બસમાં બેઠાં – બેઠાં તમારાં વિશાળ શિંગડાં બારીમાંથી જોઈને મેં મનોમન ઈશ્વરનો પાડ માન્યો કે હાશ, મારું તો હાડકાથી જ પત્યું. પેલા મિલનભાઈના બા હંસામાડી તમારી ઢીંક વાગતાં પડી ગયેલાં. કોણીનું હાડકું અને કમ્મરના ત્રણ મણકા તૂટી ગયા. તેઓ પથારીમાં પડ્યાં તે પડ્યાં અંતે પ્રભુના ધામમાં પહોંચ્યાં. આવી જ રામકહાણી ચાંદલાની પોળમાં રહેતા પશાકાકાની છે. સવારમાં ગાંઠિયા લેવા નીકળ્યા. ચક્ષુએ દગો દીધો. પોદળો દેખાયો નહીં અને ફસકી પડ્યા. ઉંમરને કારણે બેઠો માર જિરવાયો નહીં. તેઓ પણ રામને પ્યારા થઈ ગયા. તમારા માટે શૌચાલયોની સુવિધા ન થઈ શકવા બદલ તમે નારાજ ન થતાં. તમારા મળત્યાગ માટેનું મુત્સદ્દીપણું ખરેખદ દાદ માગી લે તેવું છે. ભારતીય રેલવેમાં સવારના સમયે આપ મુસાફરી કરશો તો અમારી કુદરતી હાજતની કૃત્રિમતાનો અંદાજ આપને આવી જશે. હંસામાડી અને પશાકાકા માટે સ્વર્ગનાં દ્વાર અવશ્ય ખૂલી ગયાં હશે. અમદાવાદનાં આંબાવાડી વિસ્તારના ચાર રસ્તા પર તમારી રક્ષા કાજે શહિદ થયેલાં ગીતાબેનનું એક સ્મારક મૂક્યું છે. તમારી શૂરવીરતાનો ભોગ બનીને શહિદ થયેલાં હંસામાડી જેવાં શહિદોનાં સ્મારકો જો શહેરના દરેક ચાર રસ્તા પર મૂકીએ તો શહેરના ચાર રસ્તા ઓછા પડે.