એ બધી વસ્તુઓનો વિચાર કરતાં મને લાગે છે કે યોગ તથા બીજી ગૂઢ વિદ્યાઓના મોટા ભાગના લોકપ્રિય સમકાલીન લેખકોએ પોતે જેનું વર્ણન કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે તે સાધનાપંથ પર સ્વામિત્વ નથી મેળવ્યું. એમના અનુયાયીઓને શરીર તથા જીવન પર સર્વ પ્રકારનો સંયમ સ્થાપવાની બાંયધરી આપવા છતાં પણ એમણે પોતે એવો સંયમ નથી સ્થાપ્યો. એ યોગ વિશે કાંઈ જાણતા હોવાનો ને માનવની અંદરની સુષુપ્ત શક્તિઓથી સુપરિચિત હોવાનો દાવો કરે છે પરંતુ એમના પરિચયમાં આવ્યા પછી સમજાય છે કે એમના સંયમના તથા પૂર્ણતાના દાવા કપોલકલ્પિત અથવા પોકળ છે. એ આત્મસંયમ અને શારીરિક સંપૂર્ણતાથી કોસો દૂર દેખાય છે તો બીજી ઉત્તમ વસ્તુઓની તો વાત જ શી કરવી ? પુસ્તકો લખવાં એ એક વાત છે અને સત્યનો સાક્ષાત્કાર કરવો એ બીજી જ વાત છે. ડૉકટરે પહેલાં પોતાની જ જાતની દવા કરવાની હોય છે.