‘હોય, બિચારાં મૂંગાં જીવ છે તો થોડાં આઘાં-પાછાં થઈ જાય.’ ગોવાળે લાપરવાહીથી ને સાવ ભોળા દેખાવાનો ઢોંગ કરતાં કહ્યું. નાનાભાઈ એકદમ અરધા બેઠા થઈ ગયા. અવાજ અને ચહેરો પણ બદલાઈ ગયા. ભરવાડને ધમકાવતાં કહે, ‘ચાવળાઈ કરીશ તો બે ધોલ મારી મોઢું ફેરવી નાખીશ.’ નાનાભાઈનું આ રૂપ માટલિયાભાઈ માટે નવું હતું. તેઓ તો સ્તબ્ધ બની તાલ જોઈ રહ્યા. ગોવાળ બિચારો, બે હાથ જોડી, ધ્રૂજતા અવાજે કરગરવા લાગ્યો : ‘નાનાભાઈ, ભૂલ થઈ ગઈ. હવે આવું નહીં કરું. મારાં ચાળાં કોઈના ખેતરમાં નહીં જાય.’