મૂકનાયકના પ્રથમ અંકના અગ્રલેખમાં પોતાના વિચારો વ્યક્ત કરતાં ડૉ. બાબાસાહેબ આંબેડકર લખે છે કે, ‘અમારા આ બહિષ્કૃત લોકો ઉપર થતા તથા ભવિષ્યમાં ચાલુ રહેનારા અન્યાયના ઉપાયો સૂચવનારા તેમજ તેમની ભાવિ ઉન્નતિના માર્ગનાં સાચાં સ્વરૂપોની ચર્ચા-વિચારણા કરવા માટે વર્તમાન પત્ર જેવું બીજું કોઈ જ માધ્યમ નથી. પરંતુ મુંબઈ ઇલાકામાંથી નીકળતાં અસંખ્ય સામયિકો જોતાં જણાય છે કે તેમાંનાં મોટાભાગના સામયિકો વિશિષ્ટ જ્ઞાતિ સમાજ સાથે સંકળાયેલાં હોય છે, તે જ્ઞાતિ સમાજના હિતની જ સંભાળ રાખે છે. અન્ય જાતિ - સમાજની સહેજ પણ ચિંતા કરતા નથી, એટલું જ નહીં આ સામયિકો અમારા સમાજને અહિતકર હોય તેવી જ ભૂમિકા ભજવતાં હોય છે. આવાં સામયિકોને અમારે એટલું જ કહેવું કે, કોઈપણ એકાદ જ્ઞાતિ, જાતિની અવગતિ થશે તો તેની અવગતિની અસરો અન્ય જાતિઓ ઉપર થયા વિના રહેશે નહીં. સમાજ એ એક ‘જહાજ’ છે. જેવી રીતે જહાજમાં બેઠેલા ઉતારુઓ અન્ય ઉતારુઓને નુકસાન કરવા તેમની મજાક-મશ્કરી કરવા કે પોતાના પરપીડનવૃત્તિવાળા સ્વભાવ પ્રમાણે પોતાની કે અન્યની જહાજમાંની ઓરડીમાં છીદ્ર કરશે તો જહાજમાં પ્રવાસ કરનારા સઘળા પ્રવાસીઓ વહેલા કે મોડા અચૂક ડૂબી જશે.’