ધારણા પ્રમાણે સુરંગો ફૂટી નહીં. બેચાર ધડાકા થયા. પણ પુલ ઉપરથી ટ્રેન સહીસલામત રીતે પસાર થઈ ગઈ. નિશીથ અને તેના સાથીદારો ફરી એક વાર ભૂગર્ભમાં ચાલ્યા ગયા. નિશીથ જુદો સ્વાંગ ધરીને કલકત્તા જતો રહ્યો. પાંચ વર્ષ પછી સ્વરાજ મળ્યું. પણ એ પરત આવ્યો નહીં. આજ સાડત્રીસ વર્ષ પછી એ વતન તરફ જઈ રહ્યો હતો. અને સરલાનો આમ એકાએક ભેટો થઈ ગયો. એ હજુય વિચારોમાં ઊંડો ઊતરતો જાત. પણ એનો ખભો પકડીને કોઈકે કહ્યું : ‘ભાઈ, અહીં કોઈ આવવાનું છે?’