(ર) ભોળપણનો ગુણ હોવો એ ગુરૂપદની અનિવાર્યતા છે. જે ગુરૂ પાસે ગણિત અને ગણતરી હોય એ કોઈ દિવસ સાચો ગુરૂ બની ન શકે. બધી રીતે તેજસ્વિતા ધારણ કરી હોય તો પણ ગણિત અને ગણતરી તમને તળિયે લાવીને મુકે છે. મહાભારતના ગુરૂ દ્રોણ આનું ઉત્તમ ઉદાહરણ છે. અત્યંત તેજસ્વિ ગુરૂ હોવા છતાંય તેએાનું નામ આપણી આધ્યાત્મિક પરંપરામાં કશેય લેવાતું નથી. કારણ કે શિષ્યોને ઉત્તમ વિદ્યા આપી એ વિદ્યા દ્વારા પોતાના અપમાનનું વેર લેવડાવ્યુ હતું. એટલે ગુરૂ પાસે ભોળપણ(અને ભલાપણું) હોવું અનિવાર્ય છે. જે ગુરૂ ગણે, ગણ્યા જ કરે એ ગણિકાની કક્ષાનો ગણાય. ભરપુર ઔદાર્ય, અપરિમિત વાત્સલ્ય, નખશીખ પ્રેમ અને જીવન પ્રત્યે રચનાત્મક અભિગમ એ ગુરૂના ગુરૂપદને સાર્થક કરતાં ગુણો છે. જે ગુરૂ પાસે જઈ શિષ્ય અમાપ હળવાશ અનુભવે એ સાચો ગુરૂ. આવા ગુરૂની આંખોમાંથી નર્યો પ્રેમ વરસતો હોય. આવુ ત્યારે જ શક્ય બને કે જ્યારે ગુરૂમાં મુળભુત ભોળપણ સચવાયુ હોય. એ વાત બરોબર યાદ રાખવી કે લુચ્ચાઈ શિખવી પડે કે શિખી જવાય. ભોળપણ અંદરથી પ્રગટે અને જે અંદરથી પ્રગટે એ જ હંમેશા બીજાને પ્રગટાવી શકે. આ દરેક ગુરૂએ યાદ રાખવુ જોઈએ.