ધારો કે તમે સીંગલ છો. નો એટેચમેન્ટ વાળા– મસ્ત, બિન્દાસ. ટીન એજર, અહીં જન્મેલા, અહીં જ ભણેલા અને વાતવાતમાં ‘આઉચ’, ‘ઓહ માય જીસસ’ બોલનારા અને તમારે ગુજરાતી ભાષા કે ગુજરાતી સમાજ સાથે ન્હાવા–નીચોવાનો એ સંબંધ નથી. તમને તમારા સમવયસ્ક જોડીદારો સાથે ટાંટીયા ઉછાળી ઉછાળીને સ્ટાઇલીશ રીતે ડાંડીયા ઘૂમાવતા ઘૂમાવતા ‘રોલો’ પાડી દેવાની કે ‘લાઇન મારવામાં’ જ રસ છે. અને…તમારે માટે આ એક જ એવો ઉત્સવ છે કે જ્યાંથી તમે તમારૂ મનગમતુ પાત્ર શોધી શકો છો. આજે કોઇ ટીન–એજરોને અંબે મા માં રસ નથી હોતો. મોટા ભાગનાને તો અંબેમા, કાળકા મા, કે બહુચરમા નો ભેદ પણ ખબર નથી હોતો. આરતીમાં ગવાતા ‘ચોથે ચતુરા ને પંચમે’ માં શી સ્તૂતિ થાય છે એ કેટલા સમજે છે ! એ બધું તો આગુસે ચલી આતી પ્રથાઓ જ રહી ગઈ છે હવે. કરવું પડે એટલે કરવાનું. બાકી એ બધો ભક્તિભાવ ૬૦ વટાવી ગયેલા ડોસા–ડોસીઓના મનમાં હોય તો કોણ જાણે !