મારા ગુરુદેવે શીખવ્યુઃ “જયારે આત્માને પૂરતા અનુભવો થાય ત્યારે તે કુદરતી રીતે જ મુક્તિ શોધે છે. બંધનોમાંથી બહાર નીકળીને. તે દુનિયામાં એક અદભૂત પ્રક્રિયાની શરૂવાત કરે છે જયારે વ્યકિત પહેલી વાર આધ્યાત્મિક પંથ પર પગલા માંડે છે. અલબત, આ બધા વખત દરમીયાન, દરેક જન્મ અને મૃત્યુ થકી, આત્માનો આધ્યાત્મિક વિકાસ થતો હતો, પરંતુ અભાનપણે. જયારે હવે તે ઇશ્વરને સભાનપણે જાણે છે. આ એક મોટો તફાવત છે.” તેમણે એ વાત પર ભાર મૂકયો કે ભકતો જેઓ શ્રધ્ધાળુ છે, જેઓ યોગને અમલમાં મૂકવા માટે જાગૃત થયા છે, જેમણે જીવનના આંતરિક અથૅને સમજવા તૈયારી બતાવી છે તેઓ એક નિણૉયક તબક્કે આવ્યા છે. મુકિત ભલે ઘણા જન્મો પછી મળે, આ વખત ખરેખર ધ્યેયને સમજવાનો છે અને એવી રીતે રહેવા માટે તમારી જાતને ઢાંચામાં લાવવાનો છે જેનાથી આત્માનો વિકાસ અને ઉન્નતિ થાય.