થોડા દિવસો પહેલાં એક આધુનિક ગુજરાતી ફિલ્મ આવી હતી. નામ એનું ‘સપ્તપદી’. એક અર્બન ગુજરાતી ફિલ્મ હતી એટલે મનમાં થયું કે આ ફિલ્મ તો જોવી જ રહી. ફિલ્મ જોવા માટે હું ચાલુ દિવસ વધારે પસંદ કરું છું જેથી ઓછી ભીડમાં શાંતિથી ફિલ્મ માણી શકાય. પિતાજી સાથે બપોરના શૉમાં હું જઈ પહોંચ્યો ત્યારે માંડ 35-40 લોકો થિયેટરમાં હતાં. ફિલ્મ શરૂ થવાને હજુ વાર હતી. એટલામાં એક મહાશય એમની પત્નીને ધમકાવતાં થિયેટરમાં પ્રવેશ્યા. જુવાન યુગલ હતું. પરંતુ વાત કરવાની પદ્ધતિ અને અવાજ એવો મોટો હતો કે સૌકોઈનું ધ્યાન એ તરફ ખેંચાયું. એટલામાં તો પતિદેવ બોલ્યા : ‘હવે ચૂપચાપ છાનીમાની બેસી રહેજે… તારી જીભ ચલાવ્યા ન કરીશ….. અહીં ફિલ્મ જોવા આવ્યો છું… તારી ટકટક સાંભળવા નથી આવ્યો…. આખો દિવસ માથું ખાઈ ગઈ… મગજનું દહીં કરી નાખ્યું…..’ મને થયું કે આ લોકો જ્યાં બેસશે એની આજુબાજુવાળાના તો ભોગ લાગ્યા ! નસીબજોગે થયું એવું કે એમની સીટ અમારી પાછળ જ હતી ! ક્ષણેક તો એમ જ લાગ્યું કે ટિકિટના પૈસા માથે પડશે કે શું ?!