સસરાએ સહજતાથી ખભે સંસાર ઊંચકી લીધો. એનાં સંસારરથનું ભાંગેલું પૈડું ફેંકી દઈ એ પોતે પૈંડુ બની રહ્યા અને રથ ચાલવા લાગ્યો. વહેલી સવારે ઘરની નજીકની કલબમાં ક્રિકેટનાં મેદાનમાં ચાલવા જતા, નિયમિત ટેનિસ રમતા. નાની-મોટી માંદગીને તો ગણકારે જ શાના ? જાણે મજબૂત હાથો વડે સમયનું ઘૂમતું ચક્ર અટકાવી દઈ સરી જતી જવાનીને, એનાં મિજાજને પકડી રાખ્યો હતો. સુબંધુ હતો ત્યારે ય, હાશ હું રીટાયર થયો એ રીતે એ વર્ત્યા જ નહોતા. ઓફિસે તો થોડો સમય જતા જ હતા. હવે એમણે પૂરું ધ્યાન બિઝનેસ પર આપવા માંડ્યું. આરતીને એક દિવસ કહી દીધું :