માતૃત્વનો આ વન્સમોર છે એટલે તેમાં બાળકની ત્રુટિ જોવાની નજર ઓછી છે અને પ્રેમની ધન્યતાનો ઊભરો વધુ છે. માતા ભણવા બેસવાની વાત કરશે અને દાદી રમવા જવાનું કહેશે! છતાં બાળકને માટે દાદા-દાદી કે નાના-નાનીના પ્રેમનું ભાથું ભારે કીમતી પુરવાર થાય છે. બાળકને સૌથી વધુ સ્નેહ અને સલામતીની લાગણી તેની માતા પાસેથી અને પછી તેના પિતા પાસેથી મળે છે તે સાચી વાત છે, પણ આત્મવિશ્વાસનું ઘણું મોટું બળ તેને દાદા-દાદી કે નાના-નાની પાસેથી મળે છે, તેવું ઘણાંબધાં ચરિત્રોથી જોવા મળે છે. બાળપણને યાદ કરતાં માણસને કોનું ઋણ કેટલું હૃદયમાં વસ્યું હતું તેનો ખ્યાલ આવે છે અને અમેરિકાના મહાન પ્રમુખ અબ્રાહમ લિંકન જેવા કેટલાક એવા પુરુષો પણ જોવા મળે છે જેમને પોતાની સગી માતા કરતાંય પાલક માતાના ઉપકાર અને પ્રેમ વધુ સાંભરી આવે છે! ગતિશીલતા અને કાર્યક્ષમતાના આપણા ભૌતિકવાદી ખ્યાલોમાં અત્યારે આપણે બાળપણને નિષ્ક્રિયતાની કોરી પાટી જેવું ગણી કાઢવાની ભૂલ કેટલીક વાર કરી બેસીએ છીએ, પણ જિંદગીનાં મૂળ ત્યાં પાંગરે છે અને પછી ખબર પડે છે કે જિંદગીની સિંચાઈ કરનારો પાતાળકૂવો પણ ત્યાં જ છે.