સમાજશાસ્ત્રીઓ એવું માને છે કે પરિસ્થિતિ અનુસાર પોતાની જાતને ઢાળીને, એડજસ્ટ કરતા રહીને જ માનવ જાત આગળ વધતી રહે છે. ગ્લોબલ વૉર્મિંગ જેવા પરિબળને કારણે પીછેહઠ કરવાનું કે પુરાતન જીવનશૈલી અપનાવવાનું તે વિચારી શકે તેમ જ નથી. માનવ સભ્યતાના ક્રમિક વિકાસના સિદ્ધાંતમાં પીછેહઠ કરવાની વાત આવતી જ નથી. કુદરતી સાધનસ્ત્રોતોના ઉપભોગ પર નિયંત્રણ લાદવાનું મુશ્કેલ છે. વસતી- વૃદ્ધિ સાથે જરૃરિયાત વધે છે. પાણી જેવા પ્રાકૃતિક સ્ત્રોતના ઘટાડાના વિકલ્પની ચિંતા છે. એકંદર માનવ સ્વભાવ અને મનોવૃત્તિ એવી છે કે ફરજ પડે અથવા ફરજ પાડવામાં આવે ત્યારે જ કશુંક કરવું. ભવિષ્યના માનવની ચિંતા કરીને પોતાની આજને પીડાદાયક કે અસુવિધાજનક બનાવવાની કોઈની તૈયારી નથી.