આજે પણ અંગ્રેજી માધ્યમમાં ભણતા વિદ્યાર્થીઓ મળે ત્યારે હું તો તેમને જરૂર કહું છું કે ગુજરાતીમાં ભણીને મેં તો તમારા કરતાં ઘણું વધારે મેળવ્યું છે ! પરંતુ આવી ‘વધુ મેળવવા’ની વાત સાંભળીને આપણો ‘વ્યવહારુ’ ગુજરાતી તરત સવાલ પૂછશે : ‘ભાઈ, મળતું હોય તો તો સારું છે, તો પછી આ બંને બાજુનો ફાયદો મળતો હોય તેવો કોઈ વચ્ચેનો રસ્તો નહીં હોય ? અમારે તો શું છે કે છોકરાનું ‘ભવિષ્ય’ બનવું જોઈએ !’ તો તેનો જવાબ એ છે કે આવો ‘વચલો’ રસ્તો જરૂર છે, આવો બંને બાજુનો ફાયદો મેળવી લેવા જેવો છે જેથી આપણાં બાળકોનું આર્થિક અને સામાજિક ભવિષ્ય પણ બને અને લાંબા ગાળે તેનું જીવન ધન, ધાન્ય અને વિચાર-સંસ્કાર સમૃદ્ધિથી પણ સભર બને. આ વિશે હવે થોડી વાત કરી લઈએ. જ્યારે વિદેશોમાં વસતા આપણા લોકો પણ ખાસ મહેનત કરીને પોતાનાં બાળકોને માતૃભાષા શીખવવાની મહેનત કરે છે કે જેથી સંતાનોને જીવનમાં આગળ ટકવા માટેનું એક મોટું બળ અને આધાર મળી રહે, તો આપણે ઘરઆંગણે બેસીને ખોટ શા માટે ખાવી ? તેમાં, સૌથી પહેલાં તો આપણા ગુજરાતી ભાઈએ અંગ્રેજીનો આટલો બધો ડર અને ‘હાઉ’ સાવ કાઢી નાખવાની જરૂર છે. અંગ્રેજી એવી તે કઈ મોટી વાડીનો મૂળો (કે મૂળી) છે તે એનું નામ પડતાં જ આપણો ‘જણ જેવો જણ’ ગુજરાતી ભાઈડો ‘પાણી-પાણી’ થઈ જાય છે ? જરૂર હોય તો શીખી લેવાનું અને વાત ખતમ કરો, આજના જમાનામાં તેનાં સાધનો ક્યાં ઓછાં છે ?