હરખના આ અવસરમાં ભાટ, ચારણ, યાચકો પણ તેના પરંપરાગત વેશભૂષામાં નંદબાબાના આંગણે પહોંચ્યા હતા અને તેમની પરંપરા અનુસાર કૃષ્ણની લીલાના ગુણગાન ગાયા હતા. નંદરાયજીની ખુશીનો કોઈ પાર ન હતો. તેમણે લાલાની વધામણી માટે આવેલાઓને ખૂબ દાન – દક્ષિણાઓ આપી પ્રસન્ન કર્યા હતા. એવંુ કહેવાય છે કે ખજાનો ખુલ્લો મુકી દેવાયો હતો. નંદરાયજીને આંગણે એ સમયે ખાસ પ્રકારની વેશભૂષામાં ઢાઢી અને ઢાઢણ પણ આવ્યાં હતાં. તેમણે કીર્તન થકી એવું યશગાન કરી નંદજી અને ગ્રામજનોનું મન મોહી લીધું હતું. ચારણ, ભાટ અને બારોટની જેમ ઢાઢી – ઢાઢણ એક જાતિ છે તેઓ ખાસ શૃંગાર સજીને કૃષ્ણલીલા રજૂ કરે છે જેમાં સૌ પ્રથમ નંદરાયજી, ઠાકોરજી અને વલ્લભકુળની વંશાવળીને રજૂ કરવામાં આવે છે. મૂળ વધામણીનું આ સ્વરૃપ છે. હજારો વર્ષ જૂની ઢાઢીલીલા આજે પણ જીવતી છે. કૃષ્ણભક્તિનું આ એક એવું સ્વરૃપ છે કે તેને ભાવથી માણનારાઓ ભાવવિભોર બની કૃષ્ણભક્તિમાં લીન થઈ જાય છે. પુષ્ટી માર્ગીય વૈષ્ણવ સંપ્રદાયમાં ઢાઢીલીલાનું વિશેષ મહત્ત્વ છે. હવેલીઓમાં પ્રસંગોપાત જ્યારે મનોરથ હોય ત્યારે ઢાઢીલીલાના કાર્યક્રમો રાખવામાં આવે છે. ગુજરાતમાં ખાસ કરીને પાટીદાર સમાજ વૈષ્ણવપંથમાં વધારે માને છે. સૌરાષ્ટ્ર-સુરતમાં ઢાઢીલીલાની આ પરંપરા આજે પણ જળવાઈ રહી છે. હવેલીઓ ઉપરાંત વૈષ્ણવપંથી પરિવારોમાં માળા પહેરામણી, સંતાનોના જન્મદિવસ કે લગ્ન પ્રસંગે આવા ઢાઢી લીલાનું આયોજન કરી કૃષ્ણના ગુણગાન કરવામાં આવે છે.