કોઈ પણ વ્યક્તિને બીજા માટે નિર્દોષ લાગણી હોય ત્યાં સુધી વાંધો આવતો નથી પણ લાગણીમાં થોડે વત્તે અંશે માગણીઓ ઉમેરાય છે ત્યારે આ લાગણીઓ એને ઉશ્કેરે છે. ત્યારે બંધનનો ભાવ વધતો જાય છે , જે વસ્તુ આપણી પાસે છે તેને આપણી જ કરી રાખવાના મોહમાં આપણે તે વસ્તુને મુઠ્ઠીમાં જકડતા જઈયે છીએ અને ભૂલી જઈયે છીએ વધુને વધુ જકડાતી જતી વસ્તુ તેનો મૂળ આકાર અને ભાવ ખોઈ બેસે છે..અહી વાત નિર્જીવ વસ્તુની નથી , આ વાત સબંધો અને લાગણીઓ સાથે જોડાએલા જીવંત ભાવની છે. જો શંકા અને અવિશ્વાસની ભીંસ આપવામાં આવે ત્યારે જે વિશ્વાસનો ફૂલ જેવો કોમળ ભાવ હોય છે તે અતિસય દબાણના કારણે ચીમળાયેલા ફૂલ જેવો થઇ જાય બાહ્ય દેખાવમાં જે રૂપાળુ લાગતું હતું એનો દેખાવ બેડોળ થઇ જાય છે