1931માં તો વાઘની બોડમાં માથુ નાંખવા જેવું પરાક્રમ કરેલું. ત્યારના જામનગરના રાજા રણજિતસિંહના રાજ્યમાં સ્વરાજ્યના કદીઓને જેલમાં ખૂબ ત્રાસ અપાય છે, એવી વાત ગાંધીજી પાસે પહોંચી. અ બાબતની જાતતપાસ કરવાની હતી. પરંતુ જામસાહેબના રાજ્યમાં પગ મૂકવાની હિંમત કરવા પણ લોખંડનું જીગર જોઈએ. ગાંધીજીએ આ કામ આત્મારામભાઈને સોંપ્યું. એમણે તો જતાં પહેલાં જ જામસાહેબને પત્ર લખી પાઠવ્યો કે – ‘હું તપાસ કરવા આવું છું.’ આખરે તો પ્રજાની શક્તિ એ જ રાજાની શક્તિ છે. ત્યારે સાથી કાર્યકરો સગાંવહાલાં સૌમાં ફફડાટ પેસી ગયો કે આ લડતમાંથી પાછા ફરશે કે કેમ ? પરંતુ આ ભડવીર તો કરેલી જાહેરાત મુજબ જામનગર પહોંચ્યા અને સહીસલામત પાછા પણ આવી ગયા.