હવે હું મારી જગ્યા પરથી ઊભો થઈ ગયો. રઘવાયો બનીને હાથપગ પછાડતો હું વધુ મોટા અવાજે વાતો કરવા લાગ્યો. અવાજ હજી પણ વધતો જતો હતો. પેલા અધિકારીઓ કેમ હજી જતા ન હતા? લાકડાના ભોંયતળિયા પર હું મોટાં પગલાં ભરતો ઝડપથી આમથી તેમ આંટા મારવા લાગ્યો. મારી ઉગ્ર બેચેની હવે પેલા અધિકારીઓથી છુપી ન હતી. પેલો અવાજ સતત વધી રહ્યો હતો. હે ભગવાન! હવે મારે શું કરવું? ગૂંગળામણન લીધે હું લવારો કરવા લાગ્યો. મારા મોંમાંથી અપશબ્દો પણ નીકળતા હતા. હું જે ખુરશીમાં બેઠો હતો, તે મેં હવામાં ઉછાળી અને લાકડાના પાટિયા પર જોરથી પછાડી. તેમ છતાં અવાજ ચાલુ જ રહ્યો અને સતત મોટો ને મોટો થતો ગયો.