બુધ્ધઅને ગાંધીજી બંને માંને છે કે માણસે દેહિક સુખનો ત્યાગ કરવો જ જોઈએ તોજ અદ્વેત સુધી પહોચી શકાય છે,ને દ્વેતતા નાબુદ થઇ શકે છે. આમ વિષય સુખ સાધનામાં બાધક છે.બન્ને મહામાનવો સ્પષ્ટ માને છે કે જીવન યાત્રામાં રસ અને આનંદ સ્વમાંથી જ પ્રગટ થાય છે, અને માણસ પોતે જ સુખ અને દુઃખનું કારણ છે,બીજો કોઈ સુખીકે દુઃખી કરી શકતો જ નથી,એટલે આશીર્વાદ લેવા જે પડાપડી થાય છે તે ખોટી છે તેમાંથી બહાર નીકળવું જરૂરી છે ,