છેલ્લીલી ત્રણેક આખી રાત એ બાલ્કનીમાં જ રહી હતી! પણ અંદર જવું જ પડે એમ હતું, તરસ અને ભૂખ પણ હદ બહાર પહોંચી એટલે આશકાએ રૂમમાં આવીને બાલ્કનીના દરવાજા પાસેની સ્વિચથી લાઈટ ઓન કરી, અને તરત જ ભડકી ઉઠી, એનો શ્યામ ચહેરો લાલ થઈ રહ્યો, રુંવાડા ઉભા થઈ ગયા, માંડ ગળામાં થૂંક ઉતાર્યું… આંખોમાં એક અજાણી લાગણી ડોકાઈ રહી. ઝડપથી એ રસોડા તરફ દોડી, બેડરૂમ પસાર કરતા તો એ મેરેથોન દોડી હોય એમ હાંફી રહી. રસોડાના દરવાજામાં ઉભા રહીને એણે લાઈટ ઓન કરી.. સબસલામત લાગ્યું એટલે અંદર ગઈ. રણમાં ભૂલા પડી ગયેલા મુસાફરની જેમ એનું મન શૂન્ય થઈ ગયું.