રસકવિ રઘુનાથ બ્રહ્મભટ્ટની આ રચના અતિલોકપ્રિય છે. પતંગ અને કિન્નાની જોડાજોડ જીવન પણ જોડાવું જોઈએ. ઉત્સવની આત્મીયતા સાથે રહીને, જોડાજોડ જીવીને આનંદવાની છે. પતંગ પાવલો હોય કે ગેંસિયો કે ચાંદેદાર કે આંખવાળો એનો ઢઢ્ઢો મજબૂત હોવો જોઈએ. દોરીને રંગ પીવડાવવાથી માંજો બને છે. માંજો અગત્યનો ખરો, પણ કસબ તમારા હાથમાં હોવો જોઈએ. ગમતી વ્યક્તિ ફીરકી પકડે કે આપણે એની ફીરકી પકડીએ, વાયરાને એટલી જ પ્રાર્થના કરવાની કે તમે સંતાઈ ના જાશો…. વર્ષે એકવાર અમે અમારી અગાશી પર આવીએ છીએ. અમારી ઠંડી પડતી જતી ચામડીને સૂર્યનારાયણ તડકાનો પ્રસાદ વહેંચે છે, ત્યારે તમે આરતીની આશકા અમારા પતંગ તરફ રાખજો. ઊંચે જવું ગમે છે. કપાઈ જવાની બીક અમારા મનમાં રમે છે. આવો, ઉત્તરાયણના પર્વને અગાશી પર જઈને ગીત ગાતા ગાતા ઊજવીએ :