કહેવાય છે કે ભક્તિમાર્ગનો જ્ન્મ દક્ષિણમાં થયો. ઉત્તરભારતનાં શ્રી ચૈતન્ય મહાપ્રભુજી, સંત રામાનંદ સુરદાસ, તુલસીદાસ, કબીર, મીરાંબાઈથી પણ સેંકડો વર્ષ પહેલાં ઈ.સ. 700થી દસમી સદીની વચ્ચે દક્ષિણભારતમાં કેટલાય મહાન ભક્તો થઈ ગયા. તેમાં શૈવ પરંપરા અને વૈષ્ણવ પરંપરા બંનેના હતા. તામિલ શિવ ભક્ત ‘નયનામાર’ અને વિષ્ણુના ભકતો ‘અલ્વાર’ના નામે પ્રસિદ્ધ થયા. કુલ 63 શૈવ ‘નયનામાર’ સંતો થયા. વૈષ્ણવ ‘અલ્વાર’ સંતોમાં 12 સંતો ખુબ જ પ્રસિદ્ધ છે. તેમાં નમ્બાલકર, મધુર કવિ, કુલ શેખર, વિષ્ણુચિત્ત અને આંડાલ નોંધપાત્ર છે. આ બારે ‘અલ્વાર’ સંતોમાં આંડાલ એક માત્ર સ્ત્રી અલ્વાર સંત છે. તે દક્ષિણની ‘મીરાં’ કહેવાય છે. તેનો જન્મ દક્ષિણભારતમાં મદુરાઈ પાસે શ્રીવિલ્લીપુત્તર નામે તીર્થમાં થયો હતો. ત્યાં વિષ્ણુનું એક જુનું મંદિર છે. વિલ્લીપુત્તર એ માટે પ્રસિદ્ધ છે કે ત્યાં આંડાલનો જ્ન્મ થયો હતો. સંશોઘન પ્રમાણે તેનો જન્મ ઈ.સ. 715 કે 716 માં થયો હતો. આ બાર ‘અલ્વાર’ સંતોમાં વિષ્ણુચિત્ત ‘પેરિયાલવાર’ કહેવાતા. બાર ‘અલ્વાર’ સંતોમાં ‘પેરિયાલવાર’નું સ્થાન ખૂબ જ ઊંચું છે. કહેવાય છે કે તેઓ વિષ્ણુના વાહન ‘ગરૂડ’ના અવતાર હતા. તેઓએ સુરદાસની જેમ શ્રીક્રુષ્ણની બાળલીલાના માઘ્યમથી સામાજિક જાગૃતિ આણી હતી.