'આ છોકરો કઇ માટીનો બનેલો છે એ જ સમજાતું નથી.' વિભાકર વિશે બોલતી વખતે એમના અવાજમાં સાચી લાગણી છલકાતી હતી. 'મને તો બીક હતી કે ભાસ્કર મૂંડન નહીં કરાવે. પણ વિભો એ રીતે હુકમના પાનાં ઊતર્યો કે ભાસ્કરની સાથે આદિત્ય પણ તૈયાર થઇ ગયો!' એમણે જિતુભાઇ સામે જોયું. 'આમ તો ભગવાનમાં બહુ શ્રદ્ધા નથી, પણ આ મુદ્દે બે હાથ અને ત્રીજું મસ્તક ઝુકાવીને ઇશ્વરનો આભાર માનું છું. વિભાકર એના સાવકા ભાઇઓની જે રીતે સંભાળ રાખે છે એ જોઇને ક્યારેક તો હૈયું ભરાઇ આવે છે.' દસેક સેકેન્ડ આંખો બંધ કરીને એ ભૂતકાળમાં ખોવાઇ ગયા. આંખો ખોલીને એમણે મંજુલાની છબી સામે અછડતી નજરે જોયું. 'વિભો સાડા ત્રણ- ચાર વર્ષનો હતો ત્યારે એની નવી મા બનીને મંજુ આ ઘરમાં આવેલી. મા વિનાના એ માસુમ ફૂલને ઉછેરવામાં મંજુએ કોઇ કસર નહોતી છોડી. આ મારી સાવકી મા છે એવું વિભાને ક્યારેય લાગવા નથી દીધું એ એની મહાનતા.' ફરીથી આંખો બંધ કરીને એમણે નિરાશાથી માથું ધુણાવ્યું.