20મી સદી સુધી સ્થાનિક સ્તરે ઉત્પાદિત ખાદ્ય અને દવાના તત્વ અને વેચાણને નિયમન કરતાં કેટલાક ફેડરલ કાયદા હતા, જેમાં અલ્પજીવી 1813નો વેક્સિન એકટ અપવાદરૂપ હતો. રાજયના અત્યંત ગૂંચવાડાભર્યા કાયદાઓ ખાદ્ય પદાર્થોના ઘટક તત્વો અને રોગપ્રતિરોધ દ્રવ્યોની ખોટી રજૂઆત જેવી અનૈતિક વેચાણ પ્રક્રિયા સામે કંઈક અંશે રક્ષણ પૂરું પાડતા હતા. એફડીએનો ઇતિહાસ 19મી સદીના ઉત્તરાર્ધમાં અને અમેરિકન કૃષિવિભાગના ડિવિઝન ઓફ કેમિસ્ટ્રી (પાછળથી બ્યુરો ઓફ કેમિસ્ટ્રી)માંથી મળી આવે છે. વર્ષ 1883માં મુખ્ય રસાયણશાસ્ત્રી તરીકે નિયુકત થયેલા હાર્વી વોશિંગ્ટન વિલીના વડપણ હેઠળ ડિવિઝને અમેરિકન બજારમાં ખાદ્ય પદાર્થો અને દવાઓના ભેળસેળ અને મીસબ્રાન્ડિંગ અંગે સંશોધન હાથ ધર્યું હતું. તેઓ કોઈ નિયમનકારી સત્તા ધરાવતા નહીં હોવા છતાં ડિવિઝને 1887થી 1902 દરમિયાન ફૂડ્સ એન્ડ ફૂડ એડલ્ટરેશન મથાળા હેઠળ દસ ભાગની એક શ્રેણીમાં તેમના સંશોધનો પ્રકાશિત કર્યા. વિલીએ આ સંશોધનોનો ઉપયોગ કર્યો અને જનરલ ફેડરેશન ઓફ વૂમન્સ કલબ્સ જેવા રાજયના નિયમનકારો તથા ફિઝિશિયન્સ એન્ડ ફાર્માસિસ્ટ્સ જેવા રાષ્ટ્રીય સંગઠનો સાથે જોડાણ કર્યું અને વ્યવસાયના હિતમાં ખાદ્ય અને દવા માટે સમાન ધોરણોનો એક નવો કેન્દ્રીય કાયદો ઘડવા તેમનો મત મેળવવાનો પ્રયત્ન કર્યો. વિલીની ભલામણ એવા સમયે થઈ હતી જયારે યુપ્ટોન સિન્કલેર જેવા સંશોધનાત્મક પત્રકારોના પ્રયત્નોથી બજારના સ્થળો જોખમી બન્યા હોવા અંગે લોકો જાગૃત બન્યા હતા અને વિકાસશિલ કાળ દરમિયાન લોકોની સલામતીને લગતી બાબતોમાં ફેડરલ કાયદાઓ માટે લોકોની માગ વધી હતી.[૨૧] 1902માં ધનુર થઈ ગયેલા જીમ નામના ઘોડામાંથી ડિપ્થેરિયા રોગપ્રતિકારક રસી બનાવવામાં આવતાં અને આ રસીથી કેટલાક લોકોનાં મોત નીપજતાં બાયોલોજિકસ કંટ્રોલ એકટ અમલમાં આવ્યો હતો.