આ સાંભળી સુનંદાબેને સ્ત્રીસહજ લાગણી સાથે નજરો ઝૂકાવી હકારમાં ડોક હલાવી અને હળવે રહી માત્ર એટલું જ બોલ્યાં : ‘તમે મારા મનની જ વાત કરી છે. મને તમારો પ્રસ્તાવ મંજૂર છે.’ એમ કહી તેઓ અશ્વિનભાઈના વક્ષ:સ્થળ પર શીશ મૂકી કેટલોય સમય સ્થિર થઈ ગયાં. આંખોમાં ઝળઝળિયાં હતાં પણ તે હૃદયમાં ઊઠેલ સ્નેહભરતીની છાલક હતી..