દસ બાય પંદરની ઓરડી અને ઓરડી પર સિમેન્ટનું છાપરું, એમાં બે ભાઈ, માતા-પિતા, પત્ની અને બે સંતાનોના પરિવાર સાથે રહેતાં કાંતિલાલ જેવા એક શ્રમજીવી યુવાનનું કટીંગ્સ કલેકશન એટલું બધું વધવા લાગ્યું કે પલંગ નીચે, શેટી નીચે, કબાટમાં અને અભેરાઈ પર ચારે તરફ છાપાના ઢગલાં થવા માંડ્યા. આ શોખ દરમિયાન કાંતિલાલને એવો વિચાર આવ્યો કે જે કટારલેખકો લેખો કે પત્રકારોના અહેવાલ પ્રગટ થયા હોય અને પોતાને ગમી ગયાં હોય તેના કટીંગ્સ કરી આ કટીંગ્સ લઈ જે તે કોલમીસ્ટ કે પત્રકારને રૂબરૂ મળવું અને અભિનંદન આપવા. તેની સાથે જે તે લેખક અને કટાર લેખકના તેના જ લેખ કે અહેવાલ પર ઓટોગ્રાફ લેવાનું શરૂ કર્યું. રામાયણી મોરારીબાપુ જ્યારે જ્યારે રાજકોટ આવ્યા હોય અને તેમના વકતવ્ય કે કથાના અહેવાલો પ્રગટ થયાં હોય તે તમામ ફોટાં સાથે એક આલ્બમની જેમ સાચવનાર કાંતિલાલે આ કલેકશન જ્યારે મોરારીબાપુને બતાવ્યું ત્યારે બાપુએ પણ ઓટોગ્રાફ આપી કાંતિલાલને આશીર્વાદ આપ્યાં હતાં.