રબારીઓ માટેની બીજી એક માન્યતા એવી છે કે રબારીઓ કચ્છમાં આવ્યા તે પહેલા તેઓ મારવાડમાં વસતા હતા. કહેવાય છે કે અલ્લાઉદ્દીને રાજપૂતાના પર ચડાઇ કરી ત્યારે ઝાલરા પાટણની એક રબારી કન્યાના અપ્રતીમ સૌંદર્યની વાત તેના કાને પડી. અલ્લાઉદ્દીને કન્યા માટે માગું મોકલ્યું. રબારીઓને આ વાત મંજૂર નહોતી, તેથી તેઓ ભાગીને સિંધના નગરસમૈના સુમરા રાજાના આશરે આવ્યા. અલાઉદ્દીને ત્યાં ચડાઇ કરી. સુમરાઓના આધિપત્યનો નાશ કર્યો. ત્યાંથી રબારીઓ કચ્છમાં સમાઓના આશરે આવ્યા, પણ આશ્રયદાતા સુમરાઓને ભૂલ્યા નહોતા. તેમની યાદમાં રબારણો હાથીદાંતના ચૂડલાને રંગાવતી નથી. સફેદ જ રાખે છે એમ સંજય ઠાકર નોંધે છે.