માર્ગશેખર વિજયજી મહારાજ – મંદાર મ્હાત્રે ડોંબિવલીના તુકારામ નગરનો રહેવાસી હતો. આ પરિવાર કોંકણના ઉરણ વિસ્તારમાંથી મુંબઈ આવીને વસ્યો હતો. માતા રોહિણી અને પિતા સુવાસનું એકમાત્ર બાળક એટલે મંદાર. મંદારના પિતા થાનેની એક કંપનીમાં ટૅક્નિશિયન તરીકે કામ કરે છે, જ્યારે માતા મહદ્અંશે બીમાર રહે છે. મ્હાત્રે પરિવારના પડોશમાં મધુબહેન નાગડાનો ગુજરાતી પરિવાર વસે છે. મધુબહેનને કોઈ સંતાન ન હોવાને કારણે તેમણે મંદારને જ પોતાના સગા દીકરાની જેમ ઉછેર્યો હતો. મંદાર જ્યારે શાળાએથી આવતો ત્યારે મધુબહેન તેને પોતાની સાથે દેરાસરમાં લઈ જતાં. મંદારનાં માતા-પિતાને લાગતું કે કોઈ ખરાબ સંગતમાં સપડાય એના કરતાં મંદાર ભલે દેરાસરમાં જતો અને પ્રવચન સાંભળતો. તેથી જ તેમણે મંદારને ક્યારેય દેરાસર જતા નહોતો રોક્યો. મંદારને પ્રવચન સાંભળવું ખૂબ ગમતું. તે રોજ મધુબહેન સાથે દેરાસરમાં જતો. લગભગ ત્રણ વર્ષ પહેલાં ચાતુર્માસના સમયે ગુરુપૂજ્ય અભયશેખર સૂરિ મહારાજ ડોંબિવલીના એક દેરાસરમાં રોકાયા હતા. તેમના પ્રવચનથી પ્રભાવિત થઈને મંદારે મુનિ મહારાજ સાથે ગિરનાર જવાની જિદ પકડી. જોકે એ સમયે અભયશેખર સૂરિજી મહારાજે કહ્યું કે, ‘તારાં માતા-પિતાની મંજૂરી લઈ આવ તો જ હું તને લઈ જઈ શકું. એ સિવાય તું અમારી સાથે ન આવી શકે.’