દુરાગ્રહ અને ૫ક્ષપાત મનુષ્યને ઉદ્ધડ બનાવે છે. અહંકારી પોતાના ચિંતનને અને કર્ત્તૃત્વને જ સૌથી ઊંચું અને ચડિયાતું માને છે. તેને એ સ્વીકાર્ય નથી કે પોતાની માન્યતાઓ અને આકાંક્ષાઓને ઔચિત્ય ની કસોટી ૫ર કસે અને એ જુએ કે તે ન્યાય સંગત છે કે નહિ. જે વિચાર્યું એ કરી નાંખવું એ મનુષ્યની અંદર કામ કરતી ૫શુ પ્રવૃત્તિ છે. મનુષ્યએ એ વિચારવાનું હોય છે કે તે જે જાણે છે, માને છે, ઇચ્છે છે અને કહે છે, તે સાર્વજનિક હિતમાં છે કે નહિ. ? ધર્મ અને કર્ત્તવ્ય તે કરવાની છૂટ આપે છે કે નહિ ?