ગીતાકારે ભોજનની સુંદર મિમાંસા કરી છે. આ લેખમાળામાં આપણે અન્ન એકવીસા જોઇ ગયા છીએ. જોકે અન્નની યાદ આવે ત્યારે ગીતાના બે મંત્રો મને ખૂબ અપીલ કરે છે. જેનો કેવો સુંદર ભાવાર્થ છે! ‘જે વહેંચીને ખાય તે પુણ્યશાળી, જે એકલો રાંધી ખાય તે પાપી! અન્નથી જન્મે જીવ, મેઘથી અન્ન નીપજે; યજ્ઞથી વર્ષા થાય, કર્મથી થાય યજ્ઞ!’ (૩/૧૩-૧૪). હું જે કંઇ કરું છું તેની પાછળ ઊર્જાનું વિજ્ઞાન છે. અન્નથી ઊર્જા મળે છે. જે રીતે મારું અસ્તિત્વ અન્ન પર અવલંબે છે, તે રીતે મારા સાથીઓનું જીવન પણ અન્ન પર આધારિત છે. વળી માણસનું પહેલું કર્તવ્ય પોતાનું અને પોતાના સાથીઓનું અસ્તિત્વ ટકાવી રાખવાનું છે. તેના માટે પોષક અન્ન અનિવાર્ય છે. તે રીતે અન્ન જીવનમાં સૌથી પાયાનું પરિબળ ગણાય. એટલે વિશ્વની લગભગ બધી સાંસ્કૃતિક પરંપરામાં અન્નદાનને શ્રેષ્ઠ પુણ્ય ગણવામાં આવ્યું છે.