સહજતાથી હારવું કોઇપણ પુરુષ માટે અઘરું હોય છે. તો ય મેસ્સીમાં સ્પોર્ટસમેન સ્પિરિટ હતો કે તેણે મેદાનમાં કોઇ નારાજગી કે આઘાત વ્યક્ત ન કર્યો. અગેઇન પુરુષનો ટેસ્ટેટોરોન તેને સરળતાથી હાર સ્વીકારવા દેતો નથી. કારણ કે દુનિયા જીતને જ યાદ રાખે છે, પૂજે છે. હારેલી ટીમને કે હારેલી ટીમના કોચને કોઇ યાદ નથી રાખતું. પણ જીતને સતત યાદ કરીને તેનો નશો મમળાવવામાં આવે છે. જીતનો ય એક નશો હોય છે. તો હાર તમને ખતમ કરી નાખે છે એવું ય નથી. ખરું પૌરુષત્વ એમાં જ હોય છે જે હારે નહીં. જો તમે ૨૦૧૪ની ફૂટબોલ વર્લ્ડ કપ જોઇ હોય તો... જર્મનીએ એક ગોલ વધારાના સમયની શરૂઆતની ૧૨મી મિનિટે માર્યો અને બાકીની મિનિટોમાં બાજી જીત તરફી ટીમની જ થઈ ગઈ હતી. આર્જેન્ટિનાની ટીમ માનસિક રીતે હારી ગઈ હતી તે સ્પષ્ટ દેખાતું હતું. ગોલ પહેલાં અને પછીની રમતનો ટેમ્પો બદલાઈ ગયો. કોઇપણ હરીફાઈમાં જીતની સામે હાર નક્કી હોય છે. પણ હારને પચાવવી અને આગળ વધે તે જ ખરી સ્પોર્ટસમેનશીપ હોય છે. હારવું અને હારને સ્વીકારવી તે બન્ને બાબતમાં થોડો ફેર છે. હાર સ્વીકારનાર ભવિષ્યમાં પોતાની જીત જોતો હોય છે અને હારી ગયેલ વ્યક્તિ ક્યારેય જીતી શકતો નથી.