“તી બેન, હું સું કવ સું, કે આ રોજ હવાર પડે ને રીગુ વાયગે રાખે, કટમ વાળાના ફોન વારેઘડીયું આવે, હરપંસની હાર્યે બેઠા હોય તયેંય તમારે ન્યાંથી કો’ક બેન ફોન કયરે રાખે, તી ઈવડી ઈ ઈના મનમાં હું હમજતી હસે? ઈ તો માતાજીની દયા સે કે તમારા બેનને ફોન ઉપાડતા આવડતો નથ નીં’કર ઈ હું વસારે? તમે તો બાધણાં જ કરાવો કે બીજુ કૈં? અમારા ઘર ભંગાવો તમીં તો.”