આપણે સૌ ભગવાના સેવક છીએ. આ દેહ, મન, બુધ્ધિ-ચિત અને અહંકાર એ સૌ ભગવાનનાં છે. ભગવાનનું ભગવાનને અર્પણ થાય એ તો સહજ વ્યવહારીક બાબત છે. જે જેનું તે તેના માટે જ વપરાય, તેમાં આપણે શુ સમર્પણ કર્યુ કહેવાય? એટ્લે શ્રી વાળીનાથ ભગવાનના સેવકગણ અને પૂજ્ય સંતોના જીવનમાં સમર્પણ શબ્દ સ્થાન નથી, સાચા સંતનું જગત કેવળ પ્રભુમય જ હોય છે. ભગવાનના પારદર્શક સ્વરૂપ સમાન સંતોનો યોગ થયા પછી સેવકના માટેતો મૂળવૃતિના પોષણને બદલે ભગવાનના સંતોના અર્થે સમર્પણ ભક્તિથી કરાયેલી સેવા એ જ એના જીવનનો સહજ પ્રભાવ બની જાય છે. પણ સેવકે પોતે કંઈક સમર્પણ કર્યૂં છે. એવું એને ભાન હોય તો કંઈક બદલાની અપેક્ષાની ગણતરી હોય તો હીરામાં પીળી છાંટ(દાઘ) રહી જાય એમ એની સેવામાં મૂલ્યમાં પણ ખામી રહી જાય છે. કરૂણાનિધી ભગવાનશ્રી વાળીનાથજી તો કાંઇ કોઇ પ્રદાર્થથી રાજી થતા નથી, પ્રકૃતિ પુરૂષ સુધીના પ્રદાર્થો અને ક્રિયાયોગો જેને મન ઢુંઢાના વેપાર સમાન છે. એમને આપણે શું અર્પણ કરી શકીશું? તેથી એક ભજનમાં કહ્યું છે કે..