ભારતમા દેશભક્તિ સાવ સીજનેબલ થઈ ગઈ છે આટઆટલા વર્ષોમા આત્મગૌરવ લઇ શકુ એવા આંગલીને વેઢે ગણાય એટલા નામ વર્તમાનમા મારી પાસે નથી અરે નસીબ આ દેશના એક અગસ્ત રૂષિએ હાથની અંજલિમા દરિયાને પી ગયા હતા એ કથા તો પુરાણ પ્રસિધ્ધ છે પરંતુ આ દેશને આઝાદી પછી તો એક નહી પણ 15 અગસ્ત મલ્યા છતાંય ગરીબોના આંસુ આજ સુધી કેમ ના પી શક્યા? 15મી ઓગસ્ટ તરીકે મને મુઁજારો થાય છે..લાલ કિલ્લાની એ દિવાલો જોઈને એ લાલ રંગમા મને ભગતસિંહ અને ચંદ્રશેખર આઝાદ ની આંખોનો એ લાલ રંગ સામ્ભલે છે,પરેડના કદમતાલમા મને મંગલ પાંડેની ફાંસી યાદ આવે છે અને હુ એક ધબકારો ચૂકી જાવ છુ આ શસ્ત્ર પ્રદર્શન જોઈ અને મારા માટે પોતાના માથે કફન બાંધીને શસ્ત્રો હાથમા લઈ લડેલા મારા એ પ્યારા સંતાનો તાત્યા ટોપે, ઝાંસીની રાણી, વીર સાવરકર, શ્યામજી કૃષ્ણવર્મા, સરદારસિંહ રાણા, મેડમ ગાવા, મદનલાલ ધીગરા, સુભાષચંદ્ર બોજ,કેપ્ટન લક્ષ્મી,જાનકી થેવાર કે લાલા લજપતરાય મને યાદ આવે છે.મારી પાસે ભવ્ય ભૂતકાળ છે પરંતુ હુ ઘાયલ વર્તમાનથી ઘવાયેલ 15મી ઓગસ્ટ છુ