પૂરી ૧૫૫ મિનિટ લાંબી આ ફિલ્મને અત્યંત ક્રૂરતાથી એકલા હૃતિકના ખભા પર નાખી દેવામાં આવી છે, કેમ કે વિલન કબીર બોટોક્સ બેદી લોચાવાળી પ્લાસ્ટિક સર્જરીના અને અરુણોદય સિંહ કાટૂર્‍ન નેટવર્કના પ્રમોશન જેવો જ લાગે છે (હીરોનું નામ સરમન અને વિલનનું નામ મુંજા ગુજરાતીઓના પૉઇન્ટ ઑફ વ્યુથી બહુ સારું ન કહેવાય). બન્ને વિલન હીરોની સામે ચૅલેન્જ ઊભી કરે એવા ખોફનાક નથી લાગતા. ફિલ્મમાં સુહાસિની મૂળે, શરદ કેળકર, મનીષ ચૌધરી અને મહાભારતના શ્રીકૃષ્ણ એવા નીતીશ ભારદ્વાજ છે, લેકિન કમ્પ્લીટ વેસ્ટ. હા, ગ્રીક ગૉડ જેવો હૃતિક અને ઇજિપ્શ્યન ગૉડેસ જેવી પૂજા હેગડે, બન્નેને જોવાની મજા પડે છે. બન્નેની ક્યુટ લવસ્ટોરીને પણ આશુભાઈએ ઝાઝી ખીલવા નથી દીધી. નબળી સ્પેશ્યલ ઇફેક્ટ્સવાળી હૃતિક રોશનની મગરમચ્છ સાથેની, બે માનવભક્ષીઓ સાથેની ફાઇટ, તોફાની ઘોડાઓને વશમાં કરવાની કાબેલિયત કે ગોવર્ધનધારી શ્રીકૃષ્ણની જેમ લોકોને બચાવવાની ક્વાયત બધું જ એક લાર્જર ધૅન લાઇફ હીરો બતાવવાની મહેનત છે એ ચોખ્ખું દેખાઈ આવે છે.