‘હું એ કશું જાણું નહિ. તારે મારું આટલું કામ કરવું જ પડશે. તું મારી બહેનપણી છે ને ?’ મિતા કાગળ મૂકીને ચાલતી થઈ. શ્રુતિને આ જ મુશ્કેલી છે. એનાથી ‘ના’ જ કહેવાતી નથી. એ એની મોટી નબળાઈ છે. આને લીધે એને સતત તણાવમાં રહેવું પડે છે. શ્રુતિ એક સારી પત્ની, વત્સલ માતા, કુશળ કર્મચારી અને સારી મિત્ર બનવા મથે છે. પરંતુ આજે એને પોતાની જાત પર સખત ગુસ્સો આવ્યો. એને થતું હતું, મારી જિંદગી પર, મારા સમય પર, મારી ઈચ્છા પર મારો કોઈ કાબૂ જ નહિ ? એ સહેલાઈથી સૌમિલના શિક્ષકને કહી શકી હોત, ‘આજે ચાર વાગે મને નહિ ફાવે.’ બીજો સમય એ માગી શકી હોત. મામીને ‘ના’ કહી શકતે અથવા એમને જલદી પાછાં મોકલી શકતે. મિતાને રોકીને સાફ સાફ ના કહી શકતે; પણ એ ‘ના’ નથી કહી શકતી…. આ શું માત્ર શ્રુતિની જ સમસ્યા છે ? એની જ નબળાઈ છે ? આવું તો આપણામાંનાં ઘણાંખરાંના જીવનમાં બનતું હોય છે. ‘ના’ કેવી રીતે કહેવાય !