સમયનું ચક્ર ચાલતું જ રહ્યું. ત્રણ વર્ષ પસાર થઈ ગયાં. પ્રકાશે આ સમય દરમ્યાન એક હોંશિલા યુવાનેતા તરીકેની નામના મેળવી લીધી હતી. તેની કાર્યદક્ષતા જોઈને તેની પાર્ટીએ તેને ખુબ બધી જવાબદારીઓ આપી રાખી હતી. આજે તે ફરી એ જ શહેરમાં આવ્યો હતો જ્યાંથી તે રુચીને છોડીને ગયો હતો. તેણે રુચી વિશેની જાણકારી મેળવી. તેણી એક કોલેજમાં પ્રોફેસરની નોકરી કરી રહી હતી. તેનો પતિ ધનવાન નબીરાઓની જેમ બાપદાદાઓની રિયાસત સંભાળતો હતો અને મોજમજા પાછળ પૈસા વેરીને ખુવાર થતો હતો. તેને મન થયું કે તે એક વાર રુચીને જોવા જાય……. પણ તેની હિંમત ના ચાલી. તેણે ગામમાં તપાસ કરાવીને રુચીના ફેમિલી વિશે બધી માહીતી એકઠી કરી. એકવાર તે પસાર થતો હતો બજારમાંથી ત્યારે તેણે સામેથી રુચીને આવતી જોઈ. તેણે ચાહ્યું કે તે મોં ફેરવી લે જેથી રુચી તેને જોઈ ના જાય પણ રુચીની નજર તેના પર પડી ગઈ હતી અને તે તેની મોટી મોટી આંખોથી આશ્ચર્યસહ તેને જોઈ રહી હતી. તે નજર નીચે ઢાળીને ઉભો રહ્યો. રુચી નજીક આવતા બોલી :