પત્ર લખી શકય તેમ નથી, કોઈ નિકટના મિત્ર કે સંબંધી પાસે નાની-મોટી પીડાઓનું ગાણું પણ ગાઈ શકાય તેવું નથી. એકલાએકલા બોલવાની આદત પણ નથી અને પોતાની શોભાની લાગણી એવું સૂચવે છે કે આવી રીતે ઊભા રસ્તે હોઠ ફફડાવીએ તે સારું ન લાગે. આવી સ્થિતિમાં શું કરવું? માણસ કંઈ માત્ર પીડા જાહેર કરવા ખાતર જ જાહેર નથી કરતો, તે ખરેખર તો પોતાને થયેલા-થઈ રહેલા અન્યાયો માટે જવાબ માગે છે. પણ તેને એ વાતની પણ ખબર છે કે જવાબ આપનાર પણ કોઈ નથી અને ઊંડેઊંડે એવું પણ લાગે છે કે પોતે તદ્દન નિર્દોષ નથી.