“ધન્ય છે, માતાજી તમને કે તમે આ ઋણ ચૂકવવા આવ્યાં છો, પણ સાચું કહું તો તમે જ મારા પ્રેરક છો, આપ જ મારા પ્રેરણાદાયી છો, હું પૈસાને નહીં સેવાને માન આપું છું, આપનાં બાળકની સારવાર પછી જ મને વિચાર આવ્યો કે ધણાં ગરીબો પૈસાની તંગીનાં લીધે પોતાનાં અંગત વ્યક્તિઓની બિમારીમાંથી નથી ઉગારી શકતાં, અને છેવટે એમણે જીવ ગુમાવવો પડે છે, ત્યારથી હું નિઃસ્વાર્થ સેવા અને સારવાર કરું છું, સાચું કહું તો હું આપનો ઋણી છું.