“એ દિવસો પણ ચાલ્યા જશે, એ… દિવસો….. પણ….” શબ્દો સાંભળી એણે પાછળ જોયું તો મંદિરના ઓટે પડ્યો પાથર્યો રે’તો નકો ગાંડો બેઠો બેઠો રટણ કરતો’તો. નકાગાંડાને જોઈ એક વિચાર મનમાં ઝબકયો. બે હાથ જોડી હનુમાનજીની માફી માગી એ ચાલતો થયો. સવારે હોસ્પીટલમાં લોકોના ટોળા વચ્ચે નકાગાંડાનો મૃતદેહ જોઈ એની આંખો ચમકી.