અરુણે બાળકોમાં અભ્યાસની સાથે શિસ્ત અને સંસ્કારનું સિંચન પણ ચાલુ કર્યું, સારા કાર્યની સુવાસ આપમેળે ફેલાઈ એમ અરુણના આ કાર્યની સુવાસ પણ ફેલાવવા લાગી. પરિશ્રમ પરિણામ લાવે છે, અરુણને આ કાર્યમાં પાડોશીઓનો સાથ સહકાર મળવા લાગ્યો. થોડા યુવાનો અરુણના આ કાર્ય તરફ આકર્ષાયા તેઓ બાળકોને ભણાવવામાં અરુણની મદદ કરવા લાગ્યા. થોડે દુર આવેલા મંદિરનો સત્સંગ હોલ ક્લાસરૂમ તરીકે ખોલી આપવામાં આવ્યો, ખાનગી અનુદાનો પણ મળવા લાગ્યા, યુવાનો અને બીજા માણસોની મદદ, વ્યવસ્થિત દેખરેખ, આયોજન, આકરી મહેનત અને એનાથી પણ વધારે ‘કશું કરી છુટવાની ભાવના’ આ બધાના સંગમથી અરુણનો શિક્ષણયજ્ઞ સોળે કળાએ ખીલ્યો. અરુણે પ્રગટાવેલો દીવો ધીમેધીમે મશાલ થવા માંડ્યો. ‘અરુણસર’ ના વિદ્યાર્થીઓ હોશિયાર અને ચતુર થવા માંડ્યા. ગરીબ અને નિર્ધન માતાપિતાના મનમાં હરખ ઉભર્યો, એ હરખ આશિષ બનીને અરુણ પર વરસ્યા. અરુણ પોતાના કાર્યથી આજુબાજુના વિસ્તારમાં અત્યંત લોકપ્રિય થઇ ગયો. અરુણ પાંચમાં પૂછાવા લાગ્યો, હજુ થોડા વર્ષો પહેલા અરુણને કોઈ ઓળખતું નહિ, આજે લોકો સારાનરસા કામોમાં અરુણને આગળ રાખવા માંડ્યા. અરુણની આવી નામના વધવાથી તેની વકીલાત પણ દોડવા લાગી. અરુણના સારા કાર્યનો બદલો વાળવો હોય એમ સ્થાનિક ચૂંટણીમાં લોકોએ અરુણની ના હોવા છતાં અરુણને ધરાર ઉભો રાખ્યો અને ચૂંટી પણ કાઢ્યો. જવાબદારી આવતા અરુણે પણ લોકહિતના કાર્યો નિસ્વાર્થ ભાવે કરીને લોકોના વિશ્વાસને ન્યાય આપવા લાગ્યો. અરુણના આ સેવાકાર્ય અને તેની લોકપ્રિયતાની નોંધ શાસકપક્ષે પણ લેવી પડી.