ભગવતીચરણના ચહેરા પર ક્રાંતિની ખુશી હતી, સમર્પણનો સંતોષ હતો. જમીન પર લોહી વહી રહ્યું હતું. વૈશંપાયન સંતરાની છાલ કાઢીને તેમની તરસ છીપાવવા માટે કોશિશ કરી રહ્યા હતા. રસના થોડાંક ટીપાં મોંમાં રેડ્યાં. આખું શરીર ક્ષત-વિક્ષત હતું. બોલ્યાઃ ભગવતીભાઈ, અસહનીય દર્દની વચ્ચે શબ્દના થોડાક ટુકડાઃ