બહેનો પાછી સાસરે જાય એ પહેલા ખાટલે પાટલા માંડીને ઘઉંની સેવો વણવાનો પ્રોગ્રામ ચાલે. સેવો વણવા-ઝીલવાની કળામાં અમેય મહેર થયેલા છીએ. પછી આખું વર્ષ આ સેવો બાફીને ઘી-ગોળમાં ખાવાની મજા પડે. પાપડ, પાપડી, વડી, સેવોની મજાની સાથે નવા ખાટલા ગોદડા, નવી લીંપાયેલી ઓસરી પડસાળો અને ભાઈ-ભાણાં-બહેનો સાથેની ગમ્મતો… અરે એ સ્તો! ખરો વૈભવ હતો. આજે ક્યાં છે એ બધું? ક્યા ગયું એ બધું?