એને યાદ આવ્યો એ દિવસ, કોલેજનું પહેલું વર્ષ. ભણવા કરતા તૈયાર થવામાં વધુ સમય જતો. ગુલાબી ફૂલોવાળી કુર્તી અને આકાશી રંગના ચુસ્ત ચુડીદારમાં ખુબ સુંદર લાગતી હતી. ઉતાવળે ચાલવામાં સેન્ડલની હિલ નડતી હતી. એ કોલેજનો દાદર ચડતા પગથીયું ચૂકી… અને એને થયું કે ખલ્લાસ આજે તો ગઈ… લપસી.. બંધ આંખે દાદરનો કઠોડો પકડવા માટે આમતેમ ફાંફા મારી રહી હતી, એનું હૈયું થડકારો ચુકી રહ્યું હતું, ત્યાં જ.. એ કોઈના હાથમાં ઝીલાઈ ગઈ. રમલીને એ સ્પર્શ રણઝણાવી ગયો. એની ઓગણીસ વર્ષની શાંત જિંદગીમાં ગૌતમનો એ અછડતો સ્પર્શ ઝંઝાવાત પેદા કરી ગયો.. એના ધબકારા વધી ગયા, એનો શ્વાસ એક હુંફાળ ગરમ શ્વાસને માણી રહયો. હા, એ ગૌતમ હતો એના જ વર્ગમાં ભણતો એનો સહધ્યાયી. એક ૬ ફૂટ ઉંચો સોહામણો, ઘેરી આંખો અને સૌમ્ય ચહેરાનો માલિક. બ્લુ ટી-શર્ટ અને જીન્સમાં એ ખુબ હેન્ડસમ લાગતો હતો.