ઘણા લોકો આવા સકારાત્મક અંદોલન કે પહેલમાં પણ પોતાના રોટલા શેકી લેતા હોય છે. જે ખરેખર બહુ જ દુઃખદ છે. આવા લોકોને જ્યાં સુધી ઓળખીને ઉઘાડા પાડવામાં નહી આવે ત્યાં સુધી દરેક સાચા ધ્યેય માટે લડાતા અંદોલન ગેરમાર્ગે દોરાતા રહેશે. અમુક એવા કિસ્સાઓ છે જ્યાંજે તે સમયે સાવ શાંત રહીને સ્વીકારનારી મહિલાઓ વર્ષો પછી, અચાનક જ જાગીને કહે છે, કે ના એ દિવસે મારી સાથે જે થયું એ કંઈક અલગ જ હતું. શું આજે જે શોષણ લાગ્યું, એ ત્યારે પણ શોષણ જ હતું…? અને જો શોષણ હતું, તો કેમ ત્યારે અવાજ ન ઉઠાવી…?ઘણા એવા પણ હશે જેમનો કેશ કઈક આવું તથ્ય છોડી જશે કે પોતાનો સ્વાર્થ નીકળતો હતો એટલે શોષણ માણી લીધું, અને જોઈતું મળી ગયું એટલે #metoo દ્વારા બધું ઉછાળી દીધું…? આ સદંતર ખોટું છે.જો વાસ્તવમાં સમસ્યા હોય તો કોમ્પ્રોમાઈઝ કરવું જ શું કામ…? અને કર્યું તો હવે યાદ કરીને પછતાવું શા માટે…? ઘણી વખત આવા ખોટા માણસોના કારણે જ કોઈ પણ સકારાત્મક મુહિમ અંત સુધી સકારાત્મક રહી શકતી નથી. એટલે દરેક ઉઠતી અવાજમાં સાચા ખોટાની પરખ કરતા આપણે જાતે જ શીખવું પડશે…? કોઈકના કહી દેવા માત્રથી જેમ સાચું સાબિત નથી થતું, એમ કોઈકના ઢાંકી દેવાથી પણ સત્ય છુપાઈ નથી જતું. આજના યુગમાં સાચા ખોટાની પરખ માટે સમજ તો દરેક વ્યક્તિએ કેળવવી જ પડશે. જો એમ નહિ થાય, તો ભવિષ્યમાં તો સ્વતંત્રતા દર્શાવતા અંદોલન જ એક ગુન્હો બનીને રહી જશે. લોકશાહી સદુપયોગ માટે હોવી જોઈએ, જો એનો જ દુરુપયોગ થવા લાગે તો એ લોકશાહી કોઈ કામની નથી રહી જતી. ભારતમાં ઘણા ક્ષેત્રે છે જ્યાં સદંતર લોકશાહીનો દુરુપયોગ થઇ રહ્યો છે, પણ એની જવાબદાર ઊંધું ઘાલી ઘેટાની જેમ ગાડરિયા પ્રવાહે વહેતી પ્રજાની તુચ્છ માનસિકતા છે.