કૉફીનો કપ મૂકતાં મેં કહ્યું, ‘સૌમિલ, આજે રવિવાર છે. નહીં જાય તો નહીં ચાલે ? આખું અઠવાડિયું તો તું બહાર જ હોય છે. આજે આ તો કાલે કંઈક બીજું. ક્યારેક તો ઘર….’ હજી હું બોલવાનું પૂરું કરું ત્યાં તો મોટા અવાજ સાથે મારા પેટમાં લાત પડી. જાણે કે મારાથી બોલવાનો ગુનો થઈ ગયો ! આ પ્રહાર બીજી વખતનો હતો. પહેલીવાર તો હું સમસમી ગઈ હતી પરંતુ હવે મારામાં સહન કરવાની તાકાત નહોતી બચી. સૌમિલ તો પોતાના મૂડમાં ગાળો દેતો જતો રહ્યો, પણ હું તમ્મર ખાઈને ત્યાં જ ફસડાઈ પડી.