આ ફિલ્મનું ફલક અઢી દાયકામાં પથરાયેલું છે. એટલે વીતતો સમય તથા એની સાથે ઘટતી ઘટનાઓ સરબજિતના કેસ પર કેવી અસર પાડે છે એ માટે પોખરણનાં પરમાણુ-પરીક્ષણ, સંસદ પરનો તથા ૨૬/૧૧નો તાજ પરનો હુમલો, કસબ-અફઝલ ગુરુની ફાંસી વગેરેના ન્યુઝ બતાવાય છે. આપણને મોટી સ્ક્રીન પર દૂરદર્શનનાં શમ્મી નારંગ અને કાવેરી મુખરજી જેવાં વીતેલા યુગનાં ન્યુઝરીડરને જોઈને ઑથેન્ટિક હરખ પણ થાય, પરંતુ ટાઇમલાઇનની જેમ ફટાફટ બનતી એ ઘટનાઓ વીતતાં વર્ષોનો આભાસ કરાવતી નથી. જાણે વિકીપીડિયા પેજમાં હોય એટલે નેતા, ઍક્ટિવિસ્ટો, વકીલનાં પાત્રો અચાનક ફૂટી નીકળે. ફૉર એક્ઝામ્પલ, અગાઉ ‘મૅરી કૉમ’ અને ‘ફ્ણ્૧૦’ માં દેખાયેલો દર્શન કુમાર અહીં સરબજિતના પાકિસ્તાની વકીલ અવૈસ શેખના રોલમાં છે. દેશવાસીઓનો વિરોધ વેઠીને પણ તે સરબજિત માટે લડે છે. શા માટે એ આ ફિલ્મ કહેતી નથી. હા, આ ફિલ્મના પ્રમાણમાં ક્યાંય સારો એવો તેનો એક સુપર સટાયરિકલ સીન છે જેમાં તે પોતાનું જ પૂતળું બાળે છે. આખી ફિલ્મમાં એવી સ્માર્ટનેસ ક્યાંય નથી.