આ શ્લોકમાં “ગાવા યોગ્ય બૃહદ સામ”નો ઉલ્લેખ છે. સામવેદનો ઉલ્લેખ ગાઈ શકાય એવા વેદ તરીકે થાય છે. એટલું ચોક્કસ કહી શકાય કે સામવેદના રચનાકાળમાં ભારતમાં સંગીતની પદ્ધતિનો વિકાસ થઈ ગયો હોવો જોઈએ. આગળ ઉપર એક શ્લોકમાં છંદનો ઉલ્લેખ પણ આવે છે. વળી, સંગીતની કે ગાનની ઉપાસના કરનારા સાધકોની અલગ શાખા હોવાનો પણ અહીં ઉલ્લેખ છે. મંત્રદ્વારા યજ્ઞ કરનારા સાધકો અને ગાન દ્વારા ઉપાસના કરનારા સાધકોના અલગ વર્ગ હોવા જોઈએ.