सुबल श्रीदामा कह्यो सखन सों अर्जुन संख बजैये l घर जैवेकी भई बिरियां ,श्री गिरिधरलाल जगैये ll ठोर ठोर तें मधुरी धुनि बाजे,मधुर मधुर स्वर गैये l कुंज सदन जागे नंदनंदन ,मुदित बीरा फल लैये ll हरिदासवर्य के पूरे मनोरथ,गोकुल ताप नसैये l लटकत आवत कमल फिरावत , ” परमानंद ” बढ़ैये ll ભાવાર્થ;- સુબલ અને સુદામાએ પોતાના સખાઓને કહ્યું કે ‘હવે ઘરે જવાનો સમય થયો છે,તેથી અર્જુન શંખ વગાડી શ્રી ગિરિધરલાલને જગાડો “બધી તરફથી મધુર ધ્વનિ થવા લાગ્યા , ગોવાળો એકબીજાને કહેવા લાગ્યા કે આપને પણ મધુર સ્વરથી ગાઈએ.આ મધુરમૃદુ ધ્વનિ સાંભળી કુંજસદનમાં પોઢેલા નંદનંદન જાગ્યા અને આનંદપૂર્વક બીરા અને ફળ આરોગવા લાગ્યા.શ્રીઠાકોરજીએ શ્રીહરિદાસવર્ય (શ્રી ગિરિરાજજી) નાં મનોરથ પુરા કર્યા અને ગોકુલવાસીઓનો વિરહ શમાવ્યો . શ્રીઠાકોરજી લટકાં કરતા કરતા પોતાના શ્રીહસ્તમાં કમળ ફેરવતા ફેરવતા અને વ્રજજનોનો આનંદ વધારતા વધારતા ઘર તરફ પધારી રહ્યાં.🙏ભોગ સમયનું પદ (રાગ-નટ)