તેમાં પચાસ-પચાસ ટકા સંભાવનાઓ હતી, જીવી પણ જવાય યા આંખો મીંચાઈ જાય! હું હતો નિતાન્ત એકલો! કોઈને મારી મનઃસ્થિતિનો અંદાજ નહોતો. રાત આખી સૂઈ શકાયું નહીં. વિચારતો રહ્યો કે હજુ તો ઘણાં કામ બાકી છે અને આમ અચાનક મોત? મનુષ્ય જન્માંતરનાં વસ્ત્રો જીર્ણ થતાં બદલે એવું આ દેહનું છે, એ સાચું, પણ એ વૃદ્ધાવસ્થા આવી હોય ત્યારે મૃત્યુ આવે- સમજી શકાય. તેને બદલે આમ, વચ્ચે જ અકાળ મૃત્યુ?