શસ્ત્રક્રિયા દ્વારા ગોળી તો કાઢી લેવાઈ, પણ મારા પગમાં થોડી ખોટ રહી ગઈ. આ તકલીફને કારણે આજે પણ હું વ્યવસ્થિત ચાલી નથી શકતી. લડાઈમાં વાગેલા ઘા એ એક સિપાહી માટે ગર્વની વાત છે, તેમ મારા પગની તકલીફ મારા માટે ગર્વની વાત છે. અને મને સતત યાદ દેવડાવે છે, આઝાદીની એ ચળવળની. સલામ છે આઝાદીનાં સૌ લડવૈયાઓને…..’ બહેને પોતાની વાત પૂરી કરી ત્યારે અમારી આંખોમાં પાણી હતા. ત્યાર પછી બહેનને અમે હંમેશા એક અનેરા આદરભાવથી અહોભાવથી જોયા છે. બહેને જ્યારે આ વાત કરી ત્યારે ગાંધીજી તો સ્વાભાવિક હયાત નહોતા, અને ભારતની આઝાદીને પણ ઘણા વર્ષો વીતી ગયેલાં. પણ બહેનની વાત સાંભળી એવું અનુભવાયું કે જાણે આઝાદીની એ લડાઈઓ પ્રત્યક્ષ નિહાળી રહી છું !