વરસ ૧૯૮૫ની આસપાસ મુંબઇના વિલેપારલે(પૂર્વ) વિસ્તારમાં એક ગુજરાતી બ્રાહ્મણ પરિવારની દીકરી પર કોઇ નરાધમે એસિડ ફેંક્યું હતું, ત્યારે હું મુંબઇનાં એક અખબારમાં કામ કરતો હતો અને હોસ્પિટલમાં યુવતીના પિતાને મળ્યો ત્યારે પિતાની વ્યથા એ હતી કે દીકરી મરી જાય તો પણ દુઃખ છે અને જીવી જાય તો પણ અસહ્ય દુઃખ છે.