ડાહ્યાભાઈ એમની વાત માંડતા કહે છે કે, ‘૩૬ વર્ષ પહેલાં મેં વાડી-ખેતર-ગામડામાં રહેતા રહેતાં જોયું કે ગામની દીકરીઓ-બહેનો અને માતાઓ કૂવેથી, નદીએથી પાણી ભરી આવતી હોય, માથા પર બે-ત્રણ હેલ પાણી ભરેલી હોય, રસ્તામાં બહેનપણી મળી જાય તો અડધો કલાક વાત્યું કરે.