જયશ્રી ઢોળાવ ઊતરી નદીમાં પ્રવેશી. પહેલાંની સ્વચ્છ, રેતાળ નદીનું રૂપ જ બદલી ગયું હતું. નદીના ભાઠાનો સૂનકાર એને ઘેરી વળ્યો. પાછા વળી જવાની તીવ્ર ઈચ્છા થઈ આવી, છતાં કોઈક બળ ખેંચતું હતું. જેમ જેમ વાડી નજીક આવતી હતી તેમ તેના ધબકારા વધતા જતા હતા. મનમાં અનેક જાતના વિચારો દોડધામ કરતા હતા. આમ અચાનક આવેલી જોઈ શું વિચારશે ? વાત કરશે ? વળગી પડશે કે ગુસ્સે થઈ જશે ? બધી વાતો સ્વીકારશે ? હું શા માટે જઈ રહી છું ? શા માટે છેક તેર તેર વર્ષે અહીં આવી ? કયા આનંદ કે સુખ ખાતર ? અજય સાથે સુખી છું એ બતાવવા કે પછી અજયમાં કંઈક ખૂટે છે ? એના મનમાં નકાર ઊઠ્યો. એના પગ મનથી સ્વતંત્ર હોય એમ ચાલ્યા કરતા કયારે વાડીનો ઝાંપો આવી ગયો ખબર ન પડી.