રાત્રે ભોજન મારે જ બનાવવું પડ્યું. જવનો રોટલો, શાક અને દૂધ. અહીં ઘઉંની રોટલી ખાવામાં આવતી નથી. આ લોકો બજારમાંથી લોટ, મેંદો વધુ નથી ખરીદતા. પોતાનાં ખેતરોમાં પેદા થયેલ જવ, ઘઉં અને મકાઈના રોટલા આખું વર્ષ ખાય છે. વધુ ઘઉં ઉત્પન્ન ન થતાં હોઈ એમાં જવ કે મકાઈ મેળવ્યા વિના આખું વર્ષ પૂરું પડતું નથી. ઘણી વાર તો જવ, ઘઉં અને મકાઈનો સાથવો – આ ત્રણ વસ્તુ ભેળવીનેય રોટલો બનાવવો પડે છે…. મને રાત્રે ખૂબ ઊંઘ આવી. બીજા દિવસે સવારે ઊઠતાં જ ગામના કેટલાક લોકો મને મળવા આવ્યા. એ લોકોની વાતોથી ખબર પડી કે ગામમાં પચ્ચીસ-ત્રીસ ખોરડાં છે. મુખ્ય આજીવિકામાં ખેતી અને લાખ એકઠી કરવી. લાખના કીડાનો ઉછેર કરવો અને લાખ ભેગી કરી મારવાડી શેઠિયાને વેચવી એ ઓરિસ્સા, છોટાનાગપુર અને આખા મધ્યપ્રદેશનો મુખ્ય ગૃહઉદ્યોગ છે.