અને યાદ રાખો, તમે કોઇ યથાર્થ વ્યકિતને પોતાનું પ્રેમ-પાત્ર બનાવો છો કે કલ્પનાના વ્યકિતને એનાથી કોઇ ફરક પડતો નથી. કારણ એ છે કે બધુ રૂપાંતર ભકિત દ્વારા આવે છે, પ્રેમપાત્ર દ્વારા નહિ. આ વાત હંમેશા યાદ રાખો. કૃષ્ણ ના પણ હોઇ શકે છે, તે અપ્રાસંગિક છે. પ્રેમ માટે અપ્રાસંગિક છે. હું આ વાત ઉપર જોર દઇને કહેવા માગુંં છું કે કૃષ્ણનો હોવા ના હોવાનો પ્રશ્ન નથી, બિલકુલ નથી. એ ભાવ કે કૃષ્ણ છે એ બધો પ્રેમનો ભાવ, એ સમગ્ર સમર્પણ, એ પોતાને કોઇમાં વિલીન કરી દેવું, ચાહે તે હોય કે ના હોય, આ વિલીન થઇ જવું જ રૂપાંતરણ છે. અચાનક વ્યકિત શુધ્ધ બની જાય છે, સમગ્રરૂપે શુધ્ધ બની જાય છે. કારણ કે અહંકાર જ નથી તો તમે કોઇપણ રૂપમાં અશુધ્ધ થઇ શકતા નથી. અહંકાર જ બધી અશુધ્ધિનું બીજ છે. અહંકાર જ બધા ગાંડપણનો જનક છે. ભાવના જગત માટે, ભકિતના જગત માટે અહંકાર રોગ છે.