ખરું પૂછો તો અડવાણીના અરણ્યવાસનો પ્રારંભ ૨૦૦૫માં થયો છે જ્યારે તેમણે પાકિસ્તાનમાં મહમ્મદઅલી ઝીણાના વખાણ કર્યા હતા અને ય્લ્લ્એ તેમને હડસેલો માર્યો હતો. આમ છતાંય અડવાણી નિવૃત્ત થવાનું નામ નથી લેતા. તેમના વળગી રહેવાનું મુખ્ય કારણ સત્તાની લાલસા કરતાંય પક્ષ માટેની મમત છે. BJPને લાલકૃષ્ણ અડવાણી કરતાં વધુ પ્રેમ ભાગ્યે જ કોઈ કરતું હશે. પક્ષનું ઘડતર કરવામાં જો કોઈનો સિંહફાળો હોય તો એ એકલા અડવાણીનો છે. પક્ષ તેમના માટે સર્વસ્વ છે. કહો કે તેમના જીવનનો એકમાત્ર હેતુ છે. પક્ષ તેમનો પ્રાણ છે. પક્ષના નેતૃત્વ-પરિવર્તનની પ્રક્રિયા તેઓ જે રીતે ઇચ્છે છે એ મુજબ થાળે પડે એ સારુ તેઓ વળગી રહ્યા છે. સમસ્યા એ છે કે પક્ષના ઉપલબ્ધ નેતાઓમાં કોઈ દેશભરમાં વ્યાપક લોકચાહના ધરાવતું નથી અને ઉપરથી તેઓ અંદરોઅંદર ઝઘડે છે. નરેન્દ્ર મોદી ઠીક-ઠીક લોકચાહના ધરાવે છે, પરંતુ નરેન્દ્ર મોદીની સમસ્યા એ છે કે તેઓ માત્ર નરેન્દ્ર મોદીને પ્રેમ કરે છે. આ ઉપરાંત નરેન્દ્ર મોદીની લોકપ્રિયતા બનાવટી અને મધ્યમવર્ગીય છે. અડવાણીને ખાતરી છે કે પક્ષ નરેન્દ્ર મોદીના હાથમાં સુરક્ષિત નથી. તેઓ વિકલ્પની ખોજમાં વળગી રહ્યા છે અને વધુ ને વધુ હાંસિયામાં ધકેલાઈ રહ્યા છે. તેમને મન પક્ષ માટે આદર્શ વિકલ્પ સુષમા સ્વરાજ છે, પરંતુ તકલીફ એ છે કે સુષમા સ્વરાજ બધાને સ્વીકાર્ય નથી અને સંઘ માટે તેઓ બહારનાં છે.