પૌરાણિક કન્યાઓ રતિકલાની જેમ જ રણવિદ્યામાં પણ પારંગત હતી. એ જરૂર પડ્યે રણમેદાનમાં ધસી જતી. અને દુશ્મનોનો ઘડોલાડવો કરી નાખતી. પદ્મપુરાણમાં ક્ષેમંકરી દેવીએ મહિષાસુર સામે સંગ્રામમાં ઝંપલાવ્યું હતું. ક્ષેમંકરીએ પોતાના પરિવાર તરીકે રહેલી કરોડો કન્યાઓને યુદ્ધ માટે તૈયાર થઈ જવાની હાકલ કરી. એ કન્યાઓએ તલવારો, ઢાલો એ ધનુષ્યો ધારણ કર્યાં. દૈત્યોની સાથે યુદ્ધ કરવા લાગી. ક્ષણવારમાં તો કન્યાઓએ દૈત્યોના ચતુરંગી સૈન્યનો સંહાર કરી નાખ્યો. એટલે મહિષાસુર ક્ષેમંકરી તરફ ધસી ગયો. દેવી વીસ ભુજાવાળાં થઈ ગયાં. એ વીસે ભુજાઓમાં દેવીએ અનુક્રમે ધનુષ, તલવાર, શક્તિ બાણ, શૂલ, ગદા, એક હજાર આરાઓવાળું ચક્ર, મુસળ, ભિડિપાલ, ફરશી, ડમરુ, ઘંટા, વિશાલિની, શતઘ્ની, ઘોર મુદ્ગર, ભુશુંડી, ભાલો, ધોકો, પાશ, ધ્વજ તથા કમળ – એમ વીસ હથિયાર ધારણ કર્યાં. સિંહરૂપી વાહન પર આરૂઢ થઈને બખ્તર ધારણ કર્યું. રૌદ્ર સ્વરૂપ ધારણ કર્યું. રુદ્રદેવનું સ્મરણ કર્યું અને મહિષાસુર પર આક્રમણ કર્યું. અંતે દેવીએ તલવારથી મહિષાસુરનું મસ્તક કાપી નાખ્યું. આમ ક્ષેમંકરીએ યુદ્ધકૌશલ્યનો પરચો દર્શાવ્યો હતો.