શાલિની શાહ વિમલ ઉપાધ્યાય જોડે લગ્નગ્રંથિથી જોડાઇ તે પછી મહિનો થયે વરને ગામ જવાની હતી ત્યારે મારી પાસે આવી અને કહેવા લાગી : “પૂર્ણા, મને જરીક અડવું અડવું લાગશે. તું સાથે ન આવે? ત્યાં ગામડે સુંદર નદી છે અને પાસેમાં જ કહે છે કે કમળો ભરેલું તળાવ છે. કદાચ તને ગમશે.” મારે પણ કંઇક મોટો ફેરફાર જોઇતો હતો. કાંઇ નહીં તો રોજ ને રોજ અશ્વિનને રીઝવવા ખાતર થઇને આ સિનેમાઘરમાં જઇને બબ્બે ત્રણ ત્રણ કલાકની આસનકેદ પામતી તેમાંથી તો મારે છૂટવું જ હતું. એ ભણી રહે ત્યાં સુધી મારે લગ્નની વાત ન કરવી અને તેમ છતાં સહચાર વગરનો તો એને મારે ન રાખવો એ ક્યાંનો ન્યાય? મારા મનમાં કે ગામડાના મુક્ત વાતાવરણમાં શાલિનીને પૂછી જોઇશ કે એણે કયો કીમિયો અજમાવીને ઉપાધ્યાયને જુનિયર બી. એ. માં જ મીણ જેવો બનાવી દીધો હતો.