ભવ્ય એ  જિંદગાનીની  પાસમાં વામણું  બન્યું, જીતવા  આવિયું   તેને   પતાકા  જયની  થયું,  તેજે જે પ્રજ્જ્વળી ઊઠ્યાં સૂર્ય, તારા, નિહારિકા તેજેથી  સળગે  નિત્યે એ જ જે પ્રાણની  શિખા,  મથ્યું એ  ફૂંકથી  તેની  ઓલવી  નાખવા જ એ;                           –વિરાજે એ અને હસે!