પંડિતયુગની ગુરુતાના ભારવાળી પાંડિત્યપ્રધાન ભાષા અને વિભાવનાના દોરમાંથી ગુજરાતી સાહિત્યસર્જનની સહજ, નૈસર્ગિક, તરલ ભાષા અને સંવેદના, વિભાવનાના પ્રદેશમાં ગતિ થઈ.