“અરે શું મોડું થયું ? જરા ઘડિયાળ તો જો. દસ મીનીટ વહેલો છું. હું ય તારી વાતમાં આવી ગયો !” પ્રકાશભાઈએ ફરી થાળી પર નજર કરી. હવે અલકાબહેને ઘડિયાળમાં જોયું. પ્રકાશભાઈની વાત સાચી હતી. એમણે પોતાનો બચાવ કરતા કહ્યું, “વાત જ એવી છે કે મને એક એક પળ એક એક યુગ જેવડી લાગી.”