જાદુઇ છડી લઇને આવેલી પરીના એક એક સ્પર્શે મારી રુક્ષતાનાં પર્ણો ખરી પડ્યાં અને મારા અસ્તિત્વની શાખાઓને વસંત બેઠી. મારી અંદર હજ્જારો લીલી કુંપળો ફૂટી નીકળી. એ મારા જીવનમાં વેદની ઋચાઓ જેવી પવિત્રતથી આવી અને મેં એને યજ્ઞવેદીની અગ્નિ શિખાઓ હવિને સ્વીકારે તેમ સ્વીકારી. પ્રતિભાવમાં એના હોઠ આછેરું ફરક્યા અને થોડા અશ્રાવ્ય શબ્દ સુગંધ બની હવામાં પ્રસરી ગયા. વાદળી કીકીઓને એણે પોપચાંના આગોશમાં છુપાવી લીધી. મેં એમાં મારા સ્વીકારનો પડઘો સાંભળ્યો.