પ્રવાસીઓ અને ટ્રાવેલ બિઝનેસ સાથે જોડાયેલા લોકોનું સામાન્ય તારણ એવું છે કે ગુજરાતમાં પ્રવાસન ઉદ્યોગને વેગ આપી શકાય તેવું બધું જ છે. ગુજરાતને સૌથી વધુ ૧૬૬૬ કિ.મી.નો લાંબો દરિયા કિનારો મળ્યો છે. કચ્છમાં અફાટ રણ છે. એશિયામાં એકમાત્ર ગીરમાં સિંહોનું અભયારણ્ય છે. સોમનાથ, દ્વારકા જેવા મોટા તીર્થ સ્થાનો છે. અંબાજી, પાવાગઢ જેવી બે મોટી શક્તિપીઠ છે. ચાંપાનેર, ધોળાવીરા જેવી પુરાતત્ત્વીય મહત્ત્વ ધરાવતી સાઇટ છે. સાપુતારા જેવું હિલ સ્ટેશન છે. આમ ગુજરાત પાસે વાઇલ્ડ લાઈફ, હેરિટેજ, દરિયાઈ વિસ્તાર, રણ, ધાર્મિક સ્થળો, પુરાતત્ત્વીય મહત્ત્વ ધરાવતાં સ્થળો, પર્વતો બધું જ છે. આમ છતાં અન્ય રાજ્યોની સરખામણીમાં ગુજરાત પ્રવાસન ઉદ્યોગમાં પાછંુ પડી રહ્યું છે. ગુજરાતમાં પ્રવાસીઓને આકર્ષી શકાય તેવી તમામ શક્યતા હોવા છતાં શું ખૂટે છે? આવો સવાલ જ્યારે કરવામાં આવે ત્યારે બે મોટાં કારણો આપવામાં આવે છે. એક છે પ્રવાસન સ્થળો પર સુવિધાઓનો અભાવ અને બીજું સરકારી સ્તર પર પ્રોફેશનલ એપ્રોચ જોવા મળતો નથી. આયોજનો મોટાં-મોટાં થાય છે, પણ અમલવારી થતી નથી. પ્રવાસન માટે મોટંુ બજેટ ફાળવવામાં આવે છે. નિગમ કાર્યરત છે, પણ અમલદારશાહીને કારણે પ્રવાસીઓને સીધો ફાયદો થાય તેવા પ્રયાસોનો અભાવ જોવા મળે છે. ………