પણ અંતે, બાનો ચહેરો યાદ આવ્યો. એ એક છે, જેને હજુ મારા જમવાની અને સગવડ–અગવડની ફિકર છે. જિંદગી આખી એવા લોકોની આમન્યા જાળવી જેમને મારા માટે બિલ્કુલ ગર્વ નથી, તો પછી આ સમયે ૮૭ વર્ષનાં આપણા બાને જીવતેજીવ નરકની યાતના કેવી રીતેઆપી શકું હું?