જેની નજર દૂર સુધી પથરાયેલી હોય એ ક્યારેય પાસે પડેલાં પથ્થરને હટવા માટે મંત્રોચ્ચાર કરવા નથી બેસતું, એ પ્રાર્થના પણ સંઘરી રાખે છે પણ જે પોતાનાથી ત્રસ્ત છે એ એવું નથી કરતાં અને એટલે જ તેને દરેક વાતમાં પોતે સાચાં છે એવું મનાવવાનો અભરખો શરૂ થઈ જાય છે.