અને હું ફરી નરમાશ ધારણ કરી ટેબલ પર માથું ઢાળી ખુલ્લી આંખે એ બધા તરફ તાકતો રહી પડી રહ્યો. અને ત્યારે જ મને અંદાજો આવ્યો કે મેં ધર્યા હતા એથી વધારે વ્યક્તિવ – પાત્રો – ઓરડામાં હાજર હતા. ભલે દરેકે મને સંભળાય તેમ કદાચ ન કહ્યું હોય પણ અંદરોઅંદર મારી નવી વાર્તા પર પોતાના મંતવ્યો જરૂર રજુ કર્યા હશે. એમની માટે તો જીવંત થઇ ઉઠવાનો જાણે આ એક જ અવસર – મારી વાર્તાઓ વિશેની ચર્ચા !