વાસ્તવમાં સેકન્ડ ક્લાસ હાંસલ કરવો એ પોતે કોઇ ઓછી સિદ્ધિ નથી. સેકન્ડ ક્લાસ એ એ જ વર્ગ છે જેને આપણા ચિંતનોમાં ‘મધ્યમમાર્ગ’ કહ્યો છે. કોઇ પ્રખર શિક્ષણ ચિંતકને કે પછી મનોવિજ્ઞાનીને પૂછી જોશો તો તે કબૂલ કરશે કે નાપાસ થનારા હંમેશાં ડિપ્રેશનમાં રહે છે, ફર્સ્ટક્લાસ લાવનારાઓ પણ હજુ બે ટકા વધારે આવ્યા હોત તો અહીં એડમિશન મળી જાત અને ત્યાં ભણવા જાત એમ રડતા હોય છે. પરંતુ, માનસિક રીતે સૌથી સુખી, સંતુષ્ટ, પરિતૃપ્ત સેકન્ડ ક્લાસ વાળા હોય છે. એ લોકો પહેલેથી સ્વીકારી લે છે કે આપણે સાવ ફૂટપાથ પર રહેવું પડે તેવા બેહાલ, મુફલિસ પણ નથી તો સાથે સાથે આપણે બંગલામાં રહેવાનો વૈભવ નસીબમાં લઇને પણ નથી જમ્યા. આ લોકો જાણે છે કે તેમનાં લગ્ન આલિયા ભટ્ટ કે પછી પોતાની જ્ઞાતિની સૌથી રૂપાળી છોકરી સાથે થવાનાં નથી પરંતુ તેમના નસીબમાં વાંઢા રહેવાનું પણ લખાયું નથી. આ વર્ગને ઉનાળામાં સ્વિર્ત્ઝલેન્ડ ફરવા જવાનો મેળ ના પડે તો વાંધો નથી આવતો. તે રાત પડે ઓરેન્જ ફ્લેવરનો ચૂસીને પણ પોતે જલ્સા કર્યાનો અહેસાસ માણી લે છે.