આપણી પાસે આપણી સંવેદના હોય છે. તેના માલિક માત્ર ને માત્ર આપણે હોઈએ છીએ. સંવેદનાઓ સળવળતી રહે છે. આપણને કંઈક કહેતી રહે છે. એને બસ, સાંભળવાની હોય છે. સંવેદના આપણને કહે છે, તને આ ગમે છે. તને આ નથી ગમતું. આવું થાય ત્યારે તારી આંખોના ખૂણા ભીના થાય છે. આવું થાય ત્યારે તારા દાંત કચકચે છે. આવું થાય ત્યારે તું થોડોક હચમચે છે. તને નથી ગમતું એવું તું નહીં કરને. તને ગમે એવું થોડુંક કંઈક કરને. આપણે એ વાત નથી સાંભળતા. નજરઅંદાજ કરીએ છીએ. આપણી પાસે સમય નથી. આપણો સમય જ આપણો નથી. શિડયુલ્સ છે, પણ સંવેદના ક્યાં? મુલાકાત છે, પણ મીઠાશ ક્યાં? એપોઇન્ટમેન્ટ છે, પણ અહેસાસ ક્યાં? ફંક્શન્સ છે, પણ ફીલિંગ ક્યાં? આપણે બહુ બીઝી થઈ ગયા છીએ. એટલા બધા બિઝી કે આપણી પાસે આપણને મળવાનો જ સમય નથી.