ભજનગાન પણ એક જાતની સહજસાધના જ છે. ભજનગાયક ટટ્ટાર સ્થિર બેઠો હોય‚ એના ખોળામાં એકતારો હોય‚ ભજનના ચોક્કસ રાગ ઢાળ અને તાલ સાથે એના શ્વાસ-પ્રાણનું નિયમન થતું રહે‚ શબ્દોના આરોહ અવરોહથી અને એ શબ્દોના અર્થ ભાવથી એનું ચિત્ત પરિપ્લાવિત કે રમમાણ થતું રહે અને અજાગ્રતપણે જ એની સુરતા સ્થિર થઈ જાય.