આ ભક્તિમય સેવાની આઠમી પ્રક્રિયા છે, ભગવાન સાથે મિત્રતા. વૃંદાવનમાં ભગવાન ઈચ્છે છે કે એક મિત્રની જેમ, સમાન વ્યવહાર થાય અને ત્યાંની લીલા સહજ ભાવમાં છે. ભગવાન ચૈતન્ય સ્વયં કૃષ્ણ છે અને તેઓ તેમની લીલાને અચિંત્ય રીતે વિસ્તૃત કરે છે. જ્યારે તેઓ બાળક હતા ત્યારે તેમણે જગદાનંદ પંડિત સાથે તર્ક કર્યો હતો અને જગદાનંદ પંડિત ગંગા પાસે બેસી ગયા અને તેઓ ભોજન કરી રહ્યા ન હતા. તેઓ અસંતુષ્ટ હતા કેમ કે તેમના મતે ભગવાને તેમની સાથે ખૂબ કઠોર વ્યવહાર કર્યો હતો. આમ તેઓ આખી રાત ગંગા કિનારે બેસીને રોતા રહ્યા. સૂર્યોદય પહેલા ભગવાન ચૈતન્ય ગદાધર પ્રભુ સાથે ગયા અને તેમણે બૂમ પાડી રહ્યા હતા, “જગદાનંદ! જગદાનંદ! આમ જગદાનંદ કે જેઓ ગંગા કિનારે બેઠા હતા, જોયું કે નિમાઈ તેમને શોધવા આવી રહ્યા છે, પૂછ્યું, “તમે આવી રાતે શા માટે આવ્યા છો? એવા ઘણા બધા કાંકરા અને કઠિન વસ્તુઓ છે કે જે તમારા ચરણને નુકશાન પહોંચાડી શકે છે. ભગવાન ચૈતન્યએ કહ્યું કે, “જ્યારે તમે અહિંયા હોવ ત્યારે હું સૂઈ શકતો નથી.” પછી તેમણે કહ્યું કે, “અમારી સાથે ચાલો.” જગદાનંદે ગદાધરના ચરણ પકડ્યા અને ઉભા થયા અને ત્રણેય સચી માતાના ઘરે ગયા. જ્યારે તેઓ સચી માતાના ઘરે પહોંચ્યા ત્યારે જગદાનંદને મમરા, “મુડી” આપ્યા. પછી ભગવાન ચૈતન્યએ કહ્યું કે, “આપણે મિત્રો છીએ. ક્યારેક મિત્રોમાં અસહમતી થતી હોય છે. ક્યારેક આપણે સહમત થઈએ છીએ તો ક્યારેક અસહમત થઈએ છીએ પરંતુ આપણે તેને ગંભીરતાથી ન લેવું જોઇએ કારણકે દરેક અસહમતી પછી એક વાત નક્કી છે કે આપણો એકબીજા પ્રત્યે પ્રેમ વધે છે. ત્યાર પછી જગન્નાથ મિશ્ર એક થાળી ભાત અને દૂધ લાવ્યા અને જગદાનંદ પંડિતે ભાત અને દૂધ લીધું અને સુઈ ગયા. આ રીતે ત્યાં ભગવાન ચૈતન્યના ઘણાં બધાં લીલા સ્થળ છે.