એક તો આ ફિલ્મ ઓલમોસ્ટ ત્રણ કલાક લાંબી છે. જૂની સ્ટોરી અને પ્રીડિક્ટેબલ સ્ટોરી આર્કને કારણે આપણી ધીરજની બરાબર કસોટી થઈ જાય છે. આ ફિલ્મને બડી આસાનીથી મિનિમમ અડધો કલાક કાપી શકાઈ હોત. ગીતો પણ પાર વિનાનાં છે. હીરોની ફિલોસોફીનું સોંગ, એક શાસક તરીકે એની કાર્યક્ષમતાને સેલિબ્રેટ કરતું સોંગ, હિરોઈન સાથે રોમેન્સનું અને ડ્રીમ સિક્વન્સનું સોંગ, પ્રજામાં સરજી અમરેન્દ્ર બાહુબલિની જેમ કેવા ભળી જાય એનું સોંગ… હા, દેવી શ્રી પ્રસાદનું મ્યુઝિક મસ્ત છે, અને ટ્રાન્સલેશનથી સમજીએ તોય સાંભળવાની મજા પડે એવાં ગીતો છે. પણ ક્લાઈમેક્સ આવતાં સુધીમાં તો આપણે હાથ જોડીએ કે પ્રભુ, હવે ખમૈયા કરો!