1675માં લીબનીઝે બંને અભિન્ન અને ભિન્ન કલનની સ્થાપના કરી. આ શોધ સાથે, તેમણે પદાર્થો તરીકે સમય અને જગ્યાને ધ્યાનમાં રાખવાનું બંધ કરી દીધું- એક પગલું એ મોનાડાલોજીની નજીક. તેમણે કલ્પના વિકસાવવાનું શરૂ કર્યું કે વિસ્તરણ અને ગતિના ખ્યાલોએ કાલ્પનિક તત્વનું એક ઘટક શામેલ કર્યું છે, જેથી ગતિના મૂળભૂત કાયદાઓ તેમના સ્વભાવના અભ્યાસમાંથી માત્ર શોધી શકાતા નથી. તેમ છતાં, તેમણે તે એક્સ્ટેંશન પર પોતાનું કામ ચાલુ રાખ્યું, જેથી ગતિ સમજાવીને અને અસાધારણ ઘટનાક્રમની આગાહી કરવા માટે એક સાધન પૂરું પાડી શકે. આમ, ડેસકાર્ટ્સની વિરુદ્ધમાં, લીબનીઝે જણાવ્યું હતું કે આ વિશ્વ એક સુલભિત સ્વપ્ન છે, તેવું માનવું પણ વિરોધાભાસી નથી. જો દૃશ્યમાન આંદોલન એક્સ્ટેંશનના ખ્યાલમાં મળી આવેલા કાલ્પનિક ઘટક પર આધાર રાખે છે, તો તેને સરળ સ્થાનિક ચળવળ દ્વારા લાંબા સમય સુધી વ્યાખ્યાયિત કરી શકાશે નહીં; તે નક્કી બળનું પરિણામ હોવા જોઈએ. ગતિના કાયદાના કાર્ટેઝિયન નિર્માણની ટીકામાં, મિકેનિક્સ તરીકે ઓળખાતા, લીબનીઝ 1676 માં, નવી રચનાના સ્થાપક બન્યા, કે જે ગતિશીલતા તરીકે ઓળખાય છે અને જે ચળવળના સંરક્ષણ માટે ગતિ ઊર્જાને સ્થાનાંતરિત કરે છે. તે જ સમયે, સિદ્ધાંતથી શરૂ થયું કે પ્રકાશ ઓછામાં ઓછા પ્રતિકારના માર્ગને અનુસરે છે, તે માનતા હતા કે તે એક અંતિમ ધ્યેય અથવા કારણ તરફ પ્રકૃતિના ક્રમનું નિદર્શન કરી શકે છે.