શરૂઆતમાં એમની આવી એકધારી જિંદગી જોઈને મને દયા આવતી. પણ દયા ડાકણને ખાય! બે-ચાર વખત સુકેતુ સાથે હું જરા ચેસ રમવા બેઠો ત્યા એ ભાઈ તો મને ‘ચેક’ આપવા મંડ્યા! ઘરે જઈને મેં મારે પત્ની સુમનને કહ્યું પણ ખરું કે આઠ-બાય-આઠના બોર્ડ પર હાથી-ઘોડા ને ઊંટનાં રમકડાં ફેરવવાં એ જુદી વાત, અને જિંદગીમાં જીતવું એ જુદી વાત. સુમન ત્યારે કહેતી, “એની રીતે તો એ સુખી જ છેને! એ લોકોને એવી પડી છે જરાયે!”