‘ના, રે, ગુરુ સાહેબ !’ સરદારોએ કહ્યું : ‘એના જેટલું કામ તો બીજો કોણ કરતો હશે ? બૂઢાને પગે આ અવસ્થાએ પાંખો ફૂટી લાગે છે. માથે મણ મણની મશક ઉપાડી દોટ મૂકે છે. ઘાયલ ને તરસ્યાનું નામ પડતાં તો ઘમસાણ વચ્ચે પણ ઘૂમી વળે છે. નથી ડરતો તીરથી, નથી ડરતો તલવાર ને ભાલાથી. પોતાને હાથે પાણી પાય છે ને એની જીભે તો જયગુરુનું નામ રમે છે.’