‘શિક્ષા’ એ શબ્દના ઉચ્ચારનું શાસ્ત્ર છે. ઉચ્ચારનો મહિમા છે જ. ગમે તે શબ્દ ગમે તે રીતે ઉચ્ચારી શકાય નહીં. શબ્દનો જે મહિમા છે કે જેની આપણને ખબર નથી. એ સમજવા બેઠા છીએ ત્યારે યાસ્કે કરેલી એક સરસ વાત કહી દઉં. એમણે એમ કીધું છે કે : ‘એક જ શબ્દ સારી રીતે જાણ્યો હોય, સારી રીતે પ્રયોજ્યો હોય તો તે સ્વર્ગલોકમાં તમારી કામના એની પરિપૂર્તિ કરનારો બને છે. એક જ શબ્દ સ્વરથી કે વર્ણથી મિથ્યા પ્રયુક્ત થયો હોય તો એના પ્રયોગ કરનારનો એ વાણીરૂપી વજ્રથી નાશ કરે છે.’ એમણે ઉદાહરણ આપ્યું છે ‘ઈન્દ્ર શત્રુ’ શબ્દનું – ઈન્દ્રના વિરોધીઓએ ઈન્દ્રનો ઘાત કરવા માટે એનો ઘાત કરે એવા સંતાનની પ્રાપ્તિ માટે યજ્ઞ કર્યો. સંકલ્પ મૂકવામાં ‘ઈન્દ્ર શત્રુ’ શબ્દ બોલવાનો આવ્યો તો ‘ઈન્દ્ર શત્રુ’ એમ બોલવું જોઈએ. – ઈન્દ્રનો શત્રુ ષષ્ઠી તત્પુરુષ – એના બદલે ઈન્દ્ર શત્રુ એમ બોલાઈ ગયું. અર્થાત ઈન્દ્ર જેનો શત્રુ / ઘાત કરનારો છે, એવો પુત્ર. એટલે ઉચ્ચારને કારણે આટલો ફેર પડી જાય.