૧૯૮૯માં વિદેશયાત્રા દરમ્યાન મારી તબિયત બગડી અને મુંબઈ આવ્યા ત્યારે ખબર પડી કે, મને ડાયાબિટીસની અસર છે. પરંતુ મારી આ બીમારી દરમ્યાન સ્વામીશ્રીએ મારી એટલી બધી સંભાળ લીધી કે હું તેની કલ્પના પણ કરી શક્યો નહીં. મારી દવાથી લઈને તમામ વ્યવસ્થાઓ માટે તેમણે સતત કાળજી લીધી. તેઓ સતત વિચરણમાં હોય, પરંતુ મારી સંભાળ લેવાનું ચૂક્યા નહીં. એ સમયે મને ખ્યાલ આવ્યો કે સ્વામીશ્રીને મારા પ્રત્યે કેટલી બધી લાગણી છે. હું તેઓશ્રીને યાદ કરું છું તે કરતાં તેઓશ્રી મને બહુ યાદ કરે છે. મારે તેઓશ્રી પ્રત્યે હેત છે તે કરતાં અનંતગણું હેત સ્વામીશ્રીને મારી ઉપર છે.