શિયાળાની રાત એટલે દેવારામ વોચમેનની ખુલ્લી આંખના સપનાની રાત. વોચમેન પાકો એટલે એક ઝોકું સુદ્ધાં ખાતો નહીં. શિયાળાની રાતોમાં નાનકડી વોચમેન-કેબિનમાં સચેત બેસીને દૂર દેશના માહોલને કલ્પતો. નજર સામે તો હોય નિગમશેઠનો આલીશાન બંગલો – આખા નગરનો પહેલા નંબરનો. કેબિનની ત્રાંસમાં પહેલા માળે નિગમશેઠનો માસ્ટર બેડરૂમ. લાઈટો બંધ થાય એટલે તરત દેવારામ કમ્પાઉન્ડમાં આંટાફેરા શરૂ કરે. થાકે એટલે ઘડીક કેબિનમાં બેસે. જેવો બેસે કે તરત પહોંચી જતો પોતાના ગામની સીમમાં આવેલા નાનકડા ખેતરની નાનકડી ઝૂંપડીની બહાર. શિયાળાની રાતે તાપણું ઠંડીનું અને સીમનું રખેવાળું કરતું હોય. દાદા, દાદીથી માંડી સૌ કોઈ તાપણે તાપતાં અલકમલકની વાતો કરતાં હોય. દેવારામ ઘડીક ખૂલતી આંખે ખોવાઈ જતો. એવું જ આજે પણ બન્યું. એ એટલો ખોવાયેલો હતો કે અડધી રાતે નિગમશેઠ નાનકડી કેબિનના બારણામાં આવીને ઊભા રહ્યા એનીયે એને સરત રહી નહીં.