વૃધ્ધની આવી દયનીય સ્થિતિ જોઇને અનમીષીને કરૂણા ઉપજી આંખોમાં ઝળઝળીયા આવી ગયા અને તેમણે કહ્યુ એવું ન કહો તાત અમે જાતીના પુજારી નથી,જીવ માત્રમાં વ્યાપ્ત આત્માના ઉપાસક છીએ.આપના અંતરમાં જે ચેતના ભરી છે તે જ તો પરમાત્મા છે. તેને છોડીને અમે અન્ન ગ્રહણ કરવાનું પાપ કેેવી રીતે કરી શકીએ. આટલુ કહીને મહર્ષિ તેમને આદર પૂર્વક પોતાની કુટીર પર લઇ ગયા તેમને સ્નાન કરાવીને પછી નવા વસ્ત્રો પહેરાવ્યા અને પછી તેમને ભોજન કરાવ્યું આ બધુ જ કાર્ય પુરૂ કર્યા પછી જ તેમને પોતે ભોજન લીધુ.રાત્રીના જયારે મહર્ષિ અનમીષ નિંદ્રામાં હતા ત્યારેઅગ્નિદેવ પ્રકટ થયા અને બોલ્યા '' તુંજ ઇશ્વરનો ખરો ભકત છે. જે બ્રાહમણ ચંડાલ હાથી કે કુતરા કોઇ માટે ભેદ રાખતો નથી.