ભાવનગર શહેરના રેલ્વે સ્ટેશનને અડકીને આવેલી સાર્વજનિક ધર્મશાળાના વિશાળ અને કંઈક જૂના લાગતા મકાન સામે મેં નજર કરી. શહેરનો કંઈક અંશે પછાત કહી શકાય તેવો એ વિસ્તાર હતો. બાજુમાં જ ભાવનગર ટર્મિનસ હોવાથી કોલસાથી ચાલતા વરાળ એન્જિનની તીણી સિસોટીઓ વારંવાર સંભળાતી હતી. ધર્મશાળાના મકાનની પાછળ જ રેલવેના પાટા હોવાથી શન્ટિંગ કરતા એન્જિનના કાળા ડિબાંગ ધુમાડા વાતાવરણને ધૂંધળું બનાવી દેતા હતા. છેલ્લું સ્ટેશન હોવાથી ટ્રેનમાં મુસાફરી કરતા ખુદાબક્ષ ગાંડાઓ ભાવનગર ઊતરી જતા. એવો જ એક ગાંડા જેવો માણસ એ સાર્વજનિક ધર્મશાળાની બહાર બેઠો હતો. એ એની ધૂનમાં મસ્તીથી ગાતો હતો કે ‘રામબાણ વાગ્યા હોય તે જાણે !’