રાતે મારા ઘરમાં બેસીને આવા વિચારો કરતો હતો, ત્યાં કચેરીનો વૃદ્ધ મુનીમ ગોષ્ટ ચક્રવર્તી બારણું ઉઘાડીને અંદર આવ્યો. આ એક જ માણસ એવો હતો કે જેની જોડે બંગાળીમાં વાત કરવાનું સદભાગ્ય મને સાંપડ્યું હતું. ગોષ્ટબાબુ અહીં સત્તર-અઢાર વર્ષોથી હતા. વર્ધમાન જિલ્લામાં વનપાસ સ્ટેશનની નજીક ક્યાંક એનું ઘર હતું. મેં કહ્યું : ‘બેસોને, ગોષ્ટબાબુ.’