ગંદા ગોબરા ઢીલા કપડાં પહેરેલો, માથા પર સાફો બાંધેલો, ખભા પર સૂકા ફળોની ઝોળી લટકાવેલ, હાથમાં વાડીની દ્રાક્ષનાં થોડા ખોખા લઈને, એક લાંબો જાડો કાબુલી મંદ ચાલથી રસ્તા પર જઈ રહ્યો હતો. એને જોઈને મારી નાનકડી દીકરીના હ્રદયમાં કેવા ભાવ જાગ્યા એ કહેવું અસંભવ છે. એણે જોરથી બોલાવવાનું શરૂ કર્યું. મેં વિચાર્યું, ‘હમણાં બગલથેલો ખભા પર લઈને માથે એક મુસીબત આવીને ઉભી રહેશે અને મારો સત્તરમો અધ્યાય આજે અધૂરો રહી જશે.’