નીચા બાંધાની, તેત્રીશ વર્ષની સુગઠિત કુમારી કાયા ધરાવતી કલ્પના અંગે સંસ્થામાં છાની છાની ચર્ચાઓ થવા લાગી – વિષય હતો, કલ્પનાબહેનનું કુંવારાપણું. થોડા ટાઈમમાં કલ્પનાબહેનના ચારિત્ર્ય અંગેની ‘કલ્પના’ સૌ પોતપોતાની રીતે ઘડવા લાગ્યા. અમારા સ્ટાફમાં પણ કલ્પનાબહેન અંગે અવનવી ધારણાઓ – ‘કલ્પનાબહેનના ચારિત્ર્ય’ અંગે ગુસપુસ થવા લાગી. કલ્પનાબહેન અપ-ડાઉન કરતાં. હું સંસ્થામાં સ્થાનિક હતો. મારું રહેવા-જમવાનું સંસ્થા તરફી હતું; પરંતુ કલ્પનાબહેન ક્યારેય સંસ્થામાં જમતાં નહીં. તેમણે કૅન્ટીનનો ભોજન-ચાર્જ ચૂકવવો પડે. સવારે નવ વાગે આવી સાંજે પાંચ પછી પાછાં નીકળતાં. હું ક્યારેક જમવા અંગે પૂછતો તો એ કહેતાં, ‘હું તો હંમેશ એક ટાઈમ સાંજે ઘેર જઈ જમું છું.’