ચાર ધામ ખોલવા અક્ષય તૃતિયા આવી. ચારધામ સારાં છે. સુંદર છે. સવિશેષ છે. ઈશ્વર કે કુદરતને લાઇક એન્ડ લવ કરવું તો કરવું, પણ શું આપણે વળતું ‘લાય અને લાવ’ ભરપાઈ કરીએ છે? સમ-ભોગમાં સમ-ઘર્ષ હોય. મનોમન ફેન્ટસીથી જ ફેન્ટાસ્ટિક ના થાય. એક બીજ/છોડ એ નિસર્ગના બ્રહ્માંડમાં ફૂલની પાંખડી પણ માંડ છે. રાજાઓનાં રજવાડાં ગયાં. બહાદુરશાહ કવિતા કરતા એક કોટડીમાંથી જ નીકળી ગયા. શું ઈશ્વર ઈશ્વર રહેશે? જવા દો એ કે તે ઈશ્વરની વાત. આપણા માટે જે હિમાલયનું આપણાપણુ છે તે રહેશે? જતાં-આવતાં એક યાત્રી એક બીજ/છોડ વાવે તો તો દેવો પુષ્પવૃષ્ટિ કરે! ખેર આપણે એટલી આશા રાખીએ કે એક હથેળીમાં સમાય એટલા યાત્રિકો પ્લાસ્ટિક ઉપાડે ‘ને નવું કશું પર્યાવરણ વિરોધી ‘કામ’ ના કરે જેથી આવનારી પેઢી સદેહે ચાર ધામ જોઈ શકે.