કહેવાય છે, કે મસ્જિદનું કામ પાંચથી સાત વર્ષ ચાલ્યું અને હકીકત અત્યારે પણ તેની ભવ્યતા વિશાળતા તેના પીલરો, ગુમબ્જ, કમાનો મિનાર દરવાજા, વિશાળ હોજ, ઊંચાઈ, કિલ્લા જેવી વગેરે જોઈએ તો એમ જ લાગે કે તે સમયના એટલે કે ૨૫૦-૨૬૦ વર્ષ પહેલા યાંત્રિક સાધનોની કમી અને ટેક્નોલોજીની સગવડો ન હોવા છતાં આટલા ટુંકા સમયના ગાળામાં કામ પૂરું થઈ શકે નહીં? બલ્કે માનવ શક્તિથી બહારની વસ્તુ હતી, સિવાય જિન્નાતોએ મદદ કરી હોય. કહેવાય છે કે હજરત મોહમ્મદ પન્નાહ સાહેબ ( રદીઅલ્લાહ -તાલા -અન્નહો ) ના તાબામાં જિન્નાતો હતા. આ મસ્જિદ બંધાવનાર તેના પ્રણેતા હજરત મોહમ્મદ પન્નાહ સાહેબ (રદીઅલ્લાહ -તાલા -અન્નહો)ના વિષે ટૂકમાં કેટલાક લેખકોની કિતાબોને આધાર જણાવવાનું કે ' ગુલઝાર ગૌષિયતના લેખક પીર સૈયદ વઝીરઅલી કાદરી સાહેબ લખે છે કે કચ્છના મહારાઓશ્રી ગોડજીના શાસન દરમિયાન ઇ.સ.૧૭૬૩ની સાલમાં હજરત મોહમ્મદ પન્નાહ સાહેબ(રદીઅલ્લાહ-તાલા-અન્નહો) કચ્છ પ્રદેશમાં તશરિફ લાવ્યા. સૌપ્રથમ આપે ભુજમાં એક શેરીના છેવાડે આવેલ મસ્જિદમાં ક્યામ કર્યો. આ મસ્જિદ તે વખતે લોહાર વાઢા જમાત મસ્જિદના નામે ઓળખાતી. ભુજ મેઇન બજાર માં આવેલ માનબાઇ મસ્જિદના સામેની ગલીમાં આજે પણ મસ્જિદ છે.