હું અંદર પેસવા જતો હતો અને ઠમક્યો. મર્યાદાનો બાધ આવ્યો. શેઠ સંવનન (WOOING) કરતા હતા. ધીમે ધીમે છ વર્ષની કોડીલી કન્યાનો ઘૂમટો તાણતા હતા. પેલી અંદરથી ‘ખીખી-’ કરી હસતી હતી. હું જોઈ રહ્યો. કોણ કહે છે કે આપણે ત્યાં સંવનન નથી? હું તો ચિત્રવત થઈ ઊભો. જોયા જ કર્યું. શેઠે ઘૂમટો કાઢ્યો ને તેમની ઝીણી ઘરડી આંખે કટાક્ષ માર્યું. શેઠ ધીમે રહી શેઠાણીની હડપચીને અડકવા ગયા; તેણે કહ્યું, ‘ના-હી’ અને જરા આઘી ગઈ; શેઠ જરા પાસે ગયા; શેઠાણીએ ધમકી દીધી; ‘બાને બોલાવીશ.’ શેઠ હિંમત હાર્યા નહિ-‘હવે બેસની!’ કહી, હાથ લંબાવ્યો. શેઠાણીને ગલીપચી કરી. શેઠાણીનો તીણો ઘાટો ગાજી ઊઠ્યો;