વેંકટરામનનો પ્રાણ એ બધું પેખીને પુલકિત બની ગયો. એ પણ જીવનની સંસિદ્ધિના એવા જ મંગલમય મંદિરનું નિર્માણ કરવા માગતા’તા જેમાં પરમાત્માના પરમ પવિત્ર પ્રેમનું સુંદર સુધામય સરોવર હોય : જેના ગૌરવગુંબજો દિશાપ્રદિશામાં પોતાના મહિમાનું જયગાન ગાતા ઉપર ઊઠ્યા હોય : જેની અંદર અનાદિ, અચલ, અનંત, પરમાત્માની પ્રતિમા હોય : જેને સંયમના સુદૃઢ મહાદ્વારોએ સુશોભિત કર્યું હોય : જેમાં પ્રજ્ઞાનો તપઃપૂત પાવન પ્રદીપ અહર્નિશ જલ્યા કરતો હોય, શુદ્ધિનાં સુમનો હોય, અને અનુરાગની આરતી જેને અનવરત રીતે અલંકૃત કરતી હોય : સહસ્ત્રદલ ચક્રમાં વિરાજેલા પરબ્રહ્મ પરમાત્માએ જેમાં પ્રકટ બનીને પ્રકાશ પાથર્યો હોય : એવા મંદિરનિર્માણ માટે ધનની આવશ્યકતા ન હતી. આવશ્યકતા હતી એકમાત્ર અનુરાગપૂર્ણ આરાધનાની. એવી આરાધનાનો આધાર લેવાથી એવા મહિમામય મંદિરનું નિર્માણ થશે જ એવી એમને શ્રદ્ધા હતી.