કાઠી બહેનોની ખૂબી તો જુઓ. રસોડામાં રોટલો ટીપાતો હોય ને પડખેના ઓરડામાં મહેમાનો જમવા બેઠા હોય તોય રોટલા ઘડવાનો ટપાકો ન સંભળાય. ઓંશરીમાં ૨૫ મહેમાનોની પંગત પડી હોય તો ય બાજરાના રોટલા સૌને ગરમ ગરમ જ પીરસાય. આમાં ચૂલા બનાવવાની પણ ખૂબી છે. ગામડાના ચૂલા માટે કહેવત છે કે ‘ચૂલા છીછરા, આગવોણ ઊંડી ને બેડ બમણી.’ બેડ એટલે ચૂલાની પાછળનો ભાગ. શ્રી જીલુભાઈ ખાચર કહે છે કે ચૂલાની બેડ બમણી રાખવાનું કારણ બાજરાના રોટલા ચડી ગયા પછી પાછળ બેડ ઉપર ઊભા મૂકાતા જેથી રોટલા ઠરતા નહીં. ગામડામાં ચૂલા બનાવે ત્યારે વાળંદ અને કુંભારની કોઠાસૂઝવાળી અને ચૂલાની બનાવટની જાણકાર બહેનોને સાથે રાખી કાળી માટી, રેતી, કુંવળ, ઢૂહા, લાદનું મિશ્રણ કરીને ચૂલા નાખતા. આવા ચૂલા ધગ્યા પછી બે કલાક આખો ચૂલો ગરમ રહેતો, એથી એની બેવડ પર મૂકેલા રોટલા ગરમ જ રહેતા. કાઠી દરબારોના રસોડે બાજરાના રોટલા ઉપરાંત જુવાર, મગ, સાકર, મકાઈ, ટીમરાની છાલ, મહુડા અને કેરીના રસના રોટલા બનતા. ચોખાના લોટમાં ઘી અને દૂધ નાખી મઇં મોઢું દેખાય એવો ‘હરીસો’ (મીઠાઈ) બનતો. બિરંજ, લાપશી, સુખડી, દૂધની કઢી અને ડુંગળીનો… જી હા. ડુંગળીનો દૂધપાક બનતો. એમના અથાણાંની કેટકેટલી જાતો! પીપરના પેપાનું, કુંવરપાઠાનું, ખારેકનું, વાંસનું, સાકરટેટીનું, કોઠાનું, ડુંગળીનું, રીંગણાંનું, પપૈયા અને કારેલાનું ય અથાણું અહીં જોવા ને ખાવા મળે.