ત્યારપછી તો લાલજીભાઇની લગની સત્સંગમાં વાયુ વેગે વધવા લાગી. હવે તેઓ આ જીવતર એકમાત્ર જગદીશને ખાતર ખર્ચી નાંખવા તલપાપડ બન્યા. રાત-દિવસ તે માટે પ્રગટ પ્રભુને પ્રાર્થના કરવા લાગ્યા. જાણે તેમની પ્રાર્થનાને સંપૂર્ણ કરવા જ એક દિવસ સ્વયં શ્રીહરિ શેખપાટ પધાર્યા. ત્યાંથી કચ્છની વાટે જતા શ્રીહરિએ લાલજીભકતને ભોમિયા તરીકે સાથે લીધા. રસ્તામાં જતા કચ્છના કોરા એ રણમાં લાલજીને અત્યંત તરસ લાગી. કંઠે પ્રાણ આવી ગયા. ત્યારે પ્રગટ પુરુષોત્તમ શ્રી સહજાનંદસ્વામીએ સમુદ્રનું પાણી મીઠુ કરી પાણી પાયું ને ફરી યાત્રા આગળ વધી. જેના માટે આ ખારો સાગર મીઠો કરવામાં આવ્યો હતો તેનો સંસાર સાગર ખારો ઝેર કરવાની જ આ યાત્રા હતી. તેની લાલજીને ખબર ન હતી. પણ આગળ જતા ગામ આધોઇ આવ્યું.