ત્યાંથી આગળ વધીને અમે સીધા તળાવ કિનારે પહોંચ્યા. તળાવની ચારે તરફ ઊંચી માટીની દિવાલો બંધાયેલી હતી. પરંતુ ત્યાં ઢાળ હોવાને લીધે કેટલીક જગ્યાએથી સરકીને નીચે તળાવ તરફ જઈ શકાતું હતું. તળાવથી થોડે દૂર બેસવાની સુવિધા પણ હતી, જેથી થાકેલા લોકો ત્યાં છાંયડામાં વિશ્રામ કરી શકે અને દૂરથી ઊડતા પક્ષીઓ અને તળાવના સૌંદર્યને માણી શકે. અમે સૌ તળાવની સેર કરતાં કરતાં વિવિધ પ્રકારના પક્ષીઓનો અભ્યાસ કરવામાં વ્યસ્ત થઈ ગયાં. અભ્યારણ્યમાં પ્રવેશતાં પહેલાં અમને એક પુસ્તિકા આપવામાં આવી હતી, જેમાં ત્યાંના પક્ષીઓની તસ્વીરો, એમના નામ અને વિવરણ દર્શાવ્યા હતાં. તેના ઉપયોગથી પક્ષીઓ ઓળખવામાં ખૂબ સરળતા રહી. જો કે અમે થોડાક મોડા પહોંચ્યા હતાં તેથી કેટલાક પક્ષીઓ છાંયડો અને ઠંડક મેળવવા તળાવમાં આવેલા નાનક્ડા ટાપુઓ પર જઈને બેઠાં હતાં, પણ તેમ છતાં અમે કેમેરાથી તેમના ઘણા ફોટોગ્રાફ્સ લઈ શક્યા. અભ્યારણ્યના કર્મચારીઓ તરફથી ત્યાં એક બસની વ્યવસ્થા પણ કરવામાં આવી હતી. આ બસ સૌ પ્રવાસીઓને તળાવની આસપાસના વિસ્તાર અને ખેતરોમાં બેઠેલા પક્ષીઓના ઝૂંડ સુધી લઈ જઈ રહી હતી. પરંતુ અમને તો જાતે જ ફરીને પક્ષી-દર્શન કરવું હતું એથી અમે પગપાળા યાત્રા જ મુનાસિબ માની. વૃક્ષોથી આચ્છાદિત શાંત અને સ્વચ્છ વાતાવરણમાં અદ્દભુત શાંતિ પ્રવર્તતી હતી. પરંતુ માણસને એવી શાંતિ ક્યાં પચે છે ? કેટલાક લોકો ત્યાં પણ મનોરંજનના સાધનોથી થોડાક સમય માટે પોતાને મુક્ત નહોતા કરી શકતા.