કિરણ બેદીને તમે જોયા હશે, અન્નાની ઉપવાસ-પીઠ પર ઊભા રહીને તિરંગો લહેરાવતા. તેમના માટે તે અગત્યનું કામ હતું. મૂળ ઉદ્દેશ કંઈ પણ હોય, ઉદ્દેશ પાર પડશે કે કેમ તેની બહુ ચિંતા નથી હોતી. કાર્યક્રમ બરાબર પાર પડવો જોઈએ તેની ચિંતા અમલદારોને હોય છે. નેતાઓ કહે કે કન્યાઓને સાયકલ આપવાની છે, કેમ કે સાયકલ હોય તો કન્યા કદાચ શાળાએ જાય. ઉદ્દેશ કન્યા શાળાએ જાય તે હોય. પરંતુ કિરણ બેદી જેવા અમલદાર પાસે કાગળિયું પહોંચે એટલે તેનું મન – ના કન્યા ખરેખર શાળાએ જશે કે કેમ તે દિશામાં ના વિચાર – વિચારવા લાગે કે નિયમાનુસાર સાયકલ આપી શકાય તેવી કેટલી કન્યા શોધવાની છે અને ક્યાંથી શોધવાની છે.