@ ‘વાડી’ ખેડૂતના આનંદ માટેનું ઉદ્યાન અને ઇશ્વર-અનુભૂતિ માટેનું મંદિર છે : માણસના પેટને જેમ અન્નની ભૂખ લાગે છે, તેમ માણસના મનને આનંદ અને શાંતિ માટેની પણ એક ભૂખ લાગતી હોય છે. અને એ ભૂખને ભાંગે છે વાડી [જો વ્યવસ્થિત બનાવી હોય તો] ની હરિયાળી મોલાતો, શોભાદાર અને ફળોથી લચી પડતાં વૃક્ષો, ઝાડ ફરતે વિંટળાઇ વળેલી વેલીઓ, સુગંધી પુષ્પો, ખેતીપાકમાં ભમતાં રંગબેરંગી પતંગિયાં, ઉડાઉડ કરતા પક્ષીઓના કલરવ અને ગાય,બળદ,ઘોડી,કૂતરાં જેવાં પાલતુ પ્રાણીઓનો નિર્વ્યાજ પ્રેમ ! વા, વાદળ, વર્ષા, ટાઢ, તડકોને ઝાકળ, અરે ! પળેપળે બદલાવ-પરિવર્તન દેખાડતી પ્રકૃતિની રચના-જો માણતા આવડે તો આ બધા શું કુદરત-પ્રકૃતિ, કહોને પ્રભુનાં જ બધાં રૂપ નથી ભલા ! અને તમે નિરખજો બરાબર, એ રીતે બધાને મૂલવવાની જેનામાં ક્ષમતા આવી રહે છે, એને પછી કોઇ દેવ-દેરાં કે મંદિર-મસ્જિદના આંટાફેરાની જરૂર રહેતી નથી, વાડી પોતે કર્મયોગનું મંદિર બની રહે છે. તમને પણ અનુભવ થયો જ હશે કે વાડીએ પહોંચ્યા ભેળું જ એની ભક્તિભરી સેવા કરી હશે તો આપણું મન માંડતું હોય છે પોરહાવા ! વ્યાવહારિક ચિંતાઓ બધી કોણજાણે ક્યાં સંતાઇ જતી હશે-ભગવાન જાણે ! વાડીએ પહોંચ્યાભેળા તરોતાજા થઈ જવાય છે ખરું ને ? એટલે તો કામ હોય કે ક્યારેક ન પણ હોય, પણ વાડીએ આંટો ન મરાયો હોય ત્યાં સુધી હૈયાને નિરાંત થતી નથી, એવો અનુભવ અમને તો થઈ રહ્યો છે હો મિત્રો !