હવે હું કંઇ તમને એવું નહિ કહું કે ફેઇલ્યોર ઇઝ ફન! એમાં કંઇ મજા નથી. મારી જીંદગીનો એ ગાળો કાળોધબ્બ હતો. એ કયાં સુધી ચાલશે, એની મને કંઇ ખબર નહોતી. અને આજે બઘું ભલે પરીકથા જેવું લાગે, ત્યારે તો અંધારી ટનલના છેડે લાઇટ હશે એવું માનવામાં અસલીયત કરતાં આશાવાદ વઘુ હતો!તો પછી ફેઇલ્યોરના ફાયદા વિશે હું કેમ વાત કરું છું? કારણ કે, નિષ્ફળતા તમારી આસપાસથી નકામી બાબતોની બાદબાકી કરી નાખે છે!હું જે નથી એ હોવાનો ડોળ કરવાનું બંધ કરીને મારી બધી ઉર્જા જે કામ પૂરું કરવું ખરેખર મહત્વનું હતું, એમાં ફરજીયાત વાળી શકી. જો કોઇ બીજી વાતમાં કામચલાઉ સફળતા મળી ગઇ હોત, તો કદાચ ખરેખર જે મારે લાયક હતું, મારે કરવું હતું, એને માટેની સ્પષ્ટતા અને દ્દઢ નિર્ણય મારામાં આવત જ નહિ .સરિયામ નિષ્ફળતાના અનુભવે હવે એનાથી ડરવા જેવું કંઇ હતું નહિ. કાલ્પનિક ભય વાસ્તવિક બની ચૂકયો હોવા છતાં હું જીવતી હતી, એક પ્યારી સી દીકરી, જૂના ટાઇપરાઇટર અને એક જોરદાર વિચાર સાથે. મતલબ, સાવ તળિયે ગયા પછી પણ જીંદગીના નવઘડતરનો મજબૂત પાયો નાખી શકાય છે!”