પણ આ બધું સુખ જેમ જાદુથી બનેલ માયાનગરી સંકેલાઈ જાય તેમ અલોપ થઈ ગયું. રવજીને ખેતરમાં કામ કરતાં એરુ આભડી ગયો ને રવજી મોટે ગામતરે હાલી નીકળ્યો. એકલી થઈ ગઈ કંકુ. રવજીના ગયા પછી ઓરડા-ઓસરી વાડી બધાં સૂના થઈ ગયાં. ઊડી ગયું પંખી ને ટહુકા રહી ગયા. જાણે શૂન્યાવકાશ ને અંધકાર ફેલાઈ ગયો. જ્યાં જ્યાં નજર પડે ત્યાં દારુણ પરિસ્થિતિ. જાણે આગના લબકારા, એને લાગ્યું જાણે દુનિયાનો કોલાહલ શાંત થઈ ગયો છે. પરણીને આવી ત્યારે મીઠાં મધુરાં સપનાં લઈને આવી હતી, સુખના અમૃતનો કટોરો હાથમાં હતો એમાં જાણે ઝેર ઘોળાઈ ગયું પણ આ બધી પરિસ્થિતિ સામે ઝઝૂમવા અને જેની સામે જોઈને આ બધાં સામે લડવા શક્તિ મેળવી શકાય એવું એક બળ હતું – નાનો કિસન. એની સામે જોઈ જિંદગી કાઢી નાખી.