પૌરાણિક કન્યાઓ આ ચોસઠ કળા સિવાયની કેટલીક વિદ્યાઓ પણ જાણતી હતી. ઉપરાંત શાસ્ત્રોનું જ્ઞાન પણ ધરાવતી. અને જરૂર પડ્યે એ જ્ઞાનથી સખીઓને લાભાન્વિત કરતી. પદ્મપુરાણની સુકલાએ પતિવ્રતા અને સ્ત્રીધર્મ વિશે પોતાની સખીઓને જ્ઞાન આપ્યું હતું. સુકલાએ સખીઓને કહ્યું હતું કે, જે સ્ત્રી પોતાના પતિથી અલગ થઈ હોય અને હંમેશાં એકલી જ રહે છે તે સ્ત્રી પાપણી છે. એવી સ્ત્રીને સજ્જનો માન્ય ગણતા નથી. સ્ત્રીઓએ હંમેશાં પતિની સાથે રહેવું એમ વેદોમાં કહ્યું છે. સ્ત્રીને તેના પતિ સાથેનો સંબંધ પુણ્યના સંસર્ગથી થાય છે એમાં સંશય નથી. સ્ત્રીઓને તો તેમનો પતિ એ જ સર્વકાળ માટેનું તીર્થ છે એમ શાસ્ત્રોમાં કહેવાય છે. એ જ કારણે સ્ત્રીએ પોતાના પતિમાં જ હંમેશાં મન, વચન તથા કર્મથી રહેવું તેમ જ સાચા ભાવથી તત્પર થઈને સ્ત્રીએ પોતાના પતિનું જ મન, વચન તથા કર્મથી પૂજન કરવું જોઈએ. પતિવ્રતા સ્ત્રીને પોતાના પતિનું જમણું અંગ એ મોટું તીર્થ છે. એથી સ્ત્રીએ પોતાના ઘરમાં રહી તે પતિનો જ આશ્રય કરી વર્તવું જોઈએ. એમ જે સ્ત્રી પતિને સેવે છે તેને દાન કરવાનું જે ફળ મળવું જોઈએ તે પ્રાપ્ત થાય છે. તે ફળ કાશીમાં, ગંગામાં અને પુષ્કર ક્ષેત્રમાં સ્નાન તથા દાન કરવાથી પણ મેળવી શકાતું નથી. પતિસેવાનું જે ફળ છે તેનું ફળ કાશી જેવા ક્ષેત્રમાં સ્નાનાદિથી મળતું નથી. માટે સ્ત્રી માટે પતિ સેવા જ સર્વોત્કૃષ્ટ ફળદાયી છે.’