જેમ જેમ સૂક્ષ્મ તત્ત્વો અને ઊર્જા પ્રત્યે જાગૃતિ કેળવાય એમ દેખીતી જુદાઇ વચાળે સમાનતાની અનુભૂતિ થાય. આ સમાનતા એટલે આત્મ તત્ત્વ. આત્મ તત્ત્વ વિનાનો કોઇ પદાર્થ નથી. બધામાં તેની હાજરી છે. જો કે તેને અનુભવવા અંતરની આંખો ખોલવી પડે. મનને પ્રેમ અને કરુણાના સુધારસમાં ઝબોળવું પડે. ગીતાકાર કહે છે, “જે મને બધે જોવાનો પ્રયાસ કરે છે, તેનાથી હું અદૃશ્ય રહી શકતો નથી અને તે પણ મારાથી અજાણ્યો રહેતો નથી!” આવા ભક્તને આખુંયે જગત દોરામાં પરોવાયેલા મણિઓની પેઠે પરમાત્મામાં ઓતપ્રોત લાગે! (ગીતા ૭/૭). કવિ નરસૈંયો કહે, “જાગીને જોઉં તો.. બ્રહ્મ લટકાં કરે બ્રહ્મ પાસે!” “જાગવું” એટલે રાગ અને દ્વેષના તમસથી મુક્ત થવું, મારું-તારું જેવા ભેદથી અળગા રહેવું.