(૨) એ તરતજ નક્કી કરી શકે છે કે પોતે, જન્િ પહેલાું, મપતાના વીયમિા ું મ કાયેલ ું િાત્ર અપમવત્ર જળગબન્દ હતો. પરુંત િય પાકતાું પ્રકૃમતએ એને િાતાના ુંિભામશયિા ુંમ િંચ્યો. તે પછી ત્યાું, એ પ્રકૃમતનો પહરપાક થતાું, એ લોચા, પરપોટા, કગબલ, અન ેપછી જન્િવાને તૈયાર એવા બાળક રપે બની િયો, તેથી, એ ચોક્ક પણે જાગણ શકે છે, કે એન ું પોતાન ું વતમિાન ઘડતર િાત્ર પાણીિાુંથી થય ું છે. (૩) વળી આિળ એણે એ પણ મવચારવ ું ઘટે કે, મપતાના વીયિમાું, વીયમરપે સ્થાન િળતાું પહેલાું એની ક્સ્થતી કેવી, ને કયા ુંહતી. િને ખાતરી છે, કે થોડો રખો મવચાર કરવાથી પણ એ િજી શકશે, કે શરિાું, એ િાત્ર અન્ન હતો, જે એના મપતાએ ખાધ ું, પછી એવા અન્નરપે રહેલો એ મપતાનાું પતવાશયિાું પચ્યો, અને તેનો ર યકૃત (લીવર) િા ુંિયો, ને રતત બન્યો. રતત બનીને, એ મપતાના પ્રત્યેક અંિનો આહાર બન્યો. અને તેિાથુંી વમ અંિોનો મનચોડ – ાર રપે, મપતાના ુંવીયમના પ્રવાહિા ુંપ્રવેશ્યો, અને પોતે વીયમરપે, ત્યા ુંપ્રિટ થયો. (૪) અન્નન ું ખરું રપ શ ું છે ? ઘા , પાદુંડા, એ ક્ાથુંી નીપજે છે. ૧ ધરતીિાથુંી. તે ઉપરથી જણાય છે કે, અમ ક કાળે એ ધરતીનાું પેટાળિાું હતો, ન ે ધરતીએ એને (6/76) વનસ્પમત રપે જણ્યો. ને તે પછી, એ પોતાના િન ઠય મપતાનો આહાર થયો હોવો જોઈએ. આવી રીતે મવચાર કરીને એ નક્કી કરી શકે છે કે, પોતે પહેલાું િાટી હતો. ને િાટીિાથુંી નીકળીને, દૈવી પ્રકૃમત દ્વારા, અનેક રપો બદલતો, પોતે છેવટે િાણ થવા પામ્યો છે. (૫) પણ ક્ાયુંે, આ મવચારનો છેડો નથી આવતો, એણે જાણવ ું જોઈએ કે, હવે પછીયે, એ એવા િન ઠયનાું ખોગળયાિાું દાકાળ નથી રહી શકવાનો, જન્િ પછીયે, એ પ્રકૃમતને પ્રતાપે, પહરવતમન પાિતો, પહેલો બાળક, પછી ય વાન, ન ે પછી વૃદ્ થતો, અને અમ ક મનમશ્ચત િયે, િરી પણ જવાનો છે. અને વળી પાછો, ધરતીિા ુંધરબાઈને િાટી બની જવાનો છે. એિ મવચારતાું એને ખબર પડે છે કે,