રોમન કેથલીક માન્યતામાં વળગાડ મુક્તિ એ ધાર્મિક વિધિ છે, પરંતુ તે પ્રતિકાત્મક ધાર્મિક વિધિ નથી, તે દીક્ષાની વિધિ અથવા પાપનો એકરાર કરવાની વિધિ કરતાં ભિન્ન છે. પ્રતિકાત્મક ધાર્મિક વિધિ કરતાં ભિન્ન, વળગાડ મુક્તિની "અખંડિતતા અને ક્ષમતા બિન-પરિવર્તિત ફોર્મુલાના એક ધારા ઉપયોગ પર અથવા અધિકૃત પ્રક્રિયાના ઘટના ક્રમ પર આધાર રાખતી નથી. તેની ક્ષમતા બે ઘટકો પર આધારિત છે: પ્રમાણભૂત અને નિશેધ ન હોય એવા ચર્ચના સત્તાધારીઓ દ્વારા અધિકૃતિ અને વળગાડ મુક્તિમાં વિશ્વાસ."[૨૮] વાસ્તવમાં, જ્યારથી દરેક ખ્રિસ્તી પાસે શૈતાનોને અંકુશ કરવાની શક્તિ છે અને ઈસુ ખ્રિસ્ત[૨૯][81] ના નામ પર તેમને બહાર કાઢે છે ત્યારથી તાજેતરના સમય સુધી, ઊંજણી નાખનાર પાદરીઓ અને સામાન્ય વ્યક્તિ એમ બંને હતાં, એવું કહેવામાં આવ્યું, કેથોલીક વળગાડ મુક્તિ હજી પણ અત્યંત કઠોર અને ગોઠવાયેલી તમામ અસ્તિત્વ ધરાવતી વળગાડ મુક્તિની ધાર્મિક વિધિમાંની એક છે. ચર્ચના કેનોન કાયદા પ્રમાણે, વિધિપૂર્વક કરવામાં આવેલી વળગાડ મુક્તિ, માત્ર સંસ્થાપક પાદરી (અથવા ઉચ્ચ પાદરી) દ્વારા જ કરી શકાય છે અને માત્ર માનસિક બિમારીને શક્યતાને બાદ કરતાં સંભાળપૂર્વકના તબીબી પરિક્ષણ પછી જ કરી શકાય છે. કેથોલીક એનસાઈક્લોપીડિયા એ (1908) આજ્ઞા કરતાં કહ્યું: "ખોટી માન્યતા ધર્મમાં વિરવિખર ન થવી જોઈએ, તેમ છતાં તેમનો મોટાભાગનો ઇતિહાસ એકબીજા સાથે વણાયેલો હોઈ શકે છે, તેમાં જાદુ નથી, તેમ છતાં કાયદેસરની ધાર્મિક વિધિ સાથે તે સફેદ બની શકે." રોમન વિધિમાં વસ્તુઓની યાદીનો શક્ય શૈતાની કબજાના સૂચક તરીકે સમાવેશ થાય છે: કબજામાં રહેલી વ્યક્તિ જેને પહેલાં જેનું ભાષાનું જ્ઞાન ન હતું તેવી વિદેશી ભાષા અથવા પ્રાચીન ભાષા બોલે છે; અલૌકિક ક્ષમતાઓ અને શક્તિ; કબજામાં હોય એવી વ્યક્તિ જાણતી હોય તેના કોઈ પણ રસ્તા ન હોવા છતાં કે વ્યક્તિ પાસે ગુપ્ત અથવા આંતરિક બાબતો અંગેની માહિતી; કોઈ પવિત્ર વસ્તુ માટે અનાદર; અને ઈશ્વર નિંદાનો અથવા/અને પવિત્ર વસ્તુઓના અનાદરનો અતિરેક.