‘હે સર્વવ્યાપી!’ બાકી રહેલ શ્રવણેન્દ્રિયએ પણ વિનયપૂર્વક કહ્યું, ‘મારી ફરિયાદ પણ આ સર્વથી અલગ નથી. સતત સાંભળતા રહેવાની આપે મને આજ્ઞા કરી છે અને જીવમાત્રની નિદ્રા દરમિયાન પણ હું એ કાર્ય નિરંતર કરુ છું. મને સ્થાન મળ્યું છે માત્ર બે કર્ણમાં જ ને તેમાં પણ સ્પર્શેન્દ્રિયનો વાસ તો ખરો જ ને? શું દરેકે-દરેક કોષમાં સ્પર્શેન્દ્રિયને સ્થાન આપીને આપે તેને આપની પ્રિયતમ ઇન્દ્રિય નથી ગણી? જીવસૃષ્ટિ તો ઠીક, આપે તો તેને લજામણી જેવા છોડમાં પણ વાસ કરવાની મંજૂરી આપી છે. કોઈ જીવ દૃષ્ટિ, શ્રવણ કે સ્વાદની ઇન્દ્રિય ગુમાવી શકશે પણ કોઈ જીવે સ્પર્શેન્દ્રિયને ગુમાવી હોય તેવું અમને જ્ઞાન નથી. માત્ર સ્પર્શેન્દ્રિયને સર્વવ્યાપકતા અને અવિનાશીપણું અર્પીને આપે અમને આપના વિશેષાનુરાગને પાત્ર ન ગણ્યા તેનો અમને ચારેને સંતાપ છે. આ વિષે અમારે આપના વચન સાંભળવા છે.’