બરફની પીઠ પરથી પાણીની બુંદ સરકે એ રીતે સ્વિત્ઝરલેન્ડના બર્ફિલા ઢોળાવો પરથી ગુલાલ અને મલ્હારનો રોમેન્ટિક સમય સરકી રહ્યો હતો. એક શ્વાસ લઈને ઉચ્છ્‌વાસ છોડીએ એટલી ક્ષણોમાં બીજા પંદર દિવસ પણ પસાર થઈ ગયા. બંને અમદાવાદ પરત આવ્યાં. એક મહિને પાછા આવેલાં દીકરી જમાઈને જોઈને કૌશલ્યાબહેનની આંખો ભરાઈ આવી. એમણે જમાઈના માથે હાથ ફેરવ્યો અને ગુલાલને છાતીસરસી ચાંપી લીધી.