રવજીભાઇ પેન્ટનાં ખિસ્સાંમાં હાથ નાખી ઊભા ઊભા જોઈ રહ્યા હતા. શરીરમાં ઘણા દિવસનો ભેગો થયેલો થાક તો હતો જ છતાં મન આનંદમાં હતું. આમ તો એક મહિના અગાઉ બધી તૈયારીઓ આદરી લીધી હતી. કપડાં, રાશન, ઘરેણાં વગેરેની ખરીદી પણ પતાવી દીધી હતી. બાકી રહેતું બધું હળવે હળવે દોરાની ગૂંચ ઉકેલાય તેમ ઉકેલાતું જતું હતું. બસ, હવે ચિંતાના થોડા કલાકો બાકી હતા. તેમણે જે ધાર્યું હતું તેના કરતાં વિશેષ સારી રીતે પાર પડતું જતું હતું. જોકે મહિના અગાઉ જે પ્રકારની ચિંતા કોરી ખાતી હતી તે વિશે અત્યારે સાવ હળવાફૂલ હતાં. આમ તો એ ચિંતા પણ એવી હતી કે કોઈને કહીને સમજાવી શકાય એમ તો હતું નહીં, છતાં દસ વરસના અનુભવ પછી એમનું મન અંદરથી તો આશ્વાસન દેતું જ હતું કે બધું બરાબર પાર ઊતરશે જ અને બધું બરાબર પાર ઊતર્યું.