કોઈ સંબંધ તૂટવા માટે બંધાતા હોતા નથી, સિવાય કે બેમાંથી એકની દાનત જ ખોરી હોય. સિંગ ખાતી વખતે એકાદ દાણો ખોરો આવી જાય તો એને થૂંકી નાખવો પડે છે. અમુક સંબંધો પણ એવા જ હોય છે. સંબંધની લેણદેણ અનપ્રિડેક્ટેબલ હોય છે. કયો સંબંધ કેટલો ટકશે એ કહી શકાતું નથી. ક્યારેક તો સ્વાર્થની બુનિયાદ પર ઊભો થયેલો સંબંધ પણ સાત્ત્વિક સાબિત થાય છે. એક યુવાનની આ વાત છે. તેને એક ભાઈનું કામ હતું. એની પાસેથી શીખવું હતું. એ નાટક કરતો હતો. પેલો માણસ એને પ્રેમથી બધું શિખવાડતો હતો. એક સમય એવો આવ્યો જ્યારે યુવાને જે શીખવું હતું એ શીખી લીધું. હવે એ માણસનું તેને કંઈ કામ ન હતું. જોકે, જેટલો સમય એની સાથે વિતાવ્યો એ અદ્્ભુત હતો. યુવાનને થયું કે આ સંબંધ મારે તોડવો નથી. પેલા માણસ પાસે એણે કબૂલાત કરી કે હું મારા સ્વાર્થને જોઈને તમારી સાથે સંબંધ રાખતો હતો. જોકે, હવે મને થાય છે કે તમે ખરેખર સારા માણસ છો. મારે તમારી સાથે સંબંધ જાળવવો છે. પેલા માણસે કહ્યું, તેં સ્વાર્થથી સંબંધ બાંધ્યો હતો અને મેં સ્નેહથી સંબંધ નિભાવ્યો હતો. સંબંધમાં જો સ્નેહ હોયને તો એ ટકી જતો હોય છે. સ્નેહનો પડઘો પડે છે. સ્નેહની અસર હોય છે. સ્નેહ સંબંધને તૂટવા દેતો નથી. તારામાં સ્વાર્થ હતો, પણ હવે એ સ્નેહમાં પરિવર્તિત થયો છે. સાચો સંબંધ અને સાચો સ્નેહ એ જ છે જે માણસને બદલવા મજબૂર કરે.