ગામના ઉકરડા જેવી જગાએ ઝૂંપડપટ્ટી જેવા સ્થળે કુશીનું ઝૂંપડું હતું. બાજુમાંથી જ ખુલ્લી ગટરની નીક વહેતી હતી. સોનલે નાકે રૂમાલ દાબ્યો. સવિતાને થયું, ‘અહીં ક્યાં આવી ભરાણાં ?’ હાથમાં સૂપડા સાથે ઝાટકવાનું અનાજ લઈ કુશી આંગણામાં બેઠી હતી. એક છેડે એક ઘરડો માણસ ખાંસતો ને બીડી તાણતો બેઠો હતો. કુશી ઊભી થઈ ગઈ. અમને આવકાર આપ્યો. અમારા બેસવા માટે બહાર જ કાથીનો ખાટલો ઢાળી તેના પર ગંદું ગોદડું પાથર્યું. કચવાતા મને અમે બેઠાં. મેં વિવેક ખાતર એક ઘૂંટડો પાણી પીધું. સવિતા અને સોનલે પાણી પીવાનું ટાળ્યું. ચાની ના પાડી. ઝૂંપડામાં ખૂણામાં ખાટલામાં કોઈક સૂતું હતું. પછી ખબર પડી કે એ કુશીની માંદી સાસુ હતી અને બહાર બેઠેલો બુઢ્ઢો કુશીનો બહેરો સસરો હતો. કુશીનો સંસાર જોઈ સોનલ દુઃખી દુઃખી થઈ ગઈ. મારી લાગણી પણ કંઈક એવી જ હતી, પણ મારી સમજણ સહેજ પીઢ હતી. સવિતાને કદાચ થતું હશે, ‘આ લોકો આપણે ત્યાં સાહેબી કરે, પણ એમના ઘરમાં છે કંઈ ઠેકાણાં ?’ સોનલે કુશીની બધી વિગત જાણી. સાવ ઓછી આવકમાં કુશી ઘર ચલાવતી હતી. પોતે પણ નાનુંમોટું કામ કરી આવકમાં ઉમેરો કરતી હતી અને એમ નભ્યે જતું હતું. સાસુ-સસરાનો કોઈ ત્રાસ નહોતો. હા, નવરો (ધણીનું મરાઠી) ક્યારેક દારૂ પી મારઝૂડ કરતો.