પણ અસલી મજા પરંપરાગત માધ્યમમાં છે, કેમ કે તેના પર પ્રચાર કરવા માટે તમારે ઘણાં દરવાજા ખખડાવવાં પડે છે. રીપોર્ટરને તમારી સ્ટોરી ગમે તો તે ન્યૂઝ એડિટરને વાત કરે અને ન્યૂઝ એડિટરને ડાઉટ હોય તો આખરી મંજૂરી તંત્રી પાસેથી મેળવવી પડે. આ દરવાજાઓ ખૂલે તે પછી તેમાંથી પ્રચારનો મારો બહાર નીકળે. પણ હોંશિયાર લોકો દરવાજાના બદલે બારી શોધી કાઢતા હોય છે. તમે એવી ચટાકેદાર મસાલા સ્ટોરી તૈયાર કરો કે માધ્યમો સામેથી તમારી સ્ટોરી ચલાવે. હાલમાં જ એક નૂમનો મળ્યો છે એટલે આ વાત કરવાનું મન થયું. આ નમૂનાનું વિશ્લેષણ કરીએ અને જોઈએ કે ફિલ્મોના પ્રચાર માટે કેવા ગતકડાં કરવામાં આવે છે. હકીકતમાં ફિલ્મોના પ્રચાર માટેની પદ્ધતિ એક શાસ્ત્ર તરીકે વિકસી છે. ત્રણ વર્ષનો ગ્રેજ્યુએશન કોર્સ કરી શકાય એટલું મોટું પબ્લિસિટીનું શાસ્ત્ર તૈયાર થયું છે. આખો અભ્યાસક્રમ આપવાનો નથી, પણ એક રસપ્રદ પ્રકરણ જોઈએ. સંઘમિત્રા નામનું એક તમિલ પાત્ર તામિલનાડુમાં જાણીતું છે. સંઘમિત્રા એક તમિલ રાજકુંવરી હતી, જેણે પોતાનું રાજ્ય બચાવવા જાનની બાજી લગાવી હતી. પૌરાણિક અને ઐતિહાસિક પાત્રો પરથી ફિલ્મ બનાવવાનો ટ્રેન્ડ ચાલ્યો છે, કેમ કે જૂનું એટલે બહુ ભવ્ય એ પ્રચાર અસરકારક રીતે ભારતમાં ફેલાયો છે. તેના કારણે ઊભા થયેલા વાતાવરણનો લાભ ફિલ્મને મળે એટલે નિર્માતાઓ ઐતિહાસિક પાત્રોની ફિલ્મો બનાવે છે. અહીં યાદી નથી આપતો, તમે યાદ કરી લેજો એવી ફિલ્મ, પણ માત્ર ઐતિહાસિક ફિલ્મ બનાવી દેવાથી આ પ્રાચીન ભવ્ય વારસાની વાહવાહી કરવાના માહોલનો લાભ આપોઆપ મળી જાય નહીં. તેના માટે પોતાની ફિલ્મનો અલગથી પ્રચાર કરવો પડે.