“અરે સાહેબ, આ અમારું જ ખોયડું, મારા બાપા ને મોટાભાયું આંય રે’ય, હવે હુંય આવી ગ્યો સંવ.” અમે વાતોએ વળગ્યા ત્યાં ચા તૈયાર થઈને આવી ગઈ. પેલા મિત્ર અચાનક કંઈક યાદ આવી ગયું તે લેવા ગયા અને પાછા ફર્યા ત્યારે હરણના એક નવજાત બચ્ચાને તેડીને લેતા આવ્યાં. એ બચ્ચાની માંને સિંહણોએ ભેગા થઈને મારી નાંખેલી, બચ્ચું આ લોકોના હાથમાં આવી ગયું, એટલે તેને લઈ આવ્યા. માંડ થોડા દિવસનું હશે. મેં અને વિનયભાઈએ તેને લેવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ એ ખૂબ ડરપોક હતું, આમેય હરણાં તો ડરના માર્યા છળી ઉઠતા અમે કેટલીય વાર જોયા છે. થોડોક સમય અમે એ નેસમાં ગાળ્યો અને ગાડીનું પૈડું આવી ગયું હોય તો જોવા પાછા બોરડી આવ્યા. પણ હજુ પૈડાને આવતા બે કલાકથી વધુ લાગે તેમ હતું.