ભારત દેશનું રાષ્ટ્રગીત પૂરું થતાં જ તાળીઓના ગડગડાટથી સમગ્ર મોલ ગુંજી ઊઠ્યો. પુસ્તકો ખરીદવા આવેલા સંકેત, કથન, દધીચિ અને શ્રેયા ચમક્યાં! અરે આ તો આપણી કોશાનો અવાજ! આ ચારેય કોશાનાં સહાધ્યાયીઓ તો ખરાં જ, પણ મહત્ત્વની વાત એ હતી કે કોશાએ ‘પંચતત્ત્વ’ નામનું એક ગ્રૂપ બનાવ્યું હતું જે પર્યાવરણના જતન માટે કામ કરતું, જેનાં આ બધાં ‘સક્રિય’ સભ્યો પણ હતાં! એ બધાં નજીક આવી કોશાને શાબાશી આપી રહ્યાં. ભાવવિભોર ફરીદે કોશાનો વાંસો થાબડયો. “વાહ બેટી, તેરા જાદુ ચલ ગયા.” જો કે આટલું તે માંડમાંડ બોલી શક્યો કેમ કે…! ને આ વાતનું જેણે પહેલેથી જ ઝીણવટભર્યું નિરીક્ષણ કરી લીધું હતું એવી કોશા તરત જ બોલી ઊઠી. “તો હવે વચન પાળો. પાળશો ને? પાકું ને? ફરી તો નહીં જાવ ને અંકલ?” ફરીદે કોશાના મસ્તક પર હાથ મૂકી વચન પાળવાની તૈયારી બતાવી ને કોશાએ જે માંગ્યું તે સાંભળી ફરીદ પળભર અવાચક! જો કે આમ પણ તે અવાચક જેવો તો હતો જ. કોશા તેની વાચા ને તેનું અંતર ખોલી રહી હતી. ન કોઈ પૂર્વપરિચય કે ન કોઈ સંબંધ..તોય અધિકારપૂર્વક કોશા ફરીદને…!