ગઝલકાર કહે છે એક માણસ જે અરીસામાં જોઇને ફૂલફટાક સજીધજીને એનાં તોરમાં અને માભામાં જીવતો હતો…જે વય અને સમયની આંધી સામે વેરવિખેર થઇને આખરે લાશ થઇને એક ફોટોમાં સચવાય ગયો.સૌંદર્ય અને ખૂબસૂરતી વચ્ચે બહું મોટો ફર્ક છે.સૌંદર્ય એ તમારો આંતરિક શૃંગાર છે.તમારા આતમને ટાપટીપ ગમે છે.ખૂબસૂરતી એ બાહ્ય પરિમાણ છે..જેને સમય જતાં લુણો લાગે છે પણ જ્યારે આત્માનું સૌંદર્ય તો તમારી ચિતા સાથે ભસ્મીભૂત થાય છે.આતમ જો સુંદર હશે તો કોઇ માણસને દિલથી ગમી જશો.બહારથી ખૂબસૂરત હશો તો કોઇ માણસની આંખોને ગમી જશો…કદાચ સાચો પ્રેમ અને આકર્ષણનો