પરંતુ જ્યારે આપણે ધર્મની વાત કરવા બેસીએ છીએ ત્યારે આપણું મોઢું પ્રાચીનતા તરફ – વાસીપણા તરફ ફરી જાય છે! ત્યારે આપણે લેટેસ્ટનો, નવીનતાનો કે તાજગીસભરતાનો આગ્રહ છોડી દઈએ છીએ અને બંધિયાર, વાસી તેમ જ પ્રાચીનતાનાં ગુણગાન કરવા મંડી પડીએ છીએ! આથી મોટી વિડંબના બીજી શી હોઈ શકે?