એક ગાંગડુ માણસ ક્યારેક સમગ્ર કુટુંબને, ગામને કે દેશને નચવે છે. વેદ-ઉપનિષદમાં ભદ્રતાનો મહિમા થયો છેઃ ‘આપણા કાન સદાય જે ભદ્ર હોય એ સાંભળે. આપણી આંખ જે ભદ્ર હોય તે જુએ.’ ગાંગડુ માણસનું એનાથી ઊલટું! એના કાને જે અભદ્ર હોય એ જ પડે. એની નજરે જે અભદ્ર હોય એ જ દેખાય. આવી અવળચંડાઈ વિનાની કોઈ સદી માનવ-ઇતિહાસમાં વીતી હશે ખરી?