અતુલ નાનો હતો ત્યારે “નામ” ફીલ્મની આ પંકજ ઉધાસના સ્વરમાં ગવાયેલી ગઝલ હિંચકા ઉપર બેસીને લલકાર્યા કરતો અને જ્યારે મારા સાસુ તે સાંભળતા ત્યારે તે કહેતા અરે “ગટીયા” બંધ કર અને જો આ ગઝલ તારે ક્યારેય નહીં ગાવાની અને અતુલ પણ મલકાઈને પુછે કે કેમ બા નહીં ગાવાની? બા કશું કહે નહીં. તોયે અતુલ વારંવાર પુછે એટલે આંખમાં આંસુ સાથે કહે કે બેટા કલ્પનામાં પણ હું તારો વિયોગ સહન નથી કરી શકતી અને જ્યારે તું આ ગઝલ ગાય છે ત્યારે જાણે તું પરદેશ ચાલ્યો ગયો હોય તેમ લાગે છે, માટે જ કહું છું કે તું આ ગઝલ ન ગા. તો ચાલો આજે માણીએ અતુલની પ્રીય અને અને મારા સાસુને હચમચાવી મુકતી ગઝલ.