એ સાચું છે કે વર્તમાન રાજકારણના સંઘર્ષશીલ માહોલની વચ્ચે વાજપેયીનું કવિસ્વરૃપ ઢંકાયેલું રહ્યું છે. જેમ અન્ય ભાષાઓમાં તેમ હિન્દીમાં પણ એક ઉન્નતભ્રૂ વિવેચકોનો વર્ગ છે, તે રાજનીતિમાં સક્રિય કવિઓની કવિતાનું મૂલ્યાંકન કરતો નથી. જાણે તે ‘અછૂત કન્યા’ ન હોય ! વાજપેયીની કવિતાનું મૂલ્યાંકન હજુ સુધી સમગ્રતયા થવું જોઈએ તે થયું નથી. એટલે જ ઇચ્છા રહી કે સ્વયં અટલજી પોતાની કવિતાની રચનાપ્રક્રિયા વિશે કંઈક કહે ! એમ ઇચ્છવું સહેલું, પણ તેનું ક્રિયાન્વયન આજના ઝંઝાવાતી દિવસોમાં અસંભવ જેવું હતું. મેં તેમને કવિમિલનોમાં અને કેટલાક વ્યક્તિગત મેળાવડાઓમાં કોઈક વાર પઠન કરતા સાંભળ્યા છે. દિલ્હીમાં ભારતીય સાહિત્ય અકાદમીએ ડિસેમ્બર ૧૯૯૫માં ‘કવિ અને કર્તૃત્વ’નો કાર્યક્રમ યોજ્યો, તેમાં અનન્તમૂર્તિ, ભીષ્મ સાહની, પદ્મા સચદેવ અને દિલ્હીના સાહિત્યિકોની ઉપસ્થિતિમાં અટલજીનો પરિચય અકાદમીના મંત્રી ઇન્દ્રનાથ ચૌધરીએ આમ આપ્યો ઃ કહતે ભી હૈ, ફરિશ્તે સે બેહતર હૈ ઈન્સાં કા હોના !