‘શું ભાભી તમે પણ. મારે વળી શાનો વટ ! અને એ વાત તો તમારી ખરી જ કે તમારા જ પ્રતાપે મને આટલી કઢી બનાવતા આવડે છે, બાકી તો…! અને એમ પણ મારે ક્યાં કશું શીખવાની જરૂર છે જ. ઘેર બેઠાબેઠા તમારા હાથના ટીપેલા આવા મીઠા રોટલા નસીબમાં લખ્યા જ તો છે વળી…!’, કહી મેં એમના હાથના બનેલા રોટલાનો આસ્વાદ ચાખવા માંડ્યો.