વાતાઁ ને કંઈ રીતે મૂલવવી, માત્ર વાતાઁ તરીકે વાંચી આનંદ પામી ભુલી જવી, કે લાગણી ની દ્રષ્ટિ એ, કે આજ ના આધુનિક સમય પ્રમાણે. જો વિવાન માત્ર રત્ના ને બે માં થી માત્ર કાઈ પણ એક પ્રત્ર આપી ને જતો રહ્યો હોત તો વાતાઁ લાગણી ની દ્રષ્ટિ એ ઉચ્ચકક્ષા એ પોંહચત. આજ ના આધુનિક સમય પ્રમાણે આજ ના યુવાનો ને વળી મોબાઈલ, ઈન્ટરનેટ, બાઈક, પાટીઁ, મોજ માં થી સમય જ કયાં છે, જે વૃધ્ધો માટે લાગણી થી વિચારે.એને જો વિચારે તો પેહલા પોતાના ઘરનાં વૃધ્ધો માટે લાગણી થી વિચારે કે કોઈ સુદંર યુવતી ની દાદી માટે લાગણી થી વિચારે.અને જો દાદી માટે લાગણી થી વિચારે તો દાદી સુધી જ સીમિત રહે. યુવતી સુધી પોંહચવાની જરૂર નથી. વિવાન નું પ્રાત્ર હાઈપ્રોફાઈલ, પ્રોફોસ્નલ, હાઈફાઈ, પોલિટિશયન જેવું લાગે છે. જે દાદી ના માધ્યમથી યુવતી સુધી પોંહચવા અપ્રસ્તુત વ્યક્તિ ને નામે લાગણી નું રાજકરણ વાપરતું હોય.આ વાતાઁ હજુ જો આગળ વધે અને, દાદી ને યુવતી વાળા પ્રત્ર ની બાબત, જો યુવતીના પિતા ને આ પ્રત્ર ની બાબત ખબર પડે, પછી શું તે લખવું મુશ્કેલ લાગે છે. યુવતી પાસે આ રીત નો, અને આ રીતે પ્રસ્તાવ મુકવો પણ વિવાન નામ ના પ્રાત્ર ના વ્યક્તિત્વ ને હાની પોંહચાડે છે. જે પ્રાત્ર વાતાઁના અંતે એક અવિસ્મરણિય, ભુલીના શકાય તેવી (ઉપર કહ્યુ તેમ ભગવાન જેવી) છાપ છોડી જવું જોયએ તેવું હોવું જોયતું હતું, પરંતુ, વિવાન નું પ્રાત્ર એક આખી અલગ જ વિચારસરણી ઉભી કરે છે.જો આ રીત નો સંદેશ યુવાનો સુધી પોંહચે તો યુવાનો સમાજ માં લાગણી નો દુરઉપયોગ જ કરે.