મારા મિત્રો ખુબ રહ્યા છે પણ હું હમેશા એક બેસ્ટ ફ્રેન્ડ શોધતી. હવે હું ગર્વ પૂર્વક કહી શકું છું કે મારી બેસ્ટ ફ્રેન્ડ મારી દીકરી છે. બોલો.. હશે કોઈ આવી માં.. જે એની દીકરીને પ્રેરણાબળ માને અને બેસ્ટ ફ્રેન્ડ પણ. હા… બાળકનો સ્વભાવ જ હોય છે એને હસતા ચેહરા..ખુશ ખુશાલ હાસ્ય જ ગમે. જરા પણ ઉદાસ જુએ એટલે એ પણ ઉદાસ થઇ જાય અને કા પછી રડવા લાગે. ક્યારેક ટેલીવિઝનમાં કોઈ દ્રશ્ય જોતા કે અચાનક રડવું આવે, દિલ ભારે થઈ આવે તો પણ દીકરી તરત જ સમજી જાય.. પૂછવા માંડે મમ્મા શું થયું ? કોણ ખીજાણું? પછી ભગવાનના ફોટા સામે જોઇને બોલે.. જે જે કેમ મમ્માને ખીજાવ છો? અને પછી મને આવીને કહે કે બસ…મમ્મા.. હું જે જે ને ખીજાય લીધું. હવે રડવાનું નહિ હ. અને ત્યારે જે અહેસાસ થાય ત્યારે ભગવાનને પણ આભાર માનવાની ઈચ્છા થાય.