મને ચડેલા આ અફીણના અમલને મારી જ દીકરી તર્જનીએ પીંછીની પીછવાશથી 1984માં ઉતારી દીધો. જીવનમાં મારી છેંતાળીસ વરસની ઉંમરે એણે સમજાવ્યું કે બચી જવું એ કંઈ પરાક્રમ નથી – માફી આપવી એ ‘પરાક્રમ’ છે. પણ મેં જે વાક્ય મારાં મા-બાપને લેખક થયા પછી પણ ન કહ્યું, ન કહી શક્યો એ વાક્ય મને મારી દીકરીએ એની એક જ વર્ષની વયમાં કહી દીધું : ‘પપ્પા માફ, પપ્પા માફ.’