એક શે’ર કહીને મારી વાત પૂરી કરું. ઉર્દૂનો શે’ર છે, નગરમાં જેટલાં શરાબખાનાં હોય એને આ દુનિયા લાખ બંધ કરાવી દે, સારું, વ્યસાન ન હોવાં જોઈએ. આ સ્વામીનારાયણબાપાએ શું કામ કર્યું? લોકને વ્યસનમુકત કર્યાં, નાનામાં નાના માણસનો સ્વીકાર કરી એને નહાતાં-ધોતાં કર્યાં તિલક કરતાં કર્યાં, ‘શિક્ષાપત્રી’ અથવા તો ‘વચનામૃત’નો પાઠ કરતાં કર્યાં. અને એમણે આ બધાંને અપનાવ્યા. આ બહુ મોટું કામ છે. એટલે શરાબનું સેવન થાય જ નહીં. વ્યસનોથી મુક્ત થવું જ જોઈએ. પણ શાયર એવું કહે છે કે –