આટલી મદદરૂપ થતી છોકરીને વળાવી દેવાનો વિચાર રૂકમણીને બહુ ગમ્યો તો નહીં પણ એને ખબર હતી કે, એણે તો મૂંગા જ મરવાનું હતું. જોકે, લગન ટાણે છોડીને બેડાં ને કબાટ, પલંગ ને કૂકર, રસોઈનાં વાસણ ને પગનાં પાયલ—આ બધો અધધધ સામાન મળ્યો એ જોઈને એ તો ખુશ થઈ ગયેલી ને એણે ત્યારે જ નક્કી કરી નાખેલું કે, હવે બીજી બે છોડીઓને ય ના’તી ધોતી થાય એટલે આમ જ પૈણાવવી. પછી તો બસ એ, એનો ધણી ને એના કલેજાનો ટુકડો—એનો આશિષ, પણ રામકિશન એને ટપારતો,