ચિત્રલેખા દિવ્ય યોગ જાણનારી હતી. જેઠ વદ ચૌદસે સવારથી માંડી ત્રીજું મુહૂર્ત ગયું ત્યારે તે આકાશમાર્ગે દ્વારિકા નગરીમાં જઈ પહોંચી. રાણીવાસના બગીચામાં અનિરુદ્ધને એણે જોયો. એ સ્ત્રીઓ સાથે રમતો હતો. મહુડાનું મદ્ય પીતો હતો. પલંગ પર બેઠેલા અનિરુદ્ધને ચિત્રલેખાએ અંધકાર પર અને તામસ યોગથી ઢાંકી દીધો. પછી તે પલંગ પોતાના માથા પર લઈ આંખના પલકારા જેટલા વખતમાં શોણિતપુરમાં ઉષા પાસે જઈ પહોંચી. પ્રસંગ પરથી એમ કહી શકાય કે ચિત્રલેખા ચિત્રકલા ઉપરાંત યોગશાસ્ત્રમાં પણ પારંગત હતી. શિવ મહાપુરાણમાં સ્વયં ચિત્રલેખા કહે છે કે, પૂર્વે વિષ્ણુએ દૈત્યોને મોહ પમાડવાની ઇચ્છાથી મોહિનીનું જ રૂપ ધર્યું હતું તે જ વિષ્ણુસંબંધી યોગનો આશ્રય કરી હું રૂપ ધારણ કરીશ. એનો અર્થ એવો થાય કે ચિત્રલેખા યોગબળથી રૂપ પણ બદલી શકતી હતી.