‘રેવા, તારા મમ્મી-પપ્પાની એટલી હિંમત નથી કે તારી સામે નજર મેળવીને વાત કરે. એટલે જ શબ્દોના સહારે તારી સમક્ષ હાજર છીએ. તારી શોર્ટ-ફિલ્મ જોયા બાદ અમને અમારી ભૂતકાળની કરણી પર ખૂબ જ પસ્તાવો થયો. થોડા દિવસ પહેલાં તે જે કંઈ પણ કહ્યું તે બિલકુલ સાચું હતું. દીકરાના મોહમાં અમે જન્મદાતાને બદલે જલ્લાદ બની ગયાં હતાં. તે માટે અમે માફીપાત્ર તો નથી પરંતુ અમારાં એ પાપનાં પ્રાયશ્ચિતરૂપે તને અમારાં સંકુચિત બંધનોમાંથી આજે આઝાદ કરીએ છીએ.તારી બહેનપણી પાસેથી જાણવા મળ્યું કે તે પૂનાની કંપનીમાં હાજર ન થવા માટે લેટર મોકલ્યો છે. ફક્ત અમારી ખુશી માટે તે તારા સપનાનું બલિદાન આપી દીધું! પણ તારે હવે વધારે બલિદાન આપવાની જરૂર નથી… તારે તારૂં સપનું સાકાર કરવાનું છે. અમારાં આશીર્વાદ તારી સાથે છે. અમે પણ લોકોને ગર્વથી કહીશું કે રેવા અમારૂં સંતાન છે. ભગવાનને પ્રાર્થના કરીશું કે તને અમારી નહિ. પરંતુ અમને તારી ઓળખાણ મળે. શક્ય હોય તો અમને માફ કરજે.’