આપણી પૃથ્વીની ફરતે વાયુઓનું મંડળ આવેલું છે જેને આપણે વાતાવરણ તરીકે ઓળખીએ છીએ. પૃથ્વીની સપાટીથી અંદાજે ૨૦ થી ૩૦ કિલોમીટર ઉંચે ઓઝોન નામના ગેસનું આવરણ આવેલું છે. આ ઓઝોન ગેસ પૃથ્વીવાસીઓ માટે અત્યંત લાભપ્રદ છે. સૂર્ય પ્રકાશમાં જે કિરણો આવેલાં છે તેમાં અલ્ટ્રા વાયોલેટ એ (UVA) અને અલ્ટ્રા વાયોલેટ બી (UVB) નામનાં હાનીકારક કિરણોનો પણ સમાવેશ થાય છે. ઓઝોન ગેસનું પડળ, આ હાનિકર્તા કિરણોને શોષી લે છે અને પૃથ્વી તરફ આવતાં રોકે છે. આ કિરણો જો માનવીની ચામડી પર પડે તો કાળક્રમે ચામડીનું કેન્સર થાય છે તેવું પુરવાર થયું છે. આ એક પર્યાવરણીય સમસ્યા છે અને પુરતી કાળજી રાખવાથી તેને નિવારી શકાય છે. સન ૧૯૭૦ ના અરસામાં પૃથ્વીના વાતાવરણમાં ૪ % ઓઝોનની ઘટ પડેલી જાણવા મળી અને સાથોસાથ ધ્રુવીય વિસ્તારોમાં તેનાથી પણ વધારે ઓઝોન વાયુની ઘટ જોવા મળી. આ ધ્રુવીય પ્રદેશોમાં આગળ જે મોટી ઘટ જોવા મળી તેને ‘ઓઝોન હોલ’ (Ozone hole) અથવા તો ઓઝોનમાં ગાબડું પડ્યું તેમ ઓળખવામાં આવે છે. ઓઝોન વાયુ ક્રમશ: ઘટવાના કારણોમાં કેટલાક પદાર્થોનો માનવી દ્વારા બેફામ ઉપયોગ જોવા મળે છે જેવાં કે, હેલોકાર્બન રેફ્રીજરન્ટ્સ (રેફ્રીજરેટરમાં વપરાતો પદાર્થ), પ્રોપેલન્ટ્સ (રાસાયણિક પદાર્થ જે સ્પ્રે કરવા માટે જરૂરી પ્રેશર ઉભું કરવા વપરાય છે), ક્લોરોફ્લુરોકાર્બન (CFC) જે ગેસના સ્વરૂપમાં હોય છે અને હાયડ્રોક્લોરોફ્લુરોકાર્બન (HCFC). આ ઉપરાંત કાર્બન ડાયોક્સાઈડ અને મીથેન જેવા વાયુઓ પણ વાતાવરણમાં ભળે ત્યારે ઓઝોન વાયુમાં ઘટ પેદા કરે છે. યુવીબી કિરણો વનસ્પતિની વૃદ્ધિ અટકાવી શકે છે તેમ જ સમુદ્રમાં પાંગરતી જીવસૃષ્ટિને નુકસાન પહોંચાડે છે.