ઘંટારવ બંધ થતાં પૂજામાં બેઠેલો માણસ આંખ ખોલે એમ એમણે એમની લાલ લાલ આંખો ખોલી. પહેલી જ વાર મને એમ લાગ્યું કે એમની આંખોમાં એમનો પ્રાણ આવી ગયો છે. ઢોળાતા ગ્લાસને કોઈ સમાલી લે એમ એમણે વાણીને સમાલી લીધી, બોલ્યા : ‘સન ઈકસઠ મેં માતાપિતા કે ઘોર (ઘોરનો અહીં કયો અર્થ કરવો ?) આગ્રહ કે કારણ શાદી કી. મેરી ઉન્નીસ સાલકી ઉમ્ર થી. શાદી કા બંધન જમા નહીં, મન લગા નહીં. ટ્યૂનિંગ હુઈ નહીં... પરિસ્થિતિ અનુકૂલ નહીં હુઈ. ટૂટ ગયા. સબ ટૂટ ગયા. સબ તિતર બિતર હો ગયા. ખતમ હો ગયા. ’