પૃથ્વીસિંહ પાંચ ફૂટ ઉંચા પ્રભાવશાળી પુરુષ હતા. બિહારથી વર્ધા આવેલા મીરાબહેન અને તેમની વચ્ચેની પ્રથમ મુલાકાત ઔપચારિક રહી. પણ અણધાર્યો વળાંક ત્યારે આવ્યો જ્યારે સપ્ટેમ્બર ૧૯૩૯માં મીરાબહેનને પૃથ્વીસિંહની આત્મકથાનું અંગ્રેજી સુધારણાનું કામ સોંપાયું. જેમાં તેમને પૃથ્વીસિંહની બહાદુરી, સરળતા, નિખાલસ સ્વભાવને નજીકથી જાણવાનો મોકો મળ્યો. કહેવાય છે કે, આ સમયે ગાંધીજી મીરાબહેનથી એક અંતર જાળવતા હતા. તેમની સેવાનું કામ પણ સુશીલાબહેન સહિતની અન્ય મહિલાઓએ સંભાળી લીધું હતું. આશ્રમ ટ્રસ્ટ તરફથી પણ સતત તેમની અવગણના થતી હતી. આ બધાં કારણોને લીધે તેમનું હૃદય સતત એકલતા અનુભવી રહ્યું હતું. આવી સ્થિતિ વચ્ચે પૃથ્વીસિંહનું આશ્રમમાં આગમન થયું અને એ પડછંદ પંજાબી પુરુષ તેમના દિલોદિમાગ પર કામણ કરવા લાગ્યાં. ક્યાંય વહી ન શકેલો તેમનો પ્રેમ પૃથ્વીસિંહ તરફ બેકાબૂ થઈને વહી નીકળ્યો હતો.