આ વાતને સમજવા તીરંદાજ દ્વારા લક્ષ્યવેધનું રૂપક વિચારીએ. ધારણા: તિરંદાજ લક્ષ્યને બરાબર જુએ અને જાણે છે. ધ્યાન: તે પણછ ખેંચીને તીરને લક્ષ્ય તરફ તાકે છે. તે થોડીવાર સુધી એ જ અવસ્થામાં સ્થિર થઇ જાય છે. સમાધિ: તે દરમ્યાન તે પોતે, તીર અને લક્ષ્ય ત્રણેય એકતાન થાય છે. આ દરમ્યાન તે બીજું કશું જોતો કે સાંભળતો નથી. જે પોતાના લક્ષ્ય સાથે પૂરેપૂરો ઓગળી જાય છે, તે ‘બુલ્સ આઇ’ને વારંવાર હિટ કરી શકે છે!