‘આપણે પથ્થર એટલા દેવ પૂજીએ ને તેમ મેં ડૉક્ટર એટલા દેવ ગણીને પગથિયાં ઘસ્યાં છે – દવાખાનાંનાં, પણ આ ગળાનું કંઈ ઠેકાણું નથી પડતું. પીવાની દવાના બાટલા, ગોળા-ટીકડાનાં ડબલાં, એકસ-રેના થપ્પા ને પૈસાનાં પાણા કરી કરીને હવે ગળે આવી ગયા. એક ડૉ. કે વૈદ બાકી નથી.’ (આપણને એમની ઉપમા અને ભાષા માટે સહેજે માન થઈ જાય.)