રોગીના પરિવારનો ઇતિહાસ પણ જાણવો જરૂરી છે. આ રોગ પેઢી દર પેઢી ચાલવાવાળો રોગ છે, પરંતુ જરૂરી નથી કે પાર્કિન્સનના રોગીના સંતાનને પણ આગળ જતા આ રોગ થાય. પ્રયોગો અને અનુભવના આધારે આ પ્રમાણિત થયું છે. કોઈ પણ ચિકિત્સા પદ્ધતિમાં પ્ પાર્કિન્સન રોગની કોઈ પેટેન્ટ ઔષધિ નથી, પરંતુ આ રોગનાં લક્ષણોના આધારે તે રોગ લક્ષણોને દબાવવાની અથવા ઓછા કરવાની અલગ અલગ દવાઓ આપવામાં આવે છે. પાર્કિન્સન રોગમાં આપવામાં આવતી દવાઓના દુષ્પ્રભાવને ઓછો કરવા માટે અથવા નષ્ટ કરવા માટે અન્ય દવાઓ આપવામાં આવે છે. આમ દવાઓનું દુષ્ચક્ર શરૂ થઈ જાય છે. પાર્કિન્સનનો રોગી આ દવાઓથી હેરાનપરેશાન થઈ જાય છે. પાર્કિન્સન રોગના ઇલાજ માટે અનેક પ્રકારની દવાઓ અને પદ્ધતિઓ શોધવામાં આવી છે, પરંતુ તે બધી જ રોગી માટે ત્રાસદાયક છેે. પાર્કિન્સનના રોગી માટે પ્રાકૃતિક ચિકિત્સા અને પ્રયોગ જ સર્વોત્તમ અને અનુકૂળ છે. આધુનિક ચિકિત્સા પદ્ધતિ અનુસાર પાર્કિન્સન રોગ ઝડપથી વધવા લાગે એટલે રોગીના રોગનાં લક્ષણો અને ઇલાજથી થતા સુધાર કે લાભ પર વારંવાર નિરીક્ષણ કરવું જોઈએ.