ફફડતા હૈયે તેણે સૂવાની દિશા બદલી. ફાયરપ્લેસને બદલે વરંડાની બારી તરફ મોં ફેરવ્યું. ફરી ઓશિકામાં મોં ભીંસ્યું. આંખો બંધ કરી અને તરત ખોલી નાંખી... યસ, વરંડાની બારી પાસે કોઈ ઓળો હોવાનો તેને ભાસ થયો. તેણે ઘડીક તાકીને જોયું. વૃક્ષોની ડાળીનો એ ઓછાયો હશે? ના, આ તો ચહેરા જેવો જ આકાર વર્તાય છે...