ઇમામ હુસૈન (અ.સ.) હજુ બાલ્યાવસ્થામાં છે અને જનાબે ફાતેમા (સ.અ.)ના ખોળામાં પોતાના ભાઇ હસન (અ.સ.) ની સાથે બેઠા છે. જીબ્રઇલ આવે છે, કરબલાનો પ્રસંગ બયાન કરે છે, રસુલ (સ.અ.વ.) ના જીગરનો ટુકડો બીબી બતુલ એટલા રડે છે કે બેહોશ થઇ જાય છે. આપને પાણી છાંટીને હોશમાં લાવવામાં આવે છે. અને તેના પછી શેહઝાદા ઇમામ હુસૈન (અ.સ.) ના ઝવ્વારોનો બદલો મળવાની બાબત કહે છે. અલ્લાહના, તેના રસુલના, રસુલની અહલેબય્તના કોઇ પણ કામ અદલ અને ઇન્સાફથી વેગળા નથી હોતા. ઝવ્વારને આલે મોહમ્મદ (સ.અ.વ.) ના ઘરેથી શું ફાયદોે મળ્યો? શું તે ઝીયારતનું વળતર અને સવાબ દરેક ઝવ્વાર માટે સરખો છે? ઇબાદત કરવાવાળા સાલેહ બંદા અને ન કરવાવાળા લોકો વચ્ચે કોઇ ફેર નથી? છે. અને નિશ્ર્ચિત રીતે છે. પ્રકૃતિના સિદ્ધાંત મુજબ ‘દેતે હૈ બાદહ, ઝરફ કદહ ખ્વાર દેખ કર.’ શું એ શક્ય છે કે એક વ્યક્તિ ઝીયારત માટે ગયો ઝીયારતના બધા એહકામો બજાવી લાવ્યો. અને પાછો આવી ગયો, હવે જો તે પહેલાની જીંદગીમાં જે રીતે તે દિની જવાબદારીઓમાં ગફલત કરતો હતો અને ઝીયારતની પછી પણ તેની વર્તણુંકમાં કોઇ પ્રકારનું પરિવર્તન ન આવે તો એ કેવી રીતે શક્ય છે કે એ પછી પણ તેને તમામ વળતર એક સાલેહ અને નેક કાર્ય કરવાવાળા ઝવ્વારની બરાબર મળે? આ વાતો હકીકતથી અળગી અને અસંભવ છે. બલ્કે જેવી રીતે વ્યક્તિ તેની મહેનત પ્રમાણે વળતર મેળવે છે તેવી જ રીતે એક ઝવ્વાર પણ ઝીયારતની પાબન્દીઓની મર્યાદા મુજબ પોતાનું એક સ્થાન આ’માલની બુનિયાદ ઉપર ઉભું કરે છે અને તે મુજબ તેને વળતર મળે છે. તે મર્યાદાઓ પણ તેજ સમયે નક્કી કરવામાં આવી હતી કે જ્યારે કરબલાની ઘટના બનવાની પહેલા હજુ અડધી સદીથી વધુ દૂરનું અંતર હતું, અને તેની સ્પષ્ટતા અને વિગત સાદિકે આલે મોહમ્મદ (અ.સ.) એ કરબલાની ઘટનાની એક સદી પછી કરી. મસ્જીદે નબવી અથવા ઉમ્મે સલમા (ર.અ.) નો પ્રસંગ બધા જાણે છે. આ કોઇ વાર્તા નથી પરંતુ ખરેખર આ પ્રસંગ બન્યો હતો. જ્યારે પયગમ્બર (સ.અ.વ.) ના ઘરમાં જનાબે ફાતેમા (સ.અ.) હુસૈન (અ.સ.)ની સાથે પોતાના બાબાના ઘરમાં તશરીફ લાવ્યા હતા, તે વખતે જીબ્રઇલ આવે છે અને કરબલાના બનાવની ખબર સંભળાવે છેે. જનાબે ઝહરા (સ.અ.) સખત રીતે રડે છ.ે જનાબે રસુલે ખુદા (સ.અ.વ.) નો ખોળો આંસુઓથી તર થઇ જાય છે.