(૨૯) હે લોકો, આત્માના અભિલાષીઓ ઘરબાર છોડીને, (એટલે કે એની ચિન્તાઓથી વિમુખ અર્થાત્ વિરક્ત થઈને,) બ્રહ્મચર્ય કરે છે, એ આત્માને પોતાનાં હ્રદયમાં શોધે છે, ને જેમાં સત્યકામ તથા સત્યસંકલ્પ વસે છે, એ મનોલોકના દરવાજા ઠોકે છે. જો એને યોગ્ય શીખ આપનારા પૂર્ણ ગુરૂ મળી જાય, ને તે એને નગદ માલ ખોલી આપે, તો, મોક્ષ તો એનો પોતાનો સહજ સ્વભાવ છે, ને એને બ્રહ્મલોક તથા સત્યકામ વગેરે મફતમાં મળી જાય. પરંતુ, જે બ્રહ્મચર્ય કરે, ને અનુભવ વગર પણ, “હું શુદ્ધિ સચ્ચીદાનંદ પૂર્ણ બ્રહ્મ છું. ને આ બધું મારામાં માત્ર કલ્પાયેલું છે.” એવી દ્રઢ શ્રદ્ધા કરે, ને તે સાથે બ્રહ્મચર્ય (અર્થાત્ સંયમ) પાળતો, તથા, એ જો કુટુંબ વાળો હોય, તો, સાથે સાથે ધર્મકર્મનું પણ પાલન કરતો રહે, તો, એ પણ, મૃત્યુબાદ દેવયાનને પંથે મળે, બ્રહ્મલોકે પહોંચે, ત્યાંના આનંદ માણે, ને સ્વયં બ્રહ્મા પાસે ઉપદેશ પામતો, આત્માને રોકડો ઓળખી લે, ને (કલ્પાન્ત કાળે) બ્રહ્મા સાથે મુક્ત થાય.