જમી કરી અહમદ વિચારતો બેસી રહ્યો. સૂરજ સહેજ નમ્યો ત્યારે એણે વાસમાંથીબે માણસને બોલવીને ગામમાં મોકલ્યા. સૂરજ આથમ્યો ત્યારે બંને જણે પાછા વળી આવી અહમદના કાનમાં વાત કરી. દંગાના પાંચ જણને લઈ અહમદ દૂરના પીલુના વૃક્ષ નીચે બેસી રાત પડી ત્યાં સુધી મસલત કરતો રહ્યો. રાત્રિનો અંધકાર વધુ પ્રગાઢ બન્યો ત્યારે અહમદે કપડાં ચઢાવ્યાં. ગજવામાં છરી મૂકી અને બોલ્યો, ‘હું જરા બહાર જાઉં છું.’