(૧૧૪) ‘તેથી, એવું નક્કી થાય છે, કે (પોતાના સ્વભાવે કરીને) જીવાત્મા સર્વમય છે. (કેમકે એ પોતે ધારે તેવો થઈ શકે છે.) એ જ્યારે ‘જાણે’ છે, ત્યારે જ્ઞાનમય થઈ જાય છે. વિચારે છે ત્યારે મનરૂપ થઈ જાય છે. જ્યારે એ કંઈ કરે છે, ત્યારે પ્રાણમય. દેખે છે, ત્યારે અક્ષુમય. ને સાંભળે છે ત્યારે શ્રોતમય થઈ જાય છે. એવી રીતે એ (પોતાની ભાવના અનુસાર) પૃથ્વીમય, જળમય, વાયુમય, આકાશમય, તેજોમય, અતેજોમય, કામમય, ક્રોધમય, અકામમય, અક્રોધમય, ધર્મમય, અધર્મમય, બલકે, જે કંઈ ‘આ’ કે ‘તે’ કહેવાય છે. તે બધામય થઈ જાય છે. (કે જેની કશી મર્યાદા નથી.)