મારી આંખમાંથી આંસુ સરી પડ્યાં, એ દુઃખનાં છે કે આક્રોશનાં એ મને સમજાયું નહીં. મને લાગ્યું કે, હવે કંઈ પણ બોલવાનો અર્થ નથી. જિંદગીમાં પહેલી વાર મેં કંઈક નિરાશાભરી નજરે ભાઈ તરફ જોઈને ખિન્ન મનથી દરવાજા તરફ ચાલવા માંડ્યું. બેન પાછળ દોડી, ‘જરાક રોકાઈ જા. માને ય ક્યાં મળ્યો છે ? મા હમણાં મંદિરેથી આવી જશે.’