કરો કંઈક મૂંઝાયેલો લાગતો હતો. બહારથી તણખલું વીણી લાવીને માળા ભણી જતી ચકલીની જેમ વારે વારે એના જ વિચારો બન્ને જણને આવતા હતા, અને બેચેનીમાં વધારો કરતા હતા. ‘કમસે કમ તને તો ખબર હોવી જ જોઈએ.’ અવિનાશ ઘૂરક્યો. સ્વાતિ સ્થિર નજરે એની સામે જોઈ રહી અને હળવેથી બોલી, ‘શાથી ?’ ‘કારણ કે તું એની મા છે.’ ‘એમ તો તમેય બાપ છો જ ને !’ ‘એટલે ... [વાંચો...]