આ વિધાન છે ચર્વાક નું ..... અર્થાત .... જ્યાં સુધી જીવવું બસ સુખે થી જીવવું જો આપણી પાસે સુખ નાં સાધનો નથી તો ઉધાર લઇ ને પણ મોજ કરવી ( દેવુ કરીને પણ ઘી પીવુ) એ સિવાય અર્થ-શાસ્ત્ર અને કામ-શાસ્ત્ર માં જ માનવું જેના થી મોજ મળે .... આવી હતી ચર્વાક ની વિચારધારા કે મોજ માટે કાઇ પણ કરતાં ખચકાવુ નહી ....શુ આ વિચારધારા માનવીય જીવન ને સમાજવાદી કે માનવવાદી બનાવી શક્યું હતું ?? કે વ્યાભિચારી ?? શું બન્યુ /? અને એનો ઇતિહાસ માં કેવો અંત આવ્યો હતો ?