ગીતાના મહાત્મ્યમાં પ્રશ્ન છે કે “હે પ્રભુ ! પ્રારબ્ધ ભોગવતાં ભોગવતાં અવ્યભિચારીણી ભક્તિ કેવી રીતે થાય ?” તેના જવાબમાં ભગવાન કહે છે કે “પ્રારબ્ધ ભોગવતાં ભોગવતાં એટલે કે સંસારમાં રહીને મનુષ્ય ગીતામાં બતાવેલા માર્ગે મુક્તિ મેળવી શકે છે.” અર્થાત્ ગીતામાં આપણા સંસારીઓની જ મુક્તિનો માર્ગ સરળ રીતે બતાવવામાં આવ્યો છે. સમર્થ રામદાસ મહારાજે પોતાના ગ્રંથ દાસબોધમાં કહ્યું છે કે, “याची जन्मी येखेची काले संसारी हीइजे निराज्ञे આ જન્મમાં અને અત્યારે જ સંસારી મુક્ત થઈ શકે છે.” તુકારામ મહારાજ કહે છે કે “હે માનવ તું આ જન્મમાં મુક્તિ પ્રાપ્ત કરી લે.” મદાલસા પોતાના બાળકને તેના જન્મથી જ ઉપદેશ આપતી અને તે બાળક સંસાર છોડી મુક્તિના માર્ગે જતો. જે જે બાળજ થતાં તેને મદાલસા એવો જ ઉપદેશ આપતી તે કહેતી કે, “મારા બાળકને જો ફરી માતાના ગર્ભમાં આવવું પડે તો મારો ઉપદેશ નકામો છે.” આ ઉપરથી એ સૂચિત થાય છે કે માનવ આ જ જન્મમાં મુક્ત થઈ શકે છે. જીવનમુક્તિ એટલે જ જીવતાં જ મુક્તિ, મરણ પછી જ મુક્તિ છે એમ નહિ. એ ઉપરથી પણ એજ સ્પષ્ટ થાય છે કે માનવ આ જ જન્મમાં મુક્ત પ્રાપ્ત કરી શકે છે; અર્થાત્‍ આ જ જન્મમાં સંસારમાં રહીને, આપણે જે પરિસ્થિતિમાં હોઈએ તે પરિસ્થિતિમાં જ, જેવા હોઈએ તેવા જ, મુક્તિ માટે કોશિશ કરી શકીએ છીએ અને મુક્તિ પ્રાપ્ત કરી શકીએ છીએ.