એમને ફિલ્મોમાં પહેલો બ્રેક અજીત મર્ચન્ટે ગુજરાતી ફિલ્મ ‘બહુ‚પી’માં આપ્યો અને પછી પ્રોડ્યુસર સુરેશ અમીને ‘ધરતીનાં છોરુ’માં તક આપી. એ બંનેના ઋણનો એ જાહેરમાં સ્વીકાર કરતા રહ્યા છે. 2001માં ‘માય લાઇફ, માય સ્ટોરી’ ફંક્શનમાં મર્ચન્ટની જ સ્વરરચના ‘રાત ખામોશ હૈ’થી શ‚આત કરીને નવાજ્યા અને સુરેશ અમીનના મૃત્યુ પછી વડોદરામાં કોન્સર્ટ યોજીને શ્રદ્ધાંજલિ આપી. વડોદરામાં જ, મહદંશે ડા. ભરત ગોસ્વામી આયોજિત એક કાર્યક્રમ વખતે, ડિસેમ્બર મહિનામાં વાદળ જોઈને બોલી ઊઠ્યા : ‘બારિશ હોગી’ અને ખરેખર વરસાદ પડ્યો. એમનું પ્રકૃતિ સાથેનું તાદાત્મ્ય અહીં છતું થયું. ડા. ભરત ગોસ્વામીના ભત્રીજાની એક ફિલ્મમાં એક ગીત માટે કહેતાં જ - ‘અરે! ભરત, દોસ્તી ભી કોઈ ચીજ હોતી હૈ’ કહીને એક પૈસો લીધા વિના ગીત ગાયું હતું. કવિ-એન્કર શોભિત દેસાઈ એમનો ગઝલપ્રેમ વ્યક્ત કરતાં યાદ કરે છે કે એન્કરિંગના કારણે કાવ્યરચના ભુલાઈ ગઈ એ જાણીને બોલ્યા: ગાલિબ એન્કર નહીં થે, સિર્ફ શાયર થે, પર દોસોં સાલ બાદ ભી જીવિત હૈં, એન્કર સબ ચલે ગયે...’ રાજપથ ક્લબ (અમદાવાદ)માં ગઝલ સિમ્ફનીનો પહેલો પ્રયોગ ર્ક્યો. અમદાવાદ જ કેમ? કારણ કે ગુજરાતે હજી લોકસંગીત ધબકતું રાખ્યું છે.