આજે એ જ પાછું છાણ- ગાર-માટી લીંપેલુ ઝુંપડું ખાબડ ખૂબડ માટીયારો રસ્તો જેની પર કેડમાં છોકરી ઘાલીને જતી લલિતાની પગની પાનીઓ ય ચિરાઇ જાય અને એ સમે ઉપર આભમાં ઉડીને જાતા વિમાનને જોઇને લલિતાના મનમાંથી ઉનો ઉનો ફળફળતો શ્વાસ નિકળી જાતો. એને થતુ ” અભાગણી તો એ જનમથી હતી જ “.