ચિત્રા આજે ખુબ જ ખુશ હતી. ઘણી રસપ્રદવાતો જાણવા મળી એ તો ખરુંજ, પણ ઋષિકુમાર સાથે વાતો કરવાની એને ખુબ મજા આવી’તી. ઘણું જાણવા મળ્યું હતું. કેટલીક ગેરસમજો પણ દૂર થઇ હતી. સમયમર્યાદા જાળવવી જરૂરી હોવાથી એનું યુનિટ પેક-અપ કરવા લાગ્યું. ઋષિકુમાર કદાચ અંદરના રૂમમાં ફ્રેશ થવા ગયાં હતાં. ચિત્રા એમની રાહ જોતી ત્યાં જ ઉભી રહી. પહેલી નજરે તોફાની બારકસ લાગેલાં આ બાળકો હવે તેને વહાલાં લાગી રહ્યાં હતાં. આજકાલ રોહિતના વર્તનમાં પણ ઘણો સુધારો હતો. એની વધી રહેલી ગ્રહણશક્તિનું કારણ હવે તેને સમજાઇ રહ્યું હતું. થોડા સમયથી એ ટી.વી. પર નકામા પ્રોગ્રામ્સ જોવાના બદલે જ્ઞાનવર્ધક કાર્યક્રમો જોતો હતો. મોડે સુધી ફિલ્મ્સ જોવાના બદલે એ જલ્દી ઊંઘી, સવારે વહેલો ઊઠીને દોડવા જતો. આમ છતાં રોહિતને જરાપણ થાક નહોતો લાગતો. એ સ્કુલેથી આવીને ઘરમાં ચિત્રાને મદદ કરતો. છેલ્લી થોડી પરીક્ષાઓનાં પરિણામ પણ સારા આવ્યા હતા. એની હાઇટ-બોડી પણ સુધર્યાં હતાં. ટીમ તૈયાર થઈ ગઈ પણ ઋષિકુમારનો પત્તો નહોતો. અંતે એમને મળ્યા વગર જ નીકળી જવા એણે પીઠ ફેરવી.