ગુરુ બૃહસ્પતિ એ તે વખતના ટીલાં ટપકાં કરનારાઓને ખુબ ઉતારી પાડેલા . જનતામાં પુજ્ય ગણાતા અને વિદ્વાન તરીકે પોતાની જાતને ઓળખાવતા લોકોને બૃહસ્પતિએ અક્કલ વગરના . આળસુ અને જેઓને પુરુષાર્થ કરવો ગમતો નથી . તેવા લોકો માટે ટીલાં ટપકાં એ આજીવિકાનું સાધન છે . એવું કહેતા . બૃહસ્પતિ મોટી સભા ભરી ભાષણ નોતા આપતા .કોઈ પ્રશ્ન પૂછે એને જવાબ આપતા હતા. પોતાની બુક “ચાર્વાક દર્શન ” વાંચી જવાનું કહેતા કદી દલીલ બાજીમાં ઉતરતા નહી . હું કહું છું . એ સાચુજ છે . એવો આગ્રહ રાખતા નહી . કોઈ જિજ્ઞાસુએ પ્રશ્ન કર્યો કે સમર્થ પરાશર ઋષિના પુત્ર વ્યાસ મુની કે જેઓએ વેદને ચાર વિભાગમાં વહેંચ્યો ; 18 પુરાણ 18 ઉપ પુરાણ લખ્યાં . ભાગવત લખ્યું . છ શાસ્ત્ર માનું એક શાસ્ત્ર લખ્યું . મહાભારત લખ્યું . સ્વર્ગ નર્ક નાં નામો શોધ્યાં . ક્યા સ્વર્ગમાં કેવા પ્રકારની સુખ છે એ વિષે લખ્યું .એવી રીતે નરકમાં ક્યા નરકમાં કેવી કેવી યાતનાઓ છે . વગેરેનું વિગતવાર વર્ણન કર્યું . એ બધું ખોટું અને તમે કહો છો એ સાચું ?બૃહસ્પતિએ જવાબ આપ્યો કે વ્યાસ મુની ત્યાં જાતે જઈને તપાસ કરી આવ્યા હશે . હુંતો પરમેશ્વરે જે બુદ્ધિ આpi છે તેનો ઉપયોગ કરી મને જે ઠીક લાગ્યું છે એ મેં લખ્યું છે , ફરી પ્રશ્ન પૂછવામાં આવ્યો કે તમે પરમેશ્વરનું અસ્તિત્વ સ્વીકારતા નથી . ઉત્તર આપ્યો કે પરમેશ્વર એ એક એવું શક્તિ શાળી તત્વ છેકે જે ને કોઈ ની ઉપમા આપી સહાય નહી કેમકે તે અનુપમ છે , અને એનામાટે આપણે એને પરમેશ્વર એવા નામથી ઓળખીએ છીએ .