‘લાગણીઓની તો હમણાં કઉં એ ચંબુડા,’ ગાંધારી અંદરથી ઊકળીને બોલી, ‘માઇન્ડ વેલ મિસ્ટર ઠાકર, એ તો તારા બનેવી ધૃતરાષ્ટ્ર આંખે જોઈ શકતા નહોતા એટલે સોમા પ્રકરણે વાર્તા પૂરી થઈ ગઈ, નઈતર... કોઈએ તારા બનેવીને સમજાવ્યું નઈ કે રંગરસિયા જરા આટલે અટકો. જવા દે વધુ મારાથી બોલાશે પણ નઈ ને તારાથી લખાશે નઈ. ને યાદ રાખ, ઇતિહાસ સાક્ષી છે કે સો સંતાનોનાં નામ યાદ રાખવાં એ મચ્છરને કિસ કરવા જેટલું અઘરું હતું. એટલે ૧થી ૧૦૦ નંબરનાં ગંજી પહેરાવી દીધાં, અન્ડરસ્ટૅન્ડ?’