બહુ જ વખણાયેલી અને બહુ જ જોવાયેલી ‘દંગલ’ સ્ટોરી તો પ્રેડીકટેબલ છે પણ ઈમોશનલ ટચ અને અભિનયને લીધે છેલ્લે સુધી જરા પણ કંટાળો આવતો નથી. કુસ્તીની સિક્વન્સમાં ઝીણી ઝીણી ઘણી બાબતોનું ધ્યાન રાખવામાં આવેલ છે અને જેથી એકદમ ઓથેન્ટિક લાગે છે. જોકે ઘણા બધા સીન્સ બરોબર જમાવવાને બદલે અધૂરા છોડી દેવાયા હોય તેમ લાગે છે. જેમ કે ‘મારી છોરીયા છોરોસે કેમ હે કે’ વાળો સીન ફક્ત એક ડાયલોગ બોલવા માટે જ છે. સંગીત થોડું મોળું પડે છે. હા પહેલી વાર જયારે ગીતા છોકરાની સામે કુસ્તી લડે છે ત્યારનું બેકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝીક જોરદાર છે. ઓવરઓલ એક પરફેક્ટ હિન્દી ફિલ્મ.