બે લીટીની વાર્તા પરથી બનેલી બે કલાકની ફિલ્મની ગતિ ધીરજની કસોટી કરે એવી છે. ઈન્ટરવલ સુધી તો શહેરની પાદરે વસતા એક લોઅર મિડલ ક્લાસનું રોજિંદું જીવન જ બતાવવામાં આવ્યું છે. નાટકીયવેડા પણ વધારે છે. આમ છતાં આત્મગૌરવ અને આત્મનિર્ભરતાની વાર્તા કહેવામાં સર્જકના આશય વિશે કોઈ બેમત નથી. પાત્રોને અનુરૂપ બને એટલી સચ્ચાઈની નજીક રહેવાનો અભિગમ (ઍક્ચ્યુઅલ લોકાલ્સ પર શૂટિંગ), વરુણ-અનુષ્કા તથા સાથીકલાકારો (જેમ કે વરુણનાં માતાપિતાની ભૂમિકામાં રઘુવીર યાદવ-આભા પરમાર)ના અભિનય જેવાં પાસાં એને જોવાલાયક બનાવે છે.