દેવયાની અપમાનથી સળગી રહી હતી. એણે દૂતી મારફત પિતા શુક્રાચાર્યને સંદેશો પાઠવ્યોઃ ‘શર્મિષ્ઠાએ મારું હડહડતું અપમાન કર્યું છે. એટલે હવે હું વૃષપર્વાના નગરમાં પગ મૂકીશ નહિ…’ શુક્રાચાર્ય દેવયાનીને મળ્યા. તેની દશા જોઈને દુઃખી થયા. તેમણે દીકરી સાથે નગર છોડીને બીજે ઠેકાણે જવાનો દઢ સંકલ્પ કર્યો. વૃષપર્વાએ આ જાણ્યું. એટલે દોડતા શુક્રાચાર્ય પાસે પહોંચ્યા. નગર ન છોડવાની વિનંતી કરી. શુક્રાચાર્યે કહ્યુંઃ ‘હવે હું તમારી સાથે નહિ રહી શકું. હું મારી પ્રાણપ્રિય કન્યાનું અપમાન કેમે કરીને સહન ન કરી શકું. જો તમને તમારા કલ્યાણની ચિંતા હોય તો મારી દીકરી દેવયાનીને પ્રસન્ન કરો, કારણ કે મારું જીવન તેના પર નિર્ભર છે. તેણે તમારા નગરમાં પગ ન મૂકવાની હઠ લીધી છે. એટલે હું પણ એ નગરમાં નહિ આવું.’