ઓરડાની દીવાલ સામે તાકીને વિભાકર બોલતો હતો. 'મૃત્યુની સાવ નજીક જઇને હું પાછો આવ્યો કારણ કે મારે જીવવાનું હતું. ડૉક્ટરે આશા છોડી દીધી હતી એ છતાં પ્રબળ જિજીવિષાના જોર પર હું જીવી ગયો. એ પછી મારાં નાનીએ જીવ્યા ત્યાં સુધી ચા નહોતી પીધી.' બધાની સામે નજર કરીને વિભાકરે આગળ કહ્યું. 'સમજણો થયો અને મામાઓ પાસેથી આ વાત સાંભળી એ પછી મનમાંથી મૃત્યુનો ડર ભૂંસાઇ ગયો. મરવાની જરાયે બીક નથી લાગતી. મરવાનું નિશ્ચિત હતું એવી કટોકટીના સમયે પણ જીવી ગયેલો તો પછી હવે ગભરાટ શાનો? પાંચ મહિનાનો હતો ત્યારે મોત સામે ટક્કર લઇને વિજેતા બનેલો એ પછી નીડર બની ગયો.'