શ્રી દલારામ બાપાની જગ્યાના સ્થાપક અને સર્વેસર્વા એવા દલાબાપાના જીવનના ભૂતકાળમાં પ્રવેશીએ તો જાણવા મળે છે કે, તેઓ પ્રથમ નગરપાલિકામાં પ્રાથમિક શાળામાં શિક્ષક તરીકે સેવા આપતા હતા. આમ પણ સંત-મહંતો ઉપદેશ, જ્ઞાનામૃત દ્વારા શિક્ષણ જ આપે છે ને! પરંતુ એક કહેવત છે ‘હોનહાર બિરવાન કે હોત ચિકને પાત!’ અર્થાત્ ‘જે મહાન આત્મા છે, તે સાંસારિક બંધનોમાં રહી શકે જ નહિ,’ કારણ કે તેના મનોપ્રદેશના ચીકણાં પાંદડા સદા આપવા-વરસવા-છાંયડો આપવા લહેરાતાં હોય છે. કહેવાય છે કે આ શિક્ષક ખોરડાને એક વેળા આદ્યશક્તિ ખોડિયારમાતાએ સોળ વર્ષની બાળ કન્યારૂપે દર્શન આપ્યાં હતાં. માતાએ બાલિકારૂપે આ જ સ્થળે (કે જ્યાં દર્શન થયાં હતાં તે, મરીડા દરવાજાની બાજુમાં નિર્જન-વેરાન ભૂમિ) પડાવ નાખવાનો આદેશ આપ્યો. સંતબીજને માતાની કૃપાનું જળ મળ્યું. દલારામ શિક્ષકે તત્કાલ શિક્ષકની નોકરી છોડી. હતા તો સંસારી, પણ સંસારમાળો પડતો મૂકી પંખી ઊડી જાય, તેમ સંસારમાં રહી સંસાર, વિરક્તિ સ્વીકારી લીધી. ત્યાર પછી સંત-સાધુ બનવાના જે ધાર્મિક ક્રિયાકાંડ હોય તેમાં જોડાયા, ગીરનાર ભ્રમણ, શિક્ષા-દીક્ષા આદિ મેળવી આદ્યશક્તિ માતાએ આપેલા આજ્ઞાસ્થળે પરત આવ્યા.