‘મારા એક સગાં માસી હતાં. મારી બાથી ત્રણેક વર્ષ મોટાં. માસાની આર્થિક સ્થિતિ સાવ નબળી. ઉમરેઠથી મારાં નાના-નાની મદદ મોકલે. એ ગૌરીમાસી બાજુમાં રહેતાં. એમને સંતાનમાં એક દીકરી. કાયમ સાજી-માંદી રહ્યા કરે. એનું નામ તો સરસ્વતી હતું પણ અમે બધાં એને સતુ કહેતાં. અમારાં બધાં કરતાં એ ચાર-પાંચ વર્ષ મોટી. ગૌરીમાસીની સાથે એ પણ ઘેર આવે. મારી બાને ટીબી હતો. ગૌરીમાસીએ એમની બહુ ચાકરી કરેલી.’