"તમામ એપીડિક્ટીક વક્તૃત્વ અને સાહિત્યમાં [એ] લાક્ષણિક ઘટક સ્વ ડિસ્પ્લે માટેના રેટરની તક આપે છે . . . પરંતુ સ્વ ડિસ્પ્લે માટે આ જ તકલીફોની ભૂમિકા ભજવવી, ખોટા દેખાવ, હોલો ખાલી શબ્દાર્થ, ખાલી શબ્દાડંબર , 'માત્ર રેટરિક ' - તે રોમન સમયગાળામાં કરે છે, જેને સેકન્ડ સોફિસ્ટિક તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, અને ફરીથી [રોબર્ટ] ફ્રોસ્ટની સૌથી નબળી કવિતાઓ ('ક્રેકર બેરલ' શાણપણ, હોંશિયાર નજીવી બાબતો; સામાન્ય છે).