આવ્યા પછી ચાર દિવસે ફિઝિકલ થૅરપિસ્ટ મારિયા લુકાસ તેના બનાવટી પગ લઈ આવી. પ્લાસ્ટિક ને મૅટલ પગ ! એક પગમાં તે બાંધવામાં આવ્યા ને તેને ઊભી કરવામાં આવી. અકસ્માત પછી પહેલી વાર તે અઠવાડિયાંઓ પછી ઊભી થઈ હતી. ડેનિયેલાના શરીરમાંથી આનંદનું મોજું ફરી વળ્યું. તેના મોં પર જોમ પ્રગટ્યું. તેનું દ્રઢ મનોબળ જાણે તેને સહાય કરવા લાગ્યું. ધીમે ધીમે ફિઝિકલ થૅરપિ ને બનાવટી પગોથી ડગમગ થતી તે ચાલવા લાગી. બનાવટી અંગોથી કામ કરવું કેટલું દુષ્કર હોય તે તેણે જાણ્યું. જાણે નાના બાળકને બધું શીખવીએ તેમ તે શીખવા લાગી. અને ચાલવામાં હવે તો ઝડપ વધી પણ ખરી. આ બધા પાછળ પણ ઉત્સાહપ્રેરક હતા ત્યાંના ડૉ. આલબર્ટો એસ્ક્વેનેઝી. તેઓ સ્પૅનિશ બોલતા તેથી ડેનિયેલાને ઘર જેવું લાગતું. બીજું તેઓ સમદુઃખિયા હતા. લૅબોરેટરીમાં કમ કરતા, એક્સપ્લોઝનથી તેમનો પણ એક હાથ ઊડી ગયો હતો. તેની જગ્યાએ રૂપેરી હૂકવાળો બનાવટી હાથ હતો. એવા જ બે હાથ ડેનિયેલાને પણ મળ્યા. ડૉ.એસ્ક્વેનેઝીને બનાવટી હાથે કામ કરતાં જોઈ ડેનિયેલા પણ તેના બંને હાથથી કામ કરતાં શીખવા લાગી. જમણા હાથના હૂકમાં પેન ભરાવી તેણે લખવાનું પણ શીખી લીધું.