પૈસા હોય તો બધી જ વસ્તુ બજારમાંથી ખરીદી શકાય, પણ સ્મિત તો ‘સહજતા’નાં ઉપવનમાંથી જ પામવું પડે. હાસ્ય અને સ્મિતમાંય ઘણો વિરોધાભાસ છે. હાસ્ય પેદા કરી શકાય, સ્મિત પેદા ન થઈ શકે. રાજુ શ્રીવાસ્તવની સ્ટેન્ડ અપ કોમેડી હોય કે કોમેડી નાઈટ વીથ કપિલ. તમને ખડખડાટ હસાવવામાં એ કોઈક ને કોઈક ક્ષણે તે ચોક્કસ સફળ થશે. પરંતુ સ્મિત, એમ નહિ અવતરે. હોઠો પર સ્મિત પ્રગટે એમાં આંખોની અનુમતિની પણ જરૂર હોય છે. આંખો જો અનુમતિ નહિ આપે કે સ્મિતનાં હોવાપણાં સાથે ટાપસી નહિ પુરાવે તો એ સ્મિત ચોક્કસ સાવ માંદલુ લાગવાનું. આંખોમાં પડતું એનું પ્રતિબિંબ જ એ ભેદ કહી શકે એ વ્યથાનું છે કે પ્રસન્નતાનું! હા. વ્યથાનું પણ સ્મિત હોઈ શકે. આ સ્મિત જેવી સુવર્ણી ઘટના સાથે દુઃખ પણ એટલું જ પ્રાબલ્યથી સંકળાયેલું છે. સ્મિતથી તકલીફ પણ વ્યકત થઈ શકે છે, એ પણ એક્કેય શબ્દ બોલ્યા વિના!