પોતે મસ્ત્યવેધ માટે ત્રાજવામાં માંડ બૅલેન્સ કર્યું, મત્સ્યનું સંધાન કર્યું અને તીર છોડવાની ક્ષણે જાણે કે ટીકીએ ત્રાજવું હલાવી નાખ્યું હતું…. તેનું મગજ સન્ન રહી ગયું. અને જયારે ટીકીએ સ્વીનબર્ગ યુનિવર્સિટીનો રજિસ્ટ્રેશન લેટર, બૅંક ફાઇનાન્સ એગ્રીમેન્ટ, સ્કોલરશીપ ઍવૉર્ડ, પાસપોર્ટ, વીઝાના દસ્તાવેજો તેના હાથમાં મૂકયા ત્યારે હ્રદય ધબકારો ચૂકી ગયું. પોતાની તરતી આંખોની સામે કાગળીયાં હાથમાં તરતાં જણાયાં. ‘બેટા ! હું મંદિરે ખાસ જતો નથી, પણ હવે હું રોજ મંદિરે જઈશ અને ભગવાનને પ્રાર્થના કરીશ કે મારી ટીકી જલદી પાછી મને મળે.’ પતિ-પત્ની ગળગળાં થઈ ગયાં. ટીકીનો સ્વર પણ ઢીલો પડી ગયો.