જૂન ચાલ્યો છે, તડકાના તોતિંગ અવાજોમાં છાંયડાઓ બહેરા થઈ ગયા છે. એક ગાય ક્યારનીયે મારી સામે જોઈ રહી છે. હું એની ભાષા સમજી શકતો નથી એનો એને ગુસ્સો હોય તેમ લાગે છે. બપોર આવી બેફામ ક્યારેય નહોતી. ૪૫ ડિગ્રી ગરમીનો આતંક છે. એરકંડિશનર મશીનો માનવજીવન ચલાવે છે. બારીમાં બેઠેલું એરકંડિશનર મશીન કબૂતરની જેમ બહારની ગરમીનું ઠંડીમાં ભાષાંતર કરે છે. મમાં એક સન્નાટો પણ છે અને સગવડનો સૂક્ષ્મ અહંકાર પણ... સવારે બુકાની પહેરેલા લીમડાને જોયો ત્યારે બપોરની કલ્પના આવતી હતી પણ મોગરાનાં ફૂલોની સફેદ સાદી મગરી મને જુદા જુસ્સામાં જગાડે છે. સવારે ફૂટબોલ રમતા બાળકોના પરસેવાથી લથબથ શરીર જોઈએ ત્યારે સાવ અનોખી અનુભૂતિ થાય છે. એક પ્રકારનું ચક્ષુસ્નાન થાય છે. એક માણસ મસ્તીથી ભજન ગાતો નીકળે છે. એના શબ્દોનું સફેદ પોત પરસેવાથી લથબથ રસ્તા પર જાણે ટુવાલ ફેરવતું હોય એવું લાગે છે.