barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Karadeniz deniz altı nehri

Karadeniz deniz altı nehri veya İstanbul Boğazı'nın altındaki nehir İstanbul Boğazı'nın içinden geçen ve Karadeniz'in dibi boyunca akan bir tuzlu su akıntısıdır. Nehrin keşfi, Leeds Üniversitesi'ndeki bilim insanları tarafından 1 Ağustos 2010'da açıklandı. Bu nehir dünyada türünün tek örneğidir. Akdeniz'den gelen deniz altı nehrindeki tuzluluk, İstanbul Boğazı aracılığıyla tuzluluk oranının daha düşük olduğu Karadeniz'e akarak nehri oluşturur.Bilim insanları daha önceden sonar taramasına dayanarak okyanus tabanı boyunca uzanan su kanalları keşfetmişti. Bunların en büyüğü, Amazon Nehri'nin ağzından Atlas Okyanusu'na uzanmaktaydı. Bu kanalların nehir gibi çalıştığından şüphelenilse de, Karadeniz'in altından akan nehrin keşfedilmesiyle bu kanalların nehir gibi çalıştığı doğrulanmıştır. Bu akarsuların gücü ve öngörülemezliği nedeniyle, doğrudan keşfedilmeleri zor olmuştur. Leeds Üniversitesi'nden Jeff Peakall ve Daniel Parsons başkanlığındaki bilim insanı ekibi, Southampton Üniversitesi, Newfoundland Memorial Üniversitesi ve Türkiye'deki Deniz Bilimleri Enstitüsü'ndeki bilim insanlarıyla iş birliği yapmıştır. Ekip, Doğal Çevre Araştırma Konseyi'nin 7 metrelik torpido biçimli otonom su altı aracı "Autosub3"'ü, akıntıya mümkün olduğunca yaklaşmak için kullanmıştır. Nehrin 60 km uzunluğunda, 35 metre derinliğinde ve 0.97 genişliğinde olduğu tespit edilmiştir. Amazon kanalından küçük olmasına rağmen, deniz altı nehri Ren Nehri'den on kat daha fazla su taşımaktadır. Saatte 10 kilometrelik bir hızla akmaktadır, debisi saniyede 22000 m³'tür. Bu nehir eğer bir yüzey nehri olsaydı, dünyanın en büyük altıncı nehri olarak kabul edilecekti.Nehrin yüzey nehirlerinin tipik özelliklerini (nehir kıyıları, taşkın yatakları, şelaleler ve nehrin en hızlı aktığı yer) içerdiği keşfedilmiştir. Nehrin yüzey nehirlerine kıyasla en büyük farklarından biri, akıntılar bir kıvrımdan geçerken gerçekleşir. Su altı nehirlerinde akıntılar bir kıvrımdan geçerken yüzey nehirlerinin tersi yönünde akarlar. Nehir bir yoğunluk akımı olarak çalışır. Deniz tabanı boyunca tortular taşıyan su altı nehri, çevresindeki sudan daha yüksek bir tuzluluk oranına sahiptir. Nehrin keşfinin, deniz biyolojisi, iklim değişikliği ve jeolojik oluşum çalışmaları için çok etkili olması bekleniyordu. Buna ek olarak, nehirden elde edilen bilgiler, su altı petrol ve doğal gaz kaynaklarını kullanmak isteyen petrol şirketleri için yararlı olabilir.
Karadeniz dere taşemeni

Karadeniz dere taşemeni (Eudontomyzon mariae), Türkiye, Gürcistan, Ukrayna, Moldova, Rusya, Belarus, Romanya, Slovenya, Sırbistan, Karadağ, Bulgaristan, Macaristan, Slovakya, Çekya, Polonya ve Avusturya'da asıl olarak Karadeniz'e dökülen dere ve ırmaklarda yaşayan taşemen türü.Taşemengiller familyasının Türkiye'de bulunun tek türü olup Rize'de Gürcistan sınırındaki ırmak ve derelerde görülür. Boyları 15–22 cm dir. Mart-Mayıs aylarında yumurtlar. Ekonomik değeri yoktur.
Karadeniz salkımı

Karadeniz salkımı veya bilimsel adıyla Silene sangaria, karanfilgiller familyasından bir çiçekli bitki türüdür. Tür, bilimsel olarak ilk kez 1967'de Coode ve Cullen tarafından sınıflandırılmıştır. Nüfusu tükenme tehlikesiyle karşı karşıya olan Karadeniz salkımı, Türkiye'nin Batı Karadeniz kıyılarına endemiktir.
Karadeniz'deki balıklar listesi

Karadeniz'deki balıklar listesi hem Karadeniz'deki yerli türlerden, hem de Karadeniz'deki egzotik türlerden oluşur.Listelenen tüm türler kökenlerine göre sınıflandırılır: yerli, egzotik, istilacı, ve tesadüfen bulunan türler (yerli veya istilacı olarak nitelendirilmesi zor türler).Aleksandrov, A. I., 1927: Anchois de la mer d'Azoff et de la mer Noire, leurs origine et indications taxonomiques. Reports of the Scientific Station of Fisheries in Kertch v. 1 (2–3): 37–99.Kessler, K. T., 1860: A zoological voyage to the northern coast of the Black Sea and Crimea in 1858. Kiev: 1–248, Pls. 1–2.Murgoci, A. A., 1940: Étude sur quelques espèces du genre Lepadogaster de la mer Noire. Comptes Rendus des Séances de l'Institut des Sciences de Roumanie, ancienne Académie des Sciences de Roumanie, Bucarest. v. 4 (núms. 5–6): 380—386.Murgoci, A. A., 1964: Contribution à la connaissance des gobiesocides (ordre des Xenopterygii) de la Mer Noire. Revue Roumaine de Biologie Serie de Zoologie v. 9 (núm. 5): 297—306.Pavlov, P. I., 1959: The clupeid genus Alosa in the northwestern part of the Black Sea. Inst. Akad. Nauk. USSR, Kiev: 252 pp.Slastenenko, E. P., 1935: The scorpionfishes Scorpaena of the Black Sea. Doklady Akademii Nauk SSSR, v. 1: 74–80.Slastenenko, E. P., 1938: Les Poissons de la Mer Noire et de la Mer d'Azov. Annales scientifiques de l'Université de Jassy v. 25 (pt 2, núm. 1): 1–196.Slastenenko, E. P., 1955-1956: The fishes of the Black Sea Basin. The fishes of the Black Sea Basin.: 1–711.Ковтун O.A. (2012) Первая находка бычка Gammogobius steinitzi Bath, 1971 (Actinopterygii, Perciformes, Gobiidae) в морских подводных пещерах  западного  Крыма  (Чёрное море) (Предварительное сообщение). Морський екологічний журнал, 3(11): 56.Yankova M., Pavlov D., Ivanova P., Karpova E., Boltachev A., Öztürk B., Bat L., Oral M., Mgeladze M. (2014) Marine fihes in the Black Sea: recent conservation status. Mediterranean Marine Science, 15(2): 366-379.
Karadeniz, Gaziosmanpaşa

Karadeniz, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Gaziosmanpaşa ilçesine bağlı 16 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında Gaziosmanpaşa ilçesine bağlı Yenimahalle, Karayolları, Barbaros Hayrettin Paşa; Sultangazi ilçesine bağlı Cumhuriyet; Esenler ilçesine bağlı Oruçreis; Bayrampaşa ilçesine bağlı Cevatpaşa mahalleleri bulunmaktadır.
Karadeniz-Akdeniz Yolu

Karadeniz-Akdeniz Yolu, Ordu ilinden başlayıp Sivas'ın içinden geçen ve Osmaniye ile Adana sınırlarına ulaşan yolun adıdır. İkişer şerit olmak üzere iki yönden oluşan güzergâhı üzerinde 28 tünel bulunan toplamda 3 etaptan oluşan projenin 88 kilometresi yani birinci etabı Ordu sınırları içinde yer alan projenin 2016 yılı itibarıyla viyadük ve bağlantı yolları tamamlanmıştır.Karadeniz bölgesini İç Anadolu Bölgesi, Doğu Anadolu Bölgesi ve Akdeniz'e bağlayacak olan Karadeniz-Akdeniz Yolunun temeli yaklaşık 140 yıl öncesine dayanmaktadır. İlk kez Osmanlı İmparatorluğu döneminde Sultan II. Abdülhamit'in 1877 yılında Fransız mühendislere projesini çizdirmesiyle başlamıştır.
Karadeniz-Hazar stepleri

Karadeniz-Hazar stepleri veya diğer ismiyle Pontus stepleri, Moldova, Kuzey Kafkasya, Güney Ukrayna, Güney Rusya ve Kazakistan'ın kuzeybatısının küçük bir bölümünü kapsayan, Avrasya steplerinin bir parçası olan geniş bir bozkır arazisidir. Palearktik biyocoğrafik bölgesinin de bir parçası olan bozkırlar, ılıman çayır, savan ve çalılık biyomlarını içerir.Alan, klasik antik çağdaki Kimmerya, İskitya ve Sarmatya'ya tekabül eder.  Bozkır binlerce yıl boyunca, birçoğu Avrupa ile Batı ve Güney Asya’yı işgal etmiş pek çok atlı göçebe kabile tarafından kullanılmıştır.Biyocoğrafyada Ponto-Hazar bölgesi terimi, bu bozkırlarda yaşayan bitki ve hayvanlar ile Karadeniz, Hazar Denizi ve Azak Denizi'nde yaşayan hayvanları sınıflandırırken kullanılmaktadır. Genetik araştırmalar bu bölgeyi atların ilk defa evcilleştirildiği en muhtemel yer olarak tanımlar.Hint-Avrupa halklarının dilleri ve kökenleri üzerine yürütülmüş araştırmalar sonucunda oluşturulmuş Kurgan hipotezi adı verilen bir teoriye göre, Pontik-Hazar bozkırları Proto-Hint-Avrupa dilinin anavatanıdır.Pontus bozkırları Avrupa'da 994.000 kilometrekarelik bir alanı kaplamaktadır. Alan, kuzeydoğu Bulgaristan ve güneydoğu Romanya'da bulunan Dobruca'dan, Güney Moldova, Ukrayna, Rusya ve Kuzeybatı Kazakistan'a uzanır ve Ural Dağları alanın sınırını oluşturur. Bölgeye ekolojik olarak, karışık otlaklar ve ılıman geniş yapraklı ve karma ormanları içeren kuzeyindeki Doğu Avrupa orman-bozkırı bölgesi tarafından sınır çizilmiştir.Karadeniz ve Hazar Denizi, Mezozoik ve Senozoik dönemde var olmuş ve günümüzün Batı Sibirya Ovası'nı içine almış Paratetis'in bir parçası olan Turgay Denizi'nin kalıntılarıdır.Kazaklar, Kalmuklar, Kırım Hanlığı, Volga Tatarları, Nogaylar ve diğer Türki devletler ve kabileler: 15. ve 18. yüzyıllar * Pontik Yunanlar ve Kafkasyalı Rumlar: 15-19. yüzyıllar
Karadere

Karadere, Gümüşhane ve Trabzon illerinden geçip Karadenize dökülen akarsu. Nehir, antik zamanlarda Hyssos veya Hyssus olarak biliniyordu. Nehirde bulunan 2 hidroelektrik santral toplamda 93 MW'lik enerji üretmektedir. Nehrin kaynağı denizden yaklaşık 2200 metre yüksekliktedir ve nehrin uzunluğu yaklaşık 70 kilometredir. Nehrin yatak eğimi %3,1'dir. Gümüşhane'deki Doğu Karadeniz Dağları'nda doğan nehir, Trabzon'un Araklı ilçesinde Karadenize karışmaktadır. Nehrin debisi saniyede 434 metreküptür.Karadere vadisi üzerine 18 Haziran 2019'da taşkın olayı gerçekleşmiştir. Akarsuyun kollarından olan Gülbekli ve Haliloğlu dereleri birleşim yerinde oluşan taşkın; 9 ölü, 1 kayıp ve 4 yaralıya sebep olmuştur. Ayrıca, Çamlıktepe'de 11 konut yıkılmış, Yeşilyurt'ta 30 Çamlıktepe'de 60 ve Yüceyurt'ta 20 dönüm fındıklık zarar görmüştür.
Karadere Barajı

Karadere Barajı, Kastamonu'da, Karadere Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1998-2003 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 2.850.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 90,00 m, normal su kotunda göl hacmi 32,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,10 km². Baraj 6.449 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Karadere Ormanları

Karadere Ormanları. Karadere, Bolu ilinde bulunan ormandır. Bolu ili ve Düzce ili arasında kalan Karadere ormanları Bolu merkeze 20 km uzaklıkta Düzce merkeze ise 53 km uzaklıktadır. Bolu'nun doğa harikası olan Yedigöller'e ise 5 km uzaklıktadır. Bu ormanların içinde Ayı Kayası, sarıçam ve Turan Göbek bölgeleri bulunmaktadır. Ayrıca bu Karadere ormanların içinden Melen Çayı'na bağlanan dere vardır ve içerisinde doğal alabalık (mercan) yetişmektedir.
Karadere, Anamur

Karadere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karadere, Burhaniye

Karadere; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karadere, Görele

Köy, Giresun il merkezine 68 km, Görele ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köy, Görele'nin güneybatısında olup, İlçe merkezine doğrudan bir köy yoluyla bağlıdır.
Karadere, Gündoğmuş

Mahallenin ilk ismi Kızılbağ olarak bilinmektedir. Osmanlı İmparatorluğu döneminde Karadere mahallesi, Güneyyaka, Çaltı, Enişdibi ve Kızılbağ mahallelerinden oluşan büyük bir köy idi. Türkiye Cumhuriyeti döneminde, Karadere ve Güneyyaka olarak iki köye ayrıldı. Karadere mahallesi, Gündoğmuş İlçesinin tarihi oldukça eski köylerinden biri denilebilir. Karadere bir yer adı değil, yöreye yerleşen veya yerleştirilen Türkmen yörükan cemaatinin adıdır. Göçebe olmayıp yaylası köy sınırları içerisinde olan yörüklerdir (Karadere veya Karadereli).Oğuzlar iki kola ayrılır: Birincisi kara, ikincisi de sarıdır. Karadereli birincisindendir. Mahallede birçok eski uygarlıklardan kalma harabeler, anıtlar, mezarlar mevcuttur, ancak geçmiş zamanda bu eserler yağmacılar tarafından yağmalanmıştır.
Karadere, Hendek

İsim eskiden oradaki dereden akan sudan geldiğini bilinir. 19 Ağustos 1930 tarihinde Kocaeli'nin Hendek kazasına bağlı yeni nahiye olduktan sonra, 21 Haziran 1954'te Sakarya ili Hendek ilçesine bağlı nahiye oldu. 2014 mahalli seçimler sonrasında Hendek'e bağlı bir mahalle olmuştur.
Karadere, Keşap

Köy, Giresun il merkezine 23 km, Keşap ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Keşap'ın güneydoğusunda olup,  numaralı Keşap-Karabulduk il yoluna, 1,7 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Karadere, Kırklareli

Köy, 1909'dan beri aynı adı taşımaktadır. Mütareke yıllarında 1922 yılı kayıtlarında, Yunanca'da "karadere" anlamına gelen Mavropótamos ismi kullanılmıştır.
Karadere, Onikişubat

27 Kasım 1993 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Karadere, Seydikemer

29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak Fethiye'ye bağlı bir beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile Seydikemer ilçesine bağlı bir mahalle oldu.Bir tarafı denizle çevrili olan Karadere; Tümtüm, Karaköy, Çukurincir, Gavurağılı, Gölbent, Dodurga köyleri ile komşudur. Yüzölçümü olarak Fethiye'nin en büyük beldelerden biri olan Karadere 1998 yılında belediye olmuştur. Beldeden başlayan plaj, Antalya sınırlarında Patara Plajı adını alır.Karadere plajı halk dilinde Özlen plajı olarak bilinir. Plaj ince kumlu olup, deniz sığdır. Ayrıca Likya yolu'da buradan geçmektedir.Plajın başlama noktasına küçük bir çay dökülmektedir. Bu çay iç kısımlardan gelerek tam burada deniz ile buluşur. Caretta Caretta kaplumbağaları bu sahili kullandıkları için özellikle Mayıs, Eylül ayları arasında plaja araç ile girmek yasaktır.
Karadibek, Kızılırmak

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Çorum ilinin İskilip ilçesine bağlı bir köy iken, 3 Mart 1947'de Çankırı merkez ilçeye bağlandı. Karadibek, 1987 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Kızılırmak ilçesine bağlandı.Köy, Çankırı il merkezine 65 km, Kızılırmak ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır. Köy, Kızılırmak'ın kuzeyinde olup,  numaralı Çankırı-Çorum devlet yoluna, 1,4 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karadibek, Oğuzeli

Karadibek; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karadibek, Siverek

Siverek ilçe  merkezine uzaklığı 45 km'dir. Urfaya il merkezine 60 km uzaklıktadır. Köy yaklaşık olarak 100 haneden fazladır. Köy Şeyhanlı âlaşiretinin kotan kolundandır.
Karadiken, Beyşehir

Karadiken; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karadiken, Ferizli

14 Haziran 1957'ye kadar Kocaeli'nin Kandıra ilçesine bağlı Şeyhler (bugün Kaynarca ilçesi) bucağına bağlıyken Sakarya'nın merkez ilçesine bağlı Söğütlü bucağına bağlanmış ve bu durumu Ferizli ilçe olana dek korumuştur.
Karadikmen, Akdağmadeni

Köy, Yozgat il merkezine 128 km, Akdağmadeni ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Köy, Akdağmadeni'nin kuzeydoğusunda ve TCDD Ankara-Sivas YHT hattı yakınındadır.
Karadikmen, Çamoluk

Köyün eski adı 1522 ve 1916 yılı kayıtlarında Manuzara olarak geçmektedir. Daha önceleri Giresun ili Alucra ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Giresun ili Çamoluk ilçesine bağlanmıştır.Köy, Giresun il merkezine 202 km, Çamoluk ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır. Köy, Çamoluk'un kuzeydoğusunda olup,  numaralı Çamoluk-Şiran il yoluna 5,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karadirek, Sandıklı

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Kalandıras olarak geçmektedir. 29 Şubat 1972 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Karadirlik, Tarsus

1071 tarihli Malazgirt Savaşıyla Anadolu'ya göç eden Oğuz boyları tarafından kurulmuş bir mahalledir.
Karadiğin, Aslanapa

Köy, 1893 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kütahya Merkez ilçeye bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Aslanapa ilçesine bağlandı.
Karadiğinderesi, Meram

Karadiğinderesi; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karadolap

Karadolap, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bulunan Eyüpsultan ilçesine bağlı 21 mahalleden biridir. İdari sınırlarına bakıldığında kuzeyinde Çırçır; kuzey batısında Yeşilpınar; doğusunda Alibeyköy ve Esentepe; güneyinde ise Gaziosmanpaşa ilçesine bağlı Yıldıztabya mahalleleri bulunmaktadır.Mahallenin popülasyonunu 1950 sonrası, o dönem Yugoslavya olan şimdiyse Makedonya ve Kosova'dan göçen Arnavutlar oluşturmaktadır.
Karadon maden kazası

Karadon maden kazası, 17 Mayıs 2010 tarihinde yerel saatle 13:28'de (UTC+03.00), Türkiye'nin Zonguldak ilinin merkezine bağlı Kilimli beldesindeki Türkiye Taşkömürü Kurumuna ait Karadon Müessese Müdürlüğü'nün kömür ocağında meydana gelen kaza.Yerin 540 metre altında meydana gelen grizu patlamasında 30 işçi göçük altında kaldı. Yapılan çalışmalar sonucu 20 Mayıs 2010 tarihinde 28 işçinin cesedine ulaşıldı. 735 metre derinliğindeki kuyuya düştüklerinden şüphelenilen diğer iki işçiye ise olay gününden 100 gün geçmesine rağmen ulaşılamadı.Kaza sonrası hazırlanan rapora göre, galeri açmak için yapılan dinamit patlatma işleminden sonra açığa çıkan metan gazının tahliye edilmemesi patlamaya sebep oldu. Gerekli yalıtımı yapılmayan makinelerden çıkan elektrik ise madendeki gazın alev almasına yol açtı.Patlamanın ardından iki işçi Engin Düzcük ve Dursun Kartal'ın cesedi düştükleri kuyunun 720 metre derinliğinde 8 ay sonra bulunarak yer üstüne çıkartıldı.
Karadona, Karatay

Karadona; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karadona, Çorum

Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Karakaya köyüne bağlı bir mahalle iken, 9 Temmuz 1949'da köy statüsü kazandı.
Karadonlar, Ortaca

Evgele ve Çene mahalleleri daha önceleri Yeşilyurt köyüne bağlı iken, 10 Şubat 1956'da birleşerek Karadonlar adıyla bağımsız bir köy haline geldi. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.
Karadordev Park Stadyumu

Karadordev Park Stadyumu, Sırbistan'ın Zrenjanin şehrinde çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyumdur.Karadordev Park Stadyumunda çoğunlukla futbol müsabakaları yapılmaktadır. Sırbistan'ın FK Banat Zrenjanin takımının maçlarını yaptığı stadyum, 18.700 seyirci kapasitelidir.
Karadoruk, Gürün

Yerleşim 1530 yılı Osmanlı tahririnde, Karatoruk adıyla Gürün nahiyesine bağlı bir mezra olarak görülmektedir. 1872–1873 yılında yerleşim Karatarik adıyla o dönemki Gürün nahiyesine bağlı bir köy olarak görülmektedir. Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulmasıyla 1940 yılı da dahil kendi adını taşıyan Karatoruk nahiyesinin merkez köyü olan yerleşim, 1945 yılı nüfus sayımından itibaren Karatoruk nahiyesine adını verirken merkez köy statüsünden düşmüştür. İlerleyen yıllarda günümüzdeki Karadoruk adını almıştır.
Karadoruk, Vezirköprü

Köy 1877 – 78 yıllarında Artvin’den gelen insanlar tarafından yerleşim yeri olarak seçilmiş Sultan II. Abdülhamit’in adı verilerek Hamidiye ismiyle anılmış. Kesin olarak bilinmeyen bir tarih ten sonra mahallenin, yüksek bir tepenin yamacında olması ve ormanlık bir bölgede olması nedeniyle çevrenin özelliğine uygun bir isim olan Karadoruk denmiş. 1981 yılında Atatürk’ün doğumunun 100. yılı nedeniyle, Türkiye’nin bütün illerinde yapılan bir araştırmada Vezirköprü ilçesinde Cumhuriyet tarihi boyunca mahallede hiçbir adli olay olmadığı için örnek köy olarak seçilmiş ve 100 . yıl örnek köy adı verilmiş, fakat hâlen Karadoruk mahallesi ismi kullanılmaktadır. Mahalleye ödül olarak, besicilik, halıcılık, arıcılık ile ilgili krediler verilmiş, köy konağı yaptırılmış. Telefon hattı verilmiştir
Karadoğa Yaylası

Çok sayıda yüksek dağ vardır, bölgenin en yüksek noktası Halbaba Dağıdır.Ormanları Karaçam, Alaçam, Ladin türü Çam ağaçlarından oluşmaktadır.Yaylada soğuk hava koşulları nedeniyle tarım az olmasına rağmen marul, pancar gibi sebzeler yetiştirilmektedir.Bunların dışında doğada kendiliğinden yetişen ısırgan otu, gücüktene, kuzukulağı gibi bitkilerin yemekleriyapılır.Meyve çeşitliliği açısından en fazla yetişen meyve çilektir. Yöre halkı, pancar çorbası, pirinçli gibi yöresel yemekler yer bunun yanı sıra bölgede yetişen; Yağlıca, Has, Hevlek, Geyik, Ayı,
Karadoğan, Ödemiş

Karadoğan; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karadoğu, Hamur

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "domuzlar" anlamına gelen Xınziran olarak geçmektedir.
Karadul

Kara Dullar, Kafkasya ve Rusya gibi yerlerde düzenledikleri intihar saldırılarıyla tanınan İslamcı kadın grup.Latrodectus mactans veya Karadul, Theridiidae familyasından zeytin tanesi gibi siyah ve parlak örümcek.
Karadurmuşlu, Kırıkhan

Karadurmuşlu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karadut Mevkii

Karadut Mevkii, Adıyaman il merkezinin güneydoğusunda, Samsat İlçesi'nden 10 km. Gritille'den 2 km. mesafede, Fırat kıyısında yer alan bir düz yerleşmedir. İki hektarlık bir alanı kaplayan yerleşme günümüzde Atatürk Baraj Gölü altında kalmıştır.Yerleşme 1977 yılında Mehmet Özdoğan başkanlığında, Atatürk Barajı suları altında kalacak yerleşmelerin belirlenmesi amacıyla yürütülen araştırmalar sırasında saptanmıştır. Daha sonra Gritille kazı ekibince de incelenmiştir. Kazı çalışmaları ise 1984 yılında Gritille Projesi çerçevesinde Schwartz başkanlığında kısa süreli olarak yapılmıştır.Altı açmada yürütülen kazı çalışmalarında mimari kalıntılara ulaşılamamıştır. Yapı ögeleri olarak saptanabilen sadece ana toprak içine açılmış çukurlar ve çok sayıda çanak çömlek buluntusu veren yüzeylerdir.Çanak çömlek buluntuları üç grupta değerlendirilmiştir. Bunlar saman yüzlüler, basit yalın mallar ve el yapımı, kum katkılı mallardır. Saman yüzlü mallar en yoğun ele geçen mal grubudur ve % 74'ü oluşturur. Yüzey renkleri çoğunda açık pembemsi devetüyüdür. Diğer renk kahverengi ve açık sarı devetüyüdür. Çoğu el yapımı olmakla birlikte bazılarının yavaş dönen çarkta yapıldığı anlaşılmaktadır. Çark yapımı kaseler ve kalıpta yapılmış devrik ağızlı kaseler dışında en sık görülen biçimler omurgalı kaseler, dışa açılan kenarlı kaplar ile uzun ve kısa boyunlu çömleklerdir. Bazı örneklerde tırnak izi bezekleri ve çıkıntılar görülmektedir.Basit yalın mallar ele geçen çanak çömlek buluntularının % 24'ünü oluşturmaktadır. Yüzey renkleri çoğunlukla açık sarı devetüyüdür. Açık pembe ya da kahverengimsi devetüyü yüzey renkleri de görülmektedir. İnce kum katkılı bu malların hemen hepsi çark yapımıdır. Biçim olarak açık kaseler, dışa dönük ağızlı kaplar, uzun boyunlu çömlekler ile s profilli kaseler görülür. Bezeme olarak tarak bezemeden, kazı bezemeden, saklı astar bezemeden, boya bezemeden ve kazı çentikli bezemeden söz edilmektedir.El yapımı, kum katkılı mallar ise yapım ve renk açısından saman yüzlü mallara benzemektedir. Biçim olarak küresel çömlekler görülür.Karadut Mevkii yerleşmesinde ele geçen buluntulara dayanılarak yerleşmenin geçici bir kamp yeri ya da üst tabakasının tümüyle tahrip olduğu ileri sürülmektedir.
Karadut, Göksun

Karadut; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karadut, Koçarlı

Karadut, Aydın'ın Koçarlı ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin nüfusu 2016 yılı TÜİK adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre 52 kişiden oluşmaktadır.
Karadut, Musabeyli

Köyün adı 1865 yılından beri aynı olmakla birlikte 1933 yılına ait kaynaklarda Delifakıkaradut ismiyle de yer almaktadır.
Karadut, Suruç

Karadut; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karaekşi Tabiat Parkı

Mersin'in Mut ilçesi, Hacınuhlu köyünde bulunan tabiat parkı  koordinatlarındadır. Mut'a uzaklığı yaklaşık 7 km'dir. 2011 yılında Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından tabiat parkı ilan edilmiştir. 8.5 hektarlık bir alanı kaplar. Park, çınar ağaçları ve kızılçamlardan oluşan bir orman içindedir. Göksu Nehri'ne dökülen bir dere boyunca uzanır. Karaekşi'de alabalık havuzları, restoranlar, çocuk parkları, otopark vb. bulunmaktadır.
Karaelbistan

30 Kasım 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Karaelmas Kemal Köksal Stadyumu

Karaelmas Kemal Köksal Stadyumu, Zonguldak şehrinde bulunan 13.795 kişi kapasiteli stadyumdur. Spor kompleksi içerisinde 1940 yılında inşa edilen stadyum 9.500 kişi seyirci kapasiteli bir açık tribün, 1.500 kişi kapasiteli bir kapalı tribün kale arkasında 1000 kişi kapasiteli misafir takım seyirci tribünü ile diğer kale arkasında 1000 kişilik portatif kapalı tribün olmak üzere 13.795 seyirci kapasitelidir. Çim yüzeyli olup 8 kulvarlı toprak atletizm pisti mevcuttur. Zonguldak Kömürspor tarafından kullanılmaktadır.
Karaelmaslı, Kırıkhan

Karaelmaslı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karaerkek, Gemerek

Köyün adı 1928'den beri aynıdır. Daha önceleri Kayseri'nin Bünyan ilçesi Akkışla nahiyesine bağlıyken, 24 Kasım 1955'te Sivas'ın Gemerek ilçesine bağlandı.
Karaevli boyu

Karaevli boyu Oğuz Kağan Destanı'na göre Oğuzların 24 boyundan biri ve Kaşgarlı Mahmud'a göre Divân-ı Lügati't-Türk'teki yirmi iki Oğuz bölüğünden onikincisi; "Karabölük"lerdir. Belgeleri şudur :  diye tanımladığı bir Oğuz boyudur. Bu boyların Bozoklar kolundan (sağ kolundan) Oğuz Kağan'ın oğlu Gün Han'ın soyundan geldikleri kabul edilir.
Karaevliya, Uğurludağ

Köyün adı, 1925 yılı kayıtlarında Karaevli olarak geçmektedir. Daha önceleri Sungurlu ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Uğurludağ ilçesine bağlandı.
Karafakılı

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kırşehir ilinin merkez ilçesine bağlıyken, 1 Kasım 1933'te Keskin ilçesine bağlandı.
Karafasıl, Pınarbaşı

Yerleşim, 1200 yılı kayıtlarında Ziporea adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.
Karafatma

Karafatma (Blaps spp.), kara böcekgiller (Tenebrioniddae) familyasından karanlık yerleri seven ve ışıktan kaçınan gececi böcek cinsidir.Evlerde (karyola altında bile), kiler, mahzen, hangar, ahır, ambar ve kuş yuvası olan çatılarda bulunurlar. Tahıl, kepek ve diğer tahıl ürünleri başta olmak üzere bitkisel ve hayvansal döküntülerle beslenirler. Tel kurdu (Elateridae) larvalarına çok benzeyen larvaları toprak içinde derinlerde bitkisel döküntülerle beslenen karafatmalar, aynı boyutta ve onlar gibi kara olan Doğu hamam böceği (Blatta orientalis) ile karıştırıldıklarından karafatma adı yanlışlıkla ve çoğu kez hamam böceği için kullanılır.Uzunlukları genelde 1 mm ile 5 cm arasında değişen Tenebrionidae familyasının en irileri 2–3 cm lik boylarıyla karafatmalardır. Bütünüyle mat siyah renktedirler. Fazlasıyla uzun bacaklarıyla da örümceğimsi bir görüntü sergilerler. Bu uzun bacaklılık ailenin çölde yaşayan türlerinde gözlemlenen tipik anatomik farklılaşmadır. Çünkü sıcak çöl kumlarından vücudu korumanın yolu zeminden yükselmeyi sağlayacak olan uzun bacaklarla mümkün olur.Elle ya da karyola altını süpürürken süpürgeyle dokunulunca pis bir koku salmalarıyla tanınırlar. En tipik savunma hareketleri arka ayakları üzerine vücudunun alt bölümünü kaldırıp [a sort of headstand] karın ucunu yukarı doğru uzatmaları ve savunma silahı olan kötü kokuyu salmalarıdır.Moğolistan'da Ayurveda tıp kitaplarında da yer alan Blaps femoralis türünden geleneksel Moğol tıbbında kullanılırSalgıladıkları kimyasalların (= kinonların), deride yanma, kabarcık ya da esmerliğe sebep olduğu Avrupa ve Orta Doğu'da biliniyor.Saldırıya maruz kalınca arka bacakları üzerine bir tür amuda kalkması tipik korkutma hareketidir. Eğer saldırı devam ederse, karın ucunu dikerek, anüs çevresindeki bir bezden salgılanan ve p-benzokinon içeren sarımsı-kahverengi bir sıvıyı birkaç santimetrelik mesafeye fışkırtırlar. Saldırganı (insan derisinde yanma yapar) etkisiz kılan bu silahı pis bir kokuya dönüşür.İçeriğindeki p-benzokinon kimyasalından dolayı tahriş edici özelliği olan savunma sıvıları (insana koku olarak da gelir) diğer böcekler için caydırıcı olsa da bazı asalak böcekler karafatmalara zarar verirler.Blaps lethifera Marsham, 1802 Türkiye Blaps lindbergi Kaszab, 1959 Türkiye Blaps lusitanica Herbst, 1799Blaps mortisaga (Linnaeus, 1758) Türkiye Blaps mucronata Latreille, 1804 Türkiye Blaps murgabiensis A.Bogacev, 1961Türkiye'de halk dilinde yerel olarak karaheççe, kara böcek, osurgan böceği, tıstan adları da verilen karafatmanın Türkçe kaynaklarda görülen "ölü böceği, ölüm böceği" adları Almanca Totenkäfer sözünden, "mezarlık böceği" adı ise İngilizce churchyard beetle sözünün birebir çevirilmesiyle oluşmuştur.NOT: Türkçedeki karafatma adı yanlışlıkla hamam böceğinin sinonimi olarak kullanıldığı gibi kitaplarda Carabidae üyeleri için de kullanılmaktadır.Avrupa'daki "göründüğü evden ölü çıkar" biçiminde özetlenebilecek bir halk inanışından kaynaklanan ve Blaps mortisaga türünün epitetinde [mortisaga: ölüm kehanetçisi] de yer alan bu inanç böceğin kötü şöhretli olmasına yolaçar:
Karaferye

Karaferye veya Karaferya ( Veroya) Yunanistan'ın Orta Makedonya bölgesinde, İmatya vilayetinin (nomos) merkezi olan ve Selanik'e yaklaşık 76 km uzaklıkta 40000 nüfuslu bir şehirdir.Osmanlı İmparatorluğu döneminde Selanik ve Manastır gibi iki önemli şehri birbirine bağlayan yol üzerinde olması nedeniyle Balkanlar'ın en önemli merkezlerinden biriydi. 1924 Nüfus Mübadelesi öncesinde yoğun bir Türk nüfus, ayrıca II. Dünya Savaşı Yahudi Soykırımı öncesinde kalabalık bir Yahudi nüfus barındırmaktaydı.Bölgesel önemi bulunan ticari ve idari merkez sıfatını günümüzde de sürdürmektedir. İyon Denizi sahilinden Türkiye sınırına uzanacak şekilde planlanan Via Egnatia, Selanik'ten önceki çıkışında Karaferye'den (Veria) geçmektedir.Karaferye yakınındaki (13 km.) Vergina'da yakın geçmişte keşfedilen Makedon Kral mezarları nedeniyle bölgenin turistik önemi artmış, mezar alanı UNESCO Dünya Mirası listesine alınmıştır.
Karafuto

Karafuto prefektörlüğü ( Karafuto-chō), Japon İmparatorluğu'nun 1905-1945 yılları arasında Sahalin Adası'nın güneyinde bulunan bir prefektörlüğü idi.1905 yılında yapılan Portsmouth Antlaşması ile Sahalin Adası'nın 50. kuzey enleminin güneyi Japonya'ya verildi. 1907 yılında prefektörlük kuruldu ve başkenti önce Ōtomari daha sonra Toyohara oldu. II. Dünya Savaşı sonunda Ağustos 1945 tarihinde Japonya'nın teslim olmasından sonra Sovyet birlikleri tarafından işgal edildi 1 Haziran 1949 tarihinde prefektörlük lağvedildi.Ağustos 1945'in başında Sovyet saldırısı başladığında Karafuto'da 400.000'den fazla insan yaşıyordu. Çoğu Japon ya da Kore çıkarımı yapıldı, ancak küçük bir Beyaz Rus topluluğu ve bazı Ainu yerli kabileleri de vardı . Ateşkes zamanında yaklaşık 100.000 sivil Hokkaidō'e kaçmayı başarmıştı .
Karagak Muharebesi

Karagak Muharebesi, İmereti Krallığı ve Osmanlı İmparatorluğu'nun Mesheti'nin Karagak bölgesinde karşı karşıya geldiği muharebedir. 1543 yılında gerçekleşen muharebe İmereti zaferiyle sonuçlanmıştır.Samtshe Atabeyi III. Kvarkvare oğlu Kaihosro, Osmanlı İmparatorluğu'nun Imereti'yi işgal etmesini istedi. Erzurum'un Osmanlı  Beylerbeyinin emriyle Kızıl-Ahmedlu olarak da bilinen Musa Paşa, İmereti'yi fethetmesi için 22.000 adamla Samtshe'ye gönderildi. Avrupa'dan gelen topçularla donanmış Osmanlı ordusu, Gürcülerin elindeki Oltisi Kalesi'ni (günümüzde Oltu, Türkiye) kuşattı. Bunun üzerine İmereti Kralı Bagrat, komşu Gürcü hanedanlarına yardım çağrısında bulundu. Sadece Guria Prensi Gurieli yardım etmeyi kabul ederken, Megrelya prensi I. Levan ittifaka katılmayı reddetti. Sonrasında Osmanlıların tarafına geçen I. Levan, hediye ve korumalarla karşılandığı İstanbul'a gitti. Bagrat, birlikleri sayıca fazla olsa da Osmanlılara teslim olmuştur ancak Osmanlı ana ordusu Erzurum'a çekilir çekilmez Oltu kalesine yeniden saldırmıştır. Gürcüler beklenmedik bir şekilde geride kalan Osmanlı garnizonunu imha etmiş ve ana orduyu takip etmiştir. Karagak'ta kesin zafer ilan eden İmereti ordusu, Musa Paşa'yı da savaşta öldürmüştür.Osmanlı birlikleri iki yıl sonra geri dönmüş ve 1545'teki Sohoista Muharebesi'nde kesin zafer elde etmiştir. Sonuç olarak, Samtshe Osmanlı egemenliği altına girmiştir.Samtshe Osmanlı İmparatorluğu'nun vasalı oldu. III. Kvarkvare'nin soyundan gelenler Samtshe Atabeyliği'ni (1628'e kadar) ve Çıldır Eyaleti'ni (1820'lere kadar) yönetti.
Karaganda Hayvanat Bahçesi

Karaganda Hayvanat Bahçesi (Kazakça: Қарағанды ​​хайуанаттар бағы) Kazakistan'ın en eski hayvanat bahçelerinden biridir. Karaganda Hayvanat Bahçesi, 1936 veya 1938 yılında kuruldu. Alan büyüklüğü 435 ha olmasına rağmen sadece 8 ha alanı kullanılmaktadır.1989 verilerine göre, hayvanat bahçesinde toplamda 159 türe sahip (69 memeli, 25 kuş türü, 14 sürüngen türü, 3 amfibi türü, 25 balık türü) 700 hayvan yer almaktaydı. Burada tanımlanan 15 tür Sovyetler Birliği'nde, 14 tür ise Kazakistan SSC'nde bulunmaktadır. 1980'lerde hayvanat bahçesinde 26 yeni hayvan türü ortaya çıkmıştır.1980'lerin sonunda hayvanat bahçesi Karaganda Devlet Üniversitesi, Karaganda Devlet Tıp Üniversitesi, Karaganda Bölge Tarih ve Etnografya Müzesi ile işbirliği yapmaya başladı. O zamandan beri, hayvanat bahçesi toplamda 800.000 kişi tarafından ziyaret edildi.2012 yılında Karaganda Hayvanat Bahçesi'ne yerel öneme sahip, korunan bir doğa bölgesi statüsü verilmiştir. 2013 yılında burada 2.700 hayvanın yaşadığı bildirildi. 2015 yılında bu rakam 1.600'e düşmüştür. 2013 yılında 328 memeli varken, 2015 yılında bu rakam 287 idi. Hayvanat bahçesinde dört tür yok oldu. 2014 yılında kuş sayısı 1249 iken, 2015 yılında 246'dır ve 2 tür azalmıştır. Ayrıca balık türlerinin sayısında da azalma görülmüştür. 2015 yılında hayvanat bahçesinin bakımı için şehir bütçesinden 102,5 milyon tenge ayrılmıştır.
Karagash Tatarları

Karagash/Karaagas Tatarları (veya Karaagas Nogayları), Kafkasya'dan İdil deltasına göç edip, oraya yerleşmiş Nogaylara dahil bir Türk boyudur. Şii Müslüman olup Karaağaç Nogayları olarak da adlandırılırlar.Karagas nogayları (Astrahan nogayları) Astrahan şehri civarında oturmaktadırlar, Karagas Nogayları yıllarca Kazan Tatarı olarak sayılmıştır, ancak aşağıdaki videoları dinlediğinizde şivenin Kazan Tatar şivesinden epey farklı olduğu anlaşılıyor. Karagas Nogay şivesi bazı yerlerde Kazakçayı andırıyor ancak Kazan Tatarcası'na pek benzemiyor. Geçmişte Kazan Tatar kültürünün ve dilinin yoğun baskısı/etkisi vardı, kayıtlara Kazan Tatar olarak geçiriliyorlardı, ancak bugün Karagas Nogaylarda Nogaylık bilinci oluşmaya başlamıştır, adeta yeniden doğmaktadır.Karagaş Nogaylar 16. yüzyılda Nogay Orda'dan ayrılan Küçük Nogay Ordası'nın torunlarıdır, 16. yüzyılın ortalarında Kuzey Kafkasya'daki diğer Nogaylardan ayrılarak Volga-Ural bölgesine çekildiler, 16. yüzyılın ortalarından 18. yüzyılın başlangıcına kadar buralarda kaldılar, 18. yüzyılın başlarında kalmukların etki alanı içindeydiler, 18. yüzyılda Kalmuk Hanlığı'nın bir parçasıydılar, 1771 yılında Kalmuklar Çungarya'ya dönünce bu Nogay grubu Astrahan çevresine yerleşti, 18. yüzyılın ikinci yarısında bugünkü yerlerindeydiler. Karagasların dili Türkolog Leonid S. Arslanovun yaptığı araştırmalara göre Karagas Nogay Lehçesidir. Dışarıdan bakıldığında Avrupai görünümlü insanlardır, genellikle açık tenli, kahverengi saçlı, kahverengi-ela gözlü ve genellikle çok uzun boylu insanlardır, kısa boylu olanlarda vardır. Karagaslar önceleri yoğun olarak Kazan tatar etkisi altında idiler, ancak bugün kendilerinin Nogay olduğu bilincini taşımaktadırlar, Ulusal oyunları Kafkas Nogaylarına benzemektedir. Erkek yırcılar müzik aletleri olmadan konuşmaya benzer bir tarzda Nogay cırları söylemektedirler.Kalım denilen ve oldukça yekün tutan başlık parası adeti Karagas Nogayları zorlamaktadır bu yüzden dışarıdan evlilikler görülmektedir, Önceleri dışarıdan evlilik yapıldığında özellikle tatarlar ve bazen kazaklarla evlilik yapılırken bugünlerde Kafkas Nogayları tercih edilir olmuştur.
Karagaslar

Karagaslar Sibirya'da yaşayan ve oldukça az sayıda olan bir Türk topluluğudur. Sayıları bini aşmamaktadır. Sibirya'daki Türkler arasında en doğu taraflarda oturanlar Karagaslar'dır. Karagas lehçesinin yazı dili bulunmamaktadır. Karagas ağzı Rus ve Moğol etkisinde kalmıştır. Biçim olarak Tuvaca'ya oldukça yakındır. Zaten Karagaslar da Tuvalar'la iç içedirler.
Karagay, Hakasya

Karagay (Hakasça: Харағай / Harağay : çamlık ; Rusça: Карагай / Karagay)— Rusya'da Hakas Cumhuriyetinde Taştıp rayonunda bir köy.Rayon merkezi Taştıp köyünün 8 km kuzeydoğusunda yer alır. Taştıp akarsuyunun havzasında yer alır, Poyzım dağının eteğindedir, Butrahtı akarsuyu sahilindedir. En yakın demiryolu durağı Abazada olup — 33 kmdir.Entsiklopediya Respubliki Hakasiya : [v 2 t.] / Pravitelstvo Resp. Hakasiya; [nauç.-red. sovet.: V. А. Kuzmin (pred.) i dr.]. — Abakan : Polikor, 2007. T. 1 : [А — N]. — 2007. — 430, [2] s. : il., portr. — Bibliogr. v kontse slov. st. — S. 260.
Karagedik, Gölbaşı

Karagedik 1800-1850 yılları arasında Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nden İç Anadolu Bölgesi'ne sürgün edilmiş halktan oluşmaktadır. Bu halktan önce Karagedik'te Dikilitaş halkı bulunmaktaydı. Karagedik Belediyesi 1973 yılında kuruldu. 29 Mart 2009'da mahalleye dönüştü.
Karagol

Karagol (Rusça: Карагол) — Rusya'da Kеmеr Oblastında Tаştаgоl rayonunda Kаlаrı Belediyesinin kapsadığı bir köy .
Karaguz, Düziçi

Osmaniye il merkezine 47 km, Düziçi ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Ceyhan Nehri köyün yakınlarında bulunur.
Karagöbek, Yakutiye

Karagöbek köyü, 1896 nüfus tespitinde Erzurum vilayetinin Sitavuk nahiyesine bağlıydı. Sadece erkek nüfusunun tespit edildiği bu tarihte köyde 53 hanede 138 erkek yaşıyordu. Erkek sayısı kadar kadın eklenince, Karagöbek köyünün toplam nüfusunun 276 kişiden oluştuğu ortaya çıkar.Karagöbek köyü, Birinci Dünya Savaşı'nda Osmanlı ve Rus ordularının çarpışmalarına sahne oldu. Bu yerleşim, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesine göre, Erzurum vilayetinin merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında Karagöbek köyü Erzurum vilayetinin merkez kazasının Dumlu nahiyesine bağlanmıştı ve nüfusu 477 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında köyün nüfusu 594 kişiye ulaşmıştı ve bu nüfus içinde 228 kişi okuma yazma biliyordu.Karagöbek köyü, aynı adla anılan tabyayla da bilinir. Karagöbek Tabyası, köyün 1 kilometre güneyinde, Gürcü Boğazı denilen ve Tortum ile Oltu yollarının geçtiği vadidede 1884 - 1896 yılları arasında inşa ettirmiştir. Birinci Dünya Savaşı sırasında Ruslar, Gürcü Boğazı'ndan Erzurum'a girmek için bu tabyayı hedef almış ve buradaki muharebelerde tabya ağır hasar görmüştür.
Karagöl

Karagöl - İzmir ili, Menemen ilçesinde Yamanlar Dağı'nda bulunan heyelan set gölü ve aynı adlı tabiat parkı.
Karagöl (Borçka)

Karagöl, Artvin'in Borçka ilçesine 25-27 kilometre uzaklıkta bulunan heyelan set gölüdür. Göl alanı, 14 Ağustos 2002'de kurulan Borçka Gölü Tabiat Parkı sınırları içerisinde yer almaktadır. Yıllık ortalama 10.000 kişi gölü ziyaret etmektedir.Bir heyelan gölü olan ve Klaskuri Deresi'nin başlangıcını oluşturan Heba Deresi ile Savgule Deresi tarafından beslenen Karagöl, güneydeki Karaşalvar Tepe (2.333 m) ile Verketil Tepe (2.429 m) arasındaki zirveleri birbirine yakın tepelik kesimde yer alır. Yamaçtan kopan heyelan materyali Savgule Vadisinin önünü kesmesiyle bir göl ortaya çıkmıştır. Heyelan setinin Savgule Deresi tarafındaki bölümü üzerinde biriken sularla biri büyük diğeri küçük iki göl oluşmuştur. Küçük gölün alanı yaklaşık 7 dönüm kadar olup dairesel bir forma sahiptir. Büyük göl ise 50 dönüm alana sahip olup bir üçgeni anımsatmaktadır. Her iki göl bir gidegenle bağlantılıdır. Büyük gölün seviyesi küçük gölden 1-1,5 metre daha yukarıdadır. Gölün 1800'lü yıllarda oluştuğu ileri sürülse de bu bilgiler kesin değildir. Aynı derenin taşıdığı alüvyonlarla dolan gölün derinliği zaman içinde 30 metreden 8 metreye, 56 dönümlük arazisi ise 50 dönüme düşmüştür. Doğa Koruma ve Milli Parklar Rize 12'inci Bölge Müdürlüğü Devlet Su İşleri ile ortak yürüttüğü çalışmada göle dolan alüvyonlar boşaltılmış, gölün çevresi ahşapla desteklenmiş yürüyüş yollarıyla donatılmıştır.İki bölümden oluşan Karagöl’ün bir heyelan gölü olmakla birlikte bir heyelan set gölü değildir. Göl sularının büyük bir kısmının heyelan enkazı üzerinde toplandığı anlaşılmıştır. Karagöl gibi küçük alanlı bir gölün bu kadar büyük bir heyelanın oluşturduğu set gerisinde meydana gelmesi pek mümkün olmadığı belirtilmiştir. Ayrıca gölün, kayan malzemelerin engebeleri arasındaki iki bölümlü alanda biriken sularla oluştuğu belirtilmiştir. İki göl arasındaki kısım da heyelan kütlesinden oluşmuştur. Gölün sığ olması ve seddin önündeki yamacın dikliği de Karagöl'ün enkaz üzerinde yer aldığı ihtimali güçlendirmektedir.
Karagöl (Murgul)

Karagöl, Artvin ilinin Murgul ilçesi sınırları içerisinde küçük bir göldür. Türkiye'de Karagöl adını taşıyan birkaç gölden biridir.Karagöl, Murgul ilçesi ile Damar köyünün önemli doğal alanları içerisinde yer alır. 2600 metre yükseklikteki Tiryal Dağı'nın eteğinde bulunmaktadır.
Karagöl (Çubuk)

Karagöl; Ankara'nın Çubuk ilçesinde bulunan doğal bir göldür. Yer aldığı arazi bakımından volkanik domlar arasında kalmış olan Karagöl, küçük ölçekli bir krater gölüdür. Karagöl Tabiat Parkı bu gölün çevresine kurulmuştur.Ankara şehir merkezine 68, Çubuk'a ise yaklaşık 30 kilometre uzaklıkta bulunan göl; Kızılcahamam yakınlarındaki Kavak Dağı ile Yıldırım Dağı'nın kesişim noktasında konumlanmıştır. Deniz seviyesinden ortalama 1630 metre yüksektedir. 70 metreye kadar derinliği ölçülen gölün yüzölçümü 23,5 hektardır. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü tarafından yapılan analizlerde etrafı volkanik kayaçlarla kaplı olan bir krater gölü olduğu saptanmıştır. Jeolojik buluntular bu kayaçların günümüzden yaklaşık olarak 12 ile 21 milyon yıl öncesine tarihlendiğini ve Alt-Orta Miyosen döneme ait olduğunu gösterir. Volkanizma ürünleri orta asidik karakterli olup andezitik, dasitik ve kısmen riyolitik özellikler taşımaktadır.Her iki tarafı da yamaçlarla çevrili olan gölün biyotopu incelendiğinde meşe, ardıç, kavak ve çam gibi ağaç türleri ile laden ve buğdaygiller familyasına üye bitkiler göze çarpar. Sazan ve alabalık ise gölde doğal olarak yetişen balık türlerindendir. Bulunduğu bölge tabiat parkı ilan edildikten sonra gölün kıyı şeridine set çekilmiştir. Açık yeşil renkli suyun içinde makrofit yaşamı gözlemlenir.Coğrafi olarak İran-Turan flora bölgesinin kuzeybatı sınırında yer alan Karagöl'ün etrafındaki bitki formları, bazı karakteristik özellikleriyle civar yörelerden ayrışan bir mikroklima teşkil etmektedirler. Daha kuzey bölgelerde yayılım gösteren, Avrupa-Sibirya flora bölgesine ait bazı üyelerin Karagöl etrafında da yetişiyor olması dikkat çeken özelliklerden biridir. Titrek kavak, kara gürgen, Kafkas ıhlamuru, çınar yapraklı akçaağaç, ova akçaağacı, Toros akçaağacı, fındık, akçaağaç yapraklı üvez ve kuş üvezi göl çevresindeki gür ormanları oluşturan başlıca cinslerdendir. Karaçam ve sarıçam da yoğun olarak yayılış gösterir.Bölgede yapılan bir çalışmada gölden toplanan bryophyta örnekleri incelenmiş; araştırma sonucunda toplam 7 familyadan 12 cinse ait 27 kara yosunu ve 1 ciğer otu türü tespit edilmiştir. Elde edilen taksonların dörtte üçü akrokarp özellik gösterirken geri kalanlar ise pleurokarp olarak sınıflandırılmıştır. Gölde mevcut bulunan kara yosunu familyalarının genellikle Pottiaceae, Brachytheciaceae, Grimmiaceae, Leskeaceae ve Orthotrichaceae olduğu görülür. Orthotrichum, Syntrichia ve Tortula ise en çok türe ev sahipliği yapan cinslerdir.
Karagöl (Şavşat)

Karagöl, yamaç araziden kopan heyelan kitlesinin vadi önünü kapaması sonucu çanakta biriken suların birikmesiyle oluşmuştur. Karagöl'ün yüzey alanı 5 hektar ve en derin noktası 33 m olup göl suyu hafif alkalidir. Göl alanı, Karagöl-Sahara Millî Parkı içerisinde yer almaktadır.
Karagöl Tabiat Parkı (İzmir)

Karagöl Tabiat Parkı, İzmir ilinin Menemen ilçesinde Karagöl mevkiinde yer almaktadır.  bir alanı kaplamaktadır. Karşıyaka ilçesine  uzaklıkta bulunmaktadır.Gölde suya batık olarak yaşam süren Myriophyllum spicatum (sucivanperçemi) baskın türlerden biridir. Göldeki diğer dikkat çekici türler Potamogeton crispus (su sümbülü) ve Potamogeton lucens (telsu sümbülü) bitkileridir. Çayır aşamasında Agrostis stolonifer (tavşanotu), Trifolium fragiferum (çilek üçgülü) gibi türler görülür. Salix alba (söğüt) ağaçları göl çevresini çevreleyerek ağaç tabakasını oluştururlar. Kimi söğüt ağaçları üzerinde Hedera helix (duvar sarmaşığı) bireylerine de rastlanır. Söğüt ağaçlarının bitiminden itibaren Pinus brutia (kızılçam), Pinus nigra (karaçam), Cupressus sempervirens (servi) ağaçları egemenliği ele geçirir.Solucanlar, yumuşakçalar, salyangoz, eklem bacaklılar, akrepler, kırkayaklar, tesbih böcekleri, çiyanlar, çekirgeler, ağaçkakanlar, arılar, karıncalar, kurbağalar, kaplumbağalar, kertenkeleler, yılanlar, atmacalar, doğanlar, bülbül, karatavuk, ispinoz, sığırcık, kargalar, kirpi, köstebek, sincap, fare, tilki, sansar, gelincik, yaban domuzu mevcuttur. Gölde ise Sazan balığı vardır.Günübirlik kullanım alanı, Çadırlı ve Karavan Kamp alanı olarak hizmet vermektedir. İçerisinde piknik masaları, çeşme, çocuk oyun alanı, yürüyüş yolu, Kır Lokantası, Büfe bulunmaktadır. Tabiat Parkına toplu taşıma araçlarıyla ulaşım sağlanamamaktadır.
Karagöl Yaylası

Karagöl Yaylası, Sakarya ili, Taraklı ilçesi sınırlarındaki yayladır. İlin büyük yaylalarından olan Karagöl 567 hektar büyüklüğe, 1.100 m yüksekliğe sahiptir..Sakarya merkeze 99 km, Taraklı'ya 6 km'si stabilize, 22 km uzaklıktadır. Her aracın çıkabileceği yaylaya en yakın yerleşim 6 km ile Uğurlu Köyü'dür. Yayla çevresi köknar, kayın ve çam ağaçlarının kapladığı yoğun orman ile çevrilidir.Karagöl'e Taraklı, Mahdumlar, Kemaller köyleri üzerinde ulaşılır. Kemaller köyü ve yayla çevresinde Roma zamanına uzanan belirsiz kalıntılar mevcuttur. İlkbahar ile birlikte; Mahdumlar, Esenyurt, Kemaller, Avdan, Dışdedeler, Tuzla, Uğurlu ve İçdedeler köylüleri yaylaya çıkar. Cuma günleri pazar kurulur.Karstik bir çöküntü arazisi olan yayla ilkbaharda sular ile kaplanır. Sular düdenler ile yeraltı akışına karışır. 1130 m yüksekliğindeki yaylaya giriş ücretlidir. Kamp yapılabilen alanda, göletten balık tutulması da serbesttir. Alanda kaynak suları ve tuvalet bulunur. Sakarya Büyükşehir Belediyesi ilkbahar ve sonbaharda rutin doğa yürüyüşleri düzenlemektedir.
Karagöl Yaylası Sarıçamı

Karagöl Yaylası Sarıçamı, Sakarya ili, Taraklı ilçesi, Karagöl Yaylasında bulunan sarıçamdır (Pinus sylvestris). Olağan dışı bir büyüme gösteren bu ağaç 200 yaşında, 17 m boyunda, 1,5 m çapında ve 4,5 m çevreye sahiptir. Bu sarıçam, Orman ve tarım Bakanlığı tarafından 16 Aralık 2015 tarihinde tabiat anıtı ilan edilmiştir.
Karagöl, 19 Mayıs

Mahalle, 1837 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Samsun merkez ilçeye bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de 19 Mayıs ilçesine bağlandı. Karagöl; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Karagöl, Adıyaman

Köyün eski adı, 1928 yılı kayıtlarında Ağdikan olup, Ermenicede "ağdik" sözcüğü "tuzlacık" anlamına gelmektedir.
Karagöl, Elmalı

Karagöl, Antalya ili, Elmalı ilçesi sınırlarında bulunan kurutulmuş karstik göl. Avlan Gölü ile birlikte Elmalı Polyesi içinde bulunur. 1974 yılına kadar Karagöl 2440 ha büyüklüğünde idi.Karagöl, Avlan Gölü ile birlikte tarım arazisi elde etmek amacıyla 1976-1980 yılları arasında kurutulmuştur. Elde edilen tarım arazileri () köylülere kiralanmıştır.Göllerin kurutulması ile çevrede sıcaklıklar yükselmiş, yağış miktarı azalmış, yeraltı suyu seviyesi düşmüştür. İklim değişimi ile yöredeki elma tarımı durma noktasına gelmiş, diğer ürünlerde önemli kayıplar olmuştur. Köylülerin gölün yeniden oluşturulması amacıyla Çevre ve Orman Bakanlığı’na başvurması sonucunda Avlan Gölü'nde su tutulmaya başlanmıştır. Karagöl tabanındaki turbaların yanması ve çökellerin topaklaşması ile 2 m'ye yakın çökmeler olmuştur.Karagöl'de Kazan Pınarlarının çıktığı küçük bir alan, karstik kaynakların güçlü çıkışından dolayı kurutulamamıştır.