મુવી ચાલુ થાય તે પૂરું થાય ત્યાં સુધી એક કરતા એક પણ ડલ મોમેન્ટ નથી – સટીક ને સ્લીક સટ્ટાસટી ! નિરંતર એબ્યુઝ ને એક્શન’નો વઘાર થયા જ કરે છે , સતત ચરુ ઉકળતો જ રહે છે અને આ બધુંય સાંગોપાંગ ઝીલાયું છે ને જીવાયું છે એક મસ્ત નરેશન વત્તા ક્વર્કી સ્ક્રીનપ્લે દ્વારા – અહિંયા બધા જ પાત્રો ટોન્યા , ટોન્યા’ની મા , ટોન્યા’નો હસબન્ડ જેફ , જેફ’નો સિલી ને સાઈકો ફ્રેન્ડ શોન , ટોન્યા’ની કોચ ને એક વણજોઈતો રિપોર્ટર એમ બધા જ ફોર્થ વોલ બ્રેક કરીને ઇન્ટરવ્યુઝ થકી મારી ને તમારી સાથે સંવાદ કમ વાદ છેડે છે – જાણેકે મોક્યુમેન્ટ્રી અને એ પણ રોશોમન ઇફેક્ટથી લબાલબ ! ધીમે ધીમે બધું ઉઘડે છે ને ઉઘાડું ય થાય છે ને આખરે ઉઘાડ પણ થાય છે. મુવીને સતત એક બ્લેક કોમિક ટેલ’નો સ્વાંગ અપાયો છે કે જ્યાં ઘડીક એ બધાની મુર્ખામી પર હસવું આવે તો ઘડીક થાય કે બિચારી સંજોગોની મારી છે ~ જોકે ટોન્યા સાવ માસુમ ય ન્હોતી ! થોડી બબુચક ને ઝાઝી બિન્ધાસ્ત , રો , એનર્જીથી ફાટફાટ થતી ને વળતી જ પળે ફસડાઈ ને ફસાઈ જતી , નાની ઉંમરે મોટી થઇ ગયેલી ( એક મસ્ત સીન છે : ટોન્યા’ની બરોબરની માઠી બેઠી હોય છે ને લાંબાગાળે મા મળવા આવે છે ને કહે છે કે તું ઘણી યંગ લાગે છે ત્યારે ટોન્યા સહસા બોલી ઉઠે છે : મા , હું હજી 23’ની જ છું ! ) જાણે એક ભોળું ગાંડપણ કે જેને સતત અબ્યુઝીવ માહૌલ જ મળ્યો હોય છે – પહેલા મા , પછી પતિ ને આખરે સમાજ ! એ અમેરિકા વિષે કહે છે કે અમેરિકાને કોઈ ચાહવા વાળું જોઈએ છીએ પણ એથીય વધીને એને કોઈ ધિક્કારવા વાળું જોઈએ છે. સત્ય જેવું કઈ હોતું જ નથી , બસ પોતપોતાનો પક્ષ ને પ્રતિદલીલ . . એક જજ’ને જયારે એ પોતાના ક્લાસિક પરફોર્મન્સ બાદ પણ શું ઘટે છે એમ પૂછે ત્યારે જવાબ મળે છે : એક વ્હોલ્સમ અમેરિકન ફેમિલીને રિપ્રેઝન્ટ કરે તેવી મોડેલ – ત્યારે એ કહે છે કે મને પરિવાર શું છે એ જ ખબર નથી ને તમે . . . આ એકોએક દ્રશ્યમાં માર્ગો મેદાન મારી ગઈ છે ને એમાંય આખરે કોર્ટહાઉસ સીન’માં તો એ જયારે રડી પડતા કહે છે કે મને માત્ર સ્કેટ કરતા જ આવડે છે બીજું કાંઈ નહીં પ્લીઝ . . . ત્યારનો સન્નાટો જ કૈક ઔર છે.