સતત જાણીને અને જાણીને અશક્યતાના ઊંડાણપૂર્વક પ્રતીતિ સાથે ફરી પાછા ફેંકવાથી, આપણે સભાનતાને જીવંત રાખી શકીએ છીએ કે તે આપણા સર્વોચ્ચ શાણપણ જેવું છે અને તે બાબતે ધ્યાન આપવું અમારી સૌથી વધુ ફરજ છે કે જેના દ્વારા બધી વસ્તુઓ અજાણ્ય તરીકે અસ્તિત્વમાં છે.