શ્રાવણ જતો રહ્યો સાથે સાથે વરસાદ પણ લેતો ગયો. આકાશમાં ફિક્કાં વાદળો માંદલી ચાલે આગળ સરતાં હતાં.ભાદરવાની છેલ્લી ખેડ ચાલી રહી હતી. આષાઢ-શ્રાવણ ભરપૂર વરસ્યા હોવાથી ખેતરો પૂરી મસ્તીથી લહેરાઈ રહ્યા હતા. શેઢાઓ પર અર્ધું લીલું-અર્ધું પીળું ઘાસ હજીય તાજગીસભર લાગતું હતું. બે ગામને સાંકળતી સડક સિવાય લગભગ ચોમેર લીલોતરી દેખાતી હતી. રામજી ઊભડક પગે બેઠો બેઠો એલ્યુમિનિયમની ગોબાવાળી તપેલીમાં ઊકળતી ચાને જોઈ રહ્યો હતો. માટીના ત્રણ ઢેફાં ગોઠવી બનાવેલા ચૂલામાં હવાયેલી સાંઠીઓ ઓચિંતી ધુમાઈ જતી ત્યારે ઘડીભર તપેલી દેખાતી નહીં. રામજીની મા તપેલી સામે જોઈ પછી ઊઠીને થોડી દૂર બે ચાસની વચ્ચે પડેલું ઘમેલું ઊંચું કર્યું. જમીનમાં અડધી દાટેલી દૂધની શીશીનું ઢાંકણ ખોલી સૂંઘી જોયું. પછી તેણે ઊકળતી ચામાં દૂધ રેડ્યું. ચા શાંત થઈ ગઈ. તેણે બે-ત્રણ સુક્કાં કરગઠિયાં ચૂલામાં નાખ્યાં. ચામાં ફરી જીવ આવ્યા. બેત્રણ ઊફણાટા આવી ગયા પછી ઓઢાણીનાં છેડાથી જલદી જલદી ઉતારી હળની ઊથલ દેવા ગયેલ પતિ સામે જોયું અને ચા થઈ ગઈ છે તેવો ઈશારો કર્યો.