“એને ઘરની બહાર લટકાવીશું. જ્યાં તડકો ન આવે, વરસાદ ન નડે અને બિલાડી કે અન્ય શિકારી પક્ષી હેરાન ન કરે એવી જગ્યાએ દીવાલ પર ભરાવીશું: પછી ચકી એમાં માળો કરશે ને ઈંડાં મૂકશે.” એટલામાં દીયાની મમ્મીય આવી પહોંચી, “આ શું લાવ્યા?” દીયા તરત બોલી, “મમ્મી, આ ચકલીઘર છે. તારે હવે ચકલાંને ઉડાડવા નહીં પડે હોં!” કહી દીયા હસી. પછી દીયાના પપ્પાએ દીયાની મમ્મીને બધું સમજાવ્યું. તરત જ મમ્મી ઘરમાં જઈ હથોડી ને ખીલી લઈ આવી. પપ્પાએ ઘરના દરવાજા પાસે બહારની તરફ સહીસલામત જગ્યાએ ખીલી લગાવી ને ત્યાં ‘ચકલીઘર’ લગાવ્યું. બીજે દિવસે દીયાએ જોયું તો ચકો-ચકી પેલા ચકલીઘરમાં ગુસપુસ કરતાં હતાં. દીયાએ બૂમ પાડી મમ્મી-પપ્પાને બહાર બોલાવ્યાં, “જુઓ… ચકો-ચકી કેવાં ખુશ થયાં!” ને દીયા તાળી પાડી નાચવા લાગી. આ જોઈ એનાં મમ્મી-પપ્પા ખુશ થયાં. પપ્પાએ દરવાજાની ઊંચી બેઠક પર પ્લાસ્ટિકની ડિશમાં થોડા દાણા અને નાની વાડકીમાં પાણી ભરી ત્યાં મૂક્યાં. પછી તો ચકો-ચકી દાણા ખાય છે, પાણી પીએ છે ને ચીં.. ચીં.. કરતાં માળો બનાવે છે.