એક લગ્નમાં અમે કુલ 73- તોંતેર આઈટમ્સ જોઈ હતી, જેમાંની પંદર-સત્તર ચાખતાં જ પેટ ભરાઈ ગયું. એટલું જ નહીં, પેટ ખેંચવા માંડ્યું. ત્યાં એક ઓળખીતાએ માહિતી આપી કે વિનુભાઈ, ડેઝર્ટમાં પુડિંગ ઈટેબલ છે, લેવા જેવું છે, પણ સાચું કહું તો પાન ખાવાનીય પેટમાં જગ્યા નહોતી. જો કે મને કે ગીધુકાકાને ભોજનમાં જૂની ને અસલ ચીજો મળતી તે શુદ્ધ સંગીત જેવી ઑરિજિનલ લાગે છે ને અત્યારની વાનગીઓ રિ-મિક્સ મ્યુઝિક જેવી બનાવટી લાગે છે. પહેલાં જે વાનગીઓ જમતાં તેમાંથી અમીનો ઓડકાર આવતો એ કોણ જાણે કેમ પણ અત્યારે નથી આવતો. ક્યારેક પેટ ભરાય છે ખરું, પણ મન તો ક્યારેય ભરાતું નથી, ઠરતું નથી.