શસ્ત્રક્રિયા પદ્ધતિ દ્વારા અસ્થિભંગની સારવારના તેના પોતાના જોખમ અને લાભ છે પરંતુ શસ્ત્રક્રિયા ત્યારે જ કરવામાં આવે છે જ્યારે સંકુચિત સારવાર નિષ્ફળ જાય છે અથવા નિષ્ફળ થવાની શક્યતા વધુ હોય છે. થાપના અસ્થિભંગ (જે સામાન્ય રીતે અસ્થિસુષિરતા અથવા ઓસ્ટીયોજિનેસિસ ઇમપરફેક્ટા દ્વારા સર્જાય છે) જેવા કેટલાક અસ્થિભંગમાં શસ્ત્રક્રિયા સામાન્ય રીતે કરવામાં આવે છે કારણકે બિન-શસ્ત્રક્રિયા સારવારની જટીલતામાં ડીપ વેઇન થ્રોમ્બોસિસ (ડીવીટી (DVT)) અને ફુપ્સુસીય એમબોલિઝમનો સમાવેશ થાય છે, આ જટીલતા શસ્ત્રક્રિયા કરતા વધુ જોખમી છે. જ્યારે અસ્થિભંગ દ્વારા સાંધાની સપાટીને નુકસાન થાય છે ત્યારે ચોક્કસ એનાટોમિક રિડક્શન કરવા અને સાંધાની સરળતા જાળવવા માટે શસ્ત્રક્રિયાની સામાન્ય રીતે ભલામણ કરવામાં આવતી હોય છે.અસ્થિમાં રૂધિરના મર્યાદિત પ્રવાહને કારણે ચેપ વધુ ખતરનાક છે. અસ્થિ પેશી જીવિત કોશિકા કરતા વધુ આંતરકોશીકીય આધારક છે અને આ નીચા ચયાપચયને ટકો આપવા ઓછી રૂધિરવાહિનીઓની જરૂર પડે છે જે ચેપ સામે લડવા ઇજાગ્રસ્ત ભાગમાં મર્યાદિત સંખ્યામાં પ્રતિરોધક કોશિકાઓ લાવી શકે છે. આ કારણસર મુક્ત અસ્થિભંગ અને ઓસ્ટીયોટોમીઝ માટે ઘણુ સંભાળપૂર્વકની એન્ટિસેપ્ટિક કાર્યવાહી અને પ્રોફિલેક્ટિક એન્ટિબાયોટિક્સની જરૂર પડે છે.