વેદથી માંડીને આજ સુધી કોઈ ને કોઈ સ્વરૂપે અધ્યાત્મવિદ્યાનો વિકાસ થઈ રહ્યો છે, તે સાચું છે, પરંતુ આ વિકાસયાત્રાને વધુ શાસ્ત્રીય સ્વરૂપ આપવાની જરૂર છે. છીછરાપણું, સાંપ્રદાયિક દષ્ટિકોણ, સંખ્યા પાછળ દોડ આદિ તત્વોને છોડીને અધ્યાત્મવિદ્યા વધુ શાસ્ત્રીય સ્વરૂપ ધારણ કરે અને સતત વિકાસશીલ રહે, અધ્યાત્મના ક્ષેત્રમાં પણ સંશોધનવૃત્તિ પ્રવેશે અને શાસ્ત્રીય દષ્ટિકોણ આવે – તે આ યુગની માગ છે ! આમ કેવી રીતે બની શકે ?