ચીનુભાઈની હાલત ખૂબ જ નાજુક હતી. એને ઈન્ટેન્સિવ કેર યુનિટમાં રાખેલા. અત્યારે નાના કાકી એમની બાજુમાં બેઠેલાં એટલે ડૉક્ટરની પ્રાઈવેટ હૉસ્પિટલના વિઝિટર્સ રૂમમાં એમના સગાંવહાલાં વિલાયેલાં ચહેરે બેઠાં હતાં. આમ જોઈએ તો બાંસઠ વર્ષના ચીનુભાઈ એમની ફેક્ટરી જેટલા જ મજબૂત હતા. એમને જોયા પછી કોઈ ન કહે કે એ સાઠી વટાવી ગયા હશે. સદાય તાજામાજા, ચુસ્ત અને સ્ફૂર્તિલા લાગતા ચીનુભાઈની ઉંમરનો અંદાજ કાઢવાનું કોઈને કહે તો એ અચકાતા અચકાતા બાવન-ત્રેપન વર્ષ કહે અને પછી ઉંમરેય ખરા કે કદાચ એથી બે-ત્રણ વર્ષ નાના પણ હોય. એમની વય કરતાં દસ વર્ષ નાના દેખાતા ચીનુભાઈની તંદુરસ્તીનું રહસ્ય એમનાં પત્ની દેવીબહેનને આભારી હતું. દેવીબહેનને થવું હતું ડૉક્ટર પણ પોતાના શહેરની મેડીકલ કૉલેજમાં એડમિશન ન મળતાં એમણે નર્સિંગ કૉલેજનો ડિપ્લોમા કર્યો. એમના કુટુંબની સ્થિતિ એમને બહારગામ અભ્યાસ કરવાના ખર્ચ ઉપાડવા જેટલી સદ્ધર નહોતી. મેડીકલ લાઈનની અદમ્ય ઈચ્છાએ છેવટે એમને એ જ ક્ષેત્રમાં અભ્યાસ કરવા પ્રેરી.