સન ૧૯૭૧ની વાત છે. પૂ. ગુરુજી વિશ્રાંતિ માટે ઇન્દોર આવ્યા હતા. અમારા નવા મકાનમાં તેમને ભોજન માટે આમંત્રિત કર્યા હતા. તેઓ આવ્યા પહેલે માળે બેઠક, બીજે માળે રસોડું અને ત્રીજે માળે ભોજનની વ્યવસ્થા હતી. અત્યંત પ્રસન્ન વાતાવરણમાં ભોજન પૂર્ણ થયું. પાછાં વળતાં છેક નીચે ઊતર્યાં પછી શ્રી ગુરુજીને યાદ આવ્યું કે મારાં પૂ. માતાજીને પ્રણામ કરવાનું તેઓ ભૂલી જ ગયા છે. મેં કહ્યું, ‘હમણાં જ તેમને નીચે બોલાવી લઉં છું.’ પરંતુ શ્રી ગુરુજી ન માન્યા. તેમણે કહ્યું, ‘અરે, જેમને નમસ્કાર કરવાના છે, જેનો ચરણસ્પર્શ કરવાનો છે, તેમને એ માટે નીચે બોલાવવાં એ કેવી રીતે યોગ્ય છે ?’ અને આટલું કહેતાં કહેતાં તો તેઓ ઝડપથી ત્રીજે માળ સુધી ચઢીને માતાજીનાં ચરણસ્પર્શ કરી આવ્યા.