થીજતી ગઈ સર્વભાષા અક્ષરે અક્ષર બરફ, એમ ફૂંકાયો પવન કે બ્હાર ને અંદર બરફ. કૈંક સદીઓથી સમયના થર ઉપર થર જામતા, પીગળે થોડુંક.... બાકી સર્વનું જીવતર બરફ. તું હવે પ્રગટાવ શ્રદ્ધા હૂંફ – અજવાળું મળે, રાત અંધારી અને માણસ બરફ – ઈશ્વર બરફ. ગ્રંથ વાંચો કે પછી વ્યાખ્યાન કોઈ સાંભળો, ધર્મ સ્થળ-સંસદ-સ્કૂલો બધ્ધે જ થર પર થર બરફ. ચીતરેલો સૂર્ય લાગે, ચીતરેલાં તાપણાં, એ હદે ને એટલો ચોમેર કૈં ... [વાંચો...]