‘હા બેટા...’ પંડિતજીના અવાજમાં અને ચહેરા પર અજબ વ્હાલ વર્તાતું હતું, ‘આપણે માણસો અજાણ્યાપણાંથી બેહદ ભયભીત રહીએ છીએ. અજાણ્યો ચહેરો,અજાણ્યું સ્થળ, અજાણ્યો અનુભવ આપણને મનોમન ડરાવે છે. માટે સપનું આવે ત્યારે તું ડરી જાય છે. તારા પૂર્વજો ય ડરી જતા હતા. પણ અવગતિએ ગયેલો જીવ પોતાની ઈચ્છા પરિતૃપ્ત કરવા તમને કરગરવા આવ્યો છે. તમે ડરીને ભાગો છો, તેની સામે જોવાનું ટાળો છો. તેના આપેલા સંકેતો પારખતા નથી માટે એ જીવ વધુ જીદ્દીપણે તમારા મનોમય કોશ પર કબજો મેળવવા મથે છે.’