હેબતાય ગયેલી કંચને શાંતાની આંખોની વેદનાં અને લાચારી જોઇને એક શબ્દ બોલ્યા વગર શાંતાને બરડે હાથ ફેરવીને સાંત્વનાં આપતાં કહે છે,”શાંતા!મહાણમાંય બાઇમાણાહની કાયા અડધી જ બળે…આવા સુખ પણ અડધા..કાંઇ નઇ બોલુ,તારૂં દુઃખ ઇ મારૂં દુઃખ..આવાં પુરુ વગરનાં સુખનાં દી જોવા ઇ એક લહાવો છે..આજે તું તારે લઇલે લહાવો.”