આપણે ત્યાં આ પ્રકારના સર્વે ઓછા થાય છે. બ્રિટન કે બીજા કોઇ દેશો કરતાં આપણા દેશની વાત જુદી છે. જોકે આપણે ત્યાં આવી ક્રાઇસિસ જોવા તો મળે જ છે. ખાસ તો જોબ કે બિઝનેસમાં અચાનક બ્રેક આવે છે. લાઇફ પાર્ટનર સાથે ઇમોશનલ ઇસ્યુઝ પણ થાય છે. જિંદગીનો રોમાંચ થોડોક ઘટ્યો હોય છે. દરેક માણસ એ મુશ્કેલી પોતપોતાની રીતે સોલ્વ કરે છે. અમુક લોકો હતાશ પણ થઇ જાય છે. એક ભાઇએ કરેલી આ વાત છે. 44 વર્ષના થયા ત્યારે તેને મળતું કામ અચાનક ઘટી ગયું. ઓફિસે કંઇ ખાસ કામ ન હતું. આમ છતાં એ રોજની જેમ જ ઘરેથી નીકળી જતા. ઓફિસે જઇ થોડીક વાર બેસીને લાઇબ્રેરી ચાલ્યા જતા અને સાંજ પડે એટલે ઘરે પહોંચી જતા. તે નહોતા ઇચ્છતા કે ઘરનાં સભ્યોને કે સંતાનોને તેની હાલત ખબર પડે. કોમ્પ્યુટર આવ્યા પછી એક મોટા વર્ગમાં મિડ લાઇફ ક્રાઇસિસ આવી હતી. નવા છોકરાઓ જોબ પર આવતા હતા એ કોમ્પ્યુટર શીખીને આવતા હતા. એ સમયે અડધી ઉંમરે પહોંચેલા લોકોને કોમ્પ્યુટર આવડતું ન હતું. એને એ ચિંતા પેઠી હતી કે હવે અમારું શું થશે? અમુક લોકો નાછૂટકે શીખ્યા પણ ખરા. મિડ લાઇફ ક્રાઇસિસના સમયે જરાયે મૂંઝાવવું નહીં એવી સલાહ મનોચિકિત્સકો આપે છે. એ સમયે આમ તો અડધી જિંદગીનું ભાથું આપણી પાસે હોય છે, આ સમય પણ ચાલ્યો જશે એવી સમજ પણ હોય છે, છતાં તેમાંથી પાર થવાનું અઘરું બની રહે છે. આવા સમયે પોઝિટિવિટીની સૌથી વધુ જરૂર પડતી હોય છે. એક-બે સલાહ મનોચિકિત્સકો આપે છે. એક તો એ કે તમારી સરખામણી કોઇની સાથે ન કરો અને બીજું તમારી પોતાની જાત સાથે સહાનુભૂતિપૂર્વક વર્તો. તમારી સાથે કે કોઇની સાથે કઠોર ન બનો. મિત્રો અને સ્વજનો સાથે ખુલ્લા દિલે વાત કરો. હળવા રહો, પોતાની જાત પર શ્રદ્ધા રાખો અને પોતાને જરાય કમજોર કે અસહાય ન સમજો. આ સમય કાઢવો અધરો નથી, આપણે બસ એટલું જ વિચારવાનું હોય છે કે ક્રાઇસિસ તો આવે અને જાય, હું લડી લઇશ, મારી લડાઇ જીતીશ અને ટટ્ટાર ઊભો રહીશ.