‘હા, હા, જુઓને. એને તો ઉંદર-છછુંદરની જેમ ગમે ત્યાં ઘૂસીને છુપાઈ જવાની ટેવ છે. વચ્ચે એક વાર ખાટલા નીચે છુપાઈ ગયેલો. પણ ઉપર જરા સાચવીને જજે હં કે, પાટિયું એકદમ ઊલળી પડે છે. પગ ધીમેકથી મૂકજે હં કે.’ છોકરા તો માળિયે આવી રહ્યા હતા. હવે હું પકડાઈ જવાનો. હું સંકોડાવા લાગ્યો. પણ દેડકી ફુલાઈને બળદ ના થઈ શકે તેમ બળદ પણ દેડકી ના થઈ શકે. મને ‘ભક્તિવિજય’ યાદ આવી ગયું. એમાં સંત જ્ઞાનેશ્વર નાનકડી માછલી થઈને તળાવમાં જઈને પાણી પી આવે છે એમ મનેય સાવ ઝીણકા થતાં આવડે તો ! ડાંગરના કંડિયા પાછળ બિલાડીની જેમ હું ભરાઈ બેઠો.