મારા પતિ મહાશય બધું જ manage કરી લેતા. રસોઈ હોય કે ઘર નું કામ દરેક કામમાં તેમણે મને સહકાર આપ્યો. તેમના સહકારથી હું નિઃસંકોચ ડ્યુટી કરી શક્તી અને ઘરે આવી ને ફરી બાકીના કામમાં લાગી જતી. ૨ વર્ષ પહેલા મારે દીકરી આવી.. મને મારા માતા-પિતા નો તો સહકાર મળતો જ પણ મારા પતિ પણ મારું ખુબ ધ્યાન રાખતા. તેમાં ફરી પાછું થયું કે બંને કામો તો કરવાના જ છે અને એક વધુ જવાબદારી મારા શિરે આવી ગઈ છે. પણ મને મારા પરિવાર પર પૂરો વિશ્વાસ હતો એટલે કોઈ ચિંતા થઈ જ નહિ. સંજોગ અને સમય આપણી favor માં હોય અને તેમાં પણ પરિવારનો આવો સહકાર હોય પછી શું ચિંતા? મારી દીકરી ત્રણ મહિનાની હતી ત્યારથી હું મારા પાપા-મમ્મી ને ત્યાં મુકીને નોકરી એ જતી અને હજી જવું પડે છે.. આજના દિવસે પણ મારી દીકરી તેના નાના-નાની ને ત્યાં વ્હાલથી ઉછરે છે અને મારા મમ્મી પપ્પા ની ખુબ હેવાઈ છે . મને બધા આશ્ચર્યથી પૂછતાં કે આટલી નાની બેબી ૭-૮ કલાક રહી શકે? અને હું ગર્વથી મારી દીકરીના વખાણ કરતી. મારે કોઈ દિવસ રાત જાગવી નથી પડી… આજની તારીખે મારા ઘરે કામ કરવા મેં કોઈ રાખ્યું નથી. બધું જ અમે જાતે કરીએ છીએ અને મારા મમ્મી-પપ્પાને આ વાતનો ગર્વ છે.