મેં ઘરમાં આવીને જોયું તો રૂમની વચોવચ એક સ્ટૂલ પર ‘માછલીઘર‘ પડ્યું હતું, તેની અંદર ચાર પાંચ રંગબેરંગી માછલીઓ તરતી હતી. મારા બાળકો અને બે ત્રણ આજુબાજુના બાળકો માછલીઘરને ઘેરીને ઉભા હતા. આ ‘ભેટ’ જોઈને ખુશ થવું કે નહિ તે અત્યારે પણ હું નક્કી કરી શક્યો નહિ. પ્રેઝન્ટની મારી કલ્પનામાં માછલીઘર ક્યાંય ન હતું. માણસ ભેટ તરીકે કોઈ પેન, ઘડિયાલ, શૉ-પીસ એવું કંઇક આપે, પણ માછલીઘર ?! મને નવાઈ લાગી. જો કે પછી મેં વિચાર કર્યો કે મારો બોસ આ સામાન્ય દુનિયામાં અસામાન્ય વ્યક્તિ છે તે કરે તે અજાયબ જ હોય, માછલીઘર તો માછલીઘર. કંઇક તો મળ્યું. બોસ તરફથી કઇંક મળે તે જ મોટી વાત હતી. આવું મનોમન વિચારીને હું પરાણે ખુશ થતા ખુરશીમાં બેસવા જતો હતો ત્યાં જ પત્નીએ હુકમ છોડ્યો ‘આ માછલીઘરને રાખવાની વ્યવસ્થા કરો, આમ રૂમની વચ્ચે છોકરાઓ ફોડી નાખશે.’