અને મારી ચિસો કોઈપણના કાન સુઘી પહોંચી નહી, મારી ચીસો માત્ર પ્રિન્સિપાલ સાહેબની ચેમ્બરની દીવાલોએ જ સાંભળી, મારી ચિસો કાયમિક માટે તે ચેમ્બરની દિવાલોમા જ સમાય ગઈ……ત્યારબાદ હું જમીનદોસ થઈને પડી રહી, અને પેલો નરપીંચાસી હેવાન મારા અંગે – અંગ સાથે પોતાની હવસ બુજાવતો રહ્યો, ત્યારબાદ આ દુનિયામાં મારું કોઈ હોય જ નહીં એવું લાગી રહ્યું હતું, મારી વાત પર કદાચ કોઈ વિશ્વાસ નહિ કરે….