આ તો થઈ વૈચારિક સ્તરની માથાપચ્ચી. શહેરી, સ્વતંત્ર મિજાજવાળાં, શક્તિશાળી સ્ત્રીપાત્રો રચવામાં આર. બાલ્કીને ખરેખર હથોટી છે. જમાના સામે ઝીંક ઝીલતી તેમની હિરોઇનોને જોઈને શેર લોહી ચડી જાય. પરંતુ એ ઉત્સાહમાં ક્યારેક અતિરેક પણ થઈ જાય. જેમ કે અહીં કરીના જાહેરમાં પોતાના મેન્સ્ટ્રુએશનની વાત કરે, સાસુ જમાઈ સાથે પોતાના બૉયફ્રેન્ડ્સની અને દીકરીની પ્રી-મૅરિટલ સેક્સની જરૂરિયાતની વાત કરે, ઈવન સૌની હાજરીમાં દીકરો બાપને ઉદ્ધતાઈથી તેમની મર્દાનગી ચેક કરવાની વાત કરે યે બાત કુછ હજમ નહીં હુઈ. આધુનિકતા એટલે બિલો ધ બેલ્ટ વાત જાહેરમાં બેધડક કહેતા ફરવું એવું જ થોડું હોય?