મારા મનમાં સતત એક અજંપો જરૂર રહેતો. પણ એ અજંપો નેગેટીવ બનીને બહાર આવતો. તું મૌન થઇ જતી અને હું ખુશ થતો. હાશ! હવે તું અનિકેતની વાતો નહીં કર્યા કરે. હવે તું અનિકેતને ભૂલી જઇશ. માનવી કેટકેટલા ભ્રમો સાથે જીવતો હોય છે! મીઠા તોયે ભ્રમ માત્ર જ ને? ઇતિ, હું મૂરખ, પ્રેમ એટલે શું એ સમજી ન શકયો. હું બહુ ખરાબ છું ઇતિ, બહુ ખરાબ…’