શ્રી અશફાકઉલ્લા ખાં તો અંગ્રેજ સરકાર પાસે દયા પ્રાર્થના કરવા રાજી ન હતા. એમને અટલ વિશ્વાસ હતો કે ખુદાબંદ કરીમ સિવાય બીજા કોઈને પ્રાર્થના ન કરવી જોઈએ, પરંતુ મારા આગ્રહથી એમણે સરકાર પાસે દયા પ્રાર્થના કરી હતી. હું એમનો દોષી છું કેમકે મેં મારા પ્રેમ અને પવિત્ર અધિકારોનો ઉપયોગ કરીને શ્રી અશફાકઉલ્લા ખાંને તેમના દ્રઢ નિશ્ચયથી વિચલિત કર્યા. મેં એક પત્ર દ્રારા ભાઈબીજના દિવસે શ્રી અશફાકની માફી માંગી. ભગવાન જ જાણે કે મારો તે પત્ર તેમને મળ્યો કે નહીં. ભગવાનની ઇચ્છા હતી કે અમને ફાંસી થાય અને ભારતવાસીઓના ઘાયલ હ્રદય પર મીઠું પડે, દિલ પર આઘાત થાય, એ લોકો ગુસ્સે થાય અને તેમનું કામ જોઈને અમારો આત્મા ખુશ થાય. જ્યારે અમે નવું શરીર ધારણ કરીએ ત્યારે પણ એ શરીર દેશસેવા કરવા માટે તત્પર હોય, અને ત્યાં સુધી દેશની રાજનૈતિક સ્થિતી પણ સુધરી ગઈ હોય. સામાન્ય માણસો પણ સુરક્ષિત હોય, ગામડાના લોકો પણ પોતાનું કર્તવ્ય સમજવા લાગ્યા હોય.