આમ કહીને શરદ પસ્તીવાળોતો ત્યાં થી જતો રહ્યો પણ તેના માણસોએ બંનેને ઢોર-માર માર્યો અને એવી ખરાબ હાલત કરી કે બંને જણા શ્વાસ લેવા પણ હલી પણ શકતા ન હતા એટલે પછી એ લોકો તેમને બાંધવાની તસ્દી લીધા વિના જ ત્યાં મુકીને જતા રહ્યા. 3-4 કલાકે બંને ફરી ભાનમાં આવ્યા, પ્રતાપની હાલત ખરાબ હતી જગ્યા-જગ્યાએ થી લોહી નીકળતું હતું, પરેશની હાલત પણ કઈ સારી ન હતી પણ એ હજી બેઠો થઇ શકે એમ હતો. છેવટે બંનેને કળ વળતા સવાર પડી ગઈ, હવે તો પરેશ પોતાનામાં જેટલું જોર હતું એટલું ભેગું કરીને પ્રતાપને ઊંચકીને ઉભો થયો અને ભાગવા માટે રસ્તો શોધવા લાગ્યો, પાછળની બાજુ એક દરવાજો હતો અને તાળું ન હતું પણ વર્ષોથી ખુલ્યો ન હોવાથી જામ હતો, એટલે પરેશ ગોડાઉનમાંથી કોઈ એવી વસ્તુ શોધવા લાગ્યો કે જેનાથી દરવાજો ખુલી જાય. બહુ શોધ્યા પછી ભંગારના ઢગલામાંથી એક સળીયો મળ્યો. એ સળીયા વડે ઘણા પ્રયત્નો પછી દરવાજો ખુલ્યો અને પછી તો પ્રતાપને ઊંચકીને કઈ જોયા વગર પરેશે દોટ મૂકી પણ થોડા આગળ જઈને એ જમીનદોસ્ત થઇ ગયો અને ત્યા જ ઢગલો થઇ ગયો.