૧૯૬૧માં નીકળી ગયેલા નોબેલ વિજેતા સાહિત્યકાર હેમિંગ્વેનું એક ફેમસ ક્વોટ છે- ધેર ઇઝ નથિંગ ટુ રાઇટિંગ. તમે ફક્ત ટાઇપરાઇટર પાસે બેસો ‘ને લોહી વહેવા દો. એ માછીમારીના વાતાવરણમાં ઉછરેલા. એમને બંદૂકો બહુ ગમતી. અમેરિકાની ક્રાંતિમાં પણ લોહી વહેલું. આજે પણ અમેરિકા ‘ને લોહી વચ્ચે ગજબનો રિશ્તો છે. જ્યારે આપણે ત્યાં શાક સમારતાં કે દાઢી કરતા એક ટીપું લોહીનું દેખાઈ ગયું તો? ડૉક્ટર નહીં, પેશન્ટની વાત છે. લોકભોગ્યતાના નંબર ૧ પેરામીટરની છત્રછાયામાં નોર્મલ લોકો ઉર્ફે વાહક ઉર્ફે કન્ઝ્યુમરની વાત છે. ગુજરાત ગાંધીજીની જન્મ ‘ને કર્મભૂમિ છે. શિકાર કરવા, ડાળી કાપવા કે છરાબાજી માટે યોગ્ય નાઇફ અહીં કોના ઘરમાં મળે? કેટલા ગુજરાતીઓએ બંદૂક કે ગોળીનો સ્પર્શ કર્યો હશે? ક્રાઇમ આસપાસનું લેખન આપણે ત્યાં ફૂટપાથિયું ગણાતું. જૂની પેઢીઓમાં તો એવી ચોપડી ઘરમાં વડીલ જોઈ જાય તો આવી બને. ચોક્કસ, અમુક વર્ગ કે ઘર આમાં અલગ પડે. નિઃસંદેહ, કોઈ કામમાં અત્યંત તકલીફ પડી હોય તો નર દોસ્તો વાતો કરતા હોય છે કે ગુદામાર્ગમાંથી લોહી પડી ગયું. બાકી મહદ્અંશે આપણે લોહીથી ઈશ્વરની પૂજા કરનારાને શેતાની ગણીએ છીએ.