કેટલાક લેખો જુદા જુદા વાચક વર્ગને ધ્યાનમાં રાખીને પીરસવામાં આવે છે. કેટલાંક સામાયિક ઘટનાઓ પર આધારિત હોય છે તો કેટલાંક આપણા રીત-રિવાજો, રૂઢિઓ, પરંપરાઓ, વિચારસરણી આદિ અંગે આલોચનાત્મક મૂલ્યાંકન કરે છે. આવા લેખોનું વાચન વિચારની સ્પષ્ટતા જ નહિ યુવાનને પોતે જીવનમાં શું કરવા માંગે છે, તે નક્કી કરવામાં સહાયરૂપ નીવડે છે. ઘણી વાર અજાણપણે તે પ્રક્રિયા ચાલ્યા કરે છે. મારો એક મિત્ર નવમા ધોરણમાં ભણતો હતો ત્યારે તેણે છાપાના એક લેખમાં સ્વામી વિવેકાનંદનું કથન વાંચ્યું : ‘તમને તરસ લાગી હોય તો તમે ગટરનું પાણી પીશો ? તમને સારા મિત્રો ન મળે તો તમે ગમે તેવા મિત્રો બનાવી દેશો ?’ આ કથને અભાનપણે તેના મન ઉપર એવી ઘેરી અસર કરી કે તેણે ઉત્તમ મિત્રો બનાવ્યા. લગભગ પચીસ વર્ષ સુધી તેને એ ખબર ન હતી કે સ્વામી વિવેકાનંદનું આ કથન તેના ઉપર કેવી ઘેરી અસર કરી રહ્યું છે. અખબારો અને સામાયિકોના લેખોના વાચનથી યુવાનમાં તેની આસપાસની દુનિયાની સમજ આવે છે. તેનામાં વિચારની સ્પષ્ટતા વિકસે છે. ઉપરાંત તેની ભાષા અને અભિવ્યક્તિ ઉપર પણ હકારાત્મક અસર થાય છે. પરંતુ છાપાં અને સામાયિકોમાંથી શું વાંચીએ છીએ, ક્યા આશયથી વાંચીએ છીએ તે પણ મહત્વનું છે.