ચીનમાં મેન્ડેરીન અને રશિયામાં રશિયન ભાષા જ બોલાય છે. તેઓ અંગ્રેજોના ગુલામ નહોતા. આપણા દેશની ઘણી ભાષાઓ હોવા છતાં આપણે અંગ્રેજી ભાષાનો વ્યામોહ રાખીએ છીએ કારણ કે નોકરી કે નાણા આપનારા અંગ્રેજીનો ઝંડો લઈને મોખરે ચાલે છે. એક લેખક અને અનુવાદક તરીકે હું કહું તો પ્રાદેશિક ભાષા જાણનારો અને બોલનારો વર્ગ જે તે રાજ્ય પૂરતો સીમિત રહેતો હોય છે. જયારે વૈશ્વિક ભાષાઓનો વ્યાપ અનેકગણો હોય છે. બંગાળી પણ વધુ બોલાતી ભાષા છે જ. સવા કરોડ લોકો ગુજરાતી નહીં શીખે…તેમને શીખવાની જરૂર નથી જે રીતે આપણે તમિલ, તેલુગુ, કન્નડ કે મલયાલમ ભાષા ન શીખીએ તેમ. ભાષા અભિવ્યક્તિનું સબળ માધ્યમ છે. તમે અસરકારક રીતે તમારા વિચારો વ્યક્ત ન કરી શકો એ વ્યક્તિગત નબળાઈ છે. આપણે જે સમાજ કે સંસ્કૃતિમાં શ્વસતા હોઈએ તે છોડીને બીજું અપનાવી ન શકાય. હંસની ચાલ છોડીને કાગડાની ચાલ ન અપનાવાય. હું આંજી નાખે તેવું સડસડાટ જર્મન કે ફ્રેંચ ભાષામાં બોલું તો જવલ્લેજ કોઈ અંગ્રેજ કે ગુજરાતી સમજી શકે. (ગભરાતા નહીં, મને જર્મન કે ફ્રેંચ ભાષા નથી આવડતી, હા ગુજરાતી આવડે છે…એમ કહી શકું!) મારો હેતુ મારા વિચારો તમારા સુધી અસરકારકપણે પહોંચાડવાનો છે. સ્વધર્મે નિધનમ શ્રેય: પરધર્મે ભયાવહ: આપણી ભાષાના ભોગે અંગ્રેજી શીખવા જઈએ તો ન ગુજરાતી આવડે અને ન અંગ્રેજી…એટલે જ તો ગુજરાતીઓની અને ગુજરાતી ભાષાની પરિસ્થિતિ પર ગંભીરપણે વિચારવાનો સમય આવ્યો છે. પ્રસ્તુત પુસ્તક આ વાત સુપેરે સમજાવે છે. એ વાત કેટલા લોકો સુધી પહોંચે છે તે સર્વે કેવી રીતે કરવો? જો એનો સાચો આંકડો મળે (ન જ મળી શકે) તો આપણી આંખ ઉઘડે…? -હદ.