પાનાઓ ઉથલાવતો પાદરી યંત્રવત્ત બોલ્યે જતો હતો, પણ નોટપેડમાં ઝડપભેર લખી રહેલાં જેમ્સના હાથની ધ્રૂજારી વિલી સ્પષ્ટપણે જોઈ શકતો હતો. તેને ખુદને ય સમજાતું ન હતું. પોતાની અગાઉની પાંચ-પાંચ પેઢીની બદહાલીની કહાની એ સપાટ ચહેરે, ભાવશૂન્ય આંખે સાંભળી રહ્યો હતો. ચોપડાના પાના એક પછી એક ફરફરતા જતા હતા અને મૅક્લિન્સની એક પછી એક પેઢીનું ખુવારીનામુ ઊઘડતું જતું હતું.