રાઠોડ જેમ જેમ વાંચતો જતો હતો તેમ તેમ મુંજાતો જતો હતો… ક્યારેક તેને મઝહબીની ચાલાકી, તેના આત્મવીશ્વાસ માટે માન થતું તો બીજી જ ક્ષણે મઝહબી તેના માનસપટ પર એક ખૂની તરીકે ઉભરી આવતી !