અને તે બહુ જ ઘરડી થઈ ગઈ, એક દિવસ મને સમાચાર મળ્યા કે તેને જીવલેણ કેન્સર થઈ ગયું છે, મારે એની પાસે હોવું જોઈએ, પરંતુ અમારા વચ્ચે બહુજ અંતર હતું, પછી એને હોસ્પીટલમાં દાખલ કરી દેવામાં આવી તો મારાથી રહેવાયુ નહીં, હું બધુ છોડીને તેની પાસે વતનમાં પાછો આવી ગયો, બહુ જ નબળી અને બીમાર લાગતી હતી, આ એ ન હતી, જેને હું જાણતો હતો, મારી આંખોથી આશ્રુઓ વહેવા લાગ્યા, પરંતુ માં એ મને રોવા પણ ના દીધો,  મારા માટે ફરી થી હસવા લાગી, “ના રો મારા દીકરા, મને કોઈ પીડા થતી નથી,” અને આ એમનો આઠમો જૂઠ હતો.