*કોઈ પણ નવા પ્રયોગના સારા અને ખોટા પરિણામો હોય છે.પ્રોબ્લેમ એ થયો કે દરેકને પોતપોતાનું કામ વહેચી દીધું.એટલે એક બીજાનું કામ કોઈ કરવા તૈયાર જ ના થાય.ભાઈ તું ક્ષત્રિય લડવાનું કામ રક્ષા કરવાનું કામ ફક્ત તારું અમારું નહિ.બ્રાહ્મણ કહેશે હું તો વિદ્યા આપું લડવાનું કામ મારું નહિ.વૈશ્ય કહેશે અમે તો વાણીયા સપનામાં પણ તલવાર જોઈ ના હોય.અમે તો કીડી મરી ના જાય એનું પણ ધ્યાન રાખીએ અમે શું લડવાના હતા.તમતમારે લડો.અહિંસા પરમ ધર્મ.હવે કાયમ લડી લડી ને કાયમ યુદ્ધોમાં જઈ જઇ ને ક્ષત્રિયો થવાના ઓછાજ.લડવામાં જીવ પણ ખોવા પડેને.એ કઈ રમવાનું તો છે નહિ.વસ્તી ઘટતી ગઈ,એટલે છૂટ આપી વધારે સ્ત્રીઓ રાખો,એક સાથે વધારે સ્ત્રીઓ સાથે લગ્ન કરો.પણ અમે તો યુદ્ધમાં ના જઈએ.દરેક ની લીમીટ હોય.એક બાળક પેદા કરતા વર્ષ નીકળી જાય અને મોટું કરી યુદ્ધમાં જવા તૈયાર કરતા ૨૦ વરસ નીકળી જાય એટલામાં તો હજારો કપાઈ માર્યા હોય.પછી દસ બૈરા રાખો તો પણ કઈ રીતે પહોચી શકાય.શારીરિક લીમીટ હોય.