અખો જ્યારે કહે “એક મુરખને એવી ટેવ પત્થર એટલાં પુજે દેવ, નદી દેખી કરે સ્નાન, તુલસી દેખી તોડે પાન” તે આજે પણ જોવા મળે જ છે. અને કદાચ સમયે સમયે આપણી મુર્ખતાઓ બદલાય પણ ખરી. પહેલાં ચોપડા પૂજન કરતા અને હવે કમ્પ્યુટર પૂજન કરીએ પણ પૂજા શું છે તે ખબર નથી એટલે ગમે ત્યાં પૂજન કરવાની મુર્ખતા જારી જ રહેવાની. અખાની કે કબીરની કે રહીમની કે નરસિંહ મહેતાની વાત આજે પણ હૃદયને સ્પર્શે છે તે હજારો વર્ષ પછી પણ સ્પર્શવાની. (જોકે એ માટે હૃદયનુ હોવું આવશ્યક છે. બાકી બુધ્ધિનો જે રીતે વિસ્ફોટ થતો જાય છે તે જોતાં તો એમ લાગે છે કે કદાચ પાંચ-દશ પેઢી પછીના બાળકો હૃદય વગર જ જનમશે.)