જો કોઈ મૂલાકાત હોય, તો તેઓ તેને પસંદ કરતા. જો કંઈક ગંદુ હોય, તો તેઓ જોતા હતા અને તેઓ તેને નિર્દેશિત કરતા. એક વાત કે તેઓ ઇચ્છતા હતા કે આશ્રમ સ્વચ્છ હોય. એક ગૌડિય વૈષ્ણવ હતા. હું નથી જાણતો કે તેઓ તેમના ગુરુ ભાઈ હતા કે નહીં. પરંતુ તેઓ લાંબી ઈમારતમાં રહેતા હતા. તો ત્યારબાદ પ્રભુપાદ આવ્યા અને તેમણે તેમની લાકડીથી દરવાજો ખોલી દીધો અને ૬:૩૦ અથવા ૭:૦૦ વાગી ગયા હશે. તેઓ તેમની આંખો મસળી રહ્યા હતા અને તે સ્પષ્ટ હતું કે તેઓ અત્યારે ઊંઘી રહ્યા હતા. શ્રીલ પ્રભુપાદે તેમને તે સ્થિતિમાં જોયા અને તેઓ ભક્તો તરફ વળ્યા અને કહ્યું કે તેઓ અહિંયા નહીં રહી શકે. માયાપુરમાં રોકાયેલા બધા લોકોએ જલ્દી ઉઠવું જોઈતું હતું.