કે જ્યારે સંસારની રંગભૂમિને છોડીને જઇશ ત્યારે પુષ્પવન ઋતુએ ઋતુએ સાક્ષી પૂરશે કે આ વિશ્વ પર મેં પ્રેમ કર્યો છે અને એ પ્રેમ જ સત્ય છે. આ જન્મનું દાન છે, વળી ટાગોર કહે છે કે હું પૃથ્વીનો કવિ છું, એના જે કંઈ ધ્વનિ જ્યાં પણ જાગે છે તેનો પ્રતિધ્વનિ મારી બંસરીના સૂરમાં તરત જ પડે છે. અન્યત્ર કહે છે “આ ધરતી પર જે મેં જોયું છે, તેની કશે તુલના થાય એમ નથી.”