1932માં હું ધુળિયા જેલમાં હતો. ત્યાં ગીતા પર મારાં પ્રવચનો થયાં. બારમા અધ્યાયમાં સગુણ-નિર્ગુણ ભક્તિનું વર્ણન કરતાં, મેં લક્ષ્મણ અને ભરતની ભક્તિનો ઉલ્લેખ કર્યો છે. અને ભરત અને રામ પ્રેમપૂર્વક એકબીજાને મળી રહ્યા છે તેનું એક શબ્દચિત્ર રેખાંકિત કર્યું હતું. 1938માં હું પરંધામ, પવનારમાં રહેવા ગયો. ત્યાં કોદાળીથી થોડી મિનિટો ખોદવાનો મારો રોજનો કાર્યક્રમ હતો. એક જગ્યાએ કોદાળીને પથ્થર લાગ્યો. આસપાસ ખોદતા જણાયું કે પથ્થર થોડો મોટો છે. તેટલો ભાગ છોડી દીધો. અને આગળ ખોદવા લાગ્યો. સાથીઓએ આવીને એ પથ્થર બહાર કાઢ્યો. તો શું દેખાયું ? ભરત-રામની સુંદર શિલા ! ‘ગીતા-પ્રવચનો’માં શબ્દાંકિત કરી હતી તેની જ જાણે પ્રતિમૂર્તિ ! મેં તે ભગવાનનો પ્રસાદ માન્યો. અને મારી બધી શ્રદ્ધા-ભક્તિ એના પર એકાગ્ર કરી. આ પ્રકારના ભગવત-અનુગ્રહના પ્રસંગો મેં અનેક સંતોના ચરિત્રમાં સાંભળ્યા હતા. એ મૂર્તિ-દર્શનથી હું ગદગદ થઈ ગયો.