વાડજ આવ્યું એટલે આગળ દરવાજેથી બસમાંથી ઉતરીને ચાંદખેડા જવા માટે બસસ્ટેન્ડ આગળ ઊભો રહ્યો. સહજ મારો હાથ ખીસામાં ગયોને હું ચમક્યો. મારું પાકીટ ચોરાઈ ગયું હતું. મને બ્રહ્મજ્ઞાન થયું. આગળ બનેલી ઘટનાનું પુનરાવર્તન મારા મગજમાં થવા લાગ્યું. આસ્ટોડીયા સ્ટેન્ડથી શા માટે એક શખ્સ મને જે બસ આવે તે, ‘વાડજ જશે, ચડી જાવ’ એમ કહેતો હતો. પાકીટ ચોરવાનો જેનો વ્યવસાય છે તેઓને કંડકટર ઓળખતા હોય જ પરંતુ કાંઈ કરી શકે નહિ. તેથી તેઓ મુસાફરોને આગળ વધવાની સૂચના સતત આપ્યા કરે. પાછળના દરવાજેથી મુસાફરનું પાકીટ ચોરીને ચાલુ બસે ઉતરી જવાનું ચોર માટે આસાન હોય છે. મારા પ્રત્યે સદ્દભાવનાથી પ્રેરાઈને મને લુંટાતો બચાવવા કંડકટરભાઈ મને આગળ વધવાનો આગ્રહ કરતા રહ્યા અને હું બીજો જ અર્થ લઈને ત્યાં ઊભો રહ્યો. છેવટે ‘જેવું મુસાફરનું ભાગ્ય’ એમ વિચારીને કંડકટર આગળ જતા રહ્યાને જે બનવાનું હતું તે બનીને જ રહ્યું. મારું પાકીટ ચોરીને ચોર બસના પાછલા દરવાજેથી ઊતરી ગયો.