‘બસ ! બસ કરો હવે તમે બધાં ! શું માંડ્યું છે આ બધું. સાલું એક વખતનું હોય તો સમજ્યા, પણ મારી દર નવી વાર્તામાં દખલગીરી ! અને એટલું ઓછું હોય એમ મારા અંગત જીવનમાં પણ દખલગીરી કરવાની !? કંઇક તો લાજ શરમ જેવું રાખો.’, મારો અવાજ ધાર્યા કરતાં વધારે ઉંચો થઇ ગયો હતો, અને એ કારણે જ આખા ઓરડામાં સોંપો પડી ગયો હતો !