ખરેખર જોઈએ તો માત્ર આ બે ક્ષેત્રોમાં જ શા માટે, હકીકતે તો જીવનના દરેક પ્રદેશમાં મૂળ શરૂઆત તો આપણી પોતાની અંતઃસ્ફુરણાથી જ થાય છે. ચિત્રકારનું ચિત્ર પહેલાં તો તેની અંદર અંતઃકરણમાં જ આકાર લે છે, કવિની પહેલી પંક્તિ કોઈ સમય, સંજોગ, ઘટના દ્વારા અંદર જ સ્ફૂરી નીકળે છે એક ભાવસ્વરૂપે. સમગ્ર ચિત્ર કે પૂર્ણ કાવ્યની રચના તો પછી સમયાંતરે થાય છે. દર્દીને જોતાં ડૉક્ટર તેનું વિજ્ઞાન-જ્ઞાન ભલે વાપરે પણ નિદાન તો અંતઃસ્ફુરણા દ્વારા જ થાય છે, જેમાં એક પ્રતીતિ આકાર લે છે કે ભાઈ, આમાં રોગ તો આ જ હોવો જોઈએ. પછી વળી બુદ્ધિ કામ કરવા લાગે છે કે તેને માટે કઈ દવા અને કેવો ઉપચાર કરીશું.