અસ્માએ કહ્યું : મારા મા – બાપ આપ પર કુરબાન થાય. આ કેવી ખબર છે કે જે આપ (સ.અ.વ.) એ વિલાદતના પહેલા જ દિવસે સંભળાવી હતી. અને આજે પણ સંભળાવી રહ્યા છો! અને રડી રહ્યા છો. આં હઝરત (સ.અ.વ.) ફરમાવ્યું કે હું મારા આ જીગરના ટુકડા પર એ માટે રડી રહ્યો છુ કે બની ઉમય્યાની એક સિગમગર અને જાલીમ જમાઅત એને શહીદ કરશે. ખુદાવંદે આલમ મારી શફાઅત આ જમાઅતને નસીબ ન કરે. આને એ શખ્સ કત્લ કરશે જે મારા દીનમાં ફિત્નો પેદા કરશે. પછી આપે ફરમાવ્યું કે હું ખુદાની બારગાહમાં આ બન્ને ફરઝંદો માટે એ જ સવાલ કં છું જે ઇબ્રાહીમ (અ.સ.) એ પોતાના વંશ અને અવલાદમાટે કર્યો હતો કે ખુદાવન્દા! તું એમને દોસ્ત રાખજે એમને દોસ્ત રાખે અને એ લોકો પર લાઅનત કરજે એમને દુશ્મન રાખે. અને એવી રીતે લાઅનત કર કે જમીન અને આસ્માન ઉભરાઇ જાય. (તારી લાઅનતથી). (મુન્તહલ આમાલ)