સ્વભાવે કંઈ તે કંજૂસ નહોતો, દોસ્તી બાંધવી શું તેને નહોતી ગમતી? પણ કરે શું? આના-આના, પાઈ-પાઈની તેને આજે કિંમત હતી. સવાસોના પગારમાંથી સિત્તેર તો તે કાકા-કાકીને મોકલતો. એ જ તેનાં મા-બાપને સ્થાને હતા. ભણવાની હોંશ મનમાં લઈને, ભવિષ્યમાં મોટો માણસ થવાની આશાએ તે ભાઈબહેનને તેમને ભણાવીને મુંબઈ આવ્યો હતો. લાખ લાખ દિવાથી ઝળહળતી આ નગરીએ તેને જાણે મંત્રમુગ્ધ કર્યો હતો. અહીં જ તેનું નસીબ ખીલવાનું હતું, અહીં જ તે પોતાની સાચી ઓળખ દુનિયાને આપવાનો હતો.