આ દશામાં પણ મામા હસી પડ્યા. 'હવે દોડવાનું નથી. ઊડવાનું છે. ઉપરવાળો વિમાન મોકલે એટલી જ વાર છે.' એમના અવાજમાં આછી ધ્રૂજારી ભળી. 'તને મળીને હિસાબ ચોખ્ખો કરવાનો હતો એટલે કમલેશને ખાસ કહ્યું કે વિભાને બોલાવી લે.' બોલતી વખતે એમની ભેજવાળી આંખો વિભાકરના ચહેરા ઉપર સ્થિર હતી. 'બહુ બધો ભાર હૈયામાં ધરબીને બેઠો છું. એ ભાર લઇને ઉપર નથી જવું. ખાસ એટલા માટે જ તને બોલાવ્યો છે.'