બાળક રડવા લાગ્યું. સંતાનવિહોણા શ્રીમંત પુરુષને બાળકને રમાડવાનો, એને પ્રેમ કરવાનો યોગ મળી ગયો. એણે બાળકનો હાથ પકડીને કહ્યું, ‘બેટા, તારે આ રમકડાં જોઈએ છે ? લાવ, હું તને બધું ખરીદી આપું. તું રમકડાં માટે રડતો હતો, તો ચાલ હવે તું કહે એટલાં રમકડાં લઈ આપું.’ બાળકે રડતાં રડતાં જ જવાબ આપ્યો, ‘હવે મારે રમકડાં નથી જોઈતાં, હવે મારે મારી મા જોઈએ છે.’ મેળાનાં રમકડાં ત્યાં સુધી જ સારાં લાગે, જ્યાં સુધી માનું અનુસંધાન રહે. જ્યારે માનો હાથ છૂટે ત્યારે આખો મેળો બગડી જાય છે. સંસારના ભોગો તો જ સુખદ રહેશે જો મા એટલે કે પરમાત્માનું અનુસંધાન રહેશે. કામ તો જ ફળદાયી બનશે જો રામનું અનુસંધાન રહેશે.