“ગામના દખ્ખણાદા પાદરમાં વહેતી નદી, નદીના કાંઠે સરકારી આવાસ, આવાસના ઝરુખે ઊભા રહી ગીરની વનરાઈને નીરખવાની…ગામ એ ગીરનું નાકું ગણાતું..” દેસાઈ આગળ બોલી ન શક્યા. તેનાથી ફળફળતો નિ:સાસો નખાઈ ગયો. એકદમ ઊભા થઇ પાછા રાબેતા ઓરડા તરફ ગયાં. આ વેળા મેઘાણી પણ ઊભા થયા અને કશું કહ્યા વગર તેમના પાછળ ગયા. પછી ઓરડાના બારણાં પાસે થોભલાઈને ઊભા રહી ગયાં. શું કરવું તે સૂઝ્યું નહી એટલે ડોક લંબાવીને ઓરડાની અંદર નજર નાખી. જોયું તો બે વૃદ્ધ સ્ત્રી-પુરુષ સૂતાં હતાં અને દેસાઈ તેઓને સરખું ઓઢાડી રહ્યા હતા. મેઘાણી આખું દ્રશ્ય ફાટી આંખે જોઈ રહ્યાં.