જ્યાં સુધી આપણને કામના,વાસના,ઈચ્છા અપેક્ષા અને તૃષ્ણા મીઠી લાગે છે,  ત્યાં સુધી આપણને આધ્યાત્મિક  રસ્તો જડતો જ નથી,અને આપણે આપણુ ઉર્ધ્વી કરણ કરી શકતા જ નથી ,અને આપણે મિલકત પેસા વગેરેમાં જ સંતોષ માનીએ છીએ,તેમાં કોઈ હરકત નથી, પણ તેનાથી મળતો  સંતોષ સુખ,ને શાંતિ આભાસી છે,તેથી આપણો તનાવ, ચિંતા કેડો મુક્તાં  નથી, આવા દુઃખના અને ચિંતાના સમયે આપણામાં સદવિચારોનુ ચિંતન શરુ  થાય છે અને જીવનમાં કાંઈક ખૂટે છે તેની પ્રતીતિ શરુ થાય છે એક પ્રકારનો અજંપો શરુ થાય છે, બધું જ હોવા છતા અજંપો હટતો નથી ,આમ જ્યારે આપણને સંસારમાંથી સુખ મળતું નથી ત્યારેજ  અલોકિક સુખ પ્રાપ્ત કરવાની ઈચ્છા થાય છે,મન આકાંક્ષા કરે છે ,ત્યારે જ આપણે સરળ સહજ માર્ગ શોધવા પ્રયત્ન કરીએ છીએ ,આ સહજ માર્ગ તે જ અધ્યાત્મનો માર્ગ છે.