આ છે તદ્દન અશ્કય, અવાસ્તવિક અપેક્ષાઓના નમૂનાઓ. આવા નમૂનાઓની તો લાંબીલચક યાદી બનાવી શકાય. માણસની આશા-એષણાઓનો તો કોઈ અંત નથી, પરંતુ મુશ્કેલી ત્યાં ઊભી થાય છે કે આ યાદી અનેક વિરોધાભાસોથી ભરેલી હોય છે. માણસ એ જ સમજી જ શક્તો નથી કે કાંટા વગરના ગુલાબ ન હોય, ઠળિયા વગરનાં ફળો ન હોય, પાનખર વગરની વસંત ન હોય, બફારા વગરની વર્ષા ન હોય, કષ્ટ વગરના પ્રકૃતિના વિરાટ સૌંદર્યનું પાન કરાવનાર હિમાલયની યાત્રા ન હોય. બધું આપણી ઈચ્છા પ્રમાણેનું, થોડાંક પણ કષ્ટ વગરનું, સાવ સીધું સરળ માણસને ભાગ્યે જ મળે. કયાંક ને કયાંક કોઈક ખોટ તો ચલાવી જ લેવી પડે, જે મળ્યું તેનાથી સંતોષ માની લેવો પડે, નકારાત્મકતાના ઘેરાવાની અંદર કયાંક કોઈક વિધેયાત્મકતા ખોળી કાઢવી પડે. સફળ-સંતોષી જીવનનું આ જ એક વ્યવહારિક લક્ષણ છે.