જ્યાં ડોશીમા આટલું બોલ્યાં કે ખોળામાં છોકરું ઉંવા ઉંવા કરી રડવા લાગ્યું. છોકરાને રોતું જોઈને વહુતો હરખઘેલી થઈ અને એના મનમાં આનંદ સમાતો નથી, પણ થોડીવારમાં જ તેને વિચાર આવ્યો કે માનો ન માનો આ ડોશીમા એ જ શીતળા માતા છે. એ ડોશીમાના પગે આળોટી પડી. બસ, મા ! હું તમને ઓળખી ગઈ છું. મને માફ કરો માતાજી ! મારી ભૂલ હું કબૂલ કરું છું. તમે મારી ઉપર દયા કરી મને માફ કરી મારો દીકરો સજીવન કર્યો, નહીં તો મારું શું થાત ? આમ કહી તે રડવા લાગી.