આછો ઉજાસ, આછું અજવાળું જોતાં જ સમજાયું કે આ ગીચ જંગલ દિવસે પણ અંધારાને સાચવી રાખે છે. એકબીજામાં ગૂંથાયેલાં ઘટાટોપ વૃક્ષો એવી તો કિલ્લેબંધી કરે કે ધોળા દિવસે સૂરજનાં કિરણોને જંગલમાં ઘૂસવાનું મુશ્કેલ બને. મોટાં મોટાં હજારો વૃક્ષો એક મોટી લીલી જાળ બની સૂરજનાં કિરણોને ગૂંગળાવે, હંફાવે. ક્યારેક પવનદેવની મદદ મળે ને વૃક્ષો પવનમાં ડોલવા લાગે ત્યારે છૂટાંછવાયાં કિરણો જંગલમાં ઘૂસી જઈ ક્યાંક ક્યાંક ચાંદરણાં પાડે. આ ચાંદરણાંને જોઈને થાય કે હજુ સંધ્યાકાળ થયો નથી પણ ભરબપોરનો સમય છે. જંગલનો ભેજ ને આછું અજવાળું દિવસરાતના ચક્રને ઉકેલવા ન દે, પણ વધુ ગૂંચવે. ઉકળાટ, બફારો ને ગરમી બપોરનો અનુભવ કરાવે પણ કદીક આવતી પવનની મીઠી લહેર સાંજનો અનુભવ કરાવે ! વૃક્ષોનાં લીલાંછમ પાંદડાંઓની ઘટા, ઊંચે ચઢીને લટકતા વેલા ને ફૂલોનાં ઝૂમખાં, કાળાં જાડાં થડ ને વાંકી-ચૂકી ડાળીઓ અંધારાને સાચવીને ઊભાં હોય એવું લાગે.