ભીતરી અંધકારની સતહ પરથી ચહેરાઓ ભૂંસાઇ શકતા ન હતા : માત્ર એની થોડીક વિગતો બદલાતી હતી, એક ચહેરો શીલાનો હોઇ શકે, મંજરીનો, આયેશાનો, સિલ્વિયોનો, શાશ્ર્વતીનો, સપનાનો, યામિનિનો કે પારમિતાનો પણ હોઇ શકે, અવિનાશનો, શાર્દૂલસિંહનો, નન્દનનો, વાસવાણીનો અથવા…અથવા પોતાનો પણ હોઇ શકે – હતો…. . અંજન ઉપાધ્યાયને ધ્રુજારી આવી… બાકી બધું એક સરખું-શબ્દોનાં આવાં જ ગીધડાં, આવી જ સુધરેલી ગાળો, નનામા કાગળોની જાસાચિઠ્ઠી, સડેલા દાંત વચ્ચેથી છૂટતી તમાકુવાળા પાનની પિચકારી, કાનના મેલમાં ફરતી દીવાસળી….