બીજીબાજુ પ્લાસ્ટીકની બોટલમાં ભરેલા દાઝીયા તેલની મનોસ્થિતી પણ કથળેલી છે. તોબડો ચડાવી, પિલુડા પાડતું તેલ બકડીયામાં આળોટવા કયારનું થનગને છે. કાંધીયે એની બાજુમાં કોણીયું ભટકાવતા મોનોકોટો ફોર્સ, સાયપર કીલ અને બાયોઝામ જેવા કીટનાશકો, એગ્રી કલ્ચર શિરપો તેલની બોટલનો વાસો પસવારી હૈયા ધારણા આપે છે કે “જારવી જા મારા વીર…હમણા ભામ ભેગી થાહે …તારો ય વારો આવશે…દિનોનાથ હંધાયનું ભલુ કરશે! આમ મોરુ ના પડાય મારા પેટ” સામે જ ખીંટીયે ટીંગાળેલા તેલના જારાનાં હાથામાં ખાલી ચડી ગઈ છે. એનાં નાના-નાના હોલમાં ધૂળ ભરાઈ હોવાથી એને મુંજારો આવે છે. પારણિયારે પડેલા ખાંડણી-દસ્તો સામસામે ઘુરકીયાં કરે છે… કંટાળેલા એ ક્યારે બથોમબથ આવે એનું કઈ નક્કી નથી. કાથરોટ, ડીશુ, થાળી, વાટકા, અડારી, કપ બધા જરાક વાયરો વાતા ખખડી ઉઠે છે. નાહ્યા વગરના આ બધાયના ડીલે લુંબે-જુંબે ધાધરુ થઈ છે. પોતાના દેહ પર હડીયા પટ્ટી કરતી માખી, મકોડાને જોઈ રોષે ભરાય એેને સાતમી પેઢીની ચોપડાવે છે! બહારની પરિસ્થતી ય ગોઝારી હતી. છાજલી પર સંકેલાયને મુકેલ બુંગણની કમરની કઢી થઈ ગઈ છે. રોજ ફયટકે ચડતો બે ઈંટ અને એક કારમિણ પાણાથી બનેલ દેશી ચુલો મોઢું લબડાવીને બેઠો હતો. રુમમાં રહેલ ગેસનો ચુલો એને ટેગ કરી સેલ્ફી લઈ “ઇન્જોય વીથ ચાની તપેલી” એવું લખી ફેસબૂક પર મૂકી તેને રોજ બળતરા કરાવે છે! ભજીયા ન બનતા આ બધા ‘બોકાહા’ નાંખતા હતા. ફરતી કોર રખડતા મસાલાનાં પ્લાસ્ટીકના કાગળ, બીડીના ઠુંઠીયા, બીજા કાગળીયા હમણા વારી ચોરીને ચુલે હોમાવાનાં હતા. એમની આતુરતાનો અંત આવ્યો.