અપરાધની દૃુનિયા છોડીન્ો આત્મસમર્પણ કરવું એ ઉત્તમ માર્ગ છે. પાપની છાવણીનો સંકેલો કરીન્ો દૃયા અન્ો દિૃલાવરીના દૃરિયાન્ો પાર કરીન્ો પ્રેમપંથ પર પગરણ માંડયા એ એક ઉમદૃા અન્ો ઉદૃારવાદૃી માર્ગ છે.માણસ એક ધારી િંજદૃગી જીવે છે, આ રીત્ો આરંભે નવું લાગ્ો છે, પછી એક જ પ્રકારની ઘરેડમાં બીબાઢાળ જીવવુંં અકારુંં થઇ પડે છે. કંઇક નવું કરવા માટે ત્ોનું મન તસલી ઊઠે ત્યારે એમ માનવું કે, એક જ પ્રકારની િંજદૃગીથી કંટાળો આવી ગયો છે અન્ો જીંદૃગીના નવારૂપન્ો ્સ્વીકારીન્ો આગળ વધી જવું જોઇએ. એકધારા, એકજ પ્રકારના જીવનન્ો િંજદૃગી કહેવાય નહીં. કોઇ માણસ પાપકર્મ કરે છે તો નિરંતર કરતો રહે છે, પણ ક્યારેક એન્ો કંટાળો આવી જાય છે. ત્ોન્ો એમ લાગ્ો છે કે, આવા કામનો કશો અર્થ નથી. અલબત્ત, કેટલાક પાપી પરિબળોનું દૃય જ એવું પોષાણ જેવું બની ગયું હોય છે કે, ત્ોની િંજદૃગી જ ત્ોના મોત સાથે ખતમ થઇ જાય છે. પણ જે લોકો િંજદૃગીનો સાચો અર્થ સમજી જાય છે ત્ોઓ પાછા ફરી જાય છે અન્ો નવેસરથી નવા મુકામન્ો નક્કી કરી આગળ વધી જાય છે બસ, ત્યાંથી એક નવો અવતાર શરૂ થાય છે. વર્ષો પ્ાૂર્વે રવિશંકર મહારાજે ગુજરાતની બહારવટિયાઓ, ઘરફોડુઓ, ચોર લૂંટારાઓન્ો સાચા માર્ગ્ો વાળવા માટે ઉદ્યમ કર્યો હતો. એક પ્રેકર ઉપક્રમ આરંભ્યો હતો અન્ો ત્ોના પરિણામે સમાજની બહાર રહીન્ો લૂંટફાટ કરતા ઘણાં અસામાજિક તત્વો અન્ો પરિબળો જીવનના તથા રાહ પર પાછા ફર્યા હતા. અન્ો આત્મ સમર્પણ પણ સ્વીકાર્યું હતું. એ રીત્ો જયપ્રકાશ નારાયણે ચંબલના ઘણા ડાકુઓન્ો સાચો રાહ બતાવ્યો હતો. જયપ્રકાશનારાયણે ત્ોઓન્ો સાચુ માનવીય જીવન જીવવા માટે યોગ્ય રાહ બતાવ્યો હતો. ઘણા ડાકુઓએ જયપ્રકાશનારાયણના ચરણોમાં બંદૃૂકો અન્ો અન્ય ઘાતક હથિયારો મૂકીન્ો આત્મ સમર્પણ સ્વીકાર્યું હતું અન્ો પાપલીલાના પોટલા વગડામાં અથવા દૃરિયામાં પથરાવી દૃીધા અન્ો માનવતાનો રાહ પસંદૃ કર્યો હતો. સતત પાપકર્મ કરતાં પાપીઓએ સુધરવા માટે હથિયારોનો ત્યાગ કરીન્ો માનવતાની કેડ પસંદૃ કરવી જોઇએ. આત્મસમર્પણ કરીન્ો ત્ોન્ો જિંદૃગીન્ો નવેસરથી જીવવાનું શરૂ કરવું જોઇએ.