જિંદગી પ્રવૃત્તિઓની બહુ મોટી માયા છે. એ નિરંતર ચાલતી જ રહેવાની છે. જેમ કે કેટલાક રસિકજનોને ગીત ગુંજનની ટેવ હોય છે. તેઓ સદા આછું કોઈ ગીતઝરણ વહેતું રાખે છે. બાળકોમાં પણ સાંભળવા મળે છે. એ એમની મસ્તી હોય છે. એટલે કે તેઓ જિંદગીના કાપડ પર મધુર સ્વરના આભલા ગૂંથતા રહે છે. તમને એ સ્વર મધુર નહીં લાગે, પણ તેઓના મનમાં તો મૂળ સંગીત જ ચાલતું હોય છે ને એના જ માધુર્યમાં તેઓ રત હોય છે. પ્રેમ આવું જ એક ગીતગુંજન છે. સર્વ પ્રવૃત્તિઓમાં એ ગુંજતું રહેતું હોય છે. તમે આ જરા દૂધ ગરમ કરી રાખો ને કપડાં સૂકવતા થાઓ ત્યાં હું હમણાં જ સામે આઈબ્રો કરાવીને આવું હો કે – આમ કહેનારી ગૃહિણી વાસ્તવમાં એના પતિને એક આકાશ આપે છે,