ગરીબી અને દુઃખોની વચ્ચે પણ તે કેટલો સ્વસ્થ હતો તેનો ખ્યાલ આપણને તેના એક પત્ર પરથી આવી શકે છે. હેઝલીટે પોતાની પ્રથમ પત્નીથી થયેલા દસ વર્ષના પુત્રને એક પત્ર લખ્યો છે. હેઝલીટે પુત્રને સલાહ આપી છે – ‘સારો નિયમ એ જ છે કે ‘શ્રેષ્ઠ જ થશે’ એવી આશા રાખવી. અનિષ્ટોની કલ્પના કરવી નહીં. સૌ સારાંવાનાં થશે તેવી શ્રદ્ધા કેળવવી. કોઈની પ્રત્યે પૂર્વગ્રહથી જોવું નહીં, કારણ કે આપણે બીજા લોકોની પરિસ્થિતિ વિશે ખરેખર કશું જાણતા હોતા નથી. કદી કોઈનો તિરસ્કાર ન કરવો. માણસ-માણસ વચ્ચેની સમાનતાનો સ્વીકાર એ જ સાચી નૈતિકતા છે અને એ જ સાચું શાણપણ છે. દરેકને સારી વ્યક્તિ ગણવી અને કોઈની ઈર્ષા ન કરવી. તમારે કોઈની ઈર્ષા કરવાની જરૃર જ હોતી નથી. જે આપણા વિશ્વાસુ મિત્રો હોય તેમની સાથે ઝઘડો કરવો નહીં – ‘શહીદ’ બનવું નહીં અને ખુશામતખોર પણ બનવું નહીં.’