તેની ભીતરમાં સ્વપ્નાનો સૂર્યોદય થયો તે પહેલાં તે એક માત્ર ઢીલો-પોચો છોકરો હતો. ભયંકર ગરીબાઈને કારણે અભ્યાસને તે એક અનિવાર્ય આપત્તિ સમજી શાળામાં હાજરી આપતો હતો. તેની સાથે જ ‘અભ્યાસ’ કરતા અન્ય વિદ્યાર્થીઓની માફક તેને પણ લાગતું હતું કે ગામડાગામના ગરીબ છોકરા માટે વિદ્યાભ્યાસ પાછળ ખર્ચેલ સમય એ સમયના વેડફાટ સિવાય બીજું કશું જ ન હતું.