જે ગુજરાતી માણસને સરસ્વતીચંદ્ર, ગુજરાતનો નાથ, મળેલા જીવ કે સૌરાષ્ટ્રની રસધાર ખબર નથી, એની સાથે ‘હમવતન’નું તાદાત્મ્ય કેવી રીતે અનુભવવું ? પરદેશી ફાલની કેરી કે સફરજન સ્વાદે કેવા લાગે ? ભલે ને દેખાવે ટાપટીપ હોય, પણ એમાં દેશી કેરીનો સ્વાદ ક્યાંથી લાવવો ? માણસને જાતજાતની ભૂખ લાગતી હોય છે, એ રીતે માણસને દેશી વ્યક્તિ-વસ્તુ-સ્થાનની પણ ભૂખ લાગતી હોય છે. જે રીતે દેહસ્થ પંચમહાભૂત વિશ્વસ્થ પંચમહાભૂતને ખેંચતા હોય છે એ રીતે પોતાના દેશી ગામની સીમ કે ગામ બહારનું કોઈક મંદિર કે ગામનું તળાવ અને પોતાના દેશી લોકો સાદ પાડીને બોલાવતા હોય છે. આપણાં સંતાનોની શ્રવણશક્તિ આ સાદ સાંભળી શકે તેટલી સક્ષમ ન રાખીએ તો જીવનવિકાસનો મોટો દ્રોહ જ ગણાશે.