1967માં માર્ક્સવાદી પક્ષને બંગાળની વિધાનસભામાં ઘણી બેઠક મળી અને ક્રાંતિનો સૂર ઉઠાવનાર જ્યોતિ બસુ રાજ્યનાં ગ્રહમંત્રી બન્યાં, પણ હવે આપણી ગરીબ શોષિત વર્ગની સરકાર છે, તેથી બધા જમીનદારોને હાંકી કાઢવા, જમીન કબજે કરી લેવી અને શ્રીમંતોનું રાજ ખતમ કરવું તેવાં આંદોલનો શરૂ થયાં અને નકસલબાડી વિસ્તારમાં મોટા પાયે ખૂનામરકી થઈ. જમીનદારોનાં ઘર લૂંટાયાં, હત્યાઓ પણ થઈ. કેન્દ્ર સરકારે આવાં આંદોલનો કચડી નાખ્યાં અને નકસલવાદી આંદોલનના કનુ સન્યાલ અને ચારુ મજુમદારનો પ્રભાવ ખતમ થયો, પણ માર્ક્સવાદી પક્ષના ઉદ્દામવાદી આગેવાનોએ નવાં નવાં જૂથો ઊભાં કર્યાં અને દેશનાં અંતરિયાળ જંગલો અને ડુંગરાળ વિસ્તારમાં ધામા નાખ્યા. તેમનો ફેલાવો ઝડપભેર વધ્યો અને 2006માં તેમનો પ્રભાવ અને તેમની સંખ્યા સરટોચે પહોંચી. આ વખતે 10 રાજ્યોના 183 જિલ્લાઓમાં તેમની હાક વાગતી હતી અને સરકારી અમલદારો કે પોલીસો તેમાં પગ મૂકી શકતા નથી. લશ્કરી જાસૂસી ખાતાના કહેવા મુજબ કુલ મળીને નકસલવાદીઓની સંખ્યા 30 હજારે પહોંચી હતી અને તેમાંથી 20 હજાર પાસે તો હથિયારો પણ હતાં. મોટાભાગે બિહાર, ઉત્તરપ્રદેશનાં ગામડાંઓમાં પરદેશી હથિયારોની આબેહૂબ નકલ કરતાં બંદૂકો, તમંચાઓ બનાવવામાં આવે છે. આ ઉપરાંત પોલીસો જોડેની ઝપાઝપીમાંથી ઝૂંટવેલાં અદ્યતનશસ્ત્રો પણ તેમની પાસે છે. તેમના સહાયક જંગલવાસી-આદિવાસીઓ પોલીસથાણામાંથી હથિયારો ચોરી લાવે છે. 2009ની સાલમાં દેશના ત્રીજા ભાગના જિલ્લાઓમાં નકસલવાદી પ્રવૃત્તિઓ ઓછા-વધતા પ્રમાણમાં ચાલતી હતી અને વડાપ્રધાન મનમોહનસિંહે જાહેર નિવેદનમાં કબૂલ કરવું પડ્યું કે નકસલી આંદોલન ભારતની આંતરિક સુરક્ષા અને શાંતિ સામે સૌથી મોટો ખતરો છે. પાકિસ્તાની ત્રાસવાદીઓ તો તેમની સરખામણીમાં મગતરા પણ નથી. આદિવાસીઓના કારણે તેમને જંગલની આડીઅવળી કેડીઓ અને વંકા સ્થળોની માહિતી હોય છે, તેથી નકસલવાદીઓ આવા સ્થળે છટકાં ગોઠવીને પોલીસો અને તેમનાં વાહનોને સુરંગોથી ઉડાવી દે છે અથવા પોલીસ ટુકડીઓને ચોમેરથી ઘેરી લઈને મારી નાખે છે. કેટલાક હુમલાઓમાં તો 300-400થી માંડીને હજાર જેટલા નકસલીઓ ધીંગાણામાં ભાગ લે છે. નકસલવાદીઓ માત્ર ત્રાસવાદીઓ નથી, પણ ગરીબ અને શોષિતોના મદદગાર પણ છે. ભારતનો ઔદ્યોગિક વિકાસ વધતો જાય છે તેમ ખનિજો અને જંગલની પેદાશોની જરૂર વધારે ને વધારે પડતી હોય છે. શહેરી લોકો સંપત્તિ અને રાજકીય લાગવગનો ઉપયોગ કરીને જંગલના મોટા વિસ્તારો સરકાર પાસેથી લીઝ ઉપર અથવા વેચાણ કરાવીને કબજો જમાવે છે. ગરીબ, અભણ અને ભોળિયા આદિવાસીઓને અદાલતી કારવાઈમાં ફસાવીને અથવા રુશવતખોર પોલીસો મારફતે દમદાટી કરીને, મારહાણ કરીને તેમના રહેણાક વિસ્તારમાંથી અથવા ખેતર ચરિયાણમાંથી હાંકી કાઢે છે.