પિતા પ્રેમશંકર અને માતા ભગવતી. બંનેનાં નામ પ્રમાણે ગુણ. મારી બાનું મૂળ નામ ગોમતી. પણ મારાં ભાભુ (મોટાં કાકી)નું નામ પણ ગોમતી હતું એટલે સાસરામાં તેનું નામ ભાગીરથી રાખેલું. ગામડાંમાં લોકોને ભાગીરથી બોલતાં ન ફાવે, એટલે ભગવતી થયેલું ! જ્યાં રહીએ ત્યાં ભજનકીર્તન અને કથાવાર્તાની રમઝટ બોલાવે એટલે ભગવતી નામ સાર્થક થયું. મારાં માતાપિતા એટલે પ્રેમ અને ભક્તિનો પવિત્ર સંગમ એમ મને હંમેશાં લાગ્યું છે. પિતાજીનો જન્મ કાળીચૌદશની રાત્રે થયેલો. સ્વભાવે મૃદુ, સૌમ્ય અને પ્રેમાળ, પણ કદી કશાથી ડરે નહિ. અર્ધી રાત્રે જંગલ વચ્ચેથી એકલા પસાર થઈ જાય. સર્પ નીકળે તો સહેલાઈથી પકડે ને દૂર મૂકી આવે. તેમનામાં અપાર સહિષ્ણુતા હતી. ગમે તેવી વિપત્તિમાં ધૈર્ય ડગે નહિ. મારી જુવાન બહેન સાસરવાસમાં અપમૃત્યુ પામી તે અપવાદરૂપ ઘટના સિવાય મેં કદી તેમને દૈવને દોષ દેતા જોયા નથી. ભૂતપ્રેતમાં માને નહિ. ઘણુંખરું ભૂતિયા મકાનમાં અમારે રહેવાનું થતું. તે હસીને કહેતા, ‘ગાયત્રી મંત્રનો જાપ થતો હોય ત્યાં ભૂતપ્રેત ઊભાં ન રહે.’ તેમનું શરીર બેઠી દડીનું પણ એકવડિયું. ગૌર વર્ણ, તેજસ્વી ચહેરો અને પાણીદાર આંખો. સ્વચ્છ સફેદ વસ્ત્રો, માથે કાઠિયાવાડી ફેંટો. મિતભાષી. અતિથિપ્રેમ એવો કે સિદ્ધપુર રહેતા ત્યારે સ્ટેશને ફરવા જાય ત્યાંથી એકાદ અતિથિને ઘણુંખરું રોજ ઘેર લઈ આવે. દરરોજ એકાદ-બે જણનું વધારે રાંધવાની તેમની સૂચના હતી. પાઠશાળાના એક વિદ્યાર્થીને દરરોજ ભોજનની ભિક્ષા આપવાનો નિયમ. આ બધું પચીસ રૂપિયાના ટૂંકા પગારમાં. નહિ કશો કચવાટ, નહિ કશી ફરિયાદ, ધીર, ગંભીર અને પ્રસન્ન.