સૌ સજે મંચ પોતપોતાનો કોતરે કંઠ પોતપોતાનો. માણસો સાત રંગમાં ડૂબી, શોધતા રંગ પોતપોતાનો. આમ, સાથે બધાય બેસીને, ઘૂંટશે અંક પોતપોતાનો. રાય કે રંક કોઈ ક્યાં જાણે ? આદિ ને અંત પોતપોતાનો ! જાત વેંઢારવા જરૂરી છે, સાબદો સ્કંધ પોતપોતાનો. કૈંક ફાંટા ને કૈંક ફંદામાં, પાંગરે પંથ પોતપોતાનો. છાપ-કંઠી, ધજા-પતાકા થઈ, ઊછરે સંત પોતપોતાનો.