જુઠ્ઠી ! પુરુષની જાત જ જુઠ્ઠી ! સામે હોય ત્યાં સુઘી લળી લળી જાય, પૂંછડી પટપટાવે. મીઠાં સુગર કોટેડ વચનો કહે અને પછી..પછી..તેરા તેલ ગયા, મેરા ખેલ ગયા ! સાવ જુઠ્ઠી, અસરાહનીય, અવિશ્વસનીય. એણે પલંગમાં જ પથારીમાં પડખું ફેરવ્યું. ઊંઘનો દૌર ઊડી ગયો હતો. પણ ઊઠવાનું મન નહોતું થતું. આજે જિંદગીમાં પિસ્તાળીસ વર્ષોની એકલતા આયુષ્યપટ પર ઝળુંબી ઊઠી હતી.ન રડાય, ન સહેવાય, ન કહેવાય તેવું દુઃખ એ અનુભવતી હતી. વેદનાની તીણી ચીસ એના અસ્તિત્વમાં આકાર લેતી હતી. અને એ કણસ્યા કરતી હતી.