પૌરાણિક કાળમાં આ કહેવત જોવા મળતી નથી, પણ કન્યાને લાડ જરૂર લડાવવામાં આવતાં. તેના કોડ પૂરા કરવામાં આવતા. માતાપિતા માટે દીકરી ઠીકરી નહોતી. કાળજાનો કટકો હતી. પુત્રી પારકું ધન હતી, પણ સાપનો ભારો નહોતી. રતન હોય એવું એનું જતન કરાતું. માતા કન્યાને અઢળક પ્રેમ કરતી, પણ પુત્રી સાથેનું પિતાનું પ્રેમબંધન વિશિષ્ટ પ્રકારનું હતું. પિતાના પુત્રી પ્રત્યેના સ્નેહનું ઝરણું નિરંતર ખળખળ કરતું વહેતું રહેતું. બસ વહેતું જ રહેતું…