દેવોની પણ ઓછી દુર્દશા છે? જે લોકોએ મને પિતૃ ગણી પૂજ્યો છે, પાણી પાયાં છે, તેમાંનાં જ કેટલાંક માણસો આજે ડાળીઓ પર કુહાડી ચલાવી રહ્યા છે. ગામમાં ભારે બેકારી આવી છે. ખેતી તો દિવસે-દિવસે ‘લાખના બાર હજાર’ ની થતી જાય છે. ઉપરાઉપરી નપાણિયાં વરસો આવતાં ખેડૂતોનાં કરજ ઉકરડાની ઝડપે વધતાં ગયાં છે. પરદેશી અને દેશી યંત્રની સહાયથી તૈયાર થયેલી ચીજવસ્તુઓએ આવીને ગામના કારીગર લોકોને ભૂખે મરતાં કર્યા છે. પરિણામે, લોકો પેટ ભરવા માટે ગમે તે ધંધો કરતાં પાછું વાળીને નથી જોતા. પેલો લેરિયો રોજ સવારે ઊઠીને કુહાડી લઈને આવે છે ને મારાં કૂણાં- કૂણાં પાંદડાનો ગાંસડો બાંધી પડખેના શહેરની ખડપીઠમાં વેચી આવે છે. સસ્તે ભાવે મળતો પીપળાનાં પાદડાંનો આ ચારો બહુ ખપે છે. એના રોજના રોટલા જેટલું એમાંથી જડી રહેતું હશે, પણ મારાંતો અંગ-અંગ વઢાઈ જાય છે. હું તો હમણા સાવ પીંખાઈ ગયો છું. ગામમાં આટલા બધા સમજુ માણસો વસે છે છતાં કોઈને વિચાર નથી આવતો કે આમ ને આમ તો આ પીપળો સાવ પાંખો થઈ જશે! કોઈને એમ થશે કે મારાં પાંદડાં જ કામનાં છે. આવું જાડું થડ તો સાવ નકામું છે ને નાહકની જગ્યા રોકે છે. પણ ના, મારું થડ લોકોએ અનેક ઊપયોગમાં લીધું છે. આ હરિયો રાશ-નાડું વણવાનો ધંધો મારા ઉપર જ ચલાવી રહ્યો છે. રાશ, નાડું કે સીંચણિયું જે કાંઈ વણવું હોય તે પહેલાં મારા થડમાં ગાળિયો પરોવીને પછી જ સામે ઊભો ઊભો વણે. મને ફાંસલા પહેરાવી- પહેરાવીને તો એણે મારાં અંગ ઉપર ઊંડા વળ પાડી નાખ્યા છે.પરગામ ગાડામાં બેસી જતાં-આવતાં છડિયાં આ તરભેટાનો વિસામો ને મારી ઘેઘૂર ઘટા જોઈને છાંયે ટીમણ કરવા રોકાઈ જાય અને ગાડાખેડુને પણ બપોરે ઝોલું ખાઈ લેવાનું મન થઈ આવે ત્યારે બળદ ક્યાંય ન ભાગી જાય એટલા સારું એની રાશ મારા થડિયા હાર્યે બાંધી દે. પરગામને હટાણે આવેલા અસવારો પણ ઘણી વાર એમની ઘોડીઓને મારે ઠૂંઠે વડગાળતા જાય. મારાં પાંદડા ને મારું થડ જ નહિ, મારી તોતિંગ ડાળોને પણ ગામનાં છોકરાં સુખે નથી રહેવા દેતાં. રોંઢાટાણે સીંચણિયાના હિંચકા બાંધીને કાંઈ હિંચકે છે, કાંઈ હિંચકે છે!