“અરે, એક ડાયરીની રીતે ના સહી, એક નવલિકા કે વાર્તા સમજીને વાંચી લેજે !” મમ્મીએ આખરી દાવ નાખતાં કહ્યું. કારણકે તેઓ બખૂબી જાણતા હતા કે વાંચનની ચીજને બુલબુલ ક્યારેય ના કહે જ નહીં. હાથ નીચે જે પુસ્તક આવે એને વાંચ્યે જ ઊંચું મુકવાની એની નાનપણની આદત હતી. અને મમ્મીનો એ દાવ કામ પણ કરી ગયો. બુલબુલ કોઈક વિચારે ચડી ગઈ હોય એમ એ ડાયરીને તગતગી રહી. અને એને એમ જ વિચારોમાં છોડી, મમ્મી હળવેકથી રૂમ બહાર સરકી ગઈ.