‘લ્યો, આ આવી રક્ષા. બેટા, પગે લાગો. વાસંતી ખરીને ! મોહનકાકીની દીકરી. એનાં ફોઈજી આવ્યાં છે મળવા.’ પગે લાગતાં મનમાં બોલી, મળવા નહીં મને ‘જોવા.’ એ લોકો ગયા ત્યાં સુધી હું અંદરના રૂમમાં પુરાઈ રહી. રડવાનું મન થતું હતું. હું તો બાની રજા લેવા આવી હતી, મારે અને હંસાને ફિલ્મ જોવા જવું હતું. પણ હવે તો જવાય જ નહીં. ત્યાં મારા મોબાઈલની ઘંટડી રણકી, હંસાનો ફોન. રડું રડું હતી. એના બાપુજીએ ફિલ્મ જોવા જવાની ના પાડી હતી, કારણ કે સાવ ‘ઉઘાડી’ ફિલ્મ હતી. હંસા આક્રોશથી બોલતી હતી, ખોટું બોલીને ગયાં હોત તો હતી કંઈ ઉપાધિ ! સાચું કહ્યું તે ગુનો. મેંય ગરીબડા સ્વરે કહ્યું, મારાથી તો નીકળાત જ નહીં, મને ‘જોવા’ આવ્યાં છે. હંસા બોલી પડી, ઓ માય ગોડ ! (ઓ માય ગોડ…. ટચવૂડ – એવું બધું અમે કોલેજમાં ગયા પછી હમણાં હમણાં બોલતાં શીખેલાં.)