થડકતી છાતીએ, થરથર કાંપતાં શરીરે એ પથારીમાં વળ ખાતો રહ્યો અને અચાનક પાણી પર ચાલી જતી એ સ્ત્રીએ ઝાડના ઠુંઠા જેવી ગરદન ઘૂમાવી એ સાથે તેનાં મોંમાંથી રીતસર ચીસ નીકળી ગઈ. એ પથારીમાંથી બેઠો થઈ ગયો. આખા ય શરીરમાં ભયનું લખલખું પ્રસરી ગયું હતું. ફરીથી આંખો બંધ કરવાની હિંમત થતી ન હતી અને ગાઢ અંધારામાં અજાણ્યા ઓરડાની એકલતા કાળોતરા નાગની જેમ કરડતી હતી.