એ દિવસોમાં બેઠા ઘાટનાં ટેબલ રહેતાં અને ભારતીય બેઠકવ્યવસ્થા રહેતી. આ બેઠા ઘાટના ટેબલની ઉપર લાકડાની ખીંટી બનાવવામાં આવતી, જેના પર ગાંધીટોપી અને ડગલો ટીંગાળવામાં આવતાં. મહેમાન આવ્યા એટલે બાપુજીએ ગાંધીટોપી માથે પહેરી અને લાકડાની ખીંટી પરથી ડગલો ઉતારી લીધો. બાપુજી આ ડગલો પહેરતા હતા ત્યારે મને તેમની સાથે વાત કરવાની બહુ ઇચ્છા થતી હતી, પણ મારી હિંમત નહોતી ચાલતી. એ સમયે તો મને મારા આવા વર્તનનું કારણ નહોતું સમજાયું, પણ આજે સમજાય છે કે એ સમયે મારા મનમાં હતું કે હું કોઈ કાળે બાપુજીને નારાજ ન કરું અને એટલે ત્યારે બાપુજી સાથે વાત કરવાની મારી હિંમત નહોતી ચાલી. એ સમયે મારી આ મનોદશાથી કોઈ વાકેફ નહોતું. મારા છોટુકાકા ચોક્કસ મને મદદ કરે, આ જ છોટુકાકાના જોરે હું જાદુની દુનિયામાં પા પા પગલી કરતો થયો હતો, પણ મુંબઈના શો વિશે તો મેં તેમને પણ વાત નહોતી કરી એટલે એ દિવસે તો તે પણ આ બાબતથી અજાણ હતા. બાપુજીને મારા મુંબઈના શો યાદ હતા કે નહીં એ પણ આદેfવરદાદા જાણે.