આવું જ એક પુસ્તક મૂસા રઝાએ લખ્યું છે, જેનું શીર્ષક છેઃ ‘ઓફ નવાબ્સ એન્ડ નાઇન્ટિંગલ્સ’. આ પુસ્તક જોકે એક સનદી અધિકારીના વહીવટી અને જાહેર જીવનના અનુભવોનું વર્ણન છે, પરંતુ જે સમયે તેઓ સનદી સેવામાં કાર્યરત હતા એ સમય અને તબક્કો રાજાઓ અને નવાબો માટે સંધિકાળનો સમય હતો. ઈ. સ. 1960માં સીધી ભરતીના આઇ.એ.એસ. તરીકે એમણે પ્રથમ પોસ્ટિંગ મેળવ્યું હતું, રાધનપુરના એસ.ડી.એમ. તરીકે. આઝાદીનાં હજી પગરણ હતાં – નવાબશાહી બાદ રાધનપુર આળસ મરડીને નવા વાતાવરણમાં પ્રવેશી રહ્યું હતું. મૂસા રઝા એક ઉચ્ચ શાલીન પરિવારમાંથી આવતા હતા. આઝાદ ભારતના નવયુવાન હતા. નવી શાસનવ્યવસ્થામાં સરકારના મહત્ત્વના અધિકારી હતા. નવાબ અને તેમની અસ્ત થતી દુનિયામાં ડોકિયું કરવાનું જાણેઅજાણે તેમના માટે શક્ય બનતું હતું. સામાન્ય રીતે નવાબ એટલે જુદા-જુદા શોખ ધરાવનાર વ્યક્તિ, સામાન્ય માણસોથી અલગ રીતે જિંદગી જીવનાર માણસ એવી આપણી માન્યતા હોય છે. રઝા પણ એવું જ માનતા હતા. ફરક એટલો કે એ પોતે સાહિત્ય અને કલાના શોખીન હતા. એમની પાસે સારી લેખનશૈલી હતી અને એટલે જ એમનાં આ સંસ્મરણો વાચકો માટે યાદગાર બન્યાં છે.