ડિરેક્ટર અતુલ માંજરેકરની આ પહેલી ફિલ્મ છે ને એની (ફિલ્મની) મુશ્કેલી છેઃ રાઈટિંગ. ઈન્ટરવલ પછી તો સ્ક્રિપ્ટ હકીકત, તર્ક, વગેરેથી જોજનો દૂર જતી રહે છે. પ્રેક્ષક એ સમજવામાં નિષ્ફળ જાય છે કે શા માટે લતા દરેક સીનમાં પોતાના પિતાને અપમાનિત કરે છે? એક બાજુ પુત્રીને સિંગર બનાવવા પિતા કોઈ પણ હદ સુધી જવા તૈયાર છે, ત્યાં પુત્રીનું આવું વર્તન પ્રેક્ષકને કન્ફ્યુઝ કરે છે. ક્લાઈમૅક્સ પણ ઈમોશનલી ફૂલિશ જ નહીં હાસ્યાસ્પદ, મારીમચડીને ઊભો કરવામાં આવ્યો હોય એવો છે. અનિલ કપૂર, દિવ્યા દત્ત, ગિરીશ કુલકર્ણી (બેબીસિંહના મૅનેજરના રોલમાં) જેવાં દાદૂ ઍક્ટર પણ ફિલ્મને બચાવી શક્યાં નથી. રાજકુમાર રાવ-ઐશ્વર્યા રાય ઑલમોસ્ટ એક્સ્ટ્રા બનીને રહી ગયા છે. ગીતસંગીત વિશેની ફિલ્મ છે, પણ એકમાત્ર ‘તેરે જૈસા તૂ’ (મોનાલી ઠાકૂર) સિવાય અમિત ત્રિવેદી સુધ્ધાં નિરાશ કરે છે. ઈન્ટરવલ પહેલાં ફન્ને ખાનને ધ્યાનમાં રાખીને મૂકવામાં આવેલા ગીત ‘મેરે અચ્છે દિન કબ આયેંગે’ને ઈન્ટરવલ બાદ અચ્છે દિન અબ આયેમાં તબદીલ કરવામાં આવ્યું છે, પણ થિયેટરની બહાર નીકળી રહેલો પ્રેક્ષક ફન્ને ખાન જેટલો નસીબદાર નથી.