જેનું ગામમાં કે ઘરમાંય કોઈ સાંભળતું ના હોય તેને બે જણ હોંકારો દઈને સાંભળે ત્યારે બોલનાર તો બાપડો એવો હરખાઈ જાય જાણે વ્યાસપીઠ પરથી કોઈ વક્તા બોલી રહ્યો છે. મોટાભાગે ટ્રેનમાં દરેક કંપાર્ટમેન્ટમાં થતી વાતચીતોમાં જો ધ્યાનથી સાંભળવામાં આવે તો ખ્યાલ આવે કે બોલવું તો બધાને છે પણ સાંભળવું કોઈને નથી. અને કોક ગામ ડાહ્યો લાગતો માણસ શાંતિથી સાંભળતો હોય તો એવું ના સમજવું કે તેને બોલવું નથી. બોલવું તો એનેય હોય પણ સામેવાળો વારો આવવા દીયે તો ને…!?