આવી ભક્તિને આપણે અંધશ્રદ્ધામાં ઝબોળીને વેવલી બનાવી મૂકી છે. નિજાનંદની ચરમસીમા પર ભક્તિ જેવો પદારથ વિરાજમાન છે. મારી દૃષ્ટિએ ખિસકોલીને સમજવી હોય તો નરસિંહ, મીરાં અને કબીરને સમજવાં રહ્યાં. બોલો! કબીર અને અંધશ્રદ્ધાને તે વળી શી લેવાદેવા? ભૂલી જાઉં તે પહેલાં કહી દઉં, ખિસકોલી દ્વેષમુક્ત, ઇર્ષ્યામુક્ત, હરીફાઇમુક્ત, નિંદામુક્ત અને ઉતાવળમુક્ત છે તેની સાથોસાથ અંધશ્રદ્ધામુક્ત પણ છે. આવું લખવા માટે મારે ખિસકોલીનો ઇન્ટરવ્યૂ લેવાની જરૂર ખરી? ગર્લફ્રેન્ડનો ઇન્ટરવ્યૂ ન લેવાય, એને તો પ્રેમ જ કરવો પડે. ખિસકોલી પાસે વાણી નથી અને તેથી એણે સાચું બોલવાની પ્રતિજ્ઞા પણ લેવી પડતી નથી. એના જીવનમાં વ્યભિચાર નથી, તેથી એણે બ્રહ્મચર્યનું વ્રત લેવું પડતું નથી. સામે ઊભેલી નારિયેળી પર એ ચડ-ઊતર કરે છે, જાણે એક્સ્પ્રેસ વે પર સરકતી કાર ન હોય!