આ ત્રણેય રસ્તામાંથી સૌથી અઘરો રસ્તો છે. મોટાભાગે જયારે આપણે કોઈનો સામનો કરીએ છીએ ત્યારે તેઓ એ મુદ્દાને ટાળવાની કોશિશ કરે છે. કોઈપણ પ્રકારનો ખુલાસો, માફી કે પરિણામને ટાળવા માટેનું કુદરતી વલણ એ હોય છે કે જે ખરો મુદ્દો છે તેનાંથી અલગ થઇ જવું. જો બન્ને જણા આમાં ખેંચાઈ જાય તો સામનો કરવાનો અર્થ કે તેની સંવેદનશીલતાને ટકાવી રાખવી અશક્ય બની જાય છે. એ તુરંત જ એક ગરમા-ગરમી ભરેલી દલીલો અને અને હિંસક અસહમતીમાં બદલાઈ જાય છે. જયારે સામની વ્યક્તિ વિષય પરથી ભટકવાં માંડે ત્યારે ફક્ત તેને સાંભળો, તેને તેનો મુદ્દો પૂરો કરી લેવા દો અને ત્યારબાદ નમ્રતાથી તમારો જે મુખ્ય મુદ્દો હતો તેને જ ટકાવી રાખતાં આગળ વધો. કારણકે જો તમે પણ ભટકી જશો તો પછી તે એક અર્થહીન દલીલો માત્ર બની રહેશે કે જેમાં વાતો તો ઘણી બધી થશે પણ ઉકેલ એક પણ નહિ આવે. સર્વશ્રેષ્ઠ વાત તો એ છે કે આપણું ધ્યાન એક વાત પર રાખવું અને તેને મુદ્દાસર રાખવું. દાખલા તરીકે, જો તમારે કોઈને તે મોડા આવવા માટે વાત કરવી હોય તો ફક્ત વર્તમાન વિશે જ વાત કરો. એ હંમેશાં મોડા જ હોય છે, અને તેઓ બિલકુલ કાર્યશીલ કે સક્ષમ નથી વિગેરે કહીને ચાલુ ન કરો.