ભોળો ભક્ત: (કંટાળીને, અકળાઇ ઊઠીને...) તમને ગણાવું. રામનવમીએ રામનો જન્મ કરાવીએ. શિવરાત્રિએ મહાદેવની પ્રસાદી ગણી, ન પીવાય તોય, ભાંગ ઢીંચી તેમને રાજી કરીએ. અરે, જન્માષ્ટમીએ તો ઠેરઠેર કાનાને ભરચક્ક ટ્રાફિક વચ્ચે ય ઝુલાવીએ. ગણેશ ચતુર્થીએ તો કરોડોનો ધુમાડો કરી દાદાને પધરાવીએ. નવરાત્રીમાં ભણવામાં રજા પડાવીને ગરબે ભટકીએ. અમે તારા માટે આટઆટલું કરીએ ને તું ખરે ટાણે અમને સાથ નથી આપતો...? ગરીબી-મોંઘવારી-ગુંડાગીરી-બેકારી તો તું વધારતો જ જાય છે! તું કંઇક તો બોલ, બકા! તને સંભળાય તો છે ને કે પછી...? (મોટેથી ને રડતાં રડતાં...) હે ભગવાન, અમારો કાંઇ વાંકગુનો? અમારો કંઇ દોષ? અમે તારું શું બગાડ્યું છે કે તું આમ મોઢું સીવી ને આંખો મીંચીને બેસી ગયો છો? બોલ, મોટા, બોલ, બોલ...