‘દુર્યોધનતો ધર્મમાં માનતો જ નથી. એના બધા કાર્યો અસલામતી અને ભયથી પ્રેરીત થએલા જ હોય છે. જે એને અનુકૂળ થાય માત્ર તેમને જ એ મદદ કરે છે; જે એની સામે પડે તેમની એ ઘૃણા કરે છે. કેવળ પોતાની સરહદને સાચવતા એક પશુની જેમ જ એ વર્તે છે, પરંતુ વાસ્તવમાં એ પશુ નથી, એ તો એક માનવ છે, જે પોતાની ભ્રમણાઓને ભાંગવાને સમર્થ છે. પરંતુ એવું કરવાની એની અનિચ્છાએ એને રાક્ષસ બનાવ્યો છે, તેથી એ જરાએ દયાને પાત્ર નથી. એવી જ રીતે તારું પોતાનું આ યુદ્ધથી મોઢું ફેરવવાનું કાર્ય પણ દયાને પાત્ર નથી જ. એના મૂળ પણ તારા ડરમાં જ રહેલા છે, આ જગત પ્રત્યેની સમાનુભૂતિનો એમાં અભાવ છે. આ જગતને દુર્યોધન જેવા દુષ્ટોથી બચાવવાને બદલે તું કેવળ યુદ્ધને કારણે ડરી ગએલા તારા અહમ્ ને જ પોષી રહ્યો છે. આ બધી તારી મોટી મોટી વાતો, આ તારું ઉમદાપણું, એ કેવળ તારી ભ્રમણાઓ જ છે; એ ખુબ જ ચતુરાઈથી તારી અસલામતીઓને સંતાડી રહ્યું છે. એ વાત કદી સ્વિકારી ન જ શકાય. અર્જુન, આ યુદ્ધ, ત્યાં બહાર, મેદાનમાં નથી, તારી અંદર જ ચાલી રહ્યું છે. તારા અહંકારને પોષનારી તારી આ સ્થિતિને શરણે નહીં થા. આ યુદ્ધ તારે માટે નથી પરંતુ સુધરેલા માનવીના રક્ષણ માટે છે. એટલું યાદ રાખ કે મુદ્દો લડાઈ હારવાનો કે જીતવાનો નથી, મુદ્દો દુશ્મનને મારીને રાજ્ય હાંસલ કરવાનો પણ નથી; મુદ્દો છે ધર્મને સ્થાપવાનો અને તેમ થતાં પરમાત્માને ઓળખવાનો.’