શરૂઆતમાં તો યહૂદી કામદારોને રાખવાનું પગલું કાંઈ માણસાઈને લીધે લેવાયું ના હતું , એનું કારણ હતું એની ગણતરીબાજ વેપારી બુદ્ધિ. પોલિશ નાગરિકો કરતાં આ લોકોને પગાર ઓછો ચૂકવવો પડતો. એને તો બસ વધારે નફા સાથે જ સંબંધ હતો,બીજું બધું પછીથી આવતું હતું પરંતુ ક્રમશઃ એના અભિગમમાં બદલાવ આવતો રહ્યો. જયારે જયારે એના યહૂદીઓ પર તવાઈ આવતી ત્યારે તે એમની પડખે ઉભો રહી, એના સંપર્કોનો ઉપયોગ કરી માર્ગ કાઢતો. જર્મન લશ્કરને એના ફેક્ટરીના માલની સખત જરૂર રહેતી શિંડલર એનો ફાયદો ઉઠાવતો. કામદારોના પત્ની, બાળકો તો ખરાં જ પરંતુ તે અપંગ યહૂદીઓને પણ ફેક્ટરીના કામમાં જરૂરી છે એવું જર્મન અધિકારીઓને સમજાવી કરી સાચવી લેતો. એકવાર ગેસ્ટાપોના અધિકારીઓ આવી ગયા ને એક યહૂદી કુટુંબને જેની પાસે નકલી દસ્તાવેજો હતાં તેને લઇ જવા આવ્યાં. આવ્યાના ત્રણ કલાક પછી ગેસ્ટાપોના માણસો નશામાં ડોલતાં ડોલતાં બહાર નીકળ્યા ત્યારે તેમની સાથે પેલું યહૂદી કુટુંબ ના હતું। આમ શિંડલર એની કુનેહથી અને માણસ ઓળખવાની એની સમજથી આફત ટાળતો રહેતો.