મારા પિતા અને મોટા ભાઇ નટવરભાઇ દવાખાનું ચલાવતાં ખુબ સસ્તા દરે લોકોની સેવા સારવાર કરતાં એટલે ડાહ્યાભાઇના દવાખાના તરીકે ખુબ લોકપ્રિય હતું. હું પણ કલીનીકમાં મદદ માટે જતો હતો. મારે ભાગે ચિંધ્યા કામ આવતાં એક નાનકડુ ટેબલ આપ્યુ હતું. જયાં ટપાલો વગેરે આવે તે સરખા કરીને પિતાને આપવાના. બેલ મારે તો ચા-પાણીનું પણ કહેવા જવાનું થતું. ૧૯૯૯ની સાલમાં મેં બીએસસી કેમેસ્ટ્રી કર્યુ સતાવાર રીતે ધંધામાં જોડાયો. દેશના ગામે ગામ ટ્રાવેલીંગ કર્યુ. એ સમયે ફોન પણ બુક કરાવીને ઘેર કરવા પડતાં હતાં. પંદર પંદર દિવસ સુધી ઘર કે પરિવારનો સંપર્ક ન થાય. પણ દેશના દરેક પ્રાંતની જરૂરિયાત,વેપારની ઢબ અને વેપારની જરૂરિયાતને સમજી. હજારો કિલોમીટરના પ્રવાસથી સ્વાનુભવે કેટલાક તારણ ઉપર આવ્યો.