આજની ટેક્નોલોજીની સાથે, જૂના વખતને હળવા કટાક્ષમાં વાળતા ત્રીજા અંતરામાં તો ઘણી ઘણી લાગણીઓ ઠાલવી દીધી છે. એ કહે છે કે, કાગળ લઈને લખવું, પરબીડીયુ લાવવાનું, સરનામું લખવાનું, ટીકીટ પણ ચોડવાની માથે.. આ બધી બબાલ ખોટી શું કામ કરવાની? અરે ભાઈ, જમાનાની સાથે જીવો? ગામ આખું કંઈ અમથું મોબાઇલ વાપરે છે? કેટલી સરળ રીતે એવું કહી દીધુ કે જે ખરેખર તો કહેવાનું જુદું છે ! જેને બબાલ કહે છે તે હકીકતમાં તો મધમીઠું ગમતું કામ હતું એ કહેવું છે. એટલે જ તો ભૂલાતું નથી.એ વળી વળીને કોઈને કોઈ રૂપે કવિતામાં સ્પર્શાયા કરે છે. એ સંવેદનાઓ, એની અસરકારકતા,ઊંડાણ ક્યાં ‘વોટ્સેપ’માં છે? ભીતર તો એ વાત છે. એટલે આ વ્યંગ પણ હ્રદયંગમ બની રહે છે. છતાં જમાનાની સાથે જીવવાની તૈયારી તો જુઓ! એ એક સમજણની ઊંચાઈ દર્શાવે છે એટલું જ નહિ સુખ-શાંતિ પામવાનો સંદેશ પણ આપી જાય છે.