નમસ્કાર નેહાબહેન, આજે મે જયારે આપનો નિબંધ વાંચ્યો ત્યારે જાણે કે મારા જીવનમાં એ સ્ત્રીઓ (માતા,બહેન,કાકી,પત્ની) જે સાચેજ મને ડગલે ને પગલે પ્રત્યક્ષ કે પરો્ક્ષ રૂપે માત્ર સાથ સહકાર જ નહી પણ પોતાની મર્યાદા (કેપેસીટી) થી પણ વધારે ફાળો આપેલ છે. અરે હું તો એમ કહુ તો પણ ખોટુ નથી કે એક માં બાળકને જન્મ આપે છે, પણ એ બાળક ને જીદંગી જીવવા માટે એક સ્ત્રીની ખૂબજ જરૂર હોય છે. પછી એ દાદી હોય કે બહેન હોય ફોઇ હોય કે માસી હોય પ્રિયતમા હોય કે પત્ની હોય. પ્રેમ, દયા, કરૂણા, સાહસ આ બધા રૂપે એક સ્ત્રી જ પુરુષના પડછાયા રૂપે રહે છે.