કાશ્મીરી પંડિતોનું ‘સતીસર સરોવર’ (જ્યાં સતી પાર્વતી સ્નાન કરતાં હતાં, એવું માનવામાં આવે છે), તેમનું ‘શંકરાચાર્ય પર્વત’ પર સ્થિત દેવાલય, શરીકા દેવીનું મંદિર ઇત્યાદિ વાસ્તુ એટલે તેમનો હૃદયસ્પર્શી વારસો છે. શ્રદ્ધા, વસાહતવાદ (ધાર્મિક વસાહતવાદ ?) નામના વાદથી કાશ્મીરમાંના અનેક પરિસરોના નામ પણ બદલાઈ ગયા છે. ‘રાજતરંગિણી’માંનો ઘણોખરો ભાગ મુસલમાન રાજાઓના સમય વિશે લખવામાં આવ્યો છે. તે રાજાના આશ્રયથી રહેલા લેખકે લખ્યો છે. તેની અનુમતિથી લખ્યો છે. તેને કારણે ‘કાશ્મીરમાંના લોકોને તેમનું સ્વત્વ છોડવા માટે શું શું ઉપાય કરવામાં આવ્યા હશે ?’, તેનું રૂંવાડાં ઊભા થાય તેવું વર્ણન તેમાં આવે છે. ડંફાસ હાંકતા હાંકતા તેણે કહેલી ઘટનાઓ એટલે ‘સ્થાનિકોને સીધાદોર કરવા માટે શું શું કરવામાં આવ્યું ?’, એવું તેમાં લખ્યું છે. તે ‘રાજતરંગિણી’ના વર્ણન સાથે ભળે છે. ‘રાજતરંગિણી’માં પછીથી જોનરાજ, શ્રીવરે ઉમેરા કર્યા.