અને જાફરાબાદમાં ઉતરી હતી. જાફરાબાદમાં ઉતરેલી ભારત સરકારના કુમાઉ રેજીમેન્‍ટના સો સૈનિકોના સેનાપતિ મેજર શ્‍યામરતન હતાં. જો કે તેના સર્વોચ્‍ચ સેના પતિકર્નલ એમવી બાળ હતાં અને સંપર્ક અધિકારી શ્રી ધોળકીયા હતાં તેના માટે કૃષ્‍ણા, કાવેરી અને જમુના નામના નૌકાદળના ત્રણ જહાજોએ સેવા આપી હતી અને આ જહાજો સલામત રીતે પહોંચે તે માટે દરીયાઇ સુરંગ હટાવવા કૌકંણ નામના જહાજને કામગીરી માટે લાવવામાં આવ્‍યું હતું. બીજી તરફ રાજકોટમાં પણ એક ખાસ ટ્રેનમાં સેનાને લાવવામાં આવી હતી. સેનાને એવો હુકમ હતો કે, દિલ્‍હીના હુકમ વગર જૂનાગઢની જ સીમમાં પ્રવેશ ન કરવો અને આરઝી હુકુમત સાથે સંપર્ક ન રાખવો. બાબરીયાવાડમાં જૂનાગઢે મોકલેલી સેનાથી સરદાર વલ્‍લભભાઇ પટેલ લાલઘુમ થઇ ગયા હતાં અને કેન્‍દ્ર સરકાર જો ઢીલાશ રાખે તો પોતે આ મુદ્દે રાજીનામું આપે તેવી ધમકી પણ આપી હતી. તા.25/10/1947ના રોજ બાબરીયાવાડ અને માંગરોળને કમ્‍જે કરવાનો દિલ્‍હીથી નિર્ણય થયો. આ જ વખતે કાશ્‍મીરનો મામલો પણ ભડકે બળતો હતો એક તરફથી ભારતે હવાઇમાર્ગે ત્‍યાં સેના ઉતારી. કાશ્‍મીર અને જૂનાગઢની હાલત આમ જોઇએ તો એક સરખી હતી કારણકે જૂનાગઢમાં પ્રજા હિંદુ હતી અને રાજા મુસલમાન જયારે કાશ્‍મીરમાં પ્રજા મુસલમાન હતી અને રાજા હિંદુ. કાશ્‍મીરમાં થયેલી ભૂલનું પુનરાવર્તન જૂનાગઢમાં ન થાય તેના માટે સરદાર કાળજી રાખી રહયા હતાં જેથીદરેક પગલું તે ફુંકી-ફુંકીને ભરી રહયા હતાં. ભારતીય સંઘમાં જોડાયેલા બાબરીયાવાડને સીધુ કમ્‍જે કરવા તા.25/10ના નિર્ણય થયો અને છઠ્ઠા જ દિવસે તા.01/11/ 1947ના દિવસે બાબરીયાવાડ અને માંગરોળ બંનેમાં ભારતના લશ્‍કરે પ્રવેશ કર્યો. જાસુસો દ્વારા બાબરીયાવાડ અને માંગરોળના શાસકોએ જાણી લીધું હતું કે હવે, આપણુ ં કશું ચાલશે નહિં જેના કારણે લોહીનું એકપણ ટીપું રેડાયા વગર બાબરીયાવાડના 42 ગામો ઉપર તા.01/ નવેમ્‍બર 1947ના ભારતીય તિરંગો લહેરાયો હતો અને બાબરીયાવાડનો ભારતીય સેનાએ કમ્‍જો લીધો છે તે જાણી જૂનાગઢના નવાબ અને તેના વહીવટ કરતાઓ ધ્રુજી ઉઠયાં હતાં અને એવી હવા ચાલી હતી કે, હવે જૂનાગઢ પણ ભારતમાં જ જવાનું છે અને કોઇનું કશું ચાલવાનું નથી. આમ, દેશને આઝાદી મળ્‍યાના અઢી મહિના પછી બાબરીયાવાડના 42 ગામો એટલે કે રાજુલા-જાફરાબાદના ગામો સ્‍વતંત્ર થયા હતાં.