હવે આમ તો કાંઇ થાય નહિં, પણ આમાં થયું. નજીકમાં જ રામકૃષ્ણ મિશનનો આશ્રમ છે. અને એની સ્થાપના સાથે એકાદ સૈકા પહેલાં સ્વામી વિવેકાનંદજીના લીંબડીમાં થયેલા આગમનનું અનુસંધાન છે, પણ એ વાત પછી કરીએ. આ વીજળીવાળી બીનાની ખબર ત્યાંના સંચાલક સાધુ શ્રી સ્વામી આદિભવાનંદજીને પડી., જે ખુદ પૂર્વજીવનના એક ખેડુતપુત્ર છે. આ પાંચ ગાયો એટલે શું અને એનું માહાત્મ્ય આ ગરીબ ભરવાડના જીવતરમાં શું એની એમની બરોબર ખબર. દર મહિનાના છેલ્લા રવિવારે આશ્રમના રામકૃષ્ણદેવના મંદીરમાં ભક્ત સંમેલન થાય છે. જે ભજન-કિર્તન-ધ્યાન-પઠન-પાઠન કરે છે, એ મંડળીમાં સ્વામીજીએ આ વાતનો ઉચ્ચાર એવી રીતે કર્યો કે ભક્તો દ્વારા એ જ વખતે નિર્ણય થયો અને બે-ચાર દિવસમાં જ પાંચ નવી ગાયો વિભાભાઇના ખીલે બંધાઇ ગઇ. ફરી એનું દૂઝાણું ચાલુ થઇ ગયું. સ્વામીજીએ ત્યાર પછી એક પરંપરા તરીકે “ગોદાન”ની આ વાસ્તવ સાથે જોડાયેલી પ્રવૃત્તિ ચાલુ રાખી. આજ સુધીમાં પચ્ચીસ જેટલી ગાયો આ રીતે જરુરતમંદોના આંગણે બંધાઇ ચુકી છે. પોતે તો સાધુ છે અને સ્વામી રામકૃષ્ણ પરમહંસ અને સ્વામી વિવેકાનંદજીના વિચારોના આ આશ્રમના માધ્યમથી આચારક અને પ્રચારક છે. એમની પોતાની ગાંઠે તો કોઇ મૂડી ના હોય, પણ સાચા સાધુનું આ જ તો લક્ષણ છે. કોઇ આપે તે કોઇ સુયોગ્યને પહોંચાડવું, એક ગાયની કિમત અત્યારે પંદરથી વીસ હજારની ગણાય. આ અનોખા ગૌદાન માટે દ્રવ્ય આપનારા નીકળે છે, તો ગૌદાન લેનારા એવા અનેક નીકળે છે કે એ ગાય તેની જીવાદોરી બની રહે. ગૌવંશની સેવા આ રીતે થઇ રહી છે.આ પ્રવૃત્તિની સાથે મા શારદામણીદેવીનું નામ જોડવામાં આવ્યું છે.