‘મારી અંદરની નીઓ ફેમિનિસ્ટ સ્ત્રી એવું કહે છે કે કુદરત અને સમાજે એટલી જવાબદારીઓ સ્ત્રી પર નાખી છે કે જો કમાવાની જવાબદારી પણ એ લઈ લેશે તો પુરુષને ભાગે કરવાનું કંઈ રહેશે ખરું ? ને એની સામે પુરુષને આમ જોવા જાઓ તો કમાવા સિવાય કરવાનું શું છે ? તો ભલે કમાયને-’ ‘ઈન્ટરેસ્ટિંગ-’ કહીને હું નવાઈ પામતો. પછી જયારે મુંજાલ બે મહિનાનો હતો ત્યારે એક દિવસ જોબનો અપોઈન્ટમેન્ટ લેટર લઈને મારી સામે આવીને મરકતી ઊભી રહી. ઓફર સારી હતી પણ આવી ઓફરનો એ આ પહેલાં અસ્વીકાર કરી ચૂકી હતી. એટલે લગ્ન પછી બે વર્ષ સુધી સાંજે સાડી પહેરીને રસોઈ કરીને મારી ઓફિસેથી આવવાની રાહ જોતી મીનાક્ષી હવે ઘરે આવતો ત્યારે જોબ પર હોય. એણે બધું ગોઠવી નાખેલું – આયા, રસોયો, કામવાળો. પણ ઓફિસેથી આવું ત્યારે આયા ખોળામાં મુંજાલને લઈ ઘૂઘરો રમાડતી હોય એ દ્રશ્ય તો મારાથી સહન તો થતું પણ સ્વીકારાતું નહીં એ મારે સ્વીકારવું પડે.