હું, મારો પરિવાર, મારો ધરમ, મારો દેશ, મારા અભિપ્રાયો… આવા બધા રાગ અને ફ્લાણું શાક તો ઢોર જ ખાઈ શકે, ફ્લાણું શહેર તો નરક છે, ફ્લાણા કવિને તો એની જ કવિતા સંભળાવવાની સજા ફ્ટકારવી જોઈએ, ઓફ્સિના મારા બોસને તો જાહેરમાં સો ફ્ટકા મારવા જોઈએ… આવા બધા દ્વેષ અને આ બધાથી ઉપર, અવિરત પડકારોની વણઝાર… માણસ આ બધામાંથી ક્યાંથી ઊંચો આવે?