વધારામાં એવુ કહેવું કે ઇશ્વર પથ્થર અથવા લાકડી સાથે વધુ એકરૂપ છે તે મુળભુત રીતે બતાવે છે કે માનવજાતિ દૈવત્વ તરફ઼ના પ્રગતિનાં ઉત્ક્રાંતિ દરને હાંસલ કરવામાં ખરેખર પાછળ છે, એવુ લાગે છે કે પુનરજન્મમાં પાછળ જવુ એ પોતાની જાતને ઇશ્વરની હારમાં ગોઠવવા તરફ઼નુ એક પગલું છે. આ આખા ઇશ્વરીય ખ્યાલના સંદર્ભમાં એવુ પણ વિરોધી લાગે છે કે કેવીરીતે કેટલાળ્ક હિંદુઓ તેમના સમાજના બીજા સભ્યોને જાતિપ્રથા જે દલિતોને પેટા માનવો તરીકે ગણે છે તેનાથી અલગ પાડે છે. ઇશ્વરનાં બીજા પ્રતિનીધીનો અનાદર કરવો તે પણ પોતાની જાતનો જ ખરેખર અનાદર છે.