ને ખરેખર છોકરાનું લલાટ એ જેમ જેમ મોટો થતો ગયો તેમ તેમ વધુ ને વધુ તેજસ્વી થતું ગયું. પણ એને ક્યારેક બિહામણાં સપનાં આવતાં. એ છળી ઊઠતો અને બાપને વાત કરતો ત્યારે રેવાશંકર ‘મરદનું બુંદ છો, મરદ થા, મરદ થા’ એમ કહીને ઠારી દેતાં. ક્યારેક તો ગામડે ગામડે ઇંજેક્શનોની સોયો લઈને સપાટો બોલાવવાનો હોય ત્યારે એને પણ સાથે લેતાં. અને હાંકેડુને કેમ અને ક્યારે, કેટલો ધમકાવવો, બળદ પાસેથી વધારે કામ કેમ લેવું ? રડતા છોકરાને કેમ ડાટી દેવી ? અને ગામડીયણ વહુઆરુ છોકરાને ગમે ત્યાં સંતાડે તો કેમ ખેંચી લેવો એ બધું પુત્રને શિખવાડતા. એ વખતે એમને એમ લાગતું કે ઉત્તેજનાનો કોઈ પરમ આનંદ છલકાઈ રહ્યો છે.