મહાભારતના યુદ્ધમાં તમામ કૌરવોનો અંત આવ્યો છે. પાંડવોની જીત થઇ છે. ભીષ્મ પિતામહ બાણશૈયા ઉપર કુરુક્ષેત્રના મેદાનમાં સૂતા છે. તેમના શરીરમાંથી લગભગ તમામ લોહી વહી ગયું છે. તેમને ઇચ્છામૃત્યુનું વરદાન છે. તેથી તેમણે સૂર્ય ઉત્તરનો થાય ત્યાં સુધી એટલે કે ઉત્તરાયણ સુધી મૃત્યુને રોકી રાખવાનું નક્કી કર્યું છે. શાસ્ત્રોમાં કહેવાયું છે કે ઉત્તરાયણમાં મૃત્યુ પામનારને પૃથ્વીલોક ફરી જોવો પડતો નથી. પાંડવો, માતા કુંતાજી, દ્રૌપદી તથા શ્રીકૃષ્ણ ભીષ્મ પિતામહને મળવા કુરુક્ષેત્રના મેદાનમાં બિછાવેલી બાણશૈયા પાસે આવે છે. તે જોઇ ભીષ્મ પિતામહને એક ક્ષણ પોતાની જાત માટે ગર્વ થાય છે કે, જોયું ભગવાને મારી પાસે આવવું પડ્યું ને ?’ તે જ ક્ષણે દુર્યોધનના અન્નમાંથી બનેલી લોહીનું છેલ્લું ટીપું પણ તેમને યુદ્ધમાં થયેલા ઘા દ્વારા નીકળી ગયું તેમની બુદ્ધિ તદ્દન નિર્મળ થઇ ગઇ.