નાનકડા ગામના નાનકડા સ્ટેશને હું સમયસર પહોંચી ગયો. ટ્રેન આવવાનો સમય પણ થવા આવ્યો હતો. મને પરણ્યા વગર એક સ્ત્રી મારી પત્ની થઈને આવી રહી હતી, એ આખી વાત જ સાવ અનોખી અને રોમાંચક લાગતી હતી. વળી એ સ્વેચ્છાએ આવી રહી હતી એ વાતે પણ અનોખો રંગ ચઢ્યો હતો. મારું હૃદય પણ ધડકી રહ્યું હતું. બસ, થોડી જ વારમાં ટ્રેનમાં આવી પહોંચશે. કેટલાંક લોકો ઊતરશે. એમાં સૌથી અલગ તરી આવે એવી આછા ગુલાબી રંગની સાડીમાં સજ્જ થયેલી મારી પશ્ચિમી… યસ મારી…. કમ સે કમ આજે તો આવો ભાવ ઘુંટવો જ પડવાનો છે, તો કેમ અત્યારથી જ એવું ન કરવું ? ને હું એમ જ પશ્ચિમીના ખ્યાલમાં ખોવાઈ જવા લાગ્યો.