પરંતુ સમય જતાં, ધર્મની ખરી વૃત્તિ બદલાવા લાગી, ને યજ્ઞો, પૂજનો, તીર્થો વગેરેનું પાલન સ્વાર્થ માટે થવા લાગ્યું. દુનિયાદારીનાં ક્ષણિક, તથા અંતે દુઃખ દેનારાં સુખો મેળવવાની લાલચમાં, કર્મકાંડ વડે ચિત્તની શુદ્ધિ થવાને બદલે, એ બધાં એવી રીતે અને એવા ભાવોથી થવા લાગ્યાં, કે તેનાથી માણસનાં મન વધારે લોભી, ને સ્વાર્થના મેલથી ભરેલાં થવા લાગ્યાં છે. તેને પરિણામે, કર્મકાંડ, સુખસંતોષ આપવાને બદલે દુઃખ અને અસંતોષનાં ઘર બની જાય છે.