barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Jean Reno

Juan Moreno y Herrera-Jiménez (d. 30 Temmuz 1948), Jean Reno olarak tanınan Fransız aktör. Fransızca, İngilizce, Japonca, İspanyolca ve İtalyanca filmlerde rol almasının yanında Kızıl Nehirler, Da Vinci Şifresi, Godzilla, Görevimiz Tehlike,  Ronin, Les Visiteurs, Derinlik Sarhoşluğu ve Sevginin Gücü gibi başarılı yapımlarda oynamıştır.Reno, Juan Moreno y Herrera-Jiménez adıyla Kazablanka, Fas'ta doğdu. María Teresa adında bir kız kardeşi vardı ve ikisi de Katolik olarak büyütüldüler. İspanyol olan ebeveynleri Endülüs'teki Sanlúcar de Barrameda ve Jerez de la Frontera'nın yerlileriydiler ve Francisco Franco'nun diktatörlüğünden kaçıp iş bulmak için Kuzey Afrika'da gittiler. Babaları bir linotipistti, anneleri ise  Juan daha gençken öldü. Fas'ta büyürken ailesinden İspanyolca, Arapça ve Fransızca öğrendi. 17 yaşındayken Cours Simon Drama Okulu'nda oyunculuk okuyacağı Fransa'ya taşındı.Fransa'da oyunculuk işleri almaya başladıktan sonra ismini Jean olarak değiştirip soyadını da Reno olarak kısalttı. Kariyerinin başlarında uzun boyundan dolayı genelde "ağır abi" rollerinde oynuyordu. Sonra romantik komedi ve aksiyon filmlerinde oynadı. Le dernier combat (1985) gibi ilk Luc Besson filmlerinde oynayarak Fransa'da sinema kariyerine adım attı. İkili daha sonra Besson'un yazdığı, yönettiği ya da yapımcılığını yaptığı filmlerle işbirliklerine devam etti. Birlikte yaptıkları filmler içerisinde ticari ve eleştirel anlamda en başarılıları Nikita (1990) ile İngilizce Derinlik Sarhoşluğu (1988) ve Sevginin Gücü (1994) oldu. Reno ayrıca Aslan Kralda aslen James Earl Jones'un seslendirdiği Mufasa karakterinin Fransızca dublajını yaptı.Fransız Öpücüğü (1995), Görevimiz: Tehlike (1996), Ronin (1998) ve Godzilla (1998) gibi başarılı Amerikan filmlerinde oynadı. Matrixteki Ajan Smith rolünü geri çevirdi. Ayrıca Les Visiteurs (1993); Kızıl Nehirler (2000) ve Décalage horaire gibi Fransa'da gişe yapmış yapımlarda da yer aldı.2006'da Steve Martin'le birlikte Pembe Panter ve onun 2009'daki devam filminde önemli bir rolde oynadı. Ron Howard filmi Da Vinci Şifresinde polis müfettişi Bezu Fache'ı oynadı.Popüler PlayStation 2 oyunu Onimusha serisinin üçüncü bölümünde yer aldı. Görünüşü başkarakter Jacques Blanc için kullanılırken karakterin Fransızca diyaloglarını da seslendirdi. UPS ve Toyota markalarının reklamlarında çalıştı.İlk eşi Geneviève'den Sandra (d. 1978) adlı bir kız ve Mickael (d. 1980) adlı bir de erkek çocuğu bulunmaktadır. İkinci eşi Polonyalı model Nathalie Dyszkiewicz'den de Tom (d. 10 Ocak 1996) ve Serena (d. 28 Haziran 1998) adlı iki çocuğu daha vardır.29 Temmuz 2006'da Polonyalı model ve aktris Zofia Borucka ile evlendi. Sağdıçlığını Nicolas Sarkozy yaptı. Zofia ve Reno'nun ilk çocuğu Cielo Temmuz 2009'da New York'ta doğdu. İkinci çocukları Dean Eylül 2011'de dünyaya geldi.
Jean Richard

Jean François Henri Richard (18 Nisan 1921 — 12 Aralık 2001), Fransız oyuncu. Bessines, Deux-Sèvres, Fransa'da doğmuş ve Paris'te ölmüştür.1945'te Anne-Marie Lejard ile ilk evliliğini yaptı ama bu evlilik altı yıl sonra 1951'de boşanmayla sona erdi. 3 Aralık 1957'de komedyen Annick Tanguy ile ikinci evliliğini yaptı. İlk evliliğinden Élisabeth (22 Ağustos 1946) ve ikinci evliliğinden Jean-Pierre adlarında iki çocuğu vardır. 1958 doğumlu oğlu Jean-Pierre babasıyla birlikte bir sirkte çalıştı ve hayvanlarla gösteriler yaptılar. Jean-Pierre 19 Temmuz 2009'da Toulon'da öldü.
Jean Robin (botanist)

Robin, Fransız kralları III: Henri, IV. Henri ve XIII. Louis'in bahçıvanıydı. Şifalı otlar yetiştiren ve ağaç diken biri olarak tanımlanırdı. 1601'de Robinia pseudoacacia türünü ilk defa o Avrupa'ya getirmiştir ve bu ağaç René-Viviani meydanındaki Tıp Okulu'nun bahçesindedir. Bu nedenle Robinia cinsine adı verilmiştir.Catalogus stirpium tam indigenarum quam exoticarum qua Lutetiae coluntur (Paris'te yetiştirilen yerel veya egzotik bitkilerin kataloğu), Paris, 1601Le jardin du roy très chrétien Henry IV, roy de France et de Navarre, dédié à La Royne (Fransa kralı Hristiyan Kral Henry IV ve kraliçeye adanmış Navarre'ın bahçesi), 1608Histoire de plantes aromatiques augmentée de plusieurs plantes venues des Indes lesquelles ont été prises & culées au Jardin de M. Robin, arboriste du Roi (= Aromatik bitkilerin tarihi), Paris, Macé, 1619, in-16, 16 sayfa.Enchiridion isagogicum ad facilem notitiam Stirpium tam indigenarum quam exoticarum qua coluntur in horto DD Joannis. & Vespasiani Robin (Yerel ve egzotik bitkilerin kolay tanımlanması için el kitabı).
Jean Rochefort

Jean Rochefort (; d. 29 Nisan 1930; Paris - ö. 9 Ekim 2017; Paris, Fransa), Fransız oyuncu, yönetmen ve senaristtir. 50 yılı aşan bir oyunculuk kariyerine sahipti.Paris'te doğdu, 19 yaşındayken Dramatik sanatlar merkezi de la rue Blanche 'a girdi. Daha sonra girdiği Ulusal Müzik Drama Konservatuvarı 'nı bitirdi.İlk oyunculuk yıllarında Cartouche, Captain Fracasse ve Merveilleuse Angélique gibi yapımlarda yer aldı. 1972'de Pierre Richard ile birlikte ro aldığı Ajan şefi Louis Toulouse karakterini canlandırdığı Yves Robert senaryosunu yazdığı komedi Le Grand Blond avec Une Chaussure Noire ve 1974'te aynı yapımın devamı Le Retour du Grand Blond 'da rol aldı.Rochefort oyunculuk kariyerinde iki defa César Ödülü:  1976'da Que la fête commence adlı yapımla En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu César Ödülü; ve 1978'de Le Crabe-tambour adlı yapımla En İyi Erkek Oyuncu César Ödülü sahibi oldu.Oyuncu ölümüne kadar eşi Françoise Vidal ile evliydi, 3 kız 2 erkek 5 çocuğu vardır. Sinemada özellikle canlandırdığı Don Kişot tiplemesiyle özdeşleşen oyuncu doğum yeri Paris'te 9 Ekim 2017'de 87 yaşında öldü.
Jean Rondelet

Jean Rondelet (4 Haziran 1743 - 27 Eylül 1829), Fransız mimar ve mimarlık teorisyenidir. 42 yıl boyunca, 1770'ten 1812'ye kadar, kendini Paris Panthéon'una adamıştır.Jean Rondelet, bir doktor ve iktiyolog olan Guillaume Rondelet'in doğrudan soyundan gelmektedir.  Leonardo, babası, Lyon'lu bir masondur. Annesi Barbe Rey, Saint-Symphorien-d'Ozon dendir.Ailesi çok büyüktür ama babası hepsinin eğitimiyle ilgilenmiştir. Lyon'daki Cizvit kolejinde okuyan Rondelet, burada sadece Latince ve İtalyanca değil, aynı zamanda bilimsel konuları da öğrenmiştir. Daha sonra babası tarafından işe alınmıştır. Kendisi üst düzey bir mason oldu ve Jacques-Germain Soufflot'ün Lyon işbirlikçisi Toussaint-Noël Loyer ile çalışmıştır.1763'te Paris'e gitmiştir. Ailenin imkanları yeterli olmamış ama neyse ki sağlığı yerindedir. Yedi yıl boyunca aynı anda iki işte çalışmak zorunda kalmıştır.Rondelet, Mimarlık Akademisi'nde Jacques-François Blondel'in derslerini takip etmiştir. Sainte-Geneviève kilisesinin tamamlanması üzerine Pierre Patte'nin görüşlerine karşı bir anı yazmıştır. O sırada Pantheon olan bu binada çalışan Jacques-Germain Soufflot tarafından işe alınmıştır.Jacques-Germain Soufflot 1780'de öldü ve çalışmalar durdurulmuştur. Ancak Rondelet'in yeni bir coğrafi kadranla ilgili bir anı kitabı dikkat çekmiştir. Kral ona Roma'da kalmayı teklif etmiştir.(1783-1784) Dönüşünde çalışmaya devam etmiştir. Tekrar müfettişlik görevini üstlendi ve 1806'da  müdür olmuştur.Louis-Pierre Baltard ve Jean Rondelet, Panteon'un bir "Zafer tapınağına" dönüştürülmesi için yarışmada aday olmuşlardır.1814'te XVIII.Louis'den Légion d'honneur'u almıştır. 1815'te Académie des Beaux-Arts'ın bir üyesi seçilmiştir. Lyon eczacısı ve mucit Jean-Baptiste Lanoix'in kayınbiraderidir.Panteon'in inşası ile gündeme gelen sorunlar Rondelet'i orijinal teorik ve pratik çözümler yaratmaya itmiştir.Metal çubuklu sütun baş tabanı takviye sistemlerini keşfetmiştir. (böylece betonarmede bulunan birkaç malzemenin birleşik kullanımını tahmin etmek);Tezkiki, mimarinin gücünü, dayanıklılığını ve ekonomisini garanti eden bir inşaat bilimi oluşturmayı amaçlamaktadır. Mimari kompozisyon ve süsleme sorununa değinmeden, binanın ve binanın bileşenlerini tamamen yapısal bir bakış açısıyla ele almaktadır. Yapı elemanlarının ve yapısal modüllerin dağılımı, Rondelet'in tezini École polytechnique'de verilen Précis des leçons d'architecture'ında Jean-Nicolas-Louis Durand'ın öğretisini tamamlayıcı hale getirmiştir.Antlaşmanın başarısı, yöntemin netliğinden ve uygulanması kolay tasarım araçları önerisinden gelmektedir. Duvarların inşası için önerilen teori gerçekten bilimsel olarak kabul edilememektedir. Daha ziyade, binaları etkileyen gerçek fiziksel fenomenlerin yorumlanmasıyla birlikte birçok tarihi bina örneğinin ampirik analizine dayanmaktadır. Bu teori yeterli çözüm sağlama hakkına sahiptir. Ancak zamanın bilimi gerekli araçları verememiştir. Antlaşma, ekonomi ve uygulama hızı nedeniyle yirminci yüzyılın başına kadar uygulanmaya devam etmiştir.
Jean Rouch

Jean Rouch (31 Mayıs 1917, Paris - 18 Şubat 2004, Birni-N’Konni), Fransız etnolog, görüntü yönetmeni ve rejisör.1946 yılında Nijer Nehri yakınlarında kamerasının tripodunu kaybetmesi sonucu, kamerasını elinde taşıyarak çekim yapmak zorunda kalmıştır. Yaptığı bu çekimler günümüzde cinéma vérité akımının ilk örnekleri olarak kabul edilmektedir.
Jean Rouverol

Oyuncu ve senarist Jean Rouverol yazar Auriana Rouverol (1886-1955) 'un kızıdır. Sinemaya 19234 yılında W.C. Fields imzalı It's a Gift adlı filmle adım atmıştır. 1930'lu yıllarda daha çok detsekleyici filmlerde rol alan saantçının en önemli rol aldığı filmlerden birisi 1937 yapımı Stage Door olmuştur. 1940 yılında senarist Hugo Butler (1914-1968) ile evlendi. Çift altı çocukları oldu, Jean Rouverol film dünyasına çocukları olduktan sonra oyuncu olarak geri döndü. Öykü ve senaryo yazmaya başladı. 1950 yılında ilk senaryosu So Young So Bad filme aktarılmış oyuncu Paul Henreid ile başrolde oynamıştır. Kariyeri aniden etkinlikler üzerinde araştırmalar  UN-American House Komitesi  tarafından durduruldu. Rouverol ve kocası  ABD Komünist Partisi'ne katıldı. Kara listeye alınmaları yüzünden Hollywood'dan Meksika'ya taşınmışlardır.Oyuncu ve senarist Jean Rouverol yerleştiği Meksika'da senaryo yazmaya devam etti bunlardan The First Time (1952), Autumn Leaves (1956) ve The Legend of Lylah Clare (1968) sinemaya aktarılmıştır. Sadece bölüm kısımlarını yazdığı As the World Turns adlı eseride bulunmaktadır.Kocasını 1968 yılında 53 yaşında kaybetmiştir. Eşinin ölümünden sonra kendisinin yaşlılık döneminde kitap yazmaya devam etmiştir. 2000 yılında 84 yaşında kaleme aldığı Refugees from Hollywood: A Journal of the Blacklist Years adlı eseri ses getiren Amerikalı eski oyuncu, senarist ve yazar Jean Rouverol 24 Mart 2017'de ABD'de 100 yaşında ölmüştür.
Jean Royer

Jean Royer (d. 31 Ekim 1920, Nevers (Nièvre) - ö. 25 Mart 2011, Chambray-lès-Tours (Indre-et-Loire)) Fransız muhafazakâr sağ siyasetçi, eski bakan.İlk kez 1958 yılında milletvekili seçilmiş ve 1993 yılına kadar hiçbir meclis grubuna üye olmamıştır. 1959-1995 yıllarında Tours belediye başkanlığı görevinde bulunmuştur. 1973 yılında Ticaret Bakanı olarak atanmış ardından, 1974 yılında kurulan yeni hükûmette Posta ve Telekomünikasyon Bakanı olmuş, Georges Pompidou'nun ölümünün ardından 11 Nisan 1974 tarihinde bakanlıktan istifa ederek cumhurbaşkanı adayı olmuştur. Ancak seçimlerde %3,17 oy almıştır. Ara seçimlerle beraber 9 Mayıs 1976'da tekrar milletvekili seçilmiş ve 1997'ye değin milletvekilliği görevini sürdürmüştür. 30 Nisan 1993 - 21 Nisan 1997 tarihlerinde Cumhuriyet ve Özgürlük grubunun üyesi olarak milletvekilliğini yürütmüştür.1999 Avrupa Parlamentosu seçimlerinde milli egemenlikçi Philippe de Villiers'nin listesini desteklemiş, 2002 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimlerinde ise Jean-Pierre Chevènement'a destek vermiştir.
Jean Sainteny

Jean Sainteny doğduğundaki isim Jean Roger (d. 29 Mayıs 1907, Vésinet, Yvelines - ö. 25 Şubat 1978, Paris), Fransız siyasetçidir.Lise eğitimi tamamladıktan sonra 1929'da Çinhindi Bankası'nda çalışmaya başlamış, 1932'da bir sigorta şirketi kurmak amacıyla Fransa'ya dönmüştür. "Ejderha" lakabıyla Direniş Hareketi'nde yer almış, Normandiya Çıkarması'nın mimarlarından olmuştur. 1959-1962 yıllarında Turizmden sorumlu Genel Komiser olarak görev yapmıştır. 1962'de Seine milletvekili seçilmiş, 2. Georges Pompidou Hükümeti'nde Gazilerden sorumlu Bakan olarak görev yapmıştır.1967-1972 yıllarında Air France'ın yöneticileri arasında yer almıştır. Yine 1967'de Uluslararası Kamu Yönetimi Enstitüsü yöneticiliğini üstlenmiş, 1969'da Genel Hava Ofisi'nin ve 1970'te ise Fransa Çevre ve Doğa Fonları'nın kurucu başkanı olmuştur. 1968'de, daha sonradan Vincennes ormanı pagodasının oluşturulmasına yol açmış olan, Uluslararası Budist Enstitüsü'nü kurmuştur.1968'de Charles de Gaulle tarafından Fransa Anayasa Konseyi üyeliğine atanmış ve görev süresinin dolduğu 1977'ye dek bu görevi sürdürmüştür.
Jean Sasson

Jean P. Sasson (d. 1950, Troy), Amerikalı yazar. Daha çok Orta Doğu temalı kurgusal olmayan eserler vermektedir.
Jean Sauvagnargues

École normale supérieure'de almanca eğitimi görmüştür. II. Dünya Savaşı sürecinde dışişleri bakanlığına girmiştir. 1943'te Özgür Fransa'ya destek olmuş, Fransa'nın işgalden kurtuluşunun ardından General de Gaulle'ün kabinesinde danışmanlık yapmıştır. 1946 yılında Avusturya ve Almanya İşleri Komisyonu'na katılmış, 1955 yılında Dışişleri Bakanı Antoine Pinay'nin kabinesinde danışman olarak görev almıştır. 1956-1960 yıllarında Etiyopya, 1962-1970 yıllarında Tunus ve 1970-1974 yılları arasında da Batı Almanya büyükelçisi olmuştur. 1974'te Valéry Giscard d'Estaing'in cumhurbaşkanı seçilmesi sonrası Almanya ile ilişkileri geliştirmek dileğiyle, kurulan ilk hükûmette dışişleri bakanı olarak Sauvagnargues'ı atamıştır. 1976'da Chirac hükûmetinin istifa etmesi üzerine tekrar dışişleri bakanlığına getirilmemiş ve 1977'den itibaren 1981'de emekli oluncaya değin Birleşik Krallık büyükelçisi olmuştur.
Jean Sibelius

Johan Julius Christian "Jean" Sibelius (d. 8 Aralık 1865 - ö. 20 Eylül 1957), 19. yüzyılın sonuyla 20. yüzyılın başlarının klasik müzik tarihinde adı geçmiş Fin bestecidir. Müziği Finlandiya'nın ulusal kimliğinde büyük rol almıştır.Sibelius Hämeenlinna'da Finlandiya'nın Rus Büyük Dükalığında İsveçli bir ailenin oğlu olarak dünyaya geldi. Babası Christian Sibelius şehrin doktoru, annesinin adıysa Maria idi. Ailesi arasında Janne olarak bilinmesine karşın, öğrencilik yıllarında denizcilikle uğraşan amcasının getirdiği yığınla kartla adının Fransızcada söylendiği şekliyle Jean'''ı kullanmaya başladı. Jean daha 2 yaşındayken babası tifodan hayatını kaybetti. Bu üzüntü daha sonra ekonomik sıkıntılarıyla devam etti. Babası hayattayken hiçbir zaman elindeki parayı iyi bir şekilde kullanamamış, bu ailenin geriye kalan üyelerinin Maria'nın annesine ait bir eve taşınmasına neden olmuştu. Bu evde Jean'ın babasının ölümünden sonra bir bebek dünyaya gelmişti.Jean, Hämeenlinna'da okula gitti ve okulun orkestrasında erken yaşta çalmaya başladı. Ablası ve kendisinden küçük erkek kardeşi müzik bakımından yetenekliydi. Annelerinin de babalarının da aileleri müzikle iç içeydiler. Jean'ın babası Christian gitar çalardı. Romantik, otantik "harika bir şekilde saf" ve iyi kalpli bir adam olarak bilinirdi. Daha sonra Sibelius: "...benim içimde saf olan her şey, iç mantıkta eksik olsa bile benim ruhuma çok şey ifade ediyor." demiştir.Sibelius ailesinin Hämeenlinna'daki evi şu an bir müzedir. Ev 1834'te yapılmış olup Jean'ın babasının ölümüne kadar kiralıktı. Evdeki piyano da Jean'ın babasının ölümüne kadar kiralıktı. Evinde için ayrıca beş tane kuş kafesi ve odalar saksı bitkileri ile doluydu. İnsanın içini ısıtan bu müze dünyanın en ünlü bestecilerinden birini tanımak için iyi bir fırsattır. Çoğu eserinin konusu Finlerin ulusal destanı Kalevala'dan alınmıştır.Lemminkäinen Suite (Four Legends from the Kalevala) for orchestra, Op.22 (1893) - these legends, which include The Swan of Tuonela, are often performed separatelySeven Songs, Op.17, with lyrics by J. L. Runeberg, K.A. Tavaststjerna, Oscar Levertin, A.V. Forsman (Koskimies, Finnish surname), and Ilmari Calamnius (Kianto, Finnish surname). Composed between 1891 and 1904.Incidental music to Hjalmar Procopé's play Belshazzar's Feast, Op.51 (1906); this was mainly for orchestra but voices were called for in some places. He later rescored some sections of the incidental music as a purely orchestral suite; in 1939 he wrote a new version of the section called "Solitude" (originally called "The Jewish Girl’s Song" in the incidental music) as a song, dedicated to Marian Anderson
Jean Simmons

Jean Merilyn Simmons (31 Ocak 1929, Londra - 22 Ocak 2010, Santa Monica, Kaliforniya), İngiliz asıllı Amerikalı oyuncu ve seslendirme sanatçısı. Ünlü İngiliz film yıldızı ve tiyatro sanatçısı Sir Laurence Olivier’nin oynadığı Hamlet filminde Ophelia’yı oynayan, Türkiye’de Gönül Yolu adıyla gösterime giren Guys and Dolls adlı filmde, Amerikalı ünlü film yıldızı Marlon Brando ile birlikte şarkı söyleyen ve Gregory Peck, Paul Newman ve Kirk Douglas gibi ünlü film yıldızlarıyla başrolleri paylaşan Simmons, 22 Ocak 2010 tarihinde 80 yaşında Santa Monica'da akciğer kanseri nedeniyle öldü, cenazesi yakılmıştır.
Jean Smart

Smart 13 Eylül 1951 tarihinde Seattle, Washington'da doğdu. 1979'da oyunculuğa tiyatro ve televizyon yapımlarında rol alarak başladı.En çok Charlene Stillfield rolünde yer aldığı Designing Women adlı televizyon prodüksiyonu ile dikkat çekti. Ayrıca 24 televizyon dizisinde Martha Logan karakteri dahil olmak üzere bazı dramatik türde yapımlarda yer aldı.  Jean oyunculuk dışında; American Dad, Big Mouth, Hey Arnold, Hercules The Animated Series, Kim Possible, Nutri Ventures, The Powerpuff Girls, Robot Chicken, Static Shock, Tiny Toon Adventures, Spider-Man (2017) ve The Fairly OddParents gibi animasyonlarda seslendirme yapmıştır.
Jean Spautz

1954-1959 yıllarında Katolik İşçi Gençlik başkanı olmuş, 1959-1980 ve 1995-2004 yıllarında Hristiyan Sosyal Halk Partisi'nden Güney milletvekili olarak görev yapmış, 1960-1966 yıllarında Hristiyan Sosyal Parti gençlik biriminin başkanlığını yapmış, 1964-1976 yıllarında Meclis Başkanlık Divanı üyesi olmuş, 1964-1980 yıllarında Schifflange belediye meclis üyeliği, 1975-1980 yıllarında da belediye başkan yardımcılığında bulunmuş, 1967-1980 yıllarında Hristiyan Sendikalar başkanlığı (LCGB) ulusal başkanı olarak görev ifa etmiş, 1979-1980 yıllarında Meclis Başkanvekili, 1979-1980 ve 2004-2009 yıllarında Avrupa Parlamentosu milletvekili olmuştur. 1980-1995 yıllarında, İçişleri, Konut, Aile ve Şehircilik Bakanlığı görevlerinde bulunmuş, 1982-1990 yıllarında Hristiyan Sosyal Parti başkanlığı ve 1995-2004 yılları arasında ise Meclis Başkanlığı yapmıştır.
Jean Stafford

Jean Stafford (1 Temmuz 1915 - 26 Mart 1979), Amerikalı yazar. The Collected Stories of Jean Stafford eseriyle 1970 yılında Pulitzer Kurgu Ödülü'nü kazanmıştır.İlk romanı  Boston Macerası , en çok satan ve ulusal beğeni toplayan bir eseriydi. Kariyeri boyunca iki roman daha yazdı ama en büyük merakı kısa hikâyeydi: eserleri  The New Yorker  başta olmak üzere çeşitli edebi dergilerde yayınlandı. 1964-1965 akademik yılında Wesleyan Üniversitesi İleri Araştırmalar Merkezi'nde öğretim görevlisi olarak çalıştı.Stafford'un kişisel yaşamı çoğu kez mutsuzlukla damgalanmıştı. Üç kere evlendi. Zihinsel açıdan istikrarsız fakat zeki bir şair olan Robert Lowell ile olan ilk evliliği kendisinde duygusal ve fiziksel izler bıraktı. Lowell ile beraber geçirdiği trafik kazasından sonra "İç Kale" adlı en tanınmış hikâyelerinden birinde de detaylarını anlattığı travmalar onu ciddi biçimde etkiledi ve sonuçta yaşadığı bozukluklar hayatında bir dönüm noktası oldu. Life dergisi çalışanı Oliver Jensen ile yaptığı ikinci evliliği de ayrılık ile sonuçlandı. Stafford, üçüncü kocası olan The New Yorker'ın ünlü yazarı A. J. Liebling ile kısa süre bir mutluluk yaşadı. Liebling'in ölümünden sonra, kurgu yazmayı bıraktı.Stafford, uzun yıllar [alkolizm] ve pulmoner hastalığı ile mücadele etti.. Altmış üç yaşına gelindiğinde 1979'da White Plains, New York'ta kardiyak arrest nedeniyle neredeyse yemek yemeyi kesmiş ve bir süre sonra ölmüştür. Mezarı, East Hampton, New York.Green River Mezarlığı'ındadır.Ölümünden sonra birçok biyografisi yayınlandı: David Roberts' Jean Stafford, a Biography (1988), Charlotte Margolis Goodman's Jean Stafford: The Savage Heart (1990), and Ann Hulbert's The Interior Castle: The Art and Life of Jean Stafford (1992).
Jean Stapleton

Jean Stapleton (doğum adı: Jeanne Murray d. 19 Ocak 1923, New York; ö. 31 Mayıs 2013, New York), Amerikalı oyuncudur.1998: Pocahontas 2: Reise in eine neue Welt (Pocahontas II: Journey to a New World, Stimme für Mrs. Jenkins)
Jean Taittinger

Jean Taittinger (d. 25 Ocak 1923, Paris - ö. 23 Eylül 2012, Épalinges, Lozan) Fransız siyasetçi, eski bakan.1945 yılında Fransız Direniş Hareketi'nde yer aldı. 1958 yılında milletvekili seçildi. 1968-1971 yıllarında Meclis Maliye Komisyonu, 1971-1973 yıllarında Maliye ve Bütçe Bakanı nezdinde Devlet Sekreterliği görevini üstlenmiştir. 2. Pierre Messmer Hükümeti'nde Adalet Bakanlığı yapmış ve hükûmetin 2 numaralı ismi olmuştur. Ayrıca 1959-1977 yıllarında Reims Belediye Başkanlığı görevini yürütmüştür. Belediye başkanlığı döneminde Reims'teki kültür merkezlerinin ve Reims-Champagne-Ardenne Üniversitesi'nin gelişmesi ve yenilenmesinde çeşitli katkıları olmuştur. 1977 yılındaki yerel seçimlerin ardından siyasetten çekilip iş hayatına girmiş, iş yaşamından ayrılarak İsviçre'ye yerleşmiş ve 2012 yılında ölmüştür.
Jean Tardieu

Jean Tardieu (d. 1 Kasım 1903, Saint-Germain-de-Joux, Ain; ö. 27 Ocak 1995, Créteil, Val-de-Marne) Fransız gerçeküstücü şair ve oyun yazarı. Uyumsuz tiyatro alanında eserler veren Tardieu'nün en bilinen çalışması gişe adlı oyunudur.Mustafa Kol, Absürd bir tiyatro dili: Jean Tardieu, « Gişe » folklor/edebiyat, cilt:17, sayı:65, 2011/1
Jean Tiberi

Hukuk eğitimi görmüş ve hakimlik yapmıştır. 1968 yılında ilk kez UDR'den milletvekili seçilmiş ve bu görevini 1976 yılında hükûmete girinceye dek sürdürmüştür. 1976 yılında kısa süre Gıda sanayiinden sorumlu devlet sekreterliği yapmış ve aynı yıl RPR'in kuruluşunda yer almış ve 1983'ten 1995'e dek Paris belediye başkanı Jacques Chirac'ın 1. yardımcısı olmuş ve Jacques Chirac cumhurbaşkanı seçilince yerine Paris belediye başkanı seçilmiş ve 2001'de tekrar aday olmasına karşın seçimi sosyalist aday Bertrand Delanoë kazanmıştır. 2001-2014 yılları arasında Paris 5. arrondissement belediye başkanlığı görevini yürütmüş yine 1976'dan 2012'ye dek Paris milletvekili olarak görev yapmıştır. 2012 yılında UMP genel başkanlığı için François Fillon'u desteklemiştir.12 Ocak 1976 - 25 Ağustos 1976 : Tarım ile Sanayi ve Araştırma Bakanları nezdinde, Gıda Sanayiinden sorumlu Devlet Sekreteri
Jean Tinguely

Jean Tinguely (d. 22 Mayıs 1925 - ö. 30 Ağustos 1991) İsviçreli ressam, deneysel sanatçı ve heykeltıraş. Kinetik sanata ve Dada ekolüne ait çalışmaları ile ünlenmiştir.İsviçre'nin Fribourg kentinde doğmuştur. 1941 ile 1945 yılları arasında Basel Güzel Sanatlar Okulu'nda resim ve heykel eğitimi almıştır. Okuldaki çalışmalarında da hareket ile ilgilenmekteydi. 1953 yılında Paris'e yerleşerek, metamatikler (ya da metamechaniques) ismini koyduğu karmaşık donanımlı ilk kinetik heykellerini yapmıştır. Yaptığı heykeller tel ve metal levhalardan oluşan, her parçası ayrı bir hızda dönen veya hareket eden, robota benzeyen düzeneklerdi. Tinguely, 1950'li yıllarda, resim makineleri isimli heykeller yapmıştır. Yaptığı bu heykeller robota benzemekte ve bir takım ses ve kokular çıkarabilmekteydi.1960 yılında, Nouveaux Realistes (Yeni Gerçekçiler) isimli grubun kuruluşunda rol oynamıştır.  Aynı yıl, kendi kendini yok eden ilk yapıtını gerçekleştirdi. 1970’lerde halkın katılabileceği sokak gösterileri sergilemiştir.Tinguely, işlevsiz makineler adını verdiği ve genellikle birçok hurdayı toplayarak devinim öğesiyle birleştirdiği, Baluba dizisi gibi eserler de yapmıştır.Lecture by Kaira Cabañas (PhD, Princeton University) Homage to New York: Jean Tinguely's Destructive Art delivered November 20, 2008 in New York City at Museum of Modern Art
Jean Tobler

Jean Tobler, gerçek adı ile Johann Jakob Tobler (d. 1830, Appenzell, İsviçre - ö. 1905), İsviçreli eski çikolata ustasıdır.St. Gallen, Dresden ve Paris'te 1855'e kadar mesleğini öğrendikten sonra, 1867'de ilk şekerci dükkânını (Confiserie Spéciale) Bern şehrinde açtı. 1899'da kendi imalathanesini (Fabrique de Chocolat de Berne, Tobler & Cie) oğlu Theodor (1876-1941) ile açtı. Şirketin bir diğer ortağı ise yeğeni olan Emil Baumann'dı. Birkaç yıl sonra meşhur Toblerone çikolatasını üretmeye başladılar.
Jean Valjean

Jean Valjean kurgusal bir karakter ve Victor Hugo'nun 1862 romanı Sefiller'in baş kahramanıdır. Sefiller, yayımlandığı dönemde Fransa'da büyük ses getirmiştir. Dünya Edebiyat tarihinin en önemli eserlerinden biridir. Hugo bu karakterde ekonomik bunalım döneminde kız kardeşinin çocuklarını beslemek için ekmek çaldığı için hapis cezasınına çarptırılıp cezaevinden kaçmak için çeşitli girişimlerde bulunan ve cezasını çektikten sonra normal bir hayat sürmek için çabalayan karakterin mücadelesini anlatır. Ayrımcılık, zor hayat şartları ve toplumdan uzaklaşmayı anlatan bir karakterdir Valjean. Ayrıca Valjean karakteri romanda; Mösyö Madeleine, Ultime Fauchelevent, Mösyö Leblanc ve Urbain Fabre gibi adlarla da geçmektedir. Diğerlerinin aksine, Mösyö Leblanc'da Valjean karaktein asıl ismi değil beyaz saçlarından dolayı kendisine verilen bir takma addır.Valjean'la defalarca karşılaşan ve onu hapse atmaya çalışan polis Müfettişi Javert, edebi kültürde arketipler haline gelmiştir. Popüler hayal gücünde, Jean Valjean karakteri Hugo'nun kendisini temsil etmiştir.1871'de Hugo, Paris Komünü olarak bilinen radikal isyan sırasında Brüksel'de yaşarken, anti-devrimci çeteler evine saldırır ve "Jean Valjean aşağı!" diye bağırarak pencereleri kırmıştır.
Jean Vallée

Jean Vallée (d. Paul Goeders, 2 Ekim 1941, Verviers  - 12 Mart 2014, Clermont-sur-Berwinne), Belçikalı şarkıcıdır. 1970 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika'yı "Viens l'oublier" adlı şarkıyla temsil etmiş ve yarışmada 13. olmuştur. 1978 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Belçika'yı "L'amour ça fait chanter la vie" adlı şarkıyla temsil etmiş ve yarışmada 2. olmuştur.
Jean Van Houtte

Ghent'de doğan van Houtte, hukuk alanında doktora yaptı ve Ghent Üniversitesi'nde ve Liège Üniversitesi'nde ders verdi. Belçika Maliye Enstitüsü başkanlığını yürüttü ve 1949-1968 yılları arasında Belçika Senatosunda PSC-CVP'yi temsil etti.Jean Duvieusart (1950) ve Joseph Pholien (1950-1952) hükûmetlerinde Maliye bakanı olarak görev yapan Van Houtte, Pholien'in yerini Ocak 1952'de Belçika'nın Başbakanı olarak atadı. Van Houtte, 1958-1961 yılları arasında Gaston Eyskens başkanlığında Maliye bakanı olarak görev yaptı. Dünya Bankası'nın başkanı idi, 1966'da fahri Devlet Bakanı seçildi ve 1970'te Baron oldu.
Jean Victor Marie Moreau

Jean Victor Marie Moreau (14 Şubat 1763 - 2 Eylül 1813), Napolyon Bonapart'ın iktidara gelmesine yardım eden ancak daha sonra bir rakip haline gelen ve ABD'ye sürgün edilen Fransız general.Moreau, Breton'daki Morlaix'te doğdu. Babası başarılı bir avukattı ve Moreau'nun orduya girmek istemesine izin vermek yerine, Rennes Üniversitesi'nde hukuk eğitimi alması üzerinde ısrar etti. Moreau, hukuka yatkınlık göstermedi. Derece kazanmak yerine öğrencilere, kahramanları ve liderleri olarak yaşamaya devam etti ve onları provoke ettikleri bir tür orduya dönüştürdü. 1789 yılında Rennes'teki günlük olaylarda öğrencilere liderlik etti.1791'de Moreau, Ille-et-Vilaine gönüllülerinin teğmen albaylığına seçildi. Onlarla Charles François Dumouriez yönetiminde hizmet etti ve 1793'te taburunun iyi düzeni, kendi savaş taktikleri ve cumhuriyetçi ilkeleri ile général de tugay olarak kademe atladı. 1794 yılında Flandre Kontluğu sınırlarında ordunun sağ kanadına komuta etti.I. Napolyon'un imparator olmasının ardından, fikir ayrıcalıkları başladı ve araları bozuldu. Moreau, eşi ile birlikte Ağustos 1805'te New York'a sürgün edildi. ABD'de coşkuyla karşılandı, ancak ülke boyunca bir süre seyahat ettiği ve 1806'da bir villa satın aldığı Pensilvanya'ya yerleşti ve tüm askeri hizmet tekliflerini reddetti. 1813'e kadar orada yaşadı, zamanını balıkçılık ve avcılık ile geçirdi. 1812 Savaşı'nın başlangıcında Başkan James Madison ona ABD birliklerinin komutasını teklif etti. Moreau, kabul etmeye istekli olduğunu, ancak imha haberini duyduktan sonra Grande Armée içinde Rusya'da Kasım 1812 yılında Avrupa'ya geri dönmeye karar verdi.Muhtemelen karısının kışkırtmalarına gelen Moreau, Avrupa'ya döndüğünde cumhuriyetçi entrikaların çemberindeki eski bir arkadaşı XIV. Karl ile müzakere etmeye başladı (önceden: Jean-Baptiste Bernadotte, sonra: Prens Charles John) Rusya imparatoru I. Aleksandr, Prusya Krallığı ve Avusturya İmparatorluğu ile birlikte Napolyon'a karşı bir orduya liderlik etti. Napolyon'un yenildiğini ve cumhuriyetçi bir hükûmetin kurulduğunu görmek isteyen Moreau, İsveç ve Rus liderlere Fransa'yı en iyi nasıl yenebilecekleri konusunda tavsiyelerde bulundu.Moreau, 27 Ağustos 1813'te Çar ile konuşurken Dresden Muharebesi'nde ölümcül yaralar aldı ve 2 Eylül'de Louny'de öldü.
Jean Vidal

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü'nü bitirmiş, hukuk alanında lisans yapmış ve iktisadi bilimler alanında yükseköğrenim diploması sahibi olmuştur. Ayrıca Ulusal İdare Okulu'nu bitirmiştir. 1965 yılında Dışişleri Bakanlığı'na girmiştir. 1985-1987 yılları arasında Dışişleri Bakanlığı Mali ve Ekonomik İşler Müdürü, 1988-1989 yılları arasında Hollanda Büyükelçisi, 1989-1992 yılları arasında Avrupa Topluluğu  nezdinde Daimi Temsilci, 1992-1995 yılları arasında ise Cumhurbaşkanı François Mitterrand'ın diplomatik danışmanı olmuştur. 1995 yılında Danıştay üyeliğine atanmış, Çoğul Sol'un iktidara gelmesiyle beraber 1997-2002 yılları arasında Avrupa Ekonomik İşbirliği Sorunları Bakanlıklararası Komite Genel Sekreteri (daha sonradan Avrupa İşleri Genel Sekreterliği'ne dönüşmüştür.) olmuştur. 2002 yılında tekrar Danıştay üyeliğine dönmüş, 2004 yılında yaş haddinden emekli olmasına karşın mevzuattan doğan hak ile bir süre daha kendi isteğiyle Danıştay üyeliği görevini sürdürmüştür.
Jean Vigo

1930'ların sinemasının realist dilini geliştirmesine büyük katkısı oldu. 1950'lerin sonu ve 1960'larda Fransız sinemasında gelişen Yeni Dalga hareketine esin verdi.Jean Vigo, 26 Nisan 1905'te Emily Clero adıyla Katalan asıllı İspanyalı anarşist bir militan olan Eugene Bonaventure de Vigo' nun (takma adıyla Miguel Almereyda) oğlu olarak Paris'te Rue Polonceau 'da dünyaya geldi. Annesi Emily Clero'ydu. Çocukluğu ailesi ile birlikte sürekli yer değiştirerek geçti. Babası 13 Ağustos 1917 gecesi hapishanedeyken öldürülecekti. İddialara göre bundan cezaevi yönetimi sorumluydu. Bu olayın ardından annesi onunla pek fazla ilgilenmedi ve onu yatılı bir okula gönderildi. Bu esnada güvenliği için gerçek adı gizlendiğinden, ismi Jean Sales olarak değiştirilmişti. Vigo, yaşamı boyunca babasının gizemli ölümü ve yalnız başına yatılı okula gönderilmesinin olumsuz etkilerinin üstesinden tam olarak gelemeyecekti.1922'de yeniden Paris'e döndü ve Chartres yakınlarında bulunan Lycee Marceau'ya devam etti. 1925'te Sorbonne yazıldı.1929 yılında evlendiği Elizabeth Lezinska bir sanayicinin kızıydı. Ondan 1931 yılında -daha sonra sinema eleştirmeni olacak olan-Luce Vigo adlı bir kızı oldu.Çocukluğundan beri oldukça sağlıksız olan Jean Vigo, henüz 29 yaşındayken tüberküloza bağlı septisemi nedeniyle Paris'te yaşamını yitirdi.23 yaşından sonra Jean Vigo' nun sinemaya duyduğu ilgi arttı ve satın aldığı kamerayla tedavi olmak amacıyla gittiği Nice' te, kısa bir belgesel olan ilk filmi À propos de Nice'i (Nice Hakkında) (1930) çekti. İki yıl sonra yüzücü Jean Taris' in yaşamın anlattığı Taris, roi de l'eau filmini yaptı. 1933' te daha sonra başyapıtı sayılacak olan Zéro de conduite' yi çekti. Bu film Vigo'nun kendi yatılı okul yaşamından izler taşıyan  ve otoriteyi sert bir şekilde eleştiren, oldukça kişisel ve başarılı bir filmdi. Film, Fransız ruhuna aykırı öğler taşıdığı gerekçesiyle Fransız hükûmeti tarafından derhal sansürlendi. Bu durumun getirdiğu umutsuzluğa rağmen 1934 yılında, bir mavnada birlikte yaşamaya çalışan genç bir çiftin öyküsünü romantik ve realist öğelerle harmanlayarak anlattığı filmi L'Atalante' yi çekti. Vigo bu filmin çekimlerinden kısa bir süre sonra, filmin montajını yapamadan yaşamını yitirecekti. Yapımcılar Vigo'nun burjuvaziyi eleştiren ilk filmi À propos de Nice gibi, bu filmin anlatımını da sert bulduklar ve filmi keserek değiştirdiler.Tüm filmlerinin toplamı süresi ancak üç saat tutan Vigo' nun filmleri, günümüzde sinemada şiirsel realizmin en güzel örnekleri arasında gösterilmektedir. Yaşadığı dönemde çok fazla eleştirilen ve sansüre uğrayan Vigo, 1945' ten sonra yeniden keşfedildi. Özellikle de Fransa'da 1950'lerin sonunda başlayan ve 1960'larda etkili olan Fransız Yeni Dalga hareketindeki genç yönetmenlere esin vererek unutulmazlar arasına girdi.Prix Jean Vigo, Fransa' da Jean Vigo adına düzenlenen ve yıllık olarak verilen önemli bir sinema ödülüdür.
Jean Wahl

1936-1967 yılları arasında Sorbonne'da dersler verdi. Eserlerinde güncel sorunları araştırmayı tercih etti.
Jean Wauquelin

Jean Wauquelin (15. yüzyılda aktif), Picardy'de doğan şu anda Belçika'da Fransa sınırına yakın bir ilçe olan Burgonya Hollandası'nın Hainaut İlçesinde faaliyet gösteren Fransızca bir yazar ve çevirmendi. Wauquelin, 7 Eylül 1452'de Hainaut, Mons'da öldü. Doğum tarihi bilinmiyor.Fransızcaya Chronica ducum Lotharingiae et Brabantiae of Edmond de Dynter, Historia regum Britanniae of Monmouth ve Annales historiae illustrium Principum Hannoniae of Jacques de Guyse'yi çevirdi.Jean Wauquelin aynı zamanda Manekine of Philippe de Beaumanoir,  Belle Hélène de Constantinople'u da düzyazıya koydu ve Livre des conquestes et faits d'Alexandre le Grand ("Büyük İskender'in fetihleri ​​ve eylemleri kitabı") adlı eserinde Büyük İskender'in Fransız aşklarının bir derlemesini yaptı..
Jean Yanne

Jean Yanne (doğum adıyla : Jean Gouyé ;d. 18 Temmuz 1933 – ö.23 Mayıs 2003), Fransız oyuncu, yazar, film yönetmeni ve bestecidir. Kendisi Les Lilas, Seine-Saint-Denis'de doğmuş ve 23 Mayıs 2003'te Morsains (Marne)'de 69 yaşında ölmüştür.
Jean de Boishue

Rusça eğitimi almış ve öğretmenlik yapmıştır. 1969 yılından itibaren bakanlık kabinelerinde görevler almaya başlamış, 1969-1973 yılları arasında önce Milli Eğitim Bakanı ardından Konut Bakanı olan Olivier Guichard'ın kabine şef yardımcısı olmuş, 1973-1974 yıllarında Devlet Sekreteri Aymar Achille-Fould'nun teknik danışmanı olmuş, 1974-1976 yılları arasında sırasıyla PTT Devlet Sekreterleri Pierre Lelong ve Aymar Achille-Fould'nun danışmanı olmuştur. 1984-2001 yıllarında Brétigny-sur-Orge belediye başkanı, 1986-1992 yılları arasında Île-de-France bölgesel konseyi üyesi, 1988-2001 yılları arasında ise Essonne genel konseyi üyesi olmuştur. Ayrıca Île-de-France bölgesel konseyi başkanı Michel Giraud'nun kültür ve üniversitelerden sorumlu başkan yardımcısı ve ardından Essonne genel konseyi başkanı Xavier Dugoin'ın kültürden sorumlu yardımcısı olmuştur. 1993 Fransa genel seçimleri'nde Essonne milletvekili seçilmiş ve 1995 yılında Jacques Chirac'ın cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından kurulan 1. Alain Juppé Hükümeti'nde Yükseköğretimden sorumlu Devlet Sekreteri olmuş ancak 2. Alain Juppé Hükümeti'nde yer almamıştır. 1996 yılında Eğitim müfettişi olarak atanmış, 2002-2004 yıllarında Öğretimden sorumlu Bakan Xavier Darcos'un önce yetkili danışmanı ardından özel danışmanı olmuş, 2005 yılında olağanüstü hizmetten Danıştay üyesi olarak atanmış, 2007 yılında emekli olmuştur. Başbakan François Fillon'un 2007-2012 yıllarında yetkili danışmanı olmuştur.18 Mayıs 1995 - 7 Kasım 1995: Milli Eğitim, Yükseköğretim, Araştırma ve Mesleğe Yerleştime Bakanı nezdinde, Yükseköğretimden sorumlu Devlet Sekreteri
Jean de Bourgogne

Jean de Bourgogne, Korkusuz Jean (Fransızca: Jean sans peur), (d. 28 Mayıs 1371, Rouvres, Burgonya - ö. 10 Eylül 1419, Montereau, Fransa). Burgonya dükü.Burgonya dükü Cesur Philippe ile Flandrelı Marguerete'ın oğluydu. 1385'te Bavyeralı Marguerete ile evlendi. Küstah, bağnaz, kibirli, kendine aşırı güvenen ve zalim bir adamdı. 1396'da Osmanlı sultanı I. Bayezid'e karşı düzenlenen Niğbolu Muharebesi'ne katıldı, ancak başarısızlığa uğradı ve esir edildi. Babasının ödediği yüklü bir fidyeyle kurtularak, Burgonya'ya döndü.Babasının 1404'te ölmesi üzerine Burgonya dükü ve aynı zamanda Artois ve Flandre kontu olarak 33 yaşında tahta çıktı. Yönetim yeri olarak Paris'i seçen Korkusuz Jean, krala ve onun yandaşlarına boyun eğdirmeye çalışıyordu. Bu amaçla 1407'de sık sık kralın yerine ülkeyi yönetmek için çekiştiği Orleans dükü olan kuzeni Louis'yi öldürttü; fakat bu olay onun sonunu hazırlamasına yol açtı.Jean, kral ve yandaşlarına boyun eğdiremediği gibi yeni düşmanlar da kazandı.Bunların başlıcaları, öldürttüğü kuzeni Louis'nin damadı olan Armagnac kontu VII. Bernard'dı. Sonunda bu çekişme, ülkenin Armagnac ve Burgonya tarafları olarak ikiye bölünmesine yol açtı. Jean, sonunda Armagnac'lar tarafından Paris'ten kovuldu.Bu arada ülke, bu çekişmeyle bir iç savaş içine düşmüştü; İngiltere kralı V. Henry'nin ülkeyi 1415'te istila etmesi,durumu daha da kritik hale getirdi. Sonunda İngiltere kralı, Fransa'nın içinde bulunduğu zor durumdan faydalanarak zaten zayıf olan Fransa ordusunu aynı yıl Agincourt Savaşı'nda yenerek, kapsamlı bir işgale girişti.Bu arada Korkusuz Jean ve Bernard d'Armagnac'ın arasındaki iç savaş şiddetlenmişti. Jean, İngiltere kralı V. Henry'le ittifak kurmaya çalışsa da, başarılı olamadı. Bunun üzerine düşmanları olan Armagnac'larla olan savaşı bitirmeye çalıştı. Armagnac'ların yeni önderi olan Veliaht Prens Charles'ın gençliğinden faydalanarak, onunla barış müzakerelerine girişti. Sonunda tarafların 10 Eylül 1419'da Montereau Köprüsü'nde buluşmalarına karar verildi. Ancak buluşma tartışmaya dönüştü ve Korkusuz Jean, Armagnac'lar tarafından öldürüldü. Yerine geçen oğlu Philippe (İyi), babasının kanını yerde koymamak için Fransa ve Armagnac'larla yıllarca savaştı.Osmanlı Devletinin galibiyeti ile sonuçlanan Niğbolu Savaşı'nda Yıldırım Bayezid'a esir düşmüştür yüklü miktarda fidye verilerek kurtarılmıştır. Ülkesinde 1419 yılında suikast sonucu yaşamını yitirmiştir.
Jean de Broglie

Jean de Broglie (d. 21 Haziran 1921, 8. arrondissement (Paris) - ö. 24 Aralık 1976, 17. arrondissement (Paris)) Fransız siyasetçi.Prens Amédée de Broglie ile prenses Béatrix de Faucigny-Lucinge'in oğludur. Annesi prenses Béatrix X. Charles'ın soyundan gelmektedir.Sağ çizgide siyaset yapmış olup üyesi olduğu siyasi partiler Fransız Halkının Birliği (1951-1955), Köylülerin ve Bağımsızların Ulusal Merkezi (1955-1962) ve Bağımsız Cumhuriyetçiler (1962-1976)1951 yılında Eure genel konseyi üyesi seçilmiş ve öldürüldüğü 1976 yılına dek bu görevi sürdürmüştür ayrıca Eure genel konseyi başkan yardımcılığı da yapmıştır, 1955'ten öldürüldüğü 1976'ya dek Broglie belediye başkanlığı görevinde bulunmuştur. 1958-1961, 1962-1963, 1967-1976 yıllarında Eure milletvekilliği yapmıştır. 1969-1973 yıllarında da Meclis Dışişleri Komisyonu başkanı olmuştur. 1962-1967 yıllarında Georges Pompidou'nun kurduğu 3 hükümette yer almıştır.24 Aralık 1976 tarihinde vergi danışmanı Pierre de Varga'nın evinden çıkarken biri göğsüne ikisi boynuna isabet eden kurşunla öldürülmüştür. Mahkumiyet kararları ile beraber Broglie davasının devlet sırrı olarak sınıflandırılmıştır.
Jean de Brunhoff

Jean de Brunhoff (d. 9 Aralık 1899 - ö. 16 Ekim 1937), Fransız yazar ve illüstratör. İlki 1931 yılında çıkan Babar kitaplarının yaratıcısıdır.
Jean de Brébeuf

Jean de Brébeuf (Fransa, 25 Mart 1593 – Kanada,  16 Mart 1649) Cizvit misyoner, Hristiyanlık'ta aziz, Kanada’da ölmüştür.Kanada'da yerli halklarla iyi bir ilişki kurmaya çabalayan Jean de Brébeuf, yerli dilini öğrenmiştir. Huronların arasındayken yerli Huron dilinde 1643 yılında kaleme aldığı ve bugün Huron İlahisi olarak anılan bir noel ilahisi vardır.
Jean de Clamorgan

Jean de Clamorgan; 1480'de Coutances piskoposluğunda doğan Saane Lordu, Marine Royale'in en iyi Fransız amirallerinden biri olarak kabul edilen bir denizci, haritacı ve askeri komutandı.Fransız Donanması'nda uzun süre görev yapan Clamorgan, Fransa Kralı I. Francis'ten Ponant'ın kaptanı unvanını aldı (Bu unvanı alan ilk kişidir). 1543 yılında Muros Körfezi Deniz Muharebesi'ndaki yenilgisinden sonra memleketine çekildi. Kurt avcılığı üzerine ünlü bir makale yazdı (La chasse du loup) ve 1567'de yayınlandı. Aynı zamanda I. Francis'in kütüphanesine koyduğu bir dünya haritasının da yazarıydı. Ölüm tarihi kesin olarak bilinmemektedir.
Jean de Coligny-Saligny

Jean de Coligny-Saligny, (25 Aralık 1617, Saligny - 16 Nisan 1686) Fransız bir soylu ve ordu komutanı.Jean de Coligny-Saligny ilk olarak krala karşı isyan eden Condé Prensi Louis'i (1621–1686) izledi. Daha sonra anlaşmazlığa düştüler ve Prens Condé ile düşman oldular.Fransızlardan oluşan 6000 kişilik bir ordu ile Türklerle savaşan Avusturya İmparatoru'na yardım etmek amacıyla Macaristan'a gitti. St. Gotthard Savaşı'na katıldı. Osmanlıların kaybettiği bu savaşta önemli bir rol üstlendi. Savaş Fransızlarla Avusturyalıların aynı tarafta bir kez savaştığı istisnai bir savaştı.Coligny anılarını yazdığı Mémoires, sadece 1844 yılında Louis Monmerqué tarafından basıldı. Anılarında Condé Prensi'nden oldukça olumsuz bahsetmektedir. Bu anılar Axor-Danaé tarafından tekrar basılmak için hazırlık çalışmaları başlatıldı.
Jean de Gliniasty

Paris Siyasal Bilgiler Enstitüsü ve Ulusal İdare Okulu'nu bitirmiştir. Kudüs Başkonsolosluğu (1991-1995), Senegal Büyükelçiliği (1999-2003), Brezilya Büyükelçiliği (2003-2006), Dışişleri Bakanlığı Afrika ve Hint Okyanusu Müdürü (2006-2009) Rusya Büyükelçiliği (2009-2013) görevlerinde bulunmuştur.Ukrayna Krizi'nin sorumlusunun ABD olduğunu belirtmiş, ayrıca 18. yüzyıldan itibaren Kırım'ın Rus olduğunu dile getirmiştir.
Jean de Joinville

Jean de Joinville, Fransız edebiyatının erken dönemlerinde lirik (Lirik şiir) şair. Yazdığı kısa ve taşlamalarla dolu mizahi öykülerle (fabliaux) ünlüydü.Eserleri arasında erken yazın kafiyeli kurgulardan (romans) sonra ortaya çıkan kurgusal çalışmalar bulunur. Tarihi belgeler bu tip yazının ana unsurudur. Commines'in yanı sıra dönemin en bilinen diğer tarihi yazarları Philippe de Commines, Jean Froissant ve Geoffroy de Villehardouin´dir.
Jean de La Bruyère

Paris şehri gelirlerinin kontrol memurunun oğlu olan La Bruyère, hukuk öğrenimi yaptı. Sonra maliye işlerinde çalıştı. 1693'te Akademiye üye oldu. Toplum hayatını esaslı şekilde işleyerek, hayatı ve insanların karakterini tasvir etmesi ile tanındı. 1696'da Versay'da öldü.Fransız klasik şairlerinden olan La Bruyère, en ünlü eseri Caractères'i (Karakterler) 1687'de yazdı. Karakterler'inin ilgi çekici yanı, tam bir değişme halinde bulunan toplumun başarılı bir tasvirini yapmasıdır. Bu eserde, o zamana kadar hakim olan ahlaki ve dini geleneklerin gitmesi; yerine yüksek memurların, yeni örf ve adetlerinin gelmesi ve iş adamlarının itibar ve kudretinin artması gibi konular işlenmiştir.
Jean de La Fontaine

Jean de La Fontaine (okunuşu ) (8 Temmuz 1621, Château-Thierry - 13 Nisan 1695, Paris), Fransız şair ve yazar.Yazdığı fabl eserleri ile tanınmıştır. Varlıklı bir ailenin çocuğuydu. Paris'te kolejde okudu. Hukuk tahsili yaptı. Papaz yetiştirilmek istendi. Lisede kiliseden ayrıldı. Okul hayatında başarılı bir öğrenci olamadı. Gençliğinde baba mesleği olan orman ve su kanalları işleriyle uğraştı. Çeşitli memurluklarda bulunmuş, düzensiz bir hayat yaşamıştır.1673 senesinde Madam de la Sablière'nin himayesine girerek burada bilim insanları, felsefeciler ve yazarlarla tanıştı. İlk masallarını burada yazdı. Çağdaşları, La Fontaine'i bir masal yazarı olarak görüyorlardı. Hâlbuki La Fontaine, yazdığı masallarda Dede Korkut masallarındaki üslupla hayvanlara ahlaki karakterler vererek onların şahıslarında bazı insan karakterlerini tenkit etmiş, bir ahlak dersi vermiştir. Buna edebiyatta teşhis ve intak sanatı denir. La Fontaine'in bu özelliği çok geç fark edilmiştir. Eserlerinde sadelik ve açıklık görülür. Konuşma şeklinde akıcı şiirleri, hayvanlar üzerinde tenkitleri, incitmeden iğneleme usulleri ile Fransız edebiyatına büyük eserler kazandırmıştır.La Fontaine masallarındaki konular, şark klasiklerinden alınmadır. La Fontaine'den çok önceleri yazılmış Beydeba'nın Kelile ve Dimne eserindeki hikâyelerin 18 tanesi, bu Fransız edebiyatçısı tarafından şiir şeklinde tekrarlanmıştır. Masalları çoğunlukla herkesin anlayabileceği bir şekilde yazılmıştır. La Fontaine'in canlı, hızlı, incelik ve nükte dolu bir anlatımı vardır. Kişilerini hemen daima hayvanlar arasından seçerse de bazen insanları, bilhassa köylüleri de olaylara karıştırır. Sık sık bahsettiği hayvanlar aslan, kurt, tilki, eşek ve horozdur.La Fontaine, kötüyü göstererek iyinin ne olduğunu anlatmaya çalışmıştır. Ancak şiirlerini okuyan çocuklarda herhangi bir açıklama yapılmazsa tam ters etkinin hasıl olduğu da bir gerçektir.Masalları toplam olarak 238 adet olup, 12 kitapta toplanmıştır. 1668'de basılan ilk altı kitabında 124 masal vardır ve bunlar birinci cildi meydana getirir. İkinci cilt 1678'de basılan beş kitaptır. En son 1694'te bastırdığı üçüncü cilt ise tek kitaptan ibarettir.Jean de La Fontaine, roman ve piyes de yazmıştır. Nakaratlı uzunca şiirleri ve şiirli mektupları vardır. Hadım, Gülünç Macera, Floransalı, Büyük Maşrapa, Köy Sevdaları komedi türündeki eserlerindendir. Contes (Kont) isminde şiirli hikâyeler eserinden dolayı Fransız Akademisine kabul edildi. 13 Nisan 1695'te Paris'te öldü.
Jean de La Hire

Daha sonraları çizgi romanlarda sıklıkla kullanılan süper kahramanların ilki olan Nyctalope'un yaratıcısıdır.
Jean de Lattre de Tassigny

Jean Joseph Marie Gabriel de Lattre de Tassigny (2 Şubat 1889 - 11 Ocak 1952), II. Dünya Savaşı sırasında General Charles de Gaulle komutasındaki birliklerin saflarında başarıyla çarpışan ve 1946-1954 yılları arasında süren I. Çinhindi Savaşı'nın en başarılı Fransız komutanları arasında yer alan Fransız asker. Ölümünden sonra Mareşal rütbesine terfi ettirildi.I. Dünya Savaşı'nda çeşitli cephelerde görev aldıktan sonra, 1921-1926 yılları arasında Fas'ta çarpıştı. II. Dünya Savaşı'nın başlarında bir kurmay görevinde bulundu. Mayıs 1940'ta ise bir piyade birliğinin komutanlığına getirildi.Fransa'nın Haziran 1940'ta teslim olmasının ardından Almanlar tarafından tutuklandıysa da Ekim 1943'te Kuzey Afrika'ya kaçmayı başardı. Müttefiklerin 16 Ağustos 1944'te Fransa'nın güneyine yaptıkları çıkarma sırasında Fransız 1. Ordusu'na komuta etti. Müttefik ordularının Fransa üzerinden Almanya ve Avusturya'nın güneyine doğru ilerledikleri harekât sırasında da aynı görevi yürüttü. 8 Mayıs 1945'te Almanya'nın teslimini belgeleyen antlaşmanın imza töreninde Fransa'yı temsil etti.Savaşın ardından bir süre Batı Avrupa Birliği Kara Kuvvetleri Komutanlığı görevinde bulundu. Aralık 1950'de Viet Minh hareketine karşı yürütülen savaşta sivil Fransızları seferber etmek üzere Fransız Çinhindi'ne gitti. 1951'de General Giap'ın Kızıl Irmak (Song Hong) deltasına düzenlediği saldırıyı durdurdu. Ama sağlığının bozulması üzerine Fransa'ya dönmek zorunda kaldı.
Jean de Lipkowski

Jean Noël de Lipkowski (d. 25 Aralık 1920, 15. arrondissement (Paris) - ö. 20 Eylül 1997, 13. arrondissement (Paris)), Fransız gaullist siyasetçidir.1968-1974 yıllarında Dışişleri Bakanlığı nezdinde Devlet Sekreteri, 1976 yılında da İşbirliği Bakanlığı yapmıştır. 1956-1958 ve 1962-1997 yıllarında milletvekilliği yapmıştır. Ayrıca Royan belediye başkanlığı görevini de sürdürmüştür. Sol gaullist olarak bilinir. Ayrıca 21 Nisan 1967 tarihinde, Fransa'da resmen yapılmış son düellonun hakemi olmuştur (milletvekilleri Gaston Defferre ile René Ribière arasında).