પ્રજ્ઞાચક્ષુ હોવા છતાં આજની તારીખે દરરોજ રાતના એક વાગ્યા સુધી બ્રેઇલલિપિમાં પુસ્તકો વાંચતા અંધજન મંડળના ટૅક્નિકલ વિભાગના હેડ રણછોડભાઈ સોની પ્રજ્ઞાચક્ષુઓની સ્પર્શની દુનિયા વિશે વાત કરતાં કહે છે, ‘સ્પર્શ એ મૂળ તો પ્રાણી માત્રની સંવેદનાનો વિષય છે. આમ જોવા જઈએ તો જીવનના દરેક આત્યંતિક અનુભવો સ્પર્શ પર અવલંબે છે. જેમાં માણસના કામ સંબંધોનો પણ સમાવેશ થઈ જાય છે. કોઈ પણ અંધજન માટે સ્પર્શ એ વૈકલ્પિક ઇન્દ્રિય છે. સામાન્ય માણસ જે વસ્તુ આંખથી જુએ છે તેને અંધજનો સ્પર્શ થકી અનુભવીને મનમાં ઉતારે છે. કોઈ વ્યક્તિને ઓળખવા માટે તે સ્પર્શથી તેની આકૃતિ મગજમાં તૈયાર કરે છે. શક્ય છે તેના મગજમાં તૈયાર થયેલું સામેની વ્યક્તિનું ચિત્ર હકીકત કરતાં જુદું હોય, છતાં તેના માટે તે ખોટું નહીં પડે. સ્ત્રી માટે સાવચેતીની સમસ્યા વધારે છે માટે તે સ્પર્શનો વધારે ઉપયોગ કરે છે. જ્યારે પુરુષે તેની એ સેન્સ કેળવવાની જરૃર ઓછી પડે છે. કેમ કે તેને એ પ્રકારની સુરક્ષાનો પ્રશ્ન ઓછો સતાવે છે. જરૃરિયાતોને આધારે આપણી ઇન્દ્રિયો વિકસેલી હોય છે એટલે જ અંધ પુરુષ સ્પર્શની બાબતે સ્ત્રીઓ જેટલો જ પાવરફુલ હોય છે.