ગાય છે  ને  ઘૂમે  છે  એમ  જિંદગી  મારી રાત્રિએ  દળે  દળણાં  જેમ  કોઈ દુખિયારી  એમ તુજ  વિચારોને  ભૂલવા  ચહે  છે  મન ત્યાગની   કરે  વાતો   જેમ  કોઈ   સંસારી  રંગ   એ   રીતે   પૂર્યાં    કુદરતે  પતંગામાં જે રીતે  ચિતા આગળ  હો સતીને શણગારી  પૂર્વમાં  સરિત  કાંઠે  એમ  સૂર્ય  ઊગ્યો  છે બેડલું  ગઈ  ભૂલી   જાણે  કોઈ  પનિહારી!