તે દિવસે સવારથી જ મમ્મી-પપ્પા ખૂબ જ બેચેન હતાં. પપ્પા ક્યારેક અંદર જતા હતા ક્યારેક બહાર આવતા હતા ! પછી પલંગ પર આવીને સૂઈ જતા હતા. પછી બે મિનિટમાં જ પાછા બાલ્કનીમાં દેખાતા. બેચેન થવાય તેવું જ હતું. મેં જ પપ્પાને છાપામાં પપ્પાને નામે આવેલા સંદેશ વિશે બતાવ્યું હતું. છાપામાં ‘અંગત’ કૉલમમાં કોઈનો સંદેશો હતો…. ‘જો લાયલપુરના હરીન્દ્રસિંહ કોહલી અથવા તો વિજયસિંહ કોહલી આ સંદેશો વાંચે તો તેઓ તરત જ મારો સંપર્ક કરે. મારી પાસે એમના કોઈક સંબંધીના સમાચાર છે….’ અને પછી પ્રીતમસિંહ આનંદનો ફોનનંબર છપાયો હતો. આવી કૉલમો હું ખાસ વાંચતી. વાંચ્યા પછી એ વિશે અનુમાનો કર્યા કરતી. પણ આજના સમાચાર તો પપ્પા માટે જ હતા. દાદાજી તો હવે હતા નહીં.