એલિઝાબેથ ડ્રુ (Elizabeth Drew) નામની એક વિવેચકે એક વાર કહ્યું હતું કે ‘Life of course is the basic raw material of all art, but no artist is so close to his raw material as the novelist.’ (જીવન અલબત્ત તમામ કળાઓનો મૂળભૂત કાચો માલ છે, પણ નવલકથાકાર જેટલું એ કાચા માલની સમીપ અન્ય કોઈ નથી.) અને તેનું કારણ એજ કે જીવનની એ સામગ્રીને વાપરવાની સૌથી વધું મોકળાશ નવલકથામાં મળી રહે છે. પણ જો એ સામગ્રીને જેમની તેમ રજૂ કરવામાં આવે તો તે વધું માં વધું એક અહેવાલ બની શકે, નવલકથા નહિ. આ સામગ્રી પર નવલકથાકારે અમુક સંસ્કાર કરવા પડેઃ જેમકે ઘટનાઓ વચ્ચેનો કાર્ય-કારણનો ચોક્કસ સંદર્ભ રજૂ કરવો પડે, એ ઘટનાઓ દરમિયાન ઉદ્દભવતા સંઘર્ષ અને મનોવ્યાપારોને રજૂ કરવા પડે અને આ બધું એટલી સાહજીકતાથી રજૂ કરવું પડે કે કથાના ભાગ તરીકે વાચક સ્વીકારી શકે, નહિતર એ સ-રસ કથા નહિ પણ નિરસ ઈતિહાસ બની જાય.