૧૯૯૫માં મે અભિયાનમાં ગંદકી ઉપર નો પ્રતિભાવ વ્ય્કત કર્યો હતો…કે પેડર રોડ પર રહેતા લોકો પોતાની બારીમાંથી ગાર્બેજ બેગ ફેંકે છે… આપની વાત શત પ્રતિશત સત્ય જ છે…. બાકી અંધકાર યુગમાં વેદીક કાળના ગ્રંથો નુ અર્થઘટન અને સંસ્ક્રુત ભાષામાં ના અતિશયોક્તિ અલંકારે દાટ વાળ્યો… ઉ. ત. કાશિનુ મરણ કાશી કે ગંગા ઘાટે મરવાથી સ્વર્ગ નથી મળતુ … જે તે સમયે ઉતરક્રિયા માટે ત્યાં જ પંડાઓ હતા આથી તે કહેવત અસ્તિત્વમાં આવી જેનો કાળ ક્રમે અર્થ બદલાય ગયો.હુ ક્યારેય વિદેશ ગયો નથી પણ સાંભ્ળ્યુ છે ટેમ્સ અને સ્યોન નદીના તળીયા આજે પણ જોઈ શકાય છે… વેદીક લોકોએ નદી ને પુજવા નુ કહ્યુ હતુ પુજ ધાતુ નો એક અર્થ થાય માન સાથે જ્તન કરવુ. કે તેનો આશય એ હતો કે સમય સમય પર નદીમાંથી કાંપ-કચરો દુર કરી નદીની ઉંડાઈ ને ચોકકસ રાખવી, જે નદી પર શહેર વસેલુ હોય ત્યાં ત્રણ નાની નહેર નુ આયોજન કરવુ… જેથી નદીમાં આવતા ભયંકર પુર થી નદી તેનુ મુખ ત્રિકોણ (ડેલ્ટા) ના બદલે….નદી ના કિનારે કિનારે વ્રુક્ષારોપણ કરવુ …. હરદ્વારના ઘાટ પર નહાવુ જ ન ગમે તો આચમન તો ઉબકા જ આવે!!!!!!!સાહેબ આવા વિચારો કેવળ હુ અને મારા મિત્રો અને પપ્પા જોડે ચર્ચતા અને શેર કરતા .. આજ દિવસ સુધી આવો લેખ ભારતિય ભાષામાં વાંચવા મળ્યો નથી .. પ્રથમ વાર અહી વાંચી અતિ આનંદીત થયો છુ …આપની કલમનો લોકોને મળે તેવી અભ્યર્થના…