અમદાવાદ પહોંચી સ્વામી વિવેકાનંદે થોડા દિવસો ભિક્ષાવૃત્તિથી ચલાવ્યું. એક દિવસ અમદાવાદના સબજજ લાલશંકર ઉમિયાશંકર ત્રવાડી અમદાવાદ રેલવે સ્ટેશનથી બહાર નીકળી રહ્યા હતા ત્યારે તેમણે પીપળાના વૃક્ષ નીચે આ ભવ્ય સંન્યાસીને બેઠલા જોયા. આ સંન્યાસીના પ્રશાંત મુખમંડળનાં દર્શન માત્રથી તેઓ પ્રભાવિત થઇ ગયા અને તેમની પાસે જઇને તેમની સાથે વાતચીત શરૂ કરી. થોડીવારની વાતચીતથી જ તેમને ખબર પડી કે આ સંન્યાસી ફક્ત અંગ્રેજીમાં જ પારંગત નથી, પણ જ્ઞાનનું કોઇપણ ક્ષેત્ર તેમની બૌદ્ધિક પ્રતિભાની સીમાની બહાર નથી, આ સંન્યાસીની અસામાન્ય મેધા અને તેમના શાસ્ત્ર જ્ઞાનથી મુગ્ધ થઇને તેમણે તેમને પોતાને ઘેર રહેવાનું નિમંત્રણ આપ્યું. બંને ઘોડાગાડીમાં બેઠા અને થોડી જ વારમાં લાલશંકરના ઘેર (૩૬, અમૃતલાલ પોળ, ખાડિયા) પહોંચી ગયા. ઘર મોટું હતું, તેમ છતાં સ્વામી વિવેકાનંદને પોતાના ધ્યાન અને સ્વાધ્યાય માટે અનુકૂળ શાંતિમય વાતાવરણ ન મળવાથી લાલશંકર આ સૌમ્ય સંન્યાસીને પોતાના બીજા ઘેર એલિસબ્રીજના ટાઉનહોલની પાછળવાળા ઘરે લઇ ગયા. અહીં તેમને સાંભળવા લોકોનો મેળો જામતો. વેદ, દર્શન અને અન્ય વિષયો પરના તેમના પ્રવચનોથી લોકો મુગ્ધ બની જતા.