ભારતની બૌદ્ધિક સંપદાની પ્રવર્તમાન પરિસ્થિતિ વિશે ચર્ચા કરતા, જે દરમિયાન ઈરફાન હબીબ અને રોમિલા થાપર જેવાં વિદ્વાનોનું વર્ચસ્વ રહ્યું, તેઓ જણાવે છે કે આ વ્યવસ્થા ઉપર આ વામપંથીઓની પુરેપુરી પકડ હતી. ભંડોળના બધા જ સ્ત્રોતો ઉપર તેઓનું સંપૂર્ણ વર્ચસ્વ હતું અને જે પણ વિદ્યાર્થીને સંશોધન કરવું હોય તેણે આ વિદ્વાનો હેઠળ જ કરવું પડે અને તે પણ તેમના જ દ્રષ્ટિકોણથી. એટલે જે વ્યક્તિનો દ્રષ્ટિકોણ એમની વિચારધારાથી અથવા એમની વિચારસરણીથી ભિન્ન હોય તેના માટે ઈતિહાસકાર બનવું કે આ ક્ષેત્રમાં અભ્યાસ કરીને સફળ થવું એ ઘણું જ અઘરું હતું. એટલે જે કોઈનો ભિન્ન દ્રષ્ટિકોણ હોય અથવા જે કોઈને પોતાનો જુદો જ માર્ગ કંડારવો હોય તો એ માર્ગે એણે એકલા જ ચાલવાનું હતું અને જાતે જ પોતાના લક્ષ્ય પર પહોંચવાનું હતું.