નેહા નિખિલને પ્રેમ કરવા માટે હમેંશા શરતો રાખે છે કે નિખિલે એની સાથે મુંબઈ આવવું પડશે, નિખિલ જો આ સમયે નહીં આવે તો એ એની રાહ નહીં જુએ... નિખિલ નેહાને લગ્ન માટે પૂછે છે ત્યારે પણ નેહા નિખિલને સમરપુર છોડવાનું કહે છે. નિખિલ એ જગ્યા, એના દાદાની કૉલેજ છોડવા માંગતો નથી, જે એને જ સંભાળવાની છે. નિખિલ સમરપુરનાં સુંદર વાતાવરણની પણ પ્રશંસા કરે છે, સમરપુરમાં રહેલ એક પહાડીની એ જગ્યા જ્યાં ક્યારેક સૂર્યાસ્ત સમયે સાત મેઘધનુષ્ય દેખાય છે. પણ નેહા કહે છે જિંદગીમાં મેઘધનુષ્યનાં સાત રંગો સિવાય પણ ઘણું બધુ હોય છે, એ બધા જ રંગોનો એને આનંદ લેવો છે. નેહાને પોતાના સપનાઓની ઉડાન ભરવી છે, પણ એ નિખિલનો પ્રેમ ખોઈ બેસે છે. કારણ કે જિંદગી તમને જ્યારે જે આપતી હોય તે ન સ્વીકારો તો એવી તક બીજી વખત મળે કે ન પણ મળે, એ જ નેહાની સાથે પણ બને છે. નિખિલ નેહાને પુષ્કળ પ્રેમ કરે છે, પણ નેહાનાં સપનાઓ અને નિખિલનાં પ્રેમની વચ્ચેનું અંતર એક દ્રશ્યમાં બંનેની વચ્ચે ખૂબ સુંદર રીતે વ્યક્ત થયેલ છે...