મેં બધી વાત કરી. ચહેરો અને પોશાક જોઈ મને એ માણસ બહુ ઊંચા કુટુંબનો ન લાગ્યો. જાનૈયાઓના સમૂહમાં કોઈ પણ ઉચ્ચવર્ણનું નથી એવી મારી ધારણા હતી. પણ આ માણસ બહુ સજ્જન અને નિચ્છલ હતો. પૂરી કહાની સાંભળીને એ બોલ્યો : ‘આપને જોઉં છું તો બહુ દુ:ખ થાય છે. આપ આમ જ આખો દિવસ બેસી રહ્યા છો, લાગે છે કશું ખાવાપીવાનુંય નથી થયું. હવે આપ શું કરશો ?’