દાદા : ‘હા બેટા, હું તો છે ને અહીં આંગણામાં બેઠો બેઠો છાપું વાંચતો’તો – ત્યાં મારી સામે આવીને ઊભો રહ્યો. ‘બાપુજી, બાપુજી !’ સાંભળીને મેં છાપું ખસેડ્યું. એના હાથની મુઠ્ઠીઓ વાળેલી હતી. મુઠ્ઠી ઊંચી કરી કે’ કે બાપુજી ખોલો તો. મેં એની મુઠ્ઠી ખોલવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ ખૂલે જ નહિ. હું તો પ્રયત્ન કર્યા જ કરું પણ ખૂલે જ નહિ. (ઈન્દિરા હસે છે.) પછી એ લુચ્ચો હસી પડ્યો. બોલ્યો : ‘બાપુજી ! ફૂંક મારો એટલે ખૂલી જશે.’ મેં એની જમણી મુઠ્ઠીને ફૂંક મારી અને હથેળી ખોલી કે તરત ખૂલી ગઈ. (ઈન્દિરાની આંખો ચમકે છે.) એ હથેળીમાં શું હતું ખબર છે ?’