'નિરીક્ષણ કરવાની આવડત હોય તો નાની નાની વાતો ઉપરથી પણ માણસને પારખી શકાય.' હરિવલ્લભદાસે વિભાકર સામે જોયું. પોતે અલકા અને ભાવિકા વિશે જે કહ્યું એ એના ગળે નથી ઊતર્યું એવું એમને લાગ્યું એટલે એમણે ફોડ પાડ્યો. 'એ દેરાણી- જેઠાણીના સંબંધોમાં અત્યારે કડવાશ નથી. એ છતાં, સ્ત્રીસહજ ઇર્ષા તો એ બંનેના મનમાં છે. એમના વ્યવહારમાં મેં આ જોયેલું છે. હું ડાઇનિંગ ટેબલ ઉપર જમવા બેઠો હોઉં ત્યારે જો આદિત્યનો આકાશ કે આકાંક્ષા આવીને મારી સોડમાં ભરાય તો એ દૃશ્ય જોઇને ભાવિકાનો ચહેરો તરત બદલાઇ જાય. મારા ઓરડામાં પલંગ પર બેસીને ભાસ્કરના ભૌમિક અને ભૈરવી સાથે હસી-મજાકની વાતો કરીને ગમ્મત કરતો હોઉં અને અલકા ત્યાંથી પસાર થાય તો આ દૃશ્ય જોઇને એની આંખ ચમકે. આવી અનેક ઘટનાઓ જોયા પછી આ તારણ પર આવ્યો છું.' એમણે હસીને વિભાકર સામે જોયું. 'તેં ઘર વસાવ્યું નથી એટલે બૈરાની બબાલ કેટલી ખતનાક હોય છે એનો તને ખ્યાલ નથી. તારી તો આખી વાત જ અલગ છે. બાકી, અલકા અને ભાવિકા એ બંનેના મગજમાં એક વિચાર એકસરખી રીતે જ આવતો હશે. ત્રણેય ભાઇઓમાં મારો પતિ જ સૌથી હોંશિયાર છે. એ મહેનત કરીને તૂટી મરે છે, ગધ્ધાવૈતરું કરે છે, અને બાકીના બંને ભાઇ તો જલસા કરે છે! તું પરણ્યો હોત તો તારી પત્નીની મનોદશા પણ આવી જ હોત. સંયુક્ત કુટુંબ હોય અને ધંધો પણ સંયુક્ત હોય ત્યારે આવું જ બને. એ પરિવારની બધી પુત્રવધૂઓ એવા ભ્રમથી પીડાતી હોય છે કે મારો વર સૌથી વધુ મજૂરી કરે છે પણ બીજાઓને એની કદર નથી!'