અનેક ધર્મગ્રંથો વાંચ્યા બાદ પણ આચરણ ના કરવાથી, જેમ કોઈ માણસ પશુ ચરાવતો હોય તેમ મનુષ્ય ગ્રંથો ગણે છે. આચરણ વગરનું જ્ઞાન, સુગંધ વિનાના ફૂલ જેવું છે. પરંતુ ધર્મગ્રંથો અને વિદ્વાનોના વચનને એકવાર જાણ્યા બાદ તુરંત પોતાનો વ્યવહાર સુધારનાર મનુષ્યને જીવન દરમ્યાન સુખરૂપ પરિણામો મળે છે. આ પરિણામો તરત નથી મળતા, પણ જેમ સમય જતા ફળ પાકે છે, તેમ મનુષ્યના સારા વિચારો તેને આનંદ આપે છે. જેમ એક પ્રકારના ફૂલ વડે ઘણા પ્રકારની શોભા થઇ શકે, તેમ સારા વિચારો આવવાથી જીવન પણ શોભી ઉઠે છે. ચંદનની મહેક હવા સાથે પ્રસરે છે, જ્યાં હવા જાય ત્યાં ચંદનની સુવાસ મળે છે. પણ વિદ્વાન મનુષ્યના ગુણો હવાના મોહતાજ નથી, તેમના ગુણોની સુવાસ તો ચારે તરફ વહે છે.