બીજી લીટીમાં કવિ વહેલાં ઉઠવાથી થતાં ફાયદાનું માર્કેટિંગ કરી ગયા છે. વહેલાં ઉઠીને માણસ કદાચ સવારે જોગિંગ માટે જાય, જીમમાં એક્સરસાઈઝ કરવા જાય, કે ઘેર બેસી કસરત કરે એમાં એની શારીરિક તાકાત વધતી હશે. વહેલાં ઉઠીને મળતાં સમયનો સદુપયોગ કરીને કોઈ સારું વાંચન કરે, અભ્યાસ કરે તો જ્ઞાન-સમૃદ્ધ થાય. અને વહેલાં ઉઠીને કમાવા માટે ઉદ્યમ કરે તો ધન-સમૃદ્ધ થાય. પણ ઘણા વહેલાં ઉઠીને પહેલું કામ બીડી કે સિગરેટ તાણવાનું કરે છે. આવા લોકો બે કલાક મોડા ઊઠે તો એમનાં ફેફસામાં પેલો જાહેરાતમાં આવે છે એવો ટાર બોલે તો ડામર ઓછો ચોંટે. અમુક વહેલાં ઊઠે એટલે ભૂખ્યા થઈ જાય. રાતે આઠ વાગ્યે ખાધું હોય એ વાતને દસ કલાક પસાર થઈ ગયા હોય ત્યારે ભૂખ લાગે એ સ્વાભાવિક છે. એટલે ઘરમાં પડેલા સુલભ-નાસ્તાઓ જેવા કે ચવાણા, ચેવડા ઉપર હાથ અજમાવે છે. જેનાથી બુદ્ધિ કે બળ વધતું નથી પણ કાળક્રમે ‘એસિડીટીમાં રહે શરીર’ જરૂર સિદ્ધ થાય છે.