ફેરિયાએ ગ્લાસ પરત લીધો. એણે બોણી થયાનો આનંદ થયો, પરંતુ આનંદ અલ્પજીવી નીકળ્યો. ફેરિયાએ મનસુખને કહ્યું, ‘વીસ રૃપિયા આપો.’ આ સાંભળી મનસુખ બોલ્યો ઃ ‘મોટો થઈશ, ગિલોલ બનાવીશ, ચકલા મારીશ.’ હવે માજી અને ફેરિયો બંને જાણી ગયા કે ભાઈના આંટા ઓછા છે. મામલો વધુ બગડે તે પહેલાં હું અને ભોગીલાલ જઈ ચડ્યા. ભોગીલાલે વર્દી પહેરી હોવાથી ફેરિયાને દસ રૃપિયા આપી રવાના કરી દીધો. આ પ્રકારનાં નાનાં-મોટાં વિઘ્નોમાંથી પસાર થતાં અમે ચારે જામનગર પહોંચ્યા. રિક્ષાવાળા સાથે ભાડા સંબંધી રકઝકનો વિધિ સંપન્ન કરી હૉસ્પિટલ પહોંચ્યા. ત્યાં કોઈ મોટા સાહેબે અમને અંદર બોલાવ્યા. ગાંધીજીના વાંદરા ત્રણ બદલે ચાર હોય એમ અમે લાઇનસર બેઠા.