રામાયણ પણ જુ દાં જુ દાં કથાનકોથી ભગવદ્‌ચરણનો મહિમા વિસ્તારે છે. સીતાજીની ખોજ કરીને આવેલા હનુમાનજી પર પ્રસન્ન થયેલા રામચંદ્રજીએ પ્રસંશાની વર્ષા કરી ત્યારે હનુમાનજી પ્રત્યુત્તરમાં નમ્રતાથી એટલું જ કહે છે : 'આત્મ-પ્રશંસા સાંભળીને અહંકાર ઉત્પન્ન થાય છે અને અહંકારથી વ્યક્તિનું પતન થાય છે. જ્યારે આપના મુખથી આ દાસની પ્રશંસા થઈ રહી છે તો હવે મારું પતન પણ નિશ્ચિત છે. પરંતુ નીચે પડવા માટે મારી પાસે આપનાં ચરણોથી વિશેષ કોઈ સ્થાન જ નથી. આથી, હું આપનાં ચરણોમાં પડીને જ ધન્યથઈશ.' (રામચરિતમાનસ - ૫,૩૨,૭-૮,દોહા-૩૨)