– દેવિકા ધ્રુવ રોજ રોજ નજરોની સામે જ દિવસ ને રાત, કેવું હરતું ને ફરતું .સાવ કાચી માટીનું સજેલું આ પૂતળું, ક્યારે કાયાને બદલતું. કાલ તો કરતી’તી રેતીની નાની શી ઢગલીને ફરતી’તી આંગણ લઈ મખમલી પગલી.ક્ષણ મહીં સરતા આ ક્ષણ…