આથી અખિલેશે વિચાર્યું કે પોતે લેપટોપમાં જે હાલમાં એકાદ કલાક જેવો સમય વિતાવ્યો, તેના કરતાં જો તેણે કુદરતના આ સૌંદર્યને માણવામાં વિતાવ્યો હોત તો સારું થયું હોત, પરંતુ કોઈપણ વ્યક્તિ જેમ વીતી ગયેલા સમયને પાછો નથી લાવી શકતો, તેવી જ રીતે અખિલેશે પણ હતાશ થતા વિચાર્યું કે પોતે હાલ જે કુદરતી સૌંદર્યનાં દર્શન કરીને આનંદ અને સ્ફૂર્તિ અનુભવી રહ્યો હતો, તે પણ તેના માટે કોઈ લ્હાવાથી કાંઈ કમ ન હતું, જાણે આખો દિવસ કોમ્પ્યુટરોની વચ્ચે ઘેરાયેલા અખિલેશ એકાએક કોઈ અલગ દુનિયામાં આવી ગયો હોય તેવું અનુભવી રહ્યો હતો, તેને લાગ્યું કે જેવી રીતે આપણે આખો દિવસ મોબાઈલ વાપરીને રાત્રે આપણે તેને ચાર્જ કરીએ છીએ તેવી જ રીતે દરેક મનુષ્યે પણ પોતાની લાઇફમાં અમુક સમયાંતરે આવી કુદરતી સૌંદર્યથી ભરપૂર જગ્યા કે હિલ સ્ટેશનની એકવાર અચૂક મુલાકાત લેવી જોઈએ, જેથી મોબાઈલ રૂપી આપણું શરીર કુદરતી સૌંદર્યથી ભરેલ નજારો કે દ્રશ્ય જોઈને તાજગી અને સ્ફૂર્તિથી ચાર્જ થઈ જાય.