લાલને મન તો હસવું અને શ્વાસ લેવો-મૂકવો એક બરાબર. મને હસીને કહે, ‘એક વાર બાપા મને કહે કે કાંતિ, એવો કોઈ ખેલ કર કે જેથી આ દેશ આખાની પ્રજા એટલું સમજે કે આપણે સૌ એક બાપનો વસ્તાર છીએ. બાપાની માગણી ગાંધીજી જેવી હતી. પણ ગાંધીજીને જાદુમાં ક્યાં, કયે ઠેકાણે બેસાડવા ? વિચારવાનો સવાલ હતો, પણ છેવટે મળી આવ્યું. રાજસ્થાનનો એક મદારી એક ટબૂડીમાંથી જાતજાતનાં પાણી કાઢવાનો ખેલ કરતો હતો. હું રાજસ્થાન પહોંચ્યો. મદારીને પકડ્યો અને એની પાસેથી આ ખેલ શીખ્યો. નામ પાડ્યું એનું ‘વોટર ઓફ ઈન્ડિયા’. એક જ કૂંજામાંથી વાટે વાટે, પ્રાંત-પ્રાંતનાં નામ લઈને ચાંગળું ચાંગળું પાણી ઠલવાયા કરે.’