પાલનપુરના ધૂળિયા વિસ્તાર પાધરિયાવાસમાં અલીખાન ઉસ્માનખાન બલોચ ઉર્ફે ‘રૃમાની’ પાલનપુરી ઉર્ફે ‘શૂન્ય’ પાલનપુરી ઉછરેલા. તેમનો જન્મ તો ૧૯ ડિસેમ્બર ૧૯૨૨ના રોજ અમદાવાદ નજીક આવેલા લીલાપુરમાં થયો હતો. પણ માત્ર ચાર વર્ષની ઉંમરે તેમના પિતાનું અવસાન થતા તેઓ માતા સાથે મામાના ઘેર પાલનપુર આવી ગયેલા. અહીં તેમના માતાએ કપડાં સીવી, બીડીઓ વાળીને તેમને મોટા કર્યા હતા. કિશોરાવસ્થામાં નાનકડો અલીખાન પાધરિયાવાસમાં પાનનો કરંડિયો લઈ, ઘેરઘેર પાન વેચી વિધવા માતાને મદદ કરતો. બાળપણથી જ જવાબદારીની ધૂંસરી ખભે ઊંચકીને ઉછરેલો એ કિશોર મોટો થઈને કવિ થયો. અને તેની સંઘર્ષગાથા જ જાણે ગઝલનું સ્વરૃપ ધારણ કરીને આપણી વચ્ચે આવી પડી. એ સમયે ગુજરાત સહિત સમગ્ર દેશમાં ઊર્દૂના ઉસ્તાદ શાયરોનો જાદુ પથરાયેલો હતો. દિલ્હીથી યુપીના લખનઉ અને ગુજરાતના સુરત, રાંદેર, જૂનાગઢ, માંગરોળ, વડોદરા, ભરુચથી લઈને નાનકડા પાજોદ સુધી ઊર્દૂ મુશાયરાઓનો દબદબો હતો. ગુજરાતમાં જનાબ અખ્તર જૂનાગઢી, સિદ્દીક જૂનાગઢી, એજાઝ ભરુચી, દર્દ બડોદેવી, ફખરુદ્દિન કાદરી, લાલમિયાં સૈયદ, હાફિઝ અખ્તર હુસૈની જેવા ઉત્તમ કક્ષાના શાયરોની હાજરી હતી. જેમાંના કેટલાકની શાયરીઓ તો છેક આગ્રાથી પ્રસિદ્ધ થતા ઊર્દૂ માસિક ‘શાઈર’માં છપાતી હતી. ઊર્દૂ કવિતાના આવા ફૂલગુલાબી વાતાવરણ વચ્ચે અલીખાને ‘રૃમાની’ ઉપનામથી શાયરીઓ કરવી શરુ કરી.