ખલાસ! તે દિવસે તો મમ્મીએ આખું ઘર ગજાવી કાઢેલું. જોરજોરથી રડવા જ માંડેલાં! સાવ સાદી સીધી સમજણની વાત હતી. રસોડામાં સવારે અને સાંજે, થોડીક જ મદદ કરવાની હતી. નીતાને રોજની અવરજવરમાં અને ઓફિસના ઢગલો કામમાં શ્વાસ લેવાની તો ઠીક, બે ઘડી કંઈ વિચારવાનીય ફુરસદ નહોતી મળતી. ટ્રેનમાં ભીડ, રસ્તે ભીડ, બસની લાઈનમાં ઊભા ઊભા થાકવું અને લોથપોથ થઈને ઘેર પહોંચતાં જ કામે લાગી જવું. ઓહ! નોકરી કરતી બધી સ્ત્રીઓની આ જ થાકેલી, મરેલી જિંદગી! નીતા ટેક્સીમાં બેઠાં બેઠાં નિ:સાસા નાંખતી હતી.