જ્યાં સુધી ઉત્કૃષ્ટ ન મળે ત્યાં સુધી કોઈ નિકૃષ્ટ છોડી શકતું નથી. તેવી રીતે જ્યાં સુધી પ્રભુની પ્રાપ્તિ નથી થતી. પ્રભુની દિવ્યતાનો સ્પર્શ નથી થતો. સ્વરુપની મસ્તી મળતી નથી. આત્માનંદ ચાખ્યો નથી હોતો ત્યાં સુધી ગમે તેટલો કાબુ રાખવામાં આવે તો યે વિષય પ્રત્યે ઈંદ્રિયોનો રસ જળવાઈ રહે છે. જ્યારે ઈશ્વરની અનુભૂતી થાય કે સ્વરુપનો સાક્ષાત્કાર થાય ત્યારે ખ્યાલ આવે છે કે આ ઈંદ્રિયભોગો તો દિવ્ય આનંદ પાસે સાવ તુચ્છ છે.