અને તીખો તડકો. તેની તેજછાયામાં શરીર ધકેલતો ચાલ્યા કરું. રાતે પરિસરના વિશાળ ઓટલા પર ખુલ્લા આકાશ નીચે સૂતેલા શ્રમિકો જાગી ગયા હોય, તડકાથી બચવા ક્યાંક ચાલ્યા ગયા હોય – દેખાય નહીં, પરંતુ એમનાં અર્ધ વાળેલાં પાથરણાં તડકામાં અનાથ જેવાં દેખાય. મને એમની વીતેલી રાતની ઇર્ષ્યા આવે. આગળ વધતી રાતની સાથે પવનમાં શીતળતા ઉમેરાતી હશે તો એ લોકો આખા દિવસના શ્રમ પછી નિરાંતે ઊંઘી જતા હશે. થાક એટલો બધો હશે કે ઉપર