૨૫ વર્ષની ઉંમરથી જો એ સમજી જાય કે સ્મૃતિમાં પડયાપાથર્યા રહેવાથી વર્તમાનની ક્ષણો વેડફાઈ જશે જેને લીધે આવતીકાલે આવનારી પળોમાં કશું જ નવું નહીં ઉમેરાય, વાસી ભવિષ્ય જીવવું પડશે, તો ૮૦ વર્ષનાં આયુષ્ય પછી પણ એ તરોતાજા રહી શકે, અને પોતાની આસપાસના તમામ ઉંમરના લોકોને પણ એ ફ્રેશનેસનો અહેસાસ કરાવી શકે.