આવી જ એક સુંદર નરવી નજર, વિવેકયુક્ત જીવનદષ્ટિનો અનુભવ ફરી એકવાર થયો. દૂરદર્શન પર હવે તો લગભગ ચોવીસે કલાક વિવિધ વાનગીઓ બનાવતા શો દેખાડાય છે. એમાં પહેલાં તો મોટા ભાગની વાનગીઓની સામગ્રી જ સાધારણ આમજનતા માટે હાથવગી ન હોય. આ તો થઈ સામગ્રીની વાત, પણ વાનગી બનાવવાનાં સાધનો પણ સાધારણ જનતાની પહોંચ બહારનાં હોય. પછી સાધારણ સ્થિતિની બહેનોની પણ આકાંક્ષા જાગે કે મારા રસોડામાં આવાં અદ્યતન સાધનો ક્યારે વસાવાય ? આધુનિકતાનો વિરોધ તો ન જ હોય ને ? પણ આધુનિકતા માણસને ક્ષમતાની પહોંચબહાર ખેંચી જતી હોય ત્યારે વિવેકદષ્ટિ એમ કહે કે જે સાધન સહજ પ્રાપ્ય હોય એમાં સંતોષ મેળવવો. દૂરદર્શન હંમેશાં ‘હેવમોર’ની ભૂખ વધાર્યા જ કરે અને એ વધુ મેળવવા પાછળ માણસ સાધનશુદ્ધિ ગુમાવતો થઈ જાય તો તે દૂરદર્શનની ટૂંકી નજર સિદ્ધ થાય.