ચારે તરફ આગની જ્વાળાઓથી લપેટાયેલા એક રૂમમાં પાંચેય બાળકો એક ખૂણામાં લપાઈને મદદ માટે ચીસો પાડી રહ્યાં હતાં. મેં એક પછી એક એમ ચાર બાળકોને જીવના જોખમે બહાર કાઢ્યાં. પરંતુ પાંચમા બાળકને લઈ આવતી વખતે મકાનની સળગતી છત મારા પર પડી. મેં બાળકને તો મારી ગોદમાં છુપાવી દીધો પરંતુ સળગતાં લાકડાં મારા મોં ઉપર પડ્યાં. મારો ચહેરો બળી ગયો પણ બાળકને બચાવી લીધું. ત્યારબાદ સારવાર અર્થે મને સિવિલમાં ખસેડવામાં આવ્યો. બે મહિના સિવિલમાં રહ્યા બાદ મને રજા મળી. બાળકો મને મળવા આવ્યા હતા. તેઓના ચહેરા પર ખુશી હતી. તેઓના ગયા પછી અમારા ઉપરી અધિકારી શ્રી વિવેક શર્મા મને મળવા આવ્યા. હું ખુશ થયો. મને હતું કે બાળકોના જીવ બચાવવા બદલ તેઓ મને શાબાશી આપશે. પરંતુ તેઓ કશું જ બોલ્યા નહીં. તેમણે ધીરે રહીને કહ્યું :