શ્રીમદ ભગવદ ગીતાનો આ બહું પ્રચલિત શ્લોક છે. મોટા ભાગના મનુષ્યો ફળની આકાંક્ષા વગર કર્મ કરી શકતાં નથી. અર્જુન પણ પુરે પુરો અવઢવમાં છે અને મનમાં ગડમથલ અનુભવી રહ્યો છે કે એક બાજુ સ્વજનો છે. તેમણે અન્યાય કર્યા છે તેની કટુતા છે, આચાર્ય અને વડીલો છે, પરીણામ શું આવશે તે ય ખબર નથી. આવી વિપરિત પરિસ્થિતિમાં લડવું કઈ રીતે?