આ સાંભળી તેજસ પોતાની બાઇકની કિક મારી પોતાની કોલેજ તરફના રસ્તા પર ચડી ગયો, રવીન્દ્રસિંહ વિચારી રહ્યા હતાં કે આ યુવક કેટલો સંસ્કારી હતો, પોતે મારો જીવ બચાવ્યો હોવા છતાંપણ તેનાં ચહેરા પર અભિમાન દેખાતું હતું જ નહિ, મારો જીવ બચાવવા તેણે પોતાનો જીવ જોખમમાં મુક્યો,ધન્ય છે આવા યુવાનને અને આવા યુવાનને જન્મ આપનાર માતા–પિતા ખરેખર ધન્યતાને લાયક છે, યુવાન કોણ હતું એ રવીન્દ્રસિંહને ખ્યાલ ન આવ્યો પરંતુ હાલ તો તે રવીન્દ્રસિંહ માટે ભગવાન સમાન હતો.