દેશીંગા અને બીજાં ઘેડ વિસ્તારના ગામડાં નદીયોમાં જ્યારે પુર , ફલડ , છેલ આવે ત્યારે ગામ ફરતે પાણી ફરી વળે અને ગામડાં બેટના રૂપમાં ફેરવાય જાય અને બહારના જંગલી પ્રાણીઓ જીવ બચાવવા ગામમાં ઘુસી આવતાં હોય છે . એક વખત મારા હરિકાકાએ એક સસલો પકડી પાડ્યો/અને એક ઓરડીમાં પૂરી દીધો .અને મને દેખાડ્યો . અને મને વાત કરીકે આને હવે આપણે પાળીએ મેં કીધું કાકા આને ખવડાવવાનો જબરો સવાલ ઉભો થાય . તમે કેટલાક દિવસ સુધી ડાંગરવા વાળા વિનોદ ભાઈ પટેલના ખેતરમાંથી રજકો લાવ્યા કરશો કે વલીભાઈ મુસાના કાણોદર નાં ખેતરમાંથી આ અરસામાં મને એક ચોપડી સુરેશ જાની જેવા માસ્તરે વાંચવા આપેલી તેમાં લખ્યું હતું કે સસલાં ઘાસની કુમળી કુમળી ટીશીયોજ ખાય , ચોપડી લખનાર ભાઈ મુંબઈમાં જન્મેલા અને ઉછરેલા હતા . એણે કોકદી વેકેશનમાં મામાને ત્યાં ગામડે ગયા હોય ત્યારે ઉનાળામાં સીમમાં સસલાને ધ્રોક્ળની જીન્જ્વાની કે એવા બીજા ઘાસની કોમલ ટીશીઓ ખાતા જોયા હોય . એટલે મેં કાકાને વાત કરીકે આને છૂટો મૂકી દ્યો . આપણાથી પાળવો પોષાય નહી . આ વાત તો હું દસેક વરસની ઉમરનો હતો ત્યારની છે . આ વાતને ઘણા વરસો વીતી ગયા હું અમેરિકા આવ્યો . પછી મારો નાના દીકરો સતીશ આવ્યો . સતીશને એના કોઈ અમેરિકન મિત્રે પાંજરા સાથે એક સસલું આપ્યું સતીશ સસલા ને ખાવા માટે માટે પેટ શોપમાંથી મોંઘી ડાટ ખોરાકની બેગ ખરીદી લાવે . એક વખત મેં સસલાને મેપલના ખરી ગએલા પાંદડા ખાવા આપ્યા એતો ઝપાટા ભેર પાંદડા ખાઈ ગયો અને પછી મેં એને ધાસ અને બીજું વિડ ખાવા આપ્યું એતો એ ઝડપથી ખાઈ ગયો . પછી મેં સતીશને કીધું . હવે તું સસલા માટે વેચાંતું કશું લાવતો નહિ .