કૌશલ્યાબહેને ઇ. ઝાલા સામે જોઈને બંને હાથે નમસ્કાર કર્યા. ઇ. ઝાલાને ઉતાવળ હતી. એમણે તરત મુદ્દાસર વાત ચાલુ કરી, ‘ગુલાલ, કાલે હું જયદેવસિંહના ગામ જઈ આવ્યો. જયદેવસિંહ એના મા-બાપનો એકનો એક દિકરો હતો. એ ગુજરી ગયો પછી એનાં માતા-પિતા પણ ગુજરી ગયાં. એમનો વંશવેલો ત્યાં જ ખતમ થઈ ગયો. કોઈ સગું-વ્હાલું પણ નથી. ઘર માટીનો ઓટલો થઈ ગયું છે. એટલે એના પર શક કરવાની કોઈ ગુંજાઈશ જ નથી. બાકી નિખિલ, અંતરા અને બાકીના જે કોઈ વ્યક્તિઓ પર મને શક હતો એમના પર વોચ ગોઠવી દીધી છે.’