↑ વૉલ્ટર પોહ્લ, “કંસેપ્શંસ ઓફ એથ્નિસિટી ઈન અર્લી મિડાઈવલ સ્ટ્ડીઝ", ડીબેટીંગ ધ મિડ્ડલ એજિસ: ઈસ્યુઝ એન્ડ રીડીંગ્સ , એડ. લેસ્ટર કે. લિટ્ટલ એન્ડ બાર્બરા એચ. રોસેનવિન, (બ્લેકવેલ), 1998, પીપી 13-24, એવી નોંધ કરે છે કે ઇતિહાસકારોએ 19મી સદીનાં રાષ્ટ્ર-રાજ્યોને જન્મ અને વિકાસનાં જીવવિજ્ઞાની રૂપકો લગાવીને સમયની દૃષ્ટીએ પછાત હોવાનાં વિચારને પ્રકાશિત કર્યો હતો: “કે સ્થાનાંતરણ સમયગાળા દરમ્યાન લોકોને પરાક્રમી કહેવવા (કે ક્યારેક બ્રુટિશ) સાથે કંઈ લાગતું વળગતું નહોતું, તેને હવે ઇતિહાસકારો સ્વીકારતાં થયાં છે” એવું તેમણે નોંધ્યું છે. મધ્યકાલીન સમયની શરૂઆતનાં લોકો ધાર્યાં કરતાં ઓછાં દેશી હતાં, અને પોહ્લ આ બાબતે રીનહાર્ડ વેંસ્કુસને અનુસરે છે, સ્ટેમ્મસબિલ્ડંગ અન્ડ વર્ફાસ્સુંગ (કોલોન એન્ડ ગ્રેઝ) 1961, જેનાં જર્મન પ્રજાનાં “એથ્નો જીનેસિસ” સંશોધનોએ તેને ખાતરી કરાવી હતી કે સામાન્ય મૂળનો વિચાર, જે રીતે ઇસીડોર ઓફ સેવિલે વ્યક્ત ર્કયું હતું કે જેન્સ એસ્ટ મલ્ટિટ્યુડો અબ ઉનો પ્રિન્સિપિઓ ઓર્ટા (માણસ કોઇ એક મૂળમાંથી મોટી સંખ્યામાં પ્રવાહિત થયો છે જે ઓરિજીનલ એટિમોલોજીએ IX.2.i માં પણ દેખાડવામાં આવ્યો છે) "સીવે અબ એલિયા નેશને સેકન્ડમ પ્રોપ્રિયમ કલેશનેમ ડિસ્ટિન્ક્ટા (કે "પોતાનાં યોગ્ય બંધનો કરતાં અન્ય લોકોથી ભિન્ન છે) એક કલ્પના માત્ર છે.