એક વાત છે કવિની કલ્પના કે એને મોરને કીધું કે તું બહુ ચસકા ચિચો નાખીને \ બોલે છે એમાં મારા કાનના ઢોલ (ડ્રમ ) તૂટી જાય છે . મોરલે જવાબ આપ્યો કે અમે ફક્ત ચોમાસાની ઋતુમાં કે જ્યારે મેં ગાજતો હોય ત્યારેજ બોલીએ છીએ. અને મોરલે એ કચ્છી માણસને કચ્છી ભાષામાં જવાબ આપ્યો કે અસીં વનજા મોરલા કણ કણ પેટ ભરાં