સંસારમાં ધનનું એક વિશેષ સ્થાન છે. ધન વિના સાધુ કે સંન્યાસીઓનું કૌપીન કે કમંડલુ પણ પ્રાપ્ત થતાં નથી. આમ ધન વિના ક્યાંય કશું ચાલતું નથી એ સત્ય હોવા છતાં ધન જ સર્વસ્વ છે અને ધન વિના બીજંક બધું જ વ્યર્થ છે એવું માનનારા ઘોર ભ્રમણામાં જીવતા હોય છે. આવી ભ્રમણામાં રહેનારાઓ ધનની જ સર્વોપરિતા સ્વીકારે છે અને ધન સિવાય કોઈ પણ વાતને તેઓ ગૌણ જ માને છે. આવા ધનલોભી માણસ માટે કોઈ આપ્તજન છે અથવા પૂજનીય છે એમની પાસેથી પણ યેન કેન પ્રકારેણ ધન પ્રાપ્ત કરવું એ જ આવા માણસનું લક્ષ્ય હોય છે. જેઓ સંબંધોને લક્ષમાં લીધા વિના માત્ર ધનની જ આરાધના કરે છે તેઓ માણસોને કોઈ સ્વજન, સ્નેહી કે ગુરુજન હોતા નથી. એ જ રીતે જે વ્યક્તિ કામને આધીન થઈ ચૂકી છે અને આ કામવશ અવસ્થામાં જેણે વિવેક ખોઈ નાખ્યો છે એને સમાજનો કોઈ ભય રહેતો નથી કે પછી પોતાના પ્રગટ હીન આચરણની શરમ પણ રહેતી નથી. વિવેક અને લજ્જા ઉપર કામનાં પડળ ખડકાઈ ચૂક્યાં હોય છે અને આવી વ્યક્તિ નિર્લજ્જ બનીને વર્તાવ કરતી હોય છે.