તે દિવસે આખો દિવસ ઘર સગા-સંબંધીઓથી ભરેલું રહ્યું. મોડેથી સહુ વિખરાયા એટલે ફકત ઘરના જ રહ્યા. સૌ ગમગીન હતા. કોણ કોને આશ્વાસન આપે. સહેએ પોતાનું અંગત સ્વજન ગુમાવ્યું હતું. બીજે દિવસે પણ અવર-જવર ચાલુ રહી. નરોત્તમદાસ ફકત આવતા-જતાને હાથ જોડતા, બાકીનો સમય સૂનમૂન બેસી રહેતા, લોકો થોડા આશ્વાસનના શબ્દો સાથે કલાગૌરીના ગુણગાન ગાતા અને છૂટા પડતા. ઘરના ધીરે ધીરે સ્વસ્થ થતા જતા હતા.