એ વારે વારે પાણી માંથી મોઢું બહાર કાઢતો હતો..ઉપર અંધારી રાત કે દિવસ નું વાદળી આકાશ નહતું…પણ જાણે એ કોઈ પ્રકાશ ના પુંજ મા ડૂબતો હોય એવું લાગતું હતું..નીચે પાણી હોત તો એ તરી લેત પણ એ તો વમળ હતું..એ પાછો ડૂબી ગયો..એણે પાણી મા આંખ ખોલી તો એ સફેદ હતું અને અચાનકજ જાણે પાણી મા તેલ ના ટીપા પડતા હોય એમ લોહી પડતું હતું..હા એ લોહી જ હતું..જેણે લગભગ આખી જીન્દગી લોકો ના કતલ કરવા મા કાઢી હોય એ લોહી ને તો ઓળખીજ કાઢે..અને આખરે એ વમળ મા નીચે જવા લાગ્યો..અને એના શરીર માંથી છેલ્લો ઉચ્છવાસ બહાર પરપોટા રૂપે નીકળો ત્યારે એણે એમાં જોયું..એ પરપોટા મા થી કોઈક બોલ્યું “ઉઠી જાવ”…અને સફાળો જાગ્યો.