આપણામાં શૌર્ય અને ધૈર્ય બંને હોવા જોઈએ. શૌર્યમાં ગતિ છે, તો ધૈર્યમાં સ્થિરતા છે. શૌર્યમાં પ્રહાર છે તો ધૈર્યમાં પ્રહાર ઝીલવાની ક્ષમતા છે. મનુષ્યને પ્રહાર કરવાની અને પ્રહાર ઝીલવાની ક્ષમતા વિશે મહાભારત આપણને શીખવાડે છે.૨૦૦૪માં શિવાનંદ આશ્રમમાં મહાભારતની કથાની ૧૧ દિવસ સુધી પારાયણ થઈ હતી અને તેમાં કથામાં પણ વ્યાસપીઠ પર ગોવિંદદેવ ગિરીજી હતા. અધ્યાત્માનંદજી કહે છે, સ્વામી સત્યમિત્રાનંદજી પાસેે દીક્ષા લીધી તે પહેલાં ગોવિંદદેવ ગિરીજીનું નામ કિશોર વ્યાસજી હતું. તેમની ઘણી ભાગવત કથાઓ મેં સાંભળેલી. તેઓ ધર્મશાસ્ત્રોના જ્ઞાતા હોવાની સાથે મૃદુભાષી અને બહુ સરળ છે એટલે આપણે તેમને બોલાવ્યા હતા. એવી માન્યતા છે કે મહાભારત ઘરમાં રાખીએ તો ઘરમાં મહાભારત થાય, પરંતુ મારી નાનપણથી સમજણ છે કે મહાભારતનું નિયમિત વાંચન થાય તો ઘરમાં મહાભારત થાય જ નહીં. મહાભારતના શાંતિ પર્વમાં જે ઉપદેશ આપણને મળે છે તે અન્યત્ર ક્યાં મળશે? મહાભારતના અધ્યયનથી તમે એ જાણી શકવા માટે સમર્થ બનો કે દૈવી