“ના… અલબત્ત મેં એ કાગળ તપાસ્યો હતો, પણ એ કોરો હતો…”, કહી રાઠોડે આગલી રાતની મઝહબીની પોલીસ સ્ટેશનની મુલાકાત કહી બતાવી. જેમ જેમ દેસાઈ સાંભળતો ગયો તેમ તેમ તેનો રોમાંચ તેના ચેહરા પર સાફ વર્તાતો હતો. મઝહબીનું રાઠોડને ફોન કરતા અટકાવવું, તેનું પરમીશન વગર લોકઅપ તરફ ધસી જવું, જેવી વાતો સાંભળી એ થડકી ઉઠ્યો હતો. એ મઝહબી ઓળખતો હતો, માત્ર ચેહરાથી ! ગામ આખામાં તેની સુંદરતા જેવો એક પણ મનુનો જોડ્યો ન જડે ! પણ આટલા સુંદર ચેહરા પાછળ આટલું સાહસિક વ્યક્તિત્વ છુપાયેલું હશે, એવું તેણે સ્વપ્નેય કલ્પ્યું ન હતું !