બેઠા થઈ ગયા ઓમ. હું સંન્યસ્ત છોડવાનું તો વિચારી જ કેમ શકું? દેવી નોંધારી હોત તો ભગવાં ત્યજતાં બીજી પળનો વિચાર ન કરત, એમાં મારા પાપનું પ્રાયિત્ત હોત; પણ એવું ક્યાં છે? અરે, મારો અર્શ તો શ્રવણ છે. શ્રવણને માવતરનાં રખોપાંનો બોજ ન હોય, ખુશી હોય અને એ જ તેનું સુખ હોય.