એ ઊભો થયો. ગુલાલને ટચલી આંગળી બતાવીને દૂર આવેલા સુલભ શૌચાલય તરફ ચાલવા લાગ્યો. ગુલાલ ગંદું મોં કરીને હસતી હસતી ત્યાં જ બેસી રહી. અઠવાડિયા પછી મલ્હાર સાથે એનાં લગ્ન હતાં. એ વિચારી રહી, બસ, હવે જિંદગી સ્વર્ગ, સ્વર્ગ અને સ્વર્ગ જ બની રહેશે. જીવનમાં હવે કોઈ જ દુ:ખો નહીં આવે. કોઈ ખંજરની અણી જેવી ઘટના કે કોઈ લક્ષ્મીબોંબ જેવો ધડાકો નહીં થાય. મલ્હાર સાથે રોમાંસના સુંવાળા રસ્તા પર સુવાસ માણતાં માણતાં જ જીવવાનું હતું.