નહેરુ સરકારે દ્વિભાષી રાજ્યની રચના કરી પછી મહાગુજરાત આંદોલન શરૂ થયું. એ વખતે ગુજરાતના નવા રાજ્યમાં મુંબઈનો પણ સમાવેશ કરવાની માગણી હતી કેમ કે મુંબઈમાં ગુજરાતી બોલનારા લોકોની મોટી સંખ્યા હતી. સામે ડાંગને મરાઠીભાષી મહારાષ્ટ્ર રાજ્યમાં સમાવવાની તરફેણ કેટલાક રાજકારણીઓ કરી રહ્યા હતા. મુંબઈ રાજ્યના મુખ્ય મંત્રી બી. જી. ખેર અને ગૃહમંત્રી મોરારજી દેસાઈ તેમાં મુખ્ય હતા. બંનેએ મે, ૧૯૪૯માં ડાંગની મુલાકાત લીધી હતી. બી. જી. ખેરે કહ્યું કે ડાંગના આદિવાસીઓ મરાઠી ભાષા બોલે છે અને તેથી ડાંગને ગુજરાતમાં નહીં સમાવવા કહેલું. ઇન્દુલાલ યાજ્ઞિક અને અન્ય લોકોએ આ દાવાને ચકાસવા માટે ડાંગની મુલાકાત લીધી. ગુજરાતી સભાએ ચકાસણી માટે સમિતિ રચી અને સરકારની ટીકા કરી. આ મામલો બહુ ચગ્યો અને ગાંધીવાદી ચળવળકાર ઘેલુભાઈ નાયક તથા છોટુભાઈ નાયક મેદાનમાં આવ્યા. મહાગુજરાત આંદોલનની સમાંતરે દક્ષિણ ગુજરાતના ડાંગ વિસ્તારમાં સમાજસેવાનો ભેખ લેનારા ઘેલુભાઈ નાયક અને છોટુભાઈ નાયકની આગેવાની હેઠળ ડાંગ સ્વરાજ ચળવળ પણ ચાલી રહી હતી. તેમણે ડાંગને ગુજરાતમાં સમાવી લેવાની ભારે તરફેણ કરી હતી. છેવટે મુંબઈ મહારાષ્ટ્રને જ્યારે ડાંગ ગુજરાતના ફાળે ગયું.