ઘાસિયા મેદાનનું હાથી ડૂબે તેવું ઊંચું ઘાસ અંધારાને ગાંઠે બાંધીને જ રાખે. સૂરજ પશ્ચિમ તરફ પ્રયાણ કરે કે ગાંઠ છોડી અંધારાને આસપાસ છલકાવી દે. જેમ આપણું મન ઉદ્વેગો, ચિંતાઓ ને આશંકા સાચવીને રાખે છે. નબળું કારણ પોતીકું કે પારકાનું મળે તો તરત જ મન ચિંતા ને આશંકાની પોટલી છોડી દે છે. આછો ઉજાસ અંધારામાં પલટાઈ જાય તે પહેલાં અમે અમારા રૂમથી 500 મીટર દૂર આવેલા ડાઈનિંગ રૂમમાં જમવા જતા. બધે ભેજ ભરેલો ભીનો-ભીનો ઉજાસ અને દૂર દૂર સુધી ઘેરો લીલોછમ રંગ જોવા મળે. ત્યાં કેડી પરનાં પાણીનાં ખાબોચિયામાં હરણનાં મોટાં ટોળાને પાણી પીતું જોઈ આનંદમાં આવી જવાય. સાવ પાસે, સાવ મુક્ત આટલાં બધાં હરણાંઓને એકસાથે જોવાનો અનન્ય લહાવો હતો. પાણી પીતાં હરણાં સહેજ અવાજ આવતાં ડોક ઊંચી કરીને જોઈ લેતાં અને પાછાં પાણી પીવા લાગતાં. અમે મન ભરીને આ બધું જોઈ રહ્યાં હતાં ને હોટલના ચોકીદારે કહ્યું કે અહીં ક્યારેક વાઘ પણ પાણી પીવા આવે છે. આ સાંભળી અમે એવાં તો ડર્યાં કે ઝડપથી રૂમ પર આવી ગયાં. બારીના પડદા બંધ કરી વાતોએ વળગ્યાં. રૂમની લાઈટમાં રાત ક્યારે પડી ગઈ તેનો અંદાજ ન આવ્યો. કુદરતને આ મંજૂર ન હોય તેમ અચાનક બત્તી રિસાઈ ગઈ. અજવાળાની તલપમાં બારીના પડદા ખોલ્યા તો અંદર ને બહાર બધું એકાકાર થઈ ગયું. અંધારામાં અંદર-બહારનો કોઈ ભેદ ન રહ્યો. ચારે બાજુ નિબિડ અંધકાર. શબ્દકોશમાં જોયેલા શબ્દનો અર્થ અનુભવે સમજાયો. પણ અંધારાનો દરિયો જોઈ ગાત્રો શિથિલ થઈ ગયાં. કાળજીપૂર્વક રૂમમાંથી બહાર આવ્યાં.