કરમશીભાઈના ત્યાં મળતી મંડળીમાં મેં કહ્યું છે એમ પીયૂષ શાહ પણ ત્યાં આવતા. પણ નિયમિત નહીં. પીયૂષ મૂળે તો ભરત નાયકનો વિદ્યાર્થી. એ એક મોટા ગજાનો સિનેમેટોગ્રાફર. આજે, આટલાં વરસો પછી પણ, અમે હોંશથી અને હૂંફથી મળીએ. પીયૂષ સિનેમાની વાત કરે. ક્યારેક ફ્રેંચ દિગ્દર્શક ગોદારની વાત કાઢે તો ક્યારેક રશિયન ફિલ્મ દિગ્દર્શક તાર્કોવસ્કીની વાત કાઢે. એના સંગને કારણે હું પણ સિનેમાની કળામાં રંગાયેલો. પણ, જેમ અતુલ વ્યવસાયે ચિત્રકાર એમ પીયૂષ વ્યવસાયે સિનેમાનો માણસ. આ બન્ને પાસેથી ઘણું શીખવા જેવું હતું. પીયૂષે ત્યારે ફ્રેંચ ચિન્તક આન્દ્રે બાઝૅં અને જર્મન ચિન્તક Krakauerની પણ વાત કરતો. આ બન્નેનાં પુસ્તક કરમશીભાઈ પાસે હતાં. પણ એમને વાંચવાની ક્યારેય હિંમત ચાલી ન હતી. જો કે, એ અધૂરી રહી ગયેલી ઇચ્છા મેં સિનેમામાં એમ.એ. માટેના કોર્સિસ લીધા ત્યારે પૂરું થયેલું.