લોકો લેખકો માટે કેવું કેવું વિચારી લે છે ? તેમાં પણ મારા માટે આવું બધું વિચારવાવાળા પણ છે ખરાં એમ ને ? એમને તો એવુંય થતું હશે કે, કદાચ બગીચામાં હીંચકે ઝૂલતાં ઝૂલતાં, પગની ઠેસ મારતાં મારતાં મારા મગજમાં લેખો ઝૂલવા માંડતા હશે ! ને કેમ ન થાય ? આંબા ને આંબલીની ડાળે હીંચકા બંધાય તો બગીચામાં નહીં ? વહેલી સવારમાં મજાની ઠંડકમાં હીંચકે ઝૂલતાં લેખના વિચારો કરવાનીને ચા પીવાની અનેરી મજા છે એની ના નહીં પણ… આસપાસની ઝાડીઓમાં લપાયેલા મચ્છરનાં ઝૂંડના ઝૂંડ મને જોતાં જ ખુશ થઈને મારા કાનમાં વાત કરવા કે મને હાથ પકડીને કે ન માનું તો બોચી પકડીને કે છેલ્લે પગ પકડીને પણ ઊઠવા મજબૂર કરી નાખે ને એમનું ગણગણમન મને કયાં કંઈ વિચારવા દે ? સાંજે પણ તેવું જ ! દિવસના ભર તાપમાં, લોકોની અવરજવરમાં, મોટરસાઈકલ ને રિક્ષાની ઘરઘરાટીમાં ને કંઈ નહીં તો આખરે કૂતરાઓના સમૂહ આલાપોમાં ભાંગી પડેલું મન ને મજબૂર બનેલું મગજ જો લેખ વિશે કંઈ વિચારી પણ શકે તો હરામ બરાબર !