હમ લાયે હૈ તુફાન સે,કિસ્તી નિકાલ કે,યે દેશકો રખના,મેરે બચ્ચો સંભાલ કે ઘસમસતા ધાંધારની ધીંગી ધરા માથે કોઈ ચઢી કન્યાના લાવણ્ય સમુર્પા ફાટી રીયું છે.કોઈ અડભંગ જોગીના મોએ શોભતી ચલમમાંથી વેંત વેંતની ઉડતી જ્યોત સમા ઉગતા અરુણકિરણો આખી ભોમકા માથે પથ-રાઈરીયાં છે.ચોમેર વનરાયું.માંયલી કોર વિહંગોના લાલિત્ય સાથે કેસુંડાની અનેરી કેસરી શોભા જાણે કે વૃક્ષ આખુંય સોનાનું ન હોય.એવે ટાણે પ્રચંડ પુરૂષાર્થ ભર્યા પાલનપુરના ખોડા લીમડા ચોક માથે બે ત્રણ તંબુઓ નાખીને પડેલ અંગ્રેજ અફસર મેજર એકવીનો રાવઠીમાં બેઠો બેઠો ઘડી ઘડી સામેના મેજ પર પડેલા તમંચા પર હાથ નાખતો આવેલા કેદીઓ સામે ત્રાડ્યું નાખી રહ્યો છે.એની ક્રોધભરી માંજરી આખ્યું માંથી કામના અંગારા ઝરે છે.આખા રતુમડા મોંમાથે કાળઝાળ કામના શેરડા તણાયા છે. સને ૧૯૪૨ની હિંદ છોડો ચળવળ ટાણે આખા ઉત્તર ગુજરાતને પોતાના શાહી સત્તાના દમામના જોરે કડે કરી રહેલ છે.