હું તો કથામાં જઈને, સુમધુર સંગીતનું શ્રવણ કરૂં છું… રાધારાણી કે કિશોરી અને કાનુડાના ભજનો પણ સાંભળું છું ( અલબત્ત શ્રધ્ધા વગર- એટલો નિખાલસ અને સત્ય એકરાર કરી લઉં ) મારા માટે તો આ સાત્વિક મનોરંજન નાટક જ છે. મારી અંધશ્રધ્ધાળુ, અભણ પણ ધાર્મિક પત્ની પણ એમ સમજે છે કે હું હવે સુધરી ગયો છું અને કથાવાર્તામાં આવતો થયો છું