. . જળ  જમનાનું   કાઢી  બહાનું   આવું  તારે   ધામ હૈયે   ને  હોઠે,    ભૂલું,   તોયે  એક  જ  તારું નામ લાજી   મરું   હું   વાત્યું  કરે  આખું   ગોકુળ  ગામ ક્યાંથી  રમું   હું  સંગે  તારી  હૈયે  નથી  હવે  હામ  ઘરના  કામને  રેઢાં  મેલી  તારી  પૂંઠે   નથી  ભમવું કેડો મારો છોડ.