‘ટેણિયો નથી.’ એ બોલ્યો, ‘ટેણી છે. એનું નામ નાથી છે. અરે, એ તો બાર મહિનાની હતી ત્યારે તો આજે જાઉં, કાલે જાઉં કરે એવી માંદગી પડી ગયેલી એમ એની મા કહેતી હતી. આ બચાડી એની મા, તે ધણીને સંભાળે કે આ નખની કટકીને ! અહીં પણ માંદી પડી પણ માંડ માંડ મેં દવા-ઈંજેકશન લાવી આપ્યાં ને માંડ બચાવી જોયું ને ? આજે ડૉક્ટરે પહેલાં એના ખબર-અંતર પૂછ્યાં.’