ભાગ્યે જ ગાંધીજી જેવા કોઇએ પોતાની આત્મકથામાં જે કાંઇ બન્યું હતું કે અનુભવ્યું હતું એ બધું સાચેસાચું લખી નાખ્યું છે. બાકી તો ધનાઢ્ય શેઠિયાઓ કે સાહિત્યકારો કે રાજનેતાઓ આત્મકથા લખે કે જીવનકથા લખાવે તેમાં કલ્પનાના રંગો વધારે હોય. ઝાઝાભાગની આત્મપ્રશંસા હોય અને તેમાં પણ મોટાભાગે એવી વ્યક્તિઓ સંદર્ભમાં જ ફેંકમફેંક હોય જે અત્યારે વિરોધ કરવા માટે જીવતા ના હોય. કોઇ પીઢ દિગ્દર્શક અત્યારે પોતાની જીવનકથામાં એમ લખી નાખે કે ગુરૂદત અને રાજકપુર બંને મારે ત્યાં ટ્યુશને આવતા હતા તો પેલા બેમાંથી કોઇ એને ફટકારવા આવવાના નથી. કોઇ નેતા એમ લખી નાખે કે દર બે દિવસે ઇન્દિરા ગાંધી સલાહ લેવા મને ફોન કરતાં હતાં તો એ નેતાને હવે કોઇ પૂછવાનું નથી.