નદીના ઉદ્ગમસ્થાન જેવું પવિત્ર સ્થાનક જગતમાં ભાગ્યે જ બીજું હોઈ શકે. બીજા ક્રમે એકાંત જરૂર આવી શકે, કારણ કે આપણા પોતાના ઉદ્ગમ સુધી પહોંચવા માટેની કેડી પર કોડિયું પ્રગટાવવાનું કામ એ કરી શકે. જેને લોકો રહસ્યવાદ (મિસ્ટસિઝમ) કહે છે તેનું ખરું સૌંદર્ય એકાંતમાં પ્રગટ થાય તો થાય! એકલતાની વાત જરા જુદી છે. એકલતા જેવી મહાન યુનિવર્સિટી શેની? એકલતાની એક ખૂબી જાણી રાખવા જેવી છે. એકાંતના રણમાં તો એ પજવે જ, પરંતુ ભીડના અરણ્યમાં પણ એની પજવણી અટકતી નથી. ટૂંકમાં એકલતાને એકાંતની ઝાઝી ગરજ નથી હોતી. કેળના પાન પર ચળકતું ઝાકળબિંદુ ક્યારે ખરી પડે તે કહેવું મુશ્કેલ છે. એ ખરી પડે તે પહેલાંનો સમય મૂલ્યવાન છે. શિયાળાની વહેલી સવારે આપણા ‘હું’ પર બેઠેલા ફૂલ પર ક્યાંકથી ઝાકળબિંદુ આવી પડે તો માનવું કે શિયાળો સાર્થક થયો! શું આપણે શિયાળાને નિરાશ કરીશું?