શ્રદ્ધાને પહેલે દિવસથી જ મઝા પડવા માંડી. છોકરાં ઉત્સુક અને હોંશીલાં હતા. પણ તેમને ભણાવતાં બે જ દિવસમાં એને ખ્યાલ આવ્યો, કે આગલાં શિક્ષિકાએ તબિયતની તકલીફ કે જે કારણ હોવું જોઈએ તેવું શિખવાડ્યું જ ન હતું ! ગણિતમાં તો તે નાની નાની રમત તૈયાર કરી લાવતી. એટલે છોકરાં રમત સાથે તરત શીખવા માંડ્યાં. એકબે છોકરાં તો ખાસ્સા ચાલાક ને ચતુર હતાં. પણ વિજ્ઞાનમાં ઋતુઓનું પ્રકરણ ખાસ કરાવાયું જ ન હતું. તેણે તે છોકરાંઓને રસ પડે તે રીતે શિખવાડવાનું શરૂ કર્યું. બે-બે દેશી મહિના જોડે જોડાયેલ બે-બે ઋતુનો પરિચય કરાવી પછી વર્ષની મુખ્ય ત્રણ ઋતુઓ સમજાવવાનું તેણે વિચાર્યું. પહેલી જ ઋતુ વર્ષાની વાતે છોકરાંઓની જોશભેર બૂમાબૂમ ચાલી.