બિપિનના જીવનમાં તકદીરે ક્રૂર મજાક કરી હતી. તેની અને વહાલસોયી પુત્રીને બચાવવા પિતાએ જે સંઘર્ષ કર્યો હતો તેની કથની આંસુભીના શબ્દો સિવાય લખી શકાય તેમ નથી. ઝીલ આશરે બે માસની થઈ હશે ત્યારે ન્યુમોનિયાનો તે ભોગ બની. નિદાન થયું કે તેના શરીરમાં લોહીની ઊણપ છે. આથી તેને અમદાવાદની વાડીલાલ સારાભાઈ હૉસ્પિટલમાં દાખલ કરવાનું નક્કી થયું. હૉસ્પિટલમાં દાખલ થતાંવેંત જ તેની તબિયત થોડા કલાકમાં વધારે બગડી. અચાનક ઝાડા વાટે રક્તસ્ત્રાવ શરૂ થયો. આ ભયાનક દશ્ય જોતા પિતા બિપિન ગભરાઈ ગયો અને હૉસ્પિટલના ડૉક્ટરો અને લૅબોરેટરી વચ્ચે દોડાદોડી કરવા લાગ્યો. પૈસા પાણીની માફક વહેવા લાગ્યા. આર્થિક મુશ્કેલીને કારણે અન્ય કુટુંબીઓ પણ મુંઝાયાં. આમ ને આમ બે માસની હૉસ્પિટલની સારવાર બાદ ડૉક્ટરોએ પણ પોતાનાં હથિયાર હેઠાં મૂકી દીધાં. સૌએ આશા મૂકી દીધી. પરંતુ ઝીલનાં માબાપ જ માત્ર હતાં જેમણે છેક સુધી નિયતિ સામે લડી લેવાનો મક્કમ નિર્ધાર કર્યો. અંતે મુંબઈના જાણીતા ડૉક્ટર અગ્રવાલે ચોક્કસ નિદાન કર્યું કે ઝીલને થૅલૅસીમિયા છે અને ફક્ત સ્ટેમસેલ ટ્રાન્સપ્લાન્ટનું ઑપરેશન જ અંતિમ ઉપાય છે. સારવારના પંદર લાખ જેવા ખર્ચને પહોંચી વળવા સતત કાર્યક્રમો કરવા પડે. દર પચીસ દિવસે નવું લોહી ચડાવવું પડે અને માનસિક તાણ વચ્ચે દોડાદોડી તો ખરી જ. બિપિનની ગેરહાજરીમાં મિત્રો સતત ખડે પગે રહ્યા અને ઝીલને સંભાળતા રહ્યા.