મેં તેને શાંતિથી સાંભળી. મને ખબર હતી તે ક્યાંથી આવી રહી હતી. આપણો સમાજ સામાન્ય રૂઢીઓ પરથી લોકોને વર્ગીકૃત કરવામાં બહુ જ ઉતાવળો હોય છે. જો તમે તેમાં બંધબેસતા નહિ હોવ તો તે તમારો સમાવેશ નહિ કરે. જોઈ, કોઈ વખત, એ સારી વાત પણ બની શકે છે, કારણકે જો તમે કોઈ એક ઘરેડમાં બંધ બેસી જાવ, તો તમે અમુક પ્રકારનાં જ કાયમ રહો તેવી અપેક્ષા પણ કરવામાં આવતી હોય છે. તમારી અંદરનો કોઈ પણ બદલાવ તેમને બેચેન બનાવી દે છે. આપણને સાતત્યતા, સતતતા, અને અનુમાનો ગમતાં હોય છે. આપણને દિવ્યતાની રમતમાં જેટલી ઓછી શ્રદ્ધા હશે તેટલો જ ઓછો વિશ્વાસ આપણને પ્રકૃતિ માતાના રહસ્યમય બળમાં રહેશે, અને આપણે એટલાં જ વધુ તણાવમાં રહીશું. જયારે આપણે મૂળ સ્રોત સાથેનો જ સ્પર્શ જો ગુમાવી દઈશું, તો પછી આપણે આપણી જાત ઉપર જાતે જ બધું બરાબર કરી દેવાનો એક અત્યંત મોટો ભાર મૂકી દઈશું. અને ત્યારે, આપણે બધું જ યોજનાબદ્ધ કરવાની ઈચ્છા રાખીશું, બધું જ જાણવાની, સમજી લેવાની ઈચ્છા રાખીશું, આપણે બધો જ સમય કાબુમાં રહેવાની ઈચ્છા રાખતાં થઇ જઈશું.