અને આ જ તેજસ્વી છાત્રના અંગ્રેજીના પેપરમાં સોમાંથી પંચ્યાસી માર્ક્સ આવેલા. તેને પોતાનું નામ અંગ્રેજીમાં, ચારમાંથી ગમે તે એબીસીડીમાં લખવાનું કહ્યું. એ નિર્દોષ છોકરાએ નિખાલસતાથી જણાવી દીધું કે એબીસીડીમાં ડી પછી ઈ આવે એથી આગળ તેને જાણ નથી. જોકે પછી પ્રશ્નોત્તરીમાંથી છૂટવા તેણે કબૂલ કરેલું કે હિન્દી ફિલ્મોમાં હીરો વતી ડુપ્લિકેટ આગમાં કૂદી પડવા જેવા જીવસટોસટના ખેલ કરે છે એ રીતે બીજા એક છોકરાએ તેનાં પેપર થોડું મહેનતાણું લઈને લખી આપ્યાં હતાં. અને પરીક્ષામાં ચોરી કરતા 543 વિદ્યાર્થીઓ ઝડપાયા એવું અખબારમાં વાંચું છું ત્યારે એ ઝડપનાર પર મને બહુ ખીજ ચડે છે. ચોરી એટલે શું ? અહીં પરીક્ષામાં વળી ચોરી ક્યાં આવી ? શું કોઈ વિદ્યાર્થીએ અન્ય વિદ્યાર્થીનું ખિસ્સું કાપીને તેના માર્ક્સ તફડાવી લીધા છે ? અહીં જેના પર ચોરીનો આરોપ મૂકવામાં આવે છે એ છોકરો માર્ક્સથી વધારે કોઈ મુદ્દામાલ બીજા પાસેથી મેળવતો નથી કે ચોરી કરાવનાર પોતાનો એક પણ માર્ક ગુમાવતો નથી. એટલે અત્રે ચોરી જેવા ગંભીર અને ક્રિમિનલ શબ્દ સામે જ મારો સૈદ્ધાંતિક વિરોધ છે, વાંધો છે. અને આમ જોઈએ તો ચોરી કરવી, સફળતાપૂર્વક ચોરી કરવી એ તો ચોસઠ કળાઓ પૈકીની એક કળા ગણવામાં આવે છે. રાજા-મહારાજાઓના સમયમાં રાજકુમારોને પણ આ તસ્કરકળાનું શિક્ષણ નાનપણમાં આપવામાં આવતું એવા ઉલ્લેખો પુરાણા ગ્રંથોમાં પડેલા છે. એટલે આ કળા પણ બુદ્ધિ માગી લે એવી છે. ડોબરમેન જેવા સુપરવાઈઝરની નજરે ના ચડાય એ રીતે બાજુમાં બેઠેલ વિદ્યાર્થીના પેપરમાં જોઈને લખવું કે ઘેરથી લાવેલ કાપલીઓમાંથી છાનુંછપનું જોઈ લખી નાખવું એ કંઈ ઓછા કૌશલ્યની વાત છે ?