આ બે શબ્દો એક સાથે સાંભળેલા લાગતા નથી? કારણ આપણે પાગલોની હોસ્પીટલોથી ટેવાયેલા છીએ, અને સંતોના આશ્રમથી, એટલે માનવ સેવાના, કુદરતે જેમને પોતાની સંભાળ લેવા જેટલી પણ ક્ષમતા નથી આપી એવા લોકોની સારસંભાળ લેવા બનેલા આ આશ્રમના નામથી લઈને કામ બધુંય આશ્ચર્ય પમાડે તો નવાઈ નહિં. ભીખાભાઈ કહે છે, “મંદિરો હજારો છે, માનવમંદિર ક્યાંય નથી, આશ્રમો પણ ઘણાંય છે, પણ માનવતાનો આશ્રમ ક્યાં?” આશ્રમ શરૂ થતાં જ આસપાસના વિસ્તાર જેમ કે ભાવનગર, શિહોર, સોનગઢ, તળાજા વગેરે જગ્યાઓમાંથી આવા ૧૭ મંદબુદ્ધિ લોકોને લાવીને તેમની સેવા કરવા માંડી. સત્કાર્યની સુવાસ તો અગરબત્તીની સુવાસની જેમ દૂરદૂર સુધી ફેલાય છે, એટલે આ કાર્યની ખબર જેમ ફેલાવા લાગી, લોકો આસપાસમાં ભટકતાં આવા મંદબુદ્ધિ લોકોને શોધી શોધીને અહીં મૂકી જતાં. ભીખાભાઈ કહે છે, “દૂર દૂરથી લોકો વાહનો કરીને આવા લોકોને અહીં મૂકવા આવતાં અને તેમની આ પરોપકારની ભાવના જોઈને, અમે તેમને આ ગાંડા લોકોને અમારા સુધી પહોંચાડવા બદલ ૧૦૦ રૂપિયા આપતાં. જોતજોતામાં આશ્રમમાં મંદબુદ્ધિ લોકોની સંખ્યા વધતી રહી અને સાથે સાથે ભીખાભાઈના આયોજનના પ્રતામે તેમની ૨૪ વીઘા જમીનમાં આશ્રમના વિવિધ ભાગો અને રહેવાસો ઉભા થતાં રહ્યાં. આજે અહીં ૯૦ પુરૂષો, ૬૦ સ્ત્રીઓ અને ૭ બાળકો એમ કુલ ૧૫૭ મંદબુદ્દિ લોકોનો વસ્તાર છે. આમાંથી ૨ સ્ત્રીઓ તો ગર્ભવતી છે અને તે પણ એવી જેમને પોતાની કે ગર્ભમાં ઉછરી રહેલા એ જીવની કોઈ ગતાગમ નથી. આવી સ્ત્રીઓની સારસંભાળ લેવાનું અને તેમને એક નાના બાળકથીય વિશેષ સાચવવાનું પવિત્ર કાર્ય કરે છે ભીખાભાઈના ધર્મપત્નિ શ્રીમતી શારદાબેન.