આજના વ્યસ્તતાભર્યા જીવનમાં માણસને કોઈક સારી પ્રવૃત્તિ કરવાની ઈચ્છા હોય તો પણ તેની માટે તે સમય કાઢી શકતો નથી. બે છેડા ભેગા કરવામાં જ તેનું જીવન પૂરું થઈ જાય છે. પોતાના ભાગ્યમાં પરિવાર સાથે વીતાવવાની માંડ થોડીક પળો બચે છે ત્યાં વળી અન્ય પ્રવૃત્તિઓ માટે તો અવકાશ જ ક્યાંથી રહે ? સંઘર્ષમય જીવન સાથે વ્યવહારો, જવાબદારીઓ અને નાની-મોટી ચિંતાઓ તો ખરી જ ! પરંતુ તે છતાં, આ બધાની વચ્ચે જેને કંઈક કરવું છે તે પોતાનો માર્ગ તો શોધી જ લે છે ! એટલે કહેવાયું છે ને કે અડગ મનના મુસાફરને હિમાલય પણ નડતો નથી. જેને સ્નાન કરવાનો આનંદ લેવો છે એને વળી દરિયાની લહેરો શાંત થાય તેની રાહ જોવાનું કેમ પરવડે ? માણસે તો આ રોજબરોજના સંઘર્ષ વચ્ચે જ દીવામાંથી દીવો પેટાવીને પોતાનું મનુષ્યત્વ સિદ્ધ કરવાનું હોય છે. સમાજના ખૂણે કેટલાય લોકો મૂક બનીને સુંદર પ્રવૃત્તિઓ કરતા હોય છે પરંતુ આપણને તેમની જાણ હોતી નથી. આજે આપણે એવા જ બે ગ્રુપની વાત કરવાની છે જેમાંના તમામ યુવાનો આપણી જેમ વ્યસ્તતાભરી જિંદગી જીવતા હોવા છતાં પોતાનો થોડોક સમય સમાજની ઉન્નતિ માટે આપે છે. તેઓ પોતાના કામનો કોઈ પ્રચાર નથી કરતા, પરંતુ તેને એક સામાજિક જવાબદારી ગણીને પૂરી નિષ્ઠાથી નિભાવે છે.