પછી ૧૫ વર્ષ અમે સંસારમાં ખોવાઈ ગયા. ૧૯૯૬માં અમે અમેરિકા આવ્યા ત્યારે હું મારા પતિ કરતાં એક મહિનો પાછળ આવી. મારા પતિ ભારતથી પુસ્તકો અને દાદાની પ્રસાદી, સુખડનો હાર જે તેમને દાદા પાસેથી મળ્યો હતો તે લાવવાનો મને આગ્રહ કરતા હતા, મને એની પર બહુ ગુસ્સો આવતો હતો કારણકે જે પુસ્તકો અને હારને તેઓ વર્ષોથી અડ્યા નથી તે તેમને શા માટે જોઈએ છે? પરંતુ છેવટે પતિનો હુકમ હતો એટલે હું તે મારી સાથે લાવી અને તેમણે તેને અમારા મંદિરમાં મૂક્યા. દાદાની કૃપા હતી કે મારા પતિના સત્સંગ છૂટવા લાગ્યા એટલે તેમણે પેલા પુસ્તકો વાંચવાના ચાલુ કર્યા, તે દરમ્યાન મારા પતિના બહેને જણાવ્યુંકે તમે જે દાદાને ભારતમાં અનુસરતા હતા તેમની વાત અહીં કોઈ કરે છે, લોવેલમાં સત્સંગની માહિતી મળવાથી મારા પતિ એકદમ ઉત્તેજિત થઇ ગયા. પરંતુ મારા માટે તે હજી નીરસ હતું. પરંતુ હું સત્સંગમાં ગઈ કારણકે મારા પતિ, ફાઈલ ત્રણ અને ચારને સારા વર્તનના સંસ્કાર મળશે, એવો મારો આશય હતો. પહેલીવાર હું લોવેલના સત્સંગ ગ્રુપમાં ગઈ. બધા મહાત્માના પ્રેમ અને ભાવથી હું ખુબ પ્રભાવિત થઇ. તેઓ બધા ખુબ રાજી થયાકે, અમે સત્સંગની ખોજમાં હતા અને દાદાને વ્યક્તિગત મળ્યા હતા. મારી શરૂઆત ફક્ત સમય પસાર કરવા અને સામાજિક વ્યવહાર માટે થઇ. પરંતુ હવે હું ખરેખરી દાદાના માર્ગ પર છું ત્યારે મને ખબર પડે છે કે દાદાને ન ઓળખીને મેં શું ગુમાવ્યું છે. જયારે ઘરના બધા દાદાના માર્ગે હોય ત્યારે ઘર ફક્ત મધુરુ નહી પણ સ્વર્ગ બની જાય છે એ વાતમાં કોઈ શંકા નથી. મેં અને મારા પતિએ નક્કી કર્યું છે કે અમારો વધારે સમય અમે દાદાનું જ્ઞાન વધારે ઊંડાણથી સમજવામાં, સત્સંગમાં અને સેવા કરવામાં પસાર કરીશું. દાદાનું જ્ઞાન તમને કેટલું સુખ આપી શકે તેનું વર્ણન કરવા માટે મારી પાસે શબ્દો નથી, પરંતુ હું, બધાને એટલું જરૂર કહીશકે આને દુનિયાની કોઈ ચીજ સાથે સરખાવી ન શકાય. જો થઇ શકે તો તમે પૂજ્ય દીપકભાઈ, જે હાલમાં દાદાની છેલ્લી કડી છે તેમની પાસેથી જ્ઞાન લો. દાદાનું યશનામકર્મ હજીપણ કામ કરી રહ્યું છે માટે આ તક ગુમાવશો નહી. જો તમે આ વાંચો છો તો ફક્ત અનુભવ માટે જ્ઞાનવિધિ લો અને આ દવા તમારી અંદર કામ કરશે અને તમને દરેક જાતની સામાજિક બાબતોના ભોગવટા અને ચિંતાથી મુક્ત કરશે. કરોડો ડોલર ખર્ચવા છતાંપણ આવું સુખ મળવું શક્ય નથી.