સરલા આ બધાં માટે તૈયાર હતી. નિશીથની ખાતર પોતે પણ સ્વાદ અને મોજશોખને છોડી દેવા ઈચ્છતી હતી. નિશીથની બધીયે સ્વરાજ્ય-પ્રવૃત્તિમાં સહભાગી થવા ઉત્સુક હતી. સ્વરાજ્ય ન મળે ત્યાં સુધી બ્રહ્મચર્ય પાળવાનું વ્રત લેવા પણ તૈયાર હતી. પણ નિશીથ કશી બાંધછોડ કરવા તૈયાર નહોતો. સ્વરાજ્ય ન મળે ત્યાં સુધી જીવનમાં કોઈ પણ લકઝરી તરફ ન ઝૂકવા એનો નિર્ણય હતો. એને સરલા માટે ખૂબ પ્રેમ હતો અને લગ્નને જીવનની એક અનિવાર્ય જરૂરિયાત તરીકે એ સ્વીકારતો હતો, છતાં એને મન એ લકઝરી જ હતું. એથી સરલા લગ્ન માટેની પોતાની હઠ છોડીને એનું મન બીજી કોઈ વ્યક્તિ તરફ વાળે એવું એ ઈચ્છતો હતો. પહેલી પ્રીતનાં પૂર કેવાં ધસમસતાં હોય છે એની એને ખબર હતી છતાં સરલાને સમજાવવાનો અવારનવાર પ્રયાસ પણ કરતો.