માજી મને થેપલાંની ઓફર કરે તો કેવું સારુ! મેં મોં મલકાવીને માજી તરફ બે એક વાર જોયું, પણ વ્યર્થ. મારા નસીબમાંજ થેપલાં ન હતા. ફરી મને માના શબ્દો અને થેપલાં યાદ આવી ગયા. હું માજી સાથે વાતે વળગ્યો. કયાંક માજી પીગળી જાય અને મને થેપલાં ધરે. અમારી વાતો ચાલતી રહી. માજી ચાર ચોપડી ભણ્યાં હતાં. ટોરન્ટો એમના દિકરાને ત્યાં દિકરો આવ્યો હોવાથી વિઝિટર તરીકે આવ્યા હતાં. ચાર મહિના રહીને કંટાળી ગયા હતાં. માજી કહેતા હતાં: “કેનેડામાં નહીં રહેવું, ભઇ, આતો જેલ છે જેલ” આગળ કહે: “મેં તો દીકરી જમઇને કીધું કે બધુ વેચીહાટીને આવતા રિયો આપણાં ગોમમાં, અંઇ કરતાં તો તોં હારું”