(૪૬) પરંતુ, આત્માની પરખવાળા જીવાત્માઓ (ઈરાદાપૂર્વક) શુભકર્મો કરે કે ન કરે, તોયે, એમને કશી હરકત ન પહોંચે. એમને બધું માફ છે. એ તો જબરદસ્ત લોક છે. સમર્થ ને વળી, ક્યાંયે જવાનું કેવું? એ તો, બસ એમજ બ્રહ્મલોક પડાવી લે. એમને વળી, તાર કે રેલગાડી શું મદદ કરવાની હતી? એ તો વખત આવ્યે, પોતાના પ્રતાપ તથા પ્રભાવ દેખાડતા, સ્વર્ગલોકના સામ્રાજ્યનો અધિકાર બળજબરીથી ઝૂંટવી પાડે. અહીંના અહીં પણ, એ હ્રદયવાળા તારને, રેઈલ-સડકને, અરે પ્રાણને સુદ્ધાં, ફૂંકી દે છે. કેમકે, તપેલા તવા ઉપર જેમ જળબિન્દુ બળી જાય તેમ, એના પ્રાણ એના આત્મામાં બળી જાય. જેમ એક સ્થળની હવા (ગરમ થઈને) હલકી હવાથી ઉડી જતાં, દેશ દેશની હવાઓ ત્યાં ખેંચાઈ આવીને એ જગા પૂરી દે, તેમ, બહારના આધિદૈવિક પ્રાણ તથા ઈશ્વરીય શક્તિઓ, અરે, સંપૂર્ણ માયા, ત્યાં ખેંચાઈ આવીને ભરાઈ જાય.