સાચા ધર્મની ખોજ માટે એ જરૂરી છે કે બનાવટી એવો ‘છોટલાધર્મ’નો ત્યાગ થાય. છોટલાધર્મમાં અંધશ્રદ્ધા, વહેમ અને ચમત્કારની બોલબાલા હોય છે. એમાં ગુરુ ઘંટાલનો જયજયકાર હોય છે. આ બાબતે મને આપણા રેશનલિસ્ટ મિત્રોની વાત સાચી લાગે છે. જગતમાં પશ્ચિમની પ્રજા ‘ઇસ્લામોફોબિયા’ (ઇસ્લામના કલ્પિત ભય)થી પીડાય છે. ISIS જેવા ચાર અક્ષરો દુનિયાને ડરાવે છે. હું પણ ખાનગીમાં ‘ઇસ્લામોફોબિયા’થી મુક્ત નથી. આવા ભયથી દુનિયાની બિનમુસ્લિમ પ્રજાને મુક્ત કરવાની જવાબદારી શાણા મુસ્લિમોની છે. ‘શાણો મુસ્લિમ’ એટલે એવો મુસ્લિમ, જે એકમાત્ર અલ્લાહને જ શરણે જાય છે અને માને છે કે વૃક્ષનું પાંદડું પણ અલ્લાહની મરજી વિના હાલતું નથી. સામેનો માણસ આપણા કારણે ડરે, તેવું શા માટે થવું જોઇએ? ‘શાણો મુસ્લિમ’ એટલે એવો મુસ્લિમ, જે સામે મળેલા માણસને સલામ પાઠવીને સલામતીનો પૈગામ પહોંચાડે છે. શાણો મુસ્લિમ પોતાની પત્નીને સંપૂર્ણ સલામતીનો અહેસાસ કરાવે છે. આ દુનિયામાં સુખી યુગલથી ચડિયાતી કોઇ ઘટના ન હોઇ શકે. જે પતિ પોતાની પત્નીને પીડા પહોંચાડે, તે નથી સાચો હિંદુ હોતો કે નથી સાચો મુસલમાન હોતો કે નથી સાચો ખ્રિસ્તી હોતો. જે માણસ ધાર્મિક હોય તેનું તો ઘર, એ જ મંદિર! સંસ્કૃતમાં ‘ઘર’ માટે ‘મંદિર’ શબ્દ છે. જ્યાં જ્યાં સુખી પરિવાર જીવતો હોય, ત્યાં ત્યાં ઘરને મંદિરનો દરજ્જો પ્રાપ્ત થાય છે. ખલનાયક તે છે, જે મંદિર તોડે છે. જ્યાં અને જ્યારે ક્યાંક પ્રેમમંદિર સર્જાય છે ત્યાં અને ત્યારે ક્યાંકથી ખલનાયક પહોંચી જ જાય છે. માનવજાતેને રાવણ, નરકાસુર અને બિન લાદેન પ્રત્યેક યુગે મળી જ રહે છે. બોલો! આપણે ભગવાનનું શું બગાડ્યું છે?