‘હું આવી જઈશ, નિશિથ. ચિંતા ના કર.’ કોશાના શબ્દોમાં હળવાશ હતી. ફટાફટ એ કામ પતાવવામાં લાગી ગઈ. દશ વાગ્યા સુધીમાં બધું જ કામ પતાવીને તૈયાર થઈ કોશા સીડી ઊતરી રહી હતી. સ્કૂલબેગ ખભે લટકાવી નિહારિકા પણ બહાર આવી હતી. નિહારિકાનો ચહેરો નિસ્તેજ હતો. બન્નેની આંખો મળી. દરવાજા તરફ આગળ વધી રહેલી નિહારિકાને બોલાવતા કોશા બોલી,