તેમના આ અવસરે અમે આખા રજવાડુંને જેમ પરંપરા મુજબ શણગારીએ છીએ તેમ સુંદર રીતે શણગાર્યું. એમની દરેક માગણી પૂરી કરી. એમની દીકરી અમારા પરિવારની જ હોય એમ અમે આખા સ્ટાફે ખૂબ જ દિલ દઈને કામ કર્યું. મહેમાનોની તકેદારી, જમવાની વ્યવસ્થા, બેસવા-ઊઠવાની વ્યવસ્થા એમ અનેક નાની નાની બાબતોનું ખૂબ જ ધ્યાન રાખ્યું. આ બહેનનો બધો ભાર હળવો કરી નાખ્યો. આ પ્રસંગમાં એમના મનનો ભાર સાવ હળવો થઈ ગયો. જ્યારે દીકરીની વિદાયવેળા હતી ત્યારે આ પ્રસંગને ધ્યાનમાં લઈને દરેક બાબતની એટલી કાળજી લીધી કે આવનાર મહેમાનો તથા અન્ય તમામ મહેમાનો અભિભૂત થઈ ગયા. જ્યારે આ પ્રસંગ પૂરો થયો ત્યારે એ બહેન મારી પાસે આવ્યાં અને માત્ર એક વાક્ય બોલીને મારા ખભે માથું મૂકીને રડી પડ્યાં. એમણે કહ્યું, ‘તમે મારા દીકરાની જેમ આખો પ્રસંગ ઉપાડી લીધો.’ અને એ સમયે મારી આંખમાં પણ ઝળઝળિયાં આવી ગયાં. એમની દીકરીને મેં પણ મારી બહેનને વિદાય કરતો હોઉં એટલી જ લાગણીશીલતાથી વિદાય કરેલી, અને આ પ્રસંગે એમણે મને જે આશીર્વાદ આપ્યા એ જ મારી ખરી મૂડી હતી, ખરી કમાણી હતી. રૂપિયા તો બધા કમાય છે, હું આશીર્વાદ કમાઉં છું.