એમના સ્વભાવની જેમ સાવ નિર્લેપતાથી નિર્લેપના ઉપનામે એમણે કેટલુંક સાહિત્યસર્જન કરેલું. સાહિત્ય-સ્વરૃપની દૃષ્ટિએ જોઈએ તો કવિ, નવલકથાકાર, વાર્તાકાર, નિબંધકાર, વિવેચક પરંતુ વ્યવસાયે ગુજરાતમિત્ર દૈનિકના તંત્રી વિભાગ સાથે સંલગ્ન. સાહિત્ય અને પત્રકારત્વની એમની આ ઉભય ભૂમિકા બેય પક્ષે ઘણી ઉપકારક નીવડી એનું પ્રમાણ એમના બહુલ સર્જનમાંથી મળી રહે છે. શબ્દના સહવાસે એમને જ્ઞાનપીઠને બાદ કરીએ તો સાહિત્ય-જગતના લગભગ બધાં જ માનઅકરામથી વિભૂષિત થવાનું સૌભાગ્ય આપ્યું છે. છતાં એમની મોટી ઓળખ નવલકથાકારની. સમયદ્વીપ એ બ્રાહ્મણ નીલકંઠ અને એની અબ્રાહ્મણ પત્ની નીરા વચ્ચેના સંબંધને લીધે થતાં મૂલ્યસંઘર્ષની કથા છે. તો ઊર્ધ્વમૂલ ત્રણ ખંડ ઃ અશ્વ, સર્પ અને અશ્વસ્થ એમ ત્રણ ખંડમાં ૬૩૦ પાનાં પટ પર વિસ્તરેલી નાયિકા ક્ષમાની સ્મરણ-વેદનાકથા છે. ભારતીય સાહિત્ય અકાદમીના પારિતોષિક દ્વારા પોંખાયેલી એમની નવલકથા અસૂર્યલોક પ્રજ્ઞાચક્ષુ નાયકના સંબંધવિશ્વને બૃહદ્ સાંસ્કૃતિક ફલક ઉપર નિરૃપતી એમની યશદા કૃતિ છે. અસૂર્યલોક વિશે રઘુવીર ચૌધરી કહે છે કે એમાં લેખકે આંતર-બાહ્ય દ્વિવિધ સ્તરે કામ કર્યું છે અને જીવનધર્મને અનુસ્યૂત કર્યો છે. સામવેદી પિતાના પુત્ર શબ્દબ્રહ્મના માધ્યમથી શાન્ત વીરતાભરી તપસ્યાથી ધર્મનું નવું અર્થઘટન કરી આપણી સામાજિક પરિસ્થિતિમાં રહેલા અંધાપાને આંતરદૃષ્ટિ ચીંધે છે.