ઉષાએ કહી દીધું, ‘જૂઓ માસી, અમારા વર્ગના છોકરાઓએ સંગઠિત થઈને ખુશાલનો આભડછેટના મુદ્દે બહિષ્કાર કરી દીધો છે. વાત એમ બની હતી કે વીસેક દિવસ પહેલાં શિક્ષણખાતાના એક અધિકારી અમારી શાળાની વિઝિટે આવ્યા હતા. તેઓ જ્યારે અમારા વર્ગમાં આવ્યા, ત્યારે તેમણે ખુશાલને અમારી છએ છોકરીઓની પાટલીઓ પછીની હારમાં ખાલી રહેતી પાટલીઓ પૈકીની સાવ છેલ્લી પાટલી ઉપર એકલોઅટૂલો બેઠેલો જોતાં હકીકત જાણી લીધા પછી અમારા વર્ગશિક્ષકનો ઉધડો લેતાં કડક શબ્દોમાં તેમની ઝાટકણી કાઢી હતી કે, ‘મિ. પરમાર, તમે પોતે પણ પછાત વર્ગના હોવા છતાં આ કેવી રીતે ચલાવી લઈ શકો ? કુમળાં માનસ ધરાવતાં આ બાળકોને આપણે ધારીએ તેમ વાળી શકીએ. એ છોકરાને આગળની પાટલીએ બેસાડો અને તેની જોડે આખા વર્ગના અન્ય છોકરાઓ દરરોજ બદલાતા જાય તે રીતે બેસે તેવી વ્યવસ્થા ગોઠવો. હું જાણું છું કે પછાતવર્ગમાં તો ઉજળિયાતો કરતાં પણ વધારે આભડછેટ જોવા મળે છે. તમારા મનમાં પણ એવો કોઈ ભેદભાવ હોય તો તમારે ચોખ્ખા થઈ જવું પડશે અને તો જ તમારી વાતની અસર આ છોકરાઓ ઉપર પડશે. ત્યારબાદ, તેમણે અમારા આખા વર્ગને ખૂબ જ પ્રેમથી તેમની વાત સમજાવી હતી અને તે જ દિવસે અન્ય પછાત વર્ગના એક છોકરાને ખુશાલની જોડે આગલી પાટલી ઉપર બેસાડીને નવીન વ્યવસ્થાની શુભ શરૂઆત તેમણે તેનાથી જ કરી દીધી હતી.’