પોલીસ-લફરાં ને કચેરીનાં કામકાજ પતાવ્યા પછી તે આવે શાકમાર્કિટ તરફ. ઘોડો તેમની પાછળ હોય, નસકોરાં બોલાવતો. અહીં એ રજપૂત જમીનદારનો મુકામ હોય, બારડોલીના મશહૂર ફરસાણવાળા મંગુભાઈ ઝીણાભાઈની વિશાળ દુકાનમાં. અહીં તેમનાં ટેબલખુરસી નિશ્ચિત હતાં. હઠીસિંઘ અહીં મગજ-બરફી, સેવચેવડાનો નાસતો કરે, ચા પીવે અને ઉપલી બજારમાં આવે. ઘોડો તેમની પાછળ હોય. લગામ તેમના ખભે પડેલી હોય ! − − અહીં તો કશી ખરીદી કરે નહીં. પણ એક ચોક્કસ દુકાને શેઠિયાને સત્તાવાહી અવાજે કહે, ‘કાલે ચાકર આવશે, તેને જરૂરી માલસામાન બાંધી આપજો.’ અને ઘોડો પલાણી રવાના થઈ જાય, બમરોલી તરફ નહીં, રેલવે સ્ટેશન તરફ.