‘સ્વાતિ !’ સમજાવટભર્યા સ્વરે આલાપ બોલ્યો, ‘તારી આંખો આટલી સુંદર છે, તો આ ડર શું કામનો ? આનંદની આ ક્ષણોમાં એ ડર અસ્થાને નથી ? એટલે તો તારી આંખો પર એ ગીત રચી મેં તને સમર્પી નો’તું દીધું ?’ સ્નેહ નીતરતા સ્વરે તે બોલી રહ્યો, ‘તેરી આંખો કે સિવા, દુનિયામેં રખ્ખા ક્યા હૈ ?’ અને સ્વાતિની નજર સામેથી ત્રણ વર્ષનો પરદો સરી ગયો…..