જે વાતનો ડર હતો એને, એ જ વાત ફરી-ફરીને એની સામે આવીને ઊભી રહી હતી. નોકરી… અને નોકરીનો પ્રકાર… આ બંને વિષે એના ચોક્કસ ખ્‍યાલો હતા. સમજણો થયો ત્‍યારથી જ આવકના સ્ત્રોત તરીકે નોકરીને બદલે ધંધાને પસંદ કરતો હતો. ભલેને નાનો હોય, પણ પોતીકો હોય, એવો એક ધંધો…પણ એના નસીબ કહો, કે પછી ધંધામાં જરૂરી એવા મૂડી રોકાણનો અભાવ કહો; એના બાપે સાવચેતીના પગલાં રૂપે પરાણે પીટીસીમાં દાખલ કરાવી દીધો હતો. ‘ભલે ને તારે ધંધો કરવો હોય, ભણ્‍યું કંઈ નક્કામું નથી જવાનું. એક વાર પાસ થઈ જા, પછી તારા માટે કંઈક ગોઠવીશું…’ આવા ને આવા વાયદાને સહારે પીટીસી પાસ કરીને એણે પાછું બીએમાં એડમિશન લીધું.