ઊંડાણથી વિચારતા ક્યારેક જીવન, સત્ય, સમય, અવકાશ, આનંદ, આત્મા, પ્રેમ અને પ્રભુ આ બધા શબ્દો એકબીજાના પર્યાય જેવા લાગે છે. પ્રેમ અને ડરનો વિરોધાભાસ જ્યાં ઓગળી જાય છે. તે સીમારેખા પર ઉદ્‍ભવતી કલાકારની સર્જનશક્તિ તેને સાચો સર્જક બનાવે છે પછી તે લેખક હોય કે ન પણ હોય. અમર કૃતિ જેવું તેવા સર્જકનું જીવન કલાકારની સિમિત વ્યાખ્યામાં બંધબેસતુ ન પણ હોય પણ તેથી શું? મુક્તિ એ જ કલા અને કલા એ જ મુક્તિ અને એ માટેનો સમય એ જ તો સર્જકની નીપજ છે. લેખક તો માત્ર તેનો સેવક છે.