એક રજકણ સૂરજ થવાને શમણે ઉગમણે જઈ ઊડે પલકમાં ઢળી પડે આથમણે  જળને  તપ્ત નજરથી  શોષી  ચહી રહે  ઘન રચવા ઝંખે  કોઈ  દિન બિંબ બનીને  સાગરને  મન વસવા  વમળ  મહીં ચકરાઈ  રહે  એ કોઈ  અકળ મૂંઝવણે એક રજકણ સૂરજ થવાને શમણે  જ્યોત કને જઈ જાચી દીપ્તિ જ્વાળા કને જઈ લ્હાય ગતિ  જાચી  ઝંઝાનિલથી  એ  રૂપ  ગગનથી ચ્હાય  ચકિત થઈ  સૌ ઝાંખે એને  ટળવળતી  નિજ ચરણે એક રજકણ સૂરજ થવાને શમણે