છેલ્લાં ત્રણેક વરસમાં ક્ષણક્ષણની કણકણની પૂંજી ભીતર સંચિત થયાં કરતી હતી, શબ્દલય-ભાષાલય, બાળકને થતું હશે તેવી જ કોઈ રીતે, ફૂટુંફૂટું થવા કરતો હતો, ‘નખી સરોવર પર શરતપૂર્ણિમા’ સૉનેટનો ‘સૌંદર્યો પી, ઉરઝરણ ગાશે પછી આપમેળે’ એ કાવ્યદીક્ષામંત્ર પામીને તે જંપ્યો.