‘કાલે સવારની ટ્રેનમાં.’ ‘સારું.’ ફુલવાને પપ્પા ખૂબ પ્રિય હતા. છતાં પણ પપ્પા સાથે અમુક વાતોમાં એ સહમત થઈ જ શકતી ન હતી. અને જયારે એ પપ્પાની વાતનો વિરોધ કરતી ત્યારે પપ્પાના મુખ પર જે વિષાદનાં વાદળો છવાઈ જતાં એ જોઈને એ દુઃખી જરૂર થઈ જતી, પણ સાથે સાથે પપ્પાના વિચારો સાથે સહમત પણ થતી નહીં. બાકી પોયણીના સ્થાને આજે એ જ હોત. કૃપેશ એ એનાં ફોઈનો દિયર હતો. એન્જિનિયર હતો. સારો પગાર હતો. તે ઉપરાંત ફોઈની ઈચ્છા પણ એવી જ હતી કે એમના દિયર સાથે એમની ભત્રીજીનું થાય. કૃપેશની નોકરી બહારગામ હતી. એકલા રહેવાનું હતું અને પપ્પાના કહેવા મુજબ કુટુંબ ખાનદાન હતું.