ત્યારબાદ, લગ્ન માટે તૈયારીઓ થઈ. કનક અને મીરાના લગ્ન થયા, અને મીરા માબાપનું ઘર છોડી,કનકના ઘરે આવી.એ સાસરે આવી. મણીભાઈ અને ગૌરીબેને એને દીકરી તરીકે નહી પણ એક વહુ તરીકે જ નિહાળી.કનકને મનગમતી પત્ની મળી, અને મણીભાઈ અને ગૌરીબેનને એમને ગમતી વહું મળી. સૌ આનંદમાં હતા. કનક તો રોજ ઘર બહાર નોકરી કરવા જાય. ઘરમાં મીરા ઘરકામમાં સમય પસાર કરે. પણ, એના દીલમાં જે હતું તે કહેવાની હિંમત ના હતી. એ એક પૈસાદાર કુટુંબની હતી. એણે પણ કોલેજ અભ્યાસ કર્યો હતો, અને લગ્ન પહેલા એક બેન્કમાં સારી નોકરી કરતી હતી. એના મનમાં ફરી નોકરી કરી મદદરૂપ થવાની ઈચ્છા હતી. મણીભાઈ અને ગૌરીબેન તો મીરાના વખાણ કરતા, અને જે કોઈને મળે તેને કહેતાઃ”અમારી વહુ મીરા તો બહું જ સારી છે !”મીરા આવા શબ્દો સાંભળી જરા કંટાળી, અને પાંચ મહિના બાદ, મીરાએ કનકને રૂમમાં કહ્યું”કનક, મારે તને એક વાત કહેવી છે “