મારા પતિ ડો રમેશભાઇના પિત્રાય બહેન જન્મથી મુંગા છે, અમે સુરેન્દ્રનગરથી ચોટિલા જઈએ ત્યારે તેમને ખૂબ આનંદ થાય , અમને તેના હાવભાવ અને ઇશારાથી અમને જમવાનો રોકાય જવાનો આગ્રહ કરે, ખૂબ આનંદથી તેના મમ્મીને રસોય કરવામાં મદદ કરે, અને જો રમેશ ના પાડે તો તુરત મોઢું ફુલાવે ગુસ્સો કરે મારો હાથ પકડે રડવા લાગે, રમેશ બોલે જમીશું. કાકી પણ મનુબેનને ખુશ કરવા બોલે જો મનુ ભાઇ-ભાભીએ તારા આગ્રહને માન આપ્યું. અને મુંગા મુખ પરના ભાવ અમે બન્ને જોઇ રહીએ,,,,