ગરીબી, બેકારી, લાચારી, મક્કારી-આ બધા પ્રકારની ‘રી’ને ખભે ચઢાવીને ફરતો અને નજીદીકી લોકોથી પરેશાન માણસ જ્યારે પોતાના મન-મસ્તિષ્કની ઘુટન બહાર કાઢવા શબ્દોનો સહારો લે, હૃદયની વેદના જ્યારે કાગળ પર ઉતારે, પોતાના દાઝી રહેલા સપનાઓ અને બાકી બચેલી અપેક્ષાઓ જ્યારે વ્યક્ત કરે અને તે વ્યક્ત કરનાર વ્યક્તિ મુંબઈની ધારાવી જેવી ઝૂંપડપટ્ટીમાં જન્મ્યો-મોટો થયેલો હોય, ત્યારે જે કવિતા કમ ગીત બહાર આવે તે કેવું હોય?