આંતરરાષ્ટ્રીય સ્ત્રી-દિવસ પર કે એ સિવાયના ત્રણસો ચોસઠ દિવસમાં ઇન જનરલ સ્ત્રીઓ સુંદરતા અંગે સભાન હોય છે, પોતાની તેમજ બીજી સ્ત્રીઓની. એમાંથી નોંધપાત્ર સ્ત્રીઓ જાણે અજાણે સુંદરતામાં ‘સેક્સીપણું’ આવરી લે છે. પ્રશ્ન એ છે કે એ કઈ સત્તા છે જે સુંદર ‘ને સેક્સી દેખાવાના ધારાધોરણ નક્કી કરે છે? મનુષ્ય પોતાને દર્પણમાં જુએ તો એ કયા સ્ટાન્ડર્ડ સામે પોતાને મૂલવે છે? જે પોતાના મન સિવાયના બહારી પરિબળને ધ્યાનમાં લઈને પોતાના દેખાવને માર્ક્સ નથી આપતો એવો મનુષ્ય ‘આપણે’ ખરેખર સામાજિક નથી ગણતા! સાયકો, ક્રેઝી, ફિલોસોફર, પોએટ, આર્ટિસ્ટ કે નાર્સિસ્ટિક જેવા હાથવગા લેબલથી આપણે એમને વગે કરીએ છીએ. ઘણાને તો સાધુ પણ સુંદર (અને અમુકતમુકને છેવટે અભાનપણે સેક્સી) દેખાય ત્યારે ગમે. આપણે એવા સંસારીઓ છીએ જે સંસાર ત્યાગ કર્યો હોય એમના ફેસ જોઈને એમના તેજ વિષે ચર્ચા કરીએ. ના, આપણને ઓજ એટલે શું એ કલ્પના નથી. રેર એક્સેપ્શન્સ સિવાય દેખાવને આપણી આંખો સુંદર ‘ને સેક્સી એવા કોન્શ્યસ ‘ને સબકોન્શ્યસ પેરામીટર થકી ચેક કરતી હોય છે.