મલય જેમ સમજણો થયો તેમ તેમ એને સલોણી માટે માન વધતું ગયું. એ વિચારે છે, ભાભીએ બધી કડવાશ પચાવીને અમને અમૃતનાં પાન કરાવ્યાં. મમ્મી તો નથી સમજતી પણ સમકિતભાઈ પણ ભાભીની કોમળ નાજુક લાગણીઓનો કેમ વિચાર નહીં કરતા હોય ? ભાભી યુવાન છે, એમને હોંશ હોય, અરમાન હોય, ભલે એ એમના મોંથી કંઈ બોલતા નથી, માગતાં નથી, હકની વાત કરતાં નથી તેથી શું ભાઈએ પણ ભાભી વિશે નહિ વિચારવાનું ? ભાઈ માત્ર મમ્મીનો જ વિચાર કરે છે અને એવું કરતાં ભાભીને કેવડો મોટો અન્યાય કરે છે ! ભાઈ સમતોલન કેમ નથી જાળવી શકતા ?