એવું ને એવું, એક સરખું રહે છે. તે એનાથી વસ્ત્રની જેમ આઘું પાછું થઈ જતું નથી, બલ્કે, એની દ્રષ્ટિ સુષુપ્તિમાં, પ્રત્યક્ષ, ‘જ્યોતિઓનો જ્યોતિ’, તદ્દન સાક્ષી રૂપે શેષ રહે છે. જો એ પણ ઉતરી જતી હોય, તો, સુષુપ્તિની સાક્ષી કોણ પુરાવે? (‘હું ઉંઘતો હતો’,) એવું જાણી કોણ શકે? તેથી, સાબીત થાય છે કે, મનુષ્યનું (ખરૂં) સ્વરૂપ, દ્રષ્ટિ માત્ર, ‘જ્યોતિઓનો જ્યોતિ’, અકર્તા-અભોક્તા એટલે કે એ આ આત્મા જ છે.