‘ના’ કે ‘હા’ પેલાએ કંઈ ના કહ્યું. એટલે અચાનક જ રેવાશંકરને જાણે કોઈએ ધક્કો માર્યો. ‘કોઈ ના તો નથી પાડતું ને !’ ના ટેકાવાળા ઝનૂનથી એ મેડા ઉપર ચડ્યા. સરકારી ડેડસ્ટોકમાંથી કમી કરીને પોતાને મેડે ચડાવી દીધેલી બળદ બાંધવાની સાંકળને શોધી-નીચે ઘા કર્યો. છોબંધ લાદી પર એનો ધણધણાટ થયો. પક્ષાઘાતવાળી બૈરીએ ઉપર જોયું. રેવાશંકર નીચે ઊતર્યા અને ચંદુને એક ફળિયાના દૂરના ખૂણે આવેલી ગમાણમાં લઈ ગયા. એક ક્ષણ તો ચક્કર આવી ગયા. પણ પછી સંયત થઈ ગયા. એમણે જાતે જ ચંદુની આસપાસ સાંકળ બાંધી. છૂટકો જ નહોતો. પછી એ જગતનો કોઈ બાપ ન બોલે એવું વાક્ય બોલ્યા ‘હે દીનાનાથ, હવે તો આ પશુને ઢાંકીને જ અમે મરીએ, એટલું જિવાડજે.’