આપને આ વાર્તા ગમી તે બદલ આનંદ અનુભવું છું. દરેક સામયિકનાં કોઈક ને કોઈક ધોરણો હોય છે. મારી વાર્તા લાંબી હોવી એ જ એની મર્યાદા હતી અને એને હું ટૂકાવી શકું તેમ પણ ન હતો. આમ એટલે જ તો મારા આ બ્લોગમાં મેં આને બે વિભાગમાં પ્રસિદ્ધ કરી છે.મારી વાર્તાના બીજા ભાગના અંતે આપે વાંચ્યું હશે કે મારી આ વાર્તાને સળંગ રીતે ‘ઓપિનિયન’ સામયિકે સ્વીકારી જ છે. મેં તેમને બે ભાગમાં પ્રસિદ્ધ કરવાનું જણાવ્યું હોવા છતાં તેમણ સળંગ જ છાપી નાખી હતી. તેના તંત્રી જીવનનાં ઘણાં વર્ષો સુધી આફ્રિકા રહી ચૂક્યા હતા અને તેમને વાર્તા પસંદ પડી જતાં તેમણે મને નહિ પણ મારી વાર્તાને માન આપ્યું છે. પીરા યારા જેવા ઘરદીવડાઓએ હંમેશાં જગતને ઉજાસ આપવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે. આવા અદના માણસોને પ્રસિદ્ધિનો પણ કોઈ મોહ હોતો નથી.