હાના કહે છે કે સદીઓથી પિતૃસત્તાક પાવર ભલે ડોમિનેટ કરતો રહ્યો, પણ હવે બધું ખૂબ ઝડપથી બદલાઈ રહ્યું છે. ઈકોનોમી અને કલ્ચરમાં આવતો બદલાવ દુનિયા બદલવા સમર્થ છે. ગ્લોબલ ઈકોનોમી જે રીતે વિકસી રહી છે તે જોતાં દીકરો જ જન્મે તે ઈચ્છા હવે ખતમ થઈ રહી છે. દક્ષિણ કોરિયાનું ઉદાહરણ આપતાં હાના લખે છે કે આ દેશ કટ્ટર પિતૃસત્તાક માનસિકતા ધરાવતો હતો. જે સ્ત્રી દીકરાને જન્મ ન આપી શકે તેને ઘરના નોકરની જેમ રાખવામાં આવતી. તેને માણસ ગણવામાં જ ન આવતી. ૧૯૭૦-૮૦ના દાયકામાં કોરિયામાં સરકારે ઈન્ડસ્ટ્રિયલાઈઝેશન તરફી વલણ અપનાવ્યું. સ્ત્રીઓ પણ ફેકટરીમાં કામ પર જવા લાગી. ધીમે ધીમે ભણવા લાગી. એટલે ક્લેરીકલ કામ કરવાથી પ્રોફેશનલ કામો પણ સ્ત્રીઓ કરવા લાગી. સરકારે કાયદા સ્ત્રી તરફી કર્યા. સ્ત્રીઓ છૂટાછેડા લે તો બાળકોને રાખી શકે અને બાળકોના નામની પાછળ માનું નામ લખી શકે. મિલકતમાં વારસ પણ છોકરીઓ બની શકે. વર્લ્ડ બૅન્કના ડેમોગ્રાફર અને એશિયા એક્સપર્ટ મોનિકા દાસગુપ્તા કહે છે કે દીકરાની ઈચ્છા રાખવાનું ત્યાં લગભગ ખતમ થઈ ગયું છે. ૧૯૮૫માં પચાસ ટકા કોરિયન સ્ત્રીઓ દીકરાની ઈચ્છા રાખતી હતી. ધીમે ધીમે તેની ટકાવારી ઘટવા લાગી. ૨૦૦૩માં ફક્ત ૧૫ ટકા સ્ત્રીઓ જ દીકરાની ઈચ્છા રાખતી હતી. આજે તો ત્યાં દીકરો કે દીકરીના જન્મમાં કોઈ ભેદ જ નથી રહ્યો. આવું જ ચીન અને ભારતમાં પણ થઈ રહ્યું છે તેવું મોનિકાનું નિરીક્ષણ છે.