વડીલની આંખો પોતાના પર ઠરે એવી આશાએ વડીલની સાવ સામે એ જઈ ઊભા. ત્યાં સુધીમાં વડીલે આંખનો દરવાજો બંધ કરી દીધો. ઝંખવાઈ ગયેલા જસવંત ખિન્ન ચહેરે બહાર નીકળી ગયા પણ મહત્વની જાહેરાત કરવાનો આ અવસર ચૂકવા દેવાનો નહોતો. આઈસીયુની બહાર જઈ ચિંતિત સ્વજનોને એમણે કહ્યું : ‘નથી ઓળખતા કોઈને…. ગંભીર છે.’ આટલું મોંમાંથી નીકળ્યું કે લાગલાં જ બેચાર જણ- મહિલાઓ જ તો, રડવા લાગ્યાં. આઈસીયુનું બારણું જેટલી વાર ખૂલે તેટલી વાર રુદનના રેલા અંદર પહોંચે.