“જાવને… હવે,” લજામણીનાં છોડની જેમ શરમાઈને એણે નવોઢાની જેમ કહ્યું, (જો કે આવું કહેતાં કહેતાંય એનો ચહેરો તો કેસૂડાનાં ફૂલ જેવો રતૂમડો રતૂમડો થઈ ગયો’તો!