લાંબી જિંદગી પર નજર નાખીને જર્મનીનો મહાકવિ ગેટે નિસાસો નાખે છેઃ ‘લાગણીઓ અને લાગણીઓ!’ ગેટેના આ ઉદ્‌ગારના અનુસંધાન રૂપ વાક્ય અંગ્રેજ નવલકથાકાર ડેવિડ હર્બર્ટ લોરેન્સ પૂરું પાડે છે. એ કહે છે, ‘લાગણીઓ બાળકને જ્ન્મ આપી બેઠેલી નારીની છાતીમાં માતૃત્વના દૂધની જેમ ઊભરાય છે, વહેણનો માર્ગ શોધે છે. આમ આખી જિંદગી સંબંધોની એક શોધ ચાલ્યા કરે. સંબંધને જીવંત અને સાર્થક બનાવવા એક નિરંતર કોશિશ જેવી જિંદગી બની રહે છે. માણસને લોહીના સંબંધો પૂરતા થઈ પડતા નથી. તે લોહીના કુદરતી સંબંધો સાથે લાગણીના સંબંધો પણ બાંધે.