અધ્યાત્મિક વિકાસના માર્ગે પામર વિષયી મુમુક્ષ અને મુક્ત એ ચારેય પ્રકારના શ્ર્વ્યાર્થી સાધકો માટે સેવા એક સરળ,સુગમ અને સર્વજન્ય સુલભ માર્ગ છે. પણ એની ભીતરમાં છુપાયેલા અમુલ્ય ચંદ્રમણીના બહુફળદાયીપણાની કિંમત હજુ કોઇ આંકી શક્યું નથી કે સેવાના મૂળભૂત રહસ્યને સાકાર કર્યું. સર્વ શાસ્ત્રોના નિચોડરૂપે એક સુંદર ભાવના વ્યકત કરી. ભગવાનનો ખરો ભક્ત ભગવાનના ભક્તી ભક્તિ કરે છે. સેવા રૂપે ભક્તિ કરવી. એજ સંતોની પરંપરા છે. સંતોએ એક અનુપમ રહસ્યથી ભક્તિરૂપી સેવાનો એક સાચો આદર્શ બતાવ્યો, પ્રભુનાં દર્શન,પૂજા,સેવા,પ્રાર્થના અને સંતોની સુંદર સરભરા એ પરમ ભક્તિ છે. હું પણું છોડીનેસંતો આગળ પોતાનં અસ્તીવ ભૂલી જવું. એમની સેવામય બની જવું. સેવા-ધર્મને સંતોએ ઉતમ માર્ગ તરીકે ઓળખાવી સેવાને ઘણુ મહત્વ આપ્યું છે. સંતોના જીવન તરફ કે તેમના વર્તન તરફ જ્યારે ઉંડાણથી ધ્યાનપૂર્વક જોવામાં આવે ત્યારે જ તેમના ઉતમ ભક્તિભાવને નીરખી શકીએ. એવા શબ્દમાં વિશાળતા, રમણીયતા, માધુર્ય અને પ્રભુત્વ સમાયેલું છે. એમાં અપેક્ષા કે સ્વાર્થનો કોઇ ભાવ રહી શક્તો નથી. સંતોના બતાવ્યા મુજબ સેવા ધર્મથી કરેલી સેવામાં મીઠાશ અને ભક્તિ-ભાવ દેખાશે. જે સેવામાં ભક્તિભાવ નહિ હોય. તે તો માત્ર વ્યવહાર જ ગણાય. લેવડ- દેવડની એક સ્વાર્થી પ્રક્રિયા કહેવાય, આમ સેવાના ખરેખરા અર્થમાં સેવા ના થાય તો સ્થુળભાવ આવી જશે. તો પછી ચૈતન્યભાવમાં વિરામ પામવાની વાત જ ક્યાં રહી?