મેં જાણે બોડીગાર્ડ રાખ્યો હોય એવો પહેલવાન જેવો માણસ મને જીમની અંદર દોરી ગયો. અંદરનું દશ્ય મારી કલ્પનાથી સાવ વિપરીત હતું. આજ સુધી પ્રાણાયામ અને યોગા કરતા માણસોને મેં જોયા હતા પણ જીમમાં કેવી રીતે કસરત કરવામાં આવે છે એની સહેજેય માહિતી નહોતી. મારા મનમાં માત્ર એટલી કલ્પના હતી કે જુદા જુદા સાધનો પર બેસીને જુદી જુદી કસરત કરવાની હશે અને એ માટે શીખવનાર કોઈ શિક્ષક હશે. આ તો સાવ ડિસ્કોટેક જેવો માહોલ હતો ! જોરજોરથી અંદર ડી.જે. વાગતું હતું. બધા ધમ-ધમ કરતાં ટ્રેડમીલ પર દોડતાં હતાં. અને કેટલી કેલેરી ગઈ એના આંકડા જોયા કરતા હતાં. ભોંય પર સૂતેલા માણસો જાતજાતની ગુલાંટો ખાઈને કસરત કરતા હતા. કોઈક ત્રાજવાના કાટલાં ઊંચકતાં હોય એમ વજનિયાં ઊંચકતા હતા. મારો બોર્ડીગાર્ડ મને કેલેરીલોસ અને વેઈટલોસ વિશે કશુંક સમજાવતો હતો. જો કે એની એકેય વાત મારી સમજમાં આવતી નહોતી. હું તો હાથીના પગ જેવા જેમના હાથ છે એવા લોકોને જોવામાં વ્યસ્ત હતો. સ્ટીમબાથ, સ્પા અને કેટકેટલું. ખરેખર આ બધું પણ જીવનનો એક ભાગ હોઈ શકે ખરું ? કોઈક નશો ચઢ્યો હોય એમ જાણે બધા મસ્તીમાં ઝૂમી રહ્યા હતા. શરીરનો ભાર ઊતરે એ પહેલા ખિસ્સાનો ભાર ઊતારીને લોકો અહીં આવી ચઢ્યા હતા.