લેખકે આ પુસ્તકના અંતે સમાપન માં લખ્યું છે કે ભારતીય લશ્કરના શેરદિલ સપૂતોને શૌર્યગાથા અને બલિદાન ગાથા વાંચ્યા પછી નથી લાગતું કે દેશના સાચા હીરો આપણી સરહદોનું રખોપું કરતા સિપાહીઓ છે નથી લાગતું કે એ વતન પરત નાય કોને ઓળખવામાં આપણે ઊણા ઉતર્યા છીએ આદર પ્રેમ સન્માન આપવામાં મોડા પડ્યા છે ફિલ્મ જગતના તેમજ ક્રિકેટ જગતના સિતારાઓને પોતાના રોલ મોડલ ગણપતિ નવી પેઢીના કેટલા છોકરા-છોકરીઓએ મેજર શૈતાનસિંહ પાર્ટીનું અરૂણ ખેતરપાલ આલ્બર્ટ કે પછી કેપ્ટન વિક્રમ નામ સાંભળ્યું હશે? આ બદલાવથી નવી પેઢી અજાણ રહી ગઈ હોય તો એમાં આપણે વ્યવસ્થાનો છે આપણી શિક્ષણપ્રણાલીનો છે જે બાબર જીવા પરદેશી આક્રમણખોરોના જીવન ચરિત્રોની પાઠ્યપુસ્તકોમાં શામેલ કરી શકે છે પણ દેશના પરમ વિરોધી સૌર્ય કથાનો અભ્યાસક્રમમાં સમાવેશ કરવાથી ચૂકે છે અતિ જરૂરી બને છે એવું કે સ્કૂલોમાં તૈયાર થતી નવી પેઢી દેશના સાચા સપૂતોને ઓળખ્યા વિના ભણતર પૂરું કરીને જીવનની નાસભાગમાં પરોવાઈ જાય છે જ્યાં તેનું ધ્યાન ભાગ્યે જ આવા હીરો પ્રત્યે કેન્દ્રીય થતું હોય છે માતા-પિતા હંમેશા ઇચ્છતા હોય છે કે તેમના સંતાનોને સારા સંસ્કાર મળે પ્રભાત વરસથી વગેરે પણ બધા સંસ્કારો જ છે જેને આગામી પેઢીમાં ટ્રાન્સફર કરવા એ આપણું દાયિત્વ છે .દેશના વીર અને વીરગતિ પામેલા સૈનિકોને અને આ પુસ્તકના લેખકને માન ભરી સલામ.સાથે આવું પુસ્તક લખનાર અને છાપનાર એવા પ્રકાશકોને પણ મારા વંદન.