ફિલ્મના અંતે ખબર પડે છે કે રિયલ લાઇફની બે વ્યક્તિઓ પરથી અક્ષય કુમારનું પાત્ર બનાવાયું છે. પરંતુ ફિલ્મનો કેટલો બધો સમય અક્ષય કુમાર કેવો મહાન લીડર છે, કેટલો સારો નિગોશિએટર છે, કેટલો ઉમદા ઇન્સાન છે તે બતાવવામાં જ વેડફાઈ ગયો છે. જે બાબતો આપણને ઑલરેડી પડદા પર દેખાય છે, તેને મૅલોડ્રામેટિક રીતે બોલી બોલીને કહેવામાં આવી છે. અક્ષયના પાત્રની આ હીરોગીરી પર એટલું બધું ફોકસ કરાયું છે કે ફિલ્મના બીજા ઇક્વલ હીરો એવી આપણી સરકાર, એર ઇન્ડિયા, આપણું સૈન્ય તેમને ભાગે કશું જ આવ્યું નથી. જ્યારે હકીકતમાં એર ઇન્ડિયાએ જીવસટોસટની કામગીરી ન બજાવી હોત તો મોટા ભાગના લોકોનું ભવિષ્ય અંધકારમય હતું. વળી, આપણી સરકારને દેશના લોકોની કશી પડી જ નહોતી એ ફીલ પણ અહીં ફાંસની જેમ વાગે છે. પ્રકાશ બેલાવાડી જેવા ઉમદા એક્ટરનું અત્યંત ઇરિટેટિંગ પાત્ર ફિલ્મનો મહત્ત્વનો હિસ્સો ખાઈ જાય છે, જેને કારણે દોજખમાંથી હેમખેમ બહાર નીકળ્યાનો કોઈ જ સંતોષ અનુભવાતો નથી. ઇવન અક્ષય કુમારે ખરેખર કેટલા લોકોને બચાવેલા અને બાકીના લોકો કઈ રીતે આવ્યા તે પણ આ ફિલ્મમાંથી જાણવા મળતું નથી.