‘અરે ગોવા!’ બેગમ સાહેબે ભગતને ટપાર્યા: ‘તેં શું મૂક્યું પગથિયે.’‘બા સાહેબ! આપ આવીને જુઓ અને સંભાળી લ્યો…’ બેગમ નીચે આવ્યાં. પગથિયે જોયું તો પોતાના જ પગની સોનાની ઝાંઝરી! બગીચામાં ફરતાં ફરતાં, પેંચ ઢીલો થયો હશે તે પગમાંથી નીકળી ગઇ હશે!‘લ્યા ગોવા! આ તો મારી ઝાંઝરી છે…’‘હા બા! આપની જ હોય એમાં શંકા ક્યાં છે? હવે આપ સંભાળી લો!’, ‘સંભાળી લીધી…’ બેગમ એવું આદર ભર્યું હસ્યાં કે આંખો ભીની થઇ આવી…’ગોવા!