ત્યારબાદ આ યુવાન શિષ્ય પોતાના ગંતવ્ય સ્થાને પહોંચી જાય છે અને પેલા યુવરાજનો આભાર પણ માને છે કે દોઢ દિવસને બદલે અડધા જ દિવસમાં નિયત સ્થાને પહોંચાડી દીધો. હવે તે યુવાન શિષ્ય નિયત સ્થાને પહોંચે છે અને ગ્રહણના દિવસે બધી ઉપાસના પણ નિશ્ચિત મંત્ર સાથે પૂર્ણ કરે છે. ત્યારે એક અજવાળું થાય છે અને એક ગેબી નાદ તેને કહે છે કે પાંચ મિનિટ ધ્યાનમાં બેસી જા. ત્યારે પાસે આકાશ મારફતે વિહરવાની શક્તિ પ્રાપ્ત થઈ જશે. પછી બને છે કે એવું કે આ શિષ્ય ધ્યાનમાં બેસી જાય છે અને તેનાં શરીરમાં એક ઝાટકો લાગે છે અને તેનું શરીર થોડું જમીનથી અદ્ધર પણ થઇ જાય છે. ઉપાસના પૂર્ણ કરી પુન: તે પોતાના રૂમમાં આવી જાય છે. બીજા દિવસે આ યુવાન રાત્રિ થતાં જ કોઈ જુએ નહીં તે રીતે આકાશમાર્ગે જ પોતાના ગુરુની પાસે સીધો જ તેઓનાં કક્ષમાં પહોંચી જાય છે. ગુરુએ તેને કહ્યું કે બસ હવે આગળની સાધના માટે આ સિદ્ધિ તને ઉપયોગી થશે. માટે જ તને ત્યાં મોકલ્યો હતો. આ બધું થતાં જ આ યુવાન શિષ્યે મનમાં કહ્યું કે ‘ગુરુ પ્રત્યેની નિષ્ઠા અને શબ્દોમાં વિશ્વાસ જ શિષ્ય માટે કલ્યાણકારી બની રહે છે.’ આમ ગુરુ પ્રત્યેની અખંડ નિષ્ઠા તમારા ધ્યેયને પૂર્ણ તો કરે જ છે. સાથોસાથ તમારા કલ્યાણની વ્યવસ્થા પણ કરી જ દે છે. ગુરુ પ્રત્યેનો સમર્પણભાવ સિદ્ધિઓ પણ અપાવે છે.રોહિત આર. દવે