વાત છે ૧૯૮૩ની... જ્યારે શ્રીદેવી સાથે પ્રથમ પરિચય થયો, એક અભિનેત્રી તરીકે. તે દિવસોમાં મારી નોકરી એવી હતી કે કોઇપણ થિયેટરમાં ગમે ત્યારે, ગમે તે શોમાં જઈ શકાય, પિક્ચર જોઇ શકાય. કહોને કે ફિલ્મો જોવાની, તેના બિઝનેસ પર ધ્યાન રાખવાની મારી ફરજ હતી! એવા સમયે એક થિયેટરમાલિક મુંબઈ જઈને આવ્યા અને મને કહે કે “ચાલો, મારી સાથે ગાડીમાં બેસી જાવ. તમને કશુંક સરસ સંભળાવું...” હવે આ નવતર હતું. સામાન્ય રીતે નવા પિક્ચરની રજૂઆત અગાઉ સિનેમા માલિકો મુંબઈના નાઝ બિલ્ડિંગમાં આવેલી ડિસ્ટ્રીબ્યુટર્સની ઓફિસે જાય, ફિલ્મના ટ્રેઇલર કે ટ્રાયલ શો જુએ અને પછી પોતપોતાના શહેર માટે પ્રિન્ટ બુક કરાવે. બોમ્બેથી આવે ત્યારે પોસ્ટર્સ, લૉબી કાર્ડ્સ અને કેસેટો લઈને આવે. સૌ જાણે છે એમ, તે વખતે આજના જેવી ટેકનિકલ સુવિધાઓ નહીં કે એક સાથે એક જ શહેરમાં સંખ્યાબંધ થિયેટર્સમાં પિક્ચર રજૂ થાય. મલ્ટિપ્લેક્સનો જમાનો નહીં.