સમય તો પોતાનું કામ કરતો રહ્યો. સાડા આઠ, નવ, સાડા નવ… કલાક રાહ જોવડાવ્યા પછી દસ વાગ્યે ડોરબેલ રણકી. માધવીએ ઉતાવળે પગલે જઈને બારણું ખોલ્યું, સામે રાજ ઉભો હતો. બૂઝાતા જતા દીપકમાં પ્રાણ આવ્યો હોય તેમ માધવીનો ચહેરો વધુ નીખરી રહ્યો હતો.