જેમ કે, ''આમ તો હું જીવ છું જળનો જ તેમજ ઓટને ભરતી સમી ઘટના અમારે મન હવે નૂતન નથી, આવે પ્રસંગો આંખ નામક મંચ પર ને તુર્ત એ ઘટના ઘટે, / પણ પછીથી છૂટવા માટે કિનારો કરગરે ને થાય છે કે હું અને મારી હયાતી છે ફકત બે ચાર શ્વાસોની કરામત બસ હવે એથી વધારે કૈ નથી.