નેણું ઢીંચણ પર હડપચી ટેકવી ધૂળમાં તણખલાથી લીટા પાડતી આમતેમ જોઈ લેતી હતી. પૂરબહારમાં ખીલેલું તેનું યૌવન અંગેઅંગથી છલકતું હતું. ખીજડાની ઝાંખીપાંખી છાંયમાં બેઠેલી નેણું જેઠિયા તાપમાં ખીલેલા ગુલમહોર જેવી લાગતી હતી. મૂળજી ખાતાં ખાતાં નેણુને જોઈ થોડાં વરસ પાછળ સરી ગયો.