‘સંઘમિત્રા’મા એઓ લખે છે કે, “કવિતા એટલે સ્વતંત્રતા અને  સંયમ, વિચરી ગગનદેશે વીજળીઓ વીણીને, કિરણ - કિરણ કેરી સાંભળીને ઋચાઓ, સુમન - સુમન  ઘાટે સારવીને પરાગો, સહું પછી પૂરવાના શબ્દના સંયમ એ. ”