કાગળ વાંચી મનમાં હાહાકાર થઇ ગયેલો. ધરતીનું પડ ચીરી બહાર આવતા કોઈ પ્રવાહની જેમ ભીતરને આડી દેવાઈ ગયેલી શિલા હટાવી બધું બહાર આવવા લાગ્યું. જાણે અજાણ્યા દેશમાં વતન સાંભરતું હતું. લોહીમાં ફરતા એ દિવસો, એ આનંદ, એ સુખ, એ ચહેરા, એ પ્રસંગો સતત આંખો સામે આવી આવી થડકારો આપી ચાલ્યા જવા લાગેલા. દિવસો સુધી મનમાં દ્વંદ્વચાલ્યા કર્યું. છતાં તે વખતે એ બધી બાબતોને ભુલાવી દેતો બીજો પ્રવાહ પણ તેટલી જ ગતિથી સમાંતરે વહેતો હતો. દિવસભરનું થાકેલું મન રાત્રે સશક્ત બાહુઓમાં સમાઈ શાંત થઈ જતું હતું.