હાથસાળ કાપડ વણાટ એ ગૃહઉદ્યોગ હોવાના કારણે અહીં કામના નિશ્ચિત કલાકોનો કોઈ સવાલ જ ન હતો. ઉપરોક્ત કાવ્ય મુજબ આ બિચારા માણસોને પોતાની હાથસાળ ઉપર વહેલી સવારથી મોડી રાત સુધી કામ કરવું પડતું હતું. મારા વાચકો અને ખાસ કરીને વિદેશમાં સ્થાયી થએલાઓ સમજી શકશે કે તેમના સખત પરિશ્રમના વૈતરા પાછળ વધારે કમાણી કરવાનો કોઈ લોભ ન હતો, પણ તેમ કરવા માટેની તેમના ઉપર ફરજ પડતી હતી કે જેથી ખૂબ જ પાતળા નફા અને અપૂરતી મજૂરી સામે પોતાની જાતને ટકાવી રાખી શકે.