સાંઢણી સ્વામીને સાચવતી તરતી બહાર નીકળવા જાય છે. સો ગાઉનું છેટું એકીશ્વાસે દોડી માથાબૂડ પાણીમાં તરવાનું કૌવત નાગજણ સિવાય કોઈ કરી શકે તેવું તો કોઈ આ ધરા પર હતું નહીં. પણ બહાર નીકળતા ચીકણી માટી પર તેનો પગ લપસે છે. એક મોટા ધમાકા સાથે સાંઢણી નીચે પડે છે. અનુભવી સવાર રા’ સમજી જાય છે કે હવે નાગજણ નહીં ઊભી થઈ શકે. પોતાની જન્મોજન્મની સાથીને પડેલી, હાંફતી જોઈ કદાચ નવઘણની કરડી આંખોના ખૂણા પહેલીવાર ભીના થાય છે. દુનિયાનો એ પ્રસિદ્ધ યૌદ્ધો પોતાના ગળામાં ડૂમો જીવનમાં પહેલીવાર જ અનુભવે છે. હથિયાર બાજુમાં મૂકીને હાંફળો ફાંફળો થઈ જાય છે. મરતી નાગજણને ન જોઈ શકતો હોવાથી તે પોતે તેનાથી વહેલો મરવા તૈયાર થાય છે. ત્યાં જ જયસિંહ અને તેમના યોદ્ધા આવી જાય છે. પરિસ્થિતિનો તાગ ક્ષણમાં મેળવી સિદ્ધરાજ પોતાની ફોજમાં રહેલા બન્ને વૈદોને બોલાવી નાગજણની તાત્કાલિક સારવાર માટે આદેશ આપે છે. સિદ્ધરાજનું આ વર્તન જોઈ રા’ નવઘણ ડઘાઈ જાય છે. તેના મત મુજબ જયસિંહ તેને અને તેની સાંઢણીને પલમાં ખતમ કરત પણ…..