[ આ વાર્તાઓ તળ કાઠિયાવાડનાં લગભગ બધાં જ ગામડાંઓમાં કહેવાતી. મેં આ બધી વાર્તાઓ નાનપણમાં મારી બા પાસેથી સાંભળેલી. આપણે આ વાર્તાઓને શ્લીલ-અશ્લીલનાં લેબલ મારીએ કે કવિન્યાય, તાર્કિકતાની તપાસ કરીએ. પણ સૌરાષ્ટ્રમાં હજી આજેય મેં વડીલોને એયને ટેસથી આ વાર્તાઓ કહેતા જોયા-સાંભળ્યા છે અને ચમકતે ચહેરે, ઊંચી ડોકે, પહોળી આંખ કરી સાંભળતાં ટાબરિયાંવને ખડખડાટ હસતાં પણ જોયાં છે. ‘બાની વાતું’ પુસ્તકરૂપે વાર્તાઓ સંપાદિત કરી તે પછી વળી મારી બાને આ વાર્તાઓ યાદ આવી. આમ પણ આ લોકમુખે કહેવાતી વાર્તાઓમાં બધાને જે હદે રસ પડ્યો એનાથી મને સાનંદાશ્ચર્ય જ થયેલું ને એટલે જ આ થોડી બીજી વાર્તાઓ નોંધવાની હિંમત કરી છે. – લેખિકા]