barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Karakedi (dergi, 1951)

Karakedi, İrfan Atagün tarafından ilk sayısı 17 Kasım 1951'de yayımlanan haftalık mizah gazetesidir. Çeşitli kesintilerle yayınını 1969 yılına kadar sürdürmüştür.Marko Paşa benzeri dergilerden olup, Türkiye Cumhuriyeti'nin tek partili döneminden sonra yayın hayatına başlamıştır. Karikatürlerden ve düz yazılardan oluşan yayın içeriği genellikle artık bir muhalefet partisi olan CHP eleştirisine dayanır. Karikatürler vasat olup, dönemin önemli çizerleri yerine farklı çizerlerin eserlerini içermiştir. Gazete formatındaki derginin sahibi İrfan Atagün yazı işleri müdürü ise Erdoğan Okçu'ydu.Gazetenin tirajı bir ara 50.000'lere kadar ulaşmış, ancak zaten muhalefette olan bir partiyi eleştirmek okuyucuya cazip gelmediği için gittikçe tiraj kaybetmiş, ve nihayet daha bir yılını doldurmamışken 25. sayı sonunda 3 Mayıs 1952 tarihinde kapanmıştır. Takip eden yıllarda çeşitli aralıklarla adının başına farklı ekler getirilerek tekrar tekrar yayımlanmış, nihayet 1969 yılında tek bir sayı basılmış ve dergi tamamen kapanmıştır.1979 yılında mizahçı Suavi Süalp'in çıkarttığı ve yine Karakedi adını taşıyan bir mizah dergisi daha yayımlanmıştır. 1951 tarihli dergiyle isim benzerliği dışında bir ilgisi olmayan bu dergi de adaşı gibi uzun ömürlü olmadı.
Karakedi (dergi, 1979)

"Beş tekliğe sulu gazete, hem oku hem suyunu iç" sloganı ile İstanbul'da 26x39 cm ölçülerinde, 16 sayfa 2. hamur kağıda basılan derginin genel yönetmeni Erdoğan Cemil, sahibi ve sorumlu yazı işleri müdürü Hasan Aktel'di. Teknik Yönetmeni (Teknik Sekreter) Karikatürist Fehmi Akyüz'dür. Gazeteci Rauf Tamer'in başyazısını yazdığı dergide Süavi Süalp'in çizdiği bir çizgi roman da yer almaktaydı. Hem renkli hem de siyah-beyaz sayfaların karışık olarak yer aldığı dergi Cağaloğlu'nda Tercüman Gazetesini matbaa tesislerinde basılmaktaydı. Yaklaşık 1,5 yıl süren yayın hayatı çok uzun olmamıştır.1951-1954 yılları arasında Karakedi adıyla gazete formatında başka bir mizah dergisi daha yayımlanmıştı. 1951 tarihli bu mizah gazetesi ile Süavi Süalp'in çalıştığı 1979 tarihli dergisi bir bağı yoktur. Gazete formatında çıkan ve "Sulu gazete" sloganıyla yayımlanan 1951 tarihli bu dergiye bir selâm duruşu olması için bu dergiye de aynı adı ve de benzer bir sloganı seçilmiştir.
Karakent, Burdur

Köy, uzun zamandır aynı adı taşımaktadır. Köy daha önceleri Yeşilova'ya bağlıyken 1942'de Burdur merkez ilçeye bağlandı.
Karakent, Doğubayazıt

Köy, Ağrı il merkezine 113 km, Doğubayazıt ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Köy, / numaralı Doğubayazıt-Van devlet/uluslararası yolu kenarındadır.
Karakesek, Şehitkamil

Gaziantep il merkezi ile Şehitkamil ilçe merkezine 38 km Kahramanmaraş merkeze ise 50 km uzaklıkta olup Gaziantep Kahramanmaraş sınırında yer almaktadır.
Karakeçili, Gördes

Mahallenin adı çevre köylerde "Bali Damları" diye de bilinmekle birlikte tahminen 1970'li yıllarda ilçe genelinde yapılan köy adları düzenlemeleri ile sonradan Karakeçili olarak değiştirilmiştir.
Karakeçililer, Fethiye

Daha önceleri Kayaköy köyüne bağlı bir mahalle iken, 21 Haziran 1955'te köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu. Daha önceleri "Keçiler" adını taşıyan mahalle, 2015 yılında "Karakeçililer" adını aldı.
Karakeş, Görele

Köy, 1515'ten beri aynı adı taşımakta olup köyün adı "kara keşiş" sözcüğünden gelmektedir. 1998 yılında Önerli köyü ile birlikte yeni kurulan Köprübaşı belediyesinin bir mahallesine dönüştü. Köprübaşı'nın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Bunun üzerine Karakeş, 2014 yılında tekrar köye dönüştürüldü.Köy, Giresun il merkezine 74 km, Görele ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Görele'nin güneybatısında olup,  numaralı Görele-Doğankent il yolu kenarındadır.
Karakeşli, Erdemli

Karakeşli, Mersin ilinin Erdemli ilçesinin bir mahallesidir. Rakımı 80 metre olan mahallenin Erdemli'ye uzaklığı 6 km'dir.
Karakilise (Dmanisi)

Karakilise (Gürcüce: ვაკე [Vake], Rusça: Ваке, Azerbaycan dili: Qarakilsə), Gürcistan Cumhuriyeti'nin Dmanisi belediyesi, Kvemo-Kartli bölgesi Kvemo-Orozmani  kırsal idari-bölge birimine bağlı bir köydür. Gürcistan'ın güneydoğu kesiminde, tarihi BorçalI bölgesinde bulunmaktadır. Köyün adı 1 Temmuz 1949 yılında Vake olarak değiştirildi.Bilinen kayıtlara göre erken ortaçağdan beri terekeme yerleşimi olan köye 1839-1845 yıllarında Duhobor inancına sahip Rus kökenli aileler yerleştirildi. Halen köy nüfusunun büyük çoğunluğunu terekeme Türkleri oluşturmaktadır.Köy geçimini koyun yetiştiriciliği, sığır yetiştiriciliği ve sebze yetiştiriciliği yaparak temin etmektedir.
Karakilise Muharebesi

Karakilise Muharebesi (1915), Temmuz 1915'te Malazgirt Muharebesi'nin ardından Karakilise (Ağrı)'de meydana gelen muharebe.
Karakilise Muharebesi (1915)

Karakilise Muharebesi Malazgirt Muharebesi'nden sonra Temmuz 1915'te Kafkas cephesinde bir savaştır. Rus tarih literatüründe bu çalışma "Eleşkirt savunma harekatı" (9 Temmuz-3 Ağustos) parçası olarak kabul edilir. Daha önce 1915 yazında Ruslar, Van Gölü'nün kuzeydoğusundaki Türk mevzilerine saldırdı, ancak düşmanlarının boyutunu hafife aldılar. Malazgirt Savaşı'nda mağlup oldular. Bu başarı Abdülkerim Paşa komutasındaki Türkleri Eleşkirt vadisinde Ruslara doğru ilerlemeye teşvik ederken, Türkler, yaydıkları Ağrı dağları boyunca Oganovki'nin ordusundan arta kalanları takip ediyorlardı ve Rus generali Yudeniç, batıdan, çoğu Kazak birliklerinden oluşan yaklaşık 20.000 takviye ile onları kuşatmak için karşı saldırıya geçme fırsatı buldu. 5-8 Ağustos arasındaki sonraki muharebelerde Türkler güneye çekildiler, ancak Ruslar sadece kısmen başarılı oldular. Türkler bir miktar silah, büyük miktarda erzak kaybetti ve 10.000 kişi öldü ve yaralandı, 6.000 kişi esir düştü. Zorluklar nedeniyle Ruslar tam bir üstünlük sağlayamadılar ve Van'dan çekildiler ve 3 Ağustos'ta Türkler Van'ı aldılar.Muharebede mutlak bir zafer olmamasına ve cephede durum çok az değişmesine rağmen, Ruslar savaşı bir zafer olarak algıladı ve ulusal Rus moralini yükseltti. Bu küçük zafer, Doğu Cephesinde devam eden kayıplara biraz soluk aldırdı.
Karakilise Muharebesi (1918)

Karakilise Muharebesi, I. Dünya Savaşı'nın Kafkasya Cephesi'nde 26 Mayıs 1918'de meydana gelen muharebe.Osmanlı 1. Kafkas Kolordusu doğuya ve Erivan'a doğru hareket edip Gümrü-Tiflis Demiryolu üzerindeki yerleri ele geçirmeye başlamış ve 4.000 Ermeni tarafından tutulan Karakilise (Vanadzor)'yi işgal etmiştir.31 Mayıs 1918'de Ermenilerle barış imzalandı. Anlaşma gereğince Ermenilerin sadece 1 tümen askeri kuvveti kalıyordu.
Karakimse, Kocasinan

Mahallenin 1877 de erzurum kars tarafından muhacir gelenlerce kurulduğuna dair söylentiler vardır. Köye gelip koyu kuran ilk üç kafileler: Mizanoğulları, Hasanoğulları, Eroğulları ve Duranoğulları.
Karakise, Kargı

Köyün adı, 1521 ve 1919 yılı kayıtlarında Karakilise olarak geçmektedir. Osmanlı Devleti Çankırı Sancağı tahrir defterinde 1521 yılında toplam nüfusu 61 hane iken 1579 yılında ise 117 hane ve Osmanlı Devleti’nin tımar ve vakıf köylerinden birisi olup 1579 yılı geliri 5500 akçe olduğu bilgileri yer almaktadır.
Karakoca, Yunusemre

Mahallenin adının nereden geldiği 1400 lü yıllarda bir adam varmış ve bu adam esmermiş bu mevkide yaşıyormuş evlenmiş eşi de ona esmer olduğundan kara kocam dermiş yani mahallenin adı buradan gelmektedir.
Karakocaoğlu, Sorgun

Güncel halk dilinde Kerkenez Kışlası olan köyün adı, 1926 yılı kayıtlarında Karakocaoğlu Kışlası olarak geçmektedir.
Karakol

Karakol, güvenlik gücü anlamına gelen bir sözcüktür. Ayrıca güvenlik görevlilerinin konuşlandığı yapı anlamında kullanılır. Karakol sözcüğü ile şunlardan biri kastedilmiş olabilir.Karakol (teşkilat), Karakol Teşkilatı, 1. Dünya Savaşı'ndan sonra İstanbul'un işgali sırasında kurulmuş bir örgüttür.
Karakol (Şalkarteniz)

Göl, ilçenin idari merkezi Irgız'ın yaklaşık  güneydoğusunda, büyük göl Şalkarteniz'in güney ucunda yer almaktadır. En yakın yerleşim yeri,  batıda bulunan Jaysanbay köyüdür.Karakol, Şalkarteniz havzasında bulunur. Şalkarteniz Gölünün güney kıyısına yakın bir konumdadır ve kuzeydoğudan güneybatıya  boyunca uzanır. Şekli kabaca bir kum saatini andırmaktadır. Genişliği 'dir. Doğu ucundaki bir kanalla Şalkarteniz'e bağlanır. Göl havzası kar sularıyla beslenmektedir. Suyun tuzluluk oranı yaz aylarında artar. Tabanı düz ve çamurludur.Karakol'un hemen güneydoğusunda daha büyük Kurdım Gölü yer alır. Turgay'ın son kısımlarında nehirden ayrılan Şonkay (Шоңқай), güneybatı ucundan göle giriş yapar. Göl kıyısında Hasır otu yetişir. Gölün çevresi yerel sığırlar için mevsimlik bir otlak alanıdır.
Karakol (şehir)

Karakol, Kırgızistan'da Issık Göl'ün doğu kıyısında konumlanan 75.000 nüfuslu bir şehirdir. Karakol şehri, Issık-Göl İlinin merkezidir.Buraya ilk yerleşen insanlar (Türklerden bir bölük) toprağın ellerini siyaha boyadığı fark etmişler ve siyah el anlamına gelen Karakol ismini vermişlerdir. Sonraları 1886 yılında Prezhevalsk adı verilmiş, Lenin tarafından 1926 yılında eski ismi Karakol, Stalin tarafından 1935 yılında tekrar Prezhevalsk adını vermiştir. En son 1991 yılında da tekrar eski Karakol ismi verilmiştir.Karakol ortalama deniz seviyesinden 1792 metre yüksekte konumlanır. Batısında  Çelpek, kuzeyinde Burlyu-Baş, Kunduy ve Tegizçil, doğusunda Maman ve güneyinde Dzhol-Golot gibi yerleşim birimleri ile sınırdır.Kara-kol şehrinin 16 kilometre dışında Ak-Suu isminde sıcak su kaplıcaları bulunur. Kara-kol şehrinin arkasında Turksay-Ala-Too-Dağları uzanır, vahşi doğal bir yaşam, yaz aylarında göçebe çobanlar küçük baş hayvanlarını otlatırlar.Kentin önemli yapılarından olan 1895 yılında yapılmış olan Kutsal Ruh Katedrali bir Rus ortodoks katedralidir. Tamamen ahşap malzemeden yapılmıştır. Sovyetler zamanında resmî görevlilerin buluşma noktası olan katedral, Sovyet sonrası dönemde restore edilerek tekrar kullanıma açılmıştır. Aynı şekilde yine ahşap malzemeden inşa edilmiş olan bir de cami bulunmaktadır. Cami, Dunganlar tarafından inşa edilmiştir.
Karakolda Ayna Var

Karakolda Ayna Var, 2000 yılında TRT 1'de yayımlanmış, Kudret Sabancı'nın yönetmenliğini üstlendiği, Volkan Gücer'in ise müziklerini bestelediği komedi türündeki Türk televizyon dizisidir. Dizi, 13. bölümü ile sona erdi. Müjde Ar'ın kendisini üne kavuşturan Aşk-ı Memnu dizisinden 25 yıl sonra rol aldığı ikinci televizyon dizisidir.
Karakolköy, Adilcevaz

Köy, Bitlis il merkezine 113 km, Adilcevaz ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy, Adilcevaz'ın kuzeybatısında, Muş sınırı yakınında ve numaralı Malazgirt-Adilcevaz il yoluna 3 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Karakolluk

Karakolluğ köyü, 17. ve 18. yüzyıllarda Şamahı vilayetine bağlı Tahtasan köyünden gelen kişiler tarafından kurulmuştur. Köy, adını bulunduğu yerden almıştır. Karakolluk olarak anılır çünkü siyah dikenli bir bölgedir. Nüfusu Azerbaycan Türkleri'nden oluşur.
Karakomik Filmler

Karakomik Filmler, Cem Yılmaz'ın iki film birden konseptli, 2 Arada ve Kaçamak isimli iki orta metrajdan oluşan Türk yapımı komedi filmleri. 2 Arada filminde Cem Yılmaz, Zafer Algöz, Ozan Güven, Cem Davran, Cemre Ebüzziya ve Uraz Kaygılaroğlu gibi oyuncular yer alırken, Kaçamak filminde ise Cem Yılmaz ve Zafer Algöz ile birlikte Özkan Uğur, Necip Memili, Nilperi Şahinkaya gibi oyuncular yer almaktadır.Aynı konsepte sahip Karakomik Filmler 2, 17 Ocak 2020'de vizyona girdi. Vizyon tarihinden 6 ay sonra -sinema yasasına uygun bir şekilde- 20 Mart 2020'de Netflix'te yayımlandı.
Karakomik Filmler 2

Karakomik Filmler 2, Cem Yılmaz'ın iki film birden konseptli, Deli ve Emanet isimli iki orta metrajdan oluşan Türk yapımı komedi filmleri. Deli filminde Cem Yılmaz ile birlikte Özkan Uğur, Cem Davran, Hakan Gerçek, Büşra Develi ve Emin Gürsoy gibi oyuncular yer alırken, Emanet filminde ise Cem Yılmaz ile birlikte Çağlar Çorumlu, Özge Özpirinçci, Tansu Biçer ve Celil Nalçakan gibi oyuncular yer almaktadır.
Karakoncolos

Karakoncolos (, , ), Yunan, Bulgar, Türk ve Anadolu halk kültürlerinde kışları ortaya çıktığına inanılan, tüylerle kaplı bir yaratık. Karakoncul, Koncolos ve Congolos olarak da bilinir.Kara renkte ve çok çirkindir. Maymun, kedi veya çocuk büyüklüğündedir. Aslında pek zararlı olmadığı halde görüntüsü insanlarda paniğe neden olur. Kürklü olarak betimlenir. Geceleri gezer. Bulgar kültürünün Türk tarihiyle olan ortak kökeni sonucu Bulgar halk edebiyatında “Karakonjul”adıyla yer alır. Kara kelimesi geceyle ilişkili olarak değerlendirilir. Zemheride (kışın en soğuk zamanı) sokaklarda dolaşır, rastladığına “Nereden geliyorsun, Nereye gidiyorsun? gibi sorular sorar. Verilecek yanıtların içinde mutlaka “kara” kelimesi olmalıdır (Karasu’dan geliyorum, Karakışla’ya gidiyorum gibi). Böyle yapılmadığında Karakoncolos elindeki kocaman bir tarakla vurarak karşısındaki insanı yaralar. Kendisinden korunmak için kış günleri evlerdeki taraklar ortada bırakılmaz, saklanır.Türk mitolojisinde, Karakoncolos, 'kara renkte ve çirkin olarak tasarımlanan bir umacı, bir kötülük cini'dir. Özellikle Kuzeydoğu Anadolu Türk kültüründe yer etmiş ve Bulgar folklorunde de rastlanan bir yaratıktır. Bir tür öcüyü andıran karakoncolos pek dehşetengiz sayılmaz ve zararsız olduğuna inanılır. Bununla birlikte zaman zaman gerçek anlamda şeytanî bir şekilde betimlendiği de olmuştur. Kürklü olduğuna inanılan bu yaratığın isminin Yunanca Kalikantzaris'den gelmiş olabileceği de öne sürülür. Bulgar folklorunda yaratığa verilen Bulgarca isim ise Karakondjul'dur ve geceleri gezdiğine inanılır.Özhan Öztürk’e göre sözcük, Yunanca kalikantzarus (καλικαντζάρους) kelimesi ile yakından alakalıdır. Karadeniz Rumları tarafından Karakoncoloz,  Koncoloz (κοντζολόζ)  ve Koncolozi (κοντζολόζοι) olarak da bilinmektedir. Karakoncilo’nun  “denizden  geldiği”  söylenir. Kimi yörelerde bu anlayış "dağdan gelme" şeklindedir. Bulgaristan’da ona Kukeri veya “Karakondjul /Karakondjol” denir. Yunan kültüründeki Kalikantzarus'un, Karadeniz halk inanışındaki Karakoncolos'tan şakacılığı, çok fazla zararlı olmaması ve tüylü olması gibi birkaç ortak nokta dışında pek çok farklılığı bulunur.Kıpçak Türkçesinde yer alan “konç” sözcüğü, Karakoncolos adının asıl unsurunu oluşturur. Sözcüğün sonundaki Grekçe ek kaldırıldığında “kara konçlu” (siyah pantolonlu) anlamı ortaya çıkar. Karadenizdeki şenliklerde ve Bulgaristan’daki “Karakondjul/Karakondjol”un kıyafetlerinde postlara sarılmış, bacakları çoğunlukla kara olan bir varlık bulunur.Bu yeraltı varlığı Yunan denizcilik geleneği nedeniyle Akdeniz ülkelerine yayılıp onların folkloruna girerek bir deniz cinine dönüşmüştür. Cezayir Arapçasında "qârâqendlûz" şeklinde, bir tür vampir görünümünde yer alır.  Karadeniz’in bazı bölgelerinde koncala, koncoloz, karakancala, kancala; Yozgat yöresinde congalaz ve Gaziantep yöresinde gancoloz veya garagancoloz biçimlerinde söylenir.“Kara” (siyah) ve (Kon) kökünün bileşimidir . Koncol/Konçul sözcüğünün etimolojisini tespit etmek zor gibi görünmektedir. Yunanca kökenli olduğunu iddia edenler dahi vardır. Konmak fiili veya Kon (dağ geçidi) ile alakalı olabilir.
Karakorşak

Karakorşak – Türk ve Altay halk inancında Hayvan Cini. Korşak olarak da bilinir; Türkmen kültüründe eşek, köpek, domuz, keçi kılığına girdiğine inandıkları kötücül ruh ya da cindir. Gece kapıları çalıp, ev sahibinin tanıdığı bir ses ve kılıkla onu kandırarak çağırıp kaçırırmış. Bu cinden korunmak için pantolonun düğmelerini açmak gerektiğine inanılır. Geceleri çok fazla dışarıya çıkmanın doğru olmadığını vurgulayan bir halk anlayışının dışavurumudur.(Kor) kökünden türemiştir.  Korkmak fiili ile bağlantılıdır. Korsak sözcüğü Karsak/Kırsak ile de bağlantılıdır. Boz renk, kırlık alan ifade eder.
Karakova, Aksaray

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Karakuyu köyüne bağlı bir mahalle iken, 13 Ağustos 1951'de köy statüsü kazandı.
Karakova, Ödemiş

Daha önceleri Ödemiş ilçe merkezine bağlı bir mahalle iken, 13 Ocak 1956'da köy statüsü kazandı. Karakova; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Karakoyun, Dikmen

Köy, 1487 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gerze ilçesi Dikmen bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Dikmen ilçesine bağlandı.
Karakoyun, Siverek

Karakoyun, daha önceleri bir köy iken, 2014 yılında yürürlüğe giren 6360 sayılı kanun ile idarî bölüm olarak mahalle statüsü aldı.
Karakoyunlu (anlam ayrımı)

Karakoyunlular - 1380-1469 yılları arasında bugünkü Doğu Anadolu, Güney Kafkasya, İran Azerbaycanı ve Kuzey Irak arazilerinde egemenlik yapmış bir Türk devletidir.
Karakoç Deresi Sulak Alanı

Karakoç Deresi Sulak Alanı, Türkiye’de bulunan mahalli öneme haiz sulak alanlardan birini oluşturmaktadır. Karakoç Deresi Sulak Alanı, Balıkesir ilinde yer almaktadır.Bölgenin toplam olarak 38 hektar büyüklüğünde bir alanı kapsamaktadır. Karakoç Deresi 24 Ocak 2017 tarihinde mahalli öneme haiz sulak alan olarak kabul edilmiştir.
Karakoç, Gürpınar

Mahallenin  eski adı melkava'dır.köy molla ömer tarafından yaklaşık 400 yıl önce kurulmuştur.molla ömer'in türbesi güzelsu(hoşap) bucağındaki molla ömer camisini altındadır.
Karakoç, Keşap

Köyün eski adı 1515 yılı kayıtlarında Hasankâfir, 1928 yılı kayıtlarında ise Hasankef olarak geçmektedir.Köy, Giresun il merkezine 18 km, Keşap ilçe merkezine 3 km uzaklıktadır. Köy, Keşap'ın güneydoğusunda olup, /numaralı Giresun-Trabzon (Keşap-Espiye) devlet/uluslararası yoluna 1,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karakoç, Kırklareli

Köy, Kırklareli il merkezine 2 km uzaklıktadır. Köyde 1. Derece Arkeolojik Sit olan Karakoç Tumba Tepe Tümülüsü (Erken Demir Çağı-M.S. 3.yy.) bulunmaktadır.
Karakoç, Malazgirt

Köyün eski adı 1925 yılı kayıtlarında Hasé, 1916 yılı kayıtlarında ise Hasenin Komu olarak geçmektedir.
Karakoç, Çaycuma

Köyün adı, 1903 yılı kayıtlarında Karakoçlu olarak geçmektedir. Daha önceleri Bartın Merkez ilçesine bağlıyken, 5 Eylül 1944'te Çaycuma ilçesine bağlandı.
Karakoçan, Karakoçan

Köy, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1936'da kurulan Karakoçan ilçesinin adı bu köyden gelmektedir.
Karakoçaş, Şabanözü

Köy, Çankırı il merkezine 34 km, Şabanözü ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Köy, Şabanözü'nün güneydoğusunda olup,  numaralı Şabanözü-Eldivan il yoluna Bakırlı Köyü üzerinden 5,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karakoçlar, Olur

Karakoçlar köyünün eski adı Pulur'dur. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda Puluri (ფულური) olarak geçer. 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde ise "Bulur" (بولور) biçiminde yazılmıştır.Pulur, tarihsel Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi ve yerleşimi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Pulur, 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre Tavusker nahiyesinin köylerinden biriydi. Köy 13 haneden meydana geliyordu ve 7 hane Hristiyan, 6 hane Müslüman olarak kaydedilmişti. Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında ise köyde 16 hanede 51 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Pulur'un toplam nüfusunun yaklaşık 102 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Pulur, 1877-1878 savaşının ardından imzalanan Berlin Antlaşması uyarınca Osmanlı Devleti tarafından Rusya'ya bırakıldı. Rus idaresinde Oltu sancağının Tausker kazasının köylerinden biriydi. 1886 nüfus sayımında Pulur (Пулуръ) olarak kaydedilmiş olan köyün nüfusu, 15'i erkek ve 14'ü kadın olmak üzere, 6 hanede yaşayan 29 kişiden oluşuyordu. Nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir. Pulur köyünün nüfusu 1896 yılında 30 kişi, 1906 yılında 34 kişi olarak tespit edilmiştir.Pulur, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Bulur" (بولور) olarak geçer. Bu sırada köy Erzurum vilayetinin Tortum kazasının Olur nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Pulur" biçiminde yazılmış olan köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 76 kişiden oluşuyordu. Pulur "yabancı kökten geldiği" için köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Karakoçlar olarak değiştirilmiştir. Karakoçlar köyünün nüfusu 1965 yılında 156 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 21 kişi okuma yazma biliyordu.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Olur Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 195 km, Olur ilçe merkezine 21 km uzaklıktadır. Mahalle, Olur'un kuzeyinde olup,  numaralı Ardanuç-Olur il yolu kenarındadır.
Karakoçlu, Kemaliye

Köyün, 1662 kayıtlarındaki eski adı Miçinkeğ, Ermenice'de "Ortaköy" anlamına gelmektedir. 1928 kayıtlarında köyün adı Miçinkâğ olarak geçmektedir.
Karakter

Karakter (film), Ferdinand Bordewijk’in çok satan romanından uyarlanan Mike van Diem’in yönettiği 1997 Hollanda yapımı film
Karakter (bilişim)

Karakter, bilişimde harf, rakam, noktalama işareti ve bâzı özel işaretleri sembolize eden simgelerden her birine verilen addır.Karakterler, bilişimde karakter setlerinin elemanlarıdırlar. Bu karakter setleri, pratikte bilgisayarlarda kullanılır. Bilinen örnekler ASCII ya da Unicode kodlarıdır.
Karakter (film)

Karakter, Ferdinand Bordewijk’in çok satan romanından uyarlanan Mike van Diem’in yönettiği 1997 Hollanda yapımı filmdir. Film 1997 yılında Yabancı Dilde En İyi Film Akademi Ödülüne layık görülmüştür. Filmin başrollerinde  Fedja van Huêt, Jan Decleir, ve Betty Schuurman yer alır.1920’lerin Rotterdam’ında geçen hikâyede korkutucu ve saygın mübaşir Dreverhaven midesine bir bıçak saplanmış bir şekilde ölü bulunur. En belirgin şüpheli ise Dreverhaven’in bütün engelleme çabalarının üstesinden gelip fakirliği yenerek avukat olmayı başaran genç Jacob Willem Katadreuffe (van Huêt)’dir. Katadreuffe cinayetin olduğu gün öğleden sonra Dreverhaven’in ofisinden ayrılırken görülmüştür. Şüpheli polis tarafından tutuklanır ve Drevenhaven’le olan ilişkisi dahil bütün hikâyesini anlatacağı( ki polis bu anda Dreverhaven’in onun babası olduğunu öğrenir),  karakola götürülür.Hikâye, Katadreuffe ‘in annesi Joba’nın Dreverhaven’in evinde hizmetçi olarak çalıştığı dönemde başlar. Bu zaman içerisinde onlar sadece bir kere birlikte olur fakat Joba hamile kalır ve kendisi ve oğlu için bir hayat kurmak üzere işverenini terk eder. Zaman geçtikçe Drevenhaven sürekli olarak Joba’ya mektup yollayarak evlenme teklif eder (mektuptaki ‘’soru ne zaman evleniyoruz? ‘’ dur)  fakat her seferinde reddedilir.Katadreuffe’ün yolu, iyi sonuçlanmayan bir şekilde, Dreverhaven’inkiyle birkaç kere kesişir. Henüz çocuk iken, bir suçu olmadığı halde, hırsızlıktan tutuklandığında polise babasının Dreverhaven olduğunu söyler. Ancak karakola gelen Dreverhaven onu oğlu olarak tanımayı reddeder. Genç bir adam olduğunda, tütün mağazası işletebilmek için, farkında olmadan Dreverhaven’in bankasından kredi alır. Ancak işler umduğu gibi gitmez ve başarısız olur, Dreverhaven’de alacakları için dava açar. Katadreuffe borcu ödeyebilmek için bir avukatlık firmasında kâtip olarak işe girer. O, bu işi, annesinin evinde bulduğu ve henüz bitiremediği, ansiklopedilere dayanan eğitimi ile almayı başarmıştı.Borcunu ödedikten sonra Katadreuffe’un baro sınavını geçebilmek için bir kez daha paraya ihtiyacı olur.Tekrar, Dreverhaven’e gider ve gerekli olan kredi alır. Dreverhaven’in tek şartı istediği herhangi bir zamada borcun geri ödenmesidir, Oğluna karşı yaptığı bütün engelleme çabalarına rağmen Katadreuffe baro sınavini geçer ve avukat olmayı başarır. Cinayetin işlendiği gün öğleden sonra Katadreuffe bütün öfkesi ile Dreverhaven’in ofisine borcunun kalan son taksidini ödemek üzere gelir. Ofisten ayrılmadan önce Dreverhaven ile bir süre kavga eder. Çevredeki herkes ofisi terk ederken onu görmüştür.Filmin sonunda polis Katadreuffe ofisi terk ederken saatin 5:00 olduğunu ve Dreverhaven’in ise saat 11:00’de öldüğünü ortaya çıkarırlar. Bu da onları Dreverhaven’in intihar ettiği sonucuna götürür. Dreverhaven vasiyetinde bütün malvarlığını oğluna bırakmıştır. Vasiyetin imza bölümünde ise ‘’Vader’’ (Baba) yazılıdır.
Karakter (sanat)

Karakter, bir kişinin, roman, tiyatro veya film gibi anlatı veya etkileyici bir sanat türünde sunum şekline denir. Eski yunanca olan kharaktêr (χαρακτήρ) kelimesinden türeyen kelimenin bu anlamdaki ilk kullanımı İngilizcenin restarasyon döneminde görülmüştür. Özellikle 1749 yılında Henry Fielding'in eseri olan The History of Tom Jones adlı kitapta gözüktükten sonra yaygın olarak kullanılmaya başlanmıştır. Karakter kelimesinin yaygın bir şekilde kullanımından sonra, "bir oyuncu tarafından oynanan kısmı" duygusu gelişmiştir. Karakter özellikle tiyatro veya sinemada bir oyuncu tarafından canlandırıldığı vakit insana ait olma özelliği içermektedir. Edebiyatda, karakterler, okuyuculara hikâye boyunca, kısımları anlamaları ve temaları düşünebilmeleri için kılavuz olurlar. 18.Yüzyılın sonlarından itibaren karakter ifadesi bir oyuncu tarafından etkili bir kimliğe bürünmeyi tanımlayabilmek için kullanılmıştır. 19.Yüzyıldan itibaren oyuncu ve yazarların karakter yaratmak sanatlarına karakterizasyon ismi verildi.Belirli bir sınıf ya da insan grubunun temsilcisi olarak duran karakter bir tür olarak bilinmektedir. Bu türler hazırda bulunan karakterleri de daha çok bireyselleştirilmiş karakterleri de kapsar. Mesela Henrik Ibsen'in 1891 de yayınladığı Hedda Gabler ve August Strindberg'in 1888 de yayınladığı Miss Julie romanlarındaki karakterler, belirli sınıfların sosyal ilişkilerdeki belirli pozisyonlarının temsilcisi olarak, bu karakterleri çatıştırıp, bu sınıflar arasındaki ideolojik çatışmaları ortaya koyar.Bir karakter çalışması o karakterin diğer bütün karakterlerle olan ilişki analizinin yapılmasını gerektirir. Bir karakterin bireysel durumu her bir karakter için ayrı ayrı kullanımsal, dilbilimsel ve proksemik yönden diğerleri ile ilgili ilişkisi sayesinde oluşturulacak ağ sisteminde gösterilmelidir. Hikâyelerdeki karakterler ve hareketler arasındaki ilişki genellikle toplumda mimiksel değişim ve bireysellik, özgüven ve toplumsal düzen hakkında verdiği fikirler doğrultusunda tarihsel değişim gösterir.
Karakter Eşlem

Karakter haritası, bir yazı tipinin veya bir karakterin ALT kodunu gösteren ve o karakterleri kopyalama gerekmeden yazabilen bir Windows aksesuarıdır. Daha çok özel karakterlerin yazılması için kullanılır. CMD veya Çalıştır uygulamaları üzerinden "charmap" yazılarak çalıştırılabilir.
Karakter sınıfı

Karakter sınıfı, rol yapma oyunlarında karakterler arasında farklılıklar oluşturmak için kullanılan unsurdur. Bir karakter sınıfı yetenekler ve bu yeteneklere bağlı avantaj ile dezavantajlarla kendine has hâle getirilir. Ayrıca her sınıf kendine ait tarihî arka plan ve bir toplumsal tabakaya mensup olma gibi özelliklerle detaylandırılabilir. Öte yandan her sınıf belirli bir arketip ve kariyeri temsil edebilir.
Karakter teorisi

Bir kişinin sahip olduğu kişilik ve bireysellikler arasında fazlaca çeşitlemek için tipik olarak başvurulan duygular, düşünceler ve davranış kalıplarını içerir. Uysal alan yapımı içerisinde bazı incelemeler, faktör analizinin statiksel tekniklerini kullanarak, kişiliğin içerdiği önde gelen bakış açıları olan boydan boya durağan durumlara denen karakteri farz eder. Özellikle Eysenck (1967, 1991) kişiliği 3 majör karaktere indirmiş buna rağmen diğerleri (örn. McCrae ve Costa, 1987) 5 olduğunu varsaymışlardır. Bundan başka faktör olduğunu varsayan diğer yandaşlar vardır (örn, Saucier ve Goldberg, 1998; Raymond Cattell, 1970).
Karakteristik empedans

Karakteristik empedans, bir düzgün iletim hattında, yansımasız durumda, hat üzerinde ilerleyen gerilim dalgası ile akım dalgasının genlikleri oranı. Genellikle  ile gösterilir. SI'da empedans birimi ohmdur. Kayıpsız iletim hatlarında karakteristik empedans sadece reel kısımdan oluşur; bir başka deyişle imajiner kısım içermez (). Karakteristik empedansın dirence benzediği bu durumda, hatta bağlı kaynaktan gelen güç, sonsuz uzunluktaki hattın diğer ucuna iletilir ama iletim sırasında hatta herhangi bir güç harcanması söz konusu değildir. Karakteristik empedansına eşit büyüklükte bir yükle sonlandırılmış (), sonlu uzunluktaki bir iletim hattı (kayıplı veya kayıpsız) sonsuz uzunluktaymış gibi davranır.Telegrafçılar denklemleri tabanlı iletim hattı modeli ele alınırsa, bir hattın karakteristik empedansının genel ifadesi şöyledir:İletim hattında gerilim ve akımın fazörleri ile karakteristik empedans arasındaki ilişki şu şekildedir:Kayıpsız iletim hatlarında R ve G değerleri sıfıra eşittir. Bu durumda karakteristik empedans eşitliği imajiner terimlerden arınır ve şu hali alır:
Karakteristik uçuş hızı

Karakteristik uçuş hızı (aynı zamanda uçuş hızı ya da karakteristik hız), uzay yolculuklarının tanımlayan önemli katsayılarındandır ve uçuşu sonuçlandırmak için gereken toplam hız değişikliğine (manevraların toplamına) denir. Birimi genelde km/sn'dir. Alçak Dünya yörüngesine ulaşabilmek için bu hız yaklaşık 8 km/sn, Dünya'dan kurtulmak içinse 11,2 km/sn'dir. Her iki değer de ideal şartları yansıtır; normalde %10 ilâ %20'lik kayıplar da hesâba katılmalıdır. Apollo programı'nın Ay'a gidip gelmesi için bu hız 20 km/sn cıvârındaydı.Verilen bir uçuş için gereken kütle oranı, uçuş hızının roket itiş sisteminin etkili çıkış hızıyla üstel bir oranda olduğundan yüksek uçuş hızları kimyâsal roketlerle çabucak aşırı pahalı olurlar. Dolayısıyla uçuş hızı, taşınan yükle birlikte bir uzay uçuşunun genel zorluğunu değerlendirmekte temel bir katsayıdır. Başında yüksek uçuş hızından dolayı pratikte uygulanamaz görülen uzay uçuşları, kimi zaman değişik metotlarla mümkün olabilirler. Bunlar yolculuk sırasında gezegenlerle çekim yardımı buluşmaları, atmosfer frenlemesi, kademelerle ara vererek yolculuğu tamamlama gibi metotlardır. Bunlardan kimileri astronotik kitaplarında, meselâ Arthur C. Clarke'ın Gezegenlerarası uçuş'u ve benzeri kitaplarda açıklanmıştır.
Karakul Gölü

Karakul Gölü, (Kırgızca: kara köl; Çince: 喀湖) yaklaşık olarak 200 km Kaşgar'a uzaklıkta Kızılsu Kırgız Özerk İli sınırları içinde, Karakurum Karayolu üzerinde, daha Taşkurgan Tacik Özerk İlçesi gelmeden Khunjerab Geçiti Çin - Pakistan sınırı yakınlarında denizden 3600 metre yükseklikte bulunan bir dağ gölüdür.Karakul Gölünün etrafında Muzdağ-Ata Dağı (7.546 metre), Mongur Dağı (7.649 metre) ve Mongur 9 (7.530 metre) gibi tepeleri bütün yıl karla kaplı yüksek dağlar bulunur.Göl gerçekdışı bir manzara ve berraklık, suyun içindeki yansıtma, koyu yeşil, azure ve açık mavi arasında renk değişimi ile gezenler arasında herkesçe tanınır. Karakul Gölü kıyısı boyunca iki tane Kırgız yerleşim yerleri, küçük bir sayıda olsa yurtlar, ve batı kıyılarında da evleri taşlardan yapılmış bir köy bulunur.
Karakula, Hınıs

Mahalle, Hınıs ilçe merkezinde, Erzurum il merkezine 150 km, uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs şehrinin kuzeybatısında yer almaktadır
Karakulak (cins)

Karakulak, Kedigiller familyasının Küçük kediler altfamilyasına ait bir cinstir. Daha önce, yalnızca tip türlerinden oluşan monotipik bir cins olarak kabul edilmekteydi. Caracal caracal, genellikle karakulak olarak adlandırılmaktadır.Genetik analiz; karakulak, Afrika altın kedisi ve servalin genetik olarak yakından ilişkili olduğunu ve yaklaşık 5,4 milyon yıl önce ortak bir atadan ayrıldığını göstermiştir. Bu nedenle, hepsinin Caracal cinsine tabi kılınması önerilmiştir. Bu taksonomik sınıflandırma, Afrika altın kedisi için IUCN Kırmızı Listesi'nde kullanılmaktadır. Serval ile eşanlamlı olarak kullanılmaktadır.
Karakulak, Çarşamba

Köy Çerkes-Rus savaşları sonrası Kafkasya'dan sürülen Çerkesler tarafından kurulmuştur.İsminin nereden geldiği tam anlamıyla bilinmemekle birlikte eskiden bölgede bolca yaşayan Karakulak hayvanından geldiği tahmin edilmektedir.
Karakum, Kıbrıs

Karakum (), hukuken Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Girne kazasının, fiilen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin Girne ilçesine bağlı Girne belediyesine bağlı bir köydür. Köy, Girne'den 2 km uzakta yer almaktadır. Köyün nüfusu 2011 yılı itibarı ile 722'dir.
Karakura

Karakura (bazı yörelerde Karavura), acıklı, kötücül bir ruhun adı. Bazı inanışlara göre yeni doğum yapmış lohusa kadınları korkutan ve ciğerlerini alıp götürdüğüne inanılan ruh, hayali yaratık. İnsanlara korkulu kâbusları ve karabasanları gönderen odur. Adıyla çocuklar korkutulur.Bir başka görüşe göre biçimsiz (şekilsiz) düşünülen bir varlık. Eski çağlarda insanları uykuda yakalayıp korkuturmuş. Sonra nefes almalarını engelleyerek ses çıkarmalarını önler, ciğerlerini alıp götürürmüş. Bu varlıklar kedi gibi hafiften ve sakin sakin gezen canlı biçiminde betimleniyordu.Erzurum ve Erzincan yöresindeki inanışlara göre bu tabiat üstü güç, albastı gibi lohusalara musallat olan, onları korkutarak, ciğerlerini söküp götüren bir varlıktır. Konya civarında anlatıldığına göre, bu ruh, keçiye benzeyen fakat kedi büyüklüğünde olan, insanların üstüne çökerek onları boğmaya çalışan bir yaratık şeklinde düşünülür. Gün ışığından korkar, güneş doğunca kımıldayamaz; ancak o zaman yakalanabilir. Ona yemin ettirdikten sonra köle gibi kullanmak mümkün olurmuş. Karakura yatağında ekmek kırıntısı olan insanları da çok severmiş. Böyle yataklarda uyuyanlar karakura tarafından bastırılır, kâbus görür, sıkıntı çekerlermiş. Ayrıca bu yaratık Sivas yöresinde "Elkişave" olarak da adlandırılır. Sivas'ta da bu hikâye aynen bu şekilde anlatılır. Alakura/Alagura adıyla bilinen başka bir türüne de halk inançlarında rastlanır. Karakura ayrıca Karadeniz bölgesi halk anlatıları içerisinde de yer alır.
Karakurt (lokomotif)

Karakurt, Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları'na ait TÜLOMSAŞ firması tarafından üretilen ilk Türk lokomotifidir.Eskişehir Cer Atölyesi, Eskişehir Demiryolu Fabrikası adını alarak yerli lokomotif üretmek üzere yeniden organize edilerek 1959 yılında yapım çalışmalarına başlanmış ve tamamı Türk işçi ve mühendislerinden oluşan ekip tarafından çok kısa bir sürede bitirilerek 1961 yılında hizmete girmiştir.
Karakurt, Kırkağaç

Tahmini geçmişi 100 yıl civarlarındadır. ekonomisi tarıma dayalı olan kasabada  sebze-meyve, zeytin en çok yetiştirilen ürünler arasındadır. Ayrıca küçük çapta hayvancılık ta yapılmaktadır. İzmir-İstanbul karayoluna 4 km mesafene bulunan yerleşim yeri bu avantajını yeni yeni kullanmaya başlamıştır.Karakurt; bir muhacir mahallesi. 1877 -1878 (93 Harbinde) Bulgaristan’ın Deliorman yöresinde Hazergrad vilayetinin Şumnu kazasının Sarınasuhlar mahallesinden hicret edenler tarafından kurulmuştur.
Karakurt, Sarıkamış

Köy, 1889'dan beri aynı adı taşımaktadır. 1978 yılına kadar nahiyelik yapmış, daha sonra ise köy statüsüne düşmüştür. Nisan 2020'de Cumhurbaşkanlığı kararıyla köy sakinlerinin Karakurt Barajı Projesi nedeniyle belirlenen yerlere nakledileceği ve yerleştirileceği açıklanmıştır.Kâzım Karabekir, 8 Temmuz 1919 tarihli telgrafla Hasankale'de bulunan Erzurum İngiliz Kaymakamı Rowlinson'a köyde Ermenilerin Müslümanlara karşı yaptığı katliamı bildirmiştir.Köy, Kars il merkezine 80 km, Sarıkamış ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır. Aras vadisinde yer alan ve  kara yolunun hemen kenarında kurulmuş olan köy; Kars, Iğdır ve Erzurum'a giden yolların kavşağında bulunmaktadır. Ancak, 31 Aralık 2019 tarihinden itibaren su tutmaya başlayan Karakurt Barajı nedeniyle Horasan-Kağızman-Karakurt kara yolu Karayolları Bölge Müdürlüğünce trafiğe kapatılmıştır.
Karakurtlu, Kadınhanı

Karakurtlu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karakurum Dağları

Yüksek yokuşlarda veya kuytu yamaçlarda, Rosa webbiana, Berberis pachyacantha, Polygonum viviparum, Juniperus polycarpus, Potentilla desertorum, Mertensia tibetica, Salix denticulata, Spiraea lycoides gibi bitkiler egemendir.
Karakurum Geçidi

Karakurum Geçidi (; ; ; ), Çin'in Sincan Uygur Özerk Bölgesi ile Hindistan'ın Ladakh bölgesi arasında bulunan bir dağ geçididir. Geçit, Karakurum Dağları'nda 5.540 metre yükseklikte yer almakta olup Ladakh'ın başkenti Leh ile Tarım Havzası'ndaki Yarkent kenti arasındaki antik kervan yolunun en yüksek geçididir.Schmidt, Jeremy. Himalayan Passage: Seven Months in the High country of Tibet, Nepal, China, India & Pakistan. 1991. The Mountaineers Books, Seattle.
Karakurum-Altay Yönetimi

Karakurum-Altay Yönetimi Rus İç Savaşı sırasında Altay halkının devlet oluşumudur. Temmuz 1917'de Biysk şehrinde Altay Türkleri, Kuznetsk şehrinde ise Şor Türkleri  Teleüt Türkleri yerli halklar kongresi yapıldı. Kongre, Altay Dağları'nı ayrı bir idari birime ayırmaya karar verdi ve Biysk şehrinde bulunan Altay Dağı Duması'nı oluşturdu. Altay Dağı Duması ayrı bir özerk yönetimin oluşturulmasına hazırlanması, milli eğitim, Altay tarihinin araştırılması konularını ele almıştır.12 Mart 1918'de Altay Dağı Duması bölgenin ayrı bir bağımsız yönetimin oluşturulmasını düşünülen Altay Dağları Yerliler ve Köylüler Kurucu Kongresi'ni topladı. Kongrede  Ulala şehrinde bağımsız yönetimin fiilen ilan edildi. Bağımsız yönetimin adını eski Moğol başkenti Karakurum'dan almıştır. Bu tarihi şehir Altaylarda yer almasa da Altay milliyetçileri bu ismi antik tarihine bir çağrı olarak görmüşlerdir. Ayrıca, cumhuriyetin başkenti olması gereken Altay'da yeni bir Karakurum şehri inşa edilmesi planlandı. Buna itafen Karakurum-Altay Yönetimi oldu. Yürütme gücü, kongrede seçilen Altay Türkü olan Grigori Gurkin Başkan şeçildi.Rus İç Savaşı sırasında iktidarın yokluğunda Altay yönetimi bağımsızlığını korudu. Aynı zamanda, Altaylar bölgesinde birkaç meclis vardı. 1918 baharında Altay Yerli Tümeni ile Bolşevik Askeri Konseyi arasında silahlı çatışmalar yaşandı. Aynı yılın Haziran-Temmuz aylarında, Sibirya'nın geri kalanında olduğu gibi bütün konseyler kaldırıldı. Karakurum-Altay Yönetimi gücü devam etti. Eylül 1918'de Karakurum-Altay Yönetimi Sibirya Cumhuriyeti'ne bağlandı ve daha sonra özerk ilçe olarak resmileştirildi.Beyaz Ordu'nun başına Aleksandr Kolçak geçti ve ulusal hareketlerin hepsine düşman oldu. Başkan Grigori Gurkin ve Altay Yerli Tümeni komutanı General Aleksander Kaigorodov ayrılıkçılıktan  tutuklandı. Kızıl Ordu birlikleri bölgeye yaklaşınca sonra serbest bırakıldı.Aralık 1919'da Bolşevikler başkent Ulala şehrini ele geçirdiler. Altay Yerli Tümeni komutanı General Aleksander Kaigorodov bağlı birlikler dağlara çekildi ve akeri bir hükûmet kurdular. Eylül 1921'de, Altaylar'da Sovyet karşıtı ayaklanmaların başlamasından sonra, Aleksander Kaigorodov liderliğindeki dört yüz Altay Yerli Tümeni askeri bölgeye geri geldi. Bolşeviklerle Altay Yerli Tümeni savaşlar Aleksander Kaigorodov yakalnıp 16 nisan 1922'de idam edilmesiyle son buldu. bölgenin hakimiyeti Bolşeviklere geçti. [Bolşevikler 1 Haziran 1922 Oyrot Özerk Bölgesi'ni kurdular. 12 Nisan, 1926'da Tağlığ Şor Ulusal bölgesi'ni kurdular ve bu bölgeyi Kemerovo Oblastı'na  bağladılar.
Karakuyruk

Karakuyruk (Cercomela melanura), sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasından Kuzey Afrika, Orta Doğu ve Arap Yarımadasında çöl bölgelerinde bulunan bir kuş türü.14 – 16 cm uzunluğundaki bu kuş, sık sık sallanan siyah kuyruğundan adını almıştır; kuş tüyünün kalanı, mavimsi-gri veya gri-kahverengidir (Ortadoğu formları daha mavi olurken kuzey Afrikalı formlar daha kahverengi). Eşeyler benzerdir, ama ortalama bir erkeğin, daha siyah yerleri vardır.3 - 5 yumurtayı bir kaya çatlağında yuva yapan kayalık çöller ve dağ eğimlerinin bir türüdür. Çoğunlukla yerden aldığı böceklerle beslenir.İsrail'de tür öncelikle, Negev çölü, Arava vadisi ve Lut Gölü alanlarında bulunur; daha kuzeyde olan Şeria Nehri vadisinin alanlarında mevcuttur ama orada daha seyrektir.Ürdün'de tür sadece, ülkenin, Arava vadisi ve Aqaba dağlarına Şeria Nehri bölgesi boyunca güneyde Lut Gölü vadisinden alanlarda batı parçalarında bulunur.
Karakuyu Barajı Yazıtı

Karakuyu Barajı Yazıtı, Kayseri’nin Pınarbaşı ilçesinin Karakuyu köyü yakınlarındadır. MÖ 13. yüzyıla dayanır. Luvice yazılmış yazıtın olduğu kısım 1930 veya 40’lı yıllarda ana bloktan kesilerek ayrılmıştır ve günümüzde Kayseri Müzesi’nde sergilenmektedir. Üzerinde tamamlanmamış bir yazıt bulunan ikinci bir blok ise halen orijinal yerinde durmaktadır. Taş ustalığı Hattusa’daki imparatorluk dönemine ait yapılarla benzerlik göstermektedir.Yazıtın bulunduğu Karakuyu Hitit Barajı ilk olarak 1931 yılında H. Z. Koşay and H. H. von der Osten tarafından yapılan bir yüzey araştırması sırasında farkedilmiş ve hakkındaki ilk yayın von der Osten tarafından 1933 yılında yapılmıştır. Sulama amaçlı inşa edilmiş rezervuarın üç yanı toplam 440 metre uzunluğunda ve açık ucu güneye bakan U şeklindeki toprak setle çevrilidir. Boşaltma kanalını oluşturan geniş bloklardan biri üzerinde bulunan iki satırlık hiyeroglif yazıtta kral IV. Tuthaliya’nın ismi geçmektedir ve yapının MÖ 13. yüzyılın ikinci yarısına ait olduğunu gösterir. Yazıtın ilk satırı bir kanatlı güneş kursu altında Tuthaliya’nin ismini ve iki yanına simetrik olarak yazılmış “Labarna, Büyük Kral, Kahraman” unvanlarını içerir. Bunun sağ tarafında Tuthaliya’nın babası III. Hattusili’nin ismi yazılıdır. İkinci satırda ise bazı tanrı ve kutsal dağ isimleri geçmektedir.
Karakuyu, Iğdır

Köyün adı, 1901 yılı kayıtlarında Karaköy olarak geçmekteyken, 1928'den beri Karakuyu adını taşımaktadır.
Karakuyu, Karaisalı

Orman içi bir köy olan Karakuyu mahallesi (eski yerleşim yeri)içinde bulunan derin karanlık kuyudan ismini almıştır.
Karakuyu, Menderes

Karakuyu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karakuyu, Suruç

Karakuyu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karakuyu, Torbalı

18 Ekim 1993 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 22 Mart 2008'de yürürlüğe giren 5747 sayılı kanunla mahalle hâline geldi.
Karakuyu, Uşak

1890 yılı Aydın Vilâyet Salnâmesinde yerleşim, Saruhan Sancağı Eşme kazasının Küre (Güre) nahiyesine bağlı 340 nüfuslu bir köy olarak geçmektedir. Uşak 1953 yılında il olduğunda da, Güre nahiyesine bağlı bir köy olmaya devam etmiştir.  Güre'nin köy olmasıyla da merkez ilçeye bağlanmıştır.
Karakuz, Şarkışla

Köy, Sivas il merkezine 102 km, Şarkışla ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Kızılırmak Nehri ve üzerindeki Çermikler HES yakınındadır.
Karakuzu, Bayramören

Köyün eski adı 1831 ve 1928  yılı kayıtlarında Bağra olarak geçmektedir.. Daha önceleri Çankırı ili Kurşunlu ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Bayramören ilçesine bağlanmıştır.Köy, Çankırı il merkezine 141 km, Bayramören ilçe merkezine 26 km uzaklıktadır. Köy, Bayramören'in kuzeyinde olup, Sarıkaya ve Dolaşlar köyleri üzerinden doğrudan bir köy yoluyla ilçe merkezine bağlıdır.
Karakuzu, Viranşehir

Karakuzu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karakuzu, Zile

Köyün sınırları içinde bulunduğu günümüz Zile ilçesinin bulunduğu bölge, Hititler döneminde önemli birer yerleşim yeri olan Tapigga (Maşathöyük) ve Anziliya (Zile Höyüğü), MÖ 15. yüzyıldan sonra Hititler'in en büyük düşmanlarından Kaşkalar'ın birçok kez saldırısına uğramıştır. Bölge, MÖ 8. yüzyılda Frigler'in, MÖ 6. yüzyılda Persler'in, MÖ 4. yüzyılda Makedonlar'ın, MÖ 3. yüzyılda Pontus Krallığı'nın ve MÖ 66'da Romalılar'ın eline geçmiştir. II. Pharnakes, MÖ 47'de Sezar'ın karısının adı verilen Zela şehrinde (bugün Zile) yapılan ve kısa süren bir savaşta Julius Caesar tarafından yenilgiye uğratılmış ve Zile Kalesi içerisindeki dikili taşa ünlü "Veni, Vidi, Vici - Geldim, Gördüm, Yendim" sözleri yazılmıştır. 11. yüzyıl başlarında Bizans'ın Armeniakon Theması'nın sınırları içerisinde yer alan yöreye aynı yüzyılın ikinci yarısında Türkmenler gelmeye başlamıştır. Danişmendliler'in, Anadolu Selçukluları'nın, İlhanlılar'ın, Akkoyunlular'ın ve Osmanlılar'ın  egemenliği altında kalmıştır.
Karakuş (mitoloji)

Karakuş, Altay mitolojisinde, gövdesi, kol ve bacakları insan biçimli, kartal başlı, kartal gagalı ve kartal pençeli mitolojik yaratık.Er Töştük Destanı'nda yer alır. Avlanmaya gittiği sırada bir ejderha (Yelbegen) gelip yavrularını yer ve bunu alışkanlık durumuna getirir. Bu kez Er Töştük, ejderhayı öldürür ve yavrularını kurtarır. Bu iyiliğin altında kalmak istemeyen Karakuş, onu yeryüzüne indirmek üzere sırtına bindirir. Yolda yiyecek bitince Er Töştük kendi etinden parçalar kopararak Karakuş'a verir. Yere inince bu fedakarlığı gören Karakuş, onun yaralarının iyileşmesini sağlar.
Karakuş Han

Karakuş Han, Türk ve Altay mitolojisinde Kuşlar Tanrısı. Karaguş veya Harahus olarak da anılır. Karağuş şeklinde de söylenir.Kuşlara hükmeder. Tanrı Ülgen’in oğludur. Karakuş Türklerde büyük ve yırtıcı kuşları tanımlamakta kullanılan ortak bir tabirdir. Ayrıca, kam'ın ayin sırasında yaptığı hareketlerin, bazı yörelerde rastlanan kartal oyunu ile temsil edildiği görülmektedir. Kartal oyunu Siirt'te, “Harahusta”, Urfa ve Adıyaman’da “Karakustana” şeklinde söylenir. Hınıs'ta ise “Yarkusta” oyunu denir. Bu oyunun Karakuş Han’a bir saygı içermesi de muhtemeldir.Türk şamanları karakuşlara yardımcı ruhlar gözüyle bakarlardı. A. Divayev'in kaleme aldığı şaman şarkılarındabakşının "karakuş"tan yardım istemesine rastlanır. Teleğüt şamanlarının davullarında "demir tırnaklı karakuş" resmi yer alırdı. Manas destanında karakuş, Er Töştük'ü yutar. Karakuşun yavruları annelerine dev bir yılanın ağzından kendilerini onun kurtardığını söyleyince karakuşun karnından sağ kurtulur. "Karakuş" anlam olarak "Simurg'la aynı içeriği taşır. İyi şamanların ruhu kızıl çam üzerindeki kızıl yumurtadan, kötü olanlar ise kara kayın üzerindeki kara yumurtadan çıkarlar. Bu kartal tüm ömrü boyunca o şamanı korur ve yardımcı olur. Bu kuş o kadar büyüktür ki, ay onun sol kanadını, güneş de sol kanadını ancak kapatır. Sibirya inançlarına göre Tanrı insanlara yardım etmesi için kartalı göndermiştir. Kartal şamana kendinden geçerek yaptığı yolculukta eşlik eder. Türklerde kartal ve ona benzeyen sungur, doğan, atmaca, laçın gibi kuşlara genel olarak karakuş adı verilir. Bu kuş türü aynı zamanda görünmez alemle olan bağlantıyı temsil eden bir ruh olarak da görülür. Şamanlar onun yardımına başvurur. Karakuş bazen yiğitleri bütün olarak yutar ve onlar da onun karnından tekrar sağ olarak çıkmanın bir yolunu bulurlar. Anadolu’da aşıklar ancak kendilerine bir kuş kılığına giren Cebrail veya Mikail’in rüyalarında görünmesiyle birlikte aşıklık vasfını kazanırlar.Pertev Naili Boratav, Türk Mitolojisi, Oğuz-Anadolu-Azeri-Türkmen, Bilgesu Yayınları, 2012, Çeviri: Recep Özbay ("Kartal" maddesi)
Karakuş tatlısı

Karakuş tatlısı,  şerbetli bir tatlıdır.  Özel amaçlı buğday unu (baklavalık-böreklik), yumurta, tuz ve su ile hazırlanarak yoğurulan hamurdan alınan bezelerin açılıp, aralarına ceviz serpilerek, tekniğine uygun olarak sarılıp kesilmesi ve kızartıldıktan sonra şerbet içine daldırılması şeklinde üretilir. Adana Karakuş Tatlsı Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.
Karakuş, Kağızman

Köyün eski adı 1902 yılı kayıtlarında Ermenice'de "karakale" anlamına gelen Sevapert olarak geçmektedir. Köy, 1928'den beri  "Karakuş" adını taşımaktadır.
Karaköprü

2 Kasım 1991 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile ilçe oldu. Şanlıurfa'nın yüksek binaları bu ilçede yer alır. Şanlıurfa'nın en kalabalık dördüncü ilçesidir.
Karaköprü Belediyespor

Karaköprü Belediyespor, 1986 yılında Şanlıurfa'nın Karaköprü ilçesinde kurulmuş bir spor kulübüdür. 3. Lig'de mücadele etmektedir.Kulüp 1986 yılında Karaköprüspor adıyla kurulmuştur. 1999 yılında belediye bünyesine geçen kulüp 1999-2000 sezonundan itibaren Karaköprü Belediyespor adıyla mücadele etmeye başlamıştır. 2013-2014 sezonunda tarihinde ilk kez Bölgesel Amatör Lig'de mücadele eden kulüp, 2016-2017 sezonunda Bölgesel Amatör Lig 2. Grup'ta şampiyon olup 3. Lig için yükselme play-off'u oynamaya hak kazandı. 22 Nisan 2017'de oynanan play-off maçında Mardin 47 Spor'u penaltılar ile geçerek tarihinde ilk kez 3. Lig'e yükseldi.2017-18 3. Lig 3.grupta yer alan Karaköprü Belediyespor 34 maçta 11 galibiyet, 12 beraberlik ve 11 mağlubiyet aldı. 45 puan toplayarak grubunu 9. tamamladı.2018-19 3. Lig 1.grupta yer alan Karaköprü Belediyespor 32 maçta 12 galibiyet, 8 beraberlik ve 12 mağlubiyet aldı. 44 puan toplayarak grubunu 6. tamamladı.2017-18 sezonunda 2017-18 Türkiye Kupası yer alan Karaköprü Belediyespor İkinci Tur karşılaşmasında Tarsus İdman Yurdu SK  2-1 mağlup olarak kupaya veda etti.2018-19 sezonunda 2018-19 Türkiye Kupası yer alan Karaköprü Belediyespor İkinci Tur karşılaşmasında Dersim 62 Spor'a uzatmalar sonucu 3-2 mağlup olarak kupaya veda etti.2019-20 sezonunda 2019-20 Türkiye Kupası yer alan Karaköprü Belediyespor İkinci Tur karşılaşmasında Siirt İl Özel İdaresine 2-1 mağlup olarak kupaya veda etti.