અહીં પણ એક દિવસ મોડી રાત્રે ૧૧-૩૦ વાગે સૂવા માટે આવ્યા. મંદિરમાં જગ્યા ઓછી અને સૂવા માટે તેમને ગોદડું પણ ન મળ્યું. તેથી મંદિર બહાર ઝાડ નીચે ડાંગરના પરાળના ઢગલા ઉપર પોતાનું ગાતરિયું(ઉપવસ્ત્ર) પાથરીને સૂઈ ગયા. સૂતાં સૂતાં તેમને લાગ્યું કે નીચે કંઈક સળવળ સળવળ થાય છે. બે-ત્રણ વખત ઊભા થઈને જોયું પણ અંધારામાં કશું દેખાયું નહીં. તેથી યોગીજી મહારાજ તો ગાતરિયું નાખીને 'સ્વામિનારાયણ... સ્વામિનારાયણ...' એમ સ્મરણ કરતા શાંતિથી રાતભર સૂઈ રહ્યા.