તા. ૨૫મી ઓક્ટોબર, ૧૯૪૭ના રોજ આ વિજય કૂચ શરૂ થઈ અને નવાબની પીછેહઠ શરૂ થઈ. આઝાદ જૂનાગઢ ફોજે જૂનાગઢની હદમાં પ્રવેશ કરી એક જ દિવસમાં ૧૧ ગામો કબજે કર્યા. સ્થાનિક પ્રજાના પ્રચંડ સહયોગના કારણે થોડા જ સમયમાં બીજા ૩૬ ગામ આ ફોજે કબજે કર્યા. માંગરોળ, બાંટવા અને માણાવદર પણ મુક્ત કરાયા. તે પછી કુતિયાણામાં બખેડો ઊભો થયો. કુતિયાણાની વસ્તીમાં તે વખતે મુસ્લીમ વસ્તી અંદાજે ૧૩,૦૦૦ હતી જ્યારે હિન્દુ વસ્તી માંડ હજારેક માણસની હતી. ત્યાંના બે સ્થાનિક મુસ્લીમ લીગના આગેવાનો કાઝી તાજુદ્દીન અને હાસમ ખોખરે જાહેર કર્યું કે અમારે જૂનાગઢનો નવાબ પણ નથી જોઈતો અને આરઝી હકૂમત પણ નથી જોઈતી. અમે તો અમારા ગામમાં ‘આઝાદ કુતિયાણા સરકાર’ ચલાવશું! આ માથાભારે માણસોએ જીદ પકડી રાખતા તેમને ઘેરી લેવામાં આવ્યા. ઘેરાઈ ગયા છતાં આ બન્ને શખ્શોએ હેન્ડ ગ્રેનેડ, બ્રેનગન, રાયફલ, તમંચા વગેરેથી લડવાનું ચાલુ રાખ્યું આથી તેમને નછૂટકે ઠાર કરવા પડ્યા. આરઝી હકૂમતની કૂચમાં ખરેખરી લડાઈનો આ પહેલો અને છેલ્લો બનાવ હતો. બાકી બધે સ્થળેથી નવાબના માણસો આરઝી હકુમતથી ડરીને જ ભાગી ગયા. કોઈ અવ્યવસ્થા ન સર્જાય તે માટે ભારતીય લશ્કરની એક ટૂકડીએ દરિયાકાંઠાના વિસ્તારો માંગરોળ અને બાબરિયાવાડનો કબજો. ૧લી નવેમ્બર, ૧૯૪૭થી સંભાળી લીધો.