કેન્યા-નૈવાશામાં શ્રદ્ધેય મોરારિબાપુની રામકથા શ્રવણપાન માટે આયોજકના નિમંત્રણથી કેટલાક સાહિત્યકારો અને લોકકલાકારો પણ જોડાયેલા. એ સમયગાળા દરમ્યાન સાહિત્યનો વ્યાપક સંદર્ભ લોક, સંત, ચારણી-સાહિત્યના પ્રસ્તુત-કર્તાઓને કારણે સહજ સ્વરૂપે ખૂલેલો. સાંજના સમયે નૂકુરુ-લેઈકની લગોલગ છવાયેલી લીલોતરીમાં અનૌપચારિક રીતની સાહિત્યિક ગોષ્ઠિઓ, વાર્તાલાપ કે ગાન સ્વરૂપે યોજાતી. ઈ.સ. ૨૦૦૪ની ૯-૯-૨૦૦૪ની મારી વારિસમાં મેં નોંધ્યું છે, ‘મોટા ગજાના ભજનિક પ્રાણલાલ વ્યાસ સાથે બપોર પછીના રોંઢા ટાણે નિરાંતે વાતુ થઈ. તેમને ‘સંતસાહિત્યઃ તત્ત્વ અને તંત્ર’ પુસ્તક ભેટસ્વરૂપે આપ્યું.’ વાસરિમાં તો થોડા મુદ્દા જ ટાંક્યા છે, પણ તેમણે એ સમયે વર્ણવેલ ચમત્કાર જેવા પ્રસંગને મારી સાક્ષીરૂપની સામેલગિરિ તરીકે મેં સ્વીકારેલ છે. તેમણે મને કહેલુઃ