અનંત થર માનવી  હૃદય–ચિત્ત–કાર્યે  ચઢ્યા જડત્વ યુગ જીર્ણના, તું ધધડાવી  દે ઘાવ ત્યાં ધરા  ધણધણે ભલે,  થરથરે દિશા,  વ્યોમમાં પ્રકંપ  પથરાય  છો, ઉર  ઉરે  ઊઠે  ભીતિનો  ભયાનક  ઉછાળ  છો, જગત જાવ ડૂલી ભલે પછાડ ઘણ, ઓ ભુજા!