એક દિવસ મહેતાઆંટી અને નાયરઆંટી એમને મળવા આવ્યાં, ત્રણે જણ બગીચામાં હિંચકે બેઠાં, એક બીજાના સુખ-દુઃખની વાતો કરી. હવે સલોની ગ્રુપની ઑફિસમાં શનિ-રવીમાં જ જતી, બાકીના દિવસ બધાંએ વારાફરતી વહેંચી લીધા હતા, બેનર્જી આંટી પણ અઠવાડિયે એક દિવસ અચૂક આવતાં અને બધાં સાથે હળતાં મળતાં, કોઈને એમનાં સ્વભાવની આવી મૃદુતાની જાણ જ ન હતી. એમણે ગાલાઆંટી માટે કલકત્તાના રસગુલ્લાં મોકલ્યા હતા અને કહેવડાવ્યું હતું કે પોતે જરૂરથી એમને મળવા આવશે.ગાલાઆંટીને તો એ વાત જ સપનાં જેવી લાગી કે આટલું ભણેલી, અંગ્રેજી બોલતી સ્ત્રી પોતાના જેવી સાવ ઓછું ભણેલીને મળવા અહીં આવશે.