નૈસર્ગી આ રચતી વખતે છંદો શીખી નહીં હોય, રચ્યા પછી એને જરા ઠીકઠાક કરી હશે કે કદાચ એમ પણ ન કરવું પડ્યું હોય એમ માનું છું કેમ કે શબ્દો અત્યંત સહજ રીતે વહે છે, એમાં ક્યાંય આયાસ કે સભાનતા નથી વર્તાતી. નિસર્ગને એટલે કે કુદરતને એક બાળકની આંખે એણે જોઇ છે, બાળકની કલ્પનાથી એમાં ઉડાન ભરી છે અને બાળકના શબ્દોથી સજાવી છે એટલે એક બાળકની વાતની જેમ એ અંદર સુધી સ્પર્શી જાય છે.