એ રાત્રે વિન્સેન્ટને ઊંઘ ન આવી. આખી રાત લંડનના વિખ્યાત ઑકશન હાઉસમાં એનું ચિત્ર ખરીદવા માટે બોલી લગાવનારાઓની પડાપડીના દશ્યો જ એણે જોયા. બીજો આખો દિવસ પણ એને એનું ચિત્ર ઊંચા દામે વેચાયું એવા દિવાસ્વપ્નો વારંવાર દેખાયા. એ દિવસે એણે આખી જિંદગીમાં ન પીધો હોય એટલો વાઈન પીધો અને સાંજે એમસ્ટરડેમના જે વિસ્તારની નજીક પણ એ ફરક્યો નહોતો એવા રેડ લાઈટ એરિયા ભણી એના પગ એને ખેંચી ગયા. ત્યાં બારીઓમાં બેઠેલી વેશ્યાઓમાંથી એકનું આમંત્રણ સ્વીકારીને એણે જીવનમાં પ્રથમ વાર વેશ્યાગમન કર્યું. બ્રોથેલમાંથી બહાર નીકળતાં જે સ્ત્રીએ આખી રાત કાન કરડી કરડીને એને ઉત્તેજિત કર્યો હતો એનું સહાજિક રીતે જ નામ પૂછતાં એને જાણ થઈ કે જેની સાથે એણે રાત્રી વીતાવી હતી એ સ્ત્રીનું નામ રોશેલ હતું. વાન ગોહની માનીતી વેશ્યાનું નામ પણ રોશેલ જ હતું. વિન્સેન્ટને વિધિની વિચિત્રતા ઉપર હસવું આવ્યું.