ગામના ચોરે ઉતારો કરી પ્રભુએ ગામમાંથી ભીક્ષા માગી લાવવા કહ્યું. ત્યારે લાલજીએ ચોખવટ કરી - "મહારાજ ! આ મારા સસરાનું ગામ છે." અનંતના ઉદ્ધાર માટે જ જેનું પ્રાગટ્ય છે એ પ્રભુજીએ તરત જ લાલજીભાઇની મૂછ કાપી ભગવી અલ્ફી પહેરાવતા કહ્યું - "બહુ વર્ષોથી તમને જેની તમન્ના છે તે આજે હવે પૂરી કરીએ. આજથી તમે મારા સંત ને નિષ્કુળાનંદ તમારુ નામ. જાવ હવે તમને કોઇ નહિ ઓળખે." આ રીતે અચાનક સંસારનો અંચળો ઉતારી સંત બનેલા શ્રી નિષ્કુળાનંદસ્વામીને શ્રીહરિએ ત્યાંજ ‘યમદંડ’ રચવાની આજ્ઞા કરી. "અરે મહારાજ ! કાળા અક્ષર કુહાડે માર્યા, હું કાંઇ ભણ્યો નથી." સ્વામીએ સ્પષ્ટતા કરી. હૈયાના હેતથી આશીર્વાદ આપતા શ્રીહરિએ કહ્યું, "જાઓ આજથી તમે લખો તે કવિતા થશે અને બોલો તે છંદ છપ્પયમાં ગોઠવાઇ જશે" એટલે મહાવિશ્વાસુ આ મુકતાત્માએ તરત જ સાહિત્ય સર્જનની સેવા સ્વીકારી લીધી. પછી તો સદ્.નિષ્કુળાનંદ સ્વામીની બુદ્ધિમાં સ્વયં સહજાનંદસ્વામી બેઠા પછી એમાં ખામી જ શું હોય ? સ્વામીની વાણી એટલે ગંગાજીના પાણી. મુમુક્ષુના અંતર સાફ કરવાની સાવરણી. પછી તો ભગવાનને ભેટાડવા માટે જ પ્રગટેલી આ ભાગીરથી પૂરપાટ વહેતી થઇ.