‘એ તો તારો વિવેક છે મૂળજી ! તારી નમ્રતા પ્રશંસાને પાત્ર છે. લ્યો હવે હું જાઉં. તમે સૌ કુટુંબીઓ પ્રેમથી જમી લ્યો.’ એમ કહીને ગૉર ઘેર ગયા. જેમ ભાર્યે પંડ્યવાળી ભેંસ કાદવના માંદણામાં ખાબકે એમ ગોર ખાટલામાં જઈને ખાબક્યા.