કલ્યાણી અકારણ જ પેલો જે બોલ્યો હતો તે વાક્ય મનોમન દોહરાવી રહી હતી, 'ગાંજા પીયા હૈ કભી...' અને અચાનક તેની જીભ પર એક પ્રશ્ન આવી ગયો, 'ગૂલઝાર સાહેબને તમે ક્યારેય સાંભળ્યા છે કે વાંચ્યા છે?' તેણે પૂછ્યું પણ બીજી જ ક્ષણે તેને વિચાર આવ્યો, બસના ડ્રાઈવરે વળી ક્યારે ગૂલઝારને સાંભળ્યા કે વાંચ્યા હોય શકે, હું પણ સાવ મૂર્ખ છું. 'ઝીરો લાઈન પર ગૂલઝાર, બાયોગ્રાફીકલ એડીશન, અત્યાર સુધીની તેમની બધી બુક્સમાં બેસ્ટ...!' પેલો પુરૂષ બોલી રહ્યો હતો. અચંબિત થઈ ગયેલી કલ્યાણીની આંખે જાણે અંધારા આવી ગયા. કીકીઓ હમણાં જ બહાર આવી જશે તેવું તેને લાગ્યું. તે એકીટસે પેલા યુવાનને જોઈ રહી હતી. અને મહામહેનતે શરૂ થયેલા સંવાદના એક એક વાક્યે આ યુવાન તેને અચંબિત કરતો જઈ રહ્યો હતો. પહેલાં તેનો આકાશી આવાજ, પછી ગાંજો પીવાની વાત અને હવે ગૂલઝાર સાહેબની બાયોગ્રાફીકલ કોપી... કલ્યાણી માટે હવે આ યુવાન એક પુરૂષ મટીને જાણે કોઈ રહસ્યમયી કલપ્ના જેવો થતો જઈ રહ્યો હતો. પોતાની કલ્પનાશક્તિ અને સર્જનાત્મકતાને કારણે જે કલ્યાણી આજ સુધી લોકોને અચંબિત કરતી હતી તે હમણાં પળે પળે તેની સામે બેઠેલાં એક અજાણ્યા યુવાનને જોઈ અચંબિત થઈ રહી હતી. 'તમે વાંચી છે એ બુક?' કલ્યાણીએ પૂછ્યું. 'તમે ગૂલઝારની વાત કાઢી એટલા માટે કહ્યું, બાકી વાંચવા બાબતે માત્ર ગૂલઝારને જ નહીં, મન્ટોથી લઈને ઈસ્મત ચૂગતાઈ, અમૃતા પ્રીતમને પણ વાંચ્યા છે અને શ્રી લાલ શુક્લા કહો કે ભીષ્મ સાહની અને રામધારી સિંઘ દીનકરને પણ વાંચ્યા છે.' સતત એકધારી રસ્તા તરફ નજર રાખી ડ્રાઈવ કરી રહેલા બસ ડ્રાઈવરે કહ્યું. 'ઓહ, એટલે હિન્દી વાંચવાનો શોખ છે તમને!' કલ્યાણીને હવે આ પુરૂષ સાથે વાત કરવાની મજા પડી રહી હતી. 'કેમ, અશ્વીની ભટ્ટ, કલાપી, ઉમાંશંકર જોશી કે હીમાંશી શેલતે શું ગૂનો કર્યો છે, મેડમ?' ગુજરાતી વાંચનનો જાણે આ માણસને જબરદસ્ત ગર્વ હતો તેમ આ એક વાક્ય જ કહી આપતું હતું. કલ્યાણીને પોતે કરેલા પ્રશ્નનો ક્ષોભ મહેસૂસ થયો હોય તેમ તે બોલી, 'ઓહ ના, મારો કહેવાનો ભાવાર્થ એવો નહોતો, પણ મુંબઈમાં હવે ખાસ કોઈ ગુજરાતી વાંચતુ નથી એટલે મારાથી પૂછાઈ ગયુ.' આ બધી વાતોમાં બસના દરવાજા પાસે બેઠેલાં ક્લીનરને કોઈ લેવા-દેવા નહોતી આથી તેણે પોતાના બોસ માટે ગાંજો ભરેલી સિગારેટ વિટાળી લેવાનું કામ કરી લીધું અને પેલા ડ્રાઇવરે જેવી તે ક્લીનર તરફ નજર નાખી કે તુરંત તેણે એક સિગારેટ કાઢીને માલિકની સામે ધરી. પેલા યુવાને બે હોંઠ વચ્ચે તે સિગારેટ ભરાવી, ક્લીનરે તેને તે સળગાવવામાં મદદ કરી. બસની આખીય કેબિનમાં ગાંજાના ધુમાડાની મહેક પ્રસરી ગઈ. પેલા યુવાને એક ઊંંડો કશ ખેંચ્યો અને 'તમે પીશો કે નહીં તે પૂછ્યા વિના જ કલ્યાણી સામે તે સિગારેટ ધરી દીધી. કલ્યાણી થોડું મલકી અને તેણે સિગારેટ હાથમાં લઈ એક કશ ખેંચ્યો, 'વાઉ... ઓસમ...પ્યોર હિમાલયન!' આંખો બંધ કરી ગાંજાના કશને મહેસૂસ કરતાં તે બોલી.