કામ પૂરું થઈ જતાં મિતાલીએ દરવાજો ખોલવાની કોશિશ કરી પણ…! દરવાજો બહારથી બંધ હતો! દરવાજો ધણધણી ઊઠ્યો, પણ ખૂલ્યો નહીં. મિતાલીની બૂમ, આજીજી, ગુસ્સો, ધમપછાડા…સઘળું વ્યર્થ. પાંચ મિનિટ તે અંદર ચેન્જરૂમમાં જ પુરાઈ રહી. અંતે કોશાએ દરવાજો ખોલ્યો ને મીતાલીનો પિત્તો ગયો. મોલના સ્ટાફને તે જેમ ફાવે તેમ સંભળાવી રહી. ન કહેવાનું કહી રહી. આ બધી બુમરાણ સાંભળી ફરીદ દોડી આવ્યો. “મેડમ, તમને તકલીફ પડી એ માટે સોરી, પણ આમાં મોલના કોઈ માણસનો વાંક નથી. એ લોકો તો તૈયાર હતા દરવાજો ખોલવા. કેટલીય વાર એમણે વિનંતી પણ કરી, પરંતુ આ કોશા બેટીએ જ એમ કરવાની ના પાડી એટલે….!”