“દીકરા, કેટલાક નામ આપણી જીંદગીમાં એવા વણાઈ જાય છે કે જો એક દિવસ પર તેનો ઉલ્લેખ ન થાય તો દિવસમાં કંઇક અધુરપ અનુભવાય છે. અને માટે જ અમે બંનેએ તારું નામ ‘બુલબુલ’ રાખ્યું હતું. આ ડાયરી હું તને કદાચ ક્યારેય વાંચવા પણ ન આપતી… પણ હવે તું મોટી થઇ ચુકી છે દીકરા. હવે તું તારા નિર્ણયો જાતે લઇ શકે છે. અને મને વિશ્વાસ છે, તું જે કોઈ પણ નિર્ણય લઈશ એ યોગ્ય જ હશે.”, અને તેને ડાયનીંગ ટેબલ તરફ દોરી જતા કહ્યું, “ચાલ, હવે જમી લે, અને વહેલી સુઈ જા. નહીંતર મોડું થશે, વળી સવારે તારે કોલેજ પણ તો જવાનું છે.”, અને એ સાથે બુલબુલને જમવા બેસાડી તેઓએ એ ડાયરી લઇ, પોતાના લોકરમાં જેમ હતી તેમ મૂકી દીધી.