બોરિવલી સ્ટેશનથી ઉપડેલી ટ્રેનની સ્પિડ જેમ જેમ વધતી ગઈ તેમ-તેમ રિધમની પણ પેલી સામે બેઠેલી સૌંદર્ય સામ્રાજ્ઞી સાથે વાત કરવાની તાલાવેલી વધતી ગઈ. રિધમ રીતસર બહાના શોધવા માંડ્યો વાત કરવાના. ‘હાય, ટ્રાવેલીંગ ફોર અમદાવાદ ?’ રિધમ બોલ્યો. ‘યસ એન્ડ યુ ?’ સામે બેઠેલા મધપૂડાએ એકાક્ષરી જવાબ આપ્યો. રિધમના કાનમાં જાણે મધ રેડાયુ. ‘યસ, ગોઈંગ ફોર ઓફીસ વર્ક.’ ફરી ઔપચારિક સ્મિત અને પાછી શાંતિ. માત્ર એક વાક્યની વાત થઈ હોવા છતાં એ એક વાક્ય પણ જાણે રિધમના કાનમાં ઈકોની જેમ વારંવાર રિપીટ થતું રહ્યું. રિધમ હવે નક્કી નહોતો કરી શકતો કે સામે બેઠેલી છોકરીનું રૂપ વધારે સુંદર હતું કે અવાજ. આ એક વાક્ય સામા છેડેથી સાંભળ્યા બાદ તો રિધમ જાણે હવાતિયા મારવા માંડ્યો એની સાથે વાત કરવા માટે. કયો વિષય, કયા શબ્દો, કયું એવું તો કોઈ કારણ મળે કે વાત-ચીતનો એક લાંબો દોર ચાલુ કરી શકાય. રિધમના મનની વાત જાણે પેલી સામે બેઠેલી રૂપગર્વિતાએ વાંચી લીધી હોય તેમ એ મનોમન મલકી રહી. આખરે રઘવાયા થયેલા રિધમે બેગમાંથી કાઢેલું પુસ્તક ખોલ્યું અને એમાં છપાયેલા અક્ષરો પર નજર ટેકવવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો પણ એટલામાંજ પેલી કોયલે ટહૂકો કર્યો.