માણસની જિંદગીનો શ્રેષ્ઠ સમય કયો? એવું કોઈ પૂછે તો નિશ્ચિતપણે કહી શકાય કે બચપણ એ માણસની જિંદગીનો ઉત્તમ તબક્કો હોય છે. આ સમયની મજા એ છે કે એ ક્યારે પસાર થઈ જાય છે એની ખબર પણ પડતી નથી. આમ છતાં બચપણની યાદો એટલી બધી હોય છે કે આખી જિંદગી તેનો અહેસાસ થયા કરે છે! કાકાસાહેબ કાલેલકર જેવા લેખક ‘સ્મરણયાત્રા’ના માધ્યમ થકી પોતાના શૈશવની પળોને જીવંત કરી શકે છે. ઉંમરલાયક વડીલો પોતાની વાતો થકી બાળકોને એમના બચપણનો વૈભવ વર્ણવે છે. પ્રત્યેક વ્યક્તિને શૈશવનો વૈભવ ગુમાવી દીધાનો રંજ રહ્યા કરે છે. એક હિન્દી ફિલ્મમાં કહેવાયું છે તેમ ‘કોઈ લૌટા દે મેરે બિતે હુએ દિન…’ તમામની વાત રજૂ કરે છે. ભગવાન રામચંદ્રના બાલ્યકાળનું વર્ણન રજૂ કરતું ગીત ‘ઠુમક ચલત રામચંદ્ર, બાજત પૈંજનિયા’ શબ્દમાધુર્યની સાથે બાળસહજ ચેષ્ટાઓનું અદ્ભુત આલેખન છે. બાળકૃષ્ણ અને તેમની લીલાઓ અપરંપાર છે. પોતાના નિર્દોષ સ્મિત અને અલ્લડપણા થકી એમણે શૈશવમાં ઘણાને મોહિત કર્યા હતા – શૈશવનો વૈભવ અખૂટ હોય છે, અખૂટ પણ.