પેશન કોને કહે છે કઈ રીતે સમજાવું?? એ ભોળો કે લુચ્ચો કઈ રીતે જણાવું?? દુનિયાદારીમાં ભડકાઈ જાય તે હણાઈ જાય ને ભરમાઈ જાય તે ખોવાઈ જાય. નણંદ ના દિકરા ને જોઈને કોણખુશ ન થાય? પરાણે વ્હાલો લાગે તેવો મળો તો ખુશ કરી દે..ખોળો ભર્યો ખુશીમાં તો એનેજ ભાઈ ગણેલો...કંકુવાળા હાથે થપકી મારવાને બદલે વ્હાલ કરતા જોયેલો..નજરે આજે ચશ્મા આવીગયા પણ બધુ સાફ તરવરે છે. બે જણા પોતાની અમુલ્ય સાંજ મોજ થી માણે છે...ત્યારે કોઈ અજાણી ત્રીજી વ્યક્તિની ચિંતા થોડી કરે છે?? ના, એમને તો બસ ત્રીજી અજાણી ની થતી છેડતીમાંવધુ રસ હતો..અરે પણ શાંતિથી વાત પતે તેમ ના હોય તો પણ ઝંપલાવાની શી જરૂર હોય?? આ તો પોલિસ આવે, જુબાની આપવાની અરે આ બધી ભાંગજડમાં શા માટે? ના લેવા ના દેવા...પોતાને જીવતા ના આવડે ને બીજાના જીવનમાં ડખલગીરી શા માટે કરવાની?? મન મુંઝાય છે બહારે નીકળવા તલપાપડ છે ..ગાડી વગરના તો હાથ પગ વગરના તમે..ને ગાડી આવી તોભગાણું...જીવન કહે ભલુ થઈ ભાંગી જંજાળ... અરે સાચું કહું તો મંડાણી મોકાણ...ભાગીભાગી ને મન ક્યાં પહોચ્યું..? ઉલ માંથી ચુલમાં જઈ ફસાયું..આખરે દિલ સપડાણું-પુરૂષના પગમાંપોસાણું..હવે છ વર્ષની સુહાની ને લઈને સ્કુલમાં કામ કરું છું. હા, પણ સુશીલ ને યાદ પણ નથી કરી શકતી કે ભૂલી પણ નથી શકતી. સુહાનીને ખુશ રાખવા નવું કૈં લાવું ને સુશીલ નજરેતરવરે..તેનો લાંબો પોનીટેલ વાળો ચેહરો નજરે ચડે છે..હા, બાબરી પણ ન્હોતી ઉતારી ને પેહલા છુટી ગયો. રોજ સુહાની ને લોરી ગાઈ સુવાડું ત્યારે વિચારું સુશીલ ને કદી લાડ ના કરીશકી..એક દિવસ તેના માટે કાર ને બોલ લઈ આવી તો હાથે ડામ દીધેલો...નિશાન હજુ છે..નણંદ-નણદોઈ અચાનક મળવા આવી ચડેલા તો પૂછ્યું તો પણ કંઈ ના કહી શકી કદાચ તોય મારુંમૌન ચાડી ખઈ ગયેલું.