સંસારમાં એકત્વના નાશથી અને વિઘટનનાં પ્રતાપે  સમાજમાં પાપનો ઘડો  ધીરે ધીરે ભરાવા લાગે છે, ત્યાંરે  સમાજમાં રહેતા લોકોને જરા પણ ખ્યાલ આવતો નથી,પાપનો ધડો ભરાય રહ્યો છે,પણ જયારે ફુલ ભરાય જાય છે, ને પછી પાપ કર્મનું ફળ મળવા માડે છે, જેનું નામ છે, આતંકવાદ , ત્યારે મોડું થઇ ગયું હોય છે,પછી તેને નાથવો મુશ્કેલ બને  છે,આજે આતંકવાદે માઝા મૂકી દીધી છે, નિર્દોષ માણસોને વગર વાકે મારી રહ્યો છે, તેને આવા લોકોને મારીને શું હાસલ કરવું છે, તે જ સમજાતું નથી, આ  લોકો આ રીતે શું મેળવવા માંગે છે,  આવી પરિસ્થિતિનું નિર્માણ ત્યારે જ થાય છે, જયારે માણસમાં સ્વાર્થ,ગણતરી,શોષણ, પૂર્વગ્રહો, પરંપરાઓ, માન્યતાઓ, લાલચો,અસત્ય  આવી બધી જ ગ્રંથીઓનું જોર વધે છે, જે સમાજનાં  વિધટન કરાવવામાં મહત્વનો ફાળો આપે છે, તે હકીકત છે,અને પછી  સત્યને પરખવું અને પ્રમાણવા જેવું રહેલા પામતું જ નથી અને માનવતા જેવું કાઈ રહેવા જ પામે નહી ,જો માનવતા જીવતી રહે તો જ ધર્મ ટકી રહે,પણ જ્યાં માનવતા જ ન હોય ત્યાં તો અસત્યની, અધર્મની,અને અભિમાનની બોલબાલા હોય છે, ત્યાં સત્ય એકલું અટુલું પડી જાય છે, સત્યનો ફાળો જ નહિવત થઇ જાય છે,અને અસત્યની બોલબાલા હોય છે,.