મોટર-માર્ગ સિમલી સુધી પિંડારગંગાને કિનારે-કિનારે અને સિમલીથી નારાયણગંગાને કિનારે છે. આદિબદ્રી આ મંદિરનું નામ છે, અર્થાત આ તીર્થસ્થાનનું નામ છે, પરંતુ આ વિસ્તારને પણ આદિબદ્રી-ક્ષેત્ર ગણવામાં આવે છે. નારાયણી ગંગાને કિનારે-કિનારે અમે આગળ વધીએ છીએ. બંને બાજુ વનરાજિથી લીલાછમ બનેલા પહાડો છે. ભગવાન સવિતાનારાયણ હવે અસ્તાચલ તરફ જઈ રહ્યા છે. સંધ્યાદેવીના આગમનને હવે વાર નથી. સમગ્ર વાતાવરણ શાંત અને આહલાદક જણાય છે. અમે પ્રાકૃતિક સૌંદર્યને માણતાં-માણતાં ભગવાન આદિબદ્રીના સ્થાન તરફ ગતિ કરી રહ્યા છીએ. અચાનક અમારી મોટર અટકી. ડ્રાઈવર ઝડપથી નીચે ઊતર્યો. અમને નવાઈ લાગી. આ શ્રીમાન કાંઈ બોલ્યા વિના નીચે કેમ ઊતર્યા ? મોટરમાં કાંઈક ખામી જણાઈ કે શું ? પણ એ તો મોટરને બદલે સામેના પહાડ તરફ આગળ વધ્યો. મૂંગોમંતર કાંઈ બોલતો પણ નથી. થોડી વારમાં પાછો આવ્યો. મોટરમાંથી એક લોખંડનો સળિયો હાથમાં લઈને ફરીથી તે જ તરફ જવા લાગ્યો. મેં પૂછ્યું :