એક સાંજે થાક્યો પાક્યો આવ્યો, કાયમ પ્રમાણે કોફી બનાવી બારી પાસે જઇ બેઠો. થોડીવારે ફડફડાટ જેવું સંભળાયું.જોયું તો માળિયા પર એક કબુતરયુગલ માળો બાંધવાના પ્રયત્ન કરતું હતું. ‘આ પળોજણ વળી ક્યાં વળગી !’ મેં વિચાર્યું. આમેય મને ઘર સાફ કરવાની ભારેઆળસ.વધુમાં, તણખલાં, ચરક અને ઉપરથી ઘૂ….ઘૂ….ચીં….ચી…. તો ખરું જ. એને આવવા-જવા બારી પણ ખુલ્લી રાખવાની વ્હિંતા રાખવીપડશે. આ બધી ઝંઝાળ આપણને પોસાય નહીં. એટલે ઊભા થઇ કબૂતરોને ઉડાડી મેલ્યાં અને અધૂરા માળાનાં તણખલાં, દોરા ફગાવી દીધાં બારીની બહાર.