મૈસૂરની નરભક્ષી વાઘણ… જેમાં એક ખૂંખાર વાઘણને મારવા માટે ખેલાયેલો જીવ સટોસટનો ખેલ છે. પણ આ શિકારો કે સાહિત્ય પર કલમ ચલાવવાનું કામ વિજયગુપ્ત મૌર્યએ નથી કર્યું. આ કામ કર્યું છે પ્રકૃતિવિદ્દ ડબલ્યુ એચ મિચેલે. છતા જરા પણ નહીં લાગે કે વિજયગુપ્તે આ કહાનીઓનો અનુવાદ (રજૂઆત) કર્યો છે. એવું લાગે જ્યારે આપણી ભાષામાં રચાયેલું સાહિત્ય છે. જો કુમારે આ વાર્તાઓને છાપી નહોત તો આ વાર્તાઓ બાળસાહિત્યમાં ખપાઇ જાત. પણ કુમારે ઉપાડી એટલે આ વાર્તા બાળની “મરી” વયસ્કોની થઇ ગઇ.