આ સ્થિતિમાં એ રાતે (આજથી છ મહિના પહેલાં) તું નાસ્તિના ઘરે પહોંચ્યો ત્યારે ત્યાંનું વાતાવરણ ખતરનાક હતું (એક બાજુ ગાન્યા રૂપિયા ખાતર નાસ્તિને પરણવા તૈયાર ઊભો હતો, બીજી બાજુ કિશોરી નાસ્તિને ભોગવીને કંટાળી-થાકી ચૂકેલો તોત્સકી કોઈપણ ભોગે નાસ્તિથી છુટકારો મેળવવા છટપટી રહ્યો હતો, ત્રીજી બાજુ રોગોઝિન નાસ્તિને ‘ખરીદવા’ રૂબલના થોકડાં જૂના છાપામાં વીંટાળીને આવી પહોંચ્યો હતો)… ત્યાં અંધાધૂંધી હતી… તારું મગજ એ વખતે જરાય ઠેકાણે નહોતું… આવા સંજોગોમાં તું (નાસ્તિનો ઉદ્ધાર કરવા માટે તૈયાર થઈ જવા સિવાય) બીજું શું કરવાનો હતો?