હેડમાસ્તર કહેતા હતા તે વખતે હું મારા બાર માસના સાથીઓ સામે જોઈ રહ્યો હતો. કોઈએ મેાં મલકાવ્યાં; કોઈએ બાડી આંખ કરી મીંચકારો કર્યો; કોઈએ અકડાઈથી ડોકાં હલાવ્યાં; કોઈ મારી સામે આશ્ચર્ય અને મશ્કરીથી જોઈ રહ્યા; કેાઈ વગર સમજ્યે ઊભા જ હતા. [ ૪ ] મેં જોઈ લીધું: “આ છોકરાઓને મારે ભણાવવા છે ! આ મશ્કરા, તોફાની, અક્કડ અને ચિત્રવિચિત્ર !” મન જરા શેહ તો ખાઈ ગયું, જરા છાતી થડકી ગઈ; પણ થયું કે “ફિકર નહિ, ધીમે ધીમે જોયું જશે.”