‘હું પણ તારા આ મોટા કરા જેવા બોરને જોઇ ને શકતી.. મને ઈ વાત નું ઓછું રડવું આવે છ પણ આજ પેલી વાર આ પહાડ જેવો મારો વીર રોતા કેવો લાગે છે! મારી સમ છે તુને જો હવે એક પણ આંસુડુ પાડ્યું તો!’ એય ભાઈ સાથે રડવા લાગી. કૂબામાંના એક એક તણખાલાએ ભાઈબહેન વચ્ચેના નેહને જોયો તો સલામ ભરવા લાગી. દીવાલો નમાલી બની ને નાલેશ થઇ ગઈ. લીમડો પણ હાલતો’તો તે શાંત બનીને બેયના દુ:ખમાં ભાગ લેવા લાગ્યો. ક્યારનો રોટલાના બટાકાની રાહ જોતો કુબલો કૂતરો પણ પૂછડી પટ પટાવવાનું બંધ કરીને માથું ભોંમાં રાખીને સજ્જડ થઇ ગયો.