એ જ ક્રમમાં પુછાયું કે ફિલ્મમાં સંજુ પ્રત્યે સિમ્પથી શું કામ ઊભી કરાઈ છે? પણ તો ખરેખર એકાદ ફિલ્મથી પર્મનન્ટ્લી કોઈની ઈમેજ પર્મનન્ટ્લી બદલાય છે ખરી? અઝહર, હાજી મસ્તાન, દાઉદ, ફૂલન, લતીફને ગ્લેમરાઈઝ કરતી ફિલ્મો જોઈને આપણે એમને સંત-મહાત્મા-વિક્ટિમ માનવા લાગ્યા ખરા? એક્ચ્યુઅલી, ‘સંજુ’ હિરાણી-જોશી દ્વારા કહેવાયેલું સંજય દત્તનું પોતાનું જ વર્ઝન છે, જે મને લાગે છે કે એને પેશ કરવાનો પૂરેપૂરો અધિકાર છે. ફિલ્મના પહેલા જ સીનમાં દરિયાનાં મોજાં પર સંજુ લખાયેલું આવે તે જ મેસેજ છે કે સંજુ સંજોગોની થપાટોથી અહીંથી તહીં ફંગોળાથો રહેલો માણસ છે. પછી ખુદ સંજુ જ બોલે કે ‘મૈં બહોત હી મિસઅન્ડરસ્ટૂડ ઈન્સાન હૂં…’ જો પારખુ નજર હોય તો ફિલ્મ જોતી વખતે જ ખબર પડી જાય કે વિની ડાયસ (અનુષ્કા શર્મા)નું પાત્ર એ ફિલ્મમેકિંગની ભાષામાં સ્ટોરી ટેલિંગની એક ‘ડિવાઈસ’ માત્ર છે, જેનું કામ સંજય દત્તની લાઈફના વિવિધ પ્રસંગોને એક દોરામાં પરોવવાનું જ છે. અને એ વિની ડાયસ એટલે હિરાણી-અભિજાત પોતે. જેના માટે ફિલ્મમાં માન્યતા (દિયા મિર્ઝા) કહે છે કે, ‘તુમ કાર્ટૂન રાઈટર્સ કે પાસ જાઓગે તો ઐસા હી હોગા… બૅડ ચોઈસીસ મેક ગુડ સ્ટોરી, કોઈ તો રાઈટર હોગા જો ઈસ બાત કો સમઝેગા!’ ફિલ્મની આ સૌપ્રથમ સિક્વન્સ આખી ફિલ્મ બનાવવાનું જસ્ટિફિકેશન છે.