આ દેહ નાશવંત છે. દેહની સાથે બધું જ ઊપડી જવાનું છે, પણ ભગવાન અને સંતની જે પ્રાપ્તિ થઈ છે એ સૌથી મોટી છે. એટલે આપણા જેવા કોઈ ભાગ્યશાળી નથી. જોગીબાપા કહેતા કે ‘બીજાને ભાગ્યશાળી માનો એ જ આપણી મોટી ભૂલ છે.’ હજુ આપણને અધૂરું લાગે છે કે ‘આપણું શું થશે? ’ શું થવાનું છે? ભલા માણસ?! મહારાજ-સ્વામીનો આશરો છે, નિષ્ઠા છે અને શાસ્ત્રીજી મહારાજ, જોગી-બાપા જેવા મહાન પુરુષ આપણને મળ્યા છે; આપણને એવો માર્ગ બતાવ્યો છે; જેથી કશું જ અધૂરું નથી. એટલે ‘બીજો મારાથી મોટો છે’ એમ માનીએ તો હજી જ્ઞાન જ ક્યાં થયું છે? સમજણ જ ક્યાં આવી છે? કેફ ચડી જવો જોઈએ કે ‘કોણ મળ્યા છે?!’ દારૂ પીવે તો એનો કેફ ચડે છે; બીડી, સિગારેટનો પણ કેફ ચડે છે; એ બધું તો તુચ્છ છે. પણ આપણને જે વાત મળી છે એ તો કેટલી અદ્‌ભુત છે ! માટે અધૂરું માનવું જ નહીં. અને આપણને જે વાત મળી છે એ બીજાને કરવી.