અત્યાર સુધી આપણે એકાદ અપવાદને બાદ કરતાં મહદંશે દુખ, ઉદાસી, વ્યથા, શોક, ગ્લાનિ, વિયોગ અને નિરાશામય ગીતોની વાતો કરી (કારણ કે કવિ શેલી અને શૈલેન્દ્ર ભારપૂર્વક એવું કહે છે કે ‘હૈં સબસે મધુર વો ગીત જિન્હેં હમ દર્દકે સુરમેં ગાતે હૈં’. આજે જે બે ગીતો પસંદ કર્યા છે એ બન્ને અત્યાર સુધીની પરંપરાથી સાવ વિપરીત ખુશી, મિલન, આશા અને ઉમંગનાં છે. બન્નેમાં જીવનનો હકારાત્મક રસ છલકાય છે. બન્નેમાં પ્રેમની ઉત્કટતા અને કોઇકના ઇંતેજારનો તલસાટ છે અને એવુંય નથી કે જેની ઝંખના છે એ નહીં આવે એવું કોઇક સંકેતથી ઇંગિત છે. બલ્કે એક ગીતમાં તો તલસાટના પોકારનો પ્રતિધ્વનિ સાવ પ્રત્યક્ષ રીતે છે અને બીજા ગીતમાં પણ અવાજ એકલો છે પરંતુ સાંભળનારને એની નિરંતર પ્રતીતિ થતી રહે છે કે જેને પોકારાઈ રહ્યો છે એ ‘આ આવ્યો, એ આવ્યો’ !