“હું મારા બાપને લખું છું. મને તેડી જાય. ભાઈ તો નથી.” બોલતાં બોલતાં શાંતાગૌરીની આંખમાં શેરીમાં ક્યાંક કોઈ બહેનપણીએ આપેલી ‘નભ્ભાઈ’ની ગાળ પાણી બનીને છલકાઈ ગઈ. એ બોલી : “એકલો બાપ છે અને એક આ દીકરો છે. જોઉં છું, હજી કેમ જીવન જિવાડે છે. બાકી દળણાં દળવાં નથી ને લોકોનાં ઠેબાં ખાવાં નથી એ નક્કી છે, બાઈજી.”