કૈલાશ સપનાની અંદર આશાને જુએ છે, અને એના દિલની ઈચ્છા છે આશાની સાથે રહેવાની જીવનભર બંધાઈને, એની સાથે લગ્ન કરીને. પ્રેમમાં આઝાદી હોવી જોઈએ, બંધન નહીં. પણ આ એ બંધન નથી, આ બંધન છે લગ્નનું, એની સાથે જીવનભર રહી એનો સાથ નિભાવવાનું... અને આગળ એ વિચારે છે કે આ સંબંધ એવો છે કે દરરોજ આંખો એ વ્યક્તિનાં જે સપના જુએ છે, એ બધા સપના પોતાના નથી, કારણ કે એ વ્યક્તિ હજુ પોતાની થઈ નથી. પણ એમ છતા એ વ્યક્તિ, એની સાથે રહેવાના જોયેલા સપના બધું પોતાનું લાગવા માંડે છે. એને કોઈ વાત કહેતી વખતે ડર લાગે છે કે એ કેવું વિચારશે; શું કહેશે એ વાતના જવાબમાં, એની માટે આગળના શબ્દો આ રીતે છે: