અને બીજા દિવસે બપોરે લગભગ બપોરે ૧૧:૩૦ વાગે અમે પહોંચી ગયા "SAURKUNDI PASS" ૧૩૫૦૦ ફૂટ ઉપર. ત્યાં પહોંચી ને સૌ કોઈ એ એકબીજા ને અભિનંદન આપ્યા. ત્યાં ૧૩૫૦૦ ફૂટ ઉપર અમને ઠંડી નો જરાય અહેસાસ પણ નતો થતો તે અજુગતી વાત છે. ત્યાં થી આગળ અમે સ્નો માં ૧ કિલોમીટર ની સ્લાઈડ નો લાભ લીધો. ત્યાર બાદ ૩-૪ નાની સ્લાઈડ ની પણ મજા લીધી.અને સાંજે ૫ વાગે અમે "યુથ હોસ્ટેલ્સ લોન્ગા થાચ" પહોચ્યા. ત્યાંથી પછી ના દિવસે સવારે "યુથ હોસ્ટેલ્સ લેખ્ની થાચ" જવા નીકળ્યા. બપોરે લંચપોઈન્ટ થી નીકળ્યા ત્યારે ધોધમાર વરસાદ ચાલુ થયો. ધ્રુજાવી દેનારી ઠંડીમાં ચાલુ વરસાદે અમે જંગલ માંથી પસાર થઈને લેખ્ની પહોચ્યા. એ રોમાંચક ટ્રેક તો હું ક્યારેય નહી ભૂલું. એ ટ્રેક માં રસ્તાઓ પાણી ના કારણે ભીના થઇ ગયા હતા તેથી કેટલાય કેટલીય વાર લપસી ને પડ્યા. મેં પણ એ ટ્રેક પર લપસીને પડવાની હેટ્રીક મેળવી. સાંજે લેખ્ની પહોંચીને વૂડન હાઉસ માં રાત રોકાઈને સવારે બેસ કેમ્પ જવા નીકળ્યા. સવારે જ ૧૧:૩૦ વાગે બેસ કેમ્પ પર પહોંચીને આરામ કર્યો. બધા એ પોતાના અનુભવો શેર કાર્ય એકબીજા સાથે. સૌએ એકબીજા ના કોન્ટેક્ટ નંબર્સ લીધા અને ફેસબુક પર પણ ગ્રુપ બનાવાનું નક્કી કર્યું. અમે બીજા દિવસે સવારે ચેક આઉટ કરીને મનાલી જવા નીકળી ગયા. ત્યાં થોડી શોપિંગ કરી સાંજે બસ માં બેસી દિલ્હી જવા નીકળ્યા. પછીના દિવસે સવારે ૯:૪૫ વાગે દિલ્હી પહીંચી ગયા. પછી મેટ્રો ટ્રેન માં બેસી ને રેલ્વે સ્ટેશન પહોચ્યા. અમારું રીસર્વેશન વેઇટિંગ લીસ્ટ માં હતું. થેંક ટુ ગોડ ત્યાં જઈને પીએનઆર સ્ટેટસ ચેક કર્યું તો અમારી બધાની સીટ્સ કન્ફોર્મ હતી. પછીના દિવસે સવારે ૬:૪૫ એ અમદાવાદ ના કાલુપુર રેલ્વે સ્ટેશન અમે ઉતર્યા. અને ત્યાં જ અમને યુથ હોસ્ટેલ્સ ના બાપુનગર યુનીટ ના હેડ "મુકેશ પડશાળા" મળી ગયા. તેમને અમારું સ્વાગત કર્યું. મેં ઘરે પહોંચીને પહેલા તો સ્નાન કર્યું. કારણકે ૧૦ દિવસ થી હું નાહ્યો જ નતો. હું એક નહિ, આખા ગ્રુપ ના સૌ કોઈ નાહ્યા જ નતા. ઘરનું ફ્રીજ ના પાણી કરતા પણ ૧૦ ગણું ઠંડું પાણી ત્યાં હતું તો નાહવા ની તો વાત જ ની કરવાની.