થોડી જ વારમાં અમારો સુંદર સત્કાર કરી એ જંગલીઓએ ઇશારતથી અમને ખાત્રી આપી કે પરદેશીઓનું ખાણું બનાવવાની ટેવ તેમને નહોતી; પરદેશીઓ તરફ શંકાની નજરે જોવાની તેમને આદત નહોતી; પરદેશીઓને દુશ્મન ગણવાની તેમને જરૂર નથી. પોતાને કિનારે આવેલા કોઇ પણ અજાણ્યાને તેઓ અતિથિ ગણતા. આતિથ્યસત્કારનું મહાત્મ્ય સારી રીતે સમજતા. વળી ઇશારતથી જ તેમણે અમને ખાત્રી આપી કે "અહો પરદેશી પંખીડા નિશ્ચિત બનો! જોઇએ તેટલી મોજમજા અમારા ટાપુમાં ઉડાવો." કહેવાની જરૂર નથી કે અમને વાજતે ગાજતે એ ટાપુના રાજાના મહેલ તરફ સરઘસ કાઢીને લઇ જવામાં આવ્યા. રાજાએ થોડોક જાપાનીઝ, થોડો અમેરિકન, થોડો ફ્રેંચ ને થોડો જર્મન એવો પોષાક પહેર્યો હતો. ત્યાં અમારી ભારે અજાયબી વચ્ચે જાપાન અને અમેરિકાની સુંદર વાનીઓ અમારી તરફ ધરવામાં આવી. હવાનાની સીગાર, ચેશાયરનું પનીર, સ્પેનનું દ્રાક્ષ, નોર્વેના સફરજન, હિમાલયનો આફુસ, ફ્રાંસનો શેમ્પેન, ડેવનનું માખણ, બ્રાઝીલના બુન, આફ્રીકાનો કોકો વગેરે અમારી આગળ નજર કરવામાં આવ્યું.