"ત્યાં, નમ્ર રેતી પર, અમારા વડીલોથી થોડાક ફુટ દૂર, અમે બધા સવારે સખત ફેલાતા હતા, ઇચ્છાના ઘેરાયેલા પલંગમાં, અને એકબીજાને સ્પર્શ કરવા માટે અવકાશમાં અને સમયના દરેક આશીર્વાદનો લાભ લેતા હતા: તેનો હાથ, રેતીમાં છુપાયેલું, મને તરફ ચઢે છે, તેની નીચું કથ્થઈ આંગળીઓ નજીક અને નજીક ઊંઘે છે; પછી, તેણીની અર્ધસંદર્ભ ઘૂંટણ લાંબા સાવધ પ્રવાસ પર શરૂ થશે; ક્યારેક નાના બાળકો દ્વારા બનાવવામાં આવતી તકધામ અમને એકબીજાના ખારાશવાળું હોઠ ; આ અપૂર્ણ સંપર્કો અમારા તંદુરસ્ત અને બિનઅનુભવી યુવાન સંસ્થાઓને આવી પ્રકોપની પરિસ્થિતિમાં લઈ જાય છે કે ઠંડા વાદળી પાણી પણ નહીં, જેના હેઠળ આપણે હજી એકબીજામાં પક્કડ કરીએ, રાહત લાવી શકે.