ઑસ્વાલે હવે પદ્ધતિસર સૂર્ય સામે તાકીને પોષણ મેળવવાનું શીખી લીધું હતું. તેને જાણવા મળેલું કે વિશ્વમાં ઘણા ‘બ્રિધેરિઅન’ હતા જે ફક્ત સૂર્યપ્રકાશ, હવા અને પાણી વડે પોષણ મેળવી જીવતા હોવાનો દાવો કરતા. લાંબા અભ્યાસ પછી તેનું શરીર આંખ વડે સૂર્યની શક્ય એટલી વધારે માત્રામાં ઊર્જાનું સંચયન કરવા કેળવાઈ ગયું હતું. છતાં હજુ, સાંજે મંદ પડતા પ્રકાશ સામે તેનું શરીર પહેલાં જેમ જ અશક્ત થઈને ઢળી પડતું. તેનું શરીર ઊર્જાનો સંગ્રહ કરતા શીખ્યું ન હતું. ઑસ્વાલને તેના ઉપાય અંગે જરા પણ અંદાજ ન હતો એટલે અંધારું ઘેરાય એ પહેલાં સૂઈ જવા સિવાય તેની પાસે કોઈ વિકલ્પ ન બચતો. તે શક્ય તેટલું વધારે જાગવા માંગતો. પોએટિકા સાથે સહવાસની ક્ષણો તેને કાયમ ઓછી પડતી. સામે પક્ષે, પોએટિકાએ હવે રાત્રે ઑસ્વાલના એપાર્ટમેન્ટ પર રોકાવાનું શરૃ કરી દીધેલું. તેનું શરીર હવે દિવસ પતે થાકી જતું. ઘરે આવી તે થોડીવાર કશું વાંચતી અને આંખ ઘેરાય એટલે ઑસ્વાલને વળગીને સૂઈ જતી.