પપ્પાને હોસ્પિટલથી ઘરે લાવ્યા. પપ્પાએ મારો હાથ પકડીને મને કીધું કે, “અવની, મને વૃધ્ધાશ્રમમાં જવું છે. ત્યાં કંપની મળી રેશે. બહું એકલો રહ્યો હવે એકલા નથી રહેવું. તને પણ ચિંતા નહીં રહે.” પપ્પાએ પેલી વખત પોતાની ઈચ્છા કહી. ઘડીક તો હું પોતે જ હચમચી ગઈ. મેં હાર્દિકને વાત કરી એ આખી વાતને સમજી સ્વીકારી શક્યા અને પછી વાતનો વંટોળ ફૂંકાયો. મારા સંસ્કારો પર વાત આવીને ઉભી રહી કે હું તો કેવી દીકરી જે બાપને વૃધ્ધાશ્રમમાં મુકવા નીકળી છે. ઠેરઠેરથી ફોન શરું થઈ ગયા. આજ સુધી જે સગાવહાલા સૂતાં હતાં એ બધાં અચાનકથી જાણે કે સફાળા બેઠા થઈ ગયા. જાણે કે ભૂકંપ આવ્યો.