દિવાળી અંધકાર પર પ્રકાશના વિજયનો, હતાશા અને નિરાશાને હરાવતા ઉલ્લાસના વિજયનો ઉત્સવ છે. સાહિત્યની પરિભાષા જેમ ટેકનોલોજી અને જીવનના પ્રવાહ સાથે સતત બદલાતી રહે છે એ જ રીતે એ જીવનને પણ પ્રભાવિત કરે છે. સાહિત્યનું સ્તર, સર્જકોનું આગવું વિશ્વ અને એક વાચક તરીકે મનગમતા સર્જકને જાણવાની – નજીક જવાની આખી પ્રક્રિયા પણ સમય સાથે સતત બદલાઈ છે. હવે સર્જકો વધુ સુગમતાથી વાચકો સાથે સીધો સંવાદ કરી શકે છે, સોશિયલ મિડીયા જેવા માધ્યમે હવે પ્રકાશન માધ્યમો પરની તેમનું અવલંબન ઘટાડ્યું છે, એટલે પ્રકાશન માધ્યમોએ વધુ જવાબદારીપૂર્વક અને ગંભીરતાથી નિરપેક્ષભાવે ગુણવત્તાસભર અને જીવન ઉપયોગી સાહિત્ય પીરસવાની નેમ રાખવી જોઈએ એમ મને લાગે છે. દિવાળીની રંગોળીમાં જીવનના તમામ રંગો સાથે આવીને એક રંગોળીમાં પોતાના અસ્ત્તિત્વને ભેળવી દે છે એમ સાહિત્યના અનેકવિધ પ્રકારો જીવનને પ્રેરણા અને ઉત્સાહ આપવા જોઈએ. નવા વર્ષે એકબીજાને સાલમુબારક કહીએ ત્યાર નવા વર્ષમા વધુ વાચકલક્ષી થઈ, વધુ ઉપયોગી અને પ્રાયોગિક થઈ રહે એવા પ્રયત્ન અક્ષરનાદ માટે કરવા છે. વાચકને જીવનની સતત સરળ ગતિ અને તેના સાતત્યની વાત કહેવી જરૂરી છે, સાહિત્યનો હેતુ જીવનની અનેકવિધ વિટંબણાઓ અને સંઘર્ષોમાંથી પસાર થઈ રહેલા માણસને ફિક્શનની દુનિયામાં ખેંચી જઈ ક્ષણિક જીવનના રસનો આસ્વાદ કરાવવાનો, એને વિચારતો અને વધુ સંવેદનશીલ બનાવવાનો હોય છે, એ ચોમાસાની ભીની ભીની સાંજ વિશેનો નિબંધ વાંચીને એ અંગેની યાદોમાં ખોવાઈ જાય કે કોઈક અદ્રુત વાર્તાના પાત્ર સાથે પોતાનું તાદામ્ય સાધી બેસે, એ કોઈક ગઝલમાં પોતાના જીવનનો પ્રાસ શોધે કે પ્રવાસવર્ણન વાંચતા પોતાની જાતને ક્યાંક મૂકીને માઈલો દૂર લેખક સાથે પ્રવાસ કરી આવે.. સાહિત્ય વિચારના વૃંદાવનમાં મનના મોહનની મોરલીનો મધુર નાદ છે, એ જીવનની બારાખડીનો પહેલો અક્ષર છે..