દુર્ગાઃ ઓહ,ઉલ્કા!… (ડૂસકાં ખાવા માંડે છે) એ ઉલ્કાને ચાહે છે. પછી આ દુર્ગાને ચાહે પણ શાના? હું હવે અહિયાં નહીં રહું. એમની તબિયત પણ સારી થતી જાય છે. હવે એમની ઉલ્કા આવીને એમને સંભાળી લેશે. શોભાબહેન બહાર ગયાં લાગે છે. આ પત્ર… હાય રે!… મારાં આંસુએ એના અક્ષરો પણ ભીંજવ્યા.. હવે તો હું ઘેર જ જતી રહીશ. પણ એમનાં ભાભી — મારાં બહેન – શોધાશોધ કરી મૂકશે… લાવ, ચિઠ્ઠી મૂકી જાઉં.