રસ્તો શોધતા–શોધતા ૩૦મીનીટના બદલે ૧ કલાકે તો એ દિવસે બેયોન નદીના કીનારે અમે પહોંચ્યા. દૂરથીજ બહુજ મોટું પાર્કીંગ એ પછી મોટું ગાર્ડન અને એમાં લીલુંછમ્મ ઘાંસ. બાજુમાં જ ટેનીસ–કોર્ટ અને સમાંતરે લાંબુ વિશાળ મેદાન જેમાં ૨ ટીમો ફૂટબોલ રમી રહી હતી. આર્યાને જ્યારે પ્રથમ વાર આ નજારો જોયો તો એ ખુબજ ખુશ થઈ ગયો. નદીનો શાંત પણ સમુદ્રના મોજા જેવો પ્રવાહ, સામેજ જર્સી–સીટી પોર્ટ અને દૂર–દૂર સુધી ખાલી પાણી જ પાણી. પૂર્વેથી વાતો ધીમો–ધીમો પવન તથા સાંજના ૬–૩૦નો સમયે સૂરજ એ વાદળા અને આકાશની ક્ષિતિજો સાથે સંતાકૂકડી રમતો હતો. ઘરે પાછા જતા પક્ષીઓના કલરવ અને તદ્દન નીરવ શાંતિ. બધા આજ રમણીય સુંદરતા અને શાંતીના નીરવ સંગીતને માણતા હતા. ત્યાં જ આર્યાન બોલ્યો