બાલુભાઈને ઓળખું છુ, એટલે કહી શકુ કે, હા એમ જીવવું શક્ય છે. બાલુભાઈને મે અજાણ્યા લોકો સાથે બહુ ઝડપથી આત્મીય થઈ જતા જોયા છે. અને જાણીતા બની ગયા પછી જાણે એ હંમેશા માટે મીત્ર બની જાય છે. કોઈ પણ નવી વ્યક્તીને મળે, એટલે એ એમના નામના અર્થથી શરુ કરે – એમની લોકો સાથે “connect” થવાની આ આગવી ઢબ છે. મારી પોતાની જ વાત કરું, તો ચોથા ધોરણમાં મારી મૈત્રીપુર્ણ મુલાકાત બાદ થોડા સમયમાં ભાઈ એમની કર્મભુમી ઉંબરી જતા રહ્યા. એ પછી હું એમને ૧૨મા ધોરણના વેકેશનમાં મળ્યો – આઠ વર્શ બાદ. આમ છતાં, તેમને મારુ નામ યાદ હતું. સહજ રીતે વર્શો સુધી કોઈનું નામ યાદ રાખવું અને આત્મીયતા જાળવવી ત્યારેજ શક્ય બને જ્યારે તમારા મનમા એક શુધ્ધતા હોય; જ્યારે તમારા પરીચયો માત્ર દુન્વયી લાભ ખાંટવા માટે કે પોતાના અહંકારના સંતોશ માટે ના હોય.