સ્ટેશન, પછી ત્યાંથી આગળ બીજા લોકનું સ્ટેશન, એમ કરતા કરતા, છેક બ્રહ્મલોક સુધી એવી રીતે ઝપાટાબંધ પહોંચી જાય છે, કે જેટલી ત્વરાથી ધ્યાનમાં મનની વૃત્તિ ત્યાં જઈ લાગે છે. (મતલબ કે, આ બધું મનની જ કલ્પના હોઈ, પ્રકાશના વેગથી પણ વધારે વેગીલા એવા મનોવેગે, જાણે કે, આ બધું થઈ જાય છે.) આ છે, જીવાત્માનું ઉત્ક્રમણ અને એ જ (એ સંયમ, એ આત્મચિંતન, અને એ મનનો દ્રઢ સંકલ્પ જ) છે. બ્રહ્મલોકનું દ્વાર.