આત્મકથા લખવા માટે લેખક થવાની પણ જરૂર નથી.કોઈ પણ સામાન્ય માણસ લખી શકે છે.એમાં મ્યુનિસિપાલિટીની ઓફિસમાં જઈને લાઈસન્સ લેવું પડતું નથી.ચાર્લી ચેપ્લિન કહેતો હતો: મને એક બગીચો આપી દો,એક ખૂબસૂરત છોકરી અને એક પુલીસનો માણસ…અને હું ફિલ્મ બનાવી આપું!આત્મકથા લખવા માટે લેખક પાસે ગેંડાની ચામડી જોઇએ(ગુજરાતીમાં ખાસ) અને અંદર પતંગિયાનો આત્મા ફફડતો રહેવો જોઇએ.અને આત્મકથા ને ગાળો બોલનાર પાસે પતંગિયાનું ચામડું અને ગેંડાનો આત્મા જોઇએ.જોકે બિચારા ગુજરાતી નુક્તચીની માટે ગેંડો બહુ મોટું પ્રાણી ગણાય.ભુંડ ચાલી શકે…….ચંદ્રકાંત બક્ષી.(બક્ષીનામા,પ્રકરણ ૩૨)