દેવદિવાળીના આ સમયદીવડાના અજવાળે ફરી એકવાર કૃષ્ણ અને દેવત્વને નવેસરથી માણવાનો અર્જુનયોગ ઊભો થયા કરે છે. અર્જુનના મનમાં કૃષ્ણકળનું ફરકવું, બંધ આંખે જાગવું, વહેલી સવારના સન્નાટાને ઉલેચીને એને જ્ઞાનતંતુની પાતળી પાળ પર બેસાડવો અને પછી કુરુક્ષેત્રના શંખનાદની આખી વણઝાર વચ્ચે બોલાતા શબ્દોને જોવા. એક પછી એક જાણે કોઈ મહાનગરના ચાર રસ્તે આવતી ગાડીઓ જેવા શ્ર્લોકોને ઝૂમ કરીને બેસીએ ત્યારે અનુભવ થાય છે. પહેલી અનુભૂતિ તો શબ્દસર્જનની છે. કેવો અદ્ભુત શબ્દ ગીતાકારે આપ્યો, જે સનાતનતાની સુગંધ બન્યો છે. જેમ જૈનપરંપરામાંથી આપણને ‘વીતરાગ’ જેવો શબ્દ મળે છે તેવી ઊંચાઈ ધરાવતો શબ્દ ‘સ્થિતપ્રજ્ઞ’ છે. આવા શબ્દો બારાખડીની બહારથી સંબોધાતા હોય છે.