“બેટા અમારે તો આભ તૂટી પડ્યું , સુખનું વાદળ વરસ્યા વગર જ ચાલી ગયું,બેટા ખુબ સુંદર છો,સમીર તારા ખુબ જ વખાણ કરતો હતો. સુખી તો છોને મારા દીકરા” મંજુબેન સુરભિને બાથમાં લઈને રોઈ પડ્યા. બધાં સમીરના રૂમમાં આવ્યાં.દીવાલ પર એક ફોટો લટકતો હતો. સુરભી એકીટશે જોઈ રહી.સુરભિને લાગ્યું કે સમીરની આંખોમાંથી હેત વરસી રહ્યું હતું. દીવાલ પાસે એક ટેબલના ખાનામાંથી એક પરબીડિયું કાઢ્યું ધીરજલાલે સુરભિને આપ્યું. સુરભીએ પરબીડિયું તોડ્યું અંદર એક ટૂંકો પત્ર હતો.