ઈચ્છાંકના હૃદયમાં સંઘર્ષના મોજાં ગરજતાં હતાં. એનું અંતર વલોવાતું હતું. જિંદગીએ પીવા માટે આપેલો વિષપ્યાલો એ ચૂપચાપ ગટગટાવી ગયો હતો પણ ઈચ્છાંક એ શંકર નહોતો, માણસ હતો. ઝેરને જીરવવાની માણસની તાકાત કેટલી ? અંતરને કોરી ખાતી વેદનાએ ઈચ્છાંકનો આનંદ છીનવી લીધો હતો. અને ઈચ્છાંક ધીરે-ધીરે આત્મવિશ્વાસ ગુમાવી રહ્યો હતો. અંતે તે માનસિક સ્વસ્થતા પણ ગુમાવી બેઠો. તેના પપ્પાએ માનસિક રોગની સારવાર માટે હૉસ્પિટલમાં દાખલ કર્યો હતો. સારવાર બાદ તેની માનસિક હાલતમાં થોડો ફેર પડ્યો હતો. પરંતુ ઈચ્છાંક નોર્મલ તો ન જ થઈ શક્યો. અને આજે અર્ધપાગલ અવસ્થામાં દિવસો ગુજારે છે.’ ગોપાલીના પપ્પાજી બોલતાંબોલતાં ગળગળા થઈ ગયા. અને ગોપાલીને ઈચ્છાંકની કહાણી સાંભળીને ભારે આઘાત લાગ્યો હતો.