જીવંત પુરુષો વિશે લખવાનું કાર્ય ખરેખર અને અતિશય નાજુક હોય છે. એટલા માટે મારી નોંધપોથીનો આટલો અંશ હું સામાન્ય અવલોકનો અને અભિપ્રાયો પૂરતો મર્યાદિત રાખીશ. મારા રમણ મહર્ષિના આશ્રમના નિવાસ દરમિયાન ત્યાં જોવા મળેલા વિદેશી મુલાકાતીઓમાં બે અમેરિકન સન્નારીઓ અને એક અમેરિકન સદગૃહસ્થ હતાં. એક અંગ્રેજ આશ્રમના વિસ્તારમાં ચૌદ વરસોથી વાસ કરતા. એક અંગ્રેજ સન્નારી મારા આશ્રમમાંના આગમન પછી તરત જ ત્યાં આવી પહોંચેલી. એ ઉપરાંત થોડાક ફ્રેંચ પુરુષો, એક યહુદી, બે પોલેન્ડવાસી અને એક જર્મન પણ ત્યાં જોવા મળ્યા. કેટલાક વિરલ અપવાદને બાદ કરતાં મારો સમગ્ર સમય મહર્ષિના સમાગમમાં અને મારી પોતાની સમસ્યાઓના ઉકેલમાં વીતી જતો. બીજા કોઈ જાતના સામાજિક જીવનની ઈચ્છા મને નહોતી સતાવતી. અમારા સૌનું સંમિલનસ્થાન મોટે ભાગે આશ્રમનો હોલ અને સ્વાભાવિક રીતે જ મહર્ષિ દર્શન આપતી વખતે પોતાનો અધિકાંશ સમય જ્યાં પસાર કરતા એ મંદિર હતું.