મહારાજશ્રીનું જીવન અત્યંત સાદગીપૂર્ણ, અત્યંત સરળ અને સેવાભાવી હતું. સાધુ-સંતોની સેવા કરવા તેઓ સદૈવ તત્પર રહેતા. એક વખત એક સાધુને તાવ આવ્યોે ને પાંચ દિવસના ઉપવાસ થયા. તાવ ઉતર્યો ત્યારે તેમને બાજરાનો રોટલો ખાવાની ઈચ્છા થઈ પરંતુ રાત્રે તેના માટે કંઈ સગવડ ન હોવાથી તેમના સેવક સાધુ આચાર્યશ્રી પાસે આવ્યા ને લોટની જરૂરિયાત દર્શાવી, પરંતુ મહારાજશ્રી ને થયું કે લોટ આપવા કરતા તૈયાર રોટલો જ બનાવું. તેથી જાતે ચુલા પર મસાલાવાળો રોટલો બનાવ્યો અને પોતે પોતાના હાથ વડે સાધુ પાસે આવીને પ્રેમ પૂર્વક રોટલો જમાડ્યો.