હસમુખ આશ્ચર્યથી મિત્રને જોઈ રહ્યો. તેના મનની વાત કેવી રીતે સમજાઈ ગઈ. રસિકભાઈને મિત્રના મનની વાત ખબર પડી ગઈ. તેણે કહ્યું : ‘મિત્ર, આ ભૂલ મેં પણ કરી હતી. માટે તારી સમસ્યા સારી રીતે સમજી શક્યો છું. અમેરિકામાં મેં મનોચિકિત્સકની મદદ લીધી હતી. ત્યાર બાદ મારા શોખને શોધી તેને વિકસાવ્યો. અત્યારે હું એક રીહેબિલિટેશન સેન્ટરમાં સેવા આપવા જાઉં છું જેમાં માનસિક રીતે ભાંગી પડેલા લોકો સાથે વાતચીત કરું છું. મને ત્યારે સમજાયું કે લોકોને કેવી સમસ્યાઓ હોય છે. હસુ, તું કોઈ સરસ પ્રવૃત્તિ ચાલુ કરી દે. તારા આખા દિવસને ફરી સમયપત્રકમાં ગોઠવી દે. અત્યારના સંજોગોમાં આપણી સાથે આપણાં પોતાનાં પણ દુઃખી થાય તે ક્યાંનો ન્યાય ? જાણે છે તું ખુશ ન હોય તો ઘરનાં ખુશ કેવી રીતે રહી શકે. તને પોતાનો આનંદ મળશે તો જ તું બીજાં બધાંની વર્તણૂંકને પોઝિટિવ જોઈ શકીશ. આ તો સોહામણો સૂર્યાસ્ત છે, હસુ. તેને ઉદાસી સાથે નહીં, અંતરના ઉમળકા સાથે આવકાર. વયસ્ક થતાં આ બધું તો સાવ સહજ છે, ફક્ત જોવાની દષ્ટિ બદલવી પડે.’ તેના શબ્દોની ધારી અસર મિત્ર પર થઈ.