(૫૫) ‘હે રાજા, જ્યારે આ અદ્વૈત, (વ્યવહારકાળે) દ્વૈત થાય છે, ત્યારે આંખ અને આકારો હોઈને, એ દેખતી દેખાતો જેવો થઈ જાય છે. રસના અને સ્વાદ હોઈને, એ ચાખતો ચખાતો જેવો થઈ જાય છે. જીભ અને વાણી હોઈને, બોલતો જેવો થઈ જાય છે. કાન અને શબ્દ હોઇને સાંભળતો સંભળાતો જેવો થઈ જાય છે. સોચ અને વિચાર હોઈને, એ વિચારતો જેવો થઈ જાય છે. સ્પર્શ તથા ઠંડુ-ગરમ હોઈને, સ્પર્શતો જેવો થઈ જાય છે.