મને સાચવી-સાચવીને તું નવરાત્રિમાં ગરબે ઘૂમતી’તી. તને શું એમ છે કે તું એકલી પગેથી ઠેસ આપતી’તી! તને એમ છે કે તું એકલી ચપટી વગાડતી’તી! તને એમ છે કે તું એકલી તાળી આપતી’તી! મા, મારું રોમ-રોમ તારા હરખે હરખાતું’તું. તારી તાળીએ તાલ આપતું’તું. તારા મીઠા-ભીના રાગના પડછંદા આપતું’તું. તારી સાથે મેં ત્રણ તાળીના ગરબા ગાયા, બે તાળીના ગરબા ગાયા. ચલતી પણ લીધી. તું તો ખૂબ થાકી ગઈ, પણ સાચું કહું? મને બહુ મજા આવી ગઈ! તને ગરબે ઘૂમતી જોઈને પપ્પા ખુશ થઈ ગયા હતા, અને ઘરે આવીને તને વળગી પડયા હતાને! ત્યારે એ બધું જ મને દેખાતું હતું. શું મજા પડી’તી મને! ત્યારે તો થયેલું, કે બસ અત્યારે જ હાથ-પગ ધુમાવીને બહાર નીકળી જઉં! આવી જઉં તારી છાતીએ વળગવા! પણ ત્યારે ક્યાં તાકાત હતી હાથ-પગમાં! અરે હજુ પણ ક્યાં છે?