જેને અનુભવ હોય, જાતની સંડોવણી હોય નિજજ્ઞાન-સત્ય કે દર્શન એમાં હોય. આ કારણથી એને દસમા વેદનું સ્થાન અને માન પ્રાપ્ત થયેલું છે, જે આ સમજે એને જ એ સ્પર્શે, સર્જન કરવા ઉદ્યુક્ત કરે. જે રીતે પ્રસવની પીડાને વ્યંધ્યા સ્ત્રી નથી સમજતી કે જાણતી. વિયાતણની અર્થાત્ પ્રસૂતાની અને વેણ્ય અર્થાત્ પીડા. દુહો આ પીડાનું – નિજ અનુભવનું પોતીકું અર્થઘટન છે. પીડામાંથી પ્રસન્નતાને પામેલો કવિ જ આવા દુહા રચી શકે. એટલે દુહાને કેઓસથી કોસમોસ સુધી માત્રાનો ઉદ્ગાર એમ ઓળખ આપી શકીએ.