ઉપરોકત આયત ઉપર ધ્યાન આપો. તે લોકોને ઈમાન ધરાવનારા, સમર્થન પ્રાપ્ત, જન્નતી અને ખુદાના પસંદીદા તેમજ કામ્યાબ ઠેરવવામાં આવ્યા છે, જેઓ તેમનાથી દોસ્તી નથી કરતા કે જેઓ ખુદા અને તેના રસુલના દુશ્મન છે. ભલે પછી તેઓ તેમના બાપ-દાદા, ઔલાદ, ભાઈ, બહેન કે પછી સગા વ્હાલાં જ કેમ ન હોય. આ લોકોનું વર્ણન કદાચ એટલા માટે કરવામાં આવ્યું હોય કારણકે લોહીના સંબંધની મોહબ્બત તેની જગ્યાએ એક ખાસ અસર ધરાવે છે અને તે મોહબ્બત દિલમાંથી જલ્દીથી નિકળતી નથી. ઔલાદના દિલમાં વાલેદૈનની મોહબ્બત એક ફીત્રી બાબત છે. પરંતુ ખુદા અને રસુલની મોહબ્બત એટલી હદે અઝમત ધરાવનારી અને તીવ્ર છે કે તે દરેક મોહબ્બત ઉપર પ્રભુત્વ મેળવી લે છે. તેની સામે બાકીના સંબંધોનું કોઈ મહત્વ નથી. અગાઉ સુરએ તૌબાની એક આયતનું વર્ણન થઈ ચૂકયુ છે.