એને સવારે ખિસ્‍સામાં મૂકેલી ખારીસીંગની કોથળી યાદ આવી. કોઈ જોઈ ન જાય એમ એણે હળવેકથી ખિસ્‍સામાંની કોથળી કાઢીને હિનાની હથેળીમાં સરકાવી દીધી. હિનાની આંખમાં પૂર ઊમટી પડયાં. કોથળી હાથમાં લેતીકને એ રીતસર એને બાઝી પડી. ગળે ભરાઈ આવેલો ડૂમો એણે પરાણે ખાળીને ઊંચું જોયું. લીમડાની પેલી બાજુ મોહનલાલ એની સામે જોઈને મંદમંદ હસતા હતા. મોહનલાલ એને, કે એ મોહનલાલને કંઈ કહે એ પહેલાં મેદાનમાં દોડાદોડ અને ચીસાચીસ સંભળાણી. કોઈ છોકરાને ચક્કર આવી ગયેલા, એમાં બધાં હાંફળાંફાફળાં થઈ ગયાં હતાં. બધાં શું કરવું એની વિમાસણમાં પડી ગયાં હતાં. કોઈ ડૉકટરને બોલાવવાની સલાહ આપતાં હતાં, તો કોઈ રિક્ષામાં નજીકના દવાખાને લઈ જવાની જોગવાઇ કરવા જતાં હતાં. એવામાં ચકુએ ક્‍યાંકથી ડુંગળી શોધી કાઢી. મુઠ્‍ઠી મારીને એણે ડુંગળી તોડી, ચક્કર આવેલા છોકરાના નાક પાસે રાખીને સૂંઘાડવા લાગી. ડુંગળીની વાસથી ત્રાસીને, કે ચક્કર મટી જવાથી કે પછી ખરેખર કોઈ ત્રીજા જ કારણે, પણ એ છોકરો માથું ધુણાવતો ઊભો થઈ ગયો! છોકરાની નાની બેન એને વળગીને રડવા લાગી.