હિન્દુસ્તાનમાં ચૂંટણીના રંગ બદલાયા છે. પહેલાના સમયમાં ભાવિ પ્લાનિંગના આધારે ચૂંટણી ભાષણો થતાં હતા. એક સમય હતો કે ભાજપના સિનિયર નેતા અટલ બિહારી વાજપેયી જ્યારે ઇન્દિરા ગાંધીની સરકાર અંગે કોઇ ટીપ્પણી કરતા હતા ત્યારે તેઓ સમજી વિચારીને ઉચ્ચારણો કરતા હતા. ઇન્દિરા ગાંધી કે રાજીવ ગાંધીને હલકાં ચિતરવાનો પ્રયાસ તેમણે ક્યારેય કર્યો નથી. હવે ચૂંટણીમાં આધુનિકતા સાથે અસભ્યતાનો પ્રવેશ થયો છે. નેતાઓ વચ્ચે એક બીજાને નીચા ઉતારી પાડવાની આ સ્પર્ધા છે. હંમેશા આક્ષેપનું સ્થાન પહેલું અને મોટું હોય છે પછી તેના ખુલાસા તરફ કોઇનું લક્ષ્ય જતું હોતું નથી, તેથી આધાર પુરાવા વિના કરવામાં આક્ષેપોમાં કોઇ તથ્ય હોતું નથી. લોકોને શું ગમે છે, શું કહીશું તો મતદારો આપણી સાથે રહેશે—આ એકમાત્ર સ્વાર્થ હોય છે, બાકી સમાજસેવાનો ભેખ ધારણ કરીને આપણા નેતાઓની વાણી એટલી બઘી હલકી કક્ષાની થઇ ગઇ છે કે તેમાં હવે નોલેજ નહીં મિમિક્રી મળે છે. લોકો તેને ટાઇમ પાસનું સાધન માને છે. આ કોઇ એક પાર્ટી કે નેતાની વાત નથી, અત્યારે તમામ પાર્ટીના નેતાઓની જીભ ઘસાઇ ચૂકી છે. મીઠાં બોલની જગ્યાએ આગઝરતી તીખી વાણી નિકળે છે અને તેમની ટીઆરપી વધતી દેખાય છે...