સવાર પડી, પંચાયત કચેરીમાં બેઠી બેઠી રેશમ ઇ જાડેજાને જુબાની લખાવી રહી હતી. ભૈરવની નજર મારા ઉપર કેટલાય સમયથી હતી મને એ ખબર નહોતી કે આવો કારહો ઘડશે પણ અમારી બસ્‍તીમાં એકા એક ઝેરી તાવને લીધે મરણ થવા લાગ્‍યા અને એણે ગોઠવણથી ઘડી કાઢ્યુ કે એનું કારણ હું છુ અને મારા શરીરમાં ડાકણનો વાસ છે હું ભાગી છૂટવાની હતી પણ ગામલોકો અને બસ્‍તીને તેણે ઠસાવી દીધુ કે આ ભાગી જશે તો તાબે નહી થાય. આને સ્‍મશાનમાં લઇ જવી પડશે. હું બસ્‍તીથી ઘેરાઇ ગઇ અને મને સૌપ્રથમ મઢે લઇ ગયો મે તેને છોડવા કાકલૂદી કરી એણે પટાવી કે તે મને નવલખાની ગાળીઓમાં છુટ્ટી મુકી દેશે નહિતર હવે આ લોકો મને મારી નાખશે. છોકરાને પણ પતાવી દેશે. મોડી રાતે અમને ગાળીઓમાં લઇ તો ગયો પણ ત્‍યાં લઇ ગયા પછી એણે પોતાનું પોત પ્રકાશ્‍યુ. હું લૂંટાઇ જાત, પણ તાકડે જ જયુભાને ખબર પડતા મારતે ઘોડે આવ્‍યા અને અમને મા-દીકરાને બચાવી લીધા. દાનબાપુ એ સગ્‍ગા દીકરાની વહુ જેમ મને રાખી હતી. અને જયસિંહે પણ અમને એવા જ અદકા હેતથી સાચવ્‍યા છે.