આજે હતો ડી-ડે,૨ વાર વિચાર આવ્યો કે નથી જવું પણ આખરે જવું પડ્યું,અમે સ્કુલ ના હોલ માં બેઠા હું પેલી લાઈન માં બેઠો કેમકે મારે જવાનું હતું,પ્રાર્થના બોલાણી,ભજન અને આખરે સમાચાર પણ બોલાય ગયા.હવે તો કરો ય મારો ની સ્થિતિ હતી,હું જડ ની જેમ બેઠો હતો,સરે એક મિનીટ રાહ જોય અને કીધું સુવિચાર માં કોણ છે,મારું દિલ ડુંકાટી ના એન્જીન ના પીસ્ટન ની જેમ ધડક ધડક થતું હતું,હું ઉભો થવા ગયો અને પડતા પડતા રહ્યો,આખા હોલ માં હાસ્ય નું એક મોજું ફરી વર્ળ્યું