2007 પ્રમાણે, જનસંખ્યાના 36% લોકોએ પોતાને સંઘવાદી, 24% લોકોએ પોતાને રાષ્ટ્રવાદી અને 40% લોકોએ પોતાને ઉપરના બન્નેમાંથી એકેય નહીં એ રીતે ઓળખાવ્યા. [૨૯] 2009ના અભિપ્રાય મત અનુસાર 69% લોકોએ લાંબા સમય સુધીની પ્રાથમિકતા વ્યક્ત કરી કે ઉત્તરી આયર્લૅન્ડે યુનાઈટેડ કિંગડ્મનું સભ્યપદ જાળવી રાખવું જોઈએ (સીધા શાસન તળે અથવા હસ્તાંતરિક સરકાર સહિત), જ્યારે 21% લોકોએ યુનાઈટેડ આયર્લૅન્ડના સભ્યપદ માટે પ્રાથમિકતા વ્યક્ત કરી.[૩૦] આ વિસંગતિને એ રીતે સ્પષ્ટ કરી શકાય કે પ્રોટેસ્ટન્ટો માંહેની સરસાઈથી માત કરવાની પસંદગી યુકેના ભાગરૂપે રહેવાની (21%) છે, જ્યારે કૅથલિકોની પહેલી પસંદગી સંખ્યાબંધ બંધારણીય ઉકેલોમાં દેશભરમાં વિસ્તરેલી છે, જેમાં યુકેના ભાગરૂપે રહેવાની પસંદગી (47%) પણ સામેલ છે, યુનાઈટેડ આયર્લૅન્ડ માટેની પસંદગી (40%), અને જેઓ "નથી જાણતા" એવા (5%) છે.[૩૧] આ સત્તાવાર મતદાનના આંકડા, જે "રાષ્ટ્રીય પ્રશ્નો" પર લોકોના અભિપ્રાયો પ્રતિબિંબિત કરે છે તે સાથે ઉમેદવાર, ભૂગોળ, વ્યક્તિગત વફાદારી અને ઐતિહાસિક મતદાનની આદર્શ ભાત દાખવે છે કે ઉત્તરી આયર્લૅન્ડના 54% મતદાતાઓએ સંઘવાદી પક્ષો તરફી, 42% લોકોએ રાષ્ટ્રવાદી પક્ષો તરફી અને 4% લોકોએ "અન્યો" તરફી મતદાન કર્યું છે. અભિપ્રાય મત સતત દર્શાવે છે કે ચૂંટણીનાં પરિણામો ઉત્તરી આયર્લૅન્ડની બંધારણીય સ્થિતિ સંબંધી અનિવાર્યરૂપે મતદારમંડળના દૃષ્ટિકોણ સૂચવતા હોય એવું નથી.