એક ભૂખ્યું કુતરું જેમ ખોરાકની ગંધ પાછળ દોડે તેમ આપણે સાશ્વતપણે સુખ પાછળ દોડતા રહીએ છીએ. આપણને એવું લાગે છે કે સુખ એ કોઈ હાંસિલ કરી લેવાની વસ્તુ છે કે જેના આપણે માલિક બની શકીએ અને આપણી જોડે તેને સલામત રીતે રાખી શકીએ. જો કે તે અર્થહીન કવાયત છે, જેમ કે દૂધમાં માખણ જોવાની કોશિશ કરવી. આ વાત મને આજના વિષય તરફ લઇ જાય છે. સૌથી મોટી શીખવા જેવી કોઈ કલા હોય તો તે છે આપણે આપણી જાતે ખુશ રહેતા શીખવું. જો બધા સમય માટે તે શક્ય ન હોય તો મોટાભાગના સમય માટે તો ખરું જ.