કલકત્તની નોકરી છોડીને આવ્યા ત્યારથી જીવનના અંત સુધી મેઘાણી વ્યવસાયે પત્રકાર રહ્યા છે. પત્રકારને માટે અનિવાર્ય એવું સામયિક પ્રસંગો કે વ્યક્તિઓ વિશેનું લેખન મેઘાણીને પણ કરવું પડ્યું છે. આમાંનું મોટા ભાગનું લેખન ‘ફૂલછાબ’ ગ્રંથમાળાની પુસ્તિકાઓ રૂપે પ્રગટ થયું છે. મેઘાણીના આ પ્રકારના લેખનમાં ‘બે દેશદીપક’ ‘ઠક્કરબાપા’, ‘મરેલાંનાં રુધિર’, ‘અકબાર્ની યાદમાં’, ‘દયાનંદ સરસ્વતી’, ‘એશિયાનું કલંક’, ‘હંગેરીનો તારણહાર’, ‘ભારતનો મહાવીર’, ‘ભારતનો મહાવીર પાડોશી’, ’ધ્વજમિલાપ’ જેવી પુસ્તિકાઓનો સમાવેશ થાય છે.