મારું અભિમાન ધવાયું હતું, કારણકે આ નાનકડા શહેરમાં હું હવે તો માન્ય રાખેલો, સારામાંળ્ળ્ળ્ સારો વાંસળીનો વગાડનાર હતો. તંબૂરના બંઘેજ વગર, સારામાં સારા તબલચી વગર અને શાસ્ત્રીય રાગો વગર હું કશું જ વગાડતો નહિ. જ્યાં જ્યાં ઉત્સવો હોય, વાર્ષિક દિવસો હોય, મેળાવડાઓ હોય ત્યાં હું હોંઉ તો માનવમેદની ઊભરાતી, મારી બંસીના સૂર પર કોલેજની યુવતીઓ મુગ્ઘ હતી.