કિન્તુ, ટાગોર તો બીજું પણ ઘણું કહી ગયા છે. દરિયાને ફક્ત ઊભા-ઊભા જોયા કરવાથી પાર ના કરી શકાય. એક તરફ ટાગોર દરિયો પાર કરવાનું કહે છે તો બીજી તરફ કહે છે, જે આપણું હશે તે બધું જ આપણી પાસે આવશે જો તે સ્વીકારવાની ક્ષમતા આપણે પેદા કરી હશે તો. સાથે એવુંય કહે છે, વાસણમાં રહેલું પાણી સોડા જેવું ઊભરાતું હોય છે; દરિયાનું પાણી અંધારિયું હોય છે; નાનકડા સત્યના શબ્દો સ્પષ્ટ હોય છે; મહત સત્ય પાસે મહત મૌન હોય છે. કવિવર બાકી ભલે પરસ્પર વિષમધ્રુવી કે અસમધરી કથન કરે, એક વાત કામની કહે છે- છોટે સચ કી બાત બડી સ્પષ્ટ હોતી હૈ. બ્રહ્મની વાત? શબ્દ માને અવાજને બ્રહ્મ કીધો છે એનું શું? ટાગોર સંગીતને બે હૃદય વચ્ચેનું પૂરણ કહે છે. કહે છે જ્યારે પૂર્ણ સત્ય બોલવા સુધીની ધીરજ ના હોય ત્યારે બડબોલા થવું સરળ પડે છે. એમનું માનવું છે કે સ્વર્ગને પોતાની વાત કહેવાની પૃથ્વીની અમર્યાદ કોશિશ એટલે વૃક્ષ. સો, મુદ્દો એવા અવાજનો છે જે સમ ગીત હોય.