(૪૨) જ્ઞાની જન પોતાની કરણી તથા પોતાનાં કહેવાતાં પાપો બદલ ક્ષમાપાત્ર છે જ. પરંતુ તેમાં વળી વિશેષતા એ છે, કે પોતાનાં કર્મો, તથા પ્રાણોથી મુક્ત થતાં એને ઈશ્વરીય કામ પણ મફતમાં મળી જાય છે, એ “પ્રસાદ”ની ખૂબી છે. ભલાઈ કરનારને તો, પોતાની મજુરીનો લાભ (ફળ) મળે છે. એ જેટલું પુણ્ય કરે, તેટલું પરલોકમાં ફળ પામે છે. પરંતુ, મજુર કે ગુલામ, કદીયે ઘરનો માલિક ન હોઈ શકે. અને વળી, મજુર કે ગુલામ અનંત કાળ સુધી ઘરમાં રહી પણ ન શકે, ને મજુરી તથા ચાકરી પૂરી થતાં એને ધકેલીને ઘરની બહાર કાઢી મૂકવામાં આવે, તેથી, મુર્ખ જન પુષ્કળ કષ્ટ ઉઠાવીને ટા તપ વડે ભલાઈ કરીને પુણ્ય કમાય, તો, બહુ બહુ તો પિતૃયાણ (રૂપી નીચલી કોટિનાં સ્વર્ગ) ને પંથે ચાલતો, અમુક નિયત કાળ સુધી સ્વર્ગીય ભોગ પામે. તોયે, એ માલિકની જેમ સ્વેચ્છાચારી તો ન જ થઈ શકે, ને ભોગ સમાપ્ત થતાં, એને પાછો અહીં ધકેલી મૂકવામાં આવે.