પણ પાસે કુંવરબાઈનાં વડસાસુ—સાસુનાં સાસુ-બેઠાં હતાં. એણે કટાક્ષથી પોતાની વહુને –કુંવરબાઈની સાસુને—કહ્યું, “અરે, વડી વહુ !… તમે તો કંઈ જાણતાં જ નથી ! મહેતા તો વૈષ્ણવજન છે. અરે બાઈ ! જેને શામળિયા સાથે સ્નેહ હોય તેને તે શી ખોટ હોય ? તમતમારે મનગમતી પહેરામણી માગો; બધુંયે મળશે.” પછી એ બોલ્યાં, “વડી વહુવર ! જોયા શું કરો છો ?… કુંવરબાઈને આપો કાગળ અને લખાવો હું જે કહું તે ! નરસિંહ મહેતા જેવો વેવાઈ આપણે આંગણે આવ્યો છે—અનેઆપણા કોડ નહિ પુરાય, એમ ?… લખો હું લખાવું તે, કુંવરવહુ !”