સૂર્યભાનુ જેવો કવિ પણ એક શેરમાં લખે છે કે દુલ્હન બનકર કિતની ખુશ હૈ, જો લડકી એક સડક રહી થી. રસ્તાને ખૂણે બેસીને હું સડક પર દોડતી કારોને જોઈ રહ્યો છું. જેટલો મહિમા મોંઘી કારનો છે એનાથી અદકેરો મહિમા ટાયરનો છે. સરકારનું નામ ચલતી કા નામ ગાડી છે તો આમજનતા એનું ટાયર છે. રથયાત્રાનો રથ પણ ટાયરોથી જ ચાલે છે. ટાયરને ખબર નથી હોતી કે પોતે ક્યાં જાય છે. જમીન સાથે ડાઉન ટુ અર્થ ફક્ત ટાયર જ છે. ટાયરોનાં નસીબમાં યશ નથી હોતો. આખી જિંદગી ઘસાયા જ કરે છે. આવાં ઘસાઈ ગયેલાં ટાયરો કોઈનાં છાપરાં ઉપર પડ્યાં હોય છે. ઘણીવાર શોભાયાત્રા પણ નીકળે છે. શોભાયાત્રા એ સડકનૃત્યનો બીજો પ્રકાર છે. રેલીઓથી સડક ભરાઈ જાય છે ત્યારે ટાયરોને થોડો આરામ મળે છે. વિમાનનાં ટાયરો વધુ નસીબદાર છે. ટેક ઓફ અને લેન્ડિંગ વખતે જ ઘસાવું પડે છે. બાકી તો હવામાં જલસા છે.