મેં પણ કોમર્સ ભણીને ખેતી શરુ કરેલી.કૃષિ ગોવિધ્યા મંગાવતો,પહેલી વાર બે ટકાનું યુરિયાનું દ્રાવણ બનાવી ઘઉં ઉપર છાંટવાનું શરુ કર્યું ત્યારે આજુબાજુના પટેલ ખેડૂતો કહેતા કે આ બાપુ ગાંડા થયા છે કે બધા ઘઉં બળી જવાના છે.એચ.એફ ગાયને જોઈને કહી દેતો કે એનામાં કેટલા ટકા આશરે પરદેશી લોહી છે.પણ અમારે માણસાના દરબારો પાસે જમીન ઓછી કારણ રજવાડા સમયે વાંટા મળેલા હતા.ગામેગામ વરસે ટેક્ષ રૂપે અનાજ પાણી લઇ આવવાનું અને મસ્તીથી આખું વરસ ખાવાનું.રજવાડા ગયા ને વાંટા ગયા,આમ જમીન ઓછી હોવાથી મે ખેતી છોડીને વડોદરા પાછો જતો રહેલો.આપે લોકવન ઘઉં વિષે પૂછેલું તે ઘઉં પહેલીવાર માણસામાં વાવવાનું મેં જ શરુ કરેલું,અને મહીકોનો બાજરો પણ મેં જ વાવવાનો શરુ કરેલો.કારણ કોઈ નવો પ્રયોગ કરવાનું જોખમ લેતા નહિ.