આવા મામલા વચ્ચે વજીર ઘણો જ ગમગીન રહેતો હતો અને એક દિવસે જ્યારે તે પોતાના મહેલમાં પોતાની બેટીઓ સાથે વાતચીત કરતો બેટો હતો તે વેળાએ એક બેટીએ બાપને કહ્યું કે વ્હાલા પેદર હું તમારી પાસેથી મહેરબાની તરીકે એક ચીજ માંગી લઉ છું તે મને બક્ષવી. બાપે જવાબ દીધો કે જો તે તારૂં માગવું વાજબી અને યોગ્ય હશે તો હું તે ના પાડનાર નથી. ત્યારે શેહરાજાદી બોલી કે મેં એક એવી યુક્તિ શોધી કાઢી છે કે જેથી આપણો સુલતાન જે દરરોજ પોતાને શહેરના આબરૂદાર કુટુંબોમાં ઘાતકીપણું ચલાવી લોહીની નહેર વહેતી કરી રહ્યો છે તે નહેરનો હું અટકાવ કરૂં.