કૃષ્ણ વર્તમાનના ઈશ્વર છે, આજના ઈશ્વર છે. હંમેશાં આજના જ ઈશ્વર રહેશે, વર્ષો, દાયકાઓ, સદીઓ પછી પણ. રિલેવન્ટ રહેશે. પ્રાસંગિક. દરેક ઘટના, પુરુષ, મહાપુરુષ, ગ્રંથ, ધર્મગ્રંથ, દર્શન જે કાલખંડમાં થઈ ગયા હોય તેમાં રિલેવન્ટ હોય. સમયના તે પડાવ પર તે પ્રસ્થાપિત થઈ ગયા હોય. બહુ ઓછા મહાપુરુષો, દર્શન, ગ્રંથ એવાં છે જે સમયની, કાળની સાથે ચાલતાં રહે છે એટલે સતત વર્તમાનમાં રહે છે. ગઈકાલે પણ વર્તમાનનાં હતાં, આવતીકાલે પણ વર્તમાનનાં હશે. તે ક્યારેય અપ્રાસંગિક બનતાં નથી. નિત્ય નવાં રહે છે. કૃષ્ણ આવા ઈશ્વર છે, મહાભારત આવો ગ્રંથ છે, ભગવદગીતા આવું દર્શન છે. સમયના વહેણની સાથે ચાલ્યા કરે છે એટલે તે તમને આજનું જ લાગે છે, આજ માટે સૌથી વધુ રિલેવન્ટ લાગે છે, ઉપયોગી લાગે છે, અનુસરણીય લાગે છે. ઓશોએ કૃષ્ણને ભવિષ્યના ઈશ્વર કહ્યા હતા. હવે ઘણા કહેવા માંડ્યા છે, પણ કૃષ્ણ વર્તમાનના ઈશ્વર છે. અર્જુનના વર્તમાનના, અભિમન્યુના વર્તમાનના, પરિક્ષિતના વર્તમાનના, સૂરદાસના વર્તમાનના, મીરાંના વર્તમાનના, મારા વર્તમાનના, તમારા વર્તમાનના, તમારી-મારી આવનારી પેઢીઓના વર્તમાનના. કૃષ્ણ વહેતા રહેશે સમયની સાથે. આપણે કાલખંડમાં સ્થિર રહી વિસરાઈ જઈશું, અપ્રાસંગિક બની જઈશું ત્યારે પણ ભગવદગીતાનું ગાન થતું હશે, કૃષ્ણનું મર્માળું સ્મિત હશે, કૃષ્ણ વધુ સમજાતા હશે.