હવે ગામ કે મોસાળ ભાગ્યે જ રહ્યા છે. સંયુક્ત કુટુંબ વિભક્ત કુટુંબ બન્યા. સંતાનોની સંખ્યા સીમિત રહી ગઈ. નાનકડા ફ્લેટમાં એક જ બાળક છે જે એના બાળપણને શોધી રહ્યું છે. માતા પિતા બંને વ્યસ્ત. મમ્મીઓ પોતાની મહત્વકાંક્ષાને જરૂરિયાતોને પૂરી કરવામાં મસ્ત. દાદા-દાદી, કાકાઓ વચ્ચે વહેંચાઈ ચૂક્યા છે, ત્યારે કાચી ઉંમરના આ સંતાનો જુવાની અને બાળપણની વચ્ચે સતત પોતાની અભિવ્યક્તિ ઝંખે છે. હોર્મોનના અધિક સ્ત્રાવને લઈને તેમનામાં ગુસ્સો, આક્રમકતા અને ક્યારેક રિબેલીયસ થઈ જવાની આદત નડતી રહે છે. ઘણું બધું કહેવું છે! હૈયું ઠાલવવું છે! પણ કોની આગળ? આખા દિવસના વ્યસ્ત મા-બાપ ત્રસ્ત હોવાથી જાણ્યે અજાણ્યે એમની વાતોની અવગણના કરે. ત્યારે પોતાની વાતોને સમજી ન શકવાને કારણે, આ એકલું પડેલું બાળક બહાર મિત્રોની આગળ વ્યક્ત થવા તત્પર રહે છે.