૫૧ વર્ષનો જર્મન કવિ રાઇનર મારિયા રિલ્કે (૧૮૭૫-૧૯૨૬)” ધ લ્યુટ”(૧૯૦૮)ની શરુઆત I am the lute. કહી કરે છે, તો અન્ય એક કાવ્યની શરુઆત o music, you shattered me from insideથી.૧૯૦૭માં નવા કાવ્યોની શરુઆત Early Apollo અને ૧૯૦૮માં Archaic torso of Apolloથી કરે છે. આ બન્ને કાવ્યો પહેલી દ્રષ્ટિએ શિલ્પાકૃતિ પદાર્થ અભિવ્યક્ત કરતાં હોય તેવું જણાય છે. તે પણ ઉત્કટ કલ્પનાશક્તિથી, રિલ્કે શિલ્પના વળાંકો અને ઘડાયેલા વળ તથા તેમાં વ્યક્ત સમસ્તમાં ખેંચાતા બળોનું પરિણામ રજુ કરવા પંક્તિ અને શબ્દોનો “પદાર્થ” તરિકે ઉપયોગ કરે છે. પણ એની પાર જેમ દરેક ઉત્તમ કવિમા અને તે દ્વારા કવિતામાં બને છે તેમ અહીં ભાષાનું વૈપુલ્ય પ્રભાવશાળી બને છે, અને વાક્યલયમાં સાહસવૃત્તિ દેખાય છે. શબ્દોનું ધ્વનિસામ્ય અને વર્ણસગાઈ અંતરિક સંગીતની ઉતપત્તિ છેલ્લી પાયરી સુધી ધકેલાય છે. આ દ્રષ્ટિક્ષમ પસંદગી કાવ્યના અનુગામી પોત સુધી વણાયેલી છે.શબ્દધ્વનિમાંથી ઉદ ભવેલી ગતિશક્તિ આપણી ઇન્દ્રિયોને જણાવે છે કે આ અંદર તરફ વળેલી દ્રષ્ટિ કેટલી ચીવટ ભરી અને ધારણશક્તિ ભરેલી છે. રિલ્કેની ભાષાનો ધ્વનિ સંપુર્ણપણે એના કાવ્યોને વરેલો છે.એની વાક્યરચનાઓમાં અને એની શબ્દ પંસદગીમા સર્જનશક્તિ અહંપ્રેમ છે.એટલેતો ” ધ લ્યુટ”માં એ કહે છેઃ