શિર્ષક જ બતાવે છે કે વાત નાયક નાયિકાની છે. એ પતિ-પત્ની હોય કે પ્રેમી-પ્રેમિકા પણ હોઇ શકે. આપણે તો નિસ્બત એમાં વ્યક્ત થતી લાગણીની ઊંડાઇ સાથે છે. ‘ટીપું થઇને મળતો તું, હું એમાં આભ નિતારું’.. નાયકનું મળવાનું કે પછી એની લાગણી નાયિકાને કેટલી ઓછી પડે છે અને તોય એ એમાં દરિયો માનીને સંતુષ્ટ રહેવા પ્રયાસ તો કરે જ છે. ટીપામાં દરિયો શોધવો કે વાદળમાંથી ઝાકળના બુંદને સ્પર્શવા પ્રયાસ કરવો.. વાત તો એ જ છે.. બહુ ઓછું પડે છે, બહુ અધૂરું લાગે છે પણ એને સુખ માનીને ચાલવાનો કોઇ વિકલ્પ નથી…