બન્યું એવું કે એક સાંજે એક ગ્રાહક દુકાને માલ ખરીદવા આવ્યા. નાના ભાઈએ માલ દેખાડ્યો, આવેલા ગ્રાહકે ઢાકાઈ સાડી અને મલમલ પણ કઢાવ્યું હતું અને ફૉરેનથી આવતું બૉસ્કી બ્રૅન્ડનું સિલ્ક પણ કઢાવ્યું. માલ ખરીદી લીધા પછી હિસાબ શરૂ થયો. આ હિસાબમાં કંઈક અમુક રૂપિયા ઘટ્યા એટલે ભાઈ મૂંઝાયા. હવે કયો માલ કાઢવો અને કયો માલ રાખવો. સાડીઓ તેમણે ઘરનાં બૈરાંઓ માટે લીધી હતી. બૈરાંઓએ ખાસ યાદી અપાવીને મગાવી હતી એટલે સાડી કઢાય નહીં. મલમલ પોતાના ઉપયોગ માટે લીધું હતું, જે પડતું મૂકવાનું તેમનું મન નહોતું અને બૉસ્કી બ્રૅન્ડની સિલ્કની તો માર્કેટમાં અછત હતી. જે કોઈ વેપારીના હાથમાં આ સિલ્ક આવતું તે વેપારી બ્લૅક-માર્કેટમાં લગભગ ડબલ ભાવ લઈને માલ વેચતો હતો, પણ અમારે ત્યાં આવું કંઈ કરવાની બાપુજીની ચોખ્ખી ના હતી એટલે અમને જે ભાવમાં માલ આવ્યો હતો એના પર રિઝનેબલ નફો લઈને અમે વેચી રહ્યા હતા. સસ્તું સિલ્ક મળતું હતું એટલે એ બૉસ્કીનું સિલ્ક પણ પડતું મૂકવાની તેમને ઇચ્છા નહોતી.