"સ્ત્રી એટલે શકિત. તેની સરખામણી કોઇ સાથે હોય જ ન શકે. જ્યારે જ્યારે તે પુરૂષ સમોવડી બનવાની વાત આવે છે ત્યારે તે એક પગથીયુ નીચે ઉતરે છે આ શબ્દો છે ગીતાબેન બિરવાણીના જેઓ 199રની સાલમાં બસ કંડકટર તરીકે જોડાયા હતા અને આજે પણ સેવા આપે છે. માતાની બીમારીના કારણે અભ્યાસ છોડવો પડયો. હિંમત અને બહાદુરીના ગુણો તેમને પિતા પાસેથી મળ્યા છે. તેઓ જણાવે છે કે જેમ સમાજના જુદા જુદા ક્ષેત્રોમાં સેવા આપે છે એ જ રીતે આ પણ એક પ્રકારની પબ્લીકની સેવાનું જ કામ છે. હાલ તેમને દીકરીના ઘરે પણ દીકરી છે એટલે નાનીમાની ભૂમિકા પણ તેઓ બખુબી નિભાવી રહ્યા છે. અત્યારે તેમને નિવૃતિના બે વર્ષ બાકી છે અને હાલ તેઓ પૂછપરછ વિભાગમાં સેવા બજાવી રહ્યા છે. તેઓ જોડાયા ત્યારે તેમને સાથ આપવા તેમના બહેન જયશ્રીબેન પણ જોડાયા. તેમણે કામની શરૂઆત કરી ત્યારે જયશ્રીબેન સાપરીયા સ્વભાવે શાંત અને ઘરરખ્ખુ હતા. તેઓ એક પુત્રની માતા હતા. તેઓ એમસીસીટીમાં મદદનીશ તરીકે સેવા બજાવી, આજે તેઓ નિવૃત છે અને પોતાના અનુભવ વિશે વાત કરતા કહે છે કે દરેક કાર્યમાં મુશ્કેલી તો આવવાની જ પરંતુ મનોબળ મક્કમ હશે તો દરેક મુશ્કેલીનો સામનો હિંમતભેર કરી શકાશે. બસમાં મુસાફરી કરતા એક પેસેન્જર પોતાની લેપટોપની બેગ તથા રોકડ રકમ બસમાં ભુલી જાય છે. બસ કંડકટરને જાણ થતા તે બેગ સહી સલામત યોગ્ય વ્યકિત પાસે પહોચાડી દે છે.