એ દિવસોને યાદ કરતાં ગળગળા અવાજે કૈલાસબહેન કહે છે, ‘રોજ સાડાચાર વાગ્યે ઊઠી જતી. ઘરનું કામ, રસોઈ, છોકરાઓનું કામ કરવાની સાથે રોજના ચાર-ચાર કિલો ખાખરા એકલા હાથે બનાવતી એમાં આખો દિવસ નીકળી જાય. રાત્રે સાડાઅગિયાર વાગ્યા સુધી તો તળવાનું કામ ચાલતું હોય. પછી બધાં વાસણો ઘસીને સૂઈ જાઉં. એટલા પૈસા નહોતા કે ઘરનું રોજિંદું કામ પૈસા આપીને કરાવી શકું. પગ દુખે, માથું દુખે, કમર દુખે, શરીર તૂટે તો ગોળી લઈને સૂઈ જતી. ૪૫ વર્ષની હતી ત્યારથી અત્યાર સુધી મેં મહેનત એટલે કરી કે બે પૈસા કમાઉં તો છોકરાઓનો બોજ હળવો થાય.’