મૂળ વાત એ કે જ્યારે ભઈ દેવુ આઇ મીન દેવ આનંદ સાથે ‘અસલી-નકલી’ પિક્ચરમાં આંસુ સાથે ગાતી સાંભળી, ‘તેરા મેરા પ્યાર અમર, ફિર ક્યૂં મુઝકો લગતા હૈ ડર..’ મેં તો બીજા દિવસે જસ્ટ ડાયલમાંથી સાધનાનો નંબર મેળવી ફોન કર્યો. ‘હેલ્લો સાધુ આઇ મીન સાધનાબહેન, હમણાં ‘અસલી-નકલી’માં ‘તેરા મેરા પ્યાર..’ સાંભળ્યું. જો બહેન, જે કામમાં ડર લાગે એવાં કામ કરાય જ નઈ અને આ તો પ્યાર અને એ પણ ‘પ્યા...ર અમર.’ પ્યારમાં વળી ડરવાનું કેવું? આ કંઈ તેં ઇન્ડિયામાં કરેલું કૌભાંડ થોડું છે? છાશ લેવા જવું ને દોણી સંતાડવી? એવું કરાય? જો બકા, પ્યાર એવો સંબંધ છે કે કોઈ પણ શરત વગર એકબીજાને ખુશી આપે. એટલે ડરવા-બરવાનું નઈ. લોચો દેવમાં આઇ મીન દેવ આનંદમાં નીકળ્યો. તેં પેલા રાજ કપૂરે જેમ નર્ગિસને કીધું, ‘પ્યાર હુઆ ઇકરાર હુઆ હૈ, પ્યાર સે ફિર ક્યૂં ડરતા હૈ દિલ..’ એમ ન પૂછ્યું અને તુંયે એવી ડોબી કે પેલી ‘મુગલ-એ-આઝમ’ની મધુબાલાની જેમ બોલી ન શકે, ‘પ્યાર કિયા તો ડરના ક્યા.. પ્યાર કિયા કોઈ ચોરી નહીં કી..’ તારા અને દેવ કરતાં પેલાં રિશી કપૂર ને નીતુ સિંહની હિંમત જો, બિન્દાસ કઈ દીધું કે ખુલ્લમ ખુલ્લા પ્યાર કરેંગે હમ દોનોં...