ધીરે ધીરે બંને એકબીજા સાથે પોતાના જીવનની દરેક વાત શેર કરવા લાગે છે. પરંતુ ક્યારેય પોતાની મર્યાદા ભૂલતા નથી. બંનેને એકબીજા પ્રત્યે લાગણી છે. પણ બંનેની લાગણીમાં ફરક છે. દિવ્યા માટે કોઇ બીજી વ્યક્તિને અપનાવવી મુશ્કેલ બની જાય છે. કારણ કે તે એવું માનતી હોય છે સ્ત્રી જીવનમાં ફક્ત એક વાર પ્રેમ કરી શકે છે. બીજી વાર પ્રેમ કરવો શક્ય જ નથી. પણ દર્પણ તો ફક્ત જસ્ટ ફ્રેન્ડ માનતો હતો. ધીરે ધીરે દર્પણનો દિવ્યા પ્રત્યેનો પ્રેમ ઓછો થવા લાગે છે. તે પોતાના કાર્યમાં વ્યસ્ત રહે છે. આથી દિવ્યા માટે થોડો ટાઇમ પણ કાઢી શકતો નથી. દિવ્યા પણ જાણતી હતી કે હવે પોતે દર્પણને માટે સાવ ગૌણ બની ગઇ છે. આમ છતાં એમના પ્રેમમાં કોઇ જ ફરક પડતો નથી. એ તો નિસ્વાર્થ ભાવે આજે પણ દર્પણને જ પ્રેમ કરતી હતી. દિવ્યા જ્યારે પણ દર્પણ સાથે બે ઘડી વાત કરતી ત્યારે એવું જ અનુભવતી કે દર્પણ સાથે એમનો જન્મોજન્મનો સંબંધ છે. દિવ્યા શરીરને નહીં પરંતુ એના આત્માને પ્રેમ કરતી હતી આથી દિવ્યાને દર્પણના કોઇ પણ ઉપેક્ષિત વર્તનથી કોઇ જ ફરક પડતો નહતો.