માઁ દેખ આ તારો બાલ કેવો હઠીલો છે. દાણ માગે – જમુના પાણી જાતાંરોકે.પાણી ભરીને આવતાં કાંકરો મારી મટુકી (હેલ) ફોડે. દાણ ન આપીએ તો એલફેલ બોલે. વૃંદાવનની વાટે જઈએ તો મહી માટે બાઝી પડે. અમારે તો નિત્ય આ ધંધો છે. મહી વેચવા જઈએ પણ તારા લાલનો એકજ ધંધો દાદાગીરી કરી જોરાવરીયે ખેંચીને જ ખાવું. સરળતાથી માંગીને ખાય તો જાણે પચે જ નહિં. આતે કોઈ રીત છે. જરા સમજાવો. આ તમારા છૈયાને અમને તો કાયર કરી નાખ્યા છે. એ શું બોલે છે. ખ્યાલ છે. માઁ મારે તો ઘણુંય કહેવું છે. પણ હું બીકની મારીનથી બોલતી. જો તું લાલાને ખીજાય એની રીસ-રોષ અમારા પર કરે વિશેષ હેરાન થઈયે. સવાર પડે ને ઘરમાં સૂતા અમારા બાળુડાને ચોંટકા ભરે. ગાલે થપાટ મારે. કપડાં ખેંચે. વાછરૂં છોડે.