બંનેએ ફરી યાત્રા શરૂ કરી. બપોરના ભોજનનો સમય થયો. શિષ્યને લાગી ભૂખ પણ ગુરુ ખાવાનું કંઈ આપે નહિ. ભૂખ સહન ન થતા, શિષ્યે ફરીયાદ કરવાની શરૂઆત કરી. ગુરુએ કહ્યું, “આધ્યાત્મિક વ્યક્તિને થોડી ધીરજ અને સહનશક્તિ ન જોઈએ શું? એક દિવસ ખાવાને ન મળે તો ભાંગી ન પડતા, જીવન જીવતા શું ન શીખવું જોઈએ? હજાુ તો બાર પણ નથી વાગ્યા અને તું આ પ્રમાણે ભૂખને લઈ ભાંગી પડે, તે કેમ ચાલે? આધ્યાત્મિક જીવન જીવતા લોકોને સર્વપ્રથમ ખોરાક પ્રત્યેની આસક્તિનો ત્યાગ કરવાનો હોય છે. આધ્યાત્મિક જીવનમાં પ્રથમ પેટ સંકોચવું જોઈએ.”