અંગ્રેજો જતાં રહ્યાં પણ આ વેરના બી વાવતાં ગયાં હતાં. મ્યાનમારના પશ્ચિમ છેડે આ પ્રાન્તમાં મુસ્લિમોની વસ્તી વધતી રહી અને ૧૯૨૦માં સ્થાનિક બૌદ્ધોને ખ્યાલ આવ્યો કે તેઓ લઘુમતીમાં આવી ગયા છે અથવા આવી જશે. રોષ વધતો ગયો અને ૧૯૩૦ના દાયકામાં રમખાણો થવાં લાગ્યાં હતાં. એક રોહિંગ્યા મુસ્લિમ લેખકે બૌદ્ધ ધર્મને ઉતારી પાડવા માટે પુસ્તક લખ્યું ૧૯૩૮માં મોટું રમખાણ થયું હતું. દાયકાઓ વીતી ગયાં પણ આ વેરભાવના નાબૂદ થઈ શકી નહીં અને તેના કારણે જ ૧૯૮૧માં મ્યાન્મારે બંધારણ બદલ્યું ત્યારે રોહિંગ્યા મુસ્લિમોને નાગરિકત્વ અપાયું નહોતું. ૨૦૧૪માં વસતી ગણતરી થઈ ત્યારે ફરી માગણી થઈ કે રોહિંગ્યાના નામ નાગરિકો તરીકે ગણતરીમાં લો. રોહિંગ્યા બેંગોલી તરીકે ઓળખ આપે તો વસતી ગણતરીમાં નામ સામેલ થાય તેવો નિયમ આવ્યો, પણ રોહિંગ્યા પોતાને બંગાળી તરીકે ઓળખાવા તૈયાર થયાં નહીં. દરમિયાન દરેક દેશમાં થયું છે તે પ્રમાણે આતંકવાદને પ્રોત્સાહન આપનારા તત્વો જે અરબસ્તાનથી પાકિસ્તાન સુધી ફેલાયેલાં છે તે રોહિંગ્યા વચ્ચે પણ પહોંચી ગયાં હતાં. આતંકવાદના બી વવાયા છે તેનો અણસાર આવી જતાં મ્યાનમારની સરકાર વધુ કડક બની છે. ભારતને પણ અણસાર આવી ગયો કે રોહિંગ્યા નિર્દોષ શરણાર્થીઓ સાથે આતંકવાદીઓ ઘૂસી શકે છે અને તેથી જ સ્પષ્ટપણે સુપ્રીમ કોર્ટમાં જણાવવું પડ્યું છે કે દેશની સુરક્ષા હોવાથી રોહિંગ્યાને આશરો આપી શકાય નહીં.