હરણની પાછળ વાઘ પડ્યો છે. હરણું ચપળા છે, પણ તેનું જોર નરમ પડતું જાય છે. આખરે તે થાકી જાય છે. પાછળ પેલો વાઘ, પેલું મરણ આવી રહ્યું હોય છે. તે ક્ષણે એ હરણની હાલત કેવી થાય છે? વાઘ તરફ તેનાથી નજર કરી શકાતી નથી. જમીનમાં મોં ખોસીને તે ઊભું રહે છે. “આવ ભાઈ, અને માર હવે ઝપટ ,” એમ જાણે કે તે નિરાધાર થઈને કહે છે. એમ આપણે પણ મરણનું સામું જોઈ શકતા નથી. છતાં છેવટેતે આપણને પકડી પાડ્યા વગર રહેતું નથી.