ભારે આશ્ચર્યકારક બનાવ નથી લાગતો તમને આ? જીવન મરણ જેવી પરમ ગંભીર બાબતમાં પણ સૈકા પહેલાનાં માણસો કેટલાં બધાં મૂઢ હતાં? આવડાં મોટા દેશમાં કોઈ વિચાર સરખો કરતું નથી કે સાર્વજનિક મૃત્યુ તે આમ શી રીતે સંભવે? હજારો માણસોના હાથમાં થઈને એ પત્ર પસાર થઈલો, છતાં કોઈને પ્રશ્ન સરખો થયો નથી કે વસંતપંચમીના દિવસે જગતનો પ્રલય થવાનો એમ માની લેવું તે શા આધારે? કોઈ અજાણ્યા બ્રાહ્મણે કહ્યું એટલા જ ઉપરથી સૌ ખરેખર મરી જવાનાં એમ વગર શંકાએ સ્વીકારી લે અને જણાવેલા દિવસે તેની તૈયારી કરીને બેસે–આવી દેખીતી જ મૂર્ખાઈ ભરેલી વાતમાં પણ કોઈ વિરોધનો સૂર સરખો ન કાઢે ને અંધ પરંપરાથી આવી અકલ્પ્ય વાત પણ માની બેસે–એ આખા દેશની બુદ્ધિનું કેવું દેવાળું સૂચવે છે? સમગ્ર પ્રજાની કેવી બીકણ મનોદશા તેમાં વ્યક્ત થાય છે? અને બધાં લોકોની કેટલી પારાવાર નિર્બળતા તેમાં પુરવાર થાય છે?