અંજુબહેનની વાત તો આ બેઉ વહુઓને વીંધી રહી… ‘હા, હોં. લક્કડિયા ગાંઠિયા અને ચણાની દાળ તો કેવા ફરસાં…’ ‘પુડિંગકેક તો કાંતાબહેનના જ…’ ‘હું તો સ્વેટર બનાવતા એમની પાસે જ શીખી.’ ‘…ગળું તો કેવું મીઠું !’ … સાસુના એક પછી એક પાસાં જેમ જેમ ઉઘડતાં ગયાં તેમ તેમ વહુઓ પોતે માંડેલી બાજીમાં એક પછી એક દાવ જાણે હારતી ગઈ. બેઉનાં મોંઢાં ઝંખવાણાં પડી ગયાં. પણ એ જોઈને કાંતાબહેન ફફડી ઊઠ્યા કેઃ ‘હવે આ હાર્યા ખેલાડીઓ ઘેર જઈને બમણું રમવાના.’ અને થયું પણ એવું જ. બંને જણાં પોતપોતાના પિયરની સરસાઈ બતાવીને યેને કેન પ્રકરેણ કાંતાબહેનને નીચા પાડવા મચી પડ્યાં. કાંતાબહેનનો કોઠો માત્ર ઠંડો.