એકવખત અપરાજિત રાજા ઉદ્યાનમાં ફરવા ગયા હતા, ત્યાં દૂરથી અનેક ઋદ્ધિ – સમૃદ્ધિયુક્ત અને અત્યંત રૂપવાન એવા સમુદ્રપાળ સાર્થવાહના પુત્ર અનંગદેવને જોયો. તેના વૈભવ અને ગુણોની પ્રશંસા અપરાજિત રાજાએ સેવકો પાસે સાંભળી. મારા નગરમાં આવા ધનિક અને ઉદાર શ્રેષ્ઠિઓ વસે છે તેમ પ્રશંસા કરતાં – કરતાં અપરાજિત રાજા પોતાના મહેલમાં પાછા આવ્યા. બીજા દિવસે મહારાજા જયારે બહાર નીકળ્યા ત્યારે કો’કની સ્મશાનયાત્રાનું કરુણ દ્રશ્ય જોયું. મહારાજાએ તરત સેવકને બોલાવી પુછ્યું કે આટલો કરુણ વિલાપ અને વિરસવાદ્ય શા માટે વાગે છે? ત્યારે સેવકોએ કહ્યુંકે, હે સ્વામીનાથ! ગઈકાલે આપ જે સમુદ્રપાલ સાર્થવાહના પુત્ર અનંગદેવની પ્રશંસા કરતાં હતાં તે જ અનંગદેવની આ સ્મશાનયાત્રા છે. એક જ દિવસના અંતરમાં આવા બે દ્રશ્યોએ અપરાજિતરાજાને સંસારની વાસ્તવિકતાનો ચિતાર આપી દીધો. અસાર સંસારના સ્વરૂપને જાણીને મહાન સંવેગને ધારણ કરતાં રાજા પોતાના સ્વગૃહે આવ્યા. તે જ સમયે પૂર્વે કુંડપુર નગરમાં જે કેવલીભગવંત પાસે રાજાએ દેશના સાંભળી હતી તે જ કેવલીભગવંતે જ્ઞાન વડે અપરાજિત રાજાને બોધને યોગ્ય થયેલ જાણીને તેના ઉપકારને માટે અહીં પધાર્યા. તેમની પાસેથી ધર્મ સાંભળીને પ્રીતિમતિના પુત્ર પદ્મને રાજ્ય સોંપી અપરાજિતરાજાએ પ્રિયા પ્રીતિમતિ, અનુજબંધુ સૂર અને સોમ તથા મિત્ર વિમલમંત્રી સાથે ચારિત્ર ગ્રહણ કર્યું. તે સર્વેએ નિરતિચાર ચારિત્ર પાળી, તપસ્યા કરી સમાધિપૂર્વક મૃત્યુ પામીને આરાણ નામના અગ્યારમાં દેવલોકમાં પરસ્પર પ્રીતિવાળા ઇન્દ્રના સમાનિક દેવ થયા.