આ પોસ્ટ લખવી છે ઘણા સમયથી, પણ કાલે જાણે આ લખવા માટે કારણ મળ્યું, એક છોકરાની આત્મહત્યાના સમાચાર મળ્યા, અમે ૧૨માં ધોરણનાં એક ટ્યુશનમાં સાથે હતાં, એનું નામ ને એ બધું લખવાની મને જરૂર લાગતી નથી, ખૂબ ઓછો પરિચય અમારી વચ્ચે, ખાલી એક-બે વાર 'હાય, હેલ્લો' થયેલું માત્ર, એના વિશે ઝાઝી ખબર પણ નહોતી મને, કોઈ જાય છે આ દુનિયામાંથી અને એ પણ આ રીતે ત્યારે સાચુ કારણ ખૂબ ઓછા લોકોને ખબર પડે છે, કારણ કે બધાં પીઠ પાછળ વાતો કરતાં થઈ જાય છે કે આમ હશે કે તેમ. હા, કશુંક તો જરૂર હશે જ કે આવો છેલ્લો રસ્તો અપનાવ્યો હશે એણે. પણ એ ખૂબ ખૂબ ખરાબ વસ્તુ છે, પણ મને ખબર છે કે એ હાલત કેવી છે, એ સ્થિતિ જ્યારે શું કરવું એ ખબર ન હોય, આવા ખરાબ વિચારો આવતા હોય, પણ આ પગલું ભરવું એ સમસ્યાનું નિવારણ તો નથી જ નથી.