કોલેજનો વાર્ષિક દિન હતો અને નાહક જીભાજોડી કરી હું વાર્ષિકદિનની મજા કરકરી કરવા માંગતો નહોતો…હું છટકવા ગયો, પણ ત્યાં તેણે બંને હાથ પહોળા કરી મારો રસ્તો રોકી લીધો…અને મારી આંખો પરથી ગોગલ્સ ઉતારી આંખોમાં આંખો પરોવતા કહ્યું, ‘મારા સાહેબ…જીવનના પાટા પર વિશ્વાસની ગાડી ચાલે તો સ્ટેશન સુધી પહોંચી શકાય.