સચિન રમેશ તેન્ડુલકર. ભારતીય ક્રિકેટનો પોસ્ટરબૉય. ભારતનો બિગેસ્ટ સ્પોર્ટ બ્રૅન્ડ- ઍમ્બૅસૅડર. તેની ૨૪ વર્ષની કરીઅર એટલીબધી રોમાંચક રહી છે કે બધાની પોતપોતાની સચિન મોમેન્ટ્સ હશે. માત્ર સચિનની બૅટિંગ જોવા માટે જ કોઈએ કૉલેજ બંક કરી હશે, કોઈએ ઑફિસમાંથી ગુલ્લી મારી હશે, ક્યાંક દોસ્તોએ ઘરે એકઠા થઈને પાર્ટીના માહોલમાં મૅચ જોઈ હશે તો ક્યાંક પાનના ગલ્લે સચિન તરફીઓ અને સચિન વિરોધીઓ વચ્ચે વાક્યુદ્ધો પણ ખેલાયાં હશે. સચિનની સેન્ચુરીઓ પર સેલિબ્રેશન થયાં હશે અને એ સસ્તામાં આઉટ થાય તો મૂડ પણ બગડ્યા હશે. પોતાની સુપરહિટ આત્મકથા (પ્લેઇંગ ઇટ માય વે) લખ્યા પછી તે જ્યારે પોતાની લાઇફ-સ્ટોરી કહેવા બેસે તો એ કેવી હોય? થૅન્ક ગૉડ! એ ટિપિકલ બૉલીવુડિયન બાયોપિક નથી. એમાં આઇટમ-સૉન્ગ્સ નથી, હાઈ-પિચ્ડ મેલોડ્રામા નથી કે તથ્યોને તોડી-મરોડીને પેશ કરાયાં નથી. એને બદલે આ છે ડૉક્યુમેન્ટરી ફિલ્મ. એમાં સચિન જ હીરો છે અને સચિન જ સૂત્રધાર છે. વળી એક ડૉક્યુમેન્ટરી ફિલ્મ જોવા માટે થિયેટરો પૅક થતાં હોય એય કંઈ ઓછા હરખની વાત નથી.