ડેવીડ કહે છે કે આ મેડિકલ વિજ્ઞાન ખોટું નથી. પણ અધૂરું છે. અલબત્ત, તેમાં કલ્પનાતીત વિકાસ થયો છે. છતાં, કમનસીબે, આધુનિક મેડિકલ વિજ્ઞાન સ્વાસ્થ્ય, આનંદ, ઊર્જા પર ભાગ્યે જ પ્રભાવ પાડી રહ્યું છે. તેણે માંદગીની સારવાર કેમ કરવી તેના પર અઢળક કામ કર્યું છે, પણ સ્વાસ્થ્ય કેમ સર્જવું તે બાબતે અજ્ઞાન છે. તે તો કહે છે કે આરોગ્ય એટલે કોઈ ચોક્કસ રોગની ગેરહાજરી, પણ ડેવિડ કહે છે, મેં મારી પ્રેક્ટીસ દરમિયાન જોયું છે કે હજારો દર્દીઓ અલબત્ત માંદા ન હતા, પણ અસ્વસ્થ તો હતા જ ! પ્રયોગશાળાનાં પરીક્ષણોમાં કોઈ જ તકલીફ ન દેખાય, પણ તેમની જીવનની ગુણવત્તા તો આરોગ્યની દૃષ્ટિએ ખૂબ જ નીચી હતી. ડેવિડ આ માંદગી-સ્વાસ્થ્ય વચ્ચેના વિસ્તારમાં કામ કર્યું. તેમણે બીજી અનેક પરંપરાગત વૈદકીય ચિક્ત્સાઓનો પણ અભ્યાસ કર્યો. આયુર્વેદનો ઊંડો અભ્યાસ કર્યો. તેને આધારે તેમણે થોડાં અવલોકન આપ્યાં જે ધ્યાન ખેંચે એવાં છે. તેઓ કહે છે, ડોક્ટરની ભૂમિકા કેવળ રોગ ટેકનિશીયનની નથી. તેનું કામ જીવનનાં અનેક પાસાંઓનો અભ્યાસ કરવાનું છે. તે સમાંતરે નિદાન કરનાર, દવા આપનાર, મનોવિજ્ઞાની, ધાર્મિક માણસ છે. આ મતે રોગ એટલે શરીર-મન-ચેતના વચ્ચે સુગ્રથિતતાનો અભાવ છે અને આરોગ્ય એટલે આ તત્વોમાં પુન: સુગ્રથિતતા લાવવી.