પ્રશ્ન સાચો પણ ઉત્તર અનુત્તર. દામો મૂંગો મૂંગો કપ-રકાબી સાફ કરવા લાગી જાય. પણ હૉટેલ બંધ કરતી વેળા ભગવાનના ફોટા પાસે હાથ જોડીને કહેતો ‘પ્રભુ, બીજું કાંઈ નથી જોઈતું, મારી આ ખખડ પંચમ હૉટેલને વલકુભાની હૉટેલ જેવી બનાવી દે.’ પણ ભગવાન આવે ને ચમત્કાર થઈ જાય, ઝુંપડીમાંથી મહેલ થઈ જાય એવી અફીણી વાતોમાં કંઈ માલ નથી. સ્કૂલમાં ભણતો ત્યારે પણ કેટલો હોશિયાર હતો! બાપુ નિશાળમાં શિક્ષક એટલે સ્કૂલમાં જેટલું ભણવાનું એટલું જ ઘેર પણ ભણવાનું, આમ ક્લાસમાં હંમેશ પહેલે નંબર રહેતો. અરે પ્રવીણ, કાંતિ, નરૂ અને સૂરિયો એ બધાને એ જ લેસન કરી આપતો. ન સમજાય તે એ લોકોને સમજાવતો પણ ગામમાં હાઈસ્કૂલ ન હતી આથી એ બધા શહેરની હાઈસ્કૂલમાં ચાલ્યા ગયા છાત્રાલયમાં રહીને ભણવા. છાત્રાલયમાં રાખીને છોકરાને ભણાવવાની જટાશંકરમાં પહોંચ નહીં, આથી દામો ત્યાં રહી ગયો અને એ લોકો ક્યાં ને ક્યાં આગળ વધી ગયા.