મેનાએ સંતાનની પ્રાપ્તિ માટે તપ કર્યું, જ્યારે દિતિએ સંતાનશોક દૂર કરવા વ્રત કર્યું. દેવોના હાથે દૈત્યો હણાયા ત્યારે માતા દિતિ શોકાતુર થઈને પુષ્કર ક્ષેત્રમાં ગયાં. સરસ્વતી નદીના કિનારે તપ કરવા લાગ્યાં. છતાં મનનો સંતાપ દૂર ન થયો. એટલે વસિષ્ઠને કહ્યુંઃ ‘એવું કોઈ વ્રત કહો જેનાથી મારો પુત્રશોક દૂર થાય. વસિષ્ઠે દિતિને જેઠ મહિનાની પૂનમનું વ્રત કરવાનું કહ્યું. વ્રતની વિધિ સમજાવીઃ ચોખાથી ભરેલો છિદ્રરહિત એક ઘડો સ્થાપવો. તે ઘડો અનેક પ્રકારનાં ફળોથી યુક્ત હોવો જોઈએ. સાથે શેરડીનો એક સાંઠો હોવો જોઈએ. ધોળાં બે વસ્ત્ર વડે તે ઘડો ઢાંકેલો હોય, ધોળાં ચંદન વડે અર્ચેલો અને જાતજાતના ખાવાલાયક પદાર્થોથી પણ યુક્ત હોય તેમ જ પોતાની શકિત અનુસાર તે ઘડા સાથે સુવર્ણ પણ રાખવું. ઘડા ઉપર ગોળ ભરેલું તાંબાનું પાત્ર પણ મૂકવું. એ પરના પાત્ર પર સોનાનું એક કમળ સ્થાપી તેની કળી ઉપર બ્રહ્માનું સ્થાપન કરવું અને બ્રહ્માની ડાબી બાજુ સાકર સહિત સાવિત્રીદેવીનું સ્થાપન કરવું. તેમને સુગંધી ચંદન તથા ધૂપ અર્પણ કરવાં. પછી તેમની આગળ ગીત તથા વાજિંત્ર કરાવવાં. બ્રહ્માની પૂજા કરવી. વ્રતની રાત્રિના સમયે એક ફળ ખાઈને જમીન પર કંઈ પણ પાથર્યા વિના સૂઈ જવું. એમ વ્રત કરતાં તેરમો મહિનો આવે ત્યારે ઘી સહિત ગાયનું તથા સર્વ ઉપસ્કરણ સહિત શય્યાનું બ્રાહ્મણોને દાન દેવું. સોનાની બ્રહ્માની મૂર્તિનું તથા ચાંદીની સાવિત્રીની મૂર્તિનું પણ બ્રાહ્મણોને દાન દેવું. દિતિએ આ વ્રત કર્યું અને એનો પુત્રશોક દૂર થયો.