અમને થોડા દિવસના વસવાટથી એ પણ પ્રતીતિ થઇ હતી કે ત્યાંના દેશીઓમાં જાપાનીઝ ભાષાના "ખાં" કહેવાય તેવા મોટા મોટા વિદ્વાનો ઘણા હતાં. દરેક દરેક ઠેકાણે, ટાપુના એકથી બીજા છેડા સુધી હું અને મારો મિત્ર ફર્યા. લોકોની ભલાઇની વાત તો જુઓ! ત્યાંની જાપાની રેલ્વેઓને નિભાવવા માટે તેઓ, એક પૈસાની કોથમીરની ઝુડી એક શહેરમાંથી બીજામાં લઇ જવાનું નુર દોઢ આનો આપતા હતા. આ કારણથી જ એ દેશમાં મોંઘવારી વધેલી જણાતી હતી. પણ એ જાપાનીઝ બિચારાઓનું શું થાય? એ દયાને લીધે તેઓ દેશપરદેશ માલ ચઢાવઉતાર કર્યા કરતા હતા. એક મહિનો ખૂબ અમનચમનમાં ગાળીને અમે બંન્ને એ ટાપુને છેલ્લી સલામ કરીને ઉપડ્યા.