હીરો જાતે ચમાર! પણ એને જોઈને કોઈ ન કહે કે એ ચમાર જાતિનો છે. દેખાવે અસ્સલ એની મા જેવો રૂપાળો! બાપ વાને શ્યામળો પણ એની માનું રૂપ જાણે કોઈ દેવકન્યા! જાણે સ્વર્ગની અપ્સરા ધરતી પર ભૂલી પડી ગઈ હોય તેવું જોનારને લાગે. હીરાને જોઈને પશો હરખાતો અને મણીને વાતે વાતે કહેતો ય ખરો “દખ થાય છે તને અને આ દીકરાને જોયન. તમાર બેઉ જણાંએ કોઈ બામણાના તો જનમ લેવાનો હતો. આપણા વાસમાં તમ બઉ જરીકય સોભતા નહીં. તદ્દન નોખાં તરી આઓ છ, ન હાચું ક્ય? મન પોતાનય તારી હાથે ઊભા રે’વાની ભૂંડી સરમય બોઉ આવ છ.”