ચોપાસ પ્રસરેલા અંધકાર વચ્ચે નંદવાઈ ગયેલા હેવાતનવાળી મૈયાનો પુત્રપ્રાપ્તિની ખેવનામાં પ્રજ્વળી રહેલો દીપ બદનસીબ જાનશીનના આગમને જ બુઝાયો. રે નસીબ! આગમનથી જ એકલતાનાં અંધારા- જેમાં હું આખુય આયખુ અટવાવાનો હતો. શૈશવકાળ અનાથાશ્રમમાં વિતાવ્યો. મૈયાએ foetal life દરમિયાન સીંચેલ સંસ્કારવારિથી જીવનવૃક્ષ પાંગરી રહ્યું હતું ને હું એકલતાના અંધકારમાં divine life ની જ્યોત શોધવા ભટકી રહ્યો હતો. શરીર જાણે જીવનનું ભિન્ન અંગ બની ગયું ને કાળજીભરી સંભાળથી અલિપ્ત રહ્યું. તનની બેદરકારી ને અપૂરતા પોષણને કારણે શરીર ક્ષીણ થતું ગયું ને યૌવનના ઊંબરે જ પડી ભાંગ્યું. ક્રમશ: નાનાં-મોટાં રોગોએ ઘેરો ઘાલ્યો ને જાણી શક્યો મને pulmonary tuberculosis થયો હતો અહીં આવ્યા બાદ! બેસુમાર ગરીબાઈને કારણે દવા-દારુ ન કરાવ્યા ને અંતે અરમાનોના આસમાનને આંબવા મીટ માંડી રહેલા જીવનરથના ચક્રો ઊંજણના અભાવે કર્દમમાર્ગે ફસાયાં; ચૈતન્ય ચમકાર અંધકારમાં અટવાતો ગયો. જીવન સ્વપ્નવત લાગ્યું ને રંજ અનુભવ્યો નાકામયાબ નીવડવાનો. રે પ્રથમ વાર ચરમ ને પરમ હર્ષ અનુભવ્યો વસ્તીવૃધ્ધિની જાગતિક સમસ્યા હલ કરવામાં મદદરૂપ થયાનો આજીવન અપરિણીત રહીને ને જિંદગીને અલવિદા કહીને!