, ભક્ત કોઈને પણ શત્ર્š તરીકે જાવે જ નહી તેથી તે અજાત શત્ર્š છે,, અને સત્ય રૂપા ભક્ત નિરંતર અહંશૂન્ય થવા માટે મથે છે,આમ ભક્ત તો દાસાનું દાસ છે,અને દ્વંદ્વથી પર થઇ ગયેલો હોય છે, નિરંતર સુખ દુઃખના ખેલને સાક્ષી ભાવે જ જુવે છે,અને તેને પરમાત્માની લીલા સમજે છે, આમ સુખ દુઃખ વગેરે પરિÂસ્થતિને સમાન ગણે છે આમ સમત્વ એજ ભક્તનું આભુષણ છે , પરમાત્માની અંતરથી ભÂક્ત કરે છે તેથી હૃદય વિશાલ અને એનું મન મોટું હોય છે.