અને એના બદલામાં તે જે જવાબ વાળ્યો હતો એ વિચારતા આજે પણ મને મારી એ હરકત પર લજ્જા થઇ આવે છે… મને – નાનકડી બાળકીને સમજાવતો હોય એમ બોલ્યો હતો, “હા, હું પહેલી વખત તારી પાસે આવ્યો ત્યારે એની માટે જ આવ્યો હતો. અને હું ધારત તો એ જ દિવસે એ મેળવી પણ લેત ! પણ મને તારી પાસેથી બીજું પણ ઘણુંય મળે છે, તું મને સાંભળે છે, હું તારી સામે મારું સમગ્ર અસ્તિત્વ ઉઘાડી શકું છું, અને મારા માટે એટલું જ પુરતું છે. જે વ્યક્તિની વાતનું બહાર કોઈ જ મહત્વ નથી, એની વાતોને તું મન પરોવીને સાંભળતી હોય છે, અને એક સારો શ્રોતા એક એવી ચીજ છે જે મુર્ખમાં મુર્ખ વ્યક્તિને પણ ગમતી હોય છે ! અને કદાચ તને પણ મારી સાથે વાતો કરવી ગમતી હશે…!”, કહી તે મારો પાલવ ફરી ખભે મુક્યો હતો. અને એ સાથે જ તેં મારી નજરોમાં એક મૂઠ્ઠીઉંચેરુ સ્થાન પ્રાપ્ત કરી લીધું હતું.