પણ એ પછી તરત જ આપણે કાંટો ફેરવી નાખીએ છીએ અને પેલું કિરણ અદશ્ય થઈ જાય છે. પશુ પંખીઓ જે ઉચ્ચારો કરે છે એને આપણે સામાન્ય રીતે ભાષા નથી કહેતા. હકીકતે પ્રત્યેક પશુ પક્ષીના ઉચ્ચારોમાં જુદી જુદી અભિવ્યક્તિ હોય છે. આ અભિવ્યક્તિ એનું અર્થઘટન છે. આ અર્થઘટન તેઓ પરસ્પર સમજે છે. કાગડો ભય સૂચક ‘કા કા કા’ કરે છે ત્યારે બીજા કાગડાઓ આ ભયની સૂચના સમજી જાય છે. એ જ રીતે, કોઈક ખાદ્ય પદાર્થનો જથ્થો નજરે પડતાં આ જ કાગડો જે ‘કા કા કા’ કરે છે એનો અવાજ આપણને ભલે એકસરખો લાગતો હોય પણ બીજા કાગડાઓ સમજી જાય છે કે આ જ્યાફતનું નોતરું છે. માણસ સિવાયનાં તમામ પ્રાણીઓને એની અભિવ્યક્તિની આ સહજતા મળેલી છે. માણસનું આવું નથી. માણસના ઉચ્ચારોને આપણે ભાષા કહીએ છીએ. માણસ જ્યારે પોતાની ભાષાનો વિનિયોગ કરે છે ત્યારે એ ભાગ્યે જ સહજ હોય છે. કોઈપણ વાત કરતી વખતે એના મનમાં અનેક ગણતરીઓ ચાલતી હોય છે, કોઈને શું લાગશે કે પોતે કેવો દેખાશે એની ચિંતા માત્ર માણસ જ કરે છે. બીજાં કોઈ પ્રાણીઓ આવું કરતાં નથી.