પુષ્કળ કવિતા માત્ર પોચટ આંસુ સારતી, બળવંતરાય કલ્યાણરાય ઠાકોરે બ્લન્ટ્લી કહી દીધું હતું. પુષ્કળ કટારો અને અખબારી લેખો આજે ડૂચા જેવા, ફિસ્સા, દુર્બોધ અને વ્યાકરણની હોરિબલ ભૂલોવાળા હોય છે. બાળવાર્તાઓના રાજ્જા એવા હેન્સ ક્રિશ્ર્ચિયન એન્ડરસને કેટલાંક નાટકો રંગભૂમિ માટે લખ્યા હતા. તેની પાસે કન્સેપ્ટ હતો, ક્રિયેટિવિટી હતી. થિયેટરના માલિકે જોયું કે ભાષા ઉપર હેન્સને પ્રભુત્વ નથી. તેના વાક્યો લંગડાય છે, તેનું લખાણ લથડાય છે. કહેવું હોય છે કંઈક અને કહે છે એ કંઈક. આંખનું કાજળ એ ગાલે ઘસે છે. થિયેટરના માલિકે પોતાને પૈસે હેન્સને લેટિન (ગ્રામર) સ્કૂલમાં ભણવા મૂક્યો. હેન્સ હુંશિયાર હતો. તે ઝટ ભાષા શીખી ગયો પણ તેણે લખાણના ધંધામાં ડાઈવર્ઝન કર્યું. તે બાળકો માટેનો શ્રેષ્ઠ વાર્તાલેખક બની ગયો. લખવાની ક્રેફટના જે અડધો ડઝન પ્રેક્ટિશનરો છે ગુજરાતી સામયિકોમાં અને છાપાંઓમાં, તેમનાં લખાણો આપણે ગળે ઝટ શીરાની માફક ઊતરી જાય છે. એબ્સોલ્યુટ કોમ્યુનિકેશન. ધેટ્સ લ્યુસિડિટી.