દસ વર્ષ થઈ ગયાં હતાં લજ્જાના લગ્નને….. સમય સડસડાટ પસાર થઈ રહ્યો હતો. પણ લજ્જાનો ખોળો હજી ખાલી જ હતો. પહેલાં પહેલાં તો થોડાં વર્ષ યૌવન સહજ ઉન્માદ અને મોજમસ્તીમાં પસાર થઈ ગયાં પણ પછી બીજા મિત્ર યુગલોનાં બાળક જોઈને મનમાં પ્રશ્નો થવા લાગ્યા હતા. એ પ્રશ્નોના જવાબ મેળવવા ડૉક્ટરની મુલાકાત પણ લેવામાં આવી હતી. જાત જાતના ટેસ્ટ અને ભાતભાતના રિપોર્ટ…. પછી બીજો ડૉક્ટર અને પછી ત્રીજો…. આયુર્વેદ, હોમિયોપેથી, યુનાની બધાય રસ્તે ચાલી જોયું. વેદાંતના કાકી બોરસદ પાસે કોઈ ગામમાં લજ્જાને લઈને એક સાધુનેય મળી આવ્યાં. તેમણે આપેલી ભસ્મ છ મહિના સુધી દૂધમાં નાંખીને પીધી. કલોલ પાસેની એક દરગાહના ફકીરે આપેલું તાવીજ તો હજીય લજ્જાએ બાવડે બાંધી રાખ્યું છે…. કોઈ પણ વ્યક્તિ જે કોઈ ઉપાય કહે લજ્જા અને વેદાંત હંમેશા તૈયાર જ હોય પણ તે છતાંય કોઈ પરિણામ આવતું નથી.