પોતાની સંમતિ દર્શાવવા શ્રીકાંતે હકારમાં માથું હલાવ્યું. 'ગારિયાધારથી એ લોકો જાણ કર્યા વગર જ આવ્યા હતા એ બધા ડ્રોઈંગરૂમમાં સોફા ઉપર આવીને બેઠા જ હતા એ વખતે વિભાકર ગાંઘીનગર જવા નીકળતો હતો. એણે માત્ર અલપઝલપ ગીતાને નિહાળી. ગીતાનો ગૌરવશાળી ચહેરો અને મક્કમ નિર્ધાર સાથે પોતાનું ધ્યેય પૂરું કરવાનું ઝનૂન એની આંખોમાં ઝળકતું હતું. પોતાની મહેનત ઉપર એને શ્રદ્ધા હતી. આઈ.એ.એસ. અથવા આઈ.પી.એસ અધિકારી બનવા માટે એ કટિબદ્ધ હતી. ગાંધીનગરનો સમય સાચવવા માટે ગીતાની માત્ર ઝલક જોઈને વિભાકર નીકળી ગયો. છેક ગારિયાધારથી આવેલ મહેમાન એકાદ દિવસ તો રોકાશે જ એ ગણતરીએ એણે મંજુને કહી દીધું કે ચાર કલાકમાં જ ગાંધીનગરથી પાછો આવી જઈશ.. એ ગયો એના પછી મંજુલાએ ગીતાનો પરિચય મેળવ્યો. આ તેજસ્વી અને પાણીદાર યુવતી વિભાકરને પહેલા નજરે જ ગમી જશે એવું એને લાગ્યું. એટલે એણે ચાલબાજી કરી. મંજુલાએ પોતાની મસિયાઈ બહેનની દીકરી જોડે વિભાકરનું ચોકઠું ગોઠવવાનું નક્કી કરી નાખ્યું હતું. એ લોકોને એણે વચન પણ આપી દીધું હતું. એ સંજોગોમાં જો પોતાનો સાવકો પુત્ર આ ગીતાને પસંદ કરી લે તો પોતે ભોંઠી પડે. વિભાકર ગાંધીનગરથી આવે એ અગાઉ એણે ખતરનાક ખેલ પાડ્યો. ગીતા અને એના મા-બાપને સંભળાય એ રીતે રણકતા અવાજે એણે વિભાકરના મામાને કહી દીધું કે આવા ભિખારી જેવા પરિવારની દીકરી આ બંગલામાં ના શોભે. દરેક માણસે પોતાની હેસિયત વિચારવી જોઈએ. કૂવાની દેડકીને ગજગામિની બનવાનું સમણું આવે એ શક્ય છે પણ એનું આ સ્વપ્ન ક્યારેય સાકાર ના થઈ શકે.. વિભાકરની ગેરહાજરીમાં આ ખેલ ભજવાઈ ગયો અને પેલા લોકો અપમાનિત થઈને બંગલામાંથી બહાર નીકળી ગયા.