મહારાજને પહેલ વહેલા ક્યારે મળ્યો તે બરાબર યાદ નથી. પણ એવું ઝાંખું સ્મરણ છે કે એક વખત આણંદમાં કઠલાલના મોહનલાલ કામેશ્વર પંડ્યા, જેઓ 'ડુંગળીચોર'ને નામે ગુજરાતમાં ઓળખાતા તેમની સાથે મહારાજને મળવાનું બન્યું હતું. તે વખતે એક બીજા સદ઼ગત સ્નેહી શામળભાઈ પટેલ પણ હાજર હતા. કદાચ એ ૧૯૨૧-૨૨ની સાલ હોય તો હોય. ત્યારથી આજ સુધી મહારાજનો આત્મીય સંબંધ ચાલતો ને જીવતો રહ્યો છે. ગાંધીજીએ આખા દેશમાં, અનેક ક્ષેત્રોમાં અનેક માણસોને રોપ્યા, ઉછેર્યા, વિકસાવ્યા અને સ્વરાજ્યની સાધનામાં એમનો વિનિયોગ કર્યો. ગુજરાતમાં એમની છાયામાં અને એમના પડછાયામાં અનેક માણસો નવજન્મ પામ્યા. એ સૌમાં રવિશંકર મહારાજનું જીવન અપૂર્વ છે, અજોડ છે. પોતાના જીવનનું કણેકણ, અણુએ અણુ અને લોહીવીર્યનું બિંદુએ બિંદુ જેમણે પરમાર્થમાં વાપર્યું છે અને છતાં જેનો કોઈ દિવસ દેખાડો નથી કર્યો એવા રવિશંકર મહારાજની નિર્વ્યાજ સરળતા સંતસ્મરણ જેવી પાવક છે. ગુજરાત એમના વડે ઊજળું છે.