1840ની સાલમાં, એક માનક બીગલ પ્રકારને વિકસિત કરવાની શરૂઆત કરવામાં આવી હતી : ઉત્તર દેશના બીગલ અને દક્ષિણના શિકારી શ્વાન વચ્ચે ભેદ ખોવાઇ ગયા, પરંતુ પેદા થતા સમૂહમાં કદ, ચરિત્ર અને વિશ્વસનીયતામાં ભારે બદલાવ હતો.[૧૨] 1856માં, 'સ્ટોનહેંજ' (ધ ફિલ્ડ ના સંપાદક, જોન હેનરી વોલ્શનું છજ્ઞ નામ) મેન્યુલ ઓફ બ્રિટીશ રુરલ સ્પોર્ટસ નાં લેખમાં હજી પણ બીગલને ચાર પ્રકારમાં વિભાજીત કરે છે : મધ્યમ બીગલ; ડ્વાર્ફ અથવા લેપડોગ બીગલ; શિયાળ બીગલ (શિયાળના શિકારી શ્વાનનું નાનું, ધીમું સંસ્કરણ); અને ખરબચડા સ્તરીય અથવા ટેરિયર બીગલ, જેને તે કોઈ પણ બીજા પ્રકાર અને સ્કોટીશ ટેરિયર જાતિમાંના એક વચ્ચે સંસ્કરણ રૂપે વિભાજીત કરે છે.[૧૩] સ્ટોનહેંજે માનક વર્ણનનો પ્રારંભ પણ આપેલો :