[dc]પા[/dc]ડોશમાં રહેતાં સિનિયર સનદી મહિલા અધિકારી વનિતાબહેન સાથે નિરાંતે વાત કરવાની તો સુધાંશુ પંડિતને હજી તક જ નહોતી મળી. કચ્છમાં પાંચ વરસની સજા જેવી નોકરી પૂરી કર્યા પછી પાટનગરના સિંચાઈ વર્તુળમાં નિમણૂક મળી એ સુધાંશુ પંડિતને મન મોડું-મોડું પણ નિયતિ તરફથી સાંપડેલું વરદાન હતું. બીજું વરદાન પણ જાણે બોનસમાં મળી ગયું. વનિતા સોલંકી જેવી જાજરમાન હસ્તીને ફાળવાયેલ ‘ગ’ પ્રકારના બંગલાની લગોલગ ફાળવાયેલું આ રહેઠાણ. સુધાંશુ પંડિતના ઈજનેરી મગજમાં કવિતાના અંકૂર ફૂટવા લાગ્યા. એક દિવસ ડાયરીના એ ખાલી પાનમાં એણે લખ્યું : ‘ઉપરવાલા દેતા હૈ તબ છપ્પર ફાડકે દેતા હૈ.’