ઘરાક હોય એટલે મૂળજી જાણી જોઈને શેઠાઈ ધારણ કરી મૂંગોમંતર થઈ જાય. જોકે મનમાં તો કડવાની મજબૂરીનો તાગ કાઢતો રહે. ઘરાગ જાય પછી કડવાને અચાનક જોયો હોય તેમ બોલે; લે આલ્લે ! તારું તો ઓહાણ જ નો રિયું, કડવાભાઈ. કડવો હસીને કહે; આપડે તો ઊભા જ છંઈ, ઘરાગ પેલાં. મૂળજી તાગ પામી જાય; આવ્ય આવ્ય કડવા, પાન બાન ખાશને ? કડવો પહેલા ઘાએ પાણી પાણી થઈ જાય. મૂળજી પૂછે; ક્યાં હાલે છે ધંધો ધાપો, એલા કડવા ? ક્યાંય નંઈ, આંટા ફેરાન આશરવાદ.