એ અનુભવો યાદગાર હતા. જુલાઈ 2016 માં મારુ પહેલું જ એક્ઝિબિશન રાજકોટની કણસાગરા કોલેજમાં થયું હતું. હું તો ખાલી એકવાર કોલેજમાં બધાને મળવા અને મારી કવિતાઓ અમારા હિન્દીના સરને બતાવવા માટે જ ગઈ હતી. આ મુલાકાત દરમીયાન વાતચીત દ્વારા સર પૂછી બેઠા કે હાલમાં શું કરે છે…? અને મેં ફોનમાં મારા ચિત્રો બતાવીને કહ્યું, કે બસ અત્યારે તો આ કરું છું. ત્યાર બાદ એમણે પૂછ્યું હતું કે અંદાજીત કેટલા ચિત્રો છે…? મેં એમને સંખ્યા કીધી, અને બસ ખ્યાતનામ કાર્ટૂનિસ્ટ સંજય કોરિયા સાથે મારુ પેઇન્ટિંગ પ્રદર્શન અમારી કોલેજમાં જ ગોઠવાયું. ત્યાંના હોલમાં, એક્ઝિબિશનનો એ પહેલો જ દિવસ હતો, જ્યારે કેમેરા, મુખ્ય મહેમાનો, સ્ટેજ પર મારી બેઠક, ફુલછાબ ના તંત્રી, રાજકોટ જિલ્લા કલા સંઘના પ્રમુખ, કોલેજની વિદ્યાર્થીનીઓ વગેરે ઘણા બધા લોકો પણ હાજર હતા, જે અનુભવ એ દિવસે મને ખાસ બનાવતો હતો. એ અનુભવમાં બહુ જ ગમતું હતું મને. પહેલી જ વાર સ્ટેજ પરથી મારે ત્યારે બોલવાનું હતું, એટલે મેં ઘરે મમ્મીને પણ ના પાડેલી કે તું ને પપ્પા તો ત્યાં આવતા જ નહીં. ઉદ્ઘાટનમાં હું તમને લોકોને જોઈને તો કઈ બોલી જ નહિ શકું