મિયાંંના સમાચાર આપીને ગાડાવાળો તો ચાલ્યો ગયો, પણ વાણિયાને ચિંતા થઈ. ગધેડું થાક્યું હતું. પોતે પણ થાક્યો હતો. પણ હવે હિંમત હારી જાય તો જીતેલી બાજી હારી જાય. વાણિયાએ ગધેડાને બે ડંડા મારીને દોડાવ્યું. પાછળ પોતે પણ દોડ્યો. દોડતાં દોડતાં જ વિચાર કરવા લાગ્યો. ‘મિયાંં દોઢ-બે માઈલ દૂર હશે. હવે મને પકડ્યા વિના રહેશે નહીં. બીજું તો ઠીક, મિયાંંને અર્ધો ભાગ આપવો પડે. મહેનત બધી મારી છે. મિયાંંને મફતનો ભાગ તો શેનો આપું? કંઈક ઉપાય તો શોધવો પડશે.’