(૨૬) એિાુંથી પહેલી (પ્રજાની) પદવી, (વૈશ્ણવોની) ાલોક્ મ ક્તત, બીજી ાિીપ્ય મ ક્તત, ત્રીજી આય જ્ય, ને ચોથી ારપ્ય મ ક્તતની કક્ષા છે. (૨૭) એ છેલ્લી કક્ષાિાું એ સૂયમનાું સ્વિમિાું ન રહેતાું, ચુંદ્રલોકિાું મ ધારે છે. ત્યાથુંી િેઘ, િેઘિાુંથી મવદ્ય ત, ને તેિા ું વાર થઈને બ્રહ્મલોક ( ાતિા ુંસ્વિમ) િા ું પહોંચે છે. ત્યાું એક દેવદૂત આવીને તેને અંદર લઈ જાય છે. ત્યા ુંએ પ્રજાપમત (ઈશ્વર) ાથે એનો આત્ત્િક (િનોિય) િળેાપ ભાવ થાય છે. (૨૮) પુંચાક્ગ્ન મવદ્યાના રહસ્યને જાણતા જીવને પાછું અહીં નથી આવવ ું પડત ું. (કેિકે એ શાનને િાિમ ચડેલો, ું ારી વા નાથી મ તત છે.) (14/76) પણ જે િાત્ર પ ણ્ય કિો, ને યશ, ને તપ, ને દાન જ જેિણે કરેલાું છે. ને આ પ્રવા ના ું રહસ્યને જે નથી જાણતા (એટલે કે બધ ું િાત્ર કલ્પના તથા મિથ્યા હોઈને, એક િાત્ર આત્િા જ ત્ય છે જેન ું વણમન િીતાના અ. ૧૫ િા ુંછે.) અને જેઓ એટલ ુંયે ન કરતા ું ત્ય, ત્કિમ, દાન ઈ,(ઈતર-વિેરે) પણ ન કરે. (સ્વાથી થઈને પેટભરા ખટપટી ું ારના કીડા જ રહે.) તે, કીડા-ફુંદા જેવા ઉપરાછાપરી જન્િે િરે છે. એને શ્ર મત “જન્િ ન ેિર, િર ને જન્િ,” એવી િમત કહે છે. એવ ું પ્રવાહણે ઉદ્દાલકને કહ્ ું. ।। ૐ ।। ચોથો અધ્યાય (૧ થી ૫). આ બધી “િમતઓ” િાણ નાું, કિોને લાિીને થાય છે. ન ે પરલોકની િમતન ું મ ખ્ય ાધન કિમ જ છે. (પણ િોક્ષન ું નહહ.) (૬) એ કિમ દ્વારા થતી જીવની િમત, એક ઈશ્વરીય ર ાયન (Heavenly Chemistry) છે. એને શાસ્ત્રોિાું હોિ કહે છે. હોિ, અક્ગ્નદ્વારા થાય છે. તેથી, હોિ હવન કરવા, એ ઈશ્વરીય ર ાયન (કિમની િમત) ન ું જ અન ઠિાન છે. કિમની જ