રાજેન્દ્રભાઈ એક પ્રસંગ બહુ જ ભાવુક થઈને વર્ણવવા માંડ્યા: “ઉનાળાની એક ભરબપોરે, ભાવનગરના અંતરિયાળ ગામની એક શહેરથી અજાણી, અબુધ અને ગરીબ વિધવા દવાની ચિઠ્ઠી લઇ મારી પાસે આવી.