ત્યાં કવિ ફરી એક વાર નરકની તમામ વર્તુળો મારફતે તેના ભૂતકાળ સાથે અગણિત સ્ત્રીઓ યાદ છે, અને ઊર્મિશીલ વસિયતનામું એક પ્રકારનું આપે છે ઉભો કલ્પના મને સ્મારક . . . [તેને «Kresty» જેલ સામે મૂકી દો] આ દેશમાં "જો ક્યારેય જ્યાં હું ત્રણસો કલાક, જે મારા માટે બાર ખોલવા ન હતી રહ્યો હતો.