એ દરમિયાન બે’ને ઘરે સાંજ સુધી મારી રાહ જોઈ અને પછી પપ્પા સમક્ષ સાવ અલગ જ ચિત્ર રજૂ કર્યું. તેને એટલી ખબર કે મારો જીવ તો મારા પુસ્તકોમાં જ છે અને તેણે પુસ્તકો નીચે ફેંકી દીધા માટે હું ઘર છોડીને ચાલ્યો ગયો. મૂંઝવણમાં વધારો થયો હિરેનના કારણે. આમ તો મારા બધા જ મિત્રોને મમ્મી-પપ્પા જાણતા હોય અને તેમના સરનામા અને ફોન નંબર પણ હોય પણ હિરેન હજી નવો-સવો જ મિત્ર હતો અને મારા ઘરમાંથી કોઈને તે ક્યાં રહે છે તે ખબર નહોતી. માટે ઘરેથી જ્યારે બધે તપાસ કરવામાં આવી ત્યારે હિરેનના ઘરે કોઈ તપાસ થઈ શકી નહિ અને બધા એજ નિર્ણય પર પહોચ્યા કે હું ઘર છોડીને ભાગી ગયો છું. થોડા સમય બાદ મારા ક્લાસીસ પર તપાસ કરવામાં આવી તો ત્યાંથી જવાબ મળ્યો કે હું ક્લાસીસમાં ભણવા બેઠો છું. એટલે ફટાફટ પપ્પા ક્લાસીસ પર મને લેવા આવ્યા. હું જ્યારે ઘરે પહોચ્યો તો અમારી ગલીમાં ગણગણાટ થવા લાગ્યો કે, ‘આવી ગયો’ અને ‘મળી ગયો’! પછી ઘરે આવીને મે તેમને હકીકત જણાવી અને એ પણ કહ્યું કે હું ક્લાસીસ માટે પુસ્તકો તો લઈને જ ગયો હતોને? તેમ છતાં મારી વાત કોઈએ માની નહિ અને મારા પર તત્પુરતું ભાગેડુંનું લેબલ લાગી ગયું.