હવે નવાનવા મિત્ર બનેલા ઘનશ્યામની નજરમાં હું વેદિયો ન ગણાઈ જાઉં, તે માટે પેશાબ કરવા જવાના બહાને અમદાવાદની બ્રોડગેજ ટ્રેઈનોની પૂછપરછ ઓફિસે ફરી એક વાર પૂછપરછ કરી આવ્યો. પરંતુ તે સાહેબ ઉપર પાલનપુર અને ગાંધીધામથી ફોન આવી ગયા હશે કે શું, પણ તેમણે મારા પ્રશ્ન ‘ચાલશે ?’નો જવાબ ‘હમ્બા !’ એમ આપી દીધો હતો. અમારી ગાડી વડોદરા તરફ ગતિ કરી રહી હતી. વરાળગાડીમાંના ભવિષ્યના અમારા સંભવિત નિસાસાની વરાળથી બચવા કે કેમ પણ વચ્ચે કોઈ ટિકિટ ચેકરસાહેબ ફરક્યા નહિ. કદાચ એવું પણ બન્યું હોય કે અમે જેમનાં મગજ ખાઈ ચૂક્યા હતા તેમણે તમામ રેલવે સ્ટેશનોએ જાણ કરી દીધી હોય કે, ‘બે પાગલ છોકરડાઓથી દૂર રહેજો. પાંચસો કિલોમીટરથી વધારે અંતરની ત્રીજા વર્ગની સળંગ ટિકિટો હોવા છતાં વડોદરાથી રતલામ વચ્ચે ત્રીજા વર્ગમાં બેસવાથી એ લોકો ડરે છે અને એકનો એક જ કાયદો જેને અને તેને પૂછતા રહીને સામેવાળાઓની મગજની નસો ખેંચી રહ્યા છે !’