અડધો કલાક થવા આવ્યો હતો, એક-બે પક્ષીઓ સિવાય અમને કંઈજ નજરે પડ્યું ન હતું. હવે મારા મન પર શંકાના વાદળો ઘેરાવા લાગ્યા હતા. એક પણ વાઘ જોવા નહીં મળે તો? મેં આ અડધા કલાકમાં બે-ત્રણ વાર સ્વાર્થથી ભરેલી પ્રાર્થનાઓ કરી લીધી હતી કે, “હે ટાઇગર સાઇટિંગના દેવતા! એક તો એક ભલે, બેઠો નહીં તો ઊંઘતો વાઘ પણ ચાલશે, મારા બ્લોગ માટે કૃપા કરો મારા પર!”, અને ત્યાંજ જીપ્સીએ એક વળાંક લઈ જોર થી બ્રેક મારી. હું મારી જગ્યા પરથી ઊભી થઈ ગઈ. “ઓ માય ગોડ!”.