તસ્વીરોમાં એક સરખો લાગતો આ આખો પ્રદેશ ડગલેને પગલે નાવીન્ય લઈને આંખ સામે ઉભરે છે. હમ્પટાના ટોપ સુધી ન પહોંચી શક્યા એ છતાં અમારું મન તૃપ્ત થતું જતું હતું, કારણ અમે જે જોયું એ અવિસ્મરણીય હતું. હમ્પ્ટા પાસથી ભાલુકા ઘેરા પહોંચી, ઠંડી અને વરસાદથી બચવા અમે ફટાફટ ટેન્ટની શરણે થયા અને સાંજે હિમાચલની એક આખરી સાંજને આંખોમાં ભરવા બહાર નીકળ્યા. અલગ અલગ ટ્રેકિંગ સાઈટ પરથી આવેલા ઘણા ટ્રેકરના ટેન્ટ ભાલુકા ઘેરામાં લાગેલા હતાં. સાંજે દોઢેક કલાક સુધી અમારા ગાઈડ અને ટ્રેકિંગ સાથી સાથે હિમાચલની, અહીંના રહેવાસીઓની, એમની જીવનચર્યાની અવનવી વાતો કરતાં અમારા જમવાનો સમય થયો. રોટલી, મિક્સ સબ્જી અને કસ્ટરડ આરોગીને (એક વાત કહું? – ઠંડીથી બચવા અહીં પહેલીવાર મેં એક સિપ બીયર પણ ટ્રાય કર્યું!) તો રાત્રે ફરી એ જ ઠંડીએ અમને પોતાના આશ્લેષમાં ઘેરી લીધા, અને હું ને ડિમ્પલ ગીતો ગાતા નિંદ્રાદેવીને શરણે થયાં.