પ્રજ્ઞામા સ્થીર થાય છે  તેજ પરમ  આનંદ સ્વરુપ જીવન જીવી શકે છે,બાકીના તો બધા જ દુખ ચિંતા તનાવમા જીવે છે, અને તનાવમા જ મૃત્યુને ભેટે છે,મૃત્યુએ શરીરનુ છે,ચેતનાનુ નથી, આત્માને જાણવા માટે અહંકાર શુન્ય થવુ જરુરી છે, અહંકાર શુન્ય એજ પ્રજ્ઞા છે,આમા  બાહ્યાચારો કદી પણ કામ આવતા જ નથી,એટલે  જેમને પરમ  શાંતિ અને આનદ આ જીવનમા જ મેળવવો છે, તેમણે પ્રથમ બાહ્યાચારો અને ભ્રમમાથી મુક્ત થવુ જ પડે અને અહંકારથી  મુક્ત થઈને , પ્રજ્ઞામા સ્થીર થતા જ આ સમગ્ર અસ્તીત્વનો આનંદ ,શક્તી અથવા સંકળ્પનો આનંદ આ શકતી પછી  ભલે પોતાની  અંદર  એકાગ્ર રહેલી  હોય અને વિશ્રાંતિની ,સ્થીતીમા  હોય અથવા સક્રીય  હોય અને સર્જનમા પ્રવ્રુત હોય ,પરમ  તત્વ પરમાત્મા આપણે પોતે આપણા મુળ સ્વરુપમા હોઇએ છીએ એનુ નામ જ પ્રજ્ઞા છે, એટલે આપણે જ પરમાત્મા છીએ, એટલે પછી  પરમ આનંદ સિવાય કાઇ હોઇ શકે જ નહી,કારણકે પરમાત્મા આનંદ સ્વરુપ છે અને ચેતના પણ આનંદ સ્વરુપ છે, આપણે ચેતના સ્વરુપ છીયે, અહંકાર વગેરેથી મુક્ત થઈને શુધ્ધ થઈએ છીએ અને પરમ ચેતનાને જાણી તેમા સ્થીર થઈએ  છીએ, એટલે આપણે આનદ સ્વરુપ બની રહીએ  છીએ.