તુલાભાટનું પાણી દરિયે લઇ જવામાં આવે છે અને બંદરમાં છોડવામાં આવે છે જે તે અનિ‍ચ્છનીય બાહ્ય દરિયાઇ જીવનનો મુખ્ય સ્ત્રોત છે. કાળાં, કાસ્પીયન સમુદ્રોમાં જન્મજાત આક્રમણકારી તાજાંપાણી ઝેબ્રા માછલી ઘણું કરીને મહાસાગરને ઓળંગતી મોટી હોડીઓમાંથી તુલાભાટના પાણીમાં થઇને ગ્રેટ લેકર્સ (Great Lakers) માં મોકલવામાં આવે છે.[૮] મીનેઝ માને છે કે જૈવિકપર્યાવરણને નુકશાન ઉત્પન્ન કરતા એક જ આક્રમણકારી પ્રાણીઓ કે વનસ્પનતિના વર્ગને ખૂબ જ ખરાબ કિસ્સામાંના એક ને ઉપરછલ્લી રીતે નૂકશાનરહિત જેલીફીશને માની શકાય છે. મેમીઓપ્સીસ લૈડી (Mnemiopsis leidyi) , નામની દાંતવાળી જેલીફીશનો વર્ગ ફેલાય છે, આથી હવે હવે તે વિશ્વના ઘણા ભાગોમાં નદીપ્રદેશો અટકાવે છે. તે સૌપ્રથમ 1982 માં રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું, અને જહાજના તુલાભાટ પાણીના કાળા સમુદ્રમાં મોકલી દેવાનું વિચારવામાં આવ્યું હતું. 1988 સુધીમાં જેલીફીશની વસતિ ઝડપથી વૃદ્ધિ પામી, તે સ્‍થાનિકમત્સ્ય ઉદ્યોગ પર નૂકશાનકારક પાયમાલી હતી. ‘‘અખોવી (anvhovy)ની પકડ 1984 માં 204,000 ટનથી 1993 માં 12000 ટન; સ્પ્રેટ (sprat) 1984 માં 24,600 થી 1993 માં 12000 ટન; હોર્સ મેકરલ (mackerel) 1984 માં 4000 થી 1993 માં શૂન્ય થઇ હતી.”[૭] લર્વે (larvae) માછલી, જેની સંખ્યામાં નાટ્યાત્મક ઘટાડો થયો છે તે સહિત, પ્રાણીસુક્ષ્મજંતુને જેલીફિશે દૂર કર્યાછે, જોકે તે હજુ પર્યાવરણવ્યવસ્થા જાળવવાનું ચાલુ રાખે છે.