હકીકતે તો થતું એવું હોય છે આપણે આના માટે પણ આપણી દિનચર્યામાંથી આખા દિવસમાં ફકત ૧૫ મિનિટ પણ નથી ફાળવી શકતાં. અને જો ભૂલેચૂકે યોગ કરવાનું શરૂ પણ કરી દઈએ તો કેટલીક વખત ધાર્યું પરિણામ મળતું નથી. આપણે યોગાસનોની પ્રક્રિયા યોગ્ય રીતે સમજી શકવામાં ઘણીવખત અસમર્થ રહીએ છીએ. યોગાસન શીખવાના ઘણાં કારણો છે, જેમ કે વજન ઘટાડવું કે વધારવું અથવા તો જે છે તેને નિયંત્રિત કરવું. ડાયાબિટિઝ, બ્લ્ડ પ્રેશર, માઈગ્રન કે થાઈરોઈડ જેવા અસાધ્ય રોગો પર અંકુશ રાખવો. શ્વાસોચ્છવાસની બીમારીઓને નિવારવા, દિવસની દિનચર્યાને નિયમિત કરવા જેવા કારણોસર આપણે યોગ શીખવા ઇચ્છતાં હોઈએ છીએ. અલબત્ત, બને એવું છે કે આપણે ક્યારે ઉતાવળે કે સમયના અભાવે અયોગ્ય રીતે યોગાસનો કરવા બેસી જતાં હોઈએ છીએ. યોગાસનો કરવા માટે પણ ચોક્કસ નિયમો હોય છે. કયું આસન કર્યા પછી કયું કરવું, કયું આસન કેટલા સમય માટે કરવું, શ્વાસની ગતિ અને બેસવાની રીત વગેરે બાબતોને ધ્યાનમાં લેવાની રહે છે. ક્યારેક એવું બને છે કે યોગાસનો કરવાની સાચી રીત ખ્યાલ ન હોય અથવા કોઈ ચૂક થઈ જાય તો શરીરમાં દુખાવો કે આડઅસર દેખાય છે. હાથપગની નસ ખેંચાઈ જવી, માથું દુખવું કે પછી શ્વાસની ગતિ વધી જવી, ચક્કર આવવા જેવી ફરીયાદો આપણે કરવા લાગીએ છીએ અને કંટાળીને યોગાસન કરવાનું મૂકી દઈએ છીએ. ખરેખર, યોગ પ્રક્રિયાને જીવનમાં એવી રીતે વણી લેવું જોઈએ જે રીતે શરીરને સવારે જાગીએ ત્યારે ભૂખ લાગે અને આપણે ચા નાસ્તો કરીએ એજ રીતે શરીર પણ યોગાસનોની કસરતની ઇચ્છા કરતું થઈ જાય. આપણે ૠષિ – મૂનિની જેમ ભલે સેંકડો વર્ષ જીવવાની તમન્ના ન રાખીએ પરંતુ જેવું જીવીએ, જેટલું જીવીએ તંદુરસ્ત અને ખુશહાલ રહીએ એ પૂરતું છે.