સામે બેઠેલા શિવને અને એની આ વેધક દૃષ્ટિને એણે આમ જ ઘણી વાર નિહાળી હતી. કોલેજ જતી વખતે, પરત થતી વખતે, ક્યારેક બજારમાં, ક્યારેક સહેલીઓ જોડે ફરવા ગઈ હોય તો એ સ્થળે…..રુકસારનો પીછો કરવો, એને એકીટસે નિહાળ્યા કરવું…કેટલી ચીડ હતી રુકસારને એના આવા ગુંડાગર્દી ભર્યા અંદાજ થી..ઘરથી થોડે દૂર એક ગરાજમાં મિકેનિકનું કામ કરતા શિવ અંગે રુકસારને બહુ જાણકારી તો ન હતી. હા, પણ મિત્રો જોડે રખડતો રહેતો શિવ અનાથ હતો, એટલું એ જરૂર જાણતી હતી. આખો દિવસ મિકેનિક તરીકે કામ કરવું અને વધારાનો સમય મિત્ર મંડળના નેતા બની ભટક્યા કરવું અને રુકસારનો પીછો કરવો. વિસ્તારની દરેક લડાઈઓ અને મારપીટમાં શિવની સંડોવણી અચૂક રહેતી. પોલીસ સ્ટેશનનાં ચક્કર તો એ રીતે કાપી આવતો જાણે સગાને મળીને આવ્યો હોય. દર મહિનાની ‘વોન્ટેડ’ની લિસ્ટમાં એકવાર તો શિવનું નામ અચૂક નીકળતું. પોતાના મારપીટવાળા સ્વભાવથી વિસ્તારમાં શિવની ખાસ્સી એવી ધાક હતી. પણ રુકસાર પર આ ધાકની કોઈ અસર થતી નહીં. એકવાર સીધી જ પોલીસસ્ટેશને શિવ વિરુદ્ધ ફરિયાદ નોંધાવા પણ પહોંચી ગઈ હતી. પરંતુ કોઈને ફક્ત દૂરથી નિહાળવું એ કોઈ ગુનો ન કહેવાય. કદી શિવ એની નજીક આવ્યો ન હતો, ન કદી એને સ્પર્શ્યો હતો, ન કદી એક શબ્દ એની આગળ ઉચ્ચાર્યો હતો, ન તો કદી કોઈ છેડછાડ કરી હતી. પોતાની ચાલાક સતર્કતાથી જે રીતે એ સાફ બચી ગયો હતો એ વિચારતાં જ રુકસારની શિવ તરફની નફરત વધુ ઘેરી બની ગઈ હતી.