તારાઓની ઉત્ક્રાંતિના સિદ્ધાંતમાં ગ્રહણ લાગી રહેલા ત્રણ ભાગના બનેલા એલ્ગૉલનો અભ્યાસ એલ્ગૉલના વિરોધાભાસ તરફ દોરે છેઃ તેમ છતાં દ્વિસંગી તારાના ઘટકો એક જ સમયે રચાય છે, અને નક્કર તારાઓ, ઓછા નક્કર તારાઓ કરતાં ખૂબ ઝડપથી વિકસે છે, એમ જોવાયું હતું કે વધુ નક્કર ઘટક એલ્ગૉલ A હજુ પણ મુખ્ય અનુક્રમમાં છે, જ્યારે વિકાસના પછીના તબક્કામાં ઓછો નક્કર એલ્ગૉલ B સબજાયન્ટ તારો છે. આ વિરોધાભાસ મોટા પ્રમાણમાં સ્થળાંતરણ દ્નારા ઉકેલી શકાય છેઃ જ્યારે વધુ નક્કર તારો સબજાયન્ટ બન્યો, ત્યારે તેણે તેના ભ્રમણક્ષેત્રને ભરી દીધુ હતું, અને મોટા ભાગનું દ્વવ્ય અન્ય તારામાં સ્થળાંતરિત થઈ ચૂક્યું હતું, જે હજુ મુખ્ય અનુક્રમમાં છે. એલ્ગૉલને સમાન કેટલાક દ્વિસંગીઓમાં, વાયુનો ધસારો ખરેખર જોઈ શકાય છે.[૫૧]