બીજા દિવસની બપોર સુધીમાં તો અમે અમારાથી પણ ઊંચી-ઊંચી કરાડો વચ્ચે આવેલા સાંકડા અને વાંકાચૂકા બંદરે પહોંચી ગયા હતા. કિનારાથી થોડે દૂર અમે લંગર નાખ્યું. મેટો નામનો અમારો ભોમિયો ટાગાલોગ જાતિનો હતો. એ મિન્ડોરોનો વતની હતો. અમે જેને શોધતા હતા એ જાનવરના હોવાની શક્યતા જ્યાં હોય એવા સ્થળોથી એ પરિચિત હતો. ઉતરાણ કરી શકાય એવી એક પણ જગ્યા મને દેખાતી ન હતી. કિનારે છૂટાંછવાયાં ગામડાં હતાં, અને ફિલિપિનો અને અમેરિકનો માટે જંગલનો અંદરનો ભાગ તો સાવ વણસ્પર્શ્યો જ હતો. મલય અને નેગ્રિટો લોહીની મિશ્ર પ્રાચીન જાતીના લોકો પહાડીઓમાં વિચરતા હતા, જ્યારે કિનારા પર પ્રગતિશીલ ટાગાલોગ જાતિના લોકો રહેતા હતા.