ભાવાર્થ:- હે વ્રજરાજ કુંવર પ્રાત:કાળ થયો છે.કમળના પુષ્પો ખીલી રહ્યા છે, માટે આપ જાગો.કુમુદિની(રાત્રેખીલતાં કમળ-પોયણાંનો વેલો કે તળાવ) પોતાનાં મનમાં સંકોચાઈ રહી છે. ભ્રમરોનો ગુંજારવ ખીલતા પુષ્પ સમૂહ ઉપર થઇ રહ્યો છે અને લતાઓ ઝૂલી રહી છે.નિશાચાર (રાત્રી સમયે ફરનારા) પક્ષીઓ ધાંધલધમાલ કરતા શોર કરી રહ્યા છે જેને કારણે વનરાઈ (ઘટાદાર વ્રુક્ષોના સમૂહ) જાણે ગાજી રહી છે.વાછરડાંઓને પયપાન (દૂધ પાવાં) કરાવવા દોડી જતી ગાયો મધુરનાદ કરતી ભાંભરી રહી છે.ચંદ્ર સૂર્યના પ્રકાશને કારણે ઝાંખો થઇ ગયો છે.આવા વહેલી સવારના સમયે વ્રજનારીઓ પ્રભાતના સુંદર કીર્તનો મધુર અવાજે ગાઈ રહી છે.આ વર્ણન કરતા સુરદાસજી કહે છે કે પરમમંગલકારી શ્રીગોપાલલાલજી જાગ્યા છે.