આ જગતમાં કોઈ પરમાત્મા છે, જ નહી, એટલે પથરાની મૂર્તિમાં ભગવાન બિરાજે છે ને તેની પ્રાર્થના અને તેને રાજી કરવાથી જીદગી સુધરી જાય છે તેની પાસે માગવાથી મળી જાય છે, આવી બધી વાતો વાહિયાત છે, ને માગવું એટલે ભયગ્રસ્ત માનસ છે ને પથરાને ધરવાથી કલ્યાણ થાય છે, આ બધું જ હંબક છે, આ બધું ભય ઉભુ કરવા માટે ઉભું કરવામાં આવેલ ષડયંત્ર જ છે, તેમાં કોઈ તથ્ય જ નથી, કે સત્ય પણ નથી , એટલે જીવનમાં સુખ પૂર્વક રહો અને કરજ કરીને ધી પીધાજ કરો, મરણ પછી ક્્યાં કરજ ચુકવવા આવવાનું છે, તેવો સ્પષ્ટ મત ચાર્વાક ધરાવે છે ,તેઓ સ્પષ્ટ કહે છે, કે કોઈ સ્વર્ગ કે નરક જેવી ચીજ હસતી ધરાવતી જ નથી, જા સ્વર્ગ અને નર્ક હસતી ધરાવતા હોયતો કોઈતો ત્યાં જઈને આવ્યું જ હોય તેવો રેકર્ડ બતાવો આવું કોઈ સ્વર્ગ જગતમાં હસતી જ ધરાવતું જ નથી,ગપ્પા મારીને ખોટા ઉધામા કરો જ નહી ,જા સ્વર્ગ નર્ક હોયતો કોઈ સ્વર્ગમાંથી પાછો આવ્યો હોય તેવો દાખલો તો હોવો જાઈએ ને ,તો સ્વર્ગ છે, એમ માનું ,જેનો કોઈ પુરાવો જ ન હોય તે માની બેસવું તે જુઠ છે, આવી બધી જ વાતો ધર્માંત્માઓએ અને પુરોહિતોએ પોતાના સ્વાર્થ સાધવા માટે ધડી કાઢેલ છે, બેઠા બેઠા ખાવાની તરકીબો જ છે, બીજું કાઈ તથ્ય નથી , બાકી આમાં કઈ જ સત્ય નથી , જેનો પ્રત્યક્ષ પુરાવો જ ન હોય તે વસ્તુ માની ને ચાલવું તેમ મોટી મુર્ખામી છે, સમાજને મૂર્ખ બનાવવાં સિવાય આમાં કાઈ છે, જ નહી, ને આ બધી વિધિઓ કરવાથી કોઈને શાંતિ પ્રાપ્ત થઇ હોય કે આનંદ પ્રાપ્ત થયો હોય કે તે માણસ પ્રસન્નચિત્તે જીવન જીવતો હોય તેવો એક પણ દાખલો નથી, પછી શા માટે માનીને ચાલવું આ છે ચર્વાકની વાત.