પ્રોફેસર મહેતાબે અત્યંત વિચાર કરીને આ ગ્રહનો પસંદ કર્યો હતો. એમને ખબર પડી ગઈ હતી કે હજારો વર્ષથી માનવીની નસેનસમાં પેસી ગયેલી નફરત એક દિવસ જોર પકડશે અને માનવજાતને ખતમ કરી નાખશે. અલબત્ત, સમય ઘણો જ ઓછો હતો ને કિરણનો કોઈ ચોક્કસ ઉકેલ લાવી શકે તેમ હતા નહિ. એટલે જ એમણે ઘીરેઘીરે પોતાના વિશાળ ફોટોન રૉકેટ કેટલીય વાર સૂર્યમંડળની બહાર ઉડ્ડયનો કર્યાં. માણસજાત બીજી કોઈ જ્ગ્યાએ જઈને એ કિરણથી બઈ શકે એટલે એમણે એવા ગ્રહની શોધમાં ફર્યાં કર્યું ને ગ્રહ તેમને સદભાગ્યે જલદી મળી ગયો. ત્યાર પછીનાં દસ વર્ષમાં માનવીના જ્ઞાન અને કલાવિષયક સમગ્ર સંસ્કૃતિના મૂલ્યવાન અનુભવો અને અન્ય આવશ્યક ચીજવસ્તુઓ જાસૂસની જેમ જમીન પરથી ઉઠાવી એ ગ્રહ પર ઠાંસી દીધાં. પછી બધી વ્યવસ્થા જ્યારે થઈ ગઈ અને એમના વૈજ્ઞાનિક અનુભવોને આધારે એ વિષયમાં એમને ખાતરી થઇ ગઈ ત્યારે ડ્રોમેદા ગ્રહ છોડીને એ પૃથ્વી પર ખુશખબર આપવા ઊતર્યા કે એમણે એક એવો ગ્રહ શોધી કાઢ્યો છે કે જેમાં રહેવાથી માત્ર માનવી જ નહિ પણ એની સભ્યતા ને સંસ્કૃતિના વિકાસનું પણ રક્ષણ થાય છે.