‘સોરી. આરોહી, પણ એ મારો રસ્તો નથી. કદાચ વિધાતાને આપણો સાથ મંજૂર નથી. ઇટ્સ ઓકે. આરોહી…એઝ યુ વીશ… હું કોઇ ફોર્સ નહીં કરું. તારા, મારા રસ્તા કદાચ અહીથી ફંટાય છે. પણ એથી આપણે મિત્રો નથી મટી જતાં. જીવનના કોઇ પડાવે..કયારેય ઇચ્છા થાય તો મને સાદ પાડજે.’ અનુજના અવાજમાં શ્રાવણી ભીનાશ ઉતરી આવી. એક કાંકરીચાળો……અને આરોહીના અંતરમાં વમળો…ખળભળાટ…અને ભીના ભીના વાદળો…