શાસ્ત્રો પ્રમાણે પાપ માણસના દુઃખ અને પતનનું કારણ તો પુણ્ય સુખ અને પ્રગતિનું કારણ હોય છે. પરંતુ વ્યાવહારિક રીતે મોટાભાગે એવું જોવા મળે છે કે માણસ સ્વાર્થ, હિત અને પૂર્તિ અને જરૂરિયાતો કે લાભને કારણે પાપ અને પુણ્યને પણ પોતાની મનમાફક પરિભાષિત કરે છે. જીવનની ભાગદોડ પણ પાપ કે પુણ્ય કર્મો ઉપર ઊંડાણથી વિચારવાનો સમય નથી આપતી. આ જ કારણે સુખ કે દુઃખ અને હોની-અનહોનીનો સામનો માણસે કરવો જ પડતો હોય છે.