રાલેગણ ગામના લોકોએ વારંવાર પાણીની તંગી અને દુષ્કાળનો સામનો કરવો પડતો હતો. ચોમાસાનો સરેરાશ વરસાદ માત્ર ૧૦થી ૧૨ ઇંચ જેટલો હતો. વરસાદના મોંઘામોલું પાણી નકામું વહી જતું હતું, ૧૯૭૫માં ગામથી થોડે દૂર એક જૂનો બંધ જ પીવાના પાણીનો એક માત્ર સોર્સ હતો. બન્યું એવું કે દુષ્કાળના સમયે આ બંધમાં પણ તિરાડ પડવાથી ખાલી થઈ જતો હતો. ગામ માટે જળ-કટોકટીનો આ સૌથી મુશ્કેલ સમય હતો. પીવાના પાણીના ફાંફા હોય ત્યારે ખેતીમાં પાકની સિંચાઈ માટેના પાણીની તો કલ્પના કરવી પણ મુશ્કેલ હતી. પાણીની તંગીએ આ ગામને વેરવિખેર કરી નાખ્યું હતું.