આમ છતાં પ્રસાદ ધરવાની વાત આવે ત્યારે કહેવાય છે કે બ્રાહ્મણ સિવાય બીજા કોઈએ તેને સ્પર્શ કરવો નહીં. બીજા કોઈ સ્પર્શી જાય તો તેને અભડાયેલો ગણીને ફેંકી દેવો પડે. એટલું જ નહીં, કોઇ બિનહિન્દુને મંદિરના ગર્ભગૃહમાં પ્રવેશ અપાતો નથી. કોઈ પ્રવેશી જાય તો તેને ફરી ધોઇને શુદ્ધ કરવામાં આવે છે. મંદિરમાં પ્રવેશદ્વારા પાસે જ પતિત પાવન આશ્રમ છે. મંદિરમાં જેમને પ્રવેશ ના મળે તે બિન-હિન્દુ માટે આ આશ્રમ હતો.૧૬મી સદીમાં ગુરુ નાનકને પણ પહેલાં મંદિરમાં પ્રવેશવા દેવાયા નહોતા. તેમને મુસ્લિમ ગણી લેવામાં આવ્યા હતા. બાદમાં રાજાએ તેમને દર્શન કરવા અનુમતિ આપી. નાનક પ્રતિમા જોઈને એટલા પ્રભાવિત થયા હતા કે તેમણે ગીત લખ્યું- ગગન મેં થાલ. આજેય આ ગીત પ્રસિદ્ધ છે. દિવાની આરતી કરવામાં આવે તે જાણે બ્રહ્માંડ હોય તેવું દૃશ્ય ખડું કરે છે એવું વર્ણન તેમાં કરવામાં આવ્યું છે.દ્વાર પાસે જ ઉભા છે વૈકુંઠના દ્વારપાલ જય અને વિજય.