એમણે વક્તવ્યની શરૂઆત કરી ત્યાં શ્રોતાઓને લાગ્યું કે જાણે આજે સાક્ષાત્‍ સરસ્વતીએ એમની જીભ પર વાસ કર્યો હતો. પોતાના પ્રવચનમાં એમણે કહ્યું, ‘હું કોણ ? શાલિની નામની એક સામાન્ય સ્ત્રી. એને આટલા આદર-સત્કારની અધિકારી કોણે બનાવી ? મા શારદાએ, એની કૃપા વિના આ કશું શક્ય નહોતું, આપ સૌ આટલા ઉમળકાથી મને જે પ્રેમ, સન્માન અને લાગણી આપો છો એ બધું એના ચરણે ધરું છું. એણે જ હાથમાં કલમ પકડાવી અને એ કલમ વડે હું કોઈની જિંદગીમાં આનંદની, ઉત્સાહની બે-ચાર ક્ષણ પણ લાવી શકી હોઉં તો એને મારું અહોભાગ્ય સમજું છું.’