…મને એ કોણ દેખાયું? અંઘારા ઓઢીને દૂરથી એ કોણ સાંભળી રહ્યું હતું? એના મોટા લાંબા કેશ હતા. ચંદ્ર જેવું ગોળ મોઢું હતું… શુક્ર જેવી ચમકતી આંખો હતી… એ કોણ હતી… રંભા કે મેનકા? ફક્ત મારી કલ્પના! મારી જાગ્રતાવસ્થાનું દિવાસ્વપ્ન માત્ર? કે ખરેખર ત્યાં કોઈ ઊભું ઊભું સાંભળતું હતું? મેં નીચા નમીને એ તરફ લક્ષ આપીને જોયું… અરરર! આ કેવું કૌતુક! આ તો હું પોતે ત્યાં ઊભો હતો. હું મારાથી અલગ બનીને દૂરથી સાંભળી રહ્યો હતો…. અસંભવ…. અસંભવ!