મહેમાનો-જાનૈયાંઓ ચોંકી ઊઠuાં. અલબત્ત, સૌ પેલા ભાઈનો સ્વભાવ જાણતા હતા એટલે કોઈને માઠું તો ન જ લાગ્યું, પરંતુ લગ્ન જેવા પ્રસંગે પોતાના આમંત્રિત અતિથિઓ સાથે આ રીતે વાત કરવાનું કોઈને ઉચિત ન લાગ્યું. ‘સૌ જમવા ચાલોને, એટલે એક કામ પતે!’ આ શબ્દોમાં પેલા મહાશયની માનસિક સ્થિતિનું પ્રતિબિંબ છે. તેમણે સમયનું આયોજન કર્યા વગર આડેધડ અનેક લોકોનાં (ગ્રાહકોનાં) કામ લઈ લીધાં હોય અને હવે સમયની કટોકટી સર્જાઈ હોય ત્યારે એવું બિહેવિયર થવું સ્વાભાવિક છે. એને મન ભોજન એ પણ એક કામ પતાવવાથી વિશેષ કંઈ નથી. ભોજનની ડિશમાં પ્રતીક્ષા કરી રહેલી વાનગી પાસે એવી પ્રસન્નતાથી જવું જોઈએ, જેવી રીતે નવી દુલ્હન સુહાગરાતે પતિના આગમનની પ્રતીક્ષા કરતી હોય અને તાજા-માજા દુલ્હેરાજા એની પાસે પ્રસન્નતાથી પહોંચતા હોય છે!