એવું જ મને બીજું આશ્ચર્ય થાય છે કે અજવાળીબેન સાથે એમને કેમ ફાવ્યું હશે ? અજવાળીબેન બિચારાં લગભગ અભણ, બ્રાહ્મણની દીકરી તરીકે છૂતાછૂતનો પાર નહીં; ઘરમાં પેસતાં જ એમ થયા કરે કે રખે ક્યાંક અડી તો નહીં જવાય ને ! એમનું પાણિયારું-રસોડું, પૂજાઘર અને ચારે બાજુ મરજાદની વાડ ઊભી કરેલી. મને તો આશ્ચર્ય કે, આ તે કેમ નભે ! વારંવાર એક સવાલ થયા કરે : ‘કેવું જબરજસ્ત છે આ બન્ને વચ્ચેનું અંતર ! ક્યાં નાનાભાઈની વિદ્વત્તા, યશ, સ્થાન, ત્યાગ – ને ક્યાં અજવાળીબેન ! એ કેટલુંક ભણ્યાં હશે ? બે-પાંચ ચોપડી. કેમ ચાલ્યો હશે એમનો સંસાર ! આજ સુધી તો અનેકને મોંએ સાંભળ્યું છે કે જે બન્નેમાં સમાન આદર્શ, સમાન શીલવ્યસન ન હોય, એક અભણ ને બીજું ભણેલું હોય, ત્યાં સંસારના રથનાં ચક્કરો ચૂંચૂં ચૂંચૂં કરવાનાં જ ને કદાચ અધવચ્ચે જ ખૂંચી જવાનાં. અહીં તો એ ઉણપ, એ કલેશ, ક્ષુદ્રતા, એ કરુણપટુ વાદવિવાદની છાયા પણ દેખાતી નથી. કઈ અદશ્ય વસ્તુએ આવડા મોટા અંતરને ભેદીને એમને નિકટ આણ્યાં હશે ?’