વાત ઘણી ગહન છે. આજના જેટયુગમાં રહેતા લોકોને કદાચ ન સમજાય એવી છે. પરંતુ જેઓ પકડદાવ રમતાં રમતાં પોતાના સંતાનો સામે હારી ગયા હશે એ લોકો સમજી જશે કે પોતાની ક્ષમતા છોડી દેવાનો અને નાના બની જવાનો પણ કેવો આનંદ હોય છે. જેમને સાઈકલ આવડતી હોવા છતાં પપ્પાને પાછળથી પકડી રાખવાનું કહ્યું હશે તેઓ આ સમજી જશે. બ્યુટીપાર્લર ખોલવાની ક્ષમતા હોવા છતાં નવરાશના સમયે મમ્મીના હાથે તેલ નંખાવવા માટે એના ખોળામાં બેસી જતી મોટી દીકરી સમજી જશે કે આ પરતંત્રતાની પણ કેવી મીઠાશ છે. કોઈના બનીને રહેવાનો આનંદ શું હોય છે એ તો એક શિષ્ય સિવાય બીજું કોણ સમજી શકે ? સ્વજનોનું મીઠું ઋણ અનુભવવા માટે પણ નસીબ જોઈએ. કોરી સ્વતંત્રતા અને વહેલી પગભર થવાની ઉતાવળ ક્યારેક પરસ્પરના ભાવને સાવ સૂકવી નાંખે છે. એનાથી બચીને રહેવું સારું. મરીઝ કહે છે :