‘જોજે ક્યાંક તે વરમાળા લઈને ન ઊભી હોય!’ મિત્રો મશ્કરી માંડતા. આનંદ પોતે જોકે એવાં દિવાસ્વપ્નોમાં ન્ાહોતો રાચતો. કચકડાની નાયિકા કંઈકેટલાં કુંવારાં હૈયાંની ધડકન બની જતી હોય છે, પોતે એમાંનો એકમાત્ર. પ્રશંસકે પોતાની મર્યાદાનો ખ્યાલ રાખવો ઘટે. એટલું વિવેકભાન તો તેને સાબૂત હતું.