સમગ્ર વિશ્વમાં જંતુનાશકોનો ઉપયોગ 1950થી વધીને 2.5 મિલિયન ટન થયો છે, છતાં જંતુઓને કારણે પાકના થતા નુક્શાનમાં હજુ જોઇએ તેટલો ઘટાડો થયો નથી.[૭૭] વિશ્વ આરોગ્ય સંસ્થાએ 1992માં એવો અંદાજ મુક્યો હતો કે 3 મિલિયન જંતુનાશકો વાર્ષિક ધોરણે ઝેરમાં પરિણમે છે, જેને પગલે 2,20,000 મૃત્યુ થાય છે.[૭૮]જંતુઓની વસ્તીમાં જંતુનાશક નિયંત્રક માટે પસંદ કરવામાં આવેલા જંતુનાશકો 'પેસ્ટીસાઇડ ટ્રેડમિલ' તરીકે ઓળખાતી સ્થિતી સુધી લઇ જાય છે જેમાં જંતુ નિયંત્રક નવા જંતુનાશકના વિકાસની ખાતરી આપ છે.[૭૯]અહીં એક વૈકલ્પિક દલીલ એવી છે કે જંતુનાશકોના ઉપયોગ અને ઘનીષ્ઠ ઉચ્ચ ઉપજ આપતી ખેતી કરીને 'પર્યાવરણના બચાવ' અને દુકાળને રોકવાનો માર્ગ, સેન્ટર ફોર ગ્લોબલ ફૂડ ઇસ્યુઝની વેબસાઇટે એક વાક્યમાં આ અભિપ્રાય માટે ઉદાહરણ પૂરુ પાડ્યું છે: 'એકરદીઠ વધુ પાક કુદરત માટે વધુ જમીન બાકી રાખશે'.[૮૦][૮૧]આમ છતાં, ટીકાકારો એવી દલીલ કરે છે કે પર્યાવરણ અને ખાદ્ય ચીજોની જરૂરિયાત વચ્ચેની મડાગાંઠ અનિવાર્ય છે, [૮૨]અને તે જંતુનાશકો પાકના ફેરફાર જેવી કૃષિવિદ્યાને લગતી પ્રક્રિયાઓનું સ્થાન લઇ લેશે.[૭૯]