પરંતુ, સમય પણ એક સત્ય છે. આયુષ્ય પણ એક સત્ય છે. આયુષ્ય માટે એક શબ્દ છે વય. વી ઉર્ફે આપણે એટલે સંસ્કૃતમાં વયમ. જોડે છીએ ત્યાં સુધી જીવીએ છીએ. ‘આપણું’ અસ્તિત્વ છીએ. ટાગોરે કહેલું સત્ય જ્યારે અને જ્યાં સુધી પોતાને આરસીમાં જુએ છે ત્યાં સુધી સુંદરતા તરીકે પ્રસ્થાપિત થાય છે. સત્યનું મોઢું જ્યારે અન્ય કોઈ પણ દિશામાં ફરે છે ત્યારે? જ્યાં સત્ય નથી ત્યાં અસત્ય છે. સુંદર નથી એ બધું અસુંદર છે. પ્રેમ નથી ત્યાં બધે જ અપ્રેમ છે. સત્ય, સુંદરતા ‘ને પ્રેમ નથી ત્યાં શું છે એનું મહત્ત્વ એટલું જ કે એ આરસીની ક્ષતિઓ છે અને ક્ષતિઓ બહિર્મુખ હોય છે એટલે સહજ પ્રસરણ પામે છે. જ્યારે સત્ય, સુંદરતા ‘ને પ્રેમ અંતર્મુખી છે એટલે સ્વ-શરણ પામે છે. તું એ હું એમ કરીને પર-શરણ પામે છે. પાર્શ્વ એટલે નજીક. પ્રોક્સિમેટ, અપ્રોક્સિમેટ નહીં. સત્ય કહે છે પરસ્વશરણમ ગચ્છામિ!