ઘણાં સમય પહેલાં એક મહાત્મા પોતાના શિષ્યો સાથે બળદગાડામાં બેસી એક ગામથી બીજે ગામ જતા હતા. ઉનાળાની બપોરનો સમય હતો. પંથ લાંબો હતો. રસ્તામાં એક નાનો વહેળો આવ્યો. બળદગાડું વહેળામાંથી નીકળી સામે પાર પહોંચ્યું. ત્યાં બધાએ ઝાડ નીચે વિસામો કરીને આગળ વધવાનું નક્કી કર્યું. મહાત્માએ એક શિષ્ય ને વહેળામાંથી પાણી લઈ આવવા કહ્યું. શિષ્યે જઈને પાછા આવી જણાવ્યું કે નાના સાંકડા વહેળામાં ગાડુ પસાર થવાથી પાણી ડહોળાઈને કાદવવાળું થઈ ગયું છે. થોડી વારે મહારાજે ફરીથી શિષ્યને પાણી લઈ આવવા કહ્યું, પરંતુ દરેક વખતે શિષ્ય પાછો આવીને કહે કે પાણી પીવા લાયક નથી. આમ ચાર વખત શિષ્ય જઈને પાછો આવ્યો. મહાત્માએ થોડી વાર પછી કહેતાં તે પાંચમી વાર ગયો અને આ વખતે પાણી લઈને આવ્યો. આ વખતે પાણી લેવા ગયો ત્યારે બધો કાદવ કચરો નીચે બેસી ગયો હતો અને ઉપર ચોખ્ખું પાણી વહેતું હતું.