એક પ્રસંગ ટાંકવાનું મન થાય છે. ધરતીકી શાન, તું હૈ મનુકી સંતાન, તેરી મુઠ્ઠીયોંમે બંધ તૂફાન હૈ રે.. ૧૯૫૪ ની સાલનું આ ફિલ્મી ગીત..એક સરકારી સમારંભના આરંભે રજુ થાય પછી તે સમારંભ ચાલુ થાય એવું આયોજન હતું. આ ગીત રજુ કરનાર ગૃપ બહારગામથી આવે તેમ હતું ને તેમનું આવવા-જવાનું ભાડુ જ બહુ થાય તેમ હતુ. સરકારી નાણા આપણા ખિસ્સામાંથી એક એક પાઇ જતી હોય એવા જતનથી વાપરવા- એવો નાણાંકિય ઔચિત્યનો સિધ્ધાંત નોકરીમાં દાખલ થતાં જ બધાને શીખવાડવામાં આવે છે. તે ન્યાયે અમદાવાદમાં ક્યાં કલાકારોની કમી છે? કોઇકને શોધી કાઢવાનું નક્કી થયું. કિરીટભાઇ ઠક્કર તે માટે મળી આવ્યા. સસ્તાની શોધનો કદાચ તેમને અણસાર આવી ગયો હતો. તેમણે કહ્યું સામાન્ય રીતે આવી રીતે અમે જતા નથી, પણ કોઇકનું માન રાખવા આવી ગયા છીએ. કિરીટભાઇનો રોલ એ હતો સંગીત સાથે સંબંધ ધરાવતા ના હોય તેવા સરકારી કર્મચારીઓ(મારી સાથીઓ)ને આ ગીત ગાતા શીખવાડવાનું હતું. અને સાજીંદા તેમના, એ રીતે, આ ગીત સસ્તું કરવામાં કામ કરવાનું હતુ. પછી એ ગીત સમારંભના આરંભે લાઇવ રજુ થાય તેવું આયોજન હતું. કિરીટભાઇને એ ગીત મેં કોમ્પ્યુટરની મદદથી સંભળાવ્યું અને ગાયકો (સરકારી કર્મચારીઓ) સોંપ્યા. કિરીટભાઇએ માત્ર એક જ વાર આ ગીત સાંભળી લીધું. અને કી-બોર્ડ પર તેમણે જે રીતે સૂર પકડી લીધેલા..કે ના પૂછો વાત. હું તો તેમને વાયોલિન વાદક તરીકે જ જાણતો હતો પણ પછી ખાતરી થઇ ગઇ કે, અમને મળી આવેલા અચ્છા સંગીત નિર્દેશક જ છે અને અમારો સસ્તાનો પ્લાન ઉંધો નહીં પડે!! તે અદભૂત ઘટના નોકરીના વહીવટી કામમાં મદદરૂપ સાબિત થયેલી છે. તેમાં અમારી મદદ કિરીટભાઇની કલા અને સૂઝ મારફતે ભગવાને અમને કરેલી છે. પછી સ્વામિનારાયણ મંદિર, શાહીબાગ ખાતે રેકોર્ડીંગ સ્ટુડિયો સંભાળતા અમિતભાઇની કલામાં કેટલી બધી શુભેચ્છાઓ ભરેલી હોય !!