યુવાવર્ગની દિનચર્યા પણ બહુ પ્રભાવિત થવા જેવી નથી. રોજ સવારે દરેક કૉલેજની બહાર વિદ્યાર્થીઓનાં ટોળેટોળાં પોતપોતાનાં વાહનોની આસપાસ ઊભાં રહી ટોળાટપ્પા કરતા જોઈ શકાય છે. નાનાં નાનાં કારણોસર તેઓ એકથી બીજા સ્થળે મોટરબાઈક પર આવ-જા કરી સમય ને પેટ્રોલ બેય બગાડતા ફરે છે. ધાર્મિક ને આધ્યાત્મિક ગુરુઓના સાત-સાત દિવસ ચાલનારા સત્સંગ-સમારોહમાં પણ ભરપૂર માનવમેદની ઊમટતી જોવા મળે છે. એમાં કેટલાક તો એક ને એક કથાકારની સભામાં દર વખતે હાજર રહેવાની ભક્તિ ને વફાદારી દર્શાવે છે. ખાનગી ધંધાદારીઓ અને નોકરિયાતો ખરેખર કામકાજમાં રોકાયેલા રહે છે પરંતુ સરકારી નોકરી કરનારાઓની સ્થિતિ થોડીક જુદી છે. સરકારી નોકરીઓના સ્થળે આજકાલ વાતાવરણ થોડુંક ચોક્કસ સુધર્યું છે પણ બાકી ત્યાં પણ છાસવારે કર્મચારીઓ દિવસમાં કેટલીય વાર ચા-પાન કે સિગારેટ માટે અંદર-બહાર કરતા રહે છે, અથવા કોઈના રૂમમાં કે બહાર અડ્ડા જમાવીને બેઠેલા જોવા મળે છે. નોકરી પર સમયસર પહોંચવામાં થોડીક કડકાઈ ચોક્કસ આવી છે પણ પહોંચ્યા બાદ નિષ્ઠાથી ખુરશી પર બેસી રહીને સમયસર કામ નિપટાવવાનું ‘વર્ક કલ્ચર’ હજુ આપણે ત્યાં વિકસ્યું જણાતું નથી.