પૂ.સ્વામીશ્રી એક વખત નળકંઠા વિસ્તારના કેસરડી ગામે પધારેલા. ગામમાં ખાસ કોઈ હેતવાળા હરિભક્તો નહીં. એટલે ગામમાં આવેલ સ્વામિનારાયણના મંદિરે ગયા. ત્યાં રોકાવાનું નક્કી કર્યું હતું. પરંતુ મંદિરના પૂજારીને ખબર પડી કે જે સંતો આવ્યા છે તે વિમુખ છે એટલે એમણે મંદિરે આવી દર્શન કરતા પૂ.સ્વામીશ્રીને મન ફાવે તેમ બોલવા માંડ્યું. "શું તમારા બાપનું મંદિર છે ? કોને પૂછીને મંદિરમાં પગ મૂક્યો" વગેરે અપમાનજનક શબ્દોથી હડધૂત કર્યા અને કહ્યું, "અત્યારે ને અત્યારે મંદિરમાંથી બહાર નીકળો." પૂ.સ્વામીશ્રીને આવાં અપમાનો તો કોઠે પડી ગયેલાં હતાં એટલે તેઓએ પ્રસન્ન મુખે જ પોતાની ઝોળીઓ ઉઠાવી લીધી. પણ હવે પ્રશ્ન હતો ગામમાં જવું ક્યાં ? કોને ત્યાં રહેવું ? એટલામાં ગામના જ એક હરિભક્ત ચિમનભાઈ ઠક્કર આ ધમાલ સાંભળીને ત્યાં આવ્યા ને તેમણે પૂ.સ્વામીશ્રીનો પક્ષ લીધો. ગુરુવર્ય પ.પૂ.બાપજી આ પ્રસંગ સાંભળી એમના ઉપર ખૂબ રાજી થઈ ગયા. તેમને દીકરો નહોતો. પક્ષ રાખ્યો ને રાજીપો મેળવ્યો એટલે એમને મોટી ઉંમરે ગુરુવર્ય પ.પૂ.બાપજીના આશીર્વાદથી દીકરો પણ મહારાજે આપ્યો.