barandinho/wikipedia_tr huggingface dataset:
Kızıldağ Yaylası

Kızıldağ Yaylası, Adana iline bağlı Karaisalı ilçesi sınırlarında bulunan bir yayladır. Tıpkı çevresindeki Tekir ve diğer rakımı yüksek bölgeler gibi çok eski zamanlardan itibaren insanların Kızıldağı yazlık yerleşke olarak kullandığı bilinmektedir. Kızıldağ yaylası kendisini çevreleyen dağlar, doğal güzelliği ve yazları serin bir ortam sunması nedeniyle son yıllarda insan akınına uğramaktadır. Ayrıca beldede her yıl Kızıldağ karakucak güreşleri adı altında bir yerel bir şenlik düzenlenmektedir.Kilikya bölgesi genel olarak yazları çok sıcak geçtiği için bölge halkı kışları rakım olarak düşük yerlerde kalıp yaşamını sürdürürken yazları ise yaylara çıkmaktadır. Bu durum aynı zamanda yarı göçebe sayılabilecek bir yaşam tarzını da beraberinde getirmektedir. Yazları halkın sıcaktan kaçmak için gittikleri Kızıldağ yaylası, kışları ise kar yağması nedeniyle yine önemli bir uğrak noktası olarak karşımıza çıkmaktadır.
Kızıldağ, Afyonkarahisar

Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Meymenet olarak geçmektedir. Daha önceleri Çobanlar ilçesine bağlıyken 16 Mart 1992 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Afyonkarahisar Merkez ilçeye bağlandı.
Kızıldağ, Manavgat

İbradı ilçesine bağlıyken 7 Nisan 1992 tarihindeki İçişleri Bakanlığı kararıyla Manavgat ilçesine bağlandı.
Kızıldeniz

Kızıldeniz (Arapça (1): ‏البحر الأحمر‎ El-Bahr el-ahmar; Arapça (2): ‏الخليج العربي‎ El-Halic el-Arabi; İbranice: ‏'ים סוף ‎Yam Suf; Tigrinya ቀይሕ ባሕሪ QeyH baHri), Afrika ile Asya (Arap Yarımadası) arasında yer alan, Hint Okyanusu'na bağlı bir denizdir. Kızıldeniz adı, Yunanca Ερυθρά Θάλασσα ("Erythra thalassa") ve Latince "Mare Rubrum" un çevirisinden almıştır. Kızıldeniz, yerel halk tarafından şap denilen mercan kayalıklarından dolayı "Şap Denizi" olarak da bilinmektedir. Uzunluğu yaklaşık 2000 km olup, bazı kaynaklarda 1900 km ya da 2350 km diye geçmektedir. Kuzeyde Mısır'daki Süveyş Kanalı ile doğal olmayan yoldan Akdeniz'e bağlanmıştır; güneyde ise Arap Yarımadası ucunda Babü'l Mendep (Bab el Mendeb) boğazı ile Hint Okyanusu'na bağlanır. Kızıldeniz kuzeyde Sina Yarımadası ile ikiye ayrılır; kuzeydoğuya doğru Akabe Körfezi, kuzeybatıda ise Süveyş Körfezi vardır.Bir görüşe göre, Kızıldeniz'in adının, mevsimlik olarak çoğalma patlaması yaşayan Trichodesmium erythraeum adlı alg türlerden kaynaklandığı düşünülmektedir. Ayrıca çevresindeki kıyılarda yer alan mineral bakımından zengin kızıl renkli dağlardan doğmuş olabileceği tahmin edilmektedir. Denizaltı yaşamına ve üremeye elverişli sıcaklıkta olduğundan çok sayıda deniz canlısı barındırmaktadır. Bunun sebebi ise zemindeki büyük sırtta oluşan yarık bölümün yeraltından gelen magma ile dolmasıdır. Bu lavlar çok fazla 1. üretici konumunda bulunan bitkisel planktonlar için besin kaynağı oluşturmaktadır. Tuzluluk oranı ‰ (binde) 44 ile oldukça yüksektir.Tevrat'ın 2. kitabı olan Çıkış'a göre Musa, İsrailoğulları ile birlikte Mısır'dan kaçarken Kızıldeniz'e asası ile vurmuş, deniz ikiye yarılmış, İsrailoğulları karşıya geçtikten sonra grubu takip eden Firavun ve askerleri üzerlerine kapanan denizin altında kalarak boğulmuşlardır. Anlatı Kur'an'da da benzer şekilde tekrarlanmaktadır.Bir başka görüşe göre ise, bu denizin adı Tevrat'ta Yam Suf ("Sazlıklar Denizi") olarak geçer ve bu İngilizcede "Sea of Reeds" veya "Reed Sea" olarak okunur. Zamanla bu deyişin bozulup "Red Sea" (yani Kırmızı/Kızıl Deniz) olarak kullanılmaya başlandığı da kabul edilen görüşler arasında bulunur.
Kızıldeniz (eyalet)

Eyaletin yönetim merkezi Port Sudan şehridir. Eyaletin yüzölçümü 218,887 km², 2006 yılı nüfusu 1,396,000 kişidir.
Kızıldeniz (il)

Kızıldeniz ( ), Mısır'ın doğu kesimindeki bir ili. Arazisi Nil Nehri ile, adını aldığı Kızıldeniz arasında yer alır. Merkezi, Hurgada şehridir.
Kızıldere Jeotermal Enerji Santrali

Kızıldere Jeotermal Enerji Santrali, Denizli ilinin Sarayköy ilçesine bağlı Kızıldere Köyü'nde 1984 yılında kurulan Jeotermal Enerji Santralidir. 15 MW kurulu güce sahip ilk santral, ikinci aşamada toplamda yaklaşık 80 MW ile 95 MW arasında, üçüncü aşamada ise 165 MW büyütüldü ve tesis Türkiye'nin en büyük jeotermal santrali oldu.
Kızılderili Kütüğü

Kızılderili Kütüğü (İngilizce Indian Register, Fransızca Registre des Indiens), Kanada'da Kayıtlı Kızılderililer ya da Kızılderili statüsü olan Kızılderililer (Status Indians, Registered Indians) denen Kanada Kızılderililerinin resmî kaydının/sicilinin bulunduğu kütük. Bu kütüğe kaydolmayan/kaydedilmeyen Kızılderililere Kayıtsız Kızılderililer ya da Kızılderili statüsü olmayan Kızılderililer (Non-status Indians, Unregistered Indians) adı verilir. Kayıtlılara tanınan Kızılderili rezervleri ve bunlarla ilgili haklar, uzun bir av sezonu ve daha az silah taşıma kısıtlaması, federal ve eyalet vergilerinden muafiyet, devlet müdahalesi ile vergisi daha az olan oyun ve tütün bayiliklerinde daha fazla özgürlük gibi haklar Kayıtsızlara tanınmamıştır. Kızılderili statüsü alanlarla almayanlar arasındaki hak farklılığı ayrımcılık olarak nitelendirilmekte ve Kanada'da insan hakları ihlâli olarak görülmektedir.Kızılderililerin kaydı 1850 lerde Britanya Kuzey Amerikası'nın sömürge hükûmetleri tarafından tutulmaya başlanmış ve antlaşmaların kapsamında band denen kabilelere bazı haklar verilmiştir. 100 yıl boyunca Kızılderili ajanları her band üyesinin kaydını tutup listelemiştir. 1951'de Indian Act yasası gereği birçok grup tek bir listede toplanmıştır. 1985'te Indian Act yasasına uymadığı için kaydedilmeyen ve hakları da verilmeyen Kızılderililer ve onların çocuklarını yeniden kazanmak için yasada değişiklik yapılmıştır. Bu durumdaki yaklaşık 100.000 kayıtsız kişi kayıtlı hâle getirilmiştir.Kanada federal hükûmeti 1956 yılından beri Indian Act yasası kapsamında Kayıtlı Kızılderililere (ya da diğer bir adıyla Kızılderili statüsü almış Kızılderililere) nüfus cüzdanı vermektedir ve bu belgeler ABD ile Kanada arasındaki sınır geçişlerinde geleneksel olarak kullanılmaktadır.Kızılderili Kütüğü'ne kaydı olmayan Kızılderililer (diğer adlarıyla Kızılderili statüsü olmayan Kızılderililer), kayıtlı Kızılderililerinin haklarına sahip değildir. Ayrıca, kayıtlıların bu hakları ırkçı ve ayrımcı maddelerle ellerinden alınabilmektedir: Kızılderili statüsü alan Kızılderili erkekleri Kızılderili statüsü almayan Kızılderili kadınla evlenirse statüsüz duruma düşer ve hakları gaspedilir; statülü bir anneyle statüsüz babanın çocuğu haklardan mahrum edilir; evlilik öncesi statüsüz bir anne ya da baba tarafından büyükanneye sahip kişilerin hakları gaspedilir; seçme ve seçilme hakkı (1960 yılına kadar, federal seçimlerde genel oy hakkı gereği oy kullanabilmek için Kızılderili statüsünü reddetmesi gerekiyordu).
Kızılderili Soykırım Müzesi

Kızılderili Soykırım Müzesi (İngilizce American Indian Genocide Museum),  Amerika Birleşik Devletleri'nin Teksas eyaletinde Houston kentinde ABD Kızılderililerine yapılan soykırımın belgelerini toplayan müze.Müze, yakınlarındaki Kızılderili halklarının ve kabilelerinin imhaya yakın ya da tamamen yok edilmesini belgeleyip ABD'deki Kızılderililere uygulanan soykırım (genocide) gerçeğini gözler önüne serip kamu bilinci oluşturmaktır.Müze binası Houston, Teksas'tadır. Teksas, Kızılderililerin yok edilmesinde diğer eyaletlere göre ileri gitmiştir. Fakat az sayıdaki birkaç kabileyi kurtarma ya da dikkat çekmek gerektiği için bu eyalet seçilmiştir.Müze eşsiz bir soykırım belgesine ev sahipliği yapar. Bu belge, çiçek hastalığı ile enfekte olmuş  battaniyelerin Lenapelere Teksas-Kızılderili savaşları sırasında Teksas askerleri tarafından verildiğini kanıtlayan belgedir.2011 yılında müze müdürü, bazı Amerikalı Zenci grupların Buffalo soldier plakalı araba üzerinde Konfederasyon bayrağı sallayarak yaptıkları taşkınlığı yorumlamıştır. Payute Kızılderilisi olan Steve Melendez "Konfederasyon bayrağı anlaşılabilir iken, Buffalo soldier'leri gördüğümde [o zamanki] Kızılderililerin hissettikleri şeyi hissettim" demiştir. Müze ayrıca, Buffalo soldier kıyafeti giyen grupları "Kızılderilileri avlayan ve onları Kızılderili rezervasyonlarına kapanmaya zorlayan Buffalo soldier'lerin kıyafetlerini giyip yurtseverlik yapılmaz" diyerek protesto etmiştir.Brenden Rensink (2011), Genocide of Native Americans: Historical Facts and Historiographic Debates, Dissertations, Theses, & Student Research, Department of History, University of Nebraska - Lincoln, 1-1-2011
Kızılderili Tehcir Yasası

Kızılderili Tehcir Yasası (İngilizce: Indian Removal Act), 28 Mayıs 1830 tarihinde ABD başkanı Andrew Jackson tarafından imzalanan ve Mississippi Nehri'nin doğusunda yaşayan yerli Amerika Birleşik Devletleri Kızılderililerinin yurtlarından çıkarılmasına yönelik bir Birleşik Devletler hükûmet politikasıdır. Mississippi'nin doğusundaki topraklara göçmen akınının hızlandığı 1820'lerin ortalarında beyazlar barışçı Yerlileri bile yurtlarından sürmeye yöneldiler. Başkan Andrew Jackson'ın desteklediği bu tutum Yerli İskân Yasası'yla resmi bir nitelik kazandı. Yasa Yerlileri topraklarından çıkarmak için anlaşmalar yapılmasını öngörüyordu, ama çoğu kez zora başvuruldu. Beş Uygar Kabile olarak anılan güneydoğudaki Çikasov, Çoktav, Seminole, Çeroki ve Krik kabileleri kendi ekili arazilerini bırakıp sürekli tapu vaadiyle Yerli Toprakları (bugünkü Oklahoma) denen tanımadıkları bir bölgeye gitmeyi kabul etmediler. Bunların çoğunun kendilerine ait evleri, temsili yönetimleri, misyoner okullarına giden çocukları ve çiftçilik dışında meslekleri vardı. 1830'larda 100 bin kadar Yerli askeri güç kullanılarak batıya göçe zorlandı. Gözyaşı Yolu olarak tarihe geçen bu zorunlu göç sırasında çoğu kelepçeli olan Yerlilerin dörtte biri yolda öldü.
Kızılderili ajan polisi

Kızılderili ajan polisi (İngilizce Indian agency police), Amerika Birleşik Devletleri'nde 19. yüzyıl sonlarında ve 20. yüzyıl başlarında bir Kızılderili ajanı tarafından görevlendirilen ve Kızılderililer arasından seçilen polis. Birçok Kızılderili kabilesi eyalet çapında ya da federal olarak tanınmadığı için kabile yasaları da geçersiz olmaktadır. Kızılderili rezervasyonlarında Kızılderili ajanı tarafından o kabilenin üyeleri arasından seçilerek kiralık polis yapılan kişi temel kolluk güçleri yanında antlaşmalara göre davranılmasını da denetlemekle sorumluydu. Bunlar federal olarak atanan polisler olarak kabul edilmiştir. Oturan Boğa'yı öldüren de bir Kızılderil ajan polisi idi.Remington, Frederick, "On the Indian Reservations". The Century, Vol. 38, Issue 4, August 1889, pps 536-545.
Kızılderili inançları

Kuzey Amerika yerlileri veya diğer bir deyişle Kızılderililer farklı dil, gelenek ve ritüellere sahip pek çok kabileden oluştuğundan Kızılderili inançlarını tek başlık altında ele almak zordur. Bununla birlikte Kızılderili inançlarında bazı ortak unsurlara rastlamak mümkündür:Belirli bir kutsal kitap yerine mitolojik hikâyelerin kabilenin kutsal kişileri tarafından aktarılması;Şaman veya şifacı (medicine man) denilen ve ruhlar dünyası ile ilişki kuran seçilmiş kişilerin varlığı.Buhar kulübesi Kuzey Amerika yerlileri tarafından kullanılan törensel buhar banyosunun gerçekleştirildiği küçük yapıdır. Çeşitli stillerde buhar kulübeleri vardır. Kubbeli olanları kadar, Kızılderili çadırları (tipi ) gibi olanları hatta yerde açılmış basit bir çukur şeklinde olanları da bulunur. Kulübe dışında yakılan ateşte kızdırılan taşlar kulübenin ortasındaki bir deliğe yerleştirilerek kulübede yüksek sıcaklık sağlanır.Kızılderili ritüel ve gelenekleri bölgeden bölgeye, kabileden kabileye değişmekle birlikte ritüellerde genellikle dualar, davul çalma ve ruhlar dünyasına armağanlar sunma gibi unsurları içerir. Dua, şükür vb. amaçlarla kullanılan buhar kulübesi bir arınma ayinidir, ayin öncesinde ve sırasında kimi kabilelerde oruçla ve/veya sessizlikle ayin icra edilir.
Kızılderili kadını

Kızılderili kadını (İngilizce squaw), Kuzey Amerika'da Kızılderili kadınlarına verilen ad. Özellikle de Kanada Kızılderilileri ile ABD Kızılderilileri için kullanılır. Çocuklarına papoose adı verilir.İngilizcedeki squaw adı Algonkin dillerinde geçmiştir: Narragansett squaw, Krice iskwēw, Lenapece xkwē, Şavnice ekwēwa, Ojibvaca ikwe.Kadın kaçırma ya da çalma kimi kabilelerde görülmüştür. Teksas'ta Komançilerin diğer kabilelerden kadın ve çocukları esir alması gibi sebeplerle nüfuslarında önemli ölçüde artış olmuştur. Komançiler Beyaz Meksika kadın ve çocuklarını da kaçırmışlar ve yaklaşık yüzde otuzu bu Beyaz çalıntılardan oluşmuştur.
Kızılderili mitolojisi

Amerika'nın yerli halkları çok sayıda farklı kültürden oluşur. Her birinin kendi mitolojileri vardır ve bunların çoğu kültürel sınırlar ötesinde belirli temaları paylaşırlar. Kuzey Amerika mitolojilerinde ortak temalar arasında doğa ve hayvanlarla yakın ilişki ve çeşitli şekillerde tasavvur edilen Büyük Ruh inancı yer almaktadır.Yerli Kuzey Amerika halklarının tek bir mitolojisi yoktur ancak din, etik ve inançlarla ilişkili çok sayıda farklı geleneksel anlatı mevcuttur. Bu tür hikayeler doğaya dayanır ve mevsimler, hava durumu, bitkiler, hayvanlar, toprak, su, ateş ve gök cisimlerinin sembolizmi açısından zengindir. Ortak unsurlar, her şeyi kapsayan, evrensel ve her şeyi bilen Büyük Ruh ilkesi, Dünya ve manzaraları ile bağlantı, gökyüzünde paralel bir dünyaya inanç (bazen yeraltında ve/veya suyun altında), çeşitli yaratılış anlatıları, 'ölüler diyarına' ziyaretler ve eski kutsal ataların toplu hatıralarıdır .Mitlerin birçoğunun özelliği, insanlarla hayvanlar arasındaki yakın ilişkidir. Genellikle hayvan ve insan formu arasında şekil değiştirme özelliğine sahiptirler. İnsanlar ve farklı türler (özellikle ayılar) arasındaki evlilik ortak bir temadır. Bazı hikayelerde hayvanlar insan çocuklarını büyütür.Kuzey Amerika Yerlilerinin çoğu mitleri derin ve ciddi olsa da önemli ruhani ve ahlaki mesajları kurnazca ilettikleri için bazıları eğlendirmek için - genellikle düzenbaz kılığında - hafif mizah kullanır. Alegori kullanımı yaygındır, aşk ve arkadaşlıktan aile içi şiddete ve akıl hastalığına kadar uzanan konular yer alır.Bazı mitler, dans, müzik, şarkılar ve trans (örneğin güneş dansı) içeren geleneksel dini ritüellerle bağlantılıdır.Bu bölgedeki mitler, yaratıcı Büyük Kaplumbağa gibi kadın tanrıları, ve vücudundan ilk mısır ve tütünü çıkaran İlk Anne'yi içerir. İki büyük ilahi kahraman Glooskap  ve Manabus'tur.Anishinaabe geleneksel inançları - Anishinaabeg halkları (Algonquin/Nipissing, Ojibwa/Chippewa/Saulteaux/Mississaugas, Odawa, Potawatomi ve Oji-Cree)Great Plains'e özgü hikayeler, ova halklarına yiyecek, giyecek, barınak ve mutfak eşyaları sağlayan bufaloları konu alır. Bazı mitlerde iyi huylu, bazılarında da korkutucu ve kötü niyetlidirler. Güneş önemli bir tanrıdır  ve diğer doğaüstü karakterler arasında Sabah Yıldızı  ve Thunderbirds yer almaktadır.Brezilya mitolojisiBrezilya'da bulunan çeşitli kökenlere sahip kültürel unsurları içeren, halk hikayeleri, gelenekler, karakterler ve yerler, insanlar ve varlıklar ile ilgili inançları içerirChaná mitolojisiChaná halkının çevrelerindeki yerler, insanlar ve varlıklar hakkındaki halk hikayeleri ve inançları içermektedirChilote mitolojisigüney Şili kıyılarında, Chiloé Takımadalarında yaşayan Chono ve Huilliche kültürleridir.Guarani mitolojisiGran Chaco'nun yerli halkı, özellikle Paraguay'da ve Arjantin, Brezilya ve Bolivya'nın çevre bölgelerinin bazı kısımlarında bulunmaktadır.İnka mitolojisi (İnka İmparatorluğu'nda Din)merkezi And Dağları'nda bulunan bir Güney Amerika imparatorluğudur.Muisca mitolojisiKolombiya And Dağları'nın modern Doğu Sıradağları'ndaki Altiplano Cundiboyacense'nin yerli halkı.
Kızılderili rezervasyonu

Kızılderili rezervasyonu ya da kısaca Rezervasyon, Amerika Birleşik Devletleri'nde ABD Kızılderilileri için oluşturulan kısıtlayıcı yasal yerleşim bölgelerine verilen ad. 1840'lı yıllarda oluşturuldu. Bureau of Indian Affairs adlı bölüme bağlıdır. Kanada'daki muadili ise yasal olarak Kızılderili rezervi adını alır.O yıllarda, Avrupa kökenli Amerikalılar, ülkenin batı bölgelerine yerleşmek için kızılderili kabilelerini de önlerine katarak ilerliyordu. Kızılderililer, doğup büyüdükleri toprakları terk etmek ve reservation adı verilen, anavatanlarından çok daha küçük bölgelere yerleşmek zorunda bırakıldı.Günümüz ABD'sinde Kızılderililerin yaklaşık %84'ü rezervasyonların dışında yaşıyor ve her büyük kentin kendi Kızılderili toplumları var. Amerika'da 300'den fazla Kızılderili yerleşim bölgesi bulunmaktadır.Metlakatla hariç Alaska'daki bütün "yerli toplama kampları" (Rezervasyon) ANCSA (Alaska Yerli Talepleri Çözümleme Yasası) yasasıyla kaldırıldı.Yuki Soykırımı üzerine çalışan Yale Üniversitesi'nden tarihçi Benjamin Madley Kızılderililerin doğal hayatlarından koparılıp kapatıldıkları bu rezervasyonları etnik gulaglar (ethnic gulags) olarak nitelendirmiştir.
Kızılderili rezervi

Kızılderili rezervi (, ), Kanada'da Nunavut hariç bütün eyalet ve topraklarda Kanada Kızılderililerinin (First Nations) 1951 Kızılderili Yasası (Indian Act) gereği (tract of land, the legal title to which is vested in Her Majesty, that has been set apart by Her Majesty for the use and benefit of a band) Kanada hükûmeti tarafından yerlilere bir ayrıcalık olarak verilen yerleşim yerlerine verilen yasal ad. Bu ad ve düzenleme, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ABD Kızılderilileri için oluşturulan Kızılderili rezervasyonu kamplarının bir benzeridir.Kanada'da Native reserve (yerli rezervi), First nations reserve (İlk milletler rezervi) hatta yanlış olsa da First Nation (İlk Millet) adları da Indian reserve (Kızılderili rezervi) terimi yerine yaygın olarak kullanılmaktadır.Kanada'da 600'den fazla Kızılderili rezervi vardır ve bunların çoğu oldukça küçük araziye sahiptir. Çoğunluğunu İnuitlerin oluşturduğu Nunavut'ta %0.34 nüfusa sahip Denesuline Kızılderilileri için kısıtlayıcı hiçbir rezerv kurulmamıştır.
Kızılderili savaş baltası

Kızılderili savaş baltası ya da tomahavk (İngilizce tomahawk), geleneksel olarak Kuzey Amerika Kızılderilileri tarafından savaşta kullanılan ve hatchet denen küçük baltaları andıran balta ve savaş baltası türü. İngilizcedeki adı 17. yüzyılda Powhatan Algonkin dilinden geçmiştir. Hem Kızılderililer hem de Yeni İngiltere gibi sömürgelerdeki Beyazlar tarafından kullanılmıştır. El atımlı bir silahtır. Bıçakların yayılmasından önce kafa derisi yüzme işinde de kullanılmıştır.Türkçe tomahavk < İngilizce tomahawk adı Powhatan dilindeki tamahaac sözüne dayanır ve o da Proto-Algonkince *temah- «to cut off by tool» kökünden gelir. Algonkin dillerindeki benzerleri arasında Lenapece təmahikan  sayılabilir. Lenapece təmə- («to cut off») fiil kökü ile -hikan ekine dayanır. Malecite-Passamaquoddy tomhikon ile Abenakice demahigan «balta» anlamındadır.
Kızılderilicilik

Kızılderilicilik, aşiret ayrımları ve kültürel farklılıklar ne olursa olsun Amerika'daki farklı Amerikan yerlileri, İlk Milletler, Inuit ve Métis grupları arasında birliği ve bir dereceye kadar kültürel homojenizasyonu destekleyen felsefi ve politik bir yaklaşımdır.
Kızıldezkan

Kızıldezkan (Kırgızca: Кйзйлдезкaн) Kırgızistan'da Narin İlinde ortalama deniz seviyesinden 2.094 metre yükseklikte yerleşik, A365 karayolu yakınında bir köydür.
Kızılelma Caddesi

Kızılelma Caddesi, İstanbul'un Fatih ilçesinde bulunan Fındıkzade'nin ana arteri konumundaki caddedir. Cadde, Kocamustafapaşa ile Millet Caddesi'ni birbirine bağlamaktadır. Cadde üzerinde Goralı büfesi, Hekimoğlu Ali Paşa Camii, Tarihi Bekir Paşa Camii, Akbaba Mehmet Efendi Camii, birçok eczane ve banka şubesi bulunmaktadır.
Kızılelma Mağarası

Kızılelma Mağarası Türkiye'nin kuzeyindeki Zonguldak ili  Ayıçi mahallesinde bulunan bir mağaradır. Ülkenin en uzun ikinci mağarasıdır. Kilimli’nin 7–8 km güneydoğusunda konumlanmaktadır. Mağaraya en kolay olarak Zonguldak- Kilimli-Gelik-Ayiçi yolu takip edilerek ulaşılır.Toplam 6630 metre uzunluğunda girişe göre 114 metre derinliğinde bulunan mağara, değişik özellik ve görünüme sahip olan yan kol ve ana galeriden meydana gelmiştir. Bu bölümler her renkten damlataşlar ile (sarkıt, dikit, sütun, perde ve bayrak damlataşları, makarna ve eksantrik damlataş havuzu) süslenmiştir. Ayrıca yer altı deresi ve gölleri mağaraya değişik bir görünüm vermektedir. Mağaranın girişe yakın fosil bölümlerinde tek tek yaşayan cüce yarasalar vardır.
Kızılelma, Akkuş

5 Nisan 1996 tarihinde Yenikonak adıyla belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 29 Nisan 2005 tarihinde Yenikonak olan ismi Kızılelma olarak değiştirildi. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.
Kızılelma, Almus

Köy, 1522 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 15 Ağustos 1952'de daha önce mahallesi olduğu Leveke'den ayrılarak köy statüsü kazandı.
Kızılelma: Bir Fetih Öyküsü

Kızılelma: Bir Fetih Öyküsü, Tekden Film imzalı, TRT'nin dijital platformu olan tabii'de yayımlanan tarihi ve biyografi türündeki Türk yapımı internet dizisidir. II. Murad dönemi II. Mehmed'in çocukluk yıllarını anlatan dizinin yapımcısı Kemal Tekden, yönetmeni Kamil Aydın'dır. Dizi, ilk sezonuyla 7 Mayıs 2023 tarihinde 8 bölüm olarak yayımlanmıştır.
Kızılen, Erdemli

Kızılen; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kızılenik Kudajı

Kızılenik Kudajı (Tıva Türkçesi: Кызыл-Эник Кыргыс-оглу Кудажы) - Tıva yazar, şair, publitsist, çevirmen, piyes yazarı. Tıva Cumhuriyeti Ulus'un Yazarı. SSCB ve Rusya Federasyonu'nun Yazarlar Birliği üyeliğinde bulunmuştur.«Uygu çok Ulug-Hem» adlı dört ciltlik destansı romanın, «Irjım buluñ», «Irak bulut», «Irlıg bulak» adlı üçleme eserlerin,  «Dolumanıñ huulgazını», «On bir», «Belek-kıs emçi», «Dalay düvünde dañgına» adlı piyeslerin ve başka çok sayıda eserin yazarıdır.  Çok sayıda Rus ve batılı yazarın eserlerini Tıva Türkçesine çevirmiştir.Kızıl-Enik Kırgısoğlu 13 Aralık 1929 yılında Tıva Arat Cumhuriyetinin Ulug-Hem bölgesinin İyi-Tal beldesindeki Çeenek adlı kır yerleşiminde  doğmuştur. Babası tanınmış bir kişi olup Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği milletvekili, Lenin ve Tıva Arat Cumhuriyeti ödülleri verilmiş olan Mihail Suvanoğlu Kudajı'dır. Kızıl-Enik, Babasının tek oğludur. Kızıl şehri pedagoji okulunu, Kızıl Devlet Öğretmen Enstitüsü Filoloji Fakültesinin  «Tıva Dil ve Edebiyat, Tarih» bölümünü bitirmiştir.K. Kudajı eğitim okulunu bitirince Tere-Höl bölgesinin Kungurtug beldesinde üç yıl öğretmenlik yapmıştır.  O yıllarda Maskırov kızı Sarıglar ile tanışmıştır. Tere-Höl bölgesinde çalıştıktan sonra  «Sıldısçıgaş» gazetesinin muhabirliğini   yapar. Bir de «Tıvanıñ anıyaktarı» ve «Şın» gazetelerinin redaktörü olup  1964-1967  yıllarında çalışmıştır. Tıvanın Nom Ündürer Çeri adlı Tıva yayınevinde  redaktörlük yapar. Tıva Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyetinin TV-Radyo idaresinde görev alır. Tıva Yazarlar Birliği başkanlığında bulunur.  «Ulug-Hem» dergisinin redaktörü ve bir yetkilisi olarak çalışmalarına devam eder. Sonraki yıllarda Kızıl şehrinde 9 sayılı orta okulunda öğretmenliğini sürdürür.Yazarlığa 1948 yılında başlamıştır. Şair, nesir ve oyun yazarı, çevirmendir. Rusya Yazarlar Birliği üyesi ve aynı zamanda buradan ödül almıştır.  Tıva Cumhuriyeti millî yazarı ve Tıva Cumhuriyeti Devlet Ödülü sahibidir. 20.yy. Tıva'nın Ünlü İnsanları adındaki devlet kitabında adı vardır. Eserleri Moğolca, Rusça ve Türk dialektlerinden Tatarca, Hakasça, Yakutçaya çevrilmiştir. Kızıl şehrinin tiyatro merkezi olan V. Ş. Kök-ool adlı Sanat Tiyatro Merkezinde sahnelenen eserlerinin başında gelenleri ise  «Dolumanıñ huulgaazını», «On bir», Belek-kıs emçi», «Dirde-Makdo».
Kızıleniş, Refahiye

Köyün yolunun iniş ve toprağının renginin kızıl oluşu sebebi ile köye Kızıliniş adı verilmiştir. Köyün adı, 1917 yılı kaynaklarında da bu şekildedir.1896 tarihli kayıtlarda erkek nüfusun tespiti için yapılan sayımda; Orçul nahiyesine bağlı sadece Müslümanların yaşadığı Kızıliniş köyünde, 16 hanede 54 erkek nüfus bulunmaktaydı.Köy, Erzincan il merkezine 104 km, Refahiye ilçe merkezine 35 km uzaklıktadır. Karadeniz Bölgesi sınırları içerisinde kalmaktadır.
Kızılgedik, Ereğli

Kızılgedik; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kızılgerdan

Kızılgerdan ya da Nar bülbülü (Erithacus rubecula), eskiden karatavukgiller (Turdidae) familyasında, şimdi ise  sinekkapangiller familyasında sınıflandırılan bir kuş türüdür.Uzunluğu 14 cm, sırtı sütlü kahverengi, yüzünün alt bölümü ve göğsü turuncuya çalan parlak kızıl, karnı beyaz olan bu tür ormanlarda, ağaçlıklarda ve bahçelerde yaşar.Kuzey Avrupa'da ve Orta Doğu'nun bazı kesimlerinde gözlemlenir. Genelde göç mevsimi Kuzey Avrupa'dan Afrika ve Orta Doğu'ya göç ederler. Sık ormanlık alanları ve ağaçlık bahçeleri tercih ederler.Böcekler, kurtlar ve diğer omurgasızlarla beslenir. Kuru yaprak ve otlardan bir ağaç kovuğuna ya da çalıların arasına yapılan yuvaya dişi beş-altı yumurta bırakır.Avrupa'nın kuzeyinde üreyen kızılgerdan kışı Kuzey Afrika ve Orta Doğu'da geçirir. Kızılgerdan başta Karadeniz, Marmara ve Ege bölgeleri olmak üzere Türkiye'nin orta ve kuzey kesimlerinde uygun yaşama ortamı olan yerlerde ürer. Kışın Türkiye'nin güneyinde de görülür. Ilık ya da serin iklimlerde yaşarlar.Hareketli bir kuş türüdür, sürekli dik duran kuyruğu ile daha hareketli ve aktif bir kuş görünümündedir. Erkek kızılgerdanlar bölgelerine giren diğer kızılgerdanlara karşı sert bir tavır gösterir. Kızılgerdanlar için iyi bir bölgeye hakim olmak hayatta kalmak için en büyük avantajdır, bölgesini savunamayan kızılgerdan ise açlıktan ölmeye mahkûmdur. Fakat bazen bir kızılgerdanın bölgesini savunması hırslı bir kavgaya dönüşüp ölümle sonuçlanabilir. Ölümlerin %10'u bu sebeptendir. Kızılgerdanların göğüslerindeki kızıllığın yegane amacı bölge savunmasıdır ve kur yaparken kullanılmaz. Kızılgerdanların ebeveynlik duyguları güçlüdür, hatta bir diğer kuşun yavrularını besledikleri bile görülmüştür.Rakiplerine karşı agresifliklerini ötüşleri ile belli ederler. Rakipleri buna karşılık vermez ve bölgeyi terketmezlerse kuyruklarını kaldırıp, kanatlarını açıp tüylerini kabartarak alın ve göğüs arasında kalan bölgedeki kızıl tüylerini göstererek rakiplerini tahrik ederler.Rakibi yine vazgeçmez ve alanı terketmez ise, rakibine kenetlenip, onu yere bastırmaya ve gözünü çıkarmaya çalışır.Böyle dövüşler genellikle 30 dakika ve hatta daha uzun sürebilir ve hatta ölümle bile sonuçlanabilir.Kızılgerdanlar, yırtıcı kuşların yediği serçe ve sığırcık gibi kuşlardan biridir. Özellikle kıtlığın başgösterdiği zamanlarda kartal, karga, baykuş ve martı gibi kuşlara bazen yem olurlar.
Kızılgerdan (kitap)

Kızılgerdan (Norveççe özgün adıyla Rødstrupe), Jo Nesbø'nun 2000 yılında yayımlanan polisiye romanı. Türkçe olarak Koridor Yayınları tarafından 2010 yılında basılmıştır. Roman, dedektif ve terfi alarak istihbarat teşkilatında müfettiş olan Harry Hole'un başından geçenleri anlatan bir polisiye kitabıdır.
Kızılgeçit, Silifke

Mahalle, 1916 yılı kayıtlarında  Gavurburnu adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Erdemli ilçesine  bağlıyken, 19 Aralık 1955'te Silifke ilçesine bağlandı. Kızılgeçit; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kızılgöz

Kızılgöz (Rutilus rutilus), sazangiller (Cyprinidae) familyasına ait bütün Avrasya'da yaygın olan bir tatlı su balığı türü.Kızılgöz su kalitesine fazla önem vermez ve bu yüzden bazı kirlenmiş göllerde ya da ırmaklarda bile hala sağlıklı bir yaşam sürdürmeye devam eder. Hatta ırmakların denize aktığı bölgelerde denizin acı suyunda bile bulunur. 25 ila 45 cm uzunluğa ve 1,5 kilo ağırlığa kadar varabilir. Gümüşümsü renkte vücudu, beyaz renk karnı, kızıl renkli gözleri ve yüzgeçleri vardır. Birbirlerine benzerliklerinden dolayı kızılgöz ile kızılkanat sık karıştırılırlar. Bu ikisini birbirinden ayrıt edebilmek için sırt ve karın yüzgeçlerine bakmak gerekir. Kızılgözün sırt ve karın yüzgeçleri aynı seviyede bulunur, ama kızılkanadın karın yüzgeci sırt yüzgecinden daha geridedir.Kızılgöz hafif çürümüş bitkiler, su bitkileri, plankton, solucan, böcek larvaları, böcekler, küçük salyangozlar ve midyeler ile beslenir.Rutilus frisii meideringi'': Alp dağları'nın göllerinde ve ırmaklarında yaşar, çok küçük pulları vardır ve boyu 55 cm olabilir.
Kızılgüney, Gazipaşa

Mahallenin tarihi ve isminin verilişi hakkında birçok rivayet olamasına rağmen bunlardan en muteber olanı; Köylü Koca Mevlüt ve Kara Ahmet'in anlattğı "Sakallı Teke Olayı'dır. Köylüler 150 yıl kadar önce bugünkü Şahinler mahallesi'nin Kızılcık Mevkiinde yaşarlardı.  Bir gün yörük ağası sabah namazını kılmak ve  ulu atalara dua etmek için kalkıp abdest alırken su, ağanın yüzünde donar. Bunun üzerine ağa "andolsun daha sıcak bir yere göçüp gideceğim." der. Ağa tası tarağı toplayı bugünkü mahallenin merkezinin bulunduğu yerin kuzeyine gelir ve her tarafı orman olan bu yerde su aramaya başlar. Birkaç gün geçtikten sonra tekenin birinin sakalının ıslanmış olduğunu görür ve tekeyi takip eder, tekenin su içtiği yeri bulur buraya yerleşir. Bundan sonra buraya geldikleri yerden esinlenerek "Kızıl" ve daha güney olduğu için "Güney" ile birlikte "Kızılgüney" ismini verirler.
Kızılgür, Sındırgı

Balıkesir il merkezine 79 km, Sındırgı ilçesine 16 km uzaklıktadır. Kuzeyinde Karakaya Köyü, doğusunda Alacaatlı mahallesi, güneyinde Alakır mahallesi, batısında Eğridere mahallesi bulunmaktadır.
Kızılhamza, Ortaköy

Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Mecitözü kazasına bağlıyken, 19 Ocak 1930'da Hüseyinabat kazasına bağlandı. Ortaköy'ün ilçe olmasının ardından ise buraya bağlandı.
Kızılhan, Pınarbaşı

Mahallenin tamamı Kars'tan  gelmiştir. İlk geldiklerinde yerleşim alanı düzlük oldugu için toprak üzerine ev değil de toprak altını kazarak barınma yapmışlardır. Daha sonraları toprak üzerine evler yapmaya başlamışlardır.
Kızılhasan, İspir

Mahalle, 1910 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de İspir Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.1642 tarihli avarız defteri kayıtlarında İspir Kazası'nın Çermeli Nahiyesi'ne bağlı olarak gösterilen köyde yaşayan halk hakkında bilgi verilmezken, 2 tımarlı askeri görevli bulunmaktaydı. 1835 yılında erkek nüfusun belirlenmesi için yapılan sayımda 34 Müslüman nüfus bulunmaktaydı. 1896 yılında Ahmed Şakir Paşa' nın gerçekleştirdiği ıslahat çalışmaları çerçevesinde yaptırılan nüfus sayımında ise Norgah nahiyesine bağlı köyde 65 Müslüman erkek nüfusu tespit edilmiştir.Mahalle, Erzurum il merkezine 129 km, İspir ilçe merkezine 62 km uzaklıktadır. Mahalle, İspir'in güneybatısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (Pazaryolu-Aziziye) devlet yoluna, Yunusköy, Değirmendere, Kırık ve Leylekköy mahalleleri üzerinden 17,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kızılhavlu, Salihli

Kızılhavlu; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kızılhisar Kamu Havalimanı

Kızılhisar Kamu Havalimanı ( Dimotikos Aerolimenas Kastelorizu) , Yunanistan'ın Kızılhisar adasına hizmet veren bir havalimanıdır. Havalimanı, kent merkezinin 2.5 km güneybatısında yer almakta olup Yunanistan'ın en doğusundaki havalimanıdır.
Kızılhisar, Banaz

Kızılhisar, Uşak ilinin Banaz ilçesine bağlı bir köydür. Köy sınırlarında bulunan Üzeyir yaylasında her yıl "Bulgaz Dağı Yörük Şenliği" düzenlenmektedir.Köy sınırlarında bulunan Üzeyir Yaylasında Kalkolitik Çağ ile Tunç çağına tarihlendiği düşünülen antik yerleşim ve nekropol alanı bulunmaktadır.Köyün günümüz yerindeki kuruluşu Germiyanoğulları dönemine kadar uzanmaktadır. Köyün adı 16. yüzyıl Osmanlı tahrir defterlerinde "Kızılca Hisar" olarak kaydedilen köyde; 1520 tahririnde 28 hane, 1570 tahririnde ise 95 hane kayıt edilmiştir. Köy ismini, buraya yerleşen Yörük Kızılca cemaatinden almıştır.Uşak iline 25 km, Banaz ilçesine 12 km uzaklıktadır. Yerleşim Ankara-İzmir yolu üzerinde bulunmaktadır. Köyün doğusunda Derbent köyü, batısında Karlık köyü, kuzeyinde Burhaniye köyü, güneyinde Kızılcasöğüt beldesi yer almaktadır.
Kızılhisar, Yenişehir

Kızılhisar, Bursa ilinin Yenişehir ilçesine bağlı bir mahalledir. 2014 yılında Bursa Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı Yenişehir ilçesinin mahallesi olmuştur.Köy adını, toprağın renginin kızıl oluşundan ve mahallenin olduğu yerde eskiden hisarların olması dolayısıyla Kızılhisar olarak almıştır. Mahallenin yaklaşık 600 yıllık bir tarihi vardır.Kızılhisar Osmanlı ,Rus harbinde Bulgaristanın Irazgrad,Ruscuk,Draska gibi bölgelerinden gelen Muhacirler tarafından yeniden yerleşim yeri olarak kurulmuştur.Köyün geçmişi Roma,Bizans,Osmanlı dönemine dayanmaktadır.Köyde daha önce bulunan şimdi köy meydanında Dasların evinin olduğu yerde Üçgen biçiminde bir kale ile,koca kale denilen yerden geçen ipekyolu onun hemen altında Hacı Zeynullahın evinin önünde 7 masamak ile inilen su kuyusu mevcutmuş.Kaleyi helen muhacirler köyün içimdeki yolları yapmak için yıkıp yollarda kullanmışlar.su kuyusunu da baharlar da sular yükselince etrafa zarar veriyormuş,zaten köyde suda bol miktarda olduğu için Salih Anne diye bir kadın tarafından kapatılmış.Köyün arazisinde muhtelif yerlerde tarihi eserler olduğu ,mezarlıkların olduğu yerinde futbol sahası yapıldığı,bazı yerlerinde devlette kayıtlı olduğu biliniyor,ancak hangi uygarlıklara ait bilinmiyor.. Köy Kurtuluş savaşında yine yunanlılar tarafından talan edilmiş,camisi tamamen yakılmış daha sonra yeniden yapılmıştır.
Kızılhüyük, Suruç

Kızılhüyük; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kızılibrik, Atkaracalar

Köy, 1896 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Çankırı ili Kurşunlu ilçesine bağlı olan köy, 1987 yılında, yeni kurulan Çankırı ili Atkaracalar ilçesine bağlanmıştır.Köy, Çankırı il merkezine 116 km, Atkaracalar ilçe merkezine 11 km uzaklıktadır. Köy, Atkaracalar'ın kuzeybatısında olup, Hüyükköy üzerinden İlçe merkezine doğrudan bir köy yoluyla bağlıdır.
Kızılibrik, Ilgaz

Köy, Çankırı il merkezine 73 km, Ilgaz ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Ilgaz'ın güneybatısında olup / numaralı Bolu-Amasya (Kurşunlu-Ilgaz) devlet/uluslararası yoluna 6,7 km.'lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kızılin, Besni

Köy, Adıyaman il merkezine 67 km, Besni ilçe merkezine 48 km uzaklıktadır. Şanlıurfa il sınırı ve sınırı çizen Fırat Nehri kenarındadır.
Kızılin, Nizip

Kızılin; idarî bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kızılinler, Tepebaşı

Köy 1877-78 Osmanlı Rus Harbi sonrasında, Bulgaristan'ın Hezargrad kazası,ve köylerinden göç edenler tarafından kurulmuştur. Bu konu ile ilgili çalışma yapılmaktadır.
Kızılkale, Aziziye

Daha önceleri Erzurum ili Merkez ilçesine bağlı olan köy, 1990 yılında, yeni kurulan Erzurum ili Ilıca İlçesi'ne bağlanmıştır.1993 yılında Büyükşehir olan Erzurum’da, 2012 yılında 6360 Sayılı Yasa ile, tüm köylerin tüzel kişiliği kaldırılmıştır. Bu köy de Aziziye Belediyesi’nin bir mahallesi olmuştur.Mahalle, Erzurum il merkezine 75 km, Aziziye ilçe merkezine 61 km uzaklıktadır. Mahalle, Aziziye'nin kuzeybatısında olup,  numaralı Rize-Erzurum (İspir-Aziziye) devlet yoluna Karakale Mahallesi üzerinden 4,7 km.lik bir köy yoluyla bağlıdır.
Kızılkale, Mazgirt

Yerleşiminden 1530 yılı tahririnde, "Kızıl-kal'a" adıyla Çemişgezek sancağının Mazgird nahiyesine bağlı bir köy olarak bahsedilmektedir. Yerleşim o tarihten günümüze köy statüsünü sürdürmektedir. Köyden bazı kaynaklarda "Dırban" adıyla da bahsedilirken, Belh'ten gelerek 1160-1230 yılları arasında Dersim Bölgesinde yaşamış Pir Cemal Abdal'ın ölümünden sonra torunlarından çoğunun köye yerleştiği belirtilmektedir. Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşuyla da Kızılkale adını kullanan yerleşim, Mazgirt'e bağlı köy statüsünü sürdürmektedir.
Kızılkalkan

Magen David Adom veya Kızılkalkan, İsrail'in Kızılhaç veya Kızılay benzeri, tek resmi acil yardım ve kan bankası servisi.Kızılkalkan, 17 Ağustos depremi sonrasında depremzedelerin yardımına gelen ilk kuruluşlardan biridir. İsrail yardım ekipleri, daha birinci günden deprem bölgesine ulaşmışlardır.
Kızılkanat

Kızılkanat (Scardinius erythrophthalmus), sazangiller (Cyprinidae) familyasına ait bir tatlısu balığı türü. Avrupa'da Ural Dağları'ndan İspanya'nın doğusuna kadar ve Finlandiya'dan İtalya'nın kuzeyine kadar yaygındır. Türkiye'nin sadece kuzeyinde bulunur.Kızılkanat ortalama 20–30 cm (en büyükleri 50 cm) uzunluğunda, ortalama 250-300 gram (en büyükleri 2-3 kilo) agırlığında olur. Yanları yassı olur ve yüksek bir sırtları vardır. Sırtları ve kafalarının üst kısımı ela veya kahverengi-yeşilimsi parlar. Yanları çinko rengi parlar ve karın kısımları gümüşümsü beyaz parlar. Yüzgeçleri kan kırmızısı rengindedir, ama bazen kavun içi renkli yüzgeçleri olanlarınada rastlanır. Kızılkanatlar sık sık kızılgöz balığı ile karıştırılırlar. Bu ikisi aynı familyaya aitlerdir ama aynı balık türü değildirler.Kızılkanatlar bir sürünün içinde yaşarlar, ve duran ya da yavaş akan suların, bol su bitkilerinin bulunduğu alçak su seviyesinde yaşamayı tercih ederler. Yetişkin kızılkanatlar neredeyse sadece su bitkilerinden beslenirler. Beslenmelerinin çok az bir bölümü kurtlardan ve solucanlardan oluşur.Üreme zamanları Mayıs ile Haziran aylarındadır. Bu zamanda dişileri 100.000 ila 200.000 adet 1,5 milimetre büyüklüğünde yumurtalarını su bitkilerinin üzerine yapışık halde bırakır. Kızılkanatlar birçok diğer sazangiller türleri ile birlikte aynı zamanda yumurtladıkları için, sık sık bu yumurtalar diğer türlerinkiler ile karışır ve melez balık türleri maydana gelir.
Kızılkaya (Canik Dağları)

Kızılkaya, Orta Karadeniz bölgesinde Ünye yakınlarında yer alan tepe. Canik Dağları'nın uzantısıdır. Güneybatı-kuzeydoğu istikametinde uzanır. En yüksek noktası 395 metredir.Zirvenin denize uzaklığı 3.5 km, Ünye şehir merkezine uzaklığı 5 km kadardır. Zirvesi 41.06.30 kuzey enlemi ve 37.13.45 doğu boylamında yer alır. Doğusunda Kalealtı/Tabakhane Deresi, batısında Cüri Irmağı bulunur. Volkanik bir tepe üzerinde yer alan Ünye Kalesi de Kızılkaya'nın 1.5 km güneydoğusundadır.Kızılkaya, adını aldığı doğu yönündeki kızıl renkli kayalık uçurum kısmı haricinde tümüyle ormanla kaplıdır.  Bitki örtüsü Karadeniz Bölgesi'ne has yaprak döken ağaçlar ve çeşitli maki bitkileridir. Orman müdürlüğü 1960'lı yıllardan itibaren Kızılkaya ve çevresinde planlı bir ağaçlandırma faaliyeti de yapmış, böylece tepede ve çevrede geniş bir çam ormanı da oluşmuştur.Kızılkaya'nın kuzeydoğu istikametine tabii uzantısı Ünye merkezinde Çakırtepe ile son bulur. Aynı uzantının üzerinde ünlü Türk şair ve mutasavvıfı Yunus Emre'ye ait türbe bulunmaktadır. Türbeye ve bulunduğu mevkie "Şeyh Yunus"tan muharref olarak "Şehnuz" adı verilmektedir. Türbe önemli bir ziyaret ve mesire yeri olup Ünye ve Türkiye'nin her yerinden ziyaretçiler gelmektedir. Ünye Belediyesi Şehnuz ve çevresinde düzenleme yapmış, bu arada türbe ve çevresindeki tarihi mezar taşları tümüyle tahrip edilmiştir. Ayrıca, tarihi Selçuklu Hanedanına kadar uzanan mezarlık yeniden parsellenerek mezar yeri isteyenlere satılmıştır.
Kızılkaya (Gedebey)

Kızılkaya  Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Gedebey Rayonuna bağlı Çobankent köyü idari sınırlarında bir köydür.29 Mayıs 2015 tarihinde Çobankent köyü idari alanı içindeki Yenikent köyü Kızılkaya köyü olarak adlandırılmıştır  .
Kızılkaya Dağı

Kızılkaya Dağı, Niğde, Kayseri ve Adana illeri arasındaki Aladağlar Milli Parkı'nda bulunan bir zirvedir.Yüksekliği 3771 metredir ve Toros dağlarının en yüksek zirvesidir. Yakın zamana kadar Toros Dağlarının en yüksek zirvesi Demirkazık olarak bilinmekteydi ancak 2008 yılında Harita Genel Müdürlüğü ve Türkiye Dağcılık Federasyonu'nun girişimiyle yapılan GPS ölçümlerinde Kızılkaya zirvesinin yüksekliği 3771.418 metre olarak tescil edilmiştir.Kayıtlardaki bilinen ilk tırmanışı 1 Ağustos 1927'de Georg Künne ve Wilhelm Martin tarafından gerçekleştirilmiştir. Dağcılar zirveye çıkış için en çok klasik rota olarak bilinen Karayalak boğazından yaklaşımla Karasay-Eznevit belini aşarak güneybatı yüzü kullanılmaktadır.Zirveye tırmanmak için ilk olarak Aladağlar Milli Parkı'na ulaşmak gerekir. Niğde ili Çamardı ilçesi Demirkazık köyünden milli parka giriş yapılabilir. Dağcılar Sokullupınar mevkiinden yürüyüşe başlayarak Çelikbuyduran geçidine ve kamp yerine ulaşılabilir. Tırmanış için en uygun kamp yeri Çelikbuyduran geçididir.Bir diğer seçenek ise Emli vadisinden tırmanmaktır. Bunun için milli parka Çukurbağ Köyü Martı Mahallesi'nden giriş yapılır. Tırmanışçılar Sarı Memed'in yurdu denilen kamp alanında konaklayıp Kızılkaya zirvesine ulaşabilir.
Kızılkaya Mağaraları

Kızılkaya Mağaraları (), Kuçar, Sincan, Çin'de yer alan mağaralardır. Mağara kompleksinin içinde bir Budist Tapınağından yer almaktadır. Mağaradaki resimler MS 5. yüzyıla kadar tarihlendirilmektedir. Yakındaki diğer ünlü yerler Kızıl Mağaraları, Kumtura Mağaraları, Subaşı Tapınağı ve Simsim Mağaraları'dır.
Kızılkaya, Doğubayazıt

Köyün eski adı, 1918 yılı kayıtlarında Ermenice'de "pusludere" ya da "vişnedere" anlamına gelen Palatsor olarak geçmektedir. Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.
Kızılkaya, Gülağaç

Orta Anadolu'nun Kapadokya kesiminde, Melendiz Çayı kıyısında olan köy, adını bölgenin en eski oluşumları olan ignimbiritlerden alır. M.Ö. 9. ve 8. binyıla tarihlenen ve bölgenin en eski yerleşmesi olan Aşıklı Höyük köy sınırları içindedir.Kızılkaya'nın adına rastlanan en eski belge Yavuz Sultan Selim dönemine ait 1514 yılında yazılmış bir vergi kayıt defteridir ancak; köyün kuruluşunun çok daha erken bir tarihe dayanması ihtimali yüksektir. Çevresindeki köylerin adı 15. yüzyıla ait Osmanlı kayıtlarında geçmektedir; köyde vakıf malı olmamasından ya da kayıtlardaki bazı eksikler ya da yanlış okumalardan ötürü söz konusu kayıtlarda Kızılkaya adının geçmediği düşünülür. Kanuni Sultan Süleyman (1520-1566) dönemine ait tarihsiz bir İlyazıcı defterinde Kızılkaya köyünün nüfusu (olasılıkla vergi mükellefi erkek nüfusu) 39 olarak verilmiştir.Kızılkaya köylüleri 1945-1950’lere dek büyük oranda kayalıklara oyulmuş, mağara-ev niteliğindeki “saydam”larda yaşamıştır. Kayalığın önündeki yamaçta kesme taştan, düz toprak damlı evler yaptırmaya 1930'larda başlayan köylüler, 1950'den sonra daha doğuya taşındı. Birbirine çok yakın ya da bitişik, kayaya yaslanmadan duran iki - üç katlı taştan evler inşa edildi. 1950’lerin sonları ile 1960'ların başlarında kayalıklardan kopan bazı parçaların evlerin üzerine düşmesi üzerine tarlaların bulunduğu köyün doğusuna göç edildi. 1963’te İmar ve İskân Bakanlığı'nın kararı ile komşu Göstük köyü ırmağın karşısına, Kızılkaya’yı da daha doğuya kaydırıldı. Yeni yerleşimde güneye bakan, kiremit çatılı evler yapıldı.M.Ö 8500 yıllarında bölgede yaşamış göçer toplulukların yerleştiği, M.Ö 7300 yıllarında bilinmeyen bir nedenle terk edilen Aşıklı Höyük adlı yerleşim köyün güneyinde ilk kez 1963 yılında saptandı; ancak 1989 yılına kadar kazılmadı. Melendiz Çayı üzerindeki Mamasın Barajı'nın suyunu yükseltme kararı üzerine beliren olası tahribat tehlikesi üzerine İstanbul Üniversitesi tarafından Ufuk Esin başkanlığında başlatılan kurtarma kazıları, 2002 yılına kadar sürdü.1990-1992’de yapılan ikinci cami çevresinde "Aşıklı Başı" denilen yeni bir mahalle doğdu. 1996'da sağlık merkezi açıldı. Köydeki iki cami, orta okul ve Sağlık Merkezi ile su yollarının onarımında yurtdışından gelen işçilerin katkı sağlamıştır.2006 yılında Aşıklı Höyük'te Mihriban Özbaşaran ve Güneş Duru başkanlığında ikinci dönem kazıları başlamıştır.
Kızılkaya, Gülşehir

Kızılkaya Köyü (Karaânî Hatun) Camii köyün batısında doğuya meyilli kayalık bir arazinin tesviyelenmesiyle elde edilen bir alana kuzey güney doğrultusunda yerleştirilmiş tarihi bir camidir. Harim kapısının yukarısına yerleştirilmiş, nesih hatlı beş satırlık kitabe  kaydına göre H.670/M.1272 yılında inşa edildiği anlaşılan eserin banisi Karaânî Hatun’dur.
Kızılkaya, Kelbecer

Qızılqaya (ayrıca, Arutunagomer, Arutyunagamer, Arutyunagomer, Haroutiuounagomer, Harut’yunagomer, ve K’armir K’ar) bir köydür Kelbecer Rayon arasında Azerbaycan.
Kızılkaya, Koçarlı

Kızılkaya, Aydın'ın Koçarlı ilçesine bağlı bir mahalledir. Mahallenin nüfusu 2016 yılı TÜİK adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçlarına göre 324 kişiden oluşmaktadır.
Kızılkaya, Kırıkhan

Kızılkaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kızılkaya, Toroslar

Kızılkaya; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kızılkaya, Türkmenistan

Kızılkaya (), Türkmenistan'ın Balkan iline bağlı Türkmenbaşı ilçesinde bulunan bir kasabadır. Kasabanın nüfusu 1989 yılı itibari ile 1.904'tür.
Kızılkeçili, Bayındır

Kızılkeçili; idari bölüm olarak daha önceleri köy iken, 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra mahalle olmuştur.
Kızılkeçili, Edremit

Kızılkeçili,  Balıkesir'in Edremit ilçesine bağlı bulunan bir mahalledir. Kaz Dağı eteklerinde yer alan köy, Ege Denizi'ne kıyısı olan Akçay Mahallesi'ne 3 kilometre uzaklıktadır.
Kızılkeçili, Çanakkale

Köy, 1902 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Lapseki ilçesine bağlıyken, 4 Kasım 1948'de Çanakkale Merkez ilçeye bağlandı.1290/21873-1874 Cezayir-i Bahr-i Sefid Salnamesinde “Veliyullahtan Uçmak Baba Kızılkeçili karyesinde yarım saat mesafe demedfundur” kaydı ile köyün adı 1873 tarihinde de aynıdır.
Kızılkilise (Dmanisi)

Kızılkilise, (Gürcüce:ყიზილქილისა Azerice:Qızılkilsə Rusca:Кизылкилиса) Gürcistan Cumhuriyeti'nin Kvemo-Kartli bölgesinde yer alan Dmanisi şehri belediyesine bağlı, etnik olarak Türk nüfusa sahip bir köydür. Köy, Gürcistan'ın güneydoğu kesminde, tarihi Borçalı bölgesinde yer almaktadır. 1870 yılı kayıtlarından Köyün eski adının Demirci Hasanlı olduğu anlaşılmaktadır.Tarihi Borçalı bölgesinde olduğu gibi Kızılkilise köyünde kullanılan dil genellikle  güneybatı (Oğuz) grubuna ait dillerle aynı karakteristik özellikleri taşımaktadır. Bölgede Türkçe konuşan İslam dinine mensup Sünni halk etnik olarak Terekeme veya Karapapak olanak adlandırılmıştır. Baskakov'a göre  "terekeme" kavramı Persler tarafından kendilerine verilen toplu bir isimdir. Arapça "Türk" (تركي) kelimesi ile aynı anlama gelmektedir. Arapça çoğul (تر ﻛـمـه) Türkler anlamına gelmektedir. Buna karşılık "karapapak"  ise siyah şapka anlamına gelmektedir. Geleneksel kıyafetlerinin karakteristik özelliğine uygun olarak Türkler tarafından kendi içlerinde, yaylacılık yapan ve yarı göçebe hayatı yaşayan kabilelere verilen bir ad olduğu düşünülmektedir.Köy, Dmanisi şehir merkezine sekiz km uzaklık mesafesinde, deniz seviyesinden 1220 yükseklikte, Lukun-Şindi dağının doğu tarafında yeralmaktadır.
Kızılkoca, Şefaatli

Köy, Yozgat il merkezine 24 km, Şefaatli ilçe merkezine 17 km uzaklıktadır. Köy, Şefaatli'nin kuzeyinde ve  numaralı Şefaatli-Yozgat il yolunun kenarındadır.
Kızılkoltuk, Şaphane

Köyün adı, 1912 yılı kayıtlarında Kızılüzüm olarak geçmektedir. Daha önceleri Gediz ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Şaphane ilçesine bağlandı.
Kızılkule

Kızıl Kule, Antalya'nın ilçesi Alanya'da Alanya Liman'nda bulunan Alanya Kalesi ile kentin simgelerinden biri olan kule.Kentin sembolü olan sekizgen planlı yapı 13. yüzyıl Selçuklu eseridir. 1226 yılında Selçuklu Sultanı I. Alaeddin Keykubad tarafından Sinop Kalesi'ni yapan Halepli yapı ustası Ebu Ali Reha el Kettani'ye yaptırılmıştır.İnşaat sırasında belli bir yükseklikten sonra taş blokları kaldırmak güç olduğu için üst kısmı pişmiş kırmızı tuğlalarla yapılmış ve bu nedenle Kızılkule adını almıştır. Kule duvarlarında antik çağdan kalma mermer bloklar görülmektedir. Sekizgen planlı ve her bir duvarı 12.5 metre genişliğinde olan kulenin yüksekliği 33 metre, çapı 29 metredir. İçinde zemin dahil beş kat vardır. Kulenin üstüne yüksek aralıklı ve 85 basamaklı taş merdivenle çıkılır. Kulenin tepeden aldığı güneş ışığı birinci kata kadar ulaşır. Kulenin ortasında bir sarnıç bulunur.Kulenin sağlamlığını arttırmak için harcında yumurta akı kullanılmıştır. Kırmızı rengini veren ise dış yüzeyine sürülmüş olan yumurta sarısıdır.Kule denizden gelecek saldırılara karşı limanı ve tersaneyi korumak amacıyla yapılmış ve yüzyıllar boyunca askeri amaçla kullanılmıştır. 1950'li yıllarda onarılan kule 1979 yılında ziyarete açılarak birinci katı Alanya Etnografya Müzesi'ne dönüştürülmüştür.Kızıl kule 1992'den 2005'e kadar bir dönem tedavülde olan 250.000 TL'lik banknotların arka yüzünde kullanılmıştır.