એમ કહેવાય છે કે ભટકતું જીવન જીવનારા રબારીઓ ૧૦મી સદીમાં કચ્છમાં આવીને ઠરીઠામ થયા છે. રબારી અંગે સંશોધન કરનાર રાજરત્ન ગૌસ્વામી નોંધે છે કે મંગોલિયામાં વસતા હૂણોની વસ્તીમાં સતત થતા રહેલા વધારાને કારણે તેઓ મોટા સમૂહમાં એકત્ર થઇને આજુબાજુના પ્રદેશો પર આક્રમણ કરતા. સ્થાનિક પ્રજાને ત્યાંથી હિજરત કરવી પડી. તેથી કુશાણો, પહલવો, શકો વગેરે ભારત તરફ આવ્યા. રબારી, ભરવાડ વગેરે જાતિયોને પણ આવા જ કારણોસર પોતાના વસવાટના મૂળ સ્થળને છોડીને ઈસુની પહેલી બીજી શતાબ્દી દરમ્યાન બર્બર જાતિ જે રબારી ગણાયા છે. તે ભારતમાં બલુચીસ્તાન તરફ આવી પહોંચ્યા. ત્યાંથી સિંધ અને મારવાડ પહોંચેલા રબારીઓની કેટલીક શાકાઓ સિંધના રસ્તે કચ્છમાં આવી અને અહીં ઠરીઠામ થઇ, કચ્છમાં રબારીઓના જાજરમાન અસ્તિત્વનો ઉલ્લેખ લાખા ફૂલાણીનાં માતા જે વાગડના રબારી હતા તેનાં પરથી મળે છે. આ ગાળો ઈસુની ૧૦મી સદીનો એટલે ત્યાં સુધીમાં રબારીઓ કચ્છમાં ઠરીઠામ થયા હશે એલવું અનુમાન કરી શકાય.