‘દિવસની પ્રશંસા રાત્રે કરજો ને જિંદગીની તેના છેડે.’ જ્યોર્જ હર્બટના આ વાક્યનો મનફાવતો અર્થ ઘટાવી ખરખરાબાજો આમ જ કરે છે. આમ તો એક જ માણસની ગેરહાજરી ક્યારેક આખી દુનિયા વસ્તીવિહોણી હોય એવી અનુભૂતિ કરાવે છે. સાચી લાગણી ધરાવનારા સ્વજનો પણ હોય છે, જેને કોઈના જવાનું ઊંડું દુ:ખ હોય છે પણ એ દેખાડાના ખાડામાં કદી પડતા ન હોઈ ઝટ ઓળખાતા નથી. એ ‘ખરેખરા ખરખરા’ માટે જ આવે છે. પોતાનું મહત્વ સિદ્ધ કરવાનો અભરખો એને નથી હોતો. અકાળ મૃત્યુ કોઈને ય ન આવે ભગવાન…… પરંતુ, તમે સદગતને ‘છેલ્લા સ્ટેશને’ વળાવવા જઈ ન શક્યા હો તો ખરખરામાં અવશ્ય જજો. ત્યાંના ‘અભિનયના આટાપાટા’ જોઈને તમારી વૈરાગ્યની ‘ફાટક’ સો ટકા ખૂલી જશે…..! હસવું આવે તો હસી લેજો કેમકે આપણા ખરખરામાં આપણે આવું કરી નહિ શકીએ….. ખરેખરો ખરખરો કરવાની સૌને સદબુદ્ધિ મળો એવી શુભેચ્છા.