ભગવદ્્ગોમંડળના ત્રીજા ગ્રંથમાં કોયલ વિશે વિસ્તારથી લખ્યું છે. કોયલની એક 21મી સદીના માનવ જેવી ટેવ છે. આજનો માણસ પોતાનાં સંતાન પેદા કરી તેના ઉછેરનો ભાર બીજાની પાસે ઉપાડાવે છે તેવી જ રીતે કોયલ તેનાં ઈંડાં બીજાં બીજાં પંખીના માળામાં કે કાગડાના માળામાં ઉછેર માટે મૂકે છે! કોયલ ભાગ્યે જ જમીન ઉપર ઊતરે છે. હવે આપણે કુંજલડીને લઈએ. કવિ મીન પિયાસીએ ‘પંખીમેળા’ નામના પુસ્તકનું સંપાદન કર્યું છે તેમાં 47મે પાને કુંજ ઉર્ફે કુંજલડીનું વિસ્તારથી વર્ણન છે. કુંજલડી એક માઈગ્રેટરી એટલે કે પ્રવાસી પંખી છે. તે ટોળામાં જ ઊડે છે અને તમે જોયું હશે કે કુંજ પક્ષીઓ સમૂહમાં ‘વી’ (V) આકારમાં ઊડે છે. શિયાળામાં ખેતરમાં જ્યારે જુવાર, બાજરીનાં ડુંડાં ભરાઈ જાય છે ત્યારે તે તૈયાર પાકને ચણવા કુંજલડા ઊતરી પડે છે. કુંજલ પક્ષીને સીંગનો (મગફળી) પાક ભાવે છે અને જ્યારે ખેતર ઉપર તીડનાં ટોળાં આવે ત્યારે કુંજલડીને તે તીડનો જ નાસ્તો ખૂબ કરવા મળે છે! તીડને કુંજ જમે છે! તમે કુંજલડીનો ખોરાક જોશો તો માલૂમ પડશે કે ઈશ્વરે આ ધરતી ઉપર એકબીજાના ખોરાક વિવિધ અને ઊંચા પ્રકારે નિર્માણ કર્યાં છે. કુંજલડાને નાની જીવાત, લીલી કૂંપળો અને અનાજ તથા મગફળી ખાસ ભાવે છે. તુર્કસ્તાનથી ઊઠીને તે વિશ્વ પ્રવાસ કરીને હિન્દુસ્તાન આવે છે.