1958માં અમદાવાદના ટાઉન હૉલમાં એમને મેં બિલકુલ મુગ્ધભાવે સાંભળેલા. એ પહેલા જેતપુરમાં દસ વર્ષની ઉમરે મારો અવાજનો ઘાંટો હજુ ફૂટતો જેતો હતો ત્યારે મસ્ત હવા મસ્ત હવા એમના પુખ્તા અવાજમાં ગાવાની કોશીશ કરતો. એ બધી યાદો તેમની સાથે અંગત પરીચય થયો ત્યારે સમેટાઇ આવી. કલાકાર તરીકે ઉમદાઅને વ્યક્તિ તરીકે તો અનન્ય એવા દિલિપભાઇ સતત યાદ આવશ.તે એમને બહુ સચોટ અને સુયોગ્ય અંજલી આપી તો ભાઇ બિનીતે થોડા શબ્દોમાં સરસ લસરકા ચિત્ર દોરી આપ્યું ,આભાર-રજનીકુમાર પંડ્યા