….અને અંતે એ દિવસ આવી ગયો. કુશીના મામાએ કુશી માટે એમની નાતનો છોકરો ખોળી કાઢ્યો હતો. પણજીથી થોડાક દૂરના ગામે એ રહેતો હતો. ત્યાંથી એસ.ટી. બસમાં પણજીના કોઈ કારખાનામાં રોજ નોકરી કરવા જતો અને રાતે પાછો ઘેર આવતો. હરખપદૂડી સોનલ તો કુશીનાં લગ્નમાં હાજરી આપવા તૈયાર થઈ ગઈ, પણ મેં એને સમજાવી. નાનકડા ગામમાં લગ્નના કામકાજ ને ધમાલમાં કુશી પર સોનલની સરભરાનો બોજ નાખવાનું વાજબી નહોતું. મેં એને વચન આપ્યું કે ક્યારેક આપણે ગોવા ફરવા જઈશું ત્યારે કુશીને ઘેર મળવા જરૂર જઈશું. સોનલે લગ્ન માટે કુશીને સારાં સારાં કપડાં આપ્યાં. સવિતાએ થોડું આર્ટિફિશિયલ ઘરેણું અપાવ્યું અને મેં સવિતાથી છાની રીતે કુશીને ઠીક ઠીક ગણાય એવી રકમ આપી…. ને કુશીબાઈ સિધાવ્યાં સાસરે. સોનલે તેના સાસરવાસનું પાક્કું સરનામું લઈ લીધું. દરમિયાન સોનલ બી.કૉમ થઈ ગઈ અને તેણે સેક્રેટરિયલ ડિપ્લોમા પણ મેળવ્યો હતો. સારી નોકરીમાં જોડાઈ હતી. તેનાં લગ્નનું પણ નક્કી કર્યું હતું.