નટુભાના શરીરમાંથી ભયનું લખલખું પસાર થઇ ગયું. કેટલીય ક્ષણો અવઢવમાં પસાર થઇ ગઈ. તેણે ઘડા પર હાથ મૂક્યો. ઘડાનો ઠંડો સ્પર્શ નટુભાની બરછટ હથેળીને સ્પર્શ્યો. એને તરત પોતાના છોકરાં અને દયાબાનો મોહક ચહેરો યાદ આવી ગયો. નટુભાને થોડે દૂર રહેલું ગામ દેખાતું હતું અને થોડું પાછળ રહી ગયેલું ડુંગરશીનું ખેતર યાદ આવતું હતું. તેના મનમાં ઉત્પાત મચી ગયો. તે કેટલીય વાર એમ ને એમ બેસી રહ્યો. ઘડા પર મુકાયેલા જમણા હાથનાં કાંદા પર ત્રોફાવેલું ત્રિશૂળ ચંદ્રપ્રકાશમાં સ્પષ્ટ દેખાતું હતું. તે ત્રિશૂળને જોઈ રહ્યો. એની આંખો આગળ માતાના મઢની કેશરી ધજા ફરફરી રહી. તે એકી ઝાટકે ઊઠ્યો અને સાપના કણાને છૂંદતો હોય તેમ બધા વિચારોને છૂંદી નાખ્યા. તેણે ઘડો ઉઠાવ્યો અને ખેતર ભણી વળ્યો.