આજથી ૫૦ વર્ષ પહેલાં મેં એક કવિતા લખી હતી. એ કવિતામાં એક પંક્તિ છે, ‘પથ્થરથી અહલ્યાને છૂટી કરવાના હવે ટાંકણાને નથી રહ્યા મ્હાવરા એવા વૈશાખી તડકા છે આકરા.’ આજે મારે અહલ્યાના ભાવવિશ્વમાં થોડોક વિસામો લેવો છે. આજે સર્વત્ર રેપના કિસ્સાઓ છાપરે ચડીને પોકારે છે. સાધુ હોય કે સંત હોય કે પછી બાવાઓ કે બાપુઓ હોય એ પછી કોઈ રાજનેતા હોય એ બધાનું પાપ પ્રકાશિત થઇ ગયું છે. આનો અર્થ એવો નથી કે બધાજ સંત-મહાત્માઓ કે રાજનેતાઓ મહિલાઓને પોતાની વાસનાનો શિકાર બનાવે છે.