એ ગામમાં પહોંચતા સાંજના પાંચ વાગી ગયા હતા. કકળીને ભૂખ લાગી હતી, બસમાંથી ઉતારતાજ પહેલા ખાવા માટે કોઈ ઢાબો કે ચાની ટપરી શોધવામાં લાગ્યા. ગામ નાનું હોવાથી એકજ ઢાબો હતો જેમાં હા..શ! કરીને બેઠા પછી ધ્યાને આવ્યું કે આપણે ક્યાં આવી ગયા છીયે. કેડી પૂરી થતી હતી ત્યાંજ ખળખળ ઝરણું વહી રહ્યું હતું. મેઘ વરસ્યા પછી લીલોતરીની ચાદર ઓઢેલી ખીણો નવોઢાએ કરેલા શણગાર જેવી મોહક દેખાઈ રહી હતી. મન તરબતર કરી દે એવી હળવી હવા વહી રહી હતી, ત્યાંજ અમારા ટ્રેક ગાઈડે પાછળથી આવી ટહુકો કર્યો “વેલકમ ટુ ચમ્બાવેલી!” અને ઢાબાનાં રેડિયોમાં પહાડી ગીત વાગ્યું –