દાદા-દાદી પાસે બાળક તેમના અનુભવોની વાર્તા સાંભળે. દાદા-દાદીને પણ ખબર હોય કે બાળકને કેવી રીતે હેન્ડલ કરાય. તેઓ બાળકને નાની-નાની વાર્તાઓ દ્વારા શીખ અને સંસ્કારનું સિંચન કરે. મા- બાપ જ્યારે બાળકોને જન્મ આપે છે ત્યારે તેમનો પતિ- પત્નીમાંથી મા- બાપ તરીકેનો પણ નવો જન્મ હોય છે. તેમના માટે એકલા હાથે બાળઉછેર કરવો મુશ્કેલ બને, પણ જ્યારે દાદા-દાદી હોય તેમને બાળકોનાં ઉછેરનો પૂરતો અનુભવ હોય એટલે તેઓ વધુ સારી રીતે ઉછેર કરી શકે છે. ખાસ કરીને જ્યારે બાળક બીમાર પડે કે તેને કોઇ તકલીફ થાય ત્યારે મા-બાપ ગભરાઇ જાય છે અને તેમને ખબર નથી પડતી કે શું કરવું, તેવામાં દાદા-દાદી પોતાના અનુભવના નુસખાના આધારે તેનું સોલ્યૂશન કાઢે છે. કેટલીક વાર જે અસર દવાથી ન થાય તે દાદા-દાદીના નુસખાથી થાય છે. એક ગુજરાતી કહેવત પ્રમાણે દાદા-દાદીને પણ મૂડી કરતાં વ્યાજ વધારે વહાલું હોય છે. પોતાનાં સંતાનો અને તેની બીજી પેઢી માટે દાદા-દાદીને અંતરથી જ એક આકર્ષણ હોય છે. તેમનો પડયો બોલ ઝીલી તેના માટે દાદા ઘોડો પણ બની જાય છે અને દાદી તેને પૂરતું પોષણ મળે એ માટે નિત નવીન અખતરા કરી પોષક આહાર ખવડાવતાં હોય છે. તેમનાંથી બનતું બધું તે આ પેઢી માટે કરી છૂટે છે.