જે શાયર એમ ગાતા હોય કે, ‘અભી ઇસ તરફ ન નિગાહ કર, મૈં ગઝલ કી પલકેં સંવાર લું, મેરા લફ્ઝ લફ્ઝ હો આઇના, તુઝે આઇને મેં ઉતાર લું…’ અન્ય એક કવિતામાં એ એમ પણ કહેતા હોય કે, ‘ગઝલોં કા હુન્નર અપની આંખોં કો સિખાએંગે, રોએંગે બહુત, લેકિન આંસુ નહીં આએંગે…’; તેમને પોતાના જ એક એક શેર યાદ કરવા સંઘર્ષ કરવા જોવા પડે એ કેવું દયાજનક દ્રશ્ય કહેવાય!