એક દિવસની વાત છે. હું એક મેનાને ભણાવતી હતી. તેથી પતિસેવામાં થોડી મોડી પડી, આથી પતિદેવ નારાજ થયા, અને એમણે મને શ્રાપ દીધો, પાપીણી બની જા મૃત્યુ પછી જોકે હું મેના થઈ પરંતુ પાતિવ્રત્યના પ્રભાવથી મુનિઓના ઘરમાં મને આશ્રય મળ્યો. કોઇ મુનિ કન્યાએ મારુ પાલન પોષણ કર્યુ હું જેમના ઘરમાં હતી તે બ્રાહ્મણ રોજ સવારે વિભૂતિયોગ નામથી પ્રસિધ્ધ ગીતાના દશમા અધ્ધાયનો પાઠ કરતા અને હું એ પાપાહારી એ અધ્ધાય નું શ્રવણ કરતી હે વિહંગમ સમય આવતાં મેનાના શરીરનો ત્યાગ કરી દશમા અધ્ધાયના મહાત્મયથી હું સ્વર્ગ લોકમાં અપ્સરા થઈ. મારુ નામ પદ્માવતી પડ્યું. પદ્માની હું વહાલી સખી હતી.