થોડી વાર થઇ એટલે બધાંએ કાંતીભાઇને ભજન સંભળાવવા કહ્યું અને રાત્રે સાડા ત્રણ વાગ્યે ગીરના એ જંગલના મધ્ય ભાગમાં, એક સંતના સાનિધ્યમાં અને બે જળધારાઓના સંગમસ્થળે સાંભળેલું એ નરસૈયાનું પ્રભાતિયું આજેય મને એટલું જ તાજુ છે જેટલું એ સાંભળતા અનુભવ્યું હતું. “જા જા નિંદ્રા હું તને વારું…” એ શબ્દો જાણે વ્યાપી રહ્યા અને થોડીક વાર હરણાં ને તમરાંના અવાજો પણ બંધ થઇ ગયા. વાતાવરણની પવિત્રતા જાણે વધી રહી અને બધાં અનેરા આનંદનો અનુભવ કરી રહ્યાં.