શૌર્યગીત બીજાંને બકરાં કરી, આપ બને ગોવાળ, બીજાં સબ કંગાલ ને પોતે પાલનહાર : લ્યાનત હજો હજાર એહવા આગેવાનને : બીજાંને બથમાં લઇ થાપા થાબડનાર, પોતાંના વડિયાં કરે કદમે રમતાં બાળ : ખમા ! ખમા ! લખ વાર એહવા આગેવાનને. સિંહણ-બાળ ભૂલી ગયાં ખુદ જનનીની કૂખ, આતમ-ભાનની આરસી ધરી એની સનમુખ : મુગતિ કેરી ભૂખ […]