છોકરું ચીસાચીસ કરી મૂકે. અબુધ માતા હેબતાઈને જોયા કરે. બે-ચાર સિપાઈ કોરેમોરે ખડા થઈ જાય. રેવાશંકર છોકરાને ભારે હાથે પકડીને બાવડે ચપોચપ નિશાન ચાંપે અને જેવી એમની પીઠ દેખાય કે તરત જ રડારોળ થઈ જાય. એમના નામના છાજીયાં લેવાવા માંડે. ક્યારેક શીતળાની રસી પાકે, ને ક્યારેક પછીની જોઈતી સારવાર ન મળે, રસી ઉપર માખો બણબણે, ને નિશાન સડી જાય પાસ-પરૂ થાય. ક્યારેક એમાંથી બાળક ઊગરે, ક્યારેક તરફડીને રામશરણ થઈ જાય. બ્રિટિશ સરકારને એ કશું જોવાનું નહીં. કાગળ પરના આંકડા જોવાના. રસીના સ્ટોકની વધઘટ જોવાની. બાકી રેવાશંકર શીળી દાક્તર ત્યાં ઉંદર, પણ ગામડે આવે ત્યારે સિંહ. એમના નામનો સન્નાટો.