રિચર્ડને પહેલા તો આ વિચાર થોડો વિચિત્ર લાગ્યો, પરંતુ મોતીભાઈના આગ્રહથી તેણે ગાંધીજીની આત્મકથા વાંચવાનું સ્વીકાર્યુ. પછી તો કહેવાનું જ શું બાકી રહે ? છે એવો કોઈ માણસ કે જે આ નાનકડી ચોપડી વાંચીને આ મહાન માણસના જાદુથી પોતાને બચાવે શકે ? આમ પણ ગાંધીજી થી તો રિચર્ડ બચપણથી જ પ્રભાવિત હતો. તેના પિતા (જેમને તેઓ ઘરમાં ગવર્નરના હુલામણા નામથી બોલાવતા) તેઓ ગાંધીજી થી ખૂબ જ પ્રભાવિત હતા. જ્યારે 1931 માં ગાંધીજી ગોળમેજી પરિષદમાં ભાગ લેવા ગયા બ્રિટન ગયાં ત્યારે 8 વર્ષનાં રિચર્ડ પણ તેમના પિતા સાથે આ અહિંસાના મસીહા ને જોવા- સાંભળવા માટે ગયા હતાં. ગાંધીજી ની આત્મકથા વાંચતા-વાંચતા તેઓ આ વિભૂતીથી એટલી હદે અભિભૂત થયાં કે તેમણે તે વખતે લગભગ અશક્ય જણાતી આ ચેલેન્જ ઉપાડી લીધી. તેની પાછળના ઘણા બધા કારણોમાંથી મુખ્ય કારણ હતું તેમના પિતાજી. ગવર્નર રિચર્ડને ભણાવીને પ્રોફેસર બનાવવા માંગતા હતાં, પરંતુ જ્યારે રિચર્ડે અભિનયને કારકિર્દી બનાવ્યો ત્યારે તેમણે રિચર્ડને કાંઈ કહ્યું તો નહી પણ ઊંડે ઊંડે થોડુ દુઃખ જરૂર અનુભવ્યું. હવે રિચર્ડ પોતાના કામ તથા પોતાના ક્ષેત્ર દ્વારા તેમના પિતાજીના સમ્માનીય એવા ગાંધીજીના જીવન પર ફિલ્મ બનાવી ને આ દુઃખ ની લાગણીને પૂરી મિટાવી ન શકે તો પણ થોડીઘણી નિવારવા માંગતાં હતાં.