નાળિયેરીના લાંબા પડછાયા અખાત પર ફેલાઈ ગયા હતા. પરસાળમાં ઠંડક છવાયેલી હતી. રસોડામાં જઈને હું વ્હિસ્કીની બોટલ, ગ્લાસ અને ઠંડા પાણીનો કુંજો લઈ આવ્યો. હું તો એકલો જ જશન મનાવીશ! મારા મનમાં એક વિચાર જાગૃત થવા તરફડિયાં મારી રહ્યો હતો. પણ એ વિચાર પૂરે પૂરો બહાર આવીને મને એનો ચહેરો સ્પષ્ટ પણે બતાવે, એ પહેલાં મારે ઘણી પ્યાલીઓ ખાલી કરવી પડી. એ ચહેરો નેડ લેંગફર્ડનો હતો. મારી, નેડ ફર્ગ્યુસનની સામે એ તાકી-તાકીને જોઈ રહ્યો હતો. મારી અંદરનો એ જણ મારી સાથે સમાધાન કરવા માટે મને સતત આગ્રહ કરી રહ્યો હતો. બહાર નીકળીને હું આંબા નીચે ચાલ્યો ગયો. મિત્રતા… સથવારો… પ્રેમ… આ બધાં વિશે હું જે કંઈ પણ જાણતો હતો, એને માટે મારે આ સ્થળને જ શ્રેય દેવાનું હતુ.