હસમુખે વળી હસતાં હસતાં કહ્યું : ‘કાકા, છોરાંઓને ખાવા-પીવા માટે જ ઘર યાદ આવતું હોય. આપણે ય હમજીએ તો ખરાને ! આ જુઓ, તણ કિલો ભજિયાં ઈ લોકોને હારુ લઈ આયવો છું. ભલે ખાતાં બચાડાં.’ ઘરે નહીં જવાના બદલામાં જે ભજિયાં મળ્યાં એ કોઈને ગળે ઊતરતાં નહોતાં. કદાચ મરચાંનાં ભજિયાં ખાવાને લીધે આંખમાંથી આંસુ ય ટપકતાં હતાં.