તેણે કહ્યું : ‘જરૂર. બહુ-બહુ વર્ષો પૂર્વેની-એકાદ સૈકા પહેલાંની આ વાત છે. એક વાર રાત્રે મારા બાપા વાત કરી રહ્યા હતા કે સવારે હીરાને ઘોઘે મોકલવો છે. હું બાજુના ખંડમાં સૂતેલો અને મેં આ વાત સાંભળી. હું આમ જરા ભોટ જેવો ગણાતો તેથી મને થયું કે લાવ હોશિયારી બતાવીને સૌને દિંગ કરી દઉં. તેથી સૌ સૂઈ ગયા, પછી હું પથારી છોડી ઊભો થયો. અને રાતોરાત ઘોઘા ગયો. અમારા ગામથી ઝાઝું વેગળું તો નહિ, છતાં ખાસ્સી અર્ધી રાત ચાલ્યો, ત્યારે ઘોઘા પહોંચ્યો. ગામના દરવાજા બંધ હતા. તેથી દરવાજાની ડેલીને હાથ અડાડીને હું પાછો ઊભે શ્વાસે ઘેર ગયો. છેક મળસ્કું થવા આવ્યું ત્યારે ઘર ભેગો થઈ ગયો. કોઈને ખબર ન પડે, એ રીતે મારી પથારીમાં જઈને સૂઈ ગયો.