હું તો વાત કરતો હતો દરિયા કિનારે ચાલું ત્યારે પરિગ્રહમુક્તિના અણસારની અને દરિયાના પવનના રસ્તે હું ચડી ગયો. ખરી રીતે દરિયાનો પવન પરિગ્રહ-મુક્તિનું પ્રેરક બળ છે. મેં ચંપલ કાઢ્યાં. થોડું ચાલ્યા. પવનના પળે પળે બદલાતા બાહુપાશમાં ભિડાયા. તમને થવાનું કે આ કપડાં કરતાં બીજું કયું મોટું બંધન છે ? આ સમયે દરિયાકાંઠે નાગાંપૂગાં બાળકોને દોડતાં જુઓ ત્યારે તમને એમ જરૂર થવાનું કે કોઈ ઈલમકી લકડી દ્વારા આપણે આવાં બાળકો થઈ જઈએ તો ? પશ્ચિમના બાહ્ય આચાર આ દેશમાં આવે છે એની સામે મને તીવ્ર સૂગ છે, પશ્ચિમના કેટલાક વિચારો મારે જોઈએ છે, પશ્ચિમની કાર્યપદ્ધતિ મારે જોઈએ છે, પશ્ચિમનું ખુલ્લું મન જોઈએ છે પણ પશ્ચિમની રહેણીકરણી અને આચાર આ ધરતી પર રોપવાનો કોઈ પ્રયત્ન કરે તો મારી ધરતી અને લોક દુણાઈ જાય. પણ મને પશ્ચિમના લોકો જે રીતે દરિયો માણે છે તે જોઈ એમ થાય છે કે તેમની આ રીત ભારતમાં લાવવા જેવી છે. એ લોકો તો દરિયો જુએ અને બધો પરિગ્રહ એક બાજુ ફંગોળી દરિયાને ભેટવા દોડવા માંડે. દરિયાકાંઠે તરવું. દરિયાની રેતી પર પડ્યા રહેવું અને દરિયાના સૂરજને માણવો એને પશ્ચિમના લોકો પરમ સુખ માને છે. આપણે દરિયાની પૂજા કરીએ છીએ, પણ દરિયાને વહાલ કરતા નથી.