મોડી સાંજથી જ હંમેશ મુજબ વિલીના પેટમાં ભયના ગૂંચળાં વળવા લાગ્યાં હતાં, પણ આજે જેમ્સ સાથે હતો એટલે તેને થોડીક રાહત લાગતી હતી. એમાં વળી, બાપ ડગ્લાસના પટારામાંથી આર્થર મૅક્લિનની મહાગાથા નીકળી. એ વાંચવામાં જ વિલી એટલો તલ્લીન થઈ ગયો હતો કે રોજ રાત પડ્યે મનમાં ઘેરાતા સપનાના, અજાણ્યા ભયના ઓથારને વિસારે પાડી શક્યો હતો.