એક-બે ટંક ભૂખ્યાં પડ્યાં રે’શ ને બોલશે નહીં એ જને… અરે એમ જ થાય તો ભલું જ થાય… લાડમાં ને લાડમાં કશું બોલાયું નથી તે એ બહાને- ‘જાવ કનકબા… તમારે ઘરે જાવ… અહીં બાપના ઘરે કંઈ જીવતર ના કઢાય… અબી હાલ હેંડતાં થાંવ… લ્યો, આ માણસો મેલવા આવે…’ પણ કનકબાને સાસરે જવા કરતાં પોતાની સાર-સંભાળની ચિંતા રહ્યા કરે છે એ વાતોએ અટકીને ઊભાં રહેશે તો…?