રાત્રે એક વાગ્યે આસ્થાનો ફોન આવ્યો, હું ગભરાઈ ગયો અને મેં ફોન સાઈડમાં મુક્યો. થોડીવાર બાદ પાછો ફોન આવ્યો અને મેં ફોન રિસીવ કર્યો. ધીમેથી અવાજ આવ્યો, કબીર…! મેં કહ્યું, હા, આસ્થા ! મનમાં ઘણા સવાલો હતાં કે આસ્થાનો ફોન શા માટે આવ્યો અને એ પણ રાત્રે એક વાગ્યે ? ખબર નહીં શું કામ હશે ? આસ્થા બોલી, કેમ છે ? મેં કહ્યું, સારો છું ! તું કેમ છે ? આસ્થાએ કહ્યું, હું પણ ઠીક છું. હું વિચારતો હતો કે કેમ પૂછું પણ એણે સામેથી કહ્યું, કબીર એક પ્રોબ્લેમ છે એટલે મેં ફોન કર્યો ! મેં કહ્યું, શું ? એણે કહ્યું, મારી બહેન જીગીશાના લગ્ન છે અને એણે એવી જીદ પકડી છે કે તું આવીશ તો જ એ લગ્ન કરશે. મેં કહ્યું, હું સવારે જવાબ આપીશ. અમે બંને ચૂપ થઈ ગયા અને મેં કહ્યું, લગ્ન કઈ જગ્યાએ છે ? આસ્થા બોલી, જયપુરમાં છે. મેં કહ્યું, હું સવારે ફાઈનલ કહીશ. હું બાથરૂમમાં ગયો અને મોઢું ધોયું અને વિચારવા લાગ્યો કે જીગીશાના લગ્નમાં જાઉં કે નહીં ! મને અને આસ્થાને અલગ થયાને બે વર્ષથી પણ વધારે સમય થઈ ગયો હતો. હું અને આસ્થા પાંચ વર્ષ પહેલાં મળ્યા હતા અને ત્યારબાદ લીવ ઇન રિલેશનશિપમાં હતાં, બે વર્ષ સુધી લીવ ઇન રિલેશનશિપમાં રહ્યાં બાદ અમારા વચ્ચે અંતર વધતું ગયું અને અમે સાથે મળીને અલગ થવાનો નિર્ણય લીધો. હવે આટલા સમય બાદ આસ્થાનો ફોન..! ક્યારે વિચાર્યું નહોતું. જીગીશાને મેં પ્રોમિસ કર્યું હતું કે તારા લગ્નમાં હું જરૂર આવીશ અને કદાચ આ જ કારણે આસ્થાનો ફોન આવ્યો હશે !