મુરાર રોડ પરના નેમ વિહાર બિલ્ડિંગમાં રહેતા સિનિયર સિટિઝન શાંતિલાલ શાહે મિડ-ડે LOCALને કહ્યું હતું કે ‘હું ૧૯૮૨થી મુરાર રોડ પર રહું છું. એ વખતે અહીં કંઈ જ નહોતું. દેવીદયાલ રોડ પર બસ-ડેપો જ્યાં આવેલો છે એ પ્લૉટ પણ સરકારે મારી પાસેથી લીધો છે. મને એની કોઈ જ તકલીફ નથી, પરંતુ મને તકલીફ થાય છે મોડી રાતના ડેપોમાંથી આવતા અવાજથી. દિવસ આખો તો બસ આવતી-જતી હોવાથી એનો અવાજ તો આવવાનો જ છે અને દિવસના અન્ય અવાજને લીધે એ અવાજ એટલો કાને પડતો નથી, પણ રાતના ૧૧ વાગ્યાથી સવારના પાંચ વાગ્યા સુધી સતત બસોને રેસ કરવામાં આવતી હોય છે જેનો અવાજ શાંત વાતાવરણમાં ડબલ થઈ જતો હોય છે. ફક્ત અવાજ જ નહીં, ડેપોમાં લગાડવામાં આવેલી હેલોજન લાઇટનો એટલોબધો પ્રકાશ અમારા ફ્લૅટમાં આવે છે કે રાતે લાઇટ લગાડવાની જરૂર ન પડે. મારી ઉંમર ૭૨ વર્ષની છે. આ અવાજથી હું બરાબર ઊંઘી શકતો નથી જેની અસર મારા શરીર પર પણ થઈ રહી છે. એ જ રીતે ઘરમાં મારા નાના દીકરાનું પાંચ મહિનાનું બાળક છે જે સૂતું હોય અને જો બસ રેસ કરવાનો અવાજ આવે તો ડરીને ઊઠી જાય છે અને રડવા લાગે છે. બાળકની તબિયત પર આ બધાની ખરાબ અસર ન પડે એ માટે મારે મારા દીકરા અને વહુને તેના બાળક સાથે નાશિક શિફ્ટ કરવા પડ્યા છે. આસપાસમાં આવેલાં બિલ્ડિંગના મોટા ભાગના રહેવાસીઓએ મળીને આ બાબતે બસ-ડેપોના અધિકારીઓનો છેલ્લાં ચાર-પાંચ વર્ષમાં અનેક વાર સંપર્ક કર્યો હશે, પણ એનો કોઈ નિકાલ આવ્યો નથી.’