આજે બેત્રણ વાતોથી વિનોદભાઈને યાદ કરવા છે. તું જાણે છે મારો નિત્યનિયમ એવો કે રોજ સવારે ‘મોર્નિંગ વોક’ કરતાં કરતાં મારે એમની સાથે વાત કરવાની. પહેલાં મજા આવતી, પછી એ ટેવ બની, અને છેલ્લે છેલ્લે તો વ્યસન. જયશ્રીબહેન મર્ચન્ટના પુસ્તક લોકાર્પણ માટે હું બે-એરિયામાં ગયેલો. ત્યારે પ્રતાપભાઈ પંડ્યાને ત્યાં રોકાયેલો. ત્યાંથી જ્યારે મેં મે [2018]ની ત્રીજી, ચોથી અને પાંચમી એમ ત્રણ દિવસ વાત કરેલી ત્યારે વિનોદભાઈ એક વાક્ય બોલેલા, મારા વહાલા, વહેલા વહેલા આવી જાઓ… મજા નથી આવતી. અને પછી હું નવમીએ પહોંચ્યો ત્યારે તો સ્વાસ્થ્ય ઘણું કથળ્યું.