ગરોળી કે વંદા ભલે જુગુપ્સા પ્રેરતા રહે. આકૃતિના ઘરનું વાતાવરણ ભાવવાહી બનાવી જતા. દાદી કહેતાં, ‘બેટા, બધે રહી જાણે એ વહુ સાચી. ને લક્ષ્મી તો આપણા પગલે સાસરમાં આવે એ જ સારું. આ તારા દાદાને ત્યાંય કાંઈ નો’તું. જોને મારા આવ્યા કેડે કેવી મસમોટી હવેલી બંધાઈ? હજી સાત પેઢી પહોંચે તેટલી લક્ષ્મી મૂકી ગયા છે. આપણા ઘર જેવું સાસરું મળે તોય ઘણું.’