એક વખત શમ્સ તબ્રેજ રસ્તાની બાજુમાં કોઈ ઠેકાણે પડયાં તા એટલામાં એક જનાજો નીકળ્યો શમ્સ તબ્રેજે લોકોને પૂછ્યું . ये क्या जारहा है लोगोने जवाब दिया बापू ये शह्जादेका जनाज़ा है ये ज़िंदा नहीं हो सकता ? बापू ये तो मर चूका है तब्रेज्ञ बोला जनाज़ा मेरे पास ले आओ बापूके पास जनाज़ा रख्खा बापू बोले ख़ुदा के हुकुम से जिन्दा हो जा जिन्दा नहीं हुवा फिर बापू बोले मेरे हुकुम से जिन्दा होजा એટલે શાહજાદો જીવતો થઇ ગયો અને ચાલીને પોતાને બંગલે ગયો બાદશાહે જાણ્યું કે શમ્સ તબ્રેજે મારા દીકરાને જીવતો કર્યો છે .એટલે તે હરખનો માર્યો શમ્સ તબ્રેજ ને મળવા ગયો જાણીને મુલ્લાઓ એ બાદશાહ ને કીધું કે માણસને જીવતો કરવો એતો ખુદાનુજ કામ છે શમ્સ તબ્રેજે ખુદા કરે એવું કામ કર્યું માટે એને સજા થવી જોઈએ અને પછી શમ્સ તબ્રેજને જીવતા ચામડી ઉતારવાની સજા કરી એટલે જ્લ્લાદોએ શમ્સ તબ્રેજની જીવતા ચામડી ખેંચી કાઢવામાં આવી શમ્સ તબરેજ પોતાની ચામડી પોતાના ખભા ઉપર મૂકી કસાઈને ઘરે ગયો અને કસાઈને કીધું મને બહુ ભૂખ લાગી છે માટે મને ખાવાનું આપ કસાઈએ એને ખાવા માટે માણસનો ટુકડો આપ્યો આ ટુકડો લઇ એ ભાડ ભૂંજા પાસે ગયો અને માંસના ટુકડાને શેકી આપવા કહ્યું બાદશાહની બીકે ભાડ્ભુંજે શેકી આપવાની નાં પાડી . એટલે શમ્સ તબ્રેજે સુરજને કીધું ए शम्स में भी शम्स हु इ मेरे मांसके टुकड़ेको शेक दे सुन कर सूरज निचे आया लोगोका कहना है की बनाव सखर की पास बना है इसी लिए सखरमे ज्यादा गर्मी है