‘એમ નિસાસા નાખ મા ! દીકરી તો સહુ વળાવતાં જ હોય….! એ પારકી થઈ ગઈ એમ ન કહેવાય, પોતાના ઘરે ઠરીઠામ થઈ ગઈ એમ કહે…’ કહેતા અવાજ તો અશોકભાઈનો પણ રુંધાયો, પણ સહેજ ખોંખારો ખાઈ ગળું સાફ કરી લીધું….. ‘હેં…. હું શું કહેતો હતો….? હા…. આ…. અફસોસ કરવાની વાત જ નથી…. આ તો હરખનો કાગળ છે ! લે, તું જ વાંચ !’ એમણે નિરાંતે વાંચવાનું પ્રલોભન ટાળી ઉપર ઉપર નજર ફેરવી પત્ર ભૂમિના હાથમાં આપી દીધો….