૧ પિતર–૩:૩-૪ માં આપણી પાસે આ આજ્ઞા છે: “તમારો શણગાર બહારનો ન હોય, એટલે ગૂંથેલી વેણીનો તથા સોનાનાં ઘરેણાંનો અથવા જાતજાતનાં વસ્ત્રો પહેરવાનો એવો ન હોય, પણ અંતઃકરણમાં રહેલા ગુપ્ત મનુષ્યત્વનો, એટલે દીન તથા નમ્ર આત્માનો, જે દેવની નજરમાં બહુ મૂલ્યવાન છે, તેના અવિનાશી અલંકારનો થાય”. આ ભાગ ખ્રિસ્તી સ્ત્રીઓ તરફ નિર્દેશ કરે છે, પણ અહીંયા એક સિંધ્ધાંત છે જે પ્રસંગવશાત હોઈ શકે: એટલે કે, કોઈ વ્યક્તિનો બાહ્ય દેખાવ આપણાં ધ્યાનનું કેંદ્ર ન હોવું જોઈએ, “વાળને સજાવવા” અને “સારાં કપડામાં” અને ઘરેણાંઓમાં ઘણો બધો પ્રયત્ન જાય છે, પણ ત્યાં સ્ત્રીની સાચી સુંદરતા રહેલી નથી. તે જ રીતે, છાપો અને શરીર વીંધાવવું એ “બાહ્ય શણગાર” છે, અને આપણે આપણી “આંતરિક જાત” ના વિકાસ માટે વધારે મહેનત કરવા માટે સાવચેત રહેવું જોઈએ, આપણી જાતિ પ્રત્યે ધ્યાન આપ્યા વગર.