આ સંદર્ભમાં ડૉ. ઈશ્વર પરમારે એમના બાળસાહિત્યના શબ્દનો મહિમા કર્યો છે. એમના લેખનમાં ભાષા અંગેની એમની સતત જાગૃતિ તરત ધ્યાન ખેંચે છે. વાતને વધુ પડતી મલાવીને કહેવાને બદલે બાળકને સીધેસીધા એના વિશ્વમાં મૂકી આપે છે. પરિણામે એમની ભાષામાં એક પ્રકારની સુશ્લિષ્ટતા જોવા મળે છે. એક અર્થમાં કહીએ તો એક શિક્ષક વિદ્યાર્થીની ભાષા માટે જે ખેવના અને ચીવટ રાખે એવી ખેવના એમણે પોતાની બાળવાર્તાઓમાં રાખી છે. આ સમયે સ્વાભાવિક રીતે જ ગિજુભાઈનું સ્મરણ થાય છે. માત્ર એટલું ખરું કે ગિજુભાઈ પાસે એક કલ્પનાશીલતા હતી એવી કલ્પનાશીલતા સાથે ઈશ્વર પરમાર કામ પાર પાડતા નથી. બાળસાહિત્યના આ લેખકે‘બાળસાહિત્ય : વિચાર અને વિમર્શ’ પુસ્તકમાં વિમર્શ માટે વિચારો મૂક્યા છે. એમણે બાળસાહિત્યના વસ્તુ, લેખન, ચિત્રાંકન - એ બધાં પાસાંઓની અહીં છણાવટ કરી છે. આ ચર્ચાઓમાં બાળસાહિત્યમાંથી ઉદાહરણો આપવાને બદલે એમણે વિશેષે પોતાનું હૃદૂગત પ્રગટ કર્યું છે.