કોઈ આપણ ને ક્યારે ગમે ? આપણા વિષે સારું કરે, સારું બોલે, થોડું ઘણું ઘસાય, માન આપે - એટલે કે આપણા અહં ને પોષે, લાભ કરાવી આપે. બદલામાં આપણે પણ સામે એવુંજ કરીએ . એવી આશા સાથે કે આપણે કર્યું એ બધું એને પણ એટલું જ ગમશે. એની એ વ્યક્તિ નોંધ લેશે અને યાદ પણ રાખશે. ક્યારેક એક પક્ષ એવું પણ વિચારે કે પોતે કર્યું એટલા પ્રમાણમાં સામે પક્ષે તો કંઈ કર્યું નથી. આવી પરિસ્થિતિમાં હવે એવું થાય કે એક પક્ષે રાગ થાય અને બીજા પક્ષે દ્વેષ થાય. આ તો વેપાર થયો. ત્રાજવા લઇ ને બેસો એટલે અપેક્ષાઓ નું અને વળતર - મળતર નું પલ્લું હલકું-ભારે થવાનું. મન તો માકડું છે. તરત નફો નુકશાન ગણી નાખે અને એમાંથી જાણ્યે અજાણ્યે ઉપજે રાગ-દ્વેષ.