‘મારો એક દોસ્તાર છે. ખાસમખાસ. ઈ મને પડતર ભાવે આપે છે.’ ધીરુભાઈએ સગર્વ જણાવ્યું ને મને પૂછ્યું, ‘છે ને અસ્સ્લ સેવર્ધની ?’ મને સાચું બોલવાનું મન ન થયું. ફક્ત માથું ધુણાવી સંમતિ દર્શાવી. ધીરુભાઈનો ચહેરો હસું હસું થઈ ગયો : એમ વાત છે ! – નાનીશી વાતમાં ખુશ થઈ જવાનું ધીરુભાઈને સાવ સહજ. એમણે આનંદ શોધવા જવું પડતું નહીં. એ હસતા-હસાવતા રહેતા તો પણ કોને ખબર કેમ, પણ એમના હાસ્યમાં મને વિષાદની છાંટ જણાતી.