એ સ્ત્રી મૃત્યુ પામે, અને પોતે જ્યાં છૂપાયો હતો ત્યાંથી બહાર નીકળે એ પહેલાં જ, મગજની કોઈ શક્તિશાળી ગ્રંથીએ નિર્ણય લઈ લીધો હોય એમ પોલદેક ફેફરબર્ગ, ઠંડા પતરાના દરવાજાની પાછળથી બહાર નીકળીને ખુલ્લા મેદાનમાં આવી ગયો! એ સમજી ચૂક્યો હતો, કે પતરાનો દરવાજો કુતરા સામે એને કોઈ રક્ષણ આપવાનો ન હતો. પોલિશ આર્મિમાં શીખેલા મિલિટરી વ્યૂહને તરત જ તેણે કામે લગાડ્યો. પોતે કોઈ મજૂર હોય એ રીતે લાતીમાંથી એ બહાર આવ્યો, અને વાંકો વળીને રસ્તામાં પડેલો સામાન ઊંચકી-ઊંચકીને મેદાનની બહાર ભીંત સરસો ગોઠવવા લાગ્યો. એસએસના ત્રણેય માણસોના નજીક આવવાનો અવાજ એને સંભળાયો. કુતરાઓના ઘુરકાટનો અવાજ એ અનુભવી રહ્યો હતો. આખેઆખી સાંજ જાણે એ કુતરા સાથે બાંધેલી દોરીના તાણ વડે ખેંચાઈને તેના પર તૂટી પડવા મથી રહી હતી! લશ્કરના ત્રણેય માણસો તેનાથી માંડ દસેક ડગલાં દૂર રહ્યા હશે એમ લાગ્યું, એટલે એ ઊભો થઈ ગયો, અને પોતે કોઈ કહ્યાગરો યુરોપિઅન યહૂદી હોય એમ એણે ત્રણેયની સામે જોયું. ત્રણેય સૈનિકોનાં બૂટ અને ચોરણી લોહીથી ખરડાઈ ગયાં હતાં, પરંતુ કોઈની સામે લોહીભીના કપડે જતાં પણ તેમને શરમ આવતી ન હતી.વચ્ચે ચાલી રહેલો અધિકારી સહુથી ઊંચો હતો. દેખાવમાં તો એ કોઈ ખૂની જેવો લાગતો ન હતો! તેના પહોળા ચહેરા પર સંવેદનાભર્યા ભાવો અને કુશાગ્ર બુદ્ધિની એક ઝલક જોવા મળતી હતી.