નઈ, નઈ એટલે નઈ. હજી સમય થયો નથી. પ્રભુ, અહીં ભલાભલા MD કે LLBની ડિગ્રીને પણ વટાવી દે એવી ૪૭ ડિગ્રી જેટલી કાળઝાળ ગરમી છે. પણ અહીં AC ચાલુ છે એટલે ગમે તે થાય, બેથી ચાર સૂવાનું એટલે સૂવાનું. હજી બે વાગ્યા છે. ચાર વાગ્યા પહેલાં રડીશ નઈ. ને સૂવાનું ને રડવાનું સાથે શક્ય નથી. પ્લીઝ, તું છોડને યાર, હું ફોડી લઈશ. છેવટે ચાર વાગ્યે મેં જેવું રડવાનું ચાલુ કર્યું ને પરિવારે હસવાનું ચાલુ કર્યું કે બધાએ તાળીઓ પાડી, આનંદની છોળો ઊડી. મને થયું, પ્રભુ, મારા રડવામાં લોકોને આટલો આનંદ! પ્રભુ, જિંદગીભર આમ જ ચાલવાનું? ઍક્ચ્યુઅલી કોઈ ચંબુલાલોને ખબર જ નથી કે હું કેમ રડ્યો. મિત્રો, આપણો સંબંધ છે એટલે કઈ દઉં કે જન્મીને તરત જ કેમ રડ્યો. પહેલું કારણ જે પ્રભુની માયા હતી એ જ પ્રભુએ છોડી દીધો ને બીજું, જેની જરાય માયા નથી એ સંબંધો-સંપત્તિની માયામાં ચક્કરમાં કારણ વગર પડવાનું!