મીના વહેલા ઉઠી ગઇ હતી અને ખુબ ખુશ હતી કારણ કે આજે વિવાનનો જન્મદિવસ હતો. મીના નાઇ-ધોઇ ઘરના મંદિરમા પુજા-પાઠ કરતી હતી. આજે પ્રસાદ મા પણ વિવાનની મનગમતી મિઠાઇ મોદકના લડ્ડુ હતા. મીના પુજા-પાઠ કરી પ્રસાદની થાળી લઇ વિવાન ના રૂમ તરફ જાય છે. અને રૂમમાંથી વિવાનનન્.. એમ જોસથી ચીસ વિવાનના પપ્પા મનોજને સંભળાય છે. મનોજ વિવાનના રૂમ તરફ દોડિ જાય છે જુવે છે તો પુજાની થાળી નિચે વેરે-વિખેર પડિ છે. મોદક ના લાડુ આમ-તેમ વિખેરેલ પડ્યા છે. મીના માઢમા ગોઠણીયાભર બેઠી છે ઉપર તરફ જોઇ રડી રહિ છે મનોજ ઉપર જુવે છે તો વિવાન પંખા પર લટકતો હોય છે. વિવાનની નજર દિવાલ તરફ છે જેના પર મીના-મનોજએ લખેલ હતુ “હિરો હંમેશા ૯૦% અપ લાવે” ટેબલ પર પડેલા કન્પયુટરમા ૧૦મા ધોરણના બોર્ડના પરિણામની વેબસાઇટ ખુલેલી હતી, બાજુમા ચિઠ્ઠી હતી જેમા લખેલ હતુ. “સોરી મમ્મિ-પપ્પા, હું તમારો હિરો ના બની શક્યો”… મીના રડે છે અને વર્તમાનમા આવે છે.