તે પંક્તિ મુજબ બાપા હીરસાગરનું મન લગ્નગ્રંથી થી જોડાયા છતાં દયાન ધારણામાં મુજ્બુત રહયું અને દિન પ્રતિદિન ભક્તિનો ભાવ વધતો રહયો અને બ્રહ્માનંદમાં લીન રહેવા લાગ્યા પૂજ્ય શ્રી હીરસાગરબાપા નું સસરાનું ગામ વોરાકોટડા ગોંડલ પાસે, ત્યાં અવાર નવાર પોતે વ્યવહારિક કામે જતાં અને એકાદ બે દિવસ રોકાતા પણ ખરા... વોરાકોટડા ગામ ખૂબ જ નાનું કોઈ સત્સંગ પ્રેમી માણસ નહિ. એટલે પોતે રોકાય ખરા પણ પોતાને મજા આવે નહીં. કારણકે જેને હે વ્યસન તે વસ્તુ મળે તો જ આનંદ આવે. સત્સંગ વિના મન ઉદાસ જેવું રહે. તેમાં એક વખત બાંદરા ગામના વણકર ભાઈ કરસનભાઈ દાફડા, જે રાજીમાં ના સગા કુટુંબના હતા, તે વોરાકોટડા આવ્યા અને પૂ. શ્રી. હીરસાગરબાપા ને મહેમાન તરીકે આવેલ જોઈ તેમને બાંદરા આવવા પ્રેમથી આગ્રહ કર્યો. તેથી બાંદરા ગામે કરસનભાઈ દાફડાને ત્યાં હીરસાગરબાપા પધાર્યા અને રાતને વખતે સૌ ડાયરો કરીને બેઠા. હીરસાગરબાપા એ સત્સંગની શરૂઆત કરી. વણકર ભાઈઓ દસ - પંદર પ્રેમીજનો શાંતિથી બેઠા. પણ હીરસાગરબાપા ની અખંડ અમૃતવાણી, અતુટ પ્રવાહ અને ઝટ પાઈ દેવાની લગનીમાં સવાર ના ચાર કેમ વાગી ગયા ? તે કોઈને ખબર પણ પડી નહીં.