સાંજનું ઢળવું વિષાદના રંગને ઓર ઘેરો બનાવે છે… આ સમય છે કોઈની હૂંફ બાથમાં ભરીને જીવવાનો… બાગ વળી પ્રતીક છે લોકોનાઅ ભેગા થવાની જગ્યાનો… પણ અહીં આ ચાર લીટીમાં જે જે વસ્તુઓ ભરેલી હોવી જોઈએ એ બધી જ ખાલી ખાલી છે… માણસના એકાકી હોવાની વેદના શબ્દે શબ્દે ઘૂંટાતી અનુભવાય છે… વાહ કવિ!