એક વખત શિષ્ય કર્ણના ખોળામાં માથું મૂકીને પરશુરામ સૂતા હતા. એ જ વખતે કોઈ જંતુ આવીને કર્ણના પગ પર તીવ્ર ડંખ મારે છે. કર્ણના પગમાંથી લોહી વહી નીકળે છે, પરંતુ ગુરુની નિદ્રા ડિસ્ટર્બ ન થાય એ માટે કર્ણ સ્થિર અને અવિચળ રહે છે. કર્ણના પગમાંથી નીકળેલું લોહી ભગવાન પરશુરામને સ્પર્શે છે અને તેઓ ઊંઘમાંથી એકાએક ઝબકીને જાગી જાય છે. પછીનું દશ્ય જોઈને તેઓ ચોંકી ઊઠે છે. કર્ણને તેઓ કહે છે કે તું કોઈ દલિતપુત્ર નથી લાગતો. તું ક્ષત્રિયપુત્ર હોય તો જ આવી અને આટલી ઉગ્ર વેદના વેઠી શકે! તેં મને છેતર્યો છે એટલે હું પણ તને એક અભિશાપ આપું છું કે જ્યારે તું યુદ્ધમાં કોઈ વિકટ પરિસ્થિતિમાં ફસાયો હોઈશ અને જ્યારે તારે મારી શીખવાડેલી શસ્ત્રવિદ્યાની તીવ્ર જરૂર હશે એવી ક્ષણે તું આ વિદ્યા ભૂલી જઈશ. કર્ણ ક્ષમા માગે છે.