ત્રીજા દિવસની સવાર પડીને બાળકો સજ્જ થઇ ગયા હતા એક સાહસિક અભિયાન તરફ પ્રયાણ કરવા ... કેમ્પ કમ્પ્લીટ કરીને આવેલી ટીમની સાથે વિચાર ગોષ્ઠી કરી લીધી મનમાં હતા તેટલા સવાલો પૂછી લીધા... ઠંડી કેવી? ઓઢવાનું શું આપે છે? જમવામાં શું શું હતું? બરફ મળ્યો ? બરફમાં સ્લાઈડીન્ગ કરી તો કેવી મઝા આવી ? વગેરે વગેરે ... મનમાં કઈ કરવાની તમન્ના લઇ ને આવ્યા હતા પછી પીછેહઠ ક્યાં? ઉપડ્યા પેક લંચ લઇ... ડોભીથી બસમાં પતલીકુઈ પહોંચ્યા ને પછી ઉપડ્યા ટ્રેકિંગમાં.... વચ્ચે આવ્યું નગર, બધાને એમ થયું કે ખાલી નગર થોડું હોય! બાપુનગર કે ફલાણું નગર હશે પણ આતો સાચ્ચે જ ખાલી નગર અને મસ મોટ્ટું ગામ ત્યાં પેક લંચ લીધુને રોરીક આર્ટ ગેલેરીની મુલાકાત લઇ ને 6 કિમી ટ્રેકિંગ કરી પહોંચ્યા પહેલા પડાવ પર... ખરોગી (6000 ફૂટ )..અમારું ઉષ્મા ભર્યું સ્વાગત કર્યું સમગ્ર કેમ્પના કેમ્પ લીડર શ્રી સત્યનારાયણ એ જેઓ વિસાખાપટ્ટામથી આવ્યા હતા. બાળકોને જોઇને હર્ષના આંસુ આવી ગયા તેમની આંખોમાં.... રાત્રે કેમ્પ ફાયરમાં ફરજીયાત એક્ટીવીઝ ! જેને કંઈ પણ નથી આવડતું તેને એટલુજ કરવાનું આગળ આવવાનું અને હાથ ઉંચો કરીને મોટે થી બોલવાનું " ભારત માતા ! મુજે કુછ નહિ આતા ! " કેમ્પ ફાયર જોઇને કેમ્પ લીડર બોલી ઉઠ્યા કે વાહ વાહ આવો કેમ્પ ફાયર કોઈએ કર્યો નથી! સ્લીપિંગ બેગમાં સૌ ઘુસી ગયા ને વહેલી પડે સવાર !