‘પૃથ્વી થિયેટર’ અનેક રીતે યુનિક બન્યું એની પાછળ શશી કપૂર અને જેનિફર કપૂરની દીર્ઘ દૃષ્ટિ કામ કરી ગઈ. મુંબઈમાં તાતા-એનસીપીએ સિવાય બીજું એક પણ નાટ્યગૃહ એવું નથી જ્યાં ઑન ડૉટ શો શરૂ થાય અને શો શરૂ થઈ ગયા પછી ભલભલા ચમરબંધને પણ નાટ્યગૃહમાં પ્રવેશ ન મળે. આવવું હોય તો ઈન્ટરવલ પછી આવજો. ‘પૃથ્વી થિયેટર’ની બીજી એક ખાસિયત એ છે કે ૨૨૦ની કૅપેસિટી ધરાવતા આ નાટ્યગૃહમાં ટિકિટ સાથે સીટ નંબર નથી આપવામાં આવતા. લાઈનમાં શિસ્તબદ્ધ ઊભા રહેવાનું અને વારા પ્રમાણે પ્રવેશવાનું. ફ્રન્ટ રોમાં નાટય જોવું હોય તો કલાક-દોઢ કલાક પહેલાં લાઈનમાં સૌથી આગળ ઊભા રહેવા મળે. સલિમ અરિફ દિગ્દર્શિત ગુલઝાર લિખિત ‘અઠ્ઠનિયાં’નો બીજો જ શો હતો. અમે વહેલા વહેલા જઈને સૌથી પહેલા ઊભા રહી ગયા હતા. શોનો ટાઈમ નજીક આવતો ગયો એમ અમારી પાછળ એક-બે, એક-બે કરીને પ્રેક્ષકોની લાઈન વધતી જતી હતી. થોડી વાર રહીને જોયું તો પચ્ચીસ-ત્રીસમા નંબરે ખુદ ગુલઝારસા’બ આવીને ઊભા હતા. – નૉર્મલ પ્રેક્ષકની જેમ. ન તો એમણે કોઈ રૂઆબ દેખાડ્યો (જેનો એમને હક્ક હતો. પોતાના જ નહીં, કોઈના પણ નાટકમાં એમને એવો હક્ક હોય) કે હું લાઈનમાં નહીં ઊભો રહું અને એના કરતાં મોટી વાત એ કે પૃથ્વીના મેનેજમેન્ટ સહિત એ નાટકના દિગ્દર્શક કે બીજા કોઈએય ગુલઝારને લાઈન તોડીને પ્રવેશ કરવા માટે આમંત્રણ આપ્યું નહીં. ધિસ ઈઝ પૃથ્વી કલ્ચર. આવી સંસ્કારિતા, આવી તહઝીબ, આવી અદબ મુંબઈના કોઈ થિયેટરમાં તમને જોવા નહીં મળે.