રેજિના હોરોવિત્ઝની પણ આવી જ કંઈક કહાણી છે. પોતાની પુત્રી નિયુસિયા સાથે બ્રિનલિટ્ઝથી ક્રેકોવ પહોંચતાં તેને ત્રણ અઠવાડિયાં લાગ્યાં હતાં. એક કમરો ભાડે રાખીને એ દોલેકની રાહ જોવા લાગી હતી. નેવી સ્ટોરની લુંટના માલને કારણે આ શક્ય બન્યું હતું. દોલેક મળી ગયા પછી તેમણે રિચાર્ડની તપાસ કરી, પરંતુ તેના કોઈ જ સમાચાર ન હતા! એ ઉનાળે રશિયનો પોતે ઓસ્વિટ્ઝ વિષય પર બનાવેલી ફિલ્મને પોલિશ પ્રજામાં મફત બતાવી રહ્યા હતા, ત્યારે રેજિનાએ એ ફિલ્મ જોઈ! ફિલ્મની અંદર વાડની પાછળના એક દૃશ્યમાં છાવણીના બાળકોને ઓસ્વિટ્ઝની ઈલેક્ટ્રિક વાડ પાસે થઈને એક નન સાથે જતાં બતાવવામાં આવ્યાં હતાં! સાવ નાનકડો અને આકર્ષક લાગતો હોવાને કારણે રિચાર્ડ લગભગ બધા જ દૃશ્યોમાં દેખાતો હતો! ચીસો પાડતી રેજિના ઊભી થઈને થિયેટરની બહાર દોડી ગઈ. થિયેટરનો મેનેજર અને ત્યાંથી પસાર થતાં રાહદારીઓ શેરીમાં ઊભા રહીને તેને સાંત્વન આપવાનો પ્રયત્ન કરવા લાગ્યા. “એ મારો દિકરો છે, એ મારો દિકરો છે!” એ ચીસો પાડતી હતી. રિચાર્ડ જીવતો છે એ જાણ્યા પછી તેને એટલી ભાળ મળી શકી, કે રશિયનોએ રિચાર્ડને મુક્ત કરીને એક યહૂદી બચાવ સંસ્થાના હાથમાં સોંપ્યો હતો. રિચાર્ડનાં મા-બાપ બંને મૃત્યુ પામ્યાં હોવાનું માનીને બચાવ સંસ્થાએ તેને હોરોવિત્ઝ કુટુંબના જ એક જૂના સંબંધી લાઇબલિંગ કુટુંબમાં દત્તક આપી દીધો હતો. રેજિનાને તેનું સરનામું આપવામાં આવ્યું, અને એ લાઇબલિંગ કુટુંબના એપાર્ટમેન્ટમાં પહોંચી ત્યારે ઘરમાં રમી રહેલા રિચાર્ડનો અવાજ તેને બહારથી જ સંભળાઈ ગયો! વાસણ પછાડતો રિચાર્ડ બૂમો પાડી રહ્યો હતો, “આજે બધાને માત્ર સૂપ જ મળશે!” રેજિનાએ દરવાજો ખટખટાવ્યો, ત્યારે રિચાર્ડ પોતે જ દરવાજો ખોલીને શ્રીમતી લાઇબલિંગને બોલાવી રહ્યો હતો!