કાલિદાસનાં ત્રણ નાટકોમાં વિદૂષકનું પાત્ર આવે છે અને વિદૂષક જ્ઞાતિએ બ્રાહ્મણ હોય છે. આથી ઘણા માને છે કે કાલિદાસ જ્ઞાતિએ બ્રાહ્મણ નહીં હોય, કેમ કે વિદૂષકના પાત્ર થકી તો બ્રાહ્મણગૌરવનું અપમાન થાય છે. પણ વિક્રમોર્વશીયમાં તેમણે બ્રાહ્મણધર્મની ઉદારતા અને ઉજ્જ્વલતાનાં યશોગાન ગાયાં છે તેમ જ વેદ, ઉપનિષદ અને બ્રાહ્મણગ્રંથોનું ઊંડું જ્ઞાન પ્રગટ કર્યું છે તેના પરથી લાગે કે બ્રાહ્મણ સિવાય અન્ય કોઈ આ કરી શકે નહીં. તેમના નામની પાછળ આવતા દાસ શબ્દને આધારે ઘણા માને છે કે તે વૈશ્ય હતા, કેમ કે સ્મૃતિઓના નિયમ મુજબ દાસ શબ્દ વૈશ્યોના નામ પાછળ જ લગાડાતો. તેમણે કરેલી શિવની સ્તુતિ પરથી ઘણા તેમના શૈવધર્મી હોવાનું અનુમાન કરે છે, તો રઘુવંશ કાવ્યમાં તેમણે ગાયેલા રામના ગુણગાન તેમણે રામભક્ત માનવા પ્રેરે છે. જો કે, અન્ય શ્લોકોમાં બ્રહ્મા, વિષ્ણુ વગેરે દેવોની આરાધના પણ તેમણે કરી છે, તેથી એમ લાગે છે કે કોઈ દેવવિશેષ પ્રત્યે તેમને પક્ષપાત નથી. આ થઈ કાલિદાસની જ્ઞાતિ કે કુળ ઓળખવાની કવાયત. અગિયારમી સદીમાં ધારાપતિ ભોજના સભાકવિ બલ્લાલે રચેલા ભોજપ્રબન્ધમાં તેમ જ ચૌદમી સદીમાં મેરુતુંગના પ્રબન્ધચિન્તામણીમાં કાલિદાસની કાવ્યચાતુરી, ઉદારતા, બુદ્ધિમત્તા તેમ જ અન્ય કવિઓ સાથેના રસપ્રદ પ્રસંગો વર્ણવાયેલા છે. મોટા ભાગના લોકો માને છે કે આમાં મનોરંજક કલ્પના સિવાય કંઈ નથી. રાજા ભોજના સમયમાં થયેલા એક કાલિદાસ વિષેની આ વાતો છે, જેનું મૂલ્ય અકબર-બિરબલની લોકરંજક વાતો જેટલું જ ગણાવી શકાય.