તેમ અંતરમા  આત્મામા સ્થિર  થઈને જ્ઞાનને ખોદવુ પડે છે, તો જ જ્ઞાન ઉજાગર થાય છે, આ માટે સ્થીર અને  શુન્ય થવુ જ જરુરી છે,જ્ઞાનતો  અંતરમા જ છુપાયેલ છે, તેને અંતરમાથી એટલે કે આત્મામા સ્થિર થઇને  ઉજાગર કરવુ પડે છે, આપણો આત્મા જ જ્ઞાન સ્વરુપ છે, એમા સ્થિર થઈને જીવન જીવવાનુ છે, આનુ નામ જ જ્ઞાન છે,જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરવુ જરા પણ અધરુ નથી, સાવ જ સરળ છે,સહજ છે,અને સહેલુ છે, માત્ર ને  માત્રપરમ ચેતનાની જાગૃતિ પુર્વક  વિવેકમા સ્થિર  થઈને સમજ  કેળવવાની જરુર છે, માણસ ઘોડા પર સવાર થવા તૈયાર થાય  એક પેગડા પર પગ મુકે  અને બીજો પગ ઉપાડે  એટલા જ સમયમા જ જ્ઞાન અંતરમાંથી ઉપલબ્ધ થઇ શકે છે, આના માટે માત્ર ને માત્ર પાત્રતા જ કેળવવી પડે છે,આ પાત્રતા એટલે શુન્ય થવુ, આ શુન્ય થવા માટે વાસના ઇચ્છા અપેક્ષા,તૃષ્ણા અહંકાર રાગ દ્વેષ અને દ્વેત વગેરેથી મુક્ત થવુ, એટલે કે તે બધાને મનમાથી સમજણ અને જાગૃતતા  પુર્વક  વિદાય આપવી અને અદ્વેતમા એકત્વમા સ્થિર થવુ, જરુરી છે, આનુ નામ છે, પાત્રતા,એટલે માણસે  જીવનમા પરમ ચેતનામા જાગૃતતા પુર્વક સ્થિર થઈને  છ્‌લાંગ મારવાની છે, અને છ્‌લાંગ મારી જીવનમા અને મનમા રહેલી બધી જ વૃતિ અને ભાવથી મુક્ત મુક્ત થવાનુ છે, અને પોતાના જ સ્વભાવમા અને પ્રજ્ઞામા સ્થિર થવાનુ છે આવી પાત્રતા  કદી પણ બાહ્યાચારોથી પ્રાપ્ત થતી જ નથી,એટલુ શુધ્ધ અને સ્થિર મનથી  જાણો, કોઇનુ પણ માનીને ચાલો જ નહી, શુધ્ધ અને સ્થિર મન અને બુધ્ધીથી જાણીને, વિવેક પુર્વક સમજીને સમજણ પુર્વક જીવનમા મનને શુધ્ધ અને સ્થીર કરીને જીવનમા  આચરણ  કરો  અને સ્વભાવમા પરમ ચેતનામા  સ્થિર થઇને પ્રજ્ઞામા સ્થિર થવુ એજ સત્ય ધર્મના આચરણનો પાયો છે.