નિખિલ અને કલ્કી બન્ને એકબીજાના પ્રેમમાં છે અને બન્નેની ફૅમિલી તેમનાં મૅરેજ થઈ જાય એવી અપેક્ષા રાખે છે. નિખિલ કે કલ્કીને આ મૅરેજ સામે કોઈ વાંધો નથી, પણ કલ્કીની શરત છે કે તે મૅરેજ કર્યા વિના આ ઘરમાં છ મહિના રહેશે અને એ દરમ્યાન થનારા પતિ અને સાસુના સ્વભાવને બરાબર ઓળખવાનો પ્રયાસ કરશે. સ્વાભાવિક રીતે આ વાત માનવા કોઈ તૈયાર ન થાય, પણ કલ્કી મહામુશ્કેલીએ બધાને વાત મનાવે છે. પરિવારના સભ્યોને સમાજની ચિંતા છે એટલે કલ્કી એમાંથી પણ રસ્તો કાઢે છે અને એવું પ્રસ્થાપિત કરે છે કે તે આ ઘરમાં પેઇંગ ગેસ્ટ તરીકે આવી છે. જોકે એ તો દુનિયાની દૃષ્ટિએ, બાકી તો કલ્કીએ આ છ મહિના દરમ્યાન પત્ની અને વહુની જવાબદારીમાં આવતી તમામ ફરજ નિભાવવાની છે. હસતાં-રમતાં બે-ચાર વીક તો પસાર થઈ જાય છે, પણ પછી થનારી વહુ અને થનારી સાસુ વચ્ચે કજિયો શરૂ થાય છે. બે મહિનામાં તો આ ઝઘડો એ સ્તરે પહોંચી જાય છે કે મૅરેજ પહેલાં જ સૌ છૂટા પડી જવાની નોબત પર આવી જાય છે, પણ યેનકેન પ્રકારે બધા સાથે રહેવા માટે સહમત થાય છે, પણ કસોટીની ક્ષણો તો આગળ પારાવાર આવવાની છે અને એ કસોટીમાંથી સાસુ, વહુ અને દીકરા સૌએ હસતે મોઢે બહાર નીકળવાનું છે. નાટકના દિગ્દર્શક સુરેશ રાજડા કહે છે, ‘લગ્ન વિના છ મહિના વહુ બનીને ઘરમાં રહેવાની જે શરત છે એ શરતવાળી વાત મને બહુ જ મહત્વની લાગી. મૅરેજ પછી સહનશક્તિ જન્માવવી પડે, પણ જો સમજણશક્તિ ડેવલપ કરવી હોય તો સજાગતાપૂર્વક સાથે રહેવું પડે એ આખી વાર્તાનો સાર છે જે અદ્ભુત છે.’