"નાં કઈ બરાબર નથી મમ્મી.. ભાભી.. આત્મન મને રોજ વઢે છે?? તમારા બધા જેવો પ્રેમ મને કોઈ નથી કરતું ત્યાં.. એ લોકોને એમ છે કે મને કઈ નથી આવડતું..!! જમવાનું બનાવતા નહિ, બટન ટાંકતા નહિ કે ઘર સાફ રાખતા નહિ.. મને કઈ નથી આવડતું એવું કહેવું છે એ લોકોનું..!! હું અહી જાગતી હતી એ ટાઈમે ત્યાં જાગું એમાં શું વાંધો આવે?? અને મને જમવાનું બનાવતા નથી આવડતું એમાં હું શું કરું? અનસૂયાબહેન આ સાંભળી સહેજ અચંબિત થઇ ગયા.. શીરો બનાવતી ખેવના કે પછી પોતે આવે ત્યારે ઘર ચોખ્ખું ચણાક કરીને બેઠેલી ખેવના તેમને યાદ આવી ગઈ.. તેઓ હજુ પણ કુતુહુલમાં ખોવાયેલા હતા.. ખંજનાએ ખેવનાને સધિયારો આપતા કહ્યું, "થઇ જશે બધું સરખું ખેવનાબહેન.. તમે ચિંતા નાં કરો..! તમે જાવ તમારા ઓરડામાં.. એક મહીને આવ્યા છો તો તમારા ઓરડાની યાદોને વાગોળો.. અને આરામ કરો.. હું હમણાં આવું છું..!!