શ્રીહરિએ માથે મુકુટ ધાર્યો ત્યારે વાજિંત્રો વાગવાં લાગ્યાં અને બંદૂકો ફૂટી, શોભાનો પાર રહ્યો નહીં. ચાર ઘડી મુકુટ ધારણ કરીને સૌને દર્શન આપ્યાં. પછી શ્રીહરિએ સુરતી જરીમય પાઘ ધારણ કરી. નંગજડિત શિરપેચ તથા કલગી પણ ધારણ કરી. મધ્યરાત્રિ સુધી દર્શન દીધાં. પછી પોઢી ગયા. બીજે દિવસે કેસરિયાં વસ્ïત્ર ધારણ કર્યાં. મુખે બુકાની વાળી ધોતિયા ઉપર સૂંથણી પહેરી, એમ નટવર વેશ બનાવીને ચાર ઘડી દિવસ ચઢતાં માણકી ઘોડી ઉપર બેસી કાઠી સવારો અને પાર્ષદો સાથે વાજતે ગાજતે ડંકા નિશાન સાથે સંતો અને હરિભક્તોના અપાર જૂથમાં શ્રીહરિ ચાલ્યા અને રંગ અખાડે, જ્યાં રગંના હોજ ભર્યા હતા ત્યાં હરિભક્તો સૌ ગુલાલ લઈને આવવા લાગ્યા. સુરત, અમદાવાદ અને વડોદરાના ભાવિક ભક્તોએ આખી રાત જાગીને કેસરિયો રંગ બનાવ્યો હતો. ગુલાલનો મોટો ગંજ ખડકાયો હતો. શ્રીહરિ રંગ અને ગુલાલ જોઈ પ્રસન્ïન થયા અને પશ્ચિમ બાજુના હોજે આવી ઊભા. પૂર્વના હોજ ઉપર સંતો ઊભા. પૂર્વના હોજની બાજુ એક મંચ રચ્યો હતો તેના ઉપર રામદાસ સ્વામી અતિ વૃદ્ધ હોવાથી શ્રીહરિની રંગક્રીડા જોવા બેઠા. સંતો-હરિભક્તો પરસ્પર પિચકારી નાખવા રંગ ભરીને તૈયાર થયા. શ્રીહરિએ સાન કરી કે પિચકારીઓ છૂટી. વાજિંત્રો, ઢોલ, ત્રાંસા વગેરે વાગવાં લાગ્યાં. શ્રીહરિ હરિભક્તોને કહે, 'સંતોને રંગથી હરાવી દો. અમો તમારી તરફ છીએ તેથી સહાય કરીશું.'