અવ્યયને પોતાના પપ્પાજીના વધુ પડતા આદર્શો લેશમાત્ર પસંદ નહોતા. એ માનતો હતો કે જમાનો વાંકી ચાલનો હોય તો માણસે પણ વક્ર ચાલે જ ચાલવું પડે છે. સંસાર વિજેતાને પૂજે છે. ઈમાનદારને તો કેવળ શાબ્દિક પ્રશંસાનો જ વિષય માને છે ! એટલે અવ્યયે વેપારી બની અઢળક લક્ષ્મી એકઠી કરવાનું મનોમન સ્વપ્ન સેવ્યું હતું…