એક વખત સાંજના સમયે સૂર્ય આથમી ગયો હતો. એવામાં લાકડાનો ઢગલો હતો તેમાં અગ્નિ લાગતાં એ બધો જ બળીને ભસ્મ થઈ ગયો. બાલાએ બ્રાહ્મણનું પ્રિય કરવાની ઇચ્છાથી અગ્નિમાં ચરણો મૂક્યાં. બળવા છતાં વારંવાર એ પગ અગ્નિમાં મૂકતી હતી. પરિણામે સૂર્યદેવ પ્રસન્ન થયા. બાલાને પોતાના સ્વરૂપનાં દર્શન કરાવ્યાં. કહ્યુંઃ હું તારી ભક્તિથી, વ્રતથી અને તપના આચરણથી તારા પર અતિ પ્રસન્ન થયો છું. તારી સઘળી મનોકામના પૂરી થશે. આ તીર્થમાં તું મારા આશ્રમમાં જ રહેજે. આ તીર્થ પણ તારા નામથી જ પ્રસિદ્ધ થશે.