7.	આ પ્રકારના ભાષાવિજ્ઞાનનો ૧૯૫૭માં અંત આવ્યો. પણ, ગુજરાતીમાં હજી એના અનુયાયીઓ છે. જો તમે ધ્યાનથી અભ્યાસ કરશો તો તમને સમજાશે કે આપણા જેટલા ભાષાવિજ્ઞાનીઓ પ્રબોધ પંડતિના કે એમના વિદ્યાર્થીઓના હાથ નીચે તૈયાર થયો છે એ બધા જ ઇ-ઈ, ઉ-ઊ ભેદ કાઢી નાખવાની વાત કરે છે. જય પાઈક દાદા! જય બ્લુમફિલ્ડ દાદા! પણ, જે લોકો ૧૯૫૭ પછીના ભાષાવિજ્ઞાનમાં તૈયાર થયા છે એ બધા એ દલીલ સાથે સંમંત નથી. એ લોકો માને છે કે કે લેખન અને વાણી બન્ને અલગ અલગ વ્યવસ્થાઓ છે. એ બેની વચ્ચે જ સમાનતા જોવા મળે છે એ અકસ્માત છે. નિયમ નથી.