‘ચારુએ છોકરાં સોંપી દેવાનો નિર્ણય કર્યો છે.’ એક સુંદર સવારે સમાચાર આવ્યા છે. સમાચાર આપનાર રાકેશ દેસાઈ છે કે જે ક્યારેક આવળામાં શાંતિભાઈનો શાખપડોશી રહ્યો છે. તે અહીં આવીને ચારુના તરફથી મધ્યસ્થી બનીને ગયો છે. એણે સમાચાર આપ્યા છે કે શાંતિભાઈ, હવે તમારા માનસિક સંતાપના દહાડા પૂરા થયા. ચારુએ અગાઉ તમને ત્રણ-ચાર વાર બાળકોને કાયમી ધોરણે સોંપી દેવાની ઓફર કરી હતી. છેલ્લી ઘડીએ ફરી ગઈ હતી! બરાબર ને? પણ આ વખતે એમ નથી. ખરેખર તમને એ બાળકો સોંપી આપવા તૈયાર છે. તૈયાર છે કારણ કે ફરી લગ્ન કર્યાં છે. એને ભલે બાળકો ન થાય, પણ એના આ નવા પતિને કાયમની આ રામયણ પસંદ નથી. એ માણસ સમજુ છે. આ સતત સળગતી ભઠ્ઠીમાં બાળકો શેકાઈ રહ્યાં છે એ તો એણે જોયું હોય કે ન જોયું હોય, પણ દર પંદર દિવસે પોતાને પત્નીના અસલી પહેલા પતિનો મોઢામોઢ સામનો કરવો પડે છે. ઘરમાં એનાં આગલા ઘરનાં બાળકો રમે છે, ઉપરાંત વનિતા તો ખરી જ. આમ, આ ઘરમાં એકમાત્ર પોતાની જાત સિવાય પોતાનું કશું જ નથી એ, એ માણસને સમજાયું છે એટલે એણે જ ચારુને દબાણ, સમજાવટ જે ગણો તે કર્યું છે. શાંતિભાઈ, ખુદ બાળકોના હિતનો વિચાર પણ હવે ચારુને આવ્યો છે. એના નવા સંસારના રંગમાં આ બાળકો ઘંટીના પડની જેમ બહુ નડતરરૂપ છે. એટલે ચારુએ જ નક્કી કર્યું છે કે બાળકો તમને સોંપી દેવાં. બોલો, ક્યારે એની વિધિ આટોપવી છે?’