એક વાર મેં શીરો બનાવેલો. પહેલો નૈવેદ એને જ હોય ને ! ત્યાં તો કાગડાનું આવવાનું ને પતિદેવનું આવવાનું સાથે સાથે થયું. ‘અરે, ધ્યાન નથી રાખતી, આ કાગડો….’ – કહેતાં પતિદેવે બારી પાસે દોડીને ઝાપટ મારી. કાગડો ઝપાટાભેર શીરો લઈને ઊડી ગયો. ડાળીએ બેસી મજેથી ખાતો રહ્યો, ચાંચ લૂછતો રહ્યો. હું તેને જોઈ મરક-મરક હસતી રહી. પતિદેવને ભાન થયું, ‘હં….અ…..અ… ત્યારે એ તો તારો મહેમાન છે !’