‘નમન ! તમે ભણેલા ગણેલા છો. એ પ્રતીક શું છે ? તેમાં ઉર્જા છે. શક્તિ છે. સર્જન કરવાનું બળ છે. દઢ મનથી બધી મનોકામના પૂરી થાય છે. તો પ્રભુએ આપેલી શક્તિમાં આપણે વિશ્વાસ કેળવવો જોઈએ ને ?’ તપ્ત મને બંને સૂતા. વધુ તો નમન. પુરુષ હતો. સ્ત્રી જેવી સહનશીલતા ન હોય તેનામાં. તે વૈજ્ઞાનિક ઈલાજમાં માનવાવાળો હતો. વાસંતી મનથી ઠરેલ હતી. તેણે નિશ્ચય કરી લીધો હતો કે જો નમનમાં કંઈ પણ ખોડ હશે તો વૈજ્ઞાનિક ઈલાજ કરી, પ્રભુ શક્તિને આવકારશે.