‘બહેન, મને માફ કરી દે. એક પણ સાડી બચી નથી.’ મેં નરમ અવાજમાં ક્ષમા યાચીને એને આશ્વાસન દીધું, ‘ફરીથી આવીશું ત્યારે સૌથી પહેલી સાડી તને આપીશું.’