ભોળાભાઈ ગુજરાતી સાહિત્યની એવી બારી હતા જેના થકી બીજી ભાષાઓનું અજવાળું આપણી ભાષામાં લાવી આપતા હતા. આ દ્રષ્ટિએ ભોળાભાઇ ગ્લોબલાઈઝેશનના પ્રતિનિધિ હતા. સુરેશ જોશી કે એ પછી હતી તેના કરતાં ‘સાહિત્યિક વૈશ્વિકરણ’ની જરુરિયાત ઉભી થઈ છે. મિત્રો મધુ રાય તથા બાબુ સુથાર આ દિશામાં ભારે જહેમત કરી રહ્યા છે. પણ નાના તાલુકામથકોએ પણ ડેન બ્રાઉન કે ફિલિપ રોથ કે વ્હીટમેનની ચર્ચા અને પરિશીલનો થતા રહેશે તો નવું એકવીસમી સદીને શોભે તેવું વાતાવરણ ઉભું કરી શકાશે. પ્રાર્થના, મને લાગે છે આપણે ગુજરાતી ભાષાની આટલી લાંબી યાત્રામાં એક ભારે ઉત્તેજનાભર્યા વાતાવરણમાં મુકાયા છીએ. ભોળાભાઇને શ્રધ્ધાંજલિ આપવાની નવી રીત આપણે જ ખોળવી પડશે.