aysesaglam/tmkveri huggingface dataset:
Türk Medeni Kanunu Madde 1 - A. Hukukun uygulanması ve kaynakları Kanun Maddesi Kanun sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır.Kanunda uygulanabilir bir hüküm yoksa hâkim örf ve âdet hukukuna göre bu da yoksa kendisi kanun koyucu olsaydı nasıl bir kural koyacak idiyse ona göre karar verir.Hâkim karar verirken bilimsel görüşlerden ve yargı kararlarından yararlanır.
Türk Medeni Kanunu Madde 2 - I. Dürüst davranma Kanun Maddesi Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır.Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 3 - II. İyiniyet Kanun Maddesi Kanunun iyiniyete hukukî bir sonuç bağladığı durumlarda asıl olan iyiniyetin varlığıdır.Ancak durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse iyiniyet iddiasında bulunamaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 4 - III. Hâkimin takdir yetkisi Kanun Maddesi Kanunun takdir yetkisi tanıdığı veya durumun gereklerini ya da haklı sebepleri göz önünde tutmayı emrettiği konularda hâkim hukuka ve hakkaniyete göre karar verir.
Türk Medeni Kanunu Madde 5 - C. Genel nitelikli hükümler Kanun Maddesi Bu Kanun ve Borçlar Kanunu’nun genel nitelikli hükümleri uygun düştüğü ölçüde tüm özel hukuk ilişkilerine uygulanır.
Türk Medeni Kanunu Madde 6 - I. İspat yükü Kanun Maddesi Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.
Türk Medeni Kanunu Madde 7 - II. Resmî belgelerle ispat Kanun Maddesi Resmî sicil ve senetler belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur.Bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatı kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça her hangi bir şekle bağlı değildir.
Türk Medeni Kanunu Madde 8 - I. Hak ehliyeti Kanun Maddesi Her insanın hak ehliyeti vardır.Buna göre bütün insanlar hukuk düzeninin sınırları içinde haklara ve borçlara ehil olmada eşittirler.
Türk Medeni Kanunu Madde 9 - 1. Kapsamı Kanun Maddesi Fiil ehliyetine sahip olan kimse kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 10 - a. Genel olarak Kanun Maddesi Ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan her ergin kişinin fiil ehliyeti vardır.
Türk Medeni Kanunu Madde 11 - b. Erginlik Kanun Maddesi Erginlik onsekiz yaşın doldurulmasıyla başlar.Evlenme kişiyi ergin kılar.
Türk Medeni Kanunu Madde 12 - c. Ergin kılınma Kanun Maddesi Onbeş yaşını dolduran küçük kendi isteği ve velisinin rızasıyla mahkemece ergin kılınabilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 13 - d. Ayırt etme gücü Kanun Maddesi Yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı akıl zayıflığı sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu Kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.
Türk Medeni Kanunu Madde 14 - 1. Genel olarak Kanun Maddesi Ayırt etme gücü bulunmayanların küçüklerin ve kısıtlıların fiil ehliyeti yoktur.
Türk Medeni Kanunu Madde 15 - 2. Ayırt etme gücünün bulunmaması Kanun Maddesi Kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere ayırt etme gücü bulunmayan kimsenin fiilleri hukukî sonuç doğurmaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 16 - 3. Ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar Kanun Maddesi Ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça kendi işlemleriyle borç altına giremezler. Karşılıksız kazanmada ve kişiye sıkı sıkıya bağlı hakları kullanmada bu rıza gerekli değildir.Ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar haksız fiillerinden sorunmludurlar.
Türk Medeni Kanunu Madde 17 - 1. Kan hısımlığı Kanun Maddesi Kan hısımlığının derecesi hısımları birbirine bağlayan doğum sayısıyla belli olur.Biri diğerinden gelen kişiler arasında üstsoy-altsoy hısımlığı; biri diğerinden gelmeyip de ortak bir kökten gelen kişiler arasında yansoy hısımlığı vardır.
Türk Medeni Kanunu Madde 18 - 2. Kayın hısımlığı Kanun Maddesi Eşlerden biri ile diğer eşin kan hısımları aynı tür ve dereceden kayın hısımları olur.Kayın hısımlığı kendisini meydana getiren evliliğin sona ermesiyle ortadan kalkmaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 19 - 1. Tanım Kanun Maddesi Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.Bir kimsenin aynı zamanda birden çok yerleşim yeri olamaz.Bu kural ticarî ve sınaî kuruluşlar hakkında uygulanmaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 20 - 2. Yerleşim yerinin değiştirilmesi ve oturma yeri Kanun Maddesi Bir yerleşim yerinin değiştirilmesi yenisinin edinilmesine bağlıdır.Önceki yerleşim yeri belli olmayan veya yabancı ülkedeki yerleşim yerini bıraktığı hâlde Türkiye’de henüz bir yerleşim yeri edinmemiş olan kimsenin hâlen oturduğu yer yerleşim yeri sayılır.
Türk Medeni Kanunu Madde 21 - 3. Yasal yerleşim yeri Kanun Maddesi Velâyet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hâllerde çocuğun oturma yeri onun yerleşim yeri sayılır.Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.
Türk Medeni Kanunu Madde 22 - 4. Kurumlarda bulunma Kanun Maddesi Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim sağlık bakım veya ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 23 - I. Vazgeçme ve aşırı sınırlamaya karşı Kanun Maddesi Kimse hak ve fiil ehliyetlerinden kısmen de olsa vazgeçemez.Kimse özgürlüklerinden vazgeçemez veya onları hukuka ya da ahlâka aykırı olarak sınırlayamaz.Yazılı rıza üzerine insan kökenli biyolojik maddelerin alınması aşılanması ve nakli mümkündür. Ancak biyolojik madde verme borcu altına girmiş olandan edimini yerine getirmesi istenemez; maddî ve manevî tazminat isteminde bulunulamaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 24 - 1. İlke Kanun Maddesi Hukuka aykırı olarak kişilik hakkına saldırılan kimse hâkimden saldırıda bulunanlara karşı korunmasını isteyebilir.Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır.
Türk Medeni Kanunu Madde 25 - 2. Davalar Kanun Maddesi Davacı hâkimden saldırı tehlikesinin önlenmesini sürmekte olan saldırıya son verilmesini sona ermiş olsa bile etkileri devam eden saldırının hukuka aykırılığının tespitini isteyebilir.Davacı bunlarla birlikte düzeltmenin veya kararın üçüncü kişilere bildirilmesi ya da yayımlanması isteminde de bulunabilir.Davacının maddî ve manevî tazminat istemleri ile hukuka aykırı saldırı dolayısıyla elde edilmiş olan kazancın vekâletsiz iş görme hükümlerine göre kendisine verilmesine ilişkin istemde bulunma hakkı saklıdır.Manevî tazminat istemi karşı tarafça kabul edilmiş olmadıkça devredilemez; mirasbırakan tarafından ileri sürülmüş olmadıkça mirasçılara geçmez.Davacı kişilik haklarının korunması için kendi yerleşim yeri veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 26 - 1. Adın korunması Kanun Maddesi Adının kullanılması çekişmeli olan kişi hakkının tespitini dava edebilir.Adı haksız olarak kullanılan kişi buna son verilmesini; haksız kullanan kusurlu ise ayrıca maddî zararının giderilmesini ve uğradığı haksızlığın niteliği gerektiriyorsa manevî tazminat ödenmesini isteyebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 27 - 2. Adın değiştirilmesi Kanun Maddesi Adın değiştirilmesi ancak haklı sebeplere dayanılarak hâkimden istenebilir.Adın değiştirildiği nüfus siciline kayıt ve ilân olunur.Ad değişmekle kişisel durum değişmez.Adın değiştirilmesinden zarar gören kimse bunu öğrendiği günden başlayarak bir yıl içinde değiştirme kararının kaldırılmasını dava edebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 28 - I. Doğum ve ölüm Kanun Maddesi Kişilik çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlar ve ölümle sona erer.Çocuk hak ehliyetini sağ doğmak koşuluyla ana rahmine düştüğü andan başlayarak elde eder.
Türk Medeni Kanunu Madde 29 - 1. İspat yükü Kanun Maddesi Bir hakkın kullanılması için bir kimsenin sağ veya ölü olduğunu veya belirli bir zamanda ya da başka bir kimsenin ölümünde sağ bulunduğunu ileri süren kimse iddiasını ispat etmek zorundadır.Birden fazla kişiden hangisinin önce veya sonra öldüğü ispat edilemezse hepsi aynı anda ölmüş sayılır.
Türk Medeni Kanunu Madde 30 - a. Genel olarak Kanun Maddesi Doğum ve ölüm nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunur.Nüfus sicilinde bir kayıt yoksa veya bulunan kaydın doğru olmadığı anlaşılırsa gerçek durum her türlü kanıtla ispat edilebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 31 - b. Ölüm karinesi Kanun Maddesi Bir kimse ölümüne kesin gözle bakılmayı gerektiren durumlar içinde kaybolursa cesedi bulunamamış olsa bile gerçekten ölmüş sayılır.
Türk Medeni Kanunu Madde 32 - 1. Genel olarak Kanun Maddesi Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.Yetkili mahkeme kişinin Türkiye’deki son yerleşim yeri; eğer Türkiye’de hiç yerleşmemişse nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer; böyle bir kayıt da yoksa anasının veya babasının kayıtlı bulunduğu yer mahkemesidir.
Türk Medeni Kanunu Madde 33 - 2. Yargılama usulü Kanun Maddesi Gaiplik kararının istenebilmesi için ölüm tehlikesinin üzerinden en az bir yıl veya son haber tarihinin üzerinden en az beş yıl geçmiş olması gerekir.Mahkeme gaipliğine karar verilecek kişi hakkında bilgisi bulunan kimseleri belirli bir sürede bilgi vermeleri için usulüne göre yapılan ilânla çağırır.Bu süre ilk ilânın yapıldığı günden başlayarak en az altı aydır.
Türk Medeni Kanunu Madde 34 - 3. İstemin düşmesi Kanun Maddesi Gaipliğine karar verilecek kişi ilân süresi dolmadan ortaya çıkar veya kendisinden haber alınırsa ya da öldüğü tarih tespit edilirse gaiplik istemi düşer.
Türk Medeni Kanunu Madde 35 - 4. Hükmü Kanun Maddesi İlândan sonuç alınamazsa mahkeme gaipliğe karar verir ve ölüme bağlı haklar aynen gaibin ölümü ispatlanmış gibi kullanılır.Gaiplik kararı ölüm tehlikesinin gerçekleştiği veya son haberin alındığı günden başlayarak hüküm doğurur.
Türk Medeni Kanunu Madde 36 - I. Sicil Kanun Maddesi Kişisel durum bu amaçla tutulan resmî sicille belirlenir.Bu sicilin tutulmasına ve zorunlu bildirimlerin yapılmasına ilişkin esaslar ilgili kanunda gösterilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 37 - II. Görevliler Kanun Maddesi Kişisel durum sicili Devletçe atanan memurlar tarafından tutulur. Sicil kayıtlarını tutmak ve örnek vermek bu memurların görevidir.Yabancı memleketlerdeki Türkiye temscilerine Cumhurbaşkanlığının onayı ile nüfus memurluğu yetkisi verilebilir. (*)_______________________(*) 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 139 uncu maddesiyle bu fıkrada yer alan “Dışişleri Bakanlığının önerisi İçişleri Bakanlığının katılması ve Başbakanlığın” ibaresi “Cumhurbaşkanlığının” şeklinde değiştirilmiştir.
Türk Medeni Kanunu Madde 38 - III. Sorumluluk Kanun Maddesi Kişisel durum sicilinin tutulmasından doğan zararlar kusurlu memura rücu edilmek kaydıyla Devletçe tazmin edilir.Tazminat ve rücu davaları kişisel durum sicilinin tutulduğu yer mahkemesinde açılır.
Türk Medeni Kanunu Madde 39 - 1. Genel olarak Kanun Maddesi Mahkeme kararı olmadıkça kişisel durum sicilinin hiçbir kaydında düzeltme yapılamaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 40 - 2. Cinsiyet değişikliğinde Kanun Maddesi Cinsiyetini değiştirmek isteyen kimse şahsen başvuruda bulunarak mahkemece cinsiyet değişikliğine izin verilmesini isteyebilir. Ancak iznin verilebilmesi için istem sahibinin onsekiz yaşını doldurmuş bulunması ve evli olmaması; ayrıca transseksüel yapıda olup cinsiyet değişikliğinin ruh sağlığı açısından zorunluluğunu (…)(*) bir eğitim ve araştırma hastanesinden alınacak resmî sağlık kurulu raporuyla belgelemesi şarttır.(*)Verilen izne bağlı olarak amaç ve tıbbî yöntemlere uygun bir cinsiyet değiştirme ameliyatı gerçekleştirildiğinin resmî sağlık kurulu raporuyla doğrulanması hâlinde mahkemece nüfus sicilinde gerekli düzeltmenin yapılmasına karar verilir._______________________________(*) 20/3/2018 tarihli ve 30366 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 29/11/2017 tarihli ve E.: 2017/130 K.: 2017/165 sayılı Kararı ilebu maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan “…ve üreme yeteneğinden sürekli biçimde yoksun bulunduğunu…” ibaresi iptal edilmiştir.
Türk Medeni Kanunu Madde 41 - I. Bildirme Kanun Maddesi Doğumlara ilişkin bildirimler ve kimliği bilinmeyen bulunmuş çocuklar hakkındaki işlemler ilgili kanun hükümlerine göre yapılır.
Türk Medeni Kanunu Madde 42 - II. Doğum kütüğünde değişiklikler Kanun Maddesi Kişisel durumdaki değişiklikler özellikle evlilik dışı bir çocuğun tanınması veya hâkimin babalığa karar vermesi soybağının düzeltilmesi evlât edinme ya da bulunmuş bir çocuğun soybağının belli olması ilgili kanun hükümlerine göre kütüğe işlenir.
Türk Medeni Kanunu Madde 43 - I. Ölümün bildirilmesi Kanun Maddesi Ölümlere ilişkin bildirimler ilgili kanun hükümlerine göre yapılır.
Türk Medeni Kanunu Madde 44 - II. Cesedi bulunamayan kişi Kanun Maddesi Bir kimse ölümüne kesin gözle bakılmayı gerektiren durumlar içinde ortadan kaybolursa cesedi bulunamamış olsa bile o yerin en büyük mülkî amirinin emriyle kütüğe ölü kaydı düşürülür.Bununla birlikte her ilgili bu kişinin ölü veya sağ olduğunun mahkemece tespitini dava edebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 45 - III. Gaiplik kararı Kanun Maddesi Gaiplik kararı hâkimin bildirmesi üzerine ölüm kütüğüne kaydolunur.
Türk Medeni Kanunu Madde 46 - IV. Değişikliklerin kütüğe geçirilmesi Kanun Maddesi Tescile esas olan bir bildirimin doğru olmadığının tespit edilmesi veya kime ait olduğu bilinmeyen cesedin kimliğinin belli olması ya da gaiplik kararının kaldırılması sebepleriyle zorunlu olan değişiklikler ilgilinin kütükteki kaydının düşünceler sütununa yazılarak yapılır.
Türk Medeni Kanunu Madde 47 - A. Tüzel kişilik Kanun Maddesi Başlıbaşına bir varlığı olmak üzere örgütlenmiş kişi toplulukları ve belli bir amaca özgülenmiş olan bağımsız mal toplulukları kendileri ile ilgili özel hükümler uyarınca tüzel kişilik kazanırlar.Amacı hukuka veya ahlâka aykırı olan kişi ve mal toplulukları tüzel kişilik kazanamaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 48 - B. Hak ehliyeti Kanun Maddesi Tüzel kişiler cins yaş hısımlık gibi yaradılış gereği insana özgü niteliklere bağlı olanlar dışındaki bütün haklara ve borçlara ehildirler.
Türk Medeni Kanunu Madde 49 - I. Koşulu Kanun Maddesi Tüzel kişiler kanuna ve kuruluş belgelerine göre gerekli organlara sahip olmakla fiil ehliyetini kazanırlar.
Türk Medeni Kanunu Madde 50 - II. Kullanılması Kanun Maddesi Tüzel kişinin idaresi organları aracılığıyla açıklanır.Organlar hukukî işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokarlar.Organlar kusurlarından dolayı ayrıca kişisel olarak sorumludurlar.
Türk Medeni Kanunu Madde 51 - D. Yerleşim yeri Kanun Maddesi Tüzel kişinin yerleşim yeri kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir.
Türk Medeni Kanunu Madde 52 - I- Sınırlı devam etme Kanun Maddesi Sona eren tüzel kişinin kişiliği ehliyeti tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere tasfiye sırasında da devam eder.
Türk Medeni Kanunu Madde 53 - II. Malvarlığının tasfiyesi Kanun Maddesi Tüzel kişinin malvarlığının tasfiyesi kanunda ve kuruluş belgesinde aksine hüküm bulunmadıkça terekenin resmî tasfiyesine ilişkin hükümlere göre yapılır.
Türk Medeni Kanunu Madde 54 - III. Malvarlığının özgülenmesi Kanun Maddesi Tüzel kişinin malvarlığı kanunda veya kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça ya da yetkili organı başka türlü karar vermedikçe en yakın amacı güden kamu kurum veya kuruluşuna geçer.Bu malvarlığı olanak ölçüsünde daha önce özgülendiği amaç için kullanılır.Hukuka veya ahlâka aykırı amaç güttüğü için kişiliği mahkeme kararıyla sona eren tüzel kişinin malvarlığı herhalde ilgili kamu kuruluşuna geçer.
Türk Medeni Kanunu Madde 55 - F. Saklı hükümler Kanun Maddesi Kamu tüzel kişileri ile ticaret şirketleri hakkındaki kanun hükümleri saklıdır.
Türk Medeni Kanunu Madde 56 - I. Tanımı Kanun Maddesi Dernekler gerçek veya tüzel en az yedi kişinin kazanç paylaşma dışında belirli ve ortak bir amacı gerçekleştirmek üzere bilgi ve çalışmalarını sürekli olarak birleştirmek suretiyle oluşturdukları tüzel kişiliğe sahip kişi topluluklarıdır. (*)Hukuka veya ahlâka aykırı amaçlarla dernek kurulamaz._________________________________(*) Bu fıkrada geçen “en az yedi gerçek kişinin” ibaresi 30/7/2003 tarihli ve 4963 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle “gerçek veya tüzel en az yedi kişinin” olarak değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.
Türk Medeni Kanunu Madde 57 - II. Dernek kurma hakkı Kanun Maddesi Herkes önceden izin almaksızın dernek kurma hakkına sahiptir.Dernek kurucularının fiil ehliyetine sahip olması gerekir.
Türk Medeni Kanunu Madde 58 - III. Tüzük Kanun Maddesi Her derneğin bir tüzüğü bulunur.Dernek tüzüğünde derneğin adı amacı (...)(*) gelir kaynakları üyelik koşulları organları ve örgütü ile geçici yönetim kurulunun gösterilmesi zorunludur.Dernek tüzüğü kanunun emredici hükümlerine aykırı olamaz.Dernek tüzüğünde düzenlenmemiş konularda kanun hükümleri uygulanır.______________________________________(*) Bu arada yer alanyerleşim yeri kurucuları ibaresi 4/11/2004 tarihli ve 5253 sayılı Kanunun 38 inci maddesiyle madde metninden çıkarılmıştır.
Türk Medeni Kanunu Madde 59 - 1. Kazanma anı Kanun Maddesi Dernekler kuruluş bildirimini dernek tüzüğünü ve gerekli belgeleri yerleşim yerinin bulunduğu yerin en büyük mülkî amirine verdikleri anda tüzel kişilik kazanırlar.Kuruluş bildiriminin içeriği ve gerekli belgelerin nelerden ibaret olduğu yönetmelikte gösterilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 60 - 2. İnceleme Kanun Maddesi Kuruluş bildirimi ve belgelerin doğruluğu ile dernek tüzüğü en büyük mülkî amir tarafından altmış gün içinde dosya üzerinden incelenir.Kuruluş bildiriminde tüzükte ve kurucuların hukukî durumlarında kanuna aykırılık veya noksanlık tespit edildiği takdirde bunların giderilmesi veya tamamlanması derhâl kuruculardan istenir. Bu istemin tebliğinden başlayarak otuz gün içinde belirtilen noksanlık tamamlanmaz ve kanuna aykırılık giderilmezse; en büyük mülkî amir yetkili asliye hukuk mahkemesinde derneğin feshi konusunda dava açması için durumu Cumhuriyet savcılığına bildirir. Cumhuriyet savcısı mahkemeden derneğin faaliyetinin durdurulmasına karar verilmesini de isteyebilir.Kuruluş bildiriminde tüzükte ve belgelerde kanuna aykırılık veya noksanlık bulunmaz ya da bu aykırılık veya noksanlık belirli sürede giderilmiş bulunursa; keyfiyet derhâl derneğe yazıyla bildirilir ve dernek dernekler kütüğüne kaydedilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 61 - 3. Dernek tüzüğünün ilânı Kanun Maddesi (Mülga: 4/11/2004-5253/38 md.)
Türk Medeni Kanunu Madde 62 - 4. İlk genel kurul toplantısı Kanun Maddesi Dernekler 60 ncı maddenin son fıkrası gereğince yapılan yazılı bildirimi izleyen altı ay içinde ilk genel kurul toplantılarını yapmak ve zorunlu organlarını oluşturmakla yükümlüdürler.Not: Maddenin daha önce yürürlükte olan Derneklertüzüklerin gazetede yayımlandığı günü izleyen altı ay içinde ilk genel kurul toplantılarını yapmak ve zorunlu organlarını oluşturmakla yükümlüdürler şeklindeki hükmü 4.11.2004 T. ve 5253 sayılı Kanunun 38/A maddesi ile değiştirilerek yukarıdaki şekli almıştır. (RG. 23.11.2004 T. S:25649)
Türk Medeni Kanunu Madde 63 - 1. Kural Kanun Maddesi Hiç kimse bir derneğe üye olmaya ve hiçbir dernek de üye kabul etmeye zorlanamaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 64 - 2. Koşulları Kanun Maddesi Fiil ehliyetine sahip bulunan her gerçek kişi ile tüzel kişiler derneklere üye olma hakkına sahiptir. (*)Yazılı olarak yapılacak üyelik başvurusu (...)** dernek yönetim kurulunca en çok otuz gün içinde karara bağlanır ve sonuç yazıyla başvuru sahibine bildirilir. Başvurusu kabul edilen üye bu amaçla tutulacak deftere kaydedilir._______________________________________(*) 30/7/2003 tarihli ve 4963 sayılı Kanunun 32 nci maddesiyle 64 üncü maddenin birinci fıkrasında yer alan gerçek kişi ibaresinden sonra gelmek üzere ile tüzel kişiler ibaresi eklenmiştir.(**) Bu arada yer alan”tüzükte başkaca bir düzenleme yoksa” ibaresi 4/11/2004 tarihli ve 5253 sayılı Kanunun 38 inci maddesiyle madde metninden çıkarılmıştır.
Türk Medeni Kanunu Madde 65 - 1. Kendiliğinden Kanun Maddesi Üyelik için kanunda veya tüzükte aranılan nitelikleri sonradan kaybedenlerin dernek üyeliği kendiliğinden sona erer.
Türk Medeni Kanunu Madde 66 - 2. Çıkma ile Kanun Maddesi Hiç kimse dernekte üye kalmaya zorlanamaz. Her üye (...)* yazılı olarak bildirmek kaydıyla dernekten çıkma hakkına sahiptir.______________________________(*)30/7/2003 tarihli ve 4963 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle 66 ncı maddesinde yer alan altı ay önceden ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.
Türk Medeni Kanunu Madde 67 - 3. Çıkarılma ile Kanun Maddesi Tüzükte üyelerin çıkarılma sebepleri gösterilebilir.Tüzükte çıkarma sebepleri gösterilmişse çıkarma kararına bu sebeplerin haklı sayılamayacağı iddiasıyla itiraz edilemez.Tüzükte çıkarma düzenlenmemişse üye ancak haklı sebeple çıkarılabilir. Bu çıkarma kararına haklı sebep bulunmadığı ileri sürülerek itiraz edilebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 68 - a. Eşitlik ilkesi Kanun Maddesi Dernek üyeleri eşit haklara sahiptirler. Dernek üyeleri arasında dil ırk renk cinsiyet din ve mezhep aile zümre ve sınıf farkı gözetemez; eşitliği bozan veya bazı üyelere bu sebeplerle ayrıcalık tanıyan uygulamalar yapamaz.Her üyenin derneğin faaliyetlerine ve yönetimine katılma hakkı vardır.Dernekten çıkan veya çıkarılan üye dernek malvarlığında hak iddia edemez.
Türk Medeni Kanunu Madde 69 - b. Oy hakkı Kanun Maddesi Her üyenin genel kurulda bir oy hakkı vardır; üye oyunu şahsen kullanmak zorundadır.Onursal üyelerin oy hakkı yoktur.
Türk Medeni Kanunu Madde 70 - a. Ödenti verme borcu Kanun Maddesi Üyelerin ödenti verme borcu tüzükle düzenlenir. Tüzükte düzenleme yoksa üyeler dernek amacının gerçekleşmesi ve borçlarının karşılanması için zorunlu ödentileri eşit olarak katılırlar. Dernekten çıkan veya çıkarılan üye üyelikte bulunduğu sürenin ödentisini vermek zorundadır.Onursal üyeler ödenti vermek zorunda değildir.
Türk Medeni Kanunu Madde 71 - b. Diğer yükümlülükler Kanun Maddesi Üyeler dernek düzenine uymak ve derneğe sadakat göstermekle yükümlüdürler.Her üye derneğin amacına uygun davranmak özellikle amacın gerçekleşmesini güçleştirici veya engelleyici davranışlardan kaçınmakla yükümlüdür.
Türk Medeni Kanunu Madde 72 - I. Genel olarak Kanun Maddesi Derneğin zorunlu organları genel kurul yönetim kurulu ve denetim kuruludur.Dernekler zorunlu organları dışında başka organlar da oluşturabilirler. Ancak bu organlara zorunlu organların görev yetki ve sorumlulukları devredilemez.
Türk Medeni Kanunu Madde 73 - 1. Niteliği ve oluşumu Kanun Maddesi Genel kurul derneğin en yetkili karar organı olup; derneğe kayıtlı üyelerden oluşur.
Türk Medeni Kanunu Madde 74 - a. Olağan toplantı Kanun Maddesi Genel kurul tüzükte belirtilen zamanda yönetim kurulunun çağrısı üzerine toplanır.Olağan genel kurul toplantılarının en geç üç yılda bir yapılması zorunludur. Not: Maddenin ikinci fıkrasında yer alan iki ibaresi 4.11.2004 tarih ve 5253 sayılı Kanunun 38. maddesi ile -RG. 23.11.2004 T S:25649.- üç şeklinde değiştirilmiştir.
Türk Medeni Kanunu Madde 75 - b. Olağanüstü toplantı Kanun Maddesi Genel kurul yönetim veya denetim kurulunun gerekli gördüğü hâllerde veya dernek üyelerinden beşte birinin yazılı başvurusu üzerine yönetim kurulunca olağanüstü toplantıya çağrılır.Yönetim kurulu genel kurulu toplantıya çağırmazsa; üyelerden birinin başvurusu üzerine sulh hâkimi üç üyeyi genel kurulu toplantıya çağırmakla görevlendirir.
Türk Medeni Kanunu Madde 76 - c. Toplantısız veya çağrısız alınan kararlar Kanun Maddesi Bütün üyelerin bir araya gelmeksizin yazılı katılımıyla alınan kararlar ile dernek üyelerinin tamamının kanunda yazılı çağrı usulüne uymaksızın bir araya gelerek aldığı kararlar geçerlidir.Bu şekilde karar alınması olağan toplantı yerine geçmez.