યોગીક ક્રિયાની સ્પષ્ટ સમજણ હોવી જ જોઈએ તો જ પરિણામ પ્રાપ્ત થાય છે, અન્યથા બધી જ મહેનત પાણીમાં જાય અને વધુમાં નિરાશા-હતાશા જ હાથમાં રહે છે. યોગમાં માથુ, કંઠ અને છાતી બરાબર ટટ્ટાર રાખીને હ્રદયમાં મનને સ્થિર કરવું જોઈએ અને અંતઃકરણમાં ૐ-કારનો જપ ભાવ કરતા ચિત્તને એકાગ્ર કરવું જોઈએ. ૐ-કારની ભાવના એટલે હું પોતે જ અખંડ, અવિનાશી, નિરાકાર, સર્વવ્યાપક, સર્વજ્ઞ, સનાતન એવી પ્રકાશમય ચેતના જ છું એ ભાવ. આ ભાવ નિરંતર રાખીને સાધના કરવાની હોય છે.