લગ્નપ્રસંગ પતાવ્યા બાદ ઝડપભેર બસ સ્ટેન્ડ પર આવેલી બસમાં હું ફટાફટ ચડી ગયો,ઠસોઠસ બસમાં બેસવાની જગ્યાપણ મળી ગઈ,સવારથી સાંજના હડા-દડાથી માથું દુખતું હતું,બારીમાંથી પવનની મીઠી લહેરકી મને નિંદ્રાધીન કરવા તૈયાર હતી,એવામાં થાકોડા વચ્ચે મારા કાને કંઈક અવાજ પડ્યો જોતા મારી આગલી સીટ પર કાળા મોતિયના ચશ્માં,સફેદ વાળનું ઉપવન ધરાવતા બંકોડા ધારી વૃધ્દ્ધ એકીશ્વાસે બોલ્યે જતા હતા,એકીટસે ધ્યાન આપતા સમજાયું કે વેદનાઓનો ખારો સમંદર બાજુમાં બેઠેલા વૃદ્ધારૂપી અર્ધાંગીની પર ઠાલવી રહયા હતા, આંખમાં પાણી,કરચલીઓથી ખરડાયેલી ચામડી અને ઘોર-વીચારમાં ડૂબેલ એ વૃદ્ધા બસમાં જગ્યા ન મળતા નીચે જ બેસી ગયેલ અને એક હુંકારે એના પતિને સાંભળ્યા જતા હતા.