''ફ્રેન્કેસ્ટેઈન'' નવલકથા હવે હકીકત બનશે? આધુનિક તબીબી વિજ્ઞાન, પ્રોસ્થેટીક્સ, સ્ટેમસેલ ટેકનોલોજી અને બાયો પ્રિન્ટીંગ વડે અંગો બનાવવાનું આસાન બન્યું છે જુન ૧૮૧૬ એટલે કે આજથી ૨૦૦ વર્ષ પહેલાંની વાત છે. જ્યારે એક માનવ દૈત્યનો જન્મ થયો હતો. ખ્યાતનામ બ્રિટીશ લેખીકા લેક જીનીવા ખાતે હોલીડે મનાવી રહી હતી. સાથે કવિ મિત્ર લોર્ડ બાયરન અને તેનો પ્રેમી પર્સી શેલી પણ હાજર હતાં. મોસમ ઉનાળાની હોવા છતાં, વાતાવરણ પુષ્કળ ઠંડું અને ભેજવાળું હતું. બધા રૃમમાં ભરાઈ રહેતાં હતાં. લોર્ડ બાયરને ગુ્રપમાં રહેલા લોકોને એક ડરામણી 'ઘોસ્ટ સ્ટોરી' લખવાનું નિમંત્રણ અને ચેલેન્જ આપી. થોડા દિવસમાં મેરી શેલીએ આ દિશામાં કામ કરવાનું શરૃ કર્યું. જેમાંથી જન્મ થયો એક ડરામણી સાયન્સ ફિક્શન નવલકથાનો જેનું નામ હતું : 'ફ્રેન્કેસ્ટેઈન'. આ નવલકથા એ સમયનાં વિજ્ઞાાનથી પ્રભાવિત હતી. તેમાં શંકાને કોઈ સ્થાન નથી. એક તબીબ, યુવાન વૈજ્ઞાાનિક વિક્ટર ફ્રેન્કેસ્ટેઈન મડદાઓને ઉઠાવી લાવી તેમનાં વિવિધ સારા અંગો કાપી લે છે. બધા અંગોને જોડીને એક 'મોન્સ્ટર' બનાવે છે. વિદ્યુતનો ઉપયોગ કરીને વિવિધ શરીરનાં ભાગો ભેગા કરીને બનાવેલ 'ડેવિલ'ને તે જીવતો કરે છે. યાદ રહે, નવલકથામાં મોન્સ્ટરને કોઈ નામ આપવાનું આવ્યું નથી. આજે બે દાયકા બાદ 'મેરી શેલી' જીવતી હોત તો આશ્ચર્ય પામી જાત કે આ રીતે વિવિધ અંગો ભેગા કરીને એક મનુષ્યનું સર્જન જરૃર થઈ શકે. માત્ર મડદામાં પ્રાણ રેડવો મુશ્કેલ બને. આજનું વિજ્ઞાાન શું કહે છે? વિવિધ અંગોને એક જીવંત વ્યક્તિ પર પ્રત્યારોપિત થઈ શકે ખરા?