પ્રિય રજનીકાકા, તમારો આ લેખ વાંચીને આંખો ભીની થઇ ગઇ. કલમ શાહીમાં નહીં પણ આંસુઓમાં બોળીને લખી હોય તેમ શબ્દો સીધા જ દિલમાં સમાઇ ગયા. તમારી લાગણીની તીવ્રતા હજી યે એવી જ...ભીનપને સમય કે સીમા ક્યાં કદી નડે જ છે?