ઑસ્વાલ મંત્રજાપ અટકાવી, આંખો બંધ કરી શક્ય એટલો શ્વાસ ફેફસાંમાં ભરવા લાગ્યો, પણ સુવાસ હજુ એટલી તીવ્ર થઈ ન હતી. તેને થયું કે રાત્રે ખીલતાં ફૂલ તે બેઠો ત્યાંથી ક્યાંક દૂરની જગ્યાએ ઊગતાં હશે. ફિલ્મના સ્ક્રિપ્ટિંગ માટે તેણે ફૂલોનો અભ્યાસ શરૃ કરેલો, પણ તે ખાસ આગળ વધી શક્યો ન હતો. આખરે ઊભા થઈ તેણે ઘાટીમાં વધારે અંદરની તરફ જવાનો નિર્ણય કર્યો. બેગમાંથી ટોર્ચ કાઢી તે ધીમા પગલે ચાલવા લાગ્યો. તેણે મનોમન દોરશાને યાદ કર્યો. અજાણી ભીતિનો ગરમાવો અનુભવતા ઑસ્વાલે બંને હથેળી પરસ્પર ઘસી, ગોવિંદઘાટથી ખરીદેલ પ્લાસ્ટિક શીટનો રેઇનકોટ ઓઢ્યો અને થોડે જ દૂર પહોંચ્યો હશે ત્યાં નિતનવી સુગંધો તેના નાક નજીક મંડરાવા લાગી. તે ચાલતો રહ્યો. ઘણી જગ્યાએ એટલી તીવ્ર સુગંધ આવતી હતી કે તેણે રેઇનકોટના પ્લાસ્ટિકથી નાક બંધ કરવું પડેલું. ઉત્સાહથી આગળ વધતાં ઑસ્વાલને એકદમ જ એવું લાગ્યું કે કોઈ તેની પાછળ આવી રહ્યું હતું.