‘દુર્જન શરૂઆતમાં મૈત્રીની મોટી મોટી વાત કરે છે અને જરૂરને સમયે જ પીછેહઠ કરી જાય છે, જ્યારે સજ્જન અને સાચો મિત્ર મૈત્રીમાં ધીમે ધીમે આગળ વધે છે – શરૂઆત કદાચ નાનીસૂની લાગે પણ એ દોસ્તીના પાયાને વધારે ને વધારે દ્રઢ કરતો જાય છે.’ કેટલાયે આશાસ્પદ યુવાનો કુસંગે ચઢી જતાં જીવનને પાયમાલ કરી નાંખે છે. સાચી દોસ્તી એટલે કૃષ્ણ-સુદામાની દોસ્તી, કૃષ્ણ અને અર્જુનની દોસ્તી, ખરાબ સંગત એટલે કૈકેયી અને મંથરાની દોસ્તી, દુર્યોધન અને શકુનિની દોસ્તી. ધીમેધીમે પાંગરતાં પાંગરતાં મૈત્રી ગાઢ બનતી જાય છે, અને પછી પૈસા-પદવી-પ્રતિષ્ઠા બધું જ ગૌણ બને છે અને મહત્વ રહે છે માત્ર વ્યક્તિનું.