બંને સંતોએ નજર કરી. આથમતી સંધ્યાની હિંગોળ હીરાકણીઓમાંથી ઘડી હોય એવી એક કિશોરી સડેડાટ કરતી જગ્યાના આંગણામાં પ્રવેશી…! પગમાં ઝાંઝરી, ડોકમાં હાર, હાથ-પગે ઘરેણાંનો ઝગમગાટ. જગ્યાના બંને સાધુઓ અજાણ આ બાળકીને પહોળી આંખે જોઇ રહ્યા અને પછી અચંબામાં પડી ગયા. આગંતુક કિશોરીનો પહેરવેશ અસાધારણ હતો. ગોળ, નમણા એના ચહેરામાં, સમી ન સમાય એવી ખુમારીનાં ગૌરવ, નિર્ભયતાના તેજ, આંખોમાંથી ટપકતો આત્મવિશ્વાસ અને પાતળો સળીકા સમો બાંધો અને ચાલમાંથી નિષ્પન્ન થતી અભયતા! સંતોને ખાતરી થઇ કે આવનાર બાળકી કોઇ સાધારણ કુટુંબની નથી. ગરીબ ઘરની ત્રાસેલી, થાકેલી કે ભૂખી-તરસી પણ નથી. સંધ્યા સમયે, કોઇ પણ જાતની ઓળખાણ-પાળખાણ વગર, હકદાવે આવી હોય એવી આ કિશોરી છે કોણ?