એમ કરતા કરતા રાત પડી અને કોઈએ ડોસીમાએ પહેરેલી બંગડીની કોઈએ નોંધ પણ ન લીધી. હવે શું કરવું. આખરે લોકોનું ધ્યાન દોરવા માટે ડોસીમાએ એક આઈડિયા કર્યો. તેણે પોતાની ઝુંપડી સળગાવી. ઝુંપડી તો ઘાસ પાંદડાની બનાવેલી હતી. ભડભડ બળવા માંડી. ગામના લોકો ડોલ ભરી ભરીને ડોસીમાની ઝુંપડી ઢારવા પ્રયત્ન કરવા માંડયા. તેમાં એક બહેન પણ હતા, તેઓ પણ એક ડોલ પાણી લાવીને ડોસીમાની ઝુંપડી પર નાખ્યું. અને આગ બુઝાતાં બુઝાતાં ચમકારો થયો અને બેનની નજર આ જ વખતે ડોસીમાની સોનાની બંગડી પર પડી અને તેનાથી સ્વાભાવિક રીતે પુછાઈ ગયું ” અરે! ડોસીમા આ સોનાની બંગડી કયારે કરાવી ? મારુ તો ધ્યાન જ નથી. તેનો તો ઘાટ સરસ છે. તેની ડિઝાઇન સરસ છે.”