સામેની અગાશીમાંથી મારી ચડ્ડીને જોઈ છોકરા ખડખડાટ હસતા અને હું એરિયલ પર ચઢેલા કાકાઓ કે કોઈ પણ પુરૂષને જોઈ માનવીની ભવાઈનું ચિત્ર મારા માનસપટ પર ઉપસવા દેતો. અતૂલનું ઉંચા અવાજે બોલેલુ યાદ આવતું. એવુ લાગતું કે જેમ માનવીની ભવાઈમાં ખેતરનું વર્ણન આવે છે, તેવુ હોવુ જોઈએ. કંઈક અનુસંધાન હશે આવુ મારા બાળ મનને લાગ્યું. અને છેલ્લે હાકોટો પડે, “આવી ગયું…”