‘સુરજભાઈ, બધ્ધું જાણીને આવ્યો છું. ખરું થયું સાહેબ જોડે….’ રતને પાછા આવીને જાણે કાનમાં કહેતો હોય એમ ધીમેથી કહ્યું. સૂરજે માથું ઊંચક્યું. એના ચહેરા પર પ્રશ્ન હતો, જે સમજીને રતને આગળ ચલાવ્યું કે, ‘રાજેન્દ્રભાઈના લગ્નની વાત છાનેછપને છેલ્લા છ મહિનાથી તારકેશ અમીનની દીકરી સાથે ચાલતી હતી. લગભગ બધું પાકે પાયે હતું. રાજેન્દ્રભાઈની પણ લગભગ ‘ના’ માંથી ‘હા’ થઈ ગઈ હતી અને આ હમણાં જ સમાચાર આવ્યા કે જયંતભાઈનો દીકરો આજે સવારે જ તારકેશ અમીનની દીકરીને લઈ ભાગી ગયો. બાનું માનવું છે કે જયંતભાઈનો આમાં હાથ હશે કારણ કે સુધાભાભી (જયંતભાઈના પત્ની)ને આપણે માગું નાખ્યું છે તેની જાણ હતી. સૂરજને થયું કે જયંતભાઈને ત્યાં જઈ તેમને મારી મારીને અધમુઆ કરી નાખું. ત્યાં તો કશું જ ન બન્યું હોય એમ રાજેન્દ્રભાઈ ગાડીમાં આવીને ગોઠવાયા. એ જ સ્મિત આપીને કહ્યું :