ધનુ થોડીવાર બેસી રહી ચુપચાપ. પછી કરસનના મોં સામે થોડી વાર તાકી અને નિરાશ થઈ જતી રહી. કરસન હોઠ ભીડી ધનુને જતી જોઈ રહ્યો. પૂર્વમાં થોડો થોડો અજવાસ ફૂટવા લાગ્યો. કરસને ખાટલામાં પડ્યાં પડ્યાં પૂર્વમાં જોયાં કર્યું. સહેજ કપાયેલો લાલચોળ ચંદ્ર ધીમે ધીમે ઉપર ચડતો હતો. વાડામાં ધીરે ધીરે બધું સ્પષ્ઠ થતું હતું. ખાટલાના ડાબા પડખે પડેલું વતરાનું મશીન અને ઓઈલ એન્જિન, થોડે દૂર અનાજ લણવાનું થ્રેસર મશીન. બીજી કેટલીક વેરવિખેર જેવી દશામાં પડેલી ચીજવસ્તુઓ. કરસને પડ્યાં પડ્યાં બધું જોયે રાખ્યું. થોડી વારે એ ઊઠ્યો. થ્રેસર મશીન પાસે આવીને ઊભો રહ્યો. મશીન પર હાથ ફેરવ્યો. રજોટાયેલાં મશીન પર એનાં હાથનાં નિશાન ઊઠી આવ્યાં. એ ઊભો ઊભો આમતેમ જોતો રહ્યો. એને કશું સૂઝતું નહોતું. શરીર અને મગજ જાણે સ્વતંત્ર રીતે કામ કરતાં હતાં. આખરે એ આવીને ઓઈલ એન્જિનને પડખે બેસી ગયો. એન્જિનના લીલા રંગને એણે જોયાં કર્યું. એકધારું જોઈ રહેવાને કારણે એની આંખમાં પાણી આવી ગયાં. એણે ધીમેકથી પૈડાં પર ગાલ ટેકવી આંખો મીંચી દીધી. પૈડાંનો ઠંડો સ્પર્શ સહેજ ગમ્યો. ફળિયામાં સોપો પડી ગયો હતો. રાત સમસમ વહેતી જતી હતી. એ એમ ને એમ બેસી રહ્યો. શરીર બરોબર થાક્યું હતું. એને ઊઠીને ખાટલા પાસે જવાની ઇચ્છા થઈ, પણ એ ત્યાં ને ત્યાં આડો પડ્યો. પડખે પડેલા નાના પાટિયા પર માથું ટેકવ્યું અને પગના અંગૂઠાથી મશીનનાં પૈડાં ઊંધું ફરતું હતું ધીમે... ધીમે...