આપણે ત્યાં કહેવત છે કે ધુમાડો દેખાય તો ક્યાંક તો સળગતું જ હોય છે. સુપ્રીમ કોર્ટમાં આટલી બધી બબાલ મચી છે તો સાવ સમું-સુતરું બધું હશે, તેવંુ માનવું પણ ચોક્કસ ભૂલભરેલું છે. અલબત્ત, આક્ષેપ-પ્રતિઆક્ષેપના ઉપર લખ્યા પ્રમાણેના ભેળસેળિયા વાતાવરણમાં કોઈને શંકા કે કલ્પના માત્રથી દોષિત ઠેરવી દેવા તે પણ અયોગ્ય છે. જે રીતે રાજકીય પક્ષો પોતાના સ્વાર્થ ખાતર ગમે તે હદે જઈ શકે છે તે જ રીતે સત્તાધીશો પણ પોતાના અધિકારોનો મહત્તમ ઉપયોગ કરવા માટે કોઈ પણ હદે જઈ શકે છે, તે આવા કિસ્સાઓમાં ફલિત થાય છે. આ પરંપરા દાયકાઓથી જ ચાલી આવતી હશે, પરંતુ ઉજાગર ત્યારે જ થાય છે જ્યારે પક્ષ-પ્રતિપક્ષ વચ્ચે સ્પર્ધા તીવ્ર હોય અને બેઉ બળિયા હોય. આજે દેશમાં બે મુખ્ય પક્ષો વચ્ચે લડાઈ ચાલી રહી છે. એક તરફ કોંગ્રેસ છે જે વર્ષોથી સત્તામાં હતી અને સત્તાના બધા જ દાવપેચ જાણે છે, જ્યારે બીજી તરફ ભારતીય જનતા પક્ષ છે જે હાલ સત્તામાં છે અને તે પણ વાઘ જેમ લોહી ચાખી જાય તેમ સત્તાનો સ્વાદ ચાખી ગયો છે. હવે આ લડાઈમાં કોણ કેટલું સાચું, ઈમાનદાર અને કાયદાને પ્રતિબદ્ધ છે તે લોકસેવા માટે નિષ્ઠાની કે આદર્શોની નહીં, પરંતુ સત્તા માટે બુદ્ધિ અને ચાતુર્યની લડાઈ માત્ર બની ચૂકી હોય તેવું દેખાય છે.