વીરપુર ગામમાં હરજી નામનો એક દરજી રહેતો. તે સુખી સંપન્ન હતો. તેને કોઈ વાતની ખોટ ન હતી, પરંતુ તેને પેટમાં કંઈક દરદ રહેતું હતું. એક વાર હરજીએ જલારામ બાપા પાસે આવીને કહ્યું, "હે જલાભગત, હું મારા પેટના દરદથી કંટાળ્યો છું. મારા પેટનું દરદ મટે તો સદાવ્રતમાં પાંચ મણ દાણા દઈશ." જલારામ બાપાએ કહ્યું, "તમારું દરદ જરૂર મટશે ભાઈ. ઠાકોરજી પર શ્રદ્ધા રાખો." એ દિવસથી હરજીના પેટનું દરદ ઓછું થતું ગયું અને આઠ દિવસમાં તો તે એકદમ સાજો થઈ ગયો. તે પોતાના વચન પ્રમાણે પાંચ મણ દાણા લઈને ભગત પાસે ગયો અને દાણા ભગતનાં ચરણોમાં મૂકી એ ભગતને પગે લાગ્યો અને બોલ્યો, "બાપા, તમે મને સાજો કર્યો." એ દિવસથી ભગતને બાપાનું બિરુદ મળ્યું અને સૌ લોકો તેમને જલારામ બાપા તરીકે સંબોધવા લાગ્યા.