સેવાભાવી અને કરુણાની મૂર્તિ મધર ટેરેસાનો જન્મ ર6 ઓગસ્ટ, 1910માં થયો હતો. બાળપણથી જ ટેરેસા સ્વભાવે ધાર્મિક હતાં. 18 વર્ષની ઉંમરે તેમણે લોરેટોની સિસ્ટરો સાથે જોડાવા અને મિશનરી બનવા માટે ઘર છોડયું. મધર ટેરેસા એ ભારતીય નાગરિકત્વ ધરાવતાં એક આલબેલિયન રોમન કેથેલિક નન હતાં. તેઓએ ભારતના કોલકાતામાં ઠેક-ઠેકાણે ચેરિટી મિશનરીની સ્થાપના કરી હતી. સળંગ 4પ વર્ષ સુધી તેઓએ ગરીબ, અનાથ અને મરણ પથારીએ પડેલા લોકોની સેવા કરી અને પ્રથમ ભારતભરમાં અને ત્યાર બાદ અન્ય દેશોમાં ચેરિટી મિશનરીના વિસ્તરણ માટે માર્ગદર્શન પૂરું પાડયું. 1970ના દાયકા સુધીમાં તો તેઓ માનવતાવાદી, ગરીબો અને અસહાય લોકોનાં બેલી તરીકે આંતરરાષ્ટ્રીય ખ્યાતિ પામી ચૂક્યાં હતાં. તેમના જીવન પર એક દસ્તાવેજી ચિત્ર બન્યું, પુસ્તક પણ લખાયું. 1979માં તેઓને શાંતિ માટેનું નોબલ પ્રાઇઝ મળ્યું. તેમના માનવતા અને લોકોપકારી કાર્યો માટે 1980માં તેમને ભારતના સર્વોચ્ચ બહુમાન ભારત રત્ન દ્વારા પણ નવાજ્યા હતા. તેમના મૃત્યુ સમયે 123 દેશોમાં આવા 610 મિશન ચાલતાં હતાં. જેમાં એચઆઇવી/એઇડ્સ, રક્તપિત્ત અને ક્ષયના રોગીઓ માટે રૂગ્ણાલય, અનાથાલયો વગેરે શરૂ થયા હતા.