અઠવાડિયા પછી સ્વામીશ્રી સુરત પધાર્યા. તે બાળક યાદ આવતાં સ્વામીશ્રીએ તેને મળવા જવાની ઇચ્છા દર્શાવી. અને તાત્કાલિક તેનો અમલ પણ થયો તેઓ હોસ્પિટલ જવા નીકળી ગયા. સ્વામીશ્રીની ગાડી હૉસ્પિટલ નજીક આવી ત્યારે ખબર પડી કે પાણીની પાઇપલાઇન નંખાતી હોવાથી રોડ ખોદાયો હતો. રોડ સાંકડો, તેથી ગાડી જઈ શકે તેમ ન હતી. સ્વામીશ્રી ગાડીમાંથી ઊતરી ગયા અને ખોદકામને કારણે ઊબડ-ખાબડ થઈ ગયેલા રસ્તે ચાલવા લાગ્યા. સેવકોના હાથ ઝાલીને ચાલવા છતાં પણ ઘણી મુશ્કેલી અનુભવી રહ્યા હતા. છતાં એ કષ્ટોની પરવા વિના હૉસ્પિટલ સુધી પહોંચ્યા. ઉપરના માળે આઈ.સી.યુ.માં પધાર્યા. પ્રશાંત પલંગ પર લગભગ બેશુદ્ધ અવસ્થામાં સૂતો હતો. સ્વામીશ્રીએ માથા પર હાથ ફેરવી પ્રેમથી તેના કાનમાં 'જય સ્વામિનારાયણ' કહ્યા. ઠાકોરજી પધરાવ્યા. પ્રશાંતને પ્રસાદીનો હાર પહેરાવ્યો. છાતી અને માથા પર પુષ્પો મૂકી ધૂન કરી, જલદી સારું થઈ જાય તેવી ભગવાનને પ્રાર્થના કરી.