પપ્પા ન હોય ત્યારે મમ્મી તન્વીના માથે હાથ ફેરવીને કહેતી : ‘તું ધીરજ રાખ બેટા… તારા પપ્પા તું ધારે છે તેવા કઠોર નથી. એ નારિયેળની જેમ બહારથી કઠોર છે. તું માનવને ખરેખર ચાહે છે. એવું તમને લાગશે એ પછી એ તારું દુઃખ જોઈ નહી શકે… માનવ સાથેના લગ્ન માટે ચોક્ક્સ હા પાડશે…’ તન્વી પોતાના નિર્ણયને વળગી રહી. પપ્પા મુરતિયા જોતા રહ્યા… જન્માક્ષર મેળવતા રહ્યા… પણ તન્વી ના જ પાડતી રહી… એક પણ છોકરો જોવાય એ તૈયાર ન થઈ. છેવટે પપ્પાએ છોકરાઓ જોવાનું બંધ કર્યું : ‘ભલે રહેતી કુંવારી. નસીબ એનું.’