મારે કહેવું જોઈએ કે મારો પુત્ર તેની ઉંમરથી ઘણો વધુ સમજણો અને ચપળ હોય એવું અમને લાગે છે, અમે તેની સરખામણી અમારા બાળપણ સાથે કરીએ તો અમે સાવ ભોટ કે બોદા લાગીએ. લગભગ બધા જ માબાપને એ લાગતું હશે કે તેમનું સંતાન તેઓ હતા તેના કરતા વધુ ચપળ અને માહિતીપ્રદ બાળપણ ધરાવે છે. અમારો પુત્ર પણ એમાંથી બાકાત નથી, એ મારા એન્ડ્રોઈડ ફોનમાં ગેમ્સ રમી શકે છે, કાર્ટુન પાત્રોની આબેહૂબ નકલ કરી શકે છે, ગુજરાતી સાથે કંઈક અંશે અંગ્રેજી અને હિન્દી બોલી શકે છે, ખાવા પીવામાં આ જ ઉંમરથી તેના પોતાના ગમા અણગમા છે, ફિલ્મના કે જાહેરાતના કેટલાક ગીતો પણ એ આનંદથી ગાય છે અને ઘણી વખત અણધારી ચપળતા, યાદશક્તિ અને હાજરજવાબીપણાનો પરિચય પણ એ કરાવે છે. બદલાતા સમય સાથે બદલાયેલા બાળપણના આ નવા વિશ્વનો અમને નવો જ પરિચય છે, પણ એ બાળપણને અમે હકારાત્મક દિશામાં વિસ્તારવા અને વિકસાવવા માંગીએ છીએ. એ અત્યારે પહાડ પરથી ખળખળ વહેતા એક ઝરણ જેવો છે. તેને પોતાની મસ્તીમાં રહેવું ગમે છે. જ્યારે એ બી સી ડી લખતો હોય ત્યારે એમાં મસ્ત હોય છે, સાઈકલ ફેરવતી વખતે એ આસપાસના વિશ્વને ભૂલી જાય છે અને ડૉરેમોન અને નોબિતા જોતી વખતે એ ટોળીમાંનો એક થઈ જાય છે, એના આ અનોખા અને અલગ વિશ્વને એમ જ રહેવા દેજો, એ દરેક પ્રવૃત્તિમાં તેના બાળપણનો નિખાલસ અંશ સાવ સ્પષ્ટપણે ઝળકે છે. મારી વિનંતિ છે કે તેને ફક્ત એબીસીડી કે ૧ થી ૧૦ કે પ્રાણીઓ, પક્ષીઓ, શાક, ફળ એવું બધું ટીવીમાં કે ચાર્ટમાં બતાવી દેખાડવાને બદલે કે રોજેરોજની ઘાંટઘૂંટને બદલે તેના મનની ક્ષિતિજો વિસ્તારી શક્ય એટલું પ્રાયોગિક શિક્ષણ આપવા પ્રયત્ન કરજો.