એક સંશોધન મુજબ, ટ્રક ડ્રાઈવરોને મહિને માંડ રૃ.૧૦,૦૦૦થી રૃ.૧૫,૦૦૦ અથવા ટ્રિપ દરમિયાન પ્રતિ કિલોમીટરે રૃ.૧.૫૦ મળતાં હોય છે અને એ પણ સમયસર ચૂકવાતાં નથી. પરિણામે મહિનાને અંતે તેમની કોઈ ચોક્કસ આવક રહેતી નથી. એનું જ કારણ છે કે યુવા ડ્રાઈવરો ધીમેધીમે આ ધંધાથી વિમુખ થતાં જાય છે અને ટ્રાન્સપોર્ટ સેક્ટરમાં તેમની મોટી અછત ઊભી થઈ છે. અમદાવાદના ટ્રક ડ્રાઈવર ખીમજીભાઈ કહે છે, ‘પગારમાંથી ઘરનો ખર્ચ ઉપરાંત સ્વખર્ચ કાઢવો મુશ્કેલ છે કારણ કે અમને પગાર સાવ નજીવો મળે છે. મહિનાને અંતે પગારની તારીખ પણ નક્કી નથી હોતી. જેના કારણે ઘર ચલાવવું અઘરું પડે છે. ટૂંકા પગારમાંથી બધાને સાચવવા મુશ્કેલ બની જાય છે. સંશોધનમાં સામે આવ્યું છે કે, મોટા ભાગના ટ્રક ડ્રાઈવરો નિયત સમયમર્યાદામાં ડિલિવરી પહોંચાડવાના દબાણ હેઠળ હોઈ મોટા ભાગનો સમય હાઈવે પર જ રહે છે. જેના કારણે તેમને યોગ્ય ખોરાક મળી શકતો નથી. તેઓ રોડ સાઈડના ઢાબા કે રેસ્ટોરન્ટમાં નબળી ગુણવત્તાનું ભોજન જમે છે જે તેમના સ્વાસ્થ્યને નુકસાન કરે છે. ઢાબા પર શૌચાલય અને નહાવા-ધોવાની સગવડ પણ સારી નથી હોતી. જેનાથી બચવા તેઓ રોડ સાઈડની ખુલ્લી જગ્યાઓનો શૌચ માટે ઉપયોગ કરી લે છે. સરકાર સ્વચ્છ ભારત અભિયાન ચલાવી રહી છે, પણ તેમાં ક્યાંય ટ્રક ડ્રાઈવરોનો ઉલ્લેખ જોવા મળતો નથી. ‘અભિયાન’એ તેમની લાઈફસ્ટાઈલ જાણવા માટે કેટલાક ટ્રક ડ્રાઈવરોની મુલાકાત લીધી, જેમાંના એક હતા કચ્છના કાંતિભાઈ. જેઓ કચ્છના લખપતથી અમદાવાદ સુધીના ફેરા કરે છે. ક્યારેક ગુજરાત બહાર છેક કર્ણાટક અને તામિલનાડુ સુધી પણ જઈ આવે છે. કાંતિભાઈ કહે છે, ‘સમયસર માલ પહોંચાડવો અમારા માટે સૌથી મોટો પડકાર બની રહે છે. તેના માટે અમે પૂરતી ઊંઘ કે ખોરાક લીધા વિના સતત ટ્રક દોડાવ્યે રાખીએ છીએ.’