જો અમદાવાદ જરાસંઘની બે જાંઘોના ઉન્મુક્ત ફાડિયાઓની માફક જીવવા માટે તરફડિયાં મારતું હોય તો મુંબઈ કાનખજૂરાના છૂટા કરી દેવાયેલા પગોની માફક છટપટાતું જીવી રહ્યું છે. એક મુંબઈ આ છે, બીજું આ, ત્રીજું આ અને ચોથું અને પાંચમું...મુંબઈ દર્શન કરતાં કરતાં તમને કોઈ રેશનલ ગાઈડ મળી જશે તો આમ જ કહેવાનો. પર્યાવરણ સાથે રોજ બળાત્કાર કરી રહ્યું છે મુંબઈ. દરેક બિલ્ડિંગ કાચના આવરણોથી ઢંકાઈ રહી છે અને તેમાંથી રિફ્લેક્ટ થતો તડકો તપેલામાં બફાતાં ચિકન જેવી સમાનાભૂતિ કરાવી રહ્યો છે. ઈરીટેટિંગ ગરમી મુંબઈની વિશેષતા બની રહી છે અને એટલો જ તિરસ્કરણીય વરસાદ મુંબઈની પહેચાન છે. દર વર્ષે, મેન્સીસની માફક આવતી રહેતી આફતને રોકવાના, નિપટાવવાના, થામવાના અને કાયમી ઈલાજ શોધવાના સતત પ્રયાસોમાં રત મુંબઈ હવે ક્ષતવિક્ષત્ થઈ રહ્યું છે અને એક સમયનું, દેશના યુવાઓનું આ ડ્રીમ સિટી હવે પોલું ડ્રમ ઓટોહબ ડેટ્રોઈટ બની ગયું છે. કાચનાં કોચલાઓમાં છુપાઈને એસીની ગરમ હવાઓનું વિષવમન કરતી રહેતી અનગાઈડેડ મિસાઈલો જેવી બિલ્ડિંગો અને તેમાં વસતી એલિયન ટાઈપની જિંદગીઓ અને બીજી તરફ સ્પેનીશ મ્યુરલ્સ અને ભડકિયા રંગોમાં રંગાઈને વિદેશી પ્રવાસીઓને આકર્ષવા મથતી ઝુંપડપટ્ટીઓ અને તેમાં શ્વસતી રહેતી આદમજાત દાયકાઓ પહેલાં જોયેલી તેના કરતાં કંઈક વધુ રફતારે ફાટફાટ થઈ રહી છે અને બોમ્બેમાંથી મુંબઈ બનેલા શહેરને રબરની માફક બેતહાશા ખેંચી રહી છે.