કૃષિ સુધારાના એજન્ડામાં માત્ર "ભાવ" પર ધ્યાન કેન્દ્રીત કરવામાં આવ્યું એટલે 1970ના દાયકામાં શરૂ થયેલી "નવી ખેડૂતોની ચળવળ"ની પીછેહટ થઈ. આનાથી પગલે નાના અને મોટા જમીનધારક ખેડૂતોમાં એકતા આવી ગઈ છે ત્યારે જમીનદારી, સિંચાઈ, ક્રેડિટ, જમીનનો ઉપયોગ અને પાકની પેટર્નને લગતા મૂળભૂત માળખાકીય સુધારા ખોરંભે પડ્યા. એમ.એસ. સ્વામીનાથન કમિટિની (નેશનલ કમિશન ઓન ઓન ફાર્મર્સ -2004-06) ભલામણોનો આધાર આ જ રહ્યો છે. તેમણે એ સ્પષ્ટ કર્યુ છે કે લોન-માફી ‘’અસરકારક’’ નહી રહે. લાંબા ગાળાના ઉકેલ સૂચવતા કહ્યું કે આર્થિક અને પર્યાવરણીયની દ્રષ્ટીએ ટકે તેવી ખેતી જરુરી છે. જેના માટે રાજ્ય સરકારે ખેતીમાં ટેકનોલોજી, વેપાર અને ખેડૂતોની તાલીમ પર ભાર મૂકવો જોઈએ. આ સુધારાઓ અમલી ન બનતા ભારત જુદા-જુદા સ્વરુપની કૃષિ કટોકટીનું સાક્ષી બની રહ્યું છે. પરિણામે નાના અને સીમાંત ખેડૂતો વધ્યા છે, તેમનું સ્થળાંતર પણ વધ્યું છે.