બીજા દિવસે અમે પોરબંદર થી ભાટીયા થઇ જામજોધપુર પહોંચ્યા, ત્યાંથી પછી યાદ આવ્યું કે ભાણવડ નજીક એક ગામનો સર્વે બાકી રહી ગયો હતો. અમે જામજોધપુરથી આગળ ભાણવડ માટેનો એક શોર્ટકટ લિધો. બપોરના લગભગ ત્રણ થયા હતા, આકરો તાપ હતો, રસ્તો સુમસામ હતો.ભાણવડ એક્દમ નજીક આવી રહ્યું હતું ત્યારે જ અચાનક એ દાદા ફરી દેખાયા, દાદા એ જ અવસ્થામાં હતાં, સમય પણ એવો જ હતો, ફક્ત રસ્તો અલગ હતો. મેં ગાડી ઉભી રખાવી અને પાણી લઇ બહાર નિકળ્યો, એમના કહ્યા વગર જ મેં એમને એમના લોટામાં પાણી આપ્યું,એમણે એ પીધું, પણ આ વખતે મારી જિગ્નાશા ખૂબ જ વધી ગઇ હતી! મારે એમના વિશે જાણવું હતું.