મુસ્લિમ સંગઠનોને બાબરી મસ્જિદ જ્યાં ઊભી હતી ત્યાં જ ઊભી કરવી છે તેથી તેમને પણ કશું ઓછું ખપતું નથી. મદનીએ ભલે એવો મમરો મૂક્યો કે ઈસ્લામમાં બીજે ઠેકાણે મસ્જિદ લઈ જવાની છૂટ છે પણ તેમની વાત સાથે બાબરી મસ્જિદ આંદોલન સાથે સંકળાયેલા મુસ્લિમોમાંથી કેટલા સહમત થાય એ સવાલ મોટો છે. રવિશંકરે જેમને નોંતરેલા એ લોકોએ પણ સાગમટે આ વાત કરી હોત તો ભરોસો બેસે કે મુસ્લિમો મસ્જિદ બીજે ખસેડવા તૈયાર થશે પણ બીજા બધા આ મામલે ચૂપ છે. આ સંજોગોમાં ઈસ્લામના સિદ્ધાંતો ગમે તે હોય પણ મુસ્લિમો તેને માટે તૈયાર થાય તેવી શક્યતા ઓછી ને અદાલતની બહાર સમાધાન શક્ય જ નથી. બીજું એ કે આ મામલે હિંદુ ને મુસ્લિમ બંને પક્ષકારો એકદમ અક્કડ વલણ અપનાવીને બેઠા છે એ એકમાત્ર તકલીફ નથી. આ વિવાદમાં પક્ષકારો તો બહુ ઓછા છે પણ જેમના સ્વાર્થ આ વિવાદ સાથે સંકળાયેલા છે એવા ઢગલો લોકો આ વિવાદમાં ઘૂસેલા છે. એ બધાને ખુશ કરી શકાય એમ જ નથી. શરૂઆતમાં આ મામલો અયોધ્યા પૂરતો મર્યાદિત હતો ત્યારે સમાધાનના પ્રયાસો કદાચ સફળ થયા હોત પણ હવે આ મુદ્દો રાષ્ટ્રીય બની ગયો છે. હિન્દુવાદી સંગઠનોથી માંડીને કટ્ટરવાદી મુસ્લિમો સુધીના બહુ બધા લોકોની દુકાન આ મુદ્દા પર જ ચાલે છે. તેના કારણે એ લોકો કોર્ટ બહાર સમાધાન કરી લે એ શક્ય જ નથી. જે પણ અદાલત બહાર સમાધાન કરવા તૈયાર થાય એ પોતાની કોમમાં અળખામણો થાય તેથી કોઈ એ જોખમ લેવા પણ તૈયાર ના થાય. આ સંજોગોમાં અદાલત બહાર સમાધાનની વાતમાં દમ નથી.