પછાતના મંનમા એવુ તો ભુસુ ભરાવી દીધેલુ કે તમારા ગયા જન્મના પાપો હતા મટે આ  આવો જન્મ મળેલ છે , એટલે તે કાઇ બીજુ વિચારી જ શકે  નહી,આવી તો  ગોઠવણી  કરી,સ્ત્રીઓ ને માસિક આવે તે કુદરતી છે, તેને તે દરમીયાન ઘરના એક ખુણામા સુન મુન બેસી રહેવાનુ તેનાથી રસોઈ થાય જ નહી, ઘરમા પણ  તેની સાથે ભંગી જેવો વ્યવહાર આ કેવી પરિસ્થિતીનુ  નિર્માણ  કર્યુ જોવો તો ખરા તેને મોક્ષનો અધિકાર નહી, તે શાસ્ત્ર પણ વાચી શકે નહી ,મંદિરના ગર્ભમા જઇ શકે નહી  આ બધામા જેતે વખતના પુરોહિતોનો હાથ હતો,અને અજ્ઞાની ત્યાગીઓનુ આ કરતુત છે, બીજુ કશુ નથી આ બધામા એક ટકાના સોમા ભાગે પણ સત્યનો  અંશ નથી કે આવો કોઇ પરમાત્માનો આદેશ નથી કે કોઇ પરમ જ્ઞાની માણસે કહ્યુ પણ નથી,મુર્તિમા કોઇનો વાસ નથી તે માત્ર ધડેલો પથરો જ છે, તેનાથી વિશેષ કાઇ નહી  આ બધા જ પુરોહિતો જ્યા  નબળા પડ્યા ત્યા ત્યાગીઓ અને ધર્માત્માઓ કથાકારો ઉતરી પડ્યા છે, આ બધાજ અજ્ઞાનમા  સ્થિર હોય છે, તે પુરોહિતોને ઠોકર મારે તેવા આ બધા  સવાયા  છે, તેઓના તુતને  કોઇ પણ પહોચી શકે તેમ નથી, તેને કોણ પહોચશે તે કહેવુ જ  મુશ્કેલ છે,દરેક માણસે આત્મસ્થ અને હ્રદયસ્થ થઈંને   એટલુ શુધ્ધ મન અને બુદ્ધિથી  જાણી  લેવા જેવુ સત્ય એ છે કે સુખ દુખ એ બહારનુ  કોઇ જ કારણ નથી, કોઇ કોઇને સુખીકે દુખી આ જગતમા કોઇ કરી શકનાર નથી, પરમાત્મા પણ તેમા હાથ  નાખતા જ નથી,જે કાઇ સુખ દુખ છે, તે આપણા પોતાના ચિત્તની અવસ્થાનુ પરીણામ છે,જો આપણુ ચિત્ત શુદ્ધ સ્થિર હશે અને આપણે આપણી  પરમ ચેતનામા જાગૃતતા પુર્વક  સ્થિર થઇંને આ સંસારમા વર્તન વ્યવ્હાર અને આચરણ  આપણા આત્મિક સત્યને સાથે રાખીને જ કરતા  હઇશુ અને જીવનમા સમતા સમત્વ અને સ્થિત પ્રજ્ઞમા જો સ્થિર હઇશુ તો આ જીવનમાતો  દુખનો ચિંતાનો તનાવનો કે ઉદ્વેગનો  અનુભવ થશે જ નહી પણ આવતા જન્મમા  તેનો લાભ મળશે જ આવી કોઇ ગેરંટી તમોને કોઇ ધાર્મિક સ્થળે આંટા મારતા પથરાઓને પગે પડતા કે કોઇ ધર્માત્મા તરફથી મળનાર  નથી ત્યાતો તમો ખરપાવ છો, અને મળે છે, ચિંતા તનાવ અને ઉદ્વેગ યુક્ત જીવન  આ સિવાય કાઇ જ મળતુ જ  નથી, ઉલટાના દંભ અને અહંકારમા સ્થિર થાવ છો  જેથી  મળે છે, દ્વિ અર્થી  જીવવાની  પધ્ધતિ જેથી  તનાવ  સિવાય કાઇ જ હાથમા આવતુ નથી, જરા શાંત અને શુધ્ધ થઈ  રાગ અને દ્વેષ છોડીને શુધ્ધ અને સ્થિર ચિત્તે વિચારો, તો જરુર સમજાશે કે કહેવાતા ત્યાગીઓ એ ખરેખર ત્યાગીઓ નથી, પણ મહા ભોગીઓ  છે,તે પૈસો,પ્રતીષ્ઠા પદ પ્રચાર અને પ્રપંચના દાસ હોય છે, અને તેની પાછળ ગાંડા છે, અને મારો જ ધર્મ ઉત્તમ એવા સંકુચિત ભાવમા સ્થિર છે બીજાનુ  વિચારવા જ  માગતા નથી એટલે મોટા કટ્ટર પંથીઓ છે, અને મોટુ અજ્ઞાનનુ  ઝાળુ તેના મનમા ધરબાઇ ગયેલુ હોય છે એટ્‌લે આત્મજ્ઞાન તો હોતુ નથી, પોપટિયા માહીતીનુ કેંદ્ર હોય છે જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરવા આંતરિક સાધના કરવી  જોઇએ જેમા ધ્યાન  ઉત્તમ સાધન છે, તેમા પણ  વિપશ્યના ધ્યાન દ્વારા સહેલાઇથી પ્રજ્ઞા સુધી પહોચી શકાય છે,  આમ આ લોકો એટલા સંકુચિત હોય છે કે બીજા વિચારો સમજવા કે જાણવા પણ માનતા નથી, અમારુ જ સત્ય તેજ સાચુ સત્ય સત્ય બીજાનુ સત્ય એ સત્ય હોઇ શકે જ નહી એમ માનનારી  આ આખી  કોમ છે, જેથી ધણુ મોટુ નુકસાન થયુ છે,  થઇ રહ્યુ છે, અને થનાર છે, દરરોજ  સાવજ  નિર્દોષ  માણસો મરે છે, તે આ આખી કોમનુ જ પરીણામ છે.