વોર્ડમાં પાછા આવીને તેમણે જોયું, તો બધાની નજર તેમના પર જ મંડાયેલી હતી! સંગીતકાર પણ તેમને જ જોઈ રહ્યો હતો! દરદીઓનાં શરીર પથારીમાં જે રીતે સજ્જડ થઈ ગયાં હતાં, અને આંતરડાનો દરદી સ્નાયુ ખેંચાવાને કારણે જે રીતે રડી પડ્યો હતો, તેને તેઓ વિવશતા સાથે જોઈ રહ્યા. “ડૉક્ટર, ડૉક્ટર!” દરદીઓ કહી રહ્યા હતા. કોઈએ કહ્યું. ડૉ. એચે તેમને જવાબમાં કહ્યું, “મહેરબાની કરીને શાંતિ રાખો!” જાણે કહેતા ન હોય, કે હું અહીં તમારી પાસે જ છું, અને જર્મનો તો હજુ ઘણા દૂર છે! એમણે ડૉ. બી સામે જોયું. વસાહત ખાલી કરાવવાના અવાજો ત્રણેક બ્લોક નજીક આવ્યા, એટલે ડૉ. એચે પોતાની આંખો ઝીણી કરીને ડૉ. બી તરફ ઈશારો કર્યો. ડૉ. બીએ ડૉ. એચ સામે માથુ નમાવીને હામી ભરી. તેઓ વોર્ડના સામે છેડે આવેલા તાળું મારેલા દવાઓના નાનકડા કબાટ પાસે ગયા, અને હાઇડ્રોસાઇનાઇડ એસિડની બોટલ લઈને પાછા આવ્યા. થોડી ક્ષણો શાંતિ જાળવીને ડૉ. એચ પોતાના સાથી ડૉક્ટરોની નજીક જઈને ઊભા રહ્યા. તેમણે ધાર્યું હોત તો તેઓ ડૉ. બી પર બધું છોડી દઈ શક્યા હોત. તેમને ખબર હતી, કે તેમના સાથીદારો તેમની મદદ વગર એકલે હાથે પણ આ કામ પૂરું કરવા માટે સક્ષમ હતા જ! પરંતુ કસોટીના આ સમયે પોતે પોતાનો મત ન દર્શાવે, તેમનો ભાર ન વહેંચે, તો ડૉ. એચ માટે એ ઘડી શરમજનક બની જાત! જેગિલોનિયન યુનિવર્સિટી સાથે જોડાયેલા ડો. એચ ઊંમરમાં ડૉ. બી કરતાં નાના હોવા છતાં, એક નિષ્ણાત ડૉક્ટર હતા, વિચારક હતા, અને ડૉ. બીને પોતાના તરફથી પૂરો સહકાર આપવા માગતા હતા.