હમણાં એક સરસ લઘુવાર્તા વાંચી. એક માણસ ઊંઘી જાય છે, એને સ્વપ્ન આવે છે. એ સ્વપ્નમાં પતંગિયું બની જાય છે. પતંગિયું ઉડાઉડ કરે છે, પતંગિયું સૃષ્ટિમાંથી રંગ ક્યારે ઉછીના લે છે તે ક્ષણ તો ઝડપાતી નથી, પેલો માણસ સ્વપ્નને ખૂબ આનંદે છે, થોડી અર્ધનિદ્રા સુધી આવીને પછી એ ઊઠે છે, થોડી વારમાં ઉદાસ થઈ જાય છે, એની પત્ની એને પૂછે છે, ‘કેમ ઉદાસ લાગો છો ?’ માણસ સ્વપ્નની વાત કરે છે, કહે છે, ‘મને ચિંતા એ વાતની છે કે મારું જીવન કોઈ પતંગિયાની સ્વપ્નકથા તો નથી ને ?’