એ બાઈની આંખ ચૂઈ પડી. ‘સાહેબ… પચ્ચીસ વર્ષથી મારો ધણી પથારીવશ છે. એને બહાર જવાનું, હરવા-ફરવાનું મન ના થાય ? મને એમ કે સાઈકલ મળશે, તો એને બેસાડીને આખા ગામમાં ફેરવીશ. એ ગામના લોકોને મળે, તો એને કેટલો આનંદ થાય !… જેવી ઉપરવાળાની મરજી…’ બાઈ રડતી રડતી એના ખોરડામાં ચાલી ગઈ. એની પતિ પરાયણની ભાવનાએ અમને કાંઈક મદદરૂપ થવા બેબશ કર્યા.