‘બિપતિકાલ કર સતગુન નેહા, શ્રુતિ કહ સંત મિત્ર ગુન એહા.’ (દુ:ખમાં પણ સાથ આપે તે મિત્રનો ગુણ છે. મિત્રતા તો એક રેશમી ઋણાનુંબંધ છે. એક ઉત્તમ અનુભવ છે. મૈત્રી એ તો શીતળ-મધુર છાંયડો છે)- સંત તુલસીદાસની આ પંક્તિ જાણે બન્નેની મિત્રતામાં ચરિતાર્થ થતી હોય તેમ જ્યારે બન્નેને પુછ્યું કે, ક્યારેક એકબીજાથી મન-દુઃખ થયા છે ખરા ત્યારે બન્ને સાથે જ કહ્યું કે, સ્વભાવ બન્નેના થોડા અલગ છે પરંતુ જતુ કરવાની ભાવના હોવાથી એવો એકેય પ્રસંગ પણ બન્યો નથી કે કહી શકાય. વળી એકાબીજાની એવી વાત પણ યાદ જ નથી રાખતા કે કટુતા આવે.