મોજ-શોખ કરવાના દરેક કાર્યક્રમમાં તેઓ મને સામેલ કરતા. એન.એચ.એલ. મેડિકલ કૉલેજના વાર્ષિક કાર્યક્રમમાં પણ એક વર્ષે મને સાથે લઈ ગયા હતા. ભાવિ ડૉક્ટરો ગીતો ગાય, મિમિક્રી કરે, સ્કીટની ભજવણી કરે એવો રંગારંગ કાર્યક્રમ હતો. મારા વાચનશોખને કારણે જ કૉલેજ તરફથી પ્રકટ થતું સૂવનિઅર મને લાવી આપ્યું. ભાવિ ડોક્ટરો જાણીતા કવિઓની રચના તફડાવી, પોતાના નામે ચઢાવી તેમના વર્તુળમાં ‘સર્જક’ તરીકે પ્રસિદ્ધ થાય – નામના મેળવી જાય એવું પણ એ સ્મરણિકા અંકોના પાનાઓ પર પહેલીવાર જોયું. કવિતા-વાર્તાઓના વાચનને કારણે હું કલ્પેશનું ધ્યાન દોરતો ત્યારે એ કહેતો કે, ‘એ તો આમ જ ચાલે, ડૉક્ટરોને એમનું ભણવાનું વાંચવાનો સમય નથી મળતો તો કવિતાઓ ક્યાંથી લખવાના હતા.’