એક જીવતો માણસ હતો. સવારે ઊઠીને દાતણ કરે. પવાલીમાંથી કે માટીના ગોળામાંથી પાણી લોટામાં લઈને કોગળા કરે. લાકડાના પાટલા પર બેસીને ગેલ્વેનાઇઝ્ડ પાઇપમાં થઈને લોખંડની ચકલી નીચેની ધાતુની ડોલમાં ભરેલા પાણીથી સ્નાન કરે. વાડકીમાંથી ચણાનો લોટ લે ‘ને માટીનું ઘસણિયું કે સૂકાયેલું ગલકું કે ઈંટનો ટુકડો કે નારિયેળનું છોડું ઘસે અને અંતે પ્લાસ્ટિકનો દાંતિયો વાપરે. અત્યારે અનેક માણસો જીવે છે. જેમની સવાર પ્લાસ્ટિકના ડોલ-ડબલાં ‘ને ટૂથબ્રશથી પડે છે. પ્લાસ્ટિક કુટુંબના પાઇપ ‘ને નળ. આરઓ ‘ને ફ્રીઝ. સોપ હોલ્ડર કે કન્ટેનર, શેમ્પૂની બોટલ, બરડો ઘસવાનું બ્રશ, શાવર-જૅલ રગડવાનો કૂચો, સ્ક્રેપર વગેરે સર્વે પ્લાસ્ટિકમય. હા, શક્યતા ખરી કે થાઈલેન્ડથી લાવેલો વૂડન કોમ્બ હોય!