એક વાર કૃષ્ણ-દિવાની મીરાંબાઈ કૃષ્ણધામ ગોકુલ-વૃંદાવન ગઈ. ઠેરઠેર ફરતી જાય અને કૃષ્ણને રજેરજમાં અનુભવતી જાય. મીરાંબાઈ તો ખુશખુશ થઈ ગઈ. આનંદથી પાગલ થઈ ગઈ. તેને થયું કે વૃન્દાવનમાં પોતાના સમકાલીન ભક્તિ-કવિને મળે અને કૃષ્ણની વાતો કરી કૃષ્ણની વધુ નજીક આવે. મીરાંબાઈએ તો ભક્ત-કવિ (હરિદાસ?) ને કહેણ મોકલ્યું કે ‘મીરાંબાઈ તમને મળવા માંગે છે’. તેના દુઃખદ આશ્ચર્ય વચ્ચે, તે જમાનાની રીત-રસમ મુજબ કવિએ મીરાંબાઈને મળવાની ‘ના’ કહી દીધી, કારણ કે મીરાં સ્ત્રી હતી અને પોતે પુરુષ! મીરાંબાઈએ બહુ સરસ જવાબ આપ્યો : ‘હે કવિ! ગોકુલ-વૃંદાવનમાં રહીને પણ તમે હજુ સુધી પુરુષ રહી શક્યા છો? અહી તો માત્ર એક જ પુરુષ છે અને તે તો મારો પૂર્ણ-પુરુષોત્તમ કૃષ્ણ, બાકી તો બધી પ્રેમ-દિવાની ગોપીઓ છે! તમે પુરુષ હો તો મારે પણ તમને મળવું નથી!’ કહેવાની જરૂર છે કે કવિ પોતાની ભૂલ સમજી ગયા અને કૃષ્ણ-દિવાની એવી મહા કવિયત્રી મીરાંબાઈને મળવા દોડી આવ્યા!