પંડિત દેવદત્તના પગ આપોઆપ એ સ્વરની દિશામાં વળ્યા. મા અને દીકરો વહેલી સવારે સુંદર પ્રભાતિયું ગાવામાં મગ્ન હતાં. ઍપાર્ટમેન્ટના દાદર નીચે એક નાનકડી ખોલી બનાવેલી હતી. તેમાં આ ઍપાર્ટમેન્ટના ચોકીદાર તરીકે કામ કરતા સૂરજદેવ, પત્ની મંજુલા અને બાળ લલિત સાથે રહેતાં હતાં. સૂરજદેવના કુટુંબની સ્થિતિ ખોલીના દિદાર પરથી આપોઆપ છતી થતી હતી. પંડિતજી બે ઘડી ખોલીની બહાર ઊભા રહી મા-દીકરાને મધુર ગાતા સાંભળી રહ્યા. અચાનક મંજુલાનું ધ્યાન પંડિતજી પર પડ્યું. સ્વચ્છ ધોતિયું, અંગરખું અને પાઘડીધારી ગૃહસ્થને જોઈ મંજુલા છોભીલી પડી ગઈ. બે ઘડી તે કશું બોલી ન શકી.