વેકેશન પડતું હતું. થોડાક છોકરાંવ હજી હતા સંસ્થામાં. ગિલ્લી દંડો રમતા’તા સૌ. ધ્રુવભાઇને જોયા ને સંતાડી દીધા ગિલ્લી દંડો. ધ્રુવભાઇ સામેથી કહે ચાલો બહાર જઇ આપણે રમીએ. છોકરીઓ એ ટાણે રસોઇ ટુકડીમાં ગયેલી. તે આવીને ધ્રુવભાઇને કહે: 'તું છોકરા ભેળો રમતો’તો, તે અમારા ભેગો રમને...’ શું રમીશું? લંગડીમાં તો પડી જઉં. અંતકડીમાં મને એટલાં બધાં ગીત ન આવડે... પાંચીકા દાવ રમીશું?... રમત થઇ શરૂ. પાંચીકાને ત્યાં દગડ કહે. ધ્રુવ ભટ્ટને આવડે પણ હવામાં ઉછાળીને પાંચીકાને ઊંધી હથેળીનાં આંગળાં પર ઝીલવામાં એ કાચા. ત્રીજા ધોરણની નાની છોકરી શેબી દૂર બારીમાં ઊભી ઝીણા અવાજે સાદ દીધા કરે: 'પ્રતિમા, દાદાને તું હરાઇશ નહીં દાદા ઉપર દાવ ન ચડાવીશ...’ ધ્રુવભાઇ હાર્યા. પંદર દાવ ચડી ગયા. છોકરીઓ કહે: 'દાદા, દાવ ઉતારો...’