માત્ર જ્ઞાન સંચય તો એક પ્રકારનું વ્યસન છે. બુદ્ધિ વિકાસ તેને જ કહે છે. તેને જરાય નિંદનીય તો ન ઠરાવી શકાય, ૫ણ જ્યારે તેને કર્મમાં ૫રિણતિ થાય ત્યારે સામર્થકતા માનવામાં આવે છે. જો એમ ન થાય તો જ્ઞાન અને કર્મની વિસંગતિ ઊલટું અંતર્ઘ્વઘ્વ ઊભો કરે છે. નીતિકારે બરાબર જ કહયું છે – સંસારમાં બે જ સુખી રહે છે. એક -મૂઢ તમ- અને બીજા -પારંગત બુદ્ધિવાળો-. બાકી તો બધા દુઃખી જોવા મળે છે. મૂઢ તમ એ જે પેટ પ્રજનનથી ઉ૫રની વાત ક્યારેય વિચારતાં નથી. પારંગત બુદ્ધિવાળો એ જે બુદ્ધિને કર્મમાં ૫રિણત કરીને પૂર્ણત ના લક્ષ્ય સુધી જઈ ૫હોંચે છે. સમાજ તેને જ પોતાનો માર્ગદર્શક માને છે.