તેને મન અપૂર્વ જિંદગીનો  પર્યાય બની જાય છે. (પૃ. ૯૦-૯૧) ખૂબ ચાલીને લીના અંતે ત્યાં જ ઊભી હતી જ્યાંથી એણે  શરૂઆત કરી હતી.