એક વાર મારાં બા એને તાળી પડાવતાં પડાવતાં ગાતાં’તાં કે ‘રાધે ગોવિંદ રાધે. શીરા-પૂરી ખાજે. શીરાને તો વાર છે, પૂરી તો તૈયાર છે.’ તો ‘શીરાને તો વાર છે’ પંક્તિ આવી ત્યારે તે ઊભી થઈને મારી બાના માથાના વાળને અડીને કહે, ‘આ વાળ, આ વાળ.’ પછી વિશેષ સમજૂતી આપવા પોતાના વાળને અડકીને કહે, ‘આ વાળ, આ વાળ.’ એને કદાચ એમ પણ થયું હશે કે દાદીબાને ‘વાળ’ બોલતાં નથી આવડતું તે ‘વાર’ બોલે છે. એના આલ્ફાબેટ્સના પુસ્તકમાં ‘ઝેડ ફોર ઝીબ્રા’ લખેલું છે, જોડે ઝીબ્રાનું ચિત્ર પણ છે. છતાં તે એ પાનું આવે ત્યારે ‘ઝેડ ફોર ઝીબ્રા’ બોલીને પોતાનો જીભડો બતાવે છે અને કહે છે કે ‘આ જીબ્રા. આ જીબ્રા.’