1 ડિસેમ્બર 1955 ની સાંજે રોજની જેમ કામ પરથી પાછા ફરતાં રોઝા પાર્કસ બસમાં ચઢી અને કાળાઓ માટેના વિભાગની પહેલી હરોળમાં બેઠી જે ગોરા માટેની છેલ્લી હરોળની બરાબર પાછળની સીટ હતી. બસ ઉપડયા પછી કોઈને ઉઠાડીને ફેરફાર કરવાનું કાયદેસર ઉચિત નહોતુ. રસ્તામાં ત્રીજા સ્ટોપે બે-ત્રણ ગોરાઓ ચઢ્યા તેમને માટે સીટ નહોતી આથી બસ ડ્રાયવરે ‘colored’ ના લેબલવાળુ બોર્ડ એક હાર પાછળ ખસેડીને ચાર કાળા ઉતારુઓને પાછળ જવા કહ્યું જેમાં રોઝા પણ હતી. ત્રણ જણા રાબેતા મુજબ ઊભા થઈ ગયાં. કામથી થાકેલી રોઝા આવા અન્યાયોથી વધુ થાકેલી હતી. તે બેસી રહી. ડ્રાઈવરે જ્યારે પૂછ્યુ કે તે ઊભી થશે કે કેમ? ત્યારે એનુ ધ્યાન ખેંચાયુ કે આ એ જ ડ્રાઈવર છે જેણે અગાઉ પણ એકવાર (1943માં) તેને અન્યાય કર્યો હતો. ટિકિટ લીધી હોવા છતાં પાકીટ પડી જવાને કારણે રોઝા પાછળના દરવાજે પહોંચે તે પહેલાં જાણીજોઈને તેણે બસ હંકારી મૂકી હતી આથી રોઝાને વરસતા વરસાદમાં પાંચ માઈલ ચાલીને ઘરે જવુ પડ્યું હતું. રોઝાએ મક્કમતાથી ઊભા થવાની ના કહી. કારણ પૂછતાં રોઝાએ કહ્યુ કે “મને નથી લાગતુ કે મારે ઊઠી જવુ જોઈએ.” ડ્રાઈવરે કે જેનું નામ જેમ્સ બ્લેઈક હતું એ બોલ્યો કે “તો હું પોલીસને બોલાવીને તારી ધરપકડ કરાવીશ”. ખૂબ શાંતિ અને સ્વસ્થતાથી રોઝાએ કહ્યું કે “ તને એમ કરવાની છૂટ છે.”