આસપાસમાં વાઘ કે દીપડાંના ય કંઈ સગડ જોવા મળ્યા ન હતા. જંગલી જાનવર સાથે જંગલમાં વસતાં માન્જોની યારી બહુ વિશિષ્ટ હતી. જાનવરોને જંગલમાં જ પૂરતાં પ્રમાણમાં શિકાર મળી રહેતાં એટલે કસબાઓ પર હુમલો કરવાના બનાવો ભાગ્યે જ બનતાં. જાનવરો પોતે કોલાહલથી બહુ ડરે અને માણસ અંધારાથી. પરિણામે, દિવસભર જાનવર બહાર ન નીકળે અને રાત્રે માણસે જાનવરની આમાન્યા પાળવાની. એકબીજાની આ મર્યાદા તૂટે ત્યારે જ સૃષ્ટિના ક્રમમાં ખલેલ પહોંચે એ સત્ય નિસર્ગના ખોળે સદીઓથી ઉછરેલા માન્જોના લોહીમાં વણાઈ ગયું હતું.