ખુબ સુંદર વાત છે મૂઢ માણસને ગમે તે રત્ન મળે તેના કરતાં જ્યારે તે સુખ મંજિલ પ્રેમ છૂટિ જાય ત્યારે ખુબ રાજી રેડ થઈ જાય અને વિશ્વાસ ગયો હ્રુદય તૂટિ ગયુ ઓય મા ઓયમા કરવા લાગે..તેને માટે ક્ષણ્ભરનુણ દુખ જ પુરતું છે..જીવનને દુખરુપ કહેવા માટે.. જ્યારે ખરા સમજદાર્ને જે મળ્યુ તેનો આભાર માનતા ધરાતો નથી.. સમજણ જૂઠી છે માનસ પોતાની બુદ્ધી ચલાવી સુખ દુખની છીંછરી કિમ્મ્ત આંકતો રહે છે..