શું માણસની આટલી જ કિંમત? “જ્યાં સુધી રળવાની શક્તિ, ત્યાં લગી પરીવારની ભક્તિ” અને “ઉતર્યો અમલદાર કોડીનો”, આ કહેવતો એક સચોટ વાત કહી જાય છે. જો તેની પાસે પૈસો હોય, તો તેનું કુટુંબ માણસો રાખીને સેવા કરાવે છે. જેનો જેટલો સ્વાર્થ તેટલી તેની કિંમત. બાકી અમલદારી જાય એટલે વ્યક્તિ નકામી બની જાય છે. તેનાં માનપાન ઘટી જાય છે. આવે સમયે લાગે કે, “સમય સમય બલવાન હૈ, નહીં મનુષ બલવાન.” સમય માણસને પળવારમાં હતો ના હતો કરી દે છે. ઘડિયાળમાં ડંકા વાગતા હોય તો જ એની કિંમત હોય છે. તેવી રીતે નકામી વ્યક્તિ ઘરનાં ફર્નિચર કે શો-પીસની જગ્યા લઇ લે છે.