પતિ સુદામા અયાચક છે તે પત્ની સુશીલા સારી રીતે જાણે છે. સુદામાએ બહુ ના કહી છતાં સુશીલા એમને મોકલે છે. સુદામાથી ય અધિક ભક્તિના આસન પર સુશીલા છે. એને એક જ વિશ્વાસ છે કે ભૂખ્યા બાળકોની વચ્ચે અથડાતા આ ઘરનો મોભી એવો મારો પતિ જો કૃષ્ણની સન્મુખ થશે તો મારા પરિવારનો ઉદ્ધાર થશે. ચપટીક તાંદુલ સુશીલાએ ઘરના ‘અન્નભંડાર’ના પ્રતિનિધિરૃપ પસંદ કર્યા છે. છપ્પનભોગના સ્વામી માટે એ તાંદુલનો જ મહિમા છે એની સુશીલાને ખબર છે. સુદામા એક રીતે ઇચ્છાશૂન્ય છે, એની ઇચ્છાશૂન્યતા જ એને કૃષ્ણના સાક્ષાત્કારનો અધિકારી બનાવે છે. પ્રેમાનંદે એના અદ્ભુત આખ્યાનમાં તપસ્વી સુદામામાં અનેક માનવીય ગુણાવગુણનું આરોપણ કરેલું છે, પરંતુ હકીકતમાં સુદામા સસંતાન, સપત્ની અને સસંસાર, એક અલિપ્ત ગૃહસ્થ છે. પાંડિત્ય છે ને સાથે નિરાભિમાન છે જે બંને ભાગ્યે જ એક હૃદયમાં વસવાટ કરે છે.