માઉ ત્સુ બોલ્યો : ‘ભાઈ, સાંભળ ! આપણે જોઇએ છીએ કે તળાવમાં દેડકાંઓ આખો દિવસ ડ્રાઉં ડ્રાઉં બોલ્યા કરે છે. મચ્છરો પણ રાત-દિવસ ગણગણ્યા કરે છે અને માખીઓનો પણ ગણગણાટ સતત ચાલુ રહે છે. ગળું સુકાઈ જાય ત્યાં સુધી તેઓનો ડ્રાઉં ડ્રાઉં કે ગણગણાટ ચાલુ રહે છે, છતાં એમની કોઈ પરવા કરતું નથી. એમના અવાજને કોઈ ગણનામાં લેતું નથી. હવે કૂકડાનો દાખલો લઈએ. કૂકડો સવારે જે કૂકડે કૂક કરે છે અને આપણને એના અવાજ પરથી ખબર પડે છે કે સવાર થયું. આ એના એક જ વારના અને નિયમિત અવાજથી લોકો એના અવાજને મહત્વ આપે છે અને એના અવાજનું મૂલ્ય થતું રહે છે. એ જ રીતે બહુ બોલવામાં નહિ, પણ યોગ્ય સમયે અને જરૂર પૂરતું જ બોલવામાં માણસની કિંમત થાય છે.