ચા પી રહેલા રતનાને શું બોલવું તેની સમજ પડતી નહોતી અને પેલો તો બસ વણથંભ્યું બોલ્યે જ જતો હતો. બાજૂ પર મુકેલા મીઠાઇના પેકેટમાંથી એક પેંડો કાઢીને તેણે રતનાના હાથમાં મુકીને કહ્યુ “કાકા, હવે તો મોં મીઠુ કરો, હું જાઉ છું, કામે લાગું ને હવે ?” તે ટ્રકની કેબિનમાં ચડવા લાગ્યો ત્યાં જ રતનાએ પેંડો હાથમાં રાખીને પેલાને પુછ્યું “ભાઇ, તમારી મંશા પુરી થઇ ઇ તો જાણે બઉ સારું કે’વાય, તમારી ગાડી તો પાટે ચઇડી. પણ આ કોન્ટ્રાક્ટ હતો શીનો ઇ તો ક્યો ?” ટ્રકની કેબિનમાં ચડવા માટેનાં બન્ને હેન્ડલ પકડીને જમીનથી અદ્ધરથી થયેલા પેલાએ થોડા પાછું જોઇને કહ્યું “કાકા, આ તમારા શહેરની સુધરાઇ અને વીજકંપનીએ ભેગા થઇને વીજળીની લાઇનોમાં નડતરરૂપ હોય તેવા વૃક્ષો કાપવાનું નક્કી કરેલું, મેં તેમાં ટેન્ડર ભર્યું હતું. પણ તમે ચિંતા ન કરો, તમારા લીમડાનો વારો મેં સાવ છેલ્લો રાખ્યો છે હોં ?” આટલું કહીને તે ટ્રકની કેબિનમાં પ્રવેશી ગયો. ટ્રક જોશભેર ઉપડી અને તેની પાછળ ઉડેલી ધુળની નાની અમથી ડમરી થીજી ગયેલા રતનાને અને તેના હાથમાંના પેંડાને ઘેરી વળી.