“આમીર, તને તો ખબર જ છે તારા કાકાની હાલત કેવી થઇ ગઈ’તી !”, મમ્મીએ પોતાની આદત મુજબ જ આદિથી અંત સુધીની વાત કહેવી શરુ કરી, “કોણ જાણે કોણ અને ક્યારે એમને ગાડી અથડાવીને ચાલ્યું ગયું… અને લોહી તો એટલું બધું વહી ગયું કે ન પૂછો વાત ! અને અમને તો છેક બે કલાક બાદ હોસ્પિટલથી ફોન આવ્યો ત્યારે ખબર પડી. પછી તો હું, તારા ભાઈ, આ તારો ભાઈબંધ, બધાએ જ દોટ મુકી હોસ્પિટલ તરફ. અને સદનસીબે એ જ હોસ્પિટલ હતી જ્યાં તારી ભાભી નર્સની જોબ કરે છે. એની ડ્યુટી આવી અને એણે જે તે ડોક્ટર સાથે સલાહ-મસલતો કરી લીધી. અને ડોકટરે પણ સ્ટાફના પરિવારનું પેશન્ટ હોવાથી વિશેષ કાળજી લીધી. અને ભગવાન ભલું કરજો એ બંદાનું, જેણે અમારા આવા સંકટ સમયે પોતાનું લોહી આપીને આમનો જીવ બચાવ્યો ! તને ખબર છે, એક તો આમનું બ્લડ ગ્રુપ એકદમ રેર, અને એમાંય બ્લડ બેંકમાં એ ગ્રુપનું લોહી મળે જ નહીં ! અને બીજી તરફ એમનું લોહી અટકવાનું નામ જ ન લે… એવામાં જીવ અદ્ધર ન થઇ જાય તો શું થાય, હેં ?”