બેબાકળી થઈને એણે ચારેય તરફ જોયું. વચ્ચેના બેઠકના ઓરડામાં બાંધેલા હીંચકા ઉપર એક ચિઠ્ઠી પડી હતી. ધ્રૂજતાં ધ્રૂજતાં એણે આ ચિઠ્ઠી ઉપાડી અને આંખમાં ધસી આવેલાં આંસુને લૂછી કાઢીને એ અક્ષરો ઉકેલ્યા. એ ચિઠ્ઠી ઉમેશની હતી. ઉમેશ લખતો હતો : ‘તમારા વસવાટ માટે જરૂરી બે ઓરડા અને રસોડાને ખુલ્લાં રાખીને, મારા બંગલાના બાકીના ઓરડાઓ બંધ કરીને હું અમેરિકા જઈ રહ્યો છું.’