મધુર નમણા ચ્હેરાઓની હવા મહીં પ્યાલીઓ ગગન કરી દે કેફે રાતું કસૂંબલ આસવે; નયન હજી તો હોઠે માંડે, પીધોય ન ઘૂંટડો, નજર ખુદ ત્યાં મારી પીવા જ શી મદિરા બની જતી લથડતી ધોરી રસ્તે પતંગ શી ફૂલ પે વદન વદને …