ચૈતર મહિનો બેસતા જ વરસાદના વરતારા માટે આગિયાવીરના મંદિરનું અને ભાખરનું મહત્ત્વ ખૂબ વધી જાય છે. ચૈત્ર સુદ બીજના વહેલી સવારે ગામમાં હળિયા નીકળે છે. હળિયાં ઉપર ચોતરફથી પાણી રેડવામાં આવે છે. એનો સંબંધ ખેતી અને વર્ષા સાથે છે એમ સૂચવે છે. સાંજની વેળાએ ગામના કોઠાસૂઝવાળા અનુભવી ઘૈડિયા આગિયાવીરના મંદિરે એકઠા થાય છે. ત્યાં સાત ધાન ભેગા કરી હવામાં ઉડાડવામાં આવે છે. ઉડેલા દાણા લોકો ખોબામાં, પાઘડીના છેડામાં, પહેરણની ચાળમાં કે પછેડીમાં ઝીલે છે. પછી એ ઝીલાયેલા પ્રત્યેક દાણાનું ચોકસાઈથી નિરીક્ષણ કરવામાં આવે છે. એની સંખ્યાને આધારે અનુભવીઓ આગામી ચોમાસામાં કયું ધાન કેટલા પ્રમાણમાં પાકશે તેની આગાહી કરે છે. પછી મોડી સાંજે ઘલઢેરાઓ મંદિરમાંથી ઉભા થઈ ગામથી દૂર જઈ વૃક્ષ પર બેસતા પક્ષીઓના અવાજ સાંભળે છે ને નવા વરસના કૃષિ પાકની આગાહી આપે છે.