‘ચાલને હવે ડહાપણ કર્યા વગર.’ મેં એને હાથ ઝાલીને ખેંચી. ‘ઝટ પતાવીશ, બસ ? આમ તો મારા મિસ્ટર ઈન્ટરનેટથી કે ફોનથી જ શોપિંગ કરવાનું કહે છે. પણ મને એ નથી ગમતું. ખરીદીના બહાને થોડું બહાર રખડવાનું તો મળે ને ? બધા સ્ટોલ પર ફરવાની ને વસ્તુઓ ફેરવી તપાસીને જોવાની પણ એક મજા હોય છે. તને તો ખબર જ છે, શોપિંગ જાણે મારો હોબી જ છે.’ હું પણ એની જેમ મારી કમજોરી પર હસતાં હસતાં બોલી, ‘વસ્તુ ઝટ જુઓ, લઈ લો, ને ચાલતા થાવ, એ મને નથી ફાવતું.’ વિજયા સંમતિપૂર્વક હસી, ને સાથે હું પણ. જે એની સાથે હોય એને પણ એના હસવાનો ચેપ લાગે ! ‘જો હું જાતે ન આવી હોત તો તું મને ક્યાંથી મળવાની હતી ? કેટલાં વર્ષે મળી ! સાત-આઠ વર્ષ તો થયાં જ હશે.’