એક બાજુ તીખી તમતમથી સાંસાઇ છે તો બીજી બાજુ સ્નેહાળ આઇમા છે. સહુના આદરવાન વડીલ અને ધરતીના કલાકાર. જ્યાં આપણને તો ઘરના બગીચામાં શું ઉગે છે તેનીય દરકાર નથી હોતી, ત્યાં આ આઇમા સઘળા માલધારીઓને બોલાવી નવા જ ઉગી નીકળેલા કુંવાડિયાના છોડ વિશે અને તેનાથી ઊભા થયેલા ખતરા વિશે સવાલ કરે છે. આઇમાની સાદી અને હૃદય સોંસરવી સમજ છે કે ’ગય્‍ર તો જીવતા રે’વાની ને જીવતાં રાખવાની સરતે ઊભી રઈ સે. એકબીજાની આમન્યા નો રાખીયે તો પસી આયાં રેવા રેખું કાંય નથ્ય.’