છ દિવસમાં જ એકલતાએ એને અંદરથી કોરી ખાધી હતી. પોતે જ એ પોતાની દુશ્મન બની ગઈ હતી. એને ભાગ્યે જ કોઈ ફોન આવતા, ટી.વી. જોવાનો કે કોમ્પ્યૂટર સામે બેસવાનો કે મોબાઈલ હાથમાં લેવાનો સવાલ જ નહોતો. રસોડામાં જઈને એણે ફ્રોઝન પીઝા કાઢ્યો, જાણે જીવનની છેલ્લી ક્ષણો બાકી રહી ગઈ હોય એમ અકરાંતિયાની જેમ પીઝાના ટુકડા ઉતાવળે મોંમાં ઠૂંસ્યા.. જ્યૂસ પીતા અંતરાસ આવી ગઈ પણ તોય એ ખાવાની ઝડપ ન ઘટી.. ફ્રિઝ પરથી પેપરની નીકળવા આવેલી સેલોટેપ એણે ફરી ચોંટાડી, ઉપર બીજી સેલોટેપ મારી. વાસણ વોશબેઝિનમાં મૂકીને એ બેડરૂમની ગણેશની મૂર્તિ પાસે આવીને ઉભી.