અમારો ભોમિયો મેટો આ માહિતી સાથે સહમત ન હતોઃ “આ બરાબર નથી, સાહેબ,” એણે વિરોધ નોંધાવ્યો. “ટેમારુનો શિકાર આમ નહીં થઈ શકે. મચ્છરો તમને ફોલી ખાશે, અને તોયે ટેમારું તો નહીં જ મળે તમને! ટેમારુને શોધવું બહુ અઘરું છે. અત્યારે તમે બોટ પર જ રહો, એ જ બરાબર છે. ટેમારુ રાત્રે પાણી પીવા આવે છે એવી એક સરસ જગ્યાએ કાલે સવાર પડે કે તરત જ આપણે જઈશું, અને પછી છેક કોગોન (કમરથી ખભા સુધી ઊંચું ઊગતું કોગોન ઘાસ) સુધી એનો પીછો કરીશું. મેટોના નિર્ણય સાથે હું સંપૂર્ણ સહમત હતો, પણ લેમ્બાર્ટનો પોતાનો અભિપ્રાય અલગ હતો. “શું કરવું એની મેટોને બરાબર ખબર છે, ડીક! તું ઝાડ પર ચકલાની માફક ઝુલતો રહે!” ગરબડિયા અવાજે કહીને બ્રાંટ ચાલ્યો ગયો.