પર્યાવરણની વાત તો આજે સમગ્ર વિશ્વ કરી રહ્યું છે. પર્યાવરણનો વિનાશ એ છેવટે પૃથ્વીનો વિનાશ છે. ઝાડ ઓછાં થવાં, પેટ્રોલ-ડીઝલનો સતત વપરાશ, પૃથ્વીના પેટાળમાં ખોદકામ, બાંધો, નદીનાં વહેણ બદલવા કોશિશ, સમુદ્રમાં ક્ષારકામ, ખનીજોનો વધી રહેલો વપરાશ, પરમાણુ પરીક્ષણો, વીજળીનો વધુ વપરાશ, કોલસાનો વધુ વપરાશ, મોબાઇલ ફોન અને કમ્પ્યટર જેવાં ઇલેક્ટ્રૉનિક સાધનોની વધુ ખપત…આ બધું આધુનિકતા કહેવાય છે પરંતુ તેનાથી ઋતુઓ અનિયમિત બની રહી છે. એ.સી. વગેરે અનેક બાબતોના કારણે ઑઝોનનું પડ તૂટી રહ્યું છે. તેના લીધે સૂર્યનાં દઝાડતા કિરણો આપણાં સુધી આવી રહ્યાં છે અને પરિણામે ગરમી વધી રહી છે. બરફ પીગળી રહ્યો છે. આ બધાના કારણે પૃથ્વી પર ગરમી વધી રહી છે. પૂર અને અતિવૃષ્ટિ તો ક્યારેક દુષ્કાળ જેવી કુદરતી આપત્તિઓ આવી રહી છે. આ બધા સામે જોકે દુનિયામાં જાગૃતિ પણ આવી રહી છે, પરંતુ જે વિકસિત દેશો છે તે પોતાની જવાબદારી સ્વીકારવા તૈયાર નથી. પેરિસમાં ક્લાઇમેટ ચૅન્જ પર કરારો થયા હતા તેમાંથી અમેરિકા હટવાની વાત કરે છે. જોકે આની સામે કેટલાક દેશો ગંભીરતાથી લડવાની વાત પણ કરે છે. ભારતમાં તો પર્યાવરણ એ જીવનશૈલી સાથે વણાયેલી વાત છે. તુલસી, પીપળા, વડ, બિલી વગેરે વૃક્ષોની પૂજા, નદીઓમાં માતાના દર્શન, આ બધાના કારણે આપોઆપ પર્યાવરણની જાળવણી થાય છે.