એક સ્ત્રીને સાડી ખરીદવી હતી. એણે એના પતિને કહ્યું, ‘મારે સાડી લેવા જવું છે. તમે સાથે આવો. તમને ગમે એવી જ સાડી લેવી છે.’ પત્ની આવું કહે ત્યારે ડાહ્યા પતિઓ સમજી જાય છે કે પત્નીએ મોંઘી સાડી લેવાનું કાવતરું ઘડ્યું છે ને પોતાને એ કાવતરામાં સામેલ કરવા માગે છે. જોકે આ સમજણ ખાસ કામ આવતી નથી. પતિએ કાવતરામાં સામેલ થવું જ પડે છે. આ પતિ પણ પત્નીના કાવતરામાં સામેલ થયો. પણ એ મુત્સદ્દી હતો. એણે એની વ્યૂહરચના વિચારી રાખી અને પત્ની સાથે સાડી ખરીદવા ગયો. ધારણા મુજબ પત્નીએ મોંઘી સાડી પસંદ કરી, પણ પતિએ ગભરાયા વગર કહ્યું, ‘તારે લેવી હોય તો આ સાડી લઈ જ લે. મોંઘાસોંઘાનો વિચાર કરવાની જરૂર નથી, પણ તું મારો અભિપ્રાય પૂછે છે એટલે કહું છું કે, ‘આવી સાડી માત્ર પ્રૌઢ ઉંમરની સ્ત્રીને જ સારી લાગે, પ્રૌઢ ઉંમરની સ્ત્રી આવી સાડીમાં ચોક્કસ સુંદર લાગે. ઉંમરમાં થોડી નાનીયે લાગે.. છતાં તને ગમતી હોય, અને લેવી જ હોય તો જરૂર લઈ લે. સોંઘામોંઘાનો વિચાર કરવાની બિલકુલ જરૂર નથી. એરિયર્સ હમણાં જ આવ્યું છે અને ન આવ્યું હોય તોય શું? તારી ઇચ્છાથી શું વધારે છે મારા માટે? માત્ર આ સાડીમાં તું થોડી પ્રૌઢ દેખાઈશ એટલી જ તકલીફ છે… છતાં તારે લેવી જ હોય…’ પછી શું થયું હશે, કહો જોઈએ? હા, એમ જ થયું. સ્ત્રીએ સાડી ખરીદવાનું માંડી વાળ્યું! એની ઉંમર 44 વર્ષની હતી તોય!