રાજકુમારી અને રસિયાના પ્રેમની વાતો વાયે ચડીને નગર આખામાં વહેતી થઈ ગઈ. નવરી પડેલી જગબત્રીસીને કામ મળી ગયું. આ વાત વહેતી વહેતી રાજરાણી અનંતાદેવી સુધી પહોંચી. રાણીએ રાજાને વાત કરી. રાજાએ ઉકેલ શોધવા પ્રધાનને વાત કરી. પ્રધાને ઉંમરલાયક રાજકુમારીને યોગ્ય વર શોધીને હાથ પીળા કરી દેવા સૂચવ્યું. કુમારી માટે રાજકુંવરની શોધ આરંભાઈ. આ વાતની જાણ થતાં કુમારીના માથે આભ તૂટી પડ્યું. એના હૈયાને જાણે સો સો વીંછીઓએ સામટા દંશ દીધા. એની મતિ મુંઝાઈ ગઈ. કોઈ માર્ગ સૂઝતો નથી. એણે વિશ્વાસુ સખી સાથે રસિયાને સંદેશો પાઠવ્યોઃ ‘હું નજરકેદમાં છું. મારા પગમાં બંધનના લંગર લાગી ગયા છે. લગ્ન લેવાની વાતું ચાલી રહી છે. હું તો તારા પ્રેમની પૂજારણ છું. તને તનમનથી વરી ચૂકી છું. રસિયા ! રાજમહેલ ને રાજવી ઘરાનાની સુખસાહ્યબી મને ખારા દૂધવા રોખા લાગે છે. આમાંથી ઉગરવાનો એક જ માર્ગ છે. આવતી અમાસની અંધારી રાતે નખી તળાવને કાંઠે તારી રાહ જોઈશ. આપણે ભાગી જઈએ.’