એટલે એમ કે તારે ભણવાનું છે, આજે આપણે એડમિશન લેવાનું છે. જો આ ફોર્મ સહી કર. હું ફફડી ઊઠી. બહાર જવું, લોકોને મળવું, વાતો કરવી એનાથી મને ડર લાગતો. એમને નક્કી ખબર પડી જશે આ તો રૂની જેમ પીંજી નાખેલી સ્ત્રી. એનામાં તે વળી શી આવડત. હંસાએ મહિલા કોલેજમાં મારું એડમિશન લીધું. અહીં મોટી વયની સ્ત્રીઓ પણ ભણવા આવતી, જીવનની નવી શરૂઆત કરતી. બા પણ કોલેજમાં આવેલી. રાજી થયેલી. મેં ભણવા માંડ્યું. શરૂઆતમાં આકરું લાગતું. પુસ્તક ખોલું અને અક્ષરો કીડીની જેમ ચાલતા બહાર નીકળી જતા અને પાનાંઓ કોરાધાકોર. સફેદ કોરા કાગળ પર અનિલનો ચહેરો દેખાતો, ખી ખી હસતો. લાળ ટપકતો અને મને મારી દયા આવતી. ઈશ્વર જો આ વિશાળ સંસારનો અધિષ્ઠાતા છે તો એના દરબારમાં ન્યાયની કોઈ પદ્ધતિ જ નહીં ! હંસા ચિડાતી, ભગવાનને કરવું હશે તે કરશે, અને તું તારું કામ કર. ભણવામાં ધ્યાન આપ. તારે તારી દયા ખાવાની જરૂર નથી. તું બિચારી બાપડી નથી. તારું જીવન વેડફાયું થોડું કહેવાય ? સાસરે તારી સ્થિતિ જોઈને તો પ્રદીપભાઈ ઘરમાં સૌ સામે અડીખમ ઊભા રહ્યા અને મને ભણાવે છે. મેં ભણવા માંડ્યું. કોલેજમાં અનેકવિધ પ્રવૃત્તિઓ ચાલતી હતી એમાં મેં થોડો થોડો ભાગ લેવા માંડ્યો, ડૉક્ટરની સલાહથી. ડિપ્રેશનની ગોળીઓ બંધ થઈ. ધીમે ધીમે બંધ કળી ખૂલતી જાય, ખીલતી જાય એમ મારા મનની કોમળ પાંખડીઓ ખૂલવા લાગી અને સુગંધની છાલકથી હું ભીંજાઈ ગઈ. તોય બી.એ.ની ડિગ્રી લઈ ઘરે ગઈ ત્યારે બાને ગળે વળગી હું રડી પડી. બાપુજીએ બધાને મીઠાઈ વહેંચી.