૧૦ મહિનાની મારી અખિલભાઈ સુતરીઆ સાથેની ઓળખાણ દરમ્યાન અલગ અલગ સમયે એ મારા ઘરે બે વખત જઈ આવ્યા. એક વખત એમના મમ્મી-પપ્પા સાથે અને એક વખત એમની ગુજરાત માર્ગદર્શન યાત્રા દરમ્યાન. અખિલભાઈ વિશે કહું તો જેટલી વખત ફોન પર વાત થઈ-ચેટિંગમાં વાત થઈ-બ્લોગ વાંચ્યા…..બસ એકદમ એવુંજ વ્યક્તિત્વ, અંગ્રેજીમાં કહીએ તો એમણે જે કામ ઉપાડ્યું છે એકલપંડે એને લીધે હું એમણે One Man Army કહી શકું… આજે સામાન્ય પુસ્તકિયા ભણતર માટે શાળાઓ અને કોલેજો હજારો રૂપિયા અનેક પ્રકારના બહાનાઓ આગળ ધરીને ઉઘરાવી લે છે એવા સમયમાં ખરેખર વિદ્યાર્થીઓને કયા પ્રકારના શિક્ષણની જરૂર છે અને એ ક્યાંથી મળે એ મોટાભાગના સમાજને ખબર નથી ત્યારે અખિલભાઈ એ ગુજરાતના બાળકોને વૈશ્વિક માણસ બનાવવાનું બીડું ઝડપ્યું છે. પ્રેરણાદાયી વિડીયો બતાવી અને તરત એના ઉપર પ્રશ્નોત્તરી કરી એમના સવાલોના એમને સમજાય એવી ભાષામાં જવાબો આપવાના અને સંતુષ્ઠ કરવાના. પોતાની કારકિર્દી દરમ્યાન બચાવેલી આવકના અમુક ટકા રકમ અને બીજા વ્યક્તિગત ડોનેશન માત્ર થી એ આ પ્રવૃત્તિ કરી રહ્યા છે.[આ કોઈ વ્યક્તિભક્તિ નથી… મને એમનું કામ ગમ્યું એટલે એમની સરાહના કરી બાકી તો જેવી દ્રષ્ટી એવી સૃષ્ટી]