દક્ષાબહેને તો ત્યારે કંઈ જ ન વિચાર્યું કે તેમની પોતાની જિંદગીને કોઈ તકલીફ થશે કે નહીં અને જો એવું કંઈ થશે તો એનાથી નાનાં સંતાનો અને પતિનું શું થશે? જોકે કિશોરભાઈને ચિંતા થઈ આવેલી કે તેમની જિંદગી રઝળી નહીં પડેને! જોકે ડૉક્ટરે કહ્યું હતું કે દક્ષાબહેનને કોઈ તકલીફ નહીં થાય. આઠેક ડાયાલિસિસ પછી ૧૯૯૬ની ૧૮ એપ્રિલે હરકિસનદાસ હૉસ્પિટલમાં એક જ ઑપરેશન થિયેટરમાં એકસાથે મા અને દીકરીનાં ઑપરેશન થયાં અને દક્ષાબહેનની એક કિડની શિલ્પાના શરીરમાં આરોપાઈ. દક્ષાબહેન કહે છે, ‘એ સમયે હૉસ્પિટલમાં અમને એમ સાંભળવા મળેલું કે કિડની ટ્રાન્સપ્લાન્ટેશનના બે-ત્રણ કેસ ફેલ પણ થઈ ગયા હતા; પણ મને ભગવાન પર ભરોસો હતો અને મન મક્કમ હતું કે મારું તો જે થવાનું હોય એ થાય, મારી દીકરી તો જિંદગી માણી શકશે!’