પછીનું વર્ણન ભારે રસપ્રદ છે અને મીસ સ્લેડના જ શબ્દોમાં આ પ્રમાણે છેઃ ‘નાનું ફાટક ખોલી, આંગણું વટાવી ત્રણચાર પગથિયા ચડી હું ઓસરીમાં આવી. મારા હાથમાં નાનકડી પેટી હતી તે જાણે મને આડી આવતી હતી. એટલે મેં જલદી જલદી તે મારા સાથી વલ્લભભાઈના હાથમાં સોંપી દીધી. તેમણે તે લઈ લીધી અને એકબાજુ ખસી ગયા અને મને અંદર ઓરડીમાં દાખલ કરી. હું દાખલ થઈ કે તરત જ જરા ઘઉંવર્ણા રંગની પાતળી દુબળી આકૃતિ ઉઠીને મારી સામે આવી. મને એક પ્રકાશ સિવાય બીજા કશાનું ભાન નહોતું. હું ઘૂંટણિયે પડી. બે હાથોએ મને પ્રેમથી પકડીને ઊભી કરી. અવાજ સંભળાયોઃ “તું મારી દીકરી થઈને રહીશ”. આજુબાજુની દુનિયાનું ભાન હવે મને આવવા માંડ્યું. માયાળુ વિનોદથી ચમકતો, પ્રેમભરી આંખોવાળો એક હસતો ચહેરો મેં જોયો. હા, આ જ મહાત્મા ગાંધી હતા અને હું એમની પાસે આવી પહોંચી હતી !’