‘જવા માટે મહર્ષિએ જ્યારે મારી સંમતિ માગી ત્યારે આ ચર્ચા પણ થઈ જ હતી. મેં એમના જીવનકાર્યની અને ઋભુને ઉછેરવાની બંને જવાબદારીઓ તોળી જોઈ. મને લાગ્યું કે દીકરાને ઉછેરવા-ભણાવવાની જવાબદારી તો હું એકલી પણ ઉઠાવી શકીશ. એમનું જીવનકાર્ય ઘણું મોટું છે. અને અત્યારે તો એ કાર્ય તેઓ જ કરી શકે એમ છે. એમને અહીં શા માટે ગોંઘી રાખવા ? એટલે મેં રાજીખુશીથી એમને જવા દીધા. પણ આ ધોરણ બધાને અને બધે વખતે લાગુ ન પડે. પુરુષ ઉપર પણ એની જવાબદારી છે જ. વધારે જવાબદારી છે….. અને તું મનુષ્યજીવનનું પૂછતી હતી. સ્ત્રી પણ મનુષ્ય છે, એ ભૂલવું ન જોઈએ. મનુષ્યજીવનના ઘણા આયામો છે. આપણી સંકુચિતતાએ ગૃહસ્થાશ્રમને બહુ સંકુચિત કરી નાખ્યો છે. બાળકો, વૃદ્ધો, બીમારો, અતિથિઓ અને મનુષ્યજીવન માટે પણ ગૃહ અને ગૃહસ્થાશ્રમ બહુ જરૂરી છે. મનુષ્યજીવનનો એ મહત્વનો આયામ છે. પણ એ જ માત્ર મનુષ્યજીવન નથી. જીવન ઘણું વિશાળ છે, અનંત છે અને એના અસંખ્ય આયામો વિકસાવી શકાય એમ છે. મનુષ્યજીવનને આપણે ઘરમાં જ બાંધી ન રાખીએ.’ લોપામુદ્રાએ મીઠાશથી કહ્યું અને ઉમેર્યું : ‘પુરુષોની જેમ જ સ્ત્રીઓ પણ ઘણી જવાબદારીઓ ઉપાડી શકે એમ છે. સ્ત્રીઓ મંત્રદ્રષ્ટા પણ બની શકે છે અને રાજકર્તા પણ બની શકે છે.’