દોસ્તો, સમજો તો સીધી વાત છે. ઘરના દેવસ્થાનકમાં દીવો ન પ્રગટે તો ચાલે પણ ઘરમાં બલ્બ ન સળગે તો અંધારું થઈ જાય. મૂર્તિને નવૈદ્ય ન ચઢાવો તો ભગવાન ભૂખે મરી જવાના નથી પણ સમયસર વૈદ્ય ના મળે તો રોગમાં માણસ ઉકલી જાય. રોજ સવારે બે કલાક માળા કરો પછી આખો દિવસ ધંધામાં કાળાધોળા કરો તો રામ રાજી નહીં થાય. આમ છતાં ગેરસમજ ન થાય તે માટે એક સ્પષ્ટતા જરૂરી છે ઘણાં માને છે કે સુંદર જીવન કેમ જીવી જવું તે માટે ગાઇડન્સ જરૂરી છે. આ વાત સાચી નથી. કેટલીક સમજ કુદરતે માણસને આપીને જ મોકલ્યો છે. કોમનસેન્સ એ મનુષ્યજાતિનો કોમનધર્મ છે. માણસ તેની જાતી કરતાં તેના આચારવિચારો કે વર્તનથી વધુ પ્રસિદ્ધિ પામે છે. તમે જીવનભર રામની પૂજા કર્યે રાખો અને જીવનવ્યવહારમાં ફૂલ ટાઈમ રાવણ બનીને વર્તો તો એવી ભક્તિનો કોઈ ફાયદો નથી. આપણા કહેવાતા ધર્મપંડિતોએ લોકોને હંમેશા અવળે માર્ગે દોર્યા છે. ધર્મને તેમણે લોકો સમક્ષ કંઈક એવા ફોર્મમાં રજૂ કર્યો છે કે જેમાં કથાપારાયણમાં ભાગ લેવો… ફાળો ઉઘરાવી મંદિરોમાં હોમહવન કરવા… ગુરુઓની આરતી ઉતારી તેમને દેવની જેમ પૂજવા… ભગવા રંગની જર્સી પહેરી શિરડી કે અમરનાથના પગપાળા પ્રવાસે નીકળી પડવું… જાહેર માર્ગો પર આવેલા મંદિરો આગળ વાંસનાં બાંબુઓ વડે રસ્તો રોકી સત્યનારાયણની કથા કરાવવી… શહેરના રસ્તાઓ પર ટ્રાફિક જામ થઈ જાય એ રીતે ધાર્મિક રેલીઓ કાઢવી… આ તમામ બાબતો ધર્મને નામે થતો મિથ્યા કર્મકાંડ છે. દુઃખની વાત છે કે કહેવાતા સંતો એને ધર્મ માને છે. એકવાર માણસ જાત ભણીની જાત્રામાં જોતરાઈ જાય પછી તેણે કેસરી જર્સી પહેરીને નાસિક, ત્રંબક કે અમરનાથની જાત્રાએ જવાની જરૂર પડતી નથી. મન ચંગા તો કથરોટ મેં ગંગા !