જીવન એક વિશાળ સમુદ્ર છે. યુવાન જ્યારે તે તબક્કામાં પ્રવેશ કરે છે ત્યારે પોતાની જીંદગીનો દરેક નિર્ણય ખુદ પોતે કરવા ચાહે છે. માતા – પિતાનાઅનુભવોની કદર કરતો નથી. અમૂક વાલીઓની એ તમન્ના હોય છે કે તેમનું બાળક ફક્ત એ જ કરે જે તેઓ ચાહે છે. મહત્ત્વનું એ છે કે વાલીઓ પોતાનીઔલાદને તેમના ખુદના પગ ઉપર ઉભી થવા દે, તેઓને નિર્ણય કરવાની આઝાદી આપે અને તેનાથી વધુ મહત્ત્વનું એ છે કે તેમની શક્તિ ઉપરભરોસો કરે અને તેઓના દરેક કાર્યને શંકાની નજરે ન જુએ તેમજ ઔલાદ પણ તેઓના નિર્ણયોને આખરી ઓપ આપતા પહેલા વાલીની સલાહનેઆદર તથા માનની નજરે જુએ, તેમની પરિપકવ અને અનુભવી સલાહને પોતાના અપરિપકવ વિચાર ઉપર અગ્રતા આપે અથવા અમૂકપરિસ્થિતિમાં બંને સાથે મળીને કોઇ નિષ્ણાંત અને વિશેષજ્ઞની સલાહ લઇને કોઇ નિર્ણય કરે અને તેના ઉપર અમલ કરે તો ઝીંદગી તણાવથી દૂર અનેશાંતિપૂર્વકની રહેશે. ન તો યુવાનની સ્વતંત્રતા ઉપર કોઇ આંચ આવશે અને ન તો વાલીનું સન્માન હણાશે. વાલીના માર્ગદર્શન અને મોહબ્બતનીછત્રછાયા હેઠળ યુવાનને સંપૂર્ણ રીતે ખીલવા અને પ્રગતિ કરવાનો સોનેરી અવસર મળશે.