Minié Tüfeği

Minié Tüfeği 19. yüzyılda piyade tüfeği gelişimi açısından önemlidir. Minié mermisi'nin (Minie misketi olarak da adlandırılabilir.) 1847'de Fransız Ordusu kaptanı Chasseurs d' Orléans'tan Claude-Étienne Minié ve Henri-Gustave Delvigne tarafından icat edilmesinin ardından 1849'da bu tüfeğe uygulandı. Mermi, tüfeklerin hızlı namludan yüklenmesine izin verecek şekilde tasarlandı ve tüfeğin bireysel askerler için ana savaş silahı olarak yaygın şekilde kullanılmasını sağlayan bir yenilikti. Fransızların, Cezayirli muhalifler tarafından el yapımı uzun namlulu silahlarla, tüfeklerinin geride bırakıldığı Kuzey Afrika'da Fransız ordusunun karşılaştığı zorlukların ardından bunu benimsedi. Minié tüfeği, yivli tüfekler kategorisine aitti.Tüfek, namlu deliğinden biraz daha küçük, üç dış gres dolgulu yiv ve tabanında konik bir oyuk bulunan, konik-silindirik şekilli bir yumuşak kurşun mermi kullandı. Ateşlendiğinde, genişleyen gaz, merminin tabanına zorla itilir ve tüfeğin geçmesi için onu deforme eder. Bu, doğruluk için dönüş, tutarlı hız ve daha uzun menzil için daha iyi bir sızdırmazlık ve namlu döküntülerinin temizlenmesini sağladı.Bu yenilikten önce, yaygın olarak kova ve top kullanan yivsiz tüfek, tek pratik saha silahıydı. Tüfekler Rönesans'tan beri kullanılıyordu, ancak mermilerin namlu deliğine bir çekiç ve tokmakla çekiçle vurulmasını gerektiriyordu ve ayrıca önemli temizlik sorunları yarattı. Kısa ömürlü " karabina à tige " sistemi, namlunun dibinde, mermi dibe itildiğinde mermiyi namlunun duvarına karşı deforme eden bir pim kullandı. Bu sistem özellikle dönemin siyah tozları ile temizlik açısından oldukça sorunluydu.Minié tüfeği bir kapsüllü ateşleme düzeneği kullandı ve  bu düzenek 10 lb 9 oz (4,8kg ) ağırlığındaydı.). 600 yarda (550 metre) kadar makul bir doğruluğa sahip olan bu araç, etkili nişan alma için nişangahlarla donatıldı. İçi boş tabanlı mermi .702 inç (17.8 inç) idi. mm) kalibrede ve 500 tane (32.4 g) ağırlığındaydı.  1000 yarda (918 m) 'den atışlar 4 inç (10 cm) kalınlığında yumuşak tahtaya nüfuz edebilir1849'da Vincennes'de yapılan bir test, merminin 15 yard'tan (13,72 m'den), her biri biri 2/3 inç  (1,69 cm) kalınlığında ve aralarında 20 inç (50,8 cm) mesafe bulunan iki kavak ağacı levhasını delebildiğini gösterdi. Zamanın askerleri, 1.200 yarda (1km'den) merminin bir askeri ve sırt çantasını delebileceğine ve hala arkasında duran herkesi öldürebileceğine, hatta 15 sıradaki herkesi öldürebileceğine dair asılsız söylentiler yaydı.Minié tüfeği'nin, Kırım Savaşı'nda sınırlı bir kullanımı vardı ve Minié mermileri kullanan benzer tüfekler ( Patern 1853 Enfield, Springfield Model 1861 ve Lorenz tüfeği gibi ), Amerikan İç Savaşı'ndaki baskın piyade silahlarıydı. Çapları 0,54 ila 0,58 inç (14-18 mm) arasında değişen büyük kalibreli, kolayca deforme olabilen konik kurşun mermiler, tüfekten çıkan kurşunun yüksek hızlı dönüşü ile birlikte korkunç yaralar yarattı.Pattern 1851 Minié tüfeği, 1851'den 1855'e kadar İngiliz Ordusu tarafından kullanılıyordu. Minié sistemi, Springfield ( Springfield Model 1861 ) ve Enfield ( Patern 1853 Enfield ) gibi çeşitli üreticiler tarafından da yaygın olarak kullanıldı.Minié tüfekler, Toba-Fushimi Savaşı gibi karşılaşmalarda Tokugawa kuvvetlerine karşı dengeyi değiştirmede önemli bir rol oynadıkları Japonya'daki Boshin Savaşı'nda (1868-1869) da yaygın olarak kullanıldı.Namludan yüklemeli Minié tüfeği, 1866'da, bu tür bir tüfekle donatılmış Avusturyalıların , yenilikçi sürgü mekanizmalı Dreyse tüfeklerine sahip Prusyalılara karşı yenilmesinin ardından modası geçmiş oldu. Fransa'da, mevcut Minié tüfekler daha sonra bir enfiye kutusunu andıran bir kama yükleme mekanizmasını barındıracak şekilde yeniden düzenlendi ve Tabatière (enfiye kutusu) tüfekleri olarak tanındı. Kısa bir süre sonra, kuyruktan yüklemeli Chassepot sistemi Fransız ordusu tarafından kabul edildi.Nosworthy, Brent, The Bloody Crucible of Courage, Fighting Methods and Combat Experience of the Civil War, Carroll ve Graf Publishers, 2003, .