ગાંધીજીના બાળપણની વાત છે. બહુ જ અંધારું હતું અને તેમને તેમના મમાંથી બીજા મમાં જવું હતું, પરંતુ ડરના માર્યા તેઓ ગભરાતા હતા. ગાંધીજીને અંધારાનો ડર લાગતો. તેમને એવું લાગતું કે અંધારામાં ભૂત હોય છે. તેઓ દબાતા પગલે તેમના મના દરવાજા પાસે આવ્યા. તેમને બહાર આવેલા જોઈને તેમને ત્યાં કામ કરતી રંભા નામની મહિલાએ ગાંધીજીને આ રીતે ગભરાતા ગભરાતા બહાર આવવાનું કારણ પૂછ્યું, ગાંધીજીએ જવાબ આપ્યો કે તેમને અંધારાનો અને ભૂતનો ડર લાગે છે. ત્યારે રંભાએ ગાંધીજીને જ્યારે પણ ડર લાગે ત્યારે રામનું નામ લેવાનું શીખવાડ્યું. જ્યાં સુધી રામ સાથે હોય ત્યાં સુધી કોઈનાથી ડરવાની જરૂર નથી. ગાંધીજીના મનમાં આ વાત વસી ગઈ. તેઓ હંમેશા રામનું નામ લેતા. તેમને લાગતું કે રામ હંમેશા તેમની સાથે છે અને તેથી તેમણે ક્યારેય કોઈનાથી કે કશાયથી ડરવાની જરૂર નથી. તેઓ જ્યારે મૃત્યુ પામ્યા ત્યારે પણ તેમણે રામનું સ્મરણ કર્યું હતું. રામ નામની શક્તિએ જ તેમને દૃઢ નિશ્ર્ચયી, અહિંસક, સત્યવાદી અને કરુણાસાગર જેવા ગુણોના ઉપાસક બનાવ્યા હતા.