આખી રાત તડપતી રહી માનસી…! આંખો મીંચાય ને અમરનો રૂપાળો ચહેરો દેખાય…! એ વિચારતી રહી…! મનોમન અમર સાથે વાતો કરતી રહી. ઊંઘમાંથી ય ઝબકીને એ બે-ત્રણ વાર જાગી ગઈ! જાણે કોઈ એના વાળમાં હાથ પસવારી રહ્યું ન હોય….એના રેશમી વાળો સાથે કોઈ રમત રમી રહ્યું હોય એવું લાગ્યું એને…! એના પરવાળા જેવા મૃદુ હોઠો પર ધીરે ધીરે આંગળી ફેરવી રહ્યું હોય એવું મહેસૂસ કર્યું માનસીએ…!! પણ ના કોઈ ન્હોતું…!! હસીને એણે તકિયામાં મ્હોં છુપાવી દીધું…! ત્રૂટક ત્રૂટક ઊંઘ આવેલ હોવા છતાં સવારે ઊઠી ત્યારે એણે અદમ્ય તાજગી અનુભવી. એક એવી તાજગી કે જે એણે કદી ય અનુભવી નહોતી…! પ્રેમની તાજગી…!! નોટ ખોલી એણે લખ્યું: જેને એક વાર મળ્યા પછી કેમ વારે વારે આવ્યા કરે એના જ વિચાર. શું એને જ તો અમસ્તાં આ લોકો નથી કહેતાને પ્યાર ?