પરંતુ ૧૯૭૦માં યોગીજી મહારાજ સાથે આફ્રિકા અને લંડન જવાનું થયું હતું ત્યારે પ્રમુખસ્વામી મહારાજ પણ વિચરણમાં સાથે હતા. ત્યારે એમને નિકટથી ઓળખવાની તક મળી. તે સમયે હું રસોઈની સેવામાં હતો. પરદેશમાં વિચરણ હોય એટલે ઓછા સંતો હોય એટલે એકબીજાનો પરિચય વધે. અમે બધા જુવાનિયા અને સ્વામીશ્રીની તો ઉંમર કહેવાય, છતાં પણ તેઓ અમારી સૌની સાથે ભળી જાય. પધરામણીએ જવાનું હોય તો સ્વામીશ્રી અમને વિનંતી કરે કે પધરામણીએ સાથે આવશો ? આવી નિર્દોષ વિનંતી સાંભળીને લાગે કે તેઓ આટલા મોટા સંત છે છતાં પણ આટલી વિનમ્ર વાણી ! આ રીતે હેત વધતું ગયું.