આધ્યાત્મિક પૂવૅજોને અનુસરવાનો, શાસ્ત્રોના ગૂઢ અથૅને શોધવાનો છે. આ અજોડ પંથ એ પ્રતિબધ્ધતા, અભ્યાસ, શિસ્ત્ત અને યોગના વિકાસ દ્ધારા જ્ઞાન તરફનો છે. શરૂવાતના તબક્કામાં આપણે જયાં સુધી શિખીએ નહીં ત્યાં સુધી દુઃખી રહીએ. જ્ઞાનની પ્રાપ્તિ આપણને સેવા તરફ લઇ જાય છે અને નિસ્વાથૅ સેવા એ આધ્યાત્મિક બનવાના પ્રયાસની શરૂવાત છે. સેવા આપણને સમજ તરફ દોરી જાય છે. સમજણ આપણને વિક્ષેપ વગરના ઊંડા ધ્યાન તરફ દોરી જાય છે. છેવટે, ધ્યાન આપણને ઇશ્વરના શરણે લઇ જાય છે. આ સીધો અને ચોકકસ રસ્તો છે, સન માગૅ – જે આત્માના સાક્ષાત્કાર તરફ – જે જીવનનો અંતરતમ હેતુ છે – અને મોક્ષ અને પૂનૅજન્મમાંથી મુક્તિ માટેનો.