ભક્તિ યોગના લીધે એવા ગુણો નીખરે છે જેનાથી સહભાગિતા શક્ય બને છે, જેમ કે પ્રેમ, નિ:સ્વાર્થતા, પવિત્રતા, તેના થકી પોતાની જાતને ભૂલી, ભગવાનને શરણે કરવી. આ એક શરણ થવાની જરૂરીયાતના વિચાર, પ્રાપત્તિ, માં દરેક પંથના લોકો એકરૂપ થઈ જાય છે. આપણને પ્રાપત્તિ મળી છે તેનો અહેસાસ ત્યારે થાય જ્યારે આપણે સ્વભાવિક રીતે માનીએ કે જે કાંઈ થાય છે તે ઈશ્વરની મરજી અને કૃપાને લીધે, નહીં કે આપણા પોતાના પ્રયાસ થકી. આવી આરાધાનમાં ભય નો કોઈ અંશ પણ ન હોય.