વળી પરસ્પર હલ્લો-હાય થયું. ચોરસો ખભે રાખી અતુલ્ય અંદર તરફ ગયો, નીમાએ પર્સમાંથી નિમંત્રણપત્ર કાઢ્યું. પંદરેક મિનિટ પછી ફ્રેશ થઈ અતુલ્યે ડ્રૉઇંગરૂમમાં ડગ મૂક્યું ત્યારે નીમા-મા વચ્ચે જવા-રોકાવાની આનાકાની ચાલતી હતી. ‘લે, આ અતુલ્ય આવ્યો. હવે ચા વિના જવાનું નથી. તારા માટે ખાસ નથી મૂકતી, અમારો ચાનો ટાઇમ થયો એટલે મૂકું છું, રાજી? તમે બન્ને બેસો.’ કહી તે ઊઠ્યાં, ‘અતુલ્ય, નીમા નજીકની આશ્રમશાળામાં સંગીતશિક્ષિકા તરીકે માનદસેવા આપે છે. અનાથ, તરછોડાયેલાં બાળકો માટે ઘણાં કાર્યો કરે છે આશ્રમનું ટ્રસ્ટીમંડળ. આવતા રવિવારે દીનાનાથ નાટ્યગૃહમાં એમણે કલ્ચરલ પ્રોગ્રામ રાખ્યો છે...’