કુમારશાળાના અમારા વર્ગશિક્ષક જ્યોત્સનાબેન પટેલનો ચહેરો આજે પણ તરોતાજા છે. આજે જ્યારે મારી દીકરીના શિક્ષકો – શિક્ષિકાઓને જોઉં છું ત્યારે થાય છે કે સમર્પિત શિક્ષકોની એ આખી એક પેઢી જતી રહી છે. જ્યોત્સનાબેન માટે આજે પણ અદમ્ય આદર છે, એ શિક્ષકો એક જ શાળામાં જીવન ખર્ચી દેતા, ટ્યૂશન જેવી વાત તો કલ્પના બહારની હતી, નબળા વિદ્યાર્થીઓને શાળાના સમય પછી પણ રોકીને ભણાવાતા. શાળાએ વિદ્યાર્થી આવે એ માટે તેના મમ્મી પપ્પાને ઘરે મળવા જતાં. મજૂરોના બાળકોને ભણાવવું, મજૂરી કરતા બાળકોને ભણવા માટે લાવવા, મધ્યાહન ભોજન કરાવવું અને એ ભોજનની ગુણવત્તા પણ જાળવવી એ ત્યારે અમારા શિક્ષકોની ફરજનો ભાગ જ હતો.