દૈવી સમક્ષ આત્મસમર્પણ કરતા પહેલાં, મનુષ્યની સ્વતંત્રત ઇચ્છા જે તેના સહજ સ્વભાવની અભિવ્યક્તિ છે, તે ઈચ્છાઓ પૂરું કરવા પર કેન્દ્રિત કરે છે, જે ઘણી વખત તેમને વિશ્વમાં વધુ ફસાવતા રહે છે. જો તે પ્રકૃતિની ઇચ્છાઓ તોડવામાં આવે અથવા તેમના લક્ષ્યો હાંસલ કરવામાં નિષ્ફળ જાય, તો પ્રતિક્રિયા ઘણી વાર નિરાશા અને ગુસ્સાની હોય છે. ભય અને ચિંતાનો પણ સામાન્ય રીતે અનુભવ થાય છે. ભક્તો, જેમણે ઇશ્વરમાં સમર્પણ કર્યું છે, ભગવાન એક વ્યક્તિ તરીકે, તેઓ ગુસ્સે થતા નથી અથવા ભય કે ચિંતા વ્યક્ત કરતા નથી. મારા ગુરુદેવએ લખ્યું કે, જ્યારે મુશ્કેલ સમય આવે ત્યારે તેઓ જાણે છે કે આ તેમના સંચિત અને મુશ્કેલ કર્મોનું ફળ છે અથવા ઍક નવી દિશા ખૂલી છે. તેઓ જાણે છે કે આવા સમયે તેઓ સભાનપણે તેમના સ્વતંત્ર, સહજ ભાવનાકારી સ્વભાવને અર્પણ કરશે અને દૈવી ઘટનાઓ સામે લડશે નહીં, પરંતુ દૈવી ઇચ્છા તેમના જીવનનું માર્ગદર્શન બનશે.