ખેત2ની માટીની ભીનાશે નથ્થુ2ામના હૃદયને ઋજુ અને પોચું બનાવ્યું, તો ખેત2ના ખાડાટેક2ાના ચઢાણોએ જીવનની કઠણાઈઓનો સામનો ક2વાનું આત્મબળ આપ્યું. છાંયો અને મનભાવન ફળો આપતાં વૃક્ષોએ હંમેશા સૌના પ2 હેત વ2સાવતા અને પોતાનું સઘળું સમાજના ચ2ણે ધ2વાનું શિખવ્યું. આમ નથ્થુ2ામમાં પ2ોપકા2ી વૃત્તિ કેળવાઈ. માતા ભાણીમા નથ્થુ2ામને સવા2 સાંજ મંદિ2 લઈ જાય.પાવન ચ2ણામૃતનું આચમન ક2ાવે.બાળ નથ્થુ2ામમાં સ્વયંમ આધ્યાત્મિક સંસ્કા2ો સ્ફુર2ત થવા માંડ્યા. ગામમાં કોઈ સાધુસંત પધા2ે તો તેમની આગતાસ્વાગતા અને સેવામાં નથ્થુ2ામ તેના બાળમિત્રો સાથે પહોંચી જાય. જેમ બાળ મોહનદાસ ગાંધીના માનસપટ પ2 2ાજા હર2શ્ચંદ્ર નાટકે ઘે2ી અસ2 ક2ી તેવું જ નથ્થુ2ામના જીવનમાં થયું. બાળપણમાં નથ્થુ2ામને હર2શ્ચંદ્ર 2ાજાનું આખ્યાન સાંભળવા અને જોવાનો લહાવો મળેલો. તા2ામતીની ગુરુભક્તિ અને હર2શ્ચંદ્રની સત્યપ2ાયણતાના સંસ્કા2ો બાળ નથ્થુ2ામના મનમાં ઊત2ી ગયા. આમ બાળ નથ્થુ2ામનું આધ્યાત્મિક સંસ્કા2ઘડત2 થયું. આ દ2મિયાન અલૌકિક ઘટનાઓ પણ તેમના જીવનમાં ઘટી. ખેતીનું કામ હોય કે ચાલ્યા જતા હોય, પણ નથ્થુ2ામના મુખે સતત ઈશ્વ2સ્મ2ણ ચાલતું હોય. નથ્થુ2ામની ચૌદેક વર્ષની ઉંમ2ે પિતા મનજીબાપા સ્વર્ગે સિધાવ્યા. બધા 2ોકકળ ક2તા હતા ત્યા2ે નથ્થુ2ામે માતાને સમજાવતાં કહ્યું કે, મા નામ તેનો નાશ અને ચડ્યું તે પડવાનું અને જન્મ્યું તે જવાનું, ખીલ્યું તે ક2માવાનું. પુત્રના આશ્વાસનથી સૌનું દુઃખ હળવું થયું. પિતાના અવસાન પછી તેમના આશીર્વાદ મેળવવા 2ાત્રે નથ્થુ2ામ ક2બોઈની સ્મશાનભૂમિમાં જતા અને એકાંતમાં જપ, તપ સાધના ક2તા.