ઘણા લોકોને ખબર હોય છે કે આ ડિપ્રેશન છે, પણ એ લોકો 'બીજા લોકોના' ડરે એ કહેતા નથી કોઈને કે એ 'બીજા લોકો' શું સમજશે એમના વિશે, કારણ કે આ સમાજ અને આ દુનિયામાં એવા લોકોની સંખ્યા વધારે છે જે લોકો ફક્ત બીજાની ખરાબ પરિસ્થિતિ વિશે, બીજા લોકોની જિંદગી વિશે મજાક કરતા રહે છે, એના જ કારણે અમુક લોકો કોઈને કહેતા નથી કે એમની સાથે આમ થાય છે. પણ નજીકના લોકોને તો કહી શકાય, જે લોકો તમે જેવા છો એવા સ્વીકારે છે, એવા લોકો મળી જ આવશે આસપાસ. મિત્રો, મા-બાપ, સાથે કામ કરતા લોકો જેમની પર વિશ્વાસ મૂકી શકાય, જેમને કહેવાથી દિલ પરનો ભાર હળવો થઈ જાય એમની સાથે અમુક ખરાબ વસ્તુઓ શેર કરી જ લેવી, ખુશીઓ બધાં વહેંચે છે, સારા સમાચારમાં કે બર્થ ડે પર કે રિસેપ્શનમાં જેમની સાથે ઘણા સમયથી વાત પણ નથી કરી એમને પેંડા વહેંચાય છે, આમંત્રિત કરવામાં આવે છે, તો થોડાક અંગત લોકો સાથે દુ:ખ વહેંચવામાં કંઈ જ વાંધો નથી, કારણ કે પીડા એ પણ જિંદગીનો એક ભાગ જ છે,... જો યોગ્ય સમયે યોગ્ય રીતે યોગ્ય વ્યક્તિને વાત કહેવામાં આવે તો વાત ગંભીર બનતી અટકે છે. અને ખુશીઓ તરત જ નહીં તો પણ ધીમે ધીમે આવે જ છે જિંદગીમાં અને ક્યારેક આપણે પણ એ તરફ શરૂઆત કરવી પડે છે, કારણ કે આપણને શેમાં ખુશી મળે છે એ આપણા સિવાય ખૂબ ઓછા લોકો જાણતા હોય છે...