આ જોઈને અર્જુન તો સાવ આશ્ચર્યચકીત થઈ ગયો. કૃષ્ણ અર્જુનની તરફ ફરીને પ્રેમથી અને યુગો પ્રાપ્ત જ્ઞાનની વાણી ઉચ્ચારે છે, “અર્જુન, તારા મનમાં સોનાની બહુ ભારે કીમત છે. તારા અજ્ઞાત મનમાં સુવર્ણનો ભારે મોહ છે. આથી એ આપવામાં તને કંઈક ખંચકાટ છે. તું આ કારણે કોને એ આપવા જેવું છે, કોણ આ દાનને લાયક છે એની યોજના ઘડવામાં રોકાયો હતો. આવી તુચ્છ બાબતોથી તારા ઉત્સાહમાં ઓટ આવી, આથી સમય જતાં તને થયું કે આ ડુંગરોની સંપત્તી તારી બુદ્ધી, લાગણી કે વ્યક્તીગત ક્ષમતા કરતાં અનેક ગણી વધુ છે.” અર્જુનને આ શબ્દોનું સત્ય સમજાયું. એણે એનો સહજપણે સ્વીકાર કર્યો.