એ સંગીતસમારોહ વખતે મહર્ષિ કોઈક દૂરના અનંત પદાર્થનું ધ્યાન કરતા હોય એવી રીતે દરરોજની જેમ ઊંડી એકાગ્રાવસ્થામાં બેઠેલા દેખાયા. એ સંગીતને ધ્યાનપૂર્વક સાંભળતા કે માણતા હોય એવું ના લાગ્યું. સંગીતકારોએ એકાદ કલાક પછી એમના સમારોહની સમાપ્તિ કરીને મહર્ષિને ફરી વાર પ્રણામ કર્યા અને બીજા ભક્તોની સાથે શાંતિપૂર્વક બેસી ગયા. એમની હાર્મોનિયમ વગાડવાની પદ્ધતિ મને ખૂબ જ ગમી અને રસમય લાગી. બંને કલાકારોની આંગળી હાર્મોનિયમ પર એવી તો ત્વરિત ને કળાત્મક રીતે ફરતી હતી કે એમને અવલોકનારને એવું લાગતું કે એ જાણે હાર્મોનિયમને અડતી જ નથી અને એમની સપાટી પરથી જ પસાર થઈ રહી છે. મેં એક વાર એવા ઈલેક્ટ્રિક હાર્મોનિયમ વિશે સાંભળેલું જે કલાકારની અંગુલિ એની પાસે પહોંચતાંવેંત આપોઆપ વાગી ઊઠતું. કલાકારની અંગુલિ અમુક ચોક્કસ અંતર પરથી હાલતી અને એ અંતર સંગીતસ્વરોની સૃષ્ટિમાં નિર્ણાયક બનતું. એ ભારતીય કલાકારોએ એવા વાજિંત્રોનો ઉપયોગ કર્યો હશે ? પરંતુ એમની પેટીઓ સાથે હોલની વીજળી સાથે જોડાયેલા કોઈ વાયરનો સંબંધ સાધવામાં આવ્યો હોય એવું મને ના દેખાયું. એટલે મારી શંકા નિરાધાર લાગી. સાચી વાત તો એ હતી કે એમની અસાધારણ લોકોત્તર કલાશક્તિને લીધે સામાન્ય હાર્મોનિયમ એમને માટે અસામાન્ય બની ગયેલા.