(૭૮) આવો વિચાર કરીને ઈંદ્રને ડર લાગ્યો, કે, અરે, પિતાની વાણીનું તાત્પર્ય હું નહિ જ સમજ્યો હોઉં. જેમકે, પેલી જાહેરાતમાં એવું જ કહેવાયા કરેલું છે. કે “આત્મા અમૃત છે, સ્વૈરવિહારી છે, સર્વ સંપન્ન છે, નિત્ય વિદ્યમાન છે.” અને આ શરીર, જે મરણશીલ છે, તે નિત્યજીવિત્ ને અમૃત કેવી રીતે થઈ શકવાનું હતું? અને, એનામાં સ્વચ્છંદતા કે સર્વસંપન્નતા પણ કેમ હોય? એને ભાગે, હર પ્રકારના ભયોનો ને (આ જોઈએ, ને તે જોઈએ, એવી) આવશ્યકતાઓનો તો પાર નથી હોતો. ભૂખ લાગતાં ભોજન ન મળે, તો એ અશક્ત થઈ જાય છે. એમાં તો કશું યે માણવા સરખું નથી.