દર્શન અરજણ ઉત્તમ છે. ગુરુના પ્રતાપે ઋષિ નારદ બોલ્યા રે. પાર ઊતરી ભવસાગર તારનાર છે. મારા ગુરુજીના દર્શન અરજણ ઉત્તમ છે. ઉત્તમ છે રે, દર્શન ઉત્તમ છે, મારા ગુરુજીના દર્શન અરજણ ઉત્તમ છે”. પદના શબ્દો માણસની જુદી–જુદી અવસ્થાઓને પામવા ટકોર કરે છે. ઋષિ નારદનાં મતે માણસ તેની પહેલી અવસ્થામાં સુખ રૂપી લાકડાં પર બેસી તેને માણવાનાં બદલે તેનો વૈભવ વધારવા ડાફોળિયા મારે છે. જેમ કાગડો સુખડના લાકડાની સુવાસ પામી શકતો નથી, તેમ માણસ સુખની છોળોમાં પણ આનંદ માણી શકતો નથી. સઘળુ મેળવી લેવા મળેલું પણ માણી શકતો નથી. બીજી અવસ્થામાં સુખનો વૈભવ લૂંટવા ખોટા કામ કરવા લાગે છે. બગલાની જેમ કાદવ કીચડ જેવી બદબું આપતાં અસત્યો જાણી શકતો નથી. ત્રીજી અવસ્થા ભલે વૈભવના વરસાદ જેવી સુખરૂપ લાગતી હોય. છતાં ભેગું કરવાની મહેચ્છાના કારણે હંસની માફક સાચા મોતી જેવું ધન કમાવવા, સુખ મેળવવા જિંદગીનો મોટો હિસ્સો ગુમાવે છે.