કોઇ નવાં બીજ, ખાતર, દવા કે પદ્ધતિનો આપણો વિરોધ નથી. કોઇ નવો આયામ અન્ય વિસ્તારમાં- ત્યાંની જમીનો અને ત્યાંના આબોહવા-પર્યાવરણમાં અનુકૂળ આવી ગયો હોય તો ત્યાં એ ઉત્તમ પરિણામ આપતો હોય એ કબુલ ! પણ આપણી જમીન, આપણી પાણીની સોઇ, આપણાં ઠંડી-ગરમી, આપણાં બજારની રૂખ અને આપણાં ખિસ્સાની પહોંચ –એ બધામાં મેળ બેસે એમ છે કે કેમ તે તપાસ્યા વિના ઉલળીને કૂદકો મારી દઈએ તો ક્યારેક ભૂંડાઇના ગળોટિયું ખાઇ જઈ,માથામાં ફૂટ્ય કે હાથ-પગમાં ભાંગતૂટ કરી બેસીએ. એટલે પહેલાં નવા આયામને નાના પાયે પોતાની વાડીમાં અવાણી લેવાનું દ્રષ્ટિવંત ખેડૂતો ગોઠવતા હોય છે. દા.ત. બીટી કપાસમાં આજે એટલી બધી જાતો બહાર આવી ગઈ છે કે તેમાંથી કઈ જાત વાવવી એ અમારે મન એક વાર મુંઝારો બની ગયેલો. એક અજાણી જાતને “વીર વિક્રમ” માની થોડી ચકાસણી વિના મોટાપાયે વાવી દીધેલી. જ્યારે કપાસ પાક્યો ત્યારે ખબર પડી કે ‘ભારે કરી, આતો નીકળ્યો વૈતાળ !’ હવે ? અમારું વરસ ગયું નલ્લે ! પછી થી તો અજાણ્યું બીજ પહેલાં એક કે વધીને બે થેલી જ વાવીએ, અને અમારી વાડીમાં કેવું હીર દેખાડી શકે છે, તે ચકાસીએ અને સારું લાગે તો પછીના વરસે મોટે પાયે અપનાવવાનું નક્કી રાખ્યું છે.