આજે ૧૬ ડિસેમ્બર ઈ.સ. ૧૯૨૭ ના રોજ આ વાતનો ઉલ્લેખ કરી રહ્યો છું, કારણકે ૧૯ ડિસેમ્બર ઈ.સ. ૧૯૨૭, સોમવારના રોજ સવારે ૬ વાગ્યે આ શરીરને ફાંસી પર લટકાવી દેવાની તારીખ નિયત થઈ છે. એટલે મારે આ લીલા નિયત સમયમાં જ પૂરી કરી દેવી પડશે. આ સર્વ શક્તિમાન પ્રભુની લીલા છે, બધાં કાર્યો એની ઈચ્છાનુસાર જ થાય છે. આ પરમપિતા પરમાત્માના નિયમોનું જ પરિણામ છે કે કેવી રીતે અને કોણે દેહ ત્યાગ કરવાનો છે. મૃત્યુના બધા જ કારણો નિમિત માત્ર છે. જ્યાં સુધી કર્મ પૂરું નથી થતું, ત્યાં સુધી આત્માએ જન્મ મરણના બંધનમાં પડવું જ પડે છે, આ જ શાસ્ત્ર નિશ્ચય છે. છતાં પણ આ વાત તે પરબ્રહ્મ જ જાણે છે કે કયાં કર્મોના પરિણામ સ્વરૂપ કયું રૂપ આ આત્માએ ગ્રહણ કરવું પડશે પરંતુ, સ્વયં માટે આ મારો દૃઢ નિશ્ચય છે કે હું ઉત્તમ શરીર ધારણ કરી નવીન શક્તિઓ સહિત જલ્દી પાછો ભારતવર્ષમાં જ કોઈ નજીકના સંબંધી કે કોઈ ઈષ્ટમિત્રના ઘરે જન્મ ગ્રહણ કરીશ, કારણકે મારો જન્મ જન્માંતરનો ઉદ્દેશ રહેશે કે મનુષ્યમાત્રને બધી પ્રકૃતિ અને પદાર્થ પર સમાન અધિકાર પ્રાપ્ત થાય. કોઈ કોઈના ઉપર હકૂમત ન કરે. આખી દુનિયામાં સ્વર્ગની સ્થાપના થાય. વર્તમાન સમયમાં ભારતની સ્થિતિ બહુ વિચારવાલાયક છે. એટલે ઘણાં વર્ષો સુધી આ જ દેશમાં જન્મ લેવો પડશે અને જ્યાં સુધી ભારતમાં સ્ત્રી પુરુષ બધી રીતે સ્વતંત્ર ન થઈ જાય, પરમાત્માથી મારી પ્રાર્થના છે કે તે મને આ જ દેશમાં જન્મ આપે કારણકે તેમની પવિત્ર વાણી – ‘વેદ વાણી’ નો અનુપમ ઘોષ મનુષ્યમાત્રના કાન સુધી પહોંચાડવા સમર્થ થઈ શકું. કદાચ એવું થાય કે હું મારા માર્ગ નિર્ધારમાં કોઈ ભૂલ કરું, પણ એમાં મારો કોઈ વિશેષ વાંક નથી, કારણકે હું તો અલ્પજ્ઞ જીવ માત્ર છું. ભૂલ ન કરવી એ તો ફક્ત સર્વજ્ઞથી જ શક્ય બની શકે. આપણે પરિસ્થિતી પ્રમાણે બધાં કાર્ય કરવાં પડે છે ને કરવાં પડશે. પરમાત્મા આવતા જન્મમાં સદબુદ્ધિ આપે એટલે હું જે માર્ગનું અનુસરણ કરું એ ભૂલ વગરનો જ હોય.