ગિર (જૂનાગઢ વિસ્તાર)ના ગામડાંઓની વળી નોખી ગત. અહીં મે’માન ને પૂછો પૂછો કે કાનાભાઈ, અહીં કેટલા દિ’ થ્યાં? તો કહે ઃ ‘વીહક દિ’ થ્યા.’ બીજાને પૂછો તો કહે ઃ ‘કાલ્ય મઈનો પૂરો થશે. હમીરભૈ ક્યાં જાવા દ્‌યે છે?’ ગિરમાં મહેમાન જાવાનું નામ દે એટલે ઘરધણી ઠાકરના સમ દઈ બે પાંચ દિ’ વઘુ રોકે. (અમારા ભાલનળકાંઠામાં મહેમાનને બહુ દિ’ થઈ ગ્યા હોય, ને ઘર સાંભર્યું હોય ને ઘરધણી રજા ન આપતા હોય ત્યારે વહેલી સવારે પાણીનો કળશ્યો ભરી પાદરમાં લોટે જવા નીકળે ત્યાંથી લોટો ય હાથમાં લઈ પોતાના ઘરભણી બારોબાર ખેંતાળી મૂકતા.) ગિરના ગામતરામાં મહેમાનને દૂધની બહુ તાણ્ય કરે, પણ તમે જો ભાદરવા મઈનામાં ગ્યા હો તો દૂધ ઓછું ખાવું. ગિરના દૂધ અને પાણી બેય વાયડા પડે. બહુ ઘ્યાન રાખવું પડે.