પણ ઈચ્છાંકનો સ્ટાફ તેનાથી ખૂબ જ ખુશ હતો… ઑફિસના ખજાનચી મિ. સોનીની નજર ઈચ્છાંકની મિલકત પર હતી. એમણે પોતાની દીકરી ઈવા અને ઈચ્છાંક નજીક આવે એ માટે એક દિવસ ઈચ્છાંકને કહ્યું : ‘બેટા ઈચ્છાંક, તું જાણે છે કે હું મધ્યમવર્ગનો ગૃહસ્થ છું…. મારું એક જ સ્વપ્ન છે મારી પુત્રી ઈવા ભણીગણીને ડૉક્ટર થાય. મોટા શેઠ આગળ મદદ માગતાં મારી જીભ નથી ઊપડતી… તું મને લોન આપે તો જ મારું આ સ્વપ્ન સાકાર થાય. ઈવા ડૉક્ટર થતાં તારી આપેલી બધી જ રકમ ચૂકવી દેશે…..’ ઈચ્છાંકે મિ. સોનીનો હાથ પકડી લીધો અને એમને આગળ બોલતાં અટકાવી ઈવાને મદદરૂપ થવાનું વચન આપ્યું હતું. બીજે દિવસે રૂબરૂ મળવાની સૂચના આપી વિદાય કર્યા હતા. બીજે દિવસે મિ. સોનીએ પોતે આવવાને બદલે પોતાની પુત્રી ઈવાને ઈચ્છાંકને મળવા માટે મોકલી હતી. ઈવાને ઈશ્વરે છૂટા હાથે રૂપ આપ્યું હતું. એ નખશિખ સુંદર હતી. ઈવાની સાદગી, નિખાલસતા, નમ્રતા, લજ્જાશીલતા અને આત્મીયતા એ બધાથી ઈચ્છાંક પણ પ્રભાવિત થયો હતો.