“હા..હું કઈ ખોટું બોલું? ચાલુ પીરીયડમાં વાતો કરે, ટીચર વાળને ઝટકા મારે એવી સ્ટાઈલ કરી તેની જેમ બોલી તેના ચાળા પાડે, એક છોકરાની પેન્સિલ બીજા છોકરાના કમ્પાસમાં મૂકી દે, વોશરૂમમાં ચિત્રો દોરે, ક્રિકેટ રમતા ટ્યુબલાઈટ તોડી નાંખે, કાચ તોડે. કલાસરૂમમાં સીસીટીવી પર રૂમાલ ઢાંકીને તોફાનો કરે. છોકરીયોની ચોટી ખેંચે. વિષય બહારના અવનવા પ્રશ્નો પૂછી ટીચરોને મૂંઝવી નાંખે.” પ્રિન્સીપલ મેડમે ધારદાર અવાજમાં કથા ચાલુ કરી. અચાનક તેને યાદ આવતા બેલ મારી પટ્ટાવાળાને બોલાવ્યો. શુકદેવજી મહારાજે ગણેશજીનું આહવાન કથા પહેલાં જ કર્યું હતું! આ મેડમે ચાલુ કથાએ પટાવાળાનું આહવાન કરી અમારા માટે પાણી મંગાવ્યું. થોડીવાર શાંતિ છવાયેલી રહી. પાણી પીધા પછી મેં ખોખારો ખાઈ જવાબ આપતા કહ્યું: “મેડમ, પ્રશ્નો પૂછવા એ તો જિજ્ઞાસુ બાળકોની નિશાની છે. હા સહમત, તોફાનો ન કરવા જોઈએ, તેના માટે હું તેને ખીજાઇશ.”