હવે શું કરવું ? વિભીષણ સાથે કેવો વ્યવહાર કરવો ? તેમનો સ્વીકાર કરવો કે નહિ ? આ વખતે ભગવાન શ્રીરામ પોતાના સાથીઓ, મંત્રીઓ અને સેનાનાયકોનો મત પૂછે છે. હનુમાનજી, જાંબુવાનજી, સુગ્રીવ આદિ સૌ એક પછી એક પોતાનો મત પ્રગટ કરે છે. મોટાભાગના સાથીઓ વિભીષણનો સ્વીકાર ન કરવાનો મત પ્રગટ કરે છે. કોઈક વળી સાવધાન રહેવાનો મત જણાવે છે. રામસખા શ્રી સુગ્રીવજી તો દઢતાપૂર્વક કહે છે : ‘પ્રભુ ! વિભીષણ રાક્ષસ છે. દુશ્મનનો નાનો ભાઈ છે. અત્યારે યુદ્ધકાળ છે. આ સંજોગોમાં વિભીષણને આપણી વચ્ચે સ્થાન આપવું તે ઘણું જોખમી અને તેથી ન કરવા જેવું કાર્ય છે.’ ભગવાન શ્રીરામ સૌનો મત સાંભળે છે, સૌના મત પર વિધાયક દષ્ટિકોણથી વિચારે છે, પરંતુ આખરે સૌની સમક્ષ પોતાનો મનોભાવ પ્રગટ કરે છે. ભગવાન કહે છે : ‘તમે સૌ મારા મિત્રો અને હિતેચ્છુઓ છો. તમે સૌ બુદ્ધિવાન અને નીતિવાન પણ છો. આ યુદ્ધકાળમાં તમે જે સાવચેતીની વાત કરો છો તે પણ બરાબર જ છે. પરંતુ બંધુઓ ! મારું એક વ્રત છે. આપ મારું આ વ્રત સાંભળો –