બાળક ધીમે ધીમે ચાલતા શીખે છે. એક તબક્કો એવો હોય છે જ્યારે બાળક ફક્ત પોતાના ગોંઠણીયા ઉપર ચાલે છે. માતા પિતાની એ તમન્ના હોય છે કેતેમનું બાળક ઉભું થઇને ચાલવા લાગે. અગર બાળક પોતે ઉભું થવા જશે તો પડી જશે, વાગશે અથવા તો ઝખ્મી થશે. તેઓ બાળકને આ પરિસ્થિતિમાંછોડી દેતા નથી પરંતુ આંગળીઓના સહારા વડે બાળકને ઉભું કરે છે અને તેને ચાલતા શીખવે છે. બાળક તેઓના સહારાનો મોહતાજ છે. જ્યારે બાળકધીરે – ધીરે પોતાની જાતે ઉભું થવા લાગે છે અને સ્વતંત્ર થઇ જાય છે તે દ્રશ્ય માતા પિતા માટે ખુશીનું કારણ બને છે. તેઓ બાળકને પોતાના પગ ઉપરઉભેલું જોઇને ખુશ થાય છે.