એક પરિચિત ગૃહસ્થને ત્યાં નાનકડો પ્રસંગ હતો. આ સામાન્ય પ્રસંગમાં અસામાન્ય આમંત્રિતોની ઉપસ્થિતિ ખાસ ધ્યાનાકર્ષક હતી. એમની સોસાયટીના ફલોરમિલવાળાથી માંડી હૅરકટીંગ સલૂન, દરજી, દૂધની ડેરીવાળા જેવા ધંધાદારીઓ, ‘સુમન એન્ટરપ્રાઈઝ’, ‘ઉદય કાપડ ભંડાર’, ‘વર્ષા કિરાના’, ‘પદમલ જનરલ સ્ટોર્સ’, ‘ચલકચલાણી સાડી સેન્ટર’ જેવી શહેરની અનેક નામાંકિત શોપ્સના પ્રોપ્રાઈટર્સ નજરે ચડતા હતા. આ સિવાય કેટલાય નાના-મોટા ઉદ્યોગપતિઓ પણ હાજર હતા. ટૂંકમાં, તેમના સગાંસંબંધીઓ કરતાં આ લોકોની સંખ્યા સવિશેષ માલૂમ પડતી હતી. મને ક્યારેય એવો વિચાર પણ નહોતો આવ્યો કે મજકૂર યજમાન આ દરજ્જાના મોટા માણસ હશે ! તક મળતા મેં યજમાન ગૃહસ્થની પાસે આશ્ચર્ય વ્યક્ત કરતાં પૂછ્યું : ‘તમારે ત્યાં આ સામાન્ય પ્રસંગમાંયે મોટા માણસો વખત કાઢીને પધાર્યા છે… તમારી પ્રતિષ્ઠા આટલી હશે એ તો….’ મારું વાક્ય પૂરું થાય એની રાહ જોયા પહેલા જ તેઓ બોલ્યા, ‘….. આ લોકોને જ મારી સાથે સંબંધ રાખવામાં રસ છે…. જો ડૉક્ટરો ઉધારમાં સારવાર આપતા હોત તો એ પણ દવાખાના બંધ કરીને આજે આવ્યા હોત…..!’