સત્વ, રજ અને તમ આ ત્રણ ગુણોના મિલનથી આ વિશ્વનું નિર્માણ થયું છે. આ દુનિયામાં સજ્જનતા, ઈમાનદારી, સૌહાર્દ, સ્નેહ અને સહયોગ પૂરતા પ્રમાણમાં મોજૂદ છે. એમનાથી પ્રેરાઈને લોકો એકબીજાનું ભલું કરે છે, પોતે દુખ સહન કરીને બીજાઓને સુખ આપે છે. કેટલીકવાર બીજાઓના ખરાબ વ્યવહારને ૫ણ સહન કરી લે છે. આ સંસારમાં આનંદદાયક તત્વો ઓછા નથી. જો આશા અને ઉલ્લાસ પૂરતા પ્રમાણમાં ના હોત તો કોઈ આત્મા જીવન જીવવા તૈયાર ના થાત. મુશ્કેલીઓ હોવા છતા અહીં એટલી બધી સુવિધાઓ અને આકર્ષણો છે કે જો મોત સામે આવે તો કોઈને તે ગમતું નથી અને તે રડવા માંડે છે. મૃત્યુનો ભય એ વાતનું પ્રમાણ છે કે જીવનમાં દુખોની તુલનામાં આનંદનું પ્રમાણ વધારે છે. માણસને તેની ભાવના, માન્યતા, નિષ્ઠા, રુચિ તથા આકાંક્ષાને અનુરૂ૫ જ સમગ્ર વિશ્વ દેખાય છે.