ભગવાન: (સળવળીને-દબાતા અવાજે) હે દંભી ભક્ત, હે દેખાડાપ્રિય, હે શોષણખોર, હે દ્વિમુખી વ્યક્તિત્વ, હે શોમેન, હે ધર્મધંધાર્થી... બોલ, કેટલાં વિશેષણ લગાડીને તને સંબોધન કરું? મારે તો તને ‘મારા વહાલા-મારા પ્રિય’ કહીને જ વાત કરવી છે પણ પોતે કોઇનો વહાલો થઇ શકે એવો રહ્યો છો ખરો? તારો માહ્યલો તો દંભ-દેખાડા-ભભકાનો ઉકરડો બની ગયો છે... તેં જે જે ગણાવ્યું ને તે બધું મે ધીમા અવાજે સાંભળ્યું છે ને આછી નજરે જોયું છે, કારણ તારાં તોતિંગ સ્પીકરોમાં મારી પાસે જે ત્રાસદાયક ઘોંઘાટ તું ઠાલવે છે ને તેથી હું બહેરો થઇ ગયો છું.