રાત પડી એટલે એ ધનુષ બાણ લઇ તે જંગલી ગધાઓનો શિકાર કરવા નીકળી પડ્યો . થોડી જ વારમાં એણે ગધેડાનાં એક ટોળાનાં પગલાંઓનો અવાજ સાંભળ્યો . અને તેણે એક તીર છોડ્યું .એણે એટલા જોરથી ધનુષ ખેંચીને તીર છોડ્યું કે તે ગધેડાના શરીરને વીંધીને આરપાર નીકળી ગયું અને પાસેના પથ્થર સાથે જોરથી અફળાયું . બાણના એ અફળાવાનો અવાજ સાંભળીને અલ કોસઈએ વિચાર્યું કે મારો ઘા ખાલી ગયો છે . એટલે એણે બીજું તીર છોડ્યું . એ તીર પણ એક બીજા ગધેડાને વીંધી આરપાર નીકળી ગયું અને પથ્થર સાથે અફળાયું . અલ કોસઈએપાછું ફરી ધાર્યું કે એનો ઘા ખાલી ગયો છે . એટલે એણે પાછું ત્રીજું બાણ છોડ્યું , ચોથું બાણ છોડ્યું , પાંચમું છોડ્યું . અને હરેક વખત તેને પેલા જેવો પથ્થર સાથે અફળાવાનો અવાજ સંભળાયો . એમ પાંચમી વાર પણ જયારે એને પોતાનું તીર ખાલી જતું દેખાયું ત્યારે એણે ક્રોધમાં આવીને પોતાનું ધનુષ જ તોડી નાખ્યું .