આમ ને આમ સાંજ પડવા આવી. દિવસ આખાની યાત્રા… પૂર્વથી શરૂ કરેલા રવિરાજ હવે કિરણોને સંકેલી પશ્ચિમાકાશને રંગીલું બનાવવા લાગી ગયા હતા. પૂનમના ચાંદનું તો પૂછવું જ શું? શીતળતાનું સામ્રાજ્ય વિસ્તારવામાં આજે તો અરજણ આગળ હતો. સાંજ સુધીમાં તો બધું જ પાણી ખાલી થઈ ગયું. એનો હરખ એના એના ચહેરા પર વંચાતો હતો. કાયમ તો પોતાને માટે એકાદ લોટો પાણી ભરી રાખતો. સાઈકલ પર જતાં થાક લાગી જતો. અત્યારે પણ એણે એકાદ લોટો પાણી રાખ્યું જ હતું. પણ છેલ્લે પોતાને માટે રાખેલું લોટો પાણી પણ બે બાળ યાત્રાળુઓને આપી દીધું. આજે તો મોડું પણ ઘણું થઈ ગયું હતું. એ માંડ માંડ તળેટીએ પહોંચ્યો. દીવાલને ટેકે રાખેલી સાઈકલ લીધી.