ક્યા ગ્રહને કારણે હશે એ ખબર નથી, પણ તેમનામાં લૌકેષણાનું તત્વ, તાળીઓ મેળવવાની તાલાવેલી પણ એટલી જ પ્રબળ છે. એ તત્વને લીધે કોઈને એમ્બેરેસિંગ પોઝિશનમાં મૂકાઈ જવું પડે એવુંય ક્યારેક બને છે. તેમને ઉમા-સ્નેહરશ્મિ પારિતોષિક વિતરણનો સમારંભ વર્ષ ૧૯૭૭માં ઉજવાયેલો. પોતે ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદમાં મંત્રી હોઈ રઘુવીરની ઈચ્છા પરિષદને અર્પણ કરવાની હતી. મિત્રોએ તેમને સલાહ આપેલી કે ઈનામ પરત કરવું હોય તો પછીથી તેની જાહેરાત કરજો; સમારંભ ટાણે કશું ન કરતાં ઈનામ ચૂપચાપ લઈ લેજો, પણ ઇનામનું કાવર મળ્યું કે તરત જ તેમણે જનમેદની વચ્ચે, પચીસ રૂપીયા ઉમેરીને પરિષદને એ ઇનામ પાછું આપી દીધું. લોકોએ તાલીઓ પાડીને તેમના આ પગલાને વધાવી લીધું. તેમના પરિષદનું જ્યોતિન્દ્ર દવે પારિતોષિક લેવાનો વારો મારો હતો. મારા માટે મુશ્કેલી ઊભી થઈ. ઈનામ રાખી લેવું કે પછી રઘુવીર જેવું કરવું! રઘુવીરે રૂપીયા પચીસ ઉમેર્યા એમ હું મારા ઈનામમાં સો રૂપિયા ઉમેરીને પરિષદને અર્પણ કરું તોયે તેમના પગલે ચાલવા જેવું જ થાય. એટલે જ પછી મારે કહેવું પડ્યું; ‘ઘરેથી નિકળ્યો ત્યારે બૈરાંએ તાકીદ કરેલી કે ખબરદાર જો ઈનામમાં મળેલી રકમમાંથી એકપણ પાઈ પણ ઓછી લાવ્યા છો તો… એટલે રઘુવીરને પગલે ચાલી શકું તેમ નથી. (આ વાત જાણ્યા પછી લાભશંકરે મને કહેલું; ‘પરીષદને તમે એ રકમ પાછી ન આપી એથી હું બહું ખુશ થયો છું. તમારી જ્ગ્યાએ હું હોત તો જાહેરમાં કહેત કે આ પૈસાનો હું દારૂ પીશ કે પછી મારા ગામની ભાગોળે મદ્યનો હવાડો બનાવડાવીશ, પણ આમાંથી પાઈ પણ પરિષદને હું હરગિજ નહિ આપું.’ – બાય ધ વે, લાભશંકરના કાવ્ય સંગ્રહ, ‘વહી જતી પાછળ રમ્ય ઘોષા’ને પરિષદનું ઈનામ મળ્યું એ પૈસાનો હવાડો તેમણે પાટડીની ભાગોળે કરાવ્યો છે કે નહિ એ બાબત પૂછવું પડશે.)