મ્યુઝિક ક્લબના ઓર્ગેનાઇઝર્સ આ વાતને ધ્યાનમાં લઈ શકતા નથી અને તેઓ વ્યાવસાયિક રીતે એમ વિચારે છે કે અમારા દરેક પ્રોગ્રામમાં થોડાંક નવાં ગીતો પણ હશે અને થોડાંક જૂનાં ગીતો પણ હશે. એટલે ઓડિયન્સમાં બેઠેલા લોકોને તેમની પસંદગીનાં ગીતો સાંભળવા મળશે અને તેમને ભરપૂર મનોરંજન મળશે; પરંતુ આ આર્ગ્યુમેન્ટ તદ્દન ખોટી છે. તમે ભલે એમ વિચારતા હો કે ઓડિયન્સ એટલે એક સમૂહ, પરંતુ એ ન ભૂલશો કે સમૂહની અંદર એક શ્રોતા બેઠેલો છે અને દરેક શ્રોતાની વ્યક્તિગત પસંદગી હોય છે. એટલે રિઝલ્ટ એ આવે છે કે જ્યારે પ્રોગ્રામ પૂરો થાય છે ત્યારે ઓડિયન્સ બહાર નીકળતી વખતે એમ કહે છે કે આમાં પાંચ-સાત ગીતો સારાં હતાં, બાકીનાં ગીતો વાહિયાત હતાં. એ શ્રોતા જો સમજદાર નહિ હોય તો એમ જ વિચારશે કે આયોજકે દરેક શ્રોતાનો ખ્યાલ રાખવાનો હોય એટલે મને ન ગમતાં હોય એવાં ગીતો પણ આવા જાહેર કાર્યક્રમમાં તો મારે સાંભળવાં જ પડેને! એ સહેજ ઉદારતાથી પોતાની રુચિને કંટ્રોલ કરીને વ્યાવહારિકતા દાખવે છે, પરંતુ એ કારણે એને સંતોષ નથી મળતો, માત્ર સમાધાન મળે છે.