રાવજીની સિસૃક્ષાની દિશા અને ગતિવિધિ તેના સમકાલીનો જેટલી જ પ્રયોગશીલ રહી છે,પરંતુ તેની આ પ્રયોગશીલતા તેની સર્જનસભાનતાનું પરિણામ નથી. તે તો તેની કોઈ આંતરિક જરૂરિયાત રૂપે પ્રગટી આવી છે. લાભશંકર ઠાકર યા સિતાંશુ યશશ્ચંદ્ર જેવા સમકાલીન કવિઓમાં પ્રર્વતતી, સર્જક-સભાનતાજન્ય પ્રયોગશીલતા અને આધુનિકતાની પીઠિકા એક વસ્તુ છે, જ્યારે રાવજીની પ્રયોગશીલતા અને આધુનિકતાની પીઠિકા તદ્દન જુદી જ બાબત છે. તેથી તેનાં પરિબળોની તપાસનો મુદ્દો પણ આ મહાનિબંધના વિચાર-વ્યાપમાં સમાવવો અનિવાર્ય ગણાય. તેથી અહીં રાવજીની સર્જનાત્મકતાની પ્રયોગશીલ અભિવ્યક્તિ તથા આધુનિકતાવાદી વલણોની મૂળગામી વિચારણા કરવાનું પણ અભિપ્રેત છે.