માણસને એક અર્થમાં ‘માટીપગો’ પણ કહ્યો છે. આનો એક અર્થ થાય નબળો માણસ પરંતુ બીજો કુદરતી અર્થ થાય પ્રકૃતિ દ્વારા ઘડાયેલો માણસ. યંત્ર દ્વારા બનાવેલ ‘પરફેકટ પ્રોડકટ’ નહીં, પણ નાનીમોટી અધૂરપો અને અપૂર્ણતાઓથી ભરેલો માણસ. કુંભાર માટલા ધડે છે : કોઈ પાકાં તો કોઈ કાચાં, કોઈ ટકાઉ તો કોઈ તરતમાં ફસકી પડે એવાં. કોઈ વર્ષો સુધી ટકી જાય જયારે કોઈમાં તિરાડો પડે, અકસ્માતે પડવાથી ફૂટી જાય, પાણીમાં ડૂબે તો સમય જતાં માટીમાં માટી ભળી જાય. જીવતાજાગતા માણસની પણ આ જ દશા છે અને આ જ તેની નિયતિ છે અને એટલે જ તે અર્થમાં ‘માટીપગો’ કહેવાયો છે. એ માણસ છે એટલે જ તે અધૂરો છે.