એમોન ગેટે અને ઓસ્કર શિન્ડલર જેવા માણસો માટે, ‘આભારવશતા’નો કોઈ તાત્ત્વિક અર્થ ન હતો. અહીં આભારનો અર્થ લાંચ થતો હતો, આભારનો અર્થ શરાબ અને હીરા થતો હતો! “હું તમારી મુશ્કેલી સમજી શકું છું, હેર શિન્ડલર,” એમોને ઓસ્કરની વાત માની લેતાં કહ્યું. “ઠીક છે! એક વખત વસાહતનો નિકાલ થઈ જાય, પછી તમારા કામદારોને પ્લાઝોવની છાવણીમાંથી તમારી ઝેબ્લોસીની ફેક્ટરી સુધી લાવવા-લઈ જવા માટે ચોકિદારની વ્યવસ્થા કરી આપતાં મને આનંદ થશે.”