ખરેખર ! કામાંધને સારાસારનો વિવેક હોતો નથી. હું કોણ, ક્યાં છું ! અને આ શું કરી રહ્યો છું, એનો વિચાર સુધ્ધાં આવતો નથી. સુરોચન ગંધર્વ પણ એ જ અવદશાને, એ જ અધમતાને પામ્યો. ઇન્દ્ર મહારાજને ક્રોધ આવ્યો. સુરોચન ગંધર્વને શાપ આપ્યો કે તેં પશુ સમાન વર્તન કર્ય છે. તેથી પૃથ્વીની ઉપર ગર્દભ (ગધેડો) થઈને પડ ! અને તારાં કર્મની સજા ભોગવ. ‘આ શાપ સાંભળતાં’ જ સુરોચનનું ભાન ઠેકાણે આવી ગયું. તે અતિ ગળગળો થઈ ઇન્દ્ર મહારાજના ચરણમાં પડી ગયો. પોતાના શાપના નિવારણ માટે પ્રાર્થના કરી કે ‘હે ઇન્દ્રરાજ ! આપ તો સર્વજ્ઞ છો. આ બંધનમાંથી છૂટવાનો ઉપાય જણાવો.’ ઇન્દ્રરાજાને દયા આવી. તેમણે કહ્યું કે, ‘આજથી બરાબર બાર વર્ષે તું તારા મૂળ સ્વરૂપને પામીશ, પરંતુ તારે એમાંથી મુક્તિ માટે એક કામ કરવું પડશે, અને તે એ જ કે, તું ગમે તે યુક્તિ-પ્રયુક્તિ યોજીને, મિથિલાપુરના રાજા સત્ય વર્માની પુત્રી સાથે તારું લગ્ન થઈ જાય એવો પ્રબંધ કરજે. એમાં તું અવશ્ય પાર પડશે અને તેના યોગે તને એક મહાન પ્રતાપી પુત્રની પ્રાપ્તિ થશે. એ પુત્રના મુખનું દર્શન કરતાં, તું એ અધમ યોનિમાંથી મુક્ત થઈ, તારા અસલ સ્વરૂપને પામી સ્વર્ગમાં આવશે.’