બંધૂકમાંથી નીકળતી ગોળીઓની જેમ હું તનેધડા, ધડ ધ.ડ ધડ ચાહું છુ. ઘાયલ કરી મૂકતો આપણો સંબંધ.. રોજ સવાર–સાંજ પૂકારાતી, દુશ્મનોની સીમા પારથી આવતી બંદગીની પૂકાર માફક હું તને દિવસમાં બે વાર મુજ પાસ પામુ છું. માઇલો દૂર રહેતું આપણું તન–મન.. જેમ મને ભારત મા પ્યારી છે તેમ તને હું, સમર્પણની ભાવના કાજે હું તને ગમુ છું. માટે જ તો મારી મા માટે જિંદગીના ખેલ રમુ છુ. આ જિંદગી ન્યોછાવર છે સ્ત્રી ચારિત્ર જેમ.. આ શરહદે વેર–ઝેરની ભાવના ક્યાંરે ઓગળશે? નફરત અમન–શાંતિમાં ક્યાંરે ભળશે? અને હું તારી મમતા ને ક્યાંરે પામી શકીશ? આ પ્રશ્ર્નો લઇ મંદીર–મસ્જીદ–ચર્ચ–ગુરુદ્વારામાં નમું છું. હું સૈનિક છું.