અહીં કામ, ક્રોધ, મોહની વાત એટલા માટે કરવી પડી કે, જે લોકો દીકરીને ‘આર્થિક બોજ’ રૂપે જુએ છે તે રાજસિક વૃત્તિના ખાસ લક્ષણો છે. આવા લોકો વિજ્ઞાન અને ટેકનોલોજીનો લાભ લેવા સદાય તત્પર હોય છે. આધુનિક તબીબી યંત્રો ગર્ભપરીક્ષણ કરી આપી, જન્મનાર બાળકની જાતિ નક્કી કરી આપતું હોય તો માદા ભૃણનો ગર્ભપાત કરાવી આર્થિક બોજમાંથી સહેલાયથી મુક્ત થઈ શકાય૧ આવે વખતે કોઈ ધર્મ, દયા, લાગણી, પ્રેમ, માનવતા બધુંય શૂન્ય થઈ જાય છે. આ પ્રક્રિયા દરમ્યાન મૃત્યુ પહેલાની કોઈ ચીસ સંભળાતી નથી. તબીબી નિષ્ણાતો અને દંપતિ માનવહત્યાના અપરાધમાં નિર્ભય રીતે સંડોવાઈ જાય છે. ૠણમુક્તિની ભાવના અહીં સમૂળગી અગાઉથી જ નાશ પામી હોય છે. કોઈને યાદ નથી આવતું કે આખરે સૌ માનવોની જન્મદાત્રી સ્ત્રી જાત જ છે. તમામ સ્ત્રી પુરુષો કોઈ સ્ત્રીના જ સંતાન હોય છે. એવા સ્ત્રીભૃણની નિર્દયી હત્યા માત્ર આર્થિક લાભ ખાતર જ કરી નાખી છે. ઘણીવાર સ્ત્રી કુદરતી રીતે પોતાના સંતાનની ભૃણહત્યા ન થાય તેવું ઉંડે ઉંડે ઈચ્છતી હોય તો પણ ચારે તરફથી અસહ્ય માનસિક દબાણ અને બ્રેન વૉશિંગ થઈ ગયું હોવાથી, આવી ઈચ્છા પ્રગટ કરવાની હિંમત કરી શકતી નથી. સરકારે ભૃણપરિક્ષણ માટે રોક લગાવી છે તે ઈચ્છનીય છે.