મારી આંખમાં આંસુ જોઈને તમે દોડી આવતા ને તમે તમારા ઝભ્ભામાંથી વ્હાઈટ રૂમાલ કાઢી આંસુ લૂછી આપતા. મમ્મી મને ઉંચા અવાજે કશું કહેતી તો તમે મમ્મીને પણ ખીજાઈ જતા. આ પાંચ વર્ષ તમારા વિના બહું જ રડી છું. આજે તમને આ કાગળ લખી રહી છું ત્યારે આંસુ રોકાવવાનું નામ નથી લેતા અને એને વ્હાઈટ રૂમાલથી લૂંછનાર કોઈ નથી. તમે ગુસ્સામાં છો પણ એ ગુસ્સાના પડ નીચે મારા માટે અખૂટ વ્હાલનો દરિયો ઉછાળા મારે છે. પપ્પા, એ દરિયાના બે ચાર ટીપા માટે હું તરસી રહી છું.