બધું જ સુષ્ઠું સુષ્ઠું લાગે છતાં પોતાના દેશ જેવું કાંઈ નહીં ! આપણી પેંપેંપીંપીં કરતી રિક્ષાઓ સામે ગમે તેટલી ફરિયાદ હોય છતાં હૅંગલોમાં બસની રાહ જોતાં રિક્ષા અચૂક યાદ આવી જતી. ખૂણેખાંચરે ગમે ત્યાં હાથ લંબાવીને રિક્ષા થોભાવો અને માત્ર દસ-બાર રૂપિયામાં મુસાફરી કરી શકો એ ‘વૈભવ’ આપણને ભારતમાં જ મળે છે ! વળી શિયાળામાં સાંજે સાડાચાર વાગે અંધારું થઈ જાય. રોજ સૂર્યનાં દર્શન તો દુર્લભ ! ને ઘરની બહાર કાતિલ ઠંડીનો સામનો કરવાનો ! આપણને કુદરતની આપણા દેશ પર શું મહેરબાની છે એ ત્યારે સમજાય. ઉનાળાના દોઢેક મહિના સિવાય સાંજે છ-સાડા છ વાગતાં રસ્તાઓ પર સૂનકાર છવાઈ જાય. આવી નિર્જનતા લોકોનાં ટોળાં જોવા ટેવાયેલી આપણી આંખોને સ્મશાનવત્ લાગે.