હવે તો કળાના આવા ઉત્તમ નમૂના સમાન પતંગો બનાવનાર કારીગરો જ હવે રહ્યા નથી તે જોતાં આ પતંગ મ્યુઝિયમમાં સચવાયેલા પતંગો કળાની દ્રષ્ટિએ અનેરૃ મહત્વ ધરાવે છે. ભાનુંભાઈએ કહ્યું કે 'મને લાગ્યું કે આવા કલાત્મક પતંગો લોકોને આનંદ કરાવશે એટલે સંગ્રહ કરવાનું ચાલુ કર્યું' પતંગ મ્યુઝિયમમાં પ્રદર્શન માટે મુકાયેલા તમામ પતંગો ભાનુભાઈ શાહે એકત્ર કરેલા છે. જાત-ભાતના પતંગો ઉપરાંત પતંગો વિષે વિશ્વભરમાંથી રસપ્રદ માહિતી એકઠી કરવા પાછળ ભાનુભાઈએ ખૂબ મહેનત કરી છે. પોતાના પતંગ એકઠા કરવાના શોખ વિષે તેમજ પતંગ મ્યુઝિયમના ઈતિહાસ વિષે ભાનુભાઈ વિસ્તારથી જણાવે છે. ઉતરાયણના સમયમાં એક દિવસ અચાનક મારી નજર એક દુકાનમાં લટકાવેલી પતંગો પર ગઈ. કંઈ જબરજસ્ત પતંગો હતી એ! તમને એવું થાય કે કોઈ ચિત્રકારે એ પતંગો બનાવી હશે. મેં એ પતંગો લેવા કારીગર જોડે પૃચ્છા કરી તો તેણે પણ કળાકારને છાજે તે રીતે કહ્યું,'આ પતંગો વેચાવા માટે નથી. મેં મારી આવડત દર્શાવવા તેને અહીયાં મૂકી છે.' પછી તો ધીરે-ધીરે આવા સુંદર પતંગો બનાવતા કારીગરો અન્ય કારીગરો પણ મને જડયા. ગમે તે રીતે એક પતંગ મેળવી ઘરે લાવીને ખીંટી પર તેને લટકાવી. બાળકૃષ્ણ પટેલ,જનક પટેલ અને રમણિક ભાવસાર ત્રણેય જાણીતા કળાકારો મારા મિત્રો. એમને, મારા ઘરનાંને અને મારા ઘરે આવતા દરેક મહેમાનોને એ પતંગ બહુ પસંદ આવી. એ વખતે મને એમ લાગ્યું કે આ પ્રકારની પતંગો લોકોને આનંદ કરાવશે. અને મેં પતંગનો સંગ્રહ કરવાનું શરૃ કર્યું. ત્યારે મારી ઉંમર આશરે ૨૧ વર્ષ હશે. પછી તો હું ઉત્તરાયણના દોઢ મહિના અગાઉ આવા કળાકાળીગરી વાળા પતંગો બનાવનાર કારીગર પાસે જઈને પતંગનું એડવાન્સ્ડ બુકિંગ કરાવી આવતો. આ રીતે મારો પતંગનો સંગ્રહ ભેગો થતો ચાલ્યો. ૧૯૮૨માં સ્કાય એબોવ ઇન્ડિયા નામનું એક્ઝિબિશન યોજાવાનું હતું ત્યાં મેં મારી પતંગો મોકલી. ત્યાં તે ખૂબ વખણાઈ. અને એ પછી કાઈટ મ્યુઝિયમ બનાવવાનો મારો વિચાર દ્રઢ થતો ચાલ્યો. વિશ્વભરના મ્યુઝિયમોમાંથી મેં પતંગો વિષેની માહિતી એકત્ર કરી તેનું ડોક્યુમેન્ટેશન કરવા માંડયું. ૮૬માં એ વખતના ક્મીશ્નર વાસુસાહેબે મને સંસ્કારકેન્દ્રમાં મ્યુઝિયમ બનાવવા જગ્યા ફાળવી આપી અને આ રીતે ભારતનું પહેલું પતંગ મ્યુઝિયમ અમદાવાદમાં શરૃ થયું! પતંગ મ્યુઝિયમ ૩૦ વર્ષની સફર કાપી છે એ વાતનો આનંદ છે.