આપણે લગ્નને શુભ-પ્રસંગ કહીએ છીએ. આપણે ત્યાં તો લગ્ન એટલે પ્રભુતામાં પગલાંનો પ્રવેશ કહ્યો છે. માત્ર બે દેહ જોડાય, તેથી લગ્નજીવન સાર્થક નથી થતું. બે હૃદય અક્ષરશઃ એકરૂપ થાય તે માટે લગ્નજીવન એક સાધના છે. અમારાં લગ્ન પછી વિનોબાજીએ લખેલું કે બે હૃદય અક્ષરશાં એકરૂપ થઈ શકે છે, એટલું જો સાબિત કરી લો, તો વિશ્વહૃદય જીતવાની ચાવી તમને જડી જશે ! લગ્નમાં પરસ્પર અનુરાગ જરૂરી છે. અન્યોન્ય પ્રેમ એ સફળ લગ્નજીવનની ચાવી છે. વિચારપૂર્ણ, મંગળમય, પ્રસન્નતાપ્રેરક, પ્રફુલ્લિત, ચિત્તાકર્ષક એવી વિવાહવિધિ એ વર્તમાન યુગની માગ છે. વિજ્ઞાનયુગમાં વિવાહવિધિને કોઈ એક ધર્મ, જાતિ કે ભાષા સાથે જોડવાની પણ જરૂર નથી. આ આવાહન છે સાહિત્યકારો સમક્ષ, સમાજચિંતકો સમક્ષ, ગુરુવર્યો સમક્ષ. આ કોઈ એક વ્યક્તિનું કામ નથી. અનેકોનું ચિંતન આમાં રેડાય, પછી ભલેને કોઈ રસાયણશાસ્ત્રી બધાંનું સંયોજન કરી કોઈ સમરસ નવું દ્રવ્ય તૈયાર કરી આપે. ‘લગ્ન’ એ એવી બાબત છે, જેના છેડા અનેક ઘટકોને અડે છે. એ સૌને સમાવી એક પરિપૂર્ણ ચીજ બનાવવી એ દુષ્કર કાર્ય તો છે જ, પરંતુ કરવા જોગ કામ છે !