આશાભાઈ એ અને ઈશ્વરભાઈ એ -પોતાનું સમગ્ર તન-મન-ધન શાસ્ત્રીજી મહારાજ…..આપણી સંસ્થા ને અર્પણ કર્યું……આશાભાઈ તો આટઆટલી સેવા પછી એ બાકી હોય તેમ…..પાછલી ઉમરે …પરિવાર-કુટુંબ..ધન વૈભવ સર્વ ત્યાગી ને ત્યાગાશ્રમ માં જોડાયા…..સાધુ યજ્ઞપ્રિય સ્વામી ( મોટા સ્વામી) તરીકે ઓળખાતા…….અને અટલાદરા મંદિર માં સેવા કરી..છતાં આપણા મંદિર પ્રત્યે મમત્વ એટલું બધું કે…જો પુરુષોત્તમ પુરા નો ધર્માદો અટલાદરા મંદિર માં ન પહોંચે કે મોડો પડે…તો ત્યાગી ના નિયમ વિરુદ્ધ એ પોતે – પુરુષોત્તમ પુરા જઈ ને લાકડી પછાડી બોલતા…” કઈ છે..એ ધર્માદો ન મોકલનારી???”……..અને એમની ખુમારી જોઇને….એમના વંશજો ની ખુમારી જોઇને આપણા ગુણાતીત ગુરુઓ- એમને શેઠ….બાદશાહ….સરકાર……વકીલ….મુખી….એવા હુલામણા નામે બોલાવતા……અને એ સમય સમગ્ર બાપ્સ( જો કે સંસ્થા ની સ્થાપના થઇ નહોતી) નો વહીવટ…કહો કે…શાસ્ત્રીજી મહારાજ નું કાયમ રોકાવા નું..વહીવટ કરવાનું સરનામું- પુરુષોત્તમ પુરા રહેતું……..