આપણાં શાસ્ત્રો એમ જણાવે છે કે જે મનુષ્ય પુણ્યશાળી હોય છે તેને તેની બીજા ભવમાં તથા તે ભવમાં પણ અપાર સુખ પ્રાપ્ત થાય છે. વળી જે મનુષ્ય પુણ્યની સરખામણીમાં પાપ વધારે કરતો હોય અથવા જે પૂર્વ જન્મમાં ખૂબ પાપી હોય તે મનુષ્ય આ જન્મમાં તથા જ્યાં સુધી તેના પાપ કર્મ સમાપ્ત ન થાય ત્યાં સુધી કોઈ કાળે સુખી થઈ શકતો નથી. તેના જીવનમાં અપાર કષ્ટો તથા વિઘ્નો આવે છે. આવા સમયે જો તે મનુષ્ય ધીર તથા જ્ઞાની હશે તો વગર કહે સમજી જશે કે આ બધા મારા પૂર્વ જન્મના પાપ કર્મ ઉદયમાં આવ્યાં છે તેથી હું આવા કપરા સમયમાંથી પસાર થઈ રહ્યો છે. આવા સમય તેણે શક્ય તેટલું પ્રભુ ચિંતન તથા શક્ય એટલાં પુણ્ય કરવા આમ કરવાથી તેનો આવતો જન્મ પાપ કર્મનો અંત આવતા જ સુખદ પરિસ્થિતિમાં પરિણમશે.