એ સમયે દક્ષિણ ભારતમાં દેવદાસીની પ્રથા હતી અને આજે પણ દક્ષિણમાં દેવદાસીની પ્રથા છે.એ સમયે ક્ષિણભારતના મોટાભાગના મંદિરોમાં દેવદાસીઓ હતી.આ દેવદાસીઓને ગણિકા કહેવામાં આવતી.જો કે દેવદાસી અને ગણિકા વચ્ચે એક પાતળી ભેદરેખા છે.આ દેવદાસીઓને નૃત્ય,અન્ય કલા,પુરુષના રંજનઅર્થે વપરાતી કલા,સંગીત તથા કામશાસ્ત્રમાં પ્રવિણ બનાવવામાં આવતી હતી.એ સમયના રાજા-મહારાજાઓ,અમીર-ઉમરાવો તથા યુવાનો ગણિકાઘરના વારમવાર મહેમાન બનતામ હતાં.આ ગણિકાઓ કુટનીતિમા દક્ષ અને ચતુર હતી.તે સમયે કુલિન છોકરીઓને આવી ચતુર સ્ત્રીઓ જાત જાતના પ્રલોભનો આપી અને ગણિકા બનવા માટે લલચાવતી હતી.અમીરો અને રાજારજવાડાઓ તરફથી ગણિકાઓને ભેટસોગાદો આપવામાં આવતી હતી.રાજવીઓ ઘણી વાર બાતમી કઢાવવા માટે આ ગણીકાઓનો ઉપયોગ કરતાં હતાં.