મહારાણા મોકલે કોઈ પણ ભોગે આ પરાજયનો બદલો લેવાનું નક્કી કરી જ લીધું હતું. એમણે પોતાના વિશ્વાસુ લોકોના નેતૃત્વમાં ૧૨૦૦૦ મેવાડી સૈનિકોની ફોજ સાથે નીકળી ગયા. આ યુદ્ધની જાણ થતા જ ફિરોજ ખાં પણ સાદડી અને પ્રતાપગઢના પહાડો તરફ આવ્યા અને જાવરમાં એમણે પડાવ નાખ્યો. આ વખતે બંને સેનાઓ વચ્ચે ઘમાસાણ યુદ્ધ થયું. આ યુદ્ધમાં મહારાણા મોકલે જોતાઈ ગામના મેદાનમાં થયેલ દગાખોરીનો બદલો લીધો. પરિણામે ફિરોજ ખાં હારીને યુદ્ધ મેદાન છોડીને ભાગી છૂટ્યો. (ચિત્તોડના સમિદ્ધેશ્વર મહાદેવ મંદિર પર આ લડાઈના વિજયનો ઉલ્લેખ જોવા મળે છે). મહારાણા મોકલે જહાજપુરમાં ફરી એકવાર ફિરોજ ખાંને હરાવ્યો (મહારાણા મોકલની આ જીતનો ઉલ્લેખ એકલિંગ મહાદેવ મંદિરના દક્ષીણ દ્વાર પરની તખ્તીમાં જોવા મળે છે.) ઈ.સ.૧૪૩૨માં મુઘલ સુલતાન અહમદશાહએ ૧૧૨૦૦૦ સૈનિકોની વિશાળ ફોજ સાથે મેવાડ પર આક્રમણ કર્યું. આ ચડાઈ દ્વારા એમણે મેવાડના ડુંગરપુર, દેલવાડા, કેલવાડા જેવા પ્રદેશો પર પોતાનું આધિપત્ય મેળવી લીધું. આ આક્રમણ પછી મહારાણા મોકલ પણ ૧૪૩૩માં મેવાડી ફોજ લઈને ચિત્તોડથી નીકળ્યા, જે કેલવાડામાં સામસામે જંગમાં ભીડાયા. મેવાડી શેરોની સંખ્યા ૧ થી ૧૦ હજારના વચ્ચે હતી, જ્યારે મુઘલ સેના લાખોની સંખ્યામાં હતી. એવું માનવામાં આવે છે કે આ સમયે હલ્દીઘાટી કરતા પણ મોટા મોટા ૨૮ જેટલા યુદ્ધો ખેલાયા. આ યુદ્ધોમાં પઠાણ, મુઘલ, અસ્સીરીયા અને હુંણ લોકોના હજારો સૈનિકો સામે મુઠ્ઠીભર મેવાડી સેના ભારે પડી. જો કે અહમદશાહ સાથેનું મેવાડનું સીધું યુદ્ધ એક પ્રકારે પોતાની હારને આવકારવા જેવો જ નિર્ણય હતો. કારણ કે આ સમયકાળ મેવાડ માટે આર્થીક પ્રકારે પણ કટોકટીનો સમય હતો, એટલે શૈન્ય માટે તોપ ગોળા, ઘોડા, હાથી અને શૈન્યબળ પણ મેવાડ પાસે માર્યાદિત સંખ્યામાં જ હતું. આ વાતનો ફાયદો ઉઠાવી અહમદશાહે ૧૬ તોપ, ૧૨૦૦૦ જેટલા ઘોડેસવારો અને ૧૦૦૦૦૦ જેટલા શૈનીકો સાથે મેવાડ પર ચડાઈ કરી. આ યુદ્ધમાં રાણા મોકલ સાથે રાવ વિક્રમ સિંહની સાથે એમના પુત્ર રાવ શેર સિંહ પણ હતો. આ શેર સિંહે જે ટોપ વડે અહેમદશાહ મહારાણા મોકલને હરાવવાની મહેચ્છા રાખતો હતો, એ તોપો એકલા હાથે નષ્ટ કરી નાખી. કહેવાય છે કે તોપો જ્યાં યુદ્ધ પહેલા મુકવામાં આવી હતી, એ અસ્લાગઢમાં શેર સિંહ સળગતી મશાલ હાથમાં લઈને ઘુસી ગયો હતો. એણે ત્યાં લડતા લડતા સંપૂર્ણ અસ્લાગઢોને સળગાવી નાખ્યા. આ પરાક્રમે એમનો જીવ તો લીધો પણ સાથે સાથે યુદ્ધના પરિણામો મેવાડના પક્ષમાં કરી દીધા. તોપ ગોળા જેવા હથિયારોના નાશ પછી મુઠ્ઠીભર મેવાડી સૈનિકો અહમદશાહની સેના પર ભારે પડી ગયા. આ યુદ્ધમાં એમણે હાર સ્વીકારી મહારાણા મોકલની અધીનતા સ્વીકારી લીધી. એમણે મેવાડ છોડી દેવાની સોગંધ લીધી અને મેવાડ સાથે ગુજરાતની ભૂમિ પણ છોડીને ભાગી ગયા.