સુખમય, સુરેખ વહેતી જિંદગીમાં કિસ્મતે અણધાયોર્ પલટો આણ્યો. એની અસરમાં પોતે ન કરવા જેવું કંઈક કરી બેઠા. એની પાછળનો આશય બૂરો નહોતો, પણ એના પરિણામે કૃત્ય ખુદના માટે જ પાપ ઠરી ગયું અને પાપીજન પાપ ધોવા ગંગામૈયાનો ખોળો શોધે એમ પોતે હરિદ્વાર પહોંચ્યા. સવાર-બપોર-સાંજ ગંગાના ઘાટે બેઠા રહેતા. વિચારો જ વિચારો. જે થઈ ગયું એના, જે ન થયું એના. થાકી-હારીને છેવટે મૃત્યુમાં છુટકારો દેખાયો - મારી કરણીની એનાથી ઓછી સજા હોઈ ન શકે!