અહીં કવિતા-નાયક, ઉપર ઉલ્લેખ્યા એ પ્રકારના સામાન્ય પરીક્ષાર્થીઓ કરતાં જુદો છે. એ ઘાંઘો મુદ્દલ નથી થયો. એ પોતાના વિચારો અને દૄષ્ટિકોણમાં ઠીક ઠીક સ્પષ્ટ છે. એ શરૂઆતમાં જ આંખ સામે દેખાતી પરિસ્થિતિ સાથે પોતાની અસહમતિ સ્પષ્ટ કરી દે છે. આટલા બધા મુશ્કેલ પ્રશ્નોના જવાબ એને નથી આવડતા. એ અનાવડત એને છુપાવવી નથી. કદાચ ઝઝૂમે તો થોડાક જવાબો આવડી પણ જાય, પણ એનો જીવ ક્યાંક બીજે છે. વળી સમસ્યા એ પણ છે કે પ્રશ્નોના જવાબો નિર્ધારિત સમયમાં આપવાના છે અને એણે ખાસ્સો સમય કાઢી નાખ્યો છે. હવે બચેલો સમય પર્યાપ્ત નથી. અહીં કદાચ એવો નિર્દેશ છે કે નાયક આધેડ વયનો, બલ્કે વૃદ્ધાવસ્થાની નજીક પહોંચી ચૂકેલો છે. કમ સે કમ હવે, આ તબક્કે એને આ નિરર્થક ચીલાચાલુ સવાલોના જવાબોમાં રસ નથી. એ વચ્ચે હળવાશથી કહે પણ છે કે આ સવાલોની માર્ગદર્શિકા બજારમાં મળતી હોત તો પોતે હોંશે હોંશે એનો સહારો લઈને જવાબો આપી દીધા હોત, પણ બજારમાં તો છે કેવળ ‘સફળતાની સીડી’ સટાસટ ચડી જવાના રામબાણ ઇલાજો દર્શાવતાં પુસ્તકો !