જ્યારે યુવાની દરવાજે ટકોરા કરે છે ત્યારે યુવાનને પોતાના વ્યક્તિત્વનો એહસાસ થવા લાગે છે. તેના શરીરની બનાવટ તેને પોતાના તરફ ધ્યાનકેન્દ્રીત કરાવે છે, તે સારા પોશાક વડે પોતાના શરીરને સજાવે છે. પોતાના વ્યક્તિત્વને નિખારવા અને ઉભારવાનો પ્રયત્ન કરે છે. તે એમ ચાહે છે કેલોકો તેને પ્રસંશા અને ઇઝઝતની નજરોથી જુએ. આ તબક્કે તેનું નવું ઉપસેલું વ્યક્તિત્વ લોકોથી સન્માનની માગણી કરે છે. શરીરના પરિવર્તનોનીસાથે સાથે તેની વિચારસરણીમાં પણ પરિવર્તન આવી જાય છે. અગાઉ તેને પોતાના વિચારો તથા અભિપ્રાયો અને તેના હોવા પ્રત્યે એહસાસ ન હતો. પરતું આ મંઝીલ પર પહોંચતા તેને પોતાના વિચારો અને અભિપ્રાયો પ્રત્યે એહસાસ થાય છે એટલું જ નહીં તેને તે સહીહ હોવાનો એહસાસ પણ થાયછે. બીજા શબ્દોમાં શારીરિક વ્યક્તિત્વની સાથોસાથ તેને પોતાના માનસિક મોભા અને સ્થાનનો એહસાસ પણ હોય છે. આ અનુભૂતિ તેને એક સ્વતંત્રઓળખની લાગણી તરફ દોરે છે. હવે તે માતાપિતાની વાતોને સત્યતા પુરવાર ન થાય ત્યાં સુધી સ્વિકારતો નથી. ક્યારેક તેમની સાથે ચર્ચા અને વાદવિવાદ પણ કરે છે અને પોતાના વિચારોનો બચાવ કરે છે. ક્યારેક માતા પિતાના નિર્ણયોની મનોમન ટીકા પણ કરે છે. માતા પિતાને એહસાસ થવાલાગે છે કે તેમની આ ઔલાદ, કે જેમને તેણે આટલી સંભાળ અને લાગણીથી ઉછેરી છે, જેમના પાલન પોષણમાં ખૂબજ તકલીફો અને મુશ્કેલીઓ સહનકરી છે તે હવે તેમનું કહ્યું માનતી નથી. એટલે કે ખુદ તેમની ઔલાદ ઉપર તેમનો કાબુ ઓછો થતો જાય છે. બીજી બાજુ ઔલાદને એ એહસાસ પરેશાનકરે છે કે તેના સ્વાવલંબી થવામાં માતા – પિતા સૌથી મોટી રૂકાવટ છે. આ પ્રકારનો એહસાસ માનસિક તણાવનું કારણ બને છે. ઘરનું શાંતિમયવાતાવરણ, માનસિક કશ્મકશ અને તણાવથી ખરાબ થઇ જાય છે. ક્યારેક માતા પિતાની બેહદ રોકટોક અને ઔલાદની હદથી વધારે વ્યક્તિત્વપ્રત્યેની અનુભૂતિ આ તણાવમાં વધારો કરે છે.