ગીતામા કેવળ કર્મયોગનું, કેવળ જ્ઞાનયોગનું, અથવા કેવળ ભક્તિયોગનું વર્ણન થયું છે – એવી વાત પણ નથી. એમા ઉપર્યુક્ત ત્રણેય યોગો ઉપરાંત યજ્ઞ, દાન, તપ, ધ્યાનયોગ, પ્રાણાયામ, હઠયોગ, લયયોગ વગેરે સાધનોનું પણ વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. એનું ખાસ કારણ એ છે કે ગીતામાં અર્જુનના પ્રશ્નો યુદ્ધના વિષયમાં નથી, પરંતુ કલ્યાણના વિષયમાં છે અને ભગવાન દ્વારા ગીતા કહેવાનો ઉદ્દેશ્ય પણ યુદ્ધ કરાવવાનો બિલકુલ નથી. અર્જુન પોતાનું નિશ્ચિત કલ્યાણ ઇચ્છતા હતા (અ. ૨/૭, અ. ૩/૨, અ. ૫/૧). એટલા માટે શાસ્ત્રોમાં જેટલાં કલ્યાણ કારક સાધનો કહ્યાં છે, તે સઘળા સાધનોનું ગીતામાં સંક્ષેપથી વિશદ વર્ણન મળે છે. એ સાધનોને લીધે જ સાધકજગતમાં ગીતાનો વિશેષ આદર છે. કારણ કે સાધક ચાહે ગમે તે મતનો હોય, ગમે તે સંપ્રદાયનો, કે ગમે તે સિદ્ધાતને માનવાવાળો હોય, છતાં પોતાનું કલ્યાણ તો બધાને અભીષ્ટ છે.