“ હું ” પછી એની પાસે કહેવાનું કંઈ નહોતું. એ ચૂપ થઈ ગઈ. જમવાનું પતી ગયું હતું. પીવાનું પણ. એક નજર આખા ઘરમાં ફરી વળી. એકલવાયી અને એકલી જીવતી સ્ત્રીનું એ “કુંવારું” ઘર હતું. પુરુષ હતો એ પણ માત્ર મિત્ર તરીકે જીવતો હતો. ઘરધણી તરીકે નહિ. એ એટલા માટે અહીં જીવતો હતો કે એક સ્ત્રી મળી જતી હતી. જોઈએ ત્યારે આનંદપ્રમોદ મળતાં હતાં. બાકી આ ઘરમાંથી એ એક મહેમાન સામાન મૂકીને બહાર ફરવા જાય એમ બહાર ગયો હતો. કદાચ એક વાર એ અહીંથી સામાન ઊંચકીને કાયમ માટે પણ ચાલ્યો જાય.