કોઈવાર સાજોનરવો માનવી એકાએક ગાંડો થઈ જાય, કોઈને વળગાડ આવે કે કુટુંબમાં લાંબી માંદગી મુકામ માંડીને બેસી જાય ત્યારે ગામડાના ભૂવા-ભારાડી આવા દોરા, માદળિયાં કે તાવીજ મંતરી આપે છે. મંત્ર વડે સિદ્ધ કરેલા માદળિયાથી માંદગી દૂર થાય કે રાહત થાય પણ માદળિયાંની મદદથી માણસમાં એક જાતની આત્મશ્રદ્ધા અને આત્મવિશ્વાસ વધે છે. મનોવિજ્ઞાાનની દૃષ્ટિએ જોઈએ તો શ્રદ્ધા વડે માણસનું અર્ધુ દુઃખ દૂર થઈ જાય છે. માદળિયાં કદાચ અંધવિશ્વાસનું પ્રતીક હોય તો પણ માનવી એ શ્રદ્ધાને સહારે જીવી જાય છે, ટકી જાય છે એ ઓછી ઉપકારક વાત નથી. પોઠોની વણજાર લઈને જૂના કાળે દેશભરમાં ફરનારા વણજારા આજે ય ગળામાં રામદેવપીરના રૂપાના ચકદાની માળા પહેરે છે. અંબાજી, બહુચરાજી કે સાળંગપુર હનુમાનજીના દર્શને જનાર હનુમાનજીની ડોડી કે માતાજીના ચકદાં કાળા દોરામાં પરોવીને પહેરે છે ને પોતાના બાળકોને હોંશેહોંશે પહેરાવે છે. આમ ડોડી, માદળિયાં ને તાવીજનો સંબંધ ધર્મની સાથે, શક્તિની સાથે અને પીર-પીરાણાંની સાથે પણ જોડાયેલો છે.