‘સાહેબ, કેટલા વાગ્યા ?’ બાજુમાં ઊભેલા મજૂર જેવા માણસે પૂછયું. એના જવાબમાં કાંડા ઘડિયાળ સામે નજર કર્યા વગર અવિનાશે જવાબ આપ્યો. ‘છ ને દસ…’ પચાસ વર્ષના અવિનાશે ગયા વર્ષે હાર્ટમાં તકલીફ થઈ હતી અને માઈલ્ડ એટેક આવી ચૂકયો હતો. એ પછી ડૉકટરની અને પત્નીની સલાહ સ્વીકારીને એણે સ્કૂટર ચલાવવાનું બંધ કર્યું હતું. છ વાગ્યે ઑફિસ છૂટે કે તરત સીધો આવીને એ આ બસસ્ટોપના બાંકડા ઉપર બેસી જતો હતો. બાંકડા ઉપર એના સિવાય ખાસ કોઈ બેસતું નહીં. ઊભા રહેવાથી જાણે બસ વહેલી આવી જવાની હોય એમ લોકો ઊભા રહીને પ્રતીક્ષા કરતા. અવિનાશની બસ લગભગ પોણા સાત-સાતની વચ્ચે આવતી હતી. એટલે એ આરામથી બેસીને કોઈક મેગેઝિન વાંચતો. પાસે મેગેઝિન ન હોય ત્યારે ઊભેલા બધા લોકોનું નિરિક્ષણ કરતો. છેક બોપલ સુધી જવાનું હોવાથી ઓફિસમાંથી નીકળતી વખતે ઠંડા પાણીની બોટલ એ ભરી લેતો. આ રીતે બેસીને રસ્તા ઉપરનો ટ્રાફિક અને અવનવા લોકોના નિરિક્ષણમાં મજા આવતી હતી.