મેં એને સમજાવી જોયું, ‘તમે એની કોઈ ચિંતા કરશો નહીં. એક વરસમાં તો તમારા બધા પૈસા હું પાછા વાળી દઈશ.’ પણ એને તો કેમેય કર્યો વિશ્વાસ બેસે જ નહીં. એણે તો હવે વધારે ને વધારે બબડવાનું શરૂ કર્યું : ‘ક્યાંથી વાળવાનો હતો એ પૈસા ? મારા જ ભોગ લાગ્યા તે તને પૈસા આપ્યા. મારું જ નસીબ અવળું !’ મને ઘણું દુ:ખ થયું. નીચું માથું કરીને હું ઘરની બહાર નીકળી રહ્યો હતો ત્યાં તો રસોડામાંથી ‘છૂછ્….. છૂછ્..’ એવો અવાજ આવ્યો. મેં જોયું તો એમનાં પત્ની મને ઈશારાથી બોલાવતાં હતાં. હું અંદર ગયો. એમણે તરત જ મારા હાથમાં સ્ટીલનો એક ડબો થમાવ્યો ને ધીમેકથી કહ્યું : ‘આ લઈ જાવ.’