પોસ્ટરોની જેમ વંચાયા કરું, રોજ ફાટું રોજ સંધાયા કરું ! સૂર્ય સાથે ઓગળું છું રણ મહી, જળ બનીને હું જ સુકાયા કરું ! તું વસંતી રૂપની દુલ્હન બને, બંધ કમરામાં જ ઘૂંટાયા કરું ! સ્પર્શ તારો યાદ આવે જે ઘડી, મન મહીં હું રોજ ભીંજાયા કરું ! તું કથાના પાત્રને જાણે નહીં, તું કદી વાંચે તો સમજાયા કરું ! આપણો તો કાયમી સંગાથ છે ગાંઠ થઈને મનમાં બંધાયા કરું !