વળી આ કવિની એક બીજી વિશેષતા એ પણ છે કે એમનું આ એક કાવ્ય એમને આ સ્થાન અપાવે છે. આપણે એમના સંગ્રહ ‘મેઘમૂર્છના’માંથી આ એક કાવ્યને જાણીએ છીએ. ને એ ય મૂળ અંગ્રેજી કાવ્ય ‘Lucy Gray’ નો ભાવાનુવાદ છે. પણ, આ ભાવાનુવાદ એટલો તો મૌલિક છે કે એનાં મૂળને એ ક્યાંય વિસારે પાડી દે છે. રચનાની પ્રેરણાનું બિંદુ ગમે ત્યાં હોય, રચના સ્વયં કેવી બની છે એનું મહત્વ છે. અહીં કવિએ મૂળના સંદર્ભમાંથી કાવ્યનાયિકા અને એની સાથે બનેલી પીડાદાયી ઘટનાને કેવળ વિષયવસ્તુ તરીકે સ્વીકારીને અસલ ગુજરાતી વાતાવરણ રચતી કવિતા રચી છે. લ્યુસી અહીં મીઠી નામ ધરે છે. શેરડીના વાઢનું રખોપુ કરતા ખેડૂત પિતાને મદદે ભાતું લ‍ઇને મીઠી વગડામાં નીકળી છે. ભાતું એટલે ટીફીન. ને અહીં એ પોતે વાઘનો શિકાર થ‍ઇ જાય છે. કાવ્યનાં અંતમાં અગોચર વિશ્વનો અણસાર આપતી પંક્તિઓ ભાવકને જૂદા જ ભાવવિશ્વમાં લ‍ઇ જાય છે. વાઘનો શીકાર બની ગયેલી એ કિશોરી મીઠી હજી ય કોઇક વાર વગડામાં દેખાય છે!