બીજો જવાબ છે, કંગાળ ઍક્ટિંગ. આમ તો જેની પાસેથી સારી ઍક્ટિંગની અપેક્ષા રાખી શકાય એવું કોઈ ફિલ્મમાં છે જ નહીં. સની લીઓનીની અમુક પ્રકારની ફિલ્મો જોવા ટેવાયેલા લોકો પણ (ભલે ખાનગીમાં) કબૂલશે કે તે જ્યારે બોલવા માટે મોઢું ખોલે ત્યારે પૈસા પડી જાય એ હદની કૃત્રિમ લાગે છે. બાકીના કલાકારોમાં મોહિત અહલાવત અને જસ અરોરા છે. હવે આ બન્નેનું પહેલાં તો ઇન્ટ્રોડક્શન આપવું પડે એવું છે. મોહિત અહલાવતને રામ ગોપાલ વર્મા ક્યાંકથી પકડી લાવેલા અને ‘જેમ્સ’ જેવી ફિલ્મમાં લીધેલો. જસ અરોરાએ છૂટક વિડિયો-આલબમ્સ અને એકાદ દાયકા પહેલાંની ફિલ્મોમાં કામ કર્યું છે, પરંતુ આ ફિલ્મમાં તો તે દાઢી લગાવીને ડિટ્ટો ગુલશન ગ્રોવર જેવી જ સ્ટાઇલો મારે છે. આ ત્રણેય કલાકારો જાણે રાજસ્થાનના રણમાં સિયારામ્સ શૂટિંગ-શર્ટિંગ્સ અને ગાર્ડન વરેલીની જાહેરખબરોનું શૂટિંગ કરતા હોય એ જ રીતે અહીંથી તહીં ફર્યા કરે છે. આપણો ગુજરાતી જય ભાનુશાલી દેખાવે ક્યુટ છે, પણ આપણે ઓવારણાં લેવા માંડીએ એવી ઍક્ટિંગને હજી ઘણું છેટું છે. હા, હજી મુકુલ દેવ પણ ફિલ્મમાં બિરાજમાન છે, જેણે પોતાની બધી ફિલ્મો જેવા જ કારણ વિનાના વિલનવેડા કર્યા છે. વચ્ચે-વચ્ચે એહસાન કુરેશી નામનો કૉમેડિયન પણ આવે છે જે એટલા ગંદા જોક્સ કરે છે કે છુટ્ટું ખાસડું મારવાનું મન થાય.