મંદિરની પશ્ચિમ દિશાના ગવાક્ષમાં બિરાજતી હરિહર પિતા મહાર્કની મૂર્તિ જોતાં લાગે છે કે ગુજરાતની સોલંકી યુગની દસમા સૈકાની મૂર્તિઓમાં આ મૂર્તિ સર્વાંગસુંદર છે. મંદિરના મંડોવરની જંઘા ઉપરના દક્ષિણ તરફના ગવાક્ષની દિક્પાલો, ચામરધારિણીઓ, દેવો, ઋષિઓ અને નૃત્ય કરતા ગણપતિના શિલ્પો તક્ષણકામની દ્રષ્ટિએ ઉત્તમ અને નયનમનોહર છે. ગવાક્ષો ઉપરથી પસાર થતા ગ્રામમુખની પટ્ટીનું કોતરકામ પણ કલાપૂર્ણ છે. મંદિર ઉપરનું બેવડા છજાનું શિલ્પકામ મંદિરના રૂપમાં વધારો કરે છે. મંદિરનો સભામંડપ પુનરુદ્ધાર પામેલો જણાય છે. મંદિરની ત્રિશાખા, દ્વારશાખ તથા ઓતરંગ ઉપરનું નવગ્રહપટ્ટિકાનું શિલ્પ અનુપમ છે. મંદિરના ગર્ભગૃહમાં બિરાજતી વૈતાલની પ્રતીમા થોડાં વર્ષો પૂર્વે પધરાવવામાં આવી છે. આગિયાવીરના મંદિર સામે હરસિદ્ધ માતાનું પુરાણું મંદિર છે. લોકજીભે હરતી ફરતી કંઠસ્થ લોકવાર્તાઓંમાં પરદુઃખભંજક વિક્રમરાજા, હરસિદ્ધ માતા અને વીરવૈતાલની વાતો આવે છે. ઉજ્જૈન નગરીમાં શિપ્રાનદીને કાંઠે સિદ્ધવડનું આગવું સ્થાન છે. પુષ્પાવતી નદીના કિનારે મા હરસિદ્ધના બેસણા, એના રક્ષક સેવક આગિયાવીર હતા. એમનું અને હરસિદ્ધ માતાનું એકમાત્ર સ્થાનક ભાંખર ગામમાં છે.