ડેઈઝી ઈરાની જીવનના ભૂતકાળનાં પાનાં ખોલે છે ત્યારે તેમાં ભારોભાર વ્યથા દેખાય છે. તેમના કહેવા પ્રમાણે અમે બાળકો હતાં ત્યારે અમારું જીવન ક્યારેય પૂરી ન થાય એવી એક બ્લેક કોમેડી જેવું હતું. એક વધુ કિસ્સો વર્ણવતાં એ કહે છે, ‘હું જ્યારે લગભગ પંદર વર્ષની આસપાસની હતી ત્યારે મારી માએ મને સાડી, પેડેડ સ્પોન્જ પહેરાવી એકલા જ ફિલ્મ પ્રોડ્યુસર મલિકચંદ કોચર પાસે મોકલી દીધી. એ ત્યારે ‘મેરે હઝુર’ ફિલ્મનું પ્લાનિંગ કરતા હતા. તેઓએ મારી સાથે સોફા પર બેસીને મને સ્પર્શ કરવાનું શરૃ કર્યું. મને ખબર હતી કે તેમના દિમાગમાં શું ચાલે છે. મેં સ્પંજ કાઢીને તેમના હાથમાં આપી દીધા. એ જોઇને તે ગુસ્સે થઈ ગયા.’ ડેઈઝી કહે છે – ‘હું અને મારી બહેન હની પર એક કોમન ભૂત સવાર હતું કે લગ્ન કરીને વહેલી તકે ઘર છોડીને નીકળી જઈએ. મારા પૂજનીય પિતાજી ખૂબ ક્યૂટ હતા. અમને ખૂબ પ્રેમ કરતા, પણ તેઓ કામમાં બહુ વ્યસ્ત રહેતા. મને મારી માતા પ્રત્યે પણ પ્રેમ છે, પરંતુ મને લાગે છે કે મને તેના પ્રત્યે નફરત પણ છે.’