બંને મિત્રો હાથ મોં ધોઈ રૂમાલથી લૂછતાં લૂછતાં ડાઈનિંગ ટેબલ ઉપર ગોઠવાઈ ગયા. રૂમઝૂમ રૂમઝૂમ ઝાંઝર ખખડાવતી, ફારૂકાબંધ ભાણામાં વાનગી પીરસતી, હસતાં-હસતાં જ એક કામથી બીજું અને બીજાથી ત્રીજું આટોપી લેતી, આ ઘરને સુખી ઘર હોવાનો અહેસાસ કરાવતી લેખકની પુત્રવધૂના હાથની મીઠાઈ અને ફરસાણ સમેતની રસસભર રસોઈ જમી ઉદર ને મનની તૃપ્તિ સાથે પ્રાણભાઈ મિત્રની સાથે જ ફરી પાછા હાથ-મોં લૂછતાં લૂછતાં બેઠક ખંડના સોફે બેઠા. બાજુમાં પડેલી ડબીમાંથી વરિયાળી ડાબા હાથની હથેળીમાં લઈ જમણા હાથની તર્જનીથી ઠોકી-ઠોકી સાફ કરતાં થોડી સરાહનીય નજર લેખક સામે નાંખી બોલ્યા : “લેખક મહોદય ! મારે એક વાત કબૂલ કરવી પડશે ! બાકી વહુ તમે હીરો પસંદ કરીને લાવ્યા છો હોં…”