એક રાજાના દરબારમાં સભા બરાબર જામી હતી. ત્યાં જ દીવાઓ અચાનક ઓલવાઈ ગયા. આ ઘટના જોઈ ચતુર રાજકવિએ રાજા સામે જોઈ કવિત લલકાર્યું, ‘દીવા નથી દરબારમાં છે અંધારું ઘોર…!’ આમાં દીવા અને નથી વચ્ચેની જગ્યા રાખીને બોલીએ તો વાસ્તવિક ચિત્ર ઊપસે, પરંતુ ‘દીવાનથી’ શબ્દ મૂકી કવિએ શબ્દ થકી રાજાને ફરિયાદ પણ કરી દીધી. આવા શ્લેષ થકી પણ ભાષા સમૃદ્ધ બનતી હોય છે.