કરે પણ શું? રાજકુમારના નખમાંય રોગ નહીં. શિકારે જાય ત્યારે અરાવળના કોતરે કોતરેથી શિલંકા (સિંહ – લંકા) વાઘને ઉભાને ઉભા ચીરી નાખે. બડા ઉમંગથી ઉઘલીને પરણવા અહીં આવી રહ્યો હતો ત્યાં કોણ જાણે કેમ પણ બપોરનો વણજારી વાવ પર નાખેલ પડાવ ઉઠાવ્યો ને કુંવરને ચોટલીના થાનકમાં જરીક ધ્રુજારી શરૂ થઇ ને તાવ ચડ્યો, તે ચડ્યો. સાંજ પડતાં તો સૂધબૂધ ગુમાવી દીધી. અહીં રાજા ને પ્રધાન એકમેકના મોં સામું જોયા કરે. દિકરાની માંદગી તો ક્યાંય વીસરી ગયા. લગનનું શું કરશું, ગોરજટાણું તો ઓ આવ્યું. પીઠી ચોળેલી કન્યા કાંઇ એમને એમ રહેશે?- એમ વિમાસવા લાગ્યા. રાજા કહે “બીજો કાંઇ રસ્તો કાઢો. કુંવર માંયરામાં બેસી શકે એ અસંભવિત છે.”