Kuzma Petrov-Vodkin

Kuzma Sergeevich Petrov-Vodkin, (Rusça: Кузьма Сергеевич Петров-Водкин) (1878, Khvalynsk - 15 Şubat 1939, Leningrad) önemli Rus ressam ve yazar.Kuzma Petrov Vodkin Saratov'un dışında Khvalynsk (şimdi Engels)'de bir ayakkabıcının oğlu olarak doğdu. Sanatla tanışması ikon ressamlarından ders almaya başlamasıyla çocukluk dönemine rastlar. Petrov Vodkin sanatta hâlâ kendisini gösteremedi. Samara'da Şimendifer Okulu'na girmek için küçük bir tersanede bir yaz işinde çalıştı. Sınavlarda başarısız olduktan sonra, 1893'te Fedor Burov'un sanat derslerine döndü.Nisan 1895'te Burov öldü ve Petrov Vodkin Saratov çevresindeki diğer ressamlarla çalışmaya başladı. Şans eseri annesinin işvereni çok ünlü bir mimar olan R. Meltzer'i davet etti. Petrov Vodkin bu konukla tanıştırıldı ve Sankt-Peterburg'da sanat üzerinde çalışması için davet edilecek düzeyde hayran bıraktı. Eğitimi yerel tüccarların yardımsever ödemeleriyle finanse edildi. Petrov Vodkin'i cesaretlendiren Saratov'un tanınmış ressamı Borisov Musatov ile bu eğitim sırasında karşılaştı.St. Petersburg'da 1895'ten 1897'e kadar Baron Stieglits okulunda eğitim gördü. Moskova Resim okuluna gitmeden önce yontma ve mimari üzerine çalıştı. Valentin Serov, Isaak Levitan ve özellikle Konstantin Korovin'in öğrencisiydi. 1901'de ders almak için Anton Aschbe'yle birlikte Münih'e yolculuk yaptı. 1904'te mezun oldu.1906'da Paris'teyken Sırp göçmeni Maria Jovanovic ile tanışıp evlendi. Ömrü boyunca eşi olarak kaldı. İki kızları vardı, doğrulanmadığı halde bir çocuğunun küçükken öldüğü söylenir.Fakülte yıllarında Petrov Vodkin, Rus Ortodoks Kilisesi ile çatışmaya girdi ve Samara'da ki bir şapelde çalışması kabul edilemez bulundu. İlk çalışmalarından bazıları fazla erotik bulundu. İyi olarak bilinen ilk işi Rüya çağdaş Rus ressamlar arasında bir tartşmanınn kıvılcımlarını başlattı. Resimlerinin başlıca savunucusu Alexandre Benois ve başlıca kötüleyicisi Ilya Repin'di. Böylece çalışmaları zamanın iki büyük ressamı tarafından tartışılmaya başlandı. O zamanın diğer büyük çalışmaları Boys at play ile en önemli ikonik çalışması olan Bathing of a Red Horse'yi kapsar. Bundan hemen sonra gelenler, anında klasik oldu ve sanatçı için bir kanı ve ticari marka oluşturdu.Sanatsal gelişmelerinin safhaları sırasında, Ortodoks ikonunun estetikliğini parlak renkler ve farklı düzenlemelerle birlikte kullandı. Onun çalışmalarının genellikle kutsal değerlere hakaret ettiği ve erotik olduğu sanılırdı.Petrov Vodkin 1924'ten 1926'ya kadar ailesiyle birlikte Fransa'da yaşadı. 1922'de Rus şair Anna Ahmatova'nın bir portresini yaptı.During his earlier years, Petrov-Vodkin developed his "spherical perspective": a unique twist that distorted the drawing as to represent the viewer high enough to actually notice the spherical curve of the globe.He used it extensively through his works like Death of a Comissar and In the Line of Fire, which make the observer seem more distant, but actually close. It is argued that this twist has been built upon Byzantine perspective - an inverted perspective used in iconography.Petrov-Vodkin used darker tones with time, but his paintings became more detailed. He started painting still life and portraits, stepping further away from his previous themes.With help from the Soviet government, he made several trips across the Soviet Union, producing many works with didactic purposes.1927'de Petrov Vodkin'in akciğerlerinde tüberküloz olduğu saptandı. Birkaç yıl boyunca resme ara vermek zorunda kaldı. Bu süre içerisinde edebiyata döndü. Üç büyük yarı otobiyografik cilt: Khvalynshk, Euclid's Space ve Samarkandia'yı yazdı. Bunlardan ilk ikisi en iyi Rus edebiyatıyla eşdeğer düzeyde düşünülür. Resme dönüşü şüpheliydi: teknik ressamlığı karikatür gibi oldu ve konuları genellikle hicivliydi. 1930'lu yıllar sırasında Stalinist kültürel politikalar ve 1937-1939 boyunca yaşanan Büyük Temizlik'in sebep olduğu boğucu atmosfere atfedilir. Bu dönemin dikkate değer işlerinden bir tanesi Alarm (1934) temelde zamanın huzursuzluğunu gösterir.1960lar'ın ortasında kadar, Sovyetler Birliği'nde Petrov Vodkin neredeyse unutulmaya yüz tutmuştu, Sosyalist gerçekçlik için uygun değildi.Yine de, Nikita Khrushchev zamanında tekrar keşfedildi ve resmî olarak büyük Rus ressamları arasına girdi.Petrov-Vodkin'in yazdığı yarı otobiyografik kısa romanlar; Khlynovsk, Euclid's Space ve Samarkandia uzun bir süre unutulduktan sonra, 1970'li yıllarda tekrar yayımlandı. Bunların içerisinde en önemlisi ikincisidir ve önemli ayrıntılarıyla bir sanatçı olab Petrov-Vodkin'in dünya görüşünü iletir.