પંડિત દેવદત્ત વહેલી સવારે ચોપાટી પર નિત્યક્રમ મુજબ ચાલીને પાછા ફરી રહ્યા હતા. વિલ્સન કૉલેજની પાછળની ગલીમાંથી તેઓ ઘર તરફ પાછા આવી રહ્યા હતા તે દરમ્યાન નજીકના ઍપાર્ટમેન્ટના કંપાઉન્ડમાંથી નીચા સ્વરે ગવાતું ખૂબ મધુર ભજન તેમના કાને પડ્યું. એક કોમળ બાળસ્વર મહિલા સ્વર સાથે સૂર પુરાવતો હતો અને પંડિતજીના પગ થંભી ગયા. મહિલાના સુમધુર અવાજ સાથે સાથે સૂર પુરાવતા એ બાળસ્વરની મંજુલ મીઠાશ તેમને સ્પર્શી ગઈ. તેમના અનુભવી કાનોએ પારખી લીધું કે આ બાળસ્વર કેળવાય તો કેટલું સુંદર રતન ભારતીય સંગીતને પ્રાપ્ત થાય ! એ સ્વર લલિતનો હતો.