ફિલ્મના લેખકો ગુરમીત સિંહ અને રાજેશ ચાવલાને એવું હશે કે બબૂચક હીરો, દોઢડાહ્યો દોસ્તાર અને ફટાકડી હિરોઇન નાખી દઈએ એટલે લોકો લાફિંગ ગૅસ છોડ્યો હોય એમ અમથા- અમથા હસવા માંડશે. કેમ કે એ બન્નેએ આખી ફિલ્મમાં એક પણ ઠેકાણે શાર્પ વનલાઇનર નાખ્યા નથી કે જેને ખરેખર કૉમિક કહી શકાય એવી કોઈ સિચુએશન પણ નથી. આ ડૂબી રહેલી ફિલ્મને બચાવવા માટે લાઇફ જૅકેટ લઈને પીઢ અભિનેતા અનુપમ ખેર પાણીમાં ઊતરે છે, પણ તેય થોડી વારમાં પોતાનાં હથિયાર હેઠાં મૂકી દે છે. જાણે પાણીમાં કાગળની હોડી તરવા મૂકી હોય એ રીતે ફિલ્મ પ્રેક્ષકોની પરવા કર્યા વિના એની એકધારી ગતિએ ચાલ્યા કરે છે અને પોણાબે કલાકમાં પૂરી જાહેર થઈ જાય છે. ઈવન ક્લાઇમૅક્સ પહોંચતાં સુધીમાં તો સ્ટોરી પતંગના દોરાની જેમ એવી ગૂંચવાઈ જાય છે કે છેક સુધી ઊકલતી જ નથી.