લેખકને તો લોહી-પાણી એક કરીને લખેલી વાર્તાનું કોઈ ઢાંસુ શીર્ષક રાખવું હોય એટલે, ‘મનમંદિરને દ્વારે’ કે ‘મનમૂંઝારો કે તન પિંજારો’ જેવાં અટપટાં, લાંબાં શીર્ષક રાખે, એ બહાને વાચકો ભરમાય કે પ્રભાવિત થાય ? કોણ જાણે. ઘણી વાર એમ તો, બે કે ત્રણ અક્ષરનો શબ્દ હોય કે એને બંધબેસતો પ્રાસ મળી જાય અથવા વિરોધી શબ્દની વાર્તાનાં શીર્ષકો પણ ખૂબ ચાલ્યાં છે. એ શબ્દોનો એવો પ્રભાવ હોય કે વાચક એમાં જકડાઈ જાય તો કોઈ વાર અકળાઈ પણ જાય ! ‘પાપ-પુણ્ય’ કે ‘બંધન-મુક્તિ’ ને બદલે ‘પાપ-બાપ’ કે ‘બંધન-ફંધન’ જેવાં શીર્ષકો પણ ચાલે.