નર્મદાની પૂરી પરિક્રમા કરી ચૂક્યો છું. પ્રવાસવર્ણનનાં બે પુસ્તકો લખી ચૂક્યો છું – હિંદી તેમજ ગુજરાતીમાં. મરાઠી અને બંગાળી અનુવાદો પ્રસિદ્ધ થઈ ચૂક્યા છે. અંગ્રેજી અનુવાદ પ્રેસમાં છે. મેં મારું કામ પૂરું કરી લીધું છે, તેમ બુઢાપામાં ઊંડે સુધી ખૂંપી પણ ગયો છું. એક ડાહ્યા માણસ તરીકે મારે હવે ચૂપચાપ ઘરમાં બેસી રહેવું જોઈએ. કેટલાક વરસ સુધી બેસી પણ રહ્યો. પરંતુ આજથી ચાર વર્ષ પહેલાં, આયુના પંચોતેરમાં વર્ષમાં પ્રવેશ કરતાંની સાથે જ મારો જૂનો પદયાત્રાપ્રેમ જાગી ઊઠ્યો. ઘડપણને કોરાણે મૂકીને નર્મદાની પદયાત્રાઓ ફરીથી શરૂ કરી દીધી. આ પુનરાવૃત્તિ પદયાત્રામાં મારી પત્ની કાન્તા પણ સાથે ચાલે છે. આ બીજી પરિક્રમાના 800 કિલોમીટર થઈ પણ ગયા. આગળ જતાં ત્રીજું પુસ્તક પણ આવશે. સાચી વાત એ છે કે હું નર્મદાના સૌંદર્યલોકમાંથી બહાર આવવા ઈચ્છતો જ નથી. વહાણના પંખીની જેમ ઊડી ઊડીને પાછા ત્યાં જ આવી જાઉં છું. શું કરું, બીજું કંઈ મને આવડતું પણ તો નથી.