‘સાહેબ, એ કેસર નથી’ (પછી કંઈક નામ કહ્યું, પણ અત્યારે એ નામ ભૂલી ગયો છું.) કેરીના માલિકે મારા અજ્ઞાન પર પ્રહાર કર્યો, પણ ‘સાહેબ’ કહીને પ્રહાર કર્યો એટલે મને ખાસ ખરાબ ન લાગ્યું. પછી એણે એક પેટી બતાવી અને એ કેરી લઈ જવાની ભલામણ કરી. પણ આજે સ્વાવલંબનનું ભૂત મારા પર સવાર થયું હતું. વળી મેં પેટીઓ આમ-તેમ જોઈ – કેટલીક પેટીઓ પર ‘એક્સપૉર્ટ ક્વૉલિટી’ (પરદેશ મોકલવા-યોગ્ય ગુણવાળી કેરી) એવુ લખાણ જોયું. ફળ મોટું હતું; દેખાવ સરસ હતો. આટલાં બાહ્ય પ્રમાણોને આધારે મેં એ પેટીની કેરીનો ભાવ પૂછ્યો. એણે ભાવ કહ્યો. ભાવ મને ઘણો વધારે લાગ્યો. પણ ‘ઊંચા ભાવની કેરી ખરીદવાની મારી શક્તિ નથી’ એવી હું એને ખબર પડવા દેવા નહોતો માગતો એટલે એ કેરી મેં ખરીદી. કોઈ વીરપુરુષ મનગમતી કન્યાનું અપહરણ કરી મારતે ઘોડે ઘરે આવે એવા ઉત્સાહથી હું, અલબત્ત, ધીમા સ્કૂટરે ઘરે આવ્યો.