સાતે જુવાનો સખત મહેનત કરવા લાગ્યા. લોકો ગમે તે કહે, એની પરવા ન કરે. કોઈ મજાક કરે. કોઈ મશ્કરી કરે. કોઈ એમને શેખચલ્લીની જમાત કહે. પણ આવી વાતોથી બીએ એ બીજા ! એમણે તો પર્વત ચડવાની તાલીમ લેવા માંડી. મનમાં એક જ નિરધાર કે કીલીમાંજારો પર ચડવું છે ! એને આંબવો છે ! પછી જ જંપવું છે. સાત જુવાન જુદા જુદા દેશના. જહૉન ઓપિયો, તોફીરી કીબુકા અને લોરેન્સ સેરવામ્બાલા. એ ત્રણ ફૂટડા જુવાન હતા યુગાન્ડા દેશના. મોસેસ મુતી અને લારમાસેન ઍડેકેતી હતા કેનિયા દેશના. બાકીના બે નિઓલ પલોર અને મેથિયાસ ગૈલાંગા હતા તાંઝાનિયા દેશના. પર્વત ચડવામાં પરસ્પર સમજણથી ચડવું પડે. એકબીજાના સહકાર વિના સહેજે ન ચાલે. સાત અંધ જુવાનોએ બે વર્ષ સુધી સતત મહેનત કરી. બરાબર તૈયાર થઈ ગયા. પર્વતના નીચા ઢોળાવો પર દસ દિવસ સુધી તાલીમ લીધી. પર્વતના વાતાવરણનો અનુભવ કર્યો. આવનારી મુશ્કેલીઓનો અંદાજ મેળવ્યો.