ચોથા માઈલે દરીયા કીનારે પહોંચી ગયા. દરીયાના કીનારે સળંગ પર્વતો છે – અને આખી રેસ આ ટેકરીઓ પર થઈને જાય છે. આથી બીગસરને ઘણી જ અઘરી મેરેથોન ગણવામાં આવે છે. દરીયાનો સંગાથ “Point Sur Lighthouse”ની ટેકરીથી શરુ થયો. “આ ખારો વીપુલ જળરાશી…” – ધ્રુવ ભટ્ટની ‘સમુદ્રાન્તીકે’ યાદ આવી ગઈ. વાતાવરણ દોડવા માટે ઘણુ જ સાનુકુળ હતુ – ગરમી પણ નહી, ઠંડી પણ નહી, ચોખ્ખું આકાશ, ઘુમ્મસ કે વાદળાનું નામનીશાન નહી. પવન થોડો હતો – ફરીયાદ કરવી પડે એટલો નહી, પણ તેની હાજરીની નોંધ લેવી પડે એટલો તો ખરો. રસ્તો દરીયા કીનારે ટેકરીઓ પર દરીયાથી આશરે ૨૦૦-૫૦૦ ફુટ દુર, સપાટીથી ૫૦-૨૦૦ ફુટ ઉંચો રહેતો. એક પછી એક અર્ધ ચંદ્રાકાર કીનારા પસાર થતા જાય એમ દરીયાનું નવું સ્વરુપ સામે આવતું જાય – ‘નામ રુપ જુજવા, પણ અંતેતો હેમનુ હેમ..’. કેલીફોર્નીયાના દરીયાને માણવાની આનાથી સારી વળી કઈ રીત હોઈ શકે!