આપણે ઘણી વાર એમ વિચારતા હોઈએ છીએ કે ઉદારમતવાદીઓ સાથે પનારો પાડવો એ સહેલું છે, તેઓ આપણા પક્ષમાં હોય છે વગેરે વગેરે, પણ હકીકતમાં એ આ જ ઉદારમતવાદીઓ છે જેઓ “માનવ અધિકારો”ના ઢોલનગારા સતત પીટતા હોય છે. આ ટોળકીના નેતા અને આ ઉદારમતવાદી ચળવળના સૂત્રધાર જ્હોન સ્ટુઅર્ટ મિલ (એ જ માનસિકતાવાળા) અન્ય લોકો સાથે મળીને ભારતીય સમાજમાં દખલગીરી કરવા તત્પર હતા. માનવ અધિકારોના બહાના હેઠળ માથું મારવાની એમની આ ચેષ્ટાને કારણે ઈવાન્જેલિકલ્સ, જે લોકો સંપૂર્ણ ભારતને ખ્રિસ્તી બનાવવા માંગતા હતા તેઓ, અને ઉદારમતવાદીઓ વચ્ચે જોડાણ થયું જેમાં જ્યોર્જ મિલ અને જ્હોન સ્ટુઅર્ટ મિલનો સમાવેશ થતો હતો. એટલે આ ખ્રિસ્તી મિશનરીઓ અને વામપંથી ઉદારમતવાદીઓ વચ્ચેનું જોડાણ છેક ૧૮૦૦થી ચાલ્યું આવ્યું છે અને એટલે જ આ લોકો વચ્ચે આજે જે જોડાણ વર્તાય છે તે આકસ્મિક નથી. અને આ બાબત બહુ જ રસપ્રદ છે કારણ કે રૂઢિવાદીઓ બધા મૂડીવાદીઓ હતા જેઓ ભારતને જેમ હતું તેમ પસંદ કરતા હતા અને એમને માત્ર ધનપ્રાપ્તિમાં રસ હતો. તેમને દખલગીરી કરવામાં બિલકુલ દિલચસ્પી નહોતી. આપણા લોકો (આ ઈતિહાસ વિશે) કશું વાંચતા નથી એટલે તેઓ જ્યારે ઈસ્ટ ઈન્ડિયા કંપનીને ખ્રિસ્તી ધર્મના ફેલાવા કે મિશનરી પ્રવૃત્તિ સાથે સરખાવે છે ત્યારે પોતાની જાતને મૂર્ખ જ પ્રસ્તુત કરે છે.