આ સમગ્ર વિષય એવો પેચીદો રહ્યો છે કે કોને દોષ આપવો અને કોને બિરદાવવા એ સમજ પડે નહીં. વાસ્તવમાં કરપ્શન, પૉલિટિક્સ અને કાળાં નાણાંથી ખદબદતા રિયલ એસ્ટેટ સેક્ટરમાં મહાનગરપાલિકામાં પણ ક્યાં બધું સીધું પાર ઊતરે છે? બિલ્ડર-ડેવલપર વર્ગે કેવા અને કેટલા ખર્ચ કરવા પડે છે એની સ્પક્ટતા કરવાની જરૂર છે ખરી? હવે તો કહેવાય છે કે કેટલાય સરકારી અધિકારીઓ બિલ્ડરો સાથે ચોક્કસ ભાગીદારી ધરાવતા હોય છે, જ્યારે બિલ્ડરો સુપર બિલ્ટ-અપ અને વિવિધ સાઇઝની જગ્યાને નામે ગ્રાહકોને ખરેખર કેટલી જગ્યા આપે છે એ ક્યાં કોઈ ગુપ્ત ગણિત છે? ઇન શૉર્ટ, બિલ્ડરો હોય કે સરકારી અધિકારી કે પછી રાજકારણીઓ, આખરે બધાનો બોજ તો ગ્રાહકો જ ઉપાડે છે. આ ઉપરાંત વિવિધ સરકારી કરવેરા. વૅટ (વૅલ્યુ ઍડેડ ટૅક્સ), સર્વિસ ટૅક્સ, સ્ટૅમ્પડ્યુટી, રજિસ્ટ્રેશન વગેરે જેવા ખર્ચ આશરે દસથી પંદર ટકા કૉસ્ટ ઉપર લઈ જાય છે. એક તરફ સરકાર દરેકને ઘર મળી રહે એવી મહત્વાકાંક્ષી યોજના બનાવવાની વાતો કરી સામાન્ય માણસોને પોતાના ઘરનું સપનું બતાવી રહી છે, જ્યારે બીજી બાજુ હકીકતમાં સામાન્ય માણસ સતત બોજ અને બોજ હેઠળ માત્ર દબાતો જાય છે.