સામે બેઠેલા બંને વિદ્વાન મિત્રો તો આવી ઘોષણા સાંભળી મનોમન નાચી ઊઠ્યા, જેમાં રાજા જનકનો અનુભવ તો હજુ તાજો જ હતો, જ્યારે બંદી અનુભવની કલ્પના માત્રથી આનંદિત હતો. અષ્ટાવક્રજીએ મનુષ્યના અહંકારનું દૂષણ સમજાવતાં કહ્યું, ‘દરેક મનુષ્ય મન, બુદ્ધિ અને અહંકારમાં જ જીવે છે, અને તેના કારણે જ તે જીવનમાં સુખ-દુઃખ તથા અનુકૂળતા-પ્રતિકૂળતાનો અનુભવ કરે છે, અને આ મુખ્ય દરવાજેથી પછી કામ, ક્રોધ, લોભ અપ્રામાણિકતા વગેરેની ભીડ આવે છે, કારણ કે આ બધાં અહંકારનાં સદાયનાં સાથી છે, અને એને લીધે મનુષ્ય ભોગોમાં ફસાઈ જાય છે… અને જીવન વ્યર્થ જાય છે.’