કેવું કરુણાભર્યું હૈયું. છાત્રાલયમાં રહેતા વણજારા અને આદિવાસી બાળકો માંદાં થાય ત્યારે શાસ્ત્રી દંપતી માબાપના હેતથી ચાકરી કરે. દવાખાને લઈ જાય. ખેતરાઉ જમીન. ક્યારેક સાપ, વીંછી કરડે ત્યારે કેવી દોડાદોડ કરવી પડતી હશે, એ બધાંની તો કલ્પના કરવાની રહે. નટુભાઈ વાટલિયા કહે, ‘સ્વચ્છતા અને સુઘડતાના કેટલાય પાઠ અમને વિદ્યાબહેને જ શીખવ્યા છે.’