નરબદામાંનો ક્રોધ પોતાના તરફ વળે તે પહેલા જ સૌ છાનામાનાં ડેલી બહાર નીકળી ગયા. પશો બોલ્યો “આ ડોહી રાખસછે, ફુલ જેવા સોકરાને આમ ધીબેડે સે તો ઉપરવાળો પુછશે નૈ કોક દી? એની માં બચાકડી આને જલમ દેતાવેંત સરગાપર વઇ ગઇ ને સોકરૂ આ ડાકણના હાથે ચડી ગ્યું. હવે તમે જ ક્યો, સોકરાને આમ કાંઇ વાતેવાતે ધીબાય ? ને ઇય કોય ઢોરને ય નો મારે ઇમ ?” બધાના મોઢા પર સંમતિની રેખાઓ ખેંચાઇ, પણ નરબદામાંની બીકે કોઇ બોલ્યુ નહીં. “હઇશે . . . ભાઇ, સોકરાના કરમમાં કઠણાઇ લઇખી હોય તો ઇમાં મારૂ તમારૂ હાલે સ કાંઇ ?” જ્ઞાનની આડમાં નિ:સહાયતા છુપાવતા સૌ વિખેરાઇ ગયા. નાથા બાપાનો લોટો એક નવા ગોબા સાથે તડકો નિકળ્યો ત્યાં સુધી શેરીમાં જ પડ્યોરહ્યો.