હવે અહીં વાણિયણ ઘરમાં પાણિયારે પાણી લેવા ગઈ. ત્યાં વનેચંદને વિચાર આળ્યો કે આ પઠાણ નક્કી મને મારશે. ઈની મતિ મૂંઝાઈ ગઈ, ને ભફ દેતો ખાટલા માથે પડ્યો. ઈમાં ઓલ્યું છોકરું આવ્યું હેઠ. વાણિયાના ભારથી સવા મહિનાનું છોકરું રોઈ નો શક્યું ને મૂંઝાઈને મરી ગ્યું. હવે અહીં વાણિયણ પાણીનો કળશ્યો ભરીને આવી. આવતાં જ એના હૈડામાં ફાળ પડી. પાણીનો કળશ્યો ફળિયામાં ફંગરોટતા એ બોલી ઃ