એક મોટી એકલતામાં એક તીવ્ર જાગૃતતા એ નિર્વાણ અવસ્થાથી કઈ કમ નથી. એક સામાન્ય એકલતામાં તમે તમારા વિચારો અને લાગણીઓ સાથે ઉડી રહ્યાં હોવ છો કે જે ચકાસો નહિ તો મોટાભાગે નકારાત્મક જ હોય છે. એક શુદ્ધ પ્રકારની એકલતામાં, જેને હું યોગિક એકલતા કે પછી મનનું એકાંત કહું છું, તેમાં તમે દરેક નાનામાં નાના વિચાર પ્રત્યે, પસાર થતી એક-એક ક્ષણ પ્રત્યે તીવ્ર જાગૃતતા જાળવી રાખી શકતાં હોવ છો. તમને એ જ્ઞાન થવા લાગે છે કે તમે ખરેખર અજન્મા છો, અમર છો અને વિશુદ્ધ છો. કે તમે આ જે ઘરડું થતું શરીર અને સતત બબડતું જતું મન ધારણ કરેલું છે તેનાંથી ક્યાંય પરે છો.