ઉમેશને જોયો પણ એક સેકન્ડ માટે મન માન્યું નહિ કે આ ઉમેશ છે , પણ હા એ ઉમેશ જ હતો ખાતરી થઇ ગઈ અને પછી તો સ્વર્ગ ના દરવાજે આટલા બધા વર્ષે ઉમેશ ને જોતા જ મને મારા મરવા નુ જે થોડુંઘણું દુ:ખ હતું તે ભૂલાઇ ગયુ ,મને જોતા ની સાથે જ ઉમેશ દોડ્યો અને મારી પાસે આવીને મને ભેટી પડયો અને એની એજ જૂની સ્ટાઇલમાં બોલ્યો ..એ આવતો રે આવતો રહે, મારા છોટા ચેતન ,શેતાન,મારી જીગર મારી જાન .. હરામી..નાલાયક.ટિનીયા..