પરેશ અને પ્રતાપ રોજની જેમ ચાલવા નીકળ્યા હતા, પણ આજે તેમણે રોજ કરતા અલગ રસ્તો પસંદ કર્યો હતો ને રખડતા રખડતા દુકાનોની પાછળ સુમસામ જગ્યાએ પહોચી ગયા, ત્યાં થોડે દૂર કોઈનો કણસવાનો અવાજ આવતો હતો એટલે બંને એ દિશામાં દોડ્યા અને જોયું તો ચીમન પડ્યો હતો અને કોઈએ તેને મુઢમાર માર્યો હતો. બંનેએ એને ત્યાં નજીક જ તળાવ જોડે લઇ ગયા અને પાણી પીવડાવીને બેઠો કર્યો અને પછી પૂછ્યું આ બધું કેવી રીતે થયું, ચીમન કણસતા-કણસતા બોલ્યો કે આ બધું શરદ પસ્તીવાળાનું કામ છે, એ અને એના ફોલ્ડરીયાઓ એ બે દિવસ પહેલા મને મારી પસ્તી અને ભંગારનો અમુક હિસ્સો તેમની દુકાને બજાર ભાવ કરતા અડધામાં વેચી દેવા કીધું અને હવે પછી આવું રોજ કરવાનું નહિ તો મારી-મારીને ધોઈ કાઢીશું અને બધાને આવું કીધું. બાકી બધા તો માની ગયા પણ હું તો આમેય માંડ-માંડ ધંધો ચલાવું છું એમાંય પેલાને અડધા ભાવે વેચી કાઢું તો મારે તો ઘર ચલાવવાના ફાં-ફાં પડે એટલે મેં ના પડી દીધી અને મારો આવો હાલ થયો હવે તો જખ મારીને મારે આપવું જ પડશે બાકી તો મને આ લોકો મારી જ નાખશે. આ સાંભળીને પરેશ અને પ્રતાપ તો અવાક બની ગયા. પહેલા તો ચીમનને દવાખાને પહોચાડ્યો પછી બંને એ ભેગા મળીને વિચાર્યું કે આ તો આખી વસતિ પર ખતરો છે આપડે કંઇક કરવું જોઈએ. બીજા દિવસે તેમના જેવા બીજા લોકોને લઈને એ લોકો શરદ પસ્તીવાળાની દુકાને પહોચી ગયા અને શરદ પસ્તીવાળાને કહ્યું કે જો ભાઈ અહી બધા રોજ નું રોજ કમાવા વાળા છે તું એમાંથી એમને એમનો માલ અડધા ભાવે વેચવા ફરજ પડે તો શું થાય? પણ શરદ પસ્તીવાળો બોલ્યો કે ભઈ મારે એ બધું નઈ જોવાનું મારે તો મારો હિસ્સો જોઈએ એટલે જોઈએ, જો નઈ મળે તો હું તો જે હશે એનો ધોયલો કાઢી નાખીશ. આ સાંભળી પરેશ અને પ્રતાપ ગુસ્સામાં આવી ગયા અને શરદ પસ્તીવાળાને પકડીને એક ઝાપટ મારી દીધી, એ વખતે તો શરદ પસ્તીવાળો દુકાને એકલો હતો એટલે કઈ કરી ન શક્યો પણ પરેશ, પ્રતાપ અને બીજું જે કોઈ વચ્ચે આવે એને જોઈ લેવાની ધમકી આપી.