બસ ક્ષણ વારમાં તો ત્રિદીપરાયની આંખ ખુલી જાય છે. તેઓ ઝબકી જાગી ગયા બાદ તેમને ઊંઘ આવતી નથી અને સૂર્યોદય થવાની રાહ જુએ છે. ત્યારબાદ જ્યારે સૂર્યોદય થાય છે ત્યારે તરત જ એ ડ્રાઈવરને બોલાવે છે અને તેને પૂછે છે કે અહીં કોઈ સરકારી કચેરી છે? ત્યારે આ ડ્રાઈવર પણ અવાક્ થઈ જાય છે કે આટલી વહેલી સવારે તમારે સરકારી કચેરી જઈને શું કામ છે? એટલે તેમણે ડ્રાઈવરને વહેલી સવારની વાત કરી. બન્ને જણ એ સરકારી કચેરી પાસે પહોંચે છે. ત્યાં ખાટલા નાખી વડીલો બેઠા હોય છે એટલે એ ડ્રાઈવર તેમને પૂછે છે કે અહીં કોઈ કૂવો હતો? તેમાંના એક વડીલ હતા તેમણે કહ્યું કે અહીં જ એક કૂવો હતો. બપોર સુધીમાં ડ્રાઈવર એ સ્થાન ખોદાવાની તૈયારી કરે છે. લગભગ ૧૨ ફૂટ ઊંડાણથી ખોદાયું હશે ત્યારે અચાનક અવાજ આવ્યો. એક ચરુ મળી આવ્યો. જેમાં સુવર્ણના સિક્કા અને એક હાર હતો. જેની વાત ત્રિદીપરાયના દાદા કરતાં હતાં કે તારી દાદી પાસે એક મોટો હાર હતો. જે દર વર્ષે માતાજીને ચઢાવવામાં આવતો હતો. પછી ત્રિદીપરાયે તે કૂવો તો ખોદાવ્યો, પરંતુ ગામમાં પાણીની પરબ, એક શાળા અને આરોગ્ય કેન્દ્ર બનાવ્યું. જેનાથી ગામનાં લોકોએ બહાર ગામ ન જવું પડે.