અમિતાભ કે સિનેમા પ્રત્યેના અહોભાવથી જ એક ઝક્કાસ ફિલ્મ બની જતી હોત તો આ અગાઉ આવેલી ‘બુઢ્ઢા હોગા તેરા બાપ’ પણ ક્લાસિક બની ગઈ હોત. નાળિયેરની જેમ માથા પર અફળાય એવી વાત એ છે કે એક વાર ફિલ્મની મૂળ વાર્તા એસ્ટાબ્લિશ થઈ જાય, પછી બાલ્કી પાસે બાલ કી ખાલ ઊધેડવા સિવાય ખાસ કશું બચતું જ નથી. અને એમાં જ ૧૫૩ મિનિટની આ ફિલ્મ અત્યંત ઢીલી અને લાંબી લાગવા માંડે છે. ખાસ કરીને ઇન્ટરવલ પછી તો આપણું ધ્યાન જકડી રાખે એવા ભાગ્યે જ કોઈ સીન છે.