ગામડાના રોટલાની જેમ શહેરમાં ઘરે ઘરે સવારના નાસ્તામાં થેપલાં જોવા મળે. આ થેપલાનું કૂળ પરોઠાનું. તોય એનો એક ખાસ સ્વાદ જે ગુજરાતીઓને એકદમ જીભવગો. ફકત સવારે જ નહિ, પણ ગમે ત્યારે થઈ શકે એવો આ નાસ્તો. ગુજરાતીઓનો પ્રવાસ થેપલાં વગર શક્ય જ નથી. એમાંયે કેટકેટલી વિવિધતા. આમ તો મોટે ભાગે ઘઉંના લોટમાં જુવાર કે ચણાનો લોટ પડે, કચ્છ-કાઠિયાવાડમાં બાજરીનો લોટ આગળ પડતો હોય. થેપલાંના રાજ પર આ બેઉની-વિદૂષી એવાં ભરાવદાર દૂધીબાઈ તેમજ ઝીણકી પણ અનેરી એવી મેથીબાઈની જ આણ વર્તે. આ થેપલાંનો ગુરુમંત્ર એ કે લોટમાં શાકભાજી નહિ પણ શાકભાજીમાં સમાય તેટલો જ લોટ પડે. આવા ઢીલા ઢીલા લોટનાં થેપલાં વણવાનું કામ કોઈ ઢીલાપોચાનું નહિ. વણવામાં થોડી કુનેહ માગી લે. પણ આવાં નરમ-ગરમ થેપલાં ખાઈ-હરખાઈને વડેરાં-ઘરડેરાં ઝાઝેરી આશિષ આપશે!