જેમને રક્તપિત્ત લાગુ પડ્યો છે એવા સ્ત્રી-પુરુષોના પરિચય અને મિત્રતા દ્વારા આ આપત્તિ કેવી અચાનક આવી પડે છે તે હું જાણી શક્યો છું. આ રોગ જાતિ, વર્ગ કે વંશને ઓળખતો નથી. કોઈ પ્રકારની ચેતવણી વગર એનો શિકાર થયેલા લોકો કામકાજથી દૂર થઈ જાય છેઃ સુતાર, માછીમાર, વકીલ, શિક્ષક… અને ડોક્ટર પણ! એક સ્ત્રીને એ લાગુ પડે તો તરત તે એના પતિ પાસેથી, અને પુરુષ એની પત્ની પાસેથી છીનવાઈ જાય છે. માતા-પિતા પાસેથી નાનાં બાળકો છીનવાઈ જાય છે. એમાંના કેટલાક દુર્ભાગી લોકોને નિરાશાના માર્યા પાગલપણાની હદ સુધી પહોંચી જતા મેં જોયા છે. એમની વીરતાભરી એ સંઘર્ષગાથાનો હું સાક્ષી છું. એ સંઘર્ષે જ તો એમની જિંદગીમાંથી છીનવાઈ ગયેલા એ સત્વ, આનંદ અને જીવન જીવવાના સંતોષ સુધી પહોંચાડીને એમને સાબૂત રાખીને પાર ઉતાર્યા છે. એ અનુભવોના પરિપાક સ્વરૂપે જ તો હું એમની એ વીરતા પરત્વે આદર રાખતો થયો છું.