જીવનનાં ૨૩-૨૩ વર્ષ સુધી સંનિષ્ઠ અને નીડર પત્રકાર તરીકે કાર્યરત રહીને ઝવેરચંદ મેઘાણીએ પત્રકારત્વના ક્ષેત્રે અનોખી ભાત પાડી હતી. 'ફૂલછાબ'માં તંત્રી તરીકે ફરજ બજાવતા ઝવેરચંદ મેઘાણી રહેઠાણ બોટાદ અને કાર્યસ્થળ રાણપુર વચ્ચે દરરોજ ટ્રેન દ્વારા આવ-જા કરતા. ૧૯૨૨માં પ્રગટ પ્રથમ પુસ્તક 'કુરબાનીની કથાઓ' સહિત તેમનાં અનેક લોકપ્રિય પુસ્તકોનું સર્જન રાણપુરમાં થયું. એપ્રિલ ૧૯૨૫માં મહાત્મા ગાંધી સાથે ઝવેરચંદ મેઘાણીની પહેલી મુલાકાત રાણપુરમાં થઈ હતી. તે સમયે રાણપુર સુધરાઈ દ્વારા ગાંધીજીનું વિશેષ સન્માન કરાયું હતું. નિર્ભય બનીને અંગ્રેજ સરકાર સામે અહિંસાપૂર્વક લડત કરવાની સહુને ગાંધીજીએ ત્યારે પ્રેરણા આપી હતી. પ્રેસમાં ગાંધીજીએ રાત્રી રોકાણ પણ કર્યું હતું. ૧૯૩૧માં ગાંધીજીને સંબોધતું કાવ્ય 'છેલ્લો કટોરો' ઝવેરચંદ મેઘાણીએ રાણપુરમાં રચ્યું અને 'રાષ્ટ્રીય શાયર'નું ગૌરવભર્યું બિરૂદ પામ્યા. ગાંધીજી અને ખાદી એકબીજાનાં પૂરક હતાં. દેશની આઝાદી માટેની લડતોનાં સ્વાતંત્ર્ય-સેનાનીઓનો પોષાક ખાદીનો જ રહેતો. ઝવેરચંદ મેઘાણી પણ ખાદીનાં વ સ્ત્રો પહેરતા. રાણપુર સ્થિત 'ફૂલછાબ'કાર્યાલયમાં ખાદી-વિભાગ દ્વારા ખાદીનાં વપરાશને પ્રોત્સાહન આપતા. આથી રાણપુર સ્થિત ખાદી સંસ્થામાં ગાંધી-મેઘાણી પ્રદર્શનની સ્થાપના થઈ તેનું સવિશેષ મહત્વ છે.