આમ માનવાની વાત સામૂહિક ધોરણે જાતિઓમાં પરિણમી અને જાતિઓની ખાસિયતો પરંપરાઓ બની. અને એ એટલી સજ્જડ બની કે એણે ધર્મનું રૂપ લીધું. પરંતુ, સર્વાઇવલમાં આ ધર્મનો કઈં ફાળો નથી. એ તો સર્વાઇવલનું પરિણામ છે, કારણ નહીં. ફાલ છે, બીજ નહીં. સર્વાઇવલનો આધાર વિચાર નથી એટલે માણસ ધર્મને મૂકી દે તો પણ ચાલે. આપને સૌ, એક દિવસ પ્રયોગ તરીકે કઈં પૂજાપાઠ ન કરીએ પછી જોઇએ કે કોઈ આપણો ચહેરો જોઇને પૂછે છે કે “શું વાત છે, આજે પૂજા નથી કરી?”ધર્મ માત્ર વિચાર છે. એ જો વાસ્તવિક હકીકત હોત તો એના વિશે મતમતાંતર ન જોવા મળતાં હોત. એટલે ધર્મ વિના આપણે વધારે કે ઓછા,સુખી કે દુઃખી હોત એવું નથી. દુનિયા આજે વાસ્તવિક રીતે ચાલે છે તેમ જ ચાલતી હોત,એટલું ખરૂં કે આપણા સામે સર્વાઇવલની બધી સમસ્યાઓ ઉપરાંત ધર્મને કારણે ઊભી થયેલી સમસ્યાઓ ન હોત. એ અર્થમાં આપણે સુખી હોત.