કચ્છમાં ખારેક જેવાં ફળોનું ખૂબ સારું ઉત્પાદન થાય છે, પરંતુ તેને સંગ્રહવાની, જાળવવાની, તેના પરિવહનની યોગ્ય વ્યવસ્થા ન હોવાથી ફળોનું ઉત્પાદન ખેડૂતોને જોઈએ તેવું વળતર આપતું નથી. તેથી જ ખેડૂતો તેના અન્ય ઉપયોગ શોધવા તરફ વળ્યા છે. ઉનાળામાં ખારેકનો પાક તૈયાર થાય છે. જો થોડા પણ વરસાદી છાંટા પડે તો ઝાડ પરની ખારેક કે ઉતારેલી ખારેકને ભારે નુકસાન થાય છે. આથી ઘણી વખતે ખેડૂતોને ભારે આર્થિક નુકસાન સહન કરવું પડે છે. સડી જતી ખારેકને પાણીના ભાવે પણ ખરીદનાર મળતા નથી. આથી તેના બીજા ઉપયોગ શોધવા જરૃરી હતા. અમુક ખેડૂતો તેનો જ્યૂસ બનાવીને વેચે છે. તો અમુક તેની જેલી બનાવે છે, પરંતુ તેમાં મોટા પાયે ખારેકની ખપત થતી ન હતી. આથી જ ગાંધીધામના સાહસિક ખેડૂત રણજિતસિંગે ખારેકમાંથી દારૃ મેળવવા પ્રયોગ શરૃ કર્યા. તેમાં સફળતા મળ્યા પછી તેમણે નાશિકમાં નિષ્ણાતો પાસે તેનું પરીક્ષણ કરાવ્યું. નિષ્ણાતોને વાઈન પસંદ આવી આથી તેમણે વાઈનરી (દારૃનું કારખાનું) નાખવાનું વિચાર્યું. તેમની પહેલાં પણ ખારેક ઉગાડનારા અમુક મોટા ખેડૂતોએ વાઈનરી નાખવા વિચાર્યું હતું, પરંતુ ગુજરાતમાં દારૃબંદી હોવાથી તેમના કામમાં ભારે અડચણો આવતાં આખો વિચાર પડતો મુક્યો હતો. આથી રણજિતસિંગે રાજસ્થાન સરકાર સાથે એમઓયુ કર્યા. સરકારે આ સાહસને પ્રોત્સાહન આપવા ખાસ પોલિસી ઘડી અને તેમણે આબુ રોડ પર વાઈનરી સ્થાપી.