આંબો બોલ્યો, તારે જવું હોય તો જા પણ ખૂણે ખૂણે જજે અને થોડીક કેરીઓ લેતો જજે. બિલાડો તો કદીયે કેરીઓ ખાતો જ નહોતો પણ આંબાની વાત તેણે માની લીધી અને કેરીઓ લઈ લીધી અને ગામમાં ગયો. તે આંબાની સલાહ મુજબ ખૂણેખૂણે જ ચાલતો હતો પણ અચાનક એક ડાઘિયા કૂતરાનું તેના પર ધ્યાન પડયું. તેણે તો ભસાભસ કરી મૂકી અને નવા મહેમાનને આવકારવા તરત જ પોતાના દોસ્તારોને બોલાવી લીધા. થોડી જ વારમાં તો બધાયે ડાઘિયાઓ બિલાડાને ઘેરી વળ્યા. પોતે તાત્કાલિક કંઈ નહીં કરે તો આ બધા તેને ખાઈ જશે એનો બિલાડાને ખ્યાલ હતો. પણ હવે શું કરવું ? તરત જ તેને બાવળની સલાહ યાદ આવી. તેણે પોતાના હાથપગ પર ધ્યાન આપ્યું, હાથમાં તો આંબાએ આપેલી કેરીઓ હતી. સામે ડાઘિયાઓ તરાપ મારવાની રાહ જોતાં મોં ફાડીને ભસતા હતા. બિલાડાએ તો કૂતરાઓ સામે બરાબર આંખો કાઢીને એક સૌથી નજીકના ડાઘિયાના ભસવા પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કર્યું. કૂતરાઓ ધીમેધીમે નજીક આવતા હતા એવામાં જ બિલાડાએ સનનન કરતો એક કેરીનો ઘા કર્યો. કેરી ગઈ સીધી ભસતાં ડાઘિયાના મોંમાં. કૂતરાઓની જમાતમાં સોપો પડી ગયો. ડાઘિયો ભસતો બંધ થઈ ગયો એટલે બાકીના પણ બંધ થયા અને વિખરાઈ ગયા. કૂતરાઓ ફરી હુમલો કરે તે પહેલાં બિલાડો વંડી ઠેકીને આગળ નીકળી ગયો.