એટલે કે જ્યારે સંગઠનના સાથીઓ સંગઠનના કોઈ કામ માટે ભેગાં થાય અને પછી અમુક લોકો એમના અંગત કામ અને મજબૂરીઓના કારણે પરવાનગી માગવા માંડે તો સંગઠનના વડાની ફરજ બને છે છે કે તે સંગઠનની શિસ્તના મહત્ત્વને ધ્યાનમાં લઈને માત્ર એ જ લોકોને પરવાનગી આપે કે જેમની જરૃરિયાત હકીકતમાં સંગઠનના આ દીની કામની તુલનામાં વધારે પ્રાથમિકતા આપવા લાયક હોય અથવા જેમની મજબૂરી હકીકતમાં શરઈ મજબૂરી હોય અને તેને સ્વીકારવી જરૂરી હોય.