એટલું તો માનવું પડે કે આ ફિલ્મમાં ડુપ્લિકેટ લાદેન બનતા ફિલ્મના ઓરિજિનલ લેખક પ્રદ્યુમન સિંહ અને ડિરેક્ટર અભિષેક શર્માનાં ઑબ્ઝર્વેશન્સ સુપર્બ છે. ફિલ્મની શરૂઆતથી જ એકેક સીનમાં ખૂણેખાંચરે તેમણે કટાક્ષ અને બ્લૅક હ્યુમર કૂટી-કૂટીને ભર્યા છે. જેમ કે હીરો મનીષ પૉલ ‘કાગઝ કે ફૂલ’ના ગુરુ દત્તના પોઝમાં રૂમમાં એન્ટ્રી મારે અને એ જ રૂમમાં ડિરેક્ટરની આઇકૉનિક ખુરસી પડેલી હોય. ફ્લિન્ટસ્ટોન્સ જેવા કાર્ટૂનની જેમ રહેતા બબૂચક ત્રાસવાદીઓ જન્નતની હૂરોની લાલચે અને ટ્રેઇનિંગના ભાગરૂપે આતંકની ઑલિમ્પિક્સ રમતા હોય જેમાં લૅન્ડમાઇન જમ્પિંગ, બૉમ્બ રિલે, ગ્રેનેડ થ્રો જેવી ગેમ્સ હોય. આતંકવાદીઓ આરામથી ભારતમાં ઘૂસી જાય અને તેમની ખખડધજ ગાડીનો નંબર હોય POK ૧૯૭૧. ઓસામાના દુ:ખમાં એ લોકો દારૂ અને કૅન્ડિફ્લોસ સાથે લાદેનની જ વિડિયો-ક્લિપિંગ્સનો શો માણતા હોય. અમેરિકન એજન્ટ ડેવિડ ચઢ્ઢા (સિકંદર ખેર) ત્રાસવાદીઓને હણવાની ગેમ ઑફ ડ્રોન્સ રમતો હોય. પોતાના સૈનિક મરી જાય તો પણ અમેરિકાને ઝાઝો ફરક પડતો નથી એ વાત પણ અહીં સુપર્બલી બતાવાઈ છે. અરે, બરાક ઓબામા તરીકે અહીં ઇમાન ક્રૉસન નામના અભિનેતાને લઈ આવ્યા છે જેણે ઓબામાની બોલવાની સ્ટાઇલ અદ્દલ પકડી છે. આપણા ડિરેક્ટરે ઓબામાના ચહેરા પરના નાનકડા મસાનું પણ ધ્યાન રાખ્યું છે. ઓબામાના યસ વી કૅન સ્લોગન જેવી અમુક મજાકો માણવા માટે તમારું જનરલ નૉલેજ પણ અમુક લેવલથી વધારે હોવું જરૂરી છે બાય ધ વે.