ગોપાલ કૃષ્ણે 'ઘુમરી'ને બોલાવી નહીં તેથી પ્રેમમાં રોષે ભરાયેલ જેમ પ્રેમીકા લાડ કરે તેમ 'ઘુમરી' લાડ કરતી કૃષ્ણની સામે આવીને ઉભી રહી. કૃષ્ણને ઠપકો આપતી હોય એમ એક તરફ મોઢુ ફેરવીને ઉભી રહી, 'ઘુમરી'નો રોષ દેખીને વ્રજલાલ નંદન હસી પડયા અને પછી ઘુમરીને રમાડવા લાગ્યા. ખરેખર ઘુમરીએ બધી ગાયોને હરાવી દીધી. ઘુમરીને સાચવવાનું કાર્ય ભારે થઈ પડયું. ઘુમરીને અડવાની કોઈની હિંમત રહી ન હતી અંતે ગોપાળે આગળ આવીને ઘુમરીને શાંત કરી. સમય અધિક થઈ ગયો હતો. ગાયો રમતને કારણે ઉત્તેજીત હતી. નંદજીએ ગોપોને આજ્ઞા કરી બધી ગાયોને ભેગી કરી લેવાની, પરંતુ ઉત્તેજીત થયેલી ગાયો આજે કોઈનું માનતી ન હતી. નંદજીને ચિંતા થવા લાગી પિતાના મુખ ઉપરની ચિંતા દેખતીને ગોપાળ કૃષ્ણે હાથમાં વાંસળી લીધી, હોઠ ઉપર મુકીને તેમા પ્રાણવાયુ ભર્યો. મોરલીનો સૂર છેડયો, ક્ષણમા તો ગોવર્ધનની તળેટીમાં આહલાદક વાતાવરણ જામી ગયું. વ્રજાંગનાઓના નેત્રો બંધ થઈ ગયા, ગાયો જ્યાં હતી ત્યાં થંભી ગઈ.