કોઇની પાસેથી એક રુપિયોય ઉધરાવવાનો નહિ અને એના બદલામાં આપણે આપવાનું ? રુપિયાના ત્રણ અડધા શોધતા અમદાવાદી માનસમાં તો પહેલાં ભરતભાઇની વાત ઊતરે તેમ નહોતી.ગાંઠનું ગોપીચંદન કરવાનું અને સમય પણ આપણે તેમાં હોમવાનો? વાત જરા મુશ્કેલ હતી. પરંતુ ભરતભાઇ દ્ર્ઢનિશ્વયી હતા. આપવું જ છે અને તે પણ વિનામૂલ્યે. શરુઆતમાં સામેથી વેતન આપીને નિઃશુલ્ક સેવાનો યજ્ઞ આરંભ્યો.વાત ધીમે ધીમે જામતી ગઇ. ભરતભાઇમાં શ્રધ્ધા હોય તેવા લોકો ફંડ આપતા ગયા અને ભરતભાઇનો ફંડા સ્વીકારતા ગયા.જેમ જેમ લોકોને સમજાવા લાગ્યું કે અઃઈં કોઇ આપનું પરિવારજન બનીને આવ્યું છે તેમ તેમ લોકપ્રવાહ ચાલુ થયો-સેવા આપનારનો અને સેવા લેનારનો.