મમ્મી અને સુરભિ બન્ને વાતો કરતાં હતાં અને સુરભિને કોઈકનો ફૉન આવ્યો ! સુરભિએ કહ્યું, મારા મામા આવી ગયા છે અને નીચે ઊભા છે. મેં કહ્યું ચાલ હું તારી બેગ લઈને નીચે સુધી આવું. હું નેહાના રૂમમાં સુરભિની બેગ લેવા ગયો, સુરભિ પાછળ જ હતી. હું અચાનક ઉભો થયો અને સુરભિને મારો ખભો વાગ્યો અને સુરભિનો પગ લપસ્યો અને એ મારા પર પડી ! સુરભિને મેં ઉભી કરી અને અમે બંને એક સાથે બોલ્યા, સોરી ! સુરભિના ચહેરા પર સ્મિત હતું અને એ બોલી, હું પંદર દિવસ માટે સુરત છું. મેં કહ્યું, તો હું પણ પંદર દિવસ માટે ! એ બોલી, શું ? અને ત્યારે જ નેહા ઉધરસ ખાવા લાગી ! હું સુરભિને મુકવા નીચે સુધી ગયો અને એના મામાએ પણ મારો આભાર માન્યો ! હું સુરભિને મૂકીને આવ્યો અને ઉપર મારા રૂમમાં સુવા ગયો અને ફોન લઈને જોયું તો સુરભિનો મેસેજ હતો, આજે બહુ જ મજા આવી ! આમ, મુસાફરીનો થાક લાગ્યો હોવા છતાં હું અને સુરભિ આખી રાત વોટ્સએપ પર વાતો કરતાં રહ્યાં અને સુરભિએ મારું જીવન સુરભીનું કરી દીધું !