(૭) યશવંત ભટ્ટ : માધવપુર ઘેડ માં હવેલી સંગીતના જાણકાર એવા નાગેશ્વર ભટૃને ત્યાં યશવંતભાઈ ભટૃનો જન્મ થયેલો. યશવંતભાઈના નાનાભાઈ હરીશ ભાઈ પણ સારા ગાયક અને સંગીતકાર હતા. તેઓ સાયગલના સ્વરમાં હૂબહૂ રજૂઆત કરી શકતા. યશવંતભાઈએ માધવપુર છોડીને મુંબઈમાં વસવાટ કરેલો. ગાયક કલાકાર તરીકે મુંબઈના ફિલ્મ જગતમાં તેઓ જાણીતા થયેલા. અમીરબાઈ કર્ણાટકી‚ પન્નાલાલ ઘોષા‚ મહમદ રફી‚ કે.સી.ડે વગેરે ગાયકો સાથે અનેક ફિલ્મ ગીતો ગાયેલાં‚ લગભગ તેર જેટલાં વર્ષો તેઓએ પ્લેબેક સીંગર અને સંગીતકાર તરીકે મુંબઈમાં ગાળ્યા. પિતાનું અવસાન થતાં માધવપુર આવ્યા અને ભજનગાન પાછળ પોતાનું જીવન અર્પણ કરી દીધું. ફરી પાછા મુંબઈ પણ ગયેલા પણ ન ફાવ્યું. ત્યાં આકાશવાણી રાજકોટે તેની પ્રતિભા પિછાની રોકી લીધા. અનેક સંગીત રૂપકોમાં તેમણે પોતાનો કંઠ હેમુ ગઢવી જેવા સાથીદારોની સાથે રેડિયો પરથી વહાવ્યો. ‘જેસલ તોરલ’‚ ‘ગોપીચંદ’‚ ‘ભરથરી’‚ ‘ગિરધર ઘેલી મીરાં’‚ ‘દાસી જીવણ’ જેવાં રૂપકો આજે પણ રેડિયો પર સચવાયાં છે. ઈ.સ.૧૯૪૧ થી મુંબઈ રેડિયો પરથી હિન્દી ભજનોની રજુઆતથી જાહેર ગાયકીના ક્ષેત્રમાં પદાર્પણ કરનારા યશવંતભાઈ છેક ૧૯૭૭ સુધી રેડિયો પરથી ભજનો ગાતા રહ્યા. પાછળથી એમને ક્ષયરોગ થયેલો. થોડો સમય કેશોદની ટી.બી. હોસ્પિટલમાં રતુભાઈ અદાણીના આગ્રહે રહેલા. તા.ર૭-૧૦-૧૯૭૭ ના રોજ એમનું અવસાન થયું‚ પણ એમની ગાયકીની પરંપરા આજે પણ એમનાં સુપુત્રી સુપ્રસિદ્ધ ભજનગાયિકા ભારતીબહેન વ્યાસ દ્વારા જળવાતી આવી છે.