શાળામાંથી ગુલ્લી મારીને ઘણીવાર ક્યાંક ફરવા નીકળી જવું કે ઘરે વહેલા પહોંચી જવું જેવી નાદાનીઓ પણ થવા લાગી. એક વખત તો હદ થઈ ગઈ. અમારે ચાર તાસ પછી રિસેસ પડતી. બીજો, ત્રીજો અને ચોથો તાસ તે વખતે પ્રયોગશાળામાં વિતાવવાના હતા. પ્રયોગો વહેલા પૂરા થઈ જતા અમને અમારા વર્ગમાં પાછા જવાનું કહેવામાં આવ્યુ. પણ અમે તો પહેલેથી જ આયોજન કરી રાખ્યું હતું. અમે ચાર મિત્રોએ અમારી સાઈકલ પહેલેથી જ ઘાટલોડીયાના સિમંધર કોમ્પલેક્ષ આગળ મૂકી રાખી હતી અને જેવા પ્રયોગો પૂરા થયા કે અમે દફતર લઈને છાનાછપના નીકળી પડ્યા. અમારા વર્ગ શિક્ષક પણ ઓછા હોશિયાર નહોતા. તેમને તો દર વર્ષે અમારા જેવા ઘણા વિદ્યાર્થી મળતા હોય માટે તેઓ પ્રયોગશાળામાંથી તરત જ તપાસ કરવા નીકળી પડ્યા અને અમને શાળાનું મેદાન વીંધીને દફતર સાથે જોયા. તેમણે તરત જ બૂમો પાડી, ‘એ હિરેન પાછો આવ. એ વિસત પાછો આવ. એ ચિરાગ- એ જીગર પાછા આવો.’ મજાની વાત તો એ કે હિરેન એ વર્ષે અમારો વર્ગ-પ્રતિનિધી હતો. તેમની બૂમો સાંભળીને અમે તો દોડવાની ઝડપ વધારી દીધી અને ખરેખર ભાગી ગયા. પણ ‘બકરે કી અમ્મા કબ તક ખેર મનાયેગી?’ બીજે દિવસે તો હલાલ થવા પાછા જવાનું જ હતુંને? અમને ચારેયને બીજો આખો દિવસ કેમેસ્ટ્રીની પ્રયોગશાળાની બહાર ઊભા રાખ્યા અને મેથીપાક મળ્યો તે નફામાં.