પ્રવચકઃ અને આ બાજુ રસેશ બેફામ પણે ચાલ્યો જ જાય છે. પ્રભાતની લહરોમાં એનાં ઝૂલ્ફાં વીખરાય છે. મોં પર આશા અને નિરાશાનાં વમળ ઊઠે છે. એ ચાલ્યો જ જાય છે. સ્ત્રી પુરુષને એક વાર ઈશારો કરે ત્યારે પુરુષ કેટલું બધું માની લે છે. એ આશા અને માન્યતાના દોર પર રસેશ ચાલ્યો જાય છે. એના હાથ ઝૂલે છે… પગ ધબ ધબ પડે છે. એને બતાવી આપવું છેઃ એનામાં પણ પાણી છે. અલકાના આવાસ પાસે આવીને અલકાની રૂમ આગળ રસેશ પુકારે છેઃ