અંતમાં એક વાત કહેવાની છે કે આ ઉપક્રમ જે રચાયો છે તે ખરેખર આહલાદ પમાડે તેવો છે. જે વાત મેં આરંભી છે તે તો અધૂરી જ છે ને અધૂરી જ રહેશે કારણકે સમયને પાળ બંધાયેલી હતી. પરંતુ આ કાવ્ય અને સંગીતની વચ્ચે જે અવકાશ છે એ પુરાઈ જાય એમ ઈચ્છીએ. કેમ કે સમાસ શક્ય છે. બે પદ ભિન્ન છે એને બદલે એક પદ બનીને સમાસ બને અને એ સમાસ પણ કાવ્યનું સંગીત એવો ષષ્ઠી તત્પુરુષ, સ્વ સ્વામીભાવવાળો સમાસ નહીં કારણકે એમાં એકનું પ્રભુત્વ આવશે ને બીજું ગૌણ બનશે પણ કાવ્ય એ જ સંગીત એવો કર્મ ધારય સમાસ બને અને એવું નજીકમાં જ બને એમ ઈચ્છીએ.