રાજીવ ગાંધી જોધપુરી સૂટની ફેશન લાવેલા. કુર્તા-પાયજામા પર શાલ ડાબા ખભેથી જનોઈની જેમ પહેરવાની સ્ટાઇલ લાવ્યા જે તે સમયના સાંસદ અમિતાભ બચ્ચને પણ અનુસરી. નરેન્દ્ર મોદી, મોદી કુર્તાની ફેશન લાવ્યા. જોકે સૂટ પહેરવો તેમને ‘મોંઘો’ પડી ગયો. રાજીવ ગાંધીના સમયમાં સૌથી સકારાત્મક પાસુ હોય તો તે મનોરંજનનું હતું. આ મનોરંજન ભારતીય સંસ્કૃતિથી ભરપૂર રહ્યું. દૂરદર્શન પર હમલોગ, બુનિયાદ, ભારત એક ખોજ, ફૌજી, કરમચંદ, મિ. યોગી, રામાયણ, મહાભારત, વિક્રમ વૈતાલ જેવી એકથી એક ચડિયાતી સિરિયલો આવી. એટલું જ નહીં, ઇતિહાસનો બોધ થાય તેવી સિરિયલો ‘કહાં ગયે વો લોગ’, ‘રાજ સે સ્વરાજ તક’ વગેરે આવતી. મોદીએ દૂરદર્શન પર હિન્દુત્વની આ પ્રકારની વાતો કરતા ધારાવાહિક લાવીને તેનો સકારાત્મક ઉપયોગ કરવાનું વિચાર્યું જ નહીં. ઉલટાનું અત્યારે સાવ ભંગાર ગુણવત્તાનાં ધારાવાહિકો પ્રસ્તુત થાય છે. રાજીવ ગાંધીના સમયે ફિલ્મો કેવી આવતી હતી? આજ કા એમ.એલ.એ., ઘર એક મંદિર, ઇન્સાફ કૌન કરેગા, કાનૂન ક્યા કરેગા, સારાંશ, ઉત્સવ, ગુલામી, મેરી જંગ, મર્દ, ઇન્સાફ મૈં કરુંગા, માસ્ટરજી, રામ તેરી ગંગા મૈલી, એક રુકા હુઆ ફૈસલા, મિ. ઇન્ડિયા, ઇન્સાફ કી પુકાર, આખરી અદાલત, તેઝાબ, ઝખ્મી ઔરત, પરિન્દા વગેરે ફિલ્મો આવી. આ બતાવે છે કે તે વખતે કાળાબજારી, ધારાસભ્યો-સાંસદોનો ભ્રષ્ટાચાર વગેરે ચરમસીમાએ હતો. વહુઓ પર દહેજના કારણે થતા અત્યાચાર સહિતની સામાજિક સમસ્યાઓ પણ હતી. કાયદો કાયદાનું કામ કરતો નહોતો.