વરઘોડાની અપ્સરા જેવી રૂપાળી સાજ સાજેલી ઘોડી હોય‚ માથે લ્હેરખડો વરરાજા ઘોડીને ય શોભાવે એવો બેઠો હોય‚ ઢોલ શરણાયું એ ફૂલેકાના સૂર નાદે જરા પ્રલંબિત પણ મધુર સ્વરે વધાઈ દઈ રહી હોય ત્યારે એની સમજદારી સાથે ઘોડી ઠમકંતી ડગલાં માડે છે. વરઘોડાની ઘોડીની આ રૂપાળી મનમોહક ચાલ માથે મંગલ ગીતો ગાતી ઓળઘોળ થઈ જાય છે અને ઘોડીના જ ગીતો પ્રથમ ઉપાડયાં છે ગ્રામનારીએ. ઘોડીનું એક એક ધીરું ધીરું ડગલું એના પ્રત્યેક સૌષ્ઠવભર્યા સ્નાયુનાં નર્તન પેદા કરે છે. ઘોડીના આ ઠેકાથી ઉપર બેઠેલા વરરાજાનું અગપણ વિવિધ છટાભર્યાં થડકાથી સવારનું રૂપ ખડું કરે છે. આ દ્રશ્ય આકર્ષક અને મનમોહક હોય છે. કૃષ્ણ ને રૂક્ષ્મણીના વિવાહનું એક લગ્નગીત ગવાય છે.