અત્યારના અમરેલી જીલ્લામાના એક નાનકડા ગામની કાંઈ કેટલાય વર્ષો જૂની આ વાત છે. ગામમાં એક સંતની પધરામણી થઈ અને વાજતે ગાજતે ગામલોકોએ તેમનું સામૈયું કર્યું છે. રાતનો પહોર થયો અને સંતવાણીનો દોર શરૂ થાય છે, ડાયરો ધીમે ધીમે જામતો જાય છે, એક પછી એક મર્મસભર ભજનો રામસાગરના રણકારે ગવાઈ રહ્યાં છે અને એમાં એક કોડીલી જુવાન કન્યા પણ ડાયરામાં ધ્યાન દઈને વચનોને હૈયામાં ઉતારે છે અને અંતરમનમાં અલખને આરાધે છે. મોડી રાતનો – લગભગ પ્રભાતનો પહોર થયો છે, અને ડાયરો વિખેરાઈ રહ્યો છે, પણ કન્યા પોતાના સ્થાને અવિચળ છે. સંતના ધ્યાનમાં આ વાત આવી એટલે તેમણે કન્યાને પૂછ્યું, “બોલ દીકરી, શું વાત છે? કાંઈ કહેવું છે?”