આ જ પરમાત્માનો મહિમા ગાતાં અંગિરા મુનિએ કહ્યું કે, ‘एतस्माज्जायते प्राणो मनः सर्वेन्द्रियाणि च। खं वायुर्ज्योतिरापः पृथिवी विश्वस्य घारिणी।’ (મુંડક ઉપનિષદ - ૨/૧/૩) અર્થાત્ આ પરમાત્મામાંથી જ પ્રાણ, મન, આંખ, કાન વગેરે સર્વ ઇન્દ્રિયો, પૃથ્વી, જળ, તેજ, વાયુ, આકાશ વગેરે બધું જ ઉત્પન્ન થાય છે. આમ પરમાત્માની જગત-કારણતા જણાવતાં જણાવતાં જ અંતે કહ્યું કે, ‘पुरुष एवेदं विश्वं कर्म तपो ब्रह्म परामृतम्।’ (મુંડક ઉપનિષદ - ૨/૧/૧૦) આ પુરુષ કહેતાં પુરુષોત્તમ જ આ સમગ્ર વિશ્વના, સમગ્ર કર્મના અને ખુદ અક્ષરબ્રહ્મના પણ આત્મા છે. આમ, તેમની સર્વોપરી નિયામકતા અને વ્યાપકતા પણ દર્શાવી છે. અને આવા તો પરમાત્માના અલૌકિક કીર્તિને ગાતા ઘણા મંત્રો આ ઉપનિષદમાં છે જ, પરંતુ જ્યારે એ પરમાત્મા માટે એમ કહેવામાં આવે કે ‘अक्षरात् परतः परः’ (મુંડક ઉપનિષદ-૨/૧/૨) એટલે એમાં આ બધું જ માહાત્મ્ય સમાઈ જાય છે. એટલે કે સર્વથી પર એવા અક્ષરબ્રહ્મના પણ જગત્કારણતા, વ્યાપકતા કે સર્વાધારતા વગેરે જે કોઈ ગુણો છે તે બધા તે અક્ષરબ્રહ્મથી પણ પર એવા પરબ્રહ્મની ઇચ્છાને આધીન જ છે. એમ વિશિષ્ટ રીતે પરમાત્માનો મહિમા ગાયો છે. આમ પુરુષોત્તમની ખરી મોટપ સમજવા પણ અક્ષરબ્રહ્મને જાણવા જરૂરી થઈ પડે છે. એવું આ ઉપનિષદનું તાત્પર્ય ચોખ્ખું સમજાય છે.