‘નવું નવ દા’ડા’ કહેવત જાણનાર નવ દિવસ સુધી તો કમસેકમ ઘટના, વ્યક્તિ કે વસ્તુનો રોમાંચ અનુભવે છે. અને પહેલી વાર કશું કરવાનો તો જાણે નશો હોય. પ્રથમ સ્પર્શ, પ્રથમ ચુંબન, કે પછી એ પ્રથમ લગ્ન કેમ ના હોય. એટલે જ તો પહેલા લગ્નમાં તો મા-બાપ હરખ પદુડા થઈ કન્યા તો ઠીક વેવાઈપક્ષનાં ગુણગાન ગાતાં ફરતાં હોય. સામે વાળી પાર્ટીનો ઉલીયા બનાવવાની ગૃહઉદ્યોગ હોય તો કહે કે, ‘એમને સ્ટેઈનલેસ સ્ટીલનો બિઝનેસ છે’, ‘રિંકીના કાકા-સસરા પોલીટીક્સમાં બહુ આગળ છે’, પણ જે બેકાર કાકાજી માટે આવું કહેતા હોય એ પોલીટીક્સમાં આગળ જરૂર હોય પણ એમની પાછળ કોઈ ના હોય ! સવારનું છાપું જેમ સાંજે પસ્તી બની જાય એવું આ પહેલી વારના રોમાંચનું છે. પણ બીજા લગ્નની જો વાત હોય તો કોઈ આટલી ઉત્સાહથી નથી કરતું. ત્યારે તો ‘અમે સાદાઈથી જ કરી નાખ્યા’ એવું વગર પૂછે કહે. અને ‘છોકરી ગરીબ છે, પણ આપણે ક્યાં પૈસા લેવા છે ?’ એવા ખુલાસા બહાર પડે. આપણને થાય કે જો કોઈ પ્રમાણિક કોન્ટ્રાક્ટર ભ્રષ્ટ અધિકારીને માથે ભટકાય તો અધિકારી પણ કદાચ આવું જ કઈક કહે !