[dc]જી[/dc]વન છે તો માંદગી આવે, અને માંદગી આવે તો હૉસ્પિટલમાં જવું પડે, હૉસ્પિટલમાં જવું પડે અને સ્થિતિ ગંભીર બની જાય તો આઈસીયુમાં ખસવું પડે. આ બધું આમ તો સામાન્ય જ ગણાય, પરંતુ આ હકીકતના – એટલે કે આઈસીયુમાં દાખલ થવાવાળી હકીકતના- ઉચ્ચારણ વખતે વક્તા અને શ્રોતાના ચહેરા પર જે ભાવ જોવા મળે તે અન્યથા દુર્લભ. બંને ગંભીર તો હોય તે તો સમજ્યા, કારણ કે આવા સમાચાર કંઈ તાળીઓ લઈદઈ હાહાઠીઠી કરતાં ન વહેંચાય. પરંતુ જીવનની અનિશ્ચિતતા, પ્રસંગની કટોકટી અને આજે કોઈ બીજું આઈસીયુમાં છે, કાલે આપણે પણ હોઈ શકીએ, એ સંભાવના વક્તા-શ્રોતાને મૂળસોતી હચમચાવવા માટે પર્યાપ્ત છે. આઈસીયુમાં દાખલ થયેલી વ્યક્તિ અતિપરિચિત કે અલ્પપરિચિત હોઈ શકે છતાં એથી મનમાં જે ખળભળાટ પેદા થાય છે તે તો સરખો જ હોય.