ડ્રામા, મેલોડ્રામા, ક્યાંક લાઉડનેસ, તો ક્યાંક ‘હેમિંગ’ કહેવાતી ઓવરએક્ટિંગ પણ દેખાઈ જાય છે. નાટકમાં છેક છેલ્લી હરોળમાં બેઠેલા દર્શક સુધી વાત પહોંચાડવા માટે લાઉડ અને સિમ્પ્લિસ્ટિક થવું પડે, ફિલ્મમાં એની શી જરૂર છે? નાટકની જેમ ફિલ્મમાં ટ્વિસ્ટ પણ એવા આવે કે આપણા ઈમોશન્સ કે સાથ ખિલવાડ કરતા હોય એવું લાગે. નેચરલી, યંગ ઑડિયન્સને તો એ બધું વધારે પડતું અને આઉટડેટેડ લાગવાનું. જોકે આ ફિલ્મનું ઓડિયન્સ ચાલીસ-પચાસથી વધુ ઉંમરના લોકો જ હોય એવું લાગે છે. કેમ કે, તેમાં યંગ જનરેશન માટે જજમેન્ટલ થઈને ચુકાદો ફટકારી દેવાયો છે. ‘મા-બાપને ભૂલી જતાં સ્વાર્થી સંતાનો’… આ થીમ પર કેટકેટલી ફિલ્મો બની છે આપણે ત્યાં? આ જ વાત ‘લગે રહો મુન્નાભાઈ’માં બડે ભૈયા અભિજાત જોશીએ ફિલ્મના એક નાનકડા સબપ્લોટમાં કહી દીધેલી.