હેમંત જણાવે છે, "સાઈકલ પ્રોજેક્ટ અંતર્ગત લોકોને મળનારી સાઈકલ આસપાસની શાળાઓને આપવામાં આવે છે. શાળા જ નક્કી કરે છે કે કયા બાળકને સાઈકલ આપવામાં આવે. જોકે, બાળકોને સાયકલ આપવાનાં કેટલાંક ધારાધોરણો પણ છે. જેમ કે શાળામાં ભણનારું બાળક ઓછામાં ઓછા 3 કિ.મિ. કરતાં વધારે દૂરનાં અંતરે રહેતું હોવું જોઇએ. બાળકનાં માતા-પિતા ખેડૂત હોવા જોઇએ અને તેમની પાસે આવકનું અન્ય કોઈ સાધન ન હોવું જોઇએ. ઉપરાંત જો કોઈ વિદ્યાર્થી કે વિદ્યાર્થીની ભણવામાં હોંશિયાર હોય તો તેને પણ સાઈકલ આપવામાં આવે છે." હેમંતના જણાવ્યા અનુસાર આ પ્રોજેક્ટની અસર એ થઈ કે શાળામાં પ્રવેશ લેનારા વિદ્યાર્થીઓની સંખ્યા વધી ગઈ. સાઈકલનાં કારણે ગામનું જીવન બદલાઈ ગયું. આજે આ સાઈકલ બાળકોને શાળાએ લઈ જવામાં મદદ કરે છે એટલું જ નહીં પરંતુ ઘરનાં દૂરનાં કામ માટે પણ કામ લાગે છે. હેમંત જણાવે છે, "એક વખત તેમણે જોયું કે એક માણસ નાની સાઈકલ ઉપર સવાર થઇને પોતાની મોટી દીકરીનાં લગ્નની કંકોતરી વેચતો હતો. આ વાત તેમનાં હૃદયને સ્પર્શી ગઈ.ખાસ વાત તો એ છે કે સત્ર પૂરૂં થયા બાદ વિદ્યાર્થીએ સાઈકલ શાળાને પરત કરવી પડે છે. અને નવાં સત્રની શરૂઆતમાં જ તેને પાછી આપવામાં આવે છે."