કોણ જાય? કોઈ ઉઠ્યું નહિ, મદદ માટે ગયા નહિ. પ્રભુ આકુળ વ્યાકુળ થઈ ગયા. કરુણાના સાગર ભક્તનું દુઃખ કેમ જોઈ શકે? દોટ મૂકી પાટીદારના ઘર તરફ પડેલી દીવાલ પાસે પહોંચી ગયા, પડેલા મોભને ખંબે ઉચકી લીધો. પછી તો કાઠી દરબારો પણ પહોંચી ગયા, આખી રાત્રી પ્રભુ ખંબે મોભનું લાકડું પકડીને ઉભા રહ્યા. ભીજાયા હતા, થાક્યા હતા, ખભે વેદના થતી હતી.