બાળપણથી જ વાંચનમાં રસ હોય એવું હવે ઓછું બને છે. ‘ઈ’ દુનિયાએ આ દુનિયાને ઝંખવી નાખી છે. મિયા ફૂસકી, તભા ભટ, અડુકિયો દડુકિયો, છેલ્ છબો. ટારઝન, મેન્ડ્રેક, વીર વિક્રમ, હાતિમતાઈ, ચંદાની સફરે, રસરંજન, ઝગમગ, બાલસંદેશ, જુલે વર્ન આવા કેટલાંય સાહિત્ય જગતના સીમા સ્તંભો હવે વણસ્પર્શ્યા રહે છે. કથિત પ્રગતિમાં ઘણું સારું પણ પાછળ રહી જાય છે. શું એને પ્રગતિની કીમત ગણવી કે પછી અનિવાર્ય અનિષ્ટ? સાચવીને જાળવીને આગળ લઇ જવામાં આવે તો આવી ચિંતા કરવાની જરૂર ન રહે. -હદ.