માતાની આવી વાણી સાંભળતા જ રાવણના મનમાં પૂર્વજન્મની શંકર ભગવાન પ્રત્યેની પ્રીતી જાગૃત થઈ કારણ કે રાવણ અને કુંભકર્ણ પૂર્વજન્મના શિવગણ શૃંગી અને ભૃંગી જ હતા. દેવર્ષિ નારદજીનું વાનરમુખ જોઈને હસવાથી તેમને શાપ મળ્યો અને તેઓ રાક્ષસ બન્યા હતા આ વાતનું સ્મરણ થતા રાવણે પોતાના પિતામહ પુલત્સ્ય ઋષિ પાસેથી ઓમ નમઃ શિવાય મંત્ર પ્રાપ્ત કર્યો અને પછી ઘોર તપશ્ચર્યા શરૂ કરી. દીર્ઘકાળ સુધી તપ કરવા છતાં શિવજીના દર્શન ન થયા એટલે રાવણે અતિરુદ્ર યજ્ઞ કર્યો. તેનાથી પણ ભગવાનના દર્શન થયા નહીં. આથી રાવણ અત્યંત દુઃખી અને ચિંતિત થઈ ગયો. છેવટે રાવણે વિચાર્યું કે તપ તો ભગવાન શંકરનું હ્રદય છે. તપથી ભગવાન પ્રસન્ન થાય જ છે. છતાં જો તપથી પણ પ્રસન્ન ન થાય તો જીવન વૃથા છે. આથી પોતાનું મસ્તક સમર્પિત કરીને ભગવાન શંકરને પ્રસન્ન કરવાનું તેણે વિચાર્યું. તેણે પોતાનું એક મસ્તક તલવારથી કાપ્યું અને તેમાં કમળની ભાવના કરીને અગ્નિમાં શિવચરણ ભાવના સાથે તેને હોમ્યું, આ રીતે બીજું, ત્રીજું કરતાં નવ મસ્તક છેદીને તેણે અગ્નિમાં હોમ્યાં. અને છેલ્લે એક મસ્તક બચ્યું ત્યારે તેણે વિચાર્યું કે આ જન્મમાં નહીં તો કાંઈ નહીં, આવતા જન્મમાં તો ભગવાન પ્રસન્ન થશે જ, એમ કરીને જેવો તે દશમું મસ્તક છેદવા જતો હતો ત્યાં જ ભગવાન શિવે પ્રગટ થઈને તેનો હાથ પકડી લીધો અને તેને અભિષ્ટ વરદાન માંગવાનું કહ્યું. આથી રાવણે વરદાનમાં લોકોત્તર શક્તિ માંગી જેથી દેવતાઓ તેને મારી શકે નહીં.તથાસ્તુ કહીને ભગવાન અંતર્ધ્યાન થયા.