એક દિવસ વરુણ પાખીના પિતા પાસે તેનો હાથ માંગે છે. પાખીના પિતા હા કહી દે છે. બીજી બાજુ વરુણ જમીનદાર સાહેબને વિશ્વાસ અપાવે છે કે જમીનદારી પ્રથા સમાપ્ત થઈ રહી છે અને તેમને મૂરખ બનાવી તેમની તમામ વારસાગત વસ્તુઓ કે જે બહુ મોંઘી હોય છે, તેને વેચાવી દે છે. સગપણના દિવસે સવારે જ વરુણ પોતાના મિત્રો સાથે માનિકપુર છોડી દે છે.