બીલ એક અગ્નિ શમનકેન્દ્રમાં નોકરી કરતો હતો (છે સરનામાની જરૂર?). તેના જેવા ૧૮૦ કામદારો ત્યાં કામ કરતા હતા. અગ્નિશમન કેન્દ્રમાં કામ કરતાં માણસો એ તો જાનની બાજી ખેલવાની હોય, એમને વળી જોખમ શા ? ગરમી, ધુમાડી, દાઝવું, પડતી ઈમારત, શ્વાસ અને ચામડી તકલીફ જેવી અંગત તકલીફોનું મહત્વ ફસાએલાઓને બચાવવાની કામગીરી સામે ક્ષુલ્લક ગણાવવામાં આવતું, ટેકનોલોજીના વિકાસ સાથે જોખમોમાં પણ નવીનતા આવી. બીલ એક ઓફિસમાં લાગેલી આગ ઠારવા ગયો ત્યારે એને ખબર ન હતી કે તેણે ડાયોક્સીન અને પોલીક્લોરીનેટેડ બાયફીનાઈલ જેવા રસાયણોનો પણ સામનો કરવાનો છે. આગમાં ડાયોક્સીન પણ બળ્યું, હવામાં ભળ્યું અને ઈમારતની વેન્ટીલેશન સીસ્ટમમાં પ્રવેશ્યું. બીલ અને તેના સાથીઓને કમ્પનીએ ઘનિષ્ઠ તાલીમ આપી હતી. કંપની દર વર્ષે શહેરના ઔદ્યોગિક એકમો અને વેપારી વિસ્તારોની મુલાકાત લઇ નવી માહિતી મેળવતી. તેમ છતાં બીલને ક્યારેય એ માહિતી અપાઈ ન હતી કે ટ્રાન્સફોર્મરમાં આગ લાગે તો શું થાય? ટ્રાન્સફોર્મર બળતાં પીસીબીનું પ્રવાહી બહાર આવ્યું ત્યારે બિલ મૂંઝાયો. જ્યાં આગ લાગી હતી ત્યાંના ઇલેક્ટ્રિકલ મિકેનિકે તેને એવી માહિતી આપી કે પીસીબી વાળા કપડા તુર્ત જ બદલાવી નાખવા જોઈએ અને ડોક્ટર પાસે ચેકઅપ કરાવવું જોઈએ. આ ઘટના પછી ઘણે સ્થળેથી માહિતી મેળવવાના પ્રયાસ કર્યા પણ અવળા સવળી માંહિતી મળતાં મુંઝાયા.