હિન્દુ ધર્મસાહિત્યમાં રામાયણ – મહાભારત મુખ્ય ગ્રંથો છે, ભાગવત અને શિવપુરાણ પ્રચલિત પુરાણો છે. અઢાર પુરાણ – અઢાર ઉપપુરાણ છે. જે ઘણીવાર સંદર્ભ ગ્રંથો તરીકે ઉપયોગી છે. સામાન્ય જનસમાજ મહાભારત આધારિત નાટકો આખ્યાનો કરે છે, પણ રામાયણ ભાગવતની જેમ કથા પારાયણ થતા નથી. શ્રીમદ ભગવદગીતા મહાભારતનો જ એક ભાગ છે જેનો ઉપયોગ રોજના સ્વાધ્યાયમાં ચોક્કસપણે થાય છે. ગીતા ઉપર શંકરાચાર્યથી માંડી તિલક સુધી અનેક વિદ્વાનોએ ભાષ્ય લખ્યાં છે. આધુનિક યુગમાં વિનોબાજીના ‘ગીતા પ્રવચનો’ ભારતની ઘણી ભાષામાં પ્રસાર પામ્યા છે. ગીતાનું અસંખ્ય વિદેશી ભાષાઓમાં ભાષાંતર થયું છે. ગીતા-મહાભારત-ભાગવત આદિ સાંખ્ય ગ્રંથો માની શકાય. યાન-તત્વજ્ઞાન અને સંસારના વ્યવહારિક ઉપદેશ માટે મહાભારતમાંથી ગીતા અને શાંતિપર્વ, દર્શનોમાંથી સાંખ્યદર્શન અને યોગદર્શન પૂરતા છે. જો કે આમાંથી ગીતા સિવાય અન્ય ગ્રંથો લોકોમાં પ્રચલિત નથી.