(અભિજ્ઞાન શાકુન્તલમ્  અંક ૭  શ્લોક ૧૮૧) ખોળે  બેસી  મધુર  હસતું,  બોલતું  કાલું કાલું માબાપોને  શિશુવદન એ  લાગતું  વ્હાલું વ્હાલું નાના પગની મલિન રજથી  વસ્ત્ર મેલાં છે જેનાં એ માબાપો મહદ્ સુખીયાં,  ધન્ય છે સદ્મ એનાં  ઉપાધિઓ યે મધુરી લાગે                                             હૈયે ભરતી હરખની જાગે  રચ્યાં  સાથિયા  કંકુ ઘોળી                     આંગણીએ  પૂરી   રંગોળી                     ત્યાં તો આવી પાડે પગલાં                                                 ને હસી હસી ભાગે  ઉપાધિઓ યે મધુરી લાગે                       ઉપાધિઓ યે મધુરી લાગે                       નાની પ્યાલી, નાની થાળી                     પાટલો. . . મોટો    ઢાળી                     કાલું  કાલું  કહી  કોળીઓ   નાનકડો   માગે  ઉપાધિઓ યે મધુરી લાગે                      ઉપાધિઓ યે મધુરી લાગે                       બાલુડાં ખિલખિલાટ કરતાં                    ભવન એ ભાગ્યવાન ઠરતાં                    સંસારીનાં એ સૌ સુખડાં ને દેવો  પણ  માગે  ઉપાધિઓ યે મધુરી લાગે                      ઉપાધિઓ યે મધુરી લાગે ગીતઃ પ્રભુલાલ દ્વિવેદી સ્વરાંકનઃ માસ્ટર મોહન જૂનિયર નાટકઃ ગાડાનો બેલ (૧૯૪૬) આ ગીતની પુનઃ રજૂઆત માહેશ્વરીના સ્વરમાં છે અને સંગીત નિયોજન સુરેશકુમારનું છે.