એક દિવસ નિશા દુકાને હતી ત્યારે પ્રભાત નિશાના ઘરે ગયો અને રાકેશને લઈને હમણા આવું છું કહી બહાર ચાલ્યો ગયો. પ્રભાત એને એવી સંસ્થામાં લઈ ગયો જ્યાં વ્યક્તિઓનો ઈલાજ કરી એમને દારૂના વ્યસનમાંથી મુક્તિ અપાવવામાં આવે છે. રાકેશને સમજાવીને ત્યાં દાખલ કર્યો. રાકેશ પણ આ વ્યસનમાંથી છૂટવા માગતો હતો. એના મિત્રો, જે રૂપિયા હતા ત્યારે એની આગળ પાછળ ફરતાં હતાં, એ રૂપિયા ખલાસ થતાં જ એનાથી દૂર ભાગતા હતા. રાકેશને હવે વાસ્તવિકતા સમજાઈ હતી પણ હવે બહુ મોડું થઈ ગયું છે એમ એ માનતો હતો. પ્રભાતે જ્યારે એને સમજાવ્યું ત્યારે એ પ્રભાતને સહકાર આપવા રાજી થઈ ગયો. પ્રભાતે એને જીવન જીવવાનો બીજો મોકો આપ્યો એમ એને લાગ્યું. પ્રભાત નિશાને સરપ્રાઈઝ આપવા માગતો હતો એટલે આ બાબતમાં એણે નિશાને કંઈ જ ના કહ્યું અને એક મહિના માટે શહેરની બહાર ચાલ્યો ગયો જેથી કોઇ એને પૂછી ના શકે. સાંજે નિશા દુકાનેથી ઘરે આવી ખાઈને પોતાના ઓરડામાં જતી રહી. રાતના બે વાગે માએ અને ભાભીએ એને જગાડી કે ભાઈ હજુ ઘરે નથી આવ્યો. આમતો રોજ એ બાર વાગે ઘરે આવી જતો. ભલે પીને, પણ એ રાતે મોડું નહોતો કરતો.