આપણે છીએ વર્તમાન ક્ષણમાં. આથી આપણે જે કંઈ કરીએ છીએ તે વર્તમાનમાં હોય છે. પરંતુ એનું ફળ, પરીણામ, બદલો તો ભવીષ્યમાં છુપાયો છે. આપણો કાબુ, અંકુશ, કંટ્રોલ (अधिकार) વર્તમાન ક્ષણ પર છે, પણ ભવીષ્ય પર નહીં. જો કર્મ કરતી વખતે આપણે બદલાની ભાવના કરીએ, બદલાની અપેક્ષા રાખીએ તો આપણે વર્તમાનમાં નહીં હોઈશું. એનો અર્થ એ કે આપણે વર્તમાન ઉપર કાબુ ધરાવી ન શકીએ, કેમ કે આપણે ત્યાં હાજર નથી. આથી કર્મમાંથી મળતાં સુખ, આનંદથી આપણે વંચીત રહીશું, જે આપણા હાથમાં હોય છે. પરંતુ આપણે ભવીષ્યના ચીંતનને લીધે, જેના પર