સાચું પૂછો તો મને પણ આળસ તો ખૂબ જ આવતી હતી. એટલે ભાવતું’તું ને વૈદે (પત્નીએ) કહ્યા જેવું થયું. પત્નીના આદેશનું પાલન કરવા ગુલાબી ઠંડીમાં ગોદડું ઓઢીને સ્વર્ગીય સુખ અનુભવતો સૂતો તે સીધા થયા સાડા સાત. આમ, પહેલે દિવસે તો સ્ફૂર્તિપૂર્વક ચાલવાના મારા અને નવાં વસ્ત્રો પરિધાન કરવાના શ્રીમતીજીના અરમાન અધૂરા જ રહ્યા. બહુ વહેલા ચાલવા ન નીકળવું હોય તો છ વાગ્યાનો જ એલાર્મ મૂકું એમ વિચારી, છ વાગ્યાનો એલાર્મ મૂક્યા પછી બીજી રાત્રીએ મેં શૈયાગમન કર્યું. દિવસ બીજો – સમય સવારના છ વાગ્યાનો.