ઘર માં વાતાવરણ સુધર્યું છે . શ્રધ્ધા હવે બધા સાથે વાતો કરે છે . પ્રમોદરાય ના ચહેરા પર પણ ક્યારેક સ્મિત ડોકાઈ જાય છે . હવે શ્રધ્ધા હિંડોળા પર બેસે છે ... હીંચે છે . હવા માં તરંગો ની ભાત પાડે છે. જૂનું હોય તો એટલુજ કે શ્રધ્ધા કપડા સૂકવવા જાય ત્યારે નજરો સામે ના ઘર ની બારી તરફ જાય છે, અને ક્ષિતિજ તરફ જુએ ત્યારે આંખો ભીની બને છે . આ ક્ષિતિજ જેવો જ તત્પર , જેને પામવાના એ સપના જોતી હતી , તત્પર ને એ ચાહતી હતી . કદાચ હજુ પણ ચાહે છે . તત્પર પણ તેણે ચાહતો હતો તેવી શ્રધ્ધા તેના મનમાં હજુ અડગ ઉભી છે . અને બીજી ઉભી છે શ્રધ્ધા ... છત પર ... ક્ષિતિજ તરફ નજરો માંડી ને .