દેશમાં દુકાળનાં ડાકલાં વાગ્યાં. કડૂહલો બોલાવતો છપ્પનિયો ખાબક્યો. ચારેય સીમાડા સળગાવતો માણસ અને પશુનો સોથ વાળતો છપ્પનિયો પાંચાળના પાદરે પૂગ્યો. ધરતી તરડાઈ ગઈ, ઊભાં ઝાડવાં સુકાણાં, પંખીઓના માળા પીંખાણા, ઢોરનાં મડદાં ચૂંથાણાં, દૂબળા-દૂબળા માણસો દુકાળના ડાચામાં ઓરાણાં. મા છોરુને છાંડી દ્યે એવો વખત પાંચાળની ભોમકાને ભરડો લેવા માંડ્યો. ચપટી ચણ માટે પંખીડાંઓ ચાંચો ટોચી ટોચીને પટોપટ પોઢી ગયાં. રાજદરબારોની કોઠીઓનાં તળિયાં દેખાણાં ને જોતજોતામાં ખાણ ખૂટી. માણસ માતર મૂંઝાણાં. રૈયતને ઉગારવા રાજારજવાડાઓએ દાખડો કર્યો. પણ છપ્પનના સપાટા ખમ્યા ખમાતા નથી. આવા વહમા વખતમાં ત્રણ કાઠી ગલઢેરા વચ્ચે મસલતું મંડાણી છે. ત્રણેયનાં મોં માથે મશ ઢળી ગઈ છે.