મેયોએ લખ્યું કે, ભારતમાં દિકરીઓને ભણાવવાનો રિવાજ બિલકુલ નથી. દેશની કુલ મહિલાઓમાંની માત્ર બે ટકા જ અક્ષરજ્ઞાન ધરાવે છે! 1911ની વસતિ ગણતરી મુજબ ભારતની દર 1000 મહિલાઓમાંની 10 મહિલાઓ અક્ષરજ્ઞાન ધરાવતી હતી જે 1921માં વધીને માત્ર 18 સુધી પહોંચી છે. ભારતમાં બાળકીની લઘુત્તમ લગ્નવય 13 વર્ષની કરવામાં આવે તેવો કાયદો સૂચવતું બિલ પસાર ન થાય તે માટે ભારતીય રાજકારણીઓ વિધાનસભામાં તેનો વિરોધ કરી રહ્યા છે તેનાં અનેક ઉદાહરણો મેયોએ દસ્તાવેજી પુરાવાઓ ટાંકીને આપ્યાં. ભારતીય સમાજમાં થઈ રહેલી મહિલાઓની ઉપેક્ષા સામે સમજદાર નેતાઓ પણ અવાજ ઉઠાવી રહ્યા છે તે સાબિત કરવા મેયોએ ગાંધીજીનાં ભાષણો ટાંકીને લખ્યું કે, ‘ભારતમાં માત્ર કુરિવાજને કારણે સૌથી અબૂધ અને નાલાયક પુરુષોને પણ સમાજમાં મહિલાઓ કરતાં વધારે સન્માન અપાય છે જેનાં તેઓ બિલકુલ હકદાર નથી.’ રવિન્દ્રનાથ ટાગોરને ટાંકીને મેયોએ લખ્યું કે, ‘કે તેમનું અસ્તિત્ત્વ માત્ર પુરુષોની સેવા કરવા માટે જ છે, તેમને નાનપણથી જ પુરુષોને દેવની જેમ પૂજતાં શિખવવામાં આવે છે.’