આમ તો હાસ્ય સિવાયની વાર્તામાં હું ઓછી ડૂબકી મારું છું. જોક કે મને એની સૂગ નથી,પણ હાસ્ય રસની જમાવટ ને કારણે વાસ્તવિકતા સિવાયની વાર્તામાં મને રસ ઓછો રહે છે, એ મારી કમનશીબી છે. પણ અક્ષરનાદના લેબલમાં અને તેપણ મરીઝ સાહેબના નામોલ્લેખ વાળી વાર્તા વાંચવામાં મને રસ પડી ગયો. આ વાર્તાનું વિષયવસ્તુ જ હૃદય દ્રાવક છે. આવારતા વાંચ્યા પછી એવું જરૂર કહી શકાય કે, જીવનને જીવી જવા માટે કે હૃદયને ઓળખવા માટે કે પારકાને પોતીકા બનાવી લેવા માટે આવી એક જ વાર્તા કેટલો ઉંચો સંદેશ આપી શકે છે.