પ્રેમમાં કોઈ શરત ના હોવી જોઈએ.લાગણીઓ બીનશરતી હોવી જોઈએ.સંબધો સહજીક નૈતિકતાના મુલ્યો પર નિભાવાય તો જ સંબધને માણી શકાય, મેહસુસ કરી શકાય.શરત વગરના સંબધો સંવેદનાઓની સહજીક અભિવ્યક્તિ હોય છે.સહજીકતા થી જ સહજ આનંદની અનુભુતી કરી શકાય. પ્રકૃત્તિ બીનશરતી વર્તે છે. હવા કોઈ પણ શરત વગર વહે છે. સૂરજ કોઈ પણ શરત વગર ઉગે છે. નદીઓ વગર શરતે વહે છે. હવા ક્યારેય કોઈ શરત પર કોઈ વિસ્તારમાં વહે, કોઈ વિસ્તારમાં ના વહે એવું હોતું નથી. સૂરજ અઠવાડીયે એક દિવસ રજા રાખશે એવી શરતે નથી ઉગતો.બલ્કી સૂરજના વારે રવિવારે તો આપણે રજાની શરત રાખતા હોયએ છે. પ્રકૃત્તિ સહજ છે માટે આનંદ દાયક હોય છે. પ્રકૃત્તિની સમીપ જ માણસ પણ સહજ પ્રેમને મહેસુસ કરે છે માટે હવાખાવાના સ્થળો એક રીતે પ્રેમખાવાના સ્થળો બની રહે છે. સહજીકતા એ પ્રકૃત્તિનો ગુણધર્મ છે. પ્રકૃત્તિ શરતોને આધીન નિયંત્રણમાં હોય તો પણ તે ગુણધર્મ છોડતી નથી.જ્યારે શરતોને આધીન માણસ પોતાની પ્રકૃત્તિ જ બદલી નાખે છે. હવાને ઓક્સિજનના સીલીન્ડરમાં નિયંત્રણમાં રાખી શરતોને આધીન ઉપયોગ કરવામાં આવે કે નદી પર બંધ બાંધી ઉપયોગ કરવામાં આવે પણ જીવન પુરુ પાડવું એ બન્ને નો ગુણધર્મ કોઈપણ પરિસ્થિતિ માં જળવાય રહે છે. શરતોને આધીન સીલીન્ડરમાં ની હવા કે નદી ના બંધનું પાણી પાતાની કોઈ શરતો નથી મુકતુ, એ બસ માત્ર સહજ પોતાના ગુણધર્મને અનુસરે છે પ્રેમ પણ પ્રકૃત્તિ ના સહજીક ગુણધર્મને અનુસરે છે પણ જો એ બીનશરતી હોય તો જ સહજીકતાનો આનંદ આપે છે. શરતોને આધીન દરેક બાબત વ્યવાહરીક સ્તર પર ઉતરી આવે છે.શરતોને આધીન સંબધોને સમાધાનનું સ્વરૂપ મળે છે. અને સમાધાન હંમેશા ભરપુર અપેક્ષાઓ ના આધાર સ્થંભ પર ઉભુ હોય છે