આ વાત કરતી વખતે બાળપણમાં રમેલું એક રમકડું યાદ આવે છે. એક નાની ડબ્બીમાં એક બાજુ રામ અને બીજી બાજું રાવણ મૂકવામાં આવેલા અને બહાર સીતાની મૂર્તિ. સીતા તરફ રામની છબી આવે ત્યારે સીતા સ્થિર હોય અને રાવણની છબી આવે ત્યારે સીતાની છબી ફરી જતી હોય, પાછળ જતી રહેતી હોય. કોણ જાણે કેમ, એ રમકડું આજે બહુ યાદ આવે છે. પ્રદૂષણ, ઋતુઓમાંની અનિયમિતતાઓ, સ્વચ્છ હવાની અછત, ખાતાં-પીતાં રમતાં થતાં હુમલાઓ, આવા બીજા અનેક દાખલાઓ, જેમાં માનવી દુઃખી થયા કરે ત્યારે મનમાં પ્રશ્ન થાય છે, ‘માનવ કલ્યાણ માટે થયેલી શોધોનો માનવી કેટલોક ઉપયોગ લઈ શકશે ? આ પ્રશ્નનો કોણ જવાબ આપે ? પરિસ્થિતિને અનુભવતા માનવજીવન શું એવી જ રીતે ચાલુ રહેશે ? ‘વિજ્ઞાન દિવસ’ની ઉજવણી વખતે આવા સારા-નરસા વિચારો આવ્યા કરે છે. શું આધુનિક રીતે જીવતા માણસ માટે યંત્રો જ વધુ મહત્વનાં બનશે ? અને શું સાચો માનવી અદશ્ય થઈ જશે ? માનવી હોશિયાર હશે પણ શું એનું સત્ય ગુમાવી બેસશે ? આવા આળા અનેક વિચારો સાથે આપ સૌ વૈજ્ઞાનિકોને નમસ્કાર. ખોટું ન લગાડશો, અમે તો માત્ર અમારી લાગણીઓ જ વ્યક્ત કરીએ છીએ અને તમારા સૌની કુશળતા ઈચ્છીએ છીએ. આજે એક કવિતાની પંક્તિઓ યાદ આવે છે : ‘અખિલ બ્રહ્માંડમાં એક તું શ્રી હરિ, જૂજવે રૂપે અનંત ભાસે….!’