‘ખરેખર તો તેમની પુત્રી મંદબુદ્ધિ હતી, પણ ઉષાને ક્યાં તેની જોડે નિસ્બત હતી! બીજા ડૉક્ટર્સની સરખામણીએ તેને ડૉ. ત્રિવેદી નિરાળા લાગ્યા હતા. પિતા જેવા જ વહાલસભર. ડૉક્ટર પાસે જવામાં બીક તો શરૂથી નહોતી, પણ એમાં હવે ઉમળકાનું તત્વ ભળ્યું. બીજા કડવી દવા આપે. આ ડૉક્ટર તો ઉષાના જતાં જ કૅડબરી થમાવી દેતા, હેતથી ચૂમી ભરતા. પેશન્ટની ગમે એટલી લાંબી કતાર હોય, ઉષા સીધી જ તેમની કૅબિનમાં ઘૂસી જતી. ટેબલ પર બેસી સ્ટેથોસ્કોપથી રમ્યા કરતી. ‘મારી લાડલીને કોઈ વઢશો નહીં.’ ડૉક્ટર ઉષાના પેરન્ટ્સને કે પોતાના સ્ટાફને વારતા, ‘મારી ઉષા મોટી થઈને ડૉક્ટર બનવાની છે એની પ્રૅક્ટિસ અત્યારથી જ થવા દો!’