પહેરવેશ પરથી એ દાદા માલધારી હોય એવું લાગ્યું, સિતેર વટાવી ગયેલું જિર્ણ શરીર, મેલુ-ઘેલુ કેડીયું અને ખભે એક પોટલી. સૌપ્રથમ તો મે એમને પાણી આપ્યું, બોટલ એમણે પકડી રાખી પણ પાણી પીધું નહીં એટ્લે મેં એમને પાણી પીવા કહ્યું પણ પછી મને ખબર પડી કે દાદા કાને બહુ ઓછુ સાંભળતા હતાં. મે જોરથી કહ્યું તો એમણે એમની પાસેથી એક લોટો આપ્યો. મેં એમા પાણી ભરી દીધુ એ એમણે પીધું, પછી મને શાંતિ થઇ. મે એમને ક્યાં જવું છે એવું ઘણી વાર પુછ્યું પણ એમણે કોઇ જવાબ આપ્યો નહીં, છેવટે અમે આગળ નીકળી ગયા પણ એ દાદા અને એમના વિશેના પ્રશ્નો મારા મનમાં સતત ઘુમરાતા હતાં. કોણ હશે એ દાદા? એવા વગડામાં એવા તાપમાં કેમ ભટકતાં હશે? એકલા હશે કે ઘરેથી આજકાલના દિકરાઓએ કાઢી મુક્યા હશે? અને એવા તો કેટલાય પ્રશ્નો મારા મનમાં ઉઠતા હતાં.