મારું મગજ ચક્કર-ચક્કર ફરવા લાગ્યું. એક તીવ્ર અણગમો મારા મનમાં ફરી વળ્યો. ડૉક્ટરને મારી નાખવાનું મને મન થઈ આવ્યું. બાર વરસે બાવો બોલ્યો, કે જા બેટા દુકાળ પડશે! અને આ દુકાળ પાછો મારા એકલા ઉપર જ હતો! મારી પાસે બંદુક હોત તો મને લાગે છે કે આજે મેં ડૉક્ટરને ઉડાવી જ દીધો હોત! લથડિયું ખાતો હું બારણા તરફ ફર્યો. મેં બારસાખને પકડી લીધી. ડૉક્ટર અચાનક જ મારી પડખે ઊભા રહી ગયા.