જો તમારે કોઈને મદદ કરવાના કારણ માટે જીવવું હોય, એવું કારણ કે જે તમારા અસ્તિત્વને વધારે ઉપયોગી બનાવે, કે જે તમાર જીવનને વળતું વધારે અર્થપૂર્ણ બનાવે, તો પછી જીવન પ્રત્યે અને આ દુનિયા પ્રત્યે એક આધ્યાત્મિક અભિગમ કેળવવો ફરજીયાત છે. અને તેનો મૂળ અર્થ એ પણ થયો કે જયારે કોઈ બીજું મને તકલીફ આપી રહ્યું હોય, કે લોકો મારી સાથે અસહમત થઇ રહ્યા હોય અને મને મારી કદર કરતો પ્રતિભાવ ન આપી રહ્યા હોય વિગરે તો તે કોઈ પૂરતા કારણો નથી કે જેને લઈને તમે ધીરજ, નિ:સ્વાર્થતા, અને દયાને ત્યજી દો. અને કોઈ વખત, તમારી નાની અંગત બાબતોથી ઉપર ઉઠવા માટેનો એક જ રસ્તો હોય છે અને તે એ કે તમારી ઉર્જાને કોઈ મોટી બાબતો તરફ વાળી દો. ચિંતા કરવી કે ચિંતાગ્રસ્ત રહેવું એ આપણી મૂળપ્રવૃત્તિ છે, એક સહજ વૃત્તિ. તો પછી ફક્ત આપણા જ નિરર્થક કારણો માટે રડતા બેસવા કરતા કોઈ પરોપકાર માટેના કારણો માટે પણ થોડી ચિંતા કરી લઈએ.