જે જેલ સીપાઈ અને અધિકારીઓને નોકરી ન્હોતી, તેમણે પણ સાબરમતી જેલનના કવાર્ટરમાં ગુંજી રહેલી સાયરન સાંભળી, તેઓ ફટાફટ પોતાનો યુનિફોર્મ પહેરી જેલ તરફ દોડવા લાગ્યા હતા, બહાર વરસાદ હતો, પણ ગાડીમાં બેઠેલા વસાવાના કપાળ ઉપર પરસેવો હતો, જેલની બહાર નિકળી જમણી તરફ ગયેલી વસાવાની ગાડી જેલની દિવાલ પુરી થતાં ફરી જમણી તરફ વળી, રસ્તો સાંકડો અને કાચો હતો રસ્તાને અડીને પશ્ચિમ તરફ જેલની દિવાલ જતી હતી, વસાવા ગાડીના આગળના કાચમાંથી બહાર તરફ જોઈ રહ્યા હતા, હવે જેલની પશ્ચીમ તરફ જતી દિવાલ પુરી થતી હતી અને જેલની પાછળ તરફ જવા માટે ફરી જમણી તરફ રસ્તો જતો હતો, તેમની ગાડી ત્યાંથી વળી વસાવાએ કારમાંથી જોયું તો એક પોલીસની જીપ, મેસવાન અને ક્રેઈન ઊભી હતી, તેમણે પોતાના ડ્રાઈવરને તે તરફ ઈશારો કરી કહ્યું ત્યાં લઈ લે, અડધી મિનિટમાં તેઓ ત્યાં પહોંચી ગયા, ગાડી ઊભી રહેતા કમાન્ડો ઉતરે તે પહેલા વસાવા પોતાની કારમાંથી નીચે ઉતર્યા, સબઈન્સપેકટર તરત દોડતા આવ્યો તેણે સલામ કરી, બાકીના સાવધાન થઈ ગયા, વસાવાએ કપાળ ઉપર હાથ ફેરવી ઉતાવળમાં પરસેવો લુંછ્યો, પીએસઆઈએ તેમને ખાડા તરફ ઈશારો કર્યો, તેઓ રીતસર ખાડા તરફ દોડયા, પીએસઆઈ તેમની પાછળ આવ્યો, તેમણે ખાડાને બરાબર જોયો, ખાડો જોતા તેમને લાગ્યું કે તેમનું હ્રદય હમણાં જ બંધ થઈ જશે, તેમણે તરત ઉંડો શ્વાસ લીધો, એક સાથે અનેક ખરાબ વિચારો દોડી આવ્યા, નોકરી જશે, હવે શું થશે, તેમને ખ્યાલ આવ્યો કે સબઈન્સપેકટર તેમની તરફ જોઈ રહ્યો છે વસાવાએ પોતાની ઉપર નિયંત્રણ મેળવવા માટે ઉંડો શ્વાસ લીધો, તેઓ પોતાની ખાતરી કરવા માટે ઉભડક પગે ખાડા પાસે બેઠા, તેઓ ક્યારેક ખાડા સામે તો કયારેક જેલની પાછળની દિવાલ તરફ જોતા હતા.