પ્રેમ શબ્દની પવિત્રતા જાળવીને લખાયેલી આ ટૂંકી વાર્તા એટલાં માટે ગમી કે, માનવજીવનની એમાં ભારોભાર વાસ્તવિકતા પણ છે. અહીં પૂજાની અને મનોજની તૃષ્ણામા ભારોભાર વેદના નથી, પણ પ્રેમનો વેદ છે. ડૂબતા માણસને તણખલું મળે. અને એ તણખલું દરિયાવ દિલમાં દેવનું સ્થાપન બને એ પ્રેમના માર્ગે જ શક્ય છે. ધ્વનિના પ્રેમને સહેજ પણ આંચ નહી આવવા દીધી એ પણ મનોજ અને મનોજના પ્રેમની મહાનતા છે.