(1) પ્રથમ પ્રીતિદેખો મિતાઇ !અંધ ઘુમડ વેગે આવેઝંઝા દૂર દિગંતેરુદ્ર તડિત તેગેનિયમ કરમ ઘોળ્યાં જાયરેધરમ બને ધૂળ;હૈયું ક્યાંથી હાક્લ્યું રહે?હચમચે ધરમૂળ-ટગલી ડાળે મન તો જાણેથથરે પીળું પાંદ;આંધી પાછળ ઊગતો આવેઆછો કાનાઇ ચાંદ.++++++++++++++++++++++++++++++++(2) દ્વિધાહાય રે, મિતાઇ !અસહ્ય હાહાકાર ! દ્વિધા…