આટલું સાંભળતા જ સંપતની બોલતી બંધ થઈ ગઈ. એના પગ તળેથી જમીન ખસી ગઈ. એની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. એને ‘પેટ લઈને ફરતી એની બહેનની યાદ આવી ગઈ…! પંચાતમાં સોપો પડી ગ્યો. સંપત ત્યાંથી ચાલતો થયો. આખુંય ગામ જાણતું’તું કે- ‘મુખીનો છોકરો નાલાયક છે,પણ કોઈએ એના વિરૂદ્ધ એક શબ્દ પણ ન ઉચ્ચાર્યો.’