પ્રભુ જયારે રાજીમતીને પરણવા તોરણની નજીક પધાર્યા ત્યારે આડંબરથી રથમાં બેસીને આવતા નેમકુમારને જોઈને મહેલની અગાશીમાં ઉભેલી રાજીમતીની સખીઓ રાજીમાંતીના ભાગ્યની ભૂરી – ભૂરી પ્રસંશા કરવા લાગી. તે વખતે રાજીમતી પણ કસુંબી વસ્ત્રોને અલંકારોથી સજ્જ થઇ પતિના દર્શન કરવા સખીઓ સાથે ગોખમાં આવીને બેઠી ત્યારે દેવવિમાનમાં દેવી શોભે તેમ અત્યંત શોભવા લાગી. સખીઓ વડે વિનોદ પામતી અને પોતાના નેત્રો વડે નેમકુમારને જોઈ રાજીમતી મનોમન વિચારવા લાગી કે, “ઘણું પુણ્ય હોવાથી જ લોકોત્તર ગુણવાળા નેમિનાથ મને સ્વામી તરીકે મળ્યા.” પરંતુ વિધિની લીલા અકળ છે. તેજ સમયે મહેલના ગોખમાં ઉભેલી રાજીમતીનું જમણું નેત્ર ફરક્યું. તેણે ભય પામ્યો અને સખીઓને જણાવ્યું, સખીઓને પણ અનિષ્ટની શંકા થઇ, તેથી “અમંગલ નાશ પામો” એમ કહીને થુથુકાર કરવા લાગી. પણ તેમને ક્યાં ખબર હતી કે રાજીમતીનું નેત્ર કેમ ફરક્યું હતું? રાજીમતીની મુક્તિનું સુચન હતું ત્યાં થુથુકાર શું કરી શકે?