n ! યાદચ્છિક ક્રમચય ઉત્પન્ન કરવા માટે પાયાના વિચારને સંતોષવા પૂર્ણાંકો d 1,d 2,...,d n સંતોષતા0 ≤ di < i અનુક્રમોમાંના એક યાદચ્છિક રીતે ઉત્પન્ન કરવા માટે છે. (કારણ કે, d 1 હંમેશા શૂન્ય હોવાથી તે બાકાત રાખી શકાય) અને બાયજેક્ટીવ(bijective) સુસંગતતા દ્વારા ક્રમચય માટે તે બદલવા માટે છે. પછીની સુસંગતતા માટે ‍ લેહમર કોડ તરીકે (ઉલટા) અનુક્રમ અર્થઘટિત કરી શકે છે, અને આ રોનાલ્ડ એ. ફીશર અને ફ્રેંક યેટ્સ દ્વારા 1938 માં પ્રથમ પ્રકાશિત થયેલ સર્જન પદ્ધતિ આપે છે.[૮] જ્યારે એક સમયે કોમ્પ્યુટર અમલીકરણ અસ્તિત્વમાં ન હતું, આ પદ્ધતિ યોગ્ય રીતે ક્રમચય માટેની લેહમર કોડમાંથી બદલવા માટે પહેલાં વર્ણવેલી બાબતો મુશ્કેલીમાંથી ભોગવે છે. આ વિવિધ બાયજેક્ટીવ (bijective) સુસંગતતા વાપરવાથી સુધારી શકાય છે: એક સ્થાને આગળના તત્વો નીચે બદલવાથી સંક્ષિપ્ત કરેલા અનુક્રમ અને તત્વો દૂર કરવા કરતાં, અનુક્રમ (i ના ઘટતા મૂલ્યો માટે) ના તત્વો બાકી રહેલાં i માંથી તત્વ પસંદ કરવા માટે di વાપર્યા પછી, અંતિમ બાકી રહેલ તત્વ સાથે તત્વ અદલાબદલી થાય છે. આમતેથી પસંદગી માટે બાકી રહેલ તત્વો સમયસર દરેક બિંદુ માટે અનુક્રમિક ક્ષેત્ર બનાવે છે, તેમ છતાં તેઓ એ મૂળ અનુક્રમમાં કરતાં હોવાથી સમાન ક્રમમાં જોવા મળી શકે નહીં. ક્રમચયો માટે પૂર્ણાંકોના અનુક્રમમાંથી રચના કરવી એ થોડું અઘરું છે, પરંતુ તે એક તાત્કાલિક અનુમાન દ્વારા ચોક્કસ એક રીતે દરેક ક્રમચય તૈયાર કરવા માટે જોઇ શકાય છે. જ્યારે પસંદ કરેલ તત્વ અંતિમ બાકી રહેલ તત્વ બનાવે છે, ત્યારે અદલાબદલીની પ્રક્રિયા બાકાત કરી શકાય છે. આ પરિસ્થિતિ માટે પરીક્ષણ કરવાના અંતિમ તત્વની ખાતરી આપવા માટે વારંવાર પર્યાપ્ત થતુ નથી, બધા ક્રમચયો ઉત્પન્ન કરી શકાય છે, પરંતુ પસંદગીના પાત્રોમાં સમાયેલા હોવા જ જોઇએ.