સુષ્માએ નાક ખંખેર્યું. પાલવથી આંખો લૂછી. સહદેવના વદન સામે જોયું. તેમની આંખોમાંથી જાણે સ્નેહનું અમૃત વહી રહ્યું હતું. સુષ્મા પ્રસન્ન થઈ. તેણે સ્મિત કર્યું. હળવેથી બોલી : “ક્ષમા કરશો, સહદેવભાઈ. હું જરા લાગણીવશ થઈ ગઈ…”