જે સમયે મહર્ષિ મૈત્રેય આ પ્રમાણે કહી રહ્યા હતા, તે સમયે દુર્યોધન હસીને પગથી જમીન ખોતરવા તથા પોતાની સૂંઢ જેવી સાથળ પર હાથથી તાલ ઠોકવા લાગ્યો. દુર્યોધનની આ ઉદ્ધતાઇ જોઇને મૈત્રેયજીએ તેને શાપ આપવાનો વિચાર કર્યો. કોઇનું શું ચાલે જ્યાં વિધાતાની જ આવી ઇચ્છા હતી. તેમજે જળનો સ્પર્શ કરીને દુરાત્મા દુર્યોધનને શાપ આપ્યો – “મૂર્ખ દુર્યોધન તું મારો તિરસ્કાર કરે છે. અને મારી વાત માનતો નથી. લે ત્યારે, હવે તું તારા અભિમાનનું ફળ ચાખ. તારા આ દ્રોહને કારણે કૌરવો અને પાંડવોમાં ભયંકર યુદ્ધ થશે. તેમાં ભીમસેન ગદાના ઘાથી તારી જાંઘ તોડી નાંખશે.” મહર્ષિ મૈત્રેયનાં આવા કથનથી ધૃતરાષ્ટ્ર તેમનાં ચરણોમાં પડીને કાલાવાલા કરવા લાગ્યા. તેમણે કહ્યું- “ભગવન્! એવી કૃપા કરો, જેથી આ શાપ ન લાગે.” મૈત્રેયજીએ કહ્યું- “રાજન્ ! જો તમારો પુત્ર પાંડવો સાથે મેળ કરી લેશે તો મારો શાપ નહીં લાગે.” ત્યાર પછી મહર્ષિ મૈત્રેયજીએ ત્યાંથી પ્રસ્થાન કર્યું. દુર્યોધન પણ ભીમસેનના કિર્મીર વધ સંબંધી પરાક્રમને સાંભળીને ઉદાસ ચહેરો લઇ ત્યાંથી ચાલ્યો ગયો.