ભગવાનની કૃપા પ્રત્યેક ક્ષણે હોય છે. આ કૃપા સ્વાભાવિક, સહેજ અકારણ અને નિરપેક્ષ હોય છે. આ કૃપા મેળવવા માટે આપણે કંઈ પણ કરવું જ જોઈએ એવું નથી. આપણાથી કંઈ ખોટું થઈ જાય તેનું ફળ આપણે ભોગવવું તો પડે જ છતાં ભગવાન આપણા ઉપર કૃપા કરી આપણી સંભાળ રાખે જ છે. માણસ ગુનો કરવાથી શિક્ષા પામે છે અને જેલમાં જાય છે. જેલમાં જેલર એની દરેક પ્રકારની સંભાળ રાખે છે. કેદીએ તો તેને જે કામ સોંપવામાં આવે તે જ કરવાનું હોય છે. બાકી બધી રીતે પોતે નિશ્ચિત હોય છે. તેના આરોપીની દેખભાળ, ખાવાપીવાની વ્યવસ્થા વગેરે સર્વે બાબતો જેલર જ સંભાળે છે. તે રીતે સંસારી જીવ વિષયોના મોહથી જે જે અપરાધ કરે છે તે સર્વેનાં ફળ તે ભોગવે છે છતાં તેની બધી વ્યવસ્થા ભગવાન કરે છે. જીવે તો ફક્ત ભગવાને નિયત કરેલું એટલે સોંપેલું કાર્ય જ કરવાનું હોય છે.