‘સમાજ, ધર્મ અને સંબંધો આ બધાને બાજુ પર મૂકીને નિર્ણય કર્યો છે. તમારાં ગૌરીમાસીની સરસ્વતી-સતુ આમ તો મારી દીકરી સમાન ગણાય એ છતાં એ મા-દીકરી શાંતિથી જીવી શકે એ માટે આ વાત વિચારી છે. ગૌરી બહુ બહુ તો પાંચ વર્ષ કાઢશે. એ પછી સતુનું કોણ? એ ગાંડી-ઘેલી કોના આધારે જીવશે? જાત વલોવી નાખે એવા આકરા મનોમંથન પછી નિર્ણય કર્યો કે સતુ જોડે લગ્ન કરવાં. એ પછી પણ એ મારી દીકરી જ રહેશે. લગ્ન પછી મા-દીકરી મારી સાથે રહેશે. પોળનું મકાન રિપેર કરાવીશું. હું જીવું છું ત્યાં સુધી કોઈ સવાલ નથી. મારી હયાતી નહીં હોય એ પછી પણ સતુ જીવશે ત્યાં સુધી એને મારું પેન્શન મળતું રહેશે. સરકારના ચોપડે મારી પત્ની તરીકે એનું નામ દાખલ થઈ જશે…’