સાંજની બીજી બેઠકનો વિષય હતો : ‘સદભાવના અને સાહિત્ય’, જેમાં સૌપ્રથમ સાહિત્યકાર અને ઈતિહાસવિદ એવા શ્રી નરોત્તમભાઈ પલાણે પોતાની નવલકથા ‘હૂ હૂ’ વિશે વાત કરી હતી. આ નવલકથાની ભૂમિકા વિશે વાત કરતાં તેમણે કહ્યું હતું કે : ‘આ નવલકથા લખવાની પ્રેરણા મને સમાજમાં થયેલા કોમી રમખાણોમાંથી મળી. આપણે ત્યાં થોડા વર્ષો અગાઉ હિન્દુ-મુસ્લિમ એવા કોઈ ભેદભાવ હતા જ નહીં. કોઈને નામનો અર્થ પણ ખબર નહોતી. ગામડામાં લોકો ‘અબ્દુલ’ભાઈને અબ્દુલચાચા તરીકે જ ઓળખે. હજુ, આજે પણ ગામડાઓમાં એ સદભાવ છે જ. પરંતુ શહેરમાં આપણે મિડિયાને આધારે શ્વાસ લઈએ છીએ. જાણે કે પેપર-ટી.વી. કહે એ જ સર્વસ્વ ! મિડિયામાં જે બતાવાય છે તે ખરેખરા જીવાતા જીવનમાં એમ હોતું નથી. મેં સંશોધન કર્યું છે કે ગુજરાતમાં કુલ 18,000 વસાહતો છે જેમાંથી ફક્ત 12 એકમોમાં જ કોમી રમખાણો થયા છે. કદાચ થોડા વધારે ગણી લઈએ તોય 18,000માંથી ફક્ત 18 એકમોમાં જ રમખાણો થયા એમ ગણાય. પરંતુ એમાં તો મિડિયા વાતને એવી ચગાવશે કે આખું ગુજરાત ભડકે બળે છે ! અલ્યા ભાઈ, આટલામાં આખું ગુજરાત આવી ગયું ? શહેરોમાં સત્તા અને સ્વાર્થ પ્રધાન છે એટલે ત્યાં જ એ બધું છે. ગામડાઓમાં આંતરિક સંબધો યથાવત રહે છે. દુ:ખ એ વાતનું છે કે આપણે સામાજિક સંવાદની ઘટનાઓ ઉપર ફોકસ નથી કરતા.’