સુરેન્દ્રનગર જીલ્લા ના વરાહી ગામ માં એક લોહાણા સજ્જન રહેતા હતાં. તેમનું નામ ભાણા ભગત હતું. તેમને શ્રી ષટ્પ્રજ્ઞસ્વામીજી ની કીર્તી ની વાત સાંભળી ને તેમને મળવા નું મન થયું. તેઓ એક દીવસ ફરતા ફરતા દુધરેજ આવ્યા અને ષટ્પ્રજ્ઞસ્વામીજી ને સંદેશ મોક્લ્યો કે વારહી ગામ થી ભાણા ભગત આપના દર્શન કરવા આપને મળવા ની આજ્ઞા માંગે છે. પરંતુ સ્વામીજી એ આજ્ઞા ના આપી તેથી ભાણા ભગત દુધરેજ ના સરોવર કિનારે જઈ ભગવાન ની ભક્તિ કરવા બેસી ગયા. ત્રણ દિવસ વિતતા શ્રી ષટ્પ્રજ્ઞસ્વામીજી ને ભગવાને સ્વપ્નમાં આવી કહ્યુ કે “વારાહી થી આવેલા ભણા ભગત ને આશ્રમ માં બોલાવો” સવારે સ્વામીજી એ પોતાનાં શિષ્યને ભાણાભગત ને તેડવા મોકલ્યા. આમ મંડળી સહીત ભણાભગત આશ્રમ માં પધાર્યા. સત્સંગ થયો અને સ્વામીજી એ ભાણા ભગત ને રામ મંત્ર ની દિક્ષા આપી અને કહ્યું કે તમારી શિષ્યપરંપરા ”સાહેબ” તરીકે ઓળખાશે. આમ ભાણાભગત ભાણ સાહેબ તરીકે ઓળખાયા.