એમણે વૈશાખને ચૈત્રના સખા જેવો કલ્પ્યો છે, જાણે બંને એકબીજાની સાથે ગૂંથાયેલા જ હોય છે. કેવો છે આ વૈશાખ? દુર્ગાતાઈ તેનું ચિત્ર દોરે છે: ‘તડકો બહુ તપે. દિવસ મોટા થતા જાય. મધરાતે વાયરાનો શ્વાસ રોખીને સૃષ્ટિ એકદમ સ્તબ્ધ ઊભી હોય. નક્ષત્રોનું તેજ ધીમું પડે. શુક્ર, ગુરુ, મંગળ જેવા તારલા શિયાળામાં આપણી નજરને અચૂક ખેંચી લે, તેવું અત્યારે (વૈશાખમાં) થતુ઼ં નથી. દિવસે તડકો આકરો લાગે તોયે સૂર્યના દિવ્ય તેજનો પ્રકાશ ચારેકોરથી આપણને ઘેરી લે છે.’