સત્સંગનો ઈતિહાસ ગૌરવ સાથે નોંધ લે છેકે માંગરોળના કમળશી વાંઝા બીમાર પડેલા ત્યારે ત્રણનો કર અને ચોથા ઠાકોરશ્રી ઝીણાભાઈ; ચાર જણાએ ખાટલામા સુવારીને માંગરોળથી પંચાળાલઈ જઈને તેમની સેવા કરેલી. પરિણામે ઝીણાભાઈને એવું સૌભાગ્ય પ્રાપ્ત થયું એવું ગૌરવ મળ્યું જે સ્વયં શ્રીહરિના ભાઈ ઈચ્છારામજીને પણ નો‘તું મળ્યું. વિ.સં.૧૮૮૩માં મહાવદ દશમે જ્યારે ઝીણાભાઈ ક્ષણિક દેહનો ત્યાગ કરીને શ્રીહરિની નિત્ય સેવામાં જોડાયા ત્યારે સ્વયં મહારાજે જીવનમાં માત્ર એકવાર અને એ પણ ઝીણાભાઈની નનામીને ખંભો આપેલો.