ધ્યાનની પહેલા મૌનની ભૂમિકા આવવી જોઇએ. સાધનાને સફળ બનાવવી હોય તો આ જ કારણ છે. આપણા જેટલા પણ આધ્યાત્મિક પુરુષો થયા છે, તેમના જીવનમાં તમે જોશો તો બહુ ઓછું બોલનારા મળશે. બકવાસ નહીં કરે. એક શબ્દનો પણ ખોટો પ્રયોગ નહીં કરે. મહર્ષિ પાતંજલ યોગ દર્શનના રચયિતા મોટા વિદ્વાન છે અને ભારતના મહાન દાર્શનિક છે. તેમણે સૂચના આપી હતી કે વચનપાતાત્, વીર્યપાતાત્, ગરિયસી. આજનું મેડિકલ વિજ્ઞાન પણ આ વાતને માની ગયું છે. એક પાઉન્ડ દૂધ પીવાથી શરીરને જે શક્તિ મળે છે. એક શબ્દ બોલવાથી શક્તિનો ક્ષય થઇ જાય છે, એ વિજ્ઞાનીઓનો નિષ્કર્ષ છે. તેમણે શોધ્યું કે ઋષિ-મુનિઓ ધ્યાન કેમ કરતા હતા? અને મૌન કેમ રાખતા હતા? વાણીનો સંયમ રાખવામાં આટલી કંજૂસી કેમ કરે છે? તેની પાછળ શું રહસ્ય છૂપાયેલું છે? શારીરિક શક્તિ ક્ષીણ થઇ જાય છે.