નિરાશાનો આઘાત એના મોં પર ફરી વળ્યો. થોડી વાર એ કશું બોલ્યો નહીં. પછી સ્વગત બોલતો હોય તેમ ધીમા સ્વરે બોલ્યો; ... અલબત્ત, કીકી તો કીકી હોય છે... નાની સરખી, પરંતુ એથી આગળ હૃદય પણ છે..... એના દરવાજા કાયમ કીકીની બારી સામે ખુલ્લા હોય છે... મને અપેક્ષા હતી એવી કીકીની જેને ફોક્સ કરતું હોય એક સંવેદનશીલ હૃદય. જેના ધબકારનો ગ્રાફ મારા હૃદયના ધબકાર સાથે મળતો હોય..... એવું હોત તો ઘણું બધું જોઈ શકાતું હોત... ઘણું બધું....! ખેર, તમારો શું દોષ.