ઉપર દર્શિતભાઈ ગોસ્વામીએ લખ્યું છે તેમ સંસ્કૃત એવી ભાષા છે જેમાં એક જ શબ્દના એકથી વધુ અર્થ થઈ શકે છે. તાજેતરમાં જ એક અન્ય બ્લોગ પર ઉદાહરણ વાંચ્યું હતું જેમાં ‘ઈન્દ્રશત્રો’ શબ્દના સમાસફેરથી તેનો અર્થ ‘ઈન્દ્રનો શત્રુ’ ને બદલે ‘ઈન્દ્ર જેનો શત્રુ હોય તે’ એવો થઈ જતો હતો. અને તેથી વધુ એ કે જો તમે ટાંકેલા શ્લોકને કારણે જો વિચારવા પર પ્રતિબંધ મુકાઈ ગયો હોત તો શૂન્યની શોધ ના થઈ હોત કેમકે આર્યભટ્ટ મહાભારત પછીના ઘણા વર્ષે જન્મ્યા હતા. આર્યભટ્ટે અને અન્ય અનેક ગણિતશાસ્ત્રીઓએ ફક્ત શૂન્યની શોધ નથી કરી, બીજગણીત પણ વિકસાવ્યું છે. આપણા વેદિક ગણિત (વૈદિક ગણિત નહી, ‘વેદિક ગણિત’, વેદિક એટલે કે વેદોક્ત, અને વૈદિક એટલે વૈદ્ય-ઔષધ શાસ્ત્રને લગતું) અને આ બીજગણિત એકસોને એક ટકા “એક બ્રિજ,એક વિમાન,એક મોટું સ્કાય સ્ક્રેપર,એક મોટો નર્મદા જેવો બંધ,એક ઉપગ્રહ,એક ઉપગ્રહને ઓર્બીટમાં ગોઠવવા માટેનું રોકેટ,એક સ્કાયલેબ,એક મિસાઇલ,એક ન્યુક્લીયર બૉમ્બ,એક અણુ મથક આ બધું બનાવવા માટે જે ગહન ગણિત વપરાય છે તે શક્ય છે!”