ઉષાબહેન ઊભાં થયાં, સંધ્યાબહેનના ખભે હાથ મૂક્યો, ‘તારામાં રહેલી સ્ત્રીને તો તેં કચડી રાખી સંધ્યા, માને મરવા ન દઈશ. દીકરીઓ સમક્ષ ખોટો દાખલો ન બેસાડીશ.’ કહીને ગળું ખંખેર્યું. ‘બેડીને તોડી શકે તો આજ સાંજ સુધીનું શુભ મુરત છે. કાર્ડ મૂÊકું છું. મારી ઑફિસે આવી જજે.’