ભોગ ભોગવવા એ તો સર્વ સામાન્ય બાબત છે, પણ ભોગવવાની કળા તે જુદી વસ્તુ છે. આ પંક્તિ જીવનમાં ભોગોને અપનાવવાની કળા શિખવાડે છે. જો બ્રહ્મ અને પરબ્રહ્મ જ સર્વ વસ્તુઓમાં વ્યાપક, સર્વના નિયામક અને પ્રશાસક હોય તો આ દુનિયામાં મારું પોતાનું છે શું? કાંઈ જ નથી. બધું તેમનું જ છે. તેમણે મને આપેલું છે. એટલે 'મારું કાંઈ જ નથી' એવી ત્યાગ ભાવનાથી તું ભોગવ — એવો એક અર્થ આ પંક્તિનો થાય છે. અહીં ત્યાગને ભોગની સામે નહીં પણ સાથે મૂક્યો છે. 'तेन त्यक्तेन भुञ्जीथाः' (ઈશાવાસ્ય ઉપનિષદ : ૧) — ભોગવો પણ ત્યાગને ભૂલીને નહીં.