જ્યારે સરકારની ભીંસ વધી ત્યારે વાઘેર બહારવટિયાઓ ઓખો છોડ્યો . અને પછી તો જે ગામ હડફેટે પડે પછી એ જૂનાગઢ રાજ્યનું હોય કે જામનગરની હોય કે પોરબંદરનું હોય એ ગામ લૂંટતા અને ત્યાંના વેપારીઓ લુવાણા વાણિયા ખોજા મેમણ ગમે તેને લૂંટી લેતા અને એના ચોપડા બાળી નાખતા કોઈ સંજોગોમાં સ્ત્રીઓને લૂંટતા ન નહીં . એનું બહાર વટું નીતિનું હતું . એક ગામમાં વાઘેર લોકોએ લૂંટ આદરી ત્યારે એક સ્ત્રીએ પોતાના પતિના ઘરેણાં પહેરી લીધાં વાઘેરl લોકો સમજી ગયા કે આ સ્ત્રીએ પુરુષનાં ઘરેણાં પહેરી લીધા છે . છતાં એને લૂંટી નહીં . અને હસતાં હસતાં એવું બોલ્યા કે આ ઘરેણાં હવે તારાં વાઘેર લોકોનો ત્રાસ વધ્યો ત્યારે સરકારે વાઘેર લોકો સાથે સંધિ કરવાનું નક્કી કર્યું . વિષ્ટિ માટે દ્વારકાના એક વેપારીને મોકલ્યો . આ વેપારી ઉપર વાઘેર લોકોને વિશ્વાસ હતો .