કહે છે કે જે વધુ આશા કરે છે, જીવન પાસેથી જે વધુ માંગે છે તે વધુ સહન કરે છે. અપેક્ષાઓ જો ઓછી હોય તો તે પૂર્ણ ન થયાનું દુ:ખ ન હોય અને તે સમય, તે ક્ષણ જે તમને નાસીપાસ થવા કે તમારા ઇષ્ટ પર તમારી શ્રધ્ધા ડગાવવા પ્રેરે તે ક્ષણ આવે જ નહીં. દુ:ખ એ મનનો શિયાળો છે, શરીરને, મનને ખરાબ પરિસ્થિતિઓ માટે, વિપરીત અવસ્થાઓ માટે તૈયાર રાખ્યું હોય તો ખપ પડે વાંધો ન આવે, ખરાબ રસ્તે ચાલવાની આદત હોય તો સારા રસ્તે ચાલતા વાંધો ન આવે પણ જો તેથી ઉલટ પરિસ્થિતિ હોય તો કષ્ટ પડે. એટલે મનને, શ્રધ્ધાને અને હિંમતને કાયમ કસાયેલી રાખવી, અને પ્રભુ તરફથી આવનાર કોઈ પણ કસોટી માટે તૈયાર રહેવું જોઇએ. પ્રભુ કોઇના પર ક્ષમતા કરતા વધુ “વજન” મૂકતા નથી પણ એ એમને જોવાનું છે, આપણી ફરજ છે તેના પર શ્રધ્ધા રાખવાની અને આપણાં પર પોતાના પર વિશ્વાસ રાખવાની.