ચોમાસું તરસવાની અને વરસવાની મૌસમ છે. ચોમાસામાં તમામ પ્રકારની ભૂખ ઊઘડે છે. માશૂકાના ગાલ પરથી સરકતા બારીશના બુંદમાં ઉર્મિઓ વહેતી રહે છે. જે પ્રેમીઓ વરસાદમાં ભીંજાયા નથી તેનો પ્રેમ કોરો છે. ઉનાળો સૂકવે છે, શિયાળો સંકોચે છે પણ ચોમાસું વરસે છે અને ગરજે છે. વરસાદનાં વાણાં વાય ત્યારે આપણે કહીએ છીએ કે ચોમાસું બેઠું. હકીકતે ચોમાસું બેસતું નથી, ચોમાસું ઊગે છે,ચોમાસું ખીલે છે, ચોમાસું મહેકે છે. પહેલા વરસાદે ઊઠતી ભીની માટીની સુગંધનો કોઈ પર્યાય કે વિકલ્પ નથી. ઊંડો શ્વાસ લઈ માટીની એ મહેકને અંદર ઉતારીએ ત્યારે આપણે પણ થોડાક તરબતર થતાં હોઈએ છીએ.