રામજી એ ઘરવાળી સામે જોયું. એ છોકરાના હાથ મોં ધોવડાવતી હતી. રામજી ને થયું, સ્ત્રીઓનો અવતાર કેવો સુખી! ન કમાવાની ચિંતા, ન વહેવારની, લગન કે તહેવાર હશે તો નવાં કપડાં ને દાગીના ઉપર મીટ માંડી બેઠી હોય? ઘરમાં બે ટંક રાંધવું, કપડાં ધોવાં, છોકરાં મોટાં કરવા, બસ! એમને કેમ સમજાવવું કે દુનિયા દેખાય એટલી સારી નથી. ઘરની બહાર નીકળો તો ખબર પડે કે લોકો કેવી કેવી રીતે જોખે તોલે છે. રામજી એ માથું ખંજવાળ્યું. વાળમાં ભરાયેલી રજ નખમાં ભરાઈ. તેણે ધ્યાનન આપ્યું. તેને ખબર હતી કે પોતાની ચોખલી ઘરવાળી નાહ્યા વગર ખાવાનું નહીં દે.ઘરવાળી કહે તે પહેલા જ ચોકડી તરફ ચાલ્યો ગયો.