શિયાળાના દિવસો શરૂ થયા. છતાં કમળનું અભિમાન ઓછું થયું નહીં. પાણી ધીરે ધીરે સુકાવા લાગ્યું. કમળ ધીરે ધીરે કરમાવા લાગ્યું. તેણે જોયું કે મોટાં ઝાડ તો મસ્તીથી ડોલતાં હતાં. હોય, એ તો મોટાં છે તે ડોલે પણ બગીચાની વાડ પર ઊગેલા થોર પણ એવા ને એવા જ હતા. એ તો જરાય કરમાયા નહોતા.