ત્યાં મારી નજર પગ પાસે નીચે બેસેલા હંસ ઉપર પડી. એ હંસ રાજહંસ હતો. એની ડોક નમ્રતાથી નમેલી હતી. એ જણાવતી હતી કે, નમે તે સૌને ગમે, તું જીવનમાં નમતો રહેજે. ક્યાંય અક્કડ બનતો નહિં. અક્કડતા તો મડદાથી ઓળખાણ છે. એમાં પણ વડીલની સામે તો નમ્ર જ રહેજે. ભલે તું સાચો હોય.