નાસ્તો કરીને ઊઠતાં અમારામાંના એકે એમને પ્રતીક ભેટ આપવા પર્સ ખોલ્યું. આ જોતાં જ સમજી ગયો હોય તેમ પેલા યુવાને હાથ પકડી લીધા. ‘આવો શિષ્ટાચાર નહીં’ની વિનવણી સાથે. એ દિવસ પછી એ લાવણ્યમયીની લાગણીના કારણે ખૂબ સુંદર ગયો. ક્યાં ખબર હતી કે દેશના સીમાડે આવેલા કોઈ નાના ગામની સ્ત્રીઓ આમ અચાનક જ લાગણીથી ભીંજવી જશે. આવા પ્રસંગો ક્યાં વારંવાર બને છે તે આ બધું ભુલાય. આજે પણ સૌંદર્યની વાત ક્યાંય થતાં એ લાવણ્યમયી સ્ત્રી યાદ આવે છે. પણ દુનિયા કેમ જાણશે, સૌંદર્ય કેવું હોય છે !