એક વાર મારા મિત્ર અને અમદાવાદની ‘હોટેલ હવેલી’ના માલિક (જેઓ હાલ 2011માં જ અવસાન પામ્યા) વિનોદ જોશીએ તેમના ક્રિકેટ એસોસીએશનના ફંડ રેઇઝીંગ માટે પંકજ ઉધાસનો કાર્યક્રમ યોજવા માટે મારી મદદ માગી. મેં સંપર્ક કરતાં જ પંકજભાઇએ એક પણ ક્ષણના વિલંબ વગર જૂના સંબંધના નાતે ઘણું કંસેશન કરી આપ્યું અને અમદાવાદ આવ્યા . પણ એ સાંજે મારા માટે એક મોટી સમસ્યા ઊભી થઇ. હું એ દિવસોમાં હું અરવિંદ ત્રિવેદી “લંકેશ” સાથે મળીને ગુજરાત સ્ટેટ આઇ બેંક ફેડરેશને માટે ચક્ષુદાન ઉપરની એક ટેલિ-ફિલ્મ “તિમીરમાં તેજનો ફૂવારો” બનાવતો હતો.એનું ટાઇટલ સોંગ મેં જાતે લખ્યું હતું. એમાં બે અંતરા હતા. એ ગીત માટે છીપા નામના એક સ્થાનિક ગાયકને બોલાવ્યા હતા. સાંજે પ્રકાશ જંગબારીના સ્ટુડીઓમાં રેકોર્ડીંગ વેળા મને લાગ્યું કે એ ગાયકના ઉચ્ચારો દરીયાપુરની મુસ્લીમ બોલીની છાંટવાળા હતા. મેં વારંવાર રી-ટેક કરાવ્યા છતાં એ એમાં સુધારો ના લાવી શક્યા. જો કે એમણે ગાયેલું મુખડું બરાબર હતું પણ અંતરાના અમુક શબ્દોના ઉચ્ચારમાં તકલીફ હતી. હું ખરેખરો મૂંઝાયો. સ્ટૂડીઓનું ભાડું ચડતું હતું અને કામ થતું નહોતું. છેવટે મેં સાહસ કર્યું. પંકજ ઉધાસ જ્યાં ઉતર્યા હતા ત્યાં ફોન કરીને એમની સાથે વાત કરી. મારી આપદા સમજાવી. ભલે એક વારના એ મારા મિત્રના નાનાભાઇ પણ આજ તો અતિ નામાંકીત ગાયક હતા. આ ગીત, અને તેમાં ય ગુજરાતી ટાઇટલ ગીત ગાવા એ તૈયાર ના જ થાય અને આટલી શોર્ટ નોટિસથી તો નહિં જ. હું એમની “ના” માટે માનસિક રીતે તૈયાર પણ હતો પણ એમણે કાચી સેકંડમા “હા” ભણી દીધી.( બે કલાક પછી તો તેમનો કાર્યક્રમ હતો છતાં ય !) તેડવા આવવાની પણ મને ના પાડી. એમણે સ્ટૂડીઓ જોયો જ હતો. મારતી રિક્શામાં એ આવી ગયા. અને ઝાઝી પૂર્વતૈયારી વગર અંતરા એમણે બહુ સારી રીતે ગાઇ દીધા. એક પણ રૂપિયો ફી લીધી નહિં. મુખડું એક સામાન્ય ગાયકનું ગાયેલું અને અંતરા મશહૂર ગાયક પંકજ ઉધાસના ગાયેલા ! એમણે એમની ખાનદાનીનો આ રીત પરિચય આપી દીધો.