શ્યામા ખુલ્લી આંખે પોતાની મા વૃંદાને તાકી રહે છે, પણ એમાં જનેતાની પરિચિતતાનો અણસાર દેખાતો નથી કે ન એના અંગોમાં તોફાન હતું, ન ઉછાળ, કાળમીંઢ શીલાની જેમ પડી રહેલી શ્યામા ભાવવિહીન ચહેરે કાચની લખોટી જેવી નિર્જીવ આંખે પોતાની માને તાકી રહે છે.