ગામમાંથી મજૂરી માટે છોકરાંઓને તૈયાર કરવા માટે રતનાને સારું એવું કમિશન મળવાનું હતું, પછી એ વાતમાં મોણ નાખવાનું શાનું બાકી રાખે ? સમજાવી પટાવીને એણે પસલા ડાભી પાસે ભરતને મોકલવાની હા પડાવી જ લીધી. ગામના પચ્ચી પચ્ચી ભાઈબંધો સંગાથે હોંશેહોંશે ગોવિંદકાકાના ખેતરમાં બીટી કોટનની મજૂરી કરવા કુંવારવા જતા ભરતને આવનારી મુસીબતોનો ક્યાં જરાય અંદાજ હતો ? ઘરે તો સૂરજદાદા માથે આવે ત્યાં સુધી નિરાંતે ઘોરતો રહેતો. મા કેટલીય વાર આવી આવીને માથે હાથ ફેરવી જતી અને ટહુકો કરી જતી. હાલ દીકરા, હાલ બેઠો થા ને સિરાવી લે (નાસ્તો કરી લે) એટલે હું ય પરવારીને બીજે કામે લાગું. હત્તર કામ બાકી પડ્યા છે.’ એને બદલે અહીં મળસ્કે પાંચ વાગ્યામાં તો ખેતરે પહોંચીને કપાસનાં ફૂલો તપાસવાનાં. બીટી કપાસનાં નાજુક ફૂલોની પાંદડીઓ પીંખાઈ જાય તો ખેડૂતને મોટું નુકશાન થાય. એટલે ફૂલો ચેક કરવામાં બહુ કાળજી રાખવી પડે. વાંકા વળીને એક એક ફૂલ ચેક કરતાં તો કમરના કટકા થઈ જાય. એમાં જો ભૂલેચૂકે બે ઘડી આરામ કરવા ગયા તો ખલાસ ! પડખામાં જોરદાર લાત પડે ને ‘ઓય મા’ કરતી રાડ નીકળી જાય.