આ એ દિવસોની વાત છે જ્યારે આપણા દેશમાં હજી ઇન્ટરનેટનો પ્રવેશ નહોતો થયો. લોકો જેમ પાણીની પરબ બંધાવે એમ મેં રફીસાહેબનાં ગીતોની પરબ ખોલી છે. દર રવિવારે બપોરના ત્રણથી પાંચ સંગીતપ્રેમીઓ નિ:શુલ્ક તેમની પસંદગીનાં રફીસાહેબનાં ગીતો સાંભળવા આવે છે. તેમના ચહેરા પરનો આનંદ અને સંતોષ મને રફીસાહેબને જીવતા રાખ્યાનો અહેસાસ કરાવે છે.