આજે આપણે ઇન્ટરનેટ અને ગ્લોબલિઝેશન, એટલે કે વૈશ્વિકીકરણના જમાનામાં જીવીએ છીએ. એમ બોલીએ કે સાંભળીએ એટલે તરત આજે જિવાતા જીવન વિશે એક ચોક્કસ સંવેદન જાગે છે : એમ કે પૃથ્વી પરનાં અન્તરો અન્તરો નથી રહ્યાં. પૃથ્વી જાણે એક ગામડું. સૌ એટલાં બધાં નજીક. ઇન્ટરનેટે બધું એકાચાર કરી નાખ્યું છે. ક્લિક્ વારમાં એક માણસ બીજા માણસ લગી પહોંચી શકે છે. સમયની રફતાર આટલી તેજ પહેલાં નહોતી અનુભવાતી. આ આધુનિક સમય છે, કેમકે મધ્યકાળમાં કે પ્રાચીનકાળમાં આવું નહોતું. આજના મનુષ્યને જોતાં એવું નથી લાગતું કે એ વાનરમાંથી ઊતરી આવેલો છે કે કોઇ કાળે એ ગુફાવાસી હતો. આવા આધુનિક સમયના મનુષ્યનું સાહિત્ય કે એની કલાઓ પણ આધુનિક ન હોય તો શું હોય !