आज दधि मीठो मदन गोपाल । भावत मोही तुम्हारो झूठो,सुन्दर नयन विशाल ॥ आने पात बनाये दोना, दीये सबनको बाँट । जिन नही पायो सुन रे भैया, मेरी हथेली चाट ॥ बहुत दिनन हम बसे कुमुदवन,कृष्ण तिहारे साथ । एसो स्वाद हम कबहू न चाख्यो ,सुन गोकुल के नाथ ॥ आपुन हँसत हँसावत ग्वालन, मानुस लीला रूप । परमानंद प्रभु हम सब जानत , तुम त्रिभुवन के भूप॥ ભાવાર્થ:-બધા ગ્વાલબાલ શ્રીઠાકોરજીને કહે છે કે “અરે લાલન ,આજનું દહીં ખુબ જ મીઠું છે.સુંદર વિશાળ નયનોવાળા મદન ગોપાલ અમને તમારું જુઠણ ખુબ ભાવે છે” ગ્વાલબાળકોએ દહીં લેવા માટે પાંદડાં લાવીને પડિયા બનાવી દીધાં અને બધાને વહેંચી દીધા દહીં પણ વહેંચી દીધું .ત્યારે શ્રીઠાકોરજી બોલ્યાં ” હે સખાઓ જેમને દહીં ના મળ્યું હોય તે મારી હથેળી ચાટી જાય.” ત્યારે સૌ ગ્વાલબાળકોએ શ્રીઠાકોરજીની હથેળીનું દહીં ચાટી જે સ્વાદ માણ્યો તે વર્ણવતાં બોલી ઉઠ્યા કે ” હે કૃષ્ણ ,અમે તમારી સાથે આ કુમુદવન ઘણા દિવસોથી રહીયે છીએ પણ હે ગોકુળના સ્વામી સાંભળી લો કે આવો દહીંનો સ્વાદ આજ સુધી અમે ક્યારેય ચાખ્યો નથી.” મનુષ્ય લીલા કરતાં હોય એમ શ્રીઠાકોરજી પોતે ખડખડાટ હસી પડ્યા અને અન્ય ગ્વાલબાળકોને હસાવ્યાં.આ લીલાનું દર્શન કરતાં પરમાનંદદાસ કહે છે કે ” પ્રભુ અમે બધુ જ જાણીએ છીએ કે આપ ત્રણે ભુવનના સ્વામી છે ” (કીર્તનમાં ગુઢલીલા રહેલી છે.)