એ મસાલો લઇને આવ્યા ત્યાં સુધીમાં અમે શાક સુધારી દીધું, તેલ લોટ અને અન્ય બધી સામગ્રી તૈયાર કરી રાખી અને મેં વડના તથા મંદીરના થોડાક ફોટા પાડ્યા. બાપુના પણ બે ત્રણ ફોટા તેમને વિનંતિ કરીને પાડ્યા. તેમને એ ફોટાના પ્રિવ્યુ બતાવ્યા તો તે કહે “લે, મારી તો અવસ્થા થઇ ગઇ છે. હું તો વૃધ્ધ લાગવા માંડ્યો.” જો કે તેમની પાસે પોતાનું પ્રતિબિંબ જોવા અરીસો ન હતો, કદાચ એમનું પ્રતિબિંબ અને તેઓ બંને એક જ વ્યક્તિત્વ હતા, આપણી જેમ બેવડુ વ્યક્તિત્વ નહીં, અરે આપણે તો કેટકેટલા આયામો માં જીવીએ છીએ? એંજીનીયર, પુત્ર, પિતા, બ્લોગર, ભાડુઆત, જૂનીયર, સિનીયર….. ગણ્યા ન ગણાય એટલા મહોરા લઇને આપણે જીવીએ છીએ જ્યારે બાપુનું કોઇ મહોરૂ નહીં, કદાચ આસ્થાની સીડીનું પહેલું પગથીયું એ જ છે કે બધાં મહોરા ફગાવી દેવા. પણ એ સહેલું છે?