પરાગ આખી રાત ક્યાં ભટકતો રહ્યો તેને યાદ નહોતું. બીજે દિવસે ઘેર આવ્યો તો પલ્લવી જતી રહી હતી. ચાવી પાડોશીને દેતી ગઈ હતી. અંદર દરેક વસ્તુ શાંત હતી. દરવાજો બંધ કરીને તે પલંગ ઉપર સૂતો. બીજે દિવસે પરાગ ઓફિસે ગયો તો રમણ જાણે તેની રાહ જોઈ રહ્યો હતો. રમણ તરત તેની પાસે આવ્યો. પરંતુ પરાગની ગુસ્સે થયેલી નજરને જોતાં તે પાછો વળી ગયો. ક્યાંક ઓફિસમાં ખબર ન પડી જાય. ત્યારબાદ રમણે કેટલીએ વખત કોશિશ કરી, પરંતુ પરાગ તેની વાતને કાપતો રહ્યો. ધીમે ધીમે પંદર દિવસ વીતી ગયા. તેની વચ્ચે પલ્લવીના બે પત્રો આવ્યા. પરાગે તેને વાંચ્યા વિના જ ફાડીને ફેંકી દીધા. કોણ જાણે કેમ તે પલ્લવીને કેમ માફ કરી શકતો નથી. પિન્કીની પણ તેને યાદ આવતી નહોતી.