‘ચેતનાનો પ્રકાશ ‘અહમ’ વિચારમાં જ સામાએલો છે. જ્યાં સુધી આ ‘અહમ’ વિચાર બધી જ બાહ્ય અપેક્ષાઓની બાદબાકી કરે, ત્યાં સુધી એ સ્વંયમાં જ વિરામ પામનાર અને પરમ સ્વાતંત્ર્ય ભોગવનાર તરીકે ઓળખાય છે, તથા એ જ મુખ્ય કર્તાભાવ ધરાવે છે અને પરમ સત્તા પણ એ જ છે.’ ( અજડપ્રમાતૃ-સિદ્ઘિ, ૨૨-૨૩).