આ તરફ સરલાબહેનને નછૂટકે મનુભાઈને ઊઠાડવા પડ્યા. મનુભાઈને એક રવીવાર જ બપોરના નિરાંતે આડે પડખે થવા માટે મળતો હતો એટલે આસ્તેથી મનુભાઈને થોડાં હલાવી સરલાબહેન બોલ્યા, ‘એય, જરા ઊઠોને !’