1930માં ગાંધીજીએ મીઠાનો સત્યાગ્રહ શરૂ કર્યો ત્યારે વજુ જેવો બળવાખોર કેમ ઝાલ્યો રહે? તે લડતમાં સામેલ થવા થનગનતો હતો. મારી રજા માગી. મેં કહ્યું, ‘હું કેમ રજા આપું! તું તો મારી પાસે પારકી થાપણ છે. તારા પિતા રજા આપે તો જા.’ હું જાણતો હતો કે તેના પિતા પણ રજા નહીં આપે. તે હજી કાચી વયનો હતો. તે રજા લેવા રાજકોટ ગયો. પિતાએ રજા ન આપી ત્યારે વગર રજાએ ગાંધીના સાબરમતી આશ્રમમાં પહોંચી ગયો. કાકા કાલેલકરે તેની નાની વય જોતાં લડતમાં મોકલવાને બદલે આશ્રમમાં રોકી રાખ્યો. પણ વજુ કંઈ એ માન્ય રાખે? ત્યાંથી ભાગીને તે વીરમગામ નાનાભાઈ ભટ્ટની છાવણીમાં પહોંચ્યો. એને શું કામ સોંપવું? સત્યાગ્રહમાં તો લાઠીનો માર ખાવાનો હતો, જેલમાં જવાનું હતું. પણ વાનરવેડાના શોખીન વજુને યોગ્ય કામ મળી ગયું. તેને વાનરસેનાનો સરદાર બનાવવામાં આવ્યો.