મહારાજશ્રીને સંતસેવામાં એટલી બધી પ્રીતિ હતી કે પોતાના પગે ખોડ હોવાના કારણે તેઓ સંતોની સેવા સારી પેઠે કરી શકતા નથી, તેનુ તેમના ર્હદયમા સદૈવ દુ:ખ રહેતુ. જેમના તેઓ પ્રીતિ પાત્ર હતા એવા એક માત્ર સંબંધી તેમના ફોઇનો સ્વર્ગવાસ યતા એમની પાછળ તેમણે ઉત્સવ કર્યો અને સાધુ સંતોને જમાડયા. ત્યાર બાદ મહારાજશ્રી પોતાના ગુરુ સાથી હમલાપુરી છોડી કાનપુર આવીને રહ્યા. ભગવતકથા શ્રવણમાં જેમને અનહદ પ્રીતિ હતી એવા દેવલબાઇ માને ગુરુ ક્ષેમદાસજી કથાનું રસપાન કરાવતા અને તેઓશ્રી બ્રહ્મનિર્વાહ પામ્યાં પછી તેમની આજ્ઞાનુસાર મહારાજશ્રી ઇશ્વરદાસજીએ પણ તેમનો આ કામ ચાલુ રાખ્યો હતો. તેઓ ભજનાનંદી હોવાના કારણે ઘણા સંત મહાત્માઓ તેઓશ્રીના દર્શને આવત અને ત્યા રહીને સત્સંગ કરતા. તેમના ભક્તિના રંગે સમસ્ત ગામનુ વાતાવરણ પણ ભક્તિમય બની ગયુ હતું,