૫૪ વર્ષ પછી, સન ૨૦૦૪માં પ્રભાશંકર પંડ્યાએ ગદગદ થઈને આ પ્રસંગની સ્મૃતિ કરતાં કહ્યું હતું : ‘અને અત્યારે હું મારી આંખે એ સત્ય થયેલું જોઈ રહ્યો છું…’