બે દાડામાં તો આંગણું ભરાઈ જાય સગાં-વહાલાંથી. લગન લખાયાના બીજા દાડાથી ઘરની પછીતે ઊભેલી કોઠીએ ગણેશ ચીતરાય ! ઇની પૂજા થાય. વરરાજાના હાથે નાડાછડી બંધાય, કંકુચોખા ચોંટાડાય અને ગળામાં પહેરાવાય હોનાનો અછોડો. બસ, વરરાજા તિયાર. પછં પૈણે નઈ તાં લગણ સેતર-શેઢે જાવાની બંધી. ઘર-આંગણું ને ગામ. પાન-હોપારી કે દાળની વ્હેંચણી. કોઈના મ્હેણાં-ટોણાં, કોઈના મસ્કા કે મશ્કરી ! ‘છોરો કે, દાડાનો પૈણું પૈણું કરતો’તોની હારે આંસ્યોના ઉલાળા.