જૂનાગઢમાં સુરેખાના ઘરની બહાર આવીને અમે જરી ખુલ્લામાં આવ્યા કે સ્કૂટરની પાછળથી હળવી પવનની લહેરથી એની રેશમી સાડીનો છેડો મારા ગળે સ્પર્શ્યો. ઉત્તેજનાની પ્રથમ લહેર દોડી ગઈ મારા શરીરમાં. એવી ઉત્તેજના કે જે આજ લગી કદી અનુભવી નહોતી. માત્ર વાંચી જ હતી. આ નવી જિંદગીના દ્વાર જાણે જરી તિરાડ જેટલાં જ ખૂલ્યાં. મેં અવશપણે જ સ્કૂટર પરથી એક હાથ છોડીને એ છેડાને મારી છાતી સુધી ખેંચવાનો પ્રયત્ન કર્યો કે તરત જ એ એકદમ સ્ત્રૈણ લહેકાથી બોલી : “એ હે હે હે હે ય ! આ શું કરો છો ? કોઈ જોઈ જશે !”