frank Kralı" olanları içerir. Diğer Frank hükümdarları için, Frank Kralları listesi'ne bakınız.Aşağıdaki hükümdarlara ilaveten, İngiltere ve Büyük Britanya kralları da 1340-1360 ve 1369-1801 aralarında Fransa Tahtı'nda hak iddia etmişlrdir. Bu durum aslında temelsiz de değildir. 1420 yılında imzalanan Troyes Barışı ile, VI. Charles damadı (antlaşma ile kızı Catherine of Valois ile evlenen) İngiltere Kralı V. Henry'i vekil ve varisi olarak tayin etmiştir. V. Henry, VI. Karl'dan önce öldüğü için, oğlu VI. Henry dedesinin akabinde Fransa Kralı unvanını almıştır (henüz 10 aylıkken, ayrıca 8. ayında İngiltere Kralı olmuştur) ve 1435'e kadar Kuzey Fransa'nın önemli bir bölümü İngiliz Hakimiyetinde kalmıştır. 1453 itibarıyla ise İngilizler tüm Fransa'dan çıkarıldılar (Calais 1558 yılına kadar İngilizlerde kaldı). Buna rağmen, İngiliz ve sonra Britanyalı hükümdarlar, 1801'de Birleşik Krallık'ın kuruluşuna kadar, Fransa Tahtı'nda hak iddia etmeye devam etmişlerdir.II. Philippe (Nisan–Haziran 1268 – 29 Kasım 1314) dönemine kadar "Fransa Kralı" (Latince: Rex Francorum, Fransızca : Roi des Francs) unvanı kullanımda kalmış, akabinde "Fransa Kralı" (Fransızca : Roi de France)  unvanı kullanılmaya başlanmıştır. 1791 Fransız Anayasası'nın yürürlükte olduğu kısa dönem (1791-1792) ve 1830 Temmuz Devrimi sonasında "Fransa (Navarre) Kralı" yerini "Fransızların Kralı"na (Fransızca: Roi des Français) bırakmıştır. Bu krallığı "toprak-ülke" yerine "halk-millet" ile bağdaştırmaya çalışan anayasal bir icattı.Fransa adı, "Frank" diye bilinen Cermen kabilesinden gelmektedir. Merovenj kralları en eski bilinen Chlodio'dan itibaren reis olmaya başladılar. I. Clovis gerçek kraliyetin doğuşundaki ilkti. Ölümünden sonra, krallığı oğulları arasında Soissons (Neustria), Paris, Orléans (Burgonya) ve Metz (Austrasia) içinde bölündü. Birkaç Merovenj hükümdarı Frank kralları ve takma "Frankların Kralı" başlığı ile birleşmiştir. Ama ölümleri üzerine, Franklara göre, kral sık sık oğulları arasında bölünecektir.Son Merovenj kralları, tembel krallar (rois fainéants) olarak da bilinir, Saray Başkanı onların yerine yönetirken hiçbir gerçek gücü elinde tutamadılar. IV. Theuderic 737'de öldüğünde, Saray Başkanı Charles Martel tahtı boş bıraktı ve 741'deki kendi ölümüne kadar bu böyle sürdü. Onun oğlu Pepin the Short sadece onu tahttan indirmek için 743 yılında tahta III. Childeric'i getirerek kısaca Merovenj hanedanını onardı.Capet Hanedanı, Hugh Capet'in erkek torunları, 987'den 1792'ye kadar devamlı olarak ve 1814'ten 1848'e kadar Fransa'yı yönetti. 1328'den sonra yönetilen hanedanın dalları, Valois ve Bourbon özel adlarını almışlardır.Burada Hugues Magnus, II. Robert'in en yaşlı oğlu, ve Philippe Fransalı, VI. Louis'in en yaşlı oğlu listelenmemektedir. Her ikisi de babalarıyla birlikte ortak kraldılar, ama daha babalarından önce ölmüşlerdir. Hugues ve Philippe kendi yaşamlarında tek ya da kıdemli kral olmadıkları için, geleneksel olarak Fransa Kralı olarak listelenmezler, ve sıra sayısı verilmez.Ocak 21, 1793'den Haziran 8, 1795'e kadar, XVI. Louis'in oğlu Louis-Charles XVII. Louis olarak Fransa Kralı olduğunu iddia ediyordu; gerçekte, bir tapınakta bu süre boyunca hapisti ve gücü Cumhuriyet liderlerinin elindeydi. XVII. Louis'in ölümü üzerine, amcası (XVI. Louis'in kardeşi) Louis-Stanislas XVIII. Louis olarak tahtını iddia etti, ama gerçek olarak 1814'te Fransa Kralı oldu.22 Haziran'dan 7 Temmuz'a kadar, 1815, Bonapartistler I. Napoleon'un oğlu II. Napoleon'u tahtın meşru varisi kabul etmişler, babası hediye olarak feragat etmiştir. Ancak, genç çocukların saltanatının tamamen hayali olduğunu, Avusturya'daki annesine ait olduğudur. XVIII. Louis 7 Temmuz'da tekrar kral olmuştur.İkinci Fransa Cumhuriyeti 1848'den 1852'ye kadar sürdü, Louis-Napoléon Bonaparte Fransız İmparatoru olduğunu ilan edince.Prusyalılar ve Genel Louis Jules Trochu tarafından Üçüncü Cumhuriyet varsayımı ile Napoleon III çekildikten sonra ikinci İmparatorluğu'nun yıkılmasından arasındaki geçiş dönemi.Pinoteau, Hervé (2004) La symbolique royale française, Ve - XVIIIe siècle, Paris:P.S.R. éditions, ISBN 978-2908571363The history of France as recounted in the Grandes Chroniques de France, and particularly in the personal copy produced for King Charles V between 1370 and 1380 that is the saga of the three great dynasties, the Merovingians, Carolingians, and the Capetian Rulers of France, that shaped the institutions and the frontiers of the realm. It should be noted that this work was commissioned at a time that France was embroiled in the Hundred Years' War with England, a war fought over hereditary claims to the throne of France. It must therefore be read with a careful eye toward biases meant to justify the Capetian claims of continuity and inheritance.Paul Fouracre ve Richard A. Gerberding, () Late Merovingian France: History and Hagiography, 640-720.  Manchester:Manchester University Pres]. ISBN 0-7190-4791-9.Geary, Patrick, (1988), Before France and Germany: The Creation and Transformation of the Merovingian World. Oxford: Oxford U. Press, 1988. ISBN 0-19-504458-4.Geary, Patrick  (2001) The Myth of Nations: The Medieval Origins of Europe.  Princeton University Press. ISBN 0-691-11481-1.