શશાંકના કિસ્સામાં મૂળ તકલીફ શું હતી તે વ્યક્તિગત રીતે શશાંક તથા શ્રદ્ધાબેન બંને સમજી ગયા પછી એક એવી વ્યક્તિની જરૂર હતી જે ધીરજપૂર્વક શશાંકને ગણિત સૈદ્ધાંતિક રીતે સમજાવી શકે. ઉકેલ ઘરમાં જ હતો. શ્રદ્ધાબેનનું પોતાનું ગણિત ઘણું સારું હતું. શશાંકની સંમતિથી નક્કી કર્યુ કે પહેલાની જેમ જ શશાંક હવે ટ્યૂશન ન જતાં ઘરે જાતે ભણશે અને ગણિત શ્રદ્ધાબેન પાસે શીખશે. સાતમા ધોરણનો પાયો કાચો રહેવાથી તત્કાલ કોઈ ચમત્કારિક પરિણામની આશા ન રાખવી એવું પણ નક્કી થયું. શ્રદ્ધાબેન સાથે બેસીને શશાંકે સાતમા ધોરણનાં ગણિતનાં પહેલા પાઠથી શીખવાનુ અને સમજવાનું શરુ કર્યુ. આ આખીયે ઘટનામાં એક ત્રીજી વ્યક્તિ પણ હતી જેના સહકાર વગર બધું નકામું થઈ શકે એમ હતુ. શશાંકની સ્કુલનાં ગણિતનાં ટીચરને આ આખી પ્રક્રિયામાં સામેલ કરવાં અનિવાર્ય હતું. શશાંક સાથે શું બન્યું અને કેમ બન્યું એની ચર્ચા કર્યા વગર મેં જેનો કોઈ અન્ય ભારેખમ મતલબ ન નીકળી શકે તેવી થોડી તબીબી પરિભાષા વાપરી એક ભલામણ ચિઠ્ઠી શશાંકના ગણિત ટીચરને લખી. નવા ટીચરે સહકાર આપવાની તૈયારી બતાવી એટલે શ્રદ્ધાબેને નિશ્ચિંતપણે શશાંકને નવેસરથી સાતમા ધોરણનું ગણિત શીખવાડવાનું શરુ કર્યુ. લગભગ ૬-૭ મહિનામાં શશાંકની ગાડી પાટા પર ચઢવા માંડી. બસ પછી તો થોડા વધુ સમય અને વિશ્વાસની જ જરુર હતી.