કરજમાં ન કાંધા ખપે મને  ન  મરવું  ગમે  છૂટક  ટૂંક  હફ્તા વડે મળે મરણ  ગાય-ગોકુળ સમું  ધીમું – વાવરે યદા કૃપણ સંપદા અસહ લોભથી – ના ગમે અનેક  જન  જીવતાં  મરણ-ભાર  માથે વહી  ભલે હલચલે  જણાય  જીવતાં  છતાં દીસતાં મરેલ  શબ  શા  અપંગ જડ  પ્રેત  દીદારમાં અને  મનમાંય – ઓઢત  ભલે ન  કો ખાંપણ મસાણ  તરફે  જતાં  ડગમગંત  પંગુ   સમાં  ગણું  મરણ  માહરું  જનમસિદ્ધ  શું  માગણું  અબાધિત  લખેલ  તામ્રપતરે   જિવાઈ  સમું ન  કાં વસૂલ  એ કરું  મનગમંત રીતે  જ  હું કરે  કરજ  કો  લેણદાર  ચૂકતું  તકાદા  વડે  ચહું  જ  ઉઘરાવવા  મરણ  એક  હફ્તા વડે બિડાય ભવચોપડો  કરજમાં  ન  કાંધા  ખપે -ચુનીલાલ મડિયા