ગુજરાતી કથાસાહિત્યને અન્યાય કરવામાં ગુજરાતી વિવેચને બહુ સારો ભાગ ભજવ્યો છે. નકામી કૃતિઓને ધ્યાનમાં લીધી છે. સશક્ત કૃતિઓની ઉપેક્ષા કરી છે. વસુકી ચૂકેલા લેખકો પાસેથી એ હજી આશા રાખીને બેસી રહ્યું છે. કૃતિ વિવેચકને શોધતી નહિ આવે, વિવેચકે કૃતિને શોધવી સમજવી પડશે. કૃતિને પ્રકાશમાં લાવવી, મૂલવવી, સમજવી, નવીનતા તરફ આંગળી ચીંધવી અને જૂનાઓ માટે પણ એક જ ચાબુક રાખવો એ વિવેચકનો ધર્મ છે. અને વિવેચકે વાંચવું પડશે. અભણ રહ્યે નહિ ચાલે. વાર્તા-નવલ-કવિતા બધાં આગળ જઈ રહ્યાં છે ત્યારે વિવેચન-પ્રકાર હજી ટોપીવાળા બૂઢા લેખકો કાણી રમૂજની જેમ એક જ પરિઘમાં ફરી રહ્યો છે દયાજનક છે. પણ એ સ્થિતિ તરત જ બદલાવાની છે."