વાતવાતમાં બંને આરવના ઘર સુધી પહોંચી ગયાં. આરવ અને એની પત્ની બહાર ઓટલે જ ખુરશી નાંખી બેઠાં હતાં. પ્રત્યક્ષના ચહેરાના બદલાતા ભાવ જોઈ સુજલા સમજી ગઈ કે એ આરવ જ છે. પ્રત્યક્ષ પાછો વળવાનું કે ઝડપભેર આગળ વધી જવાનું વિચારે તે પહેલાં તો સુજલાએ બૂમ પાડી, “આરવભાઈ, અમે આવીએ કે ? જોકે બહુ મોડું થઈ ગયું છે; રાત પડે તે પહેલાં ઘણાં વર્ષો પછી મળી લઈએ.”