મૌનનું આદ્યાત્મિક મહત્ત્વ તો છે જ પણ તેનું વ્યવહારિક મહત્ત્વ પણ કંઈ ઓછું નથી. સાધારણ રીતે માનને કાયરતાનું પ્રતીક માની લેવામાં આવે છે. લોકો વિચારે છે કે જેઓ ડરે છે તેઓ મૌન રહે છે અને જે લોકો નથી ડરતા તેઓ બેધડક બોલે છે.મૌન અનેક પ્રકારનાં હોઈ શકે છે. એક વિચારકના મતે ભયથી ઉત્પન્ન મૌન પશુતા અને સંયમથી ઉત્પન્ન થયેલ મૌન સાધુતા છે. સામાન્ય રીતે મૌન સારું છે તે શાંત મન માટે ઈચ્છનીય છે પણ ચારે તરફ શોર હોય તો આપણે બોલવું જોઈએ. વિવેક જાળવવો આવશ્યક છે કે ખરેખર કયાં મૌન જાળવવું જોઈએ અને કયાં બોલવું જોઈએ? આપણી વાણી ઘણી વખત આપણને દગો આપે છે.