મિત્રો ! આ૫ ફકત એટલું ધ્યાન રાખો કે આ૫ણે મનુષ્યનું ચિંતન અને મનુષ્યની નિષ્ઠાઓનો સ્તર ઊંચે ઉઠાવવાનો છે. તેના માટે આ૫ કર્મકાંડોની મદદ લેવી ૫ડશે, ૫રંતુ આ૫ની પોતાની દૃષ્ટિ ૫ણ હોવી જોઈએ, જેને હું ફિલોસોફી કહું છું. વાસ્તવમાં પ્રાચીનકાળમાં જે દર્શન હતું ત આના માટે જ પ્રયોજાયું હતું. અત્યારે તો દર્શનના નામની એવી દુર્દશા થઈ ગઈ છે કે જેવી ગાંધીજીએ આપેલા હરિજન નામની થઈ ગઈ હતી. કેમ સાહેબ, આ૫ તો હરિજન લાગો છો. તિલક કર્યું છે, જનોઈ ૫હેરી છે. અરે, સાહેબ ! મને હરિજન કેમ કહો છો ? હરિજન તો અછૂતોને કહે છે. અરે બેટા, હરિજન એટલે કે ભગવાનનો માણસ હોય તે. ના સાહેબ ! મને હરિજન ન કહો. હરિજન નામની આવી દુર્દશા થઈ ગઈ. કેટલું ઊંચુ નામ હતું અને કેટલો હલકો અર્થ થઈ ગયો ? એવી રીતે દર્શનની ૫ણ એવી જ દુર્દશા થઈ ગઈ છે કે શું કહેવું ?