–	આમ કરતા કરતા આનાપાન સાધનાના સાડા ત્રણ દિવસ પછી વિપશ્યના સાધના આપી. એમણે કહ્યું જ હતું કે આ સાધના કર્યા પછી મન ખુબ વ્યાકુળ થશે, અહિયાથી ભાગી જવાનું મન થશે. એના બીજા દિવસે લગભગ બધા ટીચર સામે રડતા જોયા મેં અને ૨ છોકરીઓ ધમપછાડા કરીને ભાગી ગઈ, એકે ડ્રામા કર્યા પણ એને રોકવામાં સફળ રહી ગયા એ લોકો. હું મારા મનની વાત કરું તો મારું મન પણ આકુળ,વ્યાકુળ જ હતું બધાની યાદ આવવા લાગી ઘર યાદ આવ્યું એ દિવસે દીકરો ઓફીસના કામથી ઇન્દોર જવાનો હતો એની સાથે વાત કરવાનું મન થયું. પછી રીક્વેસ્ટ કરી કે વાત કરાવો પ્લીઝ તો, એમને જ ફોન લગાવી મને લખીને મેસેજ મોકલી દીધા કે દીકરો મજામાં છે ને કાલે સવારે જવાનો છે. હા પણ ટીચરે મન વ્યાકુળ થાય તો શું કરવું એ કહેલું એ બ્રેકના સમયે, સાધના સમયે કરતી રહી પણ રડી નહિ. બસ પછી તો જાણે દુઃખમાંથી, વ્યાકુળતામાંથી બાર નીકળવાનો દરવાજો મળી ગયો જાણે અને વિપશ્યનામાં વધારે અંદર ઉતરતી ગઈ એમ મન બહુ મજબુત થતું ફિલ થતું ગયું. અને ગાડી ફૂલ સ્પીડમાં ચાલવા લાગી બ્રેક આવતી પણ નાની નાની અને રસ્તો તો ખબર પડી ગયો હતો એટલે એમાંથી બાર નીકળતી ગઈ. ત્યારે ઈશ્વરનો ખુબ ખુબ આભાર માનતી કે એ વિદ્યા શીખવા માટે ત્યાં સુધી જવા મોકો આપ્યો, વિચાર આવ્યો એ માટે અને ખાસ તો ત્યાં ગયા પછી ત્યાં ટકી રહી એ પણ મજબુત બનીને એ ખાસ. મારા ઘરના બધા તો એમજ બોલતા હતા કે ૨ દિવસમાં જ ઘર વાપસી થશે માતાજી તમારી. મારી મમ્મીને પણ એમ જ હતું. એ તો કહેતા હું તને બચપનથી જાણું છું તું કેટલી ચંચળ છે આવી વાતોમાં ટકી જ નહિ શકે.