બીજા કવિઓની વાત છોડો લ્યો મહાકવિ કાલિદાસની જ વાત કરીએ. જાહેરાતો વડે અમિતાભ બચ્ચન જેમ કોક માથાનું તેલ આપણા માથામાં મારે છે એમ મહા કવિ કાલિદાસે ‘અષાઢસ્ય પ્રથમ દિવસે..’ કહીને અષાઢ મહિનાને મહાન બનાવી દીધો છે. અષાઢના પ્રથમ દિવસે પર્વતના શિખરને સ્પર્શતો મેઘ યક્ષને નદી કિનારાની માટીમાં દંતશૂળ ભરાવતા હાથી જેવો દેખાયો હતો. લો કહો! એ જમાનામાંય ખોદકામો થતા હશે ત્યારે જ આવું સુઝયું હશે ને ? પણ મહાકવિ એ સરતચૂકથી જે.સી.બી. મશીન ને બદલે હાથી દેખાયો હશે! હવે એ જમાનામાં પણ કદાચ પોસ્ટ ખાતું ભરોસાપાત્ર નહિ હોય એટલે યક્ષ વાદળો મારફતે સંદેશા મોકલે છે. આજકાલ તો ઈ-મેઈલમાં બધું સિક્યોર રીતે, ખુબ જ ઓછા ખર્ચે અને ત્વરિત પ્રેમિકા સુધી પહોંચી જાય છે. અને ઈમેઈલ આજકાલ મોબાઈલમાં પણ જોઈ શકાતી હોવાથી કન્યાઓ મંદિરમાં પણ આવાં સંદેશા એક આંખથી વાંચી તાત્કાલિક ભગવાનની યથાશક્તિ આભાર વિધિ કરી શકે છે. વાદળ મારફતે કાગળ મોકલાવી શેખચલ્લીના તુક્કા જેવી વાત પર મહાકવિએ મેઘદૂત ઘસડી માર્યું, એ આધુનિક સમયમાં અપ્રસ્તુત છે. યુનિવર્સીટીવાળા પણ ‘છોકરાઓ ક્યાં મહાકવિનો ઘેરાવ કરવા જવાના છે ?’ એવું વિચારી ઝાઝું સમજ્યા વિચાર્યા વગર આવાં આઉટ ઓફ ડેટ કાવ્યો અભ્યાસક્રમમાં દાખલ કરે છે. કવિની કલ્પનાશક્તિ જો સારી હોત તો એમણે ઈ-મેઈલ કે એસ.એમ.એસની કલ્પના ન કરી હોત ? અને એવું ન કરી શકે તો પછી એ મહાકવિ શેના ?