તેમની દલીલ હતી કે તેઓ દ્વારા લેવાતી કુલ રકમનાં લગભગ ૮૦ ટકા કિંમત ફોટોગ્રાફીની ફિલ્મ અને અન્ય સાધનોની હતી, અને તેમને મળતી રકમ ઘણી જ ક્ષુલ્લક હતી, અને તેથી આટલાં ઓછા મળતરથી થતી પ્રવૃત્તિને ”કરપાત્ર સેવા” ગણવી એ ગેરવાજબી હતું, કારણ કે અન્ય સેવાઓ (જેવી કે ચાર્ટર્ડ એકાઉન્ટન્ટ, આર્કિટેક વગેરે)ના કિસ્સામાં સેવા આપતી વ્યક્તિનો ખર્ચ કે વપરાતા સાધનોની કિંમત નહિંવત હતી અને તેમને મળતું મહેનતાણું ઘણું વધારે હતું.