શાંતિબાઇ કહે છે કે મેં 6 વર્ષ સુધી તેમને શોધવાનો પ્રયાસ કર્યો. તેઓ વર્ષ 2000ની 21 એપ્રિલે દેવરીથી નીકળેલી એક જાનમાં નરસિંહપુર જિલ્લાના લિંગા ગામે ગયા હતા. બીજા દિવસે સવારે જાન તો પાછી ફરી પણ તેઓ ન આવ્યા. ઘણા દિવસો સુધી શોધખોળ બાદ તેઓ ન મળ્યા તો પોલીસને જાણ કરી. મને વિશ્વાસ હતો કે તેઓ જરૂર પાછા આવશે. તેથી હું સુહાગનની જેમ રહેતી હતી પણ ગામની મહિલાઓ જાત-જાતની વાતો કરવા લાગી. મેં મજબૂરીવશ માંગમાં સિંદૂર ભરવાનું છોડ્યું, ચૂડી-ચાંદલો અને મંગળસૂત્ર છોડીને વિધવાની જેમ રહેવા લાગી. પછી સમાજે અને ગામવાસીઓએ મારા પતિનું તેરમું કરવા ઉશ્કેરી. સમાજમાંથી બહિષ્કારની પણ વાત કરી પરંતુ મને તેઓ પાછા આવશે તેવો વિશ્વાસ હતો એટલે તેરમું ન કર્યું. 18 વર્ષ બાદ ગત 9 સપ્ટેમ્બરે તેઓ ઘરે પાછા ફર્યા. મારી ખુશીની કોઇ સીમા નહોતી. તેમણે મારી માંગમાં સિંદૂર ભરીને મને ફરી સુહાગન બનાવી દીધી.