અને આમ મીરાં ની કસોટીઓ થતી રહી,તેની પોતાના ભગવાન ઉપરની શ્રદ્ધા તેને આ બધામાંથી પાર ઉતારતી રહી.મીરાના હાથમાં તંબુર છે,પગે ઘૂઘરા બાંધ્યા છે,ને કૃષ્ણની મૂર્તિ સામે જોઈને મીરાં ધીમે સાદે ભજન ગાઈ રહી છે,આંખમાંથી અનરાધાર વહે છે.મહેલની એક દાસી એવામાં રાણાએ મોકલેલ ઝેરનો કટોરો મીરાંને આપે છે.અને મીરાં અમૃત જાણીને એ ઝેર પી જાય છે.આ વખતે પણ ભગવાન ભક્તની વહારે આવી મીરાંને બચાવે છે.બસ,આ બનાવથી મીરાનું મન ચિત્તોડ ઉપરથી ઉઠી જાય છે અને છોડીને થોડો સમય પોતાને પિયર મેડતા જઈને રહે છે,અને પછી વૃંદાવન જાય છે.વૃંદાવન ની રજેરજ કૃષ્ણના પગલાં થી પાવન થઇ છે,અહી રહીને તેમણે કૃષ્ણ ભજનનું પૂર વહાવ્યું