કહી કહીને થાકી કે કારણ વગર કોમ્પ્યુટર સામે બેસવાનું બંધ કરો. પણ મારું તો આ ઘરમાં સાંભળે છે જ કોણ? સાચું કહું છું – અતુલને હું વારંવાર કહેતી કે જરૂર પુરતું, કામ પુરતું કોમ્પ્ય઼ુટર સામે બેસાય. બ્લોગ કોકના હોય પણ આંખો તો આપણી હોય કે નહિં? ધરાર – ધરાર મારું ન સાંભળ્યું અને સતત કોમ્પ્ય઼ુટર સામે બેસી રહ્યાં અને છેવટે ચશ્મા આવીને જ રહ્યાં..