મારા જીવનમાં હું કાંઈ કોઈ ક્ષેત્રમાં બહુ આગળ આવી નથી. પણ જે કાંઈ આનંદ, સંતોષ અને ઘણાનો પ્રેમ મેળવ્યો છે એમાં મુ. પૂ. ભાઈની મારા મન પર નાનપણમાં પડેલ અસર એમ પ્રતીત થાય છે. ભાઈનો જીવનનો વ્યવહાર જ એવો હતો કે આપણે સહજ રીતે જ એ પ્રમાણે વર્તન કરીએ. ગીતાજીમાં ભગવાને અર્જુનને કહ્યું છે ને मम वर्त्मानुवर्तन्ते मनुष्या पार्थ सर्वशः । એવું ભાઈને હશે. અથવા તો આપોઆપ પૂ.ભાઈના વ્યવહારે અમારા જીવનમાં કંઈક અંશે અસર કરી. શિહોરમાં હું તો બહુ નાની હતી, પણ અમે રહેતાં એ ઘર અને એમાં ભાઈ માટેનો રૂમ જ ઊંચી ટેકરી પર હતો. રમતાં-રમતાં ક્યારેક સિતારના સૂર સંભળાતા. રમવામાં પણ એ સૂરનું આકર્ષણ થઈ જતું. ક્યારેય ભાઈને ત્યાં સિતાર વગાડતા જોયા હોય એવું યાદ નથી, પણ ઘણાં વર્ષો પછી જ્યારે-જ્યારે ભાઈને સિતાર વગાડતા જોયા-સાંભળ્યા ત્યારે-ત્યારે પેલી રૂમમાંથી સંભળાતા સૂર અને એ જ રૂમમાં ભાઈને વગાડતા જોયા હોય એવું લાગતું. શિહોરની ટેકરીઓમાં મોરના અને કોયલના ટહુકાને સામો ટહુકો કરતા, હાથમાં મોરને દાણા ચણાવતા ભાઈની આંખમાં જે ચમક અને ઉત્સાહ જોયાં હશે એ જ જાણે ભાઈને 40-45 વર્ષે પણ ટહુકા કરતા જોઈ જીવનમાં રસ કોને કે’વાય એ અનુભવ્યું. આજે પણ મોરના કે કોયલના ટહુકા સાંભળું ત્યારે ટેં…હોં…ટેં…..હોં, કુ ઉં…..ઉઉ.. ટહુકા દેતા ભાઈની ચમકીલી કંઈક અનોખા તેજવાળી આંખો મને દેખાય છે. ક્યારેક-ક્યારેક મારા ભત્રીજાની આંખમાં ભાઈ દેખાય છે.