વસંત એ અભિવ્યક્તિની ઋતુ મનાય છે. સમગ્ર સૃષ્ટિના તમામ સજીવોમાં માનવી એ બાબતે ભાગ્યશાળી છે કે તે એક નહિ અનેક રીતે પોતાની લાગણીઓ, વિચારો, દૃષ્ટિકોણ અને મંતવ્યોની અભિવ્યક્તિ કરી શકે છે. કહેવાય છે કે વ્યક્તિ સૌથી વધુ સારી રીતે કવિતામાં જ વ્યક્ત થઈ શકે છે. કવિતા માનવીના હ્ય્દયના ઊંડાણમાંથી પ્રગટ થતી હોય છે. હ્ય્દયમાં લાગણીઓ છલકાતી હોય ત્યારે હ્ય્દયની બહાર ટપકી પડતી લાગણીઓ શબ્દોના વાઘા સજીને કવિતાનું સ્વરૃપ ધારણ કરતી હોય છે. માનવીને જ્યારે દિલથી કોઈ વાતની ખુશી કે ગમ અનુભવાય ત્યારે તેના આંખના ખૂણા જરાક પલળી જતાં હોય છે, આ આંખની ભીનાશને જ્યારે શબ્દો મળે છે ત્યારે સર્જાય છે કવિતા. કવિતા, હ્ય્દયનાં આંસુ છે. આંસુ હરખનાં પણ હોઈ શકે અને પીડાનાં પણ હોઈ શકે. આંસુ પ્રેમનાં પણ હોઈ શકે અને પ્રસન્નતાનાં પણ હોઈ શકે, આંસુ સુખનાં પણ હોઈ શકે અને સંતાપનાં પણ હોઈ શકે. આ આંસુ જ્યારે શબ્દો દ્વારા અભિવ્યક્તિ પામે છે ત્યારે સર્જાય છે કવિતા. કવિતા એ માનવીમાં રહેલી સંવેદનાનો પુરાવો છે, માનવીમાં રહેલી કરુણતાનું પ્રતિબિંબ છે, માનવીમાં રહેલી માનવતાનો પડઘો છે.