સમય અને માણસને નહિ ઓળખી શકવામાં નાંદોએ સમયની ઘણી ઝાપટો ખાધી છે. છતાં.. સમયના સથવારે એ ધબકતો રહ્યો, અને વહેતો રહ્યો, કારણ એ માત્ર એના માટે જીવતો ન હતો. પણ એના પરિવાર અને કુળના સંસ્કાર અને તેના જતન માટે પણ જીવતો હતો. છે. એ હવે… નાદાન નથી. એની ડહાપણની દાઢ હવે ફૂટવા આવી છે. અને એટલે જ, એના હૈયાનો પમરાટ યુવાનોથી સહેજ પણ ઉતરતો નથી. પરમેશ્વર પાસે એને કોઈ વસ્તુ માંગવાની આદત નથી. પણ, ખુદ પરમેશ્વરને જ કઈને કઈ આપવાની ટેવ પડી ગઈ છે. અને એટલે જ ખુમારીના ખોળે બેસી કુદરતની આંગળી ઝાલીને એ વિહરતો રહ્યો છે.