હું જે કહું છું તે એ છે કે જે ક્ષણે તમે તે લાગણીને નામ આપો છો, એક લેબલ લગાડો છો, તે ક્ષણે તમે તેને ‘જૂના’ માળખામાં મૂકો છો; અને આ “જૂનું માળખું” તે નિરીક્ષક છે જે સાચું શું છે અને ખોટું શું છે તે વિશેના શબ્દોથી, ધારણાઓથી અને અભિપ્રાયોથી બનાવવામાં આવેલી એક અલગ હસ્તિ છે…પરંતુ જો તમે તે લાગણીને કોઈ નામ ન આપો- આ નામ ન આપવામાં પ્રચંડ અવધાનની જરૂર પડે છે, અગાધ એવી ત્વરિત સમજણની જરૂર પડે છે- તો તમે એ શોધી શકો કે જ્યાંથી તમે નિર્ણય લો છો એવું નિરીક્ષક કે વિચારક જેવું કોઈ કેન્દ્ર નથી, અને એ પણ શોધી શકો કે તમે ખુદ લાગણીથી અલગ નથી, તેનો અનુભવ કરનાર ‘તમે’ લાગણીથી જુદા નથી.