પોતાની સર્જનયાત્રાના સન્માનનો પ્રતિભાવ વાળતા આ સમારંભમાં શ્રી દિનકર જોષીએ કહ્યું કે આપણી ભાષામાં બીજી ભારતીય ભાષાઓમાંથી પુષ્કળ અનૂદિત ગ્રંથો આપણે પ્રગટ કરીએ છીએ. આમાં ગુરુદેવ ટાગોરથી માંડીને ગુલશન નંદા સુધી સહુની રચનાઓથી આપણે આપણી ભાષાની સમૃધ્ધિમાં વૃદ્ધિ કરીએ છીએ. પણ આ વિષયમાં વળતા વહેવારનો સંબંધ છે ત્યાં સુધી આપણું સાહિત્ય અન્ય કોઈ ભાષાઓમાં ભાગ્યે જ પહોંચ્યું છે. આ સ્થિતિ આપણા માટે સંતોષજનક ન કહેવાય. પોતાની ‘પ્રકાશનો પડછાયો’જેવી રાષ્ટ્રીય તથા આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે ખ્યાતનામ બની ચૂકેલી રચના સહુપ્રથમ મરાઠી ભાષામાં પ્રગટ થઈ હતી એનું સ્મરણ કરતા શ્રી દિનકરભાઈએ કહ્યું હતું કે મરાઠી અનુવાદક આ રચના માટે લાંબા વખત સુધી કોઈ પ્રકાશકને મેળવી શક્યા નહોતા. શ્રી મંગુભાઈ દત્તાણી નામના એક સજ્જન મિત્રે પોતાના ટ્રસ્ટમાંથી આ નવલકથાના પ્રકાશન માટે મરાઠી પ્રકાશકને અનુદાન આપવાનો પ્રસ્તાવ ર્ક્યો એ પછી તરત જ આ નવલકથા મરાઠીમાં પ્રગટ થઈ અને પ્રગટ થતાવેંત એ મરાઠી રંગમંચ ઉપર નાટ્ય સ્વરૂપે મંચસ્થ પણ થઈ. મરાઠી નાટકની સફળતા પછી એ હિંદી, ગુજરાતી અને અંગ્રેજી રંગમંચ ઉપર મંચસ્થ થઈ અને હિંદી તથા અન્ય ભાષાઓમાં ગ્રંથસ્થ પણ થઈ. આ બધું જ શ્રી મંગુભાઈ દત્તાણીના અનુદાનને કારણે સંભવિત થયું હતું.