એક સાંજે રોજની જેમ સાતને સુમારે ભગુભાઈ ઘરે પાછા ફર્યા. ત્યારે ઓટલાનાં પગથિયાં પર નોકર લલ્લુ બેઠેલો. ભગુશેઠને જોતાં જ એ ઊભો થઈ ગયો, ને બોલ્યોઃ"શેઠ, તમારી જ રાહ જોતો બેઠેલો. હું બજારમાં ગયેલો ને પાછો ફર્યો ત્યારે બંગલાને ચાવી મારી શેઠાણી બહાર ચાલ્યા ગયા છે. મારી પાસે ચાવી નથી. એટલે રાહ જોતો બેઠેલો"