અંતિમ સ્વરૂપ ચિત્રકથાનું છે એટલે એ પ્રમાણે, એક પછી એક ચિત્ર કેવું હોવું જોઈએ એની કલ્પનાના સથવારે એક રૂપરેખા તૈયાર થાય, વળી લોકો ભેગા મળીને તેના પર ચર્ચા કરે, નવેસરથી માળખું તૈયાર થાય, આખી સ્ક્રિપ્ટનો પહેલો ડ્રાફ્ટ તૈયાર થાય એ એડિટર નકારી કાઢે. વળી મહેનત થાય, નવો ડ્રાફ્ટ તૈયાર થાય, વળી એડિટર માથું ધૂણાવે. આવા આઠ-નવ ડ્રાફ્ટને અંતે એડિટરને સંતોષ થાય એટલે ચિત્રકારોની કસરત શરૂ થાય. એ જુદાં જુદાં પાત્રોને જુદાં જુદાં માહોલ, સ્વરૂપમાં રજૂ કરવા માટે ઓફિસના સહકર્મચારીઓને જ મોડેલ તરીકે ઉપયોગમાં લે. જેવું લખાણમાં થયું એમ જ ચિત્રોમાં ના…ના…ના… ને છેવટે હાનો દોર ચાલે, સૌને કંઈક સરસ સર્જન કયર્નિો સંતોષ થાય તે પછી ચિત્રકથા ફાઇનલ થાય અને અમર બનવા તરફ આગળ વધે.!