આ વનેચંદ વાણિયે કરમસંજોગે બે હાથ ઊંચા કરીને હે…ઈ…ઈ…ક કર્યું ઃ ઈમાં મારું બેટું ઘોડું એવું આકળું ને તે ચારેય પગે કૂદયું, કૂદતાંકને પડ્યું ખાળિયામાં. ખાળિયાની ધાર વરામની વાગતાં ઘોડું મરી ગયું, એટલે ઓલ્યો મિયાં ડંડિકો લઈને ફરી વળ્યો.