પદ્મપુરાણમાં દિતિએ પરાક્રમી પુત્ર પ્રાપ્ત કરવા માટે આપસ્તમ્બી નામની પુત્રેષ્ટિ કરી હતી. સગરની બે પત્ની પ્રભા અને ભાનુમતીએ પુત્ર મેળવવાની ઇચ્છાથી સમુદ્રના વડવાનળનું આરાધન કર્યું હતું. ભદ્રાવતી નગરીના રાજા સુકેતુમાન અને રાણી ચંપકાએ પુત્રદા એકાદશીનું વ્રત કરીને પુત્ર પ્રાપ્ત કર્યો હતો. પદ્મપુરાણ અને શ્રીમદ્ ભાગવત પુરાણ અનુસાર તુંગભદ્રા નદીના કિનારે કોહલા નગરમાં રહેતાં બ્રાહ્મણ દંપતી આત્મદેવ અને ધુંધુલી નિઃસંતાન હતાં. આત્મદેવને અપુત્ર હોવાનું દુઃખ કોરી ખાતું. શોકાતુર અવસ્થામાં એ પ્રાણત્યાગ કરવા ગયો. એ વખતે એક સિદ્ધ પુરુષે તેને એક ફળ આપ્યું. કહ્યુંઃ ‘આ ફળ તારી પત્નીને ખવડાવજે. તેને પુત્ર થશે.’ આત્મદેવે ધુંધુલીને ફળ આપ્યું. પણ તેણે ન ખાધું. પોતાની સખીને બોલાવીને કહ્યુંઃ ‘જો હું ફળ ખાઈશ તો મને ગર્ભ રહેશે. મારું પેટ મોટું દેખાશે. પછી સારું સારું ખવાશે-પીવાશે નહિ. મને અશક્તિ આવી જશે. ઘરનું કામકાજ પણ નહિ કરી શકું. ગર્ભ પ્રસવ સમયે અવળો કે વાંકો થઈ જાય તો એથી મારું ચોક્કસ મરણ થશે. હું આવા કોમળ શરીરવાળી પ્રસૂતિનું દારુણ દુઃખ કેવી રીતે સહી શકીશ?’ આમ કહીને ધુંધુલીએ એ ફળ ગાયને ખવડાવી દીધું. અને પોતાની બહેનના દીકરાને પોતાનો પુત્ર બનાવીને લઈ આવી… ગર્ભધારણ કરવા ન માગતી હોય એવી એકમાત્ર પૌરાણિક સ્ત્રી ધુંધુલી જ હતી!