એટલામાં કૃષ્ણદાસ દૂરથી દોડીને એની પાસે આવ્યા. કૃષ્ણદાસને દયા આવી ત્યારે કૃષ્ણદાસે મનમાં વિચાર્યું કે પિતાનું અહિત થાય તો ભલે થાય, પરંતુ આ વણઝારા પરદેશીનું ભલું કરવું. પછી કૃષ્ણદાસ વણઝારાની પાસે આવીને કહે તું એકાંતમાં આવીને બેસ, હું તને એક વાત કહું. પછી એકાંતમાં વણઝારાને લઈ જઈને કૃષ્ણદાસે કહ્યું કે તારો માલ રૂપિયા બધું ગયું તે મારો પિતા અહીંનો હાકેમ છે, એણે ચોરી કરાવી છે. હજાર રૂપિયા ચોરોને બધો માલ મારા પિતાએ રાખ્યો છે. તેથી આ ગામમાં તારું નહીં ચાલે. તેથી રાજનગર (અમદાવાદ) જઈને રાજાને ત્યાં ફરિયાદ કરજે. ત્યાં મને તું સાક્ષીમાં બોલાવજે. જોકે, મારા પિતાના પ્રાણ ન જાય અને ચોરોના પણ પ્રાણ ન જાય અને તારું ભલું થાય એમ તું કરજે એમ પ્રકારે રાજા પાસે મને બાલાવજે હું બધો ઉત્તર આપીશ તેથી તારો માલ, રૂપિયા બધું મળશે પછી એ વણઝારાએ રાજનગરમાં આવીને રાજાની પાસે બધી વાત કહી અને કહ્યું કે પિતાએ તો ચોરી કરાવી અને બેટાએ બતાવ્યું, પરંતુ કોઈના પ્રાણ ન જાય અને મારી વસ્તુ મળે તેવો ઉપાય કરો ત્યારે રાજાએ કહ્યું ધન્ય એ બેટો કે પિતાની ચોરીને બતાવી. તેથી એને તો હું રાખીશ એમ કહીને પચાસ મનુષ્ય અને સિપાઈ બોલાવીને કહ્યું કે તમે ‘ચીલોતરા’માં જઈને ત્યાંના હાકેમને બેટા સહિત પકડી લાવો એ પ્રકારે જાવ કે કોઈ જાણે નહીં. ત્યારે પચાસ મનુષ્યો આવ્યા તે (દાવમાં) લાગ્યા રહ્યા.