પરંતુ કેન્યેશિયન “એનિમલ સ્પીરીટ” તરીકે જાણીતી માંગ સાઈડનું શું, જે અર્થતંત્રના ખરા ભાગમાં ખાનગી રોકાણોને બઢાવો આપે છે? ૨૦૦૩-૦૪ થી ૨૦૦૭-૦૮ દરમ્યાન આ માટેના અગત્યનું પરિબળ, નીચા મુલ્યવાળી અસ્કયામતો સુધી ખાનગી કોર્પોરેટ ક્ષેત્રની પહોંચ હતી. આવું બારતીય જનતા પાર્ટીના નેતૃત્વવાળી એનડીએ સરકાર દ્વારા જાહેર ક્ષેત્રની અસ્કયામતોના, પાણીના મૂલ્ય ખાનગીકરણ કરવાથી શક્ય બન્યું અને ત્યારબાદ, આપણે કોંગ્રેસના નેતૃત્વવાળી યુપીએ સરકાર દ્વારા પણ ખાનગી કોર્પોરેટ ક્ષેત્રને સસ્તાભાવે જમીન, ખનીજ, કોલસો, જંગલના સંસાધનોને તેમજ ટેલીકોમ સ્પેક્ટ્રમ સુધ્ધા સોંપી (લીઝ પર)દેવાતા જોયા. આ ઓછું હોય તેમ, પબ્લિક-પ્રાઈવેટ પાર્ટનરશીપમાં ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર પ્રોજેક્ટોને “વાયેબીલીટી ગેપ ફંડિંગ”ના રૂપમાં મોટી મોટી સબસીડીઓ અપાઈ. ખાનગી કોર્પોરેટ ક્ષેત્રને આપવામાં આવેલ, આ તમામ મોટા મોટા પ્રલોભનો, ભ્રષ્ટાચારયુક્ત સોદો અને જાહેર વિરોધ વચ્ચે રાજનીતિક રીતે ટકાવવા મુશ્કેલ હતા. નરેન્દ્ર મોદીના નેતૃત્વમાં, બીજેપી સરકાર,૨૦૧૯મ ફરીવાર સત્તામાં આવશે તો શું તે બીજેપીના નેતૃત્વવાળી એનડીએ સરકાર દ્વારા અધૂરા છોડાયેલ, જાહેર ક્ષેત્રની અસ્કયામતોના ઓછી કિંમતે “વ્યુહાત્મક વેચાણ” ચાલુ રાખવામાં સફળ થઇ શકશે?