‘નસીબજોગે ઉષા ઝંખતી’તી એવું પાત્ર કલ્પનામાંથી સાકાર થઈ હકીકતમાં આવ્યું. ગર્વીલી માનુનીનો ગર્વ ભાંગે તેવો, કોમળતાનો પડઘો કુમાશથી પાડનારો, સ્ત્રીના ચરણે સંસારનાં સર્વસુખ ધરી દેવાનું સામથ્ર્ય ધરાવનારો, પૌરુષત્વથી ઓપતો સાયબો જડ્યો ત્યારે ઉષાને સમજાતું નથી કે બાંહો ફેલાવી તેને આવકારવો કે પીઠ ફેરવી દૂર થઈ જવું?’