અક્ષરદેરીમાં, સિંહ કહેવાતા ક્ષત્રિયો પણ દેરીના પ્રતાપે ગાય બનીને મહિમા સમજીને અલ્પ સેવા પણ સહજતાથી કરતા. દાજીબાપુના સૌથી નાના પુત્ર પૃથ્વીસિંહજી રાજસ્થાનમાં રહેતા. તેઓ દર વર્ષે શરદપૂનમના સમૈયા પહેલાં ગોંડલ આવે ને બે માસ અક્ષરદેરી રહેતા. તેઓ વહેલી સવારે ગોશાળામાં વાસીદું કરવું, છાણ ભેગું કરીને ખાતરના ખાડામાં ટોપલે-ટોપલે નાખવું વગેરે સેવા તેઓ હોશે-હોશે કરતા. બપોરે પાર્ષદો તથા યુવકો સાથે વાસણ ઊટકવામાં પણ તેઓ હોય જ. એઠાં પતરાળાં ભેગાં કરી, ઉકરડે નાખવાની સેવા પણ ઉત્સાહથી કરે. બપોરે ઘણી વાર પાયખાનાં સાફ કરવાની તક પણ તેઓ જવા દેતા નહિ .ગોંડલી નદીનો વિશાળ ઘાટ પણ તેઓ સાફ કરી નાખતા. આરસનું કામ ચાલતું ત્યારે સ્વામીશ્રીએ તેમને આરસ ઘસવાની સેવા પણ સોંપેલી અને કહેલું કે આ આરસ ઘસવાથી તમારું અંતર પણ ઘસાઈને ચોખ્ખું થઈ જશે. તેઓ ગરાસિયા દરબાર હોવા છતાં આવી સેવા કરતા. નીચી ટેલની સેવા કરવી ઘણી કઠણ, કારણ કે ક્ષત્રિયોમાં માન વધારે હોવાથી તે કોઈને નમી શકે નહિ. ‘પરંતુ તેમણે પોતાનાં માન- મોટપ મૂકી ક્ષત્રિયોની છાપને પરિવર્તિત કરીને પોતાનું આધ્યાત્મિક જીવનપરિવર્તન કર્યું.