દિવસે-દિવસે નિહારિકાની ચિંતા વધવા લાગી હતી. શું કરવું ને શું ન કરવુંની મથામણમાં દિવસ-રાત વીતતા હતા. વિચારોમાં જ આખી રાત જાગેલી નિહારિકા વહેલી સવારે વોશબેઝિનમાં ઝૂકીને ઊલ્ટી કરી રહી હતી. બહાર ગેલેરીમાં ઝાડુ કાઢી રહેલી કોશાની નજર નિહારિકા પર પડી. કોશા પરિસ્થિતિ પામી ગઈ હતી. વોશબેઝિન પર ઝૂકેલી નિહારિકાને ઘડીભર એ જોઈ રહી. રાગિણીબહેન બહાર દોડી આવ્યા. કોશા અંદર ચાલી ગઈ. નિહારિકાના વાંસા પર હાથ ફેરવતા ચિંતત સ્વરે રાગિણીબહેન બોલ્યા, ‘શું થયું બેટા ? તબિયત સારી નથી ? રાત્રે મોડે સુધી વાંચવાની મેં ના પાડી છે છતાંય…..’