‘નહીં ચાલે મારા વગર ?’ દીપકે પૂછ્યું, ‘જો કોઈના વગર આખી જિંદગી ચાલી જતી હોય તો લગ્નનો ચારપાંચ કલાકનો પ્રસંગ થોડો અટક્યો રહે ?’ કહીને તે ચાલ્યો ગયો. કાલિંદીની આંખ ભીની થઈ ગઈ. ના, તે રીતસર રડી જ પડી. પીઠ ફેરવીને જઈ રહેલા દીપકને તાકી રહી. ધીરે ધીરે એ દૂર…દૂર… થતો જતો હતો. એની પીડા, થોડામાં ઘણું કહી ચૂકી હતી. ત્યારે તેને થયું, દેવદાસ જેમ ગાડુંઘેલું બોલે છે એનાં કરતાં ભગાડીને લઈ જતા નથી આવડતું ? પુરુષ છો, શું કામનો ?… પણ તે તો પછી પાછું ફરીને જોયા વગર ચાલ્યો જ ગયો.