માયા – દીપક: આ લગભગ ૨૦૦૬ - ૦૭ ની વાત છે, એમાં એમ હતું કે લંડનમાં મારો કાર્યક્રમ હતો, ત્યારે એ ત્યાના કેટલાક મ્યુઝીશિયન પણ હતા મારી સાથે, ત્યાના કોઈ વ્યક્તિ જે ત્યાના crematorium માં વગાડવા માટે મારી પાસે એ લાઈવ કાર્યક્રમની સીડી માંગી, અહી crematorium માં કોઈ ડેડબોડી આવે ત્યારે વગાડી શકાય તેવી છે, પણ આમ લાઈવ કાર્યક્રમના પરફોર્મન્સની સીડી જાતે સાંભળ્યા વગર હું કોઈને આપું નહિ, ત્યારે મેં તેમને ના પાડી, પણ મેં કહ્યું કે હું નેક્સ્ટ ટાઈમ આવીશ ત્યારે ચોક્કસ એક સીડી લેતી આવીશ. ત્યારથી મારા મગજમાં વિચાર હતો કે સમાજ માટે કોઈ એવું આલ્બમ કરવું છે કે જયારે કોઈનું મરણ થાય ત્યારે બેસણામાં વગાડવા જે ગીતો જોઈએ એ જુદી જુદી સીડીમાંથી મળે પણ એકજ સીડીમાંથી મૃત્યુ પછી વગાડવા લાયક ગીતો કે ગીતાજીના અધ્યાયના શ્લોકો નું કમ્પાઈલેશન કર્યું, હું શાસ્ત્રીજીઓ પાસે સંસ્કૃતના ઉચ્ચારણો શીખી અને પછી રેકોર્ડ કર્યા, હરીશભાઈ ભીમાણી પાસે કમ્પાઈલેશન કરાવડાવ્યું,