એ ઉનાળે ઓસ્કર અને ક્રેકોવના અન્ય વસાહતીઓ સહિત આખા યુરોપના લાખો લોકો, બેલઝેક અને પોલેન્ડના જંગલોમાં બાંધવામાં આવેલા કેદખાનાઓની યોજનાઓની આ જાણકારી માંડ-માંડ પોતાના મગજમાં ઊતારી શક્યા હતા. એ ઉનાળે ‘રેકોર્ડ’ કંપનીની નાદાર મિલકતને સમેટીને પોલિશ કોમર્શિયલ કોર્ટની જોગવાઈ મુજબ એ મિલકતની માલિકી ઔપચારિક લિલામી હેઠળ શિન્ડલરે મેળવી લીધી હતી. જો કે ત્યાં સુધીમાં જર્મન આર્મિ રશિયાની ડોન નદી સુધી પહોંચી ગઈ હતી અને કોકેસસના ઓઇલના મેદાનો તરફ આગળ વધી રહી હતી, પરંતુ કોકેસસની શેરીઓમાં જે બન્યું હતું તેના આધારે ઓસ્કરને લાગ્યું હતું, કે આખરે જર્મનો સફળ થઈ શકે તેમ હતું જ નહીં! એટલે તેને લાગ્યું, કે લિપોવા સ્ટ્રીટ ખાતેની ફેક્ટરી પર પોતાની માલીકીને એક હદ સુધી કાયદેસર કરવા માટે આ સારી તક હતી. હજુ પણ તેને એવી બાલિશ આશા હતી, કે દુષ્ટ જર્મન શાસકની હાર થયા પછી પોતાની ફેક્ટરીની કાયદેસરતાને કોઈ આંચ નહીં આવે, અને આવી રહેલા નવા યુગમાં ઝ્વિતાઉની અંદર પોતે હેન્સ શિન્ડલરના સફળ પુત્ર તરીકે ઓળખાશે! પરંતુ ઇતિહાસમાં તેના આશાવાદની કોઈ જ નોંધ લેવાવાની ન હતી! બોક્સ ફેક્ટરીના જેરેથ, ઓસ્કરની ફેક્ટરીની પાછળ આવેલી પડતર જમીન પર આશરો લેવા જેવું કાચું મકાન બાંધવાનો સતત આગ્રહ કરી રહ્યા હતા. ઓસ્કરે અધિકારીઓ પાસેથી તેના માટે જરૂરી પરવાનગી મેળવી લીધી. એ પરવાનગી મેળવવા માટે, રાતપાળીના કામદારો માટે આરામની જગ્યાની જરૂર હોવાનું બહાનું એણે આગળ ધર્યું હતું. મકાન બાંધવાની સામગ્રીની વ્યવસ્થા તેની પાસે હતી જ, જેરેથે પોતે જ માલસામનની સગવડ કરી આપી હતી. મકાન બંધાઈ ગયા પછી પાનખરમાં તેમને એ જગ્યા બહુ સાંકડી અને અગવડભરી લાગી હતી. મકાનમાં વપરાયેલું લાકડું કરંડિયાની સળીઓ જેવું લીલું હતું જે સુકાઈ ગયા પછી સંકોચાઈ જતું હોવાથી, બહાર વરસતો બરફ અંદર આવી જવાનો ડર લાગતો હતો. પરંતુ ઓક્ટોબરમાં ચાલેલી લશ્કરી કાર્યવાહી દરમ્યાન, જેરેથ અને તેની પત્ની, બોક્ષ ફેક્ટરી, રેડિયેટર વર્ક્સ અને ઓસ્કરની રાતપાળીના કામદારો માટે એ જગ્યા સ્વર્ગ સમાન સાબીત થઈ.