અકબરનો સેનાપતિ આસફ ખાન ૫૦ હજારની મુઘલ સેના લઇ ગૌડવા પર ચડી આવ્યો, પણ રાણી દુર્ગાવતી એમ કંઈ ગાજી જાય તેવી ન હતી. તે પોતાની મુઘલ ફોજની સામે મર્યાદિત સૈનિકો હોવા છતાં લડવા માટે સજ્જ થઇ હુમાયુના વખતથી મુઘલોના શત્રુઓ રહેલા અફઘાન સરદારો પણ તેની મદદમાં દોડી આવ્યા. સૌએ મળી મુઘલોનો લડાયક મુકાબલો કર્યો. રાણી દુર્ગાવતીનું યુદ્ધવાહન હાથી હતું. તે હાથી પર સવાર થઇ નાની છતાં કુશળ સેનાને દોરવણી આપી રહી હતી. દરમિયાન ગૌડવાનો બાળરાજા વીર નારાયણ યુદ્ધમાં ઘાયલ થયો અને રાજાવિહોણું સૈન્ય તિતર - બિતર થતું ગયું. પણ હજુ યુદ્ધ મેદાનમાં રાણી દુર્ગાવતી અણનમ ખડી હતી . વીર નારાયણ પછી મુઘલોએ રાણીને તેમના નિશાના પર લીધી. દુર્ગાવતીને તીર વાગ્યું, પણ બાહોશ રાણીએ શરીરમાંથી તીરને ખેંચી ફેંકી દીધું, તો તરત જ બીજું તીર તેની ગરદન પર વાગ્યું તેને પણ ખેંચી કાઢ્યું. રાણી દુર્ગાવતી વીરાંગના બની લડી રહી હતી, પણ તેનું સૈન્ય તૂટતું જતું હતું.