તા. ૨૯-૧૦-૧૯૯૬ના રોજ પરમ પૂજ્ય સ્વામીશ્રી સાથે અમે સંતો પર્થ(ઑસ્ટ્રેલિયા)થી સિંગાપોર જવાના હતા. પર્થના વિમાનમથક પર પ્રતીક્ષાલયમાં અમે સૌ બેઠા હતા. વિમાનમાં બેસવા માટે બે ગ્રૂપમાં બોર્ડિંગ રાખવામાં આવ્યું હતું. સ્વામીશ્રી અને સાથે સેવક નિર્ભયસ્વરૂપ સ્વામી લિફટ દ્વારા વિમાનમાં બેસવાના હતા. અમે અન્ય સંતો પગથિયાંથી નીચે ઊતર્યા અને પગથિયાં દ્વારા વિમાનમાં પ્રવેશવાના હતા. અધિકારીઓએ મહાનુભાવ તરીકે સ્વામીશ્રીને પ્રથમ આમંત્ર્યા. લિફ્ટ દ્વારા સ્વામીશ્રી વિમાનમાં સિંગાપોર ઍરલાઇન્સના વિમાનમાં પ્રવેશ્યા ત્યારે વિમાનમાં કોઈ જ નહીં! અમે અન્ય સંતો હજુ વિમાનમાં પ્રવેશ્યા નહોતા અને હરિકૃષ્ણ મહારાજ (ઠાકોરજી) સંતો સાથે હતા. આથી વિમાનમાં પ્રવેશતાં જ સ્વામીશ્રી જરા ઉદાસ થઈ ગયા. ઠાકોરજી પહેલાં તેમને વિમાનમાં પ્રવેશ કરવો પડ્યો તે સ્વામીશ્રીને ન ગમ્યું. થોડી જ ક્ષણોમાં સંતોનું બોર્ડિંગ શરૂ થયું. સ્વામીશ્રી ક્યારનાય જાણે કોઈની આતુરતાથી રાહ જોતા બેઠા હતા. ઠાકોરજી પ્રિયવદન સ્વામીના હાથમાં હતા. તે વિમાનમાં પ્રવેશ્યા એટલે સ્વામીશ્રી એકદમ બોલી ઊઠ્યા, 'એય લાલા! ઠાકોરજીને જલદી અહીં પધરાવો.'