જ્યારે ‘કાજલ’માં મીનાકુમારી પોતાના લતાજીના સ્વરમાં “મેરે ભૈયા, મેરે ચંદા, મેરે અનમોલ રતન, તેરે બદલે મૈં જમાને કી કોઈ ચીજ ન લૂંગી…” ગાય ત્યારે ઓડિયન્સમાં બેઠેલા દરેક પુરુષને પોતાની ભગિની યાદ આવે અને પ્રત્યેક મહિલાને પોતાનો વહાલસોયો વીર દેખાય.