એ આવ્યો. એના હાથમાં પોલીસે આપેલી ડેઈરી મિલ્ક હતી. પણ એ ચોકલેટ નહીં ને જાણે કોઈને આપવા માટેનું કવર હોય એટલી તટસ્થાતાથી એ હાથમાં પકડીને ચાલી રહ્યો હતો. અમે બંનેએ એકસાથે એની સામે જોયું. કયાં ગયો હતો આવી રીતે કહ્યા વિના, કેમ શું કર્યું આટલો સમય, કયો પ્રશ્ન પહેલા પૂછવો, કંઈ પૂછવું કે પછી માત્ર એના મળી જવાની રાહતને પંપાળવી એવી અવઢવમાં હું રહ્યો પણ મીનાક્ષી બે કલાકના આંસુથી દ્રઢ બનેલા ગુસ્સાથી બોલી પડી ‘કયાં જતો રહ્યો હતો ?’ ‘બેટા આમ કહ્યા વિના જતા રહેવાય ?’ કોઈ બીજું પણ આસપાસમાં બોલી ઊઠયું.