છગન મામા તોરણગામ ની નજીક આવેલા અઝરાય ગામમાં બા ના માતા સમાન ઈચ્છા ફૂઇ સાથે રહેતા. વેદનાની મૂર્તિ ફૂઇ બા નાની ઉંમરે વિધવા થઇ ગયેલા એટલે મારે માટે તો એમની ઓળખ ‘પેલાં લાલ લૂગડાં વાળા ફૂઇ ‘ તરીકે હતી. મૂંડાવેલું માથું, લાલ લૂગડાં વાળા ફૂઇ બા અને માથા ઉપર કાયમ સાડી નો પાલવ ઓઢી રાખેલું એમનું મોઢું મને મારા દાદીમાની યાદ અપાવતા. મારા દાદીમાએ તો એમની આગવી જબરાઈ થી વૈધવ્ય પચાવીને આખી જીંદગી કોઈની સાડી બાર વગર જીવી ગયા પણ ફૂઇ બાની પ્રકૃતિ શાંત – પુરૂષો સમક્ષ તો બિલકુલ શાંત – એ ભલે પછી પોતાનો સગો દીકરો હોય કે ગામના બીજા પુરુષો હોય. “બરી ગીયૂ એ તો એવું જ હોય ને ખરા? મરદ એટલે મરદ. આમન્યા તો રાખવી જ પડે ”