‘મહારાજાએ બેઠા બેઠા કહ્યું ‘નથી કહેવા’ પછી પ્રિન્સિપાલે જાહેરાત કરી કે ‘પ્રવચનની જગ્યાએ મહારાજા સાહેબ આપણાં વિદ્યાર્થીઓને દૂધ પીવાના સો રૂપિયાનું દાન કર્યું છે.’ ભાષણના બદલે દૂધ મળે તો આપણે ખુશ થવાનું ને ! મહારાજાનું આગમન અમે દર વરસે વધાવી લેતાં. અને મહારાજા સાહેબ આ પ્રથા દર વરસે ચાલુ રાખી હતી – હા, પાછલા વરસોમાં દૂધ મોંધુ થયું. ત્યારે બસો રૂપિયાનું દાન કરતા. તે સમયમાં નવી નવી મળેલી આઝાદીને વધાવવા છાશવારે કોંગ્રેસી નેતાઓ પણ અમારી સ્કૂલમાં પધારતા અને અમને કહેતા કે ‘ તમે દેશનું ભવિષ્ય છો’ અને સાથે લાંબા લાંબા ભાષણો ઠોકતા અને પોતે બાપુજીના ખરા વારસદાર છે એમ અમને ઠસાવવા પ્રયત્ન કરતા. કોઈક કોંગ્રેસ નેતા તો એવું પણ ઠસાવતા કે એ પોતે ન હોત તો બાપુજીને આઝાદી હાંસલ કરતાં હજુ વાર લાગી હોત. હવે આ લોકોને કારણે અમારા મહારાજા અમને વ્હાલા વ્હાલા લાગતા.