દિવસો પૂરા થાય છે. કારમાં બેસીને રાતના અંધારામાં ઘાટ ઊતરવાનો વખત આવે છે. કારની હેડલાઈટ રાતના અંધકારને ચીરતી નીચે ઊતરે છે. વૃક્ષોના પડછાયા અવગતિએ ગયેલા જીવની જેમ આમતેમ ગતિ કરતા રહે છે. ઢાળ, ચઢાણ, ઊતરાણ બધું એકાકાર બનીને પેલા પડછાયાઓ સાથે પેંતરો રચે છે. નીચે પહોંચશું કે ઉપર એની અટકળ ચાલુ રહે છે, પણ કાર તમને નીચે પહોંચાડે છે. વાશી પહોંચીએ ત્યાં સુધી મન પર માથેરાન છવાયેલું રહે છે. તમે મિની ટ્રેનમાં બેસીને નેરળ આવો ને અચાનક લોકલ ટ્રેનનો અવાજ સાંભળો તો માથેરાનનો કેફ ત્યાં ઊતરી જાય છે. જો કે માથેરાનની યાદ કાયમ માટે મનમાં જળવાઈ રહે છે.