“એકલું…? ના દોસ્ત ના. મારે જોઈએ એવી ‘કંપની’ મને મળી શકે છે. એ પણ જેટલો સમય સુધી હું ચાહું ત્યાં સુધી… પછી ચાહે એ એક કલાક હોય, એક રાત કે પછી એક અઠવાડિયું !”, કહી પોતે કોઈ મોટું કારસ્તાન કર્યું હોય એવી મુસ્તાકીથી એ હસ્યો. હું પણ ફિક્કું હસ્યો. એણે પોતાના એ ‘શોખ’ની વાતો ઉત્સાહ સાથે કહેવી શરુ કરી. અને મેં સાંભળતા રહી હળવો નિશ્વાસ મુક્યો. કારણકે એ બોલતો રહે એ જરૂરી હતું. આમ તો એની વાતોમાં કંઈ નવીનતા નથી હોતી, પણ રખેને ક્યાંક નવું જાણવા મળી પણ જાય !