આશ્ચર્ય પમાડે એવું તારણ એ છે કે જે રાજ્યોમાં માથાદીઠ જી.ડી.પી. (ગ્રોસ ડોમેસ્ટિક પ્રોડક્ટ) ઊંચી છે તેમાં મધુપ્રમેહનો વ્યાપ વધુ જોવા મળ્યો. એટલે કે સામાજિક-આર્થિક મોભો જેમ ઊંચો એમ મધુપ્રમેહનું પ્રમાણ વધુ. ગ્રામ્ય વિસ્તારોમાં સુદ્ધાં આ રોગ એવા લોકોમાં વધુ જણાયો જેમનો સામાજિક-આર્થિક મોભો ઊંચો હતો. ચંદીગઢ, મહારાષ્ટ્ર અને તમિલનાડુ જેવા સમૃદ્ધ પ્રદેશોમાં સામાજિક-આર્થિક મોભો નીચો હોવા છતાં મધુપ્રમેહનું પ્રમાણ ખાસ્સું ઊંચું જોવા મળ્યું. પ્રિડાયાબિટીસ એટલે શર્કરાનું એવું પ્રમાણ જે સામાન્ય કરતાં વધુ હોય, પણ મધુપ્રમેહના રોગ માટે ઓછું હોય. બોલચાલની ભાષામાં તેને ‘બોર્ડરલાઈન ડાયાબિટીસ’ કહેવાય છે. તમામ પંદર રાજ્યોમાં આવા લોકોનું પ્રમાણ 10.3 ટકા છે. મિઝોરમમાં તે 6 ટકાથી લઈને ત્રિપુરામાં 14.7 ટકા જેટલું ઊંચું હતું.