કોણ જાણે કેમ, હું ફરી એક વાર અર્થહીન બની ગયો. મને થયું, મારો જવાનો સમય થઈ ગયો છે. બધું ક્યારનું પૂરું થઈ ગયું છે, સામે બેઠી છે એ સ્ત્રી; આ સાંજ, કોઈ મિત્તલ અને હું.