‘અખિયા મિલા કેં’ રોગના ફેલાવા વખતે ડૉક્ટર અને કેમિસ્ટની સાથે સાથે લેખકો પણ પાંચપચીસ રૂપિયા કમાઈ લેઆ હોય છે. હાર્ટ સર્જરી અગાઉ કે સિઝેરિયન ઑપરેશન અગાઉ પેશન્ટના સગાની સહી ઉઘરાવાય છે તે જોઈને આંખના ડૉક્ટરોએ પણ હવે બે આંખની શરમ બાજુએ મૂકીને ‘ઑપરેશન તમારી પાસે જ કરાવીશ અને મારી આંખ ફૂટી જાય કે મીંચાઈ જાય તેને માટે તમે જરાય જવાબદાર નથી’ એવું પેશન્ટ પાસે લખાવવા માંડ્યું છે. આવું લખાવીને ડૉક્ટર બીજાઓની આંખો ખોલવા માંડ્યા છે. દવાખાનામાં બેઠા હો ત્યારે ખુલ્લી આંખે બધા તમાશા જોયા કરવા પણ જાતજાતના પેશન્ટોને જોઈ ગભરાઈ ન જવું, કારણ કે દારૂ ન પીધો કે ગુસ્સામાં ન હોય તોય કોઈની આંખો લાલ હોય, તમારો જરાય વાંક ન હોય છતાં કોઈ તમારી સામે ચૂંચી આંખ કરીને જોતું હોય, સમાધિમાં ન હોય કે ઉપર ન પહોંચી ગયું હોય તોય કોઈની આંખો બંધ હોય કે પછી કોઈ તમારી સામે ઘડી ઘડી આંખ ઝપકાવતું હોય (ત્યારે મનમાંથી સુંદર હોવાનો વહેમ કાઢી નાખવો – એને વાયુને કારણે આમ થતું હોય છે) આ બધી આંખની અંદરની વાત છે, ડૉક્ટરને જ ખબર પડે. આપણે તો એવે સમયે આંખ ફેરવી લેવી. આંખ કાઢવા જઈએ તો પછી કોઈ ડૉક્ટરની બે આંખની શરમ પણ નહીં રાખે. નજર નજરમાં ફેર હોય એટલે કોઈની નજીકની નજર કમજોર હોય ને કોઈની દૂરની ! બધી નજરના ઈલાજ આંખના ડૉકટર પાસે હોય, સિવાય કે બૂરી નજર ! રસ્તે ચાલતાં આંખો ફાડીને જોવા ટેવાયેલાઓ માટે જ કદાચ ‘બૂરી નજરવાલે…’ કહેવાતું હશે ?