મેં કુલ્ફીવાળાને પુચ્છયું કેટલી છે? તેણે જવાબ આપ્યો: જેટલી જોઈએ એટલી, સાહેબ મેં પૂછયુ: શું ભાવ છે? લા2ીવાળાએ જવાબ આપ્યો: દસ રૂપિયાની એક, સાહેબ ચોખ્ખી મલાઈની છે. ગ2ીબ લોકો ઉજળિયાત વર્ગના લોકોને સાહેબ ત2ીકે સંબોધવા ટેવાયેલા હોય છે. મેં આશ્રમવાસીઓ અને બાજુમાં નવાં ચણાતાં મકાનમાં ટોપલા સા2તા મદ્રાસી મજૂ2ોનાં નાગાંપુંગા બાળકોને એક એક કુલ્ફી આપવાની લા2ીવાળાને સૂચના આપી. ખ2ે બપો2ે 2ેતીમાં 2મતાં નાગાંપુંગા બાળકો ભેગાં થઈ કંઈક મળશે એવી આશાએ લા2ીવાળા આગળ ઊભા 2હી ગયાં. લા2ીવાળો પ્રસન્ન થઈ ગયો. મને થયું કે કદાચ એક સામટો ઓર્ડ2 મળવાના કા2ણે. પણ પાછળથી જુદી જ ભાવના જાણવા મળી. લા2ીવાળાએ આશ્રમવાસીઓને અને બાળકોના નામ જાણી, નામથી બોલાવી પ્રેમથી કુલ્ફીઓ ખવડાવી દીધી. ખાના2 પણ શાંતિ અનુભવવા લાગ્યા. પણ મને થયું કે આપણે તો સો ગ્રામ આઈસક્રીમથી ખાતાં ધ2ાતા નથી. આ લોકોને બીજી કુલ્ફી ખવડાવીએ તો? મેં લા2ીવાળાને દ2ેકને બીજી કુલ્ફી આપવાની સૂચના આપી અને પ0 કુલ્ફીના પાંચસો રૂપિયા પણ આપી દીધા. બીજી કુલ્ફી મળતાં જ આશ્રમવાસીઓ અને બાળકો ખુશ ખુશ થઈ ગયા. પ2ંતુ મા2ે બીજા લોટમાં ગયેલી દસ વધા2ે કુલ્ફીઓના પૈસા આપવાના હતા.