‘પછી હું વીફરી. વાઘણ જેવી થઇ ગઇ. એ મહાન ગાયક હોય તો એના ઘરના. મેં એને ગળેથી પકડયો… કરગરી પડયો…કહે…બહેનજી, આ ગળું તો મારો રોટલો છે. એને છોડ… હવે કોઇ દિવસ નહીં કરું… માંડ છોડયો.’