આસ્થા આંટીથી મળી અને પછી મારી આંખોમાં જોઈને બોલી, કેમ છો ? મેં કહ્યું, ઠીક છું ! આસ્થાએ જીગીશાને કહ્યું, જીગી, આંટી અને આમને એમનો રૂમ બતાવી દે ! સીડીઓ ચઢતાં વિચારતો હતો કે આસ્થાને મારું નામ લેવામાં પણ તકલીફ પડતી હશે ? હું જે રૂમમાં હતો એ રૂમ આસ્થાએ જ સજાવ્યો હશે એવું લાગતું હતું. હું અને આસ્થા એકબીજાની સામે હતાં પણ અંતર તો દરિયા જેવું હતું. આખી રાત ડ્રાઈવ કરીને હું થાકી ગયો હતો એટલે આખુ શરીર દુખતું હતું. હું સુઈ ગયો અને જ્યારે આંખ ખુલી ત્યારે બપોરના બાર વાગ્યા હતાં. હું ફ્રેશ થયો અને બાલ્કનીમાં બેઠો. જીગીશનો કોલ આવ્યો, જીજુ જમવાનું રેડી છે ! અમે બધા એક સાથે જમવા બેઠા. આસ્થા મારી સામે બેઠી હતી, એકવાર તો અમે બંને એકબીજાની આંખોમાં જોઈ લીધું. આંટીએ કહ્યું, બેટા કબીર, શોપિંગ માટે આપણે માર્કેટ જવાનું છે ! મેં કહ્યું, સારું તો જમીને જઈએ ! એકવાર તો થયું કે આસ્થાને પૂછી જ લઉં કે આ અંતર શા માટે ? આસ્થાએ કહ્યું, આંટી તમેં શોપિંગ માટે જતાં આવો, હું કંકોત્રી આપવા આજુબાજુના ગામમાં જતી આવું ! આંટીએ કહ્યું, એકલી જઈશ ? આસ્થાએ કહ્યું, હા, તો એમાં શું છે ? આંટીએ કહ્યું, તું આવીશ ત્યાં સુધી રાત થઈ જશે, એટલે તું કબીરને પણ સાથે લઈ જા ! આસ્થા કંઈ જ ન બોલી. આંટીએ મારી સામે જોયું અને કહ્યું, કબીર, આસ્થા સાથે જઈશ ને ? મેં કહ્યું, હા…! ત્યારે આસ્થા ઉભી થઈ અને બોલી, હું કંકોત્રી લઈ લઉં અને તૈયાર થઈ જાઉં છું. આસ્થાએ પરોક્ષ રીતે હા પાડી દીધી હોય એમ લાગતું હતું. આસ્થાએ મારી સામે જોયું અને કહ્યું, હું રેડી છું ! અમે બંને કારમાં બેઠા. મનમાં તો એવું થતું હતું કે આસ્થાને લઈને ક્યાંક દૂર ભાગી જાઉં ! મેં હળવા અવાજે આસ્થાને પૂછ્યું, કયા કયા ગામમાં જવાનું છે ? એણે મને નજીકના ગામની લીસ્ટ આપી ! જયપુરનું ટ્રાફિક પણ અમદાવાદ જેવું જ હતું. એક કલાક બાદ હું અને આસ્થા એક ગામમાં પહોંચ્યા અને ત્યાં જેટલા પણ સંબંધી હતાં તેમને કંકોત્રી આપી. હું અને આસ્થા ત્રણ ગામમાં ગયા પણ એણે મારી સાથે વાત જ ન કરી. કદાચ એ પણ એજ વિચારતી હશે જે હું વિચારું છું !