"હજુ સુધી આ નિષ્કર્ષ, ખૂબ વિકાસની રૂપક દ્વારા ફરજ પડી, ઘણા શિક્ષકોને લાગ્યું કે તેઓ તેમના વિદ્યાર્થીઓ વિશે જાણતા હતા - જેમાંથી ઘણા વર્ષોનાં કાર્યકાળ પછી શાળામાં પાછા ફર્યા હતા, તેમાંના મોટાભાગના લોકો વાતચીતમાં ચળકતા અને તેજસ્વી હતા, અને લગભગ બધા જ તેમના જીવનના સામાન્ય વિસંવાદિતા સાથે વ્યવહારમાં તેમના શિક્ષકો જેટલું નિપુણ હોય તેવું લાગતું . . . . . . જો તેઓ કોલેજમાં લેખન સાથે સંકળાયેલી મુશ્કેલી ઓછી હતી તો તેમના વિચાર કે ભાષામાં નિષ્ફળ રહેલા કેટલાક સામાન્ય લોકોની નિશાની ઓછી હતી.