વહેલી સવારે ગામની જુવાનડીઓ કે નવી વહુવારુઓ માથે બેડું મૂકીને દોટ મૂકે. જેમ ફૂલની ઉપર ફૂંદા ફરે એવી જ તો એમની ઝડપ હોય. ઊડતી ચકલીની જેમ જોંય અને પાણી ભરીને પાછી આવે ! અમે એક સાથે બે-બે માટલા માથે અને એક ઘડો હાથમાં પકડીને રૂમઝૂમ રૂમઝૂમ ચાલી આવે. માથે બેડું હોય પણ હાથેય ના અડકાડે! એવી તો એમની સ્થિતિ-સ્થાપકતા! અને તમારા બૈરાં તો આજે પાણીની એક ડોલ ઊંચકવી વોય તોય કેટલા ધમપછાડા કરે છે?