ગુલાબના પ્રકાંડ પર આવેલા તીક્ષ્ણ ભાગોને સામાન્યપણએ ‘‘કાંટા’’ કહે છે, પરંતુ તેઓ વાસ્તવમાં તીક્ષ્ણવર્ધો છે, એટલે કે (પ્રકાંડની પેશીના બાહ્ય સ્તર) બાહ્યત્વચાના ઉદવર્ધો છે. સાઇટ્રસ કે પાઇરેકેન્થા દ્વારા ઉત્પન્ન કરાતા સાચા કાંટા રૂપાંતરિત પ્રકાંડો છે, જે એક ગાંઠ પર ઉદ્ભવે છે અને કાંટાને પોતાને ગાંઠ અને આંતરગાંઠો હોય છે. ગુલાબના કંટકો વિશિષ્ટપણે દાતરડા આકારની આંકડીઓ છે, જેની મદદથી ગુલાબ અન્ય વનસ્પતિઓ પર ચડી શકે છે. રોઝા રુગોસા અને રોઝા પિમ્પિનેલિફોલીઆ જેવી પ્રજાતિઓ ગીચોગીચ સીધા કંટકો ધરાવે છે, જે સંભવિતપણે પ્રાણીઓથી બચવા માટેનું એક અનુકૂલન હોઈ શકે છે અને સંભવિતપણે પવનથી ઉડી જતી માટીને પકડી રાખવાનું અનુકૂલન પણ હોઈ શકે છે, જેથી ધોવાણ શકાય અને તેમના મૂળીયાં બચાવી શકાય. (આ બંને પ્રજાતિઓ દરિયા કાંઠાના રેતીના ઢુવાઓ પર કુદરતી રીતે ઉગે છે.).કંટકોની હાજરી છતાં ગુલાબોને હરણ ચરી ખાય છે. ગુલાબની કેટલીક પ્રજાતિઓ માત્ર અવશેષરૂપ કાંટા ધરાવે છે, જેમને કોઈ ટોચકાં હોતા નથી. "ગુલાબ