ચર્ચામાં દલીલ-પ્રતિદલીલનો કોઈ અંત નહોતો. માયાને લાગ્યું કે અમુક અંશે મનોજની વાત પણ સાચી હતી. કોણે કેવાં વસ્ત્રો પહેરવાં એ આમ તો તત્વત : વ્યક્તિસ્વાતંત્ર્યનો પ્રશ્ન છે. પણ કુદરતે સ્ત્રીને ભરપૂર દેહસૌંદર્ય આપ્યું છે, અને પુરુષોની આંખોમાં આસક્તિનો સુરમો આંજયો છે. એ બે ભેગાં મળે છે ત્યારે આગ અને પેટ્રોલ જેવું જોખમ ઊભું કરે છે. સ્ત્રીઓ ચુંબકીય સૌંદર્ય ધરાવતી હોઈ તેમના પ્રત્યે સમગ્ર સમાજની નજરોના કૅમેરા હંમેશાં કાર્યરત રહે છે. એ કારણે સ્ત્રીઓનું વસ્ત્રપરિધાન તેમની અંગત બાબત ન બની રહેતાં સમગ્ર સમાજને સ્પર્શતો મુદ્દો બની રહે છે. જયાં દર ૫૪ મિનિટે એક બળાત્કાર થાય છે એવા આપણા દૂષિત સમાજમાં સ્ત્રીઓનુ એવું બીભત્સ વસ્ત્રપરિધાન પુરુષ માનસમાં ઉતેજક ભૂમિકા ભજવે છે. દુર્ભાગ્યે આધુનિક નારી તેમના એવા વસ્ત્રપરિધાનને નારીસ્વાતંત્ર્યનો મુદ્દો ગણે છે.