તેઓ એક નાનું બાળક તરત મળતા આનંદનો કેવી રીતે પ્રતિકાર કરતાં શીખે છે તેના વિશે અભ્યાસ કરી રહ્યાં હતાં. અને તેઓએ આ પ્રક્રિયાનું અવલોકન ચાર વર્ષના બાળકોમાં કરવાં માટે એક ખુબ જ સર્જનાત્મક રસ્તો ખોળી કાઢ્યો હતો. એક ઓરડામાં તેઓ બાળકોને એક પછી એક લાવતા હતાં, અને ત્યાં તેમને એક માર્શમેલો બતાવતાં હતાં, અને તેઓ બાળકને ઓરડામાં એકલો મુકતા પહેલાં એક શરત બતાવતાં હતાં. બાળક પોતે જયારે ઈચ્છે ત્યારે માર્શમેલો ખાઈ શકે છે, પણ જો તે બાળક માર્શમેલો ખાતાં પહેલા તેમનાં પાછા આવવાની રાહ જોશે તો તેને એકના બદલે બે માર્શમેલો આપવામાં આવશે. અમુક બાળકો તો માર્શમેલો તરત જ ખાઈ ગયા; તો કેટલાંકે થોડી વાર માટે તેનો પ્રતિકાર કરવાની કોશિશ કરી, પણ લાંબો સમય ટકી શક્યાં નહિ; થોડાંક એવા હતાં કે જે મોટા ફાયદા માટે થઇને પૂરી ૧૫ મિનીટ સુધી રાહ જોઈ શક્યાં. જે સફળ રહ્યાં તે એટલાં માટે કે તેઓ પોતાની જાતને કશી બીજી વસ્તુમાં વિચલિત કરી શક્યાં હતાં, જે ૧૯૬૦માં એક રસપ્રદ સંશોધન હતું.