એના જીવનમાં આવ્યા પછી એજ તો મારુ જીવન હતી . એનો સાથ , એનો પ્રેમ , એનો સ્નેહ . એના આગમનથી જીવન જાણે મંજાયેલા વાસણ જેવું ચમકદાર ઉજળું થઇ ઉઠ્યું હતું. એના સાનિંધ્યમાં જીવનની મોટામાં મોટી સમસ્યાઓ કેવી નિરર્થક બની રહેતી ! મન ભારે હોય કે હય્યુ ડૂબી રહ્યું હોય ,એના હાથના સ્પર્શ માત્રથી બધુજ શાંત થઇ રહેતું . એ ફક્ત સ્પર્શ નહીં મારુ યોગ , મારુ ધ્યાન , મારુ અધ્યાત્મ હતું . એના પડખે આવી બેસવાથી જ આત્મા અનેરી શાંતિ ધારણ કરી લેતી . આજે મારી પડખેની ખાલી બેઠક જાણે મને હર ઘડી ભયભીત કરી રહી હતી . એ પણ એજ પ્રશ્ન વારંવાર પૂછી રહી હતી , જો એ નહીં આવે તો ?