‘પણ કાવું નરમ પરી ગઈસ અને ચોકીના ઠંડી ઘરમાં કાવ લાગેસ. એટલે જેમ બને તેમ ઓઝાવ જલદી મકાવી દઈએ કાં ભરાભરબે?’ ભાણજીએ પ્રશ્નસૂચક દ્રષ્ટિએ પૂછ્યું. નાખવો સુખાણ પાસે આવી ભાણજીને કહેવા લાગ્યો, ‘તું જરા હટ, મને સુખાણ દે.’ નાખવો સુખાણ પર બેઠો અને સરંગને બોલાવી કહ્યું, ‘તમે બધા ભેરા થઈને કલમી મકાવી દો.’ સરંગ, વીરમ, ભચું અને ખીમજી સાથે મળી પહેલા કલમી અને પછી કાતરો મુકાવી બન્ને સઢને બાંધી મૂક્યાં. તેવામાં નાખુદાએ રાડ પાડી, ‘એ… સરંગ ! છાંટા પરેસ જપાટે સઢ મુકાવી દીયો. બીજું પછે કરજો. જો… જો ચોકીના ઘરમાંથી કોસ વાવરો ચાલુ થાઈસ અને સઢમાં વાવરો ભરાઈશ એટલે સઢ જપાટે આરિયા કરો.’