દિવસો જતા રત્નાશાના સત્વની પરિક્ષા થવા લાગી. પોતાના સંકલ્પમાં દ્રઢ એવા રત્નાશાને નિહાળી સંતુષ્ટ થયેલા શાસનદેવી અંબિકામાં એક માસને અંતે પ્રગટ થયા અને કહ્યું કે, “વત્સ! તું ખેદ કેમ કરે છે? ફરી પ્રભુને લેપ કરાવી તું પુનઃ પ્રતિષ્ઠા કરાવ.” આ વચન સાંભળી વિશાદગ્રસ્ત રત્નાશા કહે છે, “ હે માં! જો આ પ્રતિમાને લેપ કરાવી પુનઃ પ્રતિષ્ઠા કરાવીશ તો ફરીથી ભવિષ્યમાં મારા જેવો કોઈ અજ્ઞાની આવી આ બિંબનો નાશ કરનારો થશે. માટે હે મૈયા! ભાવિમાં કોઈનાથી નાશ ન થાય તેવી અભંગ પ્રતિમાજી આપો.” રત્નાશાના વચનો સાંભળી અંબિકાદેવી અદ્રશ્ય થઇ ગયા અને રત્નાશાની પરિક્ષા કરવા માટે ઉપસર્ગ કર્યા. રત્નાશાનો દ્રઢ સંકલ્પ જાણી અંબિકામાં ફરીથી પ્રગટ થયા અને કહ્યુંકે, “હે વત્સ! તારા દ્રઢ સત્વથી હું સંતુષ્ટ છું. તારા મનની જે ઈચ્છા હોય તે માંગી લે.” ત્યારે રત્નાશાએ તીર્થોધ્ધારનો મનોરથ જણાવ્યો. અંબિકામાં રત્નાશાને પોતાની સાથે લઇ ગયા. હિમાદ્રિપર્વતની કંચનગુફામાં રહેલી અનેક રત્નની પ્રતિમા બતાવી. પડતો કાળ જાણી તે પ્રતિમાજીમાંથી બ્રહ્મેન્દ્ર દ્વારા બનાવાયેલી વીજળી, વાવાઝોડા, અગ્નિ, જળ, લોખંડ, પાષણ કે વજ્રથી પણ અભેદ્ય એવી મહાપ્રભાવક પ્રતિમા રત્નાશા ને આપી અને કહ્યું કે, “ હે રત્નશ્રાવક! હવે આ મૂર્તિ કાચા સૂતરના તાંતણા વડે બાંધીને આજુબાજુ કે પાછળ જોયા વગર સડસડાટ લઇ જા. જો માર્ગમાં ક્યાંય પણ આ પ્રતિમાજીને મૂકીશ તો આ બિંબ તે સ્થાને જ સ્થિર થઇ જશે.” રત્નશ્રાવકને આ પ્રમાણે સૂચના કરી અંબિકાદેવી સ્વસ્થાને પાછા ફર્યા.