ખરેખર પરફેક્શન એક રોગ જ છે. લોકો ઈશ્વર વિશે પૂર્ણપુરૂષોતમ શબ્દ વાપરતા હોય છે. પણ સામાન્ય માણસ જો પરફેક્ટ હોય તો બીજો વ્યક્તિ એને કેટલી હદે સ્વિકારી શકે. ખરેખર પરફેક્શન જેવી કોઇ વસ્તુ હોતી જ નથી. વધારે શાર્પ કે ચોક્ક્સ હોઈ શકે. કારણ કે પરફેક્શનની વ્યાખ્યા પ્રમાણે એમાં બધુ જ આવી જાય, સારૂ પણ ખરાબ. (ખરેખર તો સાચા ખોટાની કોઈ વ્યાખ્યા જ નથી, એના ઉપર પણ મેં એક આર્ટીકલ લખેલો.) તો લોકો જસ્ટ એની નજરમાં સારૂ લાગે એને સ્વિકારી શકે. એ પૂર્ણતાની તલવાર સાથે લડી શકે એવો હિમ્મતવાન નથી, એ સક્ષમ હોવા છતા પાંગળો છે. લોકોને ક્રિષ્ન ગમે છે, લોકો એની પાછળ પાગલ છે. એમને જ રાધા – ગોપી સાથે નો રાસ પણ ગમે છે. પણ કોઈ છોકરો કે છોકરી એમના મેલ કે ફીમેલ ફ્રેન્ડ્સ સાથે ટોળુ લઇને નીકળે ત્યારે લાલ આંખો કેમ થઇ જાય છે. ક્યાં ગ્યુ ક્રિષ્નનુ એક્સેપ્ટન્સ. ક્યાં ગ્યુ પરફેક્શન? લોકોને સંસ્કૃતિ હણાતી લાગે છે. કારણ કે એમને સંસ્કૃતનો કક્કો ય નથી આવડતો.