માણસને તેના સંજોગો જુદી-જુદી ભૂમિકામાં ઢાળે છે, પણ પોતાની ભૂમિકામાં પણ પોતાની મૂળભૂત સચ્ચાઈ પ્રગટ કરી શકે છે. આમ બને ત્યારે તે ભૂમિકા પણ તેના રૃપના વૈવિધ્યનું જ એક અંગ બની જાય. પોતાની જાતને સંતાડવા માટે અને માત્ર બીજાઓને રીઝવવા માટે માણસ એક બનાવટી ભૂમિકા ભજવે ત્યારે તેને આમાંથી કશું જ હાંસલ થતું નથી. તે ખુદ પોતાના વિશે ભ્રમમાં પડી જાય છે.