હું સમજ્યો કે તે પ્લેન અમારા જ હતા. પણ ના. દુશ્મનોએ મને ઘેરી લીધો હતો. હું કંઈ સમજું તે પહેલાં મને દૈવીય અનુભવ થયો. મારી બુદ્ધિ મારા હાથને દુશ્મન વિસ્તારમાં બોમ્બ ફેંકવા કહી રહી હતી, પણ મારા હાથનું કાંડું જાણે મારું કહેવું માની રહ્યું નહોતું. જમણે જવાને બદલે મારું કાંડું પ્લેનને ઊંધી દિશામાં, ડાબી બાજુ, લઈ જઈ રહ્યું હતું! આ જોઈને હું થથરી ગયો. આ શું થઈ રહ્યું હતું? આ કઈ અદૃશ્ય શક્તિ હતી…! જોતજોતામાં મારું પ્લેન મારી અનિચ્છાએ, આપમેળે, એક સુરક્ષિત સ્થળે ઊતર્યું. પ્લેન ઊતરતાં વાયરલેસ પર મારા બોસનો અવાજ સંભળાયો, ‘તેં શાણું કામ કર્યું. તું દુશ્મનોના પ્લેનથી ઘેરાઈ ગયેલો હતો. તારી આવડતે તને આબાદ બચાવી લીધો.’ તેઓ મને અભિનંદન આપી રહ્યા હતા! પરંતુ આમાં મારી કોઈ આવડત હતી જ નહીં. મારા આ ચમત્કારિક બચાવમાં મારો કોઈ ફાળો નહોતો. મનુષ્યની બુદ્ધિએ શ્રદ્ધા સામે હાર માનવી પડે તેવા આ અનુભવે મને શ્રીકૃષ્ણ પ્રત્યે શ્રદ્ધાવાન બનાવ્યો.