શિક્ષકને પહેલાં સમાજનું મહત્વનું અંગ અને શિક્ષણ એ સમાજ પ્રત્યેની સેવા તરીકે જ કરવામાં આવતું હતું. શિક્ષક ગામમાંથી પસાર થાય તો છોકરા રમવાનું પડી મુકી દુરથી આવતા શિક્ષકને જોઈ ઘરભેગાં થઈ જતાં. શિક્ષકોનું માન પણ એવું હતું નોકરીના સમય પછી જરૂર જણાય તો બોર્ડની પરીક્ષા પહેલાં શાળામાં રાત્રી વર્ગો કે લાઈબ્રેરી શરૂ કરી પોતે સમય આપતાં અને પોતાના વિદ્યાર્થીઓનું પરિણામ કેમ સારૂ આવે તેની ચિંતા કરતાં બેજ પેઢી પછી શિક્ષણની આ સ્થિતિ કેમ ઉદભવી કારણ કે સમાજે શિક્ષણને ધંધો – કમાવાનું સાધને અને શિક્ષકને પૈસા લઈ કામ કરતો પગારદાર નોકર સમજયો અને તેના પગારમાં લેવાદેવા વગર કાપ મુકતા ગયા કે પછી શિક્ષકની ભરતીમાં કાયમી પગારદાર થવા માટે લાખો રૂપિયા લેતા થયા અમુક ટ્રસ્ટ હજી લેતાં નથી. ત્યાં કંઈક અંશે શિક્ષણનસ ગુણવત્તા પણ જળવાઈ રહી છે.