ક્ષણભર આપણને એમ લાગે કે વાત અહીં પૂરી થઇ ગઇ હવે અર્જુન યુદ્ધ કરવા તૈયાર થઇ જશે. ત્યાં તો તે શ્રીકૃષ્ણને વિનંતી કરતાં કહે છે કે, હે દામોદર, હવે મારું અજ્ઞાન નષ્ટ થઇ ગયું. આપ તમને જેના કહો છો તેવા જ છો. તેમાં મને કોઇ જ શંકા નથી. પરંતુ હું આપની વિભૂતિઓનું દર્શન કરવા ઇચ્છું છું. જો આપને હું યોગ્ય અધિકારી લાગતો હોઉં તો આપ મને આપની વિભૂતિઓનાં દર્શન કરાવશો. શ્રદ્ધાને પણ સીમા હોય છે. જે આવી ગયા પછી પ્રત્યક્ષ દર્શન આવશ્યક બની જાય છે. જ્યારે સત્યની અનુભૂતિ થઇ જાયછે. ત્યારે અધ્યાત્મની યાત્રા પૂર્ણ થઇ જાય છે. ભગવાન શ્રીકૃષ્ણને લાગે છે કે હવે અર્જુનમાં પાત્રતા આવી ગઇ છે. પરંતુ માનવીય અભિગમ જોતાં તે સત્યનો સાક્ષાત્કાર નહીં કરી શકે. તેથી ભગવાન અર્જુનને દિવ્ય ચક્ષુ આપે છે.