સવારે છ વાગ્યે પેરિસ આવ્યું. સુરેશે કાંડાઘડિયાળમાં જોયું. તે બોલ્યો, ‘‘આપણે શુક્રવારે અડધી રાતે બેઠા અને યુરોપમાં શનિવારની સવાર થઈ. આપણે ત્યાં અત્યારે સવારના સાડા અગિયાર થયા હશે. અમે લોકો મારા કાકાના દીકરા કિશોરભાઈને ત્યાં ઊતર્યા હતા. બપોરે કિશોરભાઈ અને ભાભી મારી બાને સાડી અપાવવા ફોર્ટમાં લઈ જવાનાં છે. સાથે મારો નાનો ભાઈ પણ જશે…’’ મને તેની વાતમાં રસ નહોતો. થાક અને ભૂખ વગેરેથી માથું ભારે હતું. દેશ છોડ્યે બાર કલાક થયા હતા, તોય ટાઈની ગાંઠ પણ ઢીલી કરી નહોતી!