સન ૧૯૪૪માં ઓગસ્ટ-સપ્ટેમ્બરના ગાળામાં ગાંધીજી અને ઝીણા મુંબઈના માઉન્ટ પ્લેઝન્ટ રોડ પર ઝીણાના નિવાસસ્થાને ૧૪ વખત મળ્યા અને બંને વચ્ચે ૨૪ પત્રો લખાયા. વાટાઘાટ શરૂ થાય તે પહેલાં કરેલા નિવેદનમાં ઝીણાએ જીવનમાં છેલ્લી વાર ગાંધીજીને મહાત્મા તરીકે સંબોધેલા : ‘મને અને મહાત્મા ગાંધીને તમારા આશીર્વાદ આપો, જેથી અમે કોઈ સમાધાન પર આવી શકીએ.’ એ પહેલાં રાજાજીએ ભાગલાનો સ્વીકાર કરતી એક ફોર્મ્યુલા રજૂ કરી હતી. વાટાઘાટો નિષ્ફળ ગઈ તોય ઝીણાએ તે અંગે જાહેરમાં કોઈ કટુતા પ્રગટ ન કરી. વાટાઘાટ સફળ ન થઈ ત્યારે એમણે પોતાના પરિવારના ખાસ મિત્ર કાનજી દ્વારકાદાસ આગળ પોતાની હૈયાવરાળ ઠાલવેલી. ૧૭મી ઓક્ટોબર ૧૯૪૪ના દિવસે અત્યંત નબળા પડી ગયેલા માંદગીવશ ઝીણાએ મિત્રને કહ્યું : ‘જો મારી વાત માનવાના જ ન હતા તો પછી ગાંધી મને મળવા શા માટે આવ્યા ?’ કાનજીભાઈએ વાત આગળ ચલાવી અને પૂછ્યું : ‘શું તમને એવું લાગે છે કે ગાંધીએ તમને કફોડી પરિસ્થિતિમાં મૂકવા માટે અને લોકોમાં ખોટી છાપ પડે તે માટે જ વાટાઘાટો કરી હતી ?’ તરત જ ઝીણાએ સ્પષ્ટતા કરેલી : ‘ના, ના. ગાંધી મારી સાથે ખૂબ જ નિખાલસ બન્યા અને અમારી વચ્ચે ઘણી સારી વાતો થયેલી.’