ઊપસેલું લોહીનું ટીપું સ્થિર થઈ ગયું હતું. એટલા અમથા ઘાથી લોહીનો રેલો થોડો નીકળવાનો હતો ? તોય અંદરથી ચચરાટ થતો હતો. અમસ્તું જ આંખમાં જરા પાણી ભરાયું. તે તરફ ધ્યાન જતાં મનાંશીએ બેજિનના રેક પર રાખેલું રૂ લઈ ડેટોલમાં બોળી પ્રત્યક્ષને કહ્યું, “જરા વાંકા વળો તો” પ્રત્યક્ષે બેધ્યાનપણે પૂછ્યું, “કેમ ? મને સંભળાયું ખાસ મિત્ર એટલે….”