તૂટક તૂટક અવાજે એ બોલતા હતા. દસ મિનિટ બોલીને એમણે તો મનનો ભાર હળવો કરી નાખ્યો, પણ એ બધું સાંભળ્યા પછી વિભાકરના પગ પાણી પાણી થઇ ગયા હતા. આંખ સામે લાલ- પીળા પડછાયા નાચતા હતા. માથા ઉપર હથોડા ઝિંકાઇ રહ્યા હતા અને આખીયે પૃથ્વી ગોળ ગોળ ઘૂમતી હોય અને પોતે એમાં ફંગોળાઇ રહ્યો હોય એવું વિભાકરને લાગતું હતું. આઇ.સી.યુ.ની તીવ્ર શીતળતા વચ્ચે પરસેવે રેબઝેબ થઇને એ માથું પકડીને બેઠો હતો.