ધારી લો કે એની મમ્મી અને પપ્પા વચ્ચે ઝઘડાની ઉગ્ર પરકાષ્ટા ચાલે છે. એમના સમૃદ્ધ ફલેટની બહાર અવાજ ન થાય તેની તકેદારી સાથે બંને જણાં હમણાં જાણે ખૂનખરાબા ઉપર આવી જાય તે રીતે ઝગડી રહ્યા છે. પપ્પા ત્રાડ નાખે છે. મમ્મી સહનભર્યા અવાજે સામી કશીક ત્રાડ નાખે છે. પપ્પા કશોક ધગધગતો આરોપ કરે છે. ઘરમાં એ બે જણા છે. ત્યાં અચાનક જ ફોનની ઘંટડી રણકે છે. બૉર્ડિંગમાં રહીને ભણતી દિકરીનો ફોન છે : ‘એલાવ, એલાવ, મમ્મી, હું અપૂર્વા.'