ખુરશી પરથી ઊભો થઈ મલય બાથરૂમમાં ગયો. નળ ચાલુ કરી પાણીની છાલકો મારીને મોઢું ધોયું. રૂમાલથી મોં સાફ કરતાં કરતાં બહાર આવ્યો ત્યાં તેનો મોબાઇલ રણક્યો. મલયે શર્ટના ખિસ્સામાંથી મોબાઇલ કાઢીને સ્ક્રિન પર જોયું, સારિકાનો ફોન હતો. સારિકાને અત્યારે જ કહી દેવાનો વિચાર આવ્યો, પછી એમ થયું કે ઘરે જઈને શાંતિથી કહીશ. તેને થયું કે મંગળસૂત્ર લીધું કે નહીં તે પૂછવા સારિકાએ ફોન કર્યો હશે. મલયે ફોન રિસિવ કર્યો અને બનાવટી સ્વસ્થતાથી ‘હલો…’ બોલ્યો. પછી સામેથી જે બોલાતું હતું તે સાંભળતાં જ તેનો ચહેરો ભારે થઈ રહ્યો હતો. હાથમાંથી મોબાઇલ સરી પડ્યો અને મલય બાથરૂમ પાસે ફસડાઈ પડ્યો. કશુંક પછડાવાનો અવાજ આવતાં પટેલકાકા બાથરૂમ તરફ દોડ્યા. બાથરૂમના બારણા પાસે પડેલા મલયને પટેલકાકાએ હાથ પકડીને ઊભો કર્યો. મૂર્છિત થઈ ગયો હોત તેમ મલય પટેલકાકાની ઉપર ઢળી પડ્યો. જેમતેમ કરીને પટેલકાકા મલયને બહાર લાવ્યા અને ખુરશી પર બેસાડ્યો. પછી બાથરૂમ પાસેથી મોબાઇલ લઈ આવ્યા. તેમણે જોયું તો ફોન કટ થઈ ગયો હતો. તેમણે સારિકાના નંબર પર ફોન કર્યો. અજાણ્યા પુરુષે ફોન રિસિવ કર્યો. પટેલકાકાએ ‘હલો… કોણ બોલે છે?’ તેમ પૂછ્યું. પેલા પુરુષે જે કહ્યું તે સાંભળીને પટેલકાકા પણ અવાક્ થઈ ગયા. છતાં સ્વસ્થ થઈ બધી માહિતી મેળવી અને ચંદ્રેશને બોલાવ્યો. ‘ચંદ્રેશ, મલયને લઈને આપણે તાત્કાલીક વી.એસ. જવું પડશે…’