શ્રદ્ધા વર્ષ-સવા વર્ષની હતી ત્યારે તેના પેરન્ટ્સને જાણ થઈ કે દીકરીને હિયરિંગ ડેફિશ્યન્સી છે. તરત તેમણે ડૉક્ટરને કન્સલ્ટ કરીને સારવાર લીધી અને તેને હિયરિંગ એઇડની મદદથી સાંભળતી કરવાની ટ્રાય કરી, સ્પીચ-થેરપી આપી. આમ છેવટે તે સાંભળવા લાગી. તેના પિતા ગિરીશ રાઠોડ કહે છે, ‘તે નાની હતી ત્યારે હિયરિંગ એઇડ રાખતી નહીં, કાઢીને ફેંકી દેતી કાં ખોઈ નાખતી અથવા તોડીફોડી નાખતી. બહાર ન દેખાય એવાં નાનાં એઇડ અમે તેને માટે લેતાં, ભલે એ મોંઘાં કેમ ન પડે. અમારી આ મહેનત કામ લાગી. હિયરિંગ એઇડની મદદથી તે પ્રૉપર્લી સાંભળવા લાગી અને થોડું બોલવા પણ લાગી.’