ઘરમાં માટલા પર બુઝારું મેલવા જેટલીયે પહોંચ ના હોય, અને કવિ ઝાંઝવાં જેવાં કાલ્પનિક સુખો (વાહનસુખ ?) પાછળ દોડતા ફરે, એ કેવું ? ખેર, સાસરે જેટલો વટ પાડવાનો હતો, એટલો પડી ગયો છે ! (કાર તો પોતાનું પોત પ્રકાશે જ ને !) શ્રીમતીજીના નસીબમાં જેટલું વાહનસુખ લખાયેલું, એટલું મળી ગયું છે. હવે અમારે કાર વેચવી છે ! ક્યારેક જ ઊપડે, અને ઊપડે ત્યારે હેલિકોપ્ટર જેવો અવાજ કરતી અમારી કારે તો મને ‘કારવાળા કવિ’ તરીકે અમારા વિસ્તારમાં જાણીતો કરી દીધો છે ! હવે આ કાર કોને બઝાડવી ?