મહેમદાવાદમાં વસતા તેના મિત્રોને હું ખુલ્લેઆમ કહેતો ફરું છું કે મણિનગર સ્ટેશનના પાર્કિંગમાં તેનું સ્કૂટર ખુલ્લું જ પડ્યું હોય છે. રવિવારે અમદાવાદમાં આવો તો રીક્ષાના પૈસા ખરચવાના નહીં, લઈને નીકળી પડવાનું. પત્રકારત્વની તેણે વિધિસરની તો ઠીક, અવિધિસરની તાલીમ પણ લીધી નથી. મહેમદાવાદથી એ રોજ ટ્રેનમાં અમદાવાદ આવે છે એટલે હું તેને ‘ટ્રેઇની’ જર્નાલિસ્ટ કહું છું. ભારતમાં મોબાઇલનો જનમ થયો તે પહેલાંથી એ ઘડિયાળ પહેરતો નથી. છતાં બધે સમયસર કેવી રીતે પહોંચી જાય છે તેનું મને આશ્ચર્ય થાય છે. હાસ્યલેખોના તેના સંગ્રહ ‘બત્રીસ કોઠે હાસ્ય’નું વિમોચન કરતા તેની સામે અમદાવાદના ભાઈકાકા હોલમાં 2008માં અદાલતી ખટલો ચલાવવામાં આવ્યો હતો (જેનો યાદગાર ફોટો તેના પ્રોફાઇલમાં સૌથી ઉપર મૂકાયેલો છે) એવરેજ માણસ આવી અદાલતી કાર્યવાહી પછી સુધરી જાય. આ માણસ એ પછી પણ કોઈને ગાંઠતો નથી. હશે ત્યારે, શું કરીએ આપણે પણ? આપણો ફેસબુક ફ્રેન્ડ છે ને? માફ કરી દેવાનો. જા બચ્ચા, મઝા કર.