સંતાનોને કંટ્રોલ કરવા કરતાં તેઓને એવી કેળવણી આપવી જોઈએ કે તેઓ પોતાના નિર્ણયો જાતે લઇ શકે અને એવી કેળવણીની સાથે-સાથે ભૂલો કરવાની આઝાદી પણ. હા, એનો અર્થ એવો બિલકુલ નથી કે સંતાનો જાણી જોઇને કશુંક ખોટું કરે ને પછી એને ભૂલનું નામ આપીને સોરી કહીને છટકી જાય, ના. બાળકને જુગાડ શીખવવાને બદલે એને ગમતા ફિલ્ડમાં સ્કીલફુલ બનાવવું જોઈએ. એને પહેલેથી જ ખીલવાનો મોકો અને એ માટેનું યોગ્ય વાતાવરણ મળવું જોઈએ, જેથી એ જાણી-સમજી શકે કે એને પોતાને શું ગમે છે અને શું નહિ…દરેક બાળક સ્પેશિઅલ છે. Every child is special. ભૂલોથી જ માણસ ઘડાતો હોય છે એટલે બાળકને ભૂલો કરવાની આઝાદી આપો, એને ડરાવશો નહિ. બાળક અનુકરણથી જ શીખે છે. યોગ્ય કેળવણી – ઉછેર – થી બાળક ખુદ સારા-ખરાબનો ભેદ સમજીને યોગ્ય નિર્ણયો લઇ શકશે… અને છતાં એનાથી ભૂલથી કોઈ ભૂલ થઇ જાય તો એવા સમયે એ બાળકને(તમારા સંતાનને) એ ભૂલને પ્રેમથી સમજવા અને એને સુધારવા આપના સહકારની જરૂર હશે, મ્હેણાં-ટોણાની નહિ! એવા સમયે કહેવાતા સમાજના ડરથી પોતાના સંતાનના મન પર કોઈ પ્રહાર, કોઈ ઉઝરડા ના કરશો કે ના થવા દેશો. કોઈ પણ ઘા જેટલો ઊંડો હશે, તેને ભરાતાં તેના ઊંડાણથી પણ વધારે સમય લાગે છે! એટલે ‘લોકો’ના ડરથી ડરાવવાને બદલે, એ જ લોકો સામે પોતાના સંતાનની ઢાલ બનીને ઉભા રહો – એવી દરેક પેરેન્ટ્સને મારી અંગત નમ્ર અરજ છે.