પરિવારને સપોર્ટ થઈ શકે એ માટે ચોથા ધોરણથી જ નૈતિકે દર વીક-એન્ડમાં પ્રોફેશનલી વગાડવાનું શરૂ કરી દીધું હતું. જૂના દિવસો વાગોળતાં નૈતિક કહે છે, ‘મને યાદ છે કે ચાર કલાક ઢોલ વગાડવાનું મારું પહેલું મહેનતાણું ૨૫૦ રૂપિયા હતું. હું અઠવાડિયે ત્રણેક કાર્યક્રમો કરતો. એક રીતે જોવા જઈએ તો ઢોલ એ મારી આજીવિકા હતી. મેં સ્કૂલ-લાઇફ જરાય ભોગવી જ નથી. સ્કૂલ પછીનો બધો જ સમય કાં તો શોમાં જાય કાં પ્રૅક્ટિસમાં. હમઉમ્ર મિત્રો સાથે મોજમસ્તી કરવાનું બન્યું નથી. જોકે મને એનો કદી અફસોસ નથી થયો, કેમ કે સંગીત અને ઢોલ પ્રત્યેની ચાહત એટલી સ્ટ્રૉન્ગ છે કે મને હું કંઈ મિસ કરતો હોઉં એવું નહોતું લાગતું. આખી સ્કૂલ-લાઇફ દરમ્યાન કલ્યાણજીભાઈ-આણંદજીભાઈની સાથે લગભગ ૩૫૦ જેટલા શો કર્યા હશે. ભારેખમ ઢોલ ઊંચકીને ટ્રેન અને બસમાં જે-તે સ્થળે પહોંચવાની હાડમારી જબરદસ્ત હતી. છતાં મને એય ગમતું. હું કાર્યક્રમમાં પર્ફોર્મ કરું એટલે મારો બધો થાક ઊતરી જતો.’