વૈશાખનો ધોમ ધખ્યો જતો'તો દહાડો હતો એ કશી કંઈ રજાનો બપોરની ઊંઘ પૂરી કરીને પડ્યા હતા આળસમાં હજી જનો જંપ્યાં હતાં બાળક ખેલતાં એ ટહૂકવું કોયલ વિસર્યો'તો સંતાઈ ઝાડે વિહગો રહ્યાં'તાં  ત્યારે મહોલ્લા મંહિં એ શહેરના શબ્દો પડ્યાં કાન : ‘સજાવવાં છે ચાકુ, સજૈયા, છરી, કાતરો કે ?