આ વર્ષે એમના મહોલ્લાના ત્રણ ઉમેદવારોએ દિવસો અગાઉથી ધનુમાસીની ખબર રાખવા માંડેલી. જેમનું નિશાન ઘોડો હતું તે ભાઈ એક દિવસ માસીને વહાલા થવા આવ્યા, ‘કેમ છો ધનુમાસી ? તમે તો મને સારી રીતે ઓળખો જ છો. આપણું નિશાન ઘોડો છે એટલે આપણને જ તમારે મત આપવાનો છે. હું જીતી જઈશ તો તમારે જ્યારે કશે ફરવા જવું હોય ત્યારે આપણને ફોન કરી દેવો, તમારે માટે આપણો ઘોડો એટલે કે રિક્ષા હાજર કરી દઈશું ને મત આપવા જાઓ ત્યારે હું આપીશ તે નવી સાડી પહેરીને જ જજો. બીજા કોઈ ગધેડાને કે ભસતા કૂતરાને તમારે મત નથી આપવાનો, યાદ રાખજો, આપણું નિશાન ઘોડો છે. ચાલો ત્યારે આવજો.’ ધનુમાસીએ મનમાં વિચાર્યું કે, આ ભાઈ બહુ ભલા છે ને બહુ સારા લાગે છે. તેમણે તો મનમાં ઘોડા દોડાવવા માંડ્યા કે, રિક્ષામાં બેસીને ક્યાં ક્યાં ફરવા જવું ! આમેય હવે ચાલતાં જવામાં રસ્તા પર બહુ જોખમ રહે છે, ને શાંતિથી રિક્ષામાં જવા મળશે તો જરા આજુબાજુમાં વટ પણ પડશે. એટલે એમણે મનમાં નક્કી કરી રાખ્યું કે મત તો ઘોડાને જ એટલે કે, ઘોડાના નિશાનવાળા ઉમેદવારને જ આપીશ.