“આ વર્ષે સ્નાતક તો થઈ જઈશ. પછી ભણવાની જરૂર નથી લાગતી. એવું લાગે તો મને ઘેરે ભણાવજો. હું વાટ જોવા પણ તૈયાર છું.” તે બરાબરનો ફસાયો. તે આનંદમાં આવી ગઈ. હું તમને ન અપનાવી શકું તેમ તેને કહેવું હતું, પણ તે મૌન રહ્યો. તેને આજ પહેલી વાર કંઈક વિચિત્ર દ્રષ્ટિથી સૂરજબા તરફ જોયું. તે આંખો ખેંચીને પોતાના જવાબની રાહ જોઈ રહી હતી. પછી કોઈક વાર સમજાવીશ તેમ નક્કી કરીને તેણે ભણાવવાનું ચાલુ કર્યું. પણ તે તો મટકું માર્યા વગર તેની સામે જોઈ રહી. તે બરાબર ભણાવી ન શક્યો.