પણ એ ચાર ગાઉની મજલ દરમિયાન મેં એ રુક્ષ અને દરિદ્ર ધરતીને જોઈ. આવી ધરતી મેં કોઈ દહાડો જોઈ નહોતી. મોટાં વિશાળ મેદાન, સૂકું ઘાસ, કાંટાળા છોડ, દયાહીન ઠંડી વરસાવતું આકાશ, દઝાડતો સૂર્ય, વંટોળિયામાં ઝડપાઈને ઊડતી ધૂળ, તેતરો, કાગળા અને જંગલી કબૂતરો… કોઈ તીણા શીંગડાવાળા બળદ પર વાઘને કૂદતો મેં જોયો. કોઈ અપૂર્વ શિલ્પ જેવી સુંદર યૌવનની ડોકમાં મેં નાગ વીંટળાયેલો જોયો… કોઈ કાંટાળા બાવળના પાંદડે પાંદડામાંથી લોહીના ટીપાં મેં ટપકતાં જોયાં … ઓહ… ઓહ! કેવી કલ્પના ! કેવું દિવાસ્વપ્ન !