આયુર્વેદ માં દિનપ્રતિદિન સરકારી નિયમો કડક બનતા જાય છે, સાચું રો મટીરીયલ ખુબ મોંઘુ આવે છે અને આયુર્વેદ ની ઘણી દવા બનાવવાની પદ્ધતિઓ ખર્ચાળ છે તેથી સારી-સાચી દવા ચોક્કસ મોંઘી હોવાની જ. તેની સામે અમુક નિર્દોષ ચૂર્ણો, વટીઓ ખુબ સસ્તી હોય છે. ગરીબો માટે જ આયુર્વેદ છે, કોમનમેન માટે જ આયુર્વેદ છે. વળી મોંઘુ એ જ સારું એ ખોટી વાત છે. અમુક સોનાની કે હીરાની, મોતીની દવાઓ ચોક્કસ મોંઘી હોય છે પરંતુ દરેક સારવારમાં તે જરૂરી નથી જ. શરીર અને રોગ મુજબ અમુક ચોક્કસ સ્વાદ વાળી દવાઓ જરૂરી હોય છે અને સ્વાદના ભાવે તો વૈદ્ય મધ, ઘી કે દૂધ સાથે દવા લેવાનું સૂચવે જ છે. વળી આખાય વિશ્વમાં આયુર્વેદ દવા એવી છે કે જે વિવિધ રૂપે લઇ શકાય. એકલી હરડે 20-25 રૂપે લઈ શકાય અને એને વિવિધ અનુપાનો સાથે લઈએ તો સેંકડો રીતે લઈ શકાય. બાળકોની દવાઓ પણ આયુર્વેદ માં છૂટથી વપરાય છે. ચ્યવનપ્રાશ જેવી બનાવટો વિવિધ કડવી ઔષધિઓને પણ સ્વાદિષ્ટ બનાવે છે.