વૃંદાવન થી તેઓ ગુજરાતમાં દ્વારકા ગયાં.અને પછી બાકીનું જીવન તેમણે ત્યાં જ વિતાવ્યું.દરમ્યાન વિક્રમજીતની બાદ ચિત્તોડની ગાદીએ ઉદયસિંહ આવ્યો.અને તેને ચિત્તોડના પતન પાછળ ચિત્તોડની રાજરાણી અને ભક્ત-શિરોમણી મીરાનું અપમાન અને તેનું ચિત્તોડ છોડી જવું જ છે એવી તેની દ્રઢ માન્યતા હતી .તેથી તે હાથી ઘોડા અને પાલખી લઈને આદર પૂર્વક મીરાં ને પાછા ચિત્તોડ લઇ આવવા જાતે જાય છે.અને તેને ખુબ વિનવે છે,કે “માં,અમારો ગુનો માફ કરો અને અમારા આ ગુન્હાની સજા ચિત્તોડની પ્રજાને ન આપો..આપ પાછા મહેલે પધારો.”અને મીરાં જવાબ આપે છે કે,”જોઉં ,હુ મારા ગિરધર ગોપાલ ની રજા મળે તો આવું.”આમ કહી તેઓ મંદિરમાં આવી ઉભા અને ભગવાનને કહ્યું કે,