ડોક્ટર જયંત ખત્રી ,મારા ગામ માંડવી -કચ્છ્ના …હજી ગયે મહિનેજ એમના જૂના દવાખાનાની જગ્યા જોઇ આવ્યો…હવેલી પાસે …કંઈ કેટલુંય નજર સામેથી અને ભીતરમાં વહી ગયું . તેમની “કસ્તુરી” વાર્તા મને અતિ મોહિત કરી ગયેલી એક વખત …એમના લખાણોમાં કચ્છ્ના તપ્ત રણની રેતી-(આટાર) કચ્છી શબ્દો , સુક્કી કાંટાળી ભૂમિ અને પરિવેશ-પાત્રો સહજતયા પ્રતિબિમ્બિત થયા કરે …. …લાગણી-ભાવ -લિપ્ત અને દર્દ-કસક ઉપસી આવે એવી અસર કરનારી શૈલી …સતત કશા અભાવનો બોજ વહન કરી રહ્યા હોય એવી મનોછાપ ઉપજે .મનવ-સહજ નબળાઈઓ નું નિરુપણ સાદા પણ અતિપ્રભાવી પ્રતીકો-શબ્દોમાં કરવાની તેમની હથોટી ‘કાબિલ-એ-દાદ’ હતી …. હોય છે…આપણા લોકપ્રિ ય, મારા ચહિતા કે.જે.સોમૈયા કોલેજના [૧૯૬૪-૬૫ના કાળના ]પ્રોફેસર સ્વ.ડો..સુરેશ દલાલ તેમના પર આફરીન હતા .