સભાખંડમાં વક્તા-શ્રોતા વચ્ચેનો સેતુ એ કૃષ્ણ-અર્જુન અને વ્યાસજી અને ગણેશજી જેવો પવિત્ર સેતુ રચાતો હોય છે. શ્રોતા અને વક્તા વચ્ચે એક વિશિષ્ટ પ્રકારની હાર્મની રચાતી હોય, ટૂંકમાં, વકતાનું વક્તવ્ય એટલું લયબદ્ધ હોય કે દરેક શ્રોતા ડોલવા માંડે, બન્નેની નજર અને મન વિચારોથી એકરૂપ થયેલા હોય.