‘એલા, તારું નામ શું ?’ – બહારથી અવાજ આવ્યો. સાંધાવાળા નવરા પડ્યા હતા તે બહાર હવા ખાતા બાંકડે બેઠા હતા. તેમાંથી એક કોઈની પૂછપરછ કરતો હતો. અપ-પેસેન્જર ટ્રેન આગલા સ્ટેશને પહોંચી ગઈ હતી. તેનો એરાઇવલ લઈ, બ્લોક નોરમલ કરી સ્ટેશન માસ્તર કંઈક વાંચતો હતો. બેસતા ઉનાળે આજે વાદળ ઘેરાઈ આવ્યાં હતાં. હવામાં તાજગીભરી ઠંડક વરતાતી હતી. પેસેન્જર ક્યારનાંય ગામમાં પહોંચી ગયાં હતાં. પ્લેટફોર્મ સાવ નિર્જન હતું. તો પછી આ કોની ઇન્કવાયરી ચાલી રહી છે ? સ્ટેશન માસ્તરે વિચાર્યું. એનો સાહિત્યકાર જીવ કાવ્યસંગ્રહનાં પાનાં વચ્ચે દબાઈ ગયો અને સ્ટેશન માસ્તરનો સંશયાત્મા કૂદી પડ્યો, - ચાલ જોઉ, કોણ છે ? કાવ્યસંગ્રહ ટેબલ ઉપર ફેંકી સફેદ કુરતામાં હાથ રાખી સ્ટેશન માસ્તર બહાર નીકળ્યો. રુઆબ છાંટવાની એકાદેય તક હોય તો ઝડપી લેવા. પરંતુ ત્યાં અપેક્ષાકૃત વાતાવરણ ઠંડું હતું. બાંકડાના હાથના ટેકે એક કૃશકાય છોકરો ટૂંટિયું વાળી બેઠો હતો. સાંધાવાળો અમુ છોકરાના ખભે હાથ રાખી પૂછી રહ્યો હતો, - એલા, તારું નામ શું છે ?