પરંતુ મોના ચૂપચાપ નાનાની અને પોતાની થાળી લઈને જમવાનું પીરસવા માંડી. જમતી વખતે એની આંખોમાં આંસુ હતાં. જે નાનાએ એની બધી જક પૂરી કરી. ભાવતું ભોજન કરાવ્યું. જમવું ના હોય તો પરાણે મોંમાં કોળિયા મૂક્યા એ નાના આજે કેટલા મજબૂર હતા ! એ પોતે લંડન જઈને બેઠી હતી. નાના ફોન પર હંમેશાં કહેતા, ‘હું મજામાં છું, બસ ઈશ્વરની મહેરબાની છે.’ જેમતેમ ટિફિનનું ખાવાનું ગળે ઉતાર્યું અને ત્યારબાદ એ બોલી, ‘નાના, તમારા ઈશ્વરની મહેરબાની મેં નજરે જોઈ.’