હવે વિનસથી ન રહેવાયું. તે બોલી ઉઠીઃ ‘અનબિલીવેબલ‘. કલ્કીને કહ્યું કે, ‘હા આ સાચું છે. તારા જેવી સ્ત્રી ખુલી આંખે સપનું જૂએ કંઈ?’ વિનસે પૂછ્યું, ‘પણ આવું કેમ?’ ‘એ જ તો સમજવાનું છે તમારે. પૃથ્વી હવે આવી છે. તે જોઈ હતી અને તને જે થોડુંઘણું યાદ છે એવી હતી જ નહિ.‘ વિનસ એ પાંદડાને પોતાના હાથમાં રમાડતી રમાડતી નીચે પગથિયા ઉતરી. અચરજથી પહોળી થયેલી આંખો સહેજ પણ સામાન્ય સ્થિતિમાં આવી ન હતી. તે બધા પગથિયા ઉતરી અને પેલા હાથી પાસે ગઈ. કલ્કીને તેને થોડી વાર પહેલા જ કહ્યું હતું કે આ મદનિયું નહિ પણ હાથી જ હતો એટલે હાથીની આંખોમાં તેણે ધ્યાનથી જોયું. તેના આખા શરીરની પ્રદક્ષિણા કરીને જોયું. તેની પીઠ ઉપર હાથ રાખ્યો. તેને ટેકે ઉભી રહી. હવે વધુ વિચારવાની શક્તિ તેનામાં રહી ન હતી.