દરિયા પરથી વહીને આવી જતી ખારાશ સામે હંમેશ હોય તેવો કોઈ રોષ આજે એમને નહોતો, અવસર જ એવો હતો ને!! ગાર્ડનના ઘેઘૂર વૃક્ષો પર ચમકી રહી હતી ઝીણી ઝીણી તારા જેવી લાઈટ્સ, વારે વારે જુદી જુદી પેટર્નમાં ઝબુક ઝબુક કરીને પોતાનું મહત્વ જતાવ્યા કરતી હતી. શાસ્ત્રીય કર્ણાટકી સાથે હિન્દી અને અંગ્રેજી ફ્યુઝન મ્યુઝીક વાતાવરણમાં હળવું હળવું ગુંજી રહ્યું હતું. આખરે આ કોઈ લેન્ગવેજ ફિલ્મ નહોતી ને!! ખાણીપીણીની તો જયાફત ઉડી રહી હતી, ચુસ્ત વેજીટેરીયન અને આલ્કોહોલની સામે નજર સુધ્ધાં ન કરનાર જાનકી રેડ્ડીએ વિદેશી સ્કોચની નદીઓ વહાવવી હોય તેમ બાર ભવ્ય રીતે સજાવવાની સૂચના આપી દેવામાં આવી હતી. ક્યારેય નહીં ને નોનવેજીટેરીયન ફૂડ પણ પીરસવાનો ઓર્ડર હોટલના મેનેજમેન્ટને મળ્યો હતો અને બાકી કોઈ કમી રહી જતી હોય તેમ મુંબઈથી બ્લુ નાઇલ કલબમાંથી ખાસ બોલાવેલી બેલે ડાન્સર્સ તો સહુને ચકચૂર કરવા જ આવી હોય તેમ બારીક જ્યોર્જેટના પારદર્શક કશ્ચ્યુમમાંથી પોતાની સુડોળ સાથળ ને ઉરોજ દેખાડવાનો એક પણ પ્રયાસ જતો નહોતી કરીને ફાંદાળા ફાઈનાન્સર્સથી લઇ સહુ કોઈના મગજમાં જામગરી ચાંપી રહી હતી.