પરંતુ આ ધ્વારા હું જે કહેવા માગું છું એ તો જુદું જ છે. ડોકટરે અજાણતાં જ મને એ કહ્યું જે સંભાળવું મારા માટે સ્વપ્ન હતું. કાયમ સાંભળેલી ચીજો કોઠે પડે, એમ એનું દુઃખ, પીડા પણ કોઠે પડેલાં. એવામાં કોઈએ અજાણતાં જ (કે પછી જાણીને?) મારા પુત્ર પ્રત્યેના સમર્પણ, ખ્યાલ, નિષ્ઠાને બિરદાવ્યાં. આઠ કલાકની નોકરી દરમ્યાન પુત્રને જરાયે કોઈ ખોટ ન સાલે, અગવડ ના પડે એ માટે અનેક કષ્ટ સહન કરી, એને મોટો કરતાં જવાની મારી સાધનાને વળી એક સમજુ માણસનો support મળી ગયો. આ વાત સૌની સાથે share કરવાની ઈચ્છા થઇ કારણ કે હું જાણું છું કે મારા જેવી અનેક સ્ત્રીઓ છે, જે at times આ બાબતે guilty feel કરે છે. જેઓ working woman ની બાળકો તથા કુટુંબ માટેની નિષ્ઠાને શંકાની દ્રષ્ટીએ જુએ છે એમનાથી પીડાઈને બધી બાજુથી પોતાની જાતને stretch કરતી રહેતી આ સ્ત્રીઓને આવા સમજુ માણસોની ખૂબ જરૂર છે. પોતાની ગેરહાજરીમાં બાળક શું કરશે, શું રમશે, ખાશે-પીશે, ક્યાં ચડશે, ક્યાંથી પડશે – આ બધું જ અગાઉથી વિચારી એને લગતી અનેક ગોઠવણો કરવી એ તો આજની દરેક working woman ના જીવનનો અનિવાર્ય હિસ્સો છે. અને આટલી નાની અમથી વાત માટે પણ કેટલી નિષ્ઠા અને કેટલું સાતત્ય જરૂરી છે એ તો એના કર્તા સિવાય બીજું કોણ જાણશે? સમયની વિપુલતા કદી સમયની ગુણવત્તાની ખાતરી નથી આપતી, અને ગુણવત્તા કદી જથ્થા (quantity ) ની મોહતાજ નથી હોતી. અસ્તુ.