આમને આમ સમય પસાર થતો ગયો. રતને જુવાનીમાં ડગ માંડ્યા. રંજનને પણ ઘડપણ વર્તવા લાગ્યું અને શરદભાઈની બિમારી પણ ભરડો લઇ રહી હતી. એટલે શરદભાઈએ જેમ બને તેમ જલ્દી રતનનાં લગ્ન કરી દેવાનું નક્કી કર્યું. આખરે નજીકનાં જ ગામનાં અશોક જોડે રતનનું લગ્ન કરી દીધું. અશોક અને રતનની ઉંમરમાં આમ તો દસ વરસનો ફરક હતો પણ અશોકનું કુટુંબ શ્રીમંત અને સારી શાખ ધરાવતું હોય શરદભાઈને ઉંમરનો બાધ ન લાગ્યો. રતન તો રૂપરૂપના અંબાર જેવી કોઈ અપ્સરા જેવી લાગતી હતી જયારે અશોક દેખાવે સાવ સામાન્ય અને થોડી મોટી ઉંમરનો લાગતો હતો. રતને તો લગ્ન ફક્ત એક રીવાજ નિભાવવા પૂરતાં જ કર્યા હતાં બાકી તેની અંદરની સ્ત્રીનું અસ્તિત્વ તો જાણે કંઈ હતું જ નહીં.