એ જ દિવસોમાં એક અજીબોગરીબ ઘટના બની. અમારા ગામમાં કમરીબાઈ હાઈસ્કુલમાં સહશિક્ષણ હતું. છોકરીઓ થોડી, છોકરા ચાર ગણા. કિશોવસ્થા કોઈ બાલ્યાવસ્થા જેવી સાવ અપ્રદુષિત અવસ્થા નહીં, થોડી ઘણી, કાચી-કાચી જાતીય સભાનતા પ્રગટી હોય, પણ એ જમાના પ્રમાણે છોકરા-છોકરી વચ્ચે વાતચીતના જડબેસલાક નિષેધો, વણલખ્યા, વણફરમાવ્યા હતા. છોકરાઓ ક્લાસમાં ધમાલ કરતા હોય, પછી સાહેબ આવે, ને પછી જ ગર્લ્સરૂમમાંથી છોકરીઓ નીકળીને ક્લાસરૂમમાં આવે અને પોતાના અલાયદા કોર્નર સંભાળે. સાહેબો પણ વારંવાર હોશિયારીની સ્પર્ધા, બે અલગ અલગ જાતના પ્રાણીઓ વચ્ચે કરાવાતી હોય એમ કરાવે. (ને એથી છૂપી રીતે જાતીય ભેદભાવને વધુ ઉંડો આંકી આપે) એમાં ત્રીસ પાંત્રીસ છોકરાઓમાં પહેલો, બીજો, ત્રીજો નંબર, મારી, વિનાયક કામદાર અને બકુલ વચ્ચે રહેતો. ને છોકરીઓમાં તિલોત્તમા વસાવડા, લીલા દેસાઈ અને કમલા કોઠારી વચ્ચે રહેતો. એ બન્ને અલગ જાતીની ત્રિપુટીઓ વચ્ચે ફાઈનલ સ્પર્ધા થતી. એમાં નંબર આપવામાં સાહેબો (એટલે પુરૂષો) જન્મજાત નારીવાદી હોવાના કારણે છોકરીઓ પ્રતિ ભારે પક્ષપાત કરતા. અમે ઉકળતા, પણ છોકરીઓની નજરમાંથી સાવ ઉતરી ના જવાય તેટલા ખાતર અમારે બહુ ગમ ખાઈ જવો પડતો. પણ અન્યાય ચચરતો એમાં ના નહીં. પણ એક બુદ્ધિશાળી શિક્ષક થાનકીસાહેબે આનો રસ્તો કાઢ્યો. એમણે એક છોકરો અને એક છોકરીની એક એવી ત્રણ જોડી બનાવી. ને એ ત્રણ જોડીઓ વચ્ચે માર્કસની સ્પર્ધા થાય તેવું ગોઠવ્યું. એટલે જોડીના માર્કસ સંયુક્ત ગણાય. વ્યક્તિગત છોકરા કે છોકરીના નહીં. આના કારણે છોકરા-છોકરીઓ વચ્ચેનો વર્ગવિગ્રહ દૂર થયો.