માધ્યમિક વિભાગની દસમા ધોરણ સુધીની મારી યાદો ખૂબ સુંદર છે, ખાસ કરીને દસમા ધોરણમાં બોર્ડના તપાસ અધિકારીની ભૂલને લીધે હું નપાસ થયો અને પછી તેર દિવસે રીચેકીંગમાં એ જ વિષયમાં ૬૯ માર્ક્સ મૂકાયા ત્યાં સુધીની સમગ્ર પ્રક્રિયામાં અમારા પરિવાર કરતા વધુ વિશ્વાસ મારા શિક્ષકોને હતો. બોર્ડમાં તપાસ કરાવવાથી લઈને મને સાંત્વના આપવા સુધીના સફરમાં કોઈ પણ શિક્ષક બાકી નહીં રહ્યા હોય. એક તરફ મારા વાલીઓ નિષ્ફળ પરિણામની ચિંતામાં હતા તો બીજી તરફ તેઓ મારા શિક્ષકો અને સહપાઠીઓનો પ્રેમ અને મદદ જોઈને ગદગદ થઈ જતાં. જો કે ત્યારબાદ માધ્યમિક વિભાગમાં વિદ્યાર્થીઓની ગુણવત્તા થોડીક ઘટી ગઈ, મહદંશે વિદ્યાર્થિઓ દ્વારા ક્લાસીસમાં પ્રાઈવેટ ટ્યૂશન વધી ગયા અને શાળામાં ભણવાનો કોઈને ઉત્સાહ નહોતો, જેનો પડઘો શિક્ષકો પણ તેમના કંટાળા અને અણગમાથી આપતા. છતાંય અહીં શ્રી ગીતાબેન જાની, શ્રી હર્ષદભાઈ ત્રિવેદી, શ્રી હર્ષદભાઈ પટેલ જેવા અનેક શિક્ષકોએ તેમના વિષયોમાં અદમ્ય સમર્પણ અને ફરજનિષ્ઠાથી બધાંયના મનમાં તેમનું સ્થાન કેળવ્યું. તેમના વર્ગમાં પૂરી હાજરી રહેતી, તેમના વિષયોના કોઈ ટ્યૂશન પણ ન થતાં. બારમું ધોરણ આવતા સુધીમાં તો શાળા ફક્ત એક ઔપચારિકતા જ થઈ ગઈ.