એ સંધ્યા તો વીતી ગઈ, પણ બીજી સંધ્યાએ જગન મહેતા પોતાના એક મિત્ર નાનુભાઈ કોઠારી (કકલભાઈના નાનાભાઈ)નો કૅમેરા લઈને હાજર થઈ ગયા. સારી વાર રાહ જોઈ. ફરી સંધ્યા ઊતરી આવી. સૂર્ય સમુદ્રમાં ડૂબવાની તૈયારીમાં અને આખું આકાશ લાલ ઉજાસથી રંગાઈ ગયું અને એટલામાં જ કવિ ધીમી ચાલે આવતા દેખાયા. એક હાથમાં વૉકિંગ સ્ટિક અને બીજો હાથ વૃદ્ધા પત્નીના ખભે. લાંબો ઝભ્ભો અને ધોતિયું. પડછંદ છતાં કૃશ દેહ. કવિએ સ્મિત કર્યું : ‘અરે ભાઈ, હવે આ ઉંમરે અમારા ફોટા કેવા ! હવે તો અમે...’ એમણે ડૂબતા સૂરજ તરફ લાકડી ચીંધી. ‘ડૂબી ગયા પછી થોડો સમય પાછળ ઉજાસ રહેશે. પછી તો એ પણ લુપ્ત...’