દેવજીની નીંદરમાં ખલેલ ન પડે એમ રાજ પ્રથમ વાર મેડીનાં પગથિયાં ચડ્યો. ‘આટઆટલા દિવસથી મૂંઝાઉં છું. મે માર્ગ ચીંધો, ઓમ!’ શબ્દોભેગું ડૂસ્ાકું અફળાયું. કોણ, દેવી રડે છે! વિહ્વળ થતાં રાજે બારણાંની તિરાડમાંથી જોયું તો ફોટોફ્રેમને સીનાસરસી ચાંપી આંસુ સારતી તેજલે છેવટે એ ફ્રેમ ટિપાઈ પર મૂકી અને એમાંની તસ્વીર જોતાં જ દિમાગમાં ખળભળાટ મચ્યો હોય એમ ‘દેવી!’નો સાદ પાડી બારણું હડસેલી તે રૂમમાં દાખલ થયો.