ભીમસેન પણ કંઇક ધીરતા ધારણ કરી સમુદ્ર માર્ગ પસાર કરી રૈવતગિરિ તરફ આગળ વધ્યા. કર્મ રાજા હાથ ધોઈને પાછળ પડ્યા હોય તેમ રસ્તામાં ભીમસેન અને પરદેશીના વસ્ત્રો, ભાથું, વિગેરે બધું લૂંટાઈ ગયું. તે છતાં પણ કષ્ટોને, દુઃખોને સહન કરતાં રૈવતગિરિ તરફ આગળ વધ્યા. ત્યાં માર્ગમાં એક મુનિભગવંતના દર્શન થયા. ભીમસેને પોતાની દુઃખભરી કથા કહી. ત્યારે મુનિભગવંતે કહ્યું કે, “હે ભીમસેન અનર્થની પરંપરાજનક આર્તધ્યાન ના કર. તારા વડે પૂર્વભવોમાં અઢાર ઘડી સુધી મુનિને પડી પહોંચાડવામાં આવેલી તેના પ્રતાપે આજે આટલા વર્ષોથી તું દુઃખી થયો. હવે રૈવતગિરિ સેવા – ભક્તિ દ્વારા અશેષકર્મોનો નાશ થતાં તું સર્વસંપત્તિનો સ્વામિ બની સમગ્ર પૃથ્વીને જિનાલયોથી શોભાવી અંતે મુક્તિપદનો ભોક્તા બનીશ. તેથી લેશ પણ વિશાદ કર્યા વગર રૈવતાચલ તરફ પ્રયાણ કર.” ભીમસેન પણ અત્યંત હર્ષોલ્લાસ પૂર્વક રૈવતાચલ પહોંચ્યો. તે સમયે સંઘસમેત સંઘપતિ બનીને પોતાના લઘુબંધુ જયસેન રાજાને જિનાલયમાં પ્રદક્ષિણા ફરતા જોયા. બન્ને ભાઈઓ ભેટ્યા. હૈયામાં ઉછળતી આનંદની છોળો ભીમસેન, જયસેન, મંત્રીગણ અને સર્વલોક પરમાત્માની પૂજાસ્નાત્રાદી વિધિ પતાવી રાજ્ય તરફ ફર્યા.