વાત પુરૂષની મનો‌-જાતીયતાની છે. પણ આ વાર્તાની મજા એ છે કે વાત એ પુરૂષની દીકરીની આંખે કહેવાઈ છે ! માટે જ ધારદાર બની છે.હા સાથે સાથે શ્રેયાના તરૂણાવસ્થાની વાત પ્રચ્છ્ન રીતે કહીને વાર્તા શ્રીયાના ડેડીની ન રહેતા શ્રેયાની બની જાય છે. આ વાર્તાકારની ખૂબી છે. જોકે હિમાંશી શેલત પાસે આવી અપેક્ષા સહજ હોય જ !