“ તમે માણસ છો તો હું છાંયડો છું. અમારે પણ લાગણીઓ હોય. અમે પણ વહેલી સવારમાં નીકળતી તડકી ઉપર લાઇન મારીએ જ છીએ. અમને પણ વીજળીઓ સાથે પ્રેમ થાય છે. એ વીજળીના ચમકારે જ અમારે મોતીડા પરોવવાના, વીજળીને પટાવવાના. મને ખબર છે, તમે લોકો છાંયડાને બવ પ્રેમ કરો છો. “હાશ સાંયો આવ્યો.” એવું કહેતા મેં ઘણી ડોશીઓને સાંભળી છે. પણ જ્યારે મારા દોસ્ત તડકાની ડ્યુટી હોય ત્યારે એ જ ડોશીઓ પ્રિય તડકાને તો ગાળો જ આપે કે ‘મારો રોયો તડકો તો ઝો’ પણ બાજુવાળી ડોશીનેય કે’તી જાય કે ‘આજ તો મુઓ સાંયડો ય નથી.’ હવે સાંયડો લાવવા માટે ઝાડવા વાવવા પડે, મારો બીજો ભાયબંધ ટાઢો પવન ત્યારે જ આવે. નકર તો પછી મારા લુ ભાભીને આવવુ પડે. ગરમ ગરમ લુ !”