“દાદા, અમે તો ભીખ માંગીને અમારુ ગુજરાન ચલાવીએ છે. આપે મને નવું જીવન આપ્યુ. તેથી દરરોજના અમારી ભીખની કમાણીમાંથી બે મહીના સુધી પૈસા બચાવીને આ ઢીંગલી તમારી બેબી માટે લાવ્યા છીયે.” તે આગળ બોલી ન શકી. તેની આંખના અણમોલ મોતી ગાલ પર રેલાતા હતા. એક ગરીબ લક્ષ્મી તેનુ રૂણ ચુકવવા આવી હતી. તે દિવસે મને જ્ઞાન થયુ કે લક્ષ્મી ભલે ગરીબ કહેવાય, કિન્તુ એની આ શુદ્ધ ભાવના વડે એણે અમારા બધા કરતા પણ ઉંચુ સ્થાન પ્રાપ્ત કર્યુ હતુ.