એટલે પછી એ બેઉ મારું માથું સૂંઘીને હાથ વડે પસવારે… ‘હૂંગુનિ મસ્તકે, હસ્તે કુરવાળી…’ (મરાઠી કવિ મોરોપંત)…. . …. . એટલામાં મારું આંગણું કેડે બે હાથ દઈને ઊભું જ હોય : ‘ચાલો હવે, કેટલી વાર ?