પેલા અજાણ્યા પ્રભાવક આદમીએ ખેડૂતને સાથે લીધો…બંગલાની પરસાળમાં આવીને એણે ફરવા જવાના બૂટ ઉતાર્યા…પછી બંગલાની અંદર જતાં જતાં કહ્યું:‘તું બેસજે હોં…બાપુ તને મળવા આવશે…’ ‘જાગ્યા હશે…?’ ‘હાસ્તો…બાપુ જાગતા જ રહે છે…’ ‘બેલમપરના ખેડૂતને હૈયે ટાઢક વળી. બેલમપરથી આંહી લગી પગ તોડ્યાય પરમાણ થયું…! હૈયે ભાવ ઉભરાયો. ઓહો…કેવા એના માણસો…! બચ્ચારો જીવ ફરવા જતો હતો ઇયેય મારી સારું થઇને બંધ રાખ્યું…!ઘરવાળી કહેતી હતી ઇ સોળ આના…! બાપુ તો દયાનો અવતાર જ હશે ને? નીકર રાજના આ માણાહ…! નથી મારી હાર્યે કાંઇ ઓળખાણ પાળખાણ છતાં મને સાથે લીધો. માનથી આંહી બેહાડ્યો…’ ‘બોલ ભાઇ!’ ખેડૂતની વિચારમાળા તૂટી…જોયું તો ફરવા જનાર આદમી માથા પર સાફો મૂકીને,સામે આવીને ખુરશી પર બેઠો….‘તમે…!’ ખેડુ વળી પાછો લોચો-પોચો થયો.