વિચારોના આટાપાટામાં મગજ ગૂંચવાઇ જતું હતું. પોતે દિલ્હી કે કલકત્તા બાજુ ક્યાંક હોત અને મામાને એટેક આવ્યો હોત તો પોતે પાલીતાણા પહોંચી શક્યો હોત? દૂર હોત અને પંદર- વીસ કલાક ત્યાં મોડો પહોંચ્યો હોત તો ત્યાં સુદી મામાએ શ્વાસ ટકાવી રાખ્યા હોત? જે રહસ્ય જિંદગીભર છાતીમાં ધરબીને રાખ્યું હતું એ ભાર હળવો ના કરે ત્યાં સુધી મોતની સાથે સંતાકૂકડી રમવામાં એમને સફળતા મળતી?