પણ છલાંગ મારીને કૂદેલા વાઘ એમ પીછો છોડતાં ન હતાં. વાઘ ઘડીક નદીના વહેણમાં તો કદીક લાગ જોઈને કાંઠાની ભેખડ પર તરાપ મારતાં સતત તેની પાછળ પડ્યા હતા. ચાલીશેક મીટર પછી ખીણના વળાંક પર નદીનો પ્રવાહ ઘૂમરાટા ખાઈને ચગડોળે ચડતો હતો. ઈરમા બરાબર એ જગ્યાએ ફસાઈ હતી. પાણીમાં વહેતાં બાવળના ઝરડા પકડીને એ સપાટી પર રહેવા મથતી હતી પણ ફુદરડીની જેમ ઘૂમરાઈ રહેલાં પાણીનું જોર તેને સ્થિર રહેવા દેતું ન હતું. તેની પાછળ કૂદેલા હાકલિયાઓ હજુ ખાસ્સા દૂર હતા અને વમળના ડરથી વાઘ પણ કાંઠાની ભેખડ ખૂંદતા આગળ દોડી ગયા હતા.