ત્રીજા ધોરણના અભ્યાસ દરમ્યાન જ, ફેબ્રુઆરી મહીનામાં, મમ્મી પપ્પા ઘરે નહોતા ત્યારે રસોડાના પ્લેટફોર્મ પરથી અભેરાઈ પર બહેન માટે સ્લેટની પેન લેવા ચડ્યો, બેલેન્સ જવાને લીધે પડ્યો અને આખુંય વજન હાથ પર આવ્યું, ડાબો હાથ બે ની બદલે ત્રણ જગ્યાએથી વળતો થઈ ગયો – ફ્રેક્ચર થઈ ગયો અને ત્રણેક મહીનાનો પાટો આવ્યો ત્યારે એ અસહ્ય દુઃખાવામાં શાળાએ જવાનો કદી કંટાળો નથી આવ્યો એનું મુખ્ય કારણ જ્યોત્સનાબેન. ડોક્ટરે કહેલું કે પાટો હોવા છતાં આંગળીઓ અને અંગૂઠો સતત હલાવતા રહેવાનું, એ ભૂલાઈ જાય તો આંગળીઓ સોજીને દડો થઈ જતી. હું દુઃખાવાને લીધે અથવા ભૂલી જઉં ત્યારે ઘરે મમ્મી પપ્પા અને શાળાએ જ્યોત્સનાબેન આંગળીઓ અને અંગૂઠો સતત હલતા રહે તેનું ધ્યાન રાખતા. તેમણે મને સારૂ રીઝલ્ટ આવ્યું ત્યારે ખોળામાં બેસાડીને બચી પણ કરી છે અને ઘરેથી ચોરી કરેલા દસ પૈસાના ભૂંગળા લેતો જોયો ત્યારે ગાલ સોજી જાય એટલું માર્યું પણ છે. મેં શાળા બદલી ત્યારે તેમની આંખના આંસુ આજે પણ ભીંજવે છે. ત્યારે વિષયવાર શિક્ષકો નહોતા, એ બધા જ વિષય ભણાવતા પણ તેમનો પ્રિય વિષય હતો ગુજરાતી. ગુજરાતી ભાષાના શિક્ષકોનો હું હંમેશા માનીતો વિદ્યાર્થી રહ્યો છું.