અને મોસમની કમળપત્ર જેવી સ્વચ્છ બિલોરી આછી ઉદાસીમઢી મુસ્કુરાતી આંખોમાં નિહાળતાં મને લાગ્યું કે આ મોસમના હૈયામાંય કદાચ મારા જેવી જ, અરણ્યમાં ખીલેલા અટૂલા પુષ્પ જેવી કોઈ અનકહી પ્રેમકહાણી ધરબાયેલી હશે, જે પિયરમાં પહોંચતા જ એની મધુર મુસકાન ઉપર ઉદાસીનું આછું વાદળ બનીને ઊતરી આવતી હશે. શાયદ દરેક ઋતુ અને મોસમની મુસ્કુરાહટની લાલાશમાં આવી કોઈને કોઈ ‘હરિત રંગી’ ઉદાસ રેખા છુપાયેલી રહેતી હશે ! અને આ વિચારની સાથે, ચીડ અને ગુસ્સાની જગ્યાએ એકાએક મારા હૈયામાં મોસમ પ્રત્યે એક હમદર્દીપૂર્ણ સ્નેહનું અજાણ્યું મોજું ઊછળી આવ્યું ને એની હથેળીમાં સ્નેહપૂર્વક મારા હાથમાં સાહી મેં કહ્યું :