હવે બીજો મોકો મળેને તો એકવાર બથમાં લેવી આવું પાક્કું નીમ લીધું અને આ મોકો બીજે દી’જ મળી ગયો. મોંધી લેવા આવી મારી ઘેર્ય સાશ્ય ને ઘેર આપડે એકલા, જેવી ડેલીમાં આવી કે પકડીને રહોડામાં લઇ ગ્યો, મોંઘલી તો એવી શરમાઈ કે ઉંસુય નો જોવે, મારી ફેં ફાટે એને અડતા એમાંને એમાં કોને ખબર કેટલો ટેમ વયો ગયો અને પશીતો નો રેવાણુંને જેવો હાથ લાંબો કરી એને અડું ત્યાં તો ડેલી ખખડી. મેં રહોડાની ડોકાબારીમાંથી જોયું તો મોંઘીની મા! મારા તો મોતિય મરી ગ્યા, મોંઘી પણ સાશ્યનો ખાલી પાટીયો લઇ ને બાર્ય નીકળીને વાંહે વાંહે હું…. બેય ધ્રુજી ગેલા, આજ તો આવી બન્યું!