માન્યતા ભલે એવી ખરી કે લઘુકથાના અંતે છેલ્લે કંઈક ઝટકો લાગવો જોઈએ, પરંતુ સામાન્ય રીતે એકથી દોઢ-બે ફૂલસ્કેપ પાન જેટલી લંબાઈમાં સમાઈ જતી લઘુકથા તેના નાના સાહિત્ય સ્વરૂપ થકી વિરાટ દર્શન કરવા માટેની બારીનો ઉઘાડ કરતી કરકસરપૂર્વક લખાયેલી વાર્તા હોય છે.