ક્ષિતિજ લાલ રંગે રંગાઈ ગઈ હતી. દિવાળી પહેલાંનો સમય હતો એટલે સનસેટ પોઈન્ટ પર બહું ભીડ નહોતી. પાંચ-સાત છૂટાછવાયાં કપલ્સ ખૂણેખાંચરે બેઠાં હતાં. કોઈ હાથમાં હાથ પરોવીને બેઠું હતું તો કોઈ હોઠમાં હોઠ પરોવીને. ગુલાલ ડુબી રહેલા સૂરજને એના ટચૂકડા ડિજિટલ કેમેરામાં ઝડપવામાં મશગૂલ હતી. ધનરાજ અને કૌશલ્યા હાથમાં હાથ નાંખીને એક ઊંચા પથ્થરની ધાર પર બેઠા હતા. સામે દૂર દૂર સુધી ઉંચા ઉંચા પહોડો હતા અને નીચે કાળીડિબાંગ ખીણો પથરાયેલી હતી. કૌશલ્યાએ નીચે નજર કરી, ‘ખીણ બહું ઊંડી છે નહીં ?’