બાબરના સૈનિકો સતત યુદ્ધોથી થાકી ગયા હતા. વળી તેઓને માતૃભૂમિનો વિરહ પણ સતાવતો હતો. આવા તદ્દન વિપરિત માહોલમાં કુશળ સેનાનાયક પેઠે બાબરે બધા સૈનિકો અને સેનાપતિઓને ભેગા કરી જે ભાષણ આપ્યું તેની ગણતરી સંસારના સારાં વક્તવ્યોમાં થાય છે.