આ પદમાં કવિ જીવનમાં ચેતીને દરેક કાર્યો કરવા નિર્દેશ કરે છે. કવિના મતે ચેતીને ચાલનાર પ્રત્યેક વ્યક્તિ સંસારરૂપી સાગર ઓળંગી શકે છે. સમય ગુમાવ્યા પછી જાગેલો જીવ ભવસાગર પાર ઊતરી શકતો નથી. વૃદ્ધા અવસ્થામાં ઈશ્વરની ભક્તિ કરવાથી કાયાનું કલ્યાણ થઈ શકે નહિ. તેવો મર્મ કરી કવિ મને અને તમને જાગી જવા ટકોર કરે છે. ભીતરના ભેરુને ઉદ્દેશીને કવિ જણાવે છે: બાહ્ય જગતને જોઈ તારું વલણ બદલાવું ન જોઈએ. મંદિરમાં તું જે વિચારે છો, તેને બાહ્ય જગતમાં કદમ માંડ્યા પછી પણ ભૂલ્યા વિના અનુસરવાનું રાખીશ,તો તારો માનવ અવતાર સફળ થઈ જશે. જગતના વૈભવને નિહાળી તું ભરમાઈશ નહિ. કવિની પંક્તિઓ દિલમાં ઉતારવા જેવી છે. અંતરના ઓરડે ચાલતી લીલાની એ કથાવસ્તુ છે. અંતરમાં હંમેશા બેવડી પરિસ્થિતિનો અનુભવ આપણે કરતા જ હોઈએ છીએ. જ્યારે સુખદ અનુભૂતિનો આપણે અનુભવ કરવા લાગીએ છીએ, ત્યારે ઇશ્વર આપણા મનમંદિરિયે બિરાજમાન થઈ આપણને દોરતો હોય છે. જીવનના રહસ્યો જાણવા આપણને ઈશ્વર અંતરસ્ફૂરણા કરતો હોય છે. જે જીવાત્મા અંતરના ઉન્મેશોથી અલિપ્ત રહે છે, તે સંસારના દેખીતાં સુખ–સગવડની માયાજાળમાં ફસાઈ જાય છે. તારીખ ૧૮ જાન્યુઆરી ૨૦૨૦ ના રોજ મુંબઈ (મલાડ) ચિરાગ પ્રવીણચંદ્ર વોરાની પ્રાર્થનાસભામાં મારે જવાનું થયું હતું.