ક્યુલિઅન છોડતા પહેલા મેં લખેલો પત્ર તને બહુ આનંદભર્યો નહીં લાગ્યો હોય, એવો મને ડર છે. મેં ત્યાં ગાળેલી આટલી લાંબી જિંદગીને એમ વિદાય આપવી એટલી સરળ ન હતી. કંઈક અસાધારણ એવા વિચિત્ર ઉત્સાહમાં હું જીવી રહ્યો છું અત્યારે, અને એટલે જ કદાચ હવે હું તને આનંદપૂર્વક લખી શકું છું. મારું મન અત્યારે એક વિશેષ અવસ્થામાંથી પસાર થઈ રહ્યું છે. મનિલા તરફની સફર દરમ્યાન,”ડોન જુઆન”ના એન્જિનના ખણખણાટ સાથે એ તબક્કો શરૂ થયો હતો. આર્મિ ટ્રાન્સ્પોર્ટમાં પહોંચ્યા પછી, એની શક્તિશાળી મોટરોએ પણ “ડોન જુઆન”ના એ અવાજને જાળવી રાખ્યો હતો. મનિલાથી સાન ફ્રાન્સિસ્કો સુધીની સાગરપારની એ સફર દરમ્યાન, મારી સાંકડી કેબિનમાં પણ એ ખણખણાટ મારી સાથે ‘ને સાથે જ રહ્યો હતો. અને આજે આ એક્સપ્રેસ રેલમાં મારા ડબ્બાની નીચેના પૈડાં પણ એ જ ધુન ગણગણી રહ્યાં છે, “હું ઘેર જઈ રહ્યો છું, હું ઘેર જઈ રહ્યો છું.”