ગાંધીજીને આ શાસ્ત્રોક્ત વિધિ ગમી, પરંતુ એમણે કહ્યું કે- આ તો વૈદિક વિધિ થઈ, પરંતુ અન્ય ધર્મોના લોકો માટે નવી વિધિ જરૂરી છે, તે હું બનાવીશ.’ આ સંકલ્પ મુજબ ગાંધીજીએ પણ નવી વિવાહવિધિ તૈયાર કરી, જેમાં સપ્તપદીને બદલે ‘સપ્ત-યજ્ઞ’ રાખ્યા. યજ્ઞપૂર્તિ પછી વરવધૂ સાથે પ્રશ્નોત્તરની વિધિ થાય. અંતે હાથે કાંતેલી સૂતરની આંટી વરવધૂને પહેરાવાય. છેવટે રામધૂન લેવાય. સ્વાભાવિક જ છે કે ગાંધીજીના લખાણમાં એક પતિ-પત્ની વ્રત તથા સંયમ, સેવા તથા ત્યાગભાવનો સમાવેશ હોય જ. તદુપરાંત, વરવધૂ સ્ત્રીપુરુષના સમાન અધિકાર માને, પરસ્પર સહયોગી ગણે, દાસ-દાસી કે આશ્રયદાતા-આશ્રયી નહીં.