તમારો બ્લોગ ઘણા સમયથી વાંચ્યો નથી, આજે વાંચું છુ તો કન્યાવિદાયનો આ ફોટો એક યોગાનુયોગ બનીને આવ્યો હોય એવું લાગ્યું : વાત જાણે એમ છે કે રવિવારે 'દીકરી હેતની હેલી' નામના ગ્રંથ લોકાર્પણમાં મારા પત્ની જસુમતી સાથે ગાંધીનગર જવાનું થયું. એમાં એણે પણ અમારી દીકરી ઋચા વિષે એક લેખ લખ્યો છે. કન્યાવિદાય ટાણે ઇંન-કન્સોલેબ્લી રડતાં પરિવારજનોની લાગણીઓ વખત જતાં કેટલી ખોટી સાબિત થાય છે એની વાત કવિ મણિલાલ હ. પટેલે હીમાંશી શેલતની એક વાર્તા ટાંકીને કહી બતાવી. પિયરિયાઓને સરપ્રાઈઝ આપવા અચાનક સાસરેથી આવી ચઢેલી દીકરી કેવી વિસરાઈ ગઈ છે, કેવી સ્વજન મટીને એક નરી આગંતુક બની ગઈ છે એ વાત હિમાંશીબહેનની વાર્તામાં બહુ કરૂણ રીતે વ્યક્ત થઈ છે. બીનીતભાઈ, તમે આ પોસ્ટ દ્વારા, બહેનને આ રીતે યાદ કરીને ભાઈબહેનના, સ્વજનના સંબંધની સુગંધ પ્રસરાવી અમને પણ સંવેદનસભર કરી મૂક્યા !