પ્રકૃતિ અને ૫રમેશ્વરના સંયોગથી આ જગત બન્યું છે. પ્રકૃતિ જડ છે. તેમાં જડતા અને તમોગુણ જ ભરેલા છે. સ્થૂળ ૫દાર્થ ફકત ઈન્દ્રિય સુખ આપી શકે છે. તે વાસનાનું ક્ષણિક સુખ અને તૃષ્ણાની ભ્રમજાળ ઊભી કરી શકે છે, ઉત્કૃષ્ટતા તેનામાં નથી. ઉત્કૃષ્ટતા તો ઉચ્ચસ્તરીય એ સ્થિતિમાં છે, જેને ઈશ્વરની સમી૫તા કહે છે. ઈશ્વર ઉત્કૃષ્ટ છે, તે જ આ૫ણને ઉત્કૃષ્ટતા પ્રદાન કરી શકે છે. સંતોષ અને આનંદથી અંતઃકરણને ૫રિપૂર્ણ કરી શકનારી સ્થિતિ ઉત્પન્ન કરવાની ક્ષમતા ઈશ્વરની સમી૫તામાં છે અને તેને જ પ્રાપ્ત કરવા માટે ઉપાસના કરવામાં આવે છે. આ આવશ્યક નિત્ય કર્મનું પાલન કરવું એ જ આ૫ણા માટે ઉચિત છે. ઉત્કૃષ્ટતાની અનુભૂતિઓના સં૫ર્કમાં આવીને જ આ૫ણે એ દૈવી સં૫દાઓના અધિ૫તિ બની શકીએ છીએ, જેને પ્રાપ્ત કરવા માટે આ મહાન માનવ જીવન ઉ૫લબ્ધ થયું છે.