એમોને તેની વાત રસપૂર્વક બરાબર સાંભળી. ઓસ્કરને એવું લાગ્યું પણ ખરું કે કેદીઓ પ્રત્યે રહેમ દાખવવાના વિચાર પ્રત્યે એમોન આકર્ષાયો હતો, એક સમ્રાટને છાજે એ રીતે…! ટ્રોલી પર સવાર કોઈ માંદો ગુલામ, કેબલ ફેક્ટરી પરથી પરત આવી રહેલો કોઈ કેદી… આ બધાનો એટલો બધો ગેરલાભ લેવાયો હતો કે તેઓ સહન કરી શકવાની શક્તિ સાવ જ ગુમાવી બેઠા હતા… કપડાં કે લાકડાંનો ભાર ઊંચકીને જેલના દરવાજા સુધી આવવામાં તો એ લોકો લથડિયાં ખાતા હતા… ઓસ્કર જે કોઈ દૃશ્યોનું વર્ણન કરતો હતો, એમોન એ બધા જ દૃષ્યોની કલ્પના મનોમન કરી જ શકતો હતો! સાવ ધીમે-ધીમે કામ કરતા એ ભિખારી નાટકિયાઓને માફ કરી દેવાની મહાન અને વિચિત્ર લાગે તેવી, પરંતુ હુંફાળી કલ્પના અચાનક જ તેના મનમાં ઊભરાઈ આવી! જે રીતે કેલિગ્યુલા પોતાને ભગવાન માનવા લાગ્યો હતો, એ જ રીતે પોતે સર્વ શક્તિમાન ઈશ્વર હોવાની કલ્પના કમાન્ડન્ટના મનમાં પણ થોડા સમય માટે આવી ગઈ! જો કે આ તેની હંમેશાની નબળાઈ હતી! આજે રાત્રે જ્યારે કોગ્નેકની સોનેરી અસર લોહીમાં વહેવા લાગી હતી, અને આખેઆખી છાવણી તેના ચરણોમાં આળોટી રહી હતી, ત્યારે કોઈ તેની સામે બદલો લેશે એવા ડરને બદલે દયાના ભાવ પ્રત્યે એમોન જરૂર આકર્ષાયો હતો. પરંતુ ઓસ્કરે આપેલી ચેતવણી તેને યાદ આવી ગઈ! એટલે કિવના મોરચેથી રશિયનો તરફથી જે કોઈ ભયજનક સમાચાર આવે, તેની સાથે દયાના આ ભાવને સરખાવી જોવાનું એણે બીજા દિવસની સવાર પર છોડી દીધું!