સુમના બોલીઃ બ્રહ્મચર્યથી, સત્યથી, નિત્ય પાંચ યજ્ઞ કરવાથી, દાન દેવાથી, નિયમો પાળવાથી, સહનશીલતાથી, પવિત્રતા પાળવાથી, અહિંસાથી, ઉત્તમ શક્તિથી તથા ચોરી ન કરવાથી – એમ દસ અંગોના પાલનથી ધર્મપાલન કર્યા કરવું જોઈએ. જે પુરુષને કાયમ સત્ય ઉપર પ્રીતિ હોય અને જે પુણ્યાત્મા હોય, ઋતુકાળે પોતાની જ પત્ની પાસે પુત્રપ્રાપ્તિની ઇચ્છાથી મૈથુન માટે જાય અને જે પુરુષ પોતાના કુળનો સદાચાર કદી ન છોડે એ બ્રહ્મચર્યનું લક્ષણ છે. મનુષ્યે પોતાના આચાર પ્રમાણે વર્તવું જોઈએ. કામક્રોધથી રહિત થવું. પ્રાણીઓ પર ઉપકાર કરવો. એ તપ કહેવાય. ઉપરાંત પારકાં દ્રવ્યોમાં તથા પારકી સ્ત્રીઓમાં લોલુપતા ન કરવી એ સત્ય કહેવાય. વળી અન્નનું મહાદાન કરવું જોઈએ. તથા સ્થાયી સુખનું દાન કરવું જોઈએ. જે માણસ દેવોની તથા બ્રાહ્મણોની પૂજાઓ કરવામાં તત્પર રહે તેમ જ દાન તથા વ્રતો કરવામાં પણ જે નિયમવાળો રહે અને ઉપકારો તથા પુણ્ય કરવામાં પરાયણ રહે તેને નિયમ કહ્યો છે. પોતાની કે પારકી નિંદા સાંભળીને કે કોઈ માર મારે ત્યારે જે ક્રોધ ન કરે તે સહનશીલ કહેવાય. જે માણસ રાગરહિત હોય તેમ જ વ્યવહારને અનુસરીને જે સ્નાન તથા આચમન કરે એ પવિત્રતા છે. વધુ સમજદાર માણસે કામ વિના તણખલું પણ કાપવું નહિ તેમ જ જે અહિંસાપરાયણ રહે તેણે અહિંસાનું બરાબર પાલન કર્યું ગણાય. મનને હંમેશાં શાંત રાખ્યા કરવું. વળી પારકું ધન ન લેવું ને પારકી સ્ત્રી ન સેવવી. એમ મન, વચન તથા કર્મથી વર્તાય એ મનને અસ્તેય કે ચોરીથી રહિત કર્યું ગણાય છે. સાથે જ ઇન્દ્રિયોનું દમન કરવું. તથા વડીલોનાં કાર્યોને વાણીથી, શરીરથી તથા મનથી સિદ્ધ કરી આપવાં તે તેમની શુશ્રૂષા કરી કહેવાય છે. તેના લીધે ગુરુઓની કૃપા મેળવી શકાય છે. મેં કહેલા ધર્મ પ્રમાણે જે મનુષ્ય હંમેશાં વર્તે છે તેનો આ સંસારમાં ફરી જન્મ કદી થતો નથી. માટે તમે પણ ધર્મને શરણે જાવ.