સમય આમ જ ભક્તિ અને ભક્તની કસોટીમાં વહેતો જાય છે.હરિજન વાસના આમંત્રણ ને માન આપીને તેઓ ત્યાં પણ ભજનોની રમઝટ બોલાવે છે.તેમના મતે,બધા જ હરિના જન છે.ભક્તિ કોઈ પણ કરી શકે,નાતજાત,અસ્પૃશ્યાતાને તેઓની ભક્તિમાં કોઈ નડતર નથી.આ ઘટના થી નાગરો રોષે ભરાઈને રા’માંડલિક આગળ “મહેતાજી સમાજને બગાડવાનું કામ કરે છે.”એવું આળ મૂકી ફરિયાદ કરે છે.રાજા તેમનું પારખું કરવા,જેલમાં પૂરે છે અને મહેતાજીના ગળામાં,મંદિરમાં જે ભગવાનની મૂર્તિ છે તેનો હાર પહેરાવી કહે છે કે,”જો આ હાર પાછો ભગવાનના ગળામાં પહેરાવો તો માનું કે તમે સાચા ભક્ત છો.”મહેતાજી આખી રાત જેલમાં બેસી ભગવાનના ભજન ,ગુણગાન કરે છે,અને ચમત્કાર થાય છે ,જેલના દરવાજાના મજબુત તાળાં ખુલી જાય છે અને મહેતાજીના ગળાનો હાર પાછો મૂર્તિના ગળામાં આરોપાઈ જાય છે.રાજા ભગતની માફી માગે છે.પણ આ બનાવથી તેમનું મન જુનાગઢમાં થી ઉઠી જાય છે અને તેઓ ગામ છોડે છે અને થોડા સમય બાદ દેહ પણ છૂટે છે.