“એય છોકરા, આમ શું હાલી આવે છે.. આ બોર્ડ નથી વંચાતું? ભિખારીઓને સોસાયટીમાં આવવાની મનાઈ છે.” સેક્રેટરીના કરડાકી ભર્યા હોંકારાથી જાણે કોઈ ચોર રંગે હાથ પકડાઈ ગયો હોય એમ રાઘવ ધ્રુજી ઊઠ્યો અને ઊભી પૂંછડીએ ત્યાંથી ભાગી છૂટ્યો.. રાઘવ એટલે દસ વર્ષનો ધરતી પર નો સાક્ષાત દરિદ્ર નારાયણ, કાળા કોલસા જેવો વાન, વીખરાયેલા અસ્તવ્યસ્ત વાળ, દોરડી જેવા હાથ પગ પણ પેટ જાણે ગાગર, એવામાં સદાય વહેતુ નાક તેના દેખાવને સંપૂર્ણ કરી દેતું. કારમી ગરીબી અને બાળકના ભરણપોષણથી છેડો છૂટો કરવા રાઘવ ના મા બાપ એને એક મેઘલી રાતે ઊંઘતો મૂકીને પોતાના દેશ ચાલી નીકળ્યા. નિરાધાર પરિસ્થિતિમાં પણ રાઘવે ખુમારીથી જીવવાનું પસંદ કર્યું અને ભીખ માંગવા કરતા ફાટેલા પ્લાસ્ટિક, ડોલ અને તગારા સાંધવાનું કામ શરૂ કર્યું.