“નીતુ… હવે થાકી જવાય છે… હવે વધારે ટિફિન નથી કરવાં…. છે એટલાં પૂરતાં છે.” એ સફેદ લટોને કાન પાછળ ગોઠવતાં બોલી, મેં એના તરફ અછડતી નજર નાખી અને પાછું સોંગમાં મન પરોવ્યું. થોડી વાર સુધી ડ્રોઈંગરૂમમાં ચુપકીદીનું એક વજન તોળાતું રહ્યું, મને લાગ્યું કે એ મને કશુંક કહેવા માગે છે પણ અનુસંધાન સાધવા મથે છે.