વેદાંત ઘેર આવ્યો. તેનું મન ખૂબ જ ખિન્ન અને ઉદાસ હતું. તેણે પોતાની સ્કૂલ બેગ એક તરફ ફેંકી અને જઈને પલંગમાં પડ્યો. મમ્મીએ કહ્યું, ‘બેટા, હાથ-મોં ધોઈ લે. હું જમવાનું પીરસું છું.’ તેણે કંઈ જવાબ ન આપ્યો. મમ્મીએ ફરી કહ્યું, છતાં એ ચૂપ રહ્યો. મમ્મીને ચિંતા થઈ. મમ્મીએ આવીને જોયું તો વેદાંતની આંખમાં આંસુ હતાં. મમ્મીએ વ્યગ્રતાથી પૂછ્યું, ‘બેટા, શું થયું છે ? શું કામ રડે છે ?’