આ બદનસીબ પત્નીના પતિનો બંદોબસ્ત બારે માસ ચાલતો જ હોય. નવરાત્રિ હોય કે શિવરાત્રિ, દરેક રાત્રિ આ બિચારી માટે તો કાળરાત્રિ. થાણેદારસાહેબને થાણું મળ્યું હોય ઉજ્જડ વગડામાં, નવી નવેલી દુલ્હનની શરદપૂનમ બની જાય દરદપૂનમ ! બાર વર્ષે બાવો બોલે તેમ નાટકસિનેમા જોવાનો ક્યારેક વારો આવે. શી વાતે સજીધજીને તૈયાર થઈને આ પોલીસાણી નીકળે, બારણાંને તાળું વાસીને ઝાંપાની સાંકળ ચઢાવીને ગાડી તરફ એનાં પગલાં ધપતાં હોય ત્યારે જ ગયા જનમનો વેરી વાયરલેસ ફોન ધણધણી ઊઠે. સાહેબ તો રમરમાવીને જીપ મારી મૂકે (ડ્રેસ તો ગાડીમાં જ લટકતો હોય) અને મેમસાહેબ વીલે મોંએ ‘બૅક ટુ પૅવેલિયન’, ઘરે પાછાં. આમ તો અમારા ભાગે આવેલાં ચોઘડિયાંમાં કાળ, અશુભ, રાગ, ઉદ્વેગ વગેરે જ મુખ્યત્વે હોય પણ ક્યારેક કોક શુભ ચોઘડિયું ભૂલેચૂકે આવી ચઢ્યું હોય, છેલ્લા ‘શૉ’માં સિનેમા જોવા જવાની તૈયારી હોય, પાસા પોબાર પડતા હોય તેમ ગાડી ગલીની બહાર નીકળીને મુખ્ય રસ્તા પર આગળ દોડતી પણ હોય અને ત્યાં જ વાયરલેસની મોકાણ મંડાય. સૂમસામ રસ્તાની વચ્ચોવચ અંધારામાં જ નિર્દયી સાહેબ રાંક મેમસાહેબને ઉતારી મૂકે, રિક્ષા કરી આપવા પણ ના રોકાય, ‘વૈદર્ભી વનમાં વલવલે !’