સુધીરનું હૃદય ખળભળતું હતું, તેમણે આસપાસના માહોલને ભૂલીને સાવરકરના ગીતોને કંઠ આપ્યો. અદ્ભુત દૃશ્ય હતું તે. બંધ આંખો, સ્વરાવલિ, ટેબલ પર હાથથી થાપ.