આ વાંચી ઇન્ટેલિજન્ટ માનવીને પહેલો વિચાર એ આવશે કે ર્તીથસ્થળોમાં આ બધું મળે છે તો ભોગવીએ છીએને! ત્યાંના લોકોએ એ સર્વિસ પ્રોવાઇડ કરવી જ ન જોઈએ. એના જવાબમાં એટલું કહી શકાય કે સ્થાનિક લોકો માટે છ મહિના યાત્રાળુઓનું આવાગમન જ આવક છે. વળી દુનિયાનો નિયમ છે કે જે વસ્તુની ડિમાન્ડ ઊભી થાય એ ન પૂરી પાડવામાં આવે તો એમાં બીજો ફાવી જાય. એટલે સ્થાનિક લોકો યાત્રાળુઓની સગવડ ન સાચવે તો યાત્રિકો આવવાના ઓછા થઈ જાય અથવા બહારના વેપારીઓ તેમની જરૂરિયાતો પૂરી પાડે અને બુદ્ધિશાળી મનુષ્યને બીજો વિચાર એ આવે કે શું જાત્રામાં કષ્ટ વેઠવું જરૂરી છે? આરામથી જાત્રા કરીએ તો ગુનો થઈ જાય? એના ઉત્તરમાં આ જાણવું જરૂરી છે કે કષ્ટ વેઠવું જરૂરી નથી પણ દરેક વસ્તુમાં સંયમ તો રાખી શકાયને, ઉપભોગ કરવાની લિમિટ તો બાંધી શકાયને. પર્યટન પર જ જવું હોય તો કાશ્મીર કે બૅન્ગકૉક જાઓ. બદરીબાબાએ કે કેદારનાથે તમને કસમ આપીને તો અહીં નથી બોલાવ્યાને?