રાજાએ પ્રજા સાથે માખણના જેવું કોમળ રહેવું જોઈએ અને ગુનેગાર સાથે વજ્રથી કઠોર બનવું જોઈએ. જે દંડવા લાયક ન હોય એટલે કે રાજા પાસે ન્યાય માગતો હોય એને દંડ આપે અને દંડવા લાયક ચોર, માફિયા, આતંકવાદી અને ગુંડાઓને દંડ ન આપે એટલે કે જેલમાંથી મુક્ત કરાય. આતંકવાદીને જેલમાં રાખી તેનું પોષણ કરાય, કાં તો ગુનેગારો આપોઆપ છૂટીને ચાલ્યા જાય અથવા તો તેના મિત્રો લેવા આવે એને સમર્પણ કરાય. તેમને પકડવાનો અને જેલમાંથી તેની સુરક્ષાનો જંગી ખર્ચ વેઠીને પાછા સમર્પિત કરાતા હોય. જે આખા દેશને નષ્ટ કરવાના દુુઆશયથી આવેલા હોય એ તો વધને લાયક ગણાય છે. આવા ગુનેગારો જે રાજાની જેલમાં છૂટી જતા હોય તો રાજા અપકીર્તિ પામે છે અને મરીને નરક યાતના ભોગવે છે. અદંડયને દંડવા યોગ્યનું પાલન પોષણ કરે એ રાજા શાસન કરવા લાયક નથી.