‘હા, તમારે મારું એક કામ કરવાનું છે. હું તમારો ઉપકાર ક્યારેય નહીં ભૂલું. હું ઘણા વખતથી પ્રયત્નો કર્યા કરતી હતી પણ હવે મારામાં ધીરજ નથી રહી. આ પહેલાં પણ હું ઘણી વાર અહીં આવી ચૂકી છું. કદાચ મારો કોઈ ભાઈ કે કોઈ બહેન અહીં મળી જાય પણ એવું મારું સદભાગ્ય ક્યાંથી ?’ એમ કહીને દુપટ્ટામાં મોં સંતાડીને રડવા લાગ્યાં. મેં અમને આશ્વાસન આપતાં કહ્યું, ‘બહેન, તમે જલદી જલદી તમારું કામ છું છે તે કહો. સમય ઘણો ઓછો છે.’