ઉનાળાનો સમય હતો. ધોમધખતો તાપ પૃથ્વીના પેટાળની ગરમી, મૃગજળનો ભાસ વરતાઈ રહ્યો હતો. માજમ સરિતા બે કિનારે ખલખલ કીલકારી કરી રહી હતી. નજીકની અગમ્ય કોતરો રળીયામણા વૃક્ષોની વનરાઈ ચાતુર કોયલના મીઠો મધુર અવાજ ગુંજરવ અને એમાં વિશાળ વટ વૃક્ષ (વડલાની) શીતળ છાંયડી અને તેમાં વડલાની વિશાળ લાંબી વડવાઈઓ જાણે આબેહુબ દીંવડી એ પ્રકૃતિક સૌદર્ય દ્રશ્ય કોને ન ગમે ? ગામના ભલા ભોળાં બાળકો બાળકીઓ ઉનાળાની અસહ્ય ગરમીમાં માજુમ સરીતા તટમાં દેહોને જબોળી વડલાની શીતળ છાંય રમતો રમતાં અને દિવસ પસાર કરતાં સાથે સાથે ગોવાળીયાઓ પણ પોતાનાં પશુધન નદી કિનારે ચારી ચરાવી પાણી પીવડાવી તૃષણા છિપાવી વડલાની શીતળ છાયે મીઠી નિંદરમાં પોઢી જતાં આહ કેવું આહ્લાદક વાતાવરણ જાણએ સ્વર્ગનું સુખ.