બધાની નજર તેમના તરફ ગઈ. બધું સ્થિર થયું. સમુદ્રના રાજા દેવ ધન્વંતરિ મોટા સ્વરમાં બોલ્યા, “તો બોલો મારા પુત્રો, શું tame હવે પ્રસન્ન થયા?” બધાની હિમ્મત તો ન થઇ ‘હા” પાડવાની પણ હૃદયના દરેક ધબકારા બસ તે ખુરશીના નામે ધડકતા હતા. બધાને જાણ હતી કે આટલી માથામાં, આટલી મહેનત, આટલા પ્રયત્નો પછી કઈંક મોટી, વિશાળ, દિવ્ય એવી વસ્તુ પ્રાપ્ત થશે. તેની તૃપ્તિ અવિસ્મરણીય હશે. તે વસ્તુ પામવાની તૃષા બધાને હતી.