તો મેં ભજવાતી જોઈ ઈ “કર્મણેયવા…“ કહાનીના બે પાત્રો: એક મારા મોટા મામાની દીકરી તરુબેન; કે જે એક ઉમદા ગૃહિણી, માં અને દાખલાદાયક લાઇબ્રેરીયન બની યુ.એસ. સ્થિત છે; ને બીજું પાત્ર મારા નાના મામાનો દીકરો નિરુપમ, કે જેને સિત્તેરના દાયકે ગુજરાતમાં “નવનિર્માણ”નું નિર્માણ કર્યું અને આજે અમદાવાદવાસી છે. તો સાહેબ, ૧૯૬૬માં તરુબેન ને નિરુપમ ઈ બેયની મેટ્રિકની પેલી ટ્રાયલ એટલે તરુબેનના બાપ ને નિરુપમના બાપ એમ બેય ભાઉએ નક્કી કર્યું કે બેય છોકરાં પાસ થાય એટલે જૂનાગઢમાં જશન મનાવો ને ઈ વખતના રીવાજે જે કોઈ આનંદ, કે અમારી કે’ણીમાં “હરખ,” વ્યક્ત કરવા આવે એને લખલુટ કઢેલું દૂધ પાવું; કે જયારે બીજાં મા-બાપ સેક્રીનની ચાસણીના માટલાના મળમળા પાણીમાં “ખસ” કે “ગુલાબ”ના શરબતુ પાતાં.