પ્રજાને વિકાસ ગમે છે, એટલે વિકાસને એ વધારે પસંદ કરે છે. વંચિતોના વિકાસ માટે અને આદિવાસી દલિતોના વિકાસ માટે જે પ્રયત્નો થયા છે તેનો પ્રતિભાવ મળ્યો છે. જ્યાં નથી મળ્યો ત્યાં નવી ‘કમ્યુનિકેશન-વ્યવસ્થા’ ઊભી કરવી પડશે. વિકાસમાં ખાસ કરીને આંતરમાળખાકીય સગવડો વિકસી છે તેને પ્રજાએ ભારે સમર્થન આપ્યું છે, ગરીબને લાભ આપનારા ‘ગરીબ-કલ્યાણ-મેળા’ દ્વારા એક તદ્દન નવી પારદર્શકતાનાં ધોરણો ઊભાં કર્યાં છે. આ સદીની શરૂઆતમાં જગતના વિકાસના તજ્જ્ઞોએ જણાવેલું કે જળ-વ્યવસ્થાપન એ ખુબ જ અગત્યનું છે, આ બાબતને ખૂબ જ મોટી અગ્રતા આપીને ગુજરાત સરકારે જે પાણીની સમસ્યા હલ કરી છે, એ બહુ જ અગત્યનું પરિબળ છે. કૃષિ-મહોત્સવ દ્વારા થયેલી કૃષિક્રાંતિનો અર્થ લોકોને સમજાવવો પડશે. વંચિતોના વિકાસને વરેલી આ સરકારના વિકાસ-એજન્ડાને જનતાએ વિકાસને વિજયશાળી વરમાળા પહેરાવી છે, વડાપ્રધાન શ્રી નરેન્દ્રભાઈ મોદીએ જે ‘ન્યૂ-ઇન્ડિયા’નો વિચારમંત્ર ફૂંક્યો છે તેના વિચાર અને આચારની નવી બારાખડી લખવી પડશે. દરેક પાંચવર્ષે પ્રજાએ અને પક્ષોએ સાથે મળીને આત્મશિક્ષણ અને આત્મચિંતનની પરિપાટી ઓળખ્યા કરવી પડશે. લોકતંત્રની આ જ તો મહાનતા છે..!