‘મુઘલ-એ-આઝમ’ જોવાનું કદાચ સૌથી મોટું કારણ તેનો ફૌલાદી સ્ક્રીનપ્લે અને ચિરંજીવી ડાયલોગ્સ છે. ઓલમોસ્ટ તમામ આઇકનિક ડાયલોગ્સ અહીં પ્લેમાં પણ છે. ઝબાની યાદ હોવા છતાં, અનેકાનેક વખત સાંભળ્યા હોવા છતાં ફરી પાછા એ જ ડાયલોગ્સ, એ જ શિદ્દતથી સાંભળીએ એટલે ફરી પાછાં રૂંવાડાં ઊભાં થઈ જાય અને મોંમાંથી વાહ નીકળી જાય. આ સ્થિતિ માત્ર અમારી જ નહીં, સેંકડોની તાદાદમાં આવેલા આખાય ઑડિયન્સની પણ હતી. એટલે જ બધા જ ડાયલોગ્સ ઑડિટોરિયમભેદી ઍપલોઝ મેળવતા હતા. વળી ફિલ્મનો સૂત્રધાર (સંગતરાશ) સ્ટેજની બહાર આવીને સ્ટોરી-બૅકસ્ટોરી નરૅટ કરે, બાદશાહના દરબારમાં સલીમનો પૈગામ વંચાતો હોય અને એ પૈગામ સ્ટેજની બહાર જમણી બાજુએ ખુદ સલીમ બોલતો હોય એ યુક્તિ પણ કમાલ ઇફેક્ટ પેદા કરે છે. ફિલ્મના ઓલમોસ્ટ તમામ ડાયલોગ્સ, સાફ ઉર્દૂ ઉચ્ચારો અને આરોહ-અવરોહના જે પર્ફેક્શનથી બોલાય છે, એ સાંભળીને મારા શકી દિમાગમાં સળવળાટ થતો હતો કે આ લોકો ખરેખર લાઇવ બોલે છે કે રેકોર્ડેડ છે?! અફ કોર્સ, મધુબાલા, દિલીપ કુમાર કે પૃથ્વીરાજનાં કિરદારોમાં કોઈ બીજાને જોવાનું સપનું કોઈ કેફી દ્રવ્યની અસર હેઠળ પણ ન આવે, છતાં અહીંયા ભાગ્યે જ કોઈ કલાકાર આર્ટિફિશિયલ કે ઑવર ધ ટોપ લાગે છે. ક્રેડિટ ગોઝ ટુ ઑલ ધ આર્ટિસ્ટ્સ અને ડિરેક્ટર ફિરોઝ અબ્બાસ ખાન.