સવિતા પણ આ સાંભળી ખળભળી ઉઠી. આગળ શું થશે એની કલ્પના એને ફફડાવી નાખવા સક્ષમ હતી. એ દીકરીને ખોળામાં લઈને રડી રહી હતી. બહાર દરવાજો પછડાવા લાગ્યો… દીકરી ભયથી થથડતી માના ખોળામાં સમાઈ ગઈ. સુનિલ આજે પેલી બાર ગભરાઈને ધ્રુજી ઉઠ્યો.. આ ડર દુશ્મનોનો ન હતો, આ ડર પોતાના જ દેશના અંદરની માણસાઈનો નગ્ન નાચ જોઈ પ્રવર્તી રહ્યો હતો. બહારથી અવાજ સંભળાતા હતા ‘ઉન્હોને હમારે ભાઈઓ કો મારા હે, હમ ઉન્હેં ભી નહિ છોડેંગે.’