સમય વીતતો ગયો. ૧૯૮૪ના પ્રારંભમાં અમે ઘર લીધું અને ફિલાડેલ્ફિયાના બીજા સબર્બન ટાઉનમાં મુવ થયા, એકે એક કરીને, એપાર્ટમેન્ટના અમે જૂના મિત્રો ઘર ખરીદતાં, ત્યાંથી નીકળી ગયા હતા. થોડાક મિત્રો તો ફિલા છોડીને બીજા સ્ટેટમાં મુવ થઈ ગયા હતા. અમે ઘર તો બદલ્યું, પણ એ સાથે વિનુ અને મેં જોબ પણ બદલ્યો. હું હવે ફિલાના ડાઉનટાઉનની યુનિવર્સીટી હોસ્પિટલની લેબમાં કામ કરતી હતી. એ સાથે, સાંજની શીફ્ટમાં, આ જ યુનિવર્સીટીમાં મારું ક્લિનિકલ પેથોલોજીનું માસ્ટર્સ કરી રહી હતી. આમને આમ બીજા દસ વરસ વિતી ગયા. મારું એમ.એસ. પતી ગયું હતું હવે હું એ જ હોસ્પિટલની ચિલ્ડ્રન’સ હોસ્પિટલની લેબ રન કરતી હતી. એક દિવસ, હું અમારી હોસ્પિટલના સામેના બિલ્ડીંગમાં આવેલી, પીડિયાટ્રીક આઉટ પેશન્ટ ક્લિનિકમાં, બોન મેરો કલેક્શન માટે ગઈ. ઓપરેટીવ રૂમમાં જતા પહેલાં, હિમેટોલોજીસ્ટ પેશન્ટના એક્ઝામીનેશન રૂમમાં જતા હતા. હું પણ ત્યાં, પેશન્ટના રૂમમાં, એમની સાથે ગઈ. સાઈઠ-સિત્તેરની વચ્ચે લાગતું એક ફિલિપીનો દંપતી, દસ વરસની, દેખાવે ઈન્ડિયન લાગતી છોકરી સાથે હતું. હું એન્ટર થઈ કે તરત જ એ છોકરી મને જોઈને હસી, અને, એ ફિલિપીનો દંપતીને કહે, “લુક, ગ્રાન્ડપા, ગ્રાન્ડમા, શી લુક્સ લાઈક મી.” એ દંપતી હસ્યા. પછી, મારી સાથે અને હિમેટોલોજીસ્ટ સાથે હાથ મેળવીને, ફિલિપીનો એક્સન્ટમાં, અંગ્રેજીમાં કહે, “વી આર મિસ્ટર એન્ડ મિસીસ મરસેડ, ગ્રાન્ડ પેરેન્ટ્સ ઓફ જીયા.” હિમેટોલોજીસ્ટે, જીયાનો ચાર્ટ વાંચતાં પૂછ્યું, “એના પેરેન્ટ્સ નથી આવ્યાં? તમને ખબર છે ને કે શું તકલીફ છે? આપણે બહાર જઈને વાત કરી શકીએ” મિસીસ મરસેડે કહ્યું, “અહીં જ વાત કરીએ. જીયાને પણ ખબર છે કે એને શી તકલીફ છે. હકીકતમાં, જીયા મારી દિકરીની સ્ટેપ ડોટર છે. મારી દિકરી અને જીયાની મા, બેઉ, અનુક્રમે છ અને સાત વરસ પહેલાં મૃત્યુ પામ્યા. જીયાના પિતાનું મૃત્યુ આઠ વરસ પહેલાં થયું હતું. જીયાનું કોઈ નહોતું. અમારી દિકરીનો દિકરો નોર્મલ છે પણ, જીયા…!” એ વૃધ્ધાની આંખોમાં આંસુ આવ્યાં. જીયા હસીને બોલી,”ડુ નોટ ક્રાય ગ્રાન્ડમા.” પછી, ડોક્ટર તરફ ફરીને, ઈંગ્લીશમાં કહે, “આઈ હેવ એઈડ્સ. મારો બોન મેરો સરપ્રેસ્ડ છે. મારી મા અને સ્ટેપ મા, બેઉને એઈડસ હતો. મારા પિતાને એઈડસ હતો.” જીયા એકી શ્વાસે બોલી તો ગઈ પણ એનો અવાજ ભીનો હતો. હિમેટોલોજીસ્ટે પેશન્ટનો ચાર્ટ ટેબલ પર મૂક્યો, અને જીયાનો હાથ, હાથમાં લઈને થાબડતાં કહ્યું, “વોટ અ બ્રેવ ગર્લ!” મેં પેશન્ટ હિસ્ટરી વાંચવા માટે ચાર્ટ લીધો અને પેશન્ટનું નામ વાંચ્યું, “જીયા રાજીવ ખન્ના!”