ભારત વર્ષમાં કર્મનો સિદ્ધાંત સર્વોપરી છે એમાં કોઈ બેમત નથી, પરંતુ આવા દુર્ભાગી જીવો માટે ઇચ્છા-મૃત્યુને લઈને દેશભરમાં દાયકાઓથી દલીલો થઈ રહી હતી. ઇચ્છા-મૃત્યુના પક્ષમાં તર્ક આપનારા તો મહાભારત કાળમાં ભીષ્મ પિતામહ, માતા સીતા, રામ અને લક્ષ્મણ અને છેક હમણાં આચાર્ય વિનોબા ભાવેએ અપનાવેલા ઇચ્છા-મૃત્યુના પ્રસંગોનાં ઉદાહરણો આપતાં રહ્યાં છે. જૈન મુનિઓ અને મુમુક્ષોમાં સંથારાની પ્રથા પણ ઇચ્છા-મૃત્યુનો જ એક પ્રકાર છે. લાંબી ચર્ચા-વિચારણાના અંતે સુપ્રીમ કોર્ટે પેસિવ યૂથનેસિયાની મંજૂરી આપી દીધી છે અને ખાસ પરિસ્થિતિઓમાં લિવિંગ વિલ અર્થાત્ કે ઇચ્છા-મૃત્યુને પણ કાનૂની માન્યતા મળી ગઈ છે. મતલબ એવો નથી કે કોઈ પણ વ્યક્તિ ઇચ્છા-મૃત્યુની માગણી કરી શકે છે. સુપ્રીમ કોર્ટે વિશેષ પરિસ્થિતિમાં એટલે કે દર્દીએ મૃત્યુને અપનાવવા સિવાયનો કોઈ વિકલ્પ જણાતો ન હોય, કોઈ આશા જણાતી ન હોય તેવી સ્થિતિમાં જ સન્માનપૂર્વક મૃત્યુ મેળવવાને વ્યક્તિનો અધિકાર ગણ્યો છે. સુપ્રીમ કોર્ટના આ ચુકાદાએ તબીબી વિજ્ઞાન, ધર્મ, નૈતિકતા અને સમાજ વિજ્ઞાનની દૃષ્ટિએ મોટા સવાલો ઊભા કર્યા છે.