મથુરાના રાજા કંસના દોષનું સ્મરણ કરવું કે વિષ્ણુના ગુણનું સ્મરણ કરવું એવી દ્વિધા જે દંપતીને નથી તે વસુદેવ-દેવકી પ્રતિક્ષણ દેવોના અનુરાગી બનીને ભગવાન વિષ્ણુના અખંડ સ્મરણમાં લયલીન છે. તેમને એ ભાન પણ નથી કે તેમના પર મહારાજ કંસ અને એના સેવકો કેવા કષ્ટ વિતાવી રહ્યા છે. બંધન છે, લોખંડી દરવાજા, હાથપગમાં બેડીઓ અને અંધકારમાં તેઓ પરમ તેજની ઉપાસના કરે છે. કંસ પાપાચારી છે, દુરાચારી છે, પરંતુ એની વિસ્મૃતિ છે અને વિષ્ણુ પરોપકારી છે એની સ્મૃતિ છે. પાપીઓ અને એમના પાપનું સ્મરણ મનુષ્યના પુણ્યનો ક્ષય કરે છે એ વસુદેવનું શાસ્ત્ર છે, એટલે તેઓ વિષ્ણુ સિવાય ઈહલોકનું કંઈ પણ સ્મરણ કરતા નથી કે એવું અનિષ્ટ સ્મરણ ચાહતા નથી. મનુષ્ય બંધનમાં હોય ત્યારે કે મુક્ત હોય ત્યારે જે કંઈ કરે છે તે તેનું ભવિષ્ય છે. જેઓ બંધન અને મુક્તિ બંનેમાં એક સમાન વર્તે છે તેઓ સજ્જન છે, સન્નારી છે અને કોઈ જાણે નહીં તેવા સાધુ છે. વસુદેવ અને દેવકી પરમતત્ત્વના પરમ ઉપાસક છે, તે એટલી હદ સુધી કે પરમતત્ત્વને પંચતત્ત્વના ઘાટે ઘડાઈને એમના ખોળે અવતરવાનું મન થાય છે.