તિગ્માંશુ ધુલિયા અત્યંત તેજસ્વી રાઇટર-ફિલ્મમેકર છે. એવું જ ડિરેક્ટર અભિષેક શર્માનું છે. તેમણે આ પહેલાં ‘તેરે બિન લાદેન’ નામની અફલાતૂન કૉમેડી ફિલ્મ બનાવેલી, પરંતુ બાસુ ચૅટરજી જેવા દિગ્ગજ ફિલ્મમેકરના પેંગડામાં પગ નાખવો આસાન નથી. એક ઠીકઠાક ગીત અને અક્ષયકુમારના નરેશન સાથે શરૂ થતી ‘ધ શૌકીન્સ’નું સ્ટાર્ટિંગ સરસ થાય છે. દરેક સ્ત્રીને માત્ર સેક્સનાં ચશ્માંમાંથી જોતા આ ત્રણેય અંકલો કામસૂત્રવેડા કરવા માટે કેટલા ડેસ્પરેટ છે એ તો જાણે પહેલા અડધા કલાકમાં જ એસ્ટૅબ્લિશ થઈ જાય છે. એ દરમ્યાન તિગ્માંશુભાઉએ નાનાં-નાનાં ઑબ્ઝર્વેશન્સ પણ સરસ ઝીલ્યાં છે. જેમ કે આપણે ત્યાં લોકો બગીચામાં પ્રેમ કરે છે, મકબરા પર જૉગિંગ કરે છે અને ઝઘડવા માટે તો ભરચક રોડ પર જ મંડી પડે છે; ફિલોસૉફીના નામે દંભ કરવા માટે લોકો ઓશોનું ‘સંભોગ સે સમાધિ તક’ પુસ્તક વાંચે છે અને યુવતીને ગંદી નજરથી જોતા આધેડો પકડાઈ જાય ત્યારે ‘મૈં તો તુમ્હારે બાપ કી ઉમþ કા હૂં, બેટી’ કહીને ઊભા રહી જાય. અત્યારની ફેસબુકિયા જનરેશન ચાર લાઇક ઓછી મળે તો પણ દેવદાસિયા ડિપ્રેશનમાં સરી પડે.