અચાનક ઊંઘ ઊડી ગઈ. યુવાને ઊઠીને જોયું તો બાજુમાં તેની ગર્ભવતી પત્ની સૂતી છે. આખું શરીર ભીંજાઈને ખૂબ ઠંડું લાગે છે; અને તેની બંને બાજુ ત્રણે છોકરાં માથેથી પગ સુધી ઓઢીને સૂતાં છે. વરસાદનો વેગ ફરી વધી રહ્યો છે. યુવાને ચારે તરફ નજર ફેરવી જોયું – અંધારું ઘોર. આ રાતનો અંત જ નહિ આવે શું ? ગામમાં કૂકડો બોલશે તો પણ આ વરસાદમાં અહીં સુધી કંઈ સંભળાશે નહિ. તોફાનની રાત પણ કેટલી લાંબી હોય છે – સવાર કદી થતી જ નથી. સવાર પડતાંની સાથે જ ગામમાં જઈને થોડા મમરા અને પૌંઆ લઈ આવવા પડશે. પણ સવાર થવાને હજી કેટલા કલાક બાકી છે ! જાણે એક યુગ વીતતો હોય તેવું લાગે છે…. – આ પરિવારની દયનીય સ્થિતિ જોઈ મેઘરાજા ઉત્તરોત્તર વધારે દુઃખી થતા હોય તેમ વધારે અશ્રુપાત કરી રહ્યા હતા. વડનાં પાંદડાં સાથે પવન સહસ્ત્ર કંઠે જાણે હાહાકાર કરી રહ્યો હતો.