barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Karahoca Uygur Krallığı

Karahoca (Gaochang) Uygur Krallığı (Çince: 高昌回鶻; Gaochang Huihu), 9.-13. yüzyıllarda bugünkü Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde Uygurların egemenliğinde var olmuş devlet.840'de Göçebe Uygur Kağanlığı Kırgız baskınından sonra Ngo-nie Tegin'in Altay Dağları'nı aşarak Beşbalık, Turfan yöresine taşıdığı Uygurlar buraya yerleştiler ve Kırgızlar'ın öldürdüğü son kağanlarının yeğeni Mengli'yi 856'da kağan ilan ettiler.Uzun zamandır Tibet baskısı altında yaşayan Çin imparatoru dengeleyici güç olarak tasarladığı bu devleti-kendisine bağlı olması koşuluyla da olsa- hemen tanıdı ve Uygurlar'ın Tarım havzasının öteki ucuna (Kaşgar'a) kadar yayılmasına ses çıkarmadı.911'de soydaşları Kansu Uygurları sayesinde bağımsızlıklarını kazanan Turfan Uygurları siyasal olarak etkili bir güç olamadılarsa da Maniheizm dininin de etkisiyle yerleşik hale geçtiler ve başlıcaları Turfan, Kaşgar, Beşbalık, Kuça, Hami olan şehirlerinde önemli bir "uygarlık" yarattılar.Çin Hanedanlığı, Karahoca Uygur Krallığını tanır ve hatta Wang Yen De isminde bir büyükelçiyi bu ülkeye gönderir. O üç yıl bu ülkede kalır.Yeni coğrafyalarında Mani dini yerine Budizm'i benimseyen Uygurlar  Nesturiliği'de tanımışlar, en son -Karahanlı Devleti'nin de baskı ve tesiriyle- topluluk halinde İslamiyeti kabul etmişlerdir ki bugün Çin'de yalnızca Uygurlar'a değil, Uygurlar aracılığı ile müslümanlaşmış diğer etnik gruplara da Huei-hu (Uygur) denilmektedir.12. yüzyıldan itibaren Kara Hıtaylara bağlı olan Uygurları, 1209'da İduk-kut Barçuk Art Tegin (巴而術·阿而忒·的斤) döneminde Cengiz Han'a bağlandı. Barçuk Art Tegin, Cengiz'in kızlarından İl Altun ile evlenip küregen (damat) oldu. Alaaddin Ata Melik Cüveynî'nin Moğol İmparatorluğu hesabına kaleme aldığı Tarih-i Cihangüşa eserine göre, Barçuk Art Tegin' Cengiz'in dört varisinin yanı sıra beşinci varisi olarak kabul edilmiş. Barçuk Art Tegin'in sülalesi Moğol İmparatorluğu'nda Kongiratlar ile birlikte Küregen ailelilerinin başı sayıldı.
Karahunc

Ermenistan Cumhuriyeti Ulusal İstatistik Servisi'ne göre köyün nüfusu 2001'de 1.254 iken 2010 yılında 1.303'e yükselmiştir.
Karahöyük 1

Karahöyük 1, Konya İl merkezinin yaklaşık 7 km. güneybatısında yer alan bir höyüktür. Konya il sınırları içinde birden fazla Karahöyük adlı yerleşim olduğu için bu höyük Karahöyük 1 olarak geçmektedir. Biri büyükçe olan on bir tepecikten oluşur. Bu tepeler üzerindeki yerleşim 1.000 x 500 metre genişliğe ulaşmaktadır. Açmalardan birinde 29 metrede ana toprağa ulaşılması, kalın bir dolgu tabakası altında olduğunu göstermektedir.Yüzey toplamalarında Bizans, Roma ve Frig çanak çömlek parçaları bulunmuş olmasına karşın kazılarda bu yönde bir mimari saptanmamıştır. Kazı çalışmalarında ise 27 tabaka belirlenmiştir. Tabakalanma şu şekildedir.Erken Tunç Çağı III. evresine ait görülen VII. tabakasında bir salon ve çevreleyen küçük odalar açığa çıkarılmıştır. Salondaki buluntulara dayanılarak binanın bir tapınak olduğu ileri sürülmektedir. Söz konusu yapıda ocaklar ve sunaklar bulunmuştur. Kazı başkanı bu binanın ana tanrıça'ya adanmış bir tapınak olduğunu ileri sürmektedir. Bir alt tabaka olan VIII. tabakada da benzer bir yapı ortaya çıkarılmıştır. Tapınak saray olarak değerlendirilen yapının Kültepe'dekiyle benzer olduğu belirtilmektedir. Bu tabakaların çanak çömlek biçimlerine göre Alacahöyük kral mezarları ve Troya II ile çağdaş olması gerekir.İlk kez Troya II'de görülmeye başlanan insan yüzlü kapların Karahöyük'te tüm tabakalarda görünüyor olması ilginç bulunmaktadır.Troya'nın I. tabakasından bilinen "Erken Ege malları" olarak tanıtılan mal türü örneklerine, Erken Tunç Çağı'na tarihlenen XII. – XXII. tabakalarda rastlanmıştır. Bu mal grubu XXII. tabakadan eski tabakalarda görülmemektedir. Bu buluntular Konya bölgesiyle Ege arasındaki ticari ilişkilerin Erken Tunç Çağı ortalarından itibaren sürdüğünü göstermektedir.Karahöyük Erken Tunç Çağı yerleşmesinde yerleşme içi gömü geleneğini gösterir buluntular ele geçmiştir. V. tabakada, ağız ağza yan yatırılmış iki küp içinde hocker (ana rahmindeki gibi) biçiminde yatırılmış, başı doğuya dönük bir gömüt bulunmuştur. Gömüt armağanları küçük bir testi ile Suriye tipi bir şişe, tunç küpe, başında bir tunç iğne ile belindeki 20 cm. uzunlukta tunç iğnedir. Küp mezarların yanı sıra sanduka mezarlar da ortaya çıkmıştır.Asur Ticaret Kolonileri Çağı'nda yerleşme, kuleli, anıtsal kapılı ve kalın bir surla çevrili önemli bir yerleşme olarak görülmektedir.Karahöyük 1, MÖ 3. binyıl sonu ve MÖ 2. binyıl başında kesinlikle bir beyliğin başkenti görünümündedir.Kazılarda bazı kerpiç duvarların hiç bozulmadan yattığı görülmüştür. Hatta bu şekilde devrilen bir duvarın altında bir hayvana ve uzun boylu bir insana ait iskeletler bulunmuştur. Bu buluntular, yerleşmenin bir deprem sonrası terk edildiği yönünde yorumlanmaktadır.
Karahöyük Steli

Karahöyük Steli ya da Elbistan Steli İlk olarak Kahramanmaraş ili Elbistan ilçesi Karahöyük kazıları sırasında arkeolog Tahsin Özgüç ve Nimet Özgüç tarafından 1947 yılında tespit edilmiştir. Ön yüzünde dokuz, yan yüzlerinde ise birer satırlık Luvi hiyeroglifi ile yazılmış yazıt bulunan stel yaklaşık 2,7 m. yüksekliğindedir. Yazı biçiminin daha eski olması nedeniyle M.Ö. 12. yüzyıl civarlarına tarihlenir. Yazıt, Ir-Teşşub adındaki bir Büyük Kral’ın Armanani adındaki memuru tarafından yerel Fırtına Tanrısına ithaf edilmiştir. Günümüzde ise Elbistan Şehir Müzesinde bulunmaktadır.1. (Bu) Stel, Pithos adamlarının beyi Armananis tarafında POCOLUM (Ülkesi)'nin Fırtına Tanrısı(na), Büyük kral Ir-Teşşub POCOLUM (Ülkesi) topraklarına geldiği zaman, adandı. O kenti boş buldu ve tahta oturdu. ...4. O (?) POCOLUM Ülkesi'ni evler (ve) şehirler yönünden geliştirdi. Ben POCOLUM Ülkesi'nin Fırtına Tanrısına minnetarım ve ben kendimi tanrıya ...-dım(?).8. POCOLUM Ülkesi topraklarında üç şehri; Lukarna, Hant-...piya (ve) Zu(wa)maka efendim tarafından bana verildi. Ben (*234) bir ev yaptım ... (*263)- TANA-11. Bundan Sonra bana karşı herhangi bir baş kaldırı olmasın, kapılara (?) karşı * 293 * 469! olmasın! Her kim benim evime ve şehrıme TARP- yaparsa veya * 293 * 469 koyarsa POCOLUM Ülkesi'nin Fırtına Tanrısı onu cezalandırsın!
Karahüseyin, Kale

Karahüseyin; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karahüseyinli, Alaçam

Mahalle, 1911 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Karahüseyinli; daha önceleri bir köy iken, 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Karahüseyinli, Yavuzeli

Karahüseyinli; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karahüyük, Akören

Karahüyük; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karahüyük, Akşehir

25 Kasım 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Karahüyük, Gülşehir

Yerel köy halkını Danişmendli Türkmenlerinin parçası olan Boynuinceli Yörüklerinin Herekli (Herikli) cemaati oluşturmaktadır. Köyün adı, 1928 yıl kayıtlarında Karahöyük olarak geçmektedir.
Karahüyük, Odunpazarı

Mahallenin tarihi Selçuklulara dayanmaktadır. 700 yılı geçkin zamandır bu arazide ikamet eden mahalle, adını mahallenin 500 metre güney doğusunda yer alan ve yüzölçüm olarak Türkiye'nin ilk sıralarında bulunan höyükten almaktadır.Karahöyük Mahallesinin kuruluş tarihini incelediğimizde mahalleye adını veren höyüğün özelliklerini ele almak gerekir. Höyük ile ilgili olarak ansiklopedik bilgilere göz attığımızda şu sonuçları elde ediyoruz.MİDAEİON:Anadolu'da Frigya bölgesinde şehir. Adını Frigya kralı Midas'tan aldığı sanılır.Şehir,Eskişehir-Ballıhisar (Dorylaion-Pesinus) yolu üzerinde bulunması sebebiyle büyük bir önem kazandı.Midaeion'dan ilk defa Hellianikos söz eder. MS 36'da S.Pampeius burada yakalandı.Şehrin Porsuk nehri kenarındaki Eskişehir'in (Dorylaion) 30 km.doğusundaki Karahöyük'te yer aldığı sanılır (1)Anadolu'nun Phygia bölgesindeki kent.Doryliaon (Şarhöyük,Eskişehir) ile Pessinus (Ballıhisar) arasındaydı.Yerinin Eskişehir'in merkez ilçesine bağlı Karahöyük Köyü yakınında olduğu sanılmaktadır. Pessinus'la birlikte Kybele tapımının önemli merkezlerinden di (2)Karahöyük Mahallesinin  ilk kurulduğu yer bu höyüğün doğusuna rastlamaktadır. Bunu yapılan kazılar ve ev temellerinden anlamaktayız.Şimdiye kadar yapılan kazılarda, MÖ 1100 yıl evvelinde yerleşmenin bulunduğudur.Mahallenin şimdiki kuruluş yeri 18. yüzyıla dayanmaktadır. Mahallenin yaşlılarından aldığımız bilgilere göre, dedeleri çalılık bir alan olan mahallenin şimdiki yerine gelip yerleşmişlerdir.Karahöyük Mahallesinin kuruluşunda ve kuruluş yeri seçiminde sosyal etkenlerden önce fiziki şartlar etkili olmuştur. Bunun en güzel örneğini mahallenin eskiden Porsuk Çayı ve onun kolu tarafından bir ada olarak çevrilmiş olmasından anlamaktayız. Değirmen arkı denilen bu kol, Porsuk çayının derinleştirilmesi sonucu kurumuştur.Diğer yönden de gerek su, gerekse toprak şartlarının uygunluğu, hem tarım, hem de hayvancılık için olumlu bir ortam hazırlamış bulunmaktadır.Mahallenin çevresinde, sonradan kurulmuş olan D.S.i lojmanı ve okul lojmanları haricinde toplu bir yerleşme vardır. Bu yerleşme olayını ve bunun tabii bir sonucu olan toplu yerleşme coğrafi çevrenin yarattığı bir sonuçtur.Mahallenin doğusunun çok az miktarda söğütlük ve kavaklık, bunun dışında çayır ve tarlalar, batı kesiminde meyvelikler, güneyinde tarlalar ve kuzeyinde Porsuk Çayı bulunur. Mahalle sırtını Porsuk Çayı'na dayamıştır.Karahöyük Mahallesinin yaylası yoktur. Mahallede şu anda bulunan en eski yapı Ahmet Özer'in oğullarına ait olup 1890 yıllarında yapılmıştır. Diğer eski yapıların yerini, yeniden inşa edilen yapılar almışlardır (3)Mahallenin son 30 yılda yapılanmasında büyük gelişmeler gözlenmiş.Geçmişte mahalle önünden geçen Değirmen arkının (Sakarı deresi) kurumasından sonra burada bulunan tarlalar yerleşime açılmış.Mahallenin gelişme imkânı olmayan kuzey kesimi hariç diğer yönlere doğru büyümüş,Eskişehir'e göç vermesine rağmen mahalle gelişmiştir. Son dönemde yapılan tüm binalar betonorme olup çağa uygun tarzda inşa edilmişlerdir.
Karahüyük, Reyhanlı

Daha önceleri Paşaköy köyüne bağlı bir mahalle iken, 6 Haziran 1956'da köy statüsü kazandı. Karahüyük; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle olmuştur.
Karahüyük, Suruç

Karahüyük; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karahüyük, İncesu

Karahüyük; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karahıdır, Kırşehir

Köy, 1925'ten beri aynı adı taşımaktadır. 21 Aralık 1987 tarihindeki kararla belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Karahıdırlı, Bergama

Karahıdırlı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karahıdırlı, Bünyan

Karahıdırlı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karahıdırlı, Erdemli

Karahıdırlı, Mersin ilinin Erdemli ilçesinin bir mahallesidir. Rakımı 150 metre ile 1500 metre arasında değişen mahallenin Erdemli'ye uzaklığı 25 km'dir. Köy merkezinin rakımı 650 metredir. Mahalle 700 yıl önce Yörükler tarafından kurulmuştur.
Karaidemir Barajı

Karaidemir Barajı, Tekirdağ'inde, Poğaça Deresi üzerinde, sulama ve taşkın kontrolü amacı ile 1975-1983 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.722.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 36,00 m, normal su kotunda göl hacmi 120,30 hm³, normal su kotunda göl alanı 15,50 km²'dir. 11.840 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.
Karailyas, Polatlı

Mahalle, 1915 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri İğciler köyüne bağlı Karailyas Çiftliği iken, 22 Aralık 1952'de köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra ise mahalle oldu.
Karaim Sinagogu

Karaim Sinagogu, Hasköy, Beyoğlunda bulunan ve Karay Yahudilerine hizmet sunan bir sinagogdur. Karay Yahudileri, Türkiye Musevi Cemaati tarafından temsil edilmediğinden bu sinagog Hahambaşılığı'na bağlı değildir.Center for Jewish History Digital Collections, Turkish Synagogues Exhibit. Karaite Synagogue in Hasköy, Istanbul, Exterior
Karaincirli, Enez

1919 yılı kayıtlarında Karadağ Çiftliği ya da Karaköy olarak geçen köyün adı, 1928 yılında bugünkü adını almıştır.
Karainebeyli, Gelibolu

Köyün adı, 1922 yılında Trakya'nın İşgali sırasında Yunanistan Krallığı tarafından Káliros olarak kaydedildi. Köy, 1902 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Eceabat ilçesine bağlıyken, 13 Ağustos 1957'de Gelibolu ilçesine bağlandı.
Karaisalar, Demirci

Mahalleye bir yörük yerleşmiştir ilk olarak..onun adı da isadır daha sonra lakap takılarak mahallenin ismine verilmiştir..
Karaisalı

İlçe, Toros Dağları'nın başladığı noktadadır. Kuzey bölgeleri dağlık, güney bölgeler düzlüktür. İlçenin yüksek noktası 2400 metre ile Akdağ'dır.Karaisalı'nın 40 km kuzeydoğusundaki Etekli Mahallesi'nde bulunan Keçi Kalesi adıyla anılan, Romalıların yaptığı oldukça yüksek ve etrafında bulunan zindanKaraisalı'nın 35 km kuzeydoğusundaki Barakdağı Mahallesi sınırlarında bulunan, Keçi Kalesi ve Barakdağı arasında kalan vadiyi gözetlemek amacıyla Romalıların yaptığı Yanık Kale ve tarihi kalıntılarHacıkırı Mahallesi yakınlarında bulunan yaklaşık 100 m yüksekliğinde, 1903 yılında Osmanlı İmparatorluğu tarafından Almanlara yaptırılan ve kendine özgü tasarımıyla dikkat çeken Varda (Alman) KöprüsüKaraisalı'nın 62 mahallesinin 9'u merkezde bulunmaktadır. Merkez mahallelerinde 7.146 kişi    (% 33,7) yaşamaktadır. En uzak mahallesi ise 44,1 km uzaklıktaki Etekli'dir. Merkez mahalleleri dışında nüfusu en fazla olan, 874 kişi ile Çukur mahallesidir. İmamoğlu'nun nüfusu 2017 yılında 61 kişi azalmıştır.1 Nisan: Kuvâ-yi Milliye teşkilatının kuruluşu ve Çukurova'da İlk Millî Mücadele Hareketinin Başlatılması.
Karaisalı, Bozyazı

Karaisalı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karaisalıbucağı Tren İstasyonu

Karaisalıbucağı Tren İstasyonu, Adana ilinin, Karaisalı ilçesine bağlı; Berlin-Bağdat demir yolu hattında bulunan, Adana'ya 54 kilometre mesafede bulunan Tren İstasyonu.Karaisalı'dan araç ile, 30 dakika mesafededir. İstasyon, Toros Ekspresi ve Erciyes Ekspresi Anahat Trenlerine hizmet vermektedir. Hattan; yük trenleri ve ekspres trenler geçmektedir. Adana-Konya arası Toros Ekspresi: 08:03, Konya-Adana arası Toros Ekspresi:20:54, Adana-Kayseri arası Erciyes Ekspresi:17:28, Kayseri-Adana arası Erciyes Ekspresi:12:22'de İstasyonda olmaktadır ve İstasyonda 2 dakika beklemektedir.
Karaishak, Keşap

Köy, Giresun il merkezine 19 km, Keşap ilçe merkezine 6 km uzaklıktadır. Köy, Keşap'ın güneydoğusunda olup, /numaralı Giresun-Trabzon (Keşap-Espiye) devlet/uluslararası yoluna Tepeköy üzerinden 3,7 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Karaiskakis Stadyumu

Georgios Karaiskakis Stadyumu () Yunanistan'ın Pire kentindeki futbol stadyumu. Yunanistan Süper Lig ekiplerinden Olimpiakos'nin iç saha karşılaşmalarını oynadığı yapı, adını Yunan bağımsızlık mücadelesi kahramanlarından Georgios Karaiskakis'ten almıştır.
Karaizel (il)

Karaizel ili Başkurdistan'ın 54 idari biriminden biridir. Yönetim merkezi Karaizel'dir.  İl adı Karaizel Nehirden geldi. Karaizel ismi Başkurtlardan alındı. Başkurtça “Ҡараиҙел” (Karaizel) sözcüğü için “Siyah İdil” ifadesi kullanılır.1 Ocak 2017 nüfus sayımına göre bölge nüfusu 25533 kişidir. 2010 Rusya nüfus sayımına göre etnik yapı: Tatarlar % 26.9, Başkurtlar % 47, Ruslar % 19.8.
Karaizel Nehri

Karaizel ya da Ufa(Başkurtça: Karaizel, Rusça: Уфа, Tatarca: Караидел) Başkurdistan'daki ve Sverdlovsk Oblastı nehridir.Karaizel ismi Başkurtlardan alındı. Başkurtça “Ҡараиҙел” (Karaizel) sözcüğü için “Siyah İdil” ifadesi kullanılır.
Karak (gemi)

Karak veya Nau, 15. yy'de kullanılmaya başlanmış bir gemi türüdür. Coğrafi keşifler sırasında en çok kullanılan gemi tipidir. Kristof Kolomb'un kullandığı Santa Maria'nın ve Macellan'ın kullandığı Victoria'nın türü karaktır. 16. yy'de kullanılmaya başlanacak olan kalyonun yapısı, karakın yapısı temel alınarak tasarlanmıştır.
Karak Nuh

Karak (ayrıca Kerak, Karak Nuh veya Karak Noah) (), Lübnan'ın Bekaa ilindeki Zahlé ilçesinde yer alan bir köydür. Baalbek yolunda Zahle'ye yakın bir konumdadır. Karak, yerlilerin Nuh'un mezarı olduğu iddia edilen bir lahit içermektedir.
Karakabaklı

Karakabaklı Mersin ilinde Roma İmparatorluğu döneminden kalan bir yerleşim yeri örenidir. Yerleşim yerinin orijinal adı bilinmemektedir.Karakabaklı arkeologların Olba territorium olarak adlandırdıkları bölgede, Silifke ilçesi kırsal alanında, Toros dağları güney yamaçları üzerinde, Karadedeli köyü kuzeyinde ve  koordinatlarındadır. Mersin'i Silifke'ye bağlayan  karayolundan Atakent çıkışında kuzeye dönen asfalt bir il yolu ile ulaşılır. (Aynı yol üzerinde Işıkkale ve Sinekkale gibi diğer örenlere de ulaşılır.) Yolun doğusunda ve yürüme mesafesindedir. Silifke'ye 22 ve Mersin'e 74 kilometre uzaklıktadır.Karakabaklı'da ilk yerleşim Helenistik dönemdedir. Ama kalıntılar genellikle geç Roma imparatorluğu ve erken Bizans İmparatorluğu döneminden kalmadır. Yerleşim yeri 5. ve 6. yüzyıllarda en parlak dönemini yaşamıştır. Karakabaklı ekonomisi Cilicia Trachaea (Taşlık Kilikya) bölgesinin diğer yerleşim yerleri gibi zeytin ve üzüme dayanıyordu. Ancak yerleşim yerinin parlak dönemi Arapların bölgeye gelişiyle sona ermiştir.Karakabaklı araştırmalarına 1970'li yıllarda İstanbul Üniversitesinden Semavi Eyice tarafından başlatılmıştır. Araştırmalar daha sonraki yıllarda Deutscher Akademischer Austauschdienst'den Ina Eichner, Mimar Sinan Üniversitesinden Günder Varinlioğlu, Ümit Aydınoğlu ve Ümit Çakmak tarafından devam ettirilimiştir.Karakabaklı 3 hektarlık bir alanı kaplamaktadır. Yerleşim yerinde kısmen ortaya çıkarılmış bir de Roma yolu vardır. Bu yol Korasion antik kentine gitmektedir. İncelenen bina örenleri Bizans döneminin üç farklı bina tipine aittir. Semavi Eyice incelediği yedi ev kalıntısından dördünün bir, üçünün de iki katlı olduğunu saptamıştır. Özellikle peristilli avlusu olan ev ile iki katlı villa tipi ev dikkati çekmektedir. Karakabaklı'daki en önemli buluntu üç nefli kilise örenidir. Çevrede zeytin ve şarap işlikleri ile çeşitli tiplerde lahitler de vardır.
Karakadı, İnegöl

Karakadı, Bursa ilinin İnegöl ilçesine bağlı,KAFKAS coğrafyasının güneyinde yer alan ACARA ve AHISKA bölgesi  muhacirlerinin oluşturduğu bir mahalledir.Mahalleye ismini veren zat,Osmanlı devleti döneminde Batum ve civarında Kadılık yapmış olup, 18 hane    ACARALI  muhacir aile ile birlikte, 1878 OSMANLI-RUS harbi neticesinde batum civarı köylerinden BURSA vilayeti,  İNEGÖL ilçesine göç ederek, Uludağın güney yamaçlarında bulunan ve kendi ismini verdiği KARAKADI mahallesini kuran Kadı Süleyman Efendi dir.  Ayrıca köy iki mahalleden oluşur.ve mahallede AHISKA bölgesi civarından  gelen muhacirlerde vardır.Mahallenin geçim kaynakları,hayvancılık,meyvecilik,tarım ve ormancılıktır.2009                                                                                                                            210
Karakai Jōzu no Takagi-san

Karakai Jōzu no Takagi-san ( "Alay Etmekte İyi Olan Bayan Takagi"), Sōichirō Yamamoto tarafından yazılan bir manga serisidir. Seri, Haziran 2013 tarihinden itibaren Shogakukan'ın başlangıçta Monthly Shōnen Sunday Mini dergisinde ve daha sonra 2016 yılından itibaren Monthly Shōnen Sunday dergisinde yayınlanmaktadır.Shin-Ei Animation tarafından hazırlanan bir anime televizyon serisi uyarlaması Ocak-Mart 2018 tarihleri arasında yayınlandı. İkinci sezonu ise Temmuz-Eylül 2019 tarihleri arasında yayınlandı.Manga, Ocak 2017 tarihindeki 10. Manga Taishō Ödülleri'ne aday gösterildi. 2021 yılında ise Shogakukan Manga Ödülü'nü shōnen dalında kazandı.Ortaokul öğrencileri olan Nishikata ve Takagi sınıfta yan yana oturmaktadırlar. Nishikata'ya aşık olan Takagi, utanç verici şakalar ve şakalar ile onunla alay etmekten hoşlanır. Buna cevaben, Nishikata intikamını almak için planlar yapar, ancak zayıflıklarını tespit edip onlardan yararlandığında her zaman başarısız olurlar.
Karakale, Arpaçay

Köyün eski adı, 1918 yılı kayıtlarında "Sévpert" olup, Ermenice'de "karakale" anlamına gelmektedir. Köy, 1928'den beri "Karakale" adını taşımaktadır.
Karakale, Aziziye

Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca İlçesi'ne bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 72 km, Aziziye ilçe merkezine 58 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yoluna 1,6 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karakale, Digor

Köyün eski adı, 1889 yılı kayıtlarında "Yezidi Karakale", 1918  kayıtlarında ise "Gamenants" olarak geçmektedir. Köy, 1928 yılından beri Karakale adını taşımaktadır.
Karakale, Divriği

Köy, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Ziniski köyüne bağlı bir mahalle iken, 16 Ağustos 1957'de köy statüsü kazandı.
Karakale, Hanak

Karakale köyünün eski adı Şavtsihe'dir. Gürcüce bir yer adı olan Şavtsihe (შავციხე) "kara kale" anlamına gelir. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı eski Osmanlı mufassal defterinde Şavsihe (شاوسخی) olarak geçer. Bu yer adı daha sonra Türkçeye Kara Kala (قرە قلعە) / Karakale olarak çevrilmiş ve kayıtlara bu şekilde geçmiştir.Şavtsihe / Şavsiha köyü, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Eruşeti'de yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar bu köyü 16. yüzyılın ikinci yarısında Gürcülerden ele geçirdi. 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterine göre köy Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlıydı. Büyük olasılıkla Gürcü-Osmanlı savaşı sırasında köy boşaldığı için bu defterde de boş olarak kaydedilmiştir.Şavsiha adı daha sonra "Kara Kala" olarak Türkçeye çevrilmiştir. Nitekim Rus idaresi 1886 nüfus sayımında köyü "Karakala-Meşa" (Каракала-Меша) adıyla kaydetmiştir. Başka yerlerdeki "Karakala"dan ayırt etmek için yanına eski nahiye "Meşe"nin de adının yazıldığı görülmektedir. Çarlık Rusya köyü ve Ardahan bölgesini 1877-1878 savaş sonrasında Berlin Antlaşması'yla ele geçirmişti. 1886 yılında köyde, "Türk" olarak kaydedilmiş olan 103 kişi yaşıyordu.Karakala köyü, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarında Rusya'nın bölgeden çekilmesinden bir süre sonra, bağımsız Gürcistan'ın sınırları içinde kaldı. Sovyet Rusya'nın Bolşevik hükûmeti 7 Mayıs 1920'de Gürcistan hükûmetiyle imzaladığı Moskova Antlaşması'yla da  Ardahan bölgesini bağımsız Gürcistan'ın bir parçası olarak tanıdı. Ancak Kızıl Ordu'nun Gürcistan'ı işgali sırasında Ankara Hükümeti'nin Tiflis hükûmetine verdiği ültimatom üzerine Gürcü idaresinin çekilmesinin ardından Ardahan bölgesi ve Karakala köyü fiilen Türkiye'ye katıldı. Gürcistan'ın topraklarının işgal edilmesinin ardından Sovyet Rusya ile Ankara Hükümeti arasında 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması'yla, Karakala köyünü de kapsayan Ardahan bölgesi Türkiye'ye bırakıldı.Karakale köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde Kara Kala (قرە قلعە) adıyla Kars vilayetinin Ardahan kazasının Hanak nahiyesine bağlıydı. 1935 genel nüfus sayımında aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 326 kişiden oluşuyordu. Karakale köyünde 1965 yılında 553 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde 162 kişi okuma yazma biliyordu.
Karakale, Karayazı

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 138 km, Karayazı ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneybatısında olup,  numaralı Erzurum-Muş (Köprüköy-Hınıs) devlet yoluna  3,7 km.'lik bir köy yoluyla ulaşmaktadır.
Karakale, Korkut

Köyün 1928 yılındaki adı Kelareş şeklindedir. 27 Aralık 1996 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüşen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi. Karakale'nin köye dönüşmesiyle Dereiçi ve Kıryaka mahalleleri köye dönüştü.Danıştay 8. Daire Başkanlığı'nın Temmuz 2012'deki kararıyla, Belediye Başkanı Zeki Taygar'ın, belediye ye ait eski binanın fen ve sanat kurallarına göre uygun yapıldığı ve hizmet vermeye elverişliği olduğu halde, belediyeyi kardeşine ait iş yerine taşıyarak zarara uğrattığı gerekçesi ile görevine son verildiği bildirildi.
Karakale, Çıldır

Karakale veya Kara Kala, bu köyün Türkçe kaynaklardaki en eski adıdır. Nitekim Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı ve 1595 tarihli Osmanlı mufassal defterinde "Kara Kala" (قرە قلعە) olarak geçer. Aynı defterde geçen Ağça Kala'nın Gürcüce Tetrtsihe'den çevrilmiş olması gibi, bu yer adının da "Şavtsihe"den (შავციხე) Türkçeye uyarlandığı tahmin edilmektedir. Nitekim aynı defterde Ardahan-i Büzürg livasının Meşe nahiyesine bağlı bir köy, Gürcüce yazılışına uygun biçimde "Şavsihe" (شاوسخی) olarak kaydedilmiştir. Köyün adı 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de "Kara Kala" (قرە قلعە) biçiminde geçer.Kara Kala, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan tarihsel Çrdili'de yer alıyordu. Nitekim Osmanlılar 16. yüzyılın ikinci yarısında bu bölgeyi ve köyü Gürcülerden ele geçirmiştir. 1595 tarihli ve Defter-i Mufassal-i Vilayet-i Gürcistan adlı Osmanlı mufassal defterinde, Gürcistan Vilayeti içinde Çıldır livasının Canbaz nahiyesine bağlıydı. Nüfusu 20 Hristiyan haneden oluşuyordu. İspenç vergisi vermekle yükümlü bu hanelerin reisleri Zesela, Maharebel, Gogiça, Simon, Davit, Basila, Elisa, Parsadan, Badura, Mindoda gibi Gürcü adları taşıyordu. Bu deftere göre köyde buğday, arpa, çavdar, keten tohumu tarımı ve arıcılık yapılıyor, domuz ve koyun besleniyordu.Osmanlı Devleti, Doksanüç Harbi'nin ardından imzalanan Berlin Antlaşması'yla Ardahan bölgesini Rusya'ya bırakınca, Kara Kala da Osmanlı egemenlik alanının dışında kaldı. Rus idaresinin 1886 yılında yaptığı nüfus tespitinde Karakala (Каракала) adıyla kaydedilmiş olan köy, Ardahan sancağının Çıldır kazasına (uçastok) bağlıydı. Köyün nüfusu, "Karapapak" olarak kaydedilmiş olan 224 kişiden oluşuyordu. 1595 tarihli nüfusla kıyaslandığında köyün demografik yapısının tamamen değiştiği görülmektedir.Karakala, Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda Rusların bölgeden çekilmesinin ardından bir süre fiilen Ermenistan'ın sınırları içinde kaldı. 16 Mart 1921'de imzalanan Moskova Antlaşması uyarınca Karakala Türkiye'ye bırakıldı.Karakale köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde "Kara Kala" (قرە قلعە) olarak geçen köy, Kars vilayetinin Çıldır kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında köy, "Karakala" adıyla aynı idari konuma sahipti ve nüfusu 425 kişiden oluşuyordu. 1965 genel nüfus sayımında köyün adı "Karakale" biçiminde yazılmıştır. Bu sırada köyün nüfusu 765 kişiden oluşuyor ve bu nüfus içinde 189 kişi okuma yazma biliyordu.
Karakale, İspir

Karakale köyünün eski adı Mohurkod olarak bilinir. Nitekim 1835 tarihli Osmanlı nüfus defterinde ve 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde “Mohurkod” (موحورقود) adıyla kaydedilmiştir. Bu yer adı Gürcüce kaynaklarda ise, Mohurkodi (მოხურკოდი) olarak geçer.Mohurkod veya Mohurkodi, orta çağda Gürcistan'ı oluşturan bölgelerden biri olan Tao'da yer alır. Nitekim Osmanlılar bu bölgeyi 16. yüzyılın ortalarında Gürcülerden ele geçirmiştir. Bugünkü köyün sınırları içinde bulunan küçük kale ve kilise bu dönemden kalmış olmalıdır.Muhurkod köyü, Osmanlı idaresinin 1835 yılında, vergi belirleme ve askere alma amacıyla sadece erkek nüfusunu tespit ettiği sırada Çıldır Eyaleti'ne bağlı Kiskim sancağının köylerinden biriydi. Köyde 41 hanede 179 Gregoryen Ermeni erkek tespit edilmiştir. Erkek sayısı kadar kadın eklenince Muhurkod köyünde yaklaşık 358 Ermeninin yaşadığı ortaya çıkar. Köyde ayrıca 32 hanede 98 Müslüman erkek yaşıyordu. Toplam Müslüman nüfusunun da yaklaşık 196 kişiden oluştuğu söylenebilir.Muhurkod köyü, 1928 tarihli Osmanlıca köy listesinde de “Muhurkod” (موحورقود) adıyla Erzurum vilayetinin İspir kazasının merkez nahiyesine bağlıydı. 1940 genel nüfus sayımında "Mohurkot" olarak kaydedilmiş olan köy, İspir kazasının Hunut nahiyesine bağlıydı ve nüfusu 146 kişiden oluşuyordu. Muhurkod veya Mohurkot Türkçe olmadığı için köyün adı 1959 yılında Karakale olarak değiştirilmiştir.  Köye bu ad, Yukarı mahallenin 700 metre güneydoğusunda, ulaşılması zor bir kaya üzerinde yer alan ve halkın "Karakale" olarak adlandırdığı kaleye istinaden verilmiştir. 1965 nüfus sayımında Karakale köyünde 264 kişi yaşıyor ve bu nüfus içinde sadece 4 kişi okuma yazma biliyordu.Erzurum Büyükşehir Belediyesi'nin sınırları 2012 tarihli ve 6360 sayılı yasayla il mülki sınırlarına genişletilmiş, tüm köylerin tüzel kişiliği mahalleye çevrilmiştir. Karakale köyü de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi haline getirilmiştir.Mahalle, Erzurum il merkezine 187 km, İspir ilçe merkezine 41 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in kuzeydoğusunda olup,  numaralı Bayburt-Artvin (İspir-Yusufeli) devlet yoluna, Karakamış Mahallesi üzerinden 6,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karakalpak Özerk Oblastı

Karakalpak Özerk Oblastı veya Karakalpak ÖO (Rusça: Каракалпакская автономная область), Türkistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti ve Harezm Sovyet Halk Cumhuriyeti topraklarında Rusya SFSC'ye bağlı Kazakistan Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti içinde kurulan Sovyet Sosyalist Özerk Bölge'dir. Başkenti Nukus'tur.Karakalpak ÖB, 16 Şubat 1925 tarihinde kurulmuştur. 20 Temmuz 1930 tarihinde direkt Rusya SFSC'ye bağlanmıştır. 20 Mart 1932 tarihinde yerini Karakalpak ÖSSC'ye bırakmıştır.
Karakalpak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti

Karakalpak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti, 20 Mart 1932'de Sovyetler Birliği içerisinde yer alan Karakalpak Özerk Oblastı'nda kurulmuş özerk cumhuriyetti.Özerk cumhuriyet, 20 Mart 1932 ile 5 Aralık 1936 yılları arasında Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti'ne bağlı kalmıştır. 5 Aralık 1936'da Özbekistan SSC'ye bağlanmış cumhuriyetin durumu 14 Aralık 1990 yılına kadar aynı kalmıştır. Bu tarihte Karakalpak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti SSCB'ye karşı devlet egemenliğini kabul etmiştir. 9 Ocak 1992'de Karakalpak Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti, Karakalpakistan Cumhuriyeti'ne olarak dönüştürülmüş ve Özbekistan'a dahil edilmiştir.
Karakalpak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Bayrağı

Karakalpak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti bayrağı 1954 yılında Karakalpak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti hükümeti tarafından kabul edildi. Bayrak , Özbek Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin bayrağıyla aynıdır. Eski Karakalpak ÖSSC'nin 1934'ten 1992'de dağılmasına kadar kendi bayrağı vardı ve Özbek SSC'ninkine benzer şekilde gelişti. Bayrağın temel tasarımı her zaman üzerinde yazı bulunan kırmızı bir kumaştı.21-25 Aralık 1934 tarihleri arasında Karakalpak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti 2. Sovyetler Kongresi, Karakalpak ÖSSC Anayasasını kabul etti. Karakalpak ÖSSC'nin bayrağı anayasanın 109. maddesinde tanımlandı.5 Aralık 1936'da Karakalpak ÖSSC, Özbek SSC'nin bir parçası oldu. Yeni devlet sembolleri, Ekim 1936'da Karakalpak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin 3. Olağanüstü Sovyetler Kongresi tarafından kabul edilen  ve Özbek SSC Merkez Yürütme Komitesi Başkanlığı tarafından 29 Eylül'de onaylanan Anayasa'da onaylandı, 1937. Karakalpak ÖSSC'nin bayrağı anayasanın 111. maddesinde tanımlandı.
Karakalpakistan

Karakalpakya veya Karakalpakistan, resmî adıyla Karakalpakistan Cumhuriyeti (Özbekçe: Qoraqalpog‘iston Respublikasi; Karakalpakça: Qaraqalpaqstan Respublikasi‘), Özbekistan’a bağlı özerk bir cumhuriyettir. Özbekistan’ın batı kesiminde yer alır. Başkenti Nukus'tur. Karakalpakya, tarihsel Harezm topraklarını kapsar. Yüzölçümü 165.000 km²dir. Karakalpakistan'ın nüfusu yaklaşık 1.800.000'dir. Bu nüfusun 500.000'i Karakalpak, 400.000'i Özbek, 300.000'i Kazak 100.000'i de değişik unsurlardır.Karakalpakistan, 1925 Nisan ayında Kazak Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin özerk bir bölgesiydi. Ancak bu özerk bölge 20 Temmuz 1930'da SSCB'ye devredildi. İki yıl sonra (20 Mart 1932) Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti statüsünü kazandı. Aralık 1936'da Özbekistan SSC'ne bağlandı. Karakalpakistan Cumhuriyeti'nin kendi egemenlik ve kendi anayasası vardır. Karakalpakistan Cumhuriyeti Özbekistan Cumhuriyeti Anayasası Özbekistan'dan ayrılma hakkına sahiptir.Karakalpakça, Türk dillerinin Kıpçak grubuna girmektedir. Kazakça ve Nogaycaya da yakındır. Bunlar da yazı dilinde önce Arap alfabesini, 1928-1940 arası Latin alfabesini ve daha sonra Kiril alfabesini kullanmışlardır.
Karakalpakça

Karakalpakça (Qaraqalpaq tili / Қарақалпақ тили), Türk dillerinin Kıpçak grubuna bağlı bir dildir. Aynı gruba mensup olduğu Kazakça ile aralarında karşılıklı anlaşılabilirlik vardır.Kazak alfabesinde bulunan "Ii" harfi Karakalpak Kirilinde görünmemektedir. Ayrıca Karakalpaklar'ın Özbek latinine geçme eğilimleri vardır. Karakalpakça'da "Ii" yerine "Ии" vardır.Eski Türkçe'deki "ğ"'lerin y'ye dönüştüğü söylenebilir. Mesela eski Türkçe mastar eki olan "-ığ" Karakalpakça'da "-ıw" şeklindedir.Çoğul eklerinde Kazakçadaki gibi -lar, -ler'in dışında -dar, -der, -tar, -ter şekilleri yoktur. Yani Karakalpakçada bu ek sadece -lar, -ler şeklindedir. Örneğin Kazakça'da "kendilerinin" anlamındaki "өздерінің (özderiniñ)" Karakalpakça'da "өзлериниң (özleriniñ)" şeklindedir.Bazı değişmeler Kazakçadan farklı olarak olmamıştır. Mesela Kazakça'da "söylesetin" "konuşacak" anlamdadır. Mesela "söylesetin adam", "konuşacak, söyleşecek adam". Bu kelimedeki -tin kısmı Eski Türkçe'deki -tuğın şeklindeki ekten gelir. Karakalpakçadaysa bu ek değişmemiştir ve tek şekillidir: "söylesetuğın"
Karakalpakça Vikipedi

Karakalpakça Vikipedi, Vikipedi'nin Özbekistan'daki Karakalpakistan Cumhuriyetinde konuşulan Karakalpakça sürümüdür. 2008 yılında kurulmuştur. Sembolü kaa'dır.
Karakamış, İspir

1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 187 km, İspir ilçe merkezine 41 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in kuzeydoğusunda olup,  numaralı Bayburt-Artvin (İspir-Yusufeli) devlet yoluna, 2,9 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karakan

Karakan, 1993 senesinde Alper Ağa tarafından kuruldu. O sene "Defol Dazlak" adında bir tekli çıkardılar. Bu CD kısa zamanda başta Almanya olmak üzere Avrupa'daki Türk gençleri arasında kült statüsüne ulaştı.Sonradan gruba "Kâbus Kerim" ve "Ahmet" katıldı. Cartel döneminde Alper Aga ve Kâbus Kerim'den oluşan grup, Kâbus Kerim'in ayrılışından sonra müziğe bir süre ara verdi.Alper Aga (Alpertunga Köksal) ve Kâbus Kerim (Kerim Yüzer) adlı iki kişiden oluşan grup, Cartel projesinin hemen ardından çıkardıkları "Al Sana Karakan" adlı albümüyle de Türkçe rap piyasasında zirveye oturdu ancak zirveden düşmesi çok uzun sürmedi. Hardcore rap yapan grup şarkılarında Chill Fresh adlı Kübalı müzik adamından destek alıyor, şarkılarında Almanya'da yaşadıkları sıkıntıları, ırkçıların zulmünü ve aradan geçen süre içinde yavaş yavaş kazanılan yaşamları anlatıyordu.
Karakanat Ördek

Karakanat Ördek, Disney Television Animation (eski adıyla Walt Disney Television Animation) tarafından üretilen ve ilk olarak 1991'den 1992'ye kadar hem ortak programlama bloğu The Disney Afternoon'da hem de Cumartesi sabahları ABC'de yayınlanan bir Amerikan animasyonlu süper kahraman komedi televizyon dizisidir. Toplam doksan bir bölüm yayınlandı.
Karakapı, Altunhisar

Selçuklu Devleti'nin kurucusu Kutalmışoğlu Süleyman Şah zamanında Konya ve Niğde illeri ile birlikte Türk topraklarına katılan kasaba, Andolu Selçukluları'ndan sonra Niğde ili ile birlikte Karamanoğulları idaresine geçmiştir. İlk kez I. Beyazıt, ikinci kez de Fatih Sultan Mehmet zamanında Osmanlı Devleti idaresine geçen kasaba, 1923 yılında kurulan Türkiye'de Niğde iline bağlı bir köy olmuştur. 29 Aralık 1998 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Belde, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.Belde, Niğde il merkezine 59 km, Altunhisar ilçe merkezine 24 km uzaklıkta olup Cumhuriyet, Yaka ve Yeni olmak üzere üç mahalleden oluşmaktadır. Genel olarak düzlük alanlardan meydana gelen kasabanın kuzeyinde Hasan Dağı, kuzeydoğusunda Uluören Köyü, batısında Keçikalesi Kasabası ve güneyinde ise geniş bir ovalık arazi yer alır. Kasabanın güneyinde Niğde'yi E5 Karayolu ile Ankara'ya bağlayan yol bulunmaktadır.Kasabada iki adet ilköğretim okulu bulunmaktadır. Bunlar Karakapı İlköğretim Okulu ve Durmuş Balarban İlköğretim Okulu'dur. Bu okullarda normal öğretim yapılmaktadır. Kasabada 1 adet Aile Sağlığı Merkezi bulunmakta olup bu Aile Sağlığı Merkezi'nde görev yapan 1 doktor ve 1 ebe personeli bulunmaktadır. Kasabada 2 adet cami bulunmakta olup bu camilerde görev yapan 2 adet imam bulunmaktadır. Ayrıca 1 adet kuran kursu binası ve kuran kursunda görev yapan 1 bayan kuran kursu öğretmeni bulunmaktadır.
Karakasım, Edirne

Köy, Edirne il merkezine 19 km uzaklıktadır. Köy, Edirne’nin güneyindedir. 13 km.lik  il yolu ile   devlet yoluna bağlanır. Eski bir bucak merkezidir.
Karakatau

Sumatra ile Cava arasında bulunan ve Endonezya'ya bağlı bir ada olan Karakatau (Karakatoa) adası coğrafi bir kavram olmaktan çok yine bu adada olan ve adanın adı ile anılan yanardağı ile bilinir.Karakatau Yanardağı, 20 Mayıs 1883 tarihinde beklenmedik bir şekilde faaliyete geçerek yüzlerce nükleer bombanın yaratacağı bir güçle patlamış ve hesaplamalara göre 30 metre yüksekliğinde dev tsunamilerin oluşumuna neden olmuştur. Oluşan bu tsunamiler Karakatau adasını (13 kilometrekare) tamamı ile yutmuştur. patlama 35.000 kişinin yaşamını yitirmesine neden olmuştur.Karakatau Yanardağı'nın patlaması ender ulaşılabilen bilimsel verilerin elde edilmesini de beraberinde getirmiştir. Bu patlama sonrasında, volkanik partiküllerin oluşturduğu dev bulutlar, bu bölgeyi yıllarca karanlıkta bırakmış, ayrıca dünyanın atmosfer sıcaklığında 2 santigrat derecelik düşüşe neden olmuştur.Biyoloji alanında, "Krakatoa sorunu" adalardaki hayatın izleri tamamen 1883'teki püskürme ile silindi, ada sterilize oldu mu, yoksa hayatta kalmayı başaranlar var mı? Mayıs 1884'te bilimadamları manzarayı ilk gördüklerinde, bulabildikleri tek canlı türü  ise Rakata'nın güney yamaçlarında bir çatlaktaki örümcekti. Hayat yine de tekrar ve hızlıca yayıldı: doğu yamacı tohumları muhtemelen deniz akıntılarıyla veya kuş dışkıları ile taşınmış ağaç ve çalılarla kaplıdır. Adalardaki bitki örtüsü art arda püskürmeler yüzünden kötü şekilde etkilenmiş ve ortalama hala kırılgandır.Ekim 1916'da Johann Handl adındaki bir Alman ponza çıkarmak için bir maden arama ruhsatı alır. 8.7 km2 bir alanı, yani kabaca Krakatoa'nın doğu yarısının tamamını kapsayan ruhsat 30 yıllıktır. 4 yıl boyunca Rakata'nın güney kıyısını işgal etmesinin ardından anlaşma şartlarına uygun olmayan şekilde işlem yapmasından dolayı işten el çektirildi. Bu sürede bir koloni kurup dört Avrupalı aileyle ve 30 işçi ile tarla ektiler. Kazara sıçanları da adayla tanıştırdılar. Ayrıca 1883 kül yığınlarının altında yanmamış ağaçları kazarak bulup 5 metre derinlikte de tatlı suya eriştiler..Java'nın batı sahil hafta sonu geçirmek için gelen zengin Jakartalılar, popüler bir turistik yer haline gelmiştir. Krakatoa da tur faaliyetlerinin bir parçası oldu. Başlangıç noktası Labuan limanı ama aynı zamanda Anyer ve Carita'daki bir turizm tesisinden de erişilmekte.Handl'in ayrılmasından sonra, adasının batı kısmı Krakatao Verlaten Temmuz 1919'da Ulusal Anıt olarak sınıflandırıldı. Doğu kesimi 1925 yılında ilave edildi ve 1921'de kurulan Ujung Kulon korumasına dahil edildi. 1980 yılında Ulusal Park haline gelen bölge 1206 km2'ye yayılı olup bunun 443 km2'si okyanustur. Takımada hem Cava parkın hem de Sumatra ve Lampung vilayetinin yetkilileri tarafından idare edilmesi ve bağlı olamayacağı gerçeğine dayalı bir anlaşmazlık, 1990 yılında park için ayrı bir statü yaratılmasına yol açmıştır. 1996 yılından beri özel teknelerle devriye olmasına rağmen, Sertung adasında kurulu koruma görevlileri tarafından da takip edilir. Nihayet, 1992 yılında, park UNESCO Dünya Mirası seçildi. Nüfusu altmıştan az olduğu tahmin edilen Cava gergedanı parkta sığındı.
Karakavak, Altıeylül

Mahallenin iklimi, bozulmuş Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.Köy, Merkez'e 18 km. uzaklıktadır.
Karakavak, Yeşilyurt

Daha önceleri Tecde köyüne bağlı bir mezra iken, 15 Nisan 1946'da köy statüsü kazandı. İlerleyen yıllarda Malatya Merkez sınırlarına dahil edilerek mahalleye dönüştü.
Karakaya Barajı ve Hidroelektrik Santrali

Karakaya Barajı, Diyarbakır ili Çüngüş ilçesi sınırları içinde, Fırat Nehri üzerinde, Güneydoğu Anadolu Projesi'nin bir parçası olarak elektrik enerjisi üretimi amacıyla 1976-1987 yılları arasında inşa edilmiştir. Barajın yapılmasıyla birlikte birçok köy boşaltılmıştır.Beton kemer gövde ağırlık tipi olan barajın gövde hacmi 2.000.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 173,00 m, normal su kotunda göl hacmi 9.580,00 hm³, normal su kotunda göl alanı 268,00 km²'dir. Baraj 1.800 MW güç ile yıllık 7.354 GWh'lik elektrik enerjisi üretmektedir.Karakaya Baraj gölü üzerinde şu an faal olan iki köprü vardır. Kömürhan Köprüsü ve İsmet Paşa Demiryolu Köprüsü'dür.İnşaat Mühendisleri Odası odanın kuruluşundan itibaren 50 yıl içerisinde ülkede gerçekleştirilmiş 50 büyük inşaat projesini bir juri tarafından saptayarak bu projeleri 50 Yılda 50 Eser adı altında ilan etmiştir. Liste bölgesel kalkınma, binalar, ulaşım, hidroloji ve endüstri alt başlıklarını taşımaktadır. Bu proje de o liste içerisinde yer almaktadır.
Karakaya, Altıeylül

Balıkesir'in 21 km kuzeyindedir.Mahalleye komşu Köyler; Ayvatlar, Eşeler, Yeniköy, Karacaören, Recepköy ve Gökçeörendir.
Karakaya, Altınekin

Yerleşimin adı, 1925 yılı kayıtlarında Mennek olarak geçmektedir. Daha önceleri Zengicek köyüne bağlı bir yayla iken, 29 Mart 1946'da köy statüsü kazandı. Karakaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karakaya, Karatay

Karakaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karakaya, Karayazı

Mahalle, 1916 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Karayazı Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 140 km, Karayazı ilçe merkezine 24 km uzaklıktadır. Mahalle, Karayazı'nın güneydoğusunda olup,  numaralı Karayazı-Tutak devlet yoluna Muratlı Mahallesi üzerinden 4,1 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karakaya, Keçiören

Karakaya, Ankara'nın Keçiören ilçesine bağlı bir mahalledir. Bağlum semtinde bulunan mahallenin nüfusu 16.729 kişidir. Mahallede eğitim kurumu olarak Özkent Akbilek Ortaokulu bulunmaktadır.
Karakaya, Ortahisar

Trabzon Merkez İlçeye bağlı köylerinden biri olan KARAKAYA'NIN  en eski adı Karlık Şumerya dır.Bu durum Karakaya mahallesinin komşusu Karlık mahallesinden ayrılıp müstakil müstakil bir köy konumuna geldiğini açıkça işaret etmektedir. Cumhuriyetin ilanı ile birlikte Karakaya köy statüsünde Trabzon Vilayetinin Merkez ilçesine bağlanmıştır. Köy Karakaya ismini bu dönemde almıştır.
Karakaya, Pütürge

Karakaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karakaya, Silifke

Karakaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karakaya, Sındırgı

Mahallenin adı mahalledeki büyük ve siyah bir kayadan gelmektedir. Eskiden daha küçük olan köy çevresindeki Yörük köylerinden aldığı göçlerle nüfusunu artırmıştır.
Karakaya, Çermik

Köy adını mahallenin güneyinde bulunan tarihi kaleden almaktadır. Kalede tarihi köprü, taştan oyulmuş yaklaşık iki metre derinliğinde su kuyuları, açılmış kral mezarı ve bir adet taş üzerine çizilmiş resim bulunmaktadır. Mahallenin içinde IV. Murad döneminden kalma olduğu bilinen bir han bulunmaktadır. Ayrıca 4. Murat döneminde (1620-1640), Sinek Çayı ve Kızılçubuk Çayı'nın kesiştiği noktada hana paralel olarak, 10 ayaklı bir köprü yaptırılmıştır. Bugün köprünün sadece yıkık sütunları bulunmaktadır.
Karakaya, Üzümlü

Köyün adı 1928 yılındaki kaynaklarda Ermenice kökenli Keleriç olarak geçmektedir. "Geleriş" ve "Keleriş" şeklinde söylenişleri bulunan köyün adı, yörede çok miktarda kara taş olmasından ötürü sonradan "Karakaya" olarak değiştirilmiştir. 17 Aralık 1986'da belediye statüsü alarak beldeye çevrilen kasabanın belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona erdi.
Karakaya, İliç

Köyle ilgili ilk yazılı bilgiler 1642 tarihli Avârız defterlerinde yer almaktadır. Bu tarihte Erzurum Eyaleti'nin Kuruçay kazasının merkez nahiyesine bağlı "Armudan-ı Kebir" (Büyükarmutlu) köyüne bağlı "Karakaya" adıyla bir mezraa olarak kayıtlarda yer almaktadır. Sonradan köy statüsü alan yerleşimin adı, 1916'daki kayıtlarda da "Karakaya" olarak geçmektedir.
Karakaya, İslahiye

Karakaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karakaya, İspir

Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.1835 yılında erkek nüfusun belirlenmesi için yapılan nüfus sayımında köyde 12 Müslüman erkek nüfus bulunurken, 1896 yılında Ahmed Şakir Paşa' nın gerçekleştirdiği ıslahat çalışmaları çerçevesinde yaptırılan nüfus sayımında ise Kırık Nahiyesi'ne bağlı köyde 41 erkek nüfusu tespit edilmiştir.Mahalle, Erzurum il merkezine 85 km, İspir ilçe merkezine 60 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in güneyinde olup,  numaralı Rize-Erzurum (Pazarolu-Aziziye) devlet yoluna, İncesu Mahallesi üzerinden 4,8 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Karakayalı, Ceyhan

Karakayalı; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Karakazan, Hamur

Köyün eski adı 1928 yılı kayıtlarında Kurmanci'de "Atmanek uşağı" anlamına gelen Kuriki Atmankî olarak geçmektedir.Köy, Ağrı il merkezine 35 km, Hamur ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır. Köyün, Akören, Bozoçayırı, Danacık, Yazılı ve Şehid isimli 5 mezrası bulunmaktadır.
Karakaş Nehri

Karakaş Nehri veya Karakax (Çince: 黑玉河; pinyin: Hēiyù hé), Karakurum Dağlarından doğan, güney Sincan Uygur Özerk Bölgesinde bir nehirdir.Nehir Aksay Çin bölgesinde yani tarihi Keşmir bölgesindeki kuzey Karakurum dağılımı yokuşlarındaki Sumde yakınında doğar, buradan önce kuzeye Kizilyeza (Qizil Jilga, K'o-shih-erh-ts'un, Kizil Jilga) üzerinden, sonra doğuya doğru kıvrılıp Dahongliutan (Ta-hung-liu-t'an)'dan sonra batıya doğru Kangxiwar (Su-mu-t'u-erh, K'ang-hsi-wa, Kengshewar, Keng Hsi Wa) üzerinden sonra denizden 3,646 metre yükseklikte konumlanan bir küçük yerleşim ve çadır konak yeri olan Xaidulla(Şahidullah Mazar, Uygurca: شەيدۇللا; Çince: 赛图拉)'ya kadar ulaşır. Buradan tekrar kıvrılıp doğuya doğru akar, sonra Karakax (Mo-yü-chen, Qara Qash, Qarakash) üzerinden ve daha sonra Koxlax (K'uo-shih-la-shih) yakınında Yurungkaş Nehri ile birleşir.Nehir yatağında sık sık bulunan siyah yeşim (Çince: 玉; Yù) taşından dolayı, nehre kara yeşim adı da verilir. Kara Yeşim (Karakaş) ve Beyaz Yeşim (Yurungkaş) nehirleri birleşerek Hotan Nehrini oluştururlar.".... Birisine "قراقاش اكوز Karakaş öküz" derler, temiz siyah taş burada bulunur. Bu taş, bütün dünyada ancak burada bulunmaktadır." şeklinde tanımlamıştır.
Karakaş İlçesi

Karakaş İlçesi (Uygurca: قاراقاش ناھىيىسى, Qaraqash Nahiyisi, K̡arak̡ax Nah̡iyisi, Çince: 墨玉县/墨玉縣; Pinyin: Mòyù Xiàn), Çin'de Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nin güneyinde, Hotan İli'inde bir ilçedir.Karakaş Nehri Karakaş üzerinden ve daha sonra Koxlax yakınında Yurungkaş Nehri ile birleşerek Hotan Nehrini oluştururlar.Karakaş Nahiyesi, bir kasaba (镇 zhèn), on sekiz kırsal belde (乡 xiāng), ve bir özel kırsal belde (虚拟乡) gibi yerleşim birimlerinden oluşur.Diğer verilen isimler: Mo-yu-chen, Kara kash, Ha-la-k'a-shih, Moyu, Mo-yü-hsien, Halahashih, Mo-yü-chen, Qara Qash, Qarakash, Ha-la-k'o-shih, Kara-kasch, K'a-la-k'a-shih, K'o-la-k'o-shih ve Mo-yu-hsien.
Karakaş Şelalesi

Karakaş Şelalesi, Rize ilinin Çayeli ilçesinde bulunan bir şelaledir. Çayeli ilçe merkezine uzaklığı 29 km olan şelalenin kaynağı Necinçor ve Tekinçöl dereleridir. Şelale Çayeli ilçe merkezine 29 kilometre uzaklıktadır.
Karakaş, Kars

Köy uzun zamandır aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Arpaçay ilçesine bağlı olan köy, 15 Temmuz 1969'da Kars ilinin Merkez ilçesine bağlandı.