વેપાર અને વ્યવહારની વ્યસ્તતામાં જો ધર્મ વીસરાઈ જાય તો જીવતર ઝેર બની જાય, પરંતુ ધર્મ જો દૂધમાં ઉમેરાતી સાકરની જેમ વેપાર તથા વ્યહવારમાં ભળી જાય તો જીવતર અમૃત બની જાય. જીવનમાં એકવાર ઠોકર ખાધા પછી માણેકશા વધુ ધર્મચૂસ્ત થયા હતા. વ્યહવારુ જગતમાં પણ પ્રામાણિકતા, સત્યનિષ્ઠા, સદ્દવ્યવહાર, નિરભિમાનીપણું તથા જીવદયાના સિધ્ધાંતોના પાલન દ્વારા માણેકશા ધર્માચરણ કરતા હતા. વળી તેઓ ધંધાર્થે ગમે ત્યાં જતા, પણ પોતાના નિત્યક્રમ પ્રમાણે દેવદર્શન, વ્રત જપ-તપ તથા યથાસંભવ ગુરુદર્શન અને ગુરુવાણીનો લાભ લેવાનું કદાપી ચૂકતા નહીં. તેમની ધર્મનિષ્ઠા અજોડ ને પ્રશંસનીય હતી. ધર્મ અને કર્મ વચ્ચે સમતુલા સાધવાની અદ્વિતીય કલા માણેકશાએ સાધી હતી.