એકવોકેટ તન્ના જાણે અજાણ્યા માણસો વચ્ચે આવી ચડ્યા હોય તેમ થોડી ક્ષણો ઊભા રહ્યા. કોઈ કશું બોલ્યું નહીં. તેઓ ચુપચાપ એક ખુરશી પર બેસી ગયા. મોટામસ ઓરડામાં ભારેખમ ખામોશી છવાઈ ગઈ. કેટલીક ક્ષણો એમ ને એમ નિર્જીવતાથી પસાર થઇ ગઈ, ચુપકીદીનો ભાર ઉપાડીને. માથા પર સાડી સરખી કરતાં એડવોકેટ તન્નાનાં બાં બોલ્યાં :