તારો એ આખરી સ્પર્શ નખશિખ યાદ રહી ગયો છે મને…. હું સૂઈ ગઈ. મને બનાવની ગંભીરતા નહોતી ખબર. ટીવી જોવાની ટેવ નહોતી. જોવું હોય તો પણ બાજુમાં કમલા આંટીને ત્યાં જવું પડતું. એ મને જરાય ગમતું નહોતું. આપણા ઘરમાં ટીવી ક્યાં હતું…..? ‘તારી પ્રામાણિકતાએ મને ટીવી પણ નથી આપ્યું…..’ હું તને ઘણી વખત સંભળાવતી. તું હસતા મોઢે સાંભળી લેતો…. તું હંમેશાં મારી સાથે, સાચો કે ખોટો વિવાદ ટાળતો. અને હું કાયમ તારી સાથે લડવાના મૂડમાં રહેતી. સાચું કહું રાઘવ…. આજે આ વાત પર ઘણી શરમ આવે છે.