હું અહીં હાથીનો ભય ન હોવાથી નિર્ભય બની આ પગદંડી દ્વારા પૂર્વમાં આવેલ નીલ પર્વતની જમણી બાજુ આવેલ વિસ્તારમાં પક્ષીઓનાં અવલોકનમાં લીન હતો. પક્ષીઓનો કલરવ મારા મનમાં અનોખા-આનંદનો અનુભવ કરાવી રહેલ હતો. ત્યાં અચાનક સામેની ઝાડીમાં શાંતિનો ભંગ કરતો ખળભળાટ શરૂ થયો. એની તરફ નજર દોડાવી તો સામેની ગીચ ઝાડી વચ્ચે એક કાળી આકૃતિ ઊપસી આવી. હું સાવધાન બની ગયો. ત્યાં તો તેની પાછળ બીજી આકૃતિ ઊપસી આવી. હું એ આકૃતિને ઓળખી ગયો કે તે ટસ્કર હાથી છે. શરીરમાંથી ભયની ધ્રુજારી છૂટી ગઈ. પરસેવાથી રેબઝેબ થઈ ગયો. એ ટસ્કર હાથી હાથીઓનાં અન્ય ટોળાંમાંથી હાથણીને વિખૂટી પાડી આ તરફ લઈ આવ્યો હોય તેમ લાગ્યું. મારે મારી જાતનો બચાવ કરવા કઈ દિશામાં નાસી છૂટવું તે માટે એ કયું પ્રાણી છે તે જોવા પડી ગયો. વૃક્ષ પર ચઢી જીવ બચાવવાનો પ્રયત્ન કરવો એ તો મોતને સામેથી આમંત્રણ આપવા જેવું હતું. હાથી માટે સુક્કા ઝાડના થડને ભેટુ મારી ઉખાડી નાખવું રમત વાત હતી. જવું તો ક્યાં જવું ? હું સુક્કા ઝાડની ઓથ લઈ લપાતો-છુપાતો નજીક આવેલ ઈન્દ્રવરણાની ગીચ ઝાડી પાછળ જઈને ટૂંટિયું વાળી માથું નમાવી બેસી ગયો અને પેલા હાથી-હાથણીની ચેષ્ટા જોવા પ્રયત્ન કર્યો.