કાયદાના મૂળ સ્વરૂપમાં, વિકૃત અને બળજબરીપૂર્વકની જાતિ નામની સામાજિક સત્તાના મૂર્ત રૂપ સામે દલિતો અને આદિવાસીઓનું સશક્તિકરણ કરવામાં આવ્યું હતું. આ કાયદો ન્યાયની પ્રક્રિયાની આડે આવતા માનવીય અંતરાયો સામે રક્ષણ પૂરું પાડે છે. અલબત્ત તેની તકસીરવારીનો દર નીચો રહ્યો છે તેમ છતાય તેની મહત્તા ઓછી નથી થતી. દાખલા તરીકે, 2016માં, વિવિધ કોર્ટમા અનુસૂચિત જાતિને લગતા 89.7% કેસ અનુસૂચિત જનજાતિને લગતા 87.1% કેસ પેન્ડિંગ હતા. આ ભરાવો કેસના ઝડપી નિકાલની જોગવાઈઓને આભારી હોઈ શકે છે. સુપ્રીમ કોર્ટ પ્રારંભિક પ્રક્રિયાને જાતિ પૂર્વગ્રહથી મુક્ત રાખવાની કોઈ ખાતરી આપે છે? શું પ્રારંભિક તપાસની ભલામણના આગ્રહ પાછળની અપરોક્ષ ધારણા એવી છે કે કાનૂની (આ કિસ્સામાં દલિતો) બાબતે નૈતિક સહિષ્ણુતાની અછત છે અને તેમાંથી આ કાયદાનો દુરુપયોગ કરવાનું "વલણ" પ્રવર્તે છે?