અને શરૂઆતે આસપાસની ઘટનાથી થાય. પહેલા વિમાનથી દ્રષ્ટિ ઉતરીને કવિ પર ઠરે, એમ કરતા દ્રષ્ટિ કવિ ની દ્રષ્ટિ પર જાય, જે બસની રાહ જોવે છે, ત્યાંથી કવિનું યંત્રવત જીવન, બંધાયેલું એમ ટાઈ અને આઈફોન ની વાત (કવિને કોઈનો ફોન પણ આયો હશે) ત્યાંથી કવિ ગરકાવ થઈ જાય ક્યાંક પોતાનામાં જ,,,, અને ફરી વાંચકનું વીઝન આઉટ થઈને આસપાસ આવે, અને તિરાડમાં ઉગેલા ડેઈઝીનાં ફૂલથી આ આખીય ગઝલની પ્રતિકાત્મકતા ને સાખ મળે….