કહેવાય છે કે કેટલાક સારા માણસોને લીધે જ પૃથ્વી ટકેલી છે. જનોઈ એક વ્રત છે વિશ્વ કલ્યાણનુ. બ્રાહ્મણો પહેલા ક્યારેય જનોઈના સમ ખોટા ખાતા નહી. કારણ કે તે તેમણે સ્વેચ્છાએ અપવાવેલું વ્રત છે. પોતાના રોજીંદા કર્તવ્યની સાથે સાથે, સહજ રીતે પોતે અને આસપાસના વર્તુળોમાં, વિચારોની શુધ્ધતા લાવવા પર તે ભાર આપે છે. જનોઈ ધારણ કરવી એ બહુ પ્રતિષ્છિત ગણાય છે. આજીવન આ વ્રત પાળીને જીવનાર જ જનોઈધારી બ્રાહ્મણ છે. જનોઈ પહેરવી એનો મતલબ એ છે કે તે વિશ્વ કલ્યાણ માટે પોતાનો યથાયોગ્ય ફાળો પૂરી નિષ્ઠાથી આપશે. જનોઈ પહેરવી અને સમાજના હિત માટે અનદેખા કરવું એ બહું જ ખરાબ બાબત છે. જનોઈ એ જવાબદારી છે. જનોઈ ધારકે તે ક્યારેય ન ભૂલવું જોઈએ. ક્યારેક બાળકોને ઠપકો આપતા વડિલો એટલે જ બોલી ઉઠે છે કે જનોઈ પહેરે છે અને આમ કરે છે? એનો અર્થ એમ જ છે કે જનોઈ ધારકે ભૂલભૂલમાંય કોઈ ખોટું કામ કરાય નહીં કે ચલાવાય નહીં. બાળકમાં નાનપણથી જ શ્રેષ્ઠ માનવીય ગુણોનો વિકાસ થાય તે હેતુથી જ તેને બાલ્યાવસ્થામાં જનોઈ આપવામાં આવે છે.