આંસુને દ્રષ્ટી છે. એ જુએ છે. આંસુ વાચાલ છે. એના શબ્દો સાંભળવા માટે કાન નહીં સંવેદનાની જરુર પડે છે. આંસુ ચાલે છે. એનો જન્મ ક્ષણમાં થાય છે. એનું સુકાવું એ મોત નથી એનું ફરી મિલનની ઋતુ માટેનું ગાયબ થવુ છે. આંસુ વિના હાથે કામ કરે છે. આંસુને સંવેદનાનાં શસ્ત્રો છે. આંસુ એકતરફી ના હોય, આંસુને એનો પ્રેમ છે. આંખની આંસુ બાહોમાં આળોટે, એને પરવાહ છે આંખોની એટલે જ તો એ આંખોનો ખયાલ રાખવા અડધી ક્ષણમાં હાજીર થાય છે. આંખમાં કણુ પડે એટલે આંસુ ને પણ આંસુ આવે અને એ આંખોમાં હાજર થઇ જાય. આંસુને કોઇ જેન્ડર નથી. ના મેલ ફિમેલ, એ ગંધર્વની જેમ જ્યાં મનફાવે એમ વસી જાય છે. આંસુની જરુર બધા ને છે. કદાચ જીવ વિના શરીર ના ટકી શકે પણ જીવ પછી જો સૌથી જરુરી ચીજ હોય તો એ આંસુ છે. મને તો આંસુને ચીજ કહેવું પણ બરાબર નથી લાગતુ કારણ કે હુ તો એને જીવંત સમજુ છું. આંસુ એકાંત નો દોસ્ત છે. ખુશીઓમાં ગર્લ-ફ્રેન્ડ છે, ગમમાં પોતાની છાતી પર લગાવતી માં છે. આંસુમાં શ્વાસ છે, આંસુમાં આશ છે. એટલે જ તો આંસુ આટલા ખાસ છે.