‘તારું જરા બપોરના બાર વાગ્યાનું શરૂ થયું હતું ને ?’ એ તાડૂકી. ઝંખવાણો પડી જઈ, ગલ્લાંતલ્લાં કરવા માંડ્યો, પણ એનેય વિદાય આપી. અંતે એણે સ્વૈચ્છિક નિવૃત્તિ લઈ લીધી. નોકરી તો હજુ બાકી હતી, પણ પેન્શન વગેરેનો લાભ મળતો હતો. ખાસ તો બાપુજી પાસે સતત રહેવું જરૂરી હતું.