“અય ઝોરારા! હુસૈન (અ.સ.) ઉપર આસમાન ચાલીસ દિવસ સુધી લાલ રહીને લોહીના આંસુ રડ્યું, સૂરજને ગ્રહણ લાગ્યું, પહાડ ટુટીને ટુકડે ટુકડા થઇ ગયો, સમુદ્ર જોશ મારવા લાગ્યો, ફરિશ્તાઓ ચાલીસ દિવસ સુધી રડતા રહ્યા, બની હાશિમની કોઇ સ્ત્રીએ ન તો માથામાં તેલ નાખ્યું, ન સુરમો લગાડ્યો અને ન તો વાળ ઓળવ્યા ત્યાં સુધી કે જ્યારે લોકો અબ્દુલ્લાહ બિન ઝીયાદ (લ.અ.)નું કપાયેલું માથુ અમારા માટે લાવ્યા (ત્યારે અમારા ઘરની ઉદાસી દૂર થઇ). અમે સતત એ હઝરત (અ.સ.) ઉપર અને અમારા જદ્ે બુઝુર્ગવાર અલી ઇબ્નુલ હુસૈન (અ.સ.) ઉપર રૂદન કરી રહ્યા છીએ. જ્યારે મારા માનનીય પિતા ખુદ પોતાને યાદ કરતા તો એ રીતે રડતા કે તેઓ (અ.સ.)ની દાઢી આંસુઓથી ભીંજાઇ જતી. અને જે કોઇ આપ (અ.સ.)ને આ હાલતમાં જોઇ લેતું તો તેમને રડતા જોઇને તે પણ રડવા લાગતો. અને જે મલાએકાઓ હઝરત ઇમામ હુસૈન (અ.સ.)ની પવિત્ર કબ્રની નજીક રૂદન કરતા તો તેમના રૂદનનો અવાઝ સાંભળીને હવામાં ઉડનારા પક્ષીઓ પણ રડવા લાગતા.