ઉપરનો શ્લોક મદાલસા સ્તોત્રના દસ શ્લોકમાં નો પ્રથમ શ્લોક છે. રાણી મદાલસાને ચાર પુત્રો હોય છે. પ્રથમ ૩ ને તેની માતા ઘોડીયામાં હાલરડાં ગાતા ગાતા આત્મજ્ઞાનના પાઠ શીખવાડે છે. અને જન્મ્યાં પછી નાની ઉંમરે જ તેઓ સંન્યાસી બનીને આત્મરાજ્યમાં વિહરતાં થઈ જાય છે. રાજાની વિનંતીથી ચતુર્થ પુત્રને તે આત્મજ્ઞાનને બદલે સંસારની વિદ્યા શીખવાડે છે. અને તેને એક તાવીજ આપે છે અને કહે છે કે – ’આ તાવીજનું તું જીવની જેમ જતન કરજે અને ખરેખરી મુશ્કેલીના સમયે તે તું ખોલજે’.