ગુજરાતી થાળી પહેલાં 'ભાણું' તરીકે ઓળખાતી. જૂની પેઢીના લોકો બહાર નીકળતા એટલે નગર-શહેરમાં 'ભાણું' ખાઈ લેતા. ગુજરાતી સાહિત્યની ઘણી કૃતિઓમાં 'ભાણું' આવે છે. 'ભાણું' એટલે રોટલી-શાક-દાળ અને ભાત. જો સમય સાંજનો હોય તો દાળ અને ભાતનું સ્થાન કઢી-ખીચડી લે. 'ભાણું'ને 'ગુજરાતી થાળી'માં પરિવર્તિત કરવાનો યશ (એ અપયશ, જેવી જેની વિચારધારા) અમદાવાદના શાંતિભાઇ પટેલને જાય છે. તેઓ વિખ્યાત'ચેતના'હોટલના માલિક. રિલીફ રોડ પર આવેલી ચેતના હોટલનો આમ તો મસાલા-ઢોંસો ખૂબ વખણાતો. લોકો સજી-ધજીને આ જ હોટલમાં ખાવા જતા. આ શાંતિભાઈ પટેલે ભાણુંને આધુનિક વાઘા પહેરાવીને ત્રણ પ્રકારની ગુજરાતી થાળીનો પ્રારંભ કર્યો હતો. ત્રણેય ભાવ જુદો-જુદો અને તેમાં મળતી વાનગીઓ ઓછી-વત્તી. શાક-દાળ-ભાત-રોટલીનો વ્યાપ વધ્યો અને થાળી વ્યંજનોથી ભરાઈ ગઈ.