ઓછા બજેટમાં બનેલી, નાની સ્ક્રીનસાઇઝ ધરાવતી ટ્રૅપ્ડમાં સિનેમાના બધા જ ડિપાર્ટમેન્ટ એકસાથે પર્ફેક્ટ સિન્ક્રોનાઇઝેશનમાં કામે લાગ્યા છે. મિનિમમ ડાયલોગ્સ સાથે ઓલમોસ્ટ સાઇલન્ટ લાગતી આ ફિલ્મને કમ્પેલિંગ વૉચ બનાવનારું બિગેસ્ટ ઍલિમેન્ટ છે રાજકુમાર રાવની ઍક્ટિંગ. અંતર્મુખી વ્યક્તિત્વ, ડર, ફ્રસ્ટ્રેશન, પૅનિક, આનંદ, આક્રોશ, સાહસ, દુઃખ, એકલતા, નિઃસહાયપણું… તમામ હાવભાવ તમે ડાયલોગ્સની ગેરહાજરીમાં પણ જબરદસ્ત ઇન્ટેન્સિટીથી અનુભવી શકો. રાજ કુમાર રાવના પોઇન્ટ ઑફ વ્યુથી કહેવાઈ હોવાને કારણે આ ફિલ્મ આપણને પણ એ જ ફ્લૅટમાં પૂરી દે છે. સિનેમેટોગ્રાફર સિદ્ધાર્થ દીવાનનો કમાલ પણ છે, તે ફ્લૅટનું ડરામણું ક્લસ્ટરોફોબિક વાતાવરણ આપણને પણ બહાર નીકળવા માટેટ અકળાવી મૂકે. પ્લસ બૅકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિક. તેની અસરકારકતા કેવી હશે તે જણાવવા માટે એક જ ઍક્ઝામ્પલ કાફી છે કે લોકોનું ધ્યાન ખેંચવા માટે રાજકુમાર રાવ બાલ્કનીની લોખંડી ગ્રિલ પર સ્ટીલની તપેલી પછાડે છે, તે સાઉન્ડ હળવેકથી બૅકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિકમાં કન્વર્ટ થઈ જાય છે!