જ્યારે આ બાળકને શાળામાં બેસાડવામાં આવ્યો, ત્યારે તેને ખબર હતી કે તેના માતાપિતા અભણ છે. એક ભાઈ સિવાય બીજા બધા ભાઈ-બહેન અભણ હતા. પેટે પાટા બાંધીને માતાપિતાએ પોતાના બે બાળકોને શાળામાં બેસાડ્યાં હતાં. કુટુંબમાં ગરીબી એટલી હતી કે બાળકોને દિવસમાં એક વખત ભોજન મળે તો પણ તેઓ રાજી થઈ જતાં. સૌથી વધારે દુઃખદાયક વાત એ હતી કે ગામના લોકો આ કુટુંબ સાથે અતિ ખરાબ વ્યવહાર કરતાં હતાં. તેઓ ઘૂંટણિયે પડીને હાથ ફેલાવતાં ત્યારે ગામના લોકો તેમને પાણી આપતા. ગામના લોકોએ નક્કી કર્યા મુજબ, આ બાળકના પરિવારમાં કોઈ ઘુંટણ નીચે ધોતી પહેરી શકતાં નહોતા. તેઓ તેમની મરજી મુજબ ગામમાં ગમે ત્યાં જઈ શકતા નહોતા. ગામના લોકો તેમના પડછાયાને અપશુકન ગણતા હતા.