યોગેનભાઈને તેમની ચિંતા થવા લાગી. આવી જ રીતે જો હજી થોડાં વધારે દિવસ ચાલશે તો નીલા કયાંક ડિપ્રેશનમાં ન સરી પડે ! યોગેનભાઈએ વિચાર્યું કાલે સવારે ઓફિસે જતાં પહેલાં નીલાને થોડું સમજાવવું છે કીટી પાર્ટી કે પછી કોઈક ગ્રુપમાં જોડાઈ જા. તેને પેઈંન્ટીંગ ખૂબ ગમે છે, પણ હમણાં હમણાં કેન્વાસ બોર્ડ સૂનું પડી ગયું હતું. નીલાબેન હાથમાં પીંછી લેવાનું જ ભૂલી ગયા હતા. જાણે જિંદગી સાવ રંગ વગરની થઈ ગઈ હતી એમની. બીજે દિવસે યોગેનભાઈ વાત કરવાના જ હતા, ત્યાં જ ઘરની ડોરબેલ રણકી. યોગેનભાઈએ દરવાજો ખોલ્યો, ‘અરે સુનયના તું ? તબિયત બરાબર થઈ ગઈ ?’