મસ્જીદો અને મંદીરોને જીવવા માટેના પ્રાણવાયુનો પુરવઠો કદાચ હજુ તેમના અનુયાઇઓની માનસીક અને ભૌતીક અસલામતીને કારણે બીજી બે એક પેઢી સુધી ચાલશે! પશ્રીમી સમાજ જેમ અન્ય બાબતોમાં અગ્રેસર છે તેમ પોતાની ધાર્મીક સંસ્થાઓના કાયમી વીલીનકરણ માટે પણ અગ્રેસર બની રહ્યો છે. બાકીની પ્રજા માટેતો ઘેટા ચાલ ( ભેંડીયો કી તરહ નીચે મુંહ રખ કે ચલના) જ લખેલી છે. પશ્રીમી સમાજનો ધર્મ, ધાર્મીક નેતાઓ અને તેના ગ્રંથો સામેનો બળવાનો ઇતીહાસ પાંચસો વર્ષ પહેલાં શરૂ થયેલો છે. આપણે ત્યાં તો આ બળવો માંડ ડૉ નરેન્દ્ર દાભોલકર, ગોવીંદ પાનસરે, પ્રો. કલબુર્ગી અને ગૌરી લંકેશ જેવાઓની શહાદતથી હજુ થરૂ થયો છે. જો કે ભારતીય ઇતીહાસમાં ધાર્મીક સત્યોને વાસ્તવીક જ્ઞાન આધારીત પડકારવાની શરૂઆત તો ગૌતમ બુધ્ધ અને ચાર્વીકથી થયેલી હતી.