ઘણી વિચારણાને અંતે શહેરની નોકરી છોડી અહીં આવી ગઈ. સ્કૂલમાં નોકરી તો મળી ગઈ, પગાર પણ સારો, પણ સિનિયોરિટીનો લાભ જતો કરવો પડ્યો. આ સ્કૂલમાં આચાર્ય બનવાની તક એને ક્યારેય મળવાની નહોતી ! ….ને હવે તો સ્વૈચ્છિક નિવૃત્તિ પણ લઈ લીધી. ખેર ! માત્ર નોકરી નહિ, એ સિવાય ઘણું છોડ્યું છે ! ઊંડા નિઃશ્વાસ સાથે એણે પથારીમાં લંબાવ્યું ને માથે ચાદર ઓઢી લીધી, કદાચ ઊંઘ આવી જાય ! માથે ચાદર ઓઢી લેવાથી, કાંઈ નિદ્રાદેવી થોડી એની ગોદમાં લપાઈ જવાની હતી ? આવી તો કેટલીય રાત્રિ પથારીમાં પડખાં ઘસતી રહી છે. એ પોતે કોઈના પડખામાં લપાઈ જાય, અથવા તો કોઈ પોતાનાં પડખામાં લપાઈ જાય !… એમ કેટલીય ગરમ ગરમ ઈચ્છાઓ પર ઠંડું પાણી ઢોળાઈ ગયું છે ! ક્યારેક સંજોગોએ, ક્યારેક માતાપિતાએ તો ક્યારેક પોતે જ રેડી દીધું છે !…. અને હવે અત્યારે તદ્દન ટાઢીબોળ !!