સવારે ક્યાંક પહોંચવાનું હોય તો એ રાતથી જ અસ્વસ્થ થઈ જાય છે. બહારગામ જવાનું હોય તો રાત્રે ઊંઘવાનું એને માટે શક્ય નથી હોતું. સ્ટેશને કે બસ-સ્ટેન્ડે એ હંમેશાં વહેલો પહોંચી જવાનો. એક વાર મારા ગામમાં – સાવરુંડલામાં – એનો કાર્યક્રમ રાખેલો. હું સાથે જવાનો હતો. સોમનાથ મેલ એ વખતે રાત્રે નવ ને પાંત્રીસ મિનિટે ઊપડતો. હું સવા નવ વાગ્યે સ્ટેશને પહોંચ્યો ત્યારે વિનોદ આકુળવ્યાકુળ થઈ પ્લેટફોર્મ પર આંટા મારતો હતો. મને જોઈને કહે, ‘યાર, આટલું બધું મોડું કરવાનું? મેં કહ્યું, ‘હું મોડો નથી, વીસ મિનિટ વહેલો છું. આપણી ટ્રેનો સમયસર પણ ઊપડતી નથી ત્યાં એ વહેલી ઊપડી જશે એવો ભય રાખવાની તો જરૂર જ નથી.