પહેલું કામ એણે ફોનનું વાઇબ્રેશન બંધ કરીને ઍરોપ્લેન મોડ પર મૂકવાનું કર્યું. જેથી ફોનના વાઇબ્રેશનનો વધુ અવાજ ન થાય. ત્યાં કોઈનાં પગલાંનો અવાજ આવ્યો. ધ્યેયે અનુમાન કર્યું કે મહેન્દ્રભાઈ ઊઠી ગયા છે. બારણું ખોલવાનો અને પછી કુરિયરવાળાનો અવાજ આવ્યો એટલે ધ્યેયને મનોમન હાશ થઈ કે ઘરની કોઈ વ્યક્તિ નથી આવી. નહીં તો એની મુશ્કેલી વધી જાત. મહેન્દ્રભાઈએ કુરિયર લઈને દરવાજો બંધ કર્યો અને પોતાના રૃમમાં જતા રહ્યા, તે બારણાની પાછળથી ધ્યેયે જોયું. થોડીવાર ચુપચાપ તે ઊભો રહ્યો. હવે મહેન્દ્રભાઈ ફરી સૂઈ જાય ત્યાં સુધી રાહ જોયા સિવાય કોઈ છૂટકો ન હતો.