આશા હું તને અધવચ્ચે છોડીને જાવ છું. મને માફ કરજે ને મારી કાળજીનાં કટકા જેવી દિકરી માહીનું ધ્યાને રાખજે. હું મારી દિકરીનો પણ ગુનાગાર છું. કેમ કે એવા સમયે તેને છોડી જાઉ છુ કે જયારે મારા હાથની જરૂરી છે. દિકરી તારા આ બાપને માફ કરજે. આશા મને ખબર છે કે તું એકલી હોઇશ તો તુ આ આઘાત સહન નહી કરી શકે. એટલે મે જુનાગઢથી રાજેશભાઇને કામનાં બહાને બોલાવ્યા છે. હું કાંઇ કાયર નથી. પણ આ બધા અધિકારીઓએ એટલો હેરાન કર્યો છે કે હું મારા ઉપરનો કાબુ ગુમાવી બેઠો છું. હું મારી દિકરીનાં સમ ખાઇને કઉં છુ કે મે કયારેય કોઇનું ખોટુ નથી કર્યુ. બાકી ઉપરનાં બધા આક્ષેપો ખોટા અને ઉપજાવી કાઢેલા છે. જેમ મરનાર ખોટું ના બોલે તેમ હું પણ સાચુ કવ છું.