એક મોટું જંગલ હતું. તેના વૃક્ષો સંગઠિત થઈને રહેતાં હતાં. એક દિવસ જંગલમાં કઠિયારો લાકડાં કાંપવા આવી પહોંચે છે. શરૂઆતમાં કઠિયારો મૂંજાય છે. તેની પાસે કુહાડી હતી, પણ લાકડાં કાંપવા માટે કુહાડીમાં તેને પકડી ઘા કરી શકાય તે માટે લાકડાંના હાથાની જરૂર હતી. તેમણે જંગલના વૃક્ષો પાસે લાકડાંની માંગણી કરી. પ્રારંભમાં કોઈ વૃક્ષ કઠિયારાને લાકડાંનો ટુકડો પણ આપવા તૈયાર થતાં નથી. કઠિયારો માયાજાળ બિછાવા વૃક્ષોને પાણી પાવા લાગે છે. થોડા દિવસો આમ–ને–આમ પસાર થઈ જાય છે. ઉનાળાનો તાપ પડવાના લીધે, જંગલના વૃક્ષો સુકાવા લાગે છે. બીજી તરફ જે વૃક્ષોને કઠિયારો નિયમિત પાણી પાતો હતો. તે બધાં વૃક્ષો લીલાછમ બની પવનમાં આમતેમ ઝૂલતાં રહેતાં હતાં. સુકાયેલું એક વૃક્ષો કઠિયારાને પાણી પાવાની લાલચમાં આવી. લાકડાંનો લાંબો ટુકડો આપવા તૈયાર થઈ જાય છે. કઠિયારાનું કામ બની જતા લાકડાંના લાંબા ટુકડાંને સરખો કાપી તેનો હાથો બનાવે છે. કુહાડીમાં હાથો લગાવી દે છે… હવે તે કુહાડીની મદદથી રોજ જંગલ કાપવા લાગે છે. થોડા જ દિવસોમાં તે આખું જંગલ ઊજડ કરી નાખે છે. લાલચ કેવુ ભયાનક પરિણામ આપે છે. સમય જતા તે આપણો કચ્ચરઘાણ વાળી દે છે, માટે કોઈની પણ લાલચમાં આવશો નહિ. જેટલા નારી પર હત્યાચાર થાય છે. તેમાં નારી પોતે સંડોવાયેલી હોય છે. કોઈ ને કોઈ રીતે નારી લાલચમાં આવી ફસાય છે. ભોગ બનેલી નારી પોતે નહિ જાગે તો પોતે તેના પર થતાં હત્યાચાર રોકી શકશે નહિ. નારી પર થતા હત્યાચાર અટકાવવા તેમણે વીરાંગના બની યુદ્ધ છેડવું પડશે. આ વાત સમજવા મને એક સત્ય ઘટનાનું ઉદાહરણ ટાંકવાનું મન થાય છે. અમારી શાળાના આચાર્ય શ્રી ઘનશ્યામભાઈ બારૈયા સવારના ચાલવા નીકળ્યા હતા. શ્રી ઘનશ્યામભાઈ બારૈયાને સવાર–સાંજ નિયમિત ચાલવાની આદત છે. શહેર ફરતી સડક પર તેઓ જઈ રહ્યા હતા. રસ્તામાં એક મકાન વચ્ચોવચ હોવાથી મકાન માલિક સામે મકાન હટાવા અંગેનો કોર્ટમાં દાવો ચાલતો હતો. અંતિમ ચુકાદો આવે ત્યાં સુધી એક વૈકલ્પિક ધૂળિયા માર્ગ પરથી મૂળ રસ્તા પર આવવું પડતું હતું.