સોરઠદેશના વહીવટ માટે તેણે જુનાગઢને મુખ્ય સ્થાન બનાવ્યું હતું. એક વખત ગિરનારગિરિ ઉપર આરોહણ કરવાનું થયું ત્યારે તદ્દન જીર્ણ થયેલા જિનચૈત્યોની પરિસ્થિતી નિહાળી તેમનું હૈયું કકળી ઉઠ્યું. તે સમયે રાજગચ્છના સદા એકાંતર ઉપવાસના તપસ્વી આચાર્ય ભદ્રેશ્વરસૂરીશ્વરજી સજ્જન મંત્રીના ગુરુ હતા. તેમણે પણ સજ્જનને કહ્યું કે, “જેઓ ખખડી ગયેલા અને પડી ગયેલા જિનમંદિરોનો ઉધ્ધાર કરે છે તેઓ ભવસમુદ્રમાંથી પોતાના આત્માનો ઉધ્ધાર કરે છે. જિનચૈત્યમાં વપરાયેલા પાષણાદિમાં જેટલા પરમાણુ હોય છે તેટલા લાખ વર્ષ તે ચૈત્ય બંધાવનાર સ્વર્ગ સુખ ભોગવે છે. નવીન જિનચૈત્ય બનાવવાથી જેટલું ફળ મળે છે તેનાથી આઠ ગણું ફળ જીર્ણ મંદિરોનો ઉધ્દ્ધાર કરવાથી થાય છે.” સજ્જનમંત્રીએ ગુરુભગવંતના વચનો સાંભળી જિર્ણોધ્ધાર કરવાનો સંકલ્પ કર્યો. આચાર્ય ભગવંત ભદ્રેશ્વરસૂરીશ્વરજીએ પણ સજ્જનમંત્રીની સાથે અઠ્ઠમતપ કરી જિર્ણોધ્ધારનાં સંકલ્પને પાર પાડવા અંબિકાદેવીનું સ્મરણ કર્યું. અંબિકાદેવીએ સૂરીશ્વરજીને પ્રત્યક્ષ થઈને કારણ પૂછ્યું ત્યારે આચાર્યભગવંતે કહ્યું કે, “હે મા! આ સજ્જન શ્રી નેમિશ્વરપ્રભુના ચૈત્યનો જિર્ણોધ્ધાર કરવા ઈચ્છે છે. તેના માટે તમારો આદેશ આપી પાષણની ખાણ બતાવો.” અંબિકાદેવીએ કહ્યું, “ઠીક છે પણ સજ્જનની આવરદા ટૂંકી છે.” સજ્જને પણ પરલોકગમનનું ભાથું જાણી અંબિકામાં ની સહાયથી ખૂબજ ઉલ્લાસપૂર્વક જિર્ણોધ્ધારનું કાર્ય શરુ કર્યું. અંબિકામાંની સહાયથી શ્રી નેમિનાથપ્રભુનું ચૈત્ય કળશ સુધી તૈયાર થઇ ગયું. તે સમયે સજ્જનમંત્રીએ સૌરાષ્ટ્રની ત્રણ વર્ષની આવકને જિર્ણોધ્ધારનાં કામમાં વાપરી દીધી અને તે રકમ રાજભંડારમાં શ્રવાકો દ્વારા ભરવી દેવાશે. આવો નિર્ણય કરી ૭૨ લાખ દ્રમ્મની રકમથી શ્રી નેમિપ્રભુના ચૈત્યનો જિર્ણોધ્ધાર કરાવ્યો.