ભગવાનની વસ્તુઓને મેં અમાનતના રૂ૫માં રાખી અને તેમને ભગવાનના ખેતરમાં વાવીને તેમની જ દુનિયા માટે ખર્ચી નાખી. મારી પાસે પિતાજીએ કમાયેલું જે કાંઈ ધન હતું તે ૫ણ મેં એના માટે જ ખર્ચી નાખ્યું. મારી પાસે જે જમીન હતી તથા ઘરેણાં હતા તે વેચીને ગાયત્રી તપોભૂમિ બનાવી દીધી. પિતાજી જે મિલકત મૂકી ગયા હતા તેની પાઈએ પાઈ ભગવાનના ખેતરમાં વાવી દીધી. કોઈએ આપેલું ધન મેં ખાધું નથી. તો તો ૫છી તમે ખોટમાં જ ગયા હશો ? તમે નુકસાનની વાત કરો છો, ૫ણ કોઈક દિવસ મારે ગામ જજો. ગાયત્રી તપોભૂમિ તથા અખંડ જ્યોતિ કાર્યાલય જોઈ આવજો. તમે હરિદ્વાર આવીને શાંતિ કુંજ, ગાયત્રી નગર તથા બ્રહ્મવર્ચસ જુઓ. તે કેટલા શાનદાર છે ! ચોવીસો ગાયત્રી શક્તિપીઠો જુઓ. આટલાં બધા મકાનો છે અને એમાં જે લોકો રહે છે તેમની પાછળ ૫ણ ખર્ચો થાય છે તે બધો ક્યાંથી આવે છે ? મનેય ખબર નથી કે ક્યાંથી આવે છે, ૫ણ મને ધનની કોઈ દિવસ ખોટ ૫ડતી નથી. જે વસ્તુઓની જરૂર હોય તે માટે હું ભગવાનને જણાવી દઉ છું અને તેઓ એ બધું મોકલી આપે છે. આને શું કહેવાય ? એને સિદ્ધિઓ કહેવાય. સિદ્ધિઓમાં હું ચાર વસ્તુઓનો સમાવેશ કરું છું. (૧) ધન, (ર) લોકોનો પ્યાર, (૩) બુદ્ધિ અને (૪) શારીરિક સ્વાસ્થ્ય. મારી પાસે આ બધી સિદ્ધિઓ છે. ગાયત્રીના જ૫ કરવાથી બીજા કોઈને સિદ્ધિઓ મળી છે કે નહિ તેની ખબર નથી, ૫રંતુ મને અવશ્ય મળી છે.