પણ શું કરું બોલીને ? લગ્ન પહેલા પિયરમાં દીકરીની જાત એટ્લે દબાઈને રહેવાનુ. આ તો હવે થોડો સ્ત્રીઓ સ્વનિર્ભર થઈ છે એટ્લે જમાનો બદલાયો છે. સ્ત્રી પ્રત્યેનો દૃષ્ટિકોણ બદલાયો છે. પરંતુ હું જ્યારે નાણાઈ હતી ત્યારે દીકરીને તો પારકા ઘરે જવાનું છે. દીકરી તો ઘરની આબરૂ કહેવાય એવું સમજી કયારેય દીકરીઓને ઘરની બહાર નીકળવાની છૂટ ન હતી. શું વાર ને તહેવાર દીકરી માટે તો કોઈ જ મહત્વનુ ન રહેતું.. જો કોઈ કામમાં ભૂલ થાય તો તરત જ ઘરના કોઈ વડીલ બોલે, આને હજી કામ નથી કરતાં આવડ્યું…પારકા ઘરે જવાનું છે. આવશે લબાચા પાછા. ને દબાવમાં ને અભાવમાં દીકરીને પારકા ઘરે મોકલી દેવામાં આવે. જે દીકરીને ઘરની બહાર જ કાઢવામાં નથી આવી. જે દીકરીને ઘરની ચાર દિવાલોમાં આબરૂ સાચવવા કેદ રાખવામા આવી. જે પારકી વ્યક્તિને પણ જોઈને પરેવાની જેમ ફફડી ઊઠે છે. એ દીકરી પારકા ઘરે કેમ રહી શકે ?