‘જા ભાઈ, હવે આ ઘરના દરવાજા સામે તું ફરી ન જોતો. મેં મારા પિતૃત્વનું જેટલું થાય એટલું તર્પણ કર્યું, પણ હવે થાક્યો છું, હવે તું જાણે ને તારું નસીબ જાણે.’ હાથમાં મોટી મૂડી લઈને મહેશે શ્વસુરગૃહે આશરો લીધો. બીજે જાય પણ ક્યાં ? વિધવા સાસુ અચકાઈ કે કુંવારા જમાઈને રાખવો કે નહિ, પણ પૈસાની શેહ સામે એ ઝૂકી ગઈ. ધંધો કરવાની કોઈ પણ આવડત વિના, મોટી મૂડી લઈને મહેશ પિતાની છૂટો પડ્યો, પણ એશ-આરામી જિંદગી, મનોરંજનની મહેફિલો અને અણઆવડત એની મૂડીને પૂરેપૂરો ઘસારો આપી ગઈ. પાછી ઉધારી શરૂ કરી દીધી.