(જતાંઆવતાં ગામલોકને) ‘જાવ, જઈને કૅ'વ પેલા નાતપટેલિયા લખ્ખોદિયાને. ફાટ્ટીમૂવો, જીવતાંનો જાનૈયો ને મૂવાંનો ખાંધિયો, હમ્મેસનો. તિને જઈને કો' કે ભીખલી એનાં માટી-પોયરાંવને લઈને તારી છાતી પર રૅ'હે રૅ'હે ને રૅ'હે. મૂઓ નિયાત આખીને કઠોડે ચડાવતો છે. "પોરીના બાલ લેવડાવો" એમ તેં જ નિયાતને કૅ'યલું? કે બીજા કોયેં? મારી પોરીની હું મુખત્યાર. ફાવે તિયાં દઉં. તીમાં તું કોણ થતો છે વચમાં આવનારો, ને હુકમ દેનારો?’