ભરતસિંહના મા-બાપ તો બાકડે આંખો મીંચીને હાથજોડીને બેઠા હતા, કદાચ માતાજીને પ્રાર્થના કરી રહ્યા હતા, પાછલી ઉંમરે તેમને એકને એક દીકરી જીવન અને મૃત્યુ વચ્ચે જોલા ખાઈ રહી હતી, હું મારી પીડા ભૂલી ગયો અને તેમને આશ્વાસન આપવા શબ્દો શોધવા લાગ્યો…