અને આમ શ્લોક પૂરો થયો. આખા શ્લોકનો અનુવાદ આમ થાય છે : ‘અંતરિક્ષના ગવાક્ષમાં જ્યારે અરુણ કિરણો આવ્યાં, પ્રભાતે ઠંડો પવન વહેવા લાગ્યો, પતિથી યુવતિઓનાં ઓષ્ઠબિંબ મુક્ત કરાયાં, ત્યારે ચંદ્રબિમ્બ અસ્તાચળે ઝળુમ્બ્યું.’ એક દંતકથામાં કહેવાયું છે કે મહાકવિ કાલિદાસ, બાણ અને રાજા ભોજ એક દિવસ ફરવા નીકળ્યા હતા. આ સમયે કાલિદાસ ભોજ રાજાના જમણા હાથ તરફ અને બાણ ડાબા હાથ તરફ ચાલતા હતા. બાણને ગમ્મત કરવાનું મન થયું. તેઓએ પોતાનું મહત્વ દર્શાવવા ડાબા હાથનું વર્ણન કરવા માંડ્યું કે : ‘આ ડાબો હાથ દુશ્મનનું માથું પકડે છે, વેગથી દોડતા ઘોડાની લગામ ખેંચે છે, રણભૂમિમાં ધનુષ્યખેંચીને તે આગળ થાય છે. વળી તે નથી જુગાર રમતો, નથી ચોરી કરતો કે નથી સોગન ખાતો…..’ આમ કહી બાણ ડાબો હાથ જમણા હાથ કરતાં વધુ સારો છે એવું કાંઈક છેલ્લી પંક્તિમાં કહેવા જાય ત્યાં તો કાલિદાસે કહી દીધું કે :