જે ભાવશૂન્યતાથી એમની પુત્રીએ એમનો હુકમ માની લીધેલો, એ જ ભાવશૂન્યતા સાથે એમણે એ યહૂદી પોલીસ યુવાનનો હુકમ માની લીધો, અને નીચા નમીને પગથિયાં નીચે ઘૂસી ગયાં. ફળિયામાંથી આવી રહેલો પાનખરનો આછો પ્રકાશ એમની હાજરી છતી કરી દે તેમ હતો. સૈનિકો ફળિયા તરફ કે પરસાળના છેડે નજર કરે તો ચોક્કસ એમને જોઈ શકે તેમ હતા. ઊભા રહેવાથી કે ટૂંટીયું વાળીને બેસવાથી કોઈ ફર્ક પડવાનો ન હતો, એટલે તેઓ ઊભાં જ રહ્યાં. મુખ્ય દરવાજે ઊભેલા પેલા યહૂદી પોલીસે એમને ત્યાં જ રહેવાની વિનંતી કરી. પછી એ ત્યાંથી ચાલ્યો ગયો. બહારથી આવી રહેલી ચીસો, હુકમો અને આજીજીઓને શ્રીમતી ડ્રેસનર દાદર નીચેથી સાંભળી રહ્યાં હતાં. સૈનિકો જાણે નજીકના દરવાજા પાસે જ આવી ગયા હોય એવું એમને લાગ્યું.