રાત્રે બાર વાગ્યે ભાસ્કર ભાવિકાને સમજાવી રહ્યો હતો એ વખતે નીચે હરિવલ્લભદાસના ઓરડામાં શાંતિ હતી. માત્ર એમના નસકોરાંનો ધીમો અવાજ રૂમમાં પડઘાતો હતો. એમની બાજુનો રૂમ વિભાકરનો હતો. પલંગ પર પગ લંબાવીને તકિયાના ટેકે એ બેઠો હતો. સામે વિશાળ ટીવીના સ્ક્રીન ઉપર સ્પોર્ટ્સની ચેનલમાં ટેનિસની કોઈ જૂની રોમાંચક મેચનું પુનઃપ્રસારણ એ જોઈ રહ્યો હતો. રિંગ વાગી એટલે એણે મોબાઇલ ઉઠાવ્યો. ‘જયરાજ, ચિંતા ના કર...’ સામા છેડેથી જે કહેવાયું એ સાંભળીને એણે કહ્યું. ‘હું આવું છું. અર્ધો કલાકમાં જ મણીનગર પોલીસ સ્ટેશને પહોંચું છું. તું ત્યાં જ રહેજે.’