તડાફડીવાળું પત્રકારત્વ ઘણા કરી શકે પણ લાંબા સમય સુધી, સાતત્ય સાથે નહીં. ગાંધીભાઇની જેમ જ વિનોદ મહેતા આ મામલે અપવાદ રહ્યા. હવે તેઓ નથી રહ્યા. શરીરે વિદાય લીધી છે પણ લખનઊ બોયનાં લખાણ, તેમનું વિઝન આપણી સાથે છે. વાચકો માટે આળઘોળ થવા અને પત્રકારો માટે એન્લાઇટન થવા. જે રીતે ગાંધીભાઇનાં લખાણ (હાથે લખેલાં અને છપાયેલાં, બેઉ) આજીવન સાચવવાનો ઉમળકો કાયમ રહ્યો છે, તે રીતે વિનોદ મહેતાનાં આઉટલૂકનાં લખાણ, ખાસ તો ડાયરી પેજીસ, સાચવવાનો મોહ મનમાં કાયમ રહ્યો છે. ગાંધીભાઇની એક્ઝિટથી ગુજરાતી પત્રકારત્વમાં ત્રીજું (અને અત્યાર સુધીનું) છેલ્લું સુવર્ણ પ્રકરણ પૂરું થયું હતું. આપણા પત્રકારત્વ કરતાં ક્યાંય વિસ્તૃત ઇંગ્લિશ જર્નલિઝમમાં વિનોદ મહેતા પછી આવો અવકાશ ના સર્જાય તેવી આશા સેવીએ. ગુડ બાય, વિનોદ મહેતા!