-રુકિમણી તેમનાં પતિ પૂર્ણ પુરૂષોતમની સેવા કરવાની તક પ્રાપ્ત કરવાં હમેંશાં કુબ આતુર રહેતાં હતાં,અને પોતે વ્યકિતગત એ રીતે સેવા કરવા ઇચ્છા ધરાવતાં હતાં.દાસીનાં હાથમાંથી ચામર લઇને પોતે સેવા ખૂદ સેવા કરતાં હતાં.આ ચામર હાથો સોનાનો હતો અને આ હાથા પર રત્નોને જડી સુશોભિત કરેલો હતો.રુકિમમણી જ્યારે પંખો નાંખતા ત્યારે એમનાં સૌંદર્યમાં અનેરી વૃધ્ધિ થતી હતી.તેમની બધી આંગળીઓમાં રત્નજડિત વીંટીઑ પહેરેલી હોવાથી એમની બધી આંગળીઓ સુંદર દેખાતી હતી.તેમનાં પગમાં પહેરેલા ઝાંઝર અને રત્નોનો,તેમની સાડીની ધડીઓમાંથી થઇને આવતો રણકાર ખૂબ મધુર સંભળાતો હતો.રુકિમણીનાં ભરાવદાર સ્તનયુગક કેસર અને કંકુંમ ચોપડેલા હતાં,આમ તેમનાં ઢંકાયેલા સ્તનોમાંથી નીસરતાં રકતરંગી પ્રતિબિંબથી તેમનાં સૌંદર્યમાં અધિક વૃધ્ધિ થતી હતી.તેમનાં નિંતબનો નીચલો ભરાવદાર ભાગ રત્નજડિત પટ્ટાથી સુશોભિત હતો.તેમનાં ગળે અંત્યત પ્રકાશથી ઝળહળતું લોકિટ લટકતું હતું.આ બધા ઉંપરાત,પોતાનાં પુત્રો પુખ્તવયનાં થયેલા હોવાં છતાં ,જ્યારે શ્રીકૃષ્ણ ભગવાનની સેવામાં જોડાંતાં,ત્યારે તેમનું શારીરિક સૌંદર્ય ત્રિભૂવનમાં અજોડ લાગતું હતું.જો આપણે એના સુંદર મુખનો વિચાર કરીએ,એમ લાગે કે તેમનાં મસ્તક પરનાં વાંકડિયા વાળ,કાનમાંથી લટકતા સુંદર કુંડળ,એમનાં મુખનું સ્મિત અને એમનો સુંવર્ણ અછોડો,સર્વે એકઠાં મળીને સુધાવર્ષણ કરી રહ્યાં હતાં,અને આ વસ્તું નિશ્ર્ચિત સાબિત થયેલી કે જે રુકિમણી નારાયણનાં ચરણકમળની સેવામાં જોડાયેલા તેઓ આદિ ભાગ્યલક્ષ્મી સિવાય બીજા કોઇ હતાં નહીં.