એક પ્રખર ચિંતક,લેખક અને વક્તાએ મોટા હોલ માં એવું જોરદાર પ્રવચન કર્યું કે પૂરી ચાર મિનીટ અને ૫૬ સેકંડસ સુધી તાળીઓ પડી.કાર્યક્રમ પત્યા પછી તેઓ હોલ ની બહાર નીકળ્યા. મોબાઈલ ફોન જોયું.ઘણા મિસ્ડ કોલ હતા.ફોન લગાવ્યો.ખીન્નાતાથી ...શું હતું બાપુજી ?તમને કેટલી વાર કહ્યું છે કે મને રોજ રોજ હેરાન ના કરો ...તમને ખબર છે કેટલું ઈમ્પોર્ટન્ટ પ્રવચન ચાલતું હતું ?શું તકલીફ છે તમને વૃદ્ધાશ્રમ માં ?..દવા ...ગયા અઠવાડિયે તો મોકલી હતી ... ખલાસ થઈ ગઈ ?મોકલી આપીશ ...પણ મહેરબાની કરીને વારે ઘડીએ ફોન ના કરો ....શું કહ્યું ...તમને મળવા આવું ..જુઓ બાપા મારે ઘણા બધા કામ હોય છે લખવાનું ,વાંચવાનું ,સમારંભો ,પ્રવચનો ,ચિંતન ..... હું તમારી જેમ નવરો નથી સમજ્યા ........ચાલો મૂકી દો હવે ...ફોન કટ કરી ને .... ડોસો તો જીવ ખાઈ ગયો છે ....પ્રવચન નો વિષય હતો .."પિતૃ ,પિતૃત્વ અને પિતૃ પ્રેમ ".......