જ્યાં ભૂખ્યા-તરસ્યા રહીને આ અહેસાસ જન્માવવામાં આવે છે કે આપણે એ લોકોના દર્દ-પીડાને સમજી શકીએ કે જેઓ પોતાના સામાન્ય દિવસોમાં એક-એક ટંકની રોટલી માટે તરસે છે, અથવા તો જેમની ભૂખને તેમની ગરીબીએ ઢાંકી દીધી છે, અને તે પ્રતિદિન પોતાના મૃત્યુને જોઈને ડરેલા છે, અને કચરામાં પોતાના જીવનના શ્વાસોને શોધી રહ્યા છે.