આ સોળ સુકતની સુચિમાંથી કેટલાકો એ ફકત દસ મી સુકતને વર્ણ વ્યવસ્થાનો કારક બતાવ્યો છે, તે તદન ખોટુ અને અનર્થ ઘટન છે. આ સ્તુતિ (સ્ત્રોતમ) વેદની નથી. એક પણ વેદમાં સ્તુતિ સ્વરૂપ જ નથી. બીજુ પ્રશ્ન પુછવાની શૈલી પણ વેદ ગ્રંથની નથી..... તેમ જ અથર્વ વેદમાં અંતિમ સુકત સાથે સેળ ભેળ થઈ છે, અથર્વ વેદમાં અંતિમ સુકત સોમ ના ઉલ્લેખ સાથે સપામન થાય છે ... બીજુ એક એક જ પ્રકારની ડિઝાઈન કરેલી સ્તુતિ બધા ત્રણ વેદમાં મળે છે. જેને વેદ સાથે સ્નાન સુતક નો પણ સંબંધ નથી. એવુ મેક્સમૂલરથી લઈ ને અનેક લોકો કહી ચુકયા છે, અને મારો અભ્યાસ પણ આ વાત સાથે સહમત છે. પ્રથમ વેદની વાણી ગીર્વાણ-ભારતી (પાણિની પહેલાની સંસ્કૃત ભાષા) માં લખાયેલી છે. જેમાં અનુષ્ટુપ છંદ જ વપરાયો છે, અને માત્રા મેળ કરવા માટે કોઈ છુટછાટ લીધેલી નથી..... અને તદન પ્રાકૃત અને બોલચાલની સંસ્કૃત ભાષા એટલે ગીર્વાણ... બીજુ ઋગવેદમાં જે રીતે ૯૦ અધ્યાયની શરુઆતમાં ઋષિનો નામોલ્લેખ કર્યો છે. તે પણ આખા વેદમાં પ્રથમ વાર જ જોવા મળ્યો છે. બીજુ આ સ્ત્રોતમની ભાષા પાણિની કૃત સંસ્કૃત છે. અને એકદમ પોલીલ્ડ લેન્ગવેજ છે.