સલમાન ખાને જિજાજીને હીરો બનાવવા જેનું નિર્માણ કર્યું એ ‘લવયાત્રી’ મધ્યમવર્ગી છોકરો ને ધનિક બાપની એનઆરઆઈ છોકરીની લવસ્ટોરી છે. ફિલ્મમાં નવું કંઈ નથી. અરે હાં-એક ડાયલૉગ છેઃ ‘પ્યાર તો મોબાઈલ કે સીમ કાર્ડ જૈસા હોતા હૈ- હોતા હૈ છોટા લેકિન હર બ્રાન્ડ કે ફોન મેં ફિટ હોતા હૈ…’ કદાચ સર્જકો આને નવું ગણતા હશે. જવા દો. તો, કંઈ નવું ન હોવા છતાં આવી વાર્તામાં રાબેતા મુજબ હોય છે એવી રોકકળ કે રીચ ગર્લના ડૅડએ મોકલેલા ગુંડા સાથે હીરોની મારામારી કે એવુંબધું, નસીબજોગે, નથી. આ ઉપરાંત ફિલ્મને ટેકો મળ્યો છે મસ્તમજાના નવરાત્રિ માહોલનો, પ્રતીક ગાંધી-સજીલ પરખ જેવા પ્રતિભાશાળી કલાકારનો ને દિલડોલ સંગીતનો. દંતકથા સમા અવિનાશ વ્યાસ (યસ, આ માટે એમને શ્રેય આપવામાં આવ્યું છે)ના યાદગાર સર્જન પરથી રચવામાં આવેલું ‘છોગાળા’ સોંગ ઑલરેડી હિટ બની ગયું છે. ‘ઢોલીડા’ સોંગ પણ સરસ છે. બાકી ‘રંગતાળી રંગતાળી’ને બદલે ‘રંગતારી રંગતારી’ ગાનાર યો યો હનીસિંહ પાસેથી શું અપેક્ષા રાખી શકાય? (‘તૂને આંખે ઘૂમાકે જો મારી’ સાથે પ્રાસ બેસાડવા ‘તાળી’ને બદલે ‘તારી’ રાખ્યું હશે?)…