જોકે, હું આગળ વિચારું તે પહેલાં તો,આટલા વર્ષોથી છાતીમાં કારમા રહસ્યને, ધરબીને, એકલતાના વગડામાં, એકલી અટૂલી, ભાર વેઠતી માઁ, પોતાના રહસ્ય સમી, જાંધ ખૂલ્લી થઈ જતાં, આઘાતથી અચાનક, બેભાન થઈ ગઈ. હું દોડીને પાણી લઈ આવ્યો અને માઁ ના ચહેરા ઉપર છાંટ્યું.