હમણાં-હમણાં ત્રણ ચાર વર્ષથી પાલનપુરથી મારા વતનમાં જતો ત્યારે અંબાજી ધામ તરીકે ઓળખાતા સણાદર ગામ ને દિઓદર ગામ વચ્ચે દર પૂનમે પગપાળા દિઓદરથી સણાદર જતા લોકો માટે ખુલ્લી પાણીની પરબ જોવા મળવા લાગી. આ પરબ ખાસ કરીને ઉનાળાના ચાર મહિનાની પૂનમે જ ચાલતી હોય તેવું લાગતું. પાલનપુરથી સવારની બસમાં દિઓદર જઈએ ત્યારે બસની બારીમાંથી ખુલ્લી પરબનાં દર્શન થતાં. સાંજે છેલ્લી બસમાં પાલનપુર જઈએ ત્યારે પણ પાણીની પરબ તો ચાલુ જ હોય. લીમડાના છાંયડે હાઈવેને અડીને મોટી સિન્ટેલની ટાંકીમાં બરફ નાખીને ઠંડુ પાણી બનાવેલ હોય. ને આ ટાંકીમાંથી ઠંડુ પાણી ગળાઈને સ્ટીલની પવાલીમાં ભરાય ને પછી સ્ટીલના ગ્લાસથી પાણી પિવડાવવામાં આવતું. જ્યારે પણ આ બાજુથી નીકળવાનું થાય ત્યારે ચાલીસી વટાવી ગયેલ સદ્‍ગૃહસ્થ આખો દિવસ પાણી પિવડાવતા નજરે પડે. આખો દિવસ પાણી પીવડાવે છતાં થાક કે કંટાળાનું મુખ પર નિશાન જોવા ન મળે. ઉનાળાની કાળ-ઝાળ ગરમીમાં ને લૂ ઝરતા વાયરામાં પણ આનંદથી પાણીની પરબ ચલાવ્યા જ કરતા.