સદ્યસ્નાતા કન્યા લાલ કોરવાળા પાનેતરમાં માંયરે બેસે વાળમાંથી હજી પાણી ટપકતું હોય, પાનેતરની એક કોર ભીની થઈ ગઈ હોય…આ દૃશ્યમાં જે કવિતા છે તે હવે ક્યાંક ખોવાઈ ગઈ છે. લાલ ચુંદડીમાં સજ્જ કન્યા મને હંમેશાં સુંદર લાગી છે.. દિલ્હીમાં કોણી સુધી ચૂડીઓ પહેરવાનો રિવાજ ્છે.. છોકરીઓ નોકરી પણ કરતી હોય. હાથમાં ચૂડાવાળી કોઇ કન્યા મને મેટ્રો કે બસમાં મળે તો એ સાક્ષાત કવિતાના માનમાં મેં હંમેશાં સીટ છોડી દીધી છે. આવા પતીકાત્મક રિવાજો બંધ થવાનો મને અફ઼સોસ છે. અલબત્ત, બુદ્ધિ પાસે આવાં પ્રતીકોનું કઈં કામ નથી એ જાણું છું