(૭૫) ‘આ વાતો ઉપરથી ખબર પડે છે, કે અનંત આનંદ આત્માનંદ તો આપમેળે જ, પ્રત્યેક જીવાત્માને સદૈવ, પ્રાપ્ત જ છે. એ જ, પ્રત્યેક મનુષ્યનું પોતાનું નિજપોત છે. પરંતુ, પોતાનાથી ભિન્ન (એવા મન)ની કામનાને કારણે, તથા (પોતાના સ્વરૂપથી) ભિન્ન એવા પદાર્થની પ્રાપ્તિમાં એ (આત્માનંદ) પ્રત્યેક મનુષ્યને ભાસમાન થાય છે, અને જેને એની પ્રાપ્તિ નથી થતી, તે દુઃખી થાય છે, પરંતુ, જે કોઈ પોતાની અસલ જાત (પોતાના સુખરૂપ આત્મસ્વરૂપ) ની જ કામના કરે છે, તે, પોતાથી ભિન્ન એવા કોઈ પદાર્થની કામના નથી કરતો, તેને એ સદાસર્વદા મથ્યા કરે છે. અને જે એને જાણે છે. તેને તો, એ વિના ઈચ્છાએ, વગર કામના કર્યે મળે છે, ને એ, પેલા એવા નિત્ય આનંદમાં જ હોય છે કે જેનો આરંભ નથી, ને અંતે યે નથી. તેથી, વાસ્તવમાં, આત્માનો પરિચય પરમાનંદનું કારણ છે. (આત્માને જાણવો) એમાં કશું પણ કર્મ કરવાની જરૂર નથી હોતી, કર્મ તો, પોતાનાથી ભિન્ન એવી કોઈ વસ્તુ મેળવવા માટે કરવાનું હોય છે, પોતાની જ પ્રાપ્તિ માટે નહિ. અને આ પરમહંસ લોકો વાસ્તવમાં નિર્લોભી, ને તે સિવાયના, કીડીથી લઈને બ્રહ્મા સુધીના સર્વ કોઈ લોભી લાલચુ જ હોવાનો નિર્ણય થાય છે. અને સમસ્ત દુઃખશોકનું કારણ આ લાલચ જ છે.