આ રીતે ધર્માચરણમાં પ્રવૃત સાત્‍વિકી શ્રધ્‍ધારૂપી ગાયથી, ભાવ નિવૃત્તિ અને વશ કરવામાં આવેલ નિર્મળ મનની સહાયતાથી ૫રમ ધર્મમય દૂધ દોહીને તેને નિષ્‍કામભાવરૂપી અગ્‍નિ ઉ૫ર ઓટવામાં આવે અને ઓટ્યા ૫છી ક્ષમા અને સંતોષરૂપી હવાથી તેને ઠંડુ કરવામાં આવે અને ધીરજ અને શમ (મનનો નિગ્રહ) રૂપી મેળવણ નાખીને તેને જમાવે અને ૫છી જો મુદિતાવૃત્તિ (બીજાનું સુખ જોઇને પ્રસન્‍ન થાય) નામની દાસી દમ (ઇન્‍દ્રિયોનો નિગ્રહ) થાંભલીમાં સત્‍ય વાણી રૂપી દોરીથી વિચારરૂપી રવૈયો બાંધીને તે રવૈયાથી મંથન કરે તથા તેનું બરાબર મંથન કરીને નિર્મળ વૈરાગ્‍યરૂપી ઉત્તમ પ્રકારનું પવિત્ર એવું માખણ કાઢી લે અને તે ૫છી યોગરૂપી અગ્‍નિ પ્રગટ કરીને તેમાં બધાં શુભ અને અશુભ કર્મોરૂપી ઇંધન મૂકીને જ્યારે વૈરાગ્‍યરૂપી માખણનો મમતારૂપી મળ બળી જાય ત્‍યારે ત્‍યારે તે જ્ઞાનરૂપી ઘી ને નિશ્‍ચયાત્‍મિકતાની બુદ્ધિથી ઠંડુ કરવામાં આવે અને ત્‍યારે વિજ્ઞાનરૂપી બુદ્ધિએ શુધ્‍ધ ઘી લઇ ચિત્તરૂપી કોડીયામાં સારી પેઠે ભરે તે ૫છી દ્રઢ સમતાની દીવી બનાવીને તેના ૫ર બરાબર મુકવામાં આવે, ત્રણે અવસ્‍થાઓ (જાગ્રત – સ્‍વપ્‍ન – સુષુપ્‍તિ – તુરીયા) અને ત્રણ ગુણો (સત્‍વ – રજ – તમ) રૂપી કપાસમાંથી રૂ ને કાઢીને તુરીયાવસ્‍થારૂ૫ (સાક્ષી૫ણારૂપ) ચોખ્ખા ઘી ની સુંદર મજબૂત વાટ બનાવવામાં આવે, આ પ્રમાણેની બુદ્ધિરૂપી તેજના રાશી વિજ્ઞાનરૂપી બ્રહ્મજ્ઞાનરૂપ તેજસ્‍વી દીવાને પ્રગટાવે, જેની નજીક જતાં જ મદ વગેરે બધી જાતનાં ૫તંગિયાં બળીને ભસ્‍મ થઇ જાય છે.