હું ૫૦૦ વિદ્યાર્થી ની સામે ઉંભો હતો,જેવી રીતે પેલા મોવી ની સરુઆત માં પેલો જે રીતે અચકાણો એ રીતે હું અચકાયો…મેં મારા મન ને સ્થીર કર્યું,મારે બસ શરૂઆત કરવાની હતી પછી ના શબ્દો તો એ.કે ૪૭ ની જેમ બહાર આવી જશે..અને હું બોલ્યો..સૌથી ઉપર નું વાક્ય અને એનો મતલબ.એક મિનીટ ની અંદર તો પૂરું પણ થાય ગયું.અને મેં હાશકારો ખાધો…આખો હોલ તાળીઓ ના અવાજ થી ગાજતો હતો,ના આ નોર્મલ નહતું..રોજ રોજ એ લોકો તાળીઓ નહતા પડતા,હા એક વર્ષ પેલા મારી