બપોરના સમયે બારી પર કોયલ આવે અને એનો મધુર અવાજના કારણે મને સારી ઊંઘ આવતી ! એન્જીનીયરીંગના ત્રીજા વર્ષમાં હું હતો અને આખો દિવસ પી.જી પર જ રહેતો. રીડિંગ વેકેશન હતું પણ મને વાંચવાની ઈચ્છા જ નહોતી જાગતી. હું આકાશને જોઈ રહેતો અને કેટલીક વખત તો જમવાનું પણ ભૂલી જતો ! મારો રૂમ પાર્ટનર વેકેશન માણવા એના ઘરે ગયો હતો અને એના શબ્દો આજ સુધી મનમાં ફરતાં હતાં. એણે મને કહ્યું હતું કે સાગર તું ડિપ્રેશનમાં છે ! કોઇક સારા સાયકોલોજીસ્ટને કન્સલ્ટ કર. મને કંઈક ફરફ નહોતો પડતો પણ આ સ્થિત સાથે મેં તાલમેલ બેસાડી દીધો હતો. વોટ્સએપ પર અઠવાડિયાથી શ્રેયા મેસેજ પર મેસેજ કરતી હતી. હું ધ્યાન નહોતો આપતો અને મારો ફૉન બંધ કરીને સાઈડમાં મૂકી સુઈ જતો. એના મેસેજ પર મેસેજ આવવાના ચાલુ જ હતાં અને એકવાર એનો ફોન આવ્યો. મેં કહ્યું, હેલો…! શ્રેયા બોલી, સાગર ક્યાં છે ? મેં કહ્યું, પી.જી પર. એ ગુસ્સા સાથે બોલી, કેટલા ફોન કર્યા, મેસેજ કર્યા, એક મેસેજનો તો રીપ્લાય આપી શકે ને ? મેં કહ્યું, હા…! એ બોલી, તું આ તારા રીડિંગ વેકેશન પર પણ ઘરે ન આવ્યો, તને ખબર પણ પડે છે કે તારા મમ્મી તારી કેટલી ચિંતા કરે છે ! હું કંઈક ન બોલ્યો. શ્રેયાએ કહ્યું, તારી તબિયત તો ઠીક છે ને ? મેં કહ્યું, હા….! એ બોલી, મને બધુ જ ખબર છે. મેં કહ્યું, સારું ફોન મુકું છું. એ બોલતી રહી અને મેં ફોન કાપી નાખ્યો.