એના હોઠ થોડા ખૂલ્યા, પછી સજ્જડ બંધ થઈ ગયા. હાથ ટેબલ પરથી ખસી ગયા. ખુરસી પર સરખી બેઠી. હું પણ ક્યારનો ઉભડક બેઠો હતો. પાછળ ખસ્યો, ખુરસીની પીઠને અઢેલીને નિરાંતે બેઠો, જાણે આ ક્ષણે બધું ખરેખર પૂરું થઈ ગયું હોય એવી રાહત અનુભવવાનો પ્રયત્ન કર્યો.