“વહી તો સમજા રહા હું પંડિત ! યાર તુજે ભી મેરે બેટે કી તરહ હર બાત સમજાની પડ રહી હૈ. અચ્છા તો સુન, ઉસ બડે પંડિત કે વહાં ક્યા હુઆ વો મુજે ક્યા પતા ! પર તેરી બાતોં સે મુજે લગા કી તું વહાં ‘ખાલી મન’ સે નહીં ગયા થા ! એક બાત યાદ રખ, અગર કિસી સે કુછ ચહિયે તો પહેલે તુજે ખાલી રહેના પડેગા. અગર તુજે લગતા હૈ, કી યે તો તુજે પહેલે સે હી આતા હૈ, ફિર ભી ઉસે ધ્યાન સે પઢ, સુન… કુછ ન કુછ તો નયા મિલેગા હી ! સામને વાલે સે કુછ પાને કે લિયે ખાલી દિખના જરૂરી હૈ !