કાંચન કરતાં કીર્તિ મહાન છે અને સુવર્ણ કરતાં સોનેરી જીવન શ્રેષ્ઠ છે. મંદિરનાં શિખર પર સ્થાન પામેલા કળશને તે કીર્તિ અને તેનું જીવન પ્રાપ્ત થઈ ચૂક્યા છે. હવે તેણે પોતાના બારામાં હીન ભાવ રાખવાનું કશું કારણ નથી. નાનો માણસ પણ મહાન કાર્યમાં નિમિત્ત બને તો તે જીવનમાં મહાનતાના શિખરોને આંબી શકે છે. ત્યાર પછી તેણે નાનમ અનુભવવાનું/કે લઘુગ્રંથિથી પીડાવાનું કશું જ કારણ નથી. પ્રભુકાર્યમાં નિમિત્ત બનેલો વાલિયો કોળી એ સોનું છે કે નહીં તે જોવાનું કારણ નહીં. રામ જીવનનો મહિમા ગાતો વાલિયો સોનેરી જીવનનો મહર્ષિ વાલ્મીકિ બન્યો, અને રામના જીવનમંદિરના ઉન્નત શિખર પર સુવર્ણ કળશ જેવો શોભવા લાગ્યો. તેનું નામ ઇતિહાસમાં અમર થયું. તેની કીર્તિએ અનેક કંચન કિરીટોને ઝાંખા પાડી દીધા. તેની વાણીમાં વેદનો વૈભ અને સ્વરમાં કોકિલનું માધુર્ય સ્વયં આવીને સમાઈ ગયુંઃ