આ દરેક પરિસ્થિતિમાં એક વાત નોટીસ કરી? જયારે મનુષ્ય પાસે કોઈ પણ પ્રકારના સાધનો નહોતા ત્યારે સંબંધોમાં રહેલા પ્રેમની મીઠાસ અલગ જ હતી જેનો ટેક્ષ્ચર આખાયે મનખાદેહમાં પ્રસરી જાય. જેમ-જેમ વસ્તુ સસ્તી અને સરળતાથી મળી રહેતી થઇ ત્યારે આવડો મોટો ફેસ્ટીવલ પણ ફિક્કો પાડવા લાગ્યો. એમાં પણ સૌથી વધુ સરળ ફ્રી માં મેસેજ થાય પણ કોઈ વાંચે પણ નહિ એવી પરિસ્થિતિ આજે છે. જયારે ૫ વર્ષ પહેલા ફોનના બેલેન્સને લીધે વાત કવિ હોય છતાં ડાયલર મુકવું પડતું(બીજા ઘણા લોકો લાઈનમાં ઉભા હોય ને….!). ૧૦ વર્ષ પહેલા સિક્કાઓ પુરા થઇ જતા પણ એ અમુક મીનીટોની વાતને લકો કેટલીય વાર યાદ કરીને મનમાં સજાવ્યા કરતા. ૧૫-૨૦ વર્ષ પહેલા લોકો એ પીળાશ પડી ગયેલા પત્રો ચીમળાઈ ગયેલી પરિસ્થિતિમાં હોય ચત્તા એક પેટીમાં સાચવીને મૂકી રાખતા અને અમુક દિવસોએ પત્રો પેટીમાંથી કાઢીને એમને વાંચ્યા કરતા. આ હતી ઓછું છતાં પૂરું હોય એવું અનુભવવાની લાગણી. અને આજે બધું જ છે છતાં ‘લાસ્ટ સીન’ જોઈ-જોઇને જીવ બળવાની આદત પડી ગઈ છે લોકોને. જયારે પહેલા તો ‘લાસ્ટ સીન’ કેટલાય મહિનાઓ સુધી શક્ય નહોતું બન્યું. છતાં, ફ્રી ની ટેકનોલોજીના લીધે મેક્સિમમ લોકોને વિશ તો કરી શકીએ છીએ એ પ્લસ બેનીફીટ છે. હા, કાલે આ લખવાનો જ હતો. પરંતુ મારો થોડો સ્વાર્થ પણ હતો, કે આવા ઘેટાશંકરોના મેસેજમાં મારી મહેનત પર પાણી ફરી વળશે અને ઉપર લખ્યું એમ ખાલી સ્ક્રોલ જ થઇ જશે. ભૂલચૂક માફ કરી દેવી ગયા વર્ષમાં કઈ મારાથી થઇ હોય તો. નવા વર્ષની શરૂઆત બમણા ઉત્સાહ સાથે કરીએ.