આમ તો ચરણદાસ મહંત ને ડો. રમણસિંહ બંને એવા મોટા નેતા નથી કે તેમની વાતને બહુ મહત્ત્વ અપાય. સામાન્ય સંજોગોમાં તેમની વાતની કોઈ નોંધ પણ ના લે. અત્યારે માહોલ જુદો છે ને આ દેશમાં ઘૂસણખોરી કરીને જામી ગયેલા લોકોનો મુદ્દો બહુ ગાજી રહ્યો છે. રાજકીય રીતે પણ આ મુદ્દો એકદમ સંવેદનશીલ છે ને રાષ્ટ્રીય સુરક્ષા સાથે સંકળાયેલો છે તેના કારણે આ બંને ફાસફૂસિયા નેતાઓની વાતને પણ ગંભીરતાથી લેવી પડે તેમ છે. ચરણદાસ મહંતને બાંગ્લાદેશીઓ પર કેમ હેત ઉભરાયું છે એ કહેવાની જરૂર નથી. બાંગ્લાદેશી ઘૂસણખોરો અહીં દાયકાઓથી ધામા નાખીને પડ્યા છે ને મતબેંક બની ચૂક્યા છે. આપણે ત્યાં મતબેંકનું રાજકારણ એટલું ગંદું છે કે મતબેંકની વાત આવે ત્યારે દેશનું હિત કે દેશની સુરક્ષાની વાત પણ કોઈ ગણકારતું નથી. ઘૂસણખોરોના મામલે પણ એ જ થઈ રહ્યું છે ને કોંગ્રેસ સહિતના સેક્યુલર જમાતના પક્ષોને આ ઘૂસણખોરો પર હેત ઉભરાયું છે તેનું કારણ મતબેંકનો મામલો છે. મહંતને કે બીજાને અત્યારે અતિથી દેવો ભવને એ બધી વાતો યાદ આવે છે તેનું કારણ એ નથી કે તેમને ભારતીય સંસ્કૃતિ પર પ્રેમ છે, તેમને મતબેંક વહાલી છે એટલે આ બધું યાદ આવે છે.