રિધમની કલ્પનામાં તરવરતી ગઝલની છબી કરતા પણ વધુ સૌંદર્ય સામે બેઠેલી ગઝલમાં પામી રિધમ પૂનમના દરિયાની ભરતીના મોજાની જેમ ઉછળી રહ્યો હતો અને ગઝલ વારંવાર ઉન્માદના વહેણમાં તણાતી, એક મજબૂત વ્યકિતત્વને નજર સામે જોઈ ઓગળી રહી હતી પણ હિમશિલાપર પડતા આકરા તડકાસમ કોઈ વેદના ગઝલને રિધમની નજીક આવતા રોકી રહી હતી. ટ્રેને પોતાની ધમ ધમ કરતી ગતિ દ્વારા સાડા છ કલાકનો સમય પુરો કરી નાખ્યો અને અમદાવાદના કાલુપુર સ્ટેશન તરફ આવી પહોંચી. દરેકજણ પોતાનો સામાન જોઈ ચકાસી ઉતરવાની તૈયારી કરવા માંડ્યા. ઈચ્છા ન હોવા છતાં રિધમે પણ પોતાની બેગ ઉતારવી પડી. ગઝલનો સામાન પણ એણે જ ઉતારી આપ્યો. બન્નેએ સેલફોન નંબર, મેઈલ આઈ ડી વગેરેની આપ-લે કરી લીધી. રિધમે એ કાગળ પોતાની લગ્ન કંકોતરી હોય તે રીતે સાચવીને મૂકી દીધો, ગઝલે પણ સુંવાળા સ્પર્શ સાથે રિધમના નંબરવાળું કાગળ એના પર્સમાં સરકાવી દીધું.