(૧૨૩) પરંતુ, જેમ ત્રિકોણ કાચ વાસ્તવમાં નથી લાલ, કે નથી સફેદ, તેમ નથી એ પીળો. એવી રીતે, નથી ખરૂં જોતાં આંખ દેખતી, નથી કાન સાંભળતા, નથી જીભ સ્વાદ કરતી ને નથી મન જાણ્યાનો નિર્ણય કરતું, અને એ બધાં જ, એ (આત્મચેતન)ના ચમત્કારોને જ પ્રકટ કરનારાં (મારફતિયાં) છે. અને તેવા પ્રત્યેક પ્રાકટ્યમાં (દ્રષ્યવસ્તુ કે વ્યક્તિમાં,) તેના એક-એક ચમત્કારનો દેખાડ થાય છે. પરંતુ ગાઢ નિદ્રામાં તો, એ તેવા દેખાડના પણ સંગથી અળગો, ને પોતાના સર્વ ચમત્કારોમાં પોતાને જ સ્વરૂપે સાવ સ્પષ્ટ તરી આવે છે. એ જ બ્રહ્મ છે. એ જ સર્વ મનોરથો તથા આશયોની ખાણ છે, કેમકે, એનો જ ચમત્કાર, પ્રત્યેક અવ્યક્તમાં પધારીને, તેને “વ્યક્ત” કરે છે, (“અજાણ્યા” ને “જાણીતા” કરે છે.)