મને મારા મિત્રની દલીલ ન ગમી. મેં કહ્યું તમે આવી ઇચ્છા ત્રીજીવાર વ્યક્ત કરી છે. એટલે તમને ચેતવુ છું. ભવિષ્યમાં કદી આવી ભીખ મારા માટે માગશો નહિ. તમારી આ છેલ્લી અને પેલી ભીખ હોવી જોઈએ. હું દુનિયા જોવા ઇચ્છતો નથી. ભગવાને મને બાહ્ય આંખોની દ્રષ્ટી ભલે આપી નથી. પણ સેવાનો મોટો વૈભવ આપ્યો છે. ઇશ્વરની ઇચ્છા હશે ત્યાં સુધી હું નેત્રહીન બની સેવા કરવા માગુ છું. જન્મોજન્મ અંધજનોના કલ્યાણ માટે ભગવાનને મારી જરૂર લાગે તો હું અંધ બની ઇશ્વરની સૄષ્ટીને શોભા આપવા અવતાર લેવા તૈયાર છું. મને તેમ કરવામાં આનંદ આવશે. તમારે મારી દયા ખાવાની જરૂર નથી. હું ઇશ્વરનો સૈનિક બની કર્મ કરવા ઇચ્છુ છું. મારા દરેક કર્મનું ફળ હું ઇશ્વરને અરપણ કરવા માગું છું. એક નગર હતુ. નગર શેઠ ભારે દયાળુ અને માયાળુ હતા. એક ભીખારી જોળી લઈ ભીખ માગવા આવી પહોંચે છે. શેઠના બંગલા સામે જોઈ ભીખ માગવા હાથ લંબાવે છે. ગણત્રીની મીનીટોમાં શેઠ ભીખારીના હાથમાં સુવર્ણ પત્રમાં લખાયેલો એક દસ્તાવેજ મુકે છે. ધિકતી પેઢીનો માલિકપણાનો હક આપતો એ દસ્તાવેજ હતો. ગગુ ભીખારી આ દસ્તાવેજ મેળવી શેઠ ગંગદાસ બની જાય છે. ગગુ જાણતો હતો કે પેઢીનો તે માલિક નથી. તેને માલિક બનાવામાં આવ્યો છે. પેઢીનો તે રખેવાળ નિમાયો છે. કમાણી મળે તેનો તે માલિક નથી. શેઠ ભલે કદી  આ અંગે પૃછા ન કરે પણ સંપત્તિનો વૈભવ અકબંધ રહે તેવી ગગુ જીવના જોખમે પણ કાળજી રાખશે. ઉપર મુજબનો ગગુ મનોમન સંકલ્પ લે છે.