અર્થાત્ ઃ ગામડા ગામના પાદર આગળ વળાંક ખાઇને છેવાડે ઊભેલા શિવાલયના પગ પખાળીને વહી જતી વંકી નદી, મેહૂલિયો મન મૂકીને વરસી ગયો હોય ને સિમાડાના ખેતરમાં માથોડું માથોડું ઊભેલી ઉંચી જુવાર માથે મોતીના દાણા ભરેલા, વાંકાં ડુંડાં વાયરે ઝૂલતાં હોય, જુવાનીના ઉંબરે અલપઝલપ કરતો જુવાનિયો હોય, મોઢે મૂંછનો દોરો ફૂટતો જાતો હોય એ માથે વાંકી પાઘડલી મૂકીને જોડિયો પાવો વગાડતો વગાડતો તરણેતરનો મેળો મહાલવા હાલ્યો જાતો હોય, આઠેય પહોર જેના અંગ માથે યુવાની ભગડતી રમતી હોય, હાલે તો કંકુસેરની પગલીઓ પડતી જાતી હોય ને બોલે તો બત્રીસ પાંખડીના ફૂલડાં ઝરતાં જાતાં હોય એવી વંકડા નેણ અને નયનોવાળી નારીનું નમણું રૂપ સૌની નજરમાં વસી જાય છે. મારે અહીં વાંકી નદી, જુવારના વાંકા કણહલાં અને વાંકડા નયનોવાળી નારીની નહીં પણ વાંકલડી પાઘડીની વાત માંડવી છે.