દરમિયાન, કર્ણાટકની નવાબીના હક માટે મહંમદ અલી અને ચંદાસાહેબ વચ્ચે ઘર્ષણ ચાલતું હતું. આમાં ફ્રેંચ કંપની ચંદાસાહેબની સાથે રહી. આથી મહંમદ અલીએ મૈસૂરની મદદ માગી અને એની કિંમત તરીકે ત્રિચિનાપલ્લી મૈસૂરને હવાલે કરવાનું વચન આપ્યું. ઈસ્ટ ઇંડિયા કંપની પણ મહંમદ અલીની સાથે હતી. ચંદાસાહેબ માર્યો ગયો અને મહંમદ અલી જીત્યો પણ ત્રિચિનાપલ્લી આપવાની વાત જ બાજુએ રહી ગઈ. આ લડાઈમાં હૈદર અલી છેક સુધી રહ્યો અને એણે અંગ્રેજ અને ફ્રેંચ કંપનીઓના લશ્કરોની કુશળતા જોઈ. મૈસૂરના રાજાએ એની વીરતા જોઈને એને ડીંડીગળનો ‘ફોજદાર’ બનાવી દીધો. બીજી બાજુ મૈસૂરનું અર્થતંત્ર લડાઈઓને કારણે પડી ભાંગવા લાગ્યું હતું. સૈનિકોના પગાર પણ ચુકવાયા નહોતા. વોડેયર વંશનો રાજા તો બે ભાઈઓ – દેવરાજ અને નંજરાજ – ના હાથનું રમકડું હતો. આથી સૈનિકોએ નંજરાજના ઘરે, ધામા નાખ્યા અને એનાં અનાજપાણી રોકી દીધાં. આ સમાચાર મળતાં હૈદર અલી સેરિંગપટમથી મૈસૂર આવ્યો. આ અસંતોષ ઊભો થવાનું કારણ તો એ હતું કે દેવરાજ અને નંજરાજ વચ્ચે વિખવાદ થઈ ગયો હતો. હૈદર અલીએ બન્ને ભાઈઓ વચ્ચે સમાધાન કરાવ્યું, રાજાને રક્ષણની બાંયધરી આપી અને સૈનિકોના ચડત પગાર ચૂકવી આપ્યા. આના પછી એની પ્રતિષ્ઠા વધી ગઈ અને ૧૭૫૮માં મરાઠાઓએ મૈસૂર પર હુમલો કર્યો ત્યારે એને મૈસૂરનો સરસેનાપતિ બનાવી દેવાયો. આમાં હૈદર અલી જીત્યો. તે પછી નંજરાજ હવે બહુ નબળો પડી જતાં એ નિવૃત્ત થઈ ગયો અને હૈદર એની જગ્યાએ સહેલાઈથી ગોઠવાઈ ગયો. ૧૭૬૧ સુધીમાં એ મૈસૂરનો વાસ્તવિક અર્થમાં શાસક બની ગયો અને એની સામે કોઈ હરીફ બચ્યો નહોતો.