અહીં સવાલ એ થાય કે સત્તાવાળાઓ એટલે કોણ? તેમાં ચૂંટાયેલા લોકપ્રતિનિધિઓનો સમાવેશ થાય કે કેમ? કે પછી સંબંધિત સરકારી તંત્ર યા વિભાગોના અમલદારો જ આવે? ભાનુભાઈએ પોતે આમ કરવાના છે તેની જાણ કરતો પત્ર કલેક્ટર કચેરી ઉપરાંત મુખ્યમંત્રીને પણ પાઠવ્યો હતો. હવે મામલો હાથમાંથી સરકી ગયો એટલે સંબંધિત વિભાગો વચ્ચે ‘બાઈ બાઈ ચાળણી’ની રમત રમાશે, ઉચ્ચસ્તરીય તપાસના આદેશ થશે અને પછી કોઈ નવી દુર્ઘટના નહીં બને ત્યાં સુધી બધું થાળે પડી જશે. ભાનુભાઈના મૃત્યુના વિરોધમાં બંધનું એલાન અપાયું અને એ રીતે સંબંધિત જૂથોએ રોષ પ્રદર્શિત કર્યો, પણ સમસ્યા ઊકેલાવા તરફ કોઈ ગતિ થઈ? આ અગાઉ થાનગઢમાં થયેલા ગોળીબાર, ત્યાર પછી ઊનામાં થયેલા અત્યાચાર જેવી શરમજનક ઘટનાઓ બની ત્યારે ઘણો આક્રોશ ફાટી નીકળ્યો. પણ તેનું પરિણામ શું આવ્યું અને કસૂરવારો પર શા પગલાં લેવાયાં એ જાણવા માટે તપાસ પંચ નીમવું પડે એ સ્થિતિ છે. ત્યાં જ ભાનુભાઈ વણકરનો કિસ્સો બન્યો. આવા અપમૃત્યુના કિસ્સાઓમાં મૃતકના પરિવારજનો પોતાને ન્યાય ન મળે ત્યાં સુધી શબનો કબજો લેવાનો ઈ‍ન્કાર કરે એ પણ સામાન્ય બની રહ્યું છે. તેમની વેદના સમજી શકાય એવી હોય છે, પણ આવી કપરી ઘડીએ તેમની પર મનોવૈજ્ઞાનિક દબાણ ખૂબ હોય એ સમજી શકાય એમ છે. સંબંધિત અધિકારીઓ આ નાજુક ઘડીને સાચવી લે છે અને એ ઘડી વીતી જતાં બધું ઠરી જાય છે. ન્યાયી તપાસ કરવામાં આવશે, કોઈને છોડવામાં નહીં આવે વગેરે જેવા વાયદાઓ તેનો અર્થ ગુમાવી બેસે એ હદે લપટા પડી ગયા છે. ‘ન્યાયી તપાસ કરવામાં આવશે’નો વાયદો આપોઆપ જ એ નિર્દેશ કરે છે કે એ અપવાદરૂપ બાબત છે.