૧૯૨૦ સુધી સ્વ.રણજિતરામ પરિષદના પ્રેરક ચાલકબળ હતા. ૧૯૨૦થી રમણભાઈ નીલકંઠ અને શ્રી આનંદશંકર ધ્રુવની પ્રેરણા અને ઉષ્મા એને છેક ઈ.સ.૧૯૨૮ સુધી પ્રાપ્ત થયાં. ઈ.સ.૧૯૨૦માં રવીન્દ્રનાથનું અતિથિવિશેષપદ નોંધપાત્ર રહ્યું હતું અને ઈ.સ.૧૯૨૮ પછી પરિષદનું સુકાન કનૈયાલાલ મુનશીએ છેક ૧૯૫૫ સુધી સંભાળ્યું. સંમેલનો વખતે નિબંધવાચન ઉપરાંત પુસ્તકો અને સામયિકોનાં પ્રદર્શનો, પાદપૂર્તિ, મુશાયરાઓ જેવાં અન્ય સંસ્કાર અંગો પણ વિકસતાં જતાં હતાં અને એની પુસ્તક-પ્રકાશન પ્રવૃત્તિ ધ્યાન ખેંચી રહી હતી. અમદાવાદ પછી ભાવનગર, મુંબઈ, નડિયાદ (બે વાર) અને લાઠીની યાત્રા કરીને ફરી વાર ઈ.સ.૧૯૩૧માં પરિષદનું ૧૨મું સંમેલન અમદાવાદમાં યોજાયું. ભાવનગરમાં સાહિત્ય, ઈતિહાસ અને વિજ્ઞાનના વિભાગોને પણ સ્થાન આપવામાં આવ્યું હતું.