મારા પ્રિય ભાઈઓ અને બહેનો,લોકો મારી ઘણી વાતો કરે છે, પણ જે કંઈ પણ કહેવાય છે, તેમાંથી કેટલીક વાતોનો હું આજે સ્વીકાર કરવા ઇચ્છું છું. હું અધીર છું, કારણ કે દુનિયાનાં ઘણાં દેશ આપણાંથી આગળ નીકળી ગયા છે, હું અધીર છું મારાં દેશને આ તમામ દેશોથી પણ આગળ લઈ જવા બેચેન છું. હું બેચેન છું, મારાં પ્રિય દેશવાસીઓ, હું અધીર છું, હું બેચેન છું. હું બેચેન છું, કારણ કે આપણાં દેશનાં બાળકોનાં વિકાસમાં કુપોષણ મોટો અવરોધ છે. એક બહુ મોટો અંતરાય બન્યો છે. મારે મારા દેશને કુપોષણથી મુક્ત કરાવવો છે એટલે હું બેચેન છું. મારાં દેશવાસીઓ, હું વ્યાકુળ છું, ઉચિત સ્વાસ્થ્ય સુરક્ષા પ્રાપ્ત થાય, એ માટે હું બેચેન છું, જેથી મારા દેશનો સામાન્ય માણસ પણ બિમારી સામે લડી શકે, બાથ ભીડી શકે.