આવાં અનેક કારણોથી અમે આ ડે-કેર પણ છોડ્યું. પણ આ વખતે હવે કોઈ બીજા ડે-કેરમાં ના જતાં મેં ઘેર રહેવાનું નક્કી કર્યું. હવે મારી આંખમાંથી આંસુનો ધોધ છૂટ્યો. મને મારી જાત ઉપર તિરસ્કાર થતો હતો. પણ હવે અફસોસ થવા માંડ્યો. ' મારાથી આ દેશમાં કાંઈજ નહીં થઇ શકે. આ બે ટાબરિયાઓમાંથી હું કોઈ દિવસ બહાર આવી શકીશ નહીં. મને અસંતોષ પણ હતો જ. પણ જે રીતે બાળકોના ડે કેર, બેબીસિટરના બનાવો બનતા હતા તેથી ચોખ્ખું સાબિત થતું હતું કે, આ વ્યવસ્થા બરાબર નથી. હવે આ પરિસ્થિતિ સ્વીકારવી જ રહી. ગમે કે ના ગમે, પણ એ તો હકીકત હતી કે અમારો ખેલન કલાકો સુધી તરસ્યો જ રહ્યો હર્તો.