ત્રણ વર્ષ પહેલાં સ્વર્ગસ્થ ઋતુપર્ણો ઘોષની છેલ્લી-બંગાળી ફિલ્મ ‘સત્યાન્વેશી’માં વ્યોમકેશ બક્ષીનું પાત્ર ભજવી ચૂકેલા સુજોય ઘોષ જ્યારે કોલકાતામાં પોતાની પાત્રસૃષ્ટિ સર્જે ત્યારે તેને વાસ્તવિકતાથી અલગ પાડવી અશક્ય બની જાય. તદ્દન લૉઅર મિડલ ક્લાસ ઘર, એવી જ સિત્તેરના દાયકાની લાગે તેવી ઑફિસ, માત્ર સિનિયરની ચૅમ્બર વ્યવસ્થિત હોય તેવું જર્જરિત પોલીસ સ્ટેશન, લોકલ ટ્રેનમાં ચડતાં પહેલાં પરસેવાની વાસથી મોઢું ઢાંકતી સ્ત્રીઓ અને તે તમામને કૅપ્ચર કરતો તપન બાસુનો સતત ફરતો રહેતો કેમેરા. ઉપરથી ચારેકોર એક પ્રકારની શંકા અને ડરથી જોયા કરતી વિદ્યા બાલનને જુઓ એટલે તમારી સામે ઑથેન્ટિક પશ્ચિમ બંગાળમાં ઝબોળેલું એક ડરામણું વાતાવરણ ઊભું થાય. ક્યાંય કોઈ નકલી બંગાળી ઉચ્ચારો નહીં, હાવડા બ્રિજના લૉંગ શૉટ્સ નહીં, સામ્યવાદી લાલ ઝંડા નહીં, પીળી ટેક્સીઓ-ટ્રામ નહીં કે રોશોગુલ્લા-મિષ્ટિદોઈનું ક્લિશૅ બની ગયેલું નેમડ્રોપિંગ પણ નહીં (હા, અહીં એક નવી બંગાળી વાનગી ‘જોલભોરા’નો ઉલ્લેખ છે ખરો).