‘આવા વિચારો આવ્યા, અને મેં તે પત્રમાં લખી એમને ખાસ રામભાઈ પાસે મોકલ્યાં. રામભાઈએ એમને મને ભણાવવા સોંપેલાં. રામભાઈએ લખ્યું કે આવું વાંચવા કે ભણવાને લીધે જો એમનો નિયમ બદલાતો હોય તો તે નિશ્ચય જ મૂળે કાચો ગણાય. એવો નિશ્ચય રહ્યો તોય શું કે ન રહ્યો તોય શું ? છતાં હું ધ્યાન રાખું કે તેમના નિશ્ચયને કે વલણને તોડવાનું નિમિત્ત ન બનું. એટલે સફાઈદાર લૂગડાં ન પહેરું, વાળ ન રાખું. પણ થવાનું હતું તે થયું. અમે નક્કી કર્યું કે અમારે જોડાવું, પણ તેમનાં માતાપિતાની સંમતિ મળે ત્યારે. એ સંમતિ જલદી મળે તેમ ન લાગ્યું.’ પરંતુ મહાત્મા ગાંધી વહારે ધાયા. બાપુ અને સરદારે નારણજીભાઈને સમજાવ્યા કે તમે રજા આપતા હો તો હું કન્યાદાન આપું….. આખરે સુરત જિલ્લાની ફળદ્રુપ સો વીઘાં જમીનના માલિકે પોતાની દીકરી એક બ્રાહ્મણના દીકરાને આપવાની સંમતિ આપી. વિવાહ થયા. બાપુએ કન્યાદાન કર્યું. મનુભાઈ અને વિજયાબહેનનાં આંતરજ્ઞાતીય લગ્ન રંગેચંગે થયાં…. દર્શકદાદા સાચું જ કહે છે કે સ્વયં મહાત્મા ગાંધી લગ્ન કરાવી દે તેનાથી વિરલ ઘટના શી હોઈ શકે ?