મૃગયાએ નીકળેલો ભોજરાજા થાકીને જંગલમાં જ સૂઈ ગયો. સવારે ઊઠતાં અસ્તાચળ પર ચંદ્રબિંબને જોઈને તેઓને આ પંક્તિ સ્ફૂરી : ‘चरमगिरिनितम्बे चन्द्रबिम्बं ललम्बे ।’ અને તેમણે ભવભૂતિ, દંડી અને કાલિદાસને બાકીની પંક્તિઓ પૂરી પાડવાનું કહ્યું. ભવભૂતિએ કહ્યું :