ઘડીભર તો મને એમની વાત ન સમજાઈ. પરંતુ જ્યારે પેલા મહાશયવૃંદ બાજુમાં ઘડીક બેઠો ત્યારે એક-બે જણાની આપસની વાત પરથી જાણવા મળ્યું કે આ લોકોની ઉછી-ઉધારીના નાણાં આ ઘરધણી પાસે સલવાયાં છે….. આથી સંબંધ જાળવવાની ખેવના આ લોકોને છે ! પેલો પણ દરેક નાના-મોટા પ્રસંગમાં આ બધાને નિમંત્રણ પાઠવીને સંબંધ ટકાવવાનો લ્હાવો લૂંટાવી રહ્યો છે. ઉપરાંત, ચાંદલો, ભેટ-સોગાદ અને ઝભલા લેખે હજુયે તેમને ખંખેરી રહ્યો છે ! મને પહેલી વખત જ્ઞાન થયું કે ઉછી-ઉધારીથી મનુષ્યના સંબંધો સારા રહે છે, ફિલ્ડ વિકસે છે અને પ્રતિષ્ઠા વધે છે. આજ સુધી હું એવા જ વહેમમાં રાચતો હતો કે ઉધાર લેવું એ નબળા માણસની નિશાની છે ! ખરેખર તો નબળાને ઉધાર આપેય કોણ ? આ પ્રસંગ પછી ખબર પડી કે સામાન્ય સંબંધીઓ કરતાં આપણે જેની પાસેથી ઉછી-ઉધારી કરી છે એવા લોકો આપણી સાથે પૂરાં વિનયથી અને વધારે મીઠી ભાષામાં વ્યવહાર કરે છે. જો આદરમાન વધતા હોય, સંબંધો પ્રગાઢ બનતા હોય તો ભદ્ર માણસે આ પ્રવૃત્તિને શા માટે ત્યાજ્ય ગણવી ? ઈશ્વરનું મુખ્ય કર્તુત્વ જીવોનો ‘ઉદ્ધાર’ કરવાનું છે. ‘ઈશ્વર અંશ જીવ અવિનાશી’ ને નાતે પણ, જીવ બીજા જીવનો ઉદ્ધાર નહીં, તો પણ તેમાંનું થોડુંક એટલે કે – ઉધાર તો આપી શકે છે ! આ ઉધારથી કૃપાપાત્ર જીવનું કલ્યાણ જ થાય છે ! ‘नहि कल्याणकृत्कश्चिददुर्गतिं तात गच्छति….’ એમ શાસ્ત્રો પણ વદે છે.