નારિયેળપાણીના ઘૂંટડા ભરતો ભરતો હું બારી પાસે ઊભો રહ્યો. એક બાજુ મરીનડ્રાઈવ, પેલી બાજુ સૂર્ય દરિયામાં ડૂબકી મારવાની તૈયારીમાં હતો. મેં બીજી તરફ નજર ફેરવી ને મને ‘એ’ દેખાયો. મારી જિંદગીમાં ઓચિંતો જ પલટો લાવનાર એક સામાન્ય માણસ. એ સામેની યુકો બેંકની ગગનચુંબી ઈમારતના ત્રેવીસમા માળની દીવાલને બહારથી રંગી રહ્યો હતો. એ ઈમારત બહાર બાંધેલી વાંસની પાલખ ઉપર નચિંતપણે એ ઊભો હતો. પોતાનું કામ કરવામાં પૂરો મગ્ન હતો. જેમ જેમ એ પાલખ પર નીચે ને નીચે આવતો’તો તેમ તેમ એના હાથના પીંછોડાથી ભીંતને નવો જન્મ મળી રહ્યો હતો. ‘ઓ બાપ રે, આ માણસ તો કેટલું મોટું જોખમ ઉપાડી રહ્યો છે ? જીવને જોખમમાં મૂકીને કામ કરે છે છતાંય એના મોઢા પર એણે ઉપાડેલા જોખમનું જરા જેટલુંય ટેન્શન નથી. સારું કામ કર્યાની, સંતોષ પામ્યાની લાગણી એના મોઢા પર દેખાય છે.’