જાણે ચોખ્ખુંચણાક ગ્રાઉન્ડ. શિસ્તબદ્ધ સૈનિકની જેમ બેઠો છે હરેક વિદ્યાર્થી ઉત્સુક અને શાંત. ગ્રાઉન્ડમાં પાણી છાંટીને ભીની કરેલી માટી પર પી.ટી. ટીચરે ચૂનાથી રેખાંકન કર્યું છે. નાનો એવો શમિયાણો બાંધેલો છે. ચાર ચાર ટેબલ અજરખ બાટીકના કાપડથી વીંટળાયેલા છે. પાછળથી કતારબંધ ખુરશીઓ પર ચેરમેન સહિત પ્રતિષ્ઠિત વ્યક્તિ બેઠી છે અને બધી ખુરશીઓની વચ્ચેની ખુરશી પર બેઠેલ છે એક જાજરમાન વ્યક્તિત્વ. ધીમે ધીમે વાગતું ટેપરેકોર્ડર ચારે ખૂણે બિસ્મીલ્લાહ ખાનની શરણાઈનાં ભૈરવીના સૂર પાથરી વાતાવરણને કંઇક ગંભીર અને કંઇક રોમાંચક બનાવી રહ્યું છે. સ્ટાફની વ્યક્તિઓ હર્ષભેર બધું ગોઠવવાની વેતરણમાં છે. સૌની આંખોમાં છાનો વિષાદ ડોકાય છે. કોણે શું કરવાનું છે તેનું આયોજન તો ક્યારનુય થઇ ચૂકેલું છે. પાતળી દેહલતા અને મોહક વાક્છટા ધરાવતી મિસિસ અંજારિયા કાર્યક્રમના સંચાલનમાં કશીક નોંધ ટપકાવી ધીમેથી ઊભી થઇ સાડી સંકોરી માઈક પાસે જાય છે. સૌની આંખો મિસિસ અંજારિયા પર ખોડાઈ રહે છે. સામે બેઠેલા નાનકડા સમુદાય પર એક નજર ફેરવી તે બોલવાની શરૂઆત કરે છે.