સરોજિની નાયડુએ મહમંદઅલી ઝીણાને ‘હિંદુ-મુસ્લિમ એકતાના એલચી’ તરીકે બિરદાવેલા. ગોપાળકૃષ્ણ ગોખલે જેવા નેતા ઝીણાને હિંદુ-મુસ્લિમ એકતાના સૌથી મોટા વકીલ તરીકે ઓળખાવતા. વળી ઝીણાને પણ ગોખલે અને ટિળક જેવા નેતાઓ પ્રત્યે ખૂબ જ ઊંચો આદર હતો. ટિળક પર કોર્ટમાં અંગ્રેજ સરકારે રાજદ્રોહનો આક્ષેપ મૂકીને ખટલો ચલાવ્યો ત્યારે બચાવપક્ષના વકીલ ઝીણા હતા. એવું તે શું બન્યું કે મૂળે રાષ્ટ્રવાદી અને સેક્યુલર એવા ઝીણા ૧૯૪૦માં ભરાયેલા મુસ્લિમ લીગના અધિવેશનમાં બે રાષ્ટ્રના સિદ્ધાંતના હિમાયતી બની ગયા ? ક્યારેક ઈતિહાસ પણ ખલનાયકની માફક અટ્ટહાસ્ય કરતો જણાય છે. પાકિસ્તાનની રચના આવા અટ્ટહાસ્યનું પરિણામ છે.