સૌથી પુરાણુ કોરિયન માર્શલ આર્ટ એ એકબીજાના વેરી એવાં ત્રણ કોરિયન રાજયો- ગોગુર્યેઓ, સિલ્લા અને બાએકજેએ વિકસાવેલી શસ્ત્રવિનાની યુદ્ધ શૈલીઓનું મિશ્રણ છે,[૧૮] જેમાં યુવકોને શસ્ત્રવિનાના યુદ્ધની યુકિતઓમાં શકિત, ઝડપ અને જીવતા રહેવાના કૌશલ્યો વિકસાવવાની તાલીમ આપવામાં આવતી. આ યુકિતઓમાંથી સૌથી વધુ લોકપ્રિય યુકિત સુબાક હતી, અને સુબાક નો સૌથી લોકપ્રિય ભાગ એ તાઈકકેયોન હતો. જેઓ તેમાં મજબૂત કુદરતી યોગ્યતા દાખવતા તેમને હવારંગ નામની નવી વિશેષ લડાયક સૈનિક ટુકડીમાં તાલીમાર્થી તરીકે પસંદગી મળતી. એવું મનાતું કે ઉદારમતવાદી કલા માટેની પ્રતિભા ધરાવતા યુવાનો સક્ષમ લડવૈયા બનવાનું સૌભાગ્ય મેળવી શકતા. આ લડવૈયાઓને વિદ્વતા તેમ જ માર્શલ આર્ટ, શીખવાની ફિલસૂફી, ઇતિહાસ, નીતિ-સંહિતા અને અશ્વારોહણ રમતો શીખવવામાં આવતા હતા. તેમની લશ્કરી તાલીમમાં તેમને શસ્ત્રો માટેની વિસ્તીર્ણ તાલીમ આપવામાં આવતી, જેમાં ઘોડા પર બેસીને અને પગે ચાલતાં, એમ બંને રીતે તલવારયુદ્ધ અને બાણવિદ્યાનો સમાવેશ થતો, તેમ જ લશ્કરી યુકિતઓના પાઠ તથા સુબાક ના ઉપયોગથી શસ્ત્રવિહીન, અશસ્ત્ર લડાઈની તાલીમ પણ આપવામાં આવતી. અલબત્ત, આમ તો સુબાક એ ગોગુર્યેઓની પગનો વધુ ઉપયોગ કરતી કલા હતી, સિલ્લાના પ્રભાવને કારણે સુબાક માં હાથની યુકિતપ્રયુકિતઓ પણ ઉમેરાઈ ગઈ હતી.(સંદર્ભ આપો)