કેટલા બધા સપના આંખોમાં આંજીને એણે સાસરામાં પગ મુકેલો. બસ બે ત્રણ દિવસની આવભગતને પછી ધાણીના બળદની જેમ.. હજુ એ સંસારના ચકકર કાપવામાં અધમૂઈ થઈ જતી. બે રૂમની નાનકડી ચાલીમાં રહેવાનું અને મધ્યમવર્ગને પડતી મુશ્કેલીઓ અને હાડમારીઓની વચ્ચે આ મહાનગરમાં જીવવાનું. એણે એકવાર હનીમુન પર જવા માટે પરિતોષને વાત કરેલી ત્યારે ઉડાઉ જ જવાબ મળેલો, “અરે! એ તો ફિલ્મી હોય બધું. આપણે તો અહીં જ રોજ જ હનીમુન. ને પરિતોષ માટે હનીમુન એટલે શરીર ચૂંથવાનું કામ! ત્યારે માએ બતાવેલા પેલા મુંબઈના સપના એને બિહામણા ભાસતા. બીજા લોકોની જેમ જ મુંબઈ શબ્દ સાંભળવામાં અને બોલવામાં બહુ ગર્વ લાગે પણ અહીં રહેતા કેટલી મુશ્કેલી, શરમ અને ક્ષોભ અનુભવવા પડે એ મહાનગરના એના જેવા મધ્યમવર્ગના દરેક જણને ખબર જ હોય!