મનુભાઈનું ‘ સૉરી ‘ સરલાબહેનની ઉદાસીના પર્ણ પરથી પાણીની જેમ સરી ગયું. આંખો બંધ હતી બંનેની, પરંતુ અલગ અલગ ભાવોથી ઊભરાતું મન સૂવાનું નામ નહોતું લેતું. સરલાબહેને માંડ માંડ મળેલી હળવાશની લાગણીના કટોરામાં શંકાના ઝેરનું ટીપું પડતું અટકાવ્યું તો ખરું પરંતુ તેની સાથે જ પોતાની નિર્દોષતાને સાબિત કરવી પડ્યાની અસહ્ય વેદનાથી તેમનું મન કણસી ઊઠ્યું. સીતા ભૂમિમાં સમાઈ ગઈ હતી એ સાંભળ્યું હતું, આજે સરલાબહેનને સમજાયું કે તે જરુર તેનાં પોતાનાં જ મનની મરુભૂમિમાં સમાઈ ગઈ હશે !