‘આપણી આગળ નથી, પણ મારી પાસે હોવું જોઈએ.’ એમ મનોમન બોલીને 1929ની સાલની એ બપોરે હરિનારાયણ ‘કુમાર’ના દાદરા શું ઊતર્યા ? બસ, નવા-નવીન-અદ્દભુત, લગભગ વણસ્પર્શ્યા એવા કીટક-જગત, પક્ષી જગતમાં ઊતર્યા. એ પછી એમણે એ પુસ્તક મંગાવ્યું. એના આધારે વનવગડામાં દિવસ-રાત જ્યારે પણ ફુરસદ મળે ત્યારે ફરવા માંડ્યા. પતંગિયાના અભ્યાસ અવલોકનો શરૂ કર્યાં, નોંધવા માંડ્યા. એમાં વધુ સહાય મેળવવા માટે એ મુંબઈની નેચરલ હિસ્ટરી સોસાયટીના સભ્ય બન્યા અને આ રીતે શરીરવિજ્ઞાનમાં પારંગત થઈને પ્રકૃતિવિજ્ઞાનમાં પ્રવેશ્યા.