પોતાને ત્યાં આવતી જમના માંદી રહેવા લાગી ત્યારે દેવયાનીબહેન કજરીને કદી-કદી બોલાવી લેતાં. હાથની ચોખ્ખી ને કામની ઝડપી કજરી બટકબોલી હતી એટલે ઘરમાં વસ્તીયે લાગતી. પછી પોતે અમેરિકા જવાનું થયું ને દોઢ મહિને પાછાં આવ્યાં ત્યારે જમના વતનભેગી થઈ ગયેલી ને પાડોશી મુખોપાધ્યાય કલકત્તા મૂવ થવાના હતા એટલે કજરીનેય કામનો ખપ હતો. આકૃતિએ શરત રાખેલી - સવારથી સાંજ સુધી અહીં રહેવાનું, અનાજ-કરિયાણું મમ્મી ગલીના નાકે આવેલા પ્રોવિઝન સ્ટોરમાં ફોન કરી મગાવી લેશે. શાક-પાંદડું આણવાની જવાબદારી તારી. મમ્મીએ વાની પરેજી પાળવાની છે એટલે તેમની તબિયતનું તારે ધ્યાન રાખવાનું... બે ટંકનું જમવાનું મળશે, જોઈએ તો તારા ઘરનું ટિફિન પણ લેતી જજે. બદલામાં મમ્મીની ચાકરી મનથી કરજે. સમજીને? હું અમેરિકાથી તારા માટેય કપડાં-પાઉડર મોકલીશ.’