સોહમના ઘરે એના મમ્મીએ રેખાનું સ્વાગત કર્યું અને કહ્યું, બેટા કેમ છે હવે ? રેખાએ કહ્યું, હવે સારું છે. સોહમ બોલ્યો, મમ્મી, હું અને રેખા મારા રૂમમાં બેઠા છીએ તો તું અમારા માટે કંઈક નાસ્તો લઈને આવ. રેખા બોલી, આંટી માટે કંઈ જ નથી ખાવું ! સોહમના મમ્મીએ કહ્યું, બેટા એમ થોડું ચાલે ? સોહમ રેખાને રૂમમાં લઈ ગયો. સોહમને ચિત્રો દોરવાનો બહુ જ શોખ હતો અને આથી તે ભવિષ્યમાં સારો ચિત્રકાર બનવા માંગતો હતો. રેખાએ કહ્યું, વાહ…કેટલા સુંદર ચિત્રો છે ! તું ખૂબ જ સારો આર્ટિસ્ટ છે ! સોહમે કહ્યું, થેન્ક્સ રેખા. સોહમ અને રેખા એક સોફા પર બેઠા અને સોહમ બોલ્યો, બોલ રેખા, તને શું ગમે ? રેખાએ કહ્યું, સોહમ, મને ક્લે આર્ટનો શોખ છે. હું માટીની વસ્તુઓ બનાવું છું. સોહમે કહ્યું, ખૂબ જ સુંદર રેખા..! આમ રેખા અને સોહમ વચ્ચે વાતો ચાલુ થઈ. રેખા દરરોજ સોહમના ઘરે આવતી અને સોહમ રેખા સાથે વાતો કરતો, રેખાને સોહમ ગમતો હતો અને સોહમને પણ રેખા ગમતી હતી. સોહમનો એક દિવસ ફોન આવ્યો અને સોહમે કહ્યું, રેખા કાલે રવિવાર છે તો મને તારી સાથે આખો દિવસ રહેવું છે અને એક કામ પણ છે. રેખાએ કહ્યું, ઓકે સારું તો આપણે આવતીકાલે સવારે નવ વાગ્યે મળીએ. સોહમે કહ્યું, ડન ! રેખા મનોમન ખૂબ જ ખુશ થઈ ગઈ, કારણ કે રેખાનો ચહેરો જોઈને કોઈ છોકરો તેની સામે સ્માઈલ પણ ન આપી શકે તેવો ભયાનક હતો ! ચહેરાની નસો પણ બળી ગઈ હતી અને રેખાને સમજવા વાળો એક માત્ર છોકરો સોહમ જ હતો.