એની બેસન્ટ કહે છે – “સત્‍-અસત્‍ વચ્ચેનો ભેદ સમજવાની વિવેકશક્તિ એટલે અધ્યાત્મ. આવો વિવેક કરવા મનને સદા જાગૃત રાખવું પડે. અધ્યાત્મ એટલે મનના દરવાજા ખોલવા કે રાહ બદલવો અને એક થવું… આધ્યાત્મિક માનવી જેટલું પોતાને સાચું લાગે તેટલું સ્વીકારે અને સત્યનું નવું પાસું મળે તે માટે મન ખુલ્લું રાખે જેથી નવું સત્ય ઝીલી શકાય. ‘જે છે’ તેને પસંદગી કે નાપસંદગી વિના કેવળ જોવામાં આવે તો તે અધ્યાત્મ છે. અધ્યાત્મને કેવળ જ્ઞાન સાથે નહીં પણ પ્રજ્ઞા સાથે સંબંધ છે… અધ્યાત્મ એટલે બુદ્ધિપૂર્વકનું જીવન… અધ્યાત્મિક માનવી સહિષ્ણુતા ધરાવે છે. તે ધર્માંધતા, રાષ્ટ્રવાદ અને વહેમથી મુક્ત હોય છે… આધ્યાત્મિક માનવી માટે કોઈ બાબત નાની નથી કે મોટી નથી. તેને મન દરેક બાબતનું મૂલ્ય સરખું છે અને તેથી દરેકમાં તે સંભાળ અને ચીવટથી કામ કરે છે, દુનિયાદારીની ફરજો કુશળાતાપૂર્વક બજાવે છે. કોઈ માનવી આધ્યાત્મિક છે કે નહીં તેની કસોટી છે– તે બીજાને કેટલો ઉપયોગી થાય છે. આધ્યાત્મિક વ્યક્તિ હિંમતવાન હોય છે અને તેનું ચિત્ત સ્થિર હોય છે. સોગિયું મોઢું કે દિવેલ પીધા જેવું મોઢું લઈને ફરે તો જ તે આધ્યાત્મિક છે તેવું નથી. આધ્યાત્મિક માણસ તદ્દન કુદરતી માણસ છે. એટલે સામાન્ય રીતે માણસો જેવું જીવન જીવે છે તેવું જ જીવન જીવનારો છે. ફક્ત તેનું જીવન પ્રત્યેનું વલણ સામાન્ય મનુષ્ય કરતાં જુદું હોય છે. તેવી વ્યક્તિનું ખાનગી અને જાહેર જીવન એકસરખું હોય છે.