‘નવી પેઢી’ શબ્દ વાગોળતા જ મારા મનમાં એક ચમકારો થઇ ગયો ! કે જેમ આપણે આપણી સંસ્કૃતિને ટકાવી રાખવા હવાતિયા માર્યે છીએ તો આને શાથી નહી ? અને મારું તો કામ જ એ છે, સમાજનું ઘડતર કરવાનું. અને એની સૌથી પાયાની જરૂરિયાત તો પહેલાથી જ મારી પાસે છે ! નવી પેઢી ! મારી શાળાના બાળકો ! મને રહી રહીને પેલો ટપાલી સાંભર્યો, જે દ્રઢતાથી કહેતો હતો કે, એમાં એનો એકલાનો શું વાંક ? અને હવે ઊંડા વિચાર બાદ તો મને એમાં મારો પણ વાંક દેખાય છે ! ટપાલ ખાતાને ભાંડવું, કે પછી તેમના કર્મચારીઓને કામ વિષે ટકોર કરવી, પણ એ બધા વચ્ચે હું મારી જ કામગીરી ભૂલી ગયો. આજની પેઢીએ ક્યારેય કોઈને કાગળ લખ્યો હશે તો એને ભવિષ્યમાં કાગળ લખવાની ઈચ્છા પણ થશે. અને મને મારી ભૂલ સમજાતા મેં મનોમન એક નિર્ણય કર્યો, કંઇક અફર કરવાનો !