એનો રસ્તો પણ રમેશ મહેતાએ કરી લીધો. માસિક રૂપિયા ત્રીસની એમણે ક્યાંકથી જોગવાઈ કરી લીધી હતી. એમાં એક વીશીમાં એક ટંક જમવાનું હતું. સવારે જમે યા સાંજે. બીજા ટંકે ખેરસલ્લા. એમાંય જો કોઈ ભાઈબંધ દોસ્તાર મહેમાન આવી ચડે તો ત્રીસ રૂપિયાની એમની જમે પુરાંત પચીસમે દિવસે જ પૂરી થઈ જતી! બાકીના ચાર-પાંચ દિવસ માટે કોઈ ઓળખીતા-પાળખીતાના આમંત્રણની રમેશ મહેતા રાહ જોતા. એવો એક જાણભેદુ શ્રીમંત શેઠિયો ઓળખતો હતો પણ ખરો, પણ રમેશ મહેતા એમને ઘેર જવાનું ભાગ્યે જ પસંદ કરતા. કારણ? કારણ બહુ ભેદી છે.