“જાગો ! ઊઠો ! ભરતભૂમિનાં, રાષ્ટ્રનાં પુત્ર-પુત્રી ! જાલીમોના નખ ઉઝરડે લોહી વ્હેતી ધરિત્રી. માતા માટે જીવન ત્યજતાં જંગલી પ્રાણી-પક્ષી, વર્ષા-વીજે શરીર ઘસતા ડુંગરા ભૂમિ રક્ષી.” ગાજી ઊઠે અખિલ નભમાં મેઘનો જેમ નાદ, સાતે સિંધુ ઉપર ફફડે કોઈ તોફાન સાદ, …