આપણને આપણી જરૂરિયાત કરતાં જે કાંઈ વધારાનું સુખ મળ્યું હોય એ આપણી કસોટી કરવા માટે મળેલું છે એમ સમજવું જોઈએ. આપણે વધારાના સુખનો સંગ્રહ કરીએ તો પરિગ્રહનું પાપ આચર્યું કહેવાય અને જો એ વધારાના સુખનું વિસર્જન કરીએ તો એ પુણ્યકાર્ય ગણાય. આપણને છલોછલ સુખ મળી ગયા પછીય વધારાના સુખ માટે આપણે આપણા સહધર્મી તરફ જોવાની દરકાર કરીએ છીએ નહીં તેની પરીક્ષા પરમાત્મા કરે છે. જો આપણે સહધર્મી તરફ નજર ન કરીએ તો પરમાત્મા પણ શા માટે આપણી સામે જુએ?