(૭૧) અંતમાં, સંક્ષેપમાં કહેતાં, બન્યું એવું, કે દેવરાજ ઈંદ્ર અને અસુરરાજ વિરોચન, નાના બાળકોની જેમ રાજી થઈને ઘર તરફ ચાલી નીકળ્યા. એમાં અસુરોનો રાજા તો મહાપાપોથી ભરેલો હતો, એટલે, આ ધાડસ મળતાં ખુશીખુશી થઈને એ ચપોચપ પગ ઉપાડતો પોતાની રાજધાનીએ પહોંચી ગયો, ને અસુરોને ભેગા કરીને, એણે તો એવી જ બ્રહ્મવાદી શીખામણ એમને સંભળાવી દીધી, કે “આ દેહ જ આપણું અસલ પોત છે, એને સારી પેઠે સાબુથી સાફ કરતા રહેવું, એનું લાલન પાલન કરવું, અને ઉત્તમોત્તમ કપડાં-ઘરેણાથી સજાવતા રહેવું, સરસ સરસ મેવા મિઠાઈ એને માટે બનાવવાં, હે ભાઈઓ, આપણે તો, માણસ છીએ, ને ઈશ્વરના દાસ છીએ.