અલબત્ત, નબળાં સૉન્ગ્સ અને તોતિંગ લંબાઈ ઉપરાંત આટઆટલી સ્પેશ્યલ ઇફેક્ટ્સ કંપનીઓને કામે લગાડ્યા પછીય ફિલ્મની કમ્પ્યુટર જનરેટેડ ઇમેજરી સાચકલી લાગવાને બદલે કૅન્વસ પર દોરી હોય એવી નકલી ભાસે છે. રાજામૌલીની પ્રેરણાસ્ત્રોત એવી અમર ચિત્રકથામાંથી પાનાં ફાડીને જ સીધાં ચોંટાડી દીધાં હોય એવી જ લાગે છે એટલું જ નહીં, એક અત્યંત મહત્વની સીક્વન્સમાં સરળ લૉજિકને બદલે સગવડિયું બિહેવિયર નાખી દેવાયું છે. તેમ છતાં બાહુબલી-પ્રભાસની બોલવા-ચાલવા-લડવા અને ઈવન મરવાની સ્ટાઇલ પર, દેવસેના-અનુષ્કા શેટ્ટીનાં સૌંદર્ય-સામર્થ્ય, શિવગામી-રામ્યા ક્રિષ્નાની તેજસ્વી આંખો અને પડછંદ અવાજ, કટપ્પાની વફાદારી, નિ:સહાયતા, હાજરજવાબી, કૉમિક અને યુદ્ધ ટાઇમિંગ, બાહુબલી સાથેનું તેનું કૉમ્બેટ કો-ઓર્ડિનેશન અને સુપર વિલન ભલ્લાલદેવ-રાણા દગુબટ્ટીની ક્લાઇમૅક્સની ક્રૂરતા જોઈને એક સેકન્ડ માટે પણ તમારી આંખો સ્ક્રીન પરથી નહીં હટે. અફસોસ કે ગઈ ફિલ્મની મુખ્ય હિરોઇન તમન્નાના ભાગે આ વખતે એક વાક્ય પણ નથી આવ્યું. ઉદૂર્ શબ્દોના નહીંવત્ ઉપયોગ છતાં રાઇટર મનોજ મુન્તશિરે કેવા પાવરફુલ સંવાદો સરજ્યા છે એ ખાસ માર્ક કરજો.