ગત 21 ડિસેમ્બર-2017ના રોજ નારાયણ રવાતે (86) અને તેની પત્નિ ઇરાવતીએ ભારતના રાષ્ટ્રપતિને એક પત્ર લખીને તબીબી સુવિધાઓની મદદથી તેઓનું જીવન સમાપ્ત કરવાની મંજૂરી માંગી હતી. તેઓએ એવી પણ જાહેરાત કરી હતી કે તેઓ અત્યાર સુધી ખુબ સુખી જીવન જીવી ચૂક્યા છે, તેઓનું આરોગ્ય પણ તદ્દન તંદુરસ્ત છે અને તેઓની ઉપર નિર્ભર રહેનારું કોઇ નથી કે તેઓના માથે કોઇની જવાબદારી પણ નથી. તેઓએ પત્રમાં દલીલ કરી હતી કે તેઓને ગંભીર બીમારીથી મૃત્યુ આવવાની રાહ જોવા માટે મજબૂર કરવા તદ્દન અયોગ્ય ગણાશે કેમ કે જો ગંભીર બિમારીથી તેઓ પૈકીના કોઇ એકનું મૃત્યું પહેલું થશે તો બીજી વ્યક્તિ શોકાતુર થઇ જશે અને તેને એકલા અટુલાં થઇને મૃત્યુ પામવું પડશે. આ પહેલાં 1977માં થોમસ માસ્ટરે કેરળ હાઇકોર્ટમાં અરજી કરીને સ્વૈચ્છિક મૃત્યુ માટે મંજૂરી માંગી હતી. તેણે પોતાની અરજીમાં દલીલ કરી હતી કે તેણે તેના જીવનનું મિશન પૂરું કરી દીધું છે અને હવે લાંબું જીવવાની કોઇ ઇચ્છા રહી નથી. જો કે 2000ની સાલમાં કોર્ટે તેની અરજી ફગાવી દીધી હતી. દરમ્યાન મણકાની ગાદી અને કરોડરજ્જુની ગંભીર બિમારીથી થતી અસહ્ય પીડાની સામે ઝઝૂમી રહેલી કર્ણાટકની 70 વર્ષીય કરીબસમ્મા રાહ જોઇ રહી છે કે ક્યારે કાયદો તેને સન્માનપૂર્વકનું સ્વૈચ્છિક મૃત્યુ પામવાની મંજૂરી આપે.આ ત્રણ કેસમાં સન્માનપૂર્વક મૃત્યુ પામવાના અધિકારની માંગનો અવાજ ઉઠાવવામાં આવ્યો છે.