એક બાઈક બંબાટ કરતું વાડીમાં ધુસ્યું. સાથે ધાણા-મેથી, ચણાના લોટ જેવી જરુરી વસ્તુ લઈ બે-ચાર જણા વાડીમાં દાખલ થયા. ચોપાસ હરખની હેલી રેલાઈ. પાંચ-દસ મીનીટમાં બધા ભેગા થયા. ખુરશી, બુંગણ અને ખાટલા પથરાણા. ભજીયા બનાવવાની બધી સામગ્રી સુધારવા મંડયા. હજી દારુની ટેવ ગામમાં ઘુસી નથી એટલું સારુ છે. અલક-મલકની વાતુ થઈ. મથુર લુવારની કોયડથી લઈ અમેરિકા સુધી પુગી ગ્યા! ટ્રમ્પની સાત પેઢી વીંખી નાય્ખી. ચીન અને ડોકલામ વયા ગ્યા. ભયો મરચા સુધારતો કયે “જીવી ડોહી જેવી છુછરી આય્ખું વારા ચીનાવ આયા આવે તો ભોડી ભીંહી નાંખીયે. ચીનાની બોચી પકડી ભીમની જેમ નવતેરીયુ કરીયે. તમે સીટી વારાવ તમારુ જોય લેજો, અમે અમારુ ફોડી લેહુ.” કોઠીંબડાની કાંચડીથી લઈ સાગના ઝાડવા,ખારેક સુધીની ઓર્ગેનિક ખેતીની વાતુ કરી. ગધ્નાવ આવો અખતરો કરવા ના મંડાણા…હંધાયનો સૂર એવો હતો કે “તમે કાવડીયા રોકો, જમીન અમે આપીયે, માર્કેટીંગ તમારે કરવાનું” ઘોડા દોડાવતા અમે અતિતમાં ઉતર્યા. ચટણી બની ગઇ હતી. દાઝીયું તેલ ચુલે ચડી ગ્યું હતુ. બુંગણ પર છાપા પથરાણા, વાટકીયુ અપાઈ. ભજીયા આપણે કીલો/ગ્રામમાં ખાઈએ. અહીયા ચણાનો લોટ મુજબ એસ્ટીમેટ બને! અર્થાત અઢીસો ગ્રામ લોટમાં ( ભજીયામાં નય હો લોટમાં ) એક જણો ધરાય… ઈ મુજબ લોટ લાવવાનો. શહેરના લોકો અઢીસો ગ્રામ ભજીયામાં આખુ ઘર ધરાય જાય!