તે જ સમયે, જો અન્યભાષામાં બોલવાનું વરદાન આજે પણ મંડળીમાં ક્રિયારત હોય તો તે પવિત્રશાસ્ત્રના કરાર અનુસાર ઉપયોગ કરવામાં આવે છે. તે એક વાસ્તવિક અને સમજાય તેવી ભાષા હશે (1 કરિથી-14:10). તે એક બીજી ભાષા બોલનાર વ્યકિત સાથે ઈશ્વરનું વચન સંભળાવવાના ઉદ્દેશ્યની પ્રાપ્તિ માટે હશે (પ્રે.કૃ.-2:6-12). તે પાઉલ પ્રેરિત દ્વારા ઈશ્વરે આપેલી આજ્ઞાની સહમતિમાં હશે, “જો કોઇ અન્ય ભાષા બોલે, તો બે અથવા બહુ તો ત્રણ જણ બોલે, અને તે પણ વારાફરતી, અને એકે તેનો અર્થ સમજાવવવો. પણ જો અર્થ સમજાવનાર કોઇ ન હોય, તો મંડળીમાં તેણે છાના રહેવું, અને પોતાની મનની સાથે તથા દેવની સથે બોલવું” (1 કરિથી-14:27-28). તે 1 કરિથી-14:33 અનુસાર પણ હશે, “કેમ કે જેમ સંતોની સર્વ મંડળીઓમાં ચાલે છે તેમ, દેવ અવ્યવસ્થાનો નહિ, પણ શાંતિનો દેવ છે.”