પન્નાલાલે પોતાના કથાવૈભવ થકી માનવરસથી સભર, વૈવિધ્યપૂર્ણ વાર્તાઓ આપણને આપી છે. ઐતિહાસિક નવલકથાઓ, નાટકો અને પુરાણોમાં પણ કલમ ચલાવી છે. એમણે મબલક અને પ્રચુર માત્રામાં લખ્યું છે. કથાપ્રવાહ એ એમની આગવી સૂઝ છે. આત્મકથનાત્મક લખાણો અને બાળપણનાં સ્મરણોની મંજુષા પણ ખીલી છે, જે વાચકોને તરબતર કરી મૂકે છે. ‘અલપઝલપ’નો નાયક સ્વયં નાનકડો ‘પનો’ છે, જે ‘ગોટમેટ’ ભણી પોતાના ચાતુર્યથી સૌ કોઈને મંત્રમુગ્ધ કરી જાય છે. કોઈને લાગે નહિ કે સાવ ગામડાનો અનાથ લાગે તેવો આ નિર્દોષ ગોળમટોળ કિશોર આટલો બધો આંતરવૈભવ ધરાવતો હશે, જે પોતાની અદમ્ય રસવૃત્તિ અને હૈયાઉકલતથી લેખનની કેડી કંડારી લેખનક્ષેત્રે નામના કાઢે છે. એમની સમગ્ર લેખનપ્રક્રિયા સ્વયં એક વિસ્મયકારક ઘટના છે. સૃષ્ટિમાં અનેક અચરજો પડેલાં છે. પ્રકૃતિનો પરિવેશ જ ચમત્કારિક છે, જેમાં અનેક નવાં સ્પંદનો અને આશ્ચર્યો સતત પ્રગટતાં રહે છે. જગતમાં અનેક એવી ઘટનાઓ બને છે, જે આપણે માત્ર વિસ્ફારિત નેત્રે જોઈ રહેવાનું જ હોય છે. આવું એક આગવું અચરજ એટલે પન્નાલાલનો વાર્તાવૈભવ.