બધું ખતમ થઈ ગયું હતું ને તાજમહાલ બચી ગયો હતો એ અદભૂત વાત હતી. હવે એ ત્રણ જણાં આશ્વર્ય અને આનંદથી કાંપતા મનોભાવો પોતાના અંતરમાં લઈ તાજના આંગણામાં આવી ઊભાં. સહસા ચોથનો ચન્દ્રમાં એક મરમરી મીનાર પર આવીને અટકી ગયો.એવુ લાગ્યું કે કોઈ કોમળ આંગળી પર ચાંદીની વીંટી પહેરાવાઈ ગઈ હોય !