ટ્રાફિકઝુંબેશમાં હેલ્મેટ ન પહેરનાર સામે, રોંગ સાઈડમાં વાહન ચલાવનાર સામે દંડનીય કાર્યવાહી સખ્તાઈથી થઈ રહી છે. હજી આપણે એ સમજવા નથી માગતા કે હેલ્મેટ પહેરવી એ કાનૂનપાલન અવશ્ય છે, પણ એથી પહેલાં તે ખુદની સલામતિ માટે હોય છે. બીજાં રાજ્યોમાં સ્થિતિ જે હોય એ, ગુજરાતમાં હેલ્મેટનો કાયદો અમલી બનાવવાની શરૂઆત થાય એ સાથે જ તેનો પ્રચંડ વિરોધ થતો રહ્યો છે. ‘અમારી સલામતિની ફિકર અમને વધુ હોય કે તમને?’, ‘ફલાણાએ હેલ્મેટ પહેરેલી હતી છતાં એને ગંભીર ઈજા થઈ’ જેવી એની એ દલિલો શરૂ થઈ જાય છે. બહુમતિ નાગરિકો કાનૂનપાલન ન ઈચ્છતા હોય એટલે તેમને નાખુશ કરવા મુશ્કેલ બની જાય છે. આવા ટાણે વિરોધ પક્ષ રોડની ગુણવત્તા, તેના બાંધકામમાં થતી ગેરરીતિઓનો મુદ્દો ઉઠાવે છે અને આખા મુદ્દાને રાજકીય રંગ મળી જાય છે. વચ્ચે થોડો સમય ઈ-મેમોની પ્રથા શરૂ થઈ અને લોકોને સીધા ઘેરબેઠે મેમો મળવા માંડ્યા. તેને કારણે કોઈ આદેશ વિના લોકો હેલ્મેટ પહેરવા લાગ્યા. પણ અકળ કારણોસર એ પ્રથા મુલતવી રખાઈ. હેલ્મેટનો નિયમ એક ઉદાહરણમાત્ર છે. રોજબરોજના જીવનનાં આવાં અનેક ઊદાહરણો આપી શકાય એમ છે. નિયમભંગ સામાન્ય બાબત છે, જ્યારે નિયમપાલન અપવાદરૂપ. આપણી સામાજિક સંરચના પણ એવી વિચિત્ર છે કે નિયમપાલનનો આગ્રહ રાખનાર નાગરિક હાંસીને પાત્ર બને, તે બોચિયો અને ‘આઉટડેટેડ’ પણ ગણાઈ શકે. આ સમગ્ર બાબત વિચાર માગી લે એવી છે. નિયમભંગ કેમ આપણને આટલો કોઠે પડી ગયો છે? શું આપણે એમ માનીએ છીએ કે આપણા રાજકારણીઓ ભલભલા કાનૂનને ઘોળીને પી જાય છે, અસામાજિક તત્ત્વો કાનૂનને ગણકારતા નથી, ત્યાં આપણા જેવા નાગરિકો,પોતાની નિર્દોષ સુવિધા ખાતર બે-ચાર નિયમનો ભંગ કરે એમાં ખોટું શું? કે પછી રાજકારણી યા અસામાજિક તત્ત્વો એમ માની લે છે કે કાયદો અને કાયદાના રખેવાળો આપણા માટે જ છે. નાગરિકો આપણને ક્યાં પૂછવા આવવાના?