૨૦૦૩માં મલાડમાં રોડ મોટો કરવા માટે ઝાડ કપાઈ રહ્યાં હતાં એ જોઈને જયેશભાઈનો જીવ કપાઈ ગયો, પણ તેઓ આમાં શું કરી શકે? તેઓ માનતા હતા કે ઝાડ છે તો જીવન છે, ઝાડ છે તો આપણે છીએ. આ ઝાડને શું કામ કાપવાં? એને ટ્રિમ ન કરી શકાય? હજારો સવાલ સાથે પણ તેઓ આ રોકવા માટે કાંઈ ન કરી શક્યા, પણ એ પછી તેમણે નક્કી કર્યું કે આને અટકાવવું જ પડશે. આ માટે પહેલાં ઝાડને જાણવાં જરૂરી છે એથી તેમણે એના વિશે વાંચવાનું શરૂ કર્યું, બૉટની થોડું શીખ્યા, બોન્સાઇ વિશે જાણ્યું, ગાર્ડનિંગ શીખ્યા અને આ બધાને લઈને તેમને એ સમજાયું કે પર્યાવરણ શું છે અને એને કેમ જાળવવું જોઈએ. આ સમયમાં જ તેમને ડૉ. રાજશેખર બ્રહ્મભટ્ટ મળ્યા જે પર્યાવરણ માટે કામ કરી રહ્યા હતા તેમની સાથે પર્યાવરણ માટે કામ કરતી બૉમ્બે નૅચરલ હિસ્ટરી સોસાયટી અને ધ નૅશનલ સોસાયટી ઑફ ફ્રેન્ડ્સ ઑફ ટ્રી જેવી સંસ્થાઓ સાથે કામ કરવા લાગ્યા. તેઓ કહે છે, ‘આ રીતે હું વૃક્ષ સાથે જિંદગી જીવતાં શીખ્યો. પર્યાવરણ માટેની જાગૃતિ અને પ્રવૃત્તિ મારી ત્યારથી જ વધી.’