વિનોદે આવીને બેલ મારી. થોડી વાર ઊભો રહ્યો. ‘સીમા,’ ફરી બેલ મારતાં બૂમ પાડી, ‘હું છું’ પણ કોઈનો પગરવ સંભળાયો નહીં. ‘એને ખબર તો છે કે હું આજ આવી જવાનો છું.’ અકળાઈને એણે બારણાંને ધક્કો માર્યો તો બારણું ખુલ્લું જ હતું. અંદર પ્રવેશ્યો તો સામે જ હીંચકા પર બેઠી બેઠી સીમા લીલા દોરાથી ભરત ભરવામાં તન્મય હતી. ‘અરે, તું અહીંયા જ છે તો બોલતી કેમ નથી ?’ વિનોદે આશ્ચર્યથી પૂછ્યું, ‘લે, આ સૂટકેસ ને પ્લીઝ, એક કપ ગરમાગરમ ચા.’ પણ સીમા તો ભરત ભરતી રહી અડોલ ને હીંચકો હળવું હળવું ઝૂલતો રહ્યો.