કન્યાવિદાયનું કોઈ ગીત ક્યાંક પણ વાગતું હોય – રેડિયો કે ટીવી, ટેપમાં મારા કાને પડે છે અને જેની આંખમાં કદી આંસુ નથી આવતાં એવી મારી આંખમાં ઝળઝળિયાં આવી જાય છે. એક છૂપો અને દૂર દૂર ક્ષિતિજ પર દેખાતો, હજુ તો સાવ ટપકા જેટલો જ વરતાતો પુત્રીવિરહભાવ મનને અત્યારથી જ ઘેરો ઘાલે છે. અને હું ઢીલો પડી જાઉં છું. એને એ વાતની બરાબરા સમજ છે એટલે ક્યારેક તો ખાસ મને સતાવવા જ પોતાના રૂપકડા ટેપરેકોર્ડર પર એ ગીત જરા મોટા વોલ્યુમમાં વગાડે છે.