’ ખભે લઈને પથરો સરાણનો જતો હતો ફાટલ પહેરી જોડા માથે વીંટી ફીંડલું લાલ મોટું કો મારવાડી સરખો ધીમે ધીમે ને તેહની પાછળ છેક ટૂંકાં ધીમાં ભરંતો ડગલાં જતો'તો મેલી તૂટી આંગડી એક પહેરી માથે ઉઘાડે પગ એ ઉઘાડે આઠેકનો બાળક એક દૂબળો  ‘બચ્ચા લખા !