સંબંધોને સાચવવા માટે આમતેમ ફાંફા મારવાની જરુર નથી. આપણાં ઘરમાં આપણાં જ વડીલો, માતાપિતાથી આપણને એ શીખ મળી જાય છે. બસ જરૂર છે આપણે નીરખવાની. કેવી રીતે આપણાં વડીલ પરિવારમાં બધાનું ધ્યાન રાખે છે. તેમની જરૂરતોને પારખીને પૂરી કરે છે. કેવી રીતે એકબીજા સાથે વાત કરીને તેમના હૃદયનો ભાર હળવો કરે છે. આ જ બધી વાતો છે જેનાથી આપણે પણ સારું જીવન જીવતાં શીખી શકીએ છીએ. સંબંધોને સાચવીને તેમાં રહેલી આત્મીયતા, પ્રેમ અનુભવી શકીએ. અને સાથે જ પોતાાના અસ્તિત્વના અહેસાસને ખીલવી શકીએ. તમારી જરૂરત કોઇક ને તો છે જ એ અનુભવે મન મહોરી ઉઠે છે. આજના સમયમાં જો તમે નજર દોડાવશો તો લગ્ન બાદ છૂટાછે઼ડાના મહત્તમ કિસ્સા જોવા મળી જશે. ક્યારેય વિચાર્યુ છે કે પહેલાંના સમયમાં તો છૂટાછેડાનું ચલણ આટલુ સામાન્ય ન હતું, તો હવે શું થયુ? શા માટે લગ્ન સંબંધની સફળતા હોડમાં લાગી છે. આનુ કારણ છે આજની પેઢીની વિચારધારા. અહીં આજની પેઢીની કહેવુ જરુરી બની જાય છે કારણ કે આપણે જનરેશન ગેપના નામે વડીલોની કેટલીય શીખને કાને ધરી નથી. આપણામાં ધીરજ, ઉદારતા એવા ગુણ છે ખરાં?. લગ્ન સંબંધમાં આવા જ ગુણો કામ લાગે છે. કોઇ વ્યક્તિ પરફેક્ટ નથી હોતું એ આપણે જાણીએ, પણ જ્યારે ખરો સમય આવે ત્યારે એ સમજીએ છીએ ખરા? ના, બીજા માટે ભલે બ્રોડમાઇંડેડ બનીએ, પણ જ્યારે ઘરના સદસ્યનો વારો આવે ત્યારે અપેક્ષાઓની સામે બૃહદ દ્રષ્ટિકોણ પણ ટૂંકો પડી જાય. આવા સમયે આપણે જો એ વિચારીએ કે આ સ્થિતિમાં આપણા માતાપિતાએ શું કર્યુ હોય. જવાબ સરળ જ છે, ક્યારેક બેમાંથી એકે ધીરજ ધરી હોય, તો ક્યારેક સંજોગો સાથે સમાધાન કર્યુ હોય. પણ, જો આજે કોઇ આવું કરે તો તેને ઓર્થોડોક્સ ગણી લેવામાં આવે. ટીપીકલ પીપલ કહીને તેમની હાંસી ઉ઼ડાવવામાં આવે. પણ આ હાંસી ઉડાવનાર શું ખરેખર મોર્ડન કહેવાય!