પોતાના પર કોમેન્ટ પાસ થઈ એટલે ઊંધે કાંધ ફાઇલ તપાસી રહેલા મલયે રાજુ સામે જોયું. પછી સહેજ મલકીને બોલ્યો, ‘ઇન્ક્રીમેન્ટ તો જેટલું મળે એટલું ઓછું જ પડે, પણ આ વર્ષે મંદીને કારણે ઇન્ક્રીમેન્ટમાં બહુ ભલીવાર નથી, એવું સાંભળ્યું છે. પછી, સાચું-ખોટું રામ જાણે,’ મલયની વાત સાંભળી બધાના ચહેરા પરથી રોનક ઊડી ગઈ. મલય કંઈક જાણતો હશે તેમ માની બધા તેને ઘેરી વળ્યા. ‘…પણ, કેટલા ટકા આવશે એ ખબર છે? આવશે તો ખરું ને… કે પછી હરિ… હરિ…??’ અધિરા સ્વભાવના પટેલકાકાએ ઉત્સુકતાથી સવાલો પૂછી નાખ્યા. બધાની ગંભીર મુખમુદ્રા જોઈ મલયે ફાઇલ બંધ કરી અને પટેલકાકા સામે જોઈ બધાને ઉદ્દેશીને બોલ્યો, ‘ઇન્ક્રીમેન્ટના ટકાની તો ખબર નથી, પણ મંદીના નામે પાંચ-સાત જણાને છૂટા કરવાનું સંભળાય છે. એ લીસ્ટમાં કોણ-કોણ છે એય ખબર નથી.’ પટેલકાકા સહિતનો સ્ટાફ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. છટણીના લીસ્ટમાં પોતાનું નામ તો નહીં હોય ને? તેવા ભાવથી પટેલકાકા, રમણ ભાવસાર, ચંદ્રેશ બારોટ, ચંદુલાલ, મહેશ વ્યાસ, સમીર શાહ અને વિષ્ણુ જોશી એકબીજા સામે તાકી રહ્યા. રાજુ મલય સામે ઇશારો કરી દાઢમાંથી બોલ્યો, ‘જે લોકો સાહેબોની ગુડબુકમાં હશે એ લોકોને ક્યાં ચિંતા જ છે, ચિંતા આપણા જેવાને થાય કે કાઢી તો નહીં મૂકે ને…’ રાજુનો ટોન્ટ સાંભળી મલયને ગુસ્સો આવવાને બદલે ચંદ્રેશ અકળાઈ ગયો, ‘રાજુ, બંધ કર તારો બકવાસ… શાંતિ રાખ.’ ઓફિસમાં એક પ્રકારનું મૌન છવાઈ ગયું. દરેકના ચહેરા પર નોકરી ગુમાવવાનો ભય સ્પષ્ટ વંચાતો હતો. બધાને આટલા બધા ગંભીર જોઈને પટેલકાકાએ તત્ત્વજ્ઞાન રજૂ કર્યું, ‘ભઈ, આટલા બધા શું ગભરાઈ ગયા છો! જે થવાનું હશે તે થશે. ચિંતા કરવાથી કંઈ નોકરી બચી જવાની છે…!’ એટલામાં પટાવાળો જગદીશ આવ્યો અને ‘મલયભઈ, સાહેબ બોલાવે છે…’ કહી તમાકુ મસળતો મસળતો પાછો જતો રહ્યો.