આ દિવસો દરમિયાન ટાઈમ્સ જૂથના ‘ઈલસ્ટ્રેટેડ વીકલી’ મેગેઝિનમાં ફોટોગ્રાફીનું આખું પાનું આવતું. આ જોઈને તેમને ફોટોગ્રાફી કરવાની હોંશ થઈ. પોતાના ગમતા વિષયો માટે અન્ય વર્તમાનપત્રો, સામાયિકો અને જૂનાં પુસ્તકો ઉત્કંઠાથી ખરીદવાનું શરૂ કર્યું. આવો બાળપણમાં રસ હતો. સૌથી જરૂરિયાતનો કેમેરો ખરીદવા ખિસ્સાખર્ચમાં બચત કરવાનું શરૂ કર્યું. યુવાન મહેશ્વરીએ મુંબઈની દુકાનમાંથી રૂપિયા ત્રણનો કોડાક બોક્સ કેમેરા ખરીદ્યો. અને શાળાની રિસેસમાં ચોપાટી જઈ ફોટા પાડવાનું શરૂ કર્યું. શરૂઆતમાં કેમેરામાં ખામી હોવાથી પરિણામ સંતોષકારક ન મળતું. છતાં ફોટોગ્રાફી શીખવાનું ચાલુ રાખ્યું. પાછળથી રોલિફ્લેક્સ કેમેરા વસાવ્યો અને આ કેમેરાથી સંતોષકારક પરિણામ મળતું થયું. અને તેમનો આત્મવિશ્વાસ વધ્યો. અને ઈનામી તસવીર મળી. આથી તેમનામાં ઉત્સાહ વધ્યો અને તેઓ વધુ ગંભીર બન્યા. પાછળથી તેમણે રોલિફ્લેક્સ લાયકાM3 અને મામિયાફ્લેક્સ-330 વાપરવા શરૂ કર્યા. સને 1938માં સેન્ટ્રલ કેમેરાવાળા પી. જે. પટેલે અમદાવાદની ‘નિહારિકા’ (ધી સોસાયટી ઓફ ગુજરાત પિક્ટોરિયાલિસ્ટ) ફોટોકલબ આયોજિત ફોટોગ્રાફી હરીફાઈમાં ભાગ લેવા જણાવ્યું અને તેમને ઈનામ મળ્યું. અને તસવીરકારની વણથંભી યાત્રા શરૂ થઈ. તે યાત્રા નેશનલ ફોટો એવોર્ડ સુધી અવિરત વહેતી રહી.