હું ત્યાં ગયો અને કહ્યુ, અહીં મૃણાલી કોણ છે ? એક બહેન બહાર આવ્યા અને એમણે કહ્યુ, મૃણાલી ત્યાં કેન્ટીનમાં ગઈ છે, તમે અહીં બેસો એ હમણાં જ આવશે ! મેં કહ્યુ, હું કેન્ટીનમાં જ મળી લઈશ, થેંક્યું ! હું કેન્ટીનમાં પહોંચ્યો અને ત્યાં એક બે વૃદ્ધ લોકો સાથે મૃણાલી વાત કરતી હતી. મેં ત્યાં જઈને કહ્યુ, હાય મૃણાલી ! મૃણાલી બોલી, સોરી, પણ મેં તમને ઓળખ્યા નહીં ! મેં કહ્યુ, ગઈકાલ રાત્રે તમે મળ્યા ત્યારે બધા પાસેથી પૈસા માંગતા હતાં ! મૃણાલીએ કહ્યુ, ઓહ…હા..યાદ આવ્યું, આવો આપણે બેસીને વાત કરીએ ! મેં કહ્યુ, હા. એ બોલી, ચા કે કૉફી ? હું વિચારતો હતો અને એણે કહ્યુ, વધારે વિચારો નહીં પૈસા તમારે જ આપવા પડશે ! હું અને મૃણાલી બન્ને હસવા લાગ્યા. મેં કહ્યુ, હું ચા પીસ…! એણે કહ્યુ, કાકા બે ચાય લાવજો ને ! મેં કહ્યુ, હું જર્નલિસ્ટ છું અને ગઈકાલે તમને લોકો પાસેથી પૈસા માંગતા જોયા તો મારા મનમાં ઘણાં સવાલો ઉદ્દભવ્યા એટલે વિચાર્યું કે તમને મળીને જ જાણી લઉં ! એણે કહ્યુ, હું આ વિકલાંગ વ્યક્તિઓની સેવા કરું છું અને ભગવાનની નજરમાં કંઈક સારું કરવાનો પ્રયાસ કરું છું ! એણે ફટાફટ ચા પી લીધી અને હું પણ ફટાફટ પીવા લાગ્યો ! બાજુમાંથી એક કાકા આવ્યા અને મને કહ્યુ, બેટા વીસ રૂપિયા થયા. મેં સો ની નોટ આપતાં કહ્યુ, લો કાકા અને બાકીના પૈસા આ બાજુની દાન પેટીમાં નાખજો ! મૃણાલી ઉભી થઇ અને કહ્યુ, મિસ્ટર તમારું નામ શું છે ? મેં કહ્યુ, કેતન…કેતન મહેતા ! એણે કહ્યુ, મિસ્ટર કેતન, તમે અહીં એક રિપોર્ટર તરીકે આવ્યા છો તો તમને થોડું જ જાણવા મળશે, એક કામ કરો તમે સાંજે મારી ઓફીસે આવો શાંતિથી વાત કરીશું ! મેં કહ્યું, ઓકે ડન ! મૃણાલીએ કહ્યુ, લો આ મારું કાર્ડ, સારું મળીએ સાંજે છ વાગ્યે મારી ઓફીસે પણ એક મિત્ર તરીકે !