નદી તટે શિલા પર બેઠેલી માદ્રી સ્નાન કરવાનું મન બનાવતી શીતળ જળમાં છબછબિયા કરી રહી છે. વનવાસી પાંડુ એક ખડક પર બેસી ધ્યાન ધરી રહયાં છે..માદ્રી ધીરેથી શિલા પર ચડી નદીમાં કૂદી પડે છે. પાણીમાં થયેલાં ધુબાકાથી પાંડુનું ધ્યાનભંગ થઈ ગયું. તેમની નજર જલપરીની જેમ જલક્રીડા કરી રહેલી માદ્રી પર પડી, જાતને અંકુશમાં લાવવા આંખો મીંચી ઈષ્ટદેવમાં મન પરોવવાનો વ્યર્થ પ્રયાસ કરે છે. ચલિત થયેલાં પાંડુની આંખો ફરી ખુલી જતાં, સદ્યસ્નાતા માદ્રી નજરે ચડે છે. શત:પ્રતિશત સૌંદર્યની મૂરત માદ્રી ‘એક જ ભીનાં વસ્ત્રમાં’ બહાર આવી રહેલી, જે તેની સુડોળ કુંવારીકાયા સાથે ચીપકીને એક એક અંગભંગિમાને છતી કરી રહેલું. પારદર્શક થઈ ગયેલાં સૌંદર્યને નજરોથી પી રહેલાં આર્યપુત્રની આંખોનો વિકાર માદ્રી પામી ગઈ. તે ડરીને કુટિર તરફ ભાગી ગઈ. કામબાણથી ઘાયલ થયેલાં મહારાજે લગભગ દોડતા જઈ માદ્રીને આલિંગનમાં લઈ પ્રગાઢ ચુંબન આપ્યું ને સંવનન કરવા પ્રેરાયા..