માથા ઉપર સુરજ તપે અને ચામડી દાઝે, તપેલી ટાંકીના પાણીથી બપોરે મોઢું ધોવા જતાં ફેશિયલ થઇ જાય, કારમાં બેસો અને ઓવનમાં બેઠા હોવ એવો અનુભવ થાય, અને આવા અનુભવ થકી ગરમી શરુ થઇ એવી આપણને જાણ થાય એ પહેલાં તો જાણે પેપર પેપર ફોડી લાવ્યો હોય એમ કોઈ હરખપદૂડો (HP) ‘ગરમી વધી ગઈ છે’ એવા વધામણાં આપવા આવે ત્યારે સાલું લાગી આવે! અલ્યા, મને ગરમી લાગે છે કે નહીં એ હવે તું નક્કી કરીશ? અને આટલું બોલીને મૂંગો મરતો હોય તો ઠીક છે, પણ પાછો ગરમીની ચર્ચામાં આપણને ખેંચી જઈ દઝાડશે. જેમ કે ‘લ્યો, હજી તો સવારના દસ વાગ્યા છે, પણ જાણે બાર વાગ્યા હોય એવું લાગે છે’. કે પછી ‘હજુ અઠવાડિયા પહેલા તો બા સ્વેટર પહેરીને ફરતા હતા અને આજે જુઓ, પંજાબી પહેર્યું છે તોયે ફોલ્લા પડે છે બોલો’. આમ ગરમીના નામે આપણા મોઢામાં આંગળા નાખીને બોલાવવાનું જાણે કોઈ કાવતરું કર્યું હોય એવું લાગે છે.