રડીને મનનો ભાર હળવો થયા પછી મેઘના બોલી... હા... અભિ મને ચાહે છે... મને ખુશ રાખી છે... મને બધું જ આપ્યું છે... ઘર, ગાડી, ડ્રાઈવર, કામવાળી, પેસા બધું જ આપ્યું છે... તે મને ચાહે છે એટલે તેને પસંદ હોય તો બધું જ મને આપ્યું. પણ એ ન પૂછ્યું કે મને શું જોઈએ છે...? તેને યોગ્ય લાગ્યું અને તેને પસંદ હોય તે બધું મને આપ્યું... મારી પસંદનું નહીં. હું ઈચ્છુ કે તે મારી સાથે રોમેન્ટિક ડિનર કરે, પણ તે પોતાના પ્રેમનું પ્રદર્શન કરવા મિત્રોના ઝુંડને લઈને જ ફરે, હું ઈચ્છું કે અમે એકલા ક્યાંક ફરવા જઈએ, પણ દર વખતે કોઈને કોઈ સાથે જ હોય... બધાની સામે પ્રેમ બતાવવા વારેવારે મને ગળે લગાડે... પ્રેમ છે જ તેને... પણ આવું બતાવવાનું...? મને મન થાય કે હું એકલી એક્ટિવા લઈને બહાર જાવું, પણ તે ના જ પાડે અને ડ્રાઈવર સાથે ગાડીમાં જવાનું જ કહે... મારી બહુ કાળજી રાખે... વધારે પ્રેમ પણ ક્યારેક અકળામણ કરાવે છે. તે બહુ પ્રેમ કરે છે પણ મારે શું જોઈએ છે તેની તેને ખબર નથી. તેની ઓફિસમાં એક વાક્ય લખેલું છે, 'તમે જેવો વ્યવહાર બીજા પાસેથી માગતા હો તેવો વ્યવહાર તેની સાથે કરો...' બસ આ વાક્ય તેને બરાબર યાદ રાખ્યું છે... પણ તેને એ ન સમજાયું કે પ્રેમની બાબતમાં આવું ન ચાલે. પ્રેમમાં સામેવાળા ઈચ્છે તેમ કરવાનું હોય, તેણે મને અઢળક સુખ સગવડ આપી, ભરપૂર પ્રેમ આપ્યો પણ બધું જ તે ઈચ્છતો હતો તે રીતે... રીના... જો હંમેશાં ગળપણ ખાવાનું આવે તો અભાવો થઈ જાય તેમ તેના આટલા પ્રેમથી મને ગુંગળામણ થવા લાગી. મને આવું જીવન ન ગમ્યું ખાટી-મીઠી નૌંકઝૌક, રીસામણા-મનામણા, એવું કંઈ અમારે બન્યું જ નથી. પણ પ્રેમ પ્રેમ અને પ્રેમ જ... હું તેના આવા વર્તનથી કંટાળી ગઈ અને ચાલી આવી...