અને રાતે એક નીચી અવાજ સાંભળવામાં આવી, અને નિકોક્કાએ આતુરતાપૂર્વક દરેક શબ્દને ડાચા વિશે, દરેકને ક્યારેય કોઈ સાંભળ્યું ન હતું કે જોયું હતું, અને નાના, પાતળા ચહેરા પર આંખોની નજીક અને તેના નાકની નજીક ઝીણા કાંઠાની ઝાટકણી સાથે બેસીને ઉઠાવ્યું હતું . . . ફરી એક વાર હું યાદ કરું છું કે લિયોનીદ એન્ડ્રીવની વાર્તાને "ડાટા ખાતે પેટ્યા" કહેવામાં આવે છે.