એ શ્રદ્ધા અધ્ધર ને અધ્ધર રહે અને આપણે તેની સામે મીટ માંડીને આકાશવૃત્તિના ભિક્ષુક બની જઇએ તેમ ના બનવું જોઈએ, પણ એ શ્રદ્ધા આપણા આત્મામાં સિંચાવી જોઇએ અને નક્કર આત્મવિશ્વાસરૂપે પ્રગટ થવી જોઇએ. આપણી આ આત્મશ્રદ્ધાનો સંબંધ ઈશ્વરશ્રદ્ધા સાથે સતત, સજીવ અને સળંગ રહેવો જોઇએ. કેમ કે આપણે જાણીએ છીએ કે ઈશ્વરશ્રદ્ધાની ગંગોત્રી સાથેનો સંબંધ કપાઈ જાય છે કે ઓછો થઈ જાય છે ત્યારે એકલી આત્મશ્રદ્ધા એક બંધિયાર ખાબોચિયા જેવી બની જાય છે. અને તેમાં આપણા અભિમાનનાં દેડકાં જ ઉછરે છે અને માત્ર ઊછળકૂદ કર્યા કરે છે.