વરસાદ એના વાદળ અને વાવડ સંકેલી રહ્યો છે અને ધીમે રહીને શ્રાધ્ધના આકરા તડકાનો સમય સરકીને નજીક આવી રહ્યો છે.અધિક માસના કારણે આ વખતે બધા જ તહેવારો જરાક આઘા ખાસી ગયા છે.ઓગસ્ટ એ તહેવારોની મોસમ છે અને સપ્ટેમ્બર એ તરવરાટની.એક બાજુ વરસાદ પાછલા પગે હોય છે તો બીજી બાજુ તેના પાછલા પગની પાનીથી સરકીને ઉતરેલી ઝાંઝરનો લીલો છમ્મ રણકો ચારે બાજુ પથરાઈ ગયો હોય છે. ખુશમિજાજી એ આ દિવસોની ખૂબી છે. તન મન ભીજાયેલા અને તરબતર હોય છે છેક અંદર મહેકી ઉઠેલી માટીની ખૂશ્બોથી.આવી ખુશનુમા મોસમના વાદળોમાથી ચળાઈને આવતા તડકાને આંગળીઓમાં ભરી, અંદરના તરવરાટને અક્ષરોમાં ઉતારવો છે.બધે જ હરિયાળી ફૂટી નીકળી છે ત્યારે અંદર ફૂટેલી કૂંપળને આ કાગળની માટીમાં રોપું છુ, એ આશાએ કે લીલું-ગુલાબી-રાતું-પીળું-પાતળું-આછું-ઘાટું-ઘેરુ કંઇક તો ઉગી નીકળશે જ.