રાહ જોઈ…. એક મહિનો રાહ જોઈ.. ત્યારે ઉખડી ગયેલા અને પીળા પડી ગયેલા પન્નાલાલ મારા હાથમાં આવ્યા. અને વાંચવાની શરૂઆત કરી. એવી અને એટલી વાંચી કે, પછી દંડ પેઠે બીજા ત્રીસ રૂપિયા ભરવા પડ્યા. મારૂ પન્નાલાલપણું મને પચાસ લાઈબ્રેરીના અને ત્રીસ વધારાના વ્યાજમાં પડ્યું. પણ પછી તો પન્નાલાલને જોયા પુસ્તકમેળામાં. મારાથી થોડુ રહેવાય. પેલુ પન્નાલાલપણું હિલોળા મારતુ હતું. ઉછળતુ હતું. એટલા પૈસા ક્યાંથી કાઢવા ? પપ્પા ભલે માસ્તર રહ્યા, પણ માસ્તર હોય તો ચીકણાને ! કોઈ દિ’ ચોપડી સાટુ રૂપિયા ન આપે.