એમ કહી હળવે હળવે સાવજના બેય રતન આખના ગોખલા મે બેસાડી દીધા. સાવઝથી થોડીક વેદનાની હુંક નીકળી ગઈ. ત્યા તો વનસ્પતિ ની બેય લુગદી રતન માથે ગોઠવી પાટો બાંધી દીધો. સાવઝને વસમુ તો લાગ્યુ પણ સમજી ગયો કે પોતાના ભલા સારૂ આપો બધુ કરી રહ્યા છે. આપાએ અડાયા છાણા મંગાવી ધીરે ધીરે શેક પણ આપ્યો. સાવઝ હવે આપા માત્રાનાં વેણ સમજતો હોય એમ અકથ્ય ભાવથી આપાના બોલે પળવા માંડ્યો.