સામાન્ય રીતે કોઈ ને કોઈ મજબૂરી જ માણસને ફસાવતી હોય છે એ સાચું, કિંતુ મજબૂરીની સાથે જ્યારે બેવકૂફી ભળે ત્યારે તો માણસ સામે ચાલીને એવો ફસાય છે કે તેને સ્વયં ઈશ્વર પણ ન બચાવી શકે! લાઇફમાં મજબૂરી તો સૌને આવતી જ હોય છે. મજબૂરી ગમે તેટલી મજબૂત હોય તો પણ આપણે મક્કમ રહીએ તો ટકી શકીએ. નબળું મન મજબૂરી સાથે હંમેશાં કોમ્પ્રોમાઇઝ કરવા તૈયાર થઈ જાય છે. ગમે તેવી વિકટ પરિસ્થિતિમાં પણ સ્વસ્થ અને તટસ્થ રહેવું જોઈએ, ઝઝૂમવાની ઝિંદાદિલી બતાવવી જોઈએ, થોડાક ઘા અને ઘસરકા વેઠવાની ખેલદિલી પણ કેળવવી જોઈએ. નાની-મોટી સમસ્યા કે સંઘર્ષના સમયે કેટલાક લોકો રઘવાયા અને દિશાહીન બનીને ખોટી દિશામાં ફંટાઈ જાય છે. ખોટા માણસોને શરણે પહોંચી જાય છે અને તેમની પાસેથી વિચાર્યા વગર હેલ્પ લઈ લે છે. એ હેલ્પ તાત્કાલિક તો તમને રાહત આપે છે, પરંતુ આગળ જતાં ભારે પડે છે. સ્વસ્થ અને નીડર અને ખુમારીવાળો માણસ તો એમ જ સોચશે કે ભલે બરબાદ થઈ જઈએ પણ કોઈની ગેરવાજબી માગણીને શરણે શા માટે જઈએ?