વિનાશ પામનારાં બધાં પ્રાણીઓમાં જે લોકો અવિનાશી પરમાત્માને જુએ છે અને જે જાણે છે કે આત્મા અને પરમાત્મા બંને અવિનાશી છે, તે જ ખરું જુુએ છે. જે મનુષ્ય પરમાત્માને પ્રાણીમાત્રમાં અને સર્વ સ્થળે સમભાવ રહેલ જુએ છે તે પોતાની જાતને હણતો નથી કે હલકી પાડતો નથી. આથી જ તેઓ પરમ ગતિ પામે છે. આત્મા અને પરમાત્મા અવિનાશી અને અમર છે. મતલબ કે જે બીજામાં રહેલ શુભ તત્ત્વની કદર કરે છે તે પોતાની જાતની પણ કદર કરી શકે છે. પોતાની જાતને હલકી પાડતો નથી. વાસ્તવમાં કોઇ દુર્બળ નથી. આત્મા અનંત અને સર્વશકિતમાન છે. આથી મનુષ્યે પોતાના મૂળ સ્વરૂપને જ પ્રગટ કરવાનું છે. માનવીના મન પર આળસ, દુર્બળતા અને મોહ છવાઇ ગયાં હોય છે, પરંતુ એક વાર તેના આત્માને જગાડવામાં આવે તો તે સક્રિય થઇ જાય છે. આળસ અને દુર્બળતા દૂર થતાં સાધુતા અને પવિત્રતા આપોઆપ આવે છે.