બિહાગની માસીયાઈ બહેન હતી સુરમ્યા. કુટુંબ અને ગામમાં સેંકડો જણ હોય છતાં પોતીકા માનીને દિલની વાત કહી શકાય એવું એકાદ જ હોય. બિહાગને મન સુરમ્યા એવીજ પોતીકી હતી. વડોદરા ગુજરાતીમાં એમ.એ. કરતી હતી. લખવાનો એને શોખ હતો. બિહાગ એને દી કહેતો. બિહાગ નજીકના ગામડાની કોલેજમાં બીજા વર્ષમાં ભણતો હતો. એ કાવ્યો બિહાગને મોકલતી અને મોટેથી વંચાવડાવતી.