અમે બધા પાગલ બનીને ગામની સડકો પર કૂચ કરતા નીકળી પડ્યા. ગામના લોકો સડકની બંને બાજુએ કતારબંધ ઊભા રહીને અમારા ઉત્સાહમાં ઉમેરો કરતા હતા. બે કલાક સુધી ચાલેલી આ ધમાલના અંતે બધા જ થાકીને લોથ થઈ ગયા હતા, સિવાય કે એક પ્રેક્સી! સિત્તેરે પહોંચીને પણ એ હજુ થાક્યો ન હતો! ઊંચું મોં અને આગળ પડતી દાઢી! અમારા બધામાં એ સૌથી મોહક દેખાતો હતો! અમારું એ નાનકડું જૂનું કૉલેજ બૅંડ કદાચ એટલું સારું ન હતું, પણ એ દિવસે અમે યુદ્ધપથ ઉપર કુચ કરતા હોય એવો પ્રભાવ તો એ ચોક્કસ પાડી શક્યું હતું!