‘ઓહો, તું ચિંતા ન કરે તો તારું નામ બદલી નાખવું પડે,અરુ…’ પત્નીના ચહેરા પર ગહેરાતી જતી લકીરને જોઇને વિશ્વજિત જરા નરમ પડ્યા : કોઈ મોટી શરત નથી!!’ મારી શરત તો એ જ છે જે પહેલા હતી. એને કારકિર્દી તો સારા કહી શકાય એવા જ ક્ષેત્રે બનાવવી પડશે, બાકી એ તો તું પણ માને છે કે ને હું એવો જૂનવાણી વિચારસરણીવાળો બાપ નથી કે દીકરી ગ્રેજ્યુએટ શું થઇ કે લગ્ન માટે ફોર્સ કરું…. મારી ઈચ્છા એટલી કે એ પણ સર્વિસીઝ લે, ચાહે મારી જેમ ફોરેન સર્વિસમાં કામ કરે, કે પછી આઇએએસ અધિકારી બને, ઇન્ડિયામાં જ રહીને કોઈ અમલદારી કરે… પણ આ મારી દીકરી થઈને આવા હલકા કામ તો હરગીઝ ન કરી શકે….