‘તું આજે આટલો અસ્વસ્થ કેમ છે ? બધું ઠીક થઈ જશે. ચાલ, થોડીવાર પાણીમાં ઊભા રહીએ.’ ગૌરવે કશો જવાબ ન આપ્યો. બપોરે લંચ અવરનો ટ્રાફિક હતો. રસ્તો ઓળંગી બંને ચોપાટીના દરિયાકાંઠે આવ્યાં. મેઘઘારાને ઝીલવા, ભીંજાવા થોડા યુવાનો મસ્તીમાં ઘૂમી રહ્યા હતા. ભીની રેતીમાં બંને પગલાં પાડતાં બંને કાંઠે ઊછળી આવેલાં, ધસમસતાં મોજાંમાં ઊભાં રહ્યાં. દૂર સુધી દેખાતું ન હતું. અવિરત વરસી રહેલી મેઘધારાએ રચેલી જળની જવનિકા પાછળ બધું જ ધૂંધળું થઈ ગયું હતું. ઊંચી ઇમારતો પણ અદશ્ય હતી. હતો માત્ર અફાટ જળવિસ્તાર. ગૌરવે આંગળી ચીંધી.