એક વખત સાહેબે જાહેરાત કરી કે આવતી કાલે જે પૂરું લેશન કરી આવશે તેને એક આખી નવી પેન ઈનામમાં મળશે. અને બીજા દિવસે પેન હકદાર થયા પચીસ. પણ સાહેબ પાસે પેન હતી માત્ર બે ડઝન એટલે કે ચોવીસ. એટલે એક બાળકને પેન આપવાની રહી ગઈ. એ દિવસે તો તે વિલું મોં કરી ચાલ્યો ગયો. પણ પછી બે ત્રણ દિવસ સુધી દરરોજ ઉઘરાણી કરે : સાહેબ મારી પેન આપોને…. સાહેબ, સાહેબ, મારી પેન. ત્રીજે દિવસે સાહેબ ખીજાયા : રોજ માગ માગ કરે છે તે પેન કંઈ મફત નથી આવતી. જા તારા બાપને કે લાવી દે. છોકરો વીફર્યો – બાપ સામે નહીં બોલો અને સાહેબને ગુસ્સો આવ્યો – સાલા… સામું બોલે છે ! એમ કહીને તેને મારવા હાથ ઊંચો કર્યો ત્યારે પેલા બાળકે ગભરાઈને પાટી આડી રાખવા ઝડપથી ઉંચી કરી તે ઉછળી ને સીધી સાહેબના મોં પર આવી આંખ સહેજમાં બચી ગઈ અને ગાલે થોડો ઘસરકો થયો અને ચશ્મા નીચે પડ્યા. માસ્તરે તેને બાવડેથી ઝાલ્યો, અને ધીબી જ નાંખ્યો હોત ત્યાં કોઈક બોલ્યું : ‘એ ચશ્મા ! ચશ્મા તુટી ગયા…’ સાહેબનો ઊંચો થયેલો હાથ છોકરાની પીઠ પર પડવાને બદલે હળવેથી નીચો થયો. ‘હે રામ !’ તેઓ કપાળ પર હાથ રાખી ત્યાં જ બેસી ગયા. બે પળ સહુ સ્તબ્ધ બની ગયા. ચશ્માની એક ડાંડી તુટી ગયેલી અને એક કાચ તૂટી ગયેલો.