સ્ટેશન પર હું ઊતર્યો, ત્યારે તમે જોયું હોય તો જાણે કોઈ રાજકુમાર મુલાકાતે આવ્યો હોય એવું ઉત્સવનું વાતાવરણ હતું! સ્ટેશન આખું ખીચોખીચ ભરેલું હતું! મારા પિતા છાતી ફુલાવીને મારી માતાની બાજુમાં જ ઊભા હતા. તેમની પાછળ મારો ભાઈ ટોમ અને બહેન મેબલ ઊભાં હતાં. ઘરથી સ્ટેશન એકાદ માઇલ જેટલું જ દૂર હશે, અને છતાંયે એ લોકો ઘોડાગાડીમાં આવ્યાં હતાં! ઘોડાની બાજુમાં જ, મોટા જમીનદારની અદામાં અમારા વયોવૃદ્ધ કોચવાન વૉશ ઊભા હતા. સ્ટેશન પર અમસ્તા રખડતા રહેતા છૂટાછવાયા લોકોની સંખ્યામાં પણ આજે પચાસેકનો અણધાર્યો વધારો થઈ ગયો હશે! સંકોચનો માર્યો હું તો છુપાઈ જવા ઇચ્છતો હતો, પણ પિતાજી સામેથી દોડી આવ્યા, અને મારો હાથ પકડી લીધો! મારી માએ તો ત્યાંને ત્યાં જ મને છાતીએ વળગાડી દીધો! માને તો શરીર આખામાં ઝણઝણાટી થઈ આવી! ટોમ અને મેબલ તો મારાથી એટલાં શરમાતાં હતાં, જાણે હું એમનો મોટો ભાઈ નહીં, કોઈ સાવ અજાણ્યો માણસ ન હોઉં!