‘હા, બેટા….’ કહેતા તેણે નિકુંજને તેડી લીધો અને નીચે ઊતર્યો. હંમેશની તેમની હોટેલમાં તે રોકાયો. જમીને તે બન્ને થાકને કારણે સૂઈ ગયાં. સાંજે તે નિકુંજને નવા કપડાં પહેરાવી ફરવા લઈ ગયો. સાંજે સનસેટ પોઈન્ટ પર અસ્ત થતા સૂર્યને જોતાં તેને લાગ્યું આટલા ઊંચા પહાડો કરતાં પણ ક્યાંય ઊંચે રહેલ આ દિવાકર પણ આખરે તો દરીયામાં પોતાને વિલીન જ કરી દે છે ને ! તે જ સત્ય છે. અચાનક નિકુંજ દોડતો દોડતો આવ્યો અને કહેવા લાગ્યો, ‘પપ્પા મને આ ટોપી લઈ આપો ને ! જુઓને કેટલી સરસ છે ! આવા શેઈપની ટોપી મેં કોઈ દિવસ નથી પહેરી….’ તેણે તેની સાથે આવેલા ફેરીયાના હાથ સમક્ષ જોયું તો તે ગાંધી ટોપી હતી અને તેના પર લખ્યું હતું ‘મૈ અન્ના હું.’ તેણે એક ક્ષણ વિચાર કર્યો અને બે ટોપી ખરીદી લીધી. એક નિકુંજને પહેરાવી અને બીજી પોતે પહેરી. એ જોઈને નિકુંજ ખુશ થઈને તાળીઓ પાડતા કહેવા લાગ્યો :