પણ આમ ભક્તિરસથી કૃતાર્થ બનેલી મીરાં ‘હદયનાથ’ને હદયમાં અનુભવતી છતી, એની ‘પરાત્પર’ તાને વિસરતી નથી. એનો પ્રભુ હદયમાં સ્વંયપ્રકાશ હોઈને પણ ‘ગહરગંભીર’ – ઘેરો અને ઊંડો છેઃ ” तं दुर्दर्श गुढमनुप्रविष्टं गृह्यहितं गृह्यरेष्ठं पुराणं. ” ઈત્યાદિ શ્રુતિમાં વર્ણવેલી એની ‘દુર્દર્શતા’ એ સારી પેઠે સમજે છે. પણ એ ‘દુર્દર્શ’ને હદયસરસો લાવીને અપરોક્ષ કરવાની રીતિ પણ એને હાથ લાગી છે. જેણે પ્રભુને ખરા હદયથી હદયનાથ કરીને માન્યઓ છે તેને મીરાં કહે છે તેમ – ‘ आधी रात प्रभु दरसन दे हे, प्रेम नदी के तीरा. ‘