શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતાનો અર્થ ઘણો જ ગંભીર છે. એનું પઠનપાઠન, મનન ચિંતન અને વિચાર કરવાથી ઘણા જ વિલક્ષણ અને નવાનવા ભાવો સ્ફુતિર થતા રહે છે, જેનાથી મનબુદ્ધિ ચકિત થઇને તૃપ્ત થઇ જાય છે! ટીકા લખાવતી વેળાએ જ્યારે એ ભાવોનો લખવવાનો વિચાર થતો, ત્યારે એક એવું વિચિત્ર પૂર આવી જતું કે ક્યાં કયા ભાવો લખાવું અને કેવી રીતે લખાવું – એ બાબતમાં હું પોતાને બિલકુલ અયોગ્ય જણાતો. છતાં પણ મારા જે સાથીઓ છે અને આદરણીય નિત્રો છે, એમના આગ્રહથી કંઇક લખાવી દેતો. તેઓ એ ભાવોને લખી લેતા ને સંશોધિત કરીને તેમને પુસ્તકરૂપે પ્રકાશિત કરાવી દેતા. પછી ક્યારેક એ પોસ્તકોને જોવાનો પ્રસંગ પડતો ત્યારે એમાં કેટલીક જગ્યાએ ખામીઓ માલૂમ પડતી અને એવું માલૂમ પડતું કે બધી નથી આવી, ઘણીયે બાબતો રહી જઇ છે! એટલા માટે એમાં વારંવાર સંશોધનપરિવર્તન કરવામાં આવતું રહ્યું. આથી વાચકોને પ્રાર્થના છે કે તેઓ અગાઉ લખવામાં આવેલી બાબતની અપેક્ષાએ પાછળથી લખવામાં આવેલી બાબતને જ મહત્વ આપે અને એનો જ સ્વીકાર કરે.