દયાનંદ દેવગાંધર્વ વાત કરતાં કરતાં આમ ઉપરની સપાટી ઉપર વિચરતા હતા. પણ એકાએક રામટેકરીના મંદિરમાં ઘંટારવ થયો અને એ ઊંડા ઊતરી ગયા. એમની આંખ ખૂલી ગઈ. એ બોલ્યા : ‘ફિર સબ કુછ છોડ દિયા... અકેલે મેં રહે કે સાધના શુરૂ કી... ચાણોદ કે નર્મદા કિનારે જાકે ત્રિકમજી મંદિરમેં રહા... પૂર્ણિમામેં જલસા કિયા... સંગીતકી ઘોર સાધના કી. ફિર આસામ ચલા ગયા... તેજપુર, ગોહાટી...સાત-આઠ માસ તક સીખતે હીર હે... ફિર કન્યાકુમારી, કેરાલા, પૂના, બોમ્બે, પરિભ્રમણ... પરિભ્રરણ... પરિભ્રમણ...અતૃપ્ત આત્મા કા પરિભ્રમણ...