પ્રશ્ન ૨ – પહેલા પ્રશ્નનો આ જવાબ આપ્યા પછી બીજા પ્રશ્નનો જવાબ આપવાનું ઔચિત્ય તો નથી જ, તો પણ તમારા સવાલની એક કચાશ પર ધ્યાન દોરૂં છું (અશોકભાઈએ સ્થાપેલી પરંપરા આગળ વધારૂં છું!), સવાલ એવો હોવો જોઇએ કે “ગુરુની જરૂર ખરી”? લેભાગુ ડૉક્ટર, લેભાગુ વકીલ, લેભાગુ શિક્ષક, લેભાગુ ગુરુ – કોઈની જરૂર નથી. પણ કોણ લેભાગુ છે તે જાણવા માટે બુદ્ધિનો ઉપયોગ કરવાની આપણને સૌને છૂટ છે જ. તેમ છતાં આપણે સપડાવા તૈયાર હોઇએ છીએ. ભગવાન છે એમ માનો તો પણ, એણે એ હાથ, બે પગ અને એક મગજ આપી દીધાં તે પછી એનો ઉપયોગ ન કરીએ અને ભગવાન પાસેથી માગ્યા કરીએ તો કોઇક એવો મળી જ આવશે જે સોનું બમણું કરી આપશે. ભૂપેન્દ્રસિંહભાઇ, લોભિયાના ગામમાં ધૂતારા ભૂખે ન મરે! એટલે ભગવાન હોય તો પણ એના સુધી પહોંચવા માટે ગુરુની જરૂર જ નથી. પછી એ લેભાગુ ન હોય તો પણ આપણે ગુરુનો ઇન્કાર કરવો જ જોઇએ. “હરિનો મારગ છે શૂરાનો, નહીં કાયરનું કામ જો ને!” જે એકલા લડતાં ડરે એમણે એ રસ્તે જવું જ ન જોઇએ.