‘બહેન ! પેલી વિદ્યાર્થિનીઓને તમે વર્ગ બહાર કાઢી છે ? એ છોકરીઓની મનોદશા તમે જોઈ ખરી ? મારી શાળાની એ તેજસ્વી વિદ્યાર્થિનીઓ છે. બાળમંદિરથી માંડી એ લોકો અહીંબભણે છે. અત્યારે એ લોકો નવમા ધોરણમાં છે. આજ દિન સુધી એમને માટે ક્યારેય કોઈ ફરિયાદ આવી નથી. શાળાની બધી જ પ્રવૃત્તિઓમાં તેઓ મોખરે છે. સાચું કહું બહેન ! શાળાની પ્રતિષ્ઠા વધારવામાં આવી વિદ્યાર્થિનીઓનો ફાળો નાનોસૂનો નથી. એમનામાં ઘણું હીર પડ્યું છે, તમે એ હીરનેય ન પારખી શક્યાં ? ને એમને વર્ગ બહાર કાઢ્યાં ? એમનાં હૃદય પર કેવો આઘાત લાગ્યો છે તે તમને ખબર છે ? વિદ્યાર્થીને ય સંવેદના હોય છે. એ સમજુ તો હોય છે જ પણ એમની સંવેદનશીલતા પર બહારનાં માણસો આવો પ્રહાર કરે ત્યારે એમને માટે તો એ અસહ્ય બની જાય છે જ પણ મારે માટે પણ એ અસહ્ય બની જાય છે.’