ગુજરાતી સિનેમામાં સૌથી મોટી સમસ્યા છે તેમાં જોવા મળતો પ્રયોગોનો અભાવ. ગત વર્ષે ફિલ્મ ‘છેલ્લો દિવસ’ સફળ થઇ એટલે હવે તે પ્રકારની વાર્તા અને કોમેડી તેમજ તે ફિલ્મ સાથે સંકળાયેલા લોકો સાથે ફિલ્મ બનાવવા માટે પ્રોડ્યુસર અને દિગ્દર્શકોની સંખ્યાએ હરણફાળ ભરી છે. પરંતુ માત્ર આંકડાકીય દ્રષ્ટિએ વધુ ફિલ્મ્સનું નિર્માણ કરવાથી તેની ગુણવત્તામાં સુધારો જોવા મળતો નથી તેના માટે વિવિધ પ્રકારના પ્રયોગ પણ કરવા પડે અને ફિલ્મ નિર્માણ પ્રક્રિયામાં સંકળાયેલ વિવિધ ક્ષેત્રમાં નવા લોકોને તક આપવી પણ એટલી જ જરૂરી છે. ગુજરાતી ‘રૂરલ’ ફિલ્મ્સ વ્યવસાયિક રીતે સફળ છે છતાં પણ તે ફિલ્મ્સને મલ્ટીપ્લેક્સમાં સ્થાન કેમ મળતું નથી તે પણ એક પ્રશ્ન છે. અત્યારે રિલીઝ થઇ રહેલી ગુજરાતી ‘અર્બન’ ફિલ્મ્સમાં ક્યાંય પણ માનવીય સંવેદનાનો તંતુ સરખો પણ જોવા મળતો નથી જ્યારે કોઈપણ ફિલ્મની વાર્તા અને તેના પાત્રોમાં માનવીય સંવેદનાનો સેતુ બંધાવો ખૂબ જરૂરી હોય છે. ગુજરાતી સિનેમા સામે અત્યારે ખૂબ જ પ્રશ્નો છે અને તે વિષે ચર્ચા કરવી પણ એટલી જ જરૂરી છે નહિ તો આ કુપોષિત ગુજરાતી સિનેમાનું બાળમરણ પણ નિશ્ચિત છે.