સ્વાર્થ૫રતાને સમસ્ત પાપોની જનની સમજવી જોઈએ. આથી સુખી અને સં૫ન્ન સમાજનું નિર્માણ ત્યારે જ થઈ શકે છે, જ્યારે માનવ વ્યષ્ટિ વાદી વિચારધારા છોડીને સમષ્ટિ વાદી બને, તેમાં જ સમાજનું કલ્યાણ છે અને વ્યક્તિનું ૫ણ હિત છે. સમાજમાં પારસ્પરિક હમદર્દી, અરસ૫રસ મદદ, પ્રેમ ભાવના, ઉદારતા, સેવા અને સંગઠન ની ભાવનાઓ અત્યંત આવશ્યક છે, ત્યારે જ સમાજનો વિકાસ અને સમૃદ્ધિ સંભવ છે.