તે દિવસે પણ એક શિયાળાની જ સાંજ હતી. લાઈબ્રેરીમાં મોડે સુધી બેઠા પછી રીયાએ પુસ્તકો એકઠા કરી ઘરે જવાની તૈયારી કરી. કરણ તે દિવસ પછી ક્યારે પણ તેની સાથે વાત કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો નહોતો. બસ તે ઉદાસીથી તેને જોયા કરતો. ક્ષમા પણ રોજ મળતી હતી પરંતુ તેણે ક્યારે પણ કરણનું નામ ઉચ્ચાર્યું નહોતું. કદાચ તે માનતી હતી કે સમય સાથે રીયા હકીકત સ્વીકારી લેશે અને કદાચ એમ પણ થાત. પરંતુ…