છેલ્લી પંક્તિમાં પ્રગટતો ‘ભાર’ કાવ્યને હળવું કરે છે તો મનને ભારે. . . પિતૃહૃદયમાં સળવળેલી દીકરાની સ્મૃતિથી  એનાં ઊપડેલાં ડગ પર મણ મણના ‘મણિકા’ કહેતાં વજનિયાં મુકાઈ ગયાં