શૂરવીરતાની મધ્યયુગની વ્યાખ્યામાં રાચતો એ નખશીખ યોદ્ધો વિજેતાઓના હાથે થતાં પરાજિતોના શોષણની કહાનીથી સ્તબ્ધ બની જતો હતો. શક્તિ અને શોષણ અમૂક સ્તર પછી એકમેકના પર્યાયવાચી કેમ બની જાય છે? એકનો વિજય એ બીજાના શોષણનું કારણ કે નિમિત્ત બનતો હોય તો તેને બહાદુરી કેમ કહેવાય? એ તો જીવ બચાવવાની પેરવી અને જીવ બચ્યા પછીની આપખુદી ન કહેવાય? એકની શક્તિ બીજાના આત્મ સન્માનને હણવાનું નિમિત્ત બનતી હોય તો પછી એ ગૌરવગાથા કેવી રીતે ગણાય?