એક પ્રયોગમાં સીલ કરેલ પાત્રમાં વાયુ ભરીને તેને ઉકળતા પાણીના તાપમાનથી પાણી થીજી જાય ત્યાં સુધી ઠંડુ પાડવામાં આવે પાત્રમાં વાયુનું દબાણ ચોથા ભાગનું થઈ જાય છે. તેના પરથી તાપમાન અને દબાણનો આલેખ આગળ લંબાવતાં એક તબક્કે વાયુનું દબાણ છેવટે અદ્રશ્ય થઈ જશે (કારણ કે પરમાણુઓની સરેરાશ ઝડપ શૂન્ય થઈ જાય છે.) તે વખતે તાપમાન ઋણ ૩૦૦ અંશ સેલ્સિયસ (-૩૦૦ અંશ સેલ્સિયસ) થઇ જાય છે. આ પ્રયોગ તો ૧૭મી સદીમાં કરવામાં આવેલો. પરંતુ આદર્શવાયુના દબાણ અને તાપમાનનું ચોક્કસાઈથી માપન કરવામાં આવ્યું. નિરપેક્ષ શૂન્ય તાપમાન – ૨૭૩.૧૫ અંશ સેલ્સિયસ માલૂમ પડયું. હવે તે તાપમાનને તાપમાનના કેલ્વિનમાપક્રમમાં શૂન્ય તાપમાન ગણવામાં આવે છે.ત્યાં પહોંચવા માટેની સ્પર્ધા ૧૯મી સદીના અંત ભાગમાં શરૃ થઈ. અલબત્ત તે અજ્ઞાતની સફર હતી. તે સ્પર્ધાનું લક્ષ્ય કદિ પહોંચી શકાયું નહીં.