ભલે મનનું માનીને ચાલીયે તોય મન તો સદાએ આપણું માનીતું જ રહેવાનું. કેમ કે ભલે આપણે સાંભળીએ બધાનું પણ ધાર્યું તો મનનું જ કરીએ છીએ ને. આમ ભલે આપણો મન પર કાબૂ ના હોય પણ મનનો આપના પર પૂરેપૂરો કાબૂ હોય છે .ગમે તે હોય પણ આપણે સહુ જાણીએ છીએ કે જ્યારે આપણને આપણા મનનું ધાર્યું કરવા મળે ત્યારે એનો આનંદ શું હોય છે . પણ એ પણ છે કે મન ધારે તો ઉંચી અટારીએ પણ બેસાડે અને એ ધારે તો ટોચે થી તળેટી એ પણ લાવી દે . આમ જોવા જઈ એ તો આ બહુ સારું – નરસું , આ નહિ ને પેલું , પેલું વધારે સારું ને પેલું કેમ ખોટુ આ બધી મનની જ મોકાણ છે. કેમ કે મન ને જ ગામ આખા ના ભેદ અને મનને જ બધાય ની ચિંતા . આમ પ્રેમ હોય એ ઘૃણા બેઉ મનમાં જ પાંગરે. પણ આપણા ઉપર છે કે સાથ કોનો આપવો અને કોની સાથે આગળ વધવું.