અકબર પછી મુઘલ બાદશાહ બનેલા જહાંગીરનો શાસનકાળ કળા અને સાંસ્કૃતિક પ્રવૃત્તિઓના વિકાસને કારણે મધ્યકાળનો સુવર્ણકાળ ગણાય છે. તેના સમયમાં શીખ ધર્મગુરુ અર્જુનસિંહનો વધ થયો હતો અને મુઘલોની શીખો સાથે વેરભાવના શરૂ થઈ હતી. બાગ-બગીચાઓ અને મોટાં ભવનોનું નિર્માણ પણ જહાંગીરના સમયની મહત્વપૂર્ણ વિશેષતા છે. બાકી જેના પરથી ફિલ્મો અને સાહિત્યકૃતિઓ સર્જાઈ છે તે સલીમ અને અનારકલીવાળા કિસ્સામાં તો કશો ભલીવાર કે દમ નથી. પુત્રપ્રાપ્તિની ધૂનમાં મસ્જિદોનાં પગથિયાં ઘસી નાખનાર અને પુત્રના મોટા બળવાને પણ નજરઅંદાજ કરી દેનાર અકબર અનારકલીને દીવાલમાં ચણાવી શાહજાદા સલીમને આટલી મોટી સજા આપે તે વાત તાર્કિક રીતે બંધ બેસતી નથી. અલબત્ત, ફારસી, તુર્કીનો જ્ઞાતા હોવા છતાં શરાબ અને અફીણમાં મસ્ત રહેતો જહાંગીર કહેતો કે: "આધા શેર હો શરાબ ઔર આધા શેર હો કબાબ, સલ્તનત સારી નુરજહાં કી અચ્છી હો યા બુરી."