(૮૧) જેવી રીતે પ્રવાસીનું લાદેલું ગાલ્લું, સૂર્ય, ચંદ્ર અથવા દીવાના અજવાળામાં કરાંજતું, કાંસતું, કીચુડ કીચુડ થતું, સડકો ઉપર ચાલે છે, તેવી રીતે, પ્રાણની આ ગાલ્લી પણ, આત્માના પ્રકાશમાં કરાંજતું – કાંસતું, પેલી સડકો ઉપર ચાલે છે. કે જે કર્મકાંડમાં (દેવયાન, પિતૃયાન, પુનર્જન્મ, ઈ. નામે) કહેવામાં આવે છે. ને જેના ચીલા અગ્નિદ્વારા ફંટાય છે, એ ગાલ્લીના ચલનને લીધે, એ એકલવાયા આત્મામાં પણ જન્મ-મરણ સંસારની કલ્પના થાયે છે. ખરૂં જોતાં, તે તો, એ ગતિનો તથા ગાલ્લીના એ ચીચવાટનો સાક્ષી અથવા એનો પ્રકાશક દીવડો છે. પોતે નથી ચાલતો, પણ ગાલ્લીની ચાલને લીધે ચાલતો જેવો થાય છે. જાતે નથી હાંફતો, પણ પ્રાણોની હાંફે હાંફતો – શો થાય છે.