(૨૨) (શંકા કઈ છે? શરીર તથા અંતઃકરણ વડે જે કંઈ થતું હોય છે. તે બધું આત્મા વડે જ થતું હોવા વિશેની) આ શંકાના ઉત્તરમાં તમે એવું જાણો છો, કે અંતઃકરણ સાથે આત્માનો સંબંધ સાવ ભ્રાન્તિમય છે, ને આત્માના પ્રતિબિંબનો અંતઃકરણ સાથેનો સંબંધ, સહોત્પતિ પૂરતો છે. (એટલે કે, આત્માની છાયાની સાથોસાથ અંતઃકરણની ચેતનાનો ઉદભવ થાય છે. ને આત્માની છાયાના જવા સાથે અંતઃકરણની હસ્તી મટી જાય છે. – એટલા પૂરતો એ બેનો ‘સંબંધ’ છે.) અને અંતઃકરણનો શરીર સાથેનો સંબંધ, કર્મોના ભોગ પૂરતો જ છે, કેમકે, જ્યાં સુધી કર્મ-ભોગ રહે છે. ત્યાં સુધી જ અંતઃકરણનો તથા અધ્યાત્મ-ઈંદ્રિયોનો દેહ સાથેનો યોગ ટકે છે. જેવા જીવના આ ભવના ભોગ પૂરા થઈ જાય છે, ને બીજાં કર્મો નવા ભોગ આપવા તૈયાર થઈ જાય છે, કે તરત, એ ઈંદ્રિયો આ દેહ સાથેનો પોતાનો સંબંધ તોડી નાખે છે. બીજા ભવના દેહ સાથે એ જોડાઈ જાય છે, ને ત્યાંના ભોગ ભોગવવામાં મચી પડે છે. (તે સિવાયની આત્માને તેમાંના કશા સાથે કશી પણ લેવા-દેવા નથી હોતી, ને માત્ર કામ પૂરતું કામ હોય છે. એ કામ પૂરૂં થયું, કે આત્માનો અંતઃકરણ સાથેનો, આત્માનો-પ્રતિબિંબનો અંતઃકરણ સાથેનો, અંતઃકરણ તથા ઈંદ્રિયોનો દેહ સાથેનો—એ બધા કહેવાતા સંબંધોની ભ્રાંતિ નાશ પામે છે.)