“કિરપાલ, મારી સાથે લગ્ન કરીશ?” પૂર્ણિમાએ સીધું જ પૂછી લીધું. એ હવે એક પણ ક્ષણ ગુમાવ્યા વગર પોતાના સપનાને સાચું કરવા માંગતી હતી. કિરપાલ તો આભો જ રહી ગયો. એના મનમાં હતું કે પૂર્ણિમાનાં માતા પિતા આવી જાય પછી એ પૂર્ણિમાનો હાથ એની પાસે માંગી લેશે. જયારે અહિયાં તો કન્યા પોતે જ તૈયાર હતી. પૂર્ણિમાનું સૌન્દર્ય તો કોઈને પણ ઘાયલ કરવા પૂરતું હતું જ પરંતુ એણે મુશ્કિલ સમયમાં જે હિંમત દેખાડી હતી એના પર તો કિરપાલ આફરીન થઇ ગયો હતો. ના પાડવાનો તો સવાલ જ નહોતો!! પૂર્ણિમાએ પોતાના સપનાની બધી જ વાત કિરપાલને કરી. એને તો માન્યામાં જ નહોતું આવતું કે આવું પણ બની શકે!! કિરપાલને પણ હવે જ સમજાયું કે રાતના સાડા ત્રણ વાગે શું કામ એ ઉઠીને ટ્રેનની બહાર આવ્યો?? કદાચ ઈશ્વરે જ એને મોકલ્યો હતો જેથી એ પૂર્ણિમાને મળી શકે.