સરલા પણ એ જ ઈચ્છતી હતી. એ લોકો અંદર ગયાં. સરલાએ ચીમની પેટાવી. નિશીથ ખુરશી ઉપર બેઠો. દીવાનો ઝાંખો પ્રકાશ બંનેની આકૃતિઓને ઉપસાવી રહ્યો હતો. નિશીથના ગૌર મુખ ઉપર કાળાં ઝુલ્ફાંવાળા વાળની લટો ઝૂલી રહી હતી. ખાદીની કફનીનાં ખભા તરફનાં બટન એની પહોળી ગરદનને ઢાંકી રહ્યાં હતાં.