જ્યારે જ્યારે ભક્તને ભીડ પડે છે, ત્યારે પ્રભુ તેના બખતર બનીને રક્ષા કરે છે, શરત એટલી કે ભગવાન ઉપર પૂર્ણ વિશ્વાસ હોવો જોઇએ. દ્રૌપદીજીની સાડી દુઃશાસને ખેંચી ત્યારે ભગવાન કૃષ્ણ જમતા હતા, દ્રૌપદીજીએ ચીસ પાડી, હે કેશવ ! બચાવો બચાવો. પ્રભુના હાથમાં કોળિયો રહી ગયો. રૂક્મણીએ પૂછ્યું. ‘‘મહારાજ ! આપ જમતા કેમ નથી ?’’ પ્રભુ કહે, ‘‘દ્રૌપદીજીની સાડી ખેંચાય છે.’’ રૂક્મણીજીની આંખ લાલ થઇ ગઇ. ‘‘મારી દ્રૌપદીજીની સાડી ખેંચાય છે ? તો આપ દોડતાં કેમ નથી ?’’ પ્રભુ કહે ‘‘દેવી ! હજુ સ્વપ્રયાસ ચાલુ છે, સાડીનો છેડો દાંતથી પકડી રાખ્યો છે. એ પ્રયાસ જ્યારે છૂટી જશે, ત્યારે મારી કૃપાનો ધોધ વરસશે, પછી તાકાઈ નથી કે દુઃશાસન દ્રૌપદીજીને ઉઘાડાં કરી શકે, જેને હું ઢાંકું એને કોણ ઉઘાડું કરી શકે ?’’ પછી દાંતમાંથી સાડી નીકળી ગઇ અને આર્તનાદ કર્યો, ત્યારે ભગવાન બખતર બનીને સાડીનો ધોધ મૂકી દીધો, પાની પણ દેખાવા ન દીધી. સાડી મધ્યે નારી હૈ ? કે નારી મધ્યે સાડી હૈ ? કાંઇ ખબર ન પડી.