Patent PL-419102-A1 (PL)
Inventor: RYBICKI GRZEGORZ
IPC: B65D75/34
Filed: 2016-10-13
Abstract: Przedmiotem zgłoszenia jest sposób wytwarzania dwuwarstwowych blistrów lekarstwa. Ma to zastosowanie w procesie kompleksowego wytwarzania opakowań na lekarstwa, w którym otrzymuje się przeznaczone do sprzedaży, gotowe opakowanie zbiorcze zawierające zestaw wytworzonych blistrów zawierających medykamenty, czy to w postaci tabletek, czy też kapsułek. Sposób wytwarzania dwuwarstwowych blistrów na lekarstwa, zwłaszcza tabletki albo kapsułki, jest taki, że warstwą wierzchnią jest termozgrzewalna transparentna folia z tworzywa sztucznego, najlepiej PVDC, a warstwą spodnią jest folia aluminiowa zamykająca, gdzie obie są dostarczane systemem rolek podawczych do sekcji formowania opakowania. Warstwę wierzchnią wytłacza się formując cele na lekarstwa przy użyciu matrycy albo patrycy, a następnie wprowadza się leki do cel podajnikiem produktu, po czym warstwy łączy się na całym wspólnym płaskim obszarze stycznym ze sobą i wykrawa z nich wypełniony lekiem blister, a następnie pakuje do pojemnika zbiorczego, korzystnie weryfikując kompletność i zgodność jego zawartości. Warstwa spodnia jest korzystnie niezależnie powlekana uprzednio, choćby jednostronnie, tworzywem sztucznym stanowiącym termozgrzewalną powłokę pośrednią. Po wytłoczeniu warstwy wierzchniej, a przed wypełnieniem jej produktem, przepuszcza się warstwę wierzchnią przez stanowisko badawcze pierwsze osłonięte przed dostępem światła zewnętrznego, na którym ocenia się metodą porównawczą różnicową, odpowiedź barwną folii na spolaryzowane światło kierowane na folię prostopadle do niej. Oceny dokonuje się czujnikiem optycznym wyposażonym w indywidualny polaryzator ustawiony pomiędzy folią a czujnikiem pod kątem 90° względem kierunku propagacji światła spolaryzowanego. Jako kryterium uszkodzenia badanego obszaru uznaje się jego przebarwienie o znacznej jasności względem tła, którym jest obraz folii przed wytłoczeniem, bądź po wytłoczeniu, ale oceniony jako nienaganny ze względu na równomierne rozłożenie barw o niskiej jasności, najlepiej odpowiednio od szarej do czarnej albo jako kryterium uszkodzenia badanego obszaru uznaje się jego przebarwienie o znacznej ciemności, w barwie od szarej do czarnej względem tła, którym jest obraz folii przed wytłoczeniem, bądź po wytłoczeniu, ale oceniony jako nienaganny ze względu na równomierne rozłożenie barw o wysokiej jasności. Dla oceny negatywnej przekazuje się wszystkie pozycje obszarów z anomalią do układu pamięci chwilowej, kojarząc położenie anomalii z przyszłymi operacjami procesu wytwarzania oraz ich miejscem wykonywania w procesie, a to z kolei na podstawie zaplanowanych kolejnych taktów maszynowych, po czym po wykrojeniu blistra, a przed pakowaniem, separuje się blister obarczony anomalią na podstawie odczytu jego aktualnej pozycji. Określa się także maksymalny dopuszczalny zakres anomalii i jego umiejscowienie dla badanego obszaru, jako co najwyżej 30% powierzchni między dwiema sąsiadującymi celami albo co najwyżej 10% powierzchni wytłoczenia celi. Korzystnie przekazuje się odseparowany blister do stanowiska badawczego drugiego, na którym stwierdza się przyczynę anomalii na podstawie miary wartości tej i wcześniejszych skorelowanych ze sobą anomalii z parametrami procesu, w których anomalia wystąpiła, a następnie korzystnie zmienia się nastawy procesu, albo potwierdza się uszkodzenie blistra wykonując na nim test niszczący i na jego podstawie zmienia się nastawy procesu.