અર્થાત્ પ્રજાના સુખમાં અને હિતમાં જ રાજાનું સુખ સમાયું છે. રાજાને પોતાનું પ્રિય કે અપ્રિય કશું જ હોઈ શકે નહીં, જે વસ્તુ પ્રજાને પ્રિય છે, હિતકારી છે, તે જ રાજા માટે પ્રિય અને હિતકારી હોય છે.