મહર્ષિ રોજની જેમ કેટલાંક ઉશીકાંઓને અઢેલીને, માથાને થોડુંક નમાવીને, પલાંઠી વાળીને અથવા અર્ધપદ્માસનમાં ધ્યાનમાં બેઠા. પહેલાંની પ્રવૃત્તિઓને લીધે એમની કમજોર કાયા થાકી ગયેલી એવું જોઈ શકાયું. એમની ઉપસ્થિતિમાં જો કોઈને કશું દુઃખ થઈ શકે એવું કહીએ તો કહી શકાય કે એમની શારીરિક અશક્તિને જોઈને મને શરૂઆતમાં દુઃખ થયું. પરંતુ પાછળથી હું એવા દર્શનથી ટેવાઈ ગયો. બહારની સ્થૂળ વસ્તુઓ તરફ હું ઓછું ધ્યાન આપવા માંડ્યો અને એટલા માટે એમની અસરોમાંથી પણ એટલે અંશે મુક્ત રહી શક્યો.