સામાન્યતઃ કેટલીક વાર્તાઓની નીચે નોંધ જેવું મુકાય છે પરંતુ આ વાર્તામાં વાચકોના અર્થઘટન જાણવાની ઈચ્છા હતી. અમુક વાર્તાઓને બે વાર વાંચવી પડે છે અને તેના મૂળ સુધી પહોંચતા વાર લાગે છે. એક બેઠકે એના મર્મને પામી શકાતું નથી. અહીં, પૂંછડીના અનેક અર્થો થઈ શકે છે. એ સમાજ દ્વારા થોપવામાં આવેલા લેબલ છે. ખાસ કરીને આ નારી મુક્તિની કથા છે. અહીં સ્વાતંત્ર્યનો મહિમા ગવાયો છે. દાદા, માતા, પિતા અને છેલ્લે પતિના નામનું લેબલ પણ શા માટે ? સ્ત્રીને પોતાની આગવી સ્વતંત્ર વિચારધારા કેમ ન હોય ? શા માટે એ પોતાની રીતે વિચારી ન શકે ? – આ વાત અહીં કેન્દ્રસ્થાને છે. રૂપક દ્વારા મનની વાત કહેવી એ અદ્દભુત કલા છે અને લેખિકાએ અહીં તે સુંદર રીતે રજૂ કરી છે. હજુ પણ તમે એમાંથી અનેક અર્થ તારવી શકશો. આભાર.