ત્યારબાદ એક દિવસ એવુ બન્યું કે તેનાં પતિ નોકરીએ ગયા હતાં, ત્યારે તેમનું પર્સ ક્યાંક ખોવાય ગયું હતું. આ પર્સમાં માત્ર ૫૦૦.૦૦ રુપિયા જ હતાં,પરંતુ તેમાં આવશ્યક પેપર્સ તથા કંપનીનો ગેટપાસ પણ હતો. તેમને પૈસા કરતા વધારે અગત્યનાં પેપર્સ અને ગેટપાસનું ટેન્શન થતું હતું. તેમણે આ પર્સ શોધવા માટે ઘણાં પ્રયાસ કર્યા હતાં,પરંતુ તેમને પર્સ મળ્યું નહોતું. તેથી તેઓ નિરાશ થઈને ઘરે આવ્યાં હતાં અને ઘરે આવીને તેમની પત્ની સાથે આ વિષે વાત કરી હતી. તેમની પત્નીએ તેમને માત્ર એટલું જ કહ્યું કે ‘મને બાપુ પર વિશ્ર્વાસ છે, તમારુ પર્સ ચોક્કસ મળી જ જશે, તમે તમારુ શાંતિથી કામ કરો.’ તેનાં પતિને બાપુ વિષેની વાતોમાં કંઇ સમજ પડતી નહોતી. ત્યારબાદ આ બહેન બાપુનાં ફોટા સમક્ષ ઉભા રહીને બાપુ સાથે સહજતાથી વાત કરતા હતાં કે ‘બાપુ, અમારુ પર્સ ખોવાય ગયુ છે, તેમાં રહેલાં પૈસા કરતાં પેપર્સ અમારા માટે વધારે અગત્યનાં છે, તેથી તે અમને પુન: મળી જાય તેની જવાબદારી તમને સોંપુ છું.’ આટલુ કહીને તે પણ તેનાં કામમાં વ્યસ્ત થઈ ગઈ હતી. ત્યારબાદ બીજા દિવસે સવારે તેનાં પતિનાં સાહેબનાં હાથમાં આ પર્સ આવ્યું હતું, તેમાંથી ફોન નંબર લઈને તેમણે આ ભાઈ સાથે તેમનાં પર્સ વિષે વાત કરી હતી. આ ઘટનાથી આ બહેન અતિશય ખુશ થઈ ગયા હતાં અને તેઓ બાપુને મનોમન કહેવા લાગ્યાં કે બાપુ તમારી લીલા પણ અપંરપાર જ છે.