A: એ બીજો ટર્નિંગ પોઇન્ટ તમને કહું. અમે અમેરિકામાં કોસ્ટને કન્ટ્રોલ કરવા માટે ઓફશોર ડિલિવરી સેન્ટર મુંબઇમાં શરૂ કર્યું. એક વખત હું અને હિતેન મુંબઇ ગયા હતા અને ત્યાંથી વડોદરા ફ્લાઇટમાં જતા હતા. અમે વિચારતા હતા કે મુંબઇમાં શું ચેલેન્જ આવી રહી છે. ટાઇમ ઝોનની ચેલેન્જ હતી. મુંબઇમાં સારું અંગ્રેજી બોલતા લોકો મળી રહેતા, પણ ટ્રેનિંગ લઇને થોડા સમય પછી જતા રહેતા. અમે ફ્લાઇટમાં વિચાર્યું કે આપણે આપણા વતનમાં જ કેમ ન કંઇક કરીએ! જ્યાં આપણે મોટા થયા છીએ કે ઉછર્યા છીએ ત્યાં જ કેમ પાછું ન આપીએ! મારું વતન બોરસદ તાલુકાનું જારોલા ગામ. મને હંમેશાં એવું લાગતું હતું કે વતન માટે કંઇક કરવું જોઇએ. મારા પિતા ખેડૂત હતા. ભણ્યા નહોતા. તેમને હંમેશાં એવું લાગતું કે મારે ભણીને વિદેશ જવું જોઇએ અને પરિવાર અને સમાજ કે ગામ માટે કંઇક કરવું જોઇએ. તેમનામાં લીડરશિપ સ્કીલ હતી અને નાનપણમાં નીતિમત્તાના પાઠ તેમણે મને શીખવ્યા. ગરીબ ખેડૂત હતા છતાં તેમણે મને ભણાવવામાં કોઇ કચાશ રાખી નહોતી. આ બધું થયા પછી અમને લાગ્યું કે વડોદરામાં જ કેમ ન કરીએ. ફ્લાઇટ લેન્ડ થઇ એ પહેલાં તો અમે વડોદરામાં ઓફિસ શરૂ કરવાનો નિર્ણય લઇ લીધો. વડોદરામાં MS યુનિવર્સિટી હતી અને ઘણી મોટી કંપનીઓ હતી એટલે અમને લાગ્યું કે અહીંથી આપણને જોઇએ એવા યુથ મળી રહેશે. એ જ ટ્રીપમાં અમે ઓફિસ પણ લઇ લીધી R.C. દત્ત રોડ પર ‘આઇવરી ટેરેસ’ નામના બિલ્ડિંગમાં અમે 45ના સ્ટાફની કેપેસિટીવાળી ઓફિસ શરૂ પણ કરી દીધી. છથી આઠ મહિનામાં બધી સીટો ભરાઇ ગઇ. આજે વડોદરામાં ઓફિસ શરૂ કરવાનો અમારો નિર્ણય સાચો ઠર્યો છે અને વતનને કંઇક આપવાની અમારી ઇચ્છા પણ પૂરી થઈ, જેનાથી સૌથી વધુ સંતોષ થાય છે.