મને મુંબઈ જ રહેવું હતું તમારા લોકોની સાથે. મેં તમને અનેક વખત સમજાવ્યા પણ તમે સુમિતને સ્વીકારવા તૈયાર નહોતો. પપ્પા, તમને ખબર છે ? આ દિવસોમાં સુમિતે મને એકવાર પણ જીદ કરીને એમ નથી કીધું કે તારા પપ્પાને સમજાવ કે તું મને તારી ‘હા’ કે ‘ના’ જલદી કહે કે મારા ઘરના લોકો મારા લગ્નનું બીજી જગ્યાએ વિચારી રહ્યા છે કે ચલ ભાગી જઈએ. કશું જ નહીં. આટલી ધીરજ તમારા સિવાય મેં આ એક બીજા પુરુષમાં જોઈ એટલે હું સુમિતને પરણી. તમે લોકો સુમિતને સ્વીકારશો એવી કોઈ અપેક્ષા નહોતી રહી એ પછી જ મેં કોર્ટ મેરેજ કર્યા ! પપ્પા, આ કોર્ટ મેરેજ માટે પણ સુમિત તો રેડી નહોતો જ, એ તો તમને મળવા માંગતો હતો. હું તમને જેટલા પણ ઓળખું છું એ પરથી મને ખાત્રી હતી જ કે તમે સુમિતનું અપમાન કરશો, કદાચ તમાચો પણ મારી બેસશો. મેં એટલે જ સુમિતને તમારા સુધી ન આવવા દીધો. જેમ હું ક્યાંય તમારું અપમાન ન સહી શકું એમ સુમિતનું અપમાન પણ ન જ સહી શકું.