જરા સમજણો થયો ત્યારે મને એ માણસને જોવાની તીવ્ર ઈચ્છા થઈ આવી હતી. પણ એ તો પાકિસ્તાન થતાં પહેલાં જ બલૂચિસ્તાન ચાલ્યો ગયેલો. એણે તો મારી જિંદગી જીવવા જેવી બનાવી હતી, પણ સોળેક વર્ષની ઉંમરે મેં મારી શાળા કમરીબાઈ હાઈસ્કૂલના હસ્તલિખિત મેગેઝિન ‘પરાગ’માં જીવનની વસંતતિલકા છંદમાં પહેલી કવિતા લખી ત્યારે ભારે અનુગ્રહભાવથી એ ઉસ્તાદ બંદૂકિયા મને યાદ આવ્યા હતા. એમ થયું હતું કે આ જમણા હાથે લખેલી કવિતામાં એની પણ દેણગી છે.