વર્ષો પછી પ્રૌઢ જટાયુ મુખી થયો છે. એક દિવસ ભૂખ્યો ઉંચે ઉડ્યો. વન સાવ ખાલીખમ લાગ્યું. એ ખાલીપાની ઢીંક થી થથરી ઉઠ્યો. વન ના ના કહેતું રહ્યુંને એ અવશ અધ્ધર ઉછાળ્યો અને જટાયુએ વનના છેડા દીઠા. અયોધ્યા અને લંકા બેય નગરીનો ભાર એને પીંછે પીંછે ફૂટ્યો. સ્વાંગ રચીને રાવણ આવ્યો. સીતા ઊંચક્યા ને જટાયુ દોડ્યો: