સાસરામાં જે સાચું સુખ આપી શકે તે સાસુ. મારાં સાસુ એટલે કૈલાસ બા. હું એમને ‘બા’ કહી બોલાવતી. નિખાલસપણે કહું તો આજથી પચીસ વર્ષ પહેલાં મારાં લગ્ન થયાં ત્યારે શરૂશરૂમાં હું બાથી ગભરાતી. તેનું મુખ્ય કારણ બા અને મારી મમ્મી બંનેના સ્વભાવ એકદમ ભિન્ન. હું મનોમન બાની સરખામણી મારી મમ્મી સાથે કરતી. મારી મમ્મી એકદમ નરમ અને શાંત. બા કડક અને શિસ્તપ્રિય. મમ્મી ભાગ્યે જ બે શબ્દ પણ કોઈને કહી શકે. બા સ્પષ્ટવકતા. જે હોય તે મોઢા પર સખત શબ્દોમાં કહી દે. મમ્મી મારે માટે મને જે ત્રણ-ચાર શાક ભાવતાં તે જ બનાવતી. બાનો આગ્રહ હતો કે બધાં જ શાક ખાવાના. બધાં માટે એકસરખી જ રસોઈ બનશે. આથી સાસરામાં આવીને હું બધાં શાક ખાતી થઈ ગઈ, પણ જેમ જેમ હું બાની નજીક આવતી ગઈ તેમ તેમ મને લાગ્યું કે બાનું વ્યક્તિત્વ ‘मृदुनि कुसुमापि’ જેવું હતું. કુટુંબના એક શિક્ષક તરીકે એમણે કૌટુંબિક જીવનના મને પાઠ ભણાવ્યા.