હું આવકાર વગર પાંચેક મિનિટ સોફામાં બેસી રહ્યો. હું ભોગીલાલના ઘેર જઉં એટલે ભાભી તરત જ પાણી લઈને આવે એના બદલે એ પણ આવ્યાં નહીં. મને થયું કે, થોડીવાર પહેલાં જ ધરતીકંપ આવ્યો છે અને હજુ આફટર શોક ચાલુ છે. મને તરત જ પેલો જાણીતો દુહો યાદ આવ્યો કે મિત્ર ઐસા કીજીયે જો ઢાલ સરીખા હોય. સુખ મેં પીછે પડા રહે ઔર દુઃખ મેં આગે હોય. મને થયું કે મારે ઢાલની માફક આગળ વધીને મિત્રધર્મ બજાવવો રહ્યો.