‘ક્યારેક એ તરફ જવાનું થાય તો જોઈ આવજે. રોડ ઉપરથી પગે ચાલતાં બંગલામાં જઈએ તો મારા જેવા ડોસાના તો ટાંટિયા થાકી જાય એવો આઠ હજાર વારનો વિશાળ પ્લોટ છે, અને એમાં મહેલ જેવો આલિશાન બંગલો છે. નોકરી શરૂ કર્યા પછીના એકાદ વર્ષમાં મંજુને આ બંગલો જોવાની બે વાર તક મળી હતી. બંગલો જોઈને એ પ્રભાવિત થઈ ગઈ. માત્ર પ્રભાવિત થઈ ગઈ હોત તો વાંધો નહોતો પણ સતત ગરીબી અને અભાવમાં ઉછરેલી એ છોકરીના મનમાં લાલસાની કૂંપળ ફૂટી. અકાઉન્ટસીમાં તો એની માસ્ટરી હતી. મનોમન બધા નફા-નુકસાની ગણતરી કરીને એણે પોતાની જિંદગીની ફાઇનલ બેલેન્સ શીટનું આયોજન કરી નાખ્યું. ટાર્ગેટ હરિવલ્લભદાસ!’