ભગવાનનું નામ લઈને સાંકળ ગળામાં પહેરી લીધી. અગ્નિદેવે તેની સહાય કરી. વાણીયાનું કપટ બહાર પડવાથી સૌ લોકોએ તેને ધિક્કાર્યો ને રૂપજીને પૈસા અપાવ્યા. પછીતે ગામ છોડી કચ્છમાં કામ ધંધા માટે ગયાને ત્યાં ગંગા રામભાઈ (મલ્લ) નો સમાગમ થયો. કચ્છમાં છ વર્ષ રહીને પાછા વઢવાણ પાસેના ‘‘ખારવા’’ ગામમાં આવ્યા. ત્યાં ધનરાબા નામનાં એક ચારણ શ્રીહરિના આશ્રિત હતા તે ધનરાબાનો યોગ રૂપજીને થયો. એકવાર ધનરાબા તેમને તેડીને ગઢપુર સમૈયામાં લઈ ગયા. ત્યાં માર્ગમાં રૂપજીએ સંકલ્પ કર્યો કે જો વાજતે ગાજતે માર્ગમાં મહારાજ મળેતો તેમને સાચા ભગવાન માનું! તેમનો તે સંકલ્પ સિધ્ધ કરવા માટે એ જ સમયે શ્રીહરિ ભારે ભારે વસ્ત્રાભૂષણ પહેરીને રોજે ઘોડે બેસી દાદાખાચરના દરબારમાંથી લક્ષ્મીબાગે પધારતા હતા.