બાપુજી બોલ્યા, ‘પત્યું ? જો લગન તો થશે. સારાં વર-ઘર છે. તને ઝાઝું ભણાવું તો નાતમાં ભણેલા છોકરા ક્યાં છે ? કોલેજ જોઈ લીધી, હર્યાંફર્યાં બસ, હવે ઘર માંડો. આને રસોઈ ને ઘરનાં કામકાજ શીખવો છો કે નહીં ! લે, જો આ કંકોતરી ગમી ? બસ, ચાર જ લીટીમાં મારા જીવનનો ફેંસલો ? આ તે કંકોતરી હતી કે મારા ભાગ્યનો દસ્તાવેજ ! રાત્રે છાનીમાની હીબકાં ભરતી હતી કે બાએ સાંત્વન આપ્યું, બેટા, સ્ત્રી એટલે મીઠાની પૂતળી. આપણે તો જીવનભર ઓગળવાનું. લગન તો કરવા પડે, તે આ છોકરો શું ખોટો છે ? ખાધેપીધે સુખી તો ખરા. પછી નાતમાં ઝટ છોકરા મળતા નથી.