જયવંતીબહેને ૧૨-૧૩ વર્ષની ઉંમરે જ ઠાકોરજીની પૂજા કરવાની શરૂઆત કરી દીધી હતી. ત્યારે તેઓ એકટાણાં અને ઉપવાસ પણ કરતાં હતાં, પણ હવે તેમને ડાયાબિટીઝ હોવાથી ફક્ત ચોખાનો ત્યાગ કયોર્ હતો અને ઠાકોરજી માટે તેઓ દરરોજ પ્રસાદમાં અવનવી વાનગી બનાવતાં હતાં. પ્રસાદમાં તેઓ સેવ, દૂધી અને ચોખાની ખીર, કોપરાપાક, સીંગદાણાના લાડુ, કેસરનો શીરો જાતે જ બનાવીને ઠાકરોજીને ધરતાં હતાં. તેમના ઘરે આ અધિક માસમાં સત્યનારાયણદેવની પૂજા રાખવામાં આવી હતી. ઘરે ૪૦થી ૪૫ મહેમાનો આવવાના હતા તેમને માટે તેઓ જાતે શીરો બનાવવા ગયાં અને વરાળની ઝાળથી તેઓ હાથમાં દાઝી ગયાં હતાં. એમાં હાથમાં ફોડલા પણ પડી ગયા હતા.