આ જ્ઞાતિ વિશે એકદમ શરૂઆતથી વાત માંડીએ તો એક દંતકથા એવી છે કે શ્રીકૃષ્ણ અને યાદવો દ્વારકામાં સ્થાયી થયા ત્યાર બાદ મોટા ભાગના યાદવો પરસ્પર લડી મર્યા અને જે યાદવો બચ્યા તેમણે સિંધ, સૌરાષ્ટ્ર, મારવાડ, ગુજરાત વગેરે પ્રદેશોમાં સ્થળાંતર કર્યું. આ યાદવોમાં ઇસવીસનની છઠ્ઠી સદીમાં એક રાજા ભૂપત થઈ ગયો. એ એટલો શૂરવીર હતો કે લોકો એને ભાટી કે ભટ્ટી તરીકે ઓળખતા હતા. આ શબ્દ ભડવીર માટે વપરાય છે. આ ભાટી શબ્દ ઉપરથી એમના વંશજો ભાટિયા તરીકે ઓળખાવા લાગ્યા.