સાહિત્યનું કન્ટેન્ટ અલબત્ત સંવેદના ભલે હોય પરંતુ માત્ર એટલાથી કલાકૃતિ બનતી નથી. સંવેદના અને વિષયવસ્તુ ઉપરાંત એમાં જરૂરી છે એનું ફોર્મ – સ્વરૂપ. સમયના વીતવા સાથે જરૂરીયાત ઊભી થતી ગઈ તેમ તેમ અવનવા સાહિત્ય સ્વરૂપો અસ્તિત્વમાં આવતા ગયા. સાથે સાથે નવા યુગને પ્રતિકૂળ થવા લાગેલા કેટલાક સ્વરૂપો આઉટ ઓંફ ડેટ થતા ગયા. ડાયનાસોરની જેમ મહાનવલો હવે ભૂતકાળ છે. અલબત્ત ભવ્ય ભૂતકાળ! શરૂશરૂમાં સાહિત્ય પદ્યમાં જ હોય એવી માન્યતા વર્ષો સુધી રહી. અઢારમી સદી પછી ગદ્ય અને એમાય ફિક્શન સર્વાધિક પોપ્યુલર થયું. નવલકથા જુદીજુદી રીતે જીવનને ઊંડાણમાં લેતી થઇ. અસંખ્ય પાત્રો ધરાવતી નવલકથાને પણ વધુ કલાની સૂક્ષ્મતા સુધી લઇ જવાના સર્જનાત્મક પ્રયાસો થતા રહ્યા. જેમાંથી એકાદ બે પાત્રોનો જ સંઘર્ષ નિરૂપતી લઘુનવલો પણ જન્મી. નવલના સમાન્તરે જ નવલિકાએ ગજું કાઢ્યું. જેમાં સ્લાઈસ ઓંફ લાઇફ એટલે કે સમગ્ર જીવન નહિ પરંતુ જીવનના કોઈ એક ચોક્કસ કાલખંડને કલાના સ્તરે ઊંચકવામાં આવે છે. સામયિકોમાં પ્રગટ થતી, એકાદ બેઠકમાં જ વાંચી શકાય એવી નવલિકાઓંનો પણ એક જમાનો હતો.