છોકરાંને અક્ષરજ્ઞાાન આપવાનું પણ આ કુટુંબનું ગજું નથી, એને તબીબી શિક્ષણની ત્રેવડ તો ક્યાંથી થશે ? એ હું વિચારી રહ્યો, પણ ડોસાને હતોત્સાહ કરવા નહોતો માગતો. બાળકોનું પ્રાથમિક શિક્ષણ પણ પરવડી ન શકે એવી કંગાલિયત અસહ્ય લાગતી હતી. છોકરાને માટે નિશાળિયાના મામૂલી વતરણાં વસાવવા જેટલી મદદ કરવાનું મને સૂઝ્યું પણ તુરત ડોસાનો સ્વમાની સ્વભાવ યાદ આવતાં મનમાં થયું કે કદાચ ને એ મારી મદદનો અસ્વીકાર કરે તો ? સીધી રીતે આર્થિક સહાય સ્વીકારવામાં એમનું સ્વમાન ઘવાય તો ? આમ સમજીને મેં એક અઠવાડિયે ગાડીભાડાની રકમ ચૂકવતી વેળા સાહજિક રીતે થોડી વધારે રકમ ચૂકવી દીધી.