આરા વિનાના એકલ ગગને ભમતો વ્યાકુલ ઈન્દ્ર, એના અનિમેષ નયનથી ઝરે લાખો તુષારબિન્દુ કંપિત વનમાં કોમલ પાંદડી થઈ ગઈ પાણી પાણી; મેં તો ફૂલોની વેદના જાણી.