મારા મનમાં હંમેશા પ્રશ્ન થતો હતો, કે શું ખરેખર પુન:ર્જન્મની જેમ પુન:પ્રેમ પણ થતો હશે. ? જોકે મને આ સવાલનો જવાબ તારામાં મળ્યો છે. ક્યારેક તારો ફોટો જોવું છે તો સ્વર્ગની કલ્પના થાય છે. સાચું કહું ને તો કદાચ સ્વર્ગ મળવું સહેલું હશે, પણ તારી સાથે જીવવું કદાચ વિચારોમાં જ શક્ય છે. હું જોકે આમ તો ઘણી બધી બાબતોમાં સ્વાર્થી છું. હું મારી લાગણી હોય કે વસ્તુ હું વહેંચવામાં ખૂબ ખચકાવ છું. હું ખૂબ આત્મમુગ્ધ વ્યક્તિ છું જેને કદાચ પોતાનાથી વધારે વહાલું કોઈ નહીં હોય. પણ એ સત્ય પણ તને મળ્યા બાદ વેરવિખેર થઈ ગયું છે. આ વિચારીને ખરેખર તારી પર ખૂબ ગુસ્સો આવે છે, પણ તારા મોતી રૂપી મેસેજ કે તારા મોકલાવેલ ફોટા જોઈને એ બધો ગુસ્સો ક્યાંક ખોવાય જાય છે. ક્યારેક તો એવું થાય છે કે તને તારી જોડે આવીને તારી એક એક ક્ષણને મારા પ્રેમથી ભરી દવ. પણ બીજી જ ક્ષણે વિચાર આવે છે કે કદાચ તને સ્પર્શથી કદાચ તારી પવિત્રતા કે માત્યતા અભડાય જાય તો. ? પણ એ વાત પણ હું કબુલું છું કે મારા જીવની મુક્તિ માટે તારો સ્પર્શ પણ ખૂબ જરૂરી છે. તું કદાચ આવી બધી વાતોને મારું પાગલપન કહીશ પણ પ્રેમમાં તો આવું પાગલપન જ પ્રેમને જીવંત રાખે છે. જોકે તારી બાબતે હવે હું થોડો સ્વાર્થી થવા લાગ્યો છું. એને મને એ સ્વાભાવિક પણ લાગે છે. પ્રેમની લાગણીઓમાં હું તને ફક્ત મારી કક્ષાઓ સુધી જ કલ્પી શકું છું. અને આવો થોડો ઘણો સ્વાર્થ પ્રેમમાં તો યોગ્ય જ ગણાય. આમ પણ મને એવી સ્ત્રી વધારે આકર્ષે છે જેનું હિમોગ્લોબીન 14થી 16ની વચ્ચે હોય. જેના બ્લડ ટેસ્ટમાં સુગર નહીં સપના હોય (આ ક્યાંક સાંભળેલું છે). મને તારી દરેક વાતમાં સપના દેખાય છે. હઉ એ વાયદો નહિ કરું કે હું તને અંતિમ શ્વાસ સુધી પ્રેમ કરીશ. કેમ કે હું નસીબ અને ભવિષ્યમાં નથી માનતો. પણ એટલું જરૂર કહીશ કે મારી ક્ષણ-ક્ષણમાં ફક્ત તારો જ વાસ હશે.