‘તો શું છે ? હું કંઈ નાની છોકરી થોડી છું ? હસતાં હસતાં મેં કહ્યું હતું ને બૅગ ભરીને, આલોકને નાના બાળકની જેમ તૈયાર કરીને ગઈ રાત્રે જ સ્ટેશને મૂકી આવી હતી. ઘરે આવીને પથારીમાં પડી એવી જ ઘસઘસાટ ઊંઘી ગઈ. ને સવારે આલોકના અવાજની આ ભ્રમણા. મને હસવું આવ્યું. માનવીનું મન કેવું પરવશ બની જાય છે એની પોતાની ટેવોથી ? એને ખબર પણ ન પડે એમ રચાતું જાય છે વમળ ને એમાં ઊંડે ને ઊંડે…. આલોક નથી તોય એનાથી હું મુક્ત બની શકતી નથી !