મેં ચુનીદાદા સામે જોયું. મને થયું કે તેઓ બાળકોને રોકી રાખશે અને ધમકાવશે, મીઠાઈનાં પડીકાં પાછાં લઈ લેશે, પણ આ શું ? ચુનીદાદાના શાંત, સૌમ્ય મુખની દરેક રેખા પર જાણે સ્મિત ટપકી રહ્યું હતું. એમની આંખો સ્નેહ અને ઉદારતાની સરવાણી વરસાવી રહી હતી. થોડી વાર પછી એમના હોઠ ખૂલ્યા અને હસતાં હસતાં બાળકના માથા પર હાથ મૂકીને કહ્યું : ‘હા, બેટા, બિલકુલ ઠીક છે, આભાર.’