દર્પણને પ્રેમ કઇ પ્રકારનો છે એ જાણવું મુશ્કેલ છે. પણ દિવ્યા દર્પણ પ્રત્યેનો પ્રેમ સાચો અને ગંગા જેવો પવિત્ર છે. જેમાં વાસનાની કોઇ જ લહેર નથી. દિવ્યાના પ્રેમમાં હંમેશા ભરતી જ આવે છે ક્યારેય ઓટ આવતી જ નથી. અને કદાચ એટલે જ દિવ્યા દર્પણની દરેક વાત કહ્યા વિના જ સમજી શકે છે અને તેની તમામ તકલીફોને અનુભવી શકે છે. દિવ્યાના મનમાં બે વાકયો હંમેશા ગુંજ્યા કરે છે જેને તે દર્પણને કહેવા ઇચ્છતી હતી : ‘દર્પણ, મારા માટે એ મહત્ત્વનું નથી કે તમે કોને પ્રેમ કરો છો. મારા માટે તો તમારી ખુશી જ મહત્ત્વની છે. પછી એ આરતી પાસેથી મળે કે દિશા પાસેથી મળે…’ દર્પણના જીવનમાં રુક્મિણીનું સ્થાન તો એમની પત્ની દિશાનું જ છે પણ રાધાનું સ્થાન કોનું છે અને મીરાનું સ્થાન કોનું છે એ નક્કી કરવું મુશ્કેલ છે. દિવ્યાના દુઃખની પીડા તો ફક્ત દિવ્યા જ સમજી શકે. પ્રેમ જ્યારે બંને તરફ હોય ત્યારે એ ખુશી અને આનંદ આપે છે પરંતુ પ્રેમ જ્યારે એક તરફ હોય ત્યારે એ ખૂબ જ દુઃખ અને તકલીફ આપે છે.’