જગત આમ આવું જ છે બૉસ. દેખાતું નવું વર્ષ એ આપણો ભ્રમ છે. ગઈ કાલના કે (ગઈ સાલના) વાસી શાકને જ ગરમ કરીએ છીએ. આઇના વોહી રહતા હૈ, ચેહરે બદલ જાતે હૈની જેમ કૅલેન્ડર વોહી રહતા હૈ, તારીખ કા ડટ્ટા બદલ જાતા હૈ. બાકી તારીખો સિવાય નવું શું? એ જ સવાર, એ જ સૂરજ, એ જ દુનિયા, એ જ ભીડભાડ, એ જ કૌભાંડ, એ જ દિવસ-રાતની ઘટમાળ ને એ જ ૮.૨૮ની લોકલ જે રોજ ૮.૩૬ પહેલાં ક્યારેય આવી નથી. એ જ લોકલને ફાસ્ટ ટ્રેનની હરીફાઈની જેમ આપણે પણ જંગ જીતવા નીકળી પડવાનું. ખોટું ન લાગે તો સાચું કહું. ધનતેરસે લક્ષ્મીજીની મૂર્તિ કે છબિની પૂજા કરી, પણ પેલી માતા-પિતાને છોડીને આવેલી લક્ષ્મીને ઘરમાં કેટલો આદર આપો છો? કાળી ચૌદશે ઘરનો કકળાટ અટક્યો નથી, પણ સિરિયલના કકળાટનું ટેન્શન અને દિવાળીએ કોડિયામાં પ્રગટાવેલા દીવાની નીચે જ અંધકાર છે એમ ઉપર-ઉપરથી પ્રભાવ પાડવાનો આપણે બહુ પ્રયત્ન કર્યો, પણ શરીરરૂપી કોડિયાની નીચે અંધકાર છે ત્યાં અજવાળું ક્યારે આવશે? અરે, આ લાભ પાંચમે તમે તમારા જ લાભ માટે વિચાર્યું કે બાજુવાળા વિશે કંઈ વિચાર્યું? આપણો જ લાભ જોવામાં ભલા (લાભનું ઊંધું) કેટલા બન્યા? આ બધું સમજાય તો નવું વર્ષ. બાકી તો નક્કર સત્ય એ છે કે કૅલેન્ડરના ડટ્ટામાંથી આપણે આપણા જ આયુષ્યના રોજ એક-એક પત્તા ફાડતા જઈશું ને એક દિવસ આપણું પોતાનું પત્તું પણ...