નિ:સહાય લોકોનું કલ્યાણ થાય, વ્યાપાર-ઉદ્યોગોને ધંધાની તકો મળે અને રાજકારણીઓને મત – એવી જો કોઈ વ્યવસ્થા અને યોજનાઓ આપણે વિચારી શકીએ તો દુનિયાભરમાંથી અસમાનતાઓ ઓછી કરવાની દિશામાં આપણે થોડાંક કદમ આગળ વધ્યા એમ કહી શકીશું. આ નિરંતર ચાલતી પ્રક્રિયા છે તે ક્યારેય પૂરી નહીં થાય પરંતુ જો આપણે દિલોજાનથી આ પ્રક્રિયા આગળ ધપાવશું તો દુનિયાની કાયાપલટ કરી શકીશું. હું આશાવાદી છું અને દઢપણે માનું છું કે આમ કરવું શક્ય છે. જેમનાં મનમાં આ વિશે થોડી-ઘણી શંકા છે તે મને કહેતાં હોય છે : ‘માનવજાતના ઉદ્દભવથી આવી અસમાનતાઓ છે અને તે હંમેશ રહેવાની જ. કારણકે કોઈને કાંઈ જ દરકાર નથી.’ હું આ વિચાર સાથે જરા પણ સહમત નથી. મારો વિશ્વાસ છે કે આપણા સહુમાં પૂરેપૂરી અનુકંપા છે, હમદર્દી છે. અહીં હાજર રહેલી પ્રત્યેક વ્યક્તિએ, ક્યારે ને ક્યારે, એવી કરુણતા જરૂર અનુભવી હશે કે જેથી તેમનું હૃદય દ્રવ્યું હોય. અને આમ છતાં આપણે કાંઈ જ કર્યું નહીં હોય. એટલા માટે નહીં કે કાંઈ કરવાની આપણી ઈચ્છા નહોતી પણ એટલા માટે કે આવે વખતે શું કરવું જોઈએ તેની આપણને સૂઝ નહોતી. આવી પરિસ્થિતિમાં શું કરી શકાય તેનો જો ખ્યાલ હોત તો આપણે અચૂક તેમ કર્યું હોત.