આ લોકો માટે કોઇ ધરમ, કોઇ સંપ્રદાય અગત્યનો નથી હોતો. એ લોકો પ્રવચનો સાંભળવા કે દર્શનાર્થે પણ નથી જતા. માત્ર જમવાના સમયે જ આવે છે અને જમીને ચાલતી પકડે છે. મંદીરમાં ડોલર પણ ના મૂકે. અરે ! દર્શન પણ ના કરે. શનિવારે આ મંદીરમા, રવિવારે બીજા મંદીરમાં અને ગુરૂવારે સાંઇબાબાના મંદીરમા જમવા જવાનું. કેટલાક તો જમતાં જમતાં, કોરૂ ખાવાનું (મીઠાઇના ચક્તા) સાથે લાવેલા પાકીટમાં પણ સરકાવી દેતા હોય છે. કેટલીક બહેનો તો પિરસવાવાળાને વિનંતિ કરતી હોય કે ‘થોડુ ખાવાનું દઈ દ્યોને ! તમારા ભાઇ હારૂ લઈ જવાનું છે.’