‘બંગલો તો મારા વડસસરાએ જાતે ઊભા રહીને બનાવડાવેલો. પ્લોટ બહુ મોટો નથી તોય ત્રણેક કરોડની કિંમત ગણાય...’ શાલિનીના અવાજમાં ફરિયાદનો સૂર ભળ્યો. ‘સુભાષને એ બંગલાની માયા છૂટતી નથી. એને લીધે તો અમારે જોઈન્ટમાં રહેવું પડે છે. બાકી, આવા દિયર-જેઠાણી જોડે એક દિવસ રહેવુંય મને નથી ગમતું. ધંધો ને રસોડું બધુંય જોઈન્ટમાં છે એટલે નાછૂટકે ત્યાં રહેવું પડે છે. સુભાષને હજાર વાર કરગરી કે બંગલો વેચીને દોઢ કરોડ લઈને આપણે છૂટા થઈ જઈએ. આપણે આપણી રીતે આરામથી જીવીએ અને એ લોકો એમની રીતે સુખેથી રહે. કહી કહીને થાકી, પણ એ માનતો નથી એટલે હવે માથાકૂટ કરવાનું છોડી દીધું.’