આહિલ મુસ્લિમ હતો અને હું હિન્દૂ..એટલે મને ડર લાગતો હતો કે ક્યાંક મારા પ્રેમને કંઈ થઈ ના જાય.અહિલની એક વાત મને નહોતી પસંદ. એ મારા પર ઘણી શંકા કરતો હતો. એમને એટલો પ્રેમ કરતો હતો કે મારા વગર એક ક્ષણ પણ નહોતો રહી શકતો.મને આજે પણ એ દિવસ યાદ છે જયારે એને મને પહેલી વખત ભેટી હતી.એ પળ મારા માટે ઘણી જ ખાસ હતી.એ જ્યારે મારી સાથે વાત કરતો ત્યારે મને બોલવાનો સમય જ ન આપતો.મને પણ સારું લાગતું હતું જયારે એ મારી સાથે વાત કરતો હતો.હું એને દેખાતી રહેતી અને એના વિચારોમાં ખોવાઈ જતી.એ પહેલો વરસાદ જ્યારે અમે બંને કોલેજના ધાબા પર જોડે બેઠા હતા. એ દિવસ હું કઈ રીતે ભૂલી શકું.હું એના ખભે માથું મૂકીને સુઈ ગઈ હતી. અને અમે બંને આખા ભીંજાઈ ચુક્યા હતા.અમારું પહેલું ચુંબન આજે પણ મને યાદ છે.આખી કોલેજમાં એના જેટલો સારો છોકરો કોઈ નહોતો.અમે બંને એકબીજા વગર નહોતા રહી શકતા.