આગળ કહ્યું એમ, આ એ જ સમયગાળો હતો કે જે દરમ્યાન મારા ભાઈઓ કેશુ, કિશોર અને ચંદ્રકાન્ત પણ તૈયાર થઈ ગયા હતા અને નિયમિતપણે દુકાને આવવા લાગ્યા હતા. ભાઈઓ દુકાને આવવાના શરૂ થઈ ગયા એટલે મને અમારા પારિવારિક કપડાંના બિઝનેસમાંથી થોડી રાહત મળી હતી. માત્ર મને જ નહીં, ભાઈઓના આવવાથી બાપુજીને પણ માનસિક રાહત થઈ હતી. મને મળેલી આ રાહતનો લાભ લઈને મેં ધીમે-ધીમે ફરીથી જાદુના નાના-મોટા શો કરવાના શરૂ કર્યા હતા. જોકે મારા એ શો બધા કલકત્તા કે કલક્તાની આજુબાજુનાં ગામોમાં જ કરતો હતો. હજીયે મુખ્ય હેતુ તો એ જ હતો કે શક્ય હોય ત્યાં સુધી ચૅરિટી શો કરવા મળે ત્યાં સુધી એ જ શો કરવા. બીજી એક આડવાત પણ કહી દઉં. બાપુજી મૅજિકથી હવે પહેલાં જેટલા નારાજ નહોતા, પણ તેમની વાત તો એ જ હતી કે વેપારીનો દીકરો મદારીનો ખેલ કરીને ઘર ન ચલાવે.