બેંકમાં એક ચિંથરેહાલ ડોશીમા બેંકનું ખાતું ખોલાવવા ગયાં. અને બેંકમાં જઈ રૂઆબથી બોલી. એઈઈઈ બેંક મેનેજર, ચાલ મારું એક લાખનું ખાતું ખોલ જોઉં! આ સાંભળી બેંક મેનેજર વિચારમાં પડી ગયો, કે આ ચિંથરેહાલ ડોશી લાખ રૂપિયા લાવી ક્યાંથી? એણે પૂછ્યું, “માજી આ લાખ રૂપિયા તમે લાવ્યાં ક્યાંથી?” ડોશી કહે, “મારો ધંધો શરત મારવાનો છે. એમાં હું કમાઉ છું. જેમ કે, તારા આ ગુચ્છા જેવાં વાળ છે ને, એ નકલી છે. તેં વિગ પહેરેલી છે. બોલ લાખ રૂપિયાની શરત લગાવવી છે?” મેનેજરની આંખમાં તો ચમક આવી ગઈ. કારણ એના વાળ ઓરીજીનલ હતાં. એને લાખ રૂપિયા સામા દેખાવા લાગ્યા. કારણ એના માથે વિગ હતી જ નહીં. બેક મેનેજર કહે, “જો માજી શરત લગાવું, પણ હારી જાઉં તો એક લાખ રૂપિયા આપવાના, ઓ કે?” માજી કહે, ધંધામાં પ્રમાણિકતા એ જ તો મારી શાખ છે. લાગી ગઈ શરત લાખ… લાખની… કાલે હું મારાં વકીલને લઈને આ સમયે તારી પાસે આવું છું. એક લાખ તૈયાર રાખજે.”, ને બીજે દિવસે માજી એક વકીલને લઈને ટાઈમસર બેંકમાં આવી ગયા. રૂઆબથી મેનેજરને બોલાવ્યો. “એઈઈઈ… બેંક મેનેજર લે હું આવી ગઈ! લાવ હવે જોવાં દે તારા વાળ! અને વાળ ચેક કરવા મેનેજરને વાળ પકડીને ત્રણથી ચાર વાર ખુરશીમાંથી ઉંચો નીચો કર્યો. એ જોઈને સાથે આવેલો પેલો વકીલ ભીંતમાં માથા અફાળવા લાગ્યો. મેનેજર કહે, વાળ તો મારાં ખેંચાય છે, એમાં આ વકીલ કેમ ભીંતમાં માથા અફાળે છે? માજી કહે, એણે પણ મારી સાથે શરત મારી છે કે, “બેંકના મેનેજરને જો હું વાળ પકડીને ત્રણચાર વાર ઉંચો નીચો કરું તો એ મને બે લાખ રૂપિયા આપવાનો છે. એ હારી ગયો એટલે માથા અફાળે છે. એ બે લાખમાંથી એક લાખ તારા, અને એક લાખ મારાં… લે, ખોલ હવે એક લાખનું મારું ખાતું… તારા કપાળમાં કાંદો ફોડું..