માણસ પોતાના  શુધ્ધ અને સત્ય  માર્ગ છોડી ને બીજાનો માર્ગ અપનાવતા, ત્યાં ભયાનકતા,અનિષ્ટતા, ભય, દુખ, ચિંતા, પાપ, વગેરે  ઉદભવે ,તે પણ એટલીજ સત્ય હકીકત છે આમ ભય પાપ વગેરેનું કારણ પરમાત્મા નથી, આપણે પોતે જ છીએ,આ અસત્ય  માર્ગે ચાલતા ચાલતાં જ્યારે  ઠોકરો  લાગે છે અને પોતે કરેલી ભૂલનું  માણસને ભાન થાય છે,તો પણ મોટામાં મોટી મુશ્કેલી એ છે કે બીજાનું સત્ય  આવું ભાન થવા જ દેતું નથી,કારણકે તે રૂપકડું લાગે છે, આવા વખતે મારા  ભાગ્યમાં જ દુખ લખાય ને આવ્યું છે,માંરી કુડળીમાં દુખ  લખાયને આવેલ છે, તેવા બાના શોધી કાઢવામાં આપણે  પાવરધા હોઈએ છીએ  ને રીતે આપણે બીજાના સત્યમાં જકડાય રહીએ છીએ ,અને ગુરુ વિના જ્ઞાન નહી.