આપણી સુરુચિને આઘાત કરે એવું આ કથામાં ઘણું છે. પોતાની અને પ્રસંગની વિરૂપતા બતાવીને વ્યાસ એટલું તો કહેવા માગતા નહિ હોય ને કે ભાઇ, સત્યનું સ્વાગત કરવું સહેલું નથી ?સત્યવતીના આ પુત્રને એક નિર્ભેળ, નિર્વસન મૂર્તિમંત સત્ય તરીકે જ સામે આવતા જોઇએ તો ?આપણે પોતે આપણા જીવનમાં તેમનું કેવી રીતે સ્વાગત કરીશું ?સત્યને આપણે કેવું, કેટલું અને કેવી રીતે વધાવીએ છીએ એના ઉપર જ આપણા જીવનની વ્યર્થતા અને સાફલ્યનો આધાર છે. વ્યાસ ભગવાન આ કથા દ્વારા જાણે કહે છે : સત્યને ઝીલવું સહેલું નથી. તેનું નિરાવરણ સ્વરૂપ ઉગ્ર અને આઘાતજનક છે. વૈભવ કે વિલાસ સાથે સમાધાન કરી રૂડુંરૂપાળું થવા સત્ય તૈયાર નથી. એ પોતાના સત્ત્વ પર પ્રતિષ્ટિત છે, એને કશી સજાવટની જરૂર નથી. એ જેવું છે તેવા અનાવિલ સ્વરૂપે આપણા જીવનમાં પ્રવેશવા માગે છે. પણ આ સત્યને ઉઘાડી આંખે જોવા અને તેથી એમનાં કર્મની ગતિ અંધ ધૃતરાષ્ટ્ર જેવી થશે એવું વ્યાસ નિશ્ચિતપણે કહે છે.