આ રોગ સાથે સામાજિક-આર્થિક પાસા જોડાયેલા છે. મોટાભાગે ગરીબો તેનો ભોગ બને છે જે પ્રારંભિક તપાસ અને ઉપચાર કરાવતા નથી. નેશનલ ટીબી કંટ્રોલ પ્રોગ્રામે આ માંદગીની વિગતો અને સારવારમાં ઘણુ મોટું યોગદાન આપ્યું હતું, તેને રિવાઇઝ્ડ નેશનલ ટીબી કંટ્રોલ પ્રોગ્રામ (RNTCP)માં બદલી નાખવામાં આવ્યો છે. જેમાં ડિઝાઇન અને અમલીકરણ અગત્યના છે. ડાયરેક્ટલી ઓબ્ઝર્વ્ડ ટ્રિટમેન્ટ શોર્ટ (DOTS)માં દર્દીએ છ મહિનાનો દવાનો કોર્સે પૂરો કરવાનો હોય છે. પણ અમલીકરણમાં અખાડા જોવા મળે છે. સ્ટાફ અને દવાની અછતની સમસ્યા છે. જાહેર આરોગ્ય પ્રણાલી સાથે તેનું યોગ્ય રીતે સંકલન કરાયું નથી. પરિણામે, મોટી RNTCPની મફત નિદાન અને સારવારની સુવિધાઓથી દર્દીઓમાં મોટા પાયે અજ્ઞાન પ્રવર્તી રહ્યું છે. છેવટે દર્દીઓ ખાનગીક્ષેત્ર તરફ વળે છે. હકીકતમાં, 60 ટકા દર્દીઓની ટીબીની સારવાર ખાનગી તબીબો કરી રહ્યા છે. તેમા મોટાભાગના પાસે રોગની અસરકારક સારવાર માટે જરૂરી તાલીમ કે માહિતી પણ નથી. તેમ છતા, ખાનગી તબીબો આ ક્ષેત્રે મોટું કામ કરી રહ્યા છે. અધૂરી સારવાર, ખોટું નિદાન અને એન્ટિબાયોટિક્સ દવાઓનો આડેધડ ઉપયોગ એમડીઆર (MDR) અને એક્સડીઆર (XDR) કેસના વધારા માટે મુખ્ય પરિબળો છે.