‘બા, આપણી નેહાને આવતા મહિને ખોળો ભરવાનો છે. એની મમ્મી તો છે નહીં અને એના પપ્પા તો ગામડે રહે છે. કદાચ પિયરના નજીકની સ્ત્રીઓની આવવાની વ્યવસ્થા, નેહાના પપ્પા કરે તો પણ બધી વિધિ અને દરેક વ્યવસ્થા આપણે જ કરવાની છે અને જવાબદારી લેવાની છે. નેહાએ એક વાર અગાઉ મને ફોન કરીને પૂછેલું કે, ‘દીદી આ બધી વિધિ કઈ રીતે થશે?’ ત્યારે મેં એને નિશ્ચિંત રહેવા જણાવ્યું કે, ‘તું ચિંતા ના કરતી, બધું થઈ પડશે.’ ગૌતમભાઈ તો એમની કંપનીના કામની જવાબદારીમાંથી સમય જ કાઢી શકતા નથી અને આખો વખત કામમાં ડૂબેલા રહે છે. નેહા જે સ્કૂલમાં ભણાવે છે ત્યાંથી એને ‘મેટરનિટી લીવ’ તો સમયસર મળી જશે. પણ એમનું ઘર ગાંધીનગરમાં દૂરના સેક્ટરમાં હોઈ, મારી ઈચ્છા છે કે આપણે નેહાને અહીં જ તેડી લાવીએ અને અહીં નજીકમાં જ સારા લેડી ડોક્ટર પાસે એનો પ્રસંગ ઊજવીએ. આપણા ફ્લૅટમાં થોડો સમય, બાપુજીને કે કિરણને ડ્રૉઈંગ રૂમમાં સૂવું પડશે, બીજી કોઈ તકલીફ નથી, તમારું શું કહેવું છે, બા-બાપુજી?’