ભાવિકા અને અલકાએ એકબીજાને વળગીને રડવાનું શરૂ કર્યું. ‘પ્લીઝ,...' એ બંનેની પાસે જઈને હરિવલ્લભદાસે આદેશ આપ્યો. ‘કોઈએ રડવાનું નથી. આપણાં આંસુથી એ પવિત્ર આત્માનો જીવ દુભાશે. એના આત્માને ત્રાસ થાય એવું એકેય કામ આપણે નથી કરવાનું...’ એ દેરાણી-જેઠાણીના માથા ઉપર એક એક હાથ મૂકીને હરિવલ્લભદાસે નરમાશથી ઉમેર્યું, ‘આપણા બધા માટે એ એક છત્રછાયા હતી. હવે એ નથી. એની વિદાય પછી તમારે બંને એ હળીમળીને આખું ઘર સંભાળવાનું છે. બી બ્રેવ. મન મક્કમ કરીને જે પરિસ્થિતિ છે એ સ્વીકાર્યા વગર છૂટકો નથી...’