આપણે ત્યાં ભÂક્તની સાધના માટે જેટલી ગડમથલ છે, તેટલી બીજી કોઈ સાધનામાં નથી , આજનો માણસ જેને ચિત્ત લગાડીને પરમતત્વ પરમાત્માને ભજવું જાઈએ તેને ભજતો નથી અને નથી ભજવાની જરૂર તેને ભજે છે ,તેથી તેની ભÂક્તનું સુફળ પ્રાપ્ત થતું નથી , જીવનમાં એકલું જ્ઞાન,એકલું કર્મ ,એકલી ભÂક્ત અને એકલો યોગથી કામ ચાલતું જ નથી ,કારણકે માણસની દરેકની પ્રકૃતિ અલગ અલગ હોય છે,,જેથી માણસે પોતાની પ્રકૃતિ જાણીને પ્રકૃતિ અનુસાર જ સાધનામાં ઉતરવું જાઈએ, સાધનામાં જ્ઞાનનિષ્ઠા,,ભÂક્ત માર્ગ કર્મનિષ્ઠા, અને યોગમાર્ગનો સમાવેશ થાય છે,જા શક્્ય હોય તો ચારેનો સમન્વય કરીને પણ સાધના કરી શકાય, ગમે તે સાધના કરો તેમાં ચિત્ત પૂરેપૂરું પરમાત્મામાં લગાડવું જરૂરી છે, ભÂક્તએ પ્રેમ રૂપ અને અમૃત રૂપા છે ,એટલે કે ભÂક્ત એટલે પ્રેમ અને અમૃતનું બન્નેનું સંયોજન કરી સાધના કરવી જાઈએ, એજ સાચી ભÂક્તની સાધના છે.