નામ-ઓળખના વ્યવહારનું શું કામ! હું સામાન્ય કુટુંબનું રત્ન, તો તે કરોડપતિનો નબીરો. પાછો કામદેવના અવતાર જેવો કામણગારો. તેના જમણા હાથે અંગૂઠા જોડે જોડાયેલી છઠ્ઠી આંગળીને કારણે હું લાડથી તેને હૃતિક કહેતી! પ્રણયમાં સ્ત્રી કેવી ઘેલી બની જાય તાનિયા, એ તો પ્રીત કર્યે જ તને પરખાશે. આંખોમાં પ્રેમનું આંજણ અંજાયા પછી પ્રીતમની કોઈ એબ, કોઈ અવગુણ નજરે ચડતો નથી. હુંય મૂરખી જાણી ન શકી કે મૂડીપતિને મારા યૌવનની મૂડીમાં જ રસ હોય, જે તેણે બેફામપણે લૂંટી, મેં લૂંટાવા દીધી, તેની વાતોના કેફમાં, વચનોની ખેરાતમાં... હૉસ્ટેલના નિયમોને કારણે રાતે હું બહાર રોકાઈ ન શકું, એટલે અમે બપોરે કે સાંજે હોટેલની રૂમમાં ભેગાં થતાં... ‘ખાનદાન’ ગણાતા પુરુષની સંગતમાં મેં મારી આબરૂને બટ્ટો લગાડ્યો! પણ એનો વસવસો ક્યાં હતો? મારા મતે તો હું મારા ભાવિ પતિને જ અઘ્ર્ય આપતી હતીને! હું લગ્નનો આગ્રહ કરતી ને એ કોઈ ને કોઈ બહાને ટાળી જતો : તારી પરીક્ષી પતવા દે... અભ્યાસ પૂરો કરી લે... તોય મને બત્તી ન થઈ કે આ માણસ મને ટાળી રહ્યો છે!