શશાંક સાથે વાત કરતા તે મૂંઝાયેલો અને ગભરાયેલો લાગ્યો. દરેક વિષયમાં પડતી તકલીફ વિશે વિગતવાર વાત કરતા સમજાયું કે એકંદરે શશાંકને ગણિત સિવાય કોઈ વિષય મુશ્કેલ ન્હોતો લાગતો. હા, ગણિત સિવાયનાં બીજા વિષયોમાં પણ પહેલાં જેટલાં માર્ક્સ ન્હોતા આવતા પણ એનું કારણ કંઇક જુદું જ હતું. ગણિતના દાખલા જ્યારે સ્કુલમાં કે ટ્યુશનમાં ટીચર કરાવે ત્યારે દરેક દાખલો શશાંકને આવડે. ઘરે પ્રેક્ટીસ કરે ત્યારે પણ આવડે પણ પરીક્ષાનું પેપર હાથમાં આવતાં જ બધાં દાખલાની રીત ભૂલાઈ જાય. કયા દાખલામાં કયું સમીકરણ વાપરવાનું તેમાં ગોટાળા થાય. બધાં દાખલા ગણવાની રીત ઉલટસુલટ થઈ જાય પરિણામે મોટાભાગના દાખલા ખોટા પડે. છેલ્લી પરીક્ષામાં તો શશાંકના વીસમાંથી ત્રણ જ દાખલા સાચાં પડ્યા. શશાંકને તકલીફ માત્ર ગણિતમાં હતી છતાં બીજા વિષયોમાં પણ તે પાછળ પડ્યો હતો કારણ ગણિતમાં માર્ક્સ ઓછા આવવાના કારણે શશાંકનો નંબર પાછળ ગયો હતો. આના કારણે શશાંક હતાશા, નિરાશા અને લઘુતાગ્રંથિનો ભોગ બાન્યો. એનો આત્મવિશ્વાસ ઓછો થયો હતો. જે આત્મવિશ્વાસથી એ પહેલાં પેપર લખી શકતો હતો તેટલાજ આત્મવિશ્વાસથી એ હવે પેપર ન્હોતો લખી શકતો. બીજું કે અન્ય વિષયની તૈયારી કરતી વખતે મગજમાં સતત ‘ગણિતમાં શું થશે?’ ની બીક રહેતી એટલે બીજા વિષયની તૈયારી દરમિયાન પહેલાં જેવી એકાગ્રતા ન્હોતી રહેતી. આમ અન્ય વિષયોમાં દેખીતી કોઈ જ મુશ્કેલી ન હોવા છતાં શશાંકનો પરીક્ષામાં દેખાવ નબળો થતો જતો હતો.