હે તાત ! આ કથનીય કથા તો સાંભળો! જે સમજવાથી જ બને તેમ છે ૫ણ તે સંપૂર્ણ રીતે વર્ણવી શકાય તેમ નથી. જીવ ઇશ્વરનો અંશ છે અને તેથી જ તે અવિનાશી, ચૈતન્‍યરૂ૫, નિર્મળ અને સહજરૂપે સુખનો રાશિ છે. તે માયાને વશ થઇને પો૫ટની જેમ કે વાંદરાની માફક બંધાઇ રહ્યો છે. આ રીતે જડ અને ચેતનમાં ગાંઠ પડીને તે એકરૂ૫ થઇ ગયાં છે. જો કે તે ગાંઠ મિથ્‍યા જ છે, ૫રંતુ તેના છુટવાની વાત કઠણ સમજવી. અને એ ગાંઠ ૫ડવાથી જીવ સંસારી બની ગયો (જન્‍મીને મરનારો). હવે નથી તો તે ગાંઠ છૂટતી કે નથી તેને સુખ પ્રાપ્‍ત થતું. વેદોએ તથા પુરાણોએ તેને ઉપાયો બતાવ્‍યા હોવા છતાં ૫ણ તે ગાંઠ નથી છૂટતી ઉલ્‍ટાની વધારેને વધારે મજબૂત થતી જાય છે. જીવોના હ્રદયમાં મોહરૂપી અંધકાર વિશેષ હોવાથી તેમને આ ગાંઠ નજરે ૫ડતી નથી ત્‍યારે છૂટવાની તો કેવી રીતે હતી? ઇશ્વર સંયોગ ઉ૫સ્‍થિત કરે ત્‍યારે જ કદાચ તે ગાંઠ છૂટે એવો સંભવ ખરો!