મરાઠી નાટકોના નિર્માતા સતત નવું નવું કર્યા કરે છે કારણકે તેમને એ વિશ્વાસ છે કે લોકો એ સ્વીકારશે, એ નવીનતા, એ કલાસ્વરૂપને, એ પ્રયોગશીલતાને લોકો એ સ્વીકારતા હોય છે જ્યારે ગુજરાતી નિર્માતાઓને એ વિશ્વાસ નથી, અને કારણ કે ગુજરાતી રંગભૂમી મરાઠી કરતા વધુ કોમર્શીયલ છે એટલે નિર્માતા એ જોખમ લે પણ નહીં, જેમ કે મરાઠીમાં ઘણા નાટકોની શરૂઆત, જેમ કે તમે ‘ઓલ ધ બેસ્ટ’ નું ઉદાહરણ લો, જે મરાઠીમાં હીટ થઈ ગયા પછી જ ગુજરાતીમાં એનું જોખમ લેવાયું, અને એ ચાલ્યા પણ છે, એટલે ગુજરાતી નાટકો વધુ કોમર્શીયલ હોવાને લીધે મરાઠીની સરખામણીએ નથી, પણ એ કોમર્શીયલ હોવાને લીધે ગુજરાતી કલાકારોને મળતું મહેનતાણું, એક એક શો ના મળતા નાણાં એટલા સારા હોય છે કે હું આજે કાંઈ ન કરું અને ફક્ત ગુજરાતી નાટક કરું તો મારું ગુજરાન વ્યવસ્થિતપણે ચલાવી શકું, જ્યારે મરાઠીમાં એવું નથી.