ભિક્ષુ બન્યા પછી સાધનાના એક ભાગ તરીકે તેઓએ શરીર – મનની દરેક ક્રિયા પ્રત્યે જાગૃતિ કેળવી, આંતરનિરીક્ષણની ટેવ પાડી. વર્તમાનમાં જ જીવવા માટેનું ધ્યાન કરતા. તેઓ આધુનિક પ્રવાહો તથા વિકસતા વિજ્ઞાન અંગે માહિતગાર હતા – જ્યારે મઠમાં પ્રાચીન સમયની જ તાલીમ અપાતી હતી. તેઓએ મઠના ઉપરીઓને સૂચવ્યું કે ભિક્ષુઓના શિક્ષણમાં પાશ્ચાત્ય તત્વજ્ઞાન, વિજ્ઞાન, સાહિત્યનો સમાવેશ કરવો જોઈએ. પરંતુ મઠે તેનો અસ્વીકાર કર્યો. આથી તેઓ તેના મિત્રો સાથે મઠ છોડીને એક તજી દેવાયેલા ખંડેર મંદિરમાં રહેવા જતા રહ્યા.