આ એક એવો શબ્દ છે જે તમામ રજીમીય્યત, ગુમરાહીઓ અને તમામ બુરાઈઓના તત્વોને પોતાના વજુદમાં સમેટી લીધેલ છે, તેને પ્રથમથી જ અલ્લાહ તબરક વ તઆલાની અદાલતથી પોતાના સજદાઓનો બદલો માંગી લીધો. અને તેના હુકમ પ્રમાણે આદમ(અ.સ.)ની સામે સજદામાં સર રાખવાથી પોતાના અભિમાનના કારણે પોતાની શ્રેષ્ઠતાનો ધરાવનાર બતાવતા સજદો કરવાનો ઇન્કાર કરી દીધો. અદાલતનો એ તકાઝો હતો કે તેને બદલો આપે અને ઇન્કાર અને કુફ્રનો તકાઝો હતો તેને અઝાબને પાત્ર બનાવે. ખુદાવંદે આલમે બંને તકાઝાઓ પુરા કરી દીધા. હુકમે ખુદાવંદીના ઇન્કાર કરવાના લીધે તેને મલાએકાઓની બેઠકમાંથી બહાર કાઢી મુક્યો અને અદાલતના તકાઝાની બુનિયાદ પર તેને મોહલત આપી અને પોતાની કીબ્રિયાઇના તકાઝાઓ પુરા કરતા ફરમાવ્યું: તું મારા ખાસ બંદાઓને કે જે ખુદાપરસ્ત હશે તેઓને ક્યારેય સેરાતે મુસ્તકીમથી ગુમરાહ કરી શકીશ નહીં. એટલા માટે કે બેઠકમાંથી નીકળતી વખતે તેણે આ જ તો કીધું હતું કે હું તારા બંદાઓને ગુમરાહ કરવામાં કોઈ કસર બાકી રાખીશ નહીં.