મને એમાં જે વધુ ગમી તે વાત,”ટી વી મા વ્યર્થ દેશ વિદેશ અને પોલીટીક્સની ચર્ચા કરાતી હોય છે”, અને તે જોનારા કલાકો આવી ચર્ચાઓ ની માહિતીના પોટલાં બાંધી બાંધી ભાઈબંધ દોસ્તારો આગળ પોતે કેટલું જાણે છે એ બતાવવા પોટલા એમની સામે ખુલ્લા મુકે છે પણ તેઓ પોતે તો,આવી વાતોમાં શું કરી શકીએ ?! એવું વલણ રાખે છે.મને તો આ જોઇને સાચે જ મારી જાત તરફ શરમ થાય છે કે,અરરર! મારા દેશની નાની જગ્યાઓમાં શ્રમજીવીઓ માટે એટલી પણ સગવડ નહિ ?! સરકાર તરફથી કેળવણી ને નામે દર મહીને ગરીબોને અમુક રકમ આપવામાં આવે છે.પણ તે આ બાળકોને મળે છે કે નહિ ! તે જોવાની કોઈને દરકાર નથી?! એક ૧૦ રૂ.ની નોટબુક પેન્સિલ માટે એક તેજસ્વી છોકરીને આપઘાત કરવો પડે? ભલે એ નાદાન છે ,પણ તેની ટીચર જે તે રોજ તેને ટોક્યા કરે છે પણ શા માટે એની પાસે આ વસ્તુઓ નથી? એ જાણવાની દરકાર કરી હોત તો?!