પટલાણી બોલ્યા : ‘તમે તો બહુ રાહ જોવડાવી. ભૂખ લાગી છે ને ? ચાલો, ખાઈ લ્યો. હું તમારા માટે ભાત લાવી છું.’ પટેલ બેઠા. પટલાણીએ ભાતની પોટકી છોડી. બે સૂકા રોટલા ને બે લીલાં મરચાં. સાથે દોણી ભરીને છાસ. પટેલે ખુશમન ખિસકોલીનેય છાશ ને રોટલો ખાવા આપ્યાં. એ ખાઈને ખુશમન ખિસકોલી બોલી : ‘હાશ !’ છાશ પીધી તેથી ખુશમન ખિસકોલીના પેટમાં એયને મજાની ઠંડક થઈ. આનંદ આનંદ થઈ ગયો. આંખમાંથી હરખનાં આંસુ દડવા લાગ્યાં… ટપક….ટપક… ને ચાલ્યો રેલો. રેલો દડતો દડતો પહોંચ્યો પટેલે ગાળેલા ખાલી કૂવામાં. ખુશમન ખિસકોલીનાં ખોબોક આંસુ પડે છે ત્યાં કૂવાને તળિયેથી બે હાંડા જેટલું પાણી ઉપર આવે છે. થોડીવારમાં તો પાંચા પટેલનો કૂવો છલકાઈ ગયો, ચિક્કાર !