ખાલીખમ પડેલી એક ઑફિસની દિવાલને ટેકે મૂકેલા એક લાકડાની પાછળ એ સરકી ગયો. દરવાજા અને તેની બાજુના થાંભલાની વચ્ચેની જગ્યામાંથી, પોતે જ્યાંથી આવ્યો હતો એ જોસેફિન્સ્કા સ્ટ્રીટ ઉપર એ અહીંથી નજર રાખી શકે તેમ હતો. દરવાજાના ઠંડાગાર પતરાની પાછળ બેસીને હીમની માફક ચળકી રહેલી ભૂખરી ઠંડી સાંજના વિસ્તારને તાકી રહેતાં એણે પોતાના કોટને છાતી સરસો લપેટી લીધો. સામેથી એક પુરુષ અને એક સ્ત્રી ઝડપથી ચાલીને નીકળી ગયા. જમીન પર વેરવિખેર પડેલા સામાનની વચ્ચે જાળવીને ચાલતી વેળાએ સૂટકેસો પર મોટા-મોટા અક્ષરે લખાયેલાં નામોને એ દંપતી મોટા અવાજે બોલતું હતું. ક્લિનફિલ્ડ, લેહરર, બાઉમે, વેઇનબર્ગ, સ્મોલર, સ્ટ્રાઉસ, રોસેન્થલ, બર્મેન, ઝેટલિન…