આમ તો સ્વભાવે દેવિકાબેન ખૂબ જ હસમુખા અને રસિક. મહિલામંડળની પ્રવૃત્તિ હોય કે પછી કોલોનીમાં કોઈ તહેવારની ઉજવણી. તેઓ હંમેશા સસ્મિત ભાગ લેતાં અને જ્યારથી નમ્રતા પરણીને આ ઘરે આવી ત્યારથી તો જાણે એમનો ઉત્સાહ બેવડાઈ ગયો હતો. પોતાની સાથે નમ્રતાને પણ તેઓ ઘણીખરી પ્રવૃત્તિઓમાં ભાગ લેવડાવતા. હા, નોકરી કરતી હોવાને લીધે બધે નમ્રતા હાજરી ન આપી શકતી પણ સમય મળ્યે દેવિકાબેન સાથે કિટ્ટી તેમજ અન્ય ઉજવણીઓમાં ભાગ લેવામાં તેને મજા આવતી અને સાસુ વહુની આ જોડી દર વખતે કોઈને કોઈ કમાલ કરી જ બતાવતી. મહેંદી હરિફાઈ હોય કે વાનગી સ્પર્ધા કે પછી કોઈ ગરબા, ભજન વગેરે ગાવાની સ્પર્ધા…..નમ્રતા હંમેશા અવ્વલ રહેતી. ઘરકામમાં કુશળ અને સોફ્ટવેર એન્જિનિયર તરીકે મલ્ટીનેશનલ કંપનીમાં કામ કરતી નમ્રતા દેવિકાબેનને ખૂબ જ વ્હાલી હતી. આજ્ઞાંકિત દીકરો અને ગુણવાન વહુ મળવા બદલ તેઓ રોજ ઈશ્વરનો પાડ માનતા. બસ એક ઈચ્છા અધૂરી હતી અને તે હતી પૌત્ર પૌત્રીઓને રમાડવાની અને એમાંય જ્યારે ગાર્ગીબેન જેવા કોઈ તેમની દુઃખતી નસ પર હાથ રાખી દેતા ત્યારે દેવિકાબેનની એ ઈચ્છા વધુ ઊંડી થઈ જતી. નવનીતલાલ ને આવી કોઈ ઈચ્છા ન હતી એમ નહોતું. તેઓ પણ મનથી ચાહતા હતા કે કોઈ નાનું બાળક તેમના ખોળામાં બેસીને રમે, તેમની છાતી પર લાતો મારે… પરંતુ પુરુષ સહજ સ્વભાવને કારણે તેઓ લાગણીઓને વ્યક્ત કરવામાં કરકસર કરી નાખતાં.