સો સો વાતુંનો જાણનારો ગાંધીડો મારો            ઝાઝી વાતુંનો ઝીલનારો            ડગલે ડગલે હાલ્યા કરે ઈ           ઊંચાણમાં ન   ઊભનારો                        એ   ઢાળ  ભાળીને  સૌ  ધ્રોડવા  માંડે                       ઢાળમાં  નવ  ધ્રોડનારો  મોભીડો મારો                       ઢાળમાં  નવ  ધ્રોડનારો  ગાંધીડો મારો                       સો સો વાતુંનો જાણનારો            ભાંગ્યા હોય એનો ભેરુ થનારો           મેલાંઘેલાંને           માનનારો                        એ  ઉપર ઊજળાં  ને  મનનાં મેલા એવાં                       ધોળાને  નહિ  ધીરનારો  મોભીડો  મારો                       ધોળાને  નહિ  ધીરનારો  ગાંધીડો  મારો                       સો સો વાતુંનો જાણનારો            એના કાંતેલામાં ફોદો ન ઊમટે           તાર       સદા      એકતારો                        એ   દેહે  દુબળિયો ને ગેબી ગામડિયો                       મુત્સદીને   મૂંઝવનારો  મોભીડો  મારો                       મુત્સદીને   મૂંઝવનારો  ગાંધીડો  મારો                       સો સો વાતુંનો જાણનારો            પગલાં માંડશે  એવે મારગડે           આડો  ન   કોઈ  આવનારો                        એ  ઝેરના  ઘૂંટડા જીરવી  જાશે  ઈ તો                       બોલીને નહિ બગાડનારો મોભીડો મારો                       બોલીને નહિ બગાડનારો ગાંધીડો મારો                       સો સો વાતુંનો જાણનારો            નાનાં બાળક જેવો હૈયે લેરીલો           એરુમાં             આથડનારો                        એ  કૂણો માખણ જેવો સાદો ને સોયલો ઈ                       કાળને     નોતરનારો     મોભીડો   મારો                       કાળને     નોતરનારો     ગાંધીડો   મારો                       સો સો  વાતુંનો  જાણનારો            ઝીણી છાબડીએ ઝીણી આંખડીએ           ઝીણી નજરુંથી      જોનારો                        એ  પોતે  ચણેલામાં  પોલ ભાળે તો તો                       પાયામાંથી જ  પાડનારો  મોભીડો મારો                       પાયામાંથી જ  પાડનારો  ગાંધીડો મારો                       સો સો વાતુંનો જાણનારો            આવવું હોય તો કાચે તાંતણે           બંધાઈને          આવનારો                        એ  ના'વવું હોય ને  નાડે જો બાંધશો તો                       નાડાં તોડાવી  નાસનારો   મોભીડો મારો                       નાડાં તોડાવી  નાસનારો   ગાંધીડો મારો                       સો સો વાતુંનો જાણનારો            રૂડો રૂપાળો થાળ ભરીને           પીરસે       પીરસનારો                        એ  અજીરણ  થાય  એવો  આહાર  કરે નૈ                       જરૂર  એટલું  જ  જમનારો  મોભીડો મારો                       જરૂર  એટલું  જ  જમનારો  ગાંધીડો મારો                       સો સો  વાતુંનો જાણનારો            આભે ખૂંતેલી મેડી ઊજળિયુંમાં           એક   ઘડી    ન     ઊભનારો                        એ  અન્નનાં ધીંગાણાની  જૂની ઝૂંપડિયુંમાં                       વણ   તેડાવ્યે   જાનારો    મોભીડો  મારો                       વણ   તેડાવ્યે   જાનારો    ગાંધીડો  મારો                         સો સો વાતુંનો  જાણનારો            સૌને માથે દુખડા પડે છે           દુખડાંને      ડરાવનારો                        એ દુખને માથે પડ્યો  દુખ દબવીને એ તો                       સોડ    તાણીને   સૂનારો   મોભીડો  મારો                       સોડ    તાણીને   સૂનારો   ગાંધીડો  મારો                       સો  સો  વાતુંનો  જાણનારો            કાળ જેવાને મહાકાળ લાગે છે           આભને     બાથ    ભીડનારો                        એ   સૂરજ  આંટાં  ફરે  એવડો   ડુંગરો                       ડુંગરાને   ડોલાવનારો   મોભીડો   મારો                       ડુંગરાને   ડોલાવનારો   ગાંધીડો   મારો                        સો સો વાતુંનો જાણનારો            ઓળખજે બેનડી એ જ એંધાણીએ           એ   મારા   ખોળાનો    ખૂંદનારો                        એ  મારો મોહનજી એ ઝાઝેરું જીવો મારા                       ઘડપણને   પાળનારો    ગાંધીડો    મારો                       ઘડપણને   પાળનારો    ગાંધીડો    મારો                       ઝાઝી વાતુંનો ઝીલનારો            સો સો વાતુંનો જાણનારો ગાંધીડો મારો           ઝાઝી વાતુંનો ઝીલનારો