બાલ્કનીમાં બેસી રવિવાર સાથે ચા રૂપી અમૃતની મજા લઇ જ રહ્યો હતો કે સામેના ચાર રસ્તા પરની કીટલી પાછળ કંઇક છુપાઈને ઉભી હોય એવી રીતે ગોઠવાયેલ જર્જરિત ટપાલપેટી પર નજર પડી. અને ઓચિંતા જ ઘરે કાગળ લખવાનું મન થઇ આવ્યું. એમ તો એક અઠવાડિયામાં આ નવી જગ્યાએ ઠીક ઠીક રીતે સેટ થઇ જ જવાયું હતું. અને ઘરે પણ ફોનથી રોજ વાત થતી જ રહેતી. પણ કાગળ જેવી મજા ફોનમાં ક્યાં? અને એમાં પણ મારી નવ વર્ષની ઢીંગલી એના પપ્પાનો કાગળ જોઈ હરખાઈ ઉઠવાની. અને પછી મમ્મીની મદદ લઇ પોતાની કાલીઘેલી ભાષામાં એનો જવાબ પણ લખવાની. અને એ મજા તો એને જ ખબર હોય જેણે ક્યારેય કોઈને કાગળ લખ્યો હોય કે પછી કોઈએ એના પર કાગળ લખ્યો હોય.