એને વિદાય આપી હું એરપોર્ટ બહાર નીકળ્યો. અને ચાલતા જ ઘરની રાહ પકડી. કારણકે હું તો ઈચ્છતો જ હતો કે મને ઘરે પંહોચવામાં મોડું થાય. કારણકે ઘરે મારે મારી પત્નીના કેટકેટલાય આડકતરી રીતે પૂછાયેલા પ્રશ્નોનો સામનો કરવાનો હતો. અને એની કાર્તિક વિશેની જીજ્ઞાસા હું ન સમજી શકું એટલો મુર્ખ તો નથી જ ! આજે પણ મારી એક સમયની માશુકાનું ક્યાંક નામ પણ ઉચ્ચારાય તો મારી ઉત્કંઠા વધી જતી હોય છે. અને તેમાં પણ એ તો સ્ત્રી હ્રદયની ખરીને !