મેઘાણીએ વ્યવસ્થિત રીતે પોતાની આત્મકથા લખી નથી, પણ તેમના જીવન અંગેની કેટલીક માહિતી તેમનાં જુદાં જુદાં પુસ્તકોમાંથી મળી રહે તેમ છે. ‘પરકમ્મા’ (1946) અને ‘છેલ્લું પ્રયાણ’ (1947) માં લોકસાહિત્યના સંપાદન અને સંશોધન અંગેના પોતાના પ્રયત્નોની કેટલ્લીક વિગતો તેમણે આપી છે. ‘લિ. સ્નેહાધીન ઝવેરચંદ’ (1948) તેમના કૌટુંબિક અને સાહિત્યિક જીવનમાં ડોકિયું કરવાની તક આપતા 176 પત્રોનું સંકલન છે. ‘સૌરાષ્ટ્રના ખંડેરોમાં’ (1928) અને ‘સોરઠને તીરે તીરે’ (1933) સોરઠનો ઇતિહાસ, ભૂગોળ, સાહિત્ય અને જીવનનો પરિચય આપતા પ્રવાસગ્રંથો છે. ‘વેરાનમાં’ (1939), ‘પરિભ્રમણ’ ભાગ 1 – 2 – 3 (1944-1947) અને ‘સાંબેલાના સૂર’(1944) એ મેઘાણીના લેખ સંગ્રહો છે. ‘વેરાનમાં’ પરદેશી સાહિત્યકારો અને સાહિત્યકૃતિઓ પરથી રચેલાં રેખાચિત્રો નો સંગ્રહ છે. ‘જન્મભૂમિ – પ્રવાસી’ ની ‘કલમ અને કિતાબ’ કટારમાંના લેખો ‘પરિભ્રમણ’ના ત્રણ ભાગમાં સંગ્રહાયા છે, અને ‘સાંબેલાના સૂર’માં ‘શાણા’ ના ઉપનામથી લખેલા કટાક્ષપ્રધાન લેખો એકઠા કરવામાં આવ્યા છે.