અધ્યાત્મપથ ઉપર ભિન્ન ભિન્ન અનુભૂતિઓ થાય છે. મનસાતીત ભુમિકામાં જ્યાં દિવ્ય ચેતના છે એમાં આરોહણ કરીને જોઈએ તો દિવ્ય ચક્ષુની પ્રાપ્તિ થઈ એમ કહેવાય. અર્જુન આ દર્શન કરે છે, એકી સાથે અનેક આસ્પેક્ટ્સ જુએ છે. કાલોસ્મિ લોકક્ષય કૃત પ્રવૃત્તૌ. . . એમાં વાત્સલ્ય પણ છે, મહાકાલ પણ છે, એમાં રુદ્ર પણ છે, બ્રહ્માજી પણ છે, એમાં સગુણ – સાકાર, નિર્ગુણ – નિરાકાર ભગવાનના બધા જ સ્વરૂપનાં દર્શન અર્જુનને થયાં. ભગવાનનો કૃપાપાત્ર હોવા છતાં અર્જુન કંપી ગયો. કહે છે: હવે તમે હતા તે થઈ જાઓ. ભગવાન અર્જુનને કહે છે, ‘મારું આ રૂપ તપથી, જ્ઞાનથી કે પોતાની વૃત્તિથી નથી જોઈ શકાતું. એને જોવાનો એક જ ઉપાય છે અને એ છે મારી અનન્ય ભક્તિ.’ એમાંથી એક નવા અધ્યાયનો પ્રારંભ થાય છે – ભક્તિયોગ. અધ્યાત્મનો અર્થ બાઘા રહેવું એવો નથી. બધી સમસ્યાઓ સમજના અભાવમાં ઉત્પન્ન થાય છે અને સમજના પ્રકાશમાં બધી સમસ્યાઓનું નિરાકરણ થાય છે. નારદ પોતાના નારદભક્તિસૂત્રમાં ભક્તિની વ્યાખ્યા આપે છે: સા તુ અસ્મિન પ્રેમરૂપા. પરમાત્મામાં પરમ પ્રેમ (પ્રીતિ) એટલે ભક્તિ. ભગવાનને સમર્પિત થયેલ સાધક આખરે એને પામે છે એટલે ગીતાનું સર્વોચ્ચ રહસ્ય એ છે સમર્પણ. અને એ ગીતામાં . . . સર્વ ધર્માન પરિત્યજ્ય મામેકં શરણં વ્રજ.