અંગ્રેજીનો શિક્ષક એટલે ‘ઓલ ઇન વન’નું પેકેજ.દરેક શાળા કે કોલેજમાં કાર્યકામનું સંચાલન તેનાં માથે હોય છે. તેથી આયોજનનો ભાર પણ અન્યો તેનાં તરફ ઢોળે છે. આ કારણે તે સાથીઓની ઈર્ષ્યાને પાત્ર બને છે. તેઓને થાય છે કે હમેશા એક માણસ જ અનાઉન્સર કેમ બને?તેઓ તેની ભૂલો શોધવા હરહંમેશ તત્પર રહે છે.તેઓને ક્યાં ખબર હોય છે કે દર વખતે મુરખ જેવાં પ્રમુખો,મુખ્ય મહેમાન અને વક્તાની ખોટી ખુશામત કરવા નવા શબ્દો શોધવાનું કેટલું ભારે કામ છે. નવા શબ્દો એટલે શોધવા પડે કે મુખ્ય અતિથિ સિવાયનો શ્રોતાગણ એકનો એક જ છે જે ટીકા કરવા ટાંપીને બેઠો છે! અને આવા ખોખલાં વિશેષણો વાપરી વાપરીને પોતે ખોટું કરી રહ્યાની આત્મગ્લાનિની પીડા કોણ જાણે છે?