ક્યાં જવું એના કશાં દિશાદોર ન હતાં. બે ટંકનો ભુખ્યો હતો અને લમણાં લખલખતાં હતાં. એ ક્યારે અને ક્યાં લથડિયું ખાઈ ગયો એનુંય ભાન ન’તું રહ્યું. પણ હોશમાં આવ્યો ત્યારે એ મિશન હૉસ્પીટલમાં હતો અને સ્પિરીચ્યુઅલ ફાધર એના મથે પ્રેમાળ હાથ ફેરવી રહ્યા હતા. પરિતાપના આવેગમાં કન્ફેશન કરતાં એણે કાળા મરઘાની હત્યાનું પાપ સ્વીકાર્યું ત્યારે ફાધર હેબતાઈ ગયેલા. એ કેવળ આધ્યાત્મિક પથપ્રદર્શક પાદરી જ નહોતા, મનોચિકિત્સક ને પરિચારક પણ હતા. એના તુમુલ વલોપાતના અણસાર પામ્યા પછી તત્કાળ એને એવી બૉડિઁગમાં બદલવામાં આવ્યો હતો જ્યાં એને પેલી રોજની ભૂતાવળ ઓછી પીડાદાયક નીવડે. એનાં દિલોદિમાગની પણ ઠીક-ઠીક સફાઈ કરવામાં આવી હતી.