‘પપ્પા… મમ્મી ! સ્નેહા એ તો મને સાથ આપવો જોઈએ. મારાથી થાય તેટલું કરૂ છું. બાકી સ્નેહાના કહ્યા મુજબ ઘર પરીવારથી અલગ તો નહીં જ થાઉં….. આગળ જેવી સ્નેહાની મરજી.’ અને સ્નેહાની મરજી… લાગણી…. માગણી સામે કોઈનું ન ચાલ્યું ને પિતાએ હંમેશા માટે તેને પાછી બોલાવી લીધી. મંજુબહેનના લાખ પ્રયત્નો પછી પણ પિતા પુત્રીએ પોતાનું ધાર્યું કર્યું. સ્નેહા ભાસ્કરથી અલગ થઈ ને પિયર આવી ગઈ. પિતાના ઘરે પાછી આવેલી સ્નેહા ફરી પાછી હસતી રમતી થઈ ગઈ. ‘ચાલો, આમ તો આમ.’ મંજુબહેને પોતાના મનને સમજાવી લીધું. ફરી પાછું ઘર સ્નેહા, રાધા, રશ્મિનાં હાસ્યથી ગુંજ્વા લાગ્યું.