હમારી પ્રત્યેક કૃતિ, ઉક્તિ વ મન સે ભી વ્યક્તિ, પરિવાર, સમાજ, માનવતા વ સૃષ્ટિ, સભી કા સુપોષણ હો, યહ વિશેષકર વિવિધ અંગો મેં સમાજ કા દિગ્દર્શન કરને વાલે કો ધ્યાન મેં રખના ચાહિએ. વિશ્ર્વ મેં કહીં ભી સમાજ કા સ્વસ્થ વ શાંતિપૂર્ણ જીવન કેવલ વિધિવ્યવસ્થા વ દંડ કે ભય સે ન ચલા હૈ ન ચલ સકતા હૈ. સમાજ કે દ્વારા કાનૂન કા પાલન સમાજ કે નીતિબોધ કા પરિણામ હૈ ન કિ કારણ ઔર સમાજ કા નીતિબોધ ઉસકે પરંપરાગત મૂલ્યબોધ સે બનતા હૈ. મૂલ્યોં કે આધાર પર પક્કા રહકર હી સમયાનુકૂલ આચારધર્મ અપનાને કે લિએ નીતિકલ્પના વ નિયમ બદલને ચાહિએ. સમાજ કે આચરણ કે કારણ બનનેવાલી પ્રકૃતિગત કામ વ અર્થ પ્રવૃત્તિ, ઉસકો મર્યાદિત કર, ઉપયોગી વ સુખ કે સાથ સંતોષ વ આનંદ દેને વાલી બનાને કા કામ કરનેવાલી નીતિ, નીતિબંધન કે અનુશાસન સે સમાજ વ પરિવાર એકાત્મ હોકર ચલતે રહે યહ દેખનેવાલા વિધિ તથા ઇન સબકા નિર્ણાયક મૂલ્યબોધ યહ સબ જહાં પરસ્પરાનુકૂલ સુસંગતિ સે ચલતે હૈ વહાં વાસ્તવિક વ સંપૂર્ણ ન્યાય હોતા હૈ. સમગ્રતાપૂર્વક વિચાર તથા ધૈર્યપૂર્વક મન બનાયે બિના નિર્ણયોં કા સમાજ કે આચરણ મેં સ્વીકાર તથા ઉસસે દેશકાલ પરિસ્થિતિ અનુરૂપ સમાજ કી નવરચના કા નિર્માણ નહીં હોગા. હાલ હી મેં દિયે ગયે શબરીમાલા દેવસ્થાન કે સંબંધ મેં નિર્ણય સે ઉત્પન્ન સ્થિતિ ભી યહી દર્શાતી હૈ. સેકડો વર્ષોં સે ચલતી આયી પરંપરા, જો સમાજ મેં અપની સ્વીકાર્યતા બના ચુકી હૈ, ઉસકે સ્વરૂપ વ કારણોં કે મૂલ કા વિચાર નહીં કિયા ગયા. ધાર્મિક પરંપરાઓ કે પ્રમુખ કર્તાધર્તાઓ કા પક્ષ, કરોડોં ભક્તોં કી શ્રદ્ધા કો પરામર્શ મેં નહીં લિયા. મહિલાઓં મેં ભી બહુત બડા વર્ગ જો ઇન નિયમોં કો માનકર ચલતા હૈ, ઉનકી બાત નહીં સુની ગયી. કાનૂની નિર્ણય સે સમાજ મેં શાંતિ, સુસ્થિરતા વ સમાનતા કે સ્થાન પર અશાંતિ, અસ્થિરતા વ ભેદો કા સૃજન હુઆ. ક્યોં, હિન્દુ સમાજ કી શ્રદ્ધાઓં પર હી એસે આઘાત લગાતાર વ બિના સંકોચ કિયે જાતે હૈ, ઐસે પ્રશ્ર્ન સમાજ મન મેં ઉઠતે હૈં વ અસંતોષ કી સ્થિતિ બનતી ચલી જાતી હૈ. યહ સ્થિતિ સમાજ જીવન કી સ્વસ્થતા વ શાંતિ કે લિયે કતઈ ઠીક નહીં હૈ.