પૉશ વિસ્તારની સાથે સાથે તેના ગુણો-દૂષણો, સગવડ-અગવડો આવે છે. જાતે કામ કરી લેવાનું સારું ન દેખાય, છૂટક કામ કરનાર ઘાટી મળે નહીં, મળે તો તેની અનિયમિતતા ને આડોડાઈ સહેવાં પડે એટલે સવિતા ક્યારની કહ્યા કરતી હતી કે ઘરઘાટી રાખો. પણ ઘરઘાટી એટલે સારો એવો પગાર, તેને ઘરમાં રાખવાનો અને ચા-પાણી ને ખાવા-પીવાનું આપણે માથે. એ બધું પોસાય એવું નહોતું. એટલામાં વળી બાજુવાળાનો ઘરઘાટી એક સરસ દરખાસ્ત લાવ્યો. એના કોઈ દૂરના સગાની દસેક વર્ષની છોકરી રહેવા ને કામ કરવા આવે તેમ હતી. બાપ મરી ગયો હતો, ઘરમાં કોઈ કમાનાર નહોતું, મા અહીંતહીં કામ કરી પૂરું કરતી હતી. અમે રાખવા માગતાં હોઈએ તો છોકરીને ગામડેથી બોલાવવા તે તૈયાર હતો. પ્રસ્તાવ સરસ હતો. છોકરી નાની એટલે પગાર ઓછો, તેનું ખાવા-પીવાનું પણ ભારે ન પડે. આમ દસ વર્ષની કુશી અમારે ત્યાં કામ કરવા આવી. બાજુવાળાનો ઘરઘાટી તો ક્યારનોય ચાલ્યો ગયો, પણ કુશી મારે ત્યાં નવ વર્ષથી કામ કરે છે. શરૂઆતમાં આવડત ઓછી હતી, પણ ધીમે ધીમે બધું શીખી ગઈ.