barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
I. Bartholomeos

I. Bartholomeos doğum adıyla Dimitris Arhondonis (Yunanca: Πατριάρχης Βαρθολομαῖος Αʹ, Patriarchis Bartholomaios A; d. 29 Şubat 1940, Zeytinliköy), İstanbul Ortodoks Patrikhanesi Patriği ve İstanbul Başpiskoposu.Tarihten günümüze 270. ve mevcut Patrik ve İstanbul Başpiskoposu'dur. Doğu Ortodoks Kilisesi hiyerarşisinde primus inter pares (eşitler arasında birinci) kabul edilmekte ve dünyadaki tüm Rum Ortodoks mezhebine mensup Hristiyanların dini önderliğini yapmaktadır.Türkiye Cumhuriyeti vatandaşıdır. Askerliğini Türk ordusunda yedek subay olarak 1961 ile 1963 yıllarında yapmıştır. Türkçe, Latince, Antik Yunanca, Yunanca, Fransızca, İngilizce, İtalyanca ve Almanca bilmektedir.Görev süresi boyunca dinler ve mezhepler arası diyalog konusunda çalışmalarda bulunmuştur.  Dünya çapında dini hoşgörü, dini özgürlükler, insan hakları ve ekoloji konularında etkinliklerde bulunmuştur. Çevrenin korunması konusunda önayak olduğu çalışmalar, ona Yeşil Patrik' unvanını kazandırmıştır.
I. Basarab

I. Basarab veya Kurucu Basarab (Rumence: Basarab Întemeietorul; 1270-1351/1352) bir voyvoda'dı ve sonrası Eflak Voyvodalığı'nın ilk bağımsız hükümdârdı. Basarab, Kara Radu'nun varisiydi.26 Temmuz 1324'de bir kraliyet mektubu göre Basarab, Macar Kralı I. Karoly'ın buyruğu altına girdi. 1325'de Basarab isyanlar başlattı. Severin Banlığı'nı aldı  ve Günay Macaristan'a baskın düzenledi. Basarab, Mihal Şişman ile Sırp Krallığı karşısında savaştı lakin Velbazhd savaşında mağlup oldu. Kısa bir aradan sonra Karoly Eflak topraklarını işgal etti lakin Eflaklar, Posada Savaşı'nda Macar ordusuna pusu kurdu.Basarab'ın torunları  iki yüzyıl için Eflak toprağında hüküm etti. Basarab'ın babası Tokdemir'di. Basarab Kuman veya Peçenek kökenlidi.
I. Bayan

567 yılında Gepidler'in ezeli düşmanı Lombardlarla iş birliği yaparak Gepid Krallığı'nın büyük bölümünü sona erdirmişlerdi. Bu zaferin hemen ardından I. Bayan liderliğindeki Avarlar, Zadunavja'yı merkez alarak Pannonia'ya yerleştiler ve Lombardları İtalya'nın kuzeyine göç etmeye ikna ettiler. Kavimler Göçü'nün son büyük dalgasına neden oldular. Yerleştikleri bu topraklardan Bizans'a bağlı toprakları yağmalamak için seferler düzenlediler. Bizans İmparatoru kendisini tehdit eden Gepidlerin yenilmesinden memnun olmuştur. I. Bayan, 568 yılında Bizans'ı tehdit ederek vergi istemiş ve isteğinin yerine getirilmemesi halinde Bizans topraklarını yerle bir edeceğini söylemiştir.Barbar kavimleri birbirlerine karşı kışkırtmada başarı sağlayan Avarlar, Bizanslılarca İskitya bölgesine saldırmaya ikna edilmişlerdir. Bu teklifin bu denli cazip görünmesinin nedeni adı geçen bölgenin o ana dek fethedilmeniş olmasıydı. Bu bölgeyi ele geçiren Avarlar kısa süre sonra Panonya'ya geri dönmüşlerdir.Yetenekli ve savaşçı lider I. Bayan komutasında Avarlar, bir süre Bizans'ın Slav saldırılarına sahne olan kuzeybatı sınırlarını korumak karşılığında Bizans'tan haraç almıştır. Bizans İmparatorluğu'nun elinde olan, Pannonia bölgesinde yer alan Sirmium şehrini iki yıllık kuşatmanın ardından 582 yılında ele geçirip, yıkmıştır. 587 yılında Bizans İmparatoru'nun Tiveri'nin kendisine gönderdiği takviye birliklerle I. Bayan, Slav kabilelerini Yunan Yarımadasında yenmiştir.602 yılında ölen I. Bayan'ın hükümdarlığının sonunda Avar Kağanlığı, batıda bugünkü Avusturya'dan doğuda Pontik bozkırlarına uzanan bir imparatorluk haline gelmişti. Yerini II. Bayan aldı.
I. Bedreddin İbrahim Bey

Babası Bedreddin Mahmud Bey'dir. Ağabeyi Hacı Sûfi Burhâneddin Musa Bey 1312 yılında babası Mahmud'un yerine geçti. Fakat kısa süre sonra İbrahim taht iddiasında bulundu ve 1318'de isyan etti. İç savaşın ayrıntıları bilinmemekle birlikte, İbrahim'in Mısır Memlûk Devleti elçisi olarak görev yapan ünlü Arap gezgin İbn Battuta'ya göre, Memlüklerin yardımıyla tahta çıktı. 1332-1340 yılları arasında kardeşi Alâeddin Halil Mirza Bey lehine tahttan çekildi. Halil'in ölümü üzerine ancak eski unvanına geri döndü. Ölüm tarihi kesin değildir. Ancak Kilikya Ermeni Krallığı'na sefer düzenlediği 1343'ten önce ölmüş olamaz.
I. Behrâm

I. Behrâm (h.: 273–276), Sasani Devleti'nin dördüncü hükümdarıydı. Sadece bir sene tahtta kalan kardeşi I. Hürmüz'den (272–273) sonra kral oldu. Onun yönetiminde Zerdüştçülük dışında kalan Hristiyanlık, Yahudilik, Budizm ve Maniheizm gibi dinler Kartir'in dini politikası nedeniyle zulme uğradılar. Maniheizm'in kurucusu Mani onun döneminde hapse atıldı ve öldürüldü.Teoforik ismi I. Behrâm (I. Wahram veya  I. Warahran; 𐭥𐭫𐭧𐭫𐭠𐭭, ) Eski İranca Vṛθragna'''dan türeyen Orta Farsçadaki Warahrān (telaffuzu Wahrām)'ın yeni Farsçadaki halidir. Ad Yunancaya Baranes, Ermeniceye Vahagn/Vrām, Gürcüceye Baram ve Latinceye Vararanes'' olarak geçmiştir
I. Beka Cakeli

I. Beka Cakeli (Gürcüce: ბექა I ჯაყელი; 1240 - 1306), 1285'ten öldüğü tarihe kadar Samtshe Atabeyliği'nin prensliğini yapmış Cakeli hanedanı üyesidir. Saltanatı döneminde Acara, Şavşeti, Klarceti, Lazeti, Tao, Kola, Artaani ve Cavaheti'nin çoğu Samtshe Atabeyliği'nin parçasıydı. Beka'nın saltanatı sırasında Samtshe Atabeyliği, Gürcistan Krallığı'ndan siyasi olarak bağımsız bir devlet olarak var oldu. İlhanlıların vasalı olan Beka, İlhanlılara düzenli haraç ödüyor ve seferlerine katılıyordu. Samtshe Atabeyliği bağımsız olmasına rağmen, Gürcistan ile ilişkilerini sürdürmüş ve Beka'ya Gürcü kralı tarafından Mandaturuhutsesi (:en:Mandator) unvanı verilmiştir. Türkler, Beka'nın yönetimi sırasında Anadolu Selçuklu Devleti'nin güneybatı sınırlarında daha aktif olmuştur. Beka Selçukluların saldırılarını savuşturmayı başarmıştır.  Gürcistan'ın Trabzon İmparatorluğu üzerindeki siyasi etkisini sürdürmesini destekliyen Beka, kızı Ciacak'ı Trabzon İmparatoru II. Aleksios evlendirdi. Beka'nın diğer kızı Natela, Gürcistan Kralı II. Demetre ile evlendi ve V. Giorgi'yi doğurdu. Sonraki Gürcistan kralı olan Giorgi, babası Demetre'nin Moğollar tarafından idam edilmesiyle birlikte dedesi Beka'nın sarayında büyüdü.
I. Boer Savaşı

I. Boer Savaşı 16 Aralık 1880 ile 23 Mart 1881 tarihleri arasında gerçekleşen elmas ve altın kontrolü üzerine bir savaştır. İlk topyekûn savaş olma özelliğini taşır. Boerler (Afrika'da yaşayan Hollandalılar), İngilizlere karşı Gerilla taktiği kullanmıştır. İngilizler, Boerlerin çiftliklerini yakmış, kadınlarını ve çocuklarını alıp esir kamplarında tutmuşlardır. Savaş Boerler'in zaferi ile sonuçlanmıştır. Madagaskar ve Vietnam'da Fransız sömürgesi başlamıştır.
I. Bolesław Chrobry

Cesur Bolesław ya da I. Bolesław Chrobry, (d. 967 - ö. 17 Haziran 1025), 992'den 1025'e kadar Polonya dükü, ve 1025'teki ilk Polonya düküdür.
I. Boris

I. Boris ya da Boris-Mihail (Bulgarca: Борис I.) (ö. 2 Mayıs 907), 852-889 yılları arasında hüküm süren Tuna Bulgar Devleti'nin ve Ön Bulgarların ilk Hristiyan hanı. Hristiyanlığa geçtiğinde "Mihail" adını aldı.Tahminen 850 yılında Sırbistan'da çıkan taht kavgası ve otorite boşluğunu değerlendirmek isteyen I. Boris, Sırbistan'a saldırdı. Ancak, başarısız oldu ve hatta, oğlu Vladimir esir düştü. Bunun üzerine Sırplar ile barış antlaşması yapan I. Boris, 863 yılında ittifak içinde olduğu Fransa kralına Hristiyanlık dinini kabul edeceğini bildirdi. Bulgar ordusu, müttefiği olan Fransa kralı Karlman'a yardıma gitmişken, Bizans imparatoru III. Mihail'in donanması Karadeniz'e indirildiğindi. I. Boris bunun üzerine, III. Mihail'e Hristiyanlığı kabul edeceğini ve kendisine din adamları göndermesini istemiştir. Bir süre sonra I. Boris ve yakın çevresi Hristiyan olmuştur. ve Bulgar kilisesi, Konstantinopolis Patrikhanesi'ne bağlanmıştır. Bulgar hanı, bundan sonra "knez" unvanını kullanıp Boris-Mihail adını almıştır. Hristiyanlığın kabulü ile, devletteki Protobulgar unsuru Slav unsuru içerisinde erimiş ve Tuna Bulgar Devleti, Hristiyan-Slav görünümü kazanmıştır.Knez Boris-Mihail, 889 yılının başlarında tahttan çekilmiş ve bir keşiş olarak manastıra kapanmıştır. Yerine oğlu Vladimir Rasate geçmiştir.Bulgarian historical review (2005), United Center for Research and Training in History, Published by Pub. House of the Bulgarian Academy of Sciences, v.33:no.1-4.Gjuzelev, V., (1988) Medieval Bulgaria, Byzantine Empire, Black Sea, Venice, Genoa (Centre culturel du monde byzantin). Published by Verlag Baier.
I. Borso (Ferrara dükü)

I. Borso (1413 - 20 Ağustos 1471) Ferrara dükü ve 1450'den ölümüne kadar yönettiği ilk Modena ve Reggio dükü idi. Ayrıca Este Hanedanı'nın bir üyesiydi.Borso, III. Niccolò ve metresi Stella de' Tolomei'nin gayri meşru oğluydu. Borso, 1 Ekim 1450'de Markiliğin başına geçti.18 Mayıs 1452'de İmparator III. Friedrich tarafından Dük olduğu kabul görüldü. 12 Nisan 1471'de Aziz Petrus Bazilikası'nda Papa II. Paulus tarafından Ferrara dükü ilan edildi.Borso, devleti için yayılmacı, ailesine soylulaştırma politikası izledi. Genellikle Venedik Cumhuriyeti ile iyi anlaştı ve hem I. Francesco hem de Medici Hanedanı'na düşmancıl bir politika izledi. Bu rekabetler, Molinella Savaşı'na yol açtı.
I. Bořivoj (Bohemya dükü)

I. Bořivoj (852 - 899), ilk Bohemya Dükü ve Přemyslid hanedanının atası. Saltanatı 870'lerde başlamıştır.
I. Bukka Raya

Bukka ಬುಕ್ಕ್ ya da I. Bukka Raya, 1356-1377 yılları arasında Vijayanagar İmparatorluğu'nu yöneten, Sangama Hanedanı'ndan ikinci hükümdar.I. Bukka Raya'nın hayatı, abisi I. Harihara'ya nispeten çok az bilinmektedir ve yaşamı hakkında çeşitli teoriler vardır. Bir teori Bukka ve Harihara'nın Kuruba adlı bir kabilede doğduklarını, Warangal kralının ordusunda komutanlık yaptıklarını belirtir. Bir savaşta Warangal kralı Delhi sultanı Muhammed bin Tuğluk'a yenilince Bukka ve Harihara esir alınarak Delhi'ye gönderilmişti. Burada her ikisi de Müslüman yapıldı. Bukka ve abisi nihayetinde kaçmış ve Hindu inanışlarına geri dönerek Brahmin bilge Vidyaranya'nın tesiriyle Vijayanagar Krallığı'nı kurmuşlardı. Başka bir söylenti ise onları Hoysala İmparatorluğu'yla aralarında bir bağlantı kurar. Bu söylentiye göre onlar Karnataka'nın Hampi yakınlarındaki bir yerleşim yerinde doğmuşlardı ve bu yüzden Hoysala İmparatorluğu'nun doğal varisleriydiler. Bu teorilerin doğruluğu halâ tartışmalıdır.Bukka Raya 21 yıllık hükümdarlığında, Güney Hindistan'daki krallıkların çoğunu fethederek hem ülke topraklarının genişlemesini sağladı, hem de ülke hazinesinin zenginleşmesini sağladı. O, Arcot'taki Shambuvaraya Krallığı'nı ve Kondavidu'daki Reddileri yenilgiye uğratarak 1360 yılına kadar Penukonda'nın çevresinin tamamını ilhak etti. 1371 yılında Madurai Sultanlığı'nı yenilgiye uğratarak güneydeki topraklarını Rameswaram'a kadar genişletti. Bukka döneminde Bahmani sultanları ile birçok çarpışma yaşandı. Bu çarpışmalar ilk olarak I. Muhammed Şah döneminde başladı. 1374 yılında, Bahmanilerden Tungabhadra ve Krishna nehirleri arasındaki bölgeleri almış, Goa'da kontrolü sağlamış ve Orissa'yı ele geçirmişti. Jaffna Krallığı ve Malabar ise haraçgüzar devlet haline gelmişti. Bukka Raya devletin başkentini Anegondi'den Vijayanagar'a taşımıştı. I. Bukka Raya 1380 yılı civarlarında öldü ve yerine II. Harihara geçti.Chopra, P.N. T.K. Ravindran and N. Subrahmaniam.History of South India. S. Chand, 2003. ISBN 8121901537
I. Béatrix (Bigorre)

I. Béatrix (Fransızca: Béatrix Ire de Bigorre; d. y. 1064 – ö. sonra 14 Ekim 1095), Bigorre kontesidir.Kontes Béatrix, Bigorre kontu II. Bernard ve kontes Étiennette'nin kızıdır ile kont Raymond'in kardeşidir.
I. Cabir es-Sabah

Şeyh Cabir Bin Abdullah (1770–1859) (Cabir I, Birince Cabir ya da Cabir El-Eyş) (Arapça: الشيخ جابر بن عبدالله الصباح) Kuveyt'in Es-Sabah ailesinden üçüncü melikesiydi ve 1814 – 1859 yılları arası hizmet verdi. Yerine geçtiği I. Abdullah es-Sabah'ın en büyük oğluydu.İngilizler Bin Abdullah'a Kuveyt'i koloniye çevirmek için danışmışlardı ama Bin Abdullah bu teklifi reddederek Kuveyt'in bağımsız bir devlet olduğunu hatırlattı.
I. Callixtus

Papa Aziz I. Callixtus (d. ? - ö. 223) Şehiti olan papadır. Roma İmparatorları olan Elagabalus ve Alexander Severus döneminde yaşamıştır.Doğduğu yer ve tarih bilinmemektedir. Döneminde yaşayan yazarlar belgelerinde ondan önce gelen tüm papalardan daha çok sadık olduğunu bildirmektedirler. Hatta bazı yazarlar onun için "Bir köle kadar sadıktı" demişlerdir. Bunu  sözlerin çok olası nedeni Callixtus'un din adamı olmadan önce köle olmasıydı. Sonunda bu kölelikten kurtulmak için kaçtığı, yakalandığı ve sonradan tekrar kaçıp ve denizi yüzerek kaçmayı başardığı ve böylece, Katolik Kilisesinin himayesine girdiği belirtilmektedir.Kilisenin himayesine girince, çevrede kişiliği bakımından çok sevilmiştir. Kendisinden önce Roma Piskoposu ve papa olan Zephyrinus döneminde tutulup yükselmiştir. Sonunda 217 yılında "Papa" seçilmiştir.Ancak, bazı Hristiyanlar onun bu ilerlemesine karşı çıkmışlar ve ona aleyhinde tutum sergilemeye başlamışlardır. Bazıları onu zehirlemeye  çalışmışlar ama başarısız olmuşlardır. Bu, tıpkı Papa Zephyrinus döneminde olduğu gibi, bir karışılık hatta ayaklanma ortaya çıkartma tehlikesi doğurmuş ve duruma hakim olmak isteyen Callixtus kendi aleyhinde olan birçok din adamını Roma'dan uzaklaştırmıştır. Böylece, olası bölünmeyi engellemiştir. Bu sayede Hristiyanlar arasında ve çevresinde sevilmeye başlanmıştır.Ancak, düşmanları hala artmaktaydı. Sonunda 14 Ekim 222'de, bu düşmanlarından bir Hristiyan piskopos tarafından zehirlenip öldürülmüştür. Birçok kişi tarafından Hristyan şehiti mertebesine eriştiği kabul edilmiştir. Hristiyan halk arasında bu büyük üzüntüye sebep olmuştur. Suçlular, kanlı bir şekilde tenkil edilmişlerdir. Papa I. Callıxtus, günümüzde Callixtus mağara mezarı (katakomb) adı ile bilinen mezarına gömüldü ve aynı yıl, onun adına heykel dikilmiştir."Wikisource" websitesinde "Chapman, Henry Palmer  (1913) "Pope Callistus I" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 3" maddesi  Online: Callistus I Catholic Encyclopedia (1913)/Pope Callistus I   - Wikisource, the free online library"Louis Marie Olivier Duchesne, "Calixtus I" Encyclopaedia_Britannic (1911) Vol. 5 Online: wiki/ 1911_E Encyclopædia _Britannica/Calixtus#Calixtus_I  Wikisource, the free online library
I. Carlo Tocco

I. Carlo Tocco, 1411'den 1429'da ölümüne kadar hüküm süren Epir Despotu. Gayriresmî ilişkiden beş tane çocuğu olmuştur. Dönemini anlatan bir eser (Tocco Kroniği) yazılmıştır. Yunancada yazılmış bu eser 1375-1425 arasındaki olayları anlatır.
I. Carloman

28 Haziran 751 senesinde Kısa Pepin'in oğlu olarak dünyaya geldi. Hakkında fazla bilgiye ulaşılamayan Carloman, babası Kısa Pepin'in ölümüyle birlikte Karolenj İmparatorluğu'nu abisi Şarlman ile yönetmeye başladı. Babası Kısa Pepin ülkeyi iki kardeş arasında bölmüştü ve iç kısımları yönetmeyi Carloman'a bırakmıştı. Carloman'ın ömrü fazla uzun sürmedi babası Kısa Pepin'in 768'de ki vefatından sonra kendisine ayrılan bölümü yönetmeye başlayan Carloman 4 Aralık 771 senesinde öldü ve toprakları abisi Carolus Magnus'a geçti.
I. Carol

I. Carol, tam adı Hohenzollern-Sigmaringen Prensi Karl Eitel Friedrich (Sigmaringen, 20 Nisan 1839 - Sinaia, Romanya 27 Ekim/10 Ekim (Eski ve yeni tarihlemeye göre) 1914), Romanya prensi (1866-1881), daha sonra Romanya'nın ilk kralı (1881-1914).Uzun yönetimi sırasında askeri ve ekonomik alanlarda Batı'yı örnek alan önemli gelişmeler sağlamakla birlikte, büyük ölçüde kırsal özellikler taşıyan ülkenin temel sorunlarını çözmekte başarısız kalmıştır.Köken olarak bir Alman prensi olan Carol, Prens Hohenzollern-Sigmaringenli Karl'ın ikinci oğludur.Dresden ve Bonn'da öğrenim gördükten sonra, Danimarka'ya karşı yapılan Düklükler Savaşı'na (1864) Prusya subayı olarak katıldı. Romanya prensi Alexandru Cuza'nın Şubat 1866'da tahttan indirilmesinden sonra, kuzeni olan Fransa imparatoru III. Napolyon'un üstü kapalı desteğiyle, Romanya tahtına aday gösterildi. Nisan 1866'da yapılan Plebisitle prens oldu. Romanya prensi seçildikten sonra, Osmanlı Devleti'nin karşı çıkmasına, Avusturya ve Rusya'nın ise çekimser bir tavır almalarına karşın, III. Napolyon'un desteğiyle tahtı ele geçirdi.Temmuz 1866 Anayasası ile kendisine önemli yetkiler sağladı. Reform yapmak istediyse de aristokrasinin feodal ayrıcalıklarının yarattığı engelle karşılaştı. Alman yanlısı tutumundan dolayı 1870-1871 Fransız-Alman Savaşı sırasında gözden düştü.1871'de çıkan yerel bir ayaklanmada, tahttan çekilmenin eşiğine geldi. 1877'de Rusya, Osmanlı Devleti'ne savaş açınca prens Carol çarla ittifak yaptı, 1877-78 Osmanlı-Rus Savaşı'nda, Plevne'deki çarpışmada ordunun başında yer alarak halkın sevgisini yeniden kazandı. 9 Mayıs 1877'de Osmanlı İmparatorluğu'na karşı bağımsızlığını ilan etti.Ayastefanos Antlaşması (3 Mart 1878) ile Romanya'nın bağımsızlığı ve egemenliği tanındı; ancak, Berlin Kongresi (Haziran-Temmuz 1878), çar II. Aleksandr'ın baskısıyla, Carol'u, Dobruca karşılığında (Rusya'nın ele geçirdiği) Güney Besarabya'yı vermek zorunda bıraktı. Carol, 22 Mayıs 1881'de krallık tacını giydi.Çarın Berlin'deki tutumunu affetmedi, 1883'te Almanya ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ile gizli antlaşmalar yaptı. Bununla birlikte, I. Dünya Savaşı'nın başında (1914) Romanya, 1883 anlaşmalarına ve kralın isteğine karşın tarafsız kaldı.Tüm umutlarını yitiren Carol, iki ay sonra öldü.Carmen Sylva takma adıyla şair olarak ün kazanan Prenses Wiedli Elisabeth ile 1869'da yaptığı evlilikten hayatta kalan çocuğu olmadığı için, tahta varis olmak üzere, yeğeni Hohenzollernli Ferdinand'ı evlat edindi.Kentlerdeki sanayi ve finans çevrelerinin gelişmesine önem veren I. Carol bunda büyük ölçüde başarılı oldu. Ayrıca ülkede silahlı kuvvetleri kurup geliştirdi. Kırsal kesimdeki sorunlara aynı ilgiyi gösterememesi, özellikle de köylülerin toprak gereksinimini karşılayamaması, yaklaşık 10 bin kişinin hayatına mal olan kanlı bir köylü ayaklanmasına (1907) yol açtı. Devlet yönetimine saygın ve kararlı bir yapı kazandırdıysa da, siyasi partilere karşı fırsatçı yaklaşımı ülke yönetimindeki bazı olumsuz özelliklerin sürüp gitmesine neden oldu.
I. Celestinus

Papa Aziz I. Celestinus (d.??,  Roma, Batı Roma İmparatorluğu (günümüzde İtalya) - ö. Roma, Batı Roma İmparatorluğu (günümüzde İtalya). 10 Eylül 422 ile 26 Temmuz 432 döneminde papalık yapmıştır. Liber Pontificalise göre, papalığı 3 Kasım'da başlamıştır. Fakat, Tillemont, tarihi 10 Eylül olarak gösterir.431 yılında, İstanbul Patriği Nestorius'un lanetlendiği Birinci Efes Konsili'ne kişisel olarak katılmasa da bir delegasyon yollamıştır.
I. Cenevre Konferansı

I. Cenevre Konferansı, 20 Temmuz 1974'te Türkiye'nin Kıbrıs Harekâtı ile Kıbrıs'a askerî müdahalesinden sonra 22 temmuzda ateşkes ilan edilmiş ve Türkiye, Yunanistan, İngiltere dışişleri bakanları Cenevre'de anlaşmak için bir araya gelmişlerdir. ABD, Sovyetler ve BM'nin gözlemci olduğu, Denktaş ve Klerides'in Türk ve Rum toplumları adına katıldığı görüşmeler sonunda 31 Temmuz 1974'te çıkan kararlar uygulanmadığı için Türk ordusu harekâtına devam etmiştir.
I. Charibert

I. Charibert (517/520/521-Aralık 567). Paris kralıydı. I. Clothar'ın oğluydu. 556'da Chlothar, Charibert ve Guntram'ı isyan eden üvey annesi Chunna ve üvey kardeşi Charm'a karşı gönderdi. Müzarekeler sırasında üvey kardeşleri Limousin'de saklanıyordu. Müzarekelerde sonuç alınmayınca ordular savaş hazırlıkları yapmaya başladı. Bu sırada fırtına savaşı engelledi ve Charm babalarının öldüğünü söyleyen sahte mektuplar gönderdi. Charibert ve Guntram sonrasında hemen Burgonya'ya döndüler. Clothar 561'de öldüğünde krallık Paris (Charibert), Orléans (Guntram), Soissons (Chilperic) ve  Reims (Sigebert) olmak üzere dörde bölündü.
I. Charles (Flandre kontu)

1083'te Danimarka'da doğdu ve 1127'de Brugge'de öldü. Danimarka Kralı Aziz IV. Knud ile Kont I. Robert'in kızı Adele Flandre'nin oğlu. Haçlı Seferleri'ne katıldı. Kuzeni VII. Baudouin Hapkin'in yerine geçti. Flaman Beylerinden biri tarafından öldürüldü.
I. Charles (anlam ayrımı)

I. Charles (Avusturya-Macaristan imparatoru) ya da I. Karl (Avusturya-Macaristan imparatoru) veya IV. Károly Macaristan kralı (1887-1922)
I. Charles'ın mahkemesindeki hakimler

I. Charles'ın mahkemesindeki hakimler, 1649 yılında İngiltere, İskoçya ve İrlanda kralı I. Charles'ı yargılayarak idam cezasını imzalayanları anlatır. 1660 yılındaki Restorasyon sürecinin ardından bu kişiler yargılanmış ve çeşitli cezalara çarptırılmışlardır.Mahkeme bileşimi şu şekildeydi; 3 asilzade, Londra şehri ihtiyar heyetinden 4 kişi, 22 baron ve asilzade, 3 general, 34 albay, yüksek mahkeme üyesi 12 yargıç, 3 bürokrat ve Avam Kamarasındaki çok sayıda milletvekili.1660 yılındaki monarşisinin restorasyonuyla birlikte kralı idama mahkûm edenlere karşı yasal işlem başlatılmıştır. 1660 yılında 1 kişi idam edilmiş, 9 kişi idam edilmiş, sürüklenmiş ve dörde bölünmüştür. 1662 yılında 3 kişi daha asılmış, sürüklenmiş ve dörde bölünmüştür. Bazı kişiler affedilmiş, 19 kişiye ise ömür boyu hapis cezası verilmiştir. Suçlu bulunan 3 kişi mahkemeden önce öldükleri için mezarları açılmış ve naaşları asılmıştır. II. Charles döneminde bu yargılamalardan 7 kişi İsviçre'ye, 4 kişi Hollanda'ya ve 4 kişi de Almanya'ya kaçarak kurtulmuştur. 3 hakim 1661 yılında New Haven Connecticut'da bir araya gelmiştir. Hayatta kalan tüm hakimler 1680'li yılların sonuna doğru ölmüştür.
I. Chilperic

I. Chilperic (539-584). Neustrasya kralıydı. I. Clothar'ın oğluydu. Soissons, Amiens, Arras, Cambrai, Thérouanne, Tournai ve Boulogne-sur-Mer payına düşmüştür.
I. Christian (Danimarka kralı)

I. Christian (Şubat 1426 - 21 Mayıs 1481) Kalmar Birliği altında İskandinav hükümdar. 1448-1481 yılları arasında Danimarka, 1450-1481 yılları arasında Norveç ve 1457-1464 yılları arasında İsveç kralı. Ayrıca Finlandiya Büyük Dükü.1460 yılında, amcası Schleswig Dükü Adolphus ölümünden sonra, Christian Schleswig Dükü ve Holstein Kontu oldu.
I. Clemens

Papa Aziz  I. Clemens  (D. ??,  - Ö. 99 Chersonesos Taurica, Roma İmparatorluğu eyaleti (günümüzde Kırım, Rusya), MS 92-99  döneminde papalık yapmıştır. Clemens Romanus olarak da bilinir. Aziz Papaların 4. sırasında yer almaktadır.Papa Aziz I. Clemens hakkında fazla bilgi bulunamamaktadır. Papalığından önceki hayatına ilişkin bilgiler çok azdır. Papa Petrus döneminde, Roma Piskoposluğunu yürüttüğüne dair belgeler vardır. Bu piskoposluk döneminde, ona azizlik unvanını uygun gördüler. Piskoposluğu döneminde, Hristiyanlığı uygun bir dille insanlara anlatıyor ve insanlara Hristiyanlığı sevdiriyordu. Dolayısıyla halk arasında hoşgörü, sevgi ve saygı kazanmıştır.Papa Petrus, şehit edilince ondan sonra yerine gelen Linus ve Anacletus papa olmuştur. Tahmin edilenin  aksine, onlara karşı papa hakkı iddiasında bulunmamıştır. Dolayısıyla, papalar arasında en sabırlı ve hoşgörülü papa olarak bilinir.Anglikan Kilisesi ve Lutheran Kilisesi, ilk kurulduğu yüzyıllarda sayılı papayı aziz saymaktaydı. Ancak, sonraki zamanlarda şehit edildiği ve yüksek kişiliği, 12 havariden olması sebebiyle "Aziz" olarak sayılmaktadır. Ortodokslar, 24 Kasım-25 Kasım arasında onun yortusu olarak kutlarlar.Papa I. Clemens, yüksek kilise görevlilerine yazdığı ünlü mektubunda yaşlılara iyi davranılmasını, yoksullara yardım elinin uzatılmasını, yardımlaşmayı ve dayanışmayı öğütlemiştir. Clemens, papalar arasında ilk papa tacını ve papalık kıyafetleriyle tanınan papadır. Ondan sonra, papalar bu kıyafetleri ve tacı giydiler.Hristiyan düşmanlığı azalsa da Roma'da hala devam ediyordu. IV. yüzyılda yazılan bir belgeye göre Papa I. Clemens imparator Trajan döneminde gemi ile Chersonesos Taurica, Kırım'a sürgüne gönderilmiştir. Kırım'a varınca bir taş ocağında çalışmaya yollanmıştır. Oradaki tutuklu ve sürgünlerin susuzluk çektiğini görmüş ve bir "Kuzu" hayali gördüğü bir tepede bulunan yere bir balta ile vurup, su çıkartmıştır. Bundan dolayı orada yaşayanların çoğu Hristiyanlığı kabul etmişlerdir. Bu nedenle idama mahkûm edilmiştir. I. Clemens limanda bulunan bir gemiye götürülmüş; gemi çapasını Papa I. Clemens'in boynuna dolanmış ve çapayı I. Clemens'le birlikte denize atılmıştır. I. Clemens böylelikle öldürülmüştür. Fakat bu belgeden daha önce Kilise'nin ilk dönemleri tarihini yazan Caesarea'lı Eusebius ve Aziz Hieronymus'un kitaplarında bu "Hristiyan şehitlik" hikâyesi verilmemektedir."Wikisource" websitesinde " Henry Palmer Chapman, (1913) "Pope St. Clement I" Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 8" maddesi   Catholic Encyclopedia (1913)/Pope St. Clement I - Wikisource, the free online library"Wikisource" websitesinde "Clement I" 1911 Encyclopædia Britannica, Volume 6   1911 Encyclopædia Britannica/Clement I - Wikisource, the free online library
I. Clotaire

En büyük erkek kardeşi Theuderic (yaklaşık 485 - 533/34) ile birlikte I. Clovis'in ilk eşi olan Chlothar'dan dünyaya geldi. İki ağabeyi Chlodomer (495-524) ve I. Childebert'i (496-558) hayatta kalan üçüncü oğul olarak takip etti. I. Clovis'in ikinci eşi Kraliçe Clotilde'den, son olarak kız kardeşleri Clotilde (500–531) dünyaya geldi. "Chlothar" adı "zafer" anlamına gelir.
I. Clovis

I. Clovis (466; Tournai, Roma İmparatorluğu – 27 Kasım 511; Paris, Frank Krallığı), Frankların ilk kralı.Kavimler Göçü'nün yatışma döneminde dünyaya gelen Clovis, dağınık kabileleri bir araya toplayıp yeni bir siyasi sistem kurmaya çalıştı. Roma'nın düşüşüyle beraber Galya'ya yayılmış olan Frankları birleştirerek kral oldu. Romalı general Syagrius'un ülkesini işgal ederek bugünkü Fransa'nın temellerini attı. Karısının etkisiyle Hristiyanlığı kabul etti. Bu kararı Avrupa tarihinde dönüm noktası sayılır, zira o güne dek Roma topraklarını istila eden Cermen halkları Hristiyanlığa karşı da savaşmaktaydı. I. Clovis, Fransa'nın ilk kralı sayılır. Ayrıca Avrupa'daki ilk Hristiyan kraldır. I. Clovis'le beraber Frankları iki yüzyıldan uzun süre yönetecek olan Merovenj Hanedanı iktidara gelmiş oldu.
I. Cosimo de Medici

I. Cosimo  (d. 12 Haziran 1519, Floransa - ö. 21 Nisan 1574, Floransa), de Medici Hanedanının Floransa Dükalığıın II. Dükü ve Toskana Büyük Dükalığının ise I. Büyük Düküdür. Allessandro meşru bir varış bırakmamıştı. Kimin yeni Floransa Dükü olacağı bir pürüzlü sorun olarak ortaya çıktı. Floransa'daki devlet idaresi, en üst rütbelerde olanlar dahil, I. Cosimo de Medici'nin yeni Floransa Dükü olmasını istemekteydiler. Bu haber ortaya yayılınca Flornsa'dan sürgünde bulunan Strozzi sülalesi üyeleri Floransa'yı ele geçirip Cosimo'yu düklükten atmaya çalıştılar ama bunda başarı kazanamadılar.İdareyi tümüyle eline geçiren I. Cosimo De' Medici, önce devlet memurları bürokrasisini ve devlet erkanını kendine uygun olarak taradı ve kendine aleyhtar olanları elemine etti.1548'de Cosimo Cenova Cumhuriyeti'ne bağlı olan Elba adasını onlardan satın aldı. Yeni geliştirmekte olduğu Floransa donanması'nı orada inşa etmeye başladı. Sonra Cosimo ana karada bir liman şehri olarak yeni Livorno şehrini kurdurdu, Bu yeni şehre gelip yerleşenlere istedikleri dini takip etmelerine izin verip bu sehre yerleşenlere din hüriyeti imtiyazları tanıdı,Fransa ile bir ittifak anlaşması yapan Siena Cumhuriyeti aleyhinde İspanya Krallığı ve Kutsal Roma İmparatorluğu ile ittifak yaparak 2 Ağustos 1554'te Marcianao Muharebesi'nde Sienalıları mağlup etti. 17 Nisan 1566'da Floransa ve İspanya orduları Sienna arazilerinin tümünü işgal ettiler. Temmuz 1557'de bu araziler İspanya Kralı II. Filip tarafından Cosimo'ya bir Orta Çağ malikane haklarına uygun arazi olarak verildi.Cosimo 15609'da ailesini Pitti Sarayı'na nakledip bu sarayı Dükalık sarayı olarak kullanmaya başladı. Mimar Vasari'ye Uffizi binasını Medici Bankası'nın idare merkezi olarak inşa etmesi için sipariş verdi. Bu şaasalı yeni bina ile Medici'lerin güzel sanatları teşvik etme geleneklerini sürdürmüş oldu.Cosimo Floransa Dükü unvanını küçük görmekte idi. 1569'da buna çare olarak Floransa Devleti'ne yeni bir şekil vermeye karar verdi. Papa V. Pius'a verdiği borçtan sonra, Papa V. Pius kendisine "Toskana Büyük Dükü" unvanını vermeyi kabul etti. Floransa devleti bundan sonra Napolyon doneminde bir aralıktan sonrata 19. yüzyılda İtalya'nın birleştirilinceye kadar "Toskana Büyük Dükalığı" ismini taşıdı. Böylece I. Cosimo De' Medici 1569 ile 1584 arasındaki dönemde "Toskana Büyük Dükü" unvanını taşıyıp "Toskana Büyük Dükalığı" devletini idare etti
I. Dagobert

I. Dagobert (602/605- 19 Ocak 639). Frank kralıydı. II. Chlothar'ın oğluydu. Merovenj Hanedanı'nın gerçek gücünü kullanan son kral olarak tanımlanmıştır.
I. Damasus

Papa Damasos veya Aziz Damasos 37inci Roma Episkoposu ve papası idi. Damasos yak. 305'te Batı Roma İmparatorluğu'nda, büyük olasılıkla Roma'da (veya babası ve annesinin aslen geldiği Galiçya (modern İspanya)'da) doğmuştur. Neredeyse  80 yaşında bir ihtiyar iken, 11 Aralık 384'te Roma, Batı Roma İmparatorluğu'nda ölmüştür. 1 Ekim 366 ile ölüm tarihi olan 11 Aralık 384 arasındaki dönemde 18 yıl 2 ay 11 gün (toplam 6646 gün) Roma Episkoposu ve papa görevinde bulunmuştur. Latince Damasos olan ismi "ehlileştirici" anlamına gelmektedir. Roma Katolik Kilisesi ve Doğu Ortodoks Kilisesi içinde bir Aziz olarak kabul edilmekte olup isim günü  ve anma yortu günü olarak 11 Aralık'ta kutlanmaktadır. Arkeoloji ve arkeologlar için kilise aziz kişisi olarak kabul edilmektedir.Doğu Ortodoks Kilisesi içinde bir aziz olarak kabul edilmekte ve anma yortu günü 27 Ağustos'ta kutlanmaktadır.Wikisource websitesinde Henry Palmer Chapman, "Pope Liberius" maddesi Catholic Encyclopedia (1913) Cilt 9"  Pope Liberius - Wikisource, the free online libraryWikisource websitesinde Louis Marie Olivier Duchesne, "Liberius" 1911 Encyclopædia Britannica, Cilt 16  1911_Encyclopædia_Britannica/Liberius
I. Dedumes

Mısırbilimciler Kim Ryholt, Darrell Baker, Aidan Dodson ve Dyan Hilton'a göre, 16. Hanedan'ın kralıydı. Alternatif olarak, Jürgen von Beckerath, Thomas Schneider ve Detlef Franke onu 13. Hanedanlığın kralı olarak görüyor.
I. Demetre

I. Demetre (Gürcüce: დემეტრე I) (d. yaklaşık 1093 – ö. 1156), Bagrationi hanedanı mensubu Gürcü kralı. 1125 – 1156 yılları arasında Gürcistan Krallığına hükmetmiştir. Şair olarak da bilinir. IV. Davit ve Ermeni Rusudan'ın en büyük oğludur.
I. Demetre (İmereti dükü)

Demetre (Gürcüce: დემეტრე, Demetre) (ö. 1455) Bagrationi Hanedanı'ndan bir kraliyet prensidir. 1401'den 1455'e kadar aralıklarla İmereti düküdür.Demetre, Timur'un Gürcistan'ı işgali sırasında 1387'de Gürcistan Krallığı'ndan ayrılmayı deneyen İmereti Kralı I. Aleksandre'nin (ö. 1389) oğluydu. Amcası I. Giorgi'nin 1392'de öldürülmesinden sonra Demetre, Kafkas Dağları'na kaçan bir diğer amcası Konstantine tarafından götürüldü. II. Konstantine'in kral ilan edildiği 1396'da İmereti'ye dönebildiler. Konstantine 1401'de çocuksuz öldü ve tahtı genç ve zayıf Demetre'ye bıraktı. Ancak tahta geçişi Timurla savaşını sonlandırmış ve İmereti'yi yeniden kontrol altına almış Gürcistan kralı VII. Giorgi tarafından engellendi. Megrelya dükü Dadiani ve İmeretili soylular, Demetre'yi ele geçirdiler ve onu kendisine saygılı davranan ve onu Kartli'deki Somhiti'de güvenli bir sığınağa gönderen Kral Giorgi'ye teslim ettiler.  Demetre'nin kız kardeşi Tamar ile evlenen Gürcistan kralı I. Aleksandre 1415'te, onu bir vasal eristavi ("dük") olarak İmereti'ye geri gönderdi.  Demetre, Gürcistan tacına sadık kaldı ve 1455'te öldü.
I. Demetrios

I. Demetrios (Demetrios Papadopoulos), (d. 8 Eylül 1914, İstanbul, ö. 2 Ekim 1991, İstanbul) 16 Temmuz 1972 tarihinde İstanbul Ortodoks Patrikhanesi tarafından Ekümenik Patrik seçildi. Ölümüne kadar bu görevde kaldı.
I. Demetrios Poliorketes

Demetrios Poliorketes (Yunanca:Δημήτριος Πολιορκητής, latince Demetrius Poliorcetes; d. yaklaşık MÖ 336; ö. MÖ 283, Apamea) Büyük İskender'in ölümünün ardından girilen taht mücadelelerinde yer alan Antigonos Hanedanı'na mensup komutanlardan biridir.MÖ 309-308 yıllarında güçlenen Ptolemaios; Myndos, Iasos ve Kaunos'u ele geçirdi ancak Halicarnassos'ta Antigonos'un oğlu Demetrios, Halicarnassos'ta Ptolemaios'u durdurdu. Bunun üzerine Ptolemaios Kos Adası'nda güçlenebilmek amacıyla kış kampları kurdu.MÖ 305’te Demetrios, Ptolemaios’un müttefiki olan Rodos Adası’na sefer düzenledi. O zamana değin bilinen en gelişmiş makinelerin kullanıldığı kuşatma bir yıl sürdü fakat Rodos alınamadı Demetrios bu uzun kuşatma harekâtından dolayı “Poliorketes” (kuşatıcı) lakabıyla anılmaya başladı.
I. Deva Raya

I. Deva Raya, 1406-1377 yılları arasında Vijayanagar İmparatorluğu’nu yöneten, Sangama Hanedanı’ndan hükümdar. II. Harihara’nın ölümünden sonra onun oğulları arasında Vijayanagar tahtı için gerçekleşen mücadeleden Deva Raya galip çıktı. I. Deva Raya oldukça güçlü ve becerikli bir liderdi. Yaptırdığı sulama çalışmalarıyla meşhur olmuştu. Vijayanagar ordusunu süvarilere verdiği önem ve istihdam ettiği Türki okçularla geliştirmiştir. İtalyan gezgin Niccolo de Conti tarafından Hindistan’ın en güçlü kralı olarak tanımlanmıştır.İmparatorluk başkenti Vijayanagar’ın 15. yüzyılın en büyük şehirlerinden biri haline gelmesinde I. Deva Raya’nın önemli rolü vardır. Şehre sağlanan su tedarikinin hem içme suyu hem de sulama suyu amacıyla kullanılmasının başkentin gelişmesini kısıtladığının farkına vararak 1410 yılında Tungabhadra Nehrine bir baraj inşa ettirmişti. Bu barajın tarımsal üretime katkısı büyük olmuştur. Bir diğer icraatı da su yoksunluğu çeken başkente Tungabhadra nehrinden su sağlamak amacıyla yaptırdığı 24 kilometre uzunluğındaki su kemeridir.I. Deva Raya saltanatı sırasında Telangana’daki Velamalar, Bahmani sultanı Gulbarga ve Kondavidu Reddileri ile Kalinga Gajaptileri ile mücadele halinde oldu. Bu mücadelelere rağmen Deva Raya kendi kontrolündeki toprakları korumayı bildi. Reddi Krallığı’ndaki kargaşa sırasında Warangal ile Reddi topraklarını paylaşmak amacıyla bir antlaşma yaptı. Warangal’ın Bahmani Sultanlığı tarafından kopup Vijayanagar tarafına geçmesi, Dekkan’daki güç dengelerini değiştirdi. Bu olaydan sonra Deva Raya, Bahmani sultanı Firuz Şah ile yaptığı savaşı ezici bir üstünlükle kazandı, Krişna Nehrinin ağzına kadar olan merkezi bölgeyi ilhak etti ve Panugal’ı ele geçirdi.
I. Devlet Giray

I. Devlet Giray Han (1512 - Bahçesaray 1577), 1551-1577 yılları hüküm süren Kırım hanıdır. I. Devlet Giray döneminde Kırım Hanlığı Osmanlı ile birlikte yükseliş devrini yaşadı. Temel siyasetini Moskova merkezli bir gelişme politikası izleyen Rusların Karadeniz'e inmelerine karşı mücadele oluşturuyordu.Kanuni Sultan Süleyman döneminde uzun yıllar İstanbul’da yaşadığı için dönemin Osmanlı Sarayı ile oldukça iyi ilişkileri vardı. Kanuni ile eş zamanlı olarak saltanat süren Devlet Giray ondan büyük destek aldı. Harzem hanının, Osmanlı sultanından, Rus yayılmasına karşı yardım istemesi üzerine Osmanlı, İtil (Volga) ile Ten (Don)nehirleri arasında bir kanal açmak ve Astrahan'ı (Hacı Tarhan) yeniden zapt etmek üzere harekete geçti. 1569'da Kefe sancak beyi, Çerkez Kasım Bey üç bin yeniçeri ve 20 bin süvari Osmanlı askeri, Devlet Giray'ın 30 bin Tatar askerinden oluşan ordusu ile birlikte bölgeye girdi. Ayrıca, 5 bin yeniçeri ve üç bin amele de Azak'a 15 kadırga ile taşındı.Ancak, Vezir-i Azam Sokollu Mehmet Paşa döneminde başlanan kanal tamamlanamadı. Kırım Hanlığı ve Osmanlı askeri Ruslar ve hava koşulları tarafından kırılarak geri çekilmek durumunda kaldı. Bu olay bazı tarihçiler tarafından Osmanlı İmparatorluğu’nda duraklama döneminin başlangıcı olarak kabul edilir.1555 ila 1571 yılları arasında Rusya’ya kalıcı etkileri olan büyük darbeler vurdu. 1571'de Devlet Giray'ın ordusu Moskova yakınlarına kadar girdi ve şehri yaktı (Moskova Yangını). Kendisine Bu nedenle ‘Taht Alan’ anlamına gelen Tatarca "Taht Algan" unvanı verildi. Kazan Hanlığı 1552’de, Astrahan Hanlığı ise 1556 yılında Ruslar tarafından zaptedilmişti. 1568 ila 1570 yılları arasında Kazan ve Astırhan’a seferler düzenledi, lakin Ruslardan geri alınamadı. 1572’de Ruslar ile giriştiği Molodi Savaşı'nda yenildi. 1592'de Osmanlı Hakanı Rus Çarı'ndan, Kazan ve Astırhan'ı boşaltmasını istedi. Bu tarihlerden itibaren Rusların Kafkaslara ve Karadeniz'e inmesini engellemek üzere yapılan teşebbüsler başarılı olmayacak ve Ruslar 200 yıl içerisinde Karadeniz’in Kuzey’indeki tüm Türk topraklarına yerleşecekti. I. Devlet Giray 1577 yılında Kırım’ın başşehri Bahçesaray’da öldü. yerine II. Mehmed Giray tahta çıktı.
I. Dimitrios (Seleukos imparatoru)

}}I. Dimitrius Soter (Yunanca: Δημήτριος Σωτήρ), (d. MÖ 185 - ö. MÖ 150), Unvânı Soter' (Yunanca: Σωτήρ - "Kurtarıcı"). MÖ 161 – MÖ 150 doneminde Helenistik Seleukos İmparatorluğu'nun hükümdarıydı.MÖ 186 yılında doğan Demetrius’un babası IV. Seleukos Philopator, annesi IV.Laodice’dir. Roma ile yapılan Apamea Antlaşması uyarınca MÖ 178’de Roma’ya rehin olarak gönderildi. Amcası IV. Antiokhos Epiphanēs’in Kasım/Aralık MÖ 164’de ölmesiyle Selevkos tahtına geçmesi gerekirken, General Lysias tarafından Selevkos tahtına üvey kardeşi ve kuzeni olan V. Antiokhos Eupator oturtuldu. Ancak bu durumu kabul etmeyerek Roma’dan Selevkos tahtına geçmek için izin istese de kendisinin Roma’dan gitmesine izin verilmemiştir. Bu duruma Romalılar’ın 22 yaşlarında olan Demetrius yerine 8/9 yaşlarındaki V. Antiokhos’un kendileri açısından daha tehlikesiz bulmaları düşünülmektedir. MÖ 161’de Roma’dan kaçarak Suriye’ye gelen Demetrius burada kendini kral ilan ettikten kısa süre sonra V. Antiokhos Eupator ve Lysias’ı ele geçirerek öldürttü.Tahta geçtiğinde Media Eyaletinin satrapı olan ve MÖ 163’den beri bu toprakları yarı bağımsız olarak yöneten Timarchus’la mücadeleye girişti. Bu esnada Yahudi isyanlarıyla da uğraşmak zorunda kaldı. MÖ 161’de Adasa Muharebesinde ordusu yenilirken genarali Nicanor’da hayatını kaybetmişti. Ertesi yılı günümüz Ramallah yakınlarında yaşanan Elasa Muharebesinde Yahudi isyancılar yenilgiye uğratılırken liderleri Judah Maccabe’de öldürülmüştür. Bunlar yaşanırken isyancı Timarchus, Ermeni Kralı I. Artaxias’ın desteğiyle Babil’e kadar gelse de Demetrius onu yenerek öldürmüş ve böylelikle krallığının tümünde hakimiyetini sağlayabilmiştir.Babilliler tarafından, kendilerini Timarchus yönetiminden kurtarmasına izafen kendisine “Soter (Kurtarıcı) unvanı verilmiştir.Demetrius her ne kadar tüm krallığa hakim olsa da bu durum çok uzun sürmedi. MÖ 152’den itibaren isyancı Timarchus’un kardeşi Herakleides’in desteğini alan ve aslen İzmirli orta sınıf bir aileden olmakla birlikte kendisinin IV. Antiokhos Epiphanēs ile IV. Laodice’nin oğlu olduğu iddiasında bulunan Alexander Balas’ın krallık iddiasıyla uğraşmak zorunda kaldı. Kapadokya Krallığı ile Ptolemaios Krallığı bu durum karşısında Alexander Balas’ı desteklediği gibi Ptolemaios Kralı VI. Ptolemy Philometor kızı Cleopatra Thea’yı da onunla evlendirdi. Yahudiler de bu yeni kralı desteklerken, Roma senatosu da Alexander Balas’ın taht iddiasını onayladı. Demetrius tüm gelişmeler karşısında oldukça zor durumda kaldı.MÖ 150 yılında Suriye’de yaşanan bir muharebede hayatını kaybetmiş ve yerine Alexander Balas, Seleukos Devleti’nin başına geçmiştir.Polybius (İng.Çev.:  Evelyn S. Shuckburgh. (1889  Perseus Ed. ), Histories''  Bölüm:31.2, 31.11-15, 32.2, 32.10, 33.19
I. Diniz

Portekiz Kralı I. Diniz (Dinis), Lakabı: o Lavrador (Çiftçi) (d. 9 Ekim 1261, Lizbon – ö. 7 Ocak 1325, Santarém), Portekiz Krallığı'nın 6. kralıdır. Kral III. Afonso ile ikinci eşi Kraliçe Beatrice'in en büyük oğlu olarak doğmuştur. 1279'da Kral Afonso'nun ölümü ile tahta çıkmıştır.
I. Dionisios

I. Dionisios () ilki 1466-1471, ikincisi 1488-1490 yılları arasında süren 2 kez Ekümenik Konstantinopolis Patriği seçilen dini lider. Doğu Ortodoks Kilisesi'nde aziz olarak kabul edilir ve 23 Kasımda yortusu vardır.
I. Dmitri isyanı

I. Dmitri isyanı IV. İvan'ın Ugliç'te öldürülen oğlu olduğunu iddia eden I. Dmitri'nin Rus Çarlığı tahtında hak iddia etmesiyle 1603–1605 yılları arasında süren bir isyandır. Rusya'da IV. İvan'ın ölümünün ardından oğlu I. Fyodor çar ilan edilmiştir. Fakat iyi bir çar olamadığı için ulusal konsey ile birlikte ve eşinin kardeşi Boris Godunov ile birlikte ülkeyi yönetmiştir. 17 Ocak 1598'de ölen I. Fyodor'dan sonra Boris Godunov ulusal konsey tarafından çar ilan edilmiştir. Tahta çıkan Çar Boris, henüz tahta çıkmadan önce IV. İvan'ın küçük oğlu Dmitri İvanoviç'i öldürterek ileride tahtta hak iddia etmesini engellemeye çalışmıştır.Polonya'da yaşayan münzevi bir keşiş olan Grigori Otrepyev Rusya'da Dmitri İvanoviç'in ölümünü duyması üzerine Rus tahtına çıkmanın yollarını aramaktadır. Rusya'ya giderek kendisini IV. İvan'ın Vasili Şuyski tarafından Ugliç'te öldürülen oğlu Dmitri İvanoviç olduğunu söyleyip, eniştesi Boris Godunov'un tahta çıkışını geçersiz saymıştır. Halk Ruriklerden geldiğine inandığı Grigori'yi desteklemiştir, bu durum Çar'ın kulağına kısa sürede gitmiştir. Boyarlar Grigori'yi sürgünle tehdit etmiştir ve Grigori 1603'te Litvanya'ya kaçmıştır.Lehistan kralı, III. Zygmunt Waza'nın desteğini alarak büyük bir ordu toplama girişimlerine başlamıştır. Kral Waza, Grigori'nin komutasına 3500 asker vermiştir. Böylece bazı Kazaklar da Prens Dmitri (Grigori Otrepyev)'in ordusuna katılmıştır. Desteği toplayan Dmitri Moskova'ya gitmiştir. Çar Boris Godunov boyarları toplayarak toplantı yapacağını duyurmuştur. Halk artık Düzmece Dmitri'nin safında yer almıştır, Çar Godunov, Küçük yaşta Dmitri İvanoviç'i öldürmenin üzüntüsüyle tahtında ölmüştür. Oğlu II. Fyodor tahta çıkmaya hazırlanırken Düzmece Dmitri Rus boyarları kendi tarafına çekerek II. Fyodor'u öldürtüp Haziran 1605'te Kremlin'e girdi ve 21 Temmuz 1605'te resmen Rus çarı ilan edildi.
I. Dáin

I. Dáin babası II. Náin'in ölümünden sonra, Ü.Ç. 2585 - Ü.Ç. 2589 arasında Gri Dağlar'ın cücelerine krallık yapmış, Durin'in soyundan gelen bir cüce soylusudur.I. Dáin, oğulları Thrór, Frór ve kızı Grór ile artan ejderha saldırıları ile uğraşmaktaydı. Kral Dáin ve oğlu Frór savunma sırasında bir Buz Ejderi tarafından öldürülünce yerine oğlu Thrór ve kızı Grór geçmiş ve cüceleri güneye kaçırmıştır. Thrór Yalnız Dağ'a kaçarken Grór ise Demir Dağlar'da kendi krallığını kurmuştur.
I. Dünya Savaşı Atlantik Cephesi

Atlantik Cephesi, genelde Büyük Britanya Adaları ve Atlas Okyanusu'nda geçen deniz muharebelerinden oluşur. Birleşik Krallık, nüfusunu beslemek ve savaş endüstrisini desteklemek için ithalata bağımlıydı; Alman donanması bu bağı kesmek için denizaltılar ile bir blok uygulamaya çalıştı.Alman İmparatorluğu'nun hammadde eksikliği Atlas Okyanusu'nda yeni sömürgeler aramak için bir neden olmaya başlamıştı. Aynı amaç içerisinde olan Birleşik Krallık ise Atlas Okyanusu'nu Alman U-bootlarından temizleyip tek başına Atlantik'e sahip olmak istiyordu. Bunun sonucunda İngiliz Kraliyet Donanması ve Kaiserliche Marine arasında deniz savaşları başladı. Almanların Atlantik'te İngilizlere yardıma gelen Amerikan gemilerine saldırması üzerine Amerika Birleşik Devletleri I. Dünya Savaşı'na resmen katıldı. Sadece İngiliz Kraliyet Donanması'nın yanı sıra Japon İmparatorluk Donanması, Amerikan Donanması, Brezilya Donanması, İtalyan Donanması ve Fransız Donanması İtilaf Devletleri safında Atlantik'teki deniz savaşlarına katılmıştır.
I. Dünya Savaşı Balkan Cephesi

Balkan Cephesi, I. Dünya Savaşı dahilinde Balkanlar'da meydana gelen muharebeleri kapsayan cephedir. I. Dünya Savaşı, Avusturya-Macaristan ve Sırbistan arasında yaşanan çatışmalarla başlamış olması açısından Balkanlar'da çıkmıştır. Balkan Cephesi'ndeki savaşa sonradan Rusya, Osmanlı İmparatorluğu, İtalya ve Bulgaristan gibi ülkeler de katılmıştır.Rusya'nın savaşa katılmaktaki amacı, Bulgaristan ve Avusturya-Macaristan'ı savaş dışı bırakıp Balkanlar'ı ele geçirmek ve sıcak denizlere inmek olmuştur. İtalya savaştan önce Almanya ve Avusturya-Macaristan ile yakınlaşmış ancak savaş başladığında tarafsız kalmıştır. Londra Antlaşması'nın imzalanması sonucunda, Arnavutluk ve Dalmaçya'da güç kazanmayı amaçlayan İtalya, Almanya ve Avusturya-Macaristan'a savaş ilan etmiştir. Bulgaristan'ın savaşa katılmasında Rusya ve Balkan ülkelerine karşı duyduğu güvensizliğin artması, Avusturya-Macaristan ve Osmanlı İmparatorluğu ile yakınlaşması ve Makedonya'da ilerlemeyi hedeflemesi gibi nedenler etkili olmuştur. Yunanistan'ın temel amacı ise Megali İdea'yı gerçekleştirmek üzerine kurulmuştur.Avusturya-Macaristan ve Sırbistan arasındaki savaşta, Sırbistan 1915'in sonlarına kadar büyük bir direniş göstermiştir. Rusya'nın Avusturya-Macaristan üzerinde kurduğu baskı, Sırbistan'ın direnişinin uzun sürmesinde etkili olmuştur. Bulgaristan'ın savaşa katılmasıyla Arnavutluk'a çekilen Sırp birlikleri, savaşın Balkanlar'ın kalanında da yayılmasına neden olmuştur. İtalya, Sırp birliklerinin Yunanistan başta olmak üzere çeşitli bölgelere tahliye edilmesine yardımcı olmuştur.Romanya'nın İtilaf Devletleri'nin yanında savaşa katılması, cephedeki çatışmaların daha da şiddetlenmesine neden olmuştur. Alman ve Avusturya-Macaristan birlikleri, Romanya'nın büyük çoğunluğunu işgal edip durumu İttifak Devletleri lehine döndürmeye çalışmıştır. Rusya ve Romanya, cephedeki etkinliğini yitirmiştir.1917'de Yunanistan, İtilaf Devletleri'nin yanında savaşa katılmıştır. İtilaf Devletleri, kısa sürede Büyük Britanya ve Fransa'nın da aralarında olduğu birçok ülkeden birlikler toplamış ve kuzeye doğru bir saldırı başlatmıştır. Bu saldırı sonucunda, Bulgaristan barış görüşmelerine başlamış ve savaştan çekilme kararı almıştır. Sırbistan, yeniden İtilaf Devletleri'nin kontrolüne geçmiştir.Bulgaristan'ın savaştan çekilmesiyle Almanya ve Osmanlı İmparatorluğu arasındaki iletişim kesilmiş, İttifak Devletleri'nin cephede başarısız olmasının önü açılmıştır. 1918'in ortalarında, İtilaf Devletleri'nin zaferi kesinleşmiştir.Osmanlı İmparatorluğu, Balkan Cephesi'nde Makedonya'daki cephelere 25.000 asker ve Romanya'daki cephelere 21.000 asker göndermiştir. Romanya'da Osmanlı İmparatorluğu yaklaşık 19.000 kadar zayiat vermiştir.
I. Dünya Savaşı Doğu Cephesi

Doğu Cephesi, I. Dünya Savaşı'nda Orta Avrupa ve Doğu Avrupa'da, Almanya ile Avusturya-Macaristan'ın doğusunda ve Bulgaristan'ın kuzeyinde, Rusya ve Romanya'nın ise batısında kalan cephedir.Batı Cephesi’nin çıkmaza girdiği tarihlerde, savaş Doğu Cephesi’nde şiddetli bir şekilde devam etmiştir. Rusya’nın savaştaki planı, Galiçya üzerinden Avusturya-Macaristan’ı, Doğu Prusya üzerinden ise Almanya’yı işgal etmek üzerine kurulmuştur.Galiçya’da büyük ölçüde başarılı olmasına rağmen, 1914’ün ortalarında Paul von Hindenburg'un Tannenberg Muharebesi'nde kazandığı zaferle Rusya, Doğu Prusya ve Masurian Gölleri'ne çekilmiştir. Rusya, sanayisinin az gelişmiş olması ve askeri liderliğinin etkisiz olması gibi nedenlerle büyük yenilgiler almış ve Galiçya içlerine kadar gerilemiştir.Osmanlı, 1914'ün sonlarında Odessa ve Sivastopol limanlarını bombalayarak savaşa dahil olmuş, ancak Sarıkamış Harekatı başta olmak üzere bazı yenilgiler almıştır.1915’te İttifak Devletleri, Polonya’nın güney sınırında kayda değer bir ilerleme göstermiştir. Rusya, Polonya’nın doğusuna çekilmek zorunda kalmıştır.1916’da Brusilov Taarruzu’nu gerçekleştiren Rusya, büyük bir başarı elde ederek durumu lehine çevirmiştir. Almanya’nın Batı Cephesi’ndeki ve Avusturya-Macaristan’ın Balkan Cephesi’ndeki gücü, bu taarruz sonrasında önemli ölçüde azalmıştır. Romanya, Transilvanya’yı işgal etmek amacıyla İtilaf Devletleri’nin yanında savaşa katılmıştır. İtilaf Devletleri’nin Doğu Cephesi’nde giderek artan etkisi, Bulgaristan’ın güneyden başlattığı saldırıyla yeniden sona ermiştir.Rusya’da savaşın neden olduğu zorlukların da etkisiyle giderek artan iç karışıklıklar, İttifak Devletleri’nin Doğu Cephesi’nde üstünlük sağlamasına yol açmıştır. 1917’nin sonlarında başlayan Ekim Devrimi sonucunda Rusya, Brest-Litovsk Antlaşması ile savaştan çekilmiştir.Avusturya-Macaristan ve Rusya arasında savaşın geçtiği yerlerden biri olan Lupków Geçidi, savaşta büyük önem taşımış ve Rusya’nın Avrupa’ya doğru ilerlemesini engellemiştir.
I. Dünya Savaşı Irak Cephesi'nde Osmanlı İmparatorluğu'nun kuvvet kayıplarının vilayet ve ülkelere göre dağılımı

Bu maddede, I. Dünya Savaşı döneminde, Osmanlı İmparatorluğu kuvvetlerinin Irak Cephesinde yaşadığı kayıpların dağılımı, Türkiye (2022)'nin vilayetlerine ve çeşitli bölge ülkelerine göre listelenmiştir. Bu listeye muharebe dışı kayıplar ya da vilayeti tespit edilememiş kayıplar dahil değildir.
I. Dünya Savaşı Zafer Madalyası

I. Dünya Savaşı Zafer Madalyası (), I. Dünya Savaşı sırasında 1919 yılında James Earle Fraser tarafından tasarlanan bir Amerika Birleşik Devletleri askerî madalyasıdır.Madalya aslında Amerika Birleşik Devletleri Kongresi'nin kararıyla oluşturulacaktı, ancak madalyayı yetkilendiren tasarının hiçbir zaman geçmedi. Amerika Birleşik Devletleri Ordusu Nisan 1919'da I. Dünya Savaşı Zafer Madalyası yetki genelgesi yayınladı ve ABD Deniz Kuvvetleri, aynı yılın Haziran ayında onu izledi.1947 yılına kadar sadece "Zafer Madalyası" olarak bilinmekteydi. Aşağıdaki bölgelerde silahlı kuvvetlerde görev yapan ABD askerleri ödüllendirildi:
I. Dünya Savaşı kronolojisi

10 Kasım Avusturya-Macaristan İmparatorluğu ile İtilaf Devletleri arasında ateşkes antlaşması imzalandı.
I. Dünya Savaşı ordularının subay rütbe ve işaretleri

Aşağıdaki tablo 1. Dünya Savaşı'nda savaşmış İtilaf ve İttifak güçlerinin subay rütbelerini göstermektedir. Savaşmış tüm kuvvetler gösterilmemiştir.