‘એમ કર ને ! કોઈક બહાને તારે ત્યાં ગેટ-ટુ-ગેધર ગોઠવ. તેમાં છોકરો-છોકરી એકમેકને જોઈ લે, થોડો પરિચય કરે. પછી આગળ વધવા જેવું હશે તો આપણે જોઈશું.’ કુમુદને ના કેમ કહેવી ? હમણાં તો આ જ ચાલ્યું છે. ભાણિયાને લીચી, સ્ટ્રોબેરી, ચેરી બધી સાથે મેળવી આપું છું. ગેટ-ટુ-ગેધર હોય કે મુલાકાત હોય. આગતા-સ્વાગતા, ચા-નાસ્તો, ક્યારેક ખાણી-પીણી સુદ્ધાં. ઘર તો જાણે હોટેલમાં ફેરવાઈ ગયું છે અને બધું કર્યા-કરાવ્યા બાદ ભાણિયાભાઈ કહેશે : ‘મામી, આ છોકરી તો જરીક શામળી છે… આનું નાક ચીબું છે…. આ સ્માર્ટ નથી લાગતી… મને બી.એ., બી.કોમ. નહીં, સાયન્સ લાઈનવાળી જોઈએ…. છોકરી બધી રીતે સારી છે, પણ ચશ્માં ? મને ચશ્માંવાળું મોં નથી પસંદ….’ હા, રાજ્જા બેઠા છે, રાણી પસંદ કરવા ! મારી નણંદ બેંગલોર રહે. દીકરાનું હવે ગોઠવવા માગે છે. દીકરો અહીં મુંબઈ રહી ભણે. એટલે મારે ત્યાં ભાણિયાભાઈની ઓળખપરેડ ચાલે છે !