આ જમાના માં કોઈ પણ સંજોગો માં ભાર વગર નું ભણતર શક્ય નથી . કારક કે પેલા ના સમય માં માર હતો. એના ડર થી છોકરા ભણતા. શાળા ના શિક્ષકો પણ ઈતર પ્રવુતી (મેળા – પ્રદર્શન ની વાત નથી થતી. રમત ગમત, જ્ઞાન સાથે ગમ્મત, …. ) કરાવતા. હવે એ કોઈ ને ગમતો નથી. મોટે ભાગે વાલીઓ અભણ હતા એટલે કચકચ કરતા નહોતા. છોકરો શાળાએ નાં જાય તો ટીંગાટોળી કરી ને લાવવા માસ્તર મોકલતા. આજે “મારો છોકરો સ્કુલે નહિ આવે., તમે એમે મારો જ કેમ. પોલીસ કેસ કરી નાખીશ. મને ઓળખો છો.(અરે ભાઈ તને ઓળખી ને પણ સુ કામ છે!)” આમાં શિક્ષક પણ કેમ ભણાવે. મારી નાં શકે એટલે લેસન આપી દે. બાકી ની હજી બાકી હોય ટ્યુશન અને કલાસીસ પૂરું કરી દે.