જ્યારે કોલેજના પ્રથમ વર્ષમાં હતો ત્યારે સાથે સાથે કોમ્પ્યુટર હાર્ડવેરનું શીખી રહ્યો હતો. વિજ્ઞાનનો વિદ્યાર્થી ન હતો પણ મને કોમ્પ્યુટર હાર્ડવેરે વિજ્ઞાનમાં રસ પાડી દીધો. નવી નવી શોધો કઈ રીતે થઈ, ક્યું મશીન કઈ રીતે બન્યું, ક્યા સિદ્ધાંતો કામે લાગ્યા છે? આ બધા પ્રશ્નોના જવાબ શોધતા શોધતા હું ક્યારે વિજ્ઞાનથી જ્ઞાત થતો ગયો તે ખબર ન રહી. આખરે પુસ્તકોમાં રસ એટલે કેટલી વિજ્ઞાનકથાઓ મળી તે વાંચવામાં આવી. શોધોને વાંચતા વાંચતા વિશ્વને મારી નજરે જોતો ગયો અને વિચાર્યું કે હવે પછી આવું થાય તો? હવે પછી તેવું થાય તો? (આ બધું મેં આગળ કહ્યું ને તેમ કે માનસિક રીતે તરૂણાવસ્થામાં જીવવાના પરિણામો છે.) અને તેના જવાબ રૂપે ‘માર્સ મિસ્ટરી’, ‘લવલી લાઈવ’, ‘દ્વારકા’, ‘બ્રેવ એન્ડ મિલ્ડ’, જેવી વિજ્ઞાનકથાઓ આવી. જોકે પાછળથી સ્માર્ટફોનની કૃપાથી કેન સ્ટેનલી, આર્થર સી. ક્લાર્ક, જૂલે વર્ન, એચ.જી.વેલ્સ બસ હજી અત્યારે એટલાજ – એમની સાયન્સફિક્શન વાર્તાઓના સંપર્કમાં આવ્યો અને હજુ પણ મારી સાયન્સફિક્શન રાઈટર તરીકેની ધારણા-અભિધારણાઓ ઘડાતી જાય છે.