બે ટેકરીઓની વચ્ચે આવેલા યહૂદી કબ્રસ્તાનની એ જગ્યા ગ્રામ્ય વિસ્તારમાં આવેલી હતી. દૂરથી જોતાં, કોઈ વિશાળ પુસ્તકના કોરા પૃષ્ઠોમાંથી બે પૃષ્ઠો ખોલીને, પુસ્તકને એક ચોક્કસ ખૂણે આડું પાડીને લોકોને દેખાય એ રીતે ગોઠવવામાં આવ્યું હોય એવું દૃશ્ય બનતું હતું. ભૂખરા રંગના પત્થરોનું બનેલું એક કાચું મકાન ખીણના પ્રવેશમાં જ ખોડાયેલું ઊભું હતું, અને તેનાથી આગળ ઢોળાવને છેડે તૈયાર થઈ ગયેલા કેટલાક લશ્કરી આવાસોની નજીક, બરફાચ્છાદિત સાંજના અદ્ભુત લાગતા ઝાંખા અજવાળામાં સંગીતનાં કાળાં સ્વરચિહ્નો સમી ભાસતી સ્ત્રીઓનું એક જૂથ જઈ રહ્યું હતું. એ જૂથ જેરોઝોલિમ્સ્કાની પેલે પારની સાંકડી કેડીઓ પરથી આવી રહ્યું હતું. ઉતાવળ કરાવી રહેલા યુક્રેનિયન ચોકિયાતોની દોરવણી હેઠળ, મહામહેનતે સફેદ ઢોળાવને પાર કરીને એ સ્ત્રીઓ, પોતાના ગંતવ્યસ્થાને પહોંચીને વાંકી કિનારવાળી લશ્કરી હેલમેટ અને સિવિલ ડ્રેસ પહેરેલા એસએસ ઇજનેરોની સૂચના મુજબ બારીના ચોકઠા ઠાલવી રહી હતી. પરંતુ તેમના કામ કરવાની ઝડપની એક મર્યાદા હતી. ગેટેએ વિચાર્યું, કે જ્યાં સુધી સૈનિકો માટેની બેરેકો, ચોકી માટેના બુરજો અને અને વાડ તૈયાર થઈ ન જાય થાય, ત્યાં સુધી વસાહતના માણસોને અહીં ખસેડી શકાય તેમ ન હતું. પોતાની સાથેના લોકોને વિશ્વાસમાં લેતાં ગેટેએ કહ્યું, કે કેદીઓ જે ઝડપે કામ કરી રહ્યા છે તેના તરફ તેને કોઈ ફરિયાદ નથી! આવા સખત ઠંડા દિવસોમાં અને આવા ઢોળાવો પર એસએસના માણસો અને યુક્રેનિયનો થાકી જતા હતા; તે છતાં, ભોજન માટે કે પછી પોતપોતાના ઘરની હુંફમાં પાછા પહોંચી જવા ખાતર કેદીઓ પોતાનું કામ પડતું મૂકી દે અથવા બાંધકામની ઝડપ ધીમી પાડી દે એ તેઓ ચલાવી લેતા ન હતા. એમોન એ જોઈને અંદરથી તેમનાથી પ્રભાવિત પણ થયો હતો.