“તેના દિવસો પણ પૂરા થવાને આવ્યા. છતાં તેના મુખના ભાવમાં કોઈ પરિવર્તન દેખાતું ન હતું. બધાને આશ્ચર્ય થયું. તેમણે પૂછયું, “તમારો દ્વીપમાં જવાનો દિવસ નજીક આવી રહ્યો છે, પણ તમને તેનું કોઈ દુઃખ હોય એવું લાગતું નથી. ત્યારે બીજા લોકો તો આમ ન હતા. જે ક્ષણે તેઓ રાજગાદી પર બેસતા કે તે સમયથી તેમને મરણની વ્યાધી રહેતી. ત્યારે તમે તો, ત્યારેય આનંદમાં હતા અને આજે પણ આનંદમાં જ છો.”