અમારા ડોક્ટર સાહેબ મને કહી રહ્યા હતા કે હજારો ચીકન કપાતાં જાય છે, ત્યારે એમની તડપન જુઓ તો અભક્ષ્ય ભક્ષ્ય ખાવાનું મૂકી દો! આટલા જીવોનું મૃત્યુ? એમાંથી તમે ભોજન માણો છો? તમે માનવ નથી, મને કહેવા દો તમે અસુર છો. વ્યાસગાદીની મર્યાદા છે, તમને માનવ કહેવા તૈયાર નથી. કેટલી ગાયો, વાછરડાંને મારવામાં આવે છે! અને એનું માંસ તમારું મનોરંજન બને છે? કોઈની ચીસ, કોઈનો તરફડાટ, કોઈનો રડતો આત્મા એ તમારું મનોરંજન? તમારી પાર્ટીનું ભોજન? તમારી ક્લબનું ખાણું? કોઈ જો આ અબોલ જીવોની વેદનાને જુએ તો એનું અભક્ષ્ય ભક્ષ્ય છૂટી જાય. કેટલી હિંસા પર તમારા પેટનું પોષણ થાય છે! અને ધ્યાન રાખજો, વિશ્વની અશાંતિનું એક કારણ છે કે લોકોએ કેટલાયે જીવોની હત્યા કરી પોતાના પેટને ભરવાનું રાખ્યું છે! કોઈ મને ભારતીય વાડ.મય ખોલીને બતાવે કે જુઓ, અહીં અભક્ષ્ય ભક્ષ્યનો પ્રસ્તાવ છે તો પણ હું તે કબૂલ ન કરું. ચાહે વેદોમાં પણ તેવું આવ્યું હોય તો એ પ્રકરણનો પણ હું ઇનકાર કરું! એમાં તો ઘોડાને મારીને યજ્ઞ કરવાનું લખ્યું છે, એ પણ તિરસ્કૃત છે. એકવીસમી સદીમાં શાસ્ત્રોમાં પણ સંશોધન થવું જોઈએ. જુઓ ભાઈ, શાસ્ત્રોમાં તો બધી જ વાત આવે. તમારું ભવન હોય તે પૂર્ણ ત્યારે જ ગણાય જ્યારે તેમાં રસોઈઘર પણ હોય અને ટોઇલેટ પણ હોય. તેમ શાસ્ત્રમાં બધી વાત બતાવી છે પણ તમે વિવેકથી એમાંથી શું લેવું અને શું ન લેવું એનો નિર્ણય કરો. જે લેવા જેવું હોય તે લો. કોઈ મને તેના ઘેર ભોજન માટે નિમંત્રણ આપે અને જો એ માછલી ખાતો હોય તો હું એના ઘરે નહીં જાઉં. શું લેવું અને શું ન લેવું એ તમારી રુચિ અનુસાર છે.