યુધિષ્ઠિર મહાભારતમાંનું એક સત્પ્રવૃત્ત કથાપાત્ર છે. તેની જો આ વાત તો ઇતર કથાપાત્રો અહીં વેરવૃત્તિને દેખીતી રીતે અધીન થઈ જાય છે એમાં નવાઈ તે શી ? દુર્યોધનને પાડી નાખ્યા પછી, ‘અમને ષંઢતિલ કહેનારા સૌને અમે મારી નાખ્યા; હવે અમોને સ્વર્ગ પ્રાપ્ત થાઓ કે નરક પ્રાપ્ત થાઓ’ એમ ભારે ગર્વથી કહેનારો ભીમ અને ‘ઊંઘી રહેલા પાંચાલોને મારી નાખવાથી મને આવતો જન્મ કીટકનો કે પતંગિયાનો પ્રાપ્ત થવાનો હોય તો ભલે થાઓ’ એમ નિર્ધારથી કહેનારો અશ્વત્થામા, એ બંનેને પોતપોતાનાં વિચારો યોગ્ય છે એમ લાગ્યું હોઈને પ્રતિપક્ષનું વેર લેવું એ તેમનું આદ્ય કર્તવ્ય હોવાનું જણાયું છે.