રાજબાના માથામાં મેઘગર્જના વાગવા માંડી હતી. સણકા ઊપડતા હોય, એવી વેદના એમને ઊંઘવા દેતી નહોતી. ભરત આવે, તો, ગઢમાં કશુંક ઠીક રહેતું હોય, એમ લાગતું, પણ અંદરથી ગઢનો હુંકાર નીકળવા મથતો. રાજબાનો દેહ ટટ્ટાર થઈ જતો. ચહેરાની કડપ વધી જતી. દરબારના જીવતાં ગઢના ચોકમાં એકબીજાનો હાથ પકડીને રમત રમતાં કનકબા અને ભરતને જોતાં જ એ ક્યારેક હાકોટો કરી બેસતાં. એમના હાકોટામાં હુકમ વર્તાતો. કનકબા કૂદકા ભરતાં અટકી જતાં ને ભરત વીલે મોઢે ગઢની બહાર નીકળી જતો.