મુખમંડળને મહીની મટકી અથવા સુધાકર સાથે સરખાવ્યું છે, આંખને અમૃતના આગાર અથવા અર્ણવ અથવા અંબુજ સાથે, કેશ કલાપને સર્પિણી સાથે, હાથની લાલીને ઉષા સંધ્યાની રક્તિમા સાથે, વહાલનાં વચનને વાંસળી સાથે, કુસુમકબરીની કમનીયતાને ઈન્દ્રધનુ સાથે, સ્પર્શની શીતળતાને ચંદન સાથે, દૃષ્ટિને અનંગના આમંત્રણ સાથે, તથા સ્તન મંડળને કનકના કળશ સાથે : એવી રીતે ઉપમા આપીને વર્ણવવામાં એમણે અતિશયોક્તિ કરી છે, એવું એ કહી ગયા છે.