મરણપથારીએ પડેલા દર્દી માટે ગમે તેટલા સગા વહાલા ગમે તે સમયે ગમે તેટલી વખત આવી શકે છે કોઈ બંધન નહિ. હા ખાલી ગેસ્ટ પાસ લેવો પડે. છેલ્લા શ્વાસ લેતા દર્દીને હોસ્પિસ સર્વિસમાં મૂકી દે અને તે પેપર્સ ઉપર સહી થઈ જાય પછી કોઈ બિલ પણ નહિ. ઈમોશનલ અને સ્પિરિચ્યુઅલ સપોર્ટ માટે પાદરી મહારાજ જોઈતા હોય તો પણ મળે. સોસિઅલ વર્કર પણ રોજ આવે કોઈ તકલીફ તો નથી ને? આવી તમામ સગવડ હોસ્પિસ દર્દીને ઘેર પણ મળે. હોસ્પિટલ જેવો જ પલંગ અને નર્સ પણ ઘેર મળે. ઘરેલું વાતાવરણમાં દર્દી સગાવહાલા વચ્ચે છેલ્લા શ્વાસ લે તેવો આ પાપી પશ્ચિમના લોકોનો માનવતાવાદી અભિગમ છે. પણ અમે હોસ્પીટલથી ૧૧૦ માઈલ દૂર Scranton PA રહેતા હોવાથી અને મોટાભાગના સગાં ન્યુ જર્સીમાં જ હોવાથી હોસ્પીટલમાં જ રહેવાનું રાખેલું.