આજની સવાર જો કે સૂરજે દિશા બદલી જણાય છે. કારણ કે આજે આ તારા રંક ધણીને તારો પત્ર મળ્યો, એ તો ઠીક, પણ એમાં તું પાછી પૈસા ખરચવા મારી પરમીશન માંગે છે ! અરે ગાંડી, તું તો મારાં ખિસ્સાની ધણિયાણી છે. તું અહીં હોય ત્યારે કશું ખરીદતાં પહેલાં મને પૂછે છે, કે હવે વળી કાગળમાં મારી પરમીશન માંગે છે ! ને તેય તે ક્યારે ? તારા માટે ફક્ત બે સાડલા પેટીભેગા કર્યા પછી ? પણ મારા માટે કશુંય ખરીદતી નહીં. તું પોતે આખેઆખી મારા લમણે કૂટાવા પાછી આવવાની છે, તે ઓછું છે ? અને વળી હજુ તો તારે પફપાઉડર ને પાકિટો, લાલી લિપ્સ્ટીક ને લટકણિયાં, કાંસકા ને કાજળ, ચાંલ્લા ને ચીપિયા, અત્તર ને અરીસા, ચંપલ ને ચણીયા, બ્લાઉઝપીસ ને બંગડીઓ…. વગેરે વગેરે ઘણું ખરીદવાનું બાકી હશે ને ? તે બધુંય નિરાંતે લેજે, ને મહિના બે પૂરાં રે’જે; પણ એટલો ખ્યાલ રાખજે, શેઠાણી ! કે આ સેવક પાસે હવે તને મોકલવા માટે વધારાનાં ખનખનિયા બચ્યાં નથી !