મોટા વકીલો કે મહાન રાજકારણીને પણ જ્યારે અટપટી સામાજિક સમસ્યાઓ કે વિશાળ જનહિતના પ્રશ્નોનાં સમાધાન કરવાનાં હોય ત્યારે તેઓ કેવળ વિચાર, તર્ક અને બુદ્ધિથી ઉપર ઊઠીને તેમની મેઘા અને પ્રજ્ઞા દ્વારા નિર્ણયો લેતા હોય છે અને જટિલ ઘટનાઓને અનેક નાનકડાં પગલાંઓ દ્વારા કંઈક નવી જ દિશા અને હલ આપતા હોય છે. ખરેખર તો આવી વિશાળ અને ઊંડી મેઘા તથા પ્રજ્ઞા ધરાવતા હોવાને કારણે જ તેઓ મહાન સમાજશાસ્ત્રી કે રાજકારણી ગણાય છે કે બની શકે છે. વળી આનું જ બીજું નામ છે અંતઃસ્ફુરણા કે અંતઃપ્રેરણા અને આ જ વાતને અવારનવાર ગાંધી ‘અંદરનો અવાજ’ કહેતા ! પણ એવી બધી મોટી મોટી વાતોને જવા દઈએ તોય નાનામાં નાનાં કાર્યો અને નિર્ણયો પણ છેવટે તો અંતઃસ્ફુરણા દ્વારા જ થાય છે. વિદ્યાર્થી પોતાના સમયપત્રકનું આયોજન અને કેમ બધો અભ્યાસ આવરી લેવો તે દ્વારા જ કરે છે. અને સવારમાં ચા પીવા બેસતી ગૃહિણી કે માતાને સૂઝી આવે છે કે ચાલો, આજે તો આ રસોઈ જ બનાવીએ !