અંદાજે પોણા કલાકે સંતોષ બધા પેસેન્જરોની ટીકીટ કાપી રહ્યો. અને ત્યાં સુધીમાં ભાએ બસને ખાસ્સું એવું અંતર કપાવી દીધું હતું. સંતોષ આવીને એની કંડકટર સીટ પર હજી બેઠો જ હતો કે ભા એ પાછળ તરફ જોઇને બુમ પાડી, “હંધાય કાન ખોલીને સાંભળી લેજો. તમારા પાન-પડીકાં ‘ને બીજા કચરા બારી બહાર જવા દેજો. કારણકે આ જ બસમાં અમારે રાત્રે સુવાનું હોય છે. તમે તો હમણાં છો ને હમણાં ચાલ્યા જશો… એટલે એટલી મહેરબાની કરજો.” ભાના અવાજમાં આવેશભર્યો આગ્રહ હતો કે વિનંતી એ કળવું જરા મુશ્કેલ હતું. પણ હા, ભાને જયારે-જયારે એ રીતે કચરામાં સુવું પડતું ત્યારે ત્યારે એ, એ દિવસના મુસાફરોને મનભરીને ગાળો ભાંડતા.