હા, કેમેરો હાથમાં લીધો એ દિવસથી અને તેમણે કરેલી કામગીરી સંબંધે સમજણનો થોડો ઘણો ઉઘાડ થયો ત્યારથી તેમનો ફોટો પાડવો એ મારા માટે પણ અનિવાર્ય બની ગયું હતું. કેમ? એના કારણમાં સંભવતઃ ઉપરોક્ત ઘટના જ હોય એમ હું આજે 2012માં એમની વિદાય વેળાએ માનું છું. આણંદમાં સાવ જ લૉપ્રોફાઇલ રહીને વૈશ્વિક સ્તરનું પ્રદાન કરી ચૂકેલા ડૉ. કુરિયનનો ફોટો એમ અમદાવાદ રહ્યે તો કેમ પડે? જો કે એવો અવસર મને તેમની ‘શ્વેતક્રાંતિ’ને કારણે નહીં પણ ‘સાહિત્ય’ને કારણે મળ્યો. રિપીટ...પુસ્તક લોકાર્પણ – વિમોચન કાર્યક્રમની તસવીરો અવસર-સમય મળ્યે લેતો હોઉં છું. કેમ? એના કારણોની ખબર નથી. શોધવાય નથી. નિજાનંદ – હા, એ એક કારણ ખરું. પુસ્તક વિમોચનનો મુખ્ય કાર્યક્રમ સંપન્ન થાય તે પછીની ‘ઑફ સ્ટેજ’ તસવીરો લેવી એ મારો મનગમતો વિષય છે જે મને વારંવાર ઝડપવો – માણવો ગમે છે. ડૉ. કુરિયનની બાબતમાં એવો અવસર મને 2006માં મળ્યો જ્યારે તેમની અંગ્રેજી આત્મકથા ‘I too had a Dream’ના ગુજરાતી અનુવાદનું અમદાવાદના ઠાકોરભાઈ દેસાઈ હોલમાં વિમોચન હતું. દિવસ હતો 13મીઓગસ્ટ 2006 અને રવિવારની સવાર.