1956ના ઓગસ્ટથી 1960ની મેની પહેલી તારીખ, પોણા ચાર વર્ષ સુધી મુંબઈ રાજ્યના દ્વિભાષી તવા ઉપર ગુજરાતની અસ્મિતા, ગુજરાતની ભાષા અને સ્વતંત્રતા શેકાતી રહી. ઇન્દુલાલ યાજ્ઞિક ન હોત તો કદાચ મહાગુજરાતની આ ચળવળને આવું જબરજસ્ત સ્વરૂપ અને પરિણામ ન મળ્યું હોત. ઇન્દુલાલ યાજ્ઞિક માત્ર મહાગુજરાત ચળવળના પ્રણેતા ઉપરાંત સારા લેખક પણ હતા. એમની આત્મકથા અને બીજા અનેક પ્રકાશનો ઉપલબ્ધ છે જેમાં નાટકો, કવિતાઓ, લેખોનો સમાવેશ થાય છે. એમણે ફિલ્મો પણ લખેલી અને બનાવેલી. એમની આત્મકથા ખરેખર અધૂરી છે. મહાગુજરાત આંદોલન પછીના પ્રસંગો એમણે પોતે લખ્યા નહોતા. ધનવંત ઓઝાએ તે અધૂરો ભાગ પૂરો કર્યો છે. એકંદરે ઇન્દુલાલ યાજ્ઞિકની આત્મકથા એ સામાન્ય સ્વરૂપની આત્મકથા નથી. સામાન્ય રીતે લખાતી આત્મકથામાં લેખક જ તેના નાયક હોય છે, પરંતુ ઇન્દુભાઈની આત્મકથા નાયકપ્રધાન નથી. ‘આત્મકથા’ના સત્ત્વરૂપે ત્રણ બાબતો છે : એક, ઇન્દુભાઈના પ્રબળ અને વેગવંત જીવનપ્રવાહને આમતેમ વાળનારા ઐતિહાસિક પ્રસંગો અને વ્યક્તિઓ : બે, ઇન્દુભાઈના વિકાસ તથા ઘડતરમાં એક પછી એક પડ, એમની આત્મલક્ષી દૃષ્ટિએ, ત્રણ, વૈરાગ્ય તથા સ્નેહભર્યા જીવન વચ્ચે ઝોલા ખાતા દિલની અત્યંત કરુણ સ્થિતિ એમની સ્નેહભૂખ, નથી સાથીદારો છિપાવી શક્યા, નથી ગાંધીજી છિપાવી શક્યા. એમની આત્મકથા ગુજરાતનો ઇતિહાસ લખવા માટે રેફરન્સ બુક પુરવાર થાય એટલી ભરપૂર માહિતી સાથે લખાઈ છે.