કેવળ માનહાનિ સિવાય કંઈ જ નહિ મળે.’ ‘માનહાનિ ?’ શ્રીજી મહારાજ જરા ચમકી થોડાક વિચારમાં પડી સંતોને જોઈ રહ્યા. ‘સાધુઓને વળી માન શું અને હાનિ શું?’ થોડી ક્ષણ સંતોને એમ જ જોઈ રહ્યા પછી શ્રીજી મહારાજે બ્રાહ્મણો તરફ જોઈ કહ્યું : ‘આટલો બધો આગ્રહ કરો છો તો બ્રાહ્મણોને થોડી ના પડાય ? અમે જરૂર આનંદપૂર્વક આણંદ આવશું અને રસરોટલીયે પ્રેમથી જમીશું.’ હરિભક્તો હરખના માર્યા જલદી જલદી આણંદ પહોંચી જઈ જમણની તૈયારીમાં વળગી ગયા અને સમય થતાં ઠાઠમાઠથી સામૈયું લઈ ગામને ગોંદરે વધાવવા આવ્યા. પરંતુ એમને ખબર ન પડી કે સ્વામિનારાયણ ભગવાનને સીધા, સોંસરવા, આણંદમાંથી જવા ન દેવા અસુરો મરણિયો નિશ્ચય કરીને બેઠા હતા.