દીકરાના સ્કૂલ-ખર્ચને પહોંચી વળવા માટે સુધાબહેને આકરી મહેનત શરૂ કરી. એ સમયે તેઓ ભુલેશ્વરમાં રહેતાં હતાં. સવારે પોણાસાત વાગ્યે ચોપાટીમાં આવેલી ભવન્સ કૉલેજમાં લેક્ચર આપવા સવારે છ વાગ્યે ઘરેથી નીકળતાં પહેલાં તેઓ બધી રસોઈ બનાવી લેતાં. એ માટે સવારે ચાર વાગ્યે ઊઠવું પડતું. અહીં એક લેક્ચરના ૧૦ રૂપિયા મળતા. ત્યાંથી ગામદેવીની બી. એમ. રુઇયા કૉલેજમાં લેક્ચર આપવા જતાં. અહીં ૧૨ રૂપિયા મળતા. એ પછી પારસી જનરલ હૉસ્પિટલ સામેની ગ્રીન લૉન્સ હાઈ સ્કૂલમાં પણ ટીચરની જૉબ મળી હતી. ત્યાં તેમને મહિને ૬૦૦ રૂપિયા મળતા. ત્યાં જતાં એ પછી સિડનહૅમ કૉલેજમાં લેક્ચર આપતાં. ત્યાં ૯ રૂપિયા મળતા. સાંજે છ વાગ્યે ઘરે આવી સાંજની રસોઈ કરતાં અને પછી ટ્યુશન્સ લેતાં. એ પતાવે અને જમીને કામ પરવારે ત્યાં સાડાઅગિયાર વાગી જતા. દીકરો આવ્યા પછી તેમણે ગુજરાતી વિષયમાં માસ્ટર્સ કર્યું. એના છ વર્ષ પછી એમફિલ (માસ્ટર્સ ઇન ફિલોસૉફી) કર્યું. એના એક દસકા પછી ૧૯૯૮માં પીએચડી (ડૉક્ટર ઇન ફિલોસૉફી) કર્યું. દીકરો આવ્યા પછી તો બે વર્ષ તેઓ રાજકોટ પણ શિફ્ટ થયાં, જ્યાં ત્યાંના એક પ્રેસમાં પણ કામ કર્યું.