માણસની જિંદગીના આકાશમાં ગણ્યા ગણાય નહીં એટલાં અહેસાનોના તારલા ઊગ્યા કરે છે. અસંખ્ય તારલામાં થોડાક જ આપણને દેખાય છે તેમ, અહેસાનોમાં પણ થોડાક આપણી આંખે ચઢતા નથી, છતાં પણ તેમની હસ્તી મુકરર છે. અહેસાનોની ઝીણવટભરી યાદી કરીએ તો ઘણા ચોપડા ચીતરવા પડે. આ બધાં અહેસાનોને માથા પર ઉઠાવવા જઈએ તો ચાલી જ ના શકીએ. પણ આ અહેસાનોને આકાશના તારાની જેમ માથાની શોભા જેવા બનાવવાં અને નિર્જીવ બોજ ન બનવા દેવા તે આપણું કામ છે. અહેસાન માથે ચઢાવો અને અહેસાનનો બદલો વાળો, બદલો જરૂર વાળો, પણ વેપારીના ત્રાજવાનો જોખ કરીને ના વાળો. અહેસાનોની આપ-લેને સામૂહિક જીવનના રંગીન તાણાવાણાની જેમ ગૂંથો અને સહજીવનનું સુંદર વસ્ત્ર તેનાથી વણી કાઢો. જે સમાજ અને સંસ્કૃતિ માટે આપણને નાઝ છે, તેના પાયામાં નામી-અનામી નાના-મોટા અસંખ્ય માનવીઓના અહેસાનો દટાયેલાં પડ્યાં છે.