પ્રાચીન સમયમાં કોઈ ફકરો ન હતા - વાક્યો માત્ર એકબીજામાં ખલેલ પહોંચ્યા હતા - પરંતુ સમય જતાં લખાણમાં ફકરામાં વિભાજીત થઈ ગયા હતા, સૌ પ્રથમ દર્શાવે છે અક્ષર 'સી' મધ્યયુગીન કાળ દરમિયાન આ માર્ક ફકરાના પ્રતીક [¶] (જે એક પાયરો અથવા પરાફ તરીકે ઓળખાય છે ) માં વિકસિત થયો અને આખરે આધુનિક-સમયના ફકરાના બ્રેકમાં વિકાસ થયો, જે અલબત્ત, માત્ર એક લાઇન બ્રેક અને ઇન્ડેન્ટેશન દ્વારા દર્શાવાયું છે.