પછી સાગર સરિતા બની ગયો – અને સરિતા સાગર બની ગઈ. કાંટા કળીઓ અને કળીઓ કંટક બની ગઈ. ટેકરી અને પર્વતો વર્ષોના ઊભા રહેવાના થાકથી કંટાળી લાંબા થઈ સૂઈ ગયા. ગોધુની વાંસળીમાથી સૂરો વહેવા લાગ્યા, ક્યો રાગ? દરબારી-અડાણો, કાલિંગડો-ભૈરવ…? ના-ના કોઇ શાસ્ત્રીયતા નહોતી તોય સંગીત હતું… દોડતાં ઝરણાં જેવું ઉમંગભર્યુ… બેસૂરું અને બેતાલ હશે… પણ… મેં તો આકાશગંગામાં અનેક અપ્સરાઓને નાચતી જોઈ હતી ત્યાં આજે કેમ કોઈ નહોતુ? મારા સૂરના ઘોડાઓ પર દેવો બિરાજમાન થતા તે ક્યાં ગયા? અને વીણા સાહી રહેલી સરસ્વતીનાં આભૂષણો કોણે ઉતારી લીધાં…..? ગોઘુની વાંસળીના સૂરો ઊઠવા લાગ્યાં.