મુસ્લિમોની રાજનિતિનાં ઘડવૈયા ઉલેમાઓ હતા.તેમની ધાર્મિક કટ્ટરતાને લઇને બાદશાહોની રાજનિતિમાં કટ્ટરતાં આવી હતી.ઉલેમાઓની દ્રષ્ટીએ એકથી વધારે ઇશ્વર કે દેવતાઓને માનનારા અથવાં ઇશ્વરની સમકક્ષ કોઇ વ્યકિતની પૂજા કરનાર,એમનાં માનવાં મુજબ "કાફર" હતાં.આ કાફરો માટે એ સમયે મુસ્લિમ રાજયોમાં ઇસ્લામનો સ્વીકાર અથવાં મૃત્યુ એ બે જ વિકલ્પ રહેતાં હતાં.ઉલેમાઓને મુસ્લિમ સૈનિકોનાં મનમાં એવો દ્રષ્ટીકોણ દાખલ કરી દીધો હતો કે તેઓ એવાં દેશનાં માલિક છે જેની પ્રજાં મુસ્લિમ ધર્મી નથી અને એ પ્રજાને જીવીત રહેવાની ત્યારે જ અનૂમતિ આપી શકાઇ,તેઓનાં પ્રાણદાનમાં જઝિયા અદા કરે.આ જ કારણથી મુસ્લિમ બાદશાહોએ હિંદુઓ પાસેથી જઝિયાવેરો લેવાનું નક્કી કર્યુ,(પરિણામે જે ઉજળિયાત હિંદુઓ હતાં તેઓ જઝિયાવેરો ભરીને પોતાનો હિંદુ ધર્મ જાળવી રાખ્યો અને જે હિંદુઓ જઝિયાવેરો ભરવાં માટે સક્ષમ ના હતાં તેઓએ ના છુટકે લાચારીને કારણે બળજબરીથી ઇસ્લામ ધર્મ સ્વીકારવો પડ્યો.)એ પછી કેટલાક મુસ્લિમ શાસકોએ હિંદુ વિરોધી નિતિ અખત્યાર કરી.મુસ્લિમ શાસનકાળમાં અનેક હિંદુ દેવાલયો મસ્જીદમાં ફેરવી નાખ્યાં.મુસ્લિમ શાસક કાળમાં હિંદુઓને ધનાઢ્ય હિંદુઓને જાહેરમાં ઘોડા પર સવારી કરવાની મનાઇ હતી,સુંદર વસ્ત્રો પહેરવાની,પાન ખાવાની,અને હથિયાર ધારણ કરવાની પાંબંધી હતી.