આ બે પૂઠાં વચ્ચે પ્રવાસની કથની છે, જીવનનાં મીઠા અને કડવા અનુભવોની વાતો છે, નામી ભેરુઓ અને અનામી સાથીઓની સાંભરણો છે, ગુરુઓ અને ગુરુજનોના અણમૂલ સંસર્ગને લેખક વાગોળે છે. પુસ્તકનું શિરમોર લેખન છે સ્વામી આનંદ વિશે. જેમને પોતે ગુરુ અને સખા બેઉ પદે સ્થાપેલા એ સ્વામીનું ગુણકીર્તન કરતા લેખક થાકતા નથી. અશ્વિનભાઇની ભાષા અને શૈલીમાં સ્વામીની ઘેરી છાયા છે. સ્વામી અને અશ્વિનભાઇની નિકટતા એમના આ લેખને વિશિષ્ટ વજૂદ પણ આપે છે. સ્વામી આનંદ એટલે જવલ્લે જ કૂખ ધરે એવું નોખું-અનોખું વ્યક્તિત્વ. મનુષ્યપ્રકૃતિનાં વિધવિધ રૂપોનું અજબ રસાયણ. આ મનુષ્યકૃતિને અશ્વિનભાઇએ નજીક રહીને નિહાળેલી. એ પોતે પણ તેમાં ઝબોળાયેલા. સ્વામી વિશે બીજાં લખાણો પણ હશે, પણ ગુજરાતી બાનીના એ બંદાની થોડી અંતરંગ પિછાન આપનારું આ ચિત્રણ તો ગુજરાતી ચરિત્રલેખનનું એક શોભીતું પિચ્છ બની રહે તેવું છે.