‘અતુલ્ય, સ્ત્રીસુલભ દૃષ્ટિથી તમારી લાગણી પામી છે મેં.’ વધુ આગળ વધીએ એ પહેલાં આટલો ખુલાસો આવશ્યક હતો, કેમ કે ઇચ્છીએ તો અહીંથી પાછાં વળી શકાય એમ છે. આપણે જીવનમરણના કૉલ નથી આપ્યા. અરે, પ્રણયનો એકરાર સુધ્ધાં નથી થયો! છતાં એટલું કહી દઉં, મારો અસ્વીકાર હું ખમી લઈશ, પરંતુ દયાભાવ કે પછી મારું હૃદય ડૂબવાના ડરથી નકાર સંભળાવવાનું ટાળી મને સ્વીકારશો તો મારા માટે એ મૃત્યુ જેટલું જ વસમું બની રહેવાનું!’