સમાજને અને આવતી પેઢીને ગાંધીજીના અંગત જીવનમાં રસ ધરાવવાનું કારણ નથી. પણ આઝાદીની લડતમાં તેમણે અહિંસાનો પ્રયોગ સૌથી મોટા પાયા પર કર્યો. અને વિરોધમાં કશું પણ નમતું છોડવાનો ઇન્કાર કર્યો પણ ગાંધીજી જેવા પયગંબરે આપેલા ઉપદેશને બંધારણમાં સમાવી શકાય નહીં. ભારતે શસ્ત્રધારી સેના અને પોલીસો રાખવા જ પડશે. ત્રાસવાદીઓ અને આક્રમકો સામે હથિયાર વાપરીને પોતાનું અને દુશ્મનનું લોહી રેડીને લડવું જ પડે. વ્યક્તિગત અહિંસાના પાલનથી થતા લાભ-ગેરલાભની ચર્ચા લાંબીલચક થાય પણ સામાજિક અને રાજકીય જીવનમાં અહિંસાનો સ્વીકાર નર્યો આપઘાત જ નીવડે અને અહિંસક સમાજ હંમેશાં નિર્વીર્ય બનીને પરદેશીઓના પગ તળે કચડાતો જ રહે.