લખનારની પેન થંભી ગઈ. તેણે નજર ઉઠાવી માત્ર એક ક્ષણ માટે આશુતોષ સામે જોયું. આશુતોષની નજર ઝૂકી ગઈ. લાગ્યું જાણે અચાનક જ પીઠ ઉપર અસહ્ય ભાર વધી ગયો, ખભા વળી ગયા અને એકદમ અણદીઠ ખૂંધ ઊપસી આવી. પેલાએ પાછું લખવાનું શરૂ કર્યું. સરનામું, ફોન નંબર, જન્મતારીખ, જન્મસ્થળ…. આશુતોષ લખાવતો રહ્યો અને પ્રત્યેક ક્ષણે જાણે પીઠ પરનો ભાર વધતો જ રહ્યો, ખૂંધ મોટી થતી જ રહી, કમર બેવડી વળતી જ રહી…. એ ઝબકીને જાગી ગયો, સામેની બર્થ ઉપર બેસેલા ભાઈ તેને હલાવી રહ્યા હતા, તેનો મોબાઈલ સતત રણકી રહ્યો હતો. જલ્પા જ હતી…..