કેટલીક નવી છબીઓ સામે આવે ત્યારે એ તરડાયેલી હોય છે. આપણને થાય કે આના કરતાં જૂની છબી સારી હતી. છોકરીને થયું, હવે કોઈ જૂનાને મળવું નથી. જૂની છબીઓ જ સારી હતી. જતી હતી ત્યાં જ એક છોકરી સામે મળી. એ ચહેરો તરત જ યાદ આવી ગયો. થયું કે આ ક્યાં મળી ગઈ? આની સાથે તો મારે કોઈ દિવસ બન્યું જ નથી. ઓલવેઝ મારી સાથે ઝઘડતી હતી. મારતી પણ હતી. સામે આવી જાય પછી ઘણું આપણે અવોઇડ કરવું હોય તો પણ કરી શકતા નથી. નજર મળી તો પેલી છોકરીની નજરમાં એકદમ ચમકારો થયો. અરે વાહ, તું! એણે એકદમ ઉષ્માથી હગ કર્યું. આંખોમાં આંખો પરોવીને કહ્યું, તને જોઈને મજા પડી ગઈ. આપણે કેવા ઝઘડતાં નંઈ? કોઈ દિવસ આપણે બન્યું જ નહોતું, છતાં અત્યારે તને જોઈ ખૂબ આનંદ થાય છે. છોકરીને આશ્ચર્ય થયું. આ એ જ છે, જે એક નંબરની વાયડી હતી. હાથ ઊંચો કરી તેણે કાંડું બતાવ્યું. એક નિશાન હતું. આ યાદ છે ને? એક વખત તેં મારો હાથ મચકોડ્યો હતો. મેં પહેરેલી કાચની બંગડી તૂટીને મારા હાથમાં ઘૂસી ગઈ હતી. હજુ એ નિશાન છે. જ્યારે જોઉં છું ત્યારે તું યાદ આવતી રહે છે. તને ધિક્કારી છે. પેલી છોકરીએ એ હાથ હાથમાં લઈ હળવેકથી એ ડાઘ ઉપર કિસ કરી. આંખ ઊંચી કરી તો દેખાયું કે એ થોડીક ભીની હતી. એણે કહ્યું, સોરી ડિયર, ત્યારે ક્યાં કંઈ સમજ હતી? એની આંગળી ડાઘ પર ફરતી રહી, ડાઘ તો ઝાંખો ન થયો, પણ દિલમાં કંઈક ઊજળું જરૂર થયું. એ ગળે વળગી ગઈ. એને થયું, સમયના ચહેરા પણ કેટલા બદલાઈ જતા હોય છે!