લગભગ અડધા કલાકનો સમય લીધા બાદ હું નીચે કીટલી પર આવ્યો. અને પાછળ ઢંકાયેલી ટપાલપેટીમાં મારો કાગળ સરકાવ્યો. અને અમસ્તા જ રસ્તાની પેલી તરફના મારી રૂમ તરફ પણ નજર કરી લીધી, કે આ પેટી મને આટલા દિવસ સુધી દેખાઈ શાથી નહીં ! અને એનું કારણ હતું આ કીટલીવાળા દ્વારા મુકાતો નકામો સરસામાન. મને કાગળ સરકાવતો જોઈ એ કીટલીવાળો મને કંઇક અજુગતું ભાળ્યું હોય એમ જોઈ રહ્યો. પણ એને અવગણીને મેં એની ચામાં મન પરોવ્યું. અને એક કપ ચા પહેલાથી પીધી હોવા છતાં એની ચાની સુગંધથી લુભાઈને મેં ત્યાંની ચા પણ માણી.