મહેમાનો જમવા બેસે એટલે વાળંદ પીરસવામાં હોય, સૌથી પહેલાં મિષ્ટાન પીરસાય, પછી શાક. કોઈ ખાટું શાક ખાતા હોય તો કોઈ તીખું શાક ખાતા હોય. કોઈ દહીં ખાતા હોય, કોઈ દૂધ ખાતા હોય. કોઈ રોટલા જમતા હોય, કોઈ રોટલી જમતા હોય ઇ બધું મેમાનની નજર સામે હાજર હોય. શાક પીરસતા પહેલાં ઘીની વાઢીમાંથી ઘી પીરસાય, પછી શાક પીરસાય જેને ‘અબગાર’ કહે છે. અબગાર પરંપરારૂપે ખમાર કાઠી દરબારો રોટલા, રોટલી ઘીએ ચોપડતા નહીં, શાકમાં ઘી નાખે છે. શાકમાં ઘી અબગારરૂપે નાખવાથી મરચાં ઘીનું મારણ છે. શાકમાં ઘી ખાવાથી યાદદાસ્ત સારી રહે છે એવી એક માન્યતા છે. ઘી કેરીમાં ખવાય, દૂધપાકમાં ખવાય, ખીરમાં ખવાય, લાપસીમાં ખવાય, કાઠીઓ દૂધ, સાકર અને ચોખામાં ઘી ખાય છે. ઘીનું મારણ ધુંગારેલું દહીનું ઘોળવું ગણાય છે. ધુંગારેલું એટલે દેવતાના જગતા કોલસા ઉપર ઘી નાંખી ધુમાડો થાય એટલે તપેલું ઢાંકી દેવામાં આવે. પછી ધુમાડો અંદર હોય એમાં દહીનું ઘોળવું નાખી દેવામાં આવે છે. વઘારેલા (શાક) અને ધુંગારેલા ભોજન તે આનું નામ. ધુંગારેલા દહીનાં ઘોળવામાં ઘીના ધુમાડાની સુગંધ આવે છે. આ ઘોળવું પાચક ગણાય છે. જમ્યા પછી ધુંગારેલું ઘોળવું એક તાંસળી પી જાવ તો ગમે તેવો ભારે ખોરાક પણ હજમ થઈ જાય છે. કાઠી જમવા બેસે ત્યારે થાળમાંનો રોટલો કે રોટલી ડાબા હાથે ભાંગી જમણા હાથે જ જમે છે.