પછી તો બંગલાના એક ભાગમાં બહારથી ભણવા આવતી વિદ્યાર્થિનીઓને એણે નિવાસ આપ્યો. તેમને એ જમાડતી તેથી આવક પણ વધી. એનાં મીઠા વેણ, માયાળુ સ્વભાવ સહુને આકર્ષતાં અને ઝાઝી વિદ્યાર્થિનીઓ રહેવા લાગી. હવે આવકની કે કશીય ચિંતા નહોતી. ખુશાલી માટે એણે અને પાવને સંઘરેલાં સપનાંનાં એ જતન પણ કરતી. લોકો મોંમાં આંગળાં નાખી ગયાં, કોક ક્યારેક કહેતું, ‘એક સ્ત્રી થઈને આવા પડકારને તું જ તૃષા….’