જે દિવસોમાં થોડી ઘણી પણ શારીરિક ખોડખાંપણ ધરાવતું બાળક જન્મતું તો એને ઈશ્વરનો એક અભિશાપ ગણાતું. એ દિવસોમાં નિશીથ મહેતાનાં મોટાં બહેન ઇલાબહેન ચંપકલાલ મોદીને ત્યાં જન્મથી જ મૂક-બધીર એવી બાળકી રક્ષા જન્મી. અભિશાપ માનીને એની ખોડને સૌએ સ્વીકારી લીધી, પણ પાંચ વર્ષની થતામાં એને મદ્રાસની બહેરાં-મૂંગાંની શાળામાં ભણવા બેસાડી, અને ત્યાં જ એ બાર ધોરણ સુધી ભણી, પછી ભણીને પાછી આવી ત્યારે સૌ એનો બૌદ્ધિક વિકાસ અને ગ્રહણશક્તિ જોઈને દંગ રહી ગયા. સામાન્ય તરુણ-તરુણીઓની સરખામણીમાં તો એની આવી શક્તિઓ જાદુઈ જ લાગે તેટલી હદે વિકાસ પામી હતી. નિશીથભાઈને ત્યારે જ ખ્યાલ આવી ગયો કે જે લોકો બોલી નથી શકતા તેમની પાસે બીજી કોઈ શક્તિ અઢળક પ્રમાણમાં હોય છે. એ શક્તિને જો સુયોગ્ય દિશામાં પ્રવૃત્ત કરવામાં આવે તો કોઈ પણ નોર્મલ વ્યક્તિ કરતાં એ બમણું કામ કરી શકે.