હળવાશથી આટલું બોલીને પ્રદીપ ઊભો થયો. વિજય અને વીણા સામે હાથ જોડીને વિદાય માગી. ત્યાં સુધીમાં હરિભાઈ અને પુનિતા તો રિક્ષામાં બેસી ગયાં હતાં. ત્યાં જવા માટે પગ ઉપાડતાં અગાઉ ફરીથી એ બંને સામે જોઈને પ્રદીપે ઉમેર્યું. "મારા અપંગ બાપે અને ફઈબાએ આશીર્વાદ સિવાય કંઈ આપ્યું નથી. બંગલો કે ગાડી આપવાની એમની હેસિયત નહોતી. સંસ્કાર સાથે એટલી સમજ આપી કે આપણા હાથમાં એક રોટલો હોય તો એમાંથી કોઈ ભૂખ્યાને અડધો રોટલો આપીને એને રાજી કરીને રાજી થવાનું! " ઝડપથી પગ ઉપાડીને એ રિક્ષામાં બેઠો. રિક્ષા ઉપડી .ગાલ પર પડેલો તમાચો પંપાળતાં હોય એમ વિજય અને વીણા એ તરફ તાકી રહ્યાં.