મધ્યકાલીન યુગ એટ્લે કે આજથી ૫૦૦ થી ૬૦૦ વર્ષ પહેલાની વાત આ સમય દરમ્યાન ધાતુની મહોરો તો ઉપયોગમાં આવતી જ હતી, સાથે લેવડદેવડની બાર્ટર પ્રથા પણ હતી. જે વસ્તુ જેમની પાસે વધુ હોય તે આપીને બીજી વસ્તુ ખરીદી શકાતી. આ જ લેવડદેવડની પ્રથા પર આખું ગામ નભતું. ગ્વાલો પોતાની ગાયોનું દૂધ ખેડૂતોને આપે ને તેની પાસેથી અનાજ-શાકભાજી વગેરે ખરીદે, ભઠીયારણ (બેકર) પોતાની રોટી કોઈ બીજાને આપે અને તેની પાસેથી અન્ય વસ્તુ લે. આજે બાર્ટરની પ્રથા ઓછી છે પણ શૂન્યવત તો નથી જ થઈ. ૧૭૦૦ થી ૧૮૦૦ ની સાલમાં આ પ્રથા ખાસ કરીને યુ.એસમાં વધુ જોવા મળી, કારણ કે આ સમયે યુ.એસ હજુ બની રહ્યું હતું અને લોકો પાસે ધનની માત્રા ઓછી હતી. હાલમાં પણ યુ.એસ નાં અલાસ્કા રાજ્યનાં કેટલાક ભાગોમાં ( જ્યાં અતિ સ્નોને કારણે વસ્તી તદ્દન ઓછી હોય તેવી જગ્યાઓમાં ) અને આફ્રિકાનાં આંતરિક વિસ્તારમાં આ પ્રથા જોવાં મળે છે. ગ્રીસમાં તો એક આખું ગામ આ પ્રથા પર જ નિર્ભર છે જેમાં હેંન્ડીક્રાફ્ટથી ફૂડ સુધીની બધી વસ્તુઓનો સમાવેશ થાય છે. ( તેઓ જ્યારે ટાઉનની બહાર નીકળે ત્યારે જ યુરોનો ઉપયોગ કરે છે.)