આ સમય દરમ્યાન જાણવા મળ્યું કે નાના વિદ્યાર્થીઓના તાલીમ, ઘડતર અને કેળવણી વગેરે બાબતો પર એક મોટી કોન્ફરન્સ શિકાગોમાં ભરાવવાની છે. અમને લાગ્યું કે આ અધિવેશન અમારા અભિયાનમાં ખૂબ જ ઉપયોગી થઈ શકશે અને તે પ્લેટફોર્મ પરથી અમે અમારો સંદેશો ઘણી જગ્યાએ પહોંચાડી શકીશું. પરંતુ અમે રહીએ ન્યુયોર્કમાં. ન્યુયોર્કથી શિકાગો સુધી જવા માટે તથા ત્રણ-ચાર દિવસ રહેવાની વ્યવસ્થા માટે જરૂરી ખર્ચની રકમ કાઢવી અમારા માટે મુશ્કેલ હતી. કારણ કે સંસ્થાને ઊભી કરવામાં અને આ માટેના જરૂરી સાહિત્ય પ્રકાશન પાછળ તેમજ વિવિધ શાળાની મુલાકાતો અને તેમાં યોજેલા કાર્યક્રમો પાછળ અમારી સઘળી બચત-મૂડી ખર્ચાઈ ગઈ હતી. એમ જ સમજોને કે અમારી પાસે હવે ફૂટી કોડી પણ નહોતી. છતાં કોન્ફરન્સમાં હાજર રહેવું છે એટલે જરૂરી વ્યવસ્થા ઊભી કરવા અમે શરૂઆત કરી. આ અભિયાન ચાલુ રાખવું જોઈએ તેવો પત્નીનો આગ્રહ હતો અને મને શ્રદ્ધા હતી કે આ સદકાર્ય માટે કોઈની પાસે હાથ લંબાવીશું તો જરૂરથી મદદ મળી રહેશે.