ન જાને કોણે અને ક્યારે નર્મદાની પહેલી પરિક્રમા કરેલી અને એક પરંપરાનો શુભારંભ કર્યો. પરિક્રમા અસ્તિત્વમાં આવી અને આજે પણ ચાલી રહી છે. આનો અર્થ એ થયો કે સમાજને આની આવશ્યકતા છે, એ નિરર્થક નથી. નિરર્થકતા સદીઓ સુધી જારી ન રહી શકે. શરૂનાં વર્ષોમાં આમાં કેવું તો જોખમ રહ્યું હશે ! આ જોખમ હવે ઓછું થઈ ગયું છે પણ સમાપ્ત નથી થયું. એક નદીના કાંઠે કાંઠે 3 વર્ષ, 3 મહિના અને 13 દિવસ સુધી ભિક્ષા માગીને ઉઘાડે પગે ચાલવું કાંઈ સાધારણ તપશ્ચર્યા નથી. આ કાર્ય આસ્થા, અપરિગ્રહ, અભય, ધીરજ અને કષ્ટ સહન કરવાની અપાર ક્ષમતાની માંગ કરે છે. ઘરબાર અને કુટુંબકબીલાનો મોહ તજવો પડે છે. મૃત્યુના વરણ માટે પણ તૈયાર રહેવું પડે છે. અને પરકમ્માવાસી આ કઠિન કાર્ય કરે છે પોતાના મનની ખુશી માટે, પોતાના આત્માની સંતુષ્ટિ માટે. પરિક્રમા કરવા બદલ એને કોઈ ચંદ્રક આપવામાં નહીં આવે, એનં જાહેર સન્માન કરવામાં નહીં આવે, તેમ છતાં દર વરસે હજારો શ્રદ્ધાળુઓ અત્યંત આનંદની સાથે આ કઠણ પરિક્રમા કરે છે. કેટલાક તો બબ્બે, ત્રણ-ત્રણ કે એનાથીય વધુ વાર કરે છે.