દેશને ભય મુક્ત કરવો હોય તો “ભાગલા પાડો અને રાજ કરો”ની નીતિનો ત્યાગ કરવો પડશે, દેશમાં નફરત અને ઘૃણા ફેલાવતા લોકોને કોઈ પક્ષપાત વગર જેલ ભેગા કરવા પડશે, ખોટા એન્કાઉન્ટર બંધ કરવા પડશે, લોકા માટે મોટાપાયે રોજગારના એકમો ઊભા કરવા પડશે, બળાત્કારીઓને દાખલારૂપ સજા કરવી પડશે, કાનૂનના ઉલંઘન કરતા ઇસમોને સજા કરવી પડશે, ખંડિત ચરિત્ર ધરાવતા નેતાઓને રાજનીતિથી દૂર કરવા પડશે, પોલીસ રિફોર્મ માટે મજબૂત પગલા લેવા પડશે. ન્યાય પ્રક્રિયાને સરળ ઝડપી અને તટસ્થ બનાવવી પડશે. ભારતને ભયમુક્ત અને સુખી સંપન્ન કરવા માટે સરકારે જે વાયદા કર્યા હતા તે ૪ વર્ષમાં પણ પૂર્ણ થયા નથી પછી ૨૦૨૨ સુધી એ પૂર્ણ થશે એની શું ગેરંટી ?!! આ પણ જુમલા ભૂખ મુક્ત ભારતનું સ્વપ્ન પૂર્ણ કરવામાં વર્તમાન સરકાર કેટલી સક્ષમ છે તેનો અંદાજ ગ્લોબલ હંગર ઇન્ડેક્સના રિપોર્ટ પરથી મળી જશે. તેના પ્રમાણે ભારત ૧૧૯માંથી ૧૦૦માં ક્રમે છે જે પહેલાં ૯૭મા ક્રમે હતો એટલે ગ્રાફ ગગડયું છે. સ્ત્રીઓ અને બાળકોમાં કુપોષણ વધ્યું છે. ગત ચાર વર્ષોમાં સરકારે ક્યાં પગલા લીધા? જા કોઈ અસરકારક પહેલ કરી હોત તો આપણો ક્રમ નીચે ગયો હોત. કેન્દ્ર સરકારની નાક નીચે દિલ્હીમાં એક બાળકનું મૃત્યુ થયું, પોસ્ટમાર્ટમ રિપોર્ટમાં મૃત્યુનું કારણ ભૂખમરો આવ્યો હતો. ઝારખંડમાં પણ અમુક મહિના પહેલા પણ આવી જ ઘટના બહાર આવી હતી. ૨૦૧૪માં કિસાનોને ૧૦ ગણા નફાની વાત કરી હતી, અત્યારે ૨૦૨૨માં બમણા નફાની વાત કરી પરંતુ પરિસ્થિતિ તો ચાર વર્ષોમાં વધારેને વધારે ખરાબ થઈ છે. આત્મ હત્યાઓમાં કિસાન મોખરે છે, તેનું મૂળ કારણ સરકારની નિષ્ફળ નીતિઓ છે. મોટા મોટા ધન કુબેરોના કરજ માફ કરવામાં આવે છે અને નાના લોકોથી ભારે વ્યાજ વસૂલવામાં આવે છે. તેમના પાકોને થતા નુકસાનને પહોચી વળવા સરકાર કોઈ પ્રભાવશીલ પગલા લઈ શકી નથી. દર વર્ષે ૧૦ લાખ રોજગાર ઊભા કરવાનો વાયદો કર્યો હતો, વાસ્તવમાં વૃદ્ધિના બદલે તેમાં કમી આવી છે. સ્વરોજગારની તકો પણ ઓછી થઈ છે. લેબર બ્યુરો સ્ટેટિક મુજબ ભારત દુનિયાના સૌથી વધુ બેરોજગાર દેશમાં સામેલ થઇ ગયો છે. બીપીએલમાં વધારો થયો છે. મોદીજીના ‘વિકાસ’ રથે પ્રગતિ કરી હેપીનેસમાં ભારતને ૧૫૫માંથી ૧૩૩મા ક્રમે પહોચાડી દીધો છે. આવી પરિસ્થિતિમાં ભૂખ મુક્ત ભારત કઈ રીતે બનશે તે માટે સામાન્ય જનને વિશ્વાસમાં લેવા પડશે.