પતિ ઑફિસે જાય એટલે પત્નીઓ પિયર જતી રહે. ખાસ કરીને અમદાવાદમાં આ બહુ જ રેગ્યુલર પ્રૅક્ટિસ છે. અને ભૂલથીયે એ જો ઘેર હોય તો બસ, સાસુ સાથે ઝઘડા અને એ પણ એ હદ સુધી કે કોઈક વાર પતિને ઑફિસેથી ઘેર પાછા આવવું પડે. જાણે કે મા અને વહુ વચ્ચે થતી પતિની ચટણી સૅન્ડવિચ. અને પછી ત્યાંથી એની તબદિલી થાય ચટણીથી આલુમટર સૅન્ડવિચમાં. ઘરના ઝઘડા સાચવવા જાય ઑફિસેથી ઘરે, બટેટાની જેમ બફાતો-બફાતો ઘેર ભાગતો અને બીજી બાજુ મળે ઑફિસવાળાઓને પંચાતનો મામલો. પુરુષ કમાવા જાય કે આ બધું કરે ? સૂડી વચ્ચે સોપારીની જેમ પિસાતો જ જાય, પિસાતો જ જાય અને જેવો ઘરમાં કંકાસ થાય એટલે પત્ની દોડે પિયર. શા માટે ? ચેન્જ માટે. અને પુરુષ ક્યાં જાય ? એ તો પોતાના જ ઘરમાં ગોંધાતો રહે, પિસાતો રહે, અને છતાંય એને સાંભળવાનું શું આવે ? હું તો હતી નહિ, જલસા કર્યા હશે. અત્યારનો કાયદોયે સ્ત્રીને જ સાથ આપે છે. વાંક જેનો પણ હોય, ભરણ-પોષણ તો પુરુષે જ સ્ત્રીને આપવાનું રહે. પછી ભલેને પત્ની કોઈ પરપુરુષ સાથે પણ નાસી જાય. આજના યુગમાં તો ઘણાય એવા કિસ્સા છે, જ્યાં પત્ની કોઈ બીજા સાથે ભાગી જાય અને સંતાનોને પણ પતિ પાસે મૂકી જાય, તોયે પતિએ એને ભરણ-પોષણ આપવું પડે. આવો છે આપણા સમાજનો કાયદો ! ઘણી એવી બૈરીઓ છે જે દેખાદેખી કરવા પોતાના પતિ પાસે ગદ્ધાવૈતરું કરાવે છે. આ બધાં કારણોને લીધે કેટલાક પુરુષોને 30 થી 40 વરસની ઉંમરે જ હાર્ટઍટેક આવતા હોય છે કે પછી તેઓ નાની ઉંમરમાં જ બ્લડપ્રેશર કે ડાયાબિટીસનો ભોગ બને છે.