નાનપણથી કામ કરતી આવી છું, પપ્પા પણ નાટક સાથે સંકળાયેલ હતા. મારા ફોઈ, મારા કાકા, મારા પપ્પાના મોટાભાઈ એ ડાન્સર છે એટલે ઘરમાં કળાત્મક વાતાવરણ રહ્યું છે, ક્રિએટીવ કાંઈક અલગ વિચારો, કાંઈક સુંદર થાય, એક જ બીબાંઢાળ કામમાં ન લાગ્યા રહેવું. મારા પપ્પાએ જીવનભર નોકરી કરી, સાથે સાથે આ બધું કામ તો કર્યું જ, અને મારે મુંબઈ શિફ્ટ થવું હતું એટલે એમણે જલદી નિવૃત્તિ લઈ લીધી. તેમણે મને કહ્યું કે જીવનમાં નોકરી ન કરતી, એનો અર્થ કે આપણને જે ગમે તે કામ કરવાનું. દરેક માણસને ઈશ્વરે એક સુંદર મન આપ્યું છે. કોઈ પણ કામ કરતી વખતે, રાત્રે સૂતી વખતે એમ થવું જોઈએ કે કોઈકને મદદ કરી, એક સારૂ કામ કર્યું – તો આનંદ આવશે, કે આજે આપણે ઓફિસનું કામ ચીવટથી કર્યું, કે મને કોઈકે પુસ્તક આપ્યું હતું તેને વધારે સારી રીતે; બુક બાઈન્ડિંગ કરીને પાછું આપ્યું. આ ક્રિએટીવીટીનું કામ છે. એમ મને પણ એક રોલ મળે પછી એમ થાય કે હવે આવો રોલ કરું, મારી પાસે કંઈક આવે, સામાન્ય રોલ પણ આવે તો એમ થાય કે એમાં આવું બધું ઉમેરું, આવી એક્સન્ટ ઉમેરું. આ એક્સન્ટનું તો મને દિલિપ જોષી સાહેબે જ કહ્યું હતું કે તું આ રીતે અવાજ કર. હું પ્રયત્ન કરતી હોઉં હું કે હું ક્રિએટીવ રહું, નવ નવા રોલ કરું, વૈવિધ્યસભર રોલ કરું, બીબાઢાળ પદ્ધતિમા ન જાઉં. ‘કમાલ પટેલ…’ માં ગૃહિણીનો જ રોલ હતો. પણ ગૃહિણીમાં પણ ઘણી વિવિધતાઓ હોય છે. ઘણી ચતુર હોય છે, મણીબેન હોય છે. કોઈકની વિશેષ બોલી હોય એ બધાનો કલર પકડીને કામ કરવાનું છે.