ભગવાન સદાશિવ એ ભોળાનાથ છે. ભોળાનાથની કૃપા અનન્ય છે, તેઓ ભક્તોને ક્ષણભરમાં મુક્તિ આપનાર છે. જે ભક્ત પર ભગવાન ભોળાનાથની દ્રષ્ટિ પડી ગઈ તેનો બેડોપાર થયો સમજો. નવગ્રહો અને નભોમંડળ મહાદેવને આધીન છે. તેઓ પોતેજ સમય હોવાથી તેઓ ‘મહાકાલ’ કહેવાયા છે. બધી ગુપ્ત વિદ્યાઓ અને જ્ઞાનના સ્વામી જગતગુરુ મહાદેવ છે. બધું મહાદેવને આધીન હોવા છતાં ત્રણેય લોકના નાથ મહાદેવ સ્મશાન નિવાસી છે. ત્રિશૂલ, નાગ, ખપ્પર, ડમરું અને વ્યાઘ્ર ચર્મ તેમનો સમાન છે અને રાખ લગાડીને સમાધિમાં રહે છે, મહાદેવની લીલા ન્યારી છે. આપણે બધા જાણીએ છીએ કે ભગવાન વિષ્ણુની ઉપાસના માટે અગિયારસનું વ્રત ઉત્તમ મનાય છે. દરેક કૃષ્ણભક્ત અગિયારસના દિવસે ઉપવાસ રાખીને ભગવાન કૃષ્ણના ગુણો ગાઈને કૃષ્ણની કૃપા મેળવે છે. જેમ અગિયારસ કૃષ્ણ ભગવાનની ઉપાસના માટે છે તેમ મહાદેવની ઉપાસના માટે તેરસ છે. દરેક મહિનાની સુદ અને વદ બંને પક્ષની તેરસ તિથિએ પ્રદોષ કાળ હોય છે. એ ભગવાન શિવને રીઝવવાનો ઉત્તમ સમય હોય છે. મહાદેવના જે ભક્તો પ્રદોષકાળમાં ઉપાસના કરવા માગતાં હોય તેમણે દરેક મહિનાની તેરસ તિથિએ આ ઉપાસના કરવાની હોય છે. સૂર્યાસ્ત પછીનો પ્રથમ પ્રહર, આશરે સવા બે કલાક પ્રદોષ કાળ કહેવાય છે. શિવ ભક્તોમાં એવી માન્યતા છે કે પ્રદોષ કાળમાં મહાદેવ થોડા સમય માટે સમાધિમાંથી બહાર આવે છે. તે દરમ્યાન તેઓ પોતાના પ્રિય ભક્તોને સંભાળવા આતુર હોય છે અને તેઓ જલદીથી તેમના ભક્તોને ઇચ્છિત ફળ તત્કાળ આપે છે.