‘બાળકોના ગમા-અણગમામાં આવું બધું તો ચાલ્યા કરે.’ ભાસ્કર તટસ્થ રીતે વિચારી શકતો હતો. એણે પત્નીને સમજાવ્યું. ‘થોડીવાર સાથે રમે તો એમના સંબંધોમાં સુમેળ સ્થપાઈ જાય. એમના ઝઘડાને ગંભીરતાથી ના લેવાય...’ એણે પોતાની લાચારી દર્શાવી. ‘સુભાષકુમારનો સ્વભાવ પણ એવો છે કે કાયમ એમની સાથે રહેવાનું હોય તો અમારા ત્રણમાંથી એકેય ભાઈને ના ફાવે. આ તો મમ્મીનું અવસાન થયું એટલી શેરડી પાછળ એરડી જેવો ઘાટ થયો. માતાની ઉત્તરક્રિયા સુધી દીકરી પિયરમાં રહે એ તો સામાજિક પરંપરા છે. આપણે ત્યાં તો શાલુબહેન સાથે સુભાષકુમારે પણ ધામા નાખ્યા છે! પપ્પાને મનમાં એમ છે કે બિચારો જમાઈ સાથે રહીને દીકરાઓને બધા કામમાં મદદ કરે છે, પમ એ સાવ સાથે પડેલો છે. એના પર ભરોસો મૂકીને કોઈ કામ ના સોંપાય. તું કોઈના દેખતા વાત ન કરતી પમ આપણો જમાઈ જબરો કટકીબાજ છે!’