'ગણતરીના શ્વાસની મૂડી જ સિલકમાં બચી છે માટે ખોટી આશા આપવામાં સમય બગાડ્યા વગર જે બોલું એ સાંભળ.' એમના ધીમા અવાજમાં પણ આદેશનો રણકાર હતો. 'તારી જિંદગીને લગતી જે જે વાતો આજ સુધી મનમાં સંતાડીને રાખી છે એ એક પછી એક બોલીને ભાર હળવો કરું છું.' આટલું કહીને જાણે યાદ કરવા મથતા હોય એમ એમણે આંખો બંધ કરી દીધી. ચહેરો તંગ થઇ ગયો હતો.