અકબર અને મુઘલો પ્રત્યે સર્વોપરી વફાદારી બતાવવા માટે જ માનસિંહ અકબરનો દૂત બની પ્રતાપ પાસે ગયો હતો અને તેનું સ્વાભિમાન જ હલ્દી ઘાટીના યુદ્ધનું પ્રબળ કારણ બન્યું હતું. અકબર પ્રત્યેની વફાદારીને કારણે જ માનસિંહ લાંબા સમય સુધી મુઘલ દરબારની શાન બની રહ્યો હતો. શાહજાદા સલીમ (જહાંગીર)ના વિદ્રોહ વખતે પણ ભવિષ્યની ચિંતા કર્યા વગર તેણે અકબરની વફાદારી તોડી ન હતી. આ બધું અકબર પછી મુઘલ બાદશાહ બનનાર જહાંગીરની નજર બહાર ન હતું. ૧૬૦૫ના વર્ષે અકબરનું અવસાન થયું તેની સાથે મુઘલ દરબારમાં માનસિંહનાં વળતાં પાણી થયાં હતાં. જહાંગીર તો તેણે ‘પાખંડી’ અને ‘ભેડીયો’ કહીને સંબોધતો હતો. જહાંગીરના સમયમાં જે થયું તે ખરું, પણ અકબરના સમયમાં તે હુકમનું પત્તું હતો. તેના લડાયક મિજાજ અને પ્રતાપ સાથેની શત્રુતાનો લાભ ઉઠાવવા માટે જ અકબરે માનસિંહની નિયુક્તિ સેનાપતિ તરીકે કરી હતી. હલ્દી ઘાટીના યુદ્ધ પૂર્વે તો ખુદ અકબરે અજમેર આવી ૧૮ માર્ચ ૧૫૭૬નારોજ પ્રતાપ વિરુદ્ધના યુદ્ધમાં તેને મુખ્ય સેનાપતિ બનાવ્યો હતો. (રાજકીય કુસંપ અંગ્રેજોએ પેદા કર્યો હતો તેવું માનનારા લોકો આ ઘટનાક્રમ પર વિચાર કરજો.)