પસ્તાવાના નિર્મળ ઝરણામાંસ્નાન કરતો અશોકચંદ્ર પોતાની સકલ રિદ્ધિ – સિદ્ધિ સાથે ઠાઠમાઠથી સંઘ તથા સ્વજનોથી પરિવરેલો અનેકવિધ સુકૃત કરતાં – કરતાં પ્રથમ શત્રુંજયગિરિની યાત્રા કરી અનંતા તીર્થંકરોની સિદ્ધભૂમિ એવા રૈવતગિરિ મહાતીર્થની યાત્રાર્થે ગયા. ગિરિઆરોહણ કરી મહાપ્રભાવક એવા ગજ્પદાદિ કુંડના પવિત્ર જળ વડે શ્રી નેમિપ્રભુની સ્નાત્રવિધિ સહીત પૂજા ભક્તિ કરી. ત્યારબાદ અંબિકાદેવીને પુષ્પાદિસહિત પૂજીને વૈરાગ્યવાસિત અશોકચંદ્રે વિચાર્યું કે, “અરે! આ રૈવતગિરિ મહાતીર્થના મહાપ્રભાવથી હું છેલ્લા ત્રણસો વર્ષથી અનેક રિદ્ધિ – સિદ્ધિ અને રાજવૈભવ ભોગવી રહ્યો છું. હવે મારે અવિનાશી એવા મોક્ષ સુખની પ્રાપ્તિ કરવી છે. વૈરાગ્યના વિચારથી વાસિત અશોકચંદ્રે રાજ્ય વહીવટ પોતાના પુત્રને સોંપીને શ્રી નેમિનાથ પરમાત્માના ચરણનું શરણ સ્વીકારી આત્મસાધનામાં લાગી ગયા. ભવોભવના કર્મોનો ક્ષય કરવા રૈવતગિરિના પરમસાન્નિધ્યમાં રહેવા લાગ્યા. તપાગ્નિ દ્વારા સર્વ કર્મમળને તપાવી શુભધ્યાનની ઉજ્જવળ જ્વાળા પ્રગટાવી સર્વઘાતી કર્મોને ભસ્મીભૂત કરી કૈવલ્યલક્ષ્મીને પામ્યા અને ત્યાંજ શેષ રહેલા સર્વ અઘાતી કર્મોનો પણ નાશ કરી રૈવતગિરિની રળિયામણી ભૂમિ ઉપર મોક્ષપદને પામ્યા.