‘પપ્પા ! પપ્પા ! તમે અમેરિકાથી મારા માટે શું લાવ્યા ?’ પૂછતાં પૂછતાં તે પપ્પાના ગાલોને ભીંજવતી રહી હતી. પહેલી નજરે જ વહાલી લાગે તેવી આ પરી જેવી પુત્રીને જોઈને પિતાનો બધો જ થાક પળવારમાં ઊતરી ગયો. આ દશ્ય મારા મનમાં કોતરાઈ ગયું અને હૃદયમાં વસી ગઈ આ નાનકડી ઝીલ. મંગળદાસ ટાઉનહૉલમાં રજૂ થયેલ તે દિવસના કાર્યક્રમમાં મારું ચિત્ત સતત ઝીલના વિચારોમાં જ પરોવાયેલું રહ્યું હતું. પ્રેક્ષાગારમાં મને ફક્ત ઝીલનો ચહેરો જ દેખાતો હતો. મારાથી અચાનક ગવાઈ ગયું :