આમ મેં એમ માસ નવા શિખાઉ તરીકે ઉમેદવારી કરી. મિત્રનું મકાન રિચમંડમાં હતું. એટલે લંડન જવાનું અઠવાડિયામાં એક બે વાર જ થાય. હવે મને કોઇ કુટુંબમાં મૂકવો જોઇએ એવો વિચાર દાકતર મહેતા તથા ભાઇ દલપતરામ શુકલે કર્યો. ભાઇ શુકલે વેસ્ટુ કેન્સિગ્ટોનમાં એક ઍગ્લોકઇંડિયનનું ઘર શોધ્યું ને ત્યાં મને મૂકયો. ઘરધણી બાઇ વિધવા હતી. તેને મારા માંસત્યાગની વાત કરી. ડોસીને મારી દેખરેખ રાખવાનું કબુલ્યું. હું ત્યાં રહ્યો. અહીં પણ ભૂખે દિવસ જાય. મેં ઘેરથી મીઠાઇ વગેરે ખાવાનું મંગાવ્યું હતું તે હજુ આવ્યું નહોતું. બધું મોળું લાગે. ડોસી હંમેશા પૂછે; પણ તે શું કરે ? વળી હું હજું શરમાઉં. ડોસીને બે દીકરીઓ હતી. તે આગ્રહથી થોડી વધારે રોટી આપે. પણ તે બિચારી શું જાણે કે તેની આખી રોટી હું ખાઇ જાઉં ત્યારે જ મારું પેટ ભરાય એમ હતું ?