શ્રાવણ માસ અને સાધના વચ્ચે મનની એકાગ્રતા સૌથી વધુ મહત્વની છે. જેના વગર પરમતત્વની પ્રાપ્તિ અશક્ય છે. મન ચંચળ અને અતિચલાયમાન બને છે. સાધક જ્યારે સાધનાચક્રમાં પ્રવેશ કરે છે ત્યારે મન એક વિકરાળ અવરોધ બનીને ઉભુ થઈ જાય છે. શ્રાવણ મહિનામાં મન રોમાંચિત અને ભાવવિભોર રહે છે. તેથી મનને નિયંત્રિત કરવું સહેલું નથી. મનને સાધવામાં સાધકને લાંબી ધીરજ રાખવી પડે છે. મન જ મોક્ષ અને બંધનનું મૂળ કારણ છે. તેથી મનથી જ મુક્તિ છે અને મન જ બંધનનું કારણ છે.