નેહાના ગામડે એકલા રહેતા વિધુર પિતા અમૃતલાલને બધીએ વાતની ખબર પડી ત્યારે એક દિવસ કિરણ અને કલ્પનાના ઘરે આવીને મીનાબહેનને પગે લાગી, ગળગળા થઈ ઊભા રહ્યા. પહેલાં તો કશું બોલી ન શક્યા. પછી કહે, ‘બહેન, તમે ભલે નેહાને જન્મ નથી આપ્યો પણ તમે જરૂર પૂર્વજન્મમાં નેહાની માતા જ હશો જે આ જન્મે ફરજ પૂરી કરી રહ્યાં છો.’ ત્યારે સૌની આંખમાં હરખનાં આંસુ વહી નીકળ્યાં.