આપ સ.અ.વ. ગારે હીરા માં અલ્લાહ ની બંદગી માં મશ્ગુલ હતા એ સમયે એક ફરીશ્તાએ આવી ને નબી ને કહ્યુ કે પઢ આપ સ.અ.વ. એ કહ્યુ કે હું તો પઢવાનુ નથી જાણતો. તો ફરીશ્તાએ વારંવાર કહ્યુ અને પછી આ વહી નાઝીલ થઇ. અલ્લાહ ફરમાવે છે. “ પઢો એ પયગમબર ! પોતાના રબ ના નામ થી જેણે સર્જન કર્યુ. થીજેલા લોહીના એક લોચાથી મનુષ્ય નુ સર્જન કર્યુ. પઢો અને તમારો રબ અંત્યત ઉદાર છે, જેણે કલમ વડે જ્ઞાન શીખવાડ્યુ. મનુષ્યને તે જ્ઞાન આપ્યુ જે તે જાણ્તો ન હતો. ( અલક : 1-5) આ વહી લઇ ને જ્યારે આપ સ.અ.વ. પાછા ફરયા તો આપ નુ જીસ્મ કપકપાતુ હતુ.બીવી ખદીજા પાસે આવીને કિસ્સો સંભળાવ્યો. અને કેહેવા લાગ્યા કે મને તો મારી જાન જવાની બીક લાગે છે. તો પ્યારી બીવી તેમને દીલાસો આપી ને કહેવા લાગી. અલ્લાહ ની કસમ અલ્લાહ આપને કયારે પણ ઝલિલ નહી કરે કારણ્કે તમે તો રિસ્તેદારો નો ખ્યાલ રાખો છો. સાચ્ચીવાત કહો છો. તમે કમઝોર અને લાચાર નો બોઝ ઉઠાવો છો. ફકિરો ની મદદ, અને મહેમાનો ની મહેમાન નવાઝી કરો છો. અને બીવી આપ સ.અ.વ. ને વરકા બીન નૌફીલ પાસે લઇ ને આવી જે નસરાની હતા જ્યારે વરકાએ આ કિસ્સો સાંભળ્યો તો તેણે નબીને ખુશખબરી આપતા કહ્યુ કે આ તો તે જ ફરીશ્તો છે જે મુસા પાસે આવતો હતો. અને નબી ને નસીહત કરી કે જ્યારે તમારી કૌમ તમને તકલીફ આપે અને તમાને તમારા શેહેર માં થી નીકાળે ત્યારે તમારે સબર કરવો.