મને લાગે છે, માણસ દ્વારા ખોરાક અને જીવનરક્ષા સિવાય, અન્ય અહેતુક લાગતી હિંસા શાથે પણ કદાચ પ્રકૃતિનો આ નિયમ જોડાયેલો હોય. જેનાં અમુક ઉદાહરણ તો આપના લેખમાં આપેલા જ છે. સૌંદર્ય પ્રસાધનો, પટ્ટા, પાકિટ, જોડા વગેરે વગેરે બધું લગભગ સુંદર દેખાવાની લ્હાયમાં જ વાપરવું પડતું હોય છે. અને સુંદર કે સમૃધ્ધ દેખાવાનું અચેતન મનમાં પડેલું કારણ એજ જે પ્રકૃતિએ દરેક જીવમાં મુકેલું છે,સ્વજનિનનો શક્ય તેટલો વિસ્તાર. ટુંકમાં જેને આપણે હિંસા કહીએ છીએ તે પણ પ્રકૃતિની એક સામાન્ય ઘટમાળ છે, અને આ ઘટમાળને આપણે વિવેકપૂર્વક ગોઠવી શકીએ તો જ આપણને (માનવજાત ને), પોતાને સામાજીક પ્રાણી ગણાવાનો અધિકાર કાયમ રહે. આમ આ બાબત સંપૂર્ણપણે સામાજીક છે, ધર્મ શાથે આને કશું લાગતું વળગતું નથી. આપણે જ ખોટા આ ખાનપાન અને હિંસા-અહિંસાને ધર્મ શાથે જોડી બેઠા છીએ. કોઇ એક દેશી દવા બાબતે નાં વિવાદમાં પૂર્વ રેલ્વેમંત્રી લાલુજીએ કહેલું કે બિમાર માણસ જો સાજો જ થતો હોય તો તેને દવામાં કોના હાડકાનો ચુરો વપરાયો છે તેથી કંઇ ફર્ક પડતો નથી!! ટુંકમાં જીંદગી સામે અન્ય બાબતો ગૌણ છે. આનાથી ઉપરવટ જઇ એ જ વિચારી શકે જેને માટે જીંદગી ગૌણ છે. બાકી તો “ચાહે કોઇ મુજે જંગલી કહે !!!!”