રાહ જોવાની તેને આદત ન હતી. એક કલાક બાદ એણે અંદરથી દરવાજો ખટખટાવ્યો, અને બહાર ઊભેલા એસએસના માણસને પચાસ ઝ્લોટીની રકમ આપીને વોડકાની બોટલ ખરીદી લાવવા માટે કહ્યું. શરાબની એક બોટલની કિંમત કરતાં આ રકમ જોકે ત્રણ ગણી હતી, પરંતુ ઓસ્કરની આ જ તો ખાસિયત હતી! એ રકમના બદલામાં, ક્લોનોવ્સ્કા અને ઇન્ગ્રીડ વચ્ચે સમજુતી થયા મુજબ નહાવા-ધોવાનો સામાન, પુસ્તકો અને પાયજામા ભરેલી એક બેગ ઓસ્કર પાસે આવી ગઈ. ઉત્તમ ભોજન અને હંગેરિઅન વાઇનની અડધી બોટલ પણ તેને પહોંચાડવામાં આવી, અને તેને ખલેલ પહોંચાડવા કે વધારે પ્રશ્નો પુછવા કોઈ આવ્યું પણ નહીં. એને લાગ્યું, કે પેલો એકાઉન્ટન્ટ હજુ પણ એમેલિઆના હિસાબો સાથે માથાફોડ કરતો હશે! એક રેડિઓ હોત તો તેના પર દૂર પૂર્વે રશિયાથી પ્રસારિત બીબીસીના અને લડાઈમાં નવા-સવા ભળેલા અમેરિકાના સમાચારો સાંભળવાનું તેને ચોક્કસ ગમ્યું હોત! તેને હતું કે એણે માગ્યો હોત, તો જેલરે ચોક્કસ રેડિયોની વ્યવસ્થા કરી આપી હોત! મનોમન ઓસ્કાર એવું ઇચ્છતો રહ્યો, કે ફરનિચર અને ઇન્ગ્રીડના ઝવેરાતની કિંમત આંકવા માટે ગેસ્ટાપો સ્ત્રેસ્કિગોના તેના એપાર્ટમેન્ટમાં ઘૂસ્યા ન હોય તો સારું! ઉંઘ આવે ત્યાં સુધીમાં તો એના મનમાં ગેસ્ટાપોની પુછપરછના વિચારો પણ શરૂ થઈ ગયા હતા.