એક દાખલો આપું તો પહેલાના જમાનામાં અનાજ ભરવા માટે ગારાની કે લોઢાની કોઠીઓ વપરાતી, તેમાં અનાજ કાઢવા માટે નીચે એક કાણું (સાણું) રાખવામાં આવતું. આ કોઠીમાં પહેલાં બાજરો ભરો અને પછી જાર ભરો તો કાણામાંથી પહેલાં બાજરો નીકળશે અને પછી બાજરો ખતમ થતાં જાર નીકળશે. આમ પાપ અને પુણ્ય ક્રમવાર ભોગવવા પડશે. કોઈ અધમ માણસના પુણ્ય જ્યારે નીકળતા હોય ત્યારે તે પાપી હોવા છતાં પુણ્ય ભોગવતો હોય, તેથી તે સુખી લાગે, પણ જેવા પુણ્ય ખતમ થાય પછી પાપ ભોગવવા પડે, અને ત્યારે કદાચ સારો માણસ હોવા છતાં દુખી લાગે.