ગંગાધર અને શ્રીયા બંને કૃષ્ણ ભકત હતા. પ્રમાણિકતાથી વેપાર કરીને જે કાંઇ મળતું તેમાં તેનું ગુજરાત ચલાવતાં હતાં આવાં પરમ પવિત્ર ભકતને શેર માટીની ખોટ હતી, એથી શ્રીયા જયારે બહાર નીકળતી ત્યારે તે વાંઝણી હોવાથી કોઇને સામે મળે તો વાંઝણીનું અપશુકન થવાની, સારા કામે જનારા પાછા વળી જતાં, શ્રીયાને મનમાં ખુબ જ દુઃખ થતું.