સિક્કાની જે બાજુ એક જણે જોઈ નથી, એને બીજી બાજુથી જોનારનો અભિપ્રાય મદદરૂપ થાય છે. આ બંનેના અવલોકનથી જ એક સાથે બે બાજુને જોઈને લેવાય તેવો નિર્ણય લઈ શકાય છે. વિરોધ કહેવા કરતા, આવા અભિપ્રાયને અન્ય દ્રષ્ટિકોણ કહેવું વધુ યોગ્ય છે. એને ‘વિરોધ’ ગણવાથી તો આપણું મંતવ્ય એકપક્ષી બનશે, પૂર્વગ્રહ પ્રેરિત બનશે. મોકળું મન રાખીને જોવાથી આ અભિપ્રાય ઉપયોગી બની શકે. આવો અભિપ્રાય ખોટો જ છે એવું સાબિત કરવા દાખલા દલીલ એકઠા કરીને ઊર્જા વેડફવાનો અર્થ નથી. એ જો ખોટો હશે તો લાંબુ નહિ જ ટકે. તમે તમારા તરફથી, આવશ્યક લાગે તો એક વાર સ્પષ્ટતા કરી દ્યો. બસ. પછી, તમારા પૂરતી વાત પૂરી. અને જો એ મુદ્દો ખરેખર વિચારવા જેવો હોય, સાચો હોય તો એનો પ્રગટ કે અપ્રગટ સ્વીકાર કરો. ભવિષ્યમાં એને ધ્યાનમાં રાખો. અને જો અભિપ્રાય ઉચ્ચારનારના આભારી રહો. વિરોધ સામે વિરોધ એ અધિક ઉગ્ર વિરોધની હારમાળા રચે છે. અને છેલ્લે, શાંત ચિત્તે તપાસો તો વિરોધનો મૂળ વિષય ક્યાંય ભુલાઈ ગયેલો જણાશે. લગભગ તમામ ઝઘડામાં આમ જ બનતું હોય છે. એમાં ભૂતકાળ ખોદાય છે ને ભવિષ્ય બગાડાય છે. વર્તમાનનો વાંક તો બાજુએ જ રહી જાય છે.