વીજળીના કડાકા સાથે જ નિલયના મનમાં એક ચમકારો થયો. શા માટે હરઘડી હરપળ અનુષાનાં જ વિચારો આવે છે? શું અનુષાને તે ચાહતો હતો? માહ્યલાને વારંવાર પુછતા નિલયને ‘હા..હા’..નો જ જવાબ મળતો હતો. અનુષાનું સાનિધ્ય તેને ગમતું હતું અને સાથે જ મનમાં કંઈ કેટલાંય ભાર લઈને ફરતાં હ્રદયને બહાર વરસતા વરસાદે સ્પંદનોથી ભરી દીધું…અનુષાની તેને જરૂર હતી. ઝંખતો હતો એ અનુષાને…એ વાત તો મસ્ત મજાના વરસાદી માહોલને બથમાં લઇને ઝુમતા આસોપાલવ અને ગુલમહોરે ક્યારનું સમજાવી દીધું હતું.