કોલરના પટ્ટા સાથે કૂતરા તેના તરફ ખેંચાઈ રહ્યા હતા. તેમને મળેલી તાલીમ અને આજની કાર્યવાહીના લયને કારણે કુતરાઓને લાગતું હશે, કે હમણાં તેમને ફેફરબર્ગ પર તૂટી પડવાનો આદેશ આપવામાં આવશે. તેમનો ઘૂરકાટ માત્ર હિંસક જ નહીં, પરંતુ પરીણામ વિશે ભયાનક આત્મવિશ્વાસથી ભરેલો દેખાતો હતો. સવાલ માત્ર એટલો જ હતો, કે કમાન્ડન્ટની ડાબી બાજુએ ઊભેલા એસએસના સૈનિકમાં કુતરાઓને પકડી રાખવાની તાકાત હતી કે નહીં? ફેફરબર્ગને એ બાબતે બહુ અપેક્ષાઓ ન હતી. કુતરા એને ફાડી નાખે, અને તે પછી પણ તેને ગોળીઓથી ચાળણી કરી નાખવામાં આવે તો એને નવાઈ લાગવાની ન હતી! પેલી સ્ત્રી જો પોતાના માતૃત્વની ભીખ માગીને પણ બચી શકતી ન હોય, તો માણસની અવરજવરનું નામોનિશાન ખતમ થઈ ગયું હોય એવા આ વેરાન રસ્તા પર વેરવિખેર પડેલો સામાન ગોઠવવાની વાર્તા કહીને બચી શકવાનું એનું તો શું ગજું!