ચાકણના કિલ્લા પર વિજય પછી પોરસાયેલા શાઈસ્ત ખાન ફોજ સાથે પુના તરફ આગળ વધ્યો. તેનો ઈરાદો શિવાજીને કેદ કરી તેમના બધા કિલ્લાઓ કબજે કરવાનો હતો. શિવાજીનો આ જ સમયે પન્હાલામાં સીદી જોહર સામે પણ સંઘર્ષ ચાલી રહ્યો હતો. સીદી મસુદ પણ શિવાજીની સમસ્યાઓ વધારી રહ્યો હતો. પહેલો કિલ્લો જીત્યા પછી શાઈસ્ત ખાને ઉત્સાહના આવેગમાં મરાઠા પ્રદેશમાં નવી મુઘલ શાસનવ્યવસ્થા ગોઠવવાનું શરૂ કરી દીધું હતું. આ જ સમયે શિવાજીએ ૧૯ એપ્રિલ ૧૬૬૧ના સીદી જોહરને હરાવી પોતાના મોટા શત્રુને માર્ગમાંથી દૂર કર્યો. તેમાંથી નવરા થયા કે તરત જ શાઈસ્ત ખાન અને મુઘલસૈન્યની જાસૂસી શરૂ કરાવી અને આક્રમણની ત્વરિત યોજના પણ બનાવી લીધી. શાઈસ્ત ખાનના પુનામાં ત્રણેક માસના રોકાણ દરમિયાન સ્થાનિક જનતા મુઘલ સૈન્યથી ત્રાહિમામ પોકારી ગઈ હતી. આવી કષ્ટદાયક સ્થિતિમાં મરાઠી પ્રજા તેમના તારણહાર શિવાજી પરથી ભરોસો ગુમાવે તેવી પૂરી સંભાવના હતી. પરિણામે આગળ-પાછળનો કે લાંબા ગાળાનો લેશમાત્ર વિચાર કર્યા વગર ૫ એપ્રિલ ૧૬૬૩ના રોજ શિવાજીએ મરાઠી સૈનિકો સાથે સીધો જ મુઘલ સેનાના લાલ બંગલા કે તંબુ નામના સ્થાન પર હુમલો કરી દીધો. આવેગપૂર્વકના આ હુમલામાં શાઈસ્ત ખાનનોપુત્ર માર્યો ગયો. તલવારના વારથી શાઈસ્ત ખાનની આંગળીઓ કપાઈ ગઈ હતી. શાઈસ્ત ખાનના બીજા બે છોકરાઓ પણ ઘાયલ થયા હતા. જ્યારે મરાઠી લશ્કરે ૬ સ્ત્રીઓ, ૪૦ અંગરક્ષકો અને સિપાઈઓને બંદી બનાવ્યા હતા. આટલું થયા પછી તરત જ શિવાજી ઘોડા પર સવાર થઇ લાલ બંગલાથી નીકળી પડ્યા. તે પછી મરાઠી સૈનિકોએ મુઘલ સૈનિકોનાં કપડાં પહેરી સારી ગરબડ મુઘલ સૈનિકો દ્વારા જ થઈ હોવાનો આભાસ ઊભો કર્યો અને તેઓ પણ શિવાજીની જેમ ઘટનાસ્થળેથી ખસકી ગયા. અત્યંત દુઃખી હૃદયે શાઈસ્ત ખાન ઔરંગાબાદ તરફ નાસી ગયો. ઔરંગઝેબને શિવાજીની આ ચતુરાઈ સામે શાઈસ્ત ખાનની નામોશીના સમાચાર મળતાં તે ઘણો ખિન્ન થયો અને સજાના ભાગ રૂપે શાઈસ્ત ખાનનો તબાદલો બંગાળના સુબા તરીકે કરી દીધો.