પહેલાં કાઠિયાવાડના ટ્રેનના દરેક ઉતારુઓનાં સામાનનાં પોટલાં વીરમગામ સ્ટેશને તપાસાતાં. આથી ઉતારુઓની હાલાકીનો પાર ન હતો. મોતીભાઈને આ વાત ખૂબ જ સાલતી. હું આગળ કહી ગયો છું તેમ મોતીભાઈના મનમાં એક વિચાર ઘોળાયા પછી તે તેનો અમલ કર્યે જ રહેતા. એમની ક્રિયાશક્તિ ઘણી હતી. વીરમગામના ઉતારુઓના દુઃખો એમને અસહ્ય થઈ પડ્યાં અને ત્યાં સત્યાગ્રહની લડત શરૂ કરવી જોઈએ, એમ એમને પ્રથમ સૂઝ્યું. એમણે આ વાત બાપુજીને જણાવી અને એનું મહત્ત્વ તેમને ગળે ઉતાર્યું. બાપુજીએ મોતીભાઈને જણાવ્યું, કે એ પ્રશ્ન હું ઉપાડું તો ખરો પણ તમે સત્યાગ્રહમાં જોડાવા તૈયાર છો? મોતીભાઈએ કુરબાન થવાની ઇન્તેજારી બતાવી. બાપુજીએ પ્રશ્ન ઉપાડ્યો, લાગતા-વળગતા સરકારી અમલદારો સાથે પત્રવ્યવહાર શરૂ કર્યાં અને વિના લડતે પોટલાં તપાસવાનું બંધ થયું. આમ એક સત્યાગ્રહનું ક્ષેત્ર એમના જીવનમાં બાકી રહી જતું હતું તે પણ મોતીભાઈએ જોઈ લીધું.