સ્વભાવે પ્રકૃતિ પ્રેમી હોવાથી પ્રકૃતિના અવનવા તત્વો તેમના મનને આકર્ષી લેતાં કેટલીક વાર પોતે એકલા બેસતાં ત્યારે પ્રકૃતિના અવનવા તત્વોમાં ખોવાઈ જતાં. એક વખતે તેમના મિત્રની સાથે મિત્રની સાસરીમાં પીંગલવાડા ગામે ગયા. સાંજના સમયે નદી કિનારે ફરવા ગયા. પ્રકૃતિના શાંત વાતાવરણમાં નદીના ખળભળ થતાં વાંકાચૂકા વહેણે તેમના કવિ હ્‌દયને હચમચાવી દીધું. તેમના મુખ માંથી "જોને પેલી સુંદર સરિતા આનંદમાં વહી જાતી" ના શબ્દો સરી પડ્યા. અહીંથી તેમના કવિ હ્‌દયનો જન્મ થાય છે. આ સમયે તેમની ઉંમર લગભગ પંદર વર્ષની હતી. ત્યાર પછી તેમને વિવિધ છંદોમાં "ભાગ્ય કે કર્મ" ના શિર્ષક હેઠળ છંદોબધ્ધ ખંડ કાવ્ય લખ્યું. હાઈસ્કૂલના વિદ્યાર્થી જીવનમાં છંદોબધ્ધ રચના કરતાં. અંગ્રેજીમાં પણ કાવ્યો લખ્યાં છે. તેમાં મુખ્ય છે "વોટ ઈઝ ધ મીનીંગ ઓફ એ અને વોટ ઈઝ અવર ડ્યુટી" તે સમયના તેમના હાઈસ્કૂલના પ્રિન્સીપાલ મિ. શ્રોફને આ કાવ્ય બતાવેલા અને મિ. શ્રોફે તે કાવ્યો પર પોતાની સહી પણ કરી આપેલી. "જોને પેલી સુંદર સરિતા" એ કાવ્ય હાઈસ્કૂલમાંથી પ્રગટ થતાં મેગેઝીનમાં પ્રસિધ્ધ થયેલું. પોતે વલ્લભ વિદ્યાનગર કોલેજમાં ભણતા ત્યારે પોતાના પિતા સાથે પત્ર વ્યવહાર પદ્યમાં કરતા. દુકાનની ભાગીદારી છોડયા પછી ઘણો સમય મળતો. આ સમયમાં વિવિધ ધર્મોના પુસ્તકોનો અભ્યાસ કર્યો, મહાન પુરુષોના જીવનચરિત્રો વાંચી સતત મનન કરતાં. કેટલીક વખત તો આખી રાતોનીરાતો મનનમાં જતી, રાતના બબ્બે વાગ્યા સુધી જાગતા. પ્રાકૃતિક કાવ્ય રચના છોડી તેમનું મન ભક્તિના પદો રચવા તરફે ગયું. "માયા છે બુરી છે બુરી" એ તેમનું પ્રથમ ભક્તિ પદ છે. વીસ વર્ષની ઉંમરે તેમણે ઘણા બધાં ભક્તિ પદોની રચના કરી દીધી હતી. બાવીસ વર્ષની ઉમરે સત્કર્મબોધની રચના કરી. આ પુસ્તક્ની વિશેષતાએ છે કે તેની રચના એક જ રાત્રે અને એકી પલાઠીએ કરી હતી. યોગ, યજ્ઞ, જપ, તપ, વ્રત, દાન આદી કઠિન સાધનાની સામાન્ય પરિભાષા આપી પોતાના સામાન્ય વ્યવહારમાં વણી લઈ સીધી સાદી અને સરળ રીતે આદરવાની આગવી સૂઝ સમજણ અને પાકટ બુધ્ધિના દર્શન આપણને એમનામાં નાની ઉંમરે થાય છે.