જુદાં જુદાં હોય તેની વાત નિરાળી. ભિન્ન ભિન્ન મનુષ્યોમાં ભિન્ન ભિન્ન ગુણો વત્તાઓછા પ્રમાણમાં હોય છે જ; ત્રણેય ગુણો હોય છે. કોઈમાં કોઈ ગુણ વત્તો તો કોઈ ગુણ ઓછો હોય છે. ચોવીસ કલાકમાં એનું પરિવર્તન થતું જ રહે છે. જેમ ગરમીનો પારો કોઈવાર ઊંચે ચડે છે તો કોઈવાર નીચે ઊતરે છે. તે જ રીતે ચિત્ત પર આ ત્રણેય ગુણોની અસર થતી રહે છે. અને ઉષ્ણતામાનની જેમ આ ગુણો પણ દિવસ દરમ્યાન ચડ-ઊતર થતા રહે છે. સવારે ચિત્ત શાંત હતું. થોડી વારે ભૂખ લાગી તો રજોગુણ આવ્યો. પછી કામનો વખત થયો એટલે કામ કર્યું. પાછી ભૂખ લાગી ને ખાઈ લીધું. હવે થોડો આરામ લેવાની ઈચ્છા થઈ કે તરત તમોગુણ શરૂ થઈ ગયો. આખો દિવસ ખૂબ કામ કર્યું, શરીર અને ચિત્ત બંને પૂરેપૂરાં થાકી ગયાં. એટલે રાતે તો તમોગુણ વિના બીજો ઉપાય જ નથી. એટલે ઘસઘસાટ ઊંઘી જઈએ છીએ. ઊંડી, શાંત, સ્વપ્ન વિનાની નિદ્રા ગણાય છે તો તમોગુણ પણ એ તમોગુણ તજવા લાયક નથી.