જેવી ‘અમૃતસ્ય પુત્ર વયમ’ની દશાનો અનુભવ કરી લે તે જીવાત્મા સાધક મટીને સિદ્ધ પુરુષ બની જાય છે. સ્વયંમાં ઊતરવાનો સંદેશ આપતો વડ પ્રેમનો માર્ગ પ્રસ્થાપિત કરે છે. આ શરીર તો પાપી છે, વાસનાઓનું ઘર છે એવી નિંદા ન કરતાં હું આ શરીરમાં વસેલો ‘અશરીરી પરમાત્મા’નો પ્રતિનિધિ છું એવો પ્રેમભર્યો સંદેશ વટવૃક્ષ આપે છે. જે પોતાનો પ્રેમપૂર્વક સ્વીકાર કરી અને પોતાનાં મૂળ સાથે જોડાયેલ રહી શકે છે તેની જ ઉપર પક્ષીઓ માળો બાંધે છે, ગીતો ગાય છે અને આનંદ-કિલ્લોલ કરે છે. જે વ્યક્તિ પોતાનાથી નારાજ હોય તેની પાસેથી ખુશીના તરંગો ફેલાય એવું ક્યારેય શક્ય હોતું નથી. જે વડ દ્વારા ઈંગિત પ્રેમ માર્ગ પર ચાલવાની શરૂઆત કરે છે તે સાધક અંતે પીપળાના વૃક્ષ દ્વારા ઈંગિત ‘ધ્યાનમાર્ગ’ પર ચાલવાની પણ ક્ષમતા કેળવી લે છે અને અદ્વૈતના અનુભવનો પણ સ્વાદ ચાખી લે છે.