કૉલેજમાં દાખલ થતા પ્રત્યેક યુવાનને તેનાં માબાપે બે વાત ભારપૂર્વક સમજાવવી જોઈએ : કૉલેજ ભણવા માટે હોય છે, પ્રેમ કરવા માટે હોતી નથી, એથી કબીરજીની સલાહ ધ્યાન પર ન લઈશ : ‘પોથી પઢ કર જગ મરા, પંડિત હુઆ ન કોઈ, ઢાઈ અક્ષર પ્રેમકા પઢે સો પંડિત હોય…!’ છતાં એક શરતે તું પ્રેમ કરી શકે છે. કૉલેજમાં અત્યંત રૂપાળી યુવતીએ પણ તારી નોંધ લેવી પડે એવી જ્વલંત આભ્યાસિક સિદ્ધિ તું હાંસલ કરીશ તે સ્થિતિ તારે માટે પ્રેમનો ‘વિઝા’ – (‘નો ઑબ્જેક્શન સર્ટિફિકેટ’) પ્રાપ્ત કરવા જેવી ગણાશે. એક વાત કદી ના ભૂલીશ. કૉલેજ એ લવ-ગાર્ડન નથી, જિંદગીના હાઈવે પર આવેલો એક માત્ર પેટ્રોલ પંપ છે. જ્ઞાનના પેટ્રોલથી તારી દિમાગની ટાંકી ફૂલ કરી લેજે. છતાં કૉલેજમાં ગયા પછી પ્રેમમાં ન પડવાથી તારી ઈજ્જતને બટ્ટો લાગશે એવું તને લાગે તો ભલે પ્રેમમાં પડજે, પણ પ્રેમ પીરિયૉડિકલી નહીં, પરમેનન્ટલી કરજે, અર્થાત લવ કરજે, લફરું નહીં !