બાપુસાહેબ, આપને શબ્દોનું વરદાન છે, પણ આવે પ્રસંગે, આપની એ શક્તિ લોકોને રોવડાવી નાંખે છે, જીવનસાથી જયારે સાથ છોડે એ તો એ જ સમજી શકે કેની ઉપર વીતી હોય, સંતાનોને પણ એમની ખોટ લાંબા ગાલા સુધી લાગે અને આપના પૌત્ર, જે જેને દાદીનું વ્હાલ જ જોયું છે એને તો એનો અસાંગળો લાગવાનો જ છે, આપને આ દુઃખમાં કોઈ ખભો આપી ન શકાયો એની વ્યથા છે પણ આપણા લાખાને તો એ વ્યથા વધાઈ દીધી,