1950ના દાયકામાં હર્ષદભાઈ અને તેમનું સમગ્ર ઘર મુંબઈમાં સત્સંગની ધૂણીથી ધખવા લાગ્યું. માટુંગામાં તેમનું નાનું અમથું ઘર સાધુસંતોથી ભરાઈ જતું. સંતો પધરામણીએ આવે, ક્યારેક ભોજન માટે આવ્યા હોય તો ક્યારેક બે-ત્રણ દિવસનો નિવાસ પણ હોય. ત્યારે હર્ષદભાઈના પત્ની અને નાનાં બાળકો તેમનાં કોઈ સ્નેહી-સ્વજનોને ત્યાં ગોઠવાઈ જાય. હર્ષદભાઈ પોતાની અગવડ-સગવડતાની વાત જણાવા ન દે અને પ્રેમે સંતોની સેવા-સંભાવના કરે. સંતો-ભક્તોને ભાવપૂર્વક જમાડવામાં પણ તેઓ બહુ જ કુશળ. દેશકાળ-પરિસ્થિતિ તે વખતે ભુલાઈ જતાં. નિર્ગુણદાસ સ્વામી કે યોગીજી મહારાજ પધાર્યા હોય એટલે હર્ષદભાઈ એટલા દિવસોની રજા લઈ લે અને તેમની સાથે જ ફરે.