મુકેશને દિશા પર ભારોભાર ભરોસો હતો તેનાં કરતાં બમણો ગુસ્સો ચઢયો. થયું કે તેને ઘરમાં શું કરવાં ભરાઈ જવું જોઈએ ? હવે સોળ વરસની સુંદરી નથી તે આમ શરમાઈ જવાનું !? ખરેખર તો આખી વાત તેણે જ ઉપાડી લેવી જોઈએ ! ‘હજુ એવીને એવી નાદાન જ રહી.’ આમ કહી મુકેશે મન મનાવી લીધું. એક વખતે તો એવો વિચાર આવ્યો હતો કે, હવે વળી પૂછવાનું શું ? સેલફોનમાં જ દિશાને કહી દે. અહીં આવતી રહે બાકી જોયું જશે ! ‘ભાઈ ! તું ધારે છે, સમજે છે એવું નથી. આ ગામડું છે…!’ કોઈએ મુકેશને કાનમાં આવીને કહ્યું.