વી આર ઓલરેડી લેટ. લેટ્સ મૂવ...’ ચર્ચના પ્રાંગણમાં પહોંચીને વિલી ઘડીક ઊભો રહી ગયો. લંડનમાં જન્મેલો, ત્યાં જ ઉછરેલો એ તદ્દન નફિકરો, ઉચ્છૃંખલ અને પોતાની દુનિયા, પોતાની મોજ, પોતાની મુશ્કેલી સિવાયની તમામ બાબતો પ્રત્યે બિલકુલ બેપરવા રહેનારો જુવાન હતો. શું પરિવાર કે શું પૂર્વજો, બાળપણથી એકલપંડે ફોસ્ટર હોમમાં ઉછરેલા વિલીએ કદી પોતાના મૂળિયા વિશે વિચાર સુદ્ધાં કર્યો ન હતો. પણ આજે અહીં આવીને એ ઘડીભર સ્તબ્ધ થઈને જોઈ રહ્યો. પહોળાઈમાં પથરાયેલું બેઠા ઘાટનું મકાન. ત્રીશેક પગથિયા ઉપર ચડો એટલે ચાલીશેક ફૂટ લાંબી પરસાળ આવે. પરસાળની ચર્ચ તરફ ખૂલતી દિવાલમાં એકમેકથી થોડાંક અંતરે આવેલાં ત્રણ દરવાજા. બહાર પગથિયા તરફ હારબંધ થાંભલા પર લાકડાની અટારી. અટારીની ધાર પર કોતરણી કરેલો ઝરૂખો. ઝરૂખાની માથે પથ્થરનો મિનારો. મિનારાની વચ્ચે પીતળની સાંકળ પર ઝૂલતો વિશાળ ઘંટ અને તેની ઉપર જીસસની ભાવવાહી પ્રતિમા... આશરે બે સૈકા પહેલાં બંધાયેલા ચર્ચનો એક દબદબો હતો.