ફરી વાર જયંતીનું નિરીક્ષણ કરીને એ વડીલે મોં ખોલ્યું. 'અહીંથી રિક્ષા પકડીને શરાફા બજાર પહોંચી જાવ. રિક્ષાવાળો સાંઇઠ કે સિત્તેર રૂપિયા કહેશે પણ પછી પચાસમાં તૈયાર થઇ જશે. ત્યાં પાંચ- છ ગુજરાતીઓના સોના-ચાંદીના શો રૂમ છે.' થોડું વિચારીને એમણે ઉમેર્યું. 'પણ એ બધા સાચા સોનાના દાગીના વેચે છે એટલે તમારા કામમાં નહીં આવે. ત્યાંથી પાંચ મિનિટ ચાલશો એટલે ટાવરની એક્ઝેટ સામે જગદીશ જ્વેલર્સનું બોર્ડ દેખાશે. એ જગો સબ બંદર કા વેપારી જેવો છે. એ ઇમિટેશનનું પણ કરે છે અને કાઉન્ટર મોટું છે. એની સાથે કદાચ મેળ પડી જશે.' વેપારી તરીકે એમણે તાકીદ કરી. 'અમદાવાદથી આવીને તમે મદદ માગી એટલે આંગળી ચીંધી, પણ એ સિવાય મારી કોઇ જવાબદારી નહીં. પૈસાની લેવડદેવડની ચોખવટ તમારે તમારી રીતે કરી લેવાની. બરાબર?'