યુરોપના દેશો વચ્ચે ભૌગોલિક કે રાજકીય સરહદોનાં તંગ બંધનો ન હોવાને કારણે, પ્રાકૃતિક સૌંદર્યનું ક્રમશઃ વિવિધ સ્વરૂપે પ્રગટ થતાં જવું એ સાહજિક હતું. શરૂઆતમાં ઈટલીની ભૂમિમાં ને ઑસ્ટ્રિયાના પ્રદેશમાં નોંધપાત્ર તફાવત ન જણાયો, પણ જેમ જેમ આગળ જતાં ગયાં, તેમતેમ ઑસ્ટ્રિયાની વિશિષ્ટતાઓ દષ્ટિગોચર થવા લાગી. સૌપ્રથમ હરિયાળી ગિરિમાળાની વચ્ચે-વચ્ચે ક્યાંક શ્વેત પથરાળ ગિરિશૃંગ દેખાવા લાગ્યાં. નિર્વૃક્ષ અને બોડા-એમનો સફેદ રંગ જાણે તેઓ હિમાચ્છાદિત હોય તેવી ભ્રાન્તિ ઊભી કરે. નદીઓના પટ પર પણ સફેદ ચૂનાના પથ્થર જેવા કાંકરા પથરાયેલા હતા; જેના પર પસાર થતા નીલવર્ણ પાણીમાં વળી આસપાસના હરિયાળા પર્વતોના પડછાયા ભળતાં, નદીઓનો રંગ દૂધિયો લીલો દેખાતો હતો. ઑસ્ટ્રિયાની એ વિશિષ્ટતા હતી. વળી સ્વિટ્ઝરલૅન્ડ અને ઑસ્ટ્રિયાના ચહેરાઓમાં ઘણું સામ્ય લાગ્યું. ફર્ક માત્ર એટલો જ કે ઑસ્ટ્રિયામાં સ્વિટ્ઝરલૅન્ડ જેટલાં વિપુલ પ્રમાણમાં સરોવર ન દેખાયાં, સ્વિટ્ઝરલૅન્ડની નદીઓનાં પાણી ભૂરાં હતાં, જ્યારે ઑસ્ટ્રિયાની નદીઓનાં પાણી દૂધિયાં-લીલાં દેખાતાં હતાં. ગામેગામ ચર્ચના પાતળા-ઊંચા, તીણી ધારવાળા ટાવર અન્ય મકાનો વચ્ચે જુદા તરી આવી, ધ્યાન ખેંચતા હતા. વાદળાં અને ધુમ્મસનો તો કાંઈ ભરોસો જ નહીં; વાદળાં ક્યારેક મેદાન પર દોડતાં ફરે તો ક્યારેક આભમાં ઊડતાં ફરે, વળી ધુમ્મસની ને સૂર્યની સંતાકૂકડી પણ સતત ચાલતી રહે ! ઊંચી પહાડી વચ્ચે-વચ્ચે પુરાણા કિલ્લાઓ દેખાતા હતા. સર્વત્ર કુદરતનું એકચક્રી શાસન હતું, અને મનુષ્યના ખંડિત સામ્રાજ્યના આ અવશેષો એની શાન વધારી રહ્યા હતા.