રોહન પણ બધી તૈયારી કરી ચુક્યો હતો, તેને તો માત્ર રાત્રે ૧૨ વાગે એની રાહ જોઇને જ બેઠો હતો, સમય પણ આજે કીડીવેગે પસાર થઇ રહ્યો હતો, કેટલીકવાર તો એને ઈચ્છા થઇ કે ઘડીયાળના કાંટા પોતાના હાથથી ફેરવી નાખી બાર વગાડી દઉં, પણ સામે અવંતિકાના ઘરમાં પણ બાર નહિ વાગે એ વિચારે એ બેસી રહ્યો, રાત્રે નવ વાગ્યાથી એ વરુણ પાસે જતો રહ્યો, રોહનના ઘણાં મિત્રોમાં વરુણ એનો સૌથી ખાસ મિત્ર હતો, અને એને પોતાની કાર પણ હતી, બધી જ વ્યવસ્થા વરુણે જ ગોઠવી આપી હતી.