જાગો રે, જશોદાના કુંવર ! વહાણલાં વાયા, તમારે ઓશીકે મારાં ચીર ચંપાયા. પાસું મરડો તો વહાલા ! ચીર લેઉં તાણી, સરખી-સમાણી સૈયરો સાથે જાવું છે પાણી. પંખીડાં બોલે રે, વહાલા ! રજની રહી થોડી, સેજલડીથી ઊઠો, વહાલા ! આળસડી મોડી. સાદ પાડું તો વ્હાલા ! લોકડિયાં જાગે, અંગૂઠો મરડું તો પગનાં ઘૂઘરા વાગે. જેને જેવો […]