આજે હું રહું છું તે માટુંગામાં બબન મહાદેવ કુમકર નામનો કલાઈવાળો આવે છે. પાંસઠ વર્ષની વયે પહોંચેલા બબનનું મૂળ વતન છે પુણે જિલ્લાના જુન્નર તાલુકડનું મઠ ગામ. ત્યાં એની ખેતી પણ છે જે એના બે પુત્રો સંભાળે છે. હવે વરસાદ આવશે એટલે એ મુંબઈનો ધંધો સંકેલી દેશ ભેગો થઈ જશે. ફક્ત પંદર વરસની ઉંમરે આ કામ શરૂ કરી છેલ્લાં ચાલીસ વર્ષથી તે કલાઈકામ કરે છે. આ કારીગરોમાં જો સૌથી મોટો સદગુણ હોય તો તે છે ખુમારી. સમય બદલાયો છે. સ્ટીલ આવ્યું છે. એટલે લોકો પિત્તળ નથી વાપરતા. તે વાતનો કોઈ જ વસવસો કે ફરિયાદ તેની વાતમાં નથી આવતો. જે છે તેનો સહજ સ્વીકાર અને બદલાયેલા સંજોગો પ્રમાણે જીવનને બદલવાની તૈયારી, તેવું સાલસપણું એ આપણા નાના મોટા કારીગરોની વિશિષ્ટતા છે. તેની સરખામણીમાં મોટા મોટા ધંધા લઈને બેઠેલા વેપારી છાશવારે સરકાર, ઘરાક અને સંજોગો સામે ફરિયાદ કર્યા કરે છે અને આર્થિક રીતે કોઈ જ તકલીફ વેઠ્યા વગર જીવે છે તે જોઈ તેમની દયા આવે છે.