જમનાર-જાનૈયાઓને પણ તેમની ખાવાની તાકાત હોય એટલું ઘી સીધે સીધું પીરસાય. લાપસી કે બરફી ચૂરમામાં વાડી દ્વારા ઘીની ધાર થાય. મહેમાન બસ ના કહે ત્યાં સુધી ઘીની ધાર ચાલુ રહે. બાજુમાં ખાલી વાટકો પડ્યો હોય તો એ પણ ઘીથી ભરી આપે. ઉપર બૂરું ખાંડ ભભરાવવાનો. પતરાળાંની નીચે પહેલેથી જ પાણી છાંટ્યું હોય એટલે લાપસી કે ચૂરમાનો ટેકરો કરે, જે પછી પેટનો ખાડો પૂરે. ભૂખ કકડીને લગાડવા માટે બ્રાહ્મણો વડે યથાશક્તિ સંસ્કૃત શ્લોકો લલકારવામાં આવે, એનો આશય જો કે ભોજનને પૂરતો ન્યાય આપવાનો જ હોય. મોદકપ્રિય કોઈ દાદા 85-90 વર્ષે અમરધામ પામ્યા હોય તો તેમની મરણ પહેલાંની અંતિમ ઈચ્છા એવી જ રહેતી કે મેં હમણાં સુધી ઘણા બધા લોકોને ત્યાં જઈ ટંકે સાત-આઠ લાડવાના માથા ભાંગ્યાં છે. તો મારી પાછળ ઘીથી લચપચ લાડુ ભલે લોકો ખાય. એ બધાનું અહીં ખાધેલું મને ત્યાં મળશે. ઉપર જઈને પણ લાડવા પામવાની મંછા તો ખરી જ.