barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
II. Davit

II. Davit (Gürcüce: დავით II) (1756 - 11 Ocak 1795), Bagrationi Hanedanı'ndan, 1784'ten 1789'a ve 1790'dan 1791'e kadar İmereti (Batı Gürcistan) kralıdır.1741'de kısa bir süre hüküm sürmüş olan İmereti kralı IX. Giorgi'nin oğludur. Kuzeni Kral I. Solomon'un ölümünden sonra naip oldu, ancak rakip prensler Davit (gelecekteki kral II. Solomon) ve Giorgi tarafından taç giymesi engellendi.Megrelya prensi II. Katsia Dadiani'nin desteğiyle, tahtı ele geçirdi ve 4 Mayıs 1784 tarihinde kendisini kral ilan etti. Çarlık Rusyası ile temas kurmaya ve büyük soyluların yetkilerini kısıtlamaya çalıştı. 1787'de Davit, şair Besiki'yi görünüşte Ruslarla müzakere etmesi için gönderdi (Besiki'nin Davit'in kraliçesinin sevgilisi olduğu söylenmektedir). Besiki'nin, Sankt-Peterburg'a geçmesi yasaklandı ve 1789 yılına kadar Ukrayna'da yaşadıktan sonra Yaş'da öldü. Davit'in politikası, Megrelya prensi Grigol Dadiani de dahil olmak üzere birçok önde gelen aristokratı muhalefete çekti. 1789 yılında Kral II. Erekle ordusunu İmereti'ye gönderdi ve II. Davit'i Ahaltsihe'ye sürgün etmesi için Davit-Solomon'a yardımcı oldu. II. Davit 1790'da bir Osmanlı kuvvetiyle geri döndü ve II. Solomon'u tahttan indirdi, ancak sonunda yenildi ve İmereti'den kaçtı. Daha sonra, II. Erekle'nin aracılığı ile Davit'in İmereti'ye dönmesine izin verildi ve kendisine bir derebeylik verildi. 1792 ve 1794 yılları arasında Dağıstanlı paralı askerleriyle birlikte tacı geri almaya çalıştı, ancak yenilgiye uğradı ve İmereti'den çekildi. Davit, Ocak 1795'te Ahaltsihe'de sürgündeyken çiçek hastalığından öldü.David Marshall Lang, Gürcü Monarşisinin Son Yılları, 1658-1832 . New York : Columbia University Press, 1957.შ. ბურჯანაძე, იმერეთის სამეფოს პოლიტიკური ისტორიისათვის 1784–1789 წლებში, ხელნაწერთა ინსტიტუტის მოამბე, ტ. II, თბ., 1960მ. სურგულაძე, ბაგრატიონთა სამეფო სახლი, გენეალოგიური ტაბულის შემდგენლები მ. სურგულაძე, მ. ქავთარია, თბ., 1975
II. Davit (Gürcü kralı)

II. Davit (ö. 937) Tao-Klarceti Kralı, IV. Adarnase'nin oğlu, Magistros, Bagrationilerin Tao kolunun temsilcisi.Bizans imparatoru I. Romanos, Gürcü krallığındaki feodal çekişmelerden yararlandı ve Artanuci Kalesi'ni işgal etti. Ancak II. Davit ve Eristavteristavi IV. Gurgen kaleyi savaşsız geri almayı başardılar. II. Davit çocuksuz öldü.
II. Demetre

II. Demetre (Gürcüce: დემეტრე II თავდადებული) (1259 – 12 Mart 1289) Bagratlı Hanedanına mensup Gürcü kralı. 1270 – 1289 yılları arasında Gürcistan Krallığı'na hükmetmiştir.Kral VII. Davit Ulu ile eşi Gvanta’nın oğludur. VII. Davit Ulu Moğol İmparatorluğu boyunduruğuna karşı ayaklanınca yenilmiş, ordusu dağılmış ve kuzeni VI. Davit Narin’in yanına İmereti Krallığına kaçmak zorunda kalmıştır. Geride kalan Gürcü halk Moğollar tarafından acımasızca öldürülmüştür, öldürülenler arasında kralın eşi Gvanta da vardır. 2 yaşında annesini kaybeden Demetre, babası 1270 yılında ölünce 11 yaşında tahta çıkar.Bir süre Sadun Mankaberdeli kral naipliği yapacaktır. 1277 – 1281 yılları arasında İlhanlıların Memlûklerle karşı yaptığı Suriye seferine katılır. Özellikle 29 Ekim 1281 tarihindeki İkinci Hims Muharebesinde yararlılık gösterir ve İlhanlı merkezinin çökmesine rağmen birliklerini düzenli bir şekilde çekmeyi başarır. Moğollar tarafından Gürcü kralı olarak resmen tanınsa da VI. Davit Narin tarafından temelleri atılan ve Moğol boyunduruğundan bağımsız şekilde egemen olarak Batı Gürcistan’ı elinde tutan İmereti Krallığı ve Moğollar tarafından doğrudan yönetilen Samtskhe onun hükümdarlığı dışındadır.Demetre çelişkili birisi olarak bilinmektedir. Koyu bir Hristiyan olmasına rağmen çok eşliliği benimsemiştir. Kendisinden önceki kral ve kraliçelerin aksine İlhanlı boyunduruğuna karşı ayaklanmamış ve Moğol asilleriyle kişisel yakınlık kurmuştur.1288 yılında İlhanlı hükümdarı Argun’ın emriyle Hazar Denizi kıyısındaki Derbent’deki ayaklanmayı bastırmıştır. Aynı yıl Argun, vezirlerinden Buqa’nın kendisini devrimeye çalıştığına dair bilgilere ulaşınca tasfiye harekâtı başlatır. Buqa ve tüm ailesi öldürülür. Kızı Buqa’nın oğluyla evli olan II. Demetre de şüpheliler arasındadır. Kendisine karşı iddialara yanıt vermek üzere Gürcü kralını Moğol başkentine gelmesini emreden Argun, gelmemesi halinde Gürcü Krallığını işgal edeceğini bildirir. Gürcü asillerinin uyarılarına uymayı reddeden ve açıkça öldürülmeye giden Demetre Moğol başkentine varır varmaz tutuklanır. Movakan’da 12 Mart 1289 günü idam edilir. Mezarı Mtsheta’dadır ve Gürcü Ortodoks Kilisesi tarafından aziz ilan edilmiştir.Demetre üç kez evlenmiştir. 1272 yılında Trabzon İmparatoru I. Manuil’in kızı ile evlenmiş ve bu evlilikten beş çocuğu olmuştur:1280 yılında üçüncü eşi Natela ile evlenir. Natela, Samtskhe beyi Beka Jakeli’nin kızıdır. Bu evlilikten doğan oğlu ise Gürcü Krallığını Moğol boyunduruğundan kurtaracak ve ülkesinde birliği sağlayacak olan V. Giorgi’dir.
II. Demetre (Abhazya kralı)

II. Demetrius (Gürcüce: დემეტრე II) 855 ve 864 yılları arasında görev yapmış Abhazya kralıdır. Ançabadze hanedanından II. Leon'un oğludur. Abisi II. Teodosius'dan sonra tahta geçmiştir.
II. Devlet Giray

II. Devlet Giray (d. 1648 - ö. 1718), Kırım Hanı. 1699-1702 ve 1709-1713 yılları arasında olmak üzere iki kez Kırım Hanlığı yaptı. Hanlık dönemi iki kez toplamda 8 yıl 5 aydı.I. Selim Giray Han’ın büyük oğludur. Önce Nureddin ve 1683'de kalgay oldu ve 1691'de azledildi. İlk kez I. Selim Giray ve ikinci kez Kaplan Giray saltanatlarının ardından Kırım tahtına oturmuştur.İlk saltanatı devrinde Rusların Osmanlı sınırlarına kaleler yaptırarak Polonyalılarla birlikte İstanbul’a karşı büyük bir saldırı hazırlığı içerisinde olduğuna ilişkin gönderdiği raporlar, Rus Elçisi tarafından resmen yalanlanınca 1702 yılında Padişah II. Mustafa tarafından azledilerek yerine babası I. Selim Giray IV. kez han ilan edilmiştir. II. Devlet Giray bunun üzerine Kuban’a geçerek Çerkezlere sığındı.1703 yılında Sultan II. Mustafa’nın yerine III. Ahmet'in yerine tahta geçmesinin ardından 1709 yılında ikici defa Kırım Hanı oldu. 1711 yılında Sultan III. Ahmet devrinde, sadrazam Baltacı Mehmet Paşa komutasında Ruslarla yapılan Prut Savaşı'nda Kırım kuvvetlerine komuta etmiştir. Rus Çarı Büyük Petro ve Rus Orduları Başkomutanı Boris Petroviç Şeremetev komutasındaki Rus kuvvetlerinin mevkilerinin savaştan once belirlenerek, oğlu Kalgay Mehmet Giray tarafından kuşatılmalarında büyük bir rol oynadı. Prut Savaşında Rus ordusu mağlup olmasına karşın, Prut anlaşması Kırım Hanı tarafından, zaferin şanına yaraşmadığı gerekçesi ile kabul edilmedi. Prut anlaşması ile başlayan tartışmalar neticesinde Baltacı Mehmet Paşa, Kethüdası Osman Ağa ve Mektupçusu Osman Efendi idama mahkûm edildi.Prut Savaşından sonra Kırım’ı çevreleyen yeni yapılan Rus kalelerinin yıkılması sağlandığı gibi, Ruslar Anapa bölgesinden çekilmeyi kabul etti. II. Devlet Giray 1713 yılında Prut Anlaşması ile başlayan tartışmalar neticesinde Sultan III. Ahmet tarafından azledildi ve yerine kardeşi Kaplan Giray han oldu.II. Devlet Giray azlinden sonra Rodos'ta oturtuldu. Sonra Vize'de oturmasına izin verildi. Orada iken 1718 yılında 70 yaşında öldü. Cesur ve sert olarak değerlendirilmektedir.Mehmed Süreyya (haz. Nuri Akbayar) (1996), Sicill-i Osmani, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları ISBN 975-333-0383 C.II say.341
II. Diego de Almagro

Komutan olan babası Diego de Almagro, Francisco Pizarro'ya açtığı savaşta yenildiği için başı kesilerek idam edlimiştir. II. Diego de Almagro babasının yerine geçmiş ve 1542 yılında 20 zırhlı askerle birlikte Francisco Pizarro'nun kalesini basmış, Pizarro'yu öldürterek babasının intikamını almıştır. Pizarro'nun destekçileri ile yapılan Chupas Muharebesinde esir düşmüş ve öldürülmüştür.
II. Dáin Demirayak

Dain Demirayak, Orta Dünya`nın çok güçlü ve ünlü bir cüce savaşçısıdır. İlk ününü, Cüce-Ork Savaşlarının son muharebesi olan Azunulbizar Muharebesi'nde cücelere yardıma giderek ve bir cüce katili olan Azog'u öldürerek kazandı. O yıllarda Demir Tepeler'in kralı unvanına sahipti. Devamında Dain, Erebor'a giderek Smaug'un ölümünü sağlayan Thorin Meşekalkan'a Beş Ordular Savaşı'nda 500 kişilik bir ordu toplayarak yardıma gitti. Goblin Azog oğlu Bolg'un öldüğü savaştaki cüce ordularını o yönetiyordu.Beş Ordular Savaşı'nı kazanıp Thorin, Fili ve Kili'nin ölmesinden dolayı Erebor'daki cüce tahtı ona miras kalmıştı. Erebor ve Demir Tepeler'i büyük bir adaletle yönetti. Yüzük Kardeşliği sırasındaysa hala cücelerin yüce kralı idi. Sauron'a ve onun karanlık güçlerine boyun eğmeyerek, kapısına gelen Nazgûl'u kovdu ve karanlığa rest çekti.Sauron'un ordusu cücelere saldırdığında, Vadi İnsanlarının Kralı Meşel Brand ile birlikte Sauron'un ordusuna karşı direndi. Savaşta Meşel ile birlikte goblinlerce öldürüldü. Cüceler ve vadi insanları, Yalnız Dağ'ın içinde dört tarafı goblinlerle çevrili olarak sıkışmış ve ölümü bekliyorlardı. Fakat bu karanlık ve umutsuz dakikalarda Frodo Baggins, Sauron'u hayata bağlayan tek yüzüğü ateşe attı ve başsız kalan karanlık güçler kuşatmayı terk ederek kaçmaya başladılar.
II. Dünya Savaşı Doğu Cephesi'nde muharebeler ve harekâtlar

Japon İmparatorluğu ile savaş, Uzak Doğu/Mançurya Taaruuzu (9 Ağustos 1945 – 2 Eylül 1945) ise Büyük Vatanseverlik Savaşı'ndan ayrı tutulmaktadır.Petrozavodsk, Ukhinskom-Rugozerskom ve Olonetskom istikametinin savunması 1 Temmuz 1941 - 10 Ekim 1941V. I. Feskov, K. A. Kalashnikov, V. I. Golikov, The Red Army in the victories and defeats: years 1941-1945 - Tomsk: Tomsk university publishing, 2001. pp. 24–29.Slaughterhouse: The Handbook of The Eastern Front, The Aberjona Press, Bedford PA, 2005, ISBN 0-9717650-9-X (orijinal: Slaugherhouse: The Encyclopedia of the Eastern Front, The Military Book Club)
II. Dünya Savaşı Sovyetler Birliği silahları listesi

Bu liste Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin 2. Dünya Savaşı'nda kullandığı topları, araçları ve silahları kapsayan bir silahlar listesidir. 2.Dünya Savaşı, 1939'da başlayıp 1945'te sona erdi ve tarihin en ölümcül savaşı oldu. 1930'larda yükselmeye başlayan Avrupadaki siyasi gerginliğin patladığı nokta olarak, Avrupa'ya hâkim olmayı amaçlayan Almanya, 1 Eylül 1939'da Polonya'ya saldırarak savaşı başlattı. Almanya'nın Molotov–Ribbentrop Paktı'nı bozması üzerine, SSCB (Sovyetler Birliği) 1941'in Haziran ayında savaşa katıldı. Avrupa'daki savaş 8 Mayıs 1945'te Almanya'nın müttefik kuvvetlere teslim olmasıyla sona erdi. Savaş süresince Sovyetler Birliği 119.769 tank ve KMT ; 516.648 topçu silahı; 347.900 havan topu; 265.600 ordu kamyonu; 213.742 askeri uçak; 2 kruvazör; 25 muhrip gemi; 52 denizaltı; 1.477 milyon makineli tüfek; 19,8 milyon tüfek üretti.
II. Dünya Savaşı Zafer Madalyası

II. Dünya Savaşı Zafer Madalyası (), Amerika Birleşik Devletleri Kongresi tarafından Haziran 1945'te oluşturulan bir ödüldür. II. Dünya Savaşı sırasında Filipinler Hükûmeti'nin silahlı kuvvetlerindeki kişiler de dahil olmak üzere 7 Aralık 1941 ile 31 Aralık 1946 tarihleri arasında Birleşik Devletler ordusunda askeri görevde aktif veya yedek olarak bulunmuş bütün askerlere verildi.İlk başta bir şerit olarak yayınlandı ve basitçe "Zafer Şeridi" olarak adlandırıldı. 1946'da Zafer Madalyası adında tam bir madalya olarak değiştirildi.Madalyayı almak için herhangi bir hizmet süresi kısıtlaması yoktu ve Ulusal Kişisel Kayıt Merkezi bu madalyayı alan birkaç günlük askerleri bile listeledi. II. Dünya Savaşı'nın Ağustos 1945'te bitmesine rağmen, 1946 yılı için alınan bazı askerlerin bile savaş gazisi olmadan madalyayı aldığı görülmüştür. Bunun nedeni ise Başkan Harry S. Truman'ın 1946 yılının sonuna kadar çarpışmaların bittiğine dair bir deklarasyon yapmamış olmasıdır.
II. Dünya Savaşı jet uçakları listesi

İkinci Dünya Savaşı, jet uçaklarının savaştığı ilk savaştı. İlk başarılı jet uçağı Heinkel He 178, 1 Eylül 1939'da savaşın başlamasından sadece beş gün önce ilk uçuşunu yaptı.  2 Eylül 1945'teki  teslimiyet sırasında Almanya, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri'nin hepsinde turbojet ile çalışan savaş uçakları bulunmaktaydı. Japonya motorjet ile çalışan kamikaze uçağı üretmişti ancak savaş bittiği için kullanamadı. İtalya ve Sovyetler Birliği, ramjet motorlarını test etmişlerdi fakat bu uçaklar prototip olarak kaldı. Almanya, savaş sırasında jet motorlu bombardıman uçaklarını operasyonel olarak kullanan tek ülkeydi.
II. Dünya Savaşı konferansları

Aşağıdaki listede Müttefik Devletler tarafında düzenlenen II. Dünya Savaşı konferansları yer almaktadır. Kalın yazılan konferanslar Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık ve Sovyetler Birliği liderlerinin tamamının katıldığı konferansları betimlemektedir.
II. Dünya Savaşı savaş muhabirlerinin listesi (1942 - 43)

Bu, 1942 - 43 yıllarında II. Dünya Savaşı sırasında Kuzey Afrika veya İtalya'dan rapor veren savaş muhabirlerinin kısmi bir listesidir. İsimlerin bir kısmı savaş sırasında Reuters ve Güney Afrika Basın Birliği muhabiri olan Eric Lloyd Williams'ın savaş günlüğünden ve 1944'te yaptığı bir radyo yayınından alınmıştır.
II. Dünya Savaşı sırasında Fransız askerî tarihi

1939'dan 1940'a kadar, Üçüncü Fransız Cumhuriyeti Almanya ile savaş halindeydi. 1940'tan 1945'e kadar olan dönem, denizaşırı imparatorluğun kontrolü için Vichy Fransa'sı ile General Charles de Gaulle yönetimindeki Özgür Fransız Kuvvetleri arasında rekabete sahne oldu. 1944'te Müttefiklerin Fransa'ya (Normandiya, Bölgesi) çıkarmalarından sonra, Alman Ordusunu kovdular ve Vichy Rejimine son verdiler.Almanya Eylül 1939'da Polonya'yı işgal ettiğinde Fransa ve İngiltere Almanya'ya savaş ilan etti. 1939'dan 1940'a kadar olan Fone Savaşı'ndan sonra, yedi hafta içinde, Almanlar Fransa'yı işgal edip yendi ve İngilizleri kıtadan çıkmaya zorladı. Fransa resmen Almanya'ya teslim oldu.Ağustos 1943'te, de Gaulle ve Giraud kuvvetleri, Anglo-Amerikan liderliğine bağlı tek bir komuta zincirinde birleşti, bu arada Doğu Cephesindeki karşıt Fransız kuvvetleri Sovyet veya Alman liderliklerine tabi oldu. Bu sürgündeki Fransız kuvveti, Fransız İçişleri Kuvvetleri (FFI) ile birlikte, Fransa'nın Batı Müttefikleri tarafından nihai kurtuluşunda ve Vichy Fransası, Faşist İtalya, Nazi Almanyası ve Japon imparatorluğunun yenilgisinde değişken ölçekli bir rol oynadı. . Vichy Fransası, Britanya ve ABD'nin yardım ettiği Özgür Fransız güçleriyle Fransız denizaşırı imparatorluğu üzerinde kontrol için savaştı 1943'ten itibaren ve Çinhindi hariç tüm koloniler Özgür Fransız davasına katılmıştı.
II. Dünya Savaşı sırasında stratejik bombardımanlar

II. Dünya Savaşı sırasında stratejik bombardıman, II. Dünya Savaşı sırasında düşman bölgelerde demiryolları, limanlar, şehirler, işçi konutları ve sanayi bölgelerine yapılmış devamlı hava saldırıları. Stratejik bombardıman, kara kuvvetlerinin yakın hava desteğinden ve taktiksel hava gücünden ayrı bir askerî stratejidir.II. Dünya Savaşı sırasında birçok askerî hava gücü uzmanı, yalnızca askerî hedeflerden ziyade endüstriyel ve siyasi altyapılara saldırarak büyük zaferler kazanılabileceğine inanıyordu. Stratejik bombardıman çoğu zaman sivil yerleşim yerlerini bombalamayı da kapsıyordu, hatta bazen bombardıman operasyonları, korkutmak, düzenlerini altüst etmek ve olağan faaliyetlerini dağıtmak amacıyla kasten sivil halkları hedef alacak şekilde tasarlanıyordu. II. Dünya Savaşının başında uluslararası hukuk, daha önce I. Dünya Savaşı, İspanya İç Savaşı ve İkinci Çin-Japon Savaşı gibi savaşlar sırasında gerçekleşen bombardımanlara rağmen, şehir hava bombardımanını özel olarak yasaklamadı.Bombing Annotated bibliography for conventional bombing during World War II from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues
II. Dünya Savaşı'nda Alman askerî genelevleri

Askerî genelevler (Almanca: Militärbordelle) II. Dünya Savaşı sırasında Nazi Almanyası tarafından işgal altındaki Avrupa'nın büyük bölümünde Wehrmacht ve SS askerlerinin kullanımı için kurulmuştur. Bu genelevler genellikle yeni inşa edilmiştir, ancak batıda bazen mevcut genelevlerin yanı sıra diğer birçok bina da kullanılarak kurulmuştur. 1942 yılına kadar Alman işgali altındaki Avrupa'da bu türden yaklaşık 500 askeri genelev vardı. Genellikle el konulan otellerde faaliyet gösteren ve Wehrmacht tarafından korunan bu tesisler, seyahat eden askerlere ve cepheden çekilenlere hizmet veriyordu. Kayıtlara göre en az 34.140 Avrupalı kadın, toplama kampı genelevlerindeki kadın mahkûmlarla birlikte kendi ülkelerinin Alman işgali sırasında fahişelik yapmaya zorlanmıştır. Doğu Avrupa'daki birçok vakada, genç kızlar ve kadınlar, Lehçe'de łapanka veya Fransızca'da rafle olarak adlandırılan Alman askeri ve polis toplamaları sırasında işgal altındaki şehirlerin sokaklarında kaçırılmıştır.
II. Dünya Savaşı'nda Alman jet asları listesi

Uçan bir as veya avcı ası, hava muharebesi sırasında beş veya daha fazla düşman uçağını düşürmekle ünlenmiş olan askeri bir havacıdır (Almanlar geleneksel sınırı 10 zafer olarak belirlemişlerdir). İkinci Dünya Savaşı sırasında, modern piston motorlu savaş uçağıyla uçan yüzlerce Alman Luftwaffe savaş pilotları bu barajı geçip başarı elde etmişlerdir. Ancak, yalnızca jet motorlu uçakla uçan 28 pilotun beş veya daha fazla düşman uçağını düşürdüğü kabul edilmektedir.26 Temmuz 1944 tarihinde, Teğmen Alfred Schreiber kontrolünde ilk defa hava muharebesine girmiş olan jet uçağı Alpler üzerinde uçan Kraliyet Hava Kuvvetlerine mensup silahsız bir keşif uçağına saldırmıştır. Birtakım kaynaklar, hasarlı Mosquito'nun mürettebatının İtalya'daki bir Müttefik hava sahasına geri dönmeyi başardığını söylemektedir, bazı kaynaklar ise bunu bir jet avcı uçağı pilotunun hava muharebesinde elde ettiği ilk zaferi olduğunu söylemektedirler.8 Ağustos 1944 tarihinde Teğmen Joachim Weber'in Bavyera'da Ohlstadt üzerinde, No. 540 Filosundan başka bir Mosquito PR XVI'yı düşürmesiyle Alman Me 262 pilotunun ilk kez bir düşman uçağını yok ettiği doğrulanmıştır.15 Ağustos 1944 tarihinde Schreiber, Kara Orman Bölgesindeki havaalanlarını fotoğraflamakla Kaptan S. Pienaar ve Teğmen A. Lockhart-Ross tarafından görevlendirilmiş olan Güney Afrika Hava Kuvvetlerine ait Mosquito PR XVI (NS520)'yi engellemek için yola çıkmıştır. Schreiber ilk saldırısında karşı tarafın ağır hasar almasına neden olmuştur. Yakıt seviyesi azalmadan karşı tarafın uçağına 10'dan fazla geçiş gerçekleştirmiştir. Pienaar ve Lockhart-Ross, İtalya'nın San Severo kentinde mecburi olarak yapılan bir inişten sağ olarak kurtuldular; keşif filmleri ve bilgi sağlamaları, müttefiklere Me 262 hakkında değerli istihbarat bilgisi ulaştırmıştır.1944 – 1945 yılları arasında Luftwaffe, muharebe operasyonları gerçekleştirmek amacıyla iki adet roketle çalışan avcı uçağı görevlendirmiştir. Me 262'ye ek olarak, Messerschmitt Me 163 Komet ve Heinkel He 162 Volksjäger operasyonel hale gelmiştir. Me 163 ve He 162 pilotları tarafından birkaç iddia ortaya atılmıştır. Buna bağlı olarak hiçbir pilot bu savaş uçaklarıyla as statüsüne yükselememişlerdir.
II. Dünya Savaşı'nda Almanya tank üretimi

Aşağıdaki tablolarda Nazi Almanyası ordusu Wehrmacht tarafından II. Dünya Savaşı sırasında kullanılan, seri üretilmiş modelleri ve varyantları da dahil olmak üzere tam paletli zırhlı savaş araçlarının üretim adetleri, Kasım 1939 başlangıç tarihi olmak üzere gösterilmektedir. 1943 Cassibile ateşkes antlaşması sonrası Wehrmacht için üretilen İtalyan zırhlı araçları ve prototipler dahil edilmemiştir.Savaş öncesinde 1893 adet gövde üretilmiş, bunlardan 1867 tanesine taret takılmış ve geri kalan araçlar eğitim ve komuta kontrol aracı olarak kullanılmıştır.Hetzer(Jagdpanzer 38(t)) - 75 mm L/48 PaK39 toplu genişletilmiş Pz 38(t) şasili model(Sd.Kfz. 138/2)StuG III (l) - Sturmgeschütz 40 Taarruz topu 75 mm L/43 ya da L/48 Panzer III şaseli (Sd.Kfz. 142/1)Sturmgeschütz IV - Taarruz topu. StuG III Ausf. G üstyapılı ve Panzer IV şasili; silah olarak 75 mm L/48 top (Sd.Kfz. 167)Panzer IV normalde düşük namlu hızlı 75 mm L/24 top ile silahlıydı. 1942 yılında bu silah 75 mm L/43 topu ile, 1943 yılında ise 75 mm L/48 topu ile değiştirildi.Sturmtiger - Tiger I şasili 380 mm roket fırlatıcı/havan topu modeli (cephede vurulmuş tanklardan dönüştürüldü)Elefant'ta (Sd.Kfz. 184) Porsche tarafından geliştirilen, ancak seri üretime alınmayan 60 tonluk VK45.01 (P) şasisi kullanıldı. Şasi üzerinde kazamat içerisinde 88 mm L/71 topu bulunuyordu.Rakamlar tank üretimini ve diğer amaçlar için gövde üretimini kapsar. Örneğin, Panzer III değeri StuG III üretimini de içermektedir.1942 ve 1943'teki Panzer III üretim sayıları, önceki versiyonlardan dönüştürülen 700 Panzer III N modelini kapsamamaktadır.Almanya'da ayrıca savaş boyunca 44.259 adet zırhlı yarı paletli araç ve 3.607 adet tekerlekli zırhlı araç üretilmiştir.Production statistics and chassis numbers by month for the Tiger I at the Tiger I Information Center
II. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın as pilotları

II. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın As Pilotların listesidir. Diğer ülkeler için bakınız: w:en:List of World War II aces by countryTanık olmadan, bir Luftwaffe avcı pilotunun kendi zafer iddiasını onaylatma şansı yoktu. Öyle iddialar eğer dosyalandırıldıysa bile, grubun zaferinin ötesine geçemezdi.Düşman uçağının nihai imha ya da havada patlaması ya da pilotun uçaktan çıkması, top-kamera ya da en az bir tanık tarafından görülmesi gerekirdi. Tanık, pilotun birlikte uçtuğu sağ ya da soldaki uçağın Alman havacıları, yerdeki gözlemci olabilirdi. RAF ve USAAF'in havacıları tanık olamazdı.Brown, Russell (2000). Desert Warriors: Australian P-40 Pilots at War in the Middle East and North Africa, 1941-1943. Maryborough, Queensland, Australia: Banner Books. ISBN 1-875593-22-5.Sims, Edward H (1982). Jagdflieger Die großen Gegner von einst (in German). Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 3-87943-115-9.Toliver, Raymond F. & Constable, Trevor J. (1998), Das waren die Deutschen Jagdflieger-Asse 1939-1945. Motorbuch Verlag. ISBN 3-87943-193-0
II. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın askerî ekipmanları listesi

Bu liste içine topların, araçların ve gemilerin de dahil olduğu II. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın askerî ekipmanları listesidir.2. Dünya Savaşı 1939'da başlayıp 1945'te biten küresel bir savaştı. 1930'dan itibaren Avrupa'da artan siyasi istikrarsızlıkların ardından, Avrupa'ya hakim olmayı amaçlayan Almanların, 1 Eylül 1939'da Polonya'ya saldırması, II. Dünya Savaşı'nın başlangıcı oldu. Avrupa'daki savaş Almanların 8 Mayıs 1945'te Müttefikler'e kayıtsız şartsız teslim olmasıyla sona erdi.Almanlar, silahları için birçok tip tanımı kullandı. Bazı durumlarda tip tanımı ve seri numaraları (örneğin:FlaK 30) bir silahı tanımlamak için yeterliydi fakat bazen aynı zamanda aynı silaha ait farklı tasarımlar geliştirilir ve bunlar kısmen benzer tasarımlara sahip olurdu.Obice da 75/18 modello 34 (Wehrmacht tarafından İtalyanlar'dan edinildi ve 7.5 cm LeFH 255(i) olarak yeniden tasarlandı.)76 mm divisional gun M1942 (ZiS-3) (Wehrmacht tarafından Rusya'dan ele geçirildi ve Pak 36/39 (r) olarak yeniden tasarlandı.)122 mm howitzer M1938 (M-30) (Wehrmacht tarafından Rusya'dan ele geçirildi ve 12.2 cm s.F.H.396(r) olarak yeniden tasarlandı.)45 mm anti-tank gun M1937 (53-K) (Wehrmacht tarafından Rusya'dan ele geçirildi ve Pak 184(r) olarak yeniden tasarlandı.)57 mm anti-tank gun M1943 (ZiS-2) (Wehrmacht tarafından Rusya'dan ele geçirildi ve Pak 208(r) olarak yeniden tasarlandı.)
II. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın askerî uçakları listesi

Bu liste Almanya'nın 2. Dünya Savaşı'nda kullandığı askerî uçakları gösteren II. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın askerî uçakları listesidir.Breguet 521 Bizerte Fransa'dan ele geçirildi/satın alındı ve hava/deniz kurtarma uçağı olarak kullanıldı.CANT Z.1007 İtalya'nın taraf değiştirmesinin ardından ele geçirildi ve bombardıman uçağı olarak kullanıldı.Douglas DC-2 Hollanda'dan ele geçirildi, nakliye uçağı olarak kullanılan eski KLM uçaklarını da içeriyordu.Macchi C.202 İtalya'nın taraf değiştirmesinin ardından ele geçirildi ve nakliye uçağı olarak kullanıldı.Macchi C.205 İtalya'nın taraf değiştirmesinin ardından ele geçirildi ve avcı uçağı olarak kullanıldı.Høver/Marinens Flyvebaatfabrikk M.F.11 Finlandiya'dan ele geçirildi ve nakliye uçağı olarak kullanıldı.Savoia-Marchetti SM.82 İtalya taraf değiştirdikten sonra ele geçirildi ve nakliye uçağı olarak kullanıldı.
II. Dünya Savaşı'nda Avrupa Cephesi

II. Dünya Savaşı'nda Avrupa Cephesi, Almanya'nın 1 Eylül 1939 tarihinde Polonya'yı işgal etmesiyle başlayan II. Dünya Savaşı'nın, Almanya'nın 8 Mayıs 1945 tarihinde kayıtsız şartsız teslim olmasına kadar sürdüğü bir cephe bölgesidir. Müttefik kuvvetler bu cephenin içindeki iki cephenin (Doğu Cephesi ve Batı Cephesi) yanı sıra bitişik Akdeniz ve Orta Doğu Cepheleri üzerinde de Mihver kuvvetleri ile savaştı.II. Dünya Savaşı sırasında, Almanya Avrupa’nın çoğunu "Blitzkrieg" (yıldırım savaşı) adı verilen yeni bir taktik kullanarak istila etti. Blitzkrieg, uçak, tank ve topçu birliklerinin tümünün toplu olarak saldırısıydı. Bu güçler dar bir cephe boyunca düşman savunmasını kırıyordu. Hava gücü düşmanın gedikleri kapatmasını önlüyordu. Alman güçleri, karşı koyan birlikleri kuşatarak, onları teslim olmaya zorluyordu.Almanya, Blitzkrieg taktiğini kullanarak Polonya’yı (Eylül 1939’da saldırdı), Danimarka’yı (Nisan 1940), Norveç’i (Nisan 1940), Belçika’yı (Mayıs 1940), Hollanda’yı (Mayıs 1940), Lüksemburg’u (Mayıs 1940), Fransa’yı (Mayıs 1940), Yugoslavya’yı (Nisan 1941) ve Yunanistan’ı (Nisan 1941) bozguna uğrattı. Ancak Almanya, kara saldırılarına karşı Manş Denizi tarafından korunan İngiltere’yi yenilgiye uğratamadı.Alman güçleri Haziran 1941’de Sovyetler Birliği’ne saldırdı ve Moskova eteklerine doğru yaklaşık 1000 km. ilerledi. 1942’deki ikinci bir Alman saldırısıyla, Alman askerleri Volga Nehri’nin kıyılarına ve Stalingrad şehrine vardı. Ancak Sovyetler Birliği, İngiliz ve Aralık 1941’de Almanya’ya karşı savaşa giren Amerika Birleşik Devletleri askerleriyle birlikte savaşın seyrini Almanların aleyhine çevirdi.Doğuda, Stalingrad savaşı kesin bir dönüm noktası hâline geldi. 1942–43 kışında Stalingrad’daki yenilgiden sonra, Alman birliklerinin uzun çekilme hareketi başlamış oldu. Nisan 1945’te Sovyet güçleri Berlin’e girdi. Batıda, Müttefik askerleri 6 Haziran 1944’te (D-Day olarak bilinir) Fransa’nın Normandiya bölgesine çıktı. İki milyondan fazla Müttefik askeri Fransa’ya akın etti. Temmuz’da, Müttefik güçler Normandiya kıyı mevziilerinden saldırıya geçti. Müttefiklerin Almanya’ya doğru saldırısı devam etti. Mart 1945’te, Müttefik güçler Almanya’nın kalbine doğru ilerleyerek, Ren’i geçti.
II. Dünya Savaşı'nda Bahreyn'in Bombalanması

İkinci Dünya Savaşı'nda Bahreyn'in Bombalanması, İtalya'nın Roma İmparatorluğu hayali ile Orta Doğu'da savaşmış olduğu Britanyalılara karşı Orta Doğu'daki Kraliyet Hava Kuvvetleri'ne ve Britanyalı kaynaklarına saldırması sonucu Bahreyni bombalanmasıdır.10 Haziran 1940'ta İtalya Krallığı; Birleşik Krallık ve Fransa Cumhuriyetine karşı savaş ilan etti. Fransa'yı istila girişimi başarısız olan İtalya, ancak Fransızlar Nazi Almanyasına teslim olmasıyla toprak alabildi. Daha sonra Fransa Cumhuriyeti, İtalya Krallığı ile ateşkes imzaladı. Birleşik Krallık ve İngiliz Milletler Topluluğuna bağlı  güçler ilk olarak Birleşik Krallık'a daha sonra da Kuzey Afrika'ya İtalya Krallığına karşı savaşmak için Orta Doğu'ya gönderildi.1940 yazında, İtalyan Hava Kuvvetleri Komutanı Paolo Moci, İtalyan Başbakan Benito Mussolini'ye, Britanyalı Deniz Kuvvetleri'nin petrol arzını durdurmak için Bahreyn'deki petrol bölgelerini yok etmek için bir plan önerdi. Bu plan kabul edildi.19 Ekim 1940'ın başında, dört İtalyan SM.82 bombardıman uçağı, Britanyalılar'ın kontrolündeki Bahreyn'de bulunan ve Amerikan tarafından işletilen rafinerilere saldırarak rafinerilere zarar verdi. Bu baskın sırasında Suudi Arabistan'da Dhahran'da zarar gördü ancak hasar küçüktü.İtalya Krallığı, kendilerine bağlı bombardıman uçaklarının, Rodos adasındaki üslerden 3.000 mil uzaklıkta bulunan Bahyern'e giderek yeni bir mesafe rekoru kırdığını açıkladı.Saldırı süresince 15 kg ağırlığındaki 132 bomba bırakıldı. Saldırı sonucunda, 2 rafine ağır hasar gördü. Bu saldırı ile Britanyalılar, savunmalarını güçlendirdi.
II. Dünya Savaşı'nda Birleşik Krallık

Birleşik Krallık'ın 1939 yılının eylül ayında Nazi Almanyası'na savaş ilan etmesi kraliyet kolonileri ve Hindistan'ı kapsasa da dominyonları otomatikman savaşa sokmadı. Avustralya, Kanada, Yeni Zelanda ve Güney Afrika kısa süre içerisinde savaş ilan etti; ama Serbest İrlanda Devleti savaş boyunca tarafsız kalmayı tercih etti. 1940 yılında Almanya'nın Fransa'yı işgal etmesinin ardından 1941 yılında Sovyetler Birliği savaşa girene dek Birleşik Krallık Nazi Almanyası'na karşı tek başına kaldı. Winston Churcill ABD'nin askeri yardımı için ABD başkanı Franklin D. Roosevelt'i ikna etmek üzere başarılı lobicilik çalışmaları yürüttü; ama Roosevelt henüz Kongre'den ülkenin savaşa sokulmasını istemeye hazır değildi. Ağustos 1941'de Roosevelt ve Churcill tüm halkların kendi yönetim biçimlerini seçmeye hakları olduğunu belirten Atlantik Bildirisi'ni imzaladı. Bu ifade Almanya tarafından işgal edilmiş olan Avrupa ülkelerini mi, yoksa Avrupa ülkeleri tarafından sömürgeleştirilen bölgeleri mi kast ettiği net olmadığından daha sonraları Britanya, ABD ve milliyetçi hareketler tarafından farklı biçimlerde yorumlandı.Aralık 1941'de Japonya Britanya'ya bağlı Malaya'ya, Pearl Harbor'daki Amerikan deniz üssüne ve Hong Kong'a birbirinin hemen ardından gerçekleşen saldırılarda bulundu. Bunun sonucu olarak ABD'nin savaşa girmesini Churcill Britanya'nın zaferinin artık kaçınılmaz olduğu ve imparatorluğun geleceğinin güvence altına alındığı şeklinde yorumladı; ama Britanya'nın Japonya'ya karşı muharebelerde kısa sürede teslim olması emperyal bir güç olarak itibarını geri döndürülemez biçimde zedeledi. Bunlardan en zarar verici olanı geçmişte ele geçirilemez bir kale ve doğunun Cebelitarık'ı olarak nitelenmiş olan Singapur'un düşmesiydi. Britanya'nın tüm imparatorluğu koruyamayacağının fark edilmesi, Japon tehdidi altında olan Avustralya ve Yeni Zelanda'yı ABD'yle yakınlaştırmaya zorladı; bu yakınlaşma savaştan sonra, 1951'de imzalanan ANZUS Paktı'yla sonuçlandı.
II. Dünya Savaşı'nda Grönland

Grönland, 1814'ten beri Danimarka'nın kolonisi durumundaydı. 1940 yılında Grönland Danimarka işgali'nin ardından durumu belirsizleşti. Hem İngilizler'in hem de Naziler'in eline geçme olasılığı vardı. Amerika ise tarafsız konumdaydı. Ancak hem ticari gemileri hem de yolcu gemileri Atlantik'te ki savaştan dolayı etkileniyordu. Ayrıca İngilizler, Faroe Adaları'nı işgal edieceği haberi de gelmişti. Amerika, sivil gemilerin güvenliğini sağlamak amacıyla önemli stratejik öneme sahip olan Grönland'ı 9 Nisan'da işgal etti. Amerika, 1940 ve 1941 yılları arasında iki tane hava üssü ve bir tane deniz üssü kurdu. Hava üslerinin adları Batı Bluie ve Doğu Bluie'ydi. Grönland'ın işgali Amerikalı sivil gemilerin güvenliğini sağladı.Ancak ABD, Japonya'nın Pearl Harbor Saldırısı sonucunda savaşa girince burası da savaştan etkilendi. Almanlar burada 4 tane hava üssü kurdu. Amerika ise savaş boyunca radyo istasyonları, hava istasyonları, limanlar, depolar gibi tesisler kurdu. Bu tesislerde sürekli olarak çatışmalar sürdü. Çatışmalar 1945'te II. Dünya Savaşı'nın sonlanmasıyla sona erdi.Dege, Wilhelm; Barr, William (2004). War north of 80: the last German Arctic weather station of World War II. Calgary, Alberta: University of Calgary Press. ISBN 1-55238-110-2.Howarth, David (1957). The Sledge Patrol: A WWII Epic of Escape, Survival, and Victory (2001 ed.). Guilford, Connecticut: The Lyons Press. ISBN 978-1-59921-322-4.Walling, Michael G. (2004). Bloodstained Sea: the U.S. Coast Guard in the Battle of the Atlantic, 1941–1944. International Marine/McGraw-Hill, Camden, Maine. ISBN 978-0-07-142401-1.
II. Dünya Savaşı'nda Kobe'nin bombalanması

Kobe'nin Bombalanması 1945, yılında şehir ABD tarafından sivilleri, Sanayiyi ve askeri tesisleri hedefleyen halı bombardımanlarına maruz kaldıKobe, yaklaşık 1 milyonluk nüfusuyla o zamanlar Japonya'nın altıncı en büyük şehriydi. Evler çoğunlukla ahşaptan yapılmıştı ve bu nedenle büyük yangınları başlatmak ve sürdürmek için uygun bir yapıdaydı. Kobe Japonya'nın en büyük limanıydı ve en büyük gemi inşa ve deniz motoru üretimine ev sahipliği yapıyordu. Kobe, ulaşım ve iş için de önemli bir şehirdi. Ulusal karayolları şehrin içinden, özellikle sıkışık iş bölümünden geçiyordu ve Kobe, çelik, makine, kauçuk, demiryolu ekipmanı ve mühimmat için iş tesisleri içeriyordu. Son olarak, Kobe'nin yalnızca üç rezervuardan oluşan düşük su kaynağı ve zayıf yangın söndürme ekipmanı, yangına çok açık bir ortam yarattı.Bombaların  Japon Köy üzerindeki etksini kanıtlanması üzerine Grounds Dugway, Curtis LeMay komutasindaki Amerikan Kuvvetleri B-29 bombardıman uçakları 4 Şubat 1945. Kobeye yönelik ilk saldırısını gerçekleşti16/17 Mart'ta 331 Amerikan B-29 bombardıman uçağı Kobe şehrine ateş bombası saldırısı düzenledi. Bu baskın, XXI Bombardıman Komutanlığı'nın üç kanadının tamamı, yani 73., 313. ve 314. bombardıman kanatları tarafından gerçekleştirildi. Uçaklar o sırada Walter Reed General Hospital'da bir uçak kazası sırasında aldığı yaralardan dolayı iyileşmekte olan Tuğgeneral LaVerne Saunders'ın onuruna uçtu. Baskın dört kilit alanı hedef aldı: şehrin kuzeybatı köşesi, ana demiryolu hattının güneyindeki alan, ana tren istasyonunun kuzeybatısındaki alan ve üçüncü hedefin kuzeydoğusundaki alan. Çıkan ateş fırtınasında Kent sakini, 8841 kişi öldü. Kobe kentsel alanın üç mil karelik alanı (şehrin % 21'i) tahrip oldu. O zaman, şehir 14 metrekarelik bir alanı kaplıyordu. 650.000'den fazla insanın evi yıkıldı ve bir milyon insanın evi hasar gördü.Baskın sırasında, 96, B-29 bombardıman uçağına 128 saldırı gerçekleştiren 280 Japon savaşçısı tespit edildi; bu, daha önce Japonya'ya yapılan bir gece baskını sırasında saldıranlara göre daha yüksek oranda savaşçı sayısı idi. Baskın sırasında üç bombardıman uçağı kaybedildi, ancak kayıplarının nedeni/nedenleri bilinmiyor. Düşen uçaktaki iki havacı, Çavuş Algy S. Augunus ve Teğmen Robert E. Copeland hayatta kaldı ve Japonlar tarafından yakalandı. Daha sonra, Kobe ve Osaka'nın "ayrım gözetmeksizin bombalanması" nedeniyle aceleyle toplanan bir mahkeme tarafından yargılandılar, ölüme mahkum edildiler ve kurşuna dizilerek idam edildiler.Aynı yıl 5 Haziran'da Kobe 530 bombardıman uçağı tarafından bombalandı    ve kentin imar alanının %51'i zarar gördü.Yakıcı saldırılara ek olarak, Kobe endüstriye yönelik bir B-29 hassas saldırısı, üç mayın döşeme operasyonunun ve bir avcı-bombardıman saldırısının hedefiydi:18 Haziran 1945: 25 B-29, Kobe yakınlarındaki sular da dahil olmak üzere çeşitli alanlarda deniz mayınları döşedi19 Temmuz 1945: 27 B-29, Kobe yakınlarındaki sular da dahil olmak üzere çeşitli alanlarda deniz mayınları döşedi30 Temmuz 1945: Avcı uçakları Kobe/Osaka bölgesindeki hava limanlarına, demiryollarına ve taktik hedeflere saldırdı.
II. Dünya Savaşı'nda Nazi Almanyası'nın uçak üretimi

Aşağıda, tip ve yıla göre II. Dünya Savaşı sırasında Almanya tarafından üretilen uçakların bir listesi verilmiştir. Bazı rakamların doğru olmayabileceğini unutmayın. Farklı rollere sahip uçak çeşitleri ayrı olarak listelenmiştir.
II. Dünya Savaşı'nda Sovyet kadınları

II. Dünya Savaşı'nda Sovyet kadınları önemli bir rol oynadı. Çoğu endüstri, ulaşım, tarım ve diğer sivil rollerden oluşan konularda emek sarfeden Sovyet kadınları cephenin içinde de  sayıca fazladır.Savaş sırasında Sovyet Silahlı Kuvvetleri'nde görev yapan kadın askerlerin kabaca sayısı 800,000'dir. Bu kadınların 520.000 Kızıl Ordu'ya düzenli birliklerin olarak görev yaptı. 1943 yılında Sovyet Silahlı Kuvvetleri'nde bulunan her 10 personelden biri kadınlardan oluşuyordu. Neredeyse 200.000'i arma ile 89'u ise Sovyetler Birliği Kahramanı ile ödüllendirilmiştir. Aralarında pilot, tank şoförü, keskin nişancılar, makineli tüfek nişancısı ve partizanlar bulunur. Bu verilerden sonuçla Bolşevik İhtilali'nden sonra kadınların toplum yaşamına Çarlık dönemine göre daha çok katılmışlar.
II. Dünya Savaşı'nda batırılan hastane gemileri

Hastane gemileri  Lahey Sözleşmesi ile uluslararası güvenceye alınmış olmalarına rağmen, I. Dünya Savaşı'nda olduğu gibi, II. Dünya Savaşı'nda da bilerek ya da yanlışlıkla, savaşa taraf devletlerin saldırısına maruz kalmışlardır. Aşağıdaki liste, II.Dünya Savaşı sırasında batan hastane gemilerine ait detaylar bulunmaktadır .
II. Dünya Savaşı'nda propaganda

II. Dünya Savaşı'ndaki propagandaların amacı, morali yükseltmek, askerleri ve askeri personeli aşılamak ve düşman ülkelerin sivillerini etkilemekti.Nazilerin iktidara gelmesinin ardından Joseph Goebbels'in başkanlığını yaptığı, Halkı Aydınlatma ve Propaganda Bakanlığı kuruldu. Goebbels önderliğinde birçok film, tiyatro, kitap, eğitim dokümanı, dergi, gazete, radyo, şarkı yapıldı. Naziler birçok ünlü ve becerikli yönetmen ve yapımcıya destek verdi ve film yaptırdı. II. Dünya Savaşı sırasında Nazi propagandaları halka ve askerlere moral verdi. Halkın orduya katılması teşvik edildi.
II. Dünya Savaşı'ndaki Alman U-Boatları'nın listesi (1-599)

II.Dünya Savaşı sırasında faaliyette olan U-botlar olarak bilinen Alman askeri denizaltıları , 1935-1944 yılları arasında inşa edildi ve U-1'den itibaren sırayla numaralandırıldı. U-Botlar Binlerce tonluk Müttefik gemisini batırdı. U-botların çoğu savaşta kayboldu veya battı.
II. Dünya Savaşı'ndaki zırhlı araçlar listesi

IS-3 (2311 adet tank 1946 yılı ortasına kadar üretildi ama hiçbir zaman kullanılmadı; Sovyetler Birliği)M22 Locust (830) İngilizler Locust adını verdi. (ABD ordusu hiç kullanmadı, Birleşik krallık bazı yerlerde kullandı.)
II. Düzmece Dmitri

II. Düzmece Dmitri (Rusça; Лжедмитрий II, ölüm 11 Aralık 1610) I. Dmitri'nin öldürülmesinin ardından, Kendini gerçek IV. İvan'ın Ugliç'te öldürülen oğlu Dmitri İvanoviç olduğunu söyleyerek, II. Dmitri adıyla Tuşino'da bir ayaklandırma başlatmıştır.II. Düzmece Dmitri, ilk kez Stradub'da 20 Temmuz 1607 civarına ortaya çıkmıştır. Bir rahibin oğlu veya bir Yahudi olduğuna inanılan  ve nispeten yüksek bir süre eğitim gördüğü söylenir. O hem Rusça ve Lehçe dilleri bilen ve ayinlerde konuşan bir uzman olarak görülüyordu.I. Dmitri gibi o da Polonyalılardan destek gördü ve ordu kurmasında yardımcı olundu. Karaçev, Bryansk'ı 1608 baharında ele geçirmiştir. Bunun üzerine Çar IV. Vasili ordusunu II. Düzmece Dmitri'nin üzerine yönlendirmiştir. I. Dmitri'nin öldürülmesinin ardından eşi Marina Mnişek, Rus Çarlığı tahtına çıkacağına inandığı II. Düzmece Dmitri ile evlenmiştir. II. Dmitri, askeri yenilgiler alıp kayıplar verdirmesine rağmen isyanında başarılı olamamıştır. 11 Aralık 1610'da Moskova'da yakalanarak kırbaçlatılmış ve bir Tatar prens tarafından öldürülmüştür. Böyle II. Düzmece isyanı bastırılmış ve Çar IV. Vasili tahttan indirilip bir manastıra kapatılmıştır. Rusya hükümdarsız kaldığı sırada Polonya kralı IV. Władysław Waza, Moskova Çarlığı tahtında hak talep ederek 3 yıl kadar Çar unvanını sürdürmüştür. Ancak Rus tahtına hiç çıkamamıştır. Ülke meclisi tarafından I. Mihail çar ilan edilmiştir ve IV. Władysław Waza'dan Rus Çarlığı tahtından geri çekilmesi için 200 bin ruble ve ülkeye bırakılmış toprakları verdi böylelikle Rusya'da Karışıklık Dönemi sona ermiş oldu.
II. Ebu Hammu

Aynı zamanda II. Ebu Hammu Musa olarak da bilinir. 1359'da Ebu İnan Faris'in Merini hanedanının çökmesinin ardından Tilimsan ve civarına egemen oldu. Ertesi yıl, 1360'ta, Ebu Zayyan tarafından devrildiyse de daha 1360 yılı bitmeden yeniden iktidarı aldı. 1370'te tekrar Ebu Zayyan tarafından devrildi. 1372'de tekrar egemenlik sağladı. 1383'de yine Ebu Zayyan tarafından devrildi ama 1384'te dördüncü defa iktidara geldi. 1387'de Ebu Zayyan bir kez daha iktidar olduysa da, o yıl öldü ve Ebu Hammu yine iktidara geldi. Ancak iktidarı çok uzun sürmedi ve 1389'de kendisi de öldü.
II. Eftim

Papa II. Eftim (1920-9 Mayıs 1991) veya doğum adıyla Turgut Erenerol, 1962-1991 yılları arasında Türk Ortodoks Patrikhanesi Patriği ve İstanbul Başpiskoposu olarak görev yapan Türk Ortodoks din adamı ve hekim. Tanınmayan bir Ortodoks Hristiyan mezhebi olan Otosefal Türk Ortodoks Patrikhanesi'nin kurucusu Papa I. Eftim'in büyük oğluydu.Erenerol, meslek olarak bir tıp doktoruydu. Papa I. Eftim'in 1962'de sağlık sorunları nedeniyle istifa etmesinden sonra patrik oldu ve 9 Mayıs 1991'de ölümüne kadar bu görevi sürdürdü. Yerine küçük kardeşi Papa III. Eftim geçti.
II. Ekber Şah

II. Ekber Şah veya asıl adı Ebu Nasir Mu'in ud-din Muhammed Ekber Şah II (d. 22 Nisan 1760 - ö. 28 Eylül 1837) 19. Babür Şahı öldükten sonra son Babür Şahı II. Bahadır Şah geçti. 19 Kasım 1806 ile 28 Eylül 1837 Babür Şahı. Babası Şah Alem'dir.Doğu Hindistan'daki İngiliz etkisi kendisinin yönetimi altında artmış ve yönetim Şah gitgide gücünü kaybederek İngilizlerin kukla hükümdarı olmuş. Zaman içerisinde hükümranlığı neredeyse tamamen İngilizlerin kontrolüne geçmiştir.
II. Elizabeth'in Platin Jübilesi

II. Elizabeth'in Platin Jübilesi (İngilizce özgün adıyla: The Platinum Jubilee of Elizabeth II) Kraliçe II. Elizabeth'in 6 Şubat 1952'de tahta çıkışının 70. yıl dönümü münasebetiyle 2022'de İngiliz Milletler Topluluğu'nda kutlanmasıdır. Kutlama planları, 10 Ocak 2022'de Buckingham Sarayı tarafından resmi olarak açıklandı.İngiliz hükûmeti, "İngiliz törensel ihtişamının ve gösterişliliğinin en iyilerini son teknoloji sanatsal ve teknolojik görüntülerle harmanlayacak bir şekilde gösteri" sözü verdi. Bu kutlama, herhangi bir İngiliz hükümdarının ilk kez bir platin yıldönümünü kutlamasıdır.Jübile'yi anma girişimleri, Avustralya, Kanada, Cayman Adaları, Yeni Zelanda ve Papua Yeni Gine dahil olmak üzere diğer Commonwealth ülke ve bölgelerinin hükûmetleri tarafından da ilan edildi.
II. Erdeşîr

Bazınlarınca II. Şâpûr'un oğlu, diğerlerince kardeşi olduğu söylenir. Yine de, kendinden önce gelen II. Şâpûr'un (309-379) hükümdarlığı esnasında, II. Erdeşîr'in Adiabene'nin vali-kralı olduğu iyi bilinmektedir. Anlatıldığına göre burada Hristiyanlara eziyet uygulamıştır.Bununla beraber, Hristiyanlara karşı uyguladığı söylenen sertliği, Sasani kralları arasında en yumuşak başlı ve dürüst hükümdar olduğu yönündeki genel inanışla ters düşmektedir. II. Erdeşîr'e, İranlılar tarafından "Nihoukar" ya da "Lütufkar" unvanı verilmişti. Araplar da ona "El-Cemil" veya "Dürüst/Faziletli" derlerdi. Mücmil-el-Tevarikh'e göre, dört yıl süren iktidarı süresince halkından vergi almadı, böylece onların sevgisini ve minnetini kazanmış oldu.
II. Erekle

II. Erekle (Gürcüce:ერეკლე II) Gürcistan devlet adamı, diplomat 1744 yılından itibaren Kaheti ve 1762 yılından 1792 yılına kadar Kartli-Kaheti kralı. 11 Ocak 1798 yılında ölmüştür. Ozan Sayat Nova'yı sarayın sürgün etmesiyle bilinir.
II. Eustace

II. Eustace, ( - ), Eustace aux Grenons ("uzun bıyıklı Eustace") olarak da bilinir, 1049'dan 1087'ye kadar Boulogne Kontu idi. Hastings Muharebesi'nde Normanlar tarafında savaştı ve daha sonra kendisine İngiltere'de bir onur meydana getiren büyük araziler bağışlandı. Fatih William'ın birkaç tarihî olarak kanıtlanmış yoldaşından biridir. Eustace'ın Bayeux İşlemesi'nin koruyucusu olduğu öne sürülmüştür.
II. Fahri Hiyabanı Mezarlığı

II. Fahri Hiyabanı Mezarlığı (Azerbaijani: II Fəxri Xiyaban) Azerbaycan'ın Bakü şehrinin Yasamal Rayonu'nda bulunan bir mezarlıktır.Mezarlık 1960'ların sonlarında oluşturulmuştur. I. Fahri Hiyabanı Mezarlığı gibi Azerbaycan'ın önde gelen bilim adamları, sanatçıları, politikacıları, millî kahramanları, Azerbaycanlı Sovyetler Birliği Kahramanları, ekonomi ve tarım alanında çalışmış tanınmış kişiler burada gömülüdür. Orada gömülü olanlar, yüksek devlet ödülleri almış kişilerdir.2020'de sokağın yeni bir bölümü oluşturuldu. Tovuz Rayonu'nda 12–16 Temmuz 2020 tarihlerinde meydana gelen askeri çatışmada yaşamını yitiren Polat Haşimov ve İlgar Mirzayev, sokağın yeni yapılan kısmına ilk defnedilen kişiler oldu. İkinci Karabağ Savaşı'nda yaşamını yitiren 100'den fazla asker de burada toprağa verilmiştir.
II. Farnakis

II. Farnekes (Yunanca Φαρνάκης, ö. MÖ 47), Roma Cumhuriyetinin en ünlü düşmanlarından VI. Mitridat'in oğlu olan Pontus Kralı.Babasının halefi olarak yetiştirilen Farnekes'in çocukluğu ve gençliği hakkında çok az bilgi vardır. Kendisinden ilk kez babası VI. Mitridat'in Romalı ünlü general Pompey'e yenildiği Üçüncü Mithridatis Savaşı'nın ardından kaçmak zorunda kalmasından dolayı bahsedilir.Mithridates, Romalılarla mücadeleye devam etmek niyetindeydi. Ancak Farnekes'in bu konuda isteksiz oluşu, MÖ 65 yılında babasına karşı bir darbe planı yapmasına yol açtı. Plan açığa çıkarılsa da Roma ordusu ile yeniden karşılaşmak istemeyen Pontus ordusu Farnekes'i desteklediğini açıkladı. Ordu ile birlikte Mithridates'in üzerine yürüyen Farnekes, babasının intihar etmesine neden oldu ve tacı ele geçirdi.Farnekes, pozisyonunu koruyabilmek adına vakit geçirmeden Pompey'e gönderdiği elçiler vasıtasıyla barış talebinde bulundu ve babasının cesedini Pompey'in tasarrufuna bırakmak için ona gönderdi. Bu davranışı Pompey tarafından takdir görünce barış teklifi kabul gördü ve Bosporos Kralı olarak atanarak Roma'nın dostu krallar arasına yazıldı.MÖ 49 yılında Jül Sezar ve Pompey arasında iç savaş patlak verdi. Roma Lejyonlarının bu olayla ilgilenmesinden yararlanmak isteyen Farnekes düşük yoğunluklu bir muhalefete rağmen Kolhis ve Küçük Ermenistan'ı egemenliği altına aldı. Küçük Ermenistan kralı Deiotarus, Sezar'ın Asya'daki temsilcisi Domitius Calvinus'tan yardım talep edince bir küçük bir Roma ordusu bölgeye geldi. MÖ 48 yılında yapılan Nikopolis Muharebesi'nde Roma ordusu yenilgiye uğratan Farnekes yönünü Pontus'a çevirdi.Romalılara karşı yapılan bu güç gösterisinin ardından Farnekes yeni fethettiği bölgelerdeki isyanları bastırmakla meşgul oldu. Ancak Sezar'ın bölgeye doğru ilerlerken sahip olduğu olağanüstü hız Farnekes'in dikkatini yeniden Romalıların üstüne çevirmesine neden oldu. Tehlikenin farkına varan Farnekes ilkin zaman kazanmak amacıyla barış teklifinde bulundu ancak Sezar'ın bölgeye oldukça yaklaşmış olması savaşı kaçınılmaz hale getirdi. Zela (şimdi Zile) yakınlarından yapılan kısa savaşın ardından Farnekes bozguna uğradı ve az sayıda süvarisi ile birlikte kaçmak zorunda kaldı. Sezar, Roma'da bulunan bir arkadaşına yazdığı mektupta, bu kısa savaşı şu ünlü sözlerle ifade edecekti: “Veni, vidi, vici” (“Geldim, Gördüm, Fethettim”).Farnekes, yardım bulmak ve İskitler ve Sarmatlardan asker toplayabilmek için hemen Bosporos'a geçti. Ancak eski bir valisi olan Asandar birlikleri ile ona saldırdı ve Farnekes çatışma sonucu öldü. Tarihçi Appian onun savaşta öldüğünü teyit eder ancak Cassius Dio onun önce yakalanıp sonra öldürüldüğünden bahseder.
II. Ferdinand (Avusturya dükü)

Kutsal Roma İmparatoru I. Ferdinand'ın oğlu. İlk evliliğini Philippine Welser ile yaptı. İkinci evliliği olan Anna Juliana Gonzaga'dan Kutsal Roma İmparatoriçesi olan Tyrol Anna doğdu. II. Ferdinand, İmparator II. Maximilian'ın küçük erkek kardeşiydi. Babasının emriyle, 1547'de Bohemya yönetimini aldı. 1556'da Macaristan'da ki Türklere karşı savaş başlattı. 1557'de, Augsburg'dan bir patrisyen kızı olan Filipinli Welser ile gizlice evlendi ve birkaç çocuğu oldu. 1564 yılında babası tarafından Avusturya arşidükü ilan edildi ve ölümüne kadar bu görevi sürdürdü.
II. Ferdinand (Kutsal Roma imparatoru)

II. Ferdinand, (Almanca:Ferdinand II, Kaiser des Heiligen Römischen Reiches) (d. 9 Temmuz 1578 – ö. 15 Şubat 1637) Habsburg Hanedanından Avusturya Arşidükü ve Kutsal Roma Cermen İmparatoru (1619-1637). Ayrıca  1590 yılından 1637 yılına kadar Styria Dükü, 1618-1625 yılları arasında Macaristan ve Hırvatistan kralı olduğu gibi  1617-1619 ve tekrar 1620-1637 yılları arası Bohemya Kralı olarak hükmetti. 23 Mayıs 1618 yıllarındaki Bohemya'daki İmparatorluk hükûmetine karşı genişleyerek devam eden isyan hareketi ülkeyi Otuz Yıl Savaşları'na sürükledi. Bu nedenle Protestanlara karşı toleranslı olmamakla suçlandı.Graz'da Avusturya Arşidükü II. Karl (1540-1590) ve Maria Anna (Bavyera) (1551-1608)'nın çocukları olarak dünyaya geldi. Ferdinand, Ingolstadt Üniversitesinde sıkı bir Cizvit olarak eğitildi. 1595 yılında eğitimini tamamladıktan sonra, kalıtım yoluyla miras olarak kalan topraklarını (ki buraları onun büyük kuzeni Arşidük III. Maximilian (Avusturya) tarafından onun vekili olarak yönetiliyordu 1593-1595) kabul etti ve Loreto ve Roma'ya hacca gitti. Bundan kısa bir süre sonra, toprakları içindeki Katolik olmayan inanış uygulamalarını bastırmaya çalıştı.1600 yılında, Ferdinand V. William (Bavyera Dükü)'nün kızı Maria Anna (Bavyera) (1574-1616) ile evlendi. Yedi çocuk sahibi oldular:Arşidüşeş Cecilia Renata (Avusturya) (16 Temmuz, 1611-24 Mart, 1644),  kuzeni Polonya Kralı Władysław IV Vasa ile evlendi.1622 yılında, Mantua Dukalığı dükü I. Vincenzo ve Eleonora de' Medici'lerin kızları Elenor (Mantua) (1598-1655) ile Innsbruck'da evlendi.