પ્રારંભે, હું મારા આજના વિષયમાં પ્રવેશતાં પહેલાં ઉપરોક્ત કાવ્યનો સંક્ષિપ્ત સાર આપીશ. કાવ્યની શરૂઆતમાં, કવયિત્રી હાથસાળના કારીગરોને વહેલી સવારે આનંદપૂર્વક વણતા જોઈને પૂછે છે કે તેઓ શું વણી રહ્યા છે, જેનો જવાબ મળે છે કે નવીન જન્મેલ બાળકના પોષાક માટેનું કાપડ વણી રહ્યા છે. પછી, તેઓ રાત્રી શરૂ થવા વખતે શું વણી રહ્યા છે તેમ પૂછવામાં આવતાં તેમનો જવાબ મળે છે કે તેઓ રાણીના લગ્ન માટેનાં વસ્ત્રો માટેનું કાપડ વણી રહ્યા છે. કાવ્યને અંતે, જ્યારે આ કારીગરો અજવાળી રાત્રે ચૂપચાપ અને શાંતિપૂર્વક પીછા અને વાદળ જેવું કંઈક શું વણી રહ્યા છે તેવું પૂછતાં આપણા દિલને સ્પર્શી જાય તેવો જવાબ આપણને સાંભળવા મળે છે કે તેઓ મૃત્યુ પામનારની દફનવિધિ માટેનું કફન વણી રહ્યા છે!