સવારના પહોરમાં આખા જગતના સારામાઠા સમાચારોને ચાના ટેબલ પર પાથરીને બેઠો હતો. ચા પીતાં પીતાં એ સમાચારો પર રસભૂખ્યા અસંતુષ્ટ પતંગિયાની જેમ નજર ઊડાઊડ કર્યા કરતી હતી. એ જોવાતું હતું કે અવસાન નોંધમાં આપણું તો કોઈ નથી ને ? બાકી ક્યાંક જ્વાળામુખી ફાટ્યો હોય અને હજારો મર્યા હોય એનો વાંધો નહોતો. એ તો ચાલ્યા કરે, પસાર કરવાના આખા દિવસનો પ્યાલો હજુ તો છલોછલ ભર્યો હતો. છાપાનાં સુખદુઃખ એમાં બરફના નાના નાના ક્યૂબ્સ જેવા તરતા હતા. દિવસ સાથે સાથે એને પણ ઓગાળીઓગાળીને પી જવાના હતા.