શિયોજી સમજ્યો કે આ ભવાડો કરનાર ભત્રીજો જ છે. રાજસત્તાથી એને દેશવટો ફરમાવ્યો. અજ્ઞાપાલક જુવાન ચાલી નીકળ્યો. છેક સિંઘમાં ઊતર્યો. ફુઈને ઘેર રહ્યો. અંતર તો સોનને અર્પણ કરી ચૂક્યો હતો, એટલે બીજે ક્યાંય, કોઇના રૂપમાં ન મોહાયો.સોનવિજોગે સુખની સેજમાં નહીં પણ સાથરે સૂતો.