ખેર, જવા દે. વાંધાવચકાં તારી સાથેય પાડીશ તો-તો પછી આ દુનિયામાં મારું રહેશે કોણ? તારી દોસ્તી ગુમાવવી હવે મને બિલકુલ પાલવે તેમ નથી! ખરું કહું તો એ મજાના દિવસોનાં સ્મરણો પકડી-પકડીને જ આ અંધારગલીમાં મારો રસ્તો શોધવા મથું છું. એ તાજગીભર્યા દિવસોનાં સ્મરણો જ મારા માટે ઈશ્વરે મને આપેલ ‘પ્રેમળ જયોતિ’ છે, જેનાથી મારી કાજળઘેરી રાતમાં મને કાંઈક અજવાળું દેખાય છે.