સાધુ તો પોતાની સાધના એટલી તીવ્રતાથી કરતાં હોય છે કે જો તેમાં થોડો પણ પ્રમાદ થઇ ગયો તો પતનનું દ્વાર ખુલ્લું છે. સાધુ જીવન તો ઉદારતાથી પરિપૂર્ણ હોય છે. સાધુ કોઇપણ સંપ્રદાયમાં બંધાતો નથી. એ તો પોતાની વ્યવસ્થામાં, અનુશાસનમાં રહે છે પરંતુ તેના જીવનની ઉદારતા એવી હોય છે કે તે સમગ્ર જગતનાં કલ્યાણ સાથે ચાલે છે. શું તેના આત્માનાં વૈભવને આપણે ઠોકર મારીએ? સંકીર્ણતામાં જો આપણે આવી ગયા તો તેના વર્તમાનની તમને ખબર જ નહીં પડે. મારે એટલું જ કહેવું છે કે જે ગુરુજનનો તમારા ઉપર ઉપકાર થયો છે, જે ગુરુની તમારા ઉપર કૃપા થઇ છે, જેના દ્વારા તમને ધર્મમાં પ્રવેશ મળ્યો છે, દિવસમાં ૧૦૦ વખત તે પુણ્યશાળી આત્માનું સ્મરણ કરો. ગુરુને પોતાના હૃદયમાં સ્થાન આપવામાં આપત્તિ નથી પરંતુ જ્યારે તેને સામાજિક સ્વરૂપ અપાય છે, તેનું પરિમાણ કેટલું ખતરનાક આવે? તેનું અનુમાન કરી શકાતું નથી.