વૈરાગ્યશતકમાં તેમણે એક જગ્યાએ લખ્યું કે શરૂઆતમાં માણસનું જીવન બાળક તરીકે પસાર થાય છે, જોતજોતામાં તો તે યુવાન બની જાય છે અને વિષયવાસનામાં ગૂંથાઈ જાય છે, એમાંથી રસ લૂંટે છે, પણ પછી એને ભાન થાય છે કે સંસાર ચલાવવા માટે ધન વિના નહીં ચાલે, વિષયવાસના ઓછી થાય છે અને તે ધનની પાછળ પડે છે, કોઈ ધનવાન બની જાય છે, કોઈ સાધારણ સ્થિતિ ભોગવે તો કોઈ ગરીબ બની રહે છે.