1952નાં ગાઢ ધુમ્મસ (Great Smog of 1952)ના પરિપ્રેક્ષ્યમાં 1960-1961માં હાથ ધરાયેલા અભ્યાસમાં લંડનના 293 રહેવાસીઓની તુલના નગરોના 477 રહેવાસીઓ સાથે કરવામાં આવી હતી જેમાં શ્વાસનળીના સોજાથી થયેલા મૃત્યુંનો નીચો દર નોંધાયો હતો. (ગ્લુસેસ્ટર, પિટરબરો, અને નોર્વિક)તમામ વિષયો પોસ્ટલ વિભાગના 40 થી 59ની વયમર્યાદા વચ્ચેના પુરૂષ કર્મચારીઓના હતા.દૂરના નગરોના જે વિષયો હતાં તેની તુલનાએ લંડનના વિષયમાં શ્વસનતંત્રને લગતાં રોગો (કફ,સતત લીંટ પડવું, અને શ્વાસ લેવામાં તકલીફ સહિત), ફેફસાંની નબળી કામગીરી( FEV1 અને પીક ફ્લો રેટ), વધુ ગળફાં પેદા થવા અને પરું થવા જેવા રોગોના વધુ ચિહ્નો જોવા મળ્યા હતા50 થી 59 વચ્ચેની વયમર્યાદાના વિષયમાં આવતા લોકોનો તફાવત વધુ સ્પષ્ટ હતો.જો કે આ અભ્યાસને ઉંમર અને ટેવ પૂરતો મર્યાદિત રાખવામાં આવ્યો હતો અને તેથી એવું તારણ કાઢવામાં આવ્યું હતું કે અવલોકનમાં આવેલા તફાવ માટે સ્થાનિક વાયુ પ્રદુષણ સૌથી મોટું જવાબદાર કારણ હતું.[૧૭]