નહીં, નહીં  શ્રદ્ધા તણા આસનને નમું નમું  જ્યાં માનવીનાં શિશુ અંતરોની  શ્રદ્ધાભરી પાવન અર્ચના ઠરી   કે મુક્ત તલ્લીન પ્રભુપ્રમત્તની  આંખો જહીં પ્રેમળતા ઝરી ઝરી  તું માનવીના મનમાં વસ્યો અને  તનેય આ માનવ માનવે કર્યો   મનુષ્યની માનવતાની જીત આ  થયેલ ભાળી અહીં, તેહને નમું  તું કાષ્ઠમાં, પથ્થર, વૃક્ષ, સર્વમાં  શ્રદ્ધા ઠરી જ્યાં જઈ ત્યાં, બધે જ તું   તને નમું, પથ્થરનેય હું નમું  શ્રદ્ધા તણું આસન જ્યાં નમું તહીં -સુંદરમ્