‘કમાલ માણસ છે !' હું બોલ્યો : 'આવા લોકો હાથે કરીને ઘરાકી ખોવે છે. આ ચોથી-પાંચમી વાર આવું થયું. દરેક વખતે તને પૂછે છે કે હું ઘરમાં છું કે નહીં ? તું હા પાડે છે એ વખતે હું એના માટે તૈયાર થઈ જાઉં છું. અરે, તને ના ગમે તોય કહી દઉં, એની મા માંદી છે તે પાંચ રૂપિયા આપવાની પણ મારી તૈયારી છે પણ એ ય અભાગીયો સાલો ખરો છે ! તરત આવતો નથી. તારા હા પાડ્યા પછી પંદરવીસ મિનીટે આવે છે. તો મોઢામાંથી ફાટતો નથી કે શું કામ છે ? હું સામેથી વગર માગ્યે થોડો આપું? પૂછીને પાછો કોણ જાણે ક્યાં ખોવાઈ જાય છે એ પણ એક કોયડો છે.”