પવન અટકી ગયો… વાંસળીનો અવાજ સ્વયં પવન બની ગયો… આ દુર્બળ દરિદ્ર ઘરતી પર એના સૂર ગબડવા માંડ્યા… ધરતી સ્વયં પોતાનું વ્યક્તિત્વ ખોઈ બેઠી… ઘૂળ-ઢેફાં, અંધારાં, કંટક અને ફુલ! કેવું ગજબનું મિશ્રણ? કેવો વિચિત્ર અનુભવ? આ કેવું સંગીત? મારા હદયના ધબકારા મારા લમણામાં બેતાલ વાગી રહ્યા! મેં નજર ફેરવી, અમારી તાપણી આસપાસ પચાસેક લોકોનું ટોળું જમીન પર બેઠું હતું. હજી તો કેટલાક આવતા હતા મે દૂર અંધારામાં નજર ફેંકી.