એમણે પોતાની તપશ્ચર્યાને માટે અરૂણાચલ મંદિરના એક શાંત ઓટલાને પસંદ કર્યો. એ ઓટલાનું સ્થાન નોંધપાત્ર ને વિલક્ષણ હતું. અરૂણાચલેશ્વરના મધુમય મંગલ મંદિરની મુલાકાત લેનારે એમાં આવેલો પેલો સુવિખ્યાત સહસ્ત્ર સ્તંભવાળો મંડપ તો જોયો જ હશે. એની જમીનનો એક ભાગ આજે પણ અવ્યવસ્થિત જેવી અવસ્થામાં પડેલો છે. જમીન પર પાથરેલા પથ્થર એકસરખા નથી. એ સહસ્ત્ર સ્તંભવાળા સુંદર મંડપના મધ્યભાગમાં પથ્થરનો ઓટલો છે. એની દક્ષિણ––પશ્ચિમ દિશામાં એક ભોંયરૂ છે. એમાં ભગવાન શંકરનું એક લિંગ છે. એ વખતે એ શિવલિંગની પૂજાસેવા તરફ કોઈનું ધ્યાન ન હતું. એની આજુબાજુ અંધકાર છવાયેલો રહેતો. એમાં પૂરતા પ્રમાણમાં સ્વચ્છતા પણ ન હતી. સહસ્ત્ર સ્તંભવાળા મંડપને જ પર્યાપ્ત પ્રમાણમાં સ્વચ્છ નહોતો રખાતો તો આવા સ્થાનની સ્વચ્છતાની દરકાર કોણ રાખે ? એ નિતાંત એકાંત સ્થાનનું નામ પાતાળલિંગ રાખવામાં આવેલું. એ એના વાતાવરણને વિચારતાં યોગ્ય જ હતું.