આ જોઇ મીનળદેવીને ક્ષોભ થયો. તેમણે પ્રભુને ઊંડા મનોભાવથી પ્રાર્થના કરી. “હે પ્રભુ, મેં આટલા વાનાં કર્યાં, લાખો સોનામ્હોરો અને રત્નો-મોતીઓ ભેટ ચઢાવ્યાં. તો પણ આપ રાજી ન થયા અને આ ડોશીએ એક તાંબીયો મૂક્યો અને તમે રીઝી ગયા?” સોમનાથજીએ ઉત્તર વાળ્યો, “એ વૃદ્ધાએ પરસેવાની કમાણીમાંથી બચાવેલી એક કોરી, જે તેનું સર્વસ્વ હતું તે મને સમર્પણ કર્યું છે. જ્યારે ગરીબ પ્રજા ઉપરના કરવેરામાંથી બનેલા રાજકોષમાંથી એક નાનો અંશ તેં અહિંયા મૂક્યો છે. એ ડોશીનું સમર્પણ તારા કરતાં ચઢીયાતું છે!”