વૃદ્ધાવસ્થા જીવનનો અનિવાર્ય ક્રમ છે, એવું સૌ જાણતા હોવા છતાં બહુ ઓછા માણસો વૃદ્ધાવસ્થાને વેલકમ કરી શકે છે. ગ્રેસફુલી વૃદ્ધ થવાનું પશ્ચિમના લોકોને ફાવે છે એવું આપણા લોકોને ફાવતું નથી. કેટલાક લોકો શરીર પર કોતરાતા કાળદેવતાના હસ્તાક્ષર શક્ય હોય તો ભૂંસવા; નહિતર, કમમાં કમ ઝાંખા કરવાની મથામણમાં લાગ્યા રહે છે. તો કેટલાક વૃદ્ધાવસ્થાનાં વર્ષોને ‘મેન્ડેટરી ઓવર’ જેવાં ગણે છે. મુખ્ય ઓવરોમાં ન રમ્યા તો મેન્ડેટરી ઓવરમાં શું રમવું? – એવી મનોદશાથી પીડાય છે. જીવનની પ્રત્યેક અવસ્થાને પોતાનું સૌંદર્ય હોય છે એ બહુ ઓછા લોકો સમજે છે. ઘરડા થયા એટલે મંદિરમાં જવાનું શોભે એટલું સિનેમામાં જવાનું ન શોભે. જીવન પર વૈરાગ્ય આવી ગયો છે એવી બીજાંઓને પણ ખાતરી થાય એવાં જ કપડાં પહેરાય. આવું આવું લોકોના મનમાં ઠસી ગયું હોય છે. એટલું જ નહિ, આવાં લોકો બીજાંઓને પણ ઠસાવવાનો પ્રયત્ન કરે છે.