રાત્રિ-દિવસ ખડે પગે ઊભા રહે. મંદિરના બાંધકામને પાણી પાવાનું કે પછી કપચી વીણવા જેવી સેવાઓ પણ તેઓ જાતે કરતા. તેમ છતાં એમને અનેરો આનંદ અને ઉત્સાહ હતા. કારણ એ મંદિરને પાણી નહોતું પવાતું પણ શ્રીજીમહારાજના ૨૦૦ વર્ષ પૂર્વે રોપેલા બીજનું વટવૃક્ષ તૈયાર કરવાના સંકલ્પને જળસિંચન થતું હતું. મંદિર-બાંધકામની સાથે રોજ નવાં ગામોમાં, નવા વિસ્તારોમાં સભાઓ તો ચાલુ જ. એમાં ક્યારેય રજા નહીં. મંદિરનું બાંધકામ ચાલુ હતું. રોજ સાંજ પડે ને કડિયા-મજૂરોને પૈસા ક્યાંથી ચૂકવવા એ પ્રશ્ન થઈ જતો. છતાંય એકમાત્ર શ્રીજીમહારાજના કર્તાપણાના બળે આર્થિક સંકડામણોની સામે ગુરુવર્ય પ.પૂ.બાપજી ઝીંક ઝીલતા રહ્યા. નહિ ઢીલો વિચાર કે નહિ ઢીલો સંકલ્પ. એકમાત્ર શ્રીજીમહારાજની સનાતન અજોડ ઉપાસના અને સિધ્ધાંતોના પ્રવર્તનના પાતાળે પાયા નાખવા માટે પોતાનું આયખું ઓગાળી નાખ્યું.