એમની દરેક કવિતા એક વ્યથા- કથા છે. ( એમની એક દીર્ઘ કવિતાનું નામ પણ બિથા – કથા છે ! ) એ કવિતા- લેખન, પઠન અને શ્રવણ વખતે એકબાજૂ ભગવત રાવત હોય છે અને બીજી તરફ ભાવક. ભગવત વાત માંડે છે અને ભાવક એ વાત પૂરી સમજદારીપૂર્વક સાંભળતો જાય છે, માથું હલાવતો જાય છે અને જાણે થોડી- થોડી વારે હોંકારો પણ પૂરાવતો જાય છે! એ સંવાદમાં ત્રીજુ કોઈ નથી. ત્રીજાને એમણે સમજી- વિચારીને બાકાત રાખ્યો છે.