બતાવો જી વાટ  ઊગે સૂરજ વળી આથમે એવી ન્હોતી  મારી મૂળ ભોમ; જ્યોતિ અખંડ  ઝગે જહીં  જેનાં  તેજ ઢળે વીંધી વ્યોમ:                                 કોઈ સંત બતાવો એ વાટ  સંસારને   ઊને   વાયરે   થાયે   ઘરઘરના   દીપ  ગૂલ: જીવન એવાં અહીંનાં વ્હેંતિયાં, મારે મુલક અમરોનાં કુળ:                                 કોઈ સંત બતાવો એ વાટ  ઉષાને  અધરે   ખીલતો   ને   સંધ્યાને   કાંઠે   વિલાય: એવા  રે  સ્નેહને  સોણલે   મારું  જીવતર  ઝોલાં  ખાય:                               કોઈ સંત બતાવો દિવ્યવાટ  પગલે પગલે  પાવક  પ્રજળે;  ને  આંખે  ઠર્યો  અંધકાર; પામર   દેહની  પીઠ   રહી  વહી  ભવરણ  કેરો  ભાર:                                   હવે સંત!