‘કવીન’ નાં સંગીત, દિગ્દર્શન, પાત્રો, સંવાદો, અભિનય, તેમાંથી ઝલકતી નારીમુકિત-તંદુરસ્ત સ્ત્રીપુરુષ સંબંધો-માનવીય સ્પર્શની વિભાવના આ બધાં વિશે એક એક લેખ લખી શકાય. થોડી નબળી કડીઓ પણ શોધી શકાય, પણ આજે આટલું બસ. મહત્વનું છે એ સ્મિત, જે થિયેટર છોડતા, ટ્રાફિકભર્યો રસ્તો ઓળંગતા પ્રેક્ષકના હોઠ પર રમતું હોય છે. અગત્યનું છે એ ગુંજન, જે તેના મનમાં રમતું હોય છે. માહાત્મ્ય છે એ પાંખોનું જે તેના હ્રદયને હળવાશથી ફૂટી હોય છે….