આ જોડાણને આ યુતિને ભાષાવિદોએ શબ્દ આપ્યો – સંબંધ ! બંધન જોડે પણ ખરું અને બાંધે પણ ખરું ! પરંતુ આ બંધન જીવનને સમૃદ્ધ કરવા માટેનું બંધન છે, જીવનને વહેતું રાખવા માટેનું અનુસંધાન છે, પાણીનો એક રેલો જમીન પર વહેતો વહેતો ક્યાં સુધી પહોંચી શકે ? થોડા વાયરાના ઝાપટા આવે કે મુઠ્ઠીભર તડકો મળે અને એ શોધાઈ જાય, એટલું એનું આયખું ! પરંતુ પાણીનો એ જ રેલો કોઈ વહેતી નદીનાં નીર સાથે ભળી જાય તો ઠેઠ સાગર સુધી પહોંચવાનું સૌભાગ્ય એને સાંપડી જાય ! એટલે ‘સંબંધ’ એ હંમેશાં બાંધનારું – જકડનારું – અટકાવનારું બંધન નથી ! એ ‘મુક્તિ’ પણ હોઈ શકે. સંબંધ જ્યારે સંવાદમય હોય, સંગીતમય અને સમરસ હોય ત્યારે એ મુક્તિનું દ્વાર બની શકે.