‘પ્રગતિ, પહેલા તો તે દિવસે તને જોયા પછી ભૂતકાળ યાદ આવ્યા વગર રહે? વળી ચેતના તારી બેન છે તે જાણ્યા પછી ત્યાંથી ચાલી જવાનો વિચાર આવ્યો. પણ પછી થયું કે આમ કરૂં તો ચેતનાને સમજ નહીં પડે કે મેં આમ કેમ કર્યું. સ્વાભાવીક છે કે તે આ માટે સવાલ કરે તો ચોખવટ પણ ન કરી શકાય. એટલે તેના મનમાં ખોટા સવાલો ઉભા ન થાય તે માટે મેં મારી જાતને કાબુમાં રાખી અને પરાણે બેસી રહ્યો. પણ જેટલો સમય તારી પાસે રહ્યો ત્યારના મારા મનોભાવ કેવા હશે તે તું સારી રીતે સમજી ગઈ હશે. તારે ત્યાંથી ગયા પછી તું અને આપણું અતીત બહુ યાદ આવ્યા. પછી થયું કે તું સંસાર માંડીને બેઠી છે એટલે હવે ભૂતકાળને યાદ કરવાનો કોઈ અર્થ નથી. વળી મને ખાત્રી છે કે તારા પતિદેવ તો આપણા તે સંબંધ વિષે કશું જાણતા પણ નહીં હોય તો શા માટે પથરો નાખી બધાની જિંદગી બગાડવી?’