યુએનના વરિષ્ઠ અધિકારી અને આ સમસ્યા દર્શાવતા યુએનના અહેવાલના સહલેખક, હેન્નીંગ સ્ટેનફેડે જણાવ્યું, "પશુધન એ આજના સૌથી ગંભીર વાતાવરણની સમસ્યામાં ફાળો આપનારા મહત્ત્વના પરિબળોમાંના એક છે".[૭૨] પશુધનનું ઉત્પાદન ખેતી માટે ઉપયોગમાં લેવામાં આવતી કુલ જમીનની 70 ટકા, અથવા પૃથ્વીની કુલ સપાટીની 30 ટકા જમીનનો ઉપયોગ કરે છે.[૭૩] તે ગ્રીનહાઉસ ગેસનો સૌથી મોટો સ્રોત છે, જે CO2ના માપ પ્રમાણે વિશ્વના ગ્રીન હાઉસ ગેસ સ્રાવના 18 ટકા હિસ્સા માટે જવાબદાર છે. તુલનાત્મક રીતે, બધા પ્રકારનો વાહનવ્યવહાર CO2નો 13.5 ટકા બહાર કાઢે છે. તે માનવ-સંબંધી નાઇટ્રસ ઓક્સાઇડના 65 ટકા (જેમાં CO2ના ગ્લોબલ વોર્મીંગની સંભવિતતાઓ 296 ગણી વધારો હોય છે) અને બધા માનવ-પ્રેરિત મિથેનના 37 ટકા (CO2ના વોર્મીંગના 23 ગણા જેટલું) ઉત્પન્ન કરે છે. તે 64 ટકા એમોનિયા પણ ઉત્પન્ન કરે છે, જે એસિડના વરસાદ અને જીવનપદ્ધતિના તેજાબમાં પરિવર્તિત કરવાની ક્રિયામાં ફાળો આપે છે. પશુધનના વિસ્તરણને વનનાબૂદીને ઉત્તેજન આપનારા મુખ્ય પરિબળ તરીકે સ્વીકારવામાં આવ્યું છે, એમેઝિન બેસિનની અગાઉ 70 ટકા જંગલની જમીન હાલમાં ઢોરો દ્વારા કબજો મેળવવામાં આવ્યો છે, જ્યારે બાકીની જમીન પશુઓ માટે ધાન્ય ઉગાડવા માટે ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે.[૭૩] વનનાબૂદી અને જમીન હીણ થવા છતાં, પશુધન જૈવવિવિધતામાં પણ ઘટાડો કરે છે.