અમેરિકા, બ્રિટન, રશિયા, જર્મની, જાપાન જેવા દેશોમાં વસ્તી ભારત કરતાં ખૂબ ઓછી છે, છતાં ખેલ-જગતના ચેમ્પિયનોની સંખ્યા અને કદર વધુ છે. વિદેશોના ખેલાડીઓ ફિટનેસને વધારે મહત્ત્વ આપે છે. આપણે ત્યાં માત્ર સિક્સ પેક બોડી એટલે ફિટનેસ એવું ઘણા સમજે છે, પણ સામટું ૨૫ કિલોમીટર દોડીને થાકવું નહીં એ ફિટનેસ બહુ ઓછાના ધ્યાનમાં છે. ચીન જેવા દેશોમાં તો સો ટકા સરકારી ખર્ચે માત્ર સ્પોર્ટ્સની અનેક શાળાઓ ઊભી કરાઈ છે. બાલ્કન રાષ્ટ્રો, રવાન્ડા, પેલેસ્ટાઈન, જોર્ડન, કોંગો, તાન્જાનિયા અને દક્ષિણ આફ્રિકાએ રમતગમતનો ઉપયોગ કરીને રાષ્ટ્રના ઘડતરને નવી દિશા આપી છે. ભારતમાં રમતોની કદર થાય છે પણ હજુ વધારે જરૂર છે. એ માટે સૌના પ્રયત્નો જરૂરી છે. બોલિવૂડે મેરી કોમ, ચક દે ઇન્ડિયા, ભાગ મિલ્ખા ભાગ, દંગલ જેવી ફિલ્મો બનાવી ખેલાડીઓ અને ખેલજગતમાં કારકિર્દી બનાવવાનું સપનું જોતા લોકો માટે બહુ જ મોટું પ્રોત્સાહન પૂરું પાડ્યું છે. કેન્દ્ર અને રાજ્ય સરકાર ખેલાડીઓને મદદરૂપ બને છે, રાષ્ટ્રપતિ સહિત અને સરકારી અને પ્રાઇવેટ સંસ્થાઓ પારિતોષિક આપીને ખેલાડીઓનું સન્માન કરે છે. પબ્લિક સેક્ટર અને પ્રાઇવેટ ફર્મ પણ નોકરીની તક આપી ગૌરવ અનુભવે છે. પણ હજુ પણ વધારે પ્રોત્સાહનની જરૂરિયાત છે. ભારત દેશનું બાળક સ્કૂલ કૉલેજમાંથી જ રમત માટે પ્રોત્સાહિત થાય, એ જવાબદારી શિક્ષકે ઉપાડી લેવી જોઈએ, ત્યાર બાદ ગેમ્સ ક્લબ, ફેડરેશન, રાજ્ય સરકાર અને કેન્દ્ર સરકાર દ્વારા હજુ વધારે પ્રોત્સાહક નીતિઓનું ઘડતર કરીને ભારત જેવા યુવાદેશને રમત થકી ભવ્ય દેશ બનાવવાનું બીડું ઝડપી લેવું જોઈએ. ગુજરાત સરકારે વરસો પહેલાં કરેલ ખેલ મહાકુંભની સરાહના કરવી આ પ્રસંગે ઘટે. સરકાર, સંસ્થાઓ સાથે રમતવીર ખુદ પણ ગંભીર હોવો જરૂરી છે. નિયમિત પ્રેક્ટિસ ધગશ અને સફળતાનું લક્ષ્ય રમતવીરની આંખોમાં હોય એ આવશ્યક છે.