પેઢી બદલાતાં વારસદારો પાસે આવા ભૂમિગત ગુપ્ત ખજાનાઓની કોઈ જાણકારી હોતી નથી. કહેવાય છે કે આર્યાવર્ત ભારતમાં સદીઓથી આવી બેસુમાર સંપત્તિ સદીઓથી ભોંયમાં સચવાયેલી પડી છે. પૂર્વજો, મહેલાતો કે લૂંટારુઓ દ્વારા ધરતીમાં ધરબાયેલું આ ધન ૫૦ વર્ષ કરતાં વધારે સમયનું હોય તો તેના ખજાનાના રક્ષણ કુબેરના ગણ યક્ષ, પૂર્વજ કે સર્પ કરતા હોવાની માન્યતા છે. આવું ધન મેળવવા કરતાં તેને પચાવવું અઘરું હોય છે. કારણકે આવી સંપત્તિ વારસાગત હોય તો તેની ઉપર પૂર્વજોની હકૂમત હોય છે, જો અનિતિ-ચોરી કે લૂંટફાટનું ધન હોય હોય તો સર્પયોનીના જીવાત્મા તથા રાજસ્વ સંપત્તિ હોય તો કુબેરગણ તેની રક્ષા કરતા હોવાથી તે મેળવવા માટે ચોક્કસ વિધિ વિધાન અને પ્રાયશ્ચિત કરવા પડે છે નહીંતર પારાવાર નુકસાન સહન કરવું પડે છે.