આ પરિવારની બીજી-ત્રીજી પેઢીએ તો પરિવારના મોભીની પરંપરા જાળવી છે, પણ હવે ચોથી પેઢી આ રસ્તા પર ચાલે એવું જણાતું નથી. અમે ડૉક્ટર છીએ એટલે અમારાં સંતાનો પણ ડૉક્ટર બને એવું અમે ઇચ્છતા નથી એમ જણાવી એનો ખુલાસો કરતાં અર્પણાબહેન કહે છે, ‘મારા દાદાજીએ પણ દરેક સંતાનને પોતાની રીતે પોતાની કારકર્દિીની પસંદગી કરવાની છૂટ આપી હતી. એ છૂટ અમે પણ આપી છે. અમારાં સંતાનમાંથી કોઈ મેડિકલ લાઇનમાં નથી. એ તેમનો નિર્ણય છે અને સાચું કહું તો અંદરખાને એ નિર્ણયથી અમે ખુશ પણ છીએ. હું નહોતી જ ઇચ્છતી કે મારાં બાળકો ડૉક્ટર બને અને જોગાનુજોગ તેમને પણ એમાં રસ નહોતો. આજે ડૉક્ટર તરીકે પહેલા જેવો રિસ્પેક્ટ રહ્યો નથી. આજના કાયદા-કાનૂન પણ ડૉક્ટરોને ખોટી રીતે ફસાવી શકનારા છે. ઉપરાંત આજે દરદીઓનો ડૉક્ટર સાથેનો વ્યવહાર વધુ ને વધુ તોછડાઈભયોર્ બની રહ્યો છે. ઍડ્મિશનથી લઈને ડૉક્ટર બનવા સુધીનાં વષોર્માં જે હાલાકી ભોગવવાની છે એ પણ તુલનાત્મક રીતે વધી છે. એ રીતે આજે ડૉક્ટર બનવા કરતાં ડૉક્ટર ન બનવું વધારે સારું એવું હું માનું છું. ટૂંકમાં કહું તો અમારાં બાળકો ડૉક્ટર બનવાની દિશામાં નથી એટલે અત્યારે અમારા પરિવારમાં રહેલા ડૉક્ટરોની સંખ્યા હજી વધે એવા અણસાર જણાઈ નથી રહ્યા.’