“મારા પતિને ઘેર નહીં, નેડ. ત્યાં મને કોઈ નહીં આવકારે. હું મારે ઘેર જ પાછી જઈશ. મારા પિતા એમના વિસ્તારમાં એક જાહેર સેવાની ઓફિસ સંભાળે છે. એ મારામાં ભરોસો રાખીને મને પ્રેમથી સ્વીકારશે. પણ મને સમજાતું નથી કે બીજા માટે હું શું કામ કરી શકીશ. મને તો લાગે છે કે પાછા ફરેલા એ બીજા રક્તપિત્તિયાની જેમ મને પણ ધુત્કારવામાં આવશે, લોકો મારાથી દૂર-દૂર જ રહેશે… ઠીક છે, સોમવારે સાંજે તારે ઘેર હું જમવા આવીશ. અત્યારે હું બહુ જ થાકી ગઈ છું.”