ભગવાને આપણને બે પ્રકારનાં મન આપ્યા છે એક બાહ્યમન અને બીજું છે અંતરીક મન, બાહ્ય મન બહારના વાદ-સંવાદ, દ્રશ્યો તથા અનુભવો પરથી વિચાર ઉત્પન્ન કરે છે જ્યારે આંતરિક મન સ્વયં ઈશ્વરની વાણી સાંભળી તે મુજબ વિચારો ઉત્પન્ન કરે છે. આંતરિક મન દ્વારા ઈશ્વર આપણને સમયે સમયે માર્ગદર્શન આપતા જ રહે છે પરંત બાહ્યમનની સતત સક્રિયતાને કારને આપણે બહારની દુનિયાના બનાવોથી બાહ્ય્માંનમાં ઉત્પન થતા વિચારોમાં જ એટલા બધા રચ્યા - પચ્યા રહીએ છીએ કે આંતરિક મન પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરી શકતા નથી જરૂર છે માત્ર આંતરિક મન પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરી પ્રભુની વાણીને ધ્યાનથી સાંભળવાની. જો આ ક્રિયા દરરોજ નિયમિત રીતે કરવામાં આવે તો કોઈપણ મુશ્કેલીનો ઉકેલ, કોઇપણ દુ:ખનું નિરાકરણ, કોઈપણ મુંઝવણનો સાચો માર્ગ આપણને આપના જ આંતરિક મન પાસેથી ચોક્કસ મળી શકે છે. પરંતુ આંતરિક મન ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવું એટલું સહેલું નથી. તેના માટે દરરો જ પંદરથી વીસ મિનીટ વહેલી સવારે કે રાત્રે સુતી વખતે અથવા જ્યારે પણ બાહ્ય મનના વિચારો મંદ પડેલા હોય ત્યારે જ એપણ આસનમાં તમે હળવાશ અનુભવો તે આસન ગ્રહણ કરી આંતરિક મનને ઈશ્વર સાથે સંપર્ક સાધી આપવાનો આદેશ કરવો. અને તમે જે દેવ - દેવી માં સૌથી વધુ શ્રદ્ધા રાખતા આવ્યા છો તેની ચાબી બે આંખોની વચ્ચેના નાકની ઉપરના ભાગમાં દ્રશ્યમાન કરવી. ત્યારબાદ આ દેવની આકૃતિ સમક્ષ તમારી સમસ્યાઓ, તકલીફો વિશે ખુલ્લા મનથી વાત કરવી આ ઉપરાંત જીવનમાં તમે જે પણ સિધ્ધિઓ તથા ધ્યેયપુર્તી કરવા માંગો છો તે વિનંતી. દેવ સમક્ષ કરવી અને જે તે સફળતાની જીવંત - ચલિત દ્રશ્ય મનમાં પ્રગટ કરવું. આ રીતે દરરોજ નિયમિત રીતે ઈશ્વર સાથે વાળ-સંવાદ અને સમસ્યાઓ વિષે ચર્ચા કરવાથી દરેક વિકટ સમસ્યાનો ઉકેલ તેના ચોક્કસ સમયે ઈશ્વર આંતરિક મનના માર્ગે અંત:સ્ફૂરણા, સ્વપ્ન અથવા સામાન્ય વિચારના રૂપે અવશ્ય આવે છે. આ રીતે નિયમિત ઈશ્વર સાથે વાર્તાલાપ કરવાથી જે સિદ્ધિ કે સફળતા હાંસલ કરવાની હોય તેનું મનોચીત્રણ કરી આંતરિક મન દ્વારા ઈશ્વર સુધી પહોચાડવાથી ધીરે ધીરે મન સ્થિર થાય છે અને જે તે સમસ્યા કે નક્કી કરેલ ધ્યેય પ્રત્યે એકાગ્ર બને છે.