રે  ખેડૂત તું  ખરે  જગતનો  તાત ગણાયો આ  સઘળો સંસાર પાળતો  તું જ જણાયો  કપાસ ફળ ફૂલ ઘાસ  ધાન્યને તું  નીપજાવે અન્ન ખાય સહુ જીવ  ધરે જન વસ્ત્રો ભાવે  સહે તાપ વરસાદ વળી બહુ મહેનત કરતો રહે   શરીરે  લઠ્ઠ   સદા   સંતોષે   ફરતો  ઉત્તમ ખેતી  ખરે  વળી   તે  પર ઉપકારી ખરી ખંતથી દીએ જગતને  શીખ તું સારી