માર્ચ મહિનો શરૂ થઇ ગયો છે. મારા સરકારી કવાર્ટર આગળના છોડવાઓ પર વસંત ઋતુનો કેફ છવાયો છે. મે જેના વિકસવાની આશા છોડી દીધેલી એવા એકાદ વર્ષથી સાવ જડવત રહેલા ચંપાના છોડ પર નવા પાન ફૂટ્યા છે. ગલગોટા એમના અસલ મિજાજમાં આવી ગયા છે. એમનો પીળોચટ્ટક રંગ અને આક્રમક ખુશ્બુ આવનારા ગરમીના દિવસોમાં રાહત આપવાના છે. દરવાજા પાસે ઉંચે ચડેલી મધુમાલતીની વેલ સફેદ-ગુલાબી-લાલ ફૂલોથી લચી પડી છે. એની ભીની આછી મહેક રાતને નજાકત ભરી બનાવી દે છે. પીળી કરેણ પ્રથમ વાર યૌવનમાં પ્રવેશી છે. છેલ્લા પંદરેક દિવસથી નિયમિત નવા ફૂલ આવે છે. બે દિવસ પહેલા બીજા ત્રણ કરેણના છોડ રોપ્યા છે. ટગર અને બારમાસી તો હંમેશની જેમ ફૂલોથી સભર છે. મને સૌથી વધુ ગમે છે તે મોગરાના છોડ પર ચોમાસા પછી પ્રથમ વાર ફૂલ બેઠું છે. કાલે સાંજે છોડ પર જ રહેવા દઈ ફૂલને સુંઘેલું ( મને સમજણ આવી ત્યારથી ક્યારેય છોડ પરથી ફૂલને ચૂંટ્યું નથી) ને પછી તો મારી રાત સભર બની ગયેલી. રાતરાણીના છોડ પર આ મોસમની પ્રથમ નવી કળીઓ બેઠી છે. બે-ત્રણ દિવસમાં ફૂલ આવી જશે, પછી તો આવનારી રાતો સુગંધથી ભરાઈ જશે. સામે ઉગેલા એક અજાણ્યા છોડ પર નાના સુરજમુખી જેવા પીળા ફૂલ બેઠા છે. કોલોની નો એક છોકરો ક્યાંકથી એ છોડ લઇ આવેલો. હવે તો એના બીજમાંથી નાના મોટા સેકડો છોડ ઉગી નીકળ્યા છે.