કવિ ઉમાશંકરનો નિબંધસંગ્રહ ગોષ્ઠી પ્રગટ થયો ત્યારે હું સુરતની એમ.ટી.બી. કોલેજમાં વિજ્ઞાનનો વિદ્યાર્થી હતો. હજી આજે પણ મારી પાસે એ જૂની ડાયરી છે, જેમાં ગોષ્ઠીમાંથી મને ગમી ગયેલાં વાક્યો સચવાયાં છે. તે વખતે સહેજ પણ ખ્યાલ નહિ કે ભવિષ્યમાં નિબંધ લખવાની ગુસ્તાખી હું પણ કરવાનો છું. ઉમાશંકર જોશી અને યશવંત શુક્લ વચ્ચે એક બાબતે તગડો તફાવત હતો. સમારંભ માટે આમંત્રણ મળે ત્યારે ઉમાશંકર ઝટ હા ન પાડે અને યશવંતભાઈ કદી ના ન પાડે. (યશવંત શુક્લને રણજિતરામ સુવર્ણચંદ્રક મળ્યો ત્યારે સમારંભમાં હું અતિથિવિશેષ હતો. મેં પ્રવચનમાં કહ્યું હતુંઃ યશવંતભાઈ હેઝ બીન ઓવરયુઝ્ડ બાય ગુજરાત. સમારંભ પત્યો પછી ભોળાભાઈ પટેલે મને કહેલુંઃ તમે સાવ સાચી વાત કરી.) કવિની શબ્દસાધના સસ્તા સમારંભોમાં શબ્દો વેડફી મારવાની છૂટ નથી આપતી. ઉમાશંકર વક્તા એવા કે શબ્દો તોળી તોળીને બોલે તોય રસસાતત્ય ન તૂટે અને શ્રોતાઓનાં હૃદયમાં અજવાળું પથરાય. ઉમાશંકરભાઈ સુરતના અમારા ઘરે પૂરા બે દિવસ માટે મહેમાન બન્યા હતા. ઘરે મહેમાનો તો અનેક આવે છે, પરંતુ આપણે ઘરે કવિ ઉમાશંકર જોશી આવે અને રહે ત્યારે હરખની સીમા રહે ખરી? ઈડરથી થોડાક લય લઈને નીકળેલા એ કવિની લયસાધના એ જ જીવનસાધના! મુંબઈની લોકલમાં ટ્રેનમાં રાતે બારેક વાગ્યે જતા હતા ત્યારે એમને અનાયાસ રુદ્રરમ્ય અને શાંતમના તપસ્વી એવા નિશીથના કાવ્યનો લય પ્રાપ્ત થયેલો. કવિતાનો લય એ જ કોસ્મોસ (નિર્મિતિ)નો લય!