પરોઢિયે ચાર વાગ્યે એની આંખ ઊઘડી ગઈ. રૂમમાં ચારેકોર એની નજર ફરવા લાગી. પપ્પા, મમ્મી, આ ઘર અને વિચારો…. નથી કરવાં બસ આજે લગ્ન. ઊભી થઈને ડાયનિંગ ટેબલ સુધી આવી ત્યાં સુધીમાં તો આખું ઘર જાણે એને પરાણે વીંટળાઈ વળ્યું. ટેબલ પર મમ્મી, પપ્પાની બી.પી., ડાયાબિટીસની દવાઓ, મમ્મીની કમરે શેક કરવાની ગુલાબી કોથળી, કરિયાણું, નાસ્તાના ડબા, ખુરશીઓ, ફ્રિજ-વોશિંગ મશીન-સૌને જાણે અચાનક આંખો આવી ગઈ હતી. અભિમન્યુના ચક્રવ્યૂહના કોઠાની જેમ એક એક પગલું વીંધતી એ વોશબેસિન તરફ જવા લાગી. બાજુમાં ઉમંગના બેડરૂમમાં ચહલપહલ, ગુસપુસ માયાનો ઝીણો અવાજ…’