પાટણમાં છાત્રાલય સંમેલન ભરાયેલું ત્યારનો કિસ્સો મને યાદ આવે છે. છાત્રાલયના વિદ્યાર્થીઓને બ્રહ્મચર્યનો મહિમા સમજાવીને ઉપદેશ આપવો કે નહીં એની ચર્ચા થતી હતી. બન્ને પક્ષે જુદા જુદા વક્તાઓ બોલી રહ્યા હતા. પછી સભાપતિ તરીકે પોતાના વિચારો આપવાનું એમને માથે આવ્યું. એ શું બોલ્યા તે મને સ્પષ્ટ યાદ છે. ‘આપણે તે શું જોઈને બ્રહ્મચર્યની વાત કરતા હશું ? મારે ને મારા સહકાર્યકરોને ઘેર સવાસુરિયાં છોકરાં આવે છે, એ શું વિદ્યાર્થીઓ નથી જાણતા ? આપણે મિથ્યાચારી થયા સિવાય એટલું જ કહીએ કે બ્રહ્મચર્ય વિશે અમારો કશો અનુભવ નથી. પણ તમારા સ્વાસ્થ્યને ખાતર તમે ઈન્દ્રિયસંયમ કેળવતાં શીખો એ જરૂરી છે.’