“એય, નેડ, નીચે આવ. અહીં તો હેરાન થઈ ગયા છીએ.” હું ઉતાવળે નીચે ઉતરી આવ્યો. ઉપર રહેવાની પીડામાંથી છુટકારો મળતાં હું ખુશીની અને રાહતની લાગણી અનુભવી રહ્યો હતો. માથું સતત ઊંચું રાખીને ચાલતો મેટો અમને બોટ પાસે લઈ આવ્યો. એ કંઈ જ બોલ્યો નહીં. લેમ્બાર્ટ પણ અસાધારણ રીતે શાંત હતો. હું સખત થાકી ગયો હતો. બોટ પરથી જહાજ પર પહોંચીને એક કોથળા પર લાંબો થઈને માત્ર બે જ મિનિટમાં હું તો ઊંઘી ગયો.