‘અભી દેશમે મેરે બડે ભૈયા રહેતે હૈ….’ આંખોમાં ચમક ભરીને તેણે ખૂબ જ ભાવનાથી ઉમેર્યું : ઔર આપ બિલકુલ મેરે બડે ભૈયા જૈસે લગતે હો… લગતા હૈ મૈં ઉની સેહી મિલ રહા હું…’ તેના અવાજમાં ઉષ્મા અને ભીનાશ હતાં. તે ગમે ત્યારે રડી પડે એમ લાગતું હતું. અમારી પતિ-પત્નીની આંખો પણ ભીની થઈ ગઈ હતી. લાગણીઓ ઉપર કાબૂ રાખીને અમે અમારો પરિચય તેને આપ્યો અને દેશમાં કોઈ કામ હોય તો જણાવવા માટે કહ્યું : સામે એણે અમને ઘેર આવવાનું આમંત્રણ આપ્યું – ‘મક્કેકી રોટી-સર્સોકી સબ્જી ખાનેકે લીયે !’