ફિલ્મના અંતે ખબર પડે છે કે રિયલ લાઇફની બે વ્યક્તિઓ પરથી અક્ષયકુમારનું પાત્ર બનાવવામાં આવ્યું છે; પરંતુ ફિલ્મનો કેટલો બધો સમય અક્ષયકુમાર કેવો મહાન લીડર છે, કેટલો સારો નેગોશિએટર છે, કેટલો ઉમદા ઇન્સાન છે એ બતાવવામાં જ વેડફાઈ ગયો છે. જે બાબતો આપણને ઑલરેડી પડદા પર દેખાય છે એને મેલોડ્રામેટિક રીતે બોલી-બોલીને કહેવામાં આવી છે. અક્ષયના પાત્રની આ હીરોગીરી પર એટલુંબધું ફોકસ કરાયું છે કે ફિલ્મના બીજા ઈક્વલ હીરો એવી આપણી સરકાર, ઍર ઇન્ડિયા, આપણું સૈન્ય એમના ભાગે કશું જ આવ્યું નથી; જ્યારે હકીકતમાં ઍર ઇન્ડિયાએ જીવસટોસટની કામગીરી ન બજાવી હોત તો મોટા ભાગના લોકોનું ભવિષ્ય અંધકારમય હતું. વળી આપણી સરકારને દેશના લોકોની કશી પડી જ નહોતી એ ફીલ પણ અહીં ફાંસની જેમ વાગે છે. પ્રકાશ બેલાવાડી જેવા ઉમદા ઍક્ટરનું અત્યંત ઇરિટેટિંગ પાત્ર ફિલ્મનો મહત્વનો હિસ્સો ખાઈ જાય છે, જેને કારણે દોજખમાંથી હેમખેમ બહાર નીકળ્યાનો કોઈ જ સંતોષ અનુભવાતો નથી. ઈવન અક્ષયકુમારે ખરેખર કેટલા લોકોને બચાવેલા અને બાકીના લોકો કઈ રીતે આવ્યા એ પણ આ ફિલ્મમાંથી જાણવા મળતું નથી.