‘સદાદત્ત જશપુરી વિજય’ નામનો માણસ મુદ્દાની હકીકત જાણે છે એ સાબિત કરવાનો બોજો ફરિયાદી પર છે અને તે ફરજ તેણે બજાવવી જોઈતી હતી. કેમ કે સાંભળેલી હકીકત પુરાવાના કાયદા પ્રમાણે નકામી છે, પછી તે તહોમતવાળો કહેતો હોય કે બીજો કોઈ કહેતો હોય. તકરાર ખાતર ઘડીભર માનો કે કન્યાવિક્રયની અને ભોજનવ્યવહારની વાતો ખરી છે, તો પણ તેથી તહોમતવાળા પર શો ગુનો સાબિત થાય છે? પીનલકોડની કઈ કલમ પ્રમાણે એવાં કૃત્યથી ગુનો બને છે? એ માણસ તહોમતદારનો મિત્ર છે કે શત્રુ એ તકરાર કામ ચાલતાં લેવાઈ નથી, માટે તે તકરાર હવે કામ પૂરું થયે નવી ઉઠાવી શકાતી નથી.