હું અંદર આવીને સ્ટડી ટેબલ પર ડઘાઈને બેસી રહી ! એક તરફ એનું હાસ્ય કાનોમાંથી ખસવાનું નામ નહોતું લેતું, અને બીજી તરફ મનમાં એની સમજદારી ભરી વાતોના પડઘાં પડ્યા કરતા હતા ! ધ્યાન ભટકાવવા મેં ડાયરી કાઢીને આજનો દિવસ નોંધવા માંડ્યો, અને કાળી સાથેની મુલાકાતને વિસ્તારથી વર્ણવી અંતે ઉમેર્યું, ‘એનું અને મારું કામ એક જ છે, સમાજને સુધારાનો માર્ગ બતાવવાનો. અને એ કહેવાતી ગાંડી સ્ત્રી મારા કરતાં દસ ગણું સારું કામ કરી રહી છે. અમારા કામ કરવાના માર્ગ જુદા છે, અમારી સમજદારી જુદી છે. એની પોતાની માન્યતાઓ પ્રમાણેની એની પોતાની એક આગવી સમજ છે, જે કદાચ આ સમયનું કોઈ પણ માનવી કદાચ જ સમજી શકે. કારણકે, એ પોતાના સમય કરતાં વહેલા જન્મેલા લોકોમાંની એક છે !’ આટલું લખીને મેં ડાયરી બંધ કરી, અને આંખો સામે એક જ પ્રશ્ન વંચાતો રહ્યો કે, ‘ગાંડી એ છે કે અમે ?’