શ્રેયાને તો આમ પણ જાણે કોઇ પરાયા ઘરમાં રહેતી હોય એવુ લાગ્યા કરતુ હતું. નયનભાઇ કે વિભાબહેન સાથેનો વ્યહવાર તો એવો જ સામાન્ય ઉષ્માભર્યો હતો પણ મન અંદરથી મુરઝાઇ રહ્યુ હતુ. માળીની માવજત તો એની એ જ હતી પણ પાણી વગર છોડ સુકાઇ રહ્યો હતો, પાન વિલાઇ રહ્યા હતા .લચીલા લુમઝુમ કરતા ઝાડ કરતા સુકાઇને ક્ષીણ બની રહેલા એ સાંઠીકડાનો ભાર વધુ ને વધુ સાલતો હતો હતો.