દુનિયામાં જો આપણે એકલા નથી તો દુનિયા પણ આપણા એકલા માટે નથી. આપણે તો દુનિયાની આ વિરાટ હસ્તીમાં અણુથીયે અણુ જેવા; આ વૈશ્વિક બૃહત પટમાંના એક સૂક્ષ્મતમ તંતુ જેવા ! આપણા હાથમાં શું અને કેટલું ? આપણું ગજું- આપણી હેસિયત પણ કેટલી ? ડોળ-દંભની દુર્ગંધ મારા પ્રાણતત્વને અકળાવે છે. માથા વિનાની મોટાઈ મને મુરઝાવે છે. આ બધાંથી બચતા રહેવામાં જે કોઈ કલાકસબ, જે કોઈ સાધન-સરંજામ કે ઓજાર-હથિયાર મારી પાસે હોય તેની બને તેટલી મદદ લઈ હું મારી છાતીને પરમ શક્તિના પ્રાણવાયુથી ભરી ભરીને ધબકતી રાખવાની મથામણ કરતો રહું તે સ્વાભાવિક છે. જીવન તેમ જ કલાનો પરમ ને ચરમ પુરુષાર્થ અને રસ મને મારી આવી મથામણમાં લાગે છે અને તેથી જ મારી ખેવના આ હોય છે : ‘મથામણોની ન હજો મને મણા !’