વખતના વાયરામાં બધાં વેરવિખેર થઈ ગયાં. આજે તો રાધા છે કે કેમ તેય ખબર નથી. કાન્તિ શું કરે છે તેય ખબર નથી. પણ સાયકલ પર લાંબી લાંબી લાકડાની પટ્ટીઓ ને સામાનના થેલા લટકાવીને રસ્તેથી પસાર થતા વીસેક વર્ષના કાન્તિનું ચિત્ર મનમાં સ્થિર થઈ ગયું છે. મધીની જેમ એકાદ શબ્દ શીખવાનો હોય કે કાન્તિની જેમ જીવનનું ભણતર શીખવાનું હોય પણ શીખવા માટે રસ, ઉત્સાહ અને મહેનત અનિવાર્ય છે. પીડાદાયક ને અર્થહીન ગોખણપટ્ટીની વાત જ જવા દો. દિલની તીવ્ર ઈચ્છાથી ને આનંદપૂર્વક શીખેલું જ સંતોષનો ને સુખનો ઓડકાર આપે છે. પરિસ્થિતિને સંજોગો ભલે ગમે તે હો. પણ નવું શીખવા પ્રત્યેનો લગાવ જ ધાર્યા સુખ ભણી દોરી જાય છે.