દામજી રોજ પ્રાર્થનામાં સમય ગાળવા માંડ્યો. ત્રીજે દિવસે જ એને સપનું આવ્યું. સપનામાં એને સૂચવવામાં આવ્યું, ‘જંગલમાં જા, ત્યાં તને અજબ દશ્ય જોવા મળશે. એના પરથી શીખ લેજે.’ બીજે દહાડે સવારે દામજી જંગલમાં ગયો. આખો દિવસ રખડ્યો, પણ કંઈ જોવા મળ્યું નહીં. થાકીને સાંજે એક ઝાડ નીચે બેઠો ત્યાં જ એણે એક આશ્ચર્યજનક દશ્ય જોયું. ચારે પગ કપાઈ ગયા હતા એવું એક વરુ બે ખડક વચ્ચે ઠંડકવાળી જગ્યામાં પડ્યું હતું. વરુ ખાસ્સું તગડું હતું. દામજીને અચંબો થયો. આ વરુ કેવી રીતે ટકી રહ્યું હશે ! વરુ કેવી રીતે જીવી રહ્યું છે એ જોવા દામજી ત્યાં બેસી રહ્યો. થોડી વારમાં એક સિંહ ત્યાં આવ્યો. તેણે વરુના મોં પાસે તાજું માંસ મૂક્યું. આ દશ્યનો સંકેત પોતે સમજી ગયો છે એમ માની દામજી તો ઘેર ઊપડ્યો.