મને આ વાર્તામાં જીવનભરનું જ્ઞાન મળતું હોય એવું લાગે છે. આપણા શિક્ષણ, ઉછેર અને ચારિત્ર્યની સૌપ્રથમ ઓળખ આપણું વર્તન જ હોય છે. દુનિયામાં કાયમ આપણાથી વધુ જાણકાર, હોશિયાર, કૌશલ્યવાન લોકો હોવાનાં જ. જે કોઈ પણ આપણાથી દેખાવમાં, સંપત્તિમાં અને સિદ્ધિઓમાં આગળ પડતા હોઈ શકે, પરંતુ જયારે આ ઈશ્વર રચિત ભવ્ય યોજનાની વાત આવે ત્યારે તે કશાનું કોઈ મહત્વ હોતું નથી. બીજા લોકોને તેનાંથી બહુ નજીવો કે પછી બિલકુલ કોઈ ફરક પડતો નથી કે તમે તેમની કેટલી સેવા કરી છે કે તમારા ઈરાદાઓ કેટલાં સાચા હતાં કે તમારો IQ કેટલો ઉંચો છે, ફરક ફક્ત એક વાત માત્રથી પડે છે કે તમારું પોતાનું વર્તન કેટલું ઉમદા છે.