જો કે આવા બધા આંકડાઓ ભેગા કરવાથી શું સિદ્ધ થાય તેની અમને ખબર નથી, પણ અમને લાગે છે કે આવો સર્વે કર્યો હોય તો આપણને એવી એક ચોંકાવનારી માહિતી જરૂર મળત કે ગુજરાતના 99.2 ટકા લોકો 26મી જાન્યુઆરીની સવારે એવું જ કંઈક કરી રહ્યા હતા જેને 26મી જાન્યુઆરી સાથે કોઈ નિસ્બત નહોતી ! પરંતુ સિરિયસલી, આવો સર્વે કરવો જરૂરી એટલા માટે છે કે દરેકે દરેક જણને કહેવું જ હોય છે કે તે વખતે તેઓ શું કરતા હતા. ખાસ કરીને બહેનોને. છેક કેનેડાથી ફોન આવ્યો હોય તો પણ સામેવાળાના ડૉલરની ચિંતા કર્યા વિના આપણી મમ્મીઓ, માસીઓ અને ભાભીઓએ ટોટલ ડિટેઈલમાં કહેવાનું જ હોય કે, ‘હાય હાય હું તો છે ને ટીવી જોતાં જોતાં શાક સમારતી’તી ! અને એકદમ ધડધડ થવા મંડ્યું ને, તે મને તો એમ કે આપણા ધાબા ઉપર વિમાન આયું ! બોલો !’ પુરુષો જોકે એક બીજા સાથે વાતો કરતા હોય ત્યારે પહેલાં ખબરઅંતર પૂછે, પછી ક્યાં કેટલાં મકાન પડ્યાં અને કેવું નુકશાન થયું તેની વાત કરે પછી ભુજ, અંજાર, ભચાઉ, રાપર એવાં જેટલાં નામો આવડતાં હોય તેની વાત કરે, સરકારી તંત્ર કેટલું નીંભર છે તેની ચર્ચાઓ કરે… અને છેવટે કહે, ‘હું તો તે વખતે દાઢી કરતો હતો ! આવું થયું કે તરત હું તો ભાગ્યો. છેક નીચે ઊતરી ગયો પછી ખ્યાલ આવ્યો કે રેઝર તો હજી મારા હાથમાં જ છે !’ ટૂંકમાં, ‘હું શું કરતો હતો’ એ વાત કરવાની બધાને ગમે છે. એ જ વાત વારંવાર કરવાની પણ બધાને ગમે છે.