પુનરુજ્જીવનમાં, મહેલોની સજાવટ ખૂબ વૈભવી અને ભવ્ય હતી શાસ્ત્રીય શૈલીના આર્કિટેક્ટ્સ અને ડિઝાઇનરોને કેટલાક મુખ્ય ક્ષેત્રોમાં વિભાજીત કરવામાં આવે છે: બર્રોકો (વક્ર સ્વરૂપ, કમાનો, સાગોળ ઢળાઈ, કોતરણી, સોનાનો ઢોળ, ઇનલે, એમ્બોઝીંગ અને અન્ય સુશોભન તત્વો); રોકોકો (તે ઉત્કૃષ્ટ વૈભવી શણગાર, ખાસ હૂંફ, મનોહર પેનલ્સ અને પેઇન્ટિંગ, કાંસાના ઉત્પાદનો, ફૂલો અને અન્ય સુશોભન તત્ત્વોથી સમૃદ્ધ છે); ક્લાસિકિઝમ (શાસ્ત્રીય શૈલીના સર્વોચ્ચ ગણવામાં આવે છે), તે ગૌરવપૂર્ણ સદ્ભાવના, સીધી રેખાઓ, સપ્રમાણતા સ્વરૂપો, સંવાદિતા અને સુશોભન તત્વોની વિપુલતા, તેમની લાકડા, કુદરતી પથ્થરો, રેશમ અને વેલરથી અલગ પડે છે).