“મારા દીકરા…” ફાધર મેરિલો બોલી ઊઠ્યા. “આટલાં વર્ષો સુધી અહીં બંધાયેલા રહીને પણ તું તો આધ્યાત્મિકતાના આ શિખરે પહોંચી ગયો છે. અને કેરિટા, તું જે સમર્પણ કરી રહી છે એના આનંદથી તારા આ મિત્રને તું વંચિત ન રાખી શકે! એ તદ્દન નિસ્વાર્થ ભાવે આ કરી રહ્યો છે, એટલે એ આનંદનો એ પણ હકદાર કહેવાય.” એ અટક્યા. કેરિટા મારા સામે જોતાં અચકાઈને બોલી,