મહર્ષિ શ્રી અરવિંદ સૂચવે છે કે આપણી ધર્મિક પરંપરા મુજબ પરમ તત્ત્વની સાથે એકાત્મતા સાધવી સરળ છે અને અનેક પ્રકારની વિવિધતા શક્ય છે વિઘટન કે અરાજક્તાના કોઈ પણ ભય વિના. તેઓ ઈશારો કરે છે કે વનની પ્રાકૃતિક સંપદાની વિપુલતા અને વિવિધતા એ બંને ભારતના આધ્યાત્મિક દ્રષ્ટિકોણ માટે પ્રેરણા અને એક રૂપક પણ છે. વિશ્વની ભિન્ન ભિન્ન સંસ્કૃતિ અને સભ્યતા ઉપર એક દ્રષ્ટિ નાખતાં જણાશે કે ભૂગોળ અને માનવજાતની પ્રતિક્રિયાને કારણે જે તે સંસ્કૃતિને કેવી અસર થઈ છે. એટલે એવું કહી શકાય કે એક સમયે પ્રચુર ઉષ્ણકટિબંધ વનોથી છવાયેલા ભારતીય ઉપમહાદ્વીપનાં ભૌતિક લક્ષણો અને વિશિષ્ટતાઓ ઊંડા આધ્યાત્મિક મૂલ્યોનું પ્રેરકબળ હોઈ શકે (રણમાં જન્મેલા ત્રણે એબ્રાહમિક ધર્મોની તુલનામાં).