હું બધું જોતો હોઉં ને મને કોઈ બધું જોતાં સતત જોઈ રહ્યું હોય એવી એક સમજણના પ્રદેશની બહારની અનુભૂતિ મને ઘેરી વળતી. ને ખાસ તો ઘણું બધું યાદ રાખવું ન ગમે એવું ભૂલી શક્તો. અત્યારે પણ હું કંઈ ભૂલવાનો પ્રત્યન કરી રહ્યો હતો. મીનાક્ષીની ગઈ કાલવાળી વાત. ને આવી જ મારી કોઈ ક્ષણો પર તરાપ મારતો એ ફરી બોલી ઊઠયો, ‘અરે ભગવાનની આંખો-’ એનો અદ્દભુત રસ હજી અકબંધ હતો. એણે આમ ફાઈન આર્ટ્સમાં માસ્ટર્સ કર્યું હતું. વ્યવસાયે બેન્કર. અંદરખાનેથી કલાકાર. મૂળ એક મૂંઝાયેલો માણસ. બહુ તીવ્રતાથી જીવતા લોકો આવી મહેફિલમાં કાં તો અતિશય અંતર્મુખી એવું મેં અનુભવ્યું છે. આમાં મોહિત પહેલી અંતિમતા હતો. હું બીજી.