એકપણ ક્લાસ પાડ્યા વિના ગિરીશે બોક્સિગ પ્રેક્ટિસ શરુ કરી. નોકરી તો ચાલુ જ હતી. તે વહેલા સવારે જતો અથવા કામથી છૂટીને સાંજે ક્લાસમાં જતો. જતેદહાડે માતાને તેના બોક્સિંગ કલાસીસમાં જવાની વાતની જાણ થઇ અને નારાજ થયાં. માતાનું માનવું હતું કે ગિરીશે અભ્યાસ પૂરો કરવો જોઇએ કે કામ કરવામાં સમય આપવો જોઇએ. આવીતેવી વાતોમાં નહીં. ગિરીશ તેમની વાતો સાથે સહમત હતો જ, સાથે તે મક્કમ પણ હતો કે પોતાનું સ્વપ્ન પણ અધૂરું નહીં છોડે. બોક્સિંગમાંથી નીકળી જવાનું માતાને વચન તો આપ્યું પણ એ પછી બોક્સિંગની જગ્યાએ કરાટેના ક્લાસીસ જોઇન કરી લીધાં. તેને પરિશ્રમના વૃક્ષ પર ફળ ત્યારે લાગ્યાં, જ્યારે બે વર્ષ બાદ બ્લેકબેલ્ટ મેળવી લીધી. ગિરીશ આજેપણ યાદ કરે છે કે રાજકારણી સામેની વેરની લાગણી ગાયબ થઇ ગઇ અને કેવી રીતે બદલાની લાગણીની જગ્યાએ તેનામાં એક લડવૈયાની સ્વયંશિસ્ત આવી ગઇ. બ્લેક બેલ્ટ મળ્યાં બાદ ગિરીશ થોડાસમયમાં જ પ્રોફેશનલ ફાઇટિંગમાં કામ કરતો થઇ ગયો હતો. જિલ્લા-રાજ્ય કક્ષાની સ્પર્ધાઓમાં રમતો રહ્યો. લગભગ 20 જેટલી રાજ્યકક્ષાની ચેમ્પિયનશિપમાં તેણે ભાગ લીધો.