સવાર પુરે-પુરી ખીલી ઉઠી હતી, સૂર્યનારાયણ ભગવાન પણ જાણે ભૂલ્યા વગર પોતાની ફરજ પર હાજર થઈ ગયાં હોય તેમ આખી સૃષ્ટિમાં પોતાનો પ્રકાશ ફેલાવવા લાગ્યાં હતાં, પક્ષીઓ પણ પોતાનાં નાના – નાના બચ્ચાને માળામાં એકલાં મૂકીને મનુષ્યની માફક ભોજનની વ્યવસ્થા કરવાં માટે કલરવ કરતાં કરતાં નીકળી પડેલ હતાં, નાના નાના ભૂલકાઓ પણ પોતાનાં નાજુક ખભે ભારેખમ સ્કૂલ બેગ લગાવીને કહેવાતા ભાર વગરનું ભણતર મેળવવાં માટે સ્કૂલે જવાં નીકળી પડ્યાં હતાં, આજનો આ મનુષ્ય પોતાની મેકેનિકલ લાઈફમાં ફરી સેટ થવાં માટે પોતાના નોકરી ધંધાના સ્થળે જવાં માટે નીકળી પડેલ હતાં.