સમાજના બધા વર્ગો જાતીય ભેદભાવથી પીડિત છે. ગુજરાતના ઘણા જિલ્લાઓ માં હજાર છોકરાઓ સામે ૮૪૭ બાળાઓ છે. ભૃણ પરીક્ષણ રોકવા સરકારે કાયદો તો કર્યો જ છે પણ એનો અમલ દારુબંધીના કાયદા ના અમલ જેવો જ છે. સમાજના શિક્ષિત વર્ગમાં પણ “બાબો તો જોઈએ જ” ની માનસિકતા કાયમ છે. હું બાળ સ્વાસ્થ્ય ની કાળજી ના વ્યવસાયમાં હોવાથી આ સમસ્યા ને બારીકાઈથી નીરખવાની સ્થિતિમાં છું અને તેથી આ વિષયની હકિકતોથી વ્યથિત પણ છું. કમનસીબે ગાયનેક નિષ્ણાત ( મિત્રો કહેવાનું ટાળી રહ્યો છું) જેમની ધીકતી પરેકટીસ ને મબલખ આવક હોય તેઓ પણ ભૃણ પરીક્ષણ કરતાં ખચકાતા નથી. સરકારી તંત્રમાં “બેટી બચાવો” મિશનમાં હોદ્દો ધરાવતા લોકો પણ પોતાના કુટુંબીજનો માટે તપાસની ખાનગી ભલામણ (દબાણ) કરતા હોવાની વરવી હકીકતો જોઈએ ત્યારે ખરેખર વ્યથા અનુભવું છું. જયાં સુધી સમાજ નો આત્મા આ વિષય પર શુદ્ધ ન થાય ત્યાં સુધી આ ખતરનાક પરિસ્થિતિ ને નહી બદલી શકાય.