ઉપરોક્ત કાવ્યમાં કવિ ઉપમાલંકાર પ્રયોજી અંધકારને મહુડા જેવો કલ્પે છે, અને ભાવક સમક્ષ દ્રશ્યકલ્પનને ઘ્રાણ સાથે સંયોજીને રજૂ કરે છે.