“મમ્મી, મેં તને કહ્યું ને કે, તું ગમે તે કરે હું કોઇને પણ મળવાની નથી…..! અને આ મારો આખરી નિર્ણય છે…” મિતાક્ષી પગ પછાડતા પોતાના રૂમમાં જતી રહી. મિતાક્ષીને આમ વિફરેલી જોતા ગઢપણના ઉંબરામાં પગ મુકી રહેલા અંજુ બહેનના કપાળ પર ચિંતાની રેખાઓ તણાઇ અને ગુસ્સાના કારણે તેમના પાતળા નેણ ફણસની જેમ ખેંચાયા. થોડી પળો બાદ ફરી ચહેરો શિથીલ થયો અને ચહેરા પર મુંઝવણ તરી આવી અને પાછો કંઇ દ્રઢ્ઢ નિર્ણય કર્યો હોય તેમ મિતાક્ષીના રૂમ તરફ પગ ઉપાડવા ગયા અને પાછા જાણે બંધું જ હારી ગયાં હોય તેમ ત્યાં નજીક સોફા પર પડતું મુક્યું.