નાંદો ભલો છે, ભોળો પણ છે. વન વગડાના ઉછેર જેવી તુલસીની મનોવ્યથાએ એને એવી અકળામણ આપી કે જાણે તુલસી જ સ્વયં આકાશ હોય એમ, તુલસીની મનોવ્યથા એની પણ મૂંઝવણ બની ગઈ. જેના કુળમાં પવિત્રતા છે. લાલન પાલનમાં સ્નેહની સરવાણી છે. લજ્જા છે, મર્યાદા છે, મલાજો અને સંબંધોની સામે આદરભાવની સરવાણી પણ છે. છતાં તેની કદર નથી થઇ. બદલામાં મળ્યા.. અનેક ઝંઝાવાતો! એનો મલાજો જાણે શ્રાપ હોય તેમ અનેક ઠોકરો ખાધી. છતાં તુલસીના ગુણધર્મને જાળવવા માટે એણે અનેક પરિબળોનો સામનો કર્યો છે. આ બધું જ્યારે નાંદોએ જાણ્યું ત્યારે એના હૈયામાં જાણે એક ભૂકંપ આવી ગયો. સૌભાગ્યના સેંથાના ઉમંગવાળીએ મળેલી અનેક અનુભૂતિ સામે એને ચપટી સહાનુભૂતિની ખોટ હતી. એનો સેંથો માત્ર શરીરનો શણગાર બની રહે, અને ચાંદલો માત્ર કપાળ શોભાવવાનું સાધન બની જાય એમાં એનો આનંદ ન હતો. છતાં તુલસીના જીવનમાં સેંથો માત્ર શણગાર હતો. કોઈ સરસ મઝાના કુંડામાં છોડની માફક આળપંપાળ વાળા હાથે ઉછેર થવાનું એના નશીબમાં ન હતું.