માનું ચાલે તો મોટા થયેલા દીકરાનેય નાનપણની જેમ હાલરડું ગાઈ સુવાડી દે! સંતાનને સ્વાશ્રયના પાઠ ભણાવતી મા તેના આરામની પણ એટલી જ ખેવના રાખતી હોય છે. જોકે વયમાં વધતાં છોકરાંવને માની જરા સરખી આળપંપાળ પણ વધુ પડતી લાગવા માંડે છે, પરંતુ એથી કંઈ માની મમતા બદલાતી નથી! એમાંય યશોદાબહેન માટે તો અતુલ્ય એકનો એક. વૈધવ્યનો તાપ વેઠીને ઉછેરેલો લાડકવાયો.‘રજાના દિવસની મારી ફિલસૂફી જુદી છે, મૉમ.’ અતુલ્ય કહેતો, ‘રજા એટલે નિજાનંદનો સમય. કામનો વખત આપણે નિદ્રામાં વેડફતા નથી, એમ ફુરસદની ઘડીઓને ઊંઘમાં ગુમાવવાને બદલે મનગમતી પ્રવૃત્તિઓમાં વિતાવવાનું મને ગમે છે. બાકી રવિવારની સવારે મોડો ઊઠી હું આખા અઠવાડિયાની નીંદરનું સાટું વાળી જ લેતો હોઉં છુંને!’