મારા બાપુજીને ઇચ્છા થઈ કે અમે એક ગાડી ખરીદીએ. ગાડીનાં કોઈ મૉડલ કે ગાડીની બીજી કંપનીઓ તો હતી નહીં એટલે ગાડી ખરીદવા માટે કંઈ લાંબું સંશોધન કરવાનું નહોતું. બાપુજી અને મારા કાકા જઈને ગાડી જોઈ આવ્યા. ગાડી અમે ખરીદી પણ લીધી અને ગાડી ઘરે પણ આવી ગઈ. મને તો એ બધામાં બહુ રસ હતો નહીં, પણ ગાડી કઈ કરામત પર કામ કરી રહી છે એ જાણવાની ઉત્કંઠા બહુ હતી એટલે મેં ગાડીની સાથે આવેલી બુકલેટ લઈ લીધી અને મારા રૂમમાં મૂકી દીધી. દુકાન, જાદુ, જાદુના શો અને જાદુના શોની ટ્રેઇનિંગ પછી સમય મળે એટલે હું એ નવરાશના સમયમાં અમારી ઍમ્બેસેડર ગાડીની એ બુકલેટ વાંચ્યા કરું. બહુ ભણ્યો નહોતો, પણ અંગ્રેજી પર કમાન્ડ હતો. બીજું કે ડિક્શનરી વાપરવાનો મહાવરો પણ હતો એટલે બુકલેટ વાંચવામાં બહુ તકલીફ પડતી નહોતી. એ બુકલેટ વાંચતાં-વાંચતાં જ મારા ધ્યાનમાં ગાડીમાં જોડવામાં આવતી બૅટરી આવી અને મેં બૅટરીની કામ કરવાની પદ્ધતિ અને બૅટરીની કામગીરી વિશે વાંચવાનું શરૂ કર્યું. સમજવામાં બહુ અઘરું હતું એ, પણ મને બૅટરીની કામગીરીમાં રસ પડ્યો હતો એટલે મેં મન લગાવીને અભ્યાસ કરવાનું શરૂ કર્યું. જ્યાં-જ્યાં ખબર નહોતી પડતી ત્યાં-ત્યાં હું આ ક્ષેત્રના જાણકાર એવા મોટર-મિકેનિકને મળીને પણ જાણકારી લેવાના પ્રયાસો કરતો હતો. એક વખત તો હું ઍમ્બેસેડર કારના ડીલરની પાસે પણ પહોંચી ગયો હતો. મેં મારી ઓળખાણ આપીને કહ્યું કે અમે લોકોએ તમારે ત્યાંથી કાર લીધી છે. ડીલર તો બિચારો રાજી-રાજી થઈ ગયો. કાર કેવી ચાલે છે અને કારમાં કોઈ તકલીફ તો નથી એવી બધી વાતો પૂછવા લાગ્યો.