એકવાર રઘુભાઈ બપોરા કરવા લીમડાના ઝાડ નીચે બેઠા હતા. ત્યાં એમને એક વિચાર આવ્યો : અરેરે ! આ તે કંઈ મારું જીવન છે ! ઉનાળાના તાપમાં, શિયાળાની ટાઢમાં ને વરસતા વરસાદમાં મારે કાળી મજૂરી કરવાની. કદી નિરાંતે ખાવાનું નહીં. કદી ક્યાંય દેવદર્શને જવાનું નહીં. ક્યાંય હરવા-ફરવા ના મળે. આના કરતાં કોક બીજો ધંધો શું ખોટો ?