જીવરામ જોષીએ મિયાં ફુસકીનું પાત્ર કેવી રીતે સર્જ્યું એ વિશે એમના શબ્દો ટાંક્યા છે : ‘હું કાશીમાં રહેતો હતો ત્યારે એક મિયાંને જોઈને મને મિયાં ફુસકીનું પાત્ર ઘડવાની પ્રેરણા મળી હતી. કાશીમાં નરસિંહ ચોતરા મહોલ્લામાં મંદિરની પાછળ આવેલા ઘરમાં અલી નામના અત્યંત રમૂજી સ્વભાવના દૂબળાપાતળા મિયાં રહેતા હતા. એ એક્કો ચલાવતા. હંમેશાં હસતા અને બીજાને ખડખડાટ હસાવતા. એમનો મશ્કરો સ્વભાવ અને દેખાવ જોઈને મને ફત્તુ મિયાં નામનું પાત્ર ઘડવાની પ્રેરણા મળી. દૂબળાપાતળા દાઢીધારી ફત્તુ મિયાં લેંઘો અને બંડીનો પોશાક પહેરતા. માથે ટોપી રાખતા. આ મિયાંના સ્વભાવની એક ખાસિયત હતી કે એ બહાદુર હોવાના બણગાં ફૂંકતા, પરંતુ અંદરખાને અત્યંત બીકણ હતા. એટલે મિયાં સાથે ફુસકી નામ જોડી દેવા વાર્તા લખી નાખી.’ મિયાં ફુસકીનું મુસ્લિમ પાત્ર ઘડ્યા પછી કોમી એકતાની ભાવનાથી પ્રેરાઈને જીવરામ જોષીએ તભા ભટ્ટના હિંદુ પાત્રનું આલેખન કર્યું. કાશીમાં જોયેલા બ્રાહ્મણોના આધારે તભા ભટ્ટનું પાત્રાલેખન કર્યું. માથે પાઘડી અને ખભે ખેસ ધારણ કરતાં દુંદાળા ભટ્ટ મિયાં ફુસકીના મિત્ર બન્યા. દૂબળા મિયાં અને જાડિયા ભટ્ટજીની ભાઈબંધી કોમી એકતાનો સંદેશ આપે છે. વાર્તાની વાર્તા ને સંદેશનો સંદેશ…. જીવરામ જોષીને કાશીમાં જોયેલાં પાત્રોના આધારે મિયાં ફુસકી લખવાની પ્રેરણા મળી જ્યારે ટ્રેનમાં ઊંચા માણસને જોઈને એ લાંબા છકા અને ટૂંકા મકાનાં પાત્રો ઘડવા પ્રેરાયા. મામાના ઘેર જવા થનગનતા અડુકિયો દડુકિયો તો એમના મનગમતાં પાત્રો હતાં. મામાનું ઘર કેટલે, દીવો બળે એટલે….. આ બાળગીત તો આજે પણ લોકપ્રિય છે !