હમણાં એક દશ્ય જોયું. બહાર ખુલ્લા અને જાહેર મેદાનમાં કેટલાક પરંપરાગત કલાકારો દ્વારા અંગકસરતનો ખેલ ચાલી રહ્યો હતો. તમામ કલાકારો આપણે જેને ગરીબ અથવા તો બિલકુલ છેવાડાના કહી શકીએ એવા પરિવારોમાંથી આવતા હતા. આમ છતાં એમનું શારીરિક સૌષ્ઠવ, એમની ચપળતા કે શારીરિક સ્ફૂર્તિ અજબ પ્રકારનાં હતાં. એ લોકો જે રીતે અંગકસરત દ્વારા જનરંજન કરી રહ્યા હતા એમાં વ્યાયામના નિયમો તો હતા જ, પરંતુ એમાં ભરપૂર મનોરંજન, સ્થાનિક જાણકારી પણ હતી. આ બધું તેઓ લોકકલાની રીતે આકર્ષક ઢબે રજૂ કરી રહ્યા હતા. એમનામાં લોકોને જકડી રાખવાનું કૌશલ્ય પણ હતું. નવાઈ એ વાતની હતી કે આપણે જેને હેરતભર્યા કે જોખમી પ્રયોગો તરીકે જોતા હતા એ બાબત એમની આજીવિકા માટેનું એકમાત્ર સાધન હતું અને એટલે જ કદાચ એમની રોજિંદી જિંદગીના એક હિસ્સારૂપ બાબત પણ હતી.