આ કવયિત્રિએ પોતાના સર્જનને સંપાદકો અને પ્રાધ્યાપકો- રાજકીય અને સામાજિક પરિવર્તન સામે પ્રતિઘોષ( પ્રત્યાઘાત)તરીકે ઓળખાવે તેવો આગ્રહ રાખ્યો હતો,કારણ કે એના મધ્યબિંદુ તરીકે એનો મિશ્ર રંગ (ગોરા + હબસીના સંતાન તરીકે.) ઉર્જા(force)હતો.લગભગ ૧૯૬૧ પછી એણે ખૂલીને લખવા માંડ્યું હતું.”એલિજી ફોર એલિજીસ” કાવ્યમાં એણે લખ્યું છે” આપણા રાષ્ટ્રીય ઇતિહાસમાં કશું સમાનસ્તરે નથી/આનંદના ઇતિહાસ સાથે/લગભગ ડોમિનિકન રાજ્યકર્તાઓ/સંડાસ અથવા નરકના પદાર્થોથી બંધાયા હતાં” ( બંધાયા એ ગર્ભધારણમાં ઉદભવેલાંના અર્થમાં છે.)એવી કવયિત્રિની આ કવિતા છે જ્યાં એ સ્ત્રિની સામાજિકતા વિશે બોલે છે,ફેમીનીઝમની ભાષા બોલે છેઃ એના એકાકી પણામાંથી(પોતાની!)