આપની વાતના બીજા ભાગની આતુરતાપૂર્વક રાહ જોઇ અને અંત વાંચી ખરે જ આશ્ચર્ય થયું. એક સાવ અજાણી બાલીકાની કરૂણ વાત સાંભળી સામાન્ય લોકોમાં કરૂણા ઉપજે તે સમજી શકાય છે, પણ તેને મદદ કરવા આકાશ પાતાળ એક કરવા જેટલું સૌજન્ય અને કૃતિ કેટલી વ્યક્તિઓ કરી શકે છે? કરૂણાની સાથે કૃતિ ન ભળે તો આવી કરૂણા દાંભીક અને નિરર્થક બની જાય છે. આપે જે કામ કર્યું તેમાં નિ:સ્વાર્થતા, નમ્રતા અને નિ:સહાય બાલીકાને તેના સ્વજન પાસે મોકલી આપવા માટે કરેલા અથાગ પ્રયત્ન પ્રત્યક્ષ થાય છે. પંજાબમાં કહેવત છે: ભલાઇ કર ઔર કુવેમેં ડાલ. અહીં આપે કુવામાં નાખેલી ભલાઇને પોલિસે ઝિલી લઇ તેનું શ્રેય લીધું તેની નવાઇ અને ખેદ થયો. આપની વાત અમારી સાથે share કરવા માટે આભાર.