હાલમાં પરિસ્થિતિ એવી છે કે મૂડીવાદ તીવ્ર બન્યો છે. કોર્પોરેટ કંપનીઓ સરકારોને પ્રભાવિત કરે છે. સીધું કારણ છે સરકારો બનાવવા માટે ચુંટણીઓ લડવી પડે છે અને ચુંટણી માટે ફંડિંગની જરૂરિયાત હોય છે. ક્યારેક ક્યારેક બીજાની સરકાર પાડવા માટે અને પોતાની સરકાર ટકાઈ રાખવા માટે પણ ફંડની જરૂર હોય છે. દેખીતી વાત છે, લાભ વગર મુડીવાદી લાલો લોટે એવો નથી. એમાં દેશની વેલફેર પોલીસી, નેચરલ રીસોર્સીસ પર થતી અસર બધાને ઇગ્નોર કરવામાં આવે છે. આ બધાની સામે હવે બે નવા વિચાર લડી રહ્યા છે. એક છે વિકાસની નવી પરિભાષા “સસ્ટેનેબલ ડેવલોપમેન્ટ”. સસ્ટેનેબલ ડેવલોપમેન્ટ ભારતમાં કઈ નવું નથી પણ તેનો પ્રચાર કે પરિચય ઓછો હોય તેવું લાગે છે. મૂળ આ પરિભાષા લાગે છે તેના કરતા વિશાળ છે જેનું હાર્દ ભારતીય ફિલોસોફી પ્રમાણે કહીએ તો છે “કુદરતનું દોહન કરો શોષણ નહિ.” વધુ માં કુદરત પાસેથી જે પણ લો તે તેને પાછુ આપો. તમે એક બંગલો બનાવવા ૫૦ ઝાડ કાપો છો તો સામે ૨૦૦ ઝાડ વાવો જેથી આવનારી પેઢી ને તેમાંથી ૫૦ ઝાડ તો પાછા મળે. બીજી બાબત છે ઈકોનોમીમાં હાલમાં પ્રબળ બનેલી “વેલફેર ઈકોનોમી” ની શાખા. જેમને નોબલ પ્રાઈઝ મળ્યું ત્યારે આપણે ખુશ ખુશ થઇ ગયા હતા તે અમર્ત સેનને વેલફેર ઈકોનોમીમાં તેમના પ્રદાન માટે આ સન્માન મળ્યું હતું.