એમ કરતાં ઘણાં દિવસ વીત્યા ત્યારે એક દિવસ શ્રીગોવર્ધનનાથજીએ અવધુતદાસને જણાવ્યું કે તમે કૃષ્ણદાસ અધિકારીને કહો કે આ બંગાલીઓને કાઢે, મારે વૈભવ વધારવો છે. આ બંગાલી મને ભોગ ઘરે છે તે એમની ચોટલીમાં એક દેવીનું સ્વરૂપ છે તેને મારી પાસે બેસાડે છે. તેથી, એ બંગાલીઓને જલદી કાઢો. ત્યારે અવધૂતદાસે એ વાત પોતાના મનમાં રાખી. પછી એક દિવસ કૃષ્ણદાસ શ્રીગોવર્ધનથી મથુરા જતા હતા ત્યારે માર્ગમાં અવધૂતદાસે પૂછ્યું, કે તમે ક્યાં જાવ છો? ત્યારે કૃષ્ણદાસે અવધૂતદાસને કહ્યું. મથુરા જઉં છું, થોડી સામગ્રી જોઈએ છે. ત્યારે અવધૂતદાસે પૂછ્યું કે શ્રી શ્રીનાથજીની સેવા કોણ કરે છે? ત્યારે કૃષ્ણદાસે કહ્યું કે બંગાલી સેવા કરે છે. ત્યારે અવધૂતદાસે કૃષ્ણદાસને કહ્યું કે શ્રી ગોવર્ધનનાથજીની ઈચ્છા બંગાલીઓને કાઢવાની છે. તેથી તમે બંગાલીઓને કાઢો. બંગાલીઓને ચોટલીમાં એક દૈવીનું સ્વરૂપ છે. જયારે બંગાલી શ્રી શ્રીનાથજીને ભોગ ધરે છે, ત્યારે ચોટલીમાંથી કાઢીને દેવીને પાસે બેસાડે છે. તે શ્રી ગોવર્ધનનાથજીને ગમતું નથી. આપે આજ્ઞા કરી છે. ત્યારે મેં તમને કહ્યું છે, ત્યારે કૃષ્ણદાસે કહ્યું કે એ બંગાલી શ્રીઆચાર્યજીના રાખેલા છે તેથી શ્રી ગુંસાઈજીની આજ્ઞા લઈ આવો અને જેમ બને તેમ જલદીએ બંગાલીઓને કાઢો ત્યારે કૃષ્ણદાસ મથુરા જતા હતા તે અડિંગથી ફરીને ગોવર્ધન આવ્યા. ત્યાં આવીને બધા બંગાલીઓને કહ્યું કે હું અડેલમાં શ્રીગુંસાઈજીની પાસે જાઉં છું. કઈ કામ છે. પછી બધા સેવકો, પોળીયા વ્રજવાસીઓને કહે કે તમે સાવધાન રહેજો. હું શ્રીગુંસાઈજીની પાસે અડેલ જાઉં છું.