બંન્ને વચ્ચે વાતો ચાલતી હતી ત્યાં અચાનક રસ્મી બા એ પુછ્યું, “પ્રમિલા બેટા તને કેવીરીતે ખબર પડી હું અઈ છુ?” પ્રમિલા થોડી ઉદાસ થઇ ને બોલી, “બા છોડો ને એ બધી વાતો. તમે મળી ગયા એજ બવ છે.” રસ્મી બા એ થોડો પોતાના પ્રશ્ન ભાર આપી ફરીથી પુછ્યું, “બોલ તો ખરા તને કેવીરીતે ખબર પડી?” પ્રમિલા ને લાગ્યું બા ને નઈ કવ ત્યાં સુંધી બા આ પ્રશ્ન વારંવાર પૂછશે એટલે પ્રમિલા બોલી, “બા હું મારો અભ્યાસ પુરો કરી ને એક સારી કંપની માં નોકરી ચાલુ કરી. કંપની ના કામ થી મારે થાનગઢ આવાનું થયું. એટલે વિચાર્યું કે ઘણા સમય થી તમને જોયા નથી તો સાથે સાથે તમને પણ મળી લઈશ. પણ જયારે હું તમારા ઘરે પોંચી ને તમારા વિશે પુછ્યું તો પ્રભા કાકી એ એવુજ કીધું કે, ડોસી તો ક્યાર ની મરી ગઈ. મને આવું સાંભળી થોડું દુઃખ થયું. હું ત્યાં થી નીકળીજ રહી ત્યાં દરવાજા પાસે ઉભેલી તમારા દીકરા ની દીકરી કોમલ એ મને બોલાવી ને મને કહ્યું બા ને કઈ નથી થયું. મમ્મી એ બા ને વૃદ્ધાશ્રમ માં મુકી દીધા છે. ને મને અઈ નુ સરનામું મળ્યું એટલે મેં કાલે ફોન કર્યો તો પણ કોઈએ મને તમારા વિશે કશું કહ્યુજ નઈ મને ચિંતા થઇ એટલે હું કશું વિચાર્યા વગર તમને મળવા માટે અઈ પોંચી ગઈ”. રસ્મી બા ના આંખો માંથી આંસુ નીકળી ગયા. પ્રમિલા એ રસ્મી બા ને પુછ્યું, “બા આ બધું શું છે તમારું પોતાનું ઘર છે તો પછી અઈ રેવાનું કારણ નથી સમજાતું?”