અષાઢના પ્રથમ દિવસે સૂર્ય જાણે કે પોતાની આભા ધરા પર વિખેરવા ઉત્સુક, કેસરિયાળો સાફો પહેરી ક્ષિતિજ પરના નવોઢાના ઉત્તુંગ સ્તન જેવા શિખર વચ્ચેથી ખીલતા કમળની જેમ બહાર આવ્યો.નદી પણ તોફાન છાતીએ શમાવી, રતુંબડી રતાશ માણવા ધીર-ગંભીર થઇ સૂર્યોદયને પોંખે છે. ફૂલો અને ઝાકળના ડુંગરાઓ વચ્ચે પ્રેમલીલાનું નર્તન જામ્યું છે. સારસયુગ્મ એકબીજામાં ચાંચ પરોવી પ્રેમાલાપમાં મશગુલ. એજ સમયે એક સુંદર યુવતી નદીમાં સ્નાન માટે પ્રવેશી. એનો માદક સ્પર્શ નદીને ઘેલી કરે છે. એના ખુલ્લા સ્તનને વીંટળાઈને વાયરો ગાંડોતુર બની જંગલના વૃક્ષોને ડોલાવે છે.. કેશ પર જલશીકરની બુંદ ચમકે છે. એના બીડાયેલા હોઠ વચ્ચે અષાઢી હેલીનું ગીત, આંખોમાં અષાઢી વાદળોનું અંજન, ગાલ પરના ખંજનમાં ડોલરની મહેક છે. હરણી જેવી સુંદર ચાલ, મયુર જેવી કટિબંધ. બે હાથોની અંજલી બનાવી આધ્યસ્નાતાએ નદીના જળથી સૂર્યને નમસ્કાર કર્યા. એક પતંગિયું ઉડતું ઉડતું આવી એના સ્તનના શિખરે બેસી મધુરસ ચૂસવા લાગ્યું ત્યારે સૂર્ય પણ શરમનો માર્યો વાદળ પાછળ છુપાઈ ગયો. આખરે જળની ગમ્મત છોડી એ બહાર આવી. અચાનક એને લાગ્યું કે ઝાડ પાછળથી કોઈ એને જોઈ રહ્યું છે, દેહને ઢાંકીને ઝડપથી હરણીની જેમ ચાલતી એ હસ્તિની જીણાબાવાની મઢીમાં અદ્રશ્ય.