સૂરજ આકાશમાંથી અગનગોળા વરસાવી રહ્યો હતો. વાયરો તદ્દન શાંત થઈ ગયો હતો. ઝાડ પરનું એક પાનેય હાલતું નહોતું. ખરી બપોરનો-બળબળતો તડકો ધનસુખના ઘરમાં પ્રસરી ગયો હતો. કે’વાય કે ઘરમાં તે સૂતો હતો, પણ ખરેખર તો એ આળોટતો હતો. પડખું ફરતાંય દાઝતો હતો. ધનસુખને ક્યાંય ચેન પડતું નહોતું.