શૂન્ય સાહેબના સાહિત્ય ઉપર નજર કરીએ ત્યારે તો તેમના પુસ્તકોનાં નામ અને તેમાં છુપાયેલો મર્મ પણ ધ્યાન ખેંચે. જૂઓ, શૂન્યનું સર્જન, શૂન્યનું વિસર્જન, શૂન્યના અવશેષ, શૂન્યનું સ્મારક અને શૂન્યની સ્મૃતિ. કેટલું અદ્ભુત ! આ પ્રકારની સાતત્યતા, ગૂઢતા સમગ્ર ગુજરાતી ગઝલ વિશ્વમાં બીજી કોઈ નથી. સર્જક માત્રને સન્માનની ઈચ્છા હોય. આપણે ત્યાં બેત્રણ કાવ્યો,ગઝલોના આધારે અવૉર્ડ મેળવતી જમાતનો તોટો નથી. ત્યારે એક બાબત સતત આપણને ખૂંચ્યા કરે કે ‘શૂન્ય’ પાલનપુરી જેવા આલા દરજ્જાના સર્જકને કેમ એકેય અવૉર્ડ નહીં મળ્યો હોય ? અફલાતૂન આ શાયર ૧૭ માર્ચ ૧૯૮૭ના રોજ કાયમ માટે પોઢી ગયા. પણ ત્યાં સુધીમાં તેઓ ગુજરાતી ગઝલને તેમના વારસદારો આપીને ગયા હતા.