અલકા પતિ સામે તાકી રહી. 'પપ્પાજી ટનાટન છે, બે ટાઇમ રેગ્યુલર જમે છે. ભાસ્કરભાઇ ભાવુક છે, તોય આરામથી જમતી વખતે મમ્મીજીને યાદ નથી કરતા અને વિભાભાઇની તો વાત જ કરવા જેવી નથી. અપટુડેટ તૈયાર થઇને કાલે આખો દિવસ બહાર જલસા કરી આવેલા.' એણે પતિના ખભે હાથ મૂક્યો. 'તો પછી તમારે એકલાએ આટલી બધી ઉપાધિ વેઠવાની શું જરૂર છે?' નણંદ શાલિનીને યાદ કરીને ઉમેર્યું. 'મા મરી ગઇ એનો શોક સગી દીકરીનેય ક્યાં હતો? એનો જીવ તો પેલા પન્નાના હારમાં લટક્યો હતો!'