સૂરજદાદા  સવાર પડે ને સૂરજ ઉગે એની કંકુવર્ણી કાયા જાણી શકે ન આખી દુનિયા એવી એની માયા  લાલ-લાલને ગોળ-ગોળ ધગધગતોએ ગોળો પૂરવમાંથી કદી ન ઉગે એ તો ભાઈ મોડો  સાંજ પડે ને દરિયામાં જઈ ડુબકીએ લગાવે સવારમાં તો ચોખ્ખો ચણક થઈને એ તો આવે  સવારમાં તો આળસ-નિંદર સૌની એ ભગાડે એની કાયા ચમકાવીને સંસારને જગાડે  પૂરવમાંથી ઉગે ને પશ્ચિમમાં જઈ ડુબે એની યાત્રા જોવા પેલા પંખી આકાશે ઉડે    પંખી  પંખી  . . . [વાંચો. . . ]