આકાશનું મન યાદ કરવા લાગ્યું કે આજથી બે વર્ષ પહેલાં બધાનું ભણવાનું પત્યું ને મહિનામાં જ બધાને જોબ મળી ગઈ હતી. એક નવું ન્યુઝ પેપર ચાલું થતાં જર્નાલીઝમની ડિગ્રીના જોરે રાજ બુધવારની પુર્તીનો કો-એડીટર થયો, શ્યામ અને રઘુ રિપોર્ટર અને હું ચર્ચા-પત્રનો એડીટર અને કોમકોલમીસ્ટ બન્યો બુધવાર-રવિવારની પુર્તીનો. અમારી ચંડાળ ચોકડીને એક જ જગ્યાએ જોબ મળી એટલે બધા ખુશ હતા. પણ જેમ જેમ સમય વહેવા લાગ્યો તેમ તેમ ખબર પડવા લાગી કે we all r nothing but servants of management... તેઓ કહે એટલું જ લખવાનું... મારા સિવાય બધા જ માટે તે સહજ હતું, કેમકે બધા માં વફાદારીના ગુણ હતા, જ્યારે મારામાં પહેલેથી જ બળવાખોરીની ભાવના... તેથી મને બે થી ત્રણ વખત ટોકવામાં આવ્યો... અમારી નોકરી નો તો વિચાર કરો, કહીએ એટલું જ લખો તો આપણા હિતમાં છે... તમે રાજકારણ વિષે લખો પણ પક્ષ વિષે નહીં, ધર્મ વિષે લખો પણ એના નામે ચાલતા ઘતિંગ ને મારો ગોળી, મુલ્યો-સંસ્કૃતિ બાબતે લખો પણ તુલનાત્મક રીતે નહી.....