એશિયન દેશોની યુરોપની વસાહતે પણ સ્થાનિક માર્શલ આર્ટસમાં, ખાસ કરીને ફાયરઆર્મસની રજૂઆતથી ઘટાડો આણ્યો હતો. આ બાબત 19મી સદીમાં બ્રિટીશ રાજની સંપૂર્ણ સ્થાપના બાદ ભારતમાં સ્પષ્ટપણે જોઇ શકાય છે. [૧૧] પોલીસ, લશ્કર અને સરકારી સંસ્થાઓનું સંચાલન કરવાની વધુ યુરોપીયન પદ્ધતિઓ અને ફાયરઆર્મસના વધતા જતા ઉપયોગે જ્ઞાતિ આધારિત ફરજો સાથે સંકળાયેલી પરંપરાગત લડાઇ તાલીમની જરૂરિયાત ઘટાડી હતી [૧૧] અને 1804માં બ્રિટીશ વસાહત સરકારે અસંખ્ય બળવાઓના પ્રતિભાવમાં કાલારીપાયત પર પ્રતિબંધ મૂક્યો હતો. [૧૨] કાલારીપાયત અને અન્ય દ્રવીડીયન માર્શલ આર્ટસનું આખા દક્ષિણ ભારતમાં પ્રસર્યુ તે પહેલા તેલ્લીચેરીમાં 1920માં પુનરુત્થાન અનુભવાયું હતું, [૧૧] જ્યારે અન્ય પરંપરાગત પદ્ધતિઓ જેમ કે થાન્ગટાનું 1950માં પુનુરુત્થાન અનુભવાયું હતું. [૧૩] સમાન પ્રકારની અસાધારણ ઘટના દક્ષિણ પૂર્વની એશિયન વસાહતો જેમ કે મલેશિયા, ઇન્ડોનેશિયા, વિયેતનામ અને ફિલીપીન્સમાં બની હતી.