અને હદયની ગતીના આવેગો ખુબજ વધી જાય છે. અને બીજી જ પળે પ્રકૃતિ એનો બીજો હાથ એ બંન્ને હાથ ઉપર મુકે છે અને શાંતીથી પંપાળે છે ત્યારે લાગણીના દરેક તરંગો અને હદયની ગતી શાંત પડતી જણાય છે. અને આર્યાન એની જીદંગીમાં આવી અનંત લાગણીનો અનુભવ પ્રથમ વાર કરે છે જે કદાચ સૌથી સારો હતો. પ્રકૃતિ પ્રેમથી આર્યાનની આંખોમાં આંખ નાખી અને ખુબજ પ્રેમાળ સ્મીત આપતા પૂછે છે ” બોલ આર્યાન, શું કહેવું છે? જે પણ મનમાં હોય એ ખચકાયા વગર કહીદે આજે અને પૂછીલે. સહેજ પણ ગભરાવાની જરૂર નથી”