આ અખાડા દ્વારા મોતીભાઈ જુવાનોમાં અનેક પ્રકારની ભાવનાઓ પ્રેરી શકયા. ઘણાંના અંગત મિત્ર બન્યા, કોઈના મુરબ્બી બન્યા તો કોઈના માર્ગદર્શક બન્યા, આમ જુદે જુદે પ્રકારે અને જુદા જુદા સંબંધે એ દરેકના સંબંધમાં આવી જતા અને સૌ એમના ઉચ્ચ ચારિત્રમાંથી કાંઈને કાંઈ લઈ જતા. જેમ જેમ અમે નિકટ આવતા ગયા, તેમ તેમ અમે ઘેર રહેવાનો સમય ઓછો કરી નાખ્યો. બે ટંક ઘેર ખાવા સિવાયનો અમારો બધો વખત અમે સૌ (પંદરની ટોળી) સાથે જ ગાળતા. પુસ્તકાલયનું મકાન તે અમારી જાણે કે બોર્ડિંગ હોય તેવું બની ગયું. મોતીભાઈની દુકાન જો કે જાહેર રસ્તા પર હતી છતાં એ અમારા અધ્યયનનો અખાડો બની. સ્વામી રામકૃષ્ણ, વિવેકાનંદ વગેરેના વાંચનમાં એ દુકાનમાં મને જે એકાગ્રતા મળતી તે હજુ જીવનમાં ક્યાંય નથી મળી.