ટૂંકમાં, વાતનો સાર એ છે કે, રિઝર્વ બેંકે પોતાના અનામત ભંડોળમાંથી સરકારની કડકી દૂર કરવા ઝાઝા ઉદારમતવાદી થવાની જરૂરિયાત નથી. ખાસ કરીને આઈએલ એન્ડ એફએસના ફિયાસ્કા બાદ, નીરવ મોદીકાંડ બાદ ડિફોલ્ટરો પર વિશ્વાસ શી રીતે થઈ શકે? અરુણ જેટલી પરોક્ષ રીતે રિઝર્વ બેંકનું કાંડું આમળી રહ્યા છે. સરકાર હવે રેગ્યુલેટરની ભૂમિકામાં આવીને રિઝર્વ બેંકની પાંખો કાપી રહી છે. રિઝર્વ બેંકની સમાંતર ફાયનાન્સિયલ ટેકનોલોજી અને ડિજિટલ પેમેન્ટ માટે નવી ઓથોરિટી ઊભી કરીને રિઝર્વ બેંકનું કદ ઘટાડવાની વાત ચાલી રહી છે. ૧૧ બેંકોને ધિરાણની સત્તા પુન: આપવા દબાણ થઈ રહ્યું છે. પબ્લિક સેક્ટર બેંકો પર આરબીઆઈનો કંટ્રોલ ઘટે તે દિશામાં પ્રયત્નો ચાલી રહ્યા છે અને આરબીઆઈના અનામત ભંડોળમાંથી મહત્તમ રૂપિયા જેટલી પડાવવા માગે છે ત્યારે દેશના અર્થતંત્રના હિતમાં આ લડાઈ વાજબી નથી. કમનસીબી એ છે કે, રાજકારણીઓની ટૂંકી દૃષ્ટિ આવનારી ચૂંટણી તરફ હોય છે જ્યારે રિઝર્વ બેંક આવનારી પેઢીનું ધ્યાન રાખવા કટિબદ્ધ છે. આ નીતિમત્તાની લડાઈમાં જે જીતશે એના આધારે ભારતનું ભાવિ નક્કી થશે. .