પ્રેમ વિશે એવું કહેવાયું છે કે, ઢાઈ અક્ષર પ્રેમ કા પઢે સો પંડિત હોય. ગુસ્સામાં પણ અઢી અક્ષર છે. આ અઢી અક્ષર જે સમજી શકતા નથી એ મૂરખ હોય. કોઈ માણસ જો એમ કહે કે એને ક્યારેય ગુસ્સો નથી આવતો તો એ ખોટું બોલતો હોય છે. ગુસ્સો એક સહજ વર્તન છે. જેમ હસવું અને રડવું આવે છે, એમ ગુસ્સો આવે છે. ધર્મગ્રંથો જોઈ જજો. ભગવાનને પણ અનેક વાર ગુસ્સો આવ્યો છે. કુરુક્ષેત્રમાં શસ્ત્ર ન ઉપાડવાના સોગંધ લેનાર ભગવાન શ્રીકૃષ્ણે પણ સુદર્શન ચક્ર ચલાવ્યું હતું. શિવજીનું તાંડવ ગુસ્સાનું જ રૌદ્ર સ્વરૂપ હતું. ભલભલા તપસ્વીઓ અને મુનિઓને ગુસ્સો આવી ગયાના કિસ્સાઓ છે. તપસ્યા ભંગ થાય અને ભયંકર ગુસ્સો આવી જાય એ તપસ્વી કહેવાય? તપાવી દે એ તપસ્યા કેવી? ઘણા લોકો તો વાતવાતમાં તપી જતા હોય છે. જરાક અમથી વાત હોય તો પણ એની કમાન છટકે છે. ગુસ્સામાં માણસ બીજાનું નુકસાન તો કરતો જ હોય છે, પણ સૌથી મોટું નુકસાન તો પોતાનું જ કરે છે. ઘણા એકલા હોય છે એનું કારણ કાળઝાળ ગુસ્સો હોય છે. એવા લોકો એટલા બધા સળગતા હોય છે કે એની નજીક જવામાં ડર લાગે. દઝાડે એવી પ્રકૃતિ આપણને પણ અંદરથી બાળતી હોય છે.