‘જે ગીતાજીમાં નથી તે ક્યાંય નથી’ તેવું ભારે આસ્થાપૂર્વક કહેવાય છે. જીવનની તમામ સમસ્યાઓનું સમાધાન આ ગ્રંથમાં છે, પરંતુ આજે મોટા ભાગના હિન્દુ ઘરોમાંથી ગીતાજી ભૂલાઈ ગયા છે. બાળકો તો આવા ગ્રંથના અસ્તિત્વથી પણ અજાણ હોય છે. એક જમાનામાં માત્ર કર્મકાંડી જ નહીં, પરંતુ તમામ લોકોના ઘરમાં સવારે નિયમિત રીતે ગીતાજીનું વાંચન થતું હતું. ઘરના બાળકો આ ગ્રંથ સંસ્કૃતમાં હોવા છતાં તેનાથી પૂરા વાકેફ રહેતા હતા, પરંતુ આજે જ્યાં માતા- પિતા પોતે જ ગીતાજી અને તેના માહાત્મ્યથી અજાણ હોય છે, ત્યાં બાળકોનો વાંક કઈ રીતે કાઢી શકાય?