સુરતિની જેમ જ સતીએ પણ દેહત્યાગ કર્ર્યોહતો. પણ એ દેહત્યાગ પિતૃપ્રેમને કારણે નહિ, પણ પિતા સામેના વિરોધને વ્યક્ત કરવા માટે હતો. શિવ મહાપુરાણની કથા અનુસાર સતીએ શંકર સાથે લગ્નની વાત કરી ત્યારે માતા વીરિણી હર્ષથી પુત્રીને ભેટી પડ્યાં. તેનું મસ્તક સૂંઘીને વારંવાર તેની પ્રશંસા કરી, પરંતુ પિતા દક્ષ પ્રજાપતિને શંકર પસંદ નહોતા. છતાં સતીની જીદને વશ થઈને તેમણે પુત્રીને શિવ સાથે પરણાવી. ત્યાર બાદ એક વાર દક્ષે યજ્ઞનું આયોજન કર્યું. તેમાં બધાને આમંત્રણ હતું. માત્ર સતી અને શંકરને જ નહોતું, પણ સતીએ શંકરને કહ્યુંઃ ‘હું મારી જન્મભૂમિનાં દર્શન કરવા ઇચ્છું છું. પિતાને ઘેર મંગળ મહોત્સવ છે ને મારું હૈયું ત્યાં જવા થનગની રહ્યું છે. વળી પોતાના મિત્ર, પતિ, ગુરુ અને પિતાને ઘેર તો વગર બોલાવ્યે પણ લોકો જાય છે. એટલે હું પણ પિતાને ઘેર જઈશ. આમંત્રણ નથી તો શું થયું.’