‘પ્રભુ, હું પોતે જ મૂંઝાઈ ગયો છું. રૂપિયા રોકડા ગણવા બેસું તો જિંદગી પૂરી થઈ જાય, પણ તમે પૂછ્યું તો કહી દઉં. મારા બાપુજી શંકર ફક્કડ ગિરધારી. સાવ કડકા, ફૂટી કોડી પણ વારસામાં મળે એમ નહોતી એટલે ભક્તો સમજી ગયા કે શું, પણ વરસાદની જેમ વરસી પડ્યા. હવે હું હિમાલય પર બંગલો બંધાવીશ. શંકરબાપુજી આખી જિંદગી વાઘચર્મ પહેરીને ફર્યા તો બે-પાંચ જોડી કપડાં સીવડાવી આપીશ. વાળ (જટા) વધી છે એ કપાવવી પડશે. જિંદગીભર ભભૂતી લગાડી છે તો હવે ટૅલ્કમ પાઉડર ને બૉડી-સ્પþે અપાવીશ અને મારું એક સ્વપ્ન હતું કે બાપુજીને ડમરુ વગાડવામાંથી મુક્તિ અપાવી એક સારી જોડ તબલાંની કે ઢોલકની અપાવવી એ પૂરું કરીશ. અને...’