હવે ગાંધી મળી ગયા, સરકારી પરવાનો હતો તેથી સરકારી બિલ્ડીંગ્સ કે સ્મારકોમાં પણ શુટિંગ કરવામાં તકલીફ પડી નહી. શુટિંગ શરૂ તો થઈ ગયું પરંતુ એને ચાલતું રાખવું પણ જરૂરી હતુ ને ? આ માટે તેમણે પોતાનું સર્વસ્વ દાવ પર લગાડી દીધુ. રિચર્ડના એવા કપરા દિવસો આવી ગયા હતાં કે એક વખત રોલ્સરોય્સ વાપરનાર આ નિર્માતા સમયસર પોતાનાં બિલ્સ પણ ચૂકવી શકતા નહીં ! તેમના સપનાંની તેમની પત્નીને બાળકો પર અસર થશે તે નહોતું વિચાર્યું પરંતુ હવે તો પાછા વળવાનો કોઈ હેતુ નહતો. ઉપરાંત આ કપરા કાળમાં તેમની પત્ની શેલા તેમની પાછળ ખડકની દ્રઢતા થી ઉભી હતી. જ્યારે સૌ આ પ્રોજેક્ટને રિચર્ડનું ગાંડપણ સમજતા હતાં ત્યારે પણ શેલાએ તેને રિચર્ડનું સપનું ગણીને તેને આ માટે બધી રીતે સહાયરૂપ થવાની સાંત્વના આપી હતી. શુટિંગ શરૂ કરતાં પહેલા રિચર્ડ તેમને આ દુષ્કર કાર્ય કરવાનું સૌ પ્રથમ ઈજન આપનાર મોતીભાઈ કોઠારીને ભૂલ્યા ન હતા. તે સમયે તેમનું પાર્થિવ શરીર તો હયાત ન હતું પરંતુ તેમની યાદમાં રિચર્ડે તેની ફિલ્મનું શુટિંગ એક હિંદુ પંડિતના હાથે પૂજા કરાવીને શરૂ કર્યું હતું. આમ શુટિંગ તો ચાલતું રહ્યું, પરંતુ એક સૌથી મોટી ચેલેન્જ દિગ્દર્શક રિચર્ડની વાટ જોઈ રહી હતી. બીજુ બધું તો શાંતિથી પાર પડી ગયું પણ મહાત્માની અંતિમયાત્રા પરદા પર શી રીતે બતાવવી ? એ માટે ખૂબ જ ચીવટપૂર્વકનું અને ઝીણવટભર્યું કામકાજ યુધ્ધનાં ધોરણે હાથમાં લેવામાં આવ્યું. એ હદ સુધી કે રિચર્ડને તે અંતિમયાત્રામાં કેટલા ગણવેશધારી સૈનિકો આખા રાજપથ પર હારબંધ ઉભા રખાયા હતા તે સંખ્યા સુદ્ધાં યાદ હતી ! પરંતુ મુખ્ય તકલીફ હતી કે એટલા બધા લોકોને ક્યાંથી ભેગા કરવા ? બધા જ પેઈડ કલાકારો ભેગા કરે તો પણ એ શક્ય ન જણાયું. તો રિચર્ડે એક રસ્તો કાઢ્યો કે ગાંધીજીની 33 મી પુણ્યતીથી એ (30 જાન્યુઆરી, 1981) આ દ્રશ્ય ફિલ્માવવું જેથી બને તેટલા વધુ લોકોને ભેગા કરી શકાય.