પાક વૈવિધ્ય સંસ્કૃતિની શરૂઆત થઇ ત્યારથી હજારો વર્ષોથી માનવજાત દ્વારા ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે. સંવર્ધનની પ્રક્રિયા દ્વારા પાકોમાં વૈવિધ્યતા આવવાથી માનવો માટે વધુ લાભકારક લાક્ષણિકતાઓ સાથેના પાકોના વિકાસ માટે છોડના આનુવંશિક બંધારણમાં ફેરફાર આવ્યા, ઉદાહરણ તરીકે, વિશાળ ફળો અને દાણાઓ, પાણીના અભાવ સામે ટકવાની શક્તિ, અથવા જંતુઓ સામે રક્ષણ. છોડના સંવર્ધનમાં નોંધપાત્ર શોધો પ્રજોત્પત્તિશાસ્ત્રજ્ઞ ગ્રેગર મેન્ડલના કાર્યો બાદ પરિણમી. તેના પ્રભાવશાળી અને સુપ્ત આક્ષેપોએ છોડના સંવર્ધકોને જનનશાસ્ત્ર અંગે વિશેષ સમજણ પ્રદાન કરી અને છોડના સંવર્ધકો દ્વારા ઉપયોગમાં લેવામાં આવતી તકનીકોમાં સૂક્ષ્મદ્રષ્ટિ પૂરી પાડી. પાક સંવર્ધનમાં ઇચ્છિત લક્ષણો સાથે છોડની પસંદગી, સેલ્ફ-પોલિનેશન અને ક્રોસ-પોલિનેશન, અને જીવતંત્રમાં આનુવંશિક ફેરફાર કરતી મોલેક્યુલર તકનીકો જેવી તકનીકોનો સમાવેશ થાય છે.[૪૯] સદીઓથી વનસ્પતિના કૃષીકરણથી પાકમાં વધારો થતો આવ્યો છે, રોગ સામે પ્રતિકાર અને દુકાળ સામે લડવાની શક્તિમાં સુધારો થયો અને કાપણીમાં સરળતા આવી છે તથા પાકના સ્વાદ અને પોષક મૂલ્યોમાં પણ સુધારો થયો છે. સંભાળપૂર્વકની પસંદગી અને સંવર્ધને પાક વનસ્પતિઓની લાક્ષણિકતાઓ પર ઘણી મોટી અસરો કરી છે. 1920ના દાયકા તથા 1930ના દાયકામાં વનસ્પતિની પસંદગી અને સંવર્ધને ન્યૂ ઝીલેન્ડમાં (ગ્રાસીસ એન્ડ ક્લોવર) ગોચરમાં સુધારો થયો. 1950ના દાયકામાં વ્યાપક એક્સ-રે અને અલ્ટ્રાવાયોલેટ મ્યુટાજિનેસીસ પ્રયત્નો (જેમકે પ્રિમીટીવ જિનેટીક એન્જિનિયરીંગ)ને કારણે ઘઉં, મકાઈ અને જવ જેવા આધુનિક વ્યાપારી જાતોના અનાજનું ઉત્પાદન થયું.[૫૦][૫૧]