વિશ્વનું સર્જન થયું ત્યારે અન્ય પ્રાણીઓ સંગે માનવીઓને ઉચ્ચ પદ મળ્યુ. પ્રભુની ઈચ્છા હતી કે નર અને નારીનું સ્થાન એક સરખું- ન કોઈ ઉંચું કે ન કોઈ નીચું. સંસારે નર માનવનુ કર્તવ્ય શું અને નારીનુ કર્તવ્ય શું એ ઘડતર નક્કી થયું તેમાં એક વ્યક્તિ (નર) બીજી વ્યક્તિ (નારી) વગર અધુરી હતી. બે એક સાથે પુર્ણત્વનું દર્શન કરાવતા હતા. આવી ઉચ્ચ ધર્મ પ્રથામાં નારી એક દીકરી તો કોઈની બહેન, એક પત્ની કે કોઈની માતા તરીકે પુજાતી હતી. જેમ જેમ સમયનું વહેણ થયું તેમ તેમ નર પોતાની જાતને મહાન ગણવા લાગ્યો અને નારીને એણે નીચી પદવી આપી. સંસારમા સમાજે સમાજે નારીનું અપમાન થવા લાગ્યુ. આ દુ:ખ ભર્યા પરિવર્તનમા પ્રજાપતિ નારીને પણ ઘણું જ સહન કરવાની ઘડી આવી.