મોં મલકાવીને એણે નણંદ સામે જોયું. ‘પણ સાડી પહેર્યા પછી લોચો થાયો. જિંદગીમાં પહેલીવાર સાડી અને દાગીના પહેર્યા હતા એટલે અતિ ઉત્સાહમાં આવીને એ બંને મોબાઇલ સેલ્ફી લેવા મચી પડી. સેલ્ફી લઈને બંને પોતાની બહેનપણીઓને મોકલ્યા કરે. અડખેપડખે ઊભા રહીને પાડેલા સેલ્ફીના ફોટા જોઈને એમની કોઈ ચાંપલી બહેનપણીએ કોમેન્ટ કરી કે સાડીમાં તો આકાંક્ષા કરતાં ભૈરવીનો વટ પડે છે! એ જોઈને આકાંક્ષા અકળાઈ અને ભૈરવી આકાશમાં ઊડવા લાગી. મેં અને અલકાદીદીએ કહ્યું કે હવે થોડીવાર સેલ્ફી પ્રકરણ બંધ કરીને ચાવો, નીચે ઊતરો, દાદા-દાદીને સરપ્રાઇઝ આપવાનું છે. એમ નીચે આવ્યાં. ચૌદ-ચૌદ વર્ષની બંને પૌત્રીઓને પહેલીવાર સાડીમાં જોઈને પપ્પાજી રાજી થઈ ગયા. મંજુબાને તો એવું વહાલ ઉભરાયું કે ખુશ થઈને એ બંનેનો બાથમાં ભીંસી લીધી. પછી અમને કહ્યું કે એમની નજર ઉતારજો. ક્યારેક માવતરની મીઠી નજર પણ લાગી જાય છે. અચાનક મંજુલાનું ધ્યાન ગયું કે આકાંક્ષાએ સરસ મજાનો મોટો નેકલેસ પહેર્યો છે અને ભૈરવીએ માત્ર પાતળી ચેઈન જ પહેરી છે. મંજુલાએ તરત મારો ઉધડો લીધો. અલી ભાવિકા, આવા સપરમાં પરબે છોકરીને આટલી સરસ તૈયાર કરી તો ગળામાં સારો નેકલેસ તો પહેરાવવો જોઈએને...?’