માતૃદિનનો કોન્સેપ્ટ આપણે ત્યાં પણ વ્યાવસાયિક થઈ ગયો છે. આ બધા દિવસો આવે છે, જાય છે પણ તેનાથી કોઇ ફરક પડે છે ખરો? મોબાઈલમાં થેન્કસનો મેસેજ ટાઈપ કરતા આ સવાલ મનોબીનાએ પૂછ્યો. મનોબીનાએ જરા રોષમાં જ આ સવાલ પૂછ્યો હતો. રોજ લોકલ ટ્રેનમાં અમે સાથે થઈ જઈએ. મનોબીનાની અકળામણ જોઈને કહ્યું કે ગરમી બહુ છે ચાલ જરા ઠંડું પીએ. કેમ વળી પાછું કંઇ ઓફિસમાં થયું કે ? કેન્ટીનના ટેબલ પર બેસતાં મનોબીનાને પૂછ્યું કે તેની આંખમાં પાણી આવી ગયા. આંખ લૂછતાં તે કહે, એ જ રામાયણ... મને પ્રમોશન ન મળ્યું કારણ કે હું ઘડિયાળના કાંટે કામ કરું છું, ઓફિસ અવર પછી બેસતી નથી....પ્રમોશન સંધ્યાને મળ્યું. તેનું શું એ પરણી નથી... ઘરે બાળકો, સાસુ-સસરા નથી. કોઇ જવાબદારી જ નહીંને ઘરની... એટલે તે બેસી શકે ઓફિસ અવર પછીય... પણ ઓફિસ અવરમાં જ હું લીધેલી જવાબદારી પૂરી કરું છું તેની નોંધ નથી લેવાતી... હા, ના થઈ શકે એ જવાબદારી નથી લેતી પણ કદર તો થવી જોઇએ ને...અને આ સવારથી હેપ્પી મધર્સ ડેના મેસેજીસ આવે છે. એ જોઈને લાગે છે કે ન માતા તરીકે હું સફળ થઈ શકી કે ન તો કારકિર્દી બનાવી શકી. મારા બાળકોને અને પતિનેય અસંતોષ જ રહે છે મારા માટે.