મૂળજીને યાદ આવ્યું : છોંત્તેરમાં પરણેલો ત્યારે આવા બૂટ પહેરેલા. જો કે, થોડા જુદા હતા એ, લાલ, ફૂમકાવાળા ! વટ પડેલો ત્યારે ! પરણીને પહેલીવાર સાસરે ગયેલો ત્યારે સાસરિયું ગામ આખું બૂટ જોવા આવેલું ! હતા ય એવા, જોતાં જ ગમી જાય ! વાર-તહેવારે પહેરતો. પછી ટૂંકા પડવા લાગ્યા. તો યે બે-ત્રણ વાર પહેરેલા. પગે ડંખ પડી ગયેલો ત્યારે ! નવું જોડું કઠે એ તો જાણ્યું પણ જૂનું જોડું ડંખે એવું પહેલીવાર લાગ્યું. કોઈને દેતાં ને ફેંકતાં જીવ નહોતો ચાલતો; તે માળિયે ચડાવી દીધેલા. રમલો મોટો થયો ત્યારે પહેરવા ઉતારેલા, પણ ચીમળાઈને લાકડું થઈ ગયેલા ! બે દિવસ પાણીમાં પલાળી રાખ્યા. તેલ પણ લગાડ્યું, પણ કૂણા ન જ પડ્યા. છેવટે કંટાળીને જીવીએ દિવાળીની સાફસૂફીમાં કચરા ભેગા કાઢી નાખ્યા.