ઉત્તર : કૃપા તો બધા પર વરસી રહી છે, એવું ભાન થવું જોઈએ. પણ જો એ ન સમજાય તો તે સમજવા માટે ભગવાન કૃપા કરે એ માટે ભગવાનને પ્રાર્થના કરવી જોઈએ. દરેકને તે છૂટથી હવા, પ્રકાશ ને પાણી આપીને કૃપા કરી રહ્યો છે. એના વગર તમારું બે મિનિટ પણ ટકવું મુશ્કેલ છે. વળી તમને મનુષ્યયોનિ આપી છે. તે પણ ભગવાનની પરમ કૃપા જ છે ને ! એણે પશુ, પક્ષી, વૃક્ષ વગેરેને આ બાબતમાં વિચારવાની પણ તક આપી નથી, જે મનુષ્યને આપી છે. એણે આપેલી આ ઉત્તમ તકને સફળ બનાવવા માટે એ કૃપા કરે એવી એને પ્રાર્થના કરવી જોઈએ. દરેક સંજોગ તેના દ્વારા જ નિર્મિત થયેલ છે. એમાં આપણું મંગળ જ છે. અને સુખ-દુઃખ, લાભહાનિ જેવા સંજોગોરૂપે એ જ આપણને ભેટી રહ્યો છે, એવી શ્રદ્ધા રાખવી જોઈએ. આપણે આપણી મર્યાદાઓમાં બદ્ધ હોવાને લીધે જ્યારે દુઃખ આવે છે, ત્યારે ભગવાનની સામે બળવો પોકારીએ છીએ, પરંતુ ભગવાન તો આપણા પિતા-માતા, બંધુ, સખા-સર્વસ્વ છે. એને આપણામાં રસ છે. એટલે એ આપણા માટે જે કાંઈ કરે તે આપણા કલ્યાણ મંગળ માટે જ કરી રહ્યો છે એવી શ્રદ્ધા હોવી જરૂરી છે. આપણે આપણા કુટુંબ, સમાજ, દેશ માટે ભોગ આપતા હોઈએ છીએ, ત્યારે આપણને આનંદનો અનુભવ થાય છે. તો પછી ભગવાનને માટે કાંઈ ભોગ આપીએ કે સહન કરીએ ત્યારે બૂમો શા માટે પાડવી જોઈએ ? આમાં પણ એની કૃપા જ અવશ્ય કામ કરે છે, તે ન સમજાય, તો તે સમજવા પ્રાર્થના કરવી જોઈએ.