રસ્તા ઉપર સરિતા ઉધાનનું પાટિયું આવીને ગયું. અનુને ખયાલ આવી ગયો કે એ રસ્તો ભુલી છે. છતા એ હિંમત ના હારી એને યાદ હતું કે અહિંથી આગળ જતાં અક્ષરધામ વાળો રોડ આવશે. ત્યાંથી ઘરે પહુંચાશે. એને બસ હવે એ વળાંકને જ ધ્યાનમાં લેવાનો હતો. એણે ગાડીને ત્રીજા ગેરમાં નાખીને ત્રીસ-ચાલીસની સ્પીડે, આગળ આવતા વળાંકને ધ્યાનમાં રાખી ગાડી આગળ વધારી. બહાર અંધારું કાળા ડીબાંગ વાદળ જેવું ધરતી પર ઉતરી આવ્યું હતું. આસપાસ કોઈ અવર જવર ન હતી. એનું દિલ જોરથી ધડકી રહ્યું હતું. ગળામાં શોષ પડી રહ્યો હતો. એને પોતાને એના હ્રદયના ધબકારા સાફ સાફ સંભળાઈ રહ્યા હતા. કોઈ અજાણ્યો ભય એના ઉપર હાવી થયે જતો હતો. કશુંક અજુગતું બનવાની જાણે એનું મન એને ચેતવણી આપી રહ્યું હતું.