અંતે, પોતાનું દુઃખ અને દિકરાઓનો જાકારો ભીતરમાજ ધરબી રામજી ફરી ખાટલે આવી બેસી ગયો અને એને એ ભૂતકાળના દિવસો યાદ આવી ગયા કે જ્યારે પોતાની પીઠ પર સવારી કરવા એના દીકરાઓ હઠ પકડતા અને કહેતા હતા કે…”આજે મારો વારો… આજે મારો વારો…” અને આજનો દિવસ છે કે એજ દીકરાઓ એજ પિતાને એક અડધો રોટલો ખવડાવવા માટે ખો આપી રહ્યા છે અને કહે છે…”આજે ક્યાં મારો વારો છે…!