કલાકારો અને ખેડૂતોએ તેમનો મૂળ વ્યવસાય છોડવો પડ્યો કારણ કે અહીંયાની સામાજિક સ્થિતિ અને અસ્થિરતાના કારણે તેઓ તેમની આવકમાં વધારો કરી શકતા. તે ઉપરાંત વચેટીયાઓ પણ મોટાપાયે ખાયકી કરતા હોવાથી તેમને સતત આર્થિક તંગીનો જ સામનો કરવો પડે છે. તેમના માટે લૉન ઉપલબ્ધ છે પણ વ્યાજદર અત્યંત વધારે છે. બજારમાં પણ કો-ઓપરેટીવ મોડલનો અભાવ હોવાના કારણે આત્મનિર્ભરતા લાવવામાં મુશ્કેલી થઈ જતી અથવા તો એમ કહીએ કે અશક્ય બની જતું. વ્યાપાર વધારવાના રસ્તાની તંગી, બજારની જાણકારીનો અભાવ અને વેપારમાં જરૂરી આધુનિક સુવિધાઓનો અભાવ હોવાના કારણે તેઓ વધુ મુશ્કેલીનો સામનો કરતા હતા. તે ઉપરાંત મોટાભાગના કલાકારો નિરક્ષર હતા. બીજી સમસ્યા એ હતી કે પારંપરિક કલાઓ સમય સાથે તાલમેલ સાધીને વિકસી નહોતી તેથી તેમાં રહેલી ઉત્કૃષ્ટતા છતાં તેની માગ નહોતી.