પ્રશાંત દયાળ (દીવાલઃ ભાગ-56): દાનીશની કબુલાત પછી દાનીશને પણ ચાંદની જેમ અલગ લોકઅપમાં મુકી દેવામાં આવ્યા હતો, ડીસીપી સિન્હા સામે આખુ ચિત્ર સ્પષ્ટ થઈ ગયુ હતું, ડીસીપીને સમજાઈ ગયુ કે ચાંદ-દાનીશ, અબુ-રીયાઝ અને યુનુસ તો આખી ઘટનાના નાના પ્યાદા છે. ખરૂ મગજ તો મહંમદ અને નસીરૂદ્દીન છે, બની શકે મહંમદ અને નસીરૂદ્દીનની પાછળ પણ બીજા ચહેરા હોય પણ હજી તેમના નામ સામે આવ્યા ન્હોતા. ધર્મ અને જેહાદના નામે કોઈ પણ શિક્ષીત માણસનું બ્રેઈનવોશ કરી તેઓ તેની પાસે ધારે તે કામ કરાવી શકતા હતા. આમ જોવા જાવ તો મહંમદ પણ ખુબ ભણેલો અને પ્રેકટીસ વકિલ હતો, છતાં તેના ઉચ્ચ શિક્ષણે પણ તેની ધાર્મિક માન્યતા બદલવાને બદલે તેને વધુ કટ્ટર બનાવ્યો હતો. સિન્હાએ વિચાર કર્યો, હવે મહંમદ સાથે જ સીધી વાત કરવી જોઈએ, તેમને ખબર હતી, મન અને શરિરથી સૌથી મજબુત કોઈ હોય તો તે મહંમદ હતો તેના કારણે હમણાં તો તેની સાથે અલગ રીતે વાત કરવાની જરૂર હતી. મહંમદ તેમની ચેમ્બરમાં આવતા તેમણે મહંમદને બીજા આરોપીઓની જેમ નીચે જમીન ઉપર બેસાડવાને બદલે કહ્યું વકિલ સાહબ બેઠીયે.. અને ખુરશી તરફ ઈશારો કર્યો, મહંમદ હસ્યો અને તેણે ખુરશી ટેબલથી થોડી દુર ખેંચી તે બેઠો. ડીસીપી સિન્હાએ મહંમદ સામે જોતા હવે તેને નામથી સંબોધતા પુછ્યું મહંમદ આપ ચાય લેંગે યા કોફી, મહંમદે કહ્યું ચાય. ડીપીસીએ બેલ મારી ચા લાવવાની સૂચના આપી, ચા આવે તે પહેલા સિન્હાએ વાતનો દૌર શરૂ કર્યો આપને ગ્રેજ્યુએશન કીસ મેં કિયા, સર બીએ વિથ હિસ્ટ્રી મહંમદે કહ્યું ડીસીપીએ હસતા હસતા પુછ્યું તો ફીર આપને ઈન્ડીયન હિસ્ટ્રી ભી પઢી હોંગી, જી સર મહંમદે ટુંકો જવાબ આપ્યો, એલએલબી કીસ સાલ મેં કિયા, સિન્હાએ પુછ્યું... મહંમદે એક ક્ષણ વિચાર કર્યો અને 1988 મેં દિલ્હી લો કોલેજ સે.