આપણે ત્યાં મોઢા પર મેકઅપના થપેડા લગાવીને રસ્તે રઝળતાં ભૂતપ્રેતવાળી ફિલ્મોને જ હૉરર ફિલ્મ કહેવાનો રિવાજ છે. પરંતુ જો આ ફિલ્મમાં કહેવાયેલી વાતમાં એક ટીપા જેટલી પણ સચ્ચાઈ હોય તો એ કોઈ ખોફનાક હૉરર ફિલ્મથી કમ નથી. આ ફિલ્મની શરૂઆતમાં જ કહેવાય છે કે જ્યાં સુધી આપણા કોઈ સ્વજનને લોહીની જરૂર ન હોય ત્યાં સુધી આપણને એની કિંમત સમજાતી નથી. કટોકટીની સ્થિતિમાં કોઈનો જીવ બચી જાય એવી ઉમદા ભાવનાથી આપણે રક્તદાન કરીએ અને દરેક ક્ષેત્રમાં બને છે એમ એ લોહીની સોદાબાજી થવા માંડે તો? આપણા જ કોઈ સ્વજનના શરીરમાં ક્યાંકથી આવેલું ગંદું અને રોગિષ્ઠ લોહી ઘૂસી જાય તો? ઇન્ટરનેટ પર જરાક સર્ચ મારીએ તો આવા કિસ્સાઓથી ન્યુઝ વેબસાઇટો ઊભરાય છે. ત્યારે આ ફિલ્મનું હૉરર વધુ ઘટ્ટ બને છે. ફિલ્મના રાઇટિંગની મેચ્યૉરિટી એવી છે કે લોહી ચોરી લાવતા એક પાત્રનું હુલામણું નામ ડ્રૅક્યુલા છે. એ જ પાત્ર જ્યારે લોહી ભરેલી થેલીઓ છુટ્ટી ફેંકે ત્યારે આપણી આંખો થીજીને સ્ક્રીન પર જ જૅમ થઈ જાય. અરે, સુભાષબાબુના ‘તુમ મુઝે ખૂન દો’નો આ ફિલ્મ જેવો ખોફનાક અર્થ તો કોઈએ નહીં વિચાર્યો હોય.