બસ ડામર રોડ ઊતરીને ગામ તરફ વળી તે સાથે જ ઘૂળની ડમરી ખસતી અંદર આવી ચડી. જયશ્રીએ બારીનો કાચ એક તરફ સેરવ્યો. થોડે દૂર જઈ બસ આંચકા સાથે ઊભી રહી. જયશ્રી આસપાસનો પરિસર જોઈ રહી. બસ સ્ટેશન પાસેની શાળાના કંપાઉન્ડમાં પીપળીનાં ખરેલાં પાન, નળના સ્ટેન્ડ પર એક નળમાંથી ટપકતું પાણી પીવા મથતી ચકલી, બસ સ્ટેશનની આસપાસ વ્યાપેલી સુસ્તતા. તેણે સૂકા હોઠ પર જીભ ફેરવી. બસમાં ધૂળ હજી શમી ન હતી. તડકો બરાબર તપ્યો હતો. વાતાવરણમાં વિચિત્ર અકળામણ હતી. છતાં જયશ્રીના મનમાં કશેક આનંદ રમતો હતો. અર્ધા ખોળામાં અને અર્ધા સીટ પર સૂતેલા પીન્ટુનાં ભૂરિયાં ઝૂલફાંમાં આંગળી સેરવી તેણે ધૂળ ખંખેરી નાખી. આગલી સીટ પર બેઠેલો અજય પાછળ માથું ઢાળીને સૂઈ ગયો હતો. જયશ્રીને અજયના વાળમાં આંગળાં ફેરવી લેવાની ઇચ્છા થઈ આવી. બસમાં ચડ-ઊતરની પ્રક્રિયા પૂરી થઈ. કંડકટર કોઈ રબારી રત્રી સાથે બસની અંદર પોટલાં મૂકવા અંગે રકઝક કરી રહ્યો હતો. તેણે સહેજ પાછળ જોયું. કંડક્ટરે ઘંટડી વગાડી. બસ મંથર ગતિએ આગળ ચાલી.