બ્લાઇન્ડ કેસમાં પોલીસે બે શકમંદોને પકડ્યાં હતા, તેમણે હત્યા ન પણ કરી હોય તેવી શક્યતા પણ વધુ હતી. બન્નેને પકડીને કોન્સ્ટેબલોએ પી.આઈ ચૌધરીની ચેમ્બરમાં ઉભા રાખ્યા. ભારે અવાજની પ્રકૃતિ ધરાવતા પી.આઈ ચૌધરીએ ગુસ્સાવાળા ચહેરાથી ભાવીક અને સચીનની સામે જોયું. સુરેખાબેનની હત્યા થઇ તે દિવસે ક્યાં હતા? અત્યાર સુધી પોલીસ જે પુરાવા પાછળ મહેનત કરી રહી હતી તે પુરાવા એક ભારે અવાજથી આપોઆપ સામે આવી ગયા. પોલીસને ધારણા ન હતી કે તેમની આશંકા હત્યાનું પગેરું મેળવી આપશે. સચીન અને ભાવેશ ગભરાઇ ગયા, બન્ને જાણતા નહોતા કે, પોલીસ પાસે હજુ તેમના વિરૂધ્ધ પુરાવા નથી. પરંતુ ‘હું નહોતો...હું નહોતો...’ની કાકલૂદી ગભરામણ સાથે શરૂ થઇ. પોલીસે પુછ્યું ‘તું નહોતો તો કોણ હતુ? બોલ’. ભાવીકે કહ્યું, આ સચીને કહ્યું હતુ. આટલી કબૂલાત પોલીસ માટે એક હત્યાનો ભેદ ઉકેલવા પુરતી હતી. કોઇ પણ જાતના બળ પ્રયોગ વગર હત્યાનો ભેદ ઉકાલાઇ ગયો. પરંતુ જે કબૂલાત આરોપીએ કરી તે વધુ ચોંકાવનારી હતી. ભાવીકની કબૂલાત થતા જ બન્નેને અલગ કરી દેવાયા. પોલીસ સામાન્ય રીતે એક ગુનામાં બે કે તેથી વધુ આરોપીઓ હોય ત્યારે અલગ અલગ પુછપરછ કરતી હોય છે. કારણ, આરોપીઓ અંદરોઅંદર એકબીજાની વાત સાંભળીને વધુ કોઇ ‘સ્ટોરી’ ન ઘડે. આ ધારણાએ સચીન અને ભાવીકને અલગ કરાયાં.