વાત એમ હતી કે મદ્રાસની બાજુના કોઇક ગામડામાંથી પહેલી વખત મુંબઈ આવેલા એ રાઘવનના નાનકડા દેહમાં કંઈ અજબ સ્ફૂર્તિ ઊભરાતી હતી. હંમેશ તે કામ કરવા માટે તૈયાર જ હોય. વધારાનો સમય ઑફિસમાં રહેવું પડે તો કયારેય ન કંટાળે અને શનિ-રવિ ઘેર કામ લઈ જવામાં પણ તે પહેલો નંબર. એના આવા ગુણોને લઈને થોડા જ વખતમાં શેઠનો માનીતો થઈ પડ્યો અને કુદરતી રીતે જ બીજા ક્લાર્કો તેના તરફ અણગમાથી જોવા લાગ્યા. કારણ કે આ જુવાનડાની ઉત્સાહી કાર્યપદ્ધતિથી ઑફીસનું પેલું જૂનું ઊંઘરેટું વાતાવરણ ઝડપથી બદલાવા લાગ્યું હતું. અને એ ફેરફારમાં લગભગ બધા જ ઝપટાઈ જતા હતા.