વાચકને જીવનની સતત સરળ ગતિ અને તેના સાતત્યની વાત કહેવી જરૂરી છે, સાહિત્યનો હેતુ જીવનની અનેકવિધ વિટંબણાઓ અને સંઘર્ષોમાંથી પસાર થઈ રહેલા માણસને ફિક્શનની દુનિયામાં ખેંચી જઈ ક્ષણિક જીવનના રસનો આસ્વાદ કરાવવાનો, એને વિચારતો અને વધુ સંવેદનશીલ બનાવવાનો હોય છે, એ ચોમાસાની ભીની ભીની સાંજ વિશેનો નિબંધ વાંચીને એ અંગેની યાદોમાં ખોવાઈ જાય કે કોઈક અદ્રુત વાર્તાના પાત્ર સાથે પોતાનું તાદામ્ય સાધી બેસે, એ કોઈક ગઝલમાં પોતાના જીવનનો પ્રાસ શોધે કે પ્રવાસવર્ણન વાંચતા પોતાની જાતને ક્યાંક મૂકીને માઈલો દૂર લેખક સાથે પ્રવાસ કરી આવે. . સાહિત્ય વિચારના વૃંદાવનમાં મનના મોહનની મોરલીનો મધુર નાદ છે, એ જીવનની બારાખડીનો પહેલો અક્ષર છે.