શારીરિક કેળવણી એ પણ શિક્ષણની જ પ્રક્રિયા છે. બાળકની નૈસર્ગિક શક્તિઓમાં અખૂટ વિશ્વાસ ધરાવતી અને શારીરિક, માનસિક ને આધ્યાત્મિક વિકાસ સાધી સંપૂર્ણ વ્યક્તિત્વ કે સર્વાગી વિકાસ કરવાની નેમ રાખતી બંને પ્રકારની કેળવણી સમાનતા ધરાવે છે. સમગ્ર વ્યક્તિત્વના વિકાસ માટે શારીરિક કેળવણીનું સીમાચિહ્નરૂપ ધ્યેય સામાન્ય કેળવણીના ધ્યેયથી અલગ હોઈ શકે નહિ. શિક્ષણના આયોજનમાં તથા પદ્ધતિમાં તફાવત હોવા છતાં શારીરિક શિક્ષણનું ધ્યેય સામાન્ય શિક્ષણ સાથે એકરૂપતા ધરાવે છે. શિક્ષણનું પૂર્ણ વિકાસનું ધ્યેય શારીરિક શિક્ષણ વિના પરિપૂર્ણ થઈ શકે નહિ. વિવિધ હેતુલક્ષી પ્રવૃત્તિઓના આયોજન માટે અને વ્યક્તિની તમામ શક્તિઓના ઘડતર માટે ધ્યેય આવશ્યક જ નહીં પણ અનિવાર્ય બને છે. ધ્યેયના નિર્માણ માટે અગત્યનાં મૂળભૂત લક્ષણો યાદ રાખવાં જરૂરી છે. ધ્યેય એટલે આદર્શ, જે સામાન્ય રીતે બહુ ઊંચો હોવાથી વ્યક્તિને પ્રેરણા આપે છે. ધ્યેય હંમેશાં ઊંચું હોવું જોઈએ. “Not Failure but low aim is crime.” “નિશાન ચૂક માફ, નહિ માફ નીચું નિશાન.” અસફળતા નહિ, પરંતુ નીચું લક્ષ્યાંક અપરાધ છે. ધ્યેય અપ્રાપ્ય (બહુ મુશ્કેલીથી મળે તેવું હોવાથી વ્યક્તિને તે મેળવવા સતત પ્રયત્નશીલ રાખે છે.