‘વૈભવ, પહેલી વાત તો એ છે કે મારી બેએક વર્ષથી શરૂ થએલી આ સ્મસ્યા ઊંઘવા પહેલાંના કોઈ વિચારો સાથે નિસબત ધરાવતી નથી. મારા કાનમાં દિવસરાત પવનના સુસવાટા કે ફ્રિજ અથવા સિલીંગ ફેન જેવો એકધાર્યો અવાજ આવ્યા કરે છે. દિવસ દરમિયાન બાહ્ય અવાજો બલવત્તર હોવાના કારણે એ અવાજ દબાઈ જતો હોય છે. રાત્રે પણ હું કોઈ વાંચન કે એવી કોઈ પ્રવૃત્તિમાં વ્યસ્ત હોઉં ત્યારે પણ એ અવાજ મને પરેશાન કરતો નથી; પરંતુ જેવી હું સૂવા માટે પથારીમાં લંબાવું ત્યારે શાંત વાતાવરણમાં એ અવાજની ખલેલ મારી ઊંઘની શરૂઆત જ નથી થવા દેતી. આમ ઊંઘવા માટેના મારા વ્યર્થ પ્રયત્નોમાં મારી રાત્રિઓ અને રાત્રિઓ પડખાં ફેરવતાં પસાર થાય છે. કોઈકવાર વહેલી સવારે જ્યારે ઊંઘ ઘેરાઈ જાય, ત્યારે બેએક કલાક ઊંઘ આવી જતી હોય છે. દિવસ દરમિયાન હું ઘસઘસાટ ઊંઘી શક્તી હોઉં છું, પણ દરરોજ એમ ઊંઘવા મળે પણ નહિ ને ! ઈ.એન.ટી. ડોક્ટરોની સારવારો નિષ્ફળ ગઈ છે. માનસિક રોગોના ડોક્ટરોની ટ્રેન્ક્વીલાઈઝર કે સેડેશનની ટિકડીઓ લઈએ ત્યાં સુધી એ રાહત આપે, પણ એમને બંધ કરો ત્યારે ઠેરનાં ઠેર !’