માણેકશાએ હર્ષભેર એ ભાઈને ધન્યવાદ આપ્યા અને ઉપાશ્રયનું સરનામું પૂછી લીધું. કોઈ નિર્ધન લક્ષ્મીવાંચ્છુને લાખ્ખોની લોટરી લાગતાં જેવો અવર્ણીય આનંદ થાય, તેથી પણ વિશેષ હર્ષોલ્લાસ માણેકશા અનુભવી રહ્યા હતા. સધળા સાંસારિક કાર્યોને વીસરાવી, માણેકશા ઝટપટ તૈયાર થઈ ચાલી નીકળ્યા. ગુરુદેવ જે ઉપાશ્રયમાં બિરાજમાન હતા, ત્યાં પહોંચી ગયા. પ્રવચન ખંડમાં રહેલા સુંદર મઝાના સુશોભિત પાટની સામે ભોંય પર બિછાવેલ જાજમ પર બેઠેલા ધર્માનુરાગી શ્રાવકો શાંતિથી મનોમન નવકાર મંત્ર ગણતા હતા. શ્રાવકોએ કરેલા ધૂપથી વાતાવરણમાં આહલાદક્તા અનુભવાતી હતી. પ્રવચન શરૂ થવાને થોડીવાર હતી. ગુરુદેવ હજી પધાર્યા નહોતા. માણેકશા પણ ચૂપચાપ સભાખંડમાં પાટ સમક્ષ ભોંય પર બેસી ગયા. એટલામાં ગુરુદેવ પોતાના શિષ્યરત્ન શ્રી આનંદવિમલસૂરિ તથા અન્ય શિષ્યો સાથે પાટ પર પધરામણી કરી. સઘળા શ્રાવકોએ ઊભા થઈ ખમાસણા આપી ગુરુદેવને વંદના કરી. ગુરુદેવે ધર્મલાભ આપી સૌને બેસાડ્યા. મંગલાચરણ સંભળાવી તેમણે શત્રુંજય માહાત્મય ગ્રંથ પર આગળનાં પ્રવચનની શરૂઆત કરી.