એ અવાજ શાંત અને ધીમો હતો અને છતાં સમુદાયના પોકારોને ભેદીને તે સંભળાતો હતો; એ મૃદુ અને નમ્ર હતો અને છતાં તેમાં ક્યાંક પોલાદી નક્કરતા છુપાયેલી જણાતી હતી; તે વિનય અને વિનવણીથી ભરેલો હતો અને છતાં એમાં કંઈક કટ્ટર તત્ત્વ હતું; એનો એકએક શબ્દ અર્થઘન હતો અને તેમાં ખરાખરીનો ઉગ્ર રણકો માલૂમ પડતો હતો.