આ આવડા મોટા મહાકાય ભોરિંગ જેવા શહેરમાંથી તે જશે તો કોઇને શું ફરક પડવાનો? આ ભોરિંગ તો જે આવે તેને ગળી જવાનો અને તે જશે તો …. કશી છાપ છોડીને જશે તેવી કાબેલિયત તેનામાં ક્યાં હતી? તેણે બાંધેલા સંબધો થોડા ઇમેલમાં સંકેલાઇ જશે કે તેણે કરેલા કામ થોડા વખત પછી તેના નામ સાથે પૂરા થઈ જશે. બસ, આટલી જ પોતાની ઓળખ. અહીં આ ભરચક નગરમાં પણ તે કેટલું ખાલીપણું અનુભવે છે. હા,તેને હવે કદાચ મંદા વગર ગમતું નથી? ‘તું અહીંથી મંદા માટે શું લઈ જવાનો છે? ‘ એક દિવસ એકાએક સુલુએ મુંજાલને પૂછ્યું. મુંજાલ સાવ બાઘાની જેમ તેની સામે જોઈ રહ્યો.સુલુ તેના તરફ જોઇને ખડખડાટ હસી પડી અને બોલી ‘મારા બુધ્ધુરામ અહીંથી તું જાય ત્યારે તું મંદા માટે કંઇક તો લઈ જઈશ ને? તેને શું ગમે?’ ‘તેને રસગુલ્લા બહુ ભાવે’ મુંજાલ બોલ્યો. હવે સુલુ વધારે હસી. અને બોલી ‘રસગુલ્લા તો પેટમાં પડી ઓગળી જશે. સ્ત્રીઓને ગમે એવી કંઈક ચીજ લઈ જા’ ‘એમાં મને કંઇ ખબર ન પડે?’ મુંજાલ ગૂંચવાઇને બોલ્યો. મુંજાલને ગૂંચવાતો જોઇ સુલુએ માત્ર મલક્યા કર્યુ. થોડા દિવસ પછી સુલુએ એક સુંદર મજાની સાડી મુંજાલના હાથમાં મૂકી અને બોલી ‘આ મંદા માટે લઈ જા. મંદાને આ રંગ ખૂબ શોભશે.’ મુંજાલ તો સાડી જોતો રહી ગયો અને બોલ્યો ‘તને કેમ ખબર પડી કે મંદાને આ રંગ શોભશે?’ ‘તારી વાત પરથી.’ સુલુએ સાવ સહજ ભાવે કહ્યું અત્યારે.આ સાડીને થોડીવાર જોઈ રહ્યો. પછી તેણે ખૂબ જતનથી બેગમાં મૂકી.