અને હું જ્યારે યુનિવર્સિટીથી ભણીને નીકળ્યો તો મને એક સારી નોકરી મળી ગઈ, મેં વિચાર્યું કે હવે સમય આવી ચુક્યો છે કે માં ને થોડોક આરામ આપવામાં આવે, હવે એનું સ્વાસ્થ પહેલા જેવું નહતું, તેથી તે ઘરે ઘરે જઈને કપડા વેચી શકતી ન હતી, પરંતુ તે બજારમાં જમીન પર સાદડી પાથરીને થોડીક શાકભાજી વગેરે વેચી આવતી હતી, જ્યારે મે મારા પગાર માથી થોડુ એને આપવાનો પ્રયત્ન કર્યો,  તો તેણે પ્રેમથી મને ના પાડી, “બેટા, અત્યારે તારો પગાર બહુ ઓછો છે, આને તારી પાસે જ રાખ અને ભેગો કર, મારી જરૂરીયાત તો પુરી થઈ જ જાય છે, એટલુ હું કમાઈ લઉં છું જે મારા પુરતું હોય.