10 વખત વાંચેલી ત્યારે પ્રકાશન સંસ્થા નવભારત સાહિત્ય મંદિર હતી. તેના કવરપેજ પર ઉછળતી કૂદતી કેસરબા દેખાતી હતી. જેની નવલકથાના કેરેક્ટર સાથે કોઇ સામ્યતા નહોતી અને હવે નવી બહાર પડેલી સાર્થક પ્રકાશનની બુક ખરીદીને વાંચી. કંઇ નવું નહોતું. અશ્વિની ભટ્ટનો જુવાન ચહેરો બેકસાઇડમાં હતો. આગળ અરીસો હતો, ઉપર પણ અશ્વિની ભટ્ટનો પાસપોર્ટ સાઇઝનો ફોટો હતો. રાબેતા મુજબ અશ્વિની ભટ્ટના વખાણ કરવામાં આવેલા હતા. એ પણ હતું કે તેઓ લોખંડી વાંચકના લેખક છે. એટલે મને પણ આર્યન મેન હોવાની ફિલીંગ થઇ. પણ એક ખબર પડી ગઇ કે વારંવાર કોઇ બુકને વાંચવામાં આવે તો તે પુસ્તકમાંથી નવું નવું શીખવા જરૂર મળે છે. આજે એ ખબર પડી ગઇ કે, આયનો નવલકથા એ કોઇ હોરર કથા નથી.