મોડે સુધી ગાલાઆંટી માટે કેવી રીતે સગવડ કરવી એની નાયર અંકલ અને સોમૂ સાથે ચર્ચા કર્યા પછી સલોની જ્યારે ઘરે પહોંચી ત્યારે બહુ જ થાકી ગઈ હતી. થોડીવારમાં જ સમીર પોતાની ચાવીથી દરવાજો ખોલીને અંદર આવ્યો. તરત જ પોતાના બન્ને કાન પકડીને , પોતે બહુ જ મોડો થયો છે અે ગંભીર ગુનાની સલોની પાસે માફી માંગવા લાગ્યો, સલોની જે આપે સજા એ પોતાને મંજૂર છે એવું નાટકીય ઢબે કહેવા જ જતો હતો. પણ સલોનીને સોફામાં થાકથી માથું ઢાળીને બેઠેલી જોઈ એ અટકી ગયો. હળવેકથી એની બાજુમાં આવીને બેસી ગયો, એનો ચહેરો કુમાશથી પોતાના તરફ ફેરવીને કાંઈક કહેવા જતો હતો પણ સલોનીના ચહેરા પર લીંપાયેલી ઉદાસી જોઈ અટકી ગયો.સલોનીને પોતાની તરફ પ્રેમથી ખેંચી લીધી, એના ફરતે હાથ વીંટાળીને થોડીવાર બન્ને મૂંગા મૂંગા બેસી રહ્યા. સલોનીની આંખમાંથી બે આંસુ સમીરના હાથ પર ટપકયાં. ચોંકીને સમીર બોલી ઊઠ્યો, “આઈ ઍમ રિયલી સૉરી! અહીં આવ્યા ત્યારથી હું ઑફિસના કામમાં વ્યસ્ત થઈ ગયો છું. તને તારી પ્રવૃત્તિઓમાં વ્યસ્ત રહેતી જોઈને હું એમ માનતો હતો કે તને એકલું નહીં લાગતું હોય પણ એ મારી ભૂલ છે, હું તારા પ્રત્યે બેદરકાર થઈ ગયો છું”.સલોની એ એના મોં પર હાથ મૂકી એને બોલતો અટકાવ્યો અને સાંજની મિટીંગ, ગાલાઆંટીની વાત ટૂંકાણમાં કહ્યા. પછી કહે, “હું તો આ ગ્રુપની પ્રવૃત્તિથી ખુશ થઈને એમ જ માનતી હતી કે બધી સમસ્યાના ઉકેલ મળી જ શકે પણ છેક આવું તો કલ્પ્યું જ ન હતું કે અમારે જ ભેગાં થઈને કોઈને ઘરડાંઘરમાં મૂકવા જવાનો પ્રસંગ આવશે”. સમીરે સલોનીની ઉદાસીનું ખરું કારણ જાણી રાહતનો શ્વાસ લીધો. સલોનીનું આ આખા પ્રસંગમાં આમ ઈમોશનલી ઈન્વોલ્વ થઈ જવું ચિંતાજનક લાગ્યું. એણે વાત બદલવા કહ્યું; “મને સખત ભૂખ લાગી છે, તારી જે ખાવાની ઈચ્છા હોય જલ્દીથી મંગાવી લે”. સલોની હવે આછું હસીને ઊભી થતાં બોલી; “મેં પનીર મખની બનાવ્યું છે અને પમ્મી આંટીએ રાજમા ચાવલ મોકલ્યા છે, તું ફ્રેશ થઈને આવ હું પરોઠા ગરમ કરી લઉં એટલે જમવા બેસી જઈએ, મને પણ ભૂખ લાગી છે”.