સીધ્ધરાજે વાત કરી હેમાચાર્યને કે આ મહેણું ખટકે છે. ત્યાં ભોજવ્યાકરણ છે તેવું અહીં કેમ ન હોય ? ને આ પડકાર સુરીજીએ સ્વીકાર્યો. યોજના કરી. પાટણ આવી વસેલા રાજપંડીત મુળ કશ્મીરના એવા ઉત્સાહને મોકલ્યા કશ્મીર.ત્યાંથી આઠેક જેટલા વ્યાકરણ-ગ્રંથો આવ્યા. સઘન અભ્યાસ મંડાયો.ને પછી વ્યાકરણ લખાવા માંડ્યું. જેમ જેમ લખાય તેમ તેમ એની ત્રણસોક લહીયાઓ નકલ પણ કરતા જાય. એમ એક સંસ્કૃત,પ્રાકૃત ને અપભ્રંશ-એટલે કે જુની ગુજરાતી-એટલે કે આપણી ગુજરાતી ભાષાની ગંગોત્રી-એ ત્રણેયને સમાવતો મોટો વ્યાકરણગ્રંથ પુરો થયો. સીધ્ધરાજનું સ્વપ્ન,ને હેમચન્દ્રની વીદ્વદ્પ્રતીભા સાકાર ! નામ આપ્યું : “સીધ્ધહેમ-શબ્દાનુશાસન” ટુંકમાં ‘સીધ્ધહૈમ..’