અને એટલે સુપ્રિયા જરા છેડાઈ પડી, ‘મમ્મી, તું તો જાણે હું નાની કીકી હોઉં એવી જ રીતે વાત કરે છે. સ્કૂલમાંથી મને પિકનિક પર મોકલતી ત્યારે હંમેશાં પૂછવા આવતી કે ‘ક્યા ટીચર સાથે જવાનાં છે ?’ ને પછી જ તું મને પિકનિકમાં જવા દેતી. પણ હવે તો હું મોટી થઈ છું. ક્યા પ્રોફેસર આવે ને કદાચ આવે કે ન આવે મને શું ફેર પડે છે ? હવે હું કંઈ નાની ઓછી જ છું કે મને સાચવવી પડે ! તું ‘હા’ કહે કે ‘ના’ કહે હું તો જવાની છું.’ એમ કહેતાં તો તે ટેબલ પરથી ઊભી થઈ ગઈ. સુલભાબહેનનું હજી જમવાનું પૂરું તો થયું ન હતું પણ આ બધું સાંભળી તેમના ગળે કોળિયો ઊતરતો બંધ થઈ ગયો. ભાણું એમનું એમ મૂકી તે રૂમમાં આવ્યાં. પથારીમાં પડ્યાં પડ્યાં મગજમાં ઊમટેલાં પ્રલય ધમસાણમાં ઊંડાં ઊતરી ગયાં.