આપનો લેખ સુંદર છે. તેમ છતાં આપે જે સંજોગો અને પરિસ્થિતિ વર્ણવેલી છે તેનું મૂલ્યાંકન આજના આ સમયમાં કે જ્યારે સ્ત્રીઓ અંદાજે છેલ્લાં 15 વર્ષ થયા આર્થિક રીતે સ્વાવલંબી બની રહી છે તેટલું જ નહિ પરંતુ પોતાના સ્વમાન અને સ્વત્વ પ્રત્યે સ્ભાન થઈ રહી છે તે સાથે જ નવી ટેકનોલોજીને કારણે અને વિદેશ પ્રવાસોને કારણે આપણી અને પશ્ચિમની સંસ્કૃતિ અને સંસ્કારના આદાન-પ્રદાન અને તે વિષેની તુલના જાણ્યે-અજાણ્યે સમાજનો તમામ વર્ગ કરતો થયો છે. મોટે ભાગે દુનિયાના તમામ દેશોમાં પુરૂષ પ્રધાન સમાજ અસ્તિત્વ ધરાવે છે અને આ જ પુરૂષોએ પોતા માટે અને સ્ત્રીઓ માટે જીવન કઈ રીતે બસર કરવું તે નિયમો ઘડ્યા છે અને મોટે ભાગે પોતાની આર્થિક અને શારીરિક શક્તિ અને તાકાત દ્વારા સ્ત્રીઓ તરફ એક ગુલામની માફક વ્યવહાર કરતો આવ્યો છે. આધુનિક સમયમાં લીવ ઈન સંબંધ પશ્ચિમના દેશોમાં કોઈ નવાઈ નથી આપે આપેલ દાખલો અપવાદ રૂપ પણ હોઈ શકે ! ત્યાંની તમામ સ્ત્રીઓ ભારતમાં જન્મવાનું પસંદ ના પણ કરે કારણ કે તેઓ પોતાના દેશમાં ભોગવવા મળતી સ્વતંત્રતા તથા આગવી ઓળખ જતી કરવાનું પસંદ ના જ કરે ! તે જ રીતે આપણાં દેશમાં પણ આ સ્ત્રીઓ માટેનો મારા મતે સંક્રાંતિકાળ છે અને તેમાંથી સ્ત્રીઓ સહિત સમગ્ર સમાજ પસાર થઈ રહ્યો હોય ત્યારે કોઈ પણ નવા પરિવર્તનનો વિરોધ કરવો તે આપણાં દેશના મોટા ભાગના લોકોનો મિજાજ રહ્યો છે. આપે જે આપનો અનુભવ મકાન મેળવવાની જાહેરાતના જવાબનો જણાવ્યો તેમાં આપે લખ્યું છે કે મોટા ભાગના યુવાનો સારી જગ્યાએ નોકરી કરતા હતા અને મોટો પગાર મેળવતા હતા. સંભવ છે કે સારા કહેવાતા સંસ્કારી પરિવારના નબીરાઓ પણ હોઈ શકે ! સારા પરિવારના નબીરા હોવું તે સારા સંસ્કારો ધરાવતા જ હોય તેવું માની લેવું પણ વ્યાજબી ના ગણાય ! બીજું લીવ-ઈન સંબંધમાં શકય છે કે સ્ત્રીઓ માત્ર પુરૂષોનો જ દોષ જુએ અને પુરૂષો સ્ત્રીઓનો ! ફરીને વાત કરું તો પુરૂષ પ્રધાન સમાજ રચનામાં આજે પણ દીકરી અને દીકરા વચ્ચે નરી આંખે જોઈ શકાય તેવો ભેદ ભાવ આધુનિક શૈલીથી જીવન જીવતા પરિવારોમાં જેમ નો તેમ સચવાયેલો છે. આપને જે યુવાનોએ લીવ-ઈન માટે ફોન કર્યા તે પરિવારના મા-બાપના ધ્યાન ઉપર આ વાત આવે તો તે ક્ષમ્ય ગણાશે અને જો તે જ પરિવારની દીકરી આ વાત કરશે તો દીકરી સંસ્કારહીન ગણવામાં આવશે ! આમ દીકરા અને દીકરી માટે અલગ અલગ કાટલા આજની તારીખે પણ જોવા મળે છે. આ સંક્રાંતિકાળ પૂરો થઈ જતાં આપો આપ બધું જ સ્વીકારાય જવાનું છે.આજ્થી 15 -20 કે વધુ વર્ષો પહેલાં સ્ત્રી બહાર કામ્ કરવા નીકળી નહિ શક્તી તેણીએ લાજ અર્થાત ઘુમટો તાણવો ફરજિયાત હતો. પોતાના વર પહેલાં જમી પણ નહિ શકાતું ! સાડી સીવાય કોઈ પોષાક 13 વર્ષની દીકરી થતા નહિ પહેરી શકાતો આવા અને આવા પ્રકારના અનેક બંધનો સ્ત્રેઓ માટે હોવા તે સામાન્ય ગણવામાં આવતું.આ વિષે કોઈ ફરિયાદનો અવકાશ નહિ હતો !