રવીન્દ્રનાથ ટાગોરે લખ્યું અને ઝવેરચંદ મેઘાણીએ એનો હૃદયમાં ઊંડે સુધી ઊતરી જાય એવો અનુવાદ કર્યોઃ એકલો જાને રે… માણસ હકીકતમાં એકલો જ છે, એકલો જ રહેવાનો છે અને એકલો જ મરવાનો છે.