પરંતુ બંદગીની જરિયાતો પૂરી કરવી એ એક ખુબજ મુશ્કેલ કામ છે અને આ મુશ્કેલીમાં દરેક પળે ઇન્સાનને સુતા, જાગતા, બોલતા-ચાલતા, યોગ્ય વર્તન જેમકે તમામ બાબતોની સાથે ઘેરેલી છે. આ ઇલાહી અદ્લ છે કે આ મુશ્કેલીઓને દરેક પળ ઇન્સાન ભગાવી મુકે છે. અગર તેનો મકસદ અલ્લાહની ખુશનુદી પર આધારિત હોય છે, તેના માટે અમ્બીયા(અ.સ.)ના સિલસિલા અને આસમાની સહીફોનું નાઝીલ થવું દરેક યુગ અને ઝમાનામાં કાયમ હતું. અગર ઈન્સાને આ પવિત્ર રહેબરોની હિદાયત મુજબ પોતાની જીંદગીને એક રીતભાત આપી છે, તો આ તમામ મુશ્કેલીઓ આપમેળે ખત્મ થઇ જાય છે, અને જીંદગીના તબક્કાઓ દરેક મંઝીલ પર આસાન થઇ જવાનો એહસાસ દિલમાં પૈદા થઇ જાય છે. એક ઇન્સાન પોતાની હકીકત પર વિચાર કરે કે તે જાહેરી રીતે કમઝોર દેખાઈ રહ્યો છે, અને તેના આ ઈરાદા પર કે તે જાહેરી રીતે કમઝોર દેખાઈ રહ્યો છે, અને તેના આ ઈરાદા પર કે તે પોતાના ચારિત્ર્યને નેકીઓના સાંચામાં ઢાળવા તરફ ધ્યાન કેન્દ્રિત રાખે છે તો એવી રીતે મુસીબતો સામે આવી જાય છે જે એવી હોય છે કે જાણે ઈન્સાનના પગોમાં સાંકળ નાખી શકે છે જે એક ડગલું પણ તેને વધવા દેશે નહિ. પરંતુ અલ્લાહના બતાવેલા રસ્તાઓ પર ચાલવાવાળાઓ માટે આ પગોમાં પડેલી સાંકળનો દરેક આંકડો તુટીને સાબિત કદમ મોમીનનો બોસો લેય છે અને ઇલાહી રેઝા અને તેની ખુશનુદીની ખુશખબરી આપે છે. સાબિતિ પણ એવી છે કે ઇબ્લીસ પણ પોતાની નિષ્ફળતાનું એલાન કરતા બોલી પડે છે. “અન્ત ઝયનુલ આબેદીન આનો મજબુત પુરાવો અમે આ લેખના અંતમાં વાંચકોની ખિદમતમાં પેશ કરવાની કોશિશ કરીશુ.