ધીરુભાઇના બાળસખા મુળજીભાઇ ભાણજીભાઇ વાજા તેમની સાથેના સંગાથને વાગોળતા કહે છે કે, મારો ભેરુ મને અને મારા પરિવારને ચોરવાડ અને ત્યાંથી મુંબઇ લઇ ગયેલ. ત્યાં મે તે સમયે આપમેળે ખુલતા દરવાજાની સાથે દિવાલોમાં કપડા પણ પોતાની રીતે ચોંટી જાય તેવી આધુનિક વ્યવસ્થા જોઇ હું તો દંગ રહી ગયો હતો. મુંબઇના માર્ગો પર જ્યાં જુઓ ત્યાં બસ "ઓન્લી વિમલ" જ વંચાતુ હતું. હું અહીંથી તેમના માટે કંટોલા લઇ ગયેલ, તેનું શાક બનાવડાવી ધીરુભાઇએ પરિવાર સાથે આરોગ્યું હતું. દેલવાડા પરત ફરતી વખતે મને કપડા તેમજ મારા પિતા માટે ધોતિયાં અને ફેમીલી વિઝીટીંગ બુક આપી અને કહ્યું કે તારા માટે આ દ્વાર સદાય માટે ખુલ્લા રહેશે.