બીજું, આપણાં મંદિરો, કોઈ પણ મંદિર, જે-જે શાખાઓ, જે-જે પંથનાં મંદિરો અથવા તો સનાતન ધર્મનાં મંદિરો, જ્યાં જ્યાં હોય ત્યાં, આજે આપણે જોઈએ છીએ કે મંદિર આવકનું સાધન બનતાં જાય છે. મંદિરમાં લોકો ન્યોછાવરી કરે, અને એ તો કરવું જ જોઈએ, આ આટલા બધા માંડવા કાંઈ એમનેમ ન થાય. હમણાં અમે સેંજળમાં પણ એક ઍવોર્ડ આપ્યો, અમારા આદિપુરુષની સમાધિમાં, ત્યાં મેં કહ્યું કે, હું તો કોઈની પાસે માગું નહીં, આખી દુનિયામાં એમનમ પોથી લઈને ફરતો રહું. આ મારું વ્રત છે. અકિંચન છું. પણ, આવા ઉત્સવો કરવા હોય તો કાંઈ પૈસા વગર થોડા થાય? આ સમાધિમાં ત્રણ દિવસના ઉપવાસ કરીને બેસું તો એ સમાધિમાંથી કાંઈ નોટો ન નીકળે, બંડલ ન નીકળે! એ તો સમાધિપુરુષ કોઈને પ્રેરિત કરે અને કોઈ નિમિત્ત બને, તો જ થઈ શકે ને? પણ આપણો હેતુ આવકનો ન હોવો જોઈએ. મંદિરનો હેતુ જાવકનો હોવો જોઈએ. જાવક મિન્સ અહીંયાં આવે એ સાધના લઈને જાય, અહીંયાં આવે એ શાંતિ લઈને જાય, અહીંયાં આવે એ જગતના વિકાસથી કંટાળેલો સાધક વિશ્રામ લઈને જાય. મંદિર જાવકનું સાધન બને, આવકનું સાધન ન બને.