ગામલોકો માંડવી લઈને આગિયાવીરની જય બોલાવતા ગામના ગોંદરે આવે છે. ત્યાં આદ્યશક્તિનું બેસણુ છે તેને પગે લાગી માંડવીને રમાડવામાં આવે છે. આ વખતે રબારી ભાઈઓ હાથમાં લાકડિયું લઈને માંડવીનું રક્ષણ કરે છે. ગામના ગોંદરે મૂકેલા મોટા મોટા પીપમાં બાધામાનતાવાળા તેલ રેડે છે ત્યાં માંડવી રમણે ચડે છે એની શતશત શગો ઝગારા મારે છે. માંડવી રમાડનાર માનવી માથે મૂકેલી માંડવી સાથે નીચે બેસી તેલ… તેલ…તેલ એવી બૂમો પાડે એટલે પીપોમાંથી લોટા અને બોઘરણા ભરી તેલ સળગતી મશાલો પર રેડવામાં આવે છે. મશાલો પર રેડાતું તેલ ગરમ થઈને લોકો પર પડે છે છતાં કોઈ દાઝી ગયાનો દાખલો નથી એમ ગોપાલ દર્શનના તંત્રી શ્રી ગોવિંદભાઈ રબારી નોંધે છે.