‘ખબરદાર, લાલીયા! એક શબ્દ પણ આગળ બોલોય છે તો તારી જીભ ખેંચી કાઢીશ. જે વાત મારે કોઇને નહોતી કરવી એ આજે કહેવી પડે છે. આપણાં ગામનાં એક આબરૂદાર ઘરની દીકરી. એનો પગ કુંડાળામાં પડી ગયેલો. બાપ મારી પાસે આવીને રડી ગયો. મેં આ ડોકટરને બોલાવીને દીકરીનો છુટકારો કરી આપવા ભલામણ કરી, પણ ડોકટર ન માન્યા. કહે કે, ‘બાપુ, મારી નાખો, પણ એ કામ હું નહીં કરું!’ હજુ સાંભળવું છે તારે કંઇ? અને છેલ્લી વાત! સવારનો સૂરજ ઊગે એ પહેલાં તમે ચારેય જણાં આ ગામ છોડી દેજો! નહીંતર આ રવુભા તમને દુનિયા છોડાવી દેશે.’