સવિતાબહેન ઊઠીને બારણા પાસે ઊભાં રહ્યાં. થોડી વાર આમતેમ જોયાં કર્યું. અચાનક એમની નજર ગેઈટ પાસે ખરેલાં વાસી ફૂલો અને પાંદડાં પર ગઈ. એમને યાદ આવ્યું કે આંગણું વાળવાનું તો બાકી છે.