*ધર્મના નામે વાતે વાતે આંદોલનો કરી મુકતી પ્રજા પોતે આવી વાતો ને ધ્યાનમાં લેતી નથી. ના તો કોઈ પ્રજાકીય અંદોલન કે પ્રોટેસ્ટ ભારતની પ્રજાએ કર્યા નથી. આવું કોઈ બીજા દેશમાં બન્યું હોત તો પ્રજા પોતે સરકારો પર તૂટી પડત. આ લોકોના કુટુંબો જાતે જાતે એકલા એકલા એમની લડાઈ ૪૩ વરસ થી લડી રહ્યા છે. ગુજરાતના કોઈ સંસદ સભ્યે કે ધારાસભ્યે કેપ્ટન કલ્યાણસિંહ માટે લોકસભામાં કે ધારાસભામાં અવાજ ઉઠાવ્યો નથી. ભારતની પ્રજા જ આ લોકો સાથે નથી તો પછી સરકાર શું કરવા એનાથી થયેલી ભૂલ કબુલ કરે? વર્ષો પહેલા સફારીમાં હર્ષલ પુષ્કરણા એ આ સ્ટોરી છાપી હતી. પછી એકવાર સંદેશમાં આવેલી બસ. મીડિયા ને પણ નેતાઓ, ધાર્મિકવડાઓની અને ફિલ્મી લોકોની ખુશામત કરવામાંથી નવરાશ મળતી નથી. કોઈ લેખકોને પણ આવી વાતમાં કશું લખવાનો વિષય મળતો નથી. બાપુઓની ચાપલુસીમાં મહાન લેખકો ને સાક્ષરો પણ તૂટી પડે છે. ચંબલની જેલોમાં ડાકુઓની મુલાકાતો લેવા સમય મળે, છેક પંજાબ જઈ ને જગતસિંઘ ડાકુ ને જેલમાં અને છૂટ્યા પછી એના ઘેર જઈને મહાન લેખકો એના વિષે નોવેલો લખી રૂપિયા બનાવે. પણ આજ લેખકોને કેપ્ટન કલ્યાણસિંહ રાઠોરના ગુજરાતમાં નજીક આવેલા ગામમાં જવાનો સમય ના મલે, કે યાદ પણ ના આવે. હા હું ગુજરાતી લેખકોની વાત કરું છું. મેં આ બધા ને વાંચ્યા છે. માટે મને આ દિગ્ગજો વિષે ખબર છે. જે બાપુઓ ભણવાની જરૂર નથી ભજન કરો એવા જાહેરમાં ટીવીમાં મુરખ પ્રજા ને સંદેશા આપે છે, એવા બાપુઓની ભાટાઈ આ સાક્ષરો કરી રહ્યા છે. આ કેપ્ટનો બલિદાન આપે છે ત્યારે આપણે અહી નિરાતે સુઈ શકીએ છીએ.