કુદરતી કાયદાના સિધ્ધાંત મક્કમતાથી જણાવે છે કે એવા પણ કાયદાઓ છે જે લાક્ષણિક રીતે વિશ્વવ્યાપી હોય છે, જેની સાથે ધારાસભાએ બનાવેલા કાયદાઓએ શક્ય હોય ત્યાં સુધી સુમેળ સાધવો જોઈએ. આ વિચારને વખતોવખત અનુભવમાંથી તારવેલાં સિધ્ધાંતના આધારે અન્યાયી કાયદો એ સાચો કાયદો નથી , લેક્ષ ઇનીઉસ્ટા નોન ઇસ્ટ લેક્ષ , જેમાં ‘અન્યાયી’ ને સામાન્ય કાયદાથી વિરૂધ્ધનું એમ વ્યાખ્યાયિત કરવામાં આવ્યું છે. સામાન્ય કાયદાને ઘનિષ્ઠ રીતે નૈતિક્તા સાથે અને, ઐતિહાસિક રીતે પ્રભાવશાળી વૃત્તાંત હોય તે રીતે, ઈશ્વરના મનસૂબા સાથે જોડી દેવામાં આવ્યો છે. તેની વિભાવનાઓને વધુ સરળ બનાવી શકાય તે માટે, સામાન્ય કાયદાનો સિદ્ધાંત નૈતિક મર્યાદાને રાજ્યના કાયદા બનાવવાના અધિકાર તેમજ ‘સારી બાબતો’ ને પ્રોત્સાહન આપવા માટે માર્ગદર્શક તરીકે ઓળખ આપવાનો પ્રયાસ કરે છે. એક વસ્તુનિષ્ઠ નીતિમત્તાપૂર્ણ સમાજની કલ્પના, જે માનવીય કાયદાની વ્યવસ્થાથી પર હોય, કુદરતી કાયદા પર આધારિત હોય છે. શું સાચું છે અને શું ખોટું છે તે કોઈ વ્યકતિ વિશેષના રસ અનુસાર અલગ-અલગ હોઈ શકે છે. કુદરતી કાયદાને ક્યારેક એ જીવનસૂત્ર સાથે સરખાવવામાં આવે છે કે “અન્યાયી કાયદો એ કોઈ પણ રીતે કાયદો નથી”, પરંતુ જે પ્રમાણે જહોન ફિન્નિસ - આધુનિક કુદરતી કાયદાના સૌથી મહત્વપૂર્ણ ધારાશાસ્ત્રી, દલીલ કરે છે, આ જીવન સૂત્ર પરંપરાગત થોમિસ્ટ પદ માટે બહુ ખરાબ રીતે માર્ગદર્શન કરે છે.