‘અમે તમને નથી ફસાવ્યા, તમે જાતે જ એમાં ફસાયા છો. જ્યાં સુધી આપણે સંપર્કમાં નહોતા ત્યાં સુધી બધું સુવ્યવસ્થિત ચાલતું હતું, હું લાયબ્રેરીમાં પણ કાવ્યાનુ બ્રેઇનવોશ કરતી, તમારા આવ્યા બાદ એમાં અગવડ થવા લાગી. અને આપણી પહેલી મુલાકાત વાળી વાત…! એ અંગે તો માંડ માંડ બચ્યા હતા અમે! એમાં બન્યું એમ હતું કે મિટિંગ નક્કી થઈ એ દિવસે તમે થોડાંક મોડા પડ્યા હતા, અને હું અને કાવ્યા શેલ્ફ પાસે ઉભા મિશન અંગે થોડી અગત્યની ચર્ચાઓ કરી રહ્યા હતા, અને પાછળ ઉભો એક ડોશો અમારી વાત સાંભળવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો હતો. પણ મારી બેટી કાવ્યા અદાકારા પણ ઊંચા ગજાની! એણે, અચાનકથી મિટિંગ ગોઠવવાની બાબત માટે મારી ઝાટકણી કાઢવા માંડી! અને પછી એટલામાં અર્જુન મુર્ખ બુક ફાડીને લાવ્યો અને સાહેબે એની ઝાટકણી કાઢી, એમ દરેકનું ધ્યાન એમાં ગયું, પણ પાછળ ઉભા ડોશાને હજી પણ અમારી જ વાતોમાં રસ પડતો હતો, એટલે અમે તમને ‘મારો કાનજી’, ‘ઘેલો’, એવું કહેતાં વાતનો દોર ચાલુ રાખ્યો!