સમગ્ર ભારતની પવિત્ર ભૂમિ ઉપર ભગવા ને ચોવી અવતારો ધરીને ભારતભમીની ભવ્યતા વધારી કે દુનિયાના દેશોમાં ભારતની શ્રેષ્ઠ ગણના કરાવી ભારતની દિવ્ય સંસ્કૃતિ દુનિયાના દેશોમાં ફેલાવી દીઢી પરંતુ આપણી મોટી કમનસીબી છે કે ચૌદભૂવનનો નથ પધારે તોય આપણે એને ઓળખતા નથી ભગવાન રામદેવજી મહારાજના સમયમાં લોકો ઉંઘતાજ રહી ગયા ન તો ભગવાનનો ભાવ સમજ્યા ન તો ભગવાનને ભજ્યા આ એક કર્યૂં. ભગવાનને પણ હેરાસ્ન કરવામાં પણ ક્લ્હામી ના રાખી પરંતુ એ ચૌદભૂવનનો નાથ જેવો ના માણસ થયો. છોરૂ કછોરૂ ના થાય પણ માવતર કમાવતર ના થાય છેવટે બાબાની સમાધી પણ ખોદાવી તોયે કરૂણાના સાગર એવા રામદેવ બાબા સૌને જીવતદાન આપી સુખી કરી રહ્યા છે. જેણે જેણે જાણ્યા તે ન્યાલ થઈ ગયા અને ૬૫૦ વર્ષ પછી પણ બાબાની કરૂણતા મેળવ્વા ભાદરવામાં એકમથી એકાદસી સુધી ૨૦ ૨૦ લાખની જનમેદની ઉમટે છે. અને બાબાના ચરણે આવી અરજ ગુજારે છે. અને એની પવિત્ર ભોમકામાં ફકીરી લગાવી પરમ પૂ. કોઠારી બાપુશ્રી ત્યાં ભાવિક એવાં સમાજનાં યાત્રાળુંઓ અમે સંતોની સુવિધા માટે શ્રી વાળિનાથ ગુજરાતી ધર્મશાળાનું નિર્માણ કરવા માટે રાત દિવસ ત્યાંજ તપ કરીને અલગ જગાવી . કારણકે પૂજ્ય બાપુશ્રી એ આવી તિર્થયાત્રાની સુવિધા જાણિને પરમ પૂ. કોઠારી બાપુશ્રીને ત્યાં મોકલ્યા હશેને તમારૂ મન તેમાં તન્મય બની ગયું હોય પછી તમાત્રૂ અજ્ઞાત મન તમને ખબર ના પડે તે રીતે તેનું અનુસરણ કરવા પ્રેરણા કરે છે. પછી ઉઠતાં બેસતાં એ જ વિચારો આવે એમાંથી સ્થાયીભાવ બંધાય તેમાંથી આપણું સ્વપન્ન ચિત્ર અંકિત થાય કોઇપણ મહાપુરૂષો જ્યારે કોઇપણ કાર્યનો સુભારંભ કરે છે ત્યારે દ્રઢતા સાથે તે કાર્યને ધાર્યા કરતાં ઘણા વિષાળ ફલક ઉપર લઈ જાય છે. મહાપુરૂષોના આત્માની ધગસના કારણે ધારે તે કરતાં પણ વધારે સુંદર અને વિશાળ કાર્ય થાય છે. પરમ પૂ. મહંત બાપુશ્રી એક એવા પારસમણિ છે કે જેનો સ્પર્શ થયો છે . એના અનેક ભક્ત સેવકો સો ટચના સુવર્ણની જેમ પ્રકાશિત થઈ ઝળકી ઉઠ્યા છે પરમ પૂજ્ય બાપુશ્રીના આ પ્રભાવ વિષે જેમ જેમ વિચારી એ તેમ તેમ વધું ભક્તિમય આચાર્ય પ્રગટે છે. અને આવા મહાપુરૂષે પૂજ્ય કોઠારી બાપુને આવું વિશાળ કાર્ય ભરાવ્યું આવા મહાન અને ભવ્ય માનવીરૂપી દિવ્યવિભૂતિઓથી આપણે સૌ ઉજળાં છીએ આપણો સંસ્કૃતિક વારસો જળવાઇ રહેલો છે. તે તેમના તપના પૂણ્ય પ્રતાપે રાષ્ટ્રની ધર્મ સંસ્કૃતિને ટકાવવા માટે શ્રી વાળીનાથ ધામ જેવા અક્ષય પાત્રો છે અને તેમાં નવા નવા મહાપુરૂષો તૈયાર થતા રહે છે. તુલસી દાસજી કહે છે કે જડ ચેતન ગુણદોષમય,વિશ્ર્વ કિધં કિરતાર।। સંત હંસ ગુનગ્રહહી પયપરીહરી વારી વિકાર. કિરતારે સંસારની રચના એવી કરી છે જેમાં સારૂ નરસું ગુણ અવગુણ બધુ જ છે પણ જે સંતો છે સત્યના ઉપાસકો છે તેઓ હંસની માફક દૂધરૂપી ગુણને ગ્રહણ કરી પાણિરૂપી અવગુણનોત્યાગ કરીને જે સત્યમ શિવમ સુન્દરમ ની જ ઉપાસનાજ કરે છે પરમ પૂજ્ય બાપુશ્રી નું માનવું એમ છે કે સંત પોતાની શક્તિનો ઉપયોગ પોતા માટે ના કરે પણ જેને જરૂર છે તેના માટે કરે ખલપુરૂષ અને સાધુંપુરૂષ એમ બંન્નેની પાસે જ્ઞાન હોય ધન પણ હોય અને સતા પણ હોય પણ ઉપયોગ આપણે કઈ રીતે કરીએ છીએ? જ્ઞાન વહેચવા માટે ધન દાન આપવા માટે છે સતા બીજાનું રક્ષણ કરવા માટે છે. સાધુનું લક્ષણ એ છે કે બીજાનો વિચાર પહેલાં કરે એટલેજ કહેવાય છે કે જ્ઞાનાય, દાનાય, ચ રક્ષણાય અને એવી રીતે પરમ પૂ. બાપુ અને પૂ. કોઠારી શ્રી ને સમાજ મૂલ્યવાન રત્નો તરીકે માને છે. આ વા મૂલ્યવાન એવા દિવ્યરત્નોથી સમાજ ઉજ્જવળ છે. આવા સંતો થી ગુજરાત રળીયાત છે . કવિ અબ્દુલ રહીમ ખાન ની પંક્તિ છે