માસિક ૧૨૦૦નો ખર્ચ થાય. જે ગરીબ ખેડૂતોનાં બાળકોને પોસાય તેમ નથી એટલે તે નાવમાં બેસીને પાંદડા ગામમાં ભણવા માટે જાય છે અને આ ગામ આર્થિક રીતે પણ ઘણું પછાત છે. પ્રશાસનને માત્ર સ્થળની મુલાકાત લેવામાં રસ છે પરંતુ વૈકલ્પિક વ્યવસ્થા કરવામાં રસ નથી. તંત્રના પેટનું પાણી પણ હલતું નથી. ગામના વિદ્યાર્થીઓ પોતાનો જીવ જોખમમાં નાખીને ભણવા જાય છે. જે શરમજનક ઘટના કહેવાય. તંત્રએ સત્વરે વૈકલ્પિક વ્યવસ્થા કરવી જોઇએ.