હું તો મારાં સ્વપ્નોની દુનિયામાં વિહરતી હતી. પાંખો ફફડાવી ઊડી જવાનું મન થતું. છેવટે હું સ્ટૅનફર્ડ યુનિવર્સિટીમાં દાખલ થઈ ગઈ. ત્યાં મને જયનો પરિચય થયો. તેનું અમેરિકન નામ Jay હતું, પણ હું તેને જય કહેતી. પરિચય પ્રણયમાં ફેરવાઈ ગયો ને વિચારોની આપ-લે લગ્નના નિર્ણય સુધી પહોંચી ગઈ. જય અમેરિકન વાઈટ ને હું ભારતીય ગુજરાતી ! પળભર માટે પિતાજીને કેમ જણાવવું તે વિચારે જ હું ધ્રુજી ઊઠી. માતા તો પ્રેમાળ હતી. મારા માટે બધું કરી છૂટવા તૈયાર હતી. પણ પિતાજી…. ! તોય હું તેમની જ દીકરી હતી ને ! જક્કીપણાને અમેરિકન અંગ્રેજીમાં ‘બુલહૅડેડ’ કહેવાય. પિતાજી બુલહૅડેડ હતા, તેવી જ હું હતી. જયની ભૂરી આંખોમાં જાણે સ્વપ્નિલ સાગર ઊછળતો દેખાતો ! તેના બદામી વાળમાં આંગળીઓ સેરવતાં એક અદમ્ય રોમાંચ અનુભવતી. અમે સાન મૉનિકામાં સાદાઈથી લગ્ન ગોઠવવાનું વિચાર્યું. મારો નિર્ણય જાણતાં પિતાજીને શું થયું તે માતા પાસે જાણ્યું ત્યારે દિલ ઉદાસ થઈ ગયું. એક શુદ્ધ ભારતીય પિતા પુત્રીને અમેરિકન પુરુષને જોડે લગ્ન કરવાની સંમતિ તો ક્યાંથી આપે ? પણ વિરોધ કરવાની તેમની રીત પણ અનોખી હતી ને ! લગ્નના બે દિવસ પહેલાં માતાપિતા આવ્યાં. પિતા પહેલી વાર જયને મળ્યા. સંસ્કારી હોવાથી ‘હાય!’ અમેરિકન રીતથી તેમણે પરિચય કર્યો. બસ. એ પછી પાંચ વરસ નીકળી ગયાં. તેઓ મને કેટલું ચાહતા હતા તે હું જાણતી હતી. હું કૅલિફૉર્નિયામાં રહીશ તો નજર સામે હોવા છતાં અમે અબોલા લીધા હતા તેથી તેઓ કેટલા દુ:ખી થશે તે જાણતી હોવાથી જયને મેં ન્યુયૉર્ક તેની સોફટવેર કંપનીમાં બદલી કરવા વિનંતી કરી. જયે ભારતીય સંસ્કૃતિ વિશે ખૂબ જ વાંચ્યું હતું તેથી તે સમજુ હતો. બદલી તો કરાવી પણ ભારતીય સંસ્કૃતિ જાણવી તે એક વાત ને તેને સમજી જીવનમાં ઉતારવી બીજી વાત. ભલભલા ભારતીયો ભારતીય સંસ્કૃતિ સમજી નથી શકતા તો જયનો શો વાંક કાઢું? પણ જય એક ઉમદા પતિ પુરવાર થયો હતો. ભારતીય સંસ્કૃતિમાં પતિ અમુક જ કામ કરે ને પત્ની અમુક જ કામ કરે તેવી બંદિશો અમેરિકન સંસ્કૃતિમાં ન હોય. અહીં તો પુરુષને જ્યારે પત્નીની ડિલિવરી આવવાની હોય તો લેબરરૂમમાં હાજર રહેવાની છુટ્ટી. ઘણીવાર તો ડિલિવરી કેમ કરાય તે પણ તેમને શીખવવામાં આવે ! નીલી વખતે જય મારી પડખે જ ઊભો હતો !