જીવનમાં સમજની ઉષા ઊગી નીકળી છે, પણ અંધારા ઓસરવાનું નામ લેતા નથી. ઈશ્વરનું સાનિધ્ય ઝંખું છું. ઝંખના મુજબ કદમ ઊપાડી આગળ ધપી શકતો નથી. અંહકાર મારો પિછો છોડવાનું નામ લેતો નથી. કોઈ ઘસાતું બોલે તો અંતરના આંગણે દુ:ખનો દાવાનળ ભડકે બળે છે. અરમાનનો દરિયો ઉછાળા ભરી તોફાને ચડે છે. સમજણનું મીઠું જળ સંસારરૂપી સમુદ્રમાં ભળી ખારું ધુધવા થઈ જાય છે, એટલે કહેવાનું મન થાય