‘પેઢી દર પેઢી કાપડનું કામ ચાલ્યું આવે છે. મારા બાપુજીનું નામ ગિરધરલાલ દેવચંદ. પણ મારા ભા એટલે કે પિતાના મોટાભાઈ લાલચંદબાપા કલકતાની કાપડની દુકાન સંભાળતા. છેક નાનપણથી ગાંધીજીના ઓછાયામાં આવી ગયા. હરિજનોને અડે. ગાંધીજી સાથે ટપાલ વ્યવહાર કરે. આવું થયું એટલે સાત ભાઈઓમાંથી એમને કાઢી મૂકાયા. દુકાન હતી.ચાલતી હતી. ત્યાં વિદેશી કાપડની હોળીનું એલાન અપાયું. એમાં લાલચંદ બાપાએ લાખ્ખોનું કાપડ સ્ટોકમાં હતું તેને દીવાસળી ચાંપી. એમાં મારાં બાનાં માન્ચેસ્ટર મિલનાં કપડાં હતાં. એ પણ ખાખ થઈ ગયાં. આમ નાહીધોઈને બેઠા પછી બીજી મૂડી જોગવીને એ જ દુકાનમાં ખાદી ભંડાર શરૂ કર્યો. એક વર્ષ ચલાવ્યો અને પછી ગાંધીજીએ સેવાનું એલાન કર્યું. એટલે મારા પિતાજી અને બીજા એક ભાઈને દુકાન સોંપીને લાલચંદબાપા નીકળી ગયા. જે હતું તેમાંથી મારા બાપુજી અને કાકાએ ફરીથી જમાવટ કરી.’