બાળપણ, કોલેજ, સ્કુલ, બધુ ખત્મ થયુ. તેણે ભારત તરફ પ્રયાણ કરવાનું વિચાર્યુ. ભારતમાં વિશાળકાય માછલીઓ અને તેના પર લખાયેલી મીથ વિશે જાણવાની તેની ખૂબ મહેચ્છા. આજે પણ ભારતમાં આવી માછલીઓ હોય છે, તેની મને નથી ખબર, પણ ત્યારે વેઈડને આ વાતની ખબર પડી ગયેલી કે ભારત એ રહસ્યોનો દેશ છે. તેણે ભારત આવવાની વાટ પકડી. પોતાનો થોડો સામાન લીધો. થયુ એવુ કે ત્યારે ઉસ્તાદ પાસે એટલા રૂપિયા ન હતા. 200 પાઉન્ડ પોતાના ગજવામાં લઈ તે ભારત આવ્યો. ભારતની ગંગા નદીથી લઈને નાનીમોટી નદીઓ અને તેના વિશાળકાય પટ જોઈ તે ખુશ તો થયો, પણ સાલ્લુ અહીં માછલી મળશે કે નહીં તે તેના માટે સૌથી મોટો યક્ષપ્રશ્ન હતો. જે રીતની માછલી વેઈડને જોઈએ, તે શોધવી ક્યાં. તેણે મનમાં ધારણા બાંધી લીધી. અહીં આવ્યો છું, તો માછલી પકડીને જઈશ. ત્યારે ભારતમાં એક જાતિની માછલી જે આજે પણ હયાત છે, અને તેનું નામ હિમાલયા મશીર. આ માછલી સૌથી નાના કદની આવે, પણ જે રીતે માનવીનું હોય છે કે, મારા કરતા કોઈ વધારે કદનો માણસ હોય, તેમ માછલીઓની જાતમાં પણ આવી નાના મોટા કદની માછલીઓ હોવાની, જેની વેઈડને ખબર. ઈરાન, થાઈલેન્ડ, શ્રીલંકા અને ભારતમાં આવી જાતની માછલી મળે. તેણે ભારતમાં આ માછલીને પકડવાનું નક્કી કર્યુ. સામાન્ય રીતે 9 ફુટ અને 54 કિલોની આ માછલી હોય, પણ ત્યારે વેઈડે તેનાથી ડબલ કદની માછલી પકડી અને તેણે સાબિત કરી દીધુ કે, હું આ દુનિયામાં સૌથી બેસ્ટ રિવર મોન્સટર શોધી અને પકડી શકુ છું. ભારતથી પરત ઈંગ્લેન્ડ ફર્યો. વેઈડે ભારતના પોતાના અનુભવો ત્યાંની લોકલ મેગેઝીનમાં ટાંક્યા. તે ઈંગ્લેન્ડ આવ્યો પણ ભારત માટેનો તેનો પ્રેમ ઓછો નહતો થતો. ભારત સસ્તો દેશ અને વેઈડે પોતાના 200 પાઉન્ડમાંથી પણ થોડા પૈસા બચાવ્યા હતા, કે તેને તેની આગલી મુસાફરીમાં મદદરૂપ સાબિત થાય, પણ એટલા નાણાં ન હોવાના કારણે વેઈડે પોતાના સપના ત્યાંજ સંકેલી લીધા. તો પણ જ્યારે તમે સપના સંકેલો છો, ત્યારે તેની ચાદર પાછી પાથરનાર કોઈ હોય છે. જેની ભવિષ્યમાં વેઈડને પણ ખાતરી નહતી.