એટલે સતત પોતાનો પ્રચાર કરવો. સતત પોતાનો સ્વીકાર થયા કરે તે માટે હવાતિયાં માર્યાં કરવાં. ‘હું છું, હોં’ ની જાહેરાત કરવી. સતત ક્યાંયથી પણ સન્માન થાય તેની હાયવોય કર્યા કરવી. સતત છાપામાં કે ટી.વી. પર પોતાનો ફોટો આવે તે માટે શ્રમ કરવો ! થોડા દિવસ જાય અને આમાંથી કંઈ પણ ન થાય, તો ભયંકર તાણ અનુભવવી. લઘુતાગ્રંથિ એટલે પોતા પર શ્રદ્ધા ઓછી હોવી. બીજા દ્વારા સ્વીકાર થાય કે સન્માન થાય તો જ આત્મવિશ્વાસ અનુભવવો. કશા પણ બાહ્ય આધાર વિના, બાહ્ય સ્વીકાર વિના પણ, પોતાનો અહેસાસ હોવો, પોતા પર શ્રદ્ધા હોવી, આત્મઆનંદ હોવો, એ જે આત્મગૌરવ હોય તેનો સર્વત્ર અભાવ જોવા મળે છે. લગભગ દુનિયામાં આવું જોવા મળે છે. અત્યારે ‘મહાજનો’ (?)ની સ્થિતિ ખૂબ દયામણી દેખાય છે. સતત સ્વીકારની ઝંખના તેમને સતત હેરાન કરે છે. તે માટે વ્યર્થ પ્રસંગો કે ઘટનાઓ ઊભી કરીને પણ પોતાનું હોવાપણું સાબિત કર્યા કરવું પડે છે.