'સૌથી પહેલાં વિભાનો જન્મ થયો ત્યારે હું ને નિમુ મીઠી મૂંઝવણમાં હતાં. પઠ્ઠા જેવું શરીર, ગોરો ગોરો અને મોઢું તો જાણે ઝગારા મારે.' ભૂતકાળની સ્મૃતિમાં ખોવાઇને હરિવલ્લભદાસ યાદ કરીને બોલતા હતા. ‘નિમુએ તો નક્કી કરી નાખ્યું કે આ દીકરો આપણા જીવનમાં અજવાળું પાથરશે. એવો તેજસ્વી છે કે એનું નામ સૂરજ જ રાખવું છે. એ વખતે એક પ્રોફેસર મિત્ર ઘેર આવેલા, એમણે તરત કહ્યું કે ભાભી, અત્યારે સૂરજ નામનું એક પિક્ચર પણ આવ્યું છે. બહારો ફૂલ બરસાઓવાળું. એટલે જો સૂરજ રાખશો તો એ સાવ પિક્ચરિયું નામ લાગશે. પછી એમણે જ વિભાકર નામ કહ્યું ને અમને ગમી ગયું.'