પતિ-પત્ની તરીકેના સાથનો અર્થ કેવળ યૌવનમાં જ સીમિત નથી થતો. મધુરજની એ લગ્નની પ્રથમરાત્રિ જ નથી. સ્નેહભર્યા સ્પર્શનો અને હુંફાળા સંગાથનો અનુભવ ધરાવતી પ્રત્યેક ક્ષણ મધુમય છે. આવી ક્ષણો કૈં વર્ષભરની દોડધામમાં મળતી નથી. એને આવા વૅકેશન દરમિયાન મેળવવી પડે. એનું એ જ હેતુથી આયોજન પણ કરવું પડે. આનંદ પણ આયોજિત હોય એ કદાચ ન ગમે એવી કડવી વાસ્તવિકતા છે, છતાં, જે જિવાય છે એમાં એ રીતે પણ, આનંદ મેળવવો અનિવાર્ય છે. થાંભલો આપણને નથી વળગ્યો, આપણે થાંભલાને વળગ્યા છીએ ને હવે છૂટતો નથી, છોડવો ગમતોય નથી. ફરિયાદ કરીએ છીએ પણ એ અંગે કશું કરતા નથી. ‘કરી શકતા નથી’ એ થોડુંક સાચું છે, થોડુંક બહાનું છે. કારણ કે આવી રજાની મજાને ચોરવામાં સાહસ જોઈએ. મોબાઈલ ફોન અને લેપટોપને દૂર મૂકવાની તત્પરતા જોઈએ. તો જ આવા નિર્ભેળ સાન્નિધ્યની શક્યતા રચી શકાય. સાથે ફરવા નીકળતી વખતે પણ આવા ઉપકરણો સંગાથે જ રાખો તો જે જોઈએ છે, જેને માટે નીકળ્યા છો તે હેતુ નહિ સરે. આપણાથી વ્યસ્ત માણસો આવો સમય ચોરી શકે છે. એમની પાસે એ અંગે અનુકૂળતા આપણાથી વધુ હોય છે એવી દલીલ ચાલે તેમ નથી. આવા આયોજન માટે સૌ પ્રથમ તો ઈચ્છા જોઈએ. જીવનમાં કૈંક ખૂટે છે અને એ પામીય શકાય તેવું છે ની સભાનતા જોઈએ. તો કશુંય અસંભવ નથી. એક વાર આ અનુભવ તીવ્ર બને તો અનુકૂળતા આપોઆપ રચાય.