આશકા અને અર્ણવ મીશીગનના એનઆર્બરમાં અમારી બાજુના એપાર્ટમેન્ટમાં રહેતા હતા. તેમના એપાર્ટમેન્ટમાં નીચે સિસિલ એકલી રહેતી હતી. લગભગ એંસી વરસની સિસિલ સાવ એકલી જ હતી. શારીરિક રીતે તેને કોઇ ખાસ પ્રોબ્લેમ નહોતા. એકદમ આનંદી અને ઉત્સાહી સ્વભાવની સિસિલ ખૂબ વાતોડી હતી. પણ વાતો કરે કોની સાથે ? બે દીકરા હતા..પણ સામાન્ય અમેરિકન કલ્ચરની માફક બંને દીકરાઓ અલગ રહેતા હતા. હા..મધર્સ ડેને દિવસે કાર્ડ કે ગીફટ જરૂર આવતા…પણ સિસિલની એકલતા તેનાથી કેમ દૂર થઇ શકે ? તેના ખાલીપાને કેમ ભરી શકે ? સિસિલ આખો દિવસ ઘરની બહાર લોબીમાં ખુરશી નાખી બેસી રહેતી. આવતા જતા બધા લોકોને ત્યાંથા અચૂક પસાર થવું પડે તેમ હતું. સિસિલ ત્યાં બેસીને આવતા જતા બધાને હાય હેલ્લો કરતી રહેતી. હસીને તેમના ખબર અંતર પૂછતી ર્રહેતી.