તમે હંમેશ યાદ રાખજો કે તમે ક્યાંય જતાં નથી. બધી જ વસ્તુઓ આવે છે અને જાય છે. પરંતુ જે કંઈ બનતું રહે છે તે તમે નથી. તમે એક શૂન્યાવકાશ છો. જેમાં બધું બનતું હોય છે. ‘ ભૂતકાળ કે ભવિષ્યકાળમાં જીવવાને બદલે લેખક આપણને વર્તમાન પર આપનું ધ્યાન કેન્દ્રિત કેવી રીતે કરવું તે શીખવે છે.તેઓ કહે છે : ‘મોટા ભાગનું દુ:ખ માણસે પોતે જ ઊભું કરેલું હોય છે. જ્યાં સુધી તમારું મન તમારા જીવનનો દોરીસંચાર કરતું રહે છે ત્યાં સુધી દુ:ખ રહેવાનું જ . આપણે જે દુ:ખ ઊભાં કરીએ છીએ , તે વર્તમાનના અચેતન વિરોધને કારણે છે. દુ:ખની ઉત્કટતા તમે વર્તમાન ક્ષણનો કેટલો પ્રતિકાર કરો છો તેના પર છે. તમે તમારા મન સાથે જેટલી એકાત્મતા -એકરૂપતા ‘Identity’ રાખો એટલું દુ:ખ . તમે જેટલે અંશે વર્તમાનનો આદર કરી શકો અને ‘Now’ નો – આ ક્ષણનો સ્વીકાર કરો તેટલું દુ:ખ ઓછું તમે સમજી લો કે વર્તમાન પળ જ તમારી છે. તમારી પાસે છે. તમે એ ક્ષણને જિંદગીનું ‘ફોકસ ‘ બનાવો.