ક્યું  ડાળું   પહેલું,  કંઈ  ન  પરખાએ  શ્રમ કરે, ઘસેડ્યો  પાડીને,   અસલ  વડ  રેલે  જણ  કહે; તણાયા  છે ભાગો, ઘણી વખત  જો એ વડ તણા, તથાપી એ  થાએ,  ફુટ વીસ ગુણ્યા  સો પરિઘમાં  ફૂટી  ડાળોમાંથી,   પ્રથમ  તરુ   કેરી   નીકળતાં, ખૂંચે  તેવા  તંતુ,  વધી  જઈ   નીચે  જે લટકતાં; જટાની  શોભાથી, અતિશ  શરમાઈ  શિવ ઊઠ્યા, જટાને  સંકેલી,  વડ  તજી  ગિરિએ  જઈ   રહ્યા.