હવે સ્વાભાવિક રીતે જ, જેવું આપણું અંતઃકરણ હોય, નબળું કે સબળ, શુદ્ધ કે મલિન, તે પ્રકારે જ આપણને અંતઃસ્ફુરણાઓ થવાની ! નબળા કે અશુદ્ધ અંતઃકરણમાં અંતઃસ્ફુરણાઓ પણ સ્વાભાવિક રીતે એવી જ હશે, જ્યારે બીજી બાજુએ જ્ઞાની-વિજ્ઞાનીઓના અંતઃકરણ સૂક્ષ્મ હોવાને કારણે જ તેઓ સૃષ્ટિનાં વિવિધ રહસ્યો અને નિયમો તથા સંરચના પકડી શકે છે કે જોઈ શકે છે. એવું પણ બને કે અંતઃકરણ અતિ બળવાન હોય, સૂક્ષ્મતા ધરાવતું હોય, પરંતુ એવું અંતઃકરણ પણ મલિન કે અશુદ્ધ હોઈ શકે. અને તો આવી વ્યક્તિની અંતઃસ્ફુરણાઓ કોઈ મોટા ચોર-આતંકવાદીની કે રાવણ કે દુર્યોધન જેવી પણ હોઈ શકે ! પછી આવી અંતઃસ્ફુરણાઓ ભલે ખૂબ બુદ્ધિયુક્ત હોય છતાં પણ કર્મમાં પરિવર્તિત થાય ત્યારે ઘણાં વિનાશકારી પરિણામો લાવનારી પણ હોઈ શકે. વિશ્વ કે સમાજમાં જ્યારે પણ હાનિકારક આવિષ્કારો અને પરિણામો જોઈએ છીએ ત્યારે તેનું કારણ મોટે ભાગે આવી અશુદ્ધ કે વિકૃત અથવા જાડી અંતઃસ્ફુરણાઓ જ હોય છે. અલબત્ત તેમાંથી જ પછી વ્યક્તિ કે સમાજનાં નાનાં કે મોટાં અને ઘોર દુઃખોનો ઉદ્દભવ અને વિકાસ થાય છે. આમ, જો ઉત્તમ અંતઃસ્ફુરણાઓ જોઈતી હોય તો આપણે આપણા અંતઃકરણને શુદ્ધ, સૂક્ષ્મ અને સ્થિર કરવું પડે, અને સર્વોત્કૃષ્ટ અંતઃસ્ફુરણા માટે આવી શુદ્ધિ, સૂક્ષ્મતા, સ્થિરતા, પરિપૂર્ણ સ્વરૂપે જોઈએ. આપણને ખબર છે કે સ્થૂળ દેહની અશુદ્ધિ પણ અનેક રોગોને જન્મ આપે છે. આથી જ શરીરની પણ સતત આંતર-બાહ્ય શુદ્ધિ આપણે કરવાની હોય છે. આવી જ રીતે અંતઃકરણની શુદ્ધિ કરવી એ પણ એક મોટું કામ છે. અને તે કરવું જ રહ્યું, કારણ કે ઉત્તમ અંતઃસ્ફુરણાઓ સિવાય જીવનમાં આનંદ અને સુખ-શાંતિ શક્ય જ નથી. આથી જ આપણે ત્યાં કહ્યું છે- तन्मे मनः शिव संकल्पमस्तु- અમારું મન ઉત્તમ અને કલ્યાણકારી સંકલ્પો-સ્ફુરણાઓવાળું બનો !