પોતાની આંખોમાં એક તરફ ખુશીનાં આંસુ હતાં કારણ કે છેલ્લાં ત્રીસ – ત્રીસ વર્ષોથી નિત્યાં એકલી-અટૂલી આ અગોચર વિશ્વમાં આત્મા સ્વરૂપે ભટકી રહી હતી, કોઈ તેને જોઈ કે સાંભળી શકતું હતું નહીં. . જાણે આ સ્વાર્થી દુનિયામાં પોતાનું કોઈ હોય જ નહીં એવું પોતે મહેસુસ કરી રહી હતી….