એક દમદાર અવાજ, શ્વાસનું અજબ નિયંત્રણ, સંગીતની ઊંડી સમજ, ત્રણેય સપ્તકમાં થતી આવન-જાવન અને શબ્દની સ્પષ્ટ ધારદાર રજૂઆત ભીમસેન જોશીની ગાયકીને શાશ્વત બનાવે છે. રાગ તિલકકામોદની તેમની રચના ‘તિરથ કો સબ કરે, દેવ પૂજા કરે; વાસના નવ મરે, કૈસે કો ભવ તરે’માં ઢોંગી ભક્તોને ચાબખા જ મારે છે. તો બિહાગ રાગની મસ્તીભરી રચના ‘લટ ઉલઝી સુલઝા જા બાલમ’ સાંભળતાં શૃંગાર રસ છલોછલ છલકાય છે. રાગ જોગિયાની ઠુમરી ‘પિયા મિલન કી આસ રી’માં વિજોગની આરત સંભળાય છે. ભક્તિભાવથી ભર્યાં ભજનો કે અભંગો આ સંસારની નિરર્થકતા સમજાવતાની સાથે અંતરમાં વૈરાગ્યનાં મંડાણ કરાવે છે. રાગ કલાવતી અને રાગેશ્વરીનાં સંયોજનથી તેમણે નવો રાગ કલાશ્રી બનાવ્યો તેની ચીજ ‘ધન ધન મંગલ ગાવો’ પણ બેનમૂન છે. એમના શબ્દો ‘અસંભવ કો સંભવ બનાને કી આશા થી’ એ સાર્થક થયા. પંડિત ભીમસેન જોશીના ટીકાકારો પણ એમની ગાયકીની તારીફ કર્યા વિના રહી શકતા નથી.