પ્રેમ, પ્રસન્નતા અને પુણ્ય - આ ત્રણેય એકવાર હાથમાંથી ચાલ્યા પણ ગયા હોય તો ય એને પાછા લાવી શકાય છે. જતું કરવા દ્વારા પ્રેમને, સમાધાનવૃત્તિ દ્વારા પ્રસન્નતાને અને સાવધ રહેવા દ્વારા પુણ્યને, પરંતુ પ્રશ્ન એ છે કે પ્રેમ, પ્રસન્નતા અને પુણ્ય - આ ત્રણમાં પ્રાધાન્ય કોને આપવું? નંબર એક કોને આપવો? આ પ્રશ્નનો એક જ જવાબ છે. પ્રેમને નંબર એક પર રાખી દેવો. કારણ? જ્યાં ઘેઘુર વડલો ઊભો હોય છે ત્યાં પાંદડા અને છાયા બન્ને જેમ હાજર હોય જ છે તેમ જ્યાં પ્રેમ હોય છે ત્યાં પ્રસન્નતા અને પુણ્ય બન્ને હાજર થઈને જ રહે છે. જ્યાં નાળિયેરી હોય છે ત્યાં પાંદડા હાજર હોય છે, પણ જેમ છાયા ગેરહાજર પણ હોઈ શકે છે તેમ જ્યાં પ્રસન્નતા કે પુણ્ય હોય છે ત્યાં પ્રેમ હોય જ છે એ જરૂરી નથી. યાદ રાખજો, આપણી પાસે કંઈ ન હોય એ આપણાં જીવનની કરુણતા નથી, પણ આપણું કોઈ જ ન હોય એ આપણાં જીવનની કરુણતા છે. આપની પાસે ઘણું હોય એ કદાચ આપણાં જીવનની સફળતા હોઈ શકે, પણ આપણને ચાહનારા ઘણાં હોય કે ઘણાંને ચાહનારા આપને હોઈએ એ તો આપણાં હૃદયની મહાનતા છે. સાથે જ ઉપરોક્ત ત્રણ મેળવી શકાય, પરંતુ કદી પાપને પ્રવેશ કરવાનો દેવો નહીં. કદાચ તે પ્રવેશ કરી ગયું હોય તો પ્રારંભથી જ તેને બહાર કાઢી દેવો.