તળિયા સુધી જવું પછી તે ગમે તે વિષય હોય, પણ તળિયાને ફાડીને વિષયના પેટાળમાં પહોંચવાનો કોઈ અજબનો અગ્નિ એમનામાં હતો. કૉલેજ છોડ્યા પછી દમ થયો એટલે દમને લગતા અને શરીરશાસ્ત્રને લગતાં તમામ પુસ્તકો વાંચી નાખ્યાં. એમાં અમેરિકાના ખ્યાતનામ વ્યાયામપટુ અને શરીરવિજ્ઞાની બર્નાર મેકફ્રેડનનાં લખાણોમાં એમને શ્રદ્ધા બેઠી. એમની સાથે પત્રવ્યવહાર કર્યો, ખબર પડી કે આ રોગના મૂળમાં હોજરીની નબળાઈ અને આંતરડાની સક્રિયતાની ખામી છે. એમાં શક્તિ પૂરવા પેટને વલોવવા માટે કોઈ વલોણું નથી આવતું ને બીજો કોઈ ઇલમ પણ નથી. એ માટે દોડવું, લાકડાં ફાડવાં, જમીન ખોદવી, શરીરને આ રીતે વાળવું. જોકે આ બધાં જ કામમાં આ રોગ આડો ઊતરશે, પણ એને ગણકારવો નહીં. બહુ બહુ તો શું થશે ? મરી જવાશે. તો છો મરી જવાય. મરવા માટે આપણે ગાડીના પાટે જવાના હતા. આ અહીં ઘેર બેઠા આવશે. એટલો ફાયદો જાણવો.