દરેક વ્યવસાયમાં બે પ્રકારના લોકો હોય છે. એક માને છે કે એ વ્યવસાયમાં અવાયું છે એટલે કામ કરવું. અલબત્ત, સારી રીતે અને વફાદારીપૂર્વક કામ કરવું. પણ ચૂપચાપ કરવું. તે વિશે બહુ ન વિચારવું. સામે આવે તે કામ કરવું. કામ પૂરું થાય એટલે ભૂલી જવું. કામ કરતી વખતે તેમાં ભૂલ દેખાય કે કે એમ લાગે કે આને સુધારવાની જરૂર છે, તો તેની માથાકૂટમાં ન પડવું. જ્યાં સુધી કામ કરવાનું છે ત્યાં સુધી કર્યા કરવું. પણ બીજા પ્રકારના જે લોકો હોય છે, તેઓ જાગૃત લોકો હોય છે. તેઓ જે વ્યવસાયમાં કામ કરે છે, તેમાં તેઓ પણ વફાદારીપૂર્વક કામ તો કરે જ છે, પણ પરંપરાગત ચલાવી લેતા નથી. જે શીખ્યા હોય છે કે જે સોંપાયું હોય છે તે સાચું અને ફાઈનલ જ છે એમ નથી માની લેતા. તે તો કરે જ છે, પણ તેમાં પણ સંશોધન કર્યા કરે છે. તેમાં કદાચ કોઈ મર્યાદા દેખાય તો તેને ચલાવી લેતા નથી. તેને સુધારવાનો પ્રયાસ પણ કરે છે. તે માટે કદાચ વિરોધનો સામનો કરવો પડે તો પણ કરે છે, પણ પોતાની વાત મૂકતા નથી. આવા લોકો સતત પ્રગતિ કરે છે. તે નવા વિચારો પણ આપે છે. અથવા અનેક વિચારોનું સંકલન કરી સુગ્રથિત ચિંતન પણ આપે છે. આવા લોકો સમાજ માટે હિતકર હોય છે. તે જાગૃતિથી સમાજની ચિંતા કરે છે.