આખો દેશ એક લૂંટમારનું દસ્તરખાન હતું, જેના ઉપર એક સામાન્ય કારકુનથી માંડીને રાજ્યના વડાઓ સુધી હકૂમતના બધા વિભાગો પોતાની સમજ પ્રમાણે હાથ મારી રહ્યા હતા અને મનમાંથી એ કલ્પના જ નીકળી ગઈ હતી કે સત્તા કોઈ વૈધ પરવાનો નથી, જેને લઈને આ લૂંટમાર તેમના માટે હલાલ હોય, અને પબ્લિકની સંપત્તિ કંઈ માંનું દૂધ નથી કે તેને હજમ કરતા રહે અને કોઈની સામે તેમને આનો હિસાબ આપવાનો ન હોય.