ત્યાર પછી ગામના નારી સમુદાયમાં બાવાના કામ માટે મમતા પ્રગટી નીકળી. અરધા ગામનો એ પનિહાર ને બ્રાહ્મણ વાણિયા, રજપૂત, કોળી સુતાર, કુંભાર, દરજી જે બાઈ નીકળે એ બાવાજીને ત્યાં ઘડો ઠાલવતી જાય. પહેલાં બાવાજી અધરાત સુધી પાણી સારતા. હવે પાણી ભરવામાંથી એમને નિરાંત વળી. કુંભારો રસ્તે જતાં એક બે છાલડાં માટી નાખતા જાય ! ભઠ્ઠાવાળા થોડી ઈંટો મંદિરની જમીનમાં મૂકતા જાય. બેચાર જણા બાવાજીને મદદ કરવા વહેલા આવે ! એક ગોકળી આવીને મંદિરનાં આંગણામાં બકરી બાંધી ગયો. બાવાને નિરાંત વળી એટલે રોજ રાતે એકલા પડે ત્યારે એકલા બેસીને આવડે એવાં ભજન, આવડે એવા રાગે ગાવા બેઠા ને ધીમે ધીમે બાવાજીનો સાથ વધવા માંડ્યો.