“આજે ઓગસ્ટ ૧૯, ૨૦૧૦, ગુરુવાર, પારસી ન્યુ ઈયર છે. મારી પારસી મિત્ર, પરીનાઝ ખંભાતાને આ દિવસ નિમિત્તે હેપ્પી ન્યુ ઈયરનું કાર્ડ છેલ્લા દસ વર્ષોથી હું મોકલી રહી છું, જે એને આ દિવસે મળે એવો “થેંક યુ” કહેતો એનો ફોન આવે, આવે અને આવે જ, પછી ભલેને એ દુનિયાના કોઈ પણ ખૂણામાં હોય! આજે દિવસ પૂરો થયો અને એનો ફોન નથી આવ્યો. કોને ખબર, મેમસાહેબ આ દેશમાં છે કે નહીં! કઈં કહેવાય નહીં, મેડમ કોઈ અજાણ સ્પેસમાં પહોંચી હોય!” અને સ્માઈલી ફેસ સાથે એ દિવસની ડાયરીનું પાનું આ ઘટના સાથે પૂરું તો કર્યું પણ બીજે દિવસે મને તાલાવેલી રહી કે ક્યારે પરીનાઝનો ફોન આવે! મેં એના ઘરના નંબર પર ફોન કર્યો. ન તો આન્સરીંગ મશીન આવ્યું કે ન તો કોઈ રેકોર્ડિંગ. આથી એટલું ચોક્કસ જ હતું કે મેડમે ઘર નથી બદલ્યું. મેં એના સેલ પર ફોન કર્યો તો ‘સબસ્ક્રાઈબર ઇઝ આઉટ ઓફ નેટવર્ક”નો મેસેજ આવ્યો. ક્યાં ઉપડી હશે પરીની સવારી? એ મને હંમેશા કહેતી’ “જોની, જે બી થાય તે સારા સાટુ થાય. ઈફ આઈ વોઝ મેરીડ, આઈ વુ’ડ નોટ હેવ લીવ્ડ લાઈફ ઓન કમ્પલીટલી માય ટર્મસ!” પરી અને હું, નેબરથી પણ વિશેષ, બહેનો જેવા હતાં. પરી અમેરિકામાં બિલકુલ એકલી, અમારી બાજુના ઘરમાં-લીટરલી નેક્સ્ટ ડોર- ૨૨ વરસો સુધી રહી હતી. પરી ૨૦૦૭માં રિટાયર થઈ, કેનેડામાં અને પછી તો એના ઘોડા બિલકુલ છુટ્ટા થયા હતા. ન જાણે એ કેટલા દેશો ફરી હતી અને હજુએ ફરશે..! એક નિયમ હજુ એણે રાખ્યો હતો કે એ જ્યારે પણ દેશની બહાર જાય તો મને હંમેશા જ ફોન કરે કે ઈ-મેલ મોકલે જ! આજે એ આમ “આઉટ ઓફ નેટવર્ક” ક્યાં ગઈ હશે? મેં ઘરના ફોન પર અને સેલ પર વોઈસ મેસેજીસ ચેક કર્યા પછી મારી ઈ-મેલ ચેક કરી, મારા વર્ક પરની પણ ઈ-મેલ ચેક કરી. એમાંયે કઈં મેસેજ નહોતા. ફેસબુક હજુ મેં હમણાં જોઈન કરી હતી. પરી મારા ફેસબુક પર ફ્રેન્ડ હતી. મેં જોયું કે એમાં કઈં ફોટા છે પણ એમાંયે કઈં જ ક્લુ ન હતી. મેં વિનુને કહ્યું, “આઇ હોપ. કે પરી ઇઝ ઓકે. આવી રીતે તો ક્યારેય ગઈ નથી.” વિનુ શાંતિથી બોલ્યા, “ચિંતા નહીં કર. બધું બરાબર થઈ રહેશે.” મારા મનમાંથી પરીનાઝ ખસતી નહોતી. અમે ૨૦૦૦ ડિસેમ્બરમાં કેલિફોર્નિયા મુવ થયા અને પરીનાઝ ૨૦૦૧માં ટોરાન્ટો મુવ થઈ હતી. ફિલાડેલ્ફિયામાં ૨૨ વરસો સુધી અમે “લીટરલી નેક્સ્ટ ડોર નેબર” રહ્યા હતા. અમે કદી એકમેકને કહ્યા વિના ન તો આઉટ ઓફ સ્ટેટ ગયા છીએ કે ન તો આઉટ ઓફ કન્ટ્રી! ક્યાં હતી પરીનાઝ ખંભાતા? આ સાથે, કેટલી બધી જૂની વાતો યાદ આવતી હતી!