પૂર્વ કેટલાક અસુરો સમુદ્વમાં સંતાઈ જઈ દેવો તથા ઋષિઓને ઉપદ્વવ કરતા હતા. દેવતાઓના રાજા ઈન્દ્રે અગ્નિ અને વાયુને સમુદ્ર પી જવાની આજ્ઞા કરી, જે તેઓએ માની નહીં. આથી ઈન્દ્રે તેમને મનુષ્યયોનિમાં જન્મવાનો શાપ આપ્યો. ચાલુ વૈવસ્વત મન્વંતરમાં અગ્નિ અને વાયુ બંનેને મિત્રાવરુણ દ્વારા એક જ દેહમાં જ્ન્મ મળ્યો. તે જ અગસ્ત્ય અને વસિષ્ઠ બન્યા. અસુરોનો ઉપદ્રવ ચાલુ જ હતો. દેવતાઓ તથા ઋષિઓએ અગસ્ત્ય ઋષિને વિંનતી કરી કે તમો સમુદ્રને પી જાવ. ઋષિ એક જ અંજલિમાં સમુદ્રને પી ગયા. સમુદ્ર ખાલી થતાં રાક્ષસો દેખાયા અને દેવતાઓ તેમને શોધી-શોધીને મારવા લાગ્યા. આમ, સમુદ્રનો આશ્રય લેનારા તમાન અસુરોનો નાશ થયો. દેવતાઓ તથા ઋષિઓએ અસુરોને નાશ થયેલા જાણી અગસ્ત્ય ઋષિ પાસે ગયા અને સમુદ્રને ભરી દેવા વિંનતી કરી. ઋષિએ કહ્યું કે, ‘સમુદ્રને હું પચાવી ગયો છું, તેથી હવે હું તે ભરી શકું નહીં. કેટલાક સમય બાદ ભગીરથ રાજા સ્વર્ગમાંથી ગંગાને પૃથ્વી પર લાવશે તેનાથી સમુદ્ર ભરાઈ જશે.’ એ અસુરો કાળકેય નામથી ઓળખાતા હતાં અથવા તેનો સરદાર કાળકેય હતો. સમુદ્ર પી જવાથી અગસ્ત્યનું ‘પીતાબ્ધિ’ એવું નામ પણ પડયું છે. કાળકેય વૃત્રાસુરને અધીન હતો. વૃત્રાસુરનો ઇન્દ્ર દ્વારા વધ થતાં કાળકેયો સમુદ્રમાં સંતાઈ ગયા હતા.