સ્કૂલનું શિક્ષણ પુરૂં કર્યા પછી કોલેજની દુનિયા શરૂ થાય છે. અહિં સ્કૂલ જેવી પાબંદીઓ હોતી નથી. સ્કૂલમાં યુનિફોર્મ ફરજીયાત હોય છે. વિદ્યાર્થીઓએકજ પ્રકારના પહેરવેશમાં નજરે પડે છે. પરંતુ કોલેજમાં આ પ્રકારની પાબંદીઓ હોતી નથી. અહીં પોતાની જાતને જાહેર કરવાનો મૌકો વધુ મળે છે. અમીર લોકો પોતાની અમીરીનું પ્રદર્શન કરે છે અને મોટાઇના એહસાસથી પીડાય છે. ગરીબ લોકો તેઓના ઠાઠ માઠ જોઇને પોતાની લઘુતાગ્રંથીમાંસપડાઇ જાય છે. ગરીબ બાળકો પોતાના વાલીઓ પાસે એજ મોજશોખની વસ્તુઓની ઇચ્છા વ્યક્ત કરે છે. વાલીઓ તેમની ઇચ્છા પુરી ન કરી શકવાનેલીધે ઘણું દુ:ખ અનુભવે છે. આવી ગં્રથી આગળ વધીને યુવાનોની બૌદ્ધિક અને માનસિક ક્ષમતાને આડે રસ્તે દોરે છે. હવે તેઓ દુનિયાની ન્યાયીવ્યવસ્થાજ નહીં પરંતુ અલ્લાહ અને રસુલની સામે પણ સવાલ ઉઠાવે છે. આ ગ્રંથીનો ઇલાજ અખ્લાકી અને રૂહાની શિક્ષણ છે જે અમીરોને ગરીબો સાથેસદ્વર્તાવ અને ગરીબોને ખુદ્દારી અને સંતોષ તરફ નિમંત્રણ આપે છે.