ત્રીજું આ સાધના સ્થિર હોવી જોઈએ, તરંગિત હોવી જોઈએ, પણ સાથોસાથ ફલદાયી હોવી જોઈએ, એનું કંઈ પરિણામ આવવું જોઈએ. પછી એનું કોઈ ફળ ન આવે, એવું ગીતાનું તત્ત્વજ્ઞાાન-ફળની ઈચ્છા નહીં કરવી, એ જુદી વાત છે. એક સંત તો કહે કે માણસ કર્મ કરે, પછી ફળની ઈચ્છા ન કરે, એવી ઈચ્છા ન કરવી એવું કોણે કહ્યું છે? ગીતામાં તો ખાલી એટલું જ કહ્યું છે, મા ફલેષુ કદાચન- માણસ કર્મ કરે, ફળ લઈને તો ભગવાન કદાચ અવાજે આવીને ઊભો જ રહે. આપણે અપેક્ષા કરવાની જરૂર રહેતી જ નથી. પણ એમાં એક વસ્તુ ઉમેરવી જોેઈએ કે માણસ સાધના કરે, પ્રભુ ફળ લઈને આવીને ઊભો રહે, ત્યારે સાધના કરનારો ફળ માંગે જ નહીં. ઈશ્વરને જ માગી લે, ફળને હટાવી દે. એટલે કે સાધના વૃક્ષની સમાન ફળદાયી હોવી જોઈએ. ચોથું-સાધના સદ્દગુણ એકત્રિત કરતી હોવી જોઈએ.