(૧૩૭) જ્યાં સુધી આ આત્માને દેહ સાથે કલ્પિત સંબંધ છે, ત્યાં સુધી, અત્યંત નિકટતાને લીધે, એની બધી કમાલો આ દેહમાં પ્રકટ થાય છે, ને દેહની બધી મર્યાદાઓ તથા ઊણપો આ આત્મામાં ભાસમાન થાય છે. એ સંબંધને કારણે, અત્યારે પણ, શરીર આ (આત્મા) ના પ્રાકટ્યનું સ્થાન, અથવા ઉપાધિ (કે મારફતિયું) જેવું થઈ રહેલું છે. અને જ્યાં સુધી આ આત્મા, આ ઉપાધિ દ્વારા પ્રકટ થાય છે, ત્યાં સુધી, એ દેહના દોષો તથા ઊણપોવાળો દેખાતો રહેવાનો. તેથી શ્રુતિ કહે છે, કે જ્યાં સુધી એ શરીરવાળો છે, ત્યાં સુધી, એ પ્રિય અને અપ્રિય, બંનેને દેખે છે, ને એ દૂર થતાં નથી.