'હું પંદર વર્ષનો હતો ત્યારે મેં મારી મમ્મી ગુમાવેલી.' સુભાષે કથા શરૂ કરી. 'શાલુ સાથે લગ્ન કર્યાં એ દિવસથી તમારાં મમ્મીજીને હું પણ મમ્મીજી જ કહેતો હતો. એમને પણ મારા પર લાગણી હતી.' સુભાષ બોલવામાં પાછો પડે એવો નહોતો. 'શાલુની હાજરીમાં એ ઘણી વાર કહેતાં કે મારે તો ત્રણ નહીં, ચાર દીકરાઓ છે. તમારા ત્રણેયની સાથો સાથ એ મને પણ પુત્ર જ માનતા હતા.' વારાફરતી ત્રણેય ભાઇઓની સામે જોઈને એ બોલતો હતો. ‘એ પરિસ્થિતિમાં તમારી સાથે મૂંડન ના કરાવું તો એમનો આત્મા દુભાય. ત્યાં બેઠાં બેઠાં એ મને ઠપકો આપે અને અહીં શાલુ પણ બબડે કે મમ્મી... મમ્મી... કહેતા હતા ને એમના માટે આટલોય ત્યાગ ના કરી શક્યા?'