માંડ દસેક મિનિટ વિતિ હશે ત્યાં ફરી એ શખ્સ આવ્યાં ને બેન્કથી થોડે દૂર બાઈક પાર્ક કરી. બેન્ક આસપાસ દુકાનો અને દિવાળીની ખરીદીની ચહલપહલ શરૂ થઈ રહી હતી. શકમંદો બેન્કમાંથી નીકળતા કોઈ શિકારની શોધમાં હોવાની શંકા વિનય અને અનિલને ગઈ. પોલીસની નજર હોવાનું જાણી બન્નેએ બાઈક ચાલુ કરી. બન્ને ત્યાંથી બાઇક પર ભાગી છૂટે તે પહેલા વિનય અને અનિલ બન્ને ચિત્તા ઝડપે તેની પાસે ધસી ગયા અને તેમને અટકાવ્યાં. બન્નેને અટકાવીને લાયસન્સ અને બાઈકના પેપર્સ માગ્યા. બાઇક સવારે રાબેતા મુજબની બહાનાબાજી શરૂ કરી. જો કે, આ સમયે પોલીસકર્મીઓને તેમની વાત ગળે ઉતરતી નથી તેવો અહેસાસ થતા બાઇકસવારે કહ્યું, ‘લાઇસન્સ ઓર કાગજ નહીં હૈ બોલ’ બાઇકસવારના બદલાયેલા તેવર જોતા જ ફરજપરસ્ત બે પોલીસકર્મી વિનય અને અનિલની શંકા વધુ મજબૂત બની. બે બાઈકસવારની તલાશી લેવા માટે વિનય યાદવ આગળ વધ્યાં. બાઈકચાલકને ઊભો રાખી શોલ્ડરથી તપાસવાનું શરૂ કર્યું ત્યાં અચાનક જ તેણે પેન્ટના પાછળના ભાગે કમરમાં છૂપાવેલી પિસ્તોલ કાઢી. વિનય યાદવ કંઈ જ સમજે તે પહેલાં વિજળીક ગતિએ પોતાની પાસેની ૭.૬૫ એમ એમની પિસ્તોલ તેના માથામાં ધરી દીધી. એક પળનો પણ સમય આપ્યા વગર વિનય યાદવના માથામાં એક ગોળી ધરબી દેવાઇ. સાથી પોલીસકર્મી અનિલ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. બીજી જ ક્ષણે બીજી ગોળી વિનય યાદવના પેટમાં મારી દેવાઇ. દિવાળીના તહેવારની ભીડથી ઊભરાતુ બજાર ગોળીબારના અવાજથી સ્તબ્ધ બન્યું, થંભી ગયું. બીજી તરફ જાણે કંઈ જ બન્યું ન હોય તેમ લોહીતરસ્યા બાઇકસવારે બાઈક ચાલુ કરી. ડરનો માર્યો અનિલ બે ડગલાં પાછળ હટી ગયો.