ચંપકલાલને ગામના મોટા ભાગના લોકો ‘નવતર પ્રાણી’ કહેતા. ચંપકલાલ દેખાય એટલે ‘હરિ તારાં નામ છે હજાર’ એવું મશ્કરીમાં ગાનાર લોકોએ એનાં બીજાં કેટલાંક નામ પણ પાડેલાં, જેમ કે… પાગલ, ધૂનીરામ, ઘેલારામ… વગેરે વગેરે. હા, બધા હજી તો ગાઢ નીંદરમાં હોય, ત્યાં ચંપકલાલ વહેલી સવારમાં નાહીધોઈને ગીતો લલકારતાં લલકરાતાં ઘરની બહાર નીકળી પડે. એને ખૂણેખાંચરે ફરવાની ટેવ. જ્યાં કોઈ ન જાય, ત્યાં ચંપકલાલ ‘ચપ’ દઈને પહોંચી જાય. ‘જ્યાં ન પહોંચે કોઈ માઈનો લાલ, ત્યાં પહોંચે અમારો આ ચંપકલાલ’ એવું ટીખળ કરનારા લોકો એની ફીરકી ઉતારવા મથતા. પણ કશું ગણકારે તો એ ચંપકલાલ શેના ? પોતાની મસ્તીમાં દૂર-દૂર ચાલ્યા જાય, ખાંખાંખોળા કરી આવે. ગુફા જેવું જોયું નથી કે અંદર કુતૂહલપૂર્વક ઘૂસ્યા નથી ! લોકો સલાહ આપતા કે, ‘રે’વા દ્યો. કોક દી’ અજાણી જગ્યાએ હાથ નાખશો કે પગ મૂકશો… ત્યાં જો સાપબાપ ભરાયો હશે તો તમારા દા’ડા ભરાઈ જાશે. તમે ભરાઈ પડશો. ચંપકલાલને બદલે પંચકલાલ બનવાનું મૂકી દ્યો !’ પણ ચંપકલાલ જેનું નામ. બધું હસવામાં કાઢી નાખે, વનવગડામાં ફર્યા કરે, ને કોઈ નવી જગ્યા મળી આવે તો તેની વાતો કર્યા કરે. ગામથી દૂર આવેલી નિર્જન જગ્યાએ જતા પણ એ અચકાતા નહીં.