તું હતી તો ઘર ખરેખર ઘર હતું, મા ! એક મીઠું આંગણે સરવર હતું, મા ! ધોમધખતા તાપ સામે ઢાલ જેવું, એક માથે વાદળું ઝરમર હતું, મા ! સાવ ખાલીખમ હતું; પણ તું હતી તો, એમ લાગે ખોરડું પગભર હતું, મા ! યાતના વચ્ચે મલકતું ને હરખતું, એ વદન હેતાળ ને મનહર હતું, મા ! ફાયદા-નુકશાનનો હિસાબ શાનો, તારું બસ હોવાપણું સરભર હતું, મા !