અહમદશાહ બાદશાહે ઇ.સ.1411માં અમદાવાદની સ્થાપના કરી ત્યાર બાદ અમદાવાદના વિકાસની ગતિ આગળ વધવા લાગી. સમયની સાથે અમદાવાદમાં વેપાર, વાણિજ્ય અને રહેઠાણો વિકસતાં ગયા એક તબક્કો એવો પણ આવ્યો કે અમદાવાદ દિલ્હી અને આગ્રા શહેરની હરોળમાં ગણાવા લાગ્યું હતું. તેથી જ તો ઇતિહાસકારો અમદાવાદના વિકાસને દિલ્હી અને આગ્રા સાથે સરખાવે છે. દિલ્હી અને આગ્રા શહેરને જેમ યમુના કાંઠો છે, તેમ અમદાવાદને પણ સાબરમતી નદીના કાંઠે વસાવવામાં આવ્યું છે. અમદાવાદનો માણેકચોક મોટા માર્કેટ તરીકે ઉપસી આવ્યું હતું. જ્યારે ભદ્રની આસપાસના વિસ્તારમાં વેપારી, કારીગરો અને કલાકારોના રહેઠાણ આવેલા હતા. ભદ્રની આસપાસ વેપાર, વાણિજ્ય અને ઉત્પાદનના મોટા કેન્દ્રો આવેલા હતા. પરંતુ વસ્તી ગીચતાને કારણે ધનિકોએ શહેરના પશ્ચિમ વિસ્તારમાં વસવાટ કરવાની શરૂઆત કરી હતી. તે સમયે રહેઠાણના વિસ્તાર તરીકે કાલુપુર, તાજપુર, અકબરપુર, જમાલપુર, દરિયાપુર, મિરઝાપુર વગેરેનો સમાવેશ થતો હતો. માણેકચોક અને ત્રણ દરવાજા વેપારનું હબ હોવાથી અહી મોટે ભાગે વેપારીઓ વસવાટ કરતા હતા.