ગુલાલ ઊઠી ત્યારે એની આંખોમાં ગઈ રાતનો ઉજાગરો ડોકિયાં કરતો હતો. આંખો અને ચહેરો બંને ગુલાબી રંગે રંગાઈ ગયાં હતાં. એ નીચે આવી. ડ્રોઇંગમની ડાબી તરફ મંદિર હતું. તીણી ઘંટડી સાથે ધીમા અને સૂરીલા અવાજે એનાં મમ્મી કૃષ્ણભજન ગાઈ રહ્યાં હતાં. કૌશલ્યાબહેન અત્યંત આધુનિક અને વેલ એજ્યુકેટેડ હતા. પતિ હતા ત્યારે ખભે ખભા મિલાવી સાયબર વર્લ્ડ કંપનીનું કામ સંભાળતા. એમના ગયા પછી ગુલાલનાં આગ્રહને વશ થઈને કંપનીના માલિક તરીકે તેમનું નામ રહ્યું હતું અને ગુલાલ પોતાની કંપની હોવા છતાં સીઈઓ તરીકે રહી હતી. કૌશલ્યાબહેન કમ્યૂટર સોફ્ટવેરના એક્સપર્ટ હતા, પરંતુ તેમને હવે કમ્પ્યૂટર સોફ્ટર કરતાં કૃષ્ણ સેવામાં વધારે રુચી હતી. કંપનીના માલિક હતા પણ કામ બિલકુલ છોડી દીધું હતું. તમામ નિર્ણયો ગુલાલ અને નિખિલને સોંપી દીધા હતા.