લેખકો અને કલાકારોનાં સર્જનોની કથા રોચક અને રોમાંચક તો હોય જ છે, પણ સતહની નીચે ટ્રેજેડીનો એક પ્રવાહ પણ વહેતો હોય છે. રવીન્દ્રનાથ ટાગોરે બે દેશો, - હિંદુસ્તાન અને બાંગ્લાદેશ, નાં રાષ્ટ્રગીતો આપ્યાં, જ્યારે ત્યારે આ રાષ્ટ્રગીત ગવાય કે એનો ઉપયોગ થાય ત્યારે કવિને રૉયલ્ટી મળવી જોઇએ, પણ કોઈ આપતું નથી. જો વ્યવસ્થિત, કાયદેસર રયલ્ટી અપાઈ હોત અને અપાતી રહે તો એ આંકડો કદાચ અબજો સુધી પહોચે! પણ રાષ્ટ્રગીતો જુદી મિટ્ટીમાંથી સર્જાય છે, અને ઘણા દેશોમાં ઘણીવાર અનામ સર્જકો-શહીદોએ લખેલાં ગીતો રાષ્ટ્રગીત બની ગયાં છે. રવીન્દ્રનાથ ટાગોરનાં લખેલાં કુલ ગીતોની સંખ્યા ૨૨૩૨ છે, અને રેકોર્ડ થયેલાં ગીતોની સંખ્યા ૧,૭૪૭ છે! લેખકને માટે પૈસાનું આકર્ષણ સમય પ્રમાણે વધતું જાય છે. રશિયન કે બંગાળી સાહિત્યમાં નવલકથાઓ એમની ગુણવત્તા માટે પ્રસિદ્ધ છે. આજે રશિયામાં નવલકથાકાર બોરિસ આકુનીનની નવલકથાઓ સૌથી વિશેષ વંચાય છે. જેમાં ગુન્ડાઓ, ક્રાઈમ, દવાઓ, સેક્સની ભરમાર હોય છે. આ લેખકનું મૂળનામ પણ બીજું છે : ગ્રીગોરી ચક્રાતીશ્વીલી! એ સ્પષ્ટ કહે છેઃ એવું કહેવાય છે કે લેખક એ વ્યક્તિ છે જે પોતાના હૃદયમાંથી અને લોહી કાઢીને લખે છે. હું મારા માથામાંથી અને શાહીથી લખું છું!