મહિના પછી એ ‘સાફલ્ય’ બંગલામાં રહેતો પરિવાર ત્રણ અલગ દિશાઓમાં વહેંચાઈ ગયો. છૂટા પડતી વેળાએ અનિલ-મિલનની આંખોમાં પશ્ચાત્તાપનાં અશ્રુઓ ટપકી રહેલાં. એમની પત્નીઓની આંખોમાંય આંસુ હતાં, જે પશ્ચાત્તાપનાં ઓછાં અને બંગલો અને સસરાની મરણોત્તર મૂડી ગુમાવ્યાના દુઃખનાં વધારે હતાં. આંખો તો ધીરજ-સમતાની પણ ભીની હતી. જોકે એમાંથી સંતાનો પ્રત્યે કોઈ અભાવ કે ફરિયાદ નહીં, ફક્ત આશીર્વાદ વરસી રહેલા. કેમ કે માવતર તો ક્યારેય કમાવતર નથી થઈ શકતાને !