એમના જતા રહેવાના બરાબર એક વર્ષ પછી એમના પરિવારના સદસ્યો એવી જ એક વરસાદી સાંજે ગુમસૂમ બેઠા હોય છે અને ત્રણેય સંતાનો પિતા વિષે , વીતેલા વર્ષના અનુભવ- ખંડમાંથી પસાર થયા પછીનો અભિપ્રાય વ્યક્ત કરે છે. બહુધા ચુપ રહેતી એમની સરેરાશ ગૃહિણી પત્ની અચાનક ઉચ્ચારે છે, ‘ મને ઝાઝી કંઈ તો ખબર નથી પણ જતા રહ્યાના આગલા દિવસે એ કહેતા હતા કે જિંદગીનો મોટામાં મોટો કોઈ અફસોસ હોય તો એ કે માણસ પાસે કેવળ એક જ જીવન છે. એ કેવળ એક જ જીવન જીવી શકે છે! ‘