આવી જ ગડમથલ ને વમળોના તરંગો ખીમજીભાઈના મનમાં ઊઠ્યા હતા. પણ ધીર ગંભીર એવા કે ખીમજીભાઈ સામે ચાલીને પૂછે એવા નહોતા. બંને વેવાઈ એકબીજાની ધીરજનાં પારખાં કરતા હોય એમ મૌનવ્રત ધારણ કરીને બેઠા.