મારાં એક પુસ્તક, “બિઈંગ ડિફરન્ટ, એન ઈન્ડિયન ચૅલેન્જ ટુ વૅસ્ટર્ન યુનિવર્સાલિઝ્મ”(2011, હાર્પર કોલિન્સ ઈન્ડિયા)માં મેં ચર્ચા કરી છે કે, ભારતીય સંસ્કૃતિને પશ્ચિમી સંસ્કૃતિથી અલગ તારવતી બાબતો જેવી કે, ભારતીય તત્વજ્ઞાન, કળા, પાકશાસ્ત્ર(ભોજન), સંગીત અને શૃંગારરસમાં જોવા મળતી અરાજક્તા તથા વ્યવસ્થા એ બંને પ્રકારનાં પરિબળો વચ્ચે (અરાજક્તાના સંપૂર્ણ નાશને બદલે) સમતોલ અને સંતુલન કેવી રીતે રાખવામાં આવે છે અને તેની સામે છે પશ્ચિમી ધર્મશાસ્ત્રોના અતિવાદ – જેમાં બંને બાબતો વચ્ચે અંતિમ લડાઈની હિમાયત કરવામાં આવે છે જ્યાં માત્ર વ્યવસ્થાનો જ વિજય થાય છે. ભારતીય સંસ્કૃતિ અને ધર્મની પરંપરાનાં મૂળમાં સમાયેલા આ વિચારોને પરિણામે નિરંતર થતાં રહેતાં મૂલ્યાંકનથી ગતિશીલતા અને સર્જનાત્મકતા સમૃદ્ધ થયા કરે છે અને તેનાં ફળસ્વરૂપે ભારતીય જીવનમાં અને સાંસ્કૃતિક કલાકૃતિમાં વૈવિધ્ય જોવા મળે છે.