હવે તો પાર્ટ ટાઈમ કથામાં વિરામ પછી પ્રસાદરૂપે મિષ્ટ ભોજન મળે છે. આબાલવૃદ્ધ સ્ત્રી-પુરુષો સૌ સપરિવાર આવે છે. કથાના બે શબ્દો કાને પડે ન પડે પણ બાળકોને સભામંડપ વચ્ચે રમવાનું ગમે છે. ઘણાં બાળકો એટલી સાંકડી જગ્યામાં પણ લખોટીઓ રમે છે. ફુગ્ગા ફુલાવે છે, વેફર ખાય છે. મમ્મી પાસે હઠ કરે છે. નથ્થુસિંહ કથામાં એક કરતાલ લઈને આવે છે. કથાકાર ધૂન લેવડાવે કે કોઈ પંક્તિઓ ગાય ત્યારે તે સાથેની કરતાલ ખણખણાવ્યા કરે છે અને રાજી થાય છે, પરંતુ બાજુમાં બેઠેલાઓનું નાકનું ટીચકું ચડી જાય છે ને તેની સામે ઘૂરકે છે. કનુ રિક્ષાવાળા મિત્ર હસમુખ સાથે ગૅસના અને પેટ્રોલના ભાવ વધારાની ચર્ચા કરે છે. મનસુખ અને ધનસુખ ‘સત્તાધીશ રાજકારણીઓ – નેતાઓ હવે મોંઘવારી વધારવાનાં કયાં પગલાં લેશે’ તેની ચર્ચા કરે છે. કવિતા અને સરિતા તેમની સાસુના શૌર્યની ગુણિયલ ગાથા વર્ણવે છે. તો નમિતા અને સ્મિતા તેમના સસરાની વિવશતાની વાતો કરે છે. કથાશ્રવણ કરતાં કરતાં બેઠા બેઠા જ શ્રોતાઓ મનખાનો મેળો માણે છે.