જોકે મારી ચિંતા ગીધુકાકાથી જરા અલગ છે. અમે ભણતા ત્યારે આવા પરગજુ પેપરસેટર્સ નહોતા કે નહોતાં નીકળતાં અપેક્ષિત. પ્રશ્નપત્રો અમારી શાળા ધ ન્યુ હાઈસ્કૂલના પ્રેસમાં જ છપાતાં જેની ખબર પણ અમને તો ગ્રેજ્યુએટ થઈ ગયા પછી જ પડેલી. એ દિવસોમાં એક કલાકમાં અંગ્રેજી, દોઢ કલાકમાં ફિઝિક્સ, બે કલાકમાં ગણિત અને સ્યોર સજેશન્સ પણ શોધ્યાં નહોતાં જડતાં કે નહોતાં હાથમાં આવતાં. આવા અપેક્ષિતો….અરેરે ! આ બધાં ક્યાં છુપાઈ ગયેલાં અમારા વિદ્યાર્થીકાળમાં ! એમ કહેવાતું કે એવી કોઈ વાત નથી જે મહાભારતમાં ન હોય એટલે પછી આ અપેક્ષિતોનો તેમાં કોઈ ઠેકાણે ઉલ્લેખ-બુલ્લેખ છે ? એ તપાસવા અમે વ્યાસજીનું જ નહિ, રાજાજીનું આખું મહાભારત સહેજ પણ ગુપચાવ્યા વગર ઝીણવટથી ઊથલાવી ગયા. એમાંથી એટલી જાણકારી મળી કે પરીક્ષાઓ તો એ વખતે લેવાતી હતી, પણ અપેક્ષિતોનો રિવાજ તો એ દિવસોમાં પણ નહોતો.