હવે બધાં ચડાવે છે પરંતુ એમાં કોઇ સાધનસામગ્રીની જરૂર નથી. શંકરને બહુ દૂધ ચડાવવાની પણ જરૂર નથી. કોઇ બાળકને દૂધ પિવડાવી દો. થોડું ચડાવો જરૂર પણ વધારે ચડાવવાની કોઇ જરૂર નથી. પરંતુ ધર્મના આસન પરથી પણ એના પક્ષધર બનીને કહેવામાં અાવે છે કે દૂધ ચડાવવું જ જોઇએ. થોડા પ્રેક્ટિકલ બનો. ધર્મને ધર્મના રૂપમાં સમજો. પૂજાની સામગ્રીની જરૂર નથી. આંસુ હોય તો આંસુથી કરો અભિષેક. અથવા તો થોડો જળનો અભિષેક ઠીક છે. ચોથી વાત, સ્વયંભૂ શિવલિંગની સેવકાઇની કે સેવા-પૂજા કર્યા પછી પણ કંઇ માગો નહીં. કંઇ પણ ન માગો. પરંતુ આપણી આદત છે. આપણે જીવ છીએ એટલે આકાંક્ષાઓ રહે છે. પરંતુ ચોથું સૂત્ર છે કે આકાંક્ષા ન રાખો. કંઇ માગો નહીં. અને વિષ્ણુદાદા પાંચમું અને અંતિમ સૂત્ર કહી ગયા કે એ દાની છે. એ આપ્યા વિના નહીં રહે. આપણે આકાંક્ષા ન કરીએ પરંતુ એ આપ્યા વિના નથી રહેતો. એ આપણને ખાલી હાથે નથી જવા દેતો. જેમ ગરીબમાં ગરીબ બાપની દીકરી જાય છે ત્યારે કોઇને ખબર ન પડે એવી રીતે કોઇની પાસેથી ઉછીનો રૂપિયો લઇને પણ દીકરીને એનો બાપ આપે છે એમ સ્વયંભૂ શંકરના ઘેરથી કોઇ ખાલી હાથ નથી જતું. તો આ છે અષ્ટમૂર્તિ સ્વસંભવમ્ શંકરનું ચોથું રૂપ.