બા કહે : ‘ના રે ના ! રામદાસ તો મારો દીકરો છે એટલે મોડું કરીને પણ તમને તેલ ઘસવાનું છોડીને પણ એને ભાવે તેવું ખાવાનું બનાવી આપ્યું. બધા આશ્રમવાસીઓ માટે અને દરેકની જુદી જુદી રુચિ પ્રમાણે તો મારાથી આવું બધું કેવી રીતે કરી શકાય ? તમે તો મહાત્મા રહ્યા ! એટલે બહારથી આવનાર સૌ તમારા દીકરા; પણ હું તો હજી મહાત્મા નથી થઈ શકી. પણ એનો અર્થ એવો નથી કે, આશ્રમવાસીઓ પર મારો પ્રેમ ઓછો છે. પણ જે મારો પોતાનો દીકરો છે તેની બરોબર બીજાઓને કેવી રીતે ગણું ? તમે તો નાની નાની બાબતોમાં પણ મારા પર હંમેશા સખતાઈ કરતા આવ્યા છો ! શું મારા દીકરાની ઈચ્છા પ્રમાણે તેને ખાવાપીવાની બેચાર વસ્તુઓ પણ હું બનાવી આપી ન શકું ?’