નંદુ: પણ ચંચીબુન, ઈંમની હયાતીમાં તો પેટ પર પાટા બાંધીનેય ચલાવતાં, પણ હવે હજીય ‘મારા ગોરજીનું ઘર’ કરતું, વાટે કુટાતું. કોઈ પણ માનવી મારે ત્યાં આવીને ઊભું રહે છે, તે જાય ને ઈંયાની પાસે ત્યાં...! [આંગળી આકાશ તરફ તાકે છે.]