જ્યાં ઘાસ લીલું દેખાય ત્યાં ચરવા નિકળી પડે છે. દરેક જગ્યાએ અલગ સંસ્કૃતિ, અલગ કાયદા-કાનુન, અલગ ખાનપાન અને અલગ ઋતુમાન,અને છતાંય ઉંચી આવક આ બધી વસ્તુઓને ગૌણ બનાવી દે છે. મને લાગે છે કે પંકજ ઉધાસની “ચીઠ્ઠી આઈ હૈ” સાંભળીને રડી પડવાના દિવસો જતા રહ્યા છે. વોનેજથી મફત ફોન થાય છે અને છ સેકંડમાં પત્ર (ઈ-મેઈલ) પહોંચી જાય છે ત્યારે દેશ અને વિદેશ વચ્ચે અંતર ક્યાં રહ્યું? અને એટલે જ મેં આ કવિતા લખી હતી..