આગ કરતાંય ભૂખ વસમી છે એટલું  શાસ્ત્ર  એ  ભણેલી છે  જેમ  ચડ્યું’તું  કોઈ  સૂળી પર એમ  ચૂલા   ઉપર  ચડેલી  છે  ઠારવાની   છે   આગ  કોઈની એ જ કારણથી  એ  તપેલી છે  ઠામ  ઘસનાર  બાઈની   સાથે રોજ  છાનું  છૂપું   રડેલી   છે  એને  ખુદની  દિશા જડેલી  છે એ   પરત  કાંઠેથી  વળેલી  છે