મુકુ અને મન્સૂર માટે હિમાલય પણ એક ખાસ જગ્યાનું સરનામું આપે છે, જ્યાં વરસતા વરસાદમાં ગુફા જેવી કંદરામાં હિમાલયની ભવ્ય ઊંચાઈ પર મુકુ એક કવિતા બનીને વહેવા લાગે છે અને પોતાની વાસ્તવિકતાથી વાકેફ મન્સૂર એક દર્દ સાથે મુકુના સમર્પણનો સ્વીકાર કરે છે કે, લગ જા ગલે કે ફિર યે હસી રાત હો ના હો…શાયદ ફિર ઈસ જનમ મેં મુલાકાત હોના હો…’