માણસ જ્યારે સરસ્વતીના ખોળે માથું ઝુકાવે છે ત્યારે લક્ષ્મીજી સામે આંદોલન છેડી ચુક્યો હોય છે.અડધી રોટલીથી પેટ ભરનારો,પાણી પીને ઓડકાર ખાનારો,હવાઓ સાથે વાતો કરનારો,ફૂલોની સુંગધ સામે શબ્દમય સુંગધી હાસ્ય ફેંકનારો,શબ્દોને પ્રકાશની જેમ પ્રકાશિત કરીને ધુમકેતુંની જેમ પરિભ્રમણમાં મુકનાર,વનલલિતાની અલકલટૉને ઉછાળનાર,આભનેં ઓળંગી જનાર,સુર્ય સામે અરીસો ધરનાર,ચાંદની સામે જ ચાંદનીની છેડતી કરનારો....એ પાગલ જેવો માણસ કલાકાર છે,કવિ છે,લેખક છે..હા....એ એક માણસ પણ છે..