મા બોલી : ‘ના, હોં, આવા વરસાદ-તોફાનમાં અમને એકલાં છોડીને ક્યાંય જશો નહિ. રસ્તામાં કંઈ સાપ, વીંછી હોય અને ગામમાં જેને ત્યાં જશો તે તમને હડધૂત કરી કાઢી મૂકશે. વળી આટલી મોડી રાતે કોણ તમને મમરા ભૂંજી આપવાનું છે ? દીકરા મારા, ઊંઘી જા, મારો ડાહ્યો દીકરો તો ! ઊંઘી જા, બેટા, હું તને કાલે મીઠાઈ લાવી દઈશ.’ આમ કહી તેણે ભીના પાલવ વડે દીકરાનું ભીનું શરીર લૂછી તેને ઓઢાડી ખોળામાં સુવાડી દીધો.