આ વિચરણ દરમ્યાન પધરામણી અર્થે જુદા જુદા હરિભક્તોને ત્યાં જમવાનું થતું. યોગીબાપાને પધરામણીમાં હંમેશા મોડું જ થાય. બપોરે યોગીબાપાની રસોઈ યોગેશ્વર સ્વામી બનાવે તે પછી બધા સમુદાયની રસોઈ કરવાનો મારો વારો આવે. મોટા ભાગે યોગીજી મહારાજ મોડા આવે એટલે રસોઈમાં પહોંચી વળાતું. પણ એક વખત તેઓ વહેલા આવી ગયા. મારે તો હજુ કામ ચાલતું હતું. હોલમાં બિછાવેલી કારપેટ બગડે નહીં એટલે છાપા પાથરવાનાં અને ડિશો ગોઠવવાની એ બધું બાકી હતું. બધા આવી ગયાં. હું ગભરાયો શું કરું ? શું ના કરું ? ખબર પડતી નહોતી. ઘડીકમાં રસોડામાં જાઉં ઘડીકમાં બહાર આવું. મારી આ મુંઝવણ પ્રમુખસ્વામી મહારાજ જોઈ ગયા અને મારી સ્થિતિનો તાગ મેળવી લીધો. મને કહે, તમે રસોડાનું_ પતાવો હું આ બધું કરું છું. બીજા સંતો પણ હતા, પણ સ્વામીશ્રીએ જાતે જ બધું પાથર્યું. ડિશ ગોઠવીને બધાને હેતથી જમાડ્યા. બીજા પ્રસંગમાં પણ હરિભક્તો માટે ડિશ-વાટકી ગોઠવવાની પૂર્વતૈયારી હું કરી શકેલો નહીં અને સ્વામીશ્રી પોતે જાતે વ્યવસ્થા કરવા મંડી પડ્યા. સેવાભાવ સાથે તેમની આ વિનમ્રતા મને સ્પર્શી ગઈ.