ડૉ.બિશ્વાસની વાતને સમર્થન આપતાં કચ્છ યુનિવર્સિટીના ભૂસ્તરશાસ્ત્ર વિભાગના વડા ડૉ.મહેશ ઠક્કર જણાવે છે, ‘કચ્છના ભૂસ્તરશાસ્ત્ર અંગે ૧૮૭૨માં જીઓલોજિકલ સર્વે ઓફ ઇન્ડિયાના ઑફિસર એ.બી.વાયનેએ એક દળદાર પુસ્તક બહાર પાડ્યું હતું. તેના આધારે જ અત્યાર સુધી ઘણું કામ થયું છે. કચ્છના જીવાશ્મીઓથી સમૃદ્ધ ભૂવિસ્તારને સાચવવા માટે અમે જી.એસ.આઇ.ને રજૂઆત કરી હતી, પરંતુ જીઓ પાર્ક બનાવવાનું કામ તેમના કાર્યક્ષેત્રમાં આવતું નથી કે નથી આ માટે કોઈ ગ્રાન્ટ ફાળવાતી. અત્યંત મહત્ત્વની એવી ૧૫૦ જેટલી સાઇટ સાચવવા માટે ગુજરાત સરકારને જણાવ્યું હતું, ગુજરાત મિનરલ ડેવલપમેન્ટ કોર્પોરેશન અને ગુજરાત ઇન્ડસ્ટ્રિયલ ડેવલપમેન્ટ કોર્પોરેશનને આ અંગે કંઈ પગલાં લેવા ભારપૂર્વક જણાવ્યું હતું, પરંતુ પરિણામ શૂન્ય આવ્યું હતું. પાન્ધ્રોમાં આવેલી કાળી નદીના પટમાં અસંખ્ય મહત્ત્વના જીવાશ્મીઓ છે. પહેલાં જે નદી માત્ર અડધો કિ.મી. પહોળી હતી, તેનો પટ ખોદાઈને આજે ૧૦ કિ.મી.ની ખાણ બની ગયો છે. તેમાંના જીવાશ્મીઓનો નાશ થઈ ગયો છે. જો ૧-૨ કિ.મી.ના વિસ્તારને છોડીને ખોદકામ કરાયું હોત તો તેનું જતન કરી શકાયું હોત. આ વિસ્તારમાં ૪ કરોડ વર્ષ જૂના લગુન ડિપોઝિટના (ખારા પાણીના તળાવમાં જમા થયેલા) જીવાશ્મીઓ અભ્યાસ માટે ખૂબ મહત્ત્વના હતા. નદીની બંને બાજુએ અઢી કિ.મી. છોડીને ખોદકામ કરવાનો નિયમ છે, પરંતુ માત્ર ૫૦૦ મીટરના અંતરે જ ખોદકામ થાય છે. કાળી નદીની આસપાસ ઝેરી પાણી ભરેલું તળાવ સર્જાયું છે. તેના કારણે ભૂતળનાં પાણી પણ ખરાબ થઈ ગયા છે. આવું ભવિષ્યમાં ન થાય અને કરોડો વર્ષો જૂની ધરોહર સાચવી શકાય, તેનું ભાવિ પેઢી માટે જતન કરી શકાય તે માટે જ જીઓ પાર્ક જરૃરી છે, પરંતુ તે માટે નથી લોકપ્રતિનિધિઓ જાગૃત થતાં કે નથી સરકારના મંત્રીઓ કે તેના અધિકારીઓ રસ બતાવતા. આથી આ અમૂલ્ય વારસાનું નજીકના જ ભવિષ્યમાં નામોનિશાન મીટાઈ જાય તો નવાઈ નહીં.’