કોઈ પણ પુરાણ પૂર્ણ રૂપે સત્ય રજુ કરતુ જ નથી,તેમાં  લેખકે વસ્તુને મઠારેલ જ હોય,પોતાની અલંકારક ભાષા થી મઠારે જ છે, તે જુઠ હોય છે માટે તે વિવેકથી વાચતા જુઠ  નીકળી જાય છે , બીજો દાખલો રામ રાવણના યુધ્ધમાં જે વાંદરાની સંખ્યા જણાવી છે, તે જોવો તો જ ખબર પડે કે આ લેખકની ખોટી કલ્પના જ છે, ને વાત ખોટી ઉપસાવી છે, તેજ રીતે મહા ભારતમાં જે માણસોની હાથીઓની સંખ્યા બતાવી છે તે પણ અતીશયોક્તી જ છે, આમ વાંચતી વખતે વિવેકને સાથે રાખવું જ જોઈએ ,આજે  માનવ જાતની મોટામાં મોટી કોઈ જરૂરીયાત હોય તો તે છે,આવા  જુઠા અને બેહુદા પ્રચારોમાંથી ઉપર ઉઠવાનું  જે ઉપર ઉઠી શકે છે તેજ સત્યને પામે છે, માટે અહંકારથી નિવૃત થઇ  ઉપર ઉઠો ત્યાજ સત્ય છે, જેનો ભેટો થશે જ, બાવા પાસે નથી.