વર્ષો અગાઉ એક સુંદર ફિલ્મ જોઈ હતી, જેમાં દરિયાકિનારે નાનકડું ઘર બનાવતું ફિલ્મી યુગલ અને દરિયાનાં મોજાંઓની થપાટથી ઘડીભરમાં વીખરાઈ જતું નાનકડું ઘર અને એની આસપાસ સુમધુર સંગીતવાળું ગીત વાતાવરણ જમાવતું હતું. દરિયાનાં મોજાં ઘડીમાં શાંત પડી ફરી પાછાં કાર્યરત થઈ એ નાનકડા ઘર ઉપર અફળાતાં હતાં. થોડી વારમાં સુંદર દેખાતું ઘર જમીનદોસ્ત થઈ જાય તો તેના કેટલાક અંશો અડીખમપણે દરિયાને પડકારતા હોય તેમ જોવા મળે! ઘર સમેત દરિયાની આ અલ્લડ મસ્તી જાણે જિવાતા જીવનનું પ્રતિબિંબ હોય તેમ લાગ્યા કરે. જીવનની તડકી-છાંયડી અને ઘર બનાવવા માટેની માનવીની મથામણ સુપેરે પ્રગટ થતી હતી. આ નાનકડા ફિલ્મી ગીતમાં સમગ્ર જીવનની ફિલસૂફી, માણસમાત્રની અભીપ્સા, જીવનનાં ચઢાવ-ઉતારની ઘટમાળ અને અનેકરંગી આયામો સ્વાભાવિક રીતે આવી જાય. સુમધુર સંગીત અને ભાવસભર શબ્દોની ગૂંથણી થકી આખું ગીત તમને ઝંકૃત કરી જતું હોય તેવું લાગે. સમગ્ર પ્રસંગ ઘર માટેની મનુષ્યની તરસને સરસ રીતે ઉપસાવતાં લાગે, આવાં દશ્યો માત્ર ફિલ્મી જ નથી હોતાં, આપણી આસપાસ વાસ્તવિક જીવનમાં પણ જોવા મળતાં હોય છે. માણસના આયોજનમાં ઘરનો વિચાર કેન્દ્રસ્થાને હોય છે એ આપણે જોયું. નોકરી, ધંધો કે અભ્યાસ કોઈ પણ પ્રકારની પ્રવૃત્તિમાં માણસને માટે આશ્રયનું સ્થાન ઘર હોય છે. ઘર એ મનુષ્યના જીવનસંગ્રામમાં તેને નવું જોમ આપે છે, પ્રેરણા આપે છે એ તેની નોળવેલ છે. તેનું રિચાર્જિંગ સેન્ટર છે, તેનું ‘ચાર્જર’ છે. માણસ માત્રની એ ખ્વાહિશ હોય છે એક એવું ઘર હોય જેમાં એ મન મૂકીને રહી શકે, મન મૂકીને રડી પણ શકે! આનંદ-પ્રમોદ કે સુખના સમયમાં તમને અનેક મિત્રો અને સહભાગીઓ મળશે. તમારા સુખમાં ભાગીદાર થવા કે તમારું સંવનન ઇચ્છતા ઘણા લોકો મળી રહેશે, પરંતુ જીવનમાં ઉદાસીન કે નિષ્ફળતાની પળોમાં ઘર એ માણસનો સહારો બનતું હોય છે. સંસ્કૃત સુભાષિતમાં કહ્યું છે તે મુજબ મુશ્કેલીમાં માણસનો સાચો સગો કોણ? જવાબ છે – ઘરનો ખૂણો!