હવે આટલાં ઓવારણાં લીધા પછી ચૂંટિયા ખણવાનો વારો. એક પલ્પ ફિક્શન જેવી આ ડાર્ક થિþલર એની ઍનાકોન્ડા છાપ લંબાઈને કારણે આપણને કંટાળાનું ઇન્જેક્શન મારી દે છે. લગભગ અઢી કલાકની આ ફિલ્મ ખાસ કરીને સેકન્ડ હાફમાં કોઈ દેખીતા કારણ વગર લંબાયા કરે છે. જાણે આપણને જમાડીને ઘરે મોકલવાના હોય એમ ડિરેક્ટરને વાર્તા પતાવવાની કોઈ ઉતાવળ જ દેખાતી નથી. દર થોડી વારે ડ્રોનથી લીધેલા એરિયલ શૉટ્સ આવ્યા કરે અને ફિલ્મ પૂરી થવાનું નામ ન લે. બાવડી બૂચ કહે દિલ કી જેવાં આ ફિલ્મનાં ગીતમાંથી પણ હરિયાણાની માટીની સુગંધ આવે છે, પણ એ સુગંધ ફિલ્મની થિþલ મોળી પાડી દે છે. રણદીપ હૂડા સિવાયના કલાકારો સરસ છે, પણ એ ફિલ્મને ઊંચકી લે એવા મજબૂત નથી. ઈવન ગલૂડિયા જેવો ચહેરો લઈને ફરતા સાઇડ હીરો અક્ષય ઑબેરૉયના પાત્રનો ભય, પસ્તાવો પણ આપણા સુધી પહોંચતા નથી.