આ ફિલ્મ કથિત રીતે તો ચાર્લ્સ શોભરાજની લાઇફ પરથી બની છે, પરંતુ આ તેની બાયોપિક હરગિજ નથી. ઍક્ચ્યુઅલી શોભરાજની બાયોગ્રાફીના માત્ર બે જ પૅરૅગ્રાફ પર ફોકસ કરીને આ ફિલ્મ બનાવાઈ છે. એટલે જ શોભરાજની પત્ની, તેનું બાળક, તેનો ભાઈ, તેણે ફ્રાન્સમાં કરેલાં પરાક્રમો કે ઈવન ભારતની જેલમાંથી છૂટuા પછી ફરી પાછાં ફ્રાન્સનાં પરાક્રમ, એ પછી નેપાલમાં તેનું આગમન, ત્યાં તેનાથી ખાસ્સી નાની ઉંમરની તેની ગર્લફ્રેન્ડ નિહિતા બિશ્વાસ (જે પછીથી ‘બિગ બૉસ ૫’માં પણ આવેલી) વગેરે કોઈ જ બાબતનો કશો ઉલ્લેખ આ ફિલ્મમાં નથી. અત્યારે ૭૧ વર્ષનો શોભરાજ નેપાલમાં આજીવન કારાવાસ ભોગવી રહ્યો છે, પણ ફિલ્મ જોઈને નીકળીએ તો એવું જ લાગે જાણે ચાર્લ્સ એક જ બુદ્ધિશાળી છે અને પોલીસ ધૂળ ફાકે છે. ઈવન પોલીસને ચાર્લ્સના ભૂતકાળની ખબર કેવી રીતે ન હોય એવા લૉજિકલ સવાલના પણ કોઈ ઉત્તર નથી. ફિલ્મનું નામ ‘મૈં ઔર ચાર્લ્સ’ છે એટલે એમાં મૈં તરીકે પોલીસ-અધિકારી આદિલ હુસેન હોવો જોઈએ, પરંતુ ફિલ્મ જરાય આ મૈંના પૉઇન્ટ ઑફ વ્યુથી કહેવાઈ નથી.માત્ર બે કલાકની હોવા છતાં આ ફિલ્મ કોઈ તબક્કે થ્રિલનો અનુભવ નથી કરાવતી. ઉપરથી અત્યંત ધીમી અને કેટલાય બિનજરૂરી સીનથી ભરચક છે. હા, એટલું ખરું કે ફિલ્મનાં ત્રણ મુખ્ય કલાકારો રણદીપ હૂડા, આદિલ હુસેન અને રિચા ચઢ્ઢાની મહેનત દેખાઈ આવે છે.