જિજ્ઞેશભાઈ વિષય આપે અને અમારા લેખકોના દિલ, દિમાગ ચાલુ થઇ જાય. શબ્દો સર્જાતા રહે, પહેલા અન્ય મિત્રો સામે રજૂ થાય, મિત્રો દ્વારા એનું વિવેચન થાય, સુધારા વધારા સૂચવાતા રહે, ખાટી મીઠી, કડક કે હળવાશભરી ટિકા ટિપ્પણીઓ થતી રહે, મસ્તી મજાકના સંવાદી, સૂરભર્યા માહોલમાં વાર્તાઓ મઠારાતી રહે, અને પછી જે કૃતિઓ રચાય તે પણ બીજા બે ચાર ગરણે ગળાય, ચળાય, વીણાય અને પછી જ સર્જનમાં સ્થાન પામે. કેમકે ‘સર્જન’ની નિસ્બત ક્વોન્ટીટી કરતા ક્વોલીટી સાથે છે. કૃતિઓ વધારે રચાય તેના કરતા ઉત્તરોત્તર શ્રેષ્ઠ કૃતિઓ રચાય એમાં સર્જનને રસ છે અને એમાં કોઇ બાંધછોડને અવકાશ નથી જ. ક્યારેય નહીં હોય.