અમુક ડિરેક્ટર્સ તો હજી પણ મને એવું ફીલ કરાવે છે જાણે હું કાંઈ જ નથી. વિચારસરણીમાં તફાવત હોય ત્યારે આવું બને. એ વખતે મારે શું કરવું એ મને સમજાતું નથી. કોઈ માણસ મારામાં વિશ્વાસ મૂક્યા વગર મને કોઈક નકલ કરવાનું કહે ત્યારે મને રુચતું નથી. દા.ત. ઠાઠાઠીઠીવાળી કૉમેડી મને જરાય માફક નથી આવતી. મને જરાય ગમે નહીં એવાં ડાન્સ-સ્ટેપ કરવાનું કહેવામાં આવે એ પણ નથી ચાલતું. હું શાસ્ત્રીય નૃત્યની તાલીમ લઈને આવી છું અને મને કોઈ કામુક ભાવ વ્યક્ત કરીને અમુક સ્ટેપ કરવાનું કહે એ ગમતું નથી. ત્યારે મને વિચાર આવે કે મારે હવે કરવું શું? આમ છતાં હું દાંત ભીડીને મનને મનાવી લઉં છું અને પ્રવાહની સાથે ચાલું છું જેથી મુશ્કેલ પરિસ્થિતિ ઊભી ન થાય.