ઘરમાં જઈ હમીદાએ એક તૂટેલું ગોદડું લાવી કૂરતી પર નાંખ્યું. આખી રાત અહમદના પડખામાં લેટતી હમીદાના મનમાં બચ્ચાં રમતાં રહ્યાં. સવારે અહમદ ઊઠ્યો ત્યારે હમીદા ત્યાં બેઠી હતી. અહમદ શિકાર કરવા જતો હતો ત્યારે કાળિયો ઝાંપો ખૂલે તેની રાહ જોયા વિના અંદર કૂદી પડતો અને જઈ બચ્ચાંને સૂંઘવા લાગી જતો. હમીદા રસપૂર્વક આખા દિવસની કૂતરી અને બચ્ચાંની પ્રવૃત્તિની વાત અહમદને કહેવા બેસી પડતી. બચ્ચાં મોટાં થયાં અને આંગણામાં ફરવા લાગ્યાં ત્યારે તો હમીદાના આનંદની સીમા ન રહી. બારણે ઉંબરે બેસી તે કૂતરી અને બચ્ચાં કાળિયાની રમત જોવામાં ખોવાઈ જતી. બચ્ચાં ઝાંપા બહાર દોડવા ત્યારે કૂતરી પહેલાં ઘૂરકતી અને પછી દોડીને બચ્ચાંને મોંથી પકડી લેતી ત્યારે હમીદાનો શ્વાસ અધ્ધર થઈ જતો. ખૂણેખાંચરે બેઠેલો કાળિયો પણ ઝડપથી દોડતો આવતો. રૂંછળાંવાળાં, ધીંગા અને રૂપાળા બચ્ચાંને હાથમાં લઈ ગાલ સાથે ચાંપવાની હમીદાને ખૂબ મજા આવતી. અહમદની બૂમ એનાથી ન સંભળાતી અને તે બહાર આવીને બરાડા પાડતો ત્યારે ગુમસુમ થઈ, ઊતરી ગયેલા ચહેરે હમીદા અંદર ચાલી જતી. એના હોઠ સૂકા – બરછટ બની જતા. અહમદ જોટો તો હમીદાની નજર ત્યાં જ થંભી જતી. જલદીથી પાછી ન વળતી. સામેની વસ્તુ ઘરનો ખૂણો હોય તા વિસ્તૃત ખારોપાટ હોય, પણ એની નજર ખોવાયેલી ત્યાં અટકી જતી. અહમદ શિકારે જતો ત્યારે એના ખભે બંદૂક મૂકતાં અને ઘોડીની દોરી એના હાથમાં મૂકતાં એની નજર ઝડપથી પાછી વળી જતી. રાત્રે શરાબનો પ્યાલો પાતાં અધૂરો રહી જતો અથવા તો શરાબ નીચે ઢોળાઈ જતો. પોતાની ભીંસમાં હમીદાનું શરીર ઢીલું થઈ જતું જણાતું ત્યારે અહમદ ઝંખવાણો પડી જતો. બીજી તરફ પડખું ફેરવી હમીદા તરફ એને ખૂબ જ ગુસ્સો આવતો. અહમદના મજબૂત શરીર અને વિશાળ છાતી પર ફરતા હમીદાના હાથ અટકી જતા. ઘણી વખત રાત્રે અહમદ જાગી જતો ત્યારે હમીદા જાગતી દેખાતી. આ બધું જોતાં, અનુભવતાં અહમદ મૂંઝાઈ જતો, નાખુશ થતો, પણ બોલી ન શકતો. શું કહેવું એની સૂઝ એને ન પડતી.