દીઠું  મેં  એવું  એવું   કૈં  ભાવિ  ને ગત કાલની, વસંતો  ઊર્મિઓ   વેરે  સાંપ્રતે  હ્યાં  જ વ્હાલની;  કંચુકી-બંધ છૂટ્યા ને–   રહસ્ય-બંધને બાંધ્યો. . . -પ્રિયકાન્ત મણિયાર