આ વાર્તાની શરૂઆત થાય છે જ્યારે એક નાની માછલી મનુ ભગવાન પાસે અરજી લઈને જાય છે. મનુ પ્રલય પછી ટકી ગયેલા એક માત્ર માનવ છે, એટલે એ માછલી મનુ ભગવાનને અરજ કરે છે કે તેઓ તેને મોટી માછલીના ગળી જવાથી બચાવે. કુદરતમાં તો નાની માછલીને મોટી માછલીથી કોઈ બચાવે નહીં. એ તો કુદરતનો ન્યાય છે. કુદરતમાં શિકારી અને શિકાર વચ્ચે એક ખાસ સંબંધ નિશ્ચિત હોય છે. પણ જેવો માનવી દાખલ થાય એટલે તેનું કહેવું હોય કે કુદરતના નિયમનું પાલન આપણે તો ન કરીએ ! માનવી તો નબળાંને મદદ કરે અને એવી દુનિયાની રચના કરે જેમાં નબળાંઓના પણ હક્કની રક્ષા થાય. આપણે તેને માનવ સંસ્કૃતિ / સભ્યતા તરીકે ઓળખીયે છીએ. મનુ ભગવાન પણ એ મુજબ જ કરે છે. તેમણે નાની માછલીને સમુદ્રમાંથી લઈને હથેળીમાં ઊંચકીને એક ઘડામાં મૂકી દીધી.આમ મનુ ભગવાને કુદરતની વ્યવસ્થાનો ભંગ કર્યો. ઘડામાં મૂકીને મનુ ભગવાને માછલીને કહ્યું કે હવે તું સલામત છો.