પણ માનવ બન્ને જગ્યાએ વર્તમાનમા છે, પણ તે વર્તમાનમાન કાળમા સ્થિર નથી ,જેથી જીવનના અમૃત ફળથી  વંચિત રહે છે,વર્તમાનમા સ્થિર હોવુ એટલે આંતરિક સાધના કરી  પોતાની જ જાતમા પોતાના સ્વભાવમા અને પોતાના જ આત્મામા સ્થિરતા હોવી એનુ નામ વર્તમાન છે, આજનો માનવ ભુત અને ભવીષ્ય કાળના સંકલ્પ વિક્લ્પમા સ્થિર છે, જેથી ચિંતા ગ્રસ્ત છે,તનાવમા જ જીવે છે, માનવ જીવન પોતે જ આનંદ સ્વરુપ છે.