તેમના જવાથી મીરાબહેન મૌન એકાંતવાસમાં સરી પડ્યાં. નિરાશ થઈને તેમણે હિમાલય ચાલ્યા જઈ સ્વતંત્ર રીતે કામ કરવાની ગાંધીજી પાસે રજા માંગી. ગાંધીજીએ પહેલા હા પાડી પણ પછી પત્રમાં લખ્યું, ‘મારી અસંમતિ છતાં ચાલતી તારી પ્રવૃત્તિમાં હું સામેલ નથી.’ મીરાબહેને જવાબ વાળ્યો, ‘એક તરફ તમે મને મારા પૈસા આપીને સ્વતંત્ર કરો છો અને એ પૈસા હું વાપરું તો જાહેર અસહમતિ દર્શાવો છો કે પછી મને મારી રીતે કામ કરતી રોકો છો. આ શું ?’ આ સમયગાળામાં ગાંધીજીએ લખેલા પત્રોમાં ‘ચિ. મીરા’ ને બદલે ‘ડિયર મિસ સ્લેડ’ સંબોધન જોવા મળે છે. પણ પછી માફી પણ માંગે છે. ગાંધીજીના સ્ત્રી અનુયાયીઓની વાત નીકળે એટલે શંકાશીલો મોટાભાગે વાયેવાયે સાંભળેલી વાતોનો આધાર લઈને તેમની ટીકા કરવા માંડતા હોય છે. મીરાબહેન અને બાપુનો સંબંધ પણ પણ તેમાંથી બાકાત નથી. વાંકદેખાઓ હવામાં ગમે તેવા ગોળીબાર કરે પણ, હકીકત એ છે કે, મીરાબહેન ગાંધીજીના ઉત્તમ શિષ્યા હતા. ગાંધીજી સાથેના તેમના સાતસોથી વધુ પત્રોનો અભ્યાસ કહે છે કે, બાપુ સાથે તેમનો સંબંધ અન્યોની અદેખાઈ કરતી એક પ્રેમાળ દીકરી જેવો હતો. વાંકદેખાઓને આનાથી મોટાં પુરાવા બીજા ક્યા જોઈએ ?