બીજી અનેક વિષમતાઓની વચ્ચે, હેલનના જીવનમાં જાગેલી પ્રસન્નતાની આ પળો જે રીતે વિખેરાઈ ગઈ તેથી હેલને ભારે વ્યાકુળતા અનુભવી છે. આ ‘અણદીઠ્યા ને વણનોતર્યા’ પ્રેમનું વાવાઝોડાંની માફક ચાલ્યા જવું હેલનને માટે વ્યથાકર બને છે. પાછળથી કંઈક દુ:ખદ તાટસ્થ્યથી હેલન આ અંગે નોંધે છે : ‘આ ટૂંકો પ્રેમનો પ્રસંગ મારા જીવનમાં ઘેરા પાણીથી ઘેરાયેલા નાના સરખા આનંદદ્વીપ જેવો રહેશે. મને કોઈ ઇચ્છે અને ચાહે એવો અનુભવ થઈ ગયો તેથી મને ખુશી થાય છે. તેમા સોષ પ્રેમનો નહોતો પણ ઘણા સંજોગોનો હતો. કદાચ નિષ્ફળતા એના હેતુની સુંદરતા વધારે સારી રીતે બહાર લાવે છે. હવે હું એ બધું વધારે ડાહી થઈને પણ દુ:ખી થઈને જોઉં છું.’ હેલનનાં વિશાળ ને સ્વાગતશીલ ચિત્તનો અહીં વધુ એક વાર પરિચય થાય છે. ઇન્દ્રિયોની ગેરહાજરીની સાથોસાથ આવા કેટલાક અસહ્ય અનુભવોમાંથી પણ હેલનને પસાર થવું પડ્યું અને પાછળ કુટુંબજીવન ને સમાજજીવનના અણઘડ ખ્યાલો પડેલા દેખાય છે.