જાહેર જીવનની વ્યક્તિની આત્મકથા જ્યારે પણ લખાય ત્યારે તેમાં કેટલીક મર્યાદાઓ તો હોવાની જ. મીરાબહેનની આત્મકથા પણ તેમાંથી બાકાત નથી. એ મર્યાદા એટલે આશ્રમવાસી પૃથ્વીસિંહ સાથેના તેમના એકતરફી પ્રેમની. જેના વિશે તેમણે ખુલીને વાત નથી કરી. ગાંધી આશ્રમના પૂર્વ ડિરેક્ટર ત્રિદીપ સુહૃદ અને ઓસ્ટ્રિયાની લા ટ્રોબ યુનિવર્સિટીના નિવૃત્ત પ્રોફેસર થોમસ વેબર સંપાદિત અંગ્રેજી પુસ્તક ‘બિલવેડ બાપુઃ ધ ગાંધી-મીરાબહેન કોરસપોન્ડન્સ’માં આ બાબતે વધુ વિગતો જાણવા મળે છે. જે અંતર્ગત, પૃથ્વીસિંહ ઉર્ફે ક્રાંતિકારી બાબા પૃથ્વીસિંહ આઝાદ લાહોર કાવતરામાં અંગ્રેજોના હાથે પકડાઈ જતા તેમને ફાંસીની સજા ફરમાવાઈ હતી. જે પછીથી જનમટીપમાં ફેરવી દઈને તેમને આંદામાન મોકલી દેવાયા હતા. ત્યાંથી ફરી ભારતમાં લવાયા બાદ ૧૯૨૨માં તેઓ જેલમાંથી ભાગી ગયા હતા. ૧૬ વર્ષ જેટલો સમય ભૂગર્ભમાં રહ્યાં બાદ તેઓ અહિંસાના માર્ગે વળીને ૧૯૩૮માં ગાંધીજી પાસે આશ્રમમાં આવ્યા હતા.