રમલી અને ગિરીશ, બંને શહેરમાં જ્યાં બાંધકામ ચાલતું હોઈ ત્યાં આખો દિવસ છુટક મજૂરી કરતા. જ્યાં કામ મળે ત્યાં રહેતા, ને રોજનો પેટનો ખાડો પૂરતા. રેતી ને ઈંટો વચ્ચે જીવતી રમલીને જોતા કોઈ કહી ના શકે કે આ ગવાર સ્ત્રી રમલી, એક અભણ મજૂરની પત્ની છે. જંગલની હરણી સમાન કામુક આંખો, રસીલા અધરોમાં મુક્ત હાસ્ય, માટીના લેપથી રંગાયેલી થોડી શ્યામ પણ ઘાટીલી કાયા, નિતંબનો કામુક ઉભાર, શરીરના લયબદ્ધ વણાંકો, મરુન રંગના કબજામાંથી ઉભરી આવતા તેના ઘાટીલા સ્તન, એમાં ઘેરવાળો તેનો ચણિયો, ઉપર પીળા રંગની આછેરી ઓઢણી ને પછી નજરે ચઢતી તેની કોમળ, વળાંકયુક્ત કમર.. કોઈપણ પુરુષને દઝાડી મૂકે એવું તેનું દેહ લાવણ્ય બીજી મજૂર સ્ત્રીઓને પણ ઈર્ષા પમાડે એવું હતું.