ભાઈનાં બધાં બાળકોમાં – કોઈની તોફાની ચમકતી આંખોમાં, કોઈના કંઠમાંથી ‘લળી લળી મુખડાં’ કે ‘મેહુલિયો પ્રેમનો આયો’ ગવાતું હોય એ લહેકામાં અને ભાવમાં, કોઈની ચોકસાઈમાં, કોઈની વિદ્વત્તામાં, કોઈના તોફાની વર્તનમાં, કોઈના સંસારના વહેવારમાં, એમ દરેકમાં ભાઈને અનુભવું છું, જોઉં છું….. આપણા મહાવાક્યની सर्वम खलु इदम ब्रह्म ની પ્રતીતિ કરાવે છે. અને થાય છે કે ખરેખર સહુમાં એક તત્વ જુદા-જુદા રૂપે રહેલું જ છે. ‘પાંચીકા’ કાવ્યમાં :