અને એ આનંદથી પણ વિશેષ તો એ કે, મારી મા એ મારી મરજીનું માન રાખી મને અહીં સુધી પંહોચાડયો – એ જ મારો મોક્ષ ! અને હવે મારે શું ચિંતા ! એક માનું ઘર મૂકી, બીજીના ખોળામાં માથું ખીને સુતો છું. હવે મોક્ષ આવે તોય શું, અને ન આવે તોય શું !