“બહેન એને રડવા દેજો!! એનું દુઃખ એ રડી કાઢે એમાં જ એનું હિત છે. હું વીરુ શેઠ અને જય શેઠની ભાઈ બાંધીને ઓળખું છું . એ દુખી હતા અને દુખ જયારે મનમાં ને મનમાં ભરાઈ રહે ને ત્યારે હાર્ટ એટેક આવી જાય છે, બાકી એના શરીરમાં કોઈ જ તકલીફ નથી આ આઘાત નો એટેક છે. કલાક રોયા પછી વીરુ અને ગૌરી જય ને ઘરે આવી ગયા હતા. નનામીમાં જય ને જોઈ ને વીરુ ખુબ જ રોયો!! આજ એ એકલો રોઈ રહ્યો હતો.સ્મશાન યાત્રા નીકળી!! અશ્વિનીકુમાર નું સ્મશાન આમ તો મોટું પણ આજ માણસોની એટલી ભીડ હતી કે સ્મશાન સાંકડું પડ્યું. જયના ત્રણ મહિનાના છોકરા આકાશને તેડીને વીરુએ આકાશના હાથે જયને અગ્નિદાહ આપ્યો..!! ચિતાની જ્વાળા એ જોઈ રહ્યો હતો. જય ના છેલ્લા શબ્દો અથડાતા હતા એના કાનમાં ઘણની જેમ!!