અને મામી ભલે વાર્તાઓ કે શિખામણો આપતા ના હોય. એમના સહજ વર્તનમાંથી એક મોંઘેરું મૂલ્ય સાંપડે છે. કોઈ નાની વાતને ગમે તેટલી મોટી બનાવો, બહુ દલીલ કરવાને બદલે સ્વાભાવિકતાથી એ કહે ''હા, હું કબૂલ કરું ને, મારી ભૂલ થઈ ગઈ.'' જે વ્યક્તિ આસાનીથી નાનકડી પણ ભૂલ બીજાની મોઢે કબૂલ કરે, એના માટે પેલા દેવતાઈ પુષ્પક વિમાનમાં ફર્સ્ટ ક્લાસની પુશબેક સોફા જેવી સીટ નક્કી રિઝર્વ્ડ રાખવી! મા જીતવામાં નહિ, હારવામાં પોતાના જીવનનું સમર્થન શોધતી હોય છે! અને એ જ નિખાલસતાથી વાંક ના હોય તો પોતા પર ઓઢી લેનાર, જરૃર પડયે બાકીના બહુ 'ડાહ્યા' લોકોને જે બોલવામાં સંકોચ થતો હોય એ હિમ્મત કરીને ફાડીતોડીને કહી દે!