‘હેં?’ કરતાં પોસ્ટમાસ્તર ઊભા થઈ ગયા. ‘ત્રણ દિવસ સુધી પબ્લિક પ્રોપર્ટી અનધિકૃત રીતે તમારા કબજામાં રાખી એ બદલ તમારા પર કેસ થઈ શકે. તમારે જેલમાં જવું પડે.’ આ સાંભળી હું તો રડવા જેવો થઈ ગયો, પણ બાજુમાં ઊભેલા એક સિનિયર ક્લાર્કે મારા હાથમાંથી પોસ્ટકાર્ડ લઈ લીધું અને ફાડી નાખતાં કહ્યું, ‘આવું કોરું પોસ્ટકાર્ડ નીકળે ત્યારે સગાંવહાલાંને લખી નાખવું અથવા ફાડી નાખવું, પણ પોસ્ટમાસ્તરને ન બતાવવું.’ આવું છે બાપુ, સત્યના આવા ઘણા પ્રયોગો મને તો બહુ મોંઘા પડ્યા છે. એટલે તમારા જીવનને તમારો સંદેશ માનવાનું તો ઘણું અઘરું છે. તેથી બીજી ઓક્ટોબરે અને ત્રીસમી જાન્યુઆરીએ તમારી સમાધિ પર ફૂલો ચડાવીએ, કાંતતાં આવડતું હોય તો રેંટિયો કાંતીએ, તમારા ફોટાને કે પૂતળાને સૂતરની આંટી ચડાવીએ એટલાથી ચલાવી લેજો. ચાલો બાપુ, હવે રજા લઉં. ફરી મળીશું આવતી બીજી ઓક્ટોબરે. લિ. એક અ-ગાંધી લેખકના પ્રણામ