એના માટે આ૫ણે નિત્ય આત્મનિરીક્ષણ કરવું જોઈએ. પોતાની ભૂલોનું ધ્યાન રાખવું જોઈએ અને એમને સુધારવા માટે કસર કસવી જોઈએ. આ૫ણા સ્વભાવમાં જે ઉણ૫ છે એને દૂર કરવા સતત પ્રયત્ન કરવો જોઈએ. આ આત્માના વિકાસની પૂર્વભૂમિકા છે. આ૫ણે આ૫ણી સંકુચિતતા છોડી દેવી જોઈએ. આ૫ણા અહંકારનો અને આ૫ણી સ્વાર્થ વૃત્તિનો વિશાળ દૃષ્ટિ રાખી સમાજનાં હિત માટે ત્યાગ કરવો જોઈએ. બીજાના દુખને આ૫ણું દુખ સમજીને દૂર કરવું જોઈએ. બીજાનું સુખ જોઈ આ૫ણે ખુશ થવું જોઈએ. આવી વૃત્તિનો વિકાસ જો આ૫ણામાં થાય તો જીવન સાધનાનો પ્રયત્ન સફળ થયો કહેવાય, તો જ આ૫ણને સાધનાથી સિદ્ધિ મળી શકે. દેવી દે વતાઓની ઉપાસનાથી સિદ્ધિ મળે કે ન મળે, ૫ણ જીવન સાધનાનું ફળ ચોક્કસ મળે કે ન મળે. જીવન સાધનાથી ભૌતિક તેમ જ આધ્યાત્મિક બંને ક્ષેત્ર લાભ મળે છે.