મહાવીરે તત્કાલીન લોકભાષા અર્ધમાગધીમાં ઉપદેશ આપ્યો હતો તે પરંપરાને જૈનાચાર્યોએ પણ પાંચસો વર્ષ સુધી બરાબર નિભાવી. ત્યાર પછી સંસ્કૃતના વધતા જતા પ્રચારથી જૈન વિદ્વાનો પણ પ્રભાવિત થયા. તેઓએ પ્રાકૃતની સાથોસાથ સંસ્કૃતમાં પણ રચના કરવાનો પ્રારંભ કર્યો. ઉપલબ્ધ જૈન સાહિત્યમાં સૌથી પહેલો સંસ્કૃત ગ્રંથ આચાર્ય ઉમાસ્વાતિ રચિત તત્ત્વાર્થસૂત્ર માનવામાં આવે છે, જે વિક્રમની બીજી-ત્રીજી શતાબ્દીની રચના છે. એ પછી તો સમન્તભ, સિદ્ધસેન, પૂજ્યપાદ, અકલંક વગેરે શ્વેતાંબર અને દિગંબર સંપ્રદાયના વિદ્વાનો દ્વારા દાર્શનિક ન્યાય ગ્રંથ અને ટીકાઓ વગેરે સંસ્કૃતમાં રચાતી રહી.