ગાંધીજીએ કહ્યું : ‘તમે લાંબી મુસાફરી કરી આવ્યા છો. એટલે થાક્યા હશો. સૌથી પહેલાં તમે સ્નાન કરી લો. એનાથી તમારો થાક દૂર થશે અને તમને ઠીક લાગશે.’ શાસ્ત્રીજી કફની કાઢી ગાદી પર મૂકી સ્નાન કરવા ચાલ્યા ગયા. એમના ગયા પછી ગાંધીજીએ સોય-દોરાથી શાસ્ત્રીજીની ફાટેલી કફની સીવી દીધી અને ખૂંટી પર ટાંગી દીધી. શાસ્ત્રીજી સ્નાન પતાવી, ધ્યાન કરી આવ્યા તો કફની ત્યાં નહોતી. ગાંધીજીએ ઈશારો કરીને ખૂંટી પર ટાંગેલી કફની તરફ નિર્દેશ કર્યો. શાસ્ત્રીજીએ કફની પહેરતાં જોયું કે કફની સીવેલી હતી. તેઓ ગાંધીજીને કંઈ પૂછે તે પહેલાં જ ગાંધીજી બોલ્યા, ‘લાલ બહાદુર, આઝાદી તો આપણને ત્યારે મળશે જ્યારે બધા લોકો એકમેક પર નિર્ભર ન રહીને પોતાનું કામ સ્વયં કરવા લાગશે. જ્યારે આપણે આટલું નાનું કામ પણ બીજા પર છોડી દઈશું, તો દેશનું શું થશે, પૂરી આઝાદી આપણને કેમ મળશે ?’ શાસ્ત્રીજી આ બનાવ પછી એમનું પોતાનું કોઈ પણ કામ બીજાના ભરોસે છોડતા નહોતા. મંત્રી બન્યા પછી પણ ગાંધીજીની આ શીખ એમણે યાદ રાખી અને પોતાનાં કપડાં સ્વયં ધોતા હતા. (‘અખંડ આનંદ’માંથી સાભાર.)