તેમના હૃદયમાં ફરી પીડા ઊઠી. તેમણે બારી બંધ કરી દીધી. બહાર ધીમી ધારે વરસાદ પડવો શરુ થઈ ગયો હતો. એકવોકેટ તન્ના ઓરડાની વચ્ચોવચ્ચ પૂતળાની જેમ ઊભા રહ્યા. આગળ દિવસથી મનમાં ચાલતા ઘમસાણ યુદ્ધમાં બધા વિચારો જાણે ખપી ગયા હોય તેમ તેઓ શૂન્યમનસ્ક ઊભા રહ્યા, ચારે તરફના શૂન્યાવકાશને જોતાં.