‘પણ મને જણાવ્યું કેમ નહીં ? રામભાઈને પારકો ગણ્યો ?’ બોલતાં બોલતાં એમનો સદાયે સ્વસ્થ રહેતો ચહેરો વેદનાથી ઘેરાઈ ગયો. એ એમની પીડા એ મારું ત્રીજું સુભગ સ્મરણ. પછી તો અમે ઘણી ઘણી વાતો કરી. છેલ્લે કહ્યું, ‘આટલું બધું સહન કર્યું ને મને જરાયે અણસાર ન આવવા દીધો ? ગજબ કર્યો તમે.’