આંખના પડળ ખૂલી ગયાં, વિષાદ દૂર થયો, હાથમાંથી સરી ગયેલુ ગાંડિવ ધનંજયે અંતે પાછું ઉપાડ્યું હતું તેમ મેં ‘નષ્ટો મોહો મતિર્લબ્ધા’ કહીને પડખે પડેલી પાર્કર ઉપાડી ને હિસાબ માંડ્યો.