પાદરામાં મિત્રો વધ્યા અને સંગાથ માણવાની મજા આવવા લાગી પરંતુ ભગવાન સાથેનો તેમનો સાદ ક્યારેય વિસરાતો નહોતો. જ્યારે જ્યારે સમય મળે ત્યારે તેઓ આસપાસનાં મંદિરમાં ચાલતી કથાઓ સાંભળતા કાં તો ભજન-કીર્તન કરવામાં વધારે રસ દાખવતા. જોકે ક્રિકેટ સાથે તેમને એક લગાવ ચોક્કસ બંધાઈ ગયો હતો. બધું જ કામ પતી જાય અને નવરાશનો સમય હોય ત્યારે પોતાના માટે સમય કાઢીને બેટ-દડો હાથમાં લઈને મિત્રો સાથે રમવા જતા અથવા તો નદી-તળાવમાં નહાવા જવાનું પસંદ કરતા. ક્રિકેટમાં રસ જરૂર હતો પણ ભગવદ્ કાર્ય માટે તેઓ ક્રિકેટ રમવાનું ટાળતા.