હજુ સુધી પ્લાઝોવનું નિયમન જનરલ ઓસ્વાલ્ડ પોહ્‌લની કચેરી દ્વારા સ્વતંત્ર રીતે કરવામાં આવતું હતું, પરંતુ સ્કર્નર અને ઝરદાના ઉપરી અધિકારી, અને ગવર્નર્મેન્ટ જનરલના પોલીસવડા ફ્રેડરિક વિલહેમ ક્રુગરની જરૂરીયાતો, પોહ્‌લની મુખ્ય એસએસ વહિવટી અને આર્થિક ઑફિસ દ્વારા નિયત કરેલા કાયદાના આધારે નક્કી થતી હતી. એસએસના વેઠિયા કેદીઓ માટે પોતાની ફેક્ટરીની અંદર જ પેટા-છાવણી બનાવવી હોય, તો ઓસ્કરે કેટલીક પાયાની જરૂરિયાતો પૂરી કરવી પડે તેમ હતી, જેમાં નવ ફૂટ ઊંચી દિવાલ, છાવણીના પરિઘની લંબાઈના પ્રમાણમાં ચોક્કસ અંતરે વૉચ-ટાવર, શૌચાલય, રહેઠાણ, સામાન્ય દવાખાનું, દાંતનું દવાખાનું, સ્નાનાગાર, જંતુમુક્તિ કેન્દ્ર, હજામની દુકાન, ભોજન વ્યવસ્થા, ધોબીઘાટ, છાવણીની કચેરી, ચોકીદારો માટે છાવણી કરતાં થોડાં સારાં રહેઠાણ અને અન્ય જરૂરી સેવાઓ માટેના મકાનોનો સમાવેશ થતો હતો. એમોન, સ્કર્નર અને ઝરદાના માનવા મુજબ, આ બધી સગવડ ઊભી કરવા માટે ઓસ્કર જ યોગ્ય વ્યક્તિ હતો; અને તેનો હેતુ આર્થિક ફાયદાનો હોય કે પછી યહૂદીઓ પ્રત્યેનો પ્રેમ હોય, આ ખર્ચાઓને પહોંચી વળવા એ સક્ષમ હતો જ! અને ખર્ચ વસુલવાની સાથે-સાથે ઓસ્કરનો આ પ્રસ્તાવ તેમને અનુકુળ પણ આવે તેમ હતો. પૂર્વ વિસ્તારમાં પિસ્તાલીશ માઇલ દૂર હજુ પણ કેટલીક વસાહતો મોજૂદ હતી. એ વસાહતોનો નિકાલ કરતી વેળાએ ત્યાંની વસ્તીને પ્લાઝોવમાં સમાવવી પડે તેમ હતી. એ જ રીતે દક્ષિણી પોલેન્ડની છાવણીઓમાંથી હજારો યહૂદીઓ પ્લાઝોવમાં આવવાના હતા. લિપોવા સ્ટ્રીટમાં જો એક પેટાછાવણી બની જાય તો પ્લાઝોવ પરનુ ભારણ પણ ઓછું થઈ શકે તેમ હતું.