બ્રેથવેઇટ એક શિક્ષક તરીકે નૂતન પ્રયોગોના પણ દૃષ્ટા છે. વિદ્યાર્થીઓને એક પ્રવાસ સાથે શિક્ષણને પોષક મ્યુઝિયમની મુલાકાત ગોઠવીને શાળામાં અત્યાર સુધી જેનો વિચાર પણ નહોતો થયો એવી પ્રવૃત્તિ દ્વારા એક નવો ચીલો પાડ્યો. વિદ્યાર્થીઓએ પણ જિજ્ઞાસાપૂર્વક નિરીક્ષણ કરી સુંદર ચર્ચા પણ કરી. એ જ રીતે નાટક અને સંગીતના કાર્યક્રમોમાં વિદ્યાર્થીઓને લઇ જઈ એમનાં રસરુચિ કેળવવાની દિશા પણ આપી. આ બધાંની સાથે બ્રેથવેઇટ એક શિક્ષક તરીકે એટલાજ સજાગ છે. શાળાની મુલાકાતે આવેલા વર્તમાનપત્રના ખબરપત્રીને શાળાની સુંદર પ્રવૃત્તિઓને મહત્વ આપવાને બદલે એક નીગ્રો તરીકે શાળામાં શું અનુભવ, સ્થાન વગેરે વિષે પૂછે છે ત્યારે તેઓ બહુજ સ્પષ્ટતાથી કહે છે કે, “ હું કાળી ત્વચા ધરાવું છું એટલે મને અહીં પસંદ કરવામાં નથી આવ્યો. હું અહીં શિક્ષક અને માત્ર શિક્ષક છું, બીજું કશું જ નહિ.” એક શિક્ષકની હોવાપણાની કેવી દૃઢ અનુભૂતિ વર્તાય છે! એ શાળામાં બ્રેથવેઇટ જેવા બાહ્ય રીતે પણ સ્વચ્છ રીતે, વ્યવસ્થિત વસ્ત્રોમાં આવતા હોય તેવા કદાચ પ્રથમ યુવાન શિક્ષક છે. વધારામાં તેમનો પ્રેમપૂર્ણ વ્યવહાર અને ઉમદા શિક્ષણ, આને કારણે એક વિદ્યાર્થિની આકર્ષાય પણ છે. પણ એ એ દૃષ્ટિએ સજાગ પણ છે અને વિદ્યાર્થિનીને પ્રેમપૂર્વક વાળે છે. આવી સજાગતા ઉત્તમ શિક્ષકને ઉમદા બનાવે છે. આવા શિક્ષકની આસપાસ સુગંધ પ્રસરે એમાં નવાઈ પણ શી હોય?