ચીસાચીસનું ઑરકેસ્ટ્રા, એકાએક કન્ડકટરે બંધ કરવાનું સૂચવ્યું હોય એમ ફટ ચૂપ થઈ ગયું. બરાબર એ જ ક્ષણે ब्रह्म निर्वाणमृच्छति નો ‘ति’ બોલતી શિવાની પણ ચૂપ થઈ ગઈ. કંઈ જ ન બન્યું હોય એમ એ સાપોલિયા જેમ ગુફા બહાર નીકળી ગઈ. ઝભ્ભાધારી પોતાના ઝભ્ભામાં અટવાતો – અથડાતો-કુટાતો માંડ બહાર આવ્યો કે તરત જ વધામણાં લેવાતાં હોય તેમ જાંબુના ઝાડ ઉપર ચઢેલી શિવાનીએ જાંબુનાં ઝૂમખાંનો ભેગો કરેલો નાનકડો તોરો ઉપરથી ફેંક્યો. પોતાની સેંકડો જાંબલી જીભથી સફેદ ઝભ્ભાને ચાટીને જાંબુ જમીન ઉપર વેરાઈ ગયાં. ઝભ્ભાધારી ગુસ્સામાં ઊછળ્યા, પણ ત્યાં જ ઉપરથી અવાજ આવ્યો, ‘ઉપર આવો, જાંબુ ખાવાની ખૂબ મઝા પડશે.’ સફેદ-જાંબલી ઝભ્ભો તૂરું ‘ગુડબાય’ બોલી આવેલ રસ્તે ચાલવા માંડ્યો. ઉપરથી અવાજ આવ્યો : ‘આજે પણ પ્રાર્થનામાં મોડું થાય છે ?’