એનાથી આગળ વધીને કવિ આ અમર રચનામાં નવોઢાના સ્વરુપે આ લોકની વિદાય લઈને પરલોકમાં, મૃત્યુરુપી પ્રિયતમને વરીને જવાની ઘડીનું વર્ણન કરે છે, આ પ્રિયતમ સાથેનું, ઝળહળતા શ્વાસોનું એવું મિલન છે જેમાં અહીંનું સર્વકાંઈ અહીં જ છોડીને જવાનું છે, પ્રિયતમની હણહણતી સુવાસનું ઇજન છે, અદમ્ય ખેંચાણ છે.