aysesaglam/tmkveri huggingface dataset:
Türk Medeni Kanunu Madde 77 - 3. Toplantıya çağrı Kanun Maddesi Genel kurul yönetim kurulunca en az onbeş gün önceden toplantıya çağrılır. Bu amaçla toplantının günü saati yeri ve gündemi (...)(*) üyelere (...)(*) bildirilir.Toplantıya çağrı usulü ve toplantının ertelenmesine ilişkin konular yönetmelikle düzenlenir.______________________________(*) Bu arada yer alan “yerel bir gazete ile ilân edilir ve aynı zamanda üyelere bir yazıyla” şeklindeki ibare (4/11/2004 tarihli ve 5253 sayılı Kanunun 38 inci maddesinde “yerel bir gazete ile ilân edilir ve aynı zamanda bir yazıyla” ibareleri madde metninden çıkarılmıştır.) hükmüne istinaden madde metninden çıkarılmıştır.
Türk Medeni Kanunu Madde 78 - 4. Toplantı yeri ve toplantı yeter sayısı Kanun Maddesi Genel kurul toplantıları tüzükte aksine hüküm olmadıkça dernek merkezinin bulunduğu yerde yapılır.Genel kurul katılma hakkı bulunan üyelerin salt çoğunluğunun tüzük değişikliği ve derneğin feshi hâllerinde üçte ikisinin katılımıyla toplanır; çoğunluğun sağlanamaması sebebiyle toplantının ertelenmesi durumunda ikinci toplantıda çoğunluk aranmaz. Ancak bu toplantıya katılan üye sayısı yönetim ve denetim kurulları üye tam sayısının iki katından az olamaz.Genel kurul toplantısı bir defadan fazla geri bırakılamaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 79 - 5. Toplantı usulü Kanun Maddesi Genel kurul toplantısının açılışından sonra toplantıyı yönetmek üzere bir başkan ve yeteri kadar başkan vekili ile yazman seçilir.Genel kurul toplantısında yalnız gündemde yer alan maddeler görüşülür. Ancak toplantıda hazır bulunan üyelerin en az onda biri tarafından görüşülmesi yazılı olarak istenen konuların gündeme alınması zorunludur.(Mülga üçüncü fıkra: 4/11/2004-5253/38 md.)
Türk Medeni Kanunu Madde 80 - 6. Genel kurulun görev ve yetkileri Kanun Maddesi Genel kurul üyeliğe kabul ve üyelikten çıkarma hakkında son kararı verir; dernek organlarını seçer ve derneğin diğer bir organına verilmemiş olan işleri görür.Genel kurul derneğin diğer organlarını denetler ve onları haklı sebeplerle her zaman görevden alabilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 81 - a. Karar yeter sayısı Kanun Maddesi Genel kurul kararları toplantıya katılan üyelerin salt çoğunluğuyla alınır. Şu kadar ki tüzük değişikliği ve derneğin feshi kararları ancak toplantıya katılan üyelerin üçte iki çoğunluğuyla alınabilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 82 - b. Oy hakkından yoksunluk Kanun Maddesi Hiçbir dernek üyesi dernek ile kendisi eşi üstsoyu ve altsoyu arasındaki bir hukukî işlem veya uyuşmazlık konusunda alınması gereken kararlarda oy kullanamaz.(Ek fıkra: 30/7/2003-4963/34 md.) Tüzel kişi adına oy kullanacak kişi hakkında da yukarıdaki fıkra hükmü uygulanır.
Türk Medeni Kanunu Madde 83 - c. Kararın iptali Kanun Maddesi Toplantıda hazır bulunan ve kanuna veya tüzüğe aykırı olarak alınan genel kurul kararlarına katılmayan her üye karar tarihinden başlayarak bir ay içinde; toplantıda hazır bulunmayan her üye kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her hâlde karar tarihinden başlayarak üç ay içinde mahkemeye başvurmak suretiyle kararın iptalini isteyebilir.Diğer organların kararlarına karşı dernek içi denetim yolları tüketilmedikçe iptal davası açılamaz.Genel kurul kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlar saklıdır.
Türk Medeni Kanunu Madde 84 - 1. Oluşumu Kanun Maddesi Yönetim kurulu beş asıl ve beş yedek üyeden az olmamak üzere dernek tüzüğünde belirtilen sayıda üyeden oluşur.Yönetim kurulu üye sayısı boşalmalar sebebiyle üye tamsayısının yarısının altına düşerse; genel kurul kalan yönetim kurulu üyeleri veya denetim kurulu tarafından bir ay içinde toplantıya çağrılır. Çağrı yapılmazsa üyelerden birinin istemi üzerine sulh hâkimi üç üyeyi genel kurulu toplantıya çağırmakla görevlendirilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 85 - 2. Görevleri Kanun Maddesi Yönetim kurulu derneğin yürütme ve temsil organıdır; bu görevini kanuna ve dernek tüzüğüne uygun olarak yerine getirir.Temsil görevi yönetim kurulunca üyelerden birine veya bir üçüncü kişiye verilebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 86 - IV. Denetim kurulu Kanun Maddesi Denetim kurulu üç asıl ve üç yedek üyeden az olmamak üzere dernek tüzüğünde belirtilen sayıda üyeden oluşur.Denetim kurulu denetleme görevini dernek tüzüğünde belirtilen esas ve usullere göre yapar; denetleme sonuçlarını bir raporla yönetim kuruluna ve genel kurula sunar.
Türk Medeni Kanunu Madde 87 - I. Kendiliğinden Kanun Maddesi Dernekler aşağıdaki hâllerde kendiliğinden sona erer:1. Amacın gerçekleşmesi gerçekleşmesinin olanaksız hâle gelmesi veya sürenin sona ermesi2. İlk genel kurul toplantısının kanunda öngörülen sürede yapılmamış ve zorunlu organların oluşturulmamış olması3. Borç ödemede acze düşmüş olması4. Tüzük gereğince yönetim kurulunun oluşturulmasının olanaksız hâle gelmesi5. Olağan genel kurul toplantısının iki defa üst üste yapılamaması.Her ilgili sulh hâkiminden derneğin kendiliğinden sonra erdiğinin tespitini isteyebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 88 - II. Genel kurul kararı ile Kanun Maddesi Genel kurul her zaman derneğin feshine karar verebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 89 - III. Mahkeme kararı ile Kanun Maddesi Derneğin amacı kanuna veya ahlâka aykırı hâle gelirse; Cumhuriyet savcısının veya bir ilgilinin istemi üzerine mahkeme derneğin feshine karar verir. Mahkeme dava sırasında faaliyetten alıkoyma dahil gerekli bütün önlemleri alır.
Türk Medeni Kanunu Madde 90 - I. Genel olarak Kanun Maddesi Dernekler amaçlarını gerçekleştirmek üzere tüzüklerinde belirtilen çalışma konuları ve biçimleri doğrultusunda faaliyette bulunurlar.Yasaklanan veya izne bağlı faaliyetlerle ilgili kamu hukuku nitelikli özel kanun hükümleri saklıdır.Dernek faaliyetleri ile ilgili yasak ve sınırlamalara aykırılık hâlinde Cumhuriyet savcısının istemiyle mahkemece faaliyetten alıkoyma kararı verilebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 91 - 1. Faaliyet serbestliği Kanun Maddesi Dernekler tüzüklerinde gösterilen amaçları gerçekleştirmek üzere uluslararası faaliyette ve işbirliğinde bulunabilirler yurt dışında şube açabilirler ve yurt dışında kurulmuş dernek veya kuruluşlara üye olarak katılabilirler.___________(Değişik: 2/1/2003-4778/34 md.)
Türk Medeni Kanunu Madde 92 - 2. Yabancı dernekler Kanun Maddesi Yabancı dernekler (...)(*) Dışişleri Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle İçişleri Bakanlığının izniyle Türkiye’de faaliyette ve işbirliğinde bulunabilirler şube açabilirler üst kuruluşlar kurabilir ve kurulmuş üst kuruluşlara katılabilirler.____________________________(*) 92 nci maddede yer alan “uluslararası alanda işbirliği yapılmasında yarar görülen hallerde ve karşılıklı olmak koşuluyla”ibaresi 4/11/2004 tarihli ve 5253 sayılı Kanunun 38 inci maddesiyle madde metninden çıkarılmıştır.
Türk Medeni Kanunu Madde 93 - III. Yabancıların dernek kurma hakkı Kanun Maddesi Türkiye'de yerleşme hakkına sahip olan yabancı gerçek kişiler (...) (*) dernek kurabilirler veya kurulmuş derneklere üye olabilirler. Onursal üyelik için bu koşul aranmaz._____________________________(*) 93 üncü maddede yer alan “karşılıklı olmak koşuluyla” ibaresi 4/11/2004 tarihli ve 5253 sayılı Kanunun 38 inci maddesiyle madde metninden çıkarılmıştır.
Türk Medeni Kanunu Madde 94 - 1. Kuruluşu Kanun Maddesi Dernekler gerekli görülen yerlerde genel kurul kararıyla şube açabilirler. Bu amaçla dernek yönetim kurulunca yetki verilen en az üç kişilik kurucular kurulu şube açılacak yerin en büyük mülkî amirine şube kuruluş bildirimini ve gerekli belgeleri verir.(Mülga ikinci fıkra: 30/7/2003-4963/35 md.)Şube kuruluş bildiriminin içeriği ve gerekli belgeler yönetmelikte gösterilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 95 - 2. Şubenin organları ve uygulanacak hükümler Kanun Maddesi Her şubede genel kurul ve yönetim kurulu ile denetim kurulu veya denetçi bulunması zorunludur.Bu organların görev ve yetkileri ile şubelere ilişkin diğer hususlar hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır.
Türk Medeni Kanunu Madde 96 - 1. Federasyon Kanun Maddesi Federasyonlar kuruluş amaçları aynı olan en az beş derneğin amaçlarını gerçekleştirmek üzere üye sıfatıyla bir araya gelmeleri suretiyle kurulur.Her federasyonun bir tüzüğü bulunur.Federasyon kuruluş bildirimi tüzük ve gerekli belgelerin yerleşim yerinin en büyük mülkî amirine verilmesiyle tüzel kişilik kazanır.
Türk Medeni Kanunu Madde 97 - 2. Konfederasyon Kanun Maddesi Konfederasyonlar kuruluş amaçları aynı olan en az üç federasyonun amaçlarını gerçekleştirmek üzere üye sıfatıyla bir araya gelmeleri suretiyle kurulur.Her konfederasyonun bir tüzüğü bulunur.Konfederasyon kuruluş bildirimi tüzük ve gerekli belgelerin yerleşim yerinin en büyük mülkî amirine verilmesiyle tüzel kişilik kazanır.
Türk Medeni Kanunu Madde 98 - 3. Ortak hükümler Kanun Maddesi Dernekler bağlı oldukları federasyonun; federasyonlar da bağlı oldukları konfederasyonun genel kurulunda en az üçer üye ile temsil olunurlar. Temsilci üyeler ilgili derneklerin ve federasyonların genel kurullarınca seçilirler.Federasyon ve konfederasyonlara ilişkin diğer hususlar hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır.
Türk Medeni Kanunu Madde 99 - G. Dernek gelirleri Kanun Maddesi Dernek gelirleri üye ödentisi dernek faaliyetleri sonucunda veya dernek malvarlığından elde edilen gelirler ile bağış ve yardımlardan oluşur.
Türk Medeni Kanunu Madde 100 - H. Saklı hükümler Kanun Maddesi Kamuya yararlı dernekler ve özel kanunlarla kurulan dernekler hakkındaki özel hükümler saklıdır.
Türk Medeni Kanunu Madde 101 - I. Tanımı Kanun Maddesi Vakıflar gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemeleriyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluklarıdır.Bir malvarlığının bütünü veya gerçekleşmiş ya da gerçekleşeceği anlaşılan her türlü geliri veya ekonomik değeri olan haklar vakfedilebilir.(İptal üçüncü fıkra: Anayasa Mahkemesi’nin 17.4.2008 tarihli ve E: 2005/14 K: 2008/92 sayılı karrarı ile).Cumhuriyetin Anayasa ile belirlenen niteliklerine ve Anayasanın temel ilkelerine hukuka ahlâka millî birliğe ve millî menfaatlere aykırı veya belli bir ırk ya da cemaat mensuplarını desteklemek amacıyla vakıf kurulamaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 102 - II. Kuruluş şekli Kanun Maddesi Vakıf kurma iradesi resmî senetle veya ölüme bağlı tasarrufla açıklanır. Vakıf yerleşim yeri mahkemesi nezdinde tutulan sicile tescil ile tüzel kişilik kazanır.Resmî senetle vakıf kurma işleminin temsilci aracılığıyla yapılması temsil yetkisinin noterlikçe düzenlenmiş bir belgeyle verilmiş olmasına ve bu belgede vakfın amacı ile özgülenecek mal ve hakların belirlenmiş bulunmasına bağlıdır.Mahkemeye başvurma resmî senet düzenlenmiş ise vakfeden tarafından; vakıf ölüme bağlı tasarrufa dayanıyorsa ilgililerin veya vasiyetnameyi açan sulh hâkiminin bildirimi üzerine ya da Vakıflar Genel Müdürlüğünce re’sen yapılır.Başvurulan mahkeme mal ve hakların korunması için gerekli önlemleri re’sen alır.
Türk Medeni Kanunu Madde 103 - III. Temyiz ve iptal Kanun Maddesi Mahkemenin verdiği karar tebliğ tarihinden başlayarak bir ay içinde başvuran veya Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilebilir.Vakıflar Genel Müdürlüğü veya ilgililer vakfın kurulmasını engelleyen sebeplerin varlığı hâlinde iptal davası açabilirler.
Türk Medeni Kanunu Madde 104 - IV. Tescil ve ilân Kanun Maddesi Tesciline karar verilen vakıf vakfın yerleşim yeri mahkemesi nezdinde tutulan sicile tescil edilir; ayrıca Vakıflar Genel Müdürlüğünde tutulan merkezî sicile kaydolunur.Tescil kararı başka bir mahkemece verilmiş ise ilgili belgelerle birlikte tescil için vakfın yerleşim yeri mahkemesine gönderilir.Yerleşim yeri mahkemesinin yapacağı bildirim üzerine Vakıflar Genel Müdürlüğünce merkezî sicile kaydolunan vakıf Resmî Gazete ile ilân olunur.Tescil ve ilân Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelik hükümlerine göre yapılır. (*)_________________________________(*) 2/7/2018 tarihli ve 700 sayılı KHK’nin 139 uncu maddesiyle bu fıkrada yer alan “tüzük” ibaresi “Cumhurbaşkanınca çıkarılan yönetmelik” şeklinde değiştirilmiştir.
Türk Medeni Kanunu Madde 105 - V. Mal ve hakların kazanılması ve sorumluluk Kanun Maddesi Özgülenen malların mülkiyeti ile haklar tüzel kişiliğin kazanılmasıyla vakfa geçer.Tescile karar veren mahkeme vakfedilen taşınmazın vakıf tüzel kişiliği adına tescil edilmesini tapu idaresine bildirir.Ölüme bağlı tasarrufla kurulan vakfın mirasbırakanın borçlarından sorumluluğu özgülenen mal ve haklarla sınırlıdır.
Türk Medeni Kanunu Madde 106 - I. İçeriği Kanun Maddesi Vakıf senedinde vakfın adı amacı bu amaca özgülenen mal ve haklar vakfın örgütlenme ve yönetim şekli ile yerleşim yeri gösterilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 107 - II. Noksanlıklar Kanun Maddesi Vakıf senedinde vakfın amacı ile bu amaca özgülenen mal ve haklar yeterince belirlenmiş ise diğer noksanlıklar vakfın tüzel kişilik kazanması için yapılan başvurunun reddini gerektirmez.Bu tür noksanlıklar tescil kararı verilmeden önce mahkemece tamamlattırılabileceği gibi; kuruluştan sonra da denetim makamının başvurusu üzerine olanak varsa vakfedenin görüşü alınarak vakfın yerleşim yeri mahkemesince tamamlattırılır.Tescili istenen vakfa ölüme bağlı tasarrufla özgülenen mal ve haklar amacın gerçekleşmesine yeterli değilse; vakfeden aksine bir irade açıklamasında bulunmuş olmadıkça bu mal ve haklar denetim makamının görüşü alınarak hâkim tarafından benzer amaçlı bir vakfa özgülenir.
Türk Medeni Kanunu Madde 108 - C. Mirasçıların ve alacaklıların dava hakkı Kanun Maddesi Vakfedenin mirasçıları ile alacaklıların bağışlamaya ve ölüme bağlı tasarruflara ilişkin hükümler uyarınca dava hakları saklıdır.
Türk Medeni Kanunu Madde 109 - I. Genel olarak Kanun Maddesi Vakfın bir yönetim organının bulunması zorunludur. Vakfeden vakıf senedinde gerekli gördüğü başka organları da gösterebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 110 - II. Çalıştırılanlara ve işçilere yardım vakfı Kanun Maddesi Çalıştırılanlara ve işçilere yardım vakıflarının yöneticileri yararlananlara vakfın örgütü işleyişi ve malî durumu hakkında gerekli bilgiyi vermekle yükümlüdürler.Vakfa ödenti veren çalıştırılanlar ve işçiler en az yapmış oldukları ödeme oranında yönetime katılırlar ve temsilcilerini olabildiğince kendi aralarından seçerler.Vakfın malvarlığının çalıştırılanların ve işçilerin yapacakları ödemelerle sağlanacak bölümünün işverene karşı vakfın bir alacağından ibaret olması ancak bu alacak için yeterli güvence sağlanmış olmasına bağlıdır.Yararlananların vakfın edimlerinin yerine getirilmesini dava yoluyla isteyebilmeleri ödenti vermiş olmalarına veya vakfı düzenleyen hükümlerin kendilerine bu hakkı tanımış bulunmasına bağlıdır.Çalıştırılanlara ve işçilere yardım vakıflarında yararlananların yönetime katılmaları ve vakıftan yararlanma koşulları ile ilgili hükümlerde yapılacak değişiklikler vakıf senedine göre buna yetkili organın istemi üzerine denetim makamının yazılı görüşü alındıktan sonra yerleşim yeri mahkemesince karara bağlanır.
Türk Medeni Kanunu Madde 111 - E. Denetim Kanun Maddesi Vakıfların vakıf senedindeki hükümleri yerine getirip getirmedikleri vakıf mallarını amaca uygun biçimde yönetip yönetmedikleri ve vakıf gelirlerini amaca uygun olarak harcayıp harcamadıkları Vakıflar Genel Müdürlüğünce ve üst kuruluşlarınca denetlenir. Vakıfların üst kuruluşlarınca denetimi özel kanun hükümlerine tabidir.(Mülga ikinci fıkra: 20/2/2008-5737/80 md.)
Türk Medeni Kanunu Madde 112 - I. Yönetimin değiştirilmesi Kanun Maddesi Haklı sebepler varsa mahkeme vakfın yönetim organı veya denetim makamının istemi üzerine diğerinin yazılı görüşünü aldıktan sonra vakfın örgütünü yönetimini ve işleyişini değiştirebilir.Mahkeme denetim makamının başvurusu üzerine (...)(*) duruşma yaparak yöneticileri görevden alabilir ve vakıf senedinde başka bir hüküm yoksa yenisini seçebilir.___________________________(*) Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2007 tarihli ve E.:2002/162 K.:2007/89 sayılı Kararıyla; bu maddenin ikinci fıkrasında yer alan “…tüzükte gösterilen sebeplerle…” ibaresi iptal edilmiştir.
Türk Medeni Kanunu Madde 113 - II. Amacın ve malların değiştirilmesi Kanun Maddesi Durum ve koşullardaki değişmeler yüzünden vakıf senedinde yazılı amaca bağlı kalınması vakfedenin arzusuna açıkça uymayacak hâle gelmiş ise mahkeme vakfın yönetim organı veya denetim makamının başvurusu üzerine diğerinin yazılı görüşünü aldıktan sonra vakfın amacını değiştirebilir.Amacın gerçekleşmesini önemli ölçüde güçleştiren veya engelleyen koşulların ve yükümlülüklerin kaldırılmasında veya değiştirilmesinde de aynı hüküm uygulanır.Amaca özgülenen mal ve hakların daha yararlı olanları ile değiştirilmesini veya paraya çevrilmesini haklı kılan sebepler varsa mahkeme vakfın yönetim organı veya denetim makamının başvurusu üzerine diğerinin yazılı görüşünü aldıktan sonra gerekli değişikliğe izin verebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 114 - G. Yıllık rapor Kanun Maddesi Yönetim organı her takvim yılının ilk üç ayı içinde vakfın bir önceki yıla ait malvarlığı durumunu ve çalışmalarını bir rapor hâlinde denetim makamına bildirir ve durumun uygun araçlarla yayımlanmasını sağlar.
Türk Medeni Kanunu Madde 115 - H. Faaliyetten geçici alıkoyma Kanun Maddesi İçişleri Bakanlığı Anayasada öngörülen hâllerde ve belirlenen usullere uygun olarak denetim makamının da görüşünü almak suretiyle mahkemece bir karar verilinceye kadar vakfı geçici olarak faaliyetten alıkoyabilir ve derhâl mahkemeye başvurur. Hâkim başvuruyu gecikmeksizin karara bağlar.
Türk Medeni Kanunu Madde 116 - İ. Vakfın sona ermesi Kanun Maddesi Amacın gerçekleşmesi olanaksız hâle geldiği ve değiştirilmesine de olanak bulunmadığı takdirde vakıf kendiliğinden sona erer ve mahkeme kararıyla sicilden silinir.Yasak amaç güttüğü veya yasak faaliyetlerde bulunduğu sonradan anlaşılan veya amacı sonradan yasaklanan vakfın amacının değiştirilmesine olanak bulunmazsa; vakıf denetim makamının ya da Cumhuriyet savcısının başvurusu üzerine duruşma yapılarak dağıtılır.
Türk Medeni Kanunu Madde 117 - J. Diğer hükümler Kanun Maddesi Vakıfların malları üzerinde zilyetlik yoluyla kazanma hükümleri uygulanmaz.Derneklerin uluslararası faaliyette bulunmalarına ve üst kurmalarına ilişkin hükümler kıyas yoluyla vakıflar hakkında da uygulanır.Kamuya yararlı veya özel kanunlarla kurulan vakıflar hakkındaki özel hükümler saklıdır.
Türk Medeni Kanunu Madde 118 - A. Nişanlanma Kanun Maddesi Nişanlanma evlenme vaadiyle olur.Nişanlanma yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça küçüğü veya kısıtlıyı bağlamaz.
Türk Medeni Kanunu Madde 119 - I. Dava hakkının bulunmaması Kanun Maddesi Nişanlılık evlenmeye zorlamak için dava hakkı vermez.Evlenmeden kaçınma hâli için öngörülen cayma tazminatı veya ceza şartı dava edilemez; ancak yapılan ödemeler de geri istenemez.
Türk Medeni Kanunu Madde 120 - 1. Maddî tazminat Kanun Maddesi Nişanlılardan biri haklı bir sebep olmaksızın nişanı bozduğu veya nişan taraflardan birine yükletilebilen bir sebeple bozulduğu takdirde; kusuru olan taraf diğerine dürüstlük kuralları çerçevesinde ve evlenme amacıyla yaptığı harcamalar ve katlandığı maddî fedakârlıklar karşılığında uygun bir tazminat vermekle yükümlüdür. Aynı kural nişan giderleri hakkında da uygulanır.Tazminat istemeye hakkı olan tarafın ana ve babası veya onlar gibi davranan kimseler de aynı koşullar altında yaptıkları harcamalar için uygun bir tazminat isteyebilirler.
Türk Medeni Kanunu Madde 121 - 2- Manevî tazminat Kanun Maddesi Nişanın bozulması yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf kusurlu olan diğer taraftan manevî tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir
Türk Medeni Kanunu Madde 122 - III. Hediyelerin geri verilmesi Kanun Maddesi Nişanlılık evlenme dışındaki bir sebeple sona ererse nişanlıların birbirlerine veya ana ve babanın ya da onlar gibi davrananların diğer nişanlıya vermiş oldukları alışılmışın dışındaki hediyeler verenler tarafından geri istenebilir.Hediye aynen veya mislen geri verilemiyorsa sebepsiz zenginleşme hükümleri uygulanır.
Türk Medeni Kanunu Madde 123 - IV. Zamanaşımı Kanun Maddesi Nişanlılığın sona ermesinden doğan dava hakları sona ermesinin üzerinden bir yıl geçmekle zamanaşımına uğrar.
Türk Medeni Kanunu Madde 124 - I. Yaş Kanun Maddesi Erkek veya kadın onyedi yaşını doldurmadıkça evlenemez.Ancak hâkim olağanüstü durumlarda ve pek önemli bir sebeple onaltı yaşını doldurmuş olan erkek veya kadının evlenmesine izin verebilir. Olanak bulundukça karardan önce ana ve baba veya vasi dinlenir.
Türk Medeni Kanunu Madde 125 - II. Ayırt etme gücü Kanun Maddesi Ayırt etme gücüne sahip olmayanlar evlenemez.
Türk Medeni Kanunu Madde 126 - 1. Küçükler hakkında Kanun Maddesi Küçük yasal temsilcisinin izni olmadıkça evlenemez.
Türk Medeni Kanunu Madde 127 - 2. Kısıtlılar hakkında Kanun Maddesi Kısıtlı yasal temsilcisinin izni olmadıkça evlenemez.
Türk Medeni Kanunu Madde 128 - 3. Mahkemeye başvurma Kanun Maddesi Hâkim haklı sebep olmaksızın evlenmeye izin vermeyen yasal temsilciyi dinledikten sonra bu konuda başvuran küçük veya kısıtlının evlenmesine izin verebilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 129 - I. Hısımlık Kanun Maddesi Aşağıdaki kimseler arasında evlenme yasaktır:1. Üstsoy ile altsoy arasında; kardeşler arasında; amca dayı hala ve teyze ile yeğenleri arasında2. Kayın hısımlığı meydana getirmiş olan evlilik sona ermiş olsa bile eşlerden biri ile diğerinin üstsoyu veya altsoyu arasında3. Evlât edinen ile evlâtlığın veya bunlardan biri ile diğerinin altsoyu ve eşi arasında.
Türk Medeni Kanunu Madde 130 - a. Genel olarak Kanun Maddesi Yeniden evlenmek isteyen kimse önceki evliliğinin sona ermiş olduğunu ispat etmek zorundadır.
Türk Medeni Kanunu Madde 131 - b. Gaiplik durumunda Kanun Maddesi Gaipliğine karar verilen kişinin eşi mahkemece evliliğin feshine karar verilmedikçe yeniden evlenemez.
Türk Medeni Kanunu Madde 132 - 2. Kadın için bekleme süresi Kanun Maddesi Evlilik sona ermişse kadın evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün geçmedikçe evlenemez.Doğurmakla süre biter.Kadının önceki evliliğinden gebe olmadığının anlaşılması veya evliliği sona eren eşlerin yeniden birbiriyle evlenmek istemeleri hâllerinde mahkeme bu süreyi kaldırır.
Türk Medeni Kanunu Madde 133 - III. Akıl hastalığı Kanun Maddesi Akıl hastaları evlenmelerinde tıbbî sakınca bulunmadığı resmî sağlık kurulu raporuyla anlaşılmadıkça evlenemezler.
Türk Medeni Kanunu Madde 134 - I. Başvuru makamı Kanun Maddesi Birbiriyle evlenecek erkek ve kadın içlerinden birinin oturduğu yer evlendirme memurluğuna birlikte başvururlar.Evlendirme memuru belediye bulunan yerlerde belediye başkanı veya bu işle görevlendireceği memur köylerde muhtardır.
Türk Medeni Kanunu Madde 135 - II. Şekli Kanun Maddesi Başvuru evlenecekler tarafından yazılı veya sözlü olarak yapılır.
Türk Medeni Kanunu Madde 136 - III. Belgeler Kanun Maddesi Erkek ve kadından her biri nüfus cüzdanı ve nüfus kayıt örneğini önceki evliliği sona ermiş ise buna ilişkin belgeyi küçük veya kısıtlı ise ayrıca yasal temsilcisinin imzası onaylanmış yazılı izin belgesi ve evlenmeye engel hastalığının bulunmadığını gösteren sağlık raporunu evlendirme memurluğuna vermek zorundadır.
Türk Medeni Kanunu Madde 137 - IV. Başvurunun incelenmesi ve reddi Kanun Maddesi Evlendirme memuru evlenme başvurusunu ve buna eklenmesi gereken belgeleri inceler. Başvuruda bir noksanlık görürse bunu tamamlar veya tamamlattırır.Başvurunun usulüne uygun olarak yapılmadığı veya evleneceklerden birinin evlenmeye ehil olmadığı ya da evlenmeye yasal bir engel bulunduğu anlaşılırsa evlenme başvurusu reddolunur ve durum evleneceklere yazıyla hemen bildirilir.
Türk Medeni Kanunu Madde 138 - V. Redde itiraz ve yargılama usulü Kanun Maddesi Evleneceklerden her biri evlendirme memurunun ret kararına karşı mahkemeye başvurabilir. İtiraz evrak üzerinde incelenip kesin karara bağlanır.Ancak mutlak butlan sebeplerinden birinin bulunduğuna ilişkin ret kararlarına karşı açılan davalar basit yargılama usulüyle (…) (*) görülür. (*)_________________(*) 31/3/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle bu fıkrada yer alan “ve Cumhuriyet savcısının hazır bulunmasıyla” ibaresi yürürlükten kaldırılmıştır.
Türk Medeni Kanunu Madde 139 - 1. Evlenme izni Kanun Maddesi Evlendirme memuru evlenme koşullarının varlığını tespit ederse veya ret kararı mahkemece kaldırılırsa evleneceklere evlenme gün ve saatini bildirir veya isterlerse evlenme izni belgesini verir.Evlenme izin belgesi verildiği tarihten başlayarak altı ay içinde evleneceklere herhangi bir evlendirme memuru önünde evlenebilme hakkı sağlar.