અડધી રાત સુધીમાં એસએસનાં એક પણ પુરુષ કે સ્ત્રી છાવણીમાં રહ્યાં ન હતાં. ઓસ્કરે બેન્કરને બોલાવીને એક ચોક્કસ સ્ટોરરૂમની ચાવી આપી. એ ચાવી નેવીના એક ભંડારની હતી. એ ભંડાર સિલેસિયા પર રશિયન હુમલો થયો ત્યાં સુધી તોકેતોવાઇસ વિસ્તારમાં ક્યાંક આવેલો હતો! નદી અને નહેરો પર ચોકી કરતા જર્મન ચોકિયાત દળોને સાધનસામગ્રી પૂરી પાડવા માટે એ ભંડાર બનાવવામાં આવ્યો હોવો જોઈએ! ઓસ્કરને જાણ થઈ હતી કે યુદ્ધ મંત્રાલય પોતાના માલસામાનનો સંગ્રહ કરવા માટે, હુમલો થવાની શક્યતા ઓછી હોય એવી કોઈ જગ્યા ભાડે રાખવા માગતું હતું. એ સ્ટોરેજનો કોન્ટ્રાક્ટ ઓસ્કરને મળી ગયો હતો! “થોડી ભેટો આપવી પડી હતી,” પાછળથી તેણે કહેલું. આમ અઢાર ટ્રકો ભરીને કોટ, ગણવેશ, અંતઃવસ્ત્રો, કાપડ, ઉનનાં વસ્ત્રો ઉપરાંત દોરાનાં પાંચેક લાખ કોકડાં, અને કેટલાયે જોડી જુતાં બ્રિનલિટ્ઝના દરવાજામાં લાવવામાં લાવીને ભંડારમાં સંગ્રહવામાં આવ્યાં હતાં. સ્ટર્ન અને બીજા લોકોના કહેવા મુજબ, યુદ્ધના અંતે એ ભંડાર પોતાના કબજામાં જ રહેવાનો હતો એ ઓસ્કર પહેલેથી જ જાણતો હતો, અને પોતાના કેદીઓ ફરીથી પોતાનું જીવન શરૂ કરે ત્યારે આ બધો માલ તે એમને આપી દેવા માગતો હતો! પાછળથી એક દસ્તાવેજમાં ઓસ્કરે પણ આમ જ કહ્યું હતું. તેને કહેલું, “મેં આ કોન્ટ્રાક્ટ, યુદ્ધના અંતે મારા યહૂદી આશ્રિતોને કપડાં આપવા માટે જ મેળવ્યો હતો. યહૂદી કાપડ નિષ્ણાતોએ મારા એ કાપડનું મુલ્ય ૧૫૦,૦૦૦ અમેરિકન ડૉલર (યુદ્ધના સમયની રકમ) જેટલું આંક્યું હતું.”