મેંપણાનો શાબ્દીક અર્થ પોતાપણું, સ્વયંને જોવું, સ્વવખાણ, પોતાનું સ્થાન, ઘમંડ જેવો થાય છે. કહેવાય છે કે પોતાપણા – મેંપણામાં રાચતા egoist સર્વેસર્વા-પણું, દરેક વ્યક્તિમાં આત્મસ્વમાન, પોતાની જાતથી પ્રેમ હોય છે. આત્મ-સ્વમાન પવિત્ર શબ્દ છે. તેના અલ્લામા ઇકબાલ (રહ.)એ “ખુદી” શબ્દથી યાદ કર્યા છે. આ એક વખાણવા યોગ્ય ગુણ છે. વ્યક્તિ પોતાને ખુદાનો આબરૃદાર બંદો સમજે અને એ સમજે કે મને આત્મસન્માન-આબરૃભેર પોતાનો વ્યવહાર કરવો જોઇએ. આનાથી વિરુદ્ધ મેંપણામાં પોતાને મોટો અને બીજાને તુચ્છ સમજવું છે. પોતાની મોટાઈમાં સત્યને સચ્ચાઈનો ઇન્કારી થઈ જવું છે. બીજા શબ્દોમાં મેંપણું-ઘમંડ અને ગર્વના સમાન છે. રસૂલુલ્લાહ સ.અ.વ.થી જ્યારે પુછવામાં આવ્યું કે દરેક વ્યક્તિ ઇચ્છે છે કે તેનો પોષાક સારો હોય અને જોડા સારા હોય… તો આપ સ.અ.વ.એ ફરમાવ્યું અલ્લાહ પોતે સુંદર છે અને સુંદરતાને પસંદ કરે છે. મેંપણા અંગે આપ સ.અ.વ.એ ફરમાવ્યું સત્યની સામે અકડવું અને પોતાની સામેના લોકોને તુચ્છ ગણવું. એટલે કે પોતાની સત્તા, ધન-દોલત, સુંદરતા, જ્ઞાાન અને સમજને ગર્વમાં ડૂબી સત્યને ઠોકર મારવી અને બીજાને તુચ્છ અને નિમ્ન સમજવું મેંપણાની નિશાની છે.