હવે જુઓ ભાઈ,વાત એમ છે કે મુક્તિ તો ક્યારેક ને ક્યારેક બધાને મળવાની જ છે. કેવળ સમયનો ફર્ક છે. આપણે કપડાં ધોઈએ છીએ તો એને ધોયા પછી આપણે ઝાટકીએ છીએ, પછી એને કોઈ દોરી પર, તડકામાં કે હવામાં સુકવીએ છીએ. શું કપડાંને દોરી પર લટકાવીએ છીએ અને તેને સૂરજનો તડકો મળે, હવા મળે, તો જ કપડાં સુકાશે ?….. શું આવો કોઈ સિદ્ધાંત છે ? ના. તેમ મુક્તિ તો મળે જ છે, પરંતુ જેમણે આ જન્મમાં પારમાર્થિક આનંદ મેળવવો હોય, વિવેકનો આનંદ લેવો હોય એમણે બે બાબત કરવી જરૂરી છે – એક તો કપડાંને દોરી પર સૂકવો,અને એના પર સૂરજનો તડકો આવવા દો. સૂર્ય જ્ઞાનનું પ્રતિક છે. વાસનામાં ભીંજાયેલું આપણું પોત જ્ઞાનથી તેમજ પવન એટલે પ્રાણશક્તિથી સુકાશે. લોકમાન્ય તિલકે કહ્યું હતું કે ‘સ્વતંત્રતા મારો જન્મસિદ્ધ અધિકાર છે : ‘શું આપણે એમ ન કહી શકીએ કે આ જીવનમાં પરમતત્વની પ્રાપ્તિ અમારો જન્મસિદ્ધ અધિકાર છે ?’ વાસનાથી ભીનાં કપડાં સુકાય એ માટે વિવેક અને જ્ઞાનનો સૂરજ જોઈએ. મારો કહેવાનો મતલબ એ છે મારાં ભાઈ-બહેનો કે….. શંકરાચાર્ય અને ગોસ્વામીજી બંને કહે છે કે સૌથી દુર્લભ તો આ મનુષ્ય દેહ છે, એનાથી વધુ દુર્લભ છે મુમુક્ષાભાવ અને એનાથી પણ દુર્લભતમ વસ્તુ છે મહાપુરુષનો સંગ. શંકરાચાર્યનું વાક્ય છે કે સત્સંગ અત્યંત દુર્લભ છે. શ્રેષ્ઠ મહાપુરુષનો સંગ દુર્લભ છે.