સરવણા ભવનની સફળતાનું રહસ્ય માત્ર શુદ્ધ ભોજન જ નહોતું. તે એક પરિવાર જેવું પણ હતું. રાજગોપાલ પોતાના કર્મચારીઓને ક્યારેય નોકર નહીં પણ પોતાના પરિવારના સભ્યની જેમ રાખતા હતા. તેમની ખુશી અને મુશ્કેલીને હંમેશા પોતાના પરિવારની ખુશી અને મુશ્કેલી માની છે. રાજગોપાલ માને છે કે, કર્મચારી ત્યારે જ ખુશ રહેશે જ્યારે રેસ્ટોરાંનું વાતાવરણ યોગ્ય હશે. રેસ્ટોરાંની સાથે સાથે કર્મચારીઓની સાફસફાઈનું પણ પૂરતું ધ્યાન રાખવામાં આવતું હતું. તેનું એક નાનકડું ઉદાહરણ છે, સરવણા ભવનમાં ભોજન માટે પ્લેટના બદલે કેળાના પાનનો ઉપયોગ કરવામાં આવતો હતો. રાજગોપાલનો આ પ્રયોગ ગ્રાહકોને પસંદ આવવાની સાથે સાથે તેમના કર્મચારીઓ માટે પણ કારગર સાબિત થયો. કર્મચારીઓને ન તો પ્લેટની મુશ્કેલી પડતી, ન તો તેને સાફ કરવાની સમસ્યા થતી. રાજગોપાલે પોતાના કર્મચારીઓ માટે એક નિયમ બનાવ્યો કે તેઓ દર મહિને એક વખત વાળ કપાવશે. તેનાથી કર્મચારીઓ સાફ દેખાતા અને ભોજનમાં વાળ પણ નહોતા પડતા. તે ઉપરાંત કર્મચારીઓને સ્પષ્ટ આદેશ આપવામાં આવ્યો હતો કે તેમણે મોડી રાત સુધી જાગીને ફિલ્મો જોવી નહીં કે ઉજાગરા કરવા નહીં, કારણ કે તેનાથી તેમની કાર્યક્ષમતાને અસર થઈ શકે છે. સરવણા ભવનમાં જેટલી કડકાઈ હતી તેટલી જ તેમના માટે સુવિધાઓ પણ હતી. સરવણા ભવનમાં કર્મચારીઓની નોકરીની સુરક્ષાનું પણ ધ્યાન રાખવામાં આવતું હતું. તે ઉપરાંત તેમને રહેવા માટે ઘર આપવામાં આવતું અને સમયાંતરે તેમના પગારમાં પણ વધારો કરવામાં આવતો. કર્મચારીઓને પોતાના ગામડે પરિવાર પાસે જવા માટે પણ વાર્ષિક રકમ આપવામાં આવતી હતી. પરિણીત કર્મચારીઓના પરિવારનું અને તેમના બાળકોના અભ્યાસનું પણ ધ્યાન રાખવામાં આવતું. અભ્યાસનો ખર્ચ સરવણા ભવન તરફથી અપાતો હતો. કોઈ કર્મચારીની તબિયત ખરાબ થઈ જાય તો તેની સારવાર માટે પણ બે લોકોની નિમણુક કરવામાં આવતી.