દેવશ્રી સાંનિધ્યના ‘અલ્ટીમેટમ’થી ગભરાઈ ગયાં અને એના પગ પકડી એને રોકવાની કોશિશ કરવા લાગ્યાં. પણ નાનક શેઠ મક્કમ હતા. એમણે કહ્યું, “દેવશ્રી, એને જવા દે, ઘણાં સંતાનો પૂર્વભવની શત્રુતા વસૂલ કરવા અમુક ઘરમાં જન્મ લેતાં હોય છે. એમને નથી હોતી માતાના ધાવણની કિંમત કે નથી હોતી પિતાના વાત્સલ્યની કિંમત ! લાગણી અને પ્રેમની કહાણી લાયકને થાય, ગંગાજળ ઉકરડે ન ઢોળાય. મને ક્ષમાશીલતાનો અતિરેક નથી ગમતો અને સાંનિધ્ય સાંભળ, અમને અમારા નસીબ પર છોડી દે. મરીશું, પણ તારી બેઈમાનીના રોટલાનું બટકું આરોગવા તારે આંગણે પગ નહીં મૂકીએ.”