1995-96ની સાહિત્ય પરિષદની ચૂંટણીમાં એની સામે રમણલાલ જોશી ઊભા રહ્યા હતા. રમણલાલ હારી જ જશે તેની વિનોદને ખાતરી હતી, વિનોદની એ સજ્જનતા હતી કે એ ઇચ્છતો હતો કે એમની એ રીતે નામોશી ના થાય એ માટે રમણલાલ ઉમેદવારી પાછી ખેંચી લે. એમને એ માટે સમજાવવાનું કામ એણે મને સોંપ્યું. મારામાં એટલી સમજણ (બલકે, અક્કલ) નહિ કે એમને ત્યાં જઈને બહુ સલૂકાઈથી એમની પાસે આ વાત મૂકું. એટલે મેં તો સીધો ફોન જ કર્યો અને એ ફટાકડો અવળો ફૂટ્યો! બીજી જ ક્ષણે રમણલાલ મારા પર બહુ ખરાબ રીતે ઊકળી પડ્યા અને તમે લોકપ્રિયવાળાઓ… કહીને અમને એક બ્રેકેટમાં મૂકી દીધા અને બેફામ બોલ્યા. હું તો ડઘાઈ જ ગયો. (જોકે એ પછી પોતાના પુત્રની સમજાવટથી એ વસ્તુ એમણે કરી પણ ખરી અને ઉમેદવારી પત્ર પાછું ખેંચ્યું), પણ પછી મારી ઇન્ડો-અમેરિકન ડોક્યુનોવેલ પુષ્પદાહને નહિ, પણ એનાં બે વિમોચનોને નિશાન બનાવીને એમણે જે રીતે એને નુકસાન પહોંચાડ્યું એ 1996-97નો બહુચર્ચિત અને જાણીતો કિસ્સો છે. વિનોદ એથી બહુ જ વ્યથિત હતો. એ પ્રકરણનો થોડો ઉલ્લેખ એણે પોતાની આત્મકથા એવા રે અમે એવા રેમાં કર્યો છે