કાળક્રમે માનવજાતિએ સુસ્વર સંગીતનું સર્જન કરવા માટેનાં સંગીતનાં સાધનો વિકસાવ્યાં હતાં. જ્યાં સુધી સંગીતનાં સાધનોનું સર્જન થયું નહોતું ત્યાં સુધી સુસ્વર સંગીત માત્ર ગાયકી પૂરતું મર્યાદિત હતું. ભાષામાં જેવી રીતે પુનઃ અનુલિપીકરણની શરૂઆત થઈ તેવી જ રીતે સંગીતનાં સાધનવાદકોએ પ્રથમ પુનરાવૃત્તિ વિકસાવી અને ત્યાબાદ ગોઠવણ કરી. સુસ્વર સગીતની પ્રથમ શરૂઆત વિવિધ કદની બે નળીઓ વચ્ચે અથડામણ કરીને તેમાંથી ઉત્પાન્ન થતા અવાજ દ્વારા કરવામાં આવી એક નળી સ્પષ્ટ અવાજ કાઢતી હતી જ્યારે બીજી નળી થોડો ઘેરો અવાજ કાઢતી હતી. નળીઓની આ પ્રકારની જોડીનો ઉપયોગ બુલરોઅર્સ, સ્લિટ ડ્રમ્સ, શેલ ટ્રમ્પેટ્સ અને ચર્મવાદ્યો વગાડવા માટે પણ શરૂ કરવામાં આવ્યો હતો. જે સંસ્કૃતિઓ આ પ્રકારનાં સાધનોનો ઉપયોગ કરતી હતી તેણે આ સાધનો સાથે લૈંગિકતાને પણ સાંકળી જેમ કે "પિતા" પ્રકારનું સાધન મોટું અથવા વધારે ઊર્જા ધરાવનારું હતું જ્યારે "માતા" પ્રકારનું સાધન થોડું નાનું અથવા નિસ્તેજ પ્રકારનું સાધન હતું. દુનિયાના સૌપ્રથમ કાષ્ટતરંગની શોધ જ્યાં સુધી ન થઈ ત્યાં સુધી સંગીતનાં સાધનો હજારો વર્ષો સુધી આ જ પ્રકારનાં રહ્યા હતા. કાષ્ઠતરંગમાંથી ત્રણ કરતા વધારે સ્વર નીકળતા હતા.[૨૧] કાષ્ઠતરંગની શોધ મુખ્યભૂમિ અને દક્ષિણ પૂર્વીય એશિયાના ટાપુઓનાં પ્રદેશમાં થઈ હતી. કાળક્રમે તેનો પ્રસાર આફ્રિકા, અમેરિકા અને યુરોપમાં થયો હતો.[૨૨] કાષ્ઠતરંગની રચના નીચે ત્રણ પાયા જેવા ઊભા સળિયા અને તેને વગાડવા માટે આડા સળિયાઓ દ્વારા કરવામાં આવી હોવા છતાં પણ વિવિધ સંસ્કૃતિઓએ તેનાં જેવાં જ ગ્રાઉન્ડ હાર્પ, ગ્રાઉન્ડ ઝિથર, મ્યુઝિકલ બો અને જો હાર્પ જેવાં સાધનોની શોધ કરી હતી.[૨૩]