ગત વર્ષ અક્ષરનાદ માટે, મારા માટે ખેંચાખેંચી ભર્યુ બની રહ્યું, ગમે તેટલી ઈચ્છા હોય પણ દિવસ ચોવીસ કલાકથી વધુનો થઈ શક્તો નથી અને પ્રાથમિક જવાબદારી એવી નોકરીને અવગણવાનું શક્ય ન હોવાથી એના માઠા ફળ અક્ષરનાદને વેઠવાના થયા છે, ઘણા દિવસ એવા થયા જેમાં પોસ્ટ મૂકી શકાઈ નહોતી અને અફસોસ સિવાય બીજુ કાંઈ કરી શકાય એવી શક્યતાઓ પણ નહીવત. ખૂબ ઈચ્છા હોવા છતાં અનેક મિત્રોના ઈ-મેલ, ફોન અને મેસેજનો જવાબ આપી શકાયો નથી, એ બદલ ક્ષમા. બે થી ત્રણ પ્રસંગ એવા થયા કે જ્યારે સળંગ ત્રણ કે તેથી વધુ દિવસ પોસ્ટ મૂકી શકાઈ નહોતી, એ અનિયમિતતા બદલ ઠપકો આપતા વાચકમિત્રોના અને વડીલોના અધધધ ફોન અને ઈ-મેલ અક્ષરનાદ પ્રત્યે જવાબદારીનું ભાન કરાવે છે, અને ગોપાલભાઈ પારેખ કહે છે તેમ, બે છોકરાઓ હોય તો એમાં વહાલા-દવલા ન હોય, એટલે હવે નોકરી=વેબસાઈટ એ સમીકરણ માટે મહેનત કરવાની થશે.