આમ બંનેનો સંવાદ રોજ ચાલતો. એક દિવસ વૃદ્ધ સ્ત્રી મોટેથી બોલવા લાગી, ‘હે મહાન ઈશ્વર ! તારો જય હો ! મને થોડી મદદ કર. હવે ખાવાના પણ ફાંફા છે. ખાવાનું બધું ખલાસ થઈ ગયેલ છે.’ આ સાંભળી ત્યાંથી પસાર થતો નાસ્તિક ખૂબ મલકાયો. તેને લાગ્યું કે હવે આ સ્ત્રી પાસે કંઈ પૈસા કે ખાવાનું નથી એટલે ઈશ્વરનું પોલ ખુલી જશે. હવે આ સ્ત્રી નિરર્થક ઈશ્વરની સ્તુતિ કરી શક્તિનો બગાડ નહીં કરે. બીજે દિવસે તે થોડા બ્રેડ-બટર, બિસ્કીટ વગેરે થેલામાં દરવાજા પાસે મૂકી સંતાઈ ગયો. રોજની માફક પેલી વૃદ્ધ સ્ત્રીએ ઈશ્વરની સ્તુતિ કરી પછી આંખો ખોલતાં જોયું તો દરવાજા આગળ ભોજન તૈયાર પડ્યું હતું. તેણે ફરીથી આકાશ સામે જોઈ મોટેથી કહ્યું :