ગામડાની સ્ત્રી પોતની પાસેની અમૂલ્ય વસ્તુઓને પાલવની ગાંઠે બાંધી રાખે છે. વારે વારે ગાંઠ છોડીને કે અડકીને તેને તપાસે છે કે કશું ખોવાયુ તો નથીને! એમ પ્રભુ–ભક્ત પણ ભગવાનને હ્રુદયમાં સાચવી રાખે છે અને વારે વારે તેને યાદ કરીને ખાતરી કરી આનંદ માણે છે. એવુજ કંઈક રુપક રચ્યું છે આ ભજન–ગીતમાં. ગમશે.