તે સંયુક્ત કુટુંબમાં રહેતો હોવાથી પોતાની અથવા પત્ની-બાળકીની ખાધા-ખોરાકીનો તો કોઈ પ્રશ્ન ઊભો નહોતો થતો પણ પહાડ તોડવા માટે જોઈતી હથોડીઓ-છીણી તથા દોરડાં જેવાં કંઈ કેટલાં સાધનો લાવવા ક્યાંથી ? તે પ્રશ્ન ઊભો થયો. ‘where there is will, there is a way’ પ્રમાણે તેણે પોતાની પાસેના થોડાં ઘેટાબકરાઓને બજારમાં વેચીને જરૂરી સાધનો વસાવી લીધાં. પોતાનું ઘર છોડીને પહાડની તળેટીમાં એક ઝૂંપડી તૈયાર કરી લીધી જેથી પહાડ તોડવાનું કામ રાત અને દિવસ ચાલુ રહે. કોઈ દિવ્ય હસ્તીએ જાણે તેનો કબજો લીધો હોય તેમ તેણે હિંમતભેર પહાડને કોતરવાનું શરૂ કરી દીધું. તે કહે છે : ‘ઘણી વાર હું ખાવા-પીવાનું પણ વીસરી જતો અને મારા કાર્યમાં જ રચ્યોપચ્યો રહેતો !’