આ સંસ્થાની મુલાકાત લેવાનો રમણે નિર્ણય કર્યો. તેણે સંસ્થાને પોતાના કુષ્ટરોગ માટેના સંગઠનનો ઉલ્લેખ કરી, એક ‘અદના સેવક’ તરીકે સહી કરી, પત્ર લખી મુલાકાત માટે અનુમતિ માગી. રમાએ આ પત્ર વાંચી સંગઠનના આયોજકને સંસ્થાની મુલાકાત લેવા નિમંત્રિત કર્યા. રમણને આ પત્ર નિમંત્રણ નહીં પરંતુ વર્ષો બાદ મળેલા પ્રેમપત્ર જેવો લાગ્યો. પ્રથમ શિરવંદના કરી પત્રને હોઠે લગાવ્યો. નિર્ધારિત દિવસે સંગઠનના એક કાર્યકરને લઈને ટૅક્સી કરી સંસ્થાની મુલાકાતે ગયો. સંસ્થાના ગેઈટ પાસે ટૅક્સી રોકી ગેટકિપરને અંદર જાણ કરવા જણાવ્યું. સફેદ ધોતિયું, સફેદ કફની, વાળમાં આછી સફેદી સાથે રમણ ટૅક્સીમાંથી ઊતર્યો તે સાથે સ્વાગત કરવા આવેલ રમાની નજર પડી. વિસ્ફારિત થઈ ગઈ. સ્થળકાળને થોડી વાર માટે ભૂલીને ‘ર..મ..ણ’નો આછેરો ઉદ્‍ગાર નીકળી ગયો. રમણની નજર પણ રમા ઉપર સ્થિર થઈ ગઈ. મૌનનો પડઘો બંને તરફથી પડ્યો.