“હાશ, બાર દિવસ પત્યા.” એમ વિચારી સુવાની તૈયારી કરતા જતાં કિશનની નજર બાલ્કનીમાં ઉભેલી સ્ત્રી પર પડી. લાલ સાડી, છુટ્ટા ઉડતા વાળ, માથેથી ગાલ પર થઇને હડપચીંથી નીચે ટપકતું લોહી, મીનાનો છેલ્લી વખત જોયો હતો એ જ ચહેરો. કિશનનાં શરીરમાંથી જાણે કંઇકેટલાંય વોલ્ટેજ કરંટ પસાર થયો હોય એમ કંપારી છૂટી અને ઝાટકાં સાથે બે ડગલાં પાછા ખસી ગયા, એમનાં આખા શરીરે પરસેવો વળી ગયો. છતાં ફરી હિંમત કરી ઉભા થઈ બાલ્કનીમાં નજર કરી પણ ત્યાં કોઈ નહોતું. સ્થિર પવન અને નીરવ શાંતિ.