કહેવાય છે કે મોરના ઇંડાંને ચિતરવા ન પડે. એ ન્યાયે ઉદ્યોગસાહસિકતા, જોખમ ઊઠાવવાનું જિગર, કંઈક નવું કરવાની ધગશ સચિનભાઈને લોહીમાં જ મળેલી. અગૅઇન, પપ્પા ચંદુભાઈની જેમ જ તેમને અભ્યાસના થોથાં ઊથલાવવામાં રસ નહોતો. તેમને તો પ્રૅક્ટિકલ લાઇફનાં પાઠો શીખવામાં રસ હતો. નાનપણથી વડીલોને તેમણે બિઝનેસની જે અગ્નિપરીક્ષાઓમાંથી પસાર થતાં જોયેલાં એને કારણે કુદરતી રીતે જ તેમની અંદરનો બિઝનેસમૅન ઘડાતો ગયો હતો. પપ્પા અને કાકાઓની સાથે ઑફિસ અને ફૅક્ટરીઓ પર આવીને કયું કામ કઈ રીતે થાય છે એ બધું જાણવા-શીખવાની જબરી ઉત્કંઠા તેમને ટીનેજથી જ હતી.