કુદરતી સંજોગાધીન માણેકશાનો સંધ આવા વિકટ વનવિસ્તારમાં આવી પહોંચ્યો. સૂર્યાસ્ત થતાં પહેલા જ વૃક્ષોથી ઘેરાયેલી ખુલ્લી સમતલ જગ્યામાં પડાવ નાખવામાં આવ્યો. ચૌવિહારમાં માણેકશા સિવાય બધાએ જમે લીધું હતું. થોડીવાર વાતચીત કરી, પદયાત્રાથી થાકેલા હોવાથી પોઢી ગયા. શિયાળાની કાતિલ ઠંડીમાં, જંગલના એકાંતમાં, નિ:શબ્દ વાતાવરણમાં કામળા રજાઈઓ ઓઢી સૌ ઘસઘસાટ સૂઈ ગયા. માણેકશાએ પણ પ્રતિક્રમણ પૂર્ણ કરીને, આદિનાથ દાદાનું નામ સ્મરણ કરતાં પથારીમાં લંબાવ્યું. તીર્થનું ધ્યાન ધરતા તેઓ ગાઢ નિંદ્રામાં સરી પડ્યા.