જે મને જેવા ભાવથી ભજે છે તેવા ભાવથી હુ પણ તેનુ ભજન કરૂ છું. એ પંક્તિ જાણે અહી સાર્થક થાય છે. આપણે ખુબજ ખુબ અહો ભાગી છીએ. આવા સંત મહાપુરૂષો ના સહવાસમાં આપણે આવી શક્યા. આ મહાપુરૂષો એક અનોખા શિલ્પી છે. એટલે કે કોઇ ખરેખરો એમનો થઈને રહે તો આવા સંતો મહાપુરૂષો તેને નિર્દોષ પાપ મુક્ત બનાવે છે. તો સૂર્ય ઉગ્યા પછી દીવો લઈને બહાર આવવાની શી જરૂર? આપણાથી શું સાધના થઈ શકશે? પણ શ્રી વાળીનાથ ભગવાને સબંધ યોગ મૂક્યો છે અને તે પણ પરમ પૂજ્ય સદ્દગુરૂદેવશ્રી વિરમગિરિજી બાપુશ્રી તેમજ તેમના દ્રાર નિર્માણ યોગ તેનાથી આપણે સહુને સબંધયોગની પરાકાષ્ટાએ પહોંચવું છે અન્યથા કોઇ અપમાન કરે એ તો સહ્ય છે. પણ સેવાને અર્થેસમાજને અર્થે કુરબાની આપી હોમાઈ ગયા, સર્વે પ્રકારે પોતે જેને સમર્પિત બન્યા અને ગમે તેવા પ્રસંગમાં ઉપેક્ષાનો ભોગ બન્યા હોય તોય એમના હ્રદયનો પ્રેમ કે વાણીની મીઠાશ મુખારવિન્દનો ઉલ્લાસ કે સેવાનો થનગનાટ કોઇ સંજોગોમાં ઓસર્યા નથી પણ પણ વધતાં જ ગયાં છે. આવા નિર્દોષ બુધિના મુલ્યવાન સત્વથી શોભતુ મહાસંત મહાપુરૂષોનું ચૈતન્ય મંદિરના મંગલમય રહસ્યને આપણે સમજીએ તો જ આપણે સાચા ભક્ત કહેવાઇએ, સાધકના જાગૃત સ્વરૂપનું જોડાણ એ સબંધ એ વ્યવહારિક,માસિક, આધ્યાત્મિક, આત્મબુધ્ધિની પ્રીતીએ કરીને મહાપુરૂષોનો સબંધ યોગ દ્રઢ થાય છે. અનંત બ્રહ્માડોના બધીજ જીવકોટિ અને ઇશ્ર્વરકોટીના પરમ તત્વ એક સદ્દગુરૂ છે. ખરેખર પરમ સર્હદય સ્નેહી કહેવડાવવાનો અધિકાર એક પરમ પૂજ્ય શ્રી સદ્દગુરૂદેવશ્રીને જ છે.જેનો પ્રેમ નિસ્વાર્થ છે. જેનું વાત્સલ્ય અનુપમ છે. જેની કરૂણા નિરપેક્ષીત છે. જેનું સુખ અબાધિત છે. જેની શાન્તિ ચિદાકાશની છે. જેનો આનંદ અવર્ણનીય છે. અને જાત કજાત ગુણી અવગુણી વિવેકી કે ભ્રષ્ટાચારી સદાચારી એ સર્વના પ્રત્યે એકધારી પ્રેમની ધારા જ વહાવે એને પરમમિત્ર જાણવા એની દ્રષ્ટિમાં કેવળ એક દિવ્યતા છે. નિર્ભેળ સુંદરતા છે. સામસામો વ્યક્ત થતો ભાવ ભગવાન ભગવાનને નિહાળી ર્હ્યા છે. કેવી પરમ સુખદાયક એ અવસ્થા?