તમ ચુંબન ચોડાતાં પામશે લાડકડો શાતા  એ લાડકડાની  પ્રતિમાનાં  છાનાં પૂજન કરતી એની રક્ષા કાજે અહરનિશ પ્રભુને પાયે પડતી  ઉરની     એકાંતે     રડતી વિજોગણ હશે દિનો ગણતી  કંકાવટીએ આંસુ ધોળી છેલ્લું તિલક કરતાં એને કંઠ વીંટાયાં  હોશે  કર બે  કંકણવંતા  વસમાં  વળામણાં   દેતાં બાથ ભીડી બે પળ લેતાં  એની કૂચકદમ જોતી   અભિમાન  ભરી મલકાતી જોતી એની રૂધિર છલક્તી ગજગજ પ્હોળી છાતી  અધબીડ્યાં બારણિયાંમાંથી રડી હશે કો આંખ બે રાતી  એવી કોઈ પ્રિયાનો  પ્રીતમ આજ ચિતા પર પોઢે એકલડો  ને  અણબૂઝેલો   અગન પિછોડી ઓઢે  કોઈના    લાડકવાયાને ચૂમે પાવકજ્વાલા મોઢે  એની ભસ્માંકિત ભૂમિ પર ચણજો આરસ-ખાંભી એ પથ્થર પર કોતરશો  નવ કોઈ કવિતા લાંબી  લખજો: 'ખાક પડી આંહી કોઈના    લાડકવાયાની'