ઈશ્વર કહો કે પરમેશ્વર, તેજગતના અણુએ અણુમાં પ્રવરતે છે. પછી તે ભલે ગમે તે સ્વરૂપમાં જ કેમ ન હોય. કોઈ વખત તે રામ હોય તો કોઈ વખત તે શ્રીકૃષ્ણ, તો કોઈ વખત અલ્લાહ સ્વરૂપે પણ શ્રદ્ધાળુને દેખાય છે. ઈશ્વર સિવાયનું જગતનું કોઈ જ સ્થાન નથી. ઈશ્વરનો સાક્ષાત્કાર ન થાય તેવી એક પણ જગ્યા હોય તો બતાવો મને. એક સુંદર ઉદાહરણ છે. એક વખત ઉદ્દાલક મુનિ આશ્રમમાં ૧૦,૦૦૦ શિષ્ય વિદ્યાભ્યાસ કરતા હતા, તે તેમણે તેમના ૧૦ પ્રિય શિષ્યને બોલાવીને કહ્યું કે, ”આ કેરી લો. તેને તમે એવે ઠેકાણે જઈને ખાવ કે તે ખાતા તમને કોઈ જોઈ ન શકે.” તેમના પ્રિય શિષ્ય ખૂબ બુદ્ધિમાન હતા. છતાં ગુરુનો આદેશ માનીને તેઓ નીકળી પડ્યા, પરંતુ થોડાક જ સમયમાં તેઓ પાછા આવ્યા અને ઉદ્દાલક મુનિના ચરણાર્વિંદમાં બેસી કહેવા લાગ્યા કે, ”હે પરમ જ્ઞાની ગુરુદેવ, આપના આદેશ મુજબ અને આ આમ્રફળ આરોગવા ક્યાં ક્યાં ન ફર્યા, પરંતુ અમને એક પણ એવું સ્થળ ન મળ્યું કે જ્યાં ઈશ્વરની હાજરી ન હોય.” આમ શિષ્યની જેમ પ્રત્યેક સ્થળે ઈશ્વરને નિહાળનાર કદી ચોરી કરે ખરો? તે કોઈને છેતરશે ખરો? મહાન સંત તુસીદાસજીએ પણ જગતની તમામ વસ્તુમાં ઈશ્વરનાં જ દર્શન કર્યાં છે.