આ તમામ તૈયારી તેને ખૂબ હરખથી કરી અને આજે જ્યારે તે તમામ તૈયારી પૂરી કરી શાંત મને ઘરની બહારની લોનમાં મુકેલાં હિંચકા પર બેઠો હતો અને આખો બંધ કરી મંદ-મંદ હિંચકામાં હિલળા લેતો હતો ત્યારે જ તેની વ્હાલી દિકરી ઝખનાં ત્યાં આલી ચૂપચાપ ઉભી રહી અને પોતાનાં જીવનનો પહેલો પ્રેમ એવા બાપુને નિહાળતી રહી. થોડી વારે જ્યારે સુરજે આંખ ઉઘાડી ત્યારે ઝંખનાં તેના લાગણીનાં પ્રવાહમાં જાણે ખોવાયેલી ત્યાં ઉભી છે તેવુંજોયું અને વિચાર્યુ કે શું ખરેખર એ તેની સામે ઉભી છે કે હજુ તે સ્વપ્નમાં જ છે અને સૂરજે જ્યારે ઝંખનાને, ‘ઝમકુડી’ જે તે હુલામણા નામે તેને બોલાવતો હતો તે નામથી બોલાવી તો ઝંખના તેના તરફ જાણે ઘસી જ આવી અને બથભરી રોવા જ લાગી. પછી થોડીવાર ઝંખનાને એજ પરિસ્થિતિમાં રહેવા દઇ તેનો ઉભરો ઠાલવા દીધો અને સુરજ તેની પીઠને પંપાળતો રહ્યો. પછી ધીમેથી પૂછ્યુ કુવામાં હજુ પાણી રહેવા દેજે, વિદાઇનાં દિવસે પણ જરુર પડશે અને તેનાથી છૂટી પડી કહ્યું કે પપ્પા તમે પણ શું મને આમ જલદી ઘરમાંથી કાઢી મુકવા માંગો છો….? પછી બંને બાપ-દિકરીની આંખોમાં ઝળઝળીયા આવી ગયા.