જોકે, વિરેન્દ્રને ખબર નહોતી કે તેઓ શું કામ કરશે તેમ છતાં પણ વર્ષ 2000માં પોતાના ગામ પરત આવી ગયા. ત્યારબાદ તેમણે વિચાર્યું કે જો ગામની મહિલાઓની સ્થિતિ સુધારીશું તો તેઓ પોતાના પરિવારની સ્થિતિ સુધારી શકશે. અને જો પરિવાર સારો હશે તો સમાજ પણ સારો બની જશે. પરંતુ મોટાભાગની મહિલાઓ પોતાની દીકરીઓ અંગે ચિંતિત રહેતી હતી અને તેમને એ વાતની ચિંતા હતી કે તેઓ તેમનાં લગ્ન કેવી રીતે કરશે. તે વખતે જ વિરેન્દ્રએ નક્કી કર્યું કે તેઓ મહિલાઓની હેરાનગતિ દૂર કરશે. તેના માટે તેમણે સૌથી પહેલા ગામની મહિલાઓની સામે એક દરખાસ્ત મૂકી તેના અનુસાર છોકરીઓના ખાનપાનથી માંડીને તેમનાં કપડાં અને શાળાએ આવવા-જવાનો ખર્ચ તેઓ ઉપાડશે. એટલું જ નહીં, રોજ છોકરીનાં નામના ખાતામાં તેઓ 10 રૂપિયા જમા કરાવશે. એટલે જ્યારે તેઓ ધોરણ 12 પાસ કરશે ત્યારે તેમની પાસે ઓછામાં ઓછા રૂપિયા 40 હજાર હશે. જેનો ઉપયોગ મહિલાઓ તેમનાં કન્યાદાનમાં કરી શકશે.