નિહારિકાએ બાકીનું કામ આટોપવા માંડ્યું. છોકરો વહાલો તો ઘણો હતો ને જિદે ચડ્યો હતો. એકબાજુ કામવાળી રજા પર હતી, નોકરીએ જવાનું મોડું થાય એમ હતું ને બીજી બાજુ સૌરવની જિદ. નિહારિકાએ કામ કરતાં કરતાં જોયું, સૌરવ આંખો બંધ કરીને કપાળે હાથ મૂકીને પલંગ પર પડ્યો હતો. એ હજુ રડતો હતો. બોર બોર જેવડાં આંસુડાં એના ગાલ પરથી દડી જઈને પલંગની સૂકી ચાદરમાં સમાઈ જતાં હતાં. બધું કામ પતાવીને એણે સૌરવની સ્કૂલબેગ તૈયાર કરી દીધી. પછી એણે સૂતેલા સૌરવને જગાડવા એના પર હાથ મૂક્યો.