વિષમતા, વિસંવાદ, કુરતા, અસ્થિરતા અને જ્ઞઆનથી ભરેલા માનવ જીવનમંચ પરના એક પાત્ર તરીકે આપણા લોકસંતોને કડવા અનુભવો થતા રહ્યા હશે, પણ એ અનુભવોને પરમાત્માની કસોટીરૂપ ગણીને હસતે મુખે સહન કરી લેવાનું તેઓ સહજ રીતે સ્વીકારતા આવ્યા છે. પોતે ભક્તો છે ને ! એટલે આ ભજનિક સંતોએ પ્રાણપ્યારા પરમાત્મા પ્રત્યેની અનન્ય ભક્તિ, મોક્ષપ્રાપ્તિના કે અન્ય કશા યે ઉદેશ વિના જ પોતાનાં ભજનોમાં વ્યક્ત કરી છે.