1961માં અર્થશાશ્ત્ર અને રાજ્યશાશ્ત્રમાં પાસ થયા એ પણ થર્ડ ક્લાસ સાથે. કચ્છ-ભૂજ ખાતે માહિતી ખાતામાં કારકૂનની નોકરી મળી ગઈ. પત્ની કૈલાશને પોતાની સાથે આવવાનું કહ્યું એટલે કૈલાશે જણાવ્યું, ‘ના, મને એ પરાયા દેશમાં ન ફાવે.’ વિનોદ ભટ્ટ ત્યાં રહેવા લાગ્યા. ઘરના લોકોની ટોકટોકથી થાકી ગયા હતા એટલે નક્કી કર્યું કે, હવે પાછા તો જવું જ નથી. નોકરીમાં રચ્યા પચ્યા રહ્યા. બીજી તરફ નલિની સાથેનો વિરહ તેમને જીવવા દેતો ન હતો. નિયમ પ્રમાણે ત્યાં પાઈલ્સની બિમારી થઈ. શરીર લેવાય ગયું, પણ ઘરે ન જવું એટલે ન જવું. આખરે તેમના સહકર્મચારી થકી ભટ્ટ પરિવારને માહિતી મળી કે વિનુ માંદો છે, બોલાવીએ. ઘરના તમામ લોકોએ બોલાવ્યા પણ આવ્યા નહીં. હવે ફિલ્મ નંબર બે શરૂ થાય છે, જેનું નામ છે બાજીરાવ મસ્તાની. ઘરના લોકોથી માન્યા નહીં એટલે નલિનીને બોલાવી કહેણ મોકલવામાં આવ્યું. નલિનીની વાત માની ગયા. ફર્ક બસ એટલો જ કે કૈલાશ કાશી બાઈ ન હતા ! જો બાજીરાવ મસ્તાનીની લવસ્ટોરી પાછળથી ઘડાય હોત અને વિનોદ ભટ્ટમાંથી પ્રેરણા લીધી હોત, તો આટલી માથાકુટ ન થાત.