‘સાહેબ, કરવા તો હું એ જ આવી હતી. તેના સોનાના ચેન અને લેપટૉપ પર મારી નજર હતી. પણ તેના તેવર કાંઈ અલગ જ હતા. SMS વાંચીને પસીનો-પસીનો થઈ જવું, લેપટૉપની સામે બેસીને કાગળ પર લખ્યા કરવું, બારી ખોલવાની માથાકૂટ, બે-ત્રણ નકશા…. આ બધું મને ઠીક ના લાગ્યું. કાંઈ ન સૂઝતાં મેં પોલિસને ફોન કર્યો.’ બીજા ત્રણ ઑફિસર્સ હજી વિક્રમના રૂમની તલાશી લેતાં હતાં. બધા એકીશ્વાસે ચાંદનીની વાત સાંભળતા હતા. ચાંદની આગળ બોલી :