સમય થયે ભોગ સરાવીને, અનોસર કરીને, મહાપ્રસાદ ઢાંકીને નાગજી ભટ્ટની પ્રતિજ્ઞા કરતી નિજદ્વારે આવીને ઊભી રહે છે બીજી તરફ નાગજી ભટ્ટ પણ મધ્યાહ્ન ગામ બહાર આવીને ઉભી રહે છે પરિચય વગર અને વણનોતર્યા મહેમાન તરીકે કોને ત્યાં જવું એની ચિંતા તેમને કોરી ખાય છે બીજી તરફ પેલી વૃદ્ધા પણ વૈષ્ણવ હજુ સુધી આવ્યા નહીં હોવાથી ચિંતિત છે આ રીતે બંને જણ ચિંતિત બને છે ત્યાં જ દૂર ઊભેલા નાગજી ભટ્ટ ઉક્ત વૃદ્ધાને નજરે ચઢે છે.