કંઈક વિચારતા હોય એમ મનુભાઈ અટકી ગયા. સામેની દીવાલ સામે તાકી રહેલી એમની આંખો સ્થિર હતી. ‘બાના અવસાનને અઠ્યાવીસ વર્ષ વીતી ચૂક્યાં હતાં. એના શ્રાદ્ધના દિવસે બંને બહેનો ભાણિયાઓ સાથે પિયર આવી હતી. બાપા બે દિવસ અગાઉ ઉમરેઠ જઈને આવ્યા હતા ત્યારથી થોડાક વ્યગ્ર હતા. તબિયત પણ ઠીક નહોતી.’ મનુભાઈના અવાજનો રણકાર બદલાયો. દરેક શ્રોતાની આંખ સામે ચિત્ર ઊભું થયું.