મારો જીવ તાળવે ચોંટ્યો. એમાં શાક સમારવાનો ચાકુ હતો. ક્યાંક એ એના હાથમાં આવી ગયો તો ? મારી ભીતર ભયની ધ્રુજારી દોડી ગઈ. એણે અમારો પિટ્ઠુ ખોલ્યો. એકએક ચીજ કાઢીને ફેંકતો ગયો. હું એની દરેક હિલચાલને અદ્ધર શ્વાસે જોતો રહ્યો. ડૅટોલની શીશી ફરસ પર જોરથી અફાળી. એટલે સુધી કે ચાકુ પણ ફેંકી દીધો. છેલ્લે બે-ત્રણ ચોપડી નીકળી. ચોપડીઓ એણે ખોલીને જોઈ. પછી પાછી રાખી દીધી. અમારા ભણી જોઈ છોટુને પૂછ્યું : ‘વૉટ ઈઝ યૉર નેમ ?’