કે જે, મનિમળ બ દ્ધદ્, ન ેપમવત્ર હ્રદય (એટલે કે – પમવત્ર ભાવના) રાખી જાણે. એ હકીકત પણ દેખીતી છે કે, અંતુઃકરણની તથા બ દ્ધદ્ની એવી શ દ્ધદ્ (યોગ્ય) કિો કયામ મવના નથી થઈ શકતી. તેથી પ્ર ાદીનાું ઈચ્છકોન ું પ્રથિ (કતમવ્ય) ાધન, કિમ (છે). ને તે પછી, જ્ઞાન છે. (4/76) (૧૯) તેથી કરીને, વેદોિાું કિમકાુંડન ું વણમન પ્રથિ કરેલ ું છે, ને જ્ઞાન તો, છેક એને છેડે ઉપદેશાય છે. અહીં પણ, આ ઉપદેશિાું, આપણે પહેલાું કિમકાુંડના મ દ્ાન્તોનો, અને તે પછી જ, શાન કાુંડના મ દ્ાુંતોનો અન વાદ કરીશ ું. પણ તેયે, એટલ ું જ કરીશ ું, કે જેટલ ું િાપ (ચાલ ) ભાિા જાણતાું િહાશયો િાટે પૂરત ું થઈ પડે. જેિને બધ ું જ ખપત ું હોય, તઓે, સ્વય ુંવેદ ભિવાન પા ેથી એ જાણી લ્યે. (૨૦) હવે અિે, અિારા ઈશ્વર પરિાત્િાિા ુંદ્રઢ મવશ્વા ાથે, િિુંળાચરણ કરીએ છીએ કે , આપણો આ (િોક્ષનો) મનશ્ચય પૂરો થાય, આપણે ભક્તતપૂવમક એવ ું પિન કરીએ, ને એવા પ્ર ાદનો ાક્ષાત્કાર પાિીએ, કે જેનાું આપણે બધા અગભલાિી છીએ. (૨૧) આ ઉપદેશ િાત્ર અિે કલ્પી લીધેલો નથી. પરુંત વેદોિાુંથી લેવાયેલો, અને તેથી, ઈશ્વરીય છે. એન ું (ચાલ ) ભાિાિાું અહીં અવતરણ કરેલ ું છે. છતાું, એ ુંપૂણમ વેદોના વચનોને અન રે છે. ને તેથી, એ ઈશ્વરીય વાણી છે. ।। ૐ ।। (5/76)