યાદોને ક્યાં કોઇ નિશ્ચિત સ્થળ હોય છે. એ તો ક્યારેક ગરબાના તાલે તાંડવ કરનારના પગની ઝાંઝરની ઘુઘરીઓમાં હોય છે. એ ક્યારેક ક્લાસરૂમમાં બેસીને લેકચરર માટેની મુંગી કમેન્ટ્સમાં હોય છે. ક્યારેક એ યાદો કોઇએ હવામાં હાથ હલાવીને “બાય” કહ્યુ હોય એ ક્ષણમાં છુંપાઇને બેસેલી હોય છે. ક્યારેક એ યાદો માખણજેવા કોઇના ગાલના સ્પર્શના તણખામાં હોય છે. પણ યાદ ત્યારેજ બને જ્યારે ધડકનો વધારી દેતી ક્ષણો આવે. આ ઘટના ભાગ્યે જ આવતી હોય. બીજી વાર એ જ ઘટનાથી યાદોનું સર્જન તો નહિ જ થાય, પણ એ જ ઘટના ક્યારેક કડવી પણ લાગે. એટલે જ હુ સ્મૃતિઓ મીટાવવા માટેનું ઈરેઝર શોધુ છું. કાશ કોઇ હોલિવુડની મુવીઝ માં આવે એવુ કોઇ યંત્ર આપી દે અને હુ મારી યાદો મીટાવી દવ.