શ્રી મહાદેવજી બોલ્યા- જેમનો શ્રી વિગ્રહ(શરીર) અળશીના ફૂલ જેવો શ્યામળ છે. પક્ષીરાજ ગુરૂડજી જેમનુ વાહન છે. જેઓ પોતાના મહિમાથી ક્યારેય ચલીત થતાં નથી તથા શે ષનાગની શૈયા ઉપર જેઓ શયન કરે છે. એ ભગવાન શ્રી મહાવિષ્ણુની આપણે ઉપાસના કરીએ છીએ. એક સમયની વાત છે. મુર દૈત્યનો નાશ કરનાર ભગવાન શ્રી વિષ્ણુ શેષનાગના રમ્ય આસન ઉપર સુખપૂર્વક બિરાજમાન હતા. એ સમયે સમસ્ત લોકને આનંદ આપનાર મા ભગવતી શ્રી લક્ષ્મીજીએ આદરપૂર્વક પુછ્યું કે ભગવાન આપ સમગ્ર જગતનું પાલન કરનારા હોવા છતાં પોતાની સમૃધ્ધિ પ્રત્યે ઉદાસીન જેવા થઈ આ ક્ષીરસાગરમાં પોઢી રહ્યા છો. એનું કારણ શુ છે? ત્યારે ભગવાન બોલ્યા હે સુંદરી! હું માત્ર સુઈ જ રહ્યો નથી પરંતુ તત્વોનું અનુસરણ કરનારી અંતરદષ્ટિથી મારા પોતાના માહેશ્ર્વર તેમજનો સાક્ષાત્કાર કરી રહ્યો છું. હે દેવી આ તેજ એ છે કે જેનું યોગીપુરૂષો કુષાગ્ર બુધ્ધિથી પોતાના અંતઃકરણમાં દર્શન કરે છે. તથા જેનાથી મીસાંસાના વિદ્રવાનો વેદનાસાર તત્વોનો નિર્ણય કરે છે. એ માહેશ્ર્વર તેજ એક અજર પ્રકાશ સ્વરૂપે આત્મરૂપ. રોગશોક રહિત અખંડ આનંદપૂંજ,નિષ્પંદ તથા દ્રૈતરહિત છે. આ સંસારનું જીવન તેને જ આધીન છે. હું તેનો જ અનુભવ કરૂ છું. હે દેવેશ્ર્વરી એજ કારણથી હું તમને નિદ્રાધીન હોઉ એમ લાગે છે.