બીજી બાજુ આપણે ઘણા બધા એવા માણસો જોઈએ છીએ કે જે મનની લગામને મજબૂત રીતે પકડી શકતા નથી. એટલે તો નબળા મનના માણસને વિશે આપણે કહીએ છીએ કે એનું મન તો પાણીના પોટલા જેવું છે. પોટલામાં પાણી બંધાય નહીં. આવા માણસો એક ક્ષણે એક નિર્ણય કરે અને બીજી જ ક્ષણે બરફનો ટુકડો ઓગળે તેમ નિશ્ચય ઓગળી જાય. કેટલાક માણસો એવો નિર્ણય કરે છે કે આવતી કાલથી હું રોજ સવારે છ વાગે ઊઠી જઈશ અને એક-બે કિલોમીટર ચાલીશ પણ ઘડિયાળમાં છનો કાંટો જોયા પછી પણ એ પથારીમાંથી બેઠા થઈ શકતા નથી. બચાવમાં કહેશે કે હું શું કરું? મારી ઊંઘ જ પૂરી થઈ નથી! એક વિદ્યાર્થી પરીક્ષાને કારણે રાત્રે બે વાગ્યે જાગીને અભ્યાસ કરવાનું નિશ્ચય કરે છે અને એ બે વાગ્યે ઊઠી પોતાનું કામ હાથ ધરે છે. આંખમાં ઊંઘ ભરી હોય છે તો આંખમાં ઠંડું પાણી છાંટીને ઊંઘને ઉડાડી મૂકે છે. આપણે જોઈએ છીએ કે ઘણા બધા માણસોએ પોતાના કર્તવ્ય પ્રત્યેના લગાવથી નિશ્ચયપૂર્વક ઊંઘ અને જાગૃતિના સીમાડા ભૂંસી નાખ્યા હોય છે.