‘પણ હવે શું છે! શિલ્પા કંદર્પ આગળ બેસી જતાં બોલી ઊઠી : ‘ એ સંબંધો પૂરા થઇ ગયા. હવે એ ક્યાં મારો દિકરો છે ? હું નહીં આવું.’ કહેતી એ ઊભી થઇ ગઇ અને પોતાના ખંડ તરફ ચાલતી થઇ ગઇ. કંદર્પ બોલી ઊઠયો : ‘તારે જવું જોઇએ શિલ્પા. ગમે એમ પણ એ તારું લોહી છે. તારી કાયાની માટી માંથી ઘડાયેલો પિંડ છે. ગમે એમ તોય… એ તમારા બન્નેનાં સંસારબાગનું મહેકતું, મઘમઘતું ફૂલ છે. એને ચીમળી ન નાખ.. એ તમારા બન્નેના પ્રેમનો પ્રથમ આવિષ્કાર છે.’