ઘરે પહોંચતાં તો કાંતાબહેનના પતિએ પણ એવા જ આનંદાશ્ચર્ય વ્યક્ત કર્યાં. ‘હેં ? ક્યારે ? આ બધું ?’ … ‘કેમ, રોજ બપોરે હું અંજુબેન સાથે સત્સંગમાં નહોતી જતી ? … આ બધું તો અંજુબેનના જ પ્રતાપે હોં કે ?’… ‘હા… હા સરસ. ભલે ભલે.’ કહેતા પતિદેવે પાછું એમના કામમાં માથું ખોસી દીધું. એમ તો દીકરાઓને પણા હરખ થયો હતો. પણ ઘરવાળીઓની નારાજીના બીકે એ ખુલ્લમખુલ્લા હરખ બતાવી શકતા નહોતા. વીફરેલી પુત્રવધુઓના ધૂંઆપૂંઆ ચહેરા જોઈ સુજાણ કાંતાબહેને વિચાર્યું કે હવે આ બધાંનો શોક શો કરવો ? હવે તો ખરખરો ફોક કરવો. આપણે તો મોટપ અને નમ્રતા એમને એમ જ રાખવાં.