અમારા સમયમાં ગુજરાતી ભણાવતા પંડયા સાહેબે અમને ‘આજ્ઞાાંકિત‘ શબ્દ સમજાવતાં કહ્યું કે ગુજરાતી ભાષાનો જન્મ થઈ રહ્યો હતો તે સમયે ‘અંકિત‘ નામના હસબંડને તેની ‘આજ્ઞાા‘ નામની વાઇફ્, કોમળ કોમળ શબ્દોના રેશમી વાઘાં પહેરાવી ક્યારેક હુકમ તો ક્યારેક વટહુકમ કરતી અને પેલો, ઇતિહાસના પાનામાં અકાળે અંકિત થઈ જવા નહોતો માગતો એટલે ‘હુકમ કરો તો વીર જાતરાઓ થાય, મારો હેલો સાંભળો… હો… હો… હોજી‘ ભજન યાદ કરી હુકમનું પાલન કરતો થઈ ગયેલો.