મને સાંભળવાની આવડતને એક કળા તરીકે વિચારવું ગમે છે. આમાં વિચાર એ છે કે જે વિષયની પ્રસ્તાવના થતી હોય તેને પૂરેપૂરી રીતે સમજવા માટે પ્રવચન પ્રત્યે લક્ષ અને જે કહેવાઇ રહ્યું છે તેના અથૅ પ્રત્યે એકાગ્રતાની જરૂર છે. ગૂઢ રહસ્યમય વિષય માટે, સહજજ્ઞાનની જરૂર છે. પ્રવચન શું કહેવા માગે છે તે સમજવા, જેનો અથૅ તેમના શબ્દોથી વિશેષ છે. જયારે ધ્યાન, એકાગ્રતા અને સહજજ્ઞાન હાજર હોય ત્યારે, શ્રવણ એક કળા બને છે.