વર્ષોથી બંધનોમાં બંધાયેલી સંકુચિત અને ભદ્ર ગણાતી સભ્ય માનસિકતા માટે આ ફિલ્મ કદાચ પચાવી શકવી ઓવરડોઝ બની શકે છે. પણ, વાસ્તવમાં આ ફિલ્મ ખરેખર સમજવા લાયક છે. જેમ દરેક વાતના બે અર્થ હોય છે, એમ દરેક શીખના પણ સમજ મુજબ બે ભાગ થઈ જતા હોય છે. એટલે સારું કેટલું શીખવું અને ખરાબ કેટલું શીખવું એ આપણી માનસિકતા અને સાંજ પર આધાર રાખે છે. શિક્ષણના prohebited પ્રકાર માટે એક શિક્ષકની લડત કાબિલે તારીફ છે. જ્યારે સામાજિક માનસિકતા સામે લડવાનું આવે ત્યારે યુદ્ધ બહુ કપરું બની જાય છે, છતાં પના યુદ્ધ ખેલાય છે. દરેક પગથિયે મળતી વેદના પછી, આભ આંબ્યાનું જે સુખ મળે છે. સુખ ખરેખર અકથ્ય હોય છે. આ ફિલ્મ પણ આ શિક્ષણના રિસ્ટ્રીકટેડ ભાગને દર્શાવે છે, અને આ ભાગ દ્વારા સામે આવતા નકારાત્મક પાસઓથી અવગત પણ કરાવે છે.