રાજ્યાભિષેક પછી તરતજ પોતાની રાજકીય ઇનિંગ્સ શરૂ કરી હતી. મેવાડમાં હોળીના દિવસોમાં શિકારે જવાની પ્રવૃત્તિને "અહેડા" કહેવાય છે. પિતાના મૃત્યુના શોકમાં બેસી રહેવાને બદલે રાણા પ્રતાપે શિકારે જવાનું પસંદ કર્યું હતું. રાજગાદી સંભાળ્યા પછી પ્રતાપનો એક મહત્વનો નિર્ણય અકબર અને મુઘલો સામે આરપારનો જંગ ખેલી લેવાનો હતો. તેના માટે તરત જ રાજવી જીવનની વિલાસિતા છોડી દીધી. સોના-ચાંદીનાં વાસણોમાં ભોજન કરવાનું બંધ કર્યું. મહારાણાના આવા ત્યાગી જીવનથી રાજ્યના કિસાનો ખૂબ પ્રભાવિત થયા હતા. તેઓએ પણ તાત્કાલિક ધોરણે કિસાની છોડી સૈનિક તરીકે રાણાની સાથે જોડાવાનું શરૂ કર્યું. અને આમ પણ ભારતનો ઈતિહાસ સાક્ષી પૂરે છે કે રાજ્યને જ્યારે જ્યારે જરૂર પડી છે ત્યારે ખેડૂતોએ પોતાનાં ખેતીનાં ઓજારો ઓગાળી યુદ્ધનાં હથિયારો બનાવ્યાં છે. આવી નાની પણ સંગઠિત તાકાત સાથેમહારાણા પ્રતાપ તે સમયની ભારતની સૌથી મોટી તાકાત મુઘલો સામે લડવા માટે સાબદો થયો. તેની વાત હવે પછી.