દયા બતાવતી હોઉં તેમ મેં કહ્યું : ‘હવે છોડો એને.’ ને એને કહ્યું : ‘કરીશ હવે કોઈ દી તોફાન ? ને મમ્મીને સામે થઈશ કોઈ દી એ ?’ તેનું ગળું અને મોઢું બન્ને રુદનથી એટલાં ભરેલાં હતાં કે, એ મોંએથી હા કે ના કશુંય બોલી શકે તેમ ન હતો. તેણે દયા આવે એવી રીતે ગરદન હલાવીને ના પાડી, ને મોઢું પાછું, રડી ન શકાતું હોય છતાં રડવું હોય એવું કરી દીધું. દયા આવતી હતી મને, પણ એમ દયા બતાવી મારે એને બગાડવો નહોતો એટલે મેં ફરી ડરામણા સ્વરે પૂછ્યું :