એ યુવાનને જોતાં જ માનસી સાવ ચોંકી ગઈ. માનસીને લાગ્યું કે એનું હૃદય એકાદ-બે ધબકારા ચૂકી ગયું. જાણે ખૂલી આંખે એ કોઈ શમણું જોઈ રહી!! એજ ભાવવાહી ચહેરો…એ જ વિખેરાયેલ શ્યામરંગી જુલ્ફાં… એ જ તેજોમય પહોળું કપાળ…કથ્થઈ રંગની મોહક ગહેરી આંખો…એ જ નાનકડા ખાડા વાળી ચિબુક… હસે ત્યારે પડતા એ નાના નાના ખંજનો.. એ જ સહેજ લાંબું પણ નકશીદાર નાક… વિશાળ ખભા… જાણે અમર એના મનમાંથી…એના વિચારોના વનમાંથી આવીને સીધો ખુરશી પર ગોઠવાય ગયો હતો…માનસીના શ્વાસો-શ્વાસની ગતિ તેજ થઈ રહી હતી.