ટીવીમાં બાબાને જોઈ મને પણ પેટ હલાવવાનું શૂરાતન ઊપડ્યું, પણ ફર-ફર ફરતા જૂસરની જેમ ફરતું બંધ નહોતું રહેતું. કારની બ્રેક ફેલ થઈ જાય ને કાર ન ઊભી રહે એવી હાલત લાડકા પેટની થઈ. છેવટે ફિઝિશ્યન નામના બે મેકૅનિક બોલાવ્યા ત્યારે મામલો થાળે પડ્યો. પછી બાબાએ રોગ વિશે સમજાવ્યું. નિયમિત આસનથી ડાયાબિટીઝ,બ્લડ-પ્રેશર કે કૅન્સરમાંથી મુક્તિ મળશે. મને એક વિચાર ઝબક્યો કે આપણે અને બાબા કંઈ મામા-ફઈના નથી તો પછી આપણી તંદુરસ્તીનું આટલું ધ્યાન? શું કામ? (મામા-ફઈના તો નથી રાખતા). બાબા, તમારે ડૉક્ટરોને ભૂખે મારવા છે? હૉસ્પિટલો બંધ કરાવવી છે? માણસ માંદો નઈ પડે તો મરશે કેમ? ડૉક્ટરો જીવશે કેમ? કોઈના ધંધા પર પાટુ મરાય? આ ડૉક્ટર અને મેડિકલ એવો ધંધો છે કે માણસ તંદુરસ્ત જીવે એ પણ ન પોસાય ને મરે એ પણ ન પોસાય. બધાના નસીબમાં ઍક્સિડન્ટ નથી હોતા. અંતે શિબિર પછી પ્રfનોત્તરી ચાલુ થઈ. બાબાએ ચંપાને પૂછ્યું, ‘બોલો તુમકો ક્યા તકલીફ હૈ?’