એ મુદ્દે સરદારે એ સભામાં ઉપસ્થિત લોકોને શું કહ્યું તેનો રિપોર્ટ આપતાં, અને ખાસ તો ચીન અને પાકિસ્તાન વિશેના પોતાના વિચારો સ્પષ્ટ કરતાં, સરદારે નેહરુને લખ્યું, મેં એમને આપણે વિદેશી પ્રચારની કામગીરી કેવી મર્યાદાઓની અંદર રહીને બજાવવી પડે છે તે વિશે કહ્યું અને સમજાવ્યું કે… ઝઘડાઓથી દૂર રહેવાની આપણી રીત સામે ‘જૂથ’ની મનોવૃત્તિથી (કામ લેવા) ટેવાયેલી દુનિયા ઉપર આપણું (ઊંચેરું) નૈતિક દૃષ્ટિબિંદુ જે પ્રત્યાઘાતો જન્માવે તેનો અંદાજ કાઢવો જોઈએ… (આપણી ઊંચી નૈતિકતા કેટલાક દેશોને કેવી રીતે ખૂંચે તેના) દૃષ્ટાંતરૂપે મેં એ હકીકત ટાંકી કે… જે ચીનના નેતાએ આપણા આઝાદી માટેના જંગ દરમિયાન એમની પોતાની રીતે આપણને મદદ કરવાનો નિઃશંક પ્રયત્ન કર્યો હતો (તે જ) કહેવાતા રાષ્ટ્રવાદી ચીન સાથે આપણે સંબંધ બગાડવો પડયો… અને ઈઝરાયલની સ્વીકૃતિની બાબતમાં આપણા મુસ્લિમ નાગરિકોની લાગણીને લીધે ઢીલ કરવાથી આપણે ઈઝરાયલની અને એનામાં રસ ધરાવતા દેશોની શુભેચ્છા ખોવી પડશે.