તને પછી મારી ગેરહાજરીનો ઠંડો ભેજયુક્ત શિયાળો નહીં સતાવી શકે. મારાં શબ્દો એક પછી એક સમીધની જેમ ઉમેરાશે અને તને ગરમી આપશે. એક રીતે એમ પણ કહી શકું કે તારા મૌનની સંયુક્તાને હરી જવાની. હું જ્યારે મારી આ શબ્દોની દુનિયામાંથી મૌનમાં પ્રયાણ કરીશ ત્યારે મારાં બધાં શબ્દોની એક હૂંફાળી ચાદર તને ઓઢાડતી જઈશ અને તારાં મૌનને મારું કફન બનાવવા માંગી લઈશ.