‘આપ શું કહો છો ?’ મહર્ષિની વાત સાંભળીને લોપામુદ્રા ચમકી ગઈ હોય એમ બોલી, ‘આ તપશ્ચર્યાના વાતાવરણમાં સંસારનો ઉપભોગ ! ના, મહારાજ, બંને જીવન જુદાં છે. તપસ્વીજીવનનો પરિવેશ જુદો હોય અને સાંસારિક ભોગજીવનનો પરિવેશ પણ જુદો હોય. બંને એક થઈ શકે નહિ. ઉપભોગાત્મક જીવનમાં તપને પુષ્ટિ આપે એવા પરિવેશનો મેળ જ ન ખાય. અને તપસ્વી જીવનવાળા માનસને પુષ્ટ કરવું હોય ત્યારે એમાં ઉપભોગાત્મક જીવનનો પરિવેશ હોઈ ન શકે. માણસનું મન સંસ્કારોના આધારે ચાલે છે. જે સંસ્કારોને ઉદ્દીપ્ત કરવા હોય અથવા થવા દેવા હોય એને અનુરૂપ વાતાવરણ હોય. એનાથી ઊલટું વાતાવરણ હોય તો સંસ્કારોનું સાંકર્ય ઊભું થાય. ન તપનું સુખ રહે, ન ભોગનું સુખ મળે. પરસ્પરવિરોધી ભાવોમાં ચિત્ત ચૂંથાઈ જાય. આ ઝૂંપડીમાં, આ તપશ્ચર્યાના વાતાવરણમાં વર્ષો સુધી તપશ્ચર્યા કરવા હું તૈયાર છું. પણ જો સંસાર માંડવો હોય તો સંસારને અનુરૂપ વાતાવરણ ઊભું કરવું જ પડશે. આપને શું લાગે છે ?’