આ જજમેન્ટ પાંચ ન્યાયાધીશોની એક બૅન્ચે આપ્યો હતો, તેમાં એક ન્યાયાધીશ હંસરાજ ખન્ના જ તેની વિરુદ્ધ હતા. તેમને આ વિરોધ એટલો ભારે પડી ગયો હતો કે તેઓ વરિષ્ઠતા (સિનિયૉરિટી)ની રીતે મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ બને તે નિશ્ચિત હતું. પરંતુ ઈન્દિરા ગાંધીએ ૧૯૭૭માં તેમને મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ બનવા નહોતા દીધા! ખન્ના ખૂબ જ સન્માનનીય ન્યાયમૂર્તિ હતા પરંતુ તેમને સરકારનો આડકતરો વિરોધ નડી ગયો હતો. ઈન્દિરા સરકારના સ્ટીલ પ્રધાન મોહન કુમારમંગલમ, જેઓ પોતે પણ પ્રસિદ્ધ વકીલ હતા, તેમણે લાજવાના બદલે ગાજવાનું કૃત્ય કરતાં કહેલું કે “સરકારને હક છે કે સરકારની વિચારસરણીને માનતા હોય તેમની જ ભરતી કરવી અથવા તો તેમને જ બઢતી આપવી.” હંસરાજ ખન્ના ઉપરાંત અન્ય ૧૫ કે ૧૬ જજો જેમણે ઈન્દિરાની ચમચાગીરી નહોતી કરી તેમની બદલી કરી દેવાઈ હતી! ઈન્દિરા ગાંધી કટોકટી પછી જનતા સરકારના પતન પછી જ્યારે સત્તામાં પરત ફર્યાં ત્યારે ન્યાયતંત્રના સરકાર વિરુદ્ધના દરેક ચુકાદાને તેમના ચમચાઓ કાર્યપાલિકા પર હુમલા સમાન ગણાવતા હતા, તે પણ જૂના સમયના જાણકારોને યાદ હશે જ. તે પહેલાં ૧૯૭૩માં પણ અજીતનાથ રેને વરિષ્ઠતમ ન્યાયાધીશ ન હોવા છતાં તેમને મુખ્ય ન્યાયમૂર્તિ બનાવી દેવાયા હતા!