મહર્ષિ અગસ્ત્ય ગૃહસ્થાશ્રમ માંડવા માટે અનુરૂપ ઘર વસાવવાના હેતુથી ધન મેળવવા નીકળી પડ્યા. સૌથી પહેલાં તેઓ રાજા શ્રુતર્વા પાસે ગયા અને કહ્યું : ‘ગુરુકુળ માટે નહિ, ગૃહસ્થાશ્રમ માંડવા માટે ધન જોઈએ છે. રાજ્યની અન્ય જવાબદારીઓને બાધા ન પહોંચે એ રીતે ધન હોય તો મને આપો.’ રાજાએ પોતાના રાજ્યનો સમસ્ત આયવ્યયનો હિસાબ રજૂ કર્યો, ‘આમાં ક્યાંય ધન બચત હોય તો ખુશીથી લઈ જાઓ !’ આવી કોઈ રકમ બચતી ન હતી એટલે ત્યાંથી રાજા બ્રધ્નશ્વ પાસે ઋષિ ગયા. શ્રુતર્વા સાથે આવ્યા. ત્યાં પણ આ જ સ્થિતિ હતી. ત્યાંથી બધા ત્રસદસ્યુ રાજા પાસે ગયા. ત્યાં પણ આ જ પરિસ્થિતિ હતી. ગુરુકુળો માટે નાણાં મુકાયેલાં હતાં, કોઈના ગૃહસ્થાશ્રમ માટે નહિ. છેવટે નિર્ણય થયો કે કોઈ આર્ય રાજા પાસે તો ધનનો એવો પરિગ્રહ નહિ નીકળે. અસુરો પાસેથી નીકળે. વાતાપિ અને ઈલ્વલ બે અસુર ભાઈઓ પાસે પુષ્કળ ધનનો પરિગ્રહ છે. ચાલો ત્યાં જઈએ. રાજાઓ પણ સાથે આવ્યા. ઈલ્વલ અને વાતાપિએ ઋષિ અને રાજાઓનો સારી રીતે આદરસત્કાર કર્યો. રાજાઓએ સાંભળ્યું હતું કે આ અસુરો અત્યંત ક્રૂર છે પણ દેખાવ ઘણો નમ્ર અને વિવેકી રાખે છે. તેથી રાજાએ ઋષિને ચેતવ્યા કે અસુરો એની સરહદ સુધી આપણને વળાવવા આવશે અને પછી ઓચિંતા આક્રમણ કરીને મારી નાખશે અને આપેલું બધું ધન પાછું મેળવી લેશે. ઋષિ સાવધ હતા. સરહદ નજીક આવ્યા. વાતાપિ જેવો આક્રમણ કરવા ગયો કે તરત ઋષિએ એવો પ્રબળ હુંકાર કર્યો કે વાતાપિ ધ્રૂજી ઊઠ્યો. હાથમાંથી અસ્ત્ર પડી ગયું. એણે ઋષિની ક્ષમા માગી. અને ઋષિ બધું ધન લઈને ઘેર આવ્યા. લોપામુદ્રાને આપ્યું, કહ્યું, ‘હવે તારા ગૃહસ્થાશ્રમની જેવી સજાવટ કરવી હોય તેવી કર.’