બા-બાપુજીએ ગર્લ્સ સ્કૂલમાં દાખલ કરેલી. માતુશ્રી વીરબાઈ કાનજી કન્યાશાળા જે સ્કૂલનું નામ હોય ત્યાં અભ્યાસ અને આબોહવા કેવી હશે એ કહેવાની જરૂર ખરી ! જાતભાતની પ્રવૃત્તિ જેવું કશું નહીં, સ્પોર્ટ્સને નામે મોટી ચોકડી. વાળના ચોટલા વાળવા અને ચાંદલો ફરજિયાત. મુંબઈમાં રહીનેય બા-બાપુજી જ્ઞાતિના વાડામાં પુરાયેલાં જીવતાં હોય ત્યાં મને તો મોકળાશ સપનામાંય નહીં. એમનું એકનું એક સંતાન આવી સરસ કેળવણી પામે છે એથી રાજી રાજી. દસમા ધોરણમાં હતી ત્યારે તો જ્ઞાતિના ફંકશનમાં સાડી પહેરતી થઈ ગઈ હતી. આમ પણ હું ખાસ રૂપાળી નહીં પણ ઊંચી અને હાડેતી. સરસ ફિગર. એટલે સાડીમાં શોભું પણ ખરી. નવરાત્રિમાં જ્ઞાતિનો મેળાવડો હોય, માતાની પહેડીનો સમૂહ ભોજનનો અવસર હોય ત્યારે બા તો મારા માટે ખાસ નવી સાડીઓ ખરીદતી. બા બાપુજીને કહેતી, દીકરી તો પહેરેલી ઓઢેલી સારી. ઝટ બધાની નજરે ચડે. મને એનો અર્થ ન સમજાતો. હું તો મારામાં મસ્ત.