આથી, શિન્ડલરની આ સાહેદી બાદ, સ્પ્રિંગમેન અને કાસ્ટનરના મનની અંદર જે વેદના થઈ રહી હતી, તે તેમના ચહેરા પર દેખાતી ન હતી. પોતે કોની સામે જંગ છેડ્યો છે એ જાણી લીધા પછી પોતાની પાસેના સ્ત્રોતો હવે તેમને વામણા ભાસી રહ્યા હતા. તેઓ સમજી ગયા હતા, કે તેમનો પનારો જેમના વિશે કંઈક ધારણા બાંધી શકાય તેવા જંગલી, કે પછી કોઈ સીધા-સાદા મનુષ્યો સાથે નહીં, પરંતુ સ્વયં મહાદાનવ સાથે પડ્યો હતો. બંને મનોમન વિચાર કરી રહ્યા હતા, કે આ મુસીબતમાંથી બહાર નીકળવા માટે આગળના પગલા ભરવાની તાતી જરૂર હતી! છાવણી માટે થોડા વધારે ભોજનની વ્યવસ્થા કરવી, બુદ્ધિજીવીઓને બચાવી લેવા, એસએસ તરફથી થોડીક સહાનુભૂતિ મેળવવાના બદલામાં લાંચ આપવી, વગેરે જેવી વ્યક્તિગત આપ-લેની બાબતોથી આગળ વધીને ભલે મોટો ખર્ચ કરવો પડે, તો પણ હવે તો કોઈ ખરેખર મોટી સંગઠિત બચાવ યોજનાનું આયોજન કરવું પડે તેમ હતું!