છતાં દિવસભર તનતોડ મજૂરી કર્યા પછીય હૈયાનો સળવળાટ ક્યાંક ક્યાંક જાગે છે. કશુંક કહેવા, કશુંક સાંભળવાની આતુરતા છે, ગામના એક છેડે વસેલાં થોડાં કાચા મકાનોને પોતાનો એક આગવો ચોક છે. એ ચોક પર કશાય ભેદભાવ વગર ચંદ્ર ચાંદની રેલાવે છે. ત્યાં પંદર-વીસ ‘અબૂધ’ ગણાતા માણસોનું ટોળું જામ્યું છે. રાજા ભોજથી માંડી રાક્ષસો સુધીના તમામ જડ-ચેતન પાત્રો જાણે રંગમંચ પર આવી ગયાં છે. સમ્ સમ્ સમ્ રાત વહેતી જાય છે. વાર્તા કહેનારો વચ્ચે વચ્ચે બીડીના લાંબા કસ લઇ વાર્તા આગળ ધપાવે છે.