દિવાકર કન્નડ ભાષાના કવિ છે , મદ્રાસમાં રહે છે. એમનું આ કાવ્ય નિદોષ ગુનાઓનું કાવ્ય છે. અહીં ચોરીની વાત છે પણ એ શરીફ ચોરી છે. ચંદ્રને ચોરવો, સંતાડી રાખવો, કોઈ કન્યાનું હૃદય લઈ લેવું કે મોજાં માંથી સ્ફલિંગો લેવા કે મેઘધનુષનો ધાગો લઈ લેવો એ તો દષ્ટિવાન ચૌર્યકર્મ અને શૌર્યકર્મ છે. કાવ્ય એટલું સ્વયંસ્પષ્ટ છે કે આપમેળે સમજાય. એથી એનું પીંજણ નથી કરતો, પણ સ્વયં કાવ્યને બોલવા દઉં છું. હવાલદારો અને લૂંટારાઓ (કન્નડ) હંમેશાં કેટલાક હવાલદાર હોય છે, બાકીના બીજાઓ હોય છે ચોર ચોર ચંદ્રને ચોરે છે અને સંતાડે છે. હવાલદારો ચોરોનો પીછો પકડે છે ચંદ્રની તલાશ માટે ચોરને એ પકડી પાડે છે અને આકાશમાં ચંદ્રને પાછો લટકાવી દે છે.