કોઈ નાનકડા બે – ચાર વર્ષના બાળકનું થોડી વાર અવલોકન કરીશું તો લાગશે કે એને બધું જ પોતાની જાતે જ કરવું હોય છે; પણ મા એની નજીકમાં ક્યાંક બહુ દૂર નહીં ને એટલીયે નજીક નહીં એમ ઉભેલી હોવી જોઈએ ! માનું સાનિધ્ય એ બાળકનું બળ છે! એ પોતાની જાતે બધું જ કરે છે; પણ સતત માં બાપની છત્ર છાયામાં રહીને પોતાનો આત્મવિશ્વાસ દ્રઢ કરે છે!કોઈ મુશ્કેલી આવે તો તરત મા પાસે દોડી જાય છે! અને મા પણ બાળકના પ્રોટેક્સન માટે ઘડીનીયે રાહ જોયા વિના એનો બચાવ કરવા દોડે છે ! ગમે તેવી અબળા લાગતી માતા બાળકના રક્ષણ માટે મા અંબા માંથી હાથમાં ખડ્ગ ધારી મહાકાળી બની જાય છે!