ચોમાસાના બે મહિના અનુકૂલ હોય તો મહારાજ વડોદરામાં ગાળે છે. ત્યારે એમનો મહાભારતનો સ્વાધ્યાય અચૂક ચાલે. રોજ સાંજે ફરવા નીકળે. મહારાજ ચાલવાના નિષ્ણાત છે એટલું જ નહીં, ચાલવાના શોખીન કલાકાર છે. અમે બે પતિપત્ની એક વખત એક સાંજે ચાલવા નીકળ્યા. સાવિત્રી તો બીચારી મહારાજની ચાલ સાથે ગતિ સાધવા ક્યારેક થોડું દોડી લ્યે. ચાલતાં ચાલતાં મહારાજની વાતો ચાલતી હોય. તે સાંજે એમણે ઘણી વાતો કરી. પણ અમે છૂટા પડ્યા ત્યારે છેલ્લું વાક્ય કહ્યું તે હજી સ્મરણમાં છે "હું ચાલું છું ત્યારે મારા વિચારો ચાલે છે. ચાલતો માણસ કદી કોઈ રીતે ભૂખે ના મરે."