ત્યાર બાદ આ વિચારને નિશ્ચયમાં બદલતી બે ઘટનાઓ બની. મેહુલ કહે છે, ‘મે ૨૦૦૩માં સુરકુંડી શિખરનું આરોહણ કર્યું ત્યારે ઉપરથી આસપાસની પહાડીઓનાં મનોહારી દૃશ્યો જોઈને મારા મનમાં તીવ્ર આવેગો જન્મ્યા કે અહીંથી આટલી સુંદરતા દેખાય છે તો એવરેસ્ટ પરથી કેવા સુંદર દૃશ્યો દેખાતાં હશે? બીજો પ્રસંગ બે મહિના પછી ઑગસ્ટ ૨૦૧૩ના લેહ-લદ્દાખનું સાઇકલ એક્સપેડિશન વખતનો છે. લેહની મારી ફ્લાઇટની રાહ જોતા મેં એકી બેઠકે અતુલ કરવાલના પુસ્તક ‘થિંક એવરેસ્ટ’ને વાંચ્યું ત્યારે મેં નિશ્ચય કરી લીધો કે ગમે તે થાય હું એવરેસ્ટ જઈશ.’