ખૂબ જ સુંદર વાર્તા ! સરસ વાર્તાવસ્તુ. અમુક બાબતોનું વર્ણન ટાળી, યોગ્ય રૂપકનો પ્રયોગ કરી, ઘણું બધુ કહેવામાં લેખિકાએ સચોટ સફળતા મેળવી છે જેમ કે- ચકડોળમા ફરતા વિવિધ મ્હોરાઓના રૂપમા વાર્તાના પાત્રો વચ્ચે ઉભેલ નાયિકાની મનોસ્થિતિ તેમજ છેલ્લે, સુથાર-મનીયાને ઉદેશીને કરેલ કથન-“…બાકી રોજરોજ ક્યાં આવા વાવાઝોડા આવીને તુટી પડે છે” આના ઉમદા ઉદાહરણો છે. લેખિકા- મીતાબેન થાનકીને શુભેચ્છા-સહ-ધન્યવાદ!