ના, હવે તે અહીંયા નહીં રહે, નહીં રહી શકે. આ સુખ-સગવડ-સુવિધાઓને શું કરે તે ? ઘરની સઘળી ચીજવસ્તુ જાણે એની સામે ઉપહાસ કરતી તાકી રહી ! શું આ જ ઘરની રાણી બનીને તે જીવતી હતી ? આ જ ઘરમાં તે હવે વિનોદ સાથે પૂર્વવત જીવી શકશે ? બિઝનેસટૂર પરથી વિનોદ પાછો આવશે તો પહેલાંની જેમ જ હસીને તેના હાથમાંથી સૂટકેસ લઈ લેશે ? તેમાંથી મેલાં કપડાં જુદાં કાઢી ધોવા નાખશે ? પેલી વણ-ઓળખાયેલી ગંધ એને એમ કરવા દેશે ? ના, ના, વિનોદ આવે તે પહેલાં જ આ ઘર છોડીને ચાલ્યા જવું જોઈએ. ઘર છોડવાનો આ વિચાર સંકલ્પ બને ત્યાં જ અંદર રહેલી બીજી સીમા સળવળીને બેઠી થઈ ગઈ. તું આ ઘર છોડવા તો તૈયાર થઈ ગઈ છે પણ એય ભૂલી ગઈ કે પછી વિનોદનું શું થશે ? એની બૅગ કોણ તૈયાર કરશે ? એમાં સંભારીને સૂકો મેવો કોણ મૂકશે ? એના હેન્ડકર્ચીફને મનગમતું સેન્ટ સ્પ્રે કોણ કરી દેશે ? અરે, ઘરમાં એક પણ વસ્તુ જડવાની છે એને ? અને એ માંદો પડશે ત્યારે ? અમસ્થું સહેજ માથું દુઃખે તોય એ ઘાંઘો થઈ જાય છે….. અરે, એક વાર પગે ફેકચર થયું હતું ને ત્રણ મહિના કંપલસરી બેડરિડન રહેવું પડ્યું હતું ત્યારે બધુંય પથારીમાં જ…. નાકમોં ભવા ચડાવ્યા વગર તેં આ બધું…. પેલી નિશા કરશે આ બધું ? સુખડનો હાર પહેરાવેલા સાસુ-સસરાના ફોટા સામે સીમા હાથ જોડી ઊભી રહી ગઈ. તમે માથે હાથ મૂકીને આપ્યા હતા તે આશીર્વાદ કેમ ન ફળ્યા ? તમેય તમારા દીકરાને નહોતા ઓળખતા ને ? શું આ ઘોર અપમાન વેઠવા હું અહીં આવી હતી રાજરાણી બનીને ?