દર્શન કરી અમે ત્રિવેન્દ્રમની અમારી હોટેલ પર પહોંચ્યા. હોટેલ દરિયાકિનારાની નજીક જ હતી. બીજે દિવસે કન્યાકુમારી જઇને પાછા આવવાનું હતું. જો કે અમે થોડા લોકોએ કન્યાકુમારીમાં સ્વામી વિવેકાનંદવાળો ટાપુ, ત્રણ દરિયાનો સંગમ એ બધું અગાઉ જોયેલું હતું. એટલે અમે કન્યાકુમારી ગયા નહિ અને આરામ કરવાનું નક્કી કર્યું. પણ હોટેલની બહાર ઘુઘવતો દરિયો જોઈ મન ઝાલ્યું રહે ખરું ? અમે દરિયા કિનારે ફરવા નીકળી પડ્યા. એક વધુ બીચનું સૌન્દર્ય માણ્યું. અહીં એક ઊંચી ટેકરી પર ઈસુ ખ્રિસ્તનું મોટું પૂતળું મૂકેલું છે. એ જોઈને મને બ્રાઝીલનું ‘ક્રાઇસ્ટ ધી રીડીમર’ નું પૂતળું યાદ આવી ગયું. એમ લાગ્યું કે આપણા દેશમાં શું નથી ? બહારના દેશોએ જે કંઇ ઉભું કર્યું છે, એવું ઘણું બધું આપણે ત્યાં છે પણ એને દુનિયામાં જાણીતું કરવાની તસ્દી આપણે લીધી નથી. કોલોરાડોનાં ગ્રાન્ડ કેન્યન જેવાં કોતરો આપણે ત્યાં લડાખમાં છે. જોર્ડનના પેટ્રા જેવી અજતાં-ઈલોરાની ગુફાઓ ભારતમાં છે. મેડમ તુસાડના વેક્સ મ્યુઝીયમ જેવું વેક્સ મ્યુઝીયમ કોલ્હાપુરમાં છે. ઇગ્વાસુ કે નાયગરા જેવા ધોધ અથીરાપલ્લી અને ચિત્રકોટમાં છે. ટૂંકમાં, ભારતમાં બધું જ છે. જરૂર છે માત્ર તેને વિકસાવવાની. બીચ પરથી પાછા ફરી આરામ કર્યો. ત્રિવેન્દ્રમમાં પણ બેકવોટર, નહેરો, મેન્ગ્રોવનાં જંગલો અને એવું બધું છે. એના પછીના દિવસે તો ત્રિવેન્દ્રમથી વિમાનમાં ઉડીને અમદાવાદ આવી પહોંચ્યા. પ્રવાસ પૂરો થયો હતો. એકવાર તો આ ભગવાનની ભૂમિ જોવા જેવી ખરી.