હોસ્પિટલમાં તમને ખોળવા હું બાવરી બની દોડવા માગતી હતી, પણ મારા પગ ભાંગેલા હતા. મને સમજાતું નહોતું કે તમે મારી સાથે કેમ નહોતા. કારમા વલોપાતની એ ક્ષણે એક માયાળુ નર્સે આવી મને પરાણે પકડી રાખીને પથારીમાં સૂવાડી દીધી હતી. તેણે મને તમારા મૃત્યુના સમાચાર આપ્યા ત્યારે મને યાદ આવ્યું કે પેલા લશ્કરી યુવાને ટ્રેનના ડબ્બામાં જ મને કહ્યું હતું પણ તે વખતે હું અર્ધબેભાન હતી, મારી પીડા અસહ્ય હતી, મને એ વાતની અસર પણ નહોતી થઈ…