જે મનુષ્ય વાણી તથા મનની અવિષય શક્તિઅોનાં સમૃદ્ધથી માયાથી પર અને સાક્ષાત્ પરમાત્મા શ્રીહરિનાં, શંકરના, સંકટથી છોડાવવારૂપ અા કથા વાંચે છે, સાંભળે છે, મનન કરે છે. તે તમામ મનુષ્યો અનેક યોનિઅોનાં ભમવારૂપ સંસારથી તથા શત્રુઅોથી છૂટે છે. ઘણા શંકા કરે છે કે ધ્રુવ વિષ્ણુ ભક્ત હોવા છતાં અપાર અૈશ્વર્ય પામ્યો. અાવું કેમ? તો તેનાં જવાબમાં જણાવવાનું કે વિષ્ણુ પોતાનાં ભક્તને પ્રથમ ઘણું અૈશ્વર્ય પ્રદાન કરી દે છે. પછી વિષય ભોગોને લીધે વૈરાગ્ય ઉપજાવી તેનાં પર કૃપા વરસાવવા તેને અાપેલું અૈશ્વર્ય પાછું લઈ લે છે. પરંતુ ધ્રુવ અસુર રાજપૂત હતો. તેનાં ગત જન્મોનાં પુણ્યો પણ પ્રબળ હતાં જેથી તે અપાર અૈશ્વર્ય પામ્યો હતો. વિષ્ણુ પુરાણમાં લખ્યું છે કે જૂઠી સાક્ષી પૂરનાર, બહુ સમય સુધી દ્વેષ રાખનાર, િવશ્વાસઘાતી, અપકારી અા ચાર નીચ છે. અા બધા જો કોઈ ઉત્તમ કુળમાં જન્મ્યા હોય તો પણ તેમના અાવા સ્વભાવને કારણે તેઅો પુષ્કળ દુઃખી થઈ પોતાના અનેક ભવ બગાડે છે.