રામાનુજના બે-ત્રણ સિદ્ધાંતો ભારે મહત્વના છે. તે પૈકી એક સિદ્ધાંત એવો છે કે દુનિયામાં જેટલા શબ્દો છે તે તમામ ઈશ્વરવાચક છે, એટલે કે બધાનો અર્થ ઈશ્વર થાય છે. દાખલા તરીકે ‘ઘડિયાળ’ શબ્દ લો. એનો સ્થૂળ અર્થ તો સમય બતાવનારું યંત્ર એ જ છે. પરંતુ સૂક્ષ્મ અર્થ છે, ઘડિયાળની અંદર જે શક્તિ રહેલી છે તે અને સૂક્ષ્મતમ અર્થ છે, પરમેશ્વર. સામે ઘોડો ઊભો છે એનો સ્થૂળ અર્થ તો છે, નજરે દેખાય છે તે ઘોડાનું શરીર. એનો સૂક્ષ્મ અર્થ છે ઘોડાની અંદર અધિષ્ઠાતા જીવ અને ‘ઘોડો’ કહેતા એ શબ્દનો પરમ અર્થ થાય છે ઈશ્વર. ‘સૂર્ય’ શબ્દનો સ્થૂળ અર્થ છે, બળબળતો ધાતુઓનો ગોળો, એનો સૂક્ષ્મ અર્થ છે, સૂર્યની અંદર જે અધિષ્ઠાતા છે, અભિમાની છે તે. અને સૂર્ય શબ્દનો પરમ અર્થ છે, અંતર્યામી, બધાને ચાલના આપનારો. આ રીતે શરીરવાચક સ્થૂળ અર્થ, અભિમાની સૂક્ષ્મ અર્થ અને અંતર્યામી રૂપનો અર્થ, એવા ત્રણ અર્થ દરેક શબ્દના છે. બધા વેદો એક જ પરમેશ્વરનું આમનન કરે છે, એમ કહેવાયેલું. વેદનો આ મહિમા રામાનુજે પ્રત્યેક શબ્દને આપી દીધો.