અંતરમાં દૃઢતા ગૂંથતી તે માના મંદિર તરફ વળી. આરસમઢ્યાં ચાર પગથિયાં ચઢી ગર્ભદ્વારે પહોંચી શ્વેત, શીતળ લાદી પર ગોઠવાઈ હાથ જોડી આંખો મીંચી માતાને નમન કયાર઼્ : તારા અખંડ દીવાની જેમ મારી શ્રદ્ધાની જ્યોતને કદી બૂઝવા ન દઈશ, માવડી!