રંગમંચ ઉપર એક મોટો કાવ્યગ્રંથ ઊભો પડ્યો છે, એમાંથી વેદનાના સ્વરો સાથે ગ્રંથના પૃષ્ઠોમાંથી કથક બહાર આવે છે, સમગ્ર નાટકનો કથક આ વ્યક્તિ છે.