આજે તો તમે દિવાળી કરવા જાવ તો તમારી ઑફિસનો ચપરાશી પણ તમને ત્યાં મળી જાય. ભલે મનથી તમે ઊંચ-નીચના ભેદભાવમાં માનતા ન હો, સમાજવાદના ચુસ્ત સમર્થક હો પણ કાશ્મીરમાં જ્યાં જાવ ત્યાં તમારી ઑફિસનો ચપરાસી ચમન તમને ટિચાયા કરે તો તમારી અડધી મજા માઈનસ થઈ જવાની. દરજ્જો ના સચવાય તો પછી ખર્ચા કરીને હિલ સ્ટેશન સુધી લાંબા થવાનો અર્થ શો ? ચમન પાછો ચૂપ રહેતો હોય તો ઠીક છે. એના ફેમિલીની તો એ ઓળખાણ કરાવે, પણ જે ટૂરમાં એની સાથે જેટલાં પ્રવાસીઓ હોય તે બધાને એ ગર્વથી ઓળખાણ કરાવે, ‘આ મારા સાહેબ.’ તમારે પણ વિનય ખાતર તમારાં પત્ની અને બાળકોની ઓળખાણ કરાવવી જ પડે. એવા તો કંઈ કંઈ માણસો તમને ત્યાં અથડાયા કરે. તમારો ઉપરી સાહેબ તમને ત્યાં મળી જાય તો એ સાહેબનું મોઢું કટાણું થઈ જાય. તમે વેપારી હો અને એકાદ-બે ધંધાનાં બીલ ચૂકવ્યા વગર કાશ્મીર ચાલ્યા ગયા હો અને ત્યાં તમારા લેણદાર ભેટી જાય તો એ ટકોર કર્યા વગર ના રહે, ‘ફલાણાભાઈ, મુંબઈમાં તો કહેતા હતા તમારો હાથ ભીડમાં છે અને અહીં તો તમે આખા ભીડમાં છો. કાશ્મીર આવવાના પૈસા છે, પણ અમને ચૂકવવાના નથી.’