પરંપરાગત નિર્ધારિત લાભ યોજનાની રૂપરેખા (સામાન્ય રીતે, નિવૃત્તિ સમય પર પહોંચે ત્યારે દર વટાન, તેમજ સપાટ વીમાજોખમ દર અને ઘટતા સમયના કારણે) જે (J)-આકારનો લોભાનો વીમાજોખમ આકાર બનાવવાનું વલણ ધરાવે છે, જ્યાં લાભોના વર્તમાન મુલ્ય કર્મચારીની કારકિર્દીના શરૂઆતના સમયમાં ધીમે-ધીમે વધે છે અને કારકિર્દીના મધ્યભાગમાં નોંધપાત્ર રીતે વધે છે: બીજા શબ્દોમાં કહીએ તો યુવાન કર્મચારીઓની સરખામણીમાં વૃદ્ધ કર્મચારીઓને ચૂકવવામાં વધુ થાય છે ("ઉંમર પક્ષપાતી વલણ"). નોકરી પૂરી થયાના સમયે એક જ સમયે રોકડમાં લાભ આપવાની જોગવવાઈ યોજનામાં હોય, તો પણ નિર્ધારિત લાભ પૅન્શન એ નિર્ધારિત પ્રદાન યોજનાની સરખામણીમાં ઓછા સુવાહ્ય હોય છે. જોકે, મોટાભાગની યોજનાઓ, વાર્ષિકી સ્વરૂપે તેમના લાભો આપે છે, જેથી નિવૃત્ત થનારાઓને તેમના પ્રદાન ઉપર નીચા રોકાણ વળતર કે નિવૃત્તિ સમયે તેમની આવક પરના જોખમને ઘટાડે છે. નોકરીદાતા પર વળતરનું સતત જોખમ રહેતું હોવાનું કારણ આપી અનેક નોકરી દાતાઓ તાજેતરના વર્ષોમાં નિર્ધારિત લાભ યોજના માંથી નિર્ધારિત પ્રદાન યોજના તરફ વળી રહ્યાં છે. લાભના ઢાચામાં વિવેકાધિન પરીબળો ઉમેરીને નોકરીદાતાના જોખમને હળવું કરી શકાય છે, જેમ કે, નિવૃત્તિ પહેલા અને નિવૃત્તિ પછી એમ બંને સંજોગોમાં, એકત્ર થયેલ પૅન્શન પર દરોમાં વૃદ્ધિ છે.