ધાંધરિયા એ વેલી ઑફ ફલાવર્સ જનારાઓ માટે બેઝકેમ્પ છે. અહીં કોઈ ઘર નથી. ફકત ગણી ગાંઠી હૉટલો અને એક ગુરુદ્વારા છે. શીખ લોકોનું સૌથી મોટું ધાર્મિક સ્થાન ‘હેમકુંડ સાહેબ’ અહીંથી પાંચ કિ.મી.ની ઊંચાઈએ છે. એટલે ધાંધરિયામાં તમને અનેક શીખ લોકો જોવા મળે. ધાંધરિયા સુધીનો રસ્તો માત્ર મે થી સપ્ટેમ્બર સુધી જ ખુલ્લો રહે. ઑક્ટોબરમાં બરફ પડવાનો ચાલુ થઈ જાય એટલે બધાએ પાંચમી ઑકટોબરે ફરજિયાત નીચે (ગોવિંદઘાટ) ઊતરી જવાનું. ધાંધરિયામાં પ્રાથમિક સુવિધાઓ પણ માંડ માંડ મળે. દરેક ચીજવસ્તુ અહીં ખૂબ મોંઘી મળે, કારણ કે દરેક વસ્તુ ગોવિંદઘાટથી 14 કિ.મી.ના દુર્ગમ ટ્રેક પર ખચ્ચર પર લાદીને જ લાવવી પડે, એટલે એક પ્લેટ નુડલ્સ કે મિનરલ વૉટરની એક બૉટલના પણ ચાલીસ રૂપિયા ચૂકવવા પડે ! ધાંધરિયા પહોંચી અમે કોરા વસ્ત્રો અને જૅકેટ-વુલન શાલમાં લપેટાયાં ત્યારે ઠંડીથી થોડી રાહત મળી. રાત્રે ભોજન કરવા ડિનર હૉલમાં ભેગા થયાં ત્યારે પણ વરસાદ ચાલુ જ હતો. કાલે વેલીમાં કઈ રીતે જવાશે એની ચિંતા સૌને સતાવતી હતી, પણ અમારો પ્રવાસ સફળ નીવડશે જ એવી હૈયાધારણ સૌને હતી.