આ સાંભળી કુંભાર વિમાસણમાં પડી ગયો. તેણે ગર્દભને પાસે બોલાવી તેના મુખે સમગ્ર ઘટના જાણી લીધી. આ વાત સાંભળતાં કુંભાર ગભરાયો. હવે આ વાત રાજા પાસે જશે તો શૂળીએ ચઢાવશે. તેથી તે આ ગર્દભ અને પત્નીને લઈ રાજ્યની બહાર ચાલી નીકળ્યો. અનુચરોએ એને અટકાવ્યો અને ગામ છોડીને ચાલ્યા જવાનું કારણ પૂછ્યું. અનુચરોએ આ વાત રાજા સત્યવર્માને સંભળાવી. રાજા જ્ઞાની તથા દયાળુ હતા. તે સમગ્ર ઘટનાનો સાર પામી ગયા. તેમને લાગ્યું કે આ ગર્દભ કોઈ કારણવશ આમ વર્તે છે. રાજા કુંભાર તથા ગર્દભને એકાંતમાં બોલાવે છે. આ ગધેડો (સુરોચન) ગંધર્વ હોવાનું જણાવે છે. આની સાથે પુત્રીનાં લગ્નનો પ્રસ્તાવ રાજા પુત્રી સમક્ષ મૂકે છે, પણ મિથીલાપુર નરેશ આ ગધેડો એ ગંધર્વ વિરોચન જ હોવાની પરીક્ષા કરે છે. રાજા ગર્દભને આ મિથિલાપુર નગરીને તાંબાની બનાવવા પ્રસ્તાવ મૂકે છે. આ પડકાર ઝીલીને સુરોચન બ્રહ્માજીને નગરી તાંબાથી મઢવા માટે પ્રાર્થના કરે છે. બ્રહ્માજી સુરોચનની મુક્તિ માટે તેમ કરે છે. બીજા દિવસે સમગ્ર મિથિલાપુર નગરી તાંબાવર્ણી થાય છે. રાજા તથા પ્રજાને આશ્ર્ચર્ય થયું. રાજાએ રાજકુંવરી પુત્રી સત્યવતી સમક્ષ ગર્દભ સાથે વિવાહનો પ્રસ્તાવ મૂક્યો.