ડ્રાઇવિંગ કરતી વખતે વિભાકરના હોઠ દૃઢતાથી બિડાયેલા હતા. આંખ રસ્તા ઉપરના ટ્રાફિક સામે સ્થિર હતી. હરિવલ્લભદાસ એની સામે એકીટશે તાકી રહ્યા હતા. 'આટલાં વર્ષો પછી પણ ક્યારેક તને જોઈને નિમુની યાદ આવી જાય છે.' ભૂતકાળની સ્મૃતિઓનું વાવાઝોડું અચાનક આંખમાં ધસી આવ્યું હોય એમ વિભાકર સામે તાકીને એ બબડ્યા. એમના અવાજની ભીનાશને પારખીને વિભાકરે તરત એમની સામે જોયું. 'હું જાન જોડીને ગયો. નિમુને આ બંગલામાં લાવ્યો. એ પછી માંડ પાંચ જ વર્ષનો અમારો સહવાસ રહ્યો. એમાંય તારા જન્મ વખતે તો એ આઠેક મહિના તારા મોસાળ ગારિયાધારમાં જ રહેલી.'