આ સંસારવૃક્ષમાં વિષય ચિન્તન જ કૂંપળો છે. વિષય ચિન્તન ત્રણ ગુણોથી થાય છે. વિષય ચિન્તન કરતા રહીને મનુષ્‍યનો સંસાર સાથે સબંધ વિચ્છેદ થઇ શકતો નથી. વિષયોનું ચિંતન કરવાવાળા મનુષ્‍યની તે વિષયમાં આસક્તિ પેદા થઇ જાય છે.. આસક્તિથી કામના પેદા થાય છે, કામનાથી ક્રોધ પેદા થાય છે.. ક્રોધથી સંમોહ (મૂઢભાવ) થઇ જાય છે, સંમોહથી સ્મૃતિ ભ્રષ્‍ટ થઇ જાય છે, સ્મૃતિ ભ્રષ્‍ટ થઇ જવાથી બુધ્ધિનો નાશ થઇ જાય છે – બુધ્ધિનો નાશ થવાથી મનુષ્‍યનું ૫તન થઇ જાય છે. (ગીતાઃ૨/૬૨-૬૩)