દાદી ઘરડાં, ખૂબ ઘરડાં. પાછાં એકલાં. તેમનો સરસ મઝાનો બગીચો હતો. બગીચામાં તુલસીના છોડને રોજ પાણી પાવા જોઈએ. તુલસીનાં કુંડાં પાછાં એક નહીં, ઘણાં હતાં. ધોમધખતો તાપ અને કુમળી તુલસી. દાદીથી પવાય ત્યાં સુધી પાણી પાયું. પછી તાપ સામે હારી ગયાં. તુલસીઓ મુરઝાવા લાગી. બાજુમાં જ ઝૂંપડાંઓ હતાં. છોકરાંઓ રોજ આવતાં. દાદીને ચીઢવતાં, દાદી પાસે બદામ-રાયણ માગતાં, ‘દાદી દાદી હૂપહૂપ કરતા.’