મા-દીકરો એકબીજાનો હાથ પકડીને ઘર બહાર નીકળ્યાં ત્યારે ગુલમહોરના ઝાડ પર લાલચટ્ટાક ફૂલો લૂમેઝૂમે લટકેલા હતાં. નિહારિકા મનમાં પ્રાર્થતી હતી કે હે માતાજી, મેં પીળી સાડી પહેરીને વ્રત તોડ્યું છે, મને ક્ષમા કરજે.’ ને ટપ દઈને ગુલમહોરનું લાલ ફૂલ ઝાડ પરથી નિહારિકાના માથા પર પડ્યું. જાણે માતાજીએ આશીષ પાઠવ્યા ! એણે નીચા નમીને ફૂલ ઉપાડી લીધું ને દીકરાના હાથમાં મૂકતાં એ બોલી, ‘બેટા, તું ખુશ છે, તો માતાજી પણ ખુશ છે ! તું જ મારા વહાલનું વ્રત છે બેટા !’ મા-દીકરાના ચહેરાઓ પર ગુલમહોરનાં ફૂલો જાણે લહેરાતાં હતાં !