પણ આ એ વાતો હતી જે મગજ પર થોડુક(જ) જોર આપું ત્યારે યાદ આવે. પણ એવી વાતો, એવા કિસ્સા, એવી યાદો પણ ઢગલો છે જે વગર જોર આપે રેન્ડમ્લી પણ મારા મગજમાં હરતી, ફરતી અને તરતી રહે છે. એ યાદોમાં પહેલી વાર એકલા દવાની દુકાને જઈને લીધેલી ઉધરસની દવા લીધાનું યાદ છે, પહેલી વાર સ્કુલથી ઘરે એકલા આવ્યાનું યાદ છે, પહેલી વાર કોઈની મદદ લીધા વગર ક્રોસ કરેલો રસ્તો યાદ છે, પહેલી વાર થીએટરમાં જોએલું ઈંગ્લીશ મુવી ‘ટાઈટેનીક’ યાદ છે, અને એકલા એકલા મહોલ્લામાં જાતે જ બનાવેલી ગેમ્સ રમ્યાનું યાદ છે. એ સિવાય મને પહેલી વાર સાઈકલ ચલાવ્યાનું અને મારી પહેલી સાઈકલ લીધાનું યાદ છે, પહેલી વાર જાતે પતંગને ચગાવ્યાનું યાદ છે, અને સ્કુલની ઢગલો વાતો યાદ છે. સ્કુલની એ વાતોમાં મને સર જે.જે. સ્કુલનું રોજ-રોજનું પ્રાર્થના કર્યા પછી એક સમાચાર અને એક સુવાક્ય સાંભળ્યાનું યાદ છે, ત્યાં બનાવેલા મિત્રો મહાવીર, દીપ, રોનક, નીલ, સની યાદ છે અને છોકરીઓની સંખ્યા ક્લાસમાં વધારે હોવાના કારણે એક બેંચ પર ચાર છોકરીઓની વચ્ચે જે રીતે એક છોકરાને બેસાડતા હતા એ તો ભૂલાય એવું જ નથી!! 😀