લોદી સેના મોટી હોવા છતાં બાબર અને મુઘલોની જીત માટેનાં કારણો ઘણાં રસિક અને વ્યૂહાત્મક હતાં. પાણીપતના આ યુદ્ધમાં મુઘલોનો સેનાપતિ બાબર હતો. તે એટલો તો કુશળ લડવૈયો હતો કે યુદ્ધ સૈનિકોની સંખ્યાને આધારે નહીં, પણ લશ્કરીવ્યૂહો રચી લડતો હતો. પોતાની સેનાના દરેક સૈનિકને વ્યક્તિગત રીતે ઓળખતો, તેનાં સુખ-દુઃખમાં ભાગીદાર બનતો. હારવા છતાં હતાશ થતો નહીં. તે હંમેશાં કહેતો કે વિજયની આકાંક્ષા અને સામ્રાજ્ય વિસ્તારની ઉત્કટ ઈચ્છા સામે એકલ દોકલ નિષ્ફળતા મને હતાશ કે ચલિત કરી શકે તેમ નથી. પાણીપત પૂર્વે પણ બાબરે તેમ કર્યું. તેની પાસે યુદ્ધ મેદાનમાં ખોફ મચાવી શકે તેવા આલમ ખાન અને દિલાવર ખાન જેવા સેનાપતિઓ હતા અને ૨૪ જેટલી મેદાની તોપોનો તેઓ અત્યંત કુશળતાથી ઉપયોગ કરી શકતા હતા.