હું બહુ પીડામાં હતી.. પાંચેક વર્ષ વીતી ગયેલા.. હું મારા દીકરાને કહેતી કે એના પપ્પા બહારગામ ગયા છે. બહુ તો એ ના સમજે પણ એને વધુ સવાલ ના થાય એટલે આવું કહેતી.. અહી આ કિનારે મને રોજ આવવાની આદત હતી.. એ દિવસે મેં કિનારે બનેલા આ ઘરનો દરવાજો ઉઘાડો જોયો.. કુતુહલવશ અંદર ગઈ ને જોયું તો ચંદ્રવદન હતા.. બગીચાના છોડને પાણી પાઈ રહેલા ચંદ્રને હું તરત ઓળખી ગઈ.. એ પણ મને ઓળખી ગયા.. મેં એમને મારી કથની કહી.. મારી દયા ખાઈને તેમણે મને તેમના ઘરની સંભાળ રાખવાનું કામ રહેવા એક ઓરડો આપ્યો..