ઉન્માદ થઈને સાગર ઘુઘવાટા કરવા માંડ્યો. ત્યાં તો ગગનને ભેદતો અવાજ આવ્યો સાગર... સાગર... તું મારી માને અન્યાય કરે છે. યાદ રાખ.. સાગર એક ક્ષણ થંભી ગયો પણ બીજી જ ક્ષણે સ્વસ્થ થઈને તે ઋષિકુમારને કહેવા લાગ્યો તુ નાનો બાળક છે. પંડિતો, શુરવીરો, વૈભવ સંપન્નો દુર ઉભા કરી શરીર સાંભળતાં પ્રુથ્વી માતાની બે આબરૂ જોતા ઉભા રહ્યા તો તું શું કરી શકવાનો છે? તારી મને દયા આવે છે. તુ મારો પ્રભાવ તો જો તું જા અને પ્રાર્થના કરવા બેસી જા બહુ એમ હોય તો કથા પુરાણની કથા કર, તપસ્યા કરીને તારો આવતો જન્મ સુધાર આ સાંભળતાં જ ઋષિકુમાર આગળ આવ્યા, અને બોલ્યા કે હે સાગર તુ પાછળ હઠે છે કે નહિ? આજે દક્ષિણા લેવા પરતુ દંડ આપવા આવ્યો છું. ઉપદેશ સાંભળવા નહિ. પણ પાઠ ભણાવા આવ્યો છુ. તુ દુર હઠ મારી સામે શું જોઈ રહ્યો છે? આમ કહી તે તેજસ્વી ઋષિકુમારે સાગરના ઉંડા પાણીમાં સંચાર કર્યો. સાગરે ઘુઘવાટ કર્યો. પણ ત્યાં તો ઋષિકુમારે સિંહ ગર્જના કરી. મેઘ સમાન અવાજ કર્યો અને હાથમાં સાગરના પાણીની અંજલિ ભરી, સાગર સુકાવવા લાગ્યો. તે ઋષિકુમારનો ક્રોધ જોઈ થરથર કંપવા લાગ્યો. સાગર ઋષિકુમારના પગમાં પડી કરગરવા લાગ્યો અને ગદગદીત થઈ કહેવા લાગ્યો કે હે ઋષિકુમાર મારી ભુલ થઈ ગયી મને ક્ષમા કરો, ઋષિકુમારે આજ્ઞાકારી અવાજથી કહ્યુ કે પ્રુથ્વી માતાને રત્નો પાછા ધરી દે. સાગરે નમસ્કાર કર્યા અને રત્નોનો ભંડાર લઈને આગળ ઋષિકુમાર અને પાછળ પરાજિત થઈ શરણે આવેલા સાગર પ્રુથ્વી માતા પાસે આવ્યા. સાગરે રત્નો પ્રુથ્વી માતાના ચરણે ધર્યા, ઋષિકુમારને જોઈ પ્રુથ્વી માતાનુ હ્ર્દય થંભી જાય છે. દીકરાને ખોળે લઈને આંસુથી નવરાવે છે. છાતી સરખો ચોપે છે. અને પૂછે કે તુ કોણ છે? ઋષિકુમાર કહે મારુ નામ અગત્સય છે. મા મારી પાસે પંડીતાઈ નથી, શુરવીરતા કે વૈભવ પણ નથી, પણ મા મારી પાસે તારી ભક્તિ છે એ ભક્તિએ જ આ કાર્ય થયુ છે. મારી પાસે નિષ્ઠા ,શ્રધ્ધા અને પ્રેમપૂર્વકની તારી ભક્તિની શક્તિ છ બીજુ કંઈ નથી,મહાપુરૂષોએ વિશ્ર્વમાં અશક્ય વસ્તુને પણ શક્ય બનાવી છે.