પરિણામ સ્વરૂપે, દેશ અને "દેશ બૂગી" સંગીતકારો શૈલી પર ઢંકાયેલી, આખરે રોકાબિલી બનાવતા હતા, જ્યારે કાળા કલાકારોએ શબ્દોને કંઈક અંશે સાફ કર્યા હતા અને એક પણ સખત સંસ્કરણને રોકમાં લાવ્યા હતા: બંને ચક બેરીની "સંભવિત દિશા" અને લિટલ રિચાર્ડની "તુત્તી ફ્રુટ્ટી" જમ્પ ઉત્તમ ઉદાહરણો છે