“ઓહ…વેલ કમ મી. ભીમાણી ટુ ધ પઠાણ ક્રિકેટ એડેકેમી.” એક યુવા મેડમે નાક પરની નથળીને ઘોચપરોણો કરી ચાવીચાવીને બોલી અમારું ઉમળકાથી સ્વાગત કર્યું. તે પેલો ફોનવાળો જ અવાજ હતો! મારી કુંડળી એને બરાબર યાદ હતી. કદાચ રોજ સવાર, બપોર, સાંજ બદામ-શેઈક ઢીચતી હશે! ગોળ અંડાકાર ચહેરો, સફેદ શર્ટ-જીન્સમાં તે ટેસ્ટમેચના ખેલાડી જેવી લાગતી હતી. માત્ર પેગડા પહેરવાના જ બાકી હતાં ટુંકમાં કહું તો સૌન્દર્યનું રોડરોલર!