ત્યાર બાદ અમે યુવાનો અને યુવતિઓના અરેબિક મૂળાક્ષરો પહેરેલા ફોટા બહાર પાડ્યા. ફોટા, જેમાં દેખાતા યુવાનો અને યુવતિઓ ‘cool’ હતા. અને જે મને કહે, ‘અરે, તમે તો અંગ્રેજી શબ્દ વાપર્યો!’ હું કહીશ, ‘ના, મેં એ શબ્દ સ્વીકાર્યો.’ તેમને જેમ યોગ્ય લાગે તેમ વાંધો લેવા દો, પણ મનેે એવો શબ્દ આપો જે તેનાથી વધુ સારો હોય અને હકીકતને વધુ સક્ષમ રીતે રજૂ કરતો હોય. હું વાતચીતમાં ‘ઇન્ટરનેટ’ બોલ્યા કરું છું, હું એમ નહીં કહું કે હું વર્લ્ડ વાઈડ વેબમાં જઈ રહી છું કારણ કે એ યોગ્ય નહીં લાગે. આપણે આપણી જાત સાથે રમત ન રમવી જોઈએ. પણ આ સ્તર, આ યોગ્યતા સુધી પહોંચવા માટે આપણે બધાએ એ માનવું જોઈશે કે આપણાથી વધુ શક્તિશાળી કે જેઓ એવું વિચારતા હોય કે તેમની પાસે આપણી ઉપર પૂર્ણ અધિકાર છે, તેમને ભાષાના વિષયમાં આપણને નિયંત્રિત કરવા કે તેઓ જે ઇચ્છે એવું વિચારવા કે અનુભવવાની આપણને ફરજ પાડવાની પરવાનગી આપણે ન આપવી જોઈએ. સર્જનાત્મકતા જ વિચાર છે. તો આપણે સ્પેસમાં ન જઈ શકીએ કે રોકેટ ન બનાવી શકીએ તો કાંઈ વાંધો નહીં, પણ આપણે સર્જનાત્મક બની શકીએ. અત્યારે તમારામાંથી દરેક એક સર્જનાત્મક યોજના છે. તમારી માતૃભાષામાં સર્જનની ક્ષમતા એ જ માર્ગ છે. ચાલો, આ ક્ષણથી જ શરૂ કરીએ, ચાલો નવલકથા લખીએ કે એક શોર્ટ ફિલ્મ બનાવીએ. એક માત્ર નવલકથા પણ આપણને વિશ્વવ્યાપક બનાવી શકે છે. એ અરેબિક ભાષાને ફરીથી પ્રથમ ક્રમાંકે લાવી શકે છે. તો, કોઈ ઉપાય જ નથી એ વાત સાચી ન હોઈ શકે. ઉપાય તો છે, પણ આપણે તેને જાણવો પડશે, આપણે એ સમજવું અને માનવું પડશે કે ઉપાય છે, અને આપણે એ ઉપાયના ભાગ બનવાની ફરજ નિભાવવી જ રહી.