અને શા માટે ન લૂંટવો હેમન્તનો ભરપૂર વૈભવ? ધુમ્મસમાં લપાઈ જતી ટેકરીઓની છાના અવાજની વાતો કેમ કાન ધરી ન સાંભળવી? પગ પકડીને કંઈક બોલવા રોકતી પૃથ્વી પર રચાયેલી તૃણસભાઓને કંઈ કહ્યા વિના ચૂપ રહેવું? કારના કાચ પર બાઝેલા ભેજને ક્યારેક આંખમાં રચાઈ જતા ભેજ સાથે ન સરખાવવો? આંખમાં જળનું આછું પડ રચાઈ જાય ત્યારે એ હર્ષ કે વિષાદના આછા વાદળને જેમ આપણા સિવાય કોઈ ન જાણે એમ આ આકાશ પણ અનુભવે ઘડીકના ધુમ્મસને કે? પવન તો લહેરલતા શો વીંટળાઈ જતો, પ્રાતઃ સંગિનીની લટને સ્પર્શીને જતો રહેતો પાછળના ઉદ્યાનમાં, કદાચ ગમતી કેશલતા માટે વેણીના ફૂલ વીણવા જ સ્તો! હારબંધ ઉડતી કુંજની દીર્ઘ લયાન્વિત રેખાને નિરખી તો ન શકીએ પણ એના કિલકારથી પડખું ફરતી દિશાઓનો અનુભવ તો લેવો ને!