એ વરસાદમાં જ્યારે કપડા બગડ્યા હોય અને સાથે મમ્મીની ધોકાપાટી ચાલી હોય એની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ ગરમા ગરમ ભજીયાની યાદ અપાવે છે, એ સુરતના પટ્ટીના ભજીયા ખાતા ખાતા તીખુ મરચુ આવતા ચહેરો લાલ લાલ થઈ ગયો હોય અને પરસેવો વળી ગયો હોય એવી યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ કોલેજની યાદ અપાવે છે, કોલેજના પહેલા જ દિવસનો વરસાદ ભુલાય એમ નથી. એ વરસાદ બે અજાણ્યા લોકોને જાણીતા બનાવે એની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ સુરતના ફ્લાય ઓવર પર મુશળધાર સાથે માણેલી બાઇક રાઇડની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ પલળી ગયેલ કપડાએ ભરેલ લેકચરની યાદ અપાવે છે. વરસાદ કોઈની સાથે વિતાવેલી હુંફાળી પળોની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદમાં ભલે આંસુ ના દેખાતા હોય પણ એ વરસાદ એ આંસુની પણ યાદ અપાવે છે.