એક સૌથી ખાસ કહી શકાય તેવો શબ્દ ઉપરોક્ત વાર્તામાં એ છે કે “સ્વપ્નની ખોટ”. આપણે બધાને સ્વપ્નાઓ હોય છે. મારું જીવન કેવું હશે તેનાં વિશેના સ્વપ્નો, મારી પાસે શું શું હશે તેનાં વિશેના સ્વપ્નાઓ, હું કોને કોને ઓળખતો હશું તેનાં વિશેના સ્વપ્નાઓ, હું શું બનીશ તેનાં વિશેના સ્વપ્નાઓ, હું કોઈને કેવી રીતે અને કેટલો પ્રેમ કરીશ અને મને પણ બદલામાં કોઈ કેટલો અને કેવો પ્રેમ કરશે તેનાં વિશેના સ્વપ્નાઓ. આપણે મોટાભાગે આપણી ખુશીને આપણા સ્વપ્નાઓની પૂર્તિ સાથે સાંકળી લઈએ છીએ. સત્ય તો જો કે, એ છે કે કુદરત નથી તો ક્યારેય સ્વપ્ના જોતી હોતી કે નથી આપણા સ્વપ્નાઓની તેને બહુ પડી હોતી. બસ એટલાં માટે કે આપણી પાસે આપણા સ્વપ્નાઓ અસંખ્ય હોય છે. આપણા સ્વપ્નાઓ આપણી એવી ઈચ્છાઓ હોય છે કે જે આપણે પૂરી થાય એવું ઇચ્છતાં હોઈએ છીએ. અને આપણી ઈચ્છાનો તો કોઈ અંત જ નથી આવતો. આપણે તે ફરી ફરીને પૂરી થાય એવું ઇચ્છીએ છીએ, અને આપણે તેને રોજ જીવીએ એવું ઇચ્છીએ છીએ.