તેઓ કહે છે કે પરંપરાગત વૈદકમાં કેવળ શારીરિક બાબત છે તેમ નથી મનાતું. માંદગી તો ચેતનામાં શરૂ થાય છે. ડોક્ટરમાં એ કુશળતા હોવી જોઈએ કે માનવ અસ્તિત્વમાં રહેલ આ છૂપાં તત્વોને શોધવાં અને અસમતુલા, ભય, ગેરસમજો વગેરે દૂર કરવાં, જે હકીકતે રોગ જન્માવે છે. કદાચ દર્દીનું શરીર માંદગીથી મુક્ત ન થઈ શકે, તો પણ તેની ચેતનાને તો સ્વસ્થ કરી જ શકાય. તેઓ આગળ કહે છે કે મનુષ્ય વૈશ્વિક સંરચનાનો એક હિસ્સો છે. માંદગી વ્યક્તિગત અને વૈશ્વિક વિચાર વચ્ચેનો વિસંવાદ છે. ડોક્ટરનું કામ આ વિસંવાદ દૂર કરી દર્દીને પુન: સ્વાસ્થ્યમાં લઈ આવવાનો છે. તેઓ કહે છે કે આધુનિક વૈદક માંદી વ્યક્તિઓનાં લક્ષણોને સરસ રીતે મેનેજ કરી શકે છે, પણ અસરકારક સ્વાસ્થ્ય લાવી શકતું નથી. તેઓ છેલ્લે કહે છે કે આ દુનિયામાં સૌથી પ્રભાવક આરોગ્ય ફાર્મસી ખુદ માનવશરીર જ છે. આવડત હોય તો આ શરીરની આંતરિક સ્વાસ્થ્ય વ્યવસ્થાને જીવંત કરી શકાય છે. તેના ગાઢ ઉપાય છે. એટલે તેમના મતે દરેક માંદગી પોતાના જીવનમાં શું ખૂટે છે તે શોધવાની અદભુત તક છે અને માણસ ઇચ્છે તો તેના સ્વાસ્થ્ય અને ઊર્જા પુન: પ્રાપ્ત કરવાની સભાન પસંદગી કરી શકે છે. જીવન એક આત્મ-શોધની યાત્રા છે. માણસ પાસે અનંત શક્તિનો ખજાનો છે. તે તેની સેવામાં હાજર છે. તે તેના શ્વાસ જેટલી જ પાસે છે. તેનો ઉપયોગ કરી સ્વસ્થ રહી શકાય છે. અનંત ઊર્જાનો ભરપૂર ઉપયોગ કરી શકાય છે.