ગાંધીજીએ “આફ્રીકા”માં રંગભેદની નાબુદીની ચળવળ ચલાવી તેને આખી દુનિયાએ અકલ્પ્ય માનભરી રીતે વધાવી લીધી, જ્યારે આ ભાઈ “પીરા યારા”એ એના જેવીજ લડત ચલાવી તો, દુનિયાની તો ખબર નથી, પણ, તમારા લખ્યા મુજબ જો “નવનીત સમર્પણે” વાર્તા પાછી કરી એ ખરેખર તો ગાંધીજી પ્રત્યેનો, માર્ટીન લ્યુથર કીંગ જેવા પ્રત્યેના કામનો અનાદર કર્યો કહેવાય…..જે “પીરા યારા” ગાંધીજીના પગલે ચાલ્યા અને “નવનીતે” તેમના કાર્યને બીરદાવવાને બદલે જાકારો દીધો એ ખરેખર તો એક અન્યાય જ નહીં પણ “માત્ર ગોરાઓ માટેની હોટેલ”ના પાટિયા મુજબની નીતિ અજમાવીને એક ગુનો પણ કર્યો કહેવાય….”નવનીતે” પણ, માત્ર રાષ્ટ્રિય ફલક ઉપર મોટા પદ ઉપર આવે તેમનાજ પ્રસંગો લેવાના…..એક નાના માણસના આખા રાષ્ટ્રને હચમચાવી મુકનારા અને તેની દૂરગામી પરિણામો લાવી શકે તેવા પ્રસંગો ભારતના “ભારતિયો” માટે નહીં છપવાના……..!!!!!!?????? “નવનીત”માં તો લાંબે લાંબી વાર્તાઓ છપાયજ છે અને તેમાં એક વખત તો “હપ્તે હપ્તે નવલકથા” પણ આવતી હતી.