સવારે મેં મારી નવલકથાના સત્તરમાં અધ્યાયને હાથમાં લીધો જ હતો, એટલામાં મિનીએ આવીને કહેવાનું શરૂ કરી દીધું – “પિતાજી, રામદયાલ દરવાન ‘કાગડા’ ને ‘કાગ’ કહે છે, એને કાંઈ ખબર નથી ને પિતાજી.” વિશ્વની ભાષાઓની વિભિન્નતા વિશે તેને હું કાંઈ કહું એ પહેલા જ એણે બીજો પ્રસંગ શરૂ કરી દીધો, “પિતાજી, ભોલો કહેતો હતો, આકાશમાં હાથી સૂંઢથી પાણી ફેંકે છે, એમ જ વરસાદ થાય છે. તો પિતાજી, ભોલો ખોટું બોલે છે, નહીં! ખાલી બક બક કર્યા કરે છે, દિવસ રાત બોલ્યા કરે છે.”