હ્રદયસ્પર્શી.પ્રસન્ન દાંપત્ય માણ્યું અને ‘ ૮ મી ડિસેમ્બર ૨૦૧૪ની, એ ગોઝારી સાંજ પછી, રોજ એકલી બેસીને બસ, આ જ વિચારું છું, કે કાશ, તમે એ પણ કહ્યું હોત કે, તમારા ગયા પછી, નોધારી બનેલી મારી નબળાઈઓ સાથે, એના પૂરકતત્વ વિના, છત વિહોણી જિંદગી મારે જીવવી કેવી રીતે? તમારા વિના, મને તો મારી કમીઓને જીરવતાં પણ નથી આવડતું, જીવતાં આવડવાની વાત તો બહુ દૂરની છે!’ વાત વાંચતા મન વિચારોના વંટોળે …અમારા દાદા દાદી અગિયારી લેનમા રહેતા અને ભાટિયા સ્કુલમા શિક્ષક એટલે તમારી શરુઆતના જીવન અમે અનુભવેલા લાગ્યા. અમારા અને અમારા દીકરી દીકરાઓના વિવાહ પહેલાની મુલાકાતો…પરદેશી મુરતીઆઓના પ્રશ્નો…અને તમારું આખું પ્રસન્ન દાંપત્ય જીવન જેવા જ અમારી બેનના પ્રસન્નદાંપત્ય બાદ પ્લેનક્રેશથી વૈધવ્ય -તેની વેદના મુંબાઇ અને ન્યુ-જર્શીમા સાથે રહી અનુભવી છે. યાદોને સહારે પતિ સાથે જ રહી દોરવણી આપે છે તેમ જીવી…