રાજ્ય દ્વારા પૂરી પાડવામાં આવતી લાભાર્થીઓની વ્યવસ્થામાં સુધારો કરવાની જરૂર તો છે જ પરંતુ તેની સાથે એ આત્મનિરિક્ષણની જરૂર છે કે કેવી રીતે તે બે દાયકાથી વધુ આર્થિક વિકાસના સમયમાં પણ આપણે એવી પરિસ્થિતિનો સામનો કરવો પડે છે જ્યાં લોકો ભૂખ અને ભૂખમરોથી મરી રહ્યાં છે. હાલના આર્થિક મોડેલમાં મૂળમાં રહેલી અસમાનતાથી થોડાકને જ ફાયદો થાય છે, જ્યારે કચડાયેલો વર્ગ મૂળભૂત સુવિધાઓ અને રોજગારીની તકોથી વંચિત રહી જાય છે અને આપણે આ વાતનો સ્વીકાર કરવાની જરૂર છે. દિલ્હીનો આ એક જ કેસ મૂળભૂત સવલતોથી વંચિત અનિશ્ચિત જીવન જીવતા લાખો ભારતીયોની નબળાઈને ખુલ્લી પાડે છે. પડોશીઓ જાણતા હશે કે આ ત્રણ બાળકીઓનું કુટુંબ કટોકટીમાંથી પસાર થઈ રહ્યું છે, જોકે તેમને કદાચ આ બાળકોના મૃત્યુની કલ્પના નહી હોય. આ દેશમાં લોકોમાંથી કોઈપણની આ કથની હોઈ શકે છે.