એકવાર બપોરની નિંદ્રામાં હું હતો – અચાનક ઊંઘ ઊડી ગઈ. ગળે ઉનાળાની કાળી બપોરનો માર્યો શોષ પડ્યો હતો. પ્રગાઢ ઊંઘમાંથી જાગીને હજુ તો હું પથારીમાંથી બેઠો થવા જાઉં ત્યાં તો દીકરી તર્જનીએ મારી ગરદનને એના કોમળ કોમળ કાંડા વળે ટેકો કર્યો અને મને હોઠે ઠંડા પાણીનો પ્યાલો ધર્યો. એ વખતે મને જે અમાપ, અપાર સુખની અનુભૂતિ થઈ હતી તેની આગળ જગતના કોઈ પણ ઐશ્વર્ય તુચ્છ છે.