આર્થિક સર્વેક્ષણમાં દર્શાવાયેલ આંકડા પરથી, અર્થતંત્રની માંગની બાજુએ રોકાણો બુરી રીતે પ્રભાવિત થયા છે, જોકે આનો પડઘો જીડીપીની વૃદ્ધીમાં ધારેલ, તીક્ષ્ણ ઘટાડામાં પરિવર્તિત થયો નથી. જો વધી રહેલ કેપિટલ- આઉટપુટ રેશીઓમાં નોંધપાત્ર ઘટાડો આવે તોજ માની શકાય કે જીડીપી વૃદ્ધિના ઊંચા આંકડાઓ સાચા છે. પણ આવું થયું છે તેવું દર્શાવતું કશુંજ થયું નથી. માત્ર ૨૦૧૫-૧૬ સુધીના જ રોકાણોના આંકડાઓ ઉપલબ્ધ છે. આ આંકડાઓ રોકાણદરમાં સતત ઘટાડો દર્શાવે છે- જીડીપીના ટકા તરીકે કુલ મૂડી નિર્માણ, જે ૨૦૧૧-૧૨માં ૩૯% હતું ત્યાંથી ઘટીને ૨૦૧૫-૧૬માં ૩૩.૩૫ થયું. હકીકતમાં, જીડીપીના ટકા તરીકે, ફિક્સ રોકાણદર- કુલ ફિક્સ મૂડી નિર્માણ આ ગાળા દરમ્યાન ૫ પર્સન્ટેજ પોઈન્ટ જેટલું ઘટ્યું, અને ૨૦૧૬-૧૭માં તેમાં બીજા ૨ પર્સન્ટેજ પોઈન્ટનો ઘટાડો નોંધાયો. ૨૦૧૭-૧૮માં જયારે ખાનગી કોર્પોરેટ ક્ષેત્ર, અર્થતંત્રનું મુખ્ય રોકાણ એન્જીન બની ગયું છે ત્યારે લાગી રહ્યું છે કે આમાં વધુ ઘટાડો નોંધાશે. આર્થિક સર્વેક્ષણમાં નબળા રોકાણો માટે કેટલેક અંશે “બેવડા સરવૈયાની સમસ્યા”- ખાનગી કંપનીઓને વધુ પડતું પ્રાધાન્ય અને જાહેર ક્ષેત્રની બેન્કોના કમરતોડ નબળા ધિરાણને, નાણાકીય કટોકટી જવાબદાર માનવામાં આવ્યું છે.