રત્નજોડતા થાળમાં કોરો કાગળ કંકુ, કંકાવટી કલમ નેકેળનું પાન પડયાં હતાં. દેવીએ હળવે રહીને દીવાની વાટ સંકોરી દીવડો રાત્રે બળવા મંડાણો એટલે દેવી તો દીકરીના હાથની હથેળીમાં મંડયા આડીઅવળી રેખાયું આલેખવા. શું શું લખ્યું ? ગામ લખ્યું, ગરાસ લખ્યા, આનંદ અને ઉપભોગ લખ્યા, આવરદાની લાંબી રેખા તાણી, ને જ્યાં લગ્નની રેખા તાણવા જાય છે ત્યાં તો અરરર બોલતાં વિધાત્રીના હાથમાંથી સડડાટ દેતી કલમ ભોંય પડી. તેજ કરતો દીવડો ઝાંખો થઇ ગયો. દેવી ઊભાં થઇ ગયાં. ચિંતાતુર વહુને કપાળ કૂટયું ને રાણીવાસના પગથિયાં કટ કટ કટ ઉતરીને ત્યાંથી ચાલી નીકળ્યાં.