તે દરમિયાન મીરાનું ધ્યાન એક નાની છોકરી પર પડ્યું. તે છોકરી કંઈક ઢીંગલી જેવી હતી. એટલી સરસ લાગતી હતી કે મીરાની આંખો તેની માસુમિયત સાથે જોડાઈ ગઈ. તે છોકરી હસતા-હસતા, તેના નાના-નાના પગલાં ભરીને બગીચામા દોડી રહી હતી અને પાછળ કોઈ 6 ફૂટ લાંબા ભાઈ નાના બાળક બનીને તેને પકડી રહ્યા હતા. તેમના ચહેરાની ખુશી સાફ કહી રહી હતી કે તે એ બાળકીના પિતા હતા. તેના પિતા તેને ગલી-પટ્ટી કરતા, તેની સાથે બાળક બની તેને રમાડતા, તેને ખુબ જ વ્હાલ કરી રહ્યા હતા. આખરે તે એક વહાલી ઢીંગલી હતી તેના પિતાની.