ડઘાયેલા સુભાષનું ગળું સૂકાતું હતું. ગળામાં તીવ્ર શોષ પડ્યો હતો અને કશુંય બોલવાની તાકાત એનામાં બચી નહોતી. 'તમારો નહીં તો શેઠ હરિવલ્લભદાસના મોભાનો તો ખ્યાલ રાખો, સાહેબ! શેઠનો જમાઇ બાર-પંદર લાખ માટે શરાફને પ્રોમિસરી નોટ આપે એ સારું લાગે? તમારું આ વર્તન શોભાસ્પદ છે ખરું?' અવાજની આક્રમકતા ઓછી કરીને એણે પ્રેમથી કહ્યું. 'વન્સ એન્ડ ફોર ઓલ. તમારું જેટલું પણ દેવું હોય એ બોલી જાવ. અત્યારે ને અત્યારે એ ચૂકવી આપવા તૈયાર છું. જરાયે સંકોચ વગર બોલી નાખો. આ વાતની પપ્પા, આદિત્યભાઇ કે ભાસ્કરને જાણ નહીં કરું. શાલુને તો ગંધ પણ નહીં આવે. બોલો, હવે કોને ત્યાં જવાનું છે?'