ભયમાંથી મુક્તિ એજ સાચી શાંતિ સુખ  પ્રાપ્ત કરવાનો રસ્તો છે, જ્યાં કોઈ પણ જાતનો મનમાં ભય આવ્યો ત્યાં પ્રસન્નતા ગુમ એ શાશ્વત નિયમ છે, આ બધાજ મુદ્દાઓ  શાંત ચિત્તે વિચારો તમારા આત્માને અહંકાર રહિત થઈને અને  આત્મસ્થ થઈને પુ છો,ને  જો આ બધું જ કરવાનું શાંત ચિત્તે સત્ય લાગેતો જરૂર કરો પણ પણ વિચારતા પહેલા  રાગ અને દ્વેષ છોડીને અહંકારને તિલાંજલિ આપીને વિચારો,  જો આ રીતે  વિચારતા લાગે કે મારે આ સાધુઓના પગમાં પડવું વ્યાજબી છે,તેમના કહેવા પ્રમાણે વર્તવું મારા માટે ઉત્તમ છે, તો જરૂર વર્તો તેમાં કોઈ હરકત નહિ , તેમાંજ તમારી પ્રગતી હશે,પણ એક જ શરત છે કે શુધ્ધ મન,,શુદ્ધ બુદ્ધિ અને શુદ્ધ વાસના કરી ને વિચારવાનું છે,આ સ્થિતિમાં સ્થિર થવાથી સત્યતા પૂર્વક વિચારી શકાય છે, બુદ્ધ ભગવાને સ્પષ્ટ કહ્યું છે કે કોઈ પણ વિચાર જાગૃતિ પૂર્વક વિચાર્યા વિના સ્વીકારો જ નહી , અને જાગૃતિ પૂર્વક વિચાર્યા સિવાય અમલમાં મુકવો તે અંધ શ્રધ્ધા છે અંધ વિશ્વાસ છે,એટલું સમજી લ્યો કે સત્ય રૂપ ધર્મ અને દર્શનનું આધાર બિંદુ માણસનું આદ્યાત્મિક જીવન છે ,જ્યાં સુધી માણસ આસક્તિમાં,મોહમાં રાગ દ્વેષ અને અહંકારમાં ,અને ભોતીકવાદમાં કર્તૃત્વ ધારણ કરીને કર્મ કરે છે, અને પદાર્થમાં ભટકતો રહેશે, ત્યાં સુધી  સુખ ,શાંતિ, સંતોષ અને આનંદ પ્રાપ્ત કરી શકવાનો જ નથી,આ આધ્યાત્મિક  જીવનની પાયાની વાત છે, અધ્યાત્મ જીવન એટલે, ભોગ નહી પણ ત્યાગ,,સંધર્ષ નહી પણ શાંતિ,વિષમતા નહી પણ સમતા,વિશાદ નહી પણ આનંદ, વાદ વિવાદ નહિ પણ સંવાદ, અસત્ય નહી પણ સત્ય,માં સ્થિર થઈને જીવન જીવે જ જવું એનું નામ આધ્યાત્મ જીવન છે અધ્યાત્મ જીવ જ શાંતિ ,સુખ અને આનંદ પ્રદાન કરે છે, ને અમૃતની પ્રાપ્તિ થાય છે, આમ ટુકમાં ધર્મ એટલે આપણી જાતને જાણી તેમાંના સત્યને ઓળખી તે સત્ય અનુસાર જાગૃતિ પૂર્વક જીવન જીવે જવું એજ શાંતિ પ્રાપ્ત કરવાનો માર્ગ છે, આ માર્ગેજ  પરમાત્માની પ્રાપ્તિ એટલે કે અનુભૂતિ થશે જ, એમ  ક્રષ્ણ ભગવાન સ્પષ્ટ કહી ગયા છે, પછી ચિંતા શેની.