ઉત્તર : બહુ જ. ન વાંચી શકે એવડાં બાળકો ચિત્રો જોઈને વાર્તા માણી શકે છે. અને વાંચી શકે એવડાં બાળકોને ચિત્રો વિશેષ આનંદ કરાવે છે. હું તો મારાં બાલવાર્તા- પુસ્તકોમાં શરૂઆતનાં પૃષ્ઠોમાં વાર્તાઓના ક્રમને નહીં અનુસરીને ચિત્રોનો ઢગલો જ કરું છું. અને ઉપર લખું છું કે ‘ક્યું ચિત્ર કઈ વાર્તાનું છે તે ખાલી જગ્યામાં લખો.’ પરિણામે બાળકો પુસ્તકો હાથમાં આવે કે તરત વાંચવા જ બેસી જાય છે કારણ કે તેમને ખાલી જગ્યા પૂરવાની ઉતાવળ હોય છે. હમણાં મારાં ‘ટચૂકડીઓ અને બીજી બાલવાર્તાઓ’ પુસ્તકને ‘શ્રી હરીશ નાયક શિશુકથા પારિતોષિક’ મળ્યું. તેમાં મેં ચિત્રો વાર્તાને મથાળે મૂક્યાં છે, પણ એ ચિત્રોની નાની નાની આવૃત્તિઓ મુખપૃષ્ઠ ઉપર ઝાંખી ઝાંખી મૂકી છે તેથી બાળકો તેમાંથી ક્યું ચિત્ર કઈ વાર્તાનું છે તે શોધીને ખુશ થાય છે અને તેમના મિત્રો પાસે પણ શોધાવે છે. વાંચતાં ન આવડતું હોય એવાં નાનાં બાળકો વાલીઓ પાસેથી આ વાર્તાઓ જાણી લે છે અને પછી તેનાં ચિત્રો શોધી લે છે. એટલે બાળકોના પુસ્તકવિશ્વમાં ચિત્રો જરૂરી છે.