બસ આટલી જ વાત પછી સ્પર્શ પાછો પોતાના રૂમ પર પહોંચી ગયો અને એ દિવસ રાતના ફેશન-શો તરફ જ ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવાનું વિચાર્યું,પણ એના મનમાં એક અલગ જ અસ્વસ્થતા હતી.કેમ કે આયુષી આવાની છે એથી એને ખુશ થવું જોઈએ કે દુ:ખી એ વાત એનું મન સમજી શકતું નહતું,વધુમાં આ વાત કોઈ સાથે શેર કરવી એ પણ એના જૂના અનુભવોને લીધે અઘરું બની ગયું હતું.અને એટલે એનું મન વધુ ને વધુ અસ્વસ્થ થવા લાગ્યું હતું.પણ આખરે નાછૂટકે રાત્રે આ વાત એને એના ખાસ મિત્ર રિક્ષિત સાથે શેર કરી, રિક્ષિત અને સ્પર્શ અગિયારમાં ધોરણથી સાથે જ હતા,એટલે આ સાંભળી એ તરત બોલી ઉઠ્યો ‘ઓહો !! કોની સાથે?? આમ્રવી !!!’ આમ્રવી રિક્ષિતનો સ્કૂલટાઈમનો ક્રશ અને આયુષીની ઘણી સારી ફ્રેન્ડ પણ હતી એટલે આવો પ્રશ્ન થાય એકદમ વાજબી જ હતો.પણ સ્પર્શ આના જવાબમાં ખાલી નકારમાં માથુ જ હલાવી શક્યો અને એના ચહેરાના હાવભાવ પરથી રિક્ષિત બોલી ઊઠ્યો “અચ્છા!! એના બોય ફ્રેન્ડ જોડે?!!” આનો જવાબ પણ સ્પર્શ ખાલી હકારમાં માથું ધુણાવીને જ આપી શક્યો. કેમ કે આ વિશે કોઈને કઈ પણ કહી શકવા માટે સ્પર્શ સાવ અસમર્થ હતો. સ્પર્શના મનની આ અસ્વસ્થતા એ એના આખા શરીરને પૂરી રીતે અસ્વસ્થ બનાવી દીધું હતું,અને આ જ કારણથી એ રાત્રે બરાબર સૂઈ પણ ના શક્યો.એને મુંઝવતા મુખ્ય પ્રશ્નો એ હતા કે,આમ પણ એ આયુષીની સામે કઈ બોલી શકતો નથી, તો કાલે એની સાથે વાત શું કરશે?? અને આ વખતે વધુ એક પડકારરૂપે વિવેક પણ આયુષીની સાથે હતો.જો એને મળવાનું થયુ તો એનો સામનો પોતે કઈ રીતે કરશે.આ બધા માટે સ્પર્શ પોતાના મનમાં જ વાતોનો એક ઢાંચો બનાવવા લાગ્યો.આયુષી સાથે વાત માટે “ફાઈનલી,તું આવી ખરી!! કેવું રહ્યુ ફરવાનું ?? કેવી લાગી અમારી કોલેજ ??” અને વિવેક માટે “આયુષીના મોઢેથી તારા બહુ વખાણ સાંભળ્યા છે, તું ખરેખર બહુ નસીબદાર છે” બસ આવી કઈક વાતો કરી શકાય એવું સ્પર્શે વિચારી લીધું.