પહેલીવાર મારો ફોટો છાપામાં આવ્યો ત્યારે મને મોતની ધમકીઓ મળી. બે દિવસ ઘરમાં પૂરાઈ રહીને વિચાર્યું કે હું જે કામ કરી રહી છું તે યોગ્ય તો છે ને? તેને માટે જોખમ લેવાની જરૂર છે. ત્યારે વિચાર આવ્યો કે કેટલીય છોકરીઓ એફજીએમ થયા બાદ મૃત્યુ પામે છે અને તેની કોઈને ય જાણ પણ નથી થતી. હું મરી જઈશ તો લોકો જાણશે તો ખરા. ને બસ પછી મને કદીય ડર નથી લાગ્યો. હું મારી પીડાની વાત મિત્રોને કરી શકું છું તે કેટલી મોટી વાત છે. મારે કેટલીય સ્ત્રીઓના મિત્ર બનવું છે. એકવાર રસ્તા પર એક અજાણી છોકરીએ મને ઊભી રાખીને પૂછ્યું કે તમે જ એ સ્ત્રી છો ને જે મ્યુટિલેશન વિશે વાત કરે છે? મને એમ કે તે મારા પર થૂંકશે, ધિક્કારશે પણ તેણે મારો આભાર માન્યો. હું મારી જાતને નેતા નથી માનતી. મારા પહેલાં પણ અનેક સ્ત્રીઓએ કામ કર્યું છે હું તો બસ તેમનું કામ આગળ વધારું છું.