એમાં એક જ વાતનો કાંકરો જણાયો. જૂની મસ્જિદોની સામે, ગરીબ મુસલમાન સ્ત્રી-પુરૂષો, બાળકો વગેરે અલવર, ભરતપુર અને ગુરગાંવ જિલ્લાઓમાંથી જીવ બચાવવા સારું અહીં આવીને ઊભરાયા હતા, તેમને સેંકડો સંખ્યામાં જોયા! આ દૃશ્ય જોઈને કાળજુ હચમચી ઊઠ્યું, આંખમાં દુ:ખાશ્રુ આવ્યાં! સ્વતંત્રનો ઉત્સાહ આનંદનાં આંસું લાવતો હતો, તો કોમવાદી અંધ એવી દીવાલોને કારણે દીન – ગરીબોને શું ભોગવવું પડે છે તે પ્રત્યક્ષ જોઈને સ્થાનિક મુસલમાનો રોષે ભરાય અગર સ્વાતંત્રની બાબતમાં એમને ઉત્સાહ ન લાગે એવું થાય તો તે કુદરતી ન કહી શકાય વારું? હું મુસલમાન હોત તો મારું મન તો વધારે કડવાશભર્યુ થાત. ખેર! ઈશ્વર અમને સહુને સદબુદ્ધિ આપો!