પ્રેમશંકર માસ્તરનો પગાર બહુ મોટો નહોતો. એ જમાનામાં પગારધોરણ અત્યારના જેટલાં નહોતાં. જે મળે તેમાં પૂરું કરવું ને થાળીમાં જે આવે તે ખાઈ લેવું એવો માસ્તરનો સિદ્ધાંત હતો, એટલે ઘર ચાલ્યા કરતું. સગાં-સંબંધીને ત્યાં લગ્નપ્રસંગે વ્યવહાર કરવાના થતા. કોઈ વાર માંદે-સાજે દવામાં પૈસા ખર્ચાતા. બાકી શાંતાગૌરી કરકસરથી ઘર ચલાવતાં ને એવા એમના સંસ્કાર સુવર્ણામાં ઊતરતા. સુવર્ણા સમજુ હતી. સમજદાર માબાપની દીકરી હતી, એટલે સાદાઈથી જ રહેતી. સ્કૂલમાંથી એ કૉલેજમાં આવી તોપણ એની રહેણીકરણીમાં કશો જ ફેર ન પડ્યો.