સુરેશ જોષી મારી દૃષ્ટિએ મોટા કલ્પનનિષ્ઠ સાહિત્યકાર છે. રાવજી પટેલની એક રચનાની પહેલી પંક્તિ મને આમ યાદ છે –વરસાદી પવન મારા છાપરાના નળિયાને ઊંચુંનીચું કર્યા કરે. પવન વરસાદી છે તેથી શીતળ અનુભવાય. એ છાપરું છે તેથી નાયકની સ્થિતિ સૂચવાય. નળિયું ઊંચુંનીચું થાય તેથી છાપરાની બિસ્માર હાલત સૂચવાય. એ ઊંચું અને નીચું થાય છે તે દેખાય તો ખરું, પણ સંભળાય. એક જ પંક્તિમાં સ્પર્શ્ય, દૃશ્ય અને શ્રાવ્ય સમ્પદા ભરી પડી છે. આવી સાર્થક પહેલી પંક્તિ સૂચવી દે છે કે નાયકની વરસાદી રાત કેવી તો કરુણમધુર હશે.