વિજયે કૅપ્ટન ભાટિયાની બાજુની સીટમાં બેસી એક કલાક સુધી પ્લેઈનની ઉડાન કૅબિનમાંથી જોઈ. ઘેર પહોંચ્યો અને હજુ તો સામાન પણ ખોલ્યો ત્યાં એણે ભારત ફોન જોડ્યો. ‘ભાઈ, તમે નહીં માનો, મેં સહ-કૅપ્ટનની ચેરમાં બેસી એક કલાક સુધી ૭૪૭ના ઉડાનમાં જાણે કૅપ્ટનને મદદ કરી.’ ૫૭ વર્ષના વિજયના અવાજમાં ૧૨ વર્ષના બાળક જેવી તત્પરતા હતી. વિજય પોતાની ફૅક્ટરીમાં બધાને ગૌરવથી કહેતો, ‘મારા ફાધર ૭૫ વર્ષે કમ્પ્યૂટર શીખ્યા હતા અને એંશી વર્ષે ફેઈસ-બુક વાપરે છે, અને જી-મેઈલ પર ઈમેલ મેળવે છે અને મોકલે છે.’