છતાં કથા એ કોઈ ડાયરામાં કહેવાતી “વાર્તા” નથી ! રામાયણ કે ભાગવતકથામાં સીધી જ ધર્મની અને નીતિની વાત હોય છે. આટલા પૂરતું કથાકારને ધંધાદારી ગણી ન જ શકાય. હા, તેઓ સ્પષ્ટ કરીને કહેતા હોય કે “જુઓ બહેનો–ભાઈઓ ! આ એક અઠવાડિયાની પારાયણમાં હું તો મારો ધંધો કરવા આવ્યો છું તેથી બોધ આપવાનું કામ મારું ને બોધ લેવાની જવાબદારી તમારી રહેશે ! હું કથામાં નીતિની વાત કરું એનો અર્થ એવો ન જ કરવો કે હું પણ એ બધું પાળીશ. તમને ઠીક લાગે તો કથામાં આવો, બાકી મારું કામ તો ધરમની વારતા કરવાનું !!”