સાધના કરતાં કરતાં શિષ્યની, સાધકની સ્થિતિ ઉન્નત થતી જાય છે. ગુરુદેવના મનમાં તેના વિશે પ્રેમ નિર્માણ થઈને ‘તેની પ્રગતિ થવી જોઈએ’, એવું તેમને લાગે છે. આને જ ‘ગુરુકૃપા’ કહે છે. આ ગુરુકૃપા દ્વારા સાધકનો શરણાગત ભાવ વૃદ્ધિંગત થાય છે. આ ગુરુકૃપા તેના લોહી દ્વારા શરીરમાં કાર્ય કરવા લાગે છે. (જેવી રીતે ઇંજક્શન દ્વારા વહેલાં કાર્ય થાય છે, તે પ્રમાણે) તેની કુંડલિની શક્તિ જાગૃત થઈને તે તેનામાં રહેલા સ્વભાવદોષ અને અહમ્ ન્યૂન કરે છે. આવી રીતે તેને આનંદની અનુભૂતિ સતત થયા કરે છે. તેનો આધ્યાત્મિક સ્તર વધતા વધતા ગુરુ તેને પોતાની જેમ પરાત્પર ગુરુ કરે છે. પારસમણિના સ્પર્શથી લોઢુ પણ સુવર્ણમાં પરિવર્તીત થાય છે; પણ તેને પારસમણિ કરી શકાતો નથી; પણ ગુરુદેવનો મહિમા એવો છે કે, તે શિષ્યને પોતાના જેવો બનાવે છે.