સાહેબ, ઈ પરેણામના દી’ની સવાર પડી, ચાપાણી પતાવી ને સૌ નાઈધોઈ ને તૈયાર થઇ ગ્યા, નિરુપમે ધોળા બગલા જેવાં કફની-લેંઘો પેર્યાં ને કપાળમાં રાણીછાપ રૂપિયા જેવડો ગડગડીયો ચાંદલો પણ કર્યો. તરુબેને પે’લીવાર સાડી પે’રી (કે વીંટી). સવારના અગીયારેક વાગે “જયહિંદ” છાપું આવ્યું એટલે નિરૂપામના બાપે ઘરના ચોકના લીલા પાટિયે બેસી ને પે’લાં તરુબેનનો નંબર જોયો તો ઈ તો જાણે ફર્સ્ટક્લાસમાં પાસ થ્યાં. પછી નિરુપમનો નંબર ફર્સ્ટ થી લઇ ને થર્ડ ક્લાસમાં ગોત્યો પણ જડે નહિ એટલે વળી મૂળ જે પરીક્ષા વખતે સીટનંબરનું ચોપાનિયું આપ્યું તું એની હારે નંબર મેળવ્યો ને પાછો ગોત્યો પણ તોયે ક્યાય નંબર ન મળે. એટલે વળી દોડતાદોડતા હું ને મારા ત્રણ પિતરાઈઓ સામેના ઘેરથી “ફૂલછાબ” ને “નુતન સૌરાષ્ટ્ર” છાપાં લિયાવ્યા. વળી ઈ જ અસફળ માથાકૂટ નિરૂપમનો સીટનંબર ગોતવાની મારા બેય મામાઓએ કરી. પછી નિરૂપામના બાપ ને મારા નાના મામાએ એમ બાર પાડ્યું કે કદાચ એવું પણ બને કે “નિરુપમનો નંબર છાપવાનું ભુલી ગ્યા હોય.”