સૂરજનો હૂંફાળો તડકો કાચની બારીમાંથી કૂદીને ગુલાલના ચહેરા પર પડ્યો. જાણે ગુલાબની પાંખડીઓ ઊઘડતી હોય એમ ગુલાલની આંખો ઉઘડી. ઊંઘરેટી અને ઊદાસ નજર તડકાની દિશામાં ખેંચાઈ. એનાં મમ્મી કૌશલ્યાબહેન બારીનો પરદો હટાવી રહ્યાં હતાં. એ અડધી બેઠી થઈ અને વાળ સંવારતાં ઓશીકાનો ટેકો લઈને ઉભડક બેઠી. મમ્મી એની પાસે આવ્યાં અને એના માથે હાથ ફેરવતાં બોલ્યાં, ‘ગુડ મોર્નિંગ બેટા, ચાલ જલદી બ્રશ કરી લે. આજે તો હું તારા માટે ગરમા ગરમ નાસ્તો તૈયાર કરી આપું.’