આરંભથી લઈએ તો આરંભ જ દ્વિધામાંથી થયો છે. સ્વજન સામે યુદ્ધ કરવું પડે છે એની અર્જુનને પીડા હતી. ન કરું તો ન ચાલે ? ન ચેતવિદ્મ કતરન્નો ગરિય: – સ્વજનોને મારીને કથમ સુખીન સ્યામ – અમે સુખી કઈ રીતે થઈ શકીએ ? ભુંજીય ભોગાન રુધિર પ્રદિગ્ધાન – આ બધા લોહીથી ખરડયેલા ભોગો ભોગવવા – માટે – ન યોત્સ્ય – એની દ્વિધા નથી. એણે કહી દીધું છે. ‘નહિ લડું’ એમ કહીને – રથોપસ્થ – બેસી ગયો. કૃષ્ણે કોઈ પ્રતિભાવ ન આપ્યો એટલે અર્જુનને દ્વિધા થઈ. આ દ્વિધા અર્જુનને જ થાય એવું થોડું છે ? આપણને સૌને જીવનના કોઈ ને કોઈ તબક્કે થાતી જ હોય છે. આ પ્રકારની દ્વિધા થાય ને નિર્ણય ન આવે ત્યારે શું થાય ? માણસ ગાંડો થઈ જાય, ચિત્તભ્રમ થઈ જાય. એવું હેલ્મેટને થયું. આ દ્વિધામાંથી બહાર નિકળવાનો ગીતામાન્ય ઉપાય શું ? એનો ઉપાય ગીતાએ બતાવ્યો છે અને ઉચ્ચ કોટિનો બતાવ્યો છે.