barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Gölhisar

Tarımın en etkin yapıldığı ilçedir. Pancar, anason, tahıllar, sebze ve meyve yetiştirilmektedir. Son zamanlarda seracılık yaygınlaşmıştır. Sera da domestes biber salatalık vb yaz sebzeleri yetiştirilir. Gölhisar Ovası bir çökelti ovası olup, Dalaman Çayı üzerinde kurulan Yapraklı Barajı'nın suları ile sulanmaktadır. Dalaman çayı bu topraklardan doğmaktadır. 20.000 nüfuslu ilçenin Kibyra adında tarihi antik kenti bulunmaktadır. Yöre teke yöresinin en önemli müzik ve folklor kültürlerini barındırmaktadır.Gölhisar İlçesi Burdur ilinin güneybatısında Burdur'a 107, Denizli'ye 90 Fethiye'ye 111, Antalya'ya 135 km uzaklıkta Batı Torosların eteklerinde Dalaman Çayı Su Toplama Havzasında kurulmuş, Burdur ilinin ikinci büyük ilçesidir. Ortalama rakımı 945 metre, yüzölçümü 575,820 kilometrekaredir.Gölhisar, Uluköy ile Horzum Mahallesinin birleşmesiyle 13 Ocak 1953 tarihinde ilçe olmuştur. Aynı gün TRT Ankara Radyosunda ilan edilmiştir. Adını ilçeye 6 km uzaklıktaki gölün ortasındaki adada inşa edilmiş olan kaleden (hisar) almıştır.İlçe konum olarak Burdur, Denizli, Muğla, Antalya şehir merkezlerinin ortasında bulunmaktadır. Gölhisar’ın kuzey doğusunda Tefenni ilçesi, doğusunda Çavdır ilçesi, güneyinde Dirmil ilçesi, batısında Çameli ilçesi ve kuzey batısında Acıpayam ilçesi bulunur.Gölhisar Burdur ilinin güneybatısında ve Burdur'a 107 Km uzaklıktadır. İlçenin tarihi çok eski çağlara dayanmaktadır. Cbyra – Tetrapul (4 şehir) harabelerinin bulunduğu mevkide 4 şehrin idare merkezi olmuştur. Bu şehirler Cbyra, Bubon, Balbura ve İnuanda'dır. Bu şehirlerin milattan 1000 yıl önce Girit'ten gelen Pisidialılar tarafından kurulduğu ünlü tarihçi Heredot'un kayıtlarından anlaşılmaktadır. Cbyra daha sonra Romalıların idare merkezi olmuştur. Bu gün kalıntılar hala mevcut olup, bunlardan en önemlisi 90m yarıçapında olan tiyatrodur.Gölhisar 14. yüzyılın başlarında Hamitoğulları 1389 yılında da Osmanoğulları egemenliğine girmiştir. Gölhisar Armutlu ve Horzum köylerinin birleştirilmesi ile 3 Mart 1953 tarihinde ilçe olmuştur. Adını Hamitoğulları tarafından Uylupınar Gölü'nün ortasında yapılan kaleden (hisar) almaktadır.1700 metre yükseklikte bulunan mera ve piknik alanı.Genellikle sedir ardıç ağaçlarınla çevrilidir.Dağın böğründen çıkan doğal su kaynağı mevcuttur. İsmini oradan almaktadır.Yazları rağbet gören piknik ve dinlenme alanıdır.Kamp kurmak için birebirdir.Serin ve temiz havası ve sakinliği dinlendiricidir.Yaz aylarında yayla şenliği ve festivaller düzenlenmektedir.Alanda çoçuk parkı mescit bulunmaktadır. Gölhisar ilçesinin batısında Kbyra Antik kentinin üst tarafında bulunmaktadır.Doğal göl oluşumlu düzlük ve mera alanı. Gölhisar ilçesinin batısında dağların zirvesinde bulunan düzlük.Yaz aylarında yerli halkın büyükbaş ve küçükbaş hayvanlarının otlattığı mesire.Kış aylarında yağan karın erimesiyle oluşan gölü mevcuttur.İlçenin güneybatısında bulunan İbecik kasabasının alt tarafında dalaman çayını besleyen kollarının üzerine kurulu set baraj gölüdür.Tatlı su balıkçılığı ve sulama için kullanılır.Yapım 1984 dir.Turgut Özal tarafından yaptırılmıştır.
Gölhisar Gölü

Gölhisar Gölü, Burdur ilinde, aynı isimli ilçe sınırlarında bulunan karstik göl. Eskiden çevre köylerden esinlenilerek Yamadı Gölü, Uylupınar Gölü adı da kullanılmıştır.Gölde yayın avcılığı yapılır. Çevresi sazlıklarla kaplıdır, su bitkileri açısından tür çeşitliliğinin fazla olduğu sulak alandır. Göl aynasının küçük, derinliğin az olması bitki istilası ve karalaşmayı kolaylaştırmaktadır. Göl ötrofik karakterli olmasından dolayı su içinde güçlü bir vejetasyon oluşmuştur. Süksesyon basamaklarını güzel temsil eden gölde kamış, saz, miğferi, Myriopyllum spicatum, Potamogeton crispus, Ceratophyllum demersum, Lemna gibba bitkileri mevcuttur.Göl çevresinde 3.000 dönümden turba toprağı çıkarılır. Yakındaki bir torf işleme tesisi yılda 6-7 ton turba toprağı işlemektedir. Dalaman Çayı havzasındaki tek doğal göldür. Santorini volkanının patlamasıyla savrulan küller göl tabanında tespit edilmiştir.
Gölkay Park

İzmit'te bulunan Bıçkıdere Göleti'nde birçok amaca hizmet edecek şekilde planlanan tesisler 2010 yılında hizmete açılmıştır. Sosyal tesislerin yanında kablolu su kayağı tesisi de bulunmaktadır. Bu su kayağı tesisinde dünya ve Türkiye çapında birçok su kayağı etkinliği yapılmıştır.
Gölkaşı, Beyşehir

Gölkaşı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gölkent, Ferizli

Gölkent; Koyunağılı ve Ahmetçavuş köylerinin birleştirilmesiyle 8 Temmuz 1970 tarihinde belediye olarak kuruldu. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.Gölkent merkezi Akgöl ile Sakarya nehri  arasındaki düzlük alanlara kurulmuştur. Mahalleleri hafif yüksek sırtlara doğru uzanır. Ferizli'nin 9 km kuzeyinde, Sakarya merkeze 35 km uzaklıktadır.Gölkent 10 km uzaklığındaki Karadeniz'in etkisiyle  Türkiye'de Karadeniz iklimi  etkisi altındadır. Doğal bitki örtüsü Karadeniz ormanlarıdır.
Gölköprü, Karasu

Mahallenin adı, 1890 yılı kayıtlarında Balta, 1946 yılı kayıtlarında ise Gölköprü Divanı olarak geçmektedir.
Gölköy Barajı

Gölköy Barajı, Bolu'da, Büyüksu Çayı üzerinde, sulama  ve taşkın  kontrolü amacı ile 1965 - 1970 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.534.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 21,50 m, normal su kotunda göl hacmi 24,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,31 km²'dir. 11.228 hektarlık bir alana sulama  hizmeti vermektedir.
Gölköy Kalesi

Gölköy Kalesi, Ordu'nun en yüksek kalesidir. Eski zamanlarda etrafı çeşitli kapanlarla (tuzaklar) çevrilidir. Savaş anında Tayfun Paşa komutasındaki askerler tarafından korunmuştur. Kalenin yüksekliği 150 metredir.
Gölköy, Bolu

Bolu il merkezine 10 km uzaklıktadır. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi güneyinde, Gölköy Barajı Park ve Rekreasyon Alanı yanındadır.
Gölköy, Hamamözü

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gümüşhacıköy ilçesine bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da Hamamözü ilçesine bağlandı.
Gölköy, Muş

Köyün eski adı, 1556 yılı kayıtlarında Gola Ebuleyl olup, Kurmanci'de "ebul hayr" sözcüğü "hayırsever" anlamına gelmektedir. Köy, 1928'den beri bugünkü adını taşımaktadır.
Gölköy, Refahiye

1896 tarihli kayıtlarda erkek nüfusun tespiti için yapılan sayımda; Orçul nahiyesine bağlı sadece Müslümanların yaşadığı Gölköy'de, 16 hanede 42 erkek nüfus, Yukarı Gölköy'de ise 26 hanede 65 erkek nüfus bulunmaktaydı.Köy, Erzincan il merkezine 114 km, Refahiye ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır. Köy, Karadeniz Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır. Köyün Şihoruç (Otluca) adında bir mezrası bulunmaktadır.
Gölköy, Çat

Mahallenin eski adı 1916 yılı kayıtlarında Göl olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Çat Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 67 km, Çat ilçe merkezine 15 km uzaklıktadır. Mahalle, Çat'ın güneyinde olup,  numaralı Erzurum-Bingöl (Çat-Karlıova) devlet yoluna 3,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Göller Ekspresi

Göller Ekspresi, TCDD Taşımacılık tarafından İzmir-Basmane - Isparta arasında her gün ve karşılıklı olarak işletilen Anahat Treni'dir.Göller Ekspresi'nin yolculuk süresi 8 saat 30 dakika sürmekte olup, Burdur'dan gelecek olan yolcular otobüs ile Gümüşgün'e gelerek trenle seyahat edebilmektedir.Günlük karşılıklı 1 adet seferin düzenlendiği tren hattında sefer süresi yaklaşık 8 saat 30 dakikadır. İzmir-Isparta arası tren ücreti Eylül 2023 itibarıyla 320₺ olarak belirlenmiştir.
Göller Yöresi

Göller Yöresi, Akdeniz Bölgesi'nde bulunan Acıgöl, Akgöl, Akşehir, Beyşehir, Burdur, Eber, Eğirdir, Gavur, Ilgın (Çavuşçu), Işıklı, Karamık, Karataş, Kovada, Salda, Suğla ve Yarışlı göllerinden oluşan bölgenin adıdır.Yöre, Akdeniz Bölgesi'nde, Antalya Bölümü'nün iç kısımlarında, 37°01′-38°30′′ K enlemleriyle, 29°33′-32°°21′D meridyenleri arasında yer alır. Yüzölçümü yaklaşık 1.711.250 ha'dır. Yükseltiler 836 m ile, 2980 m arasında değişir, büyük bölümü 1000–1500 m yüksekliğe sahiptir. Dağlık alanlar arasındaki çukurlara yerleşen göller 172.160 ha alan ile yörenin  %10'unu kapsar. Buradaki göller tektonik ve karstik olaylar le oluştuğundan, yeraltı akışı daha fazladır.Burdur Gölü'ne dökülen Bozçay hariç diğer dereler sel karakterlidir.Göller Yöresi; Afyonkarahisar, Isparta, Burdur, Antalya, Konya, Denizli topraklarına yayılır. Göller yöresinin sınırlarını; doğuda Beyşehir Gölü, batıda Salda gölü ve Acıgöl, kuzey Eber Gölü, güneyden Köprülü ve Güllük Geçitleri oluşturur.Alanda tektonik ve volkanik hareketler sonucunda oluşan çukurlar tuzlu, acı ve tatlı suların birikmesiyle değişik özelliklerde göller oluşmuştur. Kireç taşı geniş alanlarda bulunduğundan karstik şekiller, ovalar ve göl çanakları oluşmuştur. 14 göl ile en fazla göl Burdur ilindedir..Bölgedeki göllerin büyük çoğunluğu tektonik olsa da Isparta'daki Gölcük gibi yer yer volkanik göllere de rastlanır. Yöreye adını veren en önemli göllerden dördünün boyutları ve taban yükseklikleri batıdan doğuya doğru artar. Acıgöl 836 m, Burdur Gölü 854 m. Eğirdir Gölü 916 m ve Türkiye'nin üçüncü büyük gölü olan Beyşehir Gölü 1.121 m yüksekliktedir. Bunlardan Acıgöl ve Burdur Gölü, dışarı akışı olmayan birer kapalı havza durumundadır ve bu nedenle suları tuzludur. Eğirdir ve Beyşehir göllerinin dışa akışı olduğundan suları tatlıdır. Göller Yöresi tümüyle bir kapalı havza değil, içinde yerel kapalı havza durumundaki göllerle birlikte dışa akışlı göllerin de yer aldığı, hidrografya açısından çeşitlilik gösteren bir yöredir.Yörede yüzey şekillerinin değişkenliğine bağlı olarak iklim de değişkendir. Akdeniz'e bakan yamaçlarda dağ karakterli Akdeniz iklimi etkilidir. Akdeniz iklimi ile İç Anadolu bozkır iklimi geçiş bölgesindedir. Yağış İç Anadolu'dan fazla, Akdeniz bölgesinden azdır. Bölgede, Isparta, Burdur ve Beyşehir merkezleri ortalamasına göre; yıllık ortalama sıcaklık 12.2 °C, en yüksek günlük sıcaklık farkı 24.1 °C, yağış ortalaması 502.6 mm'dir. Alan Akdeniz ardı orman alanı içinde kabul edilir. Karaçam, kızılçam, Toros Göknarı, Lübnan Sediri, kokar ardıç, boylu ardıç, katran ardıcı saf ve karışık ormanlar oluşturur. Yörenin büyük çoğunluğu (%81) bozuk Koruluk, %27'si ormandır.Göller yöresi ve yakın çevresindeki 65 gölden 31 göl kurumuştur, 11 göl ise kuruma tehlikesi altındadır.
Göller, Hınıs

Mahallenin eski adı, 1554 ve 1928 yılı kayıtlarında "Kahkik", 1902 kayıtlarında ise Ermenicede "şehircik" anlamına gelen Kağkig olarak geçmektedir. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Hınıs Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 180 km, Hınıs ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır. Mahalle, Hınıs'ın güneybatısında olup,  numaralı Hınıs-Karaçoban il yoluna, Şahabettin Mahallesinde, 4,6 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Göller, Sinop

Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Ayancık ilçesine bağlıyken, 16 Mayıs 1934'te Sinop merkez ilçeye bağlandı.
Göller, Çatalpınar

Göller, ismini kışın köy içerisinde tarlaların sularla kaplanmasıyla oluşan gölden almıştır. Zamanla bu göl kurumuştur.15 Şubat 1995 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Göller, Üzümlü

Köy, 1917'den beri aynı adı taşımaktadır. Köyün tamamı merkezi Tokat Almus'ta bulunan Kul Himmet Ocağına bağlı Türkmen Alevilerdir.
Göllet, Şenkaya

Bu yerleşimin bilinen en eski adı Göllet'tir. Ancak 1886 Rus nüfus sayımında "Gellyat" (Геллятъ) ve Erkan-ı Umumiye-i Harbiye'nin 1914 tarihli haritasında "Gelât / Gellât" (كەلات) biçiminde kaydedilmiştir.Göllet köyünün yer aldığı Tao, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biriydi. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi Gürcülerden ele geçirmiştir. Ancak köyün bu dönemdeki varlığına ve eski adına ilişkin kesin bir bilgi yoktur. Bununla birlikte "Göllet" adı "yayla" anlamına gelen Lazca "gola" (გოლა) kelimesinden türemiş olabilir. Öte yandan "Gelat" adı, Gürcistan'daki Gelati'yi andırması açısından da dikkat çekmektedir.Göllet köyü, 93 Harbi'nin ardından 1878 yılında imzalanan Berlin Antlaşması'yla Osmanlı Devleti tarafından Çarlık Rusya'sına bırakıldı. Rus idaresinde "Gelyat" (Геллятъ) biçiminde kaydedilmiş olan köy Oltu sancağının Oltu kazasına bağlıydı. 1886 nüfus sayımında köyde 15 hanede, 46'sı erkek ve 49'u kadın olmak üzere 95 kişi yaşıyordu. Nüfusun tamamı Türk olarak kaydedilmiştir. Göllet köyünün nüfusu 1896 yılında 164 kişiye, 1906 yılında ise 183 kişiye yükselmiştir.Göllet, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde sehven "Kollek" (كولك) adıyla kaydedilmiştir. Bu tarihte köy Erzurum vilayetinin Oltu kazasının Kosor nahiyesine bağlıydı. Bu yerleşim 1940 genel nüfus sayımında Kömürlü nahiyesinin idari merkeziydi ve nüfusu 256 kişiden oluşuyordu. 1946 yılında Şenkaya kazası kurulunca, Kömürlü nahiyesi ve Göllet köyü bu ilçeye bağlandı. Göllet köyünde 1965 yılında 424 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 171 kişi okuma yazma biliyordu. Sonraki bir tarihte Göllet'in adı Kömürlü olarak değiştirilmiş, ancak yakın bir zamanda köye eski adı iade edilmiştir.
Göllü, Artuklu

Göllü, Mardin ilinin Artuklu ilçesine bağlı bir mahalledir. Köy Mardin' in güneyinde 8 kilometre uzaklıkta, Kızıltepe'nin doğsusunda  yaklaşık 15 kilometre uzaklıkta Mezopotamya ovası üzerinde Mardin Merkeze bağlı bir mahalledir. Komşuları Ortaköy, Gökçe ve Aşağı Azıklı köyleri gibi tanıdık köylerdir.Son büyükşehir yapılanmasına göre mahalle olup merkez Artuklu İlçesine bağlanmıştır.
Göllü, Dikmen

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gerze ilçesi Dikmen bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Dikmen ilçesine bağlandı.
Göllü, Dulkadiroğlu

Kahramanmaraş merkezine 10 km uzaklıktadır.Batısında Sarıkaya eski adı ile Homburlu mahallesi, doğusunda Kerhan yeni adı Ulutaş mahallesi yer almaktadır. Kuzeyi Ahır dağı,Bademlik merası, güneyi Maraş ovası ile çevrilidir.
Göllü, Narman

Göllü köyünün eski adı Hohor'dur.  Nitekim 1835 tarihli nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Hohor (خوخور) biçiminde kaydedilmiştir.Hohor köyü, Orta Çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcü yönetiminden ele geçirmiştir. Köyde tamamen ortadan kalkmış olan kilise, bu dönemden kalmış olabilir.Hohor, Osmanlı idaresinin askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği 1835 yılında Çıldır Eyaleti'nin Mamirvan sancağında yer alıyordu. Bu tarihte köyde 21 hanede 89 erkek kaydedilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, köyün toplam nüfusunun yaklaşık 178 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Hohor, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde  Erzurum vilayetinin Tortum kazasına bağlı Narman nahiyesinin köylerinden biriydi. 1940 genel nüfus sayımında köy aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 447 kişiden oluşuyordu. Hohor Türkçe olmadığı işin köyün adı 1959 yılında 7267 sayılı kanunla Göllü olarak değiştirilmiştir. 1965 genel nüfus sayımına göre Göllü köyünde 579 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 69 kişi okuma yazma biliyordu.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Narman Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 115 km, Narman ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır. Mahalle, Narman'ın güneyinde olup,  numaralı Ardahan-Muş (Narman-Köprüköy) devlet yoluna 1,3 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Göllü, Tatvan

Köyün eski adı 1556 yılı kayıtlarında Ağakis, 1902 yılı kayıtlarında Ermenice "sazlar" anlamına gelen Yeğekis, 1928 yılı kayıtlarında ise Ağkis olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 69 km, Tatvan ilçe merkezine 44 km uzaklıktadır. Tatvan'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Bitlis-Van (Tatvan-Gevaş) devlet yoluna 3,5 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Göllüce, Darende

Göllüce; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Göllüce, Kurşunlu

Köy, Çankırı il merkezine 115 km, Kurşunlu ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır. Köy, Kurşunlu'nun güneydoğusunda olup, / numaralı Bolu-Amasya (Kurşunlu-Ilgaz) devlet/uluslararası yoluna, Eskiahır Köyü üzerinden 5,1 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır. TCDD Ankara-Çankırı demiryolu üzerinde köyün adını taşıyan tren istasyonu vardır.
Göllüce, İznik

303 hanede 628 Kadın 637 Erkek Toplam 1265 kişi yaşamaktadır. İznik Gölü kıyısında Bursa yolu üzerinde doğayla iç içe şirin bir köydür. Geçim kaynağı Zeytin ve diğer tarım ürünleridir. Köy, yaşanan toprak kayması sonucu daha yukarıda bulunan Balarım mahallesinden aşağıya inmiştir. İznik Gölü’nün güney kıyılarında, sahilden 1 km. uzaktır. Mahallede Bizans döneminden kalma kalıntılar vardır. İznik’e 15 km uzaklıkta bulunan mahallede yerli halk yaşamaktadır. Mahallenin adı, “bal-arım”dan gelmiş. Göllüce ise, göl kıyısında olmasındandır. Ayrıca Eski Köyler olarak anılan mevkide de kalıntılar vardır. Mahallenin doğusunda bulunan Sarı kaya mevki çok yüksek kayaların bulunduğu bir yerdir. Önceleri buradan geçen Roma yolu, bu kayalıktan geçmesi için, İmparator Neron tarafından büyük bir çalışma yapılmış. Kayalar yarılarak yol açılmış, bu hizmeti nedeniyle de buradaki kayalara bir yazıt yazdırılmıştır. Neron adına yapılan bu yazıt, 1970’li yıllarda yol yapım çalışmaları sırasında yok olmuştur. Mahallede 1927 yılında 348, 1990 yılında 1.063, 1997 yılında 1.854 kişi yaşamaktaydı. Eski Balarım mahalleninde tarihi bir hamam ile ahşap cami vardır. İkisi de kullanılmaz durumdadır.
Göllühüyük, Türkoğlu

1526 yılına ait kayıtlarda Kemer Nahiyesine bağlı Zımmiyan(Gavur Gölü) adıyla mahallenin nüfusu gayrimüslimdir.(41 nefer)1563 yılına ait kayıtlarda ise Müslüman nüfusa rastlanır.(40 gayrimüslim 18 müslüman toplam 58 nefer)Dulkadiroğulları zamanında bir kısım insanların buraya hapsedildiğine ve ölünceye kadar burada tutulduklarına dair bir kayıt bulunmaktadır.Kahramanmaraş il merkezine 29 km, Türkoğlu ilçesine 7 km uzaklıktaki mahallede tarıma gayet elverişli topraklar vardır. Pamuk ve mısır başlıca ekinlerdir.
Gölmarmara

Gölmarmara, Manisa ilinin en küçük ilçelerinden biridir. İsmini ilçe sınırları içerisinde bulunan Marmara Gölü'nden almaktadır. İlçe Ege Bölgesi'nin Kuzeybatı'sında yer alır. Batısında Saruhanlı, kuzeyinde Akhisar ve Gördes, güneydoğusunda Salihli, güneybatısında Ahmetli ve Turgutlu bulunmaktadır. İlçe, Marmara Dağı'nın eteğinde kurulsa da zamanla ovaya yayılmıştır.İlçenin en önemli ekonomik faaliyeti tarımdır. Yaz ayların özellikle kavun, karpuz, sanayi tipi domates, sofralık domates, sanayi tipi kırmızı biber, yeşil biber, üzüm ve zeytin üretimi yoğun olarak yapılırken, son dönemlerde mısır ekimi de artmıştır. Bölgenin eski tarımsal faaliyeti olan tütün üretimi de devam etmektedir. Kış aylarında ise lahana, brokoli, karnabahar gibi ürünlerin tarımı yapılmaktadır.Gölmarmara ile Salihli arasında bulunan Alüvyal set gölüdür. Gölün bulunduğu oluk Gediz havzasına bağlanır. Kuzeybatıdan Güney doğuya doğru uzanan fayların sınırlandırdığı bu alanda, Menderes masifinin formasyonları ve alüvyonlar yaygındır. Marmara Gölü doğal bir set gölü olmasına rağmen,yapay kanalları vasıtasıyla baraj gölü fonksiyonu kazanmış bir göldür. Göle bağlanan kanallar kış aylarında önemli miktarda suyun depolanmasını sağlarken, gölden tarım alanlarına yönelmiş olan kanallarda yaz aylarında sulamaya katılmaktadır. Marmara Gölüne Gediz ırmağından su aktarılmaya başlanmıştır.Gölün sulak alan olarak önemi artmaktadır. Marmara Gölünün bulunduğu sahada Paleozoik yaşlı araziler yaygındır. Bunlar şist ve mermerlerden oluşan fomasyonlardır. Gölün Kuzey batısındaki tepelerde vaktiyle işletilen mermer ocakları şimdi terkedilmiştir. Evliya Çelebinin Mermere (Mermercik) diye bahsettiği Gölmarmara adı bu ocaklardan almıştır. Gölmarmara’nın yanıbaşındaki bu tepeye ‘Marmara dağı’ adı verilmiştir. Marmara Gölünün drenaj alanının 1780 kilometrekare olmasına karşılık kurak iklim koşullarının etkisi altındadır. Gölmarmara yarı nemli ve park görünümlü kuru orman vejetasyonu (Bitki örtüsü) olarak çıkmaktadır. Marmara Gölüne su toplama alanındaki yazın kuruyan küçük derelerden ve Akpınar kaynaklarından su gelmektedir. Kurak geçen yıllarda göl seviyesi düşerken, yağışlı geçen yıllarda yükselmektedir.
Göloba, Balya

Daha önceleri Karabayır köyüne bağlı bir mahalle iken, 21 Haziran 1955'te Karabayır'ın tüzel kişiliğinin kaldırılmasıyla yine aynı köye bağlı Karacaören(Karıncalı), Lüleciler, Karadağ ve Uzunçınar mahalleleri ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Göloba, Bayburt

Köyün eski adı Vartanas'tır. 1530 yılı Osmanlı tahririnde, Vartonas adıyla Bayburd kazasına bağlı bir mezra olarak görülmektedir. 1591 yılı tahririnde sadece erkek nüfus kaydedilmiş olup bu kayıtta Vartanos adıyla köy statüsünde görülen yerleşimde tamamı Müslüman 21 nefer (erkek) yaşamaktadır. 1642 yılı avarız defterinde Vartanas adıyla yer alan yerleşimde tamamı Müslüman 10 hane ile 4 askeri ve 1 dini görevli bulunmaktadır. 1835 yılında erkek nüfusun tespitinin yapıldığı nüfus yoklama defterinde de Vartanas adıyla yer alan köyde, tamamı Müslüman 9 hanede 22 erkek yaşamaktadır.Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da yerleşimin Vartanaz ve Vartanas olarak görülen adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Göloba olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır.
Gölova

Gölova, Sivas'ın en doğusunda yer alan ilçesidir. Batısında Akıncılar ile komşu olan Gölova, kuzeyinde Giresun'un Şebinkarahisar ve Çamoluk ilçeleri, doğusunda ve güneyinde ise Erzincan'ın Refahiye ilçesi ile çevrilidir. 2022 nüfus istatistiklerine göre toplam nüfusu 3,246 olan ilçe, Doğanşar'ın ardından Sivas'ın en az nüfusa sahip ilçesidir.Gölova’nın tarihi M.Ö. 20. yüzyıla kadar uzanmaktadır. İlçenin kuzeyinde yer alan "Söğütlü Göze" mevkiinde Hititlerden kalma kalıntılara rastlanmıştır. Bizans İmparatorluğu ve Trabzon Rum  İmparatorluğu hakimiyetinde kalan ilçe, Fatih Sultan Mehmet’in 1461 yılında Trabzon-Rum İmparatorluğunu fethetmesiyle Osmanlı İmparatorluğu sınırlarına dahil oldu.Eski adı Ağvanis olan Gölova’nın ismi Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesinde geçmektedir. Cumhuriyet döneminde Suşehri ilçesine bağlı bir bucak merkezi iken 29 Şubat 1972'de  belde olan Gölova, 9 Mayıs 1990 tarihinde kabul edilen yasa ile ilçe statüsüne kavuştu.İlçenin içinde yer aldığı Yukarı Kelkit Vadisi havzası, Doğu Karadeniz Bölgesi'nin iç kesiminde, Giresun Dağları'nın güney eteklerinde olmasından dolayı, Karadeniz'in bu yüzünde, Karadeniz ardı iklim görülmektedir. Bu açıdan kısmen Gümüşhane Torul, Artvin Şavşat, Yusufeli, Tokat Reşadiye bölgeleri örnek gösterilebilir. Bölge ılıman ve sert, soğuk iklimin tüm özelliklerini yansıtır. Kelkit Havzası'ndaki mikroklima iklim ve ılıman yapısı ile iklimsel özellikleri ile tarım ürünlerinin Türkiye'de en iyi yetiştirildiği, pek çok farklı iklim ürünlerinin aynı bölgede yetiştiği ve küresel ısınmadan en son ve en az etkilenecek olan bölgelerden biridir. İklime bağlı olarak ilçenin dağlık alanları çam ormanları ile kaplıdır, yer yer meşe ormanları ve yüksek dağ çayırları bulunmaktadır. Yüksek kesimlerde yaylacılık eğilimi hala devam etmektedir. Gölova köylerinin yaylası olan Karnus, bölgenin en önemli yaylalarından biridir. İlçenin kuzey kesiminde de çam ormanları görülmektedir.Kültürü Sivas ilçeleri ile farklı olup güney Giresun kültürü ile aynı kültürü yaşar. Yaylacılık Kızıldağ tarafında yapılmakta olup bu bölgeler çam ormanları ile kaplıdır. Yöre Horon kültürüne sahiptir. Yöresel kemençeciler köy köy gezip düğünlerde kemençe kültürünü icra ederken günümüzde Karadeniz'in genelinde olduğu gibi bu bölgede de Kemençe kültürü yok olma tehlikesindedir ve artık tüm Karadeniz gibi Horonlar tek tipleşmeye başlamıştır. Hâlen köylerde kemençeciler olup, düğünlerde ve köy şenliklerinde kullanılmaktadır. Yörede genellikle Düz Horon, Dik Horon, Alaşağı, 3 Ayak Horonu, Sıksara gibi çeşitli Horonlar oynanır. Bölgede hakim kültür Karadeniz kültürüdür. Karadeniz'in sahil ilçeleri bu bölgeye Ekinciler demektedirler.İlçe Erzincan'ın batı ilçeleri ile aynı ağzı kullanmakta olup, Sivas’ın diğer ilçelerine göre farklılıklar içerir. Refahiye, İliç, Tercan, Suşehri ve Akıncılar ile aynı ağzı kullanır.
Gölova Barajı

Gölova Barajı, Sivas'ta Kelkit Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1981-1990 yılları arasında inşa edilmiştir.Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.300.000 m³, su yatağından yüksekliği 26,00 m, normal su kotunda göl hacmi 65,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 4,85 km²'dir. Baraj 6.150 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Gölova, Menderes

Gölova; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gölpınar Hitit barajı

Gölpınar Barajı, bir diğer adıyla Alacahöyük Barajı, Çorum ilindeki Alaca Höyük'te bulunan MÖ. 2. binyıldan kalma bir Hitit barajıdır.Baraj ilk olarak Türk arkeologlar Hamit Zübeyir Koşay, Remzi Oğuz Arık ve Mahmut Akok tarafından 1935 yılında Alaca Höyük kazıları esnasında keşfedilmiş ve kısmen ortaya çıkarılmıştır. 2002-2007 yılları arasında yapılan kazılarla baraj, Devlet Su İşleri işbirliğiyle Türk arkeolog Aykut Çınaroğlu ve Elif Genç tarafından tamamen kazılmış, onarılmış ve aktif kullanıma başlatılmıştır. Sonuç olarak baraj günümüzde yaklaşık 25.000m³ su taşıyabiliyor ve 20 hektarlık tarım arazisini sulamak için kullanılıyor.Baraj kazılarında bulunan, üzerinde Luvi hiyeroglifleri bulunan bir stel parçası, barajın Tanrıça Hepat'a adandığını göstermektedir. III. Hattuşili'nin eşi Puduhepa, metinlerde "Tanrıça'nın Hizmetçisi" olarak nitelendirilmektedir. Ayrıca IV. Tuthaliya, kıtlık döneminde Hatti ülkesinde 10 adet baraj inşa ettirmiştir. Bu sebeplerden ötürü barajın III. Hattuşili ya da IV. Tuthaliya'nın krallıkları döneminde yaptırıldığı tahmin edilmektedir. 15000 m³ su tutma kapasitesine sahip olan bend 2002 yılında restore edilmiştir.Baraj, Çorum'da, Alaca ilçesinde, Alaca Höyük tepe yerleşiminin yaklaşık 1.5 km güneydoğusunda tepelik bir alanda yer almaktadır. Dikdörtgen şeklindeki baraj, yaklaşık 100 x 110 metre boyutlarındadır. Yaklaşık 2.5m derinliğe sahiptir; günümüzde 25.000m³ olan kapasitesinin daha önceden çok daha fazla olduğu tahmin edilmektedir. Barajın çeşitli kaynak noktaları olmakla beraber, ana kaynak güneybatısında bulunmaktadır. Barajın iki tarafında savaklar bulunup, bir tanesi ise köylüler tarafından tahrip edilmiştir. Havuzun tabanı kille kaplıdır.Barajın batısında, üç adet kaideli duvar bulunmaktadır; bu duvarların biri kumdan, ikincisi kireçten ve üçüncüsü ise andezitten yapılmıştır. Bahsi geçen Hepat'a adanmış stel burada bulunmuştur. Bunun yanında altından bir takı da bulunmuştur ve bu takı Çorum Müzesi'nde korunur haldedir.Remzi Oğuz Arık: Les fouilles d'Alaca Höyük entreprises par la Société d'histoire turque. Rapport préliminaire sur les travaux en 1935. Ankara 1937.Aykut Çınaroğlu, Elif Genç: "Alaca Höyük ve Alaca Höyük Barajı Kazıları ," Kazı Sonuçları Toplantısı Vol. 25.1 T.C. Kültür Bakanlığı, 2003, syf. 278–288.Aykut Çınaroğlu, Elif Genç: "2003 Yılı Alaca Höyük ve Alaca Höyük Barajı Kazıları ," Kazı Sonuçları Toplantısı Vol. 26.1 T.C. Kültür Bakanlığı, 2004, syf. 265–276.Aykut Çınaroğlu, Elif Genç: "2004 Yılı Alaca Höyük ve Alaca Höyük Barajı Kazıları ," Kazı Sonuçları Toplantısı Vol. 27.1 T.C. Kültür Bakanlığı, 2005, syf. 1–6.
Gölpınar, Erzincan

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Handesi olup, Ermenice'de "hantés" sözcüğü "cemyeri, toplantı veya müsabaka veya şenlik yapılan yer" anlamına gelmektedir.
Gölpınar, Samsat

Köy; Adıyaman il merkezine 56 km, Samsat ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır. Atatürk Baraj Gölü kenarındadır.
Gölpınarlar, Boğazkale

Köy, 1928 yılı kayıtlarında Gölpınar Kıbti ve Gölpınar Müslim adında iki ayrı köy olarak geçmektedir. Köy, 1968 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Gölsel ortam

Gölsel ortam, Türkçede lakustrin ortam (İngilizce lacustrine environment ) olarak da bilinir. Biyoloji, balıkçılık ve ziraat alanlarında da kullanılan 'gölsel ortam' belki de en belirgin ve ayırt edici olarak jeolojide kullanılmaktadır. Jeolojide gölsel ortam denilince akla hemen gölde çökelen sedimenter kayaçlar ve yapılar akla gelir. Gölsel ortamda çökelen en önemli sedimanter kayaçlar çakıltaşları ve kumtaşlarıdır. Varvlar (mevsime bağlı ritmik çökeller), çapraz tabakalanma, kaval yapıları, sürüklenme izleri, yük kalıpları ve kuruma çatlakları da önemli sedimanter yapılardır.Varvlar göllerde gözlenen koyu ve açık renkli sedimentlerin ardışık olarak gelmesiyle oluşan çok önemli gölsel, sedimanter bir yapıdır. Varvlar (varve olarak da bilinir), göle gelen sedimanter malzemelerin mevsimsel özelliğini de bir koyu ve bir açık lamina olarak yansıtırlar ve her bir varv bir senelik çökelmeyi temsil eder. Bu nedenle gölsel sedimentlerde varv sayımı ve varvların özellikleri göllerin yaşları ve çökelme ortamı karekteristiklerinin belirlenmesinde çok hayati öneme sahiptirler. Van Gölü'nün en az 14.750 yıldır var olduğu bu varvların sayımıyla ortaya konulmuştur (Landmann ve diğ., 1996).Göllerde çökelen sedimentlerin tane boyları kıyıdan göl içlerine doğru gidildikçe enerjinin azalmasına bağlı olarak genellikle küçülür. Göller kapalı ortamlar olduklarından dolayı gölsel ortamları karakterize eden jeolojik haritalarda da iç içe kapalı formasyonlar oldukça tipiktir. Yani jeolojik devirlerde oluşmuş gölsel ortamların jeolojik haritaları yapıldığında iç içe kapalı, dairesel-elipsoidal kayaç sınırları gözlenir. Gölsel sedimentlerin içinde göl suyunun özelliklerine (tatlı, tuzlu, sodalı) bağlı olarak çeşitli fosiller bulunabilir.Landmann, G., Reimer, A., Lemcke, G. and Kempe, S., 1996, Dating Late Glacial abrupt climate changes in the 14,570 yr long continuous varve record of Lake Van, Turkey: Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology Volume 122, Issues 1–4, June 1996, Pages 107–118.
Göltarla, Samsat

Köy, Adıyaman il merkezine 56 km, Kâhta ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Atatürk Baraj Gölü kenarındadır.
Göltepe, Almus

Göltepe, Tokat ilinin Almus ilçesine bağlı bir köydür. Batum'dan göç eden Lazlar tarafından kurulmuştur.Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Reşadiye ilçesine bağlıyken, 4 Şubat 1987'de Almus ilçesine bağlandı. 1998 yılında Bağtaşı'nın belde statüsü kazanmasıyla bu beldeye bağlı bir mahalle haline geldi. 12 Kasım 2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı yasa çerçevesinde Bağtaşı Belde Belediyesi'nin kapatılması üzerine 2014 yılında tekrar köye dönüştürüldü.
Göltepe, Bafra

Daha önceleri Gökçeağaç köyüne bağlı bir mahalle iken, 17 Mayıs 1955'te yine aynı köye bağlı Bedeş mahallesi ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Göltepe, Varto

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Şexpir olup, Kurmanci'de "şêxpîr" sözcüğü "şeyhdede" anlamına gelmektedir.
Göltürkbükü

27 Aralık 1996 tarihinde Gölköy ve Türkbükü köylerinin "Göltürkbükü" adı altında birleştirilmesiyle belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu. 2018 yılında Gölköy ve Türkbükü ayrı mahalleler oldu.Göltürkbükü yüzölçümü 580.000 m²'dir. Gölköy'ün doğusu ve güneyi yarım adanın tek ormanlık bölgesidir. Diğer yöreler makiliktir.
Gölyaka

Gölyaka, Düzce'nin ilçesidir.Efteni Gölü etrafına kurulduğu için,adına Gölyaka denmiştir ve etrafı dağlarla çevrilidir. İstanbul'a 200 km, Ankara'ya ise 250 km mesafededir.Nüfusun büyük çoğunluğu tarımdan geçinir.Büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık ile fındık en önemli geçim kaynaklarıdır.Bunun dışında küçük çapta olsa da tekstil fabrikaları da ilçe ekonomisine katkı sağlamaktadır.
Gölyaka, Beyşehir

23 Mart 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Gölyaka, Ilgın

Gölyaka; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gölyanı, Pazaryolu

Erzurum'un MÖ. 4900 yıllarında kurulduğu tahmin edilmektedir. Erzurum'u da içine alan bölge tarih boyunca Urartular, Kimmerler, İskitler, Medler, Persler, Parftlar, Romalılar, Sasaniler, Araplar, Selçuklular, Bizanslılar, Sasaniler, Moğollar, İlhanlılar ve Safaviler gibi çok çeşitli kavim ve milletler tarafından idare edilmiştir.1514 yılında şehir ve çevresini fetheden Osmanlılar, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulduğu 1923 yılına kadar bu topraklarda hüküm sürmüşlerdir.Milli mücadele, Milli Birlik ve Bağımsızlık hareketinin temelinin atıldığı Kongre 23 Temmuz 1919 da Erzurum'da Mustafa Kemal Paşa başkanlığında toplanmıştır.Bugünkü Erzurum şehrinin bulunduğu yerde, daha önce tarihin çeşitli dönemlerinde Karin, Karna, Garin, Kornoi, Kalai ve Karnak şeklinde isimlendirilen bir şehir bulunduğu bilinmektedir. Yine aynı tarih dönemlerinde Erzurum Ovası’nın batı bölümünde Erzen, Erzeron isimli bir şehrin var olduğu tarihi kaynaklarla sabittir.Bizans İmparatorlarından II. Teodosious (M.S. 408-450) zamanında Erzurum Ovası’nı doğudan gelen İran saldırılarından korumak amacıyla, Karin şehrine hakim bir tepe üzerinde bir kale inşa edilmiş olup, kale içindeki şehre de imparatorun adına izafeten “ Teodosiopolis” adı verilmiştir. Bugünkü Erzurum şehrinin yerinde kurulmuş olan Karin (sonradan Teodosiopolis) ile Erzurum Ovası’nın batı bölümündeki Erzen şehri iki ayrı şehirdir.Bizans kaynaklarında Teodosipolis olarak geçen şehre, Araplar Kalikala adını vermişlerdir. Kalikala Arapça’da “Kali’nin ihsanı” anlamına gelmektedir. Arap tarihçilerden Belazuri (ölümü 892) ye göre, şehir bu adını kurucusundan almıştır. Bizans döneminde bölgeyi ele geçiren bir beyin karısı olan Kali, bir şehir yaptırmış ve şehre de Kalikala adını vermiştir. Araplar bu isim kendilerine göre Kalikala şehrinde kullanmışlardır.M.S. 1048'de Doğu Anadolu’yu fethetmek üzere Bizans topraklarına giren Selçuklu Türkleri, Yinal oğlu İbrahim Bey komutasında, ovanın batısındaki Erzen (Arze)'i zapt etmişlerdir. Erzen’in bu kuşatmada bir harabe halini almasından sonra, geride kalanlar bugünkü Erzurum şehrinin bulunduğu yerdeki Kalikala’ya sığınmışlar ve şehre de Erzen adı vermişlerdir. Saldırılar sonucunda harap olmuş asıl Erzen şehrine ise Türkler, Kara Erzen demişlerdir. Bu isim zamanla halk dilinde Kara Arza, Kara Arz ve nihayet Karaz şeklinde söylene gelmiştir.Erzurum’la ilgili muhtelif tarihi metinlerde, kitabelerde ve basılan paralarda Erzi-i Rum, Erzen-ir Rum, Arz-ı Rum isimleri kullanılmıştır. Erzurum adı bu isimlerin halk dilinde kullanılmasına göre şekil almış ve günümüze kadar gelmiştir.
Gölyayla, Varto

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "bükümlü" anlamına gelen Kuzik olarak geçmektedir.
Gölyayla, İkizdere

1800'lü yıllarda kurulan köyün eski adı Yunanca Kabaxor olup 1913 yılında"Gölyayla" adını alarak köy statüsüne kavuşmuştur.
Gölyazı, Cihanbeyli

Gölyazı (Kürtçe: Xelika) Konya ili Cihanbeyli ilçesine bağlı bir mahalledir. Belde belediyesi olan Gölyazı yerleşimi, 6360 sayılı kanunla kapatılmış ve Büyükşehir yasasıyla mahalle statüsü almıştır.
Gölyazı, Terme

Gölyazı, Samsun'a bağlı bir mahalledir. 9 Ocak 1997 tarihinde Kabalı köyü ile birleşmek suretiyle belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.Gölyazı Mahallesi yakınlarında Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğüne bağlı Amazon Tabiat Parkı ve Orman Bakanlığına bağlı Gölardı Simenlik Gölü Yaban Hayatı Geliştirme Sahası bulunmaktır.Köyün daha önceden kullanılan resmi ismi İnesilli'dir. Daha önceden Gölyazı'ya bağlı olan Özyurt mevkisi 1989 yılında Gölyazı'dan ayrılarak tek başına bir köy olmuştur.Gölyazı, Terme ilçesine 5 km uzaklıkta olup düz bir arazi üzerine kuruludur. Gölyazı mahallesinde merkezi bir yerleşim olmayıp, dağınık yapılar bulunmaktadır.Gölyazı'da bulunan kavak ormanları dünyanın sayılı ormanlarındandır. Karadeniz'in hemen kenarında olması münasebeti ile 22 km sahil şeridine sahiptir. Sahil şeridi tamamen kumsal olup, çam ormanı ile çevrelenmektedir.Gölyazı mahallesinin kuzeybatısında, Milli Parklar Müdürlüğü Tarafından YHGS İlan Edilen Ve Doğal Kanallarla Birbirine Bağlı Olan Akgöl ve Simenit gölleri bulunuyor. Terme'ye 20 kilometre uzaklıkta olan Simenit Ve Akgöl kanalla  iki göl halindedir. Gölün Simenit denilen bölümü çoğunlukla 1,5 - 2 metre derinlikte olup dibi çamurla kaplıdır. Gölün orta kısımları yer yer 5 metre derinliğe sahiptir. Gölün doğu kısmı ise tamamen sazlık bataklık ile kaplıdır. Ayrıca gölün içerisinde ağaçlarla kaplı bir ada bulunur. Göl içerisinde turna, aynalı, sazan, kefal türlerinde balıklar bulunur. Ayrıca Gölyazı, kuşların göç yolu üzerinde bulunması nedeniyle 200'den fazla farklı kuş türüne ev sahipliği yapar.
Gölyazı, Tuşba

Mahalleye ilk olarak 1900 lü yıllarda Kafkasya dan başlayan göçlerle köye gelinmiştir. İlk zamanlarda köye Mıhkıner ismi verilmiş daha sonra GÖLYAZI olarak değişmiştir.
Gölyolu Höyüğü

Gölyolu Höyüğü, Konya il merkezinin batısında, Akşehir İlçesi'nin kuzeydoğusunda, Yaşarlar Köyü'nün 1 km. kuzeybatısında, Gölyolu Mevkiinde yer alan bir höyüktür. Akşehir Gölü'nün güneydoğusunda, Akşehir Ovası'ndaki höyük hemen hemen ova seviyesindedir. Bu yüzden sürekli sürülmektedir. Bu tarımsal faaliyetler sonucunda yüksekliği kaybolmuş ve buluntular geniş bir alana yayılmıştır.Höyük, Mehmet Özsait ve ekibinin yürüttüğü Konya -  Akşehir Çevresi Tarihöncesi Araştırmaları çerçevesindeki çalışmalar sırasında 1990 yılında saptanmıştır.Yüzey toplamalarında Geç Neolitik Çağ, Erken Kalkolitik Çağ ve Erken Tunç Çağı I. evresine tarihlenen buluntular ele geçmiştir. Mehmet Özsait, tarımsal faaliyetler nedeniyle höyükteki üst tabakalarının tamamen yok olduğunu belirtmektedir.Çanak çömlek buluntuları konusunda Mehmet Özsait tarafından ayrıntılı bir yayın yapılmamıştır. Beyşehir Gölü'nün doğu kesiminde yer alan bir dizi Çanak Çömlekli Neolitik Çağ yerleşmesi vardır. Gölyolu, bu yerleşmelerden kuzeye doğru bir "devam" gibi görülmektedir. Ancak aynı kültürün bir yayılımı olup olmadığı henüz incelenmemiştir.
Gölyurt, İspir

1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 106 km, İspir ilçe merkezine 39 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in güneybatısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (Pazaryolu-Aziziye) devlet yolu yakınındadır.
Gölyüzü, Seydişehir

Gölyüzü; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gölçayır, Akşehir

27 Kasım 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Gölçayır, Köprüköy

Mahallenin eski adı, 1835 ve 1916 yılı kayıtlarında Ekrek olup, Ermenicede "akrag" sözcüğü "çiftlik" anlamına gelmektedir. Daha önceleri Erzurum ili Pasinler ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Köprüköy ilçesine bağlanmıştır.  1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Köprüköy Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 76 km, Köprüköy ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Mahalle, Köprüköy'ün güneyinde olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna, Yağan Mahallesi üzerinden 13,2 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Gölçayır, Ortahisar

Gölçayır mahallesi eski ismi Divranos'dur. Günümüzdeki ismi ise; köy içerisinde geniş bir çayırlık alan olan Gölçayır mevkiinden gelmektedir.
Gölören, Emirgazi

Gölören; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Gölün Altında

Gölün Altında, yönetmenliğini ve senaristliğini David Robert Mitchell'in gerçekleştirdiği 2018 çıkışlı Amerikan  yapımı neo-noir komedi-drama filmi. İlk gösterimini 2018 Cannes Film Festivali'nin ana yarışma bölümünde gerçekleştirecek filmin başrollerinde; Andrew Garfield, Riley Keough ve Topher Grace almaktadır.Topher Grace rolü; Sam'in arkadaşı Sarah'nın ortadan kaybolmasıyla ilgili bir soruşturmada ona yardımcı oluyor.
Gölüstü, Adilcevaz

Köyün eski adı 1902 ve 1928 kayıtlarında Ermenice'de "konacık" anlamına gelen Manik olarak geçmektedir.Köy, Bitlis il merkezine 89 km, Adilcevaz ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Köy, Adilcevaz'ın kuzeybatısında ve /numaralı Ağrı-Bitlis (Adilcevaz-Ahlat) devlet/uluslararası yoluna 6,5 km.'lik bir yolla bağlıdır.
Gömbe

9 Ekim 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Gömböc

Gömböc (Macarca: [ˈɡømbøt͡s]), mono-monostatik olarak adlandırılan, düz bir yüzey üzerinde dururken sadece bir kararlı ve bir kararsız denge noktasına sahip olan dışbükey üç boyutlu homojen cisimler sınıfının bilinen ilk fiziksel örneğidir. Bu sınıfın varlığı, 1995 yılında Rus matematikçi Vladimir Arnold tarafından tahmin edilmiş ve 2006 yılında Macar bilim adamları Gábor Domokos ve Péter Várkonyi tarafından önce matematiksel bir örnek, ardından fiziksel bir örnek oluşturularak kanıtlanmıştır. Mono-monostatik şekiller, çoğu bir küreye yakın olan ve sıkı bir şekil toleransıyla (yaklaşık binde bir) sayısız çeşitte bulunur.
Gömce, Bekilli

Gömce, tarihi geçmişi çok eski olan Ege bölgesinde Denizli'nin Bekilli ilçesine bağlı bir köy iken; 12 Kasım 2012 tarihi itibarıyla büyükşehir yasa tasarısı, Meclis Genel Kurulunda kabul edilerek 6360 sayılı kanun olarak yasalaşması sonrasında, Denizli'nin büyük şehir olması ile köy vasfını yitirmiş ve mahalle olmuştur.Yerleşim yeri ile alakalı en eski bilinen kaynaklara göre Germiyanoğulları Beyliği'nin yıkılmasından sonra Kütahya Sancağı'nın Osmanlı'ya bağlanması ile Osmanlı Devleti'ne bağlanmıştır. 1520 yılında Kütahya Sancağı'na bağlı Şeyhlü Kazası'na bağlı olan 17 köyden biridir. O zamanlar Gömü gibi içeride anlamında olan Gömiçe denilmektedir ve Gömce ismi buradan gelmektedir.
Gömemiş, Tunceli

1935 yılı nüfus sayımında günümüzdeki adıyla Mazgirt'in Pah bucağının bir köyü olan yerleşim, 12 Kasım 1943 tarihinde bağlı olduğu Pah nahiyesiyle birlikte Kalan kazasına bağlanmıştır.
Gömeç Hatun Türbesi

Gömeç Hatun Türbesi, Konya'da, Musalla Mezarlığı'nda, 13. yüzyıldan kalma Anadolu Selçuklu tarzında inşa edilmiş olan türbedir.Büyük bir kısmı kesme taştan, geri kalan kısmı ise tuğladan örülmüştür. Dış görünüş itibarıyla bir kaleyi andırmaktadır. Eyvan kemerlerin içinde mozaiklerle süslenmiştir. Türbenin Anadolu Selçuklu Sultanı Rükneddin Kılıç Aslan'ın karısı IV. Gömeç Hatun'a ait olduğu söylenmektedir.
Gömeç ekmeği

Gömeç ekmeği, çok eskiden beri gelen, değirmende öğütülen mısır unuyla yapılan , bazı yerlerde hala yapılmaya devam edilen ve adı lahanalı ekmek olarak da söylenebilen bir ekmek çeşitidir.Tarihi hakkında pek bilgi yoktur.Gömeç kelimesinin birkaç tane anlamı vardır. Fakat buradaki anlamı mayalı ya da mayasız yağlı ya da yağsız olarak yapılan bir çeşit kül pidesi, ekmeği.
Gömeç, Hani

Gömeç, Diyarbakır ilinin Hani ilçesine bağlı bir mahalledir. Diyarbakır iline 78 km, Hani ilçesine 19 km uzaklıktadır.1990 1999 yıllarında 3 defa yakıldı askerler tarafından Gömeç köyü insanlar şehire göç etmeye zorlandı devlet tarafından işkenceler ölümler devlet eliyle yapıldı
Gömeç, Kastamonu

Köyün adı, 1487 yılı kayıtlarında Gömmece olarak geçmektedir. Daha önceleri Kurtgömeç köyüne bağlı bir mahalle iken, 16 Ağustos 1957'de köy statüsü kazandı.
Gömeç, Kocasinan

Gömeç mahallesi Kayseri-Sivas kara yolunun 20.km'sinde "Şose" diye tabir edilen yerden başlamaktadır. Köye giriş güneybatıdan ve kuzeybatıdan gerçekleşir.Kayserinin kuzeydoğusunda yer alan Gömeç mahallesinin kuzeyinde Güneşli kasabası kuzeydoğusunda Saraycık ve Doruklu köyleri batısında Karaev, Salur ve Karahöyük bulunmaktadır. Mmahallenin güneyinden Kayseri-Sivas-Malatla kara yolu geçmektedir.
Gömeçler, Demirci

Mahalle adının buraya yerleşen Gümüş yörüğünden almıştır. Mahallenin tarihinin yaklaşık bin yıllık olduğu çeşitli kalıntılar ve varsayımlardan tahmin edilmektedir
Gömlek elbise

Gömlek elbise gömlek ve elbise özelliklerini birleştiren elbise'dir.  Genellikle bu elbiseler, erkek gömleği gibi, pamuk veya ipek gibi kumaşlardan yapılır. Bu elbiseler genel olarak daha gevşek bir oturuma sahiptir ve belini tanımlamak için kemere dayanır. Düğme cepheler, elbiseyi çoğu vücut tipi için güzel bir görünüm haline getirir.
Gömleksiz, Tokat

1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı (93 Harbi) sırasında Kars-Sarıkamış yöresinden göç eden gruplardan bir bölümü, Çamlıbel ile Artova arasındaki dağlık alana yerleşmişlerdir (Selük, Sivri, Gömleksiz, Balıbeyi). Bunlara "93 Muhaciri" de denir. Gömleksiz de bu köylerden biri olup, köye aslında şimdiki Kervansaray köyü civarlarından yer gösterilmesine rağmen, inanç ve siyasi nedenlerden dolayı, şimdiki Güzelce Barajı'na yaklaşık 4 km mesafede güneydoğu yönündeki dağlık alana yerleşmişlerdir. 1992 yılında bütün mülkleri Güzelce köyü tarafından satın alınarak ortadan kalkmıştır. Köyün son muhtarı Aslan Durmuş'tur. Şu an Güzelce köyü tarafından yayla olarak kullanılmaktadır. Köyden göç edenlerin büyük kısmı İstanbul ve İzmir'de bir kısmı da Tokat'ta ikamet etmektedirler.Köyde Güllüevi adında bir tekke hala bulunmaktadır. Köylüler buraya adak adayıp kurban kesmekteydiler. Köyde Alevi-Kızılbaş nüfusu bulunmaktaydı. Ayrıca Köroğlu'nun bu yörede de yaşadığı belirtilmektedir. Köroğlu kayaları burada bulunmaktadır.Tokat merkeze yaklaşık 45 km, çevre köyler Güzelce (Fineze), Günçalı (Dinar), Aydoğdu'dur. Güzelce barajı üstünden yapılan yoldan eski yola bağlantı mevcuttur. Köye stabilize yoldan araçlarla ulaşım mümkündür.
Gömme çörek

Gömme çörek (külbastı), genellikle Akdeniz Bölgesi'nin Taşeli yöresine ait yöresel bir yiyecektir. Genellikle akşam oturmalarında, aile bireyleri ya da komşular davet edildiğinde yapılır.Un, su, melengiç, soğan ve tuzdan yapılan gömme çöreğin hazırlanışı ve yapılışı bir hayli zahmetlidir. Bir kap içine yeteri kadar un konup, içine bir miktar su, bir miktar da tuz koyarak elde edilen hamur, el ile oğularak ovularak kulak memesi yumuşaklığına getirilir. Öte yandan, yeteri kadar cırtlık (melengiç) bir tavada kavrulur, sonra da, öğütme veya sürtme taşı diye adlandırılan taşta sürtme el taşı ile iyice öğütülürerek kulak memesi yumuşaklığına getirilip bir kaba alınır. Daha önceden ince ince doğranarak ve bir tavada kavrulmuş olan bir miktar kuru soğan, öğütme taşında sürtülüp bir kap içine alınan melengiçin içine konup güzelce karıştırılır. Elde edilen bu karışım, gömme çörekde iç malzemesi olarak kullanılacaktır. Ekmek açma tahtası (senit) diye adlandırılan aygıtta yapılan hamurdan büyükçe 2 tane beze yapılır ve bunların her biri 1 cm kalınlığında açılır. Ekmek açma tahtasında ilk açılan hamurun üstüne hazırlanan iç, hamurun bütün yüzeyine iyice yayılır. Sonra, diğer beze açılır ve üzeine iç dökülen bezenin üzerine kapatılır ve bezenin kenarları parmak uçları ile iyice bastırılarak alttaki bezeye yapışması sağlanır. Bu işler yapılırken, önceden yakılan ocaklık içindeki odunların bir kısmı köz bir kısmı da kül haline gelmiştir. Ocaklıktaki köz ve küller bir tarafa kürünüp ocaklığın zemini hafif nemli bir bez ile güzelce temizlenir. Hamur çörek, temizlenen zemine konup üzeri önceden kenara alınan kül ve közlerle tamamen örtülür. Ocaklıkta kül ve közlerin altına gömülen hamur çörekin pişmesi için 15-20 dakika beklenir. Hazırlanan hamur burada piştikten sonra bir tepsi içine alınıp bir bıçak ile dilimlere ayrılır ve çay iyi ile birlikte servis yapılır.
Gömmeli batak

3 kişilik oyunda; 4 kağıt yere bırakılır diğer kağıtlar olduğu gibi sırasıyla oyunculara dağıtılır. ihale 7 den açılır king (13)'e kadar gider. Her oyuncunun gireceği ihaleyi yükseltme şansı vardır. eğer kimse ihaleye girmez ise ilk sırada yer alan oyuncu zorunlu olarak ihaleyi almış sayılır. İhaleyi alan oyuncu kozunu söyler ve elindeki kağıtlardan dört tanesini seçer ve kimseye göstermeden diğer yerdeki dört kağıla takas eder. Eğer elinde renkli hiç kart yoksa el yeniden dağıtılır. oyuncunun eline yerden gelen kağıtları herkes görebilir ve oyun bu şekilde başlar.4 kişilik oyunda ise  her turda kağıdı dağıtan oyuncu beklemeli olarak oyuna girer yani kağıtları dağıtan oyuncu dışarıda bekler, bekleyen oyuncu tamamıyla oyundan kopmaz; yerdeki kağıtları görmeden ve ihaleye girecek oyuncu kozunu söyledikten sonra onunla birlikte ihaleye girip girmeyeceğini bildiriyor. ihaleye giren oyuncu batarsa o da batıyor eğer alırsa o da almış sayılıyor.
Gömü, Amasra

Köy, Bartın il merkezine 13 km, Amasra ilçe merkezine 4 km uzaklıktadır. Kuşkayası Anıtı köyün yakınlarında bulunur.