અલબત્ત, એ નોંધવું જોઈએ કે અવતરણોની સંખ્યા ઠીક ઠીક ઓછી છે. તેના આછા ખ્યાલ માટે 'એટ રેન્ડમ' યદૃચ્છા તેનાં વીસેક પાનાં પાનં ૧૯૦૧ થી ૧૯૨૦નું સર્વેક્ષણ કરીએ તો તેના પર ૮૪૯ શબ્દો, ૧૬૧૬ અર્થો અને ૩૦ અવતરણો આપ્યાં છે. આમ શબ્દોના ૩.૫૩૩% અને અર્થોના ૧.૮૫૬% જ અવતરણો છે. પરંતુ તે સ્વાભાવિક છે. ભાષામાં જ્યારે કોઈ સર્વગ્રાહી શબ્દકોશ જ ન હતો, ત્યારે શબ્દો એકત્ર કરવા, દરેક શબ્દ જે કોઈ અર્થમાં ક્યાંય વપરાયો કે વપરાતો હોય તેની વિગતો મેળવવી એ જ મહાભારત કામ હતું. તેમાં જે તે અર્થમાં શિષ્ટ સાહિત્યમાં ઉપયોગ થયાનાં અવતરણો મેળવવાં એ તો મહાભારતથી ઘણું મોટું કામ અવશ્ય હતું. ૧૯૨૮માં જ્યારે ભગવતસિંહજીએ શબ્દકોશના કામનો પ્રારંભ કર્યો ત્યારે ગુજરાતી ભાષામાં પુસ્તકોની સંખ્યા કેટલી હશે તે પણ ખાસ લક્ષમાં લેવું જોઈએ. સાથોસાથ ત્યારે પ્રજામાં શિક્ષણનું પ્રમાણ પણ ખાસું ઓછું હતું તેની અવગણના પણ ન થઈ શકે. આવા કાર્ય માટે પ્રજાના શિક્ષિત વર્ગ પર જ આધાર રાખવો પડે, જેમ ઓક્સફર્ડ ડિક્શનરી માટે કરવામાં આવ્યું હતું; છતાં તેને સમગ્ર કોશ તૈયાર કરતાં ૭૦ વર્ષ લાગ્યાં હતાં. મહારાજા ભગવતસિંહજીની મહેચ્છા તો શબ્દકોશને "શિષ્ટ લેખકોના પ્રયોગોથી પ્રમાણભૂત" બનાવવાની હતી. આ માટે તેમણે સાહિત્યપ્રેમી સજ્જનોને જાહેર અપીલ પણ કરી હતી. તેનો કેટલો પ્રતિસાદ મળ્યો તેની માહિતી ઉપલબ્ધ નથી. સંભવ છે આ માટે મહારાજા પોતે તથા કોશકચેરીમાં રોકેલ વિદ્વાનોએ જ ઝાઝું કામ કર્યું હોય. આ સમગ્ર પરિસ્થિતિ લક્ષમાં લેતાં અવતરણો બાબતે જેટલું કાર્ય 'ભગવદ્ગોમંડલ'માં થયું છે તે નાનુંસૂનું તો નથી જ. સાથે જોડણીકોશની પહેલી અને બીજી આવૃત્તિ વખતે આ બાબતે વિચાર કરવાનો પણ અવકાશ ન હતો તે હકીકત છે. પરંતુ ત્યારબાદ ૧૯૩૧થી માંડી તેના છઠ્ઠા પુનર્મુદ્રણ (૨૦૦૫) કે તે પછી તેની પૂરવણી (૨૦૦૫) સુધી પણ તેનો વિચાર કરાયો હોય તેમ લાગતું નથી. સંભવત: તે સંસ્થાનું ધ્યાન ખાસ કરીને શબ્દભંડોળ સર્વગ્રાહી કરવા પર કેન્દ્રિત હતું અને તે બાબતે ખાસું કામ થયું છે; શબ્દ સંખ્યામાં પ્રથમ આવૃત્તિ કરતાં ૧૬૮% નો વધારો થયો છે, જે સાચે જ દાદ માગી લે છે.