‘મારે મન કૌરવો અને પાંડવો બેઉ સરખાં છે. કૌરવો અને પાંડવો મારી બે આંખો છે.’ આવી અન્ય ડાહી ડાહી શાસ્ત્રોની વાતો કરીને ભીષ્મ કાયમ વચલો માર્ગ કાઢતા, જે વચલો માર્ગ આખરે યુદ્ધ ભણી લઈ ગયો. જયારે પણ કૌરવ-પાંડવોની વાત ભીષ્મ પાસે જતી ત્યારે ભીષ્મ જાણતાં હોવા છતાં કે પાંડવોના પક્ષે ધર્મ છે, એ પાંડવોને સાચો ન્યાય આપી શક્યા નથી. તેઓ હંમેશા વચલો માર્ગ કાઢીને નિરાકરણ લાવતા કે મારે તો બેઉ સરખા ! છેવટે તેઓ બંનેમાંથી એક પણ પક્ષને સાચો ન્યાય નથી આપી શક્યા. ભીષ્મે પોતાની ‘ભીષ્મ વૃત્તિ’ અકબંધ રાખી જે યુદ્ધ પાછળના ઘણાબધા કારણોમાંનું એક કારણ બની !