આધૂરામાં પૂરું, દેશમાં પ્રબળ રાજકીય વિચારધારા આજે સ્ત્રીઓને "ભવ્ય" હિન્દુ ભૂતકાળની મર્યાદા તરફ ફેરવી રહી છે. (જેમ કે ફિલ્મ પદ્માવતી પર થઈ રહેલા વિવાદોમાં અને "લવ જીહાદ" જેવી કપટી કલ્પનાઓને જે રીતે ઉછાળવામાં આવી છે, એમાં સ્પષ્ટ દેખાઈ આવે છે.) સ્ત્રીઓને જાતિય પજવણી સામે પરિવારનું રક્ષણ આપવાની જરૂર હોય, એવું અબળ પાત્ર તરીકે રજૂ કરનાર રૂઢિચુસ્ત સાંસ્કૃતિક વિચારધારાને ફરીથી આધીન બનાવીને, સમુદાય અને રાજ્ય મહિલાઓ સામે હિંસા વિરુદ્ધના પગલાં અને વિચારધારાને ખોટી દિશા આપી રહ્યા છે. સ્ત્રીઓ સાથે જોડાયેલ પિતૃપ્રધાન વિચારશ્રેણીનો વિરોધ કરતા સતત પ્રયત્નો, સ્ત્રીઓની અને સમાજના તમામ વિભાગોની સ્વતંત્રતા અને કાર્યશીલતાનો વ્યાપ વધારતા પગલાં નહિ લેવામાં આવે ત્યાં સુધી આવા લોકપ્રિય આક્રોશ અથવા કાયદાકીય ફેરફારો સ્ત્રીઓ પરની હિંસાનું દૃશ્ય બદલવા પૂરતાં નથી. અમુક માટે જ નહિ, પણ દરેક માટે વ્યાપક સામાજિક સમાનતા, ન્યાય અને બંધુત્વ દ્વારા જ સ્ત્રીઓની સલામતીની ખાતરીપૂર્વક જોગવાઈ કરી શકાય તેમ છે.