અરુએ ફોન લેતાં જ ધમકાવવા માંડ્યા…. આ શું ! આટલું મોડું ? મારી કૉલેજ….‘એક મિનિટ મેડમ. યે ફોન આપકે ફેમિલી મેમ્બર કા હૈ ?’‘હાં, મેરે ગ્રાંડ ફાધર કા. આપકે હાથમેં કૈસે આયા ?’‘મેડમ મુઝે તો રાસ્તેમેં પડા હુઆ મિલા….’ આરતી ઉચાટભરી બાજુમાં ઊભી હતી, અરૂ કોણ વાત કરે છે ? પપ્પાનો ફોન કઈ રીતે મળ્યો ? એ ક્યાં છે ?‘ફોન શોધતાં હશે, એક તો ફોન ખોઈ નાંખ્યો ને…’સામે છેડેથી અધીરાઈથી અવાજ આવ્યો, ‘હલ્લો… હલ્લો…. મેડમ….’‘હાં, હાં સોરી ભાઈસાબ ક્યા હૈ કી મેરે ગ્રાન્ડફાધર વોક પર ગયે હૈ, ઉસકા ફોન ગિર ગયા હોગા, મૈં લેનેકો….’અવાજ તરડાયો : ‘મેરી બાત સુનેગી કી બકબક કરતી રહેગી ! આપ કે ગ્રાન્ડફાધર જો ભી હૈ, ઉસકા એક્સિડન્ટ હો ગયા હૈ. આપ બોલને હી નહીં દેતી ! મૈં પુલિસ કો ફોન દેતા હૂં સમજી ! ઓબીરોય હોટલ કે પાસ આ જાઓ, જલદી…..’ ફોન સ્વીચઑફ થઈ ગયો. ફોન પછાડતી આરાધના આરતીનો હાથ પકડી બારણાં તરફ દોડી, મમ્મી ભાગ જલ્દી…. દાદુને એક્સિડન્ટ….