ઘરે આવીને ચેતના ખુબ રડવા લાગી. તેને આમ રડતી જોઈને અનંત તેને પોતાની બાહોમાં લઈને સમજાવવા લાગ્યો. “તું ચિંતા ના કર ચેતના, આપણે કોઈ બીજા સારા ડોક્ટર પાસે તારું આ ઓપરેશન ખોલાવી નાખીશું.” એમ કહી ચેતનાને હૈયા ધારણ આપવા લાગ્યો. બીજા દિવસે બંને જણ બીજા ડોક્ટરને મળવા ગયા. અને ચેતનાનું ઓપરેશન ખોલવાની વાત કરી. ડોક્ટરે તપાસ કરી. પરિણામમાં ત્યાં પણ ચેતનાને આંસુ જ મળ્યા. એ ડોક્ટરે સમજાવ્યું કે આ ઓપરેશન ફરી ખોલવું શક્ય નથી. અને ખોલવા છતાં ચેતના મા બનશે જ તેવી કોઈ ખાતરી નથી. આ સમાચાર ચેતના માટે આઘાત પહોચાડનાર હતા. તે દવાખાનામાં જ અનંતના ખભા પર માથું મુકીને રડવા લાગી. અનંતે તેના માથે હાથ ફેરવી તેને પરાણે શાંત કરી. ત્યાંથી નિરાશા લઈને બંને જણ ઘરે પાછા ફર્યા. એ પછી ચેતના ઉદાસ રહેવા લાગી. અનંત તેને હિંમત આપતો અને સમજાવતો. ચેતનાને ખુશ રાખવા અનંત તેને અવાર નવાર સિનેમાગૃહમાં ફિલ્મ જોવા લઇ જતો. એકવાર બંનેજણ સિનેમાગૃહમાં ફિલ્મ જોઈને ઘરે પાછા આવી રહ્યા હતા. રસ્તામાં ચારરસ્તા પર ટ્રાફિક સિગ્નલ બંધ હોવાથી તેમની ગાડી સિગ્નલ પર ઉભી હતી. ત્યાં જ ચેતનાની નજર બાજુમાં આવેલા એક અનાથ આશ્રમના બોર્ડ પર પડી. તેને મનમાં અજબની ખુશી થઇ આવી. તેણે બાજુમાં બેઠેલા અનંતનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો અને કહ્યું, “અનંત આપણે અનાથ બાળકને ખોળે લઈએ તો ?” એમ કહી તેણે અનંતને અનાથ આશ્રમનું બોર્ડ બતાવ્યું.