કૈકયીનું ભાગ્ય ફર્યું. તેમને કપટી મંથરા સારી લાગવા માંડી. બગલીને હંસલી માની તેની પ્રશંસા કરવા લાગ્યાં. શ્રીરામ પ્રત્યે અપાર પ્રેમ ધરાવતી કૈકેયી મંથરાની જાળમાં ફસાવા લાગ્યાં. રામ તેમને કપટી લાગવા લાગ્યા. ભાગ્યની પ્રબળતા જણાવતાં મહાત્મા તુલસીદાસજી જણાવે છે કે, “જ્યારે ભાગ્ય ફરે છે ત્યારે ખરાબ વ્યક્તિ સારી લાગવા લાગે છે. સત્ય ઉપર પડદો પડી જાય છે. બગલાને હંસ માની તેની પૂજા કરવા લાગી જાય છે.” જ્યારે આપણું અહિત કે અમંગળ થવાનું હોય ત્યારે ભાગ્યવશાત્ દુર્જનોની જ આપણને સોબત મળી જાય છે. એટલું જ નહીં તેમની દરેક બાબત સારી લાગવા લાગે છે. સાચું સમજવાની કે સાચું વિચારવાની આપણી શક્તિ ચાલી જાય છે. દુર્જનનો સંગ આપણી બુદ્ધિનું બાષ્પીભવન કરી મૂકે છે. સંસ્કૃત ભાષાના એક સુભાષિતમાં જણાવ્યું છે કે ધૂળ પવનના (એટલે કે ઉત્તમના) સંગમાં રહે છે ત્યારે આકાશે ચડે છે. પરંતુ અઘન એટલે કે પાણીના સંગમાં આવે તો કાદવ બની આપણા પગમાં ચોંટે છે. સંગના રંગનું મહત્ત્વ તો છે જ. દુર્જનનો સંગ તો સર્વથી ત્યાજ્ય છે. એક સુભાષિત કહે છે કે,