“અમે મુળ સુરેન્દ્રનગર બાજુથી આવેલા એટલે “ઓદીચ્ય સહસ્ત ઝાલાવાડી સાડાચારસો”! મારા પીતાજી ઉમરાળા (કાનજી સ્વામીનું મુળ વતન) હવેલીમાં મુખીયાજી એટલે આભડછેટ વગેરે અમારા અનીવાર્ય ગુણો. પણ મારાથી મોટાભાઈના ભાઈબંધો મુસ્લીમો! એમની સાથે રમીને આવે ને માર ખાય! મારે ઘરનો ઉંબરો વટવાની ઉંમર થયા પછી સૌથી પહેલો મીત્ર વણીક ને બીજો મુસ્લીમ! એનાં બા હલુમા દેવી જેવાં માયાળુ ને ઘરમાંય એમનું માન! શાપુર લોકશાળામાં (૧૯૫૬ આસપાસ) એક દીવસ સાવ અજાણતાં જ અમે ચાર મીત્રો એક જ થાળીમાં નાસ્તો કરતા હતા ને મેં ધ્યાન દોર્યું તો હું ભામણ, મનજી કણબી, હુસેન મુસ્લીમ અને સોમો હરીજન! બાપા હવેલી છોડીને મોટાપુત્ર સાથે ગામડે રહેતા થયા બાદ હરીજનોને મંદીરપ્રવેશ માટે આગળ આવેલા!!