ભાડૂતી માણસો તો આજથી દોઢસો-બસો વર્ષ અગાઉ પણ મળતા – ખાસ કરીને મરણ વખતે ખોટું-ખોટું રડનાર, પોક મૂકનાર અને છાજિયાં લેનારા. જેમણે ‘રૂદાલી’ ફિલ્મ જોઈ છે તેમને આ હકીકતની ખબર છે. પછી સમાજ સુધરતો ગયો ને મરણ પાછળ રોવા-કૂટવા તેમ જ કાણ-મોકાણનો રિવાજ અસ્ત પામ્યો એટલે ખોટું-ખોટું રોનારાંઓનો ધંધો પડી ભાગતાં તેમને સાચું રડવાના દિવસો આવ્યા. હવે ગુજરનારાઓની પાછળ પ્રાર્થનાસભાનો નવો ચાલ શરૂ થયો છે. પ્રાર્થાનાસભાઓમાં ગાયકોને, અલબત્ત, ભાડેથી બોલાવવામાં આવે છે. જોકે એમાંના કેટલાક ગાયકો તો મરશિયાના ઢાળમાં જ ભજનો ગાતા હોય છે, પરંતુ એ મુદ્દાની ચર્ચા અહીં જરૂરી જણાતી નથી.