આશ્ચર્યની વાતતો એ છે કે ડો.આંબેડકરે ૧૯૨૩માં ફ્રી ઈકોનોમી,ગ્લોબલાઈઝેશન,લીબરલાઈઝેશન અને પ્રાઈવેટાઈઝેશનની તરફેણ કરી હતી.તેઓએ લખ્યું છે કે ઔદ્યોગીકરણ એ દેશના ઝડપી આર્થીક વિકાસનો પાયો છે.તેના લીધે મોટા પ્રમાણમાં રોજગારી ઉપલબ્ધ બને છે અને તેનાં દ્વારા મોટા પ્રમાણમાં જીવન જરૂરી ચીજવસ્તુઓનું ઉત્પાદન થાય છે.પરિણામે આયાત ઘટે છે,દેશનું ઘરેલું ઉત્પાદન વધે છે અને દેશનો આર્થિક વિકાસ ઝડપી બને છે.દેશનાં આર્થિકવિકાસ માટે સ્ત્રીઓની સહભાગિતા અનિવાર્ય છે.સ્ત્રીઓને સમાન દરજ્જો,ઉચ્ચ શિક્ષણ તથા ધંધા રોજગાર કરવા માટેની સ્વતંત્રતાના તેઓ હિમાયતી હતા.આ ઉપરાંત તેઓએ દેશના આર્થીકવિકાસ માટે વસ્તી નિયંત્રણ,દરેક વર્ગો સાથે સમાન વહેવાર,સમાન તકો,જ્ઞાતિપ્રથા નાબુદી તથા ખેતી અને ખેડૂતોના આર્થિકવિકાસને મહત્વ આપ્યું હતું.તેઓ કહેતા કે બંધન વગરનો મૂડીવાદ એ આગળ જતા શોષણયુક્ત સમાજને જન્મ આપશે.આર્થિક અને સામાજિક અસમાનતા એ આગળ જતા સરદર્દ બનશે.તેઓ શોષણમુક્ત આર્થિક વ્યવસ્થાના હિમાયતી હતા.ડો.આંબેડકરે આર્થિકવિષયો પર અનેક મહાનીબંધો,પુસ્તકો તથા લેખો લખ્યા છે.ભારતના તથા વિશ્વના ખ્યાતનામ અર્થશાસ્ત્રીઓ આજે પણ તેમના આર્થિકચિંતનનો આધારે નીતિઓ બનાવે છે.આમ,ડો.બાબાસાહેબ આંબેડકર કોઈ એક સમાજ,વર્ગ,ધર્મ કે દેશનાં નહિ પરંતુ સમગ્ર વિશ્વને દિશા આપનાર મહામાનવ હતા.આવા વિરાટ વ્યક્તિત્વની જન્મજયંતિએ તેઓને સાદર પ્રણામ.