ભરતને જોઈ; હેંડ ચા તો ભાળો જાંણી! જેવું બોલીને અટકી જતું ખવસોનું ટોળું હવે રાજબાને કઠતું હતું. હુકમ વગર ચકલુંયે ફરકી ન શકે ત્યાં ગોલપણાં કરનારની જીભ લાંબી થતી લાગેલી. હવે કોઈ ઝટ્ દોડી આવતું નથી. પનો હતો ત્યાં લગી દરબારના ગયા પછીયે ગઢમાં પડ્યો બોલ ઝીલ્યા કરતો. રાજબાને એક બાજુ દાસીઓના હેવાયા થઈ પડેલા દરબાર પર નફરત થતી તો બીજી બાજુ દરબાર વિનાના ગઢની દશા જોઈ નથી જતી.