આ ‘ના હોય્યા’ પાસે કોઈના મરવાની વાત તો કરાય જ નહીં. છોલુભાઈ મિસ્ત્રી છેલ્લાં છત્રીસ વરસથી છેલ્લાં ડચકાં ખાતા હોય અને એના મરી ગયાના સમાચાર સાંભળીનેય એની (મૂળચંદની) સ્વરપેટીમાંથી ‘ના હોય…’ નીકળી આવે. મૂળચંદને એવો અહમ્‍ હોય કે હું સદરહુની અવસાનનોંધ વાંચું એ પહેલાં ઈવડો ઈ કેવી રીતે ગુજરી જાય ?