જો કે શપથ સમારંભથી લઈને અત્યાર સુધીનો ઘટનાક્રમ જોતાં લાગે છે કે મોદી સરકાર પાસે હાઈપ ઊભો કરવા સિવાય પાકિસ્તાનને લઈને કોઈ નીતિ હોય તેવું લાગતું નથી. પઠાણકોટ હુમલામાં પાકિસ્તાની એજન્સીને તપાસ માટે બોલાવવાથી આપણે મૂર્ખ બન્યા. જે સાબિત કરે છે કે સરકારની કોઈ ફોરેન પૉલિસી છે જ નહીં. આપણા માટે પાકિસ્તાન કરતાં કાશ્મીર મહત્ત્વનું છે, જેથી તે જીતવા માટે કાશ્મીરીઓનાં દિલ જીતવાં પડે. માત્ર લશ્કર તહેનાત કરી દેવાથી કામ નથી થતું. રહી વાત આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે પાકિસ્તાનને એકલા પાડી દેવાની તો, દરેક દેશ પોતાના સ્વાર્થ પ્રમાણે વર્તે છે. અમેરિકાએ પણ આ મામલે ખોંખારીને કશું કહ્યું નથી. કૂટનીતિમાં જાહેરમાં દેખાતી મિત્રતા વ્યવહારમાં પરિવર્તિત થાય તેવું ઓછું જોવા મળે છે. તેનું તાજું ઉદાહરણ ઓબામા અને મોદીની કહેવાતી મિત્રતા છે. જાહેરમાં તેમને બરાક કહેવાથી તેઓ મિત્ર બની જતા નથી. આ સ્તરે મિત્રતા કરતાં જે તે દેશની જરૂરિયાતને પ્રાધાન્ય મળતું હોય છે. મોટી મોટી વાતો કરવાનો કોઈ અર્થ નથી. તેના બદલે અમેરિકા પાસેથી આપણે ઓછામાં ઓછું શું કરાવી શકીએ તેનો મિનિમમ પ્રોગ્રામ બનાવી તેને પાર પાડવા પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવું જોઈએ. અમેરિકાને કોઈની બે આંખની શરમ નથી નડતી. ત્યારે ભારત અમેરિકાસ્થિત ત્યાંની સંસદમાં ચૂંટાયેલા પ્રતિનિધિઓ, અમેરિકાસ્થિત ભારતીયોને સાથે રાખીને જો મિનિમમ પ્રોગ્રામના એજન્ડા મુજબ થોડું પણ કામ કઢાવી શકે તો તે સફળતા ગણાશે”