એ વાતને આજે ચાર વર્ષથી પણ વધારે સમય થઈ ગયો. હું આજે પણ ટેબલના એ જ ખાનામાં પડ્યો છું. હવે મારી બેટરી પણ મારો સાથ નથી આપતી. માથા પર જે લાઇટ હતી એ પણ અકસ્માતમાં મૃત્યુ પામી અને મારા બધા જ નાના મોટા મશીનો હવે બંધ થવાના આરે છે. હું તો ફકત એવી જ આશા રાખું છું કે ભલે થોડા જ સમય માટે પણ કોઈ મને યાદ કરે… તો મને પણ ખબર પડશે કે સોનામાં સુગંધ ભળવાનો અનુભવ કેવો હોય છે.