“હા, હા, ચાલો અમારી સાથે.” કહીને પછી એમણે દૂરથી નરસિંહ મહેતાનું ઘર બતાવ્યું. ટીખળી નાગરોએ કરેલી વાત ભોળા યાત્રાળુઓને સાચી લાગી. પણ પાસે જતાં, ભક્તનું ઘર જોઇને યાત્રાળુઓ આભા જ બની ગયા. કોઇ મોટો મહેલ જોવાની આશા એમણે રાખેલી, એને બદલે આ તો સાવ બેઠા ઘાટનું ઘર હતું ! જાણે કોઇ ધર્મશાળા હોય તેમ ભાતભાતના લોકો ત્યાં પડ્યા પાથર્યા રહેતા હતા. કોઇ લૂલાં-લંગડા, તો કોઇ આંધળાં-બહેરાં. હરિના ભક્ત નરસિંહ મહેતાનું ઘાર ભૂલ્યાં ભટક્યાંને માટે આશરાનું સ્થાન હતું. એમની સાથે બેસીને એ ભગવાનનાં ગુણગાન ગાતા. ચંદનનું તિલક કરતા. તુલસીની માળા પહેરતા.. એ ઘરમાં ભગવાનના અવતારોની કથા થતી, કીર્તન થતાં. અંદર આવીને યાત્રાળુઓએ જોયું તો ભગવાનના એક નાનકડા દહેરા આગળ નરસિંહ ભક્ત ભજનમાં લીન થઇને બેઠા છે. વાડામાં ચારે બજુ તુલસીનાં જાણે વન ઊગ્યાં છે.