એક દિવસે કૃતકૃત્ય ભાવે ગંગાકિનારે બેસી દિવોદાસે ભગવાન જગદીશ્ર્વર કેમ નથી આવતા તે વિચારતા બેઠા હતા. એકાએક તેને યાદ આવ્યુ કે ભગવાન પાસે પોતે શરત કરી હતી કે હું અહીં છું ત્યાં સુધી બીજાની હુકુમત નહિ ચાલે અને તેથી જગદીશ્ર્વર અહં આવતા નથી, એટલે દીવોદાસે વારાણસીના લોકોને કહ્યું કે પ્રભુકૃપાએ આપણી નગરીમાં બધુજ છે. ફક્ત એકજ ઉણપ છે કે ભગવાન જગદીશ્ર્વર અહીં આવતા નથી અને તેથી મારે અહીંથી જવુ પડશે. લોકો વાત સાંભળી દુઃખી થયા અને કહ્યું કે મહારજ આપના પુરૂષાર્થ વડે તો વારાણસી અને અમો છીએ. આપે અમારી સાથે આત્મિયતા બાંધી છે. તેથી આપ અમને છોડીને જશો તો અમે દુઃખી થઈશું. દિવોદાસે વારાણસી છોડી જવાનું કારણ સમજાવતા કહ્યું કે હું જ્યારે આ વારાણસી છોડીશ ત્યારે જ જગદીશ્ર્વર અહીં પધારશે. તને રોજ વિશ્ર્વનાથનાણ દર્શન થષે એમ કહી આપૂણ્યશાળી મહાત્મા દિવોદાસે આત્મસમર્પણ કર્યું. ભગવાન વિશ્ર્વેશ્ર્વરે આવીને વારાણસીમાં વસવાટ કર્યો જ્યાં સુધી દિવોદાસે ઉભી કરેલી પરંપરા છે, ત્યાં સુધી વિશ્ર્વેશ્ર્વર કૈલાસ કે વૈકુંઠમાં નથી. વારાણસી આવીને વસ્યા છે. દિવોદાસે વારાણસી છોડી જતાં જતાં ભગવાનને કહ્યું કે પ્રભુ આપની આજ્ઞા પ્રમાણે કર્યું છે. હવે તમે અહીં પધારી મારા એ કાર્યને ઉજ્જવળ બનાવો. ભગવાને કહ્યું કે તમારી સ્થપાયેલી પરંપરા વારાણસીમાં હશે ત્યાં સુધી કાયમ મારો વાસ હશે. આમ ભગવાને વારાણસી-કાશીક્ષેત્રમાં વાસ કર્યો.