જે વાતાવણમાં પ્રવેશતાંની સાથે જ દુનિયાનો તમામ થાક પોતાની હિમ્મત હારી જાય, જે વાતાવરણ આપણામાં એક અજબ પ્રકારની સ્ફૂર્તિ ભરી જાય, જે ભીંત કે ઈંટ કે રેતીની કિંમત રૂપિયામાં આંકી શકાતી નથી, જયાં ધરતીનો છેડો આવેલો હોય, જે હરહંમેશ આપણી સાથે રહે છે અને જે આપણાથી કયારેય વેગળું થઈ શકતું નથી. જયાં આપણે આનંદપૂર્વક રડી શકીએ છીએ, જયાં આપણે દુઃખી થતાં થતાં પણ હસી શકીએ છીએ, જયાં આપણે મૌનને જાકારો અને આવકારો બંને આપી શકીએ છીએ. જયાં આપણું પોતાનું અસ્તિત્વ ઓગળી જતું હોય અને જયાં આપણે આપણા પોતાના લાગતા હોઈએ, જે વિશ્વનાં તમામ સ્થળ કરતા વધારે સુંદર અને પોતીકું લાગતું હોય, તાજમહેલની ભવ્યતા પણ જયાં ઝાંખી પડી જતી હોય એવી કોઈ જગા એટલે ઘર !