મહારાજ કહે, ચાલો હવે ! અને મહારાજ ની આજ્ઞા થતાં મંદિર નાં વહીવટ કે વ્યવસ્થા ની કોઈને પણ ભલામણ કર્યા વિના; એ બ્રહ્માનંદ સ્વામી, માત્ર ‘પુજા ની પેટી’ અને ખભે ‘ઝોળી’ નાખી ને ચાલી નીકળ્યા ! આવા માયિક સુખ, આવા મોટા સંત ને શું બંધન કરવાના ? અને પાછા મહારાજ ઉપેક્ષાથી ! “હું શું વાંક માં આવ્યો ?” બ્રહ્માનંદ સ્વામી નાં મન માં એક જ વાત ગૂંચવાયા કરે છે કે, મહારાજ શા માટે નારાજ છે. મહારાજ સ્વામી ની સામે પણ જોતાં નથી, એ મહારાજ નો રથ, વડતાલ થી ગઢપુર ચાલ્યો જાય છે. અને પાછળ બ્રહ્માનંદ સ્વામી રડતાં રડતાં ચાલ્યા આવે છે. ચાલતા ચાલતા રાત પડી ગઈ, સ્વામીને આખી રાત ઊંઘ પણ નહીં આવી, અને પ્રભાત નાં 3 વાગ્યા. મહારાજ નો રથ અને હજારો હરિભક્ત સાથે સંઘ ચાલતો ચાલતો સીંજીવાડા પહોચ્યો.