સૂરજદાદાના બોલ વાદલડીએ માથે ચડાવ્યા. એ તો વરસી પડી ઝરમર... ઝરમર.. વાદલડીએ આ વાત ફેલાવી આખા ગગનમાં. વળી પવનદેવે આપ્યો સાથ. પછી તો પૂછવું જ શું? એક પછી એક વાદલડીઓ વરસવા માંડી. કોઈ વરસી ડુંગરે તો કોઈ વરસી વનમાં, કોઈ વરસી રણમાં તો કોઈ વરસી ગૌચરમાં, કોઈ વરસી ગામમાં તો કોઈક વરસી ગામ બહાર. ઠેકઠેકાણે વરસી. આખી ધરતીની તરસ છીપાવી. પવનદેવે સૂરજદાદાનો આભાર માન્યો.