મેહુલ શાહ નામના અન્ય એક મુસાફરને આ દુર્ઘટનામાં કોઈ ઈજા તો નહોતી પહોંચી, પરંતુ પ્લેનમાંથી બહાર આવ્યા બાદથી ભારત આવવા સુધીની તેની સફર હૃદયદ્રાવક છે. તેઓ કહે છે, “ત્યારે હું ૨૧ વર્ષનો હતો . ગ્રૂપમાં હું ડાન્સર તરીકે જોડાયો હતો. પ્લેન હાઈજેક થયું ત્યારે મેં જોયું કે એક હાઈજેકરે એર હોસ્ટેસના માથા પર બંદૂક રાખી હતી. . રાત્રે પ્લેનમાં અંધારું થતાં ગોળીબાર શરૂ થયો તે સમયે હું દૂબળો હોવાથી સીટની નીચે સંતાઈ ગયો જેથી મને ઈજા ન પહોંચી. દરમિયાન મારી જમણી તરફનું ઈમરજન્સી એક્ઝિટ ખૂલતાં હું ભાગીને ટર્મિનલ તરફ પહોંચ્યો. તૃપ્તિબહેનનો પુત્ર ખંજન તેની માતાને શોધી રહ્યો હતો. ઈજાગ્રસ્તોને જિન્હા હોસ્પિટલ ખસેડવામાં આવી રહ્યાં હતાં. હું ત્યાં પહોંચ્યો ત્યારે ખબર પડી કે રૂપલને પગમાં સર્જરી કરવી પડે તેમ હોઈ મેં ડૉક્ટરોને તાત્કાલિક સર્જરી કરવા જણાવ્યું.