જીવન કેવું ક્ષણ-ભંગુર અને ઝડપથી બદલાય છે,તે કળિયુગ માં જ જોવા મળે છે,છતાં મનુષ્ય એવો ઘમંડ રાખી ને ફરે છે કે-લાખો વરસે પણ તે મરવાનો નથી જ.રોગો નો કોઈ પાર નથી,પણ જીવવાની આશાએ મનુષ્ય દવાઓ ને વાઢ-કાપ કરાવી માર્યો માર્યો ફરે છે.