કાર પુરપાટ વેગે સડકો પર દોડતી હતી અને તેટલી જ ઝડપથી આંસુએ પણ ધરાના ગાલ પરથી દોડી તેને ભીંજવતા હતા. વ્યોમ ધરાને સ્વસ્થ થવાનો સમય આપતો હોય તેમ ચુપચાપ બેઠો હતો. અંતે ધરાનું રડવાનું અટકયું. તેને આંગળીઓ વડે ગાલ પરના આંસુ લૂંછ્યા અને પોતાની આંગળીઓના ટેરવા સહેજ કાળા થયેલા જોઇ તેને થયું કે તેની આંખોનું કાજળ આસપાસ અને ગાલ પર પ્રસરી ગયું છે. પોતાનું પર્સ ખોલી રૂમાલ શોધવા માટે ફંફોસી રહી હતી પણ રૂમાલ મળતો ન હતો. ત્યાં અચાનક જ કોઇની હથેલી પર એક સફેદ મોટો રૂમાલ તેની નજર સામે આવ્યો. વ્યોમ તેને પોતાનો રૂમાલ આપી રહ્યો હતો. ધરાએ તે લઇ કાજળ લૂછ્યું. આથી સફેદ રૂમાલની એક બાજુ પર થોડી કાળાશ પ્રસરી ગઇ. વ્યોમ પોતાનો રૂમાલ ધરાના હાથમાંથી લઇ જાણે મહામૂલું રત્ન હોય તેમ ખુબ કાળજીથી પોતાના શર્ટના ખિસ્સામાં રાખી દીધો. પોતાના હ્રદયની પાસે....