ત્યાર બાદ એ વાતો નો સીલસીલો ચાલુ થઇ ગયો. જ્યારે પણ અનીતા જોડે હોય પ્રકૃતિ ત્યારે હંમેશા ખાલી ફોન પર આર્યાન જોડે જ વાતો કરતી રહેતી હતી. આમ ધીમે-ધીમે બંન્ને જણા ઘણા સારા મિત્રો બની ગયા હતા. ધીમે-ધીમે એવું થવા માંડ્યું કે બંન્ને દિવસમાં એકબીજા જોડે એક વાર વાતો ના કરે તો ચાલતું નહીં. એક થી દોઢ મહીનો જતો રહ્યો પણ બંન્ને રૂબરૂ મળ્યા નહોતા. અને એટલે જ એકબીજા ના દેખાવ વિશે બંન્ને એ ઘણી માન્યાતાઓ ખ્યાલોમાં બાંધેલી. બંન્નેની પ્રથમ મુલાકાત ધૂળેટીના દિવસે ઉત્સવના ઘરે થયેલી. એ દિવસે આર્યાન ખૂબજ હતાશ અને દુઃખી હતો. ૧-૨ દિવસ પહેલાજ એની “ગૅટ”ની પરીક્ષાનું પરીણામ આવ્યું હતું. જેમાં એ પાસ થઈ શકેલ નહીં જેથી એને હવે એમ.ફાર્મ.માં એડમીશન મળી શકે એમ હતું નહીં. ધૂળેટી એનો સૌથી ગમતો તહેવાર હોવા છંતા આજે એ સવારનૉ ઉત્સવના ઘરે બેઠો હતો અને આજે એને રમવાની ઇચ્છા ન હતી. બધા નીચે રંગો અને પાણીથી તરબોળ થતા હતા અને આર્યાન ત્રીજા માળે બાલ્કનીમાં બેઠો બેઠો ક્યાંક ખોવાઇને બેઠેલો હતો.