સાસરે આવ્યાં પછી સુરભિને પિયર સાવ ભુલાઈ જ ગયું હતું. પિયર કરતાં પણ વધુ લાડ અને સ્વતંત્રતા એને અહી પ્રાપ્ત થયાં હતાં!! એવું સુખ કે જેની તેણે કલ્પના પણ નહોતી કરી. નરોતમભાઈનું માન આ વિસ્તરમાં સારું હતું. કેવલ એનો એકમાત્ર દીકરો હતો!! એક મોટી કંપનીનો માલિક હતો. પણ કોઈ અભિમાન જ નહિ. એકદમ શાંત અને સરળ!! કંપનીમાં તમામ કર્મચારી એને દિલથી ચાહતા!! લગ્ન પછી કંપનીમાં જ રીસેપ્શન ગોઠવ્યું હતું!! બધાં કર્મચારીઓ વારફરતા આવીને શુભેચ્છા પાઠવતા હતાં.અને ભેટ આપતા હતાં. બધાની આંખોમાં એક માનની લાગણી હતી. છેલ્લે એક સીતેરક વરસનાં વૃદ્ધ કહી એવા મનજી દાદા આવ્યાં. કેવલ અને સુરભી એને પગે લાગ્યાં.