સાંજનુ આકાશ સ્તબ્ધ થઇને થીજી જતુ હોય છે….અંધારૂ કમરાને ઘેરી વળે ત્યા સુધી..એકટિસે વરસાદને તાંક્યા કરુ છુ. યાદો ની સાથેનો નાતો, યાદોનુ ર્દદ, સમયની આર-પાર નિકળી જવાનુ..સમયને ટુકડા પાડીને એના ચોસલા બનાવી ને બરણીમાં ભરી શકાતો હોત તો? મન થાય ત્યારે સારા સમય કે ખરાબ સમયનુ ચોસલુ ચગળી શકાત..યાદો મેમરી-સ્ટિક પર કોપી કે પેસ્ટ કરી શકાતી નથી. યાદો જિવતી હોય છે, કોકની અંદર તો કોક ની બહાર, યાદો મરતી નથી, સંબધો મરે છે, સગપણો મરે છે. Subconscious ની મેમરી ચિપ્સ પર, એક યાદની એક ફાઇલ..પણ અહી કોઇ Document કે JPEG image save નથી થતી, save થાય છે એક આખ્ખે- આખ્ખી યાદરંગ, ગંધ, અવાજ, સમય સાથે, ખડખડાટ હાસ્યો, પરફ્યુમ, લોહી ની ટશર નો ખારો સ્વાદ, થાક નો એહસાસ, ને જ્યારે જ્યારે Recall કરો ત્યારે એજ તિવ્રતા થી કોઇપણ જાતના ડાટા લોસ વિના યાદ આવે છે, સમય રોકાય જાય છે ને વરસાદસ્લો-મોશનમા મનને અંદરથી ભિંજવે છે..એ પળે, યાદોના ટુકડા ભેગા કરીને એક ફિલ્મની જેમ માણવાની પણ મજા છે, Two dimensional stereotype જીવન જીવતા લોકોને કદાચ આ નહી સમજાય..