ખેર, બીજા દીવસે સવારે આઠ વાગ્યે જંગલમાં hiking (trekking) કરવા ગયા. વેદની sling ઘરે ભુલી ગયા હતા, એટલે તેડીને પાંચ માઈલનું hiking કર્યું. નાનપણમાં વાર્તામાં વાંચેલા ગીચ જંગલની યાદ તાજી કરાવે એવું ગીચ, હરીયાળું જંગલ હતું. ગરમી અને ભેજને કારણે hiking વધુ અઘરું પડતુ હતુ. રોમેરોએ અમને જંગલમાં રહેવા, બચવા માટેની ઘણી તરકીબો બતાવી. સતત ભીના રહેતા જંગલમાં તાપણું કેમ કરવું, દીશા કેમ શોધવી, શું ખાવું, શું ના ખાવું, કેવા જીવજંતુઓથી સાવચેતી રાખવી વગેરે વગેરે. રોમેરો પોતે એમેઝોનમાં જન્મેલો અને ઉછરેલો હતો, એટલે જંગલતો એને આત્મસાત કરેલુ અને આત્મીય હતું. ધીમે ધીમે જંગલ માણતાં, માહીતી મેળવતા પાંચ માઈલ hiking કરતાં ત્રણેક કલાક લાગ્યા. બપોરે મીઠા પાણીની dolphin ને મળવા ગયા. નદીમાં પડીને dolphinsને માછલીઓ ખવડાવવાની અને તરવાની મજા પડી! ગુલાબી રંગની dolphins સાથે રમવાની ઘણી મજા આવી. ત્યાંથી પાછા ફરતા, આશરે ત્રણેક આગ્યે ધોધમાર વરસાદ તુટી પડ્યો. હોટેલ પર પાછા ફરી, તુરંત એક આદીવાસીના ઘરની મુલાકાતે જવા નીકળ્યા. ત્યાં જવાનો રસ્તો અત્યંત સાંકળી નદીઓમાં થઈને જતો હતો. વળી પાણીમાં ઉગતા ઘાંસે બન્ને કીનારેથી અંદરની તરફ પેશકદમી કરેલી. આથી મોટરબોટને તેમાંથી હંકાવવી ઘણી મુશ્કેલ હતી. એકાદ દોઢ કલાકે અમે આદીવાસીના ઘરે પહોંચ્યા. પતી-પત્ની અને એમના દશેક બાળકો જંગલ વચ્ચે રહેતા હતા અને કેટલાક ફળો ઉગાડીને ગુજરાન ચલાવતા. કોઈ એક વ્રુક્ષના મુળીયા માથી બનતી એક વાનગી અમારી સામે બનાવવી અને અમને ખવડાવી. રોમેરો એ અમને બીજી ઘણી માહીતી આપી. આખરે રાત્રે અમે હોટેલ પર પાછા ફર્યા. નદી કીનારે રાત્રે શાંતી અને અંધારું માણ્યુ.