ભજન ધીમે ધીમે સ્વરે પૂરું થાય છે, ઝાંઝ, પખાજ અને મંજીરાંની ધૂન ચાલ્યા કરે છે, પડદો પડે છે ત્યાંર પછી મહેતાજીના નાનકડા ઘરના આંગણનું દૃશ્ય નજર સામે આવે છે, આંગણામાં તુલસી ક્યારા ઘણા છે, ત્યાં વિધવા પુત્રી કુંવરબાઇ, તુલસી ક્યારાઓમાં ઝારી પાતી પાતી ધીમું ધીમું ગાય છે: ભોળી રે ભરવાડણ હરિને વેચવા ચાલી. . . ત્યાં જ્ઞાતિની એક પડોશણ નાગરણ ગૌરીબહેન આવે છે, તે કહે છે કે જો બહેન હવે કુટુંબમાં રહ્યું છે કોણ ?