લક્ષ્મણ બિચારાનું કશું ચાલ્યું નહીં, એ મનમાં સમજી ગયો કે ક્લેશ કરવાનો કોઈ અર્થ નથી. એ એકલો મોટા ભાઈને જઈને મળ્યો, એમના ખોળામાં માથું મૂકીને રડી પડ્યો, મોટાભાઈ અને ભાભીએ એને છાનો રાખ્યો, એ એટલું જ બોલ્યો, “મોટા ભાઈ ભાભી, તમારું તો મારી પર કેટલું બધુમ કરજ છે? આ ઋણ તો હું આવતે જન્મે પણ ચૂકવી શકું એમ નથી.”