મહિનો પસાર થઇ ગયો.. રોજ શિવાંજ કઈ ને કઈ બહાને શિવાલી પાસે જઈને તેને ચુંબન કરી લેતો. એક દિવસ રાતના વરંડામાં બધા સુતા હતા.. અને શિવાંજને કેમેય કરીને ઊંઘ નહોતી આવતી.. તે ઉભો થઈને રસોડામાં પાણી પીવા ગયો.. તે જ સમયે શિવાલી પણ ત્યાં આવેલી. બંને અચાનક આ રીતે એકઠા થઇ ગયા એ પણ રાતના સમયે એ તેમના માટે આસ્ચ્ર્યજનક હતું. એકબીજાને જોઈને બન્ને હસી પડ્યા.. શિવાલી પણ ત્યારે એકદમ મજાના મૂડમાં હતી એટલે તેણે શિવાંજની નજીક જઈને તેના ગાલ પર તસતસતું ચુંબન ચોળી દીધું. આ આમંત્રણ હતું કે આવકાર તે શિવાંજ સમજી ના શક્યો. પરંતુ એક મહિનાથી વંચિત રહેલા એક પતિને ત્યારે નજર સામે પત્નીનો સ્પર્શ અનુભવાય રહ્યો હતો.. તેની પોતાની પત્ની તેને આવકારી રહી હતી.. લગ્નજીવન બાદનો એ પ્રથમ સ્પર્શ હતો.. પ્રથમ સહવાસ હતો. તે સમયે બંને જગ્યાનું ભાન ભૂલી ચુક્યા હતા. એકબીજામાં એકાકાર થઈને તે બંને પ્રથમ શારીરિક મિલનને માણી રહ્યા હતા.. શિવાલી એ સ્પર્શથી એક મહિના સુધી વંચિત હતી.. તેના કોમાર્યભંગની એ અપ્રતિમ ઘડી હતી.. પહેલા સ્પર્શની એ સુવાસ હતી.. થોડી વાર સુધી બંને તે સ્પર્શનો આનંદ માણી રહ્યા પછી શિવાલી ઉભી થઇ અને પોતાના ઓરડામાં જતી રહી.. શિવાંજને ઊંઘ આવી ગઈ હતી એટલે તે ત્યાં જ સુઈ રહ્યો.