અર્જુન અને શ્રીકૃષ્ણને આવા કડવા અને કટાક્ષભર્યા વચન સંભળાવી મહાબાહુ, યુપધ્વજ, મહા યશસ્વી ભૂરિશ્રવાએ સાત્યકિને છોડી દીધો, યુદ્ધ બંધ કર્યું અને યુદ્ધભૂમિ ઉપર જ આમરણાંંત ઉપવાસ કરવા બેસી ગયો. ડાબા હાથેથી બાણોનું આસન તૈયાર કર્યું અને બ્રહ્મલોકમાં જવાની ઈચ્છાથી પ્રાણોનો પ્રાણોમાંંહોમ કરવા લાગ્યો. દ્રષ્ટિને સૂર્યમાં સ્થિર કરી, નિર્મળ મનને જળમાં એકાગ્ર કર્યું. મૌનવ્રત ધારણ કરી, મહાઉપનિષદનું ધ્યાન ધરતો ભૂરિશ્રવા યોગયુક્ત બન્યો, અંત:કરણમાં શિવજીનું ધ્યાન કર્યું, શિવજીને સંબોધીને પ્રાર્થના કરી, ‘મારો દેહ તામસી છે. ઘુવડને અંધકાર સાથે પ્રેમ હોય છે તેવો હુંં અજ્ઞાની છું. તમારે શરણે આવ્યો છું.’