એક જ ક્ષણ મને મારી દુનિયામાંથી બહાર આવતાં થઈ, ને બીજી જ ક્ષણે મારા સમગ્ર હોવામાં મોટો ધરતીકંપ થયો. અરે, મેં એને હમણાં ચપટો ભરીને આપી તે કેલફોસને બદલે મેઝેટોલ તો નહીં ? મેં હાથમાંના કાગળ-પેનનો લગભગ ઘા કરીને એના પારણા તરફ દોટ મૂકી. ખોળા ઉપર હું લગભગ ઝળૂંબી જ રહ્યો. ખરેખર, અમારી દીકરી ભયાનક ઘેનમાં સરી ચૂકી હતી ! હવે કોઈ પણ ક્ષણે…..