પણ અંતે તો આ બધા માર્ગો એક જ વાત તરફ અંત પામે છે.એક મંઝીલે આવીને ઉભા રહે છે કે જગત મિથ્યા છે,સંસાર ક્ષણભંગુર છે.જે દેખાય છે સર્વનો વિનાશ છે.બધું જ નાશી છે,અવિનાશી કશું જ નહી!સિવાય કે આત્મા અને બ્રહ્મ!અંતે તો મૃત્યુ એ જ નિમિત્ત છે.નિરંજન સાહેબ કહે છે તેમ મૃત્યુ જન્મ સમયે તો કોઇ અજાણ્યા વ્યક્તિ સમાન લાગે છે પણ વખત વીતતાં એની સાથે આત્મીયતા કેળવાતી જાય છે!