ફેસબુકમાં છેલ્લા છ વર્ષમાં એવા ઘણા લોકો છે,જે મને ઘણાં પ્રકારનો સવાલો પુછે છે,કોઇ સમસ્યા હોય તો એની વિગતવાર ચર્ચા કરે છે.ક્યારેક કોઇ મારો મંતવ્ય માંગે છે..આ બધાં અનૂભવમાંથી એક વાતનો ચોક્ક્સ અનૂભવ કર્યો છે કે, માણસ પાસે પૈસા,પાવર અને આજુબાજુ માણસોનો અને મિત્રોનો જમેલો હોય છે,છતાં પણ ક્યારેક એ પોતિકી હુંફની કમી અનૂભવતો હોય છે..મોટે ભાગે એવું બને છે જ્યાં એ પોતિકી હુંફનો અનૂભવ કરી શકે છે,એવી વ્યકિત એક જ હોય છે.ત્યારે એક વાત મને ચોક્ક્સ સમજમાં આવી કે કોઇ પણ માણસ સાથે નિકટતા કેળવવાં માટે એની નિકટ રહેવું જરૂરી હોતુ નથી..આવી નજીકની વ્યકિત સાથે સ્થળની દૂરી હોય શકે છે,પણ મનની દૂરી હોતી નથી..દરેક માણસ જિંદગીમાં એક એવી વ્યકિત ઇચ્છતો હોય જે એની વાતને સાંભળે અને એની મરજી મૂજબની હુંફાળી માવજત આપે..માત્ર મિત્ર હોવાથી આ ફરજ પૂરી થતી નથી...આવી વ્યકિતને મનથી નહી પણ હ્રદયપૂર્વક સ્વીકારવી પડી છે.