બીજા દિવસે સવારે સ્પર્શ સફેદ ફોર્મલ પેન્ટ અને વાદળી લાઈનીંગવાળા શર્ટમાં ફોર્મલી તૈયાર થઈ રિક્ષિત સાથે દસેક વાગ્યા જેવું કોલેજ પોંહચ્યો,અને ડ્રામાને સારી રીતે એન્જોય કરવા ઓડિટોરિયમમાં આગળથી ચોથી હરોળમાં ગોઠવાયો.પંદરેક મિનિટમાં ડ્રામાની શરૂ થયો,એમાં મઝા આવવાની હજુ શરૂઆત જ થઈ હતી ત્યાં જ સ્પર્શનો ફોન રણક્યો,ખીસ્સામાંથી મોબાઈલ બહાર કાઢીને જોયું ત્યાં સ્ક્રીન પર આયુષીનું નામ દેખાતું હતું,સહેજ ખચકાટ પછી સ્પર્શએ ફોન ઉપાડ્યો પણ સ્પીકરના અવાજને લીધે એ કઈ જ સાંભળી શક્યો નહીં.તરત જ ફરી ફોનની રીંગ વાગી ફરીથી આયુષીનો જ ફોન હતો એટલે સ્પર્શ તરત ઊભો થઈ ઓડિટોરિયમની બહાર નીકળ્યો,અને સીડીઓ ઉતરતાં-ઉતરતાં ફોન રીસીવ કર્યો,અને એના હેલોના જવાબમાં સામેથી અવાજ આવ્યો કે ‘હેલો રાધાનો નંબર સેન્ડ કરને મને..’(રાધા સ્કૂલમાં આયુષી,સ્પર્શ અને રિક્ષિત સાથે એક જ ક્લાસમાં હતી,અને અત્યારે સ્પર્શની જ કોલેજમાં એટલે કે એની બેચમેટ હતી) હજુ આટલુ સાંભળ્યું ત્યાં સુધીમાં એ ઓડિટોરિયમની સીડીઓ ઉતરી એના એન્ટ્રી ગેટ સુધી પહોંચી ગયો હતો અને દરવાજાના કાચમાંથી બહાર ટુ-વ્હીલર્સની પાસે બે જણ ઊભેલા જોઈ શકાતાં હતાં,સ્પર્શ તરત આયુષીને ઓળખી ગયો અને ફોનમાં જવાબ આપતાં એને કહ્યું ‘હા !! એક મિનિટ આવ્યો’