જયસેને ભીમસેનનો ઠાઠમાઠથી પ્રવેશ કરાવ્યો. રાજગાદિ પર મહારાજા ભીમસેનને સ્થાપન કર્યા. પરોપકાર વ્યાસની એવા ભીમસેન રાજા ધર્મ-અર્થ-કામણે અબાધક રીતે રાજ્યનું પાલન કરવા લાગ્યા. પરંતુ પૂર્વ અવસ્થામાં આવેશમાં આવીને માતા-પિતાની હત્યાનું પાપ તેને ડંખતું હતું. સમયને સથવારે દિવસો પસાર થવા લાગ્યા. એકદા પોતાના ઉદ્યાનમાં એક વિદ્યાધરપુરુષ આવ્યા. તેમની પાસેથી શ્રી શત્રુંજયમહાગિરિ તથા શ્રી ઉજજ્યંતમહાગિરિનિ યાત્રાની વાત સાંભળી મહારાજા ભીમસેનને સ્મરણ થયું કે, “અહો! ધિક્કાર છે મને! જે રૈવતગિરિ મહાતીર્થનાં અચિન્તય પ્રભાવથી જ હું આજે આટલા સુખનો સ્વામિ બન્યો છુ. તેનું જ સ્મરણ હું કરતો નથી. ઉપકારીના ઉપકારનું સ્મરણ કરવામાં ચૂકી ગયેલા તથા શોકાતુર બની વૈરાગ્ય પામેલા રાજા ભીમસેને રાજ્યનો સઘળો ભાર લઘુબંધુ જયસેનને સોંપી અલ્પ સેવક સમૃદ્ધિ સાથે લઈને રૈવતાચલ તરફ પ્રયાણ કર્યું. પ્રથમ સિદ્ધગિરિમહાતીર્થ ઉપર યુગાદિજિનની પૂજા – ભક્તિ સાથે અઠ્ઠાઈમહોત્સવ કરી તે રૈવતગિરિ તરફ ચાલ્યા. ત્યાં કપૂર, કેશર, ઉત્તમચંદન, નંદનવનમાં થયેલ વિવિધ પુષ્પોથી શ્રી નેમિનાથ પરમાત્માની ઉત્સવપૂર્વક ભક્તિ કરી. અનુક્રમે દાન, શીલ, તાપ, ભાવ ભેદ રૂપી ચતુર્વિધ ધર્મની ઉત્કૃષ્ટ આરાધના કરી.