પરોઢના પાંચ વાગ્યા હતા. વાતાવરણમાં ફેલાયેલી ઠંડક ગાઢ નિંદ્રાના નશીલા ડોઝ આપી રહી હતી. આછા અજવાળાની શરૂઆત થાય તે પહેલા કૃણાલના મોબાઇલમાં રિંગ રણકી. શાંત વાતાવરણમાં રિંગનો અવાજ જાણે બમણો થઈ ગયો હતો. કૃણાલ ઝબકીને જાગ્યો અને ઘરના પણ એક-બે મોટેરા ફોનની રિંગથી પડખા ફેરવવા લાગ્યા. અત્યારમાં કોણ? આવા વિચારે કૃણાલે ફોન ઉપાડ્યો સ્ક્રીન પર લખ્યું હતુ, ‘Bhabhi’. ફોનની રિંગથી ઘરના અન્ય સભ્યો ઉઠી ન જાય તેવા વિચારે ફોનની રિંગને ઝડપથી સાઇલન્ટ કરતા કૃણાલને વિચાર આવ્યો ‘અત્યારમાં શું થયું?’. ભર ઊંઘમાંથી ઊઠેલા કૃણાલે માનસિક સ્વસ્થ થઈને ફોન ઉપાડ્યો. ‘હા ભાભી’, સામે છેડેથી તેની ભાભી શબાનાએ કહ્યું, તમારા ભાઈ રાતે બે વાગ્યે ગયાં છે હજુ નથી આવ્યાં! મને ચિંતા થાય છે. એમનો ફોન પણ બંધ છે! કૃણાલે પુછ્યું ક્યાં ગયાં છે? રડમસ અવાજે ભાભીએ કહ્યું, પહેલા તમે ઘરે આવો બધુ કહુ.