જ્યારે મારું શરીર કાંકરાના રસ્તાઓ અને બેહદ ઇન્ક્લાઇન્સના પડકારોને વ્યવસ્થિત કરે છે, ત્યારે મારું મન મુક્ત થવાનું છે, આવશ્યક દિવસોની ક્રિયાઓ, મિત્ર સાથે દલીલ, કેટલાક નિઃસંકોચ તણાવ જેમ જેમ મારું વાછરડું સ્નાયુઓ ઢાંકી દે છે અને મારું શ્વાસ તેના ઊંડા લયમાં સ્થિર થાય છે, હું તે તાણ મુક્ત કરું છું, તે દલીલ ભૂલી જાઉં છું અને મારા મનને ક્રમમાં ગોઠવી શકીએ છીએ અને મિડવે બિંદુએ, કોર્સમાં બે માઇલ, હું મારા થોડું નગર અને આસપાસના જંગલોને જોઇને હૉટેલપ્લેટ વિસ્ટા પર બંધ કરું છું.