પણ હવે બા અને યોગેશભાઈના ગયા પછી કોઈ રોકનાર નહોતું. વળી એમની સેવા-સારવાર માટે હવે કોઈની જરૂરત ન રહેતાં સુધાબહેનને હવે આ સૌરભ-સુમી સોનાની થાળીમાં લોઢાની મેખ સમાન ખૂંચવા લાગ્યાં હતાં. સુધાબહેનના સૂર્ય સમાન પ્રખર વ્યક્તિત્વમાં ગ્રહણ સમાન સુમી વિશે પોતાના વર્તુળોમાં ધીમે સ્વરે થતી રહેતી ચર્ચાઓ દોરવાઈને આખરે એક દિવસ સુધાબહેને એમના પોળવાળા જૂના મકાનની ચાવી સૌરભના હાથમાં સોંપી દીધી.