ફક્ત એક જ દિવસમાં મારી દુનિયા સાવ બદલાઈ ગઈ. હું એકલો થઈ ગયો. મોહિનીની સદંતર ઉપેક્ષાથી હું સાવ ભાંગી પડ્યો. કેટની એક્ઝામ પણ સારી ન ગઈ. મારાં ઘરનાં લોકોની અપેક્ષા પણ આ વખતે ઘણી વધારે હતી. આ બધી અપેક્ષા અને ઉપેક્ષાનો બોજ મારા માટે અસહ્ય બની ગયો. આ બધા વિચારોની સાથે જ હું અમદાવાદથી સુરત નીકળ્યો હતો ઘરે જવા માટે. ત્યારે મારી માનસિક હાલત બહુ જ ખરાબ હતી. પેઈન્ટીંગ, મોહિની, IIM, જીવન, મૃત્યુ, આત્મહત્યા આ બધી ગડમથલ મગજમાં ચાલી રહી હતી અને હું ગાડી પરનો કાબૂ ગુમાવી બેઠો. પછી શું થયું તેની તો તમને ખબર છે.’ મૌલિક આટલું બોલીને પાણી પીવા ઊભો થયો.