માનવશરીર સિવાય બાહ્ય સાધનો કે જેને સંગીતનાં સાધનો ગણવામાં આવે છે તેમાં રેટલ્સ, સ્ટેમ્પર્સ અને વિવિધ પ્રકારનાં નગારાંઓનો સમાવેશ થાય છે.[૧૬] નૃત્ય જેવી માનવ જાતની સંવેદનશીલ બાબતોમાં કર્ણપ્રિય અવાજનો ઉમેરો કરવાનો હોવાના સ્વભાવને કારણે પૂરાતન કાળમાં સંગીતનાં સાધનોની શોધ કરવામાં આવી હતી.[૧૭] કાળક્રમે કેટલીક સંસ્કૃતિઓમાં ધાર્મિક વિધિના પ્રસંગે સંગીતનાં સાધનોનું વાદન કરવાની શરૂઆત થઈ હતી. આ સંસ્કૃતિઓએ બે વસ્તુ અથડાવીને વગાડવાનાં વાદ્યો, રિબન વાદ્ય, વાંસળી અને તુરાઈ જેવાં સાધનો વિકસાવ્યાં હતાં. હાલમાં જે સાધનો ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે તેમનો ધ્વનિ પૂરાતન સાધનનાં ધ્વનિ કરતાં ખૂબ જ જુદો જોવા મળે છે. અમુક વાંસળીઓ અને તુરાઈનું વર્ગીકરણ તેમની વગાડવાની રીત તથા સંચાલનને આધારે કરી શકાય છે તેની આધુનિક સાધનો સાથે નહીંવત્ જેવી સામ્યતા છે.[૧૮] જે સંસ્કૃતિઓમાં નગારાંનું સંશોધન ધાર્મિક સંગીત વાદ્ય તરીકે કરવામાં આવ્યું હતું. રશિયાનાં દૂર પૂર્વના દેશોમાં રહેતી ચુકચી પ્રજાતિ, મેલાનેશિયાના બુદ્ધિજીવી લોકો અને આફ્રિકાની કેટલીક સંસ્કૃતિમાં પણ નગારાં બનાવવામાં આવ્યાં હતાં. હકીકતે જોઈએ તો આફ્રિકાની તમામ સંસ્કૃતિમાં નગારાંનું ચલણ વ્યાપક પ્રમાણમાં રહેવાં પામ્યું છે.[૧૯] પૂર્વીય આફ્રિકાની એક આદિવાસી જાતિ વાહિન્દાનું માનવું છે કે નગારું ખૂબ જ પવિત્ર છે અને નગારું સુલ્તાન સિવાયના કોઈ પણ માણસ માટે વિનાશક સાબિત થઈ શકે છે.[૨૦]