કવિની કેવી અદભુત કલ્પના છે? માધવના વૃંદાવન છોડી ગયા પછી કદંબ ડાળી, કાલિંદીના જળ, ગોપીઓ, નંદ, જશોદા જાણે પ્રત્યેક ક્ષણે માધવને યાદ કર્યા કરે છે. ગોપીઓ તો સતત એવું જ ઈચ્છે છે કે મારગમાં કાનુડાની આણ વર્તાતી જ રહે અને એ દાણ માંગે જેની રાવ લજ્જાથી હસતાં હસતાં કરી શકાય. શિર પરની મટુકી પર કંકર ન વાગે અને મટુકી ન ફૂટે એમાં ગોપીઓને પોતાનાં ભાગ્ય જ ફૂટી ગયેલાં લાગે છે.