પ્રત્યક્ષ ઉશ્કેરાઈ ગયો, “સુમ્લા મને આરવની ઈર્ષા નહોતી, અરે એક વખત જો એણે મને કહ્યું હોત ને કે મારે સ્વતંત્ર ધંધો કરવો છે તો હું એને સામે ચાલીને બધું ગોઠવી આપતે… મને ખબર હતી કે એનો પરિવાર સામાન્ય છે. ધંધો કરવા જેટલી મૂડી એની પાસે નથી. એટલે તો એને મેં મારી સાથે રાખ્યો. ફક્ત મારી મૂડી, છતાં નફામાં ભાગ સરખો – કેટલું સરસ કમાવા લાગ્યા હતા અમે ? ત્યારે બધાએ મને બહુ કહેલું કે તમારી મૂડી છે તો તમારો હિસ્સો મોટો હોવો જોઈએ. તોય મેં બંનેના સરખા જ ભાગ રાખેલા ને હંમેશાં એનું હિત જોયેલું. સ્કૂટર લીધા તો બંનેના સરખા, ગાડી બંનેની સરખી. આંધળો વિશ્વાસ મૂકેલો મેં એના પર… પણ પેલો નીરવ સાચુ જ કહેતો હતો. આરવને પહેલેથી મારી ઈર્ષા હશે. હું ભણવામાં એનાથી આગળ, પૈસેટકે સુખી… એટલે જ મારાથી, આગળ નીકળી જવા માટે…”છટ્ટ થોડાંક રૂપિયા માટે આવું કર્યું ?” “સુમ્લા, નીરવે જ્યારે મને કહ્યું કે આરવે પોતાનો સ્વતંત્ર કોન્ટ્રાક્ટ રાખ્યો છે… એના સગાનું ઘર બાંધવાનો…. ત્યારે મેં બિલકુલ સાચું માન્યું ન હતું. મારાથી છૂપું રાખીને આરવ કોઈ કામ કરે જ નહીં. એવી મારી માન્યતા તે દિવસે ધૂળધાણી થઈ ગઈ જ્યારે મેં ખુદ એને સાઈટ પર પૈસા લેતા જોયો. એણે મારી સાથે દગો કર્યો છે. સુજલા હું તે જ સેકન્ડે એની સાથે દોસ્તીનો છેડો ફાડીને આવતો રહ્યો… દસ વર્ષ થયા વાતને, પણ હજુ સુધી એક પણ વાર મળ્યો નથી. આ જ શહેરમાં મારા જ ધંધામાં મારો જ હરીફ બની બેઠો છે. આવા દોસ્ત કરતાં દુશ્મન સારા, એટલે જ મેં મનાંશીને કહ્યું કે…