“સાધુ તો ચલતા ભલા…..” ….જીવન એ માત્ર ચાલવા નું નામ નથી….પણ ચાલતા ચાલતા સ્થિર થવું એ – આ નિરંતર યાત્રા ની ફલશ્રુતિ છે. અને યાત્રા એ સૃષ્ટિ ના કણેકણ માં વ્યાપ્ત એક એવી પ્રક્રિયા છે જે જીવંતતા નું પ્રતિક છે……બોસોન પાર્ટીકલ્સ થી માંડી ને અનંત બ્રહ્માંડ સુધી ના દરેક તત્વ સતત ગતિ કરતા રહે છે…એક નિશ્ચિત માર્ગ પર સતત..નિરંતર..અસ્ખલિત યાત્રા કરતા રહે છે ..અને આપણ ને સંદેશો આપતા રહે છે……ચાલવું એ જીવન છે…અને અટકવું એ મોત…! ..અને શ્રીજી ની પરમ કૃપા કહો કે દયા….હું સતત ચાલતો- ભાગતો રહ્યો છું…અને જયારે જયારે હું મનેકમને અટક્યો છું..ત્યારે દુખી દુખી થઇ ગયો છું……માટે જ વિચરણ..યાત્રા….દોડવું એ મારું જીવન…સ્વભાવ રહ્યો છે……અને એટલે જ કદાચ અટકી ને પણ હું સતત દોડતો રહ્યો છું……બસ હવે “સ્થિર” થવા માં પડ્યો છું……!