આમ તો આ સમસ્યા દેશભરના ટ્રક ડ્રાઈવરોમાં સામાન્ય છે, પણ અહીં આપણે તેને માત્ર ગુજરાતના સંદર્ભમાં મૂલવવા પ્રયત્ન કરીશું. ગુજરાતમાં મોટા ભાગના ટ્રક ડ્રાઈવરો મહારાષ્ટ્ર, રાજસ્થાન, મધ્ય પ્રદેશ, પંજાબ, હરિયાણા, યુપી, તામિલનાડુ, કર્ણાટક, દિલ્હી સુધીની ટ્રિપ મારતાં હોય છે. તેની સામે આ રાજ્યોમાંથી ગુજરાતનાં અમદાવાદ, સુરત, વડોદરા, રાજકોટ, ભુજ સિવાય દરિયાકાંઠાનાં બંદરો કંડલા, મુંદ્રા, વેરાવળ, પોરબંદર, ઓખા, પીપાવાવ, અલંગ સુધીની ટ્રિપ મારતી ટ્રકો આવી પહોંચે છે. ગુજરાતના ૧૬૦૦ કિલોમીટર લાંબા દરિયાકાંઠે આવેલાં વિવિધ બંદરો પર આવતો માલસામાન ભરીને હાઈવે મારફત જે-તે જગ્યાએ, નિયત સમય મર્યાદામાં તેને પહોંચાડવાનું અઘરું કામ આ ટ્રક ડ્રાઈવરો કરે છે. ગુજરાતના ટ્રક ડ્રાઈવરોમાં જોકે હવે ધીમેધીમે અન્ય રાજ્યોમાં ફેરા કરવા જવાનું ઓછું થતું જાય છે. જેની પાછળ અનેક કારણો જવાબદાર છે. હાઈવે પર પડતી મુશ્કેલીઓ તો છે જ, એ સિવાય સામાજિક અને માનસિક કારણો પણ એટલાં જ જવાબદાર બની રહ્યાં છે. સતત પરિવાર અને વતનથી દૂર રહેવાનું તેમને ઓછું ફાવે છે. આમ તો આ સમસ્યા ટ્રક ડ્રાઈવરો પૂરતી મર્યાદિત નથી છતાં તેમનામાં તે વધારે પ્રમાણમાં જોવા મળી હોવાનું એક જાણીતી લોજિસ્ટિક કંપનીના અધિકારીનું કહેવું છે. તેમના મતે, ટ્રક ડ્રાઈવરો માટે લાંબંુ અંતર અને નિયત સ્થળે માલસામાન પહોંચાડવાનો પડકાર હોય છે. એમાં પણ સમયમર્યાદામાં માલસામાન પહોંચાડવાનું દબાણ સતત રહેતું હોય છે. જેને પહોંચી વળતા તેઓ વચ્ચે બ્રેક લેવાનું ટાળતા હોય છે. દિવસના પંદર કલાક કામ કરવાની તેમને ફરજ પડતી હોઈ તેઓ પૂરતી ઊંઘ પણ લઈ શકતા નથી. જે લાંબાગાળે તેમના સ્વાસ્થ્ય પર અસર કરે છે અને હાઈવે પર થતાં અકસ્માતોના મુખ્ય કારણો પૈકીનું સૌથી મોટું કારણ બની રહે છે.