પ્લાંટ અને ઘર અને સભાગૃહની વચ્ચે સતત ધક્કા ખાઈને હવે હું કંટાળી ચૂક્યો હતો. મારે એક કારની જરૂર હતી. એ દિવસોમાં ઓટોમોબાઇલની પસંદગીમાં અનેક વિવિધતાઓ વચ્ચે કારની ખરીદી મારા માટે કોયડા જેવી બની ગઈ હતી. એટલે મેં તરત જ પીટ બ્રાંટને મારા માટે એક નાનકડી, સસ્તી કાર એની પોતાની પસંદગીથી ખરીદી લેવા માટે પત્રમાં લખ્યું. થોડા મહિનાઓમાં યુનિવર્સલ કંપનીની આધુનિક મોડેલની કાર મારી પાસે પહોંચી પણ ગઈ! સાધારણ રીતે પસંદ કરાતા કાળા રંગને બદલે પીટે પોતે જ ઘેરા કથ્થઈ રંગની કાર પસંદ કરી હતી. મારે પોતાને ઘેર પણ આવી ઘેરા કથ્થઈને મળતા આવતા રંગની કાર જ હતી. ન્યુયોર્કમાં પાણીમાંથી જે પાછળથી મળી આવી હતી એ! ક્યુલિઅનમાં કાર એ નવાઈનીવસ્તુ હતી. ડૉક્ટરોમાં પણ બોંડ પહેલા જ હતા જેમણે કાર વસાવી હતી.