(૧)મરકંડુ ઋષીના પુત્ર મારકન્ડેયે લાંબા આયુષ્યની પ્રાપ્તિ માટે શ્રાવણ મહીનામાં ઘોર તપ કરીને ભગવાન શીવની કૃપા પ્રાપ્ત કરી હતી. જેનાથી મળેલ મંત્ર શક્તિ સામે મૃત્યુના દેવ યમરાજ પણ નત મસ્તક થઈ ગયા હતા. (ર) ભગવાન શીવને શ્રાવણ માસ પ્રિય છે. કારણ કે શ્રાવણ મહીનામાં પૃથ્વી ઉપર અવત્તરીત થઈને ભગવાન શીવ એમની સાસરીમાં ગયા હતા અને ત્યાં એમનું સ્વાગત જળથી જળાભીષેક કરીને કરવામાં આવ્યુ હતુ. જેથી પૃથ્વી લોકના માનવ માટે ભગવાન શીવની કૃપા મેળવવાનો આ સુંદર અને ઉત્તમ સમય ગણાય છે.(૩) પૌરાણીક કથામાં વર્ણન આવે છે કે સમુદ્રમંથન શ્રાવણમાસમાં કરવામાં આવ્યુ હતુ. અને સમુદ્રમંથન વખતે જે હળાહળ ઝેર નીકળ્યુ તે ભગવાન શંકરે કંઠમાં રાખ્યુ અને સૃષ્ટીની રક્ષા કરી. આ સમયે એમનો કંઠ નીલર્વણનો થયો જેથી ભગવાન શીવ નીલકંઠ કહેવાયા. અને ઝેરના પ્રભાવને હળવો કરવા માટે દેવી+દેવતાઓએ ભગવાન શીવ ઉપર જળથી અભિષેક કર્યો જેથી શીવલીંગ ઉપર જળ ચડાવવાનું ખુબજ મહત્વ છે. (૪) શીવપુરાણમાં ઉલ્લેખ છે કે ભગવાન શીવ સ્વયં જળ સ્વરૂપ છે, એટલા માટે જળથી જો અભીષેકના રૂપમાં આરાધના કરવામાં આવે તો ઉત્તમ ફળ પ્રાપ્ત થાય છે.(પ) શાસ્ત્રોમાં વર્ણન છે કે શ્રાવણ મહીનામાં ભગવાન વિષ્ણુ યોગ નીંદ્રામાં જાય છે. એટલા માટે આ ચોમાસાનો સમય (ચાર મહિના) ભક્તો-સાધુ-સંતો બધાના માટે અમૂલ્ય હોય છે. આ ચાર મહીનામાં જે પૂજા-પાઠ, સ્તુતિ, આરાધના, ભક્તિ કરવામાં આવે એ વૈદીક યજ્ઞ સમાન પુણ્ય આપનારી છે, જેને એક પ્રકારનુ પૌરાણીક વ્રત પણ કહેવાય છે. આ દીવસોમાં સૃષ્ટીના સંચાલનનું ઉતરદાયીત્વ ભગવાન શિવ ગ્રહણ કરે છે. એટલા માટે શ્રાવણના પ્રધાનદેવ ભગવાન શીવશંકર ગણાય છે.