‘ગયા વર્ષે દેશમાં દીકરીનાં લગ્ન લીધેલાં ત્યારે ખેંચ પડેલી, આ બંગલાનો માળી મારા ગામનો જ છે. એની પાસે હૈયું ખોલ્યું તો એણે કહ્યું કે શેઠાણીને વાત કરી જો. બપોરે આવીને શેઠાણીને વાત કરી જો. બપોરે આવીને શેઠાણી પાસે કરગર્યો. મારી વાત સાંભળીને એમણે વીસ હજાર રૂપિયા આપવાની મહેરબાની કરેલી. મેં વચન આપેલું કે દર વર્ષે મહિને સગવડ થશે એ મુજબ હજાર-બે હજાર આપતો રહીશ. એમણે મારી વાત સ્વીકારેલી, ટૂકડે ટૂકડે ચૌદ હજાર પાછા આપ્યા અને ત્યાં તો દેવીમા એ વિદાય લીધી...’