‘ના મા, મિહિર કોઈ રીતે માનવા તૈયાર નહોતા. એ સંબંધ પર આજે પૂર્ણવિરામ મુકાઈ ગયું પણ એની સાથે આટલો સમય વિતાવ્યા પછી, આટલા નજીક આવ્યા પછી સ્કૂલમાં રોજ ઊઠીને એમનો સામનો કરવો મારે માટે શક્ય નહોતો. તો વળી બીજી બાજુ મને ઘર પણ ગૂંગળાવતું હતું. તું ને હું, હું ને તું. ઘરમાં હરીફરીને માત્ર આપણે બે. ઘરની હવા પણ અવાવરું ગંધાતી હતી. એક બંધિયારપણું મારી છાતીએ ચઢી બેસતું ને મને નિરાંતે શ્વાસ લેવા નહોતું દેતું. વળી તારેય રાતના ઉજાગરા કરીને બાપુનો ઠપકો સાંભળવો પડતો હતો. બહુ વિચાર્યું કે આ બધામાંથી બહાર નીકળવાનો રસ્તો શું ? ને એક સરસ મજાનો ઉપાય મળ્યો પણ ખરો.’