—–આંખો લૂછવા, હું મારા ચશ્મા કાઢવા મથું છું ત્યાં જ મારી આંખો ખુલી જાય છે. વધુ કઈં વિચાર્યા વિના, મારી પથારીમાંથી ઊભી થઈ, બાજુના ટેબલ પર પડેલા મારા ચશ્મા પહેરી, સમય જોયો તો સવારના ૩ વાગ્યા હતા. હું બાથરુમમાં જાઉં છું. ને, મારી નજર, બાથરુમના અરીસામાં જાય છે. હું જોઉં છું મારા વાળ સામે. અડધાથીયે ઓછા કાળા અને બાકી બધા સફેદ હતા. મને સપનાનો એ સંવાદ અને બીલનું વાક્ય યાદ આવી ગયા! ”લુક, ટાઈમ પ્રમાણે જિંદગી જે પણ સ્ટેજમાં આપણને લઈ આવે કે મૂકે એમાંથી સારું અને સાચું તારવીને, સમય-સંજોગને honor કરીને, આપણું કર્તવ્ય નિષ્ઠાથી અદા કરવાની જવાબદારી આપણી છે.”