એક દિવસ વહેલી સવારે મેનેજર સાહેબનો ૧૫-૧૬ વર્ષનો પુત્ર મારે ઘરે આવ્યો અને મને બેન્કની ચાવી અને ચિઠ્ઠી આપતા કહે, ‘પાપાકી તબિયત અચ્છી નહીં હૈ, તો વો કામ પર નહીં આયેન્ગે. ચાભી ભેજવા દી હૈ.’ અમારા એકાઉન્ટન્ટ દૂર બીજે ગામથી આવતા હતા. મારાથી સિનિયર અધિકારીનું ઘર મારા તથા મેનેજર સાહેબના ઘરથી દૂર હતું. એટલે મને ચાવી મોકલાવી એ સ્વાભાવિક લાગ્યું. બેન્કના સમયે હું ચાવી સાથે બેન્કમાં ગયો. હજી એકાઉન્ટન્ટ કે મારાથી સિનિયર અધિકારી આવ્યા ન હતા. બેન્કનું કામકાજ ચાલવું જોઈએ, એમ માનીને એકલે હાથે બેન્કનો વહેવાર શરૂ કરી દીધો. હાથ નીચેના બીજા કર્મચારીઓ કામે વળગ્યા. એકાદ કલાક પછી મારાથી સિનિયર અધિકારી આવ્યા. એમને જાણ્યું કે મેનેજર સાહેબ અને એકાઉન્ટન્ટ નથી આવ્યા એટલે મને કહે, ‘મારી તબિયત ઠીક નથી. પેટમાં દર્દ થાય છે, મારાથી બેસી શકાય એમ નથી તો પ્લીઝ હું ઘરે જાઉં છું’.