ખલિલ જિબ્રાન કહે છે કે કવિ કે કલાકાર આ વ્હવાહરુ દુનિયાનો માણસ નથી..કલાકાર કે કવિ આ જગતનો પ્રેકટિકલ માણસ નથી.તે જ્યારે વ્યવાહરૂ જગતની ઠોકર ખાય છે ત્યારે એને કોઇ સુંવાળા હ્રદયની સહાનૂભૂતિ અને પ્રેમની ભૂખ રહે છે.આ પ્રેમ તેને માત્ર પ્રેમાળ સ્ત્રી જ આપી શકે છે.તે પછી કુંવારી હોય,પરણેલી હોય કે વિધવા હોય.”