સમય પસાર થતો જાય છે. રમાબહેનના વર્તનમાં કોઈ ફરક પડતો નથી. એમને સલોણીનાં સ્નેહ, વિવેક, નમ્રતા, સહનશીલતા, સંયમ કંઈ જ નજરમાં આવતું નથી. એના સદ્‍ગુણોની કદી કદર કરતાં નથી. એમને સલોણી પોતાની લાગતી જ નથી, જ્યારે સલોણી પોતાની જાતને ભૂલીને ઘરમાં બધાંને સંતોષ આપવા પ્રયત્ન કરે છે. એ સમજે છે કે સસરાની માંદગીએ સાસુને બાવરાં બનાવી દીધાં છે.