‘ભઈ, હવે ચે દિ નઇ હશો ઇ તન’ય નઇ હાંભરતું હોય! પડી રે ને બાપા’. એનો ધણી ધારશી કે જે ગણા શેઠની મહેરબાની મેળવીને ધન્ય થઈ ગયેલો તે ઝમકુ ઉપર ખિજાયો, કારણ કે આવા શબ્દોને કારણે શેઠ નારાજ થાય તે પોસાય તેવું નહોતું. તેને તો શેઠની ફાંગી આંખોનો પરિચય હતો જ! પણ ઝમકુ સમજી કે શેઠે એના ધણીની હાજરીમાં જ પોતાને જ્યારે મન થાય ત્યારે આવવાનું કહ્યું. સંઘરેલો સાપેય કામ લાગે એમ માનતી ઝમકુએ શેઠનું આ ‘નોતરું’ સંઘરી રાખવાનું નક્કી કર્યું. વખત આવ્યે આવા શેઠિયાઓ જ કામ લાગે એ વાત આ ઝમકુડી બરાબર સમજતી.