કવિતા વિના માનવીને ક્યાં ચાલ્યું છે. બાળકને ઊંઘ પણ હાલરડાં વિના આવતી નથી કે લગ્નગીતો વિના લગ્નનો માહોલ જામતો નથી. મરસિયા વિનાની મોકાણ ફિક્કી જણાય છે. કવિતા આપણા જીવનમાં અભિન્નપણે ગૂંથાયેલી છે. દરેક વ્યક્તિ જિંદગીના કોઈ ને કોઈ તબક્કે કવિ હોય છે, પણ પછી દુનિયાદારીમાં ફસાયા બાદ જ્યારે ફૂલ સાથે વાત કરવાનોય સમય રહેતો નથી ત્યારે કવિતાનું જિંદગીમાંથી બાષ્પીભવન થઈ જતું હોય છે. પણ આખરે કવિતા જ માનવને અહેસાસ કરાવે છે કે તમે એક જીવંત, ધબકતા માનવી છો.