નરસિંહપ્રસાદે ઠેઠ બાર વર્ષની ઉંમરથી મનમાં શિક્ષકનો ધંધો નક્કી કરી લીધો હતો. એટલે ભણી રહ્યા પછી એમણે ભાવનગર રાજ્યમાં નોકરી માગી. પણ તે અંગ્રેજી હાઈસ્કૂલ કે કૉલેજમાં નહીં, પણ ગુજરાતી પ્રાથમિક શાળામાં. એમણે સામે ચાલીને નિશાળના માસ્તર થવાનું પસંદ કર્યું. રાજ્ય પણ સહેજ વિચારમાં પડ્યું. બી.એ.માં જે પ્રથમ શ્રેણીમાં ઉંચા ગુણ લઈને પાસ થયેલ છે, એ ગુજરાતી નિશાળમાં એકડિયા ભણાવવાનું શા માટે પસંદ કરે છે ? નરસિંહપ્રસાદ રાજ્યને કહે છે કે, મારે ખરેખર શિક્ષણનું કામ કરવું હોય તો આ બાળપોથી ને એકડિયાનાં ધોરણો જ લેવાં જોઈએ. જેનો પાયો જ પોલો ખોદાયો છે, એના પર હું કઈ રીતે મોટી ઈમારત ચણવાનો હતો ? મારે પાયામાં જ પૂરણી કરવી છે.