પડસાળ ચીરી એ ઓરડામાં ગયો. ગોદડીના ગાભા નીચે માની કાયા જાણે ધરબાઈ ગઈ હતી. ધીરે રહી એણે માનું મુખ ખુલ્લું કર્યુંં. અમરત વરસાવતી આંખો પર મરણનો પહાડ છવાઈ ગયો હતો છતાં એ મુખડા પર ઓજસ હતું. હૅટ ઉતારી એણે આંખો મીંચી. પછી નમીને માના કપાળે અડાડ્યું. મૃતદેહને સૌભાગ્યવતીના શણગાર સજાવવામાં આવ્યા હતા. માના કપાળમાંનું કંકું એના કપાળેય ચોંટ્યું. ઊભા થઈ એને ઘરભરમાં નજર ફેરવી. અચાનક એને માન ખાટલો હચમચતો હોવાનો આભાસ થયો. એ ત્યાંથી બહાર નીકળી ગયો.