મુંબઈની ભવન્સ કોલેજમાં નિરવે બે વર્ષ અભ્યાસ કર્યો ત્યારે ગીતા એની સાથે જ ભણતી હતી. નિરવ જ્યારે કોલેજના પહેલા વર્ષમા હતો ત્યારે એ ચાલતા ચાલતા પડી ગયો હતો. એ સમયે ગીતા નજીક હ્તી તે એની પાસે દોડીને આવી અને પુછ્યું “નિરવ તને વાગ્યું તો નથીને ?” બસ, આટલા ગીતાના શબ્દો સાથે એમની મિત્રતા શરૂ થઈ હતી. ધીરે ધીરે આ મિત્રતા ખીલી હતી અને ક્લાસમાં સૌ કહેતા કે એક દિવસ આ બંને પરણી સાથે જીવન જીવશે.નિરવના હૈયે ગીતા હતી અને એ પણ મનમાં વિચારતો કે ઈન્ટર સાયન્સનો અભ્યાસ પુરો થાય ત્યારબાદ લગ્ન કરી આગળ ભણીશું. હજુ ઈન્ટર સાયન્સની પરિક્ષાના છેલ્લા દિવસે જ નિરજને જાણવા મળ્યું કે ગીતાના લગ્ન નક્કી થઈ ગયા છે. આટલું જાણી એ ઘણો જ નિરાશ થઈ ગયો હતો છતાં એને એક વાર ગીતાને મળવું હતું. ગીતાને પણ નિરવને મળી કંઈક કહેવું હતું. બંનેએ એકબીજાને એક રેસટોરાન્ટમા મળવા સમય નક્કી કર્યો. નિરવ તો સમય પહેલા રેસટૉરાન્ટમા આવી ગયો. મળવાનો સમય પસાર થઈ ગયો છતાં ગીતા ના આવી. અનેક કલાકો વહી ગયા અને જ્યારે ગીતા ના આવી ત્યારે નિરાશ થઈએ ઘરે ગયો હતો. આ ઘટના બન્યાને ઘણા વર્ષો થઈ ગયા બાદ નિરવ પહેલી વાર ફરી ગીતાને મળી રહ્યો હતો. નિરવ ગીતાને કંઈક પુછે તે પહેલા ગીતાએ એની કહાણી ચાલુ રાખી….” નિરવ,જે દિવસે આપણે રેસટોરાન્ટમા મળવાના હતા તે હું કદી ભુલી નથી. એ જ દિવસે મારા ઘરે એક લંડનનો છોકરો મને જોવા આવ્યો હતો મને માતપિત્તાએ એ બધું નક્કી કર્યું હતું અને મને જાણ બહાર રાખી હ્તી. એ છોકરાનું નામ હતું રાજન.એણે તો મને જોઈને હા કહેતા તરત જ જલ્દી લગ્ન લેવાનું નક્કી થયું કારણ કે એ એના માતપિતા સાથે લંડન જવાનો હતો. મેં મારા માતાપિતાને ઈચ્છા નથી એવું કહ્યું ત્યારે એમણે મારી વાતને જરા ગણકારી નહી અને કહું કે “બેટા, તોં લંડન જઈને સુખી થઈશ ” મારા માતાપિતા ઘણા ગરીબ હતા અને એમને હું દુ;ખ પહોચાડવા માંગતી ના હતી. મેં હૈયા પર પથ્થર મુકી સહી લીધુ અને લગ્ન બાદ રાજન સાથે હું લંડન આવી. લંડન આવવા પહેલા એક વાર હું કોલેજ ગઈ તો જણ્યું કે તું કોલેજ છોડી ચાલી ગયો હતો અને હું મારા મનની વાત તને કહી ના શકી. “આટલું વિગતે સાભળ્યું છતાં નિરવ શાંત રહ્યો. થોડૉ સમય હવામાં શબ્દો ના હતા અને વાતાવરણ જરા ગંભીર બની ગયું….અને, નિરવ બોલ્યો ” ગીતા, ચાલો, તું તો ખુશ છે ને ! મને એ માટે ઘણો જ આનંદ છે. “