શરૂઆતથી છેક છેલ્લે સુધી આ ફિલ્મ હળવો ટોન જાળવી રાખે છે. દરેક પાત્રની આગવી લાક્ષણિકતાઓ ફારાહે બખૂબી ઊપસાવી છે. જેમ કે સોનુ સૂદ એક કાને બહેરો છે અને માનું નામ સાંભળીને ઇમોશનલ થઈ જાય છે. મોહિની એટલે કે દીપિકા પાદુકોણ કોઈને ઇંગ્લિશ બોલતાં સાંભળીને તેના પર ઓવારી જાય છે. બમન તાળાં ખોલવામાં માસ્ટર છે, પણ તેની મમ્મીથી ડરે છે અને તેની થેલીમાંથી તે કંઈ પણ વસ્તુ કાઢી શકે છે. ઇન ફૅક્ટ, આ ફિલ્મનો સૌથી ધારદાર પર્ફોર્મન્સ બમન ઈરાનીનો જ છે. લોકોને એન્ટરટેઇન કરવા માટે તેને એઇટ-પેક ઍબ્સ બનાવવાની કે કપડાં ઉતારવાની પણ જરૂર નથી પડી. તે માત્ર પોતાની ઍક્ટિંગથી જ આ કામ કરી બતાવે છે.