આ દેશમાં કિસાનોનું તુષ્ટિકરણ અટકવું જોઈએ એમ કહેનાર એક વર્ગ છે પરંતુ વાસ્તવમાં, કિસાનોને કૃષિ વિષયક લાભ અને હાનિની માહિતી આપી કયા પ્રકારના ઉત્પાદનને અગ્રીમતા આપવી એ અંગેની માર્ગદર્શિકા સ્પષ્ટપણે પ્રગટ કરવી જોઈએ. ઈઝરાયલના પ્રવાસે જઈને પરત આવતા નેતાઓ ઈઝરાયલ પેટર્નની દુહાઈ દેશના કિસાનો સમક્ષ દેતા ફરે છે, પરંતુ કિસાનોને ભાર દઈને એ કહેવાની હિંમત નથી દાખવતા કે, પાકની પેટર્ન બદલવી જોઈએ. હકીકત એ છે કે વિશ્વની છઠ્ઠા ભાગની વસતી ભારતમાં વસે છે, પરંતુ વિશ્વનું માત્ર ચાર ટકા પાણી ભારતમાં ઉપલબ્ધ છે. આ પરિસ્થિતિમાં ભારતનો કિસાન શેરડી અને ડાંગરનો પાક ન લે બલકે, ઘઉં કે કપાસ જેવા પાકથી વધુ રૂપિયા કમાઈ શકે છે. હાઇબ્રિડ બિયારણનો ઉપયોગ કરી બેને બદલે ત્રણ વખત પાક લઈ શકે છે. કમનસીબી એ છે કે, જે રાજ્ય સરકારો કિસાનોને સસ્તા ભાવે કે મફતના ભાવે વીજળી આપે છે, તો ખેડૂતો જમીનમાં ૬૦૦થી ૧૨૦૦ ફૂટ ઊંડેથી પણ પાણી ખેંચતા અચકાતા નથી. દેશમાં ખેતી માટે ૯૦ ટકા પાણી વપરાઈ જાય છે, પરંતુ જીડીપીમાં કૃષિનું યોગદાન માત્ર ૧૫ ટકા જ છે. આનો અર્થ સાફ છે કે કયા પાક લેવા એ અંગેની ચોક્કસ પેટર્ન નક્કી કરવામાં કિસાનોને યોગ્ય માર્ગદર્શન આપવામાં સરકાર સદંતર નિષ્ફળ નીવડી છે. સાથોસાથ કિસાનોની જમીન સંપાદન કરવાની બાબતે ઉદ્યોગોની તરફેણ થાય છે. કિસાનોની જમીન ન વેચાય, કિસાનોને ગામડાઓમાં જ ફૂડ સ્ટોરેજ, કોલ્ડ સ્ટોરેજ માર્કેટિંગની વ્યવસ્થા મળે, કૃષિની સાથોસાથ પશુપાલન અને દૂધ ઉત્પાદનને યોગ્ય પ્રોત્સાહન મળે તો કિસાનોની ઉન્નતિ થશે અને સાથોસાથ દેશની પણ.