આમ, આ ત્રણેય ચૂંટણીઓમાં એક તરફ પોતાના દેશમાં મુસ્લિમોના વધતા પ્રભાવને રોકવા માંગતા લોકો હતા અને બીજી બાજુ ઇસ્લામના વિરોધને જ કટ્ટરવાદ કહી મુસ્લિમ વિરોધીઓને હરાવવાની હાકલ કરતા તથાકથિત ઉદારવાદીઓ હતા. ન્યુઝ ચેનલો અને વર્તમાનપત્રોના મોટાભાગના પત્રકારો પણ આ ત્રણેય ચૂંટણીમાં લોકો સામે એ જ ઉદારવાદી ચહેરા સાથે હાજર થયા અને ઇસ્લામિક વિચારોનો દેશમાં પ્રભાવ ઓછો કરવા લડતા લોકોને સાંપ્રદાયિક કહ્યા. દેશની પ્રજાને સાંપ્રદાયિકતા શું અને ધર્મનિરપેક્ષતા શું એ સમજાવવાની જાણે હોડ લાગી. એમાં સેલિબ્રિટીઓ પણ જોડાયા. દરેકને પોતાની જાતને બુદ્ધિજીવી અને ઉદાર સિદ્ધ કરવી હતી. જાણે જમીન પર રહીને દેશની દરેક મૂળભૂત સમસ્યાનો રોજ સામનો કરતી દેશની પ્રજા મૂર્ખ હોય અને ટીવી કેમેરા સામે જનતાનો અવાજ દબાવવાની કોશિશ કરતા એ પાખંડીઓ સાચા હોય. પણ પરિણામ તો આખરે એ ત્રણેય લોકશાહીમાં લોકોને જ આપવાનું હતું. ત્રણેય ચૂંટણીઓમાં એ જૂથ જ વિજેતા બન્યું જે વિશ્વમાં વધી રહેલી ઇસ્લામિક કટ્ટરતાથી પોતાના દેશને બચાવવા માગતું હતું. મતલબ, વિશ્વના અલગ અલગ ભૌગોલિક સ્થિતિમાં આવેલા એ ત્રણેય દેશોની પ્રજાએ લિબરલ રોમાન્સમાં રાચતા એ મીડિયાને અને બુદ્ધિજીવીઓને જોરદાર તમાચો જડી દીધો. કેટલાક એ લિબરલ રોમાન્સમાંથી બહાર આવીને આત્મમંથન કરવા લાગ્યા જયારે બીજા કેટલાક હજી એ જ રોમાન્સમાં જીવી રહ્યા છે અને દેશની પ્રજાએ લોકતાંત્રિક માર્ગે કરેલા નિર્ણયને વિભિન્ન માર્ગે ઉથલાવવા કોશિશ કરી રહ્યા છે. પણ રોમાન્સનો અર્થ જ એ છે કે - એક કાલ્પનિક આનંદ જે સત્યને ભુલાવીને જીવવાથી મળે છે. રોમાન્સ હંમેશા ક્ષણિક હોય છે. કારણ કે સત્યનું પુન:ઉત્થાન થતા જ એ નાશ પામે છે. ગાંધીજીનો લિબરલ રોમાન્સ ઇસ્લામના નામે દેશના વિભાજનથી નાશ પામ્યો હતો અને નહેરુનો રોમાન્સ કાશ્મીર અને અક્સાઈ ચીનના ભાગો ગુમાવીને શાંત થયો હતો. એટલે આવા લિબરલ રોમાન્સવાળા માણસો જો સત્તા પર આવી જાય તો દેશને કેવું ભોગવવાનું આવે છે તે કદાચ આજના સમયની માનવજાતિ જાણે છે. અને એ જ આ ચૂંટણીઓના સમાન પરિણામનું કારણ છે.