અને ભેગોભેગ પૉપ સોંગથી ( John Adams ) લઈને ઓરીજીનલ કંપોઝીશનથી ( Sufjan Stevens ) ભર્યોભાદર્યો બેકગ્રાઉન્ડ સ્કોર સાંભળો તો એ તાર સાથે અનુસંધાન સંધાઈ જાય. ખાસ તો એન્ડ ક્રેડિટ’નું ‘ વિઝન ઓફ ગીડીયન ‘ સોંગ વત્તા અગ્નિમાં તપતા એલિયોની ભીની આંખો જુઓ તો ખ્યાલ આવે કે ઉર્ધ્વગમન કોને કહેવાય ! અને આ સીન પહેલાના જ બાપ-દીકરાના સંવાદમાં જે પરિપક્વતા ઝલકે છે તેના પર તો વારી જવાનું જ મન થઇ આવે. ત્રીજા એકટને બાદ કરતા સાવ સામાન્ય સંવાદો , અચાનક જ કપાઈ જતા પ્રસંગો ને કેટલાયે નિરર્થક દ્રશ્યો અને ખાસ તો પીચ’વાળું એક જબ્બર દ્રશ્ય – મુવીમાં ઘણી અસહજતા અને વિક્ષેપ સર્જે છે , લય તોડે છે છતાંયે મુવી પૂરું થયે એ બેય પાત્રો , એ કુદરત , એ ભાવ-સંજોગ ને એ સુરાવલીઓ તાદ્રશ થઇ થઈ ઉઠે છે અને ત્યાં જ આ મુવી એલિયો અને ઓલિવર’ના રૂમની વચ્ચે આવેલ દરવાજા’ની જેમ જોડે ય છે અને જુદા પણ પાડે છે. અને હાં , આ ફિલ્મ માટે ઓસ્કાર જીતેલા સ્ક્રીનપ્લે લખનાર એવા James Ivory’ની ~ એઝ અ ડિરેક્ટર , Maurice (1987) પણ વિશલિસ્ટ’માં છે કે જે કૈક આવા જ વિષય પર આધારિત છે!