‘અરે પેલું યુ ટયુબ પર ગોડ્સ આઈઝ-’ એ અડધું ડગલું મારાથી નજીક આવી ગયો હોય તેવો મને ભાસ થયો. ‘એટલે ?’ મેં નછૂટકે સહેજ કંટાળાથી પૂછયું. વર્ષો જૂના મિત્ર સામે આવો કંટાળો વ્યકત કરવાનું પાછું સ્વીકૃત હોય છે. આસપાસ અંધારા અને અજવાળાની પાર્ટી ચાલી રહી હતી. દિવસે જુદા દેખાતા માણસો રાતની લાઈટોમાં જુદા દેખાઈ રહ્યા હતા. ધીમા મ્યુઝિક સાથે જાણે કલ્પના પ્રદેશમાં કોઈ ગુપ્ત પ્રજાપતિના લોકોના કોઈ અપાર્થિવ મિલન સમારંભ જેવું. મારે આમ માણસોને જુદા માહોલમાં બદલાતા ખૂલતા બંધ થતા જોવા હતા. કોઈ એક વ્યક્તિની સાથે આખી સાંજ ફરજિયાત સંવાદમાં ગાળવાના મૂડમાં હું નહોતો. મોહિત સાથે તો નહીં જ. આવા પ્રસંગોએ હું કંઈ વિચિત્ર રીતે જાત સાથે જોડાઈ શકતો. ખાણીપીણી મોજમસ્તી મશ્કરીની વચ્ચે બધાની દૂર એકાંતમાં સરી પડવાનો ભાવ અનુભવતો.