નયન રિવા સાથે વૃદ્ધાશ્રમ જવા માટે માની જાય છે અને બુધવારનો સમય થાય છે અને બન્ને વૃદ્ધાશ્રમ જવા નીકળે છે. નયન પોતાની કાર લઈને વૃદ્ધાશ્રમમાં આવે છે અને સાથે રિવા પણ હોય છે. સવજીકાકા એમની દિનચર્યા પ્રમાણે હિંચકા પર બેઠા હોય છે અને ત્યાં રિવા અને નયન જાય છે. સવજીકાકા બન્નેને સાથે જોઈને ખુશ થઈ જાય છે. રિવા બોલે છે, કેમ છો સવજીકાકા ? આ નયન છે. સવજીકાકા બોલે છે, આવો બેટા…! રિવાએ કહ્યું, સવજીકાકા તમારે નયનનું કંઈક કામ હતું ને ? સવજીકાકાએ કહ્યું, બેટા મારે તમને એક વાત કહેવી છે ! નયન કહે છે, બોલોને કાકા….શું વાત છે ? સવજીકાકા કહે છે, આ જગ્યા પર વાત કહેવી યોગ્ય નથી, આપણે ક્યાંક બીજે જઈ શકીએ ? નયને કહ્યું, સવજીકાકા આજે આપણે ભોજન સાથે લઈએ અને તને એ સમયે બધી વાત કરી દેજો. સવજીકાકાએ કહ્યું, હા…બેટા, આ મસ્ત આઈડિયા છે. રિવા પણ નયનની વાત સાંભળીને ખુશ થઈ જાય છે. સાંજના છ વાગ્યા હોય છે અને નયન અને રિવા બંને સવજીકાકાની બાજુમાં બેઠા હોય છે. સવજીકાકા એમના અનુભવો અને એમની જિંદગી વિશે વાત કરતાં હોય છે અને ત્યારે નયન રિવાને કહે છે, રિવા તારા ઘરે ફોન કરી દેજે કે આજે થોડું લેટ થશે, એટલે ત્યાં કોઈ ચિંતા ન કરે ! રિવા એના પપ્પાને ફોન કરે છે અને સવજીકાકા આ વાત સાંભળીને ખૂબ ખુશ થઈ જાય છે. સવજીકાકાની ખુશીનું કારણ એ હતું કે નયન રિવાનું બરાબર ધ્યાન રાખતો હતો. નયને કહ્યું, ચાલો કાકા તો હવે નીકળીએ ? સવજીકાકા કહે છે, હા બેટા ચાલો…!