ઉનાળાની સવારનું એ નયનરમ્ય દ્રશ્ય હતું. અમારી કાર હાઈ-વેના રસ્તાને છોડીને બનાસકાંઠાના અંતરિયાળ વિસ્તારો તરફ સડસડાટ દોડી રહી હતી. વડના ઝાડની વડવાઈએ હીંચકતા બાળકો, તળાવ કિનારે કપડાં ધોતી સ્ત્રીઓ અને નાના ટીંબાઓ પર ગાયો ચરાવતા ગોવાળો.. ગ્રામ્ય વાતાવરણનો અદ્દભુત સ્પર્શ કરાવી રહ્યા હતા. ત્રણ કલાકની મુસાફરી બાદ ખડકોના બનેલા બે મોટા પર્વતોને પાર કરીને નવ વાગ્યે અમે ચારેબાજુ પર્વતોથી ઘેરાયેલા શેભર ગામ પાસે પ્રકૃતિની ગોદમાં આવી પહોંચ્યા. શિબિરનું સ્થળ મુખ્ય માર્ગથી એકાદ કિ.મી અંદર ગોગાજી મહારાજના મંદિરના પરિસરમાં રાખવામાં આવ્યું હતું. નદીના ભાઠાની રેતી જેવી ઝીણી ધૂળના રસ્તે હવે આગળ જીપ વગર જવું શક્ય નહોતું. અમે સૌ જીપમાં ગોઠવાયા અને કેડિયા રસ્તે પર્વતોના ઢોળાવો પસાર કરીને શિબિરના સ્થળે જઈ પહોંચ્યા.