ગુરુવર્ય પ.પૂ.બાપજીને પોતાના ક્રાંતિકારી કાર્યમાં એક નૂતન ક્રાંતિ આણવા તથા સમગ્ર ભક્ત સમાજમાં મહારાજ અને બાપાશ્રીના સિધ્ધાંતોની એક નવી ચેતના જગાવવાની સેવા પોતાના શિષ્યને સોંપવી હતી. પરંતુ હજુ ભાગવતી દીક્ષા કરવાની બાકી હતી તેથી મોટા મંદિરમાં તેઓને ભાગવતી દીક્ષા આપવા માટેનો પ્રસ્તાવ મુકાયો. પરંતુ સૂર્યપ્રકાશમાં ક્યાંક ઘુવડ પણ હોય જ તેમ હિતેચ્છુ હોય ત્યાં વિઘ્નસંતોષીઓ પણ હોય જ. એ મુજબ બાપાશ્રીનો જેમને ભારોભાર અભાવ હતો, વિરોધ હતો તેવા વિઘ્નસંતોષીઓ જાણતા હતા કે જો આ ગુરુ - શિષ્યની જોડ ભેગી થઈ તો સંપ્રદાયમાં આમૂલ પરિવર્તનો આણશે અને બાપાશ્રીના નામના દિગંતમાં ડંકા વગાડશે. તેથી તેઓ કોઈપણ ભોગે આ શિષ્યને ભાગવતી દીક્ષા આપવા માંગતા નહોતા. જેથી વારંવાર ભાગવતી દીક્ષાના પ્રસ્તાવનો અસ્વીકાર થતાં તથા મિટિંગોમાં નિર્ણયો ન આવતાં લગભગ બે-અઢી માસના અથાગ પ્રયત્નોને અંતે એ આર્ષદ્રષ્ટા પુરુષે વિઘ્નસંતોષીઓ સામે નિર્ભય થઈ પોતાના ક્રાંતિકારી કાર્યનું એક નવું સોપાન સજર્યું.