અશોક સિંઘલની વિદ્વતા વિશે કોઈ શંકા કરી શકાય નહીં. પરંતુ હિન્દુત્વના પુરસ્કર્તા તરીકે કાર્ય અને કર્તવ્ય કરતા રહીને હિન્દુ સમાજની જ સગીરાઓ કે મહિલાઓને પાખંડી લોકોના શોષણનો ભોગ થતો રહેવા દેવો એ તો તેઓ જેના પુરસ્કર્તા રહ્યા એ હિન્દુ, હિન્દુત્વ, ધર્મ અને સંસ્કૃતિની તેમજ સમાજની ઘોર કુસેવા કરવાનું કૃત્ય બની રહે છે. આજે પણ હિન્દુત્વની આવી જ દીક્ષા પામેલા તાજેતરમાં જેલમુક્ત થયેલાં સાધ્વી પ્રજ્ઞા પણ આસારામનો બચાવ કરતાં નજરે પડે છે. ધોળે દિવસે, છતી આંખે આંધળા બનવા જેવો આ તમાશો છે. એક સગીરા છડેચોક દુનિયા સામે પોતાની લાજ-શરમ અને બદનામીનું જોખમ વહોરી લઈને પોતાના જાતીય શોષણની વાત કરીને ન્યાયની દેવડીએ જાય અને સાક્ષીઓ પણ જુબાની આપે, એવા અન્ય કિસ્સાઓ પણ ચર્ચાવા લાગે, ત્યારે શોષણનો ભોગ બનેલી એ સગીરાની વાત પર વિશ્વાસ કરવાને બદલે પાખંડીઓના બચાવની વાત કરવામાં આવે ત્યારે એવું લાગે કે હિન્દુત્વના પુરસ્કર્તાઓ પણ ક્યારેક સમાજને ગેરમાર્ગે દોરી શકે છે. યાદ રહે, આવી સંસ્થાઓની વિશ્વસનીયતાને પણ પાખંડીઓના બચાવથી લૂણો લાગવા માંડે છે અને સમાજ તેનાથી વિમુખ થવા લાગે છે.