બીજા એક દિવસે અમે બધા બહાર જવા નીકળ્યા . અમે જવાહરભાઈ’ના ઘરનાં દાદરમાં રોકાઈ ગયા. રસ્તામાં એક માણસની નનામી જઈ રહી હતી. પણ એની સાથે માંડ મુઠ્ઠીભર માણસો હતા .આ જોઈને એમણે તરત ખિસ્સામાંથી એક ચબરખી કાઢી , ઉપરના ઓરડામાં ગયા અને મુક્તક લખ્યું :