વાડીમાં બે મોટાં રાયણના ઝાડ તો જાણે એના માટે જ હતાં. રાયણ પર ફાલ આવે ત્યારે રોજ સાંજે એને રાયણ ઉતારી આપવી પડતી. પેલી વિમળા તો કાયમ એની સાથે જ રહેતી. વિમલા બિચારી ભલી છોકરી હતી. ક્યારેક કહેતીય ખરી - તમે બેય કો'ક દી' મને મરાવશો. રાયણ ખાવાથી ચીકણા થઈ જતાં હોઠ ધોવાની જરૂર જણાતી નહીં. ન જાણે કેમ કેટલીય ચોપડીઓ વાંચી નાખેલી. વિમળા બહુ સમજદાર હતી, છતાંય એક દિવસ શેઠની ધાક ખમી શકી નહીં કે જે હોય તે. શેઠ આગળ સાચું બોલી ગઈ. બધું જ સાચું.