કોઈ આચાર્ય નિવૃત્ત થાય અને કોઈ પટાવાળો નિવૃત્ત થાય એમાં ઝાઝો તફાવત ખરો? ગુજરાતને કેટલાક એવા આચાર્યો મળ્યા છે, જેમણે પોતાની નિવૃત્તિને માવજતપૂર્વક શણગારી છે. ભાવનગરના આચાર્ય સદ્ગત જયેન્દ્ર ત્રિવેદી, મુંબઈના આચાર્ય અમૃતલાલ યાજ્ઞિક અને અમદાવાદના ડો. ભોળાભાઈ પટેલ અને પ્રો. મહેન્દ્ર દેસાઈની નિવૃત્તિ રળિયામણી હતી. હજી આજે પણ આપણી વચ્ચે આચાર્ય મનસુખલાલ સાવલિયા, આચાર્ર્ય રસેશ જમીનદાર, આચાર્ય રાજેન્દ્ર નાણાવટી, આચાર્ય ગૌતમ પટેલ, આચાર્ય નગીનદાસ સંઘવી, આચાર્ય મોતીભાઈ પટેલ, આચાર્ય પુરુષોત્તમ જી. પટેલ, આચાર્ય મનસુખભાઈ સલ્લા, આચાર્ય ધીરુભાઈ પરીખ, આચાર્ય સિતાંશુ યશશ્ચંદ્ર, આચાર્ય રઘુવીર ચૌધરી અને આચાર્ય નરોત્તમ પલાણ ટટ્ટાર બેઠા છે. મારી વાત ન સમજાય તો વયોવૃદ્ધ અને જ્ઞાનવૃદ્ધ આચાર્ય ઉશનસ્નાં કાવ્યો હવેથી જરૂર વાંચશો. આચાર્ય પુરુષોત્તમ ગણેશ માવળંકર આપણી વચ્ચે નથી, પરંતુ ગુજરાત એમને ભૂલી શકશે? નિવૃત્તિ પછી તેઓ મૂલ્યનિષ્ઠ રાજકારણના જ્યોતિર્ધર બની રહ્યા.