મહાવીર સ્વામી સ્વયં ક્ષમાના સાગર હતાં. એમના ઉપર અનેક વિધ્નો ઉપસર્ગો આવ્યા છતાં તેઆે સર્વે જીવો પ્રત્યે વાત્સલ્યભાવે જ રહેતા હતાં. ચંડકોશિયા મહાનાગે એમને અનેક ડંખો માર્યા છતાં તેઆે ક્ષમાવાન જ રહ્યા. તેઆે વિતરાગ અને સર્વજ્ઞા ભગવંત હતાં. એમના પ્રમુખ શિષ્ય ગણધર ગૌતમ સ્વામી પ્રત્યે એમને રાગ ન હતો, જયારે ચંડકોશિયા મહાસાપ પ્રત્યે Üેષ ન હતો. સર્વ જીવ-માત્ર પ્રત્યે કરૂણા અને દયાની ભાવના એ આ મહાન સંવત્સરી પર્વની સાચી શીખ છે. માનવમાત્ર જાણે કે અજાણે ભૂલ, અપરાધ કે પાપ કરતા રહેલો છે.મેલા કપડાં સાબુથી સાફ થાય. અસાધ્ય રોગ હોય તો પણ દવા-આેપરેશનથી દૂર થઇ શકે. પાપના નિવારણ માટે કોઇ દવા કે આેપરેશન નથી. પાપના નિવારણ માટે પસ્તાવો કે પ્રાયશ્ચિત સિવાય અન્ય કોઇ આૈષધ નથી. ભલભલા પાપનું નિવારણ એકમાત્ર અંતઃકરણપૂર્વક કરેલી ક્ષમાયાચના કે પ્રાયશ્ચિતથી થઇ શકે છે. જૈનોના આ મહામંત્ર ફકત શ્રાવકો પૂરતો સીમિત નથી. આ મંત્ર માનવ માત્ર માટે છે. મિચ્છામી દુકકડમ્ મહામંત્ર ફકત વર્ષમાં એક જ દિવસ ઉપયોગમાં લેવા માટે મંત્ર નથી. માનવ માત્ર જયારે જયારે કોઇનો અપરાધ કે પાપ કરે ત્યારે ‘મિચ્છામી દુકકડમ્’ મહામંત્રને હૃદયમાં રાખી દિલના શુÙ ભાવથી ક્ષમાયાચના કરે તો જીવનમાં થતાં અન્ય અપરાધો કે પાપથી બચી શકાય.