સંબંધમાં ક્યારેક તો આપણે નક્કી કરી શકતા નથી કે આ સંબંધમાં કંઈ દમ છે કે નહીં? સંબંધને સમજવો પડે. એક છોકરીની આ વાત છે. તેને એક છોકરા સાથે પ્રેમ. એ છોકરો જ્યારે મળે ત્યારે છોકરીને એવું થાય કે એ સાતમા આસમાને છે. દુનિયાનું બધું સુખ એની પાસે છે. જોકે, એ છોકરો અચાનક ગુમ થઈ જાય. સાતમા આસમાનેથી એ છોકરી ધડામ દઈને જમીન પર પછડાય. એ વિરહ અને વેદનામાં સબડતી રહે. દરેક વખતે છોકરીને એવું થાય કે એની સાથે ચિટ થાય છે. આપણે પણ ક્યારેક આવું કરતા હોઈએ છીએ. આપણને ખબર હોય કે આપણે છેતરાઈએ છીએ, આપણો ઉપયોગ થાય છે, છતાં પણ એ છોડતા હોતા નથી. સંબંધ સુખ આપવો જોઈએ, શાંતિ આપવો જોઈએ. જો એ વેદના જ આપે તો એક તબક્કે આપણે નક્કી કરવું પડે કે, હવે વધારે નહીં. મારે વધુ મૂર્ખ બનવું નથી. પ્રેમ થઈ જાય એટલું પૂરતું નથી, પ્રેમ સાર્થક થવો જોઈએ. એ મને પ્રેમ નથી કરતો, પણ હું તો કરું છું ને? એ વાત પણ ઘણી વખત વાજબી નથી હોતી. પ્રેમ બંને પક્ષે હોવો જોઈએ. બે પૈડાંથી જ ગાડી ચાલે. એક પૈડું ન હોય તો ગાડું ઢસડાતું જ હોય છે, ચાલતું હોતું નથી.