અમુક વિષયને અનુકૂળ અમુક પ્રકારની શબ્દરચના જોઇએ છીએ એ અમે જરા પણ વીસરી જતા નથી બલ્કે કાવ્યગ્રંથોમાં તો એક એક શબ્દશક્તિ ઉપર જ બઘા ચમત્કારનો આઘાર હોય છે; છતાં શબ્દમાત્ર જ તત્વજ્ઞાન નથી, શબ્દમાત્રનો વિચાર નથી, શબ્દમાત્ર જ કુશળતા નથી એ તો સિઘ્ઘ જ છે. જે ગ્રંથોનો વિષય જ તત્વજ્ઞાન કે બુઘ્ઘિપૂર્વક તર્કાદિ હોય તેમાં તો ભાષા ઉપર લક્ષ જ હોતું નથી ને હોય પણ નહિ. છતાં આપણા વાચકો તેવા ગ્રંથો પરત્વે પણ ભાષામાત્રમાં જ ગોથાં ખાઘાં કરે છે! અમુક વિચાર કે અમુક કલ્પનાને રુચે તેવી ભાષા ઘડવાની બહુ જ આવશ્યકતા છે, પણ તે કાંઇ શબ્દો નવા રચવાથી, કે ફારસી-સંસ્કૃતનો અદલોબદલો કરવાથી સાઘવાની નથી, જેમ બને તેમ ઊંચી પ્રતિના વિચારો જેમાં સમાયેલા હોય તેવા ગ્રંથોની વૃઘ્ઘિ થતાં, જેવી જોઇશું તેવી ભાષા એની મેળે પ્રાપ્ત થઇ રહેશે.