અનેક સ્નેહદોરે અમારી દોસ્તી અવગુંફન પામી હતી. એ બધાનું વર્ણન એક લેખમાં શક્ય નથી. છેલ્લે છેલ્લે રતિલાલ બોરીસાગર, મનુભાઈ શાહ (ગુર્જર પ્રકાશન) અને ભાગ્યેશ જહા જેવા અનેક સ્વજનોની ગાઢ શુશ્રૂષા મારો એ મિત્ર પામતો હતો. એ દશ્ય સંતર્પક, પણ દુઃખદ હતું, વિનોદ ભટ્ટમાં તળ અમદાવાદીનાં પાકાં લક્ષણો હતાં, પણ એનો રંગ મનોહારી હતો. એની પાસે સોનાનું હૃદય અને રૂપાની કલમ હતી.