રાહતકામ પર શોરબકોર વધતો જતો હતો. રોજિંદુ વાતાવરણ જામતું હતું. ઘમેલાં ત્રિકમ-પાવડાના અવાજો. ક્યાંક આડા આવતા મૂળિયાં કાપતી કુહાડીઓ, સ્ત્રીઓના તીણા અવાજો, પુરુષોના હાકોટા, ક્યાંક વળી છોકરાંઓના ભેંકડાને કારણે સાવ શુષ્ક એવું સ્થળ જીવંત થવા લાગ્યું હતું. સૂરજ રાશવા ચડી આવ્યો. મિસ્ત્રી હજી આવ્યો ન હતો. નટુભાએ 'જે માતાજી' કહી દોઢેક ફૂટ ઊંડા ખાડામાં પગ મૂક્યો. તેણે ઝટપટ આગલા દિવસની ખોદાયેલી માટી પાવડાથી ભેગી કરી એટલામાં દયાબા આવ્યાં.