આજે આપણી દૃષ્ટિ પેઢીઓથી ચાલી આવતી પરંપરા અને તેમાં થયેલા ફેરફાર અને એ પછી અપનાવેલી આધુનિકતાના વિચારોથી બને છે. આપણે જોયેલાં દાદી, નાની, સાસુ, નણદના સંબધોમાં આવતી સ્ત્રીઓને હંમેશા પારિવારીક સામાજિક મુલ્યોમાં જકડાયેલી જોયેલી. આ મુલ્યો સંપૂર્ણપણે બેડીઓ જ હતી જેમકે સામાજિક સન્માન અને સુરક્ષા પિતા અને પતિની આર્થિક સ્થિતિના અનુરૂપ સંપન્ન. જેનો સીધો અર્થ એવો કે ખાવા પહેરવા અને રહેવા માટે મૂળભૂત સુવિધાઓ અને શિક્ષા ક્ષેત્રમાં પણ એટલા જ આગળ વધવાની છૂટ હતી જેમાં પારિવારિક દાયરા અને મુલ્યોની પસંદગી થઇ શકે. પોતાની અભિવ્યક્તિના સ્તરે એક મુશ્કેલી એ હતી કે સ્ત્રી અને પુરુષ વચ્ચે સૈદ્ધાંતિક અને વ્યવહારિક રૂપથી ઊંડી તિરાડ હતી. પુરુષોના નિર્ણય સ્ત્રીએ માનવા પડતા કેવળ ભારત જ નહી દુનિયાની બધી જ સભ્યતોમા સ્ત્રીને બાયોલોજીકલ કારણોથી ગુલામ બનાવવાની શરૂઆત કરી હતી અને તેના માટે નિયમો અને મીથકોની ભયંકર જેલ બનાવી દેવામાં આવેલી.