આ વાત છે ‘છ‘ વર્ષની ફ્રીદા’ની , કાચી વયે ‘મા’ ગુમાવાથી લઈને નવું કુટુંબ મળવાની , સ્થળાંતર થયે નવી જગ્યાએ ઉગવાની મથામણની – વાત છે ઉનાળાના એ ગરમાળાની કે જેણે તેના જીવનને એક વળાંક આપ્યો , અને એ વળાંકે એક નવો ઉજાસ આપ્યો. 1993’નો એ ઉનાળો ફ્રીદા માટે ગોઝારો નીવડ્યો હતો ! મા’ને શું થયું હતું એ કોઈ જણાવતું ન્હોતું , મા પાસે જવા દેતું ન્હોતું ને અચાનક એક દી ‘મા’ પણ પપ્પા’ની જેમ ચાલી નીકળી! ને આટલું ઓછું હોય એમ હવે તેને પોતીકું ઘર એવું બાર્સેલોના છોડીને તેના મામા ( અથવા કાકા ) સાથે કન્ટ્રીસાઈડ’માં કોઈ અજાણી ને દૂર જગ્યાએ જવાનું હતું ! ને હવે જ શરૂ થાય છે 1993ના ઉનાળાના ઈન્ટરવલ પછીનો એ બીજો ભાગ કે જે સમયાંતરે ડેબ્યુટન્ટ ડિરેક્ટર એવી Carla Simón‘ની જ ઓટોબાયોગ્રાફીકલ ટેલ બની જવાની હતી ! જી હા , આ મુવી ડિરેક્ટર એવી Carla Simón’ની પોતાની જ વાત છે. પહેલા તો અહિંયા નથી કાંઈ ઘટનાવિશેષ કે નથી એવું કાંઈ લાઈફ-ચેંજીગ ,કે એ ઉનાળો કૈક સોનેરી અક્ષરે આલેખવો પડે . . ના , આ તો સ્મૃતિઓમાં તગતગતો એ તાંબાવર્ણો તડકો છે કે જેની હૂંફ હજીયે વર્તાયે જ રાખે છે. કૈક એવું સ્પર્શેલું છે કે જે વણકહ્યું છે , કૈક એવું ગુહ્ય ને છતાંયે સરળ ને સહજ છે . . એક એવા બાળપણની વાત છે કે જ્યાં ઘર તો ઠીક માબાપ પણ નવા છે ને અકળામણથી છલોછલ સતત તાગતી નજર પણ.