‘શૂન્ય’ સાહેબના સમકાલીન એવા ‘સૈફ’ પાલનપુરી વિશે એમ કહેવાય છે કે તેમણે એકમાત્ર ‘શાંત ઝરૃખે..’ નઝમનું જ સર્જન કર્યું હોત તો પણ તેઓ ગુજરાતી ગઝલના ઈતિહાસમાં અમર થઈ ગયા હોત. ૩૦ ઑગસ્ટ, ૧૯૨૩ના રોજ પાલનપુરના કમાલપુરા વિસ્તારના દાઉદીવ્હોરા સમાજમાં તેમનો જન્મ થયેલો. તેમનું પૂરું નામ તો સૈફુદ્દિન ગુલામઅલી ખારાવાલા પણ ગુજરાતી ગઝલવિશ્વે તેમને ‘સૈફ’ પાલનપુરીના નામે સર આંખો પર બેસાડ્યાં. તેમને ‘સૈફ’ ઉપનામ આપનાર બીજું કોઈ નહીં પણ શૂન્ય પાલનપુરી હતા. સૈફ પાલનપુરી વિશે કહેવાતું કે તેઓ પતંગિયું, ફૂલ, શિશુ, સુંદર સ્ત્રી એમ પ્રકૃતિના કોઈપણ મુગ્ધ સૌંદર્યને જૂએ કે તરત કોઈને કોઈ શેર લખી નાખતા. મુશાયરાના સંચાલનની કળા તેમને અદ્ભુત રીતે વરેલી હતી. શયદાયુગીન આ શાયરના સંચાલન વિના ૧૯૪૦-૭૦ના ગાળાના મુશાયરાઓની કલ્પના પણ ન થઈ શકતી. નઝમ કાવ્યપ્રકારમાં તેમણે સવિશેષ ખેડાણ કર્યું હતું. પણ તેમને સર્વકાલીન લોકપ્રિય ગુજરાતી ગઝલકારનું ગૌરવ અપાવ્યું ૧૯૬૫માં પ્રકાશિત થયેલા તેમના નઝમસંગ્રહ ‘ઝરૃખો’ની નઝમ ‘શાંત ઝરૃખે વાટ નીરખતી રૃપની રાણી જોઈ હતી..’એ! મનહર ઉધાસે તેનેે કંઠ આપ્યો અને આ નઝમને દુનિયાભરમાં વસતા ગુજરાતી કાવ્યરસિકોએ કાયમ માટે પોતાના દિલમાં જગા કરી આપી,