‘શું થાય. પહેલાં દાદી અને પછી પિતાજીની બીમારીવશ મા કદી જંબુસરથી નીકળી જ ન શકી. મામા અમને મળવા આવી જતા. હવે તેમનેય શરીરે અસુખ રહે છે. મામી તો વર્ષો પહેલાં ગુજરી ગયેલાં... અરે, અરે, બસ માસી. તમે તો શૅર ઉપર દૂધ આપ્યું.’ બોઘરણા પર સ્ટીલનું ઢાંકણ ઢાંકી તેણે હાથની મુઠ્ઠીમાં જકડેલી નોટ લંબાવી, ‘લો માસી દૂધના પૈસા.’