“એકતાના અભૂતપૂર્વ દાખલા માટે આપણે ૧૦૩૧ માં થયેલી બેટલ ઓફ બહારેચી ને યાદ કરવી જરૂરી છે. જેમાં મહમુદ ગઝનવીના ભત્રીજા મસુદે ૧૦૩૧માં ઇસ્લામના ફેલાવા માટે કોઈ પણ દેખીતા કારણ સિવાય ૧૨૦૦૦૦ સૈનિકો જેમાં ૫૦૦૦૦ ઘોડેસવારો હતા તે સાથે ભારત ઉપર ચડી આવ્યો..રાજા આનંદ પાલ સાહી અને સિયાલકોટના રાજા રાય અર્જુને તેને પડકાર્યો પણ જબરજસ્ત મુસ્લિમ લશ્કર સામે તેઓ હારી ગયા ત્યાર પછી ગુજરાત તથા માંળવા તરફ આગળ વધ્યો ત્યા રાજા મહિપાલ તોમરે તેની સામે લડાય કરી પણ તે હારી જતા મસુદે ઉત્તર ના પ્રદેશો જીતીને લખનૌ પાસેના બહરેચી ગામમાં ૧૦૩૩ સુધી સ્થાઈ થયો. એ સમયે ઉત્તર ભારતના ૧૭ રજપૂત રાજાઓ એક થયા જે ભારતના ઇતિહાસનું સૌથી મોટું લશ્કરી જોડાણ હતું .રાજા સુખદેવ આ બધાના ઉપરી તરીખે નિમાયા હતા.આ બધાએ ૧૪ મી જુન ૧૦૩૩ ની અંતિમ લડાય ને માટે ચેસ ગેમ ખેલી જે હિંદુ રાજાઓના ઇતિહાસમાં અજોડ હતી. લડાયના નિયમોનું પાલન કરી ને મસુદને કહેવામાં આવ્યું કે આ જમીન હિન્દુઓની છે માટે તેને ખાલી કરીને જતા રહેવું પણ મસુદે તેમ કરવાની ના પાડી. શનિવાર તા: ૧૩-૬-૧૦૩૩ ની સવારે રાજપૂત રાજાઓના તમામ લશ્કરે મસુદ સહિતની તેની સેના ફરતી કિલ્લેબંધી કરી નાખી. કલાકો ના કલાકો સુધી આ ભયંકર લડાય ચાલી. આ લડાયનું સ્થળ હાલના બહેરીચ-ગોંડા રોડ થી ૮ કી મી. દુર ચિતુરા તળાવ ની આસપાસનો કોઈ વિસ્તાર હતું. આ લડાય ૧૪-૬-૧૦૩૩ રવિવારના રોજ પૂરી થઈ અને તેમાં રાજા સુખદેવની જીત થઈ. મસુદ અને તેનું લશ્કર ખરાબ રીતે હારી ગયું. રવિવાર તા; ૧૪-૬-૧૦૩૩ ની સાંજે મસુદને પકડી લેવામાં આવ્યો અને ત્યાને ત્યાજ તેનું મસ્તક ઉડાવી દેવાયું .૧૨૦૦૦૦ ના મસૂદના લશ્કરમાંથી એક પણ ને જીવતો જવા દેવામાં નહોતો આવ્યો. અને મસુદ અને તેના લશ્કરનું શું થયું તેની ખબર ગજની (અરબસ્તાન) માં કયારેય પડી નહી કારણકે સમાચાર પહોચાડવા કોઈ જીવતો રહ્યો નહોતો. ભારતના ઇતિહાસનું હિંદુ રાજાઓનું આ એક અદભુદ લશ્કરી જોડાણ હતું જેના કારણે રાજપૂતોને વિજય મળ્યો પણ ત્યાર પછી હિંદુ રાજાઓમાં કે પ્રજામાં આવી એકતા ફરીને ક્યારેય જોવામાં આવી નથી. આ લડાયની અસર એટલી હતી કે ત્યાર પછીના ૧૬૦ વરસ સુધી કોઈ આક્ર્મણખોરો ભારતમાં આવી શકયા નહી (http://en.wikipedia.org/wiki/Raja_Sukhdeo) એકતા શું કરી શકે છે તેનો આ માત્ર દાખલો છે પણ આ બનાવને આજના સમયના સન્દર્ભમાં જોવાની જરૂર નથી. હવે તો ભારતમાં લોકશાહી છે અને તેથી સહુ કોઈ નાગરિકો લોકશાહી અધિકારો ભોગવે છે અને સુખી છે પણ કહેવાનું તાત્પર્ય એ છે કે માણસે ક્યારેય ભૂતકાળને ભૂલવો નહી જોઈએ. અને જેઓ ભૂતકાળને ભુલે છે તેમના કપાળે તેનું પુનરાવર્તન લખાયેલ હોય છે. અને સહુ જાણે છે કે સમયે સમયે ઈતિહાસ પુનરાવર્તન પામે છે.”