આમાં મૂળ તકલીફ એ છે કે વક્તા સૌ પ્રથમ તો એ વાત જ ભૂલી જાય છે કે તેણે ‘બે શબ્દો’ જ બોલવાના છે ! આપણી સામાજિક પ્રથા જ એવી છે કે સમારંભમાં ‘બે શબ્દો’ બોલવા ઊભા થયેલા વક્તાએ પણ તેના વક્તવ્યની શરૂઆત કરતાં પહેલાં લાંબુ સંબોધન કરવાનું હોય છે. હવે જો વક્તા માત્ર સાદી સીધી રીતે એવું સંબોધન કરે કે : ‘આજના આપણા સમારંભના માનનીય પ્રમુખ શ્રી ભુલાભાઈ તથા આજના આપણા અતિથિવિશેષ મુરબ્બીશ્રી બુધાલાલ તથા આજના આપણા સમારંભના ઉદ્દઘાટક માનનીય શ્રી વીરાભાઈ તથા મંચ ઉપર બિરાજમાન મહાનુભાવો અને આજના વક્તાઓ શ્રી પાટડિયાભાઈ, શ્રી વીરાણીભાઈ તથા શ્રી વાંકાણીભાઈ અને આપણી સંસ્થાના ચેરમેન ગુલાબભાઈ તથા ખજાનચીશ્રી સુંદરભાઈ તથા સભામાં બિરાજેલા અન્ય મહાનુભાવો તથા ઉત્સાહપૂર્વક આ સમારંભમાં હાજરી આપીને આજના પ્રસંગની શોભા વધારનાર ભાઈઓ તથા બહેનો…. !’ – આટલું વાંચતાં જ થાકી જવાય છે તો આપણે આવું સાંભળી શી રીતે શકતા હોઈશું !? ટૂંકમાં, આટલું સાદું સીધું સંબોધન જ એટલું લાંબુ હોય છે કે ‘બે શબ્દો’ કહેવા ઊભા થયેલા વક્તાને બાવન શબ્દો બોલવા પડે છે !