પણ કવિતા જેનું નામ, કે એ પથ્થર પણ રસ્તો કાઢી લે! ઝેબુન્નિસામાં રોપાયેલું ભાષાપ્રેમનું બીજ કવિતારૂપે બહાર આવવાનું જ હતું. સંજોગવશાત તેણે લખેલી કવિતાનાં કાગળો તેના શિક્ષક સૈયદ મુલ્લા અશરફના હાથમાં આવી ગયાં. ઝેબુન્નિસાએ શરૂઆતમાં તો ઔરંગઝેબને જાણ થવાના ભયથી વાત છુપાવવાની કોશિશ કરી જોઈ. પણ મુલ્લા અશરફે ઝેબુન્નિસાના વિચારોની પરિપકવતા અને ભાષાની પ્રવાહિતાના સંગમ સમી કૃતિઓને વખાણી, ત્યારે ઝેબુન્નિસાએ નિરૂપાય કબૂલાત કરવી પડી. ઝેબુન્નિસાની રચનાઓને મુલ્લા અશરફ‍ના આશીર્વાદ અને ઇસ્લાહ મળ્યા. સોનામાં સુગંધ ભળી.