આ જીવન એટલે અકારણ-અચાનક નાશવંત ગણાતી સફર કે જેમાં આગળની ક્ષણે શું થશે તે કોઇનેય ખબર નથી હોતી. અનિશ્ર્ચિતતાથી ભરેલી અને છતાં શ્ર્વાસ ચાલે ત્યાં સુધી ખેંચવી પડતી યાત્રા. આમ જોઇએ તો કેટલી બધી કઠીન છે! પરંતુ કહેવાય છે ને કે વિશ્ર્વાસે વહાણ ચાલે અને આપણે સૌ ચલાવતા જ રહ્યા છીએ ને ! બીજો કોઇ વિકલ્પ જ કયાં છે ? જો કે જીંદગીની અનિશ્ર્ચિતતાના વિચારોના વમળમાં ઘુમરાવા કરતા સફર તો નિશ્ર્ચિત જ છે, તે વાત સમજી લઇ પોતાનું કર્મ કરનાર ભાગ્યે જ દુ:ખી થતા હોય છે. કદાચ પરમશકિત પ્રત્યેનો આપણો વિશ્ર્વાસ. ખેડૂત ખેતરમાં દાણા વાવતી વખતે બીજી કોઇ ચિંતા કરવાને બદલે એવું વિચારે છે કે આપણે બી વેરી દીધા હવે વરસાદ અને ધરતી જાણે, કામ પૂર્ણ કરી સંતોષ અનુભવાની આ વાત શીખવા જેવી છે.