વડવાઈઓવાળો ઘેઘૂર વડલો. નાયિકાના કાનમાં એ જમાનામાં આધુનિક ગણાતા અને હવે પાછા એક યુગ પૂરો કરીને આધુનિક લેખાવા માંડેલા ઝૂમકા. દૂર-સુદૂર પર્વતમાળા અને વૃક્ષોથી વીંટળાયેલો રસ્તો. વૃક્ષોના પર્ણો અને ઊડતા પંખીઓ પણ કમલીના થનગનાટમાં સાથ આપે છે અને તળાવના પાણીની લહેરો પણ. ડાળીઓ પર બાંધેલા હીંચકા જૂના ‘સાવન કે ઝૂલે પડે સૈયાંજી હમે તુમ કહાં ભૂલે પડે (તલત-લતા- પ્યારકી પ્યાસ )’ અને નવા ‘સાવનકે ઝૂલે પડે તુમ ચલે આઓ (લતા- જુર્માના)’ની યાદ અપાવે છે. તળાવમાં કમળ-યુગ્મનું મિલન અને બીજો અંતરો :