મને યાદ છે એ દિવસ, જ્યારે પહેલી વાર ‘બેસ્ટ’ની બસ પુષ્પાપાર્ક આવી હતી. મલાડ સ્ટેશનથી ઘરે આવવાનો આનંદ કંઈક અનેરો હતો. બસ મોટા ભાગે શરૂઆાતમાં ખાલી ફરતી, ટિકિટ મોંઘી લાગતી, પણ વરસાદમાં લોકો લાભ લેતા. ટિકિટના પૈસા આપી બે ઘડી સુખ અને શાંતિનો આનંદ માણતા. પુષ્પા પાર્ક મલાડ (પરશ્ચમ)માં આવેલુ અને દવે હાઈ સકુલ (પૂર્વ)માં હોવાને લીધે રોજ રેલવેના ચાર પાટા ઓળંગવા પડતા. ફાટક ફક્ત કાર રોકવા કામ લાગતું, રિક્ષા શોધાવાની બાકી હતી, પણ ઘોડાગાડી મળતી. સ્ટેશન પાસે ઘોડાને પાણી પીવાની પરબ પણ હતી, પણ ફાટક ઓળંગતી વખતે ઘણી વાર બે ગાડી વચ્ચે ફસાઈ ગયા તો મોતનો તાંડવ નાચ નજર આવતો. અવારનવાર થતા અક્સમાત જોઈ લોકો ધીમા પડતા, પણ જિંદગીની દોડ બધુ ભુલાવી દેતી. ઘણાં બલિદાન પછી પુલ બંધાયો, પણ એટલો ઊંચો કે 30 વર્ષના જુવાન પણ થાકી જાય. વર્ષો પછી અનેક લોકોનાં બલિદાન પછી હવે દીવાલ બાંધી અને લોકોના વાહન વપરાશને લીધે પુલની જરૂરિયાત ઓછી થઈ.