દયાનંદ સરસ્વતિ કહેતા, “પ્રભુને શોધવા જ હોય તો તમારી અંદર શોધો, ગરીબોમાં, અશક્તોમાં, વૃધ્ધોમાં, જરૂરતમંદોમાં શોધો, પણ તમને તેમાં રસ નથી, તમને રસ છે કર્મકાંડોમાં.” ફક્ત કોરી પૂજામાં વિધિઓમાં પ્રભુને શોધવાની આપણી વૃત્તિ સ્વાર્થી છે. પથ્થરમાં પ્રભુની પ્રતિષ્ઠા કરવા જીવતા જાગતા આસપાસના ગરીબો, અશક્તો, વૃધ્ધોને આપણે કોઈ મદદ કરતા નથી, પરંતુ મૂર્તિની પૂજા આપણે કલાકો કરી શકીએ છીએ, હજારો ખર્ચી શકીએ છીએ. પ્રભુની મૂર્તિની પૂજા થવી જોઈએ, આરાધના થવી જોઈએ, પરંતુ એ આરાધના જ્યાં સુધી તેના સાચા અર્થને, આપણામાંના સ્વને અને તેની મહત્તાને નહીં પામે ત્યાં સુધી બધી પૂજા, આરાધના વ્યર્થ છે. શિવરાત્રીનું પર્વ શિવ આરાધનાનું પર્વ છે, શિવ એટલે સદભાવ, શિવ એટલે સર્વનું કલ્યાણ, શિવરાત્રીના દિવસે પેલા પારધીને સાચાબોલા હરણાંએ આપેલું વચન અને એ વચન પાલન માટે આખી રાત જાગતા રહી બિલીના વૃક્ષ પર બેસી રહેલા પારધીની વાત કોને ખબર નહીં હોય? મૃત્યુના ભય વગર પણ વચનપાલન ખાતર પાછા આવેલા એ હરણાં અને તેમને છોડી મૂકનાર એ પારધી આમ શિવને પામે છે.