અરે, હાય, પોતે જેને ઝંખે છે, જેને માટે તલસે છે,  ઝૂરે છે, રોમ રોમ રુએ છે, તે તો અહીં જ ક્યાંક છે. . . . સુહાસીના સંદર્ભમાં જ એના  અસ્તિત્વની સાર્થકતા હતી અને એ સાર્થકતા નષ્ટ થતાં એના જીવનની સંજ્ઞા જ જાણે ખોવાઈ  ગઈ.