વર્તમાન યુગ જ્યારે ગુજરાતી ફિલ્મ ઇન્ડસ્ટ્રીનો સુવર્ણ યુગ ગણી શકાય એમ છે. એટલે જેમ સોનાને આભૂષણ બનાવવા તપાડવું અને આકાર આપવા ટાપ-ટીપ કરવું પડે એ જ પ્રકારે ગુજરાતી સિનેમાની ચમક વધારવા નક્કર કદમો પણ જરૂરી બની જાય છે. જેમ સોનાને સરસ લાગશે, બિસ્કિટ ગાળામાં બાંધશો તો ખીલી ઉઠશો એવું કહેવાથી કાંઈ નહિ થાય. આ જ પ્રકારે અંતે તો વેચવા માટે એને આભૂષણોમાં ઢાળવું જ પડશે. એ જ પ્રકારે ગુજરાતી ફિલ્મોને પણ માવજતની મોટા પ્રમાણમાં જરૂર પડશે. જેમ સારા રીવ્યુ જ ફિલ્મને ટોપ પર નથી લાવી દેતા એમ અમુક ખરાબ રીવ્યુ પણ કાંઈ ફિલ્મને પછાડી નથી દેતા. પણ હા, તટસ્થ રીવ્યુ ફિલ્મ ઇન્ડસ્ટ્રીને ભવિષ્યમાં આવનાર સમય સાથે સાંમજસ્ય શાધવાનો માર્ગ જરૂર કરી આપે છે, અને એ અસ્તિત્વ ટકાવી રાખવા કહો કે વિકાસ કરવા જરૂરી છે. જો આ પ્રકારે માવજત ન મળે અને ઉપર છલ્લુ અવલોકન જ કરવામાં આવશે તો ફિલ્મોનો ઇતિહાસ કદાચ બદલાઈ જશે. જેમ આકાર વગરનું સોનુ મૂલ્ય અને સૌન્દર્યહીન હોય છે એ જ પ્રકારે યોગ્ય વિવેચન અને માવજત વગરનું ફિલ્મીસ્તાન પણ બુઠા હાથા જેવું રહી જશે.