નાટકમાં જન્મ આપનારી માતા મહાન કે પાલક માતા મહાન ? તે વિચારની આજુબાજુ બધી ઘટનાઓ ફર્યા કરે. શહેરના પ્રતિષ્ઠિત અને શ્રીમંત રાવ પરિવાર પર હુમલો થાય છે ત્યારે ઘરના બધા સભ્યો બેબાકળા થઈને ઘર છોડી ભાગી જાય છે. સંજોગોવશાત્ ઘરમાં એક વર્ષના દીકરાને લેવાનું પણ તેની માતાને યાદ આવતું નથી અને દીકરાને બચાવવા માટે ઘરની નોકરાણી તેને લઈ જઈને પોતાને ત્યાં મોટો કરે છે. બેએક વર્ષ પછી અસલ માતાને આ વાતની ખબર પડે છે ત્યારે એ ન્યાય માગવા જાય છે. ન્યાય આપનાર અધિકારી કહે છે કે એક ગોળ વર્તુળ દોરો. તેમાં વચ્ચે દીકરાને રાખો અને એ દીકરાનો હાથ બંને છેડેથી બેય માતા પકડી રાખે. જે માતા દીકરાને ખેંચી જશે તેણે દીકરાને લઈ જવાનો. અને જન્મ આપનારી મા અને પાલક મા બંને દીકરાનો એકએક હાથ પકડીને ઊભી રહે છે અને જેવો અધિકારી કહે છે કે ખેંચો કે તરત પાલક મા દીકરાનો હાથ છોડી દે છે. અધિકારી કહે છે કે આવું કેમ કર્યું ? તો પાલક માતા જવાબ આપે છે કે ‘જે દીકરાને મેં જતનપૂર્વક મોટો કર્યો હોય તેનો હાથ ખેંચતાં મારો જીવ કેવી રીતે ચાલે ? એમ કરતાં એને વાગી જાય તો ? એના કરતાં તો ભલે એને જન્મ આપનારી મા એને લઈ જાય, પણ હું એને ખેંચી ના શકું.’