આજે ભડભાંખળું થવા આવ્યું ત્યારે ય એ આવી જ હાલતમાં ફફડતો સોફામાં ઢબુરાઈ રહ્યો હતો. દિવસભરના શ્રમ અને તીવ્ર વિચારોથી થાકેલા શરીર અને મનને ઊંઘની જરૂર હતી, પણ આંખ મિંચવાની તેની હિંમત ચાલતી ન હતી. હમણાં સવાર પડશે અને ભયની તીવ્રતા ઘટશે એવી આશાએ સોફા પર એ તરફડી રહ્યો હતો.