'આ ઘટના બન્યા પછી અમારા વડવાઓએ આર્થરને મારવા ઘણી મથામણ કરેલી, પણ એ અહીંનો બાદશાહ હતો અને અમારી કોઈ હેસિયત ન હતી. તોય અમારા વડવાઓ પ્રયત્ન છોડતા ન હતા. આર્થરની ફૌજમાં અમારા કેટલાંક આદમીઓ પેસી ગયા હતા. એ અહીં શિકાર કરવા આવે ત્યારે ગમે તેમ કરીને તેને તીર ભોંકી દેવાનું ય આયોજન થયું હતું. એ જ ક્રમમાં અમારા વડવાઓ એ દિવસે સામા કાંઠેથી તીર છોડવાનો લાગ શોધતા હતા અને અચાનક ભેખડ ધસી પડી હતી. આખ્યાન લખનારો પાંડ્યો ય તેમાં સામેલ હતો. તેણે ઘણી વિગતો આખ્યાનમાં કહી છે...'