આજથી બસોઆઠ વર્ષ પહેલાંના કાળમાં (1810)માં પણ ગાયકવાડ સરકારના સૂબા તરીકે આવેલા રાઘુ રામચંદ્ર નામના સૂબાના અમલમાં જાહેરમાં ચાડિયા તરીકે માન્ય એવા મહાજનો (રત્નમણિરાવે આ શબ્દ વાપર્યો છે) એટલી બહોળી સંખ્યામાં હતા કે તેમને જમાડવા માટે બાર મણ દૂધનો દૂધપાક બનાવડાવવો પડતો. રત્નમણિરાવ પોતે પોતાના અગાઉના ઇતિહાસકાર મગનલાલ વખતચંદના લખેલા ઇતિહાસના આધારે લખે છે કે આવી મિજબાની લાલા વજેસંગની વાડીમાં થતી હતી. આગળ લખે છે કે… ચાડિયા લોકો શહેરની સ્ત્રીઓની ખોટી ચાડી ખાતા અને એવી સ્ત્રીઓને સરકારમાં પકડી મગાવી તને સાડીચોળી અપાવીને કાઢી મુકાવીશું એમ લાલચ આપી કે પછી જોરજુલમથી એના સંબંધમાં આવેલા ખરાખોટા પુરુષોનાં નામ લખી લેતા અને પછી એ નામવાળા પુરુષોને બોલાવી દંડ કરાવતા. આટલું લખ્યા પછી એક ચોંકાવનારી વાત ઇતિહાસકાર એ લખે છે કે એ દંડમાં સરકાર સાથે ચાડિયાનો ભાગ પણ રહેતો અને બીજા પૈસા પણ ખાઈ જતા.