પણ છતાં ય એ વખતે ચિઠ્ઠી લાગે મધમીઠ્ઠી! ચંદ્ર શાહ કહે છે તેમ ‘‘તાજોમાજો પીળો સૂરજ, ડૂચો બ્લુ આકાશ, હું જાંબલિયું પતંગિયું, તું લીલું કૂણું ઘાસ… કાગળનું કોરાપણું, મળવાનું સ્થળ આપણું- સફેદ કોરા કાગળ પર મળવું રંગબિરંગી, વચ્ચે શોભે શબ્દોનું કાળાપણું!’’ નોટના લીટીવાળા ભૂખરા પાનાને ડૂચો વાળેલી એ ચિઠ્ઠી ૧૭૦ જીએસએમ પેપરની એક્ઝિક્યુટિવ ચેકબૂક કરતા વઘુ વ્હાલી લાગતી! ચિઠ્ઠી આપવા- લેવાની (અને સાથોસાથ હસતું મોં જોઈને આંગળીઓની અડી લેવાની) તક મળે, એ માટે ક્યારેક ‘ફટાકડી’ છોકરીના ઘર સામે જ સાઈકલના વ્હીલના સ્ટમ્પ બનાવીને ક્રિકેટ રમવાનું રહે! કાં ચિઠ્ઠી ડૂચોવાળીને ઘરના ફળિયે પણ ફેંકવી પડે, એ લઈને આંટાફેરા કર્યે રાખવાના. બ્રાઉનપેપરના ભણવાની ચોપડીઓને ચડાવેલા પૂંઠા બહુ કામ આવે. એની બેવડમાં સેરવી દેવાની! કોમિક્સ વચ્ચે રાખીને આપવાની, ને એમ જ જવાબ મેળવવાનો!