શશીનું ધ્યાન ગયું માધવી ચમચીભર ઉપમા લઇ મોઢામાં મૂકી રહી હતી. કોઈ પણ દુઃખને ચકનાચૂર કરવા ભૂખ અને ઊંઘ જેવા જબરદસ્ત તેજાબ બીજા ક્યાં હોય જ શકે? ને તેમાં પણ માધવીએ વિના કોઈ રકઝક કોળિયો ભર્યો એટલે એક વાત નક્કી હતી કે બે દિવસમાં રાજાની બેવફાઈ પચાવી શકવાની તાકાત થોડી બહુ પણ વિકસી તો ચૂકી હતી.