આખું મહાભારત માફી ન માગવાને કારણે જ બન્યું એવું કહી શકાય. દ્રૌપદીએ દુર્યોધનને ઘરે આવેલા મહેમાનને અપમાનિત કરતાં વેણ કહ્યા. ત્યારબાદ જો માફી માગવામાં આવી હોત તો ય કદાચ શક્ય છે કે આટલું મોટું યુદ્ધ ન થાત. દુર્યોધને પણ મોટું મન રાખી દ્રૌપદીના વેણને અહંકાર સમજીને માફ કરી દીધા હોત તો ય મહાભારત ન રચાત. અહંકાર માણસને અંધ બનાવીને કષાયયુક્ત એટલે કે કામ,ક્રોધ,રાગદ્વેષ યુક્ત વર્તન કરવા પ્રેરે છે. અહીં આપણે રોજબરોજ જે રીતે આપણે સોરી કહીએ છીએ અને તેની પરંપરા સર્જીએ છીએ તે વિશે વાત કરીશું. કારણ કે સોરી શબ્દને આપણે ખૂબ સસ્તો બનાવી દીધો છે. સાયકોલોજીસ્ટ સ્ટિવન શેર અને જ્હોન ડાર્લીએ જરનલ ઓફ સાયોકોલિગ્વિંસ્ટીક રિસર્ચમાં લખેલા લેખમાં માફી માગતા પહેલાં ચાર મુદ્દાઓ ધ્યાનમાં રાખવાની વાત લખે છે. આપણા ધર્મમાં પણ આજ વાત કહેવાઈ છે, પણ વિદેશ અને વિદેશી વસ્તુઓ આપણને જલ્દી અસર કરે છે. વળી તે કોઈ એક ધર્મ કે સંપ્રદાયની વાત નહી રહે એટલે આપણા મનના પૂર્વગ્રહો કદાચ આપણને ન નડે. તેઓ લખે છે કે સૌ પહેલાં તો તમે માફી માગો તો દિલથી માગો. ઔપચારિકતા માટે સોરી શબ્દ કહેવાનો અર્થ નથી રહેતો. દિલથી કહેવાયેલા શબ્દોની અસર થાય જ છે. તમને લાગે કે તમારું વર્તન કે શબ્દો કોઈને વાગ્યા છે તો તરત જ માફી માગો. સમય વીતી ગયા બાદ તેનો કોઈ અર્થ નથી રહેતો.