એક રૂઢિચુસ્ત પરિવારની યુવતીને પોતાની મરજીના ક્ષેત્રમાં કારકિર્દી બનાવવી હોય અને એ ક્ષેત્ર પણ જો જાસૂસી જેવું અત્યંત વિચિત્ર હોય તો તેને કેટલી તકલીફ પડી શકે છે એ આ આખી ફિલ્મનો અન્ડરકરન્ટ છે, પરંતુ એ અન્ડરકરન્ટ ફિલ્મ જોતી વખતે આપણને એટલા ઝટકા આપે છે કે ન પૂછો વાત. માંડ બે કલાકની હોવા છતાં આ ફિલ્મ ધીમી ગતિના સમાચાર જેવી સ્લો છે. ઉપરથી જાસૂસીના મુખ્ય ટ્રૅક પર આવતાં દર થોડી વારે સબ પ્લૉટ્સની ગલીઓમાં ઘૂસી જાય છે. ફિલ્મને માંડ ખેંચીને પાટા પર ચડાવી હોય ત્યાં ગીત આવીને પંક્ચર પાડી દે. ઈવન જ્યારે ફિલ્મના અંતે સસ્પેન્સ આપણી સામે આવે ત્યારે તો રીતસર ટાંય ટાંય ફિસ્સ જેવું થાય છે. સસ્પેન્સ ખૂલે ત્યારે જે આંખો પહોળી થઈ જાય એવી કોઈ ફીલિંગ થતી નથી. ઉપરથી સમગ્ર સસ્પેન્સ ખૂલી ગયા બાદ પણ ખાસ્સી વાર સુધી ટિપિકલ રોનાધોનાછાપ મેલોડ્રામા ચાલતા રહે છે. મતલબ કે નવોદિત ડિરેક્ટર સમર શેખ અને લેખિકા સંયુક્ત ચાવલા શેખ બન્ને તદ્દન નિષ્ફળ ગયાં છે.