એ પછી રેબી મેનાસા લિવાર્તોવને બચાવવાનું અભિયાન ચાલ્યું, જેમાં તેમને એક ધાતુકામના કારીગર ગણાવીને પ્લાઝોવથી એમેલિયા લઈ આવવાના હતા. લિવાર્તોવ, કાળી દાઢી ધરાવતા, શહેરના એક યુવાન અને વિદ્વાન રેબી હતા. તેઓ પોલેન્ડના પરંપરાગત રેબી કરતાં ઘણા ઉદારમતવાદી હતા! જીવન કરતાં પણ તેઓ સબ્બાથની પ્રાર્થનાને વધારે મહત્વની માનતા હતા! ૧૯૪૨ અને ૧૯૪૩ના પ્રત્યેક શુક્રવારની સાંજે, તેમના અનેક અનુયાયીઓ વેઠીયા મજૂર તરીકે કામ કરવાનો ઈનકાર કરીને ગોળીઓનો સામનો કરીને મૃત્યુને ભેટ્યા હતા! તેઓ એવા વર્ગના લોકોમાંના એક હતા જે, યુદ્ધ પહેલાંનાં શાંતિનાં વર્ષોમાં પણ પ્રાર્થના કરવા માટે એકઠા થયેલા લોકોને સલાહ આપતા હતા, કે આપણે ઈશ્વરને માનાવામાં ભલે ચુસ્ત ધર્મનિષ્ઠા રહીએ, પરંતુ અન્ય લોકો સાથે બુદ્ધિપૂર્વકનું નમ્ર વર્તન કરીને પણ આપણે ઈશ્વરનું સન્માન કરવું જોઈએ.