કૃપ સમજી ગયા કે યુધિષ્ઠિરને શું પૂછવું છે. એટલે જ કહી બેઠા કે ‘હું અવધ્ય છું: યુદ્ધમાં મને કોઈ મારી નહિ શકે. પણ રોજ સવારે ઊઠીને હું તારા જય માટે પ્રાર્થના કરીશ.’ કૃપાચાર્ય જેવા ગુરુજન પાસેથી આવું વરદાન મેળવવું એ પાંડવોનું સૌભાગ્ય જ ગણાય. છેલ્લે શલ્ય પાસે યુધિષ્થિર એટલું જ માગે છે : ‘રણસંગ્રામમાં તમે કર્ણનો તેજોવધ કરતા રહેજો.’ એ પણ આ વરદાન આપે છે.