"કયારેક શકિતપાત અને વીર્યપાત વરચેની ભેદરેખા ખતમ થઇ જાય છે. સ્વામી કામસુખાનંદજીના મુખ પર તેજનું લીંપણ પથરાઇ જાય છે. મૂર્ખ અનુયાયીઓ એને બ્રહ્મચર્યનું તેજ સમજીને ગુરુ લંપટેશ્વરજીની ચરણસેવા કરતા રહે છે. પાળેલા ચેલકાઓ ગુરુ ઘંટાલજીના પ્રભાવની અફવાઓ ફેલાવતા રહે છે. ગંદા રાજકારણીઓ અને ભ્રષ્ટ ધર્મકારણીઓ વરચે સેંડવિચ થયેલી અંધશ્રદ્ધાળુ પ્રજાનું કોઇ ભવિષ્ય ખરું? આપણો ઉચિત ક્રોધ (મન્યુ) ખતમ થવાને આરે છે."