‘મિયાં સાહેબો!’ મુસાફરે પાછા ફરીને ચમકતાં નેત્રો નોંધ્યાઃ ‘એમ ગામડે ગામડે બાંગો સાંભળીને અટકતો જાઉ તો મેં નાની (હિંગળાજ) કબ પોગું? આશાપરાનો મઠ હજી વેગળો છે એકલો નીકળ્યો છું તે સમજીને નીકળ્યો છું. આ ભેખ ભાળો છો ને, એ તો મારો પોશાક છે. મારાં કાંડાં છે ભટી રજપૂતનાં.’