શ્રી અશ્વિની ભટ્ટ સાથે એક સાંજ માં શ્રી ઉર્વીશ કોઠારીએ નોંધ્યું છે કે અશ્વિની ભટ્ટ તેમની અમુક નવલકથાઓને નવલકથા ન ગણતાં માત્ર ‘સ્ટોરીટેલિંગ’ ગણે છે. ઉર્વીશ કોઠારીના જ શબ્દોમાં, ‘પોતાની નવલકથાઓમાંથી બે-ત્રણ સિવાયની બાકીની કથાઓને તેમણે ‘સ્ટોરીટેલિંગ’ તરીકે ઓળખાવી. સાહિત્યિક માપદંડ પ્રમાણે એવા હવાચુસ્ત વિભાગો પડાય એમ નથી, છતાં તેમને લાગે છે કે ‘ઓથાર’, ‘અંગાર’, ‘આશકા માંડલ’ ખરા અર્થમાં નવલકથા છે. કારણ કે તેમાં સ્ટોરીટેલિંગ ઉપરાંત મુખ્ય પાત્રોના માનસપ્રવાહોનું ઊંડાણભર્યું આલેખન છે.’ એજ માપદંડ મુજબ આપણે ‘આખેટ’, ‘ફાંસલો’ અને ‘કટિબંધ’ ને પણ નવલકથા ગણી શકીએ. અશ્વિની ભટ્ટની ‘કસબ’, ‘કરામત’, ‘કમઠાણ’ અને ‘આયનો’ લઘુનવલ ગણી શકાય. ‘લજ્જા સન્યાલ’, ‘શૈલજા સાગર’ અને ‘નીરજા ભાર્ગવ’ ને અશ્વિની ભટ્ટ ‘સ્ટોરીટેલિંગ’ ગણે છે.