જો કે આજના યાંત્રિક બની ગયેલા, ઘડીયાળના કાંટે દોડતા જનજીવનમાં પ્રેમ પ્રસંશા કે લાગણીના બે બોલ પણ નથી રહ્યાં, એ એક કડવી વાસ્તવિકતા છે. એના પરિણામ સ્વરૂપ સંબંધોમાં દ્રઢતા રહી શકી નથી. અને એ કારણે કેટલીકવાર દાંપત્યજીવન પર માઠી અસર થતી હોય છે, જેથી દાંપત્યસંબંધ ગૂંચવણભર્યો કે તણાવગ્રસ્ત બની જાય છે. આ ગૂંચવાડા અને તાણમાંથી બહાર નીકળવાનો એકમાત્ર ઉપાય છે ‘સમય’. તમારા જીવનસાથી માટે થોડો સમય ફાળવો. અને એક બીજા માટે ફાળવેલા એ ચોક્કસ સમયમાં એકબીજાની ટીકા કરવાને બદલે, એક બીજા પર દોષારોપણ કરવાને બદલે, એકબીજા પર ફરિયાદોના ટોપલા ઢોળવાને બદલે તેના કોઈક સારા કામની પ્રસંશા કરો. સ્નેહભર્યા બે બોલ પોતાના જીવનસાથી પાસેથી સાંભળવા મળે એ ઈચ્છા અતિ સામાન્ય હોવા છતાં અતિ મહત્વની, ખૂબ જ જરૂરી છે. કહેવાયુ છે કે યોગ્ય સમયે કહેવામાં આવેલાં યોગ્ય શબ્દો માણસનાં હ્રદય પર અંકિત થઈ જાય છે, જે જીવનપર્યંત ભૂંસાતા નથી, આજીવન યાદ રહે છે. દાંપત્યજીવનમાં પ્રસંશા એ અતિ મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે. પતિપત્નીએ એકબીજાને કહેલા પ્રેમ ભર્યા શબ્દો એકબીજાને રોમાંચિત કરી દે છે. સુખી દાંપત્યજીવનની એક આ ચાવી પણ હંમેશા હાથવગી જ રાખજો. પતિ-પત્નીએ પ્રસંગોપાત એક બીજાની પ્રસંશા કરવાનું ભૂલથી પણ ભૂલવું નહીં. માત્ર ખોટું માખણ માર્યા કરવું એ યોગ્ય નથી, પણ ખરેખર સાચા હ્રદયથી કરેલી સાચી – યોગ્ય પ્રસંશા દાંપત્યજીવનને આનંદ બક્ષે છે, એકબીજા પ્રત્યે સન્માન જગાવે છે, પ્રેમ વધારે છે. એકબીજાના ગુણ પારખી ખરાં સમયે એના ગુનગાન ગાવા એમાં કાંઈ ખોટું નથી. ભલે વારંવાર નહીં પણ ચોવીસ કલાકમાં એકાદવાર તમારા જીવનસાથીના સદગુણની જાહેરમાં નહીં તો એકાંતમાં એકવાર પ્રસંશા કરતા અચકાય નહીં. દિવસમાં વધારે નહીં તો સાથીદારના કામના વખાણ દિવસમાં એકાદ વખત જરૂર કરો. પ્રશંસા સ્વાભાવિક હોવી જોઈએ, માત્ર સ્વાર્થ ખાતર કરાયેલી પ્રશંસામાં અને સાચા હ્રદયથી, સહજતાપૂર્વક કરાયેલી પ્રશંસામાં જમીન આસમાનનો ફર્ક પડે છે. ટૂંકમાં પ્રશંસા એ દાંપત્યજીવનમાં સંતોષ અને ખુશીનું પ્રેરકબળ પૂરું પાડનાર એક ઉત્તમ આયામ છે.