“મેં સંદેશને પૂછ્યું કે તે આજુબાજુમાં કોઈને ઓળખે છે કે પછી તેને પોતાનો પરિવાર ક્યાં રહે છે તેની ખબર છે, તે પોતાનું સરનામું મને કહી શકે તેમ છે કે કેમ.” સુનીલે મને કહ્યું. “સંદેશ કશું કહી શકતો નહોતો. તે ફક્ત બબડતો અને ઊંચા સાદે રડતો હતો. મેં તેના ખિસ્સા તપાસી જોયા, તે ખાલી હતા. તેના કાંડે કે ગળે કશું બાંધેલું હતું નહિ. તે ખરેખર સહન ન થાય તેવી ગંધથી ભરેલો હતો. એ સ્પષ્ટ હતું કે તે કેટલાય દિવસોથી ખોવાઈ ગયો હતો. મેં તેને દુકાન પાસે જ બેસાડીને ધરાઈને ખવડાવ્યું અને પછી મારી સાથે લઇ આવ્યો. પેલા ઓફિસરે મને તેમના સમોસા આટલા મોડા લઇને આવવા બદલ ખખડાવ્યો.