શૉપેનહોરે જીવનને અનિવાર્યપણે દુ: ખદ તરીકે જોયા, મનુષ્યોને અસ્તિત્વના દુઃખોનો સામનો કરવામાં મદદ કરવા માટે કળાના મૂલ્ય પર ભાર મૂક્યો અને સંગીતને સ્થાને ગૌરવને અવિરત પ્રયત્નોના શુદ્ધ અભિવ્યક્તિ તરીકે ગણાવ્યા, જેણે દેખાવની દુનિયાને ઢાંકી દીધી અને આંતરિક રચના કરી.