આ યમુનામાં વસુદેવે બાલ્યકાળે બહુ ક્રીડાઓ કરી છે. યમુનામાં ભીષણ મધરાતે પણ તેઓએ ઝંપલાવ્યું છે. યમુના જરા પણ વસુદેવ માટે અજાણી નથી. મિત્રો સાથે રમવા, વનરાવનમાં જવા મથુરાથી ગોકુળ અને પછી મોડેથી ગોકુળથી યમુના, વસુદેવ જતા-આવતા રહ્યા છે. નદીના તોફાની વહેણ, ઉત્તુંગ મોજાં સરીખા પ્રલયકારી પ્રવાહોમાં વસુદેવ રમતા-રમતા મોટા થયા છે, પરંતુ તેમને કદી કલ્પના પણ ન હતી કે નવજાત પુત્રને શિર પર ધારણ કરી આ યમુના તેમણે મેઘલી રાતે પાર કરવાની આવશે. પિતાની પૂર્વ તાલીમ, પૂર્વ કર્મો અને પૂર્વ સ્વાધ્યાય ક્યારેક પુત્રની જીવાદોરી હોય છે. પિતાની સજ્જતા, સંતાનોની જિંદગીના ભયાવહ પથમાં એક અજાયબ દૈવી સંપત્તિ બનીને આવે છે ને એને સંકટમાંથી ઉગારે છે. વસુદેવમાં બાહુબળ ઓછું નથી. મહારાજ કંસના બલિષ્ઠ અને વિદ્વાન મિત્રોમાં વસુદેવ અજોડ છે. બુદ્ધિ અને બળનો અજબ સમન્વય છે. બુદ્ધિ અને બળના સમન્વય વિના આવી અંધાર ઘેરી મધરાતે કોઈ યમુના પાર કરી શકે નહીં. પાર કરવાની વાત તો પછી છે, પૃથ્વી પરનો કયો પિતા નવજાત શિશુને લઈ આવી ઘૂઘવાટા કરતી વરસાદી નદીમાં ઊતરવાનું સાહસ કરે? એ સાહસિકતા વસુદેવમાં છે. કૃષ્ણને પણ આજીવન પિતાના ઘનઘોર વ્યક્તિત્વનું સ્વાભિમાન છે. વાસુદેવ સંબોધન એટલે જ એમને પ્રિય છે. એ જાણી સદા રાજસભાઓમાં એમને સમકાલીનોએ વાસુદેવ જ કહ્યા છે.