જમણવારની થોડી વિગતવાર વાત કરીએ. હવે પ્લાસ્ટીકના ગ્લાસમાં પાણી અપાય છે. લગનમાં આવનાર વ્યક્તિ દીઠ બે લેખે ૨,૪૦,૦૦,૦૦૦ તો પ્લાસ્ટીકના ગ્લાસ વપરાય. આમાંના વીસ ટકા ગ્લાસ કચરાપેટીમાં નથી જતાં એ જોતાં ૪૮,૦૦,૦૦૦ ગ્લાસ લગ્ન પતે ત્યાં સુધીમાં વિવિધ લગ્નસ્થળની શોભામાં અભિવૃદ્ધિ કરતાં જોવા મળે. જમણવારમાં તમે જોયું હશે કે સલાડ લેવા માટે સ્ટીલની ચમચી મૂકી હોય છે. આ ચમચી વડે એક એક કરીને ગાજર, કાકડી અને ટામેટા પકડીને જાતે થાળીમાં મુકવાનાં હોય છે. ગાજરનાં લાંબા લંબગોળ ટુકડા લેવામાં ટુકડાનું સેન્ટર ઓફ ગ્રેવિટી ચમચીનાં ખાડાવાળાં આકારનાં સેન્ટર ઓફ ગ્રેવિટી સાથે ન મળે ત્યારે, અને જ્યાં પેલું કાતર જેવું હથિયાર આપ્યું હોય છે તે વાપરવાની આવડતના અભાવે, સલાડનું ગાજર કે કાકડી વારેઘડીએ પડી જાય છે. લાઈનમાં પાછળ ઉભેલા ફરસાણ અને મીઠાઈ રસિયાઓને તો જાણે આવું હિચકારું કૃત્ય પોતાને તપાવવા માટે જ થતું હોય એવું લાગે છે. લગ્નનાં જમણવારમાં પીક-અવર્સ દરમિયાન સલાડ લેવામાં ખર્ચાતી ત્રણ-ચાર મીનીટ પાછળ લાઈનમાં ઉભેલા લોકોના અંદાજે ૫,૦૦,૦૦૦ કીમતી માનવ કલાકોનો વ્યય કરાવે છે. આટલા માનવ કલાકોમાં તો ટોયોટોનાં વર્કર્સ ૨૨૮૯૪ કારનું ઉત્પાદન કરી નાખે!