અને વનલતા પર ફૂટેલી કૂણી, નાજુક પાંદડી જોઈને કવિ કહે છે, આ જ કબ્રસ્તાનમાં દફનાવાયેલી કોઈ રૂપવતી રમણીના ગુલાબી ગાલ પરનું છૂંદણું જ આ પાંદડી રૂપે પ્રકટી રહ્યું છે. કવિ આટલી જ વાત કરે છે – પણ સત્તા, રાજપદ, રૂપ અને યૌવન આ બધું કેટલું ક્ષણજીવી છે તે આ ચાર પંક્તિમાં ક્યાંય પણ ઉપદેશક બન્યા વગર સમજાવી દે છે.