નદી કિનારે બેસીને માઝી વિષે કવિતા લખવી કે ફિલોસોફી કરવી એ એક વાત છે અને મજધારમાં ઉતરીને ચપ્પુ ચલાવવા એ બીજું જ. પહેલા તો વહેણની સાથે જ હોડી ચાલી જતી હતી પછી માંડ માંડ બધી શક્તિ ખર્ચીને હલેસા માર્યા ત્યારે એક જગ્યાએ સ્થિર થઇ પણ હજુ વહેણને ચીરીને સામે જવું તો બહુ દૂરની વાત હતી. ભલું થાજો તેનું જેણે હોડી સાથે એક રસ્સી બાંધી રાખી હતી નહિ તો તે દિવસે હું બિયાસ નદીના અંત સુધી પહોચી ગયો હોત અને મને પણ સાહસ પુરસ્કાર મળ્યો હોત.