ઋષિ બે શબ્દો વાપરે છે; પ્રેય અને શ્રેય. જે મનને રુચે તેવું હોય, તે પ્રેય. જે કરવું હિતકારક હોય, તે શ્રેય. ઉત્તમ કક્ષાનો માણસ શ્રેયમાં જ પ્રેયનું દર્શન કરશે. મધ્યમ કક્ષાનો માણસ શ્રેય-પ્રેયનો ભેદ સમજીને શ્રેયને અનુસરવા પ્રયાસ કરશે. જ્યારે અધમ માણસ શ્રેયને છોડીને પ્રેયને પ્રાધાન્‍ય આપશે. શ્રેયના માર્ગે ચાલવું અઘરું છે. આ સંદર્ભમાં જ સત્‍યને કઠોર કહેવામાં આવ્‍યું છે.