મારા આવેલ મિત્રોને ગમેતેમ કરી, ૭-૩૦ સુધી બેસાડવા. કારણ ૮-૦૦ વાગે કરફ્યુ શરૂ થતો હતો. સાચી ખોટી બધી વાતો કરી ૭-૩૦ વગાડ્યા. અને તેઓ જતાં જ હું ઘરની બહાર નીકળી, બાજુની સોસાયટીમાં એક બંગલામાં ગયો. બેલ વગાડી. એક ભાઈએ ઘર ખોલ્યું. મેં મારી ઓળખ આપી, તેમણે તરત મને ઘરમાં બોલાવી બારણું બંધ કર્યું. તેમણે તેમનો પરિચય આપ્યો − પ્રફુલભાઈ શાહ. તેમનાં પત્ની આરતીબહેન અને દીકરી ગીરાનાં પરિચય પછી એઓ મને શું મદદ કરી શકે તેમ પૂછતાં મેં હકીકત જણાવી. અને તેમણે મને તેમનો આખો રૂમ પહેલે માળનો આપી દીધો. ટેલિફોનની સુવિધા. અમે લગભગ સવારના ૪-૦૦ સુધી વાતો કરતા રહ્યા. મને સિગરેટની આદત અને તેમણે મને તેમના ઘરમાં સિગરેટ પીવા દીધી. અરે, બીજે દિવસે સિગારેટોના પેકેટ આવી ગયા !