હાસ્યના પ્રકારોનો અભ્યાસ એવું કહે છે કે અશ્લીલ જોક્સમાં પણ આપણને એની અશ્લીલતા કરતાં એમાં રહેલી સ્માર્ટનેસને કારણે વધારે હસવું આવે છે. મિલાપ ઝવેરી અને મુશ્તાક શેખે લખેલી તથા ઉમેશ ઘાટગેએ ડિરેક્ટ કરેલી આ ફિલ્મમાં અશ્લીલ હાસ્ય પીરસવાના તમામ નુસખા ટ્રાય કરી લેવામાં આવ્યા છે. લગભગ દરેક સીનમાં શરીરના ઉભાર બતાવતી સેક્સભૂખી ઊંહકારા કરતી સ્ત્રીઓ, તેમના શરીર પર પટકાતા અને લાળ ટપકાવતા પુરુષો, ડબલ મીનિંગ વાક્યો, નિર્દોષ લાગતા શબ્દપ્રયોગોને પણ તોડીમરોડીને એમાંથી કાઢવામાં આવતો અશ્લીલ અર્થ, ગે જોક્સ, પ્રાઇવેટ પાર્ટસને સજેસ્ટિવ રીતે બતાવવા, દર બીજા સીનમાં બ્રા ઊછળવી, મિડલ ફિંગર અને પ્લેબૉય બનીને દોરેલાં કપડાં પહેરવાં, કેળાં-આઇસક્રીમને પણ અશ્લીલ લાગે એ રીતે ખાવાં, વલ્ગર અવાજો અને ચેનચાળા, હિન્દી ફિલ્મોના ડાયલૉગ્સની અશ્લીલ પૅરોડી... તમે કલ્પના કરી શકો એ તમામ ગંદા મસાલા અહીં મોજૂદ છે, પરંતુ સૌથી ગરીબ બાબત એ છે કે મોટા ભાગના જોક્સ તદ્દન આઉટડેટેડ અને પ્રિડિક્ટેબલ છે. આવી પલંગતોડ કોશિશ કરવા છતાં લગભગ ક્યાંય હસવું નથી આવતું અથવા તો તમારા ટેસ્ટ પ્રમાણે તમને કોઈ-કોઈ ઠેકાણે છૂટક હસવું આવી જાય તો તમારા નસીબ.