એ વખતે કરમશીભાઈના ઘરે દર રવિવારે કેટલાક સાહિત્ય અને કળા રસિકોની મંડળી મળતી. હું પણ ત્યાં જતો. એ મંડળીમાં વીરચંદ ધરમશી, રતિકાકા (રામાણી), ભરત નાયક, પ્રાણજીવન મહેતા, કમલ વોરા, અતુલ ડોડિયા, પીયૂષ શાહ (સિનેમેટોગ્રાફર), જયન્ત પારેખ, પ્રબોધ પરીખ વગેરે આવતા. જો કે, આમાંના કેટલાક મિત્રો નિયમિત આવતા ને કેટલાક અનિયમિત. સાંજે મંડળીમાં સાહિત્યની, કળાની, સિનેમાની, નવાં પુસ્તકોની વાતો થતી. એમાં કોઈ ઔપચારિકતા ન હતી. બધું અનૌપચારિક ઢબે ચાલ્યા કરતું. મંડળી પૂરી થતી ત્યારે કેટલાક ઘેર જતા ને કેટલાક કોઈક રેસ્ટોરાંમાં જઈ ઈડલી ઢોસાં ને જે કંઈ ભાવે તે ખાતા. હું પણ એમાં જોડાતો. શરૂઆતમાં મને સંકોચ થતો. કેમ કે મારા માટે એ બધા ‘મોટા’ માણસો હતો. પણ, જેમ જેમ આત્મિયતા વધતી ગઈ એમ એમ મારો સંકોચ ઓછો થતો ગયેલો.