ઊર્ધ્વમૂલ માનવ જીવનની મૂલવિહિનતા(Rootlessnes)ને આલેખતી સર્જકની ઓટોબાયોગ્રાફિકલ મેથડથી નાયિકાને મુખે કહેવાયેલી નવલકથા છે. એની કેફિયતમાં તેઓ કબૂલે છે કે ‘ઘણા પાત્રોમાં હું બોલું છું, વર્તું છું, એવું આળ સ્વીકારવાની તૈયારી રાખીને ય હું કહીશ કે આ પાત્રોની હયાતીમાં હાજર રહેવાનું મારાં પૂરતું તો અનિવાર્ય છે.’ ક્ષમા એક નારી પાત્ર હોવા છતાં તેનાં કેટલાંયે સંવેદનોમાં હું, એક પુરુષ વિસ્તર્યો છે. ક્ષમાનો કાવ્યપ્રેમ એ મારી કાવ્યપ્રીતિ છે. ક્ષમાની ઉદાસી, વિષાદ, અવ્યક્તતા, ભીરુતા, લઘુતાગ્રંથી એ બધાં વાનામાં આછેવત્તે અંશે હું પણ છું જ. ક્ષમાની Myopic (માયોપિક) જાડા કાચના ચશ્માથી ઢંકાયેલી તે તો મારી આંખે છે.