"સેવામાં હું એકલો નહોતો. તારા ઘરની ચિંતા કર્યા વગર તુંય હોસ્પિટલમાં ઉજાગરા કરતી હતી. એ વખતે પણ આ કપાતર કે એની વહુનો ટેકો નહોતો મળ્યો. ત્રાહિતની જેમ બે દિવસે એક વાર દવાખાને આવીને દસેક મિનિટ રોકાતાં હતાં." એમણે નિ:સાસો નાખ્યો."એ ભાગ્યશાળી કે છૂટી ગઈ. કૂતરા-બિલાડા જેવી જિંદગી જીવવાનું લમણે લખાયું હશે એટલે હું લટકી રહ્યો, પણ હવે ગળે આવી ગયો છું. ભાગીને હિમાલય બાજુ કોઈક આશ્રમમાં જતો રહું તો બે ટંક રોટલા તો ત્યાંય મળી રહેશે."