એણે તો હાથમાં લીધો ને પરાણે હવામાં ઊલાળ્યો. કોઈકે એની તરફ અવાજ કર્યો, 'જો હવે કેવો આનાકાની કરતો બહાના કાઢે સે.' તેઓએ ધોતીઓ ઊંચી કરીને ચાકુને ધારિયા કાઈ'ઢા અને ફળિયાનાં ખડ્ને કાતરવા મંડી પડ્યાં. ખડ, જાડી-જાખરા, ને ઘાસને તો વેતરી નાઈ'ખુ. કપાતુ નો'તુ એય વેતરી નાઈ'ખુ. અંદરની દીવાલો તો ચોખ્ખી કરી નાખી, ટકાટક. કાઈ નો'તુ ર'યુ ત્યારે દાસ છતી ફુલાવતો જુમી ઉઠ્યો. "ક્યા સે એરું કો?"