મૌનરાગમાં એ સતત બોલતો જ રહ્યો અને ક્યારે તેનો મૂંગો ફફડાટ શબ્દ બનીને ગળા વાટે ફૂંકાવા લાગ્યો એ ય તેને ભાન ન રહ્યું. આંખોની ભીનાશ ક્યારે ડુસ્કાં બનીને ચોધાર વહી રહી એ ય તેને સમજાયું નહિ અને એ ભડભાદર આદમીને ચોધાર આંસુએ રડતો જોઈને ધસમસ વહેતી સાવિત્રી ય ઘડીભર થંભી ગઈ.