મૂળજીના કંઠમાંથી એકતાર વાંસળીના સ્વરની જેમ સ્વામિનારાયણ. સ્વામિનારાયણ… સ્વામિનારાયણ… એવો મંદ ધ્વનિ ચાલી રહ્યો હતો. શ્રીહરિએ ત્યાં ઊભા રહી તેના અંતસમયનું ભજન સાંભળ્યું અને નેત્રે કરીને તેના આત્માને ખેંચી લીધો. ૭. તેથી મૂળજીના મુખમાંથી નીકળતો સ્વામિનારાયણ ધ્વનિ લીન થઈ ગયો. શ્રીહરિએ તેને પોતાની મૂર્તિની સમીપે નિવાસ આપ્યો. શ્રીહરિએ કહ્યું, જ્યારે અમે તેની પાસે આવ્યા, ત્યારે અમારાં દર્શન કરીને તેના પ્રાણ નીકળ્યા છે. ૮. એટલા માટે જ અમે અહીં જલ્દી આવ્યા. મૂળજીએ અમારી સેવા બહુ કરી છે. ભગવાનનાં ભક્તનું લોહી આ ગામમાં પડ્યું એટલે આ ગામનું પાણી અમારા માટે હરામ છે. ૯. આમ કહીને શ્રીહરિ ભાડેર ગામ આવ્યા. ત્યાં એક રાત રહ્યા. તે પછી પચીશ વરસ સુધી મેઘપુર ગામની જમીનમાં અનાજ પાકતું નહિ. ૧૦. (છેલ્લે આચાર્ય રઘુવીરજી મહારાજ અને સદ્‌ગુરુ નિત્યાનંદસ્વામી વગેરે સંતોને ગામમાં પધરાવ્યા, તેમને રાજી કર્યા, તે પછી તે ગામલોકોને સુખ—શાંતિ થઈ.)