વાત જાણે એમ હતી કે માગશરમાં આણું કરીને નંદાબાને વળાવવાનાં હતાં. મામીસાહેબનો આગ્રહ એવો કે ‘બેયનું હાર્યે જ કરવું. ભાણીબાનું તો આમેય કોણ કરવાવાળું છે ? આમ જુઓ તો બહેનબાના સાસરિયે ક્યાં મેલ્યો મારગેય હતો ? પણ ભાયાતુંએ બધું પડાવી લીધું....આટલાં વરસ વીતી ગયાં પણ ભાણીબાનો કોઈએ ગંધબરોડોય ન લીધો ! વળી, મારી દીકરી નંદાબાને આણે વળાવું ને ભાણીબાનું ન કરું તો લોક વાતું કરે..... લોક તો મૂઆં જે કહે ઈ, પણ નંદાબાના આત્માને કેટલું દુઃખ પહોંચે ?’