આંબાનાં લીલાં પાન પર ? કે પીળાં પાન પર ? ઝાડ પર ફરતા મંકોડાની હાર પર ? કે પાંદડાંઓની વચ્ચે બાઝેલાં જાળાં પર ? આંબા પર સુકાઈ ગયેલા મોર પર કે ઝૂલતી કેરીઓના ઝૂમખા પર ? ના, ના. મૉરે એમનો ભ્રમ ભાંગવો જ રહ્યો. ડુંગરની જેમ જંગલ પણ દૂરથી જ રળિયામણાં લાગે ! ઉનાળામાં તો ગરમ ગરમ લૂ વાતી હોય ને સૂરજ આગ ઓકતો હોય ત્યારે આમ્રફળોથી લચેલી ડાળીઓની વચ્ચે બેસીને લેખ લખવાનું ઘરમાં બેઠાં બેઠાં ઘણુંયે મન થાય તોય ત્યાં કેમનું ઠરાય ? માખીઓનું મારી ફરતે સતત ઘુમરાવું લેખના વિચારોનેય ઘુમાવી કાઢે. રખે ને વાડની પેલી તરફ છુપાઈને કેરીને નિશાન બનાવવાની તાકમાં ફરતાં બાળકોના એકાદ પથ્થરનો ભોગ હું બની ગઈ તો ? ના, ના. આંબા નીચે બેસવામાં તો જોખમ !