આદિ મનુષ્ય વનમાં હતો અને સદીઓ- સહસ્ત્રાબ્દિઓ સુધી એણે વનને પોતાના અસ્તિત્વનો અધાર માન્યો. આજે પણ એવા લોકો છે જેઓ જંગલથી દૂર જવા ચાહતા નથી. તેઓને નગરવાસીઓ વનવાસી કે આદિવાસી કહે છે. આદિવાસી એટલે કે આદિકાળથી તેઓ જ્યાં વસતા હતા ત્યાં જ હજુ વસે છે. એ વનમાનુષ કેવો હતો તે આપણે જાણતાં નથી, પરંતુ નૃવંશશાસ્ત્રીઓએ કહ્યા પ્રમાણે આજનો આપણા સહુ સહિતનો મનુષ્ય ખરેખર તો ત્રીજો વનમાનુષ છે. આનાય પાંચ-સાત ફેરા પછી પૂર્ણ મનુષ્ય આવશે. નગરમાં વસવાટ કર્યા પછી કે જંગલોની બહાર નીકળીને નગરો વસાવ્યા પછી મનુષ્ય ચાહતો હતો તો પણ એ કેટલુંક પોતાની સાથે લાવી શક્યો નથી. પહાડો, નદીઓ, ઝરણાઓ, પ્રાણીઓ અને પંખીઓ એમ ઘણુ પાછળ રહી ગયું છે. આંશિક રીતે કંઈક સાથે આવ્યું છે. ઘટાટોપ વૃક્ષો એને ગમે છે.