માસ્તર ડાળમાં કાળું જોય જાય છે. એને આ ગળેફાંહાની વાત ગળે ઉતરતી નથ. એ ઘરે હાલતી પકડે છે. આખો’દી વિચારો માં ડૂબ્યા પડી ને માસ્તરને એ વાત નો અણસાર આવે છે કે આ છોડીએ તો ગામ માં કેટલીય બાયુંને કુવા માં પડતી બચાવી છે. ગામ ની કેટલીય છોડિયું ને આવું જાતવહોરી લેવાના પગલાના ભરાય એવી વાતો સીખવી સે. આ છોડી આમ ગળેફાંહો તો ખાય જ ન્ય. એટલા માં એને પેલી વાડી ના રસ્તા વાળી વાત યાદે ચડે છે. એ બધું જ સમજી જાય છે.