જ્યાં સાચા હિન્દૂ કે સાચા મુસલમાન બનતા પહેલા સાચા નાગરીક, સાચા ભારતીય બનવાની સ્પિરિટ હોય એ ભારત. જયાં કોઈ એકબીજાને જાતી ન પૂછે. જયાં તકોની સમાનતા હોય, સદાવ્રતની જરુર ન રહે, છૂટથી પ્રેમ થાય, પેશાબ નહીં. છૂટથી વિરોધ થાય, વિધ્વંસ નહીં. પેરેન્ટ્સ જયાં બાળકોનાં માલિક નહીં મેન્ટર હોય એ ભારત. મહાનતા ભૂતકાળમાં શોધ્યા કરવાને બદલે, વર્તમાનમાં કર્મ કરી નવું મહાન ભવિષ્ય બનાવે એ ભારત (તો જ ભૂતકાળ સુવર્ણ હોવાની પરમ્પરા જળવાઈ રહેશે ને!). વિશ્વ આખાથી ઇંસ્પાયર થાય પણ ઈન્ફ્લુઅંસ થઇને પોતાનાપણું ખોઈ ન બેસે એ ભારત. અને બેટર બનવા માટે એ પોતાનાપણું બદલવું પણ પડે તો બેજીજક બદલે એ ભારત. બદલાતું ભારત! બદલાવની ઝડપ સાથે વિચારોનું ઊંડાણ જાળવી રાખે એ ભારત. કત્લ નહીં, કલાની કદર કરે એ ભારત. પોલિટિકલી મેચ્યોર હોય એ ભારત. ફક્ત બોલ-બચન નહીં, કંઈક કરી બતાવે એ ભારત. વાતે વાતે લાગણી દુભાવી દેવાને બદલે હસી ને ઇગ્નોર કરતા શીખે એ ભારત. હકો જાણ્યા પહેલાં ફરજો પાળી બતાવે એ ભારત. આતંકવાદીના માનવ અધિકારો પહેલાં, સામાન્ય નાગરીકોના માનવ અધિકારો એશ્યૉર કરે એ ભારત. મેલ-શોવેનીઝમ અને સ્યુડો-ફેમિનીઝમની વચ્ચે જેન્ડર ઇકવાલીટી શોધે એ ભારત. માત્ર જીડીપી નહીં, સોશિયલ પ્રોગ્રેસને સફળતા ગણે એ ભારત. રુલ તોડે એને નહીં, રુલ તોડતા જે અટકાવે એને હીરો બનાવે એ ભારત. ધક્કામુક્કી નહીં, લાઈનમાં ઊભું રહેતું ભારત. ઉકરડાથી ગંધાતું નહીં, કચરો રિસાઈકલ કરતું ભારત. વિજ્ઞાન અને અધ્યાત્મને લડાવે એ નહીં, એમાંથી ઉપાયો શોધે એ ભારત. દૂનિયા આખીની ડિઝાઇન્સ કોપી કરે એ કૉપી-કેટ નહીં, રિસર્ચ કરી દુનિયામાં ટ્રેન્ડ સેટ કરે એ ભારત. જેનું જ્ઞાન ધાર્મિક પુસ્તકનાં છેલ્લાં પાને પુરું ન થઈ જાય એ ભારત. અદાલતમાં ભારતના સંવિધાન પર હાથ મુકી સાચા સોગંદ ખાતું ભારત. દુર્યોધનવૃત્તિની ચુંગાલમાથી છૂટીને કૃષ્ણનીતિ તરફ નજર માંડે એ ભારત. કૃષ્ણ બનવાનું કહીને કંસ ન બની જતું ભારત. કાસ્ટ, રિલીજન, ગાય, ગોધરા અને આયોધ્યાને બદલે પાણી, ટેક્સ, કાયદો, આરોગ્ય અને વ્યવસ્થા પર ચૂંટણી લડે એ ભારત. એક, શૂન્ય, શૂન્ય ડાયલ કરતાં ડર ન લાગે એ ભારત. 15મી ઓગસ્ટ અને 26મી જાન્યુઆરીના નારાઓ સિવાયની દેશભક્તિ દાખવી બતાવતું ભારત. 16મી ઓગસ્ટ અને 27મી જાન્યુઆરીએ જેની દેશભક્તિ ધૂળ ન થઈ જાય એ ભારત.