એ સમયે મેઘલનાં પિતા પોસ્ટઓફીસમાં ક્લાર્કની ફરજ બનાવતા. આથી જે ગામમાં તેમનું પોસ્ટીંગ થતું તે ગામમાં મેઘલની સારવાર ચાલુ રહેતી. સમય, સ્થળ અને સંજોગ અનુસાર એક પછી એક ડોકટર બદલાતા જતા. શરૂનાં પાંચ વર્ષ સુધી તો હોસ્પિટલ જ મેઘલ અને તેના પરિવારનું ઘર બની ગયું હતું. ધીમેધીમે મેઘલનાં શરીરમાં શારીરિક પરિવર્તન સાથે સુધારો થયો, તેનાં પેરેલાઈઝડ શરીરમાં જાણે પ્રાણ પુરાવા લાગ્યા. તેમ છતાં મેઘલને કેલીપર્સ અને બૈસાખી પર આજીવન આધારિત રહેવું પડશે એ નક્કી થઈ ગયું. સરકારી નોકરીમાં થતી બદલીઓ અને એક ગામથી બીજા ગામ સુધી થતી રજળપાટથી થાકીને અંતે કિશોરભાઈએ પોસ્ટ વિભાગમાં આજીજીઓ કરી પોતાનું પોસ્ટીંગ રાજકોટમાં માંગ્યું. છ-સાત વર્ષની ઉંમરે મેઘલનો ઉછેર અને સારવાર રાજકોટ સ્થિત શરૂ થયા.