આ તો હળવી શૈલી કે કટાક્ષમય રીતે કરાયેલી રજૂઆતો ગણી શકાય, પરંતુ આપણે ત્યાં કવિ એટલે શું એની કલ્પના કરીએ તો નજર સમક્ષ કેવી આકૃતિ રચાય છે? દૂબળુંપાતળું શરીર હોય, લાંબો ઝભ્ભો કે ડગલો અને સુરવાલ, વાળ અને દાઢી વધી ગયેલાં હોય એવો દુઃખી ચહેરો આપણી કલ્પનામાં આવતો હોય છે. કવિ હંમેશાં દુઃખી હોય અથવા દુઃખની કે આંસુની જ વાત કરતો હોય એવું આપણે સૌ કોઈ માનતા હોઈએ છીએ. કોઈ માણસ પોતાની ઓળખાણ આપી એમ કહે કે ‘હું કવિતા લખું છું’ અથવા ‘હું સાહિત્ય સર્જન કરું છું’ ત્યારે સાંભળનાર વ્યક્તિનો સીધો સવાલ હોય છે ‘એ સિવાય બીજું શું કરો છો?’ અલબત્ત, આજીવિકા માટે શું જોગવાઈ છે? આમ આપણા સમાજે એ સ્વીકારી જ લીધું છે કે કવિ હંમેશાં મુફલિસ જ હોય!