અમો અમદાવાદ રહેતા ત્યારે મારી પાસે ભૂતિયા કાર્ડ હતા એટલે મારી પાસે ખાંડ અને ચોખાનો જથ્થો ભેગો થઈ જતો . આ ખાંડ અને ચોખાને હું વેચતો અને એ પૈસાનો ઉપયોગ હું ઘરના બીજા ખર્ચાઓમાં કરતો . ભાનુમતી ક્યારેક એની ચાલાક બેન પણીઓને મફતમાં ખાંડ આપી દ્યે . આ મને જરાય ન ગમે . અને આ કારણે અમારા બન્ને વચ્ચે ઝઘડો થઇ પડતો . અમો અમેરિકા આવ્યા પછી હું કમાતો અને આ છત વાળા દેશમખાધા ખોરાકી બાબતના ખર્ચ બાબત ઝઘડાનો કોઈ સવાલજ ઉભો ન થતો . એક વખત એક છોકરાએ મને પૂછ્યું કાકા તમે કોઈદી ઝઘડો કરો છોકે નહિ . હું એને જવાબ આપતોકે અમારા વચ્ચે ઝઘડો થાય છે પણ ખોટે ખોટો સાચો ઝઘડો ન થાય . એના માટે ખોટો ઝઘડો કરીને સંતોષ માનીએ છીએ . કોઈ વખત ખાસ કામ ન હોય તો અમે ઝઘડો કરીએ અમારો ઝઘડો પાંચેક મિનિટ ચાલે . ભાનુમતી ઘડિયાળ સામે જોતી જાય . ટાઈમ પૂરો થાય એટલે કહે ટાઈમ પૂરો થઇ ગયો . હવે ચાંપ દબાવી દ્યો . ઝઘડો પૂરો થાય એટલે ભાનુમતી બોલે આજતો તમે હું નવાનવા શબ્દો બોલતા હતા . આવું બધું તમે ક્યાંથી શીખી લાવો છો ? ભાનુમતીને કોઈને ખવડાવવાનું બહુ ગમે અને પછી પોતાની રસોઈના વખાણ થાય એ ગમે . કોઈને કશું આપવાનું પણ એને બહુ ગમે . અને માણસ લેવાની ના પાડે તો એને ન ગમે કોઈ મિત્ર ઘરે આવે તો એને ચા પીવડાવે ચા ન પીએતો કોફી અને છેલ્લી બાકી રસ આગ્રહ મકરીને પીવડાવે અને એ પણ મોટા પ્યાલા ભરી ભરીને એક તરુણા બેનેતો મોઢે ચડીને કીધું કે આ ઘરે તો આવવા જેવું નથી . માસી ધરાર ખવડાવે છે . હું એરિઝોનામાં રહેવા આવ્યા પછી પુષ્કળ શાકભાજી વાવતો એક વખત મને એક પટેલે રવૈયા રીંગણાં ના છોડ આપ્યા પુષક્ળ રીંગણા થતાં અમે બે જણા કેટલુંક ખાઈએ મિત્રોને આપીએ . તીખાં મરચા પણ ખુબ થતાં હું તીખું ખાઉં નહીં ભાનુમતી ખાય એ કેટલુંક ખાય અમે મિત્રોને આપીયે એક વખત ભક્તિ અને તેનો પતિ અમારે ઘરે આવ્યા અને ભાનુમતીએ મરચાનો ઢગલોaapyo કુલ કહે અમારે નથી જોતાં સાંભળીને ભાનુમતીનું મોઢું બગડી ગયું . આ જોઈને ભક્તિ બોલી લઈલે નહિતર માસીને નહીં ગમે . .