જય કહે છે: ‘વાજિંત્ર વગાડતાં ઉકલતી સ્વરલિપિ બોલવા લાગે એમ મીરાંની વર્ષોથી ઘૂંટીઘૂંટીને ભરી રાખેલી ગૂંગળાવતી એકલતા, લોહી વિનાનું લોહીલુહાણ થઈ ગયેલું વ્યક્તિત્વ, મોંઘી અમાનતની જેમ સાચવી રાખેલો વિષાદ બધું ખૂલતું ગયું.