આપણે લુચ્ચી, સ્વાર્થી, ક્રૂર અપરમાની પરીકથાઓ સાંભળી છે, પણ એવી સાવકી માતાઓ એકથી વધુ આપણા ગુજરાતી હાસ્યલેખકોએ નજર સામે જોઈ છે, કે જેમાં બાળકને એ અહેસાસ જ ના હોય કે કોણ સ્ટેપમોમ ને કોણ મમ્મી! આવા સંબંધો જીવનનું ખરું હાસ્ય છે. ડાંગ જેવા આદિવાસી વિસ્તારમાં ગાંધીયુગથી પૈતૃક સંપત્તિ છોડી સેવા, આરોગ્ય અને શિક્ષણની ધૂણી ધખાવતા વયોવૃદ્ધ નિરંજનાબહેન કલાર્થીને છોડીને વેકેશનમાં છાત્રાલયની દીકરીઓ ઘેર જતી વખતે રડે છે!