ટોલ્કિને એટલું બધુ ગુંચવણ ભર્યું લખ્યું હતું કે તેને ફિલ્મ એડેપ્શનમાં લોકોને બતાવવું મુશ્કેલ લાગતું હતું. ડિરેક્ટરની કમાન પિટર જેક્સને સંભાળી ત્યાં સુધી તેમનો ફિલ્મી રેકોર્ડ બરાબર નહતો એટલે ફિલ્મ સાથે જોડાયેલા તમામ લોકો પિટરને એલિયન નજરે નિહાળી રહ્યા હતા. પણ જેક્સને ચાર ચાર સ્ક્રિનપ્લે રાઈટરોને મેદાનમાં ઉતાર્યા. ભારે કશ્મકશ બાદ નિર્ણય લેવામાં આવ્યો કે સાંભળો શ્રીમાનો, કથાને એક સીધી લાઈનમાં નહીં કહી શકાય. ફ્રોડોને જ દોડાવ્યા રાખીશું તો નહીં ચાલે. તમામ પાત્રો છુટા પડી જશે પછી આપણી પાસે અલગ અલગ પાંચ ઘટનાને ઉતારવાની રહેશે. એટલે નિર્ણય લેવાયો કે મુસીબતમાં અલગ અલગ જગ્યાએ ફસાયેલા અલગ અલગ લોકો માટે અલગ અલગ સ્ટોરી. એટલે આખી નવલકથાને 100-100 પાનામાં ફાડો અને એક કેરેક્ટરનું બધુ એક સો પાનામાં ભેગુ કરો એવું કરી નાખ્યું. અને સ્ટોરી ચાલવા દીધી.