જે હેતુ માટે એ દિવ્યપુરુષ પધાર્યા હતા તેના સમર્થન માટે તેઓ જાણતા જ હતા કે, તેઓને એક એવા ઉત્તમ શિષ્યની આવશ્યકતા પડવાની જ આબેહૂબ હોય. અને એટલે જ તો પોતાના ક્રાંતિકાર્યના પ્રારંભ અગાઉથી જ પૂર્વાપર આયોજન રૂપે તેઓએ અમીરપેઢીના સમર્થ સદ્. મુનિબાપા પાસે, દદુકાના પ.ભ.શ્રી કેશવલાલ ઠક્કર માટે મહારાજના મુક્ત પુત્ર સ્વરૂપે મોકલે એવી પ્રાર્થના કરી. ત્યારે સદ્. મુનિબાપાએ આશીર્વાદ આપ્યા, "જાવ, એક નહિ બે પુત્ર થશે;પરંતુ આધા તુમ્હારા, આધા હમારા." સદ્. મુનિબાપાના આશીર્વાદ મુજબ મહાપ્રભુના સંકલ્પ સમા મુક્તરાજનું ‘ઘનશ્યામ’ એવું નામ ધારી પ્રાગટ્ય થયું.જે નૂતન ક્રાંતિકારી કાર્ય કરવા ગુુરુવર્ય પ.પૂ.બાપજીએ જહેમત ઉઠાવી હતી તેમાં હવે પોતાના શિષ્યની તાતી જરૂરિયાત જણાઈ.અને એટલે જ તો ગુરુવર્ય પ.પૂ.બાપજી કાયમ મહાપ્રભુને પ્રાર્થના કરતા કે, "હે મહારાજ, મારે ઝાઝા સાધુ નથી જોઈતા.મને એક જ સાધુ આપો, પણ એક સાધુ એવો આપો કે જે આપના સિધ્ધાંતોના દિગતમાં ડંકા વગાડે ને કારણ સત્સંગને વિશ્વવ્યાપી કરે." આ પ્રાર્થના જાણે આવનાર સમયમાં સાકાર સ્વરૂપ પામવાની હોય તેમ ગુરુઅને શિષ્યના મિલનની શુભ ઘડી આવી ગઈ. સંવત ૨૦૩૪ના ચૈત્ર સુદ ૯ એટલે કે ઈ.સ. ૧૯૭૮ની તા. ૧૬-૪-૧૯૭૮ ને રવિવારના શુભ દિને સૌપ્રથમ ગુરુ સાથેનું દિવ્ય મિલન મોટા મંદિરે થયું. પછી તો ઘનશ્યામભાઈએ સાચા શિષ્યત્વને પામવા અહોનિશ જોગ - સમાગમના અખાડા માંડ્યા ને ગુરુનો અતિશે સ્નેહ પામવા આત્મબુદ્ધિના રાજમાર્ગે પ્રયાણ કર્યું. તેઓ દરરોજ ગુજરાત યુનિર્વિસટી લાઈબ્રેરીથી વાંચન પૂર્ણ કર્યા બાદ રાત્રે ૧૦ વાગ્યે સીધા ગુરુવર્ય પ.પૂ.બાપજીના આસને મોટા મંદિરે આવી કલાક- દોઢ કલાક સમાગમનો લાભ લેતા. તેથી કહ્યું છે,