એણે બેસવાનું કહ્યું. પણ બેસવા માટે એક ઈંચ પણ જગ્યા નહોતી. પાછલા તગારામાંથી માખીઓ ઊડી ઊડીને એના પૂરા નહીં લૂછાયેલા હોઠ પર બેસવા માંડી – ગાભા....ગાભા....ગાભા, ગંદા ગાભા ચોતરફ, છત એટલી નીચી કે હમણાં ધસી પડશે. પથારીને નામે એક મળીમળી થઇ ગયેલી ગુણપાટ, એક તરફથી ઓટેલી, બીજી તરફથી સુતળીના દોરા દેખાય..