અચાનક કંઇક ખખડાટ થવાથી હું વર્તમાનમાં પાછી ફરી. હું ભેખડ પાસેથી ઊભી થવા જતી હતી ત્યાં જ મારી નજર પડી તો અહીં સદીઓ જૂના પથ્થરની ખાંચમાં પાંચમી પંક્તિય કોતરાયેલી હતી… ‘સ્વરૂપં ત્વદિયં ન વિન્દન્તિ દેવા..’