Patent PL-427686-A1 (PL)
Inventor: CHRZAN TADEUSZ
IPC: E04G23/00
Filed: 2018-11-07
Abstract: Sposób określania ilości odstrzeliwanych otworów strzałowych bezpiecznych dla ochranianego budynku jednorodzinnego z uwzględnieniem wartości prędkości i częstotliwości drgań składowej poziomej stycznej przydatny przy planowaniu całkowitej wielkości ładunku materiału wybuchowego użytego do strzelania. Dla określenia szkodliwości drgań działających podczas jednoszeregowego strzelania na budynek jednorodzinny używa się Skali wpływów dynamicznych SWD I i opisu powstających w budynku uszkodzeń charakteryzujących Strefę II i Strefę III. Mając pomierzoną wartość składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy i odpowiadającą jej częstotliwość na Skali SWD I znajdujemy punkt przecięcia się wartości składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy oraz jej częstotliwości aby można było stwierdzić, czy znajduje się on Strefie III o powstających w budynku uszkodzeniach opisanych w SWD I jako pęknięcia konstrukcji czyli niebezpiecznej dla chronionego domu. Jeżeli wyrobisko zbliżyło się do chronionego obiektu tak, że pomiary wzdłuż jednej z osi domu o takim kierunku jak składowa poziomej stycznej prędkości drgań Vy na wysokości poziomu terenu i jej częstotliwość wykazały że punkt ich przecięcia znajduje się Strefie III to zmniejszając częstotliwość drgań można przy takim samym ładunku materiału wybuchowego w otworze i na zwłokę czasową, czyli przy takiej samej prędkości drgań przesunąć szkodliwe oddziaływania drgań na dom ze Strefy III do Strefy II. Dokonuje się to poprzez dodanie do dotychczas odpalanych szeregowo otworów kilku otworów strzałowych odpalanych z opóźnieniem (zwłoką) w stosunku do poprzedniego otworu, przy czym wielkość ładunku materiału wybuchowego odpalana w otworze i na jedną zwłokę jest taka sama jak w poprzednio odpalanych otworach oraz wykonując następujące po sobie czynności. Dla składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy o pomierzonej częstotliwości obliczamy odpowiadający jej okres drgań w (ms). Do odpalanej ilości otworów dodajemy kolejno 2 otwory o opóźnieniu (zwłoce) w (ms) i otrzymamy dla 2 otworów sumę czasu 2 opóźnień po którym nastąpi nałożenie się 2 amplitud drgań z kolejnego otworu na okres drgań o pomierzonej częstotliwości składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy. Następnie obliczamy stosunek czasu sumy opóźnień 2 otworów do pomierzonego okresu składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy. A z wykonanej analizy nakładania się drgań o przybliżonych częstotliwościach odczytujemy, że dla danej wartości tego stosunku okres drgań o pomierzonej częstotliwości składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy zwiększy się poprzez pomnożenie o współczynnik większy od jedności. Mnożąc czas okresu drgań pomierzonej częstotliwości składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy przez współczynnik zwiększający jego wartość otrzymamy większy czas okresu drgań a tym, samym mniejszą częstotliwość pomierzonej uprzednio częstotliwości składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy. Następnie sprawdzamy na skali wpływów dynamicznych SWD I czy punkt przecięcia pomniejszonej częstotliwości składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy i niezmienionej wartości składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy znajduje się poza Strefą III. Jeżeli nie, to obliczenia jak powyżej wykonujemy dla 3 otworów powtórnie sprawdzając czy punkt przecięcia pomniejszonej częstotliwości składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy i niezmienionej wartości składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy znajduje się poza Strefą III. Jeżeli nie to obliczenia wykonujemy powtórnie zwiększając ilość otworów kolejno o jeden otwór i tyle razy, aż punkt przecięcia pomniejszonej częstotliwości składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy i niezmienionej wartości składowej poziomej stycznej prędkości drgań Vy znajduje się poza Strefą III czyli bezpieczną dla budynku Strefą II ponieważ nie występują w niej drgania powodujące pęknięcia w konstrukcji budynku. Tak postępując odkryto i udowodniono, że aby ochronić budynek przed niszczącym działaniem drgań nie należy zmniejszać jak dotychczas ładunku odpalanego na jedną zwłokę lecz zwiększyć ilość dotychczas odpalanych otworów o takiej samej wielkości ładunku w otworze i na zwłokę jak dotychczas. Podany sposób dotyczy strzelania jednoszeregowego.