એક આડ અને અતિ મહત્વની વાત. તૈતિરય આરણ્યકમાં આ પુરુષ સુકત ના ૨૪ મંત્રો છે. જેમાં ચાર પંક્તિના શ્લોક રૂપે છે, આથી ૧૨ જ મંત્રો ગણાય. તે પણ વેલ પોલીશ્ડ એવી પાણિનીની સંસ્કૃતમાં રચાયેલા છે. અનુષ્ટુપ છંદ નો ત્રીસ્ટુપ પ્રકારે છે. જયારે આ સિવાય તમામ વેદ ગીર્વાણ ભાષામાં લખાયેલ છે. આ પુરુષ સુકત મંત્રો, તેમજ તેની ટેસ્ટીમોનિયલ ચારેય વેદ સાથે ક્યાયં પણ મેચ ખાતા નથી. ન તો વેદીક ભાવાર્થ કે વેદીક શૈલી કે વેદીક ગંધર્વ (છંદ) ... તેમજ આ પ્રકારની સ્ત્રોતમ-સ્તુતિ જેવી કથા-વસ્તુ વેદોમાં છે જ નહિ .... જયારે વેદો ફકત પ્રકૃતિની ઉપાસનાની જ વાત કરે છે. અહિં ઉપાસના યાને ઉપ+ આસન અર્થાત 'ની સમીપ બેસવુ'. અથવા ના 'સાન્નિધ્યમાં બેસવુ' . અહિ બેસવાનો અર્થ એક શારીરિક ક્રિયા નથી. ખુબ ગહન છે. સમજી ને અર્થ વિસ્તાર કરવો.