જોઉં.. એની ગેરહાજરીમાં એ ક્મ્ફર્ટેબલ છે કે નહીં ? અને એ સ્નાન કરવા ગઈ. ખૂબ નાહી, બહાર આવી તો એ રોમાની સુંગધથી ઓરડો કોઈ ફૂલની જેમ મહેકી રહ્યો ! તેને પહેલીજ વાર બ્લ્યૂ જીન્સ અને ઉપર ક્રીમ કલરનું ટી-શર્ટ પહેર્યાં. બેડરૂમના મોટા મિરરમાં જોઈ બોલી પડી. વાઉ.. વૉટ અ નાઈસ લૂકિંગ ! પોતે જ પોતાના પર મોહી પડી ! પછી મોટો પણ ઢીલો અંબોડો વાળ્યો. મેઈક-અપની તેને ચીડ હતી. હથેળીમાં સાધારણ લોશન લઈ ચહેરા પર હાથ ફેરવ્યા. પછી ચહેરાને ધારી ધારીને જોવા લાગી. નાનપણમાં પડી ગયેલી તેની કપાળમાં ડાબી તરફ નિશાનીરૂપ આછો કાપો હતો. તેને લીધે ચહેરો ખરેખર ઓપતો હતો. એ મિરરમાં પોતાની જાતને જોતી જ રહી. મન મલકી રહ્યું. તે બોલી, ‘ખરેખર, રોહનની પસંદગીને દાદ દેવી પડે !’ બોલતાં બોલાઈ ગયું, તરત એનાથી બીજો અર્થ પકડાઈ ગયો ! આજના દિવસ વિશે તેણે વિચાર્યું-નક્કી કર્યું- ના કોઇ ઓળખીતા-પાળખીતાને ત્યાં નથી જવું. બહેનપણીને ઘેર પણ નહીં. ગાડી કે સ્કૂટીને હાથ પણ અડાડવો નથી. બસ, એકલવાયા જયાં સૂઝે, જે સૂઝે તે તરફ જવું… આજે એકલા એકલા ફરવું છે ! આમ વિચારતી હતી ત્યાં રસોઈ કરનારી બાઈ આવી અમોલાએ કહ્યું. ‘મધુ, આજે હું બહાર જાઉં છું તું સાંજે આવજેને !’ ‘જી, બેન !’ કહી મધુ પાછે પગલે વળી ગઈ.