વરસોથી ભૂજ-મહુવા રૂટ ઉપર એસ.ટી. હંકારતા સુલેમાનભાઈ ભચાઉ ડેપોના જૂના ડ્રાઈવર છે. આજે રાત્રે 10:30 વાગ્યે તેઓએ બસનું સ્ટીયરીંગ સંભાળ્યું ત્યારે અમે તંદ્રાવસ્થામાં ગરક હતા. પૂરા છ ફૂટના, ભીને વાન સુલેમાનભાઈ રાત જામે ત્યારે પહેરેલું શર્ટ કાઢી નાખે અને તેમનું કસરતી કસાયલું શરીર છતું થાય. માથા પર કુરુસિયાની ધોળી ટોપી તેમના વ્યક્તિત્વને એક ગંભીર ઓપ બક્ષે. બસ ઉપર એમનો ગજબનો કાબૂ. એવા એ સુલેમાનભાઈના હાથમાં બસનું સુકાન હોતાં હું નિરાંતે કશું થયું જ ના હોય તેમ આંખ બંધ કરીને બેસી રહ્યો. ગાડી પૂરપાટ દોડતી હતી. સૂરજબારીના દરિયેથી આવતી શીતળ પવન લહેરખી અને મધરાતની અસર થકી અમે ઝોકે ચડ્યા જ હતા કે અચાનક કોક પેટ્રોલ પંપ ઉપર બસ ઊભી રહી ગઈ. થોડી વાર તો નીંદરથી ભારે થઈ ગયેલી પાંપણોને ઊંચક્યા વગર જ બેઠા રહ્યા. પણ પછી પ્રવાસીઓમાં હિલચાલ થતાં અમે પણ ઘેન ખંખેરી નીચે ઊતર્યા. ટાયર પંચર હતું અને અમારી બસ પંચર બનાવનારની કૅબિન પાસે જ ઊભી હતી. સુલેમાનભાઈ પોતાની કામગીરીમાં પરોવાઈ ગયા હતા.