ખેર, બીજા એક કુટુંબની વાત કરું. અમારી નજીકમાં રહેતું એ સંયુક્ત કુટુંબ છે. ત્રણ પેઢી સાથે રહે છે. દીકરો કશું ઉકાળી શકે એમ ન હોવાથી વડીલને પાછલી ઉંમરમાંય શાંતિ નથી. આ કુટુંબનું રમૂજીપાત્ર છે એમનો આ દીકરો. વાતોના વડાં કરવામાં એને કોઈ ન પહોંચે. પોતાને કેટલી મોટી ઓળખાણો છે એવું જગતને બતાવવાનો એને શોખ છે. એ શોખ પ્રદર્શિત કરવા તે સદા તત્પર રહે છે. આખા ગુજરાતનું રાજકીય ક્ષેત્ર એમના ઈશારે ચાલે છે એમ તેમનું માનવું છે. ‘હું એક જ ફોન કરું તો રાતોરાત આખી સોસાયટીનો રોડ બની જાય’ એમ માનીને જુસ્સાથી જ્યારે તેઓ ફોન જોડે છે ત્યારે ઘાસના તણખલાં ઉપાડવાય કોઈ ફરકતું નથી ! છતાં તેઓ પોતાના સ્ટેટ્સમાંથી નીચે ઊતરતાં નથી. આખા જગતનું શુભ કરવાના ઉદ્દેશથી જ તેઓ એંઠવાડ સામેના ઘર પાસે જઈને ‘કોઈ જોતું નથી ને ?’ એમ વિચારી ધીમે રહીને નાંખી આવે છે. પોતે કેટલા બધા સેવાકાર્યો કર્યાં છે એમ જ્યારે એ આપણને કહે ત્યારે આપણે એમ સમજવાનું કે આટલી આટલી જગ્યાએ પૈસા ખવાયા છે ! કલાકો સુધી મોં-માથાં વિનાની વાતો કરવામાં તો એમની માસ્ટરી છે.