અમુક પુરુષોને જાહેરમાં ખંજવાળવાની ટેવ હોય છે. એકવાર ચળ આવે પછી એમનું ‘એક તરફ સારી ખુદાઈ ઔર દૂસરી તરફ જોર સે ખુજાઈ’ જેવું થઇ જાય છે. અમુક તો ન રહેવાય તો સચિનની જેમ જગ્યા ઉપર જ ઢીચિંગ ઢીચિંગ ઉંચા-નીચા થઈને ખુજલી નિવારણ કરી લેતાં હોય છે. માન્યું કે ખુજલી રાખી સાવંતના સ્ટેટમેન્ટસ્ જેવી હોય છે જેનું કોઈ ઠેકાણું નહિ, પણ એટલે જ એનાં પર કન્ટ્રોલ લાદવા અમે એક વ્રત સંશોધિત કર્યું છે અને એ વ્રતનું નામ છે ‘નો ખુજલી વ્રત’. વ્રત કઠિન અને વ્રતધારીની પરીક્ષા કરે એવું છે. વ્રતના દિવસે પરિણિત પુરુષે પરોઢિયે જ હાથના બધા જ નખ કાપી અને નહાયા વગર જ કામે જવું. પછી આખો દિવસ ભગવાન માથે રાખીને જાહેરમાં તો ઠીક પણ એકાંતમાં પણ ખંજવાળવાથી પરેજી પાળવી. ચળની જગ્યાએ હળવેથી રૂમાલ ફેરવવાની, કાંસકા-ફૂટપટ્ટીનો ઉપયોગ કરવાની કે વૈશાખનંદનની જેમ ભીંત સરસા ઘસાવા જેવા ‘ફરાળ’ની પણ મનાઈ! સંધ્યા ટાણે મુ. શાહબુદ્દીન ભાઈની ‘ઈ ખહ ને ઈ ખાટલા ... જમાના ગ્યા’ વાળી ખુજલી કથા સાંભળવી. વ્રત છોડવા માટે રાત્રે કાન આડે ચીઝ ખમણવાની છીણી રાખીને ઘૂવડનો અવાજ સાંભળ્યા પછી જાતે ખણીને વ્રત છોડવું. આ વ્રત કરવાથી પુરુષમાં માથું ખંજવાળ્યા વગર પત્નીના પ્રશ્નોના જવાબ આપવાની હિંમત આવે છે. બાકી મહિલા આયોગ જો આ વ્રતનો કાયદો લાવે તો અમારે મહેશ ભટ્ટ પાસે આ વ્રત કરાવવું છે! બસ આટલું જ.