નહાઈને આવ્યા અને પાછી ચા પીવાની વાત બાપુએ કરી, અને અમારે ના પાડવાનો તો સવાલ જ નહોતો, એટલે બચેલા દૂધને પણ અમે પચાવી ગયાં. દૂધના માવાની થાબડી પણ બાપુએ અમને આપી, અને એ પ્રસાદ ખાધા પછી આગળનો કાર્યક્રમ વિચારવામાં અમે લાગી પડ્યા. ચીખલકૂબા રોકાવું, કે તુલસીશ્યામ જવું, કે સતાધાર રોકાવું એ વિશે ખૂબ દલીકો થઈ, આમ હશે તો આમ થશે અને તેમ હશે તો તેમ એવું ઘણુંય થયું. અંતે તુલસીશ્યામ રહેવાનું નક્કી કરી અમે બાપુની વિદાય લીધી, બધાં પગે લાગ્યા ત્યારે બાપુ “ખુશ રહો” એમ માથે હાથ ફેરવીને કહેતા રહ્યાં. ફરી નદી પસાર કરી, ચીખલકૂબાથી ગાડીમાં બેસી, અમે તુલસીશ્યામ તરફ જવા નીકળ્યા.