અકૂપાર. એક જુદા જ, એક જાણીતા છતાં અજાણ્યા, ઢૂકડા છતા છેટે રહેલા ભાવ તથા ભૌગોલિક પ્રદેશમાં લઇ જતી કથા. હું તેને કથા કહું છું કારણ કે તેમાં કંઇ કહેવાયું છે – કંઇક કથન છે, એટલે નહી કે તેમાં વાર્તા છે. લેખક ધ્રુવદાદા (ધ્રુવ ભટ્ટ) તો તેને કોઇ પણ પ્રકારના સાહિત્યના બન્ધનમાં બાંધતા જ નથી. અકૂપાર મુક્ત છે અને મને મુક્ત કરે છે, કેટલીય ગ્રન્થિઓમાંથી. તે મને લઇ જાય છે ગીરમાં અને ઓળઘોળ કરી દે છે ત્યાંના ધરાતલની સુવાસમાં. હું એકાકાર થઇ જાઉં છું, ત્યાંના લોક સાથે, ત્યાંની વનરાજી સાથે અને ત્યાંના પહુડા અને પંખીડાઓ સાથે.