ફળિયાનું કામ ધીમે થતું હતું. અને છતાં પહેલા વર્ષના અંતે અમે ઘણું કામ કરી નાખ્યું હતું. પાછળના ભાગે આવેલા જંગલમાં મેં અને ટોમસે દિવસોના દિવસો ગાળ્યા હતા. વૃક્ષો અને બીજી વનસ્પતિનાં નાનાં-નાનાં છોડવાં અમે ઘેર લઈ આવતા. માટીમાં ખાડા ખોદીને ખભે ભરાવેલી કાવડમાં બબ્બે ડોલ ભરીને છોડવાં ઘેર લાવીને વાવી દેતા. કામ ધીમું થતું હતું, પણ અમારે ક્યાં કોઈ ઉતાવળ હતી! ખાતર અને અમારી માટીને અનુકૂળ હોય એવા ઘાસનાં બી અમે મનિલાથી મગાવતા. વરંડાથી શરૂ કરીને નાળિયેરીના પડછાયા સુધી લીલાછમ ઘાસની જાજમ છવાવી શરુ થઈ ગઈ હતી. નાળિયેરીનાં વૃક્ષો હજુ સાવ નાનાં જ હતાં, પણ એકદમ સ્વસ્થ દેખાતાં એ વૃક્ષોનાં મૂળ બરાબર જામી ગયાં હતાં. જાસૂદ તૈયાર થઈ ગયાંહતાં, અને વરંડાની બંને બાજુએ વાવેલી બોગનવેલ થાંભલીઓને વળગીને ઉપર ચડી રહી હતી. મારું ફ્લેમ ટ્રી જામી ગયું હતું. મા-બાપ પોતાના બાળકને ઉછેરે એટલાં જતનથી મેં એને ઉછેર્યું હતું. અને વરંડામાં સવારનો નાસ્તો કરવા બેસું ત્યારે ઊગતા સૂર્યનાં કિરણોને મારા મોં પર પડતાં રોકી શકે એટલી હદે ઊંચા એર-પ્લાંટ તો ઊગી ગયા જ હતા!