‘ના બકા,’ મેં કીધું, ‘સ્વર્ગ હતું. હવે એ નરકમાં ટ્રાન્સફર થઈ ગયું છે. હું તને લઈને તો જઉં પણ પાછા ફરતી વખતે તારે એકલીએ આવવું પડે. મારું માથું વાઢી નાખે તો હું સમાજમાં મોઢું શું બતાવું? મને જવાન સમજી ઠાર કરી દે તો તું કારણ વગર વિધવા બની જાય અને ‘દેખ સકતા હૂં મૈં કુછ ભી હોતે હુએ, નહીં મૈં નહીં દેખ સકતા તુઝે વિધવા બનતે હુએ.’ ન પોસાય, તારું વિધવાપણું હું ન જોઈ શકું.’