હવે અજવાળું ખાસ્સું પથરાઈ ગયું હતું. કેશવજી પાણીની કૂંડી પર બેસી ચાની ચૂસકીઓ લઈ રહ્યો હતો. તેના ચહેરા પર પરમ સંતોષ પથરાયેલો હતો. ઊભડક પગે બેસી ચાની ચૂસકીઓ લેતાં તે એવી રીતે આસપાસ જોતો હતો જાણે કોઈ નિર્મોહી ફકીર નાના બાળકનાં ઝૂલફાંમાં આંગળીઓ ફેરવી વહાલ કરતાં પિતાની જેમ રજકાને રમાડી જતો પવન, વૃક્ષોમાં ટહુકતાં પક્ષીઓ, રેડિયો પરથી વહેતો મધુર કંઠ, વાડીનું શાંત વાતાવરણ, તાજી ચા - શહેરીજીવનથી ત્રાસી ગયેલાને લલચાવે એવું વાતાવરણ હતું.