‘ચમત્કારો આજે પણ બને છે, પાઠક સાહેબ!’ જરાયે વિચલિત થયા વગર વિભાકરે પોતાની સ્ટાઇલ જાળવી રાખી. ‘હળહળતા આ કળિયુગમાં ક્યાપેર આવો ચમત્કાર કે જોગોનુજોગ જોવા મળે ત્યારે આનંદ થાય છે... કળિયુગ પણ કેવો? પૈસા અને મિલકત માટે બધા એકબીજાનું લોહી પીવા દોડી રહ્યા છે, સંબંધોનું સત્યાનાશ વળી ગયું છે...’ ફરીવાર પાઠકની આંખોમાં આંખ પરોવીને એણે પ્રહાર કરવા માટે શબ્દો ગોઠવ્યા. ‘જમીનના એક ટૂકડા માટે બાપ અને બેટો એકબીજાના દુશ્મન બની જાય છે. એકબીજાનું ગળું કાપવા જેટલા ક્રૂર બની જાય છે. અમૃતલાલ જેવા જમીનદાર પાસે અઢળક જમીન હતી, તોય એક ટૂકડા માટે થઈને એણે સગા દિકરાને ભડાકે દીધેલોને?’