આ સદીના મહાન વૈજ્ઞાનિકનું મૃત્યુ થયું ત્યારબાદ ઘણું તેમના વિશે લખાયું છે. તેમના જીવન પરથી અંગ્રેજીમાં ફિલ્મ પણ બની ચુકી છે ધ થિયરી ઑફ એવરિથિંગ. એટલે તેમના જીવન વિશે વાત નથી કરવી અહીં. તેમના જીવન પરની વાત પુસ્તક રૂપે પણ મળી રહેશે. મારે વાત કરવી છે અહીં તમારા મારા જીવન વિશે વાત કરવી છે પણ હા તેમાં સ્ટિફન હોકિંગની વાત પણ હશે. ગયા અઠવાડિયે ગુજરાતમાં પ્રવાસ કરવાનું બન્યું. ટ્રેનમાં જતાં આસપાસની વ્યક્તિઓની વાતચીત કાને પડતી હતી. મોટાભાગના પ્રૌઢ વયની વ્યક્તિઓ હતી. ઘણાં સમયે સેકન્ડ ક્લાસમાં સફર કરવાનો મોકો મળ્યો. ફર્સ્ટ ક્લાસ કે એસીમાં પ્રવાસ આરામદાયક લાગે તેનું કારણ હોય છે મોટાભાગની વ્યક્તિઓનું વર્તન અને એટિટ્યુડ એ બાબત મને સમજાઈ. અહીં સેકન્ડ ક્લાસમાં લોકો ખૂબ જોરથી વાતો કરી રહ્યા હતા. બાજુમાં બીજું કોઈ બેઠું છે અને તેમની પોતાની પ્રાઈવેસી હોય તેની સમજ ન હોય તે સ્વાભાવિક છે, પરંતુ આ લોકો પોતાના ઘરના ઝઘડાની વાત કરી રહ્યા હતા. તેમાંથી ફલિત થતું હતું કે તેઓ ખૂબ સારા છે અને બીજાઓ ખૂબ ખરાબ છે. ઝઘડામાં મુખ્ય બાબત હતી બીજી વ્યક્તિઓના વર્તન. હવે તેમની વાત કરું જે મને અનુભવ થયો. તેમની બધી ટિકિટ કન્ફર્મ નહોતી થઈ. એટલે તેમને જેમની કન્ફર્મ ટિકિટ હતી તેમની ઈર્ષ્યા થતી હતી. દરેક કન્ફર્મ ટિકિટ ધરાવનાર જાણે વસીલો લગાવીને જ ક્ન્ફર્મ ટિકિટ કરાવતા હોય તે રીતની વાત થતી હતી. મારી સામે જ જોયું કે તેમણે પણ પ્રયત્ન કરેલા ટીસીને પૈસા આપીને સીટ મેળવવાના, પરંતુ ટીસીએ ના પાડી દીધી હતી ગેરકાનૂની રીતે કોઈ કામ કરી આપવાની અને તેમને ખાસ્સો દંડ ભરવો પડ્યો. પત્યું આખા રસ્તે તેમણે દુનિયા કેટલી ખરાબ છે તેવી નેગેટિવ વાતોની પારાયણ ચલાવી અને અમને સંકોચાઈને બેસવાનું કહીને માનવતા દાખવવાનું કહ્યું. લાંબો પ્રવાસ અને ખાસ્સો સામાન પણ તેમની સાથે હતો જે બીજાને નડી રહ્યો હતો.