હું એમ કહેવા માગતો’તો કે દેહ-પ્રતિમા ભલેને ગમે તેવી મળી હોય, માણસ પોતાની આગવી પ્રતિમા ઘડ્યા જ કરે છે. ઇમેજ બનાવવી ને ઇમેજ ટકાવવી. એનું નામ જ જીવનપુરુષાર્થ. હવે, બને છે એવું કે માણસ ‘હોવું’ એ વીસરી જાય છે ને ‘બનવા’ પાછળ મંડ્યો રહે છે; મરે ત્યાં લગી મંડ્યો રહે છે. આ બાબતે આપણે અન્ય પ્રાણીઓથી સાવ જુદા છીએ. જુઓ, કૂતરાઓને કશું બનવું નથી –મિનિસ્ટર, મેયર કે પંચાયત પ્રમુખ. બિલાડીઓમાં કોઇને મિસ યુનિવર્સ કે મિસ વર્લ્ડ બનવું નથી. બળદોમાં ચૂંટણીઓ નથી હોતી. વરુ કે દીપડા ક્રિકેટ નથી રમતા. શિયાળ જાતિમાં ‘આઇપીએલ’ નથી. વાઘ-સિંહે કારખાનાં નથી ખોલ્યાં. હરણ મજૂરીએ નથી જતાં. ચકલીઓ પ્રોફેસર નથી થતી. કાગડાઓ વ્યાખ્યાનો નથી કરતા. અધિવેશનો જ્ઞાનસત્રો પરિસંવાદો શિબિરો વ્યાખ્યાનમાળાઓ, આ પ્રકારનું અન્તિમ વ્યાખ્યાન, મનુષ્યેતર સૃષ્ટિમાં નથી.