એવું સંસ્‍થાકીય વાતાવરણ નિર્માણ કરીએ જયાં કર્મ-નિષ્‍ઠાને પ્રાધાન્‍ય મળે. દરેક માણસ કર્મયોગી બને. માણસના વ્‍યક્તિત્‍વનું માપન તેની ક્ષમતા અને તેને મળેલા અવસરના સંદર્ભમાં તેણે કરેલા કાર્ય પરથી થાય. આવું થશે તો સંસ્‍થાનું પર્યાવરણ કર્તવ્‍ય–નિષ્‍ઠાનથી મઘમઘી ઉઠશે. જ્યાં જ્યાં વસે એક કર્મયોગી, ત્‍યાં અહર્નિશ વસે શ્રીકૃષ્‍ણ!