કવિ જ્યારે આ અદભુતોની વાત કરે છે ત્યારે એ રેખાંકિત કરવા માગે છે કે આ ધરતી તીવ્રતાથી ચાહવાને પાત્ર છે. ધરતી પર જે જીવન મળ્યું છે તેની ક્ષણેક્ષણ માણવાને પાત્ર છે. આમ જોઇએ તો માણસને યુવાવસ્થા પછી વૃદ્ધાવસ્થા આવે, પણ મિલોસ તો કહે છે – “આ ધરતી આપણને સનાતન યૌવનની બક્ષિસ આપે છે.”