‘તમારી આ મુસીબતને વખતે તમને એમ કહેવું કે “મેં તો પહેલાં જ કહ્યું હતું” એ અવિવેક ગણાય. પણ જરાય ગર્વ વિના, પૂરી નમ્રતા અને પ્રેમ સાથે હું તમને એ કહેવા માગું છું કે આપણે આ આપત્તિને બીજી વારની ચેતવણી ગણીએ. પહેલી વારની ચેતવણી આપણને – આખી માણસ જાતને – હિરોશીમા અને નાગાસાકીમાં મળી ગઈ હતી. પણ દુનિયા આખીએ આવી તેજાબી ચેતવણી આગળ પણ આંખ આડા કાન કર્યા. ત્યાર પછીના દાયકાઓ સુધી આપણી માણસ જાતે એક બીજાની સામે મોતનાં શસ્ત્રોના ખડકલા જ કર્યે રાખ્યા. અને પાછું એને નામ રૂપાળું આપ્યું – ‘શીત યુદ્ધ !’ વળી પરમાણુ શસ્ત્રો અને પરમાણુ ઊર્જાનો સંબંધ ‘ચોલી દામન’નો હતો. એ આપણે ન સમજ્યા. પરમાણુ શસ્ત્રના શિકાર બનેલા તમારા દુર્ભાગી દેશે એ જ રસ્તો લીધો. ‘શાંતિ માટે અણુ’ એ તો પોતાની લાજ છુપાવવા માટેનું કહેવાતી વિકસિત દુનિયાનું એક મોટું બહાનું જ હતું. હવે તો એ પુરવાર થઈ ચૂકેલી વાત છે કે પરમાણુ ઊર્જા સ્વચ્છ નથી, સસ્તી નથી અને સલામત તો હરગિજ નથી. તમારા દેશે અણુઊર્જા પાછળ દોટ મૂકવાનું સ્વીકાર્યું તેની પાછળ કદાચ નીચેનાં કોઈ કારણો હોઈ શકે :