એણે ગુનો કબૂલ કરતાં લખાવ્યું, ‘સાહેબ, જ્યારે મારા દસ લાખના કૌભાંડની કપિલને ખબર પડી ગઈ ત્યારે હું મૂંઝાણો. મને ભય લાગ્યો કે હવે કપિલ જરૂર મોં ખોલશે અને શેઠજીને ફોન કરી મારા કૌભાંડનો ભાંડો ફોડશે. તેથી તેનું મોં બંધ કરવા હું ગઈ રાત્રે રમની બૉટલ અને બે લાખ રૂપિયા લઈને સુરભિ એપાર્ટમેન્ટમાં કપિલ પાસે ગયો. રૂપિયા લેવા એ તૈયાર ન થયો એટલે મેં એને હંમેશાં માટે બોલતો બંધ કરી દેવાનો નિર્ણય કર્યો. રમના બે પાંચ પેગ મેં પહેલાં કપિલને પાયા. એ હોશ ગુમાવી બેઠો. સેટી પલગમાં જ ઢળી પડ્યો. પછી સફરજન સુધારવાની છરીના મેં કપિલના ગળે બે-ચાર વાર ઝીંકી દીધા ને કપિલ તરફડીને શાંત પડી ગયો. એટલે મેં બૉટલમાં બચેલો રમ તેની પર છાંટી દીવાસળી ચાંપીને હું ચૂપચાપ સૌની નજર બચાવતો નાસી ગયો. હત્યામાં સીમાને સપડાવવા મેં તેનો લેડીઝ રૂમાલ ત્યાં ટિપોઈ પાસે મૂક્યો જે મારી ચેમ્બરમાં એ ભૂલી ગઈ હતી. પણ કાચના ગ્લાસ અને બૉટલ પરથી મારા ફિંગરપ્રિન્ટ નાશ કરવાનું હું ભૂલી ગયો. બસ એ જ ભૂલ મને નડી.’