ઈન ધ સેમ વે, આજે ફેસબુક અને ટિવટર દુનિયાભરના લોકોને આપણા ઘરઆંગણે લાવી દે છે. આજે ફેસબુકના સહારે ગુજરાતી ભાષામાં લખતા ઑલમોસ્ટ બધા જ યુવા પત્રકારો, લેખકો, કવિઓ, કૉલમિસ્ટના લાઈવ સંપર્કમાં રહેવાનું બન્યું છે; નહીંતર નડિયાદ જેવા નાના અને અનહેપનિંગ ગામમાં રહેતા મારા જેવાને ઓળખે પણ કોણ ? આમ જોવા જઈએ તો ઈન્ટરનેટે વિશ્વને ખરા અર્થમાં સમાન બનાવી દીધી છે; જ્યાં તમે ‘ક્યાં રહો છો’ એ બિન-અગત્યનું અને ‘શું કરો છો’ એ અગત્યનું બની જાય છે. દિવ્ય ભાસ્કરની મારી કૉલમ ‘સ્મોલ સત્ય’ વાંચીને મેલ દ્વારા અને ફેસબુક દ્વારા વાચકોનો પ્રેમ, ગુસ્સો અને અભિપ્રાયો તરત જ અને અપપૉલિશ્ડ સ્વરૂપે મળી રહે છે એ નાનીસૂની વાત ન કહેવાય. આજે ટૅકનૉલૉજીને કારણે છેવાડાના ગામમાં રહેતો જણ અમિતાભ, આમીર જેવા કલાકારો અને પાબ્લો નેરુદા, ચેતન ભગત જેવા લેખકોના સંપર્કમાં રહી શકે છે ! વૉઝ ઈટ પૉસિબલ વિધાઉટ વર્ચ્યુઅલ કનેક્ટિવિટી ?