આવા જીવન કરતાં તો… અને હવે આ નિર્ણયમાં કોઈ ફેરફાર નહીં. આમ પણ આ ચાર દિવસ એકલી છું. આવો મોકો બીજી વાર મળે ન મળે. બસ, જેને જે માનવું હોય, જે વિચારવું હોય તે વિચારે. મર્યા પછી મને શો ફરક પડે છે ? દુનિયા આખી સ્વાર્થી છે. બે દિવસમાં બધું ભૂલી જશે. દિશા હોય કે ન હોય કોને ફરક પડે છે ? મારા એક વિના દુનિયા અટકી તો નથી પડવાની. હું નહીં હોઉં ત્યારે જ બધાને મારી કિંમત સમજાશે.’ બધાને ખબર પાડી દેવા માટે હાથમાં ગોળીઓની આખી બૉટલ સાથે બેઠેલી દિશાની વિચારમાળા આગળ ચાલે તે પહેલાં જ બાજુમાં ટિપોય પર રહેલ ફોન રણક્યો. દિશાએ કંટાળાથી ફોન તરફ જોયું. આને પણ છેલ્લી ઘડીએ રણકવું છે ? નથી ઉપાડવો… હવે ઉપાડીને કામ પણ શું છે ? ભલે વાગતો… મારે હવે આ બધી બાબતો સાથે કોઈ નિસબત ખરી ?