કૌટુંબિક સામાજિક રીતે જોઈએ તો, ઘરમાં નવી આવેલી વહુ અને દિયરો વચ્ચે આ પર્વરંગોત્સવ ખેલાય, મજાકમસ્તી અને નિર્દોષ આનંદ પણ થાય. દિયરોને ભાભી તરફથી દાયા (બક્ષિસ) રૂપે ખજૂર-ધાણીની રોકડ રકમ અપાય, સાસુની અપેક્ષા મુજબ પરણેતર વહુના પિયર તરફથી હોળી માટલી આવે, જેમાં રિવાજ મુજબ ખજૂર, હોળીહારડાં, સોનાનો દાગીનો, રોકડ રકમ મૂકવામાં આવે. માટલીમાં સાસરિયાની અપેક્ષા મુજબ વસ્તુ મુકાય તો પિયરિયાંનાં વખાણ થાય, પણ સાસરિયાંની અપેક્ષા પ્રમાણે ન હોય તો પરણેતર વહુને મહેણાંનો માર સહન કરવો પડે! આ રીતે સામાજિક રીતરિવાજ સાથે સંકળાયેલું આ પર્વ કૌટુંબિક સંબંધો-રિવાજો-લોકમાનસનું પણ દર્શન કરાવે છે.હોળી-ધુળેટીના આ પર્વની અસલ ભાવના અને એનો અસલ આનંદ આજે વીસરાતા જાય છે. ભૌતિક અને ધમાલિયા જીવનમાં આ પર્વ આજે કેવળ યાંત્રિક રીતે ઊજવાય છે. આમ છતાં આજના સમય સંદર્ભે નવી પેઢીમાં આ પર્વ ઊજવાય છે, એ આશ્વાસક ઘટના છે, કારણ કે આ પર્વ આપણી સાંસ્કૃતિક-સામાજિક પરંપરાનું પાવન પર્વ છે. રંગોથી સભર વસંતઋતુનું સંદેશવાહક છે. સર્વદેશીય-બિનસાંપ્રદાયિક સમરસતાનું પર્વ છે, એટલે કોઈ પણ દેશ-કાળમાં ભારતીય પ્રજા એની પોતપોતાની રીતે ઉજવણી કરી, વીસરાતી જતી આ વિરાસતને ટકાવી, સાચવી રહી છે.