આ ફિલ્મને ચર્ચાસ્પદ બનાવતાં બે પાસાં પૈકીનું પહેલું છે ટાઇગર શ્રોફ. આ જૅકીપુત્રે યુગો-યુગો સુધી જિમ્નેશ્યમમાં પરસેવો વહાવીને જે પરિશ્રમ કર્યો છે એ અહીં ચોખ્ખો દેખાય છે. આખા મુંબઈમાં જેટલાં સ્પીડબ્રેકરો નહીં હોય એના કરતાં પણ વધારે સ્નાયુઓના ગઠ્ઠા તેના શરીર પર છે. સતત ઝીરો ગ્રેવિટીમાં રહેતો હોય એ રીતે તે ઊછળી-ઊછળીને લાતો મારે છે. આખી ફિલ્મમાં તે જેટલી કૂદાકૂદ કરે છે એ જોતાં તેનું નામ ટાઇગર નહીં, કાંગારૂ શ્રોફ હોવું જોઈએ. વળી આ બધી ઍક્શનમાં તે એટલોબધો સ્વાભાવિક લાગે છે કે જાણે ઘોડિયામાંથી જ કૂદકો મારીને માર્શલ આટ્ર્સ કરવા માંડ્યો હશે એવું લાગે. તે પોતાના પગને જ હેલિકૉપ્ટરની જેમ ઘુમાવીને બૅન્ગકૉકથી સીધો ઊડીને ઇન્ડિયા લૅન્ડ થઈ શકે. પરંતુ બિચારાનો બધો જ સમય જિમમાં ગયો હશે એટલે ઍક્ટિંગમાં નિલ બટે સન્નાટા છે. મતલબ કે ડબ્બા ગુલ છે. નીચે ઊભાં-ઊભાં લાત મારીને સોડિયમ લાઇટ ફોડવાની હોય તો એ કરી દે, પણ ચહેરા પર બે જેન્યુઇન એક્સપ્રેશન લાવવાં હોય તો ટાઇગરમાંથી ટર્ટલ થઈને કોચલામાં પુરાઈ જાય. ટાઇગર ઍક્શનનો અરબી ઘોડો છે, તેના માટે ટેલરમેડ રોલ લખાશે તો આ ટાઇગર ક્યારેય લુપ્ત નહીં થાય.