થોડીવાર પથારીમાં બેઠા રહીને મેલી થઇ ગયેલી દીવાલ પર નજર પાથરતા રહ્યા. આળસના કારણે એક બગાસુ આવ્યું. ભાનુએ ઘરની બધી દીવાલો ભરી નાખી હતી. એ નવરી પડે એટલે કશુંક કર્યા કરતી. ચાકળા, વૉલપીસ, શૉપીસ એ બધાથી મેલી, રંગ વિનાની દીવાલો પણ શોભી ઊઠતી ત્યારે લાગતું કે ભાનુ આ બધુ દિવાલના ડાઘ છુપાવવા કરતી હશે. આખો દિવસ કામમાં વ્યસ્ત ભાનુને જોઇને સૂર્યકાંતને ઈર્ષ્યા આવતી. “શા માટે આંખ્યું ફોડસ. આખી જીંદગી કર્યુ. હવે નથી કરવું. કોને બતાવવું છે.”