હવે જ્યારે આ ધારવહીનો અંત આવે છે ત્યારે બે વ્યક્તિઓનો ખાસ આભાર માનવાનો છે. પરમ મિત્ર અને આશાસ્પદ કવિ અને નવલકથાકાર જયશ્રી મર્ચન્ટનો આગ્રહ હતો કે મારે આ આત્મકથા શ્રી પી. કે. દાવડાના લબ્ધપ્રતિષ્ઠ બ્લોગ “દાવડાનું આંગણું”માં કટકે કટકે દર અઠવાડિયે રજુ કરવી. દાવડા સાહેબે પણ એ વાત ઉત્સાહથી વધાવી લીધી અને દર સોમવારે એક પછી એક પ્રકરણ એમના બ્લોગ ઉપર મુકવાના શરૂ કર્યાં. જુદે જુદે ઠેકાણેથી મને જે પ્રતિભાવો મળ્યા છે તે ઉપરથી કહી શકાય કે દુનિયામાં જ્યાં જ્યાં ગુજરાતીઓ વસે છે ત્યાં ત્યાં વધુ ઓછા અંશે આ બ્લોગ જરૂર વંચાય છે. આ બ્લોગ દ્વારા મને જે વિશાળ વાચક વર્ગ મળ્યો તે માટે હું દાવડાં સાહેબનો બહુ આભારી છું. પરદેશમાં, ખાસ કરીને અમેરિકામાં લખાતા વર્તમાન ગુજરાતી ભાષા અને સાહિત્યનો પ્રસાર કરવામાં શ્રી દાવડા મોટું કામ કરી રહ્યા છે તેની હું સાભાર નોંધ લઉં છું.