જીવનમાં કોઈપણ વ્યક્તિ જોડે મિત્રતા થવી કે સંબંધ બંધાય એની પાછળ ઋણાનુબંધન હોય છે. આ ભવનું કે ગયા ભવનું કંઈક લેણું હોય તો જ મિત્રતા શક્ય છે. આપણી ભાષામાં એના માટે એક સરસ શબ્દ વપરાય છે જેનું નામ છે :- અંજળ. અંજળ હોય તો જ મિત્રતા થાય પછી એ ગમે એવા માણસો હોય,ગમે એ કક્ષાના માણસો હોય પણ અંજળ હોય એટલે સોનાના હીંચકે હિંચકતો દ્વારિકનો નાથ પણ સાવ ચીંથરેહાલ ગરીબ સુદામાનો મિત્ર હોય.મિત્રો તો આપણી આંખ અને કાન છે.મિત્ર એક એવું વ્યક્તિત્વ છે કે જે આપણી ગેરહાજરીમાં પણ આપણી બુરાઈ સાંભળી નથી શકતા.મિત્ર આ દુનિયાના લોકોથી એટલા માટે જુદો પડે છે કે આ દુનિયાના લોકો આપણી મોઢે આપણા વખાણ કરશે અને જાહેરમાં આપણી ભૂલ કાઢશે,પણ મિત્ર જાહેરમાં આપણા વખાણ કરશે અને એકલા હોય ત્યારે આપણી ભૂલ કહેશે.આપણા છિદ્રો બુરવાનું કામ આપણા મિત્રો કરે છે.