વર્તમાન સમયમાં મીડિયા મૅનેજમૅન્ટ વિશે વાચકો અને દર્શકો ઘણુ બધું જાણતા થઈ ગયા છે. તેઓ એ પણ જાણે છે કે પત્રકારોને અને મીડિયા હાઉસને મેનેજ કરી શકાય છે. આ બાબતમાં રસ ધરાવતા લોકો માટે એક સમાચાર એવા છે કે વરિષ્ઠ પત્રકાર પી. રમણનું એક પુસ્તક ‘ધ પોસ્ટ ટ્રુથ’ નામે પ્રસિદ્ધ થવા જઈ રહ્યું છે. આ પુસ્તકમાં એવી ઘણી વિગતો આપવામાં આવી છે જે એવો નિર્દેશ કરે છે કે મીડિયાને મેનેજ કરવાનું વલણ આજકાલનું નહીં, પચાસ વર્ષ જૂનું છે. શાસકો અને મીડિયા વચ્ચેનું ગઠબંધન ભારત પ્રજાસત્તાક બન્યું ત્યારના સમયથી અસ્તિત્વ ધરાવે છે. ત્યારના અખબાર માલિકો તેમના વરિષ્ઠ પત્રકારોનો આયાત લાઇસન્સ અને ન્યૂઝ પ્રિન્ટ ક્વોટા મેળવવા માટે પોતાના દૂત તરીકે ઉપયોગ કરતા હતા. એક્રેડિટેડ સંવાદદાતાઓને રાજધાની દિલ્હીમાં સંયુક્ત સચિવ કક્ષાના સરકારી બંગલા એકદમ સસ્તા ભાડામાં અપાતા હતા. મુખ્યધારાના મોટા ભાગના પત્રકારો સરકારી બાબતોનું રિપોર્ટિંગ આંખ-કાન બંધ રાખીને યથાતથ સરકારી રાહે કરતા હતા અને જે લોકો ચીલો ચાતરીને બ્રેકિંગ સ્ટોરી કરતા હતા તેમના પર ટેબ્લોઇડ પત્રકારનું લેબલ લગાવી દેવામાં આવતું હતું. રમણના આ પુસ્તકમાં એક રસપ્રદ વાત એ જણાવાઈ છે કે ૧૯૭૪માં યુએનઆઇના તત્કાલીન વડા આર. રંગરાજનને પોખરણ ટેસ્ટ અંગે અગાઉથી સંકેત મળી ગયા હતા અને તેમણે તેમના સ્ટાફને ન્યૂઝ માટે એલર્ટ રહેવાનું કહી દીધું હતું.