આ ‘મે’ મહિનામાં ‘મું’ (હું) મેમુમાં આબુ જઈ આવી. કેટલાક વક્રવાચકોને એ વાતે વાંકું પડે છે કે લેખકો જે કાંઈ ક્રિયા-કર્મ કરે એ બધા અમારા મર્મસ્થાન પર કેમ મારે છે ? પણ વાત એવી નથી. લેખકોને વાચકો સાથે કોઈ વેર નથી. આ તો મજૂરીના પ્રમાણમાં મહેનતાણું ન મળતું હોવાથી લેખકો આઈડિયા કરે છે. તેઓ પોતાના કાર્ય અને કાર્યક્રમની લેખ દ્વારા જાહેર જનતાને જાણ કરી જાહેરાતનો જંગી ખર્ચ બચાવી લે છે અને ‘બચત એ પણ આવક’ના ધોરણે આવક ઊભી કરી લે છે. વળી આ પ્રકારની બચતજન્ય આવક પર આવકવેરો પણ લાગતો નથી, એ બીજી બચત. ‘ડૉ. નલિનીબહેન ગણાત્રા પાંચ દિવસ આબુના પ્રવાસે ગયાં હોઈ પોતાનાં કર્મકુંડ પર, સૉરી ક્લિનિક પર મળી શકશે નહીં. તો જેઓ તેમને મળવા ન માગતા હોય તેઓએ આ પાંચ દિવસ એમના ક્લિનિક પર આંટાફેરા મારી આવવા…’ હવે આટલી જાહેરાત લેખક અખબારમાં છપાવે તો ખેરાત જેટલો ખર્ચ થઈ જાય. એના બદલે લેખમાં જ એનો ઉલ્લેખ કરી નાખે તો ઘરવાળીની ઘરવાળી ને કામવાળીની કામવાળી !! (દાઢીની દાઢી ને સાવરણીની સાવરણી)