માંગડાવાળો મિયાણીનાં હરસિદ્ધ માતાનો ભક્ત હતો એટલે તે ઘુમલીથી મિયાણા હરસિદ્ધ માતાનાં દર્શન કરવા ગયો હતો. લૂંટારાઓને બાતમી મળી કે માંગડાવાળો ઘુમલીમાંથી નથી તેથી તેઓ ત્યાં આવીને ઢોર-ઢાંખરને લૂંટી ગયા. ભાણ જેઠવાની આ સમાચાર મળતાં તેમણે લૂંટાઓનો પીછો કર્યો અને ગીરની હીરણ નદીના કાંઠે નારેદ આગળ તેમને આંતરીને પડકાર્યા. ત્યાં લૂંટારાઓ અને ભાણ જેઠવા વચ્ચેે ઘમસાણ યુદ્ધ થયું આ તેની જાણ વીર માંગડાવાળાને થતાં તે હરસિદ્ધ માતાનાં દર્શન કરી સીધો ગીર તરફ જવા નીકળે છે, પણ રસ્તામાં પાટણ ગામના પાદરે શંકર ભગવાનના મંદિરે દર્શન કરવા જાય છે ત્યાં પદ્માવતી થાળ લઈને દર્શન કરી જતી સામે જ મળે છે. વીર માંગડાવાળો યોદ્ધો બની લડાઈમાં જવાના મૂડમાં હતો, પણ પદ્માવતી મળતાં ફરી પ્રેમના અંકુર ફૂટી નીકળ્યા. માંગડાવાળાએ પૂછ્યું, કાં દર્શને આવ્યાં? પદ્માવતી કહે છે, આપ જ્યારથી મને મળ્યા છો તે દિવસથી હું આપના અપાર પ્રેમમાં પડી છું. આપને જ મારો ભરથાળ માની બેઠી છું. જ્યાં સુધી આપની સંગાથે લગ્ન નહિ ત્યાં સુધી શંકર મંદિરે નિત્ય દર્શન કરવા આવું છું. અને એના અનુસંધાને જ હું અત્યારે મંદિરે આવી છું. બોલો માંગડાવાળા, આપ મારી સાથે પરણશો? માંગડાવાળા તરત જ શંકર ભગવાનનો ઋણી હોય એમ બોલ્યો. મારા મનની વાત તમે કરી દીધી. હા પદ્માવતી, હું આપની સાથે જ લગ્ન કરીશ. તો પદ્માવતી કહે છે, મને કોલ આપો. માંગડાવાળો પદ્માવતીના હાથમાં હાથ રાખી વચન આપે છું કે પરણીશ તો આપને જ પરણીશ.