Bouologne Ormanı'nda Buz Patencileri

Boulogne Ormanı’nda Buz Patencileri, Pierre-Auguste Renoir’ın 1868 kışında yapmış olduğu tuval üstüne yağlıboya manzara resmidir. Resim, genç ve yaşlı birçok Parislinin bir parkın donmuş gölünde boş zamanlarını geçirdiği bir kar manzarasını tasvir eder. Renoir’in soğuk havalardan ve kardan hiç haz etmemesi nedeniyle, bu parka onun sayılı kış manzaralarından biridir.Pierre Auguste Renoir manzara ressamları olan Alfred Sisley, Claude Monet ve figür ressamı Frédéric Bazille ile 1861’de Charles Gleyre’in sanat atölyesinde tanıştı. Arkadaşlıklarının yanı sıra, hepsi Renoir’in eserlerinde büyük etkiye sahiptir.  Sonraki birkaç yıl boyunca Renoir, École des Beaux-Arts'a katıldı. İlk olarak 1863'te Salon'da büyük bir tablo sergiledi, ancak eserini yok etti. Aynı yıl, Renoir, onu Paul Cézanne ve Camille Pissarro ile tanıştıran Bazille ile bir stüdyoda yaşıyordu.Erken dönem tablolarından biri olan Mère Anthony’nin Kabaresi (1866), Renoir için bir köy hanındaki arkadaşlarıyla hayatının "en hoş anılarından bazılarını" geçirdiği dönemi temsil etmektedir. Kısa süre sonra Renoir, Marlotte ve Fontainebleau ormanı yakınlarındaki Chailly köyüne taşındı ve 1866 ile 1872 yılları arasında kendisine poz veren Lise Tréhot ismindeki model ile çalışmaya başladı. Renoir, 1868'in sonlarında yüzen bir dans salonuna sahip popüler bir orta sınıf tatil beldesi olan La Grenouillère'de resim yapmaya başladı. Monet ve diğer bazı Emprisyonistler gibi Renoir, en plein air çalıştı yani açık havayı resmetti. Ancak soğukta ve karda resim yapmasıyla tanınan Monet’nin aksine Renoir soğuk havalardan hoşlanmıyordu. Yıllar sonra sanat simsarı olan Ambroise Vollard’a soğuk havaya katlanamadığını söyledi: “ Fakat, soğuk havaya katlanabilsen bile, neden onu resmedesin? O doğanın yüzünde bir yanıklıktır.”Semptomlarının ne zaman başladığı bilinmemekle birlikte, Renoir'in en az 1892'den itibaren romatoid artritten muzdarip olduğu biliniyordu. Bu, yaşamının ileri dönemlerinde sanatsal üretimini ciddi şekilde kısıtlayacak bir rahatsızlıktı.O zamanlar 26 yaşında olan Renoir, Paris’teki halka açık Bois de Boulogne parkında en plein air’de soğuk bir kış ayı olan Ocak 1868’de Bouologne Ormanı’nda Buz Patencileri’ni resmetti. O günlerde gazeteler, donma sıcaklıklarının insanların Seine Nehri boyunca yürümesine ve nehirler ve akarsular üzerinde buz pateni yapmasına izin verdiğini yazmışlardı. Bu tablo, Renoir'in soğuk havalardan hoşlanmaması nedeniyle, birkaç küçük çalışma dışında tamamladığı birkaç kış manzarasından biridir.Tablo yapılırken park daha yeniydi ve inşaat 1852’de Georges-Eugène Haussmann tarafından Napolyon III yönetimindeki bir bayındırlık programı kapsamında başladı. Haussmann'ın Paris'i yenilemesi altında, Bois de Boulogne 1858'de tamamlandı. Sahnenin yapay bir göl olan Lac pour le patinage (Paten Gölü) yakınında resmedildiği düşünülüyor.Renoir resmetmek için parkı seçmişti çünkü kalabalıkları resmetmeyi tercih ediyordu. Resim, poşad (pochade) tarzında, bitmemiş, eskiz benzeri bir kalitesi olan fakat fırça kalitesi cesur ve kompoziyonun tamamen gerçekleştiği bir tablodur. Sahne, yükseltilmiş bir perspektif kullanılarak parkın batı kısmını temsil etmektedir. Bu tema Hendrick Avercamp gibi ressamların popülerleştirdiği eski Flemenk buz pateni manzaralarını andırmaktadır. Eserde, Renoir'in Paris burjuvazisinin hayatlarına olan tematik ilgisini yansıtan birkaç köpek görülebilmektedir. Parçada tasvir edilen sosyal boş zaman motifi, Renoir'in sonraki çalışmalarını tanımlayacaktır.Renoir tarafından resmedildiği bilinen en az dört kar manzarası vardır: Bois de Boulogne'daki Patenciler (1868); Kış Manzarası (1868); Karlı Manzara (1870–1875); ve ayrıca Karlı Manzara (1875) başlıklı başka bir çalışma daha vardır. Bois de Boulogne'daki Patenciler ile birlikte Renoir, yıllar sonra Boulogne Ormanı'nın görüntülerine, alternatif adı Madame Henriette Darras olan, o yıl Salon tarafından reddedilen Sabah Yolculuğu (1873) adlı büyük bir tabloyla geri dönecekti.Parça şu anda tabloyu 2005’te Boston Güzel Sanatlar Müzesi’ne sergilenmek üzere veren William I. Koch’un özel koleksiyonundadır.