ઓરડામાં બેઠક લીધા બાદ જમનારની નજર સામે જમવાની બધી વસ્તુ મૂકાય જેથી કોઈને માગતા શરમ ન થાય. સવારની દોહ્યા વગરની રાખેલી ગાયના દૂધનું બોધરણું, દહીંનું ગોરહડું, બે શાક, તીખું અને ખાટું સાથે મિષ્ઠાન, અથાણાં મૂકાય. બાજોઠ સાથે રોટલા, રોટલી, ઘીની વાઢી, ખાંડેલાં મરચાં મૂકાય. થાળમાં મીઠું હોય. કાઠીના શાક ઓછા મીઠાવાળા બને. જોઈએ તે ઉપરથી મીઠું લે. મીઠું મગાય નહીં. મીઠું માગવું એ રસોઈ કરનારના અપમાન જેવું લાગે. વાળંદ પીરસણે હોય. સૌથી પહેલા મિષ્ઠાન ન પીરસાય. પછી શાક ખાટું અને તીખું પીરસાય. કોઈ દહીં ખાતાં હોય, કોઈ દૂધ ખાતાં હોય. કોઈ રોટલો જમતાં હોય, કોઈ રોટલી જમતાં હોય. શાક પીરસતાં પહેલાં ઘીની વાઢીમાંથી ઘી પીરસીને અંદર શાક પીરસવામાં આવે જેને અબગાર કહે છે. કાઠીની પ્રખ્યાત મિઠાઈ હરિસો છે. એ પીરસાય પછી તાંસળિયે તાંસળિયે દૂધ પીરસાય. હરિસામાં પાશેરેક ઘી નંખાય. આ હરિસાના બટકા, દૂધની કઢી, ભાતલા, રોટલા, તલધારી લાપશી પીરસાય. કાઠીના શાકમાં ચાર પાંચ જાતની ભાજી, ખરકોડીની ડોડી, કંકોડાનું શાક, રાડારૂડીના ફૂલની ભાજી, લૂણીની ભાજી સાથે ધૂંઘારેલા દહીંનું ધોળવું હોય. કહેવાય છે કે ઘીનું મારણ (ઘી વઘુ ખવાઈ ગયું હોય તો) દહીનું ઘૂંગારેલું ધોળવું ગણાય. ઘૂંધારેલું એટલે સળગતા કોલસા ઉપર પાવળું ઘી નાખી ઘૂમાડો થાય એટલે એને તપેલું ઢાંકી દેવામાં આવે. પછી ઝેરણી વડે ઝેરેલું પાણી નાખ્યા વગરનું ધોળવું તપેલામાં નાખો એટલે ઘીના ઘૂમાડાની અંદર સુગંધ આવે. એ પચવામાં ખૂબ હળવું. આમ ઘૂંગારેલી છાશ પણ થાય.