જ્યોતીન્દ્રભાઈની હરોળની પાછળની બીજી જ હરોળની ખુરશીમાં એમની પાસે જ બેઠેલો હું એમનું મન વાંચવા માંડ્યોઃ છત્રી ઉઠાવીને ઊભી કરીએ, ખુરશીના હાથાને ટેકે પાછી ગોઠવીએ, છત્રીબાઈને ઉભા રહેવું કદાચ ન ફાવે ને પાછાં નીચે પડે… એના કરતાં નીચે જ ભલે રહ્યાં છત્રીબાઈ.. એમની હસ્તીની ખસીને ખબર કરે ને નજીકમાં શાંત ચિત્તે સાંભળતા શ્રોતાઓનું ધ્યાન ખેંચે એના કરતાં નીચે જ આરામ કરવા દો એમને. જ્યોતીન્દ્રભાઈનું મુખારવિંદ જોતાં લાગતું હતું કે કંઈક આવું જ એ મહાન હાસ્યસર્જકે વિચારી લીધું!