અચાનક એક દિવસ આરતીનાં બા, બાપુજી આવ્યા. અમે આરતી અને આરાધનાને લઈ જવા આવ્યા છીએ. વિધુર સસરો અને વિધવા વહુ આમ સાથે રહે…. લોકો કેવી કેવી વાત કરે છે ખબર છે તમને બેને ? ત્યાં સુધી વાત આવી છે કે તમારે પહેલેથી જ સંબંધ હતો. એટલે જ સુબંધુ ચાલી ગયો છે. બે ય કુટુંબ વગોવાય છે. બસ, ઘરે ચાલ. સસરા મોકલશે દર મહિને પૈસા. – આરતી સ્તબ્ધ ઊભી રહી. ન આકાશ તૂટી પડ્યું. ન ધરતીકંપ થયો. છતાં કશુંક ભયંકર બન્યું હતું જેનાં આઘાતથી મૂઢ બની ગઈ. સસરાએ તો માંડ જાત સંભાળતા કહી દીધું : ‘નિર્ણય આરતી પર છોડું છું. એને જવું હોય તો ખુશીથી અરુને લઈને….’ આગળ બોલાયું નહીં. અપરાધીની જેમ નીચું જોઈ બેસી રહ્યા. આરાધના એમના ખોળામાં હતી. નાના-નાનીએ બહુ હાથ લંબાવ્યાં છતાં એ એમની પાસે ન ગઈ. બે હાથની સજ્જડ આંકડી ભરાવી દીધી. એ ઉશ્કેરાઈ ગયા,