ગૃહસ્થે કહ્યું ઃ ‘માઠા સમાચાર જેવું તો કંઈ નથી, પણ હું આટલાં વર્ષો પછી દેશમાં જૂના સંબંધોને તાજા કરવા આવ્યો હતો. સગાંસંબંધીઓને મળ્યો અને એમને મળ્યા પછી થયું કે હું અહીં પાછો આવ્યો જ ન હોત તો કેટલું સારું હતું. હું એક ભ્રમમાં જીવતો હતો અને એમાં સુખ હતું. અહીં આવ્યો અને કેટલાક ભ્રમ ભાંગી ગયા! મને સમજાતું નથી કે માણસો આટલા બેકદર કેમ હોય છે! મારી સગી બહેન મુંબઈમાં રહે છે. એને ઘેર તે અલબત્ત સુખી છે. એકવીસ વર્ષ પહેલાં હું અહીં હતો ત્યારે તેના લગ્નનો બધો ખર્ચ મેં ઉઠાવ્યો હતો. એ ખર્ચને પહોંચી વળવા મેં મારું મકાન વેચી દીધું હતું. આટલાં વર્ષો પછી તાજેતરમાં હું જ્યારે એને મળ્યો ત્યારે જૂની વાતો નીકળી. બહેને વાતચીતમાં કહ્યું કે મારે સગા ભાઈઓ સાથે લેણુ જ નથી! હું પાંચ ભાઈઓની બહેન, પણ મારા એકપણ ભાઈએ મારા માટે કંઈ કર્યું હોય એવું મને યાદ આવતું નથી! તેની વાત સાંભળીને મને તો મારા માથા પર વીજળી પડી હોય એવી લાગણી થઈ! મારે કહેવું તો નહોતું, પણ મારાથી કહ્યા વગર રહેવાયું નહીં કે બહેન, બીજા ભાઈઓની વાત તો હું જાણતો નથી, પણ મારી વાત હું જાણુ છું! તારા લગ્નનો બધો જ ખર્ચ મેં ઉઠાવ્યો હતો તે શું તું સાવ ભૂલી ગઈ?