બાજુમાં જ ધના શેઠની ચિતા એના દિકરાઓ ! દૂધ અને પાણીથી ટાઢી પાડતા હતા. ધનો અમારો સમોવડિયો. મારી અને નટાની હારે ભણેલો. નાનપણથી જ ઉતાવળિયો. એની માના પેટે સવા મહિનો વહેલો અવતરી ગયેલો. બાપાની શિખામણ ઉતાવળે સાંભળતો. લગન પણ એવાં ઘડિયાં લેવાયેલા કે એના માટે કન્યા જોવા ગયેલા કાકી વળતા એની જાનમા પાછા આવેલા. તેના ઘેર છોકરાઓય ફટાફટ જન્મી ગયેલા, મોટા થઈ ગયેલા ને ભણ્યાં ન ભણ્યાં ધનાની સાથે ધંધામાં જોડાઈ ગયેલા. વળી ઉતાવળે પૈસાટકા, ધંધો, કારોબાર વગેરે છોકરાઓને નામે કરી દીધેલા તે વૃદ્ધાશ્રમમાં જવાનો વારોય વહેલો આવી ગયેલો. ગામમાં મરવાની મમતે પખવાડિયાં સારું પાછો આવ્યો. ઉતાવળતો મરતા મરતાંય ન ગઈ. મારી માફક કૈલાસધામ સુધીય ન આવ્યો. શેરીમાં દૂધ દેવા આવતી, પૂરે મહિને જતી ગરીબ ભરવાડણને પેટે જન્મી પણ ગયો. જો કે આ વખતે એનો વિચાર સાવ ખોટો પણ નહોતો. ભલેને છાશ અને રોટલો ખાવા મળે, ભલેને ટંક છાંડી જઈએ પણ છોકરાઓ વૃદ્ધાશ્રમમાં તો ન મૂકી આવે ! થોડું મૂકીને જતા બાપના દીકરાને જે ખુશી હોય તેવી ખુશી મારા મોટાનેય આજે ભીતરમાં હતી. આગે જોર પકડ્યું હતું. તિખારા ઉડતા હતાં. લોહી બળતુ હતું, પવનનું જોર વધતું હતું.