આશુતોષ ખુરશીને ઝાટકો મારીને ઊભો થઈ ગયો. ‘આશુતોષ ચારુલતા મુનશી એ તેની માતાના અત્યંત દુઃખદાયક ભૂતકાળનું પરિણામ છે. મારું અસ્તિત્વ તારા માટે, મારા માટે, આ સમાજ માટેય ભારરૂપ છે. તું નથી જાણતી મા, પણ આ ભાર મારાથી હવે સહન થતો નથી. છેલ્લાં આઠઆઠ વર્ષોથી સતત આ ભાર મારી પીઠ ઉપર ઊંચકીને હું ફરી રહ્યો છું. જો, દેખાય છે તને ? મારી પીઠ ઉપર ખૂંધ ઊપસી આવી છે. માણસમાંથી ઊંટ બની રહ્યો છું હું….’