“મને તો માત્ર ડાયાબિટીસ છે. બીજાને તો જુઓ કેવી કેવી બીમારી હોય છે? કેન્સર, થાયરોઇડ અરે સમજાય નહીં એવા બધાં નામની પણ આ બીમારી હોય છે.” આવું સાંભળીએ ત્યારે આજના માણસના માનસનો વિચાર આવે છે. જાણે બધાએ વિચારી ન લીધું હોય કે કોઈક બીમારી તો માણસ હોય એને હોય જ. કોઈપણ બીમારીનું ઉદગમસ્થાન મન છે. આજના જીવનમાં જે માનસિક તણાવ છે તે અંતે શારીરિક બીમારી લાવવા માટે સક્ષમ છે. દક્ષિણ મધ્ય એટલે માનસિક તણાવની દિશા. દક્ષિણની ઊર્જા નકારાત્મક હોય એટલે તણાવયુક્ત જીવન મળે. અને એમાં જો ઈશાનનો દોષ ભળે તો તકલીફ વધે. તણાવપૂર્ણ જીવન અને લાગણીશીલ સ્વભાવ ભેગા થાય એટલે હૃદયને ખૂબ તકલીફ પડે. જો દક્ષિણ દિશા સમૃદ્ધ હોય તો માણસને નાની મોટી લાગણીજન્ય સમસ્યાઓની અસર થતી નથી. તેનો સ્વભાવ જ જતું કરવાવાળો બની જાય છે. પણ જો દક્ષિણનો દોષ હોય તો તેને સમસ્યાઓને બિલોરી કાચથી જોવાની ટેવ પડી શકે છે. અને જો આ સમસ્યાઓ તેના પર હાવી થઇ જાય તો તે ભાંગી પણ પડે છે. જો પૂર્વની સમસ્યા આ સાથે ભળે તો આવી શક્યતા વધે છે. આવા સંજોગોમાં માણસને અહમ વધારે હોય છે અને તે ઘવાતાં ક્યારેક તે ઉગ્ર પણ બની જાય છે. આ સાથે અગ્નિની નકારાત્મકતા પણ ભળે તો માણસને બધું જ નકારાત્મક લાગવા લાગે છે. તે ક્યારેક વિના કારણ શંકા પણ કરે તો ક્યારેક આક્ષેપો પણ. તેને આત્મવિશ્વાસ ઓછો થતો હોય તેવું લાગવાથી તે ક્યારેક વિરોધમાં કઠોરતા પણ દાખવી શકે.