આ પ્રયોગની વાત સાંભળી ગાંધીજી અને શાસ્ત્રીજી બન્ને ગભરાઈ ગયા. ગાંધીજી પોતે અહિંસાના પૂજારી હતા અને શાસ્ત્રીજી પણ પોતાના જીવન માટે બીજા કોઈની હિંસા કરવામાં માનતા ન હતા. શાસ્ત્રીજીએ ગદ્ ગદ્ કંઠે પેલા ભાઈને બેલતા અટકાવી કહ્યું કે, ‘ના, ભાઈ ના, તારો પ્રયોગ તારી પાસે જ રહેવા દે. કોઈ જીવને જીવતો બાળીને એમાંથી ઔષધ બનાવી મારે સાજા થવું નથી. ગયા જન્મના ફળ તે આ રીતે આવી ભયંકર બીમારી દ્વારા હું ભોગવી રહ્યો છું. હવે આ ભવમાં આવા હિંસક પ્રયોગનો હું નિમિત્ત બનું તો પછી ભવિષ્યમાં મારી કેવી દુર્ગતિ થાય? મારે આવું પાપકર્મ કરી સાજા થવું નથી.’