હવે તમે જુઓ કે ચોવીસ દૃશ્યો, ઘટનાઓના ઘટાટોપ વચ્ચેથી કેડી રચવી અને નાટક બનાવવું અને સતત પ્રેક્ષકો કંઈ વાચકો નથી એ તો સિસોટી પણ મારે, બેસાડી પણ દે તમને, એ તાળીઓ પણ પાડે, ઘોંઘાટ પણ કરે. આ નાટકની જે શિસ્ત છે અથવા તો ગ્રેસીસ છે આ બધાને જાણે છે ભરત દવે. અને એટલે આ 24 દૃશ્યોમાં એણે આખી સોક્રેટિસ [નવલકથા] ઉતારી આપી અને કેટલાં બધાં દૃશ્યો એવાં નવલકથામાં જે એમ કહે કે મને નાટકમાં ઢાળો, મને નાટકમાં ઢાળો ભરત દવે એ બધાંને વર્જ્ય ગણે છે અને જેટલાં જરૂરી છે સોક્રેટિસના વ્યક્તિત્વને જે ઉજાગર કરી આપે તેવાં જ દૃશ્યો લઈને એણે આખું આ નાટક કર્યું. એટલે જેમ આપણે સોયમાં દોરો પરોવવો હોય ત્યારે માત્ર છિદ્ર અને એમાં દોરો પરોવાય એટલું જ જોવાનું, આખી સોયને જોવાની નહિ. એના જેવું આ માણસે માત્ર જે દૃશ્યો, જે ઘટનાઓ, જે કેરેક્ટર્સ બહુ અનિવાર્ય હતા સોક્રેટિસને ઉજાગર કરવા માટે, એને લઈને જે એણે આખું નાટક કર્યું. એટલે ઘણીબધી વખત એણે ઉત્તમોત્તમ સંવાદોને જતા કરી દેવા પડ્યા છે. અને આ ઉત્તમ સંવાદોને જતા કર્યા, પાછા કેટલાંક ઉમેર્યા પણ ખરા.