કર્મકાંડ તથા દેવઉપાસનામાં આ અર્થ ખોવાઈ ગયા, ને ખાવા, પીવા, પહેરવા, ઓઢવા, બોલવા-ચાલવા વગેરેમાં પાપ-પુણ્ય તથા ધર્મ-અધર્મના ખ્યાલો એવા ઘૂસી ગયા કે આપણો ધર્મ રસોડા-ધર્મ થઈ પડ્યો છે. કેમકે, હિત અને અહિત, એ શબ્દોની વ્યાખ્યાઓ પણ, કર્મકાંડની રીતે એવી ઊલટીસૂલટી સંસારના ક્ષણિક સુખભોગો સાથે ઓતપ્રોત થઈ ગઈ છે, કે એના સાચા અર્થો ખોવાઈ ગયા છે, ને ગાડરિયા પ્રવાહ જેવું લોક બિચારું એની ભુલભુલાવણીમાં અટવાઈને મૂંઝાઈ જાય છે. એ બધાંએ. અનેક વહેમો અને રૂઢિરિવાજોનું રૂપ પકડ્યું છે, ને એના જંગલમાં, માનવી ભૂલાં પડીને, દુઃખી થતાં, ત્રાહ્ય ત્રાહ્ય પોકારે છે.