અમદાવાદમાં લોકો રાતના જમી લીધા પછી પોતાના પોળના ઘરના ઓટલે બેસીને દુનિયાભરની ચોવટ કરતા, તો અમારે કાઠીયાવાડમાં પણ રાત પડ્યે, વાળુ પછી ઓટલાડાયરો જામતો અને એ દિવસોમાં ચાલતા વિશ્વયુધ્ધવેળા છેક હિટલર અને ચર્ચિલને ‘અને પછીના ગાળે નેહરુ અને કૃષ્ણ મેનનને પણ બે ‘સલાહું’ અપાતી જે તેમના સુધી તો ઠીક પણ શેરીના નાકા સુધીય ના પહોંચતી. પણ એ બહાને પોતાના મનની મોળ ઉતાર્યાનો માનસિક સંતોષ તો બેશક મળતો. બસ , આથી વધુ કાંઇ એ કલાક -બે કલાક પછી ઘોંટી જનારા જીવને જોઇતું પણ નહોતું. કારણ કે સવારે તો એણે બેબાકળા ઉઠીને ,હડી કાઢીને કામે જૂતી જવાનું રહેતું. પછી તો કોણ ચર્ચીલ અને કોણ ભૂતોભાઇ ? ધંધે કી કુછ બાત કરો,. કુછ પૈસે જોડો,ભાઇ !