એટલે કચરાને ઉચ્ચ આસને સ્થાપો. એના પર છાણાં ન થાપો. કચરો આપણને બીજું પણ ઘણું જરૂરી શીખવી જાય છે. સદા ઉદ્યમી બની રહેવા પ્રેરે છે. તમે રોજેરોજ ચીવટ રાખી, ધ્યાન આપી કાયમ ઝાપટઝૂપટ કરતા હો, પણ એકાદ-બે દિવસ પણ જો ચૂક્યા, પ્રમાદ કર્યો કે તરત જ ધૂળ બાઝી જવાની, બાજી બગડી જવાની. ધૂળ તમારી ધૂળ કાઢી નાખશે ! પછી તે દીવાનખાનું હોય, રસોડું હોય કે તમારું મન ! વર્ષોની મહેનત પર પાણી ફરી જવાનું ! હજી બે દી’ પહેલાં જ બધો કચરો કાઢી ઓરડા કે કપડાં વગેરે ચકચકિત સાફ કર્યા હોય તોય બે દી’માં ત્યાં ફરી કચરો દેખા દેશે. જે તમને ચેતવે છે. જીવનમાં આળસ ન કરવાનો, સદા જાગ્રત રહેવાનો અનેરો ઉપદેશ આપી જાય છે. તમે કોઈના હજાર સારા કામ કર્યા હશે, તેનો એકેય વાર ઉલ્લેખ તેણે ક્યારેય કોઈને નહીં કર્યો હોય, પણ ભૂલથી પણ તેનું એકાદ કામ ન કરી શકો કે થોડું પણ બગાડો એટલે ખેલ ખલાસ. તમારા અગાઉના તમામ સારા કામ, એ બધો ગુણ ભૂલીને છડેચોક તમને વગોવશે. સંબંધ તોડી મોઢું તોડી લેશે. તમારો ‘કચરો’ કરી નાખશે. માટે જીવનની ફિલસૂફી સમજાવતા આવા કચરાને નાકનું ટીચકું ચડાવી ધુત્કારવો એ પાપ છે.