સસ્મિત, બે હાથ જોડી પંડિતજીએ બધાને વંદન કર્યાં. મુખ મલકાવતાં બોલ્યાં : ‘આજે તમને જોઈ-મળીને અત્યંત હર્ષ થાય છે. બાળકો તો દેવ સમાન છે. એટલે તો કહ્યું છે કે ‘બાલ દેવો ભવ ।’ તમારામાં મને ઈશ્વરનાં દર્શન થાય છે. દરેક બાળમાં મને નટવર કનૈયાનાં અને ધીરગંભીર, આદર્શ રામનો ભાસ થાય છે. બાલકૃષ્ણે ક્યારેય નાના-મોટાનો ભેદ જોયો નહોતો. છૂતાછૂતમાં તો માનતા જ નહોતા. બધાને સમાન દ્રષ્ટિથી જોતા હતા. તો ભગવાનશ્રી રામે પણ આપણને પવિત્ર સંબંધોનો બોધપાઠ આપ્યો છે. શબરીનાં એઠાં બોર ખાધાં. ભીલરાજ ગુહને ગળે લગાડી છૂતાછૂતની ભાવના સદંતર નિર્મૂળ કરી જગતને આદર્શ બતાવ્યો. બાલમિત્રો ! કૃષ્ણ કે રામની વાત તો દૂર, પણ આપણા જમાનાની એક વ્યક્તિ જેમને આપણે રાષ્ટ્રપિતા તરીકે ઓળખીએ છીએ એ છે મહાત્મા ગાંધી. તેમણે તો અછૂતોને હરિના જન કહી નવો શબ્દ આપ્યો ‘હરિજન’. તો આપણા આદિકવિ નરસિંહ મહેતાને કેમ ભૂલાય ?