‘ધન્ય છે, તને દીકરી…!’ વાઘા સ્વામીના અંતરમાંથી રાજીપો નીકળી ગયો અને એ જ વેળા…‘વાઘા સ્વામી…! અમારી દીકરીને કાંક સમજાવો બાપ!’ કાંટોડિયા ગામના આખા મારગને વલોપાત-કકળાટ અને કલ્પાંતથી છલકાવતાં મોંઘીબાના બાપુ ગેમુભા ગોહિલ અને માતા આણંદીબા, દદડતા પથ્થરની જેમ કોયા ભગતની જગ્યામાં આવી પૂગ્યાં…‘અરરર…! અમારી દીકરી મોંઘી ધરમાદાની જગ્યામાં આવી? રાજપૂતનું અમારું કુળ…! ખોરડાંની ખાનદાની અને ઓઝલ પડદાને અવગણીને સાધુતાના આવા ઉઘાડા આભ નીચે? વાઘા સ્વામી! અમારી ઉપર દયા લાવો… શું થાશે અમારા જીવતરનું? મલકનાં મેણાં સાંભળી સાંભળીને આયખું અમારું ધૂળ થાશે…’