અમારી જ્ઞાતિમાં એવો રિવાજ છે કે કોઇ જ્ઞાતિજનનાં આંખ – માથું દુઃખે, એની માંદગી પાંચ -સાત દિવસ ચાલે અને એ ઘેર જ હોય કે, એમને હૉસ્પિટલવાસ કરવો પડ્યો હોય, એમને જોવાને તો જવું જ પડે. તમે એ શિષ્ટાચાર ચૂકો તો એની માનસિક નોંધ લેવામાં આવે અને, ‘મધુભાઈ હજી દેખાણા નથી’, એવી વાત પણ વહેતી થાય. કનશંકર,નરસિંહ પ્રસાદ, આણંદલાલકાકા, પ્રાણશંકર, ચકીબહેન, રેવામાસી, પ્રેમકુરફઈ…એમ સૌએ વારો વદાડવો જ જોઈએ.કાંતિભાઈ વિજયામામી જેવાં નિકટનાં સગાંઓ તો એક કરતાં વધારે વાર દર્દીની મુલાકાત લે. આવી મુલાકાતોથી દર્દીને પણ પથારીમાં સૂતે સૂતે જ અલકમલકના સમાચાર જાણવા મળે અને એના મનમાંથી એટલો સમય માંદગીના વિચારોનું ઘનશ્યામ વાદળ દૂર થાય.