બીજે દિવસે કાકા વિનુ ભેગા બસમાં ગયા. એમની પાસે બસનો મહિનાનો પાસ હતો. બસ ડ્રાઈવર ફ્રેન્ડલી હતો ને રોજિંદા મુસાફરોને ઓળખે. વિનુએ એમનો પાસ બતાવ્યો. કાકાએ એમનો બતાવ્યો. બસ ડ્રાઈવર કહે, “ન્યુ વન ટુ ધીસ ટ્રાન્સીટ રુટ?” કાકા શું સમજ્યા તે ખબર નહીં, પણ બોલ્યા “હું વન જ છું સીંગલ, નો વન સાથે બીજું!” વિનુ અને કાકા બસ ડ્રાઈવરની પાછળની સીટ પર બેઠા. કાકા સ્ટોપ પર ઊતરતા પહેલાં વિનુને કહે, “માળો, જોજો, મને પાછો પૂછશે કે મેં ટિકિટ કઢાવી કે નહીં!” વિનુ કહે, “નહીં કાકા, એક વાર જ પાસ બતાવવાનો.” કાકા કહે “તમે જોજો! મારી હારે આ પે’લાં પણ થ્યું છે!” ને, કાકા ઊતરતા હતા ત્યારે બસ ડ્રાઈવરે દરવાજો ખોલતા કહ્યું, “ટેક ઈટ ઈઝી.” કાકાએ વિજયી નજરે વિનુ સામે જોયું અને કહ્યું, “મેં ન’તું કીધું?” પછી ડ્રાઈવરને પાસ બતાવતાં કહે, “ટિકિટ તો ભઈલા, પહેલેસે ટેકન હોં!” એ વખતે, વિનુ કદી ઓફિસે પહોંચીને ફોન ન કરે પણ તે દિવસે એમનો ફોન લંચ ટાઈમે આવ્યો. ત્યારે હું ઊઠી ગઈ હતી. વિનુ વાત કરતા હસતા હતા ને હું સાંભળતાં! પછી કહે, ”કાકા ખરેખર ભગવાનના માણસ છે. આવા બંદા આજના વખતમાં મળવા મુશ્કેલ છે.” બે અઠવાડિયા પછી, શનિવારે સવારે કાકા ઘરે આવ્યા. વિનુને કહે, “ભઈ, જરીક મદદની જરૂર છે. મારી નાનકીના વરને, હું ત્યાં રઉં છું ઈ નથી ગમતું. મારે કારણ ઈ બેઉને ટંટો થાય ઈ મને નથી ગમતું. તે તમારા મિત્ર, જે તમારી હારે બસમાં હોય છે, ઈ, તુલસીદાસ સંપટના ઘેરથી દેશમાં ગ્યા છે, ચાર મહિના માટે. મને સાથે રે’વા દે, તો અડધું ભાડું ભરીશ. ન થાય તો ચિંતા નો કરતા, કાંઈ ને કાંઈ જુગાડ થઈ જશે.” વિનુએ તુલસીભાઈને કહ્યું અને ચાર મહિના માટે કાકાની વ્યવસ્થા થઈ ગઈ. કાકા ઘરે આવ્યા ત્યારે ગળગળા થઈને બોલ્યા, “ભઈ, આજના ટાઈમે, સગું કોઈ માટે ન કીયે પણ તમારો પાડ કે તમે કીધું.” વિનુ કહે,”મૂંઝાતા વિના કામ હોય તો કે’જો.” પછી તો, અમારા એપાર્ટમેન્ટના દેશીઓની દરેક વીક એન્ડની પાર્ટીઓમાં કાકા હોય જ અને બધાયને કૂકીંગમાં, પીરસવામાં, ઊંચું-નીચું કરવામાં અને વાસણો સાફ કરવામાં મદદ કરતા. ક્યારેક કોઈ જો કાકાના ઈંગ્લીશની કે હિંદીની મસ્તી કરતા તો કાકા પોતેય એમાં શામિલ થતા. એકાદી પાર્ટીમાં કાકાને કોઈએ પૂછ્યું, ‘તમે રિપેરશોપમાં કામ કરો તો સુપરવાઈઝર સાથે કામની વાત કઈ રીતે કરો?” કાકાએ જરા પણ ઓછપાયા વિના કહ્યું, “મારા જેવા ઘણાય દેશી કામ કરે જેને ઈંગ્લીશના ફાંફા છે. પણ સુપરવાઈઝર હોશિયાર હોં. બધું સમજે. હમણાંનો દાખલો આપું! આ પરમ દિવસે સુપરવાઈઝરે એક પંખો સામે લાવીને કહ્યું, “ફાઈન્ડ રોંગ ફેન!” મને પંદર મિનિટમાં ડિફેક્ટ પકડાણી. સુપરવાઈઝરને કીધું, “ગુડ ફેન, નો પવન. નીડ આપણે ચાર- હા, યાદ આવ્યું, ફોર બેરિંગ ને ફેન વોક બરાબર.” તો એ સમજી ગ્યો અને કે’, “ઓકે, રિપેર એન્ડ બ્રીંગ પવન”. બધાં હસતાં હતાં તો કાકાએ જે કહ્યું તે ૩૮ વરસો પછી પણ મને યાદ છે, કાકા બોલ્યા, “ભઈ માણસને સમજવા માટે ભાષાની જરૂર ક્યાં? ભાષા તો ભાગલા પાડે!”