અભયથી અહિંસા પ્રવાહિત થાય છે. સમાધિમાં સ્વથી પહોંચાય છે. પણ તેમાં પહોંચીને આત્મ અને અનાત્મનો ભેદ વિલીન થાય છે. આ ભેદ વિચારનો હતો. સમાધિ ભેદ અને દ્વૈતથી અતીત છે. તે અભેદ છે. જેમ દિવેટ દીવાના તેલને જલાવીને સ્વયં પણ જલી જાય છે. તેમ સ્વ પણ પરથી મુકત થઇને સ્વયંથી મુકત થાય છે. 'હું'ની મુકિત 'હું'થી પણ મુકત છે.