છોકરા છોકરીઓની ફ્રેન્ડશીપ વચ્ચે આવું જ થતુ હોય છે. છોકરાનાં સ્વભાવ પ્રમાણે વાત કરવાની શરુઆત પણ એણે જ કરવાની. કંઇ પણ એણે પૂછવાનું, દૂર ઉભેલી છોકરી સામેથી આવે તો નહિ જ. એટલે છોકરાને એની પાસે જવાનું. ત્ત્યાં જઇને સામેથી સ્માઇલ વાત કરવા માટે કોઇ સવાલ વિચારવાનો. ત્યારે તો ફ્રેન્ડશીપ આગળ વધે અને પછી અણદેખ્યુ પરિણામ પાછું શું મળે ખબર?“ છોકરીને એમ લાગે કે એ છોકરો મારી પાછળ લટ્ટુ છે.”, આવો વ્હેમ પણ ના રખાય. કારણ કે ફ્રેન્ડશીપ નો એક રુલ અત્યારે આ છોકરો જ નીભાવતો હતો, ફોર્માલીટીઝ શેની? ફ્રેન્ડશીપમાં નાક શરમ હોય જ નહીં, એક બીજા સાથે ખુલ્લા મને ઇગો સાઇડમાં મુકીને વાત કરવાની હોય. એમાં પહેલ કરવાની હોય. બન્નેનેં થોડું થોડું અંતર કાપીને પાસે આવવાનુ હોય. આ લવ નથી, લવમાં એકબીજા પાસેથી કદાચ એક્સ્પેક્ટ ના કરવાનુ હોય પણ ફ્રેન્ડશીમાં તો એક્સપેક્ટેશન હોય જ. મારો ફ્રેન્ડ છે એટલે મારા કપડાનાં વખાણ કરશે. વખાણ નહીં કરે તો કંઈ નહીં, બે ગાળો આપીને એમ તો કહેશે ને કે નથી સારો લાગતો. નો કમેન્ટ્સ કે નો લાઇક્સનેં ફ્રેન્ડશીપમાં કોઈ જ પ્લેસ નથી. કારણ કે આ બન્ને જ્યાં ના હોય ત્યાં ફ્રેન્ડશીપ નથી ત્યા ઇગો અને કોરો ધાકોડ એટીટ્યુડ જ છે. હું જ કહું છું જસ્ટ ફ્રેન્ડશીપ બેલ્ટથી ફ્રેન્ડશીપ સાબીત નથી થતી. એક ફ્રેન્ડને બીજા ફ્રેન્ડની નજીક લાવવા માટે આ બેલ્ટ પણ ઘણુ કામ કરતુ હોય છે. ભલે હાર્ટ રિલેશનશીપ ના હોય પણ આ બેલ્ટ બે ફ્રેન્ડસને તો મેઇન્ટેઇન કરે જ છે. ત્યા ઇગો કે ઇગ્નોરન્સ નથી જ.