એ સ….રસ હસ્યો અને ત્યારે જ ભાઈને ગાઈ બતાવ્યું. ખુશ થતો-થતો, ગાતો-ગાતો ચાલતો થયો. ભાઈ દેશી વૈદું જાણતા અને ચિકિત્સા પણ કરતા. દર્દીને દવા આપે. દર્દી આવે ત્યારે હું ત્યાં હોઉં. દર્દીની ફરિયાદ સાંભળી, તપાસી દવા આપે. એ જાય પછી રોગનાં લક્ષણો અને તેના માટેની દવા – ક્યારે કેટલી માત્રામાં આપવી એ સમજાવે. અવારનવાર કોઈ દર્દી ન હોય તોપણ દવા અને તેના ઉપયોગ વિશે સમજ આપે. આમ, ભાઈ પાસેથી મેળવેલ સ્વલ્પાતિસ્વલ્પ વૈદકીય સમજણ પણ મારા જીવનમાં મહત્વનો ભાગ ભજવે છે. સાહિત્યરસિક મિત્રોની અવારનવાર બેઠકો થતી. ભાઈ અમને બોલાવે પરિચય કરાવે. હરતાં-ફરતાં, એ લોકો વચ્ચે ચાલતો વાર્તાલાપ, રમૂજ અને છૂટી-છૂટી ઉક્તિઓ સાંભળવા મળે. વાતવાતમાં કંઈક બોલે તેવાં છૂટાં-છૂટાં વાક્યો સાંભળ્યા કરવાથી યાદ રહી ગયાં : ज्योतिरेकम् जगाम । वृत्वात्यतिष्ठ दशांगुलम् । त्रिशंकुरीवन्वराले स्थितम् ।