લોકસાહિત્યના સંપાદનનું મેઘાણી નું પહેલું પુસ્તક ‘ડોશીમાની વાતો’ પ્રગટ થયુ 1923માં, પણ સાહિત્યજગતમાં મેઘાણીને લોકસાહિત્યના સંપાદક—સંશોધક તરીકે માનભર્યું સ્થાન અપાવ્યું તે તો 1923થી 1927 દરમિયાન પ્રગટ થયેલ ‘સૌરાષ્ટ્રની રસધાર’ ના પાંચ ભાગે. ‘રસધાર’ ના પહેલા ભાગની પહેલી આવૃત્તિ પ્રગટ થઇ ત્યારે સંપાદક તરીકે મેઘાણીનું નહીં પણ સૌરાષ્ટ્ર સાહિત્ય મંદિરનું નામ મૂકવામાં આવેલું. આ અંગે છાપાં અને સામયિકોમાં ચર્ચા અને ઊહાપોહ થયા પછી બીજો ભાગ પ્રગટ થયો ત્યારે સંપાદક તરીકે મેઘાણીનું નામ મૂકવામાં આવ્યું. ‘રસધાર’ની લગભગ સો જેટલી વાર્તાઓમાં સોરઠી જનસમાજ, જનજીવન અને જનબોલીનું પ્રતિબિંબ ઝિલાયેલું છે તો ‘સોરઠી બહારવટિયા’ના ત્રણ ભાગ (1927, 1928, 1929) મા બહારવટિયાઓની જીવનકથા દસ્તાવેજી રૂપે પણ રસસભર રીતે રજૂ કરી છે. ‘કંકાવટી’ ભાગ-2 (1927-28) મા છેંતાળીસ જેટલી વ્રતકથાઓનું સંપાદન આગલાં બે પુસ્તકોને મુકાબલે વધુ શાસ્ત્રીય રીતે કરવામાં આવ્યું છે. ‘રંગ છે બારોટ’ (1945) માં બાળભોગ્ય વાર્તાઓ સંગ્રહાઇ છે તો ‘સોરઠી સંતો’ (1928) અને પુરાતન જ્યોત’(1938) માં લોકસંતોની જીવનકથાનાં સંપાદનો છે.