આ ઉપરાંત અઠવાડિયે- પંદર દિવસે એકાદ વાર કોઈને ત્યાં કથા બેસતી અથવા ભજનકીર્તન થતાં. કોઈને માતાજી આવે તો વાળ છુટ્ટા મૂકી ધૂણવા લાગે કે ભક્તિમાં લીન થઈ જઈ કરતાલ કે મંજીરા લઈ નાચવા માંડે. આ ઉપરાંત કોઈને ઘરે લગ્ન હોય તો પંદરેક દિવસ જબરી ધમાલ ચાલે. અઠવાડિયા-દસ દિવસ પહેલાં માંડવો બંધાઈ જાય, લગ્નગીતો ગવાવાં લાગે, ધામધૂમથી વરઘોડો નીકળે, આસપાસ માથા પર ગૅસની બત્તીઓ મૂકીને ગરીબ મજૂરો ચાલતા હોય, શણગારેલા ઘોડા પર સાફો ને માથે કલગી ખોસેલો વરરાજા બેઠો હોય. કેડે તલવાર લટકતી હોય. મોંમાં ગલોફે પાન ખોસ્યું હોય, સૌને મોખરે ઢોલ ને શરણાઈવાળા, કોઈક સુખી કુટુંબ હોય તો બૅન્ડવાજાંવાળા, તેના પછી વડીલો ઠાવકાં મોં રાખી ધીરે ધીરે ચાલતા હોય, રંગબેરંગી વસ્ત્રો ને ઘરેણાંથી લદાઈને લગ્નગીતો ગાતી સ્ત્રીઓ આનંદ-ઉલ્લાસથી છલકાતી હોય- શેરીમાં વસતા લોકો આ બધો ઠાઠમાઠ અને ઝાકમઝોળ જોવા ઘરનાં બધાં કામ છોડીને અત્યંત આતુરતાથી પોતપોતાનાં ઘરની ડેલીએ કે ઓટલે ચડી, શેરીની બે ય બાજુ ગોઠવાઈ ગયા હોય.