વૈશાખ મહીનાની બપોરના ધોમધખતા તડકામાં સીમાબેન આરામથી પોતાના એરકન્ડિશન્ડ ડ્રોઈંગરૂમમાં એકલા બેઠા હતા ત્યાંજ ગેટ પર કોઈકનો અવાજ સંભળાયો. તેમણે ગેટ પર જઈને જોયું તો એક ભિખારણ ગંદા કપડામાં એક હાથમાં વાટકો અને બીજા હાથમા ગંદા ચીંથરામાં લપેટેલ કુમળી કળી જેવા બાળકને લઈને ઉભી હતી, ‘કંઈક આલોને શેઠાણી, બે દી’ થી કંઈ ખાધુ નથી ને છોડીય ભૂખી છ.’