સુરત માં આવીને સ્નેહ પોતાની સૌમ્યા વગરની નવી જીવન શૈલી સાથે અનુકૂલન સાધવાનો આભાસી પ્રયાસ કરી રહ્યો હતો, હકીકત તો એ હતી કે એને સૌમ્યાની હદ પારની યાદ સતાવતી. એની પાસે ખુશ થવા માટે એકમાત્ર સૌમ્યા સાથે વિતાવેલી સુંદર પળો ના ભાથા સિવાય કશું જ નહોતું. હજુ પણ હ્રદય ના એક ખૂણા માં સૌમ્યા એક દિવસ જરૂર પાછી આવશે એવો વિશ્વાસ જીવંત હતો અને હજુય એ મોબાઇલ ની સ્ક્રીન પર પોતાની ‘હાર્ટબીટ’ ના મેસેજ ની ચાતક નજરે રાહ જોતો.