એક વાર કોલકાતા જતાં, માતાજી વિષ્ણુપુરના સ્ટેશને ટ્રેઈનની રાહ જોતાં હતાં, એવામાં એક હમાલ તેમની પાસે આવ્યો. આ હમાલ બંગાળી ન હતો. એ રામ-સીતાનો ભક્ત હતો. આ હમાલ માતાજીના ચરણે પડ્યો ને કહેવા લાગ્યો : ‘મા, તમે જ માતા જાનકી છો. કેટલાય વખતથી હું આપનાં દર્શન ઝંખતો હતો. હું ભાગ્યશાળી છું કે આપનાં દર્શન થયાં.’ આમ કહેતાં કહેતાં તો હમાલની આંખમાંથી ચોધાર આંસુ વરસવા લાગ્યાં.