માયા – દીપક: અમારે ગુજરાત યુનિવર્સીટીમાં સારું ગાઈ શકતા હોય તેવા લોકોને પસંદ કરે અને પછી એ લોકોની સંગીતની શિબિરો થતી, જેમાં દસેક દિવસ ત્યાં રાખે, ઉત્તમ સ્વરકાર હોય કે પછી ગાયક હોય જેમ કે રાસબિહારી દેસાઈ છે કે પછી ગૌરાંગ વ્યાસ આવે અને એ લોકો અમને શીખવાડે, એ દરમિયાન અમારી સાથે સંજય કરીને એક છોકરો હતો એ લંડન ગયો તેણે ત્યાં બધાને કહ્યું કે આ છોકરી સરસ ગાય છે અને, પછી ૮૫ ની સાલમાં હું લંડન ગઈ, એ જમાના માં તબલા અને બીજા વાજિંત્રો વગાડવા વાળા કલાકારો પણ ઓછા, મારે માટે ખૂબ જ નવું શહેર.ત્યાના કાર્યક્રમમાં મારી પાસે ડાયરીમાં ૨૦-૨૫ ગીતો જ લખેલા હતા, પણ એ ટ્રીપે મારી જિંદગી બદલી. અને હજીપણ આજની તારીખમાં પણ મારા પ્રોગ્રામમાં પણ હું કોઈ ફરમાઇશ કલેક્ટ કરી લઉં, સ્ટેજ પર ના રેહવા દઉં, અને એમાંથી દરેક ઓડીયન્સ ક્યાં ક્યાં કઈ વસ્તુ માગે છે, એનાથી ખૂબ મહાવરો થયો અને ખૂબ શીખવાનું મળ્યું, ખૂબ તૈયારી થઇ.પછી જયારે હું ૮૮ માં ગઈ ત્યારે એકદમ તૈયારી સાથે ડાયરીઓ તૈયાર કરીને ગઈ.