ચાલો તો હવે વાત કરીએ નાસ્તિકમાંથી આસ્તિક બનેલા નૈલેશ મંત્રીની. નૈલેશ કહે છે કે “બધાને ભગવાનના મંદિરે જતા અને પ્રાર્થના કરતા જોઇને મને તે અંધશ્રદ્ધા લાગતી કે આમ શું ટાયલા વેડા કરવાના રોજ-રોજ શું મંદિર જવાનું અને મંદિર જઇને કરવાનું શું? પરંતુ મારા આ બધા વિચારો બદલાયા શ્રાવણ માસમાં. જી હા, આમ તો ઘણા શ્રાવણ આવ્યા અને ગયા પણ ત્રણ વર્ષ પહેલાનો શ્રાવણ માસ મને હજુ પણ યાદ છે. તે દિવસે ઘણો વરસાદ હતો. મારા મમ્મી ખૂબ જ બીમાર હતા. અમે હૉસ્પિટલ જઇ રહ્યા હતા ત્યારે અમારો અકસ્માત થયો પરંતુ તેમાં અમારા બધાનો બચાવ થઇ ગયો. તે દિવસે કદાચ પહેલી વાર હું શિવ મંદિરે ગયો હતો. બસ પછી મને લાગ્યું કે આ તો ચમત્કાર જ છે. આપણે ઘણાને કહેતા સાંભળ્યા છે કે ‘ઉપરવાળાની લાકડીમાં અવાજ નથી હોતો’, તો એવું પણ સાંભળ્યું છે કે ‘ઉપરવાલા જબ ભી દેતા હૈ તો છપ્પર ફાડકે દેતા હૈ’. ‘ભગવાન દાંત આપે છે તો ચાવવાનું પણ આપી જ દેશે’. આવી ઘણી વાતો ભગવાન હોવાની સાબિતી છે. બસ આ વાતોમાં જેટલો વિશ્વાસ છે તેટલો જ ભરોસો મને પણ શિવ મંદિર ગયાનો થયો. કોઇ મને ઉડતી રકાબી બતાવે તો તેને ભગવાન ના માની બેસું કારણ કે શ્રદ્ધા અને અંધશ્રદ્ધા અલગ અલગ છે. ભગવાનમાં હોવી તે શ્રદ્ધા કહેવાય. બસ તે દિવસથી મને પણ ભગવાનમાં વિશ્વાસ થવા લાગ્યો હું પણ નાસ્તિકમાંથી આસ્તિક બની ગયો. ત્યારથી અત્યાર સુધી દર વર્ષે હું શ્રાવણ માસમાં ધારણા-પારણા રાખું છું એટલે કે એક દિવસ ઉપવાસ અને એક દિવસ એકટાણું.”