ફિલોસોફરે કહ્યું કે, પ્રેમમાં હોઈએ ત્યારે આપણે માત્ર ને માત્ર દિલથી વિચારતાં હોઈએ છીએ. દિમાગથી વિચારવાનું શરૂ થાય ત્યારે દિલની અસર ધીમે ધીમે ઓછી થાય છે. કોઈ માણસ ક્યારેય માત્ર ને માત્ર દિલથી કે ફક્ત ને ફક્ત દિમાગથી ન વિચારી શકે. વિચાર પણ ક્યારેક દિલમાંથી ગળાઈને આવે છે અને ક્યારેક દિમાગમાંથી ચળાઈને આવે છે. એટલે જ તો આપણા મનમાં દ્વંદ્વ ચાલતું રહે છે. સંબંધમાં માણસે ન તો સંપૂર્ણપણે દિલ ઉપર આધાર રાખવો જોઈએ અને ન તો માત્ર દિમાગ જ ચલાવવાનું હોય છે. માણસે તટસ્થ રહી, બેલેન્સ જાળવીને વિચારવું પડે છે.