પ્રિયાને માતા પિતાનો વ્હાલ મીરા અને કનક તરફથી મળ્યો. જાનકી તો ખુશ થઈ પ્રિયાને રમાડી એનો વ્હાલ આપતી. મણીભાઈ તો દાદાનો પ્યાર પ્રિયાને આપતા થાકતા ન હતા. પણ, ગૌરીબેન જ્યારે પ્રિયાને નિહાળે ત્યારે એમના દીલમાં ફક્ત દીકરાના દર્શન થાય અને એથી ખરા દીલથી પ્રિયાને “દાદીનો વ્હાલ” કદી મળી શક્યો નહી.સમય વહેતો ગયો. અને, પ્રિયા તો સુંદતા સાથે એક વર્ષની થઈ ગઈ.એક દિવસ ગૌરીબેન એમની નારાજી છુપાવી શકી નહી અને રસોડામાં મીરાને મદદ કરતા કહી દીધુંઃ”મીરા, આપણે ત્યાં એક દીકરો હોય એવી ઈચ્છા છે !”મીરા તો ગૌરીબેનના બદલાયેલા વર્તનને જાણતી જ હતી. પ્રિયાના જન્મ બાદ એણે સાસુજીની નારાજીનું કારણ સમજી ગઈ હતી.અને મીરાએ ધીરે રહીને બોલીઃ” મમ્મી, ભગવાને મને બીજી દીકરી આપી. કનક અને મેં તો એને પ્રેમથી સ્વીકારી છે.હવે, એમને ખુબ જ વ્હાલથી મોટી કરવાની અમારી ફરજ છે “, બસ, આવો જવાબ મીરા ગૌરીબેનને ફરી ફરી આપતી.