ફળિયામાં પોષ માસની ઢળી ગયેલી બપોરનો માંદલો તડકો વેરાતો હતો. લખમા મગની ઢગલી સામે જોઈ રહી. કશું કામ યાદ આવતું ન હતું. ગામની ગમાણ સાફ કરી નાખી હતી. ઝાટકઝૂટક જેવુંય પતાવી નાખ્યું હતું તોય હજી સાંજ પડી નહોતી. આંગણામાં જામફળીની લાંબી લાંબી શાખાઓનો પડછાયો હાલકડોલક થતો હતો. લખમાથી જામફળી સામે જોવાઈ ગયું. જામફળી ત્રણ વરસમાં તો કેવડીય ઊંચી થઇ ગઈ હતી, છતાં એના પર ફૂલ બેસવાની કોઈ નિશાની દેખાતી ન હતી. ભગત આની ખાસ ચિંતા રાખતા હતાં. એનું કારણ એ પણ હતું કે તેમણે ખાસ મહેનત કરીને તેને ઉછેરી હતી. નિયમિત પાણી પાતા. ખાસ્સું ખાતર આપ્યું છતાં જામફળીને ફળ ન બેઠા તે ન બેઠા. ભગતે એકાદ વાર લખમાને સૂચનાય આપેલી.