‘3 સ્ટોરીઝ’ જેવી શૉર્ટ ફિલ્મો જોઇને મને કાયમ એક સવાલ થતો રહે છે કે શૉર્ટ ફિલ્મ્સ કાયમ સૅડ, મૅલન્કોલિક, ટ્રેજિક કે મગજનું GST થઈ જાય એવી સાઇકોલોજિકલ આંટીઘૂંટીઓ જ શા માટે હોય છે? અહીં તો સૅડનેસ ઉપરાંત ભૂતકાળની ભૂતાવળો પણ ચામાચીડિયાંની જેમ ઘૂમરાતી રહે છે. પરંતુ વાત એ છે કે શૉર્ટ ફિલ્મો ‘કન્ચે ઔર પોસ્ટકાર્ડ’ જેવી હળવીફુલ કેમ ન હોય? ખેર…