બસ આ પળ બે પળમાં મારી સ્મૃતિ ચૌદ વરસ પાછળ ઠેલાઇને મસૂરી જઇ આવી. સાથે પેલા મધુરા ગુંજનને લેતી આવી અને એ ગુંજનને પેલી સ્ત્રીમાં પરોવીને અવાજ ઊંચકાયો, “ગુલબ્બો ! ગુલબ્બો, કહાં મસૂરીસે આઇ? અરે વહી સાફેકી ચુન્ની બનાઇ હૈ ! યે કૌન તેરા બેટા હૈ? ઔર યે તેરા આદમી !”