લેખકની વિશેષ નોંધઃ 1982માં એક દિવસ મુંબઈથી રાજકોટ પાછા ફરતાં મારી બાજુની સીટમાં કોઈ લાંબો માણસ આવીને ધબ્બ દઇને ગોઠવાયો. મે જરા ચીડથી જોયું તો રમેશ મહેતા! ચીડનું સ્થાન રાજીપાએ લીધું અને મેં જૂની રાજકોટની હોટેલ ધર્મરાજની મુલાકાતોની યાદ આપી. એમને યાદ તો આવ્યું, પણ મનમાં કંઈ ખાસ એનું મહત્ત્વ ઊગ્યું હોય એમ લાગ્યું નહિ. હું તો ખેર કે એ વખતે સાવ નગણ્ય હતો, પણ ન તો એમણે નથવાણીને યાદ કર્યા કે જે એમને ભૂખ્યા પેટ આવ્યા હોય ત્યારે ભજિયાંની પ્લેટો ઉપર પ્લેટો ખવડાવતા કે ન તો એમને અમારી રોજની કંપનીના નાટ્યકાર દામુ સાંગાણી યાદ આવ્યા કે જે એમના ગુરુઓમાંના એક પ્રાથમિક તબક્કાના ગુરુ કહેવાય.