(૫૬) ‘હે રાજા, એ એકત્વ, અને એ અનેકત્વ, એ ઉભય, એનાં કમાલ (એટલે કે એની સંપૂર્ણ સાર્થકાતાઓ) છે. પરંતુ, એકત્વ, એની ખરેખર શુદ્ધ કમાલ છે. ને એનું અનેકત્વ, અસત્ય તથા મિથ્યા છે. અને, એ અનેકત્વમાં કારણ છે, કાં તો અવિદ્યા કે વિદ્યા, જ્યાં અવિદ્યા કારણ છે, ત્યાં તો, એ પરિચ્છિન્ન (એટલે કે મર્યાદાની સંકડાશમાં બંધાયેલો), સુખદુઃખ પામતો જેવો પ્રકટ થાય છે. જ્યાં વિદ્યા કારણ છે. ત્યાં એ