હું મારી જાતને એટલી સૌભાગ્યશાળી માનું છું કે મોરારિબાપુનું સાનિધ્ય પ્રાપ્ત થયું છે. દોડવું’તું ને ઢાળ મળ્યો, એવું કહેવામાં અહમ્ છૂપાયેલો છે – દોડવાની બદલે ઈચ્છા હતી, તેને બળ મળે, સધિયારો મળે અને ઢાળ મળે તેવી ભૂમિ એટલે ગુરુકુળ. કેટલું ઝીલાય તે મારી ક્ષમતા પર નિર્ભર છે; પરંતુ આ આખીય સમસ્યાને આજે એક જુદાં દ્રષ્ટિકોણથી જોવાની ઈચ્છા છે. ડાહ્યો માણસ પૂળા બચાવવા પ્રયત્ન કરે. બાપુ આ પુરૂષાર્થ કરે છે તેવું અનુભવાય છે. થોડાં ઉદાહરણોથી આ વિચાર વધુ સ્પષ્ટ થશે.