“સેજલ, તારા પપ્પા એક ગુપ્ત કોયડા જેવા છે. ક્યારેય કોઈ વાત આપણને ખુલીને કહેતા નથી.” મમ્મીની આ હંમેશાની ફરિયાદ. કદાચ મમ્મી ખોટી પણ નથી. નાનપણથી મેં જોયું છે કે પપ્પા પોતાની ઓફીસની વાતો, પોતાના મિત્રોની વાતો ઘરે આવીને ક્યારેય અમને લોકોને કરતા નહોતા. બસ અમને તો એટલું યાદ છે કે છેલ્લે પપ્પાને એક જ ફ્રેન્ડ હતા, અરૂણ અંકલ. દહેરાદુનથી પપ્પાની અહીંયા બેંગ્લોરમાં બદલી થઈ ત્યારે અરૂણ અંકલ અમને લેવા આવેલા શાલ ઓઢીને. એ પછી અમે બેંગ્લોરનું ક્વાટર છોડ્યું અને અરૂણ અંકલના નાનકડા ઘરમાં શીફ્ટ થયા.