barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Deyrizor Savaşı (2017-19)

Deyrizor Savaşı veya operasyon kod adıyla El-Cezire Fırtınası Operasyonu, Suriye Demokratik Güçleri'nin (SDG) Irak ve Şam İslam Devleti'ne (IŞİD) karşı Deyrizor'da başlattığı askerî operasyon. Suriye İç Savaşı sırasında Suriye'nin doğusunda, özellikle Fırat nehrinin doğusundaki ve kuzeyindeki topraklardaki IŞİD hakimiyetini kırmak amacıyla gerçekleştirildi. Birleşik Ortak Görev Gücü-Doğal Kararlılık Harekâtı (CJTF-OIR) olarak birleşen IŞİD karşıtı koalisyon geniş hava desteği sunarken, SDG personeli operasyonun kara kuvvetlerinin büyük çoğunluğunu oluşturdu; CJTF-OIR'a bağlı özel kuvvetler ve topçu birlikleri de operasyona katıldı. Kara muharebesi, Türkiye'nin Afrin'e müdahalesi nedeniyle 2018 yılının başlarında durduruldu, ancak IŞİD karşıtı koalisyon Toparlanma Operasyonu olarak adlandırılan yeni aşama ile 1 Mayıs 2018'de operasyona devam etti. Üçüncü aşama 10 Eylül 2018'de başladı, ancak 31 Ekim’de Suriye-Türkiye sınırındaki SDG pozisyonlarına Türkiye'den yapılan topçu saldırıları nedeniyle bir kez daha durduruldu. SDG ve koalisyon, operasyonun 11 Kasım'da başladığını açıkladı.Operasyonun ilk aşaması, başka bir SDG operasyonu olan ve IŞİD'in o dönemki başkenti olan Rakka’ya düzenlenen Rakka Operasyonu ile eşzamanlıydı. Operasyona Enternasyonalist Özgürlük Taburu da katıldı.
Deyrizor çatışmaları (2011-14)

Deyrizor Kuşatması, IŞİD ile Suriye Ordusu arasında Deyrizor şehir merkezi ve civarındaki yerleşim bölgelerindeki çatışmalardır.İsyanların başlamasıyla beraber muhalifler Deyrizor şehir merkezinin büyük bir bölümünü ele geçirmişlerdir. Rejim sadece askeri üsleri, Deyrizor Havaalanını ve El-Tayem petrol sahasını elinde bulundurmaktaydı. Bölgenin tümünün muhaliflere geçmesine kesin gözüyle bakılıyordu.IŞİD'in ortaya çıkmasıyla sahadaki durum değişmiştir. IŞİD, diğer muhalif gruplar El Nusra Cephesi ve Özgür Suriye Ordusuna saldırmaya başlamıştır.2014 yılının Temmuz ayında ÖSO ve Nusra Cephesi'ne bağlı birliklerin Deyrizor kenti ve kırsalından çekildiği, IŞİD'in Deyrizor'un doğu kırsalından Irak sınırına uzanan 130 kilometrelik alanın kontrolünü ele geçirdiği duyurulmuştur..Aralık 2014 tarihinden itibaren IŞİD, Suriye Ordusunun kontrolündeki Deyrizor havaalanına saldırmaya başlamıştır. Suriye Ordusu, saldırıyı kısa süre sonra geri püskürtmüştür. Suriye Ordusunun havadan sürekli destek alması ve ABD öncülüğündeki hava saldırıları IŞİD'in dengesini sarsmıştır. IŞİD, Deyrizor'un şehir merkezini büyük bölümünden çekilmiştir. IŞİD, Fırat Nehri üzerindeki adanın da kontrolünü denetiminde tutmaktadır.2015 yılı Mart ayında, Suriye Ordusu güneye doğru ilerleyerek Tuz Çiftliklerini ele geçirmiştir. Ay sonuna doğru, Malha köyü ele geçirilmiştir. Çatışmalar devam etmektedir.Mayıs 2015'te IŞİD'in Palmira'yı ele geçirmesi sonrası Deyrizor IŞİD'in kuşatması altına girmiştir. Suriye rejimi bölgeye helikopterler aracılığıyla yardım ulaştırabilmiştir.2 Ağustos 2015'te Suriye hükûmeti beş ekmek fırınını orduya ve personellerin ailelerine yemek vermek amacıyla kapatmıştır. Aralık 2015'te Suriye hükûmetinin, Suriye vatandaşlarından şehirden ayrılmak için 15,105 Suriye lirası talep ettiği belirtilmiştir. Ayrıca şehirdeki halk temel besin maddeleri açısından büyük sıkıntılar yaşamaktadır. İşsizliğin de üst seviyede olduğu belirtilmiştir.17 Ocak'ta IŞİD'in Deyrizor'da yüzlerce kişiyi infaz ettiği belirtilmiştir. Bir gün sonra IŞİD militanlarının şehir merkezindeki birkaç mahalleyi ele geçirdiği belirtilmiştir. Bunun yanında Ayaş ve Begayliya çevresindeki bazı yerleşim birimleri ve Ayaş yakınında bir askeri üs de IŞİD'in eline geçmiştir.
Deyrü'l Bahri

Deyrü'l Bahri (, kelimenin tam anlamı, "Kuzey Manastırı"), Nil'in batı kıyısında, el-Uksur'un karşısında yer alan morg tapınak ve mezarlar kompleksidir. Teb Nekropolü'nün bir parçasıdır.Bölgede inşa edilen ilk tapınak, On birinci Hanedanlık döneminde yapılan II. Mentuhotep'in tapınağıdır. M.Ö. 2000'li yıllarda inşa edilmiştir.On sekizinci Hanedanlık döneminde ise I. Amenhotep ve  Hatşepsut bölgede kapsamlı inşalar yapmıştır.II. Mentuhotep, On birinci Hanedanlık zamanında Orta Krallık yönetiminin başında Mısır'ı tekrar birleştiren firavundur.Tapınağının ön yüzünde avlu ve giriş bulunmaktadır. Diğer yüzler ise duvarlarla çevrilidir. Aynı zamanda terasında ilkel höyükleri temsil eden bir yapı vardır. Tapınak doğuya baktığından, yapının Ra'nın güneş kültü ve kralın yeniden dirilişi ile bağlantılı olması muhtemeldir.Tapınak avlusunun doğu kısmında, Bab el-Hosan (Süvari Kapısı) olarak adlandırılmış bir açıklık bulunmaktadır. Bu açıklık bir yeraltı geçidine ve kralın oturmuş bir heykelinin bulunduğu bitirilmemiş bir lahite ya da anıt mezara açılmaktadır. Batı kısmında ise Ilgın ve Çınar ağaçları dikilidir.Avlunun ve terasın arkasında, yapılan avlar ve kralın askeri başarılarını gösteren sahnelerin kabartma olarak dekore edilmiş sütun dizileri vardır.
Deyrüssultan Manastırı

Sultan Manastırı () Kudüs'teki Kutsal Kabir Kilisesi'nin çatısında bulunan bir manastırdır. Dini topluluklar arasında 250 yıllık bir anlaşmaolan Statüko manastır için de geçerlidir.Deyrüssultan, çeşitli Hristiyan mezheplerinin üzerinde ihtilafta bulunduğu bölgedeki birkaç kutsal yerlerden biridir. Manastır, Kutsal Kabir Kilisesi kompleksinin bir parçası olan ve Parvis'e (Kilise avlusu) inen bir yer altı şapeli olan Helena Şapeli'nin çatısında yer almaktadır. Manastır 1.800 metrekarelik bir alanı kaplamaktadır.
Deyrüzzaferân Manastırı

Deyrüzzaferân Manastırı (veya Deyrulzafaran Manastırı, Süryanice: ܕܝܪܐ ܕܡܪܝ ܚܢܢܝܐ, Dairo d-Mor Ḥannanyo) Mardin'in 3 km doğusunda, 5. yüzyılda yapılan bir Süryani manastırı ve Süryanilerin önemli merkezlerinden biridir.. Mor Hananyo Kilisesi (Kubbeli Kilise), Azizler Evi (Beth Kadişe), Meryem Ana Kilisesi ve Güneş Tapınağı manastırın önemli yapılarını oluşturur. Manastırın içinde tarihi bir Süryanice İncil ve kutsal taş bulunmakta, ilk tıp fakültesinin burada kurulduğu söylenmektedir. Kurulduğu dönemden kalma mozaikler bugün de durmaktadır. Canlı bir tarih görünümünde olan manastırın en büyük özelliklerinden biri de içinde 52 Süryani patriğinin mezarlarının bulunmasıdır.Deyrüzzaferân Manastırı, 2021 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası Geçici Listesi'ne dahil edilen Tur Abdin'deki dokuz kilise ve manastırdan biri oldu.
Deyverson

Deyverson (d. 8 Mayıs 1991), Brezilyalı futbolcudur. Série A ekiplerinden Palmeiras'da kiralık oynuyor.
Deyvison

Deyvison Denilson de Sousa Bessas  (d. 18 Ekim 1988, Araújos), Brezilyalı futbolcudur. 1. Lig ekiplerinden Kartalspor'da oynamaktadır.Denilson, altyapı eğitimini ülkesi Brezilya'da amatör ekiplerde aldıktan sonra, Brezilya 2. Lig ekiplerinden América Mineiro'de profesyonel futbolcu olmuştur. Brezilyalı futbolcu, kısa bir acemilik döneminden sonra América Mineiro'da ilk 11'de düzenli olarak oynamaya başladı.
Deyyer merkezî bahşı

Dayyer merkezî bahşı (Farsça: بخش مرکزی شهرستان دیر‎‎), İran'ın Buşehr Eyaleti'nde bulunan Dayyer şehristanı'nın 2 bahşından birisidir.Bahşın 2006 yılı nüfusu 39,119, yönetim merkezi Bandar Dayyer şehridir. 2006 yılındaki sayımda bahş içinde 8,095 hane sayılmıştır. Bahşın önemli şehirleri yönetim merkezi olan Bandar Dayyer, Bardestan ve Abdan'dır.
Deyyer şehristanı

Şehristan içinde nüfusu 2010 yılı tahminine göre 800'ü aşan yerleşim yerleri ve bağlı bulundukları bahşlar aşağıdaki grafikte gösterilmiştir.
Dezec

Eyaletin Gurve şehristanı'nın, Çeharduli bahşı'nın yönetim merkezi olan şehrin 2006 yılı resmi nüfusu 2.292 kişi ve 559 hanedir.
Dezenfektan

Dezenfeksiyon (Franzızca desinfection): Cansız ortamdaki bakteri endosporları dışında kalan patojen mikroorganizmaların öldürülmesi veya üremelerinin durdurulması işlemidir. Bu amaçla kullanılan kimyasal maddelere dezenfektan denir. Dezenfeksiyon sterilizasyon demek değildir. Sterilizasyon cansız ortamdaki patojen olan ya da olmayan tüm mikroorganizmaların yok edilmesidir. Sağlıklı olduğu halde mikrop taşıyanların çokluğu ve bulaşıcı hastalıkların belirsiz biçimlerinin sıklığı nedeniyle dezenfeksiyonun etkisi kısıtlıdır. Dezenfeksiyon özellikle dolaysız ve büyük bulaşmaları sınırlar.Dezenfektanların etki biçimi, ışık, ateş ve kostikler (sönmemiş kireç) gibi fiziksel ya da mekaniktir. Ancak yaygın dezenfektanlar, kimyasal maddelerdir. Bunlar üç değişik biçimde kullanılabilir.Sıvı halde (fenol, krezilol, klorofenol, bakır sülfat, demir sülfat, demir permanganat, oksijenli su, tentürdiyot)Dezenfektanlar genel olarak kuvvetli zehirlerdir; bu yüzden ancak belirli koşullarda uygulanır. Dezenfekte edilen ürünler; doğrudan insan tarafından tüketilecek ya da kullanılacaksa dezenfektan artıklarının denetlenmesi gerekir.Dezenfeksiyon ya hastalık sırasında ya da hastalık sonrasında uygulanır. Yalnız hastaya, onun dokundugu nesnelere, çamaşırına, tükürdüğüne, dışkısına değil, onu tedavi eden personele, ziyaret eden kişilere, yattığı odaya, eşyaya, duvarlara ve döşemeye de uygulanmalıdır. Kapalı yerlerin dezenfeksiyonu ya buharla (formol, sülfür anhidrit, klor) ya da püskürtülebilecek antiseptik eriyikle (Javel suyu, süblime, asit fenik vb.) yapılır. Eşyaların dezenfeksiyonu genellikle buharla ya da kuru ısıyla çalışan eütvlerle ya da dezenfektan gazlarla yapılır. Bildirilmesi zorunlu hastalıklarda (tularemi,besin zehirlenmeleri ve tetanos dışında)dezenfeksiyon zorunludur.Tarımda ise, toprak dezenfeksiyonu bir tarım bitkisinde hastalık yapabilecek organizmaları yok etme amacına yöneliktir. Bu organizmalar hayvansal olabileceği gibi (böcekler,nematotlar) bitkisel de olabilir (mantarlar, yabancıl ot tohumları). Tam bir dezenfeksiyon için su buharı veya çok yönlü etkiye sahip kimyasal maddeler kullanılır. Maliyeti çok yüksek olduğundan ancak bahçe tarımında uygulanır. Yalnız birkaç türü hedef alan ve genellikle ekim karıkları boyunca yapılan sınırlı dezenfeksiyon, daha ucuz koruma araçları kullanılarak duyarlı bitkilere ya da bazı asalakların önemli ölçüde çoğalması halinde uygulanır.
Dezenformasyon

Dezenformasyon, yanlış veya doğruluğu bulunmayan ve kasıtlı olarak yayılan bilgi; bilgi çarpıtma anlamına gelir.Hasmı rencide etmeyi, aşağılayıp küçük düşürmeyi amaçlayan karşı propaganda ile benzerlik taşır. Sahte belge, el yazısı, fotomontaj ve montaj filmler ile fabrikasyon istihbarat ve dedikoduların duyurulması gibi yöntemleri bulunur.Sosyal alanda bireyleri ve toplumları yönlendirmek amacıyla, yanlış bilgi ve haber vermek için kullanılan en önemli araçlardan biridir.Espiyonaj veya askerî istihbarat alanında dezenformasyon, düşman kuvvetleri yanlış kararlar aldırmaya yönelik olarak çıkartılır. Hasım tarafta psikolojik çöküntü oluşturulması ve motivasyonun kırılması için de kullanılır.Yanlış bilgi üretme ve yayma yoluyla yapılabileceği gibi mevcut bir bilgiyi kötü maksatla kullanma ve çarpıtarak verme yöntemi de uygulanabilir.Geleneksel propaganda veya Büyük Yalan teknikleri toplumsal seviyede hissiyatı motive veya demotive etme amacı taşırken dezenformasyon, makul seviyede kitleleri kuşkuda bırakan çarpıtma bilgiler veya bu bilgilerin yanlış kasıtlı sonuçlara bağlanması yoluyla manipüle etme amacına hizmet eder.Eğer hedef kitle bu tip kontrolden etkilenebilecekse uygulanan diğer bir teknik, gerçeklerin gizlenmesi veya sansürlemedir. Eğer bilgi alma kanaları tamamen kapatılmadan bırakılabilirse, bu kısıtlı bilgilerin dezenformasyon ile doldurulabilmesi ve hasmın kolayca ispatlanamaz birçok iddialar ile birlikte kuşkulu bir halde bırakılabilmesi mümkündür.Bazı gerçek bilgileri ve gözlemleri bazı yanlış yorumlar ve yalanlarla karıştırmak veya bazı gerçek bilginin sadece bir kısmını vererek yanlış yorumlarla bilgiyi dağıtmak yaygın dezenformasyon taktiklerdendir.
Dezhou

Dezhou (Çince: 德州市; pinyin: Dézhōu Shì), Çin'in Shandong eyaletinin kuzeybatısında, Hebei eyaleti sınırında bir şehirdir.
Dezomorfin

Dezomorfin, dihydrodesoxymorphine, permonid ya da krokodil, sedasyon ve analjezi gibi güçlü ve hızlı opioid etkileri ile bilinen morfin türevidir. İlk dezomorfin markası Permonid adı altında İsviçre'de kullanıldı ve nispeten daha az mide bulantısı ya da solunum depresyonuna yol açtı. 1932 yılında sentezlendi ve 1934'te patenti alındı. Morfinden sekiz ila on kat daha güçlü bir maddedir.Dezomorfin 6-hidroksil grubu ve 7,8 çift bağ azaltılmış morfinden elde edilmektedir. Dezomorfinin geleneksel sentezi kodein ile tionil klorür reaksiyonu sonucunda elde edilir.
Dezong (Tang)

Dezong (; 27 Mayıs MS 742-25 Şubat MS 805) veya asıl adıyla Li Kuo (李适), Çin'de Tang Hanedanı'nın 10. imparatorudur. Saltanatı MS 779'dan MS 805 yılında ölümüne kadar sürmüştür.26 yıllık saltanatı, Tang Hanedanı'nın en uzun üçüncü saltanatıydı. İmparator Dezong işe gayretli ve tutumlu bir imparator olarak başladı ve yeni vergi kanunları getirerek hükûmet maliyesini reforme etmeye çalıştı. Bununla birlikte, güçlü bölgesel savaş ağalarını yok etme girişimleri ve ardından bu kampanyaların kötü yönetimi, onu ve Tang Hanedanı'nı neredeyse yok eden bir dizi isyanla sonuçlandı. Bu olaylardan sonra bölge valileriyle ihtiyatlı davranarak savaş ağalarının denetimsiz kalmasına neden oldu ve hadımlara olan güveni hadımların gücünün büyük ölçüde yükselmesine neden oldu. Ayrıca yetkililerin kullanım gücü konusundaki paranoyasıyla da biliniyordu ve saltanatının sonlarında şansölyelere fazla yetki vermedi.
Dezorganize şizofreni

Dezorganize şizofreni veya hebefreni, 2013'ten önce şizofreninin bir alt tipiydi. Şizofreninin alt tipleri, 2013'te yayınlanan DSM 5'te kaldırıldı. Bozukluk artık Uluslararası Hastalık Sınıflandırmasının (ICD-11) 11. revizyonunda da listelenmemektedir.Dezorganize şizofreni, uygulamada 1 Ocak 2022'ye kadar  ICD-10'daki mevcut sınıflandırmada ruhsal ve davranışsal bir bozukluk olarak sınıflandırıldı, çünkü sınıflandırmanın düzensizliğin aşırı bir ifadesi olduğu düşünüldü.Bu durum aynı zamanda Yunanca "ergenlik" - ἥβη (hḗbē) - ve muhtemelen Hera'nın kızı olan antik Yunan gençlik tanrıçası Hebe'nin adını taşıyan hebephrenia olarak da bilinir. Terim, bozukluğun ergenlik çağındaki kişilerde görünüşte daha belirgin görünümüne atıfta bulunur.Bu alt tipin belirgin özellikleri düzensiz davranış ve konuşma, gevşemiş çağrışımlar ve şizofazi ("kelime salatası") ve düz veya uygunsuz duygulanımdır. Ek olarak, psikiyatristler olası herhangi bir katatonik şizofreni belirtisini ekarte etmelidir.Dezorganize şizofreninin en belirgin özellikleri, paranoid şizofrenide olduğu gibi hezeyanlar ve halüsinasyonlar değildir, ancak parçalı sanrılar (sistemsiz ve sıklıkla hipokondriyal) ve halüsinasyonlar mevcut olabilir. Dezorganize şizofrenisi olan bir kişi, duş alma veya yemek yeme gibi günlük aktivitelerini yerine getirme yeteneğini bozabilecek davranışsal düzensizlik yaşayabilir.Bu tür insanların duygusal tepkileri genellikle garip veya uygunsuz görünür. Bazen, anhedoni (zevk eksikliği) ve motivasyon eksikliği dahil olmak üzere tam bir duygu eksikliği vardır. Bu özelliklerden bazıları diğer şizofreni türlerinde de mevcuttur, ancak en çok dezorganize şizofrenide belirgindir.Bu şizofreni formu tipik olarak erken başlangıç (genellikle 15 ila 25 yaş arası) ile ilişkilidir ve negatif semptomların hızlı gelişimi ve sosyal işlevsellikteki düşüş nedeniyle kötü bir prognoza sahip olduğu düşünülmektedir.Elektrokonvülsif terapi kullanımı önerilmiştir; ancak tedavinin işe yarayıp yaramadığı tartışmalıdır.
Dezső Arányi

Arányi Dezső (d. 18 Ağustos 1859, Satu Mare – ö. 25 Ocak 1923,  Pesterzsébet) Macar opera tenoru. Macaristan'da opera akımını başlatan ilk kişi olarak da bilinir. Musevi kökenli bir aileden gelmedir.Bir kantorun oğlu olan Aranyi, altı yaşındayken babasının yönlendirmesiyle kilisede şarkı söyledi. Genç adamın güzel sesinden büyülenen Başpiskopos Lajos Haynald, Budapeşte'deki Müzik Dostları'nın yöneticisi usta Emerich Belovics'i söyleyerek onu eğittirdi. 1890'da elini Brno'daki Şehir Tiyatrosu'nda sahnede ilk kez denedi. Orada "primo tenoro assoluto" olarak işe alındı. Oradan Kroll'sche Tiyatrosu'nda (1892/93) yönetmen Engel'e geldi. Güzel sesi, o zamanki ünlü imparator Piontelli'nin dikkatini çekti ve Milano'daki Scala Tiyatrosu için onunla nişanlandı. Aranyi orada görünmeden önce, uzun bir süre şarkı ustası Rossi'nin derslerinden zevk aldı ve onunla altı ay boyunca Manon'da sadece "Desgrieux" bölümünü çalıştı. Sonunda Cenova'da ilk kez sahneye çıktı ve öylesine büyük bir başarı elde etti ki, operanın 100 kez süit gerçekleştirebileceğini söyledi. Aranyi, Piontelli yönetiminde İtalya'da iki yıl geçirdi. O sıralarda, yönetmen Arthur Nikisch Budapeşte'de bir ilk tenor arıyordu ve Aranyi'yi ve başarılarını duyduğu için, onu 4 Nisan 1893'te "Desgrieux" adıyla sahneye çıkardı. Konuk performansı sona erdikten sonra sanatçı altı yıl nişanlandı. Şarkı ustası Quirino Merli'den sesine son rötuşları yaptı. 7 Haziran 1900'de Budapeşte'de son kez sahneye çıktı ve ardından yönetmen Max Hofpaur'un çağrısı üzerine Berlin'deki Theater des Westens'e gitti. Hollanda'da bir turda coşkuyla kutlandı ve Utrecht'te Senato ona halka açık bir defne çelengi verdi. 1901'de Salzburg'daki Mozart Festivali'ne katıldı.1904'ten itibaren Budapeşte Operası'nda tekrar şarkı söyledi. Konuk performansları onu 1900'de Frankfurt Opera Binası'na, 1903'te Hofoper Viyana'sına, 1903 ve 1904'te Dresden, 1904'te Berlin'e, 1905'te Viyana'daki Volksoper'a ve yine Hollanda ve Norveç'e götürdü.
Dezső Novák

Dezső Novák (3 Şubat 1939, Ják - 26 Şubat 2014, Budapeşte), Macar millî futbolcu ve teknik direktör. Futbolculuğu döneminde defans pozisyonunda oynamaktaydı.Macaristan millî futbol takımı formasıyla 9 maça çıkıp 3 gol kaydetti. 1964 Yaz Olimpiyatları'nda altın madalya kazandı.
Dezső Pattantyús-Ábrahám

Dezső Pattantyús-Ábrahám de Dancka (d. 10 Temmuz 1875 – ö. 25 Temmuz 1973) 1919 yılında bir ay boyunca Başbakan ve Szeged'teki ikinci karşı-devrimci hükûmetin geçici Maliye Bakanı olarak görev yapmış muhafazakâr Macar politikacı.Eski bir soylu ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Kardeşi, Erno 1882 yılında doğdu. Pattantyús ailesi 17. yüzyıldan "Ábrahám" adını kullandı. Mihály Károlyi'nin kabinesinde Adalet Bakanlığı'nın devlet sekreteri olarak atandı. Oszkár Jászi önderliğinde komitenin bir üyesi olarak Arad'taki Romen ulusal liderlerin ulusal azınlıkların kurtuluşu hakkında müzakerelerde bulundu. Macar Sovyet Cumhuriyeti döneminde Szeged'e taşındı. Üçüncü karşı-devrimci hükûmetin Başbakanı oldu. Károly Huszár kabinesinde İçişleri Bakanlığı devlet sekreteri olarak görev yaptı. Bundan sonra geçici olarak siyasetten emekli oldu. Pattantyús-Ábrahám, 1920 ve 1944 yılları arasında avukat olarak çalıştı. Defalarca seçimlere girdi fakat başarısız oldu. 1945 yılında yurda döndü.Ülkesine döndükten sonra Macar Özgürlük Partisi'ni kurdu. Neredeyse otuz yıl aradan sonra, 1947 yılında yine Millet Meclisinin bir üyesi oldu. Kaynaklara göre aşırı sağcı olarak görüler savundu ve 1949 yılında partiden ihraç edildi. Meclis koltuğundan da istifa etti. Aynı yıl siyasetten emekli oldu. 1951 yılında Tarcal kentinde takibe alındı ve 1958 yılına kadar avukat olarak çalıştı. 1956 Macar Devrimi sırasında Özgürlük Partisi'nin yeniden kuruluşunda yer aldı. Polis yetkilileri, 1967 yılında kendisine uyarılarda bulundu çünkü Amerikan ve İngiliz diplomatlar ile bağlantıları vardı. Ölümünden iki yıl önce Macar istihbarat ajansları kendisini takibi bıraktılar. Dezső Pattantyús-Ábrahám, 98 yaşında Budapeşte'de öldü. Kasım 1974 yılında ikinci eşi, kocasından bir buçuk yıl sonra öldü.
Deák Ferenc tér Metro İstasyonu

Deák Ferenc tér, Budapeşte metrosunun sarı M1 (Vörösmarty tér - Mexikói út), kırmızı M2 (Örs vezér tere – Déli pályaudvar), mavi M3 (Újpest-központ - Kőbánya-Kispest) hatlarında yer alan ve Deák Ferenc Meydanı'nın altındaki bir aktarma istasyonudur. Budapeşte'nin dört metro hattından üçü ile şehir merkezindeki konumu arasındaki direkt aktarma bağlantısı sayesinde, en yoğun istasyonlardan biridir.M1 hattındaki orijinal istasyon,  2,7 metre derinlikte iki kenar platform ile inşa edildi. Başlangıçta Gizella tér olarak adlandırıldı. Vörösmarty tér ve Széchenyi fürdő arasındaki Budapeşte Metrosu'nun açılış bölümünün bir parçası olarak 2 Mayıs 1896'da açıldı. 1955 yılında 2.metro hattının inşası sırasında istasyon başka yerine taşınmış ve 1975 yılında eski salonda Földalatti Müzesi (eraltı Demiryolu Müzesi) açılmıştır.
Deâvi Nezâreti

Kuruluş döneminden itibaren bu görevi yürüten çavuşbaşı makamının 1836'da II. Mahmud döneminde diğer eski kurumlarla birlikte ilga edilmesiyle bu makam da Deavi Nezareti'ne dönüştürülmüştür.Makamın adı bakanlık ve bakan anlamına gelen "nezaret" ya da "nazır" olarak belirlenmiş olmasına rağmen, Deavi Nazırları Bakanlar Kurulu'na dahil edilmemişlerdir.
Deâvi nazırları listesi

Osmanlı Devleti'nde 1836'dan 1870'e dek protokol işlerini Deâvi Nezâreti yürütmüştür. Bu görevi üstlenen Deavi Nazırların listesi şu şekildedir:
Deão

Deão Portekiz'de Viana do Castelo belediyesine bağlı olan, 2,36 km² yüzölçümüne sahip, 971 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).
Deçan

Deçan (Arnavutça: Deçan veya Deçani; Sırpça: Dečani / Дечани) Kosova’nın batısında bir kasaba ve belediye merkezi.De facto olarak Kosova’nın Yakova ilinde; de jure olarak Sırbistan’a bağlı Kosova ve Metohiya Özerk Bölgesi’nin Pećki ilinde yer alır. Ayrıca de jure olarak Birleşmiş Milletler Kosova Geçici Yönetim Misyonu’nun Yakova Bölgesi’nde (District of Dakovica) bulunur.1991’deki sayımda nüfusu 49.000 olarak belirtilmiştir. O sonuca göre bu nüfusu %97.28 Arnavut, %1.61 Karadağlı, Sırp oluşturmaktadır.
Deçan Belediyesi

Belediye alanı 180 km²’dir. Komşuları; kuzeyde İpek Belediyesi, doğu ve güneyde Yakova ve Yunik Belediyesi’dir. Batısında komşu ülke Karadağ ile sınırdaştır.
Deüleken (il)

Deüleken ili Başkurdistan'ın 54 idari biriminden biridir. Yönetim merkezi Devlekendır.  Başkurtlar “Дәүләкән” (Deüleken) eskıden erkekler için özel ismi olarak kullanır. İl 1930 yılda kuruldu. Bölge boyunca Moskova — Çelebi demiryolu ve Çeşme — Deüleken — Kırgız-Miyeki karayolu geçmektedir.1 Ocak 2017 nüfus sayımına göre bölge nüfusu 39822 kişidir. 2010 Rusya nüfus sayımına göre etnik yapı: Tatarlar, Başkurtlar, Ruslar.
Değer kümesi

fonksiyonun tanımlı olduğu "çıkış" değerlerinin oluşturduğu kümedir. Örneğin, kosinüsün değer kümesi [-1; 1] gerçel sayılar aralığıyken gerçel sayılarda karekök fonksiyonunun değer kümesi bütün gerçel sayılardır. Fonksiyonun xy Kartezyen koordinat sistemindeki temsilinde değer kümesi y-ekseniyle (ordinat) temsil edilir.Bir f:X→Y fonksiyonu verilmiş olsun. Girdi değerlerinin oluşturduğu X kümesi f 'nin tanım kümesiyken; Y kümesi ise f 'nin değer kümesidir.f 'nin görüntü kümesi ise f 'nin bütün çıktı değerlerinin kümesidir; yani  kümesidir. f nin görüntü kümesi değer kümesi ile aynı küme olabilir veya değer kümesinin bir altkümesi olabilir.
Değer zinciri analizi

Değer zinciri analizi, bir organizasyonun kendi sunduğu servis veya ürünlere, belirli bir sırayla uyguladığı işlemlerin, yani bir değer zincirinin sayesinde anlam kattığını kabul eden işletme felsefesinde, bu zincirdeki güçlü ve zayıf yönleri sistematik olarak ortaya çıkarmak, tanımlamak ve analiz etmek için kullanılan analiz yöntemidir. Değer artışının nasıl sağlanabileceğini, bunun için hangi kritik faaliyetlerin ve faktörlerin göz önüne alınması gerektiği, düşük maliyet ve farklılaşmanın nasıl gerçekleşeceği, rakiplerin yetenek ve faaliyetleri ile karşılaştırarak sistematik bir şekilde bu analizle açıklanır.
Değerlerin yeniden değerlendirilmesi

Değerlerin yeniden değerlendirilmesi (Almanca: Umwertung aller Werte), Friedrich Nietzsche'nin felsefesinden bir kavramdır.Nietzsche bu kavramı Deccal'de ayrıntılandırırken; sadece din olarak değil, Batı dünyasının egemen ahlâk sistemi olarak Hristiyanlığın temelde doğayı tersten yorumladığını ve "yaşama düşman" olduğunu iddia eder. Bir "merhamet dini" olarak Hristiyanlık, yaşam ve canlılık dolu olana karşı "hastalıklı ve güçsüz olanı" methederek zayıfı güçlüden üstün sayar.
Değerli Taç Nişanı

Değerli Taç Nişanı (), uluslararası ilişkiler, Japon kültürünün tanıtımı, alanındaki gelişmeler, refahın geliştirilmesi veya çevrenin korunması gibi nedenlerden verilen Japon nişanıdır. Nişan, 4 Ocak 1888 tarihinde Japonya hükûmeti kararnamesiyle verilmeye başlanmış olup Yükselen Güneş Nişanı'nın kadınlara verilen muadilidir. Başlangıçta beş sınıfı vardı, ancak 13 Nisan 1896'da altıncı, yedinci ve sekizinci sınıflar eklendi.Peterson, James W., Barry C. Weaver and Michael A. Quigley. (2001). Orders and Medals of Japan and Associated States. San Ramon, California: Orders and Medals Society of America.Roth, Mitchel P. and James Stuart Olson. (1997).  Historical Dictionary of War Journalism. Westport, Connecticut: Greenwood Publishing Group.
Değerli metal

Yüksek ekonomik değere sahip nadir rastlanan metalik kimyasal elementlere kıymetli metal adı verilir. Kimyasal olarak kıymetli metaller diğer elementlerden daha az reaktivite özelliğine sahip olup, parlaklığı (luster/lustre) ve erime noktaları daha yüksektir. Kıymetli metaller tarihte para kadar öneme sahiptiler, fakat günümüzde daha çok bir yatırım aracı olarak görünürler ya da endüstri amaçlı kullanılırlar. Altın, gümüş, platin ve paladyumun ISO 4217 belgeleri vardır.En çok bilinen kıymetli metaller altın ve gümüştür. Endüstriyel kullanımının yanı sıra daha çok kuyumculukta kullanılırlar. Platin grubu (PGM) içindeki diğer kıymetli metalleri şöyle sıralayabiliriz: rutenyum, rodyum, paladyum, osmiyum, iridyum ve platin.
Değerli taş

Değerli taş (veya kıymetli taş) mücevher yapımında ve bazen de sanayide kullanılan, nispeten az bulunduğu için maddi değeri yüksek mineral. Elmas, yakut, zümrüt ve safir dışındakiler genellikle yarı değerli taş kabul edilir. Lapis lazuli gibi bâzı kaya türleri ile kehribar gibi bâzı organik maddeler de takı yapımında kullanıldıkları için yarı değerli taş kabul edilir.Doğada bir kristalin oluşması milyonlarca yıl sürebilmektedir. Bunların küçük bir kısmı insanlar tarafından farklı yollarla bulunarak işlenir. İşlenmesinin ardından değerini, kalitesi, büyüklüğü ve ayarı belirler. Bu birkaç farklı etkene göre şekillenir. Dünya üzerindeki en değerli taş olarak kabul edilen, şüphesiz elmastır.
Değerli, Varto

Köyün eski adı 1902 yılı kayıtlarında Anér, 1912  yılı kayıtlarında Haneri, 1928 yılı kayıtlarında ise Nefsi Anér olarak geçmektedir.
Değerli, Yüksekova

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Kürtçe'de "Mehmetçik suyu" anlamına gelen Memikava olarak geçmektedir.Köy, Hakkâri il merkezine 87 km, Yüksekova ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Yüksekova'nın doğusunda olup  numaralı Yüksekova-Şemdinli il yoluna 5,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlanmaktadır.
Değerlik

Değerlik, değerlik sayısı olarak da bilinir, bir elementin atomlarının oluşturabildiği kimyasal bağların sayısına denir. Başka bir deyişle bir elementin birleşme yeteneğinin ölçüsüdür.Örneğin, hidrojenin değerliği 1 ve azotunki 3'tür, dolayısıyla her azot atomu 3 hidrojen atomuyla birleşerek NH3'ü yani amonyağı oluşturabilir. Ama azot bazen 5 bağ yapar.
Değerlik elektron

Değerlik elektron ya da valans elektron, bir atomun en dış kabuğunda (valans yörüngesi) bulunan elektronlardır. Valans elektronları bir elementin diğer elementler ile kimyasal olarak nasıl etkileştiğini kararlaştırması açısından önemlidir. Bir atomdaki daha az değerlik elektron sayısı atomu daha az kararlı ve etkileşime karşı daha fazla istekli yapar. Bunun tam tersi de aynı şekilde doğrudur, valans kabuğu valans elektronları ile dolu ise atomun aktivitesi düşüktür ve diğer kimyasal elementler veya kendi türünden kimyasal elementler ile yapılacak etkileşimler için daha az isteklidir.Bir atomun, dış enerji seviyesindeki elektron sayısına değerlik elektron sayısı denir. Değerlik elektron sayısı grup numarasını verir. Yani, periyodik tabloda değerlik elektron sayısı, yukarıdan aşağıya veya aşağıdan yukarı değişmez (18. grup hariç). Fakat, soldan sağa gidildikçe değerlik elektron sayısı artar ve asal gaza dönüşmeye başlar. Örneğin Lityum elementinin atom numarası 3 tür. Bunu elektron dizilişine göre sıraladığımızda son katmandaki elektron sayısı 1 dir. Bu yüzden 1A grubunda yer almaktadır.
Değeryer

Köy, 1522 yılından beri aynı adı taşımaktaydı. 1986 yılında adı Çayönü olarak değiştirilen köye 2011 yılında eski adı iade edildi.
Değim, Viranşehir

Değim; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Değim, Çankırı

Köy, Çankırı il merkezine 13 km uzaklıktadır. Köy, Çankırı'nın kuzeydoğusunda olup,  numaralı Çankırı-Yapraklı il yoluna 8,1 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Değinakça

Değinakça ya da Değinak dili (kendilerince Deg Xinag; Holikaçukça: Digenegh Qinag;  İngilizce Deg Xinag, Deg Hitʼan, Kuskokwim Ingalik, Ingalik, Kaiyuhkhotana), ABD'nin Alaska eyaletinde Yukon ırmağının aşağılarında Shageluk (Łeggi Jitno’) ile Anvik (Gitr’ingithchagg) yörelerinde konuşulan Atabask dillerinden yok olmak üzere olan Kızılderili dilidir. Alaska Yerli Dil Merkezine göre 250 kişilik nüfustan 14 kadarı anadillerini konuşabiliyor. En yakın akrabaları Holikaçukça ile Koyukoncadır.Değinaklar, kendileri için Deg Hitʼan (harfiyen: 'yerli halk'), dilleri için de Deg Xinag (harfiyen: 'yerli dil') adını verirler. Eski yaygın adları olan İngalik, komşuları Yupik Eskimoları tarafından verilmiştir. Yupikçede Ingqiliq sözü Kızılderili anlamına gelir.Bu dildeki Rusça alıntılar, Alaska'nın Rus döneminden (1733 - 1867) kalmadır. Örnek vermek gerekirse chaynik (< ча́йник) 'çaydanlık', den-gi (< деньги) 'para', veliq (< мыло) 'sabun', vasdliq (< масло) 'tereyağı'.Değinakçanın birbirine çok benzeyen iki ağzı (sub-dialect) bulunur: Shageluk ağzı ile Anvik ağzı. Daha çok aynı kavram için farklı kelimelerde kendini gösterir.http://ankn.uaf.edu/ANL/course/view.php?id=7 Deg Xinag Ałixi Ni’elyoy / Deg Xinag Learners' Dictionary (2007)http://faculty.washington.edu/sharon/Vowel_quality.pdf  Vowel quality and duration in Deg Xinag by Sharon Hargus (2008)
Değirmen

Değirmen, tahılları öğütmeye yarayan araçlardan biridir. El değirmeni, su değirmeni ve yel değirmeni gibi çeşitleri bulunmaktadır. Günümüzde, neredeyse tamamen terkedilmesi sonucu köy ve kasabalarda ayakta kalan değirmenler günümüzde turistik bir konuma kavuşmuştur.Değirmenlerin kullanılmaya başlanması Milat'tan önceki yüzyıllara dayanır. MÖ 600'de, Araplar tarım yapabilmek amacıyla yel değirmenini icâd ettiler. Bu olay, aynı zamanda değirmenin icadı olarak da nitelendirilebilir. Bu tarihten 500 yıl sonra bugünkü Eski Yugoslavya ve Arnavutluk'ta su değirmenleri kullanılmaya başlandı. Bunların çalıştırılması için çok hızlı akan nehirlere ihtiyaç vardı.Laterculi Alexandrini adlı eserde, MÖ 4. yüzyılda antik mühendis Abdaraxus'un dikey su değirmenini icat ettiğinden bahsedilir.Günümüzde ise  elektrik enerjisiyle ve akaryakıtla çalışan değirmenler geliştirilerek  kullanılmaya başlanmıştır. Artık eski yel ve su değirmenlerinin yerine bu motorlu değirmenler  kullanılmaktadır.Yel (rüzgâr) enerjisine bağlı olarak çalışan ve su değirmeninde olduğu gibi çalışırken yakıt tüketmeyen değirmeni türüdür. MÖ 600'de Araplar'ın yapmak için icat etmişlerdir.Eski olmasına rağmen bugün de yel değirmenlerine rastlanır. Çalışmak için mutlaka rüzgâr enerjisine gerek duyar. Rüzgar olmadığında hayvan gücüyle çalıştırılır.Su enerjisine bağlı olarak çalışan ve yel değirmeninde olduğu gibi yakıt harcamadan çalışan değirmen türüdür.MÖ 100 yılında Eski Yugoslavya ve Arnavutluk'ta ilk kez kullanılmaya başlandı. Bunların çalışması için çok hızlı akan nehirler gerekiyordu. Bunun için su değirmenleri nehir kenarlarına kuruludur.Bazı su değirmenleri üstten akan suyla çalışır.Yakıt enerjisiyle çalışırlar. Hangi yıl kullanılmaya başlandığı hakkında kesin bir bilgi yoktur. Her türlü iklim koşulunda kullanılabildiği için daha kullanışlıdır.Tahılları öğütür. Yel değirmenlerinin 360 derece sadece bir kez dönmesi, değirmen taşının aynı işi 50 kez tekrarlamasına yol açar.Değirmen, tarihte maddeleri öğütmekten başka amaçlarla da kullanılmıştır. Örneğin Hollanda'daki yel değirmenleri bir zamanlar polder denilen, sular altında kalmış toprakları sudan kurtarmak için kullanılmıştır.Cevher Hazırlama işlemlerinde cevherlerin boyunu küçültme amacıyla farklı değirmen tipleri de kullanılmaktadır. Aktarılan ortam sistemiyle çalışan bu değirmenler; bilyalı değirmenler, çubuklu değirmenler, otojen değirmenler ve yarı-otojen değirmenler olarak sınıflandırılır.Johannes Mager, Günter Meißner, Wolfgang Orf: Die Kulturgeschichte der Mühlen. Edition Leipzig, Leipzig 1988. ISBN 978-3-361-00208-1.Wolfgang Kuhlmann: Wasser, Wind und Muskelkraft. Die Getreidemühle in Legenden und Fakten. Hrsg.: Deutsche Gesellschaft für Mühlenkunde und Mühlenerhaltung. Petershagen-Frille 2012, ISBN 978-3-00-037659-7.
Değirmen (Türk romanı)

Romanda, uydurma bir deprem olayının büyüyerek Osmanlı Devleti'nin ve hatta dünyanın gündemine giren bir mesele haline gelmesi hikâye edilir. Anadolu'daki yoksul bir kasaba olan Sarıpınar'ın 1914 senesindeki ileri gelenlerinin ruh dünyası anlatılmış, çıkarcı ve entrikacı devlet yetkilisi tipleri işlenmiştir. Acı bir mizaha dayanan yapıt, Turgut Özakman tarafından Sarıpınar 1914 adıyla oyunlaştırılmış ve ilk kez Ankara Sanat Tiyatrosu'nda sahnelenmiştir (1968). Barış Pirhasan'ın senaryosuna dayanılarak Atıf Yılmaz tarafından bu adla filme alınmıştır (1987).
Değirmen (film)

Değirmen, yönetmenliğini Atıf Yılmaz' ın yaptığı ve başrollerde Şener Şen ve  Serap Aksoy'un yer aldığı 1986 yapımı bir filmdir. Film, Reşat Nuri Güntekin'in aynı adlı romanından uyarlanmıştır.1914'te Sarıpınar'da geçen filmin konusu; işine çok bağlı bir kaymakamın sadece bir geceliğine alem yapması ve bu eğlencede dansözün hızlı dans etmesi üzerine, deprem oluyor zannedip, haberin padişahın hatta tüm dünya ülkelerinin kulağına yayılmasıdır.
Değirmen (kitap)

Değirmen, Sabahattin Ali'nin 1935 tarihli ilk öykü kitabı. Kitabın ismi aynı ada sahip öyküden gelmektedir. 3 kısımdan oluşan kitapta toplamda 16 adet öykü bulunmaktadır. Yazarın 1927 ile 1934 yılları arasındaki hikâyelerini içerir. Kitap ön sözünde Sabahattin Ali'nin kendisine yönelik eleştirel düşünceleri yer alır. Yayımlandığı yıllarda edebiyat çevrelerinin dikkatini çekmiştir. Orhan Şaik Gökyay Değirmen başlığı altındaki yazısında Sabahattin Ali'nin edebi yönüne dikkat çekerek Değirmenin yayımlandığını okuyucularına duyurdu. İlk kısımda romantik bir anlatımın olduğunu ve tat alarak okunacak satırların olduğunu belirtti. Nurullah Ataç da  Orhan Şaik gibi Değirmen başlıklı yazısında Bir Gemici Hikâyesi ve Candarma Bekir adlı hikâyeleri yazan muharririn gerçek bir sanatkâr olduğunu belirtti. Aynı zamanda Birdenbire Sönen Kandilin Hikâyesi adlı hikâyeyi çok beğendiğini ifade ederek Edgar Allan Poe'nun Usher Konağının Yıkılışı, Karakedi ve M. Waldemar gibi iç ürperten hikâyeleri sevenlerin hoşuna gideceğini söyledi.Gür, Bensu Funda (2014): Sabahattin Ali’nin Değirmen Adlı Kitabındaki Hikayelerin Kişiler Bağlamında İncelenmesi, Hacettepe Üniversitesi
Değirmen İyesi

Değirmen İyesi (Tatarca: Tegermän İyäse veya Tegermän Anası) - Türk ve Tatar mitolojilerinde değirmenin koruyucu ruhu. Deyirmen İyesi de denir. Değişik Türk dillerinde Tegermen (Tiyirmen) İyesi olarak da bilinir.Genelde saçlarına kadar apak una bulanmış, kısa boylu bir kocakarı veya ihtiyar olarak betimlenir. Kötü ruhları değirmene yaklaştırmaz, onları uzak tutar una ve ekmeğe dokundurmaz. Aynı zamanda değirmene un öğütmeye gelenleri de korur. Bu yüzden eskiden, değirmenin müşterileri öğütülen undan ona da pay bırakırlarmış. Değirmende tahıl konulan kazan boş kalmamalıdır. Çünkü kazanı boş kalan değirmeni bu İye terk eder. Değirmen Anası, tabiri kullanıldığı da olur. İyi insanların ununu güzel öğütür ve bembeyaz yapar, kötü niyetli insanların ununu kara, kepekli öğütür. Esinti olmayan bir günde değirmenin kanatları kendi kendine çalışırsa susulur ve onun geldiğine inanıldığı için dikkatli olunur. Bazı yörelerde Değirmentaşı İyesi adında başka bir ruhun varlığına daha inanılır. Kimi lehçelerde değirmentaşının koruyucu ruhuna Suğoruna İçi denilir. Değirmenler aynı zamanda mecazi anlamlara da sahiptirler. Dünyanın dönüşünü, tıpkı öğüttüğü tahıllar gibi zamanın yokoluşunu temsil ederler. Değirmentaşı tıpkı göğün altın kazığın etrafında döndüğü gibi bir eksen etrafında tezginir (döner).Değirmenler Türk halk kültüründe ortaklaşa çalışmayı, insanların bir araya gelişini sağlayan somut birer araç olduğu gibi, aynı zamanda içinde gerçekleşen tekdüze dönüş ve değirmen taşının çıkardığı düzenli sesler nedeniyle mistik bir ortam oluşturmaktadır. Bu dönüş zamanın geçişini ve dünyanın dönemlerini çağrıştırmaktadır. Değirmenler yerleşim yerlerinden nispeten uzak oldukları için de, uygarlığın sınırındaki mekanlar arasında kabul edilirler. Şamanlar, büyü / urasa yaparken, demir kızdırarak yedi pınardan, yedi değirmen oluğundan aldıkları yedi suya atarlar.Zayıf kalan çocukların “avak” denilen bir hastalığa yakalandığına inanılır ve bu hastalığı şaman (veya hoca) “tozlandırma” yöntemi ile sağaltır (tedavi eder). Hastanın bir yakını yedi değirmene gidip yedşer avuç un alır, değirmenlerden topladıkları unlar karıştırılır. Şaman, bu undan “avak” hastası olduğuna inanılan çocuğun vücuduna yedi hafta boyunca Çarşamba günleri sürer ve çocuğa okuyup üfler. Bazı yörelerde ise cinleri (kötü ruhları) kovmak için yedi değirmenden un alınıp çocuğun vücuduna yedi kez sürülür. Unun değirmenden alınış sebebi, değirmenin cinlerin mekânı olarak düşünülmesiyle ilişkilidir.Tatar Mitolojisinde Varlıklar, Çulpan Zaripova (Tegermän Anası, Tegermän İyäse, Değirmen Anası, Değirmen İyesi)
Değirmenaltı, Bitlis

Köy, Bitlis il merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Bitlis'in kuzeydoğusunda ve /numaralı Tatvan-Bitlis devlet/uluslararası yoluna 2,5 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Değirmenaltı, Hüyük

Değirmenaltı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Değirmenarkı, İpekyolu

Değirmenarkı, Van ilinin İpekyolu ilçesine bağlı bir mahalledir,Vanın büyükşehir olması ile mahalle olmuştur.
Değirmenayvalı, Afyonkarahisar

Günümüz yerleşimi Ayvalı, Kızılcaviran ve Elbasan köylerinin birleşmesi ile kurulmuştur. Ayvalı adı, Yörük Ayvalı cemaatinden gelmektedir. 23 Mart 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.
Değirmenağzı, Espiye

Köyün eski adı 1946 yılı kayıtlarında Değirmen olarak geçmektedir. Daha önceleri Giresun'un Keşap ilçesine bağlıyken, 27 Aralık 2012'de Espiye ilçesine bağlandı.Köy, Giresun il merkezine 25 km, Espiye ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır. Köy, Espiye'nin kuzeybatısında olup, Karadeniz sahilinde ve /numaralı Giresun Trabzon (Keşap-Espiye) devlet uluslararası yolu kenarındadır.
Değirmenbaşı, Düzce

Değirmenbaşı, Düzce ilinin Beyköy beldesine bağlı bir mahalledir. Daha önce Düzce Merkez'e bağlı bir köy olan Değirmenbaşı 16 Aralık 2018 günü yapılan halk oylamasıyla Beyköy Beldesi'ne katılarak mahalle olmuştur.
Değirmenbaşı, Karaman

Köyün adı, 1914 yılı kayıtlarında da Değirmenbaşı, 1928 yılı kayıtlarında ise Ebrişim olarak geçmektedir. 1960 nüfus sayımında köyün adı "Değirmenbaşı (İbrişim)" şeklinde kaydedilmiştir. "İbrişim" Türkçeye Farsçada kalınca bükülmüş ipek iplik, sıfat olarak ise; bu iplikten yapılmış anlamlarına gelen "ebrīşum"dan geçmiştir.6 Kasım 1944 tarihine kadar İçel ilinin Mut ilçesine bağlı iken bu tarihte Konya'nın bir ilçesi olan Karaman'a bağlandı. 5 Haziran 1989 tarihinde kabul edilen "3578 sayılı 4 il ve 5 ilçe Kurulması Hakkında Kanun" ile Karaman ili, Merkez ilçesine bağlı bir köye dönüştü.
Değirmenbaşı, Samandağ

30 Aralık 1993 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Değirmenboğazı Tabiat Parkı

1957-1963 yılları arasında bölgenin ağaçlandırması yapılmış; 51 türden 329.741 adet fidan 175 hektarlık alana dikilmiştir. Dönemin parasıyla 803.506 lira maliyeti olan çalışmaların tamamlanmasıyla mesire yeri olarak faaliyete başlamış, 11 Temmuz 2011 tarihli karar ile Orman ve Su İşleri Bakanlığı tarafından tabiat parkı olarak ilan edilmiştir. 2013'ten beri kiracısı ve işletmecisi Balıkesir Büyükşehir Belediyesi iştiraki şirkettir.Balıkesir ilinin Karesi ilçesinde, Yenimahalle ve Ayvatlar mahalleleri yakınında yer almaktadır. Balıkesir-Bursa kara yolu (D 565) kenarında, il merkezine 10 km mesafededir. Tabiat parkının yüzölçümü 24,89 hektardır. Değirmenboğazı'nın rakımı 120-330 metre arasında değişmektedir.Akdeniz iklimi etkisindedir ve Akdeniz fitocoğrafya bölgesi içindedir. Köteyli (Ortaca) deresi havzasında yer alan Değirmenboğazı'nda alüvyal ve kireçsiz kahverengi topraklar görülmektedir.Bölgenin ağaçlandırmasında 29 geniş yapraklı, 22 iğne yapraklı türden fidan dikilmiştir. Akçaağaç, kavak, çınar, servi, fıstık çamı ve kızılçam Değirmenboğazı'nda görülen ağaç türlerine örnektir.
Değirmenburnu Tabiat Parkı

Değirmenburnu, İstanbul ilinin güneydoğusundaki Adalar ilçesine bağlı Heybeliada'nın kuzeyinde yer almaktadır. Heybeliada, Marmara Denizi'ndeki dokuz adadan oluşan Adalar'ın en büyüğüdür. Adanın kuzeyindeki bir bölge Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından 2011 yılında tabiat parkı ilan edilmiştir.  bir alanı kaplamaktadır.Doğa parkı, doğa yürüyüşü ve yüzme gibi açık hava aktivitelerine ek olarak fayton sürme ve günlük olarak bisiklet kiralama hizmeti sunmaktadır. Parkta açık bir kahvehane bulunmaktadır.Heybeliada Sanatoryumu, Doğu Ortodoks Kilisesi Heybeliada Ruhban Okulu ve bir değirmen gibi tarihi yapılar, park alanında ziyaret edilebilecek yerlerdir.Adaya Kabataş'tan saat  yolcu feribotları ile ulaşılabilir. Bostancı'dan  yaşında ve Kartal'dan  mesafe.Bölgenin iklimi, Akdeniz ikliminden etkilenir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlıdır. Gece ile gündüz arasındaki sıcaklık farkı azdır. Dominant rüzgâr yönü kuzeybatıdır. Rüzgârlar yıl boyunca etkili olup, Şubat ve Haziran aylarında kuzeybatı yönünde kuvvetli rüzgarlar esmektedir. Mevsimsel sıcaklıkları açısından gözlenen en düşük sıcaklık şubat ayında gözlenmiş olup  sıcaklığındadır. En yüksek sıcaklık da Temmuz ayında  kadardır. Bağıl nem, Haziran veya Temmuz aylarında bile %70'in altına düşmez.Tabiat parkının florası ağırlıklı olarak kızılçam (Pinus brutia), fıstık çamı (Pinus pinea), sahil çamı (Pinus pinaster), karaçam (Prunus spinosa), defne (Laurus nobilis), Akdeniz servisi (Cupressus sempervirens), Güney manolyası (Magnolia grandiflora), Atlas sediri  (Cedrus atlantica), Yenidünya (Eriobotrya japonica), Akdeniz çitlembik (Celtis australis), erguvan (Cercis siliquastrum), pembe kaya gülü     (Cistus creticus),İspanyol süpürgesi (Spartium junceum), yaygın sarmaşık (Hedera helix), alev ağacı (Photinia serratifolia) ve Carpobrotus acinaciformis türlerini içerir.Doğa parkında gözlenen memeliler arasında sincap, kirpi, tavşan, köstebek vardır. Kuş türleri saksağan, serçe (Passer domesticus) ve kargadır.
Değirmenci, Uzunköprü

Köyün eski adı 1901 yılı kayıtlarında Demirci olarak geçmektedir. Köy, 1928'den beri bugünkü adını taşımaktadır.Köy, Edirne il merkezine 60 km, Uzunköprü ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır. Köy, Uzunköprü'nün kuzeyinde ve /Devlet/uluslararası Edirne-Çanakkale (Havsa-Uzunköprü) yolu kenarındadır.
Değirmencik, Araklı

Yerleşimin eski adı "Ağnas"'dır. 1530 tarihli 387 Numaralı Muhâsebe-i Vilâyet-i Karaman ve Rûm Defteri’nde o dönemki Sürmene nahiyesine bağlı köyler arasında yerleşimden bahsedilmemektedir. 1834 yılı Sürmene Nüfus Defterinde Ağanas adıyla o dönemki Sürmene nahiyesinin bir köyü olarak görülmektedir.Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan sonra 1935 ve 1950 yılı nüfus sayımlarında Ağanas, 1940, 1945 ve 1955 yılı nüfus sayımlarında Ağnas olarak kayıtlarda yer almıştır. 1953 yılında Sürmene'den ayrılarak ilçe olan Araklı'ya bağlanmıştır. Yerleşimin Ağnas olan adı da 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Değirmencik olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Değirmencik, Bayburt

Köyün eski adı Mam'dır. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, "Mam" adıyla Bayburd bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup yerleşimde tamamı Hristiyan 61 nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterine göre yerleşimde 5 Müslüman hane ile 2 askeri görevli bulunmaktadır. Bu tarihte köyde; Bayburt kalesinin azaplar ağası ile Sıbyan mektebinin iki muallimi (öğretmen) yaşamaktadır.1835 yılında erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterinde Mam adıyla yer alan köyde, tamamı Müslümanlardan oluşan 14 hanede 42 erkek (Mufassal deftere göre 67) yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da yerleşimin Mam olarak görülen adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Değirmencik olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Değirmencik, İslahiye

Değirmencik; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Değirmenciuşağı, Saimbeyli

Değirmenciuşağı, Adana ilinin Saimbeyli ilçesine bağlı bir mahalledir. Büyükşehir belediye kanununda yapılan değişiklikle köy tüzel kişiliği sona ererek mahalleye dönüşmüştür.
Değirmendere (akarsu)

Değirmendere (Pontus Rumcası: Pyxites Nehri), Trabzon ilinin Maçka ve merkez ilçesinden geçen, Karadenize akan bir nehirdir. Nehrin kaynağı denizden yaklaşık 2000 metre yüksekliktedir ve nehrin uzunluğu yaklaşık 60 kilometredir. Nehrin yatak eğimi %33'tür. Kaynağı Zigana Geçidi olan nehrin yanından Avrupa E-yolu E97 (D 885) yolu geçmektedir. Nehir, kuzey-kuzeydoğu yönünde akmaktadır. Nehrin ana kolları Galyan Deresi ve Altındere'dir. Nehrin debisi saniyede 560 metreküptür.
Değirmendere Köprüsü

Değirmendere Köprüsü, Trabzon'un Ortahisar ilçesindeki Değirmendere üzerinde konumlanmış olan dört gözlü bir köprüdür. Batı tarafında tahliye kemeri olan 137 metre uzunluğundaki köprü, 1891'de Nemlizadeler tarafından yaptırılmıştır. Köprünün genişliği 5,5 metredir.
Değirmendere Merkez, Gölcük

Değirmendere Merkez, Kocaeli ilinin Gölcük ilçesine bağlı  Değirmendere sınırları içinde bir mahalledir.
Değirmendere Yalı, Gölcük

Değirmendere Yalı, Kocaeli ilinin Gölcük ilçesine bağlı  Değirmendere sınırları içinde bir mahalledir.
Değirmendere Şelalesi

Değirmendere Şelalesi, Rize ilinin Merkez ilçesinde bulunan bir şelaledir. Rize'ye 28 km uzaklıkta olan şelalenin rakımı 632 metredir. Şelalenin altında bir gölet bulunmaktadır.
Değirmendere, Afyonkarahisar

Köyün adı, 1904 yılı kayıtlarında Ümraniye olarak geçmektedir. Daha önceleri Çobanlar ilçesine bağlıyken 16 Mart 1992 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Afyonkarahisar Merkez ilçeye bağlandı.
Değirmendere, Alanya

Değirmendere mahallesi Alanya da bulunan ilk yerleşmelerdendir.Değirmendere nin kuzeyinde bulunan Kadıini Mağarası Alanya da ilk yerleşme olarak sayılır.
Değirmendere, Ceyhan

Mahallenin adı, 1928 yılına ait Türkçe kaynalarda Değirmendere olarak geçmektedir. Günümüzde aynı isimle köy statüsünü sürdürmektedir.
Değirmendere, Göksun

Değirmendere, Kahramanmaraş ilinin Göksun ilçesine bağlı bir mahalledir. Göksun ilçesine 10 km. mesafededir.
Değirmendere, Kağızman

Köyün eski adı 1920 yılı kayıtlarında Değirmen olarak geçmektedir. Daha önceleri Sarıkamış ilçesine bağlıyken, 14 Mayıs 1963'te Kağızman ilçesine bağlandı.
Değirmendere, Kuşadası

Değirmendere, Aydın ilinin Kuşadası ilçesine bağlı bir mahalledir. Kuşadası Merkez ve Kadınlardenizi'nin hemen altında yer almakla beraber, Yavansu ve Karaova'nın hemen üstünde yer alan bir mahalledir. Kuşadası'nın ana mahallelerinden biridir, merkez kısmında yer alır.
Değirmendere, Menderes

Değirmendere, İzmir'in Menderes ilçesine bağlı bir mahalledir. Antik İyon şehri Kolofon da burada bulunur. Mahalle nüfusu 2019 yılı itibarıyla 1.600 kişidir. Mahallenin temel geçim kaynağı seracılıktır.
Değirmendere, Toroslar

Değirmendere, Mersin ili Toroslar ilçesine bağlı bir mahalledir. Köy ismini, Deliçay üzerinde kurulu eski su değirmenlerinden almıştır. Değirmendere Köyü, Mersin İli Toroslar İlçesi'ne bağlı Mersin'e yaklaşık 40 km. uzaklıkta bir yayla mahallesidir. Değirmendere Köyü'nde her eve içme suyu, elektrik ve telefon ağı hizmeti getirilmiştir. Altyapı hizmeti büyük oranda belediye tarafından bitirilmiştir. Mahallede ikamet edenlerin geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. İç Anadolu Bölgesi ile Akdeniz Bölgesini birbirinden ayıran ve Toros Dağlarının uzantısı olan Bolkar Dağlarına yakın oluşu nedeniyle iklimi tipik Akdeniz İklimi ile Karasal İklimin bir karışımıdır.
Değirmendere, Çorum

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Mecitözü ilçesine bağlıyken, 31 Ekim 1952'de Çorum merkez ilçeye bağlandı. Daha önceleri Kultak köyüne bağlı bir mahalle iken, 22 Aralık 1952'de yine aynı köye bağlı Hıdırdede ve Gedikbekir mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı.