ઢોલની થાપ અને પાવાના સૂરના સથવારે દેહાતી મરાઠીમાં વહેતો તીણો, પાતળો પણ સૂરિલો અવાજ હવે ધ્રૂસ્કે ચડ્યો હતો. ઢોલના તાલમાં હવે બુંગિયાની અને પાવાના સૂરમાં હવે રણભેરીની આક્રમકતા ભળી હતી અને ટેકરીઓ પાછળથી આવતો અવાજ જોરશોરથી લયબદ્ધ ગાઈ રહ્યો હતો...