બોસ્ટનની મુલાકાત દરમિયાન એક સરસ ઘટના ઘટી. યુવાન કવિમિત્ર અને પરમચાહક ચંદુ અને ઈશાનીને ખબર પડી કે અમે ગામમાં છીએ એટલે તેઓ જોડે મળવા આવ્યાં. આવો સુખદ સુયોગ થાય એટલે ‘સ્મોકહેડ’ અને ‘રેડ્બ્રેસ્ટ’ જેવી પ્રાકૃતિક સામગ્રીની ઓથે સૂરશબ્દ રેલાયા વગર કેમ રહી શકે?! પરસ્પર ચાહક હોવાનું આ જ તો જોખમ છે! આવી પારદર્શક વ્યક્તિઓ જોડે મોડી રાત સુધી સત્સંગ ચાલ્યો અને જાણે પોતાની જાતને મળતા હોઈએ એટલો આનંદ થાય! ગુજરાતી ભાષા જ્યાં આળસ મરડી નવો વેશ ધારણ કરવાની મોકળાશ અનુભવે એવા મૃદુ અને સહિષ્ણુ કવિ ચંદુ એની કવિતા જેટલો જ સૂક્ષ્મ, સરળ અને સહજ છે. વળી અમારો ઘણાં વર્ષે મળ્યાનો હરખ માયો નહિ એટલે જુક્કુ (રજત ધોળકિયા)ને વોટ્સએપ દ્વારા જગાડ્યો અને અમારો હરખ હળવો કર્યો! ક્યારેક આ બ્લ્યુ જીન્સના કવિજીવ વિશે વિગતવાર વાત માંડીશ. અસ્તુ.