આપણા લોકો એક દલીલ એવી પણ કરે છે કે આપણે ત્યાં એવા રસ્તા જ ક્યાં છે, જેનાથી ચાલવાનું મન થાય. ફૂટપાથ તો હવે સમ ખાવા પૂરતી ક્યાંક જ હોય છે. જ્યાં ફૂટપાથ છે ત્યાં પણ રેકડીઓવાળાએ એન્ક્રોચમેન્ટ કરી લીધું હોય છે. રોડ પર ચાલીને જવામાં ઊલટું જોખમ છે. કોઇ વાહનવાળા ક્યારે ઉલાળી દે તેનો કોઇ ભરોસો નહીં. આપણા રસ્તાઓ ઉપર તો ઢોરનો પણ ક્યાં ઓછો ત્રાસ છે? ઢોર પણ આપણને ક્યારે શીંગડે ભરાવી દે તે કહેવાય નહીં. આપણા રસ્તાઓ ઉપર ચાલવું એ ખાંડાની ધાર પર ચાલવા જેટલું જ અઘરું છે. સવારે મોર્નિંગ વોક કરવા નીકળતા લોકો પણ ગાર્ડન સુધી જવા માટે કારનો ઉપયોગ કરે છે. કાર પાર્ક કરીને ચાલવા જાય છે. આજના યંગસ્ટર્સને ટુવ્હીલર વગર ચાલતું નથી. શાળા કે કોલેજે ચાલીને જવામાં તેઓ ડાઉન ફીલ કરે છે.