હાના જે રીતે વાત માંડે છે તે વિચારણીય લાગે છે. અહીં પુરુષોને માટે ચેતવણી છે કદાચ. પેલી વાર્તા જે આપણે બાળપણથી વાંચતા આવ્યા છે તે યાદ આવે છે. સસલા અને કાચબાની વાર્તા. બન્ને વચ્ચે રેસ લાગે છે. મંદગતિનો કાચબો ધ્યાન ભંગ થયા વિના પોતાની મંજિલ તરફ લક્ષ્ય રાખીને ચાલતો રહે છે. હાના કંઈક આવું જ કહી રહી છે તેના પુસ્તક દ્વારા. તેના ટાઈટલ પર ન જતાં અન્ડર કરન્ટ વિચાર છે પૌરુષત્વના ખોટા દેખાડાનો અંત. રોનાલ્ડ એરિકસને ૧૯૯૦ની સાલમાં જોયું તો કેટલાક અમેરિકન ક્લિનિક કે જ્યાં તેની આપેલી પદ્ધતિથી દંપતીઓ બાળકની જાતિ નક્કી કરી રહ્યા હતા ત્યાં મોટાભાગના દંપતીઓ છોકરીને જન્મ આપવાનું પસંદ કરતાં હતાં. નારીવાદીઓ જે ૭૦ની સાલમાં એરિકસનની શોધ પર છોકરીઓની સંખ્યા બાબતે જે લોકો ચિંતિત હતા તે બાબતે એરિકસનને પણ ચિંતા થઈ હતી, કારણ કે પિતૃસત્તાક માનસિકતા ધરાવતાં અમેરિકામાં પણ લોકો છોકરો પ્રથમ પસંદ કરે છે તેવું સર્વે બોલતા હતા. એરિકસને જ્યારે ક્લિનિકમાં તપાસ કરી તો તે ભય સાચો ન સાબિત થયો. જો એરિકસનની શોધ ભારતમાં વધુ પ્રસિદ્ધ થઈ હોત તો આપણે ત્યાં ચોક્કસ જ છોકરાના પ્રમાણમાં છોકરીની સંખ્યા હજી ઓછી હોત. ભારત હોય કે અમેરિકા કે પછી વિશ્વનો કોઈપણ દેશ પિતૃસત્તાક સમાજમાં પુરુષોનું વર્ચસ્વ હજી ય છે. હાના આ પિતૃસત્તાક સમાજના ઈતિહાસને પણ ઢંઢોળે છે. પ્રથમ બાળક છોકરો જ હોય તેવી ઈચ્છા આદિકાળથી માનવીને રહી છે. પ્રાચીન ગ્રીસમાં પુરુષો પોતાનું ડાબું ટેસ્ટિકલ બાંધીને રાખતાં, કારણ કે તે સમયે એવી માન્યતા હતી કે એવું કરવાથી છોકરો જન્મે છે. ઈતિહાસ ગવાહ છે કે છોકરાને જન્મ ન આપી શકવાને કારણે સ્ત્રીને મારી નાખવામાં આવતી કે સ્ત્રી જાતે જ મરી જતી. આપણે ત્યાં તો દીકરાને જન્મ ન આપી શકતી સ્ત્રી પોતે જ પતિના બીજા લગ્ન કરાવી આપતી.