ઑસ્વાલ હવે ક્યારેક ફૂલોની ઘાટીમાં તો ક્યારેક હેમકુંડ તળાવ આસપાસના પર્વતો પર ભટક્યા કરતો, વાદળો પાછળ લપાતા-છૂપાતા સૂરજને શક્ય હોય ત્યાં સુધી તાક્યા કરતો. એક લાકડાની જર્જરિત કુટિર તેનું ઘર બની ગઈ હતી જ્યાં તે સાંજ પહેલાં આવીને સૂઈ જતો. રોજગાર શોધવા દિલ્લી ચાલ્યો ગયેલો દોરશા એકવાર પાછો ફર્યો અને ઑસ્વાલે તેને મળીને બધી વાત કરી, એક પણ શબ્દ ચોર્યા વગર બધી જ વાત. ઑસ્વાલને વિશ્વાસ હતો કે દોરશા કદાચ તેની મદદ કરી શકતો હતો. દોરશા એ મુલાકાત પછી દિવસો સુધી ગાયબ રહેલો. ઑસ્વાલને હકીકતો જણાવવા પર ખેદ પણ થયો, ‘દોરશા મારાથી ડરી ગયો હશે?’ પણ દોરશા આઠમે દિવસે મોડી સવારે પાછો ફર્યો.