ગિરનાર મહાતીર્થ ઉપર જૈનધર્મી વિમલરાજાના ભરાવેલા વેળુના શ્રી નેમિનાથ પરમાત્મા બિરાજમાન હતા તે સમયની આ વાત છે. તે સમયે સૌરાષ્ટ્રનો રહેવાસી રત્નશેઠ દુકાળના કારણે સૌરાષ્ટ્ર છોડી કાશ્મીરમાં રહેતો હતો. પુણ્યના પ્રભાવે તે સમયે રાત્નાશા અઢળક સંપતિ પામ્યા હતા. સંપત્તિના સદ્વ્યય દ્વારા પુણ્યઉપાર્જન કરવાની ઇચ્છાથી અર્હદ્ – પૂજા ભક્તિ કરવા શ્રી આનંદસૂરિમહારાજ સાહેબની નિશ્રામાં શ્રી ગિરનાર અને સિધ્દ્ધાચલનો છ’રીપાલીત સંઘ કાઢ્યો. સંઘના માર્ગમાં અંતરાયભૂત બનતા ઉપસર્ગો અને વિઘ્નોને રાત્નાશા અંબિકાદેવીની સહાયથી નાશ કરતાં. આનંદોલ્લાસ પૂર્વક શાશ્વતગિરિ શ્રી શત્રુંજયની ભક્તિ કરી ત્યાંથી નેમિનાથ પ્રભુને જુહારવા શ્રી સંઘ શાશ્વતા શ્રી રૈવતગિરિ ઉપર આવ્યો. અનંતા તીર્થંકર પરમાત્માના કલ્યાણકોના આંદોલનોને માણવા શ્રી સંઘ ગિરનારગિરિ ઉપર ચઢ્યો. કલ્યાણક ભૂમિની સ્પર્શના-પૂજાના કરી સંઘ સહિત રત્નાશા મુખ્ય શિખર તરફ ગયા. મુખ્ય શિખર તરફ જતાં રસ્તામાં છત્રશિલાનો કંપ થતો જોઈ રત્નશ્રાવકે ગુરુભગવંતને તેનું કારણ પૂછ્યું. ગુરુભગવંતે પોતાના અવધિજ્ઞાનના બળથી જણાવ્યુંકે, “હે રત્નસાર! તારાથી આ તીર્થનો ભંગ અને ઉધ્ધાર થશે.” આ સાંભળી રત્નાશા ખેદ સાથે દૂરથી જ પ્રભુને નમન કરી પાછા ફરી રહ્યા હતા ત્યારે ગુરુભગવંતે કહ્યુંકે, “આ તીર્થનો ભંગ તારાથી થશે એનો અર્થ તારા અનુગામી શ્રવાકોથી થશે અને તારાથી ઉધ્ધાર થશે.” આ સાંભળી હર્ષ પામેલા રત્નાશા નેમિપ્રભુ....પાસે .....પહોંચ્યા. પરમાત્માનો ભવ્ય સ્નાત્ર મહોત્સવ કર્યો. દેવતાઓ વડે વારવા છતાં તેમની ભાષાને નહીં જાણતા શ્રાવકો હર્ષના આવેગથી વેળુની શ્રી નેમિનાથ પરમાત્માની પ્રતિમાને અભિષેક કરવા લાગ્યા. લાખો કળશોના નવણજળથી પ્રતિમાજી ક્ષણવારમાં આદ્રમાટીના પીંડ જેવી થઇ ગઈ. લોકોમાં હાહાકાર મચી ગયો. રત્નાશા તીર્થના ઉધ્ધારઅર્થે નેમિનાથ પ્રભુનુ શરણું સ્વીકારી ત્યાં જ કાયોત્સર્ગ ધ્યાને રહ્યા.