ગયા અઠવાડિયે, સાધકોના ચાર પ્રકાર વિશે લખતી વખતે મેં વચન આપ્યું હતું કે હું જાગૃતતાનાં નવ સ્તર વિશે વિસ્તારપૂર્વક વર્ણન કરીશ. એ પહેલાં કે હું આ વિષયમાં ઊંડે ઉતરું, એ સમજી લેવું ખુબ જ અગત્યનું છે કે ક્ષણિક કે એકાદ વાર કરેલા ધ્યાનના અનુભવને ચેતનાના અમુક ચોક્કસ સ્તરની પ્રાપ્તિ સાથે ભ્રામક રીતે ન ભેળવી દેવો જોઈએ. દાખલા તરીકે, તમારી કરોડરજ્જુ ઉપર કે ભ્રમરોની મધ્યે અનુભવાતી સંવેદના કે પછી કોઈ પ્રકાશ કે પછી તમારા ભવિષ્યની કોઈ ઝાંખી થવી તેનો અર્થ એ નથી કે તમે એક સાધક તરીકે કોઈ વિકસિત કે ઉચ્ચ સ્તરે પહોંચી ગયા છો (સિવાય કે તમે એવો અનુભવ તમે જયારે પણ ધ્યાન કરવા બેસો અને થતો હોય તો જુદી વાત છે). આવા અનુભવોનું મહત્વ બહુ થોડું છે. વાસ્તવમાં તો તે અવરોધ પણ બની શકતા હોય છે.