“એ અલગ વિકલ્પ છે, હું તેના રસ્તામાં નહીં આવું જો તેને જવું હોય, ” એક પગના તળીયાને બીજા પગના અંગૂઠાના નખથી ખોતરતો તે બોલ્યો “પણ મને ડર છે કે તે વધુ દૂર નહીં જઈ શકે, ખોરાક વગર, પાણી વગર અને ખિસ્સામાં એક પણ રૂપીયા વગર, બધે ઉડતા બુલેટસ અને રોકેટોની વચ્ચે, તે કેટલા દિવસ જીવશે એમ તને લાગે છે જેના પહેલા તેને મારવામાં આવશે, જોર જબરદસ્તી કરવામાં આવશે અને રોડપાસેની કોઈક ગટરમાં ફેંકી દેવામાં આવશે કે ત્રણેય થશે…” તેણે ખાંસી ખાધી અને ઓશીકું પોતાની પીઠ પાછળ ગોઠવ્યું.