‘ઠીક ઠીક બપોરા હાલતા લાગે સે! હશે ભઈ, સૂકા ભાંઠાના મુસાફરને લીલીવાડીનો નેહ તો રે જ ને બાપા! લ્યો, હવે હું કલાકેક પસે આવીશ. આ જીભ ઉપર સાકરનાં ગળપણ નો સુકાય ઇનું ધ્યાન રાખજો એટલે બવ! આડી અવળી નઈ થવા દેવી, હમજયા ગણા શેઠ, મોજું કરી લ્યો!’ પછી આંખ પર હાથનું નેજુ કરીને ઝમકુ તરફ જોઈને ઉમેર્યું, ‘ઠીક.. આ તો ઓલ્યા ધારશીડાનું બયરું લાગે છે, હવે આંખે બવ હુંજતું તો નથ, પણ માણહ ઓળખવી હો! હે ભગવાન, આવું જ દેખાડવું’તું તારે? ઇના કરતાં તો આંધળો કર્યો હોત, તોય હારું હતું! હરિ કરે ઇ ખરી.’ રૂડા ભગતે થોડામાં ઘણું કહી હંકારી મૂકી.