આશિષની વાતે મને વિચારતો કરી મૂક્યો. ત્યાં આશિષ વાતનો તંતુ આગળ લંબાવતાં બોલ્યો, ‘અંકલ, તે એક જ વાતનું રટણ કરે છે – દુનિયામાં ચારનો ઉપકાર જિંદગીમાં કદીય ભુલાય તેમ નથી. ફાધર, મધર, ગુરુ અને શિક્ષણસંસ્થા કે જેમણે આપણને સારા સંસ્કારો આપી સાચા રસ્તે ચડાવ્યા. તે વારંવાર ગાય છે ‘જનની જોડ સખી નહિ જડે રે લોલ.’ તે હંમેશા રટણ કરે છે ‘ગુરુ ગોવિંદ દોનો ખડે કિસકો લાગું પાય ! બલિહારી ગુરુ આપકી, જિસને ગોવિંદ દિયો બતાય.’ પિતા માટે તેના હૈયામાં અનન્ય ભાવ એટલા માટે છે કે તેઓ મૂલ્યો સાથે જીવ્યા છે. અણહક્કનો એક પૈસો પણ પોતાના પરિવારમાં ન આવે તેનો સ્પષ્ટ અને સતત આગ્રહ સેવ્યો છે.’