થોડા દિવસ પછી શ્રુતિ શંભુકાકાની દુકાને 'ચોકલેટ' લેવા આવી ત્યારે મંજુબેન પણ તેની સાથે આવ્યા. તેમનો ચહેરો આનંદથી ચમકતો હતો. ગામડામાં રહેતા તેમના ભાઈએ તેમને પત્ર લખ્યો હતો અને પહેલીવાર જ તે પોતાની જાતે પત્ર વાંચી શક્યા હતા. આવું એટલે શક્ય થયું હતું કારણ કે શ્રુતિએ તેમને વાંચતા શીખવાડયું હતું. તેમણે આખો પત્ર મોટેથી વાંચ્યો અને અંતમાં તેમની આંખો ખુશીના આંસુથી છલકાઈ ગઈ. પોતાની જિંદગીની સૌથી મોટી પરવશતા દૂર કરવા માટે તેમણે શ્રુતિનો દિલથી આભાર માન્યો. શંભુકાકાની સામે જોતા શ્રુતિની આંખમાં પણ આંસુ આવી ગયા અને તેણે કહ્યું કે, "આ બધાનું શ્રેય શંભુકાકાને જાય છે. જેમણે મને મારી પોતાની સુખની દુકાન ખોલવાનો આઈડિયા આપ્યો હતો. બીજા સાથે સુખ શેયર કરવામાં કેવો અનુભવ થાય છે તેની મને પહેલા ક્યારેય ખબર જ નહોતી. હું કાકાની ખુબ આભારી છું. હું તમને પ્રોમિસ આપું છું કે મારાથી શક્ય હશે તે રીતે હું બીજા સાથે કાયમ સુખ શેયર કરતી રહીશ." શંભુકાકાએ તેને થોડી મીઠાઈઓ ભેટમાં આપી. તેઓએ તેને કાયમ ખુશ રહેવાના આશીર્વાદ આપ્યા અને તેની "સુખની દુકાન" કાયમ માટે સરસ ચાલે એવી શુભેચ્છાઓ પાઠવી.