‘હે ભગવાન ! તમને શું કહેવું ? ત્યાં અશોકભાઈ અને નીલાભાભી ખડે પગે ઊભાં હશે. ટેન્શનનું કોઈ કારણ નથી….’ રેખાએ રસ્તો બતાવ્યો, ‘બે-ત્રણ મેગેઝિન ખરીદીને એ વાંચવામાં જીવ પરોવો….’ વાત પૂરી કરીને અનિલે મોબાઈલ ખિસ્સામાં મૂક્યો. ભાવનગરમાં અશોકભાઈ ખાનગી પેઢીમાં નોકરી કરે છે, પગાર સાધારણ છે એટલે મોબાઈલ રાખતા નથી. નહીં તો દર દસ મિનિટે એમને પૂછી શકાત. બારી બહાર નજર ફેરવીને અનિલે છાપાના ફેરિયાને બોલાવ્યો. રોડ ઉપર ટ્રાફિક ધમધમતો હતો. લકઝરી બસમાં સીટ નંબર હોય પણ ટાઈમટેબલ ચુસ્ત ના હોય. પેસેન્જરોનું ટોળું બહાર ઊભું હતું.