નક્ષતના હાથની આંગળીએ હીરાની કિંમતી વીંટી હતી. એષાની આંગળીએ કશું ન હતું. પણ એણે કાનમાં જે બૂટિયાં પહેર્યાં હતાં એ ત્રણ દરવાજા આગળ ફૂટપાથ પર બેઠેલી બાઈ પાસેથી લીધાં હતાં. સાવ સસ્તાં બૂટિયાં. એષાને એ બૂટિયાં શોભતાં હતાં. એષા હતી જ એટલી રૂપાળી કે એ જે પહેરે એમાં શોભી ઊઠે. નક્ષત એષાના રૂપ પાછળ લગભગ ઘેલો થયો હતો પણ એષા રોડસાઈડે મળતાં પાંચ રૂપિયાનાં બૂટિયાં પહેરે એ એને ગમ્યું નહીં. એ બોલ્યો :