આ બુક મેં આજે ચોથી વાર પુરી કરી, પણ દરેક વખતે મારી પેન્સિલથી કોઈ નવી લાઈન પર અંડરલાઇન દોરાતી હોય. ધ્રુવ પ્રબોધરાય ભટ્ટ (જન્મ: ૮ મે, ૧૯૪૭) ગુજરાતી ભાષાના લેખક અને કવિ છે.ભાવનગરના નિંગાળા ગામમાં 8 મે 1947ના રોજ જન્મેલા ધ્રુવ ભટ્ટ તેમની નવલકથાઓ ‘સમુદ્રાન્તિકે’, ‘તત્વમસિ’ અને ‘અતરાપી’ ના વિવિધ ભાષાઓમાં અનુવાદ થયા છે, અને તેમને વિવિધ એવોર્ડ પણ મળ્યા છે. કવિતા સંગ્રહ ‘ગાય તેનાં ગીત’ને ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદનો એવોર્ડ મળ્યો છે. તેમજ તત્વમસી નવલકથાને સાહિત્ય અકાદમી એવોર્ડ પણ મળેલો છે. જેમને વાર્તા કવિતા, ગઝલ, લેખન અને રખડપટ્ટીનો શોખ છે. મને પેલેથી ગલુડિયા બોવ ગમે અમારા ઘરે પણ ગલુડિયાઓ છે. હું અને મારી ચિલ્લર પાર્ટી રોજે રાતે એને રમાડવા એને બહાર કાઢીએ એટલે એની માઁ પણ પાછળ પાછળ આવે. એના રૂ જેવા વાળ, નરમ નરમ કાન હાથમાં લઈને રમાડવાની એવી મજા આવે કે શું કહું.!! આ પુસ્તકમાં પણ એક ગલુડિયું નાયક છે તો obviously મને પુસ્તક ગમવાનું જ હતું, બટ આટલું બધું ગમશે એ ખબર ન હતી. કે જેને હું ગમે એટલી વાર વાંચું તો કંટાડું નહિ. બીજુ પણ એક કારણ છે પુસ્તક ગમવા માટે. આમ જોઈએ તો દરેકને આઝાદી વ્હાલી હોય, મનને ગમતું કરવું હોય, કોઈને કઇ પણ કહ્યા વિના નીકળી પડવું હોય, ભગતસિંહનું એક કવોટ છે કે ‘ આઝાદી મેરી દુલ્હન હે, i think દરેક વ્યક્તિની હશે, મારી દુલ્હન નહીં પણ હબી છે.જે ક્યારે આવશે ખબર નહિ. 😄