કાશ્મીર મોરચેથી રોજેરોજ, દેશના લાડકવાયા વીર જવાનોની રક્ત ટપકતી સો સો ઝોળી સમરાંગણથી દેશના ખૂણે ખૂણે પહોંચે છે. એ ભારતમાતાના સપૂતોની શહાદતને કૃતજ્ઞભાવે વંદન કરવાને બદલે, દિલ્હીની જે.એન.યુ.- જવાહરલાલ નહેરુ યુનિવર્સિટીમાં પેધી ગયેલા, પાકિસ્તાની એજન્ટો ઉમર ખાલિદ આણિ મંડળી, ભારત વિરોધી સૂત્રોચ્ચારો કરે છે અને જેહાદી ઇસ્લામિસ્ટ આતંકવાદી બુરહાન વાણીના સમર્થનમાં સોશ્યલ મીડિયામાં ટ્વીટ કરીને પોતાની પાકિસ્તાન-પરસ્તીની ઘોષણા બેશરમીપૂર્વક કરે છે; ત્યારે આપણે ત્યાંના કથિત સેક્યુલર, બૌદ્ધિક, કર્મશીલો નફ્ફટાઈપૂર્વક આ ઇસ્લામિસ્ટ જેહાદીઓના સમર્થનમાં કુતર્કોની વણઝાર વહેતી કરે છે ! ત્યારે કવિની વેદના : ‘હર શાખ પે ઉલ્લુ બેઠે હૈં... અંજામે ગુલિસ્તાં ક્યા હોગા ?’ યાદ આવી જાય છે. આ સંદર્ભમાં ભારતના પ્રગટ શત્રુ પાકિસ્તાનથી નિરંતર સાવધાન રહેવા સાથે... દેશની અંદર જ રહીને દેશને નષ્ટ કરવાની આ પાંચમી-કતારની વિકૃત વિચારધારા સામે જાગ્રતપણે વૈચારિક લડત આપવાની પણ અનિવાર્યતા છે. આ કથિત સેક્યુલર જમાતના બુદ્ધિખોરોમાં ભારતની અંદર, ભારતની સરહદો ઉપર અને વ્યાપકપણે સમસ્ત વિશ્ર્વમાં માથું ઊંચકી રહેલ ઇસ્લામિસ્ટ જેહાદીઓની શયતાનિયત વિરુદ્ધ એક હરફ સુધ્ધાં ઉચ્ચારવાની વૃત્તિ-પ્રવૃત્તિ જણાતી નથી; પરંતુ તેઓનો વન પોઈન્ટ પ્રોગ્રામ છે : હિંદુવિરોધ અને ભારતને અંદર-બહારથી ખોખલું કરીને, ભારતમાં હજુ કોણ જાણે કેટકેટલાં ‘સ્તાનો’ ઊભાં કરવા માગે છે. કોઈ કહે છે દલિતીસ્તાન, કોઈ માગે છે ભીલીસ્તાન... જેહાદી-મઝહિબી પાકિસ્તાન થયા પછી પણ ધરાયા નથી; તે આવા અનેક ‘સ્તાનો’ ઊભાં કરવામાં મસ્ત એ શકુનિઓને એટલું જ કહેવાનું, તો પછી ‘હિંદુસ્થાન’ ક્યાં રહેશે ? અને ‘હિંદુસ્થાન’ જ નહી રહે... તો પછી તમારી કથિત ‘અભિવ્યક્તિની આઝાદી’, લોકશાહી, સહિષ્ણુતા, બિનસાંપ્રદાયિકતાનું શું થશે ? ઇસ્લામિસ્ટ જેહાદીઓ અને માઓવાદીઓ તો લોકશાહીના જ દુશ્મનો છે.