મગરે તેની પત્નિ પરથી પીઠ વાળી દીધી અને અત્યાર સુધી તે જેઓને જાણતો હતો તે સહુથી દૂર જવા નદીમાં તરવા લાગ્યો.તે દુ:ખી અને એકલો હતો અને તે ક્યાં જઈ રહ્યો છે તેની તેને કાંઈ ખબર નહોતી,પરંતુ તેને તે પણ ખબર પડી ગઈ હતી કે જે ક્ષણે તેણે તેના સારા મિત્ર વાંદરાનો વિશ્વાસઘાત કર્યો તે જ ક્ષણે તેણે તેના ભાગ્યને બંધ કરી દીધું હતું. ‘હું આને લાયક છું,’ ઘેરી અને અંધારી રાતમાં નદીમાં તરતાં દુ:ખી મગરે વિચાર્યુ.