રુકિમણી શ્રીકૃષ્ણને લખે છે કે, ગૌરવપૂર્ણ અદ્ભુત શૌર્ય, અલૌકિક નિષ્ઠા અને તમારું તેજસ્વી વ્યકતિત્વ જોઈને કોઈપણ છોકરી મુગ્ધ થઇ જાય એ સાવ સ્વાભાવિક છે અને હું પણ મુગ્ધ થઇ છું તેથી આ પત્ર લખવાનું સાહસ કરું છું. અહીં મારા વડીલો મારો હાથ એક પશુના હાથમાં સોંપી દેવાની પેરવીમાં પડ્યા છે, પોતાના સ્વાર્થ ખાતર તેઓ મારું બલિદાન આપવા તૈયાર થયા છે. પણ હું તો તમારા ગુણ, શીલ અને બુદ્ધિમત્તા પાછળ પાગલ બની છું. મારે તો જેની પાસે મારું મસ્તક નમે એવો પતિ જોઈએ છે. જેની આગળ મસ્તક નમે તેવી અલૌકિક વ્યક્તિ એક તમે જ છો. તમારો જન્મ परित्राणाय साधूनाम છે. શિશુપાલ પાસે મારું મસ્તક કદાપિ નમવાનું નથી. ડરથી પત્નીનું મસ્તક નમાવે એવા અનેક પતિઓ હોય છે પણ તેમાં એમની વિશેષતા શું ? તમને મળવાનો પહેલો માર્ગ એ છે કે હું અહીંથી નાસીને તમારી પાસે આવી જાઉં,પરંતુ તમારા જેવા વીરને આવી રીતે નાસી આવેલી બીકણ યુવતી ગમશે નહિ. બીજો માર્ગ અંત:પુરમાંથી તમે મને લઇ જાઓ તે છે પરંતુ એ માર્ગ તમને શૂરવીરને એ શોભે નહિ, તો તમે અહીં ભેગા થયેલા પશુઓનો સંહાર કરીને જ મને લઇ જાઓ એ જ ઈચ્છવા યોગ્ય છે, વળી રાતોરાત મને ઉપાડી લઇ જાઓ એ પણ ઠીક નથી, આથી તમારે તો મને ખુલ્લેખુલ્લા બધાના દેખતા ઉપાડી જવી પડશે. લગ્ન પહેલા ગિરિજાને મંદિર દર્શન કરવા જવાનો અમારા ઘરનો રિવાજ છે. હું ત્યાં દર્શન કરવા આવીશ અને તમે મને ત્યાંથી સૌ શિયાળોના દેખતા જ ઉપાડી જાઓ એ મારી અભિલાષા છે.’