જીવનની બપોર યુવાન થયા- ખુબ પૈસા કમાવ્યાં ખુબ પૈસા ઉડાવ્યાં ખુબ સપનાં જોયાં નવા સંબંધો બંધાતા ગયા જૂના સંબંધો વિસ્તરતા ગયા  જીવનની સાંજ વૃધ્ધ થયા- શરીરના સાંધા ઢીલા થયા મિત્રો બધાય છૂટી ગયા એકલા હસ્યા અને રડ્યાં સંબંધો અણિયાળા થતાં ગયા સંબંધોથી ઘવાઈને ફરી કોચલામાં પુરાયાં અને આમજ કોચલામાંથી નીકળીને શરૂ કરેલી જીવનયાત્રામાં કોચલામાં પૂરાઈને ફરી અટકી ગયા. . . . . 11 પ્રતિભાવો : વિઝા અનુભવનું કાવ્ય – મૂકેશ જોષી