બંને દીકરીયું સાથે મળીને રૂપલીએ ભીની આંખે મરઘીનું શાક કર્યું. ચાર દિવસના એકટાણાના હિસાબે શાકના ચાર ભાગ કરી એણે ઢાંકીને મૂકી દીધા. અને પાંચમો ભાગ આજની રાત્રે જમવામાં પીરસ્યો. અને મનોમન એણે સરયુને યાદ કરી એની માફી પણ માંગી લીધી, “સરયુ, મારી માડી. થાય તો મુંને માફ કરજે. તારા બચોળિયાંને મારીને હું મારી છોડિયું અને મારું પેટ ભરું છું !” અને આટઆટલી ગ્લાની બાદ પણ જમતી વખતે શાકને જોઇને ચારેયની આંખોમાં જે ચમક ઉપસી આવી હતી એ ભુખ્યા પેટની કઠણાઈ ન હોય તો બીજું શું હોય !