કોઈ શહેનશાહ પણ ઝંખના કરે તેવી નૈસર્ગિક, છતાંય અભિવ્યક્તિ માટે જરૂરી ઉડાન ભરતું ગદ્ય ગુજરાતી સાહિત્યને ગાંધીપ્રભાવ વગર ન મળ્યું હોત. ગાંધીનો આવો સમગ્ર જીવનના પડોમાં ઊંડે ઊતરી જાય તેવો પ્રભાવ ન વ્યાપ્યો હોત તો આટલી હદ સુધીની સાહજિક ગરિમા સુધી પહોંચતાં ગુજરાતી સાહિત્યિક ગદ્ય તથા પદ્યને પણ કદાચ બીજાં પચાસ વર્ષ લાગ્યાં હોત ! ભારતવર્ષના જનજીવનને સદીથી નિરંતર પોષતું, પલ્લવિત કરતું મહાસરિત્‍ સમાન રામનામ મોહનદાસ ક. ગાંધી સ્વયં પોતામાં આત્મસાત્‍ કરી ગયા. એ ‘રામનામ’ના સ્ફટિકીકરણે ગુજરાતી સાહિત્યજગતને વિશિષ્ટ મોડ આપ્યો. રામનામ-રામરસના પ્રભાવની આવી વિલક્ષણ ઘટનાના સંદર્ભમાં રામકથાનું જ અસાધારણ અવતરણ અનુભવાય છે. ગુજરાતી સાહિત્યની ધરતીમાં રામકથા આ સ્વરૂપે, આગવું રસાયણ બનીને પોતાની આભા ફેલાવે છે. પોતાનું અસ્તિત્વ સ્ફટિકરૂપે પ્રગટ કરે છે.