‘મરદની મૈયતમાં જવું પણ હિજડાની જાનમાં ન જવું’ જેવા બક્ષીના અનેક પ્રખ્યાત ક્વોટ્સ પણ આ નાટકમાં છે, સેક્સ વિશેની વાત કરવામાં એમનો વારો બે કલાકે આવ્યો ત્યારે ‘આ બાબતે હું બે કલાક રાહ ન જોઉં’ કહેતા બક્ષીની ચતુરાઈ તાદ્દશ દેખાઈ આવે, પ્રતીકભાઈના અભિનયથી સજીવન થઈ ઉઠતા બક્ષીને સતત તાળીઓ મળતી રહી. કોલમ લખવાની શિસ્ત વિષે, સંઘર્ષના સમય વિષે, કુત્તી પર થયેલા કોર્ટકેસ વિષે, પૈસા કમાવાની જદ્દોજહદ વિષે – એ બધી વાતો જાણે બક્ષીના હૃદયમાંથી નીકળતી હોય એમ લાગતું રહ્યું. આખાય નાટકમાં ઢગલો વખત તાળીઓનો ગડગડાટ થયો હતો પણ નોંંધપાત્ર બાબત એ રહી કે એમણે બક્ષીની આંતરીક વિચારસૃષ્ટિ પણ ખોલી આપી છે. માતાનું મૃત્યુ થયું એ વાત કરતા બક્ષી અને દગો થયો ત્યારની વાત કરતા બક્ષી ખૂબ સંવેદનશીલ બની રહ્યાં છે.