મૂળભૂત રીતે માણસ સારો છે, તેની ઉપર સંસ્કૃતિ ઊભી છે. મૂળભૂત રીતે સારો માણસ બૂરાઈ તરફ ઢળી પડવાનો સો ટકા સંભવ છે. તેના ઉપર કાયદો ઊભો છે. વિજ્ઞાન જેમ જેમ માણસના શરીર અને મનના ભેદ ઉકેલતું જાય છે તેમ તેમ એવી માન્યતા પર આવતું જાય છે કે તેના ગુણધર્મો તેની અંદર પડેલાં રસાયણોની અટપટી ભાત પરથી નક્કી થાય છે. આપણે માની ના શકીએ એટલું બધું એ પોતાના જન્મ સાથેના વારસામાં લઈને આવ્યો હોય છે. આ બધી બાબતો ઉપર તેનો કોઈ અંકુશ નથી. છતાં ઈશ્વરે તેને ઇચ્છાશક્તિ આપી છે અને પોતાના હિસ્સે આવેલા માટીના પિંડમાંથી કેવી મૂર્તિ ઊભી કરવી તેની છૂટ તેને આપી છે. કેટલાક આ વારસાના અને સંજોગોના બંધને ટપી જઈને માનવમાંથી મહામાનવ કે દેવ પણ બની જાય છે. કેટલાક નીચે ઊતરીને અર્ધમાનવ કે દાનવ પણ બની જાય છે, પણ ઘણાખરા તો સારા માણસ બનવા મથે છે અને તેમાં સફળ થવાની ગુંજાશ કંઈ નાનીસૂની નથી હોતી.