barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Kaya kiraz kuşu

Kaya kiraz kuşu (Emberiza cia), kiraz kuşugiller (Emberizidae) familyasından Güney Avrupa’daki taşlık, kayalık yamaçlar ve harabelerinde yaşayan bir kuş türü. Ayrıca kaya çintesi ve kaya yelvesi olarak da adlandırılır.Kızıl renkli üst tarafı, desensiz ve pas kızılı rengi kuyruk sokumu dışında, siyah çizgilidir; alt tarafı daha açık kızıl-kirli sarıdır. Erkeğinin başı ve göğsü mavi-gridir, tepesinin yanındaki siyah çizgiler gözüne ve yanağının alt tarafına kadar uzanır ve gözünün üzerinde daha beyaz olur. Dişisinin kafa deseni erkeğinkinin daha mat şeklidir. Sesi kızgınlığa özgü ince ve tiz bir ‘si’, ötüşü tiz, ince ve müzikaldir.
Kaya koruğu

Kaya koruğu ya da Kayakoruğu (Crithmum maritimum), crithmum ailesinden bir bitki olup, yapraklari mezelerde ve salatalarda kullanilir.
Kaya kütle indeksi

Kaya kütle indeksi (İngilizce: Rock Mass Rating) Bieniawski tarafından geliştirilen bir jeomekanik bir kaya kütle sınıflama sistemidir. İlk kez 1973 yılında ortaya konmuş olan RMR sistemi 1989 yılında son halini almıştır. Madencilik, tünelcilik gibi mühendislik uygulamalarında oldukça yararlanılan bir sistemdir.Bu sınıflama sisteminde sahada ölçülebilen veya sondaj verilerinden elde edilebilecek 6 değişken kullanılır.
Kaya kırlangıcı

Kaya kırlangıcı (Ptyonoprogne rupestris), kırlangıçgiller (Hirundinidae) familyasından kayalık alanlarda yaşayan bir kırlangıç türüdür.14–15 cm uzunluğunda, sırtı koyu kahverengi, göğsü ise açık renklidir. Kuyruğundaki teleklerde siyah üzerine beyaz lekeler bulunur. Geniş, sivri uçlu kanatları vardır. Kum kırlangıcına benzer, ama ondan daha büyüktür ve göğüs bandı bulunmaz. Uçuşu hızlı ve çeviktir, beslenirken böcekleri havada kıskıvrak yakalar.Kaya kırlangıçları, gagalarında topladığı çamurlardan, inşa ettiği küre biçimdeki yuvasına 3-5 arası yumurta koyar. Normal olarak dağ evlerinde, uçurum çıkıntılarının altında yuva yapar ama bazen binalar ve otoyol köprülerinde yuva yaptığı görülür. Büyük beslenme sömürgeleri oluşturmaz, ama üreme mevsiminin dışında toplu halde yaşarlar.Güney Avrupa, Akdeniz ve Güney Asya'nın dağlarında görülür. Birçok Avrupalı türleri yerlidir, ama bazı kuzeyde beslenenler ve Asyalı olanlar göçmendir. Kuzey Afrika veya Hindistan'da kışlarlar.
Kaya mekaniği

Kaya mekaniği, kayalar üzerinde kuvveti ve bu kuvvetin kayanın üzerindeki etkisini inceleyen mekaniğin bir alt dalı olup; maden, inşaat, jeoloji, petrol mühendisliği gibi birçok mühendislik dalını ilgilendiren uygulamalı bir bilim dalıdır.Kaya mekaniği 1960'lı yıllarda gelişme göstermeye başlamıştır. 1963 yılında kurulan Uluslararası Kaya Mekaniği Topluluğu (International Society for Rock Mechanics (ISRM)), kaya mekaniğinin gelişmesi konusunda oldukça etkisi olmuştur. Madencilik, açık ocak madenciliği, karayolu, demiryolu, su ve kanalizasyon tünelleri, petrol, doğalgazın yer altında depolanması, nükleer atıkların depolanması gibi birçok mühendislik uygulamalarında bu bilim dalından faydalanılmaktadır.
Kaya mezarı

Kaya mezarları, statüsü yüksek kişiler için yapılmış, oyulmaya ve işlenmeye uygun kayalarda oluşturulmuş mezarlar.İçinde birkaç mezar bulunan aile tipi mezarlarda girişler oluşturulmuştur. Dışlarında işlemeler ve aileye ait bilgiler bulunmaktadır.İçerisinde ölen kişilere ait değerli eşyalar da gömüldüğünden mezarlarda koruma amaçlı tuzak sistemlerine rastlanılmıştır.Vezirköprü İlçesine 12 km uzaklıkta yer alan Esenköydeki Zindankaya arkeolojik alanındadır. Kaya dıştan üç sütun olarak görünmektedir. İç kısımda iki oda ve iki oda önünde sütunlar arasında yer alan bir koridordan oluşmaktadır. Kaya mezar ön taraftan bakıldığında yaklaşık 5 metre yüksekliğindedir. 3 metreye kadar olan bölüm dik olup diğer kısımda dar bir merdivenle kaya mezarın içine girilir. Ön taraftan bakınca dimdik ve keskin bir kaya görünümünde olan mezar arka taraftan bakınca tümülüsü andırmaktadır. Demir çağının önemli eserlerindendir. Kaya mezar daha çok barınma amaçlı yapılmış iki odadan oluşan bir evi andırmaktadır.Bafra ilçesine 30 km uzaklıktadır. Paflagonya tipi bu üç kaya mezarı, Hellenistik Döneme (M.Ö. III.yy) tarihlenmektedir.Terelek Kaya Mezarı (Durağan) Terelek Kral Mezarları Sinop ili Durağan ilçesi Kemerbahçe köyü sınırları içerisinde olup burası Durağan ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Kaya mezarı yine Durağan ilçesinde bulunan Ambarkaya Kral Mezarlarından yaklaşık 100 sene daha yeni bir yapıdır. Tahminen MÖ 7. yüzyılda yapılmıştır. Ambarkaya mezarlarında herhangi bir kabartma figüre rastlamazken burada yapı tekniğinin biraz daha ilerlemesine bağlı olarak çeşitli figürler görürüz. Terelek Kral mezarları üç sütun üzerine inşa edilmiş olup sütunlar aşağıdan yukarıya doğru incelmektedir. Sütunların altı tonozludur. Yani sağlamlığı arttırmak için yuvarlak bir taban alanı oluşturulmuştur. Figürlerden en önemlisi ve en büyüğü bir insanın aslanla boğuşmasının tasvir edildiği kabartmadır.Şanlıurfa'da büyük çoğunluğu Balıklıgöl Platosunda bulunan kaya mezarlar mevcuttur. Bunlar Kale Eteği Nekropolü, Kızılkoyun Nekropolü, Suriçi Nekropolü, Tektek Dağları Nekropolü adlarına sahiptir. Kaya mezarlardan oluşan bu nekropoller, M.S. 2. yüzyıla tarihlenen Helenistik ve Roma-Bizans izleri taşımaktadır. Nekropollerin büyük kısmı Balıklıgöl platosunda gecekonduların altında bulunmaktadır. Bu platoda gecekonduların altında 1.000-2.000 arası kaya mezar olduğu tahmin edilmektedir. Bunlardan sadece yaklaşık 100 tanesi üzerindeki gecekondular yıkılıp gün yüzüne çıkartılmıştır.
Kaya petrolü

Kaya petrolü piroliz, hidrojenasyon ya da termal dissolüsyon yöntemi ile petrol içeren kayaç fragmanlarından elde edilen konvansiyonel olmayan petroldür. Kaya petrolü, yerin yüzlerce metre altında yer alan küçük taneli tortul kayaçlann (şist) gözeneklerinde yer alır.Dünya çapında 42 ülkede toplam 345 milyar varil kaya petrolü bulunduğu sanılmaktadır. Bu da dünyanın 10 yıllık petrol kullanım miktarı kadardır.Yerin yüzlerce metre altına sondaj yapılır. 4-5 bin metre aşağı inilip kaya gazı veya kaya petrolü rezervlerine ulaşıldığında sondaj yanlara doğru kilometrelerce ilerletilir. Daha sonra binlerce ton su kum ve kimyasal karışımı, basınçla kayaların içine enjekte edilerek kayalar parçalanır. Böylelikle kayaların gözenekleri içinde bulunan gaz veya petrol taneciklerinin açığa çıkarak yeryüzüne ulaşması sağlanır.
Kaya serçesi

Avrupa ve Asya'nın güney kesimleri ile Kuzey Afrika'da yaşar. Türkiye'nin hemen her yerinde görülür. Yaşama ortamı genellikle kayalık yerlerdir. Bazen yuvası yıkıntılar arasında, küçük yerleşim birimlerinde ve ekili alanlardaki ağaç kovuklarında bulunur.Bu türün erkek ve dişisi bayağı serçenin dişisine benzer. Ama tepelerinde grimsi kahverengi, bunun yanlarında daha koyu renkli birer bant vardır.
Kaya sıvacı kuşu

Güneydoğu Avrupa'da kayalıklarda görülür. Gözleri boyunca uzanan kalın bir çizgi gibi görülen siyah tüyler vardır. Türkiye, Sırbistan, Yunanistan ve İran Azerbaycan'da görülürler. Yazın böcek ve örümcekler kışın ise bunlara ilaveten tohum ve salyangozlarla beslenirler. Boyları 13,5 cm kadardır. 4-10 yumurta bırakırlar, beyaz yumurtalarının üzerinde sarı benekler vardır.
Kaya Çanca

27 Ocak 1945'te, Lefkoşa'ya bağlı Abohor (günümüzde Cihangir) köyünde, dülger Salih Mustafa (Çanakçı) ve ev hanımı Refika Salih'in (Çanakçı) ikinci çocuğu olarak doğdu. Ailesinin toplamda altı çocuğu bulunmaktaydı. Abohor'da ilkokulu tamamlayan Çanca, 1957-60 yıllarındaki ortaokul eğitimine Gonetra (günümüzde Gönendere) köyünde devam etti. Abohor ile Gonetra arasındaki 10 km mesafe dolayısıyla ortaokul eğitimini yatılı öğrenci olarak sürdürdü, haftasonları ise babası tarafından motosikletle alınarak veya otostop çekerek köyüne döndü. 1960 yılında Lefkoşa Türk Lisesi'ne girdi.
Kaya Çilingiroğlu

22 Ocak 1964 tarihinde Almanya'da doğmuştur. Ailesi Sürmene, Trabzonludur. 1966 yılında İstanbul'a gelmiştir. Saint Michel Fransız Lisesi'nde lise eğitimine başlamasının ardından, iki yıl sonra Yıldız Lisesi'ne geçiş yaparak lise eğitimini tamamlamıştır. Daha sonra Tıp Fakültesine devam etmiştir ve fakülteyi beşinci sınıfta bırakmıştır. 1985 yılından 1990 yılına kadar, balıkçılık, bar işletmeciliği, sigortacılık, emlakçılık ve borsa işleri yapmıştır. Yine bu süre içerisinde "2019" isimli bir radyonun ortaklığı ile bir GSM bayiliği ve başka bir reklam ajansına ortaklık yapmıştır. 1990 yılında Ayşem Saraçoğlu ile yaptığı evliliği bitirmiş ve 1993 yılında flört etmeye başladığı Hülya Avşar ile 1997 yılında Paris'te evlenmiştir. Bu evliliğinden, 1998 yılında Zehra adını verdikleri bir kız çocukları olmuştur. Çift 2005 yılında boşanmış ve Kaya Çilingiroğlu 2009 yılında Feraye Tanyolaç ile evlenmiştir. Çilingiroğlu’nun Feraye Tanyolaç ile yapmış olduğu evlilikten Hüseyin Kaya adlı bir çocuğu olmuştur. Bu süre içerisinde, çok sık bir şekilde magazin gündeminde kalmışlardır. Çift 2014 yılında boşandılar. Kaya Çilingiroğlu halen TRT Spor'da yorumculuk yapmaktadır.Galatasaray Yüzme Şubesinde 8 yıl süreyle yüzücülük yapan Çilingiroğlu, ardından Türk Yüzme Millî Takımının kaptanlığı görevine kadar yükselmiştir. Ayrıca Çilingiroğlu'nun racquetball ve golf sporlarında da Türkiye şampiyonlukları bulunmaktadır. Çilingiroğlu,  Beşiktaş JK kongre üyesidir.
Kaya Özcan

Özcan Meksiko'daki 1968 Yaz Olimpiyatları'nda ülkesini temsil etti. Türk güreşçi, 57 kg mücadelesinin beşinci turunda Rumen rakibine yenilerek elendi ve genel sıralamada 6. oldu.
Kaya Özkın

Kaya Özkın, 1948 yılında doğmuştur. Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Matematik bölümü 1972 yılında mezundur. Ardından aynı üniversitede ve aynı bölümde yüksek lisans ve doktora yaptı. 1982 yılında Ankara Üniversitesi Yardımcı Doçent, 1985'te Doçent ve 1991 yılında da Profesör oldu.1993-1996 yılları arasında ve 18 Ekim 1999'dan 2004 yılına değin Girne Amerikan Üniversitesi rektörlüğü görevini yürütmüştür. 19 Temmuz 1998'de Üniversitelerarası Kurul kontenjanından yapılan YÖK üyeliğine dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel onaylamış ve bu görevini 18 Ekim 1999'a kadar sürdürmüş ve bu görevinden istifa etmiştir. 7 Ağustos 1998'de YÖK Yürütme Kurulu üyeliğine seçilmiş ve bu görevini 18 Ekim 1999'a kadar sürdürmüştür. Yakın Doğu Üniversitesi Mühendislik ve Mimarlık Fakültesi Dekanlığı görevini üstlenmiştir. 1 Eylül 2004 tarihi itibarıyla Yakın Doğu Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Dekanı ve Yükseköğretim Koordinatörüdür.
Kaya Özsezgin

Kaya Özsezgin (d. 1938, Diyarbakır - ö. 2016, Ankara), Türk yazar, sanat eleştirmeni ve öğretim üyesi.İlk ve orta öğrenimini Diyarbakır’da tamamladıktan sonra Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü'nden mezun oldu. Aralarında Diyarbakır Ziya Gökalp Lisesi’nin de bulunduğu değişik ortaöğretim kurumlarında “Sanat Tarihi” ve resim öğretmeni olarak görev yaptı. Sanat yaşamı resimle başlayan ve üç sergi açtıktan sonra eleştirmenliğe yönelen Kaya Özsezgin, 1984 yılında öğretim görevlisi olarak Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde göreve başladı. 1989'da doçent, 1996'da profesör oldu. 1997'de aynı fakültenin dekanlığına atandı.Vatan ve Ulus gazetelerinde, Pazar Postası, Sanat ve Sanatçılar, Papirüs, Milliyet Sanat Dergisi gibi çeşitli yayın organlarında sanat üzerine yazıları ve eleştirileri yayımlandı. 1989'da Sanat Kurumu Sanat Yazarı Ödülü'nü, 1995'te 7. İstanbul Sanat Fuarı Sanat Eleştirmeni Ödülü'nü aldı. "Artist" dergisinin yayın yönetmenliğini yaptı. Çok sayıda kitap ve çevirileri olan sanatçı - yazar Kaya Özsezgin, İstanbul Yeditepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde ek zamanlı öğretim üyeliği yaparken; yaz tatilini geçirdiği Aydın yöresinde beyin kanaması geçirdi. 15 Ağustos 2016 Pazartesi günü Aydın Devlet Hastanesi'nde ameliyata alındı. Kültür Bakanlığı'nın temin ettiği bir ambulans uçakla Ankara İbni Sina Hastanesi'ne nakil edildi Yapılan tüm müdahalelere rağmen 17 Ağustos 2016 Çarşamba günü Ankara'da hayatını kaybetti.Cenazesi 19 Ağustos Cuma günü Hacettepe Üniversitesi Beytepe Kampüsü Güzel Sanatlar Fakültesi'nde yapılan tören sonrası, Bilkent Doğramacızade Ali Sami Paşa Camii'nde kılınan ikindi namazından sonra, çok sayıda sanatçı ve sanatseverin katılımı ile Karşıyaka Mezarlığı'nda defnedildi.2006 Boşluk ve Doluluk, Çin resim Sanatı’nın Anlatım Biçimi (Francois Cheng’den Çeviri. İmge Kitabevi Yayınları)
Kaya çit kuşu

Kaya çit kuşu (Salpinctes obsoletus), çit kuşugiller familyasının monotipik Salpinctes cinsinden kuş türü.Boyu 12-15 cm, ağırlığı 15-18 gram, kanat açıklığı 22-24 cm'dir. Üst bölümleri küçük beyaz ve siyah beneklerle bezeli gri-kahverengi, alt bölümleri ise açık kahverengidir. Gözünün üzerinde açık gri çizgi vardır.Kayalık alanlar, kanyonlar ana yaşam alanlarıdır. Yuvasını kaya çatlaklarına ya da oyuklarına yapar.
Kaya özdeşliği

Kaya özdeşliği, Japon enerji ekonomisti Yoichi Kaya ve bir takım karbon uzmanı tarafından geliştirilmiş bir özdeşliktir. Kaya özdeşliği, Kaya faktörleri adı verilen karbon yoğunluğu, enerji yoğunluğu, kişi başı gayrisafi yurt içi hasıla ve nüfus olmak üzere dört adet değişkenle ifade edilir. Özdeşlik insanlar veya belli bir ülkenin sebep olduğu karbondioksit emisyonunun hesaplanmasında kullanılır.Çok basit bir denklem olarak görülse de değişkenleri -Kaya faktörleri- birbirine bağlı etmenler olduğu için özdeşliğin uygulanmasında büyük zorluklar ortaya çıkmaktadır.
Kaya İlhan

Türkiye’nin ilk bale sanatçılarındandır. Türkiye'de bale eğitiminin gelişmesine katkıları ile hatırlanır. MSGSÜ İstanbul Devlet Konservatuvarı Sahne Sanatları Bölümü'nün Modern Dans Ana Sanat Dalı'nın kurucularındandır.1927 yılında Isparta'a doğdu. Babası edebiyat öğretmeni Hayrettin Bey annesi Nimet Hanım'dır. İlköğrenimini İstanbul'da Ortaköy 23. ilkokulu'nda, lise öğretimini  Fevzi Ati Lisesi'nde tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Filolojisi bölümünden mezun oldu.Bale eğitimine İstanbul'da Alman balerin Anna Uns'tan ders alarak başladı. İlk sahne deneyimi 1944 yılında Eminönü Halk Evi yararına gerçekleşen “Büyük Bedri Raks” temsili idi. 1948 yılında açılan Yeşilköy Bale Okulu'nun ilk öğrencileri arasında yer aldı. Profesyonel olarak  ilk kez 1950’de Ses Tiyatrosu’nda, Nazım Hikmet'in Yaşamaya Dair şiiri eşliğinde, koreografisini kendisinin yaptığı “Yaşamak” adlı eserde dans etti.Muhsin Ertuğrul’un daveti ile İstanbul’dan Ankara’ya giderek Devlet Opera ve Balesi’ne katıldı. 1956 yılında burslu olarak bir yıl boyunca Londra’da Royal Akademi'de eğitim aldı.1950 yılında Ankara Devlet Opera ve Balesi’nde Deli Dumrul ile başladığı koreografi çalışmalarını sürdürürken Almanya’da bilgi-görgü araştırmalarına bu alanda devam etti.1961 yılında ABD’ye gitti ve dokuz yıl boyunca bu ülkede sahneye çıktı. Uzun yıllar evli kaldığı Eralp Akkoyunlu ile birlikte NewYork’ta dokuz yıl çalışarak tekneleri 'Yosun' u ortaya çıkardılar.1992’den itibaren kurucu eğitmenlerinden biri olduğu Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi’nin Modern Dans Programı ile  İstanbul Üniversitesi ve  Yeditepe Üniversitesi'nde dersler verdi.  1995 yılında Eminönü Halk Eğitim Merkezinde oluşturduğu Sahne Sanatları Hareket Laboratuarı'nda 2007 yılına kadar sanatçı yetiştirmeyi sürdürdü.2008 yılındaki 16. İstanbul Uluslararası Tiyatro Festivali’nde sekiz öğrencisinin sunduğu “Sonsuza İskele” projesi koreograf olarak çalıştığı son eser  idi. 2013 yılında İstanbul'da öldü.
Kaya İnal

İstanbul'da doğdu. 1958 yılında Galatasaray Lisesi'ni bitirdi, 1962 yılında Lozan Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu.1967 yılında Dışişleri Bakanlığı'na meslek memuru olarak girdi ve Nürnberg, Cenevre ve Gümülcine başkonsolosluklarında çeşitli görevlerde bulundu. Daha sonra Halep ve Brüksel'de Başkonsolos, Hanoi'de Büyükelçi olarak görev aldı.İnal, 24 Eylül 1981 tarihinde Paris Başkonsolosluğu'nda görev yaptığı sırada dört ASALA militanı tarafından yapılan baskına maruz kaldı. Kendisine kalaşnikofla ateş eden saldırganı tabanca ile vurarak etkisiz hale getirdi. Üç ay hastanede tedavi edildikten sonra tekrar Paris Başkonsolosluğundaki görevinin başına geri döndü.
Kaya, Burkina Faso

Şehir ülkenin orta kesiminde Centre-Nord Bölgesi içerisinde yer alan bir yerleşim yeridir. Şehirde 2006 resmi nüfus verilerine göre 54.365 kişi yaşamaktadır.Şehrin bağlı olduğu Sanmatenga ili ülkenin güneydoğu kesiminde yer almakta olup, şehir merkezi başkent Ouagadougou'nun 100 km kuzeydoğusunda bulunmaktadır.Köy, MÖ ikinci binyıldan kalma demir cevheri indirgeme yüksek fırınlarına ev sahipliği yapmaktadır ve 5 Temmuz 2019'da Burkina Faso'nun Antik Demir Metalurjisi Alanları adı altında diğer dört alanla birlikte (en eski kalıntılara sahip olan Kindibo, Yamana, Békuy ve Douroula) UNESCO tarafından Dünya Mirası Alanı olarak sınıflandırılmıştır.
Kaya, Eğil

Kaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayaaltı, Göle

Kayaaltı köyünün eski adı Poladik'tir. 1886 tarihli Rus nüfus tespitinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de "Poladik" biçiminde yazılmıştır. Gürcüce kaynaklarda ise, Poladiki (ფოლადიკი) olarak geçer.Poladik köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan tarihsel bölgelerden biri olan Kola'da yer alır. Nitekim bu bölgeyi Osmanlılar 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirmiştir. Köye dair eski kayıtlar olmasa da megalit yapı kalıntısı buranın çok eski yerleşim alanı olduğunu göstermektedir.Türkçe Göle olarak bilinen Kola bölgesi, uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldıktan sonra, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresince Poladik (Поладик) olarak kaydedilen köy, Ardahan sancağının Göle kazasına bağlıydı. Köyün 1886 yılındaki nüfusu, Kürt olarak kaydedilmiş 109 kişiden oluşuyordu. Ancak Poladik'te varlığı bilinen kilise, köyün daha önce Hristiyan bir nüfusu barındırdığına işaret etmektedir.  Köyün nüfusu 1896 yılında 157 kişi, 1906 yılında 220 kişi olarak tespit edilmiştir.Pladik köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre fiilen Ermenistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca köy Türkiye'ye bırakıldı.Poladik köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde  Poladik (پولادیك) adıyla Kars vilayetinin Göle kazasının Okam nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 418 kişiden oluşuyordu. Poladik Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında  7267 sayılı kanunla Kayaaltı olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Kayaaltı köyünün nüfusu 965 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde sadece 204 kişi okuma yazma biliyordu.
Kayaaltı, Gölmarmara

Daha önceleri Ozanca köyüne bağlı bir mahalle iken, 24 Mart 1948'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Kayaaltı, Hacıbektaş

Yerel köy halkını Danişmendli Türkmenlerinin parçası olan Boynuinceli Yörüklerinin Herekli (Herikli) cemaati oluşturmaktadır. Köyün adı 1928 yılından beri aynıdır.
Kayaaltı, Oltu

Kayaaltı köyünün Türkçe kaynaklardaki eski adı Anzav'dır. Nitekim 1574 tarihli Osmanlı tahrir defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Anzav (انزاو) biçiminde yazılmıştır. Gürcüce kaynaklarda ise Andzavi (ანძავი) olarak geçer.Anzav köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Anzavi Kalesi ve kalenin içindeki kilise bu dönemden kalmıştır.Anzav köyü, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre, "Kala-i Rabat-i Anzav" adıyla Oltu sancağının Anzav nahiyesine bağlı köylerden biri ve bu nahiyenin de merkeziydi. Köyün nüfusu, 5'i Hristiyan ve 2'si Müslüman olmak üzere 7 haneden oluşuyordu. Biri kalenin içinde, diğeri köyde bulunan ve yıkılmış olan iki kilise bu dönemden kalmış olmalıdır. Anzav nahiyesi, bazısı boşalmış olan 18 köyden oluşuyordu.Anzav, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Oltu sancağının köylerinden biriydi. Köyde 10 hanede 31 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 62 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Anzav köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. 1886 tarihli nüfus sayımında Rus idaresince "Yukarı Anzav / Anzov" (Верхний Анзовъ) adıyla kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlı Erük-Anzav nahiyesinin yedi köyünden biriydi. Köyde 33'ü erkek ve 32'si kadın olmak üzere 5 hanede 55 kişi yaşıyordu ve nüfusun tamamı Türklerden oluşuyordu.Anzav köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Oltu kazasına bağlı merkez nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 162 kişiden oluşuyordu. Anzav "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Kayaaltı olarak değiştirilmiştir. Nitekim Kayaaltı köyü büyük bir kayalığın dibinde kuruludur. 1965 nüfus sayımına göre Kayaaltı köyünde 278 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 94 kişi okuma yazma biliyordu.Kayaaltı köyünde, kale ve kale kilisenin dışında, bir köy kilisesi bulunuyordu. Bu kilise, bugünkü köy yerleşiminin 1,4 km kuzeydoğusunda, bir kaya üzerinde inşa edilmişti. Eski yazılı kaynaklardan bilinen kilise büyük ölçüde yıkılmıştır. Günümüze kalan duvarları 1 metre kadar yüksekliktedir. Kaba yontulmuş taşla inşa edilmiş olan Anzavi Kilisesi’nin duvarlarının kesme taşlarla kaplı olduğu kalıntılardan anlaşılmaktadır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Oltu Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 155 km, Oltu ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır. Mahalle, Oltu'nun kuzeybatısında olup,  numaralı Ardahan-Muş (Göle-Oltu) devlet yoluna, Güryaprak ve Gökçedere mahalleleri üzerinden  26,2 km.'lik,  numaralı Artvin- Kars (Yusufeli-Olur) devlet yoluna 10,3 km.'lik köy yollarıyla bağlıdır.
Kayaağzı, Güneysınır

Kayaağzı, Bozkır ilçesine bağlıyken 11 Şubat 1992 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Güneysınır ilçesine bağlandı. Kayaağzı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayaağıl, Uşak

Köyle ilgili 1676 tarihli avârız defterinde "Kayaağıl" adıyla bahsedilen köyde avarıza konu 7 nefer kayıt edilmiştir.  19. yüzyıl sonlarına ait Osmanlı kayıtlarında yerleşimden Uşak kazasına bağlı bir köy olarak bahsedilmektedir.
Kayabalı, Söğüt

Köyün eski adı 1521 yılı kayıtlarında Eğriat ya da Akriat, 1928 kayıtlarında ise Eğrat olarak geçmektedir. Daha önceleri İnhisar ilçesine bağlıyken 16 Mart 1992 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Söğüt ilçesine bağlandı.
Kayabağ, Melikgazi

Kayseri'ye 15 km, Gesi'ye 1 km mesafede bulunan bir platoda yer alır. Mahallenin eski ismi Darsiyak'tır. Rumcada "dar vadi" anlamına gelen bu isim mahallenin ortasındaki vadiden alınmıştır. Köy bu vadinin her iki yakasına yerleşiktir.Mesire Alanı ile Kayabağ arasındaki vadi yolunda tarihi kuş evleri vardır.Mahallede eski yıllarda yaşayan, mübadele sırasında Yunanistan'a göç etmiş Rumlar zaman zaman torunlarıyla köye ziyarette bulunur. Çok büyük bir yapıya sahip olan Yanartaş manastırı buradadır. Mesire yerleri ve yayla havası ile ünlü olan mahallede çok sayıda yazlık villa tipi ev de bulunmaktadır. Yerleşik olarak yaklaşık 600 kişinin yaşadığı mahallede her yıl temmuz ayının ilk haftasında pilav günü adıyla bir etkinlik düzenlenmektedir.Kışın sert ve soğuk.Yazın Kayseri şehir merkezine göre serindir.Melikgazi Belediyesinin bir futbol sahası ve Fatih Sultan Mehmet  adında bir camii vardır.
Kayabağ, Pertek

Köyün eski ismi Ağzunik'dir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla da Ağzunik adıyla görülen yerleşimin ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Kayabağlar, Kurtalan

Kayabağlar köyünün tarihi 1500'lü yıllara dayanır. Tarihte "Garzan"  olarak bilinen yörede 1915 yılına kadar Ermeniler çoğunluktaydı. Kayabağlar (Kürtçe adı Zokeyd) köyü Garzan'daki birkaç Müslüman köyünden biriydi.2012 yılı aralık ayında açıklanan Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi sonuçlarına göre, köyde 4958 kişi (2493 erkek, 2465 kadın) yaşamaktadır.;
Kayabaş, Korkuteli

Kayabaş; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayabaşı Köprüsü

Kayabaşı Köprüsü, Rize'nin Kalkandere ilçesinde konumlanmış tek gözlü ve yuvarlak kemerli bir kemer köprüdür. 11 metre uzunluğundaki köprünün genişliği 1,6 metre, yüksekliği ise 2,5 metredir. Harhoşlu Deresi'nin üzerine inşa edilen köprü, günümüzde kullanılmamaktadır.
Kayabaşı Tabiat Parkı

Kayabaşı Tabiat Parkı, Türkiye'nin Trabzon ilinin Akçaabat ilçesi sınırları içerisinde yer alan bir tabiat parkıdır. 11 Temmuz 2011 tarihinde tabiat parkı ilan edilen park, Akçaabat'ın Işıklar mahallesi civarındadır. Tabiat parkı, 24 saat boyunca açıktır.Kayabaşı Tabiat Parkı, 1994 yılında A Tipi Mesire Alanı ilan edilmiştir. 2011 yılına kadar bu statüye sahip olan alan, 11 Temmuz 2011 tarihinde tabiat parkı ilan edilmiştir. Park içerisinde, I. Dünya Savaşı sırasında açılmış siper kalıntıları bulunmaktadır.Geniş bir alanı kaplayan tabiat parkının tamamına yakını ormanlık alanlarla kaplıdır. Bu durum, tabiat parkı içerisinde çok sayıda canlı türünün yaşamasına olanak sağlamaktadır. Park, Trabzon şehir merkezine 48.9 km ve Akçaabat içle merkezine 38.6 km uzaklıkta bulunmaktadır.Kayabaşı Tabiat Parkı içerisinde otopark, mescit, büfe, çocuk parkı, yağmur barınağı gibi tesisler bulunmaktadır. Bunların yanında, tabiat parkı içerisinde konakmala amacıyla bungalov evleri de vardır. Tabiat parkı içerisinde doğa yürüyüşü, botanik gezisi, yabani hayat fotoğrafçılığı, piknik ve bisiklet gezisi gibi etkinlikleri yapmak mümkündür.Tamamına yakınının ormanlık alanlarla kaplı olması sayesinde tabiat parkı, birçok canlı türüne ev sahipliği yapmaktadır.Tabiat parkı içeriisnde doğu ladini, sarı çiçekli ormangülü, mor çiçekli ormangülü, Noel gülü, siklamen, kekik, haseki küpesi, çuha çiçeği, çiğdem, kardelen, koyungözü, sığırkuyruğu, düğün çiçeği, çoban değneği ve çeşitli çayır bitkilerinin yaşadığı tespit edilmiştir.Tabiat parkı içerisinde kirpi, yaygın sivri fare, kör köstebek, nalburunlu yarasa, sakallı yarasa, cüce yarasa, pürtüklü yarasa, kuyruklu yarasa, yaban tavşanı, Anadolu sincabı, kar faresi, kısa kulaklı fare, göçmen sıçanı, kurt, çakal, tilki, ayı ve gelincik gibi canlıların yaşadığı tespit edilmiştir.
Kayabaşı Yaylası

Kayabaşı Yaylası, Trabzon ilinin Akçaabat ilçesine 32 kilometre uzaklıkta konumlanmış bir yayladır. 16 kilometrekarelik bir alanı kaplayan yayla, en yakın idari birim olan Işıklar mahallesine 10 kilometre uzaklıktadır. Her yıl Nisan ve Eylül ayları arasında hayvancılık için kullanılmaktadır.Kayabaşı yaylası, 1800 m rakımda, etrafı ladin ağaçlarıyla çevrili bir manzaraya sahiptir. Üç farklı seçenekle yaylaya ulaşılabilir.Kayabaşı Yaylası; yayla şenlikleri, florası, doğa yürüyüşü parkurları ve jeep safariye uygunluğu ile önemli bir cazibe noktasıdır. Trabzon Valiliği tarafından bu yaylada ikinci bir yayla kent yapılmıştır. Yaylada Milli Parklara ait Orman İçi Dinlenme Tesisleri de vardır.
Kayabaşı, Akdağmadeni

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kıllıpınar olarak geçmektedir. 21 Mayıs 1956 tarihli kararnameyle bugünkü adını almıştır.
Kayabaşı, Altınordu

Kayabaşı Köyü Ordu iline çok yakın ve gelişmiş bir mahalledir. Nüfusu her geçen gün artmaktadır. Şehirde yaşayanlar dışa doğru akmaya başlamışlardır. Mahallenin yukarı kesimlerindeki yerleşim eskilere dayanmaktadır. Zamanla ulaşım kolaylığı dolayısıyla Melet ırmağının meydana getirdiği düzlük havza üzerine yerleşmede etkin olmuştur.
Kayabaşı, Aybastı

Kayabaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayabaşı, Başakşehir

Kayabaşı veya konut projeleri nedeniyle daha çok bilinen adıyla Kayaşehir, İstanbul'un Başakşehir ilçesinin merkezidir.Mahallenin eski adı Ayayorgi (Greek: Ο Άγιος Γεώργιος- Azatlı) olan köy yeri 1924 yılında Lozan Antlaşması gereği Selanik vilayeti Drama livası Kovitsa Köyü'nden mübadele yoluyla Türkiye'ye getirilen Türkler 'in, Mustafa Kemal Atatürk'ün mübadele nedeniyle Rumların bıraktığı yerleri işaret ederek, "Gidin ve oraya yerleşin." sözü üzerine köy yerleşim birimine dönmüştür. Söz konusu Kovitsa köyünden Mahmut Şevket Paşa köyü, Turgutlu ve Orhangazi'ye yerleşenler olmuştur. Kayabaşı köyünde Rumlardan kalma su kuyusu ve su kanallarına ait kalıntılar bulunmaktadır. Coğrafi açıdan toprak zemininin kayalık olmasından ötürü Türkçede Kayabaşı adını almış tarihi bir köydür.1985 yılından sonra köy statüsü kaldırılmış ve mahalleye dönüştürülmüştür. Mahalle 2000 yılından itibaren Bahçeşehir mahallesi gibi toplu konut projeleri çerçevesinde yapılaşmaya açıldığı için içerisinde planlı bir şekilde büyümüştür. Kayabaşı mahallesinde köyler azalırken, toplu konutlar ve lüks binaların oranı çoğalmıştır. Başakşehir'in yeni merkezi Kayaşehir olarak belirlenmiştir. Nüfusu 2020 itibarıyla 100.000'e dayanmıştır.2011 yılında Kayaşehir projesinin hayata geçmesi ile nüfusta 24.477 kişilik bir artış ile nüfus 29.713'e yükselmiştir. 2012 senesinde Kayaşehir projesinin son aşamasına gelindiğinde 19.071 kişilik artış ile nüfus 48.784 olmuştur. Kayabaşı'nn nüfusu 2022 itibarıyla 108.556'dır ve bu nüfusun büyük çoğunluğu Kayaşehir'de yaşamaktadır. 108.556 nüfus ile Kayabaşı İstanbul'un en kalabalık 2. mahallesidir.Kayaşehir, Kayabaşı'nda bulunan bir uydu kent projesidir. Kayaşehir hızlı gelişimi ile birlikte Kayabaşı isminin önüne geçmiştir.Proje, Başakşehir'in geri kalanı gibi sitelerden oluşmaktadır. Kayaşehir de, 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,15 ve 16. bölgeler yer almaktadır. 11,12,13,14,17,18,19,20,21,22,23 ve 24. bölgeler Kayaşehir'in ilerisinde, Şamlar ve Arnavutköy'ün daha yakınında Fenertepe'de yer almaktadır. Fenertepe'de Kayaşehir, projesine benzer bir projedir, bir nevi Kayaşehir'in devamıdır. Kayaşehir'in içerisinde bölgelerin yanı sıra, devlet ve özel sektör tarafından yapılan birçok lüks site vardır.
Kayabaşı, Bitlis

Köyün eski adı 1900 yılı kayıtlarında, Ermenice'de "kartalcık" anlamına gelen Ardzıvig, 1917 yılı kayıtlarında ise Arzivnik olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 21 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneydoğusunda ve  numaralı Bitlis-Hizan il yoluna 2.8 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Kayabaşı, Bulancak

Köyün halkı, 93 Harbi'nden (1877-1878) sonra Acara'dan göç etmiş olan Gürcülere dayanır. Nüfusun çoğunluğu Yukarı Acara bölgesinden gelmiştir. Köylüler kendilerini "Zegneli" olarak adlandırmaktadır.Köy, Giresun il merkezine 44 km, Bulancak ilçe merkezine 29 km uzaklıktadır. Köy, Bulancak'ın güneyinde olup,  numaralı Bulancak-Kovanlık-Aydındere il yoluna, Piraziz'in köyleri Yunusemre ve Tepeköy köyleri üzerinden, 13 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kayabaşı, Gümüşhane

Köyün eski adı Kavraz ve Gavras olarak kayıtlarda yer almaktadır. 1591 yılı Osmanlı tahririnde Koğans nahiyesine bağlı görülen yerleşimde 11 Hristiyan ve 7 Müslüman olmak üzere toplam 18 nefer, 1642 yılı avarız defterine göre ise 11 Müslüman ve 4 Hristiyan olmak üzere toplam 15 nefer yaşamaktadır. 1876 yılı sayımında Gavaris adıyla Yağmurdere nahiyesine bağlı görülen köyde, 21 hanede 10 kişi yaşamaktadır. 1898 yılında yaşanan selde köydeki bazı binalar ile tarım arazileri zarar görmüştür.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da bir süre Gavraz ve Kavras  adlarıyla görülen köyün ismi 1950'lerin sonuna doğru değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. Yağmurdere nahiye teşkilatının kaldırılmasıyla birlikte de Gümüşhane merkez ilçesine bağlanmıştır.
Kayabaşı, Havza

Mahallenin adı arazisinde bulunan taşların çokluğundan gelmektedir. Özellikle de köy merkezinde bol miktarda kaya bulunmaktadır. Mahallenin kurucuları olan mübadiller keçilerinin otlaması için yerleşim yeri olarak burayı seçmişlerdir.Bu köy Selanik'ten gelen  Balkan Türkleri tarafından imar edilmiştir.
Kayabaşı, Kalkandere

Köyün adı, 1876 yılı kayıtlarında Rumca kökenli Andra, 1902 yılında ise Endra olarak geçmektedir. Köy, 1913'ten beri günümüzdeki adını taşımaktadır.
Kayabaşı, Kavak

Kayabaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayabaşı, Keşap

Köy, Giresun il merkezine 24 km, Keşap ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Keşap'ın güneybatısında olup, /numaralı Giresun-Keşap devlet/uluslararası yoluna 7,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kayabaşı, Kumru

Kayabaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayabaşı, Köprüköy

Mahallenin eski adı, 1835 ve 1916 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Kerinkar olarak geçmektedir. Daha önceleri Erzurum ili Pasinler ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Köprüköy ilçesine bağlanmıştır.  1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Köprüköy Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 72 km, Köprüköy ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Mahalle, Köprüköy'ün güneybatısında olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna, Yağan Mahallesi üzerinden 15,9 km.'lik bir köy yoluyla (Eski Erzurum-Muş yolu) bağlıdır. Mahalle, Aras Nehri yakınındadır.
Kayabaşı, Mustafakemalpaşa

Bursa  mustafa kemal paşanın güney batısında 7 km mesafede 1876-1879 yılların da  küçük bir tepenin üzerin de kurulmuş 93 muhacırı olarak bilinen İNKAYA mahallesi şimdiki adıyla KAYABAŞI  mahallesi olarak bilinmektedir.madenlerden geçimini devam ettirerek sürdürmüşlerdir. 1960 yılana kadar mahalleden göç olmamıştır .1963 yılında köye açılan ilk okul okuyup yetişen yeni nesil gelecekte mahallenin gelirinin yetmeyeceğini düşünerek mahalleden M.K.Paşaya ve Bursa ya göç etmeye başlamış. Mahallede kalanlar köy işleriyle uğraşarak hayatlarını sürdürmeye devam etmişlerdir. Bursa’ya gelenlerde buldukları işlerde çalışarakevlerinin geçimlerini sağlamış ve çocuklarını da okutarak yeni nesiller yetiştirmişlerdir.
Kayabaşı, Mutki

Köyün eski adı, 1902 ve 1917 yılı kayıtlarında Ermenice'de "balıkçı" anlamına gelen  Sıxors ya da Tsıgors olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 44 km, Mutki ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. Köy, Mutki'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Hasköy-Mutki il yoluna,  2,1 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kayabaşı, Pınarbaşı

Köy, 100 -120 yıl önce Cingözlü'den göç etmişlerdir .Dadaloğlu'ndan gelme Avşar beylerindendir dedelerimiz.
Kayabaşı, Seydikemer

Mahalle, 1914 yılından beri aynı adı taşımaktadır.  Daha önceleri Atlıdere köyüne bağlı bir mahalle iken, 22 Ağustos 1949'da köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Kayabaşı, Zara

Daha önceleri köy iken, 31 Aralık 1991'de Şerefiye'nin belde statüsü kazanmasıyla bu beldeye bağlı bir mahalle haline geldi. 12 Kasım 2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı yasa çerçevesinde Şerefiye Belde Belediyesi'nin kapatılması üzerine 2014 yılında tekrar köy statüsü aldı.
Kayabaşı, İslahiye

Kayabaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayabaşı, Şavşat

Kayabaşı köyünün eski adı Turmanidze'dir. Gürcüce bir yer adı olan Turmanidze, Turmanidzeler (თურმანიძე) olarak bilinen Gürcü aile adından gelir. Gürcü tarihçi Zakaria Çiçinadze de Turmanidzelerin aznauri ve tavadi ailesi olduğunu yazmıştır. Bu yer adı  Türkçeye Turmanize (تورمانیزە) olarak girmiştir.Turmanidze, orta çağda tarihsel Gürcistan'ın güneybatı kısmını oluşturan bölgelerden biri olan Şavşeti'de yer alıyordu. Osmanlılar burayı 16. yüzyılın ortalarına doğru Gürüclerden ele geçirmiştir. Köyde Patarağeleti (პატარაღელეთი), Kodistskaro (კოდისწყარო), Lelovani (ლელოვანი), Zedvake (ზედვაკე), Tetritskaro (თეთრიწყარო), Miçaçi (მიჭაჭი), Kortna (კორტნა) gibi yer adları da buranın bir Gürcü yerleşimi olduğunu göstermektedir.Turmanidze veya Turmanize, 1835 nüfus defterinde ayrı bir köy olarak geçmemektedir. 1886 tarihli Rus nüfus sayımından da anlaşıldığı gibi küçük bir yerleşim olan Turmanidze, bu sırada komşu köylerden birinin mahallesi olarak kaydedilmiş olmalıdır.Turmanidze köyü, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nın ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinin Turmanidze (Турманидзе) olarak kaydettiği yerleşim, Artvin sancağının  Şavşet-İmerhevi kazasına bağlı Garkloba nahiyesinin on köyünden biriydi. Nüfus açısından nahiyenin en küçük köyü olan Turmanidze'de, 20'si erkek ve 15'i kadın olmak üzere, 8 hanede 35 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Gürcülerden oluşuyordu.Turmanidze köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. 7 Mayıs 1920 tarihinde imzalanan Moskova Antlaşması'yla ülkenin sınırları Sovyet Rusya tarafından da tanındı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında, 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Turmanidze Türkiye'ye bırakıldı.Turmanidze, 1922 yılında Artvin livasında yapılan nüfus tespiti sırasında, bu livanın Şavşat kazasına bağlı merkez nahiyesinin bir köyüydü. Nüfusu 16 hanede yaşayan 99 kişiden oluşuyordu. Bu tespitte nüfusun tamamı "Türk" olarak yazılmıştı. Turmanidze veya Turmanize Türkçe olmadığı için köyün adı 1925’te Kayabaşı olarak değiştirilmiştir. Kayabaşı, 1940 genel nüfus sayımında Çoruh vilayetinin Şavşat kazasının merkez nahiyesinin köylerinden biriydi ve nüfusu 117 kişiden oluşuyordu. 1965 yılına gelindiğinde köyde yaşayan insan sayısı 636 kişiyi bulmuştu ve bu nüfus içinde 233 kişi okuma yazma biliyordu.
Kayabelen, Şuhut

Köyün adı, 1530 yılı kayıtlarında Bedeş olarak geçmektedir. 29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Kayabey, Ağrı

Köy, 1902'den beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Eleşkirt ilçesine bağlı olan Kayabey köyü, 17 Eylül 1985'te Ağrı Merkez ilçeye bağlandı.
Kayabeyli, Lüleburgaz

Köy, Kırklareli il merkezine 76 km, Lüleburgaz ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Köy Lüleburgaz'ın güneyinde ve Ergene Nehri kenarındadır. Edirne-İstanbul tren hattında, köyün ismini taşıyan TCDD tren istasyonu vardır.
Kayaboyun, Şırnak

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe kökenli Şerefi olarak geçmektedir. 1987 yılından sonra terör ve güvenlik gerekçesiyle boşaltılan köy, “Köye Dönüş ve Rehabilitasyon Projesi (KDRP)” kapsamında 1999 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.Köy çevresinde, 2022 yılında karada yapılan en büyük 10 petrol keşfinden birisi gerçekleştirildi ve 14 petrol kuyusundan günlük 5.000 varil petrol çıkarılmaya başlandı.Köy, Şırnak il merkezine 43 km uzaklıktadır. Köy, Şırnak'ın güneybatısında olup,  numaralı Güçlükonak-Şırnak il yoluna Kasrik beldesinde, 5,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kayaboğaz, Siirt

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe ve Arapçada "hayrat" anlamına gelen Xayret olarak geçmektedir.
Kayaboğazı Barajı

Kayaboğazı Barajı Kütahya'da, Kocaçay üzerinde, sulama ve taşkın kontrolü amacıyla 1976-1987 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak ve kaya dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 628.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 45,00 m, normal su kotunda göl hacmi 38,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 3,00 km²'dir. Baraj 7.080 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Kayaburun, Divriği

Köyün adı, 1902 yılı kayıtlarında Asdvadzadur, 1902 ve 1928 yılı kayıtlarında ise Odur olarak geçmektedir.
Kayabükü, Mengen

Köyün adı 1919 yılı kayıtlarında Kilisebükü ya da Kirsebükü, 1928 yılı kayıtlarında ise Kayabükü olarak geçmektedir.
Kayacan Erdoğan

Kayacan Erdoğan (d. 21 Mart 1988), 1. Lig ekiplerinden BB Erzurumspor'da kaleci olarak görev yapan Türk futbolcudur.Eskişehirşekerspor altyapısında futbol hayatına başlamıştır. 2004-05 sezon başında Eskişehirspor altysapına transfer olmuştur. 2.11.2006 tarihinde profesyonel sözleşme imzalamıştır. Eskişehirspor'da 2015'e kadar forma giyen oyuncu 8 Ocak 2015'te fazla forma şansı bulamadığı sebebiyle Kayserispor'la 1,5 yıllık sözleşme imzalamıştır.
Kayacı, Erdemli

Kayacı, Mersin ilinin Erdemli ilçesine bağlı bir mahalledir. Rakımı 150 metre ile 700 metre arasında değişen mahallenin Erdemli'ye uzaklığı 13 km'dir. Ayrıca, mahallenin merkezinin (Bozburun) rakımı 700 metre civarındadır. 2019 nüfus sayımına göre Mahallenin nüfusu 1329 kişidir.2019 yılı nüfus sayımına göre mahallenin nüfusu 1329 kişiir. Yaz mevsiminde sebzecilik yapanların gelmesiyle nüfus 5000 civarına çıkmaktadır. Mahalle yaklaşık 500 haneden oluşmuştur.
Kayacı, Mazgirt

Yerleşiminden 1530 yılı tahririnde, günümüzdeki Kayacı adıyla Çemişgezek sancağının Mazgird nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilmektedir. Yerleşim o tarihten günümüze köy statüsünü sürdürmektedir.
Kayacık Barajı

Kayacık Barajı, Gaziantep'te, Ayfinar Deresi üzerinde, sulama amacıyla 1995-2002 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.858.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 50,00 m., normal su kotunda göl hacmi 116,76 hm³, normal su kotunda göl alanı 13,10 km²'dir. Baraj 13.680 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Kayacık, Ahırlı

Kayacık; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayacık, Araklı

Mahallenin eski ismi "Kizirnos"'dur. 1530 yılı tahririnde o dönemki Sürmene Nahiyesinin köyleri arasında yerleşimden bahsedilmemektedir. 1834 yılı Sürmene Nüfus Defterinde Kizirnos adıyla o zamanki Sürmene Nahiyesine bağlı bir köy olarak görülmektedir.Yerleşim, Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra da Kizirnos adıyla kayıtlarda yer almıştır. Sürmene ilçesinin köyüyken, 1953 yılında Sürmene'den ayrılarak ilçe olan Araklı'ya bağlanmıştır. Yerleşimin Kizirnos olan adı da 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Kayacık olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Kayacık, Bandırma

Kayacık Mahallesi, yaklaşık 344 hektar olup, Bandırma ilçe sınırlarına 2006 yılı içinde dahil olmuştur. Daha önce köy niteliğinde olan mahalle gelişmeye açık bir alan oluşturmaktadır. TOKİ evleri de bu mahallede yapılmıştır. Mahallenin büyük bir kısmı 18. madde uygulamasına alınmış ve çalışmalar devam etmektedir. 4.203 nüfusu vardır.
Kayacık, Bulgaristan

Köyün eski ismi Timarova idi. Fakat komünist iktidarının Türklere karşı uyguladığı asimilasyon politikasından dolayı Osmanlı döneminden kalan tımar ve has kelimelerini içeren isim, Ravnets ile değiştirildi. Totaliter rejiminin yıkılmasından sonra köy halkının verdiği dilekçe sonucu, 2000'li yıllarda köyün ismi tekrar Timarevo olmuştur.Bağlı olduğu Hitrino (Şeytancık) ilçesine 2 km uzaklıktadır. Kuvat mahalle, Aşağı mahalle, Yukarı mahalle ve Dobruca mahallesi adında dört mahalleden oluşur. Çevresindeki köyler; Vırbak (Söğütlü), Dlışko (Uzunlar), Hitrino (Şeytancık) ve Dobrivoynikov (Hasköy) köyüdür.
Kayacık, Ezine

Köyün yakınlarındaki Çiğri tepesinde, 454 yılı kayıtlarında geçen Neándria antik kenti bulunmaktadır. Köyün adı, 1902 yılı kayıtlarında Kayacı Oba olarak geçmektedir.
Kayacık, Gördes

Osmanlı döneminde Saruhan Sancağına bağlı bir ilçe iken; yunan işgali sonucu oluşan yıkım - yağma nedeniyle nüfusunun büyük bölümü göç etmiş ve geri dönmemiştir. Bu sebeple Cumhuriyet dönemi ile birlikte köy statüsüne düşmüştür. 29 Şubat 1972 tarihindeki kararla tekrar belediye statüsü alarak beldeye dönüştür. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.Halkın geçim kaynağını tarım ve hayvancılık oluşturmaktadır. Yetiştirilen ürünler arasında, tütün, susam, afyon, arpa, buğday, zeytin, üzüm, kiraz, ayva, domates, kırmızıbiber, Kayacık biberi diye tanınan biber çeşidi, mısır, ayçiçeği, kestane, ceviz ve sebze çeşitleri başta gelmektedir. Büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık yapılmakta, yerleşim yerinde süt toplama merkezi ve zeytin yağı çıkarma tesisi bulunmaktadır.
Kayacık, Karapınar

Kayacık; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayacık, Kaynarca

Mahallenin adıufak tefek kayalardan meydana geldiği için kayacık ismini almıştır Kayacık mahallesi birbirlerine 1–2 km mesafeli 5 farklı mahalleden oluşur. Her mahalle kendi adları ile anılır. Bu küçük mahallelerin (bölgede köy olarak bilinir) birleşmesi ile oluşturulmuş tüzel kişilik Kayacık olarak adlandırılmıştır. Kayacık bölgedeki büyük arazi gruplarından birinin adıdır.
Kayacık, Kestel

Kayacık mahallesi Oğuzların Bozoklar kolundan ayrılan bir grubun oluşturduğu bir mahalledir. 12. yüzyılın sonlarına doğru kurulduğu tahmin edilen mahallenin kesin kuruluş yılı bilinmemektedir. İlk olarak Orta Asya'dan göçen 6-7 hane mahallenin temellerini oluşturmuştur.Doğusunda Nüzhetiye ,  batısında Dışkaya, Barakfaki ve Ağlaşan , güneyinde Dudaklı, kuzeyinde Paşayayla köyü bulunmaktadır.Zeytin, incir, ceviz , şeftali gibi Bursa'nın yöresel ürünlerinin tarımda başlıca üretimi yapılmaktadır.
Kayacık, Kulp

Mahallenin Kürtçe adı İNİKA 'dır.Mahallenin adının nereden geldiği bilinmemektedir. Ancak köy roma döneminden kalma antik bir şehir üzerüne kuruludur. mahallenin yamacına kurulduğu dağın tepesinde romalılardan kalma eski bir kilise bulunmakta bundan dolayı dağa kilise dağıda denilmektedir. mahalleden 35 km uzaklıkta eski bir yerleşim yeri bulunmaktadır.
Kayacık, Oğuzeli

Kayacık; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayacık, Seydikemer

Akdağ eteklerinde kurulmuştur. Köye ilk yerleşim, yörenin aşağısındaki Kutmular yerleşiminde gözüken bir salgın nedeniyle bölgeye gelen Ali Paşa tarafından yapıldığı bilinmektedir. Geçim kaynağı tarım ve hayvancılık olmakla birlikte son yıllarda seracılık faaliyetleri için ciddi göç vermiştir. Yaylacılık ve dağ turizmine açıktır.Muğla iline 182 km, Fethiye ilçesine 45 km uzaklıktadır. Güneyinde Yaka ve Güneşli; kuzeyinde Çatak ve Dere Köy; batısında Kıncılar mahalleleri, doğusunda ise eteklerine kurulu olduğu Ak Dağ yer alır. Ak Dağ'ın diğer yüzü Antalya il sınırları içerisindedir.
Kayacık, Yapraklı

Köy, Çankırı il merkezine 39 km, Yapraklı ilçe merkezine 29 km uzaklıktadır. Köy, Yapraklı'nın güneydoğusunda olup,  numaralı, Yapraklı-İkizören il yoluna Büyükakseki ve Topuzsaray köyleri üzerinden 16 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kayacık, Çamoluk

Köyün adı 1916 yılına tarihlenen Osmanlı kaynağında da Kayacık olarak geçmektedir. Köyün eski adı Xınzoridir. Bu ad Ermenice "elmalı" anlamına gelen xntsori kelimesinden türemiştir. Zaman içerisinde halk arasındaki adı Hınzırıya dönüşmüştür. Daha önceleri Giresun ili Alucra ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Giresun ili Çamoluk ilçesine bağlanmıştır.Köy; Giresun iline 201 km, Çamoluk ilçesine 15 km uzaklıktadır. Köy, Berdiga Dağı'nın eteğine kurulmuştur. Çamoluk'un kuzeydoğusunda olup,  numaralı Alucra-Çamoluk il yoluna Hacıören Köyü'nde 6,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kayacık, İliç

Köyün eski adı, 1916 yılı kayıtlarında Nordin olup, Ermenice'de "nordun" sözcüğü "yeniev" anlamına gelmektedir. Daha önceleri Sivas ilinin Divriği ilçesine bağlı olan köy, 10 Haziran 1942 tarihinde Erzincan ilinin İliç ilçesine bağlandı.
Kayacıklar, Kepsut

Daha önceleri Kayaeli köyüne bağlı bir mahalle iken, 30 Mart 1946'da köy statüsü kazandı. Kayacıklar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Kayacılar, Bozkır

Kayacılar; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kayadan

Kayadan, Yakutların Tengricilik inancında güclü bir ruh ya da tanrıdır. Kuvvet Tanrısı olarak görünür. Gücü sembolize eder.
Kayadağ, Bitlis

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe'de "beyler mezrası" anlamına gelen Mezremîran olarak, 1990 ve öncesi kayıtlarda ise Karadağ olarak geçmektedir.  Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2008 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.Köy, Bitlis il merkezine 52 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneybatısında ve /numaralı Bitlis-Siirt devlet/uluslararası yoluna 11,7 km.lik bir yolla bağlıdır.
Kayadelen, Suşehri

Köyün eski adı 1522 yılı kayıtlarında Sıradur olarak geçmektedir. Daha önce Kılıçkaya Baraj Gölü kenarında olan köy, 1,5 km. kuzeye, Büyükgüzel Köyü yakınına taşınmıştır.
Kayadelen, Varto

Köyün eski adı 1916 yılı kayıtlarında Kunar ya da Kunav olup, Kurmanci'de "kunav" sözcüğü "su deliği" anlamına gelmektedir.