ખરેબપોરે બારણાંની બેલ વાગી. આંખ ચોળતાં મેં બારણું ખોલ્યું. એક આધેડ જોડું વિનયપૂર્વક નમસ્કાર કરતું ઘરમાં પ્રવેશ્યું. સોફા પર બેઠું. પાણી પીધું. પછી વાત માંડી : ‘તમારો ભાણિયો લગ્નજોગ છે ને ! વાતચીત બધી તમે જ કરતા હશો. મા-બાપ તો બેંગલોર રહે, એમને ક્યાં પૂછવા જવાય ?’