એ જ સાયંકાળે એ ફૂટબોલ રમી રહ્યો હતો ને કોઈક અજાણ્યો જણા એને મળવા આવ્યો હતો. ખુબ જ હેતથી એ આગંતુકે એને માથે – બરડે હાથ પસવાર્યો હતો. કહેતો હતો, ‘તું નાનો હતો ત્યારે તને ખૂબ રમાડેલો. નકરા ગલગોટા જેવો હતો તું. પેલી વારતામાં આવે એ ને એવો – અણમાનીતી રાણીના બતરીલખણા કુંવર જેવો. ખૂબ ધ્યાન દેઈને ખૂબ જ ભણજે બેટા. ગાંઠે વિદ્યા હશે તો કર્ણની જેમ પોંખાઈશ.’