આજે તો ધારાવાહિકોમાં સામાન્ય સ્ત્રીની, નોકરી કરતી સ્ત્રીની કે પોતાના બળે વ્યવસાય કરતી સ્ત્રીના જીવનની વાત ક્યાંય દેખાતી નથી. મોટો પરિવારને દર્શાવતી કે સંયુક્ત કુટુંબની હિમાયતની સાથે આ પરિવારની સ્ત્રીઓ સ્વાર્થી, ઈર્ષ્યાળુ દર્શાવાય છે, અને પોતાના સ્વાર્થ માટે તેઓ કોઈપણ કક્ષાએ જઈને હિંસક બની શકે છે. પિયા કી પહેરેદારની નાયિકા અઢાર વરસે પણ કેટલી બાલિશ કે મુરખ છે કે દસ વરસના છોકરાને પતિ માને છે. સિંદુર માત્ર લગાવવાથી લગ્ન થઈ જાય એવી બાલિશતાઓ દર્શાવવાનું કે પોષવાનું ક્યારે બંધ કરીશું આપણે? ક્યાંક એવું તો નથી કે આપણામાં એક પરંપરિત સ્ત્રી જીવે જ છે. જેને સ્ત્રીત્વનું અપમાન કરવું, તેનું શોષણ કરવું, પુરુષને ગમે એવા સંસ્કારી, સુંદર દેખાવાનું ગમે છે. સ્ત્રી એટલે દરેકને ખુશ રાખે. તે એવા પુરુષને ચાહે જે તેનું અપમાન કરે. અને ક્યાં તો તે અધર વુમન એટલે બીજી સ્ત્રીના રૂપે અન્યાય સહે અને અન્યાય કરે. આપણી આસપાસ આવી સ્ત્રી ભાગ્યે જ જોવા મળતી હોય છે. આપણી આસપાસની સ્ત્રીઓતો અનેક વિડંબણાઓને પાર કરીને પોતાની ઓળખ ઊભી કરે છે. અનેક અગવડો અને અસમાનતાઓને સહીને સફળતાના શિખરે પહોંચવાનું સાહસ કરે છે. બીજી સ્ત્રીને ટેકો આપીને ઊભી કરે છે.