વૃક્ષની ડાળીએ ડાળીએ વિવિધ રંગની સાડીઓ બાંધેલી હતી. હું સાત રંગોના પ્રવાહને પવનમાં લહેરાતા જોઈ રહ્યો. મનમાં વિચારી રહ્યો, ‘આમાંથી થોડીક સાડીઓ પેલા ગામડાની ઉઘાડી સ્ત્રીને... માનતા જ એવી બની જાય કે મારું ફલાણું કામ થઈ જશે તો હું એક સાડી કોઈ ગરીબ સ્ત્રીનો દેહ ઢાંકવા માટે આપીશ. જો આવું થઈ જાય તો...?’ એક હળવા આંચકા સાથે ડૉ. ચૈતન્યભાઈએ ગાડી ચાલુ કરી લીધી.