રાજકોટની જ વાત કરીએ તો દોઢસો ફુટ રીંગરોડ પર સાંજેકના ચકકર મારો તો રોડ સાઇડમાં કયાંક આવા દ્રશ્યો અચુક જોવા મળશે. આ રીતે ફુટપાથ પર બાજુ બાજુમાં કતારબંધ આગના ભડકા જોઇને કોઇ એમ વિચારી લ્યે કે તાપણા કરાયા હશે. પણ ના આ આગના ભઠ્ઠા તાપવા માટે નહીં પરંતુ પેટની આગ ઓલવવા કરાયા હોય છે. આ ગરીબ પરિવારો મોટે ભાગે પરપ્રાંતના હોય છે. પેટીયુ રળવા શહેરોમાં ગમે ત્યાં દંગા નાખીને પડયા રહેતા હોય છે. ખાસ કરીને રાજસ્થાન, યુ.પી. બિહારના કે ગુજરાતના જ આદિવાસી વિસ્તારમાંથી રાજકોટ જેવા શહેરોમાં પેટીયુ રળવા આવનારા લોકો આવી અસુવિધાઓ વચ્ચે પણ સંતોષના ઓડકાર લેતા જોવા મળે છે. આ પરિવારો ભીક્ષુકોથી અલગ પડે છે. આશરોની વ્યવસ્થા ન થઇ શકવાથી ફુટપાથ પર કે ખુલ્લા મેદાનોમાં ગુજારો કરી લ્યે છે. પરંતુ કયાંય માંગવાને બદલે મહેનત કરીને રોજી રળવાની પુરે પુરી સ્વમાનતા તેમનામાં જોવા મળે છે.