એણે રાત દિવસ મહેનત કરવાનું શરૂ કરી દીધું. મોડીરાત સુધી એ વાંચતો, નાનક શેઠ એની સાથે જાગતા. દેવશ્રીબહેન થાક્યાપાક્યા ઘસઘસાટ ઉંઘતાં હોય, ત્યારે નાનક શેઠ ઉમળકાભેર પુત્ર સત્યમની સેવામાં સક્રિય હોય, સત્યમને અડધી રાત્રે ચા બનાવી આપે, ક્યારેક તાજો નાસ્તો પણ તૈયાર કરી હેતથી તેને કોળિયા ભરાવે, અભિભૂત થએલો સત્યમ્‍ કહેતો, “પપ્પા, જો પરીક્ષામાં મને પિતૃપ્રેમ વિશે નિબંધ લખવાનું પૂછવામાં આવે તો સ્વાનુભવથી હું એવો નિબંધ લખું કે પરીક્ષકને સોમાંથી એકસો એક માર્ક્સ આપવાનું મન થાય, પપ્પા તમારે તો સારા પપ્પાઓ તૈયાર કરવાનું ‘બાપમંદિર’ ખોલવું જોઈએ. આજે ‘બાલમંદિર’ કરતાં ‘બાપમંદિર’ની વધુ આવશ્યકતા છે.”