મહારાજશ્રીની કસોટી થવાની જાણે બાકી હોય એમ સંવત ૧૯૯૬ મા કચ્છમા કારમો દુષ્કાળ પડયો. મહારાજશ્રી મુંગા પશુઓ અને ગાયોની વહારે થયા. આ કપરા કાળમાથી ઉગારી લેવા પશુઓ માટેની ઘાસચારાની વ્યવસ્થા અને ગરીબો માટે અનાજની વ્યવસ્થા માટે તેમણે દાનમા મળેલુ લગભગ બધુ જ ધન લૂટાવી દીધુ. ગજાબહારનો ખર્ચ કરીને પણ તેમણે જરૂરિયાતમંદોને મદદ કરી. સંવત૧૯૯૭મા તેઓશ્રી મંજલ આશ્રમમા બે વર્ષ માટી પ્રભુભજન કરવા એકાંતવાસમા ચાલ્યા ગયા. સંવત ૧૯૯૯ના માગસર માસની સુદ-૪ની (તા, ૧૧-૧૨-૪૨) ના રોજ પોતાના એક ગુરુબંધુ સાધુ કેશવદાસને આશ્રમનો વહીવટ સોંપી દેફ્હો. પણ ફાંટાબાજ કુદરત એમને ક્યા છોડે એમ હતી. સાચા સાધુનુ કર્તવ્ય હજુ નિભાવવાનું બાકી હોય તમ સ6વત ૨૦૦૦ મા સાધુ કેશવદાસ નિર્વાણ પામ્યા એટલે ગુરુકુળ આશ્રમનો સઘળો વહીવટ મહારાજશ્રીની કાંધ ઉપર આવી ગયો.