દિવસેદિવસે રમાનો સ્વભાવ કર્કશ બનતો ગયો પણ મિત્રને આપેલા વચનને વિનોદ અક્ષરશઃ પાળતો રહ્યો. એ વચનની વાત પત્નીને કહેવાનો કોઈ અર્થ સરતો નહોતો. જોકે, સમય જતાં રમાએ પણ મન વાળી લીધું કે આ બાબતની પતિ જોડે ચર્ચા કરવી પણ નિરર્થક છે. ભલે જયા જોડે સંબંધ રાખે પણ ઘરગૃહસ્થી તો નિભાવે છે ને ! જયા કરકસરથી જીવતી. એનો એક માત્ર સહારો હવે એના પતિનો દોસ્ત હતો અને દોસ્ત પણ કેવો ! સાક્ષાત લક્ષ્મણજતિ. એ જ્યારે આ ઘેર આવતો ત્યારે હંમેશાં ઘરના દરવાજા ખુલ્લા રખાવીને જ બેસતો. ક્યારેય એણે એની સામે નજર પરોવી નહોતી. જયાનાં બંને બાળકોને એ વહાલ કરતો, એને માટે કશુંક ખરીદી લાવતો અને આનંદ કરાવી રમાડતો. આ જમાનામાં આટલું બધું કોણ ઘસાવાનું હતું ? વિનોદને દિલ્હીની પાર્ટી ફળી હતી. હવે એ પાર્ટીનો ડિસ્ટ્રીબ્યુટર પણ બની ગયો હતો. આટલા સમયમાં એ કંપનીએ ઘણાં નવાં ઈલેકિટ્રક ઉપકરણો વિકસાવ્યાં હતાં, જેના અમુક પ્રાંતના વેચાણ હક્ક વિનોદના હસ્તક હતા. બંને એકબીજાના વ્યવહારોથી સંતુષ્ટ હતા.