તેની કવિતામાં "ત્યાં વીતી આવશે સોફટ રેઇન્સ", ટીસડેલ એક આબેહૂબ પોસ્ટ-એપોકેલિપ્ટિક વિશ્વની કલ્પના કરે છે જેમાં પ્રકૃતિ માનવજાતની લુપ્તતા પછી શાંતિપૂર્ણ, સુંદર અને ઉદાસીનતાને ચાલુ રાખે છે.