આપે સોમનાથ, હમિરજી ગોહિલ અને ભીમદેવનો ઉલ્લેખ કર્યો તો થોડી પૂરક માહિતી, ટુંકમાં, તે વિષયે પણ જણાવું. જે ખાસ તો ’આપણા અનુભવ આપણે આપણાં વારસદારોને જિન્સમાં આપતા જઈએ છીએ’ એ વાત પર વિચારવા પ્રેરે તેવી છે. ટુંકમાં આપણે ત્યાં કહેવત છે કે ’બાપ એવા બેટા’ એ આ ભીમદેવનાં ઈતિહાસથી વધુ સ્પષ્ટ થશે. (આ માહિતી ઈતિહાસવિદ્દ શંભુપ્રસાદ દેસાઈનાં ’સૌરાષ્ટ્રનો ઈતિહાસ”ના આધારે છે જે પ્રમાણભૂત ગ્રંથ ગણાય છે) ઈ.સ. ૯૪૨ માં પાટણનાં અંતિમ ચાવડા રાજા સામંતસિંહનું બળ ક્ષીણ થતાં તેનાં ભાણેજ મૂળરાજ સોલંકીએ તેને દગાથી મારી ગાદી પચાવી પાડી. આ મૂળરાજ જુનાગઢનાં રાજા ગ્રહરિપુ (રા ઘારીયો) પર આક્રમણની તૈયારીમાં હતો ત્યાં નાગોરપતિ અને તેની સાથે તૈલંગનો સેનાપતિ બારપ (કોઈ તેને લાટનો રાજા પણ કહે છે તો કોઈ કાન્યકુબ્જ, કનોજનો સેનાપતિ કહે છે) ચઢી આવ્યા. તે સામે ટકવું મુશ્કેલ લાગતા મૂળરાજ કચ્છમાં નાસ્યો અને ત્યાંના રાજા લાખા ફુલાણીના આશ્રયે રહ્યો. આ મૂળરાજનો વારસદાર ભીમદેવ જે ઈ.સ.૧૦૨૫નાં ડિસેમ્બરમાં મહમૂદ પાટણ પહોંચ્યો ત્યારે નાસી છૂટ્યો અને અંતે કચ્છ પહોંચ્યો ! (કહ્યું ને બાપ તેવા બેટા !) હજુ જરા ધીરજ ધરો !! પ્રથમ થોડો ઈતિહાસ સોમનાથનો લઈએ.