પહેલાં અમે દહીહંડીની ઉજવણી નહોતાં કરતાં એમ જણાવતાં જાગૃતિએ કહ્યું હતું કે ‘એક દિવસ અમને સૌને વિચાર આવ્યો કે આપણને દહીહંડીના દિવસે રજા ન હોવાથી આ તહેવારનો આનંદ માણી શકતાં નથી. એટલે અમે ત્રણ વર્ષ પહેલાં આ ઉત્સવ પણ ઊજવવાનો નિર્ણય લીધો હતો. પહેલા વર્ષે અમે દહીહંડી પૅસેજમાં બાંધીને બધાને પ્રસાદમાં શીરો આપ્યો હતો. એ દિવસે અમે અમારા કમ્પાર્ટમેન્ટમાં ટ્રાવેલિંગ કરતા એક નાનકડા છોકરાને કનૈયો બનાવીને તેના હાથે મટકી ફોડાવી હતી. બીજા વર્ષથી અમે કર્જત જતા. ત્યાંથી દહીહંડીની સજાવટ કરીને આવતાં હતાં અને મુલુંડનાં ગણેશદર્શન કરીને દહીહંડી ફોડતાં હતાં. આ સજાવટમાં અમને કર્જતથી બદલાપુર ટ્રાવેલ કરતી મહિલાઓ અને અન્ય મુસાફરો ખૂબ મદદ કરતાં હતાં. જોકે તેમને દહીહંડી ફૂટતી જોવા મળતી નહોતી જેનો તેમને અફસોસ રહેતો હતો.’