એ એકદમ નજીક આવ્યો છે. એનો નાનકડો દેહ સંકેલાઈને મારા દેહમાં લીન હોય એવું ભાસે છે. અમારો બંનેનો શ્વાસ એકલય ચાલે છે. હવે એ હાલતો નથી. એક ધ્યાન છે. લેખનો અંત આવી ગયો છે. એનો ખ્યાલ એને આપોઆપ થઈ ગયો લાગે છે. આ છેલ્લું પાનું લખાયું. એ ફાડી આપવાની પોતાની અગત્યની ફરજ બજાવવા એ તૈયાર થઈ ગયો છે. ફાડીને ખુશ થશે અને કૃતાર્થ થશે. અને હું પણ ખુશ અને કૃતાર્થ થઈશ. આ લેખ ઉપર સૌથી પહેલી એક આત્મીય બાળકની નજર પડી છે. એ ધન્યતા છે. બાળભગવાનનો આશીર્વાદ છે.