આ કામ કરવા માટે બેડરુમમાં સાફાઈ સામદારને ના બોલાવાય. પોતાને એટલી નફરત થઈ ગઈ હતી કે અવનિકા એનુ મોઢુંય જોવા નહતી માંગતી. શું કરવું શું ના કરવું ની અવઢવ માં એ બે ઞ્લાસ પાણી પી ગઈ, ટેન્શનમાં એને વ્હીસ્કીી યાદ આઈ પછી થયું જવાદે દિવ્યજીત ને નથી ગમતી. અોહ , કેટલા અરસા પછી એને દિવ્યજીતની મરજીનો ખ્યાલ આવ્યો. પણ અતયારે શું છે? એમ કહી ને એણે એક પેગ બનાયો. ઘરનાં બધા બારી બારણા ખોલી પંખા ચલાઈ એણે ડ/ીંક લઈને ટીવી સામે બેસી. એનુ માથુ ફાટ ફાટ થતું હતું. એને થયું આ પરિસ્થીીતિમા હું સ્વીસ્થી કેવી રીતે રહી શકું છું. એક ઘૂંટડો ભયોઁ અને મનમાં બોલી દિવ્યજીત ને હું વ્હિસ્કીી પીવુ^ તે પસંદ નથી. હા ભલે નથી , હવે પેટમાં પડેલો દારુ મફજમાં ઘૂસીને વિચારવા લઞ્યો હતો. શું કરું.? પ્લાસ્ીટીક ની બેગમાં લપેટી દઈશ તો વાસ નહીં આવે પણ લપેટે કોણ , એને તો એ રુમમાં ઘુસવુય મંજૂર ન હતું. ચપ્પુથી લાશના કટકા કરી દઉં , પણ એમાં તો લાશ ને અડવું પડે  શીટ.! અવનિકા બોલી.