માઈલ આઠથી હરીકેન પોઈંટ – રેસનું સૌથી ઉંચુ સ્થળ માટેનું ચઢાણ શરુ થયુ. ક.મા. મુન્શીની “સીધા ચઢાણ” જેવું તો સીધુ નહતું, પણ ચાર માઈલનું ધીમું પણ સતત ચઢાણ હતુ; જે ત્યારે તો અઘરુ ના લાગ્યુ, પણ પછીથી એની અસર વર્તાઈ. પવન સારો એવો હતો, પણ હરીકેન પોઈંટ નામ આપવામા તો નાઈન્સાફી જ છે – પ્રશાંત મહાસાગરનુ નામ કાંઈ એમ જ નથી પડ્યું – એ ખરેખર શાંત છે, અમેરીકાના પશ્ચીમ કીનારે તો ખરો જ! હરીકેન પોઈંટની ટેકરી ઉતરીને અત્યંત પ્રસીધ્ધ એવો બીક્સબી બ્રીજ અનુભવ્યો. પુલ ઉતરતા જ ભાઈ શ્રી માઈકલ માર્ટીનેઝનુ પીયાનો વાદન માણ્યું. એ પછીના ૧૨ માઈલ સતત ચઢાણ-ઉતરાણ વાળી નાની ટેકરીઓ રહી.