ત્યાં હંસની બાજુમાં જ માતાની સાડીનો છેડો હતો. સાડી શ્વેત વર્ણની હતી. સફેદ એકદમ સ્વચ્છ, લીલા નાળીયેરની મલાઈ જેવી. લીસી રેસમની સાડી, બિલ્કુલ ડાઘ વિનાની. તે કહી રહી હતી કે જીવનના ચારિત્રરૂપી કપડા પર ક્યારેય ડાઘ ન લગાડતો. તારુ જીવન એકદમ સ્વચ્છ, નિર્મળ અને ચમકદાર બનાવજે, એ જ તારી શોભા છે.’