આ તમામ રાજ્યોમાં, “વર્ગીકૃત” સમુદાયોનું શૈક્ષણિક દરજ્જો દર્શાવે છે કે મહારાષ્ટ્ર(૫.૫%), તામીલનાડુ (૧૮%) અને આંધ્રપ્રદેશ(૨૧%)ને બાદ કરતા બાકીના તમામ રાજ્યોમાં “ક્યારેય શાળાએ નહિ ગયેલા”ઓનું પ્રમાણ પા ભાગ કરતા પણ વધુ છે. જોકે, “શિક્ષણ પૂરું કરનારા”ઓનો રીપોર્ટ દર્શાવે છે કે પ્રાથમિક કે પછી વધુમાં વધુ માધ્યમિક શાળા પછી મોટાભાગના કેસમાં અભ્યાસ છૂટી જતો હોય છે. શાળામાંથી ડ્રોપ આઉટ કે શાળામાં નામ ન નોંધાવવા પાછળ બધાજ રાજ્યોમાં પલાયનને મુખ્ય કારણ માનવામાં આવ્યું હતું. જેમકે, મધ્યપ્રદેશમાં શિક્ષકોના ઈન્ટરવ્યુમાંથી ઉજાગર થયું એમ નકારાત્મક માન્યતાઓની વ્યાપકતા શિક્ષક અને વિદ્યાર્થીઓના સંબંધોને અવરોધે છે, જેને કારણે ગેરહાજર રહેવાનું અને શાળા સ્તરે જોડાયેલ રહેવાનું પ્રમાણ ધીમું પડે છે.