અને એ કાંઈ કરે – કહે એ પેલા ફોન મૂકાઈ ગયો હતો. સામેના આદમકદ અરીસા ભણી અનાયાસે જ એની દ્રષ્ટી ગઈ. એની આંખો અને નાક બરાબર એની મા જેવા જ હતાં. એણે ઝાટકા સાથે મોં ફેરવી લીધું. હજી તો ભળભાખળું જ થયું હતું. ડ્રેસ સજાવી એ માથે હૅટ મૂકવા જતો હતો ને દૂર ક્યાંકથી કોઈ મરઘો કૂકડેકૂક કરી ઊઠયો. એ સાંભળતા જ એના આખાય દેહમાં કશોક આછો પ્રકંપ ફરી વળ્યો.