માતાપિતા, સૂર્ય આપણા દેવો છે. માટે એમની સેવા બરાબર કરવી એ પણ એમને ભણાવવામાં આવતું. યજ્ઞની વિશિષ્ટ ભાવના પણ યુવાનોના હૈયે દૃઢ કરાવાતી. ત્યાગમય જીવન એનું નામ યજ્ઞ, બીજા માટે ઘસાઈ છૂટે એ યજ્ઞ. અને આ બધા શુભ વિચારો હૃદયમાં ધારવા માટે ૠષિઓના મતે આહારશુદ્ધિ પણ અનિવાર્ય હતી. વેષભૂષા, વિહાર, વાણી, વિચારનો વિવેક પણ એટલો જ મહત્ત્વનો ગણીને યુવાનોને સમજાવવામાં આવતો. સ્વાર્થથી પર થઈને દરેક સાથે 'આત્મવત્‌ સર્વભૂતેષુ' અને 'અતિથિદેવો ભવ'ની ભાવના પણ યુવાનોમાં આરોપવામાં આવતી.