બાપુ કહે : ‘ત્યારે હવે તું જ વિચાર કર કે આપણી શી ફરજ છે ? બધી જ માતાઓ પોતાના બાળક પર વધારે વહાલ રાખે, એ સ્વાભાવિક છે અને તેથી રામદાસ પર તારો વિશેષ પ્રેમ હોઈ શકે એ હું સમજી શકું છું અને આપણે આપણા રાજકોટવાળા ઘરમાં હોત તો આપણી બધી મિલકત અને પ્રેમના ભાગીદાર રામદાસ, દેવદાસ વગેરે આપણાં સંતાનો જ હોત. બીજા કોઈને તું એમની બરોબર ન ગણત તોપણ ચાલત. પણ આ આશ્રમ તો બધા સત્યાગ્રહી સેવકોનો છે. એટલે અહીં તો બીજા રહે છે તેવી રીતે જ રામદાસે રહેવું જોઈએ. જેઓ તને પોતાની મા કરતાં પણ વધારે ગણે છે તેમને તું રામદાસ કરતાં ઓછાં કેમ ગણે ? આ આશ્રમ પર આખા જગતે મીટ માંડી છે. આશ્રમ પાસે જગત મોટી મોટી આશાઓ રાખે છે.’