ગુલાલ બોલી રહી હતી અને નિખિલના હાર્ટ પર કોઈ જંગલી પશુ ન્હોર ભેરવી રહ્યું હોય એવી વેદના થઈ રહી હતી. એક એક શબ્દ એના હાથ અને હૈયામાંથી ગુલાલને છીનવી રહ્યો હતો. એના ડ્રીમ્સની હાયરાઈઝ બિલ્ડિંગ પાયામાંથી જ ભાંગી રહી હતી. એ ચૂપ હતો, હવે એને આ કેઈસમાં કોઈ રસ નહોતો. પણ ઇ. ઝાલાસાહેબને હતો એટલે એમણે બોલવું પડ્યું, ‘જો ગુલાલ! આ મેસેજ કોઈ ત્રીજા વ્યક્તિએ કર્યો છે એનો અર્થ એવો તો ન જ કરી શકાય કે મલ્હાર નિર્દોષ છે. જો મલ્હાર નિર્દોષ હોય તો એણે એના મકાનમાલિકને ફોન કરીને અને એના ફ્રેન્ડ કેશવને મેઈલ કરીને એવું શા માટે કહ્યું કે એ એનાં મા-બાપને લેવા માટે પૂના જાય છે? આ એક પ્રશ્ર્ન છે.’