ઉપરાંત, 1834 સુધી મુંબઈ શહેરનો બધો બંદોબસ્ત – સ્વચ્છતા, આરોગ્ય, ન્યાયદાન વગેરે તમામ બાબતો – ‘સ્થાનિક સ્વરાજ’ સંસ્થા (મ્યુ.) પણ યુરોપિયનોને હસ્તક હતી. શંકર શેટના અથાગ પ્રયાસને અંતે આ બધે સ્થળે હિંદીઓને પણ સ્થાન આપવામાં આવ્યું હતું. … સંસારસુધારાનાં સીધાં કાર્યોમાં, તેમણે ‘સતીબંધી’ અંગે તેમને પૂછવામાં આવતાં, પોતાનો અભિપ્રાય સરકારને લખી જણાવ્યો હતો; ‘શુદ્ધીકરણ’માં તેમણે આગળ પડી હિસ્સો લીધો હતો; પરદેશગમનની બાબતમાં જાતે ન જતાં, 1841માં માણેકજી કર્સેટજી યુરોપથી પાછા ફર્યા ત્યારે પારસીઓની કોમે તેમનો બહિષ્કાર કર્યો હતો, તે વેળા શંકર શેટે તેમને જમવાનું આમંત્રણ આપ્યું હતું. પરંતુ બીજા પારસીઓએ હાજર ન રહેવાનું જણાવ્યું ત્યારે શંકર શેટે એ ‘મિજબાની’ રદ કરી હતી …. વિધવા પુનર્લગ્નની બાબતમાં તેમના ચરિત્રકાર કુળકર્ણી લખે છે : “તે સમયે ‘પુનર્વિવાહ’ શબ્દ ઉચ્ચરવાની પણ કોઈની છાતી ન હતી; પણ તે સંબંધી સહાનુભૂતિપૂર્વક વિચાર શરૂ થયો હતો. અલબત્ત નાના કાલમાન જોઈને વર્તનારા હતા …”19