ઘરમાં પ્રવેશી ત્યારે જ સીમાને હાશ થઈ. એની નજર આજુબાજુ, ઉપરનીચે, ચારેકોર ફરી વળી. અહીં બધું પોતાનું અને આગવું હતું. આ ઘરમાં કશુંય એવું નહોતું કે જેના પર સીમાનો સ્પર્શ ન હોય. કેવું રસપૂર્વક આ ઘર એણે સજાવ્યું છે અને ચોખ્ખુંચણાક રાખ્યું છે ! નોકરોનું કામ ગમે નહીં તે જાતે ઘસીઘસીને બધું ચકચકિત રાખ્યું છે. આગળની ગૅલેરી, તેમાં બેસતાં જ દૂર ક્ષિતિજ સુધી ભમી વળતી નજર, ભવ્યતાની સાથે હૂંફનો અનુભવ કરાવતો ડ્રોઈંગરૂમ અને સૌનો ગમતો એવો નકશીદાર હિંચકો. જાતે બનાવેલી, પેઈન્ટ કરેલી ભરેલી, ગૂંથેલી અનેક કલાત્મક ચીજવસ્તુઓ, આ મારું વ્હાલું વ્હાલું ઘર અને એમાં જ સમાઈ જતું મારું નાનકડું વિશ્વ… અને અચાનક સડસડાટ દોડતી ગાડીને શોર્ટબ્રેક મારવી પડે અને એ હચમચી જાય એમ જ સીમાની નજર પાછી વળી. બધે જ તારાં આંગળાંની છાપ છે પણ વિનોદની ? વિનોદનો સ્પર્શ પામી હોય એવી એક પણ વસ્તુ અહીં નથી. બિઝનેસટૂરને કારણે વિનોદ દેશવિદેશમાં ફરે પણ ક્યારેય કશુંય લાવે નહીં.