1986થી 1999 સુધીનાં તેર વર્ષો નિકીતાના જીવનના ડિપ્રેશનથી ભરેલા વર્ષો બની રહ્યાં. શા માટે પોતાને જ આવી બીમારી આવે ? શા માટે એને જ આટલી બધી વેદના સહેવી પડે ? આવે સમયે માતા રેણુકાબહેનનો મજબૂત સાથ મળી રહ્યો. એના મામાએ નિકીતાના જુસ્સાને ટકાવવા માટે તન, મન અને ધનથી સહાય કરી. માતાનો સ્નેહ અને મામા-મામીનો સાથ હોય પણ શરીરની સ્થિતિ કથળતી જતી હતી. ડાયાલિસિસ કર્યું ત્યારે છ મહિના પથારીવશ રહેવું પડ્યું. 1997ના જૂન મહિનાથી નડિયાદની હૉસ્પિટલમાં એને અઠવાડિયામાં ત્રણ વાર ડાયાલિસિસ માટે જવું પડતું હતું. અપાર વેદના અને આકરા દુ:ખની તાવણીમાંથી પસાર થવું પડ્યું.