ત્રીજા દિવસે થાકી-હારીને ઝેબુન્નિસાએ પોતાની પ્રિય દાસી મીંયાબાઈને બોલાવીને હૈયાવરાળ કાઢી. શાયરી વગરનું જીવન કે નામોશીભરી જિંદગીને બદલે તેણે હીરો ચાટીને જાન આપવાની તૈયારી કરી લીધી. મીંયાબાઈ ઝેબુન્નિસાની દાસી જ નહીં, પણ ખૂબ જ અંતરંગ સખી પણ હતી. આ વાત સાંભળીને એ ધ્રુસ્કે-ધ્રુસ્કે રડી પડી. રડતી મીંયાબાઈને છાની રાખતાં ઝેબુન્નિસા એને વળગી પડી. મીંયાબાઈની આંખોમાંથી વહેતાં ચોધાર આંસુઓને જોઈને સ્વભાવાનુસાર ઝેબુન્નિસાના મનમાં પંક્તિઓ આકાર લેવા માંડી, જે અનાયાસ નાસિર અલીના પ્રથમ મિસરા સાથે અદ્દલ મેળ ખાતી હતી.