(૪) કનિષ્ઠ શિષ્યઃ- આવો શિષ્ય કેળના થડ જેવો છે. એટલેકે ઠંડો ગાર હોય છે. તેને પ્રજલિત કરવાના કોઇપણ પ્રયત્ન કામ લાગતા નથી ગુરૂશ્રી ગમે તેટલા પ્રયત્નો કરે તો પણ તે ઠંડો અને નિષ્ક્રિય રહે છે. માટે વ્હાલા સજ્જનો આપણે પણ તેજસ્વી એવા પરમ પૂજ્ય કોઠારી સ્વામી શ્રી જેવા પેટ્રોલની પ્રકૃતિ ધરાવતા શિષ્ય બનવાના પ્રયત્ કરીએ, શિષ્ય શ્રધ્ધવાન અને નિષ્ઠાવાન હોવો જોઇએ અર્થાત ગુરૂશ્રીના આચાર વિચાર કાર્ય પ્રણાલીની કોઇપણ સંજોગોમાં ટીકા ટિપ્પણી કરવી ના જોઇએ.બીજાઓને ખોટી સલાહ આપવી જોઇએ નહિ શિષ્યની કોઇપણ વાતથી કે વ્યવહારથી ગુરૂની ભાવનાને ઠોકર લાગવી ના જોઇએ.જાણે અજાણે મન,વચન,કર્મથી પોતાને શુધ્ધ રાખવો જોઇએ, શિષ્યને મિતવયી બનવું જોઇએ. જરૂરિયાતો ઓછી કરીને જે પણ દવ્ય એકઠું થાય તેને ગુરૂ ચરણોમાં ભક્તિભાવ પૂર્વક સમર્પિત કરવું જોઇએ. આ ગુરૂભક્તિની સાચી કસોટી મનાય છે. ગુરૂદેવની સેવા દરમ્યાન કદી પણ દુન્યવી વસ્તુઓની યાચના ના કરવી. માગવું જરૂરી થઈ પડે તો એમની કૃપા દ્રષ્ટિજ માગવી જોઇએ. આવી વર્ણતુકથી ગુરૂ પ્રત્યે અત્યધિક ભક્તિભાવ અને શ્રધ્ધા જાગે છે. હોંશિયાર વૈદ જેમ નાડી દબાવવાની સાથેજ રોગનું નિદાન કરે છે હોંશિયાર માતા પારણામાં જ પુત્રનો લશણ જોઇને જેમ એનું ભાવી સમજી જાય છે તેમજ સદગુરૂ શિષ્યના વ્યવહારથી એનો સ્વભાવશીલ તથા મનની ગતિ,મતિને જાણી લે છે. માટે શિષ્યને ગુરૂની સાથે સંપત વ્યવહારસ કરતી વખ્તે નિષ્કપટ,નિર્દોષ અને પ્રેમાળ વર્તાવ કરવો જોઇએ શિષ્યમાં જ્યારે ઘાતનાકણો સમાન વિનમ્રતા આવે છે ત્યારે જ જ ગુરૂકૃપા તેના ઉપર ઉતરે છે કબીર સાહેબ કહેછે કે દાસ કહાવત કઠીન હે, મે દાસન કે દાસ, દાસ ઉ કીજીએ જ્યું પાઉ તલે કી ધાર, આરસુ શિષ્યને ગુરૂકૃપા દુર્લભ છે માટે શિષ્યે સદાય આળસને ત્યજવી જોઇએ નિર્ધન બિમાર અને નિસહાયની સેવા, મા બાપ અને સદગુરૂની સેવા, દયા તથા આત્મદાન આ બધા સદગુણો માનવતાના અલંકારરૂપ ગણાવ્યા છે. એમને ભક્ત ગુણો જ નહિ પણ મહાપુણ્ય ગણાય આવી સેવા દ્રારા પુણ્ય અને ગુરૂકૃપા પ્રાપ્ત કરવા શિષ્યે સદૈવ સજાઘ રહેવું જોઇએ.જ્ઞાની ગુરૂના મારગદર્શનમાં આધ્યાત્મિકતાનો અભ્યાસ વધારતા જવું. અભ્યાસ માર્ગ પર ચાલવું તો જ પડશે જ પોતાની આધ્યાત્મિક ગતિની જાણકારી માટે સતત ધાય રાખવું પડે છે.