આ હતો એક કેનેડિયન સાઇકલિસ્ટનો ૩૬ વર્ષ પૂર્વેનો અનુભવ. જોકે આજે પણ આપણા દેશનાં અનેક ગામડાઓમાં આવો આતિથ્ય-સત્કાર જોઈ શકાય છે.ભારતમાં આપણી સંસ્કૃતિમાં માત્ર આતિથ્ય-સત્કાર જ નહીં, ‘સદાવ્રત’નું પણ એટલું જ મહત્ત્વ છે. રામાનંદ સ્વામી ઠેર-ઠેર સદાવ્રત ખોલાવતા. સદાવ્રત ખોલાવવા પાછળની તેઓની ભાવના એવી હતી કે, ‘કદાચ આ સદાવ્રતની અંદર સાધુરૂપે પણ કોઈક ભગવાન કહેતા કે મહાપુરુષ પસાર થાય. કદાચ એકવાર સદાવ્રતનાં ઘઉં-ચોખા જમે તો અમારા સહિત સર્વે આશ્રિતોના જીવનું રુડું થાય. સદાવ્રત થકી જીવ ભગવાન સમક્ષ પહોંચી શકે છે.’ સાક્ષાત્ અક્ષરબ્રહ્મના અવતાર ગણાતા ગુણાતીતાનંદ સ્વામીના જીવનનો એક પ્રસંગ છે. તેઓ પોતાના વિચરણ દરમિયાન બુરહાનપુરમાં હતા. ત્યાં જોબનપગી જેવો એક ખૂંખાર માણસ હતો, દાદા દિવાન. તેના જીવનમાં કોઈ જ સંસ્કાર નહીં અને કુકર્મ કોઈ બાકી નહીં. આવા દાદા દિવાને બુરહાનપુરમાં સદાવ્રત શરૂ કર્યું હતું. આ સદાવ્રતમાં એકવાર સદ્ગુરુ સંત ગુણાતીતાનંદ સ્વામી માત્ર બે રોટલા જમ્યા હતા.