કુંતામાતા તથા દ્રૌપદી સહિત તમામ પાંડવોએ ભિષ્મ પિતામહને અશ્રુસભર નેત્રે પ્રણામ કર્યા. પિતામહે તેમને આશીર્વાદ આપ્યા. યુધિષ્ઠિર પિતામહને કેટલાક પ્રશ્ન પૂછે છે. ભીષ્મ પિતામહ તેમને યોગ્ય ઉત્તર આપે છે. પછી ધર્મોપદેશ આપ્યા બાદ શ્રીકૃષ્ણને ભીષ્મ પિતામહ પ્રણામ કરે છે. પિતામહ જાણતા હતા કે શ્રીકૃષ્ણ ભગવાન છે. તેઓ કહે છે કે, “હે કેશવ, હે અચ્યુત, આપનાં ચરણોમાં મારા કોટિ કોટિ વંદન. આજે આપ પોતે મારે ત્યાં આવ્યાં છો. આપને મારે કંઇક ધરવું જોઇએ. પણ પ્રભુ હું લાચાર છું. બાણશૈયા પર સૂતો છું. પ્રભુ આપનાં ચરણોમાં હું શું અર્પણ કરું. હે જગતના નાથ, મારી પાસે આજે આપવા જેવું કશું જ નથી. હા મારા દેહનું પોષણ દુર્યોધનના અન્નથી થયું છે. અા યુદ્ધમાં મારા શરીર પર ઘણા ઘા પડ્યા છે તેથી મારું તમામ રક્ત વહી ગયું છે. મારી બુદ્ધિ તદ્દન નિર્મળ થઇ ગઇ છે. એ નિર્મળ બુદ્ધિ જ પ્રભુ આપનાં ચરણોમાં અર્પણ કરું છું. વળી પાછા ભીષ્મ પિતામહ બોલ્યા, “હે કેશવ, આપ તો યાદવોમાં સર્વ શ્રેષ્ઠ છો. આપનાથી મોટું બીજું કોઇ નથી. તેથી જ હું આપનાં ચરણોમાં મા આ નિર્મળ થયેલી બુદ્ધિ અર્પણ કરું છું.