હવે આપ સૌ વાચકોમાંથી કોઈ એકબે જણ અમારા ફ્રન્ટિઅર મેઈલના ત્રીજા વર્ગના ડબ્બામાં ઊભા રહેવા માટે પકડી રાખવાનાં રેક્ઝિનનાં લટકણિયાં પકડીને હાલકડોલક થવા અમારી સાથે જોડાઈ જાઓ અને અમારી આગામી સંભવિત થનારી વલે જોવા કે રેલવે બાબુઓની ગેરવલ્લે ગએલી બુદ્ધિને શોધવામાં મદદરૂપ થવા આવી જાઓ. એ વખતની ગાડીઓમાં હાલની જેમ એક ડબ્બાથી બીજા ડબ્બામાં ચાલુ ટ્રેઈને અવરજવર થઈ શકતી ન હતી. અમારો ફ્રન્ટિઅર મેઈલ વડોદરા સ્ટેશનેથી ઊપડ્યો ત્યાં સુધીમાં અમારા ડબ્બામાં કોઈ ટિકિટ ચેકર પ્રવેશ્યા ન હતા. વળી હવે અમારે સીધા રતલામ સ્ટેશને ઊતરી જવાનું હતું અને વચ્ચે કોઈ સ્ટેશને મેઈલ ઊભો પણ રહેવાનો ન હતો. અમને આટઆટલી ખાત્રીઓ મળી હોવા છતાં અમને બંને જણાને અમારી ઈંદોરની પરીક્ષા કરતાં અગ્નિરથમાંની અમારી સફરની આ અગ્નિપરીક્ષા અમને વધારે દઝાડી રહી હતી.