એનાં મનમાં ચચરાટ થવા લાગ્યો. એણે આ શું કરી નાખ્યું ? એકાદ કલાકના કુંભના સહવાસથી જાણે એના પ્રત્યે કોઈ ભાવ ઉત્પન્ન થયો હતો કે શું? એના શરીરે જાણે ખાલી ચઢી ગઈ હોય એમ બધું જૂઠું પડી જવા લાગ્યું. આ સુંદર સાડીનો એને ભાર વરતાવા લાગ્યો. કશું અજુગતું બની ગયાનો અણસાર આવવા લાગ્યો. વૃક્ષોથી ઘેરાયેલું આ મંદિર, કોયલનો ટહુકાર – કશુમ જાણે મનને ગમતું નથી. જાણે એ ઉજ્જડ મેદાનમાં પોતે ઉઘાડી પડી ગઈ હોય એવું લાગ્યું. મહારાજનો અવાજ કાને પડ્યો અને એ અચાનક ઝબકી, ‘ બેન, હવે પાછળ જોયા વગર પેલી ઓરડીમાં જઈને વસ્ત્રો બદલી કાઢો, નવાં વસ્ત્રો પહેરી લો અને જૂનાને બોળીને સૂકવી દો. પછી પાછાં આવો એટલે તમને શુદ્ધ કરીએ.’