તે વિદુષીના આ પ્રશ્નથી સ્વામીજી પોતે ગંભીર અને ચિંતામગ્ન લાગ્યા, ‘ગર્ભલિંગ-પરીક્ષા અને તેને લીધે સ્ત્રીનું અસ્તિત્વ જ જોખમમાં મુકાવું એ ઘણી ગંભીર બાબત છે. પૂર્વે કેટલાક દેશોમાં છોકરીઓ જન્મે એટલે તેમને રેતીમાં પૂરી મારી નાખવાની અમાનુષ પ્રથા હતી. તેનું સ્મરણ આ સમયે મને થાય છે ને દુઃખ થાય છે. ગર્ભલિંગ પરીક્ષા અને તેનાથી જોખમમાં મુકાયેલ સ્ત્રીનું અસ્તિત્વ આ એક અત્યંત વિપરીત આત્મઘાતી અને ચિંતાજનક પ્રકાર છે. વાસ્તવિક રીતે તો ‘પહેલી બેટી, ધનની પેટી’ એવું આપણે કહીએ છીએ. ‘પુત્રાર્થે ત્રણ માસ, ધનાર્થે એકવીસ દિવસ અને કન્યાર્થે છ માસ ગ્રંથ આદરે વાંચવો.’ આવી કન્યાપ્રાપ્તિની મહત્તા છે. સ્ત્રીઓ માટે કહેવાનું આવે તો કહીશ કે, આ જગતમાં આનંદ અને પ્રેમ નિર્માણ કરવા માટે ઈશ્વરે ફળો, ફૂલો, વૃક્ષો-વેલીઓ, રત્નો, સંગીત જેવી જેટલીય બાબતોનું નિર્માણ કર્યું છે. તોય ક્યાંક ને ક્યાંક ઊણપ લાગતી હતી. એટલે તેમણે આ જગતમાં સ્ત્રીનું નિર્માણ કર્યું અને ત્યાર પછી તે માત્ર કૃતકૃત્ય અને નિશ્ચિંત બની શેષશયન-વિશ્રાંતિ લેતો થયો.’ સ્વામીજી આગળ બોલ્યા, ‘સ્ત્રીમાંનું વાત્સલ્ય, સમર્પણ, શ્રદ્ધા, પતિવ્રતાપણું, શાલીનતા, લજ્જા, મહેનત કરવાની ટેવ આવા ગુણોનું જ્યારે જ્યારે મને દર્શન થાય ત્યારે ત્યારે મારા મનમાં વિચાર આવી જાય છે કે, ઈશ્વરની શી તાકાત છે આ જગતનો નાશ કરવાની ! ખરેખર સ્ત્રી-શક્તિ આ જગતનું ભૂષણ અને મોટી આશા છે.’