વર્ષો વીતી જાય છે. ભાઈની વાઇફ અને તેનાં બાળકોને મોટાં કરવાનું કામ બહેને સંભાળી લીધું છે અને એક દિવસ અચાનક ઘરે લેટર આવે છે. લેટર ભાઈએ લખ્યો છે અને એમાં તેણે લખ્યું છે કે હું પાકિસ્તાનમાં છું અને ભૂલથી બૉર્ડર ક્રૉસ કરી જતાં પાકિસ્તાને મને કેદી બનાવી લીધો છે. પાકિસ્તાન એવું માને છે કે તે ભારતનો જાસૂસ છે એટલે તેને છોડવા તૈયાર નથી. ભાઈએ પોતાના પર થયેલા અત્યાચાર વિશે પણ લખ્યું છે અને બહેનને કાકલૂદી પણ કરી છે કે પ્લીઝ, કંઈક કર. મને અહીંથી છોડાવ. હવે બહેનનો નવો જંગ શરૂ થાય છે. આ જંગ દેખાય છે એવો સહેલો નથી. કારણ કે ભાઈ એક એવા દેશના કબજામાં છે જે ભારતનો કટ્ટર દુશ્મન છે. ભારત સરકાર જો સ્વીકારે કે સરબજિત એનો નાગરિક છે તો ભારત સરકારે અનેક વાતના ખુલાસા કરવા પડે. આ ખુલાસાની વાત તો આવે જો ભારત સરકાર સરબજિત એનો નાગરિક છે એ સ્વીકારવા તૈયાર થાય. કારણ કે એવા પણ કોઈ પુરાવા નથી કે સરબજિત ભારતીય છે. માની ન શકાય અને ધારી ન શકાય એવી માનવીય લાગણીઓ અને માનવીય અધિકારનો આ જંગ છે.