એમાં સંગીત હતું પંડિત અમરનાથનું. પછી 1945 માં એમણે ન્યુ થિયેટર્સના વિખ્યાત ચિત્ર “હમરાહી” માં બંગાળી ગીત “મધુ ગંધે ભવરા” ગાયું. એમની સંગીતપ્રતિભામાં સંગીતકાર કમલદાસ ગુપ્તાને બહુ રસ પડ્યો હતો. એમના આમંત્રણથી તેઓ મુંબઇ આવ્યા અને એમના જ સંગીતનિર્દેશનમાં “જમીન આસમાન”(1946)માં એક એકલ અને એક યુગલ (કલ્યાણી સાથે) એમ બે ગીતો ગાયાં. બન્ને ગીતો બીન-ફિલ્મી ગીતલેખનના બાદશાહ એવા ફૈયાઝ હાશમીએ લખેલા હતા. જો કે એ ગીતો બીન ફિલ્મીગીતોમાં બેજોડ ગણાતી એ ટીમના બીન ફિલ્મી ગીતો જેટલા અથવા જરા ય પ્રખ્યાત થયા નહિં. બાકી તો એમાં જગમોહન-કલ્યાણીના બે યુગલ ગીતો પણ હતાં. જગમોહન તો ફિલ્મોમાં ખાસ ચાલ્યા નહિં પણ હેમંતકુમાર અંતે હિંદી ફિલ્મસંગીતમાં જામી જ ગયા. એમનો પહેલો સિક્કો પડ્યો ફિલ્મ “આનંદમઠ”થી, જેમાં એમનું પોતાનું જ સંગીત અને સ્વર બેઉ હતા. “વંદેમાતરમ્”ની ધૂન સાંભળતાં અને એમાં એમનો સ્વર અને તારસ્વરે ખેંચાતો આલાપ સાંભળતા આજે પણ શબ્દશઃ શરીરના રૂંવાડા ઉભા થઈ જાય છે. “જય જગદીશ હરે”જેવા વિશુધ્ધ સંસ્કૃતસ્તુતિગાનને કોણ વીસરી શકે ? એ જયદેવ જેવા પ્રાચીન કવિની રચના હતી.