ઘેનભરી આંખે તેણે હાથ લાંબો કરી સાઈડ ટેબલ પર ફંફોસ્યું અને મોબાઈલ હાથમાં લઈ અલાર્મ બંધ કર્યું. એ જ ઘેનભરી આંખે તેણે તારીખ જોઈ, ૨૬મી? એ ઝપાટાભેર ઉભો થયો અને રોજીંદા પ્રાત:કર્મથી પરવાર્યો. સહેજ વધુ ટાપટીપ કરી સુટ-બુટ-ટાઈમાં સજ્જ થયો અને આંગળી એના ગાલ પર અડકાડી જયાં જેની તેઓના પ્રથમ મિલનનું અવિસ્મરણીય ચુંબન ચોડશે એવી આગોતરી ઈચ્છા હ્રદયમાં લઈ એ જેનીને મળવા નીકળી ગયો. બહુચર્ચિત ચહેરાઓના પુસ્તક દ્વારા એની જેની સાથે ઓળખાણ થયેલી જે તત્કાળ પ્રેમમાં પરિણમેલી અને એના પરિપાક રૂપે આજે જેની એને પ્રથમ વાર રૂબરુ મળવાની હતી. એક એવી સ્વપ્નિલ મુલાકાત, જેનાં શમણાંઓથી એની રાતો ખૂશ્બુદાર બની હતી. મેટ્રો સ્ટેશન પર જેનીની ટ્રેન પ્લેટફોર્મ પર પ્રવેશી ત્યાંજ ટ્રેનમાં એક ભયંકર બોંબ ધડાકો થયો, તેના અંતરમાંથી એક ચીસ નીકળીને વાતાવરણમાં ગુંજતી બીજી ચીસોમાં મળી ગઈ. તે દિશાશૂન્ય હાલતમાં ‘જેની..જેની..’ ની ચીસો પાડતો પ્લેટફોર્મ પર ભટકતો રહ્યો અને મોડી રાતે ઘરે પહોંચી ટી.વી.સમાચારમાં મૃતકોનાં નામ જોયાં જેમાં…