તેમ છતાં, ગ્રીક શબ્દનું ભાષાંતર “વૈવાહિક અવિશ્વાસ્યોગ્યતા” એટલે કે વ્પભિચાર એક એવો શબ્દ છે જેનો અર્થ કોઇ પણ પ્રકારના લૈંગિક અનૈતિકતા છે. તેનો અર્થ પર સ્ત્રી/પુરુષ ગમન, વૈશ્યાવૃત્તિ, વ્યાભિચાર, વગેરે હોઈ શકે છે. ઈસુ કદાચ એવું કહી રહ્યાઅં છે કે છૂટાછેડા ની અનુમતિ ત્યારે જ છે જ્યારે તેઓમાં લૈંગિક અનૈતિકતા હોય. શારીરિક સંબંધ લગ્નના બંધનનું એક અભિન્ન અંગ છે. “અને બન્ને એક દેહ થશે” (ઉત્પતિ-2:24, માથ્થી-19:5, એફેસી-5:31). તેથી તે બંધનને તોડતા કોઇ પણ લગ્ન બહારના શારીરિક સંબંધો છૂટાછેડાની અનુમતિનું કારણ બની શકે છે. જોએવું છે, તો આ સંદર્ભમાં ઈસુના મનમાં પુનર્વિવાહ પણ છે. આકથન “બીજીને પરણે” (માથ્થી-19:9) પ્રગટ કરે છે કે છૂટાછેડા અને પુનર્વિવાહ ની અનુમતિ આપવી અપવાદ કથનનું એક ઉદાહરણ છે. ભલે કઈ પણ કેમન હોય તેની વ્યાખ્યા આમજ કરવામાં આવી છે. પણ એ જાણવું એક મહત્વપૂર્ણ વાત છે કે ફકત નીર્દોષીપક્ષને જ પુનર્વિવાહની અનુમતિ આપવામાં આવી છે. તેમ છતા પવિત્રશાસ્ત્રમાં તે નથી કહેવામાં આવ્યું, છૂટાછેડા પછી પિનર્વિવાહની અનુમતિ તે વ્યકિત માટે દયા છે જેના વિરુધ્ધ પાપ કરવામાં આવ્યું છે, તેના માટે નહી જેણે લૈંગિક અનૈતિકતા કરી છે. કેટલાંક એવા ઉદાહરણ હોઈ શકે છે જ્યાં “દોષી પક્ષ” ને પુનર્વિવાહની અનુમતિ હોય, પણ આવું પવિત્રશાસ્ત્રમાં નથી એ શીખવાડવામાં આવ્યું.