આમ તો ઘણી મિઠાઈઓ પાકશાસ્ત્રમાં પોતાનું સ્થાન ભોગવે છે પણ પેંડા “ઓપનર” તરીકે આજની તારીખે પણ અડીખમ છે. નોન-સ્ટ્રાઈકર એન્ડ પર લાડવા પણ અડીખમ જ છે. (કેટલાંય ભુદેવો મને આશિર્વાદ આપશે! જય પરશુરામ! જય વિઘ્નહર્તા ગણેશ મહારાજ!) બોર્ડમાં પાસ થયાની ખુશી હોય (હા હા પાસ.. તમારે સાલ્લું બોર્ડ ફર્સ્ટ જ આવવું હોય નહીં??) કે મફતલાલની વચલીનું રમણીકલાલના છગન સાથે ગોઠવાઈ ગયું હોય (હા ભઈ ખબર છે, બેય ચસ્કેલ છે.. પણ તમારે શું?), બચુભાઈનો પોયરો રિલાયન્સ જિઓમાં ગોઠવાઈ ગયો હોય (તમારી ટેણકી એની જોડે ફરતી એ ગમતું નહીં, અને હવે ટેણકી જોડે જ તમે જિઓ સિમ મંગાવ્યું, હેં ને?) કે રાવજી પટ્ટાવાળાને ત્યાં દીકરી આવી હોય (ત્રણ દીકરા માથે દીકરી આવે એટલે કેવો રાજી થયો, નહીં?) કે પછી તમારા બાજુના ટેબલવાળા મનસુખ મહેતાએ નેનો લીધી હોય (સેક્ન્ડ હેન્ડ જ સ્તો)… બધાં લાલ ક્લરના બાંધણીના કાગળવાળાં પૂંઠાના બોક્સમાં સ્પેશીયલ દાણાદાર પેંડા લાવે ત્યારે મોઢાની મિઠાશ મન સુધી પ્રસરે.. અને આપણે જ એ ખુશીના ભાગીદાર બની જઈએ. આવો અનુભવ મોતીચુર લાડુથી લઈને કાજુ કતરી કે બદામ રોલ લઈને કેડબરી સિલ્ક ખાઈને થતાં નથી. (આપણે બે મોઢે ખાઈ લઈએ તે અલગ વાત!! ગુજ્જુ રોક્સ)