સારાંશ એ છે કે દરેક તબક્કે શિક્ષક-પ્રશિક્ષણની સંસ્થાઓમાં એવા પ્રશિક્ષકો ભણાવે છે જેઓ શિક્ષક તાલીમ માટેની ફરજ બજાવવા માટેની પૂરતી લાયકાત ધરાવતા નથી. આ પરિસ્થિતિ માટે પ્રશિક્ષકો તૈયાર કરતી સંસ્થાઓની પદ્ધતિમાં અલગ અલગ તબક્કા માટે અલગ અલગ પ્રકારની વ્યાવસાયિક તાલીમ હોવી જોઈએ તે માટે વિચારનો અભાવ જવાબદાર છે. શિક્ષક-પ્રશિક્ષણની સંસ્થાઓની સંખ્યામાં આવેલ જબ્બર વધારાને લીધે કપરી પરિસ્થિતિનું નિર્માણ થયું છે કારણ કે પ્રશિક્ષકોની માંગ અને પુરવઠા વચ્ચે અસમતુલા સર્જાય છે.અને પરિણામે લાયકાત અને સંખ્યા બન્નેના સંદર્ભમાં સમાધાનકારી વલણ અપનાવવું પડયું છે.