ધ્યાન યોગ વીશે લખવા જેટલો મારો અનુભવ નથી, પણ ધ્યાનની ખરી ક્ષણોમા વીચારો સંપુર્ણ પણે “બંધ” થઈ જાય છે (અથવા ખરા અર્થમા “તમે” વીચારોના “દ્રશ્ટા” બની જાઓ છો) એવું જાણ્યુ છે. દોડતી વખતે વીચારશુન્યતા તો નહી, પરંતુ હકારાત્મક, સર્જનાત્મક વીચારો ની સરવણી જરુર ફુટે છે, અને અવીરત ચાલુ રહે છે. આમ આજે દોડતી વખતે જ વીચાર આવ્યો કે દોડવા અંગે બે લેખમાળા ચાલુ કરવી – બીગ સર મેરેથોનની તૈયારી વીશે અને દોડવાની કળા વીશે ગુજરાતીમા માહીતી આપતી એક બીજી શ્રુંખલા.