અરધા ડુંગર, અરધી રેતી, વચમાં વચમાં થોડીક ખેતી. થોડાં બકરાં, થોડાં ઘેટાં, ટેકરીઓનાં ઊંટ ઊંઘરેટા ! વનરાજિ સમ આછીપાંખી પ્રજા ઉઘાડી અરધી ઢાંકી. રેત અને પથ્થરના વ્હેળા વહે રુધિરના રેલા ભેળા. સૂનો મહેલ, છતોને માથે, કાળ લટકતો ઊંધે માથે. ટેકરીઓ પર ઊગે ભાણ, ચેતક ઠેકે પ્હાણે પ્હાણ. ભાલા, તીર, બખ્તર ને ઢાલ: સંગ્રહસ્થાને કેદી કાળ !