ઈ.સ.૧૯૦૭માં ભીમરાવ આંબેડકર ભેદભાવો, કારમી ગરીબાઈ અને અભાવો છતાં મેટ્રિક થયા તે મોટી સિધ્ધિ હતી. પિતા રામજી સુબેદારના માસિક ૫૦રૂપિયાના પેન્શનમાં માંડ ગુજારો ચાલતો હતો એટલે વધુ અભ્યાસ શક્ય નહોતો. પરંતુ ક્રુષ્ણાજી કેળુસકરની મદદથી વડોદરાના સુધારાવાદી મહારાજા સયાજીરાવ ગાયકવાડની શિષ્યવ્રુતિ મળી એટલે ભણી શક્યા અને ૧૯૧૨માં ગ્રેજ્યુએટ થયા. વડોદરા રાજ્યની શિષ્યવ્રુતિની શરત મુજબ આંબેડકર વડોદરામાં નોકરી કરે તે પિતા ઈચ્છતા નહોતા.પિતાની ઈચ્છાની ઉપરવટ જઈને ૨૩મી જાન્યુઆરી ૧૯૧૩ના રોજ આંબેડકર વડોદરા નોકરી અર્થે આવ્યા. જોકે તેમના રહેવાની કોઈ વ્યવસ્થા નહોતી. શરૂઆતના બેત્રણ દિવસ તે વડોદરાની દલિત વસ્તીમાં રહ્યા.