ભીડભંજનની દક્ષિણે રામગરજીએ ગાયોને પાણી પીવા માટે પાકી કૂંડીઓ બંધાવી અને પથ્થરના ઓટલા પર પોતાની ગુરુગાદી સ્થાપીને ખુલ્લા આકાશતળે બેસે. વૈશાખનો તડકો, અષાઢનો વરસાદ અને પોષની ટાઢ રામગરજીના કંતાનધારી ખોળિયાને ટોચો પણ કરી શકતી નહીં. અંગ પર કંતાનની લાંબી હલફી. ઉપર ભગવી બંડી અને માથા પર સૂંડલા જેવડી જટા…..ગોંડલની ગાયો માટે એ જાણે ગૌલોક…..! ગાંજો નહીં, હુક્કો નહીં, કોઇ વ્યસન નહીં. વ્યસન માત્ર એક જ ; ગાયોની સતત સેવા…..કપડાં પણ બદલવાનાં નહીં…..એનાં એ જ ભગવાં. છાણછાણ, ક્યારેક તો ચહેરોયે છાણછાણ !