આવું નેતૃત્ત્વ હોદની રુએ, કંપનીના બંધારણ અનુસાર અને કાયદાકીય રીતે પ્રસ્થાપિત થયું હોય, તેને ઔપચારિક નેતૃત્વ કહેવામાં આવે છે, કંપનીઓમાં જનરલ મેનેજર, વિભાગીય મેનેજરો; શિક્ષણ સંસ્થાઓમાં આચાર્ય વળી તેમાં જે તે વર્ગના વર્ગશિક્ષકો- આ સર્વે ઔપચારિક નેતાગીરીનાં દૃષ્ટાંતો છે- પરંતુ આ સઘળાં સ્થાનોમાં કાર્યરત કેટલીક એવી વ્યક્તિઓ હોય, જે કોઈ મોટો હોદે કે સત્તા ન ધરાવતી હોય; પરંતુ તેના કેટલાક વિશિષ્ટ ગુણો- જે તે ક્ષેત્રની તજજ્ઞાતા અને કૌશલ્ય, સર્વ પ્રત્યે સહાનુભૂતિ અને સમાનુભૂતિ ભર્યું વલણ, ટીમભાવના; વિભાગ, સમૂહ કે સંસ્થાના લક્ષ્યની સ્પષ્ટતા; સૌ પ્રત્યે સમાદર, ઈત્યાદિ- તે લઈને તેમના સહકર્મચારીઓના મન અને મસ્તિષ્કમાં એક વિશ્વસનીય મદદગાર કે ભરોસાપાત્ર સલાહકાર કે પરામર્શક તરીકેની પોતાની છાપ ઉપસાવી શક્યા હોય; જેઓ ઔપચારિક નેતાની જેમ જ કે તેનાથી પણ વધુ કાર્યદક્ષતાથી, સૌને સાથે લઈ, તેમનો વિશ્વાસ સંપાદન કરી કંપનીના લક્ષ્યને હાંસલ કરવા પ્રેરી શક્તા હોય- એવી વ્યક્તિઓ-હોદેને સત્તા ન હોવા છતાં-અનૌપચારિક નેતૃત્વ પૂરું પાડી શકે છે.