વરસાદ અને હિમ બેયનો માર વધ્યો હતો. રસ્તાના બંને તરફના કિનારે છૂટક છૂટક દેખાતા ઓળા જેવા જૂનવાણી મકાનોનાં છાપરાં પર કરાની તડાતડી અંધારાની સ્તબ્ધતાને વધુ ડરામણી બનાવતી હતી. જમણી તરફ ખાસ્સે દૂર ગ્રેમ્પિયનની પહાડી તરફ ઢાળ ઊતરતી એક ટેકરી પર આવેલી ડિસ્ટીલરીનાં વાહનો સિવાય સર્વત્ર નિર્જન સન્નાટો હતો. લંડનના ચોવીશે કલાક ધમધમતા માહોલમાં જીવવા ટેવાયેલા વિલીને આ સન્નાટો રૂંવેરૂંવે ભાલાની જેમ ભોંકાતો હતો.