પણ ક્યારેક કુટુંબ નામના આ સુંદર, હૂંફભર્યા નાનકડા માળા પર વીજળી તૂટી પડી છે. બધું હેમખેમ છે એમ માનતી પત્ની સફાળી ચોંકીને જાગીને ઊઠે છે. આ કુટુંબ પર વીજળી પડ્યાની કથા લઈ હમણાં આપણને સુંદર સંવેદનભીનાં ચિત્રો મળ્યાં. ‘ગૃહપ્રવેશ’, ‘માસૂમ’ અને ‘અર્થ’ સાધારણ રીતે લગ્નેતર સંબંધની વાત જાહેરમાં થાય નહીં. એ અફવાનો વિષય, પરંતુ આ ચિત્રો એ નાજુક વાતને ખૂબ સંયમથી, સંવેદનથી, આપણી સામે મૂકે છે. આપણે આ સંબંધો ગમે ન ગમે અને નીતિ-અનીતિના પ્રશ્નો બાજુએ મૂકીએ તોપણ આપણને તે એ વિચારતા તો કરી મૂકે છે; આંખ ભીની કરે છે, એ ત્રણે ચિત્રોનાં પાત્રોની મનોવ્યથા જોવા જેવી છે. ત્રણેમાં પ્રારંભમાં જ પતિ ગોળ ગોળ ફરી કશું કહેવા પ્રયત્ન કરે છે. એ જે કશું એને મૂંઝવે છે ને જે ઘરને કડડભૂસ કરવાની શક્તિ ધરાવે છે : એ કોઈ બીજી નારીને ચાહે છે. ત્રણે નારીને જ્યારે ખબર પડે છે ત્યારે એક દર્દ બધાંના ચહેરા પર વંચાય છે – પોતાનું હેમખેમ અસ્તિત્વ હચમચી ગયાનો ઊંડો ઘા જોઈ શકાય છે. એ ત્રણેને – ‘તમે મને અત્યાર સુધી છેતરી ? એનું દુઃખ વિશેષ છે.’ ખિસ્સાકાતરુ પાકીટ કાપી જાય ત્યારે પૈસા ખાસ ન હોય છતાં ‘હું ગાફેલ રહ્યો’ એ દર્દ જેમ કોરી ખાય તેમ તેમને અંધારામાં રહ્યાનું દુઃખ છે. એકાએક વીજળી પડતાં ડઘાઈ ગયાનો કરુણ ભાવ ત્રણેને છે. દરેક પૂછે છે : ‘મારી ક્યાં ભૂલ હતી ? તેં એ બીજી નારીમાં શું જોયું જે મારામાં નથી ?’ એટલે તો માનસી અમરને વીનવે છે : ‘મને તારી સપના બનાવ તો ખરો’ ત્રણે ઘરરખુ નારી છે. ઑફિસ કળામાં ‘સ્માર્ટ’ થયેલી નારી સામે તેમનો પરાજય છે. ‘માસૂમ’ અને ‘ગૃહપ્રવેશ’ એ રીતે કંઈક મધ્યમ વર્ગનું ચિત્રણ છે. પતિ પોતાની દુનિયા ધીમે ધીમે બનાવે છે. આગળ આવે છે. માત્ર ‘અર્થ’માં કંઈક પૈસાની સિનેસૃષ્ટિની ઝાકઝમાળ છે, તોપણ ત્રણે સુખી કુટુંબ છે.