વિનોદ અધ્વર્યુ કહે છે, ‘‘આ નાટ્યકૃતિમાં મનુષ્યની સહજવૃત્તિજ્ન્ય નિર્બળતાઓ પર ઢાંકપિછોડો કરીને આધુનિકતાના આડંબરી ઓઠા નીચે કરાતા અવાસ્તવિક ઉધામા પાછળ છુપાયેલી દંભી ભદ્રજનોની ભીતરી જંતુવૃત્તિની ઠાવકી ઠેકડી કરાયેલી છે; અને કથયિતત્વની કઠોર કરવતધાર હાસ્યવ્યંગની હળવાશથી સહ્ય બનાવાયેલી છે.