‘પણ એવું નહીં થાય મારા મિહિર મોશાય !’ મારી કાનબૂટ ખેંચતાં તેવીસ વર્ષ, પહેલાંના પ્યારભર્યા યુવાન સ્વરે શાતાએ લાડભર્યું મુસ્કુરાઈને કહ્યું, ‘કેમ કે, આ ખેલૈયો દોરડા પર એકલો નથી ચાલતો, ભલે આ ટોળાને એ એકલો દોરડા પર ચાલતો દેખાતો હોય. એની સાથે નીચે બેઠેલી એની પત્નીના ઢોલકનો તાલબદ્ધ તાલ પણ ચાલી રહ્યો છે જે બધાને દેખાતો નથી. અને એટલે એ તાલ નહીં તૂટે તો આ ખેલૈયો દોરડાના બીજા છેડે પહોંચવાનો જ છે, જ્યાં આ ટોળાની તાળીઓ એને બિરદાવવાની રાહ જોઈ રહી છે. સમજ્યા જનાબ ?’