ખીમસાહેબ અને તેમની શિષ્યપરંપરા : ભાણસાહેબના પુત્ર અને શિષ્ય ખીમસાહેબ પણ સમર્થ કવિ હતા. ઈ.સ.૧૭૩૪માં શેરખી અથવા વારાહી ગામે તેમનો જન્મ થયેલો. પાછળથી ખીમસાહેબે રવિસાહેબ પાસેથી સાધના દીક્ષા લીધેલી. રામ કબીર પરંપરાનો નિર્ગુણ બ્રહ્મની ઉપાસના અને યોગસાધના તથા ગુરુમહિમાના ગાન સાથેનાં વૈરાગ્ય ઉપદેશનાં પદો ભજનો ઉપરાંત કાફી, ગરબી, આરતી જેવા વિવિધ પ્રકારોની કૃતિઓનું સર્જન ખીમસાહેબે કર્યું છે. જ્ઞાનમાર્ગી ચિંતનાત્મક કૃતિ ‘ચિંતામણી ઈ.સ.૧૭૭૦માં રચાયેલી સધુક્ક્ડી હિન્દી ભાષામાં સાખી ચોપાઈબંધની પ૮ કડીની દીર્ઘ રચના છે. ખીમસાહેબે રવિસાહેબેના આદેશથી ઈ.સ.૧૭૮૧માં કચ્છ વાગડના રાપર ગામે ‘દરિયા સ્થાન’માં જગ્યા બાંધી ‘ખલક દરિયા ખીમ’ તરીકે ઓળખાયેલા. ‘મું ને ભેટયા સદગુરુ ભાણા, દિયા મોરછાપ પરવાના…’, ‘જુઓને ગગનાં હેરી જ્યાં બાંસુરી બાજે ઘેરી…’, ‘આતમ હીરલા પાયા સંતો…’, ‘જા મુખસે સિયારામ ન સમર્યા તા મુખમેં તો ધૂર પરી…’ અને ‘હે રામૈયા તોજા રંગ તો ઘણા રે વેરેં વેરેં કુરબાન…’ જેવી ભજન રચનાઓમાં જ્ઞાન, ભક્તિ અને યોગનો સમન્વય થયો છે.