આગમનના થોડા દિવસો પછી કામ લેવાની શરૃઆત થઈ. નાળિયેરો છોલવાં, ફોડવાં, પાણી પીપડામાં ભરવું, કાચલીને ખમણવી, કોપરાના કટકા કરવા. ર૦૦ કેદી ત્યાં હાજર હતા. એક મહિનો સાવરકરે આ કામ કર્યું. હાથ લોહીલુહાણ થાય પણ કામ અટકાવવાની મનાઈ. પછી કાથી કૂટવાનું કામ સોંપાયું. મોટાભાઈને ઘાણીની સજા હતી તેમાં આધાશીશી અને મરડો થઈ ગયા. ભૂપેન્દ્રનાથ બેનરજીએ લખેલાં સ્મરણોમાં તેની વિગતો છે ઃ