લગ્નના બે વર્ષ બાદ તે ગર્ભવતી થઇ. તેણે એક પુત્રને જન્મ આપ્યો. તે બાળકના ઉછેરમાં લાગી ગઇ પરંતુ પતિની આદતમાં કોઇ ફરક પડયો નહીં, એટલું જ નહીં પરંતુ રાજેશ વધુ ને વધુ શરાબ પીવા લાગ્યો. બીજી તરફ સુનીલા વધુ ને વધુ ઉદાસ રહેવા લાગી. સુનીલાને લાગ્યું કે તે તેના ઘરમાં જ એકલી પડી ગઇ છે, એના જ મહોલ્લામાં રાજેશના કાકાનો દીકરો રમાકાંત રહેતો હતો. તેને કરિયાણાની દુકાન હતી. રાજેશના ઘરનું કરિયાણું તેની જ દુકાનમાંથી ખરીદવામાં આવતું. હવે રાજેશના બદલે સુનીલા જ ઘર માટેની ચીજવસ્તુઓ ખરીદવા જતી. કોઇ વાર રમાકાંત એકલો હોય ત્યારે સુનીલા તેની સાથે પાંચ-દસ મિનિટ વાતો કરવા રોકાઇ જતી. રમાકાંત રૂપાળો અને કુંવારો હતો. સુનીલાને મનમાં ને મનમાં જ રમાકાંત ગમવા લાગ્યો હતો. પણ તે તેની લાગણીઓ શબ્દોમાં અભિવ્યક્ત કરી શકતી નહોતી. એક દિવસ સૂરજ ઢળી ગયા બાદ સુનીલાને તળાવના કિનારે રમાકાંત એકલો મળી ગયો. સુનીલાએ કહ્યું: ‘ઊભા રહો, રમાકાંત.’