લોકોનો પ્રેમ અને સત્કાર ઝીલતા ઝીલતા અમે ખાડિયા ચાર રસ્તાથી ખાડિયા તરફ વાળીએ છીએ. ત્યાં સુધી મારા પિતાશ્રીને પણ લોકોએ ઊંચકેલા હતા. મારા પિતાશ્રી હાથ હલાવી અમને વિદાય આપે છે અને હું રડી પડું છું. અમારી ગાડી અને લાખો માણસો ખાડિયા તરફ આગળ વધે છે. અને અચાનક જ ત્યારે કોઈ કારણ વગર, ગોળીબારો ચાલુ થાય છે. અમારી ગાડી ઉપર જ ચાર ગોળી વાગે છે. ગાડીનો આગળનો કાચ તોડી, ગોળી નીકળી જાય છે. બે ગોળી મારા પગ વચ્ચેથી પસાર થઈ જાય છે. અને તરત જ જનતા સરકારનું સ્વરૂપ સમજી, અમારી ગાડીને એક પોળમાં ઘુસાડી દે છે ..... અમારી ભાઈ જયંતી પટેલ ચલાવે છે. આજે જો ત્યાં જઈને જોઇએ તો વિચારી પણ ન શકાય કે અમારી ગાડી અહીંથી કઈ રીતે નીકળી હશે !