‘નંદિની’ નામ પણ કેવું પવિત્ર ! નંદિની એટલે ગાય. એનું જ બીજું નામ છે કામધેનુ. એને મેળવવા તો દરિયો વલોવવો પડે. અમને તો તું હરતાંફરતાં મળી ગઈ ! ઈશ્વર કેવો દયાળુ છે ! રીઝે ત્યારે ખોબલે ખોબલે આપે છે. તું મળી ત્યારે અનાયાસ જ તારી કૃષ્ણભક્તાણી જીજીના હોઠ ફરકી ઊઠેલા : ‘અઢળક ઢળિયો રે શામળ્યો !’ અમારે મન તું એ નટખટ કાનુડાનું જ કન્યારૂપ જતી ! તારી કાલીઘેલી બોલીમાં અમને તો એની જ વેણુ વાગતી સંભળાતી… તને અમે સવાઈ કનૈયો ગણીને મોટી કરી; પછી એ કનૈયાની જેમ તારેય ગોકુળ છોડી મથુરા અને મથુરા મેલી દ્વારિકા વસવું પડ્યું ! અમને એનું જરીકે દુઃખ નથી, બેટા ! બલકે અમને તો ગર્વ છે, ગૌરવ છે તારા નામ પર. કયા માબાપને એમનું સંતાન સવાયું પાકે એ નહીં ગમતું હોય ? કહે જોઉં ! અને સાત સમંદર પાર વસીનેય તેં ફરજ તો તંતોતંત નિભાવી છે. અમારો પડ્યો બોલે ઝીલ્યો છે. કાચી મિનિટે અમારો સાદ પડતાવેંત અમારી તહેનાતમાં ઊભી રહી છે. ફરિયાદ કરવાની તો અમને તક જ ક્યારે આપી છે તેં ? હા, અમે તારી સાથે અમેરિકામાં સ્થાયી થવા સહમત ન થયાં, એ મુદ્દે તને અને અમિતકુમારને અમારી સામે ફરિયાદ જરૂર હોઈ શકે. હાલતાંચાલતાં કમ્પ્યૂટર જેવાં તારાં બગીચાનાં બે ફૂલ પણ નાના-નાનીથી નારાજ હશે. નાના સાથે રહેતાં હોત તો ઘોડો કરવા થાત અને નાની ચકા-ચકીની વારતા કહેત; એ ભૂલકાંને એમની માતૃભાષા શીખવા મળત… અમારો એ ગુનો હું કબૂલમંજૂર રાખું છું !