ઘણા પેરેન્ટ્સ ‘નવી પેઢી વંઠી ગઈ છે’ એવા આક્ષેપો સહિત વારંવાર બળાપો ઉલેચતાં રહે છે. પોતાની દીકરીનો પક્ષપાત ખોટી રીતે પણ લેતા રહે છે. દીકરો અને વહુ તેમને ગમે તેટલું સાચવતાં હશે તો પણ એમની કદર કરવામાં તેઓ અંચાઈ કરતાં હોય છે. ઘણા પેરેન્ટ્સ તો પોતાનાં પુત્ર અને પુત્રવધૂ ઉપર વિશ્વાસ પણ નથી કરતાં કે વહાલ પણ નથી વરસાવતાં. પુત્રને જેન્યુઇન આર્થિક સંકડાશ હોય તો પણ પેરેન્ટ્સ પોતાની સંપત્તિમાંથી તેને હેલ્પ આપવા તૈયાર નથી થતાં. ક્યારેક એથી તદ્દન ઊલટી પરિસ્થિતિ પણ જોવા મળે છે. પેરેન્ટ્સ કશાય કારણ વગર પોતાના પુત્રના હાથમાં પોતાની સઘળી સંપત્તિ સોંપી દે છે અને પાછલી ઉંમરે તદ્દન ઓશિયાળાં બની જતાં હોય છે. એવું નથી કે પેરેન્ટ્સે સંતાનોને સંપત્તિ ન જ આપવી, પરંતુ યોગ્ય સમયે અને યોગ્ય રીતે આપવી જોઈએ. સંતાનોને સંપત્તિ ન આપો ત્યારે પણ એટલો વિશ્વાસ અવશ્ય કેળવો કે તમે હંમેશાં સંતાનની પડખે રહેશો જ. સંતાનનાં વિશ્વાસ અને વ્હાલ જીતવાનું કૌશલ દરેક પેરન્ટ્સ પાસે હોવું જ જોઈએ. જે પેરેન્ટ્સ વિશ્વાસ અને વહાલ નથી જીતી શકતાં તેમની જિંદગી ઓશિયાળી અવશ્ય બને છે.