આ સાંભળી સુનંદાબેન તો અવાક થઈ ગયાં. તેમણે માંડ માંડ કીધું : ‘તું જે કંઈ કરે તે પૂરો વિચાર કરીને જ કરજે. તું સમજું છે. હું તને અહીંથી શું મદદ કરી શકીશ ? સંભાળીને રહેજે, બીજું શું ? અને હા, અવારનવાર મને ફોન કરતી રહેજે. એમ કરવાથી આપણ બેઉને સારું લાગશે.’ આમ વાત કહી તેમણે ફોન બંધ કર્યો. તેઓ બહુ દુ:ખી થયાં. દીકરીનું આ શું થઈ ગયું ? વિચારમાં ને વિચારમાં તેમને મોડેથી ઊંઘ લાગી.