આખી વાત સાંભળીને હરિવલ્લભદાસ ઊંડા વિચારમાં ડૂબી ગયા હતા. 'ગોધાવીની એ જમીન આપણા હાથમાં આવે કે ના આવે પણ તેં જે કથા કહી એ સાંભળ્યા પછી મને બીજો વિચાર આવે છે.' એમનો અવાજ ગંભીર બન્યો. 'જર, જમીન ને જોરુ એ ત્રણેય કજિયાનાં છોરુ એ કહેવત સનાતન સત્ય છે. દરેક સમજદાર માણસે પોતાની હયાતીમાં જ સંતાનો માટેનો હિસ્સો નક્કી કરીને એની કાયદેસર વહેંચણી માટે વિલ કરી રાખવું જોઇએ. સંપત્તિ એવી ચીજ છે કે એની પાસે લોહીના સંબંધો પણ પાણીથીયે પાતળા બની જાય છે. જંગલની ઝૂંપડીમાં રહેતા સાધુઓ લંગોટી માટે લડાઇ કરે એવા સમયમાં સગા ભાઇઓ વચ્ચે સંપ જળવાઇ રહેશે એવી આશા ના રખાય.'