સત્યની અનુભૂતિ પછી રુકસાર શિવની એક ઝલક માટે અધીરી બની રહી. કોલેજ જતાં રસ્તામાં, કોલેજથી પરત થતાં, ગેરેજ ઉપર, દરેક સ્થળે, દરેક ક્ષણે શિવને એકવાર નિહાળવા આતુર રુકસારની નજરો ફક્ત શિવને જ શોધી રહી હતી. પણ શિવ ક્યાંય ન હતો. રુકસારનું મન વલોવાવા લાગ્યું હતું. કદાચ પોલીસે એને જેલમાં તો….દંગાફસાદની અંદર એને કંઈ….નહીં…નહીં…..શિવ માટે આ બેચેની કેવી? એને કંઈ થયું ન હોય એ માટે આજીજી ભરી આટલી દુઆઓ કેવી? જેના માટે મનમાં છલોછલ દ્વ્રેષ હતો એના તરફ આ મીઠી લાગણીઓ કેવી? પોતાના અંતરની લાગણીઓથી મુંઝાતી રુકસાર આખરે હિંમત ભેગી કરી શિવના મિત્રમંડળને મળવા પહોંચી.