ઘરનો માહોલઃ બાળકો મેંપણું ઘરેથી શીખવે છે. એ વાત કહી શકાય છે કે મેંપણાને સ્વાર્થી ઘર મેંપણા વાળા બાળકો ઉછેર પામે છે. માતા-પિતા અને વડીલો જ જાણે અજાણે મેંપણાનું શિક્ષણ આપે છે. પિતા પોતાની જાત, ધંધા વેપાર અને ચોપડામાં ખોવાયેલો હોય છે. રાત્રે મોડાથી ઘરે પધારે છે. અને સવારે વહેલા ઉપડી જાય છે. તેની પાસે સમય નથી કે બાળકોની સાથે બેસે તેમની સાથે રમે. તેમના રમતમાં રસ લે. માં પોતાની જાતમાં વ્યસ્ત હોય છે. મુલાકાતોને સગાસંબંધીનો વ્યવહાર જાળવવામાં અને ખાસ્સો સમય ટી.વી.ને ઇન્ટરનેટ ખાઈ જાય છે. તેની પાસે ફુરસદ નથી કે બાળકોના કાર્ટુન તેમ હારે બેસી જુએ. તેમની સાથે ભાગીદાગી (શેરીંગ) કરે. એમને સમય જ નથી હોતો કે બાળકોને વાર્તા સંભળાવે પોતાની વાણીમાં પ્રેમ ભર્યા ગીત-લોરી સંભળાવે. એવા વાતાવરણમાં જ્યારે ઉછેર પામે છે તો તે એવું વિચારે છે કે આ દુનિયા આવી જ છે. દરેક જણ પોતાના અંગે વિચારે અને પોતા લાભ માટે પ્રત્યન કરે. આમ મેંપણું તેની રગેરગમાં પ્રવેશી જાય છે. અને તે પોતાની ઇચ્છાઓનો ગુલામ બની જાય છે.