એનઆરસીની વેબસાઇટમાં પણ જણાવાયું છે કે ખેતીની જમીનના કે ગણોતના દસ્તાવેજો, સિટિઝનશીપ સર્ટિફિકેટ, કાયમી નિવાસનું સર્ટિફિકેટ, રેફ્યુજી તરીકેનું સર્ટિફિકેટ, પાસપોર્ટ, એલઆઇસીની પોલીસી, સરકારે આપેલા કોઈ પણ લાયસન્સ, સરકારી નોકરીનો પુરાવો, બેન્ક અને પોસ્ટ ઓફિસના ખાતાં, જન્મનો દાખલો, બોર્ડ અને યુનિવર્સિટીની પરીક્ષાના પ્રમાણપત્ર, કોર્ટમાં થયેલી કાર્યવાહીના દસ્તાવેજો વગેરેમાંથી કોઈ પણ પુરાવો ચાલે છે. પોતાના વડવાઓનો આમાંનો એકેય પુરાવો ઝિયાઉદ્દીન પાસે નથી તે નવાઈ લાગે છે. એવો પુરાવો આપ્યાં પછી એ પણ સાબિત કરવું પડે કે પોતે તેમના સીધા વારસદાર છે.ઝિયાઉદ્દીન હવે દાવો કરે છે કે તેમના પિતા અહેતરામુદ્દીનની જમીનના દસ્તાવેજો તેમની પાસે છે, પણ તેમણે એ રજૂ કરવાની કોશિશ કરી ત્યારે તેમને કહેવાયું કે હવે મોડું થઈ ગયું છે. 31 ઓગસ્ટ, 2015 સુધીમાં અરજી આપી દેવાની હતી. ઝિયાઉદ્દીન કહે છે કે તેમણે કોઈ અરજી કરી નહોતી, કેમ કે ડિજિટલ થયેલા વારસાઇ ડેટામાં તેમને વારસાઇ પુરાવા મળ્યાં નહોતાં. હવે જોકે મામલાએ રાજકીય રંગ પકડ્યો છે અને વિવાદ ચગ્યો છે ત્યારે સુપ્રીમ કોર્ટે પણ ખરાઇ કરવા માટેની તક આપવાની વાત કરી છે. તેના કારણે કદાચ વધુ એક મુદત બાકી રહી ગયેલા 40 લાખ લોકોને આપવામાં આવશે. તેમાંથી ઝિયાઉદ્દીન જેવા થોડા પરિવારો કદાચ અન્ય કોઈ પુરાવાઓ આપીને હજી પણ નાગરિક તરીકેની યાદીમાં સામેલ થઈ શકશે, પણ બધા 40 લાખ માટે તે શક્ય નહીં હોય. આસામ સહિત પૂર્વ ભારત અને હવે તો લગભગ સમગ્ર દેશમાં બાંગલાદેશી ઘૂસણખોરો ફેલાઈ ગયાં છે. બહુ મોટી સંખ્યામાં તે લોકોના આધારપુરાવા પણ ઊભા થઈ ગયા છે. અનેક ઘૂસણખોરોએ ઠેર ઠેર આધાર કાર્ડ પણ બનાવી લીધાં છે. તેના કારણે વાસ્તવમાં ઘૂસણખારોને દેશની બહાર મોકલી દેવાનું કામ બહુ અઘરું છે, પણ રાજકીય રીતે આ મુદ્દો ચગાવવાનું કામ બહુ સહેલું છે. એટલે તે કામ થતું રહેશે અને ઘૂસણખોરીની સમસ્યા યથાવત જ રહેશે.