(૫૭) જ્યાં એ સાંકડો (જેવો) પ્રકટ થાય છે, ત્યાં, એ પોતાનાં કર્મોનાં ફળમાં બંધાયેલો જેવો ભાસે છે. કદીક એ માર ખાય છે, કદીક આનંદ કરે છે. ક્યાંક એ ઈચ્છે છે કે અમુક મને મળે, પણ મળતું નથી. ક્યાંક ઈચ્છે છે કે હું દેખું, પણ નથી દેખતો. ત્યારે, એવો વિચાર આવે છે કે, પ્રારબ્ધ મને સાથ નથી આપતું, પરંતુ, જ્યાં ઈચ્છા કરે છે, ને ઈચ્છેલું મળી જાય છે. ત્યારે એવી ખબર પડે છે કે, પ્રારબ્ધ સાથ આપે છે. એવી રીતે અવિદ્યા, પ્રારબ્ધ, અને કામના વડે બંધાયેલો, એ સંસાર ચક્રમાં ચકરાય છે.