નિરંકા ઉદાસ થઈને જોઈ રહી. તેની આંખોમાં વ્યથાનો એક અંધકાર ઘેરાયો. ‘નવો બાપ’ – આ શબ્દો એને કોણે શીખવ્યા ? એ કેટલા અપરિચિત અને ગૌરવ વિનાના લાગતા હતા ! પણ ‘નવી મા’ એ શબ્દો તો ક્યારેય અપરિચિત નહોતા લાગતા. એ તો સ્વીકારાયેલા શબ્દો હતા, સદીઓથી સ્વીકારાયેલા. એ શબ્દો જીવનમાં હતા, સાહિત્યમાં હતા, અનુભવમાં હતા. એની એક છબિ હતી – એક કૌતૂહલપૂર્ણ, આશા અને આશંકાથી ભરેલી છબિ. તો પછી ક્યાં એક ખાઈ પડી ગઈ ? નવીમા-માં શાના પર ભાર હતો ? નવાપણા પર કે મા પર ? નવી હોય કે જૂની, મા એટલે મા.