દુનિયામાં કોઈ મારુ કહેવાય એવું હોય તો એ બસ બા જ હતી. બા માત્ર બા જ નહીં પણ મિત્ર પણ હતી. એ દિવસે જ મને એકલા પડયાનું ભાન થયું. હું હોટેલમાં જમી ને ઘર તરફ પાછો ફર્યો. રોજની જેમ દરવાજો ઉઘાડો નહોતો….. મેં દરવાજો ખોલ્યો. અંદર ગયો ત્યાં તો બેડ ઉપર ચાદર ચોળાયેલી પડી હતી…. તકિયા વેર વિખેર હતા…. સાખભાજીની છાબડીમાં જોયું તો એમાં પણ કરમાયેલા ધાણા અને એક બે બગડેલા બટાકા પડ્યા હતા. ઘરમાં બધે જ કચરો જતો. મેં જેમ તેમ કરીને બેડની ચાદર ખંખેરી અને પથરી પછી સુઈ ગયો…..