લખપત તાલુકાના સિયોતમાં આવેલી શૈલ ગુફાઓ તેની સાક્ષી છે, પરંતુ આ ગુફાઓ પ્રત્યે પણ દુર્લક્ષ સેવાયું છે. ગુફાઓ સુધી જવાનો રસ્તો બિસ્માર છે. અહીં નજીક જ એક ટીંબો છે. જેમાં પુરાતત્ત્વીય અવશેષો મળવાની શક્યતા છે. આથી અહીં પૂણેની ડેેક્કન યુનિવર્સિટી તથા પુરાતત્ત્વ ખાતા દ્વારા ઉત્ખનનની યોજના હાથ ધરાઈ છે. જોકે તે ક્યારે થશે તે નક્કી નથી. સિંધુ સંસ્કૃતિના મહત્ત્વના મથક ધોળાવીરામાં પણ પૂરતું ઉત્ખનન થયું નથી. જો પૂરતું ઉત્ખનન થાય તો આજના કોઈ પણ શહેરને ટક્કર મારે તેવું શહેર દૃશ્યમાન થવાની શક્યતા છે. આમ છતાં જેટલું ઉત્ખનન થયું છે તેના પરથી તે સુનિયોજિત રીતે વિકસાવાયું હોવાનું જણાઈ આવે છે. અહીં વિશ્વની પ્રથમ રંગભૂમિ હતી. અહીં ગાઇડ કે ત્યાં આવનારા લોકોને ધોળાવીરા વિશે સમજ આપી શકે તેવો પુરાતત્ત્વ વિભાગનો કોઈ સ્ટાફ નથી. આવવા જવાનો રસ્તો બિસ્માર છે, પ્રવાસીઓ માટે રહેવા, જમવાની કોઈ વ્યવસ્થા નથી. એક નાનકડું મ્યુઝિયમ લોકોની અપેક્ષા સંતોષવામાં ઊણું ઊતરે છે. ધોળાવીરા જેવી કાનમેર, કુરન, સુરકોટડાની સાઇટ છે, પરંતુ ત્યાં કોઈ ખાસ કામ થયું નથી. કચ્છમાં ૧૮ જેટલાં પુરાતત્ત્વીય સ્મારકો રાજ્ય સરકાર હસ્તક છે, પરંતુ તેમની સંભાળ લેવા સ્ટાફ નથી. અહીં વર્ષોથી પુરાતત્ત્વ અધિક્ષક નથી. અત્યારે વી.ડી. કણસાગરાને ચાર્જ સોંપાયો છે, પરંતુ તેઓ એન્જિનિયર છે તેથી કોઈ સ્મારકના ઐતિહાસિક મહત્ત્વ વિશે તેઓને પૂરતો ખ્યાલ નથી. ઉપરાંત તેમની પાસે કચ્છ સહિત ઉત્તર ગુજરાત, દક્ષિણ ગુજરાત અને અમદાવાદ સહિત ૧૭-૧૮ જિલ્લાનો ચાર્જ છે. કચ્છની કચેરીમાં એક્સ્પ્લોરેશન આસિસ્ટન્ટ, ટૅક્નિકલ આસિસ્ટન્ટ, ફોટોગ્રાફર કમ ડ્રાફ્ટસમૅન, હેડ ક્લાર્ક, સિનિયર ક્લાર્ક જેવો કોઈ સ્ટાફ નથી. દરેક સ્મારક માટે એક ચોકીદાર પણ હોવો જોઈએ, પરંતુ કચ્છમાં માત્ર એક જ ચોકીદાર છે, તે પણ બીજા ખાતામાંથી આવેલો. આથી આ કચેરીએ હંમેશાં તાળું લાગેલું જ દેખાય છે.