આંખો ભલે બંધ હોય પણ દ્રષ્ટિનાં દ્વાર ખૂલા છે. ખુલ્લા દ્રષ્ટિનાં દ્વાર મને મારા ભાઈઓ અને ભગિનીઓના કલ્યાણના માર્ગે કદમ ઉપાડવા પ્રેરણા આપે છે. જ્યાં અંધજનોના હિતને હાનિ પહોંચાડવા હિલચાલ ચાલતી હોય ત્યાં મને મારા ઉપડેલા કદમો દોરી જાય છે. પ્રજ્ઞાલોકના પ્રદેશના ઉજાસ માટે મારા અવાજનો નાનકડો દીપક લઈ હું પ્રકાશ પાથરવા પહોંચી જાઉ છું. સંસારમાં વ્યાપેલા અન્યાયના અંધકારને ભલે મારા અવાજનો નાનકડો દીપક ખાળી ન શકે, પણ પ્રભુની પૂજા સમજી અન્યાયના અંધકારને મિટાવા મારી ચેતનાને જાગતી રાખું છું. આ માટે હું ઇશ્વર પાસે સારાં કર્મોનાં ફળની માગણી કરવા નથી માગતો. સારા કર્મો કરવા શક્તિ માગું છું. ઇશ્વર તરફથી ઉર્જારૂપી અવિરત મળતી શક્તિ મારા કર્મયજ્ઞને પ્રજ્વલિત રાખે છે. મને પ્રાર્થનાના શબ્દો યાદ આવે: