ત્રણ મહિના પૂરા થયા. દીકરાએ ફરીથી લગ્નની વાત કરી. પિતાએ બાજુમાં બેસાડીને કહ્યું કે, તમે બંને પ્રેમ કરતાં હોય એવું મને લાગતું નથી! દીકરાએ પૂછ્યું, કેમ? તમને કેમ એવું નથી લાગતું? પિતાએ કહ્યું, તારામાં પ્રેમની તીવ્રતા કે ઉગ્રતા જ ક્યાં દેખાય છે? ઉત્કટ પ્રેમમાં હોયને એ આવી ટાઇમલાઇન ન સ્વીકારે! પહેલાં છ મહિના અને પછી ત્રણ મહિનામાં હા ન પાડી દે. એ તો દલીલ કરે. લડી લે. બળવો કરે. ઝઘડો કરે. પ્રેમ તો પાણી જેવો હોય. એને રોકી ન શકાય. એ તો કિનારા તોડીને છલકી જાય. તારી વાતમાં પ્રેમ જ ક્યાં દેખાય છે? પ્રેમમાં અવઢવ ન હોય, પ્રેમમાં તો અતિરેક જ હોય! તારામાં અતિરેકની કમી છે. પ્રેમ તો ઉછાળા મારતો હોય, આ પાર કે પેલે પાર કરવામાં માનતો હોય. તારી જેમ શરણાગતિ સ્વીકારી ન લે. દીકરો નીચું જોઈ ગયો. તેણે કહ્યું, પપ્પા, તમારી વાત સાચી છે. સાચું કહું તો દોઢ મહિના પહેલાં અમારું બ્રેકઅપ થઈ ગયું. અમે હવે સાથે નથી. આ તો તમે લગ્ન માટે શું કહો છો એ જ મારે જાણવું હતું. સારું થયું તમે એ વાત ઓળખી ગયા કે અમારા પ્રેમમાં કંઈક ખૂટે છે. તમે પહેલી વખતે જ હા પાડી દીધી હોત તો કદાચ અમે લગ્ન કરી લીધાં હોત, પણ પછી દાંપત્ય હોત કે નહીં એની મને ખબર નથી.