અનુભાઈ ગરીબ હતા, પણ બાપ હતા. ઉછીના-ઉધાર લઈને દીકરાને બાઇક લઈ આપી, પણ એ પછી તો શિખરનું રખડવાનું વધી ગયું. ઘરમાં પગ વાળીને બેસવાનું નામ જ નહીં. બે ટંક જમવા માટે જ ઘર યાદ આવે.