હાલ પ્રાપ્ય રામાયણની રચના સંશોધનકારોની ચિકિત્સક દ્રષ્ટિએ ઈ.સ. પૂર્વે ૨૦૦ થી ઈ.સ. ૪૩૮ દરમ્યાન સંપૂર્ણ વિકસિત થઈ છે, જ્યારે રામાયણનું કથાબીજ ઈ.સ. પૂર્વે ૧૩૦૦થી ૧૦૦૦ દરમ્યાન ઘડાયું હોય પરંતુ આ ઘટનાભાભારતની રચના પછીની છે એ નિર્વિવાદ છે. મહાભારતની રચના ત્રણ તબક્કે થઈ છે. વ્યાસ વૈશંપાયન અને લોમહર્ષણનો પુત્ર સૌતી. વ્યાસજીએ ૧૦૦ પર્વો વાળું જયસંહિતા રચ્યું. વૈશંપાયને જન્મેજયના સર્પયજ્ઞમાં ભારત સંભળાવ્યું, પછી સૌતીએ ૧૦૦ પર્વમાંથી અઢાર પર્વ બનાવી નૈમિષારણ્યમાં ઋષિઓને સંભળાવ્યું. જયમાં ૮૮૦૦ શ્લોક હતા, ભારતમાં ૨૪૦૦૦ અને સૌતીના મહાભારતમાં લગભગ એક લાખ શ્લોક છે. આ રચનાકાળ ઈ.સ. પૂર્વે ૩૦૦થી ઈ.સ. ૨૦૦ દરમ્યાન માનવામાં આવે છે. મહાભારતના કથાબીજ ઈ.સ. પૂર્વે ૧૪૦૦ થી ઈ.સ. ૨૦૦ સુધીની કેટલીક ઘટનાઓનું કાવ્યમય સંપાદન હોઈ શકે પણ રામાયણ મહાભારતની રચના થયા બાદ સોએક વર્ષ બાદ થયેલી પ્રતિક્રિયા છે તેમ માનવાને ઘણાં કારણો છે.