પણ ગિરીશ તેને માત્ર એક વસ્તુ સમજીને પોતાના શરીરની ભૂખ સંતોષતો ને મજૂરી કરાવતો.. રમલીનો કામુકતાથી સળગતો જુવાન દેહ કોઈ એવો પ્રેમાળ સ્પર્શ ઝંખતું હતું જે તેને અંદરથી તૃપ્ત કરી દે, એના અંતરની અભિપ્સાને ઠારે.. જેમ કોરી માટીને વરસાદની બૂંદ ભીંજવી નાખે એમ..!