આ નાગજાતિના લોકો આર્યોના આગમન પૂર્વે ભારતમાં વસતા હતા અને પોતાની આગવી સંસ્કૃતિનું સર્જન કર્યું હતું. બૌદ્ધ જાતકોમાં નાગ લોકો પાતાળમાં રહેતા હોવાના વર્ણનો મળે છે. પુરાણોમાં પાતાળના નાગો અને નાગ કન્યાની વાતો આવે છે. હિંદુ અને બૌદ્ધ, ધર્મ પરંપરા નાગને મુખ્યત્વે સમુદ્ર, તળાવ વાવ, કૂવા, સરોવર નદી, ઝરા અને જળની જગાના અધિષ્ઠાતા ગણે છે. આમ, સમુદ્ર કિનારે વસવાટ કરનારી નાગજાતિના સાગર અને નૌકાયાન સાથેનો સંબંધ છે. અસૂર જાતિની એક પેટા જ્ઞાતિ મનાતી. આ નાગજાતિ પાસે વૈદિક સમયમાં વહાણવટું અને સૈન્ય બંને હતા. જેનો ઉપયોગ આર્યો સાથેની લડાઈમાં કાર્ય કરવામાં આવતો. વૈદિક સમયમાં નાગજાતિનું જોર કાશ્મીરથી માંડીને સૌરાષ્ટ્રના સાગર કિનારા સુધી વિસ્તર્યું હતું. બળવાન અને સાધનસંપન્ન આર્યોના આક્રમણ સામે અસૂર નાગો હારતા ગયા તેમતેમ ઉત્તરના આર્યમુલ્કો છોડીને પોતાની સત્તા જળ રસ્તે અવરજવર કરી શકાય તેવા સ્થળોએ સૌરાષ્ટ્રથી સિંધના કિનારા સુધી આવીને વસ્યા હતા એ વખતે નાગજાતિની એક શાખા બળવાન વહાણવટી તરીકે વિખ્યાત હતી. સમુદ્ર અને નદી કિનારાના વસવાટને કારણે નાગલોકોનો સંબંધ પાણી સાથે જોડાયેલો જણાય છે. તેમના વસવાટના નીચાણવાળા આંધ્રપ્રદેશને પાતાલનગરી કલ્પવામાં આવી છે. પાતાલનગર એ પ્રાચીન ભારતનું એક મહત્તવનું બંદર ગણાતું તેનો ઉલ્લેખ ત્રીજી સદીમાં ગ્રીક એલચી મેગાસ્થનિસે સિંધુ અને સરસ્વતીના પ્રદેશ પાસેની પાતાલનગરી તરીકે કર્યો છે. કનીંગહામે પણ તેને સમર્થન આપ્યું છે. ટોલેનીએ સિંધુ પાસેના પ્રારંભના સ્થળનો પાતાળ તરીકે ઉલ્લેખ કર્યો છે. આમ અસૂર એવા નાગકૂળો પાતાળમાં વસતા હોવાના જે ઉલ્લેખો મળે છે તે સૌરાષ્ટ્ર દ્વિપના જ છે.