એમાં કોઇ દિવસ જમવાની થાળીમાં ભીખારીને સોનપાપડી આપી દે તો આખા ગામમાં દેકારો બાલાવે તેમ કોઇએ મને અમિતાવ ઘોષના રવાડે ચડાવી દીધેલો. ત્યારથી ઉપરના ગાલમાં ખાડા પડતા રાઇટરો મારા માટે અમદાવાદના ભૂવા બરાબર છે. આ વખતે પણ એક લવસ્ટોરી હાથમાં આવી ગઇ અને હવે તો નક્કી જ કરી લીધું છે કે કોઇ લેખકડો લવસ્ટોરી લખે એટલે હાથ જ નહીં અડાવવાનો.