સૂર્યકાંત એક લાંબા બોગદામાંથી પસાર થઇ રહ્યા છે. ચારે બાજુ અંધારું છે. એ સતત આગળ વધ્યા કરે છે પરંતું કશું પાછળ છૂટતું નથી. એક જ ગતિ અને એક જ સ્થિતી છતાંય ચકોર આંખો કશુંક બન્યાની રાહ જોયા કરે છે. કાળા દ્રશ્યો સિવાય કશુંયે નથી આવતું. અંધારાના ટુકડામાં એમને હાથ હલાવતી ભાનુમતી દેખાય છે. જાણે બોલાવી રહી હોય પરંતું ત્યાં પહોંચવાની સીડી જ મળતી નથી. દરરોજ સૂર્યકાંત સીડી શોધવા ફાંફાં માર્યા કરે. સામે છેડે ભાનુમતી હાથ હલાવ્યા કરે અને એમજ અંધારું હોલવાઇ જાય.