૧૯૪૩માં કચ્છના મહારાવ વિજયરાજજીએ સિંધ સરકાર પાસે કોટરી ખાતે બંધાનારા સિંધુ બેરેજ (બંધ)માંથી કચ્છને પાણી આપવા વાટાઘાટો કરી હતી. કોટરીથી નહેર કાઢીને ૨૬૫૦ ઘનફૂટ પ્રતિ સેકન્ડ (ક્યુસેક) પાણી મેળવવા સરવે કરાયો હતો. આ સૂચિત કેનાલ દ્વારા બન્ની અને રણની ૮૫ હજાર એકર જમીનને સિંચાઈ સુવિધા આપવાનું આયોજન કરાયું હતું. ત્યાર બાદ ૧૯૪૬માં સેન્ટ્રલ વૉટર પાવર ઇરિગેશન અને નેવિગેશન કમિશન તથા ઇન્ડિયન વૉટરવેઝ એક્સપરિમેન્ટ સ્ટેશનના ડાયરેક્ટર સમક્ષ પણ વાત મુકાઈ હતી. તે સમયે તપાસના અંતે સિંધુનાં પાણી કચ્છને આપવા માટે કેનાલ બનાવવી શક્ય છે તે વાત સાબિત થઈ હતી. આઝાદી પછી કચ્છ ‘ક’ વર્ગનું રાજ્ય બન્યું, મુંબઈ રાજમાં ભળ્યુંું, પછી ગુજરાતમાં ભળ્યું, તમામ સમયે વિવિધ સ્તરે સિંધુનું પાણી કચ્છને મળે તે માટે સ્થાનિક નેતાગીરી દ્વારા પ્રયાસો થતા રહ્યા, પરંતુ સફળ ન રહ્યા. ત્યાર બાદ ૧૯૬૦માં સિંધુ જળ કરાર થયા. તેમાં ભારતને પશ્ચિમી નદીઓ સિંધુ, જેલમ અને ચિનાબનાં પાણીનો ઘરવપરાશ તથા નિયત ખેતીવાડી માટે વપરાશ કરવાની છૂટ અપાઈ છે અને વધારાનું પાણી બેરોકટોક મુક્તપણે વહેવા દેવાનું નક્કી કરાયું છે. આવી સ્પષ્ટ જોગવાઈ હોવાથી કચ્છ માટે સિંધુનાં પાણી લાવવા માટે પાકિસ્તાન સાથે વાટાઘાટ કરી શકાય તેમ છે. જોકે આજની સ્થિતિ જોતાં આ વાત ખૂબ અઘરી હોવાથી કચ્છને તેના હક્કના સિંધુના પાણીના બદલામાં હિમાલયની પૂર્વની ત્રણ નદીઓનાં પાણી આપવા જોઈએ.