વસંતરાય હવે ફક્ત નામના જ ઘરના વડીલ રહ્યા હતા. સમગ્ર પરિવારમાં તેઓ બિલકુલ હાંસિયામાં ધકેલાઈ ગયા હતા. ખાલીપો અને એકલતા જાણે કે તેમનાં અંગત સ્વજન બની ગયા હતાં. ‘પિતૃછાયા’ તેમના નામે હતો તેથી હજુ દીકરાઓ તેમને થોડુંક માન આપતા હતા. જોકે બાપનું કોઈ પણ પ્રકારનું સૂચન માનવા માટે તેઓ હરગિજ તૈયાર નહોતા. બે પેઢી વચ્ચેનો જનરેશન ગેપ મોટો થતો જતો હતો. બાપ સામે દલીલ કરવાનો દીકરાઓ જન્મસિદ્ધ અધિકાર માનવા લાગ્યા હતા.