પરિવર્તનની આ પ્રક્રિયામાં ગરુડરાજે પર્વતની ટોચ પર ધીરજ ધરી બેસવું પડે છે. પોતાની વળી ગયેલી ચાંચ ને કાળમીંઢ ખડક સાથે અથડાવી અથડાવીને જાતે જ તોડવી પડે છે. નકામી થઇ ગયેલી ચાંચ તૂટે ત્યારબાદ જ્યાં સુધી નવી ચાંચ ન આવે ત્યાં સુધી પ્રતીક્ષા કરવી પડે છે. હવે વારો આવે છે તેના એક વખત જે શક્તિશાળી હતા તે નિર્બળ થઇ ચુકેલા નહોરનો. કોઈનું અભિમાન ટકે નહીં તેની તેને ખબર જ છે અને આપણે પણ એ વાત સારી રીતે જાણીએ છીએ. ચાંચની જેમાં જ આ યૂસલેસ નહોરનો પણ તેણે જ પથ્થર સાથે ઘસીને નાશ કરવો પડે છે. ફરી એ જ રીતે નવા નહોર આવે ત્યાં સુધી રાહ પણ જોવી પડે છે. છેવટે નિષ્ક્રિય અને વજનદાર બની બેઠેલાં પીછાં ખંખેરવાની ક્રિયા પણ તેણે સ્વયં કરવી પડે છે. ગળે નહીં પણ પેટે વળગેલા એ પીછાં ગયા પછી પાંચ મહિને તેને નવાં પીછાં આવે છે. આ રીતે ગરુડના પરિવર્તનની પ્રક્રિયાને પુનર્જન્મ જેવી પ્રક્રિયા ગણી શકાય. પરંતુ અહીં જન્મની પ્રક્રિયા કરતાં આ પ્રક્રિયા જેટલી અદભુત છે તેટલી જ કષ્ટપ્રદ પણ છે. આ અપાર પીડા સહ્યા પછી તે ગરુડ ફરીવાર આકાશને આંબવા સમર્થ બને છે! અને મહામહેનતે મેળવેલું સામર્થ્ય આવનારા ત્રીસ વર્ષો સુધી અકબંધ રહે છે! ‘પક્ષીરાજ’ નું બિરુદ કાંઈ ફોગટમાં નથી મળી જતું!