હરણના ટોળા, એકલ દોકલ ચીત્ળ, સાંબર, કળા કરતા મોર અને આસપાસ ફરતી ઢેલ, કૂદાકુદ કરતા વાંદરા … આ બધુંય જાણે ટીવી માં જોતાહોય તેમ લાગે, પણ બધુંય સાક્ષાત, તમરા સિવાય કોઈનો અવાજ નહીં …અમારી ગાડીના અવાજથી હરણ ભાગી જતા એટલે અમે એક જગ્યાએ ગાડી રાખી થોડુ ચાલતા, ગાડી પછી આવે એટલે થોડેક આગળ જતા, અચાનક સિંહની ત્રાડ સંભળાઈ, નજીકમાં જ ક્યાંક મારણ કર્યું હોય એવો અવાજ આવ્યો અને પછી તરત બધુંય સ્મશાનવત શાંત, અમે ગાડીમાં જઈ બેઠા, થોડી વાર પછી આસપાસ બધેય શોધ્યું પણ ક્યાંય સિંહ દેખાયા નહીં … આગળ વધતા ગયા અને સિંહ શોધતા ગયા …. . રસ્તો ખરાબ ને ખરાબ થતો ગયો … કીચડ વધતુ ગયું … ગાડી ઘણી વાર ફરી જતી પણ હવે જાણે ડ્રાઈવરને ટેવ પડી ગઈ હતી, રસ્તામાં બે મોટા વહેળા ગાડીએ પસાર કર્યા, અને છેલ્લે એક નાનકડો પુલ પસાર કર્યો અને અમે પહોંચ્યા કનકાઈ માતાના મંદિરે.