આની સામે ‘ફિર ભી દિલ હૈ હિન્દુસ્તાની’, ‘ખાકી’ અને ‘જોલી એલએલબી-૨’ જેવી ફિલ્મોમાં મુખ્ય બિંદુ તરીકે બતાવાયું કે પોલીસ જેને પકડે છે તે ખરેખર ત્રાસવાદી નથી હોતા. પંજાબમાં ત્રાસવાદ શાંત પડી ગયેલો ત્યારે ગુલઝારે ‘માચીસ’ દ્વારા તેને ફરી છંછેડવાનો પ્રયત્ન કરેલો. માઇન્ડ વેલ, ત્યારે કૉંગ્રેસની સરકાર હતી. ૧૯૯૧થી ૧૯૯૬ સુધી. અને ૧૯૯૬-૯૭ કૉંગ્રેસના ટેકાવાળી સરકાર હતી. ગુલઝારે જાહેર નિવેદન પણ કરેલાં (એની પાછળ ફિલ્મનું પ્રમૉશન કરવાનો આશય હોઈ શકે) કે પંજાબમાં કૉંગ્રેસની સરકારે શીખ ત્રાસવાદને ડામવા માનવાધિકારનો ભંગ મોટા પાયે કરેલો. (જોકે તે ફિલ્મોનાં ગીતો મને પણ ગમે છે પરંતુ) તે સમયે આ લેખકે એક અગ્રણી સમાચારપત્રની ભાવનગર આવૃત્તિમાં આ ફિલ્મ વિરુદ્ધ ચર્ચાપત્ર પણ લખેલો. ‘ગદર: એક પ્રેમ કથા’ ‘અ વેનસ્ડે’ કે ‘ધ એટેકસ ઑફ ૨૬/૧૧’, ‘બેબી’, જેવી ફિલ્મો ઓછી છે.