સંતના આ જવાબથી રાજા રાજીના રેડ થઈ ગયો. એ પળનોયે વિલંબ કર્યા વિના એક ખેડૂતનો વેશ ધારણ કરી મહેલના પાછળના દરવાજેથી હાથમાં કોદાળી લઈ પગપાળા તે વૃદ્ધાના ઘર ભણી ચાલી નીકળ્યો. પૂછતો પૂછતો તે રૂપા વૃદ્ધાના ઘરે આવી પહોંચ્યો. આ વખતે સાંજ ઢળી ચૂકી હતી. વાળુની વેળા થઈ ગઈ હતી. પંખીઓ આવીને પોતપોતાના માળામાં ગોઠવાઈ ગયાં હતાં. મંદિરમાં થતો ઘંટનાદ સંભળાતો હતો. કમળનાં ફૂલ બિડાવાં લાગ્યાં હતાં. ભમરાઓના ગુંજારવ બંધ થઈ ગયા હતા. આ ટાણે રૂપા વૃદ્ધા આંગણામાં બેઠી હતી. વાળુ કરવા તે આરતી બંધ થવાની રાહ જોતી હતી. રાજાએ નમ્રતાથી વંદન કરી રૂપા વૃદ્ધાને પૂછ્યું,