એક વિશિષ્ટ બાળકની માતા સાથે કાઉન્સેલિંગ દરમિયાન બાળકની તકલીફ વિશે જાણ્યું ત્યારે સમજાયું કે બાળકની તકલીફ મોટી દેખાય છે પણ તેનો ઉકેલ જો માતા દિવસમાં ખાલી બે કે ત્રણ કલાક કાઢી શકે તો સરળ છે. માતા આખો દિવસ ઘરમાં જ રહેતી અને પૈસે ટકે સંપન્ન હોવાથી ઘરનાં રોજીંદા કામ સિવાય માતાને ભાગે ખાસ કામ કરવાનું આવતું નહી. મારી પાસે આવ્યાં ત્યારે બાળકની માતા એટલાં બધા ચિતિંત હતા કે મને લાગ્યું એ બાળક માટે કંઇ પણ કરવા તૈયાર થશે એટલે એમને પૂછ્યાં વગર જ બાળકને શું શું કરાવવું પડશે તેનો વિગતવાર ચાર્ટ બનાવ્યો અને હજી તો એમને સમજાવવાંની શરૂઆત જ કરી ત્યાં એમણે પૂછ્યું, ‘બેન, પણ મારા બાળકને આ બધું કરાવશે કોણ? મને તો જરાય સમય ન મળે, બપોરે થોડો આરામ કરું અને સાંજે 7-11 ટીવી જોઉ, એટલે જ તો સાંજની રસોઈ પણ 6-6:30 એ બનાવી કાઢુ. એના પપ્પા તો આખો દિવસ બહાર રહીને ફ્રેશ થાય પણ હું તો ઘરમાં ને ઘરમાં, મને પણ આખા દિવસમાં કંઇક તો મનોરંજન જોઈએને!!!!’ મારા કાને જે સાંભળ્યું તેનો મનને ભાર લાગ્યો અને મારું મગજ જે સમજયું તેનો હૃદયને ભાર લાગ્યો અને હજીએ લાગે છે. વિશિષ્ટ બાળકની માતા હોવા થકી એમણે સામાન્ય બાળકોની માતાઓની સરખામણીએ પોતાનાં બાળક માટે વધુ સમય ફાળવવાની આવશ્યકતા હતી પણ ટીવી જોવાની લાલસા બાળક પ્રત્યેનાં કર્તવ્ય કરતા બળવાન નીકળી. ખૂબ દુ:ખ થયું પણ કડવી સચ્ચાઈ સ્વીકારવા સિવાય બીજો કોઈ રસ્તો ન હતો. આ વાતને 3 કે કદાચ તેથી પણ વધુ વર્ષ થઈ ગયાં, એ બેન હજી પણ કોઈ એવી વ્યક્તિની શોધમાં છે જે પૈસા લઈ મે સૂચવેલી પધ્ધતિ પ્રમાણે એમનાં બાળકને રોજ 2-3 કલાક તાલીમ આપે!!!!!