આ પરિસ્થિતિમાં બાળકની ઉંમર જોતા તે કાંઈ કરી શકે તેમ નહોતો. એક દિવસ બાળક હૉસ્ટેલના જે રૂમમાં રહેતો હતો ત્યાં કોઈ વિદ્યાર્થીના કંપાસ-બોક્સની ચોરી થઈ. ગૃહપતિશ્રી એ સહુની બેગ તથા ખાનું તપાસવામાં આવશે તેમ જાહેરાત કરી. કોઈ પાસે હોય તો તે આપી દેવા જણાવ્યું. સૌને પોતપોતાની બૅગ તપાસવા જણાવવામાં આવ્યું. પરંતું મનહરને ખબર હતી કે, તેણે તો ચોરી કરી જ નથી તેથી તેણે પોતાની બેગ તપાસી નહીં. તે નિશ્ચિંત હતો. કંપાસ મળ્યો નહીં. ગૃહપતિએ સૌની બૅગ તપાસતાં મનહરની બૅગમાંથી કંપાસ મળતાં તે ભયભીત થઈને રડવા લાગ્યો. તેને રડતો જોઈને ગૃહપતિએ માની લીધું કે તે પકડાઈ ગયો હોવાથી હવે ઢોંગ કરે છે. મનહરે અનેક વાર વિનવણી અને કાકલૂદી કરી, પરંતુ ગૃહપતિ માન્યા જ નહીં. સાચ વાત તો એ હતી કે બપોરે તેને હૉસ્ટેલમાં રહેતા એક અન્ય વિદ્યાર્થી સાથે જમવાની લાઈનમાં ચાલતાં-ચાલતાં ઝઘડો થયો હતો. તેણે મનહરને પજવવા આ કાર્ય કર્યું હતું.પરંતુ ગૃહપતિ તો શિસ્તપાલનના સકહત આગ્રહી હોવાથી તેને આચાર્ય પાસે લઈ ગયા.