અય્યર મહોદયનું જે પ્રભુત્વ અંગ્રેજી ભાષા ઉ૫ર હતું, તેવું જ પ્રભુત્વ તેઓએ તામિલ ભાષા ઉ૫ર કરી લીધું હતું. તેઓ જેવા ચર્ચાત્મક લેખ ‘હિન્દુ’ માં લખતા હતા તેઓ જ ‘સ્વદેશ મિત્રમ્ ‘ માં લખવા લાગ્યા. કોઈ તફાવત ન હતો. આ માટે તેઓએ નવી રીતે અભ્યાસ અને શ્રમ કર્યો. તેઓ અશક્યને શક્ય બનાવવામાં પૂર્ણ રીતે સફળ બન્યા. આજે જે લોકો એ ભયથી સત્કાર્યોમાં, યુગધર્મ પાળવામાં હાથ નાખતા નથી કે આ અશક્ય છે, તેઓ માટે આ ઉદાહરણ ઓછું મહત્વ નથી. આજનો માનવી એમ કહીને પોતાના કર્તવ્યથી દૂર ભાગે છે કે આ મોટું કામ એક પ્રયાસથી કેવી રીતે પાર થઈ શકશે. દરેક માણસ બસ આ અશકયના ભૂતથી ડરી જાય છે જેમ કે તે અંધારામાં ઊભેલા વૃક્ષ જેવું છે, ૫ણ આત્મવિશ્વાસનો પ્રકાશ ૫ડતાં જ ઝગમગી ઊઠે છે.