કહેવાય છે કે ઓછું ભણેલા હોવ તો તમારે માટે રાજકારણના દરવાજા ખુલ્લા છે. કોઇપણ પાર્ટીમાં એક્ટિવ થઇ જાવ અને દસ વર્ષ દિલ દઇને કામ કરો, તમારો સૂર્ય મધ્યાહ્ને તપતો હશે. રાજનીતિમાં ડીગ્રીને જો મહત્વ હોત તો જયનારાયણ વ્યાસ આજે ગુજરાતના મુખ્યમંત્રી હોત અને સૌરભ પટેલ ડેપ્યુટી ચીફ મિનિસ્ટર પદ શોભાવતા હોય... કોંગ્રેસમાં પણ પી.ચિદમ્બરમ, સામ પિત્રોડા કે જયરામ રમેશ ક્યારેય વડાપ્રધાન પદના દાવેદાર ન થઇ શકે, હા કોણ થઇ શકે કે જેઓની કોઠાસૂઝ ઉત્તમ છે. ભાજપમાં પણ ઇન્ટલેક્યુઅલની મોટી ફોજ છે. આ લોકો ટોક-શો કે પેનલ ડિસ્કશનમાં કામ લાગે છે સક્રિય રાજકારણમાં તેમનું કામ નથી. હા, બુદ્ધિજીવીઓને સરકાર કે સંગઠનમાં સલાહકાર બનાવી દેવામાં આવે તો સરકાર કે પાર્ટીને ચાર ચાંદ લાગી શકે છે. ગુજરાત કોંગ્રેસમાં હાઇકમાન્ડે યુવા નેતાઓના હાથમાં કમાન સોંપી છે, તેઓ ભણેલા છે પરંતુ કોઠાસૂઝ નથી, પરિણામે સ્થાનિક સ્વરાજ્યની સંસ્થાઓમાં પાર્ટીએ મેળવેલું ગુમાવવું પડ્યું છે. સિદ્ધાર્થ પટેલ, અર્જુન મોઢવાડિયા અને શક્તિસિંહ ગોહિલ અભ્યાસુ છે તેમને દૂર કરવાની જગ્યાએ રાહુલ ગાંધીએ તેમના અનુભવ અને કોઠાસૂઝનો પાર્ટી સંગઠનમાં વધુમાં વધુ ઉપયોગ કરવો જોઇએ. માધવસિંહ સોલંકી પાસેથી પણ ગાઇડન્સ મળી શકે છે...