સમય જેમ જેમ પસાર થાય તેમ તેમ આ– હું નથી સારો કે હું નથી સારી–ની લાગણી બે વિરોધી બળ, ભય અને સ્વ-અભિપુષ્ટિ વચ્ચે એક યુદ્ધ માટેનું ચિરસ્થાયી મેદાન તૈયાર કરે છે. બીજી બાજુ, આપણે આપણી જાતને અભિપુષ્ટિ દ્વારા કે હું એટલો બધો ખરાબ નથી/એટલી બધી ખરાબ નથી, કહી એક જાતનું આશ્વાસન આપવા લાગીએ છીએ, અરે મને બીજો ક્રમાંક તો મળ્યો ને, હું થોડી ખુશીને તો લાયક છું જ. તે આપણને એકદમ સંવેદનશીલ અને તણાવગ્રસ્ત બનાવી દે છે, આપણામાં પછી સર્જનાત્મક ટીકા પ્રત્યે પણ અનિચ્છા આવી જાય છે, અને આપણે આપણી સ્વ-રક્ષા માટે એક દિવાલ રચી દઈએ છીએ જેનાંથી અનેક સારી વસ્તુઓ પણ અસરકારકપણે બહાર રહી જતી હોય છે.