વાર્તાના નાયક કે નાયિકાને જો સંગીતમાં રસ હોય તો ગિટાર કે સિતારના તાર જ ધ્રુજાવે. કેમ ‘તબલાંની થાપ’, ‘ઢોલક બાજે ઢમ ઢમ ઢમ’ કે ‘હાર્મોનિયમની હવા’ જેવાં શીર્ષકો કોઈને પસંદ નથી આવતાં ? નાયક-નાયિકાના બૂટ-ચંપલને લગતું શીર્ષક આપવું હોય તો ‘કાળા બૂટનું તળિયું’ કે ‘ચંપલની ચમરાટી’ અથવા ‘સૅન્ડલના સટાકા’ ચાલી શકે. ચાલી શકે શું ? ચાલી જ જાય. આવું શીર્ષક જોઈને જ વાર્તા હાથમાં લેવાઈ જાય. વાર્તાનો અંત આવતા સુધી તો વાચક એ જ ઈંતેજારીમાં હોય કે, ક્યારે બૂટનું તળિયું ફાટે કે ચંપલની ચમરાટી દૂર થાય અથવા સૅન્ડલના સટાકા ચાલે !