આ ગાડી પર હું પહેલી વાર બેઠી હતી. થોડુંક નવું નવું લાગ્યું. વળી બાજુમાં કોઈ નહીં. આવી રીતે ગાડી લઈને એકલી પહેલી વાર નીકળેલી. થોડોક થડકાર હતો તો સાથે જ રણકાર પણ હતો. ગાડી મેં ચોક ભણી હંકારી. લાલ સિગ્નલ આવ્યું એટલે થોભી. ફરી પીળું ને પછી લીલું સિગ્નલ થયું. મેં ગાડી સ્ટાર્ટ કરી, પણ આગળ ચાલે જ નહીં ને ! પાછળ હોર્ન પર હોર્ન વાગવા માંડ્યા. આજુબાજુ વાહનો દોડવા લાગ્યાં. મારી પાછળ લાઈન લાગી ગઈ. મારું માથું ચકરાવા લાગ્યું. શું કરું, કાંઈ સમજાય નહીં. પોલીસ આવ્યો. લોકો ભેગા થઈ ગયા. હું તો રડવા જેવી થઈ ગઈ. ત્યાં કોઈકે કહ્યું, ‘બ્રેક પરથી પગ ઊંચકો ને ! બ્રેક નહીં, એક્સલેટર દાબો !’ અને ગાડી ચાલી, પણ મેં દૂર જવાનું માંડી વાળ્યું અને ગાડી ઘર તરફ વાળી. કાચબા વેગે ચલાવતી રહી. રિક્ષા, સાઈકલ બધાં મારી આગળ જતાં ગયાં. કોઈક ગાડીવાળો બાજુમાંથી પસાર થતાં બરાડ્યો પણ ખરો…. ‘ગાડી શું કામ ચલાવો છો ? બળદગાડું ચલાવો, બળદગાડું !’