(૧૨૬) એવી રીતે, એક જ આત્મા નેત્રમાં દ્રષ્ટિ, કર્ણમાં શ્રવણ, જીભમાં આનંદ, ને મનમાં જાણકારીનો નિશ્ચય, એવા શબ્દો કહેવાયા કરે છે. પરંતુ ગાઢ નિદ્રામાં જ્યારે એ પ્રકટ (ઈંદ્રિય) સ્થાનો હાજર નથી હોતાં, ત્યારે, એકલા ભરેલા અગ્નિની જેમ, સર્વ ચમત્કારોનો એ ખજાનો, એક જ ને અદ્વિતીય એવા પોતાના સ્વરૂપે, વધારે સ્પષ્ટ પણે ઉપસી આવે છે. પણ પ્રાણનો તથા માનવીય અંતઃકરણનો, માનવીય કાયા સાથે જ કર્મભોગને લીધે સંબંધ છે, એ પ્રારબ્ધભોગ પૂરા થતા સુધી એ (આત્મા) નો આવિર્ભાવ જાગ્રત-સ્વપ્ન, સુષુપ્તિમાં થતો જેવો ભાસે છે. હકીકતમાં એ એક જ છે. એ જેવી રીતે એક માનવદેહમાં પ્રકટ થાય છે, તેવી રીતે બીજા દેહોમાં પણ એ ચમકે છે. અને જેવી રીતે એ માનવકાયામાં ચમકે છે, તેવી જ રીતે, માનવકાયામાં તો શું, પણ પિતૃ, ગંધર્વ, દેવ, પ્રજાપતિ, અને બ્રહ્માના દેવોમાં પણ એ વિલસે છે.