બપોરે ભરપેટ ભોજન લીધું હોય અને મક્કમ નિર્ધાર કર્યો હોય કે આજે તો સાંજે ખાવું જ નથી. ત્યાં સાંજે ભૂખ લાગી જાય અને આ નિર્ધાર એકાદી આચરકૂચર વાનગીને સન્માનપૂર્વક સરેન્ડર કરી દઈએ. ભૂખ એ પેટનું આહ્વાન છે કે મને કંઈક આપો, મારે આખું શરીર રિચાર્જ કરવાનું છે. જેમને કોઠો ઠરેલો છે તેમને કદાચ ભૂખનો એહસાસ હોય, પણ ભૂખની તીવ્રતા એક કાતિલ લાગણી છે. અભાવ પાસે આંસુનું સરનામું હોય છે. દિલીપ શ્રીમાળી આપણી બધી ઍક્ટિવિટીને બે પંક્તિમાં બાંધી આપે છે...