દર વર્ષના ભાદરવા સુદ એકાદશીના દિવસે દંડેશ્વર તળાવના કિનારે દંડેશ્વર મહાદેવનો ‘ભવ્ય મેળો’ ભરાય છે. આ મેળામાં આજુબાજુનાં 15 જેટલાં ગામોના લોકો આવે છે. ત્યારે અહીં રાસ, ગરબા અને ભજનની રમઝટ જામે છે. હેમુ ગઢવીના કંઠે ગવાયેલું ગીત ‘હાલો માનવિયોના મેળે, મેળામાં મારો મનનો માનેલ છે’ સાંભળવાની મોજ પડતી. આ બધા કાર્યક્રમો માણવા બરાબર ચાર વાગ્યે બધા તળાવના કિનારે ગોઠવાઈ જતા. ત્યારે મેદાન મોટા સ્ટેડિયમમાં ફેરવાઈ જતું. થોડી ક્ષણોમાં ઢોલ, મૃદંગ, શરણાઈ અને ભૂંગળોના સૂર સાથે પાલખી આવતી. તેઓ સવામણ પથ્થરની કુંડી અને ફૂલથી ભરીને ઠાકોરજી પધરાવવામાં આવતા. પૂજારી કુંડીને ઉપાડી ગળાડૂબ પાણીમાં તળાવની મધ્ય ભાગે જતા, સવામણ પથ્થર ફૂલોથી ભરેલી ઠાકોરજી સાથેની કુંડી તરતી મુકાય. ‘રામને નામે પથ્થર તરે છે’ એ ઉક્તિને કળિયુગમાં સાર્થક કરે છે. સૌ જયનાદ સાથે ઠાકોરજીને વધાવે છે. થોડી ક્ષણો બાદ કુંડીને લઈ પાછા મંદિરમાં જાય છે.