સ્નાનાદિથી પરવારીને એણે અરીસામાં પોતાનો ચહેરો જોયો. જરૂર નહોતી છતાં રેઝર હાથમાં લીધું. જે બે ચાર વાળ મળ્યાં ત્યાં ફેરવ્યું. ‘ એય ચોકલેટી..’ એના કાનમાં અવાજ ગુંજી ઉઠ્યો અને માંડ માંડ કેળવાયેલો આત્મવિશ્વાસ ફરી તળિયે બેસી ગયો. અરીસામાં દેખાતા પોતાના જ પ્રતિબિંબને જોયા કર્યું. એની આંખો સામે એ બારેબાર છોકરીના ચહેરા એક પછી એક તરી ગયાં જે એને જાકારો આપી ચૂકી હતી. પોતાને જોઈને એમની આંખોમાં ઉદ્ભવેલા એ વિચિત્ર ભાવ, એ કટુ નજરો, ‘ચોકલેટી’ જેવા વિશેષણો, ઉપહાસમાં હસતા ચહેરા, ક્યારેક વળી કોઈકની નજરોમાં તરતો એ ‘બિચારો’ શબ્દ! કોલેજકાળનો એ મિત્રો વગરનો સુનકાર.. એ અપમાન, એ ચુર ચુર થતું સ્વાભિમાન..એ..