‘ઘ ણાબધા માણસોનાં મોંએ આપણે સાંભળીએ છીએ- ‘બાળપણમાં હું કેટલો સુખી હતો!’ બાળપણમાં દુઃખ વેઠ્યું હોય કે સુખ ભોગવ્યું હોય – માણસ જેમ-જેમ તેનાથી દૂર જાય છે તેમ-તેમ બાળપણ તેને સુખ અને સલામતીના નાનકડા નક્કર ટાપુ જેવો પ્રદેશ લાગે છે. જ્યાં કશી ચિંતા અને જવાબદારી નહોતાં અને આનંદની લહેરો જ તનમનને રોમાંચિત કરતી હતી! બાળપણમાં નિર્દોષતા અને મસ્તી સિવાય બીજું કશું હોતું નથી એવી છાપ સર્વાંશે સાચી નથી. બાળપણનાં કષ્ટો અને મૂંઝવણો વિશે આપણે અત્યારે મનોવિજ્ઞાનને કારણે ઘણુંબધું જાણતા થયા છીએ છતાં બાળપણના દિવસો સંભારવામાં માણસને અસાધારણ આનંદ મળે છે તે હકીકત છે અને તેનું કારણ એ જ હોવું જોઈએ કે બાળપણની વિસ્મયભરી આંખે જોયેલાં દ્રશ્યોની રંગીનતા મોટી ઉંમરની આંખોની દ્રષ્ટિમાં અલોપ થઈ ગઈ હોય છે. બાળપણની આંખ આસપાસનું ઘણુંબધું ટૅક્નિકલર ચિત્રના રંગોમાં જોતી હોય. પુખ્ત ઉંમરે માત્ર ‘બ્લેક અને વ્હાઈટ’ વધુ જોઈ શકે છે.