એંસીના દાયકામાં મેઘરજના આદિવાસીઓનો એક જ જીવનક્રમ રહેતો. ચોમાસા દરમિયાન ખેતરમાં વાવેલ દેશી મકાઈનો ખરીફ પાક લેવો. એ પૂરી થાય કે તરત મહેસાણા આસપાસના કોઈ કપાસની ખેતી કરતાં ગામમાં જઈને મજૂરી કરવી. એ વખતે સિંચાઈની સુવિધા ઉપલબ્ધ ન હોવાથી ઓછા વરસાદમાં ખેતી માટે મકાઈનો પાક શ્રેષ્ઠ ગણાતો. જોકે પાણીની અછત, પથરાળ જમીન, ખેતીની તદ્દન દેશી પદ્ધતિ અને સિંચાઈના અભાવે સરેરાશ પાંચ વ્યક્તિઓના એક કુટુંબને વર્ષ સુધી ચાલે તેટલી મકાઈ પણ નહોતી ઉપજતી.