૬૦૦૦ બીસી સુધીમાં, મધ્યમ કક્ષાની ખેતી નાઇલના કિનારા સુધી પહોંચી હતી. આ સમયગાળામાં, પૂર્વ એશિયામાં ઘઉંને સ્થાને ચોખાને પ્રાથમિક પાક તરીકે લઇ સ્વતંત્ર રીતે ખેતીનો વિકાસ થયો હતો. ચાઇનીઝ અને ઇન્ડોનેશિયાના ખેડૂતો ટેરો અને વાલનો ઉછેર કરી રહ્યા હતા, જેમાં મગ, સોય અને અઝુકીનો સમાવેશ થાય છે. કાર્બોહાઇડ્રેટ્સના આ નવા સ્રોતને પૂર્ણ બનાવવા માટે, આ વિસ્તારોની નદીઓ, તળાવો અને દરિયા કિનારા પરથી ખૂબ જ સંગઠિત માછલા ઉદ્યોગને કારણે જરૂરી પ્રોટિનનો જથ્થો પ્રાપ્ય બન્યો. સામૂહિક રીતે, ખેતી અને માછીમારીની આ નવી પદ્ધતિઓએ માનવ વસ્તીની માગમાં તીવ્ર વધારાની શરૂઆત કરી જેણે અગાઉના બધા જ વિકાસનો નાના કદના બનાવી દીધા અને જે આજે પણ ચાલુ છે.