(૧૧૫) ‘કેમકે, એ જ્યાં જાય છે, તેને અનુસાર પોતાની કાયા ઘડી લે છે. તેથી, એ હકીકત પુરવાર થાય છે, કે એની મર્યાદિત છતાં અસલી ચંચળતામાં, દુનિયાની બધી સામગ્રી મોજુદ છે. જે જે સ્થળે, જે જે લોકોમાં, તે એ ચંચળતાથી લપેટાઈને જાય છે. ત્યાં ત્યાં, તેનું વર્તન એને અનુસરતું થઈને, એની સાથે તે તન્મય, એકાકાર જેવો બની જાય છે, તેથી કરીને, એ જ તે સર્વનો સ્વામી, તથા રાજકુમાર છે. અને બધું જ જે કંઈ છે, તે, માત્ર એના ભોગવટા માટેની ભોગની સામગ્રી છે.