સરઘસ દહેરાસરમાંથી નીકળી ગામ વચ્ચે પહોંચી આવ્યું હતું. સફેદ બળદને નવડાવી તેમના ઉપર આભલા ભરેલ ઝૂલ ઓઢાડવામાં આવી હતી. સીસમના રેંકડા પર સાંગી ઢાળી ઉપર સપ્તરંગી માફા સાથે વેલડું શોભી રહ્યું હતું. વેલડાની આગળ બગલાની પાંખ જેવા સફેદ ધોતિયાં અને તેવાં જ ઉપવસ્ત્રો ધારણ કરેલા મુનિરાજો ધીમી ગતિએ ચાલતા હતા. મુનિશ્રીઓની આગળ વણિક કન્યાઓ તબલાં અને ઝાંઝનાં તાલ પર ચામર ઢોળતી નૃત્ય કરતી આવતી હતી. વેલડાની પાછળ સુંદર વસ્ત્રોમાં સજ્જ સન્નારીઓ માથે મોતી ભરેલ નાળિયેર મૂકેલા કળશ લઇ ગાતી ગાતી ચાલતી હતી. વેલડાની અંદર એક વયોવૃદ્ધ મુનિશ્રી બેઠા હતા. સફેદ ધોતિયાં-ઝભ્ભા અને લેંઘા-ઝભ્ભામાં શ્યામ પણ સોહામણા લાગતા સદગૃહસ્થોના ચહેરા પર આનંદ ઝગમગતો હતો. સમગ્ર વાતાવરણ ભક્તિમય બન્યું હતું.