આ સિરીઝના મૅકર્સ અને ખુદ નવાઝુદ્દીન સિદ્દીકીનું કહેવું છે કે ઈન્ટરનેટ જેવું સેન્સરશિપ વિનાનું ઓપન પ્લેટફોર્મ અને એક-એક સિઝનના નવ-નવ હપ્તાની મોકળાશને કારણે જ એ લોકો દરેક પાત્રની ડેપ્થમાં જઈ શક્યા. એટલું જ નહીં, ટાઈટલ ટ્રેકની ડિઝાઈન, તેની પાછળની ફિલોસોફી, સિરીઝમાં પેરેલલ ચાલતો ધર્મનો ઉપયોગ કરીને પોતાનો લાભ ખાટવાની ક્વાયતનો અન્ડરટોન, સતત આવતા પોલિટિકલ રેફરન્સ, પાનના ગલ્લે બોલાતી હોય એવી ઓપન ભાષામાં રાજકારણીઓ વિશે કમેન્ટ્સ, કેરેક્ટર્સની સાઈકોલોજી અને ગ્રે શૅડ્સ, પ્રોડક્શન ડિઝાઈન, બેકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિક, સિનેમેટોગ્રાફી જેવાં પાસાંમાં બારીક નકશીકામ કરવાનો પણ એમને મોકો મળ્યો હશે એવું માની શકાય. જો ‘સેક્રેડ ગેમ્સ’ના મૅકર્સે એકાદ વર્ષનો સમય લઈને ‘બિન્જ વર્ધી’ (Binge Worthy) સિરીઝ આપી હોય (બિન્જ વર્ધી એટલે કે એક પછી એક એપિસોડ્સ જોયા વિના ચેન જ ન પડે એવી, એડિક્ટિવ), તો આપણે પણ આ સિરીઝની વાતને એક જ આર્ટિકલમાં પતાવી દઈએ એ તો કેમ ચાલે? ‘સેક્રેડ ગેમ્સ’ વિશે વધુ વાતો આવતી કાલે કરેંગે, હમલોગ!