ભગવાન રણછોડરાયનાં હજારો નામ છે. તેમાંય ડાકોરમાં તે રણછોડરાય તો દ્વારકામાં દ્વારકાધીશ તરીકે ખૂબ ખ્યાત થયા છે. રણછોડરાય સમક્ષ તો વસંત પંચમીથી ધૂળેટી સુધી દરરોજ શણગાર ભોગમાં આરતી પૂર્વે નવરંગ તથા અબીલ ગુલાલ, કેસર ઉડાડીને વસંતોત્સવની ભવ્ય ઉજવણી થાય છે. ફાગણ સુદ એકાદશીથી ડાકોરમાં રંગોત્સવ શરૂ થાય છે. અગિયારશને દિવસે બાળસ્વરૂપે લાલજીને સૌપ્રથમ મંદિરના પરિસરમાં જ ફેરવીને પ્રદક્ષિણા કરાવાય છે. તે પછી મોટા દરવાજા પાસે આભૂષણ તથા ચાંદીની અંબાડીથી શોભતા હાથી ઉપર તેમને બિરાજમાન કરાય છે. પછી તેમને હાથી ઉપર જ બેસાડી લાલ બાગ ખાતે લઇ જવાય છે. ત્યાં ભજનમંડળઓ ભજન ગાઇને તેમનું સ્વાગત કરી તેમની નજર પણ ઉતારે છે. તે વખતે એટલાં બધાં અબીલ ગુલાલ ઉડાવાય છે કે ભક્તો રણછોડરાયની ભક્તિમાં કેટલા તલ્લીન છે તે જ જાણે પ્રતીત થાય છે. તે પછી ભગવાન (શ્રીજી)ને લક્ષ્મીજીના મંદિરે લઇ ગયા પછી જ નિજ મંદિરે પરત લવાય છે. વસંત પંચમીથી ધૂળેટી સુધી ભક્તોનાં ટોળેટોળાં ડાકોર આવી રણછોડરાયનાં દર્શન કરી ભક્તિમાં રસતરબોળ થઇ પોતાનું આયખું કૃતાર્થ કરી લે છે. ડાકોર જતાં પ્રત્યેક ભક્તોથી રસ્તા જાણે નદીઓમાં ઘોડાપૂર આવ્યું હોય તેવા દેખાય છે. એક અંદાજ મુજબ લગભગ ડાકોર ખાતે વસંત પંચમીથી ધૂળેટી સુધીમાં અંદાજે ‘૨૦ લાખ’ જેટલા ભક્તો રણછોડરાયને મળવા તથા તેમનાં દર્શનથી પાવન થવા આવે છે. હોળીના દિવસે શણગાર ભોગમાં નિત્યક્રમ અનુસાર સોના ચાંદીની પિચકારીથી કેસરયુક્ત જળથી શ્રીજીને સ્પર્શ કરાવી આ કેસરી જળ ભક્તો ઉપર છાંટવામાં આવે છે. ત્યાર બાદ નવરંગનો પણ શ્રીજીને સ્પર્શ કરાવી ભક્તો ઉપર તે છાંટવામાં આવે છે. તે પછી શ્રીજીને ધાણી, ચણા, ખજૂર, લાડુનો પ્રસાદ ધરાવાય છે. •