તેઓ સંપૂર્ણ જ્ઞાની હતા. તેથી તે જ ક્ષણે તેમને તેમની જાત ઉપર પુષ્કળ ગુસ્સો ચડયો. એક પ્યાલા માટે તેઓ પોતાની અપાર શાંતિ, પ્રભુભકિત છોડીને તે તુચ્છ પ્યાલાને શોધવા દોડી આવ્યા. તે બાબત તેમને કઠી. તે તો સંપૂર્ણ સંયમી જીવ હતા. તેમણે તે જ ક્ષણે તે પ્યાલો ઉઠાવ્યો અને તેને હાથમાં પકડી શિવાલયની બાજુમાંથી જ જે નદી વહેતી હતી તેમાં તે પ્યાલાનો ઘા કરી દીધો. એક જ ક્ષણમાં તે પાછા અપરિગ્રહી બની ગયા. તેમનો આત્માનંદ તે જ ક્ષણે તેમની પાસે દોડી આવ્યો. જે મનુષ્યએ સુખી થવું છે તે મનુષ્યએ ખરા હૃદયથી અપરિગ્રહ અપનાવવો જ જોઇએ.