૩૧-૫-૧૯૩૪ના રોજ સુરતમાં જન્મેલા અને આજીવન સુરતને ચાહનારા આ નખશિખ સુરતીએ જ્યારે આત્મકથા લખી ત્યારે એનું શીર્ષક પણ પસંદ કર્યું છે – સુરત મુજ ઘાયલભૂમિ. હજુ હમણાં જ આપણે ગુજરાતી આત્મકથાનાં ૧૫૦ વર્ષની ઉજવણી જે પહેલી ગુજરાતી આત્મકથાના નિમિત્તે કરી એ, સુરતના પોતાના પ્રતાપી પૂર્વજ વીર કવિ નર્મદને અર્પણ કરેલી આ આત્મકથાને લેખક પોતે તો પોતાની શબ્દકથા અને નગરકથા તરીકે જ ઓળખાવે છે. કારણ, એમના જીવનમાં એ બેય બાબતો એકબીજામાં અત્યંત ઓતપ્રોત છે. શબ્દનો વ્યાસંગ અને સુરતમાં એમનો નિવાસ, એ સિવાય પોતાનું જીવન શૂન્યવત્ છે એમ કહેતાં લેખક ત્યાં સુધી કહે છે કે શબ્દ અને સુરતે જ મને ટકાવ્યો છે. બિલકુલ પૂર્વસૂરિ કવિ નર્મદ જેવી જ નિખાલસ કબૂલાત.