આવતી કાલે હોળી છે છતાં કોઈ ચહેરા પર એવું કઈ લાગતું નથી. પહેલાં તો હોળીના પંદર દિવસ અગાઉ એના આગમનની ખબર પડી જતી. હવે લોકો પાસે જાણે સમય નથી. મોબાઈલ ફોન જેવા ઈલેક્ટ્રોનિક ઉપકરણો અને કહેવાતી જવાબદારીઓમાં બધાએ પોતાની મુગ્ધતા ગુમાવી દીધી છે. પહેલાંની જેમ કોઈ ટોળું આવી કોઈને હકથી ઘર બહાર ખેચી જતું નથી. નાના છોકરાંઓ હવે કોઈ અજાણ્યા પર કલર ફેકતાં ડરે છે. છોકરા-છોકરીઓ એક બીજા સાથે રમે એતો ગોકુળ-મથુરાની વાત રહી હવે તો દિયર-ભાભી વાળી હોળી પણ ભુલાતી જાય છે. સભ્યતા નામની બીમારીએ હોળીના રંગ ફિક્કા કરી દીધા છે. આવતી કાલે સાંજના સમયે મારા ગામમાં હોળી પ્રગટશે પણ, ઢગલાઓનો આકાર કદાચ ગઈ સાલ કરતાં નાનો હોવાનો….