ગામડે જઈને પહેલું કામ પેલી ઓરડીવાળા મકાનના માલિક વજાદાદાને મળવાનું કર્યું. એ મકાનમાં એ અને એનો પરિવાર હતો. ભાડે રહેવા પરણેલાં હોવું જરૂરી હતું. આ મકાનની ઓરડી ગામમાં સૌથી બહેતર હતી એવું બ્રાંચ મૅનેજરે મને કહેલું. ને આ શરત વિશે પણ કહેલું. વજાદાદાને મેં કહ્યું કે ‘હું પરણેલો છું. હા, મારી વહુ એકાદ આંટો હમણાં આવી જશે. વળી વતને પાછી જઈ ત્યાં બધી ગોઠવણ થઈ જાય એટલે આવતી રહેશે.’ વજાદાદાને મારી વાત ગળે ઊતરી હતી અને એ સાથે મારે માથેથી ભાર ઊતર્યો હતો.