ભૂપેન્દ્રસિંહજી, ખૂબ ખૂબ સરસ લેખ. એક ગાડરિયા પ્રવાહમાંથી અલગ દ્રષ્ટિકોણથી લખાયેલો લેખ. આપે દરેક મુદ્દાને આલેખી લીધો છે અને ખૂબ સરસ પ્રતિભાવો પછી કંઇ અલગ લખવાનું રહેતું નથી. પણ અરવિંદભાઇ અને રશ્મિકાંતભાઇની જેમ આપે મારા મનની વાત લખી છે તેમ લાગે છે. ૨૮ વર્ષે વર્લ્ડ કપ જીતવાની ખુશી જરૂર થાય. પણ રમતને રમત સુધી બરાબર છે. પણ તે હવે ખરેખર ઉન્માદ જ બની ગયો છે. એક મહિનાથી વધારે સમયથી વર્લ્ડ કપ રમાયો અને હવે આઇપીએલ ચાલુ થશે. લોકો પણ કંટાળ્યા છે લોકોને પણ કરવા જેવાં બીજા કામ છે. કોઇ પણ અતિરેક નકામો. યશવંતભાઇની વાત સાચી છે ધરાયેલા તો ધરાતા નથી. કરોડોની બોલી બોલાય છે તેમની. ૨૮ વર્ષે વર્લ્ડ કપ જીતવાનું કારણ સચીનના નામે ઘણાં બધાં વર્લ્ડ રેકોર્ડ નોંધાયા પણ ૨૧ વર્ષથી વધુની કારકિર્દીમાં વર્લ્ડ કપનો રેકોર્ડ નહોતો. એટલે ટીમ સચીન પ્રત્યેની લાગણીને કારણે આ વર્લ્ડ કપ જીતવા માંગતી હતી દેશના માટે નહી.(એટલે દેશ માટે રમે છે તે માનવું પાગલપન છે) એટલે દેશભક્તિ જેવું નહોતું. ભાઇ એ તો વ્યક્તિપ્રેમ-સેલિબ્રેટીપ્રેમ હતો.