તેમના આહારમાં શરૂમાં બે વખતનું ભોજન હતુ પછીથી એક વખતમાં સીમીત થઈ ગયુ. એ પછી ફળ આહારમાં બદલાઈ ગયો. પછી તો ઘણા સમય સુધી તેમનો આહાર બીલ્વ ફળ અથવા બીલીપત્ર સુધી જ સીમીત રહ્યો. ધીમે ધીમે તેનુ મન સ્થિર અને એકાગ્ર થવા લાગ્યું. તપની આ ત્વરા તીવ્રતા, તલ્લીનતા અને તન્મયતાને કારણે તેમનુ મન બહારના ઘટનાક્રમોમાંથી હટવા લાગ્યું. ભકિતએ ફળ જેવી છે. જે પાકી જતા ડાળી પરથી આપોઆપ પડી જાય છે અને ત્યારે પરમ કૃપાળુ પરમાત્મા દોડતા તેની પાસે આવે છે.