બે-ચાર દિવસ મનોમન દ્વિધામાં વીતી ગયા. બાપુજીને પૂછવાની હિંમત જ ન ચાલી. નિરજા ઘડી ઘડી યાદ કરાવે પણ એમની સાથે વાત મંડાય કેવી રીતે ? ડાયરી છાનામાના વાંચી છે એવી વાત પણ કેમ કરાય ? ત્રણેક વાર તો એ બાપુજીની પાસે ગયો. આડીઅવળી શરૂઆત કરી… મૂળ વાતે પહોંચે ને વળી અટકી જાય. જીભ જ ન ઊપડે. એક વાર જીભ ઉપાડી તો ખરી પણ પછી થોથવાઈ ગયો. અંતે એણે બાપુજીને સીધું નહિ પૂછતાં બાને પૂછવાનું વિચાર્યું. બાની સાથે વાત કરતાં પોતે બાપુજીની ડાયરી જોઈ છે એવું તો કહેવું પડે. એ વિના વાત મંડાય કેવી રીતે ? વળી એ અચકાયો. બે-ચાર દિવસ એમ જ વીતી ગયા. પણ એણે હિંમત કરી બાને વાત કરી.