ચંદ્રાવતી શાલ લપેટીને પલંગ પર શાંતિથી પડી રહી. દૂર દોડતાં ઘોડાંઓના ડાબલાંના આછાે અવાજ સાંભળી તે પલંગ પરથી ઊઠી ગઈ. બાથરુમમાં જઈ મ્હોં ધોઈ, પૂજાઘરમાંથી ફૂલની છાબડી લઈ હળવે પગલે વરંડાના પગથિયાં ઉતરી બાગમાં ફૂલ ચૂંટવા ગઈ. ગુલાબનાં ફુલોનો મોસમ લગભગ પૂરો થવા આવ્યો હતો. પૂર્ણ ખીલેલા ગુલાબના ગોટાને હાથ લગાડતાં જ તેની સુગંધી પાંખડીઓ જમીન પર ખરી પડતી હતી. લીલા ચંપાના ફૂલનો સૌરભ હવામાં પ્રસરી રહ્યો હતો. ચંપકવૃક્ષની નીચે ઉભી રહી ચંદ્રાવતી તેનાં લીલાંછમ પાંદડાઓમાં સંતાયેલ ફૂલ શોધવા લાગી. પ્રયત્નો બાદ એક માથોડા જેટલી ઊંચાઈ પર તેને એક ફૂલ દેખાયું. તેને તોડવા તેણે જેવો હાથ લંબાવ્યો, પેલાં ઘોડાંઓનાં ડાબલાંઓનો અવાજ તેના બંગલાના ફાટક સુધી પહોંચી ગયો હતો. અચાનક તેને ખ્યાલ આવ્યો કે ઘોડાંઓની રેવાલ ચાલ હવે એકદમ ધીમી થઈ ગઈ હતી.