ઑગસ્ટ મહિનાની ભીનાશમાં ઘાટીમાં ફૂલોની મોસમ બેઠી હતી. ફિલ્મનું શૂટ ઑસ્વાલ આવતા વર્ષે શરૃ કરવાનો હતો. એ પહેલાં તેને ઘાટી અને આસપાસની જગ્યાઓ અંગે શક્ય એટલું વધારે જાણવું અને સમજવું હતું. વ્યાવસાયિક મહત્ત્વાકાંક્ષા સાથે આ જગ્યા પ્રત્યે તેને અંગત અભિરુચિ પણ હતી. ઘાટી ફરતેના કાયમી હિમાચ્છાદિત પ્રદેશને બાદ કરતાં છવીસ ચોરસ કિલોમીટર જેટલા નાના વિસ્તારમાં અંદાજે પાંચસો જાતનાં ફૂલો ખીલતાં હતાં. દિલ ભરીને ફૂલો જોયા પછી ઑસ્વાલની એક જ ઇચ્છા હતી કે તે આ ફૂલો વચ્ચે એક રાત્રી પસાર કરે. વેઇ બોર્સથી ખરીદેલા એક જૂના પુસ્તકમાં તેણે વનસ્પતિશાસ્ત્રી લેખકે લખેલી ઘણી રોચક વાતો વાંચી હતી. પુસ્તકમાં રાત્રે ખીલતાં અમુક ફૂલોની સુગંધની મનુષ્ય પર થતી અસર અંગે વિસ્તારથી વાત કરી હતી. તેમાંનાં ઘણા ફૂલ ઘાટીમાં ઊગતાં હતાં. ઑસ્વાલને કેટલીક વાત બેતૂકી લાગેલી, પણ વધારે વાંચતા તેને ગંભીર રસ જાગ્યો હતો અને જાત અનુભવ કરવા તેણે એક રાત્રી કમસે કમ ઘાટીમાં પસાર કરવાનું નક્કી કરેલું.