આપણે તો આપણી સંસ્ક્રુતિ, આપણી પરંપરાનો આદર કરતા જ હોઈએ છીએ પણ જ્યારે બીજા લોકો કે જેમને દૂર-દૂર સુઘી આ વસ્તુઓ સાથે કોઈ સંબંધ નથી છતાં એની કદર કરે ત્યારે જે લાગણી થાય એને કદાચ હજુ સુધી શબ્દ નથી મળ્યા, એ ફક્ત અનુભવવાથી જ સમજી શકાય છે. પંખીડા સાંભળતા જ ગૃપના દરેક ગુજ્જુ ટ્રેકર નિસંકોચ ગરબા રમવા જોડાઈ ગયા. અમારા માંથી કોઈ ને પણ ગરબાને વિરામ આપવાની ઈચ્છા ના હતી. જેમ બિનગુજરાતી લોકો કહે છે એમ 1 કિમી ચાલતા થાકી જાય પણ આખી રાત ગરબા રમતા ના થાકે એને કહેવાય ગુજરાતી. છતાં મન મનાવી અમે કાયૅક્મને વિરામ આપ્યો અને ત્યારબાદ વહેલી પડે સવારના રાગ સાથે નિંદ્રાદેવીને ન્યાય આપ્યો.