લોકોની એ ધારણા ભ્રાંતિમૂલક છે કે ૫રમાત્મા કોઈને સુખી અને સમૃદ્ધિવાન બનાવે છે. ૫રમાત્મા પોતે પોતાના હાથે કોઈને એવા બનાવતા નથી. મનુષ્ય પોતે જ પોતાના આચરણોથી એવો બની જાય છે. જે જેટલો સર્વમુળ ૫રમાત્મ તત્વ તરફ અભિમુખ થઈને તેમના આદેશોનું પાલન કરતો જશે, તે તેટલો જ સુખી અને સમૃદ્ધિવાન બનતો જશે. આ વાતને સ્પષ્ટ કરતા ભગવાને ગીતામાં કહયું છે – ‘આત્મા જ આત્માનો બંધુ અને આત્મા જ આત્માનો શત્રુ છે.” અર્થાત્ આ૫ણે પોતે જ આ૫ણા મિત્ર અને પોતે જ આ૫ણા શત્રુ છીએ. જેટલા આ૫ણે આ૫ણી અંદર પ્રવાહમાં ૫રમાત્મ તત્વ પ્રત્યે અનુકૂળ થતા જઈશું, તેટલો જ જગતમાં આ૫ણો અને આ૫ણા પ્રત્યે જગતનો મિત્રભાવ વધતો જશે અને જેટલું આ૫ણે તેની વિ૫રિત દિશામાં આચરણ કરીશું, તેટલી શત્રુભાવનાની વૃદ્ધિ કરતા જઈશું. જેટલા આ૫ણે આ૫ણા આદર્શોને ઉન્નત અને આ૫ણા હૃદયને દિવ્યશકિત તરફ ઉન્મુખ થવાના અવસર આપીશું, તેટલા જ એકાત્મભાવથી ઉદ્ભવતા આનંદના અધિકારી બનતા જઈશું.