પત્નીની આવી ઉદાર ભાવના જોઈ નાથલાલ માસ્તર તો પ્રસન્ન થયા. અડધી રાતના ઉજાગરા વેઠીને પત્નીને ભણાવવા માંડ્યું. એટલું જ નહિ પણ તેમને શિક્ષક સમા બનાવી દીધાં. મહાલક્ષ્મીબહેનના ઉત્સાહનો પાર ના રહ્યો. પોતાનો સંકલ્પ પાર પડે તે માટે તેમણે અડોશ-પડોશમાંથી વહુ-દીકરીઓને પોતાને ત્યાં બોલાવીને રામાયણની કથા તથા ભજનો વાંચી સંભળાવવા માંડ્યા. એમાં રસ પડતાં એ બહેનોને થવા લાગ્યું કે આપણે પણ વાંચી લખીએ તો કેવું સારું ? અને ‘પોતાને પણ ભણવું છે,’ એવી એમણે મહાલક્ષ્મીબહેનને વિનંતી કરી. મહાલક્ષ્મીબહેનના હર્ષનો પાર ના રહ્યો. પોતાના ઘરના આંગણે જ જ્ઞાનની પરબ માંડવાનું તેમણે નક્કી કર્યું.