એ પણ ઓછું લાગતાં કૃષ્ણ સુદામાની જેમ ભેટ્યાય ખરા, પછી સોફાના સામસામે છેડે નિરાંતે બેસી સ્કૂલ, હેડમાસ્તરની આડોડાઈ, પાછળ ટિકડીઓ ફોડતા અને શાહીના ધબ્બા પાડતા, કુવેશ ઘસી હેરાન પરેશાન કરી નાખતાં વાનરત્નો સમા વિદ્યાર્થીઓનાં અવિસ્મરણીય સંભારણાં ‘તને સાંભરે રે, મને કેમ વીસરે રે’માં પૂરા કરે, છેલ્લે દિલસુખભાઈએ પ્રાણભાઈની દુખતી નસ દાબતાં પૂછ્યું : “અરે !