પોતાની મહેબૂબાની તસવીર હાથમાં લઇને ઝૂમતો ચંદ્રૂ. મુખડાનું પુનરાવર્તન. ફરી નાયક પોકારે છે પણ પ્રતિઘોષ વિના. માથે પાલવ ઝુલાવી એ અદ્રશ્ય પોકાર સાંભળતી નાયિકા. મુખડા પછીના વાદ્યવિન્યાસમાં આ ગીતની ખરી ચમત્કૃતિ છે. વાંસળીના સુરો બાદ તુરંત જ સમૂહ વાયલીન અને સુરનો ખૂબસૂરત વળાંક અને ઉપરાઉપરી વાયલીન, વાંસળી અને મેંડોલીનના નાનકડા ટુકડા થકી ! આપણે હજુ વિચારીએ એની દિલકશી અંગે એ પહેલાં તો રોમાંચક થોડીક ક્ષણોનો એ ટુકડો વીતી જાય છે ! આપણે એમ વિચારતા હતા કે આવી નાજુક સુરાવલિઓ તો કેવળ શંકર જયકિશન જ સર્જી શકે પરંતુ પછી પળવારમાં સમજાય કે એ કમાલ પાછળ દત્તારામ પ્રકારના વણગવાયેલા હીરાઓનો ઝળહળાટ પણ કારણભૂત હોઈ શકે !