સપનાઓ!! ભૂરા આકાશ, ફૂલગુલાબી ધુમ્મ્સ અને સફેદ રૂ જેવા સપનાઓ. રંગીન કાચની અંદર પાણી પડે, પછી બધુ મિશ્ર થઈ જાય એ પ્રકારનાં રંગીન ખ્વાબો. વાસ્તવિકતા અને કલ્પના વચ્ચે ભ્રમણા પેદા કરતા સપનાઓ. રણની અંદર દરિયા જેવી ખારી ઠંડક સમાન સપનાઓ. દૂઝતા ઘા પર કોઈ ફૂલ પડે અને ઠંડો પવન વાય, હવામાં સુગંધ જ સુગંધ ફેલાઈ જાય અને તમને થાય કે હવે જરૂર વૃષ્ટિ થશે, એ પળની હકીકત એવા સપનાઓ. ક્યારેક કોઈ જગ્યાની મન હરી લેતી શાંતિમાં કોઈ મધુર ગીત ગાશે અને કહેશે કે આ સપનું નથી, આ જ તો સત્ય છે, આવી જિંદગી જ તો ઇચ્છી હતી આપણે. એ વ્યક્તિ જ બીજા ખ્વાબો પૂરા કરવામાં સાથ આપશે, સપનાઓની અંદર રંગ પૂરશે, એ સમયે તન અને મન બંને સાતમાં આસમાનમાં ઉડવા લાગશે. પરંતુ ક્યારેક એમ પણ બનશે કે વાસ્તવિકતા એક જોરદાર અવાજ સાથે જમીન પર પાછા લઈ આવશે. પણ, એ પછી ફરીથી બંધ આંખે કે પછી ખુલ્લી આંખે પણ ખ્વાબો જોઈ જ શકાશે. સૂરજ ઉગશે અને ઝાકળની બુંદો જતી રહેશે. પણ, એ પછી જ્યારે દિવસ પૂરો થશે, ત્યારે ફરી રાત પડશે, ફરી બીજી સવાર વખતે ઝાકળ! જ્યારે ખ્વાબો આપણો પીછો નથી છોડતા, ત્યારે આપણે શા માટે ખ્વાબોનો પીછો છોડવો જોઈએ?!