ગટનબર્ગ ઈર્ષાળુ અને ઘમંડી. તેને વિલિયમે કહ્યું તેથી ગુસ્સો ચડ્યો. ‘કોણે શું નવી શોધ કરી એમાં મારે શું ? છાનોમાનો તું તારું કામ કરવા લાગ.’ વિલિયમ શું કરે ? એ તો ચૂપચાપ પોતાના કામે લાગી ગયો. પાંચ વર્ષ સુધી વિલિયમ ગ્રીન આ રીતે પોતાના ગુરુનાં મહેણાંટોણાં સહન કરતો રહ્યો. કંઈક શીખવું હોય તો સહન કરવું જ પડે છે. ધાતુ ટિપાઈને જ મજબૂત બને છે ને ? સોના-ચાંદીના દાગીના તૈયાર થાય ત્યારે કંઈ એમ ને એમ થોડા તૈયાર થાય છે ? સારા બનવું હોય તો સહનશક્તિ પણ કેળવવી પડે. માનવીની સહનશક્તિની પણ મર્યાદા હોય છે. વિલિયમ ગ્રીનનો કામ કરવાનો સમય પૂરો થયો હતો. એવામાં ગટનબર્ગે કંઈ કહ્યું. અને બસ, પછી તો વિલિયમ પણ ગુસ્સે થઈ ગયો. તેમની વચ્ચે ઉગ્ર બોલાચાલી થઈ. વિલિયમ ત્યાંથી નીકળી ગયો. એ જમાનામાં ફોટોગ્રાફી વિશે જે કંઈ જાણવા જેવું હતું તે તેણે શીખી લીધું હતું. વિલિયમ ત્યાંથી બાથ નામના ગામમાં ગયો. ફોટોગ્રાફર તરીકે એક સ્ટુડિયોમાં તેને નોકરી મળી ગઈ.