એમને દેખાયું એક હરિયાળું નગર. નગરની બહાર એક નાનીશી વસાહત. એક જ ઢબનાં મકાનો, નાનાં પણ વૃક્ષોથી ઘેરાયેલા. એ વસાહતના 'રાઈટ એન્ગલ'માં વળતા રસ્તા પરથી ટાઈ બાંધેલો એક પુરુષ રોજ શાનથી સ્કૂટર ચલાવતો ફેક્ટરીએથી પાછો વળે છે. એના યુનિફોર્મ પર પ્રતિષ્ઠિત કંપનીનો લોગો છે. સ્કૂટર વસાહતના કોમન ગ્રાઉન્ડ પાસે પહોંચે છે. ગ્રાઉન્ડ પર કેટલાક યુવાનો વોલીબોલ રમે છે. સ્કૂટર ઊભું રાખી એ વોલીબોલ રમતા યુવાનોને રસપૂર્વક જોયા કરે છે. એક તરવરિયો યુવાન સહેજ પણ ચૂકતો નથી. પેલા પુરુષની છાતી સહેજ ટટ્ટાર થાય છે અને હોઠ પર મંદ હાસ્ય પ્રગટે છે. થોડી વારે એ પેલા યુવાનને ઈશારાથી બોલાવે છે. પરસેવો લૂછતો એ યુવાન સ્કૂટર પાસે આવે છે. પુરુષ પાછલી સીટ પર બેસી જાય છે. સ્કૂટર ચલાવતા યુવાનની ગરદન અને પીઠ પરસેવાથી તરબતર છે. સ્કૂટર એક નાનકડા ફ્લેટ પાસે ઊભું રહે છે. ફ્લેટની બાઉન્ડ્રી પર જાંબલી રંગનાં ફૂલોથી લચી પડેલી લીલીછમ્મ વેલ પથરાયેલી છે. આંગણાંમાં નાનકડો હિંચકો છે. હિંચકા પર આધેડાવસ્થામાં પણ નમણી લાગતી સ્ત્રી બેઠી છે. તેના પડખે એક કિશોર સ્કૂલનું હોમવર્ક કરે છે. પેલી સ્ત્રી મીઠાં સ્મિત સાથે ગેઈટ ખોલે છે. તે સાથે પેલા યુવાનના પરસેવે રેબઝેબ ટી-શર્ટ પર હળવો ધબ્બો મારી કશોક આનંદ મેળવી લે છે. પુરુષ હિંચકા પર બેસી ટાઈની ગાંઠ ઢીલી કરે છે. યુવાન હિંચકાની બાજુમાં બનાવેલા નાનકડા ઓટલા પર બેસી જાય છે. થોડી વારે ચા આવે છે. બંને જણ ચાની ચૂસકીઓ લગાવતાં વાતો કરે છે. ધીમે ધીમે સાંજ ઢળે છે. આવું રોજ બને છે. રોજ આ રીતે ચા પીવી એક મહત્વની ઘટના હોય છે.