ગુરૂ-શિષ્ય ગુરૂ સેવકનો નાતો, જીવનના આધ્યાત્મિક ઉદયનો અહોભાવ-શ્રધ્ધા વિનાની ભક્તિ નીર વગરની નદી સમાન કોરી(સુકી) છે. ભાવ શ્રધ્ધાથી પરિપૂર્ણ ભક્તિ કંઇ કરી છૂટવાની તમન્નાવાળિ હોય છે અને આવી સમર્પણવાળિ ભક્તિ ઉતમ ફળદાતા ગણાય છે ભારતીય વૈદિક પરંપરાવાળી આદર્શ સંસ્કૃતિના આધ્યાત્મિક જ્યોતિર્ધર મહાપુરૂષોએ ગુરૂ મહિમા વિષે ઘણ ગુણગાન ગાયા છે. સમાજને ગુરૂ શિષ્યના ઉતમ ભાવ વિષે સાચી સમજ આપી કોઇપણ ક્ષેત્રમાં શ્રી ગુરૂની આવશ્યકતા છે તેવી ચોખવટ કરી છે. સંતોની વાણીથી મરેલી સમજણ જીવનમાં સ્થિર બને છે અને શ્રી ગુરૂ પ્રત્યેની ભક્તિભાવના દ્રઢ થાય છે સાચા શિષ્યત્વનો ભાવ સમજાય છે. અને મુમુક્ષજનો પોતાનું જીવન સાર્થક બનાવે છે. પરમ પૂજ્ય સ્વામી શ્રી સચ્ચિદાનંદજી વદાનતાચાર્ય(દંતાલી-પેટલાદ) પોતાના એક પ્રવચનમાં વકિલનો અર્થ સમજાવતાં કહે છે કેવકિલ એટલે વક-કીલ જેની વાણી ખીલા જેવી છે તે. પૂજ્ય સ્વામીશ્રી ની વાણિને ત્રણ પ્રકાર ગણાવે છે. એક દડા જેવી બીજી ગાળા જેવી અને ત્રીજી ખીલા જેવી. જેમ દડો દિવાલ ઉપર ફેંકવાથી પાછો આવી જાય છે તેમ દડા જેવી વાણી પોતાની સામે જ આવી જાય છે તે કોઇ અસર કરતી નથી. બીજી વાણી ગાળા જેવી દિવાલને ચોંટી જાય છે પરંતુ સૂકાઇને થોડા ટાઇમમાં છૂટી પડી જાય છે તે સંપુર્ણ અસર કરતી નથી જ્યારે ત્રીજી વાણી ખીલા જેવી છે જે દિવાલમાં કાયમી સ્થિર બની જાય છે તેવી રીતે ધારી અસરથી દ્રઢ બને છે ખીલો કાટથી વધારે મજબૂત બને તેવી જ રીતે ત્રીજા નંબરની ખીલા જેવી વાણી જેમ જેમ સમય જાય તેમ તેમ તત્વજ્ઞ મહાપુરૂષોના તત્વરૂપી સિધ્ધાંતરૂપી કાટથી વધારે દ્રઢ બને છે. શ્રી ગુરૂની ઉતમ વાણી શિષ્યને સુંદર માર્ગદર્શન આપનારી પાવનકારી અને હિતકારી હોય છે. જે શિષ્ય ગુરૂશ્ત્રી માટે સર્વસ્વ અર્પણ કરી સમર્પિત છે તેવા એક મહાપુરૂષ પરમ પૂજ્ય માણેકગિરિજી એ વાલમ ગામે જન્મ લઈ શ્રી વાળીનાથ ધામમાં સન્યાસ લીધો અને શ્રી વાળીનાથ ધામમાં ઓતપ્રોત બની સમાજને એકરૂપે જોનાર પૂજ્ય સ્વામી શ્રી માણેકગિરિજી પોતાના મુક્ત અને મધુર કંઠે ભાવવાહી ભજનો ગાતા તેઓ સમગ્ર સેવક સમાજ માટે શ્રધ્ધાના સ્થાને બિરાજમાન હતા, તેમનો સમગ્ર સમાજમાં સારો પ્રભાવ હતો તે સમયમાં વાહનોની સગવડો ઘણી ઓછી હતી અને તેથી પરમ પૂજ્ય સ્વામી શ્રી માણેકગિરિજી તથા શ્રી વાળીનાથના અન્ય સંતો સેવક સમાજમાં વરખાસનના ઉઘરાણા માટે પગે ચાલીને ગામડે ગામડે ફરતા અને ખુબજ પરિશ્રમ કરતા.