બસમાં બેઠો હું આ બધું જોયા કરતો હતો. મારી જેમ જ બીજા લોકો પણ જોયા કરતા હતા. તેમના કોઈનામાં બોલવાના હોશ રહ્યા નહોતા. મને પાક્કું યાદ છે કે બસમાં પસાર કરેલા એ ચારથી છ કલાક દરમ્યાન ભાગ્યે જ અમારા લોકો વચ્ચે દસ વાક્યોની વાત થઈ હશે. એકાદ વાગ્યાની આસપાસ વાતાવરણ થોડું શાંત થયું એટલે અમે લોકો બધા પાછા રિસૉર્ટ તરફ આવ્યા અને પછી રિસૉર્ટમાં જ બુધવાર એટલે કે ૧૯ જૂન સુધી બેસી રહ્યા. આ સમય દરમ્યાન અમારી સામેની નદીના પાણીએ ફરીથી રંગ બદલવાનું શરૂ કર્યું અને મંગળવાર સાંજ સુધીમાં એ ચોખ્ખુંચણક થઈ ગયું. થોડે દૂર એક મોટું મેદાન હતું એ મેદાન આ હોનારત પછી ઓછામાં ઓછું સો ફૂટ ઊંચું થઈ ગયું હતું, આટલો કાંપ અને શિલાઓ આ મેદાનમાં ભેગા થઈ ગયાં હતાં.