Gılgamış tufan efsanesi

Gılgamış tufan efsanesi, Gılgamış Destanı'nda geçen bir tufan efsanesidir. Birçok araştırmacı, destanın "standart sürümü"nün XI. tabletinde yer alan tufan efsanesinin destana Atrahasis Destanı'ndaki tuhaf hikâyesini kullanan bir düzeltmen tarafından eklendiği görüşündedir. Çok eski Sümer Gılgamış şiirlerinde tufan efsanesine kısa bir gönderme de mevcuttur.Gılgamış'ın saltanatının, yazıldığı bilinen en eski hikâyelerden önce, yaklaşık MÖ 2700 yıllarında olduğuna inanılmaktadır. Hikâyelerde adı geçen diğer iki kral olan Aga ve Enmebaragesi ile ilişkili eserlerin keşfi, Gılgamış'ın tarihi varlığına olan inancı güçlendirmiştir.En eski Sümerce Gılgamış şiirleri, Üçüncü Ur Hanedanı  (MÖ 2100-2000) dönemine kadar gitmektedir. Bu şiirlerin birinde Gılgamış, tufandan sağ kalan biriyle görüşmek için yolculuğa çıkar ve tufanın kısa bir öyküsünü dinler. En eski Akadca versiyonları, yaklaşık MÖ 2000-1500 tarihlerine gitmektedir. Bu eski Babil versiyonun bölük pörçük olmasından ötürü tufan hikâyesinin genişletilmiş bir hâlinin olup olmadığı bilinmiyor fakat bir bölümü, kesinlikle Gılgamış'ın Utnapiştim ile karşılaşmasını içeren yolculuğunu ele almaktadır. "Standart" Akadca versiyonu, öykünün uzun bir versiyonunu içermektedir ve MÖ 1300-1000 yılları arasında bir zamanda Sîn-lēqi-unninni tarafından düzenlenmiştir.Gılgamış XI. tufan tableti, tufandan başka hikâye de içerir. Tufan tablete dahil olmuştur çünkü destanın teması olan ölümsüzlük, tanrılar tarafından Utnapiştim'e bağışlanmıştır. Asıl konu Utnapiştim'in eşsiz, asla tekrarlanamayacak koşullarda sonsuz bir yaşam kazandığı görülmesidir. Bu noktaya değinmek için Utnapiştim, Gılgamış'tan altı gün yedi gece uyanık kalmasını ister. Ancak Utnapiştim, sözünü söyler söylemez Gılgamış uykuya dalar. Utnapiştim, karısına Gılgamış'ın uyuduğu her gün için bir somun ekmek pişirmesini söyler böylece Gılgamış başarısızlığını inkâr edemeyecektir. Ölümün üstesinden gelmek isteyen Gılgamış, uykuyu bile alt edemez.Gılgamış ayrılırken Utnapiştim'in karısı, kocasından Gılgamış'a ayrılık hediyesi sunmasını ister. Bunun üzerine Gılgamış'a, onu tekrar gençleştirecek bir ot verir. Fakat bu ot, denizin altındadır. Gılgamış da otu elde etmek için denizin altına iner ve  denizin dibinde yürüyebilmek için ayağına taş bağlar ve otu elde eder. Otu koparmayı başaran Gılgamış, Uruk'a dönüp yaşlı bir adam üzerinde otu deneyecektir. Fakat Gılgamış, temizlenmek için bir gölete girdiğinde otu, bir yılan çalar. Otu kapar kapmaz yılan deri değiştirir ve yeniden doğmuş gibi olur. Elindeki şansını kaybeden Gılgamış, Uruk'a geri döner ve büyük surları görünüşü, ölümlü insanların bu kalıcı eserleri övmesi fikrini onda uyandırır. Sonuç, ölümlülerin uzun süren medeniyet ve kültür eserleri ile ölümsüzlüğe ulaşabileceği olabilir.Utnapiştim, Gılgamış'a Fırat Nehri'nin kıyısındaki eski şehir Şuruppak'ta başlayan gizli bir hikâye anlatır."Büyük tanrılar" Anu, Enlil, Ninurta, Ennugi ve Ea, tufana neden olacak planlarıyla ilgili gizlilik üzerine yemin ettiler. (Tanrılar insanların yeryüzünde aşırı derece çoğalmalarından ve gürültü yapmalarından rahatsız olmuşlardır. Bu sebeple tanrılar konseyi insan ırkını yok etmek üzere anlaşmaya varır.)Ancak tanrı Ea (Sümer tanrısı Enki), Utnapiştim'e planları duyurmak için planı kamıştan bir ev ile kamıştan bir duvara açıkladı.Ea, Utnapiştim'e, evlerini yıkıp yaşamlarını devam ettirmek için, her ne pahasına olursa olsun bir gemi inşa etmesini emretti.Geminin uygun genişlikte ve uzunlukta eşit boyutlarda olması ve Apsu gemileri gibi örtülmesi gerekir.Ea, Enlil'in kendisini reddettiğini ve artık şehirde yaşayamayacağını veya Enlil'in topraklarına ayak basamayacağını söylemesini ister.Not: 'Apsu' Eridu şehrindeki Ea/Enki tapınağının yakınında bulunan tatlı su bataklığına atıf olabilir.Bir fırında üç kez 3.600 birim ham zift eritildi ve teknede depolanan iki kez 3.600 birim yağın yanı sıra üç kez 3.600 birim yağ kullanıldı.Öküzler ve koyunlar kesildi ve yeni yıl festivalinde olduğu gibi işçilere  bira, yağ ve şarap dağıtıldı.Gök gürültüsü tanrısı Adad bulutta gürledi ve fırtına tanrıları Şullar ve Haniş, dağların ve toprakların üzerinden geçti.Adad'ın işlerinde her şeyi karanlığa çeviren afallamış şoke oldu. Arazi bir çömlek gibi paramparça edildi.Tanrılar selden korktu ve Anu cennetine çekildi. Dış duvarın yanında yatan köpekler gibi korkak kaldılar.Tanrıların Hanımı, eski günlerin kile döndüğünü, çünkü “Tanrıları Meclisi'nde, deniz gibi balıkları dolduran insanlarımı yok etmek için bir felaket emri verdiğim kötü şeyleri söyledim” demiş oldu.Diğer tanrılar da onunla ağlıyordu ve kederle hıçkırarak oturdu, dudakları yanıyordu, susuzluktan kavruluyordu.Yedinci günde uçup giden ve geri dönen bir güvercini serbest bıraktı. Ardından bir kırlangıç serbest bıraktı ama aynı zamanda o da geri döndü.Bir koyunu feda etti ve dağlık bir Zigguratta tütsü sundu ve burada 14 kurban kabı yerleştirdi ve saz, sedir ve mersini yığarak ateş yaktı."Ey tanrılar, kesinlikle boynumun etrafındaki bu lapis lazuli [muska]'yı unutmayacağım gibi, o günlere dikkat edeceğim ve onları asla unutmayacağım! Tanrılar kurbanlık teklifine gelebilir. Fakat Enlil gelmeyebilir çünkü sele neden oldu ve halkı [sonuçlarını] düşünmeden yok etti."Ea, Enlil ile konuştu: "Siz, tanrıların bilgesiydiniz. Düşünmeden nasıl bir sel meydana getirebilirdiniz?" dedi.Ea daha sonra Enlil'i orantısız bir ceza göndermekle suçlar ve ona şefkat gösterilmesi gerektiğini hatırlatır.Ea, tanrının gizli planını Atrahasis'e (= Utnapiştim) sızdırdığını reddetti ve ona sadece bir rüya gönderdiğini ve Enlil'in dikkatleri sel kahramanına yönelttiğini söyledi.Daha sonra bir gemiye biner ve Utnapiştim'in elini tutar, dizlerinin üzerine çökmüş olan ona ve karısına yardım eder. Utnapiştim ve karısı arasında durarak onların alnına dokunur ve onları kutsar. "Eskiden Utnapiştim bir insandı ama şimdi o ve karısı bizim gibi tanrı haline geldi. Utnapiştim'in uzaklara, nehirlerin ağzına, yerleşmesine izin verin."W. G. Lambert and A. R. Millard, Atrahasis: The Babylonian Story of the Flood, Eisenbrauns, 1999, 1-57506-039-6.Glossary, Appendices, Appendix (Chapter XII=Tablet XII). A line-by-line translation (Chapters I-XI).(Volume 1) in the original Akkadian cuneiform and transliteration. Commentary and glossary are in English