પાછળથી કૃષ્ણચંદ્રે એમની પાસે ખુલાસો કર્યો જ, “બેગમ, હું જ્યારે પુંચમાં ભણતો હતો ત્યારે વકાર અને મલિક નામના મારા બે ભાઈબંધો હતા. વકાર મુસ્લિમ હતો. પહેલી વાર ગાલિબનો શેર મેં ત્યાં સાંભળ્યો હતો. ને ઈદની ખીર, શામી કબાબ અને બીરિયાનીનો સ્વાદ પણ ત્યાં જ ચાખ્યો હતો. જ્યારે મલિક હિંદુ હતો. તેને ઘેર ટાગોરનાં ગીતો સાંભળ્યાં હતાં અને લાપસી ખાધી હતી.જ્યારે મલિક એવી અટકવાળો હિંદુ છોકરો હતો. પણ તમારા મૌલવીને મલિક નામ પણ મુસ્લિમ જેવું લાગે, એટલે એ બે દોસ્તોની યાદમાં મેં મારું ઈસ્લામી નામ રાખ્યું વકાર મલિક. આમ એ નામ શંકરહુસેન જેવું કહેવાય. પણ મૌલવીઓ અને ધર્મગુરુઓને એટલી છેતરપિંડી મંજૂર હોય છે.”