બન્ને ની સાયકલ સવારી આગળ વધતી જાય છે. એટલા માં તો દુર દુર સામેથી ભોવાનની દીકરી રેખા ભાત લઈ ને આવતી હોય એ માસ્તરની નજર માં ચમકી જાય છે. થોડા આગળ પોગે છે ત્યાં તો ભોવાની આંખે એને સપના માં પણ ના આવે એવું દ્રશ્ય દેખાય સે. એની લાડકી રેખા અને એના શેઢા પાડોશી એવા ગામના સરપંચનો છોકરો કિલકિલાટ કરતા એક બીજા ના હાથ માં હાથ જાલી ને ખડખડાટ દાંત કાઢતા કાઢતા આવતા હોય છે. માસ્તર ની નજર પણ આ સીન પર પડે છે. ભોવાન પોતે જાણે કાય જોયું જ ના હોય શરમથી હેઠું ઘાલી ને સાયકલ ચલાવવા લાગે છે. એટલા માજ ત્યાંથી ગામ તરફ જવાની બીજી કેડી નીકળે છે એ કેડી નો રસ્તો બોવ્જ ખરાબ અને રોદા વાળો હોય એ જાણતો હોવા ચતા ઈ બાજુ સાયકલ વાળી હંકારે છે. માસ્તર એના રુદિયા ની વ્યથા ને સમજી ગયા હોય છે. એ પણ મૂંગા મોઢે કાય પણ બોલા વગર સાયકલ વાળી લે છે.અને ગામનું પાદર આવતાજ મૂંગી મુસાફરી માંથી એકબીજા ને આવજો ના હોંકારા કરી ને માસ્તર એના રસ્તે ને ભવાન ખોડિયા ની દુકાન નો રસ્તો કાપે છે.