હૉસ્પિટલમાં પહોંચ્યા. દીકરાને ઘરે મોકલી દીધો, પોતે ખુરશી લઈને ખાટલા પાસે બેઠા. ભીની નજરે પત્ની સામે જોયું. અનિમેષ જોતા જ રહ્યા. એ આંખ મીંચીને શાંતિથી સૂતી હતી. જાણે ગાઢ નિદ્રામાં હતી… કાળ નિદ્રામાં હતી. રાજુભાઈનું હૈયું ભરાઈ આવ્યું. એમણે હળવેકથી પત્નીનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો. તેની હથેળીમાં પોતાનું માથું મૂક્યું. અને એકદમ એ ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડી પડ્યા. એમણે ઘણું કહેવું હતું, ઘણુંબધું કહેવું હતું… અંદરની વેદના ઠાલવવી હતી. ક્ષમા માંગવી હતી..