થોડા વરસો પહેલાં એક બૅંક સ્ટાફની ટ્રેનિંગ કૉલેજના પ્રિન્સિપાલ તરીકે હું સેવારત હતો. બૅંકના નાના મોટા કર્મચારીઓ અહીં સમાંતરે જુદા જુદા બૅંકિંગ વિષયો ઉપર તાલીમ મેળવવા આવતા. એક જુવાન અને પ્રશિક્ષિત માણસની અધ્યાપક તરીકે વરણી થઈ. આ અધ્યાપક સાવ નવોસવો હતો એટલે વર્ગમાં હું એને મુશ્કેલી ન પડે એ માટે વિશેષ કાળજી લેતો હતો. પ્રત્યેક વર્ગને અંતે હું એને પૂછતો કે વર્ગમાં પ્રતિભાગીઓ કેવો પ્રતિભાવ આપે છે ? જવાબમાં એ હંમેશાં કહેતો – ‘ભારે ઉમળકાભેર પ્રતિભાવ સાંપડે છે.’ એક વાર મેં એની જાણ બહાર એના વર્ગનો પ્રતિભાવ જાણવા ખંડની દીવાલ પાસે ઊભો રહ્યો. વર્ગના પચીસેક જેટલા પ્રતિભાગીઓ પૈકી કોઈ એની વાત સાંભળતા નહોતા. બધા જ અશિસ્તથી શોરબકોર કરતા હતા. પેલો અધ્યાપક આ શોરબકોરને ઉવેખીને પોતાની વાત કર્યે રાખતો હતો અને વર્ગમાં જાણે શાકપીઠ હોય એવું વાતાવરણ હતું.