યોગશાસ્ત્રમાં પારંગત હોય એવી અન્ય કન્યાઓનાં ઉદાહરણો પણ પુરાણગ્રંથોમાં જોવા મળે છે. પદ્મપુરાણ અને મત્સ્ય મહાપુરાણ અનુસાર મેનાની ત્રણ કન્યા ઉમા, એકપર્ણા તથા અપર્ણા યોગની જાણકાર હતી. એ જ રીતે પિતૃઓની અચ્છોદા નામની કન્યા યોગિની હતી તે યોગબળે ચાલતી ત્યારે પૃથ્વીનો સ્પર્શ ન કરતી. ઉપરાંત પિતૃઓની માનસી કન્યા પીવરી યોગનું સેવન કરીને યોગમાતા કહેવાઈ. તેની કન્યા કૃત્વી પણ યોગને જાણનારી હતી. વિષ્ણુપુરાણની શૈબ્યાએ તેના બીજા જન્મમાં યોગબળથી પતિનું સ્વરૂપ જાણી લીધું હતું. શિવ મહાપુરાણ અને વિશ્વકર્મા મહાપુરાણ અનુસાર બૃહસ્પતિની બહેન યોગસિદ્ધા હતી. શ્રીમદ્ ભાગવત પુરાણમાં સતીએ યોગબળથી દેહત્યાગ કર્યો હતો. સતી પીળાં વસ્ત્રો પહેરી ઉત્તર દિશા તરફ મુખ કરી પૃથ્વી પર બેસી ગયાં. પછી જળનું આચમન લઈ આંખો બંધ કરીને યોગમાર્ગમાં પ્રવેશ કર્યો. આસનનો જપ કરી પ્રાણ તથા અપાનને એકરૂપ કરી તે બન્નેને નાભિચક્રમાં સ્થાપ્યા. પછી ઉદાનવાયુને તેના સ્થાનમાંથી ઊંચો લઈ બુદ્ધિની સાથે હૃદયમાં સ્થાપી કંઠના માર્ગે બે ભ્રમરની વચ્ચે લીધો. સતીએ શરીરના અવયવોમાં વાયુ તથા અગ્નિની ધારણા કરી. તરત જ સમાધિથી ઉત્પન્ન થયેલા અગ્નિ વડે તેમનું શરીર બળવા લાગ્યું. એટલે એમ કહી શકાય કે સતીએ યોગની સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરી હતી. એ જ રીતે બ્રહ્મવૈવર્ત પુરાણની માલાવતી, વામનપુરાણની કલી તથા કૂર્મપુરાણની મના અને વૈતરણી પણ સિદ્ધહસ્ત યોગિની હતી. ઉપરાંત કલાવતી યોગનીતિમાં વિશારદ હતી. એ સિદ્ધયોગિની હતી તથા વિવિધ પ્રકારનાં રૂપ પણ ધારણ કરી શકતી હતી.