એક દિવસ રમલીની દરવાજે ટકોરા પડ્યાં. બહાર આવીને જુએ તો લાલ વસ્ત્રમાં લપેટાયેલી એક ચીજ દેખાઈ, ખોલીને જોયું તો જોતી જ રહી ગઈ. આબેહૂબ પોતાની તસવીર ! ચહેરા પર પાણીની બૂંદો, અલક લટ જેવી ઝીણી ઝીણી ખૂબીઓ પણ તસવીરકારે બખૂબી વણી લીધી હતી. ‘કોણ મૂકી ગયું હશે ?’ એ વિચારતી હતી. એટલામાં આજુબાજુમાં છુપાયેલો ગૌતમ બહાર આવ્યો. “ગમી ?” તેણે પૂછયું. “હા, બહુ જ. તમે બનાવી ?” લજ્જાથી આંખો ઝુકાવતાં તેને પૂછ્યું. “હા, પાણીનું નહીં પૂછો ?” તે વ્યંગમાં બોલ્યો. તે દોડતી પાણી લઈ આવી ને ધરવા જતાં બંનેની આંગળીઓ ટકરાઇ ગઈ.