દરેક માણસની પોતાની થોડીક અંગત ‘સ્પેસ’ હોય છે. આપણી વ્યક્તિને એની ‘સ્પેસ’માં જીવવા દેવી એ પણ સંબંધની શ્રેષ્ઠતા છે. જિંદગીમાં એકાંત પણ મહત્ત્વનું છે. પોતાની વ્યક્તિ એની જાતને પણ મળતી રહેવી જોઈએ. આપણે ઇચ્છતા હોઈએ કે આપણી પ્રાઇવસી પ્રોટેક્ટ થાય તો આપણે આપણી વ્યક્તિને પણ એની ક્ષણો જીવવા દેવી જોઈએ. એક બિલ્ડિંગ કોન્ટ્રાક્ટર હતો. તેણે કહ્યું કે, અમે કંઈ ચણીએ ત્યારે તેને આધારની જરૂર હોય છે. અમે ટેકા ગોઠવીએ છીએ. જ્યારે એ ચણતર મજબૂત થઈ ગયું હોય એવું લાગે ત્યારે ટેકા હટાવી લઈએ છીએ. સાથ એટલો જ આપો, જેટલી જરૂર હોય. ક્યારે ખસી જવું એની સમજ પણ સંબંધોને સજીવન રાખવા માટે જરૂરી છે. આપણે કોઈ બાળકને સાઇકલ ચલાવતા શીખવતા હોઈએ ત્યારે તેને બેસાડી થોડીક વાર સાઇકલ પકડી તેની સાથે દોડીએ છીએ અને થોડાક આગળ જઈને છોડી દઈએ છીએ. કદાચ એ એકાદ વખત પડશે. આપણે ઊભા કરીને પાછા તેને સાઇકલ પર બેસાડીએ છીએ અને છૂટા મૂકીએ છીએ. સતત પકડી રાખીએ તો એને આવડે જ નહીં. મદદનો મતલબ એ નથી કે સતત કોઈને સંભાળતા રહીએ. જેટલી મદદની જરૂર હોય એટલી કરીને હટી જઈએ.