નાના છોકરાઓ પાગલ શેષાદ્રિ પ્રત્યે જેવું વર્તન કરતા તેવું જ ઉદ્ધત વર્તન નવાગંતુક રમણ મહર્ષિ સાથે કરવા લાગ્યા. એમની ઉપર માટી, કાંકરા ને પથ્થર ફેંકવા માંડ્યા. સદ્ ભાગ્યે એવા બધા આક્રમણથી એમને કશી શારીરિક ઈજા ના થઈ, પરંતુ એમની શાંત એકાંત એકધારી તપશ્ચર્યામાં ભંગ પડ્યો. એમને થયું કે આવા વિકૃત વાતાવરણમાં મન લગાડીને સુચારુરૂપે સ્થિરતાપૂર્વક સાધના કરવાનું કામ કઠિન છે. સાધના કરવી જ હોય, અને એને કર્યા સિવાય છૂટકો જ નથી, તો કોઈક બીજું નિરાપદ શાંત સ્થાન શોધી કાઢવું જોઈએ, જયાં મોટી ઉંમરના માણસો કે છોકરાઓ પહોંચીને પોતાના ધ્યાનમાં ભંગ ના પાડી શકે ને કોઈ પણ પ્રકારના બાહ્ય વિક્ષેપ વિના કલાકો સુધી એકધારી આત્મસાધનામાં રત રહી શકાય.