ઘેરૈયાનો પોશાક અર્ધનારેશ્વર જેવો હોય છે. પુરુષો જ કાછડો મારીને સાડી અને ઉપર બ્લાઉઝ પહેરે છે. માથે પાઘડી અને કમર ઉપર બળદોને ગળામાં બાંધવામા આવે એવા ઘૂઘરા રણકતા હોય છે. હાથમાં લાકડાના જાડા દાંડિયા અને મોરપીંછની કલગી લગાવવી જરૂરી છે. સમયની સાથે હવે બદલાવ પણ આવ્યો છે. હવે બુટ મોજા અને આંખે ગોગલ્સ પણ કેટલાક લોકો પહેરે છે. આવા અનેરા ઘેરૈયાઓ એક ઘરેથી બીજા ઘરે ગરબે ઘુમવા જાય છે. દરેકના સ્ફૂર્તિ સાથે ઊંચકાતા પગ શક્તિનો સંપૂટ હોય તેવું દર્શાવે છે. આ મંડળી સાથે હોય છે એક ઘોડીવાળો. તે સમગ્ર ઘેરિયા મંડળીમાં વિદૂષકની જેમ ચાળા પાડીને આકર્ષણ જમાવતો હોય છે. ઘેર બાંધીને ઉપાસના કરાતી હોવા છતાં નોંધનીય બાબત એ છે કે નૃત્ય મંડળીઓમાં સ્ત્રીઓ હોતી નથી, માત્ર પુરુષો જ તેમાં અર્ધનારેશ્વર વેશે હોય છે.