સાબરમતી નદી તો એહમદ-શાહના અમદાવાદ પહેલાં જ્યારે આ શહેર રાજનગર હતું, કર્ણાવતી હતું, કે આશાપલ્લી હતું તે પહેલાંથી, યુગો પૂર્વેથી વહે છે અને યુગો સુધી વહેતી રહેશે. મહર્ષિ દધીચિએ આ સાબરમતી અને ચંદ્રભાગા નદીનો જ્યાં સંગમ થાય છે ત્યાં તપસ્યા કરી છે અને તેમનાં હાડકાંનું બલિદાન આપીને ઇન્દ્રનું વજ્ર શસ્ત્ર બનીને અસુરોનો સંહાર કર્યો છે. નદીના તટ પર એક જમાનામાં સાબર પણ મુક્ત મને વિહરતાં હતાં તેવી આ સાબરના તટે ગાંધીજીએ આશ્રમ સ્થાપીને અહિંસાની લડતથી અંગ્રેજોને હારવા મજબૂર કર્યા હતા તે આ સાબરમતીના તટ પર આજના પ્રભાવશાળી વડા પ્રધાનની એક વિનંતીથી દુનિયાભરના બળૂકા વડા પ્રધાનો પણ ટહેલવા આવી રહ્યા છે. આ સાબરે છેલ્લાં 600 વર્ષમાં અનેક પરિવર્તનો જોયાં છે, માણ્યાં છે અને વહાવ્યાં છે, છતાં આ શહેર તો અડીખમ જ છે, કેમ કે અહીંની પ્રજાનો મિજાજ અડીખમ છે. સસલા જેવી આ પ્રજાને જો છેડો તો એ શિકારી કૂતરાની પણ સામે થાય અને બાદશાહને પણ વિચારવું પડે કે નગર તો અહીંયાં જ સ્થાપિત કરાય.