આ જ તો કવિઓની વિશેષતા છે, એ આનંદના ઉદગાતા છે. શબ્દો એમના સ્પર્શથી જાણે સુગંધાઇ જાય છે, જેમ છાશ્માં માખણ તરતું તરતું ઉપર આવે એમ જીવનનો આનંદ ચેતનાના એક ઉંડાણમાંથી બહાર વહી આવે છે, એટલે મને ઓડેનની પે’લી વાત ગમે છે કે કવિઓ મનુષ્ય ચેતનાના ‘કોલંબસ’ છે, એટલે જ નરસિંહા મારી શેરીમાં આવીને આજે પણ ગાય છે ” ચિત્ત ચૈતન્ય વિલાસ તદ્રુપ છે, બ્રહ્મ લટકાં કરે બ્રહ્મ પાસે..” આજ તો આપણી સાધના છે.