કાર સ્ટિરિયોમાં કોઈ જૂની ફિલ્મનું મધઝરતું ગીત વાગી રહ્યું હતું. ડાબી બાજુ બેઠેલા કાર ડ્રાઈવ કરતા મહેતાએ કહ્યું : ‘કેળું ખાવું હોય તો ત્યાં જ પડ્યું છે.’ જૂની ફિલ્મના ગીતની મસ્તીમાં રાઘવજીએ કેળું ઉપાડ્યું અને કેળું છોલતાં છોલતાં, આ કેળું અહીંયાં કેટલામાં પડે એની આર્થિક ચર્ચા શરૂ થઈ. કેળું ખાવાની અને ગીતની મસ્તીમાં રાઘવજીએ કેળું પેટમાં પધરાવ્યું અને છાલ રસ્તા ઉપર નાખી (ન જાણે ક્યા શુકનમાં.) રાઘવજીને ખબર ન હતી કે ગુજરાતી કહેવત ‘છીંડે ચડ્યો તે ચોર’નો તેમને જીવંત અનુભવ થશે. થોડી જ વારમાં હાઈવે-પોલીસની ગાડી પ્રગટ થઈ ગઈ અને તેમની ગાડી અટકાવી. ‘કેળાની છાલ રસ્તા ઉપર કેમ નાખી ?’ એમ પોલીસે પૂછ્યું. અમેરિકન ઉચ્ચારો સાથેનો પોલીસનો પ્રશ્ન રાઘવજી, મહેતાની મદદથી સમજ્યા પણ તેમને આશ્ચર્ય થયું, ‘છાલ કેમ રસ્તામાં નાખી એટલે ? શું અમેરિકનો કેળાની સાથે છાલ પણ પેટમાં નાખે છે ?’ એમણે પ્રતિ પ્રશ્ન કર્યો. પોલીસવાળાને આ વાત ‘ચોરી ઉપર શિરજોરી’ જેવી લાગી. એમણે કહ્યું, ‘તમારે દંડ ભરવો પડશે.’ રાઘવજીને નવાઈ લાગી. કેળાની છાલ રસ્તા ઉપર નાખવા માટે દંડ ? આવું ભારતમાં થાય તો પ્રજાનો પગાર દંડમાં જ વપરાઈ જાય.