“સાહેબ, એનો ધણી તો કાલ રાતનો આને અહીં છોડીને જતો રહ્યો છે.” મને ભયંકર ગુસ્સો આવ્યો. મનમાં થયુ કે દુનિયામાં કેવા માણસો હોય છે? એની પત્નિ અહીં જીવન મરણ વચ્ચે ઝોલા ખાય છે, અને એનો ધણી તેને એકલી છોડીને ભાગી ગયો. દર્દીને ભૂખી તો ન જ રખાય. મેં તરત જ મારા ઘરેથી ખિચડી, દૂધ અને શાક મંગાવ્યા અને દર્દીને ખવડાવ્યુ.