ત્યાર પછી બે કલાકમાં જે બન્યું એની કલ્પના કરવી આઠ વર્ષના ખોવાયેલા બાળકનાં માતાપિતા ન હોય એવા લોકો માટે પણ અઘરી નથી. પોલીસની પૂછપરછ, સતત રણક્તો ફોન અને એની રિંગ સાથે રણકતા અમારા બંનેનાં આશંકિત હ્યદયો. એક ખોવાયેલા બાળકનું વર્ણન. એ બાળક જે અમારું હતું. બ્લુ જીન્સ, ગ્રીન ટીશર્ટની ઓળખ અમે એને આપી હતી. એ ઓળખ ખોવાઈ હતી. મારી અને મારી બાજુમાં બેઠેલ થોડીથોડી વારે હીંબકા ભરી રહેલ વાયોલેટ સાડીવાળી સ્ત્રીની. પોલીસ સ્ટેશનમાં બેંચ પર બેઠેલ મારી સામે અસ્તિત્વની નવી ઓળખોનું આધિભૌતિક વિશ્વ આકાર લઈ રહ્યું હતું. હું મારા શરીરમાંથી નીકળીને મારી પીડાને જોઈ રહ્યો હતો. એ ક્ષણે અચાનક કયાંકથી જાણે હું પણ કોઈની આંખોથી સતત જાણે જોવાઈ રહ્યો હતો એવી એક અનુભૂતિએ મને ફરી એક વાર તીવ્ર રીતે જકડી લીધો. એનાથી જાણે પીડાનું કોઈ રીતે શમન થઈ રહ્યું હતું.