દામજી સમજ્યો કે ઈશ્વર પર શ્રદ્ધા રાખીને બેસી રહેવું. ઈશ્વર બધું આપશે. દાંત આપ્યા છે તે ચવાણું આપશે. એક દિવસ ગયો. દામજી ધીરજ રાખી બેસી રહ્યો. એમ કરતાં સાત દિવસ થયા. ન મળ્યું કંઈ ખાવાનું કે ન મળ્યું સુખ. દામજી તો દૂબળો ને નબળો થઈ ગયો. તેને ફરી સપનું આવ્યું. કોઈ દિવ્ય વ્યક્તિ દેખાઈ. તેણે કહ્યું : ‘મૂરખ, તારે વરુ પાસેથી નહીં, સિંહ પાસેથી શીખવાનું હતું. તારી ચિંતા કર્યા વગર બીજાનું કામ કર, ઉદાર થા, ઉપકાર કર. આપોઆપ બધાં સારાં વાનાં થઈ જશે.’