મંત્રતંત્રની ગૂઢશક્તિનો મહિમા લોકસંસ્કૃતિના ખભે ચડીને લોકજીવનમાં એક યા બીજા સ્વરૂપે ઉતરી આવ્યો છે. એનું ધસાતું ભૂસાતું સ્વરૂપ આજેય જળવાયેલું જોવા મળે છે. ગામડાંઓની વિધવિધ જાતિઓના બાલ, અબાલ અને વૃદ્ધો પોતાની સુરક્ષા માટે અનેક પ્રકારના માદળિયાં, તાવીજ અને મંતરેલા દોરા હાથે, ગળે ચાંદીના માદળિયામાં બાંધે છે. માતા બાળકના ગળામાં તાવીજ પહેરાવે છે. શકુંતલાએ સર્વદમનના ગળામાં તાવીજ બાંધ્યું હતું. તે તાવીજ તેના માતા કે પિતા સિવાય કોઈ ઉઠાવી શકે નહીં એવું અભિમંત્રીત કરેલું હતું. ભૂતપ્રેત અને બલાથી બચવા માટે આવાં તાવીજ બાંધવામાં દોરા-ધાગાના મંતરેલાં તાવીજો આપતા જોવા મળે છે. રવિવારે કે મંગળવારે તાવીજને લોબાન, ગુગળ કે અગરબત્તીનો ધૂપ દેવાનું કહેવામાં આવે છે, જેને પવિત્ર ગણવામાં આવે છે. આ તંત્રયુગની પરંપરા આપણે ત્યાં ઉતરી આવેલી જણાય છે.