વાયુ પુરાણ (૧૩.૫૮)માં પણ શ્રાદ્ધકર્મમાં સૌથી શ્રેષ્ઠ ગીતાના સાતમા અધ્યાયના પાઠનું મહત્ત્વ સમજાવ્યું છે. ભગવાન શિવ અને પાર્વતીના સંવાદમાં એક ધર્મકથાનો ઉલ્લેખ છે. ભગવાન શિવ કહે છે, હે પાર્વતી ! તમે શ્રાદ્ધકર્મમાં ગીતાના સાતમા અધ્યાયના મહત્ત્વની કથા સાંભળો ! પાટલીપુત્ર નામના દુર્ગમ શહેરમાં શંકુકર્ણ નામનો બ્રાહ્મણ રહેતો હતો. તેણે વૈશ્ય-વૃત્તિથી પુષ્કળ ધન એકઠું કર્યંુ હતું. તેણે ન તો પિતૃઓનું તર્પણ કર્યંુ, ન દેવતાઓની પૂજા કરી. આ કામી બ્રાહ્મણ તેના ચોથા લગ્ન માટે પુત્રો અને સગાસંબંધીઓની જાન-જોડી લગ્ન કરવા નીકળ્યો હતો. રસ્તામાં ઘોર અધારી રાત્રે તેને એક સર્પ કરડે છે. ઘણી દવાઓ કરવા છતાં તે બેઠો થતો નથી. અકાળે મૃત્યુ પામે છે. તેનો જીવ તેણે એકઠા કરેલા ધનમાં રહી જાય છે. તે પ્રેતયોનિ ભોગવતો-ભોગવતો સર્પ બની તેણે દાટેલા ધનમાં પડી રહે છે. કાળક્રમે આ સર્પ તેના પુત્રોને સ્વપ્નમાં આવે છે. તેનો જ્યેષ્ઠ પુત્ર તે જગ્યાએ ખોદકામ કરી ધન એકઠું કરવા પ્રયત્ન કરે છે. છતાં ધન પ્રાપ્ત થતું નથી. તે સર્પ આડો આવે છે. આ સર્પ તેના પુત્રને જણાવે છે કે હે પુત્ર ! મારી મરણતિથિએ ગીતાના સાતમા અધ્યાયનો પાઠ કરજે. સુપાત્ર બ્રાહ્મણો તથા સ્વજનોને આમંત્રણ આપી ખીર તથા દૂધથી બનેલ મિષ્ટાનોનું ભોજન કરાવજે. આપણા પૂર્વજોના સ્વપમાં માનેલ કાગડાઓને ‘કાગો વાસ’ ઉચ્ચારણથી પ્રેમથી બોલાવી ખીર પૂરીનું ભોજન કરાવજે, જેથી મારો મોક્ષ થશે અને આ સર્પયોનિમાંથી મુક્તિ મેળવી દોષમુક્ત સુપાત્ર બ્રાહ્મણ યોનિમાં મારો જન્મ થશે. મારી મુક્તિ-મોક્ષ માટે કૃતજ્ઞતાપૂર્વક ઊજવાતું આ પર્વ-શ્રાદ્ધપર્વ તરીકે ઊજવાશે. હે પાર્વતીજી! પાટલીપુત્રના બ્રાહ્મણ શંકુકર્ણનું તેના પુત્રો શ્રાદ્ધકર્મ કરે છે. તેનો મોક્ષ થાય છે અને શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણ કૂળામાં જન્મ થાય છે. તે તેના પુત્રોને આશીર્વાદ આપે છે કે હે પુત્રો ! તમારી સુખ શાંતિ માટે વારસામાં મૂકેલી મારી સંપત્તિ પિતૃઓના તર્પણમાં, દેવી-દેવતાઓની પૂજામાં તથા સમાજસેવાનાં સત્કર્મોમાં વાપરજો.