'વિભો પહેલા દિવસે હોસ્પિટલમાં ખડા પગે ઊભો રહેલો. ભૂખ-તરસને ગણકાર્યા વગર બધા ડૉક્ટર્સની પાછળ ફરતો હતો..' વિભાકર તરફ ઈશારો કરીને હરિવલ્લભદાસે બધાને જાણકારી આપી. 'એ રાત્રે બાર વાગ્યે ત્યાંથી નીકળી ગયો અને આજ સુધી હોસ્પિટલમાં ફરક્યો નહીં, એને લીધે મારા મનમાં જે આશંકા સળવળતી હતી એને બળ મળ્યું. રાત્રે જમ્યા પછી એણે મારી પાસે હૈયું ખોલ્યું. સાવ ખોટી આશા બંધાવીને એ લોકો આપણને ધૂતી રહ્યા છે એવી મારી શંકા વાહિયાત નથી એનું એણે મને ભાન કરાવ્યું. એ પછી આ આકરો નિર્ણય લેવો પડ્યો..'