સલિલ ને કુનાલની મમ્મી કેતકીબહેન દીકરાઓના આ અબોલાથી દુઃખી થાય પણ શું કરે ? દીકરાઓ બુદ્ધિશાળી હતા. તેઓ સ્વબળે આગળ વધ્યા હતા. બેઉએ આપકમાઈમાંથી વિશાળ બંગલા બાંધ્યા હતા. સંપત્તિ અને પ્રતિષ્ઠા એકઠી કરી હતી. એમની સ્વતંત્ર ઓળખ હતી. ક્યાંય એમને માની જરૂર ન હતી. માને પૂછવા જવું પડે એવું ન હતું. પોતાની તાકાત પર તેઓ મુસ્તાક હતા. કેતકીબહેન દીકરાઓના માનસથી વાકેફ હતાં. તેઓ જાણતાં હતાં કે આધુનિક જમાનાના સંતાનોને માબાપની ગરજ હોય ત્યાં સુધી જ માબાપનું કહ્યું માને પણ એક વાર પાંખોમાં જોમ આવ્યું ને મુક્ત ગગનમાં વિહરતા થયાં પછી તેઓ પાછું વાળીને જોતાં નથી. એમની દુનિયામાં માબાપનું સ્થાન ગૌણ બની જાય છે. માટે માબાપે પોતાનું માન જાળવવું હોય તો સંતાનોના માર્ગમાંથી એક બાજુ હટી જવું ને ચૂપ રહેવું. શાણા માવતર પોતાની મર્યાદા સમજી જાય છે.