મુરલીભાઈ મૂળ સાબરકાંઠાના. એમની કવિતામાં મરણની - વાત તો બહુ આવતી. કોઈક એમને મસાણિયા કવિ કહેતા. - જ્યારે હું એને જુદી રીતે જોતો. કોઈ માણસ સ્મશાનમાં બેસીને - કવિતા લખતો હોય એવી કવિતા હતી. જગદીશ કટાક્ષયુક્ત રીતે કહે છે કે તમે અમને ડગલે પગલે, ઢગલેઢગલે યાદ આવવાના કારણકે અમે અમારાં નાનાં નાનાં કામ તમારી મારફત કરાવેલાં. હજુ તો કેટલાંયે કામ તમારી પાસે કરાવવાનાં બાકી છે. મોતના મજનૂ મુરલીભાઈ શ્રીમંત બ્રાહ્મણ હતા. નવાબી મિજાજના હતા. પછી જગદીશ કહે છે કે મુરલીભાઇ, તમને જીવતાં જે માણસજાત વિશે જે ખ્યાલ હતો એ ખ્યાલ ખોટો નહોતો. તમારા ગયા પછી હવે તો ખાતરી થઈ છે કે સગાં, વહાલાં, સંબંધી, મિત્રો આ બધાં મળીને માણસને તૂટેલા ફાનસ જેવો બનાવી દે છે.