સાહિત્ય સામયિકોની આપણે ત્યાં આરંભથીજ એક ઉજ્જવળ પરંપરા રહી છે. યશસ્વી તેમજ આશાસ્પદ કલમોની રચનાઓ પ્રકાશિત કરતા રહીને સાંપ્રતનો એક જીવંત તાર રણકતો રાખવામાં, સમર્પણ પૂર્વક સતત નવનીત પીરસવામાં, વિવેચન – ચિંતન – સંશોધનનાં, અહીં પ્રગટેલા તેમજ બહારથી આવેલાં વિચારવલોણાનો પરિચય કરાવવામાં ને એને વિવિધ સ્તરોએ સક્રિય કરવામાં, સમાજ ઉન્નતિ અને લોક ઉત્થાનના જાગરણમાં, વિદ્રોહો અને આંદોલનો પ્રગટાવવામાં, શબ્દસૃષ્ટિ વિકસાવી સામાન્યજનોને માટે જ્ઞાન અને કળાની પરબ બની જનકલ્યાણ અર્થે બુદ્ધિપ્રકાશ તેજસ્વી બનાવવામાં, કવિતાનો કવિલોક વિકસાવી મમતાપૂર્વક અખંડ આનંદ પીરસવામાં – એમ અનેક દિશામાં આપણાં નોંધપાત્ર સામયિકોએ તેમની લાક્ષણીક અદામાં અનેરી સજ્જતાનો પરિચય આપ્યો છે અને આ સાહસોને એક કર્તવ્ય માનીને ખેડ્યું છે. એમની આવી પરિણામકારી સક્રિયતા પોતે જ એક વિશિષ્ટ અને ઐતિહાસીક પ્રદાન બની ગઈ છે. વીસમી સદી અને પ્રકૃતિથી લઈને હાલમાં જ શરૂ થયેલ સાયબર સફર અને મમતા જેવા વૈવિધ્યસૃષ્ટિ ધરાવતા સામયિકો આપણી ધરોહર છે જેની જાળવણીની ફરજ આપણા સૌની સહીયારી છે.