એ દિવસો યાદ કરતાં હેમલતા કહે છે, “૨૦૧૦માં આવેલો આઈડિયા અમલમાં મૂકવા માટે શરૂઆતમાં કોઈનો સહકાર નહોતો. આમ ને આમ બે વર્ષ વીતી ગયાં. લોકોને કુતૂહલ એ વાતનું થતું કે ભિખારીઓ સાથે આ છોકરી શું કરી રહી હશે ? કેટલાક લોકો સમજાવતા પણ ખરા,તમારી ઉંમર હજુ નાની છે, છોકરી છો, આવું કામ સારું નહીં. શરૂઆતના એ દિવસોમાં હું મારા ચાર મિત્રો સાથે લોકલ ટ્રેનોમાં મુસાફરી કરતી. અમે લોકો ટ્રેનમાં ગીતો ગાતાં ભિખારીઓને શોધતા. જેમાંથી સારો અવાજ ધરાવતા કે વાજિંત્ર વગાડી શકતા ભિખારીઓને શોધી કાઢ્યા. તેમને સમજાવવું શરૂ કર્યું કે કેવી રીતે તેઓ પોતાની જિંદગીને વધુ બહેતર બનાવી શકે છે. ઘણો સમય આવા કલાકારોને મનાવવામાં ગયો પણ છેવટે આવા ૧૦ લોકો માની ગયા ને તેમનાથી ‘સ્વરાધાર’ની શરૂઆત થઈ. તેઓ એક પછી એક સફળ કાર્યક્રમો આપતા ગયા. જે લોકો શરૂઆતમાં ટીકા કરતા હતા તેઓ આજે મારી કામગીરીને બિરદાવી રહ્યા છે. આગળ અમે રાજ્ય સરકારના સહકારથી ભિખારીઓ કે અંધ વ્યક્તિઓ પ્રત્યેનો લોકોનો દૃષ્ટિકોણ બદલવા કાર્યક્રમ કરવાનું વિચારી રહ્યા છીએ. હવે આ લોકો દર અઠવાડિયે મળીને રિયાઝ કરે છે. વચ્ચે’ડબ્બાજામ’ નામની એક એક્ટિવિટી પણ કરે છે. જેમાં ‘સ્વરાધાર’ના ત્રણ સભ્યો અને એક કલાકાર મળીને ટ્રેનોમાં મુસાફરો વચ્ચે જઈને ગીતો ગાય છે, તેમની સાથે વાતચીત કરીને સમજાવે છે કે તેઓ શું પ્રવૃત્તિ કરી રહ્યા છે. સાથે આ કલાકારો સાથે શા માટે યોગ્ય વ્યવહાર કરવો જોઈએ તે અંગે પણ ચર્ચા કરીએ છીએ. મોટાભાગના કલાકારો મુંબઈ નજીકના વાંગણી ગામે રહે છે. કેટલાક મહારાષ્ટ્ર-ગુજરાત બોર્ડર પરના બોઈસર ગામના છે.