મોટામાં મોટી તકલીફ એ વાતની કે બહારથી આ લોકો ખૂબ સોજ્જા લાગે. આપણને તો, જોતા વેંત ‘લવ’ થઇ જાય પણ પછી ફેણ પાછળથી કાઢે. એની ભૂરકી જ એવી કે એ આપણા રેશનકાર્ડનો જ માણસ લાગે. જાણે એનું અને આપણું રસોડું એક ના હોય? આપણો ભીષ્મપિતા બનીને આપણને સલાહ આપવા માંડે કે, “તમારે કયા પ્રકારના શાકભાજી ખાવા જોઈએ, કયા પ્રકારના કપડાં પહેરવાથી તમે માર્કેટમાં ‘હેન્ડસમ’ લાગો, કઈ રાશિની છોકરી પાછળ પડવાથી ટાંટીયા નહીં ભાંગે, મગજનો કચરો કાઢવાથી સ્વચ્છતા અભિયાન સફળ થાય કે રસ્તાનો.. આ બધું પછી એ જ વિચારે.” આપણે તો ખાલી કાન જ ખુલ્લા રાખવાના, આંખ નહીં! તારી ભલી થાય તારી ચમનિયા.. કોની ગાય કોનું ખાય, અને હાંકે એનું ફલાણું થાય પણ, આપણાથી આવું બોલાય નહીં, ખાલી ગણગણાય! આ તો એક વાત, બાકી, નસીબદાર હોય એને જ આવો ‘પંચાતિયો’ પડોશમા મળે. યાર આજે આપણી ચિંતા કરવાવાળું છે કોણ? અને તે પણ મેડ ઇન અમેરિકા જેવાં! કારણ અમેરિકા સિવાય કઈ કન્ટ્રીને જમાદારીનો શોખ હોય?