જુમ્મનની દાદાગીરી ચોરે ને ચૌટે ચર્ચાતી હતી. ભરબજારે ને ધોળા દહાડે કોઈનું પણ ઠંડે કલેજે એ કાસળ કાઢી નાખતો. સ્ત્રીભૂખ્યા એવા એને તો કોળું કાપવું અને માણસને કાપવો એ બન્નેય સરખું. આખુંય ગામ એનું વિરોધી. એના ત્રાસમાંથી છૂટવા આખું ગામ તરફડતું. પણ કોની મજાલ છે કે એની સામે મગનું નામ પણ મરી રુપેય ઉચ્ચારી શકે. એના ખેતરમાં કામ કરનારા મજૂર સ્ત્રી-પુરુષોનું તે તન-મન-ધનથી ભરપૂર શોષણ કરતો.. છતાંય તેની ધાક એવી કે ગામના લોકો એને મને કે કમને પણ જુમ્મનશેઠ કહી બોલાવતા.