છતાં બન્નેને સેતુની યાદ આવ્યા કરતી. તેના દૈનિક જીવનમાં વારંવાર સેતુની ખોટ લાગતી. રુદ્રી સેતુને વધુ યાદ કર્યા કરતી, ક્યારેક રડી પડતી. વિશ્વેસ સમજાવતો, “આપણે ભૌતિક સમૃદ્ધિ માણીએ છીએ; જે કંઈ બે’ક રૂપિયા ભેગા થઈ રહ્યા છે તે સેતુના ભવિષ્ય માટે તો છે જ. તું આમ વારંવાર રડ્યા કરી સેતુને યાદ કર્યા કરે તે કેમ ચાલે ? વળી દાદા-દાદી તેને ખૂબ પ્રેમથી સચવે છે. સેતુ પણ તેમની સાથે હળી ગયો છે.”