વાત પતાવીને વિપુલે મોબાઈલ ખિસ્સામાં મૂક્યો, રાઠોડ સામે હાથ ફરકાવ્યો અને બાઈક સ્ટાર્ટ કરી. ગામના છેડે પહોંચ્યો ત્યાં ખટાકા સાથે બાઈક અટકી. નીચે ઊતરીને એણે મોબાઈલની ફ્લેશથી તપાસ્યું. ગિયર ચક્કરમાં ખરાબી થયેલી લાગી, એટલે મિકેનિક સિવાય કંઈ થઈ શકે એમ નહોતું. હવે? એણે ડાબી બાજુ નજર કરી. વરખડી સ્ટેટના ઠાકોરસાહેબના મહેલમાં લાઈટ ચાલુ હતી. પોતે અહીંના પોલીસ સ્ટેશનનો હવાલો સંભાળ્યો એના બીજા દિવસે ઠાકોરસાહેબ સામેથી જ શુભેચ્છા મુલાકાતે આવ્યા હતા. પંચાવન વર્ષના એ પ્રભાવશાળી રાજવીએ એમની હવેલીમાં આવવા આમંત્રણ આપીને કંઈ પણ કામ હોય તો જણાવવા કહેલું .એમના મહેલની આજે મદદ માટે મુલાકાત લેવી પડશે. બાઈકને ત્યાં છોડીને વિપુલે પગ ઉપાડ્યા. પોતાના ભવ્ય મહેલનું એ હેરિટેજ રિસોર્ટમાં રૂપાંતર કરાવી રહ્યા છે એવું એમણે કહેલું. કમ્પાઉન્ડની દીવાલથી મહેલ સુધી ચાલતાં થાકી જવાય એટલી વિશાળ જગ્યા હતી. એ વિશાળતા જોયા પછી વિપુલને લાગ્યું કે જો આલિશાન રિસોર્ટ બનશે તો લોકો રાજકોટથી પણ હોંશે હોંશે આવશે..