આમતો કહેવાય છે કે આ વિચરતી જાતિ વરસો પહેલાં રાજસ્થાનમાંથી આવેલા અને ગુજરાતમાં ખાવાનો રોટલો મળી ગયો એટલે અહી જ આડા અવળા ગમે ગામ પોતાનો વારસાઈ ધંધો કરવા માંડેલા પણ ક્યાંય ઠરી ઠામ ના થાય!! ખુલ્લામાં પ્રકૃતિ સાથે કાયમી નાતો એને બંધીયારમાં કેમ ફાવે!! એક દમ મજબુત અને મહેનતું પ્રજા પણ ગરીબ નહિ એક ગાડાવાળા પાસે નાંખી દ્યો તોય બે બે લાખ રોકડા નીકળે જ એ મુસાફરી કરતાં હોય ત્યારે ગાડાની નીચે બાંધેલા હોય અને જ્યાં પડાવ નાંખે ત્યાં આજુબાજુની જમીનમાં દાટેલા હોય!! કસબ અને કારીગરી નહિ!! કોઈ ફેશન નહિ પણ વ્યસનોથી પુરેપુરા ઘેરાઈ ગયેલાં!! જેટલાં વ્યસન ભાયુંમાં એટલાં જ વ્યસન બાયું માય ખરા!! પણ ભગવાને તંદુરસ્તી ગઝબની આપેલ કે કોઈ મોટા મોટા રોગ તો આ લોકને થાય જ નહિ!! શરૂઆતમાં બધાયનો ધંધો એક જ હતો ઢોર ઢાંખર વેચવાનો, પછી કાળક્રમે કલઈ કરવામાં હાથ બેસી ગયો!! પીતળના વાસણ ને એવી તો કલઈ કરે કે એકદમ સ્ટીલ જેવું કરી દે!! એકદમ ઝગારા મારતું વાસણ કરી દે!! ગામેગામ ફરતા અને કોલસાની ભઠ્ઠી પેટાવીને કલઈ કરતાં!! પણ પછી તો સ્ટીલના વાસણ જ આવ્યાં અને પ્લાસ્ટીકના યુગમાં તો એમનાં એ ધંધા પડી ભાંગ્યાને તે સહું પોતપોતાની રીતે ધંધો કરતાં!! કોઈ મેળામાં રમકડા અને બંગડી વેચતા તો કોઈ હાઈવે કે શહેરની સડકો પર કોઈને કોઈ વસ્તુ વેચવા નીકળી જતાં!! અમુક તો વળી સોનાનાં દાગીના ને કાટ ઉખેડવાના અને લુંટવાના ધંધામાં ચડી ગયેલાં!!