જોકે એવું બન્યું નહીં. માને લઈ વેળાસર દીનાનાથ હૉલ પહોંચવાની ચીવટમાં યશોદાબહેનને જવાનીનો જાદુ જ દેખાયો. પ્રવેશદ્વારે કતારબંધ ઊભેલાં આશ્રમશાળાનાં બાળકો ફૂલની પાંખડી વરસાવી મહેમાનોનું સ્વગાત કરતાં હતાં. ટ્રસ્ટીમંડળના એકાદ પરિચિતે તેમને આવકાયા઼હૃ. ખુરસી પર બેઠક લીધી ત્યાં સુધી અતુલ્યની આંખો નીમાને શોધતી હોવાનું યશોદાબહેનના ધ્યાનબહાર ન રહ્યું. યૌવન એનો રંગ દાખવવા માંડે એ પહેલાં મારે કન્યા વિશે તપાસ કરી લેવી ઘટે, આમ તો નીમામાં કશું કહેવાપણું લાગતું નથી, છતાં તે જૈન છે એટલે... પડદો ખૂલતાં તેમણે વિચારો સમેટવા પડ્યા. વેલકમ સ્પીચ, શાળાની પ્રવૃત્તિઓનો ચિતાર અને દાનની ટહેલ પછી મનોરંજનનો કાર્યક્રમ શરૂ થયો. પહેલી જ આઇટમ નીમાની હતી.