ઢોલ શરણાઈ વાગે છે, ગણેશ પૂજા થાય છે, પોતાના  અંગે અંગે પીઠી પરિવારની સ્ત્રીઓ અતિ ઉત્સાહિત પૂર્વક લગાવે છે, મંગળફેરા ફરાય છે અને વિદાયની વસમી વેળા આવી ચડે છે અને દીકરીને એક એવી વ્યક્તિના હાથમાં સોંપી દેવી પડે છે કે જેને આપણે માત્ર એક બે વારની મુલાકાતમાં જ મળ્યા હોઈએ છીએ. . . આમ તો જ્યારે દીકરી કુંવારી હોય છે ત્યારે તે સ્કુલ તે  કોલેજમાં જતી હોય છે ત્યારે આપણે કહેતા હોઈએ છીએ  કે, બેટા, આવતા જતાં ધ્યાન રાખજે કોઈ અજાણી વ્યક્તિ સાથે  વાત ના કરતી અને તે જ દીકરીને આપણે એક દિવસ એક અજાણી છતાં પણ જાણીતી હોય તેવી વ્યક્તિ સાથે આખી જિંદગી જીવવા માટેના બંધનમાં બાંધી દેતા હોઈએ છીએ એ વખતે આપણે તેને નથી કહેતાં કે બેટા સંભાળજે પણ એવું કહીને સમજવતા હોઈએ છીએ કે બેટા સમજીને રહેજે.