જસુ માસ્તરે ચારે તરફ જોયું. કોઈ અજાણ્યા ઘરમાં પોતાને લાવવામાં આવ્યા છે એમ એમને લાગ્યું. એકાએક એમના મનમાં પ્રકાશ થયો, ‘ત્રાસવાદીઓએ મારું અપહરણ તો નહીં કર્યું હોય ને ?’ પણ આ છોકરો તો સાવ સીધો લાગે છે અને આ સ્ત્રી પણ, સ્ત્રી સામાન્ય રીતે હોય છે એના કરતાં વધુ ત્રાસવાદી હોય તેમ લાગતું નથી, પણ તો આ શું છે ?’ એણે સ્ત્રીને પૂછ્યું, ‘બહેન ! તમે કોણ છો ?’ ‘અરે ! તમે મને ઓળખતા નથી ?’ કહેતાં પત્નીએ ઠૂઠવો મૂક્યો. ‘હું તમારી ધર્મપત્ની છું.’ આ સાંભળી દૂધની ગરમ તપેલીને હાથ અડી ગયો હોય એમ જસુ માસ્તર ઝબકી ગયા. ‘મને બ્લેકમેલ કરવાનું ષડયંત્ર નહીં હોય ને ?’ તેમનું મગજ ઝપાટાભેર ચાલવા માંડ્યું. પરિસ્થિતિનો ક્યાસ કાઢવા એમણે યુવાનને પોતાની પાસે બોલાવ્યો. પિતાએ પોતાને બોલાવ્યો એ જાણીને એને કંઈક આશા બંધાઈ. એ હોંશે હોંશે પિતા પાસે ગયો. જસુ માસ્તરે પૂછ્યું, ‘મારી સાથે તમારું અપહરણ થયું છે ? પેલા બહેન કોણ છે ? ત્રાસવાદીઓ ક્યાં ગયા ? ક્યારે આવવાનું કહી ગયા છે ? કેટલી રકમ માંગે છે ? આપણે જો સહીસલામત છૂટીશું તો અપહરણ માટે ઈંડિયન પીનલ કોડની કલમ 361 અને માનસિક ત્રાસ ગુજારવા માટે કલમ 365 લાગુ પાડી શકાશે. જો પાકિસ્તાન આમાં સંડોવાયેલું હશે તો આ લોકો પર ટાડા જ લાગુ પાડી દેવાશે ને આપણા વડાપ્રધાન ફરી એકવાર પાકિસ્તાનને ગંભીર ચેતવણી આપશે. ‘ પિતા શું બોલે છે એ પુત્ર સમજતો નહોતો. એણે કહ્યું, ‘બાપુજી ! આ આપણું ઘર છે. હું તમારો દીકરો છું ને આ મારી બા છે.’ ‘મારો કોઈ પુત્ર નથી. મારે ચાર પુત્રીઓ જ છે ને હું કોઈ પ્રોફેસર નથી કે મારી પત્નીને ઓળખી ન શકું. આ બહેનને તો આ પહેલાં મેં ક્યારેય જોયાં સુધ્ધાં નથી ! આજે પેલા જમીનના કેસની સુનાવણી છે. સ્ટેનો હજુ કેમ નથી આવ્યો ?’