સંવેદના, ભાવના અને અહેસાસ છે, જીવનના પુષ્પોમાં ખુશ્બુનો વાસ છે. રડતા દીકરાનું ખુશનુમા પાનું છે, મરુસ્થલમાં વહેતું મીઠું ઝરણું છે. લોરી, ગીત અને પ્રેમભરી થાપ છે, પૂજાની થઇ અને મંત્રોનો જાપ છે. આંખોનો ભીનો કિનારો છે, ગાલ પર પપ્પી અને મમતાની ધારા છે. કુમકુમ, મહેંદી અને સિંદુરની સ્યાહી છે, પરમાત્માની સ્વયં ગવાહી છે. ત્યાગ, તપસ્યા, સેવા, અનુષ્ઠાન, સાધના અને જીવનનો હવન છે, જીવતરના ખોળિયામાં આત્માનો ભવન છે. ચુડીવાળા હાથ પર મજબુત ખભાનું નામ છે, કાશી, કાબા, અને ચારધામ છે. ચિંતા, યાદ અને હિંચકી છે, દીકરાની ચોટ પર સિસકી છે. ચૂલો, રોટલી ના લીધે હાથના છાલા છે, જિંદગીની કડવાહટમાં અમૃતનો પ્યાલો છે. સૃષ્ટિની કલ્પના અધૂરી છે, કથા એ આદિ-અનાદિ છે. એ કોઈ અધ્યાય નથી, જીવનમાં મા નો કોઈ પર્યાય નથી. મહત્વ એનું ઓછું થઇ ના શકે અને મા જેવંછ બીજું દુનિયામાં કોઈ હોઈ ન શકે.