“મારા વહાલાં પ્રાણીઓ, સસલાના ઘરેથી પાણી બીજા કોઈએ નહીં પણ મેં જ ચોર્યું હતું.” લવલીની વાત સાંભળીને આખી સભામાં સોપો પડી ગયો. પેલું રાતવાળું હરણ પણ ત્યાં હતું. તેને પણ આવી વાત સાંભળીને આશ્ચર્ય થયું. એટલામાં વીરુ વાઘે બાજી સંભાળી. તેણે આખી વાત માંડીને કરી. લવલી લાયને છેલ્લે કહ્યું, “જો મારા દોસ્તારો, હું હોઉં કે તમે, સુંદરવનના દરેક પ્રાણીને પીવાનું સ્વચ્છ પાણી તો મળવું જ જોઈએ. હજીયે કેટલાંક નાનાં પ્રાણીઓ પાણીથી વંચિત રહી જાય છે એટલે મારી ગુફાનો કૂવો આજથી તેમના માટે કાયમ ખુલ્લો રહેશે. ગમે ત્યારે કોઈ પણ પ્રાણી આવીને ત્યાં પાણી પી શકે છે.