બોરડીથી અસાવલી ડેમ જોઈ આગળ વધતા બાહરોટ ગુફાઓ આવે છે. જો તમે સ્થાનિક વસ્તીને આ નામથી પૂછશો તો કોઈને ખબર નહીં પડે. સ્થાનિક પ્રજામાં આ સ્થળ ‘ભારદાના’ નામે પ્રચલિત છે. બાહરોટ ગુફાઓ પારસીઓ માટે અત્યંત મહત્વનું ધાર્મિક સ્થળ છે. ઈરાનના રાજાના ત્રાસથી પારસીઓ ભાગીને ભારત આવ્યા હતા અને સંજાણના રાજા સાથે થયેલ દૂધમાં સાકરની વાત તો બધા જાણે છે. પરંતુ, તમે જે નથી જાણતા તે વાત એ કે, ઈરાનથી પોતાની સાથે લાવેલ પવિત્ર અગ્નિ પારસીઓએ ભારતની ભૂમિ પર સૌ પ્રથમ આ બાહરોટ ગુફાઓમાં સ્થાપ્યો હતો. ભારદાની ટેકરીઓની ટોચે કોતરી કાઢેલ ગુફાઓમાં પવિત્ર અગ્નિ આઠ વર્ષ સુધી પ્રજ્વલિત રહ્યો હતો અને તેથી વિશ્વભરમાં પથરાયેલા પારસીઓ માટે આ સ્થળ અત્યંત શ્રદ્ધા જન્માવનારું છે. શિવાજીના શાસન સુધી પારસીઓ અહીં શાંતિથી વસતા હતા. પરંતુ શિવાજીના દેહાંત પછી મોગલ સુબાઓના ત્રાસથી પારસીઓએ પવિત્ર અગ્નિને ઉદવાડા ખસેડ્યો, જ્યાં જે આજે પણ પ્રજ્વલિત છે. પારસીઓના આ યાત્રાધામે પહોંચવા બોરડીથી ગાઈડ મળે છે, તે અવશ્ય સાથે રાખવા જેવો છે કારણ કે અન્યથા ભૂલા પડવાની પૂરી શક્યતા છે. વાહન અસાવલી ડેમથી આગળ જઈ શકતું નથી. એટલે લગભગ ત્રણ કલાક ચઢવાની તૈયારી રાખવી, સાથે પૂરતાં પાણી-નાસ્તો પણ લેવાં. કારણ જઈને પાછા ફરતાં સહેજે પાંચ કલાક થાય છે. થોડી મહેનત થાય પણ જરા યાદ કરો તમે છેલ્લે કુદરતને ખોળે ક્યારે રમ્યા હતા ? રસ્તામાં થાકેલા પગને વિશ્રામ આપવા થોડી બેઠકો, કોઈ ભલા પારસીએ મૂકાવી છે તે ઉપયોગી થઈ પડે છે. ટેકરીની ટોચે પહોંચીને બધો જ થાક વિસરાઈ જાય તેવી અનુભૂતિ ન થાય તો જ નવાઈ; કેમ કે ઠંડી હવા ધરાવતા વાતાવરણમાં દૂર દૂર સુધી દેખાતી ટેકરીઓ અને તેના પર છવાયેલ વનરાજી એક અનોખું ચિત્ર ખડું કરે છે. કુલ ચાર ગુફાઓ પૈકીની મુખ્ય ગુફામાં પારસીઓ હજુ પણ પૂજા કરે છે, તે પહેલાં નજીકની ગુફામાંના પાણીમાં સ્વચ્છ થાય છે, મજાની વાત એ કે, આ ગુફામાં બારે મહિના જીવંત રહેતો પાણીનો સ્ત્રોત છે.