આમ છતા આ સમયગાળો હજુ પણ કેટલાક રિચીરિચ અને અંકલ-સ્કૂચનો હતો. 2001ની આજુબાજુ મોટાભાગના લોકોના ઘરમાં ટેલિવિઝનનું પ્રસારણ આવી ગયું. તો પણ શક્તિમાને જે રીતે લોકોને પકડી રાખ્યા તે રીતે બીજી ચેનલોનો જીવતા હોવા છતા મૃત અણસાર આવવા માંડ્યો. ત્યાંસુધી કે શક્તિમાનના રિપીટ શો બતાવવામાં પણ દૂરદર્શનને શરમ ન આવતી. જ્યારે પહેલીવાર જોઈ રહ્યા હોય તેમ છોટુથી લઈને ઘરના મોટુ જોતા. દૂરદર્શન જ હતું જેણે શકલક બૂમ બૂમ સૌથી પહેલા પ્રિઝેન્ટ કરેલું. તે જોવાઈ, પણ ઘડીના છઠ્ઠા ભાગમાં તેનો અંત આવી ગયો. અને સ્ટાર પ્લસે (હોંગકોંગથી પ્રસારણ થતું સેટેલાઈટ ટેલિવિઝન એશિયન રિજનીંગ) શકલક બૂમ બૂમ શરૂ કરી ગઈ. આખા ગામમાં 10 રૂપિયાની ઠોઠિયા ટાઈપ પેન્સિલ વેચાઈ અને મોટા માટે જેમ ગણપતિ દૂધ પિતા તેમ બાળકો માટે હમણાં મારો નાગ જીવતો થાશે તેવી અવિચારીકાર્યમાકૂરૂ પરિસ્થિતિ જોવા મળે. ત્યારે પહેલીવાર બાળકો સ્ટારપ્લસ તરફ વળ્યા. ત્યાંસુધી માત્ર કાર્ટૂન જોતા હતા, પણ કાર્ટૂન નેટવર્ક આવ્યું એટલે તે પણ બંધ થઈ ગયું.