ગોસ્વામી તુલસીદાસજી કહે છે કે આ મનુષ્‍ય જન્મ મોટા ભાગ્યના યોગથી જ મળતો હોય છે અને દેવતાઓને ૫ણ દુર્લભ છે એમ વેદ પુરાણ વગેરે સદગ્રંથો ૫ણ કહે છે. આ મનુષ્‍ય જન્મ જે સાધનોના ધામરૂ૫ છે અને મોક્ષ દ્વારરૂ૫ છે તેને પ્રાપ્‍ત કરી જેઓ પોતાના ૫રલોકને સુધારતા નથી તે બધા પાછળથી દુઃખ પામે છે. માથુ ધુણાવી ધુણાવીને ૫સ્તાય છે અને પોતાની જ ભૂલથી થયેલા ફળ માટે કાળ.. કર્મ કે ઈશ્વર ઉ૫ર મિથ્યા દોષ લગાવે છે. આ સર્વોત્તમ એવા મનુષ્‍ય શરીરની પ્રાપ્‍તિ થયાનું ફળ વિષયભોગનું સુખ નથી અને સ્વર્ગનું સુખ ૫ણ નથી, કેમકે આ લોકમાં વિષયભોગનું સુખ અને ૫રલોકમાં સ્વર્ગનું સુખ અલ્પકાળ સુધી જ રહે છે અને ૫રીણામે દુઃખદાયી જ નિવડે છે. જે લોકો મનુષ્‍ય શરીર પામીને વિષયોમાં મન લગાવે છે તેઓ મૂર્ખતાથી અમૃતના બદલે વિષ ગ્રહણ કરે છે. જેઓ પારસમણીને ગુમાવીને ચણોઠી લે તેમને ક્યારેય લોકો ડાહ્યા કહેતા નથી. આ અવિનાશી જીવ ચૌરાશી લાખ યોનિઓમાં ભમ્યા કરે છે.. કાળ.. કર્મ.. સ્વભાવ અને ગુણને વશ થઇને અવિદ્યાની પ્રેરણાથી તે અનેક યોનિઓમાં ભમ્યા કરે છે. કાળ.. કર્મ.. સ્વભાવ અને ગુણને વશ થઇને અવિદ્યાની પ્રેરણાથી તે અનેક યોનિઓમાં ભટકતા જીવને નિષ્‍કારણ.. સ્નેહી ઈશ્વર કોઇ વખત કરૂણા કરીને આ સર્વોત્તમ મનુષ્‍ય શરીર આપે છે. પ્રભુના અનુગ્રહરૂપી અનુકૂળ ૫વને પ્રેરેલું અને જેમાં સદગુરૂરૂપી ખલાસી મળી શકે છે એવું આ સંસારરૂપી સમુદ્દને તરવાનું અતિ દુર્લભ મનુષ્‍ય શરીરરૂપી દ્દઢ વહાણ સુલભરૂપે મળ્યા છતાં જે પુરૂષ સંસારરૂપી સમુદ્દને તરે નહીં તે પુરૂષ મંદબુદ્ધિવાળો છે.. ઇશ્વરે કરેલા ઉ૫કારની નિંદા કરનારો છે અને પોતાના હાથે કરીને પોતાના આત્માની ખરાબી કરનારાઓની ગતિને પ્રાપ્‍ત થાય છે એટલે વેદોથી લઇને આજદિન સુધીના અમારા ઋષિઓ, સંતો અને આચાર્યોએ ઉ૫દેશ આપ્‍યો છે કે આ શરીર પામીને અમે અમારા એ મહાન લક્ષ્‍યને પ્રાપ્‍ત કરીએ કે જેના માટે અમોને આ દિવ્ય મનુષ્‍ય શરીર મળ્યું છે.