પંદર્સો વર્ષ પહેલાંની આ કથા છે તે સમયે મારવાડથી દેવચંદ નામનો કરાડ વૈશ્ય કચ્છમાં વેપારઅર્થે આવ્યો હતો. આ વેપારી ખુબ જ આસ્તિક હતો. સમય જતાં તેણે હાલ જ્યાં આશાપુરા માતાનું મંદિર છે તે જગ્યાને ખરીદી લીધી. આસો મહિનાની નવરાત્રીમાં તેણે માતાજીની સ્થાપના કરી. પછી શ્રદ્ધાથી માતાજીની આરાધનામાં લીન થઈ ગયો. તેની આ નિઃસ્વાર્થ ભક્તિ જોઈ માતાજીએ એક રાત્રે તેને સ્વપ્નમાં દર્શન આપ્યા અને વેપારીને કહ્યું, “તે જ્યાં આટલી શ્રદ્ધાથી મારી સ્થાપના કરી છે તે જગ્યાએ તું મંદિર બંધાવ, હું આ મંદિરમાં વાસ કરીશ. પણ એક વાતનું ધ્યાન રાખવું મંદિર બંધાવ્યા બાદ 6 માસ સુધી તારે મંદિરના દરવાજા ખોલવા નહીં.” આટલું કહી માતાજી જતાં રહ્યા. આ સ્વપ્ન બાદ વેપારી તરત જ મંદિરના નિર્માણમાં લાગી ગયો. તેણે હવે આ મંદિરને જ પોતાનું ઘર બનાવી લીધું હતું અને મંદિરની રખેવાળી કરવા લાગ્યો હતો. મંદિરનું નિર્માણ થઈ ગયું પણ માતાજીના આદેશ મુજબ 6 મહિના સુધી તેના દરવાજા ખોલવાના નહોતો. વેપારી દિવસરાત ત્યાં જ રહેતો હતો. મંદિરના દરવાજા ખોલવાને હજુ એક મહિનાની વાર હતી અને પાંચમાં મહિને વેપારીને મંદિરની પાછળથી ઝાંઝરનો મીઠો રુણઝુણ કરતો અવાજ સંભળાયો. તે આ અવાજમાં લીન થઈ ગયો અને એ જાણવા આતુર થઈ ગયો કે આ અવાજ ક્યાંથી આવી રહ્યો છે અને મંદિરમાં કોણ છે. તે માતાજીના છ મહિના બારણા બંધ રાખવાના આદેશને ભૂલી ગયો અને તેણે મંદિરના દ્વાર ખોલી દીધા. તેણે જોયું તો માતાજીનું ગોઠણ નીચેનું સ્વરૂપ હજુ જમીનમાં જ હતું અને તે તેમનું તેમજ રહ્યું કારણ કે સમય પહેલાં દરવાજા ખોલી નાખવામાં આવ્યા હતા. ત્યારથી અહીં માતાજીની આ સ્વરૂપે જ પૂજા કરવામાં આવે છે. આજે પણ લોકો માતા આશાપુરામાં અપાર શ્રદ્ધા ધરાવે છે અને પોતાના દુઃખ દૂર કરવા મનની ઇચ્છાઓ પુર્ણ કરવા માનતાઓ લઈને માતાના દર્શને અવિરત પણે આવતા રહે છે. અહીં માતા દરેક ભક્તની આશા પૂરી કરે છે. આશા ફળ્યા બાદ ભક્તો અહીં મંગળવારનું વ્રત કરી માનતા પૂર્ણ કરે છે.