મારા અણુ-અણુને તેની હાજરીની પ્રતીતિ થઈ ગઈ. મારી કલ્પનાઓમાં મેં જે જોયું હતું તે હવે મારી સમક્ષ પ્રત્યક્ષ હતું! તે મહાકાય હતો, તેનું મોઢું તો આગળની જીપ્સી તરફ હતું. અને અરે, આ..શું? તે પાછો ફરી ઝાડીઓમાં અંદર ઘુસી ગયો. મારા મનમાં સવાલોના વંટોળીયા ફૂંકાવા લાગ્યા. મેં એક પણ ક્ષણ ન ગુમાવતા તરત ગાઈડ પર મારા સવાલોનો મારો શરૂ કરી દીધો. “કોણ હતો? મેલ કે ફિમેલ? નામ શું છે? કેટલા વર્ષનો? જતો કેમ…”. મારા સવાલોની ગાડીને વચ્ચેજ બ્રેક મારી એમણે કહ્યું, “એક મિનિટ, એ પાછો બહાર આવશે”. અને તેમણે ડ્રાઇવરને ગાડી થોડી આગળ લેવા કહ્યું. અમારા ડ્રાઇવરે આગળ ઊભેલી જીપ્સીથી પણ થોડી આગળ જઈ ગાડી ઊભી કરી અને અમે કેમેરા ઓન કરી એકદમ કોઈ સેલિબ્રિટીની રાહ જોતા હોઈએ, એમ ગીચ ઝાડીઓમાં અનિમેષ દ્રષ્ટિએ જોઈ રહ્યા.