એક દિવસ ખેમી રીચી રોડ વાળતી હતી, હવે તે ગાતડી વાળતી નહોતી. વાળતા વાળતા તેને ધનિયાની માતાના વિચાર થવા લાગ્યા. ત્યાં તેણે સામે ઓટલા પાસે એક બ્રાહ્મણને જોયો. તેણે કપાળમાં આડું મોટું ત્રિપુંડ તાણેલું હતું, વચ્ચે મોટો ચાંદલો કરેલો હતો અને નાક ઉપર પાતળી કાળી આડ કરેલી હતી. માથે ફાટેલી દક્ષિણી પાઘડી મૂકી હતી, હાથના કાંડામાં રૂદ્રાક્ષનો બેરખો અને ગળે રૂદ્રાક્ષની માળાઓ પહેરી હતી. મહારાજ ઓટલો સાફ કરી તેના પર આસન પાથરી, સામે એક પાટી, પેન, હાથના રેખાદર્શક ચિત્રો, ટીપણું અને તે પર રમળના પાસા ગોઠવતાં હતાં. ખેમી તેમની પાસે જવા લાગી. તેને આવતી જોઈ મહારાજે સનાતન તિરસ્કારથી તેને દૂર રહેવા કહ્યું, ખેમીએ કહ્યું, ‘મહારાજ, મારે સવાલ પૂછવો છે.’