–	આપણે પ્રવચનોમાં તો જ્ઞાન મેળવેલું જ છે કે રાગ દ્વેષ નહિ કરવો, કોઈનું ખરાબ નહિ કરવું વગેરે વગેરે ……… આ જ વાત વાસ્તવિક જીવનમાં આપણે અપનાવી પણ હોય છે. પરંતુ એ આપણી બુદ્ધિના સ્તરે અપનાવી હોય. જયારે કોઈ અણબનાવ બને તો કદાચ આપણે એટલા સક્ષમ પણ હોઈએ કે એ સમયે દુખી નાં થઈએ અને એ બનાવમાંથી મનને હટાવવા મનને બીજી બાજુ વાળી લઈએ … જેમ કે ભજન, વાંચન, સંગીત, સત્સંગ, ધંધામાં વગેરે વગેરે ગમતી વસ્તુઓ કરીને… તો એ અણબનાવ આપણા બુદ્ધિના સ્તરે આપણા જાગ્રત મનમાંથી નીકળી જાય પણ એજ બનાવ અને વ્યક્તિ માટે ગુસ્સો, રાગ દ્વેષ એ આપણા અર્ધજાગ્રત મનમાં તો કેદ હોય હોય ને હોય જ. એટલે જયારે એ વ્યક્તિ અથવા તો, એવો જ કોઈ બનાવ આપણી નજર સામે આવે ત્યારે પાછો કેમ ક્રોધ જાગે છે???? એનું કારણ આ છે કે એ દ્વેષ થોડાક સમય પુરતો ઉપરના મગજથી જ દુર થયો હતો. તો એને અંદરના મનમાંથી કાઢવા માટે આ ૧૦ દિવસની શિબિર કરી દિવસમાં ૧૦ કલાક તપવું જરૂરી છે. એક દિવસમાં ૧૦ કલાક તપ કરવાનું, સાધના કરવાની, દર એક કલાકે ૫ મિનીટનો બ્રેક હોય