તે વિવેકી-પુરુષ,સર્વ વ્યવહારોમાં અંદર શીતળ રહે છે,શમ-દમ-સંતોષ-આદિ સદગુણો-રૂપી પાંદડાઓ પર તે પોતાના આત્માને વિશ્રાંતિ આપે છે."શાસ્ત્રથી અનુસરીને પ્રવૃત્તિથી થનારી બ્રહ્મલોક સુધીની ઉત્તમ ગતિ,કે સ્વાભાવિક વૃત્તિથી થનારી અધમ ગતિ -એ અજ્ઞાન દશામાં જ છે" એમ તે સમજી લે છે.અને તેને અધોગતિ તરીકે જ જોતો રહી,પોતે સમાધિ-વૃક્ષ પર જ સ્થિરતાથી બેસી રહે છે તથા આનંદિત રહ્યા કરે છે.સ્ત્રી-પુત્ર-કુટુંબી જનો-મિત્ર-ધન-વગેરેને સ્વપ્ન-સમ દેખી, જાણે તે બીજા જન્મનાં હોય તેમ તેને તે દેખે છે.