સુરતના ગઝલ મુશાયરાઓના માહોલમાં શાયર તરીકે ઊછરીને સંસ્કારાયેલા ભગવતીકુમારે કવિ તરીકે ‘સંભવ’, ‘છંદો છે પાંદડાં જેનાં’, ‘ઝળાહળ’ અને ‘નખ દર્પણ’, ‘અઢી’ અક્ષરનું ચોમાસું, એક કાગળ હરિવરને, ‘ગઝલયાન’ અને ‘આત્મસાત’ જેવા કાવ્ય સંગ્રહો આપ્યા છે. આ સંગ્રહોમાં કવિનું આત્મકથન અભિવ્યક્તિ પામતું રહે છે. આ સંગ્રહનાં ગીત ગઝલ અને સોનેટ, આધુનિક માનવીની વેદના, વિષાદ, અજંપો, ખેદ, મૂંઝવણ અને એકલતાને વાચા આપે છે. મૃત્યુ વિશે એમને ગજબનું રોમેન્ટિક આકર્ષણ છે. એટલે ‘નવલકથાની જેમ કાવ્યોમાં પણ મૃત્યુ વિષય બને છે. સંભવ-ની એક રચનામાં તેઓ કહે છે કે: