અળાઈઓ એ ખણનું ‘કોરસ સિંગિંગ’ (વૃંદગાન) જેવું છે કારણ કે એમાં મોટા વિસ્તારમાં અલગ અલગ કેન્દ્રો પર વિવિધ માત્રામાં આવતી ખંજવાળને એક સાથે સંતોષ આપવાનો હોય છે. આ માટે સાધકે વૃંદગાન કે સિમ્ફની ઓરકેસ્ટ્રાના સંચાલક કે કંડક્ટરની ભૂમિકા ભજવવી પડે છે. અને એ માટે સાધનો પણ અલગ પ્રયોજાય છે. ઓરકેસ્ટ્રાનો કંડક્ટર ગાયકો/સાજીંદાઓ ને દોરવણી આપવા માટે જે નાનકડી લાકડી વાપરે છે એ ખંજવાળનો વ્યાપ જોતા નાની પડે એ દેખીતું છે, માટે જ ગાય કે ગધેડાની જેમ શરીર ભીંત સાથે ઘસીને ખંજવાળનો જથ્થાબંધ ઉપાય કરાય છે. ને આવો પાર્ટી કે શુભ પ્રસંગ જેવો ખણનો મોટ્ટો ઓર્ડર હોય તો ક્યારેક બીજી વ્યક્તિની મદદ લેવી પડે તો લઇને પણ કામ પાર પાડવું જોઈએ એવું આ લખનારનું માનવું છે. વળતા વ્યવહારમાં સામેની વ્યક્તિ ને જરૂર પડતાં તમે ખણવાની સેવાઓ માટે હાથ લંબાવી શકો છો. જેને ‘એક બીજાનો બરડો ખંજવાળવો’ કહે છે, એવી આ પ્રવૃત્તિ ગુજરાતી સાહિત્યકારોમાં પણ વર્ષોથી ઘણી પ્રચલિત છે.