એ સ્વપ્ન સમાપ્ત થયું. જાગૃતિની ઉષાના આગમન સાથે, આશાની એક કૂંપળ ફૂટું ફુટું કરતી જાગી ઊઠી. આવાં લીલાં રણો આકાર લે ખરાં? – ઝાંઝવાં વિનાનાં, લીલાં કુંજાર રણો. સ્વીસ બેન્કોની અઢળક સમ્પત્તિની એક નાનકડી સિકરથી રોપાયેલી નાનકડી કૂંપળોમાંથી સતત વિસ્તરતાં જતાં લીલાં રણો વાસ્તવિકતા બને ખરાં? મહત્વાકાંક્ષાઓના પિરામિડો ભલે બનતા રહે; પણ આવાં લીલાં રણોને પોષતાં રહે તો? પોતાનાં ક્ષુલ્લક જીવન દરમિયાનની માલેતુજારી અને ઐયાશી કે મરણ પછીના સમૃદ્ધ જીવન કે મોક્ષ માટેની વાંઝણી આકાંક્ષોમાં એક નાનકડો વળાંક આવે તો?