પણ કેટલાક વિષયો સદાલીલાછમ (એવરગ્રીન) છે. મુંબઈની અંધારી આલમ અથવા તો વિરહની વેદના કે લાગણીઓની ભરતી-ઓટ આગળ ધરી શકાય છે. એ જ રીતે હસવું આવે એવું લખતા લેખકને જ્યારે બીજું કશું જડે નહીં ત્યારે એ ‘ભૂવા’ના શરણે જાય છે. અલબત્ત, આ ‌વિષય માત્ર ચોમાસા વખતે જ માળિયેથી ઉતારી શકાય છે. પણ ભલું થજો કોર્પોરેશનના ‘કસબીઓ’નું જે દર ચોમાસે ક્યારેય હાસ્ય લેખકોને નિરાશ થવા દેતા નથી. લોકો આ ‘કસબીઓ’ પર ટીકાઓ વરસાવે છે, પણ ફિલસૂફો કહે છે એક જ સમસ્યા લોકો જુદી-જુદી રીતે જોતા હોય છે. ભૂવાનું પણ એવું જ છે. લોકો તેને સમસ્યા તરીકે, કોર્પોરેશનવાળા માથાના દુખાવા તરીકે, તો સમાચાર માધ્યમો એને ‘તક’ તરીકે જુએ છે. દલીલ એવી પણ થાય છે કે ચાલુ મોબાઇલે વાહન હંકારતા નરબંકાઓ માટે રસ્તાના ખાડા નાના પડતા હતા એટલે તેઓ સરળતાથી સમાઈ શકે એ હેતુસર ભૂવાની વ્યવસ્થા ઊભી કરવામાં આવી છે.