આપણો પ્રભુ પોતાની આત્માને પિતાના હાથમાં સોંપતા, મર્યો, અને મૃત્યુ અને પુનરુત્થાનની વચ્ચે કોઇ સમયે, મરેલાઓના રાજ્યમાં ગયા જયાં તેમણે આત્મિક પ્રાણીઓ ને ઉપદેશ આપ્યો (કદાચ નીચે પડેલા સ્વગૅદૂત, યહૂદા 6 જૂઓ) જેઓ કોઇ રીતે નૂહના સમયમા થયેલા જળપ્રલય પહેલાના સમય સાથે સંબંધિત છે. કલમ 20 તેને સ્પષ્ટ કરે છે. પિતર આપણને તે નથી બતાવતો કે તેમણે તે બંદીવાન બનાવેલા આત્માઓને શું ધોષણા કરી, પણ આ ઉધ્ધારને સંદેશ ન હોઈ શકે કારણકે સ્વર્ગદૂતોનો ઉધ્ધાર નથી થઈ શકતો (હિબ્રુ-2:16). કદાચ તે શેતાન અને તેના સમૂહ ઉપર વિજયની ધોષણા હતી (1 પિતર-3:22, ક્લોસ્સી-2:15). એફેસી-4:8-10 પણ તેઓ જ સંકેત આપતું હોય તેવું લાગે છે કે ખ્રિસ્ત “સ્વર્ગલોક” (લૂક-16:20, 23:43) માં ઉપર ગયા અને પોતાની સાથે સ્વર્ગમાં તે દરેક લોકોને લઈને ગયા જેઓએ તેમની મૃત્યુ પહેલાં તેમના પર વિશ્વાસ કર્યો હતો. આ સંદર્ભ વધારે વિસ્તાર નથી આપતો કે શું થયું હતુ, પણ લગભગ બધાં બાઈબલના વિધ્વાનો આ વાત સાથે સહેમત છે કે “બંધનમાં બંધાયેલાને લઈ ગયો” નું આ જ અર્થ છે.