કોશા અને નિશિથ વચ્ચે એક અંતર આવી ગયું હતું પરંતુ રાગિણીબેન અને હરિભાઈ પ્રવાસેથી પાછા ન આવી જાય ત્યાં સુધી ઘર ખાલી ન કરવા નિશિથે કોશાને મનાવી લીધી હતી. કોશા માની ગઈ હતી કારણ કે રાગિણીબેન અને હરિભાઈ પોતાની દીકરીને કોશાના ભરોસે મૂકીને ગયા હતા. અને એ બન્નેના ભરોસાને સાચવતી કોશાનો ભરોસો ખુદ એમની દીકરીએ જ તોડ્યો હતો. ઘેરા મૌનની વચ્ચે સમય એની દિશામાં આગળ વધી રહ્યો હતો. કોશા, નિશિથ અને નિહારિકા જાણે એકબીજાથી અજાણ્યા બની ગયા હતા. ઘેરા મૌનની વચ્ચે માત્ર એમની નજર મળતી. કોશાનું મૌન નિશિથને અકળાવતું હતું. નિહારિકા એકલી પડી ગઈ હતી તો નિશિથ કોશાથી દૂર ચાલ્યો ગયો હતો એવો ભાવ સતત કોશા અનુભવતી.