દૂર દૂરથી આવતા યાત્રાળુઓને જોઈને અરજણને થતું કે આ લોકોને ભગવાનમાં કેટલી બધી શ્રદ્ધા હશે ! બસ…. પરગજુ અરજણે છૂટક મજૂરી છોડીને ડુંગર ઉપર પાણીની પરબ શરૂ કરી. અરજણ અને સવિતા વહેલી સવારે થોડું થોડું પાણી ઉપર ચડાવીને લાલ ચટ્ટક માટીની બે કોઠી ભરી દેતાં. સવિતા તો લોટા-ગ્લાસ-બુઝારાં વગેરે એવાં સરસ ઘસી નાખતી કે તડકામાં એ ચમકી ઊઠતાં. આ જોઈને અરજણ તેને વહાલથી કહેતો પણ ખરો :