આજના કોઇ ધર્મે માનવ ધર્મની તંદુરસ્ત  ભાવના માણસના મનમા પેદા કરી શક્યો નથી, માણસને  વધુને વધુ સંકુચિત સ્વાર્થી ,ભય, ગ્રસ્ત અને ભ્રમ વાદી બનાવેલ છે, આ ફાળો આજના ધર્મનો અદ્વિતિય છે,  અને અંધ વિશ્વાસ અને અંધ શ્રધ્ધામા સ્થિર કરવાનુ મોટામા મોટુ અદ્વિતિય કામ કરેલ છે,ધર્મનો મુળભુત ઉદેશ અને હેતુ  માનવને અભયી, વિશાળતામા સ્થિર કરી અને સંશય્‌,રહિત,અને મન બુધ્ધી અને વાસનાને શુધ્ધ,અને નિયંત્રિત કરી અને આ રીતે તેને પ્રકૃતિ અનુસાર  જીવન જીવતો  કરવાનો,અને સુખ અને દુખ બન્નેથી મુક્ત થઇ પરમ આનંદમા સ્થીર કરવાનો છે,પણ તેમા આજના  ધર્મો સાવ જ  નિષ્ફળ ગયા છે,ધર્મ એ ટોટ્‌લી વ્યક્તીગત આચરણ અને અનુસરણ છે,તેના દ્વારા માણસને  સુખ અને દુખથી મુક્ત કરી પરમ આનંદમા સ્થીર કરવાનો જ છે,ધર્મને  ટોળા સાથે કોઇ લેવા દેવા જ નથી, પણ આજના  ધર્મો ટોળા ભેગા કરવામા લાગી પડ્યા છે, જેમનુ  ટોળુ મોટુ તે ધર્મ ઉત્તમ મનાય છે,  ધર્મ દ્વારા ધાર્મિક માણસ આત્મિક સત્યતામા સ્થીર  થઇને વ્યવહાર અને આચરણ કરતો થાય તે માટે કોઇ પ્રયત્ન કરવામા આવતા જ નથી, કે માણસનુ  આંતરિક પરિવર્તન થાય અને ઉન્નત સિધ્ધાતો અનુસાર જીવન જીવે તેનુ  કોઇપણ આજના ધર્મમા મહત્વ જ નથી.