લોકો અત્યાર સુધી ચમકથી કે ગંધકના બરૂથી પણ પોતાના કોડિયાં પેટાવી એના આછા અજવાળામાં પોતાનું જીવન જેમતેમ ગુજારતાં હતાં ત્યાં તો ઓચિંતો ઝળહળતો જ્ઞાન પ્રકાશ આવ્યો. તેણે પોતાના ઘરની સઘળી અંધાધૂંધીનું પળવારમાં ભાન કરાવી દીધું. ‘અરેરે! આપણે બધાં આવી કંગાળ પામર દશામાં જીવન વીતાવી રહ્યાં છીએ? આ તે કંઈ જીવન છે? ચાલો, ચાલો આપણી આ નામોશી આપણે દૂર કરીએ. જીવનમાં કંઈક ઠીકઠાક કરીએ. માણસની કંઈ હારમાં આવીએ. સાવ આમ ને આમ તે શેં જીવાય?’ – આ પ્રકારની લાગણી એણે પ્રજાના ચિત્તમાં પેદા કરી, પોતાની અધમાવસ્થાનું ભાન કરાવી, એક પ્રકારનો દૈવી અસંતોષ જન્માવી, ઉચ્ચ જીવન પ્રાપ્ત કરવાની તીવ્ર ઈચ્છા આ નવી જ્ઞાનદીવાસળીએ લોક હૃદયમાં ચેતાવી.