એક વખત બુદ્ધે સભા ભરી. વ્યાખ્યાનની તૈયારી હતી. બુદ્ધ તો મર્મી વચનો બોલે. તેઓ શઆત કરે એ પહેલાં ત્યાં ઝાડની ડાળ પર બેઠેલું પક્ષી ટહુક્યું. બુદ્ધે આંખ ખોલી અને શ્રોતાગણ સામે હાથ જોડી કહ્યું, ‘આજનું વ્યાખ્યાન સમાપ્ત’. આ વાતાવરણને બોલીને બગાડાય નહીં. અમુક ક્ષણો આપણે બોલીને બગાડતા હોઈએ છીએ. ધીમો ધીમો વરસાદ પડતો હોય કે ચળાઈને ચાંદની આવતી હોય કે તારામઢ્યું આકાશ દેખાતું હોય અથવા તો ક્યાંક એકતારાનો કે ભજનનો સૂર સંભળાતો હોય. તમે એ દૃશ્ય વિચારો. હવે એ ક્ષણે તમારા મોબાઈલની રીંગ રણકે તો તમને લાગશે કે જાણે શીરાના કોળિયા ભરતા હોઈએ ત્યાં વચ્ચે કાંકરો આવી ગયો. શાશ્ર્વત આનંદ તૂટી ગયો.