હેનેસી ફરી પાદરીને મળવા ગયો. તે ઘરે બેઠા છે તેમ તેમના સહાયકે કહ્યું, અને તેને આછા અજવાળાવાળા અભ્યાસખંડમાં લઈ આવ્યો. તેમની ખુરશી એક મોટા ચિત્રની પાસે હતી, અને સહાયકે જેવો દીવાની જ્યોત મોટી કરી, તરત જ ચિત્રમાંના માતા મેરી અને બાળ ઈશુએ તેની તરફ જોયું, પણ આ વખતે તેમની આંખોમાં નિરવ શાંતિ હતી. મેરીના અધખુલ્લા હોઠ કરુણાભર્યા હેતથી સ્મિત કરી રહ્યાં; તેની આંખો વિશ્વની કોઈ પણ માતાની જેમ જ પોતાના માર્ગ ભૂલેલા પણ પ્રિય પુત્ર માટે ક્ષમાની ભાવના સાથે ઝળકી રહી.