આ વેલ્યૂની ટ્રેઇનિંગ બાળપણથી મળવી જાઇએ. આજકાલના માતા-પિતાઓ એવું માનતા હોય છે કે મારા સંતાનનો બેસ્ટ ગ્રેડ જ આવવો જાઇએ, દરેક ગેમમાં જીત જ મળવી જાઇએ. ‘ક્યાંય પણ બીજા નંબર ન ચાલે’ તેવી માન્યતા બાળકમાં સ્પોર્ટ્સમેન સ્પિરીટનું ખૂન કરી નાંખે છે. દરેક તબક્કે હાર-જીત તો થતી જ રહે છે. જીત થવી એ ઇચ્છનીય છે પણ અનિવાર્ય નથી. હારી જવું એ માત્ર સફળતા તરફ દોરી જતી એક ‘શિક્ષણ પ્રક્રિયા’ જ છે. અને એ રીતે જા અસફળતા કે હારનો સ્વીકાર થાય તો સ્પોર્ટ્‌સમેન સ્પિરિટ જળવાઇ રહે. પોતાના પ્રતિસ્પર્ધીને જીત બદલ દિલથી ધન્યવાદ આપવાનું બિહેવિયર વધારે શાંતિ આપનારું હોય છે. પ્રેક્ષકો પણ આ ઘટનાને બિરદાવે છે અને સમગ્ર હરિફાઇ કે ગેમનું ગૌરવ વધે છે.