“માત્ર બોલવું સહેલું છે.” તે વ્યંગમાં બોલી. કંઈક ખીજથી તેણે તેની સામે જોયું, તેની આંખમાં યૌવનનાં સાપોલિયાં રમતાં દીઠાં. તેના રૂપથી બરાબર ઘવાયો, પણ પછીની પળે તે સાવધાન થયો. હીન વિચાર બદલ તેણે તેની જાતને ઠપકો આપ્યો. તેણે બની શકે એટલો રુક્ષ ભાવ ચહેરા પર લપેટી દીધો.