આ કૂવાને તરસ્યા પાસે પહોંચવાનું કામ ટૅક્નૉલૉજીએ ખૂબ સારી રીતે કર્યું. આપણે એને ‘બ્લૉગ’ નામ આપી શકીએ. ગુજરાતી ભાષામાં સૌથી પહેલાં કેટલાંક ગુજરાતી કાવ્યોના બ્લૉગની શરૂઆત 2005માં થઈ. વાંચનની નવી દિશામાં આ પહેલું કદમ કહી શકાય. જેમની પાસે પુસ્તક હોય તે તેમાંથી ચૂંટેલાં મનપસંદ કાવ્યો એક બ્લૉગ એટલે કે ઑનલાઈન ડાયરી સ્વરૂપે મૂકે અને વાચક એને ઑફિસમાંથી જ નવરાશની પળોમાં વાંચી લે ! કેટલી સુંદર સુવિધા ! માત્ર કાવ્ય જ શું કામ ? લ્લોકો ઑનલાઈન વાંચતા હોય તો બધાને પ્રેરાઈને મેં જુલાઈ-2005માં સાહિત્યના તમામ પ્રકારોનો રસ મળવો જોઈએ – એ હેતુથી રીડ ગુજરાતી. કોમ (www.readgujarati.com)ની શરૂઆત કરી. ત્યારથી લઈને આજ સુધી સતત 5000થી વધુ લેખો તેમાં પ્રકાશિત થયા. સામયિકો, પુસ્તકો વગેરેમાંથી ચૂંટેલા લેખોનું ઑનલાઈન ભાથું લોકોને મળવા લાગ્યું અને રોજના વાચકોની સંખ્યા 3000ને આંબી ગઈ. રીડગુજરાતીને રોજની 8000થી વધુ ક્લિક મળવા લાગી. ટૅક્નૉલૉજીના માધ્યમથી એટલે કે પોતાના સ્માર્ટફોન પર, ટૅબ્લેટ પર કે કોમ્પ્યુટર પર વાંચતો આ વર્ગ એવો છે, જે યુવા છે અને ઑફિસના સમય દરમિયાન વ્યસ્તતામાંથી પણ પોતાના વાંચન માટે સમય કાઢી લે છે. ઑનલાઈન વાંચનનો ફાયદો છે કે તમે મનગમતો લેખ મિત્રને ફોરવર્ડ કરી શકો છો કે ફેસબુક જેવી સોશિયલ નેટવર્કિંગ સાઈટ પર મિત્રો સાથે શૅર કરી શકો છો. પુસ્તક જેવી ખોવાઈ જવાની કે ફાટી જવાની અહીં કોઈ મર્યાદાઓ નથી. જે લેખ ગમે છે તેમાં ‘કોમેન્ટ’ દ્વારા પ્રતિભાવ આપી શકાય છે અને શક્ય છે કે એ લેખના સર્જક પોતાના વાચકો સાથે એ રીતે લાઈવ સંપર્કમાં રહી શકે છે. વળી, મનગમતો લેખ ગમે ત્યારે ગૂગલ પર સર્ચ કરીને ફરીથી શોધી શકાય છે. જેઓ સતત પ્રવાસમાં રહે છે તેઓ પણ પોતાના સ્માર્ટફોન પર નિરાંતે લાંબો સમય વાંચી શકે છે. ઈન્ટરનેટ દેશ-વિદેશના સીમાડા ઓળંગી જાય છે, આથી ઑનલાઈન પ્રકાશિત થતા લેખો સૌથી ઝડપથી વાચકો સુધી પહોંચે છે.