એક હળવું ડચકું આવ્યું અને એ બોલતા અટકી ગયા. વીસેક સેકન્ડ પછી એમણે ખાંસી ખાધી અને ક્ષીણ અવાજે બબડ્યા. 'એ જ વખતે નક્કી કરી લીધેલું કે હું મરું એ પહેલા વિભાની પાસે હૈયું ખોલીશ એને સચ્ચાઇનું ભાન કરાવ્યા પછી જ ઉપર જઇશ. ઇશ્વરે લાજ રાખી અને આપણો મોંમેળાપ થયો. હવે એ ગમે ત્યારે દોરી ખેંચી લે તોય કોઇ પરવા નથી.'