મને જ્ઞાનીઓ નિરાશા, દુઃખ, કષ્ટ અને અજ્ઞાનનું પ્રતીક કહે છે. હું ક્યારેય કોઈના માટે અવરોધ બન્યો, ન મેં જ્ઞાનીઓના જ્ઞાનમાં કોઈ ખલેલ પહોંચાડી. જો મારી હાજરીમાં કોઈને કશું ન દેખાઈ શક્તું હોય તો તેમાં મારો શો વાંક? ભરબપોરે સૂરજના અજવાળામાં પણ સૂરજને કોણ જોઈ શકે છે? મેં કોઈનું શું ખરાબ કર્યું છે કે લોકો મારાથી સદાય દૂર ભાગવાનો પ્રયત્ન કરતા રહે છે? લોકો ભૂલી જાય છે કે અંધકાર અને અજવાળું એ એક જ સિક્કાની બે બાજુઓ છે. જ્યાં દિવસ છે ત્યાં રાત છે, જ્યાં સવાર છે ત્યાં સાંજ પણ છે અને જ્યાં જ્ઞાન છે ત્યાં અજ્ઞાન પણ છે.