મીની ગઈ. પથારીમાં પડી તે ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડતી રહી. કારણ કે તેને પારાવાર દુઃખ થતું હતું અને તે ઘરે જવા ઈચ્છતી હતી. તે વિચારવા લાગી: “જો મને ચુગલીખોરોના દેશ જેવો કોઈ દેશ છે એવી જાણ હોત તો મેં ક્યારેય કોઈની ચાડી ખાધી ન હોત. આજ સવારે ડબ્બુ અને ઢબ્બુ મારી ચાડી ખાતા હતા ત્યારે કેવા તુચ્છ લગતા હતા. અને મને લાગે છે કે હું જયારે ઘરે હતી ત્યારે હું બીજા છોકરા-છોકરીઓની ચાડી ખાતી’તી ત્યારે હું પણ એટલી જ તુચ્છ લાગતી હોઈશ. પણ તેઓ બધા તો એટલા સારા હતા કે મારા વિશે શિક્ષિકા પાસે એવી વાહિયાત વાતો નહોતાં કરતાં. હું તેમને ન ગમું તેમાં કોઈ નવાઈ નથી. હું જરૂર ચુગલીખોર નાની છોકરી હતી. કદાચ હજુ પણ છું.!”