અલ્પાબહેન પણ જાણે અપાર ખુશીની લાગણી અનુભવવાં લાગી ગયાં, નાથુભાઈને પણ જાણે “ધડપણ નો ટેકો” મળી ગયો…એક વખત નારી શક્તિ ગૃપ દ્વારા આ સરસ કાર્ય કરવાં બદલ સ્વાતિને પોતાનાં જ ગામ ખાતે સન્માનિત કરવામાં આવ્યા, ત્યારે ગામ જનો ને ફક્ત એટલું જ કહ્યું ” હું ભણી નથી છતાં, પણ જો આપણાં ગામની આટલી તરક્કી કરી નાંખી, તો વિચારો ગામની સૌ દિકરી ભણશે તો આપણું ગામ એક શહેરથી કમ નહીં રહે, મુખ્યાજી, શું દિકરીને ભણવાનો અધિકાર નથી?