રાત્રે જમવામાં ગુલાબજાંબુ ઝાપટ્યા. ત્રીજા દિવસનો પ્લાન એવો હતો કે સવારે બ્રેકફાસ્ટ કરી મીની ટ્રેનની ટિકિટ લેવા માટે લાઇન લગાવવી. એ પહેલાં સવારે દોડવા ગયો તો રસ્તામાં ઢગલાબંધ કૂતરાંઓ. બીજા રસ્તે ગયો તો ત્યાં પણ એ જ સ્થિતિ. છેવટે ૩ કિમી દોડીને કંટાળીને પાછો આવ્યો અમે સ્ટેશન પર પહોંચ્યા અને અમારી પાસે હજી ૨ કલાક હતા એટલે ફરીથી બાકીના પોઇન્ટ્સ જોવાનું નક્કી કર્યું. આ બધાં પોઇન્ટ્સ ઓકે છે. ટીપ: આમાં પૈસા ના બગાડાય (અથવા ચાલીને જવાય). સ્ટેશન પર આવ્યા તો લાંબી લાઇન અને માત્ર ૧૦ વ્યક્તિઓમાં જ બધી ટિકિટ પૂરી (એક જણને ચાર ટિકિટ મળે). સ્વાભાવિક રીતે રેલ્વેના કર્મચારીઓએ હોટેલ વાળાઓ જોડે સેટિંગ કરેલ હશે. ત્યાં તપાસ કરવા ગયો તો ખબર પડી કે હજી ફર્સ્ટ ક્લાસની ટિકિટ્સ બાકી છે તો તરત લઇ લીધી અને અમે ટ્રેનમાં બેઠા. આ ટ્રેન માથેરાનની ઉત્તમ વસ્તુ છે. ૨૧ કિમીની સફર તે ૨ કલાક કરતાં વધુ સમયમાં પૂરી કરે છે પણ આપણને અદ્ભુત અનુભવ કરાવે છે (ઢગલાબંધ ફોટાઓ લીધા છે). નેરલ પહોંચ્યા અને ત્યાંથી ફટાફટ નાસ્તો કરી દાદરની લોકલ પકડી. કવિને સેન્ટ્રલ લાઇનનો પ્રથમ અનુભવ લીધો અને અમે ભીડમાં દબાઇ ગયા. દાદરથી પછી કાંદિવલી અને પછી ત્યાંથી રીક્ષા. ટૂંકા પ્રવાસનો અંત.