સુખોમ્લીન્સ્કીની દૃઢ માન્યતા હતી કે સંવેદનશીલતા કેળવવી એ મહત્વનું પાસું છે. બાળકોમાં લાગણીઓ સીંચવાનું સહુથી મુશ્કેલ કામ તેમણે પ્રત્યક્ષ રીતે કર્યું. એક વખત બાળકોએ બધાં જ ખીલેલાં ફૂલો તોડી લીધાં ત્યારે એ વખતે કશું જ ન કહ્યું, પણ બીજે દિવસે એ ખાલી છોડવા બતાવીને પૂછ્યું કે, આ દૃશ્ય ગમે છે? અને બાળકો સમજી ગયાં. તેમણે પછી પોતે ફૂલો ઉછેર્યાં. તેમને અચાનક મળી ગયેલા આંદ્રેદાદા અને તેમની સાથે વિકસતો સંબંધ, પંખીઓનું દવાખાનું, પોતાના સહાધ્યાયીની વેદનામાં સહભાગી થવું, ભોજનખંડમાં જ, ભોજન લીધાં બાદ, ભોજનની વસ્તુઓ ક્યાંથી આવે છે, કોણ કેવી રીતે એ બનાવે છે વગેરે પ્રશ્નોત્તરી દ્વારા સમજણ, માતાની ફળવાડી અને માતાઓનો વસંતોત્સવ, જાતે જ ઘઉં વાવવાનો શ્રમ અને તેમાંથી રોટી બનાવવી વગેરે જેવા વિશિષ્ટ પ્રયોગો થકી આ પુસ્તક કેળવણીનો જાણે એક જીવંત ભોમિયો બની રહે છે.