અર્થાત, રોગની પીડાથી જે પહેલેથી જ વ્યથિત છે, જેના પરિજનો પણ દુખી છે, જેના મનમાં રોગ વિશે અનેક આશંકાના વાદળો ઘેરાયેલા છે, પીડાંના પ્રકોપથી જેની કાયા કૃશ થઈ ગઈ છે, આર્થિક ખેંચ હોવા છતાં સારી સારવારની આશા માટે જે આપની પાસે આવ્યો છે, જેના જીવનની તમામ નિરાશાઓ વચ્ચે માત્ર એક આશાનું કિરણ એ “ડૉક્ટર” છે, તો  પછી એ ડૉક્ટરની નૈતિક અને માનવીય જવાબદારી બની જાય છેકે દર્દીની આશાનું એ છેલ્લું કિરણ તેના રોગમુક્ત જીવન માટે સૂર્યોદય બની જાય.