ધૃષ્ણા? પણ સુધર્મને અને સુદેહા જેટલી જ ધર્મનિષ્ઠક હતી. એ બંનેની સલાહથી ધૃષ્ણા? દરરોજ એક સો આઠ પાર્થિવ શિવલિંગ બનાવીને તેમ જ તેનું પુજન કરીને બાજુના સરોવરમાં પધરાવવા લાગી. એમ કરતાં કરતાં જે સર્વ મનોવાંચ્છિત ફળ આપનારી છે. તે એક લાખ પાર્થિવ શિવલિંગોની પૂજા પૂર્ણ થઈ. આથી શિવજી પ્રસન્ન થયા અને ધૃષ્ણા ને પુત્ર-જન્મ થયો. સુધર્મ, સુદેહા અને ધૃષ્ણા? અને બીજા સર્વ લોકો આનંદિત થઈને સુખના દિવસો વીતાવવા લાગ્યા. પુત્ર ચતુર અને દેખાવડો હતો. સુદેહાનું હ્રદય શીતળ અને માયાળુ હતું, પણ જેમ જેમ વર્ષો વીતતાં ગયાં તેમ તેમ તે તલવાર જેવું તીક્ષ્ણન બનતું ગયું અને મનમાં ને મનમાં ધૃષ્ણા, પ્રત્યે ઈર્ષ્યાા અને સ્પર્ધા થવા લાગ્યાં. એક તરફ પોતાના પુત્ર અને બંને પત્નીઓને જોઈને સુધર્મના હર્ષનો પાર ન હતો અને તેમના સગાં-સંબંધીઓ આ ભાગ્યશાળી વિદ્વાન કુટુમ્બની પ્રશંસા કરતાં હતાં, ત્યારે બીજી તરફ સુદેહા મનમાં ને મનમાં ઈર્ષ્યાુની ભયંકર આગમાં બળી રહી હતી. દિવસો વીતતાં ગયાં, અને પુત્ર ઉંમરલાયક થતાં ત્યાંના બ્રાહ્મણો પોતાની કન્યાઓ માટે માંગા લાવવા લાગ્યા, અને પછી તો તેનાં વિધિપૂર્વક લગ્ન પણ થયાં. પરંતુ હવે તો ઘરમાં પુત્રવધૂ આવ્યાનો આનંદ પણ સુદેહાથી સહન થતો ન હતો. તેને એવા જ વિચારો આવવા લાગ્યા કે હવે તો જે કાંઈ છે તે બધું જ ધૃષ્ણા નું જ છે અને ઘરમાં મારું તો કાંઈ જ નહીં, આ પુત્ર પુત્રવધૂ આખરે તો તેનાં જ છે, એ મારાં તો છે જ નહીં, ઊલટાનાં તેઓ તો મારી સંપત્તિ પણ પચાવી પાડશે આવા કુવિચારોથી તેનું મગજ એવું ફરી ગયું કે હવે આ દુઃખનો અગ્નિ તો માત્ર ધૃષ્ણા નાં આંસુઓથી જ ઠરશે, એમ વિચારીને પોતાના સાવકા પુત્રને મારી નાખવાનો નિર્ણય કર્યો. એક રાત્રે એ પુત્ર જ્યારે તેની પત્ની સાથે નિદ્રાવશ હતો, ત્યારે સુદેહાએ તેને મારી નાખ્યો અને જે સરોવરમાં ધૃષ્ણાર પાર્થિવ શિવલિંગોને હંમેશ પધરાવતી હતી, તેમાં નાખીને ઘરમાં આવીને પાછી નિરાંતે સૂઈ ગઈ. હવે તેનાં દુઃખ અને ઈર્ષ્યાીનો અગ્નિ શાંત થઈ ગયો. સવાર પડતાં સુધર્મ અને ધૃષ્ણાણ પોતપોતાના નિત્યકર્મમાં પડી ગયાં. સુદેહા પણ મનમાં આનંદની લાગણી સાથે ઉત્સાહથી ઘરનું કામ કરવા લાગી ગઈ. તેવામાં પુત્રવધૂ પણ જાગી. પરંતુ પોતાના પતિની પથારી લોહીથી તરબોળ હતી અને ત્યાં પોતાના પતિને ન જોતાં તેને ફાળ પડી અને આઘાતથી જોરથી ચીસ પાડી ઊઠી; ધૃષ્ણા્ને વાત કરી અને ઘરમાં રોકકળ થઈ પડી. સુદેહા પણ જાણે ખૂબ જ દુઃખી થઈ હોય તેમ બનાવટી રુદન કરવા લાગી.