હેમાંગીની બારીમાં ઉભી ઉભી પોતાની વીતેલી જીંદગીનાં સારા-નરસા પ્રસંગોનું સરવૈયું કાઢી રહી હતી. પોતે બહુ સુંદર તો ન કહી શકાય પણ આકર્ષક જરુર હતી. એની પરણવા લાયક ઉંમર થતાં એનાં માતાપિતાએ જ્યારે રાકેશને જોવાનું ગોઠવ્યું ત્યારે રાકેશ એને પ્રથમ નજરેજ ગમી ગયેલો અને પોતે રાકેશને. રાકેશના માતાપિતાને સંતાનમાં એક દિકરો રાકેશ અને એક દીકરી નિશા હતી. કરીયાણાનો જામી ગયેલો ધંધો હતો. નિશા કોલેજના છેલ્લાં વર્ષમાં અભ્યાસ કરતી હતી અને રાકેશ પિતાને એમના બીઝનેસમાં મદદ કરતો હતો. પોતે જ્યારે પરણીને સાસરે આવી ત્યારે એની નણંદ નિશાએ એનું નામ ટુંકાવીને હેમાંગીની માંથી ગીની કરી નખ્યું. એ હોંશથી એના મિત્રોમાં ભાભીની ઓળખાણ કરાવતી સોનાની ગીની જેવી મારી ભાભી ગીની. બંને હતાં નણંદ – ભોજાઈ પણ બે સહેલીઓની માફક જ રહેતાં. રાકેશ અને ગીની નો સંસાર સુખરૂપ ચાલતો હતો. ચાર વર્ષનાં લગ્નગાળામાં નિશા એક ભત્રીજો અને એક ભત્રીજીની ફોઇ પણ બની ગઈ.