અતુલ્યનો નીમા પ્રત્યેનો તુંકાર સાહજિક હતો તો નીમાનું તમારી મંજરી કહેવું અનાયાસ હતું. સિદ્ધરાજ જયસિંહના સમયગાળાને આલેખતી મુનશીજીની કથાશ્રેણીમાં આમ તો મુંજાલ મહેતા, મીનળદેવી, ત્રિભુવનપાલ જેવાં શાસનપાત્રોની ભરમાર છે, પરંતુ વાંચનારાના મનમાંથી કાક-મંજરીની બેલડી હટતી નથી. સંસ્કારગર્વિતા મંજરી શરૂમાં કાકને તિરસ્કૃત કરે છે, પણ પછીથી એ જ કાકને પ્રીતઘેલી થઈ હૃદયસિંહાસને સ્થાપે છે. કાકના પાત્રને ઐતિહાસિક સમર્થન છે, જ્યારે મંજરી સંપૂર્ણપણે લેખકની કલ્પના છે... મનગમતાં પાત્રો પ્રત્યેનો અનુરાગ બે વ્યક્તિને નિકટ આણવામાં નિમિત્ત બને એવું અતુલ્ય-નીમાની કથામાં બન્યું.