અંત્યજ વર્ગોના ઉત્થાન માટે ચાલતી ડિપ્રેસ્ડ ક્લાસ મિશન સોસાયટીના અધ્યક્ષ ન્યાયમુર્તિ નારાયણ ગણેશ ચંદાવકરની આગેવાનીમાં સમગ્ર દલિત સમાજનુ પ્રતિનિધિત્વ કરતા 1917 ની મોન્ટેગ્યુ � કેમ્સફોર્ડ પરીષદમાં આવેદન પત્ર રજુ કર્યુ. તે સમયના બોમ્બે ઇલાકા (Bombay Province) માં તેઓની રજુઆતનો પડઘો પડ્યો, જેમાં કોલ્હાપુરના નરેશ છત્રપતિ શાહુ મહારાજ પણ જોડાયા અને જાતિપ્રથાને જાકારો આપવાનુ એલાન કરતા 14-12-1918 ની આર્ય ધર્મ પરીષદના અધ્યક્ષસ્થાને ડૉ. પી. જી. સોલંકિની નિમણુક કરી. ગાંધીજીના પ્રયત્નોથી ગોધરા ખાતે 1918 માં અંત્યજ પરીષદ મળી જ્યાં સુરતના વીર છત્રસિહં ઉટેકર પણ ઉપસ્થીત રહેલ. આ સમયે તેઓ ડો. બાબાસાહેબ આંબેડકરના પરીચયમાં આવ્યા અને 27-01-1919 ના રોજ સાઉથબરો સમિતિ સમક્ષ ભારતના દ્લિતોની દુઃખદ સ્થિતિ વર્ણવતુ આવેદન પત્ર રજુ કર્યુ. આ સાથે ડૉ. પી. જી. સોલંકિએ તેમના વતન સુરત � તાપી � નવસારી � વલસાડ વિસ્તારમાં દલિતોના ઉત્થાન અને કુરિવાજ નાબુદિ માટેના સુધારાવાદી કાર્યો આરંભ્યા. તેઓની કામગીરીથી પ્રસન્ન થઈ દલિતોના પ્રતિનિધિ તરીકે ગવર્નર સર લેઝ્લી વિલસ્ન તરફથી બોમ્બે વિધાન પરીષદના સભ્ય (Member of Legislative Council) તરીકે પસંદગી થઇ અને તેઓએ 18-02-1927 રોજ મુંબઇ ટાઉન હોલમાં ડો. બાબા સાહેબ આંબેડકર સાથે સોગંદવિધિ લીધા. એ સમયે 114 સભ્યોની બોમ્બે વિધાન પરીષદમાં માત્ર બે જ દલિત સભ્યો હતાઃ ડૉ. પી. જી. સોલંકિ અને ડો. બાબા સાહેબ આંબેડકર!!