સનાતન હિન્દુ ધર્મમાં અનેક પંથો છે. ભગવાન, પૂજા પદ્ધતિ, પ્રાણ-પ્રતિષ્ઠા, સંકલ્પ લેવડાવી મૂર્તિ સ્થાપન કરતા આચાર્ય, શ્રદ્ધા, ઇતિહાસ વગેરે અન્વયે વિધી-વિધાન અને પદ્ધતિ નક્કી કરાય છે. વૈદિક-તાંત્રિક શિષ્યો / ભક્તો દ્વારા આવતા સૂચનોથી તેમાં ફેરફાર પણ કરાય છે. તે શાસ્ત્રમાં શ્રદ્ધાને આધિન છે. મંદિરમાં સ્ત્રી પ્રવેશ નહીંથી માંડીને માત્ર સ્ત્રીઓ માટેનાં મંદિર, સાધુઓના પ્રવચનમાં સ્ત્રીઓની અનઉપસ્થિતિથી ભક્ત મીરાંબાઈના મતે પુરુષ એકમાત્ર કૃષ્ણ, અન્ય બધી સ્ત્રીઓ છે. ગોપીઓ જ છે જેવી વિવિધતાઓ સ્વીકારીને પણ હિન્દુ સમાજ એક છે. સમરસ છે. વિવિધતામાં ય એકતા છે. સંપ્રદાયો વચ્ચે સર્વોપરિતા માટે હૂંસાતૂંસી નથી સમરસતા જ છે. દિગંબર જૈન સાધુઓને નગ્ન અવસ્થામાં કે નાગા બાવાઓને ૨૧મી સદીમાંય સ્વીકૃતિ છે. દેવતાને પણ એક બાળક તરીકે અને વ્યક્તિ તરીકે સ્વીકારતી આપણી વ્યવસ્થામાં રામ ભગવાને ય મહેલને બદલે ઝુંપડીમાં જ વસ્યા છે ને ?