એમણે ક્યારેય લોકોને ડોલાવવા, મજા કરાવવા માટે ભેળ-સેળ કરીને ગાયું નથી. નર્યા ખરા મૂળ ઢાળના આ માલમીએ એ નિમિત્તે સંત-લોકસંસ્કૃતિનું જતન કરીને લોકવાણીને અસલ રૂપમાં જાળવી. એટલે સંગીતની પરિભાષામાં જેને ‘ચીજ’ કહેવામાં આવે છે એવી ચીજની રખેવાળી કરતા રહ્યા સદૈવ પ્રાણલાલભાઈ. એમનો પહેરવેશ પણ એકરંગો, એક સરખો. ક્યારેય વેશ કાઢ્યા નથી એમણે. લાંબો ડાર્ક ડિઝાઈનનો ઝભ્ભો. દરવેશ જેવા દીસે. ભારે રૂડા લાગે લાંબે હાથે હારમોનિયમ વગાડતા શ્રોતાસમુદાય સમક્ષ ભાવથી હાથ હલાવે, ત્યારે અને ક્યારેક પરમતત્ત્વને બોલાવતા હોય એવું પણ લાગે. એમની ભાવસભર મુદ્રા આંગિક, વાચિક અને સાત્ત્વિક, આજે કેસેટ સાંભળતા-સાંભળતા આંખ મીંચું ત્યાં નજરે તરવરવા લાગે.