માનવ જાતીના ઇતિહાસમાં લાખો વિદ્વાનોએ, ચિંતકોએ, ફીલોસોફરોએ, કવિઓ અને લેખકોએ જીવન જીવવું સરળ થાય, સહ્ય થાય, તે માટે લાખો ઉપદેશાત્મક સુવિચારો, કાવ્યો, ગીતો, બોધકથાઓ, વેદો અને ઉપનિષદો વગેરે લખ્યા છે. પણ દરેક વ્યક્તિના જીવનમાં પાંચ-દસ કાવ્યો કે સુવિચારો એવા હોય છે, જેણે તેમના જીવનમાં ખૂબ જ મહત્વનો ભાગ ભજવ્યો હોય છે. પહેલા ધોરણમાં ‘એકલો જાને રે’ કવિતા મોઢે કરી ત્યારથી આજ સુધી ‘તારી જો હાક સુણી કોઈ ના આવે તો એકલો જાને રે’, પંક્તિ મારા જીવન સાથે એકરસ થઈ ગઈ છે. ૧૯૮૦ની આસપાસ મેં એક કાવ્ય લખેલું તેની પહેલી બે પંક્તિઓ હતી, ‘બંધ કવરમાં પત્ર વગરની જાત, દાગ ના લાગે દૂજો, શહેર વચ્ચે ટાપુ બાંધી બેઠો છું રૉબિન્સન ક્રૂઝો’ આવતી પોસ્ટમાં આ ગીત પ્રકાશિત કરીશ.