‘છોને તમને ખબર ન હોય ! હું જાણું છુંને એ કેવી પહોંચેલી માયા છે. જો જો ખાંડ ખાતા કે તમે એકલા જ ત્યાં આંટાફેરા ને આશીર્વાદ કરો છો. બધા ઘણાયે ત્યાં જાય છે. તમે કહેતા હો તો નામઠામ સાથે ગણી બતાવું.’ વિપુલાનો ગુસ્સો એના વધતા જતા અવાજમાં ઠલવાતો જાય ત્યારે મૌન સિવાય કોઈ ઈલાજ રહે નહીં. માનો કે એ સાચી હોય. સાચી હશે જ. પણ તેથી શું ? વિનીના ઘરમાં તો ઘણા બધાએ જવું જ જોઈએ. જિંદગીના ભારથી થાકેલા માણસોને માટે બે ઘડી શ્વાસ લેવા આનાથી સારી કોઈ જગ્યા ન હોઈ શકે. ત્યાં અર્જુન એકલો શા માટે જાય ? ખૂબ બધા લોકો ત્યાં જાય, આસાયેશ પામે અને લગભગ નવા જેવા થઈને ત્યાંથી નીકળે એ જ યોગ્ય હતું.