મોટા થઈ ગયેલા એવા આપણી ઉંઘમાં કોઈ જરા પણ ડીર્સ્ટબન્સ કરે તો એ અપરાધીને આપણે અપાય એટલા શાપ આપી દેતા હોઈએ છીએ અને નવા નવા જન્મેલા બાળકના ડેલીકેટ જ્ઞાનતંતુઓને ઉંઘની જ્યારે વધારે જરૂર હોય, ત્યારે આપણે એને ઢોલ નગારા વગાડીને ઉઠાડી દેતા હોઈએ છીએ. આપણી આવી અવનવી રાક્ષસી ચેષ્ટાઓથી બાળક જ્યારે રડે, ત્યારે આપણે ઈનફન્ટ સાઈકૉલૉજીના જાણકાર હોઈએ એમ દુનિયાભરના દોઢ-ડહાપણ સાથે એને ભૂખ લાગી છે જેવું સ્ટેટમેન્ટ કરી નાખતા હોઈએ. બાળકના રૂદનને સાંભળો તો એ કહેતું હોય કે આ પીડા ભૂખની નથી તમારા ત્રાસની છે, મારા સગાંઓ !... આપણે મન એ નાનકડો જીવ નહિ, પરંતુ એક રમકડું હોય છે. તાજાં જન્મેલા એ નાજુક બાળકને માથે આપણો હાથ નહિ ફરી વળે તો એ બાળક કોઈ દૈવી આશીર્વાદથી વંચિત રહી જશે અથવા તો સોશિયલી આપણું નાક કપાઈ જશે એવા જાતે ઉપજાવી નાખેલા ભ્રમમાંથી જો બહાર નીકળી જઈએ તો પેલા નવજાત શીશુ માટે એનાથી મોટા આશીર્વાદ બીજા કયા હોય.