અંધેરીની એ એચ. વાડિયા સ્કૂલમાં ચોથા ધોરણમાં ભણતી આયુષી અને અનુષી જન્મી ત્યારે તેમને સુવાડવા માટે બે ઘોડિયાં રાખ્યાં હતાં. રમીલાબહેન કહે છે, ‘બન્ને દીકરીઓનો સૂવાનો અને ઊઠવાનો સમય એક જ હતો, તેથી મને કામ કરવામાં સારું પડતું હતું. તેઓ સૂઈ જાય તે સમયે હું અને મારાં નણંદ બધાં કામ પતાવી દેતાં હતાં. રાત્રે બેઉ સાથે ઊઠે ત્યારે એકને હું સંભાળું અને એકને મારા પતિ સંભાળે. હું બન્નેને વારાફરતી ફીડિંગ કરાવતી હતી. નાનપણમાં બેઉની બધી હૅબિટ્સ સરખી જ હતી. એકને તાવ આવે તો બીજીને પણ બે-ત્રણ દિવસ પછી તાવ આવતો જ હતો.’