વાત તો ખરી છે. અહીં આધ્યાત્મિક ચિંતન એટલે ધ્યાન, મેડિટેશન. શરીર, મન અને સમગ્ર જીવન માટે ધ્યાન અતિ ફયદાકારક છે એ હકીકત વૈજ્ઞાનિક રીતે પુરવાર થઈ ચૂકી છે અને આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે સર્વસ્વીકૃત થઈ ચૂકી છે. વિનોબા ભાવે તો ત્યાં સુધી કહે છે કે જેમ પાણીનું રાસાયણિક સૂત્ર એચટુઓ (બે ભાગ હાઇડ્રોજન, એક ભાગ ઓક્સિજન) છે તેમ સારા જીવનનું સૂત્ર એમટુએ છે. મતલબ કે બે ભાગ મેડિટેશન અને એક ભાગ એક્શન યાને કે કામ. વ્યવહારમાં ખેર, આપણે ધ્યાન માટે કામ કરતાં બમણો સમય ન ફળવી શકીએ, પણ થોડી ઘણી મિનિટો તો જરૂર ફળવી શકીએ. રાધર, ફળવવી જોઈએ. થાય છે એવું કે જેવા આપણે પદ્માસન યા તો પલાંઠી વાળીને, ટટ્ટાર થઈને, આંખો બંધ કરીને ધ્યાન કરવા બેસીએ કે મન ઉપાડો લે. છત પર લટકતો પંખો અચાનક ચાલુ થતાં જેમ નીચે વિખરાયેલા કાગળો ચારે બાજુ ઊડાઊડ કરવા માંડે તેમ ધ્યાનમાં બેસતાં જ મનમાં જાતજાતના વિચારો કૂદાકૂદ કરવા માંડે.