એમના ટેલિફોન બૂથની બાજુમાં કૅસેટની કોઈ દુકાન હોવી જોઈએ. દાંડિયા, ધમાલનો બોકાસો એમાંથી સંભળાતો હતો. છતાં ડોશીને મેં વાત સમજાવી તો ફોનમાં જ એમણે કકળાટ કરી મૂક્યો : ‘મારે શું રૂપિયાને પૂળો મેલવો છે હવે ?’ પંચાસીની થઈ. ટાંટિયા તો ગયા હતા, હવે હાથ પણ જવા બેઠા છે. સંભાળ રાખનારું કોઈ નથી. મને કોક ઘરડાઘરમાં દાખલ કરાવી દે, તો તારો પાડ.’