શનિવારના સવારના સાડા દસ વાગ્યે ન્યુ યોર્ક જતા પ્લેનમાં બેઠા. સુરેશે કાંડાઘડિયાળ જોઈ અને બોલ્યો, ‘‘સાડી ખરીદીને એ લોકો જલદીથી આવી જાય તો સારું. બોમ્બે સેન્ટ્રલ પહોંચતાં તેમને કલાક લાગશે. નવ વીસની લોકલ પકડવા આઠ વાગ્યે તો પહોંચવું જોઈએને! મારા બાપુની ખોટ સાલે છે. જો એ જીવતાં હોત તો તો વાત જુદી હોત.’’