કવિતા કરવાની જો એકસો એક રીતિઅો છે તો પવનકુમાર પાસે એનાથીય અાગળની અને અઘરી નહીં એવી નોખી ને નવી નિજી રીતિ છે. અા કવિ કશુંક ખાસ કહેવા-પહોંચાડવા માગે છે. ઉદાહરણ તરીકે અાપણે ‘અોત્તારીનો !’ (પૃ. 15) રચના જોઈ શકીશું. પહેલાં જન્મવાની પીડા પછી હોવાપણાની પીડા. દુનિયા પાસે તો એનાં ચશ્માં, એની રીતરસમો છે. તો ભલે, કોઈ એમાંથી બચી શકતું નથી, પણ અા કવિ અાપણને એ પીડાઅોની સામે સમાજજીવનના (નિરર્થક) વ્યવહારોને juxtapose કરી બતાવે છે − અાથી અાપણી પીડાઅોનો ચહેરો અાપણે વધારે ચોખ્ખો જોઈ શકીએ છીએ. …