શોભાની આંખો ઢળી ગઇ. પેલું ખાલી મકાન એની આંખ સામે આવ્યું અને એને પોતાના આંગણામાં મ્હોરેલો ચંપો યાદ આવ્યો. એના ચહેરા પર ચંપાની કૂંપણ જેવી કુમાશ પથરાઇ ગઇ. એ રાકેશની આંખોમાં જોઇ રહી. કથ્થઇ આંખો આજે એકદમ પારદર્શક લાગતી હતી. બન્નેએ ખૂબ વાતો કરી. જાણે વરસોનું સંગ્રહાયેલું મૌન એકસામટું તૂટ્યું હોય એવું લાગતું હતું.