અનુજા અત્યંત નાજુક પળોમાંથી પસાર થઈ રહી હતી. હૃદય પીગળીને સાવ પ્રવાહી થઈ ગયું હતું. છતાં પણ કઠણ થઈ, આંખો બંધ ને એકદમ બોલી ગઈ: ‘મારે કયાંય આવવું નથી… ફરી વખત મળવું નથી!’આંખો ખોલી ત્યારે સામે અરવિંદા નહોતો.