એક રવિવારે સવારમાં પતિદેવ કહે, ‘ચાલ, આજે તો કોઈ સરસ હોટેલમાં જમીએ !’ મનેય ગમ્યું. થયું, એક દિવસ રસોડાને આરામ. પરંતુ બહાર જવા નીકળતાં જ જમરૂખી પર નજર પડી અને કાગડાભાઈ સાંભર્યા… તેને ઉપવાસી રખાય ? ઝટ રસોડામાં જઈ રાતની ભાખરી વધેલી તેના ટુકડા બારીએ રાખીને આવી, ત્યારે મને ચેન પડ્યું. પરંતુ બીજે દિવસ કમુફોઈનો પત્ર આવતાં મારું ચેન સાવ હરાઈ ગયું. એમણે લખેલું : ‘દમુફોઈ તારે ત્યાં રહી ગયાં, અને એમના પતિના આત્માને તૃપ્ત કરી ગયાં. બહેને મને બધી વાત કરી. એટલે હુંયે આવતે અઠવાડિયે પંદર દિવસ માટે તારે ત્યાં આવું છું. તારા ફુઆને ગયે સાત વરસ થયાં, પણ મારાં દીકરા-વહુએ શ્રાદ્ધ કર્યું નથી. એકેય વાર કાગવાશ સુદ્ધાં દીધી નથી. છોકરાંવ તેમાં માને જ નહીં ને ! તારે ત્યાં પંદર દિવસ રહીને હું પણ એમના આત્માને સંપૂર્ણપણે તૃપ્ત કરી દેવા માગું છું.’ પત્ર વાંચી મને તો શરીરે આખે પરસેવો છૂટી ગયો. જો પરિવારના બધા જ આત્મા તૃપ્ત થવા માટે આવી રીતે મારી બારીએ ઊતરી પડવાના હોય, તો મારી શી વલે થશે !