તે પછી સાજા થવાની લ્હાયમાં મોટા ભાગનું બધું તણાઈ ગયું. એમા વળી વચલીનાં લગ્ન આવ્યા. હાથ પર લીધેલા કામો ખોટ ખાઈને જેમ તેમ પૂરા કર્યાં. ત્યારે બીના ઓગણીસ વર્ષની હતી. જાણે રીતસરની ઓટ આવી હોય તેમ બધું તણાતું ગયું. માણસોને પણ ધીમે ધીમે ખબર પડવા માંડી કે શામજીથી હવે ધંધો થાય તેમ નથી. કોઈકે તો વળી હવા ફેલાવી કે શામજીને કેન્સર છે. બસ, આઠેક વર્ષમાં સાવ વીંટો વળી ગયો. ધંધાનો સંકેલો જ થઈ ગયો. મકાનને પડખે ખુલી જગ્યામાં પડેલાં પાટિયાં અને સાધનોને જોઈ શામજીભાઈને લીલાવતીનો અસંતોષ યાદ આવી જતો. એમને થતું કે લીલા સાચી હતી. તેમાંય આ બીના શી ખબર કેવા નસીબ લઈને આવી છે.