બાથરૂમમાંથી બહાર આવીને અમુલ ટુવાલથી શરીર લુછવા માંડ્યો. બા-બાપુજીના જોડાજોડ ફોટોગ્રાફવાળી સુખડની પેટી બંધ કરતાં પહેલાં એણે પ્રણામ કર્યા. પછી પેટી બંધ કરીને બ્રીફકેઈસમાં મુકી. પછી મને વિચારમાં પડી ગયેલો જોઈને બોલ્યો : “બા-બાપુજી તો મોટા મનના હતા. તમે કદાચ એમ વિચારતા હો કે મેં એમને એમના મરતા સુધી દુઃખી કર્યા તો સમજી લો કે એ વાત સાચી નથી. ને પછી તર્ક ઉપર તર્કની ઈંટ મુકતાં એ બોલ્યો : “ને ધારી લો તમારા મનથી, કે એમ હોત, તો પણ મને એનું દુઃખ છે, બસ ? હા, પસ્તાવો.વિપુલ ઝરણું સ્વર્ગથી….. શું ? બાકી જે હોય તે. બાકી પસ્તાવો કરનાર માણસ હંમેશા મહાન કહેવાય છે. હું એ રીતે પણ સારો કહેવાઉં તમારા કરતાં કારણ કે તમે તો કોઈ પણ જાતના પસ્તાવામાંથી પણ ગયા…”