ઑસ્વાલનું થાકેલું શરીર હોટેલના સુરક્ષિત અને આરામદાયક રૃમમાં કોઈ જ ઘટના કે સ્વપ્ન વગર રાત પસાર કરીને બીજા દિવસે ઊઠ્યું ત્યારે ન્યૂમોનિયાગ્રસ્ત હતું. ‘સામાન્ય તાવ હશે, મટી જશે’ એમ વિચારીને તે બે દિવસ તો ઘાંઘરિયામાં હોટેલની રૃમમાં પડ્યો રહ્યો. હજુ તેણે આસપાસનો વિસ્તાર ધ્યાનથી જોવાનો બાકી હતો. ફિલ્મમાં હેમકુંડ તળાવ અને આસપાસના પર્વતો અંગે પણ તે થોડું ઉમેરવા માગતો હતો. તેણે દિવસોનું કશું આયોજન ન કરેલું. ભલે દશ-પંદર દિવસ લાગે, પણ તેણે આસપાસની રજેરજ જાણી લેવી હતી.