ગિજુભાઈએ ઇન્દ્રિય કેળવણી પર ખૂબ ભાર મૂક્યો છે. તેમના મતે ઇન્દ્રિયો જ્ઞાનનાં દ્વાર છે. તેમના વડે બહારના જગતનું જ્ઞાન અંદર જાય છે અને અંદર રહેલી શક્તિઓ બહાર આવે છે. તેથી ઇન્દ્રિયો તીક્ષ્ણ, સતેજ, બળવાન અને પૂર્ણ વિકસિત હોવી જોઈએ. ઇન્દ્રિયોનું પ્રત્યક્ષીકરણ માત્ર ઉપલક ખ્યાલ જ છે. સંપર્કજન્ય અનુભવોથી આનંદ મળે તે જરૂરી છે અને આનંદ મળે ત્યારે જ અનુભવ થયો કહેવાય. તેને જ ઇન્દ્રિય-સંસ્કારિતા પણ કહેવાય છે. તેમના મતે ઇન્દ્રિય કેળવણીનો ઉદ્દેશ ઇન્દ્રિયગમ્ય પદાર્થોના સંસર્ગમાં આવવાથી બાળકને થતાં અનુભવ, લાગણી કે ધક્કાને ઉચ્ચતમ, સૂક્ષ્મતમ અને શિષ્ટતમ બનાવવાનો છે.