બંને જણ કમાય છે છતાં સુખ જેવું કઈ જ નથી! અને મા! કડેધડે હોવા છતાં હજી રાતના બાર વાગે તો પણ એ ઘરના કામકાજથી પરવારી નથી શકતી. રોજ રાત્રે એ નિરાશાની ખીણમાં આમ ઊંડીને ઊંડી ઉતરતી જતી અને મોડે સુઘી ઊંઘ વેરણ થઇ જતી. સવારે વહેલાં ઉઠીને રસોઈ કરીને ઉતાવળે ઉતાવળે લંચ બોક્ષ લઈને ઘરની બહાર નીકળી જવાનું. જો કે આજે રાત્રે એ ઘણા સમય પછી આરામથી સૂઈ શકી. આકાશનો જમવા માટેનો આગ્રહ, ટીફીનમાંથી જમવાનું લેતા થોડી ક્ષણ માટે થઇ ગયેલો આંગળીનો સ્પર્શ, એ યાદ આવતા જ એની અંદર એક કુણી લાગણી મખમલ થઈને ફરીફરી ઊઠી.