શિસ્તબદ્ધ વ્‍યક્તિ પોતાના કાર્યનું સારી રીતે નિયમન કરી શકે છે. શિસ્‍ત સૌથી પહેલાં વ્‍યક્તિએ પોતાના માટે રાખવાની હોય છે. શિસ્ત તેના જીવનને નિયમિત બનાવે છે. નિયમિત જીવનથી તે સમયનો સદ્દઉપયોગ કરતાં શીખે છે અને સમયનો સદ્દઉપયોગ તેને પ્રગતિ અર્પે છે. જ્યારે વ્યક્તિ સમૂહમાં કાર્ય છે. જ્યારે વ્‍યક્તિ સમૂહમાં કાર્ય કરતો હોય ત્યારે આ શિસ્ત એકતા જાળવી રાખે છે અને એકબીજાના સહયોગી બની ઉમદા કાર્ય કરે છે. આજે પરદેશમાં ટ્રાફિકની શિસ્તને કારણે વાહન ચલાવવું સરળ પડે છે. જ્યારે અમદાવાદમાં અશિસ્ત ટ્રાફિકમાં વાહન ચલાવવું અઘરું પડે છે અને મોટા ભાગના લોકોનો સમય બગડે છે. ભારતનું લશ્કર આજે ટીકાથી પર છે કારણ કે ત્યાં શિસ્ત છે, જ્યારે સરકારનાં બીજાં મોટા ભાગનાં ખાતાંઓની ટીકા થાય છે કારણ કે ત્યાં કાર્ય માટે અશિસ્ત છે.