બાપુનું તાવીજ યાદ આવી જાય – જ્યારે પ્રશ્ન થાય કે કોની સાથે ચાલવું, તો સમાજના સાવ છેવાડે ઊભેલા માણસને યાદ રાખી પોતાના કામને તપાસવું. નારાયણભાઈના જીવનમાં પણ આ છેવાડાનો માણસ પલાંઠી વાળીને બેઠેલો. એટલે જ વિનોબાના ભૂદાનયજ્ઞ દ્વારા રાષ્ટ્રના સૌથી છેવાડાના ગરીબ ભૂમિહીનોને ભૂમિ પહોંચાડવાના ક્રાંતિકાર્યમાં લાગી ગયા. જ્યારે ગુજરાતના મોવડીઓ હજુ કાંઠા પર ઊભા રહીને આ આંદોલનને મૂલવી-તોળી રહ્યા હતા ત્યારે આ નવજુવાને ગુજરાતભરની વ્યાપક પદયાત્રા દ્વારા ધરતીનો ખોળો ખૂંદી, એકરોનું ભૂદાન પ્રાપ્ત કરી, આંદોલનની સંભાવનાને સાકાર કરી. ‘મા ધરતીને ખોળે’ પુસ્તકમાં પ્રગટ થયેલી ઘટનાઓ એક નવયુવકના હૃદયમાં નવી અહિંસક સમાજરચનાના કેવા મજબૂત પાયા ખોડી આપે છે તેનું દર્શન કરાવે છે.