‘અત્યારે ? જે વાત કરવી હોય તે રાતે કરજો. તમારી વાત સાંભળ્યા વિના સૂવાની નથી. આમ પણ, અહીં આપણને સમય મર્યાદા જેવું ક્યાં કશું છે ?’ શુભાંગી રોકાઈ ગઈ. પછી પિનાકીનના ખભાને ધક્કો મારીને કહ્યું : ‘ચાલો….. ચાલો…. મોડું થાય છે. તમારા પરમ મિત્ર ઉપેનભાઈ….. તમારી રાહ જોઈને બહાર ઊભા હશે.’ પિનાકીન શુભાંગી પાસેથી ખસીને કમરામાં આસપાસ જોવા લાગ્યા – જાણે વેરવિખેર સમયને એકત્ર કરવા ઈચ્છા ન હોય ?