વીસ વરસથી આજ દિન સુધી, અરે અત્યારની ઘડી સુધી જેમને માટે પોતે ઝૂર્યા કરતો હતો તે પિતા નજર સામે આવ્યા એટલે જિતુ હતપ્રભ જ બની ગયો હતો . દોડીને પગે આળોટી પડવાનું પણ તેને સૂઝયું નહીં, એટલે મેં જ તેને હુડદાવ્યો: “અરે, જુએ છે શું? આવ, આવીને પગ પકડી લે.”