સાડા નવ વાગ્યે વિભાકરની આંખ ઊઘડી ત્યારે શરીરનો થાક ઊતરી ગયો હતો. વિચારોના આટાપાટામાંથી પણ એણે મુક્તિ મેળવી લીધી હતી. પરોઢિયે આંખ મળી એ અગાઉ આકરા મનોમંથન પછી એક ધ્યેય અને એક દિશા નક્કી કરવામાં એને સફળતા મળી હતી. ભયાનક દ્વિધાની નાગચૂડમાંથી એક ઝાટકે મુક્ત થઇને એણે આડાઅવળા તમામ વિચારોને ફગાવી દીધા હતા. મનમાં હવે કોઇ દ્વિધા નહોતી. ધ્યેય નિશ્ચિત હતું અને એ જ માર્ગે આગળ વધવાનો એણે નિર્ધાર કરી લીધો હતો.