ભારત વિશ્ર્વને શું આપી શકે છે ? સ્વામી વિવેકાનંદ વિશ્ર્વને આપવા માટે શિકાગોમાં પોતાની સાથે શું લઈ ગયા હતા? ભારત તો ખૂબ જ ગરીબ દેશ. તેની સામે પશ્ર્ચિમ તો ખૂબ જ સમૃદ્ધ. ત્યાં આર્થિક ક્રાંતિ થઈ. ઉત્પાદન વધ્યું. વિજ્ઞાન અને ટેક્નોલોજીની ક્રાંતિ થઈ. તેમની પાસે તો આપણે સંપત્તિ કે પૈસા લઈને તો જઈ ન શકીએ, પરંતુ આપણે તેમનાથી એક બાબતમાં અમીર છીએ અને તે છે ધર્મ. એ ધર્મ આપણે પશ્ર્ચિમને આપી શકીએ છીએ, પરંતુ આ ધર્મ મોટો ગૂંચવણભર્યો શબ્દ છે. આજ-કાલ ધર્મ શબ્દને ખૂબ જ દૂષિત અને પ્રદૂષિત કરી દેવામાં આવ્યો છે. જ્યારે ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ ગીતામાં કહે છે કે હું ધર્મની સ્થાપના માટે જન્મ લઈશ, ત્યારે તેઓે એમ કહે છે કે, હું હિન્દુ ધર્મ, ઇસ્લામ ધર્મ, શીખ, જૈન, ઈસાઈ ધર્મની સંસ્થાપના માટે જન્મ લઈશ ? આ પંથો સાથે આપણે ધર્મને વિભાજિત કરી દીધો છે. ધર્મની તો ખૂબ જ સુંદર પરિભાષા છે. મનુષ્યમાં બે પ્રવૃત્તિઓ હોય છે. સ્વાર્થની અને પરમાર્થની, સ્વાર્થનો મતલબ છે કે, માત્ર ને માત્ર પોતાની બાબતે જ વિચારવું. જ્યારે કોઈ પોતાની ચિંતા કરે છે ત્યારે તે અન્યોથી પોતાને અલગ સમજે છે અને આ પ્રવૃત્તિ વત્તે-ઓછે અંશે તમામમાં હોય છે જ, પરંતુ ધર્મ આપણને કહે છે કે, આ સ્વાર્થી વૃત્તિમાંથી બહાર નીકળો અને પરમાર્થી બનો અને પરમાર્થનો અર્થ છે બીજા માટે જીવવું અને બીજા માટે આપણે ત્યારે જ જીવીશું જ્યારે આપણે ખુદને અન્યથી અલગ ન સમજીએ અને આવું ત્યારે શક્ય બનશે જ્યારે આપણે માનતા થઈશું કે જે પરમતત્ત્વ મારામાં છે એ અન્યમાં પણ વ્યાપ્ત છે. આમાંથી પરમાર્થની ભાવના જન્મે છે. એક જાણીતો દુહો છે જેમાં બતાવવામાં આવ્યું છે કે પરમાર્થી જીવન કેવું હોય છે.