વિવિધ કથાપાત્રોએ વેરથી સળગીને કરેલા કૃત્યોથી કથા પર થયેલાં પરિણામો મહાભારતમાં ઇતરત્ર પણ દેખાતાં હોય તો પણ દુર્યોધનવધમાં તે ખાસ ઊપસી આવે છે. દુર્યોધન યુદ્ધભૂમિ નજીકના સરોવરમાં સંતાઈ બેઠો છે એ બાતમી મળતાંવેંત તે વખતે બાકી રહેલી આખી પાંડવસેના તે સરોવરને કાંઠે આવી ચડી હતી. ત્યાર પછી દુર્યોધન અને યુધિષ્ઠિર વચ્ચે થયેલા સંવાદમાં દુર્યોધને યુધિષ્ઠિરને કહ્યું હતું કે, સઘળું કુરુરાજ્ય તું લઈ લે, હું મૃગાજિનો પહેરીને વનમાં ચાલ્યો જઈશ. યુધિષ્ઠિરે તેને ‘હા’ પાડી હોત તો તે જ ક્ષણે યુદ્ધ પૂરું થયું હોત, અને કથામાં આગળ ઉપર બનેલી દારુણ ઘટનાઓ ટળી હોત. પરંતુ, કુરુરાજ્ય મેળવવા માટે હવે દુર્યોધનને મારી નાખવાની જરૂર નથી અને દુર્યોધન હવેથી આપણને કંઈ અપાય કરી શકવાનો નથી એ બધું સ્પષ્ટ હોવા છતાં યુધિષ્ઠિરે તેને તરછોડી નાખ્યો છે. પણ વ્યાસ તે પ્રસંગ અંગે એટલું જ કહીને અટકી ગયા નથી. તેમણે યુધિષ્ઠિરને મુખે, દુર્યોધનને તે શા માટે ના પાડે છે તેનું કારણ મૂક્યું છે – ધર્મ. યુધિષ્ઠિર દુર્યોધનને કહે છે કે,