મારા જીવનનો સૌથી ખરાબ સમયગાળો હતો એ. મારી જાતને મેં સાવ નિઃસહાય અને લાચાર અનુભવી બિલકુલ તારી જેમ. પણ ભગવાનની દયાથી પહેલેથી થોડો લખવા-વાંચવાનો શોખ હતો એટલે પરિસ્થિતિ સામે ટકી ગયો. સમય બળવાન હોય છે, તેની સામે ઝૂક્યો ખરો પણ તૂટ્યો નહિ. પછી જયારે ખબર પડી કે લજ્જાના પપ્પા મકાન વેંચીને બીજે ક્યાંક જતા રહ્યા એટલે મારી બાકી રહેલી આશા પર પાણી ફરી વળ્યું. છતાં આજે પણ ચમત્કારની આશા છે કે ક્યારેક લજ્જા મળશે, કદાચ એનાં લગ્ન ન થયા હોય, આ જૂઠાણાને પ્રેરકબળ બનાવીને જીવું છું.’ સ્પર્શે બનાવટી સ્મિત સાથે વાતને વિરામ આપ્યો.