એક તો ટ્રેલર પરથી જ ક્લિયર છે કે આ ફિલ્મનું બેઝિક પ્રિમાઇસ હૉલીવુડની બે દાયકા જૂની ફિલ્મ ‘ઇનડીસન્ટ પ્રપોઝલ’થી પ્રેરિત છે. અહીં માત્ર એમાં વેરનાં વળામણાંની વાતો નાખી છે એટલું જ, પરંતુ એની સાથે થોડું લૉજિક નાખ્યું હોત તો ફિલ્મ સાવ હાસ્યાસ્પદ ન બની હોત. અહીં તો ૫૦ કરોડ રૂપિયા એકઝાટકે વેરી દેતા ઉદ્યોગપતિની કંપની એક નાનકડા કામદારને ફોડવામાત્રથી બંધ થઈ જાય છે. એનું કોઈ બૅકઅપ સિક્યૉરિટી મેકૅનિઝમ પણ ન હોય, વાહિયાત માગણી બદલ મોંમાગી કિંમત આપવા માગતા મોટા ઇન્ડસ્ટિÿયલિસ્ટના બૅકગ્રાઉન્ડની મુંબઈના ઉદ્યોગપતિને ખબર સુધ્ધાં ન હોય, લાશ સાથેની ગાડી દેખાય એ રીતે મૂકેલી હોવા છતાં પોલીસને અનેક દિવસો પછી મળે કે ઈવન મૃત્યુશૈયા પરથી ઊઠેલો હીરો ફિલ્મી સ્ટાઇલમાં ધબાધબી કરી મૂકે જેવી એકેય વાત ગળે ઊતરે એમ નથી. ઈવન એક તબક્કે પોલીસની અત્યંત બાલિશ થિયરી કે અત્યંત સિલી સસ્પેન્સ સાંભળીને થિયેટરમાં બેઠેલી પબ્લિક પણ હસી પડે છે. આપણે તો ઠીક મગજને સાઇલન્ટ મોડ પર મૂકી દઈએ, પણ ફિલ્મનાં પાત્રોનાં દિમાગ ક્યાં વેકેશન મનાવવા ઊપડી ગયાં હશે?