આર્ટિસ્ટ રાધાવિનોદ શર્માને જ્યારે પૂછવામાં આવ્યું કે તમારી સામે જ્યારે કોઈ ન્યૂડ મૉડેલ બેઠી હોય ત્યારે તમારા મનમાં કેવા ભાવ પ્રકટતા હોય છે? પ્રશ્નના ઉત્તરમાં શર્માજીએ જવાબ વાળ્યો કે એક કલાકાર જ્યારે પણ કોઈ કલાકૃતિ બનાવે છે ત્યારે તે તેમાં પૂરેપૂરો ડૂબી ચૂક્યો હોય છે. તે ઇચ્છે છે કે તેનું પેઇન્ટિંગ ડ્રામેટિકલ ન લાગે અને આ જ આશયથી તે પોતાની સામે ન્યૂડ મૉડેલને બેસાડે છે. કલાકાર પોતાના ચિત્રમાં એ અહેસાસ લાવવા માગે છે જે એ પોતે અનુભવી શકે. કોઈ ભાવને કલાકૃતિમાં ઢાળવા માટે વિષયને સામે રાખ્યા વિના એ ભાવ લાવવો મુશ્કેલ હોય છે. કલાકારની સામે જ્યાં સુધી કોઈ ઘટના ન ઘટે કે વિષય ઉપસ્થિતિ ન આવે ત્યાં સુધી તેનું ચિત્રાંકન કરવું મુશ્કેલીભર્યું રહે છે. તેથી જ્યારે પણ ન્યૂડ પેઇન્ટિંગ બનાવવાનું હોય ત્યારે ન્યૂડ મૉડેલનું સામે હોવું ખૂબ જરૃરી હોય છે. એક રીતે તે વ્યક્તિના શરીરનો અભ્યાસ કરી રહ્યો હોય છે. ન્યૂડ મૉડેલમાં માત્ર મહિલાઓ જ નહીં, પુરુષો પણ હોય છે. દરેક પ્રકારનાં કદ-કાઠી, રંગ ધરાવતા વ્યક્તિઓનું ચિત્ર બનાવવામાં આવે છે. તેનાં હાથ-પગ, કાન-નાક, ગળું-હોઠ, છાતીથી લઈને કમર સુધીનાં દરેક અંગોનો અભ્યાસ કરીને આર્ટિસ્ટે તેને કાગળ પર ઉતારવાનો હોય છે. મૉડેલનો અભ્યાસ કરતાં-કરતાં કલાકાર એ વ્યક્તિ કેવી હશે તે જાણવાનો પ્રયત્ન કરે છે. વાતો કરતાં-કરતાં તે એ મૉડેલને ઓળખવાનો પ્રયત્ન કરે છે. આર્ટિસ્ટ તેના આત્મા સુધી પહોંચવાનો પ્રયત્ન કરે છે અને એક સુંદર કલાકૃતિ તૈયાર કરવાનો પ્રયત્ન કરે છે. એ સમયે કલાકાર એ વાત ભૂલી જાય છે કે તેની સામે બેઠેલી વ્યક્તિએ કપડાં પહેર્યા છે કે નહીં. નગ્નતા કલાકારના મનને સ્પર્શતી જ નથી. તેનું સમગ્ર ધ્યાન પોતાના અભ્યાસ પર જ કેન્દ્રિત રહે છે. ન્યૂડ પેઇન્ટિંગ બનાવનારા કલાકારનું સમગ્ર ધ્યાન તેના અભ્યાસ પર જ રહે છે. એ દરેક સમયે તેની સામે ઉપસ્થિત વિષય કે અભ્યાસ અંગે જ વિચારે છે. સારું પેઇન્ટિંગ બનાવવા માટે આ બધું જરૃરી છે. બીજું કશું જ નહીં.