એકવાર કેટલાક વિદ્યાર્થી મિત્રો ટ્રેનમાં લાંબા પ્રવાસે નીકળેલ. પ્રવાસ લાંબો એટલે વચ્ચે વચ્ચે ધીંગામસ્તી, જોક્સ, અંતકડીઓ, નાસ્તાપાણી વગેરેથી આનંદ કરતા જાય. ચાલુ ટ્રેને ડબ્બામાં કેટલાક ફેરિયાઓ અને ભિક્ષુકો પણ આવતા જાતા રહેતા. એક અંધ ભિક્ષુક તેમના ડબ્બામાં ચઢ્યો અને બધાની વચ્ચે હાથમાંનો કટોરો લંબાવી મોટેથી બોલ્યો : ‘દયા ધર્મ કા મૂલ હૈ, ઈશ્વરના નામે કંઈક આપો. ઈશ્વર તમારું કલ્યાણ કરો.’ બારી પાસે બેઠેલા એક સજ્જને આગળ બેઠેલા એક વિદ્યાર્થીને દસ રૂપિયાનો સિક્કો આપી ભિક્ષુકને આપવા જણાવ્યું. વિદ્યાર્થીએ તે લઈને ભિક્ષુકના કટોરામાં સિક્કો નાખ્યો. કટોરામાં નાખેલ સિક્કાનો અવાજ થતાં ભિક્ષુક બોલી ઊઠ્યો, ‘ઈશ્વર તમારું ભલું કરે અને સુખી થાવ.’ અને પછી તે થોડો આગળ વધ્યો. પાસે બેઠેલા એક મિત્રે ટકોર કરી, ‘આ કેવું ? પૈસા બીજાના અને દુવાઓ બધી તને મળે છે ? વગર કંઈ આપ્યે ? આ વિચિત્ર કહેવાય !’