પછી દસ રૂપિયા આપીને અમે એ બાળા પાસેથી બે દીપ લીધા. એના હાથે જ પેટાવ્યા; ને મેં અને શ્રીમતીજીએ ગંગાજીમાં ભાવપૂર્વક વહેતા મૂક્યા. દૂર….દૂર…. વહેતા, ગંગાજીમાં એકાકાર થઈ ગયા ત્યાં સુધી અનિમેષ નયને જોઈ રહ્યાં. રણની રેતી જેવી મારી કોરીધાકોર બુદ્ધિમાં જાણે ભાવનાની ભીનાશ ભળી ! ગદગદ થયો. મનોમન પ્રાર્થના થઈ ગઈ : ‘હે ગંગામૈયા ! ભારતમાતાનાં સૌ સંતાનોમાં શ્રમભક્તિની ભાવના જગવજે !’