સંસ્કૃતમાં એક ઉક્તિ છેઃ પશ્ચિમબુદ્ધિ બ્રહ્મ. આમ કર્યું હોત તો સારું હતું કે આમ ન કર્યું હોત તો સારું હતું એવું જેને, કશુંક કરતાં પહેલાં નહિ, પણ કશુંક કર્યા પછી સૂઝે એ બ્રાહ્મણ. આ જો સાચું હોય તો હું મારી જાતને બ્રાહ્મણ જ નહિ, બ્રાહ્મણ શ્રેષ્ઠ પુરવાર કરી શકું એમ છું. આમ છતાં, કશુંક પણ કરતાં પહેલાં વિચાર કરવો, પૂરતો વિચાર કરવો, એવો વિચાર પણ મેં અનેક વાર કરી જોયો છે – ખાસ કરીને અમુકતમુકમાં આમ કર્યું હોત તો સારું હતું કે, આમ ન કર્યું હોત તો સારું હતું એવા પોસ્ટમોર્ટમ પ્રકારના વિચારો પછી મિત્રો સલાહ આપે કે પૂરો વિચાર કરીને ઝંપલાવતા હો તો? આવે વખતે હવે પૂરતો વિચાર કરીને આગળ કે પાછળ પગલાં ભરવાં એવો વિચાર આવે છે, પણ આમાં મોટા ભાગે પેલા બહુ વિચાર કરીને ભેંસનાં શિંગડાંમાં મસ્તક પ્રવેશ કરનારા બ્રાહ્મણનો અનુયાયી જ પુરવાર થાઉં છું. એ વિપ્રવરની કથા તો જાણીતી છે, તોય ટૂંકમાં કહું (જેથી પુસ્તક છપાયા પછી એમ ન થાય કે એ વાર્તા આપી હોત તો સારું થાત!).