બે મિત્રો હતા. બંને જીગરજાન દોસ્ત હતા. ધીમે ધીમે એક મિત્રને ખબર પડી કે જેને હું મિત્ર સમજુ છું એ તો મને જ નુકસાન અને હાનિ થાય એવી વાતો અને એવાં કામો કરે છે. મિત્ર વિશે જ્યારે ખબર પડી કે આ તો દુશ્મન મિત્રનો અંચળો ઓઢીને આવ્યો છે ત્યારે તેણે લડી લેવાનું નક્કી કર્યું. મિત્રને બધું મોઢામોઢ કહી દીધું. છેલ્લે એટલું કહ્યું કે, તને સાચું કહું તારા પર એટલી લાગણી હતી કે, તારી ખાતર જાન કુરબાન કરી દઉં, પણ તું તો મારો જીવ લેવા તૈયાર થયો છે. તારા માટે જીવ આપવામાં પણ વાંધો ન હતો, પણ તારી દાનત જો જીવ લેવાની હોય તો એ મને મંજૂર નથી. ન્યોછાવરી પણ નિર્દોષ, સાત્ત્વિક અને સ્વૈચ્છિક હોવી જોઈએ, છેતરપિંડી કે વિશ્વાસઘાતવાળી નહીં!