ઘાંચીના બળદની જેમ નાના સરખા ગોળ દાયરાને (જેમાં એને સતત ફર્યા કરવું પડતું હોય છે) જ પૂરી દુનિયા સમજી બેસે છે તેમ જીવનના ક્ષેત્રની એક નિર્ધારિત હદની ધારણા બાંધી લેનાર માનવી જીવનના એટલા ભાગને જ ‘સંપૂર્ણ જીવન’ સમજીને તેટલા પૂરતો જ વ્યસ્ત બનેલો રહે છે.