આત્મારામભાઈને ‘વીર’નું ઉપનામ સરદાર પટેલે આપેલું. ભાવનગરમાં કોઈ ગુંડો છૂરો લઈને જાહેર સભામાં સરદાર પર પ્રહાર કરવા આવ્યો, ત્યારે સરદારશ્રીના ઘાને પોતાના પર ઝીલી લેનારા હતા આ આત્મારામભાઈ ! એ પ્રસંગે જ સરદારે એમને ‘વીર’ની પદવી આપી હતી. પરંતુ વીરતા તો એમના લોહીમાં હતી. હજુ ગાંધીનું નામ પણ કાને પડ્યું નહોતું કે મહાત્મા ટૉલ્સ્ટૉયનું પ્રેરક જીવનચરિત્ર પણ વાંચ્યું નહોતું, ત્યારે પણ મુંબઈની સડકો પર ફરતા ગુંડાઓ સામે બાથ ભીડીને લડવાનું કૌવત એમનામાં હતું. કોઈ સ્વપ્ને પણ સાચું ન માની શકે તેવી વાત કે માત્ર પંદર વર્ષની વયે શાળા છોડી મુંબઈ નોકરી માટે ગયા, ત્યારે સટ્ટા બજારની સસ્તી કમાણીના લોભે બીડી-સિગારેટ-દારૂ જેવી લતમાં પણ ફસાયા હતા. એ ઉંમરમાં કમરે ચાંદીનો કંદોરો બાંધેલો. જે કોઈ એમની સામે પડે તેના પર કંદોરાના એવા પ્રહાર કરે કે પેલાનું શરીર લોહીલુહાણ થઈ જાય ! પણ નસીબને આવું જીવન મંજૂર નહોતું. તે એ જ ફૂટપાથ પરથી ‘ટૉલ્સ્ટૉય’નું જીવનચરિત્ર હાથમાં પહોંચી ગયું. અચાનક અજવાળું ફેલાયું અને પછી તો ટૉલ્સ્ટૉય પાછળ ગાંધી આવ્યા. અને ગાંધી આવ્યા પછી કાંઈ બાકી રહે ખરું !