મારો જીવ મૂંઝાઈ રહ્યો હતો, અને હું બેચીની મહેસુસ કરી રહ્યો હતો…અને મારા હૃદયનાં ધબકારા અને શ્વાસોશ્વાસ એક્દમથી વધી ગયાં…આથી મેં ઝડપથી જયકાન્તને પુષ્પગુચ્છ આપીને સ્ટેજ પર રહેલ ખુરશી પર બેસી ગયો, અમે મેં માઈકની કમાન અમારી કંપનીનાં અન્ય કર્મચારીને સોંપી…પછી મેં પાણી પીધું…અને પાંચ કે સાત મિનિટ ખુરશી પર જ બેસી રહ્યો….