મણકા ૧૩ની કવિતા ‘ સભ્યતા અને સંસ્કૃતિ ‘ નો આજની કવિતા જાણે ઉત્તરાર્ધ છે. ખરેખર તો આ કવિતા, મણકા – ૨ ની કવિતા ‘ન જાને કબ સે‘ , મણકા – ૩ ની ‘પ્યાજ કી એક ગાંઠ‘, મણકા- ૫ ની ‘મનુષ્ય‘ , મણકા- ૮ ની ‘ કિતને દિનોંસે કોઈ ઘર નહીં આયા‘ અને મણકા – ૧૦ ની ‘ બચ્ચોંકે લિએ એક કથા ‘ ની પણ સહોદર છે. કારણ એ કે આ બધી કવિતાઓ માણસમાંથી ખોવાઈ રહેલા માણસ અને ઘણું બધું મેળવી લેવાની હાયવોયમાં ગુમાવાઈ રહેલા ‘ કશાક અમૂલ્ય ‘ ની વાત કરે છે, જૂદા – જૂદા પરિવેશમાં ! આજની કવિતા શબ્દશ: જોઈએ એ પહેલાં બે દ્રષ્યો જોઈએ.