અમને કહે, જો બાવાઓ, હવે પછી મારા ભગવાન સ્વામિનારાયણની વિશે કંઈ પણ બોલ્યા છો તો રાત્રિએ મારા ઘર બહાર તો કાઢી મૂકીશ, ગામ બહાર પણ કાઢી મૂકીશ. ખબરદાર! મારા પ્રભુ પ્રત્યે બોલ્યા તો તમારી ખેર નથી. શું ખુમારીભર્યા શબ્દો હતા. નિષ્ઠા અને નિશ્ચય હૃદયે એકમેક જડાઈ ગયો હતો. હજી તો અમને ક્યારેય દેખ્યા જ નહોતા. કેવળ એક સાધુ ભાઈ રામદાસ સ્વામીની વાત સાંભળીને આવી નિષ્ઠા કેળવી હતી. કદાચ હાથમાં ચંદ્ર કે તારા દેખાડે તોય શું? હથેળીમાં ભગવાન દેખાડે તોય શું? મારા માટે સર્વસ્વ ભગવાન સ્વામિનારાયણ છે. એ સિવાય મારા હૃદયમાં બીજું કંઈ નથી. આવી નિષ્ઠા, નિશ્ચય આપણે જીવનમાં સુખ, દુઃખ કસોટીમાં નિષ્ઠા અને સમજણ દઢ રહેવી જોઈએ, એમાં જરાય ફેરફાર થવો ન જોઈએ. ગુણાતીતાનંદ સ્વામી વાતોમાં કહે છે, સત્સંગની મોટપ નિશ્ચયે કરીને રહે એજ એકાંતિકપણું છે. ચિંતામણિ રહી તો સર્વે ગયું તો કાંઈ જ ગયું નથી. તેમ નિશ્ચય રહ્યો તો સર્વે રહ્યું છે, તો વજીબાના જીવનમાંથી આપણે આવો અડગ નિશ્ચય કેળવીએ એવી પ્રાર્થના.