અડધો કલાક ઉપર રોકાઈને અમે ફરી ‘ગુરુદત્ત દ્વાર’ આવી પહોંચ્યા. હવે 200 પગથિયાં અમારે ‘કમંડળ કુંડ’ માટે ઉતરવાના હતા. ત્યાં એક કુંડ આવેલો છે અને ભગવાન દત્તાત્રેયનું સુંદર મંદિર છે. આ મંદિરમાં દત્તાત્રેય ભગવાનનો ધૂણો છે જ્યાં દર સોમવારે સ્વયંભૂ અગ્નિની જવાળાઓ પ્રગટે છે. અહીં સાધુઓનું અન્નક્ષેત્ર નિયમિત ચાલે છે. આવનાર તમામ યાત્રિકોને પ્રેમથી જમાડે છે. અમે સૌએ ત્યાં દાળ, ભાત, શાક અને રોટલીનો પ્રસાદ આરોગી ધન્યતા અનુભવી. ભોજનબાદ તુરંત અમે ઊતરવાનું શરૂ કર્યું. ફરી ચઢાણ અને ઉતરાણની કસરત કરતાં એક કલાકના અંતે અમે પુન: અંબાજી મંદિર આવી પહોંચ્યા. હવે તો જો કે ઊતરવામાં પણ એટલો જ શ્રમ લાગી રહ્યો હતો. 200-300 પગથિયાને અંતે વિશ્રામ કરતાં કરતાં બપોરે 4 વાગે અમે છેક તળેટીમાં પગ મૂક્યો ત્યારે સૌના મોમાંથી ‘હાશ’ શબ્દ સરી પડ્યો ! અમારા સૌ માટે આ એક યાદગાર અનુભવ બની રહ્યો. સંગાથ આપવા બદલ મેં તમામ વિદ્યાર્થીઓનો આભાર માન્યો. સૌએ સાથે મળીને નાસ્તો કર્યો અને એકબીજાની ભાવભરી વિદાય લીધી. આ યાદગાર સંસ્મરણો સાથે સાંજે હું રૂપાયતન પરત ફર્યો.