આરવને પૂછ્યું નહીં તોય અવિરત બોલતો રહ્યો… “માફ કર દોસ્ત, તારાથી એ સોદો છુપાવ્યો, એ મારા બનેવીનું ઘર હતું. મારી બહેનને સાસરામાં બહુ ત્રાસ પડતો હતો. બનેવીએ ઘરથી છાનું રાખીને મકાન બાંધવું હતું. ટુકડે ટુકડે પૈસા આપવાના હતા. તોય પૂરા પૈસા આવે તેમ ન હતું. લાખેક રૂપિયાની ખોટ હતી. મારે લીધે તું ખોટ શું કામ સહન કરે ? એવું વિચારીને ન કહ્યું. તને કહેતે તો તું પણ ખોટમાં પણ ભાગ રાખતે. પણ દોસ્ત, તારા નફામાં બધું ઉદાર થઈ મને ભાગ આપ્યો હતો તે મારી ખોટ મારે એકલાએ ખાવી હતી.”