સદ્‌ગુરૂ સચ્ચિદાનંદ સ્વામીને જગતની તમામ સિદ્ધિઓ ઐશ્વર્યો હાથ જોડીને હજૂર રહેતા છતાં સ્વામી ભક્ત પ્રેમ આગળ ઐશ્વર્યોને તુચ્છ ગણતાં અને પ્રભુ પ્રેમમાં પાગલ રહેતા. પરિવારજનોને આ પ્રેમની મસ્તી ગમતી નહીં તેથી જડભરત જેવી પરમહંસ દશામાં વર્તતા.આ મોટાભાઈને તેમણે પગમાં બેડીઓ પહેરાવીને ઓરડામાં ગોંધવાનો નિષ્ફળ પ્રયત્ન કરેલો. મહારાજે દર્શન દઈને, બેડીઓ તોડીને ગઢપુર લઈ જઈને દીક્ષા આપી “સચ્ચિદાનંદ” સ્વામી નામ પાડ્યું. ત્યારથી સ્વામી ત્રણે અવસ્થામાં અખંડને અખંડ મહારાજની મૂર્તિ દેખતા. તેમનાથી વિયોગ જરા પણ સહન ન થતો.રૂંવાડે રૂંવાડે લોહીના ટશિયા આવી જતા. મહારાજ જો એમને ‘‘આવોસચ્ચિદાનંદ’’ એમ પ્રેમથી બોલાવે તો બ્રહ્માંડ ડોલી ઉઠે એવા ઠેકડા મારે, મારા મહારાજે મને મારા નામથી-પ્રેમથી બોલાવ્યો.