દુરદુરથી સાધુ-સંતો આવતા અને મીરાની ભક્ત તરીકેની કીર્તિ ચારે તરફ ફેલાતી જાતી હતી.એવામાં એક ખુબ દુખદ ઘટના બની ગઈ કે,એક યુદ્ધમાં ભોજરાજ નુ મૃત્યુ થયું.લગભગ ઈ.સ.૧૫૨૧ એનો સમય ગણાય છે.હવે ચિત્તોડની ગાદી પર મીરાનો દિયર વિક્રમ રાણા બન્યો,અને મીરાના કસોટીના દિવસો શરુ થયાં.રાણાને મીરાની ભક્તિ,સાધુ સંતો,કીર્તન,નાચવું વગેરે તરફ ખુબ ચીડ હતી.એટલે મીરાંને મારવા માટે તે અનેક પ્રયાસો કરી ચુક્યો.પણ,કહે છે ને કે,”જેને રામ રાખે તેને કોણ ચાખે?”રાણાએ એક વાર એક ટોપલામાં ભયંકર ઝેરી સાપ મોકલ્યો અને કહેવડાવ્યું કે,”આમાં તમારા ઠાકોરજી માટે ફૂલોની માળા છે.”મીરાંએ કરંડિયો ખોલ્યો અને,નાગ નહિ પણ સાચેસાચ ફૂલોની માળા જ નીકળી.આ માળા મીરાએ કૃષ્ણના ગળામાં પહેરાવી અને ભજન ગાયું કે,