આજે ગામડે આવતો હતો ત્યારે રસ્તાની બંને તરફ વસંતના વાહન એવા આંબાના વૃક્ષો જોયા હતા. એમને મંજરીઓ બેઠી છે. ક્યાંક ક્યાંક નાની કેરીઓ પણ ખરી. અત્યારે એમણે આછો લીલો, પોપટી, બદામી, ઘેરો લીલો, આછો લાલ એવા જુદાજુદા રંગો ધારણ કર્યા છે. આંબાને જોઇને જ આવનારો ઉનાળો સહ્ય લાગે છે. આ વૃક્ષો માટે મને ખૂબ લગાવ છે. અમારા વિસ્તારમાં પહેલા ઘણાંબધા આંબા હતા પણ અત્યારે ખેડૂતો પોતાના સ્વાર્થ માટે માથે રહી એમને કાપી-કપાવી રહ્યા છે. પિતાજી પાસેથી આંબાઓ અને કેરીઓ વિશે ઘણી વાતો સાંભળેલી. થોડા વર્ષો અગાઉ ગામમાં ને આસપાસના વિસ્તારમાં કેરીઓ જે તે આંબાના નામથી વેચાતી! કેરીઓના નામ હોય એમ આંબાઓના પણ નામ! ‘મોર વાળા’ આંબાની વાત યાદ આવે છે. ચૈત્ર મહિનામાં અમારે ગામના વગડામાં આવેલા રેપડી માતાના મંદિરે હવન થતો ત્યારે ત્યાં ચાલતા જવા માટે આકર્ષણ રસ્તામાં આવેલા આંબા અને આંબલીના વૃક્ષો રહેતા! આંબાના પાનને બંને છેડે જુદીજુદી બાજુએથી અડધું ફાડી વચ્ચે બાવળની શૂળ ભરાવી રમવા માટે પંખો (ફરકડી) બનાવતા એ યાદ આવે છે.