નકશામાં શોધશો તો એક ’ઈસ્ટર ટાપુ’ દેખાશે. જેના કિનારાની કરાડો પર પથ્થરના વિશાળકાય એવા હજારો બાવલાઓ (પુતળાઓ કે મૂર્તિઓ) સમુદ્ર તરફ મોં રાખી ગોઠવાયા છે. વર્ષો સુધી આ બાવલાઓ રહસ્યમય રહ્યા. કોણે, કેમ, કેવી રીતે આ બાવલાઓ ઘડ્યા અને ગોઠવ્યાનો પ્રશ્ન ચર્ચાતો રહ્યો. અંતે હાલમાં રહસ્યોદ્ઘાટન થયું. વર્ષો સુધી, ત્યાંના મુળ નિવાસી આદિવાસીઓના વિવિધ કબિલાઓ વચ્ચે પરંપરાના નામે સ્પર્ધા, વધુને વધુ મોટા, વધુ મોટી સંખ્યામાં, બાવલાઓ ગોઠવવા બાબતે ચાલી. હવે ટાપુના સિમિત પર્યાવરણમાં રહેલા મોટા મોટા વૃક્ષોનો ભોગ આ બાવલાને દુર જ્યાં ઘડાતા તે ખાણમાંથી સમુદ્રકિનારે પહોંચાડવા જરૂરી નળાકાર લાકડાઓ માટે લેવાતો રહ્યો. હજારો વર્ષ ચાલેલી આ દૌડ સરવાળે ટાપુના પર્યાવરણ, વૃક્ષો, પક્ષીઓ, માછલીઓ અને છેલ્લે મનુષ્યોને પણ ભરખી ગઇ ! આજે ઈસ્ટર ટાપુ પર મોટા મોટા, બિહામણા બાવલાઓ જ બાકી રહ્યા છે !!