ખેતીવાડી અને બાગાયત અને ન જાણે તેની જેવા કેટલાય કામો એવા હશે કે જે શિક્ષીત યુવાનોના ધ્યાનાકર્ષણની રાહ જોઇ રહ્યા છે. પરંતુ ખૂબજ ઝડપથી પૈસા કમાવવાની ખ્વાહીશે યુવાનોને એવા રસ્તા પર લગાડી દીધા છે જ્યાં તેમની ઝીંદગીનું સુખ ચૈન જોખમાઇ ગયું છે. ખ્વાહીશો અને જરૂરીયાતોની યાદી એટલી લાંબી થઇ ગઇ છે કે સામાન્ય પગારમાં પહોંચી વળવાના કોઇ સંજોગો નથી. આ ઉપરાંત રોજબરોજ મોંઘું થતું જતું શિક્ષણ ફરઝંદને ઇચ્છા મુજબનું શિક્ષણ અપાવવા માટે લોન લેવા માટે મજબુર કરી દે છે અને તે પણ વ્યાજવાળી લોન કે જેમાં સમયની સાથોસાથ લોનની રકમમાં વધારો થતો રહે છે. આવા સંજોગોમાં શિક્ષણ પુરૂ કર્યા પછી દરેક વ્યક્તિની એજ તમન્ના હોય છે કે વહેલામાં વહેલી સારી (એટલે કે જ્યાં પગાર વધારે હોય ભલે પછી કામ ગમે તે હોય) નોકરી મળી જાય અને લોન ભરપાઇ થઇ જાય, ઘરનું ઘર થઇ જાય અને પછી લગ્ન થઇ જાય અને પછી સુકુનની ઝિંદગી શરૂ થાય. પરંતુ હાલના સંજોગોમાં આ કામ એટલું સરળ નથી. આજ કારણે દરરોજ એક નવું ટેન્શન સામે આવી જાય છે. ઘરનું વાતાવરણ બગડી જાય છે. બિમારીનો સીલસીલો શરૂ થઇ જાય છે. અલ્લાહ અને તેના રસુલ (સ.અ.વ.) પર શરૂઆતમાં વિશ્ર્વાસ ઘટી જાય છે. પછી ધીમે ધીમે ઇમાન, અલ્લાહ અને તેના નિઝામ, અલ્લાહ અને તેની અદાલતની સામે વાંધાઓ ઉઠવા લાગે છે. અંતમાં માણસ દરેક વસ્તુથી કંટાળી જાય છે.