લલિત નિબંધ ક્ષેત્રે પણ તેમનું આગવું પ્રદાન છે. ‘શબ્દાતીત’, ‘બિસતન્તુ’, ‘હૃદયસરસાં’, ‘પરવાળાની લિપિ’, ‘પ્રેમ જે કશું માંગતો નથી’, ‘માણસ નામે ચંદરવો’, ‘નદીવિચ્છેદ’, ‘સ્પંદનપર્વ’, જેવા આઠેક નિબંધ સંગ્રહ તેમની પાસેથી પ્રાપ્ત થયા છે. ગુજરાતી નિબંધની વિકાસયાત્રામાં તેઓ તેમના સ્વાધિકાર બળે પ્રતિષ્ઠિત છે. તેમની આત્મકથા ‘સૂરત મુજ ઘાયલ ભૂમિ’ એ નર્મદની કાવ્ય પંક્તિમાંથી લેવાયેલું શીર્ષક છે પણ સુરતને કેન્દ્રમાં રાખીને પોતાના જીવન અને સમાજની રજૂઆત કરતી નર્મદની ‘મારી હકીકત’ બાદની યાદગાર કૃતિ છે. તેમનો ‘અમેરિકા આવજે’ કાવ્ય સંગ્રહ કે ‘ગુજરાતમિત્ર’માં દાયકાઓ સુધી રોજેરોજ સંવાદ રૂપે લખાયેલો કટાક્ષ કે હાસ્યરસ ચાર પુસ્તકો રૂપે અને તેમના પસંદગીના તંત્રીલેખોના બે પુસ્તકો એ ભગવતીકુમારે ગુજરાતી સાહિત્યને આપેલો અણમોલ વારસો છે.