મૃત્યુ પ્રકૃતિ નો અટલ સત્ય છે. આ ધરતી ઉપર જેણે જન્મ લીધો છે એક ના એક દિવસ મરશે જ. ગરુડ પુરાણ ના પ્રમાણે,જ્યારે કોઈ વ્યક્તિ ની મૃત્યુ પાસે આવે છે ત્યારે યમરાજ એમને કંઈક સંકેત આપે છે. યમરાજ ના 2 દૂત મરવા વાળા લોકો ની પાસે આવે છે અને માત્ર પાપી મનુષ્ય ને યમ ના દૂતો થી ભય લાગે છે. સારા કર્મો કરવા વાળા વ્યક્તિ મરતી વખતે પોતાની સામે દિવ્ય પ્રકાશ દેખાય છે અને એમને મૃત્યુ થી ભય નથી લાગતો. મૃત્યુ ને પ્રાપ્ત થવાનો હોય છે એ બોલી નથી શકતો. અંત સમયે વ્યક્તિ ની અવાજ બંધ થઈ જાય છે અને એની અવાજ લથડાવા લાગે છે. એવું પ્રતિત થાય છે કે જાણે કોઈ એનું ગળું દબાવી રહયું હોય. અંતિમ સમયે એને ઈશ્વર ની તરફ થી દિવ્યદૃષ્ટિ પ્રદાન થાય છે અને આખા સંસાર ને એક રૂપ સમજવા લાગે છે. આંખો થી એને કશું નથી દેખાતું. એ આંધળો થઈ જાય છે અને એને પોતાની આજુબાજુ બેઠેલા લોકો પણ નજર નથી આવતા. એની સમસ્ત ઇન્દ્રિયો નો નાશ થઈ જાય છે. એ જડ અવસ્થા માં આવી જાય છે એટલે કે હલી ચાલી નથી શકતો. ગરુડ પુરાણ માં કંઈક આવી રીતે મૃત્યુ ને પરિભાષિત કરવા માં આવ્યું છે. પછી વ્યક્તિ નું રીતિ-રિવાજ ની સાથે અંતિમ સંસ્કાર કરવા માં આવે છે.