થોડીવાર થઈ હશે ત્યાં કિરણની બૂમ સંભળાઈ. અમને ધ્રાસ્કો પડ્યો, શું થયું ? ત્યાં તો તરત જ ‘કેડી મળી ગઈ’ એવી બૂમ સંભળાઈ. હર્ષનાદ કરતા અમે બંને ઉઠ્યા અને બૂમની દિશામાં દોડવા માંડ્યા. કાલિકા માતાજી અમારી ધીરજ અને હિંમતની કસોટી કરીને વહારે આવ્યા હોય, એવું મને લાગ્યું. ત્રણે જણા સડસડાટ કેડી પર આગળ વધવા માંડ્યા. દસેક મિનિટ કેડી પર પર્વતની ટોચ તરફ ચડ્યા હોઈશું કે ટોચ પર કાલિકા માતાજીના મંદિરના શિખરના દર્શન થયા. મારા જીવમાં જાણે જીવ આવ્યો ! પગમાં નવું જોર આવ્યું. શિખરે પહોંચી – ત્રણે જણે ભાવપૂર્વક માતાજીના દર્શન કર્યાં. અમે ખૂબ જ આનંદિત હતા. અમારા સાહસનો વિજય થયો એવી લાગણી અનુભવતા અમે ધબાધબ માચી તરફના પાવાગઢના ભાગે ઉતરવા લાગ્યા. આ રોમાંચક સાહસિક અનુભવ બાદ મને પણ આવા અવનવા સાહસો કરવાનો કિરણ અને જયેશની જેમ શોખ લાગી ગયો.