રુદ્રમાતાના ભોજાભાઈ મારવાડા પણ આવી જ વાત કરે છે. તેઓ જણાવે છે, ‘આજે કાચો માલ મળતો નથી. બહારથી મોંઘા ભાવે કારખાનામાં બનેલું ચામડું મગાવવું પડે છે. કચ્છના લોકો અસ્પૃશ્યતાના ડરના કારણે હવે ચામડું પકવવાની પ્રક્રિયાથી દૂર રહે છે. અમુક સ્વૈચ્છિક સંસ્થાઓ આ કલા અને કારીગરોને મદદરૃપ થાય છે. ચામડાંની વસ્તુઓના ઓર્ડર અમને અપાવે છે, પરંતુ ચામડું ખૂબ મોંઘું થયું છે. નાના કારીગરોને સરકારી યોજના કે બેંકની લોન અંગે કોઈ માહિતી નથી. તેથી વચેટિયા મલાઈ ખાઈ જાય છે. કારીગરોને લાભ મળતા નથી. સરકારે કારીગરોને સીધો લાભ મળે તેવા પગલાં લેવા જોઈએ. કારીગરો સંગઠિત ન હોવાના કારણે તેમની પાસે મોંઘી મશીનરી નથી હોતી. તો ચામડાંની વસ્તુઓ બનાવવા માટે જરૃરી અન્ય વસ્તુઓ સસ્તી છતાં સારી ક્યાં મળશે તે વિશે તેમને ખબર હોતી નથી. તેના કારણે પણ નાના કારીગરોને મોટો આર્થિક ફાયદો થતો નથી.’