પેલાએ કહ્યું : ‘તમે રહ્યા બાપુ, પણ ભૂખ કંઈ થોડી તમારી શરમ રાખશે ? ભૂખે રાત કેમ કાઢશો ? હું તો સીંગચણા ને ગોળ ખાઈને આવ્યો છું. વળી એના પહેલાં જમ્યો પણ હતો. આ તમારી લગ્નની વાત જાણીને મોઢામાં પાણી આવ્યું છે. તમારું ને મારું – બંનેનું કામ થાય એવી વાત કરું. હું ક્યાંકથી મેલાં-ફાટેલાં કપડાં લઈ આવું. એ પહેરીને તમે તમારી સાસરીમાં જાઓ. ત્યાં ભિખારીઓની લાઇનમાં બેસી જજો. જે કંઈ મળે તે લેતા આવો. આપણે બંને સાથે ખાઈશું.’ બાપુને આ યુક્તિ ગમી ગઈ. પેલો માણસ મેલાં-ફાટેલાં કપડાં લઈ આવ્યો. બાપુએ એ વધારે ફાડ્યાં. પછી એ પહેરી લીધાં. પોતાના કીમતી કપડાંને એમણે ખૂણામાં મૂક્યાં. ખૂણામાં પડેલો ગોબાવાળો વાડકો બાપુની હડફેટે ચડ્યો. ઝટ દઈને બાપુએ એને ઉપાડી લીધો. પછી એ તો અંધારામાં ચાલ્યા સસરાના ઘરે.