અનેક વ્હોટ્સએપ મેસેજીસ આવતા હું જાગી ગઈ. તેમાં એક મેસેજ પ્રેગનેન્ટ મહિલાનો હતો, જેમને ડૉક્ટરની જરૂર હતી, એક મેસેજ તબીબી કટોકટી ધરાવતા વયોવૃદ્ધ દંપતિનો હતો, એક મેસેજમાં નવજાત બાળકને દૂધની જરૂર હોવાનું કહેવાયું હતું. આવા અનેક સંદેશા હતા. એફબી અને ટ્વિટર મારફતે સ્વયંસેવકોની ઘણી ટીમ બનાવી હતી. પછી અમે જે તે વિસ્તારમાં કાર્યરત ટીમને મેસેજ પાસ કર્યા હતા. પણ એક તબક્કે મને અહેસાસ થયો કે આ રીતે ઘરે કામ કરીને બહુ થોડી સેવા થઈ શકશે એટલે મેં મારી રીતે લોકો સુધી પહોંચવાનો નિર્ણય કર્યો. મેં એક મિત્ર સાથે કારમાં નીકળી ઘણા ઘરો સુધી ગઈ. ત્યાં હું વયોવૃદ્ધ દંપતિઓને મળી, જેમના ઘરે લાઇટ કે પીવાનું પાણી નહોતી. ચોતરફ પાણી હોવાથી તેઓ ઘરની બહાર નીકળી શકે તેમ નહોતા. અમે પીવાનું પાણી અને જીવનજરૂરી કેટલીક ચીજવસ્તુઓ પૂરી પાડી અને તેમની પાસેથી પ્રીસ્ક્રિપ્શન લઈ તેમને દવાઓ પહોંચાડી. અમને અને અમારી સહાય મેળવીને તેઓ રીતસરના રડી પડ્યાં. લગભગ પાંચ દિવસ પછી બહારના લોકોને જોઈને તેમના ચહેરા ખીલી ઊઠ્યાં હતાં. તેમણે તેમના પુત્રો અને પુત્રીઓને FB કે વ્હોટ્સએપમાં તેમની તસવીરો મોકલવા અમારી સાથે પોઝ આપ્યા હતા. પછી તો તેઓ પણ પડોશીની મદદ કરવા નીકળી પડ્યાં. તેમાં કેટલાંક વિકલાંગ હતા તો કેટલાંક એકલા હતા. તેમને મદદની જરૂર હતી. અમે તેમને સહાય કરીને પણ સંતોષ અનુભવ્યો હતો અને તેમાંથી કેટલાંકને સુરક્ષિત સ્થળે પહોંચાડ્યાં હતા.