આમ તો બહુ મોટી આશા–અપેક્ષા નથી રાખી. મારા પસંદ કરેલા કાંટાળા રસ્તાનું લોહી મને અસહ્ય દર્દ આપી રહ્યું છે. એ ઘાંવને સાફ કરીને ત્યાં મલમપટ્ટી કરવાની વાત તો દૂર, પહેલા દડદડવહેતું લોહી અટકે એ જોવું જરૂરી છે. ફોલ્લા ઉપસી આવ્યા છે, આખી પીઠ અને બાવડે ડાઘ પડી ગયા છે, મેક–અપ વગરનાં ચહેરામાં ઉંડી ઉતરી ગયેલી બિહામણી આંખો, એની નીચે આવીગયેલા કાળા કુંડાળા અને તેજવિહીન વ્યક્તિત્વ હવે ડ્રગ્સનાં મારા શરીર પર કબજો જમાવી ચૂક્યાની ચાડી ખાય છે.