બૂટમાં પગ નાખ્યા કે થયું, પોચું રૂ જેવું તે આને કહેતા હશે ? પાછું થયું; ના, આ તો રૂથી યે પોચું ! મુલાયમ શબ્દ એણે ક્યાંક સાંભળેલો. લાગ્યું કે મુલાયમ તે આ જ હશે ! દીકરો દેવ જેવો લાગ્યો. મૂળજીએ થોડીવાર એમ જ પગને બૂટમાં રહેવા દીધા. ગમ્યું. કંઈક વિચાર આવતાં ઊભો થઈ થોડું ચાલ્યો. ઓસરીમાંથી ફળિયામાં આવવા કરતો હતો કે છેલ્લે પગથિયેથી જ ફળિયામાં મુકાતા પગને પાછો ખેંચી લીધો. ‘કારણ વગરના ધૂળવાળા થાહે !’ એમ વિચારી, ઓસરીમાં જ બે આંટા માર્યા; ને થોડો સંતોષ થતાં ખાટલે બેસી, હળવેથી દોરી છોડી, બૂટને પગથી અળગા કર્યા. બૂટ પર સહેજ રજ લાગેલી જોતાં જ કપડું ખોળવા આજુબાજુ નજર દોડાવી. પાણિયારે કપડું પડેલું જોયું. ઊભો થઈ લેતાં ખ્યાલ આવ્યો કે આ તો મસોતું ! ભીનું ને મેલું ! બૂટનેય બગાડશે. મસોતાને એમ જ નીચે ફેંકી ફરી નજર ઘુમાવી. સવારે નાહેલો તે ટુવાલ ફળીની દોરીએ સુકાતો જોઈ ઉઘાડા પગે જ ધસ્યો. તડકામાં પગ દાઝ્યા હોય તેવું થયું; તેની પરવા કર્યા વિના ટુવાલ લઈ આવી બૂટ લૂછ્યા. ચળકતા બૂટને ખોખામાં મૂકી માળિયે ચડાવ્યા ને ફરી ખાટલે બેસી પગ પર હાથ ફેરવવા લાગ્યો.