ભારતીય અધ્યાત્મ કોઈ એક તરફી અંતિમવાદ નથી એ તો સંતુલનનો એક જીવતો જાગતો પિંડ છે તેના ચાર સ્તંભ છે. અર્થ, કામ, જ્ઞાાન અને મોક્ષ, મૂળમાં આવે છે અર્થ એટલે કે વ્યક્તિની અને સમાજની આર્થિક સમૃદ્ધિ. પછી આવે કામ - એટલે કર્મ અને સંસારનો વિસ્તાર. મતલબ કે સૃષ્ટિ ચક્રને ચાલતુ રાખવામાં યોગદાન આપવું. પછી જ્ઞાાન એટલે જીવન અને સૃષ્ટિનું સત્ય શું છે તથા બ્રહ્મ શું છે તેની જાણકારી. અને ચોથું છે મોક્ષ એટલે સૃષ્ટિના અદ્વૈત હોવાના જ્ઞાાનનો સાક્ષાત્કાર કરી સ્વયં બ્રહ્મપુરુષ બની જવું. મોક્ષ અંતિમ લક્ષ્ય છે અને આર્થિક સ્થિરતા એ લક્ષ્યનો મુખ્ય પાયો. જો આર્થિક સ્થિરતા ન હોય તો સંસારનો વિસ્તાર મુશ્કેલ બને.