‘કેટલી સરસ વાત તમે કરી ? એ વખતે પણ ઘોડિયાઘર હતાં. તો અમને શા માટે નાની પાસે મૂક્યાં. યાદ છે ઘોડિયાઘરમાં અમે રડીએ નહીં અને પેટ ભરેલું રહે એટલે જાડી રોટલી ઉપર ખાંડ લગાડીને આપતા. ત્યારે નાનીએ કહેલું કે છોકરાંઓ શાક નહીં ખાય તો એમને વિટામિન્સ નહીં મળે. એના કરતાં મારે ત્યાં મૂકીને તું નોકરીએ જજે. ઘોડિયાઘરમાં બાળક રહે છે ત્યાં એને દાદા-દાદી કે નાના-નાની જેવો પ્રેમ મળતો નથી. એમનો ઈરાદો માત્ર પૈસા કમાવવાનો હોય છે. અનેક બાળકો વચ્ચે એક બાળક પર કેટલું ધ્યાન અપાય? અને દુનિયાનું ગમે તેટલું સારું ઘોડિયાઘર હોય તોપણ દાદા-દાદી કે નાના-નાનીના પ્રેમ અને સંસ્કારની તોલે ના આવે.