”ગાંધીજીએ અત્યંત કરુણ સ્વરે મારા વિશે બોલવા માંડયું ત્યારથી જ મારી આંખોમાંથી આંસુ ગળવા માંડયાં, જ્યારે વલ્લભભાઈએ બોલવા માંડયું અને અમારી મીઠી મૈત્રીના જૂના દિવસો યાદ કરવા લાગ્યા ત્યારે માથું નીચું ઘાલીને અને આંખો પર રૂમાલ દાબીને હું ડૂસકે ડૂસકે રોતો ગયો.