રોજની ચપટીક નવરાશ, જિંદગીનું એક ભાથું છે. એને અંતરિયાળનું ભાથું કહેવાય. ચાલતા-ચાલતા માર્ગમાં રસ્તામાં મળતો એક આસ્વાદક વિસામો. આજકાલ તો આપણામાં એવા કેટલા બધા લોકો છે કે જેમની પાસે બધું જ છે, પણ પોતાને માટેની નવરાશ નથી, કારણ કે એકેએક નવરાશને તેમણે પોતાની કામનાઓની પરિપૂર્તિ કરવામાં જોતરી લીધી છે. કામનાઓ કદી પૂરી થવાની નથી ‘ને તેઓને નવરાશ કદી મળવાની નથી. એવા લોકોને પછી ડૉક્ટરોની સૂચના પ્રમાણે લાંબા પગે છત સામે જોઈને સ્તબ્ધ નવરાશ પામવાની આવે છે. કોઈક જ હોય કે જે સળંગ છ-આઠ મહિનાની તબીબી પ્રક્રિયામાંથી પસાર પણ થાય અને એ દરમિયાનના બૃહદ પટના સમયાવકાશને પણ જાણે અને માણે.