રાઓલ બાપુ!! મને સુખાદાશ્ચાર્ય થયું કે આપે તો મારા મન ની વાત જાણી લીધી અહાહાહા શું લખ્યું છે ડીટ્ટો મે જે અનુભવ્યું મોરારી બાપુ ને સાંભળી તેજ. પેલા હિટલર ના મીનીસ્ટરની જેમ એક ની એક વાત વારે વારે કહો એટલે એ હકીકત થઇ જાય!!. મને ધર્મ સામે કઈ વીરોધ નથી પણ એમાં રહેલી અતાર્કિક એટલે કે લોજીક વગર ની વાત માં છે . અહિયા એક વાર્તા શેર કરવા માગું છુ જે એકદમ relevant છે. એક ઉંચી તળેટી પર એક મંદિર આવેલું(કોનું એ પૂછતા નહિ ધરવા ની permission છે!!). એ મંદિર માં રોજ પ્રસાદ માં ખીચડી ભગવાન ને ધરી ને ભક્ત ને વેચવા માં આવતી. હવે મંદિર ના પુજારી ને તમાકુ ની આદત (એવા તો કેટલાય વ્યસની લોકો મદિર માં હોય તો પણ લોકો પુજે એમેને !!!), ઘણી વખત લોકો એ કીધું કે આ સારું નથી તમે તો મદિર ના પુજારી વગરે, પણ એ ભાઈ એ બીજો રસ્તો કાઢ્યો એ જયારે તમાકુ ખાઈ લ્યે એટલે તરત દાતણ ચાવી ને મોઢું સ્વચ્છ કરે!!!. એક વાર બરોબર આરતી નો સમય હતો ને ત્યારે એ દાતણ કરતા હતા. ત્યાં કોઈ આવી ને કહે કે મંદિર ના ટ્રસ્ટી શ્રી આપણે બોલાવે છે. એ ભાઈ ને થયું કે હવે શું કરવું આ દાતણ નું? એમને એવુ વિચાર્યું કે અત્યારે ખીચડી પડી છે ત્યાં રાખું પછી આવી ને લઇ જાયસ. ને એવું એઠું દાતણ એને ખીચડી માં ખોસી દીધું!!! દરમિયાન એ ભૂલી ગયા ને આરતી વખતે લોકો આવ્યા એમને એક આવું દાતણ જોયું ને લોકો એમ સમજ્યા કે નવી પ્રથા પડી છે મહારાજ એ ને બધાય એક એક કરી ને નવા દાતણ લઇ ને ચાવી ને ત્યાં ખોસવા મંડ્યા !! પુજારી જયારે આરતી કરી ને બહાર આવ્યા ને એને જોયું તો ના કેહવાય ને ના સેહવાય એવી પરીશીથી થઇ ગય ને એમને એ વધાવી લીધું. ટુક માં ધર્મ માં નિયમો આવી રીતે બને છે ને પછી એનું અંધલું અનુકરણ થાય છે!! આપે ટેગ કર્યો ને એ પણ અનુરૂપ લખાણ માં એના બદલ ખુબ અભાર