હમણાં હમણાં એને પેટમાં દુખાવો થતો હતો. એણે તો મને કંઈ કહ્યું ન હતું, પણ બાએ કહ્યું હતું પણ મેં ગણકાર્યું નહિ. તો બા અને મારી બહેન મને કહ્યા વગર એને ડૉક્ટરને ત્યાં લઈ ગયા અને પછી તો ડૉક્ટર અને દવાખાનાનાં ચક્કર ચાલ્યાં. એને લીવરનું કેન્સર હતું, આજુબાજુના અવયવોમાં પ્રસરી ગયું હતું. એ થોડા સમયની મહેમાન હતી. મારાં બા અને બહેન અદ્ધર શ્વાસે જે દોડાદોડ કરતાં એ જોઈને હું તો તાજ્જુબ થઈ ગયો. રમા માટે આટલો બધો પ્રેમ. મોત નિશ્ચિત હતું પણ એનામાં જરાય ગભરાટ ન હતો. એક દિવસ મેં એને પૂછ્યું : ‘તારે કાંઈ કહેવું છે ?’ ત્યારે ડોકું હલાવીને એણે ના કહી, એ સાંજે જ એ અવસાન પામી.