એક સાંજે ભાણેજ વહુ સાથે શાક બજારે ઉપાડ્યા. એક બે શાક અને છેલ્લે પોપૈયું લેવું છે તેવી વાત થઈ હતી. ભાણેજ વહુ શાક લેવામાં પ્રવૃત્ત હતા. મામી તો રોજની ટેવ પ્રમાણે આગળ ઉપડ્યા. થોડી થોડી વારે પાછળ જોતા જાય કે ભાણેજ વહુ દેખાય છે કે નહીં. બે ચાર શાકવાળા આગળ થોડી થોડી વાર ઉભા રહ્યા. મનમાં વિચારે દૂધી કૂણી અને તાજી છે. દૂધી-ચણાનું શાક મસ્ત લાગશે. મેથીની ભાજીના ગોટા સારા લાગશે. પાંદડાવાળા મૂળાનું લોટવાળુ શાક ફરસુ સારું થશે. ભાણેજ વહુ આવે એટલે વાત કરું. પરંતુ ભાણેજ વહુ દેખાણાં નહી એટલે મુંજાણાં. પોપૈયું લેવું છે તેવી વાત થઈ હતી. એટલે પોપૈયું શોધતા ઘરની દિશા બાજુ આગળ વધ્યા. ભાણેજ વહુ બીજી દિશામાં પોપૈયું લેવા ગયા’તાં. મામી તો રાહ જોઈ જોઈને થાક્યા.