♥ પંચમ શુક્લ માયાવી સાંઢણીયું ઊડતી નિર્જન રણને ગામ, અચકણ ઓઢ્યા ઓળાઓને વેંઢારી સરિયામ ! સાંઢણીયું નિર્જન રણને ગામ! મૂકી ‘મા’ની માયા સઘળી, નામ, ઠામ, મુકામ; અનાથને ઓશિંગણ ઊભી પુનર્વસનની હામ, પવનવેગીલી પૂરણ ઠેકે ઠેકાણું ગુમનામ! સાંઢણીયું નિર્જન રણને ગામ! કાળા અક્ષરની બાંધીને બુકાનીઓ બેજાન; લૂ વીંઝાતી રેતે શેકે વાણીની પહેચાન, રૂંવે રૂંવે આગ સીંચતી આતપમાં અવિરામ! સાંઢણીયું નિર્જન […]