સુક્કા પ્રદેશમાં અને રણમાં એમણે ઘણી ઉપેક્ષાઓ વેઠી. કંઠ સુકાતો હતો ત્યારે કદરનું એક વાક્ય પણ એમના માટે અમૃત સાબિત થાત ! પણ આ જ દુનિયા છે, તો શિવભાઈ પણ શિવભાઈ જ હતા. પ્રજાના પ્રશ્નોને વેધક વાણીમાં વાચા આપનાર એ લડવૈયાએ પોતાની ઉપેક્ષા અંગે એક હરફ શીખે ઉચ્ચાર્યો નહીં ! બની શકે કે એમના ઊના નિસાસાઓની બાષ્પ વ્યોમમાં જઈ એક વાદળી રચે અને જ્યાં પણ જરૂર હોય ત્યાં અમીનું સિંચન કરે ! મહત્વ છે આ ક્ષમાનું.