મને લાગ્યું કે આ સફેદ લેંઘા-ઝભ્ભામાં એક પુરુષ નહીં, પણ પુરુષના રૂપમાં એક પીડા કેદ છે. મને એ પીડાના પડ ઉખેડવામાં રસ હતો, ઘણો રસ હતો, પણ એ માટેનો સમય કયાં ? બંધ બારણા ઉપર ખખડાટ થયો. બારણું ધકેલીને કોઈ અંદર આવ્યું. એ અલ્પેશ હતો; ડાઁ. અલ્પેશ પટેલ મારો એનેસ્થેટીસ્ટ. મારી અનેક ઇમરજન્સીભરી રાત્રીઓનો જાગતો સાથીદાર. મધરાતની મીઠી ઊંઘ વેચીને એ મારી સાથે આકરું જાગરણ કરવા માટે આવ્યો હતો. એના પરસેવા માટે પૂરેપૂરા પૈસાનો એ હક્કદાર હતો. અને હું મુંઝાયેલો હતો; એને શી રીતે કહેવું કે દર્દી પાસે પૈસા…?