આ ગઝલનો બીજો શેર મેં મિત્ર વિવેકની ‘મારી ભીતર’ રદીફની ગઝલનાં કોમેંટમાં લખ્યો હતો… આજે જ્યારે આ આખી ગઝલ લખાઇ ત્યારે એ જ મિત્રનું સ્મરણ મનમાં રમતું હતું (એટલે જ એમનું નામ પણ અનાયાસે એક પંક્તિમાં આવી ગયું છે) અને એટલે કદાચ પૂરતો પ્રયત્ન હતો કે એમના ડંડા ઓછા મળે ને પેંડા વધારે મળે… એમ તો જોકે મને હજીયે એમના થોડા ડંડાની જ વધારે જરૂર છે… (છંદમાં આવવા માટે!) પેંડાથી તો એમ પણ ડૉ. સાહેબ દૂર જ રહેવાનું કહેશે, નહીંતર ડાયાબીટીશ પણ થઇ જાય ને?! 🙂