નગરશેઠના ઘરે ધોમ ધોમ સાયબી, શેઠનો જીવ થોડો પાતળો, પાતળા જીવે જ શેઠ થવાય! એવી શેઠના મનમાં ગાંઠ વળી ગયેલી. શરૂઆતના દહાડામાં કિલવ તરફ શેઠ ઝાઝું ધ્યાન ન આપતા. માનવી કરતા પણ ભારે સમજણવાળો કિલવો દાહડા જતા શેઠને ગમવા લાગ્યો. દિવસે કિલવો નગરશેઠની દુકાને બેસતો તો રાતે નગરશેઠનું ઘર સાચવતો. કિલવાની આ વફાદારી ભાળીને નગરશેઠે મુનીમને પૂછ્યું: