શાસ્ત્રોમાં અશ્રદ્ધા ટાળીને શ્રદ્ધાને જન્માવવા માટે ઉપર જે કાંઈ વાત કરી છે તે ફક્ત સહાયરૂપ થાય પરંતુ મુખ્યત્વે તો સાચા અનુભવી સત્પુરુષના પ્રસંગથી જ શાસ્ત્રમાં દૃઢ શ્રદ્ધા જન્મે છે. શ્રીજીમહારાજ વચનામૃત ગ.પ્ર. ૬૬, લો. ૧૧, મ. ૧૩ વગેરેમાં કહે છે કે શાસ્ત્રોની વાતો પોતાના બુદ્ધિબળે સમજાતી નથી, પરંતુ એકાંતિક સત્પુરુષના પ્રસંગથી જ સમજાય છે. સાચા સંતમાં હેત અને આત્મબુદ્ધિથી જ શાસ્ત્રોનાં વચનોમાં અચળનિષ્ઠા અને શ્રદ્ધા પ્રગટ થાય છે. અતિ બુદ્ધિ-પ્રતિભા સંપન્ન વિવેકાનંદને રામકૃષ્ણ પરમહંસના યોગથી જ શાસ્ત્રોની ભગવાન વિષયક વાતોની દૃઢ પ્રતીતિ થઈ. એવી રીતે બ્રહ્મસ્વરૂપ યોગીજી મહારાજના અને વર્તમાનકાળે પ્રગટ બ્રહ્મસ્વરૂપ પ્રમુખસ્વામી મહારાજના યોગમાં આવતાં સામાન્ય ગામડાના મુમુક્ષુથી માંડીને દેશ-પરદેશના હજારો લાખો ભણેલા બુદ્ધિશાળીઓને આબાલવૃદ્ધ સૌ કોઈને શાસ્ત્રોનાં વચનોમાં દૃઢ શ્રદ્ધા થઈ છે. અને તે પ્રમાણે વર્તવાનો પ્રયત્ન પણ કરે છે. કેટલાય પ્રખર નાસ્તિકો પણ આસ્તિકના રાહ પર ચાલતા થયા છે તેવો આપણને સૌને પ્રત્યક્ષ અનુભવ છે. માટે શાસ્ત્રોમાં શ્રદ્ધા જન્માવનારું મુખ્ય પરિબળ તો એકાંતિક સત્પુરુષમાં અતિદૃઢ પ્રીતિ જ છે.