બાપુના આર્શીવાદથી તેમની તબિયત ધીરે ધીરે સુધરતી જતી હતી. ત્યારબાદ ડોક્ટરની સલાહ અનુસાર અમે તેમને બેંગલૂર લાવ્યાં હતાં. આ સમયે તેઓ બેસી શક્તા નહોતાં, બોલી શક્તા નહોતાં, વ્યવસ્થિત જોઇ શક્તા નહોતાં, પરંતુ બાપુકૃપાથી તેમની સ્મૃતિ બિલકુલ વ્યવસ્થિત હતી. આજે બાપુના આર્શીવાદથી મારા પતિ ચાલી શકે છે, જમણા હાથથી કામ પણ કરી શકે છે અને થોડુ થોડુ બોલી પણ શકે છે. આજે તેઓ ગાયત્રી મંત્ર અને વિજયમંત્ર સ્પષ્ટ બોલે છે અને આનંદની વાત તો એ છે કે તેઓ રામનામ લખી શકે છે. ખરેખર મારા પતિને બાપુ પર ખૂબ વિશ્ર્વાસ છે.