આજકાલ ધૈર્યને સમજવાની મજા આવી રહી છે. નવ વર્ષનો એક છોકરો, આંખોમાં નવું આકાશ ઊગી રહ્યું છે એવો અહેસાસ. બહેન વૈદેહી, બાર વર્ષની એક કુંવારી કન્યા, જાણે એક નાજુક વેલ. બન્ને મારા કહેવાથી ગુજરાતી માધ્યમમાં ભણે છે. તેનો ભારે એડવાન્ટેજ. શીખવાની ઝડપ માતૃભાષામાં અનેકગણી હોય. એનાં મા-બાપ એટલે રીના અને જિજ્ઞેશ. હવે ધૈર્ય ફૂટબોલ રમે છે અને વૈદેહી [કાનો] ભરતનાટ્યમ શીખે છે. બન્નેની મથામણ, એક ઓળખ પ્રાપ્ત કરવાની. કાનાની સમજશક્તિમાં પક્વતાની પાંખ ફૂટતી હોય તેવો અહેસાસ થઈ રહ્યો છે. ધૈર્ય હવે જીદ નહિ પણ જીત માટે મથી રહ્યો છે.