એ પછી બીજી વાર મેં એમને જોયા ત્યારે વીરપુરમાં જલારામ બાપાની જગ્યાની બહાર બાંધેલા શમિયાણામાં સ્ટેજ પર નાચતા હતા. એ જ વાઘામાં અને એ જ ઢબથી સ્ટેજના પાટિયા સખળ-ડખળ થઈ જાય એવાં જોરદાર સ્ટેપ્સમાં હમ્બો. હમ્બો વીંછીડો ગાઈ બતાવતા હતા. મંત્રમુગ્ધ શ્રોતાઓને વારંવારના ઝટકાથી ચોરણીની લાંબી ફૂમતાંવાળી નાડી ડાબા-જમણી, ડાબા જમણી ફંગોળાયા કરતી હતી. એ જોઈને છોકરાઓને તો શું મને પણ રમૂજ થતી હતી, મનમાં વિચાર પણ આવ્યો. આ ભણેલો ગામડિયો માણસ ગામડાના જ ગીત ગાય ને? બીજું આવડેય શું? આમાં જ એની માસ્ટરી હોય ને?