સંસારને સુધારવાનો ગમે તેટલો પુરુષાર્થ કરીએ પણ, દરેકનું જીવન પૂર્વે કરેલા કર્મોથી નિયંત્રિત છે. પુરુષાર્થ તો કરવો જ રહ્યો પણ સમભાવનો. પુરુષાર્થની દિશા બદલાવની જરૂર છે. જો એ બદલાય તો દુઃખમાં પણ સુખ છે. જીવે સગવડોમાં સુખ માન્યું છે, માટે વિવિધ વસ્તુઓ વસાવીને વૈભભ વધારવાનો તેને ફરી ફરી અભરખો જાગે છે. જ્ઞાનીઓ કહી કહીને થાકી ગયા કે ભલા માણસ સુખ સંતોષમાં છે સગવડોમાં નહીં. થોડું પ્રાપ્ત થયું તો હવે એનાથી વધુ જોઇએ છે. આ વધતી ઇચ્છાઓને પુરી કરવામાં આપણો આત્મા પોતેજ કરેલા કર્મોથી એવી રીતે ફસાયો છે કે અનંત કાળથી તેની મુક્તિ થતી નથી.