શીલાભાભી શરમાઈને કહે, “તમે પણ શું જયુબેન!” પછી, કહે, “જયુબેન, મારું કહેવાય એવું અહીં કોઈ નથી. મારા મા-બાપુની ઉંમર થઇ ગઈ છે. હું એમનું એક જ સંતાન છું. હું જે તમને જે કહી રહી છું, તે, મારા સમ કોઈને નહીં કહેતાં. એ, મારા વર, મને ફોર્સ કરી રહ્યા છે કે અમે કાલે માથેરાન બે દિવસ માટે એમના મિત્ર સાથે જઈએ. એમના મિત્ર પરણેલા નથી, અને,…..!” શીલાભાભીનું મોઢું લાલલાલ થઈ ગયું, હું ચૂપચાપ હતી અને સાચે જ, ત્રેવીસ વરસની હું સમજી નહોતી શકતી કે શું બોલું! શીલાભાભીએ ગળું ખંખેર્યું, અને મારો હાથ પકડ્યો અને કહ્યું, “મારા પતિ મને એની સાથે રાત ગુજારવાનું કહી રહ્યા છે….!” અને એમણે રડવા માંડ્યું. મેં બુધ્ધુની જેમ કહ્યું, ”પણ કેમ, ફોર્સ કરી રહ્યા છે? શું એ મિત્ર એમના બિઝનેસ કલીગ છે કે જેમના થકી એમને ફાયદો થવાનો છે? અને જો તમે નહીં જાવ તો શું કરી લેશે?” શીલાભાભી બોલ્યાં, “જો નહીં કરું તો એ મને ગોંડલ, મારા પિયેર પાછી મોકલી દેશે. મારા મા-બાપને મોટી ઉંમરે હું જન્મી હતી. મને પાછી મોકલશે તો ગોંડલમાં એમની આબરૂના ધજાગરા થશે!” મેં પૂછ્યું, “તમને પિયેર પાછા મોકલવા માટે તમારા વરને કઈંક તો રીઝન આપવું પડશે જ! એવું થોડું કહેશે કે એમણે, તમને, એમના મિત્ર સાથે રાતના રહેવાનું કહ્યું અને તમે ના પાડી એટલે પાછા મોકલી આપ્યા!” શીલાભાભી ધ્રુસકાં ભરતાં કહે, “અમે ગયા મહિને ઉદેપુર ગયાં હતાં. એક દિવસ અમે શ્રીનાથજી જવાના હતાં ત્યારે મુંબઈથી એમના કોઈ ફોરેનના ઘરાક આવ્યા હતા. શ્રીનાથજીથી ઉદેપુર પાછા આવીને એ અને એમના ઘરાક, હોટલની અમારી રૂમમાં ડ્રીન્ક્સ લેતાં હતાં. બેઉએ મને પરાણે વ્હીસ્કી પીવડાવી. પહેલાં મેં કદી આલ્કોહોલવાળા ડ્રીન્ક્સ લીધાં નહોતાં. પછી એમણે મ્યુઝિક મૂક્યું. મને તો ભાન જ ન હતું અને એમણે એ કસ્ટમર સાથે ડાન્સ કરતાં, મારા ફોટા પાડી લીધા! હવે મને બ્લેક્મેલ કરી, આ હીણું કામ કરવાનું કહે છે! એ કહે છે કે આ ફોટા બધાને તારું કેરેકટર ખરાબ છે એ બતાવવા માટે પૂરતા છે!” અને ફરી શીલાભાભીએ રડવા માંડ્યું. મારા જુવાનીના ગુસ્સામાં અને “સમાજકો બદલ ડાલો”નું જોશ ભળી ગયું અને મેં કહ્યું, “ભાઈ આટલા બદલાઈ કેમ ગયા? પાંચ વરસના પરણિત જીવન પછી ઓચિંતું આવું કેમ કરે છે? હું સમજું છું કે તમારા માટે છૂટાછેડા લેવા કે પાછા જવાના ઓપશન નથી અને આવા ફોટા એમની પાસે હોવાથી, એમના માતા-પિતાને પણ કહેવાનો સવાલ નથી આવતો તો આમ રડીને બેઠા રહેશો અને એમના જુલમ સહેતા રહેશો? કઈંક તો કરવું પડશેને ભાભી? એક વાત મને હજી નથી સમજાતી ભાભી કે, તમારા પતિ આવું કેમ કરે છે?” એમના ડૂસકાં હજુ ચાલુ હતાં. “અમને પાંચ વરસથી બાળક નથી. એમને કોઈનું બાળક દત્તક નથી લેવું. એમને પોતે ખૂબ જ હેન્ડસમ છે એનું ગુમાન છે અને બાળક દત્તક લેતાં એમના અભિમાનને ઠેસ લાગે છે.” મારાથી વચ્ચે બોલાઈ જવાયું, “પણ આ રીતે તમને દૂણવાના? આવું એ શા માટે કરી રહ્યા છે?” શીલાભાભીનો બંધ તૂટી ગયો, એકી શ્વાસે એ બોલી ગયાં, “કારણ કે એ નપુંસક છે. પાંચ વરસથી હું બળી રહી છું, મારું અંગેઅંગ બળી રહ્યું છે! હું તો આમ સાવ કુંવારી રહીને પણ ખુશ રહી લઈશ. પણ આમ કોઈની પણ સાથે..? ઓ મા, રે … !” શીલાભાભી મારા હાથમાં ઢગલો થઈને પડ્યા. મને ખબર જ ન પડી કે મારી આંખોમાંથી ક્યારે આંસુ વહેવા માંડ્યાં!