કેટલાક લોકો આટલી સાદી વાત સમજી જ શકતા નથી કે જરૂર પડે તો પ્રેમથી માગો અને પ્રેમથી પાછું વાળો. માણસ માણસ વચ્ચેનો આ વહેવાર છે. આવા વહેવારમાં માત્ર ચીજ-વસ્તુઓની જ આપ-લે થતી નથી. પ્રેમની આપ-લે પણ થતી હોય છે, પણ કેટલાંક માણસોને આ વાત ગળે જ નહીં ઊતરે. જરૂર પડે તો તેઓ અહેસાન લેશે, પણ એવી રીતે એ અહેસાન ઉતારી નાખવા તલપાપડ બની જશે કે તમને એમ જ લાગે કે, જાણે આભડછેટમાં માનનારો માણસ સ્નાન કરવા અધીર બન્યો ના હોય! અહેસાનની આ આભડછેટ શા માટે? તમે પ્રેમથી કંઈક માંગો. આપનારની ગૃહસ્થીનું અને તેના વ્યક્તિત્વનું એ સન્માન છે. તમે એક અહેસાન લીધું તો તે અહેસાન પાછું વાળવાનું મન થાય તે સારી વાત છે. તે એમ બતાવે છે કે, તમે માત્ર લઈને જ રાજી થાઓ તેવા સંકુચિત કે સ્વાર્થી નથી. તમને પણ આપવું ગમે છે. કમ-સે-કમ તમે કંઈ લીધું હોય તો તે પાછું વાળવાની ખેવના તો તમે રાખો જ છો, પણ અહેસાન એવી રીતે પાછું ના વાળો કે તેની મીઠાશ જ મરી જાય. અહેસાનથી તમારો હાથ ખરડાઈ ગયો હતો ને તરત તમે તમારો હાથ ધોઈ નાખ્યો એવી રીતે અહેસાનનો બદલો ન આપો. કોઈકનું અહેસાન અનાયાસે તમારે માથે ચઢ્યું હોય તો એ અહેસાનનો પંજો તમારા ખભા ઉપર ભારરૃપ લાગતો હોય તેમ તેને હટાવો નહીં. જાણે તમને ભાર લાગતો હોય અને એ હાથને હડસેલી રહ્યા હો તેવી રીતે અહેસાનનો બદલો ના વાળો.