પાવડી સાત બોલીએ કપોળીયો રેવત બોલીએ ઘણી બધી લાંબી રચના છે…. પણ એ લાંબી રચનામાં ઘણું બધું‚ એમાં અનેક જાતનું ઉમેરણ પણ થયું છે. શુદ્ધ આરાધ જેને કહેવાય‚ હસ્તપ્રતોમાં ટૂંકો પાઠ મળતો હોય‚ પછીની હસ્તપ્રતોમાં એમાં અમુક લીટીઓ વધી હોય‚ એમ બસો લીટી સુધીના દેવાયત પંડિતના આરાધ આપણને હસ્તપ્રતોમાંથી પ્રાપ્ત થાય છે. પાંત્રીસ લીટીથી શરૂ કરી બસો લીટી સુધી આ એક જ રચના. પાટના જે પુરોહિત હોય એ બેઠા હોય અને એમણે પોતે એમના વંશજો માટે લખી રાખવું હોય‚ એટલે બે લીટી ઉમેરી દે‚ બીજા બે કડી ઉમેરે‚ ત્રીજા બે કડી ઉમેરે આમ થતું આવ્યું છે. પણ આ દેવાયત પંડિતને નામે જ મેં સૌથી પહેલા શરૂઆત કરી‚ એવા નૂરી જન સત વાદી આજ મારા ભાઈ આરાધો રે અને એની સાથે સહદેવ જોશીના નામે આપણને આરાધ મળતો હોય‚ ખરી વરતીમાં ખેલો ભાઈ ભલો આ ભાવનો મેળો. એની સાથે આપણને સમયની દ્રષ્ટિએ લગોલગ આવે રૂપાદેની સાથે માલદેની સાથે જેસલ તોરલ – જેસલ ! કરી લે ને વિચાર‚ માથે જમ કેરો માર‚ સપના જેવો આ સંસાર‚ તોળી રાણી કરે છે પોકાર‚