પછી મેં એક ભાષાશાસ્ત્રીને આ જ પ્રશ્ન પૂછ્યો કે “સાચો શબ્દપ્રયોગ શો છે ? શાક સમારવું કહેવાય કે શાક સુધારવું તેમ કહેવાય ? શાસ્ત્રીય રીતે શુદ્ધ શબ્દપ્રયોગ કયો છે ?” તેમણે સામે પ્રશ્ન કર્યો, “તમે કયા શાકના સંબંધમાં પૂછો છો ?” મેં કહ્યું, “ટીંડોરાં-બટેટાંના શાકના સંબંધમાં પૂછું છું.” તે કહે, “એ તો ખાઈએ તો ખબર પડે.” હું અવાક્‍ થઈ ગયો. પછી હિંમત કરીને પૂછ્યું, “તેમાં શો તફાવત પડે છે ? શાક રીંગણ-બટેટાંનું હોય કે ટીંડોરાં-બટેટાંનું.” તેઓ કહે, “મારું પણ તે જ કહેવાનું છે. માત્ર સ્વાદ લેવાની વાત કરો. શાક સમારો કે શાક સુધારો તેમાં શો ફેર પડે છે ?” મેં કહ્યું, “ભાષાને શું વળગે ભૂર ? પત્ની સાથે બેસી શાક સુધારે તેઓ શૂર !” તેઓ હસી પડ્યા. હું વિચારે ચડી ગયો. સ્વાદ, રસ. ભાવના, લાગણી અને વ્યાકરણ વચ્ચે સદીઓથી યુદ્ધ ચાલતું આવ્યું છે. આ લડાઈમાં સામાન્ય સમજણની ખો નીકળી ગઈ છે.