ટ્રેક દરમિયાન કયારેય વાત ના થઈ હોય અને નામ પણ ના જાણતા હોય એ લોકો પણ એકબીજાને હિંમત આપી રહ્યા હતા અને આગળ વધવા પ્રોત્સાહિત કરી રહ્યા હતા. અમને અહીં જ શીખવા મળ્યું કે ટ્રેકીંગનો અર્થ પહેલા આવવાની દોટ મૂકવી એવો નથી કે નથી કોઈ સ્પર્ધા. એ તો છે એકબીજાની સાથે ચાલવું, દરેક પરિસ્થિતિમા સાથ આપવો પછી એ કપરી હોય કે સહેલી. પૂરતી સ્ટ્રેન્થ એકઠી કર્યા બાદ અમે આગળ વધ્યા. એક ટોચ પર પહોંચ્યા એટલે અમને લાગ્યુ કે અમે શિખર પહોંચી ગયા, પણ પહોંચતા જ ખબર પડી કે હજુ એક પહાડ ચઢવાનો છે. આ સાંભળીને લોકો ભાંગી પડ્યા. ત્યાંજ અમને ઊગતા સૂર્યનાં દર્શન થયા, એ સૂર્યની પહેલી કિરણ અમારા માટે આશાની પહેલી કિરણ હતી, જાણે કુદરત પણ કહેતી હોય “આગે બઢો, હમ તુમારે સાથ હૈ“.