છે. જેનો હું પ્રેક્ષક છું, તો એ પણ, એક ભ્રાન્તિમય – કલ્પના છે. (ચિત્તની એ પણ એક વૃત્તિ જ છે.) પરંતુ, પેલી પહેલી કલ્પનાઓ ખોટી તથા દુઃખનું કારણ છે, જ્યારે આ બીજી કલ્પના, એનાથી વિરૂદ્ધની, જ્ઞાન તથા સત્યતાને અનુસરતી, ને સુખનું કારણ બને છે. તે કારણે, એનું પરંધામ (એનો આશ્રય) વિદ્યા છે, ને અવિદ્યા પણ, એના (તારા-અસલ આત્મસ્વરૂપના) પોતાના ગુણ નથી. તોયે, અવિદ્ધ જો ટળી, તો પછી, પરમ કલ્યાણ જ કલ્યાણ છે.