સૌ વિખરાઈ ગયા. છેલ્લે લીલુની મા વીલા પગલે નીચે જોતી પછી વળતી હતી, જાણે ખોવાઈ ગયેલાં પગલાં શોધતી હોય તેમ ! ધીમે ધીમે ગામ પર અંધારાંની રજોટી ખરવા માંડી. કરસન બેસી રહ્યો સૂનમૂન ! ડાબા પગે ખાલી ચડી ગઈ હોય એવું લાગતું હતું. એણે પગ સીધો ન કર્યો. દૂર મા’દેવના મંદિરની ટ્યુબલાઈટ ઝગમગી ઊઠી. એને પોતાના ફળિયામાંથી આવતો રોજબરોજનો શોરબકોર સંભળાયો. એને થયું, બસ બધાં એટલી વારમાં બધું ભૂલી ગયાં ?