‘હા છપ્પનિયા મોર એક વાર હાથિયે પાણે નીકળ્યાં’તાં. મારો તો તંયે જલમે ય નંઈ. મારો કાકો જીવતા, તી ઈ વાતો કરતા કે, સરવાણીમાંથી ધોળું ધોળું પાણી હાલ્યું જ આવે, બસ હાલ્યું...ઉ...જ આવે! ઠેઠ ક્યાં ક્યાંનું માણહ ના’વા આવ્યું’તું!’ કોઈ ભૂતકાળ પ્રેમીએ ભૂતકાળ ઉખેડ્યો.