હજી 10 મિનિટ પહેલા જ પપ્પાએ ફોન કાપ્યો, લગભગ દરરોજ જેમ જ 15-20 મિનિટ વાત થઇ, બધું પૂછી લીધું કે ફાવે છે કે નહીં, ધંધો ચાલશે કે નહીં. . અને વચ્ચે ગુસ્સે થઈને એમ પણ કહી દીધું કે ‘ત્યાં સરખું ખાજે, ભૂખ્યો રહેતો નહીં, જો ત્યાંથી પાતળો થઇને આવ્યો તો પાછો નહીં જવા દઉં, નથી કરવો આપડે ધંધો, નથી જોતા વધારે રૂપિયા, અહીં રાજકોટ રહીને જ શાંતિથી જેટલા મળે એટલામાં સંતોસ…’ એટલે મેં પણ હસતા હસતા વાત વાળી લીધી કે ‘હા બાપા હા, ખાવ જ છું હવે અને પાતળો નહિ પણ ઝાડો થઈને આવીશ, બસ…’