‘વાહ બિલ્લીબહેન, તમે ફ્રોકમાં તો બહુ સુંદર લાગો છો !’ એ સાંભળી બિલ્લી ફુલાઈ. જેન્તી ફરી બોલ્યો, ‘પણ જો ફ્રોકની નીચે પગમાં સરસ મજાનાં સેન્ડલ પહેર્યાં હોય તો તમે ઓર શોભો ! જુઓ, આ રહ્યાં તમારા ફ્રોકને મેચિન્ગનાં સેન્ડલ !’ એમ કહી જેન્તીએ સેન્ડલ બિલ્લી સામે મૂક્યાં. બિલ્લીને સેન્ડલ બહુ ગમ્યાં. એ સેન્ડલમાં પગ નાખવા જતી હતી ત્યાં જ જેન્તીએ એને અટકાવી અને હસતાં હસતાં કહ્યું : ‘એમ નહીં ! હું તમને સેન્ડલ આપું તો તમારે પણ બદલામાં મને કંઈ આપવું તો પડેને ? તમે દામજીની દુકાનની જેમ મારી દુકાનની પણ ચોકી કરો અને મને પણ ઉંદરોના ત્રાસમાંથી બચાવો તો હું તમને આ સેન્ડલ આપું.’ બિલ્લી હોશિયાર હતી. એ બધું સમજી ગઈ. પહેલાં તો એને ના પાડવાનું મન થયું, પણ એ હતી શોખીન અને એને સેન્ડલ ગમતાં હતાં. એને થયું, મને શો ફરક પડે છે – એક દુકાનની ચોકી કરું કે આખી બજારની ! એણે જેન્તીની વાત સ્વીકારી અને સેન્ડલ પહેરીને ચાલતી થઈ.