મોટો પડકાર તો એ છે કે લોકોના આરોગ્ય અને પર્યાવરણની કિંમતે ઔધોગિકરણને રોકવામાં ભારત સરકાર સતત નિષ્ફળ રહી છે. કાયદા અને સમજુતીઓ હોવા છતાં તેને છાતરીને ઔદ્યોગિક હિતોનું રક્ષણ કરવાની કલામાં તેણે મહારથ હાંસલ કરી લીધી છે. થુટ્ટુકુડીમાં સ્ટરલાઈટ કોપરના કિસ્સામાં તે વધુ એકવાર સાબિત થયુ છે. લોકોની યાદદાસ્ત એકદમ ટુંકી છે. મીડિયાએ મોટી ભીડ અને જાહેર સંપત્તિને સળગાવવા સહિતની હિંસાના ફોટોગ્રાફ્સ બતાવ્યા અને પછી પોલીસનું ઘાતક સ્વરૂપ બતાવ્યુ પછી ભારતના બાકીના પ્રદેશોમાં લોકોએ 22 મેના રોજ કોપર સ્ટરલાઇટ સામે અવાજ ઉઠાવ્યો હતો. સ્ટરલાઇટ કોપરને ગોવા, ગુજરાત અને મહારાષ્ટ્રના સ્થાનિકોએ ભગાવી પછી તે તામિલનાડુમાં 1994માં આવી હતી. મહારાષ્ટ્રના રત્નાગિરિમાં તો હજારો બાગાયતી ખેડૂતો કોપરના પ્લાંટથી પ્રદૂષણ તેમની આજીવિકાનો મુખ્ય સ્ત્રોત જ ગુમાવવાનો વખત આવશે એવા ડર સાથે પ્લાન્ટનો વિરોધ કરવા રસ્તા પર ઉતરી પડ્યા હતા. આખરે રાજ્ય સરકારને લોકોના આંદોલનને ટેકો આપવાની ફરજ પડી અને સ્ટરલાઇટ કોપરને બીજે જવાનું કહેવામાં આવ્યું.