એ વખતમાં (પચાસ વર્ષ પહેલાં) વસતિ ઘણી ઓછા હતી, પણ અત્યારે પચાસ ગણી વધી ગઈ અને ફેલાઈ ગઈ. અમદાવાદ હાઈવે બાજુ કોઈ વસતિ નહોતી, પણ આજે હવે પગન મુકાય એટલો સાંજે વાહનોનો અત્યાચાર અનેકગણો વધી ગયો. સદ્ભાગ્યે ત્યારે રિક્ષા નહોતી, કારનાં ફિયાટ અને એમ્બેસેડર બે જ મોડેલ, પણ સંખ્યા ઓછી એટલે રસ્તા પર ચાલવું મુશ્કેલ નહોતુ. મદારી, ફેરિયા, ભાતભાતનાં તાવીજ અને મસાજ માટે તેલ વેચતા વેપારી, વાંદરા અને કૂતરા, સાપ અને નોળિયાના ખેલાડી, જાદુગરો અને સરકસના કલાકારો સારી એવી ભીડ કરતા એટલે સાઇકલવાળા, ચાલવાવાળા, બસ, કાર વચ્ચે હંમેશાં સંઘેષ રહેતો. જીવન ચાલતું નહિ, પણ હંમેશાં દોડતું લાગતુ.