સુરતના મિત્ર હરીશભાઈ રઘુવંશીને અને પારસી નાટકો ભજવતા કલાકાર યઝદી કરંજિયાને એ વ્યક્તિનો સંપર્ક કરવાની જરૂર ઊભી થઈ અને તેમને ખોળી કાઢવા ઉર્વીશને ફોન કર્યો, ઉર્વીશે મને. એ વ્યક્તિ એટલે ડૉ. રતન રૂસ્તમ માર્શલ / Ratan Rustom Marshal. તેમને એટલી જ માહિતી હતી કે સુરતના / Surat ઘરમાં પડી જવાથી અસ્થિભંગ થયેલા માર્શલ સાહેબને તેમના અમદાવાદ રહેતા દીકરા વધુ સારવાર-આરામ માટે અમદાવાદ લઈ ગયા છે. તેમની પાસેથી મળેલા એડ્રેસના આધારે હું એડવોકેટ રૂસ્તમ માર્શલના ઘરે જઈ પહોંચ્યો. પગે પ્લાસ્ટરવાળા માર્શલસાહેબનો એ પહેલો પરિચય. રૂસ્તમભાઈએ સુરતના મિત્રો માટે ફોન નંબરની આપ-લે કરી અને જણાવ્યું કે સારવાર માટે અમદાવાદ લાવવાની જરૂર ઊભી થતાં તેઓ કોઈને જણાવ્યા વગર જ માર્શલદાદાને અમદાવાદ લઈ આવ્યા હતા. એમ કરવા પાછળ અમદાવાદ આવવાની તેમની આનાકાની પણ કારણભૂત હતી. આટલી સ્પષ્ટતા મિત્રો માટે કર્યા પછી તેમણે કહ્યું કે, ‘પપ્પાજી અહીં છે ત્યાં સુધી તમે સમય મળ્યે તેમને કંપની આપવા – વાતો કરવા જરૂર પધારજો.’ (‘આવજો’ની જગ્યાએ ‘પધારજો’ શબ્દ પારસીબાવા જ બોલી શકે.) એ દિવસ પછી તેમને વારંવાર મળવાનું થયું. ક્યારેક હું અને ઉર્વીશ સાથે જતા. વારંવાર એટલા માટે કે પછી તો ઉંમર-અવસ્થાને લઈ દીકરા રૂસ્તમે માર્શલદાદાને અમદાવાદમાં જ રોકી લીધા. તેમને સુરત પાછા જવાની ઇચ્છા જ ન થાય તે માટે પારસી પંચાયતનું ઘર પણ ખાલી કરી આવ્યા. બસ એ પછી તેઓ અમદાવાદના થઈ ગયા, 16 જાન્યુઆરી 2011ની સવાર સુધી.