એક દિવસ રાત્રીના એક વાગ્યે સાહેબને અસહ્ય પીડા ઉપડી સાથે સાથે શ્વાસ પણ જાણે હળીએ ચડ્યો હતો… સાહેબને ખ્યાલ આવી ગયો કે હવે મૃત્યુ હાથ વેંત જ છેટું છે… એવી અવસ્થામાં પણ સ્લેટ અને પેન હાથમાં લીધી અને એમાં ભાંગ્યા તૂટ્યા અક્ષરો પાડી સાહેબ સદા માટે મૃત્યુની ગાઢ નિંદ્રામાં પોઢી ગયા…