માંહ્યલામાં મત્સ્યશી સંવેદના સંઘરી રાખીને જીવતા તમને  આસપાસ ઘણુંબધું- આટલું બધું બનતું-થતું હોય અને, છતાં કશું લખવાનું ન સૂઝતું હોય, વિચારો મગજની નસો ફાડી નાંખતા હોય અને શ્વાસો વેરી ઈન્ટેન્સિટવ કેર યુનિટ અને ટ્રોમા સેન્ટરમાં અથડાતા રહેતાં હોય, એક વખતની પાણીદાર આંખોમાં અચાનક રક્તકણી બાઝી જતી દેખાતી હોય અને બધું ધુંધલાવા માંડતું હોય, લેપટોપના કી-બોર્ડ પર મૂકાતી આંગળીઓ એકાએક, સિયાચેનમાં માઈનસ ચાલીસ ડિગ્રી ઠંડીમાં બરફ થઈ જતા રુધિરની માફક પેરેલિટીક બનીને રહી જતી હોય, દૂરના ભૂતકાળમાં બહુ પરેશાન કરનારું માઈગ્રેન ફરી, અચાનક માથાના જમણાં ભાગમાં પાંચસો કિલોગ્રામ વજનના બોમ્બની માફક આવીને ફૂટ્યા કરતું હોય અને દ્વારિકાઓની જાળીઓએ હાથ મૂકીને વિસ્ફોટાતું મૌન કમરાની તીક્ષ્ણ એકલતામાં તમારો હૈડિયો દબાવી દેવાનો અવિરત પ્રયાસ કરતું હોય. . . પરસેવાથી તરબતર થઈ જતા હોય અને પ્રસ્વેદગ્રંથિઓ ખુલતી ન હોય.