એક દિવસ હંમેશના રિવાજ મુજબ મિત્રમંડળ ભરાયું હતું. ઘેલાકાકા પણ બેઠા હતા. તોફાન શરૂ થવાની હું વાટ જોઈ રહ્યો હતો. પરંતુ કોણ જાણે કેમ, તે દિવસે બધા જ ડાહ્યાડમરા થઈને બેઠા હતા. બધાની મુખમુદ્રા એવી ગંભીર હતી કે કોઈએ જિંદગીમાં જરા પણ તોફાન કર્યું હોય એમ લાગતું નહોતું. જાણે કંઈક નવું બનવાનું હોય એમ વાતાવરણ પરથી મને લાગ્યું. શું નવું થવાનું હશે, તેની હું કલ્પના ન કરી શક્યો.