'માત્સુમોટો [વર્ણવે છે] તથાગતગર્ભ સાહિત્યમાં જોવા મળેલ અતિ સકારાત્મક ભાષા અને બોધની કારણદર્શક રચના અને આત્મન/બ્રહ્મન પરંપરામાં જોવા મળેલ પ્રત્યક્ષ અદ્વૈતવાદ વચ્ચેની સમાનતા તરફ ધ્યાન ખેચે છે. માત્સુમોટો, બેશક, આ સામ્યની નોંધ લેનાર ફક્ત એક જ નથી. તાકાસકી જીકીડો,ઉદાહરણ માટે,તથાગતગર્ભ પરંપરાના શ્રેષ્ઠ વિદ્વાન , તથાગતગર્ભના ઉપદેશમાં અને મહાયાનમાં સામાન્યપણે અદ્વૈતવાદ જુએ છે… તથાગતગર્ભ સાહિત્ય તેના અનુવાદ અને રત્નગોત્ર પર ટિપ્પણી માટૅ ઓબરમીલર આ પૂર્ણ અદ્વૈતવાદી વિચાર સાથે જોડાયા, જેને તેઓએ યોગ્ય રીતે "બૌદ્ધ અદ્વૈતવાદના નિર્દેશ” ઉપશીર્ષક આપ્યું… લેમોટ અને ફ્રૌવોલનરે તથાગતગર્ભ ઉપદેશનો માધ્યમિકાનો સીધો વિરોધ કરતા અને આત્મન/બ્રહ્મન પરિશ્રમના અદ્વૈતવાદ સાથે અમુક સમાનધર્મી વસ્તુને રજૂ કરતા જોયા, જ્યારે હજી અન્યો જેમકે નગાઓ, સેફોરત રુએગ, અને જોહ્નસ્ટન(રત્નગોત્રના સંપાદક) ફક્ત તેમની શંકાઓને વાચા આપતા કહે છે કે એ અદ્વૈતવાદનાં post-વેદિક સ્વરૂપો સમાન છે. વધુ એક છાવણી,દ્વારા યમાગુચી સુમુસુ અને તેના શિષ્ય ઓગવા ઇચીઓ, તથાગતગર્ભ વિચારને વેદિક વિચારના આશ્રય વિના દ્વારા શરતી કારણદર્શકતા અને શૂન્યતાની બૌદ્ધ પરંપરામાં સમાન રીતે મૂકીને સમજવા સક્ષમ છે, જે,બેશક, કોઇ પણ પ્રકારના અદ્વૈતવાદનો સંપૂર્ણ અસ્વીકાર કરે છે. સ્વાભાવિક રીતે,પ્રકૃતિ તથાગતગર્ભ અને બુદ્ધ-પ્રકૃતિ પરંપરાઓનો દ્વૈતવાદી કે અદ્વૈતવાદી હોવાનો પ્રશ્ન જટિલ છે.[૪૯]