આ શ્લોકમાં ઈન્દ્રને જળ પ્રવાહિત કરનાર તરીકેની ઉપમા મળી છે. બીજા અનેક શ્લોકમાં ઋષિ ઈન્દ્રને મરુદગણો દ્વારા લાવનાર તરીકે ઉલ્લેખવામાં આવે છે. એટલે, આપણે એવું કહી શકીએ કે, ઈન્દ્ર એ ચોક્કસપણે વર્ષા લાવનાર પ્રાકૃતિક બળ છે. ઋષિ એ પ્રાકૃતિક બળને દ્યુલોક અને પૃથ્વીને ગતિ આપનાર પણ ગણે છે. અનેક શ્લોકમાં ઉલ્લેખાયેલ દ્યુલોક એ પૃથ્વીની ફરતે આવેલું વાતાવરણ હોય એવું લાગે છે. વળી, પૃથ્વી પોતે ગતિશીલ છે એ નિર્દેશ પણ અહીં ધ્યાન ખેંચે એવો છે. પૌરાણિક/વૈદિક કાળમાં પૃથ્વી સ્થિર હોય અને અવકાશી પદાર્થો એની ફરતે ગતિ કરે; એને બદલે પૃથ્વી પોતે પણ ગતિશીલ છે એ ખ્યાલ હોવો અનન્ય છે. પશ્ચિમમાં છેક 16મી સદીમાં કોપરનિકસે પૃથ્વી સ્થિર હોવાની માન્યતાનું ખંડન કર્યું હતું.