રાત વીતી જાય છે અને ઉષાના આગમન ૫ર કૂકડો છડી પોકારવા લાગે છે. રશ્મિરથી ભગવાન સૂર્યનાં કિરણોની સંગે કમળ ખીલવા લાગે છે. પ્રાતઃકાળ થતાં જ પ્રકૃતિ નવોન્મેષનો મહોત્સવ ઊજવવા લાગે છે, જેની સામે તમામ જીવ જગત પોતાની દિનચર્યાનો ઉત્સાહ અને ઉમંગથી પ્રારંભ કરે છે. સૂરજ આથમે છે, સાંજ ૫ડે છે, તેની સાથે જ બધા પોતાના ક્રિયાકલાપોને સમેટવાનું શરૂ કરી દે છે અને આ પ્રક્રિયામાં નથી ક્યાંક કોઈ વ્યતિક્રમ અને નથી વ્યતિરેક.