એ પછી લાંબા ગાળે અમદાવાદ વસવાટ કરવાનું બન્યું ત્યારે મારા પહેલા વાર્તાસંગ્રહ “ખલેલ”નું ટાઇટલ બનાવનારા ચિત્રકાર રજની વ્યાસ સાથે થોડી બેઠકઉઠક થઇ ત્યારે એ “વનેચર” વિષે વધુ માહિતી પ્રાપ્ત થઇ. “વનેચર” ના નામે લખતા હરિનારાયણ આચાર્યની રજનીભાઇ કહેલી અને બીજેથી પ્રાપ્ત કરેલી વાતો પરથી મેં મારી સંદેશની કટાર “ઝબકાર”માં એક પેન-પોર્ટ્રૈટ લખ્યું. એ પછી ઘણા લાંબા સમયે ભાઇ ધીમંત પુરોહીત સાથે મળીને બીરેન કોઠારી જેવા જુવાન મિત્રોના સહકારથી મુંબઇના મારા વડિલ મિત્ર નવનીતભાઇ અને ફીઝાબહેન શાહના હિરાલક્ષ્મી મેમોરિયલ ફાઉન્ડેશન દ્વારા પ્રેરિત “પ્રકૃતિ” નો પ્રોજેક્ટ પાર પાડ્યો. “પ્રકૃતિ” સામયિક તો હરિનારાયણ આચાર્યએ પોતાનો પ્રાણ રેડીને ઉછરેલું તેમનું માનસસંતાન હતું. એનો અમે બનાવેલો ડિજિટલ અવતાર,તેની વિસ્તૃત પરિચય પુસ્તિકા અને વેબસાઇટ www.gujaratiprakruti.com તો એ તપસ્વિના જીવતા સ્મારક જેવા છે.