પલાણસાહેબે બહુ ગોકીરો માચાવેલો કે ગુજરાતી સાહિત્યકોષમાં આ બધા ભજનિકોની ભજનવાણી અને એના રચયિતાઓને સ્થાન મળવું જોઈએ. એણે, જયમલ્લભાઈએ, નિરંજનભાઈએ ખૂબ પ્રયત્ન કર્યો. અને મને યાદ છે જવાબ એવો આપેલો કે એની હસ્તપ્રતો મળતી નથી, એમના શાસ્ત્રીય સંપાદનો થયા નથી, એમના કર્તુત્વના પ્રશ્નો છે, એને અભ્યાસમાં શામેલ ન કરી શકાય. પણ એ બધાં મિત્રોએ એનાથી નિરાશ થયા વગર અભ્યાસની કેડીએ એવી રીતે ડગ માંડ્યા કે એ કેડી આજે રાજમાર્ગ બની ગઈ છે અને રાજમર્ગ બનેલી કેડી આ ભજન, આપણું વાંગ્મય રૂપ એના વિશે આજે જ્યારે આ તલગાજરડી પરંપરામાં વિચારગોષ્ઠી આરંભાય છે એ મને લાગે છે કોઈ પણ વિદ્યાસંસ્થાએ કરવા જેવું, મહત્વના કાર્ય તરીકે સ્વીકારવા જેવું કાર્ય છે જે આ એક લોકવિદ્યામંચ એક વિદ્યાપીઠથી થઈ રહ્યું છે. એનો અમને ખૂબ આનંદ છે કારણકે આ લોક સંસ્કૃતિના મૂળ પણ આ લોકમનની અંદર પડેલા છે, સંતોના ચિતમાં પડેલા છે, અને આ ભાવકોના હ્રદયમાં પડેલા છે. તો આ ભાવકો, આ સંતો અને આવા વિદગ્ધની ઉપસ્થિતિમાં અભ્યાસીઓ એમનું વિદ્યાતપ અહીં પ્રસ્તુત કરવાના છે.