તેમનો વિચાર જો તમને રડાવતો હોય, તો રડો, તેને બહાર આવવા દો. તેને અંદર પકડી ન રાખો. બીજા બધા તમને તમારું ધ્યાન બીજે લગાવાની, બહાર જવાની, ભૂલી જવાની અને આગળ વધવાની વિગેરે સલાહ આપી શકે. તમને જે રીત, જે ફિલસુફી, જે વિચારસરણી મજબુત અને સારા બનાવતી હોય તેને અપનાવી શકો છો. પરંતુ હકીકત એ છે કે તમે જુઠ્ઠી લાગણીઓ નહિ દર્શાવી શકો, તમે તમારી જાત જોડે જુઠ્ઠું નહિ બોલી શકો. તમારા પ્રિયજનની સાથેની તમારી જેટલી વધુ યાદો હોય તેટલું જ તેમને ભૂલી જવું વધારે અઘરું છે. ગરમી ગમે તેટલી તીવ્ર કેમ ન હોય, કીચડ હંમેશાં તળાવ કરતાં વહેલો સુકાઈ જવાનો અને સમુંદર ક્યારેય નથી સૂકાવાનો. તમને તેમાંથી બહાર નીકળવામાં કેટલો સમય લાગશે તેનો આધાર તમારી યાદોનો ભંડાર ખાબોચિયાનાં કીચડ જેટલો છે કે અગાધ સમુંદર જેટલો તેનાં ઉપર છે. તમે તેમને તેમનાં જન્મદિવસ ઉપર યાદ કરશો, તેમની પુણ્યતિથી ઉપર યાદ કરશો, તમારા પોતાનાં જન્મદિવસે કે બીજા કોઈ મહત્વના દિવસે કે કોઈ પ્રસંગે યાદ કરશો. આ કુદરતી છે. તેને તેમ જ રહેવા દો. તમે આ રીતે તેમને અને તેમની યાદોને તમારા જીવનનો એક ભાગ બનાવી રાખી શકો છો. આખરે તો મૃત્યું એ જીવનની બીજી બાજુ જ છે. તમે નદીની એક બાજુ ઉભા છો અને તેઓ બીજી બાજુ, તમે ક્ષિતિજની આ બાજુ ઉપર છો અને તેઓ બીજી બાજુ ઉપર. ક્ષિતિજ ક્યારેય અદ્રશ્ય નથી થઇ જતી કે ન તો સમયની નદી વહેવાનું બંધ કરે છે.