જાહ્નવીએ શરમાઈ પોતાનું માથું ઓશીકાની જમણી બાજુ ઢાળી દીધું. ‘જાનુ ! આઈ લવ યુ…’ વરુણે પ્રણયોર્મિ સહ કહ્યું, અને જાહ્નવીના તન-મનમાં તોફાની તુંગભદ્રા દોડવા લાગી. ફૂલોથી સુસજ્જીત સ્પર્શ દ્વારા વરુણ થકી કામદેવનું પ્રથમ બાણ જાહ્નવીના કુંવારા હ્રદયને વીંધી રહ્યું અને તેનાં અંગ અંગ સંતૂરના તારની માફક કંપનોથી રણઝણી ઊઠયા.