‘હાસ્યની પોતાની પણ મર્યાદા છે કે એનો ભાવ સ્થાયી રાખવો મુશ્કેલ છે. એટલે જ એ ગૌણ ગણાયો છે...જીવનમાં પણ કોઇ માણસ આખો દિવસ ઉદાસ ફરે તો વાંધો આવતો નથી,પણ જો આખો દિવસ હસ્યા કરે તો કોઇ એને સ્વીકારશે નહીં, એને પાગલ ગણશે. જે જીવનમાં ગૌણ છે એ સાહિત્યમાં પણ હોય.’- એમ કહેતા લાભુભાઇ આખાય સંશોધન પછી જે તારણ પર આવે છે તે બહુ આશા જગવતા નથી. હાસ્યની સ્થિતી સમય સાથે જ જોડાયેલી છે. સમય બદલાવા સાથે નવું જન્મે તે જ હસાવી શકે. એમાં સંદર્ભોની ભૂમિકા ખાસ્સી રહેલી હોય છે એટલે ઓલ ટાઇમ હસાવી શકે તેવી કૃતિઓ ઓછી જ રહેવાની તે નીચોડ સાથે સહમત થવું જ પડે તેમ છે. હા, સમુહમાધ્યમો અને સ્વાસ્થ્ય સાથે હાસ્યને સાંકળવામાં આવ્યું હોવાથી એ દિશામાં નવાં નવાં પ્રયોગો સરસ રીતે ચાલી રહ્યાં છે. એ વાતની નોંધ એમણે વૈશ્વિક કક્ષાનું ચિત્ર રજૂ કરીને લીધી છે.