પડતર જમીન ખેડીને ખેતીવાડી શરૂ થાય. એ પછી ગામના સુથાર, વાળંદ, મોચી, દરજી, કુંભાર, ઓડ, ઘાંચી, વણકર, ઢોલી, ગોરમહારાજ ઇત્યાદિને લાવીને વસાવવામાં આવતાં ગામ બાંધતા પહેલા ગામના રક્ષક દેવો હનુમાનજી, ચરમાળિયા (નાગદેવ) શિવ-પાર્વતી, રામજીમંદિર અને ઠાકર દૂવારો, પીરપીરાણાને કુળદેવીનું સ્થાપન કરવામાં આવતું. ગામમાં લાવીને વસાવેલા કારીગરો સુથાર, લુહાર, વાળંદ, કુંભાર, વગેરે વસવાયાઓને રોકડ રકમ નહી પણ બાર મહિને બાંધેલી આવત અપાતી આવતમાં માણાંના માપ હતા. (એ કાળે અઢાર શેરનું માણું હતું.) વાળંદને દાઢી દીઠ, સુથાર લુહારને સાંતી દીઠ, ચામડાના કોસ સાંધનાર મેઘવાળોને માણાંના જુદા માપ આવતમાં અપાતા. ગોવાળ અને વાળંદને શિરામણી અને વાળુંના રોટલા અપાતા. ચોરાના ઠાકરદુવારાના પૂજારીને રામરોટીમાં રોજ રોટલા ને શાક અપાતું. બારોટ બ્રાહ્મણોને ખેડૂતો દૂધના કળશ્યા ને ઘીના વાટકા ભરી આપતા. અનાજ પાકે એટલે દાણોદુણી પણ દેતા.