અધૂરપ હંમેશાં સાપેક્ષ શબ્દ છે. વ્યક્તિ પોતાની સરખામણી બીજાઓ જોડે કરીને પોતાની અધૂરપો માટે સજાગ બને છે અને પછી મનોમન દુઃખી થયા કરે છે. તમારી સફળતાનો કે સંપૂર્ણતાનો માપદંડ બહાર છે અને તે બીજાઓ દ્વારા નિર્ધારિત છે. તમે તમારા વ્યક્તિત્વ અને તમારી સિદ્ધિઓને તમારી પોતાની નજરથી, નિરપેક્ષપણે જોતાં જ નથી. કોયલ કયારેય મોરના ટહુકા સાથે પોતાની સરખામણી નથી કરતી. જૂઈનું નાનકડું ફૂલ કમળના પૂર્ણવિકસિત ફૂલને જોઈને હતાશામાં નથી સરી પડતું. સિંહની ગર્જના સાંભળી સસલું મૌન વ્રત ધારણ નથી કરી લેતું. દરેકને કુદરતે જુદી જુદી શકિત આપી છે, ઓળખ આપી છે, વ્યક્તિત્વ આપ્યું છે, મન-મગજ આપ્યાં છે અને એ બધાં પછી નિયતિ પણ તેનો પ્રભાવ પાથરે છે. એટલે બીજાની સિદ્ધિઓ જોઈને પોતાની અપૂર્ણતાને યાદ કરવાને બદલે આપણી મર્યાદામાં રહીને આપણે શું પામી શકીએ અથવા આજ દિન સુધીમાં શું પામી શક્યા તેનો અંદાજ લગાવવો જોઈએ અને તો જ આપણને પરમ સંતોષ અને આંનદનો અનુભવ થાય.