અનિર્ણાયકતાની સ્થિતિથી ગ્રસ્ત શ્રી રાહુલજીએ એ ધ્યાનમાં રાખવું જોઈએ કે વર્ષ ૨૦૧૪ની સામાન્ય ચૂંટણીઓમાં દેશના ૩૫ વર્ષથી ઓછી વયના મતદાતાઓએ ખોબલે ખોબલે શ્રી મોદીના નામને મત આપ્યા હતા. આ એવા મતદારો હતા જેમનામાં કોઈ જ રાજકીય પરિપક્વતા કે પાર્શ્ર્વભૂમિકા ન હતી. ગ્રામ્ય અને નગરોમાં રહેતું આ યુવાધન આજે પણ ‘મોદી બ્રાંડ’થી અભિભૂત છે જે ગુજરાત અને હિમાચલ પ્રદેશની વિધાનસભાનાં ચૂંટણી પરિણામોથી સિદ્ધ થયું છે. રાજકીય વિચારના સંદર્ભમાં આજે પણ હાંસિયામાં રહેલા આ યુવા મતદારો વર્ષ ૨૦૧૯ની સંસદની ચૂંટણીમાં પણ અત્યંત મહત્ત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવશે તે સત્ય શ્રી રાહુલજીએ ધ્યાનમાં લેવું જોઈએ. કેમ કે આ યુવા મતદારો તો જે તેમનાં સ્વપ્નો-આકાંક્ષાઓની વાત કરશે તેને જ મત આપવાના છે. શ્રી મોદી આ સત્ય સારી રીતે જાણે છે, જ્યારે બે-ચાર હજૂરિયાઓ વચ્ચે ઘેરાયેલા રહેતા શ્રી રાહુલજી આટલા વિક્રમજનક પરાજયો પછી પણ આ રાજકીય વાસ્તવિકતા પચાવી શક્યા નથી. વર્ષ ૨૦૧૪માં શ્રી મણિશંકર ઐયરે તુચ્છકારથી ‘પેલો ચાવાળો’ કહીને જેમનું અપમાન કર્યું હતું, કોંગ્રેસ તથા અન્ય પક્ષોના નેતાઓ અને તેમના પીઠ્ઠુ ગણાતા વિશ્ર્લેષકો તો શ્રી મોદીને રાષ્ટ્રીય રાજકારણમાં ‘નવા નિશાળિયા’ કહેનારા લોકો વંશીય અને શ્રીમંત ઘરોના નબીરાઓના રાજકારણના જ પક્ષધરો હતા તે વાત પણ યુવા મતદારો જાણી ગયા હતા.