પુરુષો બ્રિનલિટ્ઝમાં પહોંચ્યા ત્યારે તો હજુ છાવણીનો ઢાંચો જ તૈયાર થયો હતો. પથારીઓની વ્યવસ્થા થઈ શકી ન હતી. ઉપરના માળે આવેલા સામુહિક શયનગૃહોની અંદર પલંગ ઉપર ઘાસની પથારીઓ પાથરી દેવામાં આવી હતી. પરંતુ બોઈલરોમાંથી છૂટતી વરાળને કારણે વાતાવરણમાં ગરમાવો જળવાઈ રહેતો હતો. પહેલા દિવસે કોઈ રસોઈયો હાજર ન હતો. રસોડામાં સલગમ ભરેલી બેગો આમતેમ પડી હતી, અને માણસો કાચા સલગમ ખાઈ રહ્યા હતા. એ દિવસે મોડેથી સૂપ ઉકાળીને બ્રેડ શેકવામાં આવી, અને ઈજનેર ફાઇન્ડરે એ પછી જ બધાને કામ સોંપવાનું શરુ કર્યું હતું. પરંતુ બ્રિનલિટ્ઝમાં કામદારો પર એસએસની કોઈ દેખરેખ ન હતી, એટલે કામકાજ ઘણું ધીમું થતું હતું! આશ્ચર્યની વાત તો એ હતી, કે કેદીઓ પણ સમજી ગયા હતા કે તેમના ડાયરેક્ટર ખુદ યુદ્ધમાં મદદરૂપ થવા ઇચ્છતા ન હતા! બ્રિનલિટ્ઝમાં કામની ઝડપ અત્યંત ધીમી હતી. ઓસ્કર પોતે જ ઉત્પાદન પ્રત્યે બેફિકર બની ગયો હોવાને કારણે કેદીઓ ધીમુ કામ કરીને જાણે બદલો વાળીને પોતાની નામરજી વ્યક્ત કરી રહ્યા હતા!