પરંતુ દેવતાને યજમાનની ભક્તિનાં જે માનઅકરામ મળે છે તેનાથી તેણે ફુલાઈ જવાની જરૂર નથી. તેણે તો એ ભુલી નથી જવાનું કે ભક્તિનો આ પ્રવાહ અમુક ચોક્કસ સંજોગો દ્વારા પ્રેરિત જરૂરીયાતને કારણે જ છે. સંજોગો બદલશે, તો જરૂરીયાતો પણ બદલશે, અને તે મુજબ યજમાનની ભક્તિમાં પણ ભરતીઓટ આવશે. બીજા શબ્દોમાં કહીએ તો કોઈ પણ દેવતા પ્રત્યેની ભક્તિની પણ એક નિશ્ચિત અંતિમ અવધિ હોય છે. યજમાનની ભક્તિના ભાવની ભરતીમાં વહી નીકળવું આસાન છે. પરંતુ ભરતી કાયમ નથી રહેતી. એટલે જો દેવતા એ ભુલી જાય કે કોઈપણ સંબંધની આવરદા સંદર્ભોચિત છે તો યજમાનના ભાવની ભરતીઓટની અસર બહુ આઘાતજનક નીવડી શકે છે.