'મારી વાત સાંભળો, મોટી બહેન!' ભાવિકા મૂળ વાત પર આવી. 'કલાક પહેલાં વિભાભાઇએ આપણને ચારેયને તતડાવીને ફરિયાદ કરી કે ઘરમાં બંને એ ઘટનાની એમને જાણકારી મળતી નથી. એમની વાતમાં વજૂદ છે. સ્વામીજીની વાત તમને ગંભીર નથી લાગતી? વળી, વિપત્તિની વેળાએ ઢાલ બનીને ઊભા રહેવાની શક્તિ વિભાભાઇ પાસે છે. તમે ભૂલી ગયા? તમારા ભાઇ-ભાભીને ભાડવાત ધમકી આપતો હતો ત્યારે વિભાભાઇએ તમારા પિયર જઇને એ ભાડવાતને સીધો નેતર જેવો કરી નાખ્યો હતો એ યાદ નથી?' એણે જેઠાણીને સમજાવ્યું. 'હમણાં ત્રણેય ભાઇઓ મૂંડન કરાવીને આવશે. એ લોકો આવે ત્યારે એમને આ વાત કહેવામાં તમને કંઇ વાંધો છે?' અલકાના મોઢા પરની અવઢવ પારખીને એણે ઉમેર્યું. 'પપ્પાજીએ ભલે ના પાડી પણ તમે વિચારો. પરિવારમાંથી બીજા કોઇનો વારો ટૂંક સમયમાં આવશે એવું સ્વામીજીએ પૂરી ગંભીરતાથી કહેલું. પરિવારમાં પપ્પાજી, આ ત્રણ ભાઇઓ, આપણે બે અને આપણાં બાળકો સિવાય બીજું કોણ છે? એ મહાત્માએ એમની દિવ્ય દૃષ્ટિથી આગોતરી જાણ કરી, એ પછી ઘરના મોભીઓને અંધારામાં રાખવાની કોઇ જરૂર ખરી?'