ઘણીવાર લાગતું કે ઝીણા ભગત કોઈક જુદી જ દુનિયામાં જીવે છે. એ દુનિયામાં ‘ઝળહળ જ્યોત’ને માટે આરત જામતી. ઇશ્વરી તત્ત્વ માટે ‘માલિક’ ‘ઘણી, બાવો’ જેવાં ઘરગથ્થુ સંબોધનો યોજાતાં. માનવકાયાને રંગરંગીલા મોરલાની ઉપમા અપાતી અને સાથે સાથે કાચના કૂંપા સાથે પણ સરખામણી થતી. સાવ સહેલીસાદી જબાનમાં સોહમથી શૂન્ય સુધીની નિગૂઢ ફિલસૂફી ડહોળાઈ જતી. એમાં સૂરતા અને મનષા જેવાં પ્રયોગો આવતા અને ‘બાર બીજના ઘણી,’ને ‘નકળંક નેજાધારી’નાં શબ્દચિત્રો ઊપસી આવતાં.