વૈદિક સંહિતા, રામાયણ, મહાભારત વગેરે આદિ ગ્રંથોમાં વ્રજ શબ્દનો અર્થ “ગૌશાલા, ગોચર સ્થાન ભૂમિ” તરીકે કરેલો છે,જ્યારે ઋગ્વેદમાં વ્રજ શબ્દનો અર્થ “ગાયોની ખિરક” તરીકે કરેલો છે, યજુર્વેદમાં “ગાયના ચરવાના સ્થાનને અને ગાયોને બાંધવાના લાકડાના ખૂંટાને” વ્રજ તરીકે ઓળખવામાં આવ્યો છે.