જેથી હું રહું કે ન રહું… તું મને અને મારી ડયૂટી ને ભૂલાવી ન શકે…” ને તરત જ પૃથાની હથેળીએ વિક્રમના હોઠ સીવી દીધેલા એ દ્રશ્ય આજે વર્ષો પછી ફરી જીવંત થઈ ઉઠ્યું અને પૃથાના કાનમાં વિક્રમના શબ્દો ગૂંજી ઉઠ્યા…”તુમ મુજે યુ ભૂલા ન પાઓગે…”