ફ્રેંચ રાષ્ટ્રપતિ કલાકોમાં પોતાના પેરિસના નાના ફ્લૅટમાં ચાલ્યો જાય છે, ઈંગ્લિશ પ્રાઇમ મિનિસ્ટર કલાકોમાં પોતાના દક્ષિણ ઇંગ્લંડના કન્ટ્રી-હોમમાં ચાલી જાય છે, અમેરિકન રાષ્ટ્રપતિ કલાકોમાં પોતાના હ્યુસ્ટન પાસેના ટેંગલવુડ પરગણામાં ચાલ્યો જાય છે. આને શું કહીશું? સ્વચ્છતા? ઈમાનદારી? પ્રામાણિકતા? ધર્મના શબ્દો વાપરવાના આપણે ચૅમ્પિયનો છીએ. આ "અપરિગ્રહ" છે. આપણા સાધુબાવાઓ ધર્મની સીઝનમાં દિવસમાં દોઢસો વાર અપરિગ્રહ શબ્દ વાપરી નાંખે છે. ખુરશીનો, સિંહાસનનો, સત્તાનો, શક્તિનો પણ પરિગ્રહ નહીં. કાયદાની સર્વોપરિતાનું પાલન રાષ્ટ્રપતિ કે પ્રધાનમંત્રી પણ એક સામાન્ય નાગરિકની જેમ જ કરે છે. સર્વોચ્ચ શાસક પણ નીતિમત્તાનાં મૂલ્યો સ્થાપતો જાય છે. આપણા પરિવેશમાં પણ આ પ્રકારના પરિગ્રહી માણસો ઉચ્ચ સ્થાને હોય છે અને ગીતા કે મહાભારતનો એક શ્લોક બોલ્યા વિના એ લોકો શાંતિથી ખુરશી પરથી ઊતરી જાય છે. પણ આપણા રાજકારણીનું જે ચિત્ર જનમાનસમાં છે, અને આ પ્રકારની સ્થિતિઓમાં છે, એને માટે એક જ મરાઠી શબ્દ કદાચ અર્થપૂર્ણ બની જાય છે: લબાડ! આ મરાઠી શબ્દનો અર્થ થાય છે: જૂઠું બોલવાની ટેવવાળું.