બાળકો મન દઈને ભણવા માંડ્યા અને તેમની સંખ્યા સતત વધતી ગઈ એટલે શિવેન્દ્ર તથા તેમના સાથીઓનો ઉત્સાહ સાતમા આસમાને પહોંચી ગયો. અત્યાર સુધી 200થી વધારે બાળકો ભણી ચૂક્યા છે, પરંતુ શિવેન્દ્ર ઇચ્છે છે કે આ બાળકો શાળામાં પણ જાય, જેથી કોઈ ડિગ્રી હાંસલ કરી શકે, પરંતુ આ માટે એ બાળકોનાં માતા-પિતા તૈયાર નહોતાં થતાં. શિવેન્દ્ર અને તેમના સાથીઓ પાસે હવે એક જ માર્ગ બચ્યો હતો – બાળકોને શાળાએ ન મોકલવા તૈયાર ન હોય એવાં માતા-પિતાનું કાઉન્સેલિંગ. આ ઉપરાંત આ લોકોએ ઘણી સભાઓ કરી, બેઠકો પણ કરી અને લોકોને શિક્ષણનું મહત્ત્વ સમજાવવા કોશિશ કરી. તેમની આ ઝુંબેશ રંગ લાવી. પછાત વિસ્તારનાં એ બાળકોને જુદી જુદી શાળાઓમાં પ્રવેશ અપાવવામાં આવ્યો. જોકે, બાળકો શાળાએ જતાં હોવા છતાં શિવેન્દ્ર અને સાથીઓએ તેમને ભણાવવાનું કામ ન છોડ્યું. આ રીતે બાળકો શાળાએ પણ જતાં હતાં અને તેમની પાસે પણ ભણવા આવતાં હતાં.