‘માધવી, મને લાગે છે આ કોઈ વિચારીને રમાઈ રહેલી ચાલ છે. હું જો સાચી હોઉં તો આ સુકેતુ કોઈ સાધક છે જ નહીં, વેપારી છે. એનું કામ જ છે નાની, નિર્દોષ હિંદુ સંસ્થાઓમાં પગપેસારો કરીને સંસ્થા ગળી જવાની અને પછી એના નામે હોટેલ જેવી વ્યાપારી પ્રવૃત્તિ કરવાની.’ આરતી માસી હજી શોકમાં હતા : ‘તે જોયું માધવી, લાલ કોઠીમાં તો રીસેપ્શન કાઉન્ટર પણ હતું, જેવું હોટલોમાં હોય છે ને વળી પાછું એની પર હાજર કોઈ ગોરી સાધિકા… હવે આ આશ્રમ ક્યાં રહ્યો? આ તો હોટલ છે… યોગ શીખવતી સ્પિરીચ્યુઅલ હાટડી જેવી રિસોર્ટ. આ ક્યાં હવે આશ્રમ રહ્યો જ્યાં સાધક નહીવત ભેટ ધરીને કે મફત રહેતા, હવે તો તેં જોયું નહીં રોજના હોટલની જેમ બિલ ફાડવામાં આવે છે? હવે એમાં મારું સ્થાન ક્યાં? મને એ જ પ્રશ્ન ડરાવે છે.’