માણસ જેવો માણસ ક્ષણમાં ધુમાડો થઈ જાય એ કંઈ જેવી તેવી વાત નથી ઘરઘર રમતાં પળમાં  કોઈ પૂર્વજ થઈ પૂજાય એ કંઈ જેવી તેવી વાત નથી  વીતી પળના પડછાયાને  પકડી રાખે ફ્રેમ કાચ નદીને  પેલે  કાંઠે  કંકુ,  કંકણ,  પ્રેમ તારીખિયાને કોઈ પાને સૂરજ અટકી જાય એ કંઈ જેવી તેવી વાત નથી  આંગળીઓની વચ્ચે  એના  ગુંજ્યા કરશે પડઘા હૂંફાળા એ સ્પર્શ ત્વચાથી સાવ થાય છે અળગા ઘડી  પહેલાં  જે  ઘર કહેવાતું  દીવાલો કહેવાય એ કંઈ જેવી તેવી વાત નથી  સૂરજનો અજવાશ  ગોખમાં  દીવો થઈને થરકે સ્તબ્ધ ઊભેલી રેતશીશીમાં રેત હવે નહિ સરકે પાંપણ ઉપર  દર્પણ જેમ  જ ઘટનાઓ તરડાય એ કંઈ જેવી તેવી વાત નથી