સીતા એટલે આહ્્લાદિની શક્તિ. ત્યાં રાધા હોય કૃષ્ણની વાતો સાંભળવામાં; અહીં સીતાજીની વાતો રસપૂર્વક હનુમાનજીએ સાંભળી વાલ્મીકિના ન્યાયે. હનુમાનજીએ ‘ગીતા’ બરાબર સાંભળી. અને હજી જ્યાં સુધી દુનિયાની કોઇપણ જગ્યાએ ‘ગીતા’ના પાઠ થતા હશે ત્યાં સુધી એની ધજામાં હનુમાન બેઠા હશે. એણે પૃથ્વી છોડવાનો સંકલ્પ કર્યો છે જે દિવસે આ ધરતી પર પરમતત્ત્વની કથા વિચરતી નહીં હોય; પછી હું આ જગત પર નહીં રહું. તો આ બંને ક્ષેત્રો ખેડાયાં ને બંને ધર્મમાં પણ એટલા નિપુણ અને કર્મમાં પણ એટલા નિપુણ. એક જગ્યાએ ‘ગીતા’, એક જગ્યાએ સીતા વાણીના રૂપમાં આપણને પ્રાપ્ત થઇ. તો જે કોઇ બોલશે, આ પાંચ વસ્તુ આપણામાં હશે તો લોકો એને ‘ગીતા’ વચનની જેમ સ્વીકારશે. એનું એક એક વાક્ય સૂત્રના રૂપમાં સ્વીકારાશે.