રાકેશ મહેરાએ જાણે ગુલઝારસાહેબની સંગતમાં પોએટ્રી અને પીળા પદાર્થની સંગાથે ઉત્તેજિત થઈને બનાવી નાખી હોય એવી આ ફિલ્મ છે. જાણે આપણી સામે પડદા પર ફિલ્મ નહીં, બલકે સ્ટેજ પર મ્યુઝિકલ નાટક ભજવાતું હોય એ રીતે એક પછી એક ગીતો આવ્યાં કરે. શંકર-એહસાન-લૉયે ગીતો એવી લિજ્જતથી કમ્પોઝ કર્યા છે કે એક વખત એ ગીતોનો કેફ ચડે કે ઊતરવાનું નામ ન લે. મ્યુઝિક આપણા કાનનો કબજો લે, તો બીજી બાજુ સુપર્બ સિનેમૅટોગ્રાફી આપણી આંખોને બાંધી રાખે. પોલૅન્ડના સિનેમૅટોગ્રાફર પોવેલ ડાયલસે કૅમેરા જાણે વાદળ પર બેસાડીને ફિલ્મ શૂટ કરી હોય એ રીતે કૅમેરા સતત અહીંથી તહીં ઊડતો રહે છે.