સ્ટેથોસ્કોપનો આવિષ્કાર ફ્રાન્સમાં 1816માં પેરિસ સ્થિત નેકકર-એન્ફાન્ટ્સ માલડેસ હોસ્પિટલમાં રેને લેન્નર્ક દ્વારા કરવામાં આવ્યો હતો.[૧] તે લાકડાની નળીનું બનેલું હતુ અને એક જ કાનથી એકકર્ણ-શ્રાવ્ય (એક જ કાનથી સાંભળી શકાય તેવું) હતું. તેમનું ઉપકરણ, શ્રવણ સાધનના ઐતિહાસિક સ્વરૂપ, સામાન્ય કાનના ટ્રમ્પેટ (શીંગ) જેવું જ હતું; ખરેખર, રચના તેમજ કાર્યપ્રણાલી પ્રમાણે જોતા આ આવિષ્કાર શીંગથી જુદું પાડી શકાય તેવું નહોતું, અને તે સામાન્ય રીતે "માઈક્રોફોન" કહેવાતું હતું. 1851 માં આર્થર લેરેડ દ્વારા દ્વિકર્ણ-શ્રાવ્ય સ્ટેથોસ્કોપનો આવિષ્કાર કરવામાં આવ્યો, અને 1852માં જોર્જ કેમમેન્ન દ્વારા વાણિજ્યિક ઉત્પાદન માટે તે સાધનની રચનાને સંપૂર્ણ ઘાટ આપવામાં આવ્યો જે ત્યારબાદ સર્વસ્વીકૃત બન્યો. કેમ્મેન્ને પણ હૃદયનો અવાજ સાંભળીને રોગ-નિદાન પર વિષય નિરૂપક ગ્રંથો પણ લખ્યા હતા, જે વિશુદ્ધિકૃત દ્વિ-કર્ણ શ્રાવ્ય સ્ટેથોસ્કોપ દ્વારા શક્ય બન્યુ હતું. 1873 સુધીમાં વિભિન્ન પ્રકારના સ્ટેથોસ્કોપના વર્ણન જોવા મળ્યા કે જે ત્રિપરિમાણીય અસર ઉત્પન્ન કરવા માટે ભિન્ન ભિન્ન સ્થાનો સાથે જોડી શકાય, જોકે તબીબી પ્રચલનમાં આ પ્રમાણભૂત સાધન બની શક્યુ નહીં.