જેનો જન્મ છે તેનું મૃત્યું નીશ્ચીત છે. આપણે બધાંએ એક દિવસ મરવાનું જ છે.મૄત્યુ એ એક સનાતન સત્ય છે.મૄત્યુ નિશ્ચીત છે પરંતુ તેનો સમય અનિશ્ચીત છે.કૉણ ક્યારે મરવાનું છે તે કોઇને ખબર નથી.બધાંને ખબર છે કે આપણે એક દિવસ મરવાનું જ છે પરંતુ મરવું કોઇને નથી.હકીકત માં આપણે મૄત્યુથી એટલાં બધાં ડરીએ છીએ કે આપણે પણ એક દિવસ આ પૄથ્વી ઉપર નહીં હોઇએ તે વાસ્તવીક્તા હોવા છતાં આપણે જાણે કોઈ દિવસ મરવાનાં જ નથી એવાં વહેમમાં અને અભીમાનમાં જીવતાં હોઇએ છીએ.સામાન્ય રીતે ક્યારેય આપણે આપણાં મરવાનો વિચાર પણ નથી કરતાં.ક્યારેય કોઇને પોતાની સ્મશાન યાત્રાનું સપનું આવ્યું છે ? બીજાં જુદાં જુદાં ઘણાં પ્રકારનાં સપનાંઓ આપણને આવતાં હોય છે પરંતું આપણાં મૌતનું સપનું આપણને ક્યારેય આવતું નથી.તો હવે સવાલ એ છે કે આપણે ક્યારેય આપણાં મૄત્યુનો પણ વિચાર નથી કરતાં તો પછી આપણાં મૄત્યુ પછી આપણાં પરીવાર ઉપર તેની શૂં અસર થાય એ તો બહુ દુરની વાત થઈ ગઈ.એટલું લાંબુ તો કોણ વિચારે ?