‘નાનુ કી જાનુ’ના રાઈટર છે મનુ રિશિ ચઢ્ઢા, જેમણે સુપર્બ ‘ઓયે લક્કી લક્કી ઓયે’ના ડાયલોગ્સ પણ લખ્યા હતા. અભય દેઓલની આ બંને ફિલ્મોમાં મનુ રિશિએ પણ એક્ટિંગ કરી છે. પરંતુ આ જ મનુ રિશિએ ‘નાનુ કી જાનુ’ લખવામાં ભયંકર વેઠ ઉતારી છે (અને પોતે સ્ક્રીન પર દેખાતા રહે એનું ધ્યાન રાખ્યું છે!). કોઈ જ કારણ વિનાના લાંબા લાંબા સીન ચાલ્યા કરે, જેમાં કોમેડી કે હોરર તો છોડો, એ સીન્સનો હેતુ જ સમજાય નહીં. જેમ કે, એક સીનમાં અભય દેઓલ પાડોશી પાસે બોટલ ઓપનર માગવા જાય છે, બીજા લગભગ અડધો ડઝન સીનમાં અભય અને એની ગેંગ પોઈન્ટલેસ બકવાસ કર્યા કરે,પિતા-પુત્રી સિગારેટના વ્યસનની મગજમારી કરે, કોઈ યુવાન વચ્ચે આવીને ઉધાર પૈસા માગવા માંડે (એ જોઈને આપણને પણ ટિકિટના પૈસા પાછા માગવાનું મન થઈ આવે!)… કોઈ એનાકોન્ડા છાપ સોપ ઓપેરાની જેમ નિરાંતે બધું આવ્યા કરે. કંટાળો તમતમારે તબિયતથી! આખી ફિલ્મમાં ભાગ્યે જ કોઈ યાદ રહી જાય એવાં વનલાઈનર્સ છે. જાણે ફિલ્મની સ્ક્રિપ્ટના રફ ફર્સ્ટ ડ્રાફ્ટ પરથી જ ફિલ્મ બનાવી નાખી હોય એવું લાગે. ફિલ્મ કેટલી ડાબા હાથે ઉતાવળે બની હશે તેનો ખ્યાલ એ વાત પરથી જ આવે છે કે આખા સ્ક્રીન પર ખોટા અંગ્રેજીમાં ‘After Few Weeks’ને બદલે ‘After Few Week’ લખેલું દેખાય છે! હમ લોજિક માર ડાલા, ગ્રામર કા ચીજ હૈ?!