વાત છે, 1987ની એક શિયાળાની રાતની. ચેવાંગ ઘરે પાછા ફરી રહ્યા હતા. તેમણે એક પાઇમાંથી પાણીને વહેતું અને એક જગ્યાએ જઈને એકત્રિત થઈને બરફ બનતું જોયું. જો લદાખની વાત કરવામાં આવે તો અહીં પાણીની વિકટ સમસ્યા છે અને 80 ટકા આબાદી ખેતીવાડી પર નિર્ભર છે. ચેવાંગને પાઇપમાંથી વહેતા પાણીમાં એ વિસ્તારની પાણીની સમસ્યાનો એક રસપ્રદ ઉપાય મળ્યો. જોકે ચેવાંક પોતે એક સિવિલ એન્જિનિયર પણ હતા, તેથી તેમને આવું જ પાણી એકત્રિત કરી ‘કૃત્રિમ ગ્લેશિયર’ બનાવવાનો વિચાર આવ્યો.