હું સમજી શકતો હતો કે તે મનમાં શું અનુભવી રહ્યાં હતાં કેમ કે હું એવા અનેક લોકોને મળ્યો છું જેઓ પોતે જયારે દુઃખી હોય ત્યારે પોતાને બહુ એકલા પડી ગયાં હોવ એવું લાગતું હોય છે. સામાન્ય રીતે તેઓ એકલાં હોતાં નથી, પરંતુ આસપાસ બધી મદદ હોવાં છતાં પણ એકલપણું તિરાડમાંથી જેમ પાણી ઘુસી જાય તેમ અંદર છેક મન સુધી ઘુસી જતું હોય છે. આ તિરાડો આપણી ચેતનામાં, આપણી જાત અને જીવન માટેની આપણી સમજણમાં પડી જતી હોય છે. એટલાં માટે જ બુદ્ધે સમ્યક દ્રષ્ટી (જીવન માટેનાં સાચા અભિગમ) ઉપર બહુ વિશેષ ભાર મુક્યો છે. કૃષ્ણે પણ ગીતામાં અર્જુનને દરેક વસ્તુના અસ્થાયી સ્વભાવ ઉપર વારંવાર યાદ અપાવ્યું છે, અને જીવનની દરેક દ્વિધાઓમાં હિંમતથી આગળ વધવા માટે કહ્યું છે. (मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय शीतोष्णसुखदुःखदाः…ગીતા અધ્યાય ૨.૧૪.) વધુમાં ભગવાન કહે છે, વસ્તુઓની બાબત તો ભૂલી જાવ, પણ જે કોઈ પણ લોકો છે કે જેમને તું પ્રેમ કરે છે કે નફરત, તેઓ પણ એક દિવસે તારા જીવનમાં નહિ હોય, કે તું તેમનાં જીવનમાં નહિ હોય. (अव्यक्तादीनि भूतानि व्यक्तमध्यानि भारत… ગીતા અધ્યાય ૨.૨૮.) તો પછી તું શેના માટે શોક કરી રહ્યો છે.