પહેરામણીની યાદીનો કાગળ લઈને કુંવરબાઈ તો ધ્રૂજતી ધ્રૂજતી પિતા પાસે ગઈ. “હાય હાય ! ડોસીએ તો ડાટ વાળ્યો. વડસાસુ મારી ખરેખરી વેરણ થઈ !” એમ મનમાં બોલતી બોલતી અને આંસુ છુપાવતી મહેતા પાસે જઈને એણે કહ્યું, “પિતાજી ! હવે શું થશે ?… લખેશ્રીથીએ પૂરું ન પડે, એવું વડસાસુએ લખાવ્યું છે. અરેરે, હવે મારું શું થશે ?… તમારા જેવા સાધુજનને દુ:ખ દેવા જ જાણે મને સીમંત આવ્યું છે, પિતાજી !” કહી કુંવરબાઈ રડી પડી. “ડોસીએ તો હજાર સોનામહોરો માગી છે. અને…અને કપડાંલત્તાંનો તો કોઈ પાર જ નથી ! પિતાજી, તમે પાછા જતા રહો. અહીં રહેશો તો રહીસહી ઇજ્જત પણ જતી રહેશે.”