વાઇમેક્સ પર ૧૯૯૦ દરમિયાન કેટલીક કંપનિયોં જેવી કે એટીએંડટી, નોકિયા અને વેરીઝોન ના ઇજનેરોએ કામ કરવાનુ શરૂ કર્યુ હતુ. બધી કપંનીઓ આવી તકનીક બનાવા માગતી હતી. ઇન્ટેલ કૉર્પોરેશને આ વિચારને લઈને આગળ વધી અને વાઈ-ફાઈથી સારી આ તકનીક ૨૦૦૨ મા અસ્તિત્વ મા આવી. વાઈ-ફાઈની રેંજ જ્યા કેટલાક મીટર સુધી જ હોય છે, ત્યા વાઇમેક્સ લાબી દૂરી સુધીની ક્ષમતા વાળી પ્રણાલી છે. આની સહાયતાથી મોટા વિસ્તારોને ઓછા ટાવરોની મદદથી આવરી શકાય છે. દસ કિ.મી.ની દૂરી સુધી વાઇમેક્સની સ્પીડ સમાન રહે છે. આની ડાઉનલોડ ક્ષમતા ૨૦ એમબીપીએસ છે. આ વાયરલેસ કવરેજની ક્ષમતા દસથી ત્રીસ ગણી વધારી દે છે. આ સેવા માટે સ્પેક્ટ્રમ આવૃત્તિ બેન્ડવીથની સરકારે નિલામી કરી છે. [૨] આ સેવા ભારત સંચાર નિગમ લિમિટેડ એ ભારતમા સર્વપ્રથમ જયપુર થી આરંભ કરી હતી. [૩] આ વાઇમેક્સ તકનીકની મદદથી ટેલીફોન ની જગ્યાએ નાના એન્ટિના લગાવામા આવશે, જે ટાવરના સંપર્કમા રહેશે, જેનાથી 25 કિમીના દાયરામા ઇંટરનેટ ચાલી શકશે. આ પછી મુંબઈમા આ સેવા આરંભ કરવા માટે ઘણી ભારતીય દૂરસંચાર કંપનિઓ પ્રયાસરત્ છે. જેમા ટાટા કમ્યુનિકેશન્સ અગ્રણી છે. [૪]