હું હળવેકથી પથારીમાંથી ઊભો થયો. નાનકડી ચમચીમાં દિવેલ લીધું મીણબત્તી સળગાવી ચમચી એની જ્યોત પર ધરી દિવેલ તપાવ્યું. ચમચીમાં દિવેલમાં આંગળી બોળી તાપમાન તપાસ્યું તો દાઝ્યો…!!પીડાના માર્યા મારાથી ચીસ પડાઈ ગઈ!! ધારવા કરતા દિવેલ વધુ તપી ગયું હતું ને ચમચી હાથમાંથી છટકી ગઈ ને દિવેલના છાંટણિયાં છંટાઈ ગયા ફરસ પર…!! આ બધું થઈ ગયું તો પણ મારી ભાર્યાનો ઘરઘરાટ તો ચાલુ જ રહ્યો. એ તો ઘસઘસાટ ઘોરતી જ રહી. પણ આજે તો મારે અખતરો કરવો જ હતો. દિવેલ લઈ બાટલી મેં રસોડામાં ભંડાકિયામાં મૂકી દીધેલ…!! તે લેવા માટે હું રસોડામાં ગયો. ચમચીમાં દિવેલ લઈ ઢોળાઈ ન જાય તેની કાળજી રાખી દબાતે પગલે ધીમે ધીમે ચાલતો હું ફરી શયનકક્ષમાં આવ્યો…ને….ધડામ્ કરતો પડ્યો…!! જાણે પગ તળેથી ધરતી અચાનક સરકી જ ગઈ….!! હાથમાં દિવેલની ચમચી છટકીને ક્યાંક જતી રહી…થયું શું હતું કે, પહેલી વખતે દિવેલના છાંટણિયાં ફરસ પર છંટાયા હતા તેણે મને દગો દીધો…દિવેલ એનો ચીકણો સ્વભાવ કંઈ છોડે….! હું લપસ્યો….! બરાબરનો લપસ્યો….! માથું જોરથી પથ્થરની ફરસ પર પછડાયું…!! એટલે મારા ખાલી મગજમાં સ…ન…ન…ન…ન્..ન્…ન્.. થઈ આવ્યું…!! મને લાગ્યું કે હું બેહોશ થઈ જઈશ…! પણ બેહોશ તો ન થયો…! પણ અધમુઓ તો જરૂર થઈ ગયો. દિવેલનો અખતરો કરવાના મારા હોશકોશ ઉડી ગયા. હાય…રે..નસીબ….!! મારી બૈરી તો ઘોરતી જ રહી… ઘ…ર…ર….ર….! ઘ…ર…ર….ર….! ઘ…ર…ર….ર….!