અહિં અમેરિકામાં બધું જ મોટું મોટું હતું પરતું માણસોના દિલ બહુ નાના હતા. અરે!! દિલ જ ન્હોતા…!! ક્યાં જાય માનસી…!? કોને કહે એના દુઃખની વાત માનસી…?? એનું પોતાનું કહેવાય એવું કોઈ જ ન્હોતું…! આકાશને ખુશ રાખવાનો હર પ્રયત્ન એ કરતી… પણ કોઈ અગમ્ય માનસિક વિટંબણાથી પીડાતો આકાશ એને વધારે પીડા જ આપતો…એના સુંદર શરીર પર, કોમળ અંગો પર આકાશ જ્યારે બચકા ભરતો અને પીડાથી એ ચીસ પાડતી તો આકાશ ખુશ થતો. માનસીના સંગેમરમરી શરીર પર રક્તવર્ણા ચકામાંઓ ઊપસી આવતા. એને પીડા થતી અને આકાશને પોતાના પાશવી પૌરુષ પર ગર્વ થતો…! પ્રેમની એની વ્યાખ્યા હતી: સેક્સ…ઉપભોગ..સંભોગ…!! જે અક્ષત તનને લઈને એ આવી હતી એ દરરોજ ચૂંથાતું હતું…!! લગભગ રોજ થતા પતિ દ્વારા બળાત્કારનો એ ભોગ બનતી!! એની લાગણીઓની કોઈ કિંમત ન્હોતી આકાશને…!! માનસીને ઊબકા આવે એવી વિકૃત કામક્રીડાઓ કરવી પડતી. ન થાય તો ઉપરથી મણ મણની ગાળો પડતી.