રમઝુ યંત્રવત આગળ તો વધ્યો પણ એનું દિમાગ – અને દિલ પણ – બરોબર બે દાયકા જેટલું જાણે કે પાછળ હઠી ગયું. વીસ વરસ પહેલાં આવા જ એક નમતા બપોરે રમઝુ મીરે પોતાની જ પુત્રી સકીનાને સાસરિયે વળાવી હતી. હ્રદયમાં ઊંડેઊંડે ખૂંપેલું શલ્ય સળવળે ને જેવો વેદનાનો ચિત્કાર નીકળે એવો જ મુંગો ચિત્કાર આ જૂનાં સંસ્મરણોના સળવળાટે મીરના હ્રદયમાંથી ઊઠ્યો.