પરંતુ જો માતાપિતામાં એવો ભાવ કેળવાય કે પોતાના પુત્ર માટે એક પત્ની નથી લાવ્યા, પોતાના માટે પુત્રવધુ નથી લાવ્યા પણ એક માતાપિતાની દીકરીને ઘરે લાવ્યા છે, જે પ્રકારે પિયરમાં તેના માતાપિતા તેનું જતન કરતાં હતાં તેવું જતન કરવાની ફરજ હવે સાસુસસરાનો સંબંધ ભૂલી માતાપિતા જેવો વ્યવહાર કરી પોતાની દીકરીના જેવો અને જેટલો પ્રેમ આપવાનો છે. તેણીની સુરક્ષા અને શીલની જાણવણી ફરજ હવે ઘરના તમામ સભ્યોની થઈ જાય છે. પુત્રવધુને પુરા પ્રેમથી વાત્સલ્યથી, લાગણીથી આવકારવાની છે. સ્નેહથી અને હેતથી સાચવી લેવાની છે. સંસ્કારી કુટુંબમાં ઉછરેલી, વિનયી, વિવેકી, સંસ્કારી, કહ્યાગરી દીકરી વીસ એકવીસ વર્ષ માતાપિતાનો સહારે ઉછરેલી, ભાઈ બહેનના નિર્દોષ પ્રેમને છોડીને આવેલી વહુને અહંકાર અને આધિપત્ય જમાવવાના અધિકારને અવગણી તેના આગમનને વધાવી લેવાનું છે. માળી જેમ તાજા અંકુરને પ્રેમથી જાળવી લે છે, તાજા જન્મેલા બાળક પર માતા જેમ લાડથી હેત વરસાવતી રહે છે, તેમ વહુને પણ સાચવી લેવાની છે સંભાળી લેવાની છે. નવવધુને કદાચ કબાટની ચાવી સાથે લેવાદેવા નથી, હરવા ફરવા માટે કાર કે બાઈક વિના ચાલી જશે, રહેવા માટે સ્વતંત્ર બગલો કે ફલેટ ન હોયતો પણ નાનકડા ઘરમાં પોતાનો સમાવેશ કરી લેશે. પણ સાસરે જો પરિવારનો પ્રેમ ન મળે, દિલમાં લાગણી ન જણાય, ઘરમાં તો પુત્રવધુ તરીકે જોકે સ્થાન તો આપી દીધું પણ હૃદયમાં જો ‘દીકરી’નું સ્થાન ન આપ્યું હોય તો, મનમાં પુત્રવધુ માટે પુત્રી જેવો ભાવ ન કેળવાય તો પરિવારમાં વહુને ઓતપ્રોત થઈ એકબીજા સાથે ભળવું કઠીન થઈ જતું હોય છે.