રાજાએ કયારેય કામનો વશ ન થવું. પ્રથમ કામ, ક્રોધ વગેરેને જીતવા ને જિતેન્દ્રિય બનવું. જે રાજા કામ, ક્રોધ, લોભ, મદ, મોહ અને મત્સરને વશ થાય છે તે વિનાશના માર્ગે જાય છે. વળી રાજાએ કાગડાની માફક આળસરહિત અને નિત્ય સાવધાન રહેવું. કોકિલની માફક સાધનસમૃદ્ધિનો સંચય કરવો. ભ્રમરની માફક ચોફેર ફરતા રહી રાજ્યમાં શું ચાલે છે તે જોતા રહેવું. બગલાની માફક તક મળે એટલે તરત જ શત્રુને ઝડપી લેવા. સર્પની માફક શત્રુ પર અચાનક આક્રમણ કરવું. મોરની માફક રાજસંપિત્ત અને સમૃદ્ધિનો ફેલાવો કરતા રહેવું. હંસની જેમ દૂધ-પાણી જુદાં પાડી દૂધી પી લેવું. ઘુવડની પેઠે શત્રુ પર અચાનક હલ્લો કરવો. અને કૂકડાની જેમ વહેલા ઊઠવાની ટેવ પાડી પોતાનું નિત્યકર્મ આટોપી લેવું. લોહની માફક કઠિન અને દઢ બની કર્તવ્યનું પાલન કરતા રહેવું. અગ્નિના તણખાની જેમ સર્વત્ર ફેલાઈને છાપ પાડવી. ચંદ્ર અને સૂર્યની માફક પોતાનાં તેજ અને પ્રભાવ બધે ફેલાવવાં. કમળની પેઠઠ સહુને આકર્ષિત કરવા. અને ગર્ભિણી સ્ત્રી જેમ થનાર સંતાન માટે દૂધ ધારણ કરે છે તેમ ભવિષ્ય માટે સૈન્ય, સાધન, શસ્ત્રો, ધન અને સંપત્તિનો સંચય કરવો…’