ભગવદ્‌ગીતાનાં ઉપરોક્ત વાક્યોનું ચિંતન કરતાં એટલું તો અવશ્ય સમજાઈ જશે કે ગીતાનો યોગ શબ્દ સંપૂર્ણપણે ભગવન્નિષ્ઠાના રંગે રંગાયેલો છે. પરમાત્મસ્વરૂપની નિષ્ઠાનો દરજ્જો પામ્યો છે. પરમોપાસનાના તેમાં પ્રાણ પુરાયા છે. માટે પ્રત્યક્ષ ભગવાનની નિષ્ઠા વગરનો યોગ એ યોગ જ નથી. પ્રત્યક્ષ ભગવાનની ઉપાસના વગરની યોગસાધના એ યોગસાધના જ નથી. આથી જ તો દરેક અધ્યાયના અંતે આવતા અધ્યાય સમાપ્તિ સૂચક સંકલ્પમાં પણ ‘योगशास्त्रे’ એમ કહીને તેના હાર્દને ભૂલી ન જવાય તેની તકેદારી રાખવામાં આવે છે.