[dc]કો[/dc]ઈ લગ્નની નિમંત્રણ-પત્રિકામાં બુફે અર્થાત સ્વરુચિ ભોજન લખ્યું હોય એ પત્રિકા વાંચતા, જે મારા ગીધુકાકાથી વીસ-પચ્ચીસ કિલોનો નિસાસો નંખાઈ જાય છે. તેમને બુફે કલ્ચર દીઠું ગમતું નથી. લગભગ દસેક વર્ષ પહેલાં તે એક લગ્નના ભોજન સમારંભમાં ગયા હતા. અત્યારે તો કેટરિંગ કોન્ટ્રાક્ટરો જ પોતાના લેબલના સિક્કા લગાવેલી, પેન્ટ-શર્ટમાં સજ્જ સુંદર, સુઘડ છોકરીઓ મહેમાનોને પીરસવા માટે મોકલે છે, પણ એ દિવસોમાં કોઈ સેવા-સંસ્થામાંથી આવેલ ધોળા પણ ઊજળા નહીં એવા કધોણા સાડલાવાળી નિસ્તેજ અને નિર્લેપ ચહેરાવાળી બહેનો બુફે ટેબલ પાછળ ઊભી રહીને પીરસતી હતી. એક તો લગ્ન જેવો માંગલિક અવસર હોય તેમાં સોગિયા સફેદ લૂગડાંવાળી મહિલાઓ ઉદાસ ચહેરે ઊભી હોય, તેમને જોઈને જ ગીધુકાકાની ભૂખ અડધી તો મરી જતી. એ બહેનો પાછી શરમાળ, જીવ હાકોટીને ના પીરસે, ડરી ડરીને પીરસે, યજમાન લૂંટાઈ જશે એવો એમના ચહેરા પર ભય હોય.