પણ આજે આ બધું કેમ યાદ આવતું હતુ? એક વાર કામ ચાલુ કર્યા પછી કલ્પનાએ પાછુ વાળીને જોયું નહોતુ.આ તરફ ભરત -કલ્પના નો પરિવાર પણ વધતો ગયો. પહેલી દિકરીના જન્મ સુધી તો ઠીક હતુ પણ બીજી વાર જ્યારે દિકરી આવી ત્યારે ભુરીબાને જરક વસવસો તો થયો જ.પણ બહેન ની ખ્યાતિ જેમ જેમ વધતી ગયી તેમ ભુરીબાની મનની અપેક્ષા પણ વધવા લાગી. બેન હતા તો જનરલ પ્રેક્ટિશનર પણ એમની દવા-ટ્રીટમેન્ટથી કેટકેટલાંય સુના ઘરોમાં બાળકોની કિલકારીઓ ગુંજવા માંડી હતી. હાથમાં જાણે ઉપરવાળાએ લાંબી જશની રેખા મુકી દીધી હતી. જ્યાં મોટા ડોક્ટરોએ પણ ના પાડી હોય તેવા ઇનફર્ટિલિટીના કેસમાં પણ બહેનને સફળતા મળી હતી તો પછી અહીં તો ભરત-કલ્પના નસીબ ને ઘાટ જ આપવાનો હતો.જ્યાં બાળકની ઝંખના માટે નિ:સાસા સંભળાતા હતા ત્યાં બાળકના હાસ્ય ભરી દીધા હતા તો અહીં તો માત્ર જરા વાટ સંકોરવાની જ જરૂર હતી.એ દિવસે ભુરીબા બેનના દવાખાને જઇને પોતાના મનની વાત પણ ઠલવી આવ્યાં હતા.અને પછી તો બહેનની ટ્રિટમેન્ટ થી કલ્પના ની કુખ પાંગરવા લાગી. નિકિતા-એકતા પછી નિલયનો જન્મ થયો એ દિવસે તો બહેને ભુરીબાને પેંડા ખવડાવ્યા.