જ્યારે 2018નો એનએફપી ડ્રાફ્ટ સપાટી પરથી નિરુપદ્રવી લાગે છે પરંતુ વિગતોની પછવાડે છુપાયેલો તે શેતાન છે. ભૂતકાળમાં ઘણી સરકારોની જેમ તે કુદરતી જંગલો ભજવે છે તેવી ઘણી આવશ્યક ભૂમિકાઓ માટે મુક અભિનયનું કામ કરે છે પરંતુ તે પછી જંગલોને આર્થિક સ્રોત તરીકે જુએ છે. તેથી જ તો તે વન ઉત્પાદનો માટે "ક્લાયમેટ-સ્માર્ટ વેલ્યુ ચેઇન્સ" ની વાત કરે છે અને જંગલો નીચી ઉત્પાદકતા પર ચિંતા વ્યક્ત કરે છે. આના ઉકેલ માટે તે 40% વૃક્ષ આવરણથી ઓછા "વંચિત" જંગલોને પુનર્જીવિત કરવા માટે પબ્લિક-પ્રાઇવેટ ભાગીદારીની ભલામણ કરે છે. ભૂતકાળના અનુભવોમાં આપણે જોયુ છે કે આવી ભાગીદારી આખરે સ્વદેશી જાતોને બદલે ઝડપથી વિકસતી વિદેશી જાતિઓના વૃક્ષો રોપવા માટેના મોનોકલ્ચર્સ તરફ દોરી જાય છે અને તેનું અંતિમ પરિણામ કુદરતી જંગલોને બદલે ઔદ્યોગિક વાવેતરનું સ્વરૂપ ધારણ કરી લે છે. આગળ જતા તેઓ સામાન્ય સ્રોતો માટે હકદાર એવા જંગલ નિવાસી અને વિચરતા સમુદાયોને હાંકી કાઢશે. આ સૂચન માટેનું જસ્ટિફિકેશન લાકડાની કટોકટીનો સામનો કરી રહેલા ટિમ્બર ઉદ્યોગમાં મળે છે, જેમાં લાકડું સ્થાનિક સ્તરે પૂરતું ઉપલબ્ધ ન હોવાથી તે આયાત કરવાની ફરજ પડે છે.