આ લેખની શરૂઆત કરતાં પહેલા ખલિલ જિબ્રાનનું એક વાકય અહીં લખું છું-“કલાપ્રેમી હ્રદયવાળૉ પુરુષ,કલાચાહક પુરુષ,લેખક કે કવિ વળી કંઇ રીતે એક સ્ત્રીને વફાદાર રહી શકે?કલાકાર તો સતત સ્ત્રીઓના નૂતન અભિગમથી પ્રભાવિત થતો રહે છે. કલાકાર કે કવિ આ જગતનો પ્રેકટિકલ માણસ નથી.તે વ્યવાહર જ જગતની પછડાટ ખાય છે ત્યારે તેને કોઇ સુંવાળા હાથની સહાનૂભૂતિ અને પ્રેમની ભૂખ રહે છે.આ પ્રેમ તેને માત્ર અને માત્ર કોઇ સમજુ સ્ત્રી જ આપી શકે છે.તે પછી કુંવારી હોય કે પરણેલી હોય કે વિધવા હોય.”