પુસ્તક પ્રકાશનના આ જોખમી ધંધાને ગળે વળગાડી સમાજના મુખ્ય પ્રવાહોથી દૂરદૂર ફેંકાઈ ગયેલા મને જૂના ઘરમાં તાંબાપિત્તળનાં વાસણોથી ખાલી થયેલા કોથળાઓનું અચાનક શુભ સ્મરણ થયું. ‘કાલો ચ નિરવધિ વિપુલા ચ પૃથિવી’ – આજે નહીં તો આવનારા અનંતકાળમાં કોઈ મારો ભાવક તો મને મળી જ રહેશે’ એવી ભવભૂતિની અમરવાણી મેં યાદ કરી. એક દિવસે તમામનું ધ્યાન ખેંચાય એ રીતે મારા ઘરમાં મારાં દુશ્મન થઈ પડેલાં પુસ્તકોને કોથળાઓમાં ઠાંસી જૂના ઘરના માળિયે ચઢાવી આવ્યો. હવે કોથળાઓમાં વાસણોને બદલે મારા શબ્દો ખખડતા હતા.