મને આ ધોરણમાં પતંગ ચગાવતા પણ આવડી ગયા હતા. દીવાળી પતે અને અમારી ઉત્તરાયણ શરૂ થઈ જતી. કપાયેલા પતંગ પકડવા, દોરી લૂંટવી ને તેના લચ્છા મારવા કે પિલ્લા બનાવવા અને ફાટેલા પતંગને ગુંદર પટ્ટીથી સાંધવા, જે પતંગનો ઢઢ્ઢો તૂટી ગયો હોય તેને ‘ઓપરેશન’ કરી ઊડવા લાયક બનાવવો, એક બાજુ નમતા પતંગને બીજી બાજું કંઈક બાંધીને સ્થિર કરવો, આપણા ઊડતા પતંગ વડે કપાયેલા પતંગને લપટાવવો, તુક્કલ (કે ટુક્ક્લ) ચગાવવી અને આવી કેટલી બધી ‘નેટ પ્રેકટીસ’ અમે ઉત્તરાયણના બે દિવસ માટે કરતા. પતંગના થોડાક નામ પણ યાદ છેઃ ફૂદી, ચાંદેદાર, આંખેદાર, ઢાલ, બાબલો, ચીલ. દોરીઓના પણ વિવિધ પ્રકાર રહેતાઃ સાત તાર, સાકળ આઠ, નવ તાર, ગેંડા દોરી, કાચ પાયેલી. એક એકદમ પાતળી અને કાળા રંગની દોરી આવતી. તે કાળી રહેતી તેથી તેને બધા ‘બળેલી’ દોરી કહેતા. થોડા મોટા થયા પછી ખબર પડી હતી કે તે ‘બરેલી’ નામક સ્થળથી પ્રખ્યાત થયેલી દોરી હતી માટે તે બળેલી નહિ, બરેલી દોરી હતી.