જેમ ઘણા પ્રેક્ષકોને મુખ્ય ચિત્ર શરૂ થયા પહેલા દેખાડાતાં ‘ન્યુઝરીલ’માં કંટાળો આવતો હોય છે તેમ મોટા ભાગના વાચકોને પ્રસ્તાવના વાંચવાનો કંટાળો આવતો હોય છે. તેમાં યે જો પ્રસ્તાવના ભારેખમ હોય તો તો અમારા પેલા વિજ્ઞાન લેખો લખતા મિત્ર કહે છે તેમ લેખ વિષે ‘પ્રુફરીડર’નો જ અભિપ્રાય પૂછવો જોઈએ. કારણ બીજા કોઈએ આખો લેખ વાંચ્યો હોય તો અભિપ્રાય પૂછાયને ? જો કે વિજ્ઞાન લેખ વિષે મારો તો અભિપ્રાય છે કે પ્રુફરીડર પણ ઘણી વખત તો તેમના પર કામનો બોજો એટલો બધો હોય છે કે વાંચ્યા બાદ તેમને ખ્યાલ પણ નથી હોતો કે તેમણે કટાક્ષ લેખ વાંચ્યો કે વિજ્ઞાન લેખ ! પરંતુ કોઈક વ્યક્તિએ લેખનો શબ્દેશબ્દ વાંચ્યો છે તેવો સંતોષ અને ગર્વ જરૂર લઈ શકાય. પ્રસ્તાવના લખવાનો એક હેતુ ઘણી વખત પુસ્તકના કાર્યમાં જેમણે મદદ કરી હોય તેનો આભાર માનવાનો પણ હોય છે. હું લખતો થયો અને પુસ્તક છપાવવા સુધી પહોંચ્યો એ માટે જો આભારવિધિ કરવા માટે લિસ્ટ બનાવું તો ખૂબ ખૂબ લાંબું થાય. પરંતુ મુખ્ય મુખ્ય વ્યક્તિઓનો વિચાર કરું તો મારા લેખકપણામાં વિશેષ ફાળો પિતાશ્રી તથા માતુશ્રીનો છે. એ બંનેનો સ્વભાવ એટલો બધો ભીરુ અને ચિંતાળુ કે મારા માતુશ્રી તો અમે કોઈ ઘરની બહાર અમસ્તા પણ નીકળીએ તો પાછા હેમખેમ ઘેર આવી જઈએ એને માટે ભગવાનને માળા અને દીવા માને. પિતાશ્રી બહાર ગયેલ વ્યક્તિને સહેજ મોડું થાય એટલે ઘરમાં રહેલ સભ્યો પર ઊકળી ઊઠે અને મોદું કરનાર વ્યક્તિ આવે એટલે એમનો ગુસ્સો અદૃશ્ય થઈ જાય. આમ અમારે ઘરમાં જ રહેવું પડે તેવી પરિસ્થિતિમાં લખવા સિવાય બીજી કઈ પ્રગતિ થઈ શકે ? તેમની ભીરુ વૃત્તિ મારામાં પણ વારસાગત ઊતરી છે અને એટલે જ મારો પહેલો લેખ છપાવવા મોકલવાની હિંમત જ ન ચાલે.