શ્વેતા પણ અસમંજસમાં હતી. પોતાનું વિચારતી, તો માતાપિતાનું શું ?…. એમને એકલાં છોડી શકે તેમ નહોતી, કે નહોતી પોતે પરણી શકતી. પોતાનું અંગત સુખ કે માતાપિતાનું ? ઉંમર વીતી ગયા પછી, સ્કૂલનાં વિધુર શિક્ષકે લગ્નની વાત મૂકી, એને બે બાળકો હતાં, આ પક્ષે શ્વેતાનાં માતાપિતાની જવાબદારી હતી. એણે પ્રસ્તાવ મૂક્યો સહુ સાથે રહીશું…. વાસ્તવમાં આ પ્રસ્તાવ જરાય ખોટો નહોતો, પણ શ્વેતાનું મન ન માન્યું. કારણ ઘર ને બે બાળકોની જવાબદારી વધે, બા-બાપુજીને સારી રીતે સચવાય નહીં, જ્યારે અહીં તો માત્ર બેને જ સંભાળવાનાં હતાં.