“એક દિવસ આર્યાન કોલેજમાંથી રજા પાડીને ઘરે બેઠો હતો. બપોરના ૪ વાગ્યા હતા. આર્યાને એક મહિના પહેલાજ ટાટા (tata) કંપનીનો મોબાઇલ ફોન વસાવ્યો હતો. એ વખતે આખા ગુજરાત માં કોઇ પણ ટાટા ના મોબાઇલથી બીજા ટાટાનામોબાઇલ પર વાત મફતમાં થતી હતી. આર્યાન સેક્ટર-૨૩, ઘ-૬ માં એક રૂમ રાખીને તેના બીજા બે મિત્રો ચિરાગ અને અંકુર સાથે રહેતો હતો. આજે કોલેજમાં રજા પાડીને એના રૂમની પાછળ આવેલી બાલ્કનીમાં ખુરશી નાખી અને પાળી પર પગ ચઢાવીને ગીતો સાંભળતો હોય છે. એટલામાં ફોન આવે છે. મોબાઇલ સ્ક્રીન પર નામ આવે છે ” અનીતા “. આર્યાન અને અનીતા મિત્રો છે અને તે આર્યાનની સ્કૂલના સમયની મિત્ર સ્નેહલની નાની બહેન હતી. આર્યાન અને સ્નેહલ ૮ વર્ષોથી મિત્રો હતા. એ બંન્ને જણા અને ત્રિપુટીનો ત્રીજો સભ્ય ઉત્સવ. અનીતા એ પણ tata નો મોબાઇલ લિધા પછી આર્યાન જોડે વાતો કરવાનો સિલસલો ચાલુ કર્યો હતો. આર્યાનને તો આમ પણ સ્નેહલ જોડેજ વાત કરવાનું ગમતું હતું છતાંય અનીતા સ્નેહલની નાની બહેન હોવાથી એ ફોન આવે તો થોડી-ઘણી વાતો કરી લેતો. આર્યાન ફોન ઉપાડે છે અને કહે છે