શરીરની નગ્નતા સામે આટલો ઊહાપોહ-વિવાદ મચાવનાર આપણે-સમાજ માણસના મનની અને સ્વભાવની નગ્નતા સામે કેમ વાંધા કે વિવાદ ઉઠાવતા નથી? એક માણસ બીજા માણસ સામે સ્વભાવની નાગાઈ દર્શાવે ત્યારે કેમ ઊહાપોહ થતા નથી? આ નગ્નતા કદાચ શરીરની નગ્નતા કરતાં વધુ ભયાનક અને વિકૃત પણ કહી શકાય એટલું જ નહીં, શરીરની નગ્નતાનું પ્રદર્શન તો ફિલ્મી પણ હોય છે; જ્યારે મનની-સ્વભાવની નગ્નતા સમાજમાં ઘેર-ઘેર ઠેર-ઠેર જોવા મળે છે. પરિવારથી શરૂ કરીએ તો સાસુ-નણંદ દ્વારા નવી વહુ સામે થતા અત્યાચાર, શોષણ અથવા હવેના સમયમાં વહુ તરફથી સાસુ-સસરા સામે થતી દાદાગીરીને શું તેમના સ્વભાવની નાગાઈ ન કહેવાય? ઘરડાં માતા-પિતા સાથે સંતાનો દ્વારા થતો દુક્ટ વ્યવહાર એ સંતાનોનું નગ્નપણું ન કહેવાય? શું આ સામાજિક સજ્જનતા કે શિસ્તમાં આવી શકે? પતિ દ્વારા પત્ની સાથે કે પત્ની દ્વારા પતિ પર થતા અત્યાચારને તેમના મનની કુરૂપતા કે નગ્નતા ન કહેવાય? આ બધું વષોર્થી ચાલી રહ્યું છે અને કયારેક તો આવી નગ્નતા એટલી હદ વટાવી જતી હોય છે કે એને કારણે શોષણનો ભોગ બનેલી વ્યક્તિ આત્મહત્યા કરી લેતી હોય છે. અન્યથા તેમનું જીવન જ નર્કાગાર જેવું બની જતું હોય છે અને જો આવી વ્યક્તિ પોતાના બચાવ કે સ્વમાન માટે અવાજ ઉઠાવે તો તેણે સમાજની બદનામી કે નિંદાનો સામનો કરવો પડે છે. સમાજ આવી વ્યક્તિને ઝટ સ્વીકારતો નથી, તેની ઉપેક્ષા કરે છે.