(૧૪૩) જ્યાં સુધી (આત્મા તથા શરીરનો) આ ભ્રામક સંબંધ હતો, ત્યાં સુધી, એ જાગ્રતમાં આવતાં જાગ્રત પુરૂષ, અને સ્વપ્નમાં આવતાં સ્વપ્ન પુરૂષ, ને સુષુપ્તિમાં આવતાં સુષુપ્ત પુરૂષ કહેવાતો હતો. જ્યારે એ આત્મવિવેક વડે કરીને અશરીરી અથવા વિદેહ થઈ જાય છે, ત્યારે, એ જાગ્રત પુરૂષ, સ્વપ્ન પુરૂષ, કે સુષુપ્ત પુરૂષ,-એ ત્રણમાંનો એકે ય ન રહેતાં ચોથો થઈ જાય છે, કે જેને, એ ત્રણની અપેક્ષાએ, ઉત્તમપુરૂષ કહેવામાં આવે છે. કેમકે એ બધામાં એ જ ઉત્તમ છે. અને એ ત્રણ અવસ્થાઓના અનાત્મદોષો, એની વિવેકશક્તિને લીધે,