(૧૧૦) ‘એટલું ચોક્કસ છે કે, જ્યારે આવી રીતે પહેલી ઉત્ક્રાંતિ થાય છે, ત્યારે, (શરીરના) અગ્નિદાહને સમયે, એ જીવાત્માની સંપૂર્ણ ઊઠાંતરી થાય છે, ને, કર્મકાંડમાં કહેલું છે તેમ, એની (યથાયોગ્ય) સડકો ઉપર ગતિ થવા માંડે છે. આ પ્રમાણે અર્થાત્ ગતિને આપણે પ્રલય અથવા કયામત કહીએ છીએ, એનું એક ઉદાહરણ લઈએ. જેવી રીતે ખડમાંકડી, પોતે જેના ઉપર વળગેલી હોય તે તરણાને છોડીને બીજા તરણાં ઉપર જવું હોય, ત્યારે, એ આગળ વધીને પોતાની ક્યાને લંબાવે છે, જે તરણા પર પહોંચવું હોય તેના ઉપર પોતાના આગલા પગ જમાવે છે, પછી ધીરે-ધીરે કરીને પાછલા પગ ઉપાડીને, પહેલા તરણાને સાવ છોડી દે છે. ને ધીરે ધીરે એ, પોતે ઈચ્છેલા તરણા ઉપર બરોબર જામી જાય છે. આ જીવાત્મા પણ, એવી રીતે પોતાની ઉત્ક્રાંતિ, (અર્થાત્ પાછલા ભવમાંથી નવા ભવમાં જવાની ઉઠાંતરી) કરે છે.