ઘરમાં આ વાતની જાણ થતાં જયાબહેન અને ભાનુભાઈ ગભરાઈ ગયાં. પણ રમણે, રમા સહિત બા-બાપુજીને આશ્વાસન આપ્યું કે આ રોગનો ઇલાજ શક્ય છે, તથા તેનાં પ્રાથમિક લક્ષણોમાં ચેપી હોવાની પણ ગુંજાઈશ નથી. માત્ર થોડી કાળજી, થોડી પરેજી, મીઠાનો ઓછો ઉપયોગ અને સ્વચ્છતા જાળવવામાં આવે તો રોગ મટી શકે છે. તેમ છતાં જયાબહેને સ્પષ્ટ એલાન કર્યું કે રમાએ હવેથી ગોળાપાણી અને રસોઈ બાબતે ક્યાંય હાથ ન લગાડવો. રમણને પણ સ્પર્શથી દૂર રહેવા જણાવી, શયનની વ્યવસથા અલગ કરવા આદેશ આપ્યો. રમા આનાથી ખૂબ દુઃખી થઈ પરંતુ પરિસ્થિતિથી લાચાર હતી. તેમ છતાં રમણ તરફથી પૂરેપૂરી સહાનુભૂતિ રહેતી. ઇલાજની પ્રક્રિયા સિવાય ક્યારેય રમાના આ કુષ્ટરોગ બાબતે ચર્ચા કરી વધુ દુઃખી ન કરતો. આ અરસામાં સોનલ તેની પ્રથમ સુવાવડ માટે પિયર આવવાની તૈયારીમાં હતી તેથી જયાબહેને બહુ જ સ્પષ્ટતા સાથે રમાને કડક શબ્દમાં કહ્યું, ‘જુઓ વહુ, અમે તો તમને આ રોગ સાથે સ્વીકારી લીધાં, પરંતુ સોનુથી વેંત છેટાં રહેજો, તેમાં તેની અને આવનાર બાળકની સલામતી રહે.’