પરંતુ તેની શાન છેલ્લા પગથિયાં સુધી જ ટકતી હોય છે, પોતાની મૂર્ખતા વિશે અનભિજ્ઞા જેલર જ્યારે બોલે છે કે…હમારી ઈતની બદલીઓ કે બાવજૂદ હમ નહીં બદલે…હા…હા…ત્યારે જ વીરુ અને જય સમજી જાય છે કે આ જેલમાંથી તો ખૂબ જ આસાનીથી છૂટી જવાશે, પછી જેલર ભલે માનતો હોય કે, હમારી મરજી કે બિના પરિન્દા ભી પર નહીં માર સકતા…પણ જય અને વીરુ ઊડી જવાના.