‘આજ સુધીમાં મંજુલા મારી સાવકી મા છે એવું મને ક્યારેય નથી લાગ્યું.’ વિભાકર ભીના અવાજે બોલી રહ્યો હતો. ‘શાલુ, આદિત્ય અને ભાસ્કરની જેમ જ એમણે મને ઉછેર્યો છે. ત્રણ વર્ષનો ટેણિયો હતો ત્યાંથી આજે પચાસ વર્ષનો થયો ત્યાં સુધીમાં એમણે ક્યારેય વેરો-આંતરો નથી કર્યો...' પિતાના હાથ પોતાના હાથમાં જકડીને એણે નિખાલસતાથી કહ્યું. ‘એ બધાય હોસ્પિટલમાં રૂમના બારણા સામે કોઈક ચમત્કારની રાહ જોઈને બેઠા છે પણ મને એવા કોઈ સુખદ આશ્ચર્યની આશા નથી.’ એના અવાજની ભીનાશ વધુ ઘેરી બની. ‘મુંબઈથી આવેલા ન્યુરોસર્જન સાથે પણ મેં ચર્ચા કરેલી. એણે જે ગોળ ગોળ જવાબ આપ્યો એના ઉપરથી મેં તારણ કાઢ્યું કે અડધું મગજ એ રીતે છૂંદાઈ ગયું છે કે ધેર ઈઝનો ચાન્સ.’