ભગવાને માણસમાં ‘મન’ નામની ચમત્કારિક ચીજ મૂકી. અને ભગવાને ગીત ગાયું ‘મન હી દેવતા, મન હી ઈશ્વર, મન સે બડા ન કોઈ….’ આ મન કલચ, ગીઅર, બ્રેક અને એક્સીલેટર બધાના રોલ કરે. મન બ્રેક મારીને ધ્યાનમાં બેસી જાય તો શરીર પહાડની જેમ સ્થિર થઈ જાય. માણસે મનથી બુદ્ધિ જગાડીને પેરેશૂટની શોધ કરી ને પંખીની જેમ ઊડ્યો. ‘માણસ મેરેથોન દોડમાં વહેતા ઝરણાંને હંફાવી દે એટલું દોડી શકે છે, અને અમ્પાયર સીટી મારીને ‘સ્ટૉપ’ કહે તો ઊભો રહે પાછો; ઝરણા જેવો ઉછાંછળો નહીં ! અને ઈશ્વરની ઈચ્છા મુજબ હાય-હલ્લો તો હોલસેલમાં !! હવે ઈશ્વરને કંઈ ચિંતા જ ન રહી. માણસ પણ ઈશ્વરની જેમ ધારે તે કરી શકે…. ધારે તે મેળવી શકે એવો બન્યો. માણસે ખાઉધરાની જેમ ખાવું હોય તો ખાઈ શકે છે અને ભૂખમરાની જેમ ભૂખ્યા રહેવું હોય તો એમ પણ કરી શકે. નજીકના ચશ્માંથી દૂરનું અને દૂરના ચશ્માંથી નજીકનું જુએ ! એની મ….ર….જી ! સુરતની સૂતરફેણી અમદાવાદમાં બેઠો બેઠો ખાય કે ચાહે તો નિદ્રાસુખ ભોગવે કે પછી ઉજાગરો કરીને નિંદારસ પીવે તોય પોલીસ પકડે નહીં ! બૂચા નાકવાળા થવાની ઈચ્છા થાય તો ચીન જઈ શકે, નહીં તો ઘેર બેઠા બેઠા નાકને ભીંત ભટકાડીનેય બૂચો થઈ શકે ! માથું ઓળવાનો કંટાળો આવે તો ટોલિયું કરાવી નાંખે. બ્રશ કરવાનું ન ગમતું હોય તો સવારે જાગવાનું જ નહીં !