શહેરની સગવડ-સુવિધાભરી અમનચમનની નિશ્ચિત જિંદગી નજર સામે તૈયાર દેખાતી હોય ત્યારે એ રાજપાટ છોડી અગવડો, તકલીફો અને મુશ્કેલીઓભરી ગામડાની જિંદગીને સ્વેચ્છાએ વરનારને જ્યારે હું જોઉં છું ત્યારે નવાઈ પામી જાઉં છું; ને એ અગવડો-તકલીફો શું કામ વેઠવાની, પોતાના માટે ? ના, પોતાના માટે નહિ, પરંતુ પરાયા માટે. સાવ પરાયા માટે, અજાણ્યા માટે. પોતાના અંગત સ્વાર્થ વિસરીને પારકાના હિત માટે પોતાની સરળ, સુખચેનભરી જિંદગી છોડીને સંઘર્ષભર્યા રાહે ચાલનારને જોઉં છું ત્યારે મારું મસ્તક આદરથી ઝૂકી જાય છે. આવા માર્ગે ચાલવું કઠિન છે. ખૂબ કઠિન, પણ અસંભવ તો નથી જ. નહિ તો ખેડા જિલ્લાના દેથલી ગામના પાદરે પ્રાચીન ઋષિ-મુનિઓના ગુરુકુળ જેવી વિશાળ શિક્ષણસંસ્થા પાંગરી ના હોત. આશ્રમશાળા, ઉત્તર બુનિયાદી વિદ્યાલય, તપોવન છાત્રાલય, ઉત્તર બુનિયાદી છાત્રાલય, ગાંધીઘર વિભાગ. આ બધું માત્ર એક જ માનવી શ્રી પરસદરાય શાસ્ત્રીનું સાકાર થયેલું જીવનસ્વપ્ન છે. જીવનભર શ્રદ્ધા અને નિષ્ઠાથી પુરુષાર્થ કર્યો, તપશ્ચર્યા કરી તો સંકલ્પ ફળ્યો.