રાતના અગિયારેક થવા આવ્યા એટલે બિમલે લખવાનું બંધ કર્યું. વાર્તા લખતાં એનું મન સુનિતાને યાદ કરીને આવેશ માં આંખ સામે જોવા માંડ્યું – જો પેલો રત્નાકર સુનિતા ની લગોલગ અત્યારે સૂતેલો હશે. છી છી આવા છે મારા વિચાર! પણ બીજી કઈ રીતે હું સુનીતા ને પામું? હે માં કાલી”.