એ ગીતની શરૂઆત કેવી લાંબી; પણ એસ. ડી. બર્મનની ધૂનની એ કમાલ હતી કે આજે આટલાં વર્ષે પણ ચાહકો તે આરંભ આખો ગાઇ શકે… ‘ફુલોં કે રંગ સે, દિલ કી કલમ સે, તુઝકો લિખી રોજ પાતી, કૈસે બતાઉં કિસ કિસ તરહ સે, પલ પલ મુઝે તુ સતાતી, તેરે હી સપને, લેકર કે સોયા, તેરી હી યાદોં મેં જાગા, તેરે ખયાલોં મેં ઉલઝા રહા યું, જૈસે કી માલા મેં ધાગા…” અને પછી ધ્રુવ પંક્તિ કેવી લઈ આવ્યા હતા, નીરજ?