પુરુષને એની સ્ત્રી નિત સવારે એકદમ અલગ, નવી, તરોતાજા અને પાછલી રાતે હતી એના કરતાં તદ્દન ભિન્ન, જુદી, નોખી અને અનોખી હોય તો ગમે છે. એટલે જ નારીએ એની હેર-સ્ટાઇલ, એના વસ્ત્રો, એના ચહેરાના હાવભાવ સતત બદલતા રાખવા પડે છે. પુરુષને જાણે કે એક સ્ત્રીમાંથી એક હજાર સ્ત્રીને પામી લેવાનો અભરખો હોય એમ એ સ્ત્રીને નિરંતર ફેશન-શો કરાવતો રહે છે. પોતાના પુરુષનું એની તરફ આકર્ષણ કાયમ ટકી રહે એ માટે સ્ત્રીને પણ સતત આ બદલાવનો, નિત નવા દેખાવાનો પડકાર ઝીલવો પડે છે. આ તો પુરુષની વાત થઇ. પણ સ્ત્રીને કેવો પુરુષ જોઇએ? તો આપણે જોઇ શકીએ કે સ્ત્રીને નિત સવારે અદ્લોઅદ્દલ, ડીટો-ટુ-ડીટો, એક તરણાભાર પણ બદલાયા વગરનો, ગઇ કાલે રાતે હતો એવો જ પુરુષ નિત સવારે જોઇએ! પાછલી રાત કરતાં સવારે પુરુષ લગીર પણ બદલાયેલો સ્ત્રીને લાગે કે સ્ત્રીની પ્રેમની લંકામાં શંકાનાં પંખા તેજ રફતારથી ફરવા લાગે! વિચારવાયુમાં એ ચામાં મોરસને બદલે મીઠું નાખી દે! ભાખરીમાં મોણ નાખતાં જ ભૂલી જાય. અને પછી સવાર-સવારમાં ચકમક ઝરે. સ્ત્રી-પુરુષ કે પતિ-પત્ની વચ્ચે આવી ચકમક ક્યારેક ઝરતી હોય તો રીસામણાં-મનામણાંના અવસર સાંપડતા હોવાથી બેય વચ્ચે પ્રેમ પ્રગાઢ બને. પણ આવી ચકમકની આવૃત્તિ જો રોજિંદી વૃત્તિ અને પ્રવૃત્તિ બની જાય તો પછી એ ચકમકમાંથી ઝરતા તણખા બંનેને દઝાડે. આ દાઝમાંથી પછી સ્ત્રી અને પુરુષ એની આઝાદી શોધે. પતિ-પત્ની એટલે લગ્નની બેડીઓમાં જકડાયેલા યુગોથી મુક્તિની ખેવના કરતાં સ્ત્રી અને પુરુષ યુગલો. લગ્નને કદાચ એટલે જ લાકડાનો લાડું કહ્યો છે. તો પણ સમાજના એક એકમ તરીકે લગ્નસંસ્થા એ કુટુંબ વ્યવસ્થા અને સંતાન ઉછેર માટેની એક અનિવાર્ય અને અગત્યની સંસ્થા છે, એમાં બેમત નથી.