આ ફિલ્મની સૌથી સારી વાત ગણી શકાતી હોય તો એ પ્રીતમનું સંગીત છે. જ્યારે-જ્યારે ગીતો આવે ત્યારે ફિલ્મમાં આપોઆપ જ ઇન્ટરેસ્ટ આવી જશે. આ ફિલ્મમાં એક પણ ગીત એવું નથી જે નબળું કહી શકાય, છતાં ‘રબ્બા...’, ‘સજ ધજ કે...’ અને ‘ઇક તૂ હી...’ ફિલ્મનાં શ્રેષ્ઠ ગીતો છે. બૅકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિક પણ દરેક સ્થળના આધારે બદલાય છે અને સારી અસર છોડી જાય છે. પંકજ કપૂરે ડિરેક્ટર અને બિનોદ પ્રધાને ડિરેક્ટર ઑફ ફોટોગ્રાફી તરીકે ખૂબ જ મહેનત કરી છે એ આખી ફિલ્મમાં અને એમાં પણ ખાસ ઇન્ટરવલ પહેલાંના ભાગમાં જોવા મળે છે. અમુક સીનનું શૂટિંગ અને કૅમેરા-ઍન્ગલ્સ ખૂબ જ સારાં છે. જોકે કૅમેરાવર્ક જ જોવું હોય તો બૉલીવુડમાં એક રામગોપાલ વર્મા ઓછો છે? સ્ક્રીનપ્લે જો એટલો અસરકારક ન હોય તો ડિરેક્શનની મર્યાદાઓ સીમિત થઈ જાય છે એનું આ ફિલ્મ વધુ એક ઉદાહરણ છે.