આપણા અંતરના ઊંડાણમાં મહર્ષિ અવારનવાર જેનો ઉલ્લેખ કરતા તે સૌના આદિતત્વનો વાસ છે. એ આદિતત્વની સરખામણી કોઈક વર્તુળના મધ્યબિંદુ સાથે કરી શકાય જ્યાંથી બધી જ દિશાઓમાં દેખી શકાય અને જેના સિવાય બીજા કોઈ સ્થળેથી એવું સૌને સાંધનારું મધ્યબિંદુ ના મળી શકે. હવે મને સંપૂર્ણપણે સમજાયું કે મહર્ષિના સાધનામાર્ગને આત્મિક મૌન અથવા અંતરંગ શાંતિના માર્ગ તરીકે પણ શા માટે ઓળખવામાં આવે છે. જે એકમાત્ર દ્રષ્ટા છે તે બીજા કોને જુએ અને કોની સાથે વાત કરે ?