…ગર્વ તો ત્યારે પણ થયો હતો જ્યારે ભૂમિકાએ એનો પ્રણય પ્રસ્તાવ સ્વીકાર્યો હતો. ગર્વ એ વાતનો કે એના વિચારો સમજી શકે એવી રિટાયર્ડ ન્યાયધીશ શ્રી રમણલાલની લાડકી અને એક માત્ર પુત્રીનો સ્વીકાર્ય થયો હતો. ભૂમિકાને એના ડેડીએ ચેતવી હતી કે આલોક સારો છોકરો છે, એમાં કોઇ ના નહીં. પરંતુ એ આદર્શવાદી છે અને આવા માણસો ‘ગુડ ફોર નથીંગ’થી વધુ બનવાની શક્યતા ધરાવતા હોતાં નથી. આલોકે પણ કહ્યુ હતું, આજથી સત્તર વર્ષ પહેલા જ કહ્યું હતું કે મારી કમાણી ૧૦૦૦ થી ૧૨૦૦ રૂપિયા પ્રતિમાસ છે. અને પછી પોતાના માનીતા/ પ્રિય લેખકના કેફમાં આવી જઈને એની નવલકથાનો ડાયલોગ ફેંક્યો હતો, “હું ૧૨ નાપાસ માણસ, તને સુખી તો કદાચ નહીં કરી શકું પરંતુ એક રંગીન જિંદગી જરૂર આપીશ.” એના આ વિધાન પર તો ભૂમિકા મુગ્ધ અને ફિલ્મી અંદાઝમાં કહીએ તો ફિદા થઈ હતી. લગ્ન કર્યા. વર્ષો વિતતા ગયા. નાની વાતોમાં આલોકને શેઠ સાથે વાંધાવચકા પડતા. આલોકની નોકરી છૂટતી ગઈ, સાથે સાથે ભૂમિકાની ભ્રમણા તૂટતી ગઈ. પરંતુ ભૂમિકાએ પોતાની લગની અને આલોકના સાથ-પોરસ સાથે પોતાનું ભણતર ચાલુ રાખ્યું, વકીલાત પાસ કર્યું અને એ પણ સારા માર્કસ સાથે. આ તરફ લગ્નના પાંચ વરસમાં નવ નોકરી બદલીને આખરે આલોકે પોતાનું કામકાજ શરુ કર્યું–પ્લમ્બર તરીકેનું. અસંખ્યવાર ભૂમિકાએ પોતાના પપ્પાની ઓળખાણથી સારી જગ્યાએ નોકરી અપાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો ત્યારે પણ એણે પોતાના માનીતા લેખકનો હવાલો આપતા કહ્યું હતું કે એમના મતે ગુજરાતી સાહિત્યમાં પ્લમ્બરો અને ફિટરો વધારે છે. તો પછી શા માટે એક હું એક પ્લમ્બરનું કામ કરીને પોતાનું સ્થાન, ગુજરાતી લેખકો કરતાં સારું ન જમાવી શકું? અને થયું પણ એવું જ. નાના શહેરમાં એણે પોતાની એક આગવી ઓળખ ઊભી કરી. પ્લમ્બર એટલે માત્ર પાણીના પાઇપ ફીટ કરી આપે એવો મજૂર નહીં પરંતુ લેટેસ્ટમાં લેટેસ્ટ ટેકનોલોજીના જ્ઞાને આલોકને એક ઇજનેરની કક્ષાએ પહોંચાડી દીધો. અને ભૂમિકાએ પણ પોતાની ધગશ, મહેનત અને નોલેજ થકી પોતાનું નામ-દામ કમાઈ. આલોક માત્ર નામ કમાયો. દામથી તો હજુ એ જોજનો છેટે હતો.