આ વાતની સાથે ગાઢ રીતે સંકળાયેલ બીજું તથ્ય એ પણ છે કે જે સમકાલીન સંસ્કૃતિનું જ એક અંગ છે. આપણી સમગ્ર સંસ્કૃતિ ખરીદારીની ભૂખ પર આધારિત છે, પરસ્પર આવશ્યકતાઓ સાથે જોડાયેલ લેવડ-દેવડ પર. આધુનિક મનુષ્યની ખુશી દુકાનોના શૉ-કેસમાં સજાવેલી ચીજોને જોવાના રોમાંચમાં છે અને એ બધું ખરીદી લેવામાં તેની ખુશી સમાયેલી હોય છે- પછી એ એક જ સોદામાં ખરીદે કે પછી હપ્તામાં. આ જ દૃષ્ટિકોણ એ વ્યક્તિ પ્રત્યે પણ અપનાવે છે. પુરુષ માટે એ આકર્ષક સ્ત્રી અને સ્ત્રી માટે આકર્ષક પુરુષ- એવી સોગાદ છે જેને તેઓ મેળવવા ઇચ્છે છે. અહીં આકર્ષકનો અર્થ સામાન્ય રીતે એવા ગુણોનો હોય છે જે લોકપ્રિય છે અને વ્યક્તિત્વના બજારમાં જેની માગ છે. કોઈ વ્યક્તિ આકર્ષક છે કે નહીં, શારીરિક અને માનસિક- બંને સ્તરે, એ જે-તે સમયના ચલણ પર નિર્ભર કરે છે. ૧૯ર૦ના દોરમાં (પશ્ચિમમાં) શરાબ અને સિગારેટ પીનારી માદક છોકરીઓ લોકપ્રિય હતી, જ્યારે ૧૯પ૦ના દોરમાં ઘરેલુ અને લજ્જાશીલ યુવતીઓ વધુ લોકપ્રિય હતી. ઓગણીસમી સદીના અંતમાં અને વીસમી સદીની શરૃઆતમાં પુરુષને આક્રમક અને મહત્ત્વાકાંક્ષી થવું પડતું હતું, જ્યારે આજે તેને લોકપ્રિય થવા માટે સમાજિક અને સહિષ્ણુ થવું પડે છે.