પછી વાત આગળ વધારતા ડો. પાર્થે કહ્યું કે વર્ષ ૨૦૧૨ દરમિયાન મારુ અને હિરેનનું M.B.B.S. પૂર્ણ થઈ ગયું હતું ત્યાર જુનિયરની ટીમે જામનગર ડેન્ટલ, આયુર્વેદ કોલેજના સાહિત્યપ્રેમી વિદ્યાર્થીઓ વચ્ચે માર્ગદર્શક તરીકે મારું સન્માન કર્યું અને ત્યારે મને ‘સ્પંદન’ વિશે બોલવાનો મોકો મળ્યો. ‘સ્પંદન’ વિશે બોલવાનું હોય ત્યારે મારે કશું વિચારવું જ ન પડે ને....! ત્યારે જ મને વિચાર આવ્યો કે જેમ વાઈબ્રન્ટ, હોરોઈઝન જેવા કાર્યક્રમ આખા ગુજરાતની મેડીકલ કોલેજ માટે થાય છે એમ ‘સ્પંદન’ માં ગુજરાતના બધા મેડિકલ-પેરામેડિકલ સ્ટુડન્ટસ અને ડોક્ટરોને સામેલ કરીએ તો કેવું ? આ વિચાર મેં ‘સ્પંદન-૨૦૧૨’ ની ટીમ સમક્ષ મૂક્યો. પરંતુ અમુક કારણોસર ૨૦૧૨ની ટીમ દ્વારા આ બાબત શક્ય ન બની એટલે એમણે માત્ર M.P.Shah Medical College પૂરતું જ પુસ્તક બનાવ્યું અને ડો. વિકાસ સિન્હાના હસ્તે વિમોચન કરાયું. વળી એ દરમિયાન મારે લીમડીમાં સરકારી હોસ્પિટલમાં જોબ ચાલુ હતી. હિરેનની પણ જોબ ચાલુ હતી એટલે હું પણ વધુ કંઈ ન કરી શક્યો. પરંતુ ‘સ્પંદન-૨૦૧૩’ માટે મારે કંઈક કરવું જ હતું એટલે એ માટેની મહેનત અમે ૨૦૧૨ થી જ શરુ કરી દીધી હતી. એટલે ૨૦૧૩ માં તો મારી મહેનતથી ‘સ્પંદન’ નામનું સરકાર માન્ય ટ્રસ્ટ બની ગયું હતું અને અમે ગુજરાતની મોટા ભાગની મેડીકલ પેરામેડીકલ કોલેજના વિદ્યાર્થીઓની કૃતિઓ પ્રકાશિત કરવાનું નક્કી કર્યું અને આ માટે અમને સારો એવો પ્રતિસાદ મળ્યો. લગભગ ૨૨ મેડીકલ-પેરામેડીકલ કોલજમાં ‘સ્પંદન’ની ટીમ બની ગઈ. પરંતુ એ વખતનો સૌથી મોટો પ્રશ્ન Sponsorship નો હતો. કેમ કે દર વખતે તો સ્પોન્સર્સ શોધીને એમની જાહેરાત પુસ્તકમાં છાપીને આર્થિક ટેકો ઊભો કરતા. પણ હવે તો એકલા હાથે બધુ કરવાનું હતું અને સ્પોન્સરશીપ માટે કરવી પડતી લાચારી અને મગજમારી પણ ગમતી નહોતી. અંતે ટ્રસ્ટના ફાઉન્ડર પ્રેસિડેન્ટ હોવાના નાતે મારી ૯ મહિનાની નોકરીની ૧,૫૦,૦૦૦/- જેવી બચત મેં ‘સ્પંદન’ ને સમર્પિત કરી દીધી. સાથે સાથે હિરેને પણ ૩૫,૦૦૦/- અને અન્ય એક મિત્ર પિયુષભાઈએ પણ ૧૫,૦૦૦/- નું યોગદાન આપેલું. ‘સ્પંદન-૨૦૧૩’ માં ૧૯૨ પેઈજમાં ૨૧૨ મેડીકો-પેરામેડીકોની ૨૫૫ કૃતિઓ સ્વરુપે સ્પંદનો ઝીલ્યા. આ વખતે સૌથી અઘરું કામ દરેકે દરેક આર્ટીકલ વાંચી અને તેમાંથી બુક માટે અમુક આર્ટીકલ સીલેક્ટ કરી યોગ્ય એડીટીંગ કરવાનું હતું. બુક ડીઝાઈનીંગ માટે દરેક આર્ટીકલ વાંચી, સમજી તેને અનુરુપ Image google માં search કરી ડીઝાઈનરને પહોંચાડવી પડતી. આ માટે હું દર શનિ-રવિ જામનગરના ડીઝાઈનરને મળવા સુરેન્દ્રનગરથી up-down કરતો. આ વખતે ‘સ્પંદન’ની કોઈ working committee નહોતી. બધુ એકલા જ કરવાનું હતું.