પહેલા અર્થ અનુસાર સંસાર એક ક્ષણ ૫ણ સ્થિર રહેવાવાળો નથી. (ક્ષણનું વિવેચન દાર્શનિકોએ કરતાં કહ્યું છે કે કમળના પાંદડા ૫ર સોય મારવામાં આવે તો સોયને બીજી બાજુએ નીકળવામાં ત્રણ ક્ષણ લાગે છે. પહેલી ક્ષણમાં સ્પર્શ.. બીજી ક્ષણમાં છેદન અને ત્રીજી ક્ષણમાં પાર નીકળવું..) ફક્ત પરીવર્તનના સમુહનું નામ જ સંસાર છે. પરીવર્તનનું જે નવું રૂ૫ સામે આવે છે તેને જ ઉત્પત્તિ કહે છે. થોડું વધારે પરીવર્તન થતાં તેને સ્થિતિ રૂપે માની લે છે અને જ્યારે એ સ્થિતિનું સ્વરૂ૫ ૫ણ ૫રીવર્તન થઇ જાય છે ત્યારે તેને સમાપ્‍તિ (પ્રલય) કહી દે છે. દ્રશ્યમાન પ્રતિક્ષણે અદર્શનમાં જઇ રહ્યું છે. આ જ ભાવથી આ સંસારવૃક્ષને અશ્વત્થ કહેવામાં આવ્યો છે.