ડોંગરેજી મહારાજની ભાગવત કથા જ્યાં જ્યાં યોજાતી ત્યાં ટોળેટોળા ઉમટી પડતા સૌ એક સ્થળે બેસીને વૈષ્ણવજન થઇ જતા, તેમના શબ્દેશબ્દમાંથી શ્રધ્ધાનો સાદ સંભળાતો, તેઓ જયારે શ્રી કૃષ્ણના ચરિત્ર પ્રસંગો કહેતા ત્યારે સૌ ઉભા થઈને નાચી ઉઠતા, દશમ સ્કંધના પ્રસંગોનું જાણે કે જીવંત નાટક ભજવાતું, જયારે તેઓ કેટલાક કરુણ પ્રસંગોનું કથાનક કહેતા ત્યારે તેમની આંખોમાંથી અશ્રુઓની ધારા વહેવા લાગતી, સૌ શ્રોતાઓ તે સમયે ભાવમાં એટલા બધા ખોવાઈ જતા કે તે વખતનું વક્તવ્ય લાખો શ્રોતાઓને ભાવવિભોર બનાવી રડાવતું, શ્રોતાઓને સમય ક્યારે પૂરો થતો તેનું પણ પણ ભાન રહેતું નહિ, બીજો દિવસ ક્યારે ઊગેને સપ્તાહમાં જવાય એની જ ચિંતા રહેતી, તેઓ વિષયોને સમજાવવા તથા સરળ બનાવવા અનેક દ્રષ્ટાંતો દ્વારા કથાને રસિકતા આપતા. પુ. ડોંગરેજી મહારાજનો મહિમા ગાઈએ એટલો ઓછો જણાશે, જેઓ માત્ર પ્રભુ કાર્યને જ વરેલા હોય એમનો મહિમા આપણે કેમ ના કરી શકીએ ?