આમ, અકાળે પુત્રનું મૃત્યુ થવાથી કૃતદ્યુતિ હૈયાફાટ રુદન કરવા લાગે છે, સમગ્ર વાતાવરણ શોકમય થઈ ગયું છે. રાણી સાનભાન ગુમાવી બેઠી છે, પુત્રને યાદ કરી કરીને આંખમાંથી સતત અશ્રુધારા વહેતી રહે છે. રાણીની આંખો રડી રડીને સૂજી ગઈ છે, રાણીનંુ કલ્પાંત પશુ-પક્ષીઓને પણ રડાવી મૂકે તેવું કરુણ છે. રાજા ચિત્રકેતુ પણ ખૂબ જ શોકમગ્ન થઈ જાય છે, તે રાણીને સાંત્વન પણ આપી શક્તા નથી અને હૈયાફાટ કરુણ રુદન કરે છે. રાજા પોકેપાકે રડે છે અને કલ્પાંત કરતાં કરતાં રાજા લગભગ બેભાન અવસ્થામાં સરી પડે છે. રાજાને અહીંયા કોઈ તત્ત્વબોધ આપનાર પણ કોઈ નથી. આવું ઘેરંુ શોકમય વાતાવરણ જોઈ અંગિરા ઋષિ નારદજી સાથે ત્યાં પધારે છે.