મારાથી રહેવાયું નહીં. મેં કહ્યું ‘લગ્નનાં આટલાં વર્ષો પછી આ હાલતાં ને ચાલતાં પિયર આટલા બધા દિવસો રોકાવું એ સારું ન કહેવાય. એ લોકોને પણ અગવડ પડે. આ તારા દીકરાની વહુ પિયર જવાનું નામ લે ત્યારે તો તું જ શિખામણ આપે છે ને કે ‘એમ વારે ઘડીએ પિયર જાવ તો સાસરામાં મન કેમ લાગે ? તો તું કેમ સમજતી નથી ?’ શ્રીમતીજી મંદ મંદ હસતાં મને કહે કે ‘નવા પરણેલાં ને તો એમ જ કહેવાય. નહીં તો સાસરામાં મન ચોંટે જ નહીં. અને એને તો પિયર ગામમાં છે, વારેઘડીએ મા-બાપને મળ્યા તો કરે જ છે. પછી રાત ન રોકાય તો ચાલે. દીકરાને પણ ગમે નહીં ને એના વગર ! આપણાં બા પણ મને કયાં જલદી જવા દેતાં હતાં?’ મને હસવું આવ્યું. ‘એટલે તું તારી સાસુએ ચીલો પાડયો એ ચાલુ રાખવા માગે છે ?’ ‘નારે ! સાવ એવું નથી ! આપણાં બા જેટલી કંઈ હું સ્ટ્રીકટ નથી, પણ એક વાત કહું ? સાસુ ના પાડે, વર ના પાડે-પછી પત્ની રિસાય, અબોલાં લે – અને પછી પિયર જવા મળે એની મજા જ કંઈ અલગ છે.’