બાકીનો અડધો હિસ્સો એ છે કે આપણા મહાભારતના પેલા સહદેવને જેમ ભવિષ્યની (જેમ કે, દ્રૌપદીના ચીરહરણની) ખબર હોવા છતાં એણે ચૂપચાપ ભવિષ્યને ઉઘડતું જોવું પડે છે, એ જ રીતે સામાન્યમાં સામાન્ય માનવી પણ, ત્રિકાળજ્ઞાાની ન હોવા છતાં, એટલું જાણતો અને સમજતો હોય છે કે સંતાનો ઉછેરવા એ પાણા (પથ્થર) પકવવા જેટલું અઘરું કામ છે અને છતાં એ પ્રેમની પ્યાસમાં તણાઈને સંતાન પેદા કરે છે.