ઘડીક અંદર ને અંદર મૂંઝાતો વિનુ બોલ્યો, ‘મમ્મી, તું ખૂબ સુંદર લાગે છે !’ રશ્મિ અચાનક ઊભી રહીને વિનુ તરફ જોઈ રહી. પછી હસીને એના ગાલે ચૂમી લઈ પાછી પોતાના કામે વળગી. વિનુને આગળ શું કહેવું, તે સમજાય નહીં. તેને કહેવું તો ઘણું-ઘણું હતું….. રશ્મિના હાથ પરની સોનાની બંગડી ઉપર-નીચે થઈને ખણકતી હતી. તે જોઈ વિનુને ફરી યાદ આવ્યું – પડોશનાં કાકી અને દાદી હંમેશા છાપાંની વાત કરતાં હોય છે. તે દિવસ દાદી કહેતાં હતાં – ‘આજકાલ સોનું પહેરવાના દિવસો રહ્યા નથી. સોનાનો દાગીનો આંચકી લેવા ગુંડા હુમલો કરે છે, કયારેક તો મારીયે નાખે છે.’ આ યાદ આવતાં વિનુને વિચાર આવ્યો, ‘મમ્મીની બંગડી સોનાની છે કે, કોને ખબર, પણ સોનાની હોય તો દાદી તેને પહેરવા જ નહીં દે ને ! છતાં લાવ ને પૂછી લઉં !’