દિશાના મોઢામાંથી માત્ર સર… સર… એવા ઉદગાર જ નીકળતા હતા. કાર્તિક સરના શ્વાસ દિશાના બરડા પર હુમલો કરી રહ્યા હતા. દિશા અઢળક અનકમ્ફર્ટેબલ લાગણીનો અનુભવ કરી રહી હતી. બરાબર એ જ ટાણે કોઈ ખુલા દરવાજામાંથી માત્ર પસાર પણ થયું હોત તો સારું થાત એમ વિચારતી દિશા તેનો ડાબો હાથ કાર્તિક સરની પક્કડમાંથી છોડાવવાનો અસફળ પ્રયત્ન કરતી હતી. માયાવી અત્તરની સુગંધ દિશાને પોતાનાથી દુર ખેંચી જતી હતી અને કાર્તિક સરને જાણે દિશાના વલખામાં જ (પ્રયત્નોમાંજ) મજા આવતી હોય તેમ દિશાના બરડા પર નજર રાખીને બ્લેકબોર્ડમાં ગુલાબ ડ્રો કર રહ્યા હતા. એકાદ મીનીટની જહેમત બાદ અચાનક જ કોઈ કૃષ્ણ દિશાની અંદર હિમ્મત રૂપે આવ્યાને દિશા સરનો હાથ ઝાટકીને દોડી બહાર. એના દોડતા શ્વાસ કરતાય બમણી સ્પીડથી એ ગ્રાઉન્ડમાં જઈને ઉભી રહી.