નિહારિકા ઊભી થઈને કીચનમાં ગઈ. સ્ટવ પર ચા બનાવવા તપેલી મૂકી. કામ કામ ને કામ ! અવતાર જ ઈશ્વરે જાણે કામ કરવા માટે આપ્યો છે ! આરામની તો કોઈ ગુંજાઈશ જ નહીં ! એમાંય ભવનું ભાથુ બાંધવાનું જો ચૂક્યા તો આ પળોજણના લખચોર્યાશી ફેરાઓમાંથી મુક્તિ મળી રહી ! જ્યારે તક મળે ત્યારે વ્રત-પુણ્ય કરી લેવાનાં. આવતીકાલે માતાજીનું વ્રત છે. અણે જઈને કબાટ ખોલીને જોયું કે લાલ સાડી તો ધોયેલી પડી છે ને ? હા, એ સાડી તો હતી, એના નીચે ફૂલવાળી સાડી પણ પડી હતી. એના પરનાં ફૂલો સૌરવને ખૂબ ગમે છે. નિહારિકા જ્યારે બહાર ક્યાંક ફરવા જવાનું હોય ત્યારે આ ફૂલવાળી સાડી પહેરતી ત્યારે સૌરવ એના પાલવમાં એવો માસૂમ હેતથી વીંટળાતો ને . . . રાતે નવ વાગ્યે યોગેશ આવ્યો નોકરી પરથી. એ જમતો હતો, ત્યારે એના મુખ પર રોજિંદો ગાઢ થાક હતો.