આપણે વાત કરતા હતા સ્વ-સ્વીકારની. સ્વ-સ્વીકાર એટલે પોતાની મર્યાદાઓનો સ્વીકાર. પોતાનાં આંસુઓની ઓળખાણ. સાથોસાથ, સ્વ-સ્વીકાર એટલે પોતાની શક્તિઓની ઓળખ : અતલ ઊંડાણે પડેલી છીપલી દેખાઇ જાય. તેમાં ગોઠવાયેલું મોતી મળી આવે. અંદર પડેલું એ રતનધન જડી આવે પછી જીવનના બધા ક્રમ-ઉપક્રમ, ક્રિયાકાણ્ડ ને વિધિ-વિધાન આપોઆપ બદલાઇ જાય છે –એક એવો ધર્મ જડી આવે છે, જેને સ્વકીય કહી શકાય, જે અંગત ફિલસૂફી પર ઊભો હોય. સ્વ-સ્વીકારનો અર્થ એ નહીં કે પારકાનો તિરસ્કાર. સ્વકીય ધર્મનો અર્થ એ નહીં કે પરધર્મની અથવા સર્વસામાન્ય ધર્મની અવહેલના. ના, એવું નહીં. નહીં જ નહીં.