હું હમેશાં એવા જ વિચાર કરતો હતો કે બધા દેવો મારા કબજામાં છે. હું તેમની પાસે જ્યારે પણ ઈચ્છું ત્યારે આ બધું કરાવી શકું એમ છું. મારા અભિમાનને કારણે આ કામોને સાધારણ, તુચ્છ સમજીને ટાળતો રહ્યો. આજે મારો અંતિમ સમય આવી ગયો છે. મને એ વાતનો વસવસો છે કે આ ચારેમાંથી હું એકે કામ પૂરું ના કરી શક્યો. કામની ઉપેક્ષા કરવી, કામમાં વિલંબ કરવો, શક્તિના અભિમાનમાં નાના કામને સરળ સમજી લેવું અને જે કામ આજે કરી શકીએ એમ હોઈએ એને કાલ પર ટાળી દેવાનો સમયમાં વિલંબ કરવો એ મારા જીવનની મોટામાં મોટી ભૂલ છે.’ આમ કહી રાવણે પ્રાણ છોડી દીધા. વાત વિચારણીય છે – ક્યાંક આપણે પણ નાના કામોની ઉપેક્ષા કરી એને સમયસર ના કરવાની ભૂલ તો નથી કરી રહ્યા ને?