આ ભર્યા પરિવારમાં સીમાને કેન્દ્રસ્થાને મૂકી વિનોદ ક્યારે દૂર સરી ગયો – ખસી ગયો, ખબર જ ન પડી. કે પછી એ ક્યારેય સાથે હતો જ નહીં ? પિન્કીનો જન્મ થયો ત્યારે તે વેદનાથી કણસતી હતી. બધાંય તેની આસપાસ હતા પણ વિનોદ તો દૂર તેની બિઝનેસટૂરમાં. વિનોદનું ન હોવાપણું આજે તો અનેક પ્રસંગોમાં સ્પષ્ટ જણાઈ આવે છે…. તો શું એને માટે સીમા એટલે ઘરને સાચવનાર, સરસ આગતા-સ્વાગતા કરનાર એક કુશળ વ્યવસ્થાપક માત્ર હતી ? ઘરના બહોળા પરિવારનાં બધાં જ સભ્યોની માંગ પૂરી કરી શકે એવું હસતું-મલકતું મશીન માત્ર ! હવે યાદ આવે છે કે વિનોદે ક્યારેય એને કોઈ વસ્તુ ખરીદવાની ના નથી પાડી, પણ એણે ક્યારેય કોઈ વસ્તુ હોંશથી લાવી પણ આપી નથી કે પછી ક્યારેય સામે ચાલીને, પૂછીએ તે પહેલાં સાથે આવ્યો નથી. જાણે કે બંને રેલવેના બે પાટાની જેમ સમાંતર જીવ્યાં છે, ન ક્યારેય દૂરત્વ અનુભવાયું ન કદી એકત્વ સધાયું. પતિ-પત્ની વચ્ચે એક સંબંધ રચાવો જોઈએ. સમસંવેદનનો – માળામાં રાહ જોતાં બચ્ચાંને કણકણ ચણ ખવડાવતાં પંખી સમો. એનો અનુભવ આટલાં વર્ષોમાં ક્યારેય થયો જ નથી. તો શું વિનોદે જે વિશ્વાસ મૂક્યો હતો એ એનો સ્વાર્થ હતો ?