નયન સવજીકાકાને કારમાં બેસાડે છે અને બેક સાઈડમાં રિવા બેસે છે. નયન સવજીકાકાને કહે છે, તો સવજીકાકા શું જમીએ ? સવજીકાકાએ કહ્યું, બેટા સાદું જમવાનું હોવું જોઈએ. નયન, રિવા અને સવજીકાકા એક કાઠિયાવાડી રેસ્ટોરન્ટમાં જાય છે અને જમવા બેસે છે. રિવા સવજીકાકાને કહે છે, તો સવજીકાકા હવે આરામથી જે વાત કહેવી હોય એ કહો. સવજીકાકાએ કહ્યું, બેટા તમને તો ખબર છે કેમ મારો જીગરી જાન દોસ્ત મુકેશ હવે નથી રહ્યો. તો વાતને વધારે લાંબી કર્યા વગર કહું તો મુકેશ પાસે દસ હીરા હતાં અને એની કિંમત એક કરોડની આસપાસ થાય છે. નયનએ કહ્યું, હા તો. સવજીકાકા બોલે છે, તો એ હીરા મુકેશ મને આપીને ગયો છે અને મુકેશનું સપનું હતું કે આ હીરાને વેંચીને તમામ પૈસા વૃદ્ધાશ્રમમાં આપવામાં આવે. મુકેશ મને જ હીરા આપીને ગયો, કારણ કે એના દીકરાઓની નજર આ હીરા પર જ હતી અને હવે એમની નજર આશ્રમના એક એક વૃદ્ધ પર છે. નયન કહ્યું, બરાબર. સવજીકાકાએ કહ્યું, તો આ હીરાને વેંચીને બધા જ પૈસાનું દાન કરવાની જવાબદારી હવે તમારી છે. સવજીકાકા હીરા આપે છે અને નયન તે હીરાને પોતાની પાસે રાખે છે અને કહે છે, સવજીકાકા આવતીકાલ સુધીમાં આશ્રમમાં બધુ જ દાન આવી જશે અને બધા જ વૃદ્ધ આરામથી પોતાનો સમય પસાર કરી શકશે.