‘મુદીત, આમ જુઓ તો અક્ષરાને સારી થતાં વાર નહીં લાગે. શી વીલ રીકવર ફાસ્ટ. યંગ બ્લડ છે, તમારી પ્રાર્થના છે અને કાળજી છે. સાચું કહું તો હું હમણાં જ એમ કહી શકું કે અક્ષરા સારી થઈ ગઈ છે પણ….પણ……’ ડોક્ટરનાં આ ‘પણ’ પછી આવેલું અલ્પવિરામ મુદીતને અકળાવી રહ્યું હતું, વિહ્વળ કરી રહ્યું હતું……મુદીતે લગભગ બરાડો પાડ્યો…… ‘પણ શું ડોક્ટર ? ટેલ મી ફાસ્ટ…..’ મુદીત કદાચ જિંદગીમાં પહેલીવાર આટલા ઊંચા અવાજે બોલ્યો હતો.