મને તો પાછળથી ખબર પડી કે તમે ક્ષણ માત્રમાં જ મૃત્યુ પામ્યા હતા. યાદ છે આપણા ડબ્બામાં પેલો લશ્કરી યુવાન બેઠો હતો ? તેણે મને કહ્યું હતું કે તમને જરા ય પીડા નહોતી થઈ. કદાચ મને સાંત્વન આપવા પણ કહ્યું હોય ! તેણે જ મારા તૂટેલા શરીરને સીટ નીચેથી ખેંચી કાઢવાનો પ્રયત્ન કર્યો હતો. મેં તેને કરગરીને કહ્યું હતું, મને મરવા દે પણ એણે માન્યું નહીં. મને શરમ આવે છે ગૌતમ, પણ મારા જીવે પણ ન માન્યું. તેને ય હજુ જીવવું હતું – આ તૂટેલી, ભાંગેલી, લોહીથી ખરડાયેલી કાયામાં.