શ્રીકૃષ્ણનાં બહેન સુભદ્રા પિયર દ્વારકામાં પધાર્યાં હતાં. પિયરમાં આનંદ-ઉલ્લાસથી દિવસો પસાર થતા હતા. એક રાત્રે ભગવાનશ્રી કૃષ્ણ નિદ્રામાં રાધે-રાધેનું રટણ કરવા લાગ્યા. આ સાંભળી રુક્મિણી તથા અન્ય રાણીઓને આ ઘટનાનું રહસ્ય જાણવાનું મન થયું. સવાર થતાં સૌએ ભગવાનને આ ઘટના જણાવી તથા તેની રહસ્યકથા સંભળાવવા વિનંતી કરી. પણ શ્રીકૃષ્ણએ આ વાતને ટાળી. છતાં રુક્મિણી તથા અન્ય રાણીઓથી રહેવાયું નહી. તેમણે માતા રોહિણીને આ રહસ્યકથા સંભળાવવા વિનંતી કરી. આ રહસ્ય પિયરમાં આવેલ બહેન સુભદ્રા તથા શ્રીકૃષ્ણ અને બલરામ જાણે તે યોગ્ય નથી. તેથી માતા રોહિણીએ સુભદ્રાને અંત:પુરની બહાર ઊભાં રાખ્યાં અને કહ્યું કે કોઈપણ આવે, અરે ! કૃષ્ણ અને બલરામ આવે તો પણ તેમને અંદર આવવા દેશો નહીં. સુભદ્રા પહેરો કરતાં ઊભાં હતાં. માતા રોહિણી ખૂબ જ રસમય રીતે વૃંદાવનની રાસલીલા, રાધા પ્રત્યે શ્રીકૃષ્ણની ભાવકથાઓ સંભાળવતાં હતાં. સુભદ્રા પણ ધ્યાનથી રસપૂર્વક આ કથાઓ સાંભળતાં હતાં. એવામાં શ્રીકૃષ્ણ તથા બલરામ પણ ત્યાં આવી ચઢ્યા. બહેન સુભદ્રાએ તેમને રોક્યા. ત્રણે ભાઈ-બહેન માતા રોહિણી દ્વારા સંભળાવતી શ્રીકૃષ્ણની રાસલીલાની શૃંગારકથા સાંભળવામાં તલ્લીન થઈ જાય છે. તેમનામાં અદ્ભુત પ્રેમરસ જાગે છે. કહેવાય છે પ્રેમરસમાં ત્રણેનાં અંગો તરબોળ થઈ ગયાં હતાં. એ રસમાં તરબોળ થઈને ભગવાનનું સુદર્શન ચક્ર પણ પીગળીને લાંબો આકાર ધારણ કરવા લાગ્યું. આ પ્રેમરસના મહાભાવની દશામાં ત્રણે ભાઈ-બહેન ઓતપ્રોત હતાં. એવામાં અચાનક નારદજી દ્વાર આગળ આવી ચઢ્યા. નારદજીને જોતાં જ તેઓ પૂર્વવત્ સ્થિતિમાં આવી ગયાં. શ્રી નારદજી પણ શ્રીકૃષ્ણ, બલરામ તથા સુભદ્રાના અલૌકિક મહાભાવનાં દર્શન કરીને ધન્ય થયા. પૃથ્વી પરના લોકો પણ આ ત્રણે ભાઈ-બહેનનાં એકસાથે દર્શન કરી ધન્ય થાય અને પુણ્યને પામે તેવી પ્રાર્થના નારદમુનિએ મહાપ્રભુને કરી. ભગવાને નારદમુનિને તથાસ્તુ ! કહી વચન આપ્યું કે, ‘અમે ત્રણે ભાઈ-બહેનો રથ પર આરૂઢ થઈ નગરયાત્રા કરીશું અને નગરમાં લોકોને દર્શન આપશું.’ ત્યારથી રથયાત્રાની શરૂઆત થઈ હોવાનું મનાય છે.