‘જરૂર મેમ. થેંક્યું…’ વિક્રમે ખુશખુશાલ અવાજે કહ્યું. બસ, ઘરે જઈને કપડાં, લેપટોપ, થોડાંક કાગળિયાં લઈને નીકળી જઈશ. એમાં વાર કેટલી..? તેમ વિચારતો વિક્રમ ઑફિસમાં પોતાના કામમાં વ્યસ્ત થઈ ગયો. આજે છ કેમ જલ્દી નથી વાગતા ? તેવા વિચારમાં વિક્રમની નજર વારંવાર ઘડિયાળ પર જતી હતી. બેચેની દૂર કરવા તેણે ઑફિસના ફોયરમાં એકાદ-બે ચક્કર લગાવ્યાં. બે-ચાર યાર-દોસ્તોને ફોન કર્યો. ત્યાં જ મેડમ વાલિયાનો નંબર વિક્રમના મોબાઈલ સ્ક્રીન પર દેખાતાં તે ખુશ થઈ ગયો.