હજી પણ, ખડક પર ખડકના એક હિસ્સાની જેમ એ બેસે છે. હજી પણ, હવાથી ઉડતા વાળ અથવા રેશમી ઝભ્ભાની સતત ઊડતી ચાળ સરખી કરવાની દરકાર કરતો નથી. હજી પણ, મોજાંની વાછટથી ભીના થયેલા વાળમાંથી ટપકતાં-રેલાતાં પાણીને લૂછતો નથી. હજી પણ, ચિત્રકાર સામે બેઠેલા મોડલની જેમ એ અચલ બેઠો રહે છે અને મોજાંઓનું આવાગમન અને સૂર્યાસ્તો જોતો રહે છે. આટલા વરસમાં એણે એક પણ વાર મારા તરફ દૃષ્ટિ કરવાની કોશિશ કરી નથી. મને એના વિશે કંઇ ખબર નથી, સિવાય કે થોડા અનુમાનો. સિત્તેરની આજુબાજુની એની વય જોતાં જવાબદારીઓમાંથી મુક્ત થયેલો માણસ જણાતો હતો. રોજેરોજ બદલાતો એનો પહેરવેશ જોતાં એ કોઈ સમુદ્ર પરિવારનો માણસ દેખાતો હતો.