સોએક વસંતો સૂતી છે, આ એકલ દોકલ નારીમાં. એક ફૂલ સદા લહેરાવે છે, કંઈ લાલ હોઠની ક્યારીમાં, પ્રેમ લીપેલી પાંપણ છે, ..................... તેથી તો પાંપણ કાળી છે, ચાંદથી શીતળ નજરોમાં, ..................... એણે પૂનમને ભાળી છે, વ્હાલપના મધના દરિયાઓ, ભારિયા છે નૈન અટારીમાં.... હાથ-હથેળી હૂંફ ભરી, ..................... શૈશવનું ભીનું હાલરડું, છે ગોદ તો એની વ્હાલભરી ..................... એ નીંદ ભરેલું પાથરણું, એ નથી કોઈની, સૌની છે, મા સૌની છે તે મારી છે..... યાદ કરો ... [વાંચો...]