બારે માસ ચૂંટણીની મોસમ એટલે આજનું ભારત. દર વર્ષે જેટલી ચૂંટણીઓ યોજાય તેમાં મોટા રાજ્યોની વિધાનસભા માટેની ચૂંટણીનો પ્રભાવ ભારતીય રાજકારણ પર પડે જ તે સ્વાભાવિક છે. આ વર્ષે મધ્યપ્રદેશ, રાજસ્થાન અને કર્ણાટક જેવાં મોટાં અને મહત્ત્વનાં રાજ્યોમાં યોજાનાર વિધાનસભાની ચૂંટણી મહત્ત્વની છે. મધ્યપ્રદેશ અને રાજસ્થાનમાં ભારતીય જનતા પક્ષની અને કર્ણાટકમાં કોંગ્રેસની સરકાર શાસનમાં છે. આપણે ત્યાં તદ્દન સહજ પ્રણાલિકા એવી છે કે વાતો કરો વિકાસ અને સુશાસનની, સલામતી અને લોકકલ્યાણની, પરંતુ ચૂંટણી જીતવા આખરે તો દરેક પક્ષો વોટબેંક પોલિટિક્સ પર જ પોતાપોતાની રણનીતિ અમલમાં મૂકે છે. આ રણનીતિમાં મત મેળવવા માટે સમાજનું કે દેશનું જે થવાનું હોય તે થાય, પરંતુ ચૂંટણી મેદાનમાં તો જો જીતા વોહી સિકંદર! વિદુરનીતિની તો વાત છોડો, ચૂંટણી જીતવા માટે ચાણક્ય નીતિ કરતાં પણ શકુનિનીતિ પણ જો ચઢિયાતિ જણાતી હોય તો તેના અમલ માટેનો કોઈ છોછ કોઈ પક્ષે હોતો નથી. એટલું જ નહીં, પ્રજા તરીકે આપણને પણ આખરી વિજયપતાકા લહેરાવનાર માટે તેની પ્રશંસા સિવાય નીતિ-અનીતિ, સાધનશુદ્ધિનો આગ્રહ કે મૂલ્યસભર સ્વચ્છ જાહેરજીવન જેવી ચર્ચાઓમાં રસ પડતો નથી.