પોતાની રાજકીય કારકિર્દૃીમાં અટલજીએ હમેશા રાષ્ટ્રનું કલ્યાણ ઇચ્છ્યું હતું. ત્ોમના જેવા અટલ, અડગ અન સિધ્ધાંતવાદૃી પુરુષો મળવા મુશ્કેલ છે. ત્ોઓ સ્વભાવે શાંત, નિખાલસ, અન્ો ન્યાયિક દ્રષ્ટિવાળા હતા. ત્ોમની કામ કરવાની પદ્ધતિ પણ આગવી નિરાળી હતી. ત્ોઓ કુશળ સર્જનતા, કુશળ વકતા અન્ો ઉમદૃા કવિ હતા. ત્ોમની વાણી પ્રવાહી બની રહેતી, ત્ોમના વચનોમાં ત્ોઓ અફર રહેતા અન્ો કદૃી પીછેહઠ કરતા નહીં એમના જેવા સ્પષ્ટવાદૃી ન્ોતા મળવા મુશ્કેલ છે, અન્ો એટલે જ કહેવુંપડે કે અટલજી ગયા છે પણ ત્ોમની ખાલી જગ્યા ક્યારેય પુરાશે નહીં, કેમ કે અટલ બિહારી વાજપ્ોઈ જેવા માણસ મળવા મુશ્કેલ. ત્ોઓ પક્ષન્ો નહીં રાષ્ટ્રહિતન્ો હંમેશા આગળ રાખતા. ત્ોઓ ખુદૃના હિત માટે કદૃી કંઈ પણ કરતા નહીં. હા, ત્ોમના હૈયે પક્ષનું હિત રહેતું.પક્ષના તમામ સભ્યોની ત્ોઓ નોંધ રાખતા, ખાસ કરી ત્ોમની વાતચિત, નિવેદૃનો પ્રત્યે દ્રષ્ટિ રાખતા અન્ો જરૂરી સ્ાૂચનો પણ કરતા. અટલજી જ્યારે વકતવ્ય આપતા હોય ત્યારે ત્ોમના વકતવ્યમાં કવિતાનો પ્રકાશ પણ ઉમેરાઈ જતો. ત્ોમના શબ્દૃે-શબ્દૃે કવિતાનો ઉઘાડ અનુભવાતો. ત્ોઓ સાચે જ એક દિૃવ્ય વિભૂતિ હતા. ત્ોઓ સુંદૃર લેખન કાર્ય પણકરતા. સાહિત્યના પણ અભ્યાસી હતા. ઊંડા વિચારક હતા. સૌન્ો સાથે લઇન્ો ચાલનાર હતા. ગોધરાકાંડ વખત્ો અટલજી અમદૃાવાદૃ આવ્યા ત્યારે ત્ોમના ચહેરા પર ઘટનાક્રમના પગલે દૃુ:ખની છાયા પથરાઈ ગઈ હતી. ત્ોઓએ કદૃી એક જગ્યાએ અત્યંત દૃુ:ખની લાગણી પ્રગટ કરી હતી.