મને મારા પિતાજીની જગ્યાએ સફાઈ-કામદાર તરીકે નોકરી મળી ગઈ. એ દિવસ મારા કામનો પહેલો દિવસ હતો. તાડદેવ ચોકી પર સવારે પાંચ વાગ્યે હું હાજર હતો. મને હાઉસગલ્લીમાં મોકલવામાં આવ્યો. કારણ મારા ઘરના લોકોને કે મારે કોઈ મોટા કે ઉપરી અધિકારી સાથે ઓળખાણ નહોતી. હાઉસગલ્લી એટલે બે ઇમારત વચ્ચે જે નાની ગલી હોય છે એ. ત્યાં જઈને સફાઈ કરવાની. મને ઊલટી આવી રહી હતી. મેં સફાઈ કરી અને ઘરે જઈને મેં ખાવાનું પણ ન ખાધું. આખી રાત ઊંઘી પણ ન શક્યો. હું બસ એ જ વિચારતો રહ્યો કે શું મારી આખી જિંદગી આ જ કામ કરતાં-કરતાં વિતી જશે. ..મારે આખી જિંદગી આ જ કામ કરવું છે. ..ધીરે ધીરે મને આદત પડી ગઈ. એક દિવસ મારા મિત્રએ મને શરદ પવારનું પુસ્તક વાંચવા માટે આપ્યું. એ વાંચ્યા બાદ મારા દિમાગમાં દેશની અર્થવ્યવસ્થાને લગતા વિચારો ઘૂમરાવા લાગ્યા.