મિત્રતા ઘનિષ્ઠતામાં પરિણમી તે પછી કલ્પેશ મારા ઘરે પણ જતો આવતો થયો. તેના ઘરની ફોનની સગવડ મારા પરિવાર માટે એવી રીતે ખુલ્લી મુકી કે અમારા કોઈપણ પરિચિતને તેના ઘરનો નંબર છૂટથી આપી શકતા. ઘરે આવતો કલ્પેશ કૉમર્સની મારી ટેક્ષ્ટ બુક, ખાસ કરીને એકાઉન્ટન્સીના પુસ્તકો જોઇને કાયમ કહેતો કે ‘આ બધું કેમનું પલ્લે પડે?’ હું તેને સમજાવી શકતો નહીં કારણ એ બધું મારી પણ સમજમાં નહોતું આવતું. જો કે એ આખી કથા જુદો જ વિષય છે. કુટુંબની રીતે જૈન સમાજમાંથી આવતો તે ઘર નજીકના દેરાસરમાં નિયમિત જતો. બીજી તરફ બટાકા ખાવાનો પરહેઝ કરતો નહીં અને એ ખોટ મારા ઘરે આવીને પૂરી કરતો. મારા મમ્મીને ખાસ ફરમાશ કરતા કહેતો કે, ‘સુધામાસી, આજે તો તમારા હાથના બટાકાપૌંઆ ખાવા છે.’