[dc]એ[/dc] માનતો કે ‘આલ્કોહોલિક’ વાપરવા જેવો શબ્દ એટલા માટે કે એમાં માણસનું કર્તુત્વ ઓછું, અને શરાબનું વધારે લાગે. ‘દારૂડિયો’ શબ્દ વાપરીએ તો જરા અલગ ભાસે. એમાં માણસની જવાબદારી એકદમ વધી જાય. એ જ નકામો, એની જ કુટેવ, એ નઘરોળ, એ નફ્ફટ અને નાલાયક. જો વાપરવો પડે તો એ પોતાને માટે ‘આલ્કોહોલિક’ની ઓળખ કામે લગાડે. બુદ્ધિમાનો, વિચક્ષણો, તરંગીઓ, કલાકારો નશો કરે, એ એમને માટે જરૂરી. જોકે પોતાને ‘આલ્કોહોલિક’ કહેવાય કે નહીં એ વિશે એને શંકા હતી. પીવાનું ખરું, તોયે હદમાં, જીભ કાબૂમાં રહેતી. પીધા પછી વાહન ન ચલાવવાનો અફર નિયમ. સાધનાનો બોલ માથે ચડાવેલો. દેખીતી રીતે તો ચાલ પણ બદલાતી નહીં, માત્ર એને જરા લાગતું કે એ ભોંયથી અધ્ધર રહે છે. આવા તુક્કા વિશે કોઈને ખરાબ લગાડવાનું કારણ નહોતું.