ઈતિહાસ ગવાહ છે કે ઈમરજન્સી પછીના બે દસકાના છોકરાઓ ખૂબ આજ્ઞાંકિત હતા, નમાલા નહોતાં. ખબર છે બાપા અમને લોકોને મારવા માટે ચપ્પલ મંગાવે છે તો ય અમે હરખભેર દોડીને ફળિયામાંથી ચપ્પલ લાવીને તેના હસ્તકમળમાં મૂકતા. બાપાના હાથમાંથી મારતા મારતા ચપ્પલ છૂટીને નીચે પડતું તો અમે ઉઠાવીને પાછું તેમના હાથમાં સોપતા. તે સમયે મા તો કશું બોલી જ ન શકતી. ભ્રષ્ટાચારમાં સજા પામેલ મંત્રીના પરિવારના સભ્યો જેવી હાલત અમારા સમયે માતાઓની હતી.