ધૂળ, માટી અને કીચડથી મુક્તાનંદજી, બહ્મ્રાનદંજી, ગોપાલાનંદજી, નિત્યાનદંજી આદિ સતોં તથા દાદાખાચર, સુરાખાચર આદિ કાઠીઓ તથા જોબનપગી જેવા ભક્તો તથા સર્વે સંતો-હરિભક્તો ધૂળ-કાદવના થરોથી ખરડાઈ ગયા. ઈંટાળા-ઢેખાળાનાંય નિશાનો ચમકવા માંડ્યાં. સુરાખાચરે શ્રીહરિ પાસે દોડી જઈ દાબી રાખેલા ક્રોધને લઈ, બેઠા અવાજે કહ્યુઃ ‘મહારાજ ! મહારાજ ! સવા રૂપિયાની અમારી લાજ અત્યારે અડધા રૂપિયાથીયપડી ગઈ છે. સહેજ આજ્ઞા આપો તો.’ શ્રીજી મહારાજે ધૂળની મૂઠીઓ શરીર પર ઝીલતાં ધીમું હસતાં કહ્યું : ‘ના ખાચર, તમારી લાજ તો સવા રૂપિયાથી સવાસો રૂપિયા જેટલી ઊંચી વધી ગઈ છે.