ફિલ્મમાં ડ્રામા લાવવા તથા એને એન્ટરટેનિંગ બનાવવા સર્જકે નાનીમોટી છૂટછાટ લીધી છે. જેમ કે અશ્વથનું પાત્ર, જે કાલ્પનિક છે, પણ વાર્તા જ એના દષ્ટિકોણથી કહેવામાં આવી છે, ક્યાંક ક્યાંક એવુયે લાગે કે પ્રેક્ષકને ચમચીથી ચાટણની જેમ બધું કહેવામાં આવે છે- જેમ કે સૅટેલાઈટ રીતે કામ કરે છે એ સરળ ભાષામાં આ સમજાવવામાં આવ્યું છે. આ પણ જરૂરી છે કેમ કે વિષય જ એવો છે. મૂળ વાત એ છે કે પ્રેક્ષકનો રસ છેક ધી એન્ડ સુધી જળવાઈ રહે છે. બીજું બધું ગૌણ છે.