ત્રીજા પડકાર છે બેરોજગારીનો. આપણો દેશ સૌથી વધારે યુવાવસ્તી ધરાવે છે. કરોડો યુવકો-યુવતીઓ વર્ક- ફોર્સમાં જોડાવા તૈયાર છે પણ રોજગારી મળતી નથી. સ્વરોજગારીનું ક્ષેત્ર પણ સીમિત છે. ૫૦ થી ૫૫ ટકા શ્રમિકો કૃષિ પર નભે છે, પણ તેમાંના મોટાભાગના ખેતમજૂરો ગરીબીની રેખા નીચે છે. ખેતમજૂરો માટે કાયદાઓ ઘણા છે, પણ તેમનું શોષણ ન થાય, તેમને આર્થિક સદ્ધરતા અને સલામતી મળે તેવું કશું જોવા મળતું નથી. ઉત્પાદનક્ષેત્રમાં ઓટોમેશન વધે છે અને રોજગારી ઘટે છે તે બાબત હવે વૈશ્વિક બની છે. સર્વિસ ક્ષેત્રમાં તકો સતત વધે છે પણ તેમાં મળતાં પગાર/વળતરમાં ઘટાડો થતો જોવા મળે છે, કારણે કે દરેક સેવાક્ષેત્રમાં તીવ્ર સ્પર્ધા છે.