નવાગામ-સેજકપરમાં શિયાળાની એક સાંજે સ્વામીશ્રીને શૌચવિધિ કરવા જવાનું થયું. શૌચવિધિ પતાવ્યા પછી ગામ બહાર એક કૂવો જોતાં સ્વામીશ્રીએ કહ્યું, ‘અહીં જ નાહી લઈએ.’ પ્રગટ ભગત અને મેં કહ્યું: ‘શિયાળાનો સમય છે, ઠંડી લાગશે.’ સહજતાથી હસતાં હસતાં સ્વામીશ્રી કહે, ‘કાંઈ વાંધો નહીં આવે, ભગવાનને સંભારીને નાહી લઈએ.’ અને સ્વામીશ્રીએ ઠંડા વાયરા વચ્ચે ખુલ્લામાં જ સ્નાન કર્યું હતું. ક્યારેક તળાવની પાળે, ક્યારેક કૂવાના થાળે, ક્યારેક ટ્રેક્ટરની ટ્રોલી પર, ક્યારેક તો કો’કના ખેતર કે ઘરની ડંકી નીચે પણ સ્વામીશ્રી સ્નાન કરી લેતા.