અમે 'કિ એન્ડ કા' જોવા ગયેલા અને આ ફિલ્મનું ટ્રેલર જોયેલું, ત્યારે મેં નક્કી કરેલું કે આ ફિલ્મ હું ચોક્કસ જોઈશ. ટ્રેલરમાં હળવી કોમેડીની વચ્ચે એક ખૂબ મહત્વનો એવો આ ફિલ્મનો વિષય જોઈને ખૂબ જ ખુશી થયેલી. કારણ કે, 'બેટી બચાવો, બેટી પઢાઓ' વિશે મોટી મોટી વાતો સૌ કરે છે. પણ, અમલમાં મૂકવાનું થાય ત્યારે હજુ પણ ભારતની ઘણી જગ્યાઓએ સત્ય શું છે એ આપણે બધા જ જાણીએ છીએ. આ ફિલ્મ ભણતરની સાથે સાથે સપનાઓ અને વ્યક્તિગત જિંદગી પર ભાર મૂકે છે. ચંદા (સ્વરા ભાસ્કર) એની દીકરી અપેક્ષા/અપ્પુ (રિયા શુક્લા) પાસે આશા રાખે છે કે એ જિંદગી વિશે કંઈક વિચારે અને એની જિંદગીને વધારે સારી બનાવવા માટે ધોરણ ૧૦ પછી આગળ શું કરવું છે એ વિશે વિચારે. પણ અપ્પુની તો કંઈક અલગ જ દુનિયા છે, એને ના તો ગણિત સમજમાં આવે છે ના જિંદગી. આ એ ઉંમર છે જ્યારે જિંદગી એટલે શું એ જ ખબર નથી હોતી. (જો કે ઘણાને આખી જિંદગી પતી જાય તો પણ ખ્યાલ નથી આવતો કે જિંદગી શું છે!) શરીરની અંદર ફેરફારો થાય છે અને પ્રત્યેક ક્ષણે મનની અંદર પણ કંઈક અલગ જ ચાલતું હોય છે. બધા ટીનેજર્સની હાલત મોટેભાગે આ જ હોય છે, કારણ કે આ મારો અને તમારો બધાનો અનુભવ છે. ફિલ્મની અંદર બીજો એક ખૂબ સરસ કટાક્ષ કર્યો છે, ટ્યુશન પ્રથા વિશેનો. વાત એ છે કે ફક્ત ટ્યુશન સફળતા અને કારકિર્દીમાં ભાગ નથી ભજવતું, મહેનત અને ધગશ સૌથી મોટી વસ્તુ છે. આખી ફિલ્મ એ જ બાબત પર છે કે દરેક માણસ જ્યાં છે ત્યાંથી થોડુ વધારે આગળ આવે અને જિંદગીને બહેતર બનાવે. આ ફિલ્મ જેણે પણ ન જોઈ હોય એ લોકોએ જરૂર જોવી, ફિલ્મની અંદર રહેલી જિંદગી વિશેની નાની વાતો હસાવવાની સાથે સાથે આંખમાં ભરપૂર આંસુ લઈ આવે છે... આજે ફિલ્મને એક વર્ષ પૂર્ણ થઈ રહ્યું છે ત્યારે ફિલ્મ વિશે એક ટૂંકી પોસ્ટ પરંતુ ગણિત સાથે જોડીને. કારણ કે એક મા પોતાની દીકરીને આગળ વધતી જોવા માટે ફિલ્મની અંદર શું શું કરે છે એ વિશે મેં કંઈક લખ્યું જ છે, બીજી બે ફિલ્મો 'ઈંગ્લિશ વિંગ્લિશ' અને 'ક્વીન' સાથે જોડાણ કરીને. (લીંક આ પોસ્ટને અંતે)