થાય કહે છે કે, ‘લોકોની અહિંસા વિશેની સમજણ બહુ ઉપરછલ્લી હોય છે. લોકો અહિંસાને એક ટેક્‍નિક તરીકે સમજે છે. પરંતુ તે શક્તિનો સ્રોત છે. હિંસા-અહિંસા વચ્ચે તથા હિંસક અને અહિંસક લોકો વચ્ચે ભેદ પાડવા પર વધુ ભાર મૂકાય છે. પરંતુ કોઈ એકનો પક્ષ લેવો તે સહેલું નથી. કારણ કે વ્યક્તિ સંપૂર્ણપણે અહિંસક કે હિંસક હોતી નથી. જ્યારે હું શાકાહારી ભોજન લઉં છું ત્યારે હું અહિંસક હોવાનું ગૌરવ અનુભવું છું. પરંતુ ઊંડાણથી તપાસશું ત્યારે ખ્યાલ આવશે કે હું સંપૂર્ણપણે અહિંસક નથી. જ્યારે શાકભાજી રાંધુ છું ત્યારે ઘણાં સૂક્ષ્મ જીવો મરી જાય છે. જો કે શાકાહારી બનવાથી હું અહિંસાની દિશામાં જઈ રહ્યો છું પરંતુ હું સંપૂર્ણપણે અહિંસક છું તેમ નહીં કહી શકું. અહિંસા એ કોઈ વિભાજિત રેખા નથી. તે એક દિશા છે. શાંતિ એ માર્ગ છે. તે ઉદ્દેશ નથી, અંત નથી. જેઓ ગુસ્સામાંથી બળ મેળવે છે તેઓ અહિંસક નથી. અશાંત સાધનોથી શાંતિ આવતી નથી. પ્રેમ, કરુણા, સમજણના આધાર પર શાંતિની ચળવળ ચાલવી જોઈએ. વ્યક્તિએ લખતાં, વાંચત, કામ કરતાં – સતત પોતાની અંદર નિરીક્ષણ કરતાં રહેવું જોઈએ.