ભગત ભજન ગઈ રહે ત્યાં સુધી તે ધીમું ધીમું હાંફ્યા કરતી. એને અચાનક એવુંય લાગતું કે ભગતનો સૂર રામસાગરના તાર સાથે મેળ ખાતો નથી. ભગતની આ રોજિંદી ક્રિયાઓ તરફ સહેજ નહીં જેવી એક ચીડ પેદા થવા લાગી હતી. ભગત ભજન ગાતા ત્યારે એની આંખો સહેજ મિંચાતી કે તરત લીલીછમ્મ વાડી, ઘટાટોપ ચીકુના ઝાડ નીચે છવાયેલું અંધારું અને એક પહોળો સીનો આંખો આગળ આવી જતો.