ચારેક દિવસ વીત્યા હશે,દિશા અને તેની ડાયરીની એકાદ વાર્તા પૂરી પણ થઇ ગઈ. મળ્યા બંને શહેરના જાણીતા કેફેમાં. વીતેલ ચારેય દિવસમાં એક પણ વ્હોટસેપ મેસેજ કે કોલ ની આપ લે થઇ નહોતી.પણ છતાયે બંનેમાંથી એકેયને લાંબા સમય બાદ મળ્યાનો ઉત્સાહ નહોતો.કદાચ બંને એવું જ વિચારતા હતા, “વાત ના થઇ તો શું થયું. વિચાર તારા સિવાય બીજો કોઈ આવ્યો હોય તો આ કોફીનો ઘૂંટ હોઠે અડતા જ ઝેર બને.” મળતી વખતે માત્ર ફોર્મલ હેન્ડ શેક અને તરત જ સામસામેની ખુરશી પરની બેઠક.આછા ભૂરા રંગનો પૂજનનો શર્ટ અને આછા લીલા રંગનું દિશાનું ટોપ બંને ગુલાબી વાતો કરવા માંગતા હતા પણ કંઈક કાળા રંગનું નડી રહ્યું હતું. એક કૉફીનો મગ એવું બોલી રહ્યો હતો કે મેં એક વાર મારી ફરજ પૂરી કરી હવે હું શું કામ કંઈ કહું? બીજો બિચારો હજુ શબ્દો શોધી રહ્યો હતો. બીજા બધા જ કલરની વાતો થઇ ગઈ પણ હજુ ગુલાબી રંગની વાત થઇ નહોતી ત્યાં જ કૉફી પૂરી થઇ ગઈ. જે રંગની વાતો થઇ હતી એમાંથી જ એક રંગ પસંદ કરીને દિશાએ ઘરે આવીને પોતાની નવી વાર્તા રચી,