‘અફકોર્સ ! વ્હાઈ નોટ ?….’ મેં સેલફૉનને પર્સમાં મૂકી દીધો. ના-ના ! કેદાર ! એવું નથી કે, મને પરપુરુષની કંપની ગમે છે. પણ, તું જ કહે… કોઈ માણસ આપણે માટે આટલી ફીલિંગ્સ દેખાડે તો પછી આપણે શી રીતે ટાળી શકીએ એને ? બાકી, એવું કશું જ નથી… લે કહું આગળ ! તને બહુ ઈંતેજારી થતી હશે કેમ ? હા, કેદાર ! તો કાર્તિક બેઠો મારી સામે. વધારે પડતો સિરિયસ જણાયો મને એ. નહિ તો એક મિનિટ માટે પણ જંપીને બેસતો નથી, આમ તો !….. પાછું મોઢું બગાડ્યું, કેદાર ? તને એમ કે હું એના આખા દિવસનું નિરીક્ષણ કરતી હોઈશ ! એવું નથી હોં પણ….. હું તો એમ કહેવા માગું છું કે, ગાતા પંખી જેવો છે, આ જુવાન ! મોઢામાં કોઈ ને કોઈ ગીતની પંક્તિ રમતી હોય ! જે ટેબલ પાસે જાય ત્યાં ખળભળાટ મચાવે !… હું તો મૂંગી જ રહી પણ ! શું કામ બોલું ? તું જ કહે કેદાર ! બરાબર કર્યું ને ? મેં ઓછો એને મારા ટેબલ પર ઈન્વાઈટ કર્યો હતો કે એને પંપાળું ? તને ક્યાં ખબર નથી કે, મને પુરુષોની ભાટાઈ કરવી ફાવતી નથી ! અરે, ખુદ તનેય ઘણીવાર તો સંભળાવી દેતી હતી તો પછી…. આ તે શું લાવ્યો ?