[dc]ચો[/dc]રી અને છેતરપિંડી આ બે એવા શબ્દો છે કે જે કાને પડતાવેંત દરેકના ચિત્તમાં એક અણગમતી ચચરાટી થાય છે. ઈયળ, વંદો કે કાનખજૂરો શરીર ઉપર ક્યાંક ચડી ગયો હોય અને માણસ જે રીતે એને ખંખેરી નાખવા તત્કાલ મથામણ કરે છે એ જ રીતે ચોરી અને છેતરપિંડી જેવા આ બે શબ્દો પોતાને ક્યાંક ભૂલથી પણ વળગે નહિ એ માટે માણસ સભાન અને સતર્ક રહેતો હોય છે. અને આમ છતાં દુનિયાનો એકેય માણસ એવો નથી જેણે આ બે શબ્દો સાથે સ્થળ કાળના સંદર્ભમાં સામે ચાલીને એનું વળગણ ન કર્યું હોય. સામાન્ય રીતે ચોરી શબ્દનો આપણે એવો અર્થ કરીએ છીએ કે કોઈક પદાર્થ એના મૂળ માલિક પાસેથી એની ગેરહાજરી કે બેધ્યાન અવસ્થામાં બીજું કોઈ સિફતથી સેરવી લે. આમાં ક્યારેક આ સેરવનાર માણસ એનો મૂળ માલિક કોણ છે એ જાણતો ન હોય એવું પણ બને. જેમ કે એક માણસને કોઈક સભાગૃહમાંથી ભોંય પર પડેલું એક પાકીટ મળે. જો આ પાકીટ મળતી વખતે બીજા કોઈએ ન જોયું હોય તો આ માણસ એને ઝડપભેર ખિસ્સામાં મૂકી દે. આ એક પ્રકારની ચોરી જ થઈ. આ પાકીટ બીજાઓની નજરે પડ્યું હશે તો આ માણસ એને ઊંચકશે અને કહેશે –‘અહીં કોઈનું પાકીટ પડ્યું છે. આપણે મંચ ઉપરથી એની જાહેરાત કરાવીને આ પાકીટ એના મૂળ માલિકને પાછું અપાવી દઈએ.’