કૃષ્ણનું કદ વિસ્તરવા લાગ્યું, એ ઉપર આભ સુધી અને નીચે પાતાળ સુધી ફેલાયું. એમનું તેજ હજારો સૂર્યો જેટલું હતું, એના શ્વાસમાંથી અસંખ્ય બ્રહ્માંડો સર્જાઈ રહ્યા હતાં, અને અસંખ્ય વિશ્વો એના જડબામાં કચડાઈ રહ્યા હતાં. અર્જુને એમના સ્વરૂપમાં ભૂત, વર્તમાન અને ભવિષ્યના બધા જ દૃષ્યો જોયા. સઘળા મહાસાગરો, સઘળા પર્વતો, સઘળા ભૂખંડો, આકાશ ઉપરના અને પૃથ્વી નીચેના વિશ્વો, એ બધું જ ત્યાં દેખાઈ રહ્યું હતું. એ બધું જ એ વિરાટમાંથી સર્જાઈ રહ્યું હતું અને એમાં જ સમાઈ જતું હતું. બધા જ માનવો, દેવો, અસુરો, નાગલોકો, રાક્ષસો, ગંધર્વો, અપ્સરાઓ, બધા જ પિતૃઓ અને વંશજો નો સ્રોત એ વિરાટ જ હતો. એ જ જીવનની બધી જ શક્યતાઓનો ધારક હતો.