ઉનાળાના બીજાં પણ સ્મરણો છે. ગામ પરગામમાં ગાળેલાં વેકેશનો. ચોરને કાંધ મારે એવા તડકામાં ચડ્ડી પહેરી રખડવાનું, રેંકડીમાંથી કેસરી ગુંદા પીળી રાયણ કે લાલ તરબૂચ ખાવાનાં. તરબૂચનો ગરભ દાંતમાં ખૂંપતો જાય છે, રસ ઓગળતો જાય છે, રેલા ગાલ પર, હાથ પર, હાથ પરથી કોણી પરથી લીલી ચીર પરથી નીચે ટપકતા જાય છે. આઈસ્ક્રીમ તો ખાવા મળશે જયારે રીઝલ્ટ આવશે ત્યારે. સદરબજારની પેલી પટેલ આઈસ્ક્રીમવાળાની બે બારણાંવાળી દુકાનમાં નવા કપડાં પહેરી ઠાઠથી પ્રવેશશું. નમણા પાતળા પાયાવાળી ઈટાલિયન ઢબની ખુરશી પર ઠાવકાઈથી ગોઠવાશુ. આરસના ષટકોણ ટેબલ પર વેનીલાનાં છ કચોળાં આવશે. આખી પ્લેઈટ ! અકરાંતિયાની જેમ ઝાપટશું. છેલ્લે ઓગળેલો આઈસ્ક્રીમ મોંમાં રેડી દઈશું. મોટાભાઈ પૂછશે બીજો ખાવો છે ? ઓહોહો મોટાભાઈ આજે એટલા ઉદાર પ્રેમાળ ! ને ફરી ગુલાબની છ આખી પ્લેઈટ ! આખું વરસ કંટાળાના કાટમાળ જેવા ક્લાસરૂમો, ચોપડીઓનાં પાનાં, પરીક્ષાના ડંકા, બધું આઈસ્ક્રીમ સાથે ઠંડુ સ્વાદ થઈ ઓગળી જતું. હવે એવો આઈસ્ક્રીમ બનતો નથી.