તરસી પાંખને કો'ક દી ઊંડી આરત લાવે તાણી આ તો ઠીબનાં પાણી  ન્હોય નદીનાં નીર કે એમાં ઊમટે ઘમ્મરપૂર થીર ના હોય કોઈ તળાવ કે એમાં ઊગવાં કમળફૂલ તરસ્યું કોઈ આવશે- ખોબો'ક રેડવા, એટલું જાણી આ તો ઠીબનાં પાણી   કોઈ દી એને કાંઠડે નહીં વસવાં નગર-ધામ કૉળવાં નહીં વંન, કે લીલાં મંન કે ટગર ફૂલ-શાં ભીનાં નામ થાક ભરેલા પળનો પોરો પામતાં એ જ કમાણી આ તો ઠીબનાં પાણી  કોતર-કાંઠા બેટ કે ભાઠા કોઈ નહિ અસબાબ ઢળતું માથે છાપરું, ઝૂકે ડાળખી અને ચાંગળું તરે આભ નેહની ભીની મટકીમાંથી ખેવના કેરી લ્હાણી આ તો ઠીબનાં પાણી