મહંમદને નાચતો કોઈએ જોયો ન્હોતો, બધા તેની સામે આશ્ચર્ય સાથે જોવા લાગ્યા, તેણે પોતાના સાથીઓના ચહેરા ઉપરના પ્રશ્ન વાંચતા કહ્યું મારી અપેક્ષા કરતા પણ વધુ સારૂ કામ થયું છે, તીર નિશાન ઉપર વાગ્યું છે. કોઈક કશું જ સમજ્યા નહીં, મહંમદ ફરી બીસ્તરા ઉપર બેઠો, તેણે તેના સાથીઓ પાસે મોંઢુ લાવી હવે તે શું કરવા માગે છે તે કહેવાની શરૂઆત કરી, મહંમદ વાત કરતા કરતા બધાના ચહેરા ઉપરની રીએકશન જોઈ રહ્યો હતો, પણ બધાના ચહેરા ગંભીર હતા. કદાચ તેમને હજી મહંમદ જે કહી રહ્યો છે તે કેવી રીતે શક્ય બનશે તે અંગે શંકા પણ હતી. જ્યારે યુસુફ અને પરવેઝના ચહેરા ઉપર ડર સાથે અસંમજ પણ તેણે જોઈ હતી, એટલે જ તેણે પોતાની વાત પુરી કર્યા પછી યુસુફ અને પરવેઝને હિંમત આપતા કહ્યું ડર કે જીના મેરી ફીતરત નહીં., ઔર મે આપને સાથે કમજોર સાથીઓ કો ભી નહીં રખતા, પરવેઝ કઈ પુછવા જતો હતો, મહંમદે તેના મોંઢા સામે હાથ ધરી હસતા હસતા કહ્યું મેરે લંગડે બહુત સૌચતા હૈ. અબ સો જાવ કલ એક નઈ સુબહ હમારા ઈંતઝાર કરતી હોંગી, બધા પોતાની જગ્યા ઉપર સુવા માટે જતા રહ્યા બેરેકની બરાબર વચ્ચે સળગી રહેલો એક નાનકડો બ્લબ મહંમદને કંપની આપવા માટે જાગી રહ્યો હોય તેવું લાગ્યું, મહંમદ અને યુનુસ બાજુ બાજુમાં સુતા હતા. યુનુસે પોતાની આંખ ઉપર આવી રહેલા નાનકડા બ્લબના ઝાંખા પ્રકાશને રોકવા માટે આંખો ઉપર આડો હાથ મુકયો હતો. મહંમદે ખાતરી કરવા તેની આંખો ઉપર રહેલા હાથને હળવો સ્પર્શ કરતા પુછયુ મહંમદ સુઈ ગયો.. મહંમદે આડો હાથ હટાવી લીધો, તેના ચહેરા ઉપર એક હળવું સ્મીત આવ્યું તેણે પુછ્યું તે જે વાત કરી તેના પછી તરત કેવી રીતે ઉંઘ આવે, મહંમદે તેને ઈશારો કર્યો અને તે ઊભો થઈ લોંખડા બંધ દરવાજા પાસે જઈ ઊભો રહ્યો. યુનુસ પણ તેની પાછળ આવ્યો, મહંમદને હતું કે તેના અવાજને કારણે તેના સાથીઓ જાગી જશે. એટલે તે તેમનાથી દુર દરવાજા પાસે લોંખડના સળીયા પકડી ઊભો હતો, તેની નજર બહારની તરફ હતી. તે જેલની બહારની શાંતિને જોઈ રહ્યો હતો, ક્યારેક તેને બેરેકના કેમ્પસની બહાર પહેરો ભરવા ચાલી રહેલા સીપાઈના બુટનો અવાજ સંભળાતો હતો, પણ કોઈ નજરે પડતુ ન્હોતું.