હા, બીમારીમાંથી ક્યારેક ક્યારેક શ્રદ્ધા નીકળે છે. સાહિત્ય અને સમાજના એક સેવકને મળવા હું એક મિત્ર સાથે ગયેલો. તેઓ જ્યારે ઉઠ્યા ત્યારે મિત્રએ તેમના ચરણ સ્પર્શી લીધા. બહાર આવીને મેં મિત્રને કહ્યું, ‘યાર, તમે તેમના ચરણ કેમ પકડી લીધેલા?’ મિત્રએ કહ્યું, ‘તમને ખબર નથી, તેમને ડાયાબિટીઝ થઈ ગયો છે.’ હવે ડાયાબિટીઝ શ્રદ્ધા પેદા કરે તો તૂટેલી ટાંગ કેમ નહીં? આમાં કાંઈ અઘરું નથી. લોકો બીમારીથી મળતા કયા ફાયદા નથી ઉઠાવતા? મારા એક મિત્ર બીમાર પડ્યા હતા. જેવી તેમને જોવા કોઈ સ્ત્રી આવે, તે માથું પકડીને ‘આહ… આહ’ કરતા. સ્ત્રી પૂછતી, ‘માથામાં દુઃખાવો છે કે શું?’ તે કહેતા, ‘હા, માથું ફાટી પડે છે.’ સ્ત્રી સહજ તેમનું માથું દબાવી આપતી. તેમની પત્નીએ આ વાતને પકડી પાડી, કહે ‘કેમ? જ્યારે કોઈ સ્ત્રી તમને જોવા આવે ત્યારે જ તમારુ માથું કેમ દુઃખવા લાગે છે?’ તેમણે જવાબ પણ એવો જ સરસ આપ્યો. કહ્યું, ‘તારા પ્રતિ મારી નિષ્ઠા એટલી અડગ છે કે પરસ્ત્રીને જોઈને મારુ માથું દુઃખવા લાગે છે.’ જાન પ્રીત રસ ઈતનેહુ માહી.