આજે વિશ્વભરના સભ્ય સંસ્કૃત સમાજે Monogamy ને સમર્થન આપ્યું છે, આમાં સ્ત્રી પરનો માલિકી હક્ક સહેલાઈથી પ્રસ્થાપિત થઈ શકે છે. આ સમાજવ્યવસ્થાને મોટાભાગના દેશોએ કાયદાકીય સમર્થન આપ્યું છે, તેથી ઘડીભર એમ લાગે કે સુખી સમાજ, વિદ્વાન અને નિરોગી પ્રજોત્પતિ માટે આ પ્રથા જ એકદમ યોગ્ય છે, શાસ્ત્રીય છે. વાસ્તવમાં એક પતિ-પત્ની સાથે જીવનભર ટકી રહેવાનો ઉદ્દેશ્ય ૩૦% દંપત્તિઓમાં શક્ય હશે. વળી જેને આપણે વ્યભિચાર કહીએ છીએ તેની વ્યાપકતા સ્ત્રી-પુરુષ બંનેમાં છે, જો આ સ્થિતિ ધ્યાનમાં લઈએ તો આપણી તંદુરસ્ત ટકાવારી હજુ પણ નીચે જવાની સંભાવના છે. વિકસિત દેશોમાં લગ્ન, સંપત્તિના વિભાજન અને માલિકીપણા સાથે રૂઢ થયેલું છે એટલે કે આર્થિક હિતો સાથે સંકળાયેલું છે અને કાયદો તેને સમર્થન આપે છે. લાલચુ અને સ્વાર્થી તત્વો આનો લાભ ઉઠાવી દુઃખમય પરિસ્થિતિ સર્જતા હોય છે. ભારતમાં દહેજ અને પુત્રપ્રાપ્તિની પ્રબળ કામનાઓ સ્ત્રીઓના દુઃખોનું કારણ છે. ભૂણ પરીક્ષણની ટેકનોલોજીએ ભારતમાં વધુમાં વધુ માદા ભૃણહત્યાને તક આપી છે અને તેવા પરીક્ષણો અટકાવવા સરકારે કાયદા વડે દખલગીરી કરવી પડી છે. નવાઈની વાત એ છે કે માદાભૃણહત્યા માટે ઘણીવાર સ્ત્રીઓએ પણ સામે ચાલીને સહકાર આપ્યો છે.