વાર્તા વિશે આપણે ત્યાં અનેક વિભાવનાઓ મળે છે. પરંતુ વાર્તા ઘટનામાં, પ્રસંગમાં કે પાત્રોમાં નથી હોતી – એ બધાની ગોઠવણીમાં હોય છે. સામગ્રીનું કલામાં transformation કરવાની કલા જ વાસ્તવમાં સાહિત્યસર્જન માટે કારણભૂત છે. આપણી ભાષાના સંન્નિષ્ઠ વાર્તાવિવેચક સુરેશ જોશીના પુસ્તક ‘ગૃહપ્રવેશ’ની પ્રસ્તાવનામાં વાર્તાલેખન માટેની ટેકનિકની વિગતે ચર્ચા મળે છે. ધૂમકેતુ અર્વાચીન ગુજરાતી ટૂંકી વાર્તાના અગ્રણી. તેમણે કહ્યું છે, ‘જે વીજળીના ચમકારાની પેઠે એક દષ્ટિબિંદુ રજૂ કરતાં કરતાં સોંસરવી નીકળી જાય અને બીજી લપછપ વિના અંગુલિનિર્દેશ કરીને સૂતેલી લાગણીઓ જગાડી, વાંચનારની આસપાસ એક નવી જ કાલ્પનિક સૃષ્ટિ ઘડી કાઢે એ ટૂંકી વાર્તા…. ટૂંકી વાર્તા કલ્પના અને લાગણીઓ જગાવીને જે કહેવાનું હોય તેનો માત્ર ધ્વનિ જ- તણખો જ મૂકે છે.’ પ્રસંગ, પાત્ર, વાતાવરણ, સંવાદ, શૈલી – વાર્તાલેખન માટે આવશ્યક અંગો છે.