વીસ ડગલાં ચાલો એટલે ડાબી તરફ પ્રાથમિક શાળા આવે જ્યાં ચાર ચોપડી ભણી ઊતર્યા પહેલાં હથેળીમાં પડેલી માસ્તરની ફૂટપટ્ટી અચૂક યાદ આવે. એ નિશાળની સામે પાછી પોલીસ ચોકી અને ફોજદારનું ઘર એટલે પગ આપોઆપ ઝડપથી ઊપડે. પછી તરત આવે અડખેપડખે ઊભેલી મિડલસ્કૂલ અને હાઈસ્કૂલ. અત્યાર સુધી નિશાળે જઈએ છીએ એવું બોલતા. હવે નિશાળ બોલાય ? એમએનવાળા થયા, કાંઈ જેવી તેવી વાત છે ! એના ગેટ પણ મોટા અને પ્રાંગણ તો ફૂટબોલ રમાય એટલું વિશાળ. મકાન જુઓ તો મનજી નથુભાઈએ માત્ર દાન આપી દીધું એવું ન લાગે, દાન લેખે લાગ્યું હોય એવી આલીશાન ઈમારત. મુગ્ધાવસ્થાની મજા જ એ છે. બધું મોટું મોટું લાગે, ગમતું ગમતું લાગે.