આ કિસ્સામાં બન્યું તેમ, મોટા ભાગના લોકો ભાડૂતની માફક ચૂપ નહિ રહી શકે. પણ ભાડૂતે ‘મૌનની વાણી’ બરાબર સાંભળી હતી. તેણે કોઈ પણ દલીલ કર્યા વિના બાજીને પોતાની તરફેણમાં ફેરવી નાખી હતી. (કદાચ દલીલમાં ઊતર્યો હોત તો ઘરધણીએ એની તરફેણમાં પગલું ભર્યું ન હોત.) પણ તેની ચુપકીદીએ ઘરધણીને અકળામણની સ્થિતિમાં મૂકી દીધા. તે એટલો બેચેન થઈ ગયો કે જાત પરનો કાબૂ ગુમાવી બેઠો. મૌનનો ભંગ કરવાની જવાબદારી પોતાના પર વહોરી લીધી. તો ભાડૂતે મૌનના શસ્ત્રનો બરાબર ઉપયોગ કર્યો. તે બોલ્યો જ નહિ : ‘હા, હા, એ બારી તમારે જ કરાવવી જોઈએ’ કે ‘બીજો ઘરધણી કરાવી જ આપે છે’ કે ‘આવી ભાંગેલા કાચવાળી બારી હું નહિ ચલાવી લઉં’ ગમે તે. એ રીતે, સામસામી દલીલો ફેંકવાનો પ્રસંગ આવી પડત. કદાચ તે નાકનો સવાલ બની જાત. એવું બને તો બંને વચ્ચે કડવાશ થશે, અને ભાડૂત કદાચ પોતાનું ધાર્યું ન જ મેળવી શકત.