એ પછી બીજી વાર મેં એમને જોયા ત્યારે વિરપુરમાં જલારામ બાપાની જગ્યાની બહાર બાંધેલા શમિયાણામાં સ્ટેજ પર નાચતા હતા. એ જ વાઘામાં અને એ જ ઢબથી સ્ટેજના પાટીયા સખળ-ડખળ થઈ જાય એવા જોરદાર સ્ટેપ્સમાં ‘હમ્બો….હમ્બો વીંછીડો’ ગાઈ બતાવતા હતા. મંત્રમુગ્ધ શ્રોતાઓને વારંવારના ઝટકાથી ચોરણીની લાંબી ફૂમતાંવાળી નાડી ડાબા-જમણી, ડાબા –જમણી ફંગોળાયા કરતી હતી. એ જોઇને છોકરાઓને તો શું મને પણ રમુજ થતી હતી, મનમાં વિચાર પણ આવ્યો. આ ભણેલો ગામડિયો માણસ ગામડાના જ ગીત ગાય ને? બીજું આવડેય શું ?આમાં જ એની માસ્ટરી હોય ને ?