મહારાજશ્રી ઇશ્વરદાસજીને ચાર વર્ષની વયે દુષ્કાળ પડતાં માતા-પિતા સાથે જીવનનિર્વાહ અર્થે કચ્છ છોડીને સિંધમાં જવાનું થયું. ત્યાં જુરડા ગામમાં જઇને રહ્યા અને ત્યાજ તેમના માતા-પિતાનો દેહ વિલય થયો. તેઓશ્રીની ફોઇએ તેમને પોતાની પાસે રાખ્યા. બાળપણમાં રેંટ ચલાવતાં તેમના પગ તેમાં આવી જતાં પગે ખોડ આવી અને તેમને અનાયાસે ઇશ્વરે સંસારની ઉપાધિથી મુકત થવાની અનુકૂળતા કરી આપી અને તેઓશ્રીને આનંદ હતો. સંત શ્રે સેવારામજીના શિષ્ય મહાત્મા અરજણદાસજીએ તેમનામા પડેલી અલૌકિક શક્તિને પારખી અને શાસ્ત્રીય અક્ષરોનું લેખન-વાચન અને શબ્દ સાખીનું જ્ઞાન આપવાનું શરૂ કર્યું.