કાદવ ખૂંદતાં ખૂંદતાં અમે મૂળબાવળીએ પહોંચ્યાં. પેટ્રોમેક્સ સળગાવીને આખું ગામ રાહ જોતું બેઠું હતું. જોયું તો પ્રસૂતિને વાર હતી. મેં દરદીને ઘેનનું ઇન્જેક્શન આપીને સુવાડી દીધી. હું ગરમ પાણીએ નહાઈ. ઘરનાંનાં ઘેરદાર કપડાં પહેરી દરદી પાસે જ સૂતી. સવારે અગિયાર વાગ્યે બાળકનો જન્મ સરળતાથી થયો. ગામમાં ઘેર ઘેર મેલેરિયાના ખાટલા છે તે જાણ્યું, એટલે પચાસ દરદીઓને દવા ને ઇન્જેકશનો આપીને બીજે દિવસે રાતે આઠ વાગ્યે શિયાળ પાછી આવી.