‘ભાઈ મારા ઘરમાં હું સૌથી નાનો છું. મારાથી મોટો ભાઈ અને સૌથી મોટી બહેન છે. બંને IIT અને IIM ડીગ્રીધારકો છે. પપ્પાએ પણ વરસો પહેલા એન્જીનીયરીંગ કરેલું છે. એમની ઈચ્છા IIT માંથી એન્જીનીયર બનવાની હતી પણ પ્રતિકૂળ સંજોગોને લીધે ઈચ્છા પૂરી ન થઈ. પણ તેમનાં અધૂરાં સપનાને પૂરા કર્યા મારા ભાઈ-બહેને. મારે પણ એ જ રસ્તા પર ચાલવાનું છે એવું નાનપણથી જ નક્કી કરવામાં આવ્યું હતું. પણ મેં એ પરંપરા તોડી IIT માં એડમિશન ન લઈને. JEE ની એકઝામમાં ક્વોલીફાય ન થયો, એટલે સ્ટેટની એન્જીનીયરીંગ કોલેજમાં એડમિશન લેવું પડ્યું. ચાર વરસ બાદ એન્જીનીયર તો બની ગયો પણ ત્યારબાદ મને એક વરસ માટે કેટની તૈયારી કરવાનું કહેવામાં આવ્યું. ફરી ઈતિહાસનું પુનરાવર્તન થયું… આઈ મીન, વેરી લો સ્કોર ઈન કેટ. તેમ છતાં ફરી એક વરસ બગાડીને કોઈપણ હિસાબે સારો સ્કોર લાવવા માટે દબાણ કરવામાં આવ્યું, અમદાવાદ ક્લાસ પણ કર્યા, પણ રીઝલ્ટમાં કોઈ સુધારો ન થયો. એટલે હવે ઘરે બધાએ મારી પાસેથી IIM ની આશા છોડી દીધી છે અને મને ગમે તે કરવાની છૂટ આપવામાં આવી છે. આ તેઓની મરજી નથી પણ મજબૂરી છે.’