સૌને માટે પ્રત્યક્ષ થઇ શકે એ‍વી એક બાબત છે કે જો આયુષ્ય બળવાન હોય, તો ગમે તેવા જીવલેણ રોગ, ભયાનક શસ્ત્રાઘાતો કે અકસ્માતો થવા છતાં માણસ મોતના મુખમાંથીય ઉગરી જઇને હેમખેમ જીવી શકતો હોય છે અને જો આયુષ્યની દોરી તૂટવાની જ હોય તો નખમાંય રોગ ન ધરાવતો માણસ સામાન્ય બીમારીમાં પણ મોતનો કોળિયો બની જતો હોય છે. આવા દાખલાઓમાં મોતના મુખમાંથીય માણસને હેમખેમ ઉગારી લેનાર તત્ત્વ ‘અકાળ’ છે અને સાજા-સ્વસ્થ લાગતા માણસને એકાએક મૃત્યુના મુખમાં હોમી દેનાર તત્ત્વ ‘પરિપક્વ કાળ’ છે. જો કાળ પાકી ગયો હોય તો પછી કોઇ જીવાડી શકતું નથી અને કાળ પાક્યો ન હોય એટલે અકાળ હોય તો મોતના મોઢામાં કોળિયો બનવા પહોંચેલા માણસનેય કોઇ મારી શકતું નથી.