સંગીત મહોત્સવના આશરે વીસેક વર્ષ પછી ૧૯૯૭ની હનુમાનજયંતીના દિવસે બાપુએ એક વિશિષ્ટ ઉપક્રમ રચ્યો. સાંજના ચાર પાંચ વાગ્યે ગુજરાતી ભાષાના સમર્થ કવિઓ – સર્વશ્રી રમેશ પારેખ, અનિલ જોશી, રાજેન્દ્ર શુક્લ, મનોજ ખંડેરિયા, હર્ષદ ચંદારાણા, માધવ રામાનુજ, વિનોદ જોશી વગેરેી શ્રી હનુમાનજી મહારાજ પાસે ઓસરીમાં બેસીને કાવ્યપાઠ કર્યો. શ્રોતાઓમાં પૂ. બાપુ ઉપરાંત ત્યાં ઉપસ્થિત થોડા ભાઈ બહેનો હતાં. અનાયાસ બનેલી આ ઘટનામાં ‘જ્ઞાનીઓમાં અગ્રણી’, અને ‘બુધ્ધિમંતોમાં વરિષ્ઠ’ એવા હનુમંતલાલજી પાસે કવિઓએ શબ્દ વંદના કરી. અહીં અસ્મિતાપર્વનો વિચાર અંકુરીત થયો. અલબત્ત સાહિત્ય અને કલાની વંદના – અર્ચનાનું બીજ બાપુના હ્રદયમાં વર્ષો પૂર્વેથી પડેલું જ હશે.