‘કાકાનું કહ્યું માનવાના હો તો જ કાકા કહેજો. કેમ કે હું મરું તેનો વાંધો નથી. અબ ઘડી તૈયાર છું.’ (જોશમાં ને જોશમાં આવું નાટકમાં આવે એવું બોલતાં તો બોલાઈ ગયું પણ અંદરથી ઢીલાઢફ થઈ ગયા.) ‘પણ ઘરવાળાં મરતાં પહેલાં મરી જાય એ ઠીક નહીં. એણે બિચારીએ શો ગુનો કર્યો…’ કહેતાં-કહેતાં ભાલચન્દ્રભાઈને પાછો ડૂમો ભરાઈ આવ્યો ! ડૉક્ટર સુમંત બે ક્ષણ મૂગા રહી ગયા. પછી ઊભા થઈ દરવાજા સુધી મૂકવા પણ ગયા. દવાઓ લઈ બહાર નીકળ્યા.