દિવ્યેશે તો આ હુમલાનું સપનામાં ય વિચાર્યું હતું. પથ્થરના શિલાલેખ સમાન નરસિંહ જોગીના કુળમાં દસમી પેઢીના કુળદીપકમાંની ચાર પંક્તિ તો અસ્પષ્ટ અને નામશેષ થવાને આરે ઉભી હતી. પણ અહીં સદીઓ જૂના પથ્થરની ખાંચમાં પાંચમી પંક્તિય કોતરાયેલી હતી.. ‘સ્વરૂપમ ત્વદિયં ન વિન્દન્તિ દેવા…’ ને શિલ્પાનું આ સ્વરૂપ દિવ્યેશ માટેય દુષ્કર બની ગયું.