એક દિવસ હું છુપાઈને ગુરુજીની જ્ઞાનમય વાતો સાંભળતો હતો ત્યારે એક શિષ્ય મારો હાથ પકડી મને ગુરુજી સમક્ષ લઈ આવ્યો. હું ખુબ જ ડરી ગયો. મને થયુ નક્કી હવે મને સજા થશે. પણ એ શિષ્યે ખુબ પ્રેમભરી વાણીમાં કહ્યુ, “ગુરુજી, આ મિત્ર અભ્યાસ કરવા ઈચ્છે છે પરંતુ કોઈ ડરને કારણે એ તમારો શિષ્ય નથી બન્યો. એ રોજ અહી નજીકમાં છુપાઈને તમારુ શિક્ષણ લે છે. કૃપા કરીને એને તમારો શિષ્ય બનાવો.” ગુરુજીએ મારા વિશે પુછ્યુ. મેં જણાવ્યુ કે હુ ધોબીનો પુત્ર છુ. તેમણે મને પુછ્યુ કે હું શા માટે ભણવા માંગુ છુ. મેં કહ્યુ,” જ્ઞાનપ્રાપ્તિ અને પ્રભુસાધના એ કોઈ પણ જીવનો ધર્મ છે.” મને ખુદને ખ્યાલ ન રહ્યો કે આ શબ્દો ક્યાંથી અને કેવી રીતે બોલાઈ ગયા. ગુરુજી એ સાંભળી બહુ પ્રસન્ન થયા. તેમણે કહ્યુ, ” જાતી નહી પણ વ્યક્તિની જ્ઞાન-પિપાસા તેના અભ્યાસ માટેની લાયકાત છે. પવિત્ર હ્રદય અને સરળ ચિત્ત વાળી વ્યક્તિ સર્વ જ્ઞાન મેળવી શકે. હું તને મારા શિષ્ય તરીકે સ્વિકારુ છુ. હવેથી આશ્રમમાં રહે અને સત્યને જાણ.