૫૦૦૦ બીસી સુધીમાં, સુમેરઆયન્સે જમીનના મોટા પાયે થતા ઘનિષ્ઠ ખેડાણ, મોનો-ક્રોપિંગ, સંગઠિત સિંચાઇ જેવી મુખ્ય કૃષિ તકનીકો અને વિશેષ મજૂર દળનો ઉપયોગનો વિકાસ કર્યો હતો, જેમાં હાલમાં શટ્ટ-અલ-આરબ તરીકે જાણીતા પાણીના માર્ગથી તેના પર્સિયન ખાડીના ત્રિકોણાકાર પ્રદેશથી ટાઇગ્રીસ અને યુફ્રેટ્સના સંગમ સુધીનો સમાવેશ થાય છે. જંગલી ઓરોક્સ અને મુફ્લોનને ઢોરો અને ઘેટા તરીકે ગૃહજીવનની ટેવ પડાતા, ત્યાર બાદ ખોરાક/ફાઇબર માટે પ્રાણીઓનો મોટે પાયે ઉપયોગ થવા લાગ્યો. ભરવાડ શારિરીક શ્રમ અને યાયાવર જીવન જીવતા સમાજ માટે જરૂરિયાત તરીકે ખેડૂત તરીકે જોડાઇ ગયો. છેક ૫૨૦૦ બીસીમાં અમેરિકામાં મકાઈ, મેનિઓક અને એરોરૂટને પ્રથમ અપનાવી લેવામાં આવ્યા હતા.[૨૧] બટેકા, ટમેટા, મરી, કોળુ, કઠોળની વિવિધ જાતો, તમાકુ અને અન્ય વિવિધ છોડોનો વિકાસ નવા વિશ્વમાં કરવામાં આવ્યો હતો, દક્ષિણ અમેરિકાના એન્ડેનમાં તીવ્ર ઉંચાઇ પર ઢોળાવ સતત હતા. સુમેરિયન્સ લોકો દ્વારા શોધવામાં આવેલી તકનીકોમાં ગ્રીકો અને રોમનોએ સુધારા કર્યા, પરંતુ તેમણે પાયાથી કેટલી નવી પ્રગતિ કરી. દક્ષિણના ગ્રીકો ખૂબ ખરાબ જમીન સાથે સંઘર્ષ કરી રહ્યા હતા, છતાં તેઓ વર્ષો સુધી વર્ચસ્વ ધરાવતા સમાજ તરીકે ટકી રહેવામાં સફળ રહ્યા હતા. રોમન લોકો વેપારના હેતુથી પાકોના વાવેતર પર ભાર મુકવા માટે જાણીતા હતા.