બિંદુ/અનુસ્વારની ભૂલ વગરનું ‘ને મધ્યમવર્ગીય લાગણીને તત્ક્ષણ સારેગામા કરાવી નાખે તેવું ચટપટા અલંકારયુક્ત લોકભોગ્ય લખાણ હોય કે અનન્ય વર્ગની ઉચ્ચઅક્કલનો અહંકાર ‘ને આદર્શકારની કુર્નિશ બજાવ્યા કરતું લખાણ, જો વાચકના મોઢામાં કોળિયા મૂકશે તો આપણે ઠેરના ઠેર જ રહીશું. એવામાં પાછા અમુક તો ચાવીને કોળિયા મોંમાં મૂકે, આઇ મીન સાદી, સીધી, સાત્ત્વિક વગેરે ભાષા વાપરીને એટલે ટૂંકું લખે. વાચકને એવી માહિતીમાં રસ નથી કહો તો બધાં હા પાડે, પણ વાચકને લાભ શેમાં એ જોવું જોઈએ. લખાણ સારું પછી સાચું પહેલાં. ટૂંકું પછી પૂરું પહેલાં. સહેલું પછી કામનું પહેલાં. વાચકને મૂર્ખ બનાવનારા અપવાદરૃપે હશે, પણ વાચકોને બુદ્ધિ, સમજશક્તિ ‘ને જ્ઞાનની દૃષ્ટિએ ઠોઠ ગણનારા ઘણા છે. ઇસરોમાં ‘એવું’ વાંચનારા નથી બેઠા.