મારે કોઇ બીજા તર્કો રજુ નથી કરવા. બસ એક સવાલ પૂછવો છે, જો આ દુનિયામાં બધેજ અચ્છાઇ છવાઈ જશે તો આ દુનિયા ટકી શકશે ખરી? મારા મતે જવાબ “ના” જ છે. આ દૂનિયામાં માત્ર અચ્છાઇથી ચાલતી જ નથી. આ દૂનિયા ચલાવવામાં જેટલુ અચ્છાઇનું મહત્વ છે. એટલુંજ મહત્વ બુરાઇનુ છે. અને આખરે બુરાઈ એ એક રીતે હકારાત્મક જ છે. મહાભારતનાં વ્યાજ ઋષિ તો સાચા અને ખોટા માટે એક વજનદાર તર્ક મુકે છે. “આ દુનિયામાં શું ખોટુ અને શું સાચુ છે એ નક્કિ કોણ કરશે?, જો તમે સાચુ કરતા હશો તો સફળ થશો જ, લોકો કહે છે કે ઇશ્વરની મરજી વિના એક પાંદડુ પણ હલતુ નથી એટલે તમે તમારે જે કરવુ હોય તે કરો. જો ઈશ્વરને એ ઈચ્છનીય નહિ હોય તો એ કદી પુરુ થશે જ નહિ. સત્ય અને અસત્યની કોઇ વ્યાખ્યા છે જ નહિ”. મને જવાબ ફાવે છે એટલે કહુ છુ. ખોટા અને સાચાની લપજપ શામાટે? સ્ટીવ જોબ્સે પણ એકરીતે ઝેરોક્ષ કંપની પાસેથી યુઝર ઇન્ટરફેસની ઉંઠાંતરી જ કરી હતી. અને પછી સ્ટીવ જોબ્સ પાસેથી બિલ ગેટ્સે હાથ મારી લીધો. અને બન્ને આજે ઈતિહાસ બનાવી ચુક્યા છે. આવા આજના જમાના જ ઉદાહરણો નથી, રામે છળથી વાલીને માર્યો. ક્રિષ્નએ તો કેટકેટલા ધતિંગ કર્યા છે, એ તો તમનેંય ખબર છે. એ લોકો ઇશ્વર હતા એમ કહીને છટકી ના જવાય. કેટલાક મહાપૂરુષો એમ કહે છે કે, “યુધ્ધ કદી બે ધર્મો વચ્ચે થાય જ નહિ, બે અધર્મો વચ્ચે જ થાય”, તો કુરુક્ષેત્રનું યુધ્ધ અધર્મનો જ ભાગ નહોતુ? શું એના પર ક્રિષ્નનો સીક્કો લાગે એટલે એ ધર્મયુક્ત થઇ જાય. પાંડવો બે જ કારણો ને લીધે જીત્યા. એક છળ અને બીજો છળી ક્રિષ્ન, જે છળના ધર્મયુક્ત આઇડીયાઝ આપતો હતો.