અશ્વિની ભટ્ટનો ટ્રેડમાર્ક છે કે દરેક નવલકથામાં ઓછામાં ઓછું એક સ્થળ એવી વિશિષ્ટ રીતે આલેખવું કે જેથી એ સ્થળ તે નવલકથાની ઓળખાણ બની જાય. (એમ પણ કહી શકાય કે એ સ્થળ તે નવલકથાને કારણે ઓળખીતું બની જાય.) જેમ કે ‘ઓથાર’નો ભેડાઘાટ, ‘આશકા માંડલ’ની થોરાડની વીરડી, ‘ફાંસલો’નો રૂઠી રાણીનો મહેલ, ‘આખેટ’નું મોન રિપોઝ. એ જ પરંપરા અનુસાર આ લઘુનવલમાં પણ તેમણે એક સ્થળનું સુંદર આલેખન કર્યું છે અને તે સ્થળ છે જાસોદનો દરિયા કિનારો અને કેસરબાગ મહેલ. અને આ કેસરબાગને તેમણે કથાનું સૌથી અગત્યનું ઘટના સ્થળ બનાવ્યું છે. તેનું વર્ણન કથાને વાસ્તવિક બનાવવાની સાથે-સાથે જરૂરિયાત મુજબનું વાતાવરણ પણ સર્જી આપે છે.