‘એ શું યાદ કરશે ?’ પત્ની રડતાં-રડતાં બોલી. ‘એમના હાથમાંથી કોઈ બાબાને લઈ ગયું હશે તોય એમને ખ્યાલ નહિ રહ્યો હોય.’ પત્નીની વાત સાંભળી સૌ સ્તબ્ધ બની ગયાં. પત્નીની વાતમાં થોડી અતિશયોક્તિ અવશ્ય હતી, પણ આવું તો ન જ બને એવું ખાતરીપૂર્વક કહેવાની હિંમત મારામાં ત્યારેય નહોતી ને આજેય નથી. સદભાગ્યે પાનવાળા મિત્રની મેમરી સ્વિચ બિલકુલ ઓર્ડરમાં હતી. મારે આવદો બાબો છે એની એમને ખબર હતી ને થોડીવાર પહેલાં જ હું એમની દુકાને ગયો હતો એય એમને યાદ હતું એટલે એ બાબાને લઈને મારે ઘેર આવ્યા અને સૌનો શ્વાસ હેઠો બેઠો. એ વખતે મેં પાનવાળા મિત્રને પૂછેલું કે ‘તમે અહીં આવ્યા ત્યારે દુકાન બંધ કરવાનું ભૂલી નથી ગયા ને ?’ આ પ્રશ્ન સાંભળી સૌ હસી પડેલાં એ પણ મને બરાબર યાદ છે. પુત્રનાં દાદીમા અને માતાના મુખે અનેકવાર સાંભળી-સાંભળીને પુત્રની આ કથા મોઢે થઈ ગઈ છે. પુત્રે પોતે પણ મારી હાજરીમાં અનેકવાર એના મિત્રોને આ કથા સંભળાવી છે એટલે કશીય ભૂલ વગર હું આ કથા ઉતારી શક્યો છું.