ત્યારબાદ એકદા કૌતુક રહિત છતાં મિત્રોની પ્રેરણાથી પ્રભુ ક્રીડા કરતાં શ્રીકૃષ્ણની આયુધશાળામાં ગયા અને ત્યાં વાસુદેવનાં શસ્ત્રો લઈને ક્રીડા કરવા લાગ્યા. તેમાં ચક્રને કુંભારના ચાકની જેમ ભમવું. અતિ વજનદાર કૌમુદિકી ગદાને લાકડીની જેમ ઉપાડી. ત્યારબાદ શ્રીકૃષ્ણનો પંચજન્ય શંખ વગાડ્યો ત્યારે એવો અવાજ ઉત્પન્ન થયો કે જાણે ત્રણે ભુવનો ભય પામેલા હાથીઓ બંધનો તોડીને નાઠા, ઘોડાઓ ભીંતો ઓળંગીને નાઠા અને શબ્દના આકરા અવાજથી સમગ્ર શહેર જાણે બહેરું બની ગયું. તે સંભાળીને “કોઈ વૈરી જાગ્યો” એમ સમજી આકુલ વ્યાકુળ થયેલા કૃષ્ણ આ શંખ કોને વગાડ્યો તે જોવા આયુધશાળામાં આવ્યા ત્યારે નેમ્કુમાંરને જોઈ આશ્ચર્ય પામ્યા. અને પોતાનાથી અધિક બળ હોવાથી ભવિષ્યમાં રાજ્ય લેશે એવી શ્રીકૃષ્ણનાં મનમાં શંકા થઇ. મન ક્યાંય શાંત ના થયું. પછી બળ કોનું અધિક છે તે જાણવા પ્રભુને સાથે લઇ અખાડામાં ગયા. ત્યાં પ્રભુએ કહ્યું કે, “ભોંય આળોટવું” વિગેરે ન શોભે માટે ભુજાઓને વાળવાના પ્રયોગથી બળ પરિક્ષા કરીએ. કૃષ્ણે તે કબુલ્યું. પ્રથમ શ્રીકૃષ્ણની ભુજાને પ્રભુએ નેતરની દાંડીની જેમ વાળીને વિજય મેળવ્યો પછી વૃક્ષની ડાળી સરખી દ્રઢ પ્રભુની ભુજાને શ્રીકૃષ્ણ વાળી શક્ય નહિ પણ પ્રભુએ ભુજા ઉંચી કરી ત્યારે વાંદરો જેમ ડાળીને વળગે તેમ બે હાથે પકડેલી ભુજાએ લટકતા તે સાચે જ વાંદરા જેવા દેખાતા. જુગારી દાવમાં હારે તેમ બળપરીક્ષામાં શ્રીકૃષ્ણ હાર્યા. “નેમકુમાર બળવાન હોવાથી આ મારું રાજ્ય લીલા માત્રથી લઇ લેશે” એવી ચિંતાથી શ્રીકૃષ્ણે બલભદ્રને પૂછ્યું, “હવે શું કરવું?” તે જ વખતે આકાશવાણી થઇ કે, પૂર્વે શ્રી નમિનાથ પ્રભુએ કહ્યું છે કે “મારા પછી બાવીશમા તીર્થંકર નેમિનાથ પરણ્યા વિના દીક્ષા લેશે” આ સાંભળીને શ્રીકૃષ્ણને ચિંતા ઓછી થઇ.