બેંકના જનરલ મેનેજર વંદના શાહ જણાવે છે કે, 'તે વખતે મિલ કામદારોનું મજૂર મહાજન ટેક્સ્ટાઇલ એસોશિયેશન હતું, ત્યારે મજૂર મહાજનની બહેનોનું પણ એક સંગઠન બનાવવામાં આવ્યું જેના લીડર ઇલાબહેન હતા. તે સમયે ૧૯૬૯માં બેન્કિંગ સેવાનું નેશનલાઇઝેશન થયું. જેમાં સ્થાનિક બેન્કો પર ગરીબોને સહાય આપવાની કેન્દ્રની કડક સૂચના હતી, પરંતુ તે બેન્કોને ગરીબો સુધી કેવી રીતે પહોંચવું તેનો સ્પષ્ટ ખ્યાલ ન હતો અને ધિરાણ માટે ગરીબોની પાત્રતા કેવી રીતે નક્કી કરવી તેની રીત પણ બેન્કો પાસે ન હતી. આ સ્થિતિમાં ગરીબ મહિલાઓ સુધી બેન્કની સુવિધા પહોંચાડવા મધ્યસ્થ તરીકે 'સેવા'ની સહાય લેવા બેન્ક તત્પર હતી, પરંતુ જામીન વગર ધિરાણ કેવી રીતે આપવું અને બહેનોની નિરક્ષરતા જેવા મુદ્દાઓ બેન્કિંગમાં વિવિધ તબક્કે બાધારૂપ બનતા હતા. ધિરાણ મેળવ્યા પછી કઈ બેન્કનો હપ્તો ક્યાં ભરવો તેનો બહેનોને ખ્યાલ ન હતો. નિરક્ષર મહિલાને સહી કરતા પણ ન આવડે. વળી, કેટલીક મહિલાઓ પતિનું નામ લેવામાં સંકોચ અનુભવે જેને કારણે પણ સમસ્યા સર્જાતી. મજૂર વર્ગની બહેનોનાં મેલાં ઘેલા, કપડાં જોઈને બેન્કના કર્મચારીઓને મુશ્કેલી થાય. આવી પરિસ્થિતિઓને કારણે મહિલા બેન્કનું નિર્માણ કરવાની જરૂરિયાત સર્જાઇ. જ્યારે ૨૦ મે ૧૯૭૪માં બેન્ક સ્થપાવાનું નક્કી કર્યું ત્યારે શેરની કિંમત ૧૦ રૂ. રાખી હતી. છ મહિનામાં પ્રારંભિક શેર મૂડી ૭૧,૩૨૦ રૂ. થઈ, જે ૬,૨૮૭ સભ્યો પાસેથી મેળવી હતી.'