ચરોતર પ્રદેશના કનખિલોડ ગામે લોહાણા જ્ઞાતિમાં કલ્યાણદાસ ઠક્કરને ત્યાં ભાણ સાહેબનો જન્મ થયેલો. કબીરસાહેબની શિષ્ય પરંપરામાં પદ્મનાભથી ચાલી આવેલી એક શાખા ગુજરાતમાં ઊતરી અને તેમાં દૂધરેજના નીલકંઠસ્વામી, રઘુનાથસ્વામી, યાદવસ્વામી અને તેમના શિષ્ય થયા ષટપ્રજ્ઞ સ્વામી. જેને લોકસમુદાય છઠ્ઠાબાબા કે આંબા છઠ્ઠાના નામથી ઓળખતો. તેમની પાસે ર૬ વર્ષની વયે ભાણસાહેબે વિ.સં.૧૭૮૦માં દીક્ષા લીધી. રામકબીર મંત્રની કંઠી બાંધ્યા પછી ભાણદાસ ‘ભાણ સાહેબ’ કહેવાયા. ભાણ સાહેબે વધુ ભજનોનું સર્જન નથી કર્યું, એમના નામાચરણ સાથે ચૌદેક ભજનો મળે છે, પરંતુ ભજનિક સંતોની એક સુવિશાળ પરંપરા ઊભી કરવાનું શ્રેય ભાણ સાહેબને જાય છે. કબીરના જ્ઞાનમાર્ગી અધ્યાત્મબોધ, વૈરાગ્ય અને યોગસાધના થા ગુરુમહિમા વિષયક ભજનોમાં ‘સતગુરુ સાહેબ સોઈ મળ્યા જેણે અમ્મર નામ ઓળખાયો રે…’, ‘તમે કૂડ કાયાનાં કાઢા રે વીરા ! આપ્યો આષાઢા…’, ‘મન તું રામ ભજીલે રાણા તારે ગુણ ગોવિંદનાં ગાણાં…’, ‘એક નિરંજન નામે જ સાથે મન બાંધ્યા હે મારો રે…’ તથા ‘સતગુરુ સાહેબ સઈ કર્યા જેને પ્રેમ જ્યોત પરકાશી રે…’ જેવાં ભજનો ખૂબ જ લોકપ્રિય થયાં છે. જ્ઞાન, ભક્તિ, યોગ, ઉપદેશ અને આતમ અનુભવની જ્યોત પ્રગટાવનારા ભાણ સાહેબની શિષ્ય પરંપરામાં બે શાખાઓ ચાલી નાદ શિષ્ય રવિસાહેબ દ્વારા નાદ શિષ્યોની અને બુંદ શિષ્ય ખીમ સાહેબ દ્વારા નાદ તથા બુંદ એમ બંને પ્રકારના શિષ્યોની તેજસ્વી સાધક સંત ભજનિકોની.