બદલે આવી ભરાય છે, તેવી રીતે, એના લીન થયેલા મન તથા પ્રાણોની જગા, ઈશ્વરનાં સમસ્ત મનો અથવા માયાવૃત્તિઓ અને પ્રાણ વડે સહજપણે આપમેળે પૂરાઈ જાય, અને તેમાં પણ જેવી રીતે શરીરના જીવન કાળમાં એ પોતાની પ્રત્યેક મનોવૃત્તિ પરત્વે (અસંગ) સાક્ષી આત્મા હતો, તેવી જ રીતે મરણ પછી પણ, એ સર્વ (ઈશ્વરીય) માયા અથવા મનોવૃત્તિઓનું તથા (ઈશ્વરીય) પ્રાણનુંયે (અસંગ) અધિષ્ઠાન બની રહે છે, (તે પણ એને સ્પર્શતાં નથી. મતલબ કે, ઈશ્વરની માયા પણ, એને સ્પર્શતી નથી, ને તેનાથીયે પર એવો, એ સ્વયં બ્રહ્મ-લીન રહે છે.)