નાથુભાઈ ખેતરે જઈ મહેનત કરે અને દિકરાંને ભણાંવવાં પાછળ કોઈ કસર ન છોડી, કારણકે નાથુભાઈએ સુરેશને ખુબ જ ભણાવી સારી નોકરી કરાવવી હતી, કારણકે નાથુંભાઈનું પુરેપુરું જીવન આ ખેતરોની માટી સાથે જ વિત્યું હતું, અને નાથું ભાઈ વિચારતાં કે હમણાં તો પગ સારા છે, કામ થાય છે, પણ પાછલાં જીવનમાં જ્યારે કામ નહીં થાય ત્યારે આ મારો સુરેશ મારો ‘ધડપણનો ટેકો’ બનશે, એટલે સુરેશને ખુબ જ સારી રીતે શહેરમાં ભણવાં મોકલ્યો હતો.