“નીતુ, કેવી લાગું છું ?” જે વસ્તુ મારા આટઆટલા પ્રેશરથી શક્ય નહોતી બની એ પેલાના ત્રણ મહિનાના આવનજાવનમાં શક્ય બની ગઈ. આમ તો બધા જ છોકરાઓ પેમેન્ટ કરવા આવતા પણ ધ્રુવ જેટલું કોઈ રોકાતા નહીં. મમ્મી પણ બીજા બધા છોકરાઓ સાથે ભાગ્યે જ લાંબી વાતચીત કરતી. બટ ધ્રુવ ઈઝ રિયલી સ્પેશિયલ કેસ ! હવે મમ્મી ઢળતો અંબોડો રાખતી, રોજ પહેરાતી સાડીની એક એક ગડ ચીવટથી વાળીને ટાઈટ પિન ખોસીને સાડી પહેરતી, ગમે એટલું કામ હોય પણ કપાળ પર નાની મેચિંગ બિંદી લગાવવાનું ભૂલે નહીં. રસોઈ કરતાં કરતાં પણ વાસણોમાં પોતાનો ચહેરો જોઈ લે અને ધીમું મલકાઈ લે. રસોઈ બનાવતી વખતે એ ધીમું તાલબદ્ધ ગણગણ્યા કરતી હોય. હું ઘણી વખત બરાડી ઊઠતી.