જે દલિત પરિવારોને મળવાનું થયું તેમાંથી દરેકે સરેરાશ આઠસો કિલોગ્રામ જેટલું ધાન ગુમાવ્યું હતું. લગભગ બધે જોવા મળે છે તેમ દલિતોમાં પણ વર્ષભરના દાણા ભરવાનો રિવાજ છે. ગામનો સાંકડા રસ્તો અનાજ આપવા માટે આવેલી ટ્રકોથી ભરેલો હતો, પણ સ્થાનિક લોકો અનાજ લેવાનો માંગતા ન હતા, કારણ કે તેઓ અનાજ લઈ-લઈને કંટાળ્યા હતા. તેમને હવે અનાજ કરતાં વધુ ચિંતા ઘરનો કીચડ સાફ નહીં થાય તો રોગચાળો ફાટી નીકળવાની હતી. સડેલાં અનાજની ભારે દુર્ગંધ ફેલાયેલી હતી, સૂવા માટે ભાગ્યે જ જગ્યા હતી, મચ્છરોની તો વાત જ થઈ શકે તેમ નથી.