જોકે, નિવેદીતા સાવ ખોટું પણ નહોતું જ કહી રહ્યા, કલ્યાણી એટલે નિહાયતી રખડું સ્વભાવની છોકરી. જોકે ટેલેન્ટેડ અને ક્રિએટીવ પણ એટલી જ પરંતુ, રખડપટ્ટી જાણે તેની બીજી ઓળખ. ગમે તે સમયે ગમે ત્યાં જવા માટે નીકળી પડે. બસ બેગમાં ત્રણ જોડી કપડાં નાખ્યા અને ખભે ભરાવી ચાલી નીકળે, ક્યારેક ટ્રેનમાં, ક્યારેક કાર લઈને તો ક્યારેક વળી સ્કૂટરેટ પર. જેવું સ્થળ તેવી સફર. ક્યાં રહેશે, શું ખાશે? કંઈ જ નક્કી નહીં. બસ ઘરથી નીકળતીવેળા માત્ર એક જ વાક્ય મોઢાં પર હોય, 'મમ્મા, હું જાઉં છું.' જો સામે એવા સવાલો પૂછાય કે ક્યાં જાય છે, ક્યારે આવશે, કોની સાથે જાય છે? તો કલ્યાણી પાસે તેનો કોઈ જવાબ નહીં હોય. કારણ કે તેને પોતાને જ ખબર નહીં હોય. પરંતુ, તેની ક્રિએટીવીટી જબરદસ્ત હતી, કલ્પનાશક્તિ અચંબિત કરનારી હતી અને આ બધાની સાથે તેનું લખાણ... વારંવાર વાંચવું, યાદ રાખવું, વાગોળવું ગમે તેવું હતું. લોકો કહેતાં કે 'મા તો માત્ર એક સફળ ફિલ્મ લેખિકા બની પરંતુ દીકરી કલ્યાણી તેમનાથી પણ બે ચાસણી ચઢે તેવી છે. ફિલ્મ કે નાટકની કહાની લેખનથી લઈને સંવાદ લેખન, ગીત-ગઝલ હોય કે નિબંધ, વાર્તા અથવા પ્રવાસવર્ણન હોય તેના દરેક લખાણમાં એક ગજબનો મેગ્નિક પાવર છે. પણ અલગારી જીવ તેથી જ તો આટલી નાની ઉંમરે સાત-સાત સુપરહિટ ફિલ્મો અને સોળ કરતાં પણ વધુ જબરદસ્ત કન્ટેન્ટવાળા સફળ નાટકો આપી ચૂકી હોવા છતાં ક્યારેય તેને લાઈમલાઈટમાં આવવું ગમતું નહોતું. ક્યારેક કોઈ અંગત મિત્ર પૂછે તો કલ્યાણી તુરંત કહી દે, 'યાર એકવાર આ સ્ટારડમનું પૂછડું માણસને વળગે પછી સામાન્ય જિંન્દગી સાથે દુશ્મનાવટ થઈ જતી હોય છે. હું આ રીતે ગમે ત્યાં, ગમે ત્યારે રખડવા નહીં જઈ શકું અને તેમ નહીં થાય તો હું ગૂંગળાઈ જઈશ.'