ચંદ્ર એકલો છે. ગ્રીષ્મની રાત્રિઓમાં એ વસુંધરાને ખોળે રમવા આવે છે. લીલા અને ઊંચા ઘાસનાં મેદાનોમાં પણ એ રમતો દેખાય છે. ઋતુઓના આનંદમાં એકાગ્રતા કે એકાંત અને નઘરોળ નવરાશ જોઈએ. એના વિના મોસમ નજીક આવતી નથી અને વાતોએ વળગતી નથી. દરેક ઋતુ એક પરી જેવી છે. શાંત ચિત્ત હોય અને ખુલ્લું આકાશ અડોઅડ હોય તો જ એનો સાક્ષાત્કાર થાય. ઘરની ચાર દીવાલો સોનાની છે, અહીં સુધી પહોંચતા માનવજાતને હજારો કે લાખો વરસો લાગ્યાં છે, પરંતુ ઘર અને મોસમ વચ્ચેની સમતુલા જરૃરી છે, બધા માટે નહીં, એમને માટે જેમને ખબર છે કે સુખ ટુકડે-ટુકડે આસ્વાદક નીવડે છે. એવો જ એક સુખનો ટુકડો છે ગ્રીષ્મની આ રાત્રિઓ.