દેશમાં ખૂણે-ખૂણેથી એમને નિમંત્રણો મળે. વિદેશમાં પણ એમની વાણીની મોહિની વિદેશ નિવાસી ગુજરાતીઓને એવી લાગેલી કે સતત નિમંત્રણો ઠેર-ઠેરથી મળતા રહ્યા. સૂર, તાલની ઊંડી સૂઝ-સમજ. વાદનનો જાત અનુભવ. એમાં ભળ્યો ગાયનનો ભાવ. સંતવાણીમાં એમના કંઠેથી આરાધ ઢંગના ભજનો સાંભળતા ભાવક સમુદાય ભાવપૂર્ણ સમાધિમાં રસલીન બની રહે. કવિ દાદની રચનાઓએ બે દાયકા સુધી એમના કંઠે રૂડી રીતે રાજ કર્યું. એ જ રીતે એમના કંઠેથી નીતરતી કવ્વાલીમાં સૂફીભાવ, હ્રદયની ભીનાશમાંથી ટપકતું માશુક ભાવવિશ્વ ભારે કામણગારું બની રહેતું. ભજન, લોકગીત કે કવ્વાલી ક્યાંય સસ્તુ મનોરંજન નહીં, પણ ભાવની ઊંડાઈ અને પ્રસ્તુતિની ઊંચાઈને કારણે એ રચનાઓ ભાવકને ગહન, ગંભીર અને રસપૂર્ણ અવસ્થિતિમાં મુકી આપતી મેં અનુભવી છે. ‘નટવર નાનો રે કાનો રમે છે મારી કેડમાં’ લોકગીત પ્રાણલાલ વ્યાસ આરંભે ત્યાં તો શ્રોતાવૃંદ પણ એમાં સામેલ થઈને હિલોળા લેતું હેલે ચઢીને સાથે-સાથે ગાવા લાગે. અપાર લોકપ્રિયતાને એમણે ક્યારેય વટાવી નથી. એમને સદાય સાજીંદામાં સંગત આપતા હાજી રમકડુ મુસ્લિમ પણ હિંદુ ધર્મની ભાવનાશીલ વૃત્તિના ભારે પરખંદા. પ્રાણલાલ વ્યાસને સંગત આપતા આ મુસ્લિમ વાદકે સદ્દભાવ-સમભાવ અને હિન્દુ-મુસ્લિમ એકતાનું એકધારુ ઉદાહરણ પૂરું પાડ્યા કર્યું.