હું એટલા માટે બચી રહી કારણ કે મારે કોઈની પાસે કોઈ જ મહેરબાની જોઈતી ન હતી. હું કોઈ નોકરી શોધતી ન હતી. એક નાની નોકરી હતી જે મારી જરૂરિયાત માટે પૂરતી હતી. મારું પુસ્તક પ્રકાશિત કરવું એ એક મોટો માથાનો દુખાવો હતો એટલે મેં પુસ્તક પ્રકાશિત કરવા પ્રયત્ન જ ના કર્યો. હું ધારું છું કે મારાં દરેક પુસ્તકમાં મેં જે તે વિષય બાબત અર્થપૂર્ણ યોગદાન આપ્યું છે છતા મારા દરેક પુસ્તકને દરેક પ્રકાશક દ્વારા નામંજુર કરવામાં આવ્યું કારણ કે મારી હસ્તપ્રત વામપંથીઓ પાસે જ મોકલવામાં આવતી. ઉદાહરણ તરીકે, હિન્દૂ-મુસ્લિમના મધ્યયુગમાં સંબંધો વિશે વિસ્તૃત ચર્ચા કરતું મારું એક પુસ્તક એક સમીક્ષક પાસે મોકલાવ્યું ત્યારે તેમણે કહ્યું કે આ ખુબ જ ગંભીર કાર્ય છે અને આ વિષય ઉપર જેટલું લખાયું છે તે બધાની નોંધ લેવામાં આવી છે પરંતુ હું પ્રકાશકને ટિપ્પણી કરીશ કે આને “એક હિંદુના મતે હિન્દૂ-મુસ્લિમ સંબંધો” એવી નોંધ પુસ્તક ઉપર મૂકે. એટલે પ્રકાશક ડરી ગયો અને એમ કહી દીધું કે “આ હિંદુનો દ્રષ્ટિકોણ છે એટલે હું આને પ્રકાશિત નહીં કરું”.