એ રાત માંડ માંડ વીતી. બીજા દિવસે સવારે ગુલાલ ઓફિસ ગઈ, મલ્હાર સાવ ભુલાઈ જ ગયો હતો. એણેરૂટીન કામ પતાવીને પછી મેઈલ ચેક કર્યું. મલ્હારના ચાર-પાંચ મેઈલ હતા. છેલ્લો મેસેજ આજે સવારે આઠ વાગ્યાનો જ હતો. એ લખતો હતો, ‘ક્યાં ખોવાઈ ગઈ છે, યાર? કાલે આખો દિવસ તારો કોઈ મેઈલ ના આવ્યો, મેસેજ ના આવ્યો, તારો સેલ પણ સ્વીચ ઓફ હતો. આપણે બે દિવસ પછી મળવાનું છે અને તારો કોન્ટેક્ટ બંધ થઈ ગયો. મારો તો જીવ ગભરાય છે. યુ નો દિલ તો બચ્ચા હૈ.... બિચારું ફફડી રહ્યું છે. મળવાની તો છે ને?’