મને મારા અંગત અનુભવમાં એમ જણાયું છે કે ભારતીય જ્યોતિષ જે સ્વરૂપમાં આજે પ્રચલિત છે તેને ' વેદ ની આંખ ' કહી શકાય તેમ નથી આજે આ શાસ્ત્રનો ઉપયોગ આધ્યાત્મિક ને બદલે ભૌતિક જીવન ના પ્રશ્નો ના ઉકેલ મેળવવા થઇ રહ્યો છે. જોકે તેમાં જ્યોતિષીઓ ની લાલચ કરતા યુગ-પરિવર્તન વધુ જવાબદાર છે. આ પરિપેક્ષ માં આધ્યાત્મિક નિયમો ને ભૌતિક હેતુઓ માટે ઉપયોગી બનાવવા જરૂરી રૂપાંતર કરવા બદલ કલિયુગ નાં જ્યોતિષીઓ ને આપણે જ્યારે બિરદાવીએ ત્યારે તેઓ આ રૂપાંતર પ્રક્રિયા માં જડતા કે 'લાકડે માકડું' વળગાડવા ની વૃત્તિ ને શરણે ન થઇ જાય તેટલી જાગૃતિ દાખવે તેવી અપેક્ષા રાખવી અસ્થાને નહી લેખાય. આપણી સંસ્કૃતિ ની મહાનતા વિષે બે મત નથી પરંતુ તેમાં રહેલ મર્યાદાઓને પણ શોભા ગણવાનું ઉચિત નથી. ઋષિ-મુનીઓ ના વારસા માં કશુંય ઉમેર્યા વિના માત્ર તેના દંભ ને પોષતા રહેવાથી આપણે જે સંસ્કૃતિ નું નિર્માણ કરીશું તે આપણને અવનીતી ની દિશા માં લઇ જનારી હશે.