એક આંસુની વાવણી થઈ. બીજું આંસુ ખિસકોલીએ અડધું પડધું બેઉ કાનમાં નાખ્યું. સાંજ પડી ત્યાં તો ખિસકોલીની બેઉ આંખોમાં આંસુની ઝીણી ઝીણી કૂંપળ ફૂટી. રાજાજીના ખેતરમાં ને વાડીમાં આંસુના કૂણા કૂણા કોંટા ફૂટ્યા. એક દિવસ, બીજો દિવસ ને ત્રીજો દિવસ થયો ત્યાં તો રાજાજીની વાડી ને ખેતરમાં આંસુનો મબલખ મોલ ઊગી નીકળ્યો. આખા ખેતરમાં ચોખ્ખાં ચોખ્ખાંચટ્ટાક આંસુઓ ડળક ડળક ડોલે છે, આ જોઈ રાજાજીના હરખનો પાર નથી. તેની આંખમાં ઝળઝળિયાં આવ્યાં આનંદનાં, ને આંસુ ટપક્યાં ટપક ટપક…ટપક… પણ આ શું ? એમની આંખમાંથી આંસુને બદલે સાચાં મોતી દડે છે ! ખિસકોલીની આંખમાંય આંસુનો છોડ લહેરાતો હતો. તેની ડાળેથી સાચાં આંસુ ખરવા લાગ્યાં. ટપક….ટપક… મોતીને બદલે આંસુ ! ખિસકોલીના આનંદનો પાર નથી…….