‘અંગ્રેજી ભાષા રાખો’, ‘અંગ્રેજી હટાઓ’, ‘અંગ્રેજી ગુલામીનું ચિહ્ન છે’, ‘અંગ્રેજી આંતરરાષ્ટ્રીય ભાષા છે’, ‘વિશ્વ સાથે સંબંધ રાખવા અંગ્રેજી ભાષા આપણને સહાયરૂપ થશે’, ‘ભારતમાં અંગ્રેજીની શી જરૂર છે?’, ‘રશિયા, જાપાન જેવા દેશો અંગ્રેજી વગર ચલાવી શકે તો ભારત કેમ નહીં?’, ‘અંગ્રેજી ભાષા દેશની પ્રગતિમાં અવરોધક છે’, ‘અંગ્રેજી ભાષા વગર ૨૧મી સદીમાં કઈ રીતે જઈશું’, ‘અંગ્રેજીથી ભારતની સ્વતંત્રતા જોખમાશે’, ‘અંગ્રેજી ભાષા દ્વારા ભારત સમૃદ્ધ બનશે’… આવા તો જાતજાતના અને વિરોધાત્મક મત ભારતની સ્વતંત્રતા બાદના વર્ષોમાં આપણે સૌ સાંભળતા આવ્યા છીએ અને ન જાણે હજી કેટલાંય વર્ષો સુધી સાંભળીશું. કયું કથન સાચું અને કયું ખોટું એ જુદા જુદા સમય અને સંજોગોને આધીન હોઈ શકે પરંતુ એક વાત તો તદ્દન સ્પષ્ટ છે કે આજના યુગમાં જ્યારે કોઈ પણ દેશ બીજા દેશોની સીધી અથવા આડકતરી સહાય અને સહાનુભૂતિ વગરનું બહુ પ્રગતિ ન કરી શકે ત્યારે એકબીજાના સંપર્કમાં રહેવામાં જ સર્વ દેશોનું હિત છે. સંપર્કમાં રહેવાનું માધ્યમ ભાષા છે. જે ભાષાઓને દુનિયાના ઘણા દેશોએ-ખંડોએ સ્વીકારી છે તેમાં અંગ્રેજી ભાષાનું મહત્વનું સ્થાન છે તે નિર્વિવાદ છે. ભૂતકાળમાં રશિયા અને જાપાન જેવા દેશોએ પોતપોતાની ભાષા દ્વારા જ સર્વ પ્રકારની પ્રગતિ કરી હતી તે એક હકીકત છે પરંતુ આજે બદલાયેલા સંજોગોમાં આ દેશોએ પણ પોતાની પ્રજા અંગ્રેજી ભાષાનું જ્ઞાન મેળવી શકે તે માટે અનેક પગલાં ભર્યા છે.