હું સ્કૂલેથી છુટી ઘરે જતો પણ મારા નહીં, કારણ મમ્મી –પપ્પા નોકરી કરતા હોવાને કારણે અમને એક મરાઠી દાદી તેમના ઘરે સાચવતા હતા, જેમને અમે આજી (દાદી)ના નામે સંબોધતા હતા. ઘરે જઈએ પણ મમ્મી મળે નહીં તો ઘરે શું કામ જવાનું તેવો મને પ્રશ્ન થતો, આજી ખુબ સારા હતા, મને અને મારા ભાઈને ખુબ સાચવતા પણ મારે મમ્મી જોઈતી હતી. મેં આ સમસ્યાનો અંત લાવવા એક રસ્તો શોધી કાઢ્યો, સ્કૂલ છુટે પછી ઘરે જવું પડે નહીં તે માટે હું સ્કૂલના ધાબા ઉપર સંતાઈ બાકોરામાંથી ઘોડાગાડીવાળા ચાચાને જોતો હતો, તે બિચારા ઉંમર લાયક માણસ મને શોધ્યા કરતા હતા. આખરે થાકીને તે બીજા છોકરાઓને લઈ જતા રહેતા હતા. ગાડીવાળા ચાચા પણ કંટાળી ગયા, તેમણે મારી મમ્મીને કહ્યું બહેન આપકે બાબા કો હમ નહીં લે જાયેગે રોજ છીપ જાતા હૈ. મને હતું કે ઘોડાગાડી બંધ થશે તો સ્કૂલે જવાનું પણ બંધ થઈ જશે, પણ તે મારી મા હતી, તેણે કહ્યું કંઈ વાંધો નહીં પ્રશાંત હવે બસમાં સ્કૂલે જશે. મારી ઉંમર ત્યારે પાંચ વર્ષની જ હતી. પાંચ વર્ષનું બાળક પાંચ કિલોમીટર દૂર એકલુ એએમટીએસની બસમાં કેવી રીતે જઈ શકે તેવો પ્રશ્ન મારા પપ્પાને થયો, પણ મારી મમ્મીએ કહ્યું તેને બસમાં જ સ્કૂલે જવુ પડશે અને પછી રોજ સવારે સાત વાગ્યે મમ્મી તૈયાર કરી મેઘાણીનગરના બસ સ્ટેન્ડ ઉપર આવે અને બસમાં હું ચઢી જઉ પછી તે જતી રહે, પણ સ્કૂલ છુટે ત્યારે એકલા બસમાં ચઢવાનું અને બસ પણ આગળથી ભરાઈ આવે તો પણ બસની પાછળ દોડી, ટોળામાં ઘુસ મારી બસમાં ચઢી જવાનું, ત્યારે બસનું એક તરફનું ભાડુ દસ પૈસા હતું. મને રોજ વીસ પૈસા ભાડા પેટે મળતા હતા. સ્કુલે જતી વખતે ટિકિટ લઈ લેતો પણ પાછા ફરતી વખતે કંઈક ખાવાની ઈચ્છા થાય પણ પૈસા લાવવા ક્યાંથી પણ ફરી મારા બાળ માનસમાં વિચાર આવ્યો સ્કૂલ છુટે એટલે દસ પૈસા હોય તે પગમાં પહેરાલા બુટના મોજામાં સંતાડી દેવાના અને બસ આવે એટલે તેમા ચઢી જવાનું. કંટક્ટર જ્યારે ટિકિટ માટે આવે ત્યારે દયામણો ચહેરો કરીને કહેવાનું કે અંકલ પૈસા પડી ગયા, તે નાનો બાળક સમજી મને ટિકિટ વગર મુસાફરી કરવા દે. આ બધુ કરવા છતાં મારે ઘરે જઉ ત્યારે મમ્મી જોઈતી હતી. એક દિવસ સ્કૂલ છુટી પછી મેં નક્કી કર્યુ કે ઘરે જવું જ નથી. મમ્મી પાસે જવું છે. મમ્મી કઈ ઓફિસમાં નોકરી કરે છે તેની કંઈ ખબર ન્હોતી પણ લાલદરવાજા એક બહુમાળી મકાન છે તેમાં મમ્મીની ઓફિસ છે એટલી ખબર હતી. એકાદ વખત તે દસમાળનું મકાન પણ મેં જોયું હતું. સ્કૂલની બહાર નીકળી એક માણસને પુછ્યું લાલદરવાજા ક્યાં આવ્યું તેણે સ્કૂલની બહાર નીકળો એટલે ડાબી તરફ જવાના રસ્તા ઉપર ઈશારો કરતા કહ્યું આ તરફ. હું સ્કૂલ યુનિફોર્મમાં પીઠ પાછળ સ્કૂલ બેગ ટીંગાડી અને ડાબી તરફ ચાલવા લાગ્યો. કેટલું ચાલવું પડશે? લાલદરવાજા ક્યારે આવશે? કંઈ જ ખબર ન્હોતી, પણ ચાલવા લાગ્યો. અડધો કલાક ચાલ્યો પછી બહુમાળી મકાન આવ્યું.