જન્મદિવસે આપેલા વક્તવ્યની માફક આજે પણ હથિયારધારી ચોકીદારો એક મોટા ખંડમાં એકઠા થયા હતા. યુદ્ધ હજુ છ કલાક ચાલવાનું હતું, અને એસએસ દ્વારા કોઈ રીતે પીછેહઠ ન કરવાના સોગંદ લેવામાં આવ્યા હતા. ઓસ્કરની સામે તાકી રહેલા કેદીઓ તેના અંતરાત્માની સ્થિતિનો ક્યાસ કાઢી રહ્યા હતા. ઓસ્કર દ્વારા બીજું વક્તવ્ય અપાવાની જાહેરાત કરવામાં આવી, ત્યારે શોર્ટહેન્ડ જાણતી બે સ્ત્રી કેદી શ્રીમતી વેઇડમેન અને શ્રીમતી બર્જરે પોતપોતાની પેન્સિલ કાઢીને ઓસ્કર જે કંઈ બોલે તેને નોંધી લેવાની તૈયારી કરી લીધી હતી! આજના વક્તવ્ય માટે ઓસ્કરે કોઈ જ તૈયારી કરી ન હતી, કારણ કે આ એક એવા માણસનું વક્તવ્ય હતું, કે જે પોતે જાણતો હતો કે થોડા જ સમયમાં એણે અહીંથી નાસી જવું પડે તેમ હતું! આથી, વેઇડમેન અને બર્જરના શબ્દોમાં કહીએ તો કાગળ પર લખાયેલા એ વક્તવ્ય કરતાં બોલાયેલા શબ્દો બહુ જ પ્રભાવશાળી હતા! જન્મદિવસે શરૂ કરેલા વિષય પર જ તેનું વક્તવ્ય આગળ ચાલ્યું હતું. પરંતુ આજનું વક્તવ્ય કેદીઓ અને જર્મનો, બંને માટે નિર્ણાયક હતું. તેના વક્તવ્યમાં કેદીઓને નવા યુગના વારસદારો તરીકે જાહેર કરવામાં આવ્યા હતા; એસએસ, ઓસ્કર પોતે, એમિલિ, ફક્સ, સ્કોએનબ્રન… આ બધાંએ પોતપોતાની સુરક્ષાની ચિંતા હવે પોતે જ કરવી પડશે એવો સ્પષ્ટ સંદેશ તેણે નિર્વિકલ્પ રીતે વહેતો કરી દીધો હતો!