મહારાજ દશરથના સમયમાં એમનો સમકાલીન રાજા રોમીયાદ ગજાયુર્વેદ અને હયાયુર્વેદ રચી ગયો હતો. એમાં અશ્વો અને હસ્તિઓની ચિકિત્સા અને ઉપચારોનાં વિશદ્વર્ણનો હતા. પણ એના નિધન પછી આ પ્રાચીન ભારતીય વિદ્યા સાવ જ વિસરાઈ ગઈ. જો કે ચરક. સુશ્રુત અને હારીત સંહિતાઓમાં અશ્વો અને હસ્તિઓની માવજતના ઉપચારો આલેખાયા છે ખરા પણ એનું સવિસ્તર આલેખન તો શાલિહોત્રએ કર્યું. શાલિહોત્ર સંહિતાની રચના પૂર્વે લોકસમાજમાં ઉપયોગી એવા અશ્વોના વૈજ્ઞાાનિક ઉપચારો માટે ખાસ કોઈ ગ્રંથો આપણે ત્યાં નહોતા. આથી શાલિહોત્રને પ્રાણીવિજ્ઞાન-વેટનરી સાયંસનો પિતા ગણવામાં આવે છે એમ શ્રી રઘુનાથ બ્રહ્મભટ્ટ નોંધે છે. આપણા પ્રાચીન ભારતના મહાન વૈદ્ય અને વિવિધ સંહિતાઓના રચયિતા ચરક, સુશ્રુત અને વાગ્ભટ્ટને જાણીએ છીએ પણ શાલિહોત્રને સૌરાષ્ટ્રના થોડાક અશ્વપાલકો અને અશ્વપ્રેમીઓ સિવાય બહુ ઓછા લોકો જાણે છે. આજે મારે શાલિહોત્ર અને શાલિહોત્ર સંહિતા ગ્રંથની વાતુંને ઉજાગર કરવી છે.