પ્રેમની બાબતમાં કાંઈ પણ જાણવા શીખવાની જરૃર ન હોવાની ધારણા પાછળનું બીજું કારણ એવી માન્યતા છે કે પ્રેમની સમસ્યા ‘લક્ષ્ય’ની સમસ્યા છે, ‘સાધન’ની સમસ્યા નથી. લોકો વિચારે છે કે પ્રેમ કરવાનું બહુ સરળ છે, પરંતુ પ્રેમના ‘લક્ષ્ય’ યાને પ્રેમીને શોધવાનું અને તેનો પ્રેમ મેળવવાનું વાસ્તવિક મુશ્કેલ કામ છે. આ દૃષ્ટિકોણના નિર્માણનાં કારણો આધુનિક સમાજના વિકાસનાં કારણોમાં શોધી શકાય તેમ છે. એક કારણ ‘પ્રેમ લક્ષ્ય’ની પસંદગી અંગે વીસમી સદીમાં આવેલ મહાન પરિવર્તન છે. વિક્ટોરિયા કાળમાં અને પરંપરાગત સમાજ-વ્યવસ્થાઓમાં પ્રેમ મોટાભાગે જેની પરિણતિ પછીથી લગ્નમાં થઈ જાય એવો વ્યક્તિગત અનુભવ ન હતો. એથી વિપરીત લગ્ન પરંપરાઓ અનુસાર પરિવાર દ્વારા નક્કી કરવામાં આવતું હતંુ અને અપેક્ષા રાખવામાં આવતી હતી કે લગ્ન પછી પ્રેમ ઉત્પન્ન થશે, પરંતુ છેલ્લી કેટલીક પેઢીઓથી ખાસ કરીને પશ્ચિમી સભ્યતાઓ અને આધુનિક શહેરોમાં રોમેન્ટિક પ્રેમની અવધારણા એક સાર્વભૌમિક સચ્ચાઈ બની ગઈ છે. ઉદાહરણ તરીકે અમેરિકામાં કે જ્યાં પરંપરાગત મૂલ્યો ભલે સંપૂર્ણપણે વિલુપ્ત થયાં ન હોય, લોકોની મોટી સંખ્યા રોમેન્ટિક પ્રેમની તલાશમાં રહે છે- પ્રેમનો એક એવો વ્યક્તિગત અનુભવ જે પછીથી લગ્નમાં ફેરવાઈ જાય.