અઠવાડિયામાં એક-બે વાર મારે ધીરુભાઈને મળવાનું અચૂક બનતું. મ્યુનિસિપાલિટી સંચાલિત પુસ્તકાલયમાં ધીરુભાઈ નોકરી કરે. પુસ્તકાલયમાં પ્રવેશતાં જ લાકડાની હચમચી ગયેલી ખુરશી પર બિરાજમાન ધીરુભાઈનાં દર્શન થાય. ઊભા ઓળેલા આછા થઈ ગયેલા વાળ, લાંબા ચહેરા પર ત્રણ-ચાર દિવસની ખીચડી દાઢી, બેસી ગયેલા ગાલ અને અણીશુદ્ધ નાક. જડબાંનાં હાડકાં અને લમણાંની નસો ઊપસી આવેલી. આંખોમાં ગજબની ચમક. વાત કરતાં અકારણ હસતા જાય અને ક્યારેક તાળી દેવા માટે હાથ લંબાવતા રહે. હસે ત્યારે આગળના બે દાંતની અનુપસ્થિતિમાં થયેલી જગ્યા દેખાઈ આવે. પહેરવેશમાં લાંબી બાંયનું સફેદ શર્ટ અને સફેદ લેંઘો. કધોયા પડી ગયેલાં. શર્ટનું એકાદ બટન લગભગ ગાયબ હોય. બાંયનું બટન હોય તો પણ ન બીડે. ખુલ્લી બાંયો લટકતી હોય.