મંદિરે જઇએ, તીર્થસ્થાનો પર જઇએ તે પણ કોઇ ભયથી અથવા લાલચથી, પૂજા-પાઠ કરીએ છીએ, એવા ભયથી કે આમ થઇ જશે, મંગળ કે શનિની પનોતી છે, કંઇક ખરાબ થશે, ધંધો નહીં ચાલે. તમે હનુમાનજીના મંદિરમાં ચક્કર લગાવવા માંડો છો. તમે ઘરની સમસ્યાઓને મંદિરે જાઓ છો, અને લઇને જ પાછી આવો છો. છોડીને પણ પાછા નથી આવતા. છોડીએ કેવી રીતે? પ્રેમ હોય તો જ છોડીએ ને. ભયથી કે લોભથી, આપણે પૂજા-પાઠ કરીએ છીએ, કર્મકાંડમાં ગૂંચવાઇએ છીએ. આને ભક્તિ ન કહેવાય. આ પ્રેમ નથી. આનાથી તો માણસ થાકી જાય છે.