મારા તો એક જ ગિરધર ગોપાલ છે, બીજું કોઈ નથી. હું તો આખું સંસાર શોધી વળી, પરંતુ તેમના જ્વું બીજું કોઈ ક્યાંય નજર નહીં આવ્યું. એમણે મને એ રીતે વશીભૂત કરી લીધી છે કે હું એ ભાઈ-બંધુ અને સગાં-સંબંધીઓ સુધી બધા ને છોડી દીધા. સાધુઓ સાથે બેસી-બેસીને લોક-લાજનો પણ ત્યાગ કર્યો. કોઈ ભક્ત પર નજર પડતા જ મને હર્ષ થાય છે. આ જગતની અફરાતફરી જોઈને મારુ મન ખિન્ન (વૈરાગી) થઈ ઊઠે છે. હું એ તો દૂધ મથીને ઘી કાઠી લીધું છે હવે અને છાંસ ફેંકી દીધી છે. રાણાએ વિષનો પ્યાલો મોકલ્યો તો એને પીને હું મગન થઈ ગઈ છું. મીરાએ (હું એ) તો ગિરધર ગોપાલમાં મનને લગાવી દીધુ છે, હવે તો જે થવાનું હોય તે થવા દો.