મૂળ વાત એ હતી જે ભાગીરથીબહેન ગ્રાહકોમાં રસ લેતાં હતાં. કોઈ પણ ગ્રાહક આવે એટલે ગ્રાહકના હિતની વાત કરે, ગ્રાહકને વધારે ફાયદો થાય તેવી વાત કરે : “ચોખા વરસ માટેના ભરવા છે ને ? તો જરા થોભી જાવ. ભાવ ઘટે તેવા સંજોગો છે. થોડા દહાડામાં શું ખાટું-મોળું થઈ જવાનું છે ? અને તેલ ? તેલ વધે એવું લાગે છે. આજે જ લઈ લો. ફાયદો છે.” ભાગીરથીબહેન કાયમી ગ્રાહકોને બરાબર ઓળખી ગયાં હતાં. એ આવે ત્યારે એમના કુટુંબની ખબર અંતર પૂછે. બાળકોને નિશાળમાં એડમિશન મળી ગયું કે નહીં, નાની દીકરી માંદી પડી હતી તો સાજી સારી થઈ કે નહીં એવા ખબર પૂછે. કોઈ વાર ગ્રાહકને ઘેર જાતે જઈ આવે. ગ્રાહકો સાથે આત્મીયતાને માળો એમણે ઊભો કર્યો હતો એટલે એમનો સ્ટોર સરસ ચાલતો હતો. અને એ બહેન સારા વેપારી તરીકે પુરવાર થયાં હતાં. કોઈની પણ સાથે નવો સંબંધ બાંધો ત્યારે એની આગળ તમારા સ્વાર્થની કે મતલબની વાત કરશો નહીં. વાત કરવી જ હોય તો સામા માણસના હિતની વાત કરજો. એના સુખદુઃખની વાત કરજો. અને એને ઉપયોગી બનવા પ્રયાસ કરજો. ધંધામાં કે નોકરીમાં સફળ થવું હોય તો આ જ એક ગુરુચાવી છે. બીજાનો વિચાર કરો, બીજાઓમાં રસ લો.