પરંતુ રૂઢિચૂસ્ત, પરંપરાવાદી અને રીતરિવાજોને જ પ્રાધાન્ય આપતા ચુ્સ્ત સુન્ની મુસ્લિમ પિતાથી વિપરીત ઝેબુન્નિસા એક સૂફી કવયિત્રી થવા સર્જાઈ હતી. પિતા તરફ્‍થી મળેલી છૂટને કારણે શાહજાદીનો એક કવિ-દરબાર સ્થાપિત થઈ ગયો. ઝેબુન્નિસાની ખૂબસૂરતી સાથે તેની શાયરીના ઉમદા મિશ્રણે દિલ્હીમાં એક ઉન્માદ સર્જી દીધો. નાસીરઅલી સરહિંદી, મિર્ઝા મુહમ્મદઅલી ‘સાયબ’, મુલ્લા તાહિર ‘ગની’, નેમતખાં ‘આલી’, ‘બહરોજ’ વગેરે ફારસી શાયરો ઝેબુન્નિસાના કવિ-દરબારમાં હાજરી આપવા લાગ્યા જેમણે પોતાની કેટલીયે રચનાઓ ઝેબુન્નિસાને નામ અર્પણ કરી દીધી, જેમાં સફઉદ્દિન અર્દવેલી રચિત ‘જેબુત્તફસીર’ અને આકિલખાં મીર અસ્કરી નિર્મિત ‘દીવાન’ અને ‘મસનવી’નો પણ સમાવેશ થાય છે.