જયંત ખત્રીએ પોતાની સાહિત્યક કારકિર્દીમાં અત્યારસુધી ત્રણ વાર્તા સંગ્રહો આપ્યા ફોરા, વહેતા ઝરણા અને ખરા બપોરે, એટલુ જ નહિ, તેમણે એક સોળ પ્રકરણની અધુરી નવલકથા પણ આપી. જેનું નામ ‘ચમારચાલ.’ આ નવલકથા આખી લખાઈ હોત કે પછી નહિ તો પણ જયંત ખત્રી હંમેશા એક વાર્તાકાર તરીકે જ યાદ રહ્યા હોત. વિનેશ અંતાણીએ તેમના વિશે લખ્યુ છે કે, ‘જયંત ખત્રી જો ગુજરાતમાં થયેલા ભુકંપ વખતે જીવતા હોત તો ગુજરાતને કેવી વાર્તાઓ મળી હોત…’ તે કોઈ વિવેચકોએ વિચારવુ રહ્યું. આ સિવાય જયંત ખત્રીએ પોતાના શરૂઆતના સમયગાળામાં કવિતાઓ પણ લખી હતી, પરંતુ જેના નસીબમાં જે હોય તે મળે. ગીતો લખતા બન્યું એવુ કે, એકવાર તેમણે એક ગીત લખ્યું અને ગીતને ચકાસવાની જવાબદારી બ. ક ઠાકોરના ભાગ્યમાં આવી. જ્યારે આ ગીત તેમની પાસે પાછુ ફર્યુ તો તેઓ શોક થઈ ગયા. નીચે તેમના નામ સિવાય કશું ન હતું બચ્યુ. આખુ ગીત બ.ક.ઠાકોરે મઠારી મારેલુ. આ તેમને આઘાત લાગ્યો કે શું હોય, ખબર નહિ કારણ કે તેમણે ત્યારબાદ કવિતાઓ લખલાનું છોડી દીધુ. દરેક નિષ્ફળ વાર્તાકારની શરૂઆત કવિતાથી થાય છે. જેનો હું નમુનો છું (મજાકમાં…)