અગાઉના સમયમાં એક કરતાં વધારે બાળકો હતાં, એટલે એક-બીજા સાથે રમ્યે રાખતાં હતાં. હવે એક બાળકનો ટ્રેન્ડ છે. એકને તો માંડ સાચવી શકાય છે. એક બાળક કરવાનું અને એનો બેસ્ટ ઉછેર કરવાનો, એવી માનસિકતા થઇ ગઇ છે. આમ તો એમાં કંઇ ખોટું નથી, પણ બેસ્ટ આપવામાં જે કુદરતી રીતે મળવું જોઇએ એ મળે છે કે નહીં એ પણ વિચારવા જેવું છે. જોઇન્ટ ફેમિલીનો હવે જમાનો નથી. ઘણા કિસ્સામાં તો મા-બાપ બંને નોકરી કરતાં હોય છે અને ઘરે છોકરું એકલું એકલું ટીવી જોવામાં કે મોબાઇલમાં પડ્યું હોય છે. સીસીટીવી ગોઠવીને મા-બાપ આશ્વાસન મેળવી લે છે કે મારું બાળક ઘરમાં મજા કરે છે. એક માતાએ કહેલી વાત પણ વિચાર માંગી લે તેવી છે. તેને નવ વર્ષની એક ડોટર છે. તેણે કહ્યું કે દીકરીને બહાર રમવા મોકલતા મને ડર લાગે છે. કેવો ખરાબ સમય આવી ગયો છે? બાળકોને રેઢા મૂકવાં જેવું નથી! અમે નવરાં હોઇએ ત્યારે જ એને બહાર રમવા દઇએ છીએ, આપણી નજર સામે રમે એ સારું. આ વાત પણ સાવ ખોટી તો નથી જ. આ બધા વચ્ચે જોકે એ જરૂરી તો છે જ કે બાળક ખુલ્લા વાતાવરણમાં તેના મિત્રો સાથે રમે. શાળાઓ આ અંગે કંઇક વિચારે એ પણ જરૂરી છે. દરેક પેરેન્ટ્સે પણ પોતાની રીતે આનો ઉકેલ લાવવો જોઇએ. તમારા ઘરમાં દસથી બાર વર્ષ સુધીની ઉંમરનું બાળક છે? તો એટલું વિચારી જોજો કે એ દિવસના 24 કલાકમાંથી કેટલો સમય બહાર રમતું હોય છે? બાળક પડી આખડી જશે એવી બહુ ચિંતા ન કરો. વડીલો ઘણી વખત એટલે જ કહેતા હોય છે કે, એ તો પડે, વાગે પણ ખરું, એમાં મૂંઝાવવાનું નહીં, તમેય કંઇ એમ ને એમ મોટા થઇ ગયા નહોતા. આપણા શરીર પર પડેલાં કેટલાંય ચાઠાઓ એ વાતની ગવાહી પૂરતા હોય છે કે આપણે કેવા તોફાન-મસ્તી કરતા હતા. આજનાં બાળકો એવું કરે છે ખરા? ઓવર પ્રોટેક્શન બાળકો માટે આફત ન નોંતરે એનો ખ્યાલ રાખજો.