“એના જેવા બીજા પણ છે અહીં. એવું ક્યારેક બને છે, કે દરદી આખી જિંદગી આ પ્રકારે જ રહે છે. ટોમસ જેવો છોકરો મનિલાની સડકો પર ફરતો હોય તો કોઈને શંકા પણ ન જાય કે એને કોઈ બીમારી છે! પણ એના શરીરમાં બેસિલીની હાજરી છે એ નક્કી! અને આ રીતે એ વધારે જોખમી સાબિત થઈ શકે છે, કારણ કે જેના હાથ કે મોં પર રક્તપિત્તના નિશાન હોય એવા દરદીની જેમ, લોકો એનાથી અંતર રાખીને નહીં ચાલે. ક્યારેક મને વિચાર આવે છે, કે ટોમસ જેવા લોકો, કે પછી જેને રોગમુક્ત ગણીને આપણે અહીંથી છૂટા કરીએ છીએ એ લોકોની પરિસ્થિતિ, અહીં રહેલા ગંભીર કિસ્સાઓ જેટલી જ દયાજનક બની જાય છે. કારણ કે લોકો એમનાથી ડરતા હોવાને કારણે એ લોકો કમાઈ પણ નથી શકતા! જાવામાં સુર્યબયા પાસેના રક્તપિત્તના દવાખાનામાં હું ગયો ત્યારે ત્યાં એક વૃદ્ધ માણસ હતો. એના શરીર પર ખરેખર બહુ જ થોડા ડાઘ રહી ગયા હતા, અને છતાં એ પોઝિટિવ કિસ્સા તરીકે છેલ્લા ચાલીસ વર્ષોથી ત્યાં જ હતો!”