અમદાવાદ પહોંચવા માટે ત્રણ બસો મળવાની હતી. બે બસો ભરેલી આવી એટલે હું ન ચડ્યો. વિચાર કરીને ન ચડ્યો. ત્રીજી બસ એના સમયે ન આવી. કોઈએ કહ્યુંઃ કદાચ કેન્સલ પણ થઈ હોય. મને થયુંઃ બે બસમાંથી એકમાં ચડી ગયો હોત તો કેટલું સારું થાત! સંસ્કૃતમાં એક શ્લોક છેઃ જે નિશ્ચિત છે તે છોડીને જે અનિશ્ચિત છે એનો વિચાર ન કરવો.’ આ શ્લોક મેં શાળામાં મારા વિદ્યાર્થીઓને કેટલાંય વર્ષ સુધી શીખવેલો, પણ જીવનમાં આનો અમલ ભાગ્યે જ કરી શક્યો છું. અમદાવાદ જવા માટેની બસો જતી રહી હતી, જે બસ હવે પછી આવવાની હતી તેને માટે રાહ જોઈ, પણ, એ બસ ક્યાંય સુધી ન આવી. ડગલે ને પગલે વૈધવ્યપ્રાપ્તિ પછી ડહાપણનો ઉદ્ભવ…!