ઘણી વાર મારા દેશમાં ધર્મના-ભગવાનના નામે ધતિંગો ચાલ્યા કરે છે, અંધશ્રદ્ધા ફેલાવીને લોકોની લૂંટ થાય છે, છેતરપિંડીઓ થાય છે, કાળાં-ધોળાં કરાય છે. કહેવાતા સ્વામીઓ-સાધુઓ-પંડિતો-મહારાજો વગેરે જે રીતે પ્રજાને છેતરે છે, શોષે છે, ગેરમાર્ગે દોરે છે એ બધું જોઈને પણ મારી લાગણી ઢોલનગારાં સાથે દુભાય છે. પરંતુ કયાં કોઈને કંઈ થાય છે? અરે, વધુ અવાજ ઉઠાવો તો આવા સાધુઓના શિષ્યો, ચેલાઓ, અનુયાયીઓ સુધ્ધાં છરી, ચાકુ અને બંદૂક લઈને આવી જાય છે. ક્યારેક તો આ લોકો અંડરવર્લ્ડ કરતાં પણ વધુ જોખમી અને ભયજનક હોય છે. અંધશ્રદ્ધા તો ઠીક; ધર્મના નામે, ભગવાન-અલ્લાહના નામે મારા દેશમાં વર્ષોથી કેટલાય દંગાઓ થતા રહ્યા છે. દરેક વખતે મારી લાગણી દુભાઈ છે, પરંતુ રાજકારણીઓ અને સ્થાપિત હિતોને તો ડિવાઇડ ઍન્ડ રૂલમાં જ રસ છે તેથી બધું સમયાંતરે ચાલ્યા કરે છે. તેમ છતાં આવા લોકોના હાથા બની જતાં લોકોને જોઈ મારી દુભાતી લાગણી સવાલ ઉઠાવે છે કે આટલાં વર્ષો પછી પણ આ સત્ય કેમ સમજાતું નથી?