૭ ડિસેમ્બર, ૧૯૨૧. વડોદરા પંથકથી અંદાજે ૨૫ કિમીના અંતરે વસેલું ચાણસદ ગામ. ખેતી અને પશુપાલન કરીને ભક્તિભાવથી ગુજરાન ચલાવતા મોતીભાઈ પટેલ અને દિવાળીબહેનનું ઘર સ્વામિનારાયણના સત્સંગે રંગાયેલું હતું. સવારનો સૂરજ સોળે કળાએ ખીલી ગયો હતો અને લગભગ આઠેક વાગવા આવ્યા હતા. ખોરડાના ફળિયામાં પાંચ બાળુંડાં રમતાં હતાં અને છઠ્ઠાનો જન્મ થયાનો મધુર રણકો સંભળાયો. મોતીભાઈએ જ્યારે તેમના છઠ્ઠા સંતાનને હાથમાં લીધું ત્યારે તેનું તેજ અતુલ્ય હતું. એ ચહેરામાં કંઈક અનોખું હતું જે દિવ્ય પરમાત્માનો સંકેત બતાવતું હતું પણ હરખના એ સમયમાં કદાચ તેમને એ ધ્યાન પણ નહીં ગયું હોય કે જે દીકરો તેમની ગોદમાં છે એ હજારો મુમુક્ષોનું કલ્યાણ કરશે.