આમ ખૂબ ઉત્સાહથી અને થોડી નાણાં ખેંચ સાથે ફિલ્મનું શૂટિંગ શરૃ તો કરાયું, પણ પછી નાણાંની ભીડ ઓછી કરવા જયંત ખત્રીનું માંડવીનું ઘર વેચીને આવેલી રકમ પણ ઉમેરીને ડિસેમ્બર ૨૦૦૦માં શૂટિંગ પૂરું કર્યું. ત્યાર પછીનું – પોસ્ટ શૂટિંગનું કામ બાકી હતું અને કચ્છને ભૂકંપનો માર પડ્યો. હજારો વ્યક્તિઓના મોતની સાથે કરોડો, અબજોની ખાનાખરાબી થઈ હોય ત્યાં કોઈ ફિલ્મ નિર્માણને કેવી રીતે આગળ ધપાવી શકે? સાથે ફરી આવી આર્થિક તંગી. આમ બે-ત્રણ વર્ષ સુધી તો આખું કામ જ બંધ રહ્યું. ત્યાર પછી એડિટિંગનું કામ પૂરું થયું, ૧૬ એમ.એમ.ની ફિલ્મ પર શૂટિંગ પછી તેને ૩૫ એમ.એમ.માં બ્લોઅપ કરાયું. ત્યાર પછી મુખ્ય પ્રશ્ન આવ્યો ફિલ્મના વિતરણનો. ગુજરાતી ફિલ્મોનું વિતરણ ભારે મોંઘું હતું. ટી.વી. ચેનલો પર પ્રસારિત કરવામાં પણ કોઈ મેળ ન પડ્યો. તેથી રીલો સાચવવા માટે પણ મીટર ચડતું હતું. આખરે અનેક પડકારોને ઝીલીને જે રીલ ૩૫ એમ.એમ.માં બ્લોઅપ કરાયેલા હતા તેનું ડિજિટલાઈલેશન કરાયું. ફરી વિતરણનો પ્રશ્ન તો ઊભો જ રહ્યો. આખરે દિગ્દર્શક પરેશ નાયકે પોતે ફંડ ઊભું કરીને રાજ્યનાં ૪૦ થિયેટરોમાં આ ફિલ્મ રિલીઝ કરી હતી. પહેલા અઠવાડિયામાં તો પ્રેક્ષકોનો સારો રિસ્પોન્સ રહ્યો છે, પરંતુ સાહિત્યકૃતિઓ પરથી ફિલ્મ બનાવવાનું કામ ખૂબ અઘરું હોવાથી આ ફિલ્મ કેવો બિઝનેસ કરે છે તે જોયા પછી જ બીજી વાર્તાઓ પરથી ફિલ્મ બનાવવી કે કેમ એ નક્કી થઈ શકશે.