સુષિર ઘડીભર વિચાર કરતો રહ્યો અને પછી સારંગને મળવા દોડી ગયો. સુષિરે બીજા જ દિવસથી કામ પર જવાનું શરૂ કરી દીધું. શરૂઆતમાં તે કંટાળી જતો. ભાંગી પડતો પણ ત્યારે અંતરા તેને સમજાવતી. પ્રોત્સાહક શબ્દો કહેતી : ‘સુષિરભાઈ, તમે તળેટીથી શરૂઆત કરી છે. મને તમારી કાબેલિયત પર પૂર્ણ વિશ્વાસ છે. તમે એક એક પગથિયું ચડતા જઈ શિખર પર પહોંચશો જ.’ અંતરાનો આ વિશ્વાસ સાચો ઠેરવવા સુષિર વધુ ઉત્સાહ, મહેનત અને લગનથી કામ કરવા લાગ્યો. ધીરે ધીરે સુષિર ટેવાતો ગયો. એની નિરીક્ષણ શક્તિ બહુ સારી હોવાથી એ ઝડપથી બધું શીખતો ગયો. અંતરાએ સુષિરમાં મૂકેલો વિશ્વાસ સાર્થક ઠેરવતો હોય તેમ એક દિવસ આત્મવિશ્વાસથી છલકાતા સ્વરે સુષિરે કહ્યું :