કળીયુગના સાધકો અને માન્ત્રીકોએ લૌકિક ઉદ્દેશ્યોની પૂર્તિ માટે મંત્રોની રચના કરી. આ યુગમાં તામસિક શક્તિઓ ની સાધના શરુ થઇ અને તેમાં સામાન્ય સ્વાર્થ ની સાથે સાથે અન્યને નુકસાન કરવા જેવા તામસિક હેતુ માટેના મંત્ર શોધાયા. આવા મંત્રોની ખાસિયત એ હોય છે કે સામાન્ય માણસ પોતાના સંસારિક પ્રશ્નો માટે ઉપચાર તરીકે વિધિ વિધાન સિવાય મંત્ર નો ઉપયોગ કરી શકે છે. પ્રયોજન ની દ્રષ્ટિએ વેદિક મંત્રો ની તુલનામાં આ મંત્ર ઉતરતી કક્ષાના ગણાય છે. આવા મંત્રમાં - શાબર મંત્ર વગેરે આવે છે. વશીકરણ, મારણ, ઉચ્ચાટન જેવા મંત્ર તામસિક શ્રેણી માં આવે છે અને તેમાં કેટલીક વાર જે તે દેવતા ને હુકમ કરાતો હોય તેવી ભાષા વપરાય છે. મંત્ર બનાવનાર ગુરુ જે તે દેવતા કે શક્તિ ઉપર અધિપત્ય ધરાવતા હોય તેવી ભાવનાં આવા મંત્રોમાં જોવા મળે છે. આ લેખમાં આપણે આ પ્રકારના મંત્ર બાબત વાત કરી નથી. અહી આપણે સાત્વિક પ્રકારના વેદિક મંત્રની સાધના વિષે વાત કરી છે.