મહાભારતમાં એક પ્રસંગ છે. જ્યારે પાંડવોની છાવણીમાં અશ્ર્વત્થામા ઘૂસી ગયો અને બધા પુત્રોની હત્યા કરી નાખે છે એ શોભે એવું કૃત્ય નથી. અશ્ર્વત્થામાને પકડી લેવાય છે. તેને કૃષ્ણ પાસે લાવવામાં આવે છે. કૃષ્ણ જાણે છે કે એની પાસે બ્રહ્માસ્ત્ર છે. જે અર્જુન સિવાય કોઈ રોકી શકે તેમ છે નહીં. અર્જુન હતો નહીં એટલે શ્રીકૃષ્ણ તેને સજા કર્યા વિના પકડી રાખે છે. ત્યારે દ્રૌપદી સ્વાભાવિક રીતે અકળાય છે, કારણ કે તેના પુત્રો હણાયા છે. આટલાં વર્ષોથી અલગ અલગ રીતે નિભાવેલાં કામ દ્રૌપદીને ખબર છે. દ્રૌપદીને એ પણ ખબર છે કે કૃષ્ણ જે નિર્ણય લે તે કૃષ્ણાર્પણ જ કરવાનો, છતાં તે બોલી ઊઠે છે અને કૃષ્ણને કહે છે : ‘તમારી સુભદ્રાનો અંશ જીવે છે. મારા બધા અંશનો નાશ થયો છે. કૃષ્ણ, તમને મારી પહેલાની જેમ પડી નથી.’ દ્રૌપદી બ્રહ્માસ્ત્ર વિશે કંઈ જાણતી નથી. તે કૃષ્ણને પક્ષવાદનું મહેણું મારે છે. કૃષ્ણ ધારત તો જવાબ આપી શકત. એમણે એના માટે કયાં કયાં કાર્યો કર્યાં છે તે ગણાવી શકત અને કહી શકત કે તને કોઈ હક્ક નથી કે તું મારા પર આવો આક્ષેપ મૂકી શકે.