થોડી વાર સુધી કોઈ જ વાતચીત કર્યા વિના ત્રણેય સરકતા પટ્ટા ઉપર શાંતિથી ઉભા હતા. જંગલને માણી રહ્યા હતા. પાંચે ઇન્દ્રિયોથી જંગલને મહેસૂસ કરી રહ્યા હતા. વિનસને જંગલ શક્ય હોય એટલું પી લેવું હતું, તેની અનુભૂતિથી છલકાઈ જવું હતું. કારણ કે આ જંગલથી થોડાક જ કિલોમીટર દૂરથી એવી દુનિયા શરુ થતી હતી જ્યાં લીલોતરી ખાસ જોવા મળતી ન હતી. જ્યાં ઠંડો પવન વાતો ન હતો. જ્યાં વનરાજી ખીલતી ન હતી. જ્યાં હવામાં પાણી ભળેલું ન હતું. ફક્ત હવાની જ નહિ પણ લાગણીની ભીનાશ જે આ જંગલ આપતું હતું એ બહાર ખડું કરવામાં આવેલું યાંત્રિકી જગત આપવાનું ન હતું.