અયોધ્યાની માલિકી સંબંધે ૧૯૯૦માં રાષ્ટ્રીય સ્તર પર ચર્ચાએ જોર પકડ્યું. એના પહેલાં ૧૯૭૬-૭૭માં પુરાતાત્ત્વિક અધ્યયન દરમ્યાન અયોધ્યા ઉત્ખનનમાં કે.કે. મુહંમદ નામના પુરાતત્ત્વ સર્વેક્ષકને પણ સામેલ કરાયા હતા. પ્રોફેસર બી.બી. લાલના નેતૃત્વમાં અયોધ્યા ઉત્ખનનની ટીમમાં દિલ્હી સ્કૂલ ઓફ આર્કિયોલોજીના ૧૨ વિદ્યાર્થીઓમાંથી કે.કે. મુહંમદ પણ એક હતા. એ સમયના ખોદકામમાં મંદિરના સ્તંભોની નીચેના ભાગમાં ઈંટોથી બનાવાયેલ આધાર જોવા મળ્યો. કોઈએ તેને સમગ્રતાથી જોયો નહીં. એક પુરાતત્વવિદની ઐતિહાસિક માનસિકતા સાથે બધાએ તેને જુદી રીતે જોયો. ખોદકામ વખતે ત્યાં જોવા મળ્યું કે બાબરી મસ્જિદની દીવાલોમાં મંદિરના સ્તંભ હતા. એ સ્તંભોનું નિર્માણ બ્લેક બેસાલ્ટ પત્થરોથી કરવામાં આવ્યું હતું. સ્તંભના નીચેના ભાગમાં ૧૧મી-૧૨મી સદીના મંદિરોમાં જોવા મળતા પૂર્ણ કળશ બનાવવામાં આવ્યા હતા. મંદિરકળામાં પૂર્ણ કળશ આઠ ઐશ્ર્વર્યચિહ્નોમાંનું એક છે. ૧૯૯૨માં બાબરી મસ્જિદને તોડી પાડતાં પહેલાં આ પ્રકારે એક કે બે સ્તંભ નહીં, ૧૪ સ્તંભો ઉત્ખનન ટીમે જોયા. પોલીસને સુરક્ષાને કારણે મસ્જિદમાં પ્રવેશની મનાઈ હતી, પરંતુ ઉત્ખનન અને સંશોધન સાથે સંકળાયેલા હોવાને કારણે ઉત્ખનન ટીમ પર એ પ્રતિબંધ લાગુ પડતો ન હતો. આખી ટીમ ઉત્ખનન માટે બે મહિના અયોધ્યામાં રહી. બાબરના સેનાનાયક મીર બાકી દ્વારા તોડવામાં આવેલ કે પહેલેથી તોડેલા મંદિરોના અંશોનો ઉપયોગ કરીને મસ્જિદનું નિર્માણ કરવામાં આવ્યું હતું. ખોદકામથી મળેલા પુરાવાઓને આધારે કે.કે. મુહંમદે ૧૫ ડિસેમ્બર, ૧૯૯૦ના રોજ નિવેદન આપ્યું હતું કે બાબરી મસ્જિદની નીચે મંદિરના અંશો તેમણે પોતે જોયા છે. એ સમયે માહોલ ગરમ હતો. હિંદુ અને મુસલમાન બે જૂથોમાં વહેંચાયેલા હતા. કેટલાય નરમપંથીઓએ સમજૂતીની કોશિશ કરી, પરંતુ રામ જન્મસ્થાન પર વિશ્ર્વ હિંદુ પરિષદે પોતાની પકડ મજબૂત બનાવી દીધી હતી.