જે જાતિ પાસે પોતાનો પુરાણો ઇતિહાસ નથી, પોતાના પૂર્વજોના મહત્ત્વપૂર્ણ ચરિત્રોનો ઇતિહાસ નથી તે જાતિ મુડદાલ જ બને છે. આપણી પાસે મહાભારત રૃપે આવો ગ્રંથ છે. આપણી પાસે જેનો જગતમાં જોટો ન જડે તેવો મહાભારત ગ્રંથ હયાત હોવા છતાં આજે આપણો સમાજ કર્તવ્યભ્રષ્ટ કેમ થતો જાય છે? સમાજની દુર્ગતિ કેમ થઈ રહી છે? આ પ્રશ્નનો જવાબ આપતા પંડિત રામલાલજી શર્મા કહે છે, ‘કારણ એનું માત્ર એ જ છે કે આપણે મહાભારત ગ્રંથ વાંચવો-સાંભળવો છોડી દીધો છે અને પૂર્વજોની અનુકરણીય ગુણગાથાઓનું ગાન બંધ કરી દીધું છે. એટલે વિદેશીઓના કેટલાક ઉપલકિયા ગુણો ઉપર મુગ્ધ બની જઈ તેમને કુશળ રાજનૈતિક, મહાપરાક્રમી અને ઐતિહાસિક માની બેસીએ છીએ. આ સ્થિતિમાં આજે દરેકે મહાભારતની કથા જાણવી જોઈએ. મહાભારતનો થઈ શકે એટલો પ્રચાર કરવો જોઈએ. પહેલા મહાભારતની કથાનું ગાન થતું ત્યારે દરેકના હૃદયમાં પૂર્વજોનું ગૌરવ પણ ટકી રહેતું હતું જે આજે લુપ્તપ્રાય થતું જાય છે. ગંગાયમુના તરફના પ્રદેશમાં રામાયણનો પ્રચાર ઘેર-ઘેર થઈ ગયો છે એમ મહાભારતની કથાનો પ્રચાર પણ ઘેરઘેર થઈ જવો જોઈએ. દેશની ઉન્નતિ માટે આનાથી સુગમ ઉપાય બીજો એકેય નથી.’