પિળુપાનુ એટલે સુવર્ણ પત્ર. રાજા મહારાજા પોતાની રૈયતને સુંદર કાર્ય કરવા બદલ પુરસ્કારના ભાગરૂપે ઘણી વેળા બક્ષીસમાં સોનાના પતરા પર જમિન, જાગીર કે રાજનો ભોગવટો લખી આપતા હતા. ચોથો અને છેલ્લો કાળો રંગ છે. જેને સોગઠાબાજીની રમતમાં ભેંસની ઉપમાં આપવામાં આવી છે. ભેંસને આપણે ડોબુ પણ કહીએ છીએ. ડોબુ એટલે અક્લનો અભાવ. સોગઠા–બાજીની રમતને ચાર બાબતોની સિમા અને સોળ સોગઠામાં વિભાજીત કરવામાં આવી છે. ચાર લાલ, ચાર લિલા, ચાર પિળા અને ચાર કાળા સોગઠા હોય છે. ચાર યૂગની બાજી જીતવા આપણે સોળ કળાનો ઉપયોગ કરવાનો હોય છે. આ સમય દરમિયાન આપણે ચોરાશી લાખ યોનીની યાત્રા કરવાની રહે છે. પ્રત્યેક યાત્રા પુંજી કમાય આપે તેવી સુખદ નીવડતી નથી હોતી. માનવ અવતાર આપણી સ્વર્ગની સિડી બની શકે તેવી યાત્રા છે. આ યાત્રાનો પ્રારંભ પિંડનું બીજ રચાતા જ થાય છે. મુગ્ધ અવસ્થાની આપણી આ યાત્રા લગભગ એળે જાય છે. જોકે અભિમન્યુએ આ અવસ્થામાં પણ કોઠા યુદ્ધની વિદ્યા પ્રાપ્ત કરી લીધી હતી. ભગવાન કૄષ્ણ પોતાની બહેન સુભદ્રાને કોઠા યુદ્ધ વિશે સંભળાવી રહ્યા હતા. મોડી રાત્રીના પડઘમ વાગતા બહેન સુભદ્રા નિંદરમાં સરી પડે છે. હોકારો બંધ થતા ભગવાન કૄષ્ણ બોલે છે. “સુભદ્રા વાર્તા સાભળે છો?