વક્રોક્તિ એક અપમાન છે જે પ્રશંસાના રૂપમાં વ્યક્ત કરે છે, જે સૌથી વધુ ગાયેલું વક્રોક્તિને પૅનૅજિરિક શબ્દાવલિમાં પરિભાષિત કરે છે; જંગલો અને કાંટાના પલંગ પર તેના ભોગ નગ્નને મૂકીને, ગુલાબની પાંદડાઓથી ઘેરાયેલા; સોનાના મુગટ સાથે તેના ભ્રમની પ્રશંસા કરે છે, જે તેના મગજમાં બર્ન કરે છે; માસ્ક્ડ બૅટરીથી ગરમ શોટની સતત વિસર્જિત દ્વારા તેને અને તેનાથી ઉશ્કેરાયેલી, અને ઉત્સાહપૂર્વક; તેના મનની સૌથી વધુ સંવેદનશીલ અને સંકોચાયેલી ચેતાને નાખીને, અને પછી બરફ સાથે તેમને સ્પર્શ કરીને, અથવા સ્મિત કરીને તેમને સોય સાથે ચોંટી રહે છે.