કૃષ્ણને  પુજવા છે, પણ તેનુ માનવુ નથી, આ છે આજના ધર્મો, આખી ગીતામા ક્યાય પણ ભય,,ભ્રમ કે ભ્રમ જાળનુ  નામ નિશાન નથી, તે સત્ય હકીક્ત છે, જ્યારે  આજ્ના ધર્મો આના વિના ડગલુ પણ ભરતા નથી, જ્ઞાની માણસો સ્વાર્થથી પર હોય છે,  જેથી ધર્મમા રહેલા દુષણો  કાઢવા પ્રયત્ન  કરે છે, પણ તેઓ કાઢી શકતા નથી, તે પણ એટ્‌લીજ સત્ય હકીકત છે, એટ્‌લે કે ધર્મમા સદાય અજ્ઞાનીઓનુ વર્ચસ્વ રહ્યુ છે, અને તે આજે પણ જોઇ શકાય છે, આ બધાજ દુષણો ત્યારે પણ  હતા, માટે તો કૃષ્ણે, મહવીરે અને બુધ્ધે અવાજ ઉઠાવવો પડેલ  છે,આમ ગીતાને પ્રાચિંનતા પ્રત્યે વિષે અધીક પક્ષપાત હતો,  એટ્‌લે તેણે ઉઠાવેલો  પોકાર કાઇક મોળો અને હળવો  હતો, જેમકે  સંસાર ત્યાગ કરી વનમા જઇ  વસનારા સાધુઓની  ધાર્મિક ધેલછાને ગીતાએ સખત શબ્દોમા વખોડી   છે, તેમ છતા તેમા કાઈ ફેરફાર આજે પણ  જોવા મળતો નથી,મોક્ષ મેળવવા કૃષ્ણને  પુજે છે, પણ તેની વાતોને તેમના જ્ઞાનને  આચરણમા  મુકતા  જ નથી, જેથી મોક્ષ દુર જ રહે છે, તનાવ સાથે મૃત્યુને ભેટે છે ને ચક્ર ચાલુ જ રહે છે,તે આજ્ની સત્ય હ્‌કીક્ત છે,કૃષ્ણ ભગવાને સ્પષ્ટ કહ્યુ છે કે વાસના.