જગતમાં દેખાતા, કહેવાતા, મનાતા અને પૂજાતા સંતો ઘણા છે. પરંતુ ખરા સંતો આ બધાથી નિરાલા છે. તેમનો બહારનો કોઈ વેશ, કેશ કે ડોળ નથી પરંતુ અંતરથી ન્યારા હોય છે. જગતની દ્રષ્ટિ બાહ્ય વેશ-કેશ તરફે પડે છે. પરંતુ અંતર તરફ દ્રષ્ટિ નહિ જવાથી સાચા સંતો ઓળખાયા વિના અંધારામાં પડ્યા રહે છે. જેની અંતર દ્રષ્ટિ થઈ છે તેને સાચા સંતો ઓળખાય છે અને તેવાંઓ એ જ સાચા સંતોને પૂજયા છે. જ્યારે બીજાએ સંતોને ગાળો આપી છે. શ્રી બાબુરામ પણ આવા જ એક સીધા, સાદા અને સરળ છતાં સાચા સંત હતાં. તેમનો બહારનો કોઇ વેશ-કેશ ન હતો. તેથી નજીક રહેનારા પણ તેમને સાચા અર્થમાં ઓળખી ન શકયા. શ્રી બાબુરામ સાચા અર્થમાં સેવક પણ હતા, સંત પણ હતા, સદ્ગુતરુ પણ હતા અને સમાજ સુધારક પણ હતા. શ્રી કૃષ્ણએ સદ્ગુ રુ નું પદ મેળવી પોતાના જીવનમાં સિધ્ધ કરી બતાવ્યું હતું તેમ શ્રી બાબુરામે પણ સદ્ગુરુ નું પદ મેળવી પોતાના જીવનમાં સિધ્ધ કરી બતાવ્યું. તેમની પાસે રામની રૂખ અને કૃષ્ણની નીતિ હતા. નિરાંત-વચન-હરજી-ગુરુ-જ્ઞાન ગાદીનું આચાર્ય પદ મેળવી તે પદ શોભાવ્યું. નિરાંત પંથમાં પેસી ગયેલા બાહ્ય વિધિ વિધાનો, કર્મ-કાંડ દૂર કરી, નિરાંતનું સાચું જ્ઞાન પ્રગટ કરી નિરાંતના નામનો ડંકો વગાડ્યો. સદ્ગુારુ શ્રી બાબુરામનો યુગ એટલે નિરાંત-વચન-હરજી-ગુરુ-જ્ઞાન ગાદીનો સુવર્ણયુગ. તેમના સમયમાં આ ગાદીનો સોળે સોળ કળાએ વિકાસ થયો તથા જ્ઞાનનો ફેલાવો થયો. સંવત ૨૦૪૧ ના કારતક સુદ-૧૫ ને દિવસે પૂર્ણિમાએ આવતા ભાવિક ભક્તોને અંતિમદર્શન, પૂજન તથા સતસંગનો લાભ આપ્યો તે દિવસે તેમણે ભાવિક-ભક્તોની હાજરીમાં જાહેરમાં કહ્યું હતું, "મારા દેહનો કોઈ ભરોશો નથી, મારો દેહ છે કે નહિ પણ મારી સાચી વાત, મારો સાચો સંદેશો લોકોને કહેજો. મારો દેહ જશે પરંતુ મારી દિવ્યતાનો નાશ નહિ થાય" ગુરુ ગમ ગીતાનો તેમનો સતસંગ પૂરો થયા પછી એટલું પણ કહ્યું કે જીવતા રહીશું તો આવતી પૂર્ણિમાએ ગુરુ ગમ ગીતાનો સંવાદ આગળ ચલાવીશું પરંતુ બીજી પૂર્ણિમા આવતાં પહેલાં તો નશ્વર દુનિયા છોડી સત્લોકમાં ચાલ્યા ગયા. તેમનો છેલ્લામાં છેલ્લો સતસંગ ધનોરા મુકામે થયો. તબિયત સારી નહિ હોવા છતાં ત્યાં જવા માટે તિથિ આપેલી તેથી ત્યાં ગયા. સતસંગ કરવાની ઈચ્છા ન હતી પરંતુ આ ગામમાં પ્રથમ વાર જ આવ્યા હતા, તેથી તેમને સાંભળવા ઘણા ભક્તો ભેગા થયા હતા. એટલે ભક્તોના ભાવને વશ થઈને અડધો કલાક સતસંગ કર્યો. તેમના સતસંગની શરૂઆતના સાખીના શબ્દો હતા.