(દિવસના ઉજાસ માટે ફક્ત એક જ પ્રકાશપુંજ અને રાતના અંધકારમાં કરોડો કરોડો નાના મોટા પ્રકાશપુંજો (તારા નક્ષત્રો). આના પરથી મારા હ્રદયમાં એક સત્ય ઉભરી આવ્યુ કે રાતના અંધકારમાં (પાપમાં) મનુશ્ય સામે કરોડો પ્રકાશ પુંજોની હારમાળા છે છતાંય મનુષ્યને પોતાની નજીક પ્રકાશની જરુર પડે જ છે છતાંય રાતના અંધકારમાં ચાલવામાં મનુષ્ય ઠેબા જ ખાવાનો. પણ જેવો દિવસ ઉગે અને સુરજ ઉપર આવવા લાગે એટલે સર્વ અંધકારના પરપ્રકાશીત પ્રકાશપુંજો અદ્રશ્ય થઈ જાય છે અને એ સ્વજ્યોતીમય પ્રકાશનુ રાજ્ય સ્થપાઈ જાય છે. અને એ રાજ્યમાં મનુષ્ય ઠેબા નથી ખાતો અને એની આંખો સ્વચ્છ બનીને સર્વ કાઈ જોવાને સમજવાને લાયક બને છે, અને એ પ્રકાશમાં મનુશ્ય પોતાના પેટનો ખાડો પુરવાના કામ કરવાને લાયક બને છે. એટલે આ અલંકારીકતામાં એક સત્ય સામે આવે છે કે સ્વપ્રકાશીત જ્યોતી એક જ છે અને એછે પરમપિતા પરમેશ્વર અને એ મહાજ્યોતીથી પ્રકાશિત ચંદ્રમાની બીજી મહાજ્યોતી જે રાત્રિના અંધકારમાં સુર્યના પ્રકાશથી જ ચમકીને ઉઠી આવે છે એ છે પ્રભુ યીશુ (એટલે પ્રભુ યીશુ જે પરમેશ્વર દ્વારા જ પ્રકાશીત છે અને પરમેશ્વરના પ્રકાશને પ્રગટ કરે છે એમને મનશો તો ક્યારે પણ ઠેબા નહી ખાશે, અને ચંદ્રમાં જેવી રીતે સુર્યથી પ્રકાશીત છે એવી રીતે પ્રભુ યીશુ પણ પમેશ્વર દ્વારા જ પ્રકાશીત છે અને એ રાત્રીના અંધકારમાં (પાપના અંધકારમાં) જ ઉગે છે. માટે જાગો લોકો જાગો, તોડો નરકના બંધન અને જોડો બંધન પ્રભુ યીશુ જોડે. પ્રભુ યીસુ જ આપને શાંતિ, ઠંડક અને માર્ગ આપશે.)