58 વર્ષની ઉંમરે જવનિકાબેન શાહ આ દુનિયામાંથી વિદાય થયા ત્યારે એક સારા મિત્રને ગુમાવ્યાનું દુ:ખ અંતરને સ્પર્શી ગયુ. જવનિકાબેન આમ તો મારી નામેરી કોલેજ મિત્ર રેખાના નણંદ એટલે બહેન કહેવાની ટેવ પડી ગયેલી બાકી હમઉમ્ર હોવાને કારણે અમારી મૈત્રી એવી વિકસી હતી કે ન્યૂયોર્ક જઈએ ત્યારે એમને ત્યાં જ ઉતરવાનું. અમેરીકામાં પ્રવેશ કર્યાના બીજા જ અઠવાડિયે એમનો પરિચય થયો હતો જે તુરંત મૈત્રીમાં પરિણમ્યો. અમેરીકા આવ્યા પછીના તેઓ પ્રથમ મિત્ર હતા જેમણે શરૂઆતના તકલીફભર્યા દિવસોમાં અમને ઘણી હૂંફ આપી હતી. હજુ થોડા અઠવાડિયા પહેલાં ફોન પર વાત કરતા જીવન વિષેનો એમનો હકારાત્મક અભિગમ અને પ્રેમ નીતરતી વાણી સાંભળીને હ્રદય દ્રવી ગયેલું. શારિરીક બિમારી એમનું મજબૂત મનોબળ તોડી શકી ન હતી. જીવનભર નાની મોટી તકલીફ પ્રત્યે સ્વીકારની જે ભાવના એમણે કેળવી હતી તે થકી જ મ્રુત્યુનો પણ એમણે સહજ સ્વીકાર કર્યો હોય તેમ હોસ્પીટલમાં દાખલ થયા પછી એક જ અઠવાડીયામાં જીવનલીલા સંકેલી લીધી. એમના દિલની વિશાળતા અનેકવાર અમે અનુભવી છે. બે પ્રેમાળ પુત્રો અને પતિને છોડી તેઓ આટલા વહેલાં જશે તેની કલ્પના ન હતી. ઈશ્વર એમના આત્માને પરમ શાંતિ અર્પે અને સૌ પરિવારને એમનો વિયોગ સહન કરવાની શક્તિ અર્પે એ જ પ્રાર્થના!