“દુઃખમાં તો સહુ ભગવાનનું સ્મરણ કરવું તે એમાંથી છૂટવા માટે એક સ્વાર્થ છે. પણ સુખમાં પ્રભુને સ્મરે તેને વીરલો કહેવાય. સુખ વહેંચવાથી વધે છે. એમ દુઃખ પણ વહેંચવાથી વધે. એક દુઃખી માણસ એનું દુઃખ બીજાને કહે કે વહેંચે તો પેલો પણ દુઃખી થવાનો. પોતે તો દુઃખી છે જ, બીજાને પણ એનું દુઃખ વહેંચીને દુઃખી કરવાનો. તમે સુખી થયા કે આનંદિત થયા તો એ આનંદ અને સુખ વહેંચો તો બીજા પણ તમારા આનંદમાં ભાગીદાર થઇને સુખી થવાના. માટે સુખ વહેંચો અને દુઃખ પોતે એકલાજ વેઠી લેવું સારું. સુખમાં ભાગીદાર શોધો, દુઃખમાં નહિ. આપણા દુઃખે બીજાને દુઃખી શું કામ કરવા?” આપનું આ અલગ મંતવ્ય ખૂબ જ સરસ.