શરૂઆતના તબક્કે પરંપરાથી વિરુદ્ધ મત સાથે કશુંક અલગ વિચારનારની સંગાથે કોઈ જોડાતું નથી. તેની સફરની શરૂઆત હંમેશાં ‘એકલો જાને રે…’ જેવી હોય છે. જેમ જેમ તેની મક્કમતા અને લક્ષ્ય માટેની તાલાવેલી કસોટીઓમાંથી ઉત્તીર્ણ પુરવાર થતી જાય છે, એમ તબક્કાવાર તેની સામેનો રસ્તો ખૂલતો જાય છે. પ્રારંભે એકલવીર લાગતા માણસને કોઈ ને કોઈ રાહબર મળી રહે છે, કાફલો બનતો જાય છે. આપણી આસપાસ આવાં અસંખ્ય ઉદાહરણો જોવા મળે છે, જ્યાં કોઈક વચન કે સિદ્ધાંત માટે કટિબદ્ધ બનીને જીવતા લોકોની ખુમારી વ્યક્ત થતી હોય. આપણી સંસ્કૃતિમાં એવા પણ માણસો આવ્યા છે જેમણે નિયમ બનાવ્યો હતો કે ‘પ્રાણ જાય પર વચન ન જાય..’ સમાજનું સન્માન આવા લોકોને મળતું હોય છે.