તે દિવસ પછી, નીતા સમયની સાથે સાથે મોટે ભાગે બધું કામ પણ સાચવી લેતી. થોડું વધારે થકાશે ને થોડો આરામ ઓછો મળશે એ જ ને? પણ મનની શાંતિ? એ ક્યાંથી લાવવી? બધું કામ કરવા છતાં ને બધું સમજવા છતાં, નીતાથી મમ્મીની વાતો ને તે દિવસનું મમ્મીનું વર્તન ભૂલાતું નહોતું. ઘરમાં સતત એક ડરમાં રહેવાનું, કંઈ બોલાઈ જશે તો? મમ્મીને ખોટું લાગી જશે તો? શું આને જ ઘર કહેતાં હશે? બધાનાં ઘરમાં આવું જ હશે? ઘણી વાર ઓફિસમાં બીજી ફ્રેન્ડ્સની વાતોથી એને આશ્વાસન પણ મળતું. એમના ઘરે પણ આવું જ વાતાવરણ. પણ એ બધીઓ બોલતી ને લડતી ને બીજા દિવસે ઓફિસમાં આવીને, બધી એકબીજાની સાસુઓની વાતે લાગતી. સમ ખાવા પૂરતી એકાદ નસીબદાર નીકળતી, જેની સાસુ નહોતી અથવા જેને સાસુ મદદ કરતી હતી. નીતા આ બધાથી અલગ હતી. એને કદાચ ઘરની વાતો બહાર જણાવવી નહોતી ગમતી.