મેલિન્ડા અને મારા વચ્ચે આવી ચર્ચાઓ ચાલતી હતી તેવા વખતે એક રસપ્રદ લેખ અમારે ધ્યાને ચડ્યો. દુનિયાભરનાં લાખો બાળકો એવા રોગોનો ભોગ બની મૃત્યુ પામતાં હતાં જે રોગો અમે માનતા હતાં કે સંપૂર્ણપણે નિયંત્રણમાં છે – મેલેરિયા, ન્યુમોનિયા, યલો ફિવર, હેપિટાઈટિસ-બી વગેરે. આમાંનો રોટાવાયરસ નામનો એક રોગ તો એવો છે જેનું અમે નામ સુદ્ધાં નહોતું સાંભળ્યું. આ રોગ દર વર્ષે પાંચ લાખ જેટલાં બાળકોનો ભોગ લે છે – આમાંનું કોઈ બાળક અમેરિકાનું નથી. ચોંકાવનારી વાત હતી. અમે તો એવી જ ભ્રમણામાં હતાં કે જે લાખો ભૂલકાંઓ મરી રહ્યાં છે તેમને જો બચાવી શકાય તેમ હોય તો દુનિયાભરમાં એમને બચાવવા અને યોગ્ય તબીબી સહાય પૂરી પાડવા અવશ્ય ઝુંબેશ ચાલી હોત. પણ કોઈના પેટનું પાણી સુદ્ધાં હાલતું હોય તેમ લાગતું નહોતું. જો સમયસર સારવાર મળે તો જન્મતાં પહેલાં જ મૃત્યુમુખે પહોંચી જતાં લાખો માનવજીવ બચાવી શકાય તેમ છે અને તે પણ સાવ નજીવા ખર્ચે. પણ હકિકત એ છે કે આવા કોઈ પ્રયત્નો થતા નથી.