આપણે જે સુખી થવા માટે જે સગવડો કે સુવિધાઓ મેળવી કે આપણા સંતાનોને અપાવી તે તો માત્ર આપણને ભૌતિક સુખ, મોજ-મઝા કે આનંદ મેળવવા પૂરતી જ છે. આપણે આપવામાં તો માનતા જ નથી આપણે તો યેનકેન રીતે દુનિયાનું બધું આપણી પાસે ભેગું કરી લેવામાં માનીએ છીએ. જો ક્યારેક કંઈક આપવાનું આવે તો પણ આપણે એ રીતે આપીએ છીએ કે જેથી બીજા લોકોને ખબર પડે કે આપણી પાસે કેટલું બધું છે. અહીં બીજાને કંઈક આપવાનો આપણો હેતુ આપીને અંદરથી સુખની અનુભૂતિ કરવાનો નહિ પણ દુનિયાની કેટલી સંપત્તિ, સગવડો અને સુવિધાઓ આપણી પાસે છે તેની બીજાઓને જાણ કરીને એમાંથી વાહવાહી મેળવવાનો હોય છે, એમાં સામેની વ્યક્તિને આપવાના આનંદ કરતા આપણે આપ્યું એનો ગર્વ વધારે હોય છે. અલબત્ત જે લોકો ખરેખર બીજાઓને આપવા છતાં તે પોતે આપ્યું નથી પણ પોતે માત્ર નિમિત્ત બન્યા છે એમ માની બીજાઓને આપવામાંથી આનંદ મેળવતા હોય તેવા લોકોને આ વાત લાગું પડતી નથી.