શું ખાધું એની પણ સમજ ના પડતી હોય એવા લોકો ‘મારું માનવું છે કે..’.ના ધ્રુવપદ સાથે ચર્ચા માંડે. પછી પોતે ઘટના સ્થળે અને સમયે હાજર હોય એવા સાક્ષીભાવે ડાયરો જમાવે, ચર્ચાન્તે પોતે જ જજ બનીને પાછા ચૂકાદો પણ આપે. વળી સોશિયલ મિડિયાની સુલભ સગવડને કારણે આવા જાણવાજોગ સમાચારો ચપટી વગાડતા તો અખિલ બ્રહ્માંડમાં પ્રસરી જાય. એક ક્લીકમાં તો અહેવાલ આંખે દેખ્યો બની જાય. પછી વૉટ્સ-અપ અને સોશિયલ મિડિયા પર એકઆદ છમકલું આખી દુનિયાને બીઝી કરી નાખે. દુનિયાને ગોસીપની સામગ્રી પૂરી પાડે, પણ આવી ઘટનાઓની ફેઈમ ઘણી અલ્પ આયુ હોય. સમાજમાં બીજી ઘટના ઘટે એટલે પેલી ઘેર ઘેર ફરી વળેલી ગોસીપ વાસી બની જાય અને લોકોનું ધ્યાન પેલી નવી ગૉસિપ તરફ જાય. ઘણી વાર તો એકઆદ ચટપટો ઇંસિડન્ટ બને અને એ લોકો સુધી પહોંચે ત્યાં સુધી તો બેક ટુ બેક બીજુ કંઈ અજુગતું બની જાય એટલે પેલા પ્રસંગની પબ્લિસિટીનું તો બાળમરણ થઈ જાય.