એ સમય હતો કે જ્યારે સિધ્ધાંત - પ્રવર્તન કાજે એ નીડર સિધ્ધાંતવાદી પુરુષે વિમુખનું શસ્ત્ર વહોર્યું. સળગતા અંગારા સમાન સંજોગોમાં સિધ્ધાંતમાંયે ‘યાહોમ’ કરી દેવું એ સહેલું નહોતું. એ પરિસ્થિતિ વિકટ નહિ, વિકરાળ હતી...ખીચડીમાં નાખવા હળદર પણ નહોતી... જોડ્ય માટે સાધુ નહોતા... પગમાં પહેરવા જોડા પણ નહોતા... વિચરણ માટે કોઈ વાહન પણ નહોતાં ... હરિભક્તોય કોઈ એવા સધ્ધર નહોતા... નહોતાં ક્યાંય માન કે સન્માન...સિધ્ધાંત સિવાય વારસામાં એ પુરુષ પાસે કશું નહોતું...હરિભક્ત સમાજનું પીઠબળ પણ ક્યાં હતું !!