પછી બોસ કશું વિચારતા હોય તેમ પોતાની કેબિનમાં રવાના થયા. હું હજી બાઘાની જેમ મારા ટેબલ પાસે ઉભો હતો. મારી નજર મારા સહકર્મચારીઓ તરફ ગઈ, તેઓ મારી સામે દિગ્મૂઢની જેમ જોતા હતા. અમારા માટે આ ઘટના આશ્ચર્યના આંચકા સમાન હતી, ક્ષણ પહેલા જે બીના ઘટી તેને ચમત્કાર જ કહી શકાય. થોડીવારે તેઓને આઘાતની કળ વળતા તેઓ મારી પાસે આવ્યા અને મને જન્મદિવસની શુભેચ્છાઓ આપી, સાથે પાર્ટીની માંગણી પણ ખરી, મારે અનિચ્છાએ ચા અને ફાફડાની મિજબાની માટે હા કરવી પડી. એક સાથે આટલા બધા લોકોએ મને જન્મદિવસની શુભેચ્છા આપી હોય તેવો આ પહેલો મોકો હતો, મને અંદરખાને આ વાત ગમી પણ ખરી.