રયુબિન્સ્કી યાદ કરતાં કહે છે, કે ન્યુરેમ્બર્ગમાં અમેરિકન કમાન્ડન્ટ સાથે તેમના સંબંધો મૈત્રિભર્યા બની રહ્યા હતા, પરંતુ એ માણસ કોન્સ્ટેન્ઝથી ઉત્તરે જવા માટે તેમને કોઈ વાહન આપવા રાજી ન હતો. એટલે બ્લેક ફોરેસ્ટમાં થઈને જે કોઈ રીતે શક્ય બને તે રીતે તેમણે મુસાફરી કરી હતી; થોડી પગપાળા, તો થોડી ટ્રેઇનમાં બેસીને! રેવેન્સ્બર્ગમાં સ્થાનિક જેલ છાવણીમાં જઈને તેમણે યુ.એસ. કમાન્ડન્ટ સાથે વાત કરી. અહીંયા પણ તેઓ મહેમાન તરીકે બે દિવસ રોકાયા, આરામ કર્યો, અને પેટ ભરીને અમેરિકન ભોજન જમ્યા! બદલામાં એમણે મોડે સુધી કમાન્ડન્ટની સાથે બેસીને એમોન અને પ્લાઝોવ, ગ્રોસ-રોસેન, ઓસ્વિટ્ઝ અને બ્રિનલિટ્ઝની વાતો કરી; એ આશાએ, કે કમાન્ડન્ટ તેમને કોઈક વાહન આપે! કમાન્ડન્ટ ટ્રકની વ્યવસ્થા તો ન કરી શક્યા, પરંતુ મુસાફરીમાં કામ લાગે તેવા થોડા સામાન સાથે એક બસ તેમણે જરૂર આપી! ઓસ્કર પાસે હજુ પણ ૧૦૦૦ જર્મન માર્ક જેટલા મુલ્યના હીરા અને થોડી રોકડ રકમ હતી, પરંતુ એવું લાગે છે કે બસ માટે એમણે કંઈ ચૂકવવું પડ્યું ન હતું. બસ તેમને મફતમાં જ આપવામાં આવી હતી! જર્મન અમલદારો સાથે લેતી-દેતી કર્યા પછી આ પ્રકારે નિશુલ્ક લેવડદેવડ કરવામાં ઓસ્કરને મુંઝવણ જરૂર પડી હશે! કોન્સ્તેન્ઝની પશ્ચિમે સ્વિસ સરહદ પર, ફ્રેંચ કબજા હેઠળના વિસ્તારમાં તેમણે ક્રિયુલિંજેન નામના ગામડામાં બસ ઊભી રાખી. ગામના હાર્ડવેર સ્ટોરમાં જઈને રિચાર્ડ વાયર કાપવાની એક કટર લઈ આવ્યો. કટર ખરીદતી વેળાએ તેમની ટોળકી હજુ પણ જેલના ગણવેશમાં જ ફરી રહી હોય એવું લાગે છે! દુકાનદારને બેમાંથી એક વિચાર જરૂર આવ્યો હશ, કે કાં તો આ એક કેદી છે, અને હું જો તેમને આનાકાની કરીશ તો એ કદાચ પોતાના ફ્રેંચ રક્ષકોને બોલાવશે! અથવા તો કદાચ એ જર્મન અધિકારી હોય, જે વેશપલટો કરીને નાસી રહ્યો હોય! અને તો-તો મારે તેની મદદ કરવી જ જોઈએ!