આજથી ત્રીસ વર્ષ પહેલાં મહારાષ્ટ્રના એક ગામડામાંથી ખિસ્સામાં ચાલીસ રૂપિયા સાથે ઘર છોડીને નીકળી ગયેલા લક્ષ્મણ રાવને ભવિષ્યનો કોઈ ખ્યાલ નહોતો. ત્રણેક મહિના મજૂરી કરી. એ પછી ગાડી પકડીને દિલ્હી આવ્યો. બિરલા મંદિર પાસેના જુદા જુદા ધાબાઓમાં કપ-રકાબી ધોવા લાગ્યો. એવામાં એણે ગુલશન નંદાની લોકપ્રિય નવલકથાઓ વાંચી અને કપરકાબી ધોતાં ધોતાં લક્ષ્મણ લેખક બનાવાના સ્વપ્નાં સેવવા લાગ્યો. લેખક બનવું હોય તો હજી વધુ ભણવું પડે. આથી દસમા ધોરણ સુધી ભણેલો લક્ષ્મણ દિવસે ધાબામાં કપરકાબી ધુએ અને રાત્રે અભ્યાસ કરે. બારમું ધોરણ પસાર કર્યું. 1977માં દિલ્હી યુનિવર્સિટીમાંથી સ્નાતકની પદવી પણ મેળવી. એ પછી એક ઓટલો બાંધી 14 વર્ષ પાન-બીડી વેચ્યા અને હવે સરસ મજાની ચા ગ્રાહકોને પાય છે.