આપણે સૌએ એક વાત સમજવા જેવી છે કે કાલ્પનિક દુનિયા અને વાસ્તવિક દુનિયામાં આભ-જમીનનું અંતર છે, જેવું વિચારીએ તેવું જ જીવી શકાય એ શક્ય જ નથી. આપણે વાસ્તવિકતા ન સ્વીકારી શકીએ તો હંમેશા દુઃખી જ રહેવાના. આપણે સમય, સંજોગોને અનુકુળ થઇને જીવતાં શીખવું જ જોઈએ. હંમેશા આપણી મરજી મુજબ વર્તી શકીએ કે આપણી ઇચ્છા અનુસાર જીવવા માંગીએ તો એ ક્યારેય બની શકવાનું જ નથી. કારણ આપણે સૌ સમય અને સંજોગોને આધારિત છીએ અને માટે જ દરેક પરિસ્થિતિને હસતાં હસતાં સ્વીકારી એ મુજબ વર્તતાં શીખીએ તો ક્યારેય દુઃખી થવું ન પડે. સાથોસાથ હંમેશા નારાજ રહેવાથી જે બધાને અપ્રિય થઇ જઇએ છીએ, તેનાથી મુક્ત રહી શકાય. આખર તો નારાજ રહેવાથી ખુદને જ હેરાન થવું પડે છે, અને સૌ આપણાથી દૂર ભાગે છે. એટલા માટે લોકો તમારાથી દૂર નથી ભાગતા કે તમે તેનાથી નારાજ છો કે તેઓ તમારાથી ડરે છે. લોકો મનોમન એવું વિચારે છે કે જવા દો ને યાર, આમને તો આદત પડી અને આમ તમારી અવગણના થવા લાગે છે.