અાપણે સેંકડો અર્થપૂર્ણ કાર્યો કરીએ છીએ − એમ માનીએ છીએ તે ખરેખર સાચું છે ખરું ? અા કવિતા તમને વિચારતા અને વિમાસતા કરી મૂકે છે ! અાપણા જીવનવ્યવહારોમાંથી પણ ‘હોવાનો અર્થ’ મળતો નથી; હોવાપણાનો અા પીડાનો કશો બીજો વિકલ્પ નથી. … જે છે તે ફીફાં ખાંડવા જેવું જ છે ! એટલે છેલ્લે કવિ નિરર્થક પ્રવૃત્તિ વડે જ નિરર્થકતાઅોનો છેદ ઉરાડી દેવા ચાહે છે. અહીં હળવાશ છે ને એની ભીતરમાં પીડાનો પારાવાર છે. કશાં પ્રતીક-કલ્પનોના ઠઠારા વિના કવિ પોતાની સંવેદનાને વિચાર સુધી લઈ જઈને ભાવકમાં એક પલીતો ચાંપી દે છે. હજી શબ્દચાતુરીમાં રાચતા અાધુનિકો અામાંથી કશુંક તો જરૂર સમજશે.