એક તો પાતાનું કામ પોતાના હાથે જ કરવાનો એક અનોખો સંતોષ મળે છે. અમુક કામોથી સ્ટ્રેસ દૂર થાય છે. જિમમાં જવાનું પ્લાનિંગ કરવું પડે છે. મોટાભાગના લોકો જિમમાં જવું પડે એટલે જતા હોય છે, બહુ ઓછા લોકો જિમને એન્જોય કરતા હોય છે. જિમમાં જવું-આવવું એ પણ ઘણાને કામ લાગે છે અને સ્ટ્રેસ પણ આપે છે. ઘરના કામમાં એવું થતું નથી. આપણે બસ આપણી માનસિકતા ચેન્જ કરવી પડે કે ઘરનું કામ પણ કરાય. આપણે ઘરકામ વિશે એવું વિચારીએ છીએ કે એ કામ કંઇ મારું થોડું છે? ઘરમાં તો આપણે સોફા પર લાંબા થઇ ટીવી જોવાનું કે મોબાઇલ મચડવાનું જ પસંદ કરીએ છીએ. ઓર્ડર આપીને કામ કરાવવાનું આપણને ગમે છે. એવો પણ વિચાર આવી જાય છે કે આટલું બધું કમાઇએ છીએ કોના માટે? જિમમાંથી આવીને પાણીનો ગ્લાસ પણ આપણે ઘરની વ્યક્તિ કે કામવાળા પાસે માંગીએ છીએ. અરે ભાઇ, જિમમાં આટલી મહેનત કરી છે તો પાણીનો ગ્લાસ જાતે લેવામાં શું પ્રોબ્લેમ થાય છે? જિમમાં ઊઠ-બેસ અને સાઇક્લિંગ કરશે પણ ઘરમાં સળી પણ નહીં ભાંગે. આપણે ઘરકામને નાનું સમજીએ છીએ. અગાઉના લોકોની હેલ્થ સારી રહેતી એનું સૌથી મોટું કારણ એ જ હતું કે એ લોકો આખા દિવસમાં ઘણો શારીરિક શ્રમ કરતા હતા. હવે આપણું જીવન બેઠાડુ થઇ ગયું છે. વ્યાયામ રેગ્યુલર કરતા નથી. જંકફૂડ ખાવાનું ચલણ વધ્યું છે. આપણી આદતો અને દાનતો બદલાઇ છે. સૂવાનો સમય મોડો થઇ ગયો છે. હવે બાર વાગ્યા સુધી જાગવાનું કોમન થઇ ગયું છે. ઊંઘના કલાકો પણ ઘટ્યા છે. સરવાળે હેલ્થ ઇસ્યુ વધ્યા છે.