એક દિવસ મારા મિત્ર શશીવ્રતે પાસેના જંગલમાં એક પર્યટનનુ આયોજન કર્યુ. શશીવ્રતને વનો અને પશુ-પંખીઓને જોવાનો બહુ શોખીન હતો, ખાસ કરીને સિંહ અને વાઘને જોવાનો. એ દિવસે અમે પાસેના વનના તળાવો, ડુંગરાઓ, ખીણ,વનલતાઓ બધુ જ જોઈ વળ્યા. પાછા ફરતી વખતે અમે આનંદથી વાતો કરતા હતા. અચાનક એક સિંહની ત્રાડે અમને બધાને ભયભીત કરી મુક્યા. અમે જોયુ તો એક સિંહ ભાગીને અમારા તરફ જ આવી રહ્યો હતો. ઘડીભર તો મને શુ કરવુ એ જ સુજ્યુ નહી. પછી સહુ શશીવ્રતની પાછળ ભાગ્યા. શશીવ્રતને જંગલમાંથી બહાર નિકળવાનો રસ્તો ખબર હતો. દોડતા દોડતા તેણે મને કહ્યુ કે નજીકમાં જ એક આદિવાસીઓની વસાહત છે. અમે ત્યાં માંડ-માંડ પહોચ્યા. ત્યાં નજીકમાં જ કેટલાક બાળકો રમી રહ્યા હતા. હજી તો અમારો સ્વાસ બેસે તે પહેલા એ સિંહ આવીને તેમાના એક બાળકને ઉઠાવીને અલોપ થઈ ગયો. અમે તો અવાચક થઈ ગયા. અમારા હોશકોશ ત્યારે જ પાછા આવ્યા જ્યારે કેટલાક આદિવાસીઓ બાળકોનુ રુદન સાંભળીને દોડી આવ્યા. બાળકોએ તેમને કહ્યુ કે અમારી પાછળ સિંહ આવ્યો અને પેલા બાળકને ઉઠાવી ગયો.આદિવાસીઓએ અમને પકડીને બાંધી દીધા અને તેમના સરદાર પાસે લઈ ગયા.