આ ઘર ફક્ત મકાન નહોતું, તેના પપ્પાની મહેનત અને પરસેવાની કમાણી, અનેક કલાકારી અને કારીગરીનો બેજોડ નમુનો હતું આ ઘર! ચંદ્રવદનભાઈ કસ્ટમ ખાતાના ઓફિસર હતા. બદલી થતી રહે એટલે ઘર લેવાની તેમને ઉતાવળ નહોતી. પણ એક દિવસ અચાનક જ આ દરિયા નજીકની જમીન લઇ, તેના પર મકાન ચણીને બંને બાળકોને શહેરથી બતાવવા લઇ આવેલા. ત્યારે એ બંને પંદર વર્ષના હતા. વડોદરામાં ત્યારે ચંદ્રવદનભાઈની ડ્યુટી હતી. પાંચસો વારમાં પથરાયેલા આ ઘરમાં આંગણામાં બહુ મોટો બગીચો હતો. બગીચામાં જાતજાતના છોડ લાવીને ચંદ્રવદનભાઈએ વાવ્યા હતા. નાની એવી લીલી પગથી પસાર કરતા જ ઘરના મુખ્ય દરવાજે પહોચાય. આખા ઘરમાં ફક્ત સફેદ જ રંગ કરેલો. હોલમાં બધું જ ફર્નીચર વાંસનું હતું.. એ પછી રસોડામાં પણ ગેસ નહિ ને છાણા ગોઠવેલા. ઉપર જતા જ ત્રણ મોટા રૂમ હતા. એક ચંદ્રવદનભાઈનો, એક ઋણિતનો અને એક રુણીકાનો... એ બધા રૂમમાં પણ સાવ ઓછું ફર્નીચર. વાંસના મોટા કબાટ, વાંસનો જ પલંગ અને નેતરની ખુરશી ને ટેબલ. એના ઉપરના માળે એક વધારાનો રૂમ ને સૌથી ઉપર અગાશી હતી. અગાશીમાં બે હીંચકા અને બહુ બધા છોડના કુંડા મુકેલા..