મંદિર તથા રાજભવનોના નિર્માણને વાસ્તુશાસ્ત્ર તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. મત્સ્યપુરાણ અધ્યાય ૨૫૨ થી ૨૭૦ અંતર્ગત આ વિજ્ઞાનનું નિરૂપણ કરવામાં આવ્યું છે. અગ્નિપુરાણમાં પણ અનેક અધ્યાયોમાં (અ.૪૦, ૯૩, ૯૪, ૧૦૫, ૧૦૬, ૨૪૭) આ વિષય ચર્ચાયો છે. વિષ્ણુધર્મોત્તર પુરાણમાં પણ વાસ્તુકલાનું નિરૂપણ થયેલું જોવા મળે છે. ગરુડપુરાણમાં પણ સંક્ષેપમાં અધ્યાય ૧-૪૬માં આ વર્ણન જોવા મળે છે. અહીં મત્સ્યપુરાણકારે સૌથી વધુ રસ દાખવ્યો છે. અત્રે ચાર વિષયોનું વિવેચન કરવામાં આવ્યું છે. ૧) વાસ્તુવિદ્યાના મૂળ સિદ્ધાંતો, ૨) સ્થળપસંદગી તથા નિર્માણ રૂપરેખા, ૩) દેવમૂર્તિઓનું નિર્માણ, ૪) મંદિર તથા રાજભવનોની રચના. મત્સ્યપુરાણ અધ્યાય ૨૫૨માં વાસ્તુશાસ્ત્રના ૧૮ આચાર્યોના નામ આપવામાં આવ્યા છે. જેમકે ભૃગુ, અત્રિ, વિશ્વકર્મા, મય, નારદ વગેરે. આ ઉપરાંત ગૃહનિર્માણ સમય (અ.૨૫૩), ભવન નિર્માણ (અ.૨૫૪), સ્તંભનો માન નિર્ણય (અ.૨૫૫) વગેરે વિષયોના વિવરણ બાદ દેવપ્રતિષ્ઠા વિધિ તથા પ્રસાદનિર્માણ વિધિનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. વિષ્ણુધર્મોત્તરપુરાણના તૃતીય ખંડમાં પણ આ જ વિષયનું નિરૂપણ કરવામાં આવ્યું છે.