‘વિચારીશ’ કહી સરલા ઊભી થઈ ગઈ. એણે કબાટમાંથી એક છરી કાઢી. એની ધારને પોતાની આંગળીના ટેરવા ઉપર સહેજ ઘસી. પોતાના રક્તથી નિશીથના કપાળ ઉપર તિલક કરતાં એ બોલી : ‘હવે એક પળનો પણ વિલંબ કર્યા વિના તું જા. જોખમ વધી રહ્યું છે.’