આજે પેલા ત્રણ મિત્રોમાંથી એકેય પાસે નહોતો અને મન ઉપર ભાર લાગતો હતો એટલે આટલાં વર્ષોમાં પહેલી વાર જિતુભાઇ પાસે હૈયું ઠાલવ્યું. જિતુભાઇની ઉંમર લગભગ હરિવલ્લભદાસ જેટલી જ હતી. એ પોતે વીસ વર્ષના હતા ત્યારથી એ આ પરિવારની પેઢીમાં નોકરી કરી રહ્યા હતા. સૌથી જૂના અને સૌથી વધુ વિશ્વાસુ કર્મચારી તરીકે બધાને એમના માટે માન હતું. એ ખુદ અત્યારે આશ્ચર્યનો ઝાટકો અનુભવી રહ્યા હતા. શેઠ પાસે કરોડો રૂપિયા છે પણ એ ભગવાન નથી, મારી જેમ કાળા માથાનો માનવી જ છે. હૈયામાં મૂંઝારો થાય અને મોઢું ખોલ્યા વગર ના રહેવાય એવી અસહ્ય ભીંસ હોય ત્યારે માણસના મગજ ઉપરથી મોભાનો ભાર આપમેળે જ ઊતરી જાય છે એ સચ્ચાઇની એમની આજે અનુભૂતિ થતી હતી. વચ્ચે એક શબ્દ પણ બોલ્યા વગર પૂરી સહાનુભૂતિથી એ શેઠની પીડા સાંભળી રહ્યા હતા.