હું સંસ્કૃતની અધ્યાપિકા નથી, તેમ મહાભારતનો મેં બહુ અભ્યાસ કર્યો છે એવું પણ નથી. જેમ મનુભાઈએ આમ ઉપર-નીચે ઉથલાવી નાખ્યું છે એટલી બધી હું મહાભારતમાં ઊંડી ગઈ નથી, એટલે મારી મર્યાદા હું બહુ સ્પષ્ટ કરી દઉં. વાંચ્યું છે તો પણ એના જે બુદ્ધિ લડાવવાના પ્રશ્નો છે – એનો સમય અને પાત્રોની આયુષ્યમર્યાદા એ બધા પ્રશ્નોમાં મને રસ નથી, પણ એક સાહિત્યના વિદ્યાર્થી તરીકે મારી પ્રકૃતિ આ પ્રકારની છે કે હું જ્યારે કોઈ પણ વિષય વિષે વાત કરું ત્યારે તેને સંપૂર્ણપણે પામીને આવું. ગાંધી વિષે મેં જગતના વિચારકો શું કહે છે એ વાંચ્યું હોય, પણ ગાંધીને મેં નિઃશેષપણે વાંચી નાખ્યો. અને પહેલી મારા કોરા મન પર છાપ પડવા દઉં, એમ આજ મહાભારત વિષે વાતો કરવા આવી છું અને વાતો કરવા જ આવી છું, વ્યાખ્યાન કરવા નહીં. એ વાતો પણ મહાભારત વાંચતાં-વાંચતાં મારા મનમાં જે ભાવ જાગ્યા છે – આપણે પ્રવાસ કરીને આવીએ અને પછી આપણને ક્યાં મજા આવી, ક્યાં બહુ ગમ્યું, ક્યાં નથી મજા, એટલે કે મને ન આવી એમ એની વાતો કરવા આવી છું.