અહમદ ગયો એટલે હમીદા આંગણામાં પડેલા ખાટલા પર લેટી પડી. એન એણે વિસ્તરીને પડેલા આકાશને જોયા કર્યું. મબલખ સિતારાઓના ઠંડા પ્રકાશથી આકાશ ઝળહળતું હતું. નીચે કાળા અંધકારના ગરમ ઓથાર હતા. અંધકાર અને પ્રકાશની આ ગૂંથણી, અંધકારમાં પુરુષને આહવાન દેતી જુવાન – વસ્ત્રહીન નગ્ન ઔરત જેવી એને લાગી. પોતાના વિચારોથી શરમાઈ જઈ એણે સિતારા ગણવા માંડ્યા. ગણતાં આંગણીઓના વેઢા પૂરા થયા ત્યારે ખોવાઈ ગયેલી ક્ષિતિજો શોધવા નજર દોડાવી અને આંખ આંધળી જેવી થઈ ગઈ ત્યારે પડખું ફેરવીને ઠંડા પવનને પોતાના ગરમ સ્તન સાથે ચાંપીને ઊંઘી ગઈ.