‘ના, એવું તો નથી જ.’ મેં છાતી પર હથેળી મૂકીને કહ્યું :‘પણ મારા હૃદયના ધબકારા વધવામાં છે. કોઈ પણ ક્ષણે અડધો પોણો કલાક પછી પાંચસો સાતસો માણસોનું ટોળું મારા ઘર પર હુમલો લઈ આવે તો એ વખતે તમે મને ચકલી બનાવીને ઉડાડી નહિ દઈ શકો. મારે માણસના રૂપમાં જ માર ખાવો પડશે. માટે હે માયાવી મિત્ર, આપ સત્વરે સિધાવો ને તમારે ઉતારે જઈ, જમી કારવીને નવ વાગ્યે ટાટા હોલમાં શો શરૂ કરી દો. સાડા આઠ ને દસ તો અહીં જ થઈ ગઈ. હવે તમે જશો ક્યારે, જમશો ક્યારે, તમારા સાફા-શેરવાની પહેરશો ક્યારે, સોહામણું સ્મિત વેરશો ક્યારે ? સાડા નવ થઈ જવાના, ને નવસારીના માણસો પગેરું શોધતા મારા સુધી પહોંચી જ જવાના અને મારો ટોપલો ઓછો કરવાના… તમે સ્ટેજ પર લેડી-કટિંગ કરો છો. પણ અહીં જોજો, જેન્ટલમૅન કટિંગ થઈ જશે…’