પછી ચેઈન્જ ખાતર તેની રસોઈ બાબત ક્યારેક અમથી-અમથી નુક્તેચીની કરવી. કારણ એ જ કે રસોડું એ સ્ત્રીનો ઈલાકો છે, હોમગ્રાઉન્ડ છે. તેની રસોઈ કોઈ ચાખ્યા વગર જ વખોડે એ તેને માટે માથાના ઘા જેવું અસહ્ય હોય છે. એટલે દરરોજ નહીં, કોઈક વાર જમવાનું થાળીમાં પીરસાઈ જાય ત્યારે પત્નીને ચીડવવા બે હાથ જોડીને ઈશ્વરને ખોટેખોટી પ્રાર્થના કરવી કે જમી રહ્યા પછી પણ મને હેમખેમ રાખજે હે દીનદયાળ !… તમને દાળ અને શાક અલગ-અલગ વાડકીમાં પીરસાયાં હોય ત્યારે અત્યંત મીઠા, પ્રેમાળ અવાજે પૂર્ણાંગિનીને પૂછવું કે પ્રિયે, તમે બે જુદી જુદી વાડકીમાં દાળ અને શાક આપ્યાં છે એવું હું માનું છું, પરંતુ એમાં દાળ કઈ વાડકીમાં છે અને શાક કયું છે એનું મને માર્ગદર્શન આપો, જેથી કરીને દાળમાંથી દાળનો અને શાકમાંથી શાકનો સ્વાદ હું યથાયોગ્ય રીતે માણી શકું ! બેમાંથી એક વાટકી તમારા પર છુટ્ટી ન ફેંકાય એ માટે તમને આગોતરી શુભેચ્છા પાઠવું છું…. તો ક્યારેક તેની રજા માગતા હો એ ‘ટોન’માં તેને પૂછવું કે તમને માઠું ન લાગે તો એક સમાચાર આપવા છે. આપું ? તે ચોક્કસ હા જ પાડશે. પછી કહેવું : ‘ગઈ કાલે તમે હીરા મૂચ્છડની દુકાને શાક લેવા ગયાં ત્યારે પેલો રોજ આવે છે એ આપણો ‘ફૅમિલી બેગર’ આવ્યો હતો તે મને કહેતો હતો કે ત્રણ દિવસ પહેલાં તેની ઘરવાળી માગવા આવી ત્યારે શેઠાણીએ તેને કઢી-ભાત આપેલાં. એ ખાટી ચિચૂડા જેવી કઢી ખાવાથી અમને બધાને ઍસિડિટી થઈ ગઈ. શેઠ, તમને તો કંઈ થયું નથી ને ? ઘરમાં હોય તો મને ઍસિડિટીની દવા આપો ને !’ આટલું કહીને સલામતી ખાતર બીજા રૂમમાં ચાલ્યા જવું.