હું મારી જાતને સતત સમજાવતો રહુ છું…મનાવતો રહુ છું… અને તમે પણ અનુભવ્યું છે કે હું “સ્થિર” બની શક્યો છું. પરંતુ ગઇ કાલે જ્યારે મારુ માનવ હોવું મારી આંખમાં થી અચાનક છલકાઇ પડ્યું ત્યારે સમજાયું કે તેમ કયા દોઝખમાં થી પસાર થતા હશો ! મને સમજાય છે કે એ આંસુ… એ પીડા કદાચ મારી નહોતી… પણ તમારી પીડા… યાતના… વ્યથા મારી અંદરથી છલકી રહી હતી. આમેય આપણે હવે અલગ ક્યાં છીએ ? જીવનમાં હંમેશા મારી યાત્રા કદાચ પામી લેવાની જ રહી છે… પણ એવું કેમ કે તમારા આવવા થી હું ધરમૂળમાં થી બદલાઇ ગયો ? મારા વિશ્વની તો જાણે ધરી જ તમે બની ગયાં… ! કોણ છો તમે ? તમને ઓળખવાની મારી ઇચ્છા ખરેખર તો મારી જાતને ઓળખવાની મથામણ તો નથી ને ? કારણ કે, હવે તો એવું લાગે છે કે “તું” ક્યાંથી શરૂ થાય છે અને “હું” ક્યાં થી એ અસ્પષ્ટ બની ગયું છે, કે પછી “તું-હું” નો ભેદ પણ ભુંસાઇ ગયો છે ?