આ હઠીસિંઘ દેખાવે લાગતા હતા ખાસા કઠોર-કરડા. પણ માંહ્યલો હતો મલમલ - શો મુલાયમ. કોઈ દુખ્યાભૂખ્યાને જોતા તો તેના રોટલાનો પ્રબંધ કરાવી આપતા. અગર કોઈ ભિક્ષાર્થી બ્રાહ્મણ મળી જતો તો તેને હવેલીએ લઈ જતા અને ચાકરને કહેતા, ‘અલ્યા મોહન, આ મહારાજને ભાથું બંધાવી આપ. કસર રહેવી ન જોઈએ. − − અને સાંભળ, તું ય કંઈ આપ, મહારાજને કે ઈશ્વર રાજી થાય ને તારા છાપરામાં ત્રિજું માણસ આવે … !’ − અને તે ખૂબ હસતા ! − મોહનનું ય મોં મલકી જતું.