અમાસની અંધારી રાતે ધરા નિજની કાયા પર કાળી ચાદર ઓઢી ચારે દિશામાં મેશના આંજણ કરેલા આવા વાતાવરણમાં તમરાના સંગીતમય ગણગણાટ કર્ણપટમાં સમાવા લાગ્યા, ત્યારે આગિયા અંધારામાં ઝબૂકવા માંડે છે, નિશા પોતાના દેહની કાયા ઉપર લાલીની અંગડાઈ લઈ, આ ધરાની પગદંડીની પથરાળ ઉપર છમછમ વિહાર કરતી ચાલવા લાગી, એવી રાત, માઝમ રાત, અમાસની રાત ફરી નહીં આવે, ન હોતી છાયા, નહોતા તારા, નહોતી નિહારિકાની ધારા, એવી રાત ફરી નહીં આવે, એવી રાતના છમછમ પાયલના મધૂર અવાજ સાથે કદમ ભરતી નવોઢા પોતાના ભવભવના નાથને મળવા ખેતરની વાટે પગદંડી ઉપર કદમ ભરતી પ્રિયતમને મળવા ગમન કરી રહી છે, ત્યાં વાતાવરણમાં નાના બાળકનું આક્રંદ દૂરથી હૃદયમાં વલોપાત કરી નાખે છે, લક્ષ્મીના નયનો ભરાઈ આવે છે, અવાજની દિશા તરફ લક્ષ્મી ઝડપથી ચાલવા માંડે છે, કર્ણપટમાં નજદિક રૂદનનો અવાજનો આભાસ થાય છે, ત્યાં તો ઘટાટોપ વડલો નજર આવે છે, નાની બાળકીનો રડવાનો અવાજ વડવાઈ મધ્ય વડવાઈથી ગુંથેલા પારણામાંથી કર્ણપટમાં સંભળાય છે, લક્ષ્મી ઝડપથી નાની બાળકીને પારણામાંથી ઊંચકી પોતાની બાહોમાં સમાવી બાળકીના માથા પર હાથ ફેરવે છે.