પહેલા ના જમાતમાં એક પણ ઘર ગાય વગર ન હતું અને બળદ વગરનું ઘર ખેડુતનું ન હતું. જેની પાસે વધારે ગાયો હતી તે વધારે ધનવાન ગણાતા અને સવાર સૌપ્રથમ ગૌસેવા થતી હતી. પુરાણોમાં જોઈએ તો ઋતીમુનીઓ પણ ગાયો રાખતા અને રાજા પણ ગાયો રાખતા ભગવાનશ્રીકૃષ્ણે પણ ગૌસેવા કરેલી ગૌસેવા એજ પ્રભુસેવા શ્રાવણ મહિનામાં એક ગામમાં સાસુમાં પોતાના વહુને કહે છે હું નાહવા જાઉ છું તમે ઘઉલો ખાંડી રાખજો ઘઉલો એક વાનગીનું નામ છે. પરંતુ ઘરમાં વાછડાનું નામ ઘઉલો હતું આથી વહુ બહુ ભોળી હતી. વાછડાને ખાંડીને રાંધે છે. આ વાતની સાસુ માને ખબર પડે છે. દુઃખી થાય છે. સાંજના વાછરડાની માતા ગાય ઘરે પાછી આવે છે અને રાંધેલા વછરડાને પગમારી સજીવન કરે છે. ત્યાર બાદ સાસુ અને વહુ બન્ને ગાય વાછરડાનું પુજન કરે છે. આ દિવસ હતો બોળચોથનો.