રાઠોડને એકાએક ભાન આવ્યું હોય તેમ એ સાચવીને નીચે ઉતર્યો, અને અંદર બેઠા દેસાઈને હાથમાં એ કાગળ સોંપી પોતાની પિસ્તોલ પર હાથ મુકતા બોલ્યો, “દેસાઈ જે પહેલા થયું એ હવે ફરી નહિ થાય…, ચોક્કસ નહીં જ થાય ! હવે હું મઝહબી-ધરમની આખરી ઈચ્છા પૂરી કરાવીને જ જંપીશ…!”, દેસાઈ એને આશ્ચર્યથી જોઈ રહ્યો, એણે એક ક્ષણ પહેલા જ રાઠોડની આંખમાં આંસુ જોયા હતા, અને હમણાં એની બદલે તેમાં લોહી તરી આવ્યું હોય એમ તેની આંખો ગુસ્સાથી તગતગી રહી હતી…!