નવાબ સરકારને સ્વામી અવાર નવાર મળવા જતા. એકવાર નવાબે બ્રહ્માનંદ સ્વામીની આગળ કહ્યુ કે મે સાંભળ્યું છે કે તમારી કવિતા અજબની છે.અને બ્રહ્માનંદ સ્વામી એ ‘રાજ ભયો કહાં કાજ સર્યો’ સવૈયો સંભળાવ્યો. સ્વામી કહે છે કે રાજા થયા એટલે કાંઇ કામ થયુ નથી કામતો ભકતિ કરો પછી પુરુ થાય. નવાબ કવિતાનો ચાહક હતો. વાહ બ્રહ્માનંદ વાહ ! સુંદર કાવ્ય સંભળાવ્યું ! બ્રહ્માનંદજી મારા નામની એક કવિતા કરી આપો તો હું આ સ્વામિનારાયણ ભગવાનનું આખું મંદિર મારી તીજોરી માંથી કરી આપું. બ્રહ્માનંદ સ્વામીએ કહ્યું કે આ મુખ શાકર ચાવવા માટે છે, કોલસા ચાવવા માટે નહિં. આ જીભ છે એ ઇશ્વરના ગુણ ગાવા માટે છે રાજા મહારાજાના ગુણ ગાવા માટે નહિ. જેને મોક્ષ જોઇતો હોય તેને કોઇ દહાડો માણસની સ્તુતી ન કરવી. સ્તુતીતો પરમાત્માની જ કરવી. માણસની સ્તુતી કરવી કોલસા ચાવવા બરોબર છે. મારી સામે આવો સચોટ જવાબ આપનાર કોણ હોય! બ્રહ્માનંદ તો ઓલીયો છે. ઓલીયો એટલે સિધ્ધપુરૂષ! મારી સામે આવો સ્પષ્ટ જવાબ બીજા કોઈ સામાન્ય માણસો આપી ના શકે. છતા પણ નવાબે કહ્યુ કે હું જુનાગઢ મંદિર નિર્માણમાં સેવા આપીશ. બ્રહમાનંદ સ્વામી કહે, તમારે લાયક સેવા હશે તો જરૂર જણાવીશ. બાકી રાજ્યની તીજોરીનાં પૈસા અમારે નથી જોઇતા. અમારા મંદિરો જે બન્યા છે અને હવે જે બનશે તે સત્સંગીઓના પ્રેમથી અને સમર્પણથી જે કાંઇ મળે તેનાથી બનશે. બાકી સતાધારીઓ ની સંપતિની આવશ્યકતા નથી.