મારા મત મુજબ, કલા મુખ્યત્વે આત્મિક વિકાસ નુ ખુબજ સરસ સાધન છે. કલા ઍક ઍવી ઉર્જા નિર્માણ કરે છે જે કુદરત તરફનુ પેહલુ પગથિયુ ચીંધી આપે છે. પણ જ્યારે હું કલા ને પકડી ને કલાકાર થાઉ ત્યારે ઍવુ જરૂરી નથી કે ઍ કલા પરની મારી સિધ્ધિ બીજાઓ ને પણ ખબર પડે. ઍક સાધક માટે કલા ઍનૂ છૂપુ ઘરેણુ હોય તેમા કોઈ દુખની વાત નથી. ઍ જરૂરી નથી કે મારી કલા દરેક સુધી પોન્હ્ચે! કલા જ્યારે આત્મિક સુખ માટે વપરાય ત્યારે ભક્તિ બની જાય છે ને જ્યારે ઍનિ પેશી કરવામા આવે ત્યારે તેનુ સ્તર થોડુ નીચુ જાય છે. આથી ઍક ઢોલક મંદિર મા વાગે અને બિજુ “કોઠા” મા વાગે ઍમા ખુબજ અંતર છે. કાલા માટે ની આ ખુબજ પાતળી ભેદ રેખા ઍક સાધક ને સમજવી ખૂબ જરૂરી છે, નહિતર કલા નો મૂળ હેતુ ખાલસ થશે.