આ પત્ર મળશે ત્યારે હું કાયમી વિદાય લઈ ચૂકી હોઈશ. આજે મારે તારી સમક્ષ એક કબૂલાત કરવી છે. હું તને જ્યારે છેલ્લે પરિમલ ગાર્ડનમાં મળી હતી ત્યારે મેં તને જે કાંઈ કહ્યું હતું એ સઘળું જુઠ્ઠું હતું. હું એ વખતે ખરેખર જ સાવનના પ્રેમમાં હતી; પરંતુ મને શ્યામલથી ડિવોર્સ લેવાની જરા પણ ઈચ્છા નહોતી. મારે તો એ વખતે શ્યામલ અને સાવન બંને સાથે જ જોઈતા હતા. શ્યામલનો યશ વૈભવ અને કીર્તિના ભાગીદાર બનીને જીવવું હતું અને સાથેસાથે સાવનના પ્રેમમાં પણ ભીંજાવું હતું. બધું જ બરાબર ચાલી રહ્યું હતું. એવામાં મેં તારા અને શ્યામલના અફેર વિશે જાણ્યું. તને મળી એટલે મને લાગ્યું કે હવે મારે શ્યામલને છોડવો જ પડશે. તો પછી શ્યામલને મારાથી ઝૂંટવી લેનાર એવી તારા માટે હું એવું કાંઈક કરું કે જેથી તારે જિંદગીભર એક પ્રેમાળ સ્ત્રીની જિંદગી બરબાદ કર્યાનો બોજ લઈને જીવવું પડે…! તું શ્યામલને પ્રેમ તો કરે પણ તારી જાત પ્રત્યેના ધિક્કારની સાથે…! તમારા બંનેના પ્રેમની વચ્ચે મારા કૃત્રિમ સમર્પણની એક એવડી મોટી દીવાલ ચણી દઉં કે તેમાં તું કાયમ માટે ગૂંગળાતી રહે… ભીંસાતી રહે… પરંતુ કોઈને કહી ન શકે, શ્યામલને તો નહીં જ…