‘બસ અમસ્થો જ…’ તેણે મારા ચાળા પાડયા અને મોં મચકોડતી પલંગના ખૂણે બેસી રહી અને ખુલ્લી બારીમાં દેખાતા વૃક્ષોની ડાળીઓને જોઈ રહી, આડી તેડી ડાળીઓ જાણે આકાશમાં તીરાડો પડી હોય તેમ ફેલાયેલી હતી…મને લાગ્યું કાચંુ કપાઈ ગયું, મધુર રાત કડવીવખ બની ગઈ.