અચાનક એ મને મળવા ઘેર આવ્યા. મારી જિંદગી એ વખતે બીજા એક ભયાનક સંઘર્ષમાં અટવાયેલી હતી. મારી પાસે પૈસા નહોતા, પણ એમણે આવીને એ સુવર્ણચંદ્રક જોવાની ઈચ્છા વ્યક્ત કરી. હકીકતે મારે એ વખતે રૂપિયાની સખત જરૂર હોવાથી એને વેચી નાખવાનો હતો એટલે એનો ફોટો પડાવી લેવા બહાર લઈ જતો હતો ત્યાં જ એ આવ્યા. એમણે ચંદ્રક હાથમાં લીધો ને પછી રઝિયાના ખભાનો ટેકો લઈને ખુરશીમાંથી ઊભા થયા. મેં ન કલ્પી હોય એવી એક ચેષ્ટા એમણે કરી. એમણે મારા જમણા બાવડે, પેલા દૂર કરી નાખેલા કાળા દોરાની જગ્યાએ ચંદ્રકને એની લાલ રિબન વડે બાંધી દીધો. એ વખતની થ્રિલ આજે પણ હું અનુભવી શકું.