શું હું મારા માર્ગદર્શન માટે, મારી આશા માટે એ દર્શન ઉપર આધાર રાખી શકું કે જે મને મારા જ નિર્ણય ઉપર શ્રદ્ધા રાખવા પ્રેરે, અને એ તો ફરી એ જ સંચિત સ્મૃતિ, અનુભવો, એ જ પૂર્વસંસ્કારનાં બંધનો એ તો ભૂતકાળ વર્તમાનને મળે છે…હવે, મેં જ્યારે મારી ખુદની સમક્ષ બધા જ પ્રશ્નો રજૂ કરી દીધા છે અને હું એ સમસ્યાથી પૂરેપૂરો સભાન છું, ત્યારે મને એક જ અવસ્થા હોઈ શકે તેમ લાગે છે કે જેમાં વાસ્તવિક્તા, નવીનતા આવી શકે કે જેનાથી ક્રાંતિ સર્જાયઃ એ અવસ્થા જયારે મન ભૂતકાળથી સંપૂર્ણપણે ખાલી થઈ ગયું હોય, જ્યારે મનમાં વિશ્લેષક ન હોય, કોઈ અનુભવ ન હોય, કોઈ નિર્ણય ન હોય, કોઈપણ આકારનું આધિપત્ય ન હોય ત્યારે હોય છે.