શનિવારે સમયસર આવી ગયેલો કાર્તિક. તને માઠું લાગ્યું હતું એટલે મેં એને ઘરે આવવાનો વધારે આગ્રહ ન કર્યો. બેસી ગયેલી ગાડીમાં સી.ડી. સાંભળવામાં લીન થઈ ગઈ હોઉં એમ શાંત બેસી રહી. તારી જ બીક, કેદાર ! નાહક તને નારાજ કરવો ને ! પ્રોગ્રામમાંય જુદું જ બેસવું’તું. પણ, શું કરું ?… પાસે જ બેસવું પડ્યું. હૉલ ચિક્કાર ભરેલો હતો. ગવાયું પણ સારું ! તું નહિ માને કાર્તિક !…. એ રીતે જ બેઠો રહેલો મારી પાસે. જાણે કે, કોઈ છે જ નહિ, રિયલિ, કેદાર ! વળતાં પણ મૂંગો જ રહેલો એ તો. મને એમ કે એ કંઈક બોલે. બોલ્યો એમ જરૂર પૂરતું, ‘કેવો લાગ્યો, પ્રોગ્રામ ?’