અમે ઘરની વ્યવસ્થા જ બદલવાનો વિચાર કર્યો અને હમેશાં કોઈ ને કોઈ તો ઘર માં હોય જ એમ ટાઈમટેબલ ગોઠવ્યું. લગભગ મહિનો આમ કરવું પડ્યું પણ વચમાં મા તેના બચ્ચાઓને મોઢામાં પકડીને લઇ જતી પણ સામાન્યતયા તે જ દિવસે અથવા એક-બે દિવસ પછી પાછી લઇ આવતી. સંભવત: આ કુદરતનો પોતાનો જાનવરોને શીખડાવવાનો ઢંગ હતો કે જેથી તે આસપાસના વાતાવરણથી પરિચિત બને. જેમ જેમ બચ્ચાંઓ મોટા થવા લાગ્યા તેઓ વધારે સુંદર અને ચંચલ થવા લાગ્યા. પછી તો રૂમમાં ફરતા, પડતા-આખડતા અને કોઈ કોઈ તો બહાર પણ ફરવા માંડયા. માની સાથે દૂધ પીતા પણ માની નજરોમાં રહેતા. તે બધુંય જોતી રહેતી અને વધારે દૂર જાય અથવા ખતરાની જગ્યાએ જવાનો કે ચડવા-ઊતરવાનો દુ:સાહસ કરે તો તે તરત જ જતી અને મોઢામાં પકડીને પોતાની જગ્યાએ મૂકી દેતી. વખત જતાં બચ્ચાઓ ઘરમાં લગાવેલ નાના વૃક્ષો પર પણ ચડતા, સૂતા, ધાવતા અને આખો દિવસ ગેલ જ કરતા. આમ ઘણા દિવસ ચાલ્યું.