દંભ નામે દેશમાં પેદા થતી તલવારનો આપણે હાથો છીએ બસ એમના હથિયારનો,  બદનજર નાખે જ શેનો ભૂલથીયે આ પવન, રેડ એની આંખમાં તેજાબ પેલ્લી ધારનો  હું તને ભૂલી ગઈ છું તું મને ભૂલી જ જા. . . . એટલો ઉત્તર મળ્યો માએ લખેલા તારનો,  મેં જરા અમથી હલાવી પાંખ પિંજરમાં જ ત્યાં એમણે ચીંધી બતાવ્યો ચોપડો ઉપકારનો  બસ અમે તો રોટલાથી રોટલા વચ્ચે જીવ્યા ખ્યાલ અમને હોય ક્યાંથી વાર કે તહેવારનો  એક તરણું  .