ફિલ્મોની વાત નીકળી છે ત્યારે મને એક બીજો એવો રમૂજી પ્રસંગ યાદ આવે છે. આપણે સૌ જાણીએ છીએ કે ફિલ્મોમાં વાસ્તવિકતા હોતી નથી. પરંતુ તે છતાં ક્ષણેક માટે આપણને એમ લાગે છે કે આ બધું સાચું જ છે. તેમાંય જો નાનપણમાં ફિલ્મો જોઈ હોય તો આપણે તેની બધી બાબતો સાચી માની લઈએ છીએ. નાનપણથી મને ફિલ્મમાં એક દશ્ય વખતે ખૂબ હસવું આવતું. એ દશ્ય તમે અનેક ફિલમમાં જોયું હશે જેમાં હીરો-હિરોઈનના લગ્ન નક્કી થાય એ પછી હીરો હીરોઈનના ઘરે જાય અને હીરોઈન પાણીના ગ્લાસ ભરીને ટ્રે લઈને બહાર આવે. ત્યારે એ બંને જણની મુલાકાત થાય. આપણને ખબર છે કે વાસ્તવિકતા આ નથી. ખાસ કરીને આજે મોટેભાગે છોકરીવાળાઓ છોકરાની ઘરે સામે ચાલીને જવાનો આગ્રહ રાખતા હોય છે જેથી વર અને ઘર બંને એક સાથે જોવાઈ જાય. હા, પછી જેવી જેની અનુકૂળતા હોય એ પ્રમાણે બધું થતું હોય છે. પરંતુ આ દશ્ય જ્યારે ફિલ્મમાં આવે ત્યારે મને થતું કે ક્યારેક આનું ઊલટું જોવાનું આવે તો મજા પડી જાય ! એમાં કાગનું બેસવું અને ડાળનું પડતું એવી ઘટના બની ગઈ અને એવું દ્રશ્ય ભજવવાનું વાસ્તવિક જીવનમાં મારે ભાગે આવ્યું ત્યારે જાણે હસવામાંથી ખસવું થઈ ગયું. હવે ઘરમાં અમે બે જ જણ. સ્વાભાવિક છે કે કોઈ પણ છોકરીવાળા આવે તો પિતાજીને વડીલો સાથે બેસવું પડે અને પાણીની ટ્રે લઈને આવવાનું થાય મારે ! ઘરના કામમાં તો સ્વાભાવિક રીતે કોઈ શરમ સંકોચ હોવા જ ન જોઈએ પરંતુ આ લઈને આવતી વખતે પેલી ફિલ્મના દશ્યો સ્મૃતિપટ પર એ રીતે ઉપસી આવે છે કે જો હસવા પર કાબૂ ન રહે તો શું નું શું થઈ જાય ! આ રીતે ક્યારેક વિચારેલી રમૂજી અટકળો પણ વાસ્તવિકતાનું સ્વરૂપ ધરીને આપણી સામે ઊભી થઈ જતી હોય છે. આ તો ખાડો ખોદે તે પડે – એના જેવી વાત છે !