[4] એક બહુ મોટો મેળો ભરાયો હતો. એક નાનકડું બાળક એની મા સાથે મેળામાં ગયું. બાળક વારંવાર એની માતાને રમકડાં લઈ આપવા જીદ કરતું હતું. મા ગરીબ હતી, તે બાળકને કંઈ પણ ખરીદી દઈ શકે તેમ નહોતી, એટલે બહાના બતાવતી હતી કે આ વસ્તુ તો ખોટી હોય, આમાં બધું ખોટું દેખાતું હોય. એની પાસે પૈસા નહોતા. હૃદયમાં ઘણી ઈચ્છા હતી કે બાળકને હું રમકડું ખરીદી આપું, પણ સામર્થ્ય નહોતું. એ મા અને બાળકની પાછળ એક શ્રીમંત મેળો જોવા આવેલો. એ સતત જુએ છે કે આ બાળકને કંઈ ખરીદવું છે. શ્રીમંતને બાળક નહોતું, કોઈ સંતાન નહોતું એટલે એને બાળક તરફ ખૂબ લાગણી થઈ કે આ બાળકને હું કંઈ લઈ આપું. પણ એને થયું કે આ સ્ત્રી યુવાન છે, એકલી છે, હું એના બાળક તરફ આ લાગણી બતાવું તો કદાચ થશે કે મારા બાળક ઉપર આટલી બધી લાગણી શાની ? કોઈ ખોટો ઈરાદો છે એવો અર્થ કદાચ કરે, એટલે પુરુષ બિચારો મનમાં ને મનમાં ભાવને રોકી રહ્યો છે. અચાનક મેળામાં કંઈ ધક્કામુક્કી થઈ અને બાળક છુટ્ટું પડી ગયું. એની માતા છૂટી પડી ગઈ.