"અચાનક શોભનાને આ વિચાર આવ્યો અને મને તે તરત જ ગમી ગયો. મેં તો તરત જ કહ્યું કે હવે કોની રાહ જોવી છે ? બોલાવો એમને ? અને મારે ત્યાં જે કોઇ આવે તેને એક દિવસ તો શું પણ એક કલાક પણ આનંદ વગરનો ન વિતાડવો પડે એ વાત તો તમે ક્યાં નથી જાણતા ? હું કા&ઇનું કાંઇ શોધી જ કહાડું !" આ પ્રમાણે અમને આનંદ આપવાનો વૃથા પ્રયત્ન કરતા સ્નેહવદન બોલ્યા જતા હતા. હું તો એટલો બધો ખિન્ન થઇ હયો હતો કે બારીમાંથી ડોકું બહાર કહાડીને મારું ચિત્ત અન્ય દિશામાં વાળવાનો શ્રમ પણ લઇ શક્યો નહિ. શૂન્ય હ્રદયે સ્નેહવદન સામું જોઇ રહ્યો અને તેની વાતચીત સાંભળી રહ્યો. સરલા પણ નીચું જોઇને બેસી રહી પણ સ્નેહવદનની વાત ખુટી નહિ. ઘડીકમાં મોટેથી હસી પડે, ઘડીકમાં હાથના ચાળા કરે અને એક વાત પૂરી થાય કે તરતજ બીજી વાત એ ઉપાડે. આ રીતે મલાડ આવ્યું.