ઓટનો દરિયો એ અમાપ બ્રહ્માંડનો દરિયો છે. મુંબઈના જૂહુના દરિયાકાંઠે ઓટ હોય ત્યારે તમે ચાલો તો એમ લાગે કે દૂર અખૂટ જળ છે. જળકાંઠે એટલો અખૂટ ભીની રેતીનો પટ છે. અને એથીયે વધુ અખૂટ કાંઠો છે. પણ એ કરતાં ય વધુ અનંત ક્ષિતિજ છે. આખુંય વાતાવરણ અફાટ પ્રકૃતિમાં પલટાઈ જાય છે. આ પ્રકૃતિ વચ્ચે ચાલતો માણસ પ્રકૃતિના પુદ્દગલ જેવો લાગે છે. પણ જ્યારે દરિયામાં ભરતી હોય ત્યારે એમ લાગે કે પાણીને જમીન ઓછી પડે છે. અફાટ પ્રકૃતિ નહીં પણ અખૂટ જળ મનને ભરી દે છે. ભરતીસમયે સૂકો દરિયાકાંઠો પણ જળના ઘન ટુકડા જેવો લાગે છે. હમણાં જાણે કાંઠા નીચેથી પાણીનો ફુવારો છૂટશે એમ થયા કરે છે. ભરતીસમયે પાણી અને પ્રકૃતિ જળમય થઈ જાય છે.