બન્ને વચ્ચે લાંબુ મૌન છવાઇ જતું. બોઝીલ હવા ઘટ્ટ થઇ જતી. થોડીવારે સૂર્યકાંત ભાનુનો હાથ પોતાના હાથમાં લઇને પસવારતા પછી પોતે અધુરુ ભરતકામ પૂરું કરવાનો પ્રયત્ન કરતા પરંતું ન આવડતું. બન્ને વચ્ચે સ્મિતની કળીઓ ફૂટતી. ભાનુએ ઘરની દરેક વસ્તુને આંખ આપી દીધી હતી. બધુ જીવંત લાગતું. જ્યારે પણ ઘરમાં બેઠા હોઇએ ત્યારે દરેક વસ્તુ આપણને તાકી રહી હોય એવો વહેમ થતો. રાત્રે પણ…