પહેલાં (આગળ) કહેલી યોગ-ભૂમિકાના અભ્યાસ-યોગથી,જયારે સર્વ દૃશ્ય (જગત) ની ભ્રાંતિ એકદમ ક્ષીણ થઇ જાય છે અને પછીથી તે જગત અને અહંકાર એ બંનેમાંથી એકેયની પ્રતીતિ થતી નથી,ત્યારે કેવળ પરબ્રહ્મ જ અવશેષ રહે છે.આમ, જયારે જયારે સ્વરૂપમાં સ્થિતિ-થવા-રૂપી-સૂર્યનો ઉદય થાય છે ત્યારે ત્યારે ભોગો-રૂપી-અંધકાર ક્ષીણ થઇ જાય છે.અને તે (અહંકાર) કોઈ કાળે હતો જ નહિ એવો થઇ જાય છે,છતાં કદીક તે મિથ્યા-રૂપે અનુભવવામાં આવે છે.