લાયલપુર (હવે પાકિસ્તાનમાં) કૉટન મિલ્સના દરવાજે એક દૂબળો-પાતળો પ્રૌઢ વ્યક્તિ આવીને ઊભો રહ્યો. અંદર કર્મચારી સફાઈ કરી રહ્યા હતા. તેમણે વિચાર્યંુ કદાચ આ વ્યક્તિ અંદર આવવાનો છે. ખબર નહિ કોણ છે ? તે કડકાઈથી બોલ્યો : "ભલા માણસ, ક્યાં ઘૂસી રહ્યો છે ? જોતો નથી સફાઈ થઈ રહી છે ? તે પ્રૌઢ વ્યક્તિ પાછો ફરીને ચાલ્યો ગયો. મિલમાલિક દ્વારા નિરીક્ષણ થવાનું હતું. થોડી જ વારમાં હલચલ થઈ અને અવાજ આવવા લાગ્યો. "લાલાજી આવી ગયા, લાલાજી આવી ગયા શેઠજીએ સફેદ ઝભ્ભો અને ચૂડીદાર પાયજામો પહેર્યો હતો. સફાઈ કર્મચારી પણ ઉત્સુકતાથી બહાર નીકળ્યો. લાલાજીને જોતાં જ એના પગ નીચેની જમીન સરકી ગઈ. માલિક તે જ સજ્જન હતો, જેને થોડી વાર પહેલાં આ કર્મચારીએ મિલના દરવાજેથી બહાર ભગાવ્યો હતો. તે કાંપી રહ્યો હતો અને વિચારી રહ્યો હતો કે મારી નોકરી હવે ગઈ. લાલાજીએ તેની તરફ જોયું અને હસ્યા. ત્યાં તે લાલાજીના પગે પડીને માફી માંગવા દોડ્યો, લાલાજીએ તેની મન:સ્થિતિ જાણી લીધી. સફાઈ કર્મચારીને તેમણે ગળે લગાવ્યો અને બોલ્યા : "હું તારાથી નાખુશ નથી, ખૂબ પ્રસન્ન છું. તેં તારા કર્તવ્યનું પાલન કર્યંુ છે.