પોલીસની આ નીતિ કારગર સાબીત થઇ. કારણ, સચીનના પરિવારે તે વાપી તાલીમમાં ગયાનું જણાવ્યું હતુ. જ્યારે સચીનના મોબાઈલનું લોકેશન દીવ હતુ. પી.આઈ ચૌધરી સમજી ગયા કે, સચીન એકલો નહીં હોય સાથે કોઇ હશે જ. ત્યાં સુધીમાં સચીનના મોબાઇલની કોલ ડિટેઇલ્સ પણ આવી ગઇ. સુરેખાબેનની હત્યા થઇ ત્યારે તે એક મોબાઇલ નંબર પર સતત સંપર્કમાં હતો. આ નંબરની તપાસ કરાવી તો તેની જ સોસાયટીમાં રહેતા ભાવીકનો નંબર હતો. ખાનગી રાહે ભાવીકની તપાસ શરૂ કરાઇ તો તે નંબરનું લોકેશન પણ દીવ આવ્યું. પોલીસ સમજી ગઇ બન્ને સાથે દિવમાં જ છે. હવે દીવ પહોંચીને બન્નેને પકડી લેવા પોલીસ માટે સહેલું કામ હતુ. પરંતુ પુરાવા માટે પોલીસ ફુંકી-ફુંકીને આગળ વધી રહી હતી. પોલીસે એક દિવસ રાહ જોઇ, પરંતુ બન્નેની ગતીવીધિ પર સતત વોચ રખાઇ રહી હતી. બીજા દિવસે બન્નેના લોકેશન વડોદરાના અકોટા સ્ટેડિયમ પાસે મળ્યા. હજુ સુધી પોલીસ પાસે નક્કર પુરાવા નહોતા પરંતુ હત્યા કેસનો ભેદ ઉકેલવાનું દબાણ વધુ હતુ. સિનિયર અધિકારીઓને જાણ કરાઇ અને સાંજ સુધીમાં બન્નેને પોલીસે વડોદરામાંથી જ પકડ્યાં.