યુવાનોના આ અજંપા માટે યુવાનો જવાબદાર છે જ, પણ જો કોઈ વધુ જવાબદાર હોય તો તે સમાજ અને પાલકો છે. યુવાનોના માનસને સમજવા માટે તેઓએ મહદ્ અંશે પ્રયાસ કર્યો નથી. સમાજમાં જે વિકૃતિ વણાટે લેતી હોય છે તેની છાંટ ક્યાંક તો આવવાની જ ને? આ છાંટ ઉપસતી અટકાવવા શું કરવું જોઈએ? શું કરીએ તો આ યૌવનધન ચિરંજીવી બની રહે. એનું ખમીર ઝળકી ઊઠે, પુરુષાર્થની કેડી પર એ ટટ્ટાર અને ઉન્નત મસ્તકે ડગ માંડતું આગળ ધપતું રહે અને તેની પાછળ બીજા ને દોરતું રહે. આપણા મહાન રાષ્ટ્રીય પુરુષોના જીવન કવન માનસપટ પર ઉપસી આવે છે. જેમણે માનવ – માનવ પ્રત્યેનો પ્રેમ – આદર વધે, સ્વધર્મનું આચરણ જીવન વ્યવહારમાં વ્યકત થાય, સંકુચિતતામાંથી બહાર આવી બીજાના હિત માટે, સમાજ અને દેશના વિકાસ માટે થાય તેવી ભાવના દ્ઢપણે કેળવાય, તો તે કાર્ય બોજારૂપ ન બનતાં આનંદદાયક બની રહે એવું કરી બતાવ્યું. આ બધી બાબતો આજે સાંસ્કૃતિક ઉન્નતિ વિના શક્ય ખરી? આજે માનવીની મૂળભૂત જરૂરિયાત સાંસ્કૃતિક ઉત્થાનની છે.