પપ્પાએ ઑફિસમાં બે દિવસ રજા રાખી. મમ્મી, દાદા-દાદી, અનુ વારાફરતી બધાં નિરાલીના ઈન્ટરવ્યૂની તૈયારીમાં. ‘બેટા, આને આ કહેવાય, પેલું તેમ કહેવાય, આ ચોરસ આકાર, આ લંબચોરસ, આ લાલ રંગ, પેલો પીળો… ફળો-ફૂલો, વૃક્ષો, શાકભાજી, પંખીઓ, ઋતુઓ, દિવસ મહિના… બધાંનાં નામ, ઓળખ નિરાલીને યાદ કરાવવામાં આવ્યાં. રિહર્સલ કરાવવામાં આવ્યાં.’ ‘તમે ચિંતા નહીં કરો, મને બધી ખબર છે, બધું આવડે છે… તમારી નિરાલી ઠોઠ નથી, હોશિયાર છે…’ ઈન્ટરવ્યૂ કમિટી સામે નિરાલી, મમ્મી-પપ્પા બેઠાં છે. ‘નમસ્તે’ કહેવાનું શીખવેલું, નિરાલી તો એ ભૂલી જ ગઈ. ખુરશી એની ઊંચાઈથી પણ થોડી ઊંચી હતી, તે કૂદકો મારીને આરામથી બેસી ગઈ. મમ્મી-પપ્પાને સહજ પ્રશ્નો પૂછવામાં આવ્યા. પછી આવ્યો નિરાલીનો વારો.