‘બેટા તારી શોર્ટ ફિલ્મ જોઈ… ખરેખર બહુ જ સરસ હતી. મારા જેવાં કેટલાંય વાલીઓને સમજવા જેવી હતી. જીવનમાં ઊતારવા જેવી વાત હતી કે રૂઢિગત, બીબાંઢાળ કારકિર્દી એ જ માત્ર વિકલ્પ નથી. માતા-પિતા સંતાનને મોટા થઈને શું બનાવવા માંગે છે એ કરતાં સંતાનને શું બનવું છે એ વધારે મહત્વનું છે. જો આપણે આંબા પાસેથી નાળીયેરની અપેક્ષા રાખીએ તો એમાં વાંક આપણો છે, નહિ કે આંબાના વૃક્ષનો. બેટા, વાંક મારો હતો. હું જ તને સમજી શક્યો નહિ. પરંતુ હવે તું આઝાદ છો ઉડવા માટે. આજે હું તારી બંધાયેલી પાંખોને મારા બંધનમાંથી મુક્ત કરી રહ્યો છું. જા સમાવી લે આખાં ગગનને તારી પાંખોમાં. મન ભરીને જીવી લે તારી ડાન્સની દુનિયા… મને ગર્વ છે તારા પર…’