ભક્તોએ પૂજ્ય ગુરૂદેવશ્રીને તેમાં પધારવા જ્યારે પ્રાર્થવા કરી ત્યારે ‘સત્’ના પ્રેમી, અત્યંત નિસ્પૃહ, નિરાગી એવા તે મહાત્માએ કહ્યું કે “કઈ ક્ષણે વૈરાગ્યની ધૂનમાં હું જંગલમાં ચાલ્યો જાઉં તે ખબર નથી, મારે મઠના રૂપે આને સંભાળવું નથી. ત્યારે ભક્તોએ અશ્રુભીના હૃદયથી અત્યંત નમ્રતાથી પ્રાર્થના કરી કે “પ્રભુ ! આમ ઈચ્છો ત્યાં સુધી જ રહેજો પરંતું અમારી ભાવના પૂરી કરો.” ભક્તજનોની ભાવના પુરી થઈ.