કેસી’એ હજુ સ્કૂલ પુરી જ કરી હોય છે અને પૈસાના અભાવે કોલેજ જવાના ફાંફા હોય છે કેમકે મા’ના ડિવોર્સ થઇ ચુક્યા હોય છે અને પૈસા તો ન્હોતા જ પણ મા પણ હમણાં થોડા મહિનાઓથી જ ડ્રગ્સ’ની કાતિલ ચુંગાલમાંથી છૂટીને જિંદગીમાં નવીસવી ઠરીઠામ થઇ હતી અને તેથી જ કેસી એક લાઈબ્રેરીમાં જોબ કરતી હોય છે ! આ બધી મુસીબતો ને મથામણમાં કોઈ અજાણી જગ્યાએ ભાગી છૂટવા કેસી એકદા એક બિલ્ડીંગ’થી ખેંચાઈને કલાકો સુધી તેને તાકતી બેસી રહે છે અને અહિંયાંથી જ શરૂ થાય છે તેનો ઇમારતો પ્રત્યેનો અકળ અહોભાવ કે જ્યાં તેને હરકોઈ ઇમારત પોતાની કોઈ દાસ્તાન , કોઈ હિસ્ટરી કહેતી દેખાય છે – જાણે હરએક ઇમારતની એક પર્સનાલીટી , એક આભા , એક પઝલ હોય છે ! એ નિર્જીવ વળાંકો , ધારદાર ખૂણા , ધરબાયેલા પાયા , ઉગતી દિવાલો , માંહેનો અવકાશ ને એમાં જીવ પૂરતો હવાની લહેરખીઓ સજાવતો તડકો અને સરવાળે સર્જાતી નક્કર આકારોની સ્થિતપ્રજ્ઞતા કેસી’ની ચેતનાને પેલે પાર’ના પ્રદેશમાં પહોંચાડી દે છે અને આમ કેસી આર્કિટેક્ચર’નો અને સરવાળે તેના હિલિંગ પાવરનો અભ્યાસ કરતી મથતી રહે છે.