લગભગ ૪૦ -૪૫ વર્ષ પૂર્વે તપસ્વી સમ્રાટ પરમ પૂજ્ય આચાર્ય હિમાંશુસૂરિ મહારાજ સાહેબ પહેલી ટૂંકેથી આ કલ્યાણકભૂમિની સ્પર્શના કરવા માટે વિકટ કેદીના માર્ગેથી આવતા હતા. તે અવસરે કોઈ યાત્રિક આ ભૂમિની સ્પર્શના કરવાં આવવાનું સાહસ કરતાં નહીં તેથી આચાર્ય ભગવંતનાં મનમાં વિચાર આવ્યો કે, ‘જો આ રીતે આ કલ્યાણકભૂમિની ઉપેક્ષા કરવામાં આવશે તો આ ઐતિહાસિક સ્થાનની સુરક્ષા જોખમમાં મૂકી જશે.’ બસ! આ સમય દરમ્યાન કોઈ દિવ્યપ્રેરણાના બળે મહાત્માએ વિચાર કર્યો કે પ્રાચીન દેરી અને માત્ર પગલાંનાં દર્શન કરવા કોઈ યાત્રિકો ઉત્સુક બનતા નથી તેથી તેઓને પુષ્ટ આલંબન મળે તે માટે દીક્ષા કલ્યાણક અને કેવલજ્ઞાન કલ્યાણકનાં પ્રતિકરૂપે બે જિનાલયનું નિર્માણ થાય તો અનેક ભાવિક જીવો આ ભૂમિના દર્શન – પૂજનનો લાભ પામી શકે. ત્યારબાદ તેઓશ્રીના અથાગ પુરુષાર્થથી સહસાવનમાં જગ્યા મેળવી કેવલજ્ઞાન કલ્યાણકના પ્રતિકરૂપે સમવસરણ મંદિરનું નિર્માણ થયું.