તે દલીલો કરે છે અને કૃષ્ણને મનાવી લે છે. રાસલીલા અને ઉપવનક્રીડાના વર્ણન પછી પરિક્ષિત રાજાને પણ આવા જ પ્રશ્નો થયા હતા એટલે તેમણે શુકદેવને પૂછ્યું કે, ‘મહારાજ, ઈશ્વરનો અવતાર તો ધર્મની રક્ષા માટે અને અધર્મના નાશ માટે થયો હતો. તેઓ ધર્મમર્યાદાના જાણકાર, ઉપદેશક અને રક્ષક હતા. પરસ્ત્રીનો સ્પર્શ ધર્મવર્જિત છે એવી અવસ્થામાં તેમણે પરાયી સ્ત્રીનાં આલિંગન, ચુંબન અને મર્દન કેમ કર્યાં? ભગવાન કૃષ્ણ પૂર્ણકામ હતા, તેમને કોઈ કામના નહોતી તે માનું છું છતાં, તેમણે કયા આશયથી આ નિંદિત કામ કર્યું એ અંગેની મારી શંકા દૂર કરો.’ શુકજીએ જે લંબાણભર્યો જવાબ આપ્યો તે પરિક્ષિતની શંકાઓને સર્વથા દૂર કરનાર લાગતો નથી, પણ તેમાંની એક વાત નોંધવા જેવી છે. શુકદેવ જવાબની શરૂઆત આ રીતે કરે છે, ‘સૂર્ય, અગ્નિ આદિ સમર્થ, તેજસ્વી પુરુષ ક્યારેક એવાં સાહસપૂર્ણ કામ કરે છે, જે ધર્મથી વિપરીત હોય છતાં તેમને તેનો દોષ લાગતો નથી.’ સમરથ કો નહીં દોષ ગુંસાઈ જેવું?