આજે રમણ મહર્ષિના કૉચની સામેની ખાલી જગ્યામાં રંગીન ભારતીય કામળાઓથી ઢંકાયેલી એ લાકડાંની પેટીઓ જોઈ. એ પેટીઓની બાજુમાં ઉત્તર ભારતીય પોશાક પહેરીને બે માણસો બેઠેલા. રમણાશ્રમના લાઈબ્રેરિયન સાથે લાઈબ્રેરીમાં મારે કલાકો સુધી જે વાતચીત થતી તે દરમિયાન એમણે મને એક વાર જણાવ્યું કે રમણ મહર્ષિની સંનિધિમાં બપોર પછી ધાર્મિક સંગીતનો અથવા સંકીર્તનનો સમારોહ થવાનો છે અને નવાગંતુકો પ્રખ્યાત કલાકારો હોઈને એમના હારમોનિયમ પર સંગીત સંભળાવવા માટે એકઠા થયા છે. એ દિવસે બપોરે કોઈક અપવાદરૂપ વિરલ સંજોગોમાં બનતું તેમ, મંદિરનો હોલ એકદમ ભરાઈ ગયેલો. સંગીતકારોએ મહર્ષિને પૂજ્યભાવે રાબેતા મુજબ પ્રણામ કર્યા પછી પોતાનો કાર્યક્રમ શરૂ કર્યો. કલાકારે મોટું હારમોનિયમ વગાડીને સુસંવાદી સ્વરો કાઢવા માંડ્યાં અને બીજાએ એમાં સાથ આપ્યો. એ સ્વરો શુદ્ધ શાસ્ત્રીય સંગીત તથા લોકસંગીતમાં સંમિશ્રણ સમાન હતા અને મહર્ષિના શિષ્યો દ્વારા રાતના સત્સંગ વખતે ગવાતાં જુદાં જુદાં ગીતોને મળતા આવતા.