ર્જો કે મારો સામાન્ય અનુભવ કહે છે કે પહુડા ભૂંકતા હોય ત્યાં સુધી જંગલમાં આસપાસ ભયજનક પ્રાણી ન હોય, પણ વાંદરા હુપાહૂપ કરી મૂકે અને હરણાંના ભયસૂચક અવાજો શરૂ થઈ જાય, એટલે કોઈ વનરાજ શિકારે ચડ્યા હોય કે ચડવાના મૂડમાં હોય એમ ખરું. અને અમે જ્યારથી આ પ્રવાસે નીકળ્યા ત્યારથી પહુડાના જરાય અવાજ સંભળાયા નથી, એટલે આસપાસ સિંહ છે કે નહીં એ જાણવું અઘરું થઈ પડે, એવામાં નેસની હદની બહાર નીકળવું યોગ્ય ન જ ગણાય, એટલે અમે બહાર જવાને બદલે ખાટલા પર જ પડ્યા પડ્યા વાતો કરતા રહ્યાં અને એમાં ક્યારે સૂઈ ગયા એ ખબરેય ન પડી. હળવી હળવી ઠંડક હતી, મચ્છરનું તો નામોનિશાન નહીં એટલે બધા ગોદડા ઓઢીને આરામની નિંદ્રા માણવા પોઢી ગયા.