નિહારિકાની મનઃસ્થિતિ કળી ગયેલી કોશા જાણે નિહારિકાને સાંત્વના આપતી હોય તેમ બન્ને આંખો મીંચકારી એ બોલી, ‘જા, નિહારિકા… તૈયાર થઈ જા.’ શું કરવા માંગતી હતી કોશા એની સાથે એ નિહારિકાને સમજાયું નહીં. તૈયાર થઈ એ બહાર આવી. બન્ને વચ્ચે મૌન હતું. અમદાવાદની બસમાં છેલ્લેથી બીજા નંબરની સીટમાં બન્ને બેઠાં હતાં. બારી બહાર જોઈ રહેલી નિહારિકા વિચારી રહી હતી કે કોશા એને સાથે કેમ લઈ જઈ રહી છે ? કંઈક કહેવા માંગતી હશે ? નિહારિકાના હાથ પર પોતાનો હાથ મૂકી કોશા બોલી, ‘હું જાણું છું નિહારિકા, અત્યારે તારા મનમાં જે ચાલી રહ્યું છે એ.’ કાંઈ પણ બોલ્યા વગર નિહારિકા સાંભળી રહી હતી કોશાને. ઘડીક એ કોશા સામુ જોઈ રહેતી તો ઘડીક નજર ઢાળી દેતી. બસનો ડ્રાઈવર હજુ આવ્યો નહોતો. બસમાં બેઠેલા મુસાફરો ગરમીના લીધે અકળાતા હતા. આ વખતે વરસાદ ખેંચાતા ઉકળાટ પણ અસહ્ય હતો. નિહારિકાની અંદર વ્યાપેલો ઉકળાટ પણ એને અકળાવી રહ્યો હતો. કોશાના મોઢામાંથી નિકળતા એકેએક શબ્દને એ ધ્યાનથી સાંભળી રહી હતી.