ટ્રાયોલોજીનો પ્રથમ ભાગ ‘ધ ગર્લ વિથ ધ ડ્રેગન ટેટ્ટુ’ વાંચ્યો ત્યારે તે બહુ અસામાન્ય નહોતો લાગ્યો. (‘કટિબંધ’ની જેમ જ.) એક ટાપુ પરથી એક છોકરી હેરિઅટ વેંગર રહસ્યમય રીતે ગાયબ થઈ જાય છે. તે સમયે ટાપુની પરિસ્થિતિ એવી હોય છે કે ન કોઈ ટાપુની બહાર જઈ શકે કે ન કોઈ અંદર આવી શકે, તો એ છોકરી ગઈ ક્યાં? ન તો તે છોકરી મળી કે ન તો તેનો પાર્થિવ દેહ. એ વાતને ચાલીસ વર્ષ વીતી ગયા. તેણીના દાદા ખૂબ ધનવાન હતા અને તે છોકરી દર વર્ષે દાદાને તેમના જન્મદિવસે પોતાના હાથ વડે બનાવેલી એક લાકડાની ફોટો ફ્રેમમાં કોઈ વિશિષ્ટ પ્રકારના ફૂલો મઢીને આપતી હતી. તેના ગાયબ થયા બાદ પણ ચાલીસ વર્ષ સુધી દાદાના જન્મદિવસ પર એ ફોટોફ્રેમ આવવાની ચાલુ જ રહી. ધનવાન દાદાને તેણી ખૂબ પ્રિય હોય છે માટે આટલા વર્ષ બાદ પણ તેઓ આશા નથી છોડતા અને તેઓ નવલક્થાના નાયક મિકાએલ બ્લોમ્કવિસ્ત (Mikael Blomkvist)ને આ તપાસ ફરીથી કરવાની જવાબદારી સોંપે છે. વખાનો માર્યો નાયક આ નિરસ કામ ઉપાડી લે છે. બીજી બાજુ નાયિકા લિસબેથ સેલાન્ડર (Lisbeth Salander) પણ સંજોગોનો શિકાર બનેલી છે અને તેણી કામ કરીને પૂરતા પૈસા કમાવા છતાં ‘સિસ્ટમ’નો ભોગ બનેલી હોવાથી પરતંત્ર છે. કથાના મધ્યાંતર સુધી નાયિકા લિસબેથ અને નાયક મિકાએલ એકબીજાને મળ્યા પણ નથી હોતા. પછી આ કોયડો ઉકેલવા તેઓ ભેગા થાય છે અને અંતમાં તેમને આશ્વર્યજનક પરિણામ મળે છે. છતાં આ નવલકથા વિશેષ પ્રભાવક ન લાગી પણ તેમાં નાયિકાનું પાત્રાલેખન એટલી સુંદર રીતે થયેલું છે કે તમને તે ગમવા જ માંડે. તે નથી સુંદર કે નથી વાચાળ. ઘણીવાર તેનું વર્ણન કરતાં લેખક એમ પણ કહે છે કે તેને કોઈકવાર તો યુવતીના બદલે યુવાન ગણવામાં આવે તેટલી બધી અનાકર્ષક લાગે છે. ભાગ્યે જ તેના સ્ત્રીત્વના વખાણ છે. તેને ફોટોગ્રાફિક મેમરી ધરાવતી એક્સપર્ટ હૅકર અને બાયસેક્યુઅલ તરીકે રજૂ કરી છે અને તે વાચકની પ્રીતિપાત્ર બને તેટલું પાસાદાર અને ખાસ તો બુદ્ધિગમ્ય પાત્રાલેખન છે. નાયક મિકાએલને પણ એક ખંતીલા પત્રકાર તરીકે સરસ રીતે રજૂ થયેલ છે. આખો પ્રથમ ભાગ વેંગર કુટુંબની આસપાસ પૂરો થાય છે અને અંતભાગમાં મિકાએલ પોતાનો બદલો લેવામાં પણ સફળ થાય છે.