અલબત્ત! આપણે લોકો અઇમ્મએ મઅસુમીન (અ.મુ.સ.)ના ઝમાનામાં હતા નહી કે જેથી તેઓ પાસેથી સીધી તઅલીમ હાસિલ કરી શકીએ અને તેઓના પવિત્ર હાથો થકી તરબીયત પામત. પરંતુ ખુદાવંદે આલમે આપણા માટે તેઓની તઅલીમાત અને તેઓના મીશનને જીવંત અને બાકી રાખ્યુ છે અને તેઓના રોઝાઓની ઝિયારતની તાકીદ કરી છે. જેથી આપણા માટે સ્પષ્ટ નમુનએ અમલ રહે અને તેના થકી આપણું ઇમ્તેહાન લીધુ છે. આપણે તેઓની બારગાહમાં હાજર થવાનો જે ઇરાદો રાખીએ છીએ તેમાં આપણે કેટલા સાચા છીએ અને આપણી નિય્યત કેટલી પવિત્ર છે. આપણે તેઓની તઅલીમાતને તે નસીહતોને કેવી રીતે કબુલ કરીએ છીએ અને કેટલો તેના પર અમલ કરીએ છીએ. જે લોકો એમના ઝમાનામાં જીવન પસાર કરતા હતા, તેઓને જે રીતે અજમાવવામાં આવ્યા હતા તે રીતે. આપણે એ વાતથી પનાહ માંગવી જોઇએ કે કયાંક એવુ ન થાય કે આપણે આપણી નિય્યતોમાં ખરા ન ઉતરીએ. અઇમ્મએ મઅસુમીન(અ.મુ.સ.)ની ઇચ્છા પ્રમાણે કંઇક એવુ હોવુ જોઇએ કે કાલે આપણે તેમની સાથે મહશુર થઇએ અને તેઓની સાથે શહાદત હાસિલ કરવાવાવાળામાં આપણો શુમાર થાય. જંગે જમલના મૌકા પર હઝરત અમીરૂલ મોઅમેનીન(અ.સ.)એ ફરમાવ્યુ હતું: