‘તમે ગુજરાતીમાં ભણ્યા નથી તો તમારી પ્રથમ ફિલ્મ ગુજરાતીમાં શું કામ ? ગુજરાતી સાહિત્ય તમે વાંચ્યું છે?’ તરત જ જવાબ આપતાં કેતન મહેતા કહે છે કે, “ગુજરાતી મારી માતૃભાષા છે અને ઘરમાં તો અમે ગુજરાતીમાં જ બોલતાં, બીજું કે પિતાજી ગુજરાતીના પ્રોફેસર હતા એટલે ઉમાશંકર જોષી જેવા અનેક ગુજરાતી સાહિત્યકારોના સહવાસનો લાભ મળ્યો છે. મેં પણ ગુજરાતી સાહિત્ય પછીથી ખૂબ વાંચ્યું છે. કનૈયાલાલ મુનશી, ચુનીલાલ મડિયા, પન્નાલાલ પટેલ, સુંદરમ વગેરે મારા પ્રિય લેખકો છે. ફિલ્મ સંસ્થામાંથી પાસ થયા બાદ મેં થોડો સમય અમદાવાદની ઇસરો સંચાલિત સેટેલાઈટ ચેનલ માટે કામ કર્યું હતું. એ માટે મારે ખેડા જીલ્લામાં પુષ્કળ રખડવાનું થતું હતું. મોટાભાગનું મારું વાંચન એ દરમિયાન થયું છે. ગ્રામીણ પ્રજા માટે અમે કાર્યક્રમો બનાવતાં એટલે ગ્રામીણ સમસ્યાઓ મારા ધ્યાનમાં આવી. ખાસ કરીને અછૂતોનો પ્રશ્ન મને મૂંઝવતો. એટલે મેં ભવની ભવાઈ બનાવવાનું નક્કી કર્યું. સાચું કહું તો જીવનના એ જે ચાર પાંચ વરસો લોકોની વચ્ચે પ્રવાસમાં ગાળ્યા હતા તે અદભૂત હતા. એ જ સમય દરમિયાન મને ભવની ભવાઈની વાર્તા મળી જે અછૂતનો વેશ તરીકે ભવાઈમાં ભજવાતી.1979ની આસપાસ ફિલ્મ બનાવવાનું નક્કી કર્યું. પાસે પૈસા તો હતા જ નહીં. થોડી લોન મળી એનએફડીસીમાંથી ત્રણેક લાખ રૂપિયાની અને મારા મિત્રો નસિર અને સ્મિતા બધાએ જ વગર પૈસે મારી સાથે કામ કર્યું. મને હજી ય યાદ છે અમે બધાં જ અગાસીમાં લાઈનબધ્ધ સૂતાં. જે હવે આજે તો શક્ય જ નથી. એ બધા વગર પૈસાના દિવસો અદભૂત હતા. બીજી બાબત એ બની હતી ભવની ભવાઈ વખતે કે મારું યુનિટ બસમાં આવવાનું હતું અને તેમને લેવા હું વહેલી સવારે ગયો હતો ત્યારે મને કૂતરું કરડ્યું હતું. તે કૂતરું હડકાયું હતું , બસ પછી તો શું ? ફિલ્મ શૂટિંગના પ્રથમ દિવસથી ચૌદ દિવસ સુધી મારે પેટમાં ઇન્જેકશન લેવા પડ્યા. રોજ સવારે ઇન્જેકશન લઉં પછી શૂટિંગ શરૂ થાય. યુનિટમાં બધા જ મારી મશ્કરી કરતાં કે કેતન મહેતાને કૂતરું કરડ્યું છે એટલે તે ફિલ્મ બનાવી રહ્યો છે. અને કદાચ એ સાચું ય છે કારણ આજદિન સુધી હું જે ફિલ્મો બનાવું છું તેમાં વિવાદ થાય જ છે. જો કે હું માનું છું કે વિષય ચર્ચાય તો જ ફિલ્મ બનાવવાનો મતલબ રહે છે. મારી દરેક ફિલ્મમાં કોઇને કોઇ હેતુ હોય જ છે. ભવની ભવાઈ રજૂ થઈ ત્યારે અનેક સમસ્યા હુલ્લડો થયા હતા. આમ મારી પ્રથમ ફિલ્મ ગુજરાતી હતી. બધા જ કલાકારો લાઈનો મોઢે કરી નાખતા શાળાના વિદ્યાર્થીઓની જેમ. એ ફિલ્મને નેશનલ એવોર્ડ મળ્યો, આંતરરાષ્ટ્રિય એવોર્ડો મળ્યા. અમે જે મહેનત કરી હતી તેનું ફળ મળ્યું એમ કહી શકાય. ખરેખર કહું તો એક ગોરિલા કાઈન્ડ ફિલ્મ બનાવવાનો અનુભવ હતો. અને પછી મેં હોલી બનાવી જે ફક્ત એંશી કલાકમાં શૂટ થઈ. તેમાં કેમેરા પોતે એક કેરેકટર તરીકે હતો. આમિર ખાન અને આશુતોષ ગોવારીકરની તે પ્રથમ ફિલ્મ હતી. એ મારા માટે સિનેમેટિક અનુભવ હતો એમ કહી શકાય.”