આનંદ જળનું પાત્ર લઈને તરત જ નદી તરફ ચાલવા લાગ્યો. ત્યારે જ કેટલાંક બળદગાડાં નદી પાર કરવા લાગ્યાં. નદી વધુ ઊંડી ન હતી. બળદગાડાં તો નદીને પાર કરી ગયા, પરંતુ પાણી ગંદું થઈ ગયું. આનંદ વગર પાણીએ પાછો ફર્યો. તથાગતે પૂછ્યું, "કેમ ? શું થયું ? આનંદે જવાબ વાળ્યો : "ભગવાન, બળદગાડાંના પૈડાંઓ માટીથી લદેલાં હતાં. નદીમાં પાણી ઓછું હતું. પૈડાંઓની માટી તેમાં ભળવાથી પાણી ગંદું થઈ ગયું. તથાગત મલકાયા અને બોલ્યા : "શિષ્ય, માટીથી પાણી દૂષિત નથી થતું. માટી તો જળને શુદ્ધ કરે છે. હવે ફરી જાઓ અને પાણી લઈ આવો. આનંદ ફરી નદી પાસે પહોંચ્યો ત્યારે આશ્ર્ચર્યચકિત થઈ ગયો, તથાગતની વાત ખરેખર સાચી નીકળી. પાણી સાચે જ સ્વચ્છ થઈ ગયું હતું. માટી પાણીમાં નીચે બેસી ગઈ હતી. આનંદે પોતાના પાત્રમાં જળ ભર્યું અને તથાગતની તરફ ચાલવા લાગ્યો. બુદ્ધે જળ પીધું અને પીધા બાદ કહ્યું, "આનંદ, વાસ્તવમાં માટી અજાણતાં આપણને ઘણી વસ્તુઓ આપે છે. તેની ધૈર્યશીલતા, વિનમ્રતા, પરોપકારીપણાની કોઈ સીમા નથી, તેમ છતાં વિશ્ર્વના તમામ જીવો માટે અનેક વસ્તુઓની પ્રાપ્તિ કરાવે છે.