ભગતના કાકા ને ભગત ક્યારેય ગમતો જ નહી. તેને હંમેશા ભગત ભારરૂપ જ લાગતો. તે રોજ સાંજે ઘરે આવીને પોતાનો ગુસ્સો, ધંધા માં થતું નુકસાન કે બીજી કોઇ પણ વાતનો ગુસ્સો તે ભગત પર જ ઉતારતા. ભગત પણ જાણે એને પોતાનું કામ સમજતો હોય કે શું પણ પુરી ઇમાનદારી થી કાકાના દરેક ગુસ્સા નો ભાર પોતાના પર લઇ લેતો. કાકા ઘરે ન હોય ત્યારે તો કાકી ભગતને સારું સારું જમાડતાં, રોજ નવી નવી વાતો શીખવતાં, વ્હાલ કરતાં. તેને માથે હાથ ફેરવી સૂવડાવતા. પણ કાકા આવતા જ તે સંકોચાઇ જતાં, એટલી હદ સુધી કે તે ફળીયામાં જવાનું ટાળતા પણ ભગતને આવું થોડી સમજાય ? એ તો ઊંબરે બેસી ને કાકી ને કામ કરતી જોતો અને જરાક અમથુ હસી દેતો.