એ જ રીતે નારદ મહાપુરાણની સંધ્યાવલી નારીધર્મ અને ધર્મભ્રષ્ટ નારીની દશા અંગે નિષ્ણાત હતી. સંધ્યાવલીએ એ વિશે મોહિનીને કહ્યું કે, ‘જે નારી સદા પોતાના પતિની આજ્ઞાનું પાલન કરે છે તેને સાવિત્રી સમાન અક્ષય તથા નિર્મળ લોકની પ્રાપ્તિ થાય છે, પણ જે વચનથી અને શપથ-દોષથી પતિને નિરુપાય કરીને તેની પાસે ન કરવા જેવાં કામ કરાવે છે તે નારી નરકમાં જાય છે. ભયંકર નરકમાંથી નીકળ્યા પછી અનેક જન્મ સુધી શૂકરીની યોનિમાં જન્મ લે છે. પછી ચાંડાળ યોનિમાં જન્મ લે છે. જે પતિ પત્નીના વ્યવહારથી દુઃખી થાય છે તે સમૃદ્ધિવાળી હોય તો પણ તે પાપિણીની અધોગતિ જ થાય છે. તે સિત્તેર વર્ષ સુધી પૂય નામના નરકમાં પડી રહે છે. સાત જન્મ સુધી છછુંદરી થાય છે. પછી કાગડાની યોનિમાં જન્મ લે છે. પછી અનુક્રમે શિયાળવી, ગરોળી અને ગાય થયા પછી શુદ્ધ થાય છે. પણ પત્ની જો કલ્યાણકારી ગતિ ઇચ્છતી હોય તો તેણે દેહ અથવા વિત્તથી પતિને કદી છેતરવો નહિ, કારણ કે પતિ જ સ્ત્રીનું દૈવત છે. સ્ત્રીને પતિ વિના બીજું કયું ભાગ્ય છે? તેને ખાતર ધન અને જીવનનો પણ ત્યાગ કરવો. આ પ્રમાણે કરનારી સ્ત્રી કરોડો કલ્પ સુધી વિષ્ણુલોકમાં આનંદ માણે છે. હું કુંવારી હતી અને પિતાના ઘરમાં રહેતી હતી ત્યારે મેં આ જ્ઞાન પ્રાપ્ત કર્યું હતું!’