યાદ આવે સ્વ.જ્યોતિંદ્ર દવે પોતાના દુર્બળ તન પર કટાક્ષ કરી લેતા પણ અર્ધાંગનાને વ્યંગથી અળગી રાખતા. જો આ હાસ્યકારો પત્નીને પોતાની પ્રેરણામુર્તિ સમજતા હોય તો તેને લાડ કરાય, કે શંખણી તરીકે ચિતરાય! આ લોકો આપણા કવિઓ પાસેથી કેમ કાંઇ પાઠ નથી લેતા? પોતાની પ્રેમિકા-પત્ની-પ્રેરણામૂર્તિને કેવા મનોહર શબ્દ-પુષ્પોથી સજાવતા હોય છે! યાદ કરો, કવિ શ્રી વેણીભાઇ પુરોહિતની આ અમર રચના “તારી આંખનો અફીણી, તારા બોલનો બંધાણી, તારા રૂપની પુનમનો પાગલ હું એકલો…”. એક તો એવો વિરલ હાસ્ય લેખક-કલાકાર બતાવો જેણે સ્વપત્નીનાં ગુણગાન ગાયાં-લખ્યાં હોય!