વિનુએ જ અનિતાબેનને સમાચાર આપતાં કહ્યું, “રડ નહીં એવું નહીં કહું તને, પણ જો તારા પતિ ત્યાં હોય તો એમની સાથે પણ વાત કરું.” થોડી ક્ષણો વિનુ ચૂપ રહ્યા અને પછી વાતચીત પાછી શરૂ થઈ. વિનુ બોલ્યા, “સાહેબ, નિરંજન ચાર દિવસથી બિમાર હતો હોસ્પિટલમાં. ગઈ કાલે એને બ્લડ કેન્સર છે એવું નિદાન થયું અને આજે, હમણાં બે કલાક પહેલાં, એનું નિધન થયું છે તો……..(એકાદ મિનિટ સામે છેડેથી કોઈ બોલતું હોય એવું લાગ્યું),” પછી, વિનુ બોલતા રહ્યા “હલો, હલો, આર યુ ધેર? હલો…!” વિનુએ ગુસ્સાથી ફોન મૂકીને કહ્યું, “આઈ ડોન્ટ બીલીવ ઈટ! અનિતાનો વર કહે છે કે, નિરંજન તો એના માટે એણે જ્યારે, મણીપાલમાં એના મેડીસીનનું ફાઈનલ ઈયર પૂરૂં થાય એ પહેલાં જ, મુંબઈથી એક આફ્રિકન છોકરીને ભગાડીને મણિપાલ લઈ જઈને લગ્ન કર્યા ત્યારે જ મરી ચૂક્યો હતો! હી ડઝ નોટ નો એની અધર નિરંજન! અને ફોન ડીસકનેક્ટ કરી દીધો!” મેં વિનુને શાંત પાડતાં કહ્યું, “કાલે પાછો ફોન કરીશું. હમણાં તમે શાંત થાવ. પેગીને સમાચાર આપ્યાં?” વિનુ બોલ્યા, “હા, હોસ્પિટલવાળાઓએ જ આપ્યા. હોસ્પિટલમાં, ઈમરજન્સી કોન્ટેક તરીકે એનું જ નામ અને એડ્રેસ એણે લખાવ્યા હતા. બોડી મળતા તો હજી બે-ત્રણ દિવસ થશે ત્યાં સુધી ફ્યુનરલની વ્યવસ્થા પણ કરવાની છે.” ઉદાસીમાં ઘેરાયેલાં હું અને વિનુ બેઉ સૂવા માટે ગયા.