ભૂખનો માર્યો માણસ શું ન કરે ! અતિ વ્યાકુળ એવો ભિખારી પોતાના પેટને ખાતર સઘળું કરવા તૈયાર હતો. એને તો ભોજન મેળવીને ભૂખ ભાંગવાની ચિંતા હતી. વળી સાધુ થતા આ મેલાંઘેલાં કપડામાંથી પણ મુક્તિ મળશે એમ માન્યું. આથી એણે આચાર્ય મહારાજને વંદન કર્યા, એમની વાતનો સ્વીકાર કર્યો અને દયાભાવથી સાધુઓએ તેને વેશપરિવર્તન કરાવીને દીક્ષા આપી તથા ગોચરી વાપરવા બેસાડી દીધો.