આકાશ કહે, “દીદી, લાવ્યો હતો ક્યાંક પડી ગયો…” કહેતા આકાશ આસપાસ નજર દોડાવી તો પોતાનો પડી ગયેલો રૂમાલ જોઈ દોડતો લઈ આવ્યો અને કહે, “દીદી આ રહ્યો.” ત્યાં તો મીરા દોડતી આવીને દીદીને વળગી જ પડી અને હસતી હસતી કહે, “દીદી ચાલ્લી, લાવો મારી ચાલ્લી !” દીદી અને મીરાનો કાયમી કરાર હતો કે મીરાએ ચાલ્લી તો દીદી પાસે જ કરાવવાની ! દીદીએ સ્નેહપૂર્વક પોતાની એક ચાંલ્લીથી કરાર પૂરો કર્યો. ત્યાં તો ઘંટ વાગ્યો અને બધાં વંદના માટે પ્રાર્થનાકક્ષ તરફ દોડ્યાં.