સાવ નાનપણમાં જ્યારે નવા નવા ભેરુઓ કરવાનો ઉત્સાહ વધુ પડતો રહેતો ત્યારે ઘેર આવેલા મહેમાન સાથે કોઇ સમવયસ્ક બાળક હોય તો મઝા પડી જતી. એવા દિવસો એટલે કે 1944 થી ‘47 ના ગાળામાં મારી સાત આઠની ઉમરે મારા સગા ફઈબાના જમાઇ દુર્ગાશંકર અને તેમના પત્ની ત્રિવેણીબહેન જેને મારી બા ‘તરવેણી’ કહેતાં, તેઓ વારંવાર મહેમાનદાખલ આવતા, અમરેલીથી તેમની જોડે મારાથી આઠ નવ વર્ષ મોટો તેમનો એકનો એક લાડકો દિકરો મનુ પણ આવતો. જેતપુરમાં મારા પિતા અમલદાર હોવાને કારણે ફિલમ જોવાનું મફત હતું, મનુ, મારા મોટાભાઇ ઇંદુભાઇને અને મને અમારો પટાવાળો મુસો મકરાણી ડાયમંડ ટૉકિઝમાં મૂકી જતો અને સિનેમા શરૂ થતા પહેલા અમને સોડા-લેમન પાઇને નીકળી જતો. મનુ વધુ એક સોડા લેમનની માગણી કરતો, પણ મુસો 'બજેટ'ના હિસાબે મજબૂર હતો. એ ના પાઇ શકતો ત્યારે મનુ આંખમાં કાંઇક વિચિત્ર ચમકારો લાવતો અને કશુંક બબડતો.