૩૦ મિનિટનો લંચ બ્રેક લઈ ફરી આગળ વઘ્યા. અમારી ફોટોગ્રાફી, મજાક, મસ્તી, તોફાનો ઓછા થઈ ગયા, અને બધું ધ્યાનચઢવા પર જ કેન્દ્રિત કર્યુ. કેટલાક લોકોને વારે વારે શ્ર્વાસ ચડી રહ્યો હતો. અનુભવી ટ્રેકર્સે સલાહ આપી કે શ્ર્વાસ ચડે ત્યારે ઊંધા ફરીને ઊભા રહેવું અને ઊંડા શ્ર્વાસ લેવા, આ પ્રમાણે કરવાથી શ્ર્વાસ નોર્મલ થઇ જશે. અને એવુ જ થયુ, અમે આ સલાહ પ્રમાણે ધીમે ધીમે આગળ વધ્યા અને આખરે કેદારકંઠ બેઝ-કેમ્પ (લુહાસુ) પહોંચ્યા. જેમ જેમ આગળ વધી રહ્યા હતા એમ એમ પ્રકૃતિની અવનવી છટાઓ ખીલી રહી હતી. બેઝ કેમ્પની આ જગ્યા પહેલાનાં કેમ્પ કરતા પણ સુંદર હતી. ટેંટ ફાળવાયા પછી, અમે ખુબ જ ટેસ્ટી સૂપ પીધું, ૧૦૨૫૦ ft ની હાઈટ પર આટલું સ્વાદિષ્ટ ભોજન મળવું આશ્ચર્યજનક હતું અને છોગામાં ડિનરમાં આપવામા આવેલ ગુલાબજાંબુએ તો દરેકના દિલ ખુશ કરી દીધા. અમારે પરોઢિયે ૨.૩૦ વાગે ઉઠવાનું, બેડ ટી-બ્રેકફાસ્ટ પતાવી ૪ વાગ્યા સુધીમાં શિખર પર ચઢવાનું ચાલુ કરવાનું હતું. ચઢતી વખતે સાથે ફક્ત પાણીની બોટલ અને ટોર્ચ જ સાથે રાખવાની હતી.વહેલી સવારે ચડાઇ શરૂ કરવાની હોવાથી ફરજીયાત 8.00 વાગ્યા સુધીમા ઊંઘી જવાનું હતું.