‘લગભગ અઢી કલાકમાં આપણે પહોંચી જઈશું...’ જેમ્સે ઘડિયાળમાં જોઈને કહ્યું. મોડી રાતે ઝરમર વરસેલા વરસાદની ભીનાશ હજુ સડક પર વર્તાતી હતી. રાતભર જંપી ગયેલું પુણે ધીમે ધીમે આળસ મરડી રહ્યું હતું ત્યારે સડસડાટ દોડતી ઈનોવા હાઈ-વે પર પહોંચી ચૂકી હતી. આગળની સીટ પર બેઠેલો જેમ્સ ઝોકે ચડ્યો હતો. વચ્ચેની સીટ પર ઈયાન વિશાખાને પુણે વિશે પૂછપરછ કરી રહ્યો હતો અને વિલી હજુ ય રાત્રે જોયેલા સપનાના ભારથી તંગ મનોસ્થિતિમાં હતો.