પહેલાં તો એ સામો થવા લાગ્યો; પણ પછી એનું જોર કેટલું ચાલે ? રડ્યો. પણ પછી તો એ રડી પણ શકે નહિ, ને હું એને મારતી અટકી પણ શકું નહિ. બેસી પડ્યો બાપડો જમીન પર, મારા સામે ભયભરેલી આંખે જોતો; પણ હું એને કહેતી જાઉં ‘આજ હું તને જરી પણ છોડવાની નથી. જોઉં છું તું કેમ મારું માનતો નથી એ’ ને ફરી બે સપાટા. ઊંહું ઊહું થાય, પણ રડી ન શકે એ, ને હું એને મારતી અટકી શકુ નહિ. અમારી એ ધમાચકડી બાજુના ઓરડામાં પણ સંભળાઈ હશે એટલે એ દોડી આવ્યા ‘શું છે, શું છે આ બધી રડારોળ ને ધમાલ ?’ કરતા કરતા.