મહારાજશ્રી ઇશ્વરરામજીના વચનિ હતા કે તમે સાધુતામા રહીને ભજન કરશો તો રિધ્ધિ સિધ્ધિ ઘરબેઠ આવીને તમારા આગણામા ઊભી રહેવાની જ છે. એ પ્રમાણે ખરેખર અહી લાલરામજીને આશ્રમનિ વ્યવહાર ચલાવવા માટે કશી કોઇ જાતની તકલીફ પડી જ ન હતી. મંડલીથી ફરવાનુ તો પુજ્ય મહારાજશ્રીએ પોતાની હયાતીમા હ બંધ કરાવેલુ હતુ અને કહેવાય છે કે પાછળથી શ્રી લાલરામજીએ કોઇ દરદના કારણે પગ કપાવવો પડ્યો હતો એટલે અપંગ દશાના કારણે ક્યાય આવવુ જવુ પણ થતુ નહિ. છતાગુરુક્રુપાથી કેવલમ આશ્રમ રૂડી રીતે ચાલતો હતો. છતા તેઓશ્રીના અંતરાઆત્મામા એક મહાવ્યથા ચાલ્યા કરતી , તે એ જ કે, જે જ્ઞાતિકુળમા મારો જન્મ એ જે કડવા પાટીદાર સમાજ આજે ધર્મના નામે ભોળપણથી અથવા તો સરળતાથી છેતરાઇને અન્યાશ્રમ સ્વીકર્યો છે. એ એમાથી કેમ મુકત થાય? એ બધા મારા ભગવાન છે મારે એમને પાટલે બેસાડીને પુજવા છે, પરંતુ આજે એ બધા ભગવાનોએ પોતાનો પાટ અલગ માડયો છે.