એરપોર્ટના એક કર્મચારીએ આવીને મૃતદેહ આવી ગયો હોવાના સમાચાર આપ્યા. મૃતદેહની ઓળખ કરવા માટે ઉતાવળા પગલે અનિલભાઈ, સુરેશભાઈ અને આરવને લઈ અવંતિકા પણ ચાલી. જે રૂમમાં મૃતદેહ રાખવામાં આવ્યો હતો ત્યાં પહોંચી સુરેશભાઈએ અવંતિકાને કહ્યું : “બેટા, તું બહાર જ ઉભી રહે. પહેલા અમે જોઈ આવીએ.” અવંતિકા માનવા તૈયાર નહોતી. તેની આંખોમાંથી આંસુઓ વહી રહ્યાં હતાં. પણ સુરેશભાઈ અને અનિલભાઈના સમજાવવાના કારણે તે માની ગઈ. સુમિત્રા આરવને લઈને અવંતિકા સાથે બહાર ઊભી રહ્યાં. મૃતદેહને એક ચાદરથી ઢાંકી રાખવામાં આવ્યો હતો. સુરેશભાઈએ પાસે જઈ અને ધ્રુજતા હાથે ચાદર ખોલી. ચહેરો બરાબર ઓળખાઈ રહ્યો નહોતો. પણ બરાબર ખાતરી કરતાં માલુમ પડ્યું કે એ રોહિત નથી. મૃતદેહ ઉપર ચાદર ઢાંકતા સુરેશભાઈએ હાશ અનુભવી. બહાર આવતાં અવંતિકાને જાણ કરી. અવંતિકાએ પણ ભગવાનનો આભાર માન્યો. અને મનમાં રોહિતના આવવાની એક આશા જગાવી.