આદેશ મળી ગયો….! માતૃભુમિના કાર્ય માટેની હાકલ પડે અને ઘડીભર બેસી રહે તો એ રાજપૂત બચ્ચો ના હોય ! રતનસિંહ તૈયાર થયાં.સેના સજ્જ કરી અને પોતાની પ્રાણપ્રિય રાણીની વિદાય લેવા પહોંચ્યા.હાડીરાણીને જોઇને રતનસિંહના મનમાં ઘમાસાણ ચાલ્યું.હજી તો લગ્નજીવનના કોડ મન ભરીને માણ્યા પણ નથી અને વિદાયની વેળા આવી….! હું તો હવે પાછો આવું પણ કે ન પણ આવું,તો પછી મારી રાણીનું શું થશે ? એનું કોણ ? રાજપુત બચ્ચાને મરણ તો જાણે છોકરાનો ખેલ પણ મોહ નવ પરણેલ પ્રિયત્તમાનો હતો….! રતનસિંહ ચૂડાવતના મનમાં ક્ષણિક રણનેદાન પ્રત્યે તો ક્ષણિક હાડીરાણી પ્રત્યે એમ ખેંચતાણ ચાલી.અને રતનસિંહના મનમાં ચાલતી આ ગડમથલ ચતુર રાણી સમજી ગઇ.રતનસિંહે મનના ભાવોને ચહેરા પર દેખાવા ન દેવા લાખ પ્રયત્નો કર્યાં છતાં ચતુર રાજપૂતાણીથી ભલાં શું અજાણ્યું રહે….! તેણે પતિદેવની આરતી ઉતારી.તિલક કર્યું અને રણવિજય માટે પ્રાર્થના કરી.રતનસિંહે હાડી રાણીને પોતાનો ખ્યાલ રાખવા કહ્યું….! આ મોહ બોલતો હતો….!