હીરાને જોઈ મોહનકાકાએ ઓળખી મોટા સ્મિતથી વધાવી. ‘ઓહોહોહો, દીકરા, ઘણે વખતે તને જોઈ. મજામાં છો? લાગછ તો ખુશખુશાલ. હું તારા જ વિચાર કરતો હતો કે આ છોડી ગઈ ક્યાં? તારાલગન થઈ ગ્યા એ તો ખબર હતી. પણ બસ, તું આવી ગઈ અને તને જોઈને હું બૌ ખુશ છું. બોલ શું બનાવી આપું? મારી દીકરી પિયર આવી એટલે મજા મજા…’ હીરાએ કહ્યું એમ વાનગીઓ બનાવતા ગયા. ‘દીકરા બેટા, આ દિવસો સાચવવાના છે. બહુ ખાટું, મસાલાવાળું નહીં ખાવાનું હોં. બધુ પાધરું ઊતરે ન્યાં લગણ ધ્યાન રાખજે’ મોહનકાકાના બબડાટ પર ધ્યાન આપ્યા વિના હીરા ઝાપટવા માંડી’તી. આજકાલ અભાવા થતાં એટલે તીખું તમતમતું જ ભાવતું અને બે જીવસોતી હતી એટલે ડબલ ખાતી.