જરાક કણજીને મળતાં પાંદડાં. પાંદડામાં રેખાઓ ચોખ્ખીને પલાશપાન જેવી. પાંદડાં સંપુટમાં હતાં. કૂણાં પાંદડાંના સંપુટ વચાળેથી કળી નીકળે છે- ટચલી આંગળીના નખ જેવી, જરાક વધે એટલે લાગે ચરકટનો એક્કો જાણે! પણ રંગ આછો મલાઈ જેવો. કળીને સમાવતી પાંદડીઓ ખૂલે. એમાંથી ત્રણ કળીઓ નીકળે. વચલી જરા જલદી વધે… પછી બાજુવાળી બેઉ સ્પર્ધા કરે. કળીઓ ધીમે-ધીમે દડૂલીઓ જેવી થાય. એના અંગે ગોળ-ગોળ ભાલાઓ ઊગે… કળી કન્યાના અંગૂઠા જેવડી દડૂલો થાય… પછી પેલા ભાલાઓ (જે કળીઓ રૃપે જ હોય છે.) ઊઘડે છે- સૂક્ષ્મ બુંદોરૃપે…. સેંકડો બુન્દોનો ગુચ્છ-ગોળ દડો… શરૃમાં પોપટી, પછી બદામી પીળો છેવટે આછો હળદરીયો થાય. આ ફૂલ દડૂલીઓ ઉપર પણ પુંકેસરાદિના ભાલાઓ પાછા ઉઘડી આવેલા હોય છે. કુદરતની કેવી અનૂઠી રચના! હું કળીઓમાં પુષ્પ પ્રગટવાના પ્રથમ પ્રહરને વિલોકતો રહ્યો… મેં કદમ્બનાં ફૂલોને ચાખ્યાં-સૂંઘ્યા-સ્પર્શ્યા-જોયાં અને સાંભળ્યાં… હું ભાવવિભોર થઈ ગયો.