આખો કાવ્ય સંગ્રહ એક બેઠકે વાંચી જતાં,સૌથી પહેલી અનુભૂતિ થઈ તે મોટા ભાગની કવિતામાં સંસ્મૃતિ કેન્દ્ર સ્થાને છે,મોખરે છે.આ સંસ્મૃતિ વિશ્વયુધ્ધના અનેક કવિઓની જેમ ઇતિહાસ અને ભૂતકાળમાંથી અપ્રિહાર્ય આવે છે.એક માણસે અન્ય જણને આપેલી કાળાશ.એ પોતાને વિશે હોય,માતૃભૂમિ મટે હોય કે એની મા વિશે હોય,એ કેવળ ઉતપત્તિના મૂળગામી મૌનથી ભરેલી છેઃ