કાળી શાહી સમા અંધકારને ચીરીને પોતાના એંજિનની તેજસ્વી બત્તીઓ થકી ફર્લાંગો સુધી રેલના પાટાઓ ઉપર અજવાળાં પાથર્યે જતો મુંબઈથી દિલ્હી વચ્ચે દોડતો એ ફ્રન્ટિઅર મેઈલ વડોદરાથી ઊપડીને મધ્યપ્રદેશના રતલામ તરફ જઈ રહ્યો હતો. પાંચસાત કલાક પહેલાં જ પાલનપુરના સ્ટેશને પરિચયમાં આવેલો એ ભાઈ નામે ઘનશ્યામ કે જે હવે મારો મિત્ર બની ચૂક્યો હતો એવો તે અને હું એ જમાનામાં જ પ્રાપ્ય એવા રાજા ક્લાસ એટલે કે થર્ડ ક્લાસમાં ઊભાઊભા સફર કરી રહ્યા હતા. ઘનશ્યામ ગાંધીધામથી ઈંદોર જઈ રહ્યો હતો અને હું પણ પાલનપુરથી તેની સાથે જોડાઈ ગયો હતો. અમારું બંનેનું ગંતવ્ય સ્થાન ઈંદોર હતું. અમે બંને મધ્યપ્રદેશની બાહ્ય વિદ્યાર્થી તરીકે આપી શકાતી સીધી ઈન્ટર આર્ટ્સના પરીક્ષાર્થીઓ તરીકે ઈંદોર જઈ રહ્યા હતા. ગાંધીધામ-પાલનપુર-અમદાવાદ વચ્ચેની ગાડીઓ મીટર ગેજ હતી, તો વળી અમદાવાદથી રતલામ વાયા વડોદરાની ગાડીઓ બ્રોડ ગેજ પાટાઓ ઉપર દોડતી હતી. અમારી રતલામથી ઈંદોર સુધીની સફર વળી પાછી મીટર ગેજ ટ્રેઈન દ્વારા થવાની હતી.