ફિલ્મ વરુણ શ્રીવાસ્તવ (રણવીર સિંહ) અને પાખી (સોનાક્ષી સિંહા)ની આસપાસ ગૂંથાઈ છે. ફિલ્મમાં ૧૯૫૩નો સમયગાળો દર્શાવવામાં આવ્યો છે. વેસ્ટ બેન્ગાલના માણિકપુર નામના એક નાનકડા ગામમાં વરુણ શ્રીવાસ્તવ પોતાની ટીમ સાથે આવે છે. પુરાણા સ્થાપત્યના રિસર્ચ માટે આવ્યો હોવાનું કહેતા વરુણનો હેતુ જુદો જ છે. વરુણ માણિકપુરના જમીનદાર પાસે રહેલી પૌરાણિક મૂર્તિ ચોરવા આવ્યો છે. આ મૂર્તિ મંદિરમાં સ્થાપિત કરવામાં આવી છે. ગામમાં આવેલા આ ભણેલાગણેલા અને સ્થાપત્યક્ષેત્રના જાણકાર એવા વરુણથી ધીમે-ધીમે જમીનદાર અને તેની ફૅમિલી પ્રભાવિત થઈ જાય છે. વરુણ સબ બંદર કા વ્યાપારી જેવો છે. તે સુંદર પેઇન્ટિંગ કરી જાણે છે. તેને મ્યુઝિકનો શોખ છે અને ખેતીવાડીનું જ્ઞાન પણ તેનામાં છે તથા લોકોનાં મન જીતવામાં પણ તે માહેર છે. વરુણની આ ખાસિયતોને કારણે જ પાખી તેને દિલ દઈ બેસે છે. વરુણ અને પાખીના આ લાગણીભર્યા સંબંધો સામે પરિવારના સભ્યોનો કોઈ વિરોધ નથી. ઊલટું તે લોકો વરુણની પરવાનગી લઈને તેનાં અને પાખીનાં મૅરેજની તૈયારી શરૂ કરી દે છે. મૅરેજનો દિવસ નજીક આવતો જાય છે અને એના એક્ઝૅક્ટ એક દિવસ પહેલાં વરુણ પેલી પૌરાણિક મૂર્તિ ચોરીને રફુચક્કર થઈ જાય છે. આ ઘટનાથી સ્વાભાવિક રીતે સૌ હેબતાઈ જાય છે. માતાજીની મૂર્તિ ચોરાઈ અને દીકરીની જિંદગી રોળાઈ ગઈ. જમીનદાર પિતા માટે આ આઘાત વજ્રાઘાત સમાન છે અને હાર્ટ-અટૅક આવતાં તેમનું મૃત્યુ થાય છે.