કઠણાઈનું મુખ્ય કારણ તો એ હતું કે પૂરા પાંચ ગાઉનો આ ગાડામારગ સાવ કાચો, ખાડાટેકરાવાળો ને એમાં વળી વાહનની કોઈ સગવડ નહીં. સરગપર સ્ટેશને રોકડા ત્રણ ટપ્પા ઊભા હોય, એમાંથી બેના ઘોડા સાજા ન હોય તો ત્રીજાના હાંકનાર માલિક જ માંદો હોય. ઘણી વાર તો એવું પણ બનતું કે હટાણે આવેલા કોઈ ખેડૂતના ગાડામાં દવાની પેટી મુકાવીને મારે ગુંદાળે પહોંચવું પડતું. એક વાર તો ભરચોમાસે અનરાધાર વરસાદમાં ભીંજાતાં ભીજાતાં જવું પડેલું અને પરિણામે ગામ આખાની બીમારીઓ દૂર કરનાર હું પોતે જ ‘બીમાર તબીબ’ બની ગયેલો.