(૧૩૧) એમ તો, એ જ્યારે કાનમાં વિરાજીને સાંભળતો હોય છે, ત્યારે કંઈ એ દેખતો નથી હોતો, ત્યારે જો કે પ્રત્યક્ષમાં તો, એ એકલો કાન-પુરૂષ, સાંભળવાની કરામત દેખે છે, પણ અન્યત્ર રહેલી બીજી કમાલો નથી દેખતો. પરંતુ, અંદરમાં, બુદ્ધિમાનો, એ કાનોમાં રહ્યો રહ્યો પણ, બધી જ કમાલ-કરામતોથી પૂર્ણ હોવાનું જાણે છે, ને કાનપુરૂષને પણ પૂર્ણ બ્રહ્મ જાણતા, એને ઉપાસે છે. એવી જ રીતે, નાક-પુરૂષ,જીભ-પુરૂષ, વગેરેને સ્થૂળ દ્રષ્ટિવાળાઓ, ઈંદ્રિય અથવા જ્ઞાનેન્દ્રિય જ જાણીને, એને એવો ઊણો, અધૂરો, (મર્યાદિત) માને છે. પરંતુ, ઝીણી નજરવાળો પુરૂષ, નાકપુરૂષ, જીભપુરૂષ વગેરે સર્વને, સર્વ સ્થળોએ, કમાલોથી ભરપૂર ઓળખતા, એ પ્રત્યેકની બાહ્યરૂપે ઉપાસના કરે છે.