કોડિયું પોતાની મર્યાદામાં રહીને ખૂબ નમ્રતાપૂર્વક કહે છે: “ઉતાવળ કરી જજમેન્ટલ ન બનો…રાત આવવા દો…મારું વજૂદ / અસ્તિત્વ ” કંઈક” કહેવા માગે છે…”