શાસ્ત્રીય સંગીત એ કલાત્મક સંગીત છે જે પાશ્ચાત્ય સંસ્કૃતિની પરંપરાઓમાં ઉત્પન્ન અથવા મૂળ છે, જેમાં શાશ્વત અને ધાર્મિક સંગીત બંને શામેલ છે. જ્યારે 1750 થી 1820 (ક્લાસિકલ પીરિયડ) ના ગાળાના સંદર્ભમાં વધુ ચોક્કસ શબ્દનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે, આ લેખ 6th સદી AD થી અત્યારના દિવસ સુધીના સમયના વિસ્તૃત સમયગાળા વિશે છે, જેમાં શાસ્ત્રીય સમયગાળો અને વિવિધ શામેલ છે અન્ય અવધિ. આ પરંપરાના કેન્દ્રીય ધોરણો 1550 અને 1900 ની વચ્ચે કોડીફાઈડ થયા, જેને સામાન્ય-પ્રણાલીના સમયગાળા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. યુરોપિયન આર્ટ મ્યુઝિક મોટાભાગે અન્ય બિન-યુરોપીયન શાસ્ત્રીય અને કેટલાક જાણીતા મ્યુઝિકલ ફોર્મ્સથી અલગ છે, જે તેના XIIXth સદીથી ઉપયોગમાં લેવાતા કર્મચારીઓની સિસ્ટમ દ્વારા કરવામાં આવે છે. [11] [સંદર્ભમાં નથી] કેથોલિક સાધુઓએ આધુનિકના પ્રથમ સ્વરૂપો વિકસાવ્યા છે. સમગ્ર વિશ્વભરમાં ચર્ચાવિચારણાને પ્રમાણિત કરવા માટે યુરોપીયન સંગીતવાદ્યો સંકેત. સંગીતના ભાગ માટે રજૂઆત કરનાર પીચ (જે મેલોડી, બાસલાઇન્સ અને તારો બનાવે છે), ટેમ્પો, મીટર અને લયમાં સૂચવે છે તે માટે સંગીતકારો દ્વારા પશ્ચિમી સ્ટાફ સંકેતનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે.