બસ, તે દિ‘ ની ઘડી, આજનો દિ! પોલીસમાં તો સિલેકટ ન થયો પણ, ભણતર નામનો ગણવેશ પણ ઘરે જ ઉતારીને ગયો. ઠીક છે, બાપુને ખોટુ ન લાગે એટલા માટે કોલેજ કરવાની હતી બાકી તો જેની પાસેથી સૌંદર્ય શાસ્‍ત્રના પાઠ ભણવા મળ્યા હતા એ દેવી તો અહીં હતી ! એ શહેરની કોલેજ હોસ્‍ટેલમાં રહેતો. કોલેજમાં કિસમકિસમની છોકરીઓ ભણવા આવતી. જયસિંહનું એથ્‍લેટ બોડી અને રાજવી પર્સનાલીટીથી અંજાઇને ઘણીય કન્‍યશ્રીઓ તેની નજીક આવવાનો પ્રયત્‍ન કરતી. જય પોતાની બુલેટ ઉપર તેમને ફેરવતો પણ ખરો. પરંતુ રેશમના પરસેવામાં જે સુગંધ હતી એવી સુગંધ છોકરીઓએ વસ્‍ત્રો ઉપર છાંટેલા વિદેશી પરફયુમમાંથી પણ આવતી નહી. જયસિંહ અહીં રહ્યે રહ્યે રેશમના વિરહમાં ગળાડૂબ થઇ જતો. એટલે જ શનિ રવિમાં ઘરભેગો થઇ જતો. બાપુ હસીને કહેતાઃ આવડો મોટો થયો છતા હોમ સિકનેસ ને મારી શક્યો નહી. જયના હોઠો ઉપર આવી જતુઃ હોમસિકનેસ ને તો એક જ ક્ષણમાં હારી દઉ પણ આ રેશમ નામની વિકનેસે મને ગાળી નાખવા બેઠી છે જેની કોઇ દવા નથી.