ધગધગતા કપાળ પર રજાઈ ઓઢ્યા છતાં મારા કાને બાના આ શબ્દો પડ્યા અને આંદામાનનો દરિયો ફરી લોઢાવા માંડ્યો. કલ્પના પણ કેવી ? કાળુંભમ્મર આકાશ અને કાળું કાળું ડામર જેવું પાણી, ઊખડી ગયેલા લાલ રંગવાળી, કટાઈ ગયેલ બોડીવાળી ચાર-છ યાંત્રિક હાલક ડોલક હોડીઓ દેખાઈ. બે-ચાર એકલદોકલ કાળી ચોકડી ચીતરેલા કપડામાં કેદી દેખાયા. એમાં કેશવ પણ ખરો. વધેલી કાળી દાઢી અને કલંકિત કાલિમાવાળું મોં, ચરૂમાં પાણી ઊકળે એમ તાવીયેલ મગજમાં આ આખું દૃશ્ય ખદબદવા માંડ્યું. બંને લમણાંમાં તપારો તપારો થઇ ગયો. માથેથી રજાઈ ફેંકી દીધી. એટલે પત્નીએ પૂછ્યું : ‘બામ ઘસી દઉં ?’