વળતે દિવસે જ રવિવાર હતો. પણ એટલો વરસાદ પડ્યો કે એને ઘેર જઈ ન શકાયું. સોમવારે ઑફિસે આવ્યા સુધી તો એનો રંજ મનમાં રહ્યા કર્યો. ખેર, હવે આવતા રવિવારે વાત. પણ ત્યાં લગીમાં ફરી એકવાર લાભુ ટપકી પડશે. કોઇને લઇને આવશે અને અમસ્તો અમસ્તો મારા ટાઇમનો કચ્ચરઘાણ કાઢશે. ઠીક છે. ટેબલ ખોલીને હજુ ફાઈલમાં ચિત્ત પરોવું છું, ત્યાં જ ચેમ્બરનું બારણું ખૂલ્યું. કોઇ અંદર આવ્યું. ચહેરો એક ક્ષણ અપરિચિત લાગ્યો. પણ બીજી જ પળે સ્મૃતિ મદદે આવી. દલપત દુણેજા હતા. હજુ પરમ દિવસે જ જેમની નિરર્થક ઓળખાણ લાભુએ કરાવી હતી.