“ આ વખતે કદાચ કંઇ જ જવાબ નહીં મળે, કોણ આપણા માટે નવરું હોય આવા જવાબ લખવા? હુંય વળી મૂર્ખો આવા જવાબ લખવા માટે તો કંઇ પરિકર લેવાતું હશે?! ઘરની ચાવીથી પણ કામ ચાલી જાત. હશે, જીવનમાં આટલી બધી ભૂલો કરી છે તો થોડી વધારે.” વિચાર કરતા-કરતા ઠરીને ઠીકરું થઇ ગયેલી ચાનો એક જ ઘંટડે સપાટો બોલાવીને વ્યાસજી કેન્ટિનમાંથી ઉઠીને બસસ્ટોપ ઉપર પહોંચ્યા. બસ આવી, વ્યાસજીને સીટ મળી ગઇ, પહેલી જ નજર સીટ પાછળનાં ‘કોતરણીકામ’ ઉપર ગઇ જેમાં લખ્યું હતું PનL (પીનલ). રૂ. 30ના શેરનો ભાવ ખરીદીના બીજા જ દીવસે રૂ. 3,000નો થઇ જાય તેટલો સંતોષ વ્યાસજીને પિરકરનાં ‘ઇન્વેસ્ટમેન્ટ’નો થયો.