વિસાજીને માટે બપોરની છાશું અને સાંજનું વાળું પીરસાતાં રહ્યાં, પથારી થતી રહી. ત્રણ ત્રણ દિવસ સુધી વિસાજીની સરભરા અને રખોપું થયાં. રાજની પૂછપરછને ખોટા ઉત્તરો અપાતા રહ્યા: “ના બાપ! મારા દીકરા-ભાણેજને મારનારને હું આશરો આપું? વિસોજી અહીં – નથી.