તાઈઘાટ અને ગણેશપેઠને જોડતાં રસ્તાના વળાંક પર આવેલી સરકારી હોસ્પિટલમાં એ સાંજે ભારે ધમાલ મચી હતી. લોબીમાં ઊભેલો જેમ્સ લાલઘૂમ ચહેરે પોલીસ અધિકારીને કશુંક કહી રહ્યો હતો. ઈયાનના ચહેરા પર ભારોભાર તણાવની રેખાઓ અંકાયેલી હતી. અડધી ખુલ્લી બારીમાંથી એ સતત અંદરના ઓરડામાં જોવા મથતો હતો. વિશાખા પોતે જ એટલી ભયંકર આઘાતમાં હતી કે તેને આસપાસ શું ચાલી રહ્યું છે, કોણ ક્યાં છે એ સમજવાના, જોવાના ય હોશ ન હતા. એ એકલી પતરાંની જાળી જડેલી હારબંધ ખુરશીમાં ગુમસુમ બેઠી હતી.