ભગવતીકુમાર શર્માના આ મખમલી શેરને ફૂલો મહીંનો પમરાટ સાચ્ચે જ સાર્થક કરે છે. કલ્પના કરો !! વહેલી સવારનો કૂણો, તરોતાજા તડકો ખીલ્યો હોય અને વૃક્ષોની વનરાજીઓ વચ્ચે ફૂંકાઈને ખીલેલા કુમળા ફૂલો મહીંથી પ્રસરતી સુવાસ હોય ! આ ઘટના જ સ્વયં એક કવિતા છે, અને આ કવિતાને કોયલનો ટહૂકો સ્વર પ્રદાન કરે છે ત્યારે રચાય છે સાક્ષાત દિવ્ય કવિતા !!