ધર્મેશની વાત કદાચ સાચી જ હશે. વિશ્વમાં દરેક ભાષાના સાહિત્યમાં બે પ્રકારના સાહિત્યકારો જોવા મળવાના. એક, જે કાયમી ઘરેડમાં રહીને સ્થાપિત પ્રકારનું સાહિત્ય સર્જન કરે અને બીજાં, જે નવો ચીલો ચાતરવાની કોશિશ કરે. ચંદ્રકાંત ટોપીવાલા એ આપણી ભાષાના આદરણીય અને ખાસ્સા પ્રયોગશીલ સાહિત્યકાર છે એટલે એમણે ‘તિર્યક કવિતા’ નામના સાહિત્ય પ્રકારનું સર્જન કરવાની કોશિશ પણ કરી હોય. પણ સમયની એરણ પર જે ટકતો નથી એ સાહિત્યપ્રકાર સર્વસ્વીકૃતિ પામતો નથી. એટલે મારા મતે તિર્યક-કવિતા એ ચંદ્રકાંતભાઈનો આવિષ્કાર ખરો પણ ગુજરાતી સાહિત્ય જગતે એ પ્રકારને બીજી ભાષામાંથી આવેલા સૉનેટ, હાઈકુ કે તાન્કાની જેમ કદાચ પૂર્ણપણે સ્વીકાર્યો હોય એમ જણાતું નથી. એવું પણ બની શકે કે મારા અજ્ઞાનના આકાશની પેલે પાર આવી કોઈ ક્ષિતિજ વિક્સી પણ હોય…