મધ્યકાળના ગૂર્જર સાહિત્યમાં વસંત ઋતુને અનુલક્ષીને જે કાવ્યપ્રકાર ખીલ્યો, એ ‘ફાગુ’કાવ્ય. ફાગુ ભરપૂર ઊર્મિપ્રધાન કાવ્યપ્રકાર છે. એટલે ગેયત્વ એમાં નિહિત છે જ. ફાગુ મુખ્યત્વે વસંતના વર્ણન કરતાં કાવ્ય છે. ફાગુથી નાનો પણ એક ‘ધમાલ’ કાવ્યપ્રકાર છે. જેમાં કાવ્ય સાથે વાજિંત્રોનો કલનાદ પણ એટલો જ મહત્ત્વનો છે. વિક્રમની ૧૪મીથી ૧૯મી સદી સુધી ફાગુનો ઠીક વિકાસ થયો. મુખ્યત્વે જૈનમુનિકવિઓ ઉપરાંત અનેક જૈનેતર કવિઓ દ્વારા મળેલાં કુલ દોઢસો ઉપરાંત ફાગુઓમાં ઘણાં ઉત્તમ ફાગુ મળ્યાં એમાં કાવ્યતત્ત્વની દૃષ્ટિએ એક શ્રેષ્ઠ કૃતિ છે અજ્ઞાત કૃત ‘વસંતવિલાસ’.