બે પ્રકારના ઇએમજી (EMG)નો વ્યાપક ઉપયોગ થઇ રહ્યો છે જેમાં સરફેસ ઇએમજી (EMG) અને ઇન્ટ્રામસ્ક્યુલર (સોય અને પાતળો તાર) ઇએમજી (EMG)નો સમાવેશ થાય છે. ઇન્ટ્રામસ્ક્યુલર ઇએમજી (EMG) હાથ ધરવા માટે એક સોય વિદ્યુતધ્રુવ અથવા પાતળા તારવાળા વિદ્યુતધ્રુવ ધરાવતી સોયને ત્વચામાં થઇને સ્નાયુ પેશીમાં દાખલ કરવામાં આવે છે. તાલીમબદ્ધ વ્યાવસાયિક (જેમકે, ન્યુરોલોજિસ્ટ, ફિઝીયાટ્રિસ્ટ) અથવા ફિઝીકલ થેરાપીસ્ટ વિદ્યુતધ્રુવ દાખલ કરતી વખતે વિદ્યુત સક્રિયતાનું નિરીક્ષણ કરે છે. દાખલ પ્રવૃત્તિ સ્નાયુની સ્થિતિ અને તેની ચેતાકારક ચેતા અંગે મૂલ્યવાન માહિતી પુરી પાડે છે. વિશ્રામી સ્થિતિમાં સામાન્ય સ્નાયુઓ જ્યારે સોય તેમની અંદર દાખલ કરવામાં આવે છે ત્યારે ચોક્કસ સામાન્ય વિદ્યુત સંકેતો આપે છે. બાદમાં સ્નાયુ જ્યારે વિશ્રામી સ્થિતિમાં હોય ત્યારે વિદ્યુત સક્રિયતાનો અભ્યાસ કરવામાં આવે છે. અસામાન્ય સ્વયંભૂ પ્રવૃત્તિ જ્ઞાનતંતુ અને/અથવા સ્નાયુમાં કોઇ ઇજાનો સંકેત આપી શકે છે. બાદમાં દર્દીને સ્નાયુનું ધીમેથી સંકોચન કરવા કહેવાય છે. બાદમાં પરિણામી ચાલક એકમ સ્થિતિમાનોનો આકાર, કદ અને આવૃત્તિ નક્કી કરવામાં આવે છે. બાદમાં વિદ્યુતધ્રુવને થોડા મિલિમીટર પાછો ખેંચવામાં આવે છે અને ઓછામાં ઓછા 10-20 એકમ એકત્ર ના થાય ત્યાં સુધી ફરીથી પ્રવૃત્તિનું વિશ્લેષણ કરવામાં આવે છે. પ્રત્યેક વિદ્યુતધ્રુવ ટ્રેક સમગ્ર સ્નાયુની પ્રવૃત્તિનું અત્યંત સ્થાનિક ચિત્ર આપે છે. કારણકે કંકાલ સ્નાયુઓ આંતરિક માળખામાં બદલાય છે. ચોક્કસ અભ્યાસ મેળવવા વિદ્યુતધ્રુવને વિવિધ સ્થળ પર લગાવવામાં આવે છે.