કવિનો એકાકી જીવ પથ વગરનો ક્યાંય કોઈ દિશા વિના વન, નગર ભટક્યાં કરે છે ને ત્યાં જ કવિના જીવનમાં પ્રિયતમાનું આગમન થાય છે એના આગમનથી જ દિશા ફંટાઈ જાય છે એકાકી જીવમાં પ્રાણ ફૂકાંય છે ને જીવન આનંદિત બની ગયું છે જુઓ,-