દલિત પત્રકારત્વનો સાચો પ્રારંભ ડૉ. આંબેડકર દ્વારા થયો હતો. તેના પ્રેરણામૂર્તિ તેઓ પોતે હતા. ડૉ. બાબાસાહેબ પોતે માનતા હતા કે ‘પાંખો સિવાય જેમ પક્ષી તેવી રીતે સમાજમાં વિચાર પ્રવૃત્ત કરવા સામયિકની આવશ્યકતા છે, કોઈપણ સંઘર્ષ માટે આંદોલનનું કાર્યાન્વિત હોવું જેટલું જરી છે એટલું જ એ સંઘર્ષમાં શસ્ત્ર / શાસ્ત્ર (સામયિક - સાહિત્ય) પણ જરૂરી હોય છે. પત્રકારિત્વથી લોકજાગરણ થાય છે તે સમાજની ઉન્નતિનું ઉત્તમ માધ્યમ છે. ડૉ. બાબાસાહેબનું ધ્યેય હતું ‘જાતિવિહીન સમાજની સંરચના’. તેમની દાર્શનિક દૃષ્ટિએ જાણી લીધું હતું કે દલિત ચેતના-જાગૃતિ જ જાતિવિહીન સમાજનિર્માણની જનની છે. એટલે સઘળી સમસ્યાનું રાજનીતિકરણ ન કરતાં અન્ય રાજનેતાઓની જેમ તેમણે દલિત સમસ્યાને એકમાત્ર રાજકારણથી નિપટાવી નહીં, પરંતુ દલિતોમાં જાગૃતિ જગાવવાના કાર્યને તથા તેમનામાં સ્વાભિમાન આણવાના કાર્યને પ્રાથમિકતા આપી હતી.