સમય જતાં વૈજ્ઞાનિક રીતે ધાતુમિશ્રણના ચોક્કસ પ્રમાણ નક્કી કરી, બીબામાં ઢાળી, તેમાં બારીક છિદ્રો રાખી ઘંટ બનતા, જે મીઠો રણકો ઉત્પન્ન કરી શકતા. પછી ઘંટની શોભા વધારવા તેના પર કલાત્મક આકારો મૂકવા શરૂ થયા, જેમાંથી ગરુડઘંટ, વજ્રઘંટ, ડ્રેગનઘંટ, નાગઘંટ, શંખઘંટ તથા પશુ-પક્ષીની ડોકવાળા ઘંટ બનવા શરૂ થયા. ઘંટ બનવા સાથે તેના ઉપયોગ અને પ્રકારો પણ વધવા લાગ્યા. સ્કેન્ડેનિવિયામાં ફાર્મ બેલ વગાડી મજૂરોને ભેગા કરાતા. સ્કોટલેન્ડમાં 19મી સદી સુધી વ્યક્તિના મૃત્યુ અને અંતિમવિધિની જાણકારી બેલ વગાડી કરવામાં આવતી, જેને ‘ડેડ-બેલ’ કહેવામાં આવતો. ઘંટનાદથી શત્રુ સૈન્યના આગમનની જાણ કરવામાં આવતી. ગ્રીસમાં બજારમાં વેચાણ માટે તાજી માછલી આવ્યાની જાણ ઘંટ વગાડીને કરાતી. ચર્ચમાં ઘંટનાદથી ભક્તો પ્રેયર માટે એકત્ર થતા. ખલાસીઓ ઘંટ વગાડી જોખમ-સલામતીની જાણ કરતા. કેટલાક દેશોમાં માનવસમૂહ એકત્ર કરવા, ચર્ચા-મિટિંગ-સભા કરવા બેલ વગાડી જાણ કરવામાં આવતી. આના વિશે આપણે ટૂંકમાં જોઈશું.