–સરયૂ પરીખ ઝંખનાનાં તેજમાં જાગેલું પંખીડું,મમતાનાં માળામાં ક્યારે સપડાયું! આશા પતંગાની આસપાસ ઊડતું,ચંચળ ચતુર એવું ચિત્ત ભોળવાયું. સાત્વિક આનંદ ને ઉલ્લાસે આવર્યુ,આંખોની આરતીની રોશનીમાં ઊજર્યું, અસીમ અગોચર ને અંતર વિહારમાં,કિરણોની કોરપર ભોળું હિલોળ્યુ. ભૂલથી એ વાદળના સાળુમાં ખોવાયું,ઘેરા ઘુમરાવામાં અંધારે…