હું કુમુદના કોઈ કાગળનો જવાબ આપતો નહિ. તેમ પ્રત્યક્ષ મળવાના તેના જૂજ પ્રયાસોની હું નિષ્ઠુરપણે અવગણના કરતો. સન 1923-24 દરમ્યાન હું યરોડા જેલમાં હતો ત્યારે તેણે મને મળવાની માગણી કરી તેની મેં જેલના અધિકારીઓ મારફત ચોખ્ખી ના પાડી. મુંબઈમાં એક વાર રસ્તામાં તે સામેથી દેખાઈ ત્યારે હું આડો ફરીને ચાલ્યો ગયો. ‘હિન્દુસ્તાન’ પત્રમાં હું કામ કરતો ત્યારે તેણે બધી હિંમત ભેગી કરીને, મને ટેલીફોન કર્યો. પણ તેનો અવાજ પારખતાં છણકો કરી મૂકી દીધો. આવું કંઈક કંઈક બનતું જ ગયું તેથી તેનું દિલ છેક જ ભાંગી ગયું. છેવટે તેને ક્ષયનો રોગ લાગુ પડ્યો. સન 1929માં તે જીવલેણ નીવડ્યો. એક દિવસ સાંજે હું એક સિનેમામાં ગયેલો ત્યારે એક મિત્રે છાપાની કંઈ ખબર વાંચવા આપી. તે પરથી જ કુમુદના અકાળ અવસાનની મને ખબર પડી !