પ્રથમ સંભોગ શરૂ થયો ૧૯૬૩માં, જે મારે માટે મોડો કહેવાય...! જિંદગી આગળ વધે છે એમ ઉત્તરો ઓછા થતા જાય છે, પ્રશ્નો વધતા જાય છે. સર્પનું સર્પત્વ ઝેર છે, મનુષ્યનું મનુષ્યત્વ શું છે? બુદ્ધિ? ઝેર સાપનું જીવન છે, પણ બુદ્ધિ... મનુષ્યનું જીવન છે? કે નથી? મનુષ્ય પોતાના ઝેરથી જ આત્મહત્યા કરી લેવાની? હદ હદ જાયે હર કોઈ, અનહદ જાયે ન કોઈ હદ અનહદ કે બીચમેં, રહા કબીરા સોય..! અને બે શબ્દો હવે પ્રતિદ્વન્દ્વી થતા જાય છે. રિલિજિયન અને સ્પિરિચ્યુએલિટી અથવા ધર્મ અને અધ્યાત્મ! ધર્મ શબ્દને ધર્મના દલાલોએ ગંદો કરી નાખ્યો છે. અધ્યાત્મ શબ્દ હજી પવિત્ર રહ્યો છે. ધર્મની પાછળ પ્રતિષ્ઠાન છે, પરિધાન છે, વિધાન છે. અધ્યાત્મનો સંબંધ સીધો છે, સર્જનહાર અને સર્જન વચ્ચેનો, જેને વચેટિયાઓની જરૂર નથી. હું જો મારી નાની હથેળીઓથી કંઇક આપી શકું છું, તો મારી એ યોગ્યતાને હું આશીર્વાદ સમજું છું. વેદમાં પણ એ જ કહ્યું છે :