રહીમભાઈની સામે હું એકીટશે તાકી રહ્યો હતો. એમના મુખ પર લગીરે દંભ નહોતો. એક ગુણવાન મુસલમાન તરીકે એમના શબ્દોમાં સચ્ચાઈનો રણકો હતો. કંઈક શ્વાસ ખાવા એ અટક્યા કે તુરત જ મેં એમને પૂછ્યું :