રોબોનને વિચારતો અટકાવવા અને વાત આગળ વધારવા વિનસ બોલી, ‘પ્રાણીઓની ઘણી બધી પ્રજાતિઓ લુપ્ત થતી જતી હતી તો માણસોની વસ્તી ખૂબ વધતી જતી હતી. ટેકનોલૉજી ખૂબ આગળ વધે, અલ્ઝાઈમર કે કેન્સર જેવા રોગોની દવા શોધી કાઢે, માણસની ઉમર વધારી મૂકે એટલે થાય શું? વધી રહેલા માણસોની સંખ્યાનો આંકડો પ્રવેગ પકડે. ઘણાં દેશોમાં નિવૃત્તિની વયમર્યાદા વધી ગઈ હતી. હવે પંચોતેર વર્ષે વ્યક્તિ ઘરડી થાય તો પણ ઑફિસે જવું પડતું. ‘વર્ક ફ્રોમ હોમ’ કે રોબોટ અને મશીનોની હાજરીને કારણે માનવકલાકોમાં ખાસ ફરક પડ્યો ન હતો. ઇન્સ્યોરન્સનો મોટો પ્રોબ્લેમ વિશ્વ સમક્ષ આવીને ઉભો હતો કારણ કે માણસ પોતાના શરીર પાછળ ખર્ચા વધાર્યે જ જતો હતો, ધીમે ધીમે તે કૃત્રિમ વસ્તુઓ પોતાની અંદર ફીટ કરાવીને પોતાની લાઈફસ્ટાઈલ અને આયુષ્ય વધારી રહ્યો હતો. પેસમેકર, સ્ટેન્ટ, પ્લેટ વગેરે મુકાવાની શરૂઆત તો વીસમી સદીમાં થઇ જ ચૂકેલી. પણ સમય જતાં ભૌતિકવાદની ચરમસીમા આવી ગઈ હતી અને પૃથ્વી તેના સ્ત્રોતો પૂરા પાડવા માટે ટૂંકી પડતી હતી.’