નિયમન, પ્રતિરોધકતા, અને પ્રોત્સાહનને ઉકેલના એક ભાગ તરીકે ગણીએ તો મોટો પડકાર સિંગલ-યૂઝ પ્લાસ્ટિકનું ઉત્પાદન અટકાવવાનો છે. દાખલા તરીકે, ભારતમાં પ્લાસ્ટિકનું 85% -90% ઉત્પાદન નાના અને મધ્યમ કદના ઉદ્યોગોમાં થાય છે અને તે મોટેભાગે ગેરકાયદેસર છે. સિંગલ-યૂઝ પ્લાસ્ટિકની કેરી બેગને અટકાવવું એટલું જ પૂરતું નથી. આપણે એ ન ભુલવું જોઈએ કે 48% પ્લાસ્ટિક કચરો બ્રાન્ડેડ ખાદ્ય વસ્તુઓનાં પેકીંગમાંથી બહાર પડે છે અને તેના માટે બહુરાષ્ટ્રીય કંપનીઓ સહિતના મોટા ઉદ્યોગો જવાબદાર છે. સ્પષ્ટપણે, આપણે નિર્માતાઓ ઉપર વધુ જવાબદારીઓ લાદવાની જરૂર છે જેથી તેમના પેકીંગમાં જે રિસાઇકલ ન કરી શકાય તેવા પ્લાસ્ટિકનો ઉપયોગ કરે તે તેના નિકાલની જવાબદારી લે અને તેના નિકાલનો ખર્ચ ભોગવે. વધુમાં, પ્લાસ્ટિકની બેગના વિકલ્પ એવા બાયોડિગ્રેડેબલ પદાર્થ, કે કાગળ, જ્યુટ અને કાપડ વગેરેને સસ્તા બનાવવાની જરૂર છે. આખરે તો ગ્રાહકને જ અનુકૂળતા અને પર્યાવરણીય આફત વચ્ચે વરણી કરવાની છે.