પણ મનુ ચૂપ રહ્યો. કશું યે બોલ્યો નહીં-ચાલ્યો નહીં. મેં લાલચ આપતાં કહ્યું, ‘ચાલ શરત બકીએ. પેલા ઝાડે દોડીને જે વહેલો પહોંચે તેને પાંચ પૈસા મળે.’ પાંચ પૈસા ! પાંચ પૈસા ! હરણ-ફાળે દોડતા મનુને માટે આ શરત રમતવાત હતી. એટલેસ્તો એકાદપળ એની આંખ ચમકી ગઈ. પણ પછી તરત એણે નન્નો ભણ્યો.