ઈઝરાયેલના અસ્તિત્વ પાછળનો એક માત્ર ઉદ્દેશ્ય યહૂદી નિરાશ્રિતોને એકત્ર કરવાનો હતો. તેથી ઈઝરાયેલે દુનિયાભરમાં ફેલાયેલા યહૂદીઓને અધિકાર આપી દીધો કે તેઓ અહીં આવે અને નાગિરકતા મેળવે. જેના કારણે માત્ર ચાર જ મહિનામાં અંદાજે ૫૦હજાર યહૂદીઓ અહીં આવ્યા. જેમાંના મોટાભાગના નાઝી ચેમ્બરમાંથી બચી ગયા હતા. ૧૯૫૧ સુધીમાં કુલ ૬.૮૭ લાખ સ્ત્રી-પુરુષ-બાળકો આવ્યા. આરબ દેશોમાંંથી પણ ત્રણ લાખ જેટલા શરણાર્થીઓ આવ્યા. પરિણામે વધતી વસ્તી અને યુદ્ધમાં થયેલા તોતિંગ ખર્ચે તેની અર્થવ્યવસ્થાને હચમચાવી નાખી. જેની સામે તેણે વિદેશી મદદ માંગી. જેમાં અમેરિકા ખૂલીને સામે આવ્યું. અમેરિકી બૅન્કોએ લોન આપી, પ્રવાસી યહૂદીઓએ પણ દાન આપ્યું. જેનો ઉપયોગ ઈઝરાયેલે પોતાના વિકાસ કાર્યોમાં કર્યો. નવા ઘરો બનાવ્યાં, ખેત સુધારણા કરી, વ્યાપાર મંડળો સ્થાપ્યા, રાષ્ટ્રીય એરલાઈન્સ કંપની ઊભી કરી, ઉપલબ્ધ ખનીજોનો ઉપયોગ કર્યો, વીજળી, રસ્તા, દૂરસંચાર નેટવર્ક તૈયાર કર્યું. જેનું પરિણામ એ આવ્યું કે માત્ર એક દાયકામાં તેણે ઔદ્યોગિક ઉત્પાદન બેગણું કરી દીધું. મૅનપાવર વધતા ઔદ્યોગિક નિકાસ ચાર ગણી થઈ ગઈ. ખેતી માટે વિશાળ જમીની વિસ્તારનો ઉપયોગ કર્યો. ૫૦ હજાર એકરથી વધુ ઉજ્જડ જમીન પર વૃક્ષારોપણ કર્યું. ૮૦૦ કિ.મી. લાંબા હાઈવેની બંને તરફ વૃક્ષો ઉગાડ્યાં. પરિણામે માંસ અને અનાજને છોડીને બાકી તમામ ખાદ્યપદાર્થો મામલે તે આત્મનિર્ભર બની ગયો.