અકબર અને મેવાડ વચ્ચે પ્રતાપના પિતા રાણા ઉદયસિંહના સમયથી સંઘર્ષ શરૂ થયો હતો. ઉદયસિંહ એટલે બાબર સામે રણશિંગું ફૂંકનાર રાણા સાંગાનો પુત્ર. તેનો જન્મ રાણા સાંગાના મૃત્યુ પછી થયો હતો. ૧૫૬૭માં અકબરે મેવાડ પર આક્રમણ કર્યું ત્યારે તેણે લેશમાત્ર સામનો કર્યા વગર ત્યાંથી નૌ દો ગ્યારહ થવાનું મુનાસિબ માન્યું હતું. મેવાડથી ભાગેલા ઉદયસિંહે ત્યાંથી દૂર પહાડીઓમાં ઉદયપુરમાં નવી રાજધાની વસાવી પોતાની સલામતી ઈચ્છી હતી. પરંતુ તેના સેનાપતિઓ એટલા કાયર ન હતા. મુઘલોના વાવાઝોડા જેવા આક્રમણ સામે પણ જયમલ રાઠોડ અને પટ્ટા જેવા સેનાપતિઓ મેવાડની રક્ષા કરતા રહ્યા હતા. તેનો અંત મેવાડી વીરોનાં કેસરિયાં અને મેવાડી મહિલાઓના જૌહર સાથે આવ્યો. યુદ્ધ પછી ક્રોધે ભરાયેલા અકબરે મેવાડમાં કત્લેઆમ ચલાવી. ઇતિહાસકાર વી. એ. સ્મિથના કહેવા પ્રમાણે મુઘલ સૈન્યે અહીં ૩૦ હજારથી વધુ સૈનિકો અને સામાન્ય નાગરિકોની હત્યા કરી નાખી હતી. તેમનો કહેવાતો રાજા ઉદયસિંહ આકરી રઝળપાટ પછી કમોતે માર્યો હતો. અલબત્ત અકબરે મેવાડ યુદ્ધમાં બહાદુરીપૂર્વક ઝઝૂમનાર જયમલ રાઠોડ અને પટ્ટાનાં હાથી પર સવાર પૂતળાં મહેલના દરવાજે મુકાવી તેઓની બહાદુરીને બિરદાવી હતી.