‘મારે નથી ખાવું. સવારે કેટલું માર્યું અને હવે દહીં આપે છે.’ રડમસ અવાજે મેં કહ્યું, ‘જો હજી કેટલા સોળ દેખાય છે તે ! આટલું તર્યો તોય ગયા નથી. એ સોળ છે ને ત્યાં સુધી દહીં-બહીં કશું ના જોઈએ, એ સોળ હું એટલા જલદી કઈ રીતે ભૂલી શકું ?’