સામાન્ય સંજોગોમાં પંખી પણ પ્રવેશી ના શકે તેવી અભેદ સુરક્ષા વચ્ચે આલીશાન કમરામાં મરણ પથારીએ પડેલા તમે રજની કવિશ્વર ઉર્ફે રજની ડોન તમારા મૃત્યુની પ્રતીક્ષા કરી રહ્યા હતા. છેલ્લા કંઈક કેટલાય દિવસથી અસહ્ય દર્દ અને પીડા તમે સહન કરી રહ્યા હતા. બીમારીના શરૂઆતના દિવસોમાં તો દર્દ સહન નહિ થતા તમે રજની ડોન સાંભળી પણ ના શકાય તેવી ચીસો પડતા હતા. બંને ફેફસા પૂરી રીતે ખલાસ થઇ ગયા હતા, બંને કીડનીઓ ખતમ થઇ ચૂકી હતી, લીવરમાં ઇન્ફેક્સન ફેલાઈ ગયું હતુ. પરંતુ, ધીરે ધીરે તમે દર્દથી આદી બની ગયા અને હવે તો તમે રજની કવિશ્વર ચીસો પડવાનું પણ બંધ કરી ધીધુ હતું. ડૉકટરે તો ક્યારનુંય જણાવી દીધું હતું કે બસ હવે જીવનના થોડા દિવસો છે. જે કંઈ કરવું હોય તે જલ્દીથી કરી લો. અત્યંત ધીમા અવાજે તમે તમારી બાજુમાં ઉભેલા તમારા ખાસ મિત્ર અને તમારા પડછાયા તરીકેની ઓળખ ધરાવતા તમારા ખાસ વિશ્વાસુ એવા પ્રદીપ તરફ જોઈને એકદમ ધીમા અવાજે કહ્યું, "એ પ્રદીપ, આજે છેલ્લી સિગારેટ પીવડાવી દે, દોસ્ત." અને આંખમાં આવેલા અંસુઓને પરાણે રોકી રાખીને પ્રદીપે તમને તમારી પસંદગીની ત્રિપલ 5 સિગારેટ સળગાવીને ધ્રુજતા હાથે તમારા મોઢામાં મૂકી અને તમે રાજની ડોન પ્રયત્નપૂર્વક સિગારેટનો એક ઊંડો કાશ ખેંચ્યો અને ઉધરસ ચડતા પ્રદીપે સિગારેટ લઇ લીધી અને ખાંસતા ખાંસતા જ તમે હાલ જ છોડેલા યા તો એમ કહો કે છૂટી ગયેલા સિગારેટના ધુમાડાથી રચાયેલા ક્ષણિક વાદળની આરપાર તમે તમારો વિતેલો પૂરો જીવનકાળ જોઈ રહ્યા હતા.