સાડા પાંચ વાગે એલાર્મ વાગવાની સાથે જ માની દોડ શરૂ થઈ જતી. ચા પણ શાક સમારતાં કે ચટણી બનાવતી હોય ત્યારે પીતી. નાસ્તો, જમવાનું, લંચબોક્સ તૈયાર રાખવાનાં, સાંજે ઑફિસથી છૂટતી વેળાએ કરિયાણું લેતા આવવાનું, મને પાછું હોમવર્ક કરાવવાનું.. એક બે કામ નહીં, બધાં જ કામ એ પોતે કરતી. પિતાજી બૅંકમાંથી કોઈ દિવસ નવ વાગ્યા પહેલાં આવતા નહોતા. ઘરનું બધું જ કામ માએ જ કરવું પડતું. જે દિવસે મા માથાબોળ નહાતી’તી ત્યારે તો એ વાળ સૂકવવાનો સમય પણ નહોતી કાઢી શકતી, અને ભીના વાળા લઈને જ બસ પકડવા માટે દોડતી હતી. સાંજે થાકીપાકી ઘેર આવતી ને એવી દશામાં એને જોઈને કંઈ કહેવાનું મન નહોતું થતું કે આ કે તે બનાવીને ખવડાવ.