પણ યુધિષ્ઠિરને ‘નરો વા કુંજરો વા’ જેવું અડધુંપડધું સત્ય બોલવું પડેલું એ બોલવું ન પડ્યું હોત, ને તેનો રથ ઠેઠ સુધી જમીનથી એક વેંત અધ્ધર ચાલતો હોત ને એ જોવાની નગરજનોને ગમ્મત પડતી હોત – આમેય એ જમાનામાં મનોરંજનનાં સાધનો અતિ અલ્પ હતાં એટલે આવાં દ્રશ્યો જોવાથી પ્રજાને થોડીય રમૂજ મળતી રહેત, કૌરવો સાથે જુગાર પાંડવો રમ્યા ને હાર્યા, દ્રૌપદીનેય હોડમાં મૂકી, કૌરવો દ્વારા તેનું વસ્ત્રાહરણ થયું ને દ્રૌપદીનાં ચીર પૂરવા શ્રીકૃષ્ણને રતનપોળ જેવું મસમોટું સાડીબજાર ઘટના સ્થળે ઠાલવવું પડ્યું જેને પેલો પ્રખર જ્યોતિષી સહદેવ (જે દ્રૌપદીનો વીસ ટકા વર હતો એ) પણ તેના મોટા ભાઈ યુધિષ્ઠિરને જુગાર રમતાં રોકી શક્યો ન હતો.