પછી સુહાસે ટૂંકા ટૂંકા અંગ્રેજી વાક્યોમાં શ્રુતિને મારા વિષે કહેવા માંડ્યું, પછી મને બતાવવા એ શ્રુતિ સાથે ‘વાતો’ કરવા લાગ્યો. શ્રુતિ હાથથી, આંખોથી વાતો કરતી હતી. હોમવર્કની, લેશનની, સ્કૂલની, રમતની, દોસ્તોની વાતો શ્રુતિ રૂંધાયા વિના, સ્વસ્થતાથી કરી શકતી હતી. મને આશ્ચર્ય થવા લાગ્યું. સુહાસની મર્દાઈ માટે, વર્ષોની મહેનત અને ધગશ માટે ખરેખર માન થયું. એટલામાં શીલા આવી ગઈ. એ બહાર ગઈ હતી. મને જોઈને જ સ્મિત સહ એણે પૂછ્યું :