કવિતાના બીજા ભાગમાં પુશકીન સતત તેની ક્રિયાઓ બતાવે છે અહીં તે દરિયાકાંઠે ફેંકવામાં આવે છે, એટલે કે, કવિ દેશનિકાલમાંથી મુક્ત થાય છે.