અલકાએ ઘડિયાળમાં જોયુ, સાડા આઠ વાગવા આવ્યા હતા, હવે સ્ટેન્ડ પર પોતે, તપન અને પેલા કાકા રહ્યા હતા. થોડી વાર થઈ ત્યાં એક છ ફુટ લાંબો કદાવાર માણસ સ્ટેન્ડમાં દાખલ થયો, તેના હાથમાં એક મોટુ પોટલું હતું, એ અલકા બેઠી હતી તે બાંકડા પાસે આવ્યો ને બાંકડા પર પોટલું મૂકી આમતેમ જોવા લાગ્યો. તેનો વાન ઘઉંવર્ણો હતો, વાળ વાંકડીયા હતાં, આમ કંઈં એ બિહામણો નહોતો લાગતો પણ કોણ જાણે કેમ અલકા આ અજનબીને જોઈને છળી ગઈ. થોડી વાર થઈ ત્યાં એ અજનબી અલકા તરફ જોઈને બોલ્યો, ‘બહેનજી, જરા સામાનકા ખયાલ રખના, મેં અભી આયા.’