એક બપોરે બન્ને બહેનો ઘરે હતી. ત્યારે તેમને લાગ્યું કે પોતાના કોઈ નજીકના સ્વજનને કોઈ તકલીફ હોય એવું થતું લાગે છે. આ સમયે અચાનક ટેલિફોનની ઘંટડી રણકી. એક બહેને ફોન ઉપાડ્યો. સામે છેડેથી સૂચના આપવામાં આવી કે એક વ્યક્તિ ઈજાગ્રસ્ત હાલતમાં હોસ્પિટલમાં લાવવામાં આવી છે. આપનો ટેલિફોન નંબર યાદ છે અને આપના પિતાનું નામ બોલે છે. આથી તમે તાત્કાલીક હોસ્પિટલ પહોંચી જાવ. બન્ને બહેનોને પહેલો વિચાર તેમના ભાઈના વિશે આવ્યો, પરંતુ તેઓ શહેરથી ઘણાં દૂર ગયા હતા. આમ છતાં હોસ્પિટલ જતાં પૂર્વે બન્ને બહેનોએ ભગવાન સમક્ષ પ્રાર્થના કરી કે મારા ભાઈઓને હેમખેમ રાખશો. હોસ્પિટલ પહોંચ્યા ત્યારે ઈજાગ્રસ્ત વ્યક્તિનું મોઢું અત્યંત ઈજાગ્રસ્ત હોવાથી ઓળખી શકાય તેમ નહોતુ, પરંતુ અન્ય નિશાનીને કારણે જાણી શકાયું કે ઈજાગ્રસ્ત વ્યક્તિ તેમના પિતાના સહાયક તરીકે કામ કરે છે. આ વડીલની સારવાર માટે જરૂરી સૂચના આપી બન્ને બહેનો ઘરે પરત જવા નીકળી. આ ભાઈને તો સહાય મળી ગઈ, પરંતુ બન્ને બહેનો હજુ પણ ચિંતા થઈ કે તેઓનો ભાઈ હેમખેમ છે કે કેમ? તે જાણવાની ઇચ્છાથી મનોમન સ્મરણ કરવા લાગી.