જીવ બાળ્યા કરે એવી ચિંતા તો કામની જ નહીં ! જે શરીરને નુકસાન કરે અને આપણી પાસે જે આવવાની વસ્તુ હતી, તેને પણ પાછું આંતરે. ચિંતાથી જ સંજોગો એવાં ઊભા થઇ જાય. અમુક વિચાર કરવાના છે સારસારના કે એવાં, પણ આ ચિંતા એટલે શું ? કે એને ઇગો ઇઝમ કહ્યો છે. એ ઇગો ઇઝમ ના હોવો ઘટે. ‘હું કંઇક છું અને હું જ ચલાવું છું’, એનાથી એને ચિંતા થતી હોય છે. એટલે ઇગો ઈઝમ ભાગનું ઓપરેશન કરી નાખવાનું; પછી જે વિચાર રહ્યા સારાસારના, તેનો વાંધો નહિ. એ પછી મહીં લોહી ના બાળે, નહીં તો આ ચિંતા તો લોહી બાળે, મન બાળે. ચિંતા થતીહોય ને, તે ઘડીએ બાબો કશું કહેવા આવ્યો હોય તો એની પર પણ ઉગ્ર થઇ જાય, એટલે બધી રીતે નુકસાન કરે છે. આ અહંકાર એવી વસ્તુ છે કે પૈસા હોય કે પૈસા ના હોય. પણ કોઇ કહેશે કે, ‘આ ચંદુભાઇએ મારું બધું બગાડ્યું.’ તો પણ પાર વગરની ચિંતા ને પાર વગરની ઉપાધિ ! અને જગત તો આપણે ના બગાડ્યું હોય તોય કહે ને ?