સવારે એલાર્મ વાગતા જ તેણે અધખુલી આંખે મોબાઈલ હાથમાં લીધો. મૅરી સાથે મિલનની પળો નજીક આવતા જ તે સફાળો બેઠો થયો. ઝડપથી તૈયાર થઈ તેણે અરીસામાં પોતાની જાતને નિહાળી અને મનોમન મલકાયો, તે પવનના સુસવાટા માફક ઘરની બહાર નિકળ્યો, અને નક્કી કરેલી જગ્યાએ પહોંચી ગયો, તે કાગડોળે મૅરીની રાહ જોતો રહ્યો, લગભગ એકાદ કલાક રાહ જોયા પછી પણ મેરી ન આવતા તેણે મૅરીને ફોન લગાડ્યો પણ સ્વીચ ઓફ આવતા જ તેનું મન વિહ્વળ થયું, ”ક્યાં જતી રહી મેરી?” તે સાંજ સુધી ત્યાં જ રાહ જોતો રહ્યો, તેના હૃદયમાં ધસમસતો લાગણીનો પ્રવાહ શાંત થતા આખરે ભારે હૈયે ઘરે પાછો આવ્યો.