‘ગુજરી નથી ગયો વહાલા, દાયકા પહેલાં તે હાસ્યલેખક બની ગયેલો. ઍક્ચ્યુઅલી તો તેને હાસ્યકલાકાર બનવું હતું, પણ ફાલતુ જોક કીધા પછી દર પ્રોગ્રામમાં કહેવું પડતું કે મિત્રો અહીં જોક પૂરો થયો, હવે હસો. છતાં કોઈના ચહેરા પર રૂપિયાના ટચૂકડા સિક્કા જેટલું પણ સ્માઇલ નહોતું આવતું અને ઉપરથી દર્શકો ક્રોધિત મુદ્રા ધારણ કરતા. એક વાર તો લાયન્સ ક્લબમાં શો કરતી વખતે બફાટ કર્યો કે તમે અહીં લાયન છો તો ઘરમાં કેમ બકરી જેવા થઈ જાઓ છો? આપણે માણસો જો ‘લાયન્સ ક્લબ’ ખોલીએ તો જંગલમાં સિંહનાં ટોળાં કેમ ‘મેન્સ ક્લબ’ નથી ખોલતાં અને તમને કોઈ પશુ-જનાવર કે ઢોર કહે તો ભડકી જાઓ છો, પણ ક્લબમાં લાયન તરીકે ઓળïખાવું કેમ ગમે... તો શું લાયન એ જાનવર નથી? લાયન્સ ક્લબ હોય કે બકરી ક્લબ... ત્યાં તો મેમ્બરોની ધીરજ ખૂટી અને છુટ્ટી બાટલીઓ મારીને ૧૦૮ બોલાવી ઘરે લાવ્યા. બસ એ તેનો છેલ્લો શો. આખી હાસ્યબૅન્ક ફડચામાં ગઈ અને હાસ્યલેખક બનવાનું તૂત ઊપડ્યું. મેં કેટલું સમજાવ્યું કે બેટા, કોઈ પણ અખબારમાં લખ, પણ જે એક પેપરની કિંમત સવારે ૬ રૂપિયા હોય છે એ જ પેપર સાંજે ૧૨ રૂપિયે કિલોના ભાવે વેચાય છે.