એણે શરૂઆત કરી. મેં મનમાં ને મનમાં મારી પુત્રી જે અમેરિકા છે, તેને યાદ કરી. એને આ કોઈ વાતની ખબર ન હતી. મનીષ, ગીતા અને મારી માતાને યાદ કરી. ડૉ. મોહને પ્રથમ મારી જમણી સાથળની પાસે ફિમોરિલ નામની રક્તવાહિનીઓ છે તેની પાસે ચામડી બહેરી કરવાનું ઈન્જેકશન આપ્યું. પછી બીજી એક સોય નાખી. એ સોય નસમાં જ છે કે નહીં એ જોયું. અને મુશ્કેલીઓ શરૂ થઈ. સામાન્ય રીતે ડૉ. મોહન આ કાર્ય સેકંડોમાં કરતો. પંદરવીસ મિનિટમાં ઍન્જિયોગ્રાફી કે અર્ધા કલાકમાં ઍન્જિયોપ્લાસ્ટી કરીને બહાર નીકળતો. આ વખતે, અત્યારે લોહીની મારી નળી જ પકડાતી ન હતી. બે-ત્રણ-પાંચ-છ – મોહન દર વખતે મને કહે ‘સોરી સર.’