એક સરસ મનગમતી કરિયર, હમેંશા ખુશ રાખવા મથતાં ફ્રેન્ડ્સ અને કાળજી લેતી કેરટેકર હોવાં છતાં કાયરા પ્રેમ શોધતી જ રહે છે, એ આસપાસ જોતી નથી કે આટલી બધી વ્યક્તિઓમાં છે જ પ્રેમ. ફિલ્મમાં એક સરસ વાત છે જે આરજે ધ્વનિતે પણ એમનાં રીવ્યૂમાં કહી... પણ મને બહું ગમી તો હું લખીશ, એમાં જહાંગીર કાયરાને કહેવા માંગે છે કે આપણી પાસે કેટલાય સંબંધો હોય છે, કોઈ ફ્રેન્ડ સાથે ફક્ત સંગીત વિશે ચર્ચા થઈ શકે છે, કોઈ ‘કોફી ફ્રેન્ડ’ હોઈ શકે, કોઈની સાથે બુધ્ધિજીવી વાતો થાય છે. પણ જ્યારે પ્રેમ, મહોબ્બતની વાત હોય છે ત્યારે એ વ્યક્તિ પાસેથી આપણે બધી આશાઓ રાખીએ છીએ, એ કઈ રીતે શક્ય છે?