ભાણદેવજીના એક પુસ્તકમાં સરસ ઉદાહરણ આવે છે – શ્રીરામ જ્યારે જનમ્યા ત્યારથી લઈને તેઓ મોટા થયા ત્યાં સુધી તે સતત કૈકયી પાસે રહેતા, કૌશલ્યા કરતા વધુ સમય તેઓ કૈકયીને આપતા, સાથે કૈકયીની માનીતી મંથરા પણ સતત રામના સહવાસમાં રહેવાનું ભાગ્ય પ્રાપ્ત કરી શકી હતી, છતાંય શ્રીરામની હાટડીએથી તેણે ભક્તિ કે શ્રદ્ધા ખર્ચીને કૃપાનું જરા જેટલું પણ હટાણું કરવાની પાત્રતા દેખાડી નહીં, જ્યારે વર્ષો તેમની રાહ જોઈ રહેલી શબરીએ ફક્ત થોડીક ક્ષણોમાં જીવનભરનું ભાથું બાંધી લીધું.