સરકાર ૩માં સૌથી વધુ ક્રીએટિવિટી દાખવી છે સિનેમૅટોગ્રાફરે. ઓશીકાની પડખે, પડદા પાછળ, સ્ટ્રેચર નીચે, ચાના કપના નાકાની આરપાર, થેપલાંની ડિશ લંબાવતા હોય એ રીતે ડાઇનિંગ ટેબલ પર, શાર્ક માછલીની નીચે, ટેલિવિઝન-મોબાઇલ ફોનની પાછળ... ટૂંકમાં તમે કલ્પના પણ ન કરી શકો એવાં સ્થળોએ કૅમેરા ગોઠવવામાં આવ્યા છે. શા માટે? રામુ જાણે. વળી પાત્રો જ્યારે કોઈ ખૂંખાર પ્લાન બનાવતાં હોય કે ગંભીર વાત ચર્ચતાં હોય ત્યારે એમની પાસે કરાવવું શું? રામુ પાસે સિમ્પલ સોલ્યુશન છે, કુછ ભી પીવડાવી દો. સરકાર રકાબી મોઢે માંડીને સ્ટિરિયોફોનિક સબડકા લે ત્યાં સુધી બરાબર છે; પરંતુ આ તો ખુદ સરકાર બબ્બે વખત ચા બનાવે, દૂધ પીવે, બાકીના લોકો વિના અપવાદે ચા-કૉફી પીવે, વાઇન-વ્હિસ્કી પીવે અને આખી ફિલ્મ યુ નો, આપણું બ્લડ પીવે. વિના અપવાદે બધાનાં ઘરોમાં ઘોર અંધારાં. સરકારના ઘરનું અંધારું કદાચ એકલા પડી ગયા બાદ સરકારની લાઇફમાં વ્યાપેલા અંધકારનો મેટાફર હોય, પરંતુ બાકીના લોકો શું કામ અંધારે કુટાય છે? તેમના રૂમમાં પણ દૂર ક્યાંક કોઈ ઝાંખો પીળો બલ્બ ચાલતો હોય એવું ઝાંખું અજવાળું આવ્યા કરે. એટલો પ્રકાશ પણ ખમાતો ન હોય એમ પાછા અંદર પણ કાળા ગૉગલ્સ પહેરી રાખે, ટીવી જોતી વખતે પણ.