‘મુદીત, આઈ શુડ સે સોરી, પણ એક ડોકટર તરીકે વાત કરૂં તો મારી પેશન્ટ અક્ષરા…..’ અને ડોકટરનાં અટકવાથી જાણે મુદીતનો શ્વાસ અટકી ગયો… ‘મુદીત, ધેટ વોઝ અ મેજર ઓપરેશન અને અક્ષરા મરતાં મરતાં બચી છે પણ એના સ્પાઈનલ કોડમાં ખુબ મોટી ઈજા થઈ છે અને અમે શક્ય એટલી એને રિપેર કરવાની કોશિશ કરી છે….. પણ….પણ…એની નસો એટલી ચુંથાઈ ગઈ છે કે અક્ષરા હમણાં પેરેલાઈઝ્ડ હાલતમાં છે. એનું મગજ, એનું મોં વગેરે કામ કરે છે પણ એ બોલી નહીં શકે અને હાથપગનું હલનચલન કરવા માટે યા બેસવા માટે પણ એને તમારા સહારાની જરૂર પડશે. આઈ હોપ કે તમે સમજી રહ્યાં હશો, હું શું કહી રહ્યો છું.’ મુદીતની જાણે તમામ ઈન્દ્રિયો સુન્ન થઈ ગઈ હતી. આંખને રડવું હતું પણ આક્રંદનો એક મોટો ઘાંટો એના ગળામાં આવીને અટકી ગયો હતો અને આંખો જાણે રડવા માટે આજીજી કરી રહી હતી. મુદીત શાંત થઈ શૂન્યમનસ્ક થઈ ગયો. જાણે એની આજુબાજુનું વિશ્વ સ્થગિત થઈ ગયું હતું. એની ભીતરનું તોફાન એને તહસ-નહસ કરી રહ્યુ હતું. ડોકટરે મુદીતને આઘાતમાંથી જગાડ્યો; બલ્કે મુદીતને જાગવું પડ્યું.