એટલું બરાબર  સમજીને ગાંઠે બાંધી જ  લ્યો કે આજના ધર્માત્માઓ,સંતો,સાધુઓ અને કથાકારો આપણને  વસ્તુ લક્ષી, પૂર્વગ્રહ મુક્ત ,સત્ય આપી શકવાની તાકાત ધરાવતા નથી, કારણકે સત્યતો નિર્વિચારમાં સ્થિર થવાથી જ અંતરમાંથી પ્રાપ્ત થાય છે, આ બધાજ કોઈને કોઈ વસ્તુમાં  આસક્ત છે, મોહિત છે,કાઈ ન હોય તો પોતાના ધર્મમાં આસક્ત અને મોહિત હોવાના જ,એટલે નર્વિચારમાં સ્થિર હોતા જ નથી  જ્યાં મોહ, આસક્તિ અને વિચાર  હોય ત્યાં સત્ય ગેરહાજર હોય છે, તે આ જગતનો શાશ્વત સિધ્ધાંત છે,  જેથી તેઓ પાસે જ સત્ય નથી,એટલે ત્યાં આપણને કઈ રીતે આપી શકે,જ્યાં કુવામાં જ નથી ત્યાં અવેડામાં આવે ક્યાંથી એટલું તો સમજો મારા ભાઈ,આમ આ બધાજ સાધુઓ ,સંતો,કથાકારો અને ધર્માત્માઓ  જુઠનાં ઢગલા પર બેઠા છે,અને અસત્ય વ્યવહાર અને આચરણ કરે છે , ત્યાં આ બધા  સત્યને કઈ રીતે શોધી શકે,તેથી તેઓ મન ઘડંત વાતો કરી ને આપણા મન પર અર્ધ સત્ય, પૂર્વ ગ્રહોયુક્ત, નિરાધાર જુઠા તથ્યોનું સત્સંગ દ્વારા અને કથાઓ દ્વારા આક્રમણ કર્યા જ કરે છે આ રીતે નર્યા જુઠનો ફેલાવો કરે છે, દાખલા તરીકે રામાયણના મૂળ લેખક  વાલ્મીકી જ છે, તેમણે જે રામાયણ લખેલ છે, તેમાં રામ ભગવાન તરીકે છે, એવું ક્યાય કહ્યું જ નથી,એક સારા માણસ છે સારા રાજા છે, તે હકીકત સ્પષ્ટ રીતે દર્શાવેલ છે,તે રામાયણને ધ્યાને રાખીને તુલસીએ રામાયણ લખેલ છે,ને બીજા અનેકે રામાયણો લખેલ છે, મૂળ રામાયણ વાલ્મીકિનું છે ,તુલસીદાસે રામને ભગવાન તરીકે ચીતર્યા છે ને કથાકારોએ  ધાર્મિકોએ અને ધર્માત્માઓએ  આ વાત ઉપાડી લીધી, ને આજે રામને આવા જુઠા માણસોએ ભગવાન તરીકે સ્થાપી દીધા, ખરેખર મૂળમાં તે સારા માણસ જ છે એટલે કોઈ પણ શાસ્ત્રનો અભ્યાસ કરતી વખતે આપણો વિવેક સાથે રાખવો જોઈએ, ને આપણા આત્માને અહંકાર રહિત થઇ ને પૂછતા જે જે સત્ય લાગે તેજ અપનાવવું જોઈએ.