જે આજ દિન સુધી પ્રતીક બની રહી ફક્ત માતાજીની ગોખ જ દીપ-ધુપથી શ્રદ્ધાં-વિશ્વાસ ના પ્રતિક રૂપે પુજ્યમાન બન્યો અને શ્રદ્ધાળુ ભક્ત જનોને વીકટ કામ મહેચ્છાઓ પુર્ણ કર્યા.ગામ લોકો તથા અન્ય શ્રદ્ધાળું ભક્તો ત્યારથી માં દીપાંના નામનું સ્મરણ કરતાં રહ્યાં એક યા બીજા પ્રસંગોએ નાની-મોટી માનતાઓ માનતા અને મા દીપાં તેમની મનોકામના પુર્ણ થયેલી ધામધુમથી માનતાઓ પુરી કરતાં અને મા દીપામાં વિશ્વાસ કેળવી સંકટ સમયમાં સ્મરણ કરી માનવ જીવન કૃતાર્થ કરતાં રહ્યાં અને માની દીવ્ય જ્યોતની પ્રસિદ્ધ ચારેકોર પ્રસિદ્ધ થવા લાગી.આ અગાઉ માતાજીના પ્રાગટ્ય વિશે કોઈ સચોટ આધારભુત અવશેષો કે કોઈ પુરાત્વ માહિતી આજદિન સુધી પ્રગટ થયેલી નથી જે વડીલ વડવાઓના મુખેથી સાંભળેલ દંત કથા છે.