શર્માઅંકલ રીટાયર્ડ આઈએએસ ઑફિસર હતા .આખા ભારતમાં ઘૂમ્યા હતા પણ આટઆટલી ટ્રાન્સફર પછીયે એમણે એમની કે. એલ. સાયગલ,નૂરજહાઁ,શમશાદ બૅગમ,સુરૈયા વગેરેની રેકોર્ડઝ જીવની જેમ જાળવી હતી.કોઈને સાંભળવા આપે એ અશક્ય હતું,ઋશિકેશ ઉર્ફ ડીજે રીશીની નજર એ અદ્ભુત કલેક્શન પર હતી.એ દિવસ દરમ્યાન એક અૅડવર્ડટાઈઝીંગ કંપનીમાં કામ કરતો અને પાર્ટટાઈમ ડીજે તરીકે રાત્રે શહેરની જાણીતી ક્લબ્સમાં પરફોર્મ કરતો.શર્માઅંકલનો પરિવાર બહુ મોટો હતો,બે દિકરીઓ પરણીને દિલ્હી અને કાનપુરમાં રહેતી હતી. એમના બે ફલેટમાં બે દિકરાઓ,પુત્રવધુઓ અને પૌત્ર-પૌત્રીઓ સાથેનો પરિવાર મહેમાનોની અવર-જવરથી ભરેલો રહેતો.એક દિકરાની કેમિકલની ફેકટરી હતી અને બીજો બૅંકમાં ઉચ્ચ હોદ્દા પર હતો.ઘરમાં પૈસા-ટકાની કોઈ કમી ન હતી અને એકલા તો કોઈને પડવું હોય તો ય શક્ય ન હતું.દિકરાઓ ધાર્મિક કાર્યો , દાન-પુણ્યનાં કામોમાં આગળ રહેતા,પણ આ સલોનીએ શરુ કરેલા ગ્રુપ બાબતે બહુ ખુશ ન હતા.શર્માઆંટી પતિની સાથે બધે ફર્યા હતા,ઘરમાં વહુઓ સાથેનું વર્તન ઉદાર(! ) હતું,ઘરમાં પાર્ટીઓ થતી,સગાં-સંબંધીઓસામે વહુઓ સોના-હીરાનાં દાગીનાઓથી લદાયેલી રહે એનું ખાસ ધ્યાન રાખતાં.નીચે બધાંને મળવા,વાતો કરવા ઉતરતાં ત્યારે હંમેશા સિનીયર સિટીઝન…ગ્રુપની ટીકા કરતાં,હા એ ઉમેરવાનું ચૂકતા નહીં કે બધાના નસીબ થોડા સરખા હોય છે,શર્માજીને તો આ વાત જ પસંદ નથી ,એમણે બધી મિલ્કત દાગીના હજુ મારા નામે જ રાખ્યા છે ,દિકરા-વહુ આગળ-પાછળ કેમ ન ફરે, હા દાન વગેરેની જરુર હોય તો અમે ઘણાં ઘરડાંઘર, અનાથાશ્રમોમાં આપીએ જ છીએ તો આપણી કોલોનીના ઘરડાંને જરુરથી આપીશું.કોઈનાથી એમની વાતોમાં રહેલો અહંકાર છૂપો રહી શક્તો નહીં,મોટાભાગનાં વૃધ્ધ મનમાં એમની અધૂરી સમજની દયા ખાઈ ચૂપ રહેતા.રીશી એ ઘરમાં બે-ત્રણવાર જુદી જુદી પાર્ટી એરેન્જ કરવા આવી ચૂકયો હતો,એટલે એ અને શર્માઅંકલ સારી રીતે એકબીજાને ઓળખતા.એક દિવસ શર્માઅંકલનું ગ્રામોફોન (રેકોર્ડ પ્લેયર) બગડી ગયું,ઘરમાં કોને ફુરસદ હોય કે રીપેર કરાવી આપે,અરે પહેલા પાસે બેસીને સાંભળે તો ને.ઉપરાંત એ એટલું જૂના સમયનું હતું કે એને રીપેર કરનાર મળવો ય મુશ્કેલ હતું.એક દિવસ રીશી સલોનીને ઑફિસમાં મળીને ઘરે જઈ રહ્યો હતો ત્યારે વૉક માટે આવેલા શર્માઅંકલની નજર એના પર પડી.એને બૂમ મારી પાસે બોલાવ્યો,પહેલાં તો વ્યંગ કરીને કહે કે કેમ એ અમૅરિકારીટર્ન છોકરી તને બોલાવીને બધાં ઘરડાંઓને ડાન્સ કરાવશે કે શું ?! ભાઈ, આ ઉંમર તો ભગવાનનું નામ લેવાની છે; આ ભવ તો ગુમાવ્યો હવે આવતા ભવ માટે ભાથું બાંધવાનો સમય છે,પૈસો તો મોહમાયા છે,અરે વાતોમાં મૂળ વાત જ ભૂલી જતો હતો ,તું કોઈ ગ્રામોફોન (રેકોર્ડ પ્લેયર) ને રીપેર કરનારને જાણે છે મારું પ્લેયર અચાનક બગડી ગયું છે, હું આ ઉંમરે ક્યાં રીપેર કરાવવા જાઉં.રીશી કહે સલોનીને આવી અૅન્ટિક વસ્તુઓમાં બહુ રસ છે,તમે કહો તો એને પૂછી જોઉં.સલોનીની મદદ લેવામાં નાનમ લાગતી હતી તે છુપાવીને કહે અરે એને આ બધા નકામા કામોથી ફુરસદ મળે તો મારું કામ કરે એના ભરોસે ન બેસી રહેવાય.રીશીની આંખમાં ચમક આવી,ઉત્સાહથી કહે અંકલ , હું કાંઈક રસ્તો કરી આપું જેથી તમે તમારી બધી ગમતી રેકર્ડ ઈચ્છો ત્યારે સાંભળી શકશો,માત્ર તમારે મને એક દિવસ માટે તમારી બધી રેકર્ડ આપવી પડશે,હું વચન આપું છું કે એમાંની દરેકે દરેક રેકર્ડને ખુબ સાચવીશ અને તમને પાછી આપી દઈશ,ઉપરાંત તમારું પ્લેયર પણ રીપેર કરાવી આપીશ જો કે એ કામમાં વાર લાગશે.શર્માઅંકલને જિંદગીમાં પહેલીવાર અસહાયતાનો અનુભવ થયો.કચવાતે મને હા પાડી,એટલે રીશી તરત એમની સાથે એમના ઘરે જવા તૈયાર થઈ ગયો.એમના બે પૌત્રોની મદદથી બધી રેકર્ડઝ અને પ્લેયર સિનીયર સિટીઝન…ગ્રુપની ઑફિસમાં આવી ગયું.