પણ છોકરી જવાબ આપે ત્યાં જ ડેલીનું અધખુલ્લું બારણું ખૂલ્યું અને સરપંચ બાપા અંદર દાખલ થયા. ઇ. ઝાલાને એમના ઘરમાં જોઈ એમના ચહેરાનો રંગ જરા ફિક્કો પડી ગયો. એમને ડર નહોતો લાગતો, પણ જમાનાના ખાધેલ માણસ હતા. એમને ખબર હતી કે ખાખી વર્દીની દોસ્તી પણ સારી નહીં કે દુશ્મની પણ સારી નહીં. અને ઇ. ઝાલાએ જ્યારે પહેલીવાર આવીને જયદેવસિંહની વાત કરી હતી ત્યારથી જ એમનું મન તો ગભરાઈ ગયું હતું. છતાંય પરાણે હોઠ પર હાસ્ય લાવીને એમણે ઇ. ઝાલાને આવકાર્યા, ‘ઓહો, સાહેબ! તમે! પધારો પધારો...’