બહુ કચ્ચરપચ્ચર હતી મહિલા વિભાગમાં. સફેદ વાળનાં ગૂંચળાં જ્યાં-ત્યાં પગે અથડાતાં હતાં. એક પલંગ પર એમને સુવાડ્યાં. એમની પોટકીમાં મેં મારા બે-ત્રણ વિઝિટિંગ કાર્ડ મૂકી દીધાં. એક થરમૉસ આપ્યું. એમને ગોઠવીને પાછા વળતા હતા ત્યાં એમણે મને પાછો બોલાવ્યો - શું હશે ? નજીક ગયો તો જોરથી મારો હાથ પોતાના હાથમાં દાબી દીધો. હું જ્યાં ઝૂક્યો કે મારા માથે હાથ ફેરવી લીધો. આંખમાં પાણી તગતગી રહ્યાં. હોઠ કંઈક બોલવા માટે કંપ્યા, પણ શબ્દ તો શું, ઉદ્‍ગાર પણ નીકળી શક્યો નહીં. મેં મારાં પત્નીને કહ્યું : ‘મારાં બા એંસીની સાલમાં ગયાં. આજે ફરી આટલા વર્ષે હથેળીની આવી ઉષ્માનો અનુભવ કર્યો.’