તુલસીના પરિચય અને પરિણયમાં આવ્યા પછી એટલું સમજી શક્યો કે જીવનની પેલે પાર પણ એક જીવન છે. પરગજુ રહેવું એના કરતાં ખુમારીના પડખે જીવી સ્વાભિમાનના માળખામાં રહેવું બહેતર છે, જે એનો હવે આદર્શ બની ગયો. અનેક ધંતુરાઓ ની થપાટ ખાઈ ખાઈને, ધબકતી તુલસીનો એને સથવારો મળી ગયો. કહો કે બંનેની સરખી વિચારધારાઓને પોતીકો સંગાથ મળી ગયો. માનવી પાસે ભલે નેલ્સન મંડેલાથી માંડી ગાંધી અને હિટલર સુધીનો અભ્યાસ હોય, છતાં કંઈક ખૂટે છે વાળી વિચારધારા જ્યારે એને કોરી ખાય છે, ત્યારે માનવું કે એની દૌડ ખોટી દિશામાં નથી, પણ.. સાચી દિશામાં છે.