પુસ્તકના અંતિમ પ્રકરણ ‘વ્હાય આઈ રાઈટ‘માં મર્ચન્ટ પોતાના સમગ્ર લેખનને સમકાલીન સમલૈંગિક સમાજના પ્રતિનિધિ એવા પોતાની મુક્તિગાથા તરીકે બિરદાવે છે.