વિચારમગ્ન દશામાં જ ડ્રેસિંગ ટેબલ પાસે પડેલી પફી પર માધવી બેસી પડી, સામે પડઘાતું પ્રતિબિંબ પોતાને જ ઓળખાતું નહોતું. વજન વધવા લાગ્યું હતું, જેની અસર ચહેરા પર જણાવી શરુ થઇ હતી. માધવીએ હળવેકથી પોતાના ઉદર પર હાથ પસવાર્યો. માતૃત્વની છડી પોકારે કોઈ નિશાની હજી સુધી દેખીતી રીતે તો જણાતી તો નહોતી પણ હવે વાર કેટલી? એ વિચાર સાથે જ દિલ એક ધબકાર ચૂકી ગયું : ક્યાંક રાજ? કોઈ અમંગળ વિચારને પ્રવેશવા ન દેવો હોય તેમ માધવી આયના સામેથી ઉઠી ગઈ. એક વાર રાજને ફોન લગાવવાની ટ્રાય તો કરવી જ રહી.