આ કોમેન્ટ વાંચીને પ્રથમવાર અમીને લાગ્યુ કે કંઇક તો છે વિવેકમાં જે મને સતત એનાં તરફ ખેંચી રાખે છે.અમીને એની કોલેજ યાદ આવી ગઇ.ક્યારેક એ કોલેજમાં મનમાં આવે એવી હિંદી શાયરી લખતી રહેતી હતી.કંઇક અંદર ધરબાયેલું કાવ્યની બીજ અમીનાં હ્રદયમાંથી બહાર આવવા મથી રહ્યું હતુ.વિવેકે લખેલી બે પંકિતનાં કારણે અમીનાં હ્રદયનાં તારને ઝણઝણાવી ગયુ.એ દિવસે અમીએ અમીએ અરિસામાં જોયુ.પોતાને પગથી માથા સુધી નિહાળી અને નક્કી કર્યું કે વિવેકની પંકિત જેવું ખૂબસૂરત દેખાવું હશે તો મારે વેઇટ રીડયુસ કરવું જ પડશે...એને વિવેકની મજાક યાદ આવી......ક્યારેક મસ્તીમાં કહેતો કે "વ્હાલી જાડી."અમીએ નક્કી કર્યું કે વિવેકને હું મારો ચેન્જ દેખાડીશ અને એને "વ્હાલી પાતળી પરમાર"કહેવા મજબૂર બનાવીશ.