હા અને ના. આ બંને આમ તો એકાક્ષરી શબ્દો છે. પરંતુ આ બેમાં જે પહેલો અક્ષર છે એ સાંભળનારને ગમે એવો, પેલા રાજાની ગમતી રાણી જેવો માનીતો છે, અને બીજો અણમાનીતો છે, ‘ના’ સાંભળવું કોઈને પસંદ નથી. કહે છે કે નેપોલિયનની ડિક્ષનેરીમાં અશક્ય જેવો કોઈ શબ્દ ન હતો એ જ પ્રમાણે પૉઝિટિવ થિકિંગવાળાઓ તેમજ માફિયાઓના શબ્દકોશમાં ‘ના’ જેવો કોઈ શબ્દ નથી. (ઓહ ! નો ?) એમાં પણ માફિયાઓના કાન ‘ના’ સાંભળવા જરાય તૈયાર નથી હોતા, એ તો ‘ના’ પાડનારના વર્તમાનને ઘડીના છઠ્ઠા ભાગમાં ભૂતકાળમાં ફેરવી દેવા તૈયાર થઈ જાય એટલો બધો અણગમો તેમને નન્ના તરફ છે.