સજ્જનનો ક્રોધ એક ક્ષણ ટકે. સાધારણ માણસનો બે કલાક. નીચ માણસનો એક દિવસ. મહાપાપીનો મરતા સુધી. ક્રોધનું પહેલું સ્વરૂપ વર્તનમાં અક્કડપણું આવે છે. મનોમન તે અર્ધબળ કાષ્ઠની પેઠે ધુંધવાયા કરે છે. ક્રોધ વધારે વ્યાપે ત્યારે અવિવેકભર્યા શબ્દોની ઝડી વરસે છે. પછી અંધ બનીને ગમે તેની સામે હાથ ઉગામાય છે. સામી વ્યક્તિ કોણ છે. આજુબાજુ કોણ છે, હું ક્યાં સ્થાન છું, તે કશાયનું તેનું ભાન રહેતું નથી. ક્રોધ માનવીને સદ્બુદ્ધિને ભૂલાવીને વિભ્રાંત બનાવી દે છે.