જેટલું વધારે આપણે એક વ્યક્તિને ઓળખીએ છીએ, એટલું વધારે આપણે તેની અથવા તેણીની ઇચ્છાઓથી પરિચિત થઈએ છીએ. ઉદાહરણ માટે, એક બાળક એક વ્યસ્ત રસ્તાની બીજી બાજું પડેલા એક દડાને જુએ છે જે તે તરફ જઈને પડ્યો છે, પણ તે લેવા તે તેની તરફ નથી દોડતો, કારણકે તે જાણે છે કે, “મારા પિતા નથી ઇચ્છતા કે હું તેવું કરું”. તે પોતાના પિતા પાસેથી દરેક વિશેષ પરિસ્થિતિ માટે સલાહ નથી લેતો: તે જાણે છે કે તેના પિતા શું કહેશે કારણકે તે પોતાના પિતાને ઓળખે છે. આવું જ સત્ય આપણાં ઇશ્વર સાથેના સંબંધમાં છે. જેમ આપણે ઇશ્વર સાથે ચાલીએ છીએ, વચનોનું પાલન કરીએ છીએ અને તેની આત્મા પર નિર્ભર રહીએ છીએ, આપણે જાણી શકીએ છીએ કે આપણને ખ્રિસ્તનું મન આપવામાં આવ્યુ છે (૧ કરિંથી-૨:૧૬). આપણે તેને ઓળખીએ છીએ, તે જ આપણને તેની ઇચ્છા જાણવામાં મદદરૂપ થશે. આપણે ઇશ્વરના તૈયાર માર્ગદર્શને મેળવીએ છીએ. “યથાર્થીની નેકી તેનો માર્ગ પાધરો કરે છે, પણ દુષ્ટ પોતાની જ દુષ્ટતાથી પાયમાલ થશે” (નીતિવચનો–૧૧:૫).