બાળકોને આપણે આપણા કરતા ઓછા આંકતા આવ્યા છીએ, પરંતુ ઉંમર કે શારીરિક શક્તિ સુધી આપણી માન્યતા ઠીક છે. સમજશક્તિમાં આપણે આપણી જાતને બાળકો કરતા સુપિરિયર સમજતા હોઈએ તો એ વાત હવે ભૂલી જવામાં જ આપણું હિત છે. સમય બદલાય એમ જમાનો બદલાય અને જમાનો બદલાય એમ બાળકો પણ બદલાય. આજના હાઈટૅક યુગમાં બાળકો પણ હાઈટૅક જ હોવાના. આપણા ઈગોને કારણે આપણી જાતને આપણે મચ્યોર માની બેઠા છીએ એ અલગ વાત છે. પણ આજના બચ્ચા ગઈકાલના બચ્ચા કરતા અપડેટેડ વર્ઝન છે એવું આપણને કોણ સમજાવે. નાના બાળકોને રમાડ્યાનો કે ઉઠા ભણાવ્યાનો સંતોષ આપણને હોય પણ ખરેખરતો છોકરા આપણને એમ રમાડી જતા હોય છે અને આપણને ખબર પણ પડતી નથી. આપણે દીવાળી ભલે વધારે જોઈ હોય પણ આપણે વિચાર્યા પણ ના હોય એવા ફટાકડા આજના બાળકો ફોડતા હોય છે. ગઈ કાલના બાળકોને પેલા ટીપીકલ ટોનમાં ‘બાળ દોસ્તો વાર્તા સાંભળવી છે ?...' વાળો જાણીતો પ્રશ્ન પૂછો, ત્યારે બાળકો એ જ લહેકામાં હા... બોલીને ગોઠવાઈ જતા. આજના બાળકો આગળ આવો ખેલ કરો તો એ ખડખડાટ હસીને તમને જોકર સમજી બેસે અને હું દસ ગણું ત્યાં સુધી દૂધનો ગ્લાસ ખતમ કરી નાખે છે કે નહિ... જેવું ઘસ્યું પીટ્યું વાક્ય બોલો એટલે તમારા દસ સુધીના જ ગણિતના જ્ઞાનનો તાગ બાળક મેળવી લેતું હોય છે. મમ્મી-પપ્પા ઈન્જી (ઈન્જેક્શન) લઈને આવે છે એમ કહીને બહાર જવાના જમાના પતી ગયા.