“કારમનના પિતા પાસે પાઇનેપલની નાનકડી વાડી છે. જમીન ફળદ્રુપ નથી, એટલે ખેતીમાંથી ખાસ કંઈ આવક થતી નથી! કારમનના મોટાભાઈ વિસેન્ટને રક્તપિત્ત થયો છે. કારમનને તો જન્મથી જ રક્તપિત્ત હતો! પણ વિસેન્ટ અને એનાં માતા-પિતાએ ક્યુલિઅન વિશે ઊડતી બિહામણી વાતોને સાચી માની લીધેલી. બારેક વર્ષ સુધી આખા કુટુંબે આરોગ્ય ખાતાથી એને છુપાવી રાખ્યો. એ સમયે તો દરદીને આમ છુપાવીને રાખવો એ એટલું મુશ્કેલ કામ ન હતું, કારણકે એમના નાનકડા ઘરની પાછળ નાળિયેરી અને તાડીનું મોટું વન હતું. વનની પાછળની ખાલી જગ્યામાં ચારે બાજુ પરવાળાં ફેલાયેલાં હતાં. દૂર-દૂર પરવાળાંને છેડે, એક ભાંગી-તૂટી અને વાંકીચુંકી ટેકરી હતી. એ ટેકરી પર ભાંખોડિયાં ભર્યા સિવાય ચડી પણ શકાય એમ જ નથી! ટેકરીની ઉપર ખડકો વચ્ચે એક સાંકડી ખીણ આવેલી છે, અને એ પણ ઝાડી-ઝાંખરાં પાછળ દબાયેલી! અને એની પાછળ છુપાઈ શકાય એવી કુદરતી ગુફા આવેલી છે. આટઆટલાં વર્ષો સુધી, નેડ, ડરના માર્યા આટલાં વર્ષો સુધી પકડાઈ જવાથી બચવા માટે વિસેન્ટ એ ગુફામાં છુપાઈ રહ્યો! આરોગ્યખાતાના અધિકારીઓ આવવાની ખબર પડે, એટલે વિસેન્ટ થોડું ખાવાનું લઈને એ જંગલોમાં ચૂપચાપ સરકી જતો. ધડકતા હૃદયે ટેકરી ચડીને એ ગુફામાં પડ્યો રહેતો. એક જરા સરખા અજાણ્યા અવાજે પણ એના સ્નાયુઓ તંગ બની જતા! ઇન્સપેક્ટર એ વિસ્તારમાં આમતેમ ફરતા હોય અને વિસેન્ટ પાસે ખોરાક ખૂટી જાય, ત્યારે રાત માથે લઈને કોઈને કોઈ બાળક એને ખાવાનું પહોંચાડે! મોટા ભાગે તો એ કામ કારમનના માથે જ આવતું! અધિકારી પાછા જાય, એટલે વિસેન્ટ પાછો ઘરમાં આવી જાય! એક વખત તો અધિકારી એમના ઘરની નજીક જ ઊતરેલા, એટલે કારમન ઘરની બહાર નીકળવાની હિંમત પણ કરી શકી નહી! ત્યારે વિસેન્ટ સાવ અધમૂંઓ થઈ ગયેલો! ભાઈ વિશે કોઈને ખબર ન પડી ત્યાં સુધી તો કારમને અમને આ વાત કરી પણ નહીં! સૌથી પહેલી વખત કારમનને સારવાર માટે લઈને આવ્યા, અને દવાખાનામાં કતારબંધ ઊભેલા દરદી, અને હાથમાં ઇન્જેકશન લઈને ઊભેલા ડૉક્ટરને એણે જોયા, એટલે ફરીથી એ આવેશમાં આવી ગયેલી! હવે તો એ સ્વસ્થ છે. વિસેન્ટની ભાળ પણ મળી ગઈ છે, અને અત્યારે એ સેબુના દવાખાનામાં છે. એને પણ અહીં મોકલવાના છે. ટોમસ, એ અહીં આવે, ત્યારે એ કદાચ સાવ એકલો પડી જશે! તેં એની બહેનને બચાવી હતી, એટલે કદાચ એ તારી સાથે સારી રીતે વર્તશે. એને મળવા જતી વખતે તું અમારી સાથે આવશે? અમને થોડી મદદ મળી રહેશે એનાથી…”