તમારે તમારું ‘ચલાવવું’ છે? તો તમારી વ્યક્તિને સાથે રાખો. એને પણ તમારું ચાલવા દેવું હોય છે, જો તમે એની સાથે ચાલતા હો તો. એક યુવતીને તેની ફ્રેન્ડે સવાલ કર્યો, તારા ઘરમાં કોનું ચાલે છે? તારું કે એનું? યુવતીએ જવાબ આપ્યો કે મારા ઘરમાં મારું નથી ચાલતું, મારા ઘરમાં એનું પણ નથી ચાલતું, મારા ઘરમાં ‘અમારું’ ચાલે છે. આ તો તેં ‘તારા ઘર’માં પૂછ્યું એટલે મેં એવું કહ્યું કે, ‘મારા ઘર’માં બાકી હું મારા ઘરમાં એવું પણ નથી બોલતી, હું એમ જ બોલું કે, ‘અમારા ઘર’માં. ઘર ક્યારેય તારું, મારું કે કોઈ એક વ્યક્તિનું નથી હોતું, ઘર એમાં રહેતા બધાનું હોય છે. તારું અને મારું એ એવી દીવાલ છે જે એક જ ઘરમાં રહેતી બે વ્યક્તિ વચ્ચે રચાઈ જાય છે. દરેક દીવાલ દેખાતી હોતી નથી, અમુક દીવાલ અનુભવાતી હોય છે. ઘર ક્યારેક જેલ જેવું લાગે છે, એ જેલ હોતું નથી, લાગતું હોય છે. અમુક બંધનો ઘરને જેલ બનાવી દેતાં હોય છે. નાનકડા ઘરમાં રહેનારી સ્ત્રી પણ ઘરની રાણી હોઈ શકે અને મહેલમાં ઘણી સ્ત્રીઓની હાલત દાસી કરતાં પણ ખરાબ હોય છે. આવાસ એ છે જ્યાં વિશ્વાસ છે, નિવાસ એ છે જ્યાં નિસાસા નથી, હોમ એ છે જ્યાં હેપિનેસ છે. ઘર એક વ્યક્તિથી સજીવન ન રહી શકે, બધા જીવતા હોય તો જ ઘર જીવતું રહી શકે. ઘરમાં આવીને બધા પોતપોતાના રૂમમાં ચાલ્યા જાય ત્યારે ડ્રેસિંગ રૂમ ડૂસકાં ભરતો હોય છે. પોતાની સ્પેસ અને પ્રાયવસી એ એક વસ્તુ છે અને બીજાની દરકાર જ ન કરવી એ બીજી વસ્તુ છે. પ્રાયવસીના નામે પણ ઘણું બધું ચાલતું હોય છે. પોતાની વ્યક્તિનું ધ્યાન રાખવું એ એની લાઇફમાં એન્ક્રોચમેન્ટ કે દખલ નથી, પણ તેનું જતન છે. જતનની ભાવના જાય ત્યારે પતન નજીક હોય છે. ઘણાં ઘરોમાં પતી ગયેલા સંબંધો જ બાકી રહ્યા હોય છે.