જો કોઈને બેઈમાન, ભ્રષ્ટાચારી, ગુનેગાર કે દંભી થવાની સ્વતંત્રતા છે તો સામે છેડે એ જ માણસને તેનાં સમાજને, પરિવારને સુવ્યવસ્થિત અને સંવાદિત રાખવા કે તેનું રક્ષણ કરવા માટે એવા તત્વો ને સજા કરવાની કે પાઠ ભણાવવાની પણ સ્વતંત્રતા છે. જો એ સ્વતંત્રતાનો એ યોગ્ય ઉપયોગ ન કરે તો તે તેની કર્મ-પલાયનતા છે જે આપણે ત્યાં ભરપૂર પ્રમાણમાં છે પણ પ્રજા “દુઃખે છે પેટ અને કૂટે છે માથું” એ બસ મંદિરો બનાવ્યે જાય છે, કથા-પ્રવચનોમાં માથા ધૂણાવ્યે જાય છે, ઉપવાસ કર્યે જાય છે, મંદિરોમાં કે મંદિર બહાર હારમાં ઊભેલાઓ ને પૈસા ફેંકીને કે કોઈ નદી, સરોવરમાં ડુબકીઓ મારી ને રાતોરાત પૂણ્ય ‘કમાઈ’ લે છે.