બીજા દિવસે નારાયણન એ જ જગ્યા પર ઘરેથી જાતે બનાવેલું ખાવાનું લઈને ગયો અને પેલા અશક્ત વૃદ્ધને પોતાના હાથેથી ખાવાનું ખવડાવ્યું. એક અઠવાડિયા સુધી આ ક્રમ ચાલ્યો અને રજા પૂરી થઈ એટલે તે ફરીથી બૅન્ગલોરની તાજ હોટેલમાં પોતાની જૉબ પર જોડાયો. નારાયણન કહે છે, ‘પહેલાં હું જાતજાતની ડિશ બનાવવાનું એન્જૉય કરતો હતો, પણ ખબર નહીં કેમ હું આ વખતે મારું ચિત્ત કામમાં પરોવી શક્યો જ નહીં. બસ, વારેઘડીએ પેલાં દૃશ્યો નજર સામે આવી જતાં અને આંખમાં ઝળઝળિયાં આવી જતાં. થોડા જ દિવસમાં હું થાકી ગયો અને મનમાં જાણે ચમકારો થયો કે હું આવી હાઇ-ફાઇ વાનગીઓ બનાવવા માટે નહીં, લોકોની ભૂખ ભાંગે એવું બનાવવા માટે સર્જાયો છું.’