પદ્મ પુરાણમાં ચંદ્રના જન્મનું વિસ્તૃત વર્ણન કરેલું છે. બ્રાહ્માએ પોતાના માનસ પુત્ર ઋષિ અત્રિને સૃષ્ટિના વિસ્તાર કરવાની આજ્ઞા આપી. અત્રિએ અનુત્તર નામનું તપ કરવાનું શરૂ કર્યુ. ઘણા વર્ષ હેરાન થયા બાદ એક દિવસે તપ કરતી વખતે ઋષિ અત્રિની આંખોમાંથી પ્રકાશના ટીંપા ટપક્યા, જે દિશાઓએ સ્ત્રી રુપ ધારણ કરી ગ્રહણ કરી લીધા. જે તેમનામાં ગર્ભ રૂપે રહ્યા. પણ આ તેજવાન ગર્ભને દિશાઓ ધારણ ન કરી શકી અને ત્યાગી દીધા. આ ત્યાગેલા ગર્ભનુ બ્રહ્માએ પાલન-પોષણ કરી તેનું નામ ચંદ્ર પાડ્યુ. ચંદ્રના દિવ્ય તેજથી પૃથ્વી પર ઔષધિઓ ઉતપન્ન થઈ. જેને કારણે બ્રહ્માએ ચંદ્રને નક્ષત્ર, વનસ્પતિઓ, બાહ્મણ અને તપ વગેરેના સ્વામી નિયુક્ત કર્યા.