વૈકુંઠવાસી શ્રીહરિએ પૃથ્વી, બ્રહ્મા આદિ દેવતાઓને ગોલોકમાં નિવાસ કરતા શ્રીકૃષ્ણ પાસે જવા કહ્યું. તેઓ પોતે લક્ષ્મીજી સાથે તરત જ ગોલોકમાં આવે છે તેમ પણ જણાવ્યું. આમ વૈકુંઠવાસી શ્રીહરિ અને સર્વ દેવ-સમુદાય વૈકુંઠથી પ૦ કરોડ યોજન ઉપર આવેલા ગોલોકમાં નિવાસ કરતા શ્રીકૃષ્ણ પાસે ગયા. વૈકુંઠમાં નિવાસ કરતા શ્રીહરિએ દેવતાઓને કહ્યું હતું કે ગોલોકમાં નિવાસ કરતા શ્રીકૃષ્ણ પણ પોતે જ છે. દેવ-સમુદાય ગોલોકમાં પ્રવેશતા જ સૌ પ્રથમ વિરજા નદીના સ્ફટીકમય કિનારાના અદમ્ય સૌદર્યને નિહાળીને આનંદિત થાય છે. ક્રમશઃ સૌ ગોલોકવાસી શ્રીકૃષ્ણના મહેલનાં ૧પ દ્વારો વટાવી સોળમાં દ્વારમાં પ્રવેશે છે, જ્યાં રાધાદેવી સાથે પરમાત્મા શ્રીકૃષ્ણને વિરાજમાન જોઈને અનુક્રમે બ્રહ્મા, ધર્મદેવ અને શંકર શ્રીકૃષ્ણની સ્તોત્ર અને સ્તુતિ દ્વારા પ્રાર્થના કરે છે. સ્તુતિના ફળ સ્વરૃપે સૌ દેવતાઓને શ્રીકૃષ્ણ અને રાધાના પરમ સ્વરૃપનાં દર્શન થાય છે. રાધિકાપતિ શ્રીકૃષ્ણે દેવતાઓને મધુર વાણીમાં કહ્યું કે, ‘હું સર્વ જીવોમાં રહ્યો છું, છતાં સ્તવન વડે જ પ્રત્યક્ષ થાઉં છું. તમારા અભિપ્રાયોને હું જાણું છું. તમારા આગમનના હેતુને સિદ્ધ કરવા જે શુભ કે અશુભ કર્મ કરવું પડશે તે યોગ્ય સમયે અવશ્ય થશે જ. હે દેવતાઓ, મને ભક્તો અતિપ્રિય છે. ભક્તોના સાંનિધ્ય વિના હું પળવાર રહી શકતો નથી. હું ભક્તોનો પ્રાણ છું, ભક્તો મારા પ્રાણ છે. મને વૈકુંઠ કે ગોલોકમાં લક્ષ્મી કે રાધિકાની સમીપ પણ ભક્તો વિના સાચી શાંતિ મળતી નથી. હું મારા ભક્તોના સાંનિધ્યમાં જ અતિ-આનંદનો અનુભવ કરું છું. લક્ષ્મી કે રાધા કરતાં પણ ભક્તો મને અતિશય પ્રિય છે. જે કાળે મારા ભક્તોનો, બ્રાહ્મણોનો, ગાયોનો કે દેવતાઓનો દુષ્ટો-અસુરો વિનાશ કરે છે તે કાળે તેમનો વિનાશ કરવા માટે હંુ તત્પર હોઉં છું. તે સમયે કોઈ પણ દુષ્ટોનું રક્ષણ કરવા સમર્થ હોતું નથી. માટે હે દેવતાઓ, હું પોતે જ પૃથ્વી પર અવતાર ધારણ કરીશ. તમે સૌ સ્વસ્થાને જાઓ અને અંશરૃપે પૃથ્વી પર અવતરો.’