બુધ્ધ ભગવાને છ વર્ષ સુધી ઉગ્રમા ઉગ્ર તપસ્યા કરી, સાધના કરી આ તપસ્યા  અને સાધના સત્યને  મેળવવા માટે હતી એટલે મન વાસનાગ્રસ્ત હતુ સત્યને મેળવવાની ઝંખના અને અભિપ્સા હતી તેને કારણે અંતે કાઇ પણ પ્રાપ્ત થયુ જ નહી,કારણ કે  વાસનાગ્રસ્ત મન હતુ, તેને સત્યને  પ્રાપ્ત કરવુ  હતુ , જ્યારે કાઇ જ ન મળ્યુ ત્યારે  કંટાળીને  બધુ જ છોડી ને નિરજરા નદીને કિનારે ટોટલી સાવ જ નિરાશ  થઇને સુઇ ગયા,ભગવાન  બુધ્ધે જ્યારે  શરીર મન બુદ્ધિથી પોતે સાવ જ મુક્ત થઈ ગયા,અલીપ્ત થઈ ગયા  અને સાધના દ્વારા સત્યને મેળવવાની  વાસના, કામના અભીપ્સા હતી  તેનાથી સાવ જ  મુક્ત થઈ ગયા, તેનાથી  સાવ જ અલિપ્ત  થઈ  ગયા, ટોટલી  ફ્રી થઈ  ગયા તમામ આશા અપેક્ષા તૃષ્ણા વગેરેથી ટોટ્‌લી  મુક્ત થઈ ગયા,  આમ શુધ્ધ  આત્મસ્થ થતા જ હ્રદયના  તમામ પ્રકારના  બંધનથી મુક્ત  થયા એટલે કે સાવજ ખાલી થઇ ગયા કે તુર્તજ પોતે ભરાય ગયા ને તેમને  અંતરમાથી જ  બુધ્ધત્વ  પ્રાપ્ત થયુ,બુધ્ધ ભગવાને  પોતાનામા  બુધ્ધત્વ ઉજાગર થયા પછી સ્પષ્ટ  કહ્યુ કે મે કાઈ પણ નવુ મેળવેલ નથી.