સવાર પડતા જ ગામ આખામાં ભાભીનો ન્યાય જ ચર્ચાનો વિષય હતો. અને એ કુતૂહલને વશ થઇ ગામના દરેક નદીને કાંઠે એ બાવાની ધૂણી ફરતે ટોળે વળ્યા હતા. અને બધાના આશ્ચર્ય વચ્ચે આજે હું પણ – પહેલી જ વખત – એ ટોળામાં સામેલ હતો – પણ કંઇક જુદા જ આશયથી ! ભાભી, લાલજી, મુખીનો દીકરો એ બધા ટોળા વચ્ચેની ખુલ્લી જગ્યામાં આવી ઉભા હતા. અને તેમની સામે ગોઠવાયેલી પંચાયતે તેમની વાતો સાંભળી – ફક્ત નામ ખાતર – ન્યાય અપાવવા બાવા તરફ દયાદ્રષ્ટિ કરી. અને એ સાથે બાવો પોતાના હાથમાં બે કરમંડલ ઝૂલાવતો આગળ આવ્યો. એમાંના એકમાં મુખીના છોકરાના હાથ નંખાવી, બહાર કઢાવ્યા… અને એની ન્યાય પ્રક્રિયા મુજબ એના ચોખ્ખા હાથ તેની બેગુનાહીના સબુત હતા. – તે હોય જ ને વળી, એ લોટીમાં માત્ર પાણી જ હતું !