છેલ્લે સરસ વાત લખી છે, ‘તમે જ મારી દિશાના પથદર્શક છો…’ વગેરે વગેરે. શિક્ષક હોવાના કારણે એના શબ્દોમાં નાવીન્ય છે, આદર્શ પણ દેખાય છે. મારી કોઈ નાનકડી તારીફ કે વખાણથી એ વ્યક્તિ જીવનમાં આગળ વધવા માટેનું બળ મેળવી શકી હશે. કદાચ એનામાં શક્તિઓ તો અખૂટ પડી જ હશે, પરંતુ એની આસપાસમાં કોઈ એ જોઈ શકતું નહિ હોય. જો જાણતું હશે તો કહેવાની જરૂરિયાત કે ઉદારતા નહિ હોય. ગમે તે હોય, આ મરોડદાર અક્ષરોમાં એક નિખાલસ એકરાર વ્યક્ત થયો હતો. પોતાની શક્તિઓ અથવા પસંદગી માટે જીવનના યોગ્ય તબક્કે એકાદ-બે શબ્દોની સહાય તેને મળી ગઈ હતી, જેણે કમાલ કરી નાખી હતી. અને આજે એને એવું લાગી રહ્યું હતું કે પોતે મનગમતી જિંદગી જીવી રહી હતી!