‘બસ માસી, તમારા આશીર્વાદ જોઈએ. હું આ વખતે આપણા વિસ્તારમાંથી ચૂંટણીમાં ઊભો છું. આપણું નિશાન ગધેડો છે. તમે તો જાણો છો કે ગધેડાને લોકો માનથી નથી જોતાં, પણ કામમાં તો ગધેડો જ આવે છે, ને ગધ્ધાવૈતરું એટલે શું તે તમારા સિવાય કોણ વધારે જાણે ? હું પણ જીતી જઈશ તો આપણા વિસ્તાર માટે ગધેડાની જેમ કામ કરીશ ને ગધ્ધાવૈતરું કરનારા લોકોનાં જીવનમાં જબરદસ્ત ફેરફાર લાવી દઈશ. તમને તમારા હક માટે લડવું નહીં પડે. એ કામ હું કરીશ ને તમારા હકનું બધું અપાવીને જ રહીશ. ઘોડા તો બધા દેખાવના સારા હોય. બહારથી બધો દેખાડો કરે ને વખત આવ્યે ક્યારે ઊભી પૂંછડીએ ભાગી જાય કંઈ કહેવાય નહીં. ને કૂતરા તો ભસતા જ રે, કામ કરે ત્યારે ખરા. ક્યારે કરડી બેસે કંઈ કહેવાય નહીં, એટલે નીચી મૂંડીએ ચૂપચાપ પોતાનું કામ કરીને, માલિકને વફાદાર રહેવામાં ગધેડા જ શ્રેષ્ઠ છે તે તમારા સિવાય કોણ સારી રીતે જાણે છે ? એટલે યાદ રાખજો, આપણું નિશાન ગધેડો છે ને તમારે તમારા પ્રશ્નો માટે મને જ યાદ રાખવાનો છે. એક સાડી કે થોડા રૂપિયા તમને કેટલા દા’ડા ચાલશે ?’ ગધેડાના પ્રતિનિધિના ગયા પછી ધનુમાસી વિચારમાં પડ્યાં, ‘આની વાત તો સો ટકા સાચી, પેલો ઘોડો કેટલા દા’ડા મને રિક્ષામાં ફેરવશે ? ને સાડીની મને ક્યાં નવાઈ છે ? એના કરતાં મારા આ જાતભાઈને જ મત આપીશ. મારી મુશ્કેલીઓનો રસ્તો તો કાઢશે.’ ધનુમાસીનો વિચાર ફેરવાઈ ગયો.