મંજુલાનો ચહેરો ખુલ્લો હતો. આંખો બંધ હતી. શરીર અને મશીનો વચ્ચે જાતજાતની નળીઓ વીંટાયેલી હતી. હરિવલ્લભદાસે આગળ વધીને મંજુલાના કપાળ ઉપર હળવેથી હાથ મૂક્યો. એ જોઈને નર્સના હોઠ ફફડ્યા. પણ બીજી જ સેકન્ડે એને પોતાની હેસિયતનું ભાન થયું એટલે એ અટકી ગઈ. હરિવલ્લભદાસ ત્યાંથી ખસીને પાછા આવ્યા એટલે વિભાકરે એમનું અનુકરણ કર્યું અને કપાળ પર મૂકેલો હાથ હટાવીને બે ડગલાં પાછળ ખસ્યો. બે હાથ જોડીને એ મંજુલા સામે મસ્તક ઝુકાવીને ઊભો રહ્યો.