રોજબરોજની જીન્દગીમાં આપણે જયારે જયારે વ્યથિત થઇ જઈએ ત્યારે બસ આ વિવિધતા વિશે વિચારીએ. કોઈ વ્યક્તિ જેની સાથે આપણને નથી ફાવતું તો વિચારીએ કે એ વ્યક્તિ બસ એવો જ છે. એને જેવો છે એવો સ્વીકાર્યા પછી જ આગળ કોઈ વાત થઇ શકે જે અર્થપૂર્ણ હોય. કોઈ નાની ઘટના કે જે આપણા માટે અડચણરૂપ છે એ બીજાં માટે સહાયરૂપ પણ હોઈ શકે છે. સવાલ એ છે કે આપણે તેને કેવી રીતે જોઈએ છીએ. ઘણીવાર એવું થઇ આવે છે કે જીવનમાં કશું બરાબર નથી ચાલતું. ત્યારે બસ બે મિનીટ શાંતિથી વિચાર કરીએ તો દેખાશે કે બધું વ્યવસ્થિત જ ચાલે છે બસ આપણી દ્રષ્ટી બદલવાની જરૂર છે. આપણી આજુબાજુની પ્રકૃતિ, માણસો અને બીજી અનેક નાની નાની વસ્તુઓને જેને અત્યાર સુધી આપણે બહુ લક્ષ નથી આપ્યું એના વીશે શાંતિથી વિચારીએ તો હ્રદયમાંથી એક જ ઉદ્દગાર નીકળે, ‘આભાર’.