હેં ભગવાન ! આ ભોળિયાને શું કહેવું ? પાકીટ કાઢીને મેં પાંચસો-પાંચસોની બે નોટ એના તરફ લંબાવી. એ લેતી વખતે એના ચહેરા પર જે સંકોચ હતો એ સ્પષ્ટ તરવરતો હતો. ‘વહેલામાં વહેલી તકે પાછા આપી દઈશ.’ એના દબાયેલા અવાજમાં આભારવશતા ભળી. ‘ભરોસો રાખજે.’ ‘કોઈ ઉતાવળ નથી’ મેં એના ખભે હાથ મૂક્યો. ‘મનમાં લગીરેય ભાર ના રાખતો. તને કોઈ તકલીફ ના પડવી જોઈએ. જ્યારે અનુકૂળતા થાય ત્યારે આપજે.’