સવારના પહોરમાં દાદો સૂરજ નારાયણ હજુતો ઊગીને સમાનમો થયો ન્હોતો ત્યાં એક શ્રદ્ધાળુ જણ દોડતો આવીને કહે:‘મારે બાપુને મળવું છે. બોવ ઉતાવળનું કામ છે.’ચોકિયાતે ધારીને ઝીણી નજરે આવતલ ને ત્રોફ્યો. તેના લઘરવઘર દીદાર જોઇને મૂછમાં હસ્યો: ‘એલા તારે તે ઉતાવળનું કામ શું હોય,ઘેલસાગરા !?’