જીવનની નરવી-વરવી વાસ્તવિકતાને પોતાની કૃતિઓમાં કલાત્મકતાથી રજૂ કરનાર આ સર્જક દિલીપકુમાર રાય પરના એક પત્રમાં લખે છે : ‘મોટી ઘટનાઓમાં મને શ્રદ્ધા નથી. રોજબરોજના જીવનમાંથી જાગતા સરળ આનંદ અને વિષાદમાંથી મને સાચું તત્વ મળી આવે છે. જે ગામડાની સીમમાં વહેતા વોંકળાની જેમ ધીરે ધીરે પણ સ્થિરતાથી વહ્યે જાય છે, જીવનની પૂર્ણ આસ્થા અને આનંદ તરફ. કથાસાહિત્યે આટલી હદ સુધી માયાવી શા માટે બનવું જોઈએ ? કોઈ કૂદાકૂદભરી કરામતની જેમ વાર્તાવસ્તુનું કૃત્રિમ આયોજન કે ઊભી કરેલી ઘટનાઓ મને મંજૂર નથી. જુઠ્ઠાણાંની જાળ વણવા માટે આપણે અમૂલ્ય વાસ્તવિકતાને શા માટે અવગણવી જોઈએ ? નકલી સામગ્રી વેચનારાઓ સાથે મારે દોસ્તી નથી. એવી સામગ્રી એક પાસાદાર અને તંદુરસ્ત, જાગ્રત અને કર્મઠ માનસનાં જિજ્ઞાસાપૂર્ણ અંત:સત્વોને કદીએ સંતોષી ન શકે.’ – અનુ. નવનીત જાની. ]