એ વાત ત્યાં અટકી. વર્ષો વીત્યાં. હું ભણીગણીને તૈયાર થયો. મુંબઈથી અમદાવાદ આવીને સ્થિર થયો. પિતાજી રાજી થયા. માના હરખનો પાર નહિ. એકાદબે વાર સિદ્ધપુરથી અમદાવાદ આવીને રહી ગયાં, પણ તેમની નોકરી ચાલુ હતી. એટલે સિદ્ધપુર પાછા ગયા. બાને બાપુજી કહેતા, ‘હવે તારી ઈચ્છા પૂરી થશે. તારો દીકરો તારા હાથમાં રૂપિયા મૂકશે !’