હવે એ વેંકટરામન નહોતા રહ્યા; પરંતુ ત્યાગી, વિરક્ત, મહાત્મા કે શ્રેયાર્થી થયેલા. રમણ મહર્ષિના નવા નામકરણને હજુ વાર હતી : હજુ તો એની પૂર્ભૂમિકા જ રચાઈ રહેલી. એમણે પોતે કોઈ નામ ધારણ નહોતું કર્યું. તોપણ એમના અવલોકનથી દર્શકોના મનમાં એક પ્રકારનો પ્રખર આદરભાવાત્મક પ્રતિધ્વનિ પડતો. એ એક અંકુરાવસ્થામાં રહેલા ઈશ્વરાનુરાગી સાચા સંત છે એવું એમને લાગી આવતું.