જો કે એ ભાર ઝીલી જેના માટે જઇ રહી હતી તે માસુમ આશના સામે જોઇને ધીમે ધીમે હળવો થવા માંડ્યો હતો. સમય જતા એ હળવાશ હેતમાં પલટાવા પણ લાગી. પોતાનાં ત્રણ બાળકોના ભાગનું હેત એક સામટુ આશના પર જ ઢોળાવા લાગ્યુ. સમયની પાંખ પર ચઢીને ચાર વર્ષ પણ એમ જ વીતી ગયાં.૧૧ વર્ષની નિકીતાનાં સ્કુલમાં ઝળહળતા પરિણામોના સમાચાર મળતા ગયા. પાછળ પાછળ એકતા અને એથી આગળ વધીને નાનકડા નિલયના સમાચારોથી કલ્પનાનાં મનનો રહ્યો સહ્યો ભાર પણ વહી ગયો. તબલામાં પારંગતતા મેળવતા નિલયના સમાચારો લખેલા ભતરના કાગળો વાંચતા તો જાણે તબલાં નહી પણ એના હ્રદય-મન પર થાપનો રણકાર સંભળાતો.