અર્થાત પ્રાણીમાત્રનાં દેહમાં રહેલો જઠરાગ્નિ હું છું, પ્રાણ અને અપાન વાયુ પણ હું છું જેના વડે હું દરેક પ્રકારનાં અન્ન પચાવું છું. શ્રીકૃષ્ણે ગીતાજીમાં સમજાવ્યું છે કે તેઓ દરેક પ્રકારનાં અન્ન પચાવે છે. ગીતાજીમાં ભોજનનો ઉલ્લેખ છે. તેમજ મહાભારતમાં તો ભીમ ભોજનપ્રિય હતા અને માતા કુંતીના હાથે બનાવેલા લાડુ ન ખાય ત્યાંસુધી તેને સંતોષ થતો નહીં. ભીમ પોતે પણ ઉત્તમ રસોયા હતાં. કહેવાય છે કે ‘કૃષ્ણાવતાર’માં પ્રભુએ તો જીંદગીનાં દરેક ક્ષેત્રમાં ક્રાંતિ આણી છે. બાલ્યકાળથી જ માખણની ગોવાળોમાં વહેંચણી અને વિદૂરની ભાજીનો પ્રસંગ ખૂબ જાણીતો છે.અને પ્રભુને ધરાવાતાં છપ્પનભોગ અને અન્નકૂટ પણ આપણી ‘રાંધણ કળા’ નાં શ્રેષ્ઠ નમૂના છે. આમ ભારતીય રાંધણકળા 5,000 વર્ષોથી પૂરાણી છે.