તેણે શ્વાસ થંભાવી આસપાસ જોયું. સીમ પર રાત્રીનો અનેરો જાદુ છવાયેલો હતો. દુકાળિયા મલકમાંથી જાનવરોય હિજરત કરી ગયા હતાં. ક્યાંયથી કશો સંચાર કાને પડતો ન હતો. આખી સીમ દૂધમલ ચાંદનીમાં નહાઈ રહી હતી. નટુભા ધારેલી જગ્યાએ જ પહોંચ્યો. તેણે ચારેબાજુ જોઈ લીધું. છાતી ધડક ધડક થતી હતી. તેણે ઊભડક પગે બેસી ધીમેથી કોશ જમીનમાં ખૂંપાવી. તાજી ખોદાયેલી માટી હટાવતા બહુ વાર ન લાગી. સાવધાનીથી તેણે ખોદ્યે રાખ્યું. માટી હટાવતાં તેના હાથ નક્કર વસ્તુને અડક્યા. આખા શરીરમાં ઝણઝણાટી ફરી વળી. તેણે સંભાળપૂર્વક પહોળા મોંવાળો ઘડો બહાર કાઢ્યો. હૃદયના ધબકારા એકદમ વધી ગયા. તેણે ડોકું ઘુમાવી ચારે તરફ જોઈ લીધું. એને રહી રહીને થતું હતું કે કોઈક જોઈ રહ્યું છે ને મને ખબર નથી. દૂર શેઢાનાં ઝાડવાં ચાંદનીમાં અવનવાં આકાર સમા લાગતા હતાં. નટુભાએ ધ્રૂજતા હાથે ઘડાને મોઢે બાંધેલું કપડું છોડી ઘડા પર મૂકેલી ઢાંકણી હટાવી. ઘડાની અંદર હાથ નાખતા જ મન રોમાંચિત થઇ ઊઠ્યું. તેને ખ્યાલ આવ્યો કે ઘડામાં જૂનાં નાણાની સાથે ઘરેણાંય છે. તેણે થોડુક બહાર કાઢીને જોયું. ધવલ ચાંદનીમાં સોનું ઝગમગી ઊઠ્યું. નટુભાએ સંભાળીને ઘડા પર ઢાંકણી મૂકી દીધી. પછી જલદી જલદી માટી હટાવી ખાડો પૂરી દીધો. ઉપર હાથ ફેરવી જમીન સરખી કરી નાખી. તેણે ઘડો ખભે મૂક્યો અને આજુબાજુ જોઈ પગ ઉપાડ્યા.