બીજે દિવસે મેં રિષભને નવી નક્કોર ટ્રાયસીકલ લઈ આપી ત્યારે એ કેટલો ખુશખુશાલ બની ગયેલો ? એ ખુશાલીની સામે વીંટીના કોઈ મોલ તોલે ન આવે. જો કે મારા પતિની ચબરાક નજર મારી અડવી આંગળી અને ટ્રાયસીકલ પર પડી અને એ સમજી ગયા. એ દિવસે હું એની પાસે જુઠું બોલી હતી કે મારી પાસેની અંગત બચતમાંથી આ સાયકલ ખરીદાઈ હતી. ગોલુ બીજા ધોરણમાં આવી ત્યારે એનું દફતર ફાટી ગયેલું. મેં રિષભનું જૂનું દફતર આપ્યું ત્યારે એ ચિડાઈને બોલી હતી : ‘મમ્મી, તું હંમેશાં મને ભાઈની જ જૂની જૂની વસ્તુઓ આપે છે. કંપાસ-બોક્સ, રબ્બર, અણી કાઢવાનો સંચો ને ભાઈના જૂના કેનવાસના શુઝ પણ. મારે બધું ભાઈનું ઉતરેલું જ વાપરવાનું ? મારી બધી બહેનપણીઓ નવી નવી રંગબેરંગી પ્લાસ્ટીકની બેગો લઈને સ્કૂલે આવે છે. મને પણ એવી જ બેગ જોઈએ. એ દિવસે સાંજે હું ગોલું માટે સરસ મજાની બેગ લઈ આવી. અમારી ચડતીના દિવસોનો એ આરંભ હતો. કદાચ, પહેલી જ વખત, ગોલુ માટે નહિ વપરાયેલી વસ્તુની આ ખરીદી હતી.