અફસોસ સાથે જેવો એ દહેરીના ડાબા પડખે આવી ઉભો રહ્યો, ત્યારે અહી સદીઓ જૂના પથ્થરની ખાંચમાં પાંચમી પંક્તિય કોતરાયેલી હતી. . ‘સ્વરૂપમ ત્વદિયં ન વિન્દન્તિ દેવા.