એક કાળે શેઠ સાવ ગરીબીમાં ઊછરેલા. ઝૂંપડીમાં રહેતા હતા. એટલે આલીશાન મકાનમાં એક ડાઘ કે સહેજ કચરો ન પડે એની બધાને તકેદારી રહેતી. જોકે એક દિવસે ઘરના સભ્યોની સામે નિગમશેઠે જ એ રહસ્ય ખોલેલું. બનેલું એવું કે લોન્ગ ડ્રાઈવ પર નીકળેલા શેઠે બીએમડબલ્યુ નગર છોડી, હાઈવે છોડી, ગામડાંના રસ્તે વાળી હતી. વસતી વગરના રસ્તે એ ગાડીની સવારી માણી રહ્યા હતા. આસપાસનાં ખેતરો વચ્ચે જાણે બીએમડબલ્યુ એકરૂપ બની ગઈ હતી. ત્યાં અચાનક એક મોટો પથ્થર કારના બારણા પર ધડામ દઈ પડ્યો. અવાજ સાથે શેઠ ચમક્યા. ચમક્યા શું પળમાં મગજનો પારો સાતમા આસમાને પહોંચી ગયો ને એકાએક બ્રેક મારી ગાડી ઊભી રાખી. બારણું ધડાક લઈને ખોલી પથ્થર પડ્યો તે જગ્યા જોઈ, શેઠનો પિત્તો ઊછળ્યો. આસપાસ નજર દોડાવી. રોડની એક કેડી પર એક છોકરો એની તરફ જોઈ રહેલો. શેઠનો ગુસ્સો જોઈ એ ભાગ્યો. એણે જ પથ્થર નાખ્યો હશે એમ ધારી શેઠે બૂમ મારી……