લેખકો નો તો એક સ્વભાવ હોય છે કે ઘણી વાર સારું લખવાના વમળોમાં હેરાન થઇ જાય છે.અને સારી તકો ગુમાવી બેસે છે.જયારે આ વાત સમજમાં આવે ત્યારે મોડું થઇ ગયું હોય છે જો કે કુદરતી બધાના અનુભવો ચાડી ફુંકતા હશે કે કોઇક વાર આવું બનતું રહે છે કે વધારે સારું કામ કરવાના મોહમાં તે કયારેક બહુ ખરાબ રીતે ફસાય જાય છે અને ‘વધારે સારું’ એ ‘સારા’ નો દુશ્મન બની જાય છે. અને સૂરજ આથમી જાય છે પણ કામ અધૂરું રહી જાય તો માણસના મન ઉપર એક અણધાર્યો બોજો આવી ચઢે છે. જોકે મેં ઘણું લખ્યું છે. એમાંથી ઘણું છપાયું છે. વળી કયાંક ઝાઝું ફાડ્યું પણ છે. પણ એક વાત નક્કી છે કે મજા પડે છે એટલે લખ લખ અને હવે ટક ટક કરવાનું મન થયા કરે છે.