પંખીઓની કિલકારીઓ, પાઈન-દેવાદારનાં આભને અડતા ઉંચા ઉંચા વૃક્ષો અને પાશ્ર્વાદભુમા હિમાલયની ગિરિમાળાઓ વચ્ચે નાની-નાની કેડીઓ, અને એમાં સુસવાટા મારતા ઠંડા પવનની સામે ઝીંક ઝીલતા અમે આગળ વધ્યા. હવેનું ચઢાણ ચાલવા કરતા ઘણું જ અઘરુ હતુ આથી મુશ્કેલી પડી રહી હતી અને થાક પણ લાગ્યો હતો. બપોર સુધી ચાલ્યા પછી એક જગ્યાએ અમે વિરામ લીધો અને બેઝ કેમ્પથી સાથે લાવેલ લંચ કર્યુ. અમારે ચોક્કસ સમય સુધીમાં પહેલા કેમ્પ જુડા કા તલાવ પહોંચવાનુ હોવાથી આરામ કરવો શક્ય જ ના હતો. રસ્તામાં થોડા-થોડા અંતરે દેખાતો બરફ થાક ભુલાવી શકતો હતો. લગભગ 2-3 કલાકના ચઢાણ બાદ અમે જુડા કા તલાવ પહોંચી ગયા અને પહોંચતા જ અમારો થાક દૂર થઈ ગયો, પહાડોની વચ્ચે આવેલા ખુલ્લા મેદાન, જ્યાં નજર કરો ત્યાં બરફ જ બરફ અને એની વચ્ચે લગાવેલા ટેંટ, આ બધુ ખુબ જ રોમાંચક હતુ. અમને ગરમ ગરમ ટોમેટો સૂપ સાથે ઉષ્માભર્યુ સ્વાગત મળ્યુ. બરફને જોઈને જે ઈચ્છાઓ અમે આખા રસ્તે દબાવી રાખી હતી એ પુરી કરવાનો અમને પુરતો સમય મળી ગયો. વોટરપ્રુફ જેકેટ, ટ્રેક-પેન્ટ અને ગ્લોવઝ પહેરીને સેના તૈયાર હતી. બરફ એવી વસ્તુ છે કે જે ભલભલાને બાળક બનાવી દે એમ અમે બધા પણ બરફમાં ખુબ જ રમ્યા જેમ કે બરફના ગોળા બનાવી એક-બીજાને મારવા, સ્નો-મેન બનાવવા, બરફમાં આળોટવું, કુદકા ને ભુસકા મારવા વગેરે વગેરે.