ગિરનારમાં ચૈતન્ય પ્રભુ અને વલ્લભાચાર્ય મળ્યા હતા. ગૂર્જિયેફે ગિરનારની યાત્રા કરી હતી. સ્વામી વિવેકાનંદ અને સ્વામી બ્રહ્માનંદ ગિરનાર ઉપર સાધના કરી ગયા છે. સ્વામી વિવેકાનંદ જેનું જીવનચરિત્ર લખ્યું છે તે પળહારી બાબાએ ગિરનાર ઉપર યોગાભ્યાસ કર્યો છે. આજે પણ શ્રદ્ધાળુઓ અને યાત્રિકો અશ્વત્થામા અને ગોરખનાથને સૂક્ષ્મ દેહે ગિરનાર પર વિચરતા માને છે. શ્રી ગુણવંતભાઈ શાહ લખે છે કે, ‘ગિરનાર જો હિમાલયને પત્ર લખે તો “ચિરંજીવ હિમાલય” એમ સંબોધન કરે અને હિમાલય જો ગિરનારને પત્ર લખે તો “પૂજ્ય દાદાજી” એમ માનભર્યું સંબોધન કરે. સોરઠી દુહાઓમાં તો ‘ન ચઢ્યો ગિરનાર, એનો એળે ગયો અવતાર’ એવું લખવામાં આવેલું છે. ગિરનાર અનેક રીતે મહત્વ ધરાવે છે પરંતુ તેનું અપૂર્વ એવું મહત્વ જાળવવાની જવાબદારી આપણી ઉપર છે. ઈ.સ. 1877ના ‘કલકત્તા રિવ્યૂ’માં એક અંગ્રેજ અધિકારીએ લખ્યું છે કે ‘આ મહાન અને પ્રાચીન પર્વતને બુદ્ધિપૂર્વક જેમનો તેમ રહેવા દીધો છે તે જ યોગ્ય છે અને આપણે ઈચ્છીએ છીએ કે તે તેવો ને તેવો જ રહે. જો તેના ઉપર વિશેષ ઈમારતો ઉભી કરવામાં આવશે કે આધુનિક સભ્યતાનો ત્યાં પ્રવેશ થવા દેવામાં આવશે તો જરૂર આપણને દિલગીર થવાનો પ્રસંગ આવશે.’ સ્વામી વિવેકાનંદ, એની બેસન્ટ, મહર્ષિ અરવિંદ જેવા મહાનુભાવોએ પણ ગિરનારની યાત્રા કરેલી છે.