છતાં તે તો જમાનો અર્થાત્‌ સમયને દોષ આપી મોજ માણી રહ્યો છે એને ક્યા ખબર છેઃ ‘પીપળ પાન ખરંતી, હસતી કુંપળિયાં, અમ વીતી- તમ વીતશે, ધીરે બાપડિયા’ કાવ્યપંક્તિ મુજબ વારા પછી વારો આવવાનું નક્કી જ છે.