મહારાજશ્રે ઓધવરામજી કોઇ સામાન્ય સાધુ નહોતા, તેઓ તો ક્રાતિકારી સનત હતા. પ્રવાહપ્રતિત થાય એમાના તેઓ નહોતા. તેઓ તો સામા પ્રવાહે તરનારા મહાપુરૂષ હતા. તેમણે તે સમયના હરિજનોની સ્થિતિ જોઇ અને તેમનુ ર્હદય દ્રવી ઉઠ્યુ. તેઓશ્રી અસ્પૃસ્યતાને હિન્દુ સનાતનધર્મનુ કલંક માનતા હતા.અને તે દુર કરવા તેમણે કમર કસી. સેવકોના વિરોધ વચ્ચે પણ તેમણે ગુરુકુળમા જ હરિજન છાત્રાલય શરૂ કરવાનો નિર્ધાર કર્યો અને ધીરે ધીરે સેવકોએ પણ તેમના આ માનવતાવાદી વિચારને સ્વીકાર્યો અને સંવત ૨૦૦૨મા વાઢાય ગુરુકુળમા હરિજન છાત્રાલયની સ્થાપના થઇ. એ જ વર્ષે ચૈત્ર સુદ -૯ ના શુભદેને મંજલ(યક્ષ) મુકામે એક વિશાળ વણકર-હરિજન સંમેલન યોજાયું. જેમા ખાસ ઉપસ્થિત રહેલા પુ. રવિશંકર મહારાજે તેમના સાચા સંતપણાના ભારોભાર વખાણ કરી તેમને વંદન કર્યા, આ સંમેલનમા તેમણે હરિજન કુટુંબો સાથે જ સમુહભોજન લઇ માત્ર વચનથી નહિ પણ વર્તનથી પણ દાખલો બેસાડ્યો.