નર્મદાના એક કિનારે ઝાલરટાણાની આરતી થઈ રહી હતી. મંદિરના મુખ્ય પુજારી આરતીમાં મગ્ન હતા. ત્યાં જ બીજી તરફ એમના શિષ્યો નર્મદાની શરણે આવેલા યજમાનોની ક્રિયાવીધિઓ આટોપવામાં વ્યસ્ત હતા. એમાંનો જ એક શિષ્ય – પથિક, મંદિરની ઝાલર સાથે તાલ મિલાવતા જઈ પોતાની જાંઘ પર થાપટો આપતો જઈમંત્રો ઉચ્ચારી પોતાને ફાળવેલા યુજ્માંનની વિધિ કરવામાં લીન હતો.પણ અચાનક ઝાલર અને એની થાપટ વચ્ચેની કડી તૂટી, અને એમાંને એમાં એણે ભળતાં મંત્રો બોલવા શરુ કરી દીધા. મિનીટ બે મિનીટ ખોટા મંત્રોચ્ચાર ચાલતા રહ્યા પણ પાછળથી એણે અધ્યાય પર ફરીથી પકડ મેળવી લીધી. યજમાનને તો એ ગોટાળાનો અંદાજ પણ ન આવ્યો, પણ બાજુમાં જ બીજા યજમાનની વિધિ કરાવી રહેલ એક વડીલ પંડિતે એની ભૂલ પકડી પાડી. યજમાન સામે ‘હો હા’ કરી એને ખખડાવતા, યજમાનને પોતાને પણ વિધિ ખોટી થઇ હોવાનો રંજ રહી જશે એમ ધારી તેમણે સીધી મુખ્ય પુજારી સાથે વાત કરવાનું નક્કી કર્યું.