જ્વાળાઓ પર ચાલવું હતું ને કાંટાઓ પર સૂવું હતું (ક્રાંતિઓ કરી નાખવી હતી) ને આવાં તો કંઈકેટલાંય કામ કરવાં હતાં, પણ એ બધું બાકી જ રહી ગયું… છેલ્લે કવિ જાણે પોતાને જ સમજાવતા હોય તેમ કહે છે, જાને ભી દે અય દિલ… છોડ યાર… જવા દે… સબકો મેરા સલામ… સૌને રામ રામ…