Queer સિનેમા કહો કે LGBT કોમ્યુનિટી બેઇઝડ સિનેમા – કે જેની એક સમયે વાત છેડવી પણ છંછેડાઇ જવા સમાન હતી – કે જેનું વોલ્ડેમોર્ટ’ની જેમ નામ લેવું પણ નિષેધ હતું. સમયાંતરે એક સમય એવો આવ્યો કે આ સબબ ફિલ્મો / દ્રષ્ટિકોણ વિસ્તરતા ગયા ને પટ મોકળો થતો ગયો અને હવે 2017ના સમયખંડમાં જયારે આ મુવીને જોઈએ ત્યારે થાય કે આ મુદ્દે અને આ દિશામાં કૈક નવા સ્થાને કૈક નવીન જ સોપાન આ મુવી સર કરી ગઈ છે ! 1983’ના સમર’ના નોર્ધન ઈટાલીના કોઈ છેવાડાના નયનરમ્ય સ્થળની ચોપાસ ઉગી નીકળેલી આ વાત છે. – વાત છે એલિયો’ની ( જાણેકે નવો લિયોનાર્દો એવો Timothée Chalamet ) કે જે પોતાના અમેરિકન-ઇટાલિયન પેરેન્ટ્સ સાથે સમર વેકેશનમાં ઈટાલીના આ સ્થળે પોતાના જુનવાણી વિલા’માં આવ્યો હતો અને વાત છે ઓલિવર’ની ( કોન્ફિડન્ટ & કરિઝમેટિક એવો Armie Hammer ) કે જે એલિયો’ના પિતા કે જે ગ્રેકો-રોમન સ્કલ્પ્ચર’માં પ્રોફેસર હતા ,તેમની હેઠળ પોતાનું ડોક્ટરેટ પૂરું કરવા અમેરિકાથી આવ્યો હતો. પણ મુખ્ય વાત છે પહેલી નજરના અદમ્ય ખેંચાણની , પ્રથમ સ્પર્શની , એ ઝંખનાની , પહેલા પ્રેમની , ખુદના સ્વીકાર’થી લઈને પ્રિય પાત્રના સ્વીકાર’ની , પ્રેમથી લઈને પીડા સુધી વિસ્તરવાની , એકબીજામાં ઓગળી જવા’ની અને અંતે એકબીજાની આંખોમાં અન્યોન્ય’ને નિહાળીને બીજાના નામથી સ્વંયને પુકારવાની . . .