આજની ભાષામાં કહીએ તો ટોકનરૂપે-પ્રતીકરૂપે બે રોટલા જમ્યા હતા. વાસ્તવિકતા એ હતી કે દાદા દિવાનને તો ખબર પણ નહીં કે, ગુણાતીતાનંદ સ્વામી મારા સદાવ્રતમાં જમી ગયા છે અને ગુણાતીતાનંદ સ્વામીને પણ ખબર નહીં કે આ સદાવ્રત દાદા દિવાનનું છે. આ વાતને વર્ષો વહી ગયાં. જ્યારે આ દાદા દિવાનનો અંતકાળ આવ્યો ત્યારે યમરાજા પોતાની પલટન લઈને દાદા દિવાનને લેવા આવ્યા. ચિત્રગુપ્તે દાદા દિવાનના જીવનનો ચોપડો યમરાજ સમક્ષ ખોલ્યો. જેમાં પાપ સિવાય કંઇ જ નહોતું. ચોપડાના એક પૃષ્ઠના એક ખૂણામાં પુણ્યની માત્ર એક જ વાત લખી હતી કે, ‘એકવાર અનાદિ મૂળ અક્ષરમૂર્તિ ગુણાતીતાનંદ સ્વામી! તેના સદાવ્રતમાંથી બે રોટલા જમ્યા હતા.’ આ સાંભળીને યમરાજાએ કહ્યું કે, ‘હવે આપણે એને કંઇ કરી શકીએ નહીં.’ એટલે કે તેને લેવા યમ-યમદૂત નહીં, દેવદૂતોએ આવવું પડે. અક્ષરબ્રહ્મ ગુણાતીતાનંદ સ્વામીનો આ પ્રસંગ અહીં પૂર્ણ થાય છે. આ પ્રસંગ ‘સદાવ્રત’ કહેતા કે આતિથ્યભાવની સમર્થ શક્તિનો નિર્દેશ કરે છે. આતિથ્ય-સત્કાર કરવાથી અનાયાસે કે અજાણતાં જીવન જ નહીં, મૃત્યુ બાદ પણ જીવની ગતિ બદલાઈ શકે છે, કેમ કે અક્ષરબ્રહ્મરૂપ સંત જીવોના આત્યંતિક કલ્યાણ માટે પૃથ્વી પર આવતા હોય છે. તેમનો પોતાનો કોઈ સ્વાર્થ હોતો નથી, એ તો જીવોના કલ્યાણ માટે બધી લીલા કરતા હોય છે.