મારા મતે ૨૦૦૫માં લાલકૃષ્ણ અડવાણીની હિંમત ઓછી પડી હતી અને એ રીતે તેઓ બસ ચૂકી ગયા હતા. ૨૦૦૫માં જ્યારે ઝીણાના મુદ્દે સંઘ સાથે ઘર્ષણ થયું ત્યારે તેમણે પોતાની ભૂમિકાને વળગી રહીને પક્ષને સંઘમુક્ત કરવો જોઈતો હતો. તેમણે કહી દેવું જોઈતું હતું કે સંઘનું વિઝન કાલબાહ્ય થઈ ચૂક્યું છે અને પક્ષને નવા દૃષ્ટિકોણની જરૂર છે. સંઘની વિચારધારા ૧૯૨૫ પછી વિકસી જ નથી અને જગત ક્યાંય આગળ નીકળી ગયું છે. તેઓ યોગ્ય સમયે ન્યુ BJPના આર્કિટેક્ટ થયા નહીં અને નરેન્દ્ર મોદીનો ઉદય થયો. BJP છેલ્લાં દસ વર્ષથી વિરોધ ખાતર વિરોધનું નેગેટિવ રાજકારણ કરે છે એનું કારણ પણ અડવાણીની અસમંજસ અવસ્થા છે. પક્ષ નથી સંઘની બેડીથી મુક્ત થઈ શકતો તેમ નથી નવા યુગના નવા પડકારોને કોલ આપી શકતો. પક્ષ સારા દિવસોની વાટ જોતાં દિવસો પસાર કરતો હતો. નરેન્દ્ર મોદીનો ઉદય એ લાલકૃષ્ણ અડવાણીની દાયકા જૂની અસમંજસ અવસ્થાનું પરિણામ છે અને હવે તેઓ પોતે જ એનો શિકાર થઈ ગયા છે.