વધુમાં તેમણે જણાવ્યું હતું કે : ‘આ સૌરાષ્ટ્રના દરિયાકિનારે એવા અનેક સદભાવના સ્થાનો જોવા મળશે. કોડિનાર પાસે ‘વેલણ’ કરીને ગામ છે. ત્યાં જો બહારગામનું કોઈ કુટુંબ પીરને ચાદર ચઢાવવા આવે તો ત્યાંનો મુંજાવર એમ કહે છે કે સામે રહેલા માતાજીના મંદિરે નાળિયેર વધેરો તો જ પીરને ચાદર ચઢશે. વળી, માતાજીના મંદિરમાં કોઈ હિન્દુ કુટુંબ શ્રીફળ વધેરવા આવે તો પૂજારી એમ કહેશે કે સામેના પીરને મલિદો ચઢાવો તો જ માતાજી પ્રસન્ન થશે – એવી આ ગામની પ્રથા છે. ગામ સાવ અભણ છે અને મજૂરી કરનારા લોકો વસે છે પણ એમની સમજ તો જુઓ ! હૂ હૂ માં વિખવાદ દૂર કરીને સંવાદ સ્થાપવાની વાત છે. હૂ હૂ એ મૂળમાં સોરઠી શબ્દ છે જેનો અર્થ થાય છે દરિયાઈ તુફાન. દરિયામાં તોફાન આવે તો એના મોજાં ઉછળીને કાંઠાના વિસ્તારો સુધી પહોંચી જાય, લોકોની ખેતી બગાડે, બાગ-બગીચા બગડે. એમ આ કોમી વિખવાદ એ હૂ હૂ જેવો છે જેમાં કોઈ સલામત રહેતું નથી. આ નવલકથાના નાયક રામ અને રાજુ બંને ગિરનારની પરિક્રમમાં નીકળ્યા છે. પરિક્રમમાં બે સ્થળો એવા આવે છે જ્યાં બધાને પ્રેમથી ખિચડી અપાય છે; ભલે ને એ કોઈ પણ કોમજ્ઞાતિના કેમ ન હોય. બંને નાયક ખિચડી ખાઈને ત્યાં રાતવાસો કરે છે. રાજુને નવાઈ લાગે છે કે મંદિરમાં મુસલમાન પણ રાતવાસો કરી શકે ? એને થાય છે કે કાશ એવી એકાદ મસ્જિદ પણ હોય કે મુસલમાન સાથે હિન્દુ પણ રાતવાસો કરી શકે.’