આપણા ગઢિયાઓએ એક બીજી પણ કહેવત સજ્જડ કરી છે કે “ખેડૂત વાડીમાં માત્ર આંટો મારે ત્યાં મોલાતને ખાતર આપ્યું હોય એટલો ગણ થાય છે”. પણ ભાઈઓ ! આ આંટાનો અર્થેય સમજવો પડે એવું છે, કે જો એ ખેડૂતનામાં નિરીક્ષણ કરવાની વિશિષ્ટ સૂઝ હોય, વાડીમાં આંટો મારતી વેળા ખેડૂતના પગ શેઢા-પાળા, ઢાળિયામાં કે ક્યારા-પાળીની ધરતી પર અને નજર ચારેકોર-ક્યાં પરિસ્થિતિ કેવી છે, એનું ચકરાબાજની નજરે નિરીક્ષણ કરતી ફરી રહી હોય ! આંટો મારતાં ક્યારેક મરચીના ઘેરામાં આવેલ કૂકડ પકડાઈ જાય, તો ક્યારેક શેઢા પરનું ઝાળું વકરી ગયેલું ભળાઈ જાય, અરે ! શેઢામોસમના બે-ત્રણ ચાસમાં માલધારીઓનાં બકરાં દ્વારા થયેલો અસો નજરે ચડે, તો ક્યારેક વળી સાંતીડે જૂતેલ ભૂરિયો બળદિયો લૂલો હાલતો ને ઢોરવાડે નજર જતાં શ્યામલી ગાય હીટમાં હોય એવા અણહાર જણાય, અને ક્યારેક વળી નદીકાંઠાનું એન્જીન ધૂમાડો કાઢતું ભાળી જવાય ! એટલે માલિક તરીકે એના ઉપાયો કરવાનું વહેલામાં વહેલું ગોઠવી લેવાય – બસ આ રીતે છોડવા-ઝાડવાં, જાનવર કે મજૂર જેવા વાડીનાં અંગોની લેવાએલી દરકાર, એને વાડીમાં ખાતર ભર્યાં જેટલો ગણ ગણી લેવો. બાકી મોઢામાં માવો ભરાવી ચાલુ બાઈકે જ, ભાગિયા કે મજૂરને દવાના બાટલા હાથમાં પકડાવી “છાંટી દેજો આટલી દવા” કહી, મજૂર પૂરી વાત સમજે ન સમજે એ પહેલાં જ બાઈકને લગાવે કીક કે વહેલું આવે ગામનું પાદર અને રોડ પરનો ઓટલો ! એવો આંટો મારનારા ખેડૂતોયે મારી જાણમાં છે, એ આંટો મારે તોયે ન માર્યા જેવું જ છે; મારા અર્થનો “આંટો” એ નથી.