‘ઠીક છે ! ઠીક છે !! જયસુખલાલ ! એ તો બધું બનવાકાળ છે, પણ સમજી લ્યો… લાગણી અને ફરજ એ બે અલગ છે ! તમે રહ્યા પાછા ગામના હિતેચ્છુ ! તમને કાંઈ વધુ કહેવાય ? આ વખતે તો તમને તમારી પરિસ્થિતિ પ્રમાણે જવા દઉં છું, પણ મારી આવતી મુલાકાત વખતે આવું ન બને… ગામની પંચાત કરવા માટે શાળામાં તમારી ગેરહાજરી બિલકુલ ચલાવી લેવામાં નહીં આવે ! ને સાંભળો ! નોકરીમાં રસ ન હોય અને ગામની પંચાત કરી પૈસા કમાવવા હોય તો રાજીનામું આપી દેવું ! ઠીક છે, તમે જઈ શકો છો !’