કોનવોલ પહોંચીને અમે આ ‘લેન્ડ એન્ડ’ તરીકે ઓળખાતી જગ્યાએ પહોંચ્યા ત્યારે વાતાવરણે અચાનક પલટો લીધો.સૂર્યના ઉજાસ પર ધુમ્મસનું ગાઢું આવરણ આવી ગયું .સાગર કિનારે ઊભા છીએ કે ધુમ્મસના દરિયા વચ્ચે લહેરાઇ રહ્યા છીએ એ ભેદ કળવો પણ મુશ્કેલ હતો. સાગર્નો ઘુઘવતો અવાજ,પવનની થપાટો, હવાના સૂસવાટા નાઅજબ સંમિશ્રણ વચ્ચે “ખમોશી ” ફિલ્મનુ ગીત યાદ આવી ગયુ. “સિર્ફ એહસાસ હૈ યે રૂહસે મેહસુસ કરો”–પરંતુ બીજા દિવસની સવારે ખુલ્લા નિરભ્ર આકાશ વચ્ચે લહેરાતો એ આટલાંટિક સાગર, નિલવર્ણા આકાશથી સહેજ વધુ ઘેરા પાણીની વચ્ચે દીવાદાંડી, લાકડાંની પેનલથી બાંધેલુ ઘોડાઓનેફરવા-ચરવાનું મેદાન,ખડકો સાથે અફળાતા મોંજાં અને એથી વિશષ એક સાઇન બોર્ડ પર મૂકેલો ન્યૂયોર્કની દિશા સૂચવતો એરો રોમાંચિત કરી ગયો. કારણકે એટલાંટિક સમૂહની પેલે પાર ૩૧૪૭ માઇલે ન્યૂયોર્કનાએ લોંગ આઇલેન્ડના ‘મોન્ટાક પોઇન્ટ’પર તો હજુ હમણાં યુ.કે આવતા પહેલાં જ તો અમે ઊભા હતા.કેવો યોગાનુયોગ?તે દિવસે ત્યાંના કેટકાક આકર્ષણો જેમકે ‘ડૉ,હુ અપ કલોઝ’, ‘રિટર્ન ટુ ધ લાસ્ટ લાબરીન’, ‘એર રેસ્કુય’ જેવા પ્રોગ્રામો જોવાનો પણ લાભ મળ્યો.