મયૂરના ગયા પછી વિશખા ફ્રેશ થઈ, આરવને સૂવડાવી તે સામાન ગોઠવવા લાગી. સામાન વ્યવસ્થિત કરવામાં તેનો સમય ક્યાં નીકળી ગયો તેની પણ ખબર પડી નહીં. ધોધમાર વરસાદ ચાલુ થઈ ગયો. નવી જગ્યા હોવાથી તેને મયૂરની ચિંતા થવા લાગી. વરસાદ તો અટકવાનું નામ જ ન્હોતો લેતો એટલામાં બહાર કોઈનો પગરવ સંભળાયો. તેણે જોયું તો એક ઉંમરલાયક બાઈ વરસાદથી બચવા ઉભી હોય તેમ લાગ્યું. તે થરથર ધ્રુજતી હતી. વિશાખાને તેની દયા આવી, તેણે તેને ઓટલા પર બેસવા કહ્યું, અને બોલી, “તું અહીં નજીકમાં જ રહે છે?”