આજે વહેલી સવારે આંખ ખૂલી ગઇ. ઉઠીને થોડી કસરત કરી અને પાછી સૂઇ ગઇ. મોડા ઉઠ્યા પછી બધા સાથે ચા પીધી. આજે અમે ચા પીતા પીતા બહુ હસ્યા. ગીતાબા ભગવાનની પૂજા કરતા હતા અને મારો લાલો, મારો લાલો એમ કૃષ્ણ ભગવાન માટે બોલતા હતા. એટલે અમે ગીતાબાને ચીઢવતા હતા કે અમે મોટા થઇ ગયા પણ તારો લાલો કેમ મોટો થતો નથી? એનો વિકાસ કેમ થતો નથી? એને એનર્જી ડ્રીંક પીવડાવો તો લાલો મોટો થાય. આવુ સાંભળીને ગીતાબા બહુ ગુસ્સે થઇ ગયા અને કહેવા લાગ્યા કે ભગવાન પાપ કરશે આવુ બોલશો તો. પછી મેં ગીતાબાને કહ્યું કે “દયાનો દરિયો કદી દંડ ન દે”. આ વાક્ય અમારે ૧૧મા ધોરણમાં એક “ભવાન ભગત” શીર્ષક હેઠળ પાઠ આવતો હતો જેમાં ભવાન ભગત આ વાત કહે છે. ભવાન ભગત નો એક દિકરો ધર્મપરિવર્તન કરી ને ખ્રીસ્તી થયો હતો અને એ બીજા ભાઇને અને બાપને પણ ધર્મપરિવર્તન કરવા સમજાવતો હતો. એમાં કમનસીબે બીજો ભાઇ બીમારીમાં મૃત્યુ પામે છે ત્યારે મોટો ભાઇ બાપને સમજાવે છે કે તમે ધર્મપરિવર્તન ન કર્યું એટલે ભગવાને તમને સજા કરી. ત્યારે ભવાન ભગત સમજાવે છે કે ભગવાન ક્યારેય પોતાના ભક્તનું ખરાબ ન કરે કે ઇચ્છે. ભગવાન તો આપણી ભક્તીનો ભૂખ્યો છે. આપણે ઇશ્વર પર ભરોસો રાખીએ અને ભજીએ તે બરાબર છે પણ ભગવાનથી ડરીને તેને ભજીએ તો તેનો કોઇ અર્થ નથી. ગીતાબા એ જુદા જુદા ભગવાનની વાત કરી એમાં એક દત્તાત્રેય ભગવાનની પણ વાત કરી. તને ખબર છે આ દત્તાત્રય ભગવાન ૩ ઇન ૧ કોમ્બો ઓફર જેવા છે…દત્તાત્રેય ભગવાન એટલે બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને મહેશ.