મારી એક બાળસખી તો મને સ્પષ્ટપણે કહે છે કે, “તમારૂં હવે અહીં કામ નહીં. આવીને ફરી જાઓ તે બરાબર પણ કાયમ માટે પાછા આવવાની વાત ભૂલી જાઓ.” હજુ તો વાત કરીએ છીએ ત્યાં જ ફોન રણકે છે અને અમેરીકાથી મારી દીકરીનો સાત વર્ષનો દીકરો ફોનમાં દુનિયાનું શ્રેષ્ઠ સંગીત પીરસતો હોય તેમ કહે છે, “નાની, આઈ મીસ યુ. વ્હેન આર યુ કમીંગ બેક?” એક જ સેકંડમાં મનના તાર પૌત્રના બાળવિશ્વમાં ઝંકૃત થવા લાગે છે અને આથમતી સંધ્યાના સાંનિધ્યમાં દેશની આ જૂની દુનિયા પરાઈ ભાસવા લાગે છે.સદભાગ્યે હજુ વડિલોની વટવૃક્ષ જેવી છાંય છે અને કોઈ કોઈ જૂના અમૂલ્ય સંબંધોનો પમરાટ તાજગી બક્ષે છે તો પણ અમારાં પગલાંની દીશા તો હવે પશ્ચિમ ભણી જ…..