એ દરમ્યાન ફોન પર નવા ઑર્ડર નોંધવાનું ચાલુ હોય. વિના સંકોચે એ કહે છે કે મને હરવા ફરવાનો શોખ છે અને એ શોખ હું મારા કમાયેલા પૈસામાંથી પૂરો કરું છું, એની મને ખુશી છે.આટલું વાંચીને તમે કદાચ કહેશો કે આવી મહેનત કરનારી બીજી અનેક સ્ત્રીઓ હોય છે. દેશની અસંખ્ય સાવ ગરીબ કહેવાય એવી સ્ત્રીઓએ પણ ઘરમાં ખાખરા પાપડ વણીને, વેચીને ઘર ચલાવ્યું છે, પોતાનાં સંતાનોને ઉચ્ચ કેળવણી આપી છે. વાત સાચી છે, પણ અહીં બીજા લોકોના રિએક્શન્સની વાત કરવી છે. સાવ ગરીબ સ્ત્રીઓ જીવનનિર્વાહ માટે કામ કરતી હોય ત્યારે લોકો એના પ્રત્યે સહાનુભૂતિ દાખવે, પણ મિડલ ક્લાસ ગૃહિણી આવું મહેનતનું કામ કરે ત્યારે કોઈવાર વિચિત્ર ગણાતા પ્રતિભાવ આવે. રેખાના પાર વિનાના મિત્રો છે અને એમાંથી મોટાભાગના શ્રીમંત કહેવાય એ વર્ગના છે. એમાંથી એક જણે વાતવાતમાં ટિપ્પણ કરી લીધી કે, ‘રેખા, કંઈ નહીં ને તેં હવે ખાખરા વેચવાનું શરૂ કર્યું?’ સહેજ પણ ખચકાયા વિના રેખાએ સ્પષ્ટ શબ્દોમાં કહી દીધું, ‘હા, કોઈ ડાયમંડ વેચે તો કોઈ ખાખરા.’