એપોઈન્ટમેન્ટ પ્રમાણે વાસંતી અને નમન ડૉક્ટર પાસે ગયા. જે ઈલાજ માટે ક્રિયા-પ્રક્રિયા કરવાની હતી તે ડૉક્ટરે કરી ને કહ્યું : ‘હવે ફર્ટીલાઈઝ થાય ત્યાં સુધી રાહ જોવાની છે. એ પછી આગળ વધીએ.’ ધનશ્યામભાઈ ને લક્ષ્મીબહેન નમન અને વાસંતીને પ્રસન્ન રાખવા અથાગ પ્રયત્નો કરવા લાગ્યા. છતાંય નમનના મન પર ભાર હતો. શું થશે ? સફળ થવાશે ? એવા જ વિચારો આવતા રહ્યા. અને એક દિવસ ડૉક્ટરનો ફોન આવ્યો, ‘મિ. ને મિસીસ શાસ્ત્રી, ક્લિનિકમાં આવી જાઓ.’