આમ ને આમ દિવસો વીત્યા.. ખબર પણ ન પડી, પાંચ વર્ષ પણ વીતી જ ગયા ને સુહાગને નાઈજીરીયા ગયે, કાગડોળે રાહ જોતાં જોતાં આ સમય કેમ વીત્યો હું જ જાણું છું. બા બાપુજી મને દીકરી ની જેમ રાખે છે, સહેજ પણ ઓછું આવવા દેતા નથી. કારણ કે એમનો દીકરો પાંચ વર્ષથી નથી એમની ખબર પૂછતો નથી એને મારો વિચાર કરતો. ખરોખર તો એનો અત્તો પત્તો જ નથી. બા બાપુજીની વેદના પણ હું સમજી શકું છું. અને એટલે જ ગઈકાલે તે બંને ને મારા બીજા લગ્ન ની વાત કરતા સાંભળીને મને નવાઈ ન લાગી, ખૂબ દુ:ખ થયું. સુહાગ તો એક જ અને એકવાર જ હોય ને! બા બાપુજીની જ આ ઇચ્છા હોય તો તો સૌ સાથ આપવાના જ, પણ મને પૂરી આશા છે, મારા સુહાગ પર પૂરો ભરોસો છે, એ આવશે જ.