બરાબર એવું જ થયું હેરી – રૈનાના જીવનમાં પણ. હેરી હવે ખુશ રહેવા લાગ્યો. રૈના પણ ધીરે ધીરે બદલાય રહી હતી. આક્રમક બની એ હેરી પર તૂટી પડતી. હેરીને માણતી…કહોને કે હેરીને ભોગવતી…તક મળે ત્યારે…દિવસે…રાતે…સાંજ હોય કે સવાર…! હેરીને પણ આશ્ચર્ય થતું હતું રૈનાના આ રૂપનું. જાણે એ કોઈ રૂપાંગના બની ગઈ હતી. પ્યાસી તરસી… તરસતી…! કે જે હેરીની પ્યારી દુલારી અર્ધાંગના હતી. હેરીને કૅથ સાથે થયેલ એના સ્ખલનનો અફસોસ થયા રાખતો હતો. થતા થતા એ થઈ ગયું હતું. પણ હવે એવું કદી ય ન થાય એવો એણે રૈનાને વિશ્વાસ કરાવી દીધો હતો. અને રૈનાએ પણ કહ્યું હતુઃ ફરગેટ હર.લાઈક શી વોઝ અ બેડ ડ્રીમ!એક દુઃસ્વપ્ન..!