(૪૧) ‘એમ ન સમજી બેસવું, કે સંપ્રદાયમાં એ કંઈ દેખતો નથી, કે સાંભળતો યે નથી, ને બેખબર હોય છે. અને તેને લીધે નિદ્રામાં અવિદ્યા અથવા અજાણપણું હોય છે, કેમકે, જેમ કોઈ ઉન્મત્ત શરાબી, પોતાની પ્રેમપાત્રને સોડ્યમાં રાખીને ખુશખુશાલ રહે છે. ત્યારે એ ઘરની કે બહારની કશી ખબર રાખતો નથી. એવી જ રીતે, આ આત્મા પણ, પોતાની જે ખાસ આરામની જગા છે, તેવા (નિદ્રાના), સ્થાનમાં વિશ્રામમાં હોય ત્યારે, નથી એ પોતાની કશી ખબર રાખતો, કે નથી અન્ય કશાની રાખતો. તો પણ, એનો પોતાનો જોવાપણાનો એની પોતાની દ્રષ્ટિનો લોપ નથી થતો. (એ દેખતો હોય જ છે. પરંતુ, એ દેખાવપણાને પ્રગટ કરવાનું સાધન જે મન, તે ત્યારે નથી હોતું.)