‘જમીન છે એક વીઘું’ એણે વીઘાને બદલે વીઘું બોલીને જાણે કે એકડો કરતાં કરતાં મીડું ઘૂંટી દીધું. બોલ્યો : ‘એ પણ લગભગ ખરાબ જેવી એમાં થોડી મકાઈ, થોડી બાજરી વાવીએ. થાગડ થીગડ ગણાય. એમાં મરિયલ જેવા અમારા બળદનું ય માંડ પૂરું થાય. એમાં વળી આ વરસે દુકાળ, તે કૂવાનાં પાણી ઊંડાં જતાં રહ્યાં. તે શારડો ફેરવવા બેઠો ને જઈ પડ્યો સીધો કૂવામાં. કૂવામાં ખાટલો ઉતારીને મને બહાર કાઢ્યો.’