બસ એટલી સમજ મને બસ  એટલી  સમજ  મને  પરવરદિગાર દે સુખ જ્યારે જ્યાં મળે ત્યાં બધાના વિચાર દે  આવીને   આંગળીમાં   ટકોરા   રહી   ગયા સંકોચ   આટલો   ન   કોઈ   બંધ  દ્વાર  દે  સૌ પથ્થરોના  બોજ  તો  ઊંચકી લીધા અમે અમને  નમાવવા  હો  તો   ફૂલોનો  ભાર  દે  પીઠામાં  મારું   માન   સતત  હાજરીથી  છે મસ્જિદમાં રોજ જાઉં તો  કોણ  આવકાર દે!