અશક્ય ધારણા તરીકે આપણે માની પણ લઇએ કે લોકો અજ્ઞાનતામાં હતા, તો શા માટે હુકુમત અને તે સમયના બાદશાહો કે જે વિરોધી હતા તેમણે ઈમામના બાળપણ ઉપર વિરોધ ન કર્યો અને હકીકત ઉપરથી પર્દો ઉઠાવવાની કોશિષ ન કરી? શું તેમના માટે એ શક્ય ન હતુ? જો ઇમામ(અ.સ.) પણ અન્ય બાળકોની જેમ હોતે અને તેમના વિચારવાની રીત પણ ઉપર છલ્લી હોતે અને ખરેખર વિશાળ ઇલ્મ ન હોતે તો ઇમામ(અ.સ.)ના દુશ્મનો અને હુકુમતના માટે આ જ શ્રેષ્ઠ હુમલો હોતે કે તેઓ ઇમામ(અ.સ.)ની યોગ્યતા અને ક્ષમતા ઉપર આંગળી ઉઠાવતે અને શીઆઓ ઉપર એઅતેરાઝ કરતે અને આસમાનના સીતારાઓ ઉપર એઅતેરાઝ કરતે? કારણકે જ્યારે ચાલીસ-પચાસ વર્ષનો બુઝુર્ગ માણસ જે પોતાના સમયનો ઇલ્મી અને અન્ય બાબતોનો અનુભવ ધરાવતો હોય અગર તેના નકામા હોવાને સાબિત કરી દેવામાં આવે તો સામાન્ય લોકો તેને સહન નથી કરી શક્તા. તો એક બાળક વિષે કે જે સામાન્ય મુસલમાનોની રહબરી કરી રહ્યા હોય, તેના વિશે એવો એઅતેરાઝ કરવામાં આવે, તો તેના માટે તો ખૂબ જ મોટી મુશ્કેલી થશે.