એક લાંબો શ્વાસ લઇ એણે બોલવાનું ચાલું રાખ્યું. “આ ગામમાં તમે જે ફેરફાર જુઓ છો એ કાંઇ મારા પાછા આવ્યાં પછીનો નથી. એની શરુઆત તો, વર્ષો પહેલાં જ્યારે અમારી સ્કુલમાં અઠવાડિયે ત્રણ દિવસ ગોંડલથી એક સંસ્થાનાં લોકો અમને આવીને ભણાવતાં, ત્યારથી થઇ હતી. એ લોકો અમને શહેરનાં અનુભવો કહેતાં અને દુનિયાની વાતો સંભળાવતાં. એમને માટે કદાચ એ વ્યક્તિગત સંતોષનું કામ હશે, પણ એમને મળતાં રહેવાથી અમારું vision ખુલતું ગયું. હવે અમે – આ ગામનાં – 50 જેટલાં લોકો આજુબાજુનાં ગામમાં જઇને આ જ કામ કરીએ છીએ. ત્યાંનાં બાળકોને exposure આપવાનું કામ. વિચારવાની શક્તિ ખીલી જાય તો વિકાસ આપોઆપ થાય છે.”