માનવકુળની પરંપરામાં પણ ઘણાને ચકલીનો ‘ઓતાર’ આવી જાય છે. ચકલી નાની ને ફડકો મોટો! મહારાજ શ્રી રંગ અવધૂત કહેતા હતા કે દામઘેલા, નામઘેલા અને ચામઘેલાઓનો આ દુનિયામાં તો ભાઈ ઝમેલો જામ્યો છે, એમાં રામઘેલા શોધવા બહુ અઘરા છે, કારણ કે રામઘેલાને તો આ દુનિયા પાસેથી કંઈ જોઈતું જ નથી તો એ દુનિયા તરફ શા માટે જુએ? આપણી જિંદગીમાં ચકલી શી ચકચક ઓછી તો કરવી પડશે. ચકલીને બેસવા માટે કેટલાં બધાં વૃક્ષો અને ડાળીઓ છે, છતાં એની ચકચક ચાલુ છે. બે-ચાર દાણામાં તો એનું પેટ ભરાઈ જાય છતાં એક ચકલી પોતાના દાણાપાણીમાંથી નવરી પડે કે તુરત બીજી આરોગતી ચકલીને ઉડાડવા મથે છે. કદાચ આ કાયમનું દર્શન ન હોય તોય નજરોનજર જોેયેલું ક્યારેકનું વર્તન તો છે જ. આ ક્યારેકના વર્તનમાં જ આખી માણસજાત ફસાયેલી છે. અમે કંઈ એવા નથી, એ તો ત્યારે આમ અને તેમ હતું એટલે અમારે કહેવું પડે! ક્યારેક જ! મનુષ્યના ક્યારેક જ થતાં વિચિત્ર અને અનૈતિક વર્તનનો ઘોંઘાટ હવે તો આખી