(‘સંવેદન’ સામયિકના માર્ચ-૨૦૧૫ના અંકમાંથી) શરૂઆત એક સૂરતી શાયરીથીઃ ‘રોક દો મેરે જનાઝે કો મુજમેં જાન આ રહી હૈ.. આગે સે રાઈટ લે લો, લોચે – ખમણકી દુકાન આ રહી હૈ.’ મુંબઈમાં એક પરિવાર. એમાં બે જ જણાં. દાદી અને પૌત્રી. દાદી મરણપથારીએ પહોંચ્યા અને તેણે તેની પૌત્રીને બોલાવીને કહ્યું, હું મારી બધી સંપત્તિ તને આપવા માગું છું. તેમાં સામેલ છે એક વિલા, ટ્રેક્ટર, ફાર્મ હાઉસ અને ... [વાંચો...]