“ જો તેજુ શરીર તો થોડું જાડું અને સારું જ જોઈએ!! તારું શરીર માપે છે બાકી તારી બેનપણી ઓ સુકી ડાળખી જેવી કાયા ધરાવે છે.. આવા સાંઠીકડા જોઇને મને તો ચીતરી ચડે ચીતરી.. શરીર મોટું અને જાડું હોય ને તો લગ્ન પછી વાંધો ના આવે. બધા કામ ઘરના ને ખેતીના થઇ શકે બાકી રસ્તામાં સારો ખટારો નીકળે ને એની હવાથી ઉડી જાય એવું શરીર શું કામ કરી શકે!! તું ભલે ડોકટરનું ભણતી પણ આ શરીરમાં તું ખુબજ સારી લાગે છો!! હું પણ આવી જ હતી જયારે તારી ઉમરની હતીને ત્યારે. એક હારે બે ભારા લઈને ખેતરેથી આવતી.સુરત આવ્યાને પછી અમે ઘનશ્યામનગર ના ગાળામાં ત્રીજા માળે રહેતા .એક અંધારું હોય .પગથીયા તૂટેલા હોય તોય બરોડામાંથીએક તેલનો ડબ્બો અને એક કોથળીમાં એક મણ ઘઉં લઈને હું સડસડાટ ઘનશ્યામનગર ના ત્રીજા માળે પહોંચી જતી.. આટલો ફેર પડે!! બાકી તારી બેનપણી પાણીની એક બોટલ હાથમાં લઈને હોસ્પિટલ ના દાદરા ચડેને ત્યાં હાંફી જાય બોલ્ય!! આવિયું શું કામની તેજલી મારી વાત સાચી કે ખોટી!! જે જે આવિયું ને લઇ જાશે ને એ મરવાના થયા છે મરવાના” રોજ રોજ નવા વિષય આવે જમના માં પાસે ક્યારેક તો તેજલને પણ થતું કે આ ડોશીના મોઢે ટેપ મારી દઉં!! ક્યારેક તો એ હદે કંટાળી જતી કે આને ના પાડી દઉં!! પણ ઘડીક જ એવો વિચાર આવતો!!