બપોર ટાઈમ થવા આવ્યો હતો, અક્ષરનું કામ લગભગ પૂરું થવા આવ્યું હતું. ત્યાં અચાનક પેલો ખેડૂત યાદ આવ્યો. ખેતર તરફ નજર દૌડાવી તો ખેડૂત પાણીની કુંડીએ બેઠો બેઠો હાથપગ ધોઈ રહ્યો હતો. ત્યાં જ થોડીવારમાં કોઈ સ્ત્રી આવી. સ્ત્રીએ ગામઠી ઢબમાં સાડલો પેર્યો હતો, ચોટલો કેડ સુધી લાંબો હતો. રંગ થોડો શ્યામ હતો પણ મુખ પર ચમક હતી. એ સ્ત્રીના માથાપર ભાથું હતું, બંને બાજુના વડલા નીચે ગયા અને ભાથું ખોલ્યું. થોડીવારમાં છોકરાઓ પણ નિશાળેથી સીધા ખેતરે આવીને સાથે જમવા બેસી ગયા. અક્ષર ભાથામાં શું છે એ જોવા થોડો નજીક ગયો. મોટા જાડા રોટલા, રસાવાળું શેનુક શાક, ખેતરના ક્યારેથી ઉખડેલી લીલી ડુંગળી, માટલામાં રાખેલી ઠંડી છાસ, અથાણું વગેરે હતું. બંને પતિ-પત્ની એક જ થાળીમાં ખાવા લાગ્યા. જમીને ખેડૂત વડલા નીચે જ લાંબો થયો પત્ની પાણીની કુંડી પાસે જઈને વાસણો ધોવા લાગી. બાળકો વડલા નીચે કઈક રમતા હતા.