તેને સારા દિવસો જઈ રહ્યા હતા, સારા એટલા કેવા સારા, પાણી માંગે ત્યાં દૂધ હાજર. ખુદ રાજમાતાની નજર હેઠળ તેની કાળજી લેવાતી હતી॰ પોતાના ઊપસેલા પેટ પર હાથ ફેરવતી તે ન જાણે કઈ કેટલીયે વાતો કરતી રહેતી પોતાના અંશ સાથે; પોતાના ઉદરમાં પાંગરી રહેલા રાજવી કુટુંબનાં આ વંશ સાથે. તે ખૂબ ખુશ હતી. પણ રાજવી કુટુંબના આ વંશને ક્યાં ખબર હતી કે નિયતિએ કઈ રમત આદરી હતી! એના જીવનનો એક હિસ્સો અને તે પણ અહમ હિસ્સો, તેની મા સાથેનો તેનો લોહીનો સંબંધ તો જનમતાં વેંત જ, નાળની સાથે-સાથે જ કપાઈ જવાનો હતો.