મૂળીબાવળીથી તેડું આવ્યું. આવનાર ભાઈ કહે, “મારી દીકરીને ખાટલો નથી થતો; કાશીબા, ચાલોને.” હું ઘોડે બેસી રવાના થઈ. રસ્તે કીચડ, ઘોડું ઊભું રહી ગયું. છેવટે બે કિલોમીટર લાકડીના ટેકે ચાલતી ગઈ. પછી બે જણ માંડ બેસી શકે એવી હોડી, જેને ત્યાં તડિયો કહે છે તેમાં બેઠાં. એ તડિયો પણ કાણાવાળો: તેડવા આવનાર સતત છાલિયાથી પાણી ઉલેચ્યા કરે.હોડીને વાંસડાથી હલેસાં મારે ત્યારે પાણીની છાલકોથી કપડાં ભીંજાય. એવી સ્થિતિમાં રાતે દસ વાગ્યે રાણગઢ પહોંચ્યાં. મોડું થઈ ગયું હતું, એટલે સામે ઘોડો લઈને તેડવા આવેલા તે રાહ જોઈ જોઈને ચાલ્યા ગયેલા.