આ ઉંમર પામનાર (અહીં ‘પામનાર’ શબ્દ સપ્રયોજન છે, એ ઉંમરે પહોંચવાનું ન હોય, એને પામવાની હોય!) દરેક માણસને ઘણું વધુ માણવાની લાલસા તો હોય જ છે, એને ઘણું બધું કહેવું-સાંભળવું પણ હોય છે. એટલા માટે કે એની પાસે સહભાગવા લાયક વાતોનો એક દરિયો હોય છે. કવિ એક શબ્દ અહીં બહુ સમજીવિચારીને મૂકે છે. આ માણસ, સત્તાવનની સરહદ વટાવી આથમતા સૂરજને નિહાળતો આ માણસ, જીવનમાં સરકી ગયેલી ક્ષણોને પોતાની ઉંમરની પવિત્રતામાં નવેસરથી પામવા ઇચ્છે છે. ઉંમરની પવિત્રતા! કેવી ઉદાત્ત વાત! આટલા વર્ષોના અનુભવનું ભાથું હોય એ હકીકતમાત્ર ‘પવિત્ર’ શબ્દને સાર્થક કરવા કાફી છે.