જીવનસંધ્યાના છેલ્લા ઝબકારા ઝીલતા આ અલૌકિક આત્માના કાને દુઃખીઓનાં જાણે ડૂસકાં ઊઠતાં હતાં. ભૂખમરામાં ભરડાતી ગાયોના ભાંભરડા સંભળાતા હતા. આધાર વગરનાં ખખડી ગયેલાં ખોળીઆં જાણે શેઠ ગોવિંદજીની સામા ખોળા પાથરી રહ્યાં હતાં. જેની તકદીરમાં તપતો સંસારનો સૂરજ અકાળે આથમી ગયો હતો એવી વિધાતાની આવતા દિ’ના અંધારામાં અટવાતી આંખોમાંથી ઊઠતી આરત આંખમાં અંજાતી હતી. ગોવિંદજીએ ઓખા મંડળ ઉપર મહારાજાધિરાજનો મોભો ભોગવતા, શ્રીમંત સરકારને તાર કર્યો કે રાહતફંડ ખોલો, અનાથ, વૃદ્ધો માટે અને અર્થ ખરચમા હું ભાગીદાર થઇશ.