‘અરણ્યકાંડ’નો પ્રસંગ છે. પંચવટીની કુટિયામાં રામ, લક્ષ્મણ, જાનકી નિવાસ કરી રહ્યાં છે. રાવણ સીતાના અપહરણની યોજના કરીને આવે છે. મારીચ માયાવી સુવર્ણમૃગને મારવા માટે જાય છે. મારીચ ભગવાનને દૂર સુધી લઈ જાય છે. ભગવાન મારીચને તીર મારે છે અને મરતાં મરતાં મારીચ લક્ષ્મણના નામનો પોકાર કરે છે. એ અવાજ પંચવટીની કુટિયામાં જાનકીજી સાંભળે છે અને લક્ષ્મણજીને કહે છે કે આપના ભાઈ આર્યપુત્ર સંકટમાં છે. અહીં જાનકીનો રામના બળ પરનો વિશ્વાસ હટી ગયો. રામ ક્યારેય સંકટમાં મુકાઈ શકે? લક્ષ્મણનો જાનકી સાથેનો પુત્રથી પણ વિશેષ નાતો છે. દિયર તો છે પરંતુ એ ક્યારેય મા સામે આવી રીતે હસતા નથી. પરંતુ જાનકીએ જ્યારે કહ્યું કે આપના ભાઈ સંકટમાં છે એ વખતે લક્ષ્મણ ખડખડાટ હસે છે! ભાભી સમક્ષ આ રીતે હસવું એ અવિવેક છે. પરંતુ લક્ષ્મણજી મજાકમાં નથી હસ્યા. તેઓ એટલા માટે હસી પડ્યા કે ગજબ છે ઠાકુરની લીલા કે આજે મારી મા પણ ભૂલી ગયાં અને મારા ઠાકુરના બળ પરનો મારી માનો વિશ્વાસ હટી ગયો!