એક કરતા વધુ તારાના મંડળોને બહુવિધ તારા તરીકે ઓળખે છે. એલ્ગૉલ એ સૌથી વધુ નોંધનીય ત્રિપુટી છે (લાંબા સમય બાદ દ્વિસંગી તરીકે ઓળખાયો), પર્સિઅસ નક્ષત્રમાં આવેલો છે. આ તારામંડળના બે તારાઓ એક બીજાને ઝાંખા પાડે છે, 1607માં જેમિનિઓનો મોન્ટેરરી દ્વારા એલ્ગૉલની તીવ્રતામાં વૈવિધ્ય નોંધવામાં આવ્યું હતું. એલ્ગૉલ નામનો અર્થ "દુષ્ટ તારો" એવો થાય છે (Arabic: الغول‎થી અલ-ઘુલ , જે તેના ચોક્કસ વર્તન માટે આપવામાં આવ્યું)અન્ય દૃશ્યમાન ત્રિપુટીઓમાં આલ્ફા સેન્ટાયુરી છે, જે સેન્ટૌરસ નક્ષત્રમાં દક્ષિણે આવેલા છે, અને તે રાત્રી અવકાશમાં જોવા મળતો ચોથો સૌથી તેજસ્વી તારો ધરાવે છે, જે -૦.01 મેગ્નેટ્યૂડ પર દૃશ્યમાન છે. આ તારામંડળ પણ રેખાંકિત છે, વાસ્તવમાં વસવાટ માટેના ગ્રહની શોધ દરમિયાન દ્વિસંગીઓને અવગણી શકાય નહિ. આલ્ફા સેન્ટાયુરી A અને B નજીકથી જોતા, 11 AUનું અંતર ધરાવે છે, અને બંને સ્થિર સપાટી વિસ્તારમાં આવેલા છે.[૬૬] ત્રિપુટીઓ બહાર પણ તારામંડળના કેટલાક ઉદાહરણો છે: કાસ્ટોર એ છગણુ તારામંડળ છે, જેમિનિ નક્ષત્રનો તે બીજો સૌથી તેજસ્વી તેમજ રાત્રી અવકાશના સૌથી પ્રકાશિત તારાઓમાં પણ એક છે. ખગોળશાસ્ત્રની રીતે જોઈએ તો દૃષ્ટિ દ્વિસંગી તરીકે કાસ્ટોરની શોધ 1719માં થઈ હતી. કાસ્ટોરના દરેક તારાઓ ખુદ વર્ણપટદર્શક દ્વિસંગીઓ છે. કાસ્ટોર મંદ અને વિશાળ વિસ્તાર ધરાવતો સાથી તારો પણ ધરાવે છે, જે પણ એક વર્ણપટદર્શક દ્વિસંગી છે.