અને ત્રીસ સિપારાનું કુર્રાને શરીફ કંઠસ્થ રાખનાર આ હાફિઝે એનો ભૂતકાળ ઊજાગર કરવો શરૂ કર્યો: ”સા’બ, હમારા એક બેટા થા. બહોત અચ્છા થા. સીધા-સાદા થા. ઈતની છોટી સી ઉમ્રમેં કુર્રાને શરીફ કે પાંચ સિપારા (પ્રકરણ: અધ્યાય) ઉસકી જુબાન પે થે. રમઝાન કા મહીના થા. મેરે બેટેને ભી રોજા રખા થા. ગ્યારાહ રોજે પૂરે હો ચૂકે થે. ઉસ દિન શામ કો છ બજે વો રોજા છોડને સે પહલે નમાઝ અદા કરને કે લિયે ઘર સે નિકલા. સાઇકલપે સવાર હોકર નીકલા થા. જૈસે વો રોડ પે, આયા તો પીછે સે એક બડી ક્રેઇન આઇ ઔર ઉસકો ટક્કર માર કે ચલી ગઈ. નન્હી સી જાન… ! ન રોઈ, ન ચિલ્લાઈ ! ઊસી વકત ઊસી જગહ ખામોશ હો ગઈ. પૂરા ઇલાકા નીકલ પડા. મૈં જબ પહુંચા તો કયા દેખા ? બેટે કી લાશપે સફેદ ચાદર પડી હુઈથી, મેરે સાથ મેરી બીવીભી થી. યે હાદસા દેખકર વો પાગલોંકી તરહ રો રહી થી, ચિલ્લા રહી થી.”