આ સંબંધમાં પણ કશુંક સૂચક છે. જે ક્યાંક તો કર્મના સમીકરણ પ્રમાણે બનતું હોય છે. ગુરુની પરીક્ષા નથી કરવાની. પણ તે ગુરુ / ગુરુણીના માર્ગદર્શન, સૂચન, ટકોર અને શિક્ષા પ્રમાણે હું સાધના કરી શકીશ કે નહીં એવું સ્વ પરિક્ષણ કરવાનું છે. ગુરુ / ગુરુણી પણ કર્મ જન્ય સંયોગ પ્રમાણે ક્યારેક કષાય કરે તો તેવા સમયે તેમનો અપલાપ નહીં કરતા, તથા વિચારથી પામર નહીં બનતા હું સાધના કરી શકીશ? સમભાવ રાખી શકીશ? આવી વિચારધારા આવા સમય અંતર્ગત આવે છે. જો વૈરાગ્ય તીવ્ર હશે તો સ્વને તે પ્રમાણે ઘડવાનો પુરુષાર્થ થશે. અને વૈરાગ્ય કદાચને તીવ્ર નહીં હશે તો ખ્યાલ આવશે કે આવા સંયોગ જો આકાર લેશે તો મારે શું કરવું? એ પ્રમાણે જ ગુરુ / ગુરુણી પણ થનાર શિષ્ય/શિષ્યાના સ્વભાવ, પ્રકૃતિથી પરિચિત થશે અને આવશ્યક માર્ગદર્શન આપી શકશે. સાધનાનો આ સેતુ અત્યંત સંવેદનશીલ હોય છે. જો સાચી દિશામાં પુરુષાર્થ હશે તો અંતરંગ પ્રેમ વધશે. અને સાચા અર્થમાં ગુરુ અને શિષ્યનો જન્મ થશે.