સર્જનહારે માણસમાં બે રૂપ મૂક્યાં, એ જ રીતે પ્રત્યેક જડ-ચેતનનાં બાહ્યાંતર બે રૂપ રાખ્યાં. ઉપરથી દેહ દેખાય, ભીતર હોય આત્મા, બહારથી તલ દેખાય, અંદર હોય તેલ. એ જ રીતે, વૃક્ષમાં બીજ, બીજમાં વૃક્ષ, કંકણમાં સોનું, દૂધમાં દહીં, ઇયળમાં પતંગિયું.. પ્રગટ રૂપ એક, પ્રચ્છન્ન રૂપ બીજું ! આ બંને રૂપ જોઈ યથાર્થને પામી શકે તેવી જ્ઞાનદ્રષ્ટિ ખૂલવી જોઈએ. આ જ્ઞાનદ્રષ્ટિને આધારે જ માણસમાં વિશ્વાસશક્તિ જાગે છે કે દેખાતા અસુરમાં પણ દૈવી તત્ત્વ હોઈ શકે. રાવણ સીતાજી પર બળાત્કાર ન કરી શક્યો, એમાં સીતામાઈનું સતીત્વ અને શીલ તો હતાં જ, પરંતુ રાવણમાં પોતાનામાં પણ કશુંક એવું શુભતત્ત્વ પ્રચ્છન્ન રૂપે પડેલું તે જાગ્રત થઈને એને રોકતું હતું. માણસ પરિવર્તનશીલ છે, આ શ્રદ્ધા જ માણસને સામાજિક બનાવે છે.