“પુસ્તક અધૂરું છે, આપણી ધારણા, વિચારો વિના પુસ્તક માર્ગ પથિક બની શક્તું નથી. નવયુગના વિચારો, માન્યતાઓ, જીવન પર પૂર્ણ આક્રમણ કરી રહ્યા છે, યોગ્ય છે કે અયોગ્ય છે તેનો નિર્ણય કરવાનું કામ મુશ્કેલ થઈ રહ્યું છે. માણસ – માણસ પાસે જાય તે યોગ્ય છે, પણ આજનો માણસ – માણસ પાસે જાય છે તે નિઃસ્વાર્થ ભાવે જાય છે? કંઈક ‘હું’ લઈને જતો જોવામાં આવે છે. જ્યારે ધનવાન માણસ પાસે જતાં પોતાનું ગૌરવ સમજવા લાગે છે. ભણેલો, ડીગ્રીધારી માણસ અભણ નિર્ધન પાસે જતા પોતાને ડિગ્રેડ સમજે છે. ડોક્ટર, બેરિસ્ટર, એન્જીનીયર અથવા સી.એનું વર્તન અભણ સાથે, આર્થિક પછાત સાથે કેવું હોય છે? આમાં આપણી પાઠશાળા વિદ્યાપીઠો પણ બાકાત નથી રહી શક્તી. આપની પાસે પણ પોતાનો અહં તેઓ છુપાવી નથી શક્તા.” – મોરલીધર દોશી (પ્રસ્તાવનામાંથી)