પણ આ લફંગો ? એને તો જેલભેગો કરવાનો. બે બે જિંદગી બગાડનારને સજા તો મળવી જ જોઈએ. આવાઓને પોતાને તો પોતાની ભૂલ સમજાય જ નહીં. બહાર નીકળે એટલે પાછા એના એ જ. ફરી કોઈની જિંદગી સાથે અડપલાં કરે. એના કરતાં આજીવન કેદની સજા હોય એ જ સારું. આવા નરાધમો તો આખા સમાજને બગાડી નાંખે. પણ ધીરે ધીરે બધું ચૂપચાપ કરવાનું, એને તો આનો અણસાર સરખોય ન આવવો જોઈએ. હું તો બસ, બાળકીના બહાને જઉં એની પાસે. ધીરે ધીરે બધી વિગત તો જાણવી પડે ને ? બાળકીને ઉપર લઈ આવું. આ ખાલી ઘરમાં થોડાં રમકડાં ય વસાવી લીધા છે. અત્યારથી થોડી હેવાઈ થઈ જાય તો સારું ને ! પછી એને અમારી સાથે રહેવાનું થાય ત્યારે મુશ્કેલી ના પડે ! જો કે આ લફંગો છે ભારે ખંધો. એકનું એક જૂઠ એવું ગોખીને રાખ્યું છે કે કાંઈ પૂછીએ તો પોપટની જેમ ચાલુ થઈ જાય. સાચી વાત તો મોંમાંથી ઑકતો જ નથી. પણ માણસની આંખો તો જે હોય તે સાચું જ કહી દે. આ લાલઘૂમ આંખો જોઈને ખબર પડી જ જાય કે રાત્રે ફૂલટાઈટ થઈને ઘેર જતો હશે. પેલીને મારકૂટ-ગાળાગાળી કરીને ક્યારે આ બિચારા ફૂલ પર પણ ઝેર ઑકતો હોય તો નવાઈ નહીં ! મેં કંઈ મારાં પિસ્તાળીસ વર્ષ પાણીમાં કાઢ્યા છે ? મારી જાસૂસી નજરથી કંઈ જ ન છટકી શકે. એ મોઢેથી ભલે બોલવું હોય એટલું જૂઠું બોલી લે. પણ એની ભીતરની ગંદકી મારી X-RAY જેવી આંખોએ આરપાર જોઈ લીધી છે.