સખીઓ વળાવા આવી ત્યારે રડમસ ચહેરે બોલેલી : ‘પેલી કે’તમાં કહ્યું છે ને કે, દીકરી ને ગાય દોરે ત્યાં જાય… જેવું હજીય ક્યાં ઓછું થયું છે સીતાબા… આપણે રહ્યાં અંતરિયાળ માનવી ને પાછો આપણો સમાજ સાવ રુઢિચુસ્ત… સુખ અને દુઃખ બધુંય હૈયામાં ધરબીને જીવવાનું… બહુ રડતાં નઇ ને ન ગમતી ને ગમતો માનીને હખેથી રે’જો…’ સખીઓથી છૂટાં પડીને પૂંઠ ફેરવી ત્યાં પાછળ શબ્દો સંબળાયેલા : ‘કેળના થંભ જેવી કાયા છે મૂવીની… નરદમ રૂપ ભર્યું છે… ભગવાનેય ખરો છે મારો વહાલો, આપી આપીને ગુલાબ જેવા ગુલાબના ફૂલને તો કાંટા જ આપ્યા ને!