અહિંયા વાલીઓની એ જવાબદારી છે કે હઝરત ઇમામ જાઅફરે સાદિક (અ.સ.)ની હદીસ ઉપર અમલ કરતાં પોતાની ઔલાદના દીની અને અખ્લાકીશિક્ષણ અને કેળવણીની વ્યવસ્થામાં દુન્યવી શિક્ષણ કરતાં વધારે ધ્યાન આપે. ક્યાંક એવું ન થાય કે પશ્ર્ચિમી સંસ્કૃતિનું ઉઘાડાપણું તેના અસ્તિત્વનેઅખ્લાક અને અદબના પોશાકથી વંચિત કરી દે. દુન્યવી શિક્ષણની ઉણપથી દુન્યાની નેઅમતોથી વંચિત થવાશે અને આ થોડા દિવસોની દુનિયાનીમુશ્કેલીઓથી દૂર રહેશે પરંતુ આ દિવસો જરૂર પસાર થઇ જશે. અગર ઔલાદ મઝહબ અને અખ્લાકથી વંચિત રહી તો શક્ય છે કે તેની કોઇ તાત્કાલીકઅસર આ થોડા દિવસો બાકી રહેનારી દુનિયાનાં જીવનમાં જાહેર ન થાય પરંતુ આખેરતમાં તેની અસરો એટલી બધી જાહેર થશે કે જેને ભરપાઇકરવાની કોઇ સ્થિતિ જ નહીં હોય. આજ સૌથી મોટું નુકશાન અને સ્પષ્ટ ખોટ છે. અકલમંદ એ છે જે અમૂક દિવસોના આરામ માટે હંમેશના અઝાબનોસોદો ન કરે.