મનુષ્યે બુદ્ધ ભગવાનના અષ્ટાંગમાર્ગની રીતે ધીરજ અને વિવેકપૂર્વક પોતાનાં વિચાર, વાણી તેમ જ વર્તનની સમ્યક આયોજના કરવાની રહે છે. આવી આયોજના તે જ વ્યવસ્થા-સુવ્યવસ્થા. જેમ પાણીને તેમ મનુષ્યે તેની જીવનચેતનાને પણ નિયંત્રિત કરી તેનાથી પોતાને તેમ જ અન્ય સૌને વધુમાં વધુ લાભ કેમ થાય તે જોવાનું રહે છે. મનુષ્ય જો સમુચિત વ્યવસ્થાને વશ વર્તીને ચાલે તો ઘણી મુસીબતોમાંથી, ઘણાં ઘર્ષણો અને બખડજંતરમાંથી તે પોતાને અને પોતાની આસપાસનાં અનેકને બચાવી શકે છે અને વ્યક્તિગત તેમ જ સમષ્ટિગત જીવનમાં પ્રસન્નતા અને તથા પ્રશાંતિનો પ્રસાદ પામી સંસારજીવનને ઉત્સવ જેવું બનાવી શકે છે.