મેં એક નજર પાછળ કરી અને કાઈ પણ બોલ્યા વગર દરવાજો પછાડી ને ચાલ્યો ગયો. દુકાનમાં પણ મારુ મન બેસતું નહોતું. પપ્પાની યાદ મમ્મીનો દુઃખદ ચહેરો ….. મને થતું હતું ભગવાને મને આમ આ ઉંમરે કેમ એટલું દુઃખ આપ્યું. અને એ મૂર્તિ કેમ મારી ઉપર હસતી હતી ? હું વિચારોની ખીણમાં પછડાતો હતો….. મારા જ શબ્દો એ ખીણમાં અથડાઈ ને મને વાગતા હતા….. નથી જીવવું એવું જીવન…..