ગામની શાળા માં નવી ભરતી દ્વારા આવેલ શિક્ષિકાને ધોરણ ૭ નો વર્ગ સોંપવામાં આવ્યો.શાળામાં પ્રથમ દિવસ હોઈ તેણી નવા વિદ્યાર્થીઓ ને મળવા ઉત્સુક હતા.હાજરી પૂરતી વખતે તેમના ધ્યાને આવ્યું કે શાળાના સફાઈકામદાર જેવો દેખાતો છોકરો તેમના વર્ગ નો વિદ્યાર્થી હતો.તેના પહેરવેશ અને ગેરશિસ્તતા પરથી તે ખૂબ ગરીબ અથવા નફફટ હોવાનું તેમણે વિચાર્યું.વાળ ન ઓળેલા હોવા,પગરખા હોય પરંતુ વ્યવસ્થિત રીતે પહેરેલ ન હોય,યુનિફોર્મ ધોયેલ ન હોય.તે વિદ્યાર્થીનું નામ ‘અદ્રશ્ય’ હતું. વર્ગખંડમાં માત્ર તેની શારીરિક હાજરી જ રહેતી.તે પોતાની રીતે જ અલગ વિચારોમાં ખોવાયેલ રહેતો.વર્ગખંડ માં પૂછાતા કોઈ પણ પ્રશ્ન નો તે જવાબ ન આપતો.તે ઘરકામ પણ કરીને ન લાવતો.ધીરે ધીરે વર્ગશિક્ષિકાને તેના પ્રત્યે અણગમો થવા લાગ્યો.તેઓ હંમેશા તેની મજાક જ ઉડાવતા.વર્ગખંડમાં અપાતા તમામ ખોટા ઉદાહરણો તેના જ નામથી અપાતા. પરંતુ અદ્રશ્ય સામે કોઈ જ જવાબ ન આપતો અને નીચું જોઈ રહેતો.સમય વીતતો ગયો અને પરીક્ષા આવી.શિક્ષિકાને જાણેકે ખબર જ હતી કે તેણે કશું જ નહી લખ્યું હોય અને તેમણે ઉત્તરવહી ને ખોલવાની તસ્દી પણ ન લીધી અને ‘માર્ક’ના ખાના માં શૂન્ય લખી દીધું.