અંગિકા તો આવાં સમજદાર સાસુને પામીને ધન્ય ધન્ય થઈ ગઈ.. હા, આગમ્ય થોડું ઓછું બોલતો.. પરંતુ આખો દિવસ સાસુ સાથે રહેતી અંગિકાને એ વાતની કોઈ તકલીફ નહોતી.. સસરા રાજીવભાઈ બેંકમાં મેનેજર હતા તેથી તેઓ આખો દિવસ બસ તેમના કામમાં જ વ્યસ્ત રહેતા. કોઈ જ પ્રકારની કચકચ નહિ. .હા ક્યારેક અંગિકાને પોતાની બહેનપણીઓને જોઈને જરૂર થતું કે આગમ્ય અને તે બીજા યુગલોની જેમ ક્યારેય ક્યાંય ફરવા નથી જતાં.. પરંતુ જયારે જયારે તે પોતાની બહેનપણીઓ પાસેથી સાંભળતી કે તેમનાં સાસુ અને નણંદની કેવી કચકચ છે કે પતિ સાથે પણ ખુશીથી નથી જીવાતું. એ સમયે પોતાને ખૂબ જ નસીબદાર સમજતી. લગ્ન થયે છ જ મહિના થયા હતા.. તેનાં સાસુ સેવંતીબહેનના એક સંબંધીના પાડોશમાં જ તે રહેતી એટલે સેવંતીબહેનને ત્યારથી જ નજરમાં વસી ગયેલી. માગું નાખ્યું ત્યારે અંગિકાનાં માતાપિતાએ સઘળું જોઈને હા કહેલી. લગ્નબાદ તે અને આગમ્ય પહેલા એકાદ બે મહિના બહાર જતાં.. ને પછી સાસુનો સથવારો હતો એટલે અંગિકા ખુશ રહેતી. બન્ને સાસુ-વહુ નહિ, પણ હંમેશાં બહેનપણીઓની જેમ જ રહેતાં. ક્યારેક સેવંતીબહેન અંગિકાનાં કપડાં પહેરી લેતાં, તો વળી ક્યારેક અંગિકા સાસુમાની સાડી પહેરી લેતી. સાસુમા સ્વચ્છતાનાં આગ્રહી એટલે ઘરને શણગારવાનું બહુ ગમે એમને. જયારે સમય મળે ત્યારે બન્ને સાસુવહુ બજારમાં ખરીદી કરવા નીકળી પડતાં. પછી ભલે કંઈ લે કે ના લે, પણ બજાર આખી તો ચોક્કસ ફરવાની જ. આગમ્યને ટાઈલ્સની પોતાની ફેક્ટરી હતી એટલે પૈસા તો તે અઢળક કમાતો. પોતાના પાપાને તે ઘણીવાર કહેતો કે બેન્કની નોકરી છોડી દે, પરંતુ તેઓ કહેતા કે જીવનમાં કોઈક પ્રવૃત્તિ તો રહેવી જ જોઈએ. તેના વગર જીવન નકામું અને મગજ ખાલી થઈ જાય. તેથી તેઓ પ્રવૃત્તિ ના છોડતા. ચારેય જણાની પોતાની પણ એક દુનિયા હતી અને સાથે મળીને બધાં એકબીજામાં હળીભળી જાય તેવાં વ્યવહારુ અને સમજદાર પણ હતાં.