આલોકનાં પોપચાં ક્ષણભર બિડાઈ ગયાં. ભૂત, ભવિષ્ય અને વર્તમાનનાં ચોકઠાંમાં બંધાઈ રહેલો સમયપોતાની નિઃશબ્દ પાંખે ઊડ્યો અને આકાશમાં વિલીન થઈ ગયો. ક્યારે, ક્યારે જોઈ હતી કામિનીને પહેલી વાર? ત્રીસ વરસ પહેલાંકે ગઈ કાલે? આ જ સ્મિત, આ જ ચહેરો.. માણસને છેક જ પરવશ બનાવી દે એવી આ નજર!