જિન્દગીનો સર્વશ્રેષ્ઠ તબક્કો એટલે યૌવન. શક્તિનો ધોધ,ઉત્સાહનો ધોધ,ઉમંગનો ધોધ, સાહસિકતાનો ધોધ,લાગણીઓના ઘોડા પર ગગનને પડકારવાની તમન્ના, આભને આંબવાની અભિલાષા, મસ્તક એનું આભે આડતું, પગ અડતા પાતાળ, ભોમીયા વિના ડુંગરે ભમવાનો આત્મવિશ્વાસ, ખુમારી અને જરૂર પડે ખૂવારી માટેની પણ તૈયારી, વાસંતી વૈભવને માણી લેવા બેચેન તન મન રૂપાળા દેખાવાના હોડ,સ્વપ્નશીલતા આકર્ષણ , પ્રેમ મોહના ઝંઝાવાતો વચ્ચે અગ્નિપરીક્ષાની ક્ષણો, મારે પાંખ વિના ઉડવાનું? મને ગગન પડે છે નાનું-ની મથામણ,થૌવનની અકે આગવી દુનિયા છે,વ્યાખ્યામાં ન સમાય લેવી, આંજ્યની પણ ઉતાવળ અને અંજાઈ જવાની પણ ઉતાવળ! બુદ્ધિ કરતાં હૃદયની વાત સાંભળવાની શ્રદ્ધા.જવાની એટલે જવાની.