આરંભે જીવનકાર્યરૂપે વેડછીમાં પ્રાથમિક શાળામાં શિક્ષણકાર્ય સ્વીકાર્યું ત્યારે પણ ઊઠતા પ્રશ્નોના ઉકેલ આપનારા આ દિગ્ગજ મહાનુભાવો જ હતા. આશ્રમમાં બાપુ બાળકોને પત્રો લખતા. બાળકો ભેળો બાબલો પણ ક્યારેક પ્રશ્નો પૂછી પાડે અને બાપુ જવાબ પણ આપે. ત્યારે ક્યારેક આવું પણ પૂછી પાડે કે બાપુ, ભગવાન કૃષ્ણે તો અર્જુનના એક નાનકડા પ્રશ્નના જવાબમાં અઢાર અધ્યાયની ગીતા કહી સંભળાવી. ત્યારે તમે તો સાવ ટૂંકા ને ટચ જવાબ આપો છો, એમ કેમ ? તો બાપુને સમાધાન કરાવવું પડ્યું કે ભાઈલા, કૃષ્ણ સામે તો એક જ અર્જુન હતો, મારે સામે સવાલદારોની સેના ઊભી છે ! આ જ શિક્ષણકાર્ય દરમિયાન આ નવનીત શિક્ષકે જન્મજાત શિક્ષક વિનોબાને પ્રશ્ન પૂછેલો કે, વર્ગમાં બાળકોને ભણાવીએ છીએ ત્યારે ઉત્તમ, મધ્યમ ને સામાન્ય કક્ષાનું વૈવિધ્ય હોય છે, તો શિક્ષકે કોનું ધ્યાન રાખીને ભણાવવું ? ત્યારે વિનોબાનો આગવી શૈલીમાં જવાબ મળ્યો: