હરજીભાઈએ સાંસારિક ફરજમાંથી પોતાની જાતને માખણમાંથી વાળ ખેંચી લઈએ તેમ અળગી કરતાં તેમનું મન હળવું બન્યું. હૈયા ઉપરથી સો મણનો ભાર દૂર થયો ને એમની આંખો ક્યારે મળી ગઈ એની ખબર ન રહી.