ભામણ તો ભાય રાજીના રેડ થય ગ્યો. એણ્યે તો પોટલીમાંથી મૂઠી સોખા કાઢ્યા ને સોકરીને દીધા. ‘લે ગગી, આ સોખા સડવા મેલ્ય. ખાશું ન્યાં તારા માવતર આવી જાહે.’ સોકરીએ તો ભાય સોખા લીધા. જ્યાં ઘરમાં જઈને જોયું તો સોખા તો હતા આરસપાણાના. સોકરી હમજી ગઈ. એણ્યે તો એની રમત્યના લોઢાના સણ્યામાંથી (લોઢાના ચણા) મૂઠો ભર્યો. બારી નીહરીને ભામણના ખોબામાં દીધા. ‘લ્યો બાપા, આટલ્યા સણ્યા સાવોને ન્યાં સોખા સડી જાહે…..’ ભામણ લોઢાના સણ્યા ભાળીને હમજી ગ્યો કે ગગી સે માથાની. મારે જેવી વઉ જોતી’તી એવી જ સે આ. હવે તો રૂપિયો ને નાળિયેર દઈને જ જાશ. ને એણ્યે તો ભાય ખાટલા માથે ફાળિયું પાથરીને નિરાંતે મંડ્યુ ઘોરવા.