દેવિકાબેન. મૌન કહો કે અબોલ પ્રાણીની ભાષા કહો. પણ સાંજના સમયે ગોરજટાણે પાછી ફરતી ગાય જે ઉત્સુકતાથી વાછરડાને ચાટેછે કે અકસ્માત મૃત્યુ પામેલા વાછરડાના ખાલી ખીલાને સુંધીને ભાંભરડા નાખે એ કોઇ માતાના રુદનથી કમ નથી હોતા. આ જોયેલું છે. કુતરા કે બિલાડી જેવા પ્રાણીની ખોરાક માટેની યાચના એ નાના બાળકના ખોરાક માટેના રુદન જેવું લાગે. તો કુતરુ આપણા ભયને બરાબર પારખે છે. પાછળ પડેલા કુતરાને જોઇને દોડો તો એ તમારો પીછો કરશે.પણ ભય પામ્યા વિના ઉભા રહો તો એ પણ ઉભૂ રહી જશે. જંગલી ગાયો જેવા પ્રાણી .હરણા,જીરાફ ,જીબ્રા જેવા પ્રાણી કે જે વાધસિંહજેવા પ્રાણીઓના હિટલિસ્ટપર હોય. એમાતાઓ બચ્ચુ જન્મે ત્યારે એને લાત મારીને ઉભૂ કરે છે. કારણકે જીવતા રહેવા માટે પોતાના પગ પર ઉભુ રહેવું એ પહેલી શરત. એટલે ખાતા શીખે એ પહેલા એને ઉભૂ થતા ને દોડતા શીખવાનું છે. એની લાતમાં ય વહાલ છે. જેઆપણને સમજતા વાર લાગે