એક પિતા અને દીકરી વચ્ચે પ્રેમનો તાંતણો કંઈક અદ્દભુત રીતે વણાયો છે. મારે જો દવાખાનાથી આવતા મોડું થવાનું હોય તો ઋષિતાને ચોક્કસ જણાવવું પડે, નહીં તો અમારાં બહેનબા ચિંતિત અને બેચેન થઈ જાય. મારાં દાદીમા જે 98 વર્ષની વયસ્ક ઉંમરે પણ અમારી વચ્ચે છે, મારા પપ્પા જો ત્રણચાર દિવસમાં એમને મળવા ન જાય તો ખૂબ જ કાળજી કરતાં થઈ જાય. અમારાં બા પપ્પાના મોટા ભાઈ સાથે ખેતવાડીમાં નિવાસ કરે છે. આ છે દીકરીનું એક બીજું સ્વરૂપ. મારે ઋષિના બાળપણમાં જ્યારે પણ બહારગામ જવાનું થતું ત્યારે ઋષિ અચૂક માંદી પડતી. નાનપણથી ઋષિ નિસર્ગ કરતાં વધુ સમજુ અને ઠરેલ છે. ક્યારેય કોઈ વસ્તુની જીદ કરી હોય એ મને સાંભરતું નથી. જાણે એણે પહેલેથી જ મોટી બહેનનો પાઠ અદા કરવાની જવાબદારી ઉપાડી લીધી છે. ઋષિ સમજી જાય છે તો તેની પાછળ અમારી એવી ભાવના નથી કે ઋષિનો ખ્યાલ નહીં રાખીએ તો ચાલશે. હું હંમેશાં એ જોવા માગું છું કે બની શકે ત્યાં સુધી બન્ને ભાઈબહેનને એમ ન લાગવું જોઈએ કે કોઈ એક પ્રત્યે તરફદારી રાખવામાં આવે છે.