ઘોલવડમાં શું કરશો ? કશું જ નહીં. હજુ પ્રવાસન ઉદ્યોગ વિકસ્યો નથી, એટલે તમારે થોડી ઓળખાણ શોધવી પડશે, જે દક્ષિણ ગુજરાતથી નજીક હોવાથી અઘરું નથી. કોઈ પરિચિતની વાડીમાં આવેલ મકાનમાં રહેવાનું ગોઠવી દો તો મજા જ મજા. તમને કુદરતી એલાર્મ કૂકડો જગાડશે અને આંખ ખોલશો તો, ગાઢા લીલાં ચીકુનાં પાંદડા પર નજર ઠરશે. જરાક શ્વાસ ખેંચશો તો નવી જ સુગંધ નાકમાં પ્રવેશી જશે, આ સુગંધ છે ટોફીની. ટોફીને આપણે પીપરમીન્ટથી ઓળખીએ છીએ તે ખરેખર વૃક્ષ પર ઊગે છે ! અને અહીં નીરવ શાંતિ છે. સ્થાનિક વારલી આદિવાસી પ્રજા અત્યંત ભોળી અને ઓછા બોલી છે, રસ્તે મળી જાય તો તમારું નાનકડું સ્મિત તેમના સમગ્ર ચહેરાને હાસ્યથી ભરી દેશે. ઈચ્છા થાય તો તમે અસાવલી ડેમ ચાલતા જઈ શકો છો, જ્યાં ગેટમાંથી ઉછળતું-કૂદતું પાણી તો જોવા નહીં મળે પણ, પ્રજ્વલિત સૂર્યપ્રકાશમાં ઠંડક આપતા શાંત વારિથી ભરેલું સરોવર અહીં છે. બીજા પ્રવાસધામોની જેમ અહીં બોટીંગની સગવડ નથી પણ તેને જરા હટકે કઈ રીતે કહેવાય. જો તમારા પરિચિત યજમાન ગુજરાતી હોય તો તેમને માલા ઊંધિયું જેને અહીં ‘ઓંભરિયું’ કહે છે તે ખવડાવવાની ફરમાઈશ કરો, કરાલના પાંદડાઓની વચ્ચે ભૂંજાયેલ ઊંધિયું તેની સોડમવાળું હોય છે અને તે મીઠાશ તમે ક્યારેય ભૂલી નહીં શકો. જો તમે અત્યારે ઘોલવડ જાવ તો, અહીંના પ્રખ્યાત ચીકુ ખાવાની તક મળશે.