કવિતામાં ધ્વનિ એનો આત્મા મનાયો છે. અને ગીતાની અંદર આવા ધ્વન્યાત્મક વિધાનો એક થિસિસ થાય એટલા બધા છે: તાંતિતિક્ષસ્વ ભારત, ‘ભા’ એટલે પ્રકાશ, એમાં રત – જેને પ્રેમ છે – વી આર ધ લવર્સ ઓફ લાઈટ. તિતિક્ષા એટલે સહનમ સર્વ દુ:ખાનામ અપ્રતીકાર પૂર્વકમ્