ગમે તે કારણે હોય, પણ મનમાં એવો ખ્યાલ ઘર કરી ગયેલો છે કે વિદેશી ઓલાદનાં રૂપાળાં કુરકુરિયાં અને કૂતરાં નવશ્રીમંતોનું મોભાસૂચક પ્રતીક જ હોય છે. નવશ્રીમંતો પોતાના સામાજિક દરજ્જાની સાબિતીરૂપે આ વફાદાર જાનવરને પોતાના આંગણાનું ઘરેણું બનાવે છે. પછી તો સામાન્ય સ્થિતિના ઘણા માનવીઓને આવા શોખમાં રાચતા જોયા. કોઈને દેખાડવા માટે નહિ, પણ પોતાના એક સાથી તરીકે તેમનું લાલનપાલન કરતાં ઘણા માણસોને જોયા ત્યારે એમ થયું કે આ શ્રીમંતોનું તૂત નથી, માણસમાં પડેલી દોસ્તી માટેની, વફાદારી માટેની ભૂખને સંતોષનારી એક માનવીય જરૂરિયાત છે. પેલા અંગ્રેજ લેખકે કહ્યું છે તે આ બધા માણસોને કદાચ સાચું લાગતું હશે. ‘મોર આઇ સી ઑફ મેન, મોર આઇ લાઈક ડોગ્સ!’ જેમ જેમ માણસોને વધુ ને વધુ જોઉં છું તેમ તેમ શ્વાન વધુ ને વધુ ગમે છે!