ભારત સરકારના કાયદામંત્રી એચ. આર. ગોખલેની જાહેરાતથી જ અમારી જવાબદારી વધી જતી હતી. હું અને શૈલેશ બે જ ભૂગર્ભમાં, બાકી તમામ જેલમાં. ગોખલે આવશે તો શું પહેલાંના ઇતિહાસનું પુનરાવર્તન થશે ? શું જેમને આંદોલન સાથે સ્નાન સૂતકનો સંબંધ નથી, તેમની સાથે વાતો કરશે ? શું ખરેખર સરકાર પરિણામ ઇચ્છે છે? શું સરકાર ‘શહાદત’ના વધતા જતા આંકને અટકાવવા કૃતનિશ્ચયી છે ? શું સરકાર હવે ગુજરાતમાં શાંતિ ઇચ્છે છે? શું વિદ્યાર્થીઓની માંગણી સરકાર સમજી શકી છે ? આવા અનેક સવાલો મનમાં ઊભા થાય ..... પણ બહાર નીકળીએ તો ધરપકડ નિશ્ચિત હતી. ડર ધરપકડનો ન હતો, ડર હતો તો આંદોલનનો. પણ જે થાય તે; પડશે તેવા દેવાશે સમજી, એક મક્કમ નિર્ધાર કર્યો કે ગાંધીનગરના હાલ હવાલ તો જાણવા જ જોઇએ અને હું અને મજીદ નીકળી પડ્યા. અમારો એક સહારો હતો નિરુપમ નાણાવટી. તેના પિતાશ્રી તે સમયની રાજ્ય સરકારના કાયદા પ્રધાન હતા, અને ખૂબ સિનિયર કોંગ્રેસમેન. હિંમત કરી અમે ગાંધીનગર મંત્રીમંડળના નિવાસસ્થાનમાં બંગલા નંબર 6માં પહોચ્યા. તે સમયે આજના જેવી કોઈ સિક્યુરિટી નહિ, એટલે સરળતા રહી. પણ હજુ તો અમારો પ્રવેશ થાય છે, ત્યાં જ મુરબ્બી દિવ્યકાંતભાઈ એ બૂમ પાડી : ‘ગેટ આઉટ' ! તમારી હિંમત કેમ ચાલી અહીં આવવાની ? પોલિસને જાણ કરવાના આદેશ તેમના પી. એ.ને તેમણે આપ્યો.