અને હવે ધારો કે, રાજા દશરથે કૈકેયીને પૉઈન્ટ બ્લેન્ક ‘ના’ પાડી દીધી હોત તો શું થાત ? કશું જ ના થાત. બહુ બહુ તો કૈકેયી રિસામણે બાપના ઘરે રવાના થઈ જાત, યા કોઈ નારીગૃહમાં જાત, દશરથને વગોવત, ટી.વી. ચૅનલ હોત તો પતિની વિરુદ્ધ ઈન્ટરવ્યુ આપત, પણ આત્મહત્યા તો કોઈ કાળે ન કરત. મનોવિજ્ઞાનમાં કહેવાયું છે કે જેને સાચે જ આપઘાત કરવો હોય એ ક્યારેય આ બાબતનો આગોતરો ઢંઢેરો પીટતું નથી. (દા.ત. હૉલિવુડની ફિલ્મ અભિનેત્રી મેરલીન મનરો) બધાને બધું ક્યાં મળે છે એ રીતે કદાચ ભરતને માની જીદ છતાં અયોધ્યાની ગાદી ન મળી હોત, રામાયણ પણ ન થાત, એટલે કે સીતાજીનું અપહરણ ન થયું હોત કે તેમને જમીનમાં ઊતરી જવું ન પડત. જુઓને, બસ, ત્યારથી એ દિવસથી પોચી પડી ગયેલી ધરતી હજુય ધ્રૂજે છે – ધરતીકંપો થયા કરે છે. જો રાજા દશરથે કૈકેયીને પહેલી ABCD માં ‘NO’ કહી દીધું હોત તો રામને શબરીનાં એંઠાં બોર ખાવાના દિવસો ન આવ્યા હોત – ભલે પ્રેમથી ખવડાવવામાં આવે, પણ કોઈનું ખાધેલું એંઠું-જૂઠું ખાવું માણસ માટે આરોગ્યપ્રદ હોતું નથી. ગમે એટલો ભક્તિભાવ શબરી શ્રી રામ માટે ધરાવતી હોય, પણ એથી કરીને રામે તેનાં અડધાં-પડધાં ખાધેલાં બોર શા માટે આરોગવાં જોઈએ ? કદાચ આ જ કારણે જેના ગળાડૂબ પ્રેમમાં હોય એ સ્ત્રીનું ઝેર શૅર કરવા પ્રેમીઓ તૈયાર થતા નથી. આ પેલી સૂર્પણખાનું નાક પણ ન કપાયું હોત ને પછી ‘મિસ શ્રીલંકા’ બનવા નાકની પ્લાસ્ટિક સર્જરી કરાવવાની નોબત ન આવત. શ્રી રામે તાડના ઝાડ પાછળ સંતાઈને વાલીનું ફેઈક એન્કાઉન્ટર ન કર્યું હોત. એ તો સારું થયું કે શ્રી રામ રાજઘરાનાના હતા એટલે બચી ગયા, બાકી પોલીસખાતામાં હોત તો જરૂર કોઈ સેક્યુલારિસ્ટે તેમના પર ફેઈક એન્કાઉન્ટરનો કેસ ફટકારે દીધો હોત, અને રાવણને દર દશેરાએ એ દિવસ યાદ રાખીને, ભડભડ બળવું ન પડત ને ફરી વાર બળવા માટે પેલા દેવહુમા પંખીની પેઠે પોતાની જ રાખમાંથી જન્મવું ન પડત. જોકે આ બધાં માટે દોષનો ટોપલો તો રાજા દશરથ પર જ નાખવાનો થાય. એક વાર ખોંખારીને તેણે કૈકેયી સામે જોઈને બરાડો પાડ્યો હોત કે, ‘ના એટલે ના’, તો તેને પણ હાર્ટફેઈલથી મરવું પડ્યું ન હોત – હા, તે ગુજરી ગયો ત્યારે તેનું હૃદય ધબકતું બંધ થઈ ગયું હતું. (રામ નામ સત્ય હૈ !)