તવંગરોને નીચા પાડ્યા વિના જ તેઓ ગરીબોને ઊંચા લાવવા માંગતા હતા. સરદાર જાણતા હતા કે પૈસાદાર વર્ગમાં જો પૂરતો વિશ્ર્વાસ જગવવામાં આવે તો તેઓ જાતે જ આગળ આવીને રોકાણો કરે અને એ રીતે રાષ્ટ્રીયકરણ વધુ સહેલું થઈ પડે. આર્થિક વિચારો અંગેનો કોઈ સૈદ્ધાંતિક પંથ કે વાદના તેઓ આંધળા અનુયાયી નહોતા, પરંતુ એમના આર્થિક ક્ષેત્રનો દ્ષ્ટિકોણ પૂર્ણત: વ્યવહારવાદી તથા યથાર્થવાદી હતો. સરદારશ્રી એ સ્વયં કહ્યું છે કે,