કરમશીભાઈનું એક નાનકડું પુસ્તકાલય હતું. એમાં મુખ્યત્વે ફિલસૂફી, સાહિત્ય, કળા અને સિનેમાનાં પુસ્તકો હતાં. સાહિત્યમાં મોટે ભાગે તો વિવેચન અને કવિતા. નવલકથા બહુ ઓછી જોવા મળતી. હું રવિવારે જો વહેલો જતો તો એ પુસ્તકો જોતો. કેટલાંક પુસ્તકોનાં નામ સુરેશ જોષી પાસેથી સાંભળેલાં. એમાંનાં કેટલાંક પુસ્તકોને ત્યાં અડકવા મળતું. હું એ પુસ્તકોનાં પાનાં ફેરવતો ને વચ્ચે વચ્ચે એકાદબે ફકરા વાંચી પણ લેતો. એમની પાસે ત્યારે ફ્રેંચ ફિલફૂલ મૉરિસ મૅર્લો પૉન્તિનું Phenomenology of Perception પુસ્તક પણ હતું. સુરેશ જોષીએ એ પુસ્તકના આધારે મને ફિનોમીનોલોજી (એક દાર્શનિક સંપ્રદાય) ભણાવેલી. હું એ પુસ્તકને વારંવાર હાથમાં લેતો ને એનાં પાનાં ફેરવતો. એ જ રીતે, કરમશીભાઈના ત્યાં બીજા એક ફ્રેંચ ફિલસૂફ દેલ્યુઝનાં બે પુસ્તકો હતાં. એક નીત્શે પરનું અને બીજું સિનેમા પરનું. દેલ્યુઝે સિનેમા પર બે ભાગમાં પુસ્તક લખ્યું છે. કરમશીભાઈ પાસે એનો પહેલો ભાગ હતો. એ બન્ને પુસ્તકો મને ખૂબ અઘરાં લાગતાં હતાં. હું એ પુસ્તકોને હાથમાં લેતો ને જીવ બાળતો. મને થતું: મને ક્યારે આવાં પુસ્તકો સમજાશે? ક્યારેક હું હતાશ પણ થઈ જતો. એ બન્ને પુસ્તકો સમજવાની મારી ઇચ્છા હું અમેરિકા આવ્યો ત્યાર પછી દસ કે પંદર વરસે પૂરી થઈ. પીએચ.ડી. કર્યા પછી મેં સિનેમાના અભ્યાસમાં એમ.એ. કરવાનું નક્કી કર્યું ત્યારે ગોદાર અને દેલ્યુઝ પર એક કોર્સ મેં લીધેલો. ત્યારે ન્યૂયોર્ક યુનિવર્સિટીના વિખ્યાત પ્રોફેસર એલેકઝાન્ડર ગાલોવે અમને એ કોર્સ ભણાવતા હતા. એ વખતે મારે દેલ્યુઝનાં સિનેમા પરનાં બન્ને પુસ્તકો અભ્યાસક્રમમાં હતાં.