ચોથા દિવસનું ચડાણ ખુબ અઘરું લાગી રહ્યું હતું. એવામાં અમને અમારી પહેલાની બેચમાં ગયેલા એક ભાઈ મળ્યા જે પાછા બેઝ કેમ્પ તરફ સાઈકલીંગ કરી રહ્યા હતા. તેઓ સિત્તેર વરસના નિવૃત્ત ડોક્ટર હતા અને તેમના બેચમાં તેઓ સૌથી મોખરે હતા. તેમને જોઇને અમને ચાનક ચડી. ચાનક ચડી કહેવા કરતા અમારા ઈગોને ઠેસ પહોચી કહેવું વધારે યોગ્ય ગણાશે. અને અમે બાકીનું લગભગ અડધી પોણી કલાકનું અંતર એકેય બ્રેક લીધા વગર ખેંચી નાખ્યું. અમારો ચોથા દિવસનો મુકામ હતો ઘીયાગી નામના ગામમાં. અહી કેમ્પની બાજુના ઘરમાંથી વિનંતી કરવા પર ગરમ પાણી મળી રહેતું પણ એને એટલી વાર લાગતી કે અમે નાહ્યા વગર જ તે દિવસ કાઢ્યો.