ખંડ સાતમા) માં, આપણે સાંભળીએ છીએ, કે શુભ તથા અશુભકર્મના ફળ નક્કી કર્યા પછી, બ્રહ્માજીએ ક્ષમાની પ્રતિજ્ઞા તથા “પ્રસાદ”ની જાહેરાત કરી, ને સમસ્ત દેવો તથા મનુષ્યોમાં એની ઘોષણા કરી, કે, “જેવું કરે, તેવું તે પામે” એવો, કર્મફળના ન્યાયનો, એટલે કે કર્મકાંડ દ્વારા સ્વર્ગ કે બીજો સુખીભવ મેળવવાનો માર્ગ છે ખરો. પરંતુ, “જે આત્માને જાણે, તેને (બધું) માફ છે. એટલે કે, કર્મફળથી એ મુક્ત છે. અને વળી, એ પ્રસાદમાં પ્રવેશ કરીને મફતમાં જ બ્રહ્મલોક મેળવે છે. દેવ નિયમમાં, કર્મફળના ન્યાયમાર્ગથી નક્કી થયેલું છે, કે જે આત્માને જાણે છે તેના પ્રાણ મરણમાં ઉપડી જતા નથી, પણ આત્મામાં શમી જાય છે. અને ઈશ્વરીય પ્રાણ, ઈશ્વરીય ઈંદ્રિયો તથા ઈશ્વરીય અહંકાર, એનામાં વાયુની જેમ ભરાઈ જાય છે. તેથી, પ્રથમ કહેલા કર્મફળન્યાયના માર્ગને પ્રસાદ સાથે કશો ખાસ (સંબંધ નથી, તેમ ખાસ) વિરોધ પણ નથી. (કેમકે કર્મો દ્વારા સ્વર્ગ પામ્યા પછી, સત્કર્મોના તથા પરોક્ષજ્ઞાનના ફળરૂપે ચિત્તશુદ્ધિ થતાં, જીવાત્મા ઈશ્વરપદ પામે છે, ને ત્યાં પણ અહંકાર તથા નિષ્કામતા કેળવીને, બ્રહ્મલોકમાં એનો પ્રવેશ થાય છે.)