[ ધોરણ-10ના ગુજરાતી પાઠ્યપુસ્તકમાંથી સાભાર લેવામાં આવેલી આ એકાંકીમાં મનુષ્યની સ્વાર્થવૃત્તિનું આલેખન કરવામાં આવ્યું છે. આજના યુગનાં સ્નેહના સંબંધો કેવા ઉપરચોટિયા, તકવાદી છે એનું અહીં આલેખન થયું છે. માણસ સ્વાર્થ માટે ઉપકારને ભૂલી જઈ, પોતાના આધારસ્તંભને ભૂલી જઈ એને નિર્મૂળ કરી નાખે છે. કુટુંબનું પાલનપોષણ કરનાર પુત્ર એક દિવસ અચાનક ઘરના આંગણામાં જ વૃક્ષ થઈ જાય છે. વૃક્ષ બનેલો પુત્ર મોટી આવકનું સાધન બને છે. ઘરની સ્થિતિ સુધરી જાય છે. પુત્રના કુટુંબીઓ એનો શક્ય એટલો તમામ ઉપયોગ કરે છે. પણ પછી એક દિવસ એવો આવે છે કે તે સુખસગવડની લાલસામાં નડતરરૂપ લાગે છે, ત્યારે વૃક્ષને કાપી નાખવાની આજ્ઞા પત્ની જ આપે છે. આમ, લાગણીના આવાં કોરાં પરિમાણોની સામે દીકરીના નિર્ભેળ સ્નેહને લેખકે એકાંકીમાં સુંદર રીતે વર્ણવ્યો છે.]