ભદ્રેશ્વરના પ્રાચીન જૈન દેરાસરની પ્રાચીનતા અંગે અનેક મતમતાંતરો પ્રવર્તે છે. એક કિવદંતી મુજબ આજથી અંદાજે 2500 વર્ષથી વધારે સમય અગાઉ ઇ.સ. 448માં દેવચંદ્ર નામના ગૃહસ્થે અહીં મંદિર બંધાવ્યું હતું અને તેમાં જૈન તીર્થંકર પાર્શ્વનાથની પ્રતિમાની સ્થાપના કરી હતી. અનેક વખત જિર્ણોદ્ધાર પામેલા આ જૈન દેરાસરનો સૌ પ્રથમ વખત જિર્ણોદ્ધાર કુમારપાળે કરાવ્યો. એ પછી સંવત 1315માં જગડુશાએ અને ત્યારબાદ આ તીર્થની હાલત જોઈ સંવત 1920માં જૈન મુનિ ખંતવિજયજીએ કચ્છના રાક પ્રાગમલજી અને દેશળજીની સહાયથી જિર્ણોદ્ધાર કરાવ્યો. સંવત 1939ના મહા સુદ-10ના દિવસે માંડવીના શેઠ મોણશી તેજશીના પત્ની મીઠાબાઈએ પણ તેનો જિર્ણોદ્ધાર કરાવ્યાની વિગતો નોંધાઈ છે. અનેક ચઢાવ-ઉતારના મૂક સાક્ષી એવા ભદ્રેશ્વર જૈનતીર્થનો છેલ્લો જિર્ણોદ્ધાર કરવાની અનિવાર્યતા ઇ.સ. 2001ના ધરતીકંપને કારણે આવી પડી. આ ભૂકંપમાં જિનાલયને વ્યાપક નુકશાન થતાં કચ્છ અને બૃહદ કચ્છના દાતાઓના સહયોગથી 15 કરોડથી વધારેના ખર્ચથી આ કાર્ય પણ સંપન્ન થયું છે. વર્તમાન સમયમાં સોમનાથ, લોથલ, મોઢેરા, વડનગર, ધોળાવીરા વગેરે સ્થળોએ આવેલા પ્રાચીન મંદિરોમાંથી પ્રાપ્ત ખંડિત પ્રતિમાઓ, શિલ્પો અને અન્ય અવશેષોને જાળવી રાખવા તથા પ્રવાસીઓ અને સંશોધકોના માર્ગદર્શન માટે સ્થળ સંગ્રહાલયોનું નિર્માણ કરાયું છે. ભદ્રેશ્વર ખાતે પણ હાલમાં પ્રાપ્ત ખંડિત પ્રતિમા તથા 2001ના ભૂકંપમાં જિનાલયને નુક્સાન થતાં જે પ્રતિમાઓ અને શિલ્પો ખંડિત થયા હોય તે તમામને જાળવી રાખવા આવું જ સ્થળ સંગ્રહાલય ભદ્રેશ્વર ખાતે જ આકાર પામે તે ઇચ્છનીય છે.