એ દિવસે બપોરની વાત છે. ઈન્ટર્ની ડૉક્ટર હોવાના કારણે મારે બપોરે 2:30 વાગ્યે હોસ્પિટલ પહોંચી જવું પડતું. સિનિયર ડૉક્ટર્સ સાંજે ચાર વાગ્યે આવતા. અનુસ્નાતક કક્ષાએ બાળરોગ નિષ્ણાત બનવાનું સપનું હતું એટલે હું બાળકોના શાસ્ત્રની ચોપડી સાથે જ રાખતો. દર્દીઓ જોવામાંથી વચ્ચે થોડોક સમય મળે એટલે હું વાંચવામાં મશગૂલ થઈ જતો. મેં હજુ તો બે-ત્રણ દર્દી જ એ દિવસે જોયા હશે. પોણા ત્રણ પણ નહોતા વાગ્યા ત્યાં જ મારા સિનિયર ડોક્ટર જેની નીચે હું ઈન્ટર્ની તરીકે કામ કરતો હતો – એ આવી પહોંચ્યા. મને ખૂબ નવાઈ લાગી.