કવિએ પહેલા ત્રણ શેરમાં જાતને આહવાન આપ્યું હતું. હવે એ જીવન પાસે, પ્રકૃતિ પાસે માગે છે. આ લોહી-માંસ-ચામડીનું બનેલ શરીર, જીવનના-પ્રકૃતિના મનોવ્યાપારોના મર્મને પામવા મથે છે, આત્મસાત કરવા મથે છે, ચરમસીમા વટવા ઈચ્છે છે. અહીં કવિ ચરમસીમા શબ્દના મૂળ સુધી ગયા છે. ચરમસીમા એટલે ચર્મ-ચામડીની, સ્‍થૂળની, ભૌતિકીની સીમા. રહસ્યોને પામવા હોય, તો આ સ્થૂળ સીમા વટવી જ પડે, ચર્મમાંથી મર્મમાં પ્રગટવું જ પડે.