જેમાં મગસમારી, માર્ય અંગૂઠી, જોજ્‍યો એની હડફેટે, હંધીય, કાળ‍ક્‍યા, હંદરોજ, મોર્યની જ વાત, પેલીવારકુ, સબળ, ઉપાયે આવવું, બૂટણ, તેદુની, ઘોડ્‍યે, ઢૂંકડી, વધણ્યેચડવું, હૂંઝકો,પાધરા, હકે, કોંટો, તુલડો, ઢૂંગલું, કડુહલો, ખેપાની, સેંથકની, બકીયું, તિકેડ્‍યે, ટેમસર, લૂમખા, ઈટુકણ, ધડિંગશારાનો, રમરમાવવું જેવા લોકબોલીની શબ્દ જણસ ઉપરાંત ‘ધરમ કરતા ધાડ પડી’, ‘શેત્રુજીમાં ગાગડિયો ભળે’, ‘ખાટી છાશ ઉકરડા ભેળી થાય’, ‘દેવદેરા મેલીને હડમાનને હડિકા લ્યે’, ‘પાણી વલોવ્યે માખણનાં પીડાનો ઉતરે’, ‘બારેવો તો ઉકરડે જ નંખાય’, ‘નવરું મન ભૂત બંગલો કેવાય’, ‘સો ભામણને એક ભાણેજરુ’, ‘ઉડતા પંખી પાડે’, ‘રહના ઘોયા’, ‘મગ ચોખા ભળી જવા’, ‘રેતાળ ભોં ભેજનેય નિચોવી લ્યે’.