‘જુઓ ભાઈ, આ એપાર્ટમેન્ટમાં ઘણા ફ્લેટ છે. એમાંના અડધોઅડધ લોકો સર્વિસ કરે છે. એ બધા સર્વિસ કરવા બહાર જાય છે. કોઈ ગામમાં તો કોઈ બહારગામ. પણ અહીં એપાર્ટમેન્ટમાં સર્વિસ કરવા કોઈ આવતું નથી. કદાચ ટ્યૂશન કરાવવા કોઈ આવતું હોય, તો એ તો એકલદોકલ હોય, એની અવરજવરથી લિફ્ટ ઘસાઈ જાય કે નુકસાન થાય એવું બનવાની સંભાવના નહિ.’ ભૂતપૂર્વ પ્રમુખે વિશાળ રણમાંના છૂટાછવાયા થોર જેવા, મોટી ટાલમાં રહેલા વાળના ઝૂમખા પર હાથ ફેરવતા ફેરવતા મિકેનિકને પરિસ્થિતિથી વાફેક કર્યો. ‘એમના માથા પર થોડાક જ વાળ હતા એટલે તેઓ વાળ પર હાથ ફેરવતા હતા કે કાયમ હાથ ફેરવતા હતા એટલે થોડાક જ વાળ હતા ?’ – આવું હું વિચારી રહ્યો. બીજી શક્યતા સત્યની વધુ નજીક જણાતી હતી, કારણ કે તેઓના હાથ જ્યાં અડે ત્યાં બધું સાફ થઈ જતું. તેઓ પ્રમુખ હતા ત્યારે એપાર્ટમેન્ટની તિજોરી સાફ થઈ ગઈ હતી, તો વાળની શી વિસાત ? પણ તેમણે ઉપર મુજબ આપેલી સફાઈથી મિકેનિકનું મોં ઊલટું બગડી ગયું… ‘અરે, હું એવા સર્વિસવાળાની વાત નથી કરતો… અહીં લિફ્ટની સર્વિસ કરવા કોણ આવે છે ?’