ત્રીજી પંક્તિ ‘‘વૃક્ષ હૈ પર છાયા નહીં’’ની વિષે પણ રસપ્રદ ઘટના છે…. અહીં શનિદેવની મૂર્તિ પાસે એક વિશાળ લીમડાનું વૃક્ષ હતું… જે હવે તો નથી, પરંતુ આ વૃક્ષની ડાળ જેવી વધતી વધતી મૂર્તિ પર આવતી તેવી જ તે ટૂટી પડતી અથવા તો બળીને રાખ થઈ જતી. દસ-બાર વર્ષ પૂર્વે આ વૃક્ષ પર વીજળી પડતાં સંપૂર્ણ વૃક્ષ ભડભડ બળવા લાગ્યું…. અન્ય કોઈ વૃક્ષ હોય તો તે રાખ બની ગયું હોત… પરંતુ આ તો તપોભૂમિનું વૃક્ષ… તે બળ્યું પણ રાખ ન થયું… ને બીજા વર્ષે તો લીલાછમ પર્ણથી હર્યુંભર્યું બની ગયું… ! સહુ આ ઘટનાને શનિ-કૃપા જ ગણે છે… અને તેથીજ કહેવાયું, ‘‘વૃક્ષ હૈ પર છાયા નહીં.’’