પણ વીચાર જ્યારે પોતાના સીવાયનાઓ માટે હોય ત્યારે એનું મનમાં જ પુરાઈ રહેવું શક્ય બનતું નથી. પોતાના સીવાયનાં અનેકો માટે ઉદ્ભવેલો વીચાર કોઈ ને કોઈ કાર્યમાં પરીણમવા ઝંખે છે. કાર્યમાં મુકાયા વીના વીચાર મનમગજને અશાંત કરી મુકે. એટલે પછી તે વીચાર અમલમાં આવવા ધમાચકડી બોલાવતો થાય એમ બને.