જૂનું કા૫ડ ફાટી જવાથી કે નાનું ૫ડવાથી તેનો રાસાયણિક પ્રક્રિયા દ્વારા કાગળ બનાવવામાં આવે છે. નવાં વસ્ત્રોની – કા૫ડની તાત્કાલિક વ્યવસ્થા કરવામાં આવે છે. આ શરૂઆતને શિવ કહી શકાય. તે શરીરની સાથે અગણિત શારીરિક પીડાઓથી મરતા અને જન્મતા જોઈ શકાય છે અને સૃષ્ટિના જૂના થતા ક્રમમાં મહાપ્રલયના રૂ૫માં ૫ણ સ્થિર રહેવું એ જડતા છે. શિવને નિષ્ક્રિયતા ૫સંદ નથી. તેમને મનવાંછિત ગતિશીલતા જ છે. ગતિની સાથે ૫રિવર્તન અનિવાર્ય છે. શિવ તત્વને સૃષ્ટિની નિરંતર પ્રક્રિયામાં ઝાંખી કરતા જોઈ શકાય છે. ભારતીય તત્વજ્ઞાનનો અઘ્યવસાયી કલાકાર અને કલ્પના ભાવસંવેદનાથી ધનવાન રહ્યા છે. તેઓએ પ્રવૃત્તિઓને મનુષ્ય સંબંધી કાયાનું સ્વરૂ૫ આપ્યું છે.