તે જ કુશળતા છે, અને આવી કુશળતાથી કર્મ કરવાની કુશળતાને ગીતાએ યોગ કહ્યો છે આના પરથી એટલું સ્પષ્ટ થાય છે કે જીવનમાં જાગૃતિ પૂર્વક વર્તમાનમાં સ્થીર થઈને કોઈપણ કર્મ શુધ્ધ બુદ્ધિથી નિષ્કામ ભાવથી કરવું તે યોગના દરજ્જામાં આવે છે,કારણકે આવું કર્મ માણસને બંધન રૂપ થતું નથી કારણકે તે કર્મ શુધ્ધ બુદ્ધિમા સ્થીર થઈને થયેલું કર્મ છે અનાસક્ત ભાવમાં સ્થીર થઈને કરેલું કર્મ છે,ફ્લાષા છોડીને કરેલું કર્મ છે આવું કર્મ કરતી વખતે મનમાં તૃષ્ણાનો અભાવ હોય છે,આશા અપેક્ષા હોતા નથી માટે આવા કર્મોને ગીતા એ  યોગ કહ્યો છે, એમ ગીતાનું સ્પષ્ટ કહેવું છે.