પ્રિય, મારાં વિનાની તનેને.. એક એ સમય હતો અને એક આજનો સમય છે. મારાં નામ અને આપણાં સંબંધો સિવાય ઘણુંબધું બદલાઈ ગયુ છે. ઋતુઓ પસાર થતી જાય છે, તહેવારો ઉદાસીથી ઉજવાતા જતાં રહે છે. ભણતર અને અનુભવ, સંઘર્ષ અને સફળતા, ભીડની એકલતા વચ્ચે ક્યાંક આભાસ કરાવતો તારો ચેહરો અને સાંજનાં સમયે અજાણ્યાં નંબર પરથી આવેલાં બ્લેન્ક ફોન કોલ્સમાં સંભળાતા તારા હદયનાં ધબકાર અને કેટકેટલું જાણે તારા આવવાની જોરશોરથી આગાહી કરે છે. તારે મારી પાસે આવવું છે એટલે નહીં, મારે તું પાસે જોઈએ છે એટલે.. કારણ, હવે આંસુઑ સુકાવી શકે એવાં ખભ્ભા મળતા નથી. સુખનાં સરનામા અને દુ:ખ ઓસડની