નમ્રતાએ જોશથી પોતાની આંખો મીંચી રાખી તો લાલ અંધારામાં ઢળતા અંબોડામાં ફૂલ ગોટ્ટાની ગુલાબી સિલ્કની સાડીના પાલવનો છેડો પકડીને ઊભેલી હર્ષાનો અવાજ તેને સંભળાયો કે,‘તો હું ઇચ્છીશ કે મારાં સંતાનો કે મારા ઘર પર આવનારી કાળની થાપટ પહેલાં મારી પાસે આવે, એને હું સામી છાતીએ ઝીલી લઈશ, પણ મારા પરિવારને જરાસરખી પણ ઊની આંચ ન આવવી જોઈએ!