હું જેને જાણતો હતો - માણતો હતો, જેમનાથી અભિભૂત હતો તે અભિનેતાઓના જગતની બહારના આ લોકો હતા, પણ હતા ગણનાપાત્ર તેવી છૂપી નોંધ મારા મનમાં લેવાઈ. એના કારણે બે જૂના જખમ યાદ આવ્યા. ‘બંધન’ (અશોકકુમાર) જોવાની મારી ઈચ્છા હતી (રી-રનમાં આવી ત્યારે) તે મારી બાએ પૂરી થવા નહોતી દીધી તે, અને ‘આન’ ફિલ્મમાં પણ આ જ કારૂણી રિપીટ થઈ હતી તે. આને કારણે દિલીપકુમારની ફિલ્મ જોવાની તક નહોતી મળી. આ બન્ને ફરિયાદોના નિકાલ પડતર હતા ત્યાં રાજકપુર અને દેવ આનંદને પરદા ઉપર જોવાની ઈચ્છા આ વિચિત્ર બનાવને કારણે જાગ્રત થઈ. દેવ આનંદને જોવાની વિશેષ, કારણ કે તેમાં થોડો ‘હું’ પણ ભળેલો હતો કારણ કે પરદા ઉપર જોઉ ત્યારે મારે એને મારા ‘ડમી’ તરીકે જોવાનો હતો. એટલે લગભગ જાતની છબી જોવા જેવું કુતૂહલ. નિખાલસપણે, પ્રામાણિકપણે કહું કે આગળ ઉપર કોઈ મને દેવ આનંદ સાથે સરખાવતું ત્યારે ગમતું અને રોમાંચ થતો તે ગાળો લગભગ મારી વીસેક વર્ષની વયથી શરૂ કરી પિસ્તાલીસની વય સુધી ચાલ્યો. મતલબ કે હવે તો નથી જ નથી, હવે તો અણગમો જ ઉપજે છે. પણ ઉપર લખ્યા તે શાળાજીવનના ગાળામાં પણ ગમતું નહીં. અણગમતો કોટ કોઇ પરાણે પહેરવાની ફરજ પાડે તે પ્રકારનું હતું. કારણ કે એ દિવસોમાં દેવ આનંદ ખરેખર સ્ટફલેસ (નમાલા) ગણાતા. એના કરતાં કરણ દિવાન ‘જામે છે હોં’ કહેવાતો. કે જેને લોકો બેધડક દિવેલીયા ડાચાવાળો ગણતા. મતલબ કે દેવ આનંદ બી ‘દિવેલીયો’ પણ એક પગથિયું હેઠ!