રતનાના લીમડાની ડાબી બાજુ પર ભરવાડની ચાની કિટલી છે. સવારે સાડા ચાર વાગ્યાથી આ કિટલી ખુલી જાય ત્યારથી છેક રાત્રે અગિયાર વાગ્યા સુધી ચા તરસ્યાઓને ચા પીરસાયા કરે. રતનાના લીમડા ઉપર દિવસના જુદા જુદા સમયે જે રીતે અલગ અલગ જાતિનાં પક્ષીઓ આવતાં રહેતાં, બરાબર તે જ રીતે ચાની આ કિટલી પર શહેરના વિવિધ પ્રકાર અને વર્ગોના માણસો ચોક્કસ સમયે આવતા જતા રહેતા. એક દિવસ સાંજના સમયે રતનાએ ગ્રાહકના બૂટપોલિશ કરીને ચમકાવીને આવતાં-જતાં લોકો જુએ તેમ માંડ હજુ ગોઠવ્યાં જ હતાં કે લીમડા પરથી એક પક્ષી ચરક્યું અને તે પડ્યું બરોબર પેલા ચકચકાટ બૂટ ઉપર ! રતનાની કમાન છટકી, તેણે ઝનૂનભેર બાજુમાં પડેલો એક નાનો પથ્થર ઉઠાવીને ફેંક્યો પેલા પક્ષીને ઉડાડવા માટે. પક્ષી તો ઉડી ગયું પણ વળાંક ઉપર સરકારી મોટરસાઇકલ પાર્ક કરીને બેઠેલા ટ્રાફિક જમાદારને પેલો પથ્થર વાગતાં સહેજમાં જ રહી ગયો. જમાદાર બાઇક પર બેઠો બેઠો જ કાનમાંથી કીડા ખરી જાય તેવી ગાળો બોલ્યો. રતનાનું લોહી તો ઘણું ઉકળ્યું પરંતુ તે ખસિયાણું હસતા બોલ્યો “દ્યો સાયેબ દ્યો… તમે તો મા-બાપ કેવાવ, તમે નઇ દ્યો તો કુણ દેહે ?” તેણે ભરવાડને બૂમ પાડી “એય, જમાદારને એક ચા પીવડાય, મારા તરફથી” જમાદાર વધુ બગડ્યા. “એય, છાનીમનીનો કામ કઇર, જોયો નો હોય તો મોટો ચા પીવરાવવાવાળીનો !” રતનો નીચું જોઇને પેલા બૂટ પરથી ચરક સાફ કરીને તેને ફરી ચમકાવવા મંડી પડ્યો.