‘તો પછી એ પાછું નહિ આવે?’ દુ:ખી અવાજે મને શાંતિએ પૂછ્યું. એની શોકપીડિત મુદ્રા મધુર દેખાતી હતી, પણ એનો દૂરનો ભય ટાળવા મેં એને આશ્વાસન આપ્યું, ‘બહેન, આજે ને આજે તો એને નથી છોડી મૂકવું ને? નકામી અત્યારથી શા માટે ચિંતા કરે છે? મોટું થાય, પોતાનું રક્ષણ કરે એવું થાય, ઉડતાં આવડે, નિર્ભય બને અને પોતાના...’ - એમ કહેતાં હું વિચારમાં પડી અટકી ગયો. મારી નજર બારીની બહાર ગઈ. નીચે રસ્તામાં જતો વિનાયક બારીમાં ઊભેલી શાંતિને જોતો જોતો જતો હતો. છેક દૂર રસ્તે વળ્યો ત્યાં પહોંચતાં સુધી એણે ડોક વાંકી કરી કરી ચાર વખત શાંતિ તરફ જોયું. મને બોલતતો અટકી ગયેલો જોઈ શાંતિએ પૂછ્યું, ‘કેમ મોટાભાઈ! અટકી ગયા? તમે કહેતા હતા કે આ બચ્ચાને પોતાના...’