મતલબ કે એ બધા ગાંધીને પી જ ગયા હતા ! હું એમને સમજાવતો કે તમને વાંચવાની ફિકર નથી તો ગાંધીજીએ દર અઠવાડિયે લખવાની ફિકર શું કામ રાખવી જોઈએ ? તેઓ લખે છે શું કામ ? તેઓ રાત-દિવસ જોયા વિના લખે જાય છે, તેટલું યે તમે જોતાં નથી ? તો તેઓ મને કહેવા લાગ્યા કે, ‘એ તો બીજા લોકો માટે લખે છે, જે સમજ્યા નથી એમને માટે. અમે તો સમજી ગયેલા જ છીએ અને એમનું જ કામ કરી રહ્યા છીએ.’ એટલે સમજવાની વાત એ છે કે કામ તો સતત કરવું જ છે, પણ સાથોસાથ વિચારોનું આપણું અધ્યયન પણ સતત ચાલતું રહેવું જોઈએ. માત્ર કામ જ વધતું જાય તે નહીં ચાલે. કોઈ કામનો વિકાસ થતો જાય ત્યારે જોવાનું એ રહે છે કે તેના મૂળ તત્વનો પણ વિકાસ થાય છે કે નહીં. કેટલીયે વાર એમ જોવા મળે છે કે કામનો અંતરાત્મા સંકોચાતો જાય અને બહારનો આકાર વધતો જાય. આ રીતે જ્યારે વિચાર અને અધ્ધયનના ઊંડાણ તરફ જોઈએ તેટલું ધ્યાન નથી અપાતું, ત્યારે કામ નિષ્પ્રાણ થતું જાય છે અને સંસ્થા વગેરે ઊભી થઈ હોય તો પણ, તેનો આકાર ગમે તેટલો મોટો થયો હોય છતાં પ્રાણ વિનાના ખોળિયા જેવી તે બની રહે છે.