એક તરફ માથાની ઉપર મહેલ છે, તો બીજી તરફ માથુ ઢાંકવા માટે એક ટુકડો ચાદર પણ નથી. ગરીબીએ ન જાણે કેટલાયે ગુનાહો અને બુરાઇઓને જન્મ દીધો છે. કેટલાયે લોકો એવા છે કે જે વધારે પડતુ ખાવાને લીધે જુદી જુદી બિમારીઓનો શિકાર બન્યા છે, તો કેટલાયે લોકો એવા પણ છે કે જેઓ ભૂખના લીધે મૃત્યુ પામે છે. આજની હુકૂમતોમાં જે આર્થિક પોલીસીઓ, નીતી-નિયમો બની રહ્યા છે, તેના લીધે પૈસાદાર વધારે પૈસાદાર અને ગરીબ વધારે ગરીબ થઇ રહ્યો છે. આવા માહોલમાં અદ્લની કલ્પના પણ કેવી રીતે શક્ય છે? જે હુકૂમતો પૈસાદાર લોકોની મદદથી અસ્તિત્વમાં આવે તેમનાથી એ અપેક્ષા પણ કેવી રીતે રાખી શકાય કે તે નાજાએઝ અને સંગ્રહાખોરીથી મેળવેલ દોલતને ગરીબો અને હક્કદારોમાં વહેંચી દેશે.