પદ્માવતીએ પતિ પ્રાપ્ત કરવાની વિદ્યા શીખવી, જ્યારે એક બ્રાહ્મણીએ પાર્વતીને પતિવ્રતા ધર્મનો ઉપદેશ આપ્યો. શિવ મહાપુરાણની બ્રાહ્મણીએ સાસરે જઈ રહેલી પાર્વતીને વિવિધ પ્રકારની પતિવ્રતાઓ અને પતિવ્રતા ધર્મ વિશે આ પ્રકારનો બોધ આપ્યોઃ ‘પતિવ્રતા સ્ત્રી જ ખાસ પૂજ્ય અને ધન્ય છે. પતિવ્રતા સર્વલોકને પવિત્ર કરનારી અને પાપોના સમૂહનો નાશ કરનારી છે. જે સ્ત્રી પતિને પરમેશ્વરની પેઠે પ્રેમથી સેવે છે તે આ લોકમાં સર્વ ભોગો ભોગવીને પતિની સાથે શુભ ગતિ પામે છે. સાવિત્રી, લોપામુદ્રા, અરુંધતી, શાંડિલી, શતરૂપા, અનસૂયા, લક્ષ્મી, સ્વધા, સંજ્ઞા, સુમતિ, શ્રદ્ધા, મેના અને સ્વાહા – આ સ્ત્રીઓ પતિવ્રતા અને સતી છે. પતિવ્રતા પત્ની ગૃહસ્થનું મૂળ છે. પતિવ્રતા પત્ની તેના સુખનું મૂળ છે. પતિવ્રતા પત્ની તેના ધર્મનું ફળ મેળવી આપે છે. ઉત્તમ, મધ્યમ, અધમ અને અતિ અધમ એમ ચાર પ્રકારની પતિવ્રતા હોય છે. જેનું મન સ્વપ્નમાં પણ કાયમ પોતાના પતિને જ દેખે છે તે સ્ત્રી ઉત્તમ પતિવ્રતા કહેવાય છે. જે સ્ત્રી સારી બુદ્ધિને લીધે પરપુરુષને પિતા, ભાઈ કે પુત્ર જેવો દેખે છે તે મધ્યમ પતિવ્રતા કહેવાય છે. જે સ્ત્રી પોતાનો ધર્મ સમજી મનથી વ્યભિચાર કરતી નથી તે સારા ચરિત્રવાળી હોઈ અધમ પતિવ્રતા જ કહેવાય છે, પણ જે સ્ત્રી પતિના તથા કુળના ભયથી વ્યભિચાર કરતી નથી તેને પૂર્વકાળના વિદ્વાનોએ અતિ અધમ પતિવ્રતા કહી છે. આ ચારે પ્રકારની પતિવ્રતાઓ સર્વ લોકનાં પાપને હરનારી અને પવિત્ર કરનારી છે.’ આમ એ બ્રાહ્મણી પતિવ્રતા અને તેના ધર્મ અંગે પારંગત હતી.