શારજાહના આ ઘરમાં હું ભારતથી લગ્ન કરીને આવી ત્યારથી રહેતી હતી. નિસર્ગ અને રુચિનો જન્મ જ અહીં થયો હતો. આજુબાજુ બધે જ ભારતીય અને પાછા ગુજરાતી પાડોશીઓ. એકબીજાની સાથે વાટકીવ્યવહાર કરતાં કરતાં અમે ક્યારે સુખ-દુઃખ પણ વહેંચતાં થઈ ગયાં હતાં એની ખબર જ ન પડી. તહેવારો તો ભારતમાં ન ઊજવાય એટલા ઠાઠથી અહીં ઊજવાતા. દિવાળીને તાળી આપીને જ નવરાત્રીની રંગત જતી અને હજી તો વીક-એન્ડમાં હળવા મળવામાં, મિલન-મુલાકાતોમાં દિવાળી થોડી લંગડાતી ચાલતી થાય ત્યાં તો એનો હાથ પકડીને નાતાલ આવી જતી.