ગઝલને ગદ્ય સુધી લઈ આવવાની ઈચ્છા જ કાબીલે દાદ તો ગણાય જ પરંતુ એ પ્રયાસ સામા પ્રવાહે તરવા જેવી વાત છે. ગઝલમાં સૌથી વિશેષ તો બે બાબતો જોવાતી હોય છે.એક તો ગેયત્વ અને બીજી નિરુપાયેલી ભાષા- જે ગઝલને તેની ગઝલિયત જાળવવામાં કોઈ ને કોઈ રીતે સહાયક બનતી હોય છે. આમેય ગઝલ ઓન ધ સ્પોટ અર્થ-બોધની દેવાદાર માની લેવામાં આવી છે એટલે વિચાર કે પછી ભાષાને કારણે જણાતી ક્લિષ્ઠતા ગઝલકારને ના જ પરવડે. મને યાદ છે શરુ શરુમાં ચિનુભાઈ,રાજુભાઈને તેમની સંસ્ક્રૂત- પરસ્તી બદલ ટોકતા! ખેર,આપણા આદી કવિએ કહ્યું છે- જગત કાજી બની તું વહોરી ના પીડા લેજે! લો, હું તો માની ગયો તો, તમે પણ એજ લયમાં આને લખી દો તો કેવું ?