માત્ર માનવ જ નહીં, પશુ-પંખી, જીવ-જંતુને પણ મૃત્યુ ગમતું નથી. મહર્ષિ વેદવ્યાસજીના જીવનનો એક પ્રસંગ છે. એકવાર મહર્ષિ વેદવ્યાસજીએ એક કીડાને જતો જોયો. મહર્ષિ વેદવ્યાસજી તો ત્રિકાળજ્ઞાની છે. તેમણે જાણી લીધું કે, આ કીડો તેની અંતિમ અવસ્થામાં છે. તેને જન્મ-મરણનાં ચક્રમાંથી બહાર નીકળવાનો પરા-બોધ આપું. વેદવ્યાસજીએ એ કીડાને સંબોધી કહ્યું કે ‘તું એક મિનિટ ઊભો રહે, હું તને અંતિમ બોધ આપું.’ મહર્ષિજીનું આ વાક્ય સાંભળીને કીડાએ ચોતરફ જોઈને કહ્યું કે, ‘વ્યાસજી, તમે મને ઊભો ન રાખો. ચાલતાં-ચાલતાં મારી સાથે વાત કરો કેમ કે, મારી પાછળ એક ગાડું આવી રહ્યું છે. જો હું ઊભો રહીશ તો તેનું પૈડું મારા પરથી પસાર થતાં મારા રામ રમી જશે.’ હવે જો એક નાના કીડાને પણ પોતાનો જીવ આટલો બધો વહાલો હોય તો અન્ય જીવો કે માનવોને પોતાનો જીવ વહાલો હોય એ સાહજિક છે.