સાહેબો, મહેરબાની કરીને આ વિશ્વનાં વાતાવરણમાં હું પૃથ્વીની આસપાસ શાંતિપૂર્વક ફર્યા કરું છું. એ મારા કાર્યને ચાલુ રહેવા દો ને ! એવા જ મારા દોસ્તો તારાઓનાં મંડળને પણ રાજીખુશીથી શાંતિપૂર્વક ફરવા દો ને ! પણ અમારી પાસે વાચા નથી એટલે અમારી આ લાગણીઓને કેટલાક શોધ કરનારાઓને કેવી રીતે સમજાવીએ ?…. એકાએક મોટો અવાજ આવ્યો અને એક ઊંચા ટેકરા ઉપર હું બેઠી હતી તે ધ્રૂજી ગઈ. મેં તંદ્રામાંથી બહાર આવી ને જોયું તો શાંતિથી જીવતા નાગરિકો, ફૂલો જેવા બાળકો સૌ આનંદ માણી રહ્યાં હતાં ત્યારે એના ઉપર કોઈ છેલ્લામાં છેલ્લી જાતનાં શસ્ત્રો વાપરીને ત્રાસ ગુજારી રહ્યાં હતાં. ટેકરા ઉપર બેઠાં બેઠાં જ મનમાં ને મનમાં મેં વૈજ્ઞાનિકોને પૂછ્યું : ‘આ તમારી શોધખોળને આશીર્વાદ ગણવી કે શાપરૂપ ?’ પણ મારો આ પ્રશ્ન મનમાં જ રહ્યો.