બધાએ આંગણામાં પ્રવેશ લીધો, એ સાથે બધા એક પછી એક બોલતા ચાલ્યા, “હવ કેમ છે હરિયા તન…?”, “મુ તો કુ, માડીએ લાજ રાખી, ની તો શું નું શું ઘટી જાત…”, “હરિભાઈ તમુ રપટ લખાવાની ચિંતા બિલકુલ ની કરતા, આપણે બનેવી પોલીસખાતામાં જ છે, બધું સમુસુતરું પાર પાડી દેહું…”, અને એ દરેકની આંખોમાં રાતભરની ચિંતા, અને હમણાં પોતાને સાજો નરવો જોઈ વળેલી નિરાંતના ભાવ હરિયાથી છાનાં ન રહી શક્યા ! એ કોઈને કંઇ જ જવાબ ન આપી શક્યો, બસ બધાનો ભીની આંખોથી આભાર માનતો રહ્યો. ગામના મુખીએ આગળ થઇ બધાને શાંત કર્યા, અને હરિયાને અંદર આરામ કરવા જવાનું કહ્યું. અને ‘ઘડીક આવી…’ કહેતી મોંઘી પણ તેની પાછળ પાછળ સરકી આવી.