ભક્તિમાં અનેરી શક્તિ છે. તે મોહને તોડે છે, અંતરમાં વિચારશીલતા પ્રગટાવે છે, તે વિચારશીલતા થકી જ્ઞાનગર્ભિત વૈરાગ્ય તેમજ ઉપશમ ભાવ દ્રઢ થાય છે, તત્વમંથન કરતા પ્રજ્ઞા ખીલે છે અને જીવ આત્મા અનાત્માનો વિવેક કરવા સમર્થ બને છે. સદ્દગુરુ પ્રત્યેની ભક્તિ અપૂર્વ રીતે જાગે છે ત્યારે સંસાર આપોઆપ છૂટી જાય છે, તેને છોડવો પડતો નથી. શ્રીકૃષ્ણની તેમજ ગુરુ રામદાસજીની ભક્તિના રંગે રંગાયેલી મીરાએ રાણાના રાજમહેલોને સહજતાએ ત્યાગી દીધા હતા. તેમની અવિચળ શ્રદ્ધાએ ઝેરને અમૃત કરી દીધું, સર્પને ફૂલની માળા બનાવી દીધી.આ માયાવી જગત મીરાંને ન છેતરી શક્યું, શ્રીકૃષ્ણના ગુણોને ગાતી તે સ્વયં કૃષ્ણ બની ગઈ.