માર્ટિન બુબર જેવા યહૂદી મહાત્માએ ‘મિટિંગ’ (મળવું) પર ખૂબ જ ઊંડું ચિંતન કર્યું છે. બે મનુષ્યો ખરેખર ‘મળે’ એ ઘટના દોહ્યલી છે. રામ અને ભરત ચિત્રકૂટમાં મળ્યા એને ‘મળવું’ કહેવાય. રાધા અને કૃષ્ણ વ્રજમાં મળે તેને ‘મળવું’ કહેવાય. ગાંધીજી અને મહાદેવ દેસાઈ મળે તેને ‘મળવું’ કહેવાય. શિવાજી અને અફઝલ ખાન મળે તેને ‘મળવું’ ન કહેવાય. ઝાંપો વટાવીને આપણને મળવા આવેલી વ્યક્તિ પોતાની સાથે થોડાંક વાઇબ્રેશન્સ લેતી આવે છે. એ વાઇબ્રેશન્સ સહજપણે ઝીલવાનું બને ત્યારે ‘મળવું’ સાર્થક થાય. ઝાંપો તો શક્યતાના મંદિરનો દ્વારપાલ છે. પ્રતીક્ષા પવિત્ર છે, કારણ કે એનો મનો-આધ્યાત્મિક સંબંધ શક્યતાના મંદિર સાથે રહેલો છે.