શું અહંકારને ગર્વ અને પ્રેજુડિસના અંતથી ચલાવવામાં આવે તે ખરેખર યોગ્ય છે - આપણી આશાઓ, અમારી અપેક્ષાઓનો અપૂર્ણ સંતોષ - એક સુખદ અંત સાથે જે અમને પ્લોટ સ્તર પર સંતોષે છે, પરંતુ આખરે અંધકારને અસ્પષ્ટ કરે છે, ઑસ્ટિનની વાસ્તવિકતામાં અસંતોષ હાજર છે?