જે સારા ન હોય એ સારા થાય એવી અપેક્ષા રાખવી એ ઘણી વખત આપણી મૂર્ખામી હોય છે. સાથોસાથ એ પણ જરૂરી છે કે જે સારા છે એને પણ આપણે ઓળખીએ. એક વખત ખબર પડે કે આ વ્યક્તિ સારી છે, પછી એને દૂર પણ ન જવા દેવી જોઈએ. કોઈને સારા કે ખરાબ સમજવાની સાથે માણસે એ પણ વિચારવું જોઈએ કે હું કેવો છું? આપણા સ્વાર્થ ખાતર આપણે ખરાબ લોકોને પણ સારા કહીને ક્યારેક સારા લોકોને અન્યાય કરતા હોઈએ છીએ. સારા લોકોનું સાંનિધ્ય મેળવવા માટે સારા હોવું પણ જરૂરી છે. આપણે એવું ઇચ્છતા હોઈએ કે કોઈ મારી સાથે કોઈ રમત ન કરે તો આપણે પણ કોઈની સાથે રમત રમવી ન જોઈએ. કોઈ ખરાબ અનુભવ થાય તો એને ભૂલી જાવ, ફૂલોની વચ્ચે કાંટા પણ હોય જ છે. એકાદ કાંટો વાગે એટલે આપણે ફૂલને પણ તીક્ષ્ણ સમજી લેવાની ભૂલ ન કરવી જોઈએ. દુનિયામાં સારા માણસો છે, જો આ વાત ખોટી લાગતી હોય તો આપણે આપણા વિશે વિચાર કરવો જોઈએ કે હું સારો માણસ નથી? હું સારો છું તો મારા જેવા આ દુનિયામાં બીજા ઘણા સારા માણસો છે. બસ, સારા માણસને શોધતા અને ઓળખતા આવડવું જોઈએ.