કરણ ચાવડા દોષી નહોતો, દોષી હું હતો, એ તો મને મળવા આવ્યો હતો અને મેં કંઈ પૂછયા-ગાંછયા વગર તેને સરેરાહ ઝૂંડી નાખ્યો હતો, પરિણામે તે પથારીમાં સૂતો હતો અને હું પથારી સામે ઊભો હતો.