ઓર્સન વેલેસ પછી પોતાની જાતને હવા તરીકે ગણે છે, આ નાટકના દ્રશ્યને સુયોજિત કરે છે: "આપણે જાણીએ છીએ કે વીસમી સદીના પ્રારંભિક વર્ષોમાં આ દુનિયા માણસની સરખામણીમાં વધારે અને હજુ સુધી તેના પોતાના તરીકે ઘાતકી દ્વારા નિહાળવામાં આવી રહી છે . . . "