1981માં સ્વામીશ્રી વડોદરાના ભક્તોએ આપેલી એમ્બેસેડર કાર દ્વારા લીંબડીથી નડિયાદ જવાના હતા. પરંતુ કાર બગડી. આથી લીંબડીમાં જ સ્વામીશ્રીએ રિપેર કરવા માટે મોકલી આપી. એકાદ કલાકે ગાડી રિપેર થઈને આવી ગઈ. સ્વામીશ્રી તેના દ્વારા નડિયાદ જવા નીકળ્યા. ચાતુર્માસનો સમય હતો. ચાતુર્માસમાં ધારણાંપારણાં વ્રતનો ઉપવાસનો દિવસ હતો. રસ્તો દેખાય જ નહીં એવો મુશળધાર વરસાદ વરસતો હતો. માંડ થોડા કિલોમીટર ગાડી ચાલી હશે અને પાછી ગાડી બગડી. સ્વામીશ્રી પણ વરસતા વરસાદમાં બહાર નીકળ્યા અને પલળતાં પલળતાં માર્ગદર્શન આપવા લાગ્યા. સંતોએ ધક્કા માર્યા. પણ ચાલુ જ ન થઈ. રસ્તામાં પસાર થતા ટ્રકવાળાને ઊભા રાખવા માટે સૌ હાથ ઊંચો કરે, પણ કોઈ ઊભો ન રહ્યો. છેવટે સંતોએ ગાડીને ધક્કા માર્યા. વોકળામાં એક એક ફૂટ વહેતા પાણી વચ્ચેથી ધક્કા મારીને પાણીના વહેણમાંથી ગાડી બહાર કાઢી ત્યાં સામે રેલવેનું ફાટક આવ્યું. એનો ઢાળ ચડાવવાનો હતો. જેવો ઢાળ ચડ્યા ને ગાડી ચાલુ થઈ ગઈ. ચાલુ ગાડીમાં જ ઇન્દ્રવદનભાઈ સીટ ઉપર બેસી ગયા. સ્વામીશ્રી કહે, ‘પહેલાં સીધી ગેરેજમાં લઈ લો.’ નજીકમાં ગેરેજ હતું ત્યાં ગાડી લઈ ગયા, ત્યારે મિકેનિકે કહ્યું કે ગાડીમાં કોઈ જ વાંધો નથી. ગાડી જોવાના પાંચ રૂપિયા આપો. સ્વામીશ્રી હસી પડ્યા!