ગીતા  ધરબાર છોડીને ભાગી જવાના પક્ષમાં નથી, પણ સંસારમાં  રહીને પોતાની  પરમ ચેતનામાં  જાગૃતતા પૂર્વક સ્થિર થઈને જીવવાનું  કહે છે, એટલે કે  પરમ ચેતનામાં જાગૃત પૂર્વક સ્થિર થઈને  જીવન જીવવાના પક્ષમાં ગીતા છે, ધરબાર છોડવાના પક્ષમાં નથી ,ક્રષ્ણ પોતે પણ સંસારી હતા અને સંસારમાં રહીને પૂર્ણાત્માં પ્રાપ્તિ કરી જ હતી,તે પણ હકીકત છે,, એટલે ક્રષ્ણની  પથરાની મૂર્તિ સામે ધટડી બજાવવાનો, કે કાશીમાં મરવાનો કે ગંગામાં મડદા નાખવાનો કોઈ જ અર્થ નથી,તેનાથી કદી મોક્ષ મળે જ નહી ,ક્રષ્ણનાં સમગ્ર જીવનને અંતરથી જાણી તેના જેવા અનાસક્ત ,મોહ મમતા અહંકાર, રાગદ્વેષ ,વાસના કામના વગેરેરથી મુક્ત થઈને અસંગ અને અલિપ્ત બની,  ઉપભોગની વૃતીમાથી નિવૃત થઇ ઉપયોગના ભાવમાં સ્થિર થઈને જે રીતે ક્રષ્ણ  જીવ્યા છે, તેવું જીવન સંસારમાં રહીને પરમ આનંદ સાથે  જીવો એજ ક્રષ્ણ ભગવાનનો પ્રેમ સંપાદન કરવાનો માર્ગ છે, તેજ તેની સાચી ભક્તિ છે,, જે તમોને મોક્ષના દરવાજે લઇ જ જશે, ને પરમ શાંતિ આપશે જ એમ ક્રષ્ણ ભગવાને ગીતામાં કહ્યું છે.