શહેરમાં ગોવિંદે જીવન શરૂ કર્યું. બે-ચાર દિવસ આંટા મારી રેલવેની ઑફિસમાં કારકુન તરીકેની નોકરી ગોવિંદે લીધી. રાજપુરમાં મીઠી તાજગીભરેલા જારના અને વણના ખેતરમાંથી પસાર થતાં જે અકથ્ય સુગંધ પૃથ્વીમાંથી છૂટતી, એને સ્થાને અમદાવાદની સાક્ષાત નરક જેવી બદબોભરેલી પોળમાંથી ગોવિંદ હંમેશા અગિયાર વાગ્યે જતો ને પાંચ વાગ્યે આવતો. આટલી ગુલામી સ્વીકારીને તેણે પોતાની શહેરી તરીકે ઈજ્જત સાચવી લીધી. ને ભાગીરથીનો પેલો નવરંગી સાળુ ભેંસના છાણને બદલે હવે ગટરની દુર્ગંધ પામવા લાગ્યો. ભાત, દાળ, રોટલી ને ગંધાતું શાક એ ખાતાં ખાતાં શહેરી જીવન વીતવા લાગ્યું.