‘અરે ભાઈ, હું હજુ જીવતો છું. તમારે કોઈએ આવા નિર્ણય લેવાની જરૂર નથી..’ પુત્રી અને બંને પુત્રવધૂઓ સામે જોઈને હરિવલ્લભદાસે રણકતા અવાજે સ્પષ્ટતા કરી. ‘માત્ર આ હાર નહીં, મંજુલાની યાદગીરી રૂપે એના તમામ દાગીના અત્યારે તો મારી તિજોરીમાં છે. એ બધાનું શું કરવું એ માટે તમારે ચિંતા કરવાની જરૂર નથી. યોગ્ય સમયે આવશે ત્યારે મારી મરજીથી નિર્ણય કરીશ...’ ત્રણેયની સામે વારાફરતી આંગળી ચીંધીને એમણે રોકડું પરખાવ્યું. ‘મારી મરજીમાં તમારા ત્રણેયનું કંઈ નહીં ચાલે. કોઈનેય અન્યાય નહીં થાય એનું ધ્યાન રાખીશ એ છતાં અંતિમ ચુકાદો તો મારો જ રહેશે. વિભાકર, આદિત્ય કે ભાસ્કરનું પણ એમાં કંઈ નહીં ચાલે. એમણે પણ મારો નિર્ણય માન્ય રાખવો પડશે...’