વેરાવળમાં મકાન રાખી અહીં સુધી રોજ અપ-ડાઉન શક્ય હોત તો એ જ કરત. અહીં વખાર જેવી જગ્યામાંય રહેવાની તૈયારી હતી, પણ આ નોકરી સ્વીકારી ન હોત તો કોઈ પ્રશ્ન જ ન હોત, પણ ધારત તો પરણેલો છું એવું જૂઠું બોલીને…. ને થોડો સમય જ એકલા રહેવું પડશે એવું કહીને ય મકાન ભાડે મેળવી લીધું હોત. પણ… જો કે પરણેલા હોવાનું પ્રમાણપત્ર આપવાનું થતું હતું… અચાનક હું ઝબકી ગયો. દરિયામાં એકાએક આવેલાં મોજાંએ મને ચમકાવી દીધો ને પલાળી ય દીધો. કેટલાંક ડગ પાછો હટ્યો…. અને મારા ચિત્તમાં એક ઝબકાર થયો. આંખો ઝીણી થઈ. ખ્યાલમાં કશોક આકાર ઊપસવા લાગ્યો. હું યુક્તિ-પ્રયુક્તિનો માણસ નહોતો એટલે સ્પષ્ટ થવામાં ઝડપ આવતી નહોતી.