યુધિષ્ઠિરના મનની વાત કૃષ્ણ બરાબર સમજી ગયા હતા. યુધિષ્ઠિર આ યુદ્ધને પૂર્ણપણે ધર્મયુદ્ધ બનાવવા ચાહે છે. એટલા માટે તો તેઓ જેમની સાથે લડવા ઈચ્છે છે એ ગુરુજનો પાસેથી લડવાની આજ્ઞા માગે છે. હવે યુધિષ્ઠિરનો ભીષ્મ, દ્રોણ, કૃપાચાર્ય અને શલ્ય સાથેનો સંવાદ આવે છે. આ સંવાદ એકસરખો છે. એકસરખા સવાલ યુધિષ્ઠિર કરે છે, એકસરખો ઉત્તર આ સૌ આપે છે. એમાં પણ બે શ્લોકો તો આ ચારે પાત્રોના મુખમાં મૂક્યા છે. આ શ્લોકો અને પહેલાંનો પ્રશ્નોત્તર લગભગ એકસરખો જ છે. યુધિષ્ઠિર જઈ તેઓને કહે છે કે યુદ્ધનો આરંભ કરતા પહેલાં હું તમારા આશીર્વાદ લેવા આવ્યો છું જેથી હું વિજયી નીવડું. એ ચારે ઉત્તર આપે છે કે અમારી આજ્ઞા વિના તેં યુદ્ધ શરૂ કર્યું હોત તો અંતે તું પરાજિત થા એવો અભિશાપ આપત. પરંતુ હવે હું પ્રસન્ન છું એટલે તું યુદ્ધ કર અને વિજયી થા. આ સમાન આવતી ઉક્તિઓમાં સૌથી વધુ મહત્ત્વની આ છે . ભીષ્મ સૌ પ્રથમ યુધિષ્ઠિરને કહે છે :