અમે ડેડાણ થઇ હનુમાનપુર, દલડા, કંટાળા, બેડીયા અને ધોડકવા ગામ પસાર કરતા ક્યાંક કાચા તો ક્યાંક ડામરીયા રસ્તે થઇ જસાધાર તરફ આગળ વધ્યા. ધોડકવા પછી એક નેસ દેખાયો. લક્ષ્મણભાઇએ પાસે ગાડી ઉભી રાખી અને અમે નેસમાં તેમના એક મિત્રના મહેમાન થયા. ભેંસનું તાજુ દૂધ, પછી પાણી અને પછી ચ્હા એમ આખી હારમાળા ફરી એક વાર પુનરાવર્તિત થઇ. તેમને ત્યાં બે દિવસ પછી ભાગવત સપ્તાહ બેસવાની હતી એટલે ઘણાં લોકો ત્યાં ભેગા થઇ વ્યવસ્થા કરવામાં લાગ્યા હતાં. થોડી ઔપચારીક વાતો કરીને અમે ત્યાંથી રાવલ ડેમ તરફ આગળ વધ્યા. રાવલ નદી ડુંડીયા ટેકરીઓમાંથી ઉદભવે છે અને ઉના માં આવેલ માણેકપુર પાસે અરબ સાગરને મળે છે. રાવલ નદી પર ચિખલકુબાના ઉપરવાસમાં એક ડેમ બાંધવામાં આવ્યો છે એનું નામ નદીના નામ પરથી રાવલ ડેમ છે. ચિખલકુબાથી કાચા રસ્તે થઇ અમે રાવલ ડેમ પહોંચ્યા અને ત્યાં મદમસ્ત થઇને વાતો ઠંડો પવન અને આસપાસની સુંદર મનોહર જળસૃષ્ટી જોઇને મન આનંદીત થઇ ગયું. થોડેક પહેલા ગાડી ઉભી રાખીને અમે આસપાસ ફરવા લાગ્યા. પાણી ખૂબ ઉંડુ છે એમ માયાભાઇએ મને કહ્યું. આ ડેમના લીધે અહીં બારેમાસ પાણી ભરાયેલું રહે છે, અને તેના લીધે જ્યાં જ્યાં આ નદીના ફાંટા જાય છે તેવી અન્ય જગ્યાઓ પર કાયમ પાણી ઉપલબ્ધ થઇ શકે છે. નજીકમાં આવેલું એવું જ એક અન્ય સુંદર મનોહર અને ઐતિહાસીક સ્થળ એટલે ભીમચાસ. કહેવાય છે કે પાંડવોએ જે પ્રભાસ યાત્રા કરી હતી તે મુજબ તેઓ વનપર્વમાં ગાઢ વન પાસે આવેલા એક વિસ્તારમાં પહોંચ્યા હતા જેનું નામ પ્રભાસ જણાવાયું છે અને ત્યાં શ્રીકૃષ્ણનું રાજ્ય હતું. કહેવાય છે કે વનમાં કુંતામાતાને જ્યારે પાણીની તરસ લાગી ત્યારે ભીમે પોતાની ગદાથી પથ્થરમાં ચાસ પાડ્યો હતો અને પાણી ઉદભવ્યું હતું. અહીં કુંતામાતાને સમર્પિત એક મંદીર આજે પણ છે. જો કે ભીમચાસ ધૂનો થોડોક ભયાનક પણ છે કારણકે આ ધૂનો ઉંડો છે અને અહીં મગરનો ભય પણ છે. અમે અહીં સૂર્યાસ્ત થતો નિહાળ્યો. ખૂબ સુંદર દ્રશ્ય જોવા મળ્યું. જેમ જેમ અંધારૂ ઉતરતું ગયું, તમરાનાં અવાજો આવવા લાગ્યા. નીચે ખીણમાંથી ક્યાંક ક્યાંક પહુડા (હરણાં)ના અવાજો પણ આવવા લાગ્યા અને વાંદરાઓની હૂપાહુપ પણ થોડીક વાર વધી ગઇ અને અંધારૂ વધતા ઓછી થઇ ગઇ.. અંધારૂ વધવા લાગ્યું અને મચ્છરોનો ત્રાસ પણ વધી રહ્યો હતો એટલે અમે પણ ત્યાંથી ઉઠ્યા અને ચિખલકૂબા તરફ જવા નીકળ્યા.