કુમારી સોનિયા ગાંધીએ સારા અંગ્રેજીનો પરિચય કેળવવા માટે કેમ્બ્રિજ કસ્બાના વર્સેટી રેસ્ટોરંટમાં કામ કરવાનું શરુ કર્યું જ્યાં ૧૯૬૫ માં પ્રથમવાર તેમની મુલાકાત રાજીવ ગાંધી સાથે થઇ. રાજીવ તે યુનીવર્સીટીમાં વિદ્યાર્થી હતા અને ભણવામાં ખાસ કઈ ઉકાળ્યું ન હતું. આથી રાજીવ ૧૯૬૬ માં લંડન જતા રહ્યા અને ત્યાં ઈમ્પીરીયલ એન્જીનીયરીંગ કોલેજમાં થોડું શિક્ષણ પ્રાપ્ત કર્યું. સોનિયા પણ લંડન પહોચ્યા જ્યાં તેમને એક પાકિસ્તાની સલમાન થાસીરને ત્યાં નોકરી મળી ગઈ. સલમાન થાસીર સાહેબનો મોટા ભાગનો વ્યવસાય દુબઈથી સંચાલિત થતો હતો પણ તેઓ મોટા ભાગે લંડનમાજ રહેતા હતા. આ નોકરીથી સોનિયા ગાંધીએ સારા એવા રૂપિયા ભેગા કર્યા, કમસે કામ એટલી કમાણી તો કરી જ કે જેથી તેઓ રાજીવ ગાંધીને આર્થિક મદદ કરી શકે. રાજીવ ગાંધીના ખર્ચાઓ વધી રહ્યા હતા (ઇન્દિરા ગાંધી પણ તેમના આ ખર્ચાઓથી નારાજ હતા અને આ તેમને જ મને જણાવ્યું હતું જ્યારે મારી મુલાકાત બ્રાન્ડેસ વિશ્વવિદ્યાલયના ગેસ્ટ હાઉસમાં થઇ હતી, એ સમયે હું હાર્વર્ડમાં વાણીજયનો પ્રોફેસર હતો) સંજય ગાંધીને રાજીવ ગાંધી દ્વારા લખાયેલા પત્રોથી એ સ્પષ્ટ હતું કે રાજીવ સોનિયાના આર્થિક કરજમાં ફસાયેલા હતા અને રાજીવે સંજય પાસે મદદની અપેક્ષા પણ રાખી હતી કારણકે સંજય તેમના કરજને પહોચી વળવા સક્ષમ હતા. એ સમયે રાજીવ એકલા જ સોનિયાના મિત્ર ન હતા - માધવરાવ સિંધિયા અને એક જર્મન સ્તીગલર પણ તેમના અંગત મિત્રોમાંના એક હતા. રાજીવ ગાંધી સાથે લગ્ન થયા પછી પણ માધવરાવ સાથે તેમની મિત્રતા ચાલુ હતી.