કુવામાં હોય તો હવાડામાં આવેની વાતને આ (ખાસ તો ભીમદેવની ભાગવાની) ઘટના ટેકો આપતી લાગે છે. તો સામે હમીરજી જેવાનાં શૌર્યનાં કિસ્સાઓ પણ છે. સોમનાથનાં એ પ્રજાજનો (જેઓ યોદ્ધાઓ ન હતા)ની હિંમતનાં કિસ્સાઓ પણ છે. (પછી મહાદેવ જાતે રક્ષણ કરશે કહી સોમનાથનાં પ્રજાજનો હાથ પર હાથ ધરી બેસી રહ્યા જેવી ધડમાથા વગરની વાતો જોડી કાઢી કદાચ લાગતા વળગતાઓએ આ ઈતિહાસને દૂષિત બનાવ્યો છે અને આપણે સત્યાન્વેષણ કર્યા વિના માની પણ લઈએ છીએ !) હવે સ્વયં મહમૂદના ઈતિહાસકારોની વાતમાંથી તથ્ય તારવવા બેસો તો પણ સમજાઇ જાય કે એકાદ લાખના લશ્કરને શું હાથમાં હાથ ધરી બેસી રહેલાં ખોબા જેટલા લોકો પર વિજય મેળવતા એક આખો દિવસ લાગે ? મહમૂદનાં એક લાખ ત્રણ હજાર સિપાહીઓ કપાઈ મર્યા તે શું અંદરો અંદર એકબીજાનાં ગળા કાપી મર્યા હશે ? બાપુ આપનો રોષ વ્યાજબી જ છે, આપણે જ આપણાં ઈતિહાસનું અવમુલ્યન કરીએ છીએ. ભીમદેવની કાયરતાને ડંકા વગાડી યાદ રાખીએ છીએ પણ હમીરજી, રા નવઘણ, તેના નાગર સેનાપતિ, સોમનાથનાં અઢારે વરણનાં યોદ્ધા નહીં છતાં યુદ્ધે ચઢેલા નગરજનો, આબુનો વિશળદેવ કે માળવાનો ભોજદેવ આ બધાને ભુલી જઈએ છીએ. આપણે “૩૦૦” જેવી ફિલ્મ કદી નહીં બનાવી શકીએ !!!