એક તરફ પિતા છે જે કોઈપણ ભોગે પોતાના પુત્રને અને ઘરની આબરૂને બચાવા માંગે છે… એક તરફ પોલીસ છે જે દામિનીને હાથો બનાવી પ્રમોશન અને પૈસાની ફિરાકમાં છે… એક તરફ બજાજ છે જે બિઝનેસ રાઈવલ છે અને જૂની દુશ્મનીનો બદલો લેવા માટે અપ્રત્યક્ષ રીતે આ લડાઈનો હિસ્સો બનેલો છે…એક તરફ મીડિયા છે જે સંવેદનહિન થઈ મસાલા શોધે છે…એક તરફ બેરિસ્ટર ચઢ્ઢા-અમરીશપુરી છે જેને હાર સ્વીકાર્ય નથી માટે તે દામિનીને પાગલખાને મોકલી દેવાના કાનૂની દાવપેચ આદરે છે એટલે ધ્યાનપૂર્વક જુઓ તો જણાઈ આવે છે કે શેખર ગુપ્તાનું કિરદાર ચક્રવ્યૂહમાં ફસાયેલા એકલવીર અભિમન્યુ જેવું છે અને આ પરિસ્થિતિમાં માનસિક, શારીરિક, આર્થિક, સામાજિક અને વૈયક્તિક સ્તરે ફસાઈ ગયેલા વ્યક્તિની અકળામણ રિશીએ જે ખૂબીપૂર્વક રજૂ કરી છે એ બદલ તેને નેશનલ એવોર્ડ મળવો જોઈતો હતો… પણ અફસોસ બધી જ તાળીઓ અને એવોર્ડ સન્નીને મળે છે.