સુપ્રસિદ્ધ નાટ્યલેખક પ્રવીણ સોલંકી કે જેમણે સિદ્ધાર્થ રાંદેરિયા સાથે ૧૧ નાટકો, અરવિંદ જોશી સાથે ૧૯ નાટકો કર્યા, અને કાન્તિ મડિયા માટે ૨૯ નાટકો લખ્યા. તેઓ નિખાલસપણે કબૂલે છે કે–અન્ય નાટકોથી મને દામ મળ્યા, પણ નામ મને કાન્તિ મડિયાના નાટકોથી મળ્યું. અમારા નાટકના વિષય અલગ જ રહેતા. નાટકના વિષયોની બાબતે મડિયાની દાદાગીરી હતી. મડિયા લેખકને મોકળું મેદાન આપતા કે–લખો, પાત્રો/સેટની ચિંતા નહીં કરવાની. નાટકના માટે પાત્રો છે, સેટ છે. સેટ કે પાત્રો માટે નાટક નથી. પોતાની વાતના સમર્થનમાં પ્રવીણભાઈ એક સરસ ઉદાહરણ આપતાં કહે છે. સ્ટાર ચેમ્બર્સ નામની એક ફિલ્મ આવેલી. એના પરથી નાટક બનાવવાનો મને વિચાર આવ્યો. મડિયાને વાત કરી, તો એ કહે–લખો. પ્રોડક્શન કોસ્ટની ઐસી તૈસી. તમે નાટક લખો. પ્રવીણભાઈએ નાટક લખ્યું – ‘હવે પાંપણોમાં અદાલત ભરાશે.’ પહેલા જ પ્રયોગમાં કચાશ જોવા મળી. સાત સાત સેટ મેનેજ ન થઈ શક્યા. જેમ તેમ પહેલો પ્રયોગ પૂરો થયો. મડિયા જરાય નાસીપાસ ન થયા. ઉલટાના બેકસ્ટેજમાં જઈને છોકરાંઓને મળ્યા. એમને કહે, ‘ટેકનિકલ વિભાગ ફેઈલ થયો છે, આપણે નહીં. અને એમાં એ લોકોનો પણ કોઈ વાંક નથી. રંગભૂમિના અતીતમાં સાત સાત સેટ ભાગ્યે જ આવ્યા છે. આવું બનવાની શક્યતા હતી જ. ડોન્ટ વરી. આપણે બે ગ્રાન્ડ રિહર્સલ કરીશું.’ આમ, ફરી નાટક ભજવાયું. વખણાયું. આજેય લોકો ‘પાંપણોમાં અદાલત ભરાશે’ને એક માતબર નાટક તરીકે યાદ કરે છે.