Patent PL-416215-A1 (PL)
Inventor: KOTOWSKA BEATA TERESA
IPC: C10J3/00
Filed: 2016-02-22
Abstract: Zgłoszenie charakteryzuje się tym, że proces destrukcji odpadowych tworzyw sztucznych prowadzi się w co najmniej dwóch zbiornikach (4 i 10) zorganizowanych szeregowo z wykorzystaniem gorącego surowego biogazu wytworzonego w zgazowarce (1) znanej budowy. Gaz podawany jest za pomocą zaworu (2a) do reaktora (4) za pomocą dyszy (5) poniżej warstwy stopionego tworzywa (linia X na schemacie) poddawanego destrukcji. Biogaz podawany jest celem dostarczenia energii cieplnej do procesu i odparowania powstałych destruktów z jednej strony, a oczyszczeniem surowego gazu z frakcji smołowej i pyłów z drugiej. Dodatkowo zachodzi reakcja wodoru zawartego w biogazie z nienasyconymi węglowodorami dzięki czemu produkty destylacji stanowią związki daleko stabilniejsze chemicznie o szerszym zastosowaniu przemysłowym niż w innych znanych procesach destrukcji termochemicznej tworzyw sztucznych odpadowych. Oczyszczony biogaz wraz z parami destruktu tworzyw z reaktora (4) podawany jest na kolumnę destylacyjną (8) frakcji ciężkiej gdzie skraplany jest produkt. Następnie biogaz wraz z pozostałymi parami lżejszych destruktów tworzyw kolektorem biogazu (9) podawany jest na płaszcz grzewczy (10g) zbiornika wstępnego topienia tworzyw (10) gdzie oddaje energię cieplna do topienia tworzyw, a odpowiednia faza par destruktu ulega skropleniu i odbierana jest ujściem (B). Następnie biogaz z pozostałą frakcją destruktów lekkich kolektorem 12 podawany jest do chłodnicy / skraplacza (13) fazy lekkiej (C) gdzie następuje skroplenie fazy (C) wraz z częścią pary wodnej zawartej w biogazie. Mieszanina ta trafia następnie do rozdzielacza faz (13a), z którego faza lżejsza (C) trafia do zbiornika magazynowego, a woda poprzez zespół filtrów (13b) oddawana jest środowisku. Pozostały mokry biogaz z frakcją najlżejszą destruktów poprzez dmuchawę (14) trafia na kolumnę destylacyjną (15), gdzie usuwa się z niego pod zwiększonym ciśnieniem w warunkach chłodzenia aparatu pozostałą wodę i frakcje najlżejsze produktów oznaczone jako (D i E). Suchy gaz pod ciśnieniem magazynowany jest w zbiorniku (16) skąd trafia na ścieżkę gazową agregatu celem sporządzenia mieszanki palnej dla silnika tłokowego(18) napędzającego generator prądu (G). Odpadowe tworzywo trafia poprzez kanał załadowczy z podajnikiem do komory zbiornika topienia (10), gdzie powoli ogrzewa się i topi a frakcja chlorowana rozkłada się częściowo z wydzielaniem chlorowodoru, który wraz z pozostałościami pary wodnej i oparami topionych tworzyw pochłaniany jest przez skruber (19) i dalej poprzez wentylator (20) trafia do spalenia w silniku agregatu kogeneracyjnego. Częściowo stopione tworzywo w postaci gęstej pulpy trafia poprzez podajnik (10a) i klapę (10b) do reaktora (4), gdzie ulega właściwemu rozkładowi i odparowaniu pod wpływem ciepła niesionego biogazem podawanym z dyszy (5). Pozostałości stałe po destrukcji tworzyw w reaktorze (4) opadają w asymetrycznym lejowatym dnie (6) trafiając na podajnik osadów (7) do zbiornika (7a) śluzowanego zaworami (7b). Ze zbiornika (7a) osady trafiają wprost do zgazowarki (1) razem z biomasą różnego pochodzenia gdzie podlegają ostatecznemu spaleniu do pozostałości mineralnych usuwanych razem z popiołem z biomasy (1a). Z całego procesu jedynymi produktami odpadowymi jest czysta woda i popiół nadający się do zastosowania jako nawóz z większością minerałów organicznego pochodzenia.