હું ફ્લોરીડા ગયો ત્યારે મોરલાને કોઈ સાચવના રૂ મળ્યું નહી એટલે મારા મ્વ્હાલા મોરને વિદાઈ આપવી પડી પણ હું વેપારને આપવા માગતો નોતોકેમકે ત્યાં મોરલાને પૂરું ખાવા ન મળે કેમકે વેપારી પાસે ખર્ચનો હિસાબ હોય એટલે મારા વ્હાલા પક્ષીઓને હું વેપારીને આપવા માગતો નોતો . મારો જે મોટો મોર હતો તે અવાજ કરેતો પાડોશીના કાનમાં ધાકું પડી જાય આ મોર $80 માં વેપારીએ માગેલો . પણ મેં આપવાની નાપાડી કોઈ શોખીન દેશી પાલ્નારું મળે તો મારે એને મફત આપી દેવા એવું નક્કી કરેલું પણ બધા ગુરતી મારા જેવા ન હોય .પચ્ચી મેં એક ક્પ્પાલ જે સ્ત્રી ગોરી અમેરિકન હતી અને એનો પતી અમેરિકન ઇન્ડીયન હતો . તેને મેં ચાર પક્ષી અર્પણ કરી દીધા .