કડવાના ચહેરા પરની કડવાશ ધોવાઈ જાય. કડવો મૂળજી સામે જુએ. મૂળજી તરત તક ઝડપે; લે... લે... હવે ખેલ રેવા દે ને ઉપર વયો આવ્ય મારો ભાય...! કડવો દુકાનનું પાટિયું ચડી જાય. ખોખાં ઉપર જઈ બેસે, જાણે મૂળજી ઉપર ઉપકાર કરતો હોય તેમ. મૂળજીએ તો કડવાની બધીયે વાતો માથે ચડાવેલી જ હોય.