અઢાર-ઓગણીસ વર્ષની મુગ્ધ તરુણી અને ત્રેવીસ ચોવીસ વર્ષનો એક તરવરાટભર્યો સોહામણો તેજસ્વી યુવાન. બંનેને પરિચય થાય છે. બંને અવારનવાર મળે છે, પરિચયમાંથી પ્રણયસંબંધ પાંગરે છે. પ્રારંભકાળનો સંબંધ પણ કેવો હોય છે ? ઝાકળભીનો, લીલી કૂંપળ જેવો નાજુક કોમળ એ સંબંધ. યુવક યુવતી બંને ક્યારેક હાથમાં હાથ ઝાલી સમુદ્રતીરે ઊછળતાં મોજાં નિહાળતાં બેસે છે, તો ક્યારેક, કોઈક એકાંત સ્થળે બેઠાં બેઠાં પ્રણયગોષ્ઠિ કરે છે. બંને એકબીજાંને સાંભળે છે. એમનાં સંબંધમાં મૈત્રી છે, સહાનુભૂતિ છે, સાદગી છે. બંને વચ્ચે એક દુનિયા નિર્માણ થાય છે. એ દુનિયા એમની બંનેની જ છે. એમાં અન્ય લોકો નથી, અન્ય કોઈ રસ નથી. જવાબદારીના ભાર વગરનો, બંધનોથી મુક્ત સંબંધ છે. ભૂતકાળનું એમાં કોઈ ઋણ નથી. ભવિષ્યનાં સોણલાં સેવાય છે. આરંભકાળનો આ સંબંધ ઘણો સુંદર હોય છે. એમાં વાસંતી પ્રભાતની આહલાદકતા હોય છે, નવજાત શિશુની સુકોમળતા હોય છે. બંનેને થાય છે, પ્રણયનો વસંતકાળ લંબાઈ જાય. બસ, આવુંને આવું જ જીવન રહે તો કેટલું સારું ! આવી ને આવી ઉત્કટતા, મિલનનો આનંદ અને તન્મયતા કાયમ રહે તો કેવું સારું !