જો તમે તમારું જીવન અંધકારમાં ચાલવાનું પસંદ કરો, તો તમારી આજુબાજુ જેટલી પણ ભવ્યતા રહેલી છે તેને જોવાનું તમે ચુકી જવાના. અને કોઈક વખત, જયારે જીવન તમને અંધકારભર્યા માર્ગે ચાલવાની ફરજ પાડે ત્યારે, ઊંચું જોવાનું રખે ચૂકતાં, કારણકે ઉપર કરોડો તારલાઓ બેસુમાર ભવ્યતા સાથે ધીમેધીમે ટમટમી રહેલા હોય છે. તમે તમારા અસ્તિત્વની સુંદરતાને કે પછી તમારા હૃદયના ઊંડાણને ત્યાં સુધી નહિ પામી શકો જ્યાં સુધી તમે નવી રીતે વિચારતાં નહિ શીખો. ચેતનાનાં વણખેડાયેલાં આકાશમાં એક એવી ઉચ્ચ જાગૃતતા સાથે ઉડવું હોય તો, તમારે દુનિયા તરફ એક જુદો દ્રષ્ટિકોણ કેળવવો જ પડશે. અને અંતે તો એનું નામ જ આધ્યાત્મિક સિદ્ધિ: એક એવો દ્રષ્ટિકોણ કેળવવો જેથી કરીને તમે આ જ દુનિયામાં રહીને તેનું જુદું અર્થઘટન કરી શકો. અને તેની શરૂઆત પોતાની જાતનું તેમજ બીજાનું સન્માન કરીને, એક પ્રેમાળ ભલાઈ સાથે અને નમ્રતા રાખીને જીવન જીવવાથી થતી હોય છે.