આ સિદ્ધાંત જણાવે છે કે જ્યારે સમાજ જરૂરી કાયદેસર અને કાનૂની અર્થ પૂરું પાડતું નથી કે જે લોકોને સાંસ્કૃતિક રીતે મૂલ્યવાન ધ્યેયો હાંસલ કરવાની પરવાનગી આપે છે, લોકો વૈકલ્પિક માધ્યમો શોધી કાઢે છે જે ફક્ત ધોરણમાંથી તોડી શકે છે, અથવા નિયમો અને નિયમોનું ઉલ્લંઘન કરી શકે છે.