♥ પંચમ શુક્લ પણછ ખેંચી કાન લગ; તીર અવળું મૂક્યું, દૃષ્ટિ ખૂંપી ક્ષિતિજ; વેધ અદૃષ્યનો. એ પછીથી સતત આંખ રાતી રહી, શ્વાસ લેતા રહ્યા માપસરની હવા. ૧૪-૬-૨૦૧૦