ઊઠતા-બેસતા, ઊંઘતા-જાગતા – બસ એ જ પ્રેમીનો વિચાર આવ્યા કરે છે. આ અવસ્થા માટે પણ એક રસાયણ જવાબદાર છે. વિજ્ઞાની રોબર્ટ ફેયરના મતે મનુષ્યના શરીરમાં ઉપસ્થિત ન્યૂરોકેમિકલ ફીનાવલ ઇથાઇલ એસિન નામનું રસાયણ ભાગ ભજવે છે. આ રસાયણને કારણે પ્રેમીને તેની પ્રેમિકા અને પ્રેમિકાને તેનો પ્રેમી દુનિયાની સૌથી ખૂબસૂરત વ્યક્તિ લાગે છે. સામેના પાત્રમાં રહેલા અવગુણમાં પણ તેને ગુણ દેખાય છે અથવા તેના અવગુણને પણ તે નજરઅંદાજ કરી લે છે. જેમ-જેમ મનુષ્ય પ્રેમમાં ડૂબતો જાય છે તેમ-તેમ તેના શરીરમાં રસાયણોની માત્રામાં વધારો થતો રહે છે. જોકે, આ રસાયણોની ઉત્પન્ન થવાની અને વધવાની પણ એક નિશ્ચિત મર્યાદા છે. આ ક્રિયા વધુમાં વધુ ચાર-પાંચ વર્ષો સુધી ચાલે છે. ત્યાર બાદ તેનો પ્રભાવ શરીર પર ઓછો થતો જાય છે.