અહીં પહોંચીને એવું લાગ્યું જાણે માની ગોદમાં સ્થાન મળ્યું! ધરતીના સુંદર દેહે ક્યારેક લીલી ચૂંદડી ઓઢેલી હોય તો ક્યારેક ખળખળ વહેતા ઝરણાની સફેદ ચૂંદડી ઓઢેલી જોવા મળે. ને પિતાના આધાર સમા આકાશે હોય પહાડની ઓથ..! ઊંચાઈ પર આવતા લાગતો થાક અને ઠંડીને લીધે ચઢી જતા હાંફ બાદ લેવામાં આવતો એ પાંચ મિનીટનો બ્રેક જીવનનો સહુથી સુંદર વિરામ લાગતો હતો! ને રસ્તામાં હળવે હળવે વરસતો મેઘ પણ જાણે અમને આગળ વધવા પ્રેરણા આપતો હતો. પગલે પગલે ઘેટાં-કૂતરા અને ઘોડાના દ્રશ્યોથી આંખોને સુંદર મલયભૂમિનું દ્રશ્ય મળતું હતું.