વિચાર એક વાતાવરણ છે. આપણે આપણા વિચારોનું વાતાવરણ સર્જી શકીએ. બધી જગ્યાએ આપણી માનસિક હાજરી પણ જરૂરી હોતી નથી. એક વ્યક્તિએ એક પ્રસંગમાં જવાનું હતું. હાજરી આપવી જરૂરી હતી. એક સંબંધીએ કહ્યું કે, તમારો સમય બગડ્યો નહીં? પેલા ભાઈએ કહ્યું કે ના રે, મારો સમય જરાયે નથી બગડ્યો! શારીરિક રીતે હું હાજર હતો, પણ માનસિક રીતે તો મારે જે વિચારવાનું હતું એ વિચારતો જ હતો. મને ખબર છે કે મારા શરીરની હાજરી અહીં જરૂરી છે, મારા વિચારોની નહીં. માનસિક રીતે ગેરહાજર રહેવું એ પણ ઘણી વખત કંટાળાને હટાવવા માટે જરૂરી બને છે. પોતાની મસ્તીમાં રહેવું એ તદ્દન જુદી વાત છે. આપણને ગમતું ન હોય એવું થાય ત્યારે આપણે ચિડાઈ જઈએ છીએ. એવા વિચાર કરીએ છીએ કે ક્યાં ભરાઈ ગયા. માનસિક રીતે ગેરહાજર થઈ જાવ. એમ પણ વિચારી શકાય કે હવે આવી જ ગયા છીએ તો એન્જોય કરો. બધી જગ્યાએ આપણે ઇચ્છતા હોય એવું ન પણ થાય. આમ જુઓ તો એ પણ એક વિચાર જ છે ને?