ક્ષણની તાત્કાલિક ઉત્થાન લાગે તેવું ઉચ્ચારણ થવું જોઈએ; જે હેતુ માટે તેને બાકીના વાક્યમાંથી અલગ પડવાની જરૂર પડતી નથી, અવાજની સ્વરને નીચા સ્વરમાં બદલીને, પરંતુ સદસ્ય સભ્યના અચાનક બંધ થઈ જાય છે. . " (જોન વોકર, એ રેટરિકલ વ્યાકરણ , 1822)