‘માજી, હું દાદરની કુમાર આશ્રમશાળા તરફથી આવી છું.’ તેણે આમ કહેતાં યશોદાબહેનને થયું પોતાનાં સઘળાં અનુમાનો ખોટાં ઠર્યા. શાળા એટલે બાળકોનું જ્ઞાનધામ. એની સાથે સંકળાયેલી વ્યક્તિ સન્માનનીય જ ગણાય... જાળીનો આગળો ખોલી તેમણે આવકાર આપ્યો, ‘આવોને.’ બીજા સંજોગોમાં યશોદાબહેન સાવધાનીથી વત્ર્યા હોત, છોકરીનું આઇકાર્ડ જોવા માગ્યું હોત. આખરે મુંબઈમાં બનાવો જ એવા બનતા રહે છે કે સાવધ રહેવું જ પડે. આજે આમ ન કરવાનાં બે કારણ હતાં. એક તો, દીકરો ઘરે હાજર હોવાની નચિંતતા ને બીજું કેટલીક વ્યક્તિની પારદર્શિતા પ્રથમ નજરે જ પરખાઈ જતી હોય છે. દીવાનખંડની બેઠકે ગોઠવાતી યુવતીને તેમણે પૂછ્યું, ‘શું નામ તમારું?’