હૈદરાબાદના બચી ગયેલા સ્ટુડન્ટ્સે સમાચારમાં કહ્યું હતું કે અમે સ્થાનિક લોકોને પૂછીને પછી પાણીમાં ઊતર્યા હતા. આવા સમયે લોકલ લોકો પ્રત્યે પણ પ્રશ્ન થાય છે કે તેમણે હા કેમ કહી હશે. ખેર, અહીંના રહેવાસીઓ બહુ રેગ્યુલર ધોરણે નદીના માધ્યમે ચાલીને આ કાંઠાથી સામા કાંઠે જાય છે. પશુ માટે ચારો લાવવો હોય કે બીજે ગામ જવું હોય તો નદી પાસ કરવી તેઓ માટે સાવ સરળ કામ છે. કદાચ એટલે જ તેમણે સ્ટુડન્ટ્સને સંમતિ આપી હશે, પણ આટલી વાતથી સ્થાનિક લોકો ખરેખર સહેલાણીઓ માટે કૅરિંગ છે એવું માનતા હો તો થોભી જાઓ, કારણ કે બહુ અંતરિયાળ ક્ષેત્રોને બાદ કરતાં રૂટીન પ્રવાસન સ્થળોના સ્થાનિક લોકો પણ જબરા છે. તેમને પ્રવાસીઓની કોઈ પરવા નથી. જેનું મુખ્ય કારણ એ છે કે અહીંના સ્થાનિક લોકોની વાર્ષિક ઇન્કમ મિનિમમ ૮થી ૧૦ લાખ રૂપિયા સુધીની છે. ફ્રૂટ્સના બગીચાઓ, ઍપલના ઑર્ચાર્ડ્સ, મકાઈ, જવ, ઘઉં, ચોખાની ખેતી તેમને ભારતના ફૅમિલીદીઠ ઇન્કમના ઇન્ડેક્સમાં ચોથા ક્રમે રાખે છે. વળી કસદાર પર્યટન ઉદ્યોગ પણ છે જ અને સાથે સરકારી નોકરી પણ છે જ. એથી જ અહીંના પુરુષો લગભગ આખો દિવસ દારૂના નશામાં રહે છે અને ખેતીવિષયક કામો કરવા બિહારી-નેપાલી મજૂરો રાખીને પોતે ફ્રી રહીને જલસા કરે છે. પૈસાનો પાવર અને સહેલાણીઓ ગરજવાન છે ક્યાં જશે એવા ઍટિટ્યુડને કારણે તેમને ટૂરિસ્ટ માટે કોઈ સન્માન કે સદ્ભાવ નથી અને સહકાર આપવાની ભાવના તો બિલકુલ નથી.