એકવાર લેવાયેલો સંકલ્પ તત્કાલ યુક્તિસંગત બની શકે નહીં. જ્યાં સુધી આપણે તેની પૂર્તિ માટે પળભરનો પણ આરામ લીધા વગર ને એક ક્ષણ પણ ગુમાવ્યા વગર કાર્યનો આરંભ ન કરી દઈએ. પછી ભલે સફળતા મળે કે નિષ્ફળતા, આ વિષય પર સ્વામીજીના તેજસ્વી વિચાર આપણા જીવનની દરેક પળે યાદ રાખવા લાયક છે, ખાસ કરી ત્યારે, જ્યારે આપણે તકલીફો અને નિષ્ફળતાઓનો સામનો કરી રહ્યાં હોઈએ - “ઈશ્વર મહાન છે, હું જાણું છું કે તે મારી સહાયતા કરશે જ. હું આ ધરતી પર ઠંડી કે ભૂખથી મરી જાઉં, તોપણ, હે! યુવાનો, હું તમને વારસામાં સહાનુભૂતિ, નિર્ધનો, અજ્ઞાનીઓ અને પદદલિતો માટે સંઘર્ષ તમારા માટે છોડતો જાઉં છું. અત્યારે, આ ક્ષણે જ પાર્થસારથિના મંદિરમાં જાઓ અને તેની સામે મસ્તક ઝુકાવો, જે ગરીબો અને ગોકુળના ગોવાળોના મિત્ર હતા, જે અછૂત ગૂહને ગળે લગાડવામાં જરા પણ અચકાયા નહોતા, જેમણે કુલીનોના આમંત્રણનો અસ્વીકાર કરી. ગણિકાના આમંત્રણનો સ્વીકાર કર્યો અને પોતાના બુદ્ધાવતારમાં તેની રક્ષા કરી હતી. તમારું માથું એ શ્રી કૃષ્ણની સામે ઝુકવો ને તમારા સંપૂર્ણ જીવનનો ગરીબ, દીનને પદ-દલિતો માટે ત્યાગ કરો કે જેને ઈશ્વર પ્રેમ કરે છે ને જેમના માટે તે વારંવાર અવતાર લે છે, તમે તમારા સંપૂર્ણ જીવનને દિવસે-દિવસે દોઝખમાં જઈ રહેલા કરોડો લોકોના ઉદ્ધાર માટે સમર્પિત કરવાનો સંકલ્પ લો.”