આકૃતિનું એક જ સપનું હતું. પૈસાદાર વ્યક્તિ સાથે મોટા શહેરમાં લગ્ન થાય. ભપકાથી રહેવાનું મળે. ક્લબપાર્ટી કલ્ચર માણવાનું મળે. રાંધવા કામ કરવાની કડાકૂટ ન હોય. બસ હરવું ફરવું અને જલસો કરવો. એની નાનકડા શહેરની સરળ સ્વભાવની બહેનપણીઓ અચરજથી એની વાતો સાંભળી રહેતી. ફિલ્મી મેગેઝિનોના ફોટા બતાવતી એ કહેતી, આવી જિંદગી જોઈએ છે મારે. ને બહેનપણીઓ કહેતી, ખાલી ફોટા જોયે શું વળવાનું? વાંચ તો ખરી, આ લોકો રોજ પરણે ને રોજ છૂટા થાય. આજે એક તો કાલે બીજો વર હોય. આપણને આવું કયાં ફાવે?’