લોકસાહિત્યના રંગનો પાસ આમ તો મેઘાણીએ જે કાંઇ લખ્યું છે તેને ઓછે વત્તે અંશે લાગેલો જોવા મળે છે, પણ એ પાસ સૌથી વધુ ખીલે છે અને ખૂલે છે તે તો તેમની કવિતામાં. ‘વેણીનાં ફૂલ’ (1923) એ મેઘાણીનો પહેલો ગીતસંગ્રહ. લોકગીતોની હરોળમાં બેસી શકે તેવાં બાળભોગ્ય અને સ્ત્રીભોગ્ય ગીતો રચવાની અહીં તેમની નેમ છે. ’કિલ્લોલ’ (1930) એ પણ ‘વેણીનાં ફૂલ’નો સંગોત્ર સંગ્રહ છે. આ બે સંગ્રહોમાંનાં કેટલાંક ગીતો તો એક જમાનામાં આપણા સમાજમાં એટલાં પ્રચલિત થયાં હતાં કે તેના પરની મેઘાણીના કર્તૃત્વની છાપ ભૂંસાઇને તે લોકગીતો હોય એવો ભાસ થવા લાગ્યો હતો. આવો કેટલાંક ગીતો એટલે