‘નિહારિકા, એક બીજી વાત પણ તને જણાવી દઉં. અમે બીજે મકાન શોધી લીધું છે. ચાર-પાંચ દિવસમાં અમે ત્યાં શિફટ થઈ જઈશું. હું ઈચ્છું છું કે જે કાંઈ બની ગયું છે એ બધું જ ભૂલી જઈને તું તારી જિંદગીની નવી શરૂઆત કરે. જિંદગી ઘણું ઘણું આપવા તને તૈયાર છે. બસ, તારે નક્કી કરવાનું છે કે તારે ક્યા રસ્તે જવું. તારું ભવિષ્ય તારી રાહ જોઈ રહ્યું છે, નિહારિકા. તારી ચિંતાઓનું આજે ઍબોર્શન થઈ ગયું છે. હવે તું મુક્ત છે નિહારિકા.’ કોશાની મહાનતા આગળ નિહારિકા પોતાને વામણી અનુભવી રહી હતી. પોતાની જાત ઉપર એને ઘૃણા ઉપજતી હતી. એના ગળામાં અટકી ગયેલું ડૂસકું દડીને બહાર આવ્યું. એ ઢળી પડી કોશાના ખોળામાં. બેકસાઈડ મિરરમાંથી રીક્ષાચાલકે પાછળ જોયું. રડી રહેલી નિહારિકાને જોઈ પાછળ ડોક ફેરવી માણસાઈના નાતે એણે પૂછ્યું :