આજે તો એ ચતુરકાકા કે ચંચળબા નથી. પ્રવિણ પણ ક્યાં હશે કે ‘હશે કે નહીં’ એ પણ મને ખબર નથી. પણ એ જમાનાના અમારા બધા સજ્જન પાડોશીઓ- ભોળાભાઈ માસ્તર, ચતુરકાકા, ભાઈલાલભાઈ,કૌશિક, જીતુ, જ્યોત્સના, પ્રફુલ્લા, મણીબેન, શાન્તાબેન, રણછોડકાકા, અતિફોઇ, હોંકુમા, પારવતીબા,,, યાદ છે. બધા જ શાંત સ્વભાવના અને એકબીજા સાથે હળીમળીને રહેવાવાળા. ખડકીમાં નળ પરથી અમે પાણીની બાલદીઓ ભરતા અને દાદરા પર ચઢાવતા. અથવા છજાના ‘ભેરા’ પરથી દોરડુ લટકાવીને ડોલમાં પાણી ભરીને ઉપર ખેંચતા અને પતરાના નળામાં ઠાલવતા. સાયક્લો પર દોડતા. હું મારા નાના ભાઈબહેનોને ખભે નાંખીને ફરતો. બસ…. હવે કશું યાદ નથી કરવું.