(૧૦૪) ‘માણસ જાણે છે કે ચોરી-વ્યભિચાર સત્કર્મો નથી. છતાં, લોભ તથા કામવાસનાને વશ થયેલો એ અવસર મળતાં, એવું કરે છે જ. એવી રીતે, મરતાં પહેલાં તો એને હલકી યોનિઓમાં જવાનું નથી ગમતું, પરંતુ, મૃત્યુમાં જ્યારે આ ભવના ભોગના ભોગ પૂરા થઈ જાય છે, ને બીજા ભવે ભોગવવાનાં કર્મોનો ઉદય થાય, ત્યારે માણસ એને વશ થઈ જઈને, ઉત્તમ યોનિઓને બદલે, એવા ભોગને યોગ્ય હોય તેવી યોનિનું જ મન કરી બેસે છે, ને તેથી, તે એવો થઈ પણ જાય છે. એ ખરો ન્યાય છે.