એક વખત એક માણસ દસ વર્ષના એક છોકરાને લઈ અમ્મા પાસે આવ્યો. તે ચાહતો હતો કે અમ્મા આ છોકરાને પોતાના આશ્રમમાં ઉછેરી, મોટો કરે. તેણે અમ્માને તે આખી કહાણી કહીં જેના કારણે તે છોકરો અનાથ થયો હતો. તેણે કહ્યું કે, બે વર્ષ પહેલાં આ છોકરાના પિતા મૃત્યુ પામ્યા હતા. તેની મા અને બહેન તેમના ઘરની નજીક આવેલ મિણબત્તીના કારખાનામાં કામ કરવા જતા હતા. આગળ પછી તેની માને કીડનીનો અસાધ્ય રોગ થતા, તે પથારીવશ થઈ અને તેણે કામપર જવાનું બંધ કર્યું. તેની બહેનને બહું જ થોડો પગાર મળતો હોવા છતાં તેઓ ચલાવતા હતા. થોડા સમય પછી બાળ મજુરી પર પ્રતિબંધ મુકતો કાયદો આવ્યો. તે મિણબત્તીના કારખાનાના માલિકની ઘરપકડ થઈ અને તે કંપની બંધ થઈ ગઈ. જે બધા બાળકો ત્યાં કામ કરતા હતા તેમને છુટા કરવામાં આવ્યા. પોતાની આવક માટેનો એકનો એક આસરો ગુમાવતા, આ છોકરાની માએ તેને સવારના સ્કૂલે મોકલ્યો અને પછી પોતાની પુત્રીને ઝેર આપી, તેણે સ્વયં ઝેર પી લીધું.