ડો. શરદ ઠાકરની સત્ય ઘટનાઓની સ્વાનુભૂતિ અને તેને શબ્દદેહ આપવાની તેમની રસાળ લેખનશૈલી વાચકને શરૂથી અંત સુધી જકડી રાખે છે. ‘શ્રધ્ધાને શરણે’ લેખમાં વર્ણવેલી વાતોમાં અહંકાર નથી લાગતો. પરંતુ વાણીના સંયમની આવશ્યકતા જરૂર છે. કોઈ પણ મનુષ્ય આટલી આસાનીથી શાપ આપી શકતો હોય તો તો દુનિયાનું આવી જ બને. ભૂલેચૂકે પણ જો વાણીથી શાપ જેવું કઈ પણ અપાય જાય તેથી કહેવાતો શાપ આપનારી વ્યક્તિને પણ ચોક્કસ દોષ લાગે છે જ. સાત્વિક કર્મનુંજ ફળ સાત્વિક હોય છે. માટે ભૂલથી કે આવેશમાં આવીને આવું કરનારી વ્યક્તિએ પણ પશ્ચાતાપ કરવાની જરૂર છે.