સાંજે પશ્ચિમ તરફથી આવતા સૂર્યના કિરણોમાં આ અવધૂત ગઢ ઝળહળી ઊઠે છે. સંધ્યાના રંગો પરાવર્તન પામીને ગિરનારની ચોતરફ જાણે હેલોજન લાઈટો મૂકી હોય તેવો પીળો પ્રકાશ પાથરીને કોઈ અલગ સ્વરૂપનું જ દર્શન કરાવે છે. વર્ષાઋતુમાં સાંજના સમયે ક્યારેક અચાનક વાદળો ધોધમાર વરસી પડે છે. એકાદ ઝાપટું વરસી પડે પછી શિખરોના ખડકોની ભીનાશ અને આછા ટપકતાં પાણીને જોઈને જાણે ગિરનારને ભારે શ્રમથી પરસેવો વળ્યો હોય એવો લાગે છે ! પણ ના, એ તો એની પર આરોહણ કરતા ભક્તોનો શ્રમ હરી લે છે તેથી જ ભીનો ભીનો થઈ જાય છે. આ વાદળછાયા વાતાવરણ વચ્ચે જો ક્યાંક દૂરથી સૂર્યના કિરણો તેની પર પડે તો સમગ્ર ગિરનારને ચાંદીના વરખથી શણગાર્યો હોય એવો ચકચક્તિ થઈ ઊઠે છે. સંધ્યાનો સમય થતાં એક તરફ ગાયો પોતાના નિવાસસ્થાન તરફ પાછી ફરી રહી છે તો બીજી બાજુ ચણ માટે દૂર દૂર ગયેલા પક્ષીઓ કલરવ કરતાં કરતાં પોતાના આશ્રયસ્થાનમાં ગોઠવાઈ ગયા છે. હળવે પગલે અંધારાનું સામ્રાજ્ય ચોતરફ ફેલાઈ રહ્યું છે. આપણને એમ લાગે કે જાણે પ્રકૃતિ આંખો મીંચીને સૂઈ ગઈ છે પણ ત્યાં તો દૂર પહાડોની પાછળથી થતો ચંદ્રોદય સૌંદર્યની નૂતન દષ્ટિ અને નવા કલ્પનો ઊભા કરે છે. મખમલી રાત્રિની આ નીરવ શાંતીમાં આકાશમાં ટમટમતા તારલાની સાથે સામે ગિરનાર પર વીજળીના દીવાઓની હારમાળા કેવી અદ્દભુત દીસે છે ! આખા દિવસ દરમ્યાન જુદા જુદા સ્વરૂપે પ્રગટ થતો પ્રકૃતિનો વૈભવ, પક્ષીઓનો કલરવ, વનવગડાની સુંદરતા અને પરમ એકાંતમાં પસાર થયેલી એ પળો – સાચે જ આ બધું અહીંની મહામૂલી બક્ષિસ છે.