એ દિવસે પ્રશ્નો ઘણા હતા… રેસ્ટોરાંથી પાછા આવતા રસ્તામાં, ઘેર આવીને અને રાત્રે મોડા સુધી જ્યાં સુધી રોહિતને ઊંઘ ન આવી ત્યાં સુધી નંદિતા એને પ્રશ્નો પૂછતી રહી અને એ બોલતો રહ્યો. એની પાસે દરેક પ્રશ્નના જવાબ હતા. એના નિર્ણય બાબતે એ તદ્દન સ્પષ્ટ હતો. હવે એ અને નંદિતા એક છત નીચે રહી શકે એમ ન હતાં. એ નંદિતાને છોડીને જઈ રહ્યો હતો. નંદિતાનાં આંસુ, તેની ધમકીઓ અને એની આજીજી કંઈ પણ રોહિતને રોકી શકે એમ ન હતાં. એ દિવસે નંદિતા આખી રાત જાગતી રહેલી…. માંડ દસ ઈંચ દૂર સૂતા રોહિતને જોઈ રહેલી. બીજે દિવસે સવારે રવિવાર હતો…. રોહિત એ દિવસે વહેલો ઊઠી ગયેલો, જલદીથી તૈયાર થઈને પોતાની બૅગ લઈને જતો રહેલો. એકદમ સરળતાથી… જાણે નંદિતા સાથે કોઈ બંધન હતું જ નહીં. અને વાત સાચી જ ને ? કોઈ બંધન હતું જ ક્યાં ? પપ્પા સાચું કહેતા હતા, છેડાછૂટા જેવા સંબંધો…