રોજ 7-8 કલાક તો નિષ્ઠાપૂર્વક ઘસઘસાટ ઊંઘવું જ જોઈએ. સૃષ્ટિના જે ગુણ છે તેની ચિત્ત પર સ્વાભાવિક અસર થાય છે. રજોગુણ પણ તજવા લાયક નથી કે તમોગુણ પણ તજવા લાયક નથી. પુષ્ક્ળ ચિંતન થયું હોય તો ચિત્તને આરામ આપવા માટે અને શરીરના થાકનું શમન કરવા માટે તમોગુણનો આશ્રય લેવો પડે છે. આવો તમોગુણ સારો જ છે એમ માનવું જોઈએ. કેમ કે એ રજોગુણની અતિશયતાથી બચાવનારો છે. પણ બચાવવાને બદલે જો તમોગુણનો પોતાનો જ આપણા પર હુમલો થઈ ગયો તો એ પાછું સૃષ્ટિથી વિરુદ્ધ થઈ પડશે. સૃષ્ટિ વિશેનાં તમામ તત્વોમાંથી મનુષ્યને થોડું થોડું અપનાવવું પડે છે, તે પૈકી કેટલુંક તજવા લાયક હોય છે અને કેટલુંક લેવા જેવું હોય છે. સૃષ્ટિના ત્રણેય ગુણોની સમાજ પર જે પ્રતિક્રિયા થાય છે તે સ્વાભાવિક હોય છે. તેથી તેને માન્ય કરીને જ સમાજરચના કરવી પડશે. સત્વગુણ, રજોગુણ અને તમોગુણને અવકાશ આપીને સમાજરચના કરવાની છે. સત્વગુણને જીવનમાં પુષ્કળ મોકો મળવો જોઈએ. તેમ છતાં રજોગુણ કે તમોગુણને પણ જીવનમાં સ્થાન છે અને તે રહેવું જ જોઈએ; કેમકે તેમની પણ જીવનમાં આવશ્યકતા છે. સૃષ્ટિગત ગુણોનું આપણા જીવનમાં જે સ્થાન છે તેને આપણે ટાળી શકતા નથી. આ દષ્ટિએ માનવને માટે જે કાંઈ કરવાનું હોય તેનો વિચાર આપણે કરવો જોઈએ.