પણ થોડી વારમાં જ જલસરોવરનાં નીરને એણે ભયંકર ઘેરાં અંધકારમાં જાણે કોઈ ભિષણ જુદ્ધ થતું હોય એમ ધીમી રીતે ખળભળતાં દીઠાં. એના તમામ કિનારાઓ ધ્રુજી જતાં એણે અનુભવ્યાં. પણ પળ બે પળ અને પછી એમાંથી જ મનોહર પ્રભાત જેવો, ધોળી ચાંદની જેવો સુંદર રંગ એણે ઊભો થતો જોયો.