જ્યારે હું સવારમાં બહાર જાઉં છું અને આ માણસો તેમની કતારમાં ઊભેલા છે અને તેમના પીલાયેલી ચહેરા પર જોઉં છું, તો હું માનું છું કે હું કોઈ ખ્રિસ્તી નથી, પણ એક બહુ શેતાન છું, જો હું તેમને માટે દયા ન અનુભવું, જો હું ન કરતો હોઉં તો અમારા ભગવાન બે હજાર વર્ષ પહેલાં, આ ગરીબ લોકો લૂંટી અને ખુલ્લા છે જેની દ્વારા તે સામે ચાલુ.