આજે ૨૬ મી જાન્યુઆરી , જાહેર રજાનેા દિવસ હતો . સોસાયટીના સભ્યોએ મનોરંજન માટે ક્રિકેટ મેચનું આયોજન કર્યું હતું . પાંચે સોસાયટીની પાંચ ટીમ નક્કી થઈ , ઈનામ પણ નક્કી થયા હતાં . બધાંએ પહેલાં ધ્વજવંદન કરી પછી મેચ રમવી અેવું નક્કી થયું હતું . સવારના ૮ વાગે બધાં છોકરાઓ તૈયાર થઈ , પોતાની કીટ લઈ નીચે હોટલ પાસે ભેગા થયાં . પણ હજી મુકેશ આવ્યો ન હતો . એક છોકરો એના ઘરે બોલાવવા ગયો તો ખબર પડી તેને ગઈકાલ રાત થી તાવ આવે છે અને રમી શકે તેવી જરાપણ શક્યતા નથી . બધાં ટેન્શનમાં આવી ગયાં . હવે છેલ્લી ઘડીએ ટીમમાં કોને સામેલ કરી શકાય ? ? ડૂબતાને તરણું મળી જાય તેમ છોટુ હોટલમાં સફાઈ કરતો દેખાયો . છોકરાઓ દોડીને છોટુ પાસે ગયા ને ટીમમાં સામેલ થવા કહ્યું . પણ આજે તો જાહેર રજાનેા દિવસ હતો , ઘરાકી નો દિવસ હતો તેથી શેઠે પણ ના પાડી . બધાં છોકરાઓ વિનંતી કરવા લાગ્યા , ૈ અંકલ , પ્લીઝ... છોટુને મોકલોને , અમને એક ખેલાડીની જરુર છે . પ્લીઝ , અમારી આખી ટીમ કેન્સલ થઈ જશે , આજે એક વાર છોટુ ને મોકલો . ૈ આસપાસ ઉભેલા સોસાયટીના રહેવાસી પણ કહેવા લાગ્યા , ૈ જવા દો ને , બાળક છે એ પણ , આવી તક એને ફરી ક્યારે મળવાની ? ૈ રુસ્તમ શેઠે પણ કમને ૈ હા ૈ પાડી. પણ , હવે આવી કપડાં ની વાત . છોટુ ક્રિકેટ ના પહેરવાના કપડાં ક્યાંથી લાવે ? પણ જ્યાં હજારહાથ વાળો બેઠો હોય ત્યાં બે હાથ વાળા ને શું ચીંતા કરવાની ? એ ઉપાય પણ મળી ગયો . એક છોકરો દોડીને મુકેશના પેન્ટ-શર્ટ જે તૈયાર જ હતા તે લઈને આવ્યો . છોટુ ને પહેરવા આપ્યા. કપડાં થોડા ઢીલાં ને મોટા હતાં પણ પટ્ટો બાંધી છોટુ ફટાફટ તૈયાર થઈ , બધા સાથે મેચ રમવા નિકળ્યો . સ્વપ્ને પણ ન વિચાર્યું હતું તે બધું આજે અચાનક થઈ રહ્યું હતું .