એ બોલતા હતા એ વખતે કલ્યાણી વિચારમાં ડૂબી ગઈ હતી. એની આંખ સામે ભૂતકાળ તરવરી ઊઠ્યો. બારમા ધોરણ પછી ગામની બધી છોકરીઓનો અભ્યાસ પૂરો થઈ ગયો. પ્રભાશંકરે કલ્યાણીની ઈચ્છા પૂરી કરી. બાજુમાં તાલુકાની કોલેજમાં પ્રવેશ અપાવ્યો. એ બસમાં આવ-જા કરતી. કોલેજના છેલ્લા વર્ષમાં રૂપેશ સાથેનો પરિચય વધુ ગાઢ બન્યો. એ પછી રૂપેશે લગ્નની દરખાસ્ત મૂકી હતી. બ્રાહ્મણની દીકરી ખત્રી યુવાન સાથે લગ્ન કરે એ વાત પ્રભાશંકરને મંજૂર નહોતી. રૂપેશ સંસ્કારી હતો. ચાંગોદરમાં ફેક્ટરી હતી. પરિવાર પણ ખાનદાન હતું એ છતાં જ્ઞાતિભેદ નડી ગયો. જ્ઞાતિના યુવાનો પૈકી ચારેક જગ્યાએ અગાઉ વાત થયેલી. ગામડાની છોકરી સામે છોકરાઓને વાંધો હતો. પોસ્ટમેન, પ્રાથમિક શાળાના શિક્ષક કે કંપાઉન્ડર જેવી નોકરીવાળા જ્ઞાતિના યુવાનો મળતા હતા. એ માટે કલ્યાણી તૈયાર નહોતી.