સ્કંદપુરાણ લખે છે કે “પોતાના વર્ણના તથા આશ્રમના આચારમાં તત્પર, શુદ્ર મનવાળો, લોભરહિત, સત્યવાદી, સર્વ પ્રાણીઓના કલ્યાણમાં તત્પર જે પુરુષ હોય, તે વ્રતનો અધિકારી કહેવાય છે. નહીં તો વ્રતમાં વ્યર્થ પ્રયાસ થાય છે. શ્રદ્ધાવાન, પાપથી ડરનારો, મદ તથા દંભથી રહિત, પ્રથય િનશ્ચય કરી યથાયોગ્ય કર્મ કરનાર, વેદની નિંદા ન કરનારો અને બુદ્ધિમાન પુરુષ કે સ્ત્રી વ્રતાદિકનાં અધિકારી છે.”