ઉપરોક્ત ત્રણ પ્રકારની ભક્તિ: રોજની પૂજા, ઉત્સવના પવિત્ર દિવસો અને તીર્થયાત્રા- આપણી આંતરિક સંપૂર્ણતાને આપણા બાહ્ય સ્વભાવમાં પ્રગટાવે છે. હિન્દુત્વ ની ચોથી નિશાની ઍટલે ધાર્મિક આચરણની પાયાની પ્રણાલી જેમાં સદગુણી અને નિસ્વાર્થ સેવાનું જીવન- સદ્વ્યવ્હાર અને દુર્વ્યવહાર માટે પ્રાયશ્ચિત સહિતની પ્રણાલીઓનો સમાવેશ થાય છે. વ્યક્તિ નિઃસ્વાર્થ બની શકે છે, બીજાઓનો પહેલા વિચાર કરીને, માતાપિતા,વડીલો અને સંતો-સ્વામીઓનો આદર કરીને અને દિવ્ય નીયમોનું પાલન કરીને, આવા દિવ્ય નિયમોમાં ખાસ કરીને અહિંસા ઍટલે કે તમામ જીવો પ્રત્યે માનસિક,શારીરિક અને લાગણીની દ્રષ્ટિ ઍ ઈજા ન પહોંચાડતી અહિંસાનું પાલન. ધર્મના પાલન માટે ઍ અગત્યનું છે કે દસ નૈતિક સંયમ અને નીયમોનું પાલન થાય. આમાં પહેલો અને અગત્યનો સંયમ ઍટલે અહિંસા. બીજા સંયામોમાં સત્ય અર્થાત્ સાચું બોલવું, ચોરી ન કરવી, બ્રહંચર્યનું પાલન, દૈહિક સંબંધોમાં પવિત્રતા, ક્ષમા, ધીરજ, અચળતા, દયા, પ્રામાણિકતા, સરળતા, મીતહાર, શાકાહારી ખોરાક અને શરીરની શુધ્ધતાનો સમાવેશ થાય છે.