હવે દિવસ ઉગે એટલે દૂધ દોહીને રૂડા અંકલ અમને છુટા મૂકી દે છે. એમાં ગંગાને કાળી પાલડી તરફ જાય છે અને હું ને જમના બેઉ ધીમે ધીમે ચાલતા સીજી રોડ પર પહોંચીએ જઈએ છીએ. ધીમે ધીમે એટલા માટે કે અમારે શું ઉતાવળ હોય ? અમે તો ચાર રસ્તો ક્રોસ કરીએ ત્યારે પણ નિરાંત જ રાખીએ છીએ. અમારે થોડું સિગ્નલ લીલું થાય એટલે રોડ ક્રોસ કરવાનો હોય ? પણ અમે ધીમે ધીમે જઈએ એટલે આ માણસોને બહુ ખીજાય અને ખીજાઈને જોસ જોસથી હોર્ન વગાડે, અમારા તો કાન જ ફૂટી જાય. અને કોક વાર તો પોલીસ દાદા પણ દંડો ઉલાળતા આવી જાય અમારી તરફ એટલે અમારે પછી હરી કરવી પડે છે.