“વ્યક્તિ અને સમાજ” નામના નિબંધમાં ડૉ.આલ્બર્ટ આઇન્સ્ટાઇન લખે છે, “નાગરિક એક સામાજિક હસ્તી છે. તેનું જીવન અનેક દેશબાંધવોનાં કાર્યો અને અભિલાષાઓના તાંતણે ગુંથાયેલું છે. અન્ન, આવરણ અને આવાસ જેવી મૂળભૂત જરૂરિયાતો માટે પણ તે પૂરેપૂરો સ્વાવલંબી નથી ત્યાં ભાષા, સાહિત્ય અને જ્ઞાન-વિજ્ઞાન જેવી બૌદ્ધિક આવશ્યકતાઓનું તો પૂછવું જ શું? તો પછી તેના આચાર વિચાર અને ભાવનાઓનું કેટલે અંશે સામાજિકીકરણ થયું છે તે જ તેના વ્યક્તિત્વ માપનની પારાશીશી હોવી જોઇએ ખરૂં, ને? હવે આ તર્કની પેલે પાર જોઇએ. કેટલાક એકલવીરોએ જીવનભર ઝઝૂમીને નિતનવાં ઋતો ખોળી કાઢે છે. રાષ્ટ્રની ફળદ્રુપ ધરતી પર કરાતા વ્યક્તિગત રચનાત્મક પ્રયત્નોને લીધે માનવજીવન આટલું સગવડભર્યું અને સમૃદ્ધ બન્યું છે”.