હા, ભાષાની જાણ અને જાગૃતિમાં ભાન ન ભૂલી જવું જોઈએ. ભાષામાં પણ “જેસા દેશ વૈસા ભેષ” એટલે કે ગુજરાતમાં શાકવાળા ભાઈ કે બહેનને “ફાઈવ હન્ડ્રેડ ગ્રામ્સ લેડીઝ ફિંગર આપો ને “ એમ નથી કહેવાતું અને ગુજરાતની બહાર ક્યાંય પણ “આ ભીંડો કેટલામાં દીધો ?” એમ પણ કહી શકાતું નથી. આટલું ડહાપણ આપણે શીખવાનું છે. એટલે દરેક ભાષાનું પોતાનું મહત્વ છે. દરેક ભાષાની અલગ ઓળખ અને સમજ છે. અને કોઈપણ ભાષા પાછળ ગાંડી દોટ અને ગાડરિયા પ્રવાહમાં વહેવાનું નથી પણ બીજી ભાષાની પાછળ પણ હાથ ધોઈને પડી જવાનું નથી.