બે વર્ષ સુધી મહાત્મા ગાંધીજીને શ્રીમદ્દજીનું પ્રત્યક્ષ સાન્નિધ્ય પ્રાપ્ત થયું હતું. તેઓ બન્ને ઘણા યુવાન. ગાંધીજીની ગુણગ્રાહ્ય એકાગ્રતાએ, શ્રીમદ્દજીમાં રહેલા પ્રચુર વૈરાગ્યનો, ઉદાસીન ભાવનો જીવંત અનુભવ કર્યો હતો. તેઓ શ્રીમદ્દજીનાં દિવ્ય ચારિત્રના પૂજારી બની ગયા હતા. ગાંધીજી લખી ગયા છે કે “અપૂર્વ અવસરની ગાથાઓમાં જે અદભુત અને અનન્ય વૈરાગ્ય ભાવ વ્યક્ત થયો છે, અસંગતા અને નિર્લેપતાની પરાકાષ્ઠા વર્ણવી છે તે મેં તેમનામાં જોઈ છે, અનુભવી છે.” દુન્યવી કોઈ પણ વસ્તુ, વ્યક્તિ કે પરિસ્થિતિ સાથે તેઓ મોહ કે મમત્વ ભાવથી જોડાયા ન હતા. તેઓ કેવળ આત્મરામી હતા. નિર્મોહી વાત્સલ્ય ભાવે વ્યવહારો કરતા. અનાસક્ત અડોલ સ્વપરિણામી શ્રીમદ્દજી અન્યત્વ ભાવનાનો પર્યાય હતા.