કેટલીક ધાર્મિક અભિવ્યક્તિઓમાં જોવા મળતી આ સ્વ જાગૃકતા ગૂણાતીલ વાસ્તવિકતાની બુદ્ધિશાળી સમજ તરફ઼નુ વર્તનને લગતુ વલણ બને છે જેમાં જૂની કહેવત મુજબ સ્વચ્છતા એ પવિત્રતાને સમાન છે તેવો પદ્ધતિ મુક્ત અભિગમ છે. જો કે આ ભૌતિકતા અથવા ભૌતિકવાદમાં અરસ પરસ સંબંધ છે. જેમ કે કોઇને સાફ઼ કરવા સાનુકૂળ બનાવવા કહેવાતા દિવ્ય તત્વ નિષ્ફ઼ળ સાબીત થાય છે. જેમાં એક જ પ્રક્રિયાને સતત વારંવાર ધોવાના એક સંપૂર્ણ ચક્રની જેમ ફ઼રી ફ઼રી કર્યે રાખવુ તે તાર્કિકરીતે ટકાઉ સ્વચ્છતાની પૂરતી સમજ અથવા અસરનો અભાવ બતાવે છે. પવિત્રતા અથવા શુદ્ધિકરણની જરૂરિયાત તરફ઼ની આ પ્રતિક્રિયાઓ ગુણવત્તાનો અનામત જથ્થો બનાવવામાં નિષ્ફ઼ળ પૂરવાર નિષ્ફ઼ળ થાય છે કારણ કે સંક્ષિપ્ત સમયને કારણે તેઓ નકારી કાઢવામાં આવે છે અને તેથી ઓછા ટકે છે. જેઓ તેઓ પોતાની જાતને નિરંતર સાફ઼ કર્યે રાકે છે કારણ કે તેઓને માણ્સ હોવાને કારણે વારંવારની અનૈતિકતા અને અપૂર્ણતાને આધિન બનાવાયા છે, આમ એવુ લાગે છે કે સંપૂર્ણરીતે શુદ્ધ થવાનુ આ પુનરાવર્તન તેની અંતિમ સમજના સર્વથા દૂર કરી શકાય નહી. કારણ કે તેઓના અશુદ્ધ હોવાના કેટલાક પાસાઓને છોડવા અને તેમની સ્વ ઓળખને ન પહોંચી શકાય તેવા ભાગ પર પહોંચવા માટે સક્ષમ તેવા કોઇ બીજાની જરૂરિયાત કે જે તેઓના માનવીય હૃદયની અપવિત્રતાને દૂર કરી શકે.