“હા, અલગ તો છીએ. તું ઠહરા પંડિત, ઔર મેં ભીખમંગા ! પર દેખ ફિર ભી અભી સાથ મેં બૈઠે હૈ ! પણ ના, આપણે તો ‘અલગ’ છીએ… પતા હૈ કૈસે ? યે દેખ…”, કહેતાં તેણે પોતાના લઘરવઘર લેંઘાનું ખિસ્સું ઉથલાવ્યું અને એ સાથે પરચુરણના સિક્કા આજુબાજુની નીરવતાને વીંધી અવાજ કરતાં, ખનકતા નીચે પડ્યા. સાથે થોડીક ચલણીનોટો પણ બહાર ડોકાઈ. “…દેખા યે…! આજ મેરે પાસ યે સબ હૈ. તેરે પાસ હૈ કુછ ? અભી તું પંડિત હોકરભી ભિખારી હૈ ! સમજા, ઇસીલિયે હમ અલગ હૈ !”