આપણે ઘણી વખત કહેતા હોઈએ છીએ કે સંબંધોની કિંમત ચૂકવવી પડતી હોય છે, હા ચૂકવવી પડતી હશે, પણ કોઈ કિંમત સંબંધથી વધુ મૂલ્યવાન તો હોતી જ નથી. એક યુવાનની આ વાત છે. તેને મજા આવતી નહોતી. તેને વિચાર આવ્યો કે શું કરું? તેને પોતાની એક મિત્ર યાદ આવી. તેણે ફોન કર્યો. તેણે કહ્યું કે યાર મજા નહોતી આવતી એટલે થયું કે તારી સાથે વાત કરું. છોકરીએ કહ્યું અરે દોસ્ત, બોલને! શું કહે છે? છોકરીએ એની સાથે ગપ્પાં માર્યાં, હસવું આવે અને હળવાશ લાગે એવી વાતો કરી. તેના ફ્રેન્ડે કહ્યું, થેંક્યૂ ડિયર, તેં આટલી વખત વાત કરી તો મને મજા આવી! પછી પૂછ્યું, બાય ધ વે, તું ક્યાં છે? છોકરીએ કહ્યું, વરસાદમાં છું, હેડફોન કાનમાં ભરાવીને જતી હતી ત્યાં તારો ફોન આવ્યો. એમ હતું કે વરસાદ વધે એ પહેલાં ઘરે પહોંચી જાઉં, પણ તેં કહ્યું કે મજામાં નથી એટલે વરસતા વરસાદમાં રોકાઈ ગઈ! આખી ભીંજાઈ ગઈ છું, હવે હું જાઉં? તેના ફ્રેન્ડે કહ્યું, અરે યાર એવું હતું તો કહી દેવું હતું ને! છોકરીએ કહ્યું, મારા ભીંજાઈ જવા કરતાં તારું હળવું થવું વધુ જરૂરી લાગ્યું. દોસ્ત, અમુક સમયે અમુક વાતોને ડિલે ન કરવી જોઈએ, જ્યારે જરૂર હોય ત્યારે હાજર હોવું એ જ દોસ્તી છે. ચલ હવે, મજામાં રહે! હસી દે એટલે હું જાઉં! દરેકની જિંદગીમાં આવા દોસ્ત હોય જ છે, બસ તેને સાચવતા આવડવું જોઈએ.