તું તારી માંદલી વિચારસરણી છોડી દે. દ્રુમા, તું તારા પોતાના હ્રદયમનનો એક ચિકિત્સકની જેમ ઈલાજ કર. કુદરતના સાંનિધ્યમાં જા. સારું સાહિત્ય વાંચ. જીવનમાં આવા વળાંકો તો આવે, આવી પરિસ્થિતિ તો સર્જાય, સહેજ ઊંડા ઊતરીને વિચાર કરવાનો. પરિસ્થિતિને અનેક દૃષ્ટિએ મૂલવવાની અને એ પરિસ્થિતિનો સૌમિલની દૃષ્ટિએ વિચાર કર, નહિ તો તું તારા હાથે જ તારા જીવનનો ભૂકો બોલાવી દઈશ. દ્રુમા, રસ્તા પર વાહન ચલાવનાર એના વાહનનું ગિયર બદલે છે, ક્યારેક ન્યૂટ્રલમાં નાખે છે, અને એનું વાહન ક્યાંય અથડાયા વગર ચાલે જ જાય છે. એવી જ રીતે જીવનની ગાડી ચલાવવાની છે, ક્યારેક પૂરપાટ, ક્યારેક ધીમે. આપણે તો જીવનની સુંદરતા-મધુરતા નષ્ટ ના થાય એનો પ્રથમ ખ્યાલ રાખવાનો છે. કોઈ વાર વિપરીત સંજોગો ઉપસ્થિત થાય તો જાગરત થઈને કુનેહ, કુશળતાથી એક મનોચિકિત્સકની જેમ એ વિસંવાદિતાને સંવાદિતામાં પરિવર્તિત કરવાની. નૃત્યકાર ક્યારેક ચાર ડગલાં આગળ જાય છે, અને બે ડગલાં પાછળ રહે છે પણ નૃત્યનો લય જાળવે છે, એવી જ રીતે જીવનમાં લય જાળવવો એ એક પડકાર છે, એ પડકારને કલાત્મક રીતે ઝીલી લેવાનો. જરાય મૂંઝાવાનું નહિ કે અકળાવાનું નહિ.’