નકસલવાદનું આંદોલન ચલાવનાર સંવેદનશીલ યુવાનો દુર્ગમ પ્રદેશમાં વસવાટ કરનાર આદિવાસીઓની વચ્ચે રહેવા જાય છે, તેમની ભાષા, રીતરીવાજો અને ખાનપાનની ખાસિયતો જાણે છે. તેમની સામે થઈ રહેલા જુલમો સામે તેમને ઉશ્કેરે છે. આ દૃષ્ટિએ જોઈએ તો નકસલવાદીઓ શહેરી વિસ્તારોમાં કામ કરતા સમાજસેવકો જેવા જ છે, પણ મુખ્ય તફાવત એ છે કે સમાજસેવકો પ્રચાર અને અદાલતી સાધનાનો ઉપયોગ કરે છે, નકસલવાદીઓ હથિયાર ઉઠાવે છે. સરકારી કોન્ટ્રાક્ટ મેળવીને જમીનનો કબજો લેવા આવનાર ઉદ્યોગપતિઓ કે તેમના નોકરિયાતોને ધાકધમકીથી અથવા મારફાડ કરીને ભગાડી મૂકવામાં આવે છે. તેમની મદદે આવનાર પોલીસો જોડે ધીંગાણાંઓ કરે છે. આવા દુર્ગમ વિસ્તારમાં સરકારી તંત્ર પણ નબળું હોય છે, પોલીસ બહુ ઓછી સંખ્યામાં હોય છે. સરકારી તંત્રની નબળાઈનો નકસલીઓ પૂરો લાભ ઉઠાવે છે. પોતાની જમીન કે ઘરનો કબજો પાછો મેળવી આપનાર, હેરાન-પરેશાન કરનાર પોલીસો અને સરકારી અમલદારો સામે બાથ ભીડનાર નકસલવાદીઓને આદિવાસીઓ પોતાના તારણહાર માને છે અને તેમનો પડ્યો બોલ ઉઠાવે છે.