શ્રુતિ રમવા ચાલી ગયા પછી મારા પ્રશ્નોના ઉત્તરમાં સુહાસે સમજાવ્યું, ‘લિપ-રીડિંગ’ માટે મેં શ્રુતિને બહેરાંઓની સ્કૂલમાં મૂકી. ત્યાં અંગ્રેજીમાં જ શીખવે છે. બહેરાંઓ માટે ગુજરાતીની સ્કૂલો બરાબર નથી અને અહીં મુંબઈમાં અંગ્રેજીની જ વ્યવસ્થા હતી. શ્રુતિ સ્કૂલમાં ભણવા જાય. હું જ ઘરમાં એની સાથે અંગ્રેજીમાં વાત કરી શકું. પછી બન્ને બાબાઓ પણ શ્રુતિ માટે અંગ્રેજીમાં જ વાતો કરવા લાગ્યા કે જેથી એ સ્કૂલમાં શીખવ્યા પ્રમાણે લિપ-રીડિંગ કરી શકે. અને પછી શ્રુતિને માટે શીલાએ પણ અંગ્રેજી શીખી લીધું. હવે શ્રુતિને કંઈ તકલીફ પડતી નથી, એને માટે બધાં જ ઘરમાં અંગ્રેજીમાં બોલે છે. એ અમારી વાતો લગભગ સમજી જાય છે. મોટી થશે પછી એની શિક્ષિકા કહે છે કે અભ્યાસથી એ ગુજરાતીનું લિપ-રીડિંગ કરી શકશે, પણ હમણાં ગુજરાતી શીખવતા નહિ. બન્નેમાં ગોટાળા થઈ જશે અને એને જ તકલીફ પડશે.’