ઇમામ(અ.સ.)ની ગયબતને બે ભાગમાં વહેંચી શકાય છે. ગયબતે સુગરાને ગયબતે સુગરા એ માટે કહેવામાં આવે છે કે આ થોડી મુદ્દતની ગયબત હતી. જેની શરૂઆત હિ.સ. ૨૬૦થી થઇ જે વર્ષે હ.ઇ. હસન અસ્કરી (અ.સ.) ની શહાદત થઇ અને હિ.સ.૩૨૯ કે જેમાં ઇમામ(અ.સ.)ના અંતિમ નાએબે ખાસનો ઇન્તેકાલ થયો, ત્યારથી ગયબતે કુબરાની શરૂઆત થઇ. તે ગયબતમાં બે બાબતો ખાસ કરીને ઉલ્લેખનીય છે. (૧) સમયની મુદ્દતની દ્રષ્ટિએ અને (૨) ફાયદાની દ્રષ્ટિએ. સમયની મુદ્દતની દ્રષ્ટિએ એટલા માટે કે આ ગયબત આશરે ૭૦ વર્ષ (૬૯ વર્ષ ૬ મહીના અને ૧૫ દિવસની હતી) એટલા માટે તેને ગયબતે સુગરા કહેવામાં આવે છે અને ફાયદાની દ્રષ્ટિએ એટલા માટે કે આ ગયબતમાં અમૂક રસ્તાઓ ખુલ્લા હતા. એટલે કે તેનું ક્ષેત્ર મર્યાદિત હતુ, એ છતાં કે ઈમામે ઝમાન(અ.સ.) લોકોની નજરોથી ગાએબ હતા. પરંતુ તમામ લોકોની નજરોથી છુપા ન હતા. અમુક લોકો હતા જે ખાસ પ્રકારે ઇમામ(અ.સ.)ના સંપર્કમાં હતા અને આ ખાસ નાએબો (પ્રતિનિધિઓ) હતા, કે જેઓ લોકોના કામ કરતા હતા. લોકોના સવાલો અને પત્રો ઇમામ(અ.સ.) સુધી લઈ જતા અથવા પહોંચાડતા અને ઇમામ (અ.સ.) ના જવાબો લોકો સુધી પહોંચાડતા હતા અને ઘણીવાર અમુક ખાસ સમુહો અને લોકો આ નાએબોની મારફતે ઇમામ(અ.સ.)ની બારગાહ સુધી પહોંચતા હતા.