આ ફિલ્મનો પ્લસ પોઇન્ટ તેનો ફર્સ્ટ હાફ છે જે તમને સિટ પર જકડી રાખશે. ટાઇટ સ્ક્રિનપ્લે અને સુંદર નેરેશન તમને સ્ક્રિન પરથી આંખ ખસેડવા નહીં દે. જો કે, ઇન્ટરવર્લ બાદની વાર્તા ઘણે ખરે અંશે પ્રેડિક્ટેબલ હોવાથી દર્શકોને નિરાશ કરશે. વાર્તામાં આવતા વળાંકો દર્શકોને કંઇ ખાસ નવા નહીં લાગે, તમે કોઇક રસપ્રદ ટ્વિસ્ટની રાહ જોતા રહી જશો. કહાનીનો ક્લાઇમેક્સ પ્રથમ ફિલ્મની સરખામણીમાં ઘણો ડલ છે. ડિરેક્ટર સુજોય ઘોષે આ મુદ્દાઓ પર વધુ ધ્યાન આપ્યું હોત તો કદાચ ફિલ્મ વધુ સારી બની હોત. ફિલ્મની વાર્તાની સરખામણીમાં તપન બાસુની સિનેમેટોગ્રાફી અને બંગાળના સિન વધારે પડતા સાદા લાગે છે. નમ્રતા રાઓનું શાર્પ એડિટિંગ આ ફિલ્મને વધુ ઉત્સાહજનક અને રસપ્રદ બનાવે છે.