બાળકોની દોડવાની સ્પર્ધા હતી. દરેક છોકરાના દિલમાં થતું હતું, ‘રેસમાં જીતીને હું મારા પિતાને બતાવી આપું કે હું રેસમાં જીતી શકું છું.’ સમય થયો. સિસોટી વાગી અને સ્પર્ધા શરૂ થઈ. છોકરાઓ દોડવા લાગ્યા. એક છોકરો ગિરદીમાં એના પિતા ઊભા હતા તેની નજીક આવી પહોંચ્યો. જીતવા માટે એણે વધુ ઝડપથી દોડવા માંડ્યું પણ ત્યાં અચાનક એને જોરથી ઠોકર વાગી અને એ પડ્યો. લોકોને એને પડતો જોઈ હસવું આવ્યું. છોકરાને થયું, હવે શું થશે ? એ પહોંચી નહીં શકે. એની આશા ભાંગી પડી. એને વિચાર આવ્યો, આ રેસમાંથી નીકળી જ જાઉં. મારે દોડવું જ નથી કારણ કે હવે જીતવાની કોઈ આશા જ નથી. ત્યાં તો એના પિતા એની પાસે આવીને ઊભા. એમણે સ્નેહ અને વિશ્વાસથી એના મોં સામે જોયું. એને થયું, એના પિતા એને કહી રહ્યા છે, ‘ઊભો થઈ જા, દોડવા માંડ અને રેસ જીતી જા.’