ઉત્તરઃ મહારાજા મૂળથી જ વિચારક અને શબ્દમીમાંસક હતા. આ ભગીરથ કાર્યની યોજના પહેલાં પરોક્ષ બીજ તો છેક ૧૮૮૩માં વવાયેલું. એ વર્ષે તેઓ ઊંચી કેળવણી લેવા યુરોપના પ્રવાસે ગયેલા. એક સ્થળે અંગ્રેજી શબ્દ “માર્કેટ”ને બદલે “બજાર” જેવો હિંદી શબ્દ વપરાતો જોઈ એમણે પોતાના પ્રવાસપુસ્તક “જર્નલ”માં લખ્યું કે “અંગ્રેજો હિંદી ભાષા કરતાં ખુદ હિંદીઓને વધારે ચાહતા થાય એ વિશેષ ઇચ્છવા જેવું છે. જ્યાં સુધી એમનામાં એવી ભાવના જન્મશે નહિ ત્યાં સુધી હિંદમાં સુખના દિવસો આવશે નહિ.” આ જ આ મહાકોષનું પરોક્ષ બીજ.