સ્ટાર પ્લસ પર એક કાર્યક્રમ આવે છે “સ્ટાર વોઇસ ઓફ ઇન્ડિયા”. એમાં એક સ્પર્ધક છે ઝાકીર. ઝાકીરભાઇ આમ તો સારુ ગાય છે અને ખાસ કરીને મોહમ્મદ રફીના ગીતો ખૂબ જ સરસ ગાય છે. ભગવાને ઝાકીરભાઇ પર થોડી ઓછી મહેરબાની કરી છે. એમને પગે પોલિયો છે જેના લીધે એ ઘોડીના સહારા વિના ચાલી શકતા નથી. ઝાકીરભાઇ છત્તીસગઢના સામાન્ય પરિવારમાંથી આવે છે. એક વખત શોમાં એવું પણ બતાવવામાં આવેલું કે એમની પાસે એમના છોકરા માટે સાયકલ લાવી આપવાના પણ પૈસા નથી. ઝાકીરભાઇ પોતાની ગાયકીના જોરે અને થોડી ઘણી સહાનુભૂતિના જોરે આખરી છ સ્પર્ધકોમાં તો પહોંચી ગયા પણ છેલ્લા પાંચ સ્પર્ધકોમાં પોતાની જગ્યા ના બનાવી શક્યા. જો ઝાકીરભાઇ છેલ્લા પાંચમાં પહોંચી ગયા હોત તો એમના માટે ઘણું સારુ હતું કારણ કે એક તો છેલ્લા પાંચ સ્પર્ધકોને 1 લાખ રૂપિયા મળવાના હતા અને સ્પર્ધામાં બની રહે તો પણ એમને પૈસા અને ગાયકીના ક્ષેત્રે નામના તો મળતી જ રહે. આજે સામાન્ય માણસ માટે 1 લાખ રૂપિયા કેટલા મહત્વના હોય છે એ કહેવાની જરૂર નથી. કોઇ પણ માણસ જ્યારે આવી રીતે કિનારે આવી ગયેલી હોડી ડૂબી જાય તો ખૂબ હતાશ થઇ જાય અને મનોમન ભગવાનને કોસવા લાગે. પણ જ્યારે ઝાકીરભાઇને પૂછ્યું કે તમે કંઇ કહેવા માંગો છો ત્યારે એમણે ખાલી એક જ વાત કહી ….. जो होता है वो अच्छे के लिये ही होता है…. હું એમનો આ જવાબ સાંભળીને બે ઘડી વિચારમાં પડી ગયો કે આ માણસને ભગવાન અને વિધિના લખેલા લેખમાં કેટલો વિશ્વાસ છે. ભગવાને એની સાથે અન્યાય કર્યો છે. એની જીંદગીમાં હાલના સંજોગોમાં કંઇ એવું નથી કે જેના પરથી એ આવું બોલી શકે છતાં પણ એને ભગવાન અને પોતાની તકદીર પર કેટલો ભરોસો છે. આજે દરેક રિયાલીટી શોમાં હું સ્પર્ધકોને રોતા રોતા બહાર જતા જોઉ છું. જાણે સ્પર્ધામાંથી બહાર થઇ ગયા એટલે એમની જીંદગી પૂરી થઇ ગઇ હોય એ રીતે રોકકળ કરીને ભગવાનને કોસતા હોય છે. મને પણ નાની નાની નિષ્ફળતાઓ હલાવી મૂકે છે. મારો ભગવાનમાં વિશ્વાસ ડગાવી મૂકે છે અને ભગવાને મારી સાથે આવું કર્યું એનો રંજ મનમાં થયે રાખે છે. વળી ઘણીવાર મારી સાથે એવું બન્યું પણ છે કે પહેલી નજરે કોઇ ના પાર પડેલી બાબત પાછળથી મારા માટે સારી સાબિત થાય છે. પણ જ્યારે એ બાબત પાર ના પડી હોય ત્યારે મારું મન વ્યાકુળ થઇ જાય છે. મને લાગે છે મારે ઝાકીરભાઇ પાસેથી આ શીખવાની જરૂર છે કે जो होता है वो अच्छे के लिये ही होता है…. અને ભગવાનમાં આસ્થા થોડી દ્રઢ કરવાની જરૂર છે.