‘ટૂંકમાં, શી ઈઝ નો મોર. ખોટી આશા બંધાવીને હોસ્પિટલવાળા આપણને છેતરી રહ્યા છે. મારો સ્વભાવ તો તમે જાણો છો. ત્યાં જાઉં અને આ બધું જોઉં તો મારાથી શાંત ના રહેવાય. કમાન છટકે અને કોઈ ડૉક્ટર ઝપટે ચડે તો એના છોતરાં કાઢી નાખું.’ નિરાશાથી માથું ધુણાવીને એણે પિતાની સામે જોયું. ‘ઊભરો ઠાલવીને ત્યાં એવી કોઈ બબાલ કરું તો શાલુ, આદિત્ય અને ભાસ્કરને ના ગમે. ખુદ તમને પણ મારું વર્તન પસંદ ના પડે, કારણ કે ડૉક્ટરોએ તમારા બધાની આંખે ખોટી આશાના પાટા બાંધેલા છે.’