હકીકતે ફિલ્મો સાથે જયારે પહેલો પરિચય થયો ત્યારે તેનું કોઈ ખાસ આકર્ષણ મને નહોતું , પણ સમય વિતતા તે માધ્યમનું એક ગજબનાક ખેંચાણ મને તેની તરફ ખેંચતું ગયું અને ફાઈનલી , તેમાં ઝબરદસ્ત ઉછાળો આવ્યો , “ દિલવાલે દુલ્હનિયા લે જાયેંગે ” થી . . . . તે થોડા વર્ષો તો હું રીતસર શાહરુખના પાત્રની અસર હેઠળ હતો { શાહરૂખનાં નહિ હોં ! , તેના પાત્રની વાત થાય છે } . . . . એક જોલીગુડ માણસ , ચબરાક , તિક્ષ્ણ , સામેથી ચાલ્યો આવતો હોય ત્યાં જ મુખ પર એક હલકી સી મુસ્કાન આવી જાય , એક ફલર્ટ પણ ચારિત્ર્યવાન [ જોકે છોકરીઓ સામે આવતા હજુ પણ મારી બોલતી બંધ થઇ જાય છે 😉 ], પ્રેમાળ [ પછી તે પ્રેયસી હોય કે બાપ હોય ] , નટખટ , જવાબદાર , ઉછાંછળો , બહાદુર . . . . અને પરિસ્થિતિઓ પ્રમાણે અવનવા કલેવર ધારણ કરતો જુવાનીયો .