હું એક વિશાલ જંગળ જંગલમાંથી પસાર થાઉં છું. ચોમેર ઘટાટોપ ઝાડી જ ઝાડી છે. જંગલી વેલાઓ રસ્તો બંધ કરી બેઠા છે અને હું એકદમ ભૂલો પડી જાઉં છું. ચોમેર છે ડરામણો સૂનકાર. ચારે બાજુથી રાની પશુઓની ત્રાડો સંભળાય છે. હમણાં ક્યાંકથી કોઈ ત્રાટકશે તેવી બીકથી ફફડતો હું ધીમે ધીમે આગળ વધુ છું, પણ ક્યાંકથી એક વરુ મને જોઈ જાય છે. તેની લાળ ટપકતી જીભમાં હિંસક ભૂખ દેખાય છે. હું બીકનો માર્યો દોટ મૂકું છું. વરુ મારો પીછો કરે છે. હું તમામ બળ વાપરી દોડ્યો જાઉં છું. મારી પિંડીના ગોટલા ચડી જાય છે. મારી તમામ શક્તિ જવાબ દઈ જાય છે છતાં જીવ બચાવવા હું દોડ્યે જાઉં છું.