યોગીજી મહારાજ તો એકદમ સરળ પ્રકૃતિના હતા. તુરંત કીર્તન ગાવવાનું બંધ કરી, આંખો મીંચી, માળા ફેરવવા લાગ્યા. આ બાજુ પેલા યુવકો પત્તાં રમવાના એવા તાનમાં હતા કે તેમને જે સ્ટેશને ઊતરવાનું હતું તે પણ પસાર થઈ ગયું! એક-બે સ્ટેશન પછી ખબર પડી કે તેમનું સ્ટેશન તો ક્યારનુંય પસાર થઈ ગયું છે. સફાળા તે બધા ઊભા થઈ ગયા અને તે સ્ટેશને ઊતરીને હવે સામેથી ક્યારે ટ્રેન આવે તેની રાહ જોવા લાગ્યા.