રભો મારા ભાગે આવ્યો હતો. હજુ તેણે આંખો પણ ખોલી ન હતી અને મેં તેને સંભાળ્યો હતો. રભો વધારે તંદુરસ્ત બને અને મિત્રોમાં હું વટ પાડી શકું માટે રોજ રાત્રે ભાણામાં મારા ભાગનું દૂધ હું રભાને પાઈ આવતો. ક્યારેક બા ખિજાતાં. પિતાજીની ઓછી આવક, મોટું કુટુંબ અને કાળાજાળ મોંઘવારી વચ્ચે પસાર થતા દિવસોમાં બા દવા સાથે લેતા દૂધમાંથી બચાવીને મને આપતી અને હું રભાને…… પછી તો રભાએ જાણે મદનિયા જેવું કાઠું કાઢ્યું હતું. ભરાવદાર શરીર લઈને દોડતા ગલૂડિયાનું નામ કોઈએ ‘રભો’ પાડી દીધેલું. રભો હવે ગલૂડિયું મટી મોટો થઈ ગયો હતો. તેને ખોળામાં લઈ રમાડવાના દિવસો પૂરા થયા હતા. હવે મારે તેને દૂધ પાવાની કે સવાર સાંજ યાદ કરીને ખવડાવવાની જરૂર રહી ન હતી. કોલોનીમાં આખો દિવસ ભટકીને એ પોતાનું પેટ ભરી લેતો. હા… દિવસમાં એક બે વખત તો રભા સાથે મેળાપ અચૂક થતો. કૉલોનીનો વિસ્તાર મોટો હતો. પરંતુ રભો રાત્રે અમારી ફળીમાં આવીને જાગતો પડ્યો રહેતો.