સ્વ.ચિમનભાઈ શુકલનાં પુત્રી કાશ્મીરાબહેન નથવાણી સ્મૃતિઓને તાજી કરતાં કહે છે, ‘અટલજી ઘરે આવવાના છે તેવી જ્યારે અમને ખબર પડતી ત્યારે ઘરમાં એક ઉત્સાહનું વાતાવરણ ઊભું થઈ જતું. મારાં મમ્મી મધુબહેનના હાથના રોટલા, તાંદળજાની ભાજી અને ખીચડી અટલજીને બહુ ભાવતા હતા. રાજકોટમાં તેઓ સરકિટ હાઉસમાં રોકાતા તો પણ ટિફિન અમારા ઘરેથી જ જતું હતું. તેઓ જ્યારે અમારા ઘરે આવતા હતા ત્યારે અમે ભાઈ-બહેન તો બહુ નાના હતાં. અટલજી ખુરશી પર બેસતા ત્યારે અમે તેમની આસપાસ કોઈ પરિવારના વડીલ આવ્યા હોય તેમ વીંટળાઈને બેસી જતા હતા. મારું હુલામણું નામ પણ તેઓ જાણતા હતા. એટલું જ નહીં, તેઓ નામથી બોલાવતા હતા.’ ચિમનભાઈ શુકલના પરિવારના સભ્યો અટલજી સાથેની યાદોને વાગોળતા કહે છે, ‘૧૯પ૦ના અરસામાં સંઘમાં વિશેષ મહત્ત્વ ધરાવતો રાષ્ટ્રીય સ્તરનો વર્ગ જેને ઓટીસી કહેવાય છે તે નાગપુરમાં થયો ત્યારે મારા પિતા, અટલજી, અડવાણીજી અને મોહન ભાગવતના પિતાજી એકસાથે રૃમમાં રહ્યા હતા. વાજપેયીજીનો માત્ર પક્ષ પૂરતો જ રાજકોટ સાથે નાતો ન હતો, પણ તેમના સ્વાસ્થ્યની ચિંતા પણ રાજકોટના નેતાઓ કરતા હતા. અટલજીનું દાંતનું ચોકઠંુ રાજકોટમાં તૈયાર થતંુ હતું. સંઘ પરિવારમાં પપ્પાજીથી જાણીતા એવા ડૉ.પી.વી. દોશી અટલજીની ખૂબ નજીક હતા. તેઓ ખુદ દાંતનું ચોખઠું તૈયાર કરીને ફિટ કરતા હતા. અટલજી વડાપ્રધાન બન્યા બાદ પણ દાંતની સારવાર રાજકોટથી કરાવતા હતા.