પણ અભિવ્યક્તિ સિવાયનો નિશ્ચલ પ્રેમ માણી રહેલા આ બંને તદ્દન નિ:શબ્દ હતા. કાંઈ કહેવાનું, સાંભળવાનું કે સમજવાનું જાણે બાકી રહ્યું નહોતું, હ્રદયની લાગણીઓના પૂરની શબ્દોના મોજા પર મૂકીને અભિવ્યક્તિ કરવાની કોઈ જરૂરત નહીં, પણ ઉંડાણથી શરૂ થયેલ સફર અને એમાં એકઠા થયેલા સ્વત્વને કિનારા પર વિખેરાવીને સમર્પિત થવાનો અનુભવ અહીં સહજ હતો. બંનેને એકમાત્ર નિર્ભેળ આનંદ હતો એક બીજા સાથે હોવાનો. એ સમયની – તેની પ્રત્યેક ક્ષણને જીવી લેવાની અદમ્ય વૃત્તિ એ બંનેના ચહેરા પર દેખાઈ આવતી. આંખોમાં અને સ્મિતમાં અભિવ્યક્ત થતા પ્રેમને શબ્દોમાં બાંધવાની જરૂરત એ બંનેમાંથી કોઈને જાણે લાગતી નહોતી.