દક્ષપુરાણોમાં એક વિશેષણ વારંવાર આવે છે, ‘દક્ષો દુહિતૃવત્સલ’, – દક્ષને પોતાની પુત્રીઓ ઘણી પ્રિય છે. પોતાની વૃત્તિઓ તથા કૃતિઓનું જ બરાબર જતન કરે તે દક્ષ છે. ચન્દ્ર રોહીણી પ્રત્યે આસક્ત થઈ બીજી પત્નિઓની અવજ્ઞા કરતો હતો ત્યારે દક્ષે તેને શ્રાપ આપ્યો હતો. સૌર્યશક્તિ કે ચાન્દ્રશક્તિ, દિવસનું જાગ્રત મન કે રાત્રિનું અજાગ્રત મન આ તમામ પ્રત્યે દક્ષ સદા ધ્યાન આપે છે. આ બધી મનની શક્તિઓથી પર જે છેક મનસાતીત ભૂમિ સુધી જાય છે તે સતી છે. તેને મૂર્ધા સુધી જતી સુષુમ્ણા કહી શકાય, કારણ કે સાક્ષાત શિવ સાથે સાયુજ્ય પામ્યા વિના તે વિરમતી નથી.