ગજેન્દ્ર મોક્ષ પણ પ્રાર્થનાનું જ એક રૂપ છે એની ઉત્કટતા અનુભૂતિની છે. શબ્દોની નથી. કહેવાય છે કે કેડ સુધીનાં પાણીમાં ઊભા રહીને ગજેન્દ્ર મોક્ષ સ્તુતિનો પાઠ કરવાથી પોતાનો તથા પિતૃઓનો મોક્ષ થાય છે. જ્યારે ગજેન્દ્રનો પગ કાળ રૂપી મગરે પકડ્યો, ત્યારે ગજેન્દ્રએ પાછળ વળીને જાેયું, તો તેનો પરિવાર તેને છોડીને જતો રહ્યો હતો. આજુબાજુ નજર કરી, પોતાને બચાવનાર કોઈ ન દેખાતાં પૂર્વજન્મમાં કરેલી ભક્તિનાં બળથી નારાયણનું સ્મરણ થયું. ગજેન્દ્રએ એક સુંદર કમળ પોતાની સૂંઢમાં લઈને આકાશ તરફ દૃષ્ટિ કરીને આર્તનાદપૂર્વક નારાયણની સ્તુતિ કરી.