(૧૫૧) જ્યારે એ વિચારવા-સમજવાનું મન કરે, ત્યારે, આ નો આ ઉત્તમપુરૂષ, મનની અંદર વિરાજીને એને વિચાર-સમજની શક્તિ આપે છે, ને એની સોચ-સમજ માટે મનોપુરૂષ બની રહે છે. એ રીતે, પ્રત્યેક અંગને એ જેની-તેની શક્તિનું દાન કરે છે. અને તેથી જ, એ ઉત્તમપુરૂષ છે. એ રીતે, સર્વમાં સર્વ કંઈ કરતો હોય છતાં, વાસ્તવમાં, એ તો દાતાસ્વરૂપ છે,- પોતે કશું જ નથી કરતો. એ કશું કરતો નથી, તો પછી, જે થતું હોય તેનાં ફળ પણ એને શા માટે વળગે? એ કંઈ કર્તા નથી. ઉલટો, દાતા છે. પણ એવો દાતા નહિ, કે જે પોતાના દાનનો બદલો ઈચ્છે! કદી નહિ! ઊલટો, એ તો, જેને જે જોઈએ તે,