લોકપ્રિય સંગીતના ઉદયની સાથે પરંપરાગત સંગીતના મહત્વમાં ઘટાડો વૈશ્વિક ઘટના છે તેવા સંજોગોમાં, સમગ્ર વિશ્વમાં સમાન દરે આવું બની રહ્યું નથી. એક તરફ ઘણી આદિવાસી સંસ્કૃતિઓ પણ પરંપરાગત સંગીત અને લોકસંસ્કૃતિને ગુમાવી રહી છે, છતા પણ "સંસ્કૃતિનું ઔદ્યોગિકરણ અને વેપારીકરણ સૌથી વધુ પ્રચલિત" બન્યું છે, ત્યાં આ પ્રક્રિયા સૌથી વધુ વિકસિત બની છે.[૨] જોકે જ્યાં પરંપરાગત સંગીત સાંસ્કૃતિક કે રાષ્ટ્રીય ઓળખનું પ્રતિક છે તેવા દેશો કે ધર્મમાં પરંપરાગત સંગીતને ગુમાવવાની પ્રક્રિયા ધીમી હોઇ શકે છે. ઉદાહરણ તરીકે બાંગ્લાદેશ, હંગેરી, ભારત, આર્યલેન્ડ, લેટવિયા, તુર્કી, પોર્ટુગલ, બ્રિટેની, ગેલિસિયા, ગ્રીસ અને ક્રેટીના કિસ્સામાં આ વાત સાચી માની શકાય છે, આ તમામ દેશોમાં તેમના પરંપરાગત સંગીતને ઘણા અંશે જાળવી રાખવામાં આવ્યું છે અને કેટલાંક ક્ષેત્રોમાં પરંપરાગત સંગીતની લોકપ્રિયતામાં ઘટાડો અને પરંપરાને હાનિની સ્થિતિ ઉલટી બની ગઈ છે. પ્રવાસન એજન્સીઓ "સેલ્ટિક" શબ્દ સાથે કેટલાંક પ્રદેશોની ઓળખ રજૂ કરે ત્યારે આ વલણ સૌથી વધુ દેખીતું છે. આર્યલેન્ડ, સ્કોટલેન્ડ, કોર્નવોલ, બ્રિટની અને નોવા સ્કોટિયાના ગાઇડ પુસ્તકો અને પોસ્ટર્સ જીવંત સંગીત પ્રોગ્રામનો ઉલ્લેખ કરે છે. સ્થાનિક સરકારો ઘણીવાર પ્રવાસન ગાળા દરમિયાન આ સંગીત કાર્યક્રમને સ્પોન્સર કરે છે અને તેનો વિકાસ કરે છે અને તે રીતે ગુમાવેલી પરંપરાગને પુનઃજીવિત કરે છે.