વર્ષાબહેન અડાલજા આ સમયગાળો યાદ કરતાં કહે છે કે ઉપેન્દ્રને જ્યારે મળો ત્યારે એ હસતો જ હોય. એટલું જ નહીં, હસાવવાની કળા પણ એની પાસે જબરી છે. કૉમેડિયનોની છુટ્ટી કરાવી દે એવો મજાકિયો ને ગમ્મતી છે ! વર્ષાબહેને જે સમયગાળાની આ વાત કરી છે, તે સાલ 1956 થી 1962નો ગાળો ઉપેન્દ્ર માટે સખત આર્થિક ભીંસનો ગાળો હતો. પરંતુ ઉપેન્દ્ર એ ક્યારેય જણાવા દે તો ને ! કૉલેજકાળમાં ઉપેન્દ્રે કરેલાં નોંધપાત્ર નાટકોની વાત અલગથી કરીશું. પરંતુ એક વાત અહીં સ્પષ્ટપણે દેખાઈ આવે છે કે ઉપેન્દ્રને બહુ જલદી સમજાઈ ગયું હતું કે પોતે અભિનેતા બનવા જ સરજાયો છે. આ વાત લખવામાં છે એટલી સમજવામાં સહેલી નથી. જીવનના અંત સુધી ઘણા લોકોને પોતે શું છે એનો ખ્યાલ આવતો નથી. (આવા લોકોના દાખલા શું દેવા ? નજર નાખો તો ઠેરઠેર આવા જ લોકો મળશે.) ભણતરને અધવચ્ચે છોડી દેવાથી અમુક મુશ્કેલીઓ પડી ખરી, પણ સમગ્રપણે સાહિત્યસૂઝ વિકસાવવામાં કે નાટ્યપ્રવૃત્તિની આગેકૂચમાં એ કશુંય આડે ન આવ્યું, કેમ કે ભણતર તો એક બાહ્ય જરૂરિયાત હતી, જ્યારે પેલી બધી આંતરિક સમૃદ્ધિ હતી, જેને લીધે ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદી તખ્તો ગજાવે એવા સંજોગોનું નિર્માણ થઈ ચૂક્યું હતું.