ટ્રેન આવી પહોંચી. પેસેંજરો બહુ નહોતા; સેકન્ડ કલાસના ડબા ખાલી હતા. એક ખાલી ડબામાં મેં સરલાને બેસાડી, બન્ને બેગ અન્દર મૂકી અને વ્હીસલ થઇ એટલે મેં પણ ઉપર ચઢીને બારણું બંધ કર્યું એટલામાં સ્નેહવદન હાફળા ફાંફળા દોડતા આવીને અમારા સબામાં ચઢી બેઠા. ચાલતી ટ્રેને ચઢવાથી અને તે પકડાવાના પ્રયાસમાં આઘેથી દોટ મૂકવાથી તેમનો શ્વાસ ભરાઇ આવ્યો હતો તે શમી ગયો. પછી મોં રૂમાલથી લૂછતાં સ્નેહવદને અમારા બન્નેની સાથે ઘણા સ્નેહથી શેકહેન્ડ કરી અને કહ્યું. "હું જાણતો હતો કે તમે આ ટ્રેનમાં આવવાનાં છો તેથી ખાસ કરીને મેં આ ટ્રેન પકડવાનો પ્રયત્ન કર્યો. હું ચુકી જ જાત. છેક તો તમે તો રવડી જાત ! તમને વાત કરાવનાર બીજું કોણ ? તમે બન્ને એકેક્ની સામાં મલાડ સુધી ઘુવડની માફક જોતાં કરતા. ચાલો All’s well that ends well. સૌ સારું-હા-હા. હા-હા. જે થયું તે ઠીક જ થયું. કેમ સરલા બેન, મઝામાં છો કોની ? કેમ નાનાભાઇ, તમે ? ઓલ રાઇટ ? હો-હો-હો-હો-. " આમ કરીને પુન : તેમણે એક પ્રચંડ હાસ્ય કર્યું.