મોક્ષમાં મનુષ્ય પોતાનું સુખ ચાહે છે, પણ પ્રેમમાં તો તે ભગવાનનું પણ સુખ ચાહે છે. પ્રેમી ભક્તોનો એવો ભાવ હોય છે કે અમારે નરકમાં જવું પડે તો કોઈ વાંધો નથી પણ મારા ભગવાનને સુખ મળવું જોઈએ. ગોપીકાઓ વૃંદાવનમાં રહેતી અને ભગવાન કૃષ્ણ મથુરામાં રહેતા તોપણ ગોપીઓ મથુરા નહીં ગઈ. કેમકે ભગવાન કૃષ્ણ નહોતા ઇચ્છતા કે ગોપીઓ મથુરા આવે. છતાં પણ ગોપીઓનું મન તો નિત્ય ભગવાનમાં જ લાગેલું રહેતું. ગોપીઓની જેમ આપણું મન પણ ભગવાનનું જ ચંિતન કરે, વાણી ભગવાનના જ ગુણગાન કરે, કાન ભગવાનની જ ચર્ચા સાંભળે.