આજે લાખો લોકોના પેટ ભરનારા રાજગોપાલનું બાળપણ અત્યંત મુશ્કેલીમાં પસાર થયું હતું. જે વર્ષે દેશ આઝાદ થયો તે વર્ષે પી. રાજગોપાલનો જન્મ તમિલનાડુના એક નાનકડા ગામ પુન્નઈયાદીમાં થયો હતો. ખેડૂત પિતાએ ગમેતેમ કરીને પણ તેમનો ઉછેર કર્યો. યોગ્ય ઉંમરે તેમને શાળામાં પણ મૂક્યા. જે ઘરમાં ખાવાના ઠેકાણા ન પડતા હોય ત્યાં અભ્યાસને લક્ઝરી સુવિધા જેવી માનવામાં આવતી હતી. પી. રાજગોપાલને સાતમા ધોરણ બાદ અભ્યા છોડવો પડ્યો અને એક રેસ્ટોરાંમાં વાસણ ઘસવાનું અને કચરા-પોતા કરવાનું કામ કરવું પડ્યું. કહેવાય છે કે સ્થિતિ બધાને બધું જ શિખવી દે છે. ધીમે ધીમે રાજગોપાલ ચા બનવતા શીખી ગયા. ત્યારબાદ તેઓ ભોજન બનાવવાનું પણ શીખી ગયા. સમયે તેમને એક તક આપી અને રાજગોપાલે તે તક મેળવવામાં વિલંબ ન કર્યો. ત્યારબાદ તેમને એક કરિયાણાની દુકાને નોકરી મળી ગઈ. તેઓ ત્યાં સાફસફાઈ કરનાર સહાયક તરીકે નોકરી કરતા હતા. આ નોકરીએ રાજગોપાલને એક નવી દિશા ચિંધી. દિશા પોતાનો બિઝનેસ કરવાની હતી. રાજગોપાલે પોતાના પિતા અને કેટલાક સંબંધીઓની મદદથી ઓછા રોકાણમાં એક કરિયાણાની દુકાન શરૂ કરી. દુકાન ખોલી તો લીધી પણ સામે મુશ્કેલીઓના પહાડ હતા. જે યોજનાઓ સાથે રાજગોપાલે દુકાન ખોલી હતી તે યોજનાઓ ધરાશાયી થઈ ગઈ. એક ક્ષણે એમ લાગ્યું કે બધું જ બેકાર થઈ ગયું. કહેવાય છે કે દુનિયામાં આશા જેવું મોટું કોઈ હથિયાર હોતું નથી અને ધીરજ જેવી કોઈ દવા હોતી નથી. વિપરીત સ્થિતિમાં સતત માત ખાધા બાદ પણ રાજગોપાલના મનમાં ક્યાંક વિશ્વાસ હજી પણ જીવતો હતો. આ વિશ્વાસ કંઈક કરી છૂટવાનો હતો.