જોહાદના પાણીને બે પાતાળ કુવા દ્વારા સમગ્ર ગામમાં પહોંચાડવામાં આવે છે. એક ક્ષારવાળું પાણી પુરું પાડે છે, જેને પહેલાની પાઇપલાઇન સાથે જોડીને પાઇપલાઇન દ્વારા ઘરમાં વપરાશમાં લેવા માટે આ પાણીનું વિતરણ કરવામાં આવે છે. જ્યારે મીઠાં પાણીના કુવામાંથી પાણી પાઇપલાઇન દ્વારા વિતરણ કરવામાં આવતું નથી. પરંતુ લોકોએ પાતાળ કુવા સુધી આવી અને પ્રતિઘર બે કે ત્રણ ઘડા પાણી પીવા અને રસોઇમાં વપરાશ માટે મેળવવું પડે છે. ગામના સરપંચ, અનિતાના જણાવ્યા અનુસાર, મીઠા પાણીના સ્ત્રોતમાં એક સ્થિરતા જાળવવા માટે આ નક્કી કરવામાં આવ્યું છે. જેને કારણે, નક્કી કરેલા કલાકો દરમિયાન ગામની સ્ત્રીઓ સાથે મળીને પાણી ભરવા આવે તો કોઇ વધુ પાણી ન લઇ જઇ શકે. વધુમાં, જોહાદ લગભગ 800 મીટરના અંતરે છે, અને પાણીને માથા પર મૂકીને લઇ જવાનું હોવાથી કોઇપણ વ્યક્તિ માટે 2-3 ઘડાથી વધુ પાણી ઉંચકીને લઇ જવું સરલ નથી. આ નિર્ણય ગામની સ્ત્રીઓ દ્વારા જ લેવામાં આવ્યો છે અને 2 વર્ષ બાદ પણ આ નિયમનો અમલ કરવા માં આવે છે. ગામની એક વૃદ્ધાના જણાવ્યા અનુસાર, “આ ગામમાં મીઠું પાણી એ ઇશ્વરના આશીર્વાદ છે. અમે તેનો અમારા મંદિર જેટલો જ આદર કરીએ છીએ.”