એક કપલ આજે મળવા આવ્યું હતું. તેમના મેરેજને આમ તો સારો એવો લાંબો સમય પસાર થઇ ગયો હતો. તેમની વચ્ચે નાના-મોટા ઝઘડાઓ તો રૂટિન વાત હતી. એમાં કંઈ નવું નહોતું. પણ તેમાંથી મોટાભાગના સમયે ઝઘડાનું કારણ એક જ રહેતું – તે બહેનની સતત ફ્રિયાદ રહેતી કે, તેમનો ઘરવાળો તેમની વચ્ચે શારીરિક સંબંધો પતે, એટલે તરત જ બીજી બાજુ મોઢું કરીને સૂઈ જાય. થોડીવારમાં તો તેમના નસકોરા પણ બોલવા લાગે. પણ તે બહેનને સતત કંઈ બાકી રહી ગયું હોય, અધુરું રહી ગઈ હોય, તેવો અહેસાસ થતો. તેને આ વાતને લઈને ખૂબ જ ખરાબ લાગે. તેમણે અનેકવાર તેમના ઘરવાળાને આ વિશે કહી જોયું, પણ તેને કંઈ સમજાતું નહિ. તે તો તેને સંતોષ થઇ જાય, એટલે ઊંઘી જ જાય. તેની ઈચ્છા હોય કે, ત્યારબાદ તેનો ઘરવાળો તેની સાથે થોડી વાતો કરે, તેના વિશે કંઈક સારું બોલે, ક્યાં તો તે બંને આમ જ એકબીજા સાથે, એ જ પરિસ્થિતિમાં માત્ર પડયા રહે. આમ ના થતું હોવાથી, તેને ભારોભાર અફ્સોસ અનુભવાતો. શું પોતે કદાચ તેને નહીં ગમતી હોય કે પછી તેમને તેની સાથે શારીરિક સંબંધમાં મજા નહિ આવતી હોય ? વગેરે જેવા વિચારોથી તેનું મન ચકડોળે ચઢી જતું.