દક્ષના આ શાપમાં અસ્થિર શબ્દ વપરાયો છે. સંસ્કૃત ભાષાનાં સૌંદર્ય, સૌરભ અને સૂક્ષ્મતા એના શબ્દોના વૈવિધ્યસભર અર્થોમાં રહેલાં છે. મૂળાક્ષરોનો પહેલો અક્ષર ‘અ’ છે. ‘અ’નો એક અર્થ વિષ્ણુ એવો થાય છે. સૃષ્ટિના આરંભકાળે માત્ર વિષ્ણુ જ જળરાશિમાં શેષશાયી થયા હતા. ‘શ્રીમદ્‍ ભગવદ્‍ગીતા’માં કૃષ્ણે પોતાને અક્ષરોમાં ‘અ’ તરીકે ઓળખાવ્યા છે. આમ ‘અ’ એ પરમ તત્ત્વ અથવા પરમાત્માનું સૂચન થયું. આ અર્થ લક્ષમાં લેતા ‘અસ્થિર’ એટલે જેનું ચિત્ત ‘અ’માં સ્થિર થયું છે એવો થાય છે. ભગવત્‍-તત્ત્વને જેણે આત્મસાત્‍ કર્યું છે અને જેનું અસ્તિત્વ ‘અ’માં એટલે કે પરમાત્મામાં સ્થિર થયું છે એવો પણ આ શાપનો અર્થ થાય. એ લક્ષમાં લેતાં નારદની અસ્થિરતા બીજું કંઈ નથી પણ ભગવત્-સ્વરૂપમાં પોતાનું વિલોપન છે.