” આ વાક્યો યાદ આવતાં પ્રમોદચંદ્ર તકિયો ફંગોળીને દૂર ફેંકી પલંગમાંથી ઊતરી રૂમમાં પીઠ પાછળ હાથ ભીડી આંટા મારવા માંડયા.