તેલંગણમાં (18 એપ્રિલ 1951) પોચમપલ્લી ગામમાં હરિજનોએ જમીનની માંગણી કરી અને સો એકર જમીન દાનમાં મળી. તે રાત્રે મને ત્રણ-ચાર કલાક જ ઊંઘ આવી. આ તે કેવી ઘટના બની ? હું વિચારમાં પડી ગયો. મને ભગવાન પર શ્રદ્ધા છે અને ત્યાર બાદ નંબર બેની શ્રદ્ધા ગણિતશાસ્ત્ર પર છે. તો મેં ગણતરી શરૂ કરી. ભારતના બધા ભૂમિહીનો માટે જમીન માંગવી હોય તો પાંચ કરોડ એકર જમીન જોઈએ. માંગવાથી આટલી જમીન મળી શકે ? અને પછી સાક્ષાત ઈશ્વર સાથે સંવાદ શરૂ થયો. સામે બેઠેલી વ્યક્તિ સાથે વાત કરું છું તેવી જ વાત થઈ. તેણે કહ્યું, ‘જો આમાં આશંકા કે ડર રાખીશ તો તારે અહિંસા પરના વિશ્વાસનો દાવો છોડવો પડશે. શ્રદ્ધા રાખ અને માંગતો જા.’ અને પછી કહ્યું કે ‘જેણે બાળકના પેટમાં ભૂખ પેદા કરી છે તેણે માતાના સ્તનમાં દૂધ મૂક્યું છે. તેની યોજના અધૂરી નથી હોતી.’ અને મારું સમાધાન થઈ ગયું.