આપણે જમવા બેસીએ તો પહેલાં દાળમાંથી લીમડો-કોકમ વગેરે કાઢી લઈએ એ રીતે પહેલાં ફિલ્મનાં નેગેટિવ પાસાંની વાત કરી લઈએ. એક તો ફિલ્મ ખાસ્સી ધીમી છે. આપણી ફિલ્મોમાં સ્ટાર્ટિંગની પાંચ-દસ મિનિટમાં હીરોની ધમાકેદાર એન્ટ્રી ન થાય તો ઑડિયન્સ અકળાઈ જાય. જ્યારે અહીં તો ફિલ્મ શરૂ થયા પછી લગભગ પોણો કલાક વીતી ગયા પછી છેક હીરોજાન આદિત્ય રૉય કપૂરનો પ્રવેશ થાય છે. ત્યાં સુધીમાં તો હિરોઇનજાન પરિણીતી ઑલરેડી એક મુરતિયા જોડે પ્રેમમાં પડીને એક લવ-સૉન્ગ ગાઈ લે છે. ગુજરાતી થાળીમાં જેમ રોટલી-શાક પછી દાળ-ભાત અને છેલ્લે મુખવાસ આવે એ બધું નક્કી જ હોય એ રીતે આ ફિલ્મમાં પણ આપણને ખબર પડી જાય કે હવે સ્ટોરીમાં કંઈક આમનું આમ થશે. અને હા, લૉજિકની રેસિપી કામે લગાડીએ તો જરાય વિશ્વાસ ન બેસે કે કોઈ મિડલ-ક્લાસના ભીરુ માણસો આટલી મોટી છેતરપિંડી કરવા તૈયાર થાય.પરંતુ બૉસ, આ ‘દાવત-એ-ઇશ્ક’ના માસ્ટર શેફ હબીબ ફૈઝલ છે. આપણા સમાજને કૅન્સરની જેમ વળગેલું દહેજનું દૂષણ અને સાથોસાથ એને રોકવાની કાયદાકીય કલમ ૪૯૮-એનો દુરુપયોગ એ બન્નેનું ફૈઝલમિયાંએ પર્ફે‍ક્ટ ફ્યુઝન કર્યું છે. હસતાં-હસાવતાં તેમણે આપણને લવિંગ કેરી લાકડીથી ફટકારીને એ પણ સમજાવી દીધું છે કે દીકરાને બેરર ચેકની જેમ ટ્રીટ કરવાની અને કચકચાવીને દહેજ લેવાની માનસિકતા કોઈ ચોક્કસ વર્ગ કે સમુદાય પૂરતી મર્યાદિત નથી અને આપણું અત્યારનું કહેવાતું ઉચ્ચ શિક્ષણ એ માનસિકતા દૂર પણ કરી શકતું નથી. બલ્કે ડૉક્ટર, એન્જિનિયર, IAS, IPS, MBA થયેલા મુરતિયાનો તો દહેજના માર્કેટમાં ઊંચો ભાવ બોલાય છે! તો સામે એવું જરાય નથી કે ઓછું ભણેલી વ્યક્તિ માનસિક રીતે પણ પછાત જ હોય. સ્ત્રીઓને પુરુષ સમોવડી ગણવાની પરિપક્વતા કમનસીબે આપણું અત્યારનું એજ્યુકેશન આપી નથી શકતું એ વાત ફિલ્મના લેખક-દિગ્દર્શક હબીબ ફૈઝલે ગરમાગરમ શીરાની જેમ આપણા ગળે ઉતારી દીધી છે.