“ ઠંડા ઠંડા…. પાની… થમ્સપ… કોલા……. થમ્સપ…. કોલા… સમોસા.. ગોટા ગરમ…..” ના અવાજોથી કાળુપુર રેલવે સ્ટેશન ગુંજી રહ્યું હતું. કંકુ માડી એ થેપલા કાઢ્યા અને મને પણ પરાણે બે થેપલા ખવરાવ્યા.સાથે હતું થીજી ગયેલું દહીં. પાણી ની બે બોટલ હું લઇ આવ્યો. અડધી કલાક પછી ગાડી બમણા વેગે સુરત તરફ જઈ રહી હતી. અમદાવાદથી ડીઝલ એન્જીન બદલાવીને વિદ્યુતએન્જીન લાગી ચૂકયું હતું. વળી ડબલ ટ્રેક હોવાના કારણે અહીંથી મુસાફરી ઝડપી બની જતી હતી. છાયા સિવાયના બધા જ ઊંઘી ગયા હતા.એ કોઈ જનરલ નોલેજનું પુસ્તક વાંચી રહી હતી. રાત વધી ગઈ હતી અને સાથોસાથ ઠંડી પણ મને ઊંઘ આવી ગઈ હતી. સવારે જાગ્યો ત્યારે સાયન રેલવે સ્ટેશન પર ગાડી ઝપાટાબંધ જતી રહી હતી. છાયા સિવાયના બધા જાગી ચૂકયા હતા .હું સુરત ઉતર્યો ,સ્ટેશન પરથી ચા ના ચાર કપ હું પરાણે દેવશી ભગતને દઈ આવ્યો. છાયા જાગી ચુકી હતી. મને એણે ગુડ મોર્નિંગ સર કીધું . મેં એને રીપ્લાય આપ્યો અને કહું કે ભવિષ્યની તારી તમામ ઇચ્છાઓ માટે શુભેચ્છાઓ!! તારું ધ્યેય તને જલદી પ્રાપ્ત થાય એવી દિલથી લાગણી!! ગાડી મુંબઈ તરફ ઉપડી ચુકી હતી . હું જે સીટ પર બેઠો હતો ત્યાં જ છાયા બેસી ગઈ હતી . બારીમાંથી સતત હાથ હલાવતી હતી.