ઠેકડીમાં પેરિયાર વાઈલ્ડ લાઈફ સેન્ચ્યુરી આવેલી છે. તેમાં પ્રખ્યાત પેરિયાર સરોવર છે અને જંગલમાં પ્રાણીઓ વસે છે. લોકો અહીં બોટીંગ કરવા અને પ્રાણીઓ જોવાં આવતાં હોય છે. બીજે દિવસે વહેલી સવારે અમે આ સરોવરમાં બોટીંગ માટે નીકળી પડ્યા. લોકોની ભીડ બહુ જ હતી. સરોવર લંબાઈમાં પથરાયેલું છે. પહોળાઈ તો એક કિ.મી. કરતાં ય ઓછી છે. બંને બાજુ જંગલો જ જંગલો છે. બોટીંગ દરમ્યાન, જંગલમાંથી કોઈ પ્રાણી, સરોવરમાં પાણી પીવા આવ્યું હોય તો જોવા મળી જાય. સરોવરમાં ઝાડનાં ઠૂંઠાં પર બેઠાં હોય એવાં પક્ષીઓ જોવા મળ્યાં ખરાં. દોઢ કલાક સુધી સરોવરના શાંત ચોખ્ખા પાણીમાં ફરવાનો આનંદ આવ્યો. એ પછી હોટેલ પર જઈ અમે નીકળ્યા ‘કુમારાકોમ’ જવા તૈયાર થયા. તે અહીંથી ૧૫૦ કી.મી. દૂર છે. વચ્ચે વાલનજામકાનમ ધોધનું બોર્ડ આવ્યું. આ બોર્ડ પર ‘ God’s own country’ પણ લખેલું હતું. ધોધ જોવા નીચે ઉતર્યા. ખૂબ ઉંચાઇએથી ખડકો પર થઈને પડતું પાણી એક મનોહર દ્રશ્ય સર્જે છે. પાણીનો જથ્થો ભલે બહુ વધારે ન હોય તો પણ તે ભવ્ય લાગે છે. મુંબઈથી શરુ થઈને મહારાષ્ટ્ર, કર્ણાટક અને કેરાલા સુધી પથરાયેલા પશ્ચિમઘાટમાં કેટલાયે ધોધ આવેલા છે. ગુજરાતમાં તો ફક્ત ગણ્યાગાંઠ્યા ધોધ જ છે. ગુજરાતને આ સંપત્તિ મળી નથી. અમે આગળ ચાલ્યા. કોટ્ટાયમ ગામમાંથી પસાર થયા. અહીં કેરાલાની પ્રખ્યાત સાડીઓ મળે છે. કોટ્ટાયમથી પહોંચ્યા કુમારાકોમ.