અ…હા ! બીજા દિવસની એ સવારનું શું અદ્દભુત સૌંદર્ય હતું ! પ્રકૃતિની ગોદમાં રહેલું આ નાનકડું વડગામ જાણે આળસ મરડીને ધીમે ધીમે બેઠું થઈ રહ્યું હતું. સૂર્યોદયનું દ્રશ્ય જ એવું અનુપમ લાગી રહ્યું હતું કે જાણે આ પૃથ્વીના પટ પર આપણે પહેલીવાર સૂર્યોદય જોઈ રહ્યા હોઈએ ! સ્વચ્છ ખુલ્લાં આકાશની સાથે વાતો કરતાં વિશાળ ખેતરો સવારની તાજગીથી સ્ફૂર્તિમાં ડોલી રહ્યા હતા. ખિસકોલીઓની દોડાદોડ, પતંગિયાઓની ચંચળતા, કબૂતરોની મદમસ્ત ચાલ અને કાબરોની કલબલથી વાતાવરણ ભર્યું ભર્યું લાગી રહ્યું હતું. ઊગતા સૂર્યનું પ્રથમ કિરણ પાછળના વાડાને પોંખતા ઘરની આરપાર નીકળીને છેક આગળના આંગણાં સુધી પહોંચી રહ્યું હતું. આસપાસમાં વસતા ખેડૂતો તો પ્હો ફાટતાં પહેલાં જ ખેતરોમાં જઈ પહોંચ્યા હતાં. ગ્રામીણ મહિલાઓ માથે બેડાં મૂકીને પીવાનું પાણી લાવી રહી હતી. પશુપાલકો દૂધકેન્દ્રમાં દૂધ જમા કરવાવા માટે માથે દૂધનું કેન મૂકીને સાંકડી કેડીઓ પરથી પસાર થઈ રહ્યાં હતાં. સવારના આ સૌંદર્યને મોકળા મને માણવા અમે નિતિનભાઈના એક મિત્રના ખેતરે જઈ પહોંચ્યા. ગામની સીમનો વિસ્તાર, વિવિધ પ્રકારના વૃક્ષો અને કળા કરતા મોરના સૌંદર્યનું રસપાન કરતાં અમે માટીથી લીંપેલી મઢૂલીએ પહોંચ્યા. ખુલ્લા આકાશ નીચે ખેતરોના ખોળે વૃક્ષની છાયામાં રાખેલા ખાટલા પર બેસીને સવારની ચાનો આનંદ માણ્યો. જુદા-જુદા પ્રકારની ગાયો, શિયાળુ-ઉનાળુ પાકો, ગામની સીમાડાના વિસ્તારો અને વરસાદના પાણીથી જમીનની ફળદ્રુપતામાં થતા ફેરફાર વિશે માહિતી મેળવી. તેમના મિત્રે ખૂબ આદર સાથે આસપાસના વિસ્તારોની મુલાકાત કરાવી. વેદકાળના કોઈ તપસ્વી ઋષિના આશ્રમ જેવી શાંતિ ચોપાસ પથરાયેલી હતી. આવી સુંદર સવારનું આકંઠ પાન કરીને અમે ઘરે પરત ફર્યાં. પ્રાત:કર્મથી પરવારી, સવારનો પૌષ્ટિક નાસ્તો આરોગીને કાર્યક્રમનો સમય થતાં અમે સૌ નિર્ધારિત સ્થળે પહોંચ્યા.