ત્યારે પૂર્ણશ્રેષ્ઠિના મોતિયા મરી ગયા. તેણે મંત્રીશ્ર્વર પાસે આઠ દિવસની મુદત માંગી. સૌ યાત્રિકો પાસે જેટલું ધન હોય તેટલું ઉઘરાવવાનું ચાલુ કર્યું. સૌ યાત્રિકોએ તીર્થરક્ષા માટે હાથનાં-પગનાં કડાં, સોનામહોર, ગળાનાહાર વિગેરે આભૂષણોનો ઢગલો કરી દીધો. એકઠા થયેલા સુવર્ણનો આંકડો અઠ્ઠયાવીસ વીસ ઘડી થયો. તીર્થની માલિકી હાથવેંતમાં છે એવી ધારણા સાથે સમસ્ત દિગંબર સંઘમાં આનંદનો ઉદધિ ઉછળી રહયો હતો. આ બાજુ પેથડમંત્રીએ પણ વિચક્ષણ બુધ્ધિથી દિગંબર સંઘનો ઉત્સાહ જોઇ શીઘ્રગામિની સાંઢણીઓને સોનું લાવવા માટે માંડવગઢ તરફ રવાના કરી.