ભીમ કોરેગાંવ ખાતે બ્રિટિશ શાહી સેના અને પેશ્વા શાસન વચ્ચે ૧૮૧૮ની લડાઇને દલિતોના ઇતિહાસનો એક ઐતિહાસિક વળાંક માનવામાં આવે છે. અગ્રેસર માહાર બટાલિયન દ્વારા વસાહતી દળોની જીતને મુખ્યત્વે સુરક્ષિત કરવામાં આવી હતી, જે બ્રાહ્મણી પેશ્વા શાસનના અંતને સૂચવતી હતી. દલિત બહાદુરી અને દમનકારી દળો ઉપર વિજયના પ્રતીક સ્વરૂપ આ સાંસ્કૃતિક સ્મૃતિ બી.આર. આંબેડકર દ્વારા ફરીથી પુનરુત્થાન પામી હતી. ત્યારબાદ, આ ઉજવણી એ સ્મારકો અને વર્ષગાંઠોની લાંબી યાદીનો ભાગ બની હતી, જે દર વર્ષે આમ્બેડકરિત પ્રતિસંસ્કૃતિના ભાગ રૂપે ઉજવાય છે - જે જાતિ-હિન્દુ સંસ્કૃતિના ત્યાગ અને વિરોધનું સૂચક હતી. ડિસેમ્બર અને જાન્યુઆરીના મહિનામાં સ્મારક પ્રસંગોમાં ૬ ડિસેમ્બરે આંબેડકરની પુણ્યતિથિનો સમાવેશ થાય છે, જ્યારે દલિતોનું હજારોની સંખ્યામાં ચૈતભૂમિમાં ભેગા મળીને તેમના નેતાને અંજલિ આપે છે; ૨૫મી ડિસેમ્બરના દિવસે આંબેડકર દ્વારા મનુસ્મૃતિને આગ લગાડવામાં આવવી હતી (દલિત-બહુજન નારીવાદીઓ દ્વારા ભારતીય સ્ત્રીમુક્તિ દિન તરીકે ઉજવવામાં આવે છે); ૧ જાન્યુઆરીના રોજ ભીમ કોરેગાંવ ખાતેની જીતની જયંતિની ઉજવણી થાય છે (પૂણેના કોરેગાંવ ગામમાં ભેગા થતાં ઉજવણી, યુદ્ધના સ્થળે); ૩ જાન્યુઆરીના રોજ સવિતાભાઈ ફુલેની જન્મજયંતિ ઊજવાય છે (શિક્ષક દિવસ તરીકે પણ ઉજવાય છે); અને ૨૬ જાન્યુઆરીના દિવસે ઉજવાતો પ્રજાસત્તાક દિન, જ્યારે ભારતે આંબેડકર દ્વારા તૈયાર કરેલ બંધારણના મુસદ્દાને અપનાવ્યો હતો. આ પ્રસંગોમાં ભાગ લેવાથી રાજ્યના દલિતોમાં આમ્બેડકરી ઓળખ અને સભાનતાનું નિર્માણ અને આંતરિકરણ થયું છે.