નંદનો તો અર્થ જ આનંદ છે. કૃષ્ણ તો સ્વયંમુક્ત છે, એમને બંધન શું અને મુક્તિ શું? કૃષ્ણ અને રામ બંને જીવનના પ્રખર પુરસ્કર્તાઓ છે. દેવો કે સજ્જનોના ચરિત્રમાંથી શીખવાનું એ જ છે કે તેઓ જિંદગીની પ્રત્યેક ક્ષણને કેટલો બધો રિસ્પેક્ટ આપે છે, એને કારણે જ તેઓ ઊંચા આરોહણો કરી શકે છે. કૃષ્ણ એટલે રમણીય વર્તમાન અને રામ એટલે વર્તમાનનું ગાંભીર્ય! બંનેને આપણે દેવો માનીએ છીએ, પરંતુ તેઓએ પોતપોતાના સમય સાથે જે રીતે કામ પાડ્યું એ જ આત્મસાત્ કરવા જેવું છે. દુર્લભ કહી શકાય એવી નિર્ણયશક્તિથી કૃષ્ણએ કામ કર્યું છે. શાસ્ત્રો કહે છે કે જેઓ આત્મા તરીકે વર્તે છે, તેઓ જ પરમાત્મા છે, એમને કોઈ અલગ ઈશ્વરની કે દ્વૈતની જરૃર રહેતી નથી, કારણ કે આત્મા જ છે જે ત્યાગ અને ભોગ બંનેથી અલિપ્ત છે. ત્યાગીઓ પણ ત્યાગમાં ફસાઈ જતાં હોય છે અને તેનાં દૃષ્ટાંતો સર્વ ધર્મનાં ધર્મક્ષેત્રોમાં છડી પોકાર કરતા જોવા મળે છે. આત્મતત્ત્વ એક વૈભવ છે જે કદાચ બંધ ખજાના જેવો છે.