“હું મરી જાઉં ત્યારે પણ આ છોકરીને મારું મોં ન બતાવતા” આ બોલવું અને નિભાવવું તમારા માટે કપરું હતું એટલું જ મારા માટે પણ અઘરું હતું. પપ્પા, મારો વાંક શું હતો ? મને ગમતા છોકરા સાથે મેં લગ્ન કર્યા એ ? તમને ગુસ્સો કઈ વાતનો આવ્યો હતો ? મેં મારી જાતે છોકરો પસંદ કરી લીધો એટલે કે પછી તમને રીઅલાઈઝ થઈ ગયું કે તમારી દીકરીને હવે તમારી જરૂર બિલકુલ નથી એટલે ? નાનપણથી દરેક ઝીણી ઝીણી બાબતો પર હું તમારા પર આધાર રાખતી આવી છું. મને અંધારાથી ડર લાગતો. કોઈની બાઈક પાછળ બેસવામાં ડર લાગતો,રાત્રે ડરામણા સપના આવતા. આ બધી બાબતોમાં મને સતત તમારી જરૂર પડતી. માત્ર તમે એક એવા પર્સન હતા જેની બાઈક પાછળ બેસીને હું સૂઈ શકતી, રાત્રે તમારા હાથનું ઓશીકું બનાવીને સૂઈ શકતી, અંધારામાં તમારો અવાજ સાંભળતી તો પરસેવો ન થતો. તમે મમ્મીને હંમેશા કહેતા કે “આ છોકરીને મારા વગર ક્યારેય નહીં ચાલે.”