આવી જ રીતે મેં બાકીનાં પેપર આપ્યાં. છેલ્લા દિવસે ચાલતો ચાલતો જ્યારે અશોકા રેસ્ટોરંટ પાસે પહોંચ્યો ત્યારે યાદ આવ્યું કે નાસ્તાના પૈસા તો હતા નહીં. પાંચ રૂપિયા પહેલા પાંચ દિવસના ઢોસા પેટે વપરાઈ ગયા હતા. ખિસ્સામાં હવે ઘરે પાછા જવાના બસના ટિકિટ ભાડાના પૈસા જ વધ્યા હતા. નાસ્તો કરવાનું એ દિવસે પોસાય તેમ જ નહોતું. એટલે અશોકામાંથી આવતી ઢોસાની સુંગધ મારા નાકમાં ન પેસી જાય તેની તકેદારી રાખતો હું ઝડપભેર ત્યાંથી પસાર થઈ ગયો. એ પેપર મેં તદ્દન ભૂખ્યા પેટે આપ્યું. આજે દુનિયા સામે ખુલ્લી કરેલી આ વાતની સહેજ ગંધ પણ તે સમયે મેં મારા કોઈ ભાઈબંધને નહોતી આવવા દીધી.