દરેક કેમ્પમાં ઓછામાં ઓછી સગવડો હોય. લાઈટ નહિ, ગરમ પાણી નહિ, કેટલીક વાર તો સપાટ જમીન પણ નહિ, રાતે કુતરા ભસતા હોય, જાતજાતના જીવડા ફૂદ્કતા હોય અને તોયે આખા દિવસની સાઈકલ ચલાવીને એવો થાક લાગ્યો હોય કે ગાઢ ઊંઘ આવી જાય. રોજ પહાડોની પાતળી હવામાં દસ-પંદર કિલોમીટર સાઈકલ ચલાવવાની અને તે પણ ઢાળ ચડવાનો. કેટલાક લોકો આસાનીથી એ કરી લેતા હતા પણ અમે તો અકાળે વૃદ્ધ થઇ ગયેલા એકવીસ વર્ષીય છોકરાઓ હતા. અમે સૌથી છેલ્લે આવતા. કેટલોક રસ્તો સાઇકલ ચલાવીને તો કેટલોક ઢસડીને કાપતા.