આ કહે : ‘મારે તો બધું એમ ને એમ જોઈએ. લડવાની શક્તિ મારામાં નથી. તમે મને કોઈ એવો ઉપાય બતાવો કે આ બધું હું જીતી લઉં.’ તો જેને આપણે શકુનિ તરીકેનું દુષ્ટ પાત્ર કહીએ છીએ તેણે પણ દુર્યોધનને પાંડવો સાથે યુદ્ધ ન કરવા અને તેમની મદદથી સામ્રાજ્ય મેળવવા સૂચનાઓ આપી છે. પણ દુર્યોધન માન્યો નથી. સભાપર્વની અંદર દ્રૌપદીનાં વસ્ત્ર ખેંચાયાં. એ બધું થયું, પાંડવોને કાઢ્યા. પણ પછી જુઓ, દુર્યોધનને વળી પરાક્રમ દેખાડવાનું મન થયું. એટલે એ પત્નીને અને મિત્રોને લઈને ગયો. ગાંધર્વો સાથે યુદ્ધ થયું. ભૂંડે હાલ હાર્યો. ત્યારે યુધિષ્ઠિરે ભીમને અને અર્જુનને કહ્યું કે જાઓ, એને છોડવો. અને એને બચાવીને લાવ્યા. સલાહ આપી કે હવે ડાહ્યો થઈને રહેજે. બેટા, આવું ન કરાય. દુર્યોધનને પાછો મોકલ્યો. જેટલી વખત દુર્યોધને નામોશીભર્યું વર્તન કર્યું છે એટલી વખત યુધિષ્ઠિરે તેને બચાવ્યો છે. પણ એને યુધિષ્ઠિરે આપેલું એકેય સ્વર્ગ જોતું જ નથી. અંતમાં મૃત્યુસમયે એ પાણીના કુંડમાં પડ્યો છે, છતાંય એનું દુર્યોધનપણું ઓછું થતું નથી. એ ક્યાંય દયામણો, બિચારો લાગતો નથી.