ભારતના ઇતિહાસમાં સૌ પ્ર્થમવાર એન્જિનિયરોને નોકરી નહોતી મળતી, કે બેંકના ક્લાર્ક કરતાં ઓછા પગારની નોકરી મળતી. ૧૯૭૩ના જાન્યુઆરીમાં ભારતને અને ગુજરાતી કવિતાને ગુડબાય કહી, સ્ટુડન્ટ વીસા લઈ અમેરિકાના ડાલાસ શહેરમાં હિજરત કરી આવ્યા. ૧૯૭૩ના ડિસેમ્બરમાં હ્યુસ્ટન શહેરમાં આવેલા નાસામાં એન્જિનિયર તરીકે પાર્ટટાઇમ નોકરી શરૂ કરી. ૧૯૭૫માં ગ્રીનકાર્ડ મળ્યા પછી એમ.એસ.નો અભ્યાસ અધૂરો મૂકી ફૂલટાઈમ જોબમાં વ્યસ્ત થઈ ગયા. હ્યુસ્ટનમાં અમેરિકાના પૉપ સંગીતમાં ઊંડો રસ લીધો. ૧૯૭૬માં ડાલાસ પાછા આવી પ્રાઇવેટ કંપનીમાં નોકરી લીધી. ૧૯૭૭ પછી ફરીથી ગુજરાતી કાવ્યો લખવાનું શરૂ કર્યું. ત્યારે ડાલસમાં ભારતીયો ખૂબ જ ઓછા, અને સંગીતની કસેટો સહેલાઇથી મળતી નહીં. દેશીઓ અઠવાડિયામાં એક વાર ભેગા થઈ જાતે ગીતો ગાતા. ત્યાં સારા ગાયકો અને એક બે હારમોનિયમ વાદકો હતા, પણ રીધમ વગાડનાર કોઈ નહીં તેથી ઘનશ્યામભાઈ ખોખાં પર કે પોલી દીવાલ પર રીધમ આપતા. એ પછી મિત્રોના આગ્રહથી બોંગો અને ઢોલક વસાવ્યાં. ૧૯૭૭માં ડ્રમસેટ ખરીદ્યો, અને હિન્દી ગીતો પર અને ડાંડિયારાસમાં ડ્ર્મ્સ વગાડવા માંડ્યા જોતજોતાંમાં અમેરિકા, યુરોપ અને પછી ભારતમાં તેની ફેશન થઈ ગઈ. આ દરમ્યાન ભારતનાં અમેરિકન ઓર્ગેનાઇઝેશનના કાર્યક્ર્મોમાં પરફોર્મન્સ અને વ્યવસ્થા કરતા રહ્યા. રાહતફાળાના કાર્યક્રમોમાં પણ ભાગ લીધો. ગુજરાતના કવિઓ, સંગીતકારો અને અન્ય કલાકારોને તેમના ઘેર આમંત્રણ આપી તેમને માટે જાહેર કાર્યક્રમો યોજ્યા.