આંસુ સાથેની આંખો અને હરખ સાથેનું મારું અંતરમન એ ઘડીએ પોકારી ઉઠ્યું હતું, કે ‘જીવ, આનાથી વિશેષ હજી તારે શું પામવું છે?’ અને મેં મનોમન નિર્ધાર કરી લીધો કે હવે હું એ કમાટીપુરા, મારું ત્યાનું આખેઆખું અસ્તિત્વ છોડીને ચાલી જઈશ. હંમેશા માટે… ક્યાંક દુર ! અને એ મુલાકાતને આપણી આખરી મુલાકાત બનાવવાનો મેં નિર્ધાર કરી લીધો.