સવારની શાળા બાદ, બપોરે મૌલવી સાહેબ મને અને ભાઈજાનને કુરાનની આયતો વંચાવતા, સમજાવતા. અને એમના જતાં જ સાંજે માસ્ટરજી સિતાર સાથે ઘરે આવી પંહોચતા. મને આયતના સુર (લ્હેકો) અને સિતારના તાર વચ્ચે કોઈ ભેદ નહોતો લાગતો. મારી માટે એ બંને સંગીત હતાં. પણ મેં અવારનવાર મૌલવી સાહેબને અબ્બાની સામે માસ્ટરજી વિષે ઓછું બોલતા સાંભળ્યા હતા, અને ક્યારેક તો તેઓ, ‘છોકરીને આટલું પ્રોત્સાહન આપવું યોગ્ય નથી !’, કહી અબ્બુને જરાક વધારે પડતા જ આકરા વેણ પણ કહી દેતાં.