શિયાળાની વહેલી સવારે અજવાળાની સામે હારી ગયેલા અંધારામાં મારા ‘હું’ને માથે ફૂલ બેસે છે. લાગેે કે એકાંતમાં જ આપણે કેવળ ‘આપણે’ હોઈએ છીએ. અંધારાના ઉપકારો અનંત છે. અજવાળું સતત આપણી પ્રાઇવસી પર તરાપ મારે છે. અંધારું આપણા એકાંતને શણગારે છે. એકાંત (અલોનનેસ) અને એકલતા (લોન્લીનેસ) વચ્ચેનો તફાવત સૂક્ષ્મ છે તોય સ્પષ્ટ છે, આમંત્રણ આપ્યા વિના એકાંત નથી મળતું. એકલતા તો ટાઢિયો તાવ છે. તાવનું પણ અભિવાદન છે. હેન્રી ડેવિડ થોરો વોલ્ડન તળાવને કાંઠે દિવસો સુધી સંપૂર્ણ એકાંત માણતો રહ્યો. એકાંતને પોતાના પરમ મિત્ર ગણાવીને એણે કહેલું I never found a companion that was so companionable as solitude. એકલતા (lonelyness) અને એકાંત (aloneness) વચ્ચેનો તફાવત વિકરાળ છે. એકલતા ખટકે છે, જ્યારે એકાંત ગમે છે. અગ્નિ દઝાડે છે, પરંતુ તાપણું હૂંફ આપે છે.