અમારા વિસ્તારમાં મારા ઉપરાંત બીજી એક- બે ઘંટીની દુકાન ચાલતી હોવાથી આ વ્યવસાયમાં મહેનત ઉપરાંત સ્પર્ધાનો સામનો કરવો પડે છે. આમાં કમાણીની તકો મર્યાદિત રહેલી છે. ચાર વર્ષના અનુભવે મને સમજાયું કે ઘંટી ચલાવવાના વ્યવસાયમાં મૂડી કરતાં સાહસનું જોખમી રોકાણ કરવું પડે છે. વળી, અનાજ દળવાના કામમાં કંઇ ગરબડ થાય તો તેમાં સુધારો મુશ્કેલ બની જાય છે. એટલે બને તેટલી સાવચેતી રાખીને લોટની ગુણવત્તા જા‌ળવવાનો પ્રયત્ન કરું છું. મારી શારીરિક ક્ષમતાની મર્યાદા ભલે હોય, પણ અનાજ દળવાના કામની સજ્જતા છે એટલે વાંધો નથી આવતો. લોટની જરૂરિયાત દરેકને હોય છે. એટલે આના દ્વારા થતી કમાણીમાંથી ઘર પરિવારનું ગુજરાન વ્યવસ્થિત રીતે થઇ શકે છે. હાલમાં કારીગરો રાખીને આ કામ આગળ વધારું છું. છેલ્લે, મારા અનુભવને આધારે એક વાત કહેવા માગું છું કે જિંદગીને સ્વતંત્ર રીતે જીવવા માટે પગભર થવું જરૂરી છે.