પ્રમિલા રોતા અવાજ માં બોલી, “બા મને ના ઓળખી? હું પ્રમિલા, પ્રમોદ ભાઈ ની દીકરી. તમારા થાનગઢ ના ઘર પાસે રહેતા હતા, યાદ છે?” રસ્મી બા એ પોતાના ભુતકાળ ની ચોપડી ના પન્ના ખંખોળીયા ને થોડીવાર પછી બોલ્યા, “પ્રમીલા? તું એજ પ્રમિલા છે ને જે રોજ મારી પાસે આવી ને ચોકલેટ માંગતી તી?” પ્રમિલા એ હસતા મોઢે કહ્યું, “હા બા હું એજ પ્રમિલા છુ.” રસ્મી બા એ પ્રમિલા ના માથે હાથ મુકી ને કહ્યું, “બેટા તું તો કેવડી મોટી થઇ ગઈ છે? પેલા તું કેવી ફ્રોક પેરી ને કુદતી કુદતી આવી ને મારા ખોળા મા બેસી જતી”. ભુતકાળ ની યાદો તાજા કરી ને બને હસવા લાગ્યા.