1999ની શરૂઆતમાં બર્નાન્ડ ઓર્નોલ્ટની માલિકીની વૈભવી વસ્તુઓ બનાવતી અગ્રણી કંપની, એલવીએમએચે ગૂચીને ટેકઓવર કરવાના ઇરાદાથી તેમાં હિસ્સેદારી વધારી. ડોમેનીકો ડી સોલે આ સમાચારથી ગુસ્સે થયા અને તેમણે બોર્ડ ઓફ ડાયરેક્ટર્સમાં ઓર્નોલ્ટના હોદ્દાની માંગને અસ્વીકૃતિ આપી, કેમકે, ત્યાં તેની નજર ગૂચીના ખાનગી આવક અહેવાલ, મીટિંગની વ્યૂહ રચના અને (રચના)ડિઝાઇનના માળખા સુધી પહોંચી શકી હોત. ડે સોલે ઓર્નોલ્ટના હિસ્સાના મૂલ્યમાં ઘટાડો કરવા માટે નવા શેર બહાર પાડી દીધા. તેમણે જોડાણના માળખાની સંભાવના ઘડતા ફ્રેન્ચ માલિકી કંપની પીનલ્ટ પ્રિન્ટેમ્પ્સ-રિડઆઉટ(પીપીઆર- PPR)નો સંપર્ક કર્યો. કંપનીના સ્થાપક ફ્રેન્કોઇસ પીનલ્ટે આ વિચારને સહમતી આપી અને કંપનીના 37 મિલિયન શેર અથવા 40 ટકા હિસ્સાની ખરીદી કરી. આ રીતે આર્નોલ્ટના શેર ઓછા થઇને ફક્ત 20 ટકા થયા, અને ગૂચી તેમજ પીપીઆરની ભાગીદારીથી એક નવી કંપની સામે પડકાર ઉભા થતા કાયદાકીય યુદ્ધ શરૂ થઇ ગયું, જેમાં સ્કેડન,આર્પ્સ, સ્લેટ, મેઘર અને ફ્લોમ જેવી કાયદાની કંપનીઓએ ગૂચીનું પ્રતિનિધીત્વ કર્યું. નેધરલેન્ડની કોર્ટે અંતે પીપીઆર સોદાને સમર્થન આપ્યું, કેમકે તે સોદો દેશના ઔદ્યોગિક કાયદાનો ભંગ કરતો ન હતો. 11 ટકા સાથે ક્રેડિટ લ્યોનેઇસ બીજા ક્રમના સૌથી મોટા શેરહોલ્ડર હતા.