(3) કોઇ વિદ્ઘાને પોતા તરફથી જ, કોઇ અગત્યના ભાષાંતર, વાર્તિક, કે નવો જ લેખ, પ્રસિદ્ઘ કર્યો હોય, તો તેવા વિદ્ઘાન પાસેથી તેવા ગ્રંથનું સ્વામિત્વ ખરીદી લઇ, તે ગ્રંથ ઇતર લોકને કિફાયતે વેચવો. આમ થવાની ઘણી જ જરૂર છે. સુઘારેલા દેશોમાં લખનાર અને વેચનાર જે વેપારી હોય છે તે ઘણો વખત પોતાના માલની ખપત માટે ખોટી થઇ શકે છે, ને એમ પુસ્તકોને થોડી કિંમતે વેચી શકે છે. આપણે અહીં તો લખનારને મૂલે દ્રવ્યની જ અડચણ હોય છે, ત્યાં છપાવવાનો ખર્ચ કરજે કરી તેનું વ્યાજ ક્યાં સુઘી ભરે? માટે પુસ્તકોની કિંમત તેવા લોકો ભારે રાખે છે, તેથી ગરીબ પણ વાંચવાના શોખીન લોક લાભ લઇ ઘીમેઘીમે ગ્રંથ વેચે તો થોડી કિંમતે વેચી શકે, ને તેથી સર્વને સારા વિદ્ઘાનના લખાણનો લાભ મળે.