રામજી ચકળ-વકળ આંખે આ બધું જોતો જોતો સરઘસ ભેગો ચાલ્યો આવતો હતો. એને આ બધુંય ગમતું હતું છતાં પોતે બધાથી ક્યાંક અલગ પડે છે તેવો વિચાર પણ ક્ષણેક આવી જતો હતો. આવું થતું હતું ત્યારે ઘડીક એ ઉદાસ થઈ જતો, પણ પાછો સમૂહ આનંદમાં ભળી જતો હતો. એના સહપાઠીઓ આજે નવાં નવાં વસ્ત્રોમાં સજ્જ હતા, પણ તે રોજના જેવા લાગતા ન હતાં. હમેશાં ચોકલેટ આપી બદલામાં દાખલા ગણી આપવાનું કહેતો ચંદ્રેશ આજે તો જાણે ઓળખતો પણ ન હતો. રામજીને સહેજ ખૂંચ્યું પણ એ તરત ભૂલી ગયો.