નાની ! મહિનાના લાખ રૂપિયા કોઈ, કોઈને આરામથી બેસાડીને મફતમાં તો ન જ આપે. જીન્સ, ટી-શર્ટ વગેરે પહેરી પહેરીને હવે તો એય ભૂલી ગઈ છું કે હું એક છોકરી છું. બચેલી થોડે ઘણી અનુભૂતિઓને આ નોકરી, આ ભાગદોડ અને જીવનની આ રફતાર ભુલાવી રહી છે. નાની ! શું તમે વિચારે શકો છો કે હું તમારા જેવી સરસ નાની બની શકીશ ? પોતાના બાળકોને વ્યવસ્થિત સંભાળી શકીશ ? લગ્ન અને એની સાથે આવી પડનારી જવાબદારી, પતિની સેવા એ બધું મારા જીવનમાં… મારાથી થઈ શકશે ? સવારે જાગ્યા પછીથી શરૂ થતી આ ભાગદોડમાં પ્રેગ્નન્સી, એની સાથે જોડાયેલી મુશ્કેલી, મોર્નિંગ સિકનેસ, બેડરેસ્ટ, સિજેરિયન, સુવાવડ પછી બાળકોની બીમારીઓ… આ બધા માટે અવકાશ જ ક્યાંથી રહેશે ?