આખી ફિલ્મમાં માત્ર એક જ ટ્વિસ્ટ રસપ્રદ છે (જોકે એનુંય પૂરું જસ્ટિફિકેશન તો નથી જ). બાકીની પોણા ભાગની ફિલ્મનું રાઇટિંગ અનહદ કંગાળ છે. અગાઉ સરકાર નિષ્ફળ ગયેલી સિસ્ટમનો સમાંતર વિકલ્પ અને એક વિચારધારા હતો. અહીં એવું કશું જ નથી. કાટૂર્ન જેવા અડધો ડઝન વિલનો ભેગા મળીને પણ સરકારને કે તેમની સોચને ખતમ કરવાનો એક પર્ફેક્ટ પ્લાન ઘડી શકતા નથી. મળે છે તો માત્ર આવા ડાયલૉગ : મછલી કિતની ભી તેઝ ક્યૂં ન હો, ઉસકી આવાઝ નહીં આતી. પતા હૈ ક્યોં? પાની કી વજહ સે. અગર તૂ ઔર મૈં દોનો સમઝ ગએ તો સમઝ કા ક્યા ફાયદા? બોલો, તમને સમજાયું કંઈ? આ બન્ને મહાન ડાયલૉગ બોલાયેલા છે આ ફિલ્મના સૌથી ખૂંખાર અને સૌથી અનઇન્ટેન્શનલ કૉમિક પાત્ર ટાઇગર પિતા જૅકી શ્રોફના મુખે. આખી ફિલ્મમાં તેઓ વિવિધ જળચર પ્રાણીઓ અને એક અલ્પ વસ્ત્રધારી કન્યા સાથે રહીને ઇન્ટરનૅશનલ કૉલિંગ જ કર્યા કરે છે. ધૅટ્સ ઇટ.