'સોરી આઈ...' વિશાખાને ય સમજાઈ ગયું કે આ તો પહેલાં જ પ્રયત્ને કાચું કપાઈ ગયું હતું, પણ એ ય ઓછી જીદ્દી ન હતી. હવે તો આઈ જ ઠેકાણું ચિંધશે... મનોમન બબડીને તેણે સૂર અને ભાવ પલટવા માંડ્યા, 'પણ આ તો આપણી મરાઠી અસ્મિતાનો સવાલ છે...' તેણે આપણી, મરાઠી અને અસ્મિતા એ ત્રણેય શબ્દો પર વ્યવસ્થિત ભાર મૂક્યો હતો, 'આ ધોળિયો એમની સાથે આવેલા લોકોથી વિખૂટો પડી ગયો છે અને હવે એ જગ્યા મળતી નથી'