કાંટા આજના યુગમાં એટલા માટે પૂજાય છે કે સ્વાર્થી સમાજ તેમને જરૂરી માને છે. તેમને ફોડીને ધાર્યું કામ કરાવવાનું સરળ છે, માટે ગણતરીબાજો ‘કાંટા’ને પણ ગુલાબનો આદર આપી મોટી ખુરસી પર બેસાડવામાં મદદરૂપ થવાનો જઘન્ય અપરાધ કરી રહ્યા. એટલે જ આજે મહાન બનવા માટે કાંટા બનવાની, કાંટા વેરવાની કે કાંટાઓને મોટામાં ખપાવવાની પ્રવૃત્તિ જોરશોરથી ચાલી રહી છે. જે મતલબી સમાજ કાંટામાં જ ગુલાબની ખુશબોનો અહેસાસ કરે, એ સમાજમાં ગુલાબનો ભાવ કોણ પૂછે? મારકણી દુધાળું ગાયની ‘લાત’ પણ લોકોને ગમતી હોય છે. પણ માનવજાતે એ પણ યાદ રાખવું પડશે કે ઇતિહાસ એ વાતની શાખ પૂરે છે કે પૃથ્વીના પટ પરથી કંસ કે દુર્યોધન જેવા કાંટાઓ ઊખડી ગયા છે. જે ભેદે છે તે ભેદાય છે, અને છેદે તે છેદાય છે. લોકો ગુલાબને ચૂંટી લે છે ને કાંટો તેની મૂળ જગ્યાએ પડ્યો રહે છે, પરંતુ ગુલાબે કરેલું સૌરભદાન માણસના મનમાં મહેકરૂપે સચવાઈ રહે છે. ગુલાબની મહેક યુગેયુગે રહી છે અને રહેવાની છે.