પુત્રીએ કહ્યું, ‘હા, પણ અમારા બેમાંથી કોઈના મનમાં વાંધાજનક ગણાય એવું કશું હતું નહીં.’ પિતાએ કહ્યું, ‘આપણો સમાજ રૂઢિચુસ્ત છે. કેટલાક વાણીવર્તન પશ્ચિમના સમાજમાં દોષરહિત દેખાતા હોય એ જ વસ્તુ આપણે ત્યાં ચાલતી નથી.’ પુત્રીએ કહ્યું, ‘પપ્પા, મને સ્પષ્ટ કહો, મને લાગે છે કે, તમારા મનમાં કંઈક વાત છે.’ પિતાએ કહ્યું, ‘બે દિવસ પહેલાં એક જ પલંગમાં એ પરિવારના યુવાન સભ્ય સાથે બપોરે તું આડી પડી હતી?’ પુત્રીએ કહ્યું, ‘એમની પત્ની પણ અમારી સાથે સૂતાં હતાં. માત્ર બે-ચાર મિનિટ માટે જ. એ કશુંક લેવા ગયાં ત્યારે એ યુવાન અરધી-પરધી ઊંઘમાં હતા. એ તંદ્રાવસ્થા જેવી સ્થિતિમાં એમનો હાથ મારી છાતી પર પડ્યો, પણ હું માનતી નથી કે એમના મનમાં કશુંક વાંધાજનક હતું.’ પિતાએ કહ્યું, ‘કોઈ પણ સમાજમાં યુવાન સ્ત્રીઓ ગમે તેટલી મોટી ઉંમરના પુરુષોને પણ વિચલિત કરી દે છે. એટલે બેટા, તારી નિર્દોષતામાં મને સો ટકા વિશ્વાસ છે, પણ જુદા જુદા લોકોની નજરમાં જુદા જુદા ભાવ હોય છે. એટલે હું એવું માનું છું કે, આજના જમાનાને આપણે ગમે તેટલો અર્વાચીન ગણતા હોઈએ તો પણ સંસારનું આ સનાતન સત્ય છે કે, યુવાન સ્ત્રી-પુરુષોએ ઝાઝી વાર એકાંતમાં રહેવું નહીં. આ વાત તને જુનવાણી લાગશે, પણ સૈકાઓથી દરેક સમાજે સ્વીકાર્યું છે કે દારૂ અને દેવતાને કદી ભેગાં ન થવા દેવાં.’