કૉલેજમાં અભ્યાસ માટે ગામ છોડ્યા પછી એની સાથે કે ગામ સાથે વધુ સંપર્ક નહોતો રહ્યો. જૂના મિત્રો પાસેથી વાતો સાંભળીને નગીનની દયા આવતી. એના મોટા ભાઈનાં લગ્ન થયાં એના બે વર્ષ પછી એના બાપાનું અવસાન થયું. એ વખતે નગીન માટે કન્યાની શોધ ચાલતી હતી. બાપા મૃત્યુ પામ્યા પછી એના ભાઈ-ભાભીએ પોતાનો અસલી રંગ બતાવ્યો. ધમધમતી દુકાન મોટા ભાઈએ પોતાને હસ્તક લઈ લીધી. એમના ડેલીબંધ ઘરની પાસે બે ઓરડીવાળું જૂનું ઘર હતું. દુકાનના ભાગ પેટે થોડી રકમ અને એ જૂનું ઘર આપીને નગીનને રાજી કર્યો. આછી પાતળી ઘરવખરી સાથે નગીન એ બે ઓરડીમાં ગોઠવાઈ ગયેલો. એના માટે કન્યા શોધવાની વાત હવે હવામાં લટકી ગઈ. લગ્ન થાય તો કન્યાને દાગીના આપવા પડે, જાન જોડવી પડે અને જમણવારનો ખર્ચ કરવો પડે. વળી, કોઈ ચાલાક છોકરી મળી જાય તો મજિયારી મિલકતનો હિસાબ પણ માગે… આ બધું વિચાર્યા પછી નગીનનાં ભાઈભાભીને લાગ્યું કે આના કરતા નગીન કુંવારો રહે એ સસ્તું પડશે. મિત્રોએ આપેલી આ માહિતીના આધારે નગીનની અવદશાનો મને ખ્યાલ હતો…