ક્યારેક એવી હૃદયવિદારક ક્ષણ પણ આવતી હોય છે જ્યારે મોંઢામાં હેતથી ચગળીને લાલચોળ કરેલો માવો એમને હૃદય પર પથ્થર મૂકીને થૂંકી કાઢવો પડતો હોય છે. આવા વખતે માવાધારી મનુષ્ય ત્યાગ અને બલિદાનનું સર્વોચ્ચ ઉદાહરણ પૂરું પાડે છે. પણ માવો ક્યાં થૂંકવો એના પણ ચોક્કસ ધારાધોરણો હોય છે. જ્યાં બે દીવાલ નેવું અંશના ખૂણે મળતી હોય એ જગ્યાને જ થૂંકવા માટે આદર્શ મનાય છે. અહીં થૂંકવા માટે બીજું કશું નહીંને ખૂણો જ કેમ, એવું કૂતુહલ ઘણાને થતું હોય છે. એક કારણ એ હોઈ શકે કે મસાલો થૂંકવા માટે ખૂણો શોધતા માવાધારીઓના પરિવારજનોને જતે દહાડે ખૂણો પાડવો પડે એવી ઉજળી શક્યતાઓ રહેલી હોય છે.