નાથ સાધુઓ યૌગિકક્રિયાઓ દ્વારા શક્તિ પ્રાપ્ત કરતા, જેમાં તેમનો ઉદ્દેશ જનકલ્યાણ્નો હતો, તેઓની સાધના આકરી અને કષ્ટ્દાયી રહેતી, પોતે ત્યાગ કરીને લોકોના દુઃખ ઓછા કરવાનો હેતુ રહેતો હતો. જેના પ્રસિદ્ધ દાખલા છે સોરઠી સંતો અને શ્રી જોધલપીર, શ્રી રામાપીર, સંત સવૈયાનાથ, સ્વામી શ્રી તેજાનંદ(ઝીંઝુવાડા), શ્રી પાલણપીર( હડમતીયા), કાનપીર, ગાભુપીર, ……. યાદી બહુ લાંબી થશે… સાચા નાથ સાધુઓ (ગુરુઓ) સતત પરિભ્રમણ કરતા અને ખોળિયું જોઇને શિષ્ય પસંદ કરતા. લેભાગુ સાધકો કુંડલિની જાગ્રુતિને પચાવી ના શકે. કદાચ પાગલ પણ થઇ શકે. પાંચ મ’કાર લેભાગુ ઓનુ સાધન હોઇ શકે. બાકી એટલું તથ્ય છે કે ઉપરોક્ત બધા જ સંયમ, સદાચાર અને સેવાનો સંદેશો આપે છે. શ્રી ચિરાગ પટેલ ના મુદ્દાઓ સચોટ છે.