દ્રષ્ટિ એ એક શક્તિ છે, જે સ્થૂળ દ્રષ્ટિ વડે પદાર્થનું સ્વરૂપ  પ્રત્યક્ષ દેખાય છે,  તેમ આંતરિક સુક્ષ્મ દ્રષ્ટિ વડે સત્ય,શક્તિ, વગેરે અંતરમાંથી જોઈ શકાય છે, આધ્યાત્મિક સાધના દ્વારા આંતર ચક્ષુ પ્રાપ્ત થાય છે ,અને આ સુક્ષ્મ દ્રષ્ટિ વડે  સત્યનું અને તેના વિવિધ સ્વરૂપોનું જ્ઞાન થાય છે, વેદકાળના ઋષીઓ એ આંતર ચક્ષુ આંતરિક સાધના કરીને પ્રાપ્ત કરીને સત્યને જોઈ શકતા જેથી તેઓ દ્રષ્ટા કહેવાયા, તેઓએ આધ્યાત્મિક સાધના કરીને સિદ્ધિ મેળવેલ હતી, તેઓ સત્ય સ્વરૂપ હતા,આજના કોઈ ધર્માત્મા સત્ય સ્વરૂપ નથી ,આમ સ્મૃતિ,શ્રુતિ,અને દ્રષ્ટિ એ ત્રણે શક્તિઓ  ભાગ્યેજ એક સાથે કામ કરે છે,આપણા મન અને બુદ્ધિનું સ્વરૂપ અને ભૂમિકામાં મનમાં અજ્ઞાનનું અને પોતાના વિચારોનું  તેમાં મિશ્રણ થઇ જતું જ હોય છે, એટલે મન બુદ્ધિ અને વાસનાની શુદ્ધતા રહી શક્તિ નથી ,આમ અસલ તો શુદ્ધ હોય છે, પણ આપણે તેને અશુદ્ધ કરી નાખતા હોઈએ છીએ, તેથી તેનું  સ્વરૂપ વિકૃત થઇ જતું હોય છે , આ ત્રણેનો સારી રીતે અમલ કરાવવો હોયતો  તો શુદ્ધતા અનિવાર્ય છે,પણ  માણસ પોતાના જીવનમાં સત્ય અને શુદ્ધ રહી શકતો જ નથી,ને આ રીતે અજ્ઞાનમાં ઢળી જ પડે છે,ને પોતાની વાસના કામના વગેરેની સ્થિતિ  મુશ્કેલીઓનું સર્જન કરે છે, જયારે વિવેક શક્તિ ખીલે છે, અને અંતરની જાગૃતતા પ્રાપ્ત થાય છે,  ત્યારે જ તેની બાહ્યરૂપે  બધાજ આચરણની ભૂલોથી નિવૃત થાય છે, ને આંતરિક સાધના દ્વારા શુદ્ધતા પ્રાપ્ત કરે છે, ને પછી જ   પરમાત્માને પ્રાપ્ત કરવા સર્વ રીતે, સંપૂર્ણ પણે સમર્પણ કરે છે, શરણા ગત સ્વીકારે છે, જેથી તે આત્મસ્થ થઇ શકે છે, ને આત્મ જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરી શકે છે ,તે તમામ સમશ્યામાથી મુક્ત થાય છે, ને શાંતિ પ્રાપ્ત કરે છે ,ને જ્ઞાનમાં સ્થિર થાય છે ,એજ જીવનની સિદ્ધિ છે,જે માણસ પોતાના જીવ સંગ્રામમાં કામાંધ હોય,મોહાંધ હોય તે ગમે તેટલો  બળવાન હોય .