“ આ બેય અમારા બહુ હેવાયા એટલે અત્યાર લગણ અમારી સાથે જ રહ્યા છે . પણ હવે ભણવા સારું એ કદાચ એના મા બાપ હારે રે તો પણ હારું .. એને ગમે નયા રે શું ફેર પડે છે. અત્યારે તો નયા રોકાશે નિહાળું ખુલી જાય ત્યારે જોયું જાય છે !! “ કોણ જાણે પણ દેવશી ભગત બોલતા હતા પણ જેવી એમની નજર કંકુ ડોશી સાથે અથડાઈ કે એ કશુક ટાળી દીધું હોય એમ લાગ્યું. છાયા પણ મૂંગી થઇ ગઈ .કિશોર એની સીટમાં લાંબો થઈને સુઈ ગયો હતો !! ગાડી ચાલતી રહી અલપ ઝલપ વાતો થતી રહી . રાતે દોઢ વાગ્યે ગાડી અમદાવાદમાં પ્રવેશી ચુકી હતી.