મને થયું આ ત્રણ દિવસ મોડી કેમ મળી? મન મનાવ્યું, ચાલશે – પરંતુ કાગળ સાથે એકાદ બે લીટી નો પત્ર પણ નહિ ! આશ્ચર્ય તો થયું પણ મન ને ફરી મનાવ્યું કે બિચારી ભૂલી ગઈ હશે. એમ પણ બને કે અમારા સગપણ કરતા પણ સંબંધોના તાણાવાણાને કદાચ હવે વિસરી ગઈ હશે. એકાએક મને બેબી યાદ આવી ગઈ ! બેબી મારી બહેન, મારા થી સાત વર્ષ મોટી – એકાએક મારું હૃદય આળુ થઇ ગયું. ઇન્ડિયા થી લાવેલી બેગ ખોલી એમાંથી એક લીલા કલર ની ફાઈલ શોધી, ઉપર લખેલ હતું ”બેબી ના પત્રો”. કેટલા જતન થી આ ફાઈલ હું સાંચવી રહ્યો છું ! એમાંથી એક પત્ર ઓગસ્ટ ૧૯૬૫ નો, સાચવી ને બહાર કાઢ્યો. કવરમાં એક બ્લુ રંગના પ્લાસ્ટિકના પતંગિયા વાળી રાખડી અને બેબીનો પત્ર સાચવીને બહાર કાઢ્યો. મારું મન ઝડપથી અતીતના પાનાં ઉથલાવવા લાગ્યું. બેબીએ લખેલું કે સાતમ-આઠમ ની રજામાં જામનગર થી રાજકોટ આવવાનો હોય તો અહીં રૂબરૂ રાખડી બાંધીશ નહીતર આ રાખડી તું બાંધી લે જે. અને તે રક્ષાબંધન પર હું રાજકોટ ગયેલો એથી જ તો આ રાખડી સાથે નું કવર અકબંધ રહ્યું છે.