“એક શિક્ષક ક્યારેય સાધારણ નથી હોતો”. આ સુવાક્ય ચાણક્યના નામે વાયરલ છે. પહેલાંના જમાનામાં લોકો ખાસ ભણતા નહોતા. ગણ્યા-ગાંઠ્યા શિક્ષકો ગુરુશિષ્ય પરમ્પરા અનુસાર ભણાવતા. વિદ્યાર્થીઓ પાસે પણ કોઈ વિકલ્પ નહોતા. મોટેભાગે રાજકુમારો ભણવા આવે એટલે મહેનતાણું પણ સારું મળતું હશે, સામે શિક્ષામાં કચાશ રહી જાય તો શિરચ્છેદનો ભય પણ રહેતો હશે, એટલે શિક્ષકો મન દઈને ભણાવતા. ફી પૂરી આપવાની હોય ત્યારે રાજાઓ પણ સંતાનોને જેવાતેવા પાસે ભણવા શું કામ મોકલે? આવામાં શિક્ષકોને સાધારણ હોવું પોસાય પણ નહીં. તમે જો જો રામાયણ મહાભારતમાં કદી તમને માવો ખાતા, પાનના ગલ્લે ઊભા રહેતા કે વિદ્યાર્થીઓને લખવાનું કામ સોંપી મોબાઈલમાં ઘૂસી જતા શિક્ષકો વિષે નહીં વાંચવા મળે. વશિષ્ઠ, વિશ્વામિત્ર, સંદીપની, દ્રોણ, પરશુરામ કોઈ સાધારણ નહોતા. જોકે આજકાલના શિક્ષકો પણ કંઈ ઓછા સાધારણ નથી.