એક મા તરીકે, એક પિતા તરીકે, એક ગુરુ તરીકે, એક દોસ્ત તરીકે, એક સમાજ તરીકે. વાત પોતાની વ્યક્તિગત જવાબદારીઓને સામૂહિક જવાબદારી બનાવીને સરળતાથી બીજા પર નાખી દેવાની છે. ક્યારેક સરકાર પર તો ક્યારેક કાયદા પર. પરંતુ આપણે ભૂલી જઈએ છીએ કે સરકાર કાયદાથી બંધાયેલ છે, કાયદાની આંખો પર પટ્ટી બાંધેલી છે અને આપણે પોતાની આંખો પર પટ્ટી બાંધી દીધી છે. હવે આપણે જાગવુ જ પડશે, આપણી ભાવિ પેઢીઓ માટે, આ સમાજ માટે, સંપૂર્ણ માનવતા માટે, આપણા બાળકોના સુંદર ભવિષ્ય માટે. આપણે સૌએ પોતપોતાની જવાબદારીઓ નિભાવવી પડશે એક સ્વસ્થ સમાજના નિર્માણ માટે.