શિક્ષણ એટલે માત્ર નવાં કપડાં, બુટ પહેરીને શાળાએ જવું તેટલું જ નહીં, પરંતુ જીવનમાં વિવિધ મૂલ્યોનું સંક્રાંતિકરણ. આ સંક્રાંતિકરણ શિક્ષણનાં માધ્યમથી જ થાય છે. શિક્ષણનો અભાવ એટલે અવ્યવસ્થિત જીવન, પ્રશ્નોની હારમાળા અને સમસ્યાઓનું સામ્રાજ્ય. સુષુપ્ત શક્તિનો સંચાર શિક્ષણ દ્વારા જ શક્ય છે. જો સંતાનોએ શિક્ષણ નહીં મેળવ્યું હોય તો કદાચ..... તેમનામાં રહેલી સુષુપ્ત શક્તિ બહાર નહીં આવે!! શાળા અને શિક્ષણ સુષુપ્ત શક્તિ બહાર લાવવાનું મોટું પ્લેટફોર્મ ચોક્કસપણે ગણી શકાય. સંતાનો જ્યારે મોટા થાય છે ત્યારે આપણે એવું કહીએ છીએ કે 'છોકરા કંઈ નવું નથી કરતા?' પણ ક્યાંથી કરે ? તેની સુષુપ્ત શક્તિનાં વિકાસ માટે આપણે વિચાર કર્યો છે ખરો ? આપણે સંતાનોની સુષુપ્ત શક્તિનાં વિકાસ વખતે તેને ધંધે જોતરી દઈ તેની મૌલિકતા અને સર્જનાત્મક પર રોક લગાવીએ છીએ. આમાં જવાબદાર આપણે પોતે જ છીએ. માતાપિતા શિક્ષણનાં અભાવથી અનેક હાડમારી ભોગવે છે. શિક્ષણનાં અભાવમાં બહારગામ જતી વખતે બસનું બોર્ડ વાંચવામાં મુશ્કેલી પડે તો બીજી તરફ મામલતદાર કચેરી, કલેકટર કચેરી, બેંક, પોસ્ટ ઓફિસ, વિવિધ સરકારી કચેરીઓનાં વહીવટ બાબતે પારાવાર મુશ્કેલીનો સામનો કરવો પડે છે. અશિક્ષિત માતાપિતાએ પોતાની જીંદગી બરબાદ કરી નાખી હોય છે સાથે સાથે પોતાનાં સંતાનોની જીંદગી કેમ બરબાદ કરે છે? તે પણ એક યક્ષ પ્રશ્ન છે. જે માતાપિતા પોતાનાં સંતાનોને ભણાવતાં નથી તેઓ પોતાના સંતાનોનાં શત્રુ નહીં તો બીજું શું ? જો દરેક માતાપિતા પોતાનાં વ્હાલસોયા સંતાનોનું સાચા અર્થમાં સુખ ઈચ્છતા હોય તો તેમને જરુર ભણાવે. શિક્ષણનાં અભાવથી માતાપિતાએ જે મુશ્કેલી વેઠવી પડી હતી તે સંતાનોને ન વેઠવી પડે તે માટે શિક્ષણ ગંગાજળ સમાન સાબિત થશે.