આ ત્રણ ઘટનાઓ એક પુસ્તકમાં મૂકાય છે, પણ જો હમણાં ઈન્ટરનેટના માધ્યમથી ફેસબૂક પર મૂકી હોત તો ઓછામાં ઓછા ૨૫ હજાર લાઈકસ આને મળ્યા હોત કારણ કે, આજે જ્યારે મૂલ્ય હ્રાસનો સમય આવી ગયો છે ત્યારે આવી મૂલ્યોનું સંવર્ધન કરતી ઘટનાઓ બહુ ઓછી મળે છે અને આ ત્રણે ત્રણ ઘટનાઓ એક જ કુટુંબની હતી. ત્રીજી ઘટના તે આપણા સર્જક મુકુન્દરાય પારાશર્ય. સોનાની ઘડિયાળની વાત કરી તે મુકુન્દરાયના પિતરાઈ કાકા પ્રભાશંકર પટ્ટણી અને પ્રથમ ઘટના હતી મુકુન્દરાયના પ્રપિતામહ છોટાભાઈ ભટ્ટની. બાર વર્ષની વયે છોટા ભટ્ટે કૂવામાં પડવાના કારણે પત્ની ગુમાવી હતી, ફરી ક્યારેય પરણ્યા નહોતા પણ કથા કરતા જે પૈસા મળે તેમાંથી એક જ કામ કરતા હતાઃ થાળા કે પાળ વિનાના જે કૂવાઓ હોય એને થાળા અને પાળ બંધાવતા હતા. આવા વાતાવરણમાં, પરિવેશમાં, પૂર્વજો અને વડીલોની વચ્ચે જે વ્યક્તિને રહેવાનું મળ્યું હોય એ વ્યક્તિ જ્યારે આપણી પાસે ગદ્ય, વિવેચન, સંપાદન કે નવું સર્જન લઈને આવે ત્યારે એ જે સાહિત્ય હોય એ પોતાના સમકાલીન સાહિત્ય કરતા નોખું પડતું હોય તો આપણને જરા પણ અચરજ કે આશ્ચર્ય ન થવું જોઈએ.