બીજા દિવસે ફરી સૈન્યો અથડાયાં. સૈયદ કાસિમ, મહમદ રફી, હુમાયુ પુત્ર મિરઝા ખુર્રમ, મિરઝા અનવર જેવા મુઘલ સેનાપતિઓએ નવો મોરચો રચ્યો. તેમની સામે લડવા માટે જામ સતાજી, કચ્છના રાવ ભારમલ, જેસા વઝીર, કુંવર અજાજી, મહેરામણ ડુમરાણી વગેરે હતા. બંને તરફથી તોપવર્ષા થઈ. મુઘલ સેના જામની સેના પર ત્રાટકી. આ જ સમયે દ્વારકાની જાત્રા કરી પરત ફરતા ૧૫૦૦ અતીતોની જમાતે પણ આ યુદ્ધને ધર્મયુદ્ધ ગણી તેમાં ઝંપલાવ્યું અને બધા રણમેદાનમાં ખપી ગયા. મુઘલો તરફે પણ ઓછી ખુવારી થઇ ન હતી. શરૂના આ યુદ્ધમાં ૫૦૦ ઘોડા પણ માર્યા ગયા હતા. આટલી સફળતાથી પોરસાઈ હવે અઝીઝ કોકાએ સીધો જામના દુર્ગ પર હુમલો કરવાનું નક્કી કર્યું. હવે જામને પણ મુઘલોની શક્તિનો પરિચય મળી ગયો અને તેઓ નવાનગરના દુર્ગ પર હુમલો કરે અને રાજવી કુટુંબને રંજાડે તે પહેલાં પોતાની રાણીઓ, બાળકો અને સંબંધીઓને વહાણમાં બેસાડી સુરક્ષિત જગ્યાએ રવાના કરી દીધા.