બીજા દિવસે જ્યોત્સના સાથે કરેલા વાયદા પ્રમાણે તેના ઘેર પહોંચી ત્યારે મનમાં ભયંકર ઊથલપાથલ થઇ રહી હતી. નાના એવા બંગલામાં પ્રવેશતાં જ આસપાસની સાહ્યબીએ એનું સ્વાગત કર્યું. તે ચકળવકળ આંખે બધું જોતી આગળ વધી. કોલબેલ પર હાથ મૂકતાં એનાં ટેરવાં સહેજ કંપી ઊઠ્યાં. મનમાં ન સમજાય તેવા ભાવ ઊઠતા હતા. દરવાજો ખૂલતાં ફરી એક મીઠી સુગંધે એને ઘેરી લીધી. ઉષા સોફા પર બેઠી પણ કંઇક સંકોચ સાથે તેની નજર ઘરમાં ફરતી રહી. ઘરની સજાવટ, ઘરમાં રહેલી મોંઘી વસ્તુઓ, ભીંત પર ટીંગાતી મોટી છબીમાં હસતો ભરત. ઉષાને ચાનક પોતાનું ઘર યાદ આવી ગયું. એણે બળ કરીને થૂંક ગળા નીચે ધકેલ્યું. એ.સી. રૂમમાં પણ તેણે કપાળ પર રૂમાલ ફેરવી લીધો.