‘માને નહેલા-ધુલા કર સંવારા હમેં, હાથ મેં દૂધ કા એક પ્યાલા દિયા; ડાલા ગર્દન પે બસ્તા કિતાબોં ભરા, ચૂમી પેશાની હોઠોં કા બોસા દિયા; હમ રવાના હુએ, મદરસે કી તરફ, અપની સચ્ચાઈ સે આશના હો ગયે’.