ઉમ્રના આ તબક્કામાં જ્યારે બાળપણ અને જવાની એકબીજાની નજદીક હોય છે, બાળકનું હૃદય અને અક્લ કાચની જેમ સાફ અને મીણની જેમ નરમ હોય છે. તે જે પણ કાંઇ તેના ઘરમાં, સ્કુલમાં, કોલેજમાં, મોહલ્લામાં, મસ્જીદમાં, બેઠકોમાં….. જોવે છે તેને પોતાના મગજમાં ઉતારી લે છે. આ માનસીક ચિત્રો ધીરે ધીરે તેના હૃદયને બદલે છે. અને સમય પસાર થતાં તે બાબતો તેના અંગો અને ઉપાંગો વડે જાહેર થવા માંડે છે.