જુગલકિશોર ભાઈ આપના ફેમીલી ફોટો ગ્રાફ જોઈ ઘણોજ આનંદ થયો,હું પોતે પંચોતેર “વટાવી ચૂકેલ દાદા “છું,તેથી પૌત્રો,પૌત્રીઓ અને કુટુંબી જનો વચ્ચે રહેવાનો આનંદ શું હોય છે તે બરાબર જાણું છું અને બેશક માણું છું.રૂપીયા અને વ્યાજ એમ બન્ને હાથમાં લાડવો ( બલ્કે લાડવાઓ!) આંગણે મોર આવતા હોય એવું મલ્ટી સ્ટોરી બિલ્ડીંગ ના “ફ્લેટમાં”રહેનારાઓ ક્દાચજ કલ્પી શકે,મેં પણ 1950 આસપાસ બાબરા (જીલ્લો અમરેલી )ત્યારે જીલ્લો રાજકોટ માં મારા ઘરના ફળીયામાં આવતા મોરને ક્યારેક ક્યારેક “ચણ” કરાવેલ છે.