એક કેળવણીકાર સર્જકને મૂલ્યસંઘર્ષમાં રસ છે. એમનું અંતર સમાજના પ્રાણપ્રશ્નો સાથે જોડાયેલું હતું. એ સમાજદર્શન કરી સામાજિક ક્ષેત્રના અને સંઘર્ષની ગોઠડી માંડે છે. આ ગોઠડીમાં માનવ કેન્દ્ર સ્થાને છે. મનુષ્ય કઈ રીતે જગતને જુએ છે એની એક શ્રેષ્ઠ ઊર્મિ નિર્વ્યાજ સ્નેહની જગત પરની, મનુષ્ય પરની અસર એમના સર્જનનો કેન્દ્રસ્થ વિષય છે. એમને મન અનિષ્ટમાં પણ ઇષ્ટ સમાયેલું છે. અને એ ઇષ્ટનું એમને કુતૂહલ છે. ખલ પાત્રો પણ એમના સ્નેહાધિકારી બને છે. દર્શકે કહ્યું કે સાહિત્ય એ હૃદયની નીપજ છે અને પ્રશ્નોનો ઉકેલ એ બુદ્ધિનો વિષય છે. એમણે સર્જનને હૃદયનું દ્વાર ઠેલવયું છે.