વ્રત મનુષ્યને બાંધે છે અને સહજ એવો લય તોડે છે. વ્રત રાખવાની છૂટ છે, પરંતુ યોગ્ય સમયે વ્રત તૂટે ત્યારે દુ:ખી થવાની જરૂર નથી. વ્રત માણસ માટે છે, માણસ વ્રત માટે નથી. આપદ્્ધર્મની વેળાએ ગમે તેવો મહાનિયમ પણ તોડી શકાય. કૃષ્ણે જગતને શીખવ્યું કે નિયમ રાખતાં આવડે તે સાથે સહજની જાળવણી માટે નિયમ તોડતાં પણ આવડવું જોઇએ. જીવનમાં સહજના લયનું મહત્ત્વ ઓછું નથી. સહજને કિનારે ચાલવું એ જ ગોકુળવૃત્તિ છે. આ જગતમાં નિરપેક્ષ (એબ્સોલ્યૂટ) કરતાં સાપેક્ષતા (રીલેટિવિટી)નું મહત્ત્વ ઓછું નથી. ન્યૂટને આપેલા બધા નિયમો આઇન્સ્ટાઇને સાપેક્ષતા (relativity)ની વાત કરી પછી ખરી પડ્યા. માનશો? માનવને જડેલું કોઇ પણ સત્ય આખરી અને નિરપવાદ નહીં હોઇ શકે. માણસમાત્ર અપૂર્ણ હોવાનો, તેથી એને જડેલું સત્ય માનવીય હોવાનું, ઈશ્વરીય નહીં. અમેરિકાના સાન હોઝે નગરમાં તા. 21થી 24 ઑક્ટોબર (2015)ના દિવસોમાં અધ્યાત્મના ઊંડા અભ્યાસી એવા વિશ્વમાન્ય વિદ્વાનોની પરિષદ મળી હતી. એ પરિષદનો કેન્દ્રસ્થ વિષય હતો: ‘ૐ=mc2’. કૃષ્ણના આશીર્વાદ જરૂર એ પરિષદને પ્રાપ્ત થયા હશે.