તન્વી ધરાના ઘેર પહોંચી. આગલી સાંજે જ ધરાના ઘરે તન્વીએ પોતાનો થેલો ભરીને તૈયાર રાખેલો. ધરાને જોતાં જ તન્વી ધરાને બાઝીને ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડી પડી. મમ્મીનું નામ લખેલાં આંસુઓ તન્વીની આંખોમાંથી વહેવા લાગ્યાં… તન્વી ધરાની મમ્મીને પગે લાગી. એમણે તન્વીને આશીર્વાદ આપ્યા : ‘સુખી થજે…’ ‘હું આવું તારી સાથે ?’ ધરાએ પૂછયું. ‘ના,’ મક્ક્મ અવાજે તન્વી બોલી, ‘મોડી રાત સુધી હું ઘરે નહિ પહોંચું એટલે મમ્મીનો અહીં ફોન આવશે. કહી દેજે, તન્વી અહીં નથી આવી…’