ચતુર જનેતાને કાળજે રાજના છોરુની અણઘટતી આવી મોટપ કટારી થઇને વાગી… ન ભૂંસાય એવો એક ધ્રાસકો જનેતાના હૈયામાં કોતરાઇ ગયો. છતાં દીકરીને એણે હૈયાળી આપી કે ‘વાંધો નૈ,’ બેન! દરબાર મોઢુકે જઇને બધું સમુંનમું કરી આવશે. હમણાં તું તારે મજાથી આંહી રોકાઇ જા… ઘીના ઠામમાં ઘી પડી રહેશે….સમયનાં પડ ચડતાં ગયાં… દીકરી મોઢુકેથી મળવા આવ્યાં છે પણ મોઢુકાના અમરા ધાધલના કાંઇ ખબરઅંતર નથી કે આંટો પણ આવ્યો નથી. આ વાત દરબાર આલા ખાચરે જાણી ત્યારે એના પહોળા હૈયામાં ઉચાટના રવાયા ઘુમ્યા! એક દિવસે એકાંતમાં દરબારે પોતાનાં ઘરવાળાંને ટકોર કરી ત્યારે એણે જાહબાઇ અને અમરા ધાધલ વચ્ચે પાણીના પિયાલામાંથી અંટસ પડી છે એવી ચોખવટ કરી: ‘જાહબાઇએ પાણીનો પિયાલો અંબાવ્યો નહીં અને ભાણેજ અમરો રિસાઇ ગયો છે.’