barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Dikkaya, Maçka

Yerleşimin eski ismi "Zavera"'dır. 1486 ve 1515 yılı Osmanlı kayıtlarında Maçka'nın köyleri arasında yerleşim yer almamıştır. 1520 yılı tahririnde Zavera adıyla 98 hane, 2 bive (dul kadın) ve 3 mücerred (yetişkin bekar erkek) Hristiyan ve 2 Müslüman hane kaydedilmiştir. 1583 yılı kayıtlarında Zavera diğer adıyla Kondu olarak bahsedilen yerleşimde, 37'si Hristiyan ve 5 Müslüman olmak üzere toplam 42 hane kaydedilmiştir. 1683 yılı avarız defterinde köyde avarız hanesi kaydedilmemiştir. 1842-45 tarihli nüfus defterin ve 1876/1877 Salnamesinde, Maçka'ya bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmemiştir. Müstakil bir köy olarak görülmemekle birlikte, 1857 tarihli İngiliz konsolosluk raporlarına göre yerleşimde yaşayanların Gümüşhane kökenli olduğu ve görüntü olarak Müslüman ama kalben Hristiyan olacak şekilde iki dinli olarak yaşadıkları belirtilmiştir. Buradan yola çıkıldığında, yerleşimin bir köyün mahallesi olduğu düşünülmektedir.Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra Zavera adıyla Maçka kazasına bağlı bir köy olarak görülen yerleşimin adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Dikkaya olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Dikkaya, Çamlıhemşin

Köyün eski adı Mek'alesk'iriti olup Lazcada "yer kapmak" anlamına gelmektedir. 1958 yılında "Dikkaya" adını alarak köy statüsüne kavuşmuştur.Rize il merkezine 67 km, Çamlıhemşin ilçesine 6 km uzaklıktadır. Köyde Hocva ve Kinya Mahalleleri bulunmaktadır.
Dikkuyruk

Dikkuyruk (Oxyura leucocephala), ördekgiller (Anatidae) familyasından küçük bir ördek türü. Akbaş ve kalkıkkuyruk olarak da bilinir.Uzun, arkaya ya da yukarıya doğru dikilmiş kuyruğu, büyük, beyaz başı ve geniş, mavi gagasıyla hemen tanınan, nadir bulunan küçük bir ördektir.Erişkin erkekler, beyaz bir baş, siyah bir baş tepesi ve boyun, gri ve kırmızımsı vücut, mavi bir gagaya sahiptir.Erişkin dişiler, beyaz bir yüz ve daha koyu bir gaga, baş tepesi ve bir yanak çizgisi, gri-kahverengi bir vücuda sahiptir.Türkiye'de, Göller Yöresi'ndeki etrafı geniş sazlıklarla çevrili irili ufaklı göllerde ve Göksu Deltası'nda yaşarlar. Afyonkarahisar ve Konya civarında da bir miktar nüfusa sahiptir.En yoğun olarak Burdur'da bulunur. Dünya üzerindeki kış nüfuslarının %66'sından çoğu Burdur Gölü'nde bulunmaktadır. Koruma altına alınmış türlerdendir ve avlanması (avlanma sezonu dahil) yasaklanmıştır.
Dikkuyruklu ötleğen

Kuzeydoğu Afrika ve güneybatı Asya'dan Mısır'a ve Somali'nin doğusundan kuzey Hindistan'a kadar yayılış gösteren yerleşik bir türdür.Bu aktif kuş tipik olarak, funda, çalı veya uzun ot türlerinden oluşan habitatlarda kalın çalılar, ılgınlar veya benzer örtülerde bulunur.Büyüklükleri 10–11 cm kadardır. Üreme tüyleri, yetişkinlerde üst kısımlar gri-kahverengi ve koyu çizgilidir. Alt kısımları beyazımsı, böğürleri kahverengimsi sarı, gaga kısa ve siyahtır. Eşeyler benzerdir.Kışta, erişkinlerin yukarıları daha zayıf çizgilerle daha parlak kumlu kahverengidir, kenarlar daha kahverengi-sarı ve gaga soluktur.12 alttürü vardır. Güney Türkiye'deki P. g. akyildizi alt türünün yukarı kısımları en koyu, en kahverengi ve ağırca çizgilidir ve en parlak kahverengi-sarı böğüre sahiptirler. Kuyruk uzundur ve bu türün uçuşu zayıftır. Böcekçildir.
Diklo

Diklo (Gürcüce: დიკლო) Gürcistan'daki tarihi Tuşeti bölgesinde yer alan bir köydür. İdari olarak, Kaheti'nin Ahmeta Belediyesine bağlıdır. Büyük Kafkas Dağları ve Tuşeti'deki Pirikita Sıradağlarının arasında konumlanmıştır.2002 nüfus sayımına göre, köyde 5'i erkek 11'i kadın olmak üzere toplam 16 kişi yaşıyordu. Köyün merkezinde kadınların girmesinin yasak olduğu bir ibadethane vardır. 2014 nüfus sayımına göre ise, köyde yaşayan kimse kalmamıştır.Köyün 2 km doğusunda Eski Diklo ve Diklo Kalesinin kalıntıları bulunmaktadır. Kale, 2018 yılında Gürcistan'ın Ulusal Öneme Sahip Kültür Anıtları listesine eklenmiştir. 4. yüzyıla tarihlenen kale, ülkenin Orta Çağ boyunca kuzey sınırlarını koruduğundan Tuşeti'nin tarihinde önemli bir yere sahiptir.Kale, çam ormanlarıyla kaplanmış sarp bir dağın üzerine inşa edilmiştir. Kompleksteki yapılar arasında evler, barınaklar, depolar ve surlar yer almaktadır.   Yapılar, yoğun, entegre ve özerk bir savunma sistemi oluşturmak üzere tasarlanmıştır. Bu savunma sistemi, davetsiz misafirlerin hareket etme kabiliyetini sınırlayacak 1 metre genişliğindeki koridorlarla desteklenmiştir.Kale farklı rakımlara sahip 3 katmandan oluşmaktadır. Alt seviye ekim ve tarımsal faaliyetler için kullanılmıştır. Diğer katmanlar ise birbirine bitişik evlerden oluşmaktaydı. Evlerin dış duvarları bir güvenlik duvarı oluşturmaktaydı. Üst katmanda iki katlı dikdörtgen bir kule vardı. Στο κορυφαίο επίπεδο υπήρχε ένας ορθογώνιος διώροφος πύργος.
Dikloro difenil dikloroetilen

Dikloro difenil dikloroetilen (DDE) DDT'den hidrojen klorür kaybıyla oluşan kimyasal bileşiktir. DDT'nin 20. yüzyıl ortalarında yaygın olarak kullanımı nedeniyle günümüzde hâlâ hayvan doku örneklerinde DDT ve DDE izlerine rastlanmaktadır. DDE diğer organoklorürler gibi yağda çözünebildiği için özellikle tehlikelidir. Bu nedenle vücuttan nadiren atılır ve konsantrasyonu yaşam boyunca artma eğilimindedir. Buna tek istisna anne sütüdür. Annenin vücudunda bulunan DDE'nin önemli bir kısmı anne sütü ile yavrusuna geçer. Organizmanın yaşamı boyunca DDE'nin vücutta birikmesi biyobirikime yol açarak DDE'nin olumsuz etkilerini artırır.
Diklorobenzen

Diklorobenzen (DCB) molekül formülü C6H4Cl2 olan, benzenin klorlandırılmış izomerik türevlerinden herhangi üçünden birini tanımlayabilir:
Diklorokarben

Diklorokarben (karbon diklorür, diklorometilen, IUPAC: diklorometiliden) kimyasal formülü CCl2 olan reaktif ara maddedir. Bu kimyasal tür izole edilmemiş olmasına rağmen, organik kimyada kloroformdan üretilen yaygın bir ara maddedir. Bu bükülmüş diamanyetik molekül hızla diğer bağlara girer.Bir reaktif ara madde olarak diklorokarben ilk olarak 1862'de kloroformu CCl2.HCI olarak gören Anton Geuther tarafından önerildi. Hazırlanışı, 1950'de Jack Hine tarafından yeniden araştırıldı.Formülü, Tetrakloroetilenin ampirik formülü ile aynıdır ve dimeri tetrakloroetilen olarak görülebilir.İlgili klorokarben (ClHC), metillityum ve diklorometandan üretilebilir. Spiropentadien sentezinde kullanılmıştır. Daha reaktif olan dibromokarben CBr2 ile yakından ilişkilidir.Diklorokarben en yaygın olarak kloroform ve potasyum tert-bütoksit veya sulu sodyum hidroksit gibi bir bazın reaksiyonuyla üretilir. Bir faz transfer katalizörü, örneğin benziltrietilamonyum bromür, hidroksitin organik faza geçişini kolaylaştırır.Diklorokarben, geminal diklorosiklopropanlar oluşturmak için alkenlerle bir [1+2]sikloekleme reaksiyonuna girer. Bunlar siklopropanlara indirgenebilir veya geminal halojenür hidrolizi ile siklopropanonlar verecek şekilde hidrolize edilebilir. Diklorosiklopropanlar ayrıca Skattebøl yeniden düzenlemesinde allenlere dönüştürülebilir.Reimer-Tiemann reaksiyonunda diklorokarben fenollerle reaksiyona girerek orto-formillenmiş ürünü verir, örneğin fenolden salisilaldehite.
Diklorometan

Diklorometan (DCM) ya da metilen klorür CH2Cl2 formülüne sahip bir organik bileşiktir. Renksiz bir sıvıdır ve hoş kokuludur. Su ile karışmasa da biraz polardır ve birçok organik çözücüde çözünür. Çözücü olarak kullanılır.DCM, metan ya da klorometanın 400–500 °C derecelerde klor ile tepkimesinden elde edilir. Bu sıcaklıklarda metan ve klorometan seri tepkimeye girerek daha fazla klorlu bileşikler oluşturur. Bu yolla 1993'te ABD, Japonya ve Avrupa'da yaklaşık 400.000 ton DCM üretilmiştir.Bu tepkimenin ürünleri olarak klorometan, diklorometan, kloroform, karbon tetraklorür ve hidrojen klorür oluşmaktadır; ürünler damıtılarak ayrıştırılır.DCM ilk olarak 1839 yılında Fransız kimyager Henri Victor Regnault (1810-1878) klorometan ve klor karışımının güneş ışığı altında bırakılması ile üretilmiştir.Diklorometan, kısmen inert olduğu için çözücü olarak yaygın şekilde kullanılır. Bununla birlikte, bazı güçlü nükleofillerle reaksiyonlara katılır. tert-bütillityum, DCM'i protonsuzlaştırır:Metilen klorür birçok endüstriyel işlemde çözücü olarak kullanılmaktadır. Yaygın bir boya çıkarıcı ve yağ çözücüdür. Gıda endüstrisinde kahve ve çayı kafeinsizleştirmek için kullanılır. Poliüretan köpükler için şişirici madde olarak da kullanılmaktadır.Metilen klorür, elektron donörlerine hidrojen bağı yapabilen bir Lewis asididir.  Sert asit olarak sınıflandırılır. Verici-alıcı bağının birçok termodinamik çalışmasında kullanılmış olan bir çözücüdür. Bu termodinamik çalışmalarda metilen klorürün donör hidrojen bağı düzeltmeleri rapor edilmiştir.Kimyasal bileşiğin düşük kaynama noktası, kimyasalın küçük sıcaklık farklarından mekanik enerji çıkarabilen bir ısı motorunda işlev görmesini sağlar. DCM ısı motorunun bir örneği, su içen kuştur. Oyuncak oda sıcaklığında çalışır.DCM, belirli plastikleri kimyasal olarak kaynatır. Örneğin, elektrik sayaçlarının kasasını kapatmak için kullanılır. Genellikle plastik kaynak yapıştırıcılarının ana bileşeni olarak satılır, ayrıca model oluşturma meraklıları tarafından plastik bileşenleri birleştirmek için yaygın olarak kullanılır. Genellikle "Di-clo" olarak adlandırılır.DCM, basit klorohidrokarbonlar arasında en az toksik olmasına rağmen, ciddi sağlık riskleri taşır. Yüksek uçuculuğu onu akut bir solunum tehlikesi yapar. Deriden emilebilir.Soluma yoluyla diklorometana akut aşırı maruz kalmanın semptomları arasında konsantrasyon güçlüğü, baş dönmesi, yorgunluk, mide bulantısı, baş ağrıları, uyuşma, hâlsizlik ve üst solunum yollarında ve gözlerde tahriş yer alır. Daha ciddi sonuçlar boğulma, bilinç kaybı, koma ve ölümü içerebilir.
Dikme, Bitlis

Köyün eski adı 1902 ve 1928 yılı kayıtlarında Sap olarak geçmektedir.  Köy, terör nedeniyle 1993 yılında boşaltılıp, 2006 yılında tekrar yerleşime açılmıştır.Köy, Bitlis il merkezine 28 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in güneyinde, Siirt il sınırı yakınındadır. Şirvan Barajı'na ve daha sonra Ilısu Barajı'na ulaşan Kezer Çayı vadisinde yer alır.
Dikme, Kars

Köyün eski adı, 1889 yılı kayıtlarında Novo Mixailovka olup, Rusça'da "yeni Mihailkenti" anlamına gelmektedir.
Dikmece, Antakya

Mahallenin adı 1526 yılındaki Osmanlı kayıtlarında "Arkud" olduğu görülmektedir. Dikmece mahallesine Arapça "Kırmızı Tepe" anlamına gelen "Tillit Ahmar" denilmektedir. 1932 yılında köy statüsünü almıştır.
Dikmeler arası uzunluk

Dikmeler arası uzunluk (p/p, p.p., pp, LPP veya LBP), geminin yaz yük çizgisi boyunca gövdenin ön yüzeyinden veya ana burun dikey elemanından, ana kıç dik elemanına kadar olan uzunluğudur. Kıç bodoslama olmadığında, dümen stokunun merkez çizgisi ekseni, dikler arasındaki uzunluğun arka ucu olarak kullanılır.Boyu kıç bodoslama veya dümen stokunun ölçmenin, sarkan uçlarında bulunan küçük, genellikle kullanılamayan hacmi hariç tuttuğu için geminin taşıma kapasitesi hakkında makul bir fikir verdiğine inanılıyordu. Bazı gemi türlerinde bu, tüm pratik amaçlar için bir su hattı ölçümüdür. Açılı kıça sahip gövdeli bir gemide, geminin su çekimi değiştikçe doğal olarak bu uzunluk da değişir, bu nedenle uzunluk tanımlanmış bir yük koşulunda ölçülür.
Dikmen

Dikmen, Sinop ilinin bir ilçesidir. İl merkezine 50–55 km uzaklıktadır. Sinop'un doğusunda, Samsun ili sınırında bulunmaktadır. Durağan ve Gerze ilçeleri ile komşudur. 1990 yılına kadar Gerze'ye bağlı bir belde olan yerleşim, bu tarihte ilçe statüsüne kavuştu. Günümüzde ilçeye bağlı yirmi sekiz köy bulunmaktadır.Karadeniz Bölgesi havzasında yer alan Dikmen ilçesi, Güzelceçay Vadisi’nde, çam ormanları arasında kurulmuş küçük bir yerleşimdir. Havzanın genel özelliğine paralel olarak, dağlık ve engebeli bir arazi yapısına sahip olan yerleşim, 1. derece heyelan bölgesidir.30 Kasım 1989 tarihinde Çorak ve Dumanlı köylerinin de sınırlarına dahil edilmesi ile belediye statüsü alarak beldeye çevrildi.Dikmen nüfus büyüklüğü açısından ildeki en küçük ilçedir. İlçeden il içindeki daha büyük kentsel merkezleri ve ayrıca yurt içinde büyük şehirlere göç yaşanmaktadır. 1980'li yıllardan itibaren Dikmen kentsel-kırsal nüfus oranlarının kentsel nüfus lehine değişmesi söz konusu olmakla birlikte, ilçe halen kırsal nüfus ağırlıklıdır. Yine 1980'li yıllardan itibaren hem kentsel hem de kırsal nüfus artış oranları giderek azalmaktadır.Dikmen ilçesindeki sektörel dağılım hizmetler, tarım ve sanayi şeklindedir. İlçede hizmetler sektörü oranı %86.3 iken; ilçedeki hizmetler sektörünün il genelindeki payı %0.8’dir ki, bu il genelindeki en düşük orandır. Gerze sınırı boyunca yer alan Göktepe ve Soyuk Tepesi kayak sporları; Göktepe ve Kiraz Dağları’ndaki Kuzfındık, Omurlu, Üçpınar Köyü ile Samsun ili Yakakent ilçesi Domuzalan Köyü arasında yer alan Domuzalan Yaylası ile Yaykın Köyü civarında Ayvalan Yaylaları ise yayla turizmi açısından önemli alanlardır.ekonomisi genel olarak tarım ve hayvancılığa dayanan ilçede sektörün oranı %7.3; sektörün il genelindeki payı ise %0.02’dir. İlçe arazilerinin genel olarak VI. ve VII. sınıf tarım topraklarından oluşması ve araziler büyük bir kısmının dağlık ve engebeli olması nedeniyle hububat ekimi çok azdır. Ekimin yapıldığı yerlerde buğday, arpa, yulaf, mısır yetiştirilmektedir. İlçede ayrıca Karadeniz Bölgesi’nde yetişebilen hemen her türlü meyve ve sebze yetişmektedir. İlçenin dağlık köylerinde besi, süt ve mera hayvancılığı ile arıcılık yapılmaktadır. Ormanlık alanların varlığı nedeni ile ormancılık da ilçede önemli bir geçim kaynağıdır.Sanayi sektörü, ilçedeki üçüncü önemli sektör konumundadır. İlçede bulunan sanayi tesislerinin il geneli içindeki oranı %0.3’dür. Sektörün ilçe sektörel dağılımı içindeki oranı ise %6.4'tür. Dikmen ilçesinde, Sinop ilinin kalkınmada birinci öncelikli iller arasında yer almasına bağlı olarak devlet desteği ile Güzelceçay Mevkii'nde kurulmuş dört adet balık unu ve yağı fabrikası bulunmaktadır. Türkiye genelinde üretilen balık unu ve yağının %35'i bu fabrikalarda üretilmektedir. Ayrıca ilçede bir tavuk çiftliği ve yem fabrikası bulunmaktadır. Mevsimli üretim yapılan bu fabrikalarda üretilen balık yağı, balık unu ve deniz salyangozu yurt dışı (Japonya) ve yurt içi pazarlara satılmaktadır. İlçede tavuk yemi ve etlik piliç üretimi de yapılmaktadır.
Dikmen Gürün

1961 yılında Arnavutköy Amerikan Kız Koleji'nden mezun oldu. Öğrenimine ABD'de devam etti. 1964 yılında ABD - Iowa'da Parsons College Tiyatro Bölümü'nde lisans eğitimini, 1971'de Texas Tech Üniversitesi Tiyatro bölümünde yüksek lisansını tamamlayarak Türkiye'ye döndü. 1979 yılında Ankara Üniversitesi DTCF Tiyatro Kürsüsü'nden doktora derecesi aldı.Doktorasını tamamladıktan sonra akademik çalışmalarına bir süre ara verdi. Akis, Kim, Dünya, Yön gibi dergi ve gazetelerde tiyatro eleştirileri yazdı. 1982 yılında Cumhuriyet gazetesinde tiyatro yazıları yazmaya başladı. Cumhuriyet'teki yazılarını o tarihten beri  sürdürmektedir.1990'da Tiyatro Eleştirmenler Birliği'nin kurucuları arasında yer aldı. 1993 yılında İstanbul Üniversitesi Tiyatro Bölümü'nde öğretim üyesi olarak görev yapmaya başladı. Tiyatro eleştirisine giriş, uygulamalı tiyatro eleştirisi, karşılaştırmalı metin çalışmaları, Türk tiyatrosu, eleştiri kuramları, tiyatroda postmodernizm konularında dersler verdi. 1997 yılında doçent, 2006'da profesör ünvanını İstanbul Üniversitesi'nden aldı.  1997-2003 yıllarında Tiyatro Eleştirmenliği ve Dramaturji Bölümü Başkanlığını üstlendi. Hakemli Tiyatro Eleştirmenliği ve Dramaturji Dergisini yayın hayatına soktu.  2008 yılında emekli oldu. 2013 yılından itibaren Kadir Has Üniversitesi Tiyatro Bölümünde tam zamanlı öğretim üyesidir.Gürün, akademik çalışmaları dışında 1993-2013 arasında Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali'nin yönetmenliğini yaptı, 14 festival düzenledi.  2014 yılında İstanbul Tiyatro Festivali Onur Ödülü ile ödüllendirildi.Bir süre  İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı’nda Sahne ve Gösteri Sanatları Yönetmeni olarak görev yaptı. İstanbul Üniversiteleri Tiyatro Şenliği (2008),  Türkiye Üniversiteleri Tiyatro Şenliği (2009)  İstanbul'un tiyatro mekanlarını inceleyen Geçmişten Geleceğe Perde Açan Gelenek (2011) başlıklı araştırma, bu görevi sırasına gerçekleştirdiği projelerdendir.Beş yıl Tiyatro Tiyatro dergisinin  yayın yönetmenliğini yaptı. Tiyatro üstüne kitaplar yayımladı. Tiyatro Yazıları  (2000) ve Ateş Kuşu Semiha Berksoy (2010), Yıldız Kenter'in hayatını konu alan Tiyatro Benim Hayatım (2015) başlıca kitaplarıdır.2020'de Gürün'e armağan olarak,  akademisyen ve İstanbul Tiyatro Festivali yöneticisi olarak ortaya koyduğu çalışmalar üstüne yazılar ile meslektaşları, öğrencileri ve sanatçıların çeşitli makale ve incelemelerinden oluşan  Dikmen Gürün’e Yazılar" başlıklı bir armağan kitap yayımlanmıştır.Tiyatro Benim Hayatım - Yıldız Kenter'in Hayat Hikayesi, 2015, Yapı Kredi Yayınları, ISBN 9789750834554
Dikmen Vadisi

Dikmen Vadisi; adını Ankara'nın Çankaya ilçesine bağlı bir semt olan Dikmen'den alan bir vadidir. Yıllar boyunca kaçak ve gecekondu tipi yapılaşmaya maruz kalan vadide bir süre önce Dikmen Vadisi Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi adı altında bir yenileme ve yeniden kazandırma çalışmaları başlatılmış; etaplar halinde bu yapılar yıkılarak vadi ve çevresi yeniden düzenlenmiştir. Günümüzde Ankara Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı bir park olarak hizmet veren vadide spor ve yürüyüş alanları, kafeler, süs havuzları ve çocuk oyun sahaları bulunmaktadır.90'lı yıllara kadar oldukça bakımsız bir halde olan ve çarpık kentleşmenin hüküm sürdüğü vadide, 1989 yılında bir kentsel dönüşüm planı uygulanmasına karar verilmiştir. Dikmen Vadisi Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi olarak adlandırılan bu tasarı aynı zamanda ülkenin gecekondu bölgeleri için hazırlanan ilk kentsel dönüşüm projesi olma özelliğini de taşımaktadır. Bu bağlamda ilk çalışmalar aynı yıl başlamış ve projenin ilk etabı 1994 yılında tamamlanmıştır. 2002'de ikinci, 2009'da ise üçüncü etabı başarıyla bitirilen projenin hâlen dördüncü ve beşinci etaplarında çalışmalar devam etmektedir.Halihazırda iki etaptan oluşan vadi, yaklaşık 378.000 m²'lik bir alan üzerine kuruludur. Bu alanın 31.000 m²'sinde gölet, 87.500 m²'sinde set zemin ve geri kalan 260.000 m²'lik alanda ise 120.000'den fazla yaprak döken ve iğne yapraklı ağaç ve 50'ye yakın bitki türü bulunmaktadır. Olabildiğince doğal bir ortam elde edilmeye çalışılan vadide iki tanesi büyük, bir tanesi de küçük olmak üzere toplam üç adet şelale yer almaktadır. Etrafında modern ve çok katlı konutların yükseldiği vadinin içinde ise çok sayıda kafe, konferans salonu, iki adet cami ve her yaştan insana hitap edebilecek sosyal tesisler bulunmaktadır.
Dikmen Yaylası

Dikmen Yaylası, Sakarya ili, Hendek ilçesi sınırlarındaki yayla. Hendek merkezden 36 km, 1:30 saat uzaklıktadır. Dikmen Köyünün 6 km uzağında, Sakarya'nın en yüksek noktası Dikmen Tepesi'nin (1725 m) alt tarafında yer alır. 7882 m² (0,79 ha) büyüklüğündedirYaylanın üst kısmındaki tepe yüksekliği ile seyir imkânı sunar. Zirvede  bulunan şehit için Ağustos ayında mevlitli yemek verilir. Haziran ayında geleneksel yayla şenliği düzenlenir. 2018 yılında 110. şenlik yapılmıştır.Hendek, Karadere ve Dikmen köyleri güzergahından ulaşılır. Elektriği olan köyde çadır kampı yapılabilmektedir.
Dikmen Yıldızı (film)

Aka Gündüz'ün aynı isimdeki kitabından uyarlanan ve Milli Mücadele yıllarında geçen filmin başrollerinde Türkan Şoray ve Önder Somer yer almıştır.
Dikmen, Balışeyh

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kırıkkale Merkez ilçeye bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Balışeyh ilçesine bağlandı.
Dikmen, Beypazarı

Mahallenin yerleşim yerinin yakınlarında dik yüksek kayalıklar vardır. Muhtemelen buradan ismini almış olup, mahallenin tarihi Hititlere kadar dayanmaktadır. Gordion'dan sonra ikinci büyük höyük buradadır. Tarihi İpek Yolu'nun geçtiği yerdir.
Dikmen, Girne

Dikmen (Yunanca: Δίκωμο Dikomo), Lefkoşa'nın 8 km kuzeyinde, 2.500 nüfuslu, de jure olarak Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne Bölgesi'nde ve de facto olarak ise Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne İlçesi'nde yer alan bir kasabadır.Kıbrıs Şehitleri Abidesi'nin 3 km kadar güney-doğusundadır. Halkı tarım, hayvancılıkla uğraşmakta, bir kısmı Lefkoşa ve Girne'de çeşitli sektörlerde çalışmaktadır. Eskiden bir Rum yerleşimi olan köy Kıbrıs Harekâtı'ndan sonra Türklerin eline geçmiş, askeri personeli ikamet ettirmek için bir askeri lojman ve muhabere birliği kurulmuştur. Güvenlik Kuvvetleri Komtanlığı'nın  destek taburu bu köydedir. Batısında Boğazköy, Doğusunda Taşkent, Güney Batısında Gönyeli ve Güney Doğusunda Hamitköy toprakları uzanmaktadır.Güneyinde bulunan Yakın Doğu Üniversitesi Kampüsü'ne 5 km uzaklıktadır. Kasaba'da bulunan iki adet su değirmeni eski zamanlarda, şimdi kurumuş olan doğal su kaynağının yakınlarında kurulduğunu  göstermektedir. Böğazköy'den başlayıp Taşkent'e kadar uzanan Beşparmak Dağ sırasının güney yamaçlarında neolitik çağlara ait pek çok mağara mezar bulunmaktadır. Özellikle Batı'da bulunan Eski Deko Kreç Fabrikası mevkindeki tepede bulunan mağara mezarları, bu bölgede bulunan taş ocağı nedeni ile tehdit altındadır.
Dikmen, Görele

Çukur ve Kökeç mahalleleri daha önceleri Menteşe köyüne bağlı iken, 16 Ağustos 1957'de birleşerek Dikmen adıyla bağımsız bir köy haline geldi. Çukur mahallesi 1916 yılından beri aynı adı taşımaktaydı.Köy, Giresun il merkezine 72 km, Görele ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır. Görele'nin güneyinde olup,  numaralı Görele-Çanakçı il yoluna 3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Dikmen, Serik

Köy, Osmanlı döneminde 1878 sonrası gelen Selanik Sancağı Yenişehir Kasabası çevre köylerinden göçen muhacirler tarafından kurulmuştur. Yörükler ise yerleşik hayata geçmeye başlayınca köye yerleşmişlerdir.
Dikmen, Tortum

Dikmen köyünün eski adı Surbahan veya Surbehan'dır. Nitekim 1574 tarihli Osmanlı mufassal defteri ile 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde bu adla geçer. Surbehan adı, Ermenice Surb Ohan'dan (Սուրբ Օհան) değişime uğramıştır. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de bu yerleşim Surbehan (سوربهان) şeklinde kaydedilmiştir.Surbahan köyü, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Köyde yıkılmış olan Surbehan Kilisesi, burada daha önce Hristiyan bir nüfusun yaşadığını göstermektedir.Surbehan köyü, 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı tahrir defterine göre Tortum sancağının Hahuli (Haho) nahiyesinin köylerinden biriydi. Köyü nüfusu 12 Hristiyan haneden oluşuyordu. Surbahan köyü, geçen zaman içinde nüfus açısından daha büyük bir köye dönüşmüştür. Köy 1835 Osmanlı nüfus defterine göre 101 haneden oluşuyordu. Sadece erkek nüfusunun tespit edildiği bu sayımda köyde 297 erkek bulunuyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun 594 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Surbehan köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Azort nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında "Sürbehan" şeklinde kaydedilmiş olan köy, aynı kazanın Kisha nahiyesine bağlanmıştı ve bu tarihte nüfusu 720 kişiden oluşuyordu. Surbahan veya Sürbehan Türkçe olmadığı için köyün adı 1950'lerin ilk yarısında Dikmen olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Dikmen köyünde 833 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 166 kişi okuma yazma biliyordu.
Dikmen, Çankaya

9 Haziran 1936'da Çankaya'nın merkez ilçe olmasından sonra, bucak statüsüne kavuştu. 1960 yılında bucak teşkilatlarının kaldırılmasıyla birlikte Çankaya'nın bir semti haline geldi.
Dikmen, İliç

Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avârız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Bastana" adıyla bir köy olarak bahsedilen yerleşimde, avârıza konu 25 Müslüman hane yaşamaktaydı. Köyün adı 1928 yılı kayıtlarında Basdana olarak geçmektedir.
Dikmencik, Sivas

Köyün eski adı 1877 yılı Ermenice kaynakta Horsana, 1928 yılı kayıtlarında ise Hosana olarak geçmektedir.
Dikmenli, Artvin

Dikmenli köyünün eski adı Baket'tir. Gürcüce kaynaklarda Bakta (ბაკთა) ve Baketi (ბაკეთი) olarak geçer. Bakta ve Baketi, "ağıl" anlamındaki Gürcüce "baki" (ბაკი) kelimesinden türemiştir ve "ağıllar" ve "ağıl yeri" anlamlarına gelir.Baketi, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Klarceti'de yer alır. Baketi'deki kalenin, Klarceti bölgesinin erken dönemdeki merkezi Tuharisi Kalesi olduğuna dair görüşler vardır. 5. yüzyılda bu bölgenin merkezi, Gürcü kralı Vahtang Gorgasali döneminde Artanuci'ye taşınmıştır.Artvin'de köy adları 1925 yılına değiştirilirken, bu yerleşim ayrı bir köy olmadığı için Baket adını korumuştur. Nitekim 1928 tarihli Osmanlıca köy listesin Paket (پاكت) adıyla geçer. Baket adıyla Hızarlı köyünün bir mahallesiyken, 1944 yılında yeniden köy ohaline getirildi. Nitekim 1935 ve 1940 genel nüfus sayımlarında adı geçmediği halde, 1945 genel nüfus sayımında Baket adıyla Çoruh vilayetinin Artvin kazasına bağlı Sirya nahiyesinin köylerinden biriydi. Nüfus 183 kişiden oluşuyordu. Baketi veya Baket "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Dikmenli olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımında Dikmenli köyünün nüfusu 251 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 72 kişi okuma yazma biliyordu.
Dikmesöğüt

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Köy, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, '3644 Sayılı 130 İlçe Kurulması Hakkındaki Kanun' gereğince Yozgat’ın Çekerek ilçesinden ayrılarak aynı ilin yeni kurulan ilçesi Kadışehri'ne bağlanmıştır.
Dikmetaş bahşı

Dikmetaş bahşı (Farsça: بخش تیکمه‌داش‎‎‎), İran'ın Doğu Azerbaycan Eyaleti'nde bulunan Bostanabad şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.Bahşın 2006 yılı nüfusu 27,051, yönetim merkezi Dikmetaş şehridir. 2006 yılındaki sayımda bahş içinde 5,914 hane sayılmıştır.
Dikmetaş, Bayburt

Köyün eski adı Aşağı Hayık'dır. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, Hayik-i Süflā adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup bu tarihte yerleşimde 129 Hristiyan nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterinde Hayik adıyla görülen yerleşimde 21'i Müslüman ve 32'si Hristiyan olmak üzere toplam 53 hane ile 3 askeri görevli bulunmaktadır.1835 yılında erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterinde Hayik adıyla yer alan köyde, 59'u (20 hane) Hristiyan ve 26'sı (9 hane) Müslüman olmak üzere oluşan 29 hanede 85 erkek yaşamaktadır. 1895 yılında bölgenin genelinde yaşanan Ermeni Olayları sırasında Ermeni çetelerce, köyde yaşayan Ermenilerinde desteğiyle Müslümanlara saldırılmıştır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da yerleşimin Aşağı hayık olarak görülen adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Dikmetaş olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Dikmetaş, Demirözü

Köyün eski adı Ağgi'dir. Yerleşim 1530 yılı Osmanlı tahririnde Ağgi adıyla Bayburd kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1835 yılı Osmanlı kayıtlarında sadece erkek nüfus yer almakta olup yerleşimde sadece Müslümanlardan oluşan 67 erkek yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla kayıtlarda Ağğı, Ağği, ve Aggı olarak görülen köyün adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Dikmetaş olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. 1 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Dikmetaş, Doğu Azerbaycan

İdari olarak Bostanabad şehristanı'na bağlıdır. 2006 yılı nüfusu 2.468'dir. Eyaletin doğusunda yer alır. Halkı İran Azerisi'dir ve İran Azericesi konuşulmaktadır.
Dikmetaş, Oğuzeli

Dikmetaş; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Dikpınar, Genç

1841 tarihli Palu Kasabası Ehl-i İslam Nüfus Defterinde de Hacıyan olarak geçmekte ve köyde 9 hane, 23 erkek nüfus bulunmaktadır. Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında da Haciyan olup, Zazaca'da "hajîyon" sözcüğü "hacılar" anlamına gelmektedir. 1990'lı yıllarda güvenlik gerekçesiyle boşaltılan köye son yıllarda yeniden yerleşim başlamıştır.
Dikran Barsamyan

1914 seçimlerinde Meclis-i Mebûsan Sivas mebusu olarak seçilmiştir. 19 Mart 1914 tarihli mazbatasında 172 oy alarak mebus seçildiği bildirilmiştir. Darülfünun Diyanet Medresesi'nde İngilizce öğretmenliği yapmıştır. Barsamyan Efendi, 1918'de Mondros Mütarekesi imzalandıktan sonra İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin kapanması sonucu bu cemiyetin yerine kurulmuş olan Teceddüt Fırkası'nın ilk İdare Heyeti üyeleri arasında yer almıştır.
Dikran Çöğüryan

Dikran Çöğüryan ( - 6 Ekim 1884; Gümüşhane, Trabzon Vilayeti - 24 Nisan 1915; Ayaş, Ankara Vilayeti), Osmanlı Ermenisi ressam, öğretmen, yazar ve gazeteci. Ermeni Soykırımı kurbanlarındandır.1884 yılında Gümüşhane'de doğdu. İstanbul Ermeni Berberyan Kolejin'de eğitim görmüştü. İstanbul'daki bazı Ermeni okullarında tarih, coğrafya ve edebiyat dersleri verdi. 1905 yılında Masis Mecmuası ile yazı hayatına başladı. Batı Ermenice dilinde çıkan Vostan (: Başkent) gazetesini yayınlamıştı. Ermenice kitaplar yazmıştı. 24 Nisan 1915'te tutuklandı ve 31 yaşında bugünkü Ankara'nın Ayaş ilçesinde öldürüldü.Eserlerinden biri Le monastère, journal d'un religieux (Vartabed) idi. Ayrıca bir diğer eseri Vankı Herosı'dır.
Dikromasi

Dikromasi (di- 'iki' ve chromo 'renk' sözcüklerinden) gözde koni hücre adı verilen renk reseptörlerinden yalnızca iki çeşit bulunması durumuna denir. Dikromasisi olan organizmalara dikromat denir. Dikromatlar, gördükleri herhangi bir rengi yalnızca iki saf tayf ışıklarının karışımı olarak görürler.İnsanlarda dikromasi, üç ana renk görme mekanizmasından birinin eksikliği olan bir renk görme bozukluğudur. Baskın olarak erkekleri etkiler ve kalıtsaldır.Trias Dönemi'ndeki ataları trikromatik olmasına rağmen  plasentalı memeliler genel olarak dikromattır. Uzun dalgaboylarını görme yetisi (yeşil ve kırmızıyı ayrı olarak görme) plasentalı memelilerin atalarından gelirken kaybolmuştur ancak yaygın olarak trikromat olan keselilerde bu özellik korunmuştur.
Diksiyon

Diksiyon, konuşulan dilin incelenmesi ve kullanılması. Fonetik sesleri veya fonemleri inceler; diksiyon ise konuşma sanatı ve tekniği olarak fonetiği tamamlar.Bir şiiri, bir nutku, bir piyesteki rolü söylemek, okuma tarzını belirten "diksiyon" denilen sanat, konuşma organlarının, yatkın veya çalışmayla işlek hale gelmiş olmasını gerektirir.Diksiyonun çeşitli bölümleri vardır: heceleri belirtme, telaffuz, noktalama, ses perdesini ayarlama, inşat. Bazen ton ve tarz bakımından yapaylığa kaçan, bazen günlük konuşma diline, gerçek söyleyişe yaklaşan diksiyon, edebiyat ve tiyatro anlayışıyla bağlantılı olarak gelişmiştir.Türkçenin özellikleri, doğru nefes almak, sesin etkili kullanımı, vurgu, tonlama, ulama, durak, sık yapılan yanlışlar diksiyonun alt başlıklarıdır.
Dikson Adası

Dikson Adası (Rusça: Остров Диксон) Dikson, Krasnoyarsk Krai, Kara Denizi ve Yenisey Nehri'ne yakın olduğu için önemli bir konuma sahiptir. Siyasi olarak Krasnoyark'a bağlıdır. Dikson bir limanı ve hidrometeorolojik merkezi vardır. Nüfus tenhadır 2004 yılına göre nüfusu 1.100 civarıdır. Dikson Hava Limanı adında bir hava limanı vardır. Adanın yüzölçümü 200.419 m2'dir.Sert tundra iklimine sahiptir. Yazları da soğukluğunu kaybetmez, kar burada yaklaşık 10 ay sürer. İnsanlar 2 ay boyunca güneş göremezler. Yaz ayları sadece temmuz ve ağustostur.Adını Oscar Dikson'dan almıştır. 17.yüzyılda keşfedilmiştir. 1884'ten beri, adanın resmi dili Dikson'dur.1915 yılında Rusça Radyo İstasyonu, 1935'te de liman yapımı başladı böylece ulaşım daha da kolaylaştı.Ayrıca İkinci Dünya savaşı'nda Wunderland Harekâtı kapsamında Alman ağır kruvazörü Admiral Scheer tarafından yoğun bir şekilde bombalanmıştır.
Dikta

Dikta (Obiter dictum), "diğer söylenenler" anlamına gelen Latince bir ifadedir ve herhangi bir hakim veya arabulucu tarafından "geçerken söylenen" bir yorumu ifade eder. Bu kavram, İngiliz ortak hukukundan türetilmiştir ve bir karar sadece iki unsurdan oluşur: ratio decidendi ve obiter dicta. Yargısal örnek oluşturma amacıyla ratio decidendi bağlayıcı iken, obiter dicta yalnızca ikna edici niteliktedir.Bir yargı ifadesi, sadece dava için önemli olan gerçeklere ve hukuka atıfta bulunursa ratio decidendi olabilir. Önemli olmayan ifadeler veya varsayımsal gerçeklere veya ilişkisiz hukuk konularına atıfta bulunan ifadeler ise obiter dicta olarak adlandırılır. Obiter dicta (sıklıkla sadece dicta veya obiter olarak da adlandırılır), bir hakimin yaptığı ve mahkemenin kararının gerekli bir parçası olmayan açıklama veya gözlemlerdir. Bir mahkeme görüşünde, obiter dicta, "örneklem veya benzetme veya argüman yoluyla sunulan sözcükler"içerebilir, ancak bunlarla sınırlı olmamak kaydıyla. Ratio decidendi'ye karşın, obiter dicta, yargı kararının konusu değildir, hatta bazen hukuki açıdan doğru ifadeler olsalar dahi. Sözde Wambaugh'ın Ters Çevirme Testi, bir yargı ifadesinin ratio mu yoksa obiter mi olduğunu belirlemek için kullanılır; bu testte argümanı tersine çevirerek, eğer ifade çıkarılmış olsaydı karar farklı olur muydu diye sorulur. Eğer öyleyse, ifade önemlidir ve ratio'dur; eğer önemli değilse, obiterdir.Bir mahkeme, bir dava hakkında yargı yetkisine sahip olmadığına karar verirse (veya davanın teknik bir nedenle reddedilmesine rağmen), ancak yine de davaya ilişkin haklarında görüşler sunarsa, bu görüşler obiter dicta olabilir. Diğer obiter dicta örnekleri, bir hakimin görüşe bağlam sağlamak için bir yanağa yorum yapması veya ilgili bir hukuk alanını ayrıntılı olarak incelemesi durumunda ortaya çıkabilir. Bir hakim, bir konuyu aydınlatmak için varsayımsal bir örnek verirse, Carlill davasında olduğu gibi, bu olayın özelliğiyle ilgili olmasa bile obiter olacaktır.University of Florida araştırmacıları Teresa Reid-Rambo ve Leanne Pflaum, obiter dicta'nın nasıl bağlayıcı hale gelebileceğini açıklar. Onlara göre, obiter dicta'nın bağlayıcı hale gelmesi için şu süreç yaşanır.Similere (Norman Fransızcasıyla "göründüğü gibi"), obiter'e benzer bir kavramdır ve belirsiz veya sadece hakimin görüşünü temsil ettiğini ifade eder. Örneğin, Simpkins v Pays (1955) davasında, bir büyükanne, torun ve bir kiracı Pazar Empire News gazetesinde haftalık yarışmalara katıldılar. Her hafta, üç kadın birlikte tahminde bulunuyor ve katılım bedelini birlikte ödüyordu; ancak kupon üzerinde büyükanne adı yazılıydı. Büyükanne 750 sterlinlik ödül parasını aldı ve diğer ikisiyle paylaşmayı reddetti. Kiracı, ödül parasının üçte biri için dava açarak başarıyla hak kazandı; ancak Sellers J, torunun da 250 sterlin alması gerektiği yönünde bir semble ekledi, çünkü torun davada taraf değildi.
Diktatör (film)

Diktatör (İngilizce özgün adı: The Dictator), 2012 Amerika Birleşik Devletleri-Birleşik Krallık ortak yapımı komedi filmi. Sacha Baron Cohen'in senaryosuna katkıda bulunduğu ve başrolü oynadığı film New York ile İspanya'da çekildi, 16 Mayıs 2012 tarihinde gösterime girdi.General Aladeen, ülkesine demokrasinin gelmesini engellemek için her koşulla ve engelle sonuna kadar mücadele ediyor ve direniyor. Gerekirse ülkesinin dilinde yüzlerce sözcüğü kendi adıyla değiştirebiliyor ya da olimpiyatlarda şampiyon gelmek için her atleti vurabiliyor.
Diktatör Adolf Hitler'in Hayatının Esrarengiz Yönleri

Yönetmenliğini ve senaristliğini Müjdat Gezen'in üstlendiği Türk yapımı komedi filmi. Başrollerinde Müjdat Gezen, Aysun Ergin, Cengiz Gezgin, Mustafa Barış Taşkın, Ömer Köse yer almaktadır.
Diktaş Köprüsü

Diktaş Köprüsü, Rize'nin İkizdere ilçesinde bulunan bir kemer köprüdür. 30.5 metre uzunluğunda olan köprü, 5 metre yüksekliğindedir. Genişliği 3 metredir. İkizdere ilçesine 26 kilometre uzaklıktadır. Çakador Deresi üzerine konumlanmıştır. 19. yüzyılda inşa edilmiştir. Yuvarlak kemer formundadır. 2007 yılında sadece ayakları kalacak şekilde yıkılan köprü restore edilmiştir. Kuzey ayağı toprak zemine, güney ayağı doğal kayaya oturmuştur.
Diktaş, İkizdere

1800'lü yıllarda kurulan köyün eski adı İksenit olup Yunanca "Gurbet" anlamına gelen Ksenitiá sözcüğünden türetilmiştir. 1913 yılında "Diktaş" adını alarak köy statüsüne kavuşmuştur.
Diktepe, Batman

Köyün adı, 1917 yılı kayıtlarında Kürtçe "bağ evleri" anlamına gelen Hincikan olarak geçmektedir. Daha önceleri Diyarbakır ilinin Bismil ilçesine bağlı olan köy, 2012'deki Büyükşehir yasasıyla birlikte mahalle statüsü aldı. Ancak, 24 Nisan 2013'te Batman ilinin Merkez ilçesine bağlanınca tekrar köye dönüştü.Köy, Batman il merkezine 7,6 km, Diyarbakır il merkezine 88 km, Bismil ilçe merkezine ise 38 km uzaklıktadır.
Diktepeler, Varto

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Sîgiran olup, Kurmanci'de "sêgiran" sözcüğü "üç tepe" anlamına gelmektedir.
Diktiyozom

Her diktiyozom boya tutar bir dış bölge ile boya tutmaz bir iç bölgeden meydana gelir. Diktiyozomlar lipit, holoprotein ve nükleoproteinlerden oluşur. Diktiyozomlu golgi aygıtı tekhücreli hayvanlarda, ilkel bitkilerde, omurgasızların doku hücrelerinde ve genellikle eşey hücresinde bulunur. Elektron mikroskobuyla bakıldığında, her diktiyozomunun üst üste yığılı 5-10 tane yassı kesecikten oluştuğu görülür. Bunlar çoğu zaman kubbe biçiminde, bazen de iç içe girmiş şekilde bulunur. Her kesecik açık renkte dar bir aralıkla birbirinden ayrılan iki çeperden oluşur ve osmik asitle boyanabilen kabarcıklı kenarlarından parçalanmaya elverişlidir.
Dikyamaç Köyü ve Çevresi Yaşam Tarzı Müzesi

Dikyamaç Köyü ve Çevresi Yaşam Tarzı Müzesi, kısaca Dikyamaç Müzesi, Türkiye'nin kuzeydoğusundaki Artvin ilinde bulunan bir etnografya müzesidir.Müze, Artvin'e bağlı Arhavi ilçesindeki Dikyamaç (eski adıyla Kamparna) köyünde kurulmuştur. Özel müze kurulduğu tarihte, Artvin şehrindeki tek müzeydi.Müze, iş insanı Naim Özkazanç ve Profesör Maksut Coşkun tarafından 2012 yılında kurulmuştur. Müzede, eskiden kullanılmış ve günümüzde kullanılan ev eşyaları ve kıyafetler sergilenmektedir.
Dikyamaç, Arhavi

Dikyamaç, Artvin ilinin Arhavi ilçesine bağlı bir köydür. Köyde 2012 yılında kurulan Dikyamaç Köyü ve Çevresi Yaşam Tarzı Müzesi, Artvin ilinin ilk müzesidir.Dikyamaç köyünün eski adı, Kamparona'dır. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde Kanbarona (قانبارونە) ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kanparona (قانپارونە) olarak geçer. Kamparona (კამპარონა), Laz coğrafyasında yaygın bir yer adıdır ve "mürver yeri, mürverlik" anlamına gelir.Kamparona'nın bulunduğu bölge, antik çağda Kolheti Krallığı'nın bir parçasıydı. Osmanlılar bu bölgeyi, 1461 yılında Trabzon İmparatorluğu'nu oradan kaldırdıktan sonra ele geçirdi. Kamparona'nın yer aldığı Arhavi, Osmanlı döneminde Lazistan olarak adlandırılan bölgede bulunuyordu. Erken Osmanlı kayıtlarında Trabzon sancağına bağlı Arhavi kazası olarak geçer. Arhavi kazası, 1486 tahriri sırasında Arhavi-Laz nahiyesinden, 16. yüzyılda ise, Arhavi-Laz, Gonio, Vilayet-i İskele ve Vilayet-i Bağobit nahiyelerinden oluşuyordu.Kamparona, Osmanlı idaresinin 1835 yılında askere alma ve vergi toplama amacıyla yaptığı nüfus tespitinde Orçi bölgesinin köyü olarak "Orçi-Kamparna" olarak kaydedilmiştir. 1876 tarihli Trabzon vilayeti salnamesinde ise, "Kanbarona" adıyla Trabzon vilayetinin sancaklarından biri olan Lazistan sancağında Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlı bir köydü. Nüfusu 143 hanede yaşayan 342 kişiden oluşuyordu. Hane başına yaklaşık 2,4 kişi düşmesi, sadece erkek nüfusun tespit edildiğini göstermektedir. Bu durumda erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün nüfusunun yaklaşık 684 kişiden oluştuğu ortaya çıkar. Nitekim 1935 yılında köyde tespit edilen nüfus (664 kişi) da bu ihtimali desteklemektedir. Tarımla geçinen köyde hayvan varlığı olarak 630 inek ve 5 öküz tespit edilmiştir.Kamparona, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre Rize vilayetinin Hopa kazasının Arhavi nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında "Kamparana" olarak kaydedilmiş olan yerleşme, Rize ve Artvin vilayetlerinin yerine kurulmuş olan Çoruh vilayetinin Hopa kazasına bağlı Arhavi nahiyesinin köylerinden biriydi. Bu tespite göre köyün nüfusu 664 kişiden oluşuyordu. Türkçe kaynalarda farklı biçimlerde yazılmış olan Kamparona adı, "yabancı kökten geldiği" için 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Dikyamaç olarak değiştirilmiştir. Nitekim köyün adı 1955 genel nüfus sayımında "Kamparna", 1960 genel nüfusu sayımında da "Dikyamaç" olarak geçer. Köyün nüfusu 1955 yılında 729 kişiden, 1960 yılında da 402 kişiden oluşuyordu.<ref>{{Web kaynağı |url=https://www.sehirhafizasi.sakarya.edu.tr/wp-content/uploads/2018/05/1960-n%C3%BCfus-say%C3%ACm%C3%AC.pdf |başlık=Genel Nüfus Sayımı, Ankara, 1963, s. 73. |erişimtarihi=19 Mart 2022 |arşiv-url=https://web.archive.org/web/20200218091504/https://www.sehirhafizasi.sakarya.edu.tr/wp-content/uploads/2018/05/1960-n%C3%BCfus-say%C3%ACm%C3%AC.pdf |arşiv-tarihi=18 Şubat 2020 |ölüurl=hayır }}</ref> Adının değişmesine rağmen köyün eski adı yeni adıyla birlikte bir süre daha resmi kayıtlarda "Dikyamaç (Kamparna'')" biçiminde kullanılmıştır.Köyde 1894 yılında inşa edilmiş, 1908 yılında onarılmış ve 1990'lı yıllarda restore edilmiş bir cami bulunmaktadır.
Dikyamaç, Kemah

Köyün eski adı Kargop olup Ermenice'de "Taşocağı" anlamına gelmektedir. Eskiden Bozoğlak Köyünün bir mezrası iken, daha sonra ayrı bir köy olan Dikyamaç, adını Kına Taşı ile Kara Taşın çok dik olan yamacına kurulmuş olmasından ötürü almıştır.
Dikyar, Uzundere

Dikyar köyünün eski adı Unguzek'tir. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de Unguzek (اونكوزك) olarak geçer. Bu yer adı Üngüzek olarak da yazılır.Unguzek köyü, orta çağda Gürcistan'ın bir parçası olan Tao bölgesinde yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarına doğru Gürcülerden ele geçirdi. 1574 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterine göre köy, Oltu sancağının Haho (Hahuli) nayihesine bağlıydı. Köyün nüfusu 142 haneden oluşuyordu. 139 hane Hristiyan, 3 hane Müslüman olarak kaydedilmişti. Osmanlı idaresinin askere alma ve vergi belirleme amacıyla 1835 yılında yaptığı nüfus tespitinde köyde 56 hanede 185 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Unguzek köyünün nüfusunun yaklaşık 370 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Unguzek, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Azort nahiyesinde yer alıyordu. 1935 yılında "Öngöcek" adıyla kaydedilmiş olan köy, 1940 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 1.096 kişiden oluşuyordu. Üngüzek, Engüzek, Öngöcek gibi değişik biçimlerde yazılan Unguzek Türkçe olmadığı için köyün adı 1950'lerin ilk yarısında "Dikkale" olarak değiştirildi. Nitekim köyü adı 1955 genel nüfus sayımında "Dikkale (Üngüzek)" biçimde yazılmıştır. 1960 genel nüfus sayımında adının "Dikyar (Üngüzek)" olarak kaydedilmesi, köyün adının 1959 yılında bir kez daha değiştirildiğini göstermektedir. 1965 genel nüfus sayımında Dikyar köyünün nüfusu 1.338 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 288 kişi okuma yazma biliyordu. Bu tarihte köy Tortum kazasının Uzundere bucağına bağlıydı. Uzundere 1987 yılında ilçe olunca, Dikyar da bu ilçenin merkez nahiyesinin köyü haline geldi.Dikyar köyünde iki eski kale bulunmaktadır. Bunlardan biri olan Üngüzek Kalesi oldukça sağlam biçimde günümüze ulaşmıştır. Ağca Kale olarak da bilinen kale içinde kilise, sarnıç, depolar, su kaynağına ulaşan tünel ve başka yapı kalıntıları bulunmaktadır. Dikyar sınırları içinde kalıp terk edilmiş bir köy olan Karoti'deki Karoti Kalesi'nin günümüze ulaşan duvarlarının yüksekliği 2,5 metreyi bulur. Kale içinde yapı izleri tespit edilmiştir. Dikyar köyünde ayrıca kilise mevkiinde bir kilise bulunuyordu. Bu kilise yıkılmış, taşları Yukarı mahalledeki eski caminin inşasında kullanılmıştır.
Diközü, Mihalıçcık

Mahallenin eski isminin Dinözü olduğu fakat zamanla bulunduğu coğrafi konumunda etkisiyle Diközü olarak değiştiği rivayet edilmektedir.Eskişehir il merkezine 104 km, Mihalıçcık ilçesine 7 km uzaklıktadır. Köyde sulama göleti vardır.sulama göletine gelen su kuraklıktan dolayı göletin yüzde 10nunu doldurmaktadır.ayrica ğölet dibinden su kaçırmaktadır  bu sebeb ten dolayı sulama sahası içindeki arazilere sadece arpa ekilebiliyor. Kıraç tarafta bulunan araziler 1yıl nadas bekletilir 1yıl arpa ekilmektedir. Mahallenin merası yetersiz olup büyük ve küçük baş hayvancılık için yetersiz olduğundan dolayı köyde en genç yaşayan kişi 30 yaşındadır. Köyde 20 hane yazin yaşamak ta kışın 10 hane yaşamaktadır. Eğitim.sağlık ve ekonomik sıkıntılar sebebiyle köy nüfus kaybetmektedir.
Dil (organ)

Dil, ağız içinde bulunan ve tat alma duyusunu gerçekleştiren, kaslardan yapılmış bir organdır. Ayrıca yiyecekleri çiğneme ve yutma işlemlerine yardım eder, insanlarda konuşmayı da sağlar.Radix lingua: Dil kökü. Gırtlak kapağının önünde yer alan ve tonsilla linualis'i (folliculi linguales) taşıyan dil tabanı.Dile pürüzlü bir görünüm veren, dilin üst yüzeyinde ve yanlarında yer alan minik çıkıntılara verilen isimdir. İçlerinde tat tomurcukları bulundururlar. Bu tomurcuklar içerisinde ise tat hücreleri vardır.Papillae foliatae: Dilin arka yan kenarında bulunan, tat tomurcuklarını içeren paralel yerleşimli çok sayıda yapraksı mukoza kıvrımı.Dilin ön bölümlerinde bulunan mantarsı papillalar (Özellikle süt içtikten sonra daha da görünür hale gelirler)Diğerlerine göre daha büyük ve daha az sayıda olan çanaksı papillala: Dilin arkasında ters bir V harfi biçiminde dizilmişlerdir.Sayıca en çok olan ipliksi papillalar (papillae filiformes): Neredeyse dilin tüm yüzeyini kaplarlar ve dokunma duyusuyla ilgili olarak görev yaparlar.Folliculi linguales: Dil kümeleri. Dil mukozasının altındaki tonsillaların meydana getirdiği tepemsi çıkıntılar. Ortalarında birer oyuk/kanal bulunur.XII. Kafa çifti olan N.hypoglossus tarafından innerve edilen sekiz adet dil kası. İntrinsik kaslar dilin içinde yer alır. Ekstrinsik kaslar ise, dil kemiği (os hyoideum) dan başlayıp dilde sona ererler ve yine dilin hareketlerinden sorumludurlar.Tat alma: İnsan dilinin her yeri farklı tatları hisseder. Dil ucu "tatlı", ucun hemen arkası "tuzlu", dilin yanları "ekşi" ve arkası "acı" tatlarını hisseden algılayıcılar barındırır.
Dil Cemiyetleri

17. yüzyılda Alman dili Böhme gibi mistiklerin eserleriyle dil hazinesi bakımından gelişmiştir.Bu dönemlerde kurulan Dil Cemiyetlerinin (Sprachgesellschaften) amacı da Almanca'yı yabancı tesirinden kurtarmak ve arılaştırmaktı.Almanya'daki dil kurumlarının bir örneği de Fransa'da Richelieu'nun 1635'te kurduğu Academie Française'dir.Prens Ludwig von Anhalt-Köthen,Floransa'daki Accademia Della Crusca (1602) adlı dil akademisini destekleyip, 1617'de de Almanya'da İtalyan örneğine göre yapılandırılmış olan Fruchtbringende Gesellschaft adlı dil kurumunu açmıştır.Palmenorden adlı başka bir dil kurumunun da açılmasının amacı yalnızca Almanca'nın Alamode Wesen yani Fransız tesirinden kurtulması değil,sınıf ve mezhep farkı gütmeyen bir kültür faaliyetinin gerçekleşmesini sağlamaktı.Üyelerinden de kültür seviyesini bakımlı bir dille yükseltmek istiyordu.Bu kurumun faaliyetleri arasında yabancı dillerden yapılan tercümeler,poetik çalışmaları,yani dile hizmet verebilecek eserler vardı.Bunun yanı sıra Zesen, 1642'de Hamburg'da Deutschgesinnte Genossenschaft 'ı, Löwenhalt, 1633'de Strassburg'da Aufrichtige Tannengesellschaft 'ı, Harsdörffer ise 1644'te Nürnberg'de Pegnitzschhæfer 'ı kurmuştur.Heidelberger Dichterkreis, Königsberger Kreis, Elbschwanenorden Sprachgesellschaft'lar arasındadır. Barok döneminin diğer önemli karekteristiği de poetikle ilgili çalışmalardır. Edebiyat sanatının tekniğini saptayıp bunları da bir ders kitabı şeklinde hizmete sunan bazı poetikçiler ve eserleri ise; Harsdörffer'in 1647'daki Poetischer Trichter, Zesen'in 1641'deki Hochdeutscher Helikon, Büchner'in 1636'daki Verskunst, Schottel'in 1641'deki Teutsche Sprachkunst eseridir ve tesiri 18. yüzyıla kadar gelmiş olan Martin Opitz ve eseri 1624'teki Buch von der deutschen Poeterei 'dır.