આવી પ્રચંડ શક્તિનો ધારક જો આપણો આત્મા હોય તો પુરુષાર્થ કરવા મંડી પડવું જોઈએ કે નહીં? તેજોમય અને જળહળતા તે આત્માનો પ્રકાશ આખાએ વિશ્વને અજવાળે છે. તેની તમામ શક્તિઓ અક્ષય છે અવિનાશી છે. તે પોતામાં પૂર્ણ છે. તેને અન્ય કોઈની અપેક્ષા કે આવશ્ક્યતા નથી. આ એક એવો ઉત્તમ ભાવ છે, દ્રષ્ટિ છે કે જે દ્વારા જીવ મોહના બંધનોને સહેલાઈથી તોડી શકે એમ છે. નિશ્ચય નયથી વિચારીએ તો તે આત્માને કોઈ બાંધી શકતું નથી તે સદૈવ મુક્ત છે પણ વ્યવહારથી તે અત્યારે કર્મોથી અને મોહના બંધનોથી જકડાયેલો છે. તે બેડીઓ તોડી નાખીએ એટલી વાર છે. જે શરીરમાં તે પુરાયેલો છે, તે જ શરીર સાધનાનું એક શ્રેષ્ઠ માધ્યમ છે. ઉત્તમ ધ્યાન અને સૂક્ષ્મ ચિંતન દ્વારા આપણે સમ્યક પરાક્રમ કરી શકીએ એમ છીએ.