હવે જો હું મારી ફિલ્મની વાત કરું તો, જ્યારે મેં મુંબઈમાં સેન્સર માટે એપ્લાય કર્યું. ત્યારે મારી ફિલ્મનું નામ જ છે ‘સેક્સ એજ્યુકેશન’, એટલે બધાને ખબર હોવી જ જોઈએ કે યુવાનો સાથે જોડાયેલી એજ્યુકેશનલ ફિલ્મ જ હશે. પણ, સેન્સર કમિટીની અંદર બધા જ એજડ (એટલે કે ૫૦ કે ૬૦ વર્ષથી વધુના ) પાંચ પાંચ મેમ્બર હોય. મારી ફિલ્મ જજમાં પણ એવા જ પાંચ લોકો હતા અને એ મારી ફિલ્મને જજ કરતા હતા. એમાંથી એક લેડિઝ હતી કે જે સાડી પહેરીને આવેલી, એટલે કે મારી ફિલ્મ એ એજ ગ્રુપ સામે મુકાઈ જેમનામાં આ પચાવવાની ક્ષમતા વિકસવાની જ હજુ ઘણી વાર છે. બીજું કે એમના જે પ્રશ્નો હતા, જે મુજબ એમણે મને 30 મેજર કટ આપવાનું કહ્યું. જો કે મેં તો એપ્લાય UA સર્ટિફિકેટ માટે જ કર્યું હતું, કારણ કે ટીનેજરોને કે દશમાં બારમામાં ભણતા છોકરાઓને જ આ એજ્યુકેશની સૌથી વધારે જરૂરિયાત છે. અને અમારું ટાર્ગેટ ગ્રુપ પણ મુખ્યત્વે એ જ હતું. પણ UA સર્ટિફિકેટ આપવાની તો એમણે મને સ્પષ્ટ જ ના પાડી દીધી. ઉપરથી મને એમ પણ કહેવામાં આવ્યું, કે તમે આ શું બનાવીને લઇ આવ્યા છો. અને ૩૦ મેજર કટ આપવા છતાં પણ મને A સર્ટિફિકેટ જ મળશે એમ કહેવામાં આવ્યું. પણ, હું જો એમણે આપેલા એ ૩૦ મેજર કટ લઉં તો ફિલ્મનું તો આખું સત્યાનાશ જ વળી જાય, એની કોઈ આત્મા તો એમાં રહે જ નહીં. ઇન શોર્ટ ફિલ્મનું તત્વ જ મરી પરવારે, અને સીરિયલના ડ્રામા જેવા એક બે સીન જ ચાલ્યા કરે એવી ફિલ્મ બનીને રહી જાય. એટલે એના માટે મેં સ્પષ્ટ ના જ પાડી દીધી.