સ્થાનિક માર્ગદર્શન ઉપરાંત કૃષિક્ષેત્રે સફળ એવા અન્ય દેશોના પ્રયોગ, પદ્ધતિઓ ય અપનાવાય તો વિકાસને વેગ મળે. બ્રાઝીલ, ચીન, અમેરિકા ચોક્કસ આ બાબતે દિશાનિર્દેશ કરી શકે. ખાસ કરીને ચીનની કૃષિનીતિ ખૂબ જ પ્રોત્સાહક છે. ઈન્ટરનેશનલ ફૂડ પોલિસી રિસર્ચ ઈન્સ્ટીટ્યુટના રીપોર્ટ મુજબ ખેતીવાડી પર ખર્ચ અને નવા પ્રયોગોના મામલે ભારત ચીન કરતાં ઘણું પાછળ છે. ચીનમાં પાણીની કમી છે તેમ છતાં વર્લ્ડ બેંક પાસેથી સહાય લઈ ચીને હેબઈ, શાંકસી જેવાં અનેક ક્ષેત્રોમાં જળ સંરક્ષણ પ્રોજેકટ શરૂ કર્યા. ચીન પોતાના કુલ પાણીમાંથી ૬૦ ટકા પાણી સિંચાઈ માટે ફાળવે છે. ટેકનોલોજીની મદદથી તાપમાન, હવા, ભેજ, પવન, વરસાદ, માટી વગેરે આંકડા ભેગા કરી કયાં કેટલી સિંચાઈની જરૂર પડશે તે આયોજન કરે છે. માઈક્રો સિંચાઈ જેવા ચીનના અનેક પ્રયોગોએ ખેતી અને ખેડૂત બંનેને સમૃદ્ધ બનાવ્યા છે. ચીન-ભારત બંને દેશો પાણીની અછતથી પીડાય છે. ચાઈના ઈરીગેશન, વોટર સેવિંગ્સ અને વોટર વેસ્ટીંગ ક્ધટ્રોલ માટે જે મોડેલ્સ મુક્યા છે તે ભારતને અનુરૂપ છે. તેનો ઉપયોગ કરી શકાય. ચીનના આવા નવતર પ્રયોગોનો ભારતમાં નિષ્ણાતો દ્વારા અભ્યાસ કરીને અપનાવાય તો કૃષિની જે થોડીઘણી મુશ્કેલીઓ છે તે નિવારી શકાય.