બાની આંખ ભરાઈ આવી. એ જમતાં જમતાં ઊભી થઈ ગઈ. કોળિયો એના ગળે કેમ ઊતરે ? મનેય બહુ દુઃખ થયું કે મારાં વેણ બાને કઠ્યાં કે શું ? બા તેલની વાડકી લઈ આવી અને સોળ પર ચોપડવા લાગી. હું કાંઈ બોલ્યો નહીં. એણેય રડમસ થઈને કહ્યું, ‘તું એવું ઈચ્છે છે કે બધાં તને બીકણ બાયલો કહે. મારા શ્યામને કોઈ વખોડે નહીં એટલે જ મેં માર્યો. શ્યામ, તારી બાને, તમારા છોકરાં બીકણ – એવું કોઈ કહી જાય તો એ તને ગમશે ? ચાલશે ? તારી બાનું એ અપમાન તું સહી શકીશ ? મારા છોકરાનું કોઈ આવું અપમાન કરે એ તો મારાથી ના સહેવાય અને હા, મારું કોઈ અપમાન કરે તો મારા છોકરા પણ એ કઈ રીતે સહી લે ! તો જ હું તમારી સાચી મા અને તમે મારા સાચા છોકરા….. ગુસ્સે ના થઈશ. બહાદુર થા. પેલું દહીં ખાઈ લે અને રમ. આજે સૂવાનું નહીં. તરીને આવો એટલે સૂવાનું નહીં, નહીં તો શરદી થઈ જાય, બેટા.’