એક વૃદ્ધ સ્ત્રી રોજ સવારે તેના ઘરના દરવાજા આગળ ચોકમાં ઉભા રહી સૂર્ય તરફ મુખ રાખી પાણીથી અર્ઘ્ય આપી મોટેથી બોલતી, ‘હે ઈશ્વર ! તારો જય હો !’ જ્યારે તે આમ મોટેથી બોલતી ત્યારે રોજ ત્યાંથી એક નાસ્તિક પસાર થાય અને તે પણ તે સ્ત્રીને સંભળાય તેમ મોટેથી બોલતો, ‘ઓ મૂર્ખાઓ ! ગમાર લોકો ! થોડા સુધરો. જગતમાં ઈશ્વરનું કોઈ અસ્તિત્વ જ નથી.’