કોઈ બહેન મહા તકલીફમાં પડીને દુખી, લાચાર દશામાં પડીને બીજી બહેનો સામે અથવા કોઈ પુરુષ સામે રડે છે ત્યારે એ બહેન એક ઈતિહાસ બની જાય છે. પણ એ જ બહેન જ્યારે કોઈ મનુશ્યો સામે ના રડીને પરમેશ્વર સામે રડે છે, કરગરે છે ત્યારે એ મહાપરાક્રમી સ્ત્રી બનીને જગત માટે ઉદાહરણ બને છે. એટલે જ બાઈબલ શીખવે છે કે મનુષ્યો કરતા પરમેશ્વર પાસે રડવુ અતિ ઉત્તમ છે. કેમ કે દરેકે દરેક મનુષ્ય ચાહે સ્ત્રી હો યા પુરુષ, દરેકે દરેક પાપી છે, જુઠ્ઠા છે. આપણને ભટકાવી મારે છે કેમ કે તેઓ પોતે જ આંધળા છે તો આંધળો આંધળાને માર્ગ કેવી રીતે ચિંધવી શકે??