નિયતિ સામે બાથ ભીડીને, જાત નિચોવી નાખીને એ બાળકોને ઉછેરવા લાગી. પ્રશાંત પાછળની એની મહેનત તો એવી લેખે લાગી કે, ભણવામાં એ એકથી ત્રણમાં જ નંબર લાવતો. પ્રજ્ઞા પણ પોતાનાં દરેક કામ તો જાતે જ કરતી પણ સાથેસાથે ઘરનાં કેટલાંય નાનાં-મોટાં કામ પતાવી દેતી. પ્રજ્ઞા જેવાં બાળકો માટે બેલાએ ઘરઆંગણે શાળા શરૂ કરી હતી. ધીમે ધીમે કરતાં મૂક-બધિરો માટેની ઉત્તમ શાળામાં એની ગણના થવા લાગી હતી. બેલા એક ઊંડા પરિતોષનો અનુભવ કરતી હતી, ત્યાં જ આજે આ પત્ર –