એક બપોરે દર્શિની રૂમની સફાઈ કરી રહી હતી. સંદીપની ચીજો ખૂબ અવ્યવસ્થિત પડી હતી તે એ ગોઠવવા લાગી. પુસ્તકો અને ફાઈલોના ઢગલામાંથી એને એક ડાયરી મળી આવી. એ સંદીપની અંગત ડાયરી હતી. ભલે પતિની હોય તો પણ અંગત ડાયરી રજા સિવાય વંચાય ? એને પ્રશ્ન થયો. તો પણ એણે મુખપૃષ્ઠ ઉઘાડ્યું. પહેલા જ પાના પર મરોડદાર અક્ષરોમાં લખ્યું હતું : દામિનીને અર્પણ. એ કુતૂહલ ન રોકી શકી. દામિની એટલે એ પોતે. આ ડાયરી સંદીપે એની પત્નીને સંબોધીને લખી છે એટલે હવે એ એને વાંચી શકે, એણે વિચાર્યું. શું લખ્યું હશે સંદીપે એના માટે ? એણે પાનું ફેરવ્યું. દામિનીને સંબોધીને એક કવિતા લખાયેલી હતી. દર્શિનીને સારું લાગ્યું. કવિતામાં ભરપૂર પ્રેમ વ્યક્ત થયો હતો. દર્શિનીને જાણે ચંદનનો લેપ થઈ રહ્યો. પણ ડાયરીનાં વધુ એક-બે પાનાં ફેરવતાં જ એના ભ્રમનું નિરસન થયું.