હું ઘરે જઈશ અને ત્યાં મોમ એન્ડ ડેડ… ધળાંગ… બ્લાસ્ટ થયો અને ટોલ્કિનનો મિત્ર યમધામ પહોંચી ગયો. ટોલ્કિનના તમામ મિત્રો આવી રીતે ઈશ્વરને પ્યારા થઈ ગયા. ટોલ્કિનના જીવનમાં મિત્રોનું કાફી મહત્વ હતું. આર્મીમાં જેમ સૈનિક માટે તેનો સાથી જ બધુ હોય છે, તેમ ટોલ્કિનના કિસ્સામાં પણ હતું. યુદ્ધ લડતા અને માંડ બચતા બચતા ટોલ્કિન ઘરે પરત ફર્યા ત્યારે તેમનો કોઈ મિત્ર બચ્યો નહતો. ટોલ્કિનને વચ્ચે એવું પણ લાગ્યું કે મિત્રો બનાવી લાગણીના પુલ પર યુદ્ધનો વિસ્ફોટ કરવો ઉચિત નહીં રહે. હું જેને મિત્રો બનાવું છું, તે બધા તો સદગત્તિ પ્રાપ્ત કરે છે. આખરે એકલા અટુલા ટોલ્કિન આગળ ચાલતા રહ્યા. ઓક્સફર્ડ ઈંગ્લીશ ડિક્શનરીમાં તેમના પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધને સ્થાન આપવામાં આવ્યું. ક્યાંક પ્રોફેસરી મળી ગઈ. અને આગળ ચાલતા અંગ્રેજી શબ્દો પર નિપુણતા હાંસિલ કરી હોબિટ નામની નવલકથા લખી. 1932માં પ્રોફેસરીનું કામ કરતા હતા તે સમયે આ પુસ્તકને તેમણે અંતિમ ઓપ આપ્યો. હોબિટ માટેની તેમની પ્રેરણા પણ જબરી હતી. કોલેજમાં ફાઈલો ચેક કરતા હતા અને ત્યારે એક કોરૂ, બ્લેન્ક પેજ દેખાયું. આ પેજમાં તેમણે ગોળ રાઉન્ડ કર્યો અને હોઠ મમળાવતા બોલ્યા, ‘હોલ એક એવી દુનિયા જ્યાં હોબિટ્સ રહે છે.’ 1930માં તેમની સાથે આ ઘટના બની 1932માં નવલકથા છપાઈ ગઈ. જે તેમણે નાર્નિયાના રાઈટર સી. લેવિસને પણ વંચાવેલી હતી.