બે ચાર વાર, બે ચાર જણાએ કવિને ઢંઢોળ્યાં…. પણ કવિ જાગ્યાં નહીં. કવિના મોં ઉપરનું તેજ ઉડી ગયું હતું. ચહેરો નિસ્તેજ હતો. આંખો બંધ થઇ ગયેલી હતી. શ્વાસોચ્છવાસ વિરમી ગયેલાં હતાં. કવિનો રોગીષ્ટ, ક્ષીણદેહ ટૂંટીયુંવાળી ખાટલીમાં ઢળી પડેલો હતો.