સરસડાનાં ફૂલ કે ઝાડ મેં અગાઉ નહિ જોયેલાં. તેની છાલને તથા શિંગોને ઓળખતો, તેના વૈદ્યકીય ઉપયોગ જાણતો. એનો નવો પરિચય મારે મન આજ દિવસ સુધી નહિ જોયેલાં સ્વજનોનો નવો પરિચય હતો. એની ઘણી ડાળો માથું ભટકાય તેટલી નીચી હતી. મારી ઈચ્છા થોડાં ફૂલો બહેન માટે ઘેર લઈ જવાની હતી પણ પિતાએ ના કહી. કારણ કે એનાં ફૂલ એટલાં કોમળ હોય છે કે થોડી વારમાં કરમાઈ જાય. ચારપાંચ ફૂલ તોડીને મેં શંકર પર ચડાવ્યાં. એકલ ફૂલની સુવાસ ઘણી આછી પણ ચૈત્રની વહેલી સવારે, હવા ન હોય તે વખતે, ઝાડમાંથી સામટાં ફૂલની આછરતી સુવાસ આછી છતાં શામક તથા સંતર્પક હોય છે. મનને ન સમજાય તેવી શાંત ને પ્રસન્ન કરવાની કોઈ અદ્દભુત માધુરી એમાં રહી છે.