ભગવાન શિવજી સહુનું કલ્યાણ કરે માટે જ તેમનું નામ ‘શિવ’ હશે. અરજી કર્યાનાં અઠવાડિયામાં તો શ્રાવણના પહેલા જ દિવસે અમદાવાદ કોલેજમાંથી મને ઈન્ટરવ્યુ કોલનું કવર મળ્યું અને વૃદ્ધ માતા-પિતાના આશિષ લઈને, દહીં-જીરૂનું શુકન લઈને, બસના સમયની રાહ જોયા વિના જ ઘરની કાર લઈને અમદાવાદ જવા રાતે ને રાતે નીકળ્યો. બીજે દિવસે બપોરના અગિયાર વાગ્યે ઈન્ટરવ્યુ હતો. મારા શહેરથી અમદાવાદ દૂર હતું. રાત્રીના અગિયાર વાગવા આવ્યા હતા. અમદાવાદ આવવાને તો હજુ બે કલાકની વાર હતી. રસ્તો પૂછતો પૂછતો હું આગળ વધતો જતો હતો. વરસાદને કારણે દૂર સુધી જોઈ પણ શકાતું ન હતું. એવામાં પૂરપાટ ઝડપે એક કાળી કાર મારી બાજુમાંથી જાણે ઉડતી હોય તેટલા વેગથી પસાર થઈ ગઈ. કાર મને જાણીતી લાગી પણ ક્ષણમાં તો તે આગળ જતી રહી. આગળ ખુલ્લું રેલ્વે ફાટક આવતું હતું અને રેલ્વે પણ ધસમસતી આવી રહી હતી પણ મોતની ચિંતા કર્યા વિના જ પૂરપાટ ઝડપે તે કાળી કાર પાટા ઓળંગી ગઈ. મારા મુખમાંથી ચીસ નીકળી ગઈ, પણ હાશ ! એ કાર તેના માલિક સહિત બચી ગઈ ! રેલ્વે પણ પસાર થઈ ગઈ અને સાથોસાથ મારાં હ્રદયમાંથી ધ્રુજારીનું આછું લખલખું પસાર થઈ ગયું. માંડ કરીને મેં કાર સ્ટાર્ટ કરી પાટા ઓળંગ્યા, પેલી કાર તો ક્યાંય અલોપ થઈ ગઈ હતી. કેટલી એની ઝડપ હતી ! ધીમે ધીમે હું મારી કારની ઝડપ વધારવા જતો જ હતો ત્યાં બાજુની બાવળની કાંટામાંથી કોઈ બાળકના રડવાનો અવાજ મારા કાને પડયો.