એ લોકોના જવાબની રાહ જોયા વગર એમણે એકદમ સૌમ્ય અવાજે સમજાવ્યું. ‘હાથમાંથી કાચનું વાસણ પડે ને ફૂટી જાય એમ અચાનક એ ઉપર જતી રહી. તિજોરીમાં અનહદ અને અઢળક ખજાનો હતો, એમાંથી એક રતીભાર સોનુંય એ સાથે લઈ ગઈ?...’ એમણે હતાશાથી માથું ઘૂણાવ્યું. ‘અત્યારે અધિનાયક ઘેટ મીન્સ તાનાશાહની જેમ ઘડ દઈને મેં તમને કહ્યું કે બધા નિર્ણય મારી મુઠ્ઠીમાં બંધ છે, હું ધારીશ એમ કરીશ-આવું કહ્યું તો ખરું પણ મંજુની પાછળ હું ક્યારે જતો રહીશ એ કંઈ નક્કી છે? એ નિર્ણય તો મારા હાથમાં નથીને? કઈ પળે મંજુ મને બોલાવી લેશે એનો કોઈ ભરોસો છે? શક્ય છે કે આજે રાત્રે પલંગમાં સૂતા પછી સવારે હું ઊઠું જ નહીં...’