મનોજભાઈનો આગ્રહ હતો કે રાત્રી ભોજન મારા ઘરે લેવાનું છે અને રાત્રી રોકાણની પણ વ્યવ્સ્થા પણ મારા ઘરે છે અને મારા ઘરે રોકાઈ જાવ..અમે રાત્રી ભોજન મનોજભાઈના ઘરે મનોજભાઈ સાથે લેવાનું સ્વીકાર્યુ..જ્યારે અમે મનોજભાઈના આલિશાન બંગલે પહોચ્યા ત્યાતો એ જ સત્કાર અને ભાવના મનોજભાઈ ના પત્નિ ની જોવા મળી,અમારા માટે અનેક સ્વાદિષ્ટ વાનગીઓએ બહેને એકલે હાથે અને જાતે તૈયાર કરી અમને ભાવ થી જમાડ્યા…ફરીથી ધાણધાર પંથક ની માનવતા ની મહેંક લઈ અમે વિદાય લેવાની તૈયારી કરી ત્યા તો મનોજભાઈ એ જણાવ્યુ કે હું તમને ગાડીમાં તમારા ઉતારાના સ્થળે ઉતારી જઈશ.અમે કહ્યુ કે અમે રીક્ષા માં જતા રહીશુ તમારે તકલીફ લેવાની જરૂર નથી.માને તો મનોજભાઈ શાના ? ઉપરથી અમને કહ્યુ સવારે તમારે કોઈ જગ્યાએ જવુ હોય તો કહેજો મારો ડ્રાઈવર ગાડી લઈને તમને લઈને મુકી જશે…:)) અમને મુકવા માટે મનોજભાઈ પોતાની ગાડી લઈને આવી રહ્યા હતા ત્યા તો વચમાં વડગામ ના એક જૈન શ્રેષ્ઠીનું ઘર રસ્તામાં જ હતુ,તેઓ શ્રી અમને અગ્રવાલ સમાજ ભવન માં મળ્યા હતા અને તેમનો ખુબ આગ્રહ હતો કે મારા ઘરે તમારે સાંજે આવવાનું છે..નામ તેમનું શશીકાંતભાઈ…ઘરે એટલો જ આવકાર પતિ-પત્નિ નો મળ્યો..જમીને આવ્યા હોવા છંતા સુકો મેવો અને આઈસ્કીમ ની મહેમાનગતી આગ્રહસભર કરાવી..થોડીક વાર બેસી અમે ધાણધાર પંથકની માનવતાની મહેક માંણતા શશીકાંતભાઈની વિદાય લિધી અને દરમિયાન મારા બચપણ માં સાથે રમેલા મિત્ર વિજય રાવલનો ફોન અમારા સાથે આવેલ કમલેશભાઈ ઉપર આવ્યો,જો કે મે એમને સમયના અભાવે તેમને અમારી સુરત મુલાકાત વિશે કશુ જણાવ્યુ ન હતુ અને ખબર હતી કે વિજયભાઈ જાણશે કે અમે સુરત માં છીએ તો અમને છોડશે નહિ..અમારી બન્ને દિવસને મુલાકાત એમની સાથે જ પુરી કરવી પડશે..:)) વિજયભાઈને ખબર પડતા ફોન માં જણાવી દીધુ હું તમે છો ત્યા આવુ છુ ત્યા જ ઉભા રહેજો…અને વિજયભાઈ એ તો આવીને તેમના સ્વભાવ મુજબ ઠપકો આપવાનું ચાલુ કરી દીધુ…રાત્રે લગભગ ૧૦ વાગી ચુક્યા હતા અને અમે થાકી ને લોથપોથ થઈ ગયા હતા.છતા આ તો વિજયભાઈ છોડે તો વિજયભાઈ શાના ? અમને આદેશ થઈ ગયો ગાડીમાં બેસો અમે કહ્યુ ચાલો તમે અમને ઉતારે ઉતારી જાઓ અને મનોજભાઈને રજા આપીયે.અમે ત્યાંથી મનોજભાઈને વિદાય આપી અને વિજયભાઈ સાથે વાતે વળગ્યા..વિજયભાઈએ કહી દીધુ આપણે ત્યા રાત્રી રોકાણ કરવાનું છે,શરમ આવતી હોય તો સારી હોટલમાં બુકીંગ કરી આપુ..તેમનામા અમારા આવા વ્યહવારનો અસંતોષ સ્પષ્ટ દેખાઈ આવતો હતો…એમની લાગણી હતી કે મારા મિત્રો સુરત માં અગવડમાં કેમ રહે..હા ના કરીને અમે કહ્યુ ચાલો વિજયભાઈ તમારા ઘરની ચા પી લઈએ બસ..મહામહેનતે વિજયભાઈને સમજાવી તેમના ઘરે આઈસક્રીમ ખાવા તો જવુ જ પડ્યુ.રાત્રે લગભગ ૧૦.૩૫ વાગે પોતાની સ્વીફ્ટ ગાડીમાં આખા રસ્તે અમને ઠપકો આપતા આપતા ઉતારે મુકવા આવ્યા અને કહ્યુ સવારે તમારે જ્યા જવુ હોય ત્યા મારી ગાડી લઈ જાઓ અને સાથે ડ્રાઈવર પણ મોકલુ. એમની ઈચ્છા હતી કે મારા ગામના મિત્રોને કોઈ જ તકલીફ સુરતમાં ના પડવી જોઈએ…વતનની મહેક સવારે ૭.૩૦ થી શરૂ કરીને રાત્રે લગભગ ૧૧ વાગ્યા સુધી સુરત માં સતત માંણતા માંણતા અને સુરતના લોકોની મહેમાનગતી આતિથ્યભાવનાથી લાગણીસભર અમે નિદ્રાદેવીની શરણે ગયા.