મેં એક અજમાયશ કરી. વનરાજની વાર્તા ત્રીજી વાર ચાલતી હતી તેમાં જરાતરા ફેરફાર કરીને કહેવા લાગ્યો. છોકરાઓ કહેઃ “એમ ન હતું. તમે તો આમ કીધેલું. પહેલાં તો હજાર ઘોડાં કીધાં હતાં અને હવે પચાસ કેમ કહો છો ! પહેલાં તો નદીકાંઠે ઝૂંપડું હતું.” વગેરે. [ ૪૯ ] મને થયું: “વાર્તાને તો આ લોકોએ સજજડ પકડી છે.” મને હિંમત આવી કે હવે ભૂલી તો નહિ જાય