એક સાંજે અચાનક હોસ્પિટલ જવું પડ્યું હતું. દીપેશ ગભરાઈ ગયો હતો. એનું મોઢું જોઈને પીડાની વચ્ચે પણ માયાને હસવું આવી ગયું હતું. મોડી રાતે તન્વી જન્મી હતી. અસહ્ય પીડામાંથી છૂટકારાની વચ્ચે જ માયાને લાગ્યું હતું કે એ હજી ખાલી થઈ નથી. થોડી વાર પછી આનિયા જન્મી હતી. દીપેશ જોરજોરથી હસ્યો હતો. મારી શક્તિ વિશે મને જ ખબર નહોતી, એણે કહ્યું હતું. ઘરમાં એક સ્ત્રી ઓછી હતી તે હવે ત્રણત્રણ ! હું કેવી રીતે સાચવીશ? ઘેર આવી ગયા પછી પણ બાજુબાજુમાં સૂતેલી બે દીકરીઓને અલગ કરીને જોઈ શકાતી નહોતી. માયાએ દીપેશને કહ્યું હતું – હું તો એકની સાથે જ વાતો કરતી રહી. મને શું ખબર, બીજી પણ મારી વાત સાંભળતી હશે !