રિધમ ક્યાંય લગી એ અવઢવમાં અટવાતો રહ્યો કે આ વસંતની ભીની હવામાં રગદોળાયેલા ટહૂકાની ખુશ્બુ જે એના નાકમાં આવી રહી છે તે એની ગઝલનો અવાજ છે યા માત્ર એનો વહેમ છે. અચાનક વાત કરતા અટકી જઈ, કોઈ ગહેરા વિચારમાં અટવાઈ ગયેલા રિધમને સામે બેઠેલી પેલી સુવર્ણત્વચા અચંબીત આંખે અને મોહક મલકાટે જોઈ રહી. વારંવાર બદલાય રહેલા રિધમના મનોભાવ અને એના ચહેરા પર અંકીત થઈ રહેલી રેખાઓ દ્વારાએ રિધમના મનોવિશ્વને કળવાની કોશિશ કરી રહી હતી. રૂપનો રણકાર ફરી શબ્દોમાં ફેરવાયો. ‘ so, ગૂઢ સત્યને સ્પર્શતા રોમાંચક વિષય વાંચવાનો શોખ છે તમને !’ અચાનક આવેલા મીઠા ટહૂકાને ઝીલતા રિધમે જવાબ આપ્યો. ‘રિધમ દેસાઈ, મારૂ નામ. અને મારી જો ભૂલ ન થતી હોય તો તમે ગઝલ રાઈટ ? બસ માત્ર ગઝલ’ છેલ્લા ત્રણ શબ્દો એ મનમાંજ ગણગણ્યો.