પતિ એની પત્નિને કહે છે. “મને હવે આ વિસ્તારમાં આવવું ગમે છે. 15 વર્ષ પહેલાં તો અહીં રસ્તા પણ સરખાં ન હતાં અને ગામમાં ગંદકી એટલી હતી કે જેટલી વાર પપ્પા અમને અહીં મામાને ત્યાં લાવતા, અમે ચોક્કસ માંદા પડતાં. એ સમયે અમને અહીં માત્ર મામાનાં દિકરા આશિષને મળવા આવવામાં રસ હતો. અમે એને અમારી સાથે રાજકોટ આવી જવાં બહુ કહેતાં પણ એને અહીં જ ગામડામાં જ રહીને ભણવું હતું. ત્યાંની નાની સ્કુલમાં અઠવાડિયામાં બે-ત્રણ વાર ગોંડલથી કોઇ લોકો આવીને ભણાવતાં હતાં. એને એમની જોડે બહુ ગમતું. આશિષ અમદાવાદ કૉલેજ કરવા ગયો પણ સેટલ થવા તો પાછો જામકંડોરણા જ આવી ગયો. મામાને ખેતીમાં મદદ કરવા. આજે ઘણાં વખતે આવું છું. ઇચ્છા તો છે કે એને આપણી સાથે રાજકોટ લઇ જઉં. એ હોંશિયાર છે, મારી સાથે ધંધામાં હોય તો આપણને સારું રહેશે.”