. . . . મારા શ્યામની  વૃન્દા   તે  વનની   મહોરી  વનરાયુંમાં ઘૂમવાનું રાત દિન  સૂની સૂની  ખાયુંમાં આવી રહે  હોઠ ઉપર  હૈયે જે માયું ના હું તો સદાની હવે શ્યામની,  શ્યામની રે મુરલી   વાગી  રે.