હકારાત્મક દ્રષ્ટિકોણ જ્ઞાન વગર શક્ય નથી. જ્ઞાનયોગ હંંમેશા આપણી પડખે ઉભો રહે છે. ઇસુના સંપર્કમાં આવેલો બીજો માણસ લંગડો હતો. હાથ-પગની વાત આવે એટલે શ્રમની વાત આવે અને પરિશ્રમનો મહિમા થાય. ગીતામાં સમજાવેલા સત્યો પૈકીનુ એક કર્મ છે. ઇસુને મળેલી પહેલી વ્યક્તિની વાત જ્ઞાન વિશે અને બીજી વ્યક્તિની વાત કર્મ વિશેની વાત સમજાવી ગઇ. ત્રીજી વ્યક્તિ આપઘાત કરવા જાય છે, જીવન કેવી રીતે જીવવુંં એ જો સમજાઇ જાય તો જીવન સાચા અર્થમા સાર્થક બને અને તે ભક્તિ દ્વારા જ શક્ય બને. ઇસુને મળેલ ત્રણેય વ્યક્તિઓ જ્ઞાન, કર્મ અને ભક્તિની વાતો સમજાવતા ગયા. શ્રીકૃષ્ણએ આ જ વાતો અર્જુનના માધ્યમથી આપણને સમજાવી છે. કરુણતા એ છે કે જુગાર અને સોળહજાર રાણીઓની અપભ્રંશ થયેલી, કાચી સમજવાળી વાતો સમાજમાં ફરતી થઇ ગઇ. કમનસીબે જન્માષ્ટમીએ જુગાર રમવાનુંં દૂષણ (કે ભુષણ?) સમાજમાં પ્રચલિત બન્યું. સવારથી સાંંજ સુધી માણસ પોતાના માટે જે કાંઇ કરે છે તે કામ છે અને બીજા માટે, અન્ય ને ઉપયોગી થવાના ભાવથી જે કરે છે તે કર્મ છે. પોતા માટે વેઠે તે તાપ અને બીજા માટે સહન કરે તે તપ. કામ અને કર્મ, તપ અને તાપ, માહિતી અને જ્ઞાન, શ્રમ અને પરિશ્રમ વગેરેમાં સૂક્ષ્મ તફાવત છે. અમદાવાદ તરફ જતી બસ ચારને પચ્ચીસ મિનીટે ઉપડે છે. એ જો યાદ હોય તો તે માત્ર માહિતી છે જ્ઞાન નહીં. ગુજરાતની તમામ બસો ક્યારે ઉપડે છે અને ક્યારે આવે છે તેનો ચોક્કસ સમય ખબર હોય તો પણ તે માહિતી જ છે, જ્ઞાન નથી.