હિન્દુ ધર્મશાસ્ત્ર અનુસાર મનુષ્ય માત્રનો જન્મ તેના પૂર્વજન્મના સારા નરસા કર્મોને આધારે થતો હોય છે.આ કર્મ અનુસાર તે તેનું જીવન વ્યતીત કરે છે. મનુષ્ય તેના જીવન દરમ્યાન જે કાંઈ પણ કર્મ કરે છે,તે તેની ખુદના મરજીને આધીન નથી હોતા. દરેક કર્મ નાની મોટી સજા કે દંડને પાત્ર તો નિશંક છે જ.સજાનો ચુકાદો આવ્યા બાદ ‘પીટીશન’ કે દયાની અરજી કરી શકાય છે તેમ ઈશ્વરે પણ પસ્તાવા / પ્રાર્થના રૂપે છટક બારી રાખી જ છે. ક્ષમાપમાના છ મુદ્દા આપે બતાવ્યા છે, અને કવિશ્રી કલાપીએ કહ્યું છે તેમ પસ્તાવાના ઝરણામાં વારંવાર ડૂબકી મારી પુન્યશાળી બનાતું નથી. (અપરાધ કરી વારંવાર માફી કે દયા મળતી નથી). અવારનવાર ડૂબકીઓ માર્યા કરવાથી શરદી કે ન્યુમોનિયા થઈ જાય અગર તો મગરમચ્છ ખેંચીને લઈ જાય.