આજેતો ધાર્મિક સ્થળે અંદર પ્રાર્થના કરતા અને ભગવા પહેરી પરમાત્માની સેવા કરતા અને બહાર ધાર્મિક સ્થળના પગથીયે બેઠેલા માગણો, બધાજ ભિક્ષ્šઓ જ છે,આમ અંદર અને બહાર બન્નેમાં કોઈ ફેર નથી, અંદર બેઠેલા મોટું માંગે છે, અને બહાર બેઠેલા થોડું થોડું માંગે છે, આટલો જ ફેર છે, આમ બન્ને ભિક્ષ્šકો જ છે, બન્નેમાંથી કોઈને પરમાત્માની અનુભૂતિ થનાર નથી, અને આજ સુધીમાં કોઈને થઈ પણ નથી, જ્યાં ભિક્ષા વૃતિ છે, ત્યાં સફળતા મળવી અશક્્ય છે કારણકે ભિક્ષા વૃતિ એનું નામ જ આસÂક્ત છે,મોહ છે, એટલે , બધાજ પ્રકારની સાધનામાં પહેલામાં પહેલા નિસ્વાર્થતા ,અનાસÂક્ત, આશા,અપેક્ષા તૃષ્ણા, રાગ દ્વેષ અને કર્તૃત્વ રહિત આંતરિક ભાવની આવશ્યકતા છે અને પોતાના જ સત્યમાં Âસ્થરતાની જરૂરીયાત છે, એટલે કે જીવનમાં જે ઉપભોગનો જે અંતરનો ભાવ મનમાં છે, તેમાંથી પહેલામાં પહેલા તો ઉપયોગના અંતરના ભાવમાં Âસ્થર થવાનું છે.