એક વખત ગોંડલમાં પૂનમનો સમૈયો હતો. અડવાળના અગરસંગ બાપુ પોતાના નાના પૌત્ર બળવંતસંગ સાથે સમૈયે પધાર્યા હતા. નાના પૌત્રને રાત્રે શૌચવિધિએ જવાનું થયું. વરસાદની અંધારી રાત હતી. તે પોતાના દાદાને ઉઠાડવા જતો હતો, પરંતુ દાદા ગાઢ ઊંઘમાં હતા. યોગીજી મહારાજ જાતે ઊભા થયા. પતરાના તગારામાં થોડી માટી નાખી, મંદિરમાં આવેલ આંબલીના ઝાડ નીચે તેના માટે બે પથરા વચ્ચે તગારું અને લોટો મૂક્યાં. બાળક વરસાદમાં પલળી ન જાય તે માટે માથે કોથળો ઓઢાડ્યો. પછી બાળકને શુદ્ધ કરીને સુવાડી દીધો. પછી પોતે તગારું સાફ કરી, સ્નાન કરી સૂતા. તે સમયે રાત્રે ૧.૦૦ વાગ્યો હતો. નાના બાળકની આવી નીચી સેવા કરવાના ઉમંગથી મધરાત્રે પણ છલકાતા યોગીજી મહારાજનો આ સેવાયોગ હતો, જેમાં અહોરાત્ર આનંદ છલકાતો હતો.