(૧૩૪) પછી, એવી જ રીતે, એ જ્યારે સુષુપ્તિમાં જાય છે, ત્યારે, સુષુપ્તિના દોષો જેવા કે અનાત્મ બે-ખબરી તથા અંધકાર, એ સમયે એનામાં ભાસે છે. પરંતુ, તોયે, મુખ્યાનંદ કે જે પરમઆનંદ છે, ને જે આતમાની પોતાની ચમત્કારિક કમાલ છે, એ તો ત્યાં બરોબર સ્પષ્ટ રહે છે, ને તેને લીધે જ, માણસને જાગીને એ વાતનું ભાન રહે છે, કે “હું એવો તો સુખે સુઈ ગયો, કે મને કશાની ખબર ન રહી!”