સંસ્મરણો, શબ્દચિત્રો, પ્રવાસની વાતો – આ બધાં ઉપરાંત પણ લેખકના વ્યક્તિત્વને સમૃદ્ધ કરનાર તત્વો છે એમની અધ્યાત્મપરાયણતા અને એમનો કવિતારસ. જ્ઞાનીઓ અને ગુરુઓના સંસર્ગે એમની ચેતનાને અધ્યાત્મરંગ આપ્યો. ગુજરાતી ઉપરાંત અંગ્રેજી, હિંદી, બંગાળી અને મરાઠી ભાષાઓનું સેવન એમણે કર્યું અને સાહિત્યરસનું પોષણ પામ્યા. કેટલાંક કાવ્યાનુવાદ, કાવ્યાસ્વાદ, અને સ્વરચિત કાવ્યરચનાઓ પણ અહીં છે. એમનું કાવ્ય ‘દરિયા’ તો આ પુસ્તકનું ભવ્ય સમાપન બની રહે છે. તેને વિશે અશ્વિનભાઇએ એકવાર કહેલું કે “તેનું પઠન પૂરું કર્યું હોય ને રડ્યો ન હોઉં એવું ભાગ્યે જ બન્યું છે.”