તે પછી જયારે સ્વામીજી બીજી વાર લંડન આવ્યા ત્યારે યોગ, હિન્દુધર્મ, વેદાંત વગેરે અનેક વિષયો પરના સ્વામીજીના વ્યાખ્યાનો અને તેમની સાથેની પ્રશ્નોત્તરીથી માર્ગારેટ માટે જીવનની નવી દિશાઓ ખૂલી. એક વખત સ્વામીજીએ કહ્યું, “મારા દેશની સ્ત્રીઓ માટે મારી પાસે યોજના છે અને મને લાગે છે કે તેમાં તમે મને ઘણાં મદદરૂપ થઈ શકો તેમ છો.” માર્ગારેટ માટે આ આનંદ અને રોમાંચની પળો હતી. તેઓ ભારતમાં જઈને સ્વામીજીનું કાર્ય કરવા થનગની રહ્યાં. પણ સ્વામીજીને થયું કે ભારતની સામાજિક સ્થિતિ, વાતાવરણ, આહાર અને અન્ય વ્યવસ્થાઓ વગેરે માર્ગારેટને માફક નહિ આવે એટલે પહેલાં તો ના જ પાડી. પણ છેવટે માર્ગારેટની ઉત્કટ અભીપ્સા અને દૃઢ નિશ્ચયની અસર સ્વામીજી પર થઈ. તેમણે માર્ગારેટને ભારત આવવાની રજા આપી અને ૧૮૯૮ના જાન્યુઆરી માસની ૨૮મી તારીખે તેઓ કલકત્તા પહોંચ્યાં. તેમનાં જીવનમાં એ પુણ્યદિન પણ આવ્યો જયારે તેમણે મા શારદાદેવીનાં દર્શન કર્યાં અને “મારી દીકરી” કહી તેમણે સ્નેહપૂર્વક સ્વીકાર્યાં. તે પછી એવો જ આનંદમય દિવસ આવ્યો જયારે તેમને સ્વામીજીએ દીક્ષા આપી નિવેદિતા નામ આપ્યું અને રામકૃષ્ણ સંઘમાં તેઓ ‘ભગિની નિવેદિતા’ તરીકે ઓળખાયાં. તેમણે સ્વામીજી સાથે ભારતના વિવિધ પ્રદેશોમાં પ્રવાસ કરીને ભારતનાં સમાજજીવન, રીતરીવાજો, વ્યવસ્થાઓ, સંસ્કૃતિ, કળા વગેરેનો પરિચય મેળવ્યો.