આટલું બધું એક સાથે બની રહ્યું હોવા છતાં મોંઘીને જાણે સાપ સુંઘી ગયો હોય એમ એ હરિયા તરફ જોઈ રહી ! એના મનમાં એક જ પ્રશ્ન ઘોળાતો હતો, ‘શું એ બધું હકીકતમાં બની રહ્યું હતું…? અને જો હા, તો સહી જરૂર હતી હરિયાના બાપુને ઈમ કરવાની…? ઘરેણા તો…’, અને અચાનક જાણે ભાનમાં આવી હોય એમ ‘ટબુડાના બાપુ…’ કહેતી બુમ પાડતી હરિયા નજીક પંહોચી. અને જેમ આકાશમાં વીજળીનો ચમકારો થાય એ ત્વરાથી પોતાની સાડીમાંથી એક લાંબો છેડો ચીર્યો ! અને લોહી નીંગળતા ભાગે ચપોચપ બાંધ્યો.