એકાદ કલાક બાદ હું મુંબઈ ની સડકો પાછળ મૂકી, મુંબઈ બહાર આવી પંહોચ્યો હતો. બાજુની સીટ પર મારી નાની બેગ મુકેલ હતી, જે મને વારંવાર આકર્ષી રહી હતી. એમાં મેં કાગળ, પેન, પાટિયું… અને લખાણ ને માટે જરૂરી, બીજી અન્ય થોડી સામગ્રીઓ લીધી હતી. અને રસ્તાની આજુબાજુ પથરાયેલી વનરાઈ જોઈ, હમણાંથી જ મનમાં શેર અને કવિતાઓ, ઉગવા માંડ્યા હતા. મને પોતાને આવું કંઇક અજુગતું કરવાની મઝા પડી રહી હતી.