હવે પાછા આવી જઇએ. જો આખી દૂનિયા અચ્છાઇ યુક્ત થઇ જાય તો, આ દૂનિયાનો વિનાશ થઇ જાય. કારણ કે ધર્મને જેટલી હાની અતિબુરાઇ થી થાય છે, એટલી જ હાની અચ્છાઈથી થાય છે. જો બધા સારાઇમાં માનશે તો કોઈ કર્મ જ નહિ થાય. કોઇ યુધ્ધ નહિ હોય એટલે શસ્ત્રની જરુર નહિ પડે. આપડા મતે એક પ્રાણી બીજા પ્રાણીને મારે એ હિંસા છે. એક પ્રાણી બીજા પ્રાણીને મારતુ બંધ થઇ જશે, માણસ નહીં કીડીને મારે, નહિ મકોડાને કે નહિ મચ્છરને એટલે એની પણ સંખ્યા વધતી જ જવાની. જેલો ખાલી થઇ જશે, તો જેલરો બેરોજગાર થઇ જશે. પોલીસો બેરોજગાર થઇ જશે. બધા બેરોજગાર થશે તો ખાવાના ફદીયા ક્યાંથી લવાશે? રૂપિયાની વાત છોડી દઇએ તો, બધામાં અકર્મ પાંગરશે તો દૂનિયા સુંદર રહેશે ખરી. આંખો દિ’ જો ઘરે જ બેસશે તો વિચારો “કામ” ના આવશે એટલે ચાલુ થશે ખાટલા કબ્બડી જે વિશ્વની જનસંખ્યામાં વધારો કરશે. આમ આ દૂનિયામાં સામાજીક અને જંગલી પ્રાણીયો સિવાય કશુ હશે જ નહિ, બધે સારાઇ હશે તો કોઇને દુખ પડશે જ નહિ. દુખ અને દર્દ વિના વિકાસ સંભવ જ નથી. “મેન ઓફ સ્ટીલ” માં એક ડાયલોગ છે, “હમ ઇસલીયે વિકસીત હૈ ક્યોંકી હમ અચ્છાઈ ઔર બુરાઇમેં વિશ્વાસ નહિ રખતે, ઔર જીત હંમેશા વિકાસ કી હોતી હૈ.” સહી બાત હૈ.