દશમનનો આનદું છે. ત્યા ુંપ્રજાપમત (અથવા સૃ ષ્ઠટનાું રચનાર ઈશ્વર) ન ું પણ દશમન થાય છે. ।। ૐ ।। ત્રીજો અધ્યાય (૧) કિમકાડુંવાળાઓ, આ લોક, પરલોક વિેરે િળીને િગ્ર મવશ્વને એક િોટી દૈવી અક્ગ્નની ભઠ્ઠી જેવ ું કહે છે. એિાું િોટા પાુંચ હોિના ક ુંડ બળે છે. આ હોિનાું કારખાનાિાું િન ઠય જીવ પોતાનાું રપો બદલતો, કોઈવાર પામથિવ િાટીનાું, કોઈવાર ચદ્રુંનાું, (9/76) ને કોઈવાર સૂયમનાું રપો લે છે. પહેલો હોિક ુંડ સૂયમ, બીજો વાદળ, (િેઘ) ત્રીજો પૃથ્વી, ચોથો નર ને પાચુંિી નારી છે. (૨) (હવે જે વણમન આવે છે. તે છાદુંોગ્ય ઉપનીિદના અધ્યાય ૫ ના ખડું ૩ થી, ૧૦ સ ધીનાું િુંત્રોનો ાર છે. એજ બૃહદારણ્યક ઉપમનિદના ૩-૨િા ુંને શતપથ બ્રાહ્મણ ૧૪-૮-૧૬િાું મવિતે આપેલ ું છે. જીવની િમતનો આરુંભ પરલોકના ુંવા થી થતો કિમશાસ્ત્રો કલ્પે છે. તે મ જબ) પરલોકિા ું(તેને લિતા ું દેહન ું) િરણ થાય, ત્યારે એ જીવને ોર હોિિાું હોિાય છે. ત્યાથુંી એ જીવ િેઘિા ું પડે છે. ને વર ાદ ાથે ધરતીિા ુંધરબાય છે. ધરતીિા ુંઘા પાન થઈને એ, નર અક્ગ્નિા ુંઅન્ન રપે ખવાય છે. ને ત્યાથુંી નારી-ભઠ્ઠીિા ુંહોિાય છે. એિ હદવ્ય સ્વિીય જીવ, િાટીન ું પ તળું, િત્યમ થઈ જાય છે. (૩) પછી અહીં જે િરે છે, તનેે અહીંના અક્ગ્નિા ુંબાળવાથી એ િેઘિાું, ત્યાુંથી સૂયમિાું, ને ત્યાથુંી ૌર નર-િાદા વાટે, ઉપજીને પોતે દેવ બને છે. (૪) જૈવલી નાિે ઓળખાતા પ્રવાહણ રાજાએ આ (પચુંાક્ગ્ન) મવદ્યા ઉદ્દાલક મ મનને શીખવી હતી. આ કોિોની હારિાળા વડે થતા જીવના ફેરફારોને, અિ ે “આધ્યાત્ત્િક ર ાયણ” કહીએ છીએ.