આ ઉત્સાહની વાટમાંથી પ્રેરણાનો દીપક ઝળહળી ઊઠ્યો. વાત એવી બની કે નિકીતાએ ડૉ. રાજાપુરકરનું જીવન જોયું. એમના અપાર ઉત્સાહ અને અગાધ અનુકંપા એને સ્પર્શી ગયાં. સવારના આઠ વાગ્યાથી મોડી રાત સુધી કામ કરે. કોઈ દર્દીને તાત્કાલિક સારવારની જરૂર હોય અને રાત્રે બે વાગ્યે પણ ફોન કરે તો એને પ્રેમથી પ્રત્યુત્તર આપે અને નર્સ-ડૉક્ટરોને જરૂરી સૂચના આપે. કેવા નિષ્ઠાવાન આ ડૉક્ટર ! પરંતુ એ નિષ્ઠાવાન ડૉક્ટર પાસેથી નિકેએતાને પ્રબળ પ્રેરણા તો ત્યારે મળી કે જ્યારે એણે જાણ્યું કે આ ડૉક્ટરે ત્રણ-ત્રણ વખત બાયપાસ કરાવેલી છે. બીજી વ્યક્તિ પથારીવશ થઈને જીવે. એના જીવનની પ્રવૃત્તિઓ સંકેલી લે ત્યારે આ ડૉક્ટર તો અપ્રતિમ ઉત્સાહથી પોતાનું કાર્ય કર્યે જાય છે. નિકીતાને મનોમન સવાલ જાગ્યો કે જો ડૉ. રાજાપુરકર આવી શારીરિક સ્થિતિમાં પણ આટલી માનવસેવા કરે તો એ પોતે કેમ એ કરી શકે નહીં ? ડૉ. રાજાપુરકરની પ્રેરણાથી બે વાર કિડની ટ્રાન્સપ્લાન્ટ કરાવી ચૂકેલી યુવતી હૉસ્પિટલના ગ્રંથાલયમાં ઉત્સાહથી કામ કરે છે. એ જ રીતે તદ્દન નકારાત્મક વલણ ધરાવતી બોરસદથી આવતી યુવતી આ ડાયાલિસિસ સેન્ટરમાં સવારના 9 થી 4 વાગ્યા સુધી આજે કામ કરે છે. નિકીતાના ચિત્ત પર છવાયેલાં હતાશા અને નિરાશાનાં વાદળો હટી ગયાં અને એના જીવનમાં સેવાનો સૂર્ય ઊગી આવ્યો. એણે વિચાર કર્યો કે પોતાનું જીવન પણ શા માટે બીજાના ઉપયોગમાં ન આવી શકે ? એની પાસે નૃત્યકલા હતી અને એ નૃત્યકલા દ્વારા એણે માનવસેવા કરવાનો નિર્ધાર કર્યો.