એપોઈન્ટમેન્ટનો કાગળ હાથમાં લઈને હું ક્ષણભર કલ્પનાની દુનિયામાં ખોવાઈ જાઉં છું. મારી એરકન્ડિશન્ડ કેબિનમાં રિવોલ્વિંગ ખુરશી પર હું બેઠી છું. મારા ટેબલ પર ફાઈલોનો ઢગલો છે. કોમ્પ્યુટરના એલ.સી.ડી સ્ક્રીન પરની માહિતી જોઈને હું ચેકોમાં ફટાફટ સહી કરી રહી છું. બેલની સ્વીચ દાબીને પટાવાળા પાસે કૉફી મંગાવું છું. ઑફિસના કર્મચારીઓ, ગ્રાહકો અને અધિકારીઓ મને મેડમ…મેડમ કહીને સંબોધી રહ્યા છે. મારી હાથ નીચેના માણસોની ભૂલ દેખાય કે તરત એમની બરાબર ખબર લઈ નાખું છું. જરૂરિયાતમંદો મારી પાસે લોનના કાગળ રજૂ કરીને મંજૂરી માટે આજીજી કરે છે. નમી ગયેલી ચશ્માની દાંડી સરખી કરીને હું એક નજરથી સામે બેઠેલા વ્યક્તિને માપી લેવાની કળા ધરાવું છું. મહિનાની પહેલી તારીખે ખાતામાં 20,000 રૂ. જમા થતા જોઈને આપ કમાઈના ગર્વથી મારી ગરદન ટટ્ટાર થઈ ઊઠે છે. હવે મારે ઑફિસેથી છૂટીને ચાલતા શાક લેવા જવાનું નથી. ડ્રાઈવર કાર લઈને સમયસર લેવા આવી પહોંચે છે. કિટીપાર્ટી, કલબો અને શૉપિંગમાં મન ફાવે એટલો ખર્ચ કરી શકું છું. આવતા મહિને મને પ્રમોશન મળશે…. કેટલો પગારવધારો થશે એની ગણતરી માંડવાની શરૂઆત કરું છું ત્યાં તો…