સહજાનંદજીના પ્રભાવથી કેટલીક ગુનાહીત જાતિઓએ તેઓનો ચોરી અને ધાડ પાડવાનો ધંધો પણ મુકી દિધો હતો. તેઓ સારા નાગરિક બન્યા (Ref: A comprehencive History of India, Vol XI-P-848) તેમણે એટલી ઉચ્ચ પવિત્રતા અને સંયમની ભાવના સીંચી હતી કે તેમના શિષ્ય ત્યાંથી પસાર થતી સ્ત્રીઓની સામે નજર માંડીને જોતા નહીં. બહારવટીઓના ત્રાસથી એક સમયે આખું સૌરાષ્ટ્ર ઘ્રુજતું હતું. એવે સમયે તેમના હાથમાંથી તલવારને સ્થાને માળા પકડાવી. સ્વામીશ્રીએ તેમની વીરતા પર ન અંકુશ મુક્યો, પણ તેમની વીરતાને સમાજના ભલાં માટે યોગ્ય દિશામાં વાળી. આથી સમાજ સુખી બન્યો. તેમની આ સિદ્ધિ વિશે ખ્રિસ્તી પાદરી Reginald Heber, Bishop of Calcutta લખે છે કે, તેઓ જે જે ગામો, જિલ્લામાં ગયા, જ્યાં જ્યાં તેમને લોકોએ સ્વીકાર્યા, તે લોકો અને સ્થળો પહેલા અત્યંત હીન કક્ષાનાં હતાં, આજે પ્રાંતમાં શ્રેષ્ઠ કક્ષાના છે. અંગ્રજ સરકાર જે કાર્ય દંડના બળે ન કરી શકી, તે કાર્ય સહજાનંદ સ્વામીએ કમંડળના બળે કરી બતાવ્યું.