અને ખરેખર ચાલીસેક મિનિટ પછી મારી આંખો ઘેરાવા માંડી ! દુ:ખાવો ધીમે ધીમે તદ્દન ઓછો થઈ ગયો ! સાથે જ મનમાં અપાર શાતા વળતી હતી. દીકરીના નાજુક હાથના સ્પર્શથી કોઈ અવર્ણનીય શાંતિ ને હૂંફ મળતાં હતાં ! ખરેખર હું ઘસઘસાટ ઊંઘી ગઈ.