barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Beykaynak, Şenkaya

Beykaynak köyünün eski adı Türkçe kaynaklarda Pertevan, Pertvan ve Pertuvan (پرتوان) olarak geçer. Bu yer adı Türkçeye Gürcüce Pertevani'den (ფერთევანი) girmiş olmalıdır. Gürcücede "vani" (ვანი) ev, barınak gibi anlamlara gelir.Pertevan köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve köyü 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köyün bugünkü sınırları içinde bulunan kale ile yıkılmış kilise de bu dönemden kalmış olmalıdır.Pertevan köyü, 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre Gürcistan Vilayeti içinde Penek livasının Kamhis nahiyesine bağlıydı. Bu tarihte köyün nüfusu 29 haneden oluşuyordu. Köydeki  8 hane Müslüman olmuştu ve 21 hane ise Hristiyan olarak kaldığı için ispenç vergisi ödüyordu. Pertevan köyünde buğday, arpa ve yonca tarımı ile arıcılık yapılıyor ve domuz besleniyordu. 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan mufassal defterde ise köyde 25 Hristiyan hane kaydedilmiştir.Osmanlı idaresinin 1835 yılında vergi belirleme ve askere alma amacıyla gerçekleştirdiği nüfus tespitinde köyde 11 hanede 32 erkek tespit edilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince Pertevan köyünün toplam nüfusunun yaklaşık 64 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Pertevan köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresince Pertevan (Пертеванъ) biçiminde kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köydeki 11 hanede, 68'i erkek ve 52'si kadın olmak üzere 120 kişi yaşıyordu. Bu nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmişti.Pertevan, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre ise, Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı Kosor nahiyesinin bir köyüydü. 1940 genel nüfusu sayımında "Pertuvan" olarak kaydedilmiş,ş olan köy, aynı kazanın Kömürlü nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 338 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca Kömürlü nahiyesi ve Pertevan köyü bu kazaya bağlandı. Pertevan Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında Beykaynak olarak değiştirilmiştir. Beykaynak köyünde 1965 yılında 463 kişi yaşıyor ve sadece 155 kişi okuma yazma biliyordu.Mahallenin kuzeyinde Olur ilçesinin, köyleri Yukarıkaracasu mahallesi (Penesgert) ve Asağıkaracasu mahallesi (Penesgert) ile sınır komşusudur. Doğuda ise (Ardahan ilinin Göle ilçesi) İnceçay (Pancurot) mahallesi ve yaylası, Yaymese (Tecirek) köyleri ile komşudur. Güneyde Uğurlu (Hanimkom) ve Balkaya köyleri; batıda ise Olur ilçesinin Kaban mahallesi ile komşudur.
Beykent Eğitim Kurumları

Beykent Eğitim Kurumları'nın temeli, Beykent Üniversitesi Mütevelli Heyeti Başkanı Adem Çelik tarafından 1990 yılında Özel Beykent İlköğretim Okulu, Özel Beykent Lisesi kurulması ile atılmıştır. Beykent yerleşim projesi mimarı Adem Çelik kendi adıyla anılan  İlköğretim Okulu'nu yaptırarak 1990 yılında Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'na bağışlamıştır.1994 yılında Özel Beykent Yabancı Dil Ağırlıklı Lise, 1997 yılında Beykent Eğitim Kurumları bünyesinde Özel Edirne Beykent Anaokulu, Özel Edirne Beykent İlköğretim Okulu, Özel Edirne Beykent Lisesi ve Özel Edirne Beykent Anadolu Lisesi kurulmuştur. 2004 yılında Özel Edirne Beykent Fen Lisesi, 2005 yılında Özel Beykent Sosyal Bilimler Lisesi, 2007 yılında Özel Beykent Anaokulu ve Özel Beykent Fen Lisesi, 2012 yılında hazırlık sınıfı bulunan Anadolu Lisesi kapsamında Uluslararası Bakalorya (World Schools) Diploma Programı uygulamak üzere Özel Edirne Beykent Koleji ve 4+4+4 sistemiyle beraber Özel Beykent Ortaokulu ve Özel Edirne Beykent Ortaokulu kurulmuştur.Beykent Eğitim Kurumları' na Uluslararası Bakalorya (World Schools) Organizasyonu tarafından; 15 Nisan 2011 tarihinde MYP (Orta Yaş Programı), 13 Mart 2015 tarihinde Diploma Programı, 15 Mayıs 2015 tarihinde PYP (İlk Yıllar Programı) uygulama yetkisi verilmiştir.11-12 Mayıs 2002 tarihleri arasında Kütahya'da düzenlenen Millî Egitim Bakanlığı Gençler Yüzme Şampiyonası'nda, bayan ve erkek takımları Türkiye birincisi olmuştur. Toplam 28 takımın katıldığı şampiyonada takım halinde şampiyon olmuş toplamda 31 altın, 5 gümüş ve 54 bronz madalya kazanmıştır.Edirne Beykent Koleji Spor Kulübü Millî Sporcusu Doruk Tekin , Avusturya 'nın başkenti Viyana’da düzenlenen 39'uncu Strok Avusturya Elemeleri Yüzme Yarışması'nda 50 Metre Sırtüstü'nde 17-18 yaş Gençler Türkiye rekorunu kırmıştır.
Beykent Kalesi

Beykent Kalesi'nin ne zaman ve kim tarafından yaptırıldığı bilgilerini içeren bir belge günümüzde bulunmamaktadır. Kalenin Bizans döneminde gözetleme kulesi veya karakol niteliğinde yapıldığı düşünülmektedir. Moloz taşları ve yer yer de tuğladan örülmüş duvar kalıntıları dışında bir kalıntı günümüzde ulaşmamıştır. Kale için seçilen bölgenin yüksek bir noktada olması, bir zamanlar sınır görevi görmüş olabileceği ihtimalini göstermektedir. Kale alanının geniş bir arazi üzerine kurulu olmaması, Siirt ve Bitlis güzergâhları üzerinde olması, kalenin güney tarafdan gelen bir kuvvete karşı kurulduğu düşüncesini vermektedir. Kale, Bizans-Sasani ve Bizans-Arap savaşlarında kullanılmıştır. Kalenin çok uzun bir zamandır kullanılmadığı taşların uğradığı erozyondan dolayı anlaşılabilir. Avasım şehirleri olarak bilinen Mardin, Siirt, Bitlis şehirleri; Silvan ilçesi ve civarındaki birçok kale ile benzerlik taşır. Buna örnek Hasankeyf Kalesi diğer adıyla Hısn-ı Keyfa Kalesi’dir.
Beykent Metrobüs İstasyonu

Beykent Metrobüs İstasyonu, eskiden Hadımköy Metrobüs İstasyonu, İstanbul'da İETT tarafından işletilen Metrobüs hatlarına hizmet veren ve 19 Temmuz 2012'de hizmete giren metrobüs istasyonudur. Esenyurt'un Gökevler Mahallesi ile Büyükçekmece'nin Cumhuriyet Mahallesi arasında  üzerinde yer almaktadır.
Beykonak, Ilgın

Daha önceleri köy iken, 29 Şubat 1972 tarihindeki kararla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Beykonak, Kumluca

Beykonak, Kumluca ilçesine bağlı bir mahalledir. Antalya'ya 112 km, Kumluca ilçesine 22 km uzaklıktadır. Nüfusu günümüzde 9.610 kişidir.Beykonak Belediyesi, 7 Haziran 1987 tarihinde mahalle statüsünden belde düzeyine çıkarılarak kurulmuştu.
Beykoz (basketbol takımı)

Beykozspor 1946 Türkiye Basketbol Şampiyonasında birinci olarak ilk basketbol şampiyonu olmuştur. "Sümerbank Beykoz" adıyla ligde mücadele eden takım daha sonra küme düşmüş, 2005-06 sezonunda, Samsunspor'un ligden çekilmesinin de etkisiyle, tekrar Türkiye Basketbol Ligi'ne yükseldi. 2007-08 sezonunda Türkiye Basketbol Ligi'nde "TTNET Beykoz" adı ile mücadele etti.Türkiye Basketbol 2. Ligi'nin 2010-11 sezonunda, grubunda son sırada yer alarak Türkiye Erkekler Bölgesel Basketbol Ligi'ne düştü.
Beykoz Belediyespor (erkek hentbol takımı)

Beykoz Belediyesi GSK, Beykoz, İstanbul, Türkiye'de Beykoz Belediyesi GSK'nın hentbol şubesidir. Maçlarını 625 kişi kapasiteli Recep Şahin Köktürk Spor Salonu'nda oynamaktadır.2014 yılında kurulan takım, kurulduğu yıl yer aldığı Bölgesel Lig müsabakaları sonrasında Hentbol 2. Ligi'ne yükselme başarısı gösterdi. 2014-15 sezonunda Hentbol 2. Ligi'ni şampiyon olarak tamamladıktan sonra Hentbol 1. Ligi'ne yükseldi.2015-16 sezonunda Hentbol 1. Ligi'nde şampiyon olarak Türkiye Erkekler Hentbol Süper Ligi'ne yükseldi. Süper Lig'e yükseldiği ilk sezonu şampiyon Beşiktaş'ın ardından 2. sırada bitirerek Avrupa kupalarına katılma hakkı elde etti.2020-21 sezonunda Hentbol Süper Ligi'ni 3. sırada noktaladı. 2021-22 sezonunda ise ligi 2. sırada tamamlamıştır. Türkiye Kupası'nda ise finalde rakibi Spor Toto'yu 29-26 ile geçerek kupayı kazanmıştır. Süper Kupa'da da rakibi Beşiktaş'ı 29-28 yenerek kupayı kazanmıştır.
Beykoz Hamamı

Beykoz Hamamı, İstanbul'un Beykoz ilçesinde bulunan Osmanlı dönemi hamamdır. Has Odabaşı Behruz Ağa Hamamı ve Behruz Hamamı olarak da bilinir. Has Odabaşı Behruz Ağa tarafından Mimar Sinan'a, yakınlarındaki İshak Ağa Çeşmesi'ne vakıf olarak yaptırıldı. Kesin inşa tarihi bilinmemekle birlikte Behruz Ağa tarafından 1562'de kendi adına yaptırdığı cami ile yakın tarihlerde yapıldığı tahmin edilmektedir.
Beykoz Kasrı

Beykoz "Mecidiye" Kasrı, İstanbul'un Beykoz ilçesinde yer alan tarihi bir kasırdır. Yalıköy semtinde Hünkâr İskelesi olarak anılan alanın güneyinde yer alır.Denizden başlayarak teraslar halinde yükselen bir peyzajın tepe noktasında ağaçlar arasında yer alan kasır, Batılılaşma dönemi mimarlığının bir örneğidir. Kasrın yapımı 1845 yılında Mısır valisi Kavalalı Mehmed Ali Paşa tarafından başlatılmış; paşanın ölümü üzerine, 1854'te oğlu tarafından tamamlatılmış ve dönemin padişahı Sultan Abdülmecid'e (1839-61) armağan edilmiştir. İki katlı ve simetrik yapılı olan binada orta sofalı şema tercih edilmiştir.Yapının bahçesinde iç duvarları istiridye kabukları ile bezenmiş “dağ hamamı” olarak anılan küçük bir dinlenme köşkü mevcuttur. Osmanlı geleneğinde bulunan serdap köşklerinin 19. yüzyıldaki bir uygulaması olarak görülen köşk, sıcak yaz günlerinde serin bir ortam sunmaktadır.Kasır ilk yıllarında, sultan tarafından bir biniş kasrı olarak günlük konaklamalarda; sonraki dönemlerde yabancı devlet erkânı ve elçi kabulünde kullanılmıştır. Bir saltanat yapısı olmakla birlikte kentin dışında ve temiz havalı bir yerde bulunduğu için, daha Osmanlı döneminde kamu hizmetine tahsis edilmiş ve 1918 yılında işgal kuvvetlerinin resmi binaları işgali ve diğer yetimhanelerin boşalttırılması isteği sonrasında Vahdettin tarafından Dârü'l-eytâm (Yetimler Yurdu) haline getirilmiştir. Cumhuriyet yıllarından hastane ve prevantoryum olarak kullanılmış olan binanın iç yapısı, bu dönemde değişikliklere uğramıştır. Yaşlı halk tarafından Çocuk Hastanesi olarak bilinen Beykoz Kasrı, 1997 yılında Millî Saraylar Daire Başkanlığı'na tahsis edilmiş ve 1999'da boş olarak teslim alınmıştır. Kasrın Sultan II. Abdülhamid (1876-1909) döneminde çekilmiş fotoğraflarında ise, binanın ağır altın varaklı mobilya takımları, Hereke kumaşlarından döşemelik ve perdeleri, Baccarat vazoları, büyük kristal avize ve şamdanlarıyla gayet zengin bir şekilde döşenmiş olduğu görülmektedir. Beykoz Kasrı 2005'te Millî Saraylar Daire Başkanlığı tarafından yüksek mimar İ. Umut Kukaracı'nın şantiye sorumluluğunda, tecrübeli sanatkârlarla, kapsamlı bir restorasyon çalışmasına alınmış ve 2011'de bu çalışma tamamlanmıştır. Setlerden oluşan 70 dönümlük bahçesinin set duvarlarında onarımlar devam etmektedir.
Beykoz Korusu

Beykoz Korusu ya da Abraham Paşa Korusu, İstanbul'un Beykoz ilçesinde yer alan bir korudur. İstanbul Boğazı sırtlarında, Beykoz ile Paşabahçe semtleri arasında geniş bir arazi üzerine yayılmıştır. Yüzölçümü 27,9 hektardır. Boğaz'a bakan yamaçlardan başlayarak içlerde Riva'ya kadar uzanır. Doğuda doğal ormanlarla bütünleşir.Koru adını, Mısır Hıdivi Kavalalı Mehmet Ali Paşa'nın yakın adamlarından olan Ermeni kökenli Erem Amira'nın torunu Abraham Paşa'dan (1833-1918) almaktadır. Abraham Paşa, dönemin Osmanlı padişahı Abdülaziz'le dostluk kurmuş ve bir rivayete göre padişahla oynadığı bir tavla oyununda galip gelmesi üzerine bu korunun bulunduğu geniş araziyi kazanmıştır.Sultan Abdülaziz'in ardından Osmanlı tahtına çıkan Sultan II. Abdülhamit, Abraham Paşa'nın İstanbul'da sahip olduğu geniş topraklardan rahatsızlık duymuş, bu araziyi kendisinden satın alarak, Paşabahçe Koyu'na bakan bölümünü Hürriyet Bahçesi adıyla park olarak düzenleyerek halkın kullanımına sunmuştur.Abraham Paşa'nın mülkiyetindeyken, koru Fransız bahçe uzmanları tarafından düzenlenmiş, içinde köşkler, kuşhaneler ve havuzlar inşa edilmiştir. Türkiye ikliminde doğal olarak yetişmeyen, yurtdışından getirilmiş egzotik bitki ve ağaçlar dikilmiştir. Koru içinde küçük bir tiyatro yaptırılmışsa da, bu tiyatro 1937 yılında çıkan bir yangında yıkılmıştır. İki büyük yapay mağara, beş havuz, kayalarla oluşturulmuş 3 yapay çağlayan bulunmaktadır. Havuzlardan birinin içinde küçük bir yapay ada vardır.Günümüzde İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne ait olan koru, halkın ziyaretine açıktır. İçinde iki otopark, iki kır kahvesi, bir restoran, iki sera, açık spor alanları, çocuk parkı, oturma terasları ve piknik alanları bulunmaktadır. Boğaz tarafından Kocaburun Caddesi ve kuzeyden Kavakdere Caddesi aracılığıyla koruya ulaşılabilir. Koruda bulunan ağaçlar arasında sekoya, kırmızı yapraklı karaağaç ve Japon saforası gibi nâdide türler bulunur. Bunların yanı sıra çok miktarda at kestanesi, çınar, ıhlamur, meşe, erguvan ve akasya türü de bulunur.
Beykoz Lojistik Meslek Yüksekokulu

Beykoz Lojistik Meslek Yüksekokulu, 2008 yılında lojistik sektörünün ihtiyacı olan nitelikli yetişmiş insan gücünü yetiştirmek amacıyla hayata geçirilmiş ve tamamı lojistik programlardan oluşan özel bir vakıf meslek yüksekokulu olarak kurulmuştur.Meslek yüksekokulunun kurucu vakfı olan Türkiye Lojistik Araştırmaları ve Eğitimi Vakfı'nın 2016 yılında Beykoz Üniversitesi'ni kurmasıyla meslek yüksekokulu da bu üniversiteye bağlandı.
Beykoz SK 1958-59 sezonu

Bu maddede, Beykoz'un 1958-59 sezonunda mücadele ettiği İstanbul Profesyonel Ligi ve Millî Lig'deki maçları, kadro bilgileri ve istatistikleri yer almaktadır.Beykoz, 1952 sezonunda ilk kez düzenlenen ve son kez organize edilen İstanbul Profesyonel Ligi'ne sekizinci kez katıldı. Ligi sekizinci sırada altıncı takım, bu sıra sayesinde ilk sezonu gerçekleştirilen Millî Lig'e katılmaya hak kazandı. Katılan 16 takımın ayrıldığı iki gruptan biri olan Beyaz Grup'ta yer alan Beykoz, yedinci ikinci sırada tamamladı
Beykoz Stadyumu

Beykoz Stadı, İstanbul'un Beykoz ilçesine bulunan futbol stadyumu. Beykoz 1908 SK'nın maçlarına ev sahipliği yapmaktadır.
Beykoz Çayırı

Beykoz Çayırı, İstanbul'un Beykoz ilçesindeki bir çayırdır. Osmanlı padişahları tarafından av yeri olarak kullanılmasından ötürü Hünkâr Çayırı olarak da anılıyordu. Zaman içerisinde şehir dokusu içinde kalan ve arazisinin çoğunu kaybeden çayır, günümüzde Ortaçeşme Mahallesi'nde yer alır.
Beykoz Üniversitesi

Beykoz Üniversitesi, İstanbul'da bulunan bir vakıf üniversitesidir. 20 Ağustos 2016'da 3 üniversite ile beraber Beykoz Lojistik Meslek Yüksekokulu'nun devamı olarak kurulmuştur.
Beykoz İskelesi

Ahmed Midhat Efendi yalısının önündeki ahşap iskeleye yıllarca yanaşan kayıkların ihtiyacı karşılanamaz hale gelince, 1989 senesinde biraz aşağı betonarme üzerine ahşap kaplama iskele binası inşa edilmiş ve 1903 yılında yenilenmiştir. Şirket-i Hayriye inşaat işleri sorumlusu Kirkor Kalfa tarafından yapılan iskele, Beykoz'un en eski vapur iskelesidir.
Beykozspor (kadın voleybol takımı)

1980'li yılların sonunda kadın voleybolunun gittikçe gelişmesi sonucunda İstanbul'un köklü kulüplerinden birisi olan Beykozspor'un da voleybol şubesine yatırım yapması ve mahalli liglerde giderek artan başarıları sonucunda Sümerbank kulübe isim sponsoru olmuş ve daha sonra kulübün ismi Sümerbank Beykoz olmuştur. Kulüp başarılı geçen sezonlardan sonra 1991-92 sezonunda Türkiye Deplasmanlı Kadınlar Voleybol Ligi'ne yükselmiştir.İlk sezonunda ligde bir başarı yakalayamayan kulüp ligi sonuncu sırada tamamlasa da, ligden düşmenin kaldırılması nedeniyle ligden düşmemiştir. 1992-93 sezonunda da bir önceki sezonun başarısızlığı devam etmiş ve kulüp yine sonuncu olarak ligden düşmüştür.Sümerbank ile olan isim sponsorluğunun 1992 yılında sona ermesinden sonra kulübün kadın voleybol şubesi kapatılmıştır.
Beyköy, Bandırma

Eski zamanlarda bu mahallede zengin insanlar, beyler yaşardı . Bu nedenle mahallesin adı 'Beylerin mahallesi' manasına gelen Beyköy'dür .
Beyköy, Düzce

Beyköy, Düzce ilinin merkez ilçesine bağlı bir beldedir. Düzce'nin güneyinde, 40 derece 15 dakika ve 41 derece 5 dakika kuzey enlemleriyle; 30 derece 29 dakika ve 32 derece 37 dakika doğu boylamı arasında, denizden 112 metre yükseklikteki düz bir arazide kurulmuştur. Beyköy;1991 yılında Belediye olmuştur. Düzce ilinin iki organize sanayi bölgesi de Beyköy sınırlarında bulunmaktadır. Beyköy'ün belediye başkanlığını Adalet ve Kalkınma Partisi'nden seçilen Osman Kılıç yürütmektedir.2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Beyköy'ün altı mahallesi bulunmaktadır.
Beyköy, Havza

Geçmiş senelerde o yöreyi yöneten beyler  bu rada yaşadıgı için adını bu radan almıştır . Köy isimlerinin degişmesinde buranın ismi degişmemiştir.
Beyköy, Hendek

Puna Ortaköy, Martinler, Türbe ve Çayırbaşı ile birlikte birlikte beş Puna köyünden biridir. 1928'deki kayıtlara göre eski adı Punabey'dir.
Beyköy, Hisarcık

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Emet ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Hisarcık ilçesine bağlandı.
Beyköy, Ilgaz

Köy, Çankırı il merkezine 68 km, Ilgaz ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Kastamonu- Çankırı (Kastamonu-Ilgaz) devlet yoluna Satılar Köyü üzerinden, 2,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Beyköy, Kavak

Tarih tam olarak bilinmese de, Kavak ilçesinde yerleşilen ilk köy olduğu ve buradan diğer köylere göç edildiği bilinmektedir.
Beyköy, Kepsut

Beyköy; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Beyköy, Kıbrıs

Beyköy (), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Lefkoşa kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Lefkoşa ilçesine bağlı Değirmenlik-Akıncılar belediyesine bağlı bir köydür. Köy, Değirmenlik'in güneydoğusunda yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 105'tir.
Beyköy, Sarıcakaya

Eski bir Roma mahallesidir. Mahallenin kurulduğu yerler dikkatli gezildiğinde Roma hamamının, Roma çeşmesinin, Roma mezarlıklarının olduğu görülür. Hristiyanlıktan sonra Roma mahallesi olan Beyköy, Rumların gelmesiyle Hristiyanlaşmış ve Türklerin Anadolu'ya gelmesine kadar da Rum mahallesi olarak kalmıştır. Türklerin bu eski Roma mahallesine yerleşmesinin sebebi ise verimli topraklara ve Sakarya Nehri'ne sahip olmasıdır. Mahallenin ismi ise Osmanlı döneminde mahallenin yerleşiminin 2 kısımdan oluşması ve bu kısımların 2 farklı Bey tarafından yönetilmesinden gelmiştir. Bu iki bey arasındaki çatışmalar caminin yakılmasına kadar ilerlemiş ve beylerin ölümleri ile bu zıtlaşma sona ermiştir. Mahallenin adı Beyköy olarak bu zamana kadar gelmiştir.
Beyköy, Susurluk

Köy halkı 1890 yılında balkanlarda Türkiye'ye yapılan göçler sonucu bu bölgeye yerleşmiş.Şu anda Bulgaristan ve Romanya sınırıda bulunan,deliorman,priştina, bakkuyu bölgelerindende gelmişlerdir.
Beyköy, Tefenni

Köy, 1919'dan beri aynı adı taşımaktadır. 28 Şubat 1967'de belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.Köy, Tefenni ilçe merkezine 11 km, Çavdır ilçe merkezine 15 km, Burdur il merkezine 85 km, Fethiye ilçe merkezine ise 125 km uzaklıktadır. Konumu gereği Çavdır ve Tefenni'nin orta noktasında bulunmaktadır.
Beykışla, Seyitgazi

Mahallenin ilk adı Çeçengiş daha sonra Çerkes mahallesi olduğu için Beykışla mahallesi olarak değiştirilmiştir. Bir tekkesi ve taşlıktan oluşan tarihi yapıları mevcuttur.
Beylegan (rayon)

Mil düzlüğünün güneybatısında yer almaktadır. Aylık ortalama sıcaklık Ocak'ta 1,8 °C, Temmuz'da maks. 42 °C dir. Yıllık yağmur miktarı 600 mm dir. Arazisinden Aras Nehri  akmaktadır.
Beyler Ağayev

Baylar Aghayev, 3 Şubat 1969 yılında Gubadly bölgesindeki Garaagac köyünde doğdu. Askerlik görevini Alman Demokratik Cumhuriyeti'nde tamamladı ve köyüne döndü. 1990 yılında Azerbaycan Devlet İnşaat Mühendisleri Enstitüsü'nde egitimini devam ettirdi . Baylar, 1992 yılında Ulusal Ordu'ya gönüllü olarak katıldı ve görevden alındı.Beyler Aghayev bölümün komutanlığına atanmıştır. Beylar Aghayev, Lachin bölgesi uğruna giden savaşlara aktif olarak katılıyor.Azerbaycan Cumhurbaşkanı'nın 7 Aralık 1992 tarihli 350 sayılı kararı ile Baylar Taptık oğlu Aghayev'a ölümünden sonra "Azerbaycan'ın Ulusal Kahramanı" unvanı verildi. Karaağac köyü orta öğretim okulu onun adını taşıyor.
Beyler Barajı

Beyler Barajı, Türkiye'nin Kastamonu ilinin Devrekani ilçesinde, İncesu üzerinde sulama amacıyla 1987-1994 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 600.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 42,00 m, normal su kotunda göl hacmi 25,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 2,30 km²'dir. Baraj 5.137 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.Türkiye'de ilk dinozor fosilinin (Mosasaurus hoffmanni) bulunduğu yer olması dolayısıyla önem taşır.
Beyler, Buldan

Cami, Curalar ve Hatipler mahalleleri daha önceleri Hasanbeyler köyüne bağlı iken, 14 Temmuz 1954'te birleşerek Beyler adıyla bağımsız bir köy haline geldi. Beyler, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Beyler, Elmalı

Mahallenin adı, eski köy ağalarının çok olmasından dolayı.Beyler(bey mahallesi)ismini almıstır.Beyler yazın Finikeden yazlamak için,tarlalarındaki ürünleri kaldırmak için hasat zamanında beyler mahallesine gelirlermiş. şu anda Mahallede Atıl durumda bey konakları vardır.Ama beyler elmalı dan gidip gelirler.Mahallede oturmazlar.Mahallenin en önemli tarihi yerlerinden Üyük adınta bir tümülüs vardır.Şu anda arkeologlar tarafından araştırılıyor.Kalıntılar 3000yıl öncesine dayandığı söylenmektedir.Köy sınırları içinde Hamza Dede adında bir mezar vardır.
Beyler, Kocaali

Beyler, Sakarya ilinin Kocaali ilçesine bağlı bir mahalledir. 12/11/2012 tarihli yeni büyük şehir kanunu ile köy iken Kocaali ilçesine bağı mahalle yapılmıştır.Köy Büyük Melen çayı üzerine yapılacak olan baraj nedeniyle sular altında kalacaktır.Bu yüzden mahallenin tamamı boşaltılmıştır.
Beyler, Narman

Beyler köyünün eski adı Aha'dır. Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Aha (آخا) olarak geçer.Aha köyü, Orta Çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Köyde yıkık durumdaki Aha Kalesi'nin bu dönemden kaldığı bilinmektedir.Aha, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'nin Mamirvan sancağında yer alıyordu. Bu tarihte köyde 45 hanede 155 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 310 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Aha, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde  Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Narman nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 677 kişiden oluşuyordu. Aha Türkçe olmadığı işin köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Beyler olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Dağyolu köyünde 890 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 205 kişi okuma yazma biliyordu.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Narman Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 90 km, Narman ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Mahalle, Narman'ın batısında olup,  numaralı Tortum-Narman il yolu kenarındadır.
Beylerbeyi

Beylerbeyi (Osmanlı Türkçesi):  Osmanlı Devleti döneminde bir eyaletin yönetiminden sorumlu olan kişiydi. Fars kültüründen alınan yöneticilik birimi için ve Vali gibi sözcükler de Osmanlı tarihinin çeşitli dönemlerinde beylerbeyi sözcüğüyle eş anlamda kullanılmıştır.Osmanlı Devleti'nin ilk döneminde sadece 1 beylerbeyi vardı. Padişah Anadolu'dayken Rumeli bölgesini yöneten kişiye "Rumeli Beylerbeyi" denmişti.Rumeli Beylerbeyliği I. Murat döneminde kurulmuştur. Sonradan Yıldırım Bayezit döneminde ise "Anadolu Beylerbeyliği" kuruldu. Buna ileriki dönemlerde yapılan fetihlerle yeni eyaletler katıldı. Son dönemlerde 40'ı aşkın beylerbeyliği ve bunları yöneten beylerbeyleri bulunmaktaydı.Dayı : 1671 yılından itibaren seçilerek göreve getirilen Cezayir Eyaleti ve Tunus Eyaleti yöneticilerinin unvanıdır.
Beylerbeyi 75. Yıl Stadyumu

Beylerbeyi 75. Yıl Stadyumu, İstanbul, Üsküdar'da bulunduğu Beylerbeyi semtinin adını taşıyan stadyum.Beylerbeyi'nin maçlarını oynadığı stadyum 15 Temmuz Şehitler Köprüsü'nün kuzey tarafında bulunur. Beybostan Caddesi üzerinde bulunan tek tribünlü stadyum, 5.500 koltuk kapasiteli ve ışıklandırmalıdır.Stadyum ayrıca 2021-2022 sezonundan itibaren Fenerbahçe (kadın futbol takımı)'nın iç saha maçlarına da ev sahipliği yapmaktadır.
Beylerbeyi Bedevi Tekkesi

Beylerbeyi Bedevi Tekkesi, İstanbul'un Üsküdar ilçesinde, Beylerbeyi Sarayı'na yakın ve aşevi olarak tanınan tarihi tekke. Aşevi faaliyetleri ile halka açık sıcak yemek dağıtımı devam etmektedir.Bilecik'in Pazaryeri ilçesinden İstanbul'a, Şeyh Mustafa İhsan Karadağ tarafından gönderilen, Hacı Seyyid Hüseyin Hıfzı Bedevi'nin işareti ile Beylerbeyi'nden Ali Bey önderliğindeki hayırseverlerin yardımlarıyla, 1854-55 yıllarında üç katlı bir bina olarak inşa edilmiştir. 90'lı yıllarda bir külliye şeklinde "Bedevi Dergahı" kurulmasında öncülük eden Hüseyin Hıfzı Külliyesini Koruma ve Güzelleştirme Derneği, İstanbul Eğitim Vakfı (İSTEV)'e tahsis edilmiş ve Hüseyin Hıfzı Vakfı kurularak eserin mimarisi muhafaza edilerek onarımı gerçekleştirilmiştir.
Beylerbeyi Camii

Beylerbeyi Cami ya da diğer bilinen adıyla Hamid-i Evvel Camii İstanbul'un Beylerbeyi semtinde bulunan 18. yüzyıl yapısı bir selatin camisidir.İstanbul’daki yalı camilerinin en güzellerinden kabul edilen yapı, eski Beylerbeyi (Istavroz) Sarayı’nın Hırka-i Şerif hücresi  dairesinin bulunduğu yere Sultan I. Abdülhamid tarafından annesi Rabia Sermi Sultan’ın anısına  yaptırılmış ve   15 Ağustos 1778’de ibadete açılmıştır. Padişahın Bahçekap’da inşa ettirdiği külliyenin doğal bir devamı olarak görülür.Kimi kaynaklara göre caminin mimarı dönemin Baş Mimarı Mehmed Tahir Ağa’dır; kimi kaynaklara göre mimarı belirsizdir.Cami Barok üslüpta olup taşıyıcı duvarları kesme taştan inşa edilmiştir. Merkezi tek kubbeli  mihrab üstü yarım bir kubbe ile vurgulanmış sekizgen tabana oturan bir yapıdır. Ana giriş deniz tarafındandır. Günümüzde kullanılmayan bu girişin hemen önünde caminin önüne gelen padişahın ata binişini kolaylaştıracak biniş taşı bulunur. Son cemaat yerine deniz tarafından on bir basamaklı bir merdivenle çıkılmaktadır. Son cemaat yerinin doğusunda küçük bir oda yer almaktadır. Bu odanın kayyum odası olarak düşünülmüş olması muhtemeldir55 pencereli ve iç mekânda kalem işleriyle süslü duvarlarda hem Osmanlı hem de Avrupa çinileri göze çarpar. Kubbe kasnağında Yesârîzâde’nin celî sülüsle yazdığı ve 1945 yılındaki tamirde hattat Halim’in yenilediği “esmâ-i hüsnâ” bir kuşak halinde dolanır.Caminin zemini sürekli su akıntılarının etkisinde olduğundan  inşasından kısa bir süre sonra 1810 – 1811 yıllarında II.Mahmut’un devrinde değişikliğe uğramıştır. Son cemaat yeri değiştirilmiş ve minaresi yıkılarak iki yeni minare eklendiği gibi caminin güneyine muvakkithane, deniz kıyısında dört cepheli çeşme ve muvakkithanenin yanına hünkar dairesi inşa edilmiştir.19. yüzyıl boyunca çeşitli  onarımlar geçiren yapı, 1894 depreminde büyük hasar gördü.  1969 yılında ciddi bir restorasyondan geçmiştir.Beylerbeyi Camisi 13 Mart 1983 tarihinde bitişiğinde bulunan Debreli İsmail Paşa yalısında çıkan yangında kubbesinin ahşap bölümü zarar görerek çökmüştür. Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından hızlı bir şekilde restore edilerek 29 Mayıs 1983 tarihinde tekrar ibadete açılmıştır.2013 yılında Vakıflar müdürlüğü tarafından başlatılan restorasyon çalışmaları sona ermiş ve cami tekrar açılmıştır. Şu an hâlen kullanılır vaziyettedir.
Beylerbeyi Hamamı

Beylerbeyi Hamamı, Osmanlı hamam örneklerinden biri olup, 1778 yılında Rabia Sultan tarafından yaptırılmıştır. Mimarı ise Mehmet Tahir Ağa'dır. Hamamın mimarisi özgünlüğünü günümüzde de korumakta. Beylerbeyi Hamamı, aynı ismi taşıdığı Beylerbeyi Camii'nin güneyinde yer alan Yalıboyu Caddesi'nde üzerindedir. Şu anki sahibi ise Nevzat Bal'dır.
Beylerbeyi SK

Beylerbeyi Spor Kulübü (kısaca: BBS), Beylerbeyi semtinin spor kulübü. 1903 yılında Ruşen Erman, Cahit Ceren, Mahsar İnangöz tarafından kurulmuş, 1911 yılında futbol ve kürek sporlarının tescili yapılmıştır. Daha sonraki yıllarda boks, judo, basketbol, yüzme, sualtı sporlarının tescili yapılarak birçok dalda Türk sporuna hizmet vermiştir. Renkleri yeşil ve kırmızı'dır. 2019-2020 sezonundan bu yana İstanbul Süper Amatör Ligde mücadele etmektedir.Kurulduğundan 1963 yılına kadar İstanbul Amatör Liglerinde mücadele eden kulüp, 1962-1963 sezonunda İstanbul Mahalli Ligi'nde Sarıyer'in ardından 2.olarak 2.Futbol Ligine yükseldi.6 sezon 2.Futbol Liginde mücadele eden takım 1968-1969 sezonunda ligi 17.sırada bitirerek Türkiye 3.Ligi'ne düştü.3 sezon boyunca 3. Lig'de yer aldıktan sonra 1971-1972 sezonunda bu ligden de düşerek 10 yıl boyunca amatör liglerde mücadelesini sürdürdü. 1980-1981 sezonunda Amatörde Şampiyon olarak 3.Lig kaldırıldığı için doğrudan 2.Futbol Ligine yükseldi. Ancak 2 sezon sonra yeniden düştü.1984-1996 yılları arasında 3. Lig'de yer aldıktan sonra 1995-1996 sezonunda 3.Lig 10.Grupta Eyüpspor'un 1 puan önünde Şampiyon olarak 2. Futbol Ligi'ne yükseldi. 2 sezon 2.Lig'de yer aldıktan sonra yine 3.Lig'e düştü.2007-2008 sezonunda 3.Lig 4.Grubu Beykoz 1908'in 2 puan gerisinde 2.sırada tamamlayarak 2.Lig'e yükseldi. Fakat ertesi sene yine 3.Lige düştü. 8 sezon 3.Ligde mücadele ettikten sonra 2016-2017 sezonunda 3.Lig 1.Grubu 17.sırada tamamlayarak Bölgesel Amatör Lige düştü.Galatasaray Spor Kulübü'ne 2003 ile 2009 yılları arası pilot takım olmuştur. Maçlarını 5.500 kişilik 75. Yıl Stadyumu'nda oynamaktadır. Sahile yakın 20 dönüm arazi üzerine tesisleri de vardır.
Beylerbeyi SK (kadın futbol takımı)

Beylerbeyi SK ya da eski adıyla Pendik Çamlıkspor, İstanbul'un Beylerbeyi semti merkezli Türk spor kulübü. Takım, günümüzde Kadınlar Süper Ligi’nde mücadele etmektedir.Pendik Çamlıkspor adıyla 2022-23 Kadınlar 1. Ligini 68 puanla şampiyon tamamlayarak tarihinde ilk kez Kadınlar Süper Ligine yükselmeye hak kazanmıştır.
Beylerbeyi Sarayı Tüneli

Beylerbeyi Sarayı Tüneli Sultan II. Mahmud tarafından 1829–1832 yılları arasında yaptırılmıştır 230 metre uzunluğundadır. Tünelin inşa edilme nedeni sarayı ana yoldan ayırmaktır.Beylerbeyi Sarayı Tüneli, 1970’li yıllara kadar Üsküdar’ı Beylerbeyi semtine bağlayan bir karayolu olarak kullanılmıştı.  Çengelköy ile Beylerbeyi arasında konumlandırılan Beylerbeyi Sarayı'nın tam altından geçen tarihi bir tüneldir. 1832 yılında kullanıma açılmıştır. 1970'li yıllarda tünel trafiğe kapatılmıştır. Nedeni ise yanında bulunan Deniz Komutanlığıdır. 19 Eylül 2016 Pazartesi tarihinde tekrar trafiğe açılmıştır. Tünel Beylerbeyi'nden Üsküdar yönüne doğru tek yön olarak hizmet vermektedir.Tünel 40 yıl sonra Üsküdar Belediyesi tarafından törenle  trafiğe açılmasıyla birlikte yaklaşık bir buçuk saati bulan Üsküdar – Beylerbeyi – Çengelköy hattı sahil yolculuğunun 15 dakikaya düşmüştür. Tünelde sadece küçük araçların geçişine izin verilir, otobüs ve kamyon gibi araçların geçişine izin verilmez.
Beylerbeyi Sarayı kompleksi

Saray kompleksinin diğer yapıları olan Mermer Köşk ve Sarı Köşk, II. Mahmud döneminde yapılan eski sarayın parçalarıdır. Mermer Köşk'ün cepheleri büyük mermer levhalarla kaplı olduğundan bu adı almıştır. Bahçedeki büyük havuzun arka kısmında yer alır. Tek katlı olup ampir üslupta yapılmış bir yapıdır. Büyük bir salon ile iki odadan oluşur. Salonunda büyük oval bir havuz bulunmaktadır.Sarı Köşk ise havuzun kenarında bulunup bodrumuyla birlikte toplam üç katlı kâgir bir yapıdır. Bütün katlarında birer salon ve ikişer oda vardır. Salonunda barok merdiven bulunan toplam üç bölümden oluşan sade bir yapıdır. Köşkün içinde deniz resimleri vardır. Yapının ön ve arka cephelerinde yarım daire kemerli üçlü pencere grupları vardır.Ahır Köşkü, padişahın atlarının bakımı için yaptırılmıştır. Saray arazisini güney bölgesinde bulunmaktadır. Sarayın kapı ve pencereleri at nalı kemerlidir. İçerisinde bir havuz ve yirmi bölmeli bir ahır vardır. Bu Köşk hayvan resimleri ve at figürleri ile süslenmiştir.Beylerbeyi sarayı denizden geriye doğru setler halinde yükselen geniş bir bahçenin içinde yer alır. Sarayın bahçesinde ağaç ve havuzlarla birlikte tümü Paris'te yaptırılmış olan tunçtan hayvan heykelleri ile süslüdür. Bahçede 80×30 m ebatlarında, içinde sandalla gezilebilecek büyük bir havuz vardır. Bahçe, denize paralel, rıhtım boyunca uzanan süslü bir duvarla çevrilidir. Duvarın üzerinde saraya denizden girişi sağlamak amacı ile iki kapı yapılmıştır. Bunun dışında duvarın her iki tarafında deniz köşkleri bulunur. Bu köşkler altıgen bir yapıda olup, çatıları çadır biçiminde yapılmıştır. Her iki köşkte de bir oda ve bir tuvalet vardır.1877-1878 yılları arasında gerçekleşen 93 Harbi esnasında Kafkasya'dan göç eden muhacirlerin konaklaması için kullanılan Muzika-i Hümâyun, Paşa Dairesi ve Harem Ağaları Dairesi binaları; daha sonraları savaşta yaralananların nakledilmesiyle birlikte boşaltılarak Hilâl-i Ahmer Cemiyetinin kullanımına tahsis edilerek bir hastaneye dönüştürüldü. Bu binalara 1890'da Kuleli Kışlası'ndaki hastane ile Tıbbiye İdadisi taşındı. 1906'da Mekteb-i Sultani'nin faaliyetlerini burada sürdürmeye başladı. Mekteb-i Sultani'nin eski yerine dönmesinin ardından hastane, 15 Mart 1909 itibarıyla tekrar faaliyete geçti. I. Dünya Savaşı'nda yaralananlara ev sahipliği yaptı. Hastanenin 1919'da kapatılmasının ardından bina, Yedek Subay Okulu ve Sıhhiye Transit Deposu olarak kullanıldı. İlerleyen dönemde ise kapsamlı bir restorasyon geçirerek Deniz Astsubay Okuluna dönüştürüldü. Sonraları kısmen yandı, en nihayetinde ise yıkıldı.
Beylerbeyi Vakası

Beylerbeyi Vakası veya Beylerbeyi İsyanı, III. Murad devrindeki ekonomik krize karşı çıkan ayaklanma. Aynı zamanda bu isyanda ilk kez isyancılar belirttikleri kimselerin öldürülmesini istedi.1578-1590 Osmanlı-Safevî Savaşı sırasında Osmanlı'da ekonomisi büyük bir devalüasyon yaşadı. Osmanlı parası değer kaybetti, akçenin alım gücü gitgide azalmıştı. İstanbul'daki esnaf haliyle fiyatlara zam yaptı. Bu durum aynı zamanda Yeniçerileri de etkilemişti. Yeniçeriler önce dertlerini dönemin şeyhülislamına, sonrasında ise sadrazama belirttiler. İstedikleri cevabı da alamayınca isyan ettiler.Asker, Topkapı Sarayı önünde belirivermişti, sarayın iç ve dış avlusunu bastılar. Dönemin padişahı Sultan Murad tarafından gönderilen devlet adamlarını ise muhatap dahi almadılar. Ardından ise paranın değerini kaybetmesinden mesul tuttukları, Rumeli Beylerbeyi Doğancı Mehmed Paşa ve Defterdar Mahmud Efendi'nin öldürülmesini talep ettiler. Aynı zamanda vezir-i azam Siyavuş Paşa'nın da azlini istediler. En sonunda padişah da baskıya dayanamayarak, Defterdar ve Rumeli beylerbeyini isyancılara teslim etti. Siyavuş Paşa ise azledildi.Yeniçerilerin isyanına takiben, Sipahiler'de isyana kalkıştı. Onlar da maaşlarına zam istiyorlardı ancak müzakereler sırasında ismi bilinmeyen bir paşa (muhtemelen) sipahilere ve bostancılara saldırma talimatı verdi. Yaklaşık 400 kadar sipahi öldürülmüştü. Bu hareket de sipahilerin isyanına son vermişti.Beylerbeyi isyanı gelecek askeri isyanların ilk örneği denebilecek türdeydi, çünkü bu ve gelecek isyanlarda masum esnaflar askerler-isyancılar tarafından öldürülmüştü. İlerideki yıllarda birkaç esnaf, sivil hatta padişah (II. Osman) dahi acımasızca katledildi. Tarihçiler şehir içerisindeki bu olaylara İstanbul isyanları diyor.
Beylerbeyi, Kandıra

Beylerbeyi köyü 1877-78 Osmanlı-Rus harbi esnasında Batum ve Artvin’in Rus İmparatorluğu tarafından ele geçirilmesi üzerine yurtlarını terk ederek batıya doğru giden laz kitleleri tarafından kurulmuştur.Bölgeye ilk göç 1878 yılında Cici Memişoğlu sülalesinden (Muhtemelen bir Subay olan ) Kadem Ağa, Ömer Ağa ve Hacı Mehmet aileleri tarafından gerçekleştirilmiştir.Kadem Ağa zaman içerisinde Sapanca,Bolu,Bursa,İstanbul ve çeşitli vilayetlerde dağınık vaziyette bulunan laz grupları bugünkü Beylerbeyi köyünde toplamayı başarmıştır.20. Yüzyılın başlarında köyde toplam 12 Laz sülalesi bulunmaktaydı, bugün ise köyle 10 Laz Sülalesi bulunmaktadır.Köyün kuruluşu ile ilgili yazılı bir kaynak olmamakla birlikte çeşitli sözlü anlatımlar bulunmaktadır.
Beylerbeyi, Kıbrıs

Bellapais, halk arasındaki söylenişiyle Bellabayıs ya da Balabayıs, resmî adıyla Beylerbeyi, Kıbrıs'ın kuzeyinde köy. Fiilî olarak Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne ilçesine, hukuki olarak Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne kazasına bağlıdır.
Beylerbeyi, Sarayköy

Beylerbeyi, Denizli'nin Sarayköy ilçesine bağlı bir mahalle. Denizli-İzmir yolunun 14. kilometresinde merkezi yoldan 1 km içeride bulunmaktadır. Halkın geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır.
Beylerbeyi, Üsküdar

Beylerbeyi, Boğaziçi'nin Anadolu kıyısında, Kuzguncuk ile Çengelköy arasında yer alan en eski Boğaz köylerinden birisidir. 15 Temmuz Şehitler Köprüsü'nün Anadolu yakasındaki ayaklarının hemen dibinden başlayarak geniş bir sahil boyunca tepelere kadar uzanır. 1960'lara kadar Üsküdar'a bağlı bir bucak iken sonraki idari değişiklikler sırasında semt olarak doğrudan Üsküdar ilçesine bağlanmıştır. Zamanında Boğaziçi Köprüsü yapımı nedeniyle günümüzde köprünün Anadolu gişelerinin bulunduğu bölgedeki Fıstıklı Mahallesi çok sayıda ahşap yapıyı barındırmasına rağmen istimlak edilmiştir. Son değişimler ile "mahalle" statüsüne düşürülen semt halen Abdullahağa (Istavroz), Küplüce ve Burhaniye mahallelerini barındırmaktadır.Günümüzde, semt olarak, güneyde Deniz Astsubay Hazırlama Okulu'nu da içeren askeri tesislerden ve Abdullahağa Camii ile parkından kuzeye doğru sırayla Beylerbeyi Sarayı, Çengelköy'den önceki Havuzbaşı mahallesine dek devam eden Yalıboyu Caddesi ve bu hattın doğusundaki yamaçları kaplayan koru ile yerleşimi içerir. Semtin Şehir Hatları vapur iskelesi Eminönü - Boğaz ile Üsküdar - Anadolukavağı hatlarının Çengelköy'den sonra en sık uğradığı iskeledir.Türk Kurtuluş Savaşı yıllarında halkı tarafından Anadolu'ya yardım gönderilmiş, yalılar Karadeniz'den takalarla taşınan cephanelikler için depo olarak kullanılmıştır.Birçok köşk, konak, çeşme, sarnıç ve maslak barındıran Beylerbeyi'ndeki tarihi eserler hızla kaybedilmektedir. Bostanlardan gelen Eski Çınar Sokak(Koço'nun Yolu)'tan Tünel'den sonraki Abdullahağa Parkı'na kadarki eski Istavroz mahallesine adını veren, günümüzde Beylerbeyi Parkı(Çöp İskelesi) ile set üstü arasında kalan sahil kesiminde Doğu Roma İmparatorluğu döneminden kalma bir kilisenin kalıntılarının üzerine 1970'lerde yüksek apartmanlar inşa edilmiştir ve bu durum günümüzde de devam etmektedir. Sayılı padişah camilerinden biri olan Hamid-i Evvel Camii, Sultan I. Abdülhamid'in annesi için yaptırdığı ve sıkça da ziyaret ettiği bir yapı olmakla beraber caminin caddeye açılan bahçe kapısında bakımsızlığa kurban gitmekte olan bir ata binme merdiveni bulunmaktadır. Yalıboyu'na dik inen cadde ve sokaklarda yıkılmış veya metruk birinci ve ikinci dereceden ahşap konaklar ve köşkler ile birlikte tek tük Cumhuriyet Dönemi mimarisinin 1960'lardaki modernist apartmanları görülse de çehresi 1970-80 yılları arasında dramatik bir değişime uğramıştır. Küplüce bölgesinde kaçak yapı sayısı çok fazladır. Beylerbeyi Çamlıca Caddesi'nde bulunan, yine Doğu Roma dönemine ait olan sarnıç günümüzde halen ayakta olsa da ağır tahribata uğramış, üzeri uzun süre otopark olarak kullanılmıştır.Haldun Taner bir yazısında Beylerbeyi'ni "Teşrifat meraklısı, Beyzade takımının oturduğu bir kibar semt" olarak tanımlamıştır.Yalıboyu Caddesi'nde bulunan yalıların çoğu 1960'ların Yeşilçam filmlerinde mekan olarak kullanılmıştır, bu filmlerin bazıları şöyledir:
Beylerbeylik (Safevî Devleti)

Beylerbeylik, 15. ve 18. yüzyıllar arasında Safevî Devleti'nin en üst idari birimi olan yapı. Beylerbeyi tarafından yönetilen birim kaynağını Osmanlı İmparatorluğu'ndaki aynı adlı yapıdan almıştır.17. yüzyılda Safevî toprakları on üç beylerbeyliğe bölünmüş hâlde olup şahın ya da hanedan mensuplarının kişisel toprakları bu beylerbeyliklerden ayrı olarak sınıflandırılmaktaydı.Yetki alanındaki yerel askerî kuvvetlerin de kumandasını elinde bulunduran beylerbeyleri aynı zamanda han unvanını da kullanmaktaydı. Şahlar, beylerbeylerin zaman içerisinde gittikçe artan kuvvetlerini 17. yüzyılın başlarında dizginlemeye çalışmışlarsa da bunda başarılı olamamışlardır.
Beylerce, Alucra

Köy, Giresun il merkezine 170 km, Alucra ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Alucra'nın kuzeybatısında olup, Subaşı köyü üzerinden  numaralı Yağlıdere-Alucra il yoluna 17,6 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Beylerce, Çumra

Beylerce, Konya ilinin Çumra ilçesine bağlı bir mahalledir. 2014'ten önce idari açıdan köy statüsüne sahipti.Eski adı Batum'dur. Nitekim 1928 yılında Batum (باطوم) adıyla Konya vilayetinin Çumra kazasının merkez nahiyesine bağlı bir köy olarak kaydedilmiştir. 1950 genel nüfusu sayımında da aynı idari konuma sahipti ve 143'ü erkek, 145'i kadın olmak üzere köyde 238 kişi yaşıyordu. 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle adı 7267 sayılı kanunla Beylerce olarak değiştirildi. Nitekim 1960 genel nüfus sayımında köyün adı Beylerce olarak geçer.
Beylerhan Köprüsü

Beylerhan Köprüsü, Gediz yanı Nehri üzerinde Uşak ilinin Beylerhanı köyü sınırları içinde çok büyük bir köprü.İki büyük dört küçük olmak üzere altı gözü vardır. Köprü kemerlerinin ilk beşi yarım daire formunda olmakla beraber batı kısımdaki altıncı kemer, sivri kemer formunda çift merkezlidir. Mimari tarzına göre erken Osmanlı dönemi veya Germiyanoğlulları beyliğine ait olduğu düşünülmektedir. 2012 yılında T.C.K 2. Bölge Müdürlüğü tarafından restore edilmiştir.Çevre halkı tarafından Köprübaşı, Sarıkız, Güre Köprüsü olarak da anılır. Köprünün genişliği ortalama 3,2 metre, uzunluğu 62.10 metre, büyük gözün su seviyesinden yüksekliği 7,5 metredir. Köprü ayaklarına restorasyon çalışmaları kapsamında güçlendirme yapılmıştır.
Beylerhanı, Uşak

Yerleşimden 1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde, Beylerhan adıyla Saruhan Sancağının Küre (Güre) nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilmiştir. 1935 yılı nüfus sayımında Manisa ili, Eşme kazasının Güre nahiyesine bağlı 579 nüfuslu bir köy olan yerleşim Uşak'ın 1953 yılında il olmasıyla yeni kurulan merkez ilçeye bağlandı.Köyün yaklaşık 4,5 km batısında, Gediz Nehri üzerinde mimari özellikleri bakımından Osmanlı döneminde yapıldığı düşünülen Sarıkız (Beylerhan) Köprüsü bulunmaktadır. Köyde iki adet tarihi çeşme olup, birinin kitabesinden 1832/1833 yılında yapıldığı anlaşılmaktadır.Köy, Uşak il merkezine 17 km uzaklıkta ve Gediz Yolu üzeri 3. km'de bulunmaktadır. Uşak Organize Sanayi Bölgesine 2 km yakınlıkta olmasıyla bilinen köy, Uşak Üniversitesi'ne 12 km mesafededir.
Beylerli, Kabataş

Beylerli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Beylerli, Çardak

30 Temmuz 1971'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Beylik Marşı

Beylik Marşı, Afrika ülkesi Tunus'un eski ulusal marşıdır. Ülkenin 1956 yılında bağımsızlığını kazanması neticesinde ülkenin ilk ulusal marşı Tunus Beyliği ve Tunus Krallığı döneminde de kullanılan Beylik Marşı olmuştur. 1958 yılında yapılan değişiklik ile ülkenin yeni ulusal marşı olarak Ala Khallidi kabul edilmiştir. Ülkede 1987 yılında yaşanan rejim değişikliği neticesinde ulusal marşı bir kez daha değiştirilen Tunus'ta yeni ulusal marş olarak Humat al-Hima kabul edilerek diğerleri kullanımdan kaldırılmıştır.
Beylik, 19 Mayıs

Mahalle, 1920 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Samsun merkez ilçeye bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de 19 Mayıs ilçesine bağlandı. Beylik; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Beylik, Karacabey

Mahallenin geçmişte bir rum çiftliği olduğu bilinmektedir. Daha sonra mahallenin kurucuları Yunanistan'ın Yenişehir (Larissa) bölgesinden 1877 yılında göç etmişlerdir.Köy halkının büyük kısmı selanik göçmenidir.
Beylik-Devlet Döneminde Osmanlı Ordusu

Beylik-Devlet Döneminde Osmanlı Ordusu, Osman Gazi (1281-1326) devrinde Türk atlı aşîret kuvvetlerinden oluşmaktaydı.Selçuklu Sultanı Sultan Alâaddin tarafından Bizans sınırına bir uç beyi olarak tayin edilen Ertuğrul Gazi'ye yurt olarak verilen yer bugünkü Bursa, Kütahya ve Bilecik vilâyetlerinin sınırlarının birleştigi yerdir.Beylikler döneminde Osmanlı, komşu Türkmen beylikleriyle mücadele yerine, Balkanlar üzerine seferler yapmıştır. Topraklarını çok kısa bir sürede genişleten ve savaşmak ve yönetmek ikilemi ile karşı karşıya kalan Osmanlının basit beylik yapısından kurtulması için düzenli bir devletin niteliği olan askeri, siyasi, iktisadi ve sosyal yapısal öğelerin oluşturulmasını ve geliştirilmesini zorunlu haline getirmiştir.İlk seferler ve fetihler beyliğe bağlı aşiret kuvvetleri ile yapılmıştır. Zamanla fetihlerin genişlemesi sefere çıkacak asker ihtiyacını arttırdığından düzenli bir ordunun kurulması zorunlu hale gelmiştir. Bu zorunluluk sonucu tamamen Türk gençlerinden yerleşik birlikler oluşturulmuştur. İlk düzenli ordu oluşturma teklifi Alaeddin Paşa ile Bursa Kadısı Çandarlı Kara Halil tarafından yapılmış, İznik seferinden önce bu adım Orhan Gazi tarafından atılmıştır.Osmanlı kuvvetleri beylik döneminde Osman Gâzi zamanında Türk atlı aşiret kuvvetleri, Nöker ile Orhan Bey zamanında eklenen yaya ve müsellemlerden meydana geliyordu.
Beylikdüzü Belediye Metrobüs İstasyonu

Beylikdüzü Belediye Metrobüs İstasyonu, İstanbul'da İETT tarafından işletilen Metrobüs hatlarına hizmet veren ve 19 Temmuz 2012'de hizmete giren metrobüs istasyonudur. Esenyurt'un Mevlana Mahallesi ile Beylikdüzü'nün Büyükşehir Mahallesi arasında  üzerinde yer almaktadır.
Beylikdüzü Metrobüs İstasyonu

Beylikdüzü Metrobüs İstasyonu, İstanbul'da İETT tarafından işletilen Metrobüs hatlarına hizmet veren ve 19 Temmuz 2012'de hizmete giren metrobüs istasyonudur. Esenyurt'un Mevlana Mahallesi ile Beylikdüzü'nün Barış Mahallesi arasında  üzerinde yer almaktadır.
Beylikdüzü Sondurak Metrobüs İstasyonu

Beylikdüzü Sondurak Metrobüs İstasyonu veya TÜYAP Metrobüs İstasyonu, İstanbul'da İETT tarafından işletilen Metrobüs hatlarına hizmet veren ve 19 Temmuz 2012'de hizmete giren metrobüs istasyonudur. Büyükçekmece'nin Cumhuriyet Mahallesi'nde  üzerinde, TÜYAP Fuar ve Kongre Merkezi'nin karşısında yer almaktadır.
Beylikdüzü Spor Salonu

Beylikdüzü Spor Kompleksi içinde bulunan, basketbol, voleybol ve hentbol müsabakalarına uygun 2.500 kişilik spor salonudur.Salonda birçok farklı spor müsabakasının yanı sıra Tekerlekli Sandalye Basketbol Süper Lig maçları da yapılmaktadır. 2021-2022 sezonunda Galatasaray Tekerlekli Sandalye Basketbol Takımı maçlarını bu salonda oynamıştır.
Beylikdüzü VİK

Kulüp 2020-21 sezonunda Misli.com Sultanlar Ligi’nde mücadele edip oynadığı 30 maçta hiç galibiyet elde edemeyip, 30 mağlubiyetle puansız olarak ligi son sırada tamamlayarak küme düşüp Misli.com Sultanlar Ligi’ne veda etmiştir.11 Ağustos 2021 günü yapılan 2021-2022 sezonu Sigorta Shop Kadınlar 1.Lig kura çekiminde yer almayarak deplasmanlı liglere katılmamış ve faaliyetlerine ara vermiştir.Kulüp, 2021-2022 sezonunda İstanbul'da düzenlenen altyapı liglerine de (Minik-Midi-Küçük-Yıldız-Genç) katılmamış ve 2021-2022 sezonunda hiçbir kategoride faaliyet göstermemiştir.
Beylikdüzü'den geçen ulaşım hatları

Büyükçekmece Sahil - Beylikdüzü E-5 - Esenyurt Cumhuriyet Mah. - Esenyurt Merkez - Esenkent (Bahçeşehir)
Beylikköprü, Polatlı

Daha önceleri Eskişehir'in Sivrihisar ilçesine bağlıyken, 19 Şubat 1947'de Ankara'nın Polatlı ilçesine bağlandı.
Beylikli, Salihli

Osmanlı hakimiyeti devrinde (16. Yy) Kuzey Suriye Avşarları 3 aşiretten oluşuyordu. Bunlardan biri Beylikli Avşarı idi (diğerleri Köpekli ve Gündüzlü). Beylikli Avşarı, Halep ve civarında çeşitli cemaatlerden oluşuyordu. Bu cemaatler Avşar Kethüda, Beylikli, Çönkerli, Habilli, İslamlı, Karabaş Kethüda, Maksut Kethüda, Nazar Kethüda, Oruçlu, Tohtemür Kethüda ve Üçlü idi. Ana cemaatin adını taşıyan Beylikli obası, 16. yüzyılda Maraş kazalarından Elbistan’ın Sarsab nahiyesi civarında Şam Yörüğü olarak da tanınmaktaydı. Maraş civarındaki Beylikli Avşarı, Malatya’da köyler kurmuştur. Beylikli cemaatinden önemli bir grubun ise Batı Anadolu’ya göç ettiği görülüyor. Onlar, bu yörelerimizde bazı Türkmen cemaatleriyle beraber Afyon’a bağlı Sandıklı kazası ve köylerine baskın yapmışlardı. Bu cemaatlerin buradan kaldırılarak bölgede münasip bir yere yerleştirilmesi için 1703 yılında emir gönderilecektir. Beylikli mahallesini muhtemelen bu Avşarlar kurmuştur.