હરિને ભજે તે રમતાં ભજે  એ કંઈ કરે ના આયાસ નડે  જો  સંસારના બંધ તો  એની વધે  ઉલટ પ્યાસ હરિને ભજે તે રમતાં ભજે  શૂરવીરતા  સિંહ  ના કેળવે  એ તો  જનમ સ્વભાવ અનાયાસે તજે સઘળું છે  જેને હરિ ભજવાનો ભાવ હરિને ભજે તે રમતાં ભજે  ગતિ છે જળની સાગરપેર  એ છાંડે તરુછાયાના વન રાત અંધારે વગડે જઈ ચડે  જેનું હોય માધવમાં મન હરિને ભજે તે રમતાં ભજે  તજ્યાના હુંપદવાળા ના તજે એ તો બને આપોઆપ અજવાળાના એવા  સંગીને ક્યમ  દે અંધારા  થાપ હરિને ભજે  તે  રમતાં  ભજે  એના  એ તંબૂરના  તારની  ખૂંટી   અનંતે   ખેંચાય બેઠેલો  સંસારના  ચોકમાં  પદ  એ  મુકુન્દના ગાય હરિને ભજે તે રમતાં ભજે -મુકુન્દરાય વિ. પારાશર્ય