જ્યારે ઊપરના માળનું બાંધકામ પૂરૂ થયું ત્યારે તેઓ અનહદ ખુશી અનુભવતાં હતા. શૂન્યમાંથી સર્જન કરીને પુત્રએ માને બે માળનું ઘર બાંધી આપ્યું તેની ખુશી કઈ માને ન હોય? તેઓ ખૂબ શ્રમ સાથે સીડી ચડીને ઊપર આવ્યા હતા અને ઊપરના માળે ઓસરીમાં લગાવેલ હીંચકામાં બેઠા હતા. અને અમે બંને ભાઈ-બહેન પણ ખુશ હતા કારણકે અમને ભણવા માટે એક અલાયદો ખંડ મળ્યો હતો અને બંને માટે થોડા સમય બાદ નવા ટેબલ પણ બનાવડાવામાં આવ્યા હતા. જો કે તેનાથી અભ્યાસમાં કેટલો ફાયદો થયો હશે તે તો કોણ જાણે, પણ અમને બંનેને મમ્મી-પપ્પાની નજરથી દૂર ધમાલ-મસ્તી કરવા માટે જાણે કે મોકળાશ મળી ગઈ હતી. મને યાદ છે ત્યાં સુધી મારા બા સ્વર્ગવાસી થયા તે પહેલા માત્ર ત્રણ વાર જ ઊપરના માળે આવ્યા હતા. એક વાર તો ઊપર જણાવ્યા મુજબ, બીજી વાર તેમની બહેનની સાથે તેમને ઘર બતાવવા અને ત્રીજી વાર મને અને મારા પરમ મિત્ર સંજયને ટોકવા માટે.