શ્રી શંકરાચાર્ય એ જોયુ કે બહારના અગ્નિ કરતાં અનેક ઘણો પ્રદીપ અગ્નિ તેમના અંતરમાં સળગી રહ્યો છે. આવા પ્રબળ અગ્નિ પાસે બહારનો અગ્નિ તેને તુછર લાગતો હશે જે મહાન કાર્યો માટે શ્રી શંકરાચાર્ય જન્મ્યા હતા. તે કાર્યના તેઓશ્રી એ શ્રી ગણેશ માંડ્યા. સળગતી એ ચિતામાંથી ભસ્મ લઈ માથે લગાડી અને કહ્યું હે કુમારીલ ભટ્ટ તમારુ આ બલીદાન એળે નહિ જાય વૈદિક ધારણા પાછી ઉભી થશે. વૈદિક સંસ્કૃતિ પ્રમાણેની મૂર્તિપૂજા પુનઃર્જીવિત થશે."સર્વક્ષણિકમ સર્વ દુઃખમ્ આ વિચાર નહિ ટકી શકે. દેહ(શરીર) ખરાબ છે. એવુ વેદોમાં કહ્યું નથી નિરાશાવાદી તત્વજ્ઞાનની આભ્રાત વિચારસરણી ઉભી કરી છે આ માનવદેહ દ્રારા તો ઘણા સરસ ઉતમ કાર્યો થાય છે. શરીર દ્રારા સારા અને ખરાબ કાર્યો થઈ શકે છે. વૈદિક સંસ્કૃતિ સત્ય છે અને પાછી ઉભી થશે. આ નિરાશાવાદી તત્વજ્ઞાનની દેશવટો આપીને એ વૈદિક સંસ્કૃતિના આંસુઓ હું લૂછીજ કુમારીલ ભટ્ટ પાસેથી એમણે પ્રેરણા લીધી તેમને પ્રણામ કરી શંકરાચાર્યે વિદાય લીધી, આનણ્દથી કુમારીલ ભટ્ટનું હ્રદય ભરાઇ આવ્યું. તેને પોતાનું બલિદાન સાર્થક લાગ્યું. શ્રી શંકરાચાર્યના મનમાં એકજ વાત હતી. મારી વૈદિક સંસ્કૃતિ હું ઘેર ઘેર પહોંચાડીશ. કુમારિલ ભટ્ટનું આ બલિદાન હું સાર્થક કરીશ. તેને બુધ્ધ ધર્મનો અભ્યાસ કરી એ પંડિતોના વિચાર બદલાવ્યા વૈદિક સંસ્કૃતિનો વ્યવસ્થિત મૂળભૂત અભ્યાસ કરીને તેજસ્વી યુવાનો એકત્રીત કર્યા. તેમને વૈદિક સંસ્કૃતિની મહતા અને દિવ્યતા સમજાવી, સર્વ સામાન્ય માણસને કોઇ કહે આ બધુ મિથ્યા છે સર્વક્ષણેકંમ સર્વદુઃખમ ત્યારે એકહેનાર મહા પંડીત લાગે પરંતુ સત્ય નથી. જીવનથી વિમુખ કરનારી સંસ્કૃતિ તે સંસ્કૃતિ નથી. ભગવા શ્રી કૃષ્ણે ગીતામાં કામને પ્રાધાન્ય આપી કહ્યું છે.