સૌથી પહેલી વાર માથેરાન ઓફિસના ફ્રેન્ડો જોડે ગઈ હતી. નેરળથી ચાલતા-ચાલતા ગયા હતા. ચાલી ને જવાનો અનુભવ અદભુત હતો. ચઢાણ જરા કપરુ છે, ઉતરવાને વાંધો ન આવે. ત્યારે ઊંમર નાની હતી માટે મઝા આવી. પણ પાછા આવ્યા બાદ પગ જે સોજી ગયા હતા બે દિવસ સુધી ચાલી નહોતુ શકાયુ. બીજીવાર પતિ અને દિકરી જોડે ગઈ હતી. ત્યારે જતા ટ્રેન મા ગયા. ટ્રેન નો પ્રવાસ અદભુત હતો. ધિરે-ધિર ટ્રેન ચાલે, એટલી ધિરે ચાલે કે તમે વચ્ચે ઊતરી થોડુ ચાલી પાછા ટ્રેન મા ચઢી શકો. આવવા માટે બુકિંગ નહોતુ મળ્યુ માટે ટેક્ષી વાટે નેરળ સુધી આવવુ પડ્યુ. બીજી વાર ગઈ ત્યારે થાક વધુ લાગ્યો કારણ બધે જ ચાલી ને જવુ પડે અને ઊંમર પણ વધી હતી. ઘોડા પર બેસવુ ફાવે નહીં એટલે જ્યાં જાવ ત્યાં ચાલી ને જાવ રાત પડે ટાંટીયા દુખવા માંડે. પણ કુદરત જોડે રહેવાનુ અને માણવાની ખુબજ મઝા આવી.