એક વાર તેના રાજ્યમાં મોટો મેળો ભરાયો. તેમાં દૂરદૂરનાં ગામો અને શહેરનાં લોકો પણ પુષ્કળ સંખ્યામાં એકઠા થયા. એક દિવસ ખૂબ ઘરેણાં પહેરેલી ધનવાન વેપારીઓની સ્ત્રીઓ પોતાની દાસીઓ સાથે રાણીનાં દર્શન કરવા આવી. તે સ્ત્રીઓએ કહ્યું, ‘રાણીજી ! આપના જેવાં વસ્ત્રો તો અમારી મજૂરણો પણ પહેરતી નથી. આપ અમારી દાસીઓને તો જુઓ ! તેમણે કેવાં સુંદર વસ્ત્રાભૂષણો પહેરેલાં છે ? જેમ આ સ્ત્રીઓ અમારી દાસીઓ છે તેમ અમે પણ તમારી દાસીઓ છીએ. આપને આવી સ્થિતિમાં જોતાં અમને દુ:ખ થાય છે. અમે આપને એક સમ્રાટની મહારાણીનાં જેવાં વસ્ત્રાભૂષણો પહેરેલા રૂપમાં જોવા ઇચ્છીએ છીએ. આપ રાજાને વસ્ત્રાભૂષણો મંગાવવાનું કહો.’ આ પ્રમાણે રાણીનાં દર્શન કરવા આવેલી સ્ત્રીઓ તેમનો પ્રભાવ પાડીને ચાલી ગઈ. રાણીના ચિત્ત પર તેમની વાતોની અસર થઈ.