બાળકોને રસ પડવા માંડ્યો ને બાળકો રાત ત્યાં રોકાવા લાગ્યા. સવારે વહેલા ઊઠવાનું, વ્યાયામ કરવાનો, સ્વાધ્યાય કરવાનો, પ્રભાતફેરીમાં જવાનું, કાંતવાનું, બાળકોને ગમવા માંડ્યું. સાથે સાથે ગામની સફાઈ શરૂ કરી. બ્રાહ્મણનો દીકરો ઝાડુ લઈને ભંગીનું કામ કરે ! ગામલોકોને આંચકો લાગ્યો. પણ અસ્પૃશ્યતાના નિવારણ માટે એ જરૂરી હતું ને મક્કમ મનના શાસ્ત્રીજીએ નીડરતાથી પોતાના વિચારો આચરણમાં મૂક્યા માંડ્યા. ગામલોકોને એકઠા કરીને રામકથા વાંચતા. કથા વાંચતાં વાંચતાં તેઓ માણસે ક્યા ગુણો વિકસાવવા જોઈએ એની વાત કરે. સચ્ચાઈ, પ્રામાણિકતા ને ‘સર્વમાનવ સમાન છે’ ની વાતો કરતા. લોકો રસ ને આદરથી સાંભળતા. માત્ર બાળકો નહિ, એમનાં માતાપિતા, સમગ્ર સમાજને કેળવવાનો હેતુ હતો. કામ કપરું હતું. શરૂઆતમાં કેટલાક લોકો શંકાની નજરે જોતા ને માર્ગમાં વિધ્નો નાખતા પણ શાસ્ત્રીજી કાયર ન હતા. કાચી માટીના ન હતા. તેમણે ધીરજ અને ખંતથી પરિશ્રમ જારી રાખ્યો. સમજુ અને વિકાસપ્રિય ગામલોકોનો સહકાર મળતો ગયો અને ગામની સિકલ બદલાઈ ગઈ. તેમણે ગામમાં ઘર ભાડે રાખ્યું ને સંસાર શરૂ કર્યો.