“બ્લોગેશ્વરી” અને “વેબેશ્વરી” જાણે પવન પાવડીઓ છે. એમની કૃપાથી શબ્દનો વિસ્તાર વધતો જાય છે. આદિલના એક શેરની પ્રથમ પંક્તિ યાદ આવીઃ