અમુ અંકલનો હાથ માની ગરદન પરથી સરકતો સરકતો છેક પીઠ સુધી ચાલ્યો જતો હતો… અને મા રડતી હતી… રડમસ અવાજે તેણે કહ્યું : હવે… હવે… હું સુખેથી… મરીશ… એટલું બોલતાં તેની ડોક નમી ગઈ. અમુ અંકલ સજ્જડ થઈ ગયાં. ચશ્માના કાચમાં તેમની આંખો થીજી ગઈ… માનો શ્વાસ અટકી ગયો હતો અને અમુ અંકલનો શ્વાસ ચાલુ થઈ ગયો હતો…