આ બધા સંવાદ આ દુણેજા સાથેની ઓળખાણમાં યાદ આવી ગયા. મેં લાભુ સામે એ યાદ કરીને થોડું કડવાશથી જોયું તો એ લાભુ સાથે વાતે વળગ્યો હતો: લાભુ કહેતો હતો ‘મનીષ અને હું લંગોટિયા ભાઈબંધ. એકડીયા બગડીયાથી છેક કોલેજ સુધી સાથે. હવે આજે એની ઓફિસ અહીં ચર્ચગેટ પર, ને હું મલાડમાં છતાં આઠ-દસ દિવસે એક વાર ન મળું તો ચેન ના પડે....’