હૃદય ખૂબ ભારે હતું. આખા દિવસની મુંબઈની દોડાદોડીને લીધે શારીરિક રીતે પણ થાકી ગયો હતો અને મા, ભાઈઓ, બહેનો, સગાંસંબંધીઓને છોડવાનું દુ:ખ હતું. પ્લેને જેવો ટેકઓફ લીધો કે એકદમ રડી પડાયું. એટલી હદે કે ધ્રુસકા સાથે રડ્યો. હાથરૂમાલમાં મોં નાખીને, ઘૂંટણ પર કોણી ટેકવીને હું રડતો હતો. ત્યાં કોઈકે મારા ખભે હાથ મૂક્યો. મેં જોયું તો મારી બાજુવાળા ભાઈ હતા.