“સાહેબ, સોરઠી ભૂમી આમેય સંતોની ભૂમી છે, અને એમાં આવા મહાત્માઓ એ ભૂમીની મહત્તાને ઓર વધારે છે, કોણ કહે છે કે આજના સમયમાં પહેલાના જેવા સંતો નથી રહ્યા, એ તો છે જ, પણ આપણી પાસે તેમને જોવાની દ્રષ્ટી નથી રહી, કે સાચા ખોટાની ઓળખ નથી રહી. આ સંતોને કોઇ પ્રસિધ્ધિની નથી પડી, પોતાની પ્રસિધ્ધિની ફીકર કરતા પાખંડીઓ અને પોતાનું બેંક બેલેન્સ વધારવામાં કાયમ મગ્ન રહેતા કહેવાતા સાધુઓને આપણે જ રસ્તો દેખાડ્યો છે. આપણી અંધશ્રધ્ધા, અશ્રધ્ધા અને શ્રધ્ધા વચ્ચેનો ભેદ પાડવાની અણસમજ આવા પાખંડીઓને ખુલ્લુ મેદાન આપે છે અને જ્યારે એ લોકો પોતાની લીલાઓ રચાવે છે ત્યારે આપણે વીલા મોઢે જોયા કરીએ છીએ કારણકે આપણે સાચા માણસોને ઓળખી નથી શક્તા. સંત કે મહાત્મા તો કેવા હોય, પહેલાના યુગોમાં જ્યારે જંગલમાં રહેતા અને યજ્ઞો કરતા ઋષિઓની વાત આવે તો કેવુ પવિત્ર વાતાવરણ મન પાસે ખડું થઇ જાય, અને આજના જમાનામાં કોઇ સાધુ કે બાપુની વાત કરે તો મોટરગાડીઓમાં ફરતા ને લાખો કરોડોનો કારોબાર કરતા, કેસરી કપડાઓમાં વીંટળાયેલા કાળા કરતૂતો, ધર્મના નામે ભોળા ભાવિકોને ભરમાવતા, પોતે જેનો એક અક્ષર પણ પાળતા નથી એવા તદ્દન જૂઠાં ભાષણો ઠોકનારા ને પ્રપંચી કામલીલાઓમાં રચ્યા રહેતા તદ્દન અસામાજીક ઢોંગીઓ જ દેખાય” લક્ષ્મણભાઇનો આવો સચોટ પ્રતિભાવ કદાચ મને એટલે જ ગમ્યો કે હવે હું જાણતો હતો કે સાધુ બધું ત્યાગી દીધું એમ ક્યારે કહી શકે.,,, ?