વિશ્વાસ સચિન ખાતે આવેલી એક કાપડની મીલમાં સુપરવાઈઝર હતો. સવારે વહેલો નીકળીને મોડો ઘેર આવતો. સચિન આમેય થોડું દૂર તો હતું જ ને ! નાનકડો પરિવાર, નાના બાળકો અને એવું જ નાનકડું ઘર! વિશ્વાસને એક બીજી ઝંખના હતી, ઘરમાં બીજો માળ બાંધવાની. પણ મોંઘવારી એને વિચલિત કરતી. “ઝંખના, લોન લઈને ઉપર એક માળ લઈ લઊં તો?” વિશ્વાસ રાત્રે પોતાનું સપનું ઝંખનાને કહેતો. “લોન…, ના, લોનનો ઉલટો અર્થ જ કહે છે ન લો…” ઝંખના પોતાની ફિલસૂફી રજૂ કરતી. એણે કેટલાયના ઘર ગિરવે મૂકાતાં અને અંતે ડૂબતા જોયા હતાં, “મને તો નાનકડું જ ઘર ગમે!” એમ કહેતી એ વિશ્વાસને વિશ્વાસમાં રાખતી.