તેને પોતાની પત્ની યાદ આવે છે અને તે પોતાની યાદોની દુનિયામાં એટલો મગન થઇ જાય છે કે, તેને પોતાની પત્ની ત્યાં સદેહ હાજર હોવાનો અનુભવ થાય છે. તે પોતાના મિત્રોને પોતાની પથારીમાં ચાદર પર પડેલી કરચલીઓ પણ બતાવે છે, જે બે વ્યક્તિઓ ત્યાં હોવાની વાતને સમર્થન આપે છે. આ કઈંક એવું જ છે જેમ કોઈ વ્યક્તિ ખાલી હથેળી પર સોનાની મહોર લાવીને બતાવે. અહીં હથેળી પર ચમત્કાર કરીને ભસ્મ લાવનારા ઢોંગી બાબાઓની વાત નથી. સારાંશ એ છે કે, લાગણીઓની તીવ્રતા ભૌતિક પદાર્થને જન્મ આપી શકે છે. એટલું જ નહીં ભૌતિક પદાર્થો પણ મનુષ્યના હ્ર્દયમાં લાગણીઓનો સંચાર કરી શકે છે. જયારે તમે આલૂ કચોરી ખાતા હોવ ત્યારે તમને તે મિત્ર યાદ આવે, જેણે પહેલી વાર આ કચોરી ખવડાવી હતી. શરીર પરના ચિહ્નો પણ તમને યાદોની સફરે લઇ જઈ શકે છે.