એપ્રિલમાં ઓસ્કારે વસાહતની મુલાકાત લીધી, તેનું એક એક કારણ હતું તેનું કુતુહલ; અને બીજું એ, કે તેણે એક ઝવેરીને બે વીંટીઓ બનાવવા આપી હતી. તેણે ધાર્યું હતું તે જ રીતે વસાહત ખીચોખીચ ભરાયેલી હતી. નસીબજોગે યહૂદી સભામાં કોઈ ઓળખાણ હોય તો ઠીક, બાકી એક કમરામાં બબ્બે કુટુંબો રહેતાં હતાં! ભરાઈ ગયેલી ગટરોની વાસ ચારે તરફ ફેલાયેલી હતી. તે છતાં વસાહતની સ્ત્રીઓ, ગરમ-ગરમ પાણીમાં વસ્ત્રોને ઊકાળીને, ફળિયામાં બેસીને મહેનતપૂર્વક ઘસી-ઘસીને ધોઈને ટાયફસની સામે સૌનું રક્ષણ કરી રહી હતી. “પરિસ્થિતિ બદલાઈ રહી છે,” ઝવેરીએ ઓસ્કરને ખાનગી વાત જણાવતાં કહ્યું. “યહૂદી પોલીસના હાથમાં હવે દંડા આપી દેવામાં આવ્યા છે.” પોલેન્ડની બધી જ વસાહતોની માફક અહીં પણ વસાહતનું નિયંત્રણ ગવર્નર ફ્રેંકના હાથમાંથી નીકળીને હવે અંતિમ સત્તાધિકારી ગણાતાં ગેસ્ટાપોના સેક્સન ૪બીના હાથમાં ચાલ્યું ગયું હતું. એસએસની ઓબરફ્યૂહરરની પદવી પર આરૂઢ જુલિઅન સ્કર્મર નામના પિસ્તાળીસ-પચાસની ઉંમરના એક ભરાવદાર માણસની નિયુક્તિ, ક્રેકોવના યહૂદીઓને સ્પર્શતી બધી જ બાબતો માટે કરવામાં આવી હતી. માથા પર ટાલ, બિનલશ્કરી પહેરવેશ અને જાડા ચશ્માંમાં સજ્જ જુલિઅન કોઈ સાધારણ અમલદાર જેવો દેખાતો હતો. ઓસ્કર તેને જર્મન કોકટેઇલ પાર્ટીઓમાં મળ્યો હતો. સ્કર્નર વાતો બહુ કરતો હતો, યુદ્ધ વિશેની નહીં, પરંતુ વ્યવસાય અને નાણાંના રોકાણ અંગેની વાતો! તેના જેવા શરાબ, સ્ત્રીઓ અને સરકારે જપ્ત કરેલી ચીજવસ્તુઓના શોખીન અધિકારીઓથી એસએસની મધ્ય રેંક ખદબદતી હતી. હોઠે જામ ચોંટી જાય ત્યારે બાળક જે રીતે ખુશ થાય, એ જ રીતે અણધારી મળી ગયેલી સત્તાનો આ નશો ઘણી વખત તેના મોં પર હાસ્યાસ્પદ રીતે છલકાતો જોવા મળી જતો હતો. હંમેશા ખુશખુશાલ દેખાતો જુલિઅન અંદરખાને એક નિર્દય માણસ હતો એ ચોક્કસ! પરંતુ ઓસ્કરને એટલી ખાતરી હતી, કે સ્કર્નર યહૂદીઓને મારી નાખવાને બદલે તેમની પાસે કામ કરાવવાના મતનો હતો, અને ફાયદો મેળવવા ખાતર એ કાયદાઓને આમ-તેમ મચડી જાણતો હતો, પરંતુ સાથે-સાથે એ એસએસના નિયમોનું પાલન અચૂક કરશે એમાં પણ બેમત ન હતો, પછી તેનું પરીણામ ભલે ગમે તે આવે!