ગૃહિણી ગુચ્છના ત્રીજા કાવ્યમાં જૂના ફિલ્મી ગીતનાં પંચમહાભૂતમાંથી ઘડાયેલી છે. એના ચહેરાની તરજ જેવી પંક્તિઓ અસ્પષ્ટ રહી ગઈ હોવાને કારણે કાર્યસાધક બનતી નથી. અને એથી જ નાનું કાવ્ય ને છઠ્ઠા કાવ્યમાં લોસ એન્જેલસનાં રાંધણિયાનો સન્દર્ભ આગન્તુક લાગે છે. પ્રથમ કાવ્યમાં ફૂદીનાની ગન્ધવાળી ગૃહિણી નાક વાટે ‘દેહમાં ઘૂસી જાય છે’ પદાવલિ ઔચિત્યનો પ્રશ્ન સર્જે છે. ‘પ્રવેશી જાય છે’ એમ કહેવાનું કવિએ કેમ પસન્દ નહીં કર્યું હોય ? ફૂદીનાવાળી ચાની સુવાસ આમ જેટલી તીવ્ર નથી જ. અલબત્ત, આવાં સ્થાનો ઓછાં જ છે ને કાવ્યાનુભાવ વિશેષ છે.