આ હકીકત છે.. પણ એનાથી પણ વધુ અગત્યની એક અન્ય હકીકત એ છે જેના વિશે આપણે વિચારવું જોઈશે. અરેબિક આપણી માતૃભાષા છે, સંશોધન એમ કહે છે કે અન્ય કોઈ પણ ભાષામાં પ્રભુત્વ મેળવવા તમારે માતૃભાષામાં નિપુણ હોવું જરૂરી છે. માતૃભાષામાં નિપુણતા એ અન્ય ભાષાઓમાં સર્જનાત્મક અભિવ્યક્તિ માટેની પ્રાથમિક શરત છે. કઈ રીતે? ખલિલ જીબ્રાન, જ્યારે તેમણે લખવાનું શરૂ કર્યું ત્યારે તેમણે અરેબિકમાં લખ્યું. તેમના બધા જ વિચારો, કલ્પનાઓ અને ફિલસૂફીની પ્રેરણા તેમને બાળપણથી એ ગામડામાંથી મળ્યાં હતાં જ્યાં તેઓ મોટા થયા, એ વાતાવરણની અનોખી સુગંધને માણતા, એ રોજીંદા પણ મનોરમ્ય અવાજને સાંભળતા અને એ વિશેષ વિચારને વાગોળતા. તો, જ્યારે તેમણે અંગ્રેજીમાં લખવાનું શરૂ કર્યું ત્યારે તેમની પાસે પૂરતું ભાથું હતું. તો ભલે તેમણે અંગ્રેજીમાં લખ્યું, પણ જ્યારે તમે તેમના લખાણોને વાંચો છો ત્યારે, તમે એ જ અનોખી સુગંધને અનુભવી શકો છો, તેમની એ જ લાગણી તમને સ્પર્શે છે. તમે આસાનીથી કહી શકો કે અંગ્રેજીમાં લખાયેલું એ લખાણ તેનું છે જે છોકરો પહાડોમાંના એક ગામથી આવ્યો હતો. તો આ ઉદાહરણ છે જેને કોઈ પણ નકારી શકે નહીં. બીજી વાત, એમ કહેવાય છે કે જો તમારે કોઈ દેશને મિટાવી દેવો હોય, તો સંસ્કૃતિને નાબૂદ કરવાનો એકમાત્ર રસ્તો છે તેની ભાષાને મારી નાંખવાનો. આ હકીકતની વિકસિત દેશોને સારી પેઠે જાણ છે, જર્મન, ફ્રેન્ચ, જાપાનીઝ અને ચાઈનીઝ. આ બધાજ રાષ્ટ્રો આ હકીકતથી વાકેફ છે. એથી જ તેઓ પોતાની ભાષાને સુરક્ષિત રાખવા કાયદા બનાવે છે. તેઓ ભાષાને પવિત્ર માને અને રાખે છે, તેઓ પોતાની ભાષાનો ઉપયોગ ઉત્પાદનોમાં કરે છે, ભાષાના વિકાસ માટે ખૂબ નાણાં પણ ખર્ચે છે. શું આપણે તેમનાથી વધારે જાણીએ છીએ?