વિનોદની મજા એ હતી કે તે ક્યારેય ભારેખમ નહોતો. મળો ત્યારે હળવો ફૂલ હોય. વિનોદના હ્યુમરમાં નિરીક્ષણ શક્તિ તીવ્ર હતી. રોજેરોજની બનતી ઘટનાઓમાંથી વિનોદ એક આનંદતીર્થ સર્જતા હતા. વિખ્યાત વિનોદી લેખક સ્ટીફન લિકોકે પોતાના પુસ્તક ‘હ્યુમર એન્ડ હ્યુમિનિટી’ પુસ્તકમાં હાસ્યની વ્યાખ્યા આપતા લખે છે, ‘વિનોદ એટલે જીવનની વિસંગતિઓનું કરુણાથી ભરેલું ચિંતન’ દરેક સાચો હાસ્યકાર પ્રેમ અને કરુણાથી ભરેલો હોય છે. વિનોદ ભટ્ટની નજરે જે કોઈ ચડ્યા એ નજરાઈ નથી ગયા, પણ આંખનો શણગાર બની ગયા છે. તેમની વિશેષતા એ હતી કે તેમનું ક્લાસિક વાચન બહુ વિશાળ હતું. સઆદત હસન મંટો હોય કે ચાર્લી ચેપ્લિન હોય એના વિશે અસ્ખલિત વાતો કર્યા કરે. વિખ્યાત વ્યંગ લેખક શરદ જોશીનો વિનોદ ફેન હતો. વિનોદને રાજનેતાઓ સાથે ઘરોબો હોય, પણ ખુશામત ન હોય. વિનોદે ક્યારેય ધર્મસત્તા કે રાજસત્તાની ખુશામત કરી નહોતી. વિનોદને લેપટોપ કે કમ્પ્યૂટર ઉપર લખતા આવડતું નહોતું. એકવાર મેં વિનોદને કહેલું પણ ખરું, ‘યાર, લેપટોપ પર લખતા શીખવા જેવું છે.’ વિનોદે તરત જવાબ આપ્યો, ‘લેપટોપ કે કમ્પ્યૂટર હું કોઈ દિવસ લખીશ નહીં, કારણ કે નવી પેઢી હસવાનું ભૂલી ગઈ છે. એ લોકોનું હસવું ‘lol’માં અટવાઈ ગયું છે. હું કાગળ ઉપર લખું છું એટલે વૃક્ષની વધારે નજીક છું.’ મે મહિનો આખરે વિનોદને લઈ ગયો. મારી તકલીફ એ છે કે મારે હવે વિદાય લેતા કેટલા દોસ્તોના ટેલિફોન નંબર સેલફોનમાંથી ડિલીટ કરવા? ચાર્લી ચેપ્લિનના વિધાન પાસે અટકું છું A day without laughter is a day wasted.