[stextbox id=”download” float=”true” width=”250″]કોઈની ય ઓળખ ભૂંસીને પોતાની ઓળખ કદીય ઊભી ન થઈ શકે. સાસરિયાની પ્રવૃત્તિઓમાં સક્રિય રસ લેવાથી એમને પોતાની ‘સમૃદ્ધિ’નું ગૌરવ થાય છે. સામેથી તૈયારી બતાવવી અને જેટલી છૂટ આપે એટલું સક્રિય થવું એ નિરાશાથી બચવાની રીત છે. પુરણપોળીને વેઢમી કહેવાથી કોઈ જ ફેર પડતો નથી, પણ સ્વીકારને કારણે સંઘર્ષ ટળે છે ને મીઠાશ વધે છે.[/stextbox] કોઈની ય ઓળખ ભૂંસીને પોતાની ઓળખ કદીય ઊભી ન થઈ શકે. એમને વખાણીને જ તું તારા સ્વાદની જગ્યા કરી શકે. દાદીમા એમની વહાલી ખિસકોલીને એટલે જ ટોકતાં કે જેથી ભવિષ્યમાં કોઈ બીજું એને ના કહી જાય. આપણે સહુ જાણીએ છીએ કે એમને એમના હાથ અને એમની રાંધણકળા માટે બહુ ગર્વ છે. એમનાથી સારું કોઈ બનાવી શકે એવું માનવા એ તૈયાર નથી હોતાં. તારી મમ્મીની પુરણપોળી એમની વેઢમીથી સારી જ હોય છે. એ પુરણપોળીમાં કેસર નાખે ને મમ્મી એલચી. એમની વચ્ચેનો આ ઝઘડો સદાય મીઠો જ રહ્યો. એનું કારણ તારી મમ્મીનો સ્વભાવ. એ સામેથી જ કહે, ‘બા, મને તો તમારી બનાવેલી જ પુરણપોળી ભાવે !’ ને દાદીમા કહે કે એને વેઢમી કહેવાય ! ને મમ્મી કહે, હા બા ! વેઢમી !