કોઈનું દિલ ન દુભાય એ છે અહિંસા. એક સાસુ પોતાની વહુને મહેણાં મારે તો તે હિંસા કરી રહી છે. એક વહુ પોતાની સાસુને અનર્ગળ વાતો કહે તો તે હિંસા છે. હિંસાનું ખૂબ વિસ્તૃત રૂપ છે, આનાથી બહાર રહીએ. મન, વચન, કર્મથી કોઈના દિલને ઠેસ ન પહોંચે. એકવીસમી સદીમાં તો સૌએ પાકો નિર્ણય કરવો જોઈએ કે અમે આ રીતે જીવીશું. લોકો નિંદા કરે છે કે આટલી-આટલી કથાઓ થાય છે, કંઈ પરિણામ તો આવતું જ નથી. ટીકા કરે છે. અમદાવાદમાં અમને કોઈએ કહ્યું કે બાપુ ! કથામાં આટલા લોકો આવે છે, પરંતુ સમાજ જ્યાં છે, ત્યાં રહે છે. કંઈ થતું નથી. મેં કહ્યું- ખૂબ સારું પ્રમાણપત્ર મળ્યું. વર્ષો પછી કે સમાજ જ્યાં છે, ત્યાં જ છે. અરે... સમાજ જ્યાં છે, ત્યાં તો રહ્યો. અમે નીચે તો ન પડવા દીધો. આટલું તો થયું કે ઉપર ન ઊઠ્યો, પરંતુ નીચે પણ ન પડવા દીધો...