[21] ઋતુને માણસ ચાલી જતી જુએ છે. રાત્રિને પ્રકાશ મળતો દેખે છે. અંધારાને અજવાળું ભેટવા આવે છે એ જુએ છે. નદીનાં પાણીને વહેતાં જુએ છે. સમુદ્રતરંગનું ક્ષણિક જીવન નિહાળે છે… અને છતાં આ આશ્ચર્ય નથી ? એવી જ રીતે તેને મળેલો શોક પણ ચાલ્યો જશે એમ એ માની શકતો નથી ! એવા કુદરતી ક્રમને માટે એને જ્ઞાનનો આધાર લેવો પડે છે ! રે અજ્ઞાન !