ત્રીજી વખત સરોગેટ માતા બનતી મનિષા કહે છે, ‘મારા પતિ આણંદની એક નાનકડી ફેક્ટરીમાં કામ કરે છે. તેમનો પગાર ઘણો ઓછો છે. ઘર ચલાવવું ઘણુ મુશ્કેલ બની ગયું છે. ઉપરથી ત્રણ દીકરીઓનો ખર્ચ તેમને અભ્યાસ કરાવવાના પૈસા નથી. હું પણ બધાના ઘરે કામ કરતી હતી, પરંતુ આવક પૂરી ન થતાં મેં મારી કૂખ ભાડે આપવાનો નિર્ધાર કર્યો. એક વખત તો બાળકને જન્મ આપ્યો. ત્યારે મને ચાર લાખ રૃપિયા મળ્યા જ્યારે બીજી વાર બે દીકરાઓ હતા જે વિદેશી દંપતીના હતા. તેમાં છ લાખ રૃપિયા ડૉક્ટરબહેને આપ્યા અને એક લાખ વધારાના વિદેશી દંપતીએ આપ્યા. ધીમે-ધીમે મારી તકલીફ દૂર થઈ છે માટે ત્રીજી વાર પણ મેં સરોગેટ મધર બનવાનું નક્કી કર્યું છે. માટે હું હાલ અહીં છું, પરંતુ સાચું કહું, મારી દીકરીઓ પરિવાર બહુ યાદ આવે છે. આ સુવિધા વાળી જેલ છે. જેમાં આવ્યા પછી નવ મહિના સજા કાપવી પડે છે. સરોગેટ હોવા છતાં પણ બાળક સાથે નવ મહિના લાગણીથી જોડાઈ જાય છે અને અંતે પૈસા લઈ તેને વેચવાનું કામ છે. મારી નજરે આ એક પાપ છે, જેની સજા મને મળશે, પરંતુ પરિવાર માટે આ પાપ કરવું પડે છે. જોકે મારી સાથે અહીં ઘણી નાની ઉંમરની દીકરીઓ છે જેમના હજુ રમવાના દિવસો છે અને તેમના પરિવારના લોકો માત્ર પૈસા માટે તેમને અહીં મોકલી આપે છે. અમારાથી તેમની તકલીફ જોવાતી નથી બસ તેમને શાંત્વના આપી શકીએ.’