ભારતમાં હેલ્થકેર સેકટરમાં ખૂબજ નબળી સ્થિતિ છે. પ્રતિ એર હજારની વસતીએ માત્ર ૦.૬૫ ડોકટર છે. એટલે કે ૧૦૦૦ની વસતીએ એકપણ ડોકટર ઉપલબ્ધ નથી. એવી જ રીતે હોસ્પિટલમાં નર્સની સંખ્યા પ્રતિ હજારે ૧.૩ અને હોસ્પિટલમાં બેડની સંખ્યા ૧.૩ છે. દેશમાં એક હજારની વસતીએ ડોકટરનું પ્રમાણ ૨.૫ હોવું જોઇએ. ૧૦૦૦ની વસતીએ પાંચ નર્સ હોવી જોઇએ અને હોસ્પિટલમાં બેડની સંખ્યા ૩.૫ હોવી જોઇએ. ભારતની કેન્દ્ર સરકાર જો આમ કરશે તો તેના માટે અંદાજે ૨૪૫ બિલિયન ડોલરનું મૂડીરોકાણ કરવું પડે તેમ છે. દેશમાં ગામડાની સંખ્યા છ લાખ છે જેમાં માત્ર ૨૩૧૦૯ સિંગલ ફિઝિશ્યન સર્વિસ આપી શકે તેવા કિલનિક છે. પ્રત્યેકમાં સરેરાશ ચાર થી છ બેડની વ્યવસ્થા છે. ભારતમાં નોન કોન્યુનિકેબલ ડિસીઝિસ- NCD- ની સુનામી છે. વર્લ્ડ ઇકોનોમિ ફોરમના રિપોર્ટ પ્રમાણે ૨૦૩૦ સુધીમાં બેતૃતિયાંસ લોકોના મોત માટે NCD જવાબદાર હશે અને તેના માટે ભારતે પાંચ ટ્રિલિયન ડોલરનો ખર્ચ કરવો પડશે. ભારતે આ કારણોસર પબ્લિક અને પ્રાઇવેટ હેલ્થકેરમાં મોટા પગલાં લેવા પડશે તેવું આ રિપોર્ટમાં નોંધવામાં આવ્યું છે. પ્રાઇવેટ સેકટરનું હોસ્પિટલના બેડનું કોન્ટ્રીબ્યુશન ૫૧ ટકા છે અને તેઓ ૪૫ મિલિયન લોકોને એડમિટ કરી શકે છે. આ સેકટર ૨૦૨૨ સુધીમાં ૭૫ લાખ સીધી રોજગારીનું સર્જન કરી શકે છે.