સામાન્ય રીતે એવું બને છે કે જે લોકો શિક્ષક પ્રશિક્ષક હોય છે તેઓ કોઈ ખાસ સ્તર આધારિત તાલીમ ધરાવતા હોતા નથી. વિરોધાભાસ તો એ છે કે, શિક્ષકો કોઈ ખાસ સ્તર માટે તાલીમ પામે છે પછી તેઓની નિમણૂંક પણ એ જ સ્તરે થાય છે(જો કે વર્તમાન સમયમાં આ બાબત જડતાથી લાગુ પાડી શકાતી નથી કારણ કે બી.એડ. ઉમેદવારો હવે પ્રાથમિકમાં ભણાવે છે) , પરંતુ શિક્ષકના તાલીમકારને આ વાત લાગુ પડતી નથી. પ્રાથમિક સ્તરે શિક્ષક-પ્રશિક્ષણની અવહેલનાનું અન્ય ઉદાહરણ શિક્ષક તૈયાર કરતા માર્ગદર્શકની જરૂરિયાત પરત્વેની ઉદાસીનતા છે. એ સ્વીકારી લેવામાં આવ્યું છે કે શિક્ષકના ઘડતરમાં વર્તમાન વ્યવસ્થા સારી રીતે ચાલી રહી છે: પ્રાથમિક શિક્ષક માટે બી.એડ. હોય તેવા માર્ગદર્શક અને માધ્યમિક માટે એમ.એડ. અહીં એ તર્ક લેવામાં આવ્યો છે કે એક સ્તર વધુ અભ્યાસ કરેલ વ્યક્તિ નીચેના સ્તરના કોર્ષમાં અધ્યાપન કરાવવા માટે સક્ષમ હોય છે. પણ એ બાબતને ધ્યાનમાં લેવામાં ન આવી કે જે તે માર્ગદર્શક જરૂરી સંસાધનોથી સજજ હોય છે કે નહિ. આથી સમસ્યા વધુ ગંભીર બને છે કારણ કે શિક્ષકોને તાલીમ આપતાં માર્ગદર્શકો તૈયાર કરવા માટેનું કોઈ સ્થાપિત માળખું જ અસ્તિત્વ ધરાવતું નથી;ાસ કરીને સ્તરના પ્રાથમિક અને પૂર્વ-પ્રાથમિક. અત્યારે પ્રાથમિક શિક્ષકોના પ્રશિક્ષક પોતાની વ્યાવસાયિક લાયકાત વધારવા એમ.એડ. નો અભ્યાસ કરે છે. આઈ.એ.એસ.ઈ. ના સૂચન મુજબ પ્રાથમિક શિક્ષકોના પ્રશિક્ષક માટે એમ.એડ. ની તાલીમ જરૂરી છે. પરંતુ હકીકતમાં એમ.એડ. ની ડિગ્રી આ હેતુ માટે જરૂરી બાબતો સમાવતી નથી કે તેથી તે માટે તેને પુનઃગઠિત કરવાની જરૂર છે.