અને હું(લક્ષ્મણભાઈ ઝીંઝુવાડિયા – ફીટર) ડેમ પર હાજર હતા. મારું ગામ આ ડેમ પડખે રહ્યું એ જોધપર જ. આગલી રાતથી વરસાદ શરૃ થયો હતો, પણ તેની ડેમ પર કોઈ અસર થાય તેમ નહોતું. છતાં સવારથી અમે સમયાંતરે નિયમિત પાણીનું લેવલ તપાસતાં જતા હતા. એ વખતે મીડિયા આટલું વિકસેલું નહીં એટલે લોકો સુધી સમાચાર પહોંચે એ પહેલાં ઉપરવાસમાં વરસાદ વધુ હોવાથી તકેદારીના ભાગરૃપે વહેલી સવારથી જ શહેરના નીચાણવાળા વિસ્તારોમાંથી લોકોને સલામત સ્થળે ખસેડવાની કામગીરી ચાલુ હતી. સરકારી જીપો પર માઈક દ્વારા લોકોને ઍલર્ટ કરવાનું પણ સમાંતરે ચાલતું હતું. આગલી સાંજે ૮ વાગ્યે નાયબ ઇજનેર એ.સી. મહેતા સાહેબે સંદેશો આપ્યો હતો કે ટૂંક સમયમાં ત્રીસ માઈલ ઉપરવાસમાં આવેલા મચ્છુ બંધ-૧ના જળાશયમાંથી પાણી છોડાવાનું છે. એટલે મચ્છુ-૨ તરફ ધસતાં પ્રવાહમાં વધારો થશે. સંદેશમાં તેમણે સ્પષ્ટ જણાવ્યું હતું કે, જળાશયની સપાટી સલામત સ્તરે જાળવવા માટે છ ઇંચ સુધી ખૂલેલા દરવાજાને છ ફૂટ સુધી અને જરૃર પડે પૂરેપૂરા ખોલવા પડશે. અમે ૧૮ પૈકી ૧૬ દરવાજા ખોલી નાખેલા, પણ ૧૫મો દરવાજો વારંવાર મોટરનો ફ્યૂઝ ઊડી જવાથી અને ૧૭મો દરવાજો બ્રેક કૉઈલ કામ ન કરતી હોવાથી ખૂલી શકતો નહોતો.બપોરે સાડા બાર આસપાસ પાણી આ તરફ વધતું અમે જોયું અને સાવચેત થઈ ગયા. એ વખતે ડેમની હાઈટ આ નીચે બ્રિજ રહ્યો (બ્રિજ તરફ આંગળી ચીંધીને બતાવે છે)એટલી જ. આ સામી સાઈડ (ડાબી તરફ હાલના મોટા પાળા તરફ આંગળી ચીંધીને)જે પાળો દેખાય છે તે એ વખતે આટલો ઊંચો નહોતો. આજે દરવાજાની સાઈઝ ૪૧ બાય ૨૭ ફૂટની છે, પણ એ વખતના દરવાજા ૩૦ ફૂટના માંડ હતા. કુલ ૧૮ દરવાજાની પાણી કાઢવાની ક્ષમતા ૩ લાખ ક્યુસેકની જ. એટલે બધા દરવાજા ખોલી નાખીએ તો પણ સરેરાશ ૧૬ હજાર ૬૬૬ ક્યુસેક પાણી જ તેમાંથી નીકળી શકતું. જામ થઈ ગયેલા દરવાજા ખોલવા મદદ માટે જોધપરમાંથી પચાસેક લોકો આવેલા. દરમિયાન વરસાદને કારણે વીજળી ગુલ થઈ ગયેલી એટલે ડેમ પરનું જનરેટર ચાલુ કરેલું, પણ એ વીજળી જેવું કામ થોડું આપે! ૧૬ દરવાજા ખૂલી ગયા પણ બે ખૂલતા નહોતા. ડેમની ૦૩ લાખ ક્યુસેક પાણીની ક્ષમતા સામે ૪.૫ લાખ ક્યુસેક પાણી ડેમમાં આવી ગયું.