….છતાં હું આશાવાદી છું. કદાચ મારા કરતાં મારી આ કારનું ભવિષ્ય વધારે સારું હશે, એમ મને લાગે છે. ક્યારેક હું નહીં હોઉં, ત્યારે આ કાર મારા સ્મૃતિચિહ્નરૂપે પ્રખ્યાત બનશે, એવી મને દ્રઢ શ્રદ્ધા છે ! ‘નિર્મિશ ઠાકર જેવા પ્રખત કવિ આમાં ફરતાં !’ એમ કહી કદાચ આવનારી પેઢીઓ ગૌરવ લેશે, ત્યારે હું નહીં હોઉં, પણ મારી આ કાર તો હશેને ! એ વિચારે હું હાલ ગદગદ બની ગયો છું, એટલે આગળ નહીં લખી શકું.