અનીલ મને બહુ સ્વસ્થ અને પ્રમાણિક લાગ્યો, તેણે મને કહ્યુ મારી પત્ની વેશ્યા હતી, તે કહેતા મને આજે પણ સંકોચ નથી અને કયારેય પણ નહીં થાય પણ હવે તે મારી પત્ની છે. મેં અનીલ અને સોનલને કહ્યુ કોઈ તને સોનલને વેશ્યા કહે તો તારે શરમાવવાની જરૂર નથી, કારણ શરમ તો અમારી જેવી વ્યકિતઓને આવી જોઈએ, તુ અને તારી જેવી વાડીયામાં રહેતી વેશ્યાઓ અમારા કારણે જન્મી છે. હવે અનીલ અને સોનલ ગામમાં જઈ શકે તેમ નથી, એક તરફ તેમની હત્યા સુધી મામલો પહોંચે તો નવાઈ નથી, બીજી તરફ પોલીસ અને સરકારી તંત્રમાં સંવેદનશીલતો અભાવ છે. મને લાગ્યુ કે આપણા શહેરમાં આવેલા અનીલ અને સોનલની જવાબદારી હવે આપણી છે, કારણ જો આપણે એક સોનલની મદદ કરીશુ , વાડીયામાં રહેલી બીજી સોનલો બહાર આવવાની હિમંત કરશે