મિત્રો ! હવનનો, કર્મકાંડનો જે મૂળ લાભ છે તે તેના ચિંતનનો લાભ છે. દૃષ્ટિકોણના સ્તરની ઊંચાઈનો લાભ છે. આ૫ આ વાત ધ્યાનમાં રાખજો. પ્રાચીન કાળનો ઇતિહાસ અને નવો ઇતિહાસ એ બતાવે છે કે જો ક્રિયા કૃત્ય સામાન્ય હોય, તો ૫ણ તેનું ફળ અસામાન્ય હશે. પાછલી શિબિરમાં મેં તમને એક દિવસ નોળિયાની વાર્તા કહી હતી. એક બ્રાહ્મણ હતો, ચાર રોટલીનું અનાજ ક્યાંયથી લાવ્યો અને પોતે ભૂખ્યો રહીને ચારેય રોટલીનું દાન કરી દીધું. રોટલી એક ચંડાળ લઈ ગયો હતો. તેના એંઠા પાણીમાં નોળિયાનું થોડુંક અંગ ભીનું થઈ ગયું અને તે સોનાનું બની ગયું. ભગવાન શ્રીકૃષ્ણે જ્યારે પાંડવો પાસે યજ્ઞ કરાવ્યો હતો તેમાં એ નોળિયા ગયો હતો અને કહેવા લાગ્યો કે આ યજ્ઞનું એટલું પુણ્ય મળ્યું નથી. તો મહારાજજી ! શાનાથી મળે છે પુણ્ય ? એનાથી પુણ્ય મળે છે કે તમે તમારી થાળીમાં રોટલી મૂકી દો અને જે કોઈ માણસ આવે તેને તે ચારેય રોટલી દાનમાં આપી દો. મહારાજજી ! તો શું એનાથી નોળિયો સોનાનો બની જશે ? નહિ બને. સારું, તો હું ચારને બદલે છ રોટલી કે એક કિલો લોટની રોટલીઓ દાનમાં આપી દઉ તો ? તો ૫ણ નહિ બને. કેમ ?