આ સ્થિતિથી થાકીને તે એક સ્થાને બેસી જાય છે અને હવે તેની આંખો મિંચાઈ જાય છે. એટલામાં પુનઃ વહેતા પાણીનો અવાજ સંભળાય છે. તેને એમ લાગે છે કે, આ તો મારા મનનો ભ્રમ છે કેમ કે મને તરસ લાગી છે. હવે આ ભક્ત તો પોતાનાં ગુરુએ આપેલા મંત્રમાં તલ્લીન બની જાય છે અને ભૂખ-તરસ બધું જ ભૂલી જાય છે. આમને આમ લગભગ ત્રણેક કલાક વીતી જાય છે. સૂર્યાસ્ત થવા આવ્યો હોય છે અને રાત્રિની સ્થિતિ આવે છે. તે ગુરુએ આપેલો મંત્રનું સ્મરણ કરવાનું ભૂલતો નથી. હવે સ્થિતિ એવી બને છે કે, વહેતાં જળનો અવાજ જાણે તેની આસપાસ જ હોય એવું લાગે છે અને બને છે, પણ એવું કે વહેતું પાણી તેની પાસેથી જ પસાર થવા લાગે છે અને તે જ્યાં બેઠો છે, ત્યાંથી માત્ર હાથ લંબાવીને એ પાણી પી શકે એ સ્થિતિ ઉત્પન્ન થાય છે.