આપણા દેશમાં અનેક જ્ઞાની થઈ ગયા. પરંતુ કોઇએ અલિપ્તપણે ભોગ ભોગવવા ઉપદેશ નથી કર્યો. લોકોની ખોટી માન્યતાઓને કારણે સમાજમાં દંભ ચાલે છે. કોઇ કહે અમુક સાધુ-ગુરુ મહાન જ્ઞાની છે, પછી તેને બધા ભોગવિલાસ પૂરા પાડવામાં આવે. લોકોને આવા ગુરુઓ પર શ્રદ્ધા કેમ બેસે છે તે જ સમજાતું નથી. બધી અંધ પરંપરા છે એકે કહ્યું અને બીજા વિચાર કર્યા વગર માને! લોક્શ્રદ્ધાથી ચાલતા આ દંભનો કોણ વિરોધ કરે? અને આવા દંભીઓ કાર્ય શું કરે છે. લોકોની પ્રિય કામનાઓને કેવળ કૃપા-પ્રસાદથી સિધ્ધ કરી આપવાનો આડંબર! એટલે જ આવા દંભીઓની પાછળ લોકો ભોળવાઇ જાય છે.લોકો માત્ર ચમત્કારમાં ફસાઇ પડે છે. ગૂઢ જણાતી બાબતોમાં સંશોધન કે જ્ઞાન મેળવવા કરતાં ખોટી કલ્પનાઓમાં રાચવું અને સત્ય કરતાં કાલ્પનિક વાતોમાં આનંદ મેળવવો. ચમત્કાર વિશેની અંધશ્રદ્ધા બધા અનર્થોનું કારણ છે. બધા જ ચમત્કારોમાં માત્ર ચમત્કારનો ભ્રમ હોય છે. બની બેઠેલા સાધુઓ સમાધિ કે મૂર્તિની આજુબજુ ચમત્કારની સૃષ્ટિ સર્જે તેમાં માત્ર કામના,પુરુષાર્થહીનતા અને અજ્ઞાન જ મુખ્ય હોય છે. ચમત્કારની વાતો લોકોમાં પ્રસરે એટલે કહેવાતા ગુરુઓનું માહાત્મ્ય વધે તેથી ભક્તો-અનુયાયીઓની સંખ્યા પણ વધે. આપણે ત્યાં ઈશ્વરનાં અનેક અવતારો થયાં આટલાં ગુરુઓ હોવા છતાં દાનવતાં, અજ્ઞાન અને દુર્ગુણોનો હજી સુધી નાશ થયો નથી. પુરુષાર્થ વિના પ્રસિદ્ધિ મેળવતા ગુરુઓના શિષ્યોમાં પણ પુરુષાર્થ કે કર્મની ભાવના ક્યાંથી જાગે?