પેલું જે મકાન પહાડી ઉપર હતું તે ગામથી સાવ અલગ હતું. એમાં રહેતી હતી એક માતા અને એનાં ત્રણ બાળકો. એકનું નામ હતું બાબુ, બીજાનું નામ હતું મનુ અને ત્રીજાનું નામ હતું કનુ. એક માતા, ત્રણ ભાઈ બાબુ, મનુ અને કનુ. મનુ સૌથી મોટો હતો. શાણો અને હોશિયાર હતો. બાબુ તોફાની અને કનુ સૌથી નાનો. સૌથી વધુ સીધો અને ભલો હતો. ઘરમાં બાળકો નાના-નાના, એકલા હતા એ બહાર ના જાય તો કામ પણ ના થાય. એણે ખૂબ-ખૂબ વિચાર્યું. માતા ચિંતાતુર બની ગઈ. માને ચિંતાતુર જોઈ બાળકો બોલ્યા, ‘મા, તું ચિંતા ના કરીશ. તું તારે જા અમે દરવાજો બંધ કરી દઈશું અંદરથી. તુ જ્યાં સુધી પાછી નહીં આવે ત્યાં સુધી અમે ખોલીશું નહીં.’