રાજા શાંતિથી બોલ્યો, ‘જો, આ હોલો તો હજીય તારી બીકથી હાંફે છે. હોલા તમ લોકોનો ખોરાક છે એ હું સમજું છું. પણ આ હોલા સિવાય મારા મહેલમાં ખાવાના અનેક પદાર્થો પડ્યા છે, તે તારા માટે ખુલ્લા છે. તું માંગે તો તારા માટે અને તારાં બચ્ચાં માટે તને દેશપરદેશના અનાજ આપું; તું માગે તો દેશદેશાવરના મીઠા મેવા તારી પાસે ધરું; તું કહે તો આખી દુનિયાના શાકભાજી અહીં ખડાં કરું. તું કહે તો તારી પાસે દુનિયામાં થતાં બધાં ફળફૂલો હાજર કરું; પણ આ હોલો તને નહીં જ આપું. બાજ! તમ લોકોમાં દયાનો છાંતો સરખો પણ હોય તો તમે આવા ગરીબ પ્રાણીઓને ન મારો.’