બહુ વહાલા હતાં તેને ફરફરતા છોડવાઓ, ફૂલો ને અડીખમ વૃક્ષો. એટલે તો એણે જંગલ વાવ્યું હતું. હા, રીતસર જંગલ જ.. કોઈ વ્યક્તિ બાગ-બગીચા વાવે, પણ વારસામાં મળેલી જમીનમાં એણે એકલે હાથે જાત-જાતના વૃક્ષોનું સામ્રાજ્ય ઉભું કર્યું હતું. શહેરથી જોજનો દૂર, વંશ અહીં એક નાના છોકરાને સાથે રાખી આખો દિવસ જંગલને સમર્પિત રહેતો. ક્યારેક વનરાઈઓ સાથે એ વાત કરતો, તો ક્યારેક ફૂલ-છોડને પાણી પાતાં એ મુગ્ધ હસી પડતો. વંશની પોતાની અલગ જ દુનિયા હતી, કહો કે બાકી દુનિયાથી એ સંપૂર્ણ અલિપ્ત હતો.