શરૂઆતના તબક્કામાં જ્યારે ગુરમિતસિંહે પોતાની મર્યાદિત આવક થકી લોકોને ભોજન આપવાનું શરૂ કર્યું તો આર્થિક તંગીને કારણે તે કામમાં ઘણી મુશ્કેલીઓ આવી. તે દરમિયાન પરિવારજનોએ પણ મદદ કરી પરંતુ પોતાની લગન અને ધૂનના પાક્કા આ માણસે તમામ મજબૂરીઓ અને વિરોધને અવગણીને આ કામને પોતાની દિનચર્યાનો ભાગ બનાવીને તેને આગળ ધપાવવાનું ચાલુ રાખ્યું. ઘણી વખત તો એવું પણ બન્યું કે ઘરમાં જ ખાવાનું ન હોય તેમ છતાં પણ પૈસા આઘાપાછા કરીને શાકભાજી લઈ આવ્યા. ઘરમાં જ ખાવાનું બનાવ્યું અને પછી હોસ્પિટલમાં લઈને લોકોને ભોજન કરાવવા માટે ગયા. આ વોર્ડમાં ઘણા દર્દીઓ એવા હોય છે કે જેઓ પોતાની જાતે ખાઈ નથી શકતા. ખાવાનું ખવડાવ્યા બાદ ગુરમિતસિંહ દર્દીઓની પથારી અને તેમનાં કપડાં પણ સાફ કરે છે. તેમની સાથે કલાકો વીતાવે છે. તહેવાર પણ તેમની સાથે ઉજવે છે. જોકે, ગુરમિતસિંહનો પોતાનો પણ પરિવાર છે. તેમને પાંચ દીકરા છે. જે દિવસે મોટા દીકરાનાં લગ્ન હતાં ઘરમાં આનંદ અને ખુશીનું વાતાવરણ હતું. પરિવારજનો અને મિત્રો આનંદ કરી રહ્યા હતા ત્યારે સરદારજી હંમેશની જેમ પોતાના નિત્યક્રમને પૂરો કરવા માટે હોસ્પિટલ પહોંચી ગયા. વોર્ડમાં રહેલા તમામ દર્દીઓને ભોજન આપ્યું. બધા લોકો સાથે પોતાની ખુશી વહેંચી. બધાને મીઠાઈ ખવડાવી. પછી લગ્નમાં હાજરી આપવા માટે ઘરે આવી ગયા હતા.