બીજી પણ સરસ વાત પતંજલિએ કરી છે. આજે નામસ્મરણ પણ કરવાં છે, પૂર્વપુરુષોનાં. કવિતાનો શબ્દ અને વ્યવહારનો શબ્દ. વ્યવહારમાં પણ કંઈ ગમે તેમ બોલાય નહીં. કવિતા જેટલી કાળજીથી બોલીએ એટલી જ સભાનતાથી વ્યવહારનો શબ્દ પણ બોલાવો જોઈએ. તો જ વ્યવહાર બરોબર ચાલે. વ્યવહારમાં ઘણીવાર short circuit થતી હોય છે. એના કારણમાં ઘણીવાર આ શબ્દ બરોબર ન ઉચ્ચારાયો હોય એ હોય છે પણ એની આપણને ખબરેય હોતી નથી. જેવી રીતે બિલાડી એનાં બચ્ચાને મોઢામાં ગ્રહણ કરીને લઈ જતી હોય તો ન તો બચ્ચું પડી જાય કે ન બચ્ચાંને દાંત બેસે. શબ્દ એમ બોલાવો જોઈએ. – ન તો શબ્દ પડી જવો જોઈએ, ન તો શબ્દ પર દાંત બેસવા જોઈએ. આજે જ્યારે શબ્દને ભચડાતા હોય એ રીતે બોલાતા સાંભળું છું ત્યારે મને ખૂબ પીડા થાય છે અને સાંભળવા પડે છે, ખૂબ સાંભળવા પડે છે !