વિવાહ બાદ એકવાર સૂર્યદેવ રન્નાદે પાસે આવ્યાં ત્યારે રન્નાદેએ આંખ બંધ કરી દીધી. આ જોઈ સૂર્યદેવ બોલી ઊઠ્યાં અને કહ્યું કે શું હું કુરુપ છું કે આપે મને જોઈ આપની આંખો બંધ કરી દીધી ? આથી રન્નાદેએ કહ્યું કે સ્વામી આપનું તેજ મારાથી સહન થતો નથી. રન્નાદેની વાત સાંભળી સૂર્યદેવ ને ગુસ્સો આવી ગયો અને તેઓએ રન્નાદેને શાપ આપતાં કહ્યું કે આપના થનાર સંતાનો મારુ તેજ નહીં મળે. આ સાંભળી રન્નાદેએ કહ્યું કે અત્યારે હું ગર્ભવતી છું ત્યારે આપે મને આ શાપ આપ્યો છે જે યોગ્ય નથી માટે આપ આપના વચનો પાછા લો ત્યારે સૂર્યદેવે કહ્યું કે દેવી ધનુષમાંથી નીકળેલ તીર અને મુખમાંથી નીકળેલા શબ્દો પાછા ખેંચાતા નથી પણ હું આ સંતાનોને તેજસ્વી થવાનો આર્શિવાદ આપું છું. યમ મનુષ્યને મોક્ષ આપવાનું કાર્ય કરશે અને યમુના જગતજનની પુણ્ય સલિલા તરીકે ઓળખાશે. આમ રન્નાદેનાં બંને સંતાનો તેજવિહીન શ્યામરંગી થયાં. પરંતુ પોતાનાં બાળકોને તેજવિહીન જોઈ માતાનું હૃદય માટે કરુણાથી દ્રવી ઉઠ્યું અને તેઓ ક્રોધે ભરાઈ ગૃહ ત્યાગ કરવા તૈયાર થઈ ગયાં. તેમણે પોતાનાં સ્વરૂપમાંથી પોતાની છાયાપ્રકૃતિનું પ્રાગટ્ય કર્યું અને તેમને સૂર્યદેવ સાથે રહેવાની આજ્ઞા કરી. પછી પોતાનાં બાળકોને છાયાની ગોદમાં મૂકી પોતાનાં પિતાને ત્યાં ચાલ્યાં ગયાં. પિતા વિશ્વકર્માએ પુત્રીની વાત સાંભળી તેમને પૃથ્વી પર જઈ તપશ્ચર્યા કરવાની આજ્ઞા આપી. આજેય મથુરાનાં વિશ્રામઘાટ ઉપર યમયમુનાનું મંદિર છે, જ્યાં લોકો મોક્ષપ્રાપ્તિ માટે પૂજનવિધિ કરવા માટે આવે છે.