તે અને પ્રકાશ એક જ કોલેજમાં વિજ્ઞાનની શાખામાં અભ્યાસ કરતા હતાં. લેબમાં પ્રેકટિકલ્સ કરતાં કરતાં તેઓ એકમેકના બહુ જ સારા મિત્રો બની ચુક્યાં હતાં. પ્રકાશ એકદમ શરમાળ પ્રકૃતિનો, ઊંચો મજબૂત બાંધાનો, વાંકડીયા વાળ અને મોહક સ્મિતવાળો યુવાન હતો અને રુચિને તે ખુબ ગમતો. તેના દેખાવની સાથે તેના ઉદાત્ત વિચારોએ પણ તેનું દિલ જીતી લીધું હતું. તે એક સ્વપ્નદ્રષ્ટા હતો. તેની આંખોમાં, લોકો માટે, સમાજ માટે, દેશ માટે કંઈ કરી બતાવવાની ઘેલછા હંમેશા તરતી રહેતી. રુચીનું નિખાલસ હાસ્ય અને બાળકશી નિર્દોષતા પ્રકાશના મનને તરબતોળ કરતી. ફક્ત એક જ બાબતનો તેને છોછ હતો કે તે સામાન્ય મધ્યમ વૈષ્ણવ પરિવારનો હતો અને રુચી એક ધનાઢય રાજપૂત પરીવારની એકની એક લાડકોડમાં ઉછરેલી દિકરી હતી. તેના પિતાએ બાળપણમાંજ તેની સગાઈ તેમના બાલગોઠીયા ભાઈબંધના દીકરા સાથે નક્કી કરી રાખી હતી. આને કારણે તે એક અંતર જાળવતો રુચી સાથે. પણ જેમ જેમ સમય પસાર થતો ગયો તેમ તેમ તેના માટે મુશ્કેલ બનતું ગયું રુચીથી દૂર રહેવાનું. તેના મન અને દિલો-દિમાગ પર રાત દિવસ રુચીનું ખળખળ વહેતા ઝરણાં જેવું હાસ્ય સતત છવાયેલું રહેવા લાગ્યું. તે રુચીને મળવાથી દૂર રહેવા લાગ્યો પણ જેમ જેમ તે તેનાથી દૂર રહેતો ગયો તેનાથી બમણી ઝડપે રુચી તેના દિલમાં ઉતરતી ગઈ અને એક સમય એવો આવ્યો કે તેને લાગ્યું જો રુચીને તે નહીં પામી શકે તો તે ચોક્કસ પાગલ થઈ જશે.