સમના સીમાડાના એક ઘરના ઓટલા ઉપર સારો છાયો હતો. આમ પણ ઠંડી એવી કાતિલ હતી કે બપોરનો તડકો પણ મીઠો લાગતો હતો. ત્યાં એક પથ્થર ઉપર એક પાંત્રીસેકનો યુવાન બેઠો હતો. આ એનું ઘર હશે એમ માનીને ઓટલા ઉપર બેસવા માટેની મંજૂરી માંગી. અમે બેસીને સાથે લીધેલા નાસ્તાનાં પડીકાંઓ છોડવા લાગ્યા. અમારી પાસે કેટલોક સૂકો નાસ્તો અને બ્રેડ-બટર હતાં. આમ તો આપણે ગુજરાતીઓ દાળ-ભાતિયા એટલે બપોરે સૂકો નાસ્તો કરવાની આદત નહીં. પણ ભૂખ એવી લાગી હતી કે ભાવતું ન ભાવતું બધું ચાલતું હતું. ત્યાં અમને આ રીતે નાસ્તો કરતાં જોઈ પેલો યુવાન એના ઘરમાં ગયો.