બે જણા અંદરોઅંદર ખુસરપુસર કરતા હોય અને ત્રીજું આવી જાય તો મોટે ભાગે એનો સવાલ એવો હોય છે, ‘શું ખીચડી પકાવો છો?’ ખીચડી ઘણી રીતે બદનામ પણ થઈ છે. ફૂડ ક્રિટિક અને ઇતિહાસકાર પુષ્પેશ પંત કહે છે કે શાહજાદો સલીમ ખીચડી પ્રેમી ગુજરાતને જીતીને આગરા પાછો ફર્યો ત્યારે બાદશાહ અકબરે શાહી લજીજિયા નામની માંસાહારી ખીચડી બનાવડાવીને સલીમનું સ્વાગત કર્યુ હતું. પુષ્પેશ પંતનું કહેવું છે કે ખીચડીને રાષ્ટ્રીય ખોરાક કે બ્રાન્ડ તરીકે અધિકારિક જાહેર કરવાની કોઈ જરુર નથી. ખીચડી આમ પણ દેશમાં બહુ લોકપ્રિય છે. વૈદિક સાહિત્યમાં તેનો ઉલ્લેખ ક્ષિરિકા નામે મળે છે અને આજથી હજાર વર્ષ પહેલા પણ ખીચડી જનસામાન્યનું ભોજન ગણાતું હતું. અલ બરુનીએ કિતાબ ઉલ હિંદમાં આ જ વાત લખી છે. મધ્ય કાળમાં મોરોક્કોના યાત્રી ઇબ્ન બતૂતાએ લગભગ ૧૩૫૦માં તેની ભારત યાત્રા વખતે ખીચડીનો ઉલ્લેખ કર્યો હતો. જેમાં તેણે ખીચડી ચોખા અને દાળમાંથી બનાવવાની વાત લખી છે. મુગલ કાળમાં અબુ ફઝલે આઇને અકબરીમાં ખીચડીના ૭ પ્રકારના કિસ્સાનો ઉલ્લેખ કર્યો છે. આપણા ઉપર અંગ્રેજોનું શાસન ચાલતું હતું ત્યારે ગોરા સાહેબો ખુદ ખીચડીના દીવાના બની ગયા હતા. તેઓ ખીચડી નાસ્તામાં ખાતા હતા મસાલેદાર માછલી નાખીને. એંગ્લો મિશ્રણવાળી બ્રિટિશ કાળની ખીચડી કુશારીથી પ્રેરિત હતી.