આપણા ગુજરાતીમાં એક બે કહેવાતો છે. છીંડે ચઢ્યો તે ચોર / ફાવ્યો ગધડો ડાહ્યો વગેરે વગેરે. સમયની ચોરી , રૂપિયાની ચોરી, આ બધી કદાચ નાની બાબતો છે. સરવાળે, આપણે આપણી જાતને વફાદાર છીએ કે કેમ !!! જે વ્યક્તિ પોતાની જાતને વફાદાર હશે તે કોઈથી બેવફાઈ નહિ જ કરે. આમાં કેમેરા મૂકી ને ચેક કરવાની પણ કોઈ જ જરૂર નથી. જે અંતરથી ઉજળો હશે તેને કોઈનો ડર નથી. જેનું મન મેલું હશે, તે ગમે તેવા કેમેરા મુકશો તો પણ ચોરી કરશે જ . હવે આ ઉજળું મન અને મેલું મન ક્યાંથી આવે છે, પરિસ્થિતિ, ઘડતર, સંસ્કાર, સમજણ, કેળવણી, ઘણી બાબતો પાર આધારિત છે. બીરબલ ની વાર્તા તો બધાય ને યાદ હશે જ. આજે પણ જો આ પ્રયોગ કરવામાં આવે તો ખબર નથી કે હોજ દૂધ થી ભરાશે કે પાણી થી. આપણે સારા તો દુનિયા સારી. અરીસા માં આપણે કેવા દેખાઈયે, જેવા આપણે હોઈએ તેવા જ.