આથી જ ૧૯૪૮ની આસપાસ તેરા ગામના લાલજી નાનજી વકીલ નામના ગૃહસ્થએ પણ લિપિ રચવા પ્રયત્ન કર્યો હતો, પરંતુ તે સમયે કચ્છમાં પ્રિન્ટિંગ પ્રેસનો અભાવ હતો, લોકોમાં શિક્ષણ ન હતું, ભાષા કે લિપિ પ્રત્યેની જાગૃતિ ન હતી, લખવા- વાંચવાવાળો વર્ગ ઘણો ઓછો હતો, આથી આ પહેલો પ્રયત્ન યશસ્વી નિવડ્યો ન હતો.