સતીના જન્મોત્સવની જેમ જ પાર્વતીના જન્મનો ઉત્સવ પણ મનાવાયો હતો. પદ્મપુરાણની નોંધ પ્રમાણે, મેનાએ ઉત્તમ બ્રાહ્મમુહૂર્તમાં પુત્રી પાર્વતીને જન્મ આપ્યો ત્યારે જ્યોતિઓનું તેજ વધી ગયું. આકાશ નિર્મળ થયું. વનની ઔષધિઓ સ્વાદિષ્ટ ફળો તેમ જ સુગંધી ફૂલ આપવા માંડી. દિશાઓ મનોહર જણાવા લાગી. પૃથ્વી ઋતુ અનુસાર ફળો ઉત્પન્ન કરનારી થઈ. ભૂમિ ઉજ્જવળ બની. તીર્થોનો પ્રભાવ પુણ્યકારી બન્યો. વરુણ, વાયુ અને અગ્નિ જેવા દેવો હિમાલય પર્વત પર પુષ્પવૃષ્ટિ કરવા લાગ્યા. ગંધર્વો ગીતો ગાવા લાગ્યા. અપ્સરાઓ નૃત્ય કરવા લાગી. એ કાળે હિમાલય પર્વતોમાં ઉત્તમ બન્યો. દેવો પાર્વતીના જન્મોત્સવનો આનંદ માણીને પોતપોતાના સ્થાને ગયા. શિવ મહાપુરાણમાં પણ પાર્વતીના જન્મ સમયે થયેલા ઉત્સવનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. એ મુજબ વસંત ઋતુમાં, ચૈત્ર મહિનામાં નોમની તિથિએ, મૃગશીર્ષ નક્ષત્રમાં, અડધી રાત્રે પાર્વતી પ્રગટ થયાં. તેમણે મેનાની કૂખે જન્મ લીધો. અંતઃપુરમાં રહેતા દાસીવર્ગે હિમાલયને પુત્રજન્મના સમાચાર આપ્યા. આ શુભ સમાચાર આપનારને હિમાલય રાજછત્ર સિવાય બધું જ ઇનામમાં આપી દેવા તૈયાર હતો. હિમાલય પુરોહિતો અને બ્રાહ્મણો સાથે પ્રેમથી પુત્રી પાસે ગયો. ઉત્તમ કાંતિથી શોભતી પુત્રીને જોઈ. કાળા કમળની પાંખડી જેવી કાળી, સુંદર ચમકતી અને અતિશય સુંદર કન્યાને જોઈને પર્વતરાજ હિમાલય અત્યંત ખુશ થયો. તે વેળા મોટો ઉત્સવ થયો. વાજાં વાગવા લાગ્યાં. મંગળગીતો ગવાઈ રહ્યાં. ગણિકાઓ નાચવા લાગી. હિમાલયે બાલિકાના જન્મ સંસ્કાર કરી બ્રાહ્મણોને દાન દીધાં. ભિક્ષુકોને દ્રવ્યદાન દીધાં. પછી શુભ મુહૂર્તમાં પુત્રીનું નામ ‘કાલી’ પાડ્યું. એ વખતે પણ બ્રાહ્મણોને પુષ્કળ દાન દીધાં. જાતજાતના ઉત્સવ કરાવ્યા. હિમાલય પત્ની સાથે વારંવાર કાલીને જોતો હતો અને પોતાના ઘણા પુત્રો હતા છતાં પુત્રીને જોઈને આનંદ પામતો હતો.