છેલભાઈ રંગભવનના કારીગરો સાથે મળીને મડિયાના નાટક ‘ખેલ ખતરનાક’ માટે સેટ તૈયાર કરી રહ્યા હતા. એક વાર પરેશભાઈના રિહર્સલ ચાલુ હતા, ત્યારે છેલભાઈ ત્યાં જઈ ચડ્યા. પરેશભાઈએ છેલભાઈને જોયા, એટલે ભળતાસળતા સંવાદો બોલવા લાગ્યા. બીજું કોઈક હોય, તો ભરમાઈ જાય. પણ આ તો છેલભાઈ! એ મામલો પામી ગયા. પછી તો મડિયાને પણ પરેશભાઈની આ ચેષ્ટાની ખબર પડી. મડિયાએ ‘ડેથટ્રેપ’ નાટકના કાયદેસરના રાઈટ્સ લીધા હતા. મામલો કોર્ટમાં પહોંચ્યો. થોડા દિવસો પછી વાત પૂરી થઈ. બંનેના નાટકો ભજવાયા,બંધ થયા. પણ પરેશભાઈના અંતરમાં મડિયાને દુભવ્યાનો મલાલ રહી ગયો. એક વાર રહેવાયું નહીં, એટલે મડિયાને મળવા પહોંચી ગયા. કાન્તિભાઈના ખભે માથું મૂકીને પરેશ રાવલ રડ્યા. મડિયાએ પરેશભાઈને છાના રાખ્યા. ચા પીવડાવી. મડિયા બસ એટલું જ બોલ્યા: ”તું તો મારા દીકરા જેવો છે. તેં આવું કર્યુ? તેં મને કહ્યું હોત તો તને જ નાટક કરવા દેત. હું કરું કે તું કરે, શું ફરક પડે? પણ હા, નાટક સરસ તૈયાર થવું જોઈએ.”