દાસદાસીઓથી વીંટળાઈને બંને જણને પોતાની સામે આવતાં જોઈને મહેતાજી તો સમજી ગયા. ભગવાનને ઓળખતાં ભક્તને શી વાર લાગે ? અને ઊભા થઈને એ ભેટી પડ્યા. ભેટતાં ભેટતાં ભગવાને નરસિંહ મહેતાને કહ્યું, “જોજો, હં ! મારું નામ ન કહી દેશો !…. હવે તમારે જે આપવું હોય તે માંડો આપવા…. અને કરો કુંવરબાઈના કોડ પૂરા !”