નવોદિતોની સ્પર્ધામાં સંઘાડાઉતાર રચનાઓની અપેક્ષા ન જ હોય, છતાં કેટલીક એવી રચનાઓ પણ મળી છે, જેનો વિશેષ આનંદ છે. સૌથી વધુ સંતોષકારક વાત એ છે કે, આવનારી પેઢી પાસે ઋજુ સંવેદના અને નક્કર આદર્શો છે. એમની પાસે કહેવા લાયક વાતો છે, જે ભાવક માટે આસ્વાદનીય સાથે ચિંતનીય બની રહે તેમ છે. બસ, જરૂર છે, માત્ર એને જરાક મઠારીને રૂપાળો ઘાટ આપવાની. યુવામિત્રો, જે પણ સાહિત્યપ્રકારમાં કામ કરીએ, તે સાહિત્યસ્વરૂપનું શાસ્ત્રીયરૂપ સમજવું આવશ્યક હોય છે. સંગીતમાં જેમ રિયાઝનું મહત્વ હોય છે, તેમ સાહિત્યમાં નિયમિત લેખન અને દેશ-વિદેશની શ્રેષ્ઠ કૃતિઓનું વાંચન અગત્યનું છે. ભાષાશુદ્ધિ તથા વ્યાકરણની સમજ ગુરુજનો તરફથી મળી શકે. બસ, જરૂર હોય છે આપણી આસપાસમાંથી કોઈ વિદ્વાન વ્યક્તિને શોધી એમની પાસેથી નમ્રભાવે માર્ગદર્શન મેળવવાની. ટૂંકી વાર્તાની લાંબી શાસ્ત્રીય ચર્ચા તો અહીં શક્ય નથી, પરંતુ કેટલીક પાયાની બાબતોનો ઉલ્લેખ પ્રાસંગિક લાગે છે :