ભ’ઈ ખરી, એ ભાખરી ખરી! ઘઉંના જાડા લોટમાંથી બનેલી, સાવ ધીમા તાપે શેકાયેલી ભાખરીની કકરાટી તો બિસ્કીટથી કમ નહિ. પૌષ્ટિકતામાં તો થેપલાંથીયે ચઢે. હા, વાતુંના વડાંની જેમ આમાંય મોણ માપસરનું જ નાખવાનું, નહિ તો પાછું ઊલમાંથી ચૂલમાં પડવાનું થાય! વાળુમાં એટલે કે રાતનાં જમણમાં દૂધ ભાખરી અગ્રિમ ક્રમે. એ જ રીતે, ખા ખરા ખાખરા. ખરા (ફરસાં) ખાખરા ખરા (સાચા) હશે તો જ આજે એનાં આટલાં ગુણગાન ગવાતાં હશે ને? વધેલી રોટલીને સાફસુથરા કટકાથી હળવેકથી દબાવી દબાવીને આછા ગુલાબી રંગના શેકીને થતા આ ખાખરા. હાથના આ કસબમાં પણ ગુજરાતીનું જ કામ ને ગુજરાતનું જ નામ.