આપણે આપણી આસપાસ ઘણા માણસો જોયા છે, જે પોતાની હેસીયત પ્રમાણે કઈક નાનુ મોટુ સારૂ કામ કરતા હોય છે. આ બધા જ સ્વાર્થીની વ્યાખ્યામાં આવે છે, જયારે તેઓ બીજા માટે સારૂ કરે છે ત્યારે ખરેખર તેમના મનમાં તેમને સારૂ લાગે છે. આમ પોતાને સારૂ લાગે છે માટે તેઓ બીજાના જીવનમાં સારૂ કરે છે. કેટલીક બાબતો સ્વાનુભવ વગર સમજાતી નથી, હું છેલ્લાં ત્રીસ વર્ષથી પત્રકારત્વ કરૂ છું, મારો પ્રયત્ન કાયમ જ તેવો રહ્યો છે કે નેતાઓ અને અધિકારીઓના કૌંભાડ લખવા કરતા એક નાનકડી સ્ટોરી કોઈ ગરીબનો ચુલો સળગાવી શકે, કોઈ બાળકની સ્કૂલની ફિ ભરાવી શકે અને કોઈની દવાનો વ્યવસ્થા થઈ શકે તો મારી કેરીયરની તમામ મોટી સ્ટોરીઝ કરતા એક નાનકડી સ્ટોરી વધુ મોટી સાબીત થાય છે. પત્રકારો તો ઘણા છે, પણ બહુ ઓછા પત્રકારો બીજાના જીવનમાં નાનકડી ઘટના સારી થાય તે માટે કામ કરે છે. કારણ જ્યારે તે પત્રકાર કોઈ ગરીબને રોટલો મળે અથવા કોઈ બાળકની ફિ ભરાય તેની સ્ટોરી કરે છે અને તેવું થાય છે ત્યારે તેના મનને કોઈ પદ્મશ્રી મળ્યાનો આનંદ થાય છે.