ભણવામાં પહેલાંથી હોશિયાર અને ફોકસ્ડ એવી હિમાનીએ બોર્ડનું પ્રેપરેશન ખૂબ પહેલાંથી શરૂ કરી દીધું હતું. તે કહે છે, ‘ડૅડની હાલત વિશે માર્ચમાં અમને ખબર પડી ગઈ હતી. તેઓ ક્યૉર નહીં થાય અને ક્યારે ને ક્યારે તો મૃત્યુ થવાનું જ છે. એટલે મેં પહેલાંથી ભણવાનું શરૂ કરી દીધું હતું. ડિસેમ્બરમાં મમ્માના કૅન્સર વિશે ખબર પડી એ પછી ઘરમાં બહુબધી દોડધામ ચાલુ થઈ ગઈ હતી. એ ટાઇમે મને ખબર હતી કે જો હું ભણવામાં ધ્યાન નહીં આપું અને મારું રિઝલ્ટ ખરાબ આવ્યું તો મારા પેરન્ટ્સ પોતાને જવાબદાર ગણશે અને તેમને વધારે અફસોસ થશે. એટલે ડૅડ હૉસ્પિટલમાં હતા ત્યારે જ મેં તેમને વિશ્વાસ અપાવેલો કે તમે મારા ભણવાની ચિંતા નહીં કરો; પ્રૉમિસ, હું તમને સારા પર્સન્ટેજ લાવી આપીશ. તેમને શ્વાસનો પ્રૉબ્લેમ હતો, બોલવામાં તકલીફ પડતી હતી છતાં તેઓ મને કહેતા રહેતા કે તું જે કરે એમાં ફોકસ્ડ રહે, જે કરે એમાં એક્સલન્સ મેળવ. તેમણે ક્યારેય મને સ્કોર કરવા પર પ્રેશર નથી આપ્યું કે લાંબુંચોડું ભાષણ પણ નથી આપ્યું. મારા પેરન્ટ્સની લાઇફ જ મારા માટે બેસ્ટ એક્ઝામ્પલ છે. મારે તેમને કોઈ પણ રીતે નિરાશ નહોતા કરવા. એક્ઝામ લખતા ટાઇમે પણ મારા ડૅડ સતત મારી સાથે જ હતા.’