ધારો કે તમે નસીબદાર નીકળ્યા ને તમને બેસવા માટે સીટ મળી ગઈ ( ભયંકર ધક્કામુકી કર્યા બાદ ) , તો આગળના સ્ટેન્ડથી તમારો કોઈ ઓળખીતો બસમાં ચઢશે. એ તમને એનો બધો સામાન પકડાઈ દેશે. આવી જ રીતે આગળના ચારથી પાંચ સ્ટેન્ડમાં ઓછામાં ઓછા પાંચેક જણા તમારા ઓળખીતા નીકળશે અને તમે એમનો સામાન ખોળામાં લઈને બેઠા હશો. એમાંય તમન કોઈ વડીલ કે કોઈ કન્યા એમની વસ્તુનું ધ્યાન રાખવા આપશે એટલે એનો સ્વીકાર કર્યા વિના તમારે છૂટકો નઈ. હવે તમે સાત વ્યક્તિઓના સામાન નીચે એક બેડોળ પ્લાસ્ટિક સીટ બેઠેલા છો અને લગભગ ચારેય તરફથી ઘેરાયેલા છો , બાજુમાં જ પબ્લિક બુમાબુમ કરીને વાતચીત કરી રહી છે , કોઈ સિંગર સ્પીકર લઈને આવ્યો છે અને તમને ના જ ગમે એવા ગીતો ફુલ વોલ્યુમમાં વગાડી રહયો છે , કંડક્ટર "ટીકીઈઈટ...ટિકિઈઈટ"ના નારા લગાવી રહ્યો છે અને તમને શ્વાસ લેવામાં સખ્ખત તકલીફ પડી રહી છે. આ છે રોજિંદી પરિસ્થિતિ.