22 જુન, 1941ના રોજ જર્મનીએ ફિનલેન્ડ સહિત અન્ય યુરોપીયન ધરી રાષ્ટ્રો સાથે ઓપરેશન બાર્બારોસામાં સોવિયેત પર આક્રમણ કર્યુ. અચાનક અને અણધાર્યા શરૂ કરવામાં આવેલા આ હુમલાઓના પ્રાથમિક લક્ષ્ય [૬૭] બાલ્ટિક પ્રદેશ, મોસ્કો અને યુક્રેન હતા અને કાસ્પિયન તથા સફેદ સમુદ્રને સાંકળતી A-A લાઈન પાસે અંત લાવવાનું 1941 અભિયાનનો અંત લાવવાનું અંતિમ ધ્યેય હતું. લશ્કરી સત્તાપદેથી સોવિયેત સંઘને હાંકી કાઢવાનો, સામ્યવાદનો નાશ કરવાનો, કહેવાતી 'રહેવાની જગ્યા'ના સર્જનનો હિટલરનો ઈરાદો હતો. [૬૮] આ માટે મૂળ વસતીને ખદેડી મૂકવાની હતી[૬૯] અને જર્મનીના બાકી રહેલા શત્રુઓને રહાવવા માટે જરૂરી વ્યૂહાત્મક સ્રોતોની ઉપલબ્ધિ સુનિશ્ચિત કરવાની હતી.[૭૦] જો કે યુદ્ધ પહેલા લાલ લશ્કર પ્રતિકાર હુમલાઓ માટે તૈયારી કરી રહ્યુ હતુ[૭૧] પરંતુ, બાર્બારોસા એ સોવિયેત સર્વોચ્ચ સત્તાને વ્યૂહાત્મક સંરક્ષણ અપનાવવા ફરજ પાડી. ઉનાળા દરમિયાન ધરીઓને સોવિયેત પ્રદેશમાં મહત્વના લાભ થયા અને તેના કારણે જાન-માલની ભારે ખુવારી થઈ. આમ છતાં, ઓગસ્ટના મધ્ય સુધીમાં જર્મન લશ્કર હાઈ કમાન્ડે નોંધપાત્ર પ્રમાણમાં થાકી ગયેલ આર્મી ગ્રૂપ સેન્ટરના હુમલાઓ બંધ કરવા નિર્ણય લીધો અને દ્વિતિય પાન્ઝેર ગ્રૂપને મધ્ય યુક્રેન તથા લેનિનગાર્ડમાં કૂચ કરી રહેલા દળોની શક્તિ વધારવા માટે તે તરફ વાળવાનો નિર્ણય લીધો.[૭૨] કિએવ હુમલો અત્યંત સફળ રહ્યો, જેના કારણે ચાર સોવિયેત લશ્કરોને ઘેરવામાં અને હરાવવામાં મદદ મળી તથા ક્રીમિયામાં કૂચ ઔદ્યોગિક રીતે વિકસિત પૂર્વ યુક્રેનમાં કૂચ (ખાર્કોવનું પ્રથમ યુદ્ધ) શક્ય બની.