પણ સાદ દેવા જતાં અવાજ ગળામાં જ રુંધાઈ ગયો. આખ્ખા અસ્તિત્વમાં એક મૂંઝારો…… અને ક્ષણવારમાં તો એ મૂંઝારો ધોધમાર રુદનમાં કયારે પલટાઇ ગયો..તે સમજાયું નહીં. સામેના વૃક્ષ પરનું પંખી થાકીને હૂંફાળા માળામાં લપાઇ ગયું હતું. આરોહી એકલી એકલી અનરાધાર રડી રહી, બરાબર મમ્મીની જેમ જ.