પ્રભાશંકરે કહ્યું, “છે, પણ મારાથી તો ગાયો-ભેંસોને ખવડાવવાનું કોકવાર જ થાય. મારાં માતાપિતા અને મોટાભાઈઓ તો ગાયોની વચમાં સૂઈ રે’તાં. બાળપણમાં હું યે સૂતો છું. પણ છેલ્લાં બત્રીસ વર્ષથી બંગલામાં રહું છું. હું દહોતોયે ખરો, વહુ-દીકરાને આવડે, પણ હવે કરે કોક વાર. છું બ્રાહ્મણ, તોયે તમારા જેવી સેવા અમારી નહીં. હું તો તમારાથી રાજીપો બોલી બતાવું છું. છાશ પાઈ એટલે ટાઢક કરી. માડી, બેસવાનું તો ગમે, પણ ગાડીનો વખત થયો છે એટલે રજા લઉં. મારા જેવું કામ હોય તો કહો. રાજી થઈને કરીશ.”