આ બાજુ, સ્વર્ગમાં ઈન્દ્રાસન હવે ખાલી પડયું છે. સિંહાસન ખાલી રહે તે ઉચિત ન કહેવાય. આથી દેવોએ નહુષરાજાને ઈન્દ્રાસન ઉપર બેસાડયો. નહુષરાજા તપસ્વી અને પ્રભાવશાળી હતો પણ સ્વર્ગનું સુખ મળતા જ તે ઉછાછળો બની ગયો, તે પોતાનું જ્ઞાાન અને વિવેક વિસરી ગયો. કહ્યું છે ને કે, ‘વડા બનીએ પણ વડા બની ગયા પછી પણ વડપણ બતાવીએ, મોભીના દરજજાને છાજે તેવું કાર્ય કરીએ ત્યારે ખરા કહેવાઈએ.’ પણ અહીં તો નહુષરાજા પોતાનો પ્રભાવ ખોઈ બેઠો, વિવેક અને નમ્રતા ખોઈ બેઠો અને ઈન્દ્રાણીને પોતાની ચાકરી કરવાનો હુકમ કરવા લાગ્યો. ઈન્દ્રાણીએ બુદ્ધિપૂર્વક શરત મૂક્તા કહ્યું, ‘જો નહુષરાજા સપ્તઋષિ પાસે પાલખી ઉપડાવી તે પાલખીમાં બેસી મારી પાસે આવે તો હું તેની ચાકરી સ્વીકારીશ.’