‘વાવે તેવું લણે’, ‘ખાડો ખોદે તે પડે’ જેવી ઉક્તિઓ, રૂઢિપ્રયોગો, કહેવતો વગેરે નાનપણમાં આપણે ભણ્યા છીએ, એ વિશે વાંચ્યું છે, એનો અર્થવિસ્તાર પણ પરીક્ષામાં સમજાવ્યો છે. તો વિજ્ઞાનમાં બોફૉર્સનો સિદ્ધાંત ‘જેટલો આઘાત તેટલો જ પ્રત્યાઘાત’ એ પણ ભણ્યા છીએ. જોકે જે કંઈ ભણ્યા હોઈએ એને જીવનમાં કેટલું ઉતારીએ અને કેટલો અમલ કરી શકીએ એ ખૂબ મહત્વનું છે. મોટે ભાગે જે કંઈ ભણાયું એનો મુખ્ય ઉદ્દેશ જીવનલક્ષી નહિ, પણ પરીક્ષાલક્ષી હોય છે. બાકી જીવનના અનેક સારા-માઠા પ્રસંગોમાં જે કંઈ ભણ્યા હોઈએ એનો અમલ કરીએ તો લાભ જ થાય. પરીક્ષામાં છુપાયેલી સ્પર્ધાત્મક ભાવનાને કારણે જેમ જેમ આગળને આગળ ભણતા જઈએ તેમ તેમ ધીમે ધીમે આપણું મન વધુ પ્રમાણમાં ધંધાદારી બની જતું હોય છે. તેથી મહદંશે આપણે આપવાનું ઓછું અને લેવાનું વધુ શીખીએ છીએ. બધાં આપણને પ્રેમ કરે એવું ઝંખીએ કિન્તુ આપણે કોઈને વહાલ આપીએ એ પ્રકારનું વાણી-વર્તન જેવું કશું જ કરતાં નથી. પ્રેમ પામવો હોય તો મનમાં પ્રથમ નકારાત્મક ગ્રંથિઓ માટેનું ‘સ્વચ્છતા અભિયાન’ ચલાવવું પડે.