વેદાન ું વચન 16 થાય છે. ત્યાું એ સ્વપ્ન િાન એક દ મનયા દેખે છે. ને ત્યા ુંજીવોના ન્યાય થાય છે. ત્યાુંના જજ ાહેબ યિરાજ કહેવાય છે. (એ ધિરમાજ પણ છે, કેિકે એ ધિમ – અધિમનો ઈન્ ાફ કરે છે.) (૨૨) અહીં જીવની પ ણ્યપાપની ગચત્રગ પ્તે રાખેલી, ખાતાવહી તપા ાય છે. પ્રત્યેક જીવ િાટે ત્યાું નરકની ઈિારત પણ તૈયાર રહે છે. (13/76) (તેથી આપણા મૂઢ, અજ્ઞાની, જડ લોકો િૈયત પછી િરડપ રાણનાું ગબહાિણાું નરકનાું વણમનો વચુંાવે, ને જીવને એની થનાર બૂરી દશાનો ભાવ, ન હોય, ત્યાથુંી ઉપજાવે છે?) ત્યાું પાપોની યાતના પૂરી કરીને, જીવ ચદ્રુંલોકરપી સ્વિમિા ુંજાય છે. જે જીવ ાવ મનઠપાપ હોય, તે યિલોકના ુંનરકિા ુંન રોકાતાું, ીધો સ્વિે જાય છે. (૨૩) દેવયાનનો પ્રવા ી, સ્વપ્ન જેવી (કલ્પનાિય) અવસ્થાિાું, એક રાજક િાર પોતાની છડી- વારી ાથે પોતાના ામ્રાજ્યિા ુંમવહરતો હોય તવેી અદાથી, એ પથુંે ચાલી નીકળે છે. િાિમિા ુંસ્થળે-સ્થળે જાતજાતના દેવિણ, એના સ્વાિત કરે છે. (૨૪) એ િાિે કિનમી વહી, કે દ ુઃખની પુંચાત નથી. અક્ગ્નદેવ એનો ભોમિયો થાય છે. (જ્ઞાનના તેજસ્વી િાિે જનારને વળી પ ણ્ય પાપ કેવાું, ને દ ુઃખભાવ કેવો ?) એ સૂયમલોકિાું પહોંચીને, મપતા પ્રજાપમત-ઈશ્વરને િળે છે. (૨૫) ત્યાું, િાત્ર હદવ્ય સ ખ – કુંલ્પરપ શરીર છે, છતાું, ક્ાુંયે દેવોની પદવીઓિાું ફરે છે. – અહીંના જ જેવા, જેવા કે રાજા અને પ્રજા વચ્ચે હોય છે તેવા, કેટલાક રાજા તથા દરબારીએ વચ્ચેનાું હોય તેવા, ને કેટલાક અંિ તથા અંિી (દેહ અને તેનાું અંિો) વચ્ચેના ુંહોય તેવા, પરુંત , અહીં ઊંચાિા ુંઊંચી પદવી, ઈશ્વર ાથએેકરપ થવાની છે. (એ તો, જેવી જે જીવની ભાવના, તથા જેવો એનો કુંલ્પ ?)