હવે આસપાસના ખુલ્લા પ્લોટોમાં પણ મકાનો બંધાવા માંડ્યા. એપાર્ટમેન્ટ સંકુલના રસ્તાઓ પર પાકી સડક થઈ ગઈ. બાકીની જગ્યાઓ પર પત્થર જડાઈ ગયા. નજીકમાં દુકાનો થઈ. બે પૈડાં, ત્રણ પૈડાં, ચાર પૈડાંવાળા વાહનોની અવરજવર વધી ગઈ. રિવર્સમાં જાય ત્યારે પ્રભુસ્મરણ કરાવતી, પશ્ચિમી સંગીતની તરજો વગાડતી, ‘ આઘા રહો વાહન પાછળ જઇ રહ્યું છે’ એવી અંગ્રેજીમાં ચેતવણીઓ વગાડતી મોટરકારોની સંખ્યા પણ વધી ગઈ સંકુલમાં. માલિનીબહેનને આ બધું ગમ્યું, ફ્લેટની કિંમત ત્રણ ગણી થઈ ગઈ. વાહનોની ભીડ, ઘણાં ફ્લેટોમાં ગેલેરીને બંધ રાખતી જાળીઓ અને ઘોંઘાટના પરિણામે કબૂતરો,કાગડા, કોયલ, કાબર, લેલાં, ખિસકોલીઓ હવે બહુ નથી આવતાં. ચકલીઓ તો અદ્રશ્ય જ થઈ ગઈ છે. અતિઓમશાંતિ એપાર્ટમેન્ટ સંકુલમાં જોકે બપોર પડે શાંતિ હોય છે. એવી શાંત બપોરોએ માલિનીબહેનને બહુ સૂનુંસૂનું લાગે છે. ચિરપરિચિત, સહ-વાસી મિત્રો, સાથીઓથી છૂટા પડ્યાને લાગે એવું સૂનુસૂનું.