“પણ મમ્મી, મારાથી મહેનત જ નથી થતી, યાદ નથી રહેતું, ઊંઘ આવી જાય છે, મને થાય છે કે હું જીવવાને લાયક નથી, મારે મરી જવું જોઈએ. . ” સંકેત બોલવાનું પૂરું કરે એ પહેલાં તો સોનલબેને એને બાથ ભરી લીધી, ચૂમીઓથી નવડાવી દીધો “બેટા, તને મારા સોગંદ, મરવાનું તો સપને ય ન વિચારીશ…મારી ઉંમર તને લાગી જાય…ન ભણાય તો કંઈ નહિ, જિંદગી થોડી ફેંકી દેવાય…પપ્પા ને હું કમાઈએ છીએ…તારે જીવાય એટલું તો આપી જઈશું…ચિંતા ન કર ને મિત્રો જોડે ફ્રી આવ…”વિરાજભાઈ એ પણ કહ્યું…” જો સંકેત, અમને તું વહાલો છે, તારું પરિણામ નહિ, જા મિત્રોને બોલાવ, પાર્ટી કર, લે આ પાંચસો રૂપિયા, તું પાસ થયો એ ખુશીમાં.