નિશાએ સવાર સુધી રાહ જોવાનું કહ્યું. માએ અને ભાભીએ રાકેશ પ્રભાત સાથે ગયો હોવાનું નિશાથી છુપાવ્યું. એમના મનમાં શંકા હતી કે પ્રભાતે તો કંઈ કરી નાખ્યું નહીં હોય ને પણ નિશાને એ શંકા વિશે કહેવાથી ડરતા હતા. ચિંતામાં ને ચિંતામાં સવાર પડી ગઈ. સવારે માતાએ બે દિવસ રાહ જોવાનું કહ્યું કદાચ પ્રભાત કોઇ સમાચાર આપી જાય. બે દિવસ બે દિવસ કરતાં એક અઠવાડીયું વીતી ગયું. પ્રભાતનો પણ કોઇ પત્તો નહોતો. હવે ગીની અને નિશાની માતાએ નિશાને સાચી હકીકત કહી દેવા વિચાર્યું. એક અઠવાડિયું વીતી જવા છતાં પોતાના ઘરેથી કોઇ પોતાને મળવા પણ ના આવ્યું એ જાણી રાકેશને દુ:ખ થયું. પ્રભાત પણ નહોતો આવતો. રાકેશે સંસ્થાનાં સંચાલકને પોતાના ઘરનું સરનામું આપી પોતાના વિશે જણાવવા કહ્યું. સંચાલકે એક ટુંકો પત્ર રાકેશના ઘરે લખ્યો કે એક અઠવાડિયાથી રાકેશ એમના કેન્દ્રમાં વ્યસનમુક્તિની સારવાર લે છે. એક મહિનો આ સારવાર ચાલશે. પત્ર મળતાં સાસુ-વહુ બંને આનંદમાં આવી ગયા. સાંજે દુકાનેથી થાકીને નિશા ઘરે આવીને ડ્રોઈંગ રૂમમાં બેઠી. ગીની ચાના કપ સાથે પેલો પત્ર એને આપી ગઈ. નિશાએ પૂછ્યું ‘શું છે?’ પણ ગીની જવાબ આપ્યા વિના રસોડામાં જતી રહી અને ભીંતની આડશે સાસુ-વહુ બંને એની પ્રતિક્રિયા જોવા લાગ્યા. ચાનો એક ઘુંટડો ભરી નિશાએ પત્ર વાંચ્યો. પત્ર બહુજ ટુંકો હતો પણ એમાં ખુશીઓ નો ઢગલો હતો. એ તરત દોડીને રસોડામાં ગઈ અને ગીનીને વળગીને રડી પડી પણ આ આંસુ ખુશીના હતાં. અચાનક આવી પ્રતિક્રિયાથી ગીની ડઘાઈ ગઈ એનો ખ્યાલ આવતાં જ નિશા બોલી કે હવે મારો ભઈલો તમારા માટે ખુશીઓનો ભંડાર લાવશે. અને ફરી પાછી એ ગીનીને વળગી પડી આ વખતે એની મા પણ એમાં જોડાઈ. ભાઈ ત્યાં કેવી રીતે પહોંચ્યો એ સવાલ એના મનમાં ઉઠ્યો. માએ જે રાતે રાકેશ ઘરે નહોતો આવ્યો ત્યારે પ્રભાત રાકેશને પોતાની સાથે લઈ ગયેલો એ જણાવ્યું. અમે આ વાત તારાથી છુપાવી હતી નકામી તું પ્રભાત પર શક કરે. અમે પહેલાં પ્રભાત સાથે વાત કરવા માગતા હતા. પણ ત્યારથી આજ સુધી પ્રભાત પણ નથી દેખાયો. આજે જ અમે તને આ વાત કરવાના હતાં પણ ત્યાંતો ખુશીઓ નો સંદેશો લાવતો આ પત્ર મળ્યો. નક્કી પ્રભાતજ રાકેશને ત્યાં લઈ ગયો હશે. અમે કેટલો ખોટો સમજતા હતા પ્રભાતને. હવે બધા આતુરતાથી મહિનો પૂરો થવાની રાહ જોવા લાગ્યા.