આવી નિશાળમાં ખપપૂરતું ભણીને ગોવિંદજી તીખા મિજાજના પ્રામાણિકતાની જલતી જ્યોત જેવા પિતાના પુનિત પગલે ઠાવકું રૂપ ધારણ કરીને ધંધે વળગ્યા. કૃષ્ણ ભક્તિની ભભક જેના જીવનમાં ભભકતી હતી, દયાનો દરિયો જેના દિલમાં ડોલતો હતો, જેને વિદ્યાએ સદ્દવિચારની વરમાળા પહેરાવી હતી એવા ગોવિંદજી શેઠની શાખાનો સૂરજ સોળે કળાએ તપવા લાગ્યો. સફળતાનાં શિખરોને સર કરીને મુંબઇમાં વરમાળાનો વિજય વાવટો ફરકાવનાર ગોવિંદજી શેઠને ક્યારેય અભિમાન આવ્યું નહીં. ક્યારેય કંજૂસાઇ એનાં કાંડાં પકડી શકી નહીં.