સુરતમાં ગાળોનું વૈવિધ્ય પણ આ લખનારને સારું જોવા એટલે કે સાંભળવા મળ્યું છે. આમ તો મેં ગાળો માત્ર સાંભળી છે એવું કહેવાય, ખાધી પ્રમાણમાં ઘણી ઓછી છે. જો કે મારા ભૂતપૂર્વ પ્રેમાળ પારસી બોસ કાપડિયા સાહેબ મારા સહિત બધાંને ગાળો દેતા હતાં, પણ એમની તકલીફ એ હતી કે એ એક વાક્યમાં ગાળ બોલતાં તો બીજા વાક્યમાં એ દીકરા પણ કહેતા, એટલે એમની ગાળો કદીય ગાળ નહોતી લાગતી. સુરતી ગાળોનું પણ એવું જ છે. સુરતી ગાળ બોલે તે ગાળ લાગે નહિ. પણ મઝા કૉલેજનાં રેગિંગમાં આવે. ગાળો બોલાવવી એ સીનીયરોને બહુ ગમે. એમાં જો કોઈ જુનિયર સુરતી છે એવું ખબર પડે તો એને એક પણ ગાળ રીપીટ ન થાય એવી રીતે પાંચ મિનિટ કે દસ મિનિટ સુધી ગાળો બોલવા આદેશ મળે છે. અને કહેવાની જરૂર નથી કે પછી સીનીયરો હસી હસીને બેવડ વળી જાય, અને આ રેગિંગમાં પાર ઉતરેલ જુનિયર સુરતી બીજાં દિવસે જુનિયરોના રેગિંગમાં સીનીયરોને સુરતી ભાષામાં માર્ગદર્શન આપતો પણ જોવા મળે.