આ અમુલ્ય ચિંતામણી લઈ મણિભદ્ર શેઠ રાજદરબારમાં ગયો, પોતાની પાસે આઅમુલ્ય મણી રાખ્વો તે જોખમ હતું રાજાને ખબર પડે તો રાજા સજા કરે અને તેથીજ તેણેતેમણી ચંદ્રસેન મહારજને અર્પણ કર્યો અનેશ્રીકર વિષે વાત કરી, મહારજા આ વાત સાંભળી વિચારવા લાગ્યા કે યુવાનશ્રીકર સ્થિપ્રજ્ઞ અને મહાન વ્યક્તિ હોવા જોઇએ. તેમના દર્શન કરવા જોઇએ. અને રાજા ચંદ્રસેન અને શેઠ મણિભદ્ર બન્ને શ્રીકરની શોધમાં નીકળ પડ્યા, એક વટવૃક્ષ નીચે કેતલાક ભક્તો સાથે શ્રીકર બેઠાં બેઠાં આનણ્દ્થી વાતો કરતા હતા અને ભક્તોને જીવનની સાર્થકતા સમજાવતા હતા. જીવનના સાચા વૈભવની એવી માનવતાની સમજણ આપતા શ્રીકર પાસે રાજા ચંદ્રસેનાને નગરશેઠ આવી ચડ્યા. રાજાને જોઇ ભ્ક્તો ગભરાઇને બાજુમાં જઈને ઉભા રહ્યા, રાજાએ આગળ આવી શ્રીકરને નમસ્કાર કરી પૂછયું કે આ અમુલ્ય ચિંતામણી તમે આપ્યો છે? શ્રીકરે કહ્યું હા, રાજાએ કહ્યું કે ઉ આપને એની કિંમતની ખબર નથી. ત્યારે શ્રીકરશ્રી બોલ્યા કે હે રાજા મને તો કિંમતની ખબર છે પરંતુ આપને આપના ચિંતામણી સમાન આ દેહની કિંમતની કોઇજ ખબર નથી.આજ દેહ વડે આજ શરીર વડે ભગવાન બની શકાય,ચિંતામની કરતાં પણ કિંમતી એવાઆ દેહને આ જીવનને ભોગવિલાસમાં કેમ વેદફી રહ્યા છો. શા માટે આટલા સસ્તામાં આ દેહનો ઉપયોગ કરી રહ્યા છો. ખરેખર તો તમને જ આ ચિંતામણી(દેહ)ની કિંમતની કોઇ ખબર નથી, અંતરમાં ડોકીયું કરીને વિચારશો તો તમને સમજાશે કે મને ખબર નથી કે આપને? કેટ કેટલી ઝંખના રાખી ભગવાનાઅ સુંદર દેહ આત્માને અર્પણ કર્યો હશે. અને આત્મા બ્ધુ ભૂલીને આ દેહની કિંમત પણ ભૂલી જાય છે. ખરેખર આ માનવદેહજ સાચો ચિંતામણી છે. ગયા જન્મના ભગવાનના વ્હાલા હોવાથી તમને આ જ્ન્મે અત્યંત સુશોભનીય દેહ,વૈભવ અને સતા આપી છે. પરમાત્માએ આત્માને પોતાનો દિકરો સમજીને આ બધુ ઉદાર હાથે આપ્યું છે. કારણકે પરમાત્માને એવી માનવ પ્રત્યે એક અપેક્ષા હોય છે. કે સૃષ્ટિમાં દેહધારી માનવ ભક્તિપૂર્વક પરમાર્થ કાર્ય કરશે અને વ્યક્તિઓને પ્રેરણારૂપ બની મહાનતા પ્રાપ્ત કરશે. આસુરી તત્વોને હરાવી પરમતત્વને પામશે, પરંતુ તમે તમારી જાતને પૂછી જુઓ કે ત્મોએ આજ સુધી શુ કર્યું? અને શેઠ તમે પણ જરા વિચારી જુઓ કે નાનપણથી મોટા થયા, ખૂબ કમાણી કરી પરણ્યા, સુખી સંસારમાં બાળકો અને વૈભવથી સુખમાં મહાલ્યા. અરે આ પ્રમાણે પશુ પંખી પણ જીવન વિતાવે છે. એમાં તમારા જેવા માનવીઓએ નવું શું કર્યું. ગયા જન્મના યોગભ્રષ્ટ એવા તમે રાજા અને શેઠ બનીને સંસારથી બીજું વિષેષ શુ કર્યું? આ માનવદેહની અમુલ્ય ભેટ મૅળવીને આ જગતમાં આવ્યા. અને સમય પૂરો થયે જવાના અને ત્યારે તમારી પાસે કોઇ મુડી નહિ હોય, આ દેહરૂપી ચિંતામણી પણ નિર્મુલ્ય થઈ જશે, તેનો તમે કોઇ સદ્પયોગ કર્યો છે? આ સાંભળી રાજાને તેમની ભૂલ સમજાઇ અને તેણે શ્રીકરની માફી માગી. તેને પ્રણામ કરી. તેમના ઉપદેશ પ્રમાણે જીવન જીવવાનો નિરધાર કર્યો. શેઠને પણ પોતાના જીવનને સદ્દમાર્ગે વાળવાની પ્રેરણામળી, રાજાએ કહ્યું કે આજથી જ હું આ દેહને સાર્થક કરીશ, મારો બધોજ વૈભવ ધન,સંપતિ પ્રભુકાર્યમાં ખર્ચીશ એમ કહી ચિંતામણી શેઠને પાછો આપ્યો અને કહ્યું કે આની મારે કોઇ જરૂર નથી, શેઠ બોલ્યા કેહેરાજન આ મણી આપની પાસે જ રાખો. તે પ્રભુકાર્ય કરવામાં મદદરૂપ થશે. એનાથી બનતા સુવર્ણ દ્રારા માનવજીવન સુવર્ણમય બનાવજો. શ્રીકરે મધુર વાણીથી કહ્યુ કે તમે તમારી શક્તિ દ્રારા એવા સમાજનું નિર્માણ કરો. લોકોના જીવનમાં કલહના બદલે આત્મિયતા આવે, દુઃખના બદલે સુખ આવે, શોકના બદલે આનંદમય અને તેજસ્વી જીવન બને વિવેક અને નમ્રતાથી સંતો વડીલોનો આદર થાય, દાચાર વધે અજ્ઞાન દુર થાય અને જ્ઞાનની વૃધ્ધિ થાય,દુર્ગુણોનો નાશ થાય અને સમાજ સદ્દગુણથી સંપન્ન બને, સમાજમાં ઉદારતા,ભાવના,ભક્તિ,અને શુરવીરતા પ્રગટે,દેશ અને ધર્મ પ્રત્યે પ્રેમ વધે, રાષ્ટ્ર પ્રત્યે વફાદરી વધે, હિંમત અને સાહસ વધે એવા સુદ્દઢ સુસંસ્કારી સમાજની રના થાય, એકતા દ્રારા સંગઠન શક્તિ વધે અને રાષ્ટ્રસમૃધ્ધ અને શક્તિશાળી બને એવા સુઆયોજિત પ્રયત્નો કરો, રાજા ચંદ્રસેન અને શેઠ મણિભદ્ર શ્રીકરના આર્શીવાદ લઈને શુભકાર્યમાં લાગી ગયા, થોડા જ સમયમાં રાજા ચંદ્રસેને પોતાની પ્રજાને સુખી-સમૃધ્ધ-તેજસ્વી-સંસ્કારી અને શુરવીર બનાવી, ધર્મ અને રાષ્ટ્રપ્રત્યે સંપુર્ણ વફાદારી પૂર્વક પ્રજાને કર્તવ્યનિષ્ઠ અને સુસંસ્કૃતિક બનાવી.