સ્નેહ વિશેનાં મારાં અંગત સ્પંદનો સંક્ષિપ્ત શબ્દોમાં સ્નેહી સાથીઓ માટે… માનવતાનું અનૌરસ ફરજંદ છે મહોબ્બત.. મહોબત્ત-મર્સી-કિલિંગ જેવી છે. મૌત પછીની મજા અને વ્યક્તિ યોગ્ય હોય તો સ્નેહની જીવીત હરીત સમાધિમાં સ્વર્ગનો અહેસાસ થાય છે. અજાણ્યાં બાદ જાણીતા વ્યક્તિ-વસ્તુ-વિચાર માટે પ્રેમ અને પસીનો વહેવડાવાની, વ્હાલથી હથેળી વડે સ્પર્શવાની અને પ્રતિધોષો પૈદા કરતાં રહેવાની આ રમતમાં બે વિરુધ્ધ પ્રતિસ્પર્ધીનું લક્ષ હંમેશાં એક જ રહે તો સંબંધો ટકી રહે છે. જ્યારે પોતાનાં અણગમા ભૂલાવી ગમતી વ્યક્તિનાં ગમા અપનાવીએ છીએ ત્યારે એ અપનાવેલાં અણગમા સામેની વિજાતીય વ્યક્તિનાં પણ અણગમા બની ગયા હોય છે એ પ્રેમ છે. એ સ્નેહની સહાદત છે. એક પાનું કે પુસ્તક