પાપ કર્મથી બચાવે એ સંત પણ પાપ અને પુણ્ય બંનેથી બચાવે એ જ્ઞાની પુરુષ.જેને અહંકાર અને મમતા બંને ના હોય.જ્ઞાની પુરુષનું યોગબળ આત્મયોગ હોય.સંત, સત્પુરુષ અને જ્ઞાની વિશે સરળ કઈરીતે સમજણ પડે?સંત ઠંડીમાં સઘડી જેવા પા્સે બેસો ત્યાં સુંધી શાન્તિ રહે,ઊઠ્યા પછી ઍટલો લાભ ના મળતો રહે.સત્પુરુષની આંખોમાં સાપોલિયાં ના રમતાં હોય,વિતરાગતા દેખાય,મુમુક્ષો ઓળખી જાય.જ્ઞાની પુરુષ પાસે આત્માનો આનંદ મળે એ ઈમોશનલ ના હોય,મહીં આમ નિરાકુળતા લાવે, તે મોક્ષદાતા પુરુષ કહેવાય.જ્ઞાની પુરુષ એટલે દુનિયાની અજાયબી યાને પ્રગટ દીવો.દાદા…તેમની મનો સ્થિતિ એવી કે દેહની અંદર પણ નથી રહેતા,દેહના માલિક નથી,મન હોવા છતાં મનના માલિક નથી. ધર્મોમાં બેઠેલાને તેની વાણી પોતાની લાગે,સ્યાદ વાદ -વાણી હોય!એ વાણી પ્રત્યસ સરસ્વતિ કહેવાય.નિષ્પક્ષપાતી વાણી હોય,એમનામાં સૂર્યનારાયણ જેવો પ્રતાપ હોય અને ચંદ્ર જેવી સૌમ્યતા હોય.સમુદ્ર જેવા ગંભીર હોય અને હિમાલય જેવા અડગ હોય.મુક્ત હાસ્ય હોય.કૃપાળું દેવે તેમને‘ દેહધારી પરમાત્મા’ કહ્યા છે.