મમ્મી પ્રત્યે સ્નેહાને ખુબ લાગણી થઈ આવતી. પોતે ગુસ્સે થઈ તેનો અફ્સોસ પણ તેને ખુબ થયો. છતાં મમ્મી રૂમમાં આવે ત્યારે તે આંખો બંધ કરીને પડી રહેતી. મમ્મી એના માથે હાથ ફેરવીને જતી રહેતી અને પછી તેના ગાલ પરથી આંસુના રેલા ઉતરતા અને એ મમ્મીના વિચાર કરતી રહેતી. મમ્મીએ માધ્યમિક શિક્ષણ પણ પૂરું નહોતું કર્યુ. મોટા સંયુક્ત કુંટુંબમાંથી તે આવતી હતી. જ્યાં સ્ત્રીઓનો મોટા ભાગનો સમય રસોડામાં જતો. અને બાકીના સમયમાં ભરત ગૂંથણનો શોખ કેળવાયો હતો. પરંપરાગત રૂઢિઓ અને માન્યતાઓનો વારસો જાળવવાનો તે પૂરો પ્રયત્ન કરતી. જ્યારે પપ્પાની વિચારસરણી બિલકુલ અલગ હતી અને નવા જમાના સાથે તાલ મિલાવવા તેઓ ખુલ્લા મનથી તત્પર રહેતા. મમ્મી રિસાય તો પપ્પા તેને આસાનીથી મનાવી લેતા. અને પપ્પા ગુસ્સે થાય તો મમ્મી તે જરાયે મન પર ન લે. આમ તેમની વચ્ચે મધુરતા જળવાઈ રહેતી. બાળકો માટે વિવાદ થાય ત્યારે પપ્પાનો નિર્ણય આખરી ગણાતો. મમ્મીને એ ક્યારેક ખૂંચતું પણ ખરૂ પરંતુ બંને બાળકોની પ્રગતિથી તે ખુશ હતી.