‘એમ કર બેટા ! આપણાં કપડાં લઈ આવ. મારે તો હવે અહીં જ રહેવું પડશે. અત્યારે વહુને એકલી ન મુકાય. જોને ! રોઈ રોઈને કેવી અડધી થઈ ગઈ છે ! ને કુશનું ય ધ્યાન રાખવાનું ને ? બિચારો કેવો નિમાણો નિમાણો ફરે છે ? એનું મોઢું જોઈને મારી તો છાતી ફાટી પડે છે !….. ને તું પણ અહીં રહે તો નીલિમાને થોડી કંપની મળે !’ સારું લાગ્યું નીલિમાને ! પતિના અવસાનને હજુ તો વીસ દિવસ થયા છે. ઘર આખું ખાવા દોડે છે !