આયુષને સાચે જ એવો અહેસાસ થયો કે એ પ્રેક્ષાના ખોળામાં માથું રાખીને સુઈ ગયો છે ને પ્રેક્ષા એના કોમળ, મુલાયમ હાથ વડે આયુષના માથામાં હાથ ફેરવી રહી છે ને એના મીઠા મીઠા શબ્દો સાચે જ વાંસળીના મીઠા સૂરની જેમ આખા હોલમાં ફેલાઈ રહ્યા છે…આયુષને હોલમાં ને હોલમાં જ સોફા પર પપ્રેક્ષાના વિચારોમાં ક્યારે નીંદર આવી ગઈ એનો ખ્યાલ જ ન રહ્યો. . કોયલનો ટહુકો ને આછો સૂર્ય પ્રકાશ ફેલાયો.