ગામમાં પૂરતા પ્રમાણમાં મીઠું પાણી ન હોવાને લીધે ગામના લોકોને બહારથી લાવવામાં આવતા પાણી પર આધાર રાખવામાં આવતો હતો. સ્ત્રીઓએ પાણી માટે ખૂબ જ રાહ જોવી પડતી હતી અને ક્યારેક તો પાણી માંગીને મેળવવું પડતું હતું. ત્યારબાદ કિરણ અને અન્ય થોડી સ્ત્રીઓએ આ કામ શરૂ કર્યું, ત્યારે તે એકલી હતી. અવિરતપણે, તેમણે જાતે જોહાદને ખોદીને તેને યોગ્ય સ્તર કરવાની જવાબદારી સ્વિકારી. અંતે, ગામની અન્ય સ્ત્રીઓ પણ તેમની સાથે જોડાય. આ કામ પુરું કરતા તેમને લગભગ પૂરાં પાંચ વર્ષનો સમય લાગ્યો.