શબ્દ શક્તિ અમાપ છે તે હાસ્યમાં અને રુદનમાં, ઉત્સાહમાં અને નિરાશામાં, કાવ્યમાં અને નિબંધમાં ભાવપ્રવાહ રચે છે અને નદાનુસાર તેમાં ચંચળતા અને ગતિશીલતા જોવાં મળે છે. ગંભીરતા સાથે સરળતા તેમાં જ જોવાં મળે. તેમાં હસતા હસતા રડી પડાય અને રડતા રડતા હસી પડાય એવું ઘણું મળે. હાસ્યયુક્ત ગઝલ સાહિત્યનો એક સંયુક્ત પ્રકાર છે. તેમાં નિપુણ બનવું વિદ્વાનો માટે પણ અઘરું છે, કદાચ આમ આદમી માટે સરળ હોય પણ ખરું! કહેછે હસવાથી તંદુરસ્તી સારી રહે છે પરંતુ મને એમ પણ લાગે છે કે સ્વાસ્થ્ય સારું હોય તો મોકળા મનથી હસી શકાય. મારી વાત પર હસશો નહિ કે તેને હસી ન કાઢતા, હસીને સહમત થવાની કોશિશ કરજો, ઉચિત જણાય તો! બાકી ગેરસમજ આ રીતે પણ થઇ શકે…’દૂર સે દેખા તો અંડે ઉબલ રહે થે, પાસ જાકે દેખા તો ગંજે ઊછલ રહે થે!’ પંડિતો ભલે સ્થૂળ અને સુક્ષ્મ એવા હાસ્યના પ્રકારો દર્શાવે…આપણે તો બસ હસવું છે ખસવા સુધી…હદ.