વીડિયો શૅરિંગ સાઇટ ‘યુટ્યૂબ’ પર જઇને કોરિયન ફિલ્મ ‘સેવન ડેય્ઝ’ સર્ચ કરીને જોશો તો ખ્યાલ આવશે કે આ ફિલ્મના મોટાભાગના સીન એ ફિલ્મમાંથી બેઠ્ઠા જ લેવામાં આવ્યા છે. લોચો જ્યાં ઑરિજિનલ દૃશ્યો ઘુસાડ્યાં છે ત્યાં અને વાર્તાનો ક્રમ આડોઅવળો કર્યો છે ત્યાં થયો છે. તેને કારણે છેક છેલ્લે સુધી ગ્રિપિંગ સસ્પેન્સ જળવાઈ રહેવાને બદલે અધવચ્ચે જ દિમાગમાં બત્તી થવા લાગે છે કે આ વ્યક્તિએ આ કારણે બધું કર્યું હોવું જોઇએ. મૂળ ફિલ્મનું ડરામણું ક્રાઇમ, ગુનાનો ભોગ બનેલી અને સ્વજન ગુમાવી ચૂકેલી વ્યક્તિઓ પ્રત્યેની આપણી સહાનુભૂતિ, ખોફનાક અનુભવમાંથી પસાર થયેલા બાળક પર થતી અસર, ઝાઝી ડ્રામેબાજી કર્યા વિના એક માતાની પીડા વગેરે બધું જ અહીં ગાયબ છે. એટલે બળાત્કાર, ખૂન, સ્ત્રી ભ્રૂણહત્યા જેવા અત્યંત સંવેદનશીલ મુદ્દાને સ્પર્શતી હોવા છતાં આ ફિલ્મ આપણને ઇમોશનલી અપીલ કરી શકતી નથી. ઉપરથી ફિલ્મ ભ્રષ્ટાચારની તરફેણ પણ કરે છે.