મારા પિતા નારસિંહભાઈએ એક પ્રસંગ તો જોરદાર કહ્યો હતો. ૧૯૬૩માં જૂનાગઢમાં જનસંઘના કાર્યકર્તાની ત્રિદિવસીય શિબિર હતી. ભવનાથ તળેટીમાં લુહાર-સુતાર જ્ઞાતિની વાડીમાં ઉતારો હતો. સવારે જાગીને અટલજીએ કહ્યું: ‘જાજરૂ જવું છે.’ એમને સંડાસ બતાવ્યું તો કહે: ‘ના, મારે તો જંગલમાં જવું છે.’ નારસિંહભાઈ એમને જંગલમાં લઈ ગયા. હસતાં હસતાં વળી કહે: ‘ઈધર શેર મિલ ગયા તો ક્યા હોગા?’ નારસિંહભાઈ કહે: ‘ઔર ક્યા, શેર સે મુકાબલા હોગા.’ બન્ને હસી પડ્યા. ત્યાંથી પરત ફર્યા. ધર્મશાળાના ફળિયાંમાં ડંકી હતી ત્યાં નહાવા બેઠા. નારસિંહભાઈએ ડંકી ચલાવવાનું શરૂ કર્યું એટલામાં તો પંડિત દીનદયાળ ઉપાધ્યાય ત્યાં આવ્યા અને કહે: ‘આપ હટ જાઈએ. અર્જુનજી કો મૈં સ્નાન કરાઉંગા.’ એમ કહી એ ડંકી ચલાવવા લાગ્યા.