કોઈ, કોઈ શું કામ ! આખું જગત આપણને દિલોજાનથી ચાહે એવું વાતાવરણ સર્જવું હોય તો શું કરી શકાય ? આપણે સહુ સંબંધોનું વર્તુળ મોટું ને મોટું થતું જાય એવું ઝંખીએ છીએ. એ વાત પણ એટલી જ સાચી, સંબંધો સ્વાર્થના તાંતણે બધાયેલાં છે. શ્રી વિજય શાસ્ત્રીની વાર્તા ‘કામનો માણસ’ મને યાદ આવે. સાર એટલો જ કે, જ્યાં સુધી માણસ કામનો હોય ત્યાં સુધી સૌ એને ચાહવાનો ડોળ કરતા હોય. એનો અર્થ એવો પણ કે આ સંબંધમાં ક્યાંક ને ક્યાંક ભય જોડાયેલો છે. સામી વ્યક્તિને એવો ડર છે કે, એ પ્રેમ કરવાનો અભિનય ન કરશે તો સંબંધ તૂટી જશે, સાથે જ જે તે વ્યક્તિ તરફથી મળતા લાભો પણ બંધ થઈ જશે. અહીં સંબંધ છે, પણ સાચો પ્રેમ નથી. આજે તો આત્મીય સંબંધોમાં પણ પ્રેમ નામનું તત્વ અદ્રશ્ય થઈ ગયું છે.