સન્યાસી-સાધુને વૃક્ષ અને જળની જેમ જ પરમાર્થી ગણવામાં આવે છે. જેમ વૃક્ષ કદી પોતાની છાયા પોતાની માટે વાપરતા નથી. તેના ફળો સદા પરજીવ માટે હોય છે. નદી જેમ પોતાનું પાણી પોતાના માટે વાપરતી નથી. તેમજ સન્યાસી પણ સમગ્ર જીવન પરહિતમાં સમર્પિત કરી દે છે. સન્યાસીનું સ્વરૂપ જ પરમાર્થી છે. માટે જ આ ધરતી પર કોઈ સાધુ દેખાય છે. ત્યારે મને ઈશ્ર્વરના સંકલ્પના દર્શન થયા હોવાનો ભાવ થાય છે. સન્યાસીના રૂપમાં સ્વયં પરમાત્મા ધરતી પર વિચરતા હોય છે. સન્યાસીએ નગરના પમાં સાક્ષાત નારાયણ હોય છે તે નરના રૂપમાં હરિ હોય છે. આ શબ્દરૂપી પ્રસાદ વચનો છે. જૂના પીઠાધીશ્ર્વર આચાર્ય મહામંડલેશ્ર્વર શ્રીમંત સ્વામી અવધેશાનંદ ગીરિજી મહારાજના તા. ૨૪ નવેમ્બરના રોજ કર્ણાવતી (અમદાવાદ)ના સેટેલાઈટ સ્થિત શિવાનંદ આશ્રમના પરિસરમાં સ્વામીચિંદાનંદ જન્મ શતાબ્દી મહોત્સવની ભાગપે નવા બંધાયેલ શિવ આધ્યાત્મ સત્સંગભવનના લોકાર્પણ પ્રસંગે શ્રોતાજનોને આર્શિવચન આપી રહ્યા હતા. આ પ્રસંગે તેઓએ જણાવ્યું હતું કે આ ધરતી પર આતંકવાદ ઉપરાંત જળવાદ અને પદાર્થવાદ પણ વકર્યો છે. એક તરફ સ્વાર્થ છે. તો બીજા તરફ પરમાર્થ છે. બીજાને દુ:ખી રાખી આપણે ક્યારેય સુખી રહી શકીએ નહીં. ત્યારે સનાતન ધર્મની લાક્ષણિકતા જ પરહિત, પરસમ્માનની છે. કોઈના મનને ક્યારેય દુ:ખ ન પહોંચાડવાની વાત સનાતન ધર્મ શીખવે છે. સનાતન ધર્મ આપણને શીખવે છે કે, જે વર્તન તમને યોગ્ય નથી લાગતું તે અથ સાથે ક્યારેય ન કરવું આજે જે હિંસાનું વાતાવરણ ફેલાયેલું છે. તેનું મૂળ કારણ સ્વાર્થ છે. શાંતિ જોઈતી હશે તો સર્વે સ્વાર્થ ત્યજવો પડશે. વસ્તુને આપણે પ્રસાદ માની લેવાની છે. જો આમ થશે તો તેનો અભાવ રહેશે નહીં. કારણ કે પ્રસાદનો મતલબમાં જ અન્ય સાથે વહેંચવાની ભાવના જોડાયેલી છે.