સામા પક્ષે માણસોના મનમાં એવું મક્કમપણે ગોઠવાયેલું હોય છે કે આપણે કારણ વગર શું કામ કોઈકનાં વખાણ કરવાં? અલબત્ત, ઘણી બધી વ્યક્તિઓ કે ઘણા બધા માણસોની ઘણી બધી સારી બાબતો વિશે આપણું જ્ઞાન ખૂબ જ હોય છ, પરંતુ આપણે એ વ્યક્તિને આપણી લાગણીઓ કળવા દેતા નથી. એ હકીકત છે કે, જો એમા ંકોઈક નકારાત્મક કે નકામું હોય તો આપણે તરત જ જાણે-અજાણે પણ અભિવ્યક્ત કરી દેતા હોઈએ છીએ. માણસની મર્યાદા કે દુર્ગુણ કે નિષ્ફળતા વિશે પ્રગટ થવાનું જાણે સાહજિક છે, પરંતુ તેને ગમતી વાત કરવાનું દુષ્કર હોય છે. એમાં પણ વ્યક્તિ જેટલી અંગત એટલા આપણે વધારે કંજૂસ. આપણી નજીકની વ્યક્તિ, સગા-સંબંધી કે મિત્રને દાદ આપવામાં તો આપણે લગભગ નિષ્ઠુર હોઈએ છીએ અને ક્યારેક તો જાણી-બૂજીને આપણે ઠાવકાઈનું પ્રદર્શન કરતા રહીએ છીએ.