ત્યાં જ ટેબલ પરનો ફોન રણકી ઊઠ્યો… સાહેબે તેને અધીરાઈથી ઉપાડ્યો… ‘હા…જી હા… ડૉક્ટરસાહેબ ! બોલો… બોલો… શી ખબર છે ? અરે ! વાહ ! સારા સમાચાર ! તે ભાનમાં આવી રહી છે ! આપનો આભાર ! બસ, એક અગત્યની ફરજ નિષ્ઠાપૂર્વક બજાવી હમણાં જ હૉસ્પિટલ આવી રહ્યો છું…’ ને સાહેબની આંખો જાણે શ્રાવણ-ભાદરવો બની ટેબલ પર પડેલા રાજીનામાપત્રને વરસાદની વાછંટની જેમ ભીંજવી રહી…