સ્વામીજીને પણ વાત ગળે ઊતરી. એમણે કહ્યું : ‘આવતે અઠવાડિયે હું શહેરમાં આવવાનો છું. પ્રધાનસાહેબનો મુકામ થવાનો છે. હું એમના ધ્યાન ઉપર તમારી વાત લાવીશ.’ સ્વામીજીની એવી ગણતરી હતી કે આવી સીધી વાત તરત મંજૂર થઈ જશે. પરંતુ પ્રધાનસાહેબે એ સાંભળી લેતાં કહ્યું : ‘સ્વામીજી! તમે ગરીબની વાત સાંભળી દયાભાવને વશ થઈ આ બધું કહો તે બરાબર, પણ રાજ્ય ચલાવનારે સમગ્ર વિચાર કરવો પડે અને વ્યક્તિને નુકસાન થતું હોય તો પણ સમષ્ટિના હિતમાં પગલું ભરવું પડે. શહેરનો વિકાસ થાય એટલે ખેતીની જમીન મકાન બાંધવામાં વપરાય તે આપ કેમ સમજતા નથી?’