કુરૂક્ષેત્રના રણમેદાનની વચ્ચોવચ્ચ રથમાં બેઠેલા અર્જુન સાથેના સંવાદમાં શ્રી કૃષ્ણે આ હેતુ નિવેદિત કર્યો હતો. એ સંવાદ અમર છે. તે ‘ગીતા’ રૂપે અમર છે. કેટલાક વિદ્વાનો એવો તર્ક કરે છે કે, શ્રી કૃષ્ણને પામીને અર્જુનને અલભ્ય લાભ મળ્યો કે અર્જુનને પામીને શ્રી કૃષ્ણને ‘કશુંક જોઈતું મળી ગયું? આ અંગે આમ તો અનુત્તર રહેવાનું જ ઉચિત છે. પરંતુ કયાંક એવું વાંચ્યું હતું કે, અર્જુન અને કૃષ્ણ પર પ્રસન્ન થયેલા ઈન્દ્રે એક વખતે કૃષ્ણને વર માંગવાનું કહ્યું હતું. ઈન્દ્રના એ વરદાનના ઉત્તરમાં શ્રી કૃષ્ણે એક જ ઈચ્છા વ્યકત કરી હતી કે, ‘આ પૃથાપુત્રની પ્રીતિ મને સદાય મળતી રહે!’ આ પૃથાપુત્ર અર્જુન છે. તે ભકત છે’, તે નિતાન્ત પ્રેમીજન છે. પરિપૂર્ણ અને અવિચરણ-અવિરત પ્રેમનું એ જીવંત પ્રતીક છે.