બારીના કાચમાંથી દેખાનારા એ રંગારાને મેં મનમાં ને મનમાં પ્રણામ કર્યા, મારી ફરજનું ભાન કરાવી આપવા માટે. ઘડીભર માટે મેં આંખો મીંચી લીધી. મને મારી પોતાની જ ઓળખાણ થઈ ગઈ છે એવી ખાતરી જ્યારે થઈ ત્યારે મેં આંખો ખોલી. સામે મિત્ર ઊભો હતો, એની સામે મેં હસીને જોયું. મારા પલટાયેલા ‘મૂડ’ સામે એ નવાઈથી જોઈ રહ્યો. એને શી ખબર કે હમણાં થોડી જ ક્ષણો પહેલાં મારો પુનર્જન્મ થઈ ચૂક્યો હતો.