આર્થિક ક્ષેત્રે સરદાર સહુને સાથે રાખીને કામ કરવા માંગતા હતા. ક્રાંતિકારી વાતો તેમને પસંદ નહોતી. ઝડપી રાષ્ટ્રીયકરણ પર જ દેશની આબાદીનો આધાર છે, એ બાબત પરત્વે તેઓ અસહમત હતા. તેઓ માનતા કે જો સરકાર પાસે કેળવાયેલા માણસો ન હોય તો ઉદ્યોગોનું રાષ્ટ્રીયકરણ કરવાની બાબતમાં કોઈ દમ નથી. ફક્ત રાષ્ટ્રીયકરણ કરવું એ તો અંધારામાં કૂદકો મારવા જેવું થાય. ધનવાનોનો નાશ કરવાથી જ ગરીબોનું આપમેળે કલ્યાણ થઈ જવાનું છે, એવી પુસ્તકિયા સમાજવાદી કે સામ્યવાદી નીતિ સાથે સરદાર સહમત નહોતા.