આ ગ્રંથની શૈલી તર્કપ્રધાન છે. ખાસ કરીને ઉપનિષદોમાં ઉપદેશાયેલા સિદ્ધાંતોનું અહીં સયુક્તિક પ્રસાધન કરવામાં આવ્યું છે. સમગ્ર ગ્રંથમાં જ્યારે જ્યારે કોઈ સિદ્ધાંતની સ્પષ્ટતા કે સાબિતી કરવી હોય ત્યારે સૂત્રકર્તા પ્રથમ ચર્ચાનો વિષય પ્રસ્થાપિત કરે. ત્યારપછી તે વિષયમાં સંભવિત શંકાને રજૂ કરે. તેમાં પણ જે પૂર્વપક્ષીય વિગતો છે તેને પહેલાં મૂકે. તે પૂર્વપક્ષનું મજબૂત તર્કસભર દલીલો દ્વારા ખંડન કરતો ઉત્તરપક્ષ રજૂ કરે અને છેલ્લે તાત્પર્યનિર્ણયનો ઉદ્ઘોષ કરે. આ રીતે તર્કપ્રધાન શૈલીને અનુસરતો આ બ્રહ્મસૂત્ર ગ્રન્થ 'તર્કપ્રસ્થાન' તરીકે પ્રસિદ્ધિ પામ્યો છે. વેદાંતના અતિ સૂક્ષ્મ અને અતિ ગૂઢ સિદ્ધાંતોનું અહીં શાસ્ત્રીય ચર્ચાની રીતે પ્રતિપાદન થયું હોવાથી આ ગ્રંથ લોકભોગ્ય કરતાં વિદ્વદ્ભોગ્ય વધુ રહ્યો છે.