આજે પુષ્પાને દીકરાની વધારે જ વાટ હતી. એ આવશે, તો ફટાફટ ખાઈને એનાં બાપની ભાળ મેળવવાં જાશે. શંકરની ચિંતા માં પોતે આખી રાત સૂઈ નહોતી. પુષ્પા મનમાં ગણગણતી હતી કે હવે તો જેઠજી આવે તો સારું! કેટલાય દિવસથી ડોકાયા નથી. એ આવશે તો ચકીનાં બાપને સીધો કરશે. હારે હારે આ વખત ચકીનાં ભણવાં હાટુય મનાવવું છે. મારે તો એયને કુસુમડી જેમ ભણાવવી છે …અને પછી ભલે મારી ચકી ટૅબલે ચડી તૈયાર રોટલાં ખાય આમ મારી જેમ જીવતર તો નો બાળે! પુષ્પા રોટલી ઉતારતી હતી ત્યાં જ ડેલો ખુલવાનો અવાજ આવ્યો. પુષ્પા ઝડપભેર દોડતી બહાર જવા ગઈ અને સામે જેઠજીને ભાળતાં જ વળ ચડેલાં પાલવને સંભાળતી ખુણે જઈ ઘુંઘટો તાણતાં દૂરથી જ બોલી..”એ..જેશી ક્ર્શ્ણ મોટાભાઈ…પગે લાગું“ મોટાભાઈ દૂરથી આશીર્વાદ આપી ઝૂલે બેઠા. પુષ્પા પાછી રસોડે ગઈ, કામે લાગી, એ એનાં જેઠથી ખપ પૂરતી જ વાત કરતી. સામે પણ ઉભી ન રહેતી.