પંક્તિએ બીજા દિવસે સવારે આંખો ખોલીને જોયું તો ગુણવંત રોય પંક્તિની બાજુમાં બેઠા હતાં. પંક્તિ આ બિઝનેસ છે. જીંદગીથી તદ્દન અલગ અહિયાં દરેક સમયે રમત બદલાય છે, મહોરા બદલાય છે. આજેઆગળ રહેનારા માણસને આવતીકાલે કોઈ ઓળખતું પણ નથી. મેં તને પહેલાં પણ કહ્યું હતું તે તારી જાતને આ બિઝનેસ વુમનના પાજરામાં કેદ કરી નાંખી છે. મારી દીકરીને આ રીતે બંધી બનાવવનો તને કોઈ જ અધિકાર નથી. તું રોય ગ્રુપ ઓફ ઈન્ડસ્ટ્રીઝની વારસ છે પણ મારી દીકરીના બદલામાં મારે જો અ કંપની ચલાવવાની હોય તો મારે નથી ચલાવવી આ કંપની. પંક્તિ આઝાદ કર પોતાને દાવપેચ અને રાજનીતિમાંથી. આ બધાથી અલગ એક દુનિયા પણ છે જ્યાં માણસો જીવે છે એકબીજા માટે, એકબીજા સાથે અને કોઈ પણ સ્વાર્થ વગર તમને મદદ કરે છે.આટલું કહીને ગુણવંત રોય ત્યાંથી ચાલ્યા ગયા. પંક્તિને પિતાની વાત પરથી પેલો છોકરો યાદ આવી ગયો.