નાનપણથી મારા પિતાજી મને ફરવા લઈ જતા અને ચાલતા ચાલતા પ્રકૃતિને નિહાળી છે અને તેને હું જોઈ અને વર્ણવ્યા કર્યો છું. મારા મમ્મીની આંસુભરી આંખોએ કેટલીય સમસ્યાઓને મારા બાળમાનસમાં ધરબી દીધી છે કે તેમાંથી સંવેદનના અનુભવને સમજતા શીખ્યો છું. ધારાની આંખોએ મને નિર્દોષતા શીખવી છે અને મને સતત હકારાત્મક વાર્તા લખવા તરફ ધકેલ્યો છે. નકારાત્મક કે દુઃખી કરી નાખતી વાર્તાને તેણે ધિક્કારી છે અને તેથી મને સમજાયું પણ છે કે રડશો તો એકલા રડશો પણ હસશો તો દુનિયા આખી તમારી સાથે હસશે.