આપણા ઘરે કામ કરવા આવતી કામવાળીઓના ઘરે કામ કરવા કામવાળા નથી આવતા, પણ આપણે ક્યારેય તેમના વિશે સારું બોલવાનું કે તેમનું કામ ઓછું કરી તેમને મદદ કરવાનું વિચારતા નથી. ઊલટાનું તેને સતત અપમાનિત કરીએ. તેની સામે અને પીઠ પાછળ પણ. આ કામવાળીના ઘરે સાસુ સસરા, બાળકો અને પતિ હોય છે. તે મજબૂરીથી તમારા ઘરે કામ કરવા આવે છે. તમે તમારા ઘરના કામ કરી નથી શકતા, કારણ કે તમારે ઑફિસ, કિટ્ટી પાર્ટી કે સૂવાનું હોય કે પછી બહારગામ જવાનું હોઈ શકે, પણ કામવાળીને ક્યારેય સૂવાનું તો ઠીક માંદા પડવાની છૂટ આપણે નથી આપવા માગતા. આપણે દેશ-વિદેશના હીલ સ્ટેશનોએ ફરવા જશું, પરંતુ તેમને ગામ જવું હોય તો તકલીફ. એકાદ વખત હૉટેલનું બીલ ન આપતાં તે કામવાળીને વધારે પૈસા ન આપી શકાય? તો એણે ઓછા ઘરે દોડાદોડ કરવી પડે. બે પૈસા તેની પાસે હોય તો પોતાના બાળકોને સારું ખવડાવી શકે. પોતે સારી રીતે રહેતી હોય તો તમારા ઘરે પણ આનંદથી કામ કરી શકે. આપણાં જ વાસણ ઘસે, કપડાં ધૂએ પણ તેના ઘરે પાણીની તકલીફ હોય તો એને કેટલી તકલીફ થાય એ વિશે વિચારવાનું નહીં. મંદિરોમાં અને ટ્રસ્ટોમાં લાખો રૂપિયાનું દાન આપીને દાનવીર બનીએ, પરંતુ આપણાં જ ઘરે કામ કરનારને પાંચ હજાર આપી દેતાં આપણો જીવ ચાલતો નથી. આપણા ઘરે કામ કરવા આવતી બાઈ કેટલી તકલીફો વેઠીને કામ કરવા આવે છે. તેને વાર તહેવારે રજા આપી શકાય છે. પ્રોવિડન્ટ ફંડ નહીં તો તેને વાર તહેવારે નવી સાડી, બાળકો માટે નવા કપડાં અને શક્ય હોય તો તેના બાળકોની ફી ભરી શકાય. દર વરસે તેને એક પેઈડ વેકેશન આપી શકાય ગામ જવા માટે. અને જો તે ક્યારેક રજા લે તો એમાં તેની ટીકાઓ ન કરીએ. કામ આપણાથી નથી થતું આપણું તો ગરજ આપણને પણ છે. જો માણસને પ્રેમથી જાળવીશું તો સામે યોગ્ય પ્રતિસાદ ચોક્કસ મળશે. કામવાળી પણ આપણી જેમ સામાન્ય સ્ત્રી જ છે.