જરા શરૂઆતનો રોમાંચ ઓછો થયો, પછી સૌથી મોટો પ્રશ્ન દોઢ અને ત્રણ વર્ષનાં અમારાં બાળકોનો હતો. કેમેય કરીને શિકાગોના વાતાવરણમાં તેમને ફાવતું નહોતું. ક્યાં આપણાં દેશમાં વસ્તીમાં ઉછરવાનું, ખૂલ્લાં ફળિયામાં નાનાં મોટાં બધાં લોકો સાથે રમવાનું, દાદા બા કે નાના નાની વગેરે સાથે મોજ મઝા કરવાની; અને ક્યાં અહીંના બેબીસિટરો કે ડેકેર સેન્ટરમાં ઘડિયાળને કાંટે, ચાર દિવાલ વચ્ચે બંધિયાર વાતાવરણમાં પ્રવૃત્તિઓ કરવાની? રોજે રોજ કોઈક ને કોઈક નવી સમસ્યા ઉભી જ હોય. ક્યારેક છોકરાં માંદા સાજા થાય કે, ક્યારેક અમસ્તાં જ કજિયા કરે.