તે વખતે તેમને તરસ લાગી. એટલે તેમને પેલો પાણી પીવાનો પ્યાલો યાદ આવ્યો. તેથી તેમના અંતરમનમાંથી પ્રભુ તથા પ્રભુભકિત દૂર દૂર ચાલ્યાં ગયાં. તેમની તમામ માનસિક શાંતિ ઊડી ગઇ. તેઓ શાંતિમાંથી અશાંતિમાં ઘૂસી ગયા. મન તેમનું અનેક જાતના તર્ક વિતર્ક કરવા લાગ્યું. અંતે તેમને યાદ આવ્યું કે, ‘અરે પેલો પાણી પીવાનો પ્યાલો તો હું શિવાલયની બહાર છોડી આવ્યો છું.’ સહસા તેઓ ઊઠીને ઝડપથી ચાલવા લાગ્યા. તેમનું મન આ મનોસ્થિતિમાં ચડતાં તેઓ ચાલવાને બદલે લગભગ દોડવા લાગ્યા. તેઓ ઉતાવળે ઉતાવળે દોડતા દોડતા પેલા શિવાલય પાસે પહોંચ્યા. પેલો પ્યાલો તેમણે જ્યાં મૂકયો હતો ત્યાં જ પડયો હતો. તેમને તત્કાળ શાંતિ થઇ.