(૩૨) અહીં બીજી પણ એક શંકાને સ્થાન રહે છે. જ્ઞાનની ભ્રાન્તિ તથા અજ્ઞાનતા જ્ઞાન વડે જ્યારે દૂર થઈ જાય છે, ત્યારે, જેવી રીતે મૃત્યુમાં એ દૂર થઈ જાય છે તેમ સુષુપ્તિમાં પણ એનો નાશ રોજ રોજ થાય છે. તો પછી, સુષુપ્તિમાંથી પણ (જાગવા સાથે) એ પાછાં ઊઠવાં ન જ જોઈએ, (છતાં ઊઠે છે.) વળી, જ્ઞાનીને પણ આપણે, મૂઢ મનુષ્યની જેમ જ, સૂતો ને જાગતો જેવો થતો જોઈએ છીએ. જો જ્ઞાનીની મનોવૃત્તિઓ પણ સુષુપ્તિમાં નાશ પામતી તથા વળી પાછી જાગી ઉઠતી જોવામાં આવે છે. તો પછી, મરણ બાદ પણ એ પાછી ન જ જાગી નીકળે, એવું માનવાને કશું કારણ નથી.