નાની કેરી મોટી થવા લાગે. ઝાડ પરથી નીચે પડી જાય, કદાચ ડાળીઓ મીઠાશનું વજન ઝીલી શકતી નહીં હોય એટલે તે નીચે નમી જાય છે. ઘણી બધી કેરીને તે આંબાનો માલિક ઉતારી લે. કેરી ઊતર્યા પછી પણ આંબાની શોભા જરા પણ ઓછી થતી નથી. ઋષિ દધીચિએ જેમ પોતાનાં હાડકાં આપી દીધાં હતાં તેવી જ રીતે આમ્રમંજરી પોતાનું સર્વસ્વ આંબાને આપીને ગઈ. જાણે કહેતી હોય ‘આંબે આવ્યા મોર વાર્તા કહેશું પોર’. બસ બીજા વર્ષની રાહ જોતાં જોતાં હું લીલોછમ આંબો જોયા કરું છું.