આ ફિલ્મ એક ચીકણા પ્રોફેસર જેવા આશુતોષ ગોવારીકરની છે. એટલે તેમણે સિંધુ ખીણની એ સંસ્કૃતિ પડદા પર સરસ દેખાય એનું સારુંએવું ધ્યાન રાખ્યું છે. શરૂઆતમાં જ જ્યારે સ્ક્રીન પર વાર્તાનો સમયગાળો દર્શાવતી સાલ ૨૦૧૬ દેખાય અને પછી હળવેકથી એની પાછળ ગ્ઘ્ યાનિ કિ બિફોર ક્રાઇસ્ટ, ગુજરાતીમાં બોલે તો ઈસવી સન પૂર્વે લખાયેલું આવે એટલે આપણા હોઠના ખૂણેથી હળવા સ્મિત સાથે બહોત અચ્છે નીકળી જાય. હૃતિક રોશનનું પાત્ર કેવું બહાદુર છે એવું સ્થાપિત કરતી મગરમચ્છ સાથેની દિલધડક ફાઇટથી શરૂ કરીને આપણા આર્યનો અને પ્રોફેસર ગોવારીકરની ચીકાશનો સિલસિલો ચાલુ રહે છે. શરૂઆતમાં એ અરસાના ગામલોકો કોઈ અજાણી પ્રાચીન ભાષામાં બોલે છે, પણ હળવેકથી હોઠ પર કૅમેરા ફોકસ કરીને આપણને સમજાય એવી ભાષા પ્લે કરી દે છે. અગેઇન ગુડ. આપણે માત્ર ઇતિહાસનાં પાઠuપુસ્તકોમાં બ્લૅક ઍન્ડ વાઇટ ઇમેજ તરીકે જ જોયું હોય એવા નગરમાં ભારે ઝીણવટથી જીવ ફૂંકવામાં આવ્યો છે. એકદમ ડીટેલમાં કરવામાં આવેલી નગરરચના, ઈંટોનું ચણતર, પૈસાદારોનું અપર સિટી-ગરીબોનું લોઅર સિટી, ચકમકના પથ્થર અફળાવીને પ્રગટાવવામાં આવતો અગ્નિ, વેપાર માટેની બાર્ટર સિસ્ટમ, નગારું વગાડીને પ્રહર બદલાયાની કરવામાં આવતી જાહેરાત, એ વખતનાં ચિહ્નો, મુદ્રાઓ, બજારમાં વેચાતાં શિંગડાં, દંતશૂળ, હાર્પ, માટીનાં રમકડાં, ત્યારની સમકાલીન સંસ્કૃતિઓ જેવી કે હડપ્પા, આપણે ત્યાંની ધોળાવીરા, લોથલ વગેરેના ઉલ્લેખો વગેરે બધું જ મળીને આપણને જાણે અંકે ૪૦૩૨ વર્ષ પહેલાંના ટાઇમ-ટ્રાવેલ પર લઈ જાય છે.