રાકા સ્વયંને આગ સમજે છે, ગર્જતો સમુદ્ર સમજે છે, પણ રાજુ તેનો સંગીતાત્મક પ્રત્યુત્તર આપે છે કે આગની તુલના પતંગિયું મહાન છે જે પ્રેમમાં મરીને અમર બને છે સમુદ્રના ખારા પાણીની તુલનાએ મીઠા પાણીની એક બુંદ વધુ અગત્યની છે ત્યારે રાકા રાજુના દાર્શનિક ઉત્તરથી પરાજિત થઈ જાય છે અને ઈર્ષ્યાનો અગ્નિ વધુ પ્રજ્વલિત થઈ જાય છે.