મકબુલ કાશાની એક પ્રખ્યાત શાયર હતા અને તેમને હઝરત ઇમામ હુસૈન(અ.સ.)ની ઝિયારતની ખુબજ આરઝુ હતી, પરંતુ આર્થિક હાલત ઠીક ન હોવાથી મહેમ હતા, જ્યારે કોઇ કરબલા જતુ, તો આપની આંખોમાંથી હસરતના આંસુ વહેતા અને બેકફન ઇમામે મઝલુમની ઝિયારતની તમન્ના તિવ્રતાથી વધી જતી. એક દિવસ તેના મિત્રે સફરના ખર્ચની તૈયારી કરી દીધી અને તેઓ કાશાનથી કરબલાની તરફ નિકળી ગયા. રસ્તામાં ગુલપાયગાનની નજદીક લુંટારાઓએ પુરા કાફલાને લુંટી લીધો, અમુક કાશાન પાછા ફયર્િ અમુક લોકો ગુલપાયગાન તરફ ગયા, એ ઇરાદાથી કે જાણીતા ઓળખીતા લોકો પાસેથી કંઇક કર્ઝ લઇને સફરને સંપુર્ણ કરીએ, પરંતુ ગુલપાયગાનમાં મકબુલનું કોઇ જાણીતુ હતુ નહી અને ખુદ મકબુલ પોતે કોઇની પાસેથી કર્ઝ લેવાનું ચાહતા ન હતા અને કાશાન પાછા ફરવાનું પણ પસંદ ન હતુ. તેમના દિલમાં હઝરત ઇમામ હુસૈન(અ.સ.)ની ઝિયારતની તીવ્ર ઇચ્છા હતી. મનોમન વિચારવા લાગ્યા કે હઝરત ઇમામ હુસૈન(અ.સ.)ની ઝિયારત માટે ીકળ્યો છું. આટલો રસ્તો પસાર કરી લીધો છે. આથી અહીં રોકાઇ જાવ અને કંઇક મહેનત મઝદુરી કરી સફરનો ખર્ચ ભેગો કરી લઉ અને કરબલા જાવ.