ડેમની ભૂગોળથી હું સારી પેઠે વાકેફ હતો એટલે બીજા દિવસે વહેલી સવારથી જ મેં તકેદારીના ભાગરૃપે નીચાણવાળા વિસ્તારોમાંથી ડેપ્યુટી કલેક્ટર, મામલતદાર, ચીફ ઓફિસર અને બીજા આગેવાનો સાથે મળીને લોકોને સ્કૂલના મકાનમાં શિફ્ટ કરવા માંડ્યા. બધાને રહેવા-જમવાની સુવિધા પુરી કરાવીને બપોરે બે વાગ્યે હું ઘેર પરત ફર્યો. હજુ અડધો કલાક માંડ વિત્યો હશે ત્યાં મારી શેરીમાં દરિયાનાં મોજાંની જેમ અચાનક પાણી ધસી આવ્યું. મને અંદાજ આવી ગયો કે ડેમ તૂટ્યો! તરત હું પત્ની અને દીકરી સાથે મેડી પર ચડી ગયો. એટલીવારમાં તો પાણી ઘરથી ઉપર પાંચ ફૂટ સુધી આવી ગયું! અમે કૂદીને બાજુના ઘરની મેડી પર જતા રહ્યા. ત્યાંથી જોયું તો ચોતરફ મસમોટા ઝાડ, કોઈ પશુ, કોઈનો સામાન વગેરે તણખલાની જેમ પાણીમાં તણાતાં હતાં. ઉચિત પગલાં લીધાં છતાં પાણીના જોર આગળ અમારું કશું ચાલ્યું નહોતું.’