મહર્ષિ વશિષ્ઠ સર્વશ્રેષ્ઠ મહર્ષિ હતાં. એક મહાન સંતને શોભે તેવા બધાં જ ગુણોના તેઓ ગ્રહણકર્તા હતાં. તેમના આશ્રમમાં કામધેનુએ વાસ કર્યો હતો. એકવાર વિશ્વામિત્ર પોતાનો સૈન્ય કાફલો લઇને વશિષ્ઠના આશ્રમે આવ્યા. [નોંધ – અહિં સૈન્ય કાફલો એટલા માટે લખ્યું છે કારણ કે,વિશ્વામિત્ર એના પૂર્વજીવનમાં ક્ષત્રિય હતાં અને સમ્રાટ હતાં.] વશિષ્ઠએ કામધેનુની મદદથી આખા સૈન્યને બત્રીસ પ્રકારનું રસદાયી ભોજન કરાવ્યું. કામધેનુની આ શક્તિ જોઇ વિશ્વામિત્રએ વશિષ્ઠ પાસે કામધેનુની માંગણી કરી. વશિષ્ઠ માટે કામધેનુ જરૂરી હોવાથી તેમણે ના પાડી. આથી ક્રોધે ભરાઇ વિશ્વામિત્રએ યુધ્ધનું આહ્વાન કર્યું. આ બાજુ વશિષ્ઠની વિનંતીથી કામધેનુએ વિશાળ સેનાનું નિર્માણ કર્યું, જેની સામે વિશ્વામિત્રના સૈન્યનું કાંઇ આવે તેમ નહોતું. વિશ્વામિત્ર હાર્યા અને નાસી જવા માટે મજબુર બન્યાં. તેમણે શિવની પ્રખર આરાધના કરી અને “દિવ્યાસ્ત્ર” મેળવી ફરી વશિષ્ઠ પર આક્રમણ કર્યું. પણ વશિષ્ઠના “બ્રહ્મદંડ” આગળ તેમના દિવ્યાસ્ત્રનું કાંઇ ન ચાલ્યું. આખરે વિશ્વામિત્ર પોતાની ક્ષાત્રશક્તિને ધિક્કારી “બ્રહ્મર્ષિ” બનવા માટે અઘોર તપ કરે છે.