‘દિલવાલે’નો સૌથી મોટો પ્રૉબ્લેમ એ છે કે એમાં રાઇટરો અને ડિરેક્ટર પાસે કહેવા માટે કંઈ જ નવું નથી. કદાચ રોહિતે વિચાર્યું હોય કે પડદા પર શાહરુખ બે હાથ પહોળા કરી દે એટલે સો-બસો કરોડ તો આમ ભેગા થઈ જશે. એટલે જ બે ગૅન્ગસ્ટર વચ્ચેની દુશ્મનીની દાયકાઓ જૂની દાસ્તાનને ઉભડક રીતે બતાવી દેવા સિવાય ફિલ્મની મુખ્ય વાર્તામાં કશું જ નથી. ઈવન, ઇન્ટરવલ પછી તો વાર્તામાં કોઈ પણ પ્રકારનો કૉફ્લિક્ટ જ રહેતો નથી. બસ, એક પછી એક સીન-ગીત આવ્યા કરે અને ફિલ્મ ખેંચાયે રાખે. જાણે પબ્લિકને ઠીક મારા ભૈની જેમ ગણતા હોય એમ ટિપિકલ કાર-સ્ટન્ટથી હીરોની એન્ટ્રી, એક હીરોનો મારફાડ ઍટિટ્યુડ જસ્ટિફાય કરવા એક વણજોઈતી ફાઇટ, એકાદું પાર્ટી સૉન્ગ, એકાદ જોડી લવ સૉન્ગ્સ અને આર્ટિફિશ્યલ ફ્લેવર નાખી હોય એવા ઇમોશન્સ. પરંતુ આ બધાથી એક મસાલા પૉટબૉઇલર ફિલ્મ ન બને. એટલે કાટૂર્‍ન જેવાં અડધો ડઝન પાત્રો લઈને તેમની પાસે કૉમેડી સર્કસ ટાઇપના લાંબા-લાંબા સીન કરાવવાના. અહીં આ કાટૂર્‍ન નેટવર્કનાં પાત્રોમાં જૉની લીવર, વરુણ શર્મા (ઉર્ફ ચૂચો), મુકેશ તિવારી, સંજય મિશ્રાને લેવામાં આવ્યા છે. સંજય મિશ્રા જેવા ટૅલેન્ટેડ ઍક્ટરનો તો અહીં રોહિત શેટ્ટીએ પોતાની જ જૂની ફિલ્મ ‘ઑલ ધ બેસ્ટ’નો રોલ વિથ ડાયલૉગ ડિલિવરી રિપીટ કરાવ્યો છે. સૌથી કરુણ હાલત બમન ઈરાનીની છે. કાટૂર્‍ન ગૅન્ગસ્ટર બનેલા બમનની ફિલ્મમાં કારના સ્પેર વ્હીલ જેવી જ હાલત છે.