મારી જીવન ઘટમાળની ચમકતિ સંધ્યાના રચાયેલા રંગોની રંગોળીમાં સોનેરી ઉષાના રંગોએ ભાતિગળ મિત્રસર્કલ આપી ઉપકાર કર્યો છે. મિત્રોના સંગાથે મને તરબતર કરી દીધો છે. પ્રારંભમાં મોતિયા નામના કુતરાએ પોતાની મિત્રતા નિભાવાનું શરુ કર્યું હતુ. પાછળથી મોટો માનવમહેરામણ ઉમટી પડ્યો છે. માતાનો સ્વર્ગવાસ થતા બાળપણમાંજ માતૃપ્રેમથી વંચીત રહેવુ પડ્યું હતુ. પણ પાછળથી ઇશ્વરે જાણે માતાને પ્રેમની વર્ષા રાણીની હેલી બનાવી પૄથ્વી પર મારા માટે મોકલી આપી હોય તેવુ લાગે છે. જેના કારણે મારુ જીવન હર્યુ-ભર્યું બની ગયુ છે. હાલ તો હું સંસાર રૂપી ભૂમિ પર મબલખ પાક લણવાની મોજ લઈ રહ્યો છું. મારા અંતરના બત્રીશે કોઠે નિજાનંદના દીવા બળી રહ્યા છે. ખૂદ ઇશ્વર દીવાની જ્યોત જલતી રાખવા. વખતોવખત દીવેલ પુરતા હોય તેવી રાત-દિવસ અનુભૂતિ થાય છે. એટલુ જ નહિ અંતરના કોઈ ખૂણે ગ્લાની ડોકિયા કરી શકતી નથી. બાળપણમાં બચુદાદાનો ડગલે ને પગલે ટેકો મળતો હતો. તેઓ મારી નાની મોટી જરૂરિયાતની કાળજી રાખતા હતા. લગભગ પાંચેક વર્ષની ઉંમર થતા ઘણા મિત્રોનો સંગ થયો. બધા મિત્રો શરુઆતમાં અમારા ઘરે રમવા આવતા હતા. પણ મારી મોબીલીટીનો વિકાસ જેમ-જેમ થવા લાગ્યો. તેમ-તેમ હું પણ દરેક મિત્રોના ઘરે જવા લાગ્યો હતો. મિત્રોના સહવાસથી મને ઘણુ શિખવા મળ્યું છે. અરવિંદ પી. અને બાબુ પી. સોનાણી, રમેશ પી. સોનાણી, રાઘવ પી. સોનાણી, હરજી પી. સોનાણી, વિનુ ડી. સોનાણી, વિનોદ પી. સોનાણી, કુવરજી કે. સોનાણી, કાળુ ડી. સોનાણી, ભાડીયાદ્રા સતિષ તેમજ વાલ્જીભાઈ. કાકાનો દીકરો તળશી, અને લલ્લુભાઈ. સનત અને સંજય, શંભુ અને દલસુખ તેમજ જીતુ, બાળપણના મારા અંગત સાથી રહ્યા હતા. નામાવલી તો ઘણી મોટી આપી શકાય. પણ આતો માત્ર મારા મિત્ર વર્તુળની ઝાંખી છે. દોસ્તો સાથે રમતો રમવાનો લ્હાવો આપી ઇશ્વરે મને ઉમંગના સરોવરમાં નવડાવ્યો હતો. આવો વૈભવ કોઈ નસીબદારને જ મળતો હશે. તેમ હું માનુ છું. જીવન શિક્ષણના પાઠ મને આ બધાં મિત્રો પાસેથી શિખવા મળ્યા છે. કેટલિક બહેનો પણ અમારા મિત્ર વર્તુળમાં હતી. તેની નામાવલીની યાદી ઘણી લાંબી છે,તેથી અહી તેનો  ઉલ્લેખ કરતો નથી.