ચાલીસપચાસ વર્ષ પહેલાં આપણા સમાજમાં સ્ત્રીઓની સ્થિતિ જોઈએ તેવી સા2ી નહોતી. એમાંય તે સ્ત્રી વિધવા હોય તો તો એની સ્થિતિ આ સંસા2માં ઘણી જ કફોડી અને દયનીય બની જતી, અને એમાંય સંતાન સાવ નાનાં હોય તેની તો વાત જ ન પૂછો… સૈા સગાંવહાલાં આવી કપ2ી વેળાએ સાંત્વના અને સધિયા2ો આપવાના બદલે મોં ફે2વી લે છે. હૂંફને બદલે હડધૂત ક2ાય. આવકા2ને બદલે અવગણના અને ઉપેક્ષા ક2ાય… સમાજ ત2છોડે… સ્વા2થનું સંગીત ચા2ેકો2 બાજે… કોઈ નથી કોઈનું દુનિયામાં આજે… તનનો તંબૂ2ો જેજે બેસૂ2ો થાય ના… જેવી પર2સ્થિતિ વિધવા અને તેનાં સંતાનોની થઈ જોય છે… નૈયા ઝુકાવી મેં તો જોજે ડૂબી જાય ના… જોંખો જોંખો દીવો મા2ો જો 2ે બુજોય ના…