મોરેવિયા નામના એક મનગમતા સ્થળની એ સ્ત્રીઓએ કરેલી કલ્પનાને આ જગ્યાએ બહાવરી બનાવી દીધી હતી! ભલે ભાંગ્યું-તૂટ્યું, પરંતુ મોરાવિયા એક ભવ્ય શહેર હતું. સમયના કોઈપણ તબક્કે, અઢી લાખ જેટલા પોલિશ, જિપ્સી અને યહૂદી લોકો થોડા-થોડા સમય માટે અહીં રહેતા હતા. ઓસ્વિટ્ઝ-૧ છાવણીમાં તેનાથી અનેક ગણી વધારે સંખ્યામાં લોકો રહેતા હતા, જે સૌથી પહેલી પરંતુ એક નાનકડી છાવણી હતી. કમાન્ડન્ટ રુડોલ્ફ હોસ ત્યાં જ રહેતા હતા. અને બીજા હજારો લોકો ઓસ્વિટ્ઝ-૩ નામના વિશાળ ઔદ્યોગિક વિસ્તારમાં રહેતા હતા અને શરીર સાથ આપે ત્યાં સુધી કામ ખેંચતા રહેતા હતા. શિન્ડલરની સ્ત્રીઓને બર્કેન્યુ કે પછી ઓસ્વિટ્ઝ વિસ્તારના આ આંકડાઓ બાબતે ખાસ જાણ નહોતી કરવામાં આવી. તો પણ, બર્ક વૃક્ષોની પેલે પાર વિશાળ મકાનોના પશ્ચિમ છેડે આવેલા ચાર સ્મશાનો અને કેટલીયે ચીતાઓમાંથી સતત નીકળી રહેલા ધુમાડા એ સ્ત્રીઓને દેખાતા જ હતા! સ્ત્રીઓને લાગ્યું કે હવે તેઓ સાવ અસહાય બની ગયા હતા, અને એકાદ ભરતીની સાથે ચોક્કસ તેમનો પણ અંત આવી જવાનો! પરંતુ જે કાલ્પનિક અફવાઓના સહારે જેલનું જીવન ચાલતું રહેતું હતું તેના સહારે તેઓ એ જાણી શકવાના ન હતા, કે બધું બરાબર ચાલતું હોય ત્યારે આ સ્મશાનગૃહોમાં એક દિવસમાં કેટલા લોકોનો ગેસથી ગુંગળાવીને સંહાર કરી શકાય તેમ હતું! હોસની ધારણા અનુસાર આ આંકડો નવ હજારનો હતો. એ સ્ત્રીઓ તો એ પણ નહોતી જાણતી, કે તેઓ ઓસ્વિટ્ઝમાં એવા સમયે આવી પહોંચી હતી જ્યારે યુદ્ધની પ્રગતિ, તથા હિમલર અને સ્વિડિશ કાઉન્ટ ફોલ્ક બર્નાડોટ વચ્ચે આકાર લઈ રહેલા કેટલાક ચોક્કસ ગુપ્ત સોદા, ઓસ્વિટ્ઝની નવ હજાર વ્યક્તિ પ્રતિ દિનની ક્ષમતાને નવા આયામો આપી રહ્યા હતા! જર્મન સંહારકેન્દ્રોની ગુપ્તતા જળવાઈ શકી ન હતી, કારણ કે રશિયનોએ લ્યુબિનના કેમ્પને ખોદી નાખ્યો હતો અને તેમણે જમીનની નીચેથી માણસોના હાડકાવાળી ભઠ્ઠીઓ અને પાંચ હજારથી વધારે ડ્રમ ભરીને ઝાયક્લોન બી રસાયણ શોધી કાઢ્યાં હતાં!