આ અંગે વાત કરતાં પાણી પુરવઠા બોર્ડના હાઇડ્રોલોજિસ્ટ નરેશ ગોરના જણાવ્યા મુજબ, ‘પાકિસ્તાન અને ભારતની સરહદ પર સિંધુનાં પાણીના કારણે શકુર લૅક બન્યો છે. ૩૦૦ કિ.મી.માં ફેલાયેલા આ લૅકનો ૨૧૦ કિ.મી.નો વિસ્તાર ભારતમાં અને ૯૦ કિ.મી.નો વિસ્તાર પાકિસ્તાનમાં છે. સિંધુનું પૂરનું પાણી ધોરોપુરાણમાં થઈને શકુર લૅકમાં આવે છે. જોકે તેમાં પાકિસ્તાન વિસ્તારના ખાંડ કારખાનાનું, બદીન જિલ્લાનું ગંદંુ પાણી પણ ભળે છે, જ્યારે ભારતે આ પાણીના સેમ્પલ લીધા અને તેનું પરીક્ષણ કર્યું તો આ પાણીમાં માનવને નુકસાનકારક હેવી મેટલ્સ જોવા મળ્યા ન હતા, પરંતુ આ પાણીનું ટી.ડી.એસ., પીએચ., ક્લોરાઇડ અને અલ્કલાઇન લેવલ ઘણું વધુ હતું. જો સતીષ પોસ્ટ પર ક્ષાર નિયંત્રણ માટે ડિસિલિનેશન પ્લાન્ટ નખાય અને આ પાણીનું શુદ્ધીકરણ કરાય તો તે પીવાલાયક બની શકે તેમ છે. ધરમશાલા પાસે ૩૬ મીટરની ઊંડાઈએ પાણી હોવાનું રિમોટ સેન્સિંગથી જણાયું હતું, પરંતુ આ સ્થળ દરિયાથી વધુ નજીક હોવાથી દરિયાથી ૨૫ કિ.મી. દૂર આવેલા ગેન્ડી પોસ્ટ પર ૯૦ મીટરની ઊંડાઈએ આવેલું ભૂગર્ભ જળ બહાર ખેંચવા બોર બનાવવાનું આયોજન છે. જો અહીં પાણી મળે અને તેના પર ટ્રીટમેન્ટ કર્યા પછી તે પીવાલાયક બને તો સરહદ પરનો પાણીનો પ્રશ્ન મહદ્ અંશે ઉકેલાઈ જાય.’