અર્ધા કલાકે વારો આવ્યો અને પત્યો. બે ગલી વટાવી ત્યાં પાછલું ટાયર ફુસ્સ.......! કપાળ કૂટ્યું. સામે પાનના ગલ્લાને અડીને એક મદ્રાસી બેઠો હતો. ના, મદ્રાસી ના કહેવાય. કેરાલિયન જ કહેવાય. એણે બાર મિનિટ લીધી. પણ પાંચની નોટના છૂટ્ટા આપવામાં લગભગ એટલી જ મિનિટનો કાવો કર્યો. પત્યું ! આગળ જવા ઉતાવળે પેડલ માર્યા અને હજુ એક ફર્લાંગ પણ નહિં કપાયો હોય ત્યાં આગલું ટાયર ફરી વિફર્યું ! તાજા થીગડાએ જ દગો દીધો. હવે ? હવે શું ? બસ સ્ટેન્ડ પાસે એક (હા,કેરાલિયન) બેઠો હતો, એણે રાજુને “સેઠ” કીધો. ડબલ ચાર્જ માગ્યો.તે આપવો પડ્યો. ને ત્યાં જ સામેથી ગણાત્રા ટાઇપિસ્ટ સ્કૂટર પર આવતો દેખાયો. જોઇને સ્કૂટર ઉભું રાખ્યું. દયા ખાવી તો એક તરફ, પણ ઉલટાની ઠઠ્ઠા કરી. “શુ.રાજુભાઇ સાહેબ, હજુય સાયકલ ફેરવો છો ! તમે તો બેંકવાળા ! બેંક પાસેથી ઓછે ટકે લોન લઇ લો! તમારે તો એવી સ્કીમો હોય છે ને! ”