હું એકલો બેઠો બેઠો તારા વિચારો સાથે વાતો કર્યા કરું, આપણે ગાળેલી એ ક્ષણો યાદ કર્યા કરું અને તને બહુ બહુ બહુ જ મીસ કરું છું, એ એક એક પળ જેને આપણે ‘ગોલ્ડન મૉમેન્ટ’ કહેતાં એ બધી જ પળો મારા જાગૃત મનમાં કોઈ મુવીની જેમ આખો દિવસ અને રાત ચાલ્યા કરે છે. જે થોડી ખુશી તો આપે છે પણ સાથે તું સાથે ન હોવાનું પારાવાર દુઃખ પણ આપી જાય છે. અને ત્યારે હૈયું અષાઢની જેમ વહી નીકળે છે એ કાબૂમાં નથી રહેતું. તારા ગમતાં એક એક ગીત હું ફરી ફરીને સાંભળું છું, એ આશાએ કે ક્યાંક તું કોઈક ગીત સાંભળીને મારી પાસે આવી જાય! એ ગીત પણ મને ભીંજવ્યા વિના છોડતાં નથી. સૌથી વધુ પીડાદાયક છે આપણાં સહવાસની એક એક ક્ષણો, તારું ઓચિંતું આવીને મને જોરથી ચૂમી લેવું, મારા સ્પર્શ માત્રથી તારું પૂરબહારમાં ખીલી જવું, એ તારો અસહ્ય આવેગ જે મારી રંગે રંગમાં જોમ ભરી દેતો, એ ઉન્માદ, એ તારા ઉંહકાર આજે જ્યારે પણ યાદ આવે છે જો કાળોતરો વીંછીના ડંખથી પણ વધુ બળતરા ઉપડી જાય છે. તારો ચેહરા પર એ પરમ તૃપ્તિનો આનંદ જોઈને મારી આત્માને પણ સંતોષ થતો અને હું પારાવાર હરખ અનુભવતો, પણ આજે એ ચહેરો જોવા માટે મારી આંખો ઝૂરી પડી છે.