‘ઓ.કે….હું તને સાથે રહેવા મજબૂર નહીં કરું.’ કશિશ આટલું બોલીને ટેબલ પરથી ઊભી થઈ ગઈ. દોડીને પોતાના રૃમમાં જતી રહી. એ આખો દિવસ બંનેએ પોત પોતાના રૃમમાં એકબીજાની રાહ જોયા કરી, પણ બેમાંથી એક પણ ઝૂકવા તૈયાર ન હતાં એટલે એકબીજાના રૃમમાં ગયા નહીં. સાંજે ભારે હૈયે કશિશે બે-ચાર જોડી કપડાં અને પોતાની જરૃરી ચીજવસ્તુઓ લીધી.. પણ ક્યાં જવું? સામાન પેક કરીને એણે પોતાને સવાલ કર્યો. પપ્પાને ત્યાં તો હવે કોઈ એને સ્વીકારશે નહીં અને આ સિવાય તો કોઈ બીજું ઘર એને નથી. સ્ત્રીની આ કેવી મજબૂરી કે જે ઘરને એ પોતાના હાથોથી સંવારે – બનાવે એ જ ઘરને એ પોતાનું માની ન શકે? કશિશ પાસે આજે પતિનું ઘર કે પિતાનું ઘર છે, પણ એનું પોતાનું કહેવાય તેવું કોઈ ઘર નથી. આ કેવી લાચારી?