ભાષા અને સમ્વાદ કલા પણ વાર્તાઓને અનુરૂપ વર્ણવાઇ છે. અલગ અલગ ભાષાઓનો પ્રયોગ વાર્તાઓનું પ્રાણત્ત્વ બન્યો છે. જેમકે:- ‘…. ઇની સોડીએ પઇનાં હમજ પેટ નથી માંડ્યું. હવે હું બીજે જઉં તો કાઢી મૂકે. હવે તો છોકરાંય હમજણાં થ્યાં. બળ્યું બીજે સે જવાય? પાછું ગૉમ તો કૅસ ક્ રાંડની સોડી, ગૉમના ચાટીન ચડ્ડી થઇ સે. એક ઠેકાણે ટાંટિયો વાળીને બેસતી હશે...’ (પૃ:16) ‘....જૈસા દેશ વૈસા ભૈસ. તુમ ભી શીખો ઔર છોકરીઅન કો ભી શિખાઓ....’(પૃ:22) ‘…. બે વરહ પહેલાં ઘરેથી પાછાં થ્યાં. એક છોડી છે નવ વરહની તે મોકલી દીધી બોન પાંહે. અહીં કોન કરે એની જળોજથા? એયને આપરે મસ્તરામ.એકલા જેવો કોઇ મજો નંઇ....’ (પૃ:73) આમ અનેક વિધ ભાષાઓનો ઉપયોગ કરીને ભાષા વૈવિધ્યની સાથે તાલ મીલાવવામાં લેખિકા સફળ રહ્યાં છે.