એક સાચા શિયાની લાક્ષાણિકતા એ છે કે ઇસ્લામ અને ઇન્સાનિયતનું રક્ષણ કરવા, ઝુલ્મ અને અત્યાચાર સામે ટક્કર લેવા અને અદલો ઇન્સાફના અમલીકરણ માટે દરેક જમીનને ‘જમીને કરબલા’ અને દરેક દિવસને ‘આશુરાનો દિવસ’ સમજે છે. કારણ કે એક બાજુથી તો એ રિસાલત અને ઇમામતનો દાવેદાર અને રક્ષક છે અને બીજા બાજુથી રિસાલત અને ઇમામતના અહકામ તેમજ અદલો ઇન્સાફ કાયમ કરવાની જવાબદારી પણ તેનાં શીરે છે. એ સંજોગોમાં શું આપણને એ વાતની પ્રતિતિ છે કે આપણી નાની એવી ભુલ, સુધારવા એવી શરતચૂક અને આપણો ગૈર ઇસ્લામી અમલ આપણી વિચારધારા અને ઇસ્લામ માટે એવી લપડાક બની જશે જેની ક્ષાતિપૂર્તિ કરવી આપણા માટે અશક્ય બની જશે ?