ઇલેક્ટ્રોનિક ઉદ્યોગ એક બહુ સલામત કહેવાતો ઉદ્યોગ છે પણ એ છાપ ભ્રામક છે. જેમ્સ એક મોટી ઇલેક્ટ્રોનિક ફેક્ટરીમાં કામ કરતો હતો (છે સરનામાની જરૂર?). કંપનીમાં 10 હજાર કામદારો હતા અને આસપાસના વિસ્તારમાં આજ એક મોટી કંપની હોવાથી ઘણો સામાજિક પ્રભાવ હતો. જેમ્સ આ કંપનીમાં એસેમ્બલર –ટેસ્ટર તરીકે કામ કરતો હતો. તે જે શાહી (ઇન્ક) વાપરતો હતો એ વિઘટન પામીને બેન્ઝીનમાં રૂપાંતર પામતી હતી. બેન્ઝીન કેન્સરજનક રસાયણ છે. જેમ્સે એ અંગે રજૂઆત કરી તો શાહી બદલાઈ પણ નવી આવેલી શાહી વિશે કોઈ માહિતી જેમ્સને અપાઈ નહીં. જેમ્સે જોયું કે તેની ફેક્ટરીમાં મિથાઇલ કલોરોફોર્મ, ફ્રીઓંન, ઇપોકસી રેઝીન્સ, એસ્બેસ્ટોસ, ટ્રાયક્લોરો ઈથીલીન, પરક્લોરોઈથીલીન જેવા જોખમી રસાયણો વપરાતા. જુના કમ્પ્યુટર તોડતી વખતે જો કેપેસીટર તૂટી જાય તો પોલીક્લોરોબેન્ઝીન પણ બહાર આવતા. એને કર્ણોપકર્ણ એવી માહિતી પણ મળી કે સિલિકોન ચિપ લાઈન પર કામ કરતી બહેનોમાં કસુવાવડનું પ્રમાણ ઉચું છે. તેણે બહેનોને આ અંગે પૂછપરછ કરવા માંડી. મેનેજરને ખબર પડી એટલે જેમ્સને કેબિનમાં બોલાવી ધમકાવ્યો અને આવી તપાસ બંધ કરવા કહ્યું. જેમ્સ કંપનીના ડોકટર પાસે ગયો અને પોતાનો રેકોર્ડ જોવા માગ્યો તો ખબર પડી કે એ કયા રસાયણો સાથે કામ કરે છે. સંપર્કનું પ્રમાણ કેટલું છે એ વિગતો નોંધી ન હતી. કંપની ઉચા પગારો આપતી હતી અને આસપાસમાં બીજી એવી કોઈ કંપની ન હતી તેથી અન્ય કામદારોએ જેમ્સને બહુ સહકાર ન આપ્યો. કંપનીમાં યુનિયન ન હતું. તેમ છતાં જેમ્સના આ પ્રયત્નોને કારણે થોડી અસર થઈ પણ મોટા ફેરફારો ન થયા.