સમયને હું સમજી ક્ષણો ચીતરું છું, પછી માછલી જેમ એમાં તરું છું. બધાં માણસો સાથ ટોળે વળીને, નગરની વ્યથામાં વધારો કરું છું. પ્રથમ આંખથી આવકારી તને હું, પછી બેસવા જાતને પાથરું છું. તમારા બધાંના દુખોને સમજવા, હું પીડાને હાથે કરી નોતરું છું. અમારા વિશેની બધી વાત કરવા, તને પત્ર બદલે હું વાદળ ધરું છું.