કવિતા માનવીના હ્ય્દયને ડઠ્ઠર, સખત થતું અટકાવે છે. કવિતા જ માનવીય કરુણાનો દીપક પ્રજ્જવલિત રાખે છે. આજે કવિતા ક્યાંય દેખાતી નથી, હ્ય્દયના ઊંડાણમાંથી ફૂટી નીકળતી સંવેદનાની સરવાણી હવે દુર્લભ થઈ રહી છે. આ લુપ્ત થતી કવિતાને પુનર્જીવિત કરવાની જરૃરિયાત જોઈને જ યુનેસ્કોએ ૧૯૯૯માં ૨૧મી માર્ચને વિશ્વ કવિતા દિવસ તરીકે ઊજવવાનો નિર્ણય કરેલો. આ દિવસ કવિતાનો છે, માનવની કરુણતાને ફરી જીવંત કરવાનો છે, માનવને ફરી માનવતા તરફ વાળવાનો છે.