પેલો અજાણ્યો મુસાફર વધુ સાંભળવા રોકાયો નહિ. ચીંધાયેલી આંગળીની દિશામાં એણે ઉતાવળે ઉતાવળે પગલાં ભરવા માંડ્યા. સ્કૂલના મકાનની પ્રદક્ષિણા કરતો હોય એમ એ એની પાછલી દીવાલ તરફ ગયો. પેલા માણસની વાત સાચી હતી. આ જ હવેલી… આ જ હવેલી પ્રદ્યુમ્ન કાપડિયાની હતી. હવેલીના દરવાજાની સામે થોડે દૂર એક ઓટલા ઉપર બેસીને ત્રણ ચાર માણસો ગપ્પાં મારી રહ્યા હતા. આ મુસાફરે ઘડીક હવેલી સામે જોયું અને પછી ઓટલે બેઠેલા પેલા નવરાધૂપ વાતોડિયાઓને પૂછ્યું.