સ્થિરપણે કાયા, ડોક, અને મસ્તક સમરેખામાં અચલ રાખીને, આમતેમ ન જોતાં પોતાના નાસિકાગ્ર ઉપર નજર ટેકવીને, પૂર્ણ શાન્તિથી, ભયરહિત થઈને, બ્રહ્મચર્યને વિષે દ્રઢ થઈને, મનને મારીને મારામાં પરાયણ થયેલો યોગી મારૂં ધ્યાન ધરતો બેસે.——૧૩-૧૪.