શામજીભાઈ ચોંકી જાય છે. ઘડીભર કાંઈ સમજાયું ન હોય તેમ લીલાવતી સામું જોઈ રહે છે. પછી ખમીસ ઊંચું કરી ગંજીના ખીસ્સાંમાં રાખેલો એક કાગળ કાઢે છે. એ કાગળ જોઈને એમને કેટલુંય યાદ આવી જાય છે. એ કાગળ એમણે કેટલીય જગ્યાએ ફેરવ્યો છે. જાણે એ કાગળ જ અપશુકનિયાળ હોય તેમ દરેક જગ્યાએથી પાછો ફર્યો છે. શામજીભાઈ કારણ વગર ચોવડી ગડી વાળેલો એ કાગળ ખોલે છે. એ કાગળ પર દોરેલી આડી ઊભી ત્રાંસી લીટીઓમાં એક ગેબી વિશ્વ છુપાયેલું છે. ચોકઠામાં લખેલા અક્ષરો શામજીભાઈને ડરાવે છે. એ લીલાવતીને ડરતાં ડરતાં કહે છે :