રસ્તા પર પરિચિતોની ભીડ જામી હતી. દરેક પોતપોતાની મસ્તીમાં એકબીજાને ભેટતાં કે હાથ મિલાવતાં નવા વર્ષની શુભકામનાઓ પાઠવી રહ્યા હતા. બૂટ તો ઘણાના પગમાં હતા, એ પણ નવા જ ! મૂળજીને લાગ્યું કે સૂરતિયા ટોળાંએ હીરાની કમાણીને આ વખતે બૂટ પાછળ જ જૂના જૂતામાં, પણ પોણું ગામ આજે નવા બૂટથી ધરતી ધમરોળી રહ્યું હતું ! મૂળજીની નજર દરેકના પગ પર જઈને અટકતી, પણ ભાગ્યે જ કોઈએ મૂળજીના પગ પર નજર કરી હોય તેવું તેને લાગ્યું. બે ઘડી તેને થઈ આવ્યું કે આજ કરતાં આડે દિવસે બૂટ પહેર્યા હોત તો વટ પડી જાત ! દરેકને નોંધ લેવી પડત ! પણ અફસોસ ! મૂળજી મળતો રહ્યો મન વગર, જે કોઈ મળતું ગયું. પંદર દિવસનો ઉત્સાહ જાણે પળવારમાં શમી ગયો. વચ્ચે મહાદેવજીનું મંદિર આવ્યું. લોકોની આજે ભીડ હતી. મહાદેવજીને માથું ટેકવી, પગે લાગવા પડાપડી કરતા લોકોથી મંદિર આજે ઊભરાતું હતું. પાણીનો કળશ્યો ચડાવવા તે ય મંદિર તરફ વળ્યો. પગથારે બૂટની દોરી છોડવા વાંકા વળેલા મૂળજીને શું સૂઝ્યું કે છોડેલી દોરીને ફરી બાંધી દઈ ઊભો થયો. પગથારે નવા-જૂના બૂટની સેળભેળ થયેલા ઢગલા પર એક નજર નાંખી, આવન-જાવન કરતા લોકોને જોઈ રહ્યો. કોઈ કોઈ તો ઘેરથી જ ઉઘાડા પગે મહાદેવજીના આશીર્વાદ લેવા દોડી આવ્યા હતા ! ‘સાંજે વાત !’ કહેતા મૂળજીએ દૂરથી જ દેખાતા લિંગને બે હાથ જોડી, માથું નમાવ્યું, ને એમ જ સંતોષીમાના મંદિરના પરિસરમાંથી બહાર આવ્યો.