સંવત્‌ ૧૮૬૭માં શ્રીજી મહારાજ જેતલપુર પધાર્યા હતા. જીવતરામને મહારાજના દર્શન કરવાની ઉત્કટ લાલસા થવાથી તેઓ લક્ષ્મીરામ સાથે ગયા. પૂર્વની પ્રીત જાગી ઉઠી. જીવતરામનાં અંતરમાં મહારાજની મૂર્તિ વસી ગઈ. ત્રણ-ચાર દિવસના રોકાણ પછી લક્ષ્મીરામ શાસ્ત્રીને કહ્યું ‘‘ઘેર કહી દેજો મારી ચિંતા ન કરે’’ અને મહારાજને વિનંતી કરી. પ્રભુ! મને ત્યાગીની દીક્ષા આપો. જીવતરામની ઉત્કટ મુમુક્ષુતા, જીજ્ઞાસુતા, વૈરાગ્ય-વિવેક વગેરે ગુણો પીછાળીને શ્રીજી મહારાજે જેતલપુરમાં ત્યાગીની દીક્ષા આપી. ‘‘વાસુદેવાનંદ’’ એવું શુભ નામ પાડ્યું.