barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Davos Krizi

Davos Krizi veya "one minute" çıkışı, 29 Ocak 2009 tarihinde İsviçre'nin Davos kentinde düzenlenen Dünya Ekonomik Forumu panelinde dönemin Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan, Dünya Ekonomik Forumu Moderatörü David Ignatius ve İsrail Cumhurbaşkanı Şimon Peres arasında yaşanmış olaydır. Olayda Erdoğan moderatörün tutumuna tepki göstermiş, İsrail'in Filistin'e karşı zulümde bulunduğunu savunmuş ve paneli terk etmiştir.Moderatör David Ignatius: Peki Sayın Başbakan, size de söz veriyorum ama lütfen hakikaten bir dakika sürsün.Erdoğan: Sayın Peres benden yaşlısın. Sesin çok yüksek çıkıyor. Biliyorum ki sesinin bu kadar çok yüksek çıkması bir suçluluk psikolojisinin gereğidir. Benim sesim bu kadar yüksek çıkmayacak, bunu da böyle bilesin. Öldürmeye gelince, siz öldürmeyi çok iyi bilirsiniz! Plajlardaki çocukları nasıl öldürdüğünüzü nasıl vurduğunuzu çok iyi biliyorum. Ülkenizde başbakanlık yapmış olan iki kişinin bana önemli lafları vardır: "Tankların üzerinde Filistin'e girdiğim zaman kendimi bir başka mutlu addediyorum" diyen başbakanlarınız vardır. "Tankların üzerine çıkıp da Filistin'e girdiğim zaman kendimi mutlu addediyorum" diyen başbakanlarınız olmuştur ve bana sayılar veriyorsunuz. İsim de veririm, merak edenleriniz vardır belki. Şu zulme alkış tutanları da ayrıca kınıyorum. Çünkü bu çocukları öldürenleri, bu insanları öldürenleri kalkıp da alkışlamak, öyle zannediyorum ki o da ayrı bir insanlık suçudur. Bakınız burada bir gerçeği bir kenara atamayız. Ben şurada çok not aldım ama bu notların hepsini cevaplayacak fırsatım yok. Fakat ben buradan sadece size iki söz söyleyeceğim. Bir...Moderatör David Ignatius: Sayın Başbakan... Sayın Başbakan... Tartışmayı... Tartışmayı yeniden başlatamayız.Erdoğan: Excuse me, excuse me, bir, Tevrat... excuse me, bir... Sözümü kesmeyin!... Bir: Tevrat altıncı maddesinde der ki "Öldürmeyeceksin!" (Yahudi inancının en kutsal metinlerinden biri olan On Emir'in 6. maddesini kastediyor) Burada öldürme var. İki: bakın bu da çok enteresan, Gilard Azamonih "İsrail barbarlığı zalimliğin de çok ötesinde bir şey". Bir yahudi. Bunun yanında İsrail ordusunda askerlik görevini yapan Oxford Üniversitesi uluslararası ilişkiler profesörü Avi Şalom, İngiliz gazetesi Guardian’da şunu söylüyor, haydut devlet vasfını kazandığını belirtiyor.Moderatör David Ignatius: Sayın Başbakan... Sayın Başbakan... Ev sahibimiz (Forum'un kurucusu Klaus Schwab) teşekkür konuşması yapacaktı... Sayın Başbakan... Çok teşekkürler ama...Erdoğan: Sana da çok teşekkür ediyorum. Sana da çok teşekkür ediyorum. Benim için de, benim için de bundan böyle, bundan böyle, Davos bitmiştir. Daha Davos'a gelmem! Bunu da böyle bilesin! (Ignatius'a) Siz konuşturmuyorsunuz! (Peres'i gösteriyor) 25 dakika konuştu, (kendini gösteriyor) 12 dakika konuşturuyorsunuz! Olmaz!Erdoğan bir daha Davos'a katılmadı. Olay özellikle Arap medyası ve Türkiye'de geniş yer aldı, dünya basınında yer buldu. Filistin başta olmak üzere dünya kamuoyunda ses getirdi. Olaydan sonra Erdoğan tepkisinin İsrail halkı ve Şimon Peres'e değil, söz hakkı vermeyen moderatöre olduğunu belirtti. Şimon Peres Erdoğan'ın sözlerini esefle karşıladığını ifade etti.
Davran Erdayı

Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Bölümünden birincilikle mezun oldu. 2004 yılında, üniversite tarafından verilen "İhsan Doğramacı Üstün Başarı Ödülü"ne layık görüldü. Ankara, İstanbul ve Malatya gibi şehirlerde çeşitli heykel sempozyumlarına katıldı ve kişisel sergiler açtı. Hürriyet Gazetesi tarafından düzenlenen "Genç Nota Liseler Arası Müzik Yarışması"nın ödül heykelciğini tasarladı. 1 Nisan 2009 tarihinde, geçirdiği kalp krizi sonrasında hayatını kaybetti.2008 - VI. Uluslararası İstanbul Taş Heykel Sempozyumu, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi - İstanbul2009 - Sarıkamış Harekatı Anma Alanları Fikir Yarışması Mansiyon Ödülü, Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı
Davranış değiştirme

Davranış değiştirme, davranışların sıklığını yükseltmek veya azaltmak amacı ile deneysel olarak kanıtlanmış davranış değiştirme yöntemlerinin kullanımıdır; örneğin, uyumlayıcı davranışın pozitif ve negatif pekiştirme ile bir bireyin uyartılara gösterdiği davranışlar ve tepkilerin değiştirilmesi ve/veya sönümleme, ceza veya doydurma yolları ile bir davranışın azaltılması.
Davranış terapisi

Davranışçı terapi veya davranışsal psikoterapi, davranışçılık ve/veya bilişsel psikolojiden türetilen teknikleri kullanan klinik psikoterapiye atıfta bulunan geniş bir terimdir. Spesifik, öğrenilmiş davranışlara ve çevrenin veya diğer insanların zihinsel durumlarının bu davranışları nasıl etkilediğine bakar ve davranışçılığın öğrenme teorisine dayanan tekniklerden oluşur: tepkisel veya edimsel koşullanma. Bu teknikleri uygulayan davranışçılar ya davranış analistleri ya da bilişsel-davranışçı terapistlerdir. Objektif olarak ölçülebilir olan tedavi sonuçlarını arama eğilimindedirler. Davranış terapisi, belirli bir yöntemi içermez, ancak bir kişinin psikolojik sorunlarını tedavi etmek için kullanılabilecek çok çeşitli tekniklere sahiptir.Davranışsal psikoterapi bazen bilişsel psikoterapi ile yan yana konur. Bilişsel davranışçı terapi, bilişsel yeniden yapılandırma, olumlu pekiştirme, alışkanlık (veya duyarsızlaştırma), karşı koşullandırma ve modelleme gibi her iki yaklaşımın yönlerini bütünleştirir.
Davranışsal bilimler

Davranışsal bilimler doğal dünyadaki organizmalar arasındaki etkileşimleri ve aktiviteleri keşfetmeyi amaçlayan tüm disiplinleri kapsar. Bu disiplinler, dikkatli formülasyonlar, doğal ve kontrollü deneysel gözlemler yoluyla insan ve hayvan daranışlarının sistematik analizi ve araştırmasını içerir. (E. D. Klemke, R. Hollinger, and A. D. Kline, (ed) (1980))Davranışsal bilimler terimi sıklıkla sosyal bilimler terimi ile karıştırılır. Her ne kadar bu iki alan ilişkili olsalar ve sistemik davranış süreçlerini inceleseler de, davranışın farklı boyutlarını bilimsel bir şekilde analiz etme seviyesinde farklılık göstermektelerdir. Davranışsal bilimler, temel olarak, sosyal bir sistemdeki organizmaların arasındaki karar süreçlerini ve iletişim stratejilerini araştırırlar. Bu da psikoloji ve sosyal nörobilim gibi çok çeşitli dalları da içerir. Bundan farklı olarak, sosyal bilimler sosyal bir sistemin yapısal-seviye süreçlerini, sosyal süreçler ve sosyal örgütlenmedeki etkileri incelerler. Bu da tipik olarak sosyoloji, ekonomi, tarih, halk sağlığı, antropoloji ve siyaset bilimi gibi dalları içerir. (E. D. Klemke, R. Hollinger and A. D. Kline, eds., 1988).
Davranışsal coğrafya

Davranışsal coğrafya, çevreyi nasıl algıladığımızı, düşüncelerimiz ile algılarımızın davranışlarımızı nasıl etkilediğini inceleyen beşeri coğrafya bilim dalıdır.Coğrafyada gerçek mekanın araştırılmasından çok algılanan mekanın incelenmesi de önem taşımaktadır. 1960'lı yıllardan sonra bu mekan algısının insan-çevre ilişkisinde daha önemli olduğu fark edilmiş ve davranışsal coğrafya doğmuştur. İnsanların nereye yerleşeceği, nerelerden alışveriş yapacağı, tatilde nerelere gideceği çevresel algısıyla ilgilidir. Bu algı,  geçmiş bilgilerden, deneyimlerden, hayal dünyasından, okuduğu kitaplardan, gördüğü sanat eserlerinden izler taşır.Coğrafya 1950'li yıllara kadar mekanı gerçek fiziksel mekan olarak inceliyordu. İnsanın içinde olmadığı bu modelleme hümanist eleştirilere sebep olmaktaydı. Özellikle 1970'lerden sonra mutlak mekan anlayışı terkedilerek, görece mekan anlayışı yaygınlaştı.Davranışsal coğrafya çevreyi öznel yorumlar, buna göre herkesin kendi özel coğrafyası vardır. Özel coğrafya bireyin yaş cinsiyet, tecrübe, arzu ve ihtiyaçları etkisiyle oluşur. Davranışsal coğrafya ile daha önce coğrafyacıların kullanmadığı bazı kavramlar (algı, imaj, zihin haritası..) coğrafyacıları ilgi alanına girmiştir.Türkiye'de ilk davranışsal coğrafya uygulaması 2002 yılında H. Tunçel tarafından, coğrafya öğrencilerine uygulanmıştır. “Türk Öğrencilerinin Zihin Haritalarında İslam Ülkeleri” adlı çalışmada öğrencilere taslak haritalar çizdirilerek, İslam dünyası algısı anlaşılmaya çalışılmıştır. Zihin haritalarının oluşumunda; eğitim sistemi, alan, nüfus, yakınlık, kültürel benzerlik, güncellik ile tarihi faktörlerin etkili olduğu anlaşılmıştır.
Davranışsal iktisat

Davranışsal iktisat, zihindeki ekonomik karar alma mekanizmalarının sosyal, zihni ve duygusal önyargılardan nasıl etkilendiği üzerine çalışır. Bu çerçevede pazar fiyatlarının ve kaynak kullanımının neden değiştiği sorusu önemlidir. Ekonomik modellerdeki bireyin nedenselliği ne ölçüde kullanıp kullanmadığı, bu bilim dalının araştırma konuları içerisindedir. Psikoloji ve neo-klasik ekonomi yaklaşımları ile çok yakından ilgili olan bu dal, pazar kararları kadar, toplum seçimleri ve bu kararların kaynakları üzerine de araştırmalar içerir. En önemli olan dalı finans kararlarının ele alınmasındadır. Günümüzde hakim iktisadi görüş olan neoklasik ekol iktisat bilimine matematiksel modelleri fazlasıyla dahil etmiştir. İnsan psikolojisi dışsallandırılmış ve tüketici davranışlarının yalnızca matematik formülleriyle açıklanamayacağı gözden kaçırılmıştır.1978'de Herbert Simon, "ekonomik organizasyonlarda karar verme sürecine yönelik öncü araştırması nedeniyle ve daha sonra, 2002 yılında psikolog Daniel Kahneman ve ekonomist Vernon L. Smith, Nobel Ekonomi Ödülü'ne layık görüldü.Davranışsal iktisat alanına katkılarından dolayı 2017 yılında Nobel Ekonomi Ödülü’ne layık görülen Amerikalı iktisatçı Richard H. Thaler ise başkalarının kararlarını seçim özgürlüklerini kısıtlamadan dolaylı yollardan etkilemenin mümkün olduğunu savunmuştur.2019 yılında Türkiye Cumhuriyeti Ticaret Bakanlığı tarafından 1. Ulusal Davranışsal Kamu Politikaları Konferansı  gerçekleştirildi. 3-4 Mayıs 2019 tarihlerinde Orta Doğu Teknik Üniversitesi öğrencileri ve akademisyenlerinin katıldığı Nudge Bootcamp düzenlendi.
Davranışsal modernite

Davranışsal modernite, mevcut Homo sapiens'i diğer anatomik olarak modern insanlardan, homininlerden ve primatlardan ayıran bir dizi davranışsal ve bilişsel özelliktir. Bilim insanlarının çoğu, modern insan davranışının diğerlerinin yanı sıra soyut düşünme, planlama derinliği, sembolik davranış (örneğin; sanat, süsleme), müzik ve dans, büyük oyunlardan yararlanma ve bıçak teknolojisi ile karakterize edilebileceği konusunda hemfikirdir. Bu davranışların ve teknolojik yeniliklerin altında, evrimsel ve kültürel antropologlar tarafından deneysel ve etnografik olarak belgelenmiş bilişsel ve kültürel temeller yatar. Bu insan evrensel kalıpları, kümülatif kültürel adaptasyonu, sosyal normları, dili ve yakın akrabaların ötesinde kapsamlı yardım ve işbirliğini içermektedir.Evrimsel antropoloji geleneği ve ilgili disiplinler içinde modern davranışsal özelliklerin gelişiminin, Son Buzul Dönemi ve Son Buzul Maksimumunun nüfus darboğazlarına neden olan iklim koşullarıyla birlikte dünya çapında Neandertaller, Denisovalılar ve diğer arkaik insanlarla akraba olan Homo sapiens'in evrimsel başarısına katkıda bulunduğu ileri sürülmüştür.Arkeolojik kayıtlardaki farklılıklardan dolayı anatomik olarak modern insanların davranışsal olarak da modern olup olmadığı konusundaki tartışmalar devam etmektedir. Davranışsal modernitenin evrimi üzerine birçok teori vardır. Bunlar genellikle iki bölüme ayrılır: tedrici ve bilişsel yaklaşımlar. Geç Üst Paleolitik Model, modern insan davranışının yaklaşık 40.000-50.000 yıl önce, Afrika Dışına göç sırasında Afrika'da aniden bilişsel, genetik değişiklikler yoluyla ortaya çıktığını ve modern insanların Afrika'dan ve dünyanın her yerinden hareketini hızlandırdığını öne sürer. Diğer modeller, modern insan davranışının kademeli adımlarla ortaya çıkmış olabileceğine odaklanır ve bu tür davranışların arkeolojik imzaları yalnızca demografik veya geçime dayalı değişiklikler yoluyla görülmektedir. Birçok kanıt daha önce (en az yaklaşık 150.000-75.000 yıl önce ve muhtemelen daha da önce) davranışsal modernitenin kanıtlarını Afrika Orta Taş Devri'nde gösteriyor. Sally McBrearty ve Alison S. Brooks, tedriciliğin kayda değer savunucularıdır ve daha fazla değişikliği Afrika ön tarihini Orta Taş Devri'ne yerleştirerek Avrupa merkezli modellere meydan okurlar.Steven Mithen (1999), Aklın Tarih Öncesi: Sanat, Din ve Bilimin Bilişsel Kökenleri, Thames & Hudson, .
Davranışçılık

Davranışçılık veya behaviorizm, I. Dünya Savaşı sıralarında bir grup Amerikalı psikoloğun, yapısalcılığa ve işlevselciliğe karşı çıkmaları ve bilincin iç gözlem yöntemi ile incelenmesine kuşku ile bakmaları sonucu ortaya çıkan, bilinç hallerinin değil, davranışların, gözlenebilir durumların incelenmesi gerekliliğini savunan psikoloji kuramı akımıdır.Davranışçıların önde gelen temsilcileri Watson ve Pavlov'dur. Bunlar bilinç kavramını bir yana bırakıp davranışları incelemişlerdir. Davranışçılara uyaran (stimulus)-tepki (response) psikologları da denir. Davranışçılara göre objektif tekniklerle gözlenebilen sadece çevresel uyarıcılara, insanların bu uyaranlara karşılık gösterdikleri tepkilerdir. Davranışçılar, gözlem ve deney yöntemini kullanırlar. Davranışçılar, organizma ve çevre ilişkilerinin insan ve hayvanlarda birbirinin aynı olduğu kanısındadırlar. Bu nedenle hayvanlar üzerinde psikolojik araştırmalar yapmışlardır. Örneğin Pavlov koşullu öğrenme deneylerini köpekler üzerinde yapmıştır.Davranışçı psikologlar,insan davranışlarının açıklanmasında çevre faktörüne çok fazla önem verdikleri ve diğer etmenleri görmezden geldikleri gerekçesiyle diğer ekollerin savunucuları tarafından eleştirilmiştir.Bununla birlikte davranışçı akım,psikolojinin bir bilim niteliği kazanmasına önemli katkılar sağlamıştır.Yöntemsel: Watson'un davranışçılığı; davranışın nesnel çalışmasıdır. Bilişsel süreçler, içsel durum dikkate alınmaz.Radikal: Skinner'in davranışçılığı; Yöntemsel Davranışçılığın aksine, davranış ilkelerine, organizmanın içsel süreçlerini dahil edecek biçimde genişletir; mekanik ve indirgemeci değildir; kuramsal olaylar davranışların nedeni olarak düşünülmez; olaylar, en azından onların yaşandığı bireyde gözlemlenebilir olmalıdır. Willard Van Orman Quine radikal davranışçılığın birçok fikrini dil eğitiminde kullanır.Biyolojik: Skinner sonrası; Algısal ve motor davranış modüllerini, davranış sistemlerinin teorisini temele alır.Psikolojik Davranışçılık: İnsanı merkeze alan ilk genel davranışçı kuram. "mola", "sembolik pekiştirme" ve diğer analiz ve bulguları ortaya çıkardı. Bu kuram çocuk gelişiminin davranışsal incelemesinde, eğitimde, anormal ve klinik alanlarda kullanılır. PD, uygulamalı davranış analizi için yeni yollar sunar.Altınörs, Atakan (2012), "Davranışçı Yaklaşıma Chomsky'nin İtirazı", Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, Haziran 2012, s.65-90
Davtaşen

671 hektarlık yüzölçümlü olan Davtaşen, şehrin kuzeybatısında bulunmaktadır. 40.400 kişilik nüfusu var.Davtaşen ilçesi iki tane mahalleye bölündürülmektedir: Davtaşen ve Narek. Davtaşen 1946 ve Narek 1948 yılında Suriye, Lübnan, Mısır, İran, Irak ve Yunanistan'daki Ermeni diasporasından geri dönenler tarafından kuruldu. 2005'ten beri Davtaşen ilçesinin başkanı Suren Gugassian'dır (Ermenice: Սուրեն Ղուկասյան).
Davtaşen Köprüsü

Davtaşen Köprüsü (Ermenice: Դավթաշենի կամուրջ, Davtaşeni Gamurç), Ermenistan'ın başkenti Erivan'da, Hrazdan Nehri'nin üstünden geçen köprü. Dört tane kolonun üstünde yapılan köprü, kanyonun en derin olduğu yerlerin üstünden geçmektedir. Nehrin üzerinden 92 metre yükseklikte bulunmaktadır.Bu köprü şehrin kuzeybatısında bulunmaktadır ve Arabkir ilçesindeki Sasna Tzrer Sokağı'nı, Acapnyak ilçesindeki Vağarşian Sokağı'na bağlamaktadır.
Davud (Irak sultanı)

Davud'un babası Mahmud'dur. Davud 1131 yılında babası Mahmut'un ölümü üzere Irak Selçuklu tahtına oturdu. Irak-ı Acem ve Azerbaycan'da Davud adına hutbe okutulsada babası Mahmud'un kardeşleri Mesud ve Selçuk Şah tahta hak ilan ediyordu. Büyük Selçuklu Sultanı Sencer'in Mahmud'un bir diğer kardeşi Tuğrul'u da yanına alıp, Rey'e doğru yürümeye başlayınca Mesud, Selçuk Şah ve Abbasi halifesi Müşterşit ittifak oluşturdu. Bu ittifaka göre;Mesud Irak Selçuklu Sultanı olacak, Selçuk Şah veliaht olacak ve devletin önemli mekanizmaları Abbasi vekilleri tarafından yönetilecekti.İttifak ordusu tam Sencer'le karşılaşacakken Abbasi halifesi Müşterşit Bağdat'a kaçtı. Mesud ve Selçuk Şah da amcaları Sencer'le savaşmaya cesaret edemeyip, Azerbaycan'a doğru kaçtı. Sencer, Mesud ve Selçuk şahı Dihaven'de yakaladı. Sencer ilk olarak Mesud'u affedip, Gence ve Arran'ı ona verdi. Sencer Irak Selçuklu Hanedanının başkenti Hamedan'a gelip, Tuğrul'u tahta oturttu.Davud amcasının sultanlığını kabul etmedi ve Hamedan'da Tuğrul'la yaptığı savaşta yenilgiye uğrayarak Bağdat'a kaçtı. 5 ay sonra Bağdat'a Mesud da geldi ve Abbasi halifesi Müşterşit'le ittifak kurdu. Bu ittifaka göre Bağdat'da Mesud ve Davud adına hutbe okunacak, Mesud ve Davud Azerbaycan üzerinden Hamedan'daki Tuğrul'u yeneceklerdi ve halife de onlara asker verecekti. Haberi alan Tuğrul Azerbaycan'a doğru harekete geçti. Mesud ve Davud Erdebil'de Tuğrul'u yendi. Tuğrul başkent Hamedan'a kaçtı. Mesud ve Davud Hamedan'da Tuğrul'u yendi. Böylecene Mesud Hamedan'a yerleşti. Tuğrul Rey aradından Mazenderan'a gidip, destek alıp, Mesud'u Kazvin'de yener. Mesud Bağdat'a kaçarken Davud başkent Hamedan'a kaçtı. Hamedan'a gelen Tuğrul Davud'u hapse attı. Davud 1134 yılında Tuğrul'un ölümünün üzerine hapisten kaçıp, Bağdat'a gider. Mesud'la taht mücadelesi veren Davud 1143 yılında öldü.
Davud Ahmedinejad

Davud Ahmedinejad (d. 13 Mart 1950 –ö. 4 Ekim 2017), İranlı siyasetçidir. Eski İran cumhurbaşkanlarından Mahmud Ahmedinejad ve Pervin Ahmedinejad'ın kardeşidir. Kendisi Aradan, İran doğumludur.2005 yılında kardeşi cumhurbaşkanı seçildikten sonra Başkanlık Teftiş Komisyonu başkanlığına getirildi.2013'te Davud Ahmedinejad 2013 İran cumhurbaşkanlığı seçimlerinde adayı oldu, ancak seçim yapılmadan önce adaylıktan çekildi.İranlı siyasetçi Davud Ahmedinejad, 4 Ekim 2017'de Tahran'da 67 yaşındayken kalp krizi geçirerek hayatını kaybetti.
Davud Bin Mahmud

Davud, Batı İran'a ve Irak'a hakim olan Sultan II. Mahmud'un en büyük oğluydu. Babasının 1131'de ölümü üzerine veziri tarafından yeni sultan olarak tahta çıkarıldı ancak bu eylem ne Halife el-Müsterşid tarafından ne de doğu İran'ı yöneten Sultan Sencer tarafından tanınmadı. Bunun yerine, halifenin de onayını alan II. Tuğrul, yeni sultan oldu. Onun verasetteki gücünü fark edemeyen Davud ise, amcasına karşı verdiği mücadelede kendini göstermeye çalışırken Temmuz/Ağustos 1132'de Hemedan yakınlarında II. Tuğrul tarafından bir meydan savaşında bozguna uğratıldı. Davud ve Atabeg Ak Sungur el-Ahmedli bozgun sonrası Azerbaycan'a kaçmayı başardı.Savaşa devam etmek için Davud, Tebriz'de başka bir amcası Mesud ile ittifak kurdu. Mesud'un bulunduğu Bağdat'a birlikte gittiler. 9 Aralık 1132'de Halife hutbede adını okuyarak onu sultan olarak tanıdı. Ertesi yıl II. Tuğrul, şimdiki Azerbaycan topraklarına geri gönderildi. Bunun için amcasının kızlarından biriyle evlendi. 25 Mayıs 1133'te Haşhaşiler tarafından Atabeg Ak Sungur el-Ahmedli öldürdü. II. Tuğrul 1134'te nihayet öldüğünde, Mesud veraset mücadelesinin gerçek galibi durumuna geldi ve böylece batı İran ve Irak'ın meşru sultanı oldu.Davud, 1143'te ikamet ettiği Tebriz şehrinde banyo yaparken dört Suriyeli Haşhaşi tarafından öldürüldü.“Selçuklu hakimiyetinden haberler” (Ahbârü'd-davle al-salcūqiyya), ed. ve Clifford Edmund Bosworth tarafından İngilizceye çevrilmiştir, The History of the Seljuq State (2011), s. 68, 70, 74-76.Abu l-Fidāʾ, “İnsanlığın Kısa Tarihi” (el-Mukhtaṣar fī akhbār al-bashar), içinde: RHC, Historiens Orientaux , Cilt 1 (1872), s. 19, 24, 26.'Izz ad-Dīn Abūʾl-Hasan 'Alī ibn Muhammed ibn al-Athīr, "Mükemmel Chronicle" (Al-Kāmil fī ʾt-taʾrīḫ), içinde: RHC, Historiens Orientaux, Cilt 1 (1872), s. 392-393.'Izz ad-Dīn Abūʾl-Hasan 'Alī ibn Muhammed ibn al-Athīr, "Atabeglerin muhteşem yönetiminin hikayesi" (Taʾrīḫ al-bāhir fīʾl-dawla al-atābakiyya), içinde: RHC, Historiens Orientaux, cilt 2.2 (1876)), S. 92.Hamd Allah Mustawfi, "Seçilmiş Öykü" (Taʾrīḫ-i-guzīda) : ed. Edward G. Browne tarafından İngilizceye tercümesi olarak, The Ta'ríkh-i-guzída veya Hamdulláh Mustawfí-i-Qazwíní'nin "Tarihini Seç", Bölüm 2 (1913), s. 102-103.
Davud Fenayi

Davud Fenayi (; d. 19 Ocak 1975), kaleci pozisyonunda görev yapmış İranlı millî futbolcu ve teknik direktördür.Profesyonel kariyerine yılında Bank Melli kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Bahman, Polyacryl Esfahan, Perspolis, Azarbayejan, Perspolis ve Steel Azin kulüplerinde oynadı.İran millî futbol takımının 2000 AFC Asya Kupası kadrosunda yer aldı. Son millî maçına 4 Nisan 2002'de Filistin karşısında çıktı.
Davud Kamer

Davud Kamer (d. 1978), Türk pasaportlu Amerikan basketbolcudur. 2.11 m boyunda olup pivot mevkiinde görev yapmaktadır. Olin Edirne'a 2009-2010 sezonu oynanırken dahil olmuştur.
Davud Monşizade

Davud Monşizade (Farsça: داوود منشی‌زاده‎; 29 Ağustos 1915 – 13 Temmuz 1989) SUMKA'nın kurucusudur. II. Dünya Savaşı sırasında Almanya'da, savaştan sonra ise İran'da Nazizm'i desteklemiştir. Daha sonra İsveç'te Uppsala Üniversitesi'nde İran Dilleri bölümünde profesör olmuştur.Monşizade, özellikle Modern ve Orta İran dillerinin incelenmesine yaptığı katkılarla tanınır. Bir yandan İran'da ve yurt dışında aktif olarak siyaset ile de ilgilendi.Monşizade 1952 yılında SUMKA'yı kurdu. 1937'de Nazi Almanyası'na taşındı ve Berlin Muharebesi'nde yaralanan eski bir SS üyesiydi. 1950 yılında İran'a döndü. Monşizade daha sonra İskenderiye Üniversitesi ve Uppsala Üniversitesi'nde görev yapacaktı. Monşizade, Hitler'in bir hayranı olarak biliniyordu. Nazi Partisi'nin pek çok özelliğini taklit etti ve bıyığı da dahil olmak üzere Hitler'in fiziksel görünüşünü benimsedi.1937 - Hitler Kabinesi'nin İranlıları "saf kanlı Aryanlar" olarak ilan etmesinden ve tüm Nürnberg yasalarına karşı bağışıklığı olduğunu ilan etmesinden bir yıl sonra, Almanya'ya taşındı.1939 - Monşizade ve Behram Şahroh Nazi Almanyası'nın Deutsche Radyosu'nun Farsça programında çalışmaya başladılar.1945 - Berlin Muharebesi sırasında SS'in bir üyesi olarak savaştı. 1947 yılında yaralandı ve hastaneye kaldırıldı.1951 - Manuşehr Amir Mokri ve Hüseyin Zarabi ile İran Nasyonal Sosyalist İşçi Partisi'ni (SUMKA) kurdu.1963 - 1963'te İran'dan ayrıldı ve hayatının geri kalanını İsveç'te geçirdi. Uppsala Üniversitesi'nde İranoloji ve Farsça dil eğitimi verdi ve İran Dilleri bölümünde profesör oldu.
Davud Nasib

Davud Mecid oğlu Nasibov (25 Ağustos 1942 - 26 Mart 2003) - şair, gazeteci, çevirmen, 1969'dan itibaren Azerbaycan Yazarlar Birliği üyesi, Azerbaycan Komsomol (Genç Komünistler Birliği) Ödülü (1984), SSCB Komsomol Ödülü (1986) sahibi.25 Ağustos 1942'de Azerbaycan'ın Kazah ilçesinde doğdu. Gazah 2 No'lu liseden mezun olduktan sonra Azerbaycan Devlet Üniversitesi Kütüphanecilik Fakültesinde (1959-1963) eğitim aldı.Edebiyat kariyerine 1956 yılında "Galibiyet (Zafer) Bayrağı" (Gazah ilçesi) gazetesinde yayımlanan "Mənim doğma çayım - Mənim Kür çayım" (Benim Öz Irmağım - Benim Kür  Irmağım) başlıklı ilk şiiri ile başladı. O zamandan itibaren aktif olarak şiir yaratıcılığını sürdürdü. SSCB halklarının şiirlerinden çeviriler yaptı. Macar şair Miklos Radnoti'nin şiir kitabını Azerbaycan diline çevirdi. "Anama Mektuplar" (1974) ve "Ocak Taşları" (1981) şiir kitapları Moskova'daki "Sovyetski Pisatel" (Sovyet Yazarı) yayınevi tarafından yayınlandı.Azerbaycan SSC Devlet Televizyon ve Radyo Yayınları Komitesi Sanat Bölümü’nde editör olarak görev yaptı (1966-1969).Moskova'da, SSCB Yazarlar Birliği'nde iki yıllık yüksek edebiyat eğitimini tamamladı (1971-1972). Daha sonra Bakü'ye döndü, “Edebiyat ve İncesanat” (Edebiyat ve Sanat) Gazetesi Yazı İşleri Müdürlüğü’nde edebiyat görevlisi olarak çalıştı, Güzel Sanatlar Bölüm Başkanlığını yaptı, daha sonra Şiir Bölümü Başkanlığını yürüttü. Azerbaycan Yazarlar Birliği Prezidyumu üyesiydi. Macaristan Halk Cumhuriyeti'ne yaratıcılık amaçlı gezi yaptı (1978-1980).SSCB Genç Komünistler Birliği XVII Kongresine temsilci olarak seçildi. Azerbaycan SSC Yüksek Sovyeti Başkanlığı Onur Belgesi (1984), SSCB ve Azerbaycan SSC Onur Belgeleri ile ödüllendirildi. 26 Mart 2003'te meydana gelen bir kaza sonucu  hayatını kaybetti.
Davud Paşa Külliyesi

Davud Paşa Külliyesi, II. Bayezid dönemi vezirlerinden Koca Davud Paşa tarafından yaptırılmış, içerisinde cami, medrese, mektep, mahkeme, aşevi gibi yapı ve kurumlar barındıran, 1485 yılında yapımı tamamlanan bir külliyedir. Külliye günümüzde Fatih İlçesi sınırlarında bulunan Kocamustafapaşa ile Cerrahpaşa semtlerinin tam ortasında bulunmaktadır.Davud Paşa Cami Cerrahpaşa'da Ağa Baba Sokağı'nda bulunmaktadır. Cami yapıldığı günden beri birçok kez doğal afet yaşamıştır. 1766 Büyük İstanbul depreminden sonra Hassa mimarlarınca tamir edilmiştir. 1855 yılında 2 kubbesi 1894 yılında ise son cemaat yeri tamamıyla çökmüştür. Cumhuriyet yıllarında ilk tamirler Ekrem Hakkı Ayverdi tarafından yaptırılmıştır.Davud Paşa Medresesi Cami'nin sol tarafında kalmaktadır. Mimarisi Klasik Osmanlı medresesi tipindedir. Bir süre ahır, gübre deposu, barınak olarak kullanmıştır.Mahkeme kısmı, 1661 yılının Mayıs ayında Saraçhanebaşı''nda Dülgerzade Cami yakınlarında iken IV. Mehmed tarafından Davud Paşa Cami yanına taşınması emri verilmiştir. Davud Paşa Külliyesi'ne sonradan katılmıştır.Mektebi kısmı Davud Paşa Külliyesi'ne aittir, başlarda sıbyan mektebi olarak kullanılmış, Tanzimat Dönemi'nde eğitim ile ilgili yapılan yenilikler ile 1847 yılında Rüştiye Mektebi olmuştur. Günümüzde Davutpaşa Anadolu Lisesi olarak kullanılmaktadır.Aşhane ve İmaret kısmı ise medresede kalan öğrenciler ve yoksulların ihtiyaçlarının karşılanması için yapılmış bölüm. Ancak günümüzde bu yapı yok olduğu için nerede konumlandığı bilinmemektedir.
Davud Raciha

Davud Abdullah Raciha (1947 - 18 Temmuz 2012), Suriyeli asker. 2011-2012 yılları arasında Suriye Savunma Bakanı olarak görev yaptı. 2009 yılından 2011 yılına kadar Suriye Ordusu Genelkurmay Başkanı olarak görev almıştı.Bir Arap Ortodoks Hristiyanı olarak 1947 yılında Şam'da doğdu. Topçu uzmanı olarak 1967 yılında Suriye askeri akademisi mezunu oldu. Komuta, kurmaylık ve yüksek kurmaylık gibi birçok askeri eğitim kursu aldı.1998 yılında Korgeneral rütbesine terfi etti. 2004 yılında, altı yıl sonra Suriye Ordusu'nun Genelkurmay başkan yardımcısı olarak atandı. Tabur komutanından Tugay komutanlığına kadar bir dizi askeri görev, askeri kurum ve idare başkanlığında da bulundu.2005 yılında Orgeneral rütbesine terfi etti. 2009 yılında Ali Habib Mahmud, Savunma Bakanlığı'na atanınca Genelkurmay Başkanı olarak görevlendirildi. Suriye İç Savaşı başladığında bu görevini korudu. 8 Ağustos 2011 tarihinde Devlet başkanı Beşar Esad tarafından Savunma Bakanı olarak atandı.18 Temmuz 2012 tarihinde Suriye'nin başkenti Şam'daki Ulusal Güvenlik Toplantısı'na gerçekleştirilen intihar saldırısı sonucu hayatını kaybetti. Evli ve 4 çocuk babasıydı.
Davud Sapanı

Davud Sapanı (İbranice: קלע דוד, Kela David) eskiden aynı zamanda Sihirli Değnek (İbranice: שרביט קסמים, Sharvit Ksamim) olarak da bilinen, İsrailli savunma sanayisi üreticisi Rafael Advanced Defence Systems ve Amerikan savunma sanayisi üreticisi Raytheon tarafından ortaklaşa geliştirilen İsrail Savunma Kuvvetleri'ne ait bir askeri sistemdir. Düşman uçaklarını, insansız hava araçlarını, taktik balistik füzeleri, orta ila uzun menzilli roketleri ve seyir füzelerini engellemek için tasarlanmıştır ve 40 km (24,85 mil) ila 300 km (186,41 mil) arasında menzile sahiptir. Davud Sapanı, İsrail cephaneliğindeki MIM-23 Hawk ve MIM-104 Patriot'un yerini alacak.Davud Sapanı, İsrail'in füze savunma sisteminin ikinci kademesini desteklemek içindir. Davud Sapanı adı, Davud ve Calut'un Kitâb-ı Mukaddes'te yer alan hikâyesinden gelmektedir. Arrow 2, Arrow 3, Demir Kubbe, Barak 8  ve Demir ışının da yer aldığı İsrail'in geliştirmekte olduğu gelecekteki çok katmanlı füze savunma sisteminin bir parçasını oluşturacak.
Davud Seyid-Abbasi

Davud Seyid-Abbasi (; d. 20 Şubat 1977), orta saha pozisyonunda görev yapmış İranlı millî futbolcu ve teknik direktördür.Profesyonel futbolculuk kariyerine 2000 yılında Fajr Sepasi kulübünde başladı. Daha sonra sırasıyla Esteghlal, Sanat Naft, Esteghlal, Sepahan, Perspolis, Steel Azin, Aboomoslem, Aluminium Hormozgan, Paykan ve Parseh kulüplerinde oynadı.
Davud Yusufani Efendi

Davud Yusufani Efendi, Abdurrahim Yusufani'nin oğludur. 1858'de Musul'da dünyaya gelmiştir. Gildani Mektebinde okumuştur. Vilayet İdare Meclisi Üyesi iken seçimlere katılmış, 9 Şubat 1909'da 42 oy alarak Musul'dan mebus seçilmiştir. Üçüncü devrede de aynı görevi sürdürmüştür.
Davud ez-Zahirî

Davûd ez-Zahirî (Arapça: داود الظاهري; d. 817, Kufe - ö. 884, Bağdat) İslam'daki fıkıh mezheplerinden olan Zahiri mezhebinin kurucusudur.Fıkıh öğrenimine İmam Şafiî'nin öğrencilerinden ders alarak başlamıştır. Bu onda büyük bir İmam Şafiî hayranlığı yaratmıştır. Her ne kadar en sonunda Şafiilikten çok farklı bir fıkhi mezhep kurmuş olsa da, İmam Şafiî'ye olan hayranlığı ve saygısı hep devam etmiştir. Şafiî fıkhını öğrenirken hadis ilmine de merak sarmış ve buna büyük önem vererek hadis ilmini de öğrenmiştir. Dönemin önemli muhaddislerinden ders almış, eserlerinde kendi rivayet ettiği hadislere yer vermiştir. Hadis ilmi ile olan bu yakın ilgisi mezhebini kurmasıyla belirgin hale gelmiştir. Zahiri mezhebi salt nasslarla hüküm vermeyi ve şeriatın sadece nasslardan oluştuğunu savunur. Re'y kavramını reddeder. Zahiri mezhebinin görüşüne göre, nasslarda illetlere bakılmaz nassın zahirine (görünüşüne) bakılarak hüküm verilir.Fıkhi görüşlerinin yanı sıra, itikadi Kur'an mahluktur görüşünü de destekler ki bu dönemin alimlerince yoğun biçimde tenkit edilmesine neden olmuştur. Ayrıca bu fıkhi ve i'tikadi görüşleri nedeniyle, kendisi birçok hadis rivayet etmiş olsa da ondan pek fazla hadis rivayet edilmemiştir. Çağdaşı alimler tarafından sevilmemiştir. Yine de çeşitli olumlu özelliklerinden bahseden alimler de olmuştur. Zeki, hazır cevap ve kanaatkar olduğu bazı alimlerce belirtilmiştir.Davud'un kurduğu Zahiri mezhebi Hicri takvime göre 3. ve 4. yüzyıllarda yayılmıştır. Fakat, daha sonra Hanbeli mezhebinin yaygınlaşmasıyla Zahiri mezhebine olan ilgi azalmış ve böylece bağlılarının sayısı da azalmıştır. Yine de, Zahiri mezhebi bu dönemlerde Batı'da, Endülüs'te yükselişe geçmiştir. Bu yükselişin en büyük sebebi ünlü Zahiri alimi İbn Hazm'dır. Genellikle Zahiri mezhebinden bahsedilirken, Davud mezhebin kurucusu olmasına rağmen, İbn-u Hazm'a Davud'dan daha fazla yer verilir. Bunun en büyük nedeni mezhebin görüşlerini büyük oranda geliştirmesidir.
Davud'un Kabri

Kral Davud'un Kabri (İbranice: קבר דוד המלך‎), 12. yüzyılda başlayan bir geleneğe göre İsrail Kralı Davud'un defin yeri olarak kabul edilen yer. Tarihçilerin ve arkeologların çoğu, siteyi Kral Davud'un gerçek defin yeri olarak görmemektedir.Kudüs'teki Zion Dağı'nda, yirminci yüzyılın başlarında inşa edilmiş olan Dormition Manastırı yakınlarında yer alır. Mezarın, bir Bizans kilisesi veya geç Roma Dönemi Sinagogu olarak kabul edilen eski Hagia Zion'''un kalıntılarının zemininde yer aldığı düşünülmektedir. Bina Diaspora Yeshiva'' tarafından yönetilmekedir.Eskiden bir cami olan yapı, 1948'de İsrail Devleti'nin kurulmasını takiben bir sinagog haline getirildi; o tarihten sonra İsrail Diyanet İşleri Bakanlığı, siteyi İsrail'in ilk dini alanına dönüştürme sürecine başladı. Sitede Yahudi ibadethanesi kuruldu ve siteye Yahudi dini sembolleri eklendi. 1948'den 1967'deki Altı Gün Savaşı'na kadar İsrail'deki en kutsal Yahudi bölgesi olarak kabul edildi.
Davud-i Taî

Davûd-i Ta’î (d. ? - ö. M. 781, Bağdat), Horasanlı mutasavvıf veli, Habib-i Acemi’nin ve İmam-ı Azam’ın talebesidir. Abdülmelik bin Ömer, Muhammed bin Abdullah bin Ebi Leyla gibi âlimlerden hadîs-i şerîf rivayet etti. İsmail bin Ali, Mus’ab bin Mikdad, Ebu Naim, El-Fadl bin Vekî gibi zatlar da ondan hadîs-i şerîf rivayet etmişlerdir.Davûd-i Ta’î ilim ve fazilette yüksek idi. İslamiyet'in emirlerini yerine getirir, yasaklarından şiddetle kaçınırdı. Haramlardan kaçındığı gibi şüphelilerden ve mubahların fazlasından da sakınırdı. İnsanlardan ayrı yaşar, Allah-ü Teala'ya çok ibadet ve taatta bulunurdu. Dünyadan ve dünya ehlinden uzak dururdu. Bir gün kendisiyle görüşüp nasihat almak üzere kapısına gelen Halife Harun Reşid'e, “Benim dünya ehli ile ne işim vardır?” deyip görüşmek istemedi.beytini dinleyince yaptıklarına pişman olup tövbe etti. Derdine çare bulabilmek için İmam-ı A’zam Ebû Hanîfe’nin kapısına gelip hâlini bildirdi. İmam-ı A’zam, ona dünyaya düşkün olmamasını, dinin emirlerine tam uyup yasaklarından kaçınmasını tavsiye etti. İmam-ı A’zam’ın bildirdiklerine uyan Davûd-i Ta’î, evine çekilip ibadet ve taatla meşgul oldu. Sonra İmam-ı A’zam’ın talebeleri arasına katılıp yirmi sene onun derslerine devam ederek fen ve din ilimlerinde yükseldi.Bu sırada Habîb-i Acemî ile görüşüp onun sohbetinde bulundu ve tasavvuf yolunda ilerledi. Zamanının büyüklerinden Fudayl bin İyaz ve İbrahim bin Edhem ile görüşüp sohbette bulundu. İnzivaya çekilerek insanların arasına karışmadan yaşamaya karar verdi. Dedesinden kalma bir miktar arazisini dört yüz dirheme satarak ömrünün sonuna kadar bu parayla yaşadı.Vefat ettiği gece “Ey insanlar! Davûd, Allah-ü Teala’nın rahmetine kavuşmuştur. Allah-ü Teala ondan razı olmuştur!” sesi duyuldu. Vefat haberi Bağdat’ta çabuk yayıldı. Cenazesinde bulunmak için binlerce insan toplandı. Kabrinin başında İbn-i Semmak: “Ey Davûd! Kendini kabir zindanına konmadan önce dünyada haps ettin. Hesap günün gelmeden önce sen kendini hesaba çektin. Bugün Allah-ü Teala’nın rahmetine ve rıdvanına kavuşursun” dedi.
Davudabad

Eyaletin Erak şehristanı'nın Merkezî bahşı'nda bulunan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 5.517 kişi ve 1.535 hanedir.
Davudi İsmaililik dâîleri listesi

(On Beşinci yüzyılda, "Câ'fer" adında şahsın önderliğinde çok sayıda Mustâ‘lî fıkhı tâkipçisinin Hanefi Sünnî fıkhına dönüşmesi hadisesi yaşandı. Bu yeni grup Câferî Buhra olarak adlandırıldı.)(1538 yılında "Syed Câ’fer Ahmed Şirazî" Patani Buhraları İsmâ‘ilîler ile ilişkilerini kesmeğe ikna etti. Böylece bir milyona yakın buhra Mustâ‘lî fıkhından Hanefi Sünnî fıkhına döndü.N. Hanif. Islamic concept of crime and justice: social religious and economic. Crime and justice, Volume 2 . Sarup & Sons, 1999. ISBN 81-7625-063-5, ISBN 978-81-7625-063-4. Pg 283  )(Süleyman bin Hassan, Hindistan'daki 27nci Dâ'î el-Mutlak olan Seyyidnâ Davûd Bin Kutub Şah'ı tanımayarak, Yemen'de "Ehl-i Hakk" olarak da bilinen Süleymânî Buhra'yı 1592 yılında oluşturdu.)(Ali bin İbrahim, Hindistan'daki 29uncu Dâ'î el-Mutlak olan Seyyidnâ Abd’ût-Tâyyîb Zeki’ûd-Dîn'i tanımayarak, Hicrî 1034 / M. 1634 tarihinde Alavî Buhra'yı oluşturdu.)(39uncu Dâ'î el-Mutlak olan Seyyidnâ İbrahim Veci’ûd-Dîn Bin Sayedi Abd’ûl-Kadir devrinde, Hicrî 1167 / M. 1754 tarihinde "Hebtiahs Buhra" oluşumunu tamamlayarak onun ölümünden sonra bağımsız hale dönüştü.)(46ncı Dâ'î el-Mutlak olan Seyyidnâ Muhammed Bedr’ûd-Dîn Bin Syedna Seyf’ûd-Dîn'in ölümü üzerine  Abd’ûl Hüseyin Civacı" önderliğinde 1840 yılında "Etbe-i Melek Buhra" oluşumunu tamamlayarak bağımsız hale dönüştü.)Elli yıldır ruhânî hiyerarşide ikinci sıra olan Me’zûn el-Mutlak görevini sürdüren 51. Syedna Tahir Seif’ûd-Dîn Sahib'in oğlu ve 52. Syedna Muhammed Burhan’ûd-Dîn Sahib'in farklı anneden olma kardeşi Hûzeyme Kutb’ûd-Dîn'in kendisinin Hicrî: 17 Şaban 1385 / Milâdî: 10 Aralık 1965 tarihinde Mumbai Saify Mescidi'nde 52. Syedna Muhammed Burhan’ûd-Dîn Sahib tarafından alenen "Me’zûn-û Dâvah" olarak atandığını belgelemesi üzerine, Hindistan Yargıtay Başkanlığı'nın kararı ile Syedna Mufaddal Seyf’ûd-Dîn'in 53. Dā‘ī l-Muṭlaq unvanı askıya alınmış bulunmaktadır.Defteri, Ferhad, The İsmâ‘îlî, Their History and Doctrine(Chapter - Mustâ‘ilian Ismailism-p. 300-310)Bin Hasan, Idris, Uyun al-akhbar (Bin Hasan was the 19th Da'i of the Dawoodi Bohra.  This volume is a history of the İsmâ‘îlî community from its origins up to the 12th century CE, the period of the Fatimid caliphs al-Mustansir (d. 487/1094), the time of Musta‘lian rulers including al-Musta‘li (d. 495/1101) and al-Amir (d. 524/1130), and then the Tayyibi İsmâ‘îlî community in Yemen.)
Davudo

Davudo, başrolünde Yılmaz Güney'in oynadığı yönetmenliğini ise Hasan Kazankaya'nın yaptığı 1965 yapımı Türk filmidir.
Davudî İsmailîlik

Davudî İsmailîlik veya Davudî İsmailîyye, Nizarî İsmailîlik'ten sonraki en yaygın İsmailiyye koludur. Kökeni birçok ayrışmaya dayanmaktadır. 1094 yılında Fâtımî Hâlifesi ve sultanı Ebû Tamîm Ma’add el-Mûstensir bil-Lâh'ın ölümünün ardından halef oğul Nizâr'ın yerine yerine daha küçük olan ʿAhmed el-Mustâ‘lî vezir El-Melik el-Efdâl ibn Bedr el-Cemâli Şehenşâh tarafından tahta geçirilmiş ve imâm olarak ilân edilmiştir.Nizâr el-Mustafâ'nın taraftarları Nizarî İsmâilîyye'yi oluşturarak ayrılırken, daha sonraları ʿAhmed el-Mustâ‘lî'nin taraftarları sayılan Mustâlîlik kolu ise yine bir taht karmaşası sonucu Hâfızîler ve Tâyyibîler olarak ikiye ayrılmıştır.Daha sonra ise Tâyyibî kolu tekrar büyük bir ayrışmaya sahne olmuş, 1592 yılında Süleyman bin Hassan’ın Hindistan'daki 27nci Dâ'î el-Mutlak olan Seyyidnâ Davûd Bin Kutub Şah’ı tanımaması üzerine, Yemen'de "Ehl-i Hakk" olarak da bilinen Süleymânî Buhra oluşmuştur. Böylece Tâyyibîliğin ikiye bölünmesi üzerine Hindistan'da Davudî İsmâilîlik, Yemen'de de Süleymanî İsmâilîlik kolları ortaya çıkmıştır.Günümüzde ise bu Fâtımî-Tâyyibî-Davûdîlik dâvet hareketinin başında Elli Üçüncü Dâ'î el-Mutlak olan El-Cemeâ't-us Seifiyeh Akademisi eski Rektörü Syedna "Mufaddal Seif’ûd-Dîn" bulunmaktadır.Bin Hasan, Idris, Uyun al-akhbar (Bin Hasan was the 19th Da'i of the Dawoodi Bohra.  This volume is a history of the Ismaili community from its origins up to the 12th century CE, the period of the Fatimid caliphs al-Mustansir (d. 487/1094), the time of Musta‘lian rulers including al-Musta‘li (d. 495/1101) and al-Amir (d. 524/1130), and then the Tayyibi Ismaili community in Yemen.)
Davul makinesi

Davul makinesi, davul, zil, diğer perküsyon enstrümanları ile çoğunlukla bas hatlarının taklidi yapmak üzere tasarlanmış bir elektronik müzik aletidir. Davul makineleri çoğunlukla house müzik gibi elektronik müzik türleriyle ilişkilidir, ancak birçok başka türde de kullanılır.
Davul, Kars

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Susuz ilçesine bağlıyken, 14 Mayıs 1963'te Kars merkez ilçeye bağlandı.
Davulcu

Önceleri sadece orkestranın ritim kurgusunu düzenlerlerken; gelişen modern davulculuk teknikleriyle grupların ayrılmaz parçaları haline gelmişlerdir. Ve Ayrıca grupta bas gitar ile uyumu en iyi olan elemandır ve şarkının hızının ölçüsünü o beliler (bir kısmını).
Davulgu, Hekimhan

Mahalle, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Hasançelebi köyüne bağlı bir mezra iken, 15 Nisan 1946'da köy statüsü kazandı. Davulgu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Davulhüyük, Gürün

Köy yakınlarında küçük bir höyük bulunmakta olup yüzeysel araştırmalar sonucunda MÖ. 2. bin, Helenistik ve Roma dönemine ait buluntulara rastlanılmıştır.
Davut (Bernini)

Davut, Gian Lorenzo Bernini tarafından yapılmış gerçek boyutlu bir mermer heykeldir. Heykel, Bernini'nin hamisi Kardinal Scipione Borghese'nin Galleria Borghese'sinin bir parçasıdır. Bugün halen Borghese Villasında bulunmaktadır. 1623'ten 1624'e kadar yedi ayda tamamlanmıştır.Çalışmanın konusu Goliath'ı devirecek ve başını kesecek olan taşı atmak üzere olan İncil'deki Davut'tur . Aynı tema üzerindeki daha önceki çalışmalarla (özellikle Michelangelo'nun Davut'u) karşılaştırıldığında ima edilen hareketi ve psikolojik yoğunluğu vurgulaması ile önde çıkmaktadır.1618 ile 1625 yılları arasında Bernini hamilerinden biri olan Kardinal Scipione Borghese'nin villası için çeşitli heykel çalışmaları yapmak üzere görevlendirildi. 1623'te – henüz 24 yaşında – Apollo ve Daphne heykeli üzerinde çalışıyordu. Bilinmeyen nedenlerle bu projeden vazgeçerek Davut üzerinde çalışmaya başladı. Ödeme kayıtlarına göre Bernini heykele 1623 ortalarında başlamıştır. Çağdaşı olan biyografi yazarı Filippo Baldinucci  Bernini'nin heykeli yedi ayda bitirdiğini belirtir.Davut heykeli, Scipione Borghese'nin Bernini için verdiği son görevdi. Heykel daha bitmeden Bernini'nin arkadaşı ve koruyucusu Maffeo Barberini, Papa VIII. Urban olarak papa seçildi.Heykel, Eski Ahit'in İlk Samuel Kitabı'ndan bir sahneyi gösteriyor. İsrailoğulları; şampiyonu Golyat'ın İsrail ordusuna çatışmayı teke tek bir çarpışmayla çözmesi için meydan okuyan Filistinlilerle savaş halindedir. Genç çoban Davud meydan okumayı kabul eder ve Golyat'ı sapanından attığı bir taşla öldürür ve başını keser.Davud'un kıyafetleri çoban kıyafetlerinin tipik bir örneğidir. Ayaklarının altında İsrail Kralı Saul'un savaş için Davut'a verdiği zırh vardır. Davud alışık olmadığı ve onsuz daha iyi dövüşebildiği için zırhı çıkarmıştır. Ayaklarının dibinde genellikle Davut'un Mezmur Yazıları'na ve yetenekli bir arpçı olmasına atıfta bulunan ikonografik bir araç olan arpı vardır.
Davut (Michelangelo)

Michelangelo’nun Davut Heykeli, Michelangelo Buonarroti tarafından 1501 yılında yapımına başlanmış ve 1504 tarihinde tamamlanmıştır. Geniş çevrelerce, Michelangelo’nun (Pietà ile birlikte) en iyi iki heykelinden biri ve Rönesans heykel sanatının bir başyapıtı kabul edilmektedir. Eser, Davut’un Golyat’a saldırmaya karar verdiği anı simgelemektedir. 5,17 metre yüksekliğindeki mermer heykel Floransa’nın bir sembolü niteliğindedir. Heykelin tamamı 8 Eylül 1504 tarihinde ortaya çıkarılmıştır.Figürün omzunun üzerinde dikkat çeken sapanın yanı sıra figürde neredeyse mükemmel ‘insan oranı’ betimlenmiştir. Heykel, erkek form bilgisi esas alınarak disegno sanatsal disiplini ile temellendirilmiştir. Bu disipline göre heykel en iyi sanat şekli olarak ortaya konmuştur; çünkü ilahi yaratılışı taklit etmektedir. Michelangelo bu disipline olan bağlılığını şu davranış şekliyle ortaya koymuştur: Sanki Davut onun çalıştığı mermer bloğun zaten içindedir ve onu dışarıya çıkarmak ister. Aynen insan ruhunun bedenin derinliklerinde bulunduğuna olan genel inanç gibi. Bu ayrıca contrapposto stilinin de bir örneğidir.Esasında gerçek insan oranları gözetildiğinde heykelin oranları oldukça farklıdır. Baş ve üst-vücut, alt-vücut oranlarına göre daha büyüktür. Kimileri bunu maniyerist stile dayandırsa da, en kabul görmüş açıklama heykelin bir kilise cephesine veya yüksek bir kaidenin üzerine oturtulma amacıyla hazırlanmış olması ve bu şekilde bir açıdan bakıldığında oranların doğru görülecek olmasıdır.Heykel ilk olarak Palazzo della Signoria’nın tam önündeki Piazza Signoria’ya yerleştirilmiş; başına gelebilecek her türlü zararı engellemek için 1873’te Floransa’daki Akademi Galerisi’ne götürülmüştür. Burada sayısız ziyaretçisini hala etkilemekte olan eserin bir kopyası 1910’da Piazza Signoria’ya yerleştirilmiştir.1991 yılında bir kişi heykele çekiçle saldırmış, durdurulmadan önce de sol ayak parmaklarına zarar vermiştir. 2003’te heykelin temizlenmesinde su kullanılmasına ilişkin bir tartışma olmuştur. Bu, heykelin 1843’ten beri ilk büyük temizliğidir.Davut’un Kudüs’ü fethinin 3000. yılına ilişkin, heykelin bir kopyası Floransa’dan Kudüs’e armağan olarak gönderilmiştir. Sunulan bu armağan şehirde bir fırtına koparmış, dinsel çatışmalar sonucunda bu çıplak figürün pornografi içerdiğine ve kabul edilmemesi gerektiğine karar verilmiştir. En sonunda bir uzlaşma sağlanmış, Davut yerine başka bir heykelin tamamen "giyinik" kopyası armağan olarak şehre gönderilmiştir.Dünya çapında eserin birebir boyutta kopyaları mevcuttur. Londra’da Victoria ve Albert Müzesi’ndeki alçıdan bir kopyasından, Avustralya’daki Surfers Paradise alıveriş merkezine kadar. Los Angeles Kaliforniya’daki bir malikanenin üzeri ve çevresi heykelin 23 küçültülmüş boyutta kopyası ile çevrilmiştir. Bir kopyası da ayrıca Las Vegas’taki Caesars Palace’da, Appian Way Shops’ı onurlandırmaktadır.
Davut Babur

Davut Babur (d. 8 Aralık 1987, Çayıralan), Türk futbolcudur. 3. Lig ekiplerinden Ayvalıkgücü Belediyespor'da oynamaktadır.Futbola Yozgatspor altyapısında başlayan Davut, 2004 yılında profesyonelliğe geçiş mukavelesi imzalayarak buradaki as takıma alındı. Yozgatspor için ilk resmî karşılaşmasına 27 Ekim 2004 tarihinde Kardemir Karabükspor'a karşı oynanan Türkiye Kupası karşılaşmasında çıktı.5 sezon burada düzenli olarak ilk onbir'de forma giyen Davut, 2009-10 sezonunun başında Kütahya'nın bir ekibi olan TKİ Tavşanlı Linyitspor'a transfer oldu. Burada da ilk on birde kendine kısa sürede yer edinebildi ve TKİ Tavşanlı Linyitspor'la ilk sezonunda 2. Lig'den 1. Lig'e yükselmeyi başardı.3 kez Türkiye U-19 millî takımına çağrılan Davut Babur, 3 kez Türkiye U-19 millî takımı formasını giymiştir.
Davut Dişli

Aslen Rizelidir.İstanbul Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Kimya Mühendisliğinden mezun oldu. 1993 yılında Fenerbahçe Başkanı Güven Sazak'ın listesinden yedek üye seçildi.1995 yılında Fenerbahçe Altyapı Derneği'ni kurdu, 1998 yılında Aziz Yıldırım yönetiminde asbaşkanlık yaptı. Futbol Federasyonu’nda A Millli Takım Sorumluluğu üstlendi. Sırma Grup Şirketi’nin yönetim kurulu başkanlığını yapıyor. 3 çocuk babasıdır.
Davut Dursun

Lisans öğrenimini 1977-1981 yılları arasında İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde tamamladı. Meslek hayatına Milli Eğitim Bakanlığı'nda sınıf öğretmeni olarak başladı. 1984-1987 arasında Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümü Siyaset ve Sosyal Bilimler Anabilim Dalında araştırma görevlisi olarak çalıştı. 1994 yılında Sakarya Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümü öğretim üyeliği görevine atandı ve 2005 yılında profesör oldu. Ayrıca 2005 ve 2009 yıllarında Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından Radyo ve Televizyon Üst Kurulu üyeliğine seçildi. Temmuz 2009 Temmuz 2015 arasında RTÜK başkanlığını yürüttü. Gazete köşe yazarlığı ve televizyon programcılığı da yapmıştır.
Davut Gül

Yakın Doğu Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Bölümünden mezun oldu. 2000 yılında Gaziantep'te kaymakam adayı olarak mesleğe başladı.Muğla-Kavaklıdere, İzmir-Kemalpaşa ilçesinde kaymakam vekilliği, İngiltere'de yurt dışı stajı, AÜ Siyasal Bilgiler Fakültesinde yüksek lisans yaptıktan sonra asaleten Kırklareli-Kofçaz kaymakamı olarak atandı. 2003-2005 yılları arasında Şirvan kaymakamlığı, 2005-2006 yılları arasında Karaman vali yardımcılığı, 2006-2009 yılları arasında Gürün kaymakamı olarak görev yaptı.2009'da Türk İdareciler Derneği tarafından "Yılın Kaymakamı" seçilerek Şehit Kaymakam Ersin Ateş Ödülü'nü kazandı. Gördes ve Şarkışla kaymakamlıklarının ardından 2015'te İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü daire başkanlığına atandı. 1 Haziran 2016 tarihinde Sivas valisi olarak atandı. 27 Ekim 2018'de Gaziantep valiliği görevine atandı. Son olarak Ali Yerlikaya'nın İçişleri Bakanlığı'na atanmasıyla birlikte 5 Haziran 2023 tarihinde İstanbul Valisi olarak atanmıştır.