‘તારી બુદ્ધિ આત્માને ઓળખી શકી નથી. હજી તો એ કેવળ વસ્તુઓ, વાતો અને વિચારોના અર્થ તથા તેમના અનુમોદનો જ શોધ્યા કરે છે. એને આ અસ્તિત્વ અંગેના પ્રશ્નો તો જરૂર થાય છે પરંતુ તેમના ઉત્તરો એ કેવળ આ ભૌતિક જગતમાં જ શોધે છે. એ નોંધે છે કે અહીં તો બધું જ નાશવંત છે, એમાનું કશું જ શાશ્વત નથી. નાશ અને મૃત્યુ અંગેની અધુરી જાણકારી થી એને ભય ઉત્પન્ન થાય છે. એ ભય એની બુદ્ધિને વ્યર્થ અને બિન ઉપયોગી બનાવે છે. ત્યાર બાદ એના ભયમાંથી ઉપજે છે અહંકાર. આ અહંકાર, કેવળ બુદ્ધિના સમાધાન માટે મનને ભ્રષ્ટ કરે છે. અહંકાર કેવળ પોતાના અસ્તિત્વને જ સબળ કરનારા પ્રસંગો, યાદો અને ઈચ્છાઓને પ્રોત્સાહન આપે છે જેથી એ પોતાને શક્તિશાળી અને શાશ્વત હોવાનું અનુભવે. જે વાતો એને નકામો અને નાશવંત ઠેરવતી હોય તેને એ ટાળે છે. આ ક્ષણે, અર્જુન, તારો અહંકાર પણ તારા મનનું નિયંત્રણ કરી રહ્યો છે. એ તારા શરીરના મર્યાદિત અનુભવોને જ વધુ મહત્વ આપી રહ્યો છે અને તને તારા આત્માના અનંત અનુભવથી વંચીત રાખી રહ્યો છે. તારી આ બધી જ ચિંતા, ડર અને ભ્રમણાઓનું કારણ પણ એ જ છે.’