મને મજા આવે છે, પણ મોટા ભાગના કોલેજિયનો ખૂલતા નથી. કશુંક એમના મનમાં છે, પણ ખૂલીને કહેતા નથી. ધર્મસ્થાનોમાં રહેલા યુવાનો મજાના હોય છે. એમની નમ્રતા ક્યારેક કૃત્રિમ લાગે તેટલી નમ્ર હોય છે. યુવાનો સુધી પહોંચવાનો શ્રેષ્ઠ રસ્તો એ વર્ગખંડ છે. મેં કેટલાક પ્રાધ્યાપકો સાથે ચર્ચા કરી. બિઝનેસ મેનેજમેન્ટ શીખવતી પ્રાધ્યાપિકા રોહિણી ભટ્ટનું મંતવ્ય છે કે યુવાનોને ઓપન-અપ કરાવવા એ એક કલા છે. જોકે મોબાઇલ-મેનિયાને લીધે એટેન્શન-સ્પાનમાં જે સંકડાશ ઊભી થઈ છે એ ભારે ચિંતાજનક છે. આ નવા યુગના નવયુવાનો છે, એમની આંગળીઓ કીપેડકાંક્ષિણી અને સ્પર્શથી ઊઘડતી દુનિયાથી રંગાયેલી છે. સ્માર્ટફોનમાં ડૂબેલી આંખોમાં સપનાંઓની વાવણી અને લણણીનું એક અનોખું વિશ્વ છે. આ યુવાનોને મળ્યા પછી હવે, મને વિશ્વના, ખાસ કરીને અમેરિકાના યુવાનોને મળવાની, સમજવાની જિજ્ઞાસા જાગી છે…. જે વિશે ફરી, ક્યારેક…