મીરાં એટલે સત્તા નહીં, પણ પ્રેમનો દોર; અને વિલાસ નહીં, પણ શોભા. મીરાંમાં ગહનતા નથી, પણ રસિકતા અને ભાવ છે. યૌવનને એના ગીતમાંથી ઉલ્લાસ જડે છે. પ્રૌઢ વયમાં રસવૃત્તિને એ કરમાયા વિનાની રાખે છે. વૃદ્ધ અંતરમાં એનાથી અતિવૃદ્ધતા આવતા અટકે છે. એના સૂરમાં લહેજ્જત અને સનાતન ઈશ્કનો પુકાર છે. મીરાંના ભજનના સૂરમાં બુદ્ધિનો અને સ્થિતિનો ભેદ સર્વથા ભુલાઈ ગયો છે અને બુદ્ધિમાન કે અજ્ઞાન, ગરીબ કે તવંગર સૌ એનાં ભજનો ગાતાં રસનિમગ્ન બની રહે છે.