‘અંબર… મુ પુરા હોસમાં બોલું સુ! મન હવે ગુંગળામણ થાય છે આ પ્રેમથી, તમ મને સ્પર્શો છો ત્યારે મને એ સ્પર્શ કોંટાની જમ ચુભે સે! મુ અપરાધી સુ તમારી, અને તમારી માની પણ….! અંબર જતા રયો અંબર… મુ તમન જ્યાર જ્યાર જોઉં સુ ત્યારે એ અપરાધભાવમા વધારો થયા કરે સે ! મુને કંઇ હક નથ, કારણ વગર તમને બાંધી રાખવાનો ! મુ જાણું સુ કે મુ ક્યારે મા ની બની હકું, છતાં મુ તમન પિતૃત્વથી વંચિત રાખું એ કઈ રીતે યોગ્ય કહેવાય ! મુ તમન મુક્ત કરવા માંગું સુ’