"લેખકો કે જેઓ તેમના પ્રોડક્શન્સ પાવર અને તીવ્રતાને આપવાનું ઇચ્છે છે, જે વાચકોનું ધ્યાન પ્રવૃત્તિ પર ધ્યાન આપવાની ઇચ્છા રાખે છે, જેઓ પંડિતાની પ્રતિજ્ઞાથી છટકી જવાની ઇચ્છા ધરાવે છે અને જેઓ તેમની લાગણીઓને સ્પાર્કલ અને સ્પિરિટ સાથે સરચાર્જ કરવા ઇચ્છે છે, વારંવાર ધ્યાનમાં રાખો કે લાંબા, વિલંબિત વાક્યો, વધુને ઓછો ડિગ્રેસીવ પાત્રના શબ્દસમૂહ, કલમો અને પૅરેન્ટીટીકલ નિરીક્ષણોના વિપુલ પ્રમાણમાં વધુ પડતો બોજો છે, વાચકને કંટાળાજનક બનવાની તત્પરતા છે, ખાસ કરીને જો આ વિષય તમામ ગહન અથવા નિરંતર, એકાગ્રતાની તેમની સત્તાઓ પર અયોગ્ય તાણ ઊભું કરવા અને વિચારોના મૂંઝવણભર્યા ખ્યાલ સાથે તેને છોડી દેવો, જે લેખક દેખીતી રીતે ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવા માટે ભારે દુઃખમાં રહ્યો છે, જ્યારે બીજી તરફ ટૂંકા, ટૂંકા વાક્યો, વારંવાર પુનરાવર્તન સાથે વિષય અને સમજૂતીના, આમ વિચારની યાદમાં અને વિચાર પર ભાર મૂકે છે, જેમ કે વિચારની પ્રક્રિયાના વિકાસ તરીકે દર્શાવ્યા છે, જેમ કે અસંખ્ય રસ્તાઓ પર નકામા રોડ પર.