જૂની કહેવત કે સર્વ ભગવાન છે અને ભગવાન સર્વ છે, ઈશ્વરની પ્રકૃતિ તરફ ચોક્ક્સ આધ્યાત્મિક રચના કે જે ઘણા બધા સ્તરે અગમ્ય અને તત્વજ્ઞાનની રીતે પરસ્પર વિરોધી હોવાથી સિદ્ધિની રીતે, મૂળભૂત રીતે અને વ્યવહારુ રીતે ખામીયુક્ત છે, તેના બદલે “એક માટે સર્વ અને સર્વ માટે એક” તરીકે ત્રણ મસ્કાટીઅર્સના પરસ્પરાવલંબનનું વર્ણન કરતા હોવાથી, કંઈક વધુ ગંભીર લાગે છે.સૌ પ્રથમ અનંત ભગવાન માટે દેવોના સત્તત્ત્વ સ્વરૂપના વિરોધાભાસ જેવા સિમિત ભાગોની અનેકતા સાથે બદલાયેલા સ્વરૂપ અથવા ફેરફાર સાથે અનંત સિવાય બીજું કાઈ બનવાનું કેવી રીતે શક્ય બને? તદુપરાંત, માનસિક વિભાજન સાથે ભગવાનના પૂર્ણ અર્થામાંથી શરૂ કરવા અજ્ઞાનની આ ભ્રામક સ્થિતિ કયા કારણે સર્જાય છે. બીજા શબ્દોમાં કહીએ તો આ તત્ત્વ કેવી રીતે વાસ્તવમાં ભ્રામક બન્યું? આ રીતે, જો ભગવાન અંતિમ કરતાં કંઈપણ ઓછો હોય તો ભગવાન અનિવાર્યપણે ભગવાન અંતિમ નથી.