રાત્રે દસ વાગ્યે સુરત આવ્યું અને હું અને સુરભિ બસ સ્ટેશન પર ઉતર્યા ! એ થોડી ચિંતામાં હતી અને કોઈકને ફૉન લગાવતી હતી ! મેં કહ્યું શું થયું ? સુરભિએ કહ્યું, મારા મામા મને લેવા આવવાના હતાં અને એ કહે છે કે હું કલાક પછી આવીશ ! મેં પૂછ્યું, કેમ ? એણે કહ્યું, મારા મામા સુરતની બહાર રહે છે ! મેં સુરભિને કહ્યું, બસસ્ટેશનની પાછળ જ મારું ઘર છે ! તમે ચાહો તો ત્યાં આવી શકો છો ? એણે કહ્યું, આઈ’મ સોરી હું તમને વધારે તકલીફ નથી આપવા માંગતી ! મેં કહ્યું, એમાં તકલીફ ન હોય, તમારા મામાને કહી દો કે મારા ઘરે જ લેવા આવે અને આટલી રાત્રે તમે બસસ્ટેશનમાં બેસો એ પણ યોગ્ય ન કહેવાય ! એણે કહ્યું, ઓકે ! બસસ્ટેશનની પાછળ મારું ઘર હતું એટલે હું અને સુરભિ ચાલતાં જ ત્યાં જતાં હતાં, અને રસ્તામાં મેં મારી મમ્મીને ફૉન કરીને પણ કહી દીધું કે સુરભિ આવે છે અને એની માટે પણ જમવાનું બનાવી રાખે ! હું અને સુરભિ ઘરે પહોંચ્યા અને મમ્મીએ સુરભિનું સ્વાગત કર્યું. મારી બહેન નેહા પણ ઘરે જ હતી. મેં નેહાને કહ્યું, સુરભિને તારા રૂમમાં લઈ જા એટલે ફ્રેશ થઈને જમવા બેસીએ. ત્યારે સુરભિએ કહ્યું, જમવા ? મેં કહ્યું, હા ! એણે કહ્યું, મને ભૂખ નથી ! મેં હસતાં હસતાં કહ્યું, મને ખબર છે કે તમને કેટલી ભૂખ છે ! એ કંઈ જ ન બોલી અને સ્મિત આપીને નેહા સાથે એના રૂમમાં ગઈ અને હું પણ મારા રૂમમાં ફ્રેશ થવા ગયો !