નાંદોને એક જ વાતનું આશ્ચર્ય છે, આકાશ અનંત છે. છતાં એને એકપણ ટેકણીયું કેમ નથી? જેને એક પણ ટેકો ના હોય, એ કરોડો વર્ષથી કેવી રીતે ટકેલું હશે? જે એનો એક કોયડો અને નિરુતર પ્રશ્ન પણ છે. એનો ઉતર શોધવા એ આકાશ તરફ મીટ માંડીને જોયાં કરે. એની ભવ્યતાને નિરખ્યા કરે. ક્યારેક એને ક્ષણિક સમાધાન પણ મળે, છતાં ખબર નહિ કેમ પણ સંતોષ થતો નથી. એ સમાધાનમા એને તથ્ય નથી લાગતું. જો તથ્ય હોય જ તો, ખુમારીથી જીવનારાને કોઈના ટેકાની જરૂર નથી એ હકિકત સત્ય ઠરે. એવાં ભારેખમ લાગતાં વિચારોને કારણે એ કયારેક એ વિવશ પણ છે, અને ઉતરની અપેક્ષામાં એ બીજાનો આધાર બનીને જીવવામાં પરગજુ અને પાંગળો બન્યો છે.