લ્યો, આ પહેલો વરસાદ આવી ગયો. બે ત્રણ વિષયો પર રીસર્ચ કરીને લખવા બેસવું જ હતું, કમ્પ્યુટરના વાદળી આકાશના કાનમાં કહી પણ રાખેલું, પણ બપ્પોરે આવેલા વરસાદને જોઇને ગૃહિણી જેમ દોરી પર સુકવેલાં કપડાં લઈ લે એમ અમે આ વિષયો અને એને લગતાં પુસ્તકોને બાજુએ મુકી દીધાં. મનમાં ગુંજતા વિચારોને મ્યાનમાં મૂક્યા અને ‘આ પહેલો વરસાદ, એનું પહેલું બિન્દુ ને એનું પહેલું આ પડવાનું હાથમાં, / કેમ મને લાગ્યા કરે આખા એકાંતમાં કે ઊભું છે કો'ક મારી સાથમાં... ‘ [મારા કાવ્યસંગ્રહ; પહાડ ઓગળતા રહ્યા ]. ગઇકાલે જ આકાશ જોઇને વાદળને સંદેશ આપવો કે કેમ એની ચિંતા કરતા હતા.