તારું આપેલું નામ, બુલબુલ ! જે સાથે તે મારી આગળ પાછળના સમગ્ર અસ્તિત્વને ભૂંસી માર્યા હતા. અને તારા એ એક વાક્ય – ‘બુલબુલે, ઘણી મજા કરાવી’ – એ મને કેટલી સરળતા કરી આપી તેની તને તો ક્યાંથી ખબર હોય ! એ બાદ મને ભરપેટ જમવાનું તો મળતું જ, જોડે જાત જાતના ફળફળાદી અને જ્યુસ પીવા અપાતા. પણ એ બધું મને એમ લાગતું જાણે બકરાને હલાલ કરતા પહેલા ખવડાવીને તગડો કરવામાં આવી રહ્યો હોય ! પણ એ બધા વચ્ચે હું માત્ર તારી ફરી આવવાની રાહ જોવા લાગી હતી. કેમ? શા માટે? એ તો હું આજે પણ નથી જાણતી, અને કદાચ એ વખતે જાણવાની ઈચ્છા પણ નહોતી. બસ તું ફરી મળે એની જ ઇન્તેજારી હતી.