ઇ.સ. પૂર્વે ૧૦૦૦માં કાશી વિશ્વવિદ્યાલયમાં વૈદિક, બૌદ્ધ અને જૈન એ તમામ કુળમાં જન્મેલી મહિલાઓને ગીત, નૃત્ય, વાદ્ય, ચિત્રનાટક, મુખસૌંદર્ય માટે ચહેરા પર કરવામાં આવતી રંગ અને રેખાઓ, ભોજન સમયે વાનગીઓની ગોઠવણી, દાંત રંગવાની અને દેહ ઉપર વિવિધ આકૃતિઓ આલેખવાની, પાણીના ફૂવારા બનાવવા, ઘરની જમીનને રત્નજડિત કરવી રસોઈ અને સ્વાદિષ્ટ પીણા તૈયાર કરવા, કાવ્યરચના કરવી, અંતાક્ષરી રમવી, જુદા જુદા પ્રાણીઓના અવાજની નકલ કરવી, ભોજનમાં ભેળસેળ પારખવાની (આકરજ્ઞાન), વૃક્ષ સંવર્ધન, પોપટને બોલતા શીખવવાની અને સંદેશાવાહકનું કામ કરાવવાની, શુકન- અપશુકન દર્શાવતું નિમિત્તજ્ઞાાન, માનસી કાવ્યકલા- શીઘ્રકાવ્ય રચના, ‘ધારણમાતૃકા’- એટલે મનના અર્થના સંકેતોને સ્પષ્ટ કરતી કાવ્યરચના, બાલક્રિડાનક- બાળકો માટે રમકડા બનાવવાની કલા, વૈનાયિકી જ્ઞાન- મૂર્તિઓ બનાવવાની કલા, ‘મલેચ્છિત વિકલ્પ’- ગુપ્તલિપિ જેવી ૬૪ કલાઓ શીખવવામાં આવતી એનો ઉલ્લેખ બાણભટ્ટે રચેલી કાદંબરી, વાત્સ્યાયને રચેલા કામસૂત્ર અને શુક્રનીતિસાર જેવા ગ્રંથોમાંથી મળે છે. આના પરથી સમજાય છે કે ભારત વર્ષનો ભૂતકાળ કેવો ભવ્ય હતો. આજે તો આ વિરાસતની વાતો કરીને રાજી થવાનું જ રહ્યું છે.