અડધી સદીથી હું મારા વિચાર ગદ્ય અને પદ્યમાં લખી રહ્યો છું : ઇતિહાસ, તત્ત્વજ્ઞાન, નાટક, પ્રેમશૌર્યની કથા, દંતકથા, કટાક્ષયુક્ત સાહિત્ય-કૃતિઓ, ઊર્મિકાવ્યો અને ગીત, બધું જ આવરી લીધું છે. પરંતુ મારી અંદર જે છે (આત્મા), એનો હજારમો ભાગ પણ હું કહી શક્યો નથી. જ્યારે હું મૃત્યુ પામું ત્યારે બધાની જેમ હું પણ કહી શકું છું, ‘મેં મારા દિવસનું કાર્ય પૂર્ણ કર્યું છે.’ પણ હું એ ન કહી શકું કે મેં મારું જીવન પૂર્ણ કર્યું છે. કારણ કે આવતી સવારે મારું કાર્ય ફરી પ્રારંભાશે. મૃત્યુ કોઈ આંધળી ગલી નથી, બહાર નીકળાય એવી પગદંડી છે. તે સંધ્યાકાળે બંધ થાય છે અને પરોઢિયે ઊઘડે છે.’