પોતાની દુનિયામાં ખોવાયેલ, રડવા માટે કોઇ ખંભો નહી, પહોચવા માટે કોઇ હાથ નહી. ફક્ત ઘેરી નિરાશા, આશાહીન અને અંધકાર. માનસિક રૂપે પીડિત અનાથ. જેનુ દુખથી રોવાનુ અમારા સુધી પહોચતુ, જેની દુખથી ભરેલ આંખો જે અમારી સામે ભિખ માંગે, જેનો અસ્તવ્યસ્ત, ગંદો, અડધો નગ્ન દેખાવ અમારી સામે કરગરે છે. બહાર સુધી પહોચવા માટે અને બી, પ્રેરણા, ધ્યાન, અમારી સમપર્ણની ઉગ્ર ખિન્નતા.