એટલામાં દેશાધિપતિ બોલ્યા, કે બાવા સાહેબ! તમે વિષ્ણુ પદ ઘણા ગાઓ ત્યારે દેશાધિપતિના વચન સાંભળીને એક તો કુંભનદાસજી મનમાં બળી રહ્યા અને બીજું દેશાધિપતિએ ગાવાનું કહ્યું. તેથી કુંભનદાસના મનમાં બહુ ખોટું લાગ્યું. ત્યારે કુંભનદાસે પોતાના મનમાં વિચાર કર્યો કે ગાયા વિના છુટકારો થશે નહીં. અને આ યવનની આગળ શ્રી ઠાકુરજીની લીલામાં પદ તો ગવાય નહીં તેથી હું શું ગાઉં? મારી વાણીના સાંભળવાવાળા તો શ્રીગોવર્ધનનાથજી છે. અને આ યવને મને બોલાવીને શ્રી ગોવર્ધનનાથજી વિયોગ કરાવ્યો છે, તેથી આને કઈ સાંભળ્યું છે. એને ખોટું લાગે તો સારું. અને ખોટું લગાડીને એ મારું શું કરશે? ત્યારે કુંભનદાસજીના મનમાં એ વાત આવી, ‘જાકો મોહન અંગીકાર કરે, એકો કેસે ખસે નહીં શરતે જો જગ વેર પડે.' એ વિચારી એક નવું પદ કુંભનદાસે દેશાધિપતિની આગળ ગાયું.