કૅન્ટીનની ચર્ચામાં તું બોલી ગઈ કે મૃત્યુનો સાક્ષાત્કાર તને કદી થયો નથી... તો મને થયું, શા માટે તને એનો લહાવો ન આપું! જાણું છું, તું સંવેદનશીલ છે, તારી માનસસ્થિતિ ડહોળવાનો મારો આશય હોય જ નહીં... જિંદગીનો અંતિમ દિવસ મારે દુ:ખી થઈ, ફરિયાદોમાં ગાળવો નહોતો. આખરે હું સામેથી એને તરછોડતી હતી, મારે તો વિજયના ગુમાનમાં જ રહેવાનું હોયને! અને જેની સાથે જીવનનો છેલ્લો દિવસ ગાળવાનું મન થાય એવી વ્યક્તિ તું જ હોઈ શકે, તાનિયા! તું આવશે જ એવી શ્રદ્ધા સાથે પત્ર પૂરો કરું છું. મોતને નિહાળવાનું દૃશ્ય ભૂલી જજે, ને ફક્ત તારી આ સહિયરને યાદ રાખજે. એટલું વચન માગી લઉં છું તું બહુ પ્યૉર છે, તાનિયા. તારી હાજરીથી મારું મોત સુધરે એવો સ્વાર્થ પણ ખરો. ઘણું બધું આધુંઅધૂરું છોડીને જાઉં છું, તાનિયા. ખાસ તો મારા પરિવારને... પણ સૌના નસીબનું સૌ મેળવી લેશેનું આશ્વાસન મેં સ્વીકારી લીધું છે. મારી જિંદગીની સફર અહીં સુધી જ લખાઈ હશે. હવે છેડો ફાડવામાં મોડું નથી કરવું!