હવે આગળ વાત ચાલે છે.) એવી રીતે, એવા જ્ઞાનીજનને સ્વર્ગલોક તો, રસ્તે ચાલતાં, સહજમાં, કાના માત્રા વિનાનો (મફત) મળી જાય, કે જે, (ધરમકરમના વિધિનિષેધો તથા પાપપુણ્યની ગણતરીઓવાળા) કર્મકાંડ દ્વારા તો, પાર વગરની મહેનત મજૂરી કરતાંયે, કદી મળવાનો નથી. કેમકે, મજૂરી કરવાનો હકદાવો, મજૂરી સુધીનો જ હોઈ શકે. જેટલી મજૂરી કરે, એટલું એને મળે, ને છેવટે, ધક્કો મારીને એને પાછો બહાર કરી દેવામાં આવે. પણ જ્ઞાની તો ઘરનો, ને બગીચાનોયે સ્વામી હોઈ, અનંત કાળ સુધી સદૈવ, ઘરમાં તથા પોતાના આત્મ-મહિમામાં વિરાજી રહે છે.