‘તો શું હું નથી કરતો? ખુદ થાક પણ થાકી જાય એટલી મહેનત નથી કરતો? અરે વર્ષના ૩૬૫ના બદલે ઈશ્વરે વર્ષના ૧૦૦૦ દિવસ રાખ્યા હોત તો પણ હું પાછી પાની ન કરત મિસ્ટર બાપુજી. ઈશ્વરે મને મોકલ્યો છે તો કંઈ ૫૦૦-૧૦૦૦ની નોટ બદલવા થોડો મોકલ્યો છે અને ડિયર બાપુજી, માઇન્ડ વેલ. પરીક્ષા ત્રણ કલાકની નઈ પણ આખી જિંદગીની હોય છે. સ્કૂલ-કૉલેજની પરીક્ષા જેવી પૂરી થાય પછી જિંદગીની પરીક્ષા શરૂ. પણ લોચો એ છે કે બધા જવાબો સાચા હોય તો પણ સર એ ખોટા સમજે તો હું ક્યાં જઉં? મૂંઝારો ન થાય? જીવ ન બળે? ગુસ્સો ન આવે? દુ:ખ ન થાય? અલ્યા બાપ, હવે તો ‘હા’ પાડો... અરે બાપુ પરીક્ષાના સવાલ તમે સાંભળશો તો ફરી દમનો હુમલો આવશે ને શ્વાસ ચડશે પછી કદાચ એ શ્વાસ કાયમના બંધ પણ થઈ જાય...’