પણ એ જીવવું એટલું સહેલું નથી એ નિકેતાને ખબર હતી. શાંત થયા પહેલાં શરીર એ બેનને દારુણ યાતનાનો સ્વાદ ભરપૂર ચખાડવાનું હતું. ન કર્યા અપરાધોની ય માણસ કુદરત પાસે માફીઓ માંગવા માંડે એવી પીડા આપવાનું હતું. નિકીને એની ખબર હતી કારણકે એનો એ સ્વાનુભવ હતો. એને એકાંતરે દિવસે ડાયાલીસીસ કરાવવું પડતું. ડાયાલીસીસ કર્યા પછી લોહી સ્વચ્છ થતું એટલે રાહત થતી. પછી ઊંઘ આવતી. પણ એ ઊંઘ દરમ્યાન શરીરે એનાં અંગેઅંગને જાણે અંદરથી સોયો ભોંકવાનું નક્કી જ કર્યું હોય એમ યુરિયા, યુરિક એસીડ અને એવો કચરો ભેગો કરવાનું શરુ કરી જ દીધું હોય. એટલે જાગે કે તરત જ શરીર એ કચરાનો નિકાલ માંગતું. પણ એના માટે ડાયાલિસીસની રાહ જોવી પડતી. ડાયાલિસીસ પછીની ઊંઘ એ જ નિકેતા માટે આરામનો સમય. જાગ્યા પછી ભયંકર અસુવિધા.