'મારા પપ્પા, અખિલેશ શાસ્ત્રી, ખૂબ ભલા માણસ છે. તે મુંબઈ સેન્ટ્રલની રેલ્વે ગુડ્ઝ બુકિંગ ઓફીસમાં ક્લાર્ક છે. પણ ભલા માણસનો સંસાર અને તેનો જીવનસાથી પણ ભલો જ હોય તેવું જરૂરી તો નથી ને? હું નાની હતી ત્યારથી જોતી આવી હતી કે, મારા પપ્પા માટે ઘરથી નોકરી અને નોકરીથી ઘર. બસ આ જ તેમની દુનિયા. પણ મારી મમ્મી, એટલે હિટલ્‍રનો પુનર્જન્મ. પપ્પા બિચારા સાંજ પડ્યે થાકીને નોકરીથી આવ્યા હોય અને મારી મમ્મીનું શરૂ થઈ જાય. રોજે રોજ મારી મમ્મી પાસે તેમની સાથે લડવા માટે કોઈને કોઈ બહાના હાજર જ હોય. મારા પપ્પા તેમને સામે કંઈક કહેવા જાય તો આજૂ-બાજૂના ચાર ઘરમાં સંભળાય એટલા મોટે મોટેથી મમ્મીના બરાડા શરૂ થઈ જાય અને પછી તો રડવાનું ચાલૂ થાય અને તેની સાથે અનેક નવી નવી ફરિયાદો. ક્યારેક પપ્પા ક્યાંય ફરવા નથી લઈ જઈ શકતા તે અંગેની રાડા-રાડ તો ક્યારેક, નવી સાડી ખરીદવા જેવી ક્ષુલ્લક બાબતે. બહાનું ગમે એટલું નાનું હોય પણ મમ્મી લડવા માટે તેને ગમે એટલું મોટું બનાવી શકતી. પહેલાં તો પપ્પાની હેસિયત નહીં હોવા છતાં પણ પપ્પા બને એટલી તેની બધી જ માગ પુરી કરવાનો પ્રયત્ન કરતા રહેતાં, કેટલીયવાર એવું બનતું કે, પપ્પાને ઓફિસ પહેરી જવા માટેના કપડાં પણ સાવ જર્જરિત થઈ ગયા હોય જે મને પણ સમજાતું હતું પણ છતાં મારા પપ્પા બિચારા તેમના કપડાં નહીં લાવીને મમ્મી માટે ક્યારેક મોબાઈલ તો ક્યારેક ચાંદીના ઝાંઝર લાવી આપવા માટે બચાવેલા પૈસા ખર્ચી નાખતા. પછી તો એવું બનવા માંડ્યુ કે પપ્પા સાંજે આવે અને મમ્મી કોઈને કોઈ બહાના શોધી તેમને ગાળો ભાંડવી શરૂ કરે અને પપ્પા બિચારા ખાધા-પીધા વગર મને ખભે ઊંચકી બહાર ફરવા નીકળી જાય. મોડી રાત સુધી મને ફેરવ્યા કરે અને ઘરે આવી સૂઈ જાય. કોઈકવાર પપ્પાની નાઈટશીફ્ટ હોય તો મમ્મી તેમને લફરાંબાજ છે, કોઈની સાથે ફરવાનો પ્રોગ્રામ હશે. એવું બધું કહી કહીને આખાય મહોલ્લામાં બદનામ કરી મૂકે. હું મોટી થતી ગઈ તેમ તેમ મને સમજાતું ગયું કે, તકલીફ ક્યાં હતી. વાસ્તવમાં મારા પપ્પા અને મમ્મીના લવમેરેજ હતાં. મમ્મી, પાણી માગે તો દૂધ હાજર થઈ જાય એવા માલેતુજારને ત્યાં ઉછરેલી એકની એક દીકરી હતી. પ્રેમ આવેશમાં તેણે મારા પપ્પા સાથે લગ્ન તો કરી લીધા પરંતુ ત્યારબાદ પપ્પાની સામાન્ય આર્થિક પરિસ્થિતિ અને તેમના એક બેડરૂમના નાના ઘરને ક્યારેય સ્વીકારી શકી નહોતી. પ્રેમનો આવેગ અને શરૂઆતના સોનેરી સપનાના દિવસો તો વિતી ગયા, જેમાં હું તેમના ઘરે હું પણ આવી ગઈ પરંતુ ત્યારબાદ મમ્મીની માનસિક હાલત બગડવા માંડી અને તેથી તે કોઈને કોઈ કારણોસર પપ્પાને કોસતી રહેતી હતી. એવું પણ નથી કે પપ્પાએ પ્રયત્નો નથી કર્યા. તેમણે અનેક પ્રયત્નો કર્યા છે કે તે એક ખૂબ સારા પતિ બની શકે, મમ્મીના સપના છે એટલાં પૈસા કમાઈ શકે પરંતુ, નસીબનો જ સાથ નહીં હોય કદાચ. નોકરી સિવાય તેમણે જેટલીવાર કોઈ ધંધામાં ઝંપલાવવાનો પણ પ્રયત્ન કર્યો એટલીવાર તેમને નિષ્ફળતા જ મળી. આખરે પપ્પા પણ હારી રહ્યા હતાં.'