ઘરમાં માતૃભાષા બોલાતી હોય, ત્યારે આવાં અંગ્રેજી માધ્યમમાં ભણતાં છોકરાં સાવ બોલચાલની જ ભાષાથી કેવાં દૂર થઈ જતાં હોય છે તેનાં બેએક ઉદાહરણો મારા કુટુંબમાંથી જ આપીશ. શિયાળાના દિવસોમાં ઘરમાં આવતા ઠંડા પવનને રોકવા માટે મારા દૌહિત્રને કહેવામાં આવ્યું કે ‘રાહિલ, કમાડ બંધ કર.’ તો તેણે ‘કમાડ એટલે શું?’ એમ પૂછ્યું. અમે વૈકલ્પિક શબ્દો ‘દરવાજો’ અને ‘બારણું’ આપ્યા, તો પણ તે અમારા સામે જોઈ જ રહ્યો. હવે વિચારવાનું રહે છે કે ઓછા પ્રચલિત એવા ‘દ્વાર’ ને તો એ સમજી જ શકવાનો ન હતો. આખરે જ્યારે તેને ‘Door’ શબ્દ કહેવામાં આવ્યો ત્યારે તેણે પોતે ખડખડાટ હસતાંહસતાં ‘કમાડ(!)’ બંધ કર્યું અને ઘરમાં સઘળાંને પણ એક હળવા મનોરંજનનો લ્હાવો મળી ગયો હતો. આવી જ વાત આબિસઅલીની પણ છે કે તેને જ્યારે ‘Fifty Five’ બોલી સંભળાવવામાં આવ્યું, ત્યારે જ તે ‘પંચાવન’ સંખ્યાને સમજી શક્યો હતો. જો કે ત્રીજા ધોરણથી તેને ગુજરાતી અને હિંદી બંને ભાષાઓ શીખવવામાં આવે છે, પણ તેમને પોતે અન્ય ભાષા (Second Language) તરીકે જ શીખશે અને એ ઉંમરે તેને ત્રણત્રણ ભાષાઓનો બોજ વેંઢારવો પડે કે ન પડે તેનો જવાબ શિક્ષણશાસ્ત્રીઓ જ આપી શકશે.