(૧૪૧) જ્યારે અહીંના ફળભોગ પૂરા થાય છે, ત્યારે, એ કર્મભોગના સંબંધ પણ પૂરા થાય છે, ને “મૃત્યુ” થાય છે. તે સમયે, બાહ્ય ઈંદ્રિયો, અંતરેન્દ્રિયો, ને અંતઃકરણ, કે જે સર્વને એકત્રિતરૂપે શરીર, અથવા મનુષ્ય કહેવામાં આવે છે,- તે મરણ પામે છે, ત્યારે માણસ બીજી રીતનો (સ્થૂળ રૂપે) એ અશરીરી થાય છે. પરંતુ, પહેલાં અમે લખ્યું છે તેમ, આમાં, એનો સ્વાભાવિક ઈશ્વરીય દેહ સાથે સંબંધ થઈ જાય છે, ત્યાં ઈશ્વરના હંકાર, મન તથા બુદ્ધિમાં એનું પ્રતિબિંબ પડે છે, ને એ જીવાત્મા ઈશ્વરના સત્ય કામ અને સત્ય સંકલ્પમાં વાસો કરે છે. (એટલે કે, ભૂત છૂટેલું ને પલીત વળગ્યું, એ રીતે એને એ શરીર પ્રાપ્ત થઈને, એવે બીજે શરીરે પણ, એ શરીરી જ રહે છે.)