જોકે, મોટો મુદ્દો એ છે કે આ આર્થિક વિકાસના મુખ્ય એન્જીન, ઉત્પાદક રોકાણો નહિ પરંતુ વિકસિત મુડીવાદી દેશોમાં લાંબાગાળાથી ચાલી રહેલ અર્થતંત્રીય રુકાવટ (ધીમો અર્થતંત્રીય વિકાસ, ઉંચી બેરોજગારી/ અર્ધ રોજગારી, અને વધારાની ક્ષમતા), અને સટટાકીય ફાયનાન્સ છે. બીજા શબ્દોમાં કહીએ તો આર્થિક વ્યવસ્થાને ચલાવવા માટે શ્રેણીબંધ ફાયનાન્સિઅલ બબલની જરૂરત છે. આવા આર્થિકીકરણ દ્વારા લવાયેલ વેલ્થ ઈફેક્ટ- જેમાં આવકના વધારાની ગેરહાજરીમાં પણ મિલકતોની કિંમતમાં થતા વધારાને કારણે વપરાશ વધવાનું વલણ – વાસ્તવિક અર્થતંત્રને ઉત્તેજે છે. પણ જ્યારે આ આર્થિક ફુગ્ગો ફૂટી જાય છે ત્યારે વાસ્તવિક અર્થતંત્ર વેરવિખેર થઇ જાય છે.અગાઉના આર્થિક ગાંડપણોની જેમજ બીટકોઈન અને બ્લોકચેઈનનું વળગણ પણ મૂડીવાદની યેનકેન પ્રકારેણ સંપત્તિ એકઠી કરવાની આંધળી દોડનું ઉદાહરણ છે, પછી ભલે આને કારણે લોકોની જરૂરિયાતો સંતોષાય કે ના સંતોષાય.