અહિંથી અમારા પ્રોઢ ચરણો, શિશુ પગલી બનવાં જઈ રહ્યા હતાં, અર્થાત, અનંતકુમાર વારીઆ બાલમંદિરમાં ૪૫ વર્ષ બાદ પ્રવેશ્યાં, એકદાં જયાં ……………………………. . કલાસ રૂમમાંથી ઘુમરાતી અમારી શિશુ મહેક શ્વાસોમાં ભરી, જાણે કેમ અમારી વર્ષોથી પ્રતિક્ષા કરતી હોય !