આંસુ એક એવુ દ્રાવણ છે જે કદાચ બધા જ રોગોમાં દવાનું કામ કરે છે. આંસુ લાવવાના કારણ ગોતવાના ના હોય. આંસુડાને વહી જવા દેવાના હોય, આંસુ ને રંગ હોતો નથી એટલે જ એ જ્યારે આવે છે ત્યારે મેઘધનુષ રચાતું હોય છે, આંખમાં નહિ, હ્ર્દયમાં. આંસુ આવવાના કારણો તો હોય જ છે. પણ કારણ વિના રડી લેવુ એ ઈશ્વરની બંદગી છે. આંસુ એટલે બીજુ કંઇ નહિ. ઈશ્વર ! કદાચ ઈશ્વર પણ આંસુ જેવો જ છે. એ કોઈનું માનતો નથી. વળી આ આંસુ ક્યાં કોઇનું માને છે. ટાણેને કટાણે આવી જ પહોચે. આંખોમાં ભીનાશ બધી મુશ્કેલી સામે લડવા માટેની પૂર્વ તૈયારી છે. આંસુ એ શક્તિ દેવી છે. આંસુ વિના નજર હોઇ શકે પણ દ્રષ્ટિ ના આવી શકે. આંસુ એ પ્રેમનાં પુષ્પો છે. પ્રેમ અને આંસુ નો અફેર તો વર્ષો થી ચાલ્યો આવે છે. બન્ને એકબીજા વિના કેમ રહી શકે. પ્રેમમાં હોય એને આંસુ આવતા હોય, પ્રેમ પછી આવે એતો ક્ષારનું દ્રાવણ જ છે. પ્રેમને ટકાવી રાખવા માટે અને એને વેગ આપવા માટેનું ઉદ્દીપક છે. જો આંસુને ઈશ્વર ના માનતા હોવ તો ઈશ્વર સુધી પહોચવા માટેનું સાધન છે. આંસુને કોઇ મોસમ નથી. બારે માસ… આંખમા આસ !