ઓસરી પરના ઢોલીયા પર આડા પડેલા નરબદામાંની આંખો હજુ મિંચાઇ નમિંચાઇ ત્યાં જ ડેલીના બારણા ધડધડયા . . . બહારથી સુરેશનો હાંફળો ફાંફળો અવાજસંભળાયો . . . “બડી એ બડી . . . જટ કમાડ ખોઇલ . . . ન્યાં ખેતરે રામાયણ થૈ સે. . .” નરબદામાંએ દોડીને સાંકળ ખોલી તો પરસેવે રેબઝેબ સુરેશ ખેતર તરફ આંગળીચિંધીને માંડ માંડ બોલ્યો “મામા ને મામી શેઇડીના વાડમાં બાધ્યા સ,ને મામીના તો લુગડાય ફાટી ગ્યા સે . . . જલ્દી હાલ નકર મામી મરી જાહે . . . મામીનેહેઠી પાડીને મામા એની ગળકી દાબે સે, મામી કેવી ચીહુ નાખતા તા . . . ઓયમાં ઓયમાં ! નરબદામાંને શું સુઝ્યુ તે બાજુમાં રહેતા ભગાબાપાના યુવાન દિકરાને ય સાથે લીધો. ખેતરેપહોંચ્યા તો બધું સુમ સામ . . . નરબદામાં એ બુમ પાડી “નાનીયા . . . ક્યાંગ્યો નાનીયા . . . ? એલી વઉ . . .”