' મધ્ય-અંગ્રેજીના શબ્દો યે ('આંખ') અને હાય ('ઉચ્ચ') માં સ્વરો 'ઇ', '', '' અથવા 'વાય' પછી તે જ અવાજ હતો, જે તેમના આધુનિક ઇંગ્લીશ સામ્યતાઓના વિપરીત ઉચ્ચારવામાં આવ્યા હતા બે સિલેબલ સાથે શબ્દોમાં અથવા શબ્દોના અંતમાં, યોગ અથવા 'ઘ' ક્યારેક 'w' ના અવાજને ' ફોલેડ ' ('અનુસરતા'), અથવા innoʒe ('પર્યાપ્ત') માં રજૂ કરે છે, જે આપણે તેના ઉપયોગથી જાણીએ છીએ કવિતામાં આધુનિક અંગ્રેજી 'પર્યાપ્ત' તરીકે 'એફ' ધ્વનિ સાથે 'ઉનો' શબ્દ ઉચ્ચારવામાં આવ્યો હતો.