છતાંય હું એવું માનુ છું કે કોંગ્રેસ પાસે હજુ પણ સમય છે. હજુ ચાર રાજ્યોમાં કોંગ્રેસની સરકાર છે. રાજ્યસભામાં પણ એમનો દબદબો અકબંધ છે. તેમજ હજુ લોકો પાસે કોંગ્રેસ પ્રત્યેનો ૭૦ વર્ષ જૂનો વિશ્વાસ ક્યાંકને ક્યાંક દિલના કોઈક ખૂણે જીવંત શ્વાસ લઈ રહ્યો છે. પણ આ વિશ્વાસને મોદી સાહેબ જેવા અડગ નેતા સામે જીવતો કરવા એક ટકકરનો અડીખમ નેતૃત્વ કરી શકે તેવો અધ્યક્ષ પણ કોંગ્રેસે લાવવો પડશે. (રાહુલ ગાંધીજી ગમે તેટલા વેલ એજ્યુકેટેડ હોય, પણ રાજનીતિમાં એમના અનુભવો અને શબ્દો પરિપક્વતાનું એ લેવલ નથી ધરાવતા જે એક વિશાળકાય અને દશકો જૂની પાર્ટીના અધ્યક્ષ અને વડા પ્રધાન પદના ઉમેદવારમાં હોવા જોઈએ… સારું લાગે કે કડવું લાગે પણ આ જ સત્ય છે.) અને અધ્યક્ષથી પણ બમણો મજબૂત પ્રધાનમંત્રી પદનો ઉમેદવાર શોધીને લાવવો પડશે. છેલ્લે એક મુક્ત એડવાઇઝ એ પણ કે, કોંગ્રેસ પાર્ટીએ આ વંશાવલી પ્રક્રિયા નાબૂદ કરીને પાર્ટીના અંદર પણ લોકશાહી લાવવી પડશે… (આ સૂચન એટલે છે કે અત્યારે આ મુદ્દો એટલો ચર્ચાય છે, કે દેશ આખો એને મનમાં વસાવીને બેઠો છે.) જો આમાંથી એક પણ પગલું જલ્દી જ નહીં ભરાય તો આવનારા સમયમાં કોંગ્રેસ ક્યારે વર્તમાનમાંથી ભૂતકાળ બની જશે એની જાણ પણ નહીં થાય. ક્યારે કોંગ્રેસ માત્ર ચોપડામાં જ જીવતી રહી જશે એ કહેવું પણ નક્કી નહી રહે… એટલે મારા મતે તો હજુ સમય છે. ૨૦૧૯ હજુ દૂર છે. એક વર્ષમાં હજુ એટલી હદે મહેનત તો જરૂર થઈ શકે જેનાથી લોકસભામાં ૪૮ પરથી ૧૦૮ પર આવી શકાય… કારણ કે જો હવે ૪૮ પરથી ૩૮ પર ગઈ તો ૨૦૨૪માં ૮ પણ નહીં મળે એ નક્કી જ છે.