, ભક્ત  કોઈને પણ શત્રુ તરીકે જોવે જ નહી તેથી તે અજાત શત્રુ છે,, અને સત્ય રૂપા ભક્ત નિરંતર  અહંશૂન્ય  થવા માટે મથે છે,આમ ભક્ત તો દાસાનું દાસ છે,અને  દ્વંદ્વથી પર થઇ ગયેલો હોય છે, નિરંતર  સુખ દુઃખના ખેલને સાક્ષી ભાવે જ જુવે છે,અને તેને પરમાત્માની લીલા સમજે છે, આમ સુખ દુઃખ વગેરે પરિસ્થિતિને સમાન ગણે છે  આમ સમત્વ એજ ભક્તનું આભુષણ છે , પરમાત્માની અંતરથી ભક્તિ કરે છે તેથી હૃદય વિશાલ અને એનું મન મોટું હોય છે.