ટ્રેનમાં મારી શું હાલત હતી ? એક કોચ પર પડ્યો પડ્યો ”મારી પ્યારીનું આવું મુખ – એ મુખ ચંદ્ર પણ નહિ ,તેમ સુર્યપણ નહિ,, કારણકે તેમાનું કશું મને એટલું સુખ આપતું નથી, આવું તેનું નાક ,,આવા તેના પ્રીતથી ભર્યા મૃગનયન – જે મને હમેશાં આનંદ ઉપજાવતા હતા !! આવા તેના કોમળ હાથીની સૂંઢ જેવા હસ્ત જે મને વેલની માફક વીંટળાય દાબતા હતા, આવા કેળના થંભ જેવા તેના પગ પર રહી તેને દબાવતા હતા ,, આવું તેનું વિશાળ થયેલું પેટ, આવા પાકી ગયેલી કેરી જેવા સ્તન અને પેટના ભારથી લચકાતી કમર , વિચાર કરી સુખ લેવા મથતો હતો, પણ આ સુખ કેવું ?? ધુમાડાના બાચકા જેવું !! સાચું સુખ તો પ્રિયા સાથે રહ્યું !!