ને તેથી જ અંદર ઊઠેલાં ડૂસકાંના તોફાની અશ્વને લગામમાં રાખી શકવા એવા કુશળ સારથિની સાવધાનીથી અંદર જ ઢબૂરીને પુત્રના થઈ શકનાર કલ્યાણને સાધવા કવિ પ્રયત્નશીલ બનીને સાનંદ ગાઈ ઊઠ્યા છે : ‘તિમિર ગયું ને જ્યોતિ પ્રકાશ્યો !