પહેલા એ સમજી લઈએ કે આ એન્ટીબાયોટીક છે શું ? 'એન્ટી' એટલે વિરુદ્ધ અને 'બાયો' એટલે જીવન. આપણા શરીરમાં કરોડો બેક્ટેરિયા હોય છે. તેમાં કેટલાક લાભદાયી હોય છે તો કેટલાક હાનિકારક હોય છે. હાનિકારક બેક્ટેરિયાને આપણા શરીરના શ્વેતકણો મારી દે છે અને આપણને બચાવે છે. પણ કેટલીકવાર જ્યારે શરીરમાં પોષક તત્ત્વોના અભાવે શ્વેતકણોની સંખ્યા ઘટી જાય કે અન્ય કોઈ કારણસર બહારથી હાનિકારક બેક્ટેરીઆનો મારો વધી જાય ત્યારે શ્વેતકણો તેમને મારવા પૂરતા સાબિત થતા નથી. આાવા સમયે શરીરને બહારથી કેટલાક એવા પદાર્થોની જરૃર પડે છે જે પેલા હાનિકારક બેક્ટેરીઆને મારી શકે. ઇ.સ. ૧૯૨૮માં એલેક્ઝાન્ડર ફ્લેમીંગે પહેલીવાર પેનીસીલીન નામના આવા એક રાસાયણિક પદાર્થની શોધ કરી જે આવા હાનિકારક બેક્ટેરીયાને મારી શકતા હતા. આથી એ પદાર્થની જાતિને એન્ટીબાયોટીક નામ આપવામાં આવ્યું. પેનીસિલીન વિશ્વની પ્રથમ એન્ટીબાયોટીક હતી જેનો ચિકિત્સા પદ્ધતિમાં વ્યાપક ઉપયોગ ૧૯૪૦ના દશકથી શરુ થયો. એના પરીણામો અદ્ભુત આવ્યા. લોકો જે નાની મોટી બીમારીઓથી મૃત્યુ પામતા હતા તેમને હવે બચાવી શકાયા અને સરેરાશ માનવજીવન લંબાયું. અને કંઈક એવું લંબાયું કે છેલ્લા આઠ દશકમાં માનવ વસ્તી પહેલા કરતા ત્રણ ગણી થઈ ગઈ.