પરમાર્થ પર ઠેર ઠેર પ્રવચનો થાય છે અને પ્રવચન સાંભળ્યા બાદ બહાર આવી શ્રોતાઓ વાતો કરે છે કે “વક્તા ઘણા વિદ્વાન છે. પ્રવચન બહુ સુંદર કર્યું.” વગેરે વગેરે, પરંતુ શ્રોતાઓને સાંભળવા પૂરતી જ મજા આવતી હોય છે. તેઓ પોતે તો તેવા ને તેવા જ રહે છે. જીવનમાં કંઈ ફેરફાર થતો નથી. આમ કેમ બને છે તે વિચારીએ.