(૪૦) વિદ્યા તેમજ અવિદ્યા, ઉભયથી અલગ, એવું જે એનું રૂપ છે, એ જ તો, સંપ્રદાયમાં પોતાની મેળે, દિનરાત સિદ્ધ થતું રહે છે. અને ત્યાં સંપ્રદાયમાં, એ વેદોથી પણ પર, એની યે પાર થઈ જાય છે. વેદોથી પર થઈ જાય, એટલે પાપથીયે પર થઈ જાય. (કેમકે, પાપ અને પુણ્યનો સિદ્ધાન્ત વેદોમાં મોટે ભાગે ભરેલો છે.) બલકે, એ નિર્ભય અને સ્વચ્છંદ થઈ જાય છે. એનું અસલી સ્વરૂપ એ છે.