આપના દર શુક્રવારના લેખ હું નિયમિત રીતે વાંચું છું. હમણાં છેલ્લા ત્રણ શુક્રવારથી અમદાવાદના થીયેટરો અંગે આપના લેખો વાંચવાની ઘણી મજા પડે છે. હું જન્મે અને કર્મે અમદાવાદી (જન્મ માંડવીની પોળ, અને ત્રીસ વર્ષ સુધી રહેવાસી દેવની શેરી) છું. આપે જણાવેલા બધા થીયેટરોમાં મેં મારા મિત્રો સાથે ચલચિત્રો જોયેલ છે. લાઈટ હાઉસમાં ફર્ઝ પડેલ તો બીજી બાજુ રૂપમમાં ઉપકાર પડેલ. બંને ચિત્રો અમે જોયેલ. તે સમયમાં અમે જીતલા પાછળ ગાંડા હતા. જયારે ફિલ્મોની પટ્ટીઓ લડાવતા ત્યારે અમારો એક મિત્ર પીયુષ મેહતા (અત્યારે યુકો બેંક આશ્રમ રોડમાં નોકરી) જીતલાનું ફક્ત ડોકું હોય તો પણ તેને પાસ કરી દેતો. જીતુ અંગે તેની સલાહ હતી કે તે બિલ્ડીંગ ઉપરથી પણ કુદકા મારી શકે છે કારણકે તે મોરારજી જ્યુસ પીએ છે. અમે તેની સલાહ માનીને તેવું જ કરવાના હતાં પણ આપનું સદનસીબ કે તેવું ના કર્યું અને આજે આપના લેખો વાંચીએ છીએ. નહિ તો આપની દશા ખરાબ હોત. અશોકમાં મારા મિત્ર સાથે મેં ઘણા મફત ચિત્રો જોયેલ છે જેમાંના મહત્વના કહી શકાય તેવા ગાઈડ, વહાં કે લોગ, પરદે કે પીછે, ચાઈના ટાઉન, રાની મેરા નામ વગેરે હતા. તે વખતે એક નવિનભાઈ તેના મેનેજર હતા જે મારા મિત્રના પપ્પાના નજીકના મિત્ર હતા. ઈંગ્લીશ ટોકીઝમાં અમે કોહરા જોવા ગયેલ જેમાં ચિત્ર કરતા વધારે પાછળની સીટમાંથી પાપડ ની વધારે બીક લાગતી હતી. દર બેસતા વર્ષને દિવસે અમારી પોળમાંથી લગભગ ૨૧ જણા ધોતિયા પહેરીને શમ્મીકપૂરનું એન ઈવનીંગ ઈન પેરીસ જોવા જતા. પોળમાં મહત્વના જોયેલા ચિત્રોમાં દિલ દેકે દેખો, કાનુન, કાબુલીવાલા વગેરે હતા. આજે પણ તે જમાનો મને યાદ આવે છે. યાદ તાજી કરવા દર રવિવારે આ બધા વિસ્તારોમાં હજી પણ જઉં છું. તે વખતે બાલક્ન્જી બારી પણ ચિત્રો બતાવતી હતી તેવું મને યાદ છે. ગાંધી રોડ ઉપરની અમારી નગીના પોળની ગલીમાં બીજા નંબરે આવેલી દુકાન વિજય વોચ કું. માં હું બેસતો ત્યારે કલ્પના સિનેમામાં પણ મેં ઘણા ચિત્રો જોયેલ છે. તે વખતના જમાના પાસે અત્યારનો જમાનો ઘણો ઝાંખો લાગે છે.