તંરગનો આત્મા ત્યાંથી વિદાય થાય છે. પોતે શું છે તેની કલ્પના કરતો તંરગ ગાંડાની જેમ સાગર સામે જોયા કરે છે. એક જ ઝાટકે આખી જીંદગી હતી ન હતી થઈ જતા જોઈ દરિયા નેય એને સાંત્વન આપવાનું મન થાય છે અને ત્યાં જ બબડતો બબડતો નારીયેળપાણીવાળો નારીયેળ પર એક ઝાટકો મારે છે.. અને દરિયા ને અવાજ સંભળાય છે “ખચ્ચાક…”