પણ રાજુએ આટલો રોમાંચ અનુભવી લીધા પછી દિમાગને સમથળ કરી નાખ્યું. વિચાર કર્યો કે આમાં જશ આપવો તો વિધાતાને આપવો. એ ધારે એમ કરી શકવા શક્તિમાન છે. આપણા કપાળના અદૃશ્ય લેખ એ આપણને અગાઉથી વંચાવતો નથી એટલું જ, બાકી લખી રાખે છે એ ચોક્કસ ! જૂઓને, કેવું સરસ પ્લાનીંગ કર્યું હતું એણે ? આપણને ખબર હતી કે સાયકલના બે ટાયરને ત્રણ વાર પંક્ચર પડશે? બે ટાયરને ત્રણ વાર કેવી રીતે પડે ? રાજુને એ મામલે એક વાર નસિબના લખનારા પર્ ભયંકર ગુસ્સો આવ્યો હતો. આજે પોતાના એ ગુસ્સા પર ગુસ્સો આવ્યો, યાદ કર્યું. આગલા ટાયરને પડ્યું એટલે સાયકલને દોરીને ચોથી ગલીમાં આવેલા કેરાલિયન સુધી દોરી જવી પડી. ત્યાં વળી ત્રણ જણા અગાઉથી ટીચાતા હતા. પોતે ચોથે વારે ઉભો રહી ગયો. ત્રીજા વારાવાળાએ વગર ઓળખાણે એના પડખામાં કોણી મારીને કહ્યું: 'આ લોકો મારા બેટા અમુક જગ્યાએ નાની નાની ખીલીઓ પાથરી રાખે છે. સાયકલ તો શું, ભટભટીયાના ટાયરને ય ફાંકા પાડી દ્યે. આ બધી આ મદ્રાસીઓની કમાણીના કારસા.'