બધા એકબીજાને લગભગ તુંકારે અને ઊભરાઈ જતી આત્મીયતાથી, નામ લઈને જ બોલવતા હતા. એક પમી હતો, બીજો પપી હતો, ત્રીજો ટૉમી હતો. આ બધા કૂતરાઓનાં નહિ પણ માણસોનાં નામ હતાં, જે એમની કંપનીઓ અને એમની કારકિર્દીઓને બેહદ વફાદાર હતા. દાઢીઓ હતી, ફેડેડ જીન્સ હતાં, પીક-થ્રુ ટૉપ્સ હતાં, કેઝ્યુઅલ્સ હતાં, ઈમ્પોર્ટેડ અવાજો હતા, આશ્ચર્ય બતાવવા છોકરીઓ અવાજ કરતી--'વાઉ!' અને છોકરાઓ મોઢું ટેઢું કરીને બોલતા - 'સક્સ!' વાત વાતમાં 'સૉરી' ઢોળાઈ જતું, અને મસ્જિદની બહાર યતીમોને પૈસા આપીને આગળ વધી જતા રઈસની જેમ જવાન ઔરત-મર્દ 'થેંક્યુ' બાંટતા જતા હતા. ક્યાંક ઠોકર લાગતી તો બહુ જ મીઠાશથી બોલતો ધ્વનિ આ હતો - 'આઉચ!' કૉમિક્સ ન વાંચનારને ક્યારેક અહીંની બોલચાલ સમજવી અઘરી પડે એવું હવામાન હતું. સ્ત્રીઓ પણ ફેશનેબલ ગાળો, મોઢામાંથી સિગરેટ કાઢ્યા વિના બોલી લેતી હતી...