મારી વિનંતીને માન આપી રવીન્દ્રનાથ ટાગોર મારા ઘરે રોકાવા આવ્યા. એ મહિને હું ફરી એ જ થનગનતી અમૃતા બની ગઈ. એમની સેવામાં, સાંનિધ્યમાં મહિનો ક્યાં વીતી ગયો ખબર જ ન રહી. જીવનમાં નવો ઉત્સાહ ભરીને એ ગયા. પતિ સાથે સારા કાર્યો કરવામાં, લખવામાં અને બાળકોમાં સમય વીતવા લાગ્યો. અમે કલકતા પાછા આવ્યાં. ફ્રાન્સથી એક યુવક મને શોધતો શોધતો આવ્યો ત્યારે મિર્ચા યુકલીડ્સ વિશે જાણવા હું અધીર થઈ ગઈ. ફ્રાન્સ નામ પડતાં જ જાણે ષોડશી આળસ મરડી ઊઠી. એણે મને કહ્યું તમે તો અમારા મહાન લેખક મિર્ચાની પ્રેરણામૂર્તિ છો. તમારું વર્ણન કર્યું છે તમે એટલા જ સૌંદર્યવાન છો. તમારી એની નજીક જવાની યાચના, તમારા બંનેની સાથે વિતાવેલી રાતો… આ શબ્દોએ મારી અંદર આગ ભરી દીધી, હું મિર્ચાને રીતસર નફરત કરવા લાગી. મેં એને મારાથી દૂર રાખ્યો એનો આવો બદલો? હું હરપળ મિર્ચાને ધિક્કારતી હતી. મારા પિતાજી પણ કોઈ કામસર ફ્રાન્સ જઈ આવ્યા ત્યારે એમણે પણ જણાવ્યું કે, ‘મિર્ચાએ એના પુસ્તકમાં તને કામમૂર્તિ બતાવી છે.’ હું બેચેન થતી જતી હતી. પિતાના મુખે આ વાત સાંભળવી.. મને તો ધરતીમાં સમાઈ જવાની ઇચ્છા થઈ.