અચાનક થયેલી તમારી ઘરવાપસીથી થોડાં ચિંતિત બનેલાં તમારાં મમ્મી-પપ્પા તો તમારા માટે બીજા પૂર્ણ પુરુષની શોધમાં લાગી ગયાં. જોકે તમારું પાસું તો ઊજળું હતું એટલે તમને તો તત્કાલ ક્વોટામાં, હતું એવું સાસરું અને હતાં એવાં જ સાસરિયાં, હતું એવું જ ઘર અને હતો એવો જ વર “દિલસુખ” પૂર્ણ પુરુષ તરીકે મળી ગયો. પરંતુ સમાજમાં અધૂરા પુરુષ તરીકે પંકાઈ ગયેલા વિશ્વાસને એટલું સહેલાઈથી કોઈ પાત્ર મળે એમ નહોતું. પણ એને એક એવી છોકરી મળી જે વરસે દા’ડે તમારા કરતાં નાની, સાવકી માના ત્રાસથી પૂર્ણ ત્રસ્ત થઈ ગયેલી. નાનપણથી જ મહેણાં, ટોણાં, માર, ઝૂડ, ગાળો અને અપમાન. આ સિલસિલો મોટી પરણવાની ઉંમરે પણ અટક્યો નહીં. મોટી થયા પછી આ બધું સહન ના થતાં મનોમન જિંદગીનો અંત લાવવાનો મનસૂબો કરી બેઠેલી આ છોકરી સામે કોઈ સંબંધીએ વિશ્વાસનું પ્રપોઝલ મૂક્યું ત્યારે કંઈ વિચાર કર્યા સિવાય જ સ્વીકારી લીધું. એને નહોતું જોઈતું પતિસુખ, નહોતું જોઈતું સંતાનસુખ એને તો માત્ર વાઘણ જેવી સાવકી માના ક્રૂર પંજામાંથી મુક્ત થવું હતું એટલે વિશ્વાસ જેવા અધૂરા પુરુષનો પણ એણે સ્વીકાર કરી લીધો.