મને એક જ ભય હતો. જો આ વખતે એન્જિયો નહીં થાય તો ફરીથી કરાવવાની મારામાં હિંમત કદાચ નહીં આવે અને મોહન કદાચ તૈયાર નહીં થાય. મનીષે પણ પાછળથી કહ્યું : ‘પપ્પા, મને પણ બીક લાગતી હતી કે અંકલ કયાંક છોડી ન દે.’ અમારી ત્રણેની ચિંતા એકસાથે દૂર થઈ. ફિમોરિલ-શિરા-આર્ટરીમાં સોય ગઈ હતી. પછીથી બધું સરળ થયું. મોહન નિષ્ણાત રીતે એક પછી એક નળી-કૅથેટર નાખવા માંડ્યાં. પહેલાં ડાબી કિડનીની લોહીની નળી જોઈ. એમાં દવા નાંખી. ટી.વીના પડદા પર બધું દેખાતું હતું. એ નળી સાચે જ 60 ટકા જેટલી સાંકડી હતી. ડો. અતુલ સાચો હતો અને મુંબઈના નિષ્ણાત ડોક્ટરો ખોટા હતા. મોહને કહ્યું : ‘હવે આપણે બલૂન ઍન્જિયોપ્લાસ્ટિ કરીએ.’