“કર્મણ્યે વા ધિકારસ્તે મા ફલેષુ કદાચન” આ શ્લોક દ્વારા ભગવદ્ ગીતા જગતને ઉપદેશે છે, કે એક કર્મયોગી પોતાનું કર્મ નિભાવે છે, નિષ્ઠાપૂર્વક ફરજો પુરી કરે છે, પણ ફળની અપેક્ષા રાખતો નથી. તે ક્યાંય આસક્ત થતો નથી અને મારાપણાનો ભાવ કરતો નથી”