પણ ભાઈના મૃત્‍યુ અંગે લખવામાં આ આટલાં મહિનાઓથી મન પાછું પડતું હતું. તો આજે વોલ-માર્ટ સ્‍ટોરમાંથી કાંઇક ખરીદી કરીને પાછો આવતો હતો ત્‍યારે ડ્રાઇવીંગ કરતી વખતે આંખોમાંથી ચોઘાર આંસુ અને ત્‍યારે મને એ પણ ખબર પડી ગઈ કે હું લખવાનું કેમ ટાળું છું કેમકે આ પેરેગ્રાફનું જે પહેલું વાકય લખ્‍યું છે, તે ન લખવું પડે તે માટે. કે ‘ભાઈનું મૃત્‍યુ’ એ શબ્‍દો જ મારાંથી સહન નથી થતા. અને મનમાં થાય કે એવા શબ્‍દો મારાં હાથમાં પકડાયેલી પેનથી જ લખું તો તો મેં એમનું મૃત્‍યુ સ્‍વીકારી લીધું કહેવાય અને જો હું તે સ્‍વીકારી લઉં તો તો પછી એ ઘટના તે કાયમી ઘટના જ બની જાય ને!