સંવત્‌ ૧૮૯૦ માં વસંતપંચમીના સમૈયામાં સ્વામી મૂળીમાં હતા. ત્યાં દલપતરામે સ્વામીના દર્શન કર્યાને તેમની વેધક વાણી સાંભળી તે દલપતરામની છાતીમાં બાણની જેમ ઉતરી ગઈ. આંખમાં આસું આવી ગયાને તેઓ વર્તમાન ધારણ કરી સત્સંગી થયા. આ રીતે દૃઢ આશ્રિત કર્યા હતા. સ્વામીએ વાસુદેવ માહાત્મ્ય પંચમ સ્કંધ, દશમ સ્કંધ જેવા ગ્રંથો વ્રજભાષામાં લખ્યા છે. ‘‘ઘનશ્યામલીલામૃત સાગર’’ ગ્રંથની રચના કરી સંપ્રદાયની અમૂલ્ય સેવા કરી છે.