હવા તો અહીંની એવી તાજગીભરી છે કે ઘણું ચાલ્યા છતાં, મુદ્દલ થાક લાગતો નથી. દિવસના છ-સાત માઈલ તો જેને ચાલવાની ટેવ ન હોય તે પણ સહેજે ચાલી નાંખે છે. અંગ્રેજી રાજ્ય હતું, ત્યારે પંજાબમાં વસતા ગોરા લોકોનું આ બહુ માનીતું ધામ હતું. ખાસ કરીને ઉનાળામાં તો ડેલહાઉસી ઉપર તેમનો ધસારો રહેતો. અત્યારે આ ગામ બહુ શાન્ત અને આછી વસ્તીવાળું બની ગયું છે. મોજશોખનાં અહીં કશાં સાધનો નથી. (એક-બે સીનેમાઘર છે ખરાં) કુદરતનાં રસિયાં માટે અહીં ઘણું બધું છે, પરંતુ જેને શહેરીજીવનની અપેક્ષા હોય, તેને અહીં ભાગ્યે જ ગમે. હિમાલયનાં બીજાં હીલ-સ્ટેશનોની સરખામણીએ આ સ્થળ ઘણું સસ્તું છે. ત્રણ-ચાર હૉટેલ અને પાંચસોએક બંગલાની સગવડ છે. વધારે દિવસ આવા શાન્ત સ્થળમાં ગાળવા ન ગમે, એવી જેમની પ્રકૃતિ હોય, તેવા લોકો પણ કાશ્મીરને પ્રવાસે નીકળ્યાં હોય તો ત્રણચાર દિવસ તો ડેલહાઉસીનો રસાસ્વાદ તેમણે લેવો જોઈએ.