આખરે એ દિવસ આવીને ઉભો રહ્યો જે માટે સરોજના મનમાં હળવો ફફડાટ જાગતો રહેતો હતો. વિદાય લેતી સરોજને ભેટીને આરતી રડી પડી હતી. : ‘સરુ દી, તમારું ઋણ કયા ભવે ચૂકવીશ? પણ એક વિનંતી છે.. ગમે તેમ કરીને પણ આરુષિને સાચી વાતની જાણ કરવી ન ભૂલશો.. મારું આ સરનામું એને ગમે તેમ રીતે પહોંચાડી દેજો. બે પાંચ વર્ષે ક્યારેક તો આરૂષિ ઇન્ડિયા આવશે ને…’