રાજ્યના પ્રજાજનોને વ્યક્તિગત કોઈ રજૂઆત કરવાની હોય, કોઈ ફરિયાદ હોય તો તે માટે તેમણે રોજના ત્રણ કલાક ફાળવ્યા હતા, જ્યારે તેઓ પ્રજાજનને રૂબરૂ સાંભળતા, રજૂઆત કે ફરિયાદ લેખિત હોય તો જાતે જ તે સ્વીકારતા. વેપારી, ખેડૂત કે કારીગર પ્રજાના દરેક વર્ગમાં અને દરેક સ્તરના લોકો ધનિકથી માંડી ગરીબમાં ગરીબના હૈયામાં મહારાજાએ વિશ્વાસ પેદા કર્યો હતો કે મહારાજા તેમની રજૂઆત કે ફરિયાદ ધ્યાનથી, શાંતિથી સાંભળશે અને તેનું યોગ્ય નિરાકરણ લાવશે. આથી મહારાજાને દરેક વર્ગના અને દરેક સ્તરના પ્રજાજનોને મળવાનો લાભ મળતો. પ્રજાજનની રજૂઆત કે ફરિયાદ પ્રત્યે પૂરું ધ્યાન આપવાની સાથોસાથ તેઓ તેમની બોલી અને ભાષા પ્રત્યે પણ ખૂબ સતર્ક રહેતા. કોઈ શબ્દ કે રૂઢિપ્રયોગ નવો સાંભળવા મળે કે નવા સંદર્ભ કે અર્થમાં વપરાયો જણાય તો તરત જ તેની નોંધ કરી લેતા. લેખિત રજૂઆતો પણ તે આ દૃષ્ટિથી ચકાસતા. રાજવહીવટના તુમારો, હુકમો, જૂના દસ્તાવેજો, પત્રો, વર્તમાનપત્રો, સામયિકો કે પુસ્તકો વાંચતાં નવો શબ્દ ધ્યાને પડે કે જાણીતો શબ્દ કંઈક જુદા અર્થમાં વપરાયો જણાય તો તરત તે ટપકાવી લેતા. વાતચીત દરમ્યાન જ આવી નોંધ કરતાં તેઓ ખચકાતા નહિ. સર્વગ્રાહી શબ્દકોશના સર્જનના સ્વપ્ને તેમને પૂરેપૂરા જકડી લીધા હતા. તેમના અમલદારો, રાજ્યના કર્મચારીઓ, દરબારીઓ અને તેમના સંપર્કમાં આવેલ મહાનુભાવો તેમને 'કોશઘેલા' કહેતા, આ જાણે તેમનું ઉપનામ બની ગયું હતું. આ તેમની તમન્ના હતી, તેને ઘેલછા કહો કે બીજું કંઈ, પણ આવી ઘેલછા વિના ભગવદ્ગોમંડલ જેવો શબ્દકોશ સર્જાયો હોત કે કેમ તે પ્રશ્ન છે. કોશ સર્જનના હેતુથી જ તેમણે કેટલાક પુસ્તકો વસાવ્યાં હતાં જેવાં કે 'ક્લાસીફાઈડ ડિક્શનરી', 'ગાર્ડન્સ ઈન ટ્રોપિક્સ', 'સેન્ચુરી ડિક્શનરી', ચાણક્યનું અર્થશાસ્ત્ર અને સહેલાઈથી ન મળતી, દુર્લભ એવી 'ફૅક એન્ડ વેન્ગેલ'ની ઇંગ્લિશ 'ન્યૂ સ્ટાન્ડર્ડ ડિક્શનરી'. આમ તેઓ સર્વ રીતે શબ્દકોશ માટે શબ્દો એકત્ર કરવામાં સ્વયં સર્વરીતે પ્રયત્નશીલ હતા. ઈ.સ.૧૯૧૫થી તેમણે શરૂ કરેલ આ એકલયાત્રામાં તેમણે ૨૦૦૦૦ શબ્દો એકત્ર કર્યા ત્યારે આ યાત્રાનો ગાળો તેર વર્ષે જેવો થયો હતો અને સમયની દૃષ્ટિએ ૧૯૨૮ સુધી અને ઉમરની રૂએ ૬૩ વર્ષ સુધી પહોંચ્યા હતા. ખાસા મંથન પછી તેમને લાગ્યું કે આ બધી સામગ્રીને વ્યવસ્થિત કરવા જરૂરી નિષ્ણાતો અને તેમને મદદ કરે તેવો સહાયક સ્ટાફ પણ રોકવો જોઈએ. આથી ઈ.સ.૧૯૨૮ના ઓકટોબરની પહેલી તારીખે ગોંડલમાં 'ભગવદ્ગોમંડલ' કોશના કાર્ય માટે વિધિવત કચેરીની સ્થાપના કરી. ગોંડલ રાજ્યના વિદ્યાધિકારી ચંદુભાઈ બેચરભાઈ પટેલ શબ્દકોશના સર્જનના મહારાજાના કાર્યમાં ખૂબ રસ લેતા અને સહાયરૂપ પણ થતા. આ નથી કચેરીનું રોજ-બ-રોજનાં અને વહીવટી કામનો ભાર મહારાજાએ ચંદુભાઈને સોંપ્યો. મહારાજા સ્વયં પણ આ કચેરીના રોજ-બ-રોજના કામ પર ધ્યાન આપતા હતા અને જરૂરી લાગે ત્યાં માર્ગદર્શન પણ આપતા હતા. પરંતુ સ્વાભાવિક છે કે સમગ્ર રાજ્યનો ભાર સંભાળવામાં અનેક કામો વચ્ચે મહારાજા સમગ્રતયા તેનું સંચાલન ન કરી શકે. શબ્દો એકત્ર કરવાનું ભગીરથ કાર્ય એકલે હાથે ન થઈ શકે તેમ પણ તેમણે પ્રમાણ્યું એટલે વિદ્વાનો, કોશમાં રસ લેતા નાગરિકો કે પ્રજાજનોનો સહકાર પણ મેળવવો જોઈએ. આ માટે તેમણે 'ગોંડલ કોશની પહેલી પત્રિકા' નામે નીચે મુજબની એક જાહેર અપીલ પ્રસિદ્ધ કરાવી.