‘જો એક તો આ ફિલ્મ છે કે મ્યુઝિકલ ડ્રામા? આટલાં બધાં ગીતો હોતાં હશે? નો ડાઉટ, ટાઇટલ સોંગ અને શાને ગાયેલું ‘આજ ઉનસે મિલના હૈ’થી નાઇન્ટીઝના જમાનાની મેલોડિયસ ટ્યૂન સાંભળવા મળી છે. એક બાજુ હિમેશના અવાજ અને મીડિયોકર ગીતોનો ત્રાસ ને બીજી બાજુ બાપ-દીકરીની ઉંમરનાં હીરો-હિરોઇનનો ચ્યુઇંગમ છાપ રોમેન્સ. એના પર કાતર ચલાવીને સ્ટોરીમાં થોડાં લૅયર ઉમેર્યાં હોત, તો આ ફિલ્મ સાવ ‘પોટલી બાબા કી’નું મુવી વર્ઝન ન બની રહેત. આમ તો આવી ઓવર સિમ્પ્લિસ્ટિક ફિલ્મમાં લોજિક શોધવાનું ન હોય, પણ તોય સલમાનનો આખો પરિવાર પસાર થઈ જાય એટલાં મોટાં છીંડાં થોડાં સહન થાય? કેટલાય પ્રશ્નો છેક સુધી વણઊકલ્યા રહી જાય છે. અને કુંભલગઢથી ગોંડલ સુધીના ભવ્ય પેલેસોનું દર્શન કરાવ્યું, તો સ્પેશ્યલ ઇફેક્ટમાંય થોડો ખર્ચો કરવો તોને?’