માતાની એક ખૂબી એ છે કે તે સૌને સાચવે છે છતાં સૌ તેને સાચવે એવી તેની અપેક્ષા નથી હોતી. પોતે કશીયે ડિમાન્ડ ન કરે અને સૌની ડિમાન્ડ્સ પૂરી કરવા મથતી રહે તે મા હોય છે. ‘ડિમાન્ડ’ શબ્દમાંય મા તો છે જ! તમે માર્ક કરજો કે આપણને ઓચિંતી કશી તકલીફ પડે, કોઈ આઘાત લાગે કે અણધાર્યું કોઈ કષ્ટ આવી પડે તો આપણા મોઢામાંથી ‘ઓ મા...’ શબ્દ નીકળી પડે છે અને જો કોઈ આનંદનો અવસર મળે, કંઈક સફળતા મળે કે સુખદ ઘટના ઘટે ત્યારે ‘થૅન્ક ગૉડ...’ ઉદ્ગાર નીકળી પડે છે. દુ:ખદ કે કષ્ટ-પ્રસંગે આપણને મા એટલા માટે યાદ આવે છે કે તે હંમેશાં આપણાં દુ:ખો અને કષ્ટો દૂર કરવા મથામણ કરતી હોય છે. બીજાના દુ:ખે દુ:ખી થનારા લોકો સંસારમાં ઘણા છે એ જ રીતે બીજાના સુખે સુખી થનારા લોકોય ઘણા છે. તેમને સજ્જનો કહેવાય. પરંતુ બીજાને સુખી કરીને પોતે સુખ પામનારા માણસો બહુ ઓછા હોય છે. મા સંતાનને સુખી કરીને પોતે સુખ માણતી હોય છે. જો ગૉડ ઇઝ ગ્રેટ તો મધર ઇઝ ગ્રેટર.