મહાન મુઘલ બાદશાહ અકબરના જીવનનો ઉમદા ચિતાર તઝુક – એ - જહાંગીરી નામની મધ્યકાલીન તવારીખ આપે છે. તેમાં નોંધાયું છે કે અકબર મધ્યમ કદનો છતાં ઊંચો ગણી શકાય તેવું કાળ ધરાવતો હતો. રંગે ઘઉંવર્ણો અને ચહેરો ગોરા કરતાં શ્યામ કહી શકાય તેવો વધુ હતો. સિંહ જેવો દેહ ધરાવતા અકબરની છાતી વિશાળ અને ભુજા લાંબી હતી. તેના નાકની ડાબી તરફ એક રતાશ પડતો તલ હતો, જે તેના ચહેરાને દીપાવતો હતો. સ્વભાવની રીતે આનંદી હતો. પારિવારિક સંબંધોમાં તે આજ્ઞાંકિત પુત્ર, સ્નેહાળ પિતા અને પરિવારપ્રેમી હતો. અબુલ ફઝલના અવસાન વખતે તે એટલું રડેલો કે બે દિવસ સુધી મોઢામાં અન્નનો દાણો પણ નાંખ્યો નહોતો. એ જ રીતે મુઘલ સલ્તનત સામે જીવનભર કાવતરાંઓ કરતા રહેલા બૈરામ ખાનને માફ કરી તેના પુત્ર અબ્દુલ રહીમ ખાનખાનાને પોતાના નવ રત્નોમાં સ્થાન આપ્યું હતું. છતાં રજવાડી દૂષણોથી તે મુક્ત ન હતો. તેના હરમમાં (રાણીવાસમાં) પાંચ હજાર કરતાં વધુ સ્ત્રીઓ હતી. અનેક બેગમો હતી. અકબર મદ્યપાનનો પણ આદિ હતો અને ફળો ખૂબ ખાતો.