અગાઉ જોયેલી કન્યાઓમાં જાણે કંઇક ખૂટતું હોય એવું વિભાકરને લાગતું હતું. એ દિવસે માત્ર બે કલાક માટે ગાંધીનગર જવાનું અત્યંત જરૂરી હતું. ડ્રોઇંગરૂમમાંથી પસાર થતી વખતે માત્ર પાંચ સેકન્ડ એ કન્યાને જોઇ હતી. દૃઢતાથી બિડાયેલા પાતળા હોઠ, તીણું નાક, પાણીદાર આંખો અને ચહેરા પર પ્રચંડ આત્મવિશ્વાસનું તેજ પોતાની શોધનો અંત આવી ગયો હોય એવું વિભાકરને એ પળે લાગેલું.