અને એટલે જ જ્યારે પ્રયાગે મને પસંદ કરી હતી ત્યારે જ મેં એને મારા અનાથ હોવા અને દત્તક પુત્રી હોવા બાબતે બધું જ જણાવ્યું હતું. મારા મમ્મી-પપ્પાએ તમને બેઉને આ વાત જણાવી દેવા માટે ઘરે મળવા આવવાની વાત પ્રયાગને કરી ત્યારે એણે કહ્યું કે આ બાબતે કોઈને કંઈ કહેવાની જરૂર નથી કારણ કે તે પોતાના મમ્મી-પપ્પાને સારી રીતે જાણે છે અને એમને નમ્રતાના દત્તક પુત્રી હોવા બાબતે કોઈ વાંધો નહીં જ હોય. અને વાત પર ત્યાં જ પૂર્ણવિરામ મૂકાઈ ગયું. સમય જતાં તમારા બેઉનો અને પ્રયાગનો અઢળક પ્રેમ પામીને હું પોતે પણ ભૂલી ગઈ કે મેં તમારાથી કોઈ વાત છુપાવી છે. આજે જ્યારે મારા પોતાના બાળક દત્તક લેવા બાબતે મમ્મીનો અભિપ્રાય સાંભળ્યો ત્યારે મને લાગ્યું કે આ વાત છુપાવીને મેં ભૂલ કરી છે. મમ્મી-પપ્પા, મારી આ ભૂલ બદલ તમે મને કોઈ સજા પણ આપશો ને તો મને મંજૂર છે. પણ એક વાત ચોક્કસ છે કે આજે હું જે કંઈ પણ છું તે મારા પાલક માતાપિતા ને જ આભારી છે. બાળકને જન્મ આપવા કરતા વધારે અઘરું એને સારા સંસ્કાર અને ઘડતર આપવાનું કામ હોય છે જે મારા મમ્મી-પપ્પાએ કર્યું છે. અને મારું પણ એમ જ માનવું છે કે આપણા ઘરમાં અનાથાશ્રમનું બાળક આવશે તો આપણા ઘરના વાતાવરણ અને સંસ્કારો એનામાં પણ એ જ રીતે સિંચાઈ જશે જેમ કે મારામાં મારા મમ્મી-પપ્પાના સંસ્કારો આવ્યા છે. હવે આ બાબતે વધુ કંઈ કહેવાનો અંતિમ નિર્ણય હું તમારા પર છોડું છું. અને હા મમ્મી, તમારો જે પણ નિર્ણય હશે તે હું હસતાં હસતાં સ્વીકારીશ કારણ કે તમારી અને પપ્પાની ખુશીથી વધારે મારા માટે બીજું કંઈ જ નથી.’ આટલું બોલ્યા પછી નમ્રતાને લાગ્યું કે જાણે એના મન પરથી કોઈ મોટો બોજ ઊતરી ગયો છે. એણે જોયું કે દેવિકાબેનની આંખો ભીની બની હતી અને નવનીતલાલ પણ ભાવુક લાગતાં હતાં. આજે વાતાવરણ જરા ગંભીર બની ગયું હતું. પ્રયાગને લાગ્યું કે ખરેખર નમ્રતાની વાત સાચી જ હતી. આ વાત છુપાવીને પોતે પણ મમ્મી પપ્પાનો ગુનેગાર બન્યો હોય એવું તેને લાગવા લાગ્યું. ઘડિયાળમાં અગિયારના ટકોરા પડ્યા ત્યારે સૌના વિચારોની તંદ્રા તૂટી. વધુ ચર્ચા કરવાનું ટાળીને સૌ પોતપોતાના રૂમમાં જતાં રહ્યાં.