‘એમને શું થયેલું? શ્રીકાંતે જિજ્ઞાસાથી પૂછ્યું. શ્રીકાંતના સવાલથી જાણે ગોળનું ગાડું મળી ગયું હોય એમ રમણિક ખીલી ઊઠ્યો. અવાજ ધીમો કરીને એણે શ્રીકાંત સામે આંખ મિંચકારી. ‘એ બાપડી કઈ રીતે મરી એની તો આજ સુધી કોઈનેય ખબર નથી પડી. મોટા માણસની માયાજાળમાં કંઈક ભેદભરમ હોય. માલેતુજાર મહારથીના મામલામાં આપણું મગજ ના ચાલે..’ એનો અવાજ વધુ ધીમો થયો. ‘નખમાંય રોગ નહોતો એવી ત્રીસ વર્ષની નિમુ રાત્રે મરી ગઈ અને પરોઢિયે તો એને અગ્નિદાહ પણ દેવાઈ ગયો. સ્મશાનમાંય ઘર ઘરના માણસો જ ગયેલા.’ એણે ફરીથી આંખ મિંચકારી. ‘એ પછી છ જ મહિનામાં શેઠે આ ફૂલ ફટાકડીને બંગલામાં બેસાડી દીધી!’