મહાભારતમાં અગાઉ મેં જેનો ઉલ્લેખ કર્યો હતો તે જરા જુદી રીતે કહું. આપણે જાણીએ છીએ કે કૃષ્ણ ભગવાન અને અર્જુનની મદદથી ખાંડવવન અગ્નિએ બાળ્યું અને એમાં જેટલા નાગ હતા તે બધાનો નાશ કર્યો. એક તક્ષક બચી ગયો. એક મયદાનવ બચી ગયો. મેં તે દિવસે ગાંધીના સંદર્ભમાં કહ્યું હતું કે આપણા એ કૃષ્ણ ભગવાન ગમે તેવા મહાન હોય, આખા મહાભારતમાં આ ઘટના અનુચિત છે એવું લખ્યું નથી. પણ ગાંધીવિચાર પ્રમાણે આજે આપણે આ ઘટનાને વિચારીએ તો ‘જીવવાનો અધિકાર જેટલો મને છે તેટલો એમને પણ છે.’ – ત્યાં સુધી આપણે પહોંચ્યા. માનવની ગતિ વિકાસ તરફ નથી એમ કોણ કહી શકે ? તો ત્યારે જે વેર શરૂ થયું તે છેક પાછું તક્ષક અને પરીક્ષિતની ઘટનામાં આગળ વધ્યું. પરીક્ષિત તો મનથી મૃત્યુના ભયમાંથી મોક્ષ પામીને પછી મૃત્યુ પામ્યો, પણ તેનો પુત્ર જન્મેજય, એ સર્પસત્ર કરે છે. કથા તમે જાણો છો કે સર્પસત્રમાં બધા નાગને એટલે કે આખી નાગજાતિને હોમી દેવી એવો એ યજ્ઞ છે. કથા પણ બહુ રસિક છે. અને પ્રતાપભાઈએ કહ્યું તેમ મહાભારતની કથા હવે તો નથી થતી, પણ જૂના જમાનામાં તો જેમ આજે રામાયણ અને ભાગવતની કથા થાય છે, તેમ મહાભારતની કથા થતી એવું લખેલું છે. તો સર્પસત્ર થયો અને કેટલા બધા નિર્દોષ સાપને હોમવા માંડ્યા ! તમે વિચાર કરો કે જન્મેજયને વેર હોય તો તક્ષક સામે હોય, કે ભાઈ, એનો વાંક હતો કે એ પરીક્ષિતને કરડી ગયો, પણ બીજા બધાનું શું ? આપણે જેમ ઈન્દિરા ગાંધીની હત્યા થઈ અને જેટલા શીખોને ભાળે એ બધાને મારવા માંડ્યા હતા એમ !