નેશનલ ક્રાઈમ રેકોર્ડ બ્યૂરોના આંકડા અનુસાર ૯૪ ટકા બળાત્કાર જે તે યુવતી કે બાળકીના સગાં-સંબંધીઓ કે પરિવારના મિત્રો દ્વારા જ થાય છે. બળાત્કારનો ભોગ બનતી યુવતીઓમાં ૧૦.૬ ટકા તો ૧૪ વર્ષની વયથી નીચેની સગીરાઓ હોય છે. જ્યારે ૧૯ ટકા ટીન એજ હોય છે. એ જ રીતે ’જાગોરી’ અને દિલ્હી સરકારે કરેલા એક સર્વે અનુસાર (૧) ૮૫ ટકા દિલ્હીની મહિલાઓ પોતાની જાતને અસુરક્ષિત મહેસૂસ કરે છે. (૨) દરેક વર્ગની સ્ત્રીઓ ૧૫થી ૧૯ વર્ષની ઉંમરમાં કોઈ ને કોઈની છેડછાડ અથવા તો યૌન પ્રતાડનાનો ભોગ બને છે. (૩) પાંચમાંથી ત્રણ મહિલાઓએ એ વાતનો સ્વીકાર કર્યો છે કે, કોઈ ને કોઈ સમયે તેમણે શારીરિક છેડતીનો સામનો કર્યો છે. (૪) ૫૦ ટકા મહિલાઓએ એ વાતનો સ્વીકાર કર્યો છે કે, બસ અથવા ટ્રેનમાં તેમની સાથે છેડછાડ થઈ ચૂકી છે. (૫) સૌથી વધુ બસ, ટ્રેન, મેટ્રો અને સડકો પર મહિલાઓ સાથે અભદ્ર વ્યવહાર થાય છે. (૬) ત્રણમાંથી બે મહિલાઓએ એ વાતનો સ્વીકાર કર્યો છે કે, પાછલા વર્ષમાં બેથી પાંચ વખત તેઓ આ પ્રકારની છેડતીની ઘટનાઓનો શિકાર બની છે. (૭) ૬૫ ટકા મહિલાઓની ફરિયાદ છે કે, તેમની ફરિયાદ પછી પણ તેમને કોઈ મદદ કે રાહત મળતી નથી. બીજી નોંધનીય વાત એ છે કે, રસ્તા પર પસાર થતી કોઈ યુવતી પર બળાત્કાર કરનારા લોકોમાં સૌથી વધુ યુવાનો અશિક્ષિત, ઓછું ભણેલા તથા ઝૂંપડપટ્ટીઓમાં રહેનારા હોય છે. જે રીતે જેલો એ નવી નવી ગુનાખોરી શીખવતી ક્રાઈમ યુનિર્વિસટીઓ બનતી જાય છે તે રીતે ઝૂંપડપટ્ટીઓ પણ ગુનેગારોને પેદા કરતી અને ગુનેગારોને પનાહ આપતી વસાહતો બનતી જાય છે. દિલ્હીની છેલ્લી બળાત્કારની ઘટનાના સાતેય આરોપીઓ ઝૂંપડપટ્ટીમાં રહેનારા છે.