માત્ર સામાજિક બાબતે પણ જો વિચારીએ, તો આપણે પ્રામાણિક બની શકતા નથી. આધ્યાત્મિક કે ધાર્મિક બાબત તો દૂરની વાત છે. કેટલા સંબંધો આપણે પ્રામાણિકપણે નિભાવીએ છીએ ? કેટલા સંબંધો પ્રત્યે આપણે પ્રમાણિક રહીએ છીએ ? સાચા અને સારા થવાની હોડમાં મારા માટે એટલે કે પોતાના લોકો માટે પ્રામાણિક બનીએ છીએ ? લાગણીઓ પણ સમય અને સંજોગો મુજબ સ્વાર્થી થતી જાય છે. આપણા સ્વજન, પ્રિયજન કે પરિજન માટે આપણે લાગણીઓ પણ શું પ્રામાણિક રાખી શકીએ છીએ ખરા ? લોહીના કે લાગણીના સંબંધો પણ હમેશા પ્રામાણિક જ હોય એવું જરૂરી તો નથી ? ક્યારેક આ સંબંધો પાછળ પણ કોઈને કોઈ સ્વાર્થ કે અપેક્ષ રહેતી હોય છે.