‘હા... હા... દીકરીઓ, હું સવારનો નીકળું તે સાંજ સુધી રખડું. વળી રખડવામાં મને ભાન નથી રહેતું એટલે કેટલું તપ્યો ને કેટલું નહીં એ સમજાય જ કોને? વળી, ગરમી અસહ્ય. એમાં ખુલ્લા પગ બળે, તિરાડો પડે, તમારી વાટ જોતો રહું ને તમે તૈયાર થવામાં વાર કરો. હું શું કરું ?’