‘આજથી છએક વર્ષ પહેલાં કોઈ કારણસર હું આ એસિડ એટેકનો ભોગ બની હતી. મોં, આંખ, નાક બધું જ એકાકાર થઈ ગયું. જીવતાં ચિતામાં બળવાનો સાક્ષાત્ અનુભવ ! અને દિવસ-રાતની પીડા ! જીવન હવે જીવવા જેવું નહોતું. તો પણ સાજા થતાં બે વર્ષ લાગ્યાં અને આજે આંખો અને નાક-કાન કામ કરતાં તો થયાં છે. મોં પણ ઈશ્વરે બચાવી લીધું, પણ જીવન! દયાપાત્ર હતું ! લોકો મને જોઈ સહાનુભૂતિ આપતા. પાછળ કંઈ કેટલી કહાનીઓ ! સ્વજનોને બોજરૂપ બનતી જતી હતી પણ કંઈ કહી ન શકતા.’