મને મારો જય શોધી આપ… તેની આંખોમાં કાકલૂદી નજરે પડતી હતી… જયકાંતને એ પ્રેમથી ‘જય’ કહીને બોલાવતી હતી. જુવાનીનો પ્રેમ જાણે બુઢાપામાં પુનર્જીવિત થઈ રહ્યો હતો. બાપે ઘર છોડ્યું ત્યારે હું દસ વરસનો હતો. બાપ રતલામમાં ક્યાંક નોકરી કરતો હતો એવા ઊડતા સમાચાર મળ્યા ત્યારે હું હાઈસ્કૂલમાં હતો. પછી હું તેને શોધવા રતલામ ગયો અને તે ન મળ્યા ત્યારે હું કૉલેજમાં હતો. પછી તો હું ભણવામાં ડૂબી ગયો. મા નોકરી કરતી રહી, હું ગ્રૅજ્યુએટ થયો, નોકરી મળી, સીમા મળી, લગ્ન કર્યા, પરેશનો જન્મ થયો. નવા સંબંધો બંધાતા ગયા અને જૂના સંબંધો તૂટતા ગયા. બાપ સાથેનો સંબંધ પણ લગભગ તૂટી ગયો હતો. માએ તો ફોટો પણ ઉતારી લીધો હતો. ત્યાં પાછલી ઉંમરે ફોટો શોધીને ભીંતે લટકાવ્યો હતો…