અનાજ,કઠોળ,તેલબિયાં,શાકભાજી અને ફળો, અરે ! મસાલાના પાકો સુધ્ધાં ખેતીમાં પકવી લેતા. કોઇ ચીજ ન પાકી હોય તો તેના વિના ચલાવી લેતા.ખરીદી લેવાનો ટ્રેંડ નહોતો. મજૂરી કરનાર મજૂરોને પણ પોતાની સેવાના બદલામાં માલના રૂપમાં અનાજ કઠોળ કે ખેતીની ઉત્પન્ન જણસો જ ચુકવાતી. સુથાર લુહારથી માંડી વાળંદ કુંભાર જેવા બધા કારીગર વર્ગને બાર મહીને કામના પ્રમાણમાં ઉધડથી માલના રૂપમાં જ ‘આથ’ ચુકવાતું. ખેતીએ ગામડાંઓને સ્વાવલંબી બનાવી રાખ્યાં હતાં. બહુ થોડી અને અનિવાર્ય હોય, તે જ ચીજ- વસ્તુઓ શહેરમાંથી ખરીદીને લાવવી પડતી.