હું માનું છું કે ક્ષુલ્લક મથામણને અલ્પ સમય માટે વાગોળી એને પડતી મૂકવી જોઈયે, પણ કોઈ વાત સતત મનમાં આવ્યા કરતી હોય અને કેડો ન મૂકતી હોય ત્યારે કાં તો જાતે વિચારીને અથવા કોઈની સલાહ લઈને એના નિષ્કર્ષ સુધી પહોંચવું જરૂરી છે. મથામણમાં જ જીવન વ્યતિત કરી દેવાને બદલે એને કસોટીની એરણે ચડાવી, પરિણામ ભોગવવા તૈયાર રહેવું જોઈએ, જેથી મન બીજીકોઈ વાતમાં પ્રવૃત્ત થઈ શકે.