જીવાખાચર એકવાર ગઢપુર શ્રીહરિનાં દર્શને ગયેલા. ત્યારથી જ તેમના મુમુક્ષુ હૃદયમાં હાલરની લાકડીની જેમ હરિવરની મૂર્તિ પકડાઈ ગયેલી. રાતદિવસ તેને તે મૂર્તિની રઢ લાગેલી. તેથી જ વારંવાર મહારાજની આગળ હાથ જોડીને ઉભા રહી જતા અને ગઢપુરથી તેડી લાવતા. ઉત્સવ આનંદ કરાવતા. મહારાજ સારંગપુર છોડીને જાયતો જીવાખાચર કાયાની છાયાની જેમ પાછળ પાછળ જતા અને સેવા કરતા. એટલે જ આચાર્ય શ્રી વિહારી લાલજી મહારાજ તેમને શ્રીહરિના હજૂરી પાર્ષદ તરીકે નવાજે છે.