બાજીરાવ દ્વિતિય પોતાના સમય માં હિન્દૂ ધર્મ નું કેન્દ્ર બિંદુ સમાન અવધ રાજધાની જેમાં ગંગા યમુના નદી પ્રદેશો છે એને મરાઠા રાજ્ય માં સામેલ કરવા સામ દામ દંડ ભેદ થી મથી રહ્યા હતા પણ સામે અંગ્રેજો માટે ઈ પ્રદેશ એમની જીત ની પહેલી ટ્રોફી હતી ને ઝીરો ઇન્વેસ્ટિમેન્ટ વગર મબલખ પ્રોફિટ આપતો હતો જેથી અંગ્રેજો મચક આપતા નોહતા.. સામે સતારા ના શાહુજી મહારાજ સમય પારખી ને સૈન્ય બળ થી મજબૂત થવા અંગ્રેજો સાથે સંધી કરી લીધી હતી જેમાં પેશ્વાઈ માટે મરાઠા સામ્રાજ્ય પેશ્વા ( પ્રધાન મંત્રી ) ની પણ સહમતી જરૂરી હતી જેથી અંગ્રેજી કાફલો પુના તરફ ગયો હતો જે પેશ્વા નો ગઢ હતો ને એમાના અફસરો ને શંકા હતી કે જે રીતે અવધ માં અંગ્રેજો માન્યા નથી તો કદાચ પેશ્વા પણ નમતું નહિ મૂકે જેથી પ્રાદેશિક ભૂગોળ ને ભાષાકીય વાતચીત માટે અંગ્રેજો નો રસાલો પુણે તરફ નીકળો ત્યારે એમના સાથે તોપચી તરીકે નોકરી કરતા મ્હારો પણ સાથે ગયા હવે અહીંયા તોપચી માટે ઈ સમય માં તોપ ગોળા માટે ઊંટ નું જ ચામડું વપરાતું જેથી જો યુદ્ધ સમય આવે તો મ્હારો ઊંટ ને હલાલ કરી ને તાત્કાલિક ઊંટ ના ચામડા થી ગોળા તૈયાર કરવા નું કામ મ્હાર જાતિ ના લોકો જ કરતા ( જેમ બાલ દાઢી મૂંડવા નું કામ વાનંદ કરતા જોડા નું મોચી કરતા અમુક વર્ગ એમના કામ માં માહેર હોવા થી દરેક રાજ્ય ના તોપચી માં મ્હાર જ રહેતા ) જે સતારા ના તોપચી હતા તેઓ સાથે ગયેલા.. ભીમા કોરેગાવ નદી ના કાંઠે એમનો કાફલો ઉતર્યો હતો ને બાજીરાવ ની ગેરહાજરી હોવા ના લીધે પેશ્વા યે અંગ્રેજો ના પુણા માં આગમન પર સ્વગત નો ઇન્કાર કરી દીધો હતો.. નદી કિનારે જ યુદ્ધ ની સ્થિતિ થતા ત્યાં ગ્રામ વાસી જેમાં પેશ્વાઈ બ્રાહ્મણ પણ હતા ને મ્હાર પણ હતા જેઓ ને આ યુદ્ધ સાથે કઈ લાગે વળગે નહીં જેથી ઈ લોકો યે ગ્રામીણ વિસ્તાર ખાલી કરી નાખ્યો હતો જેમાં અંદાજિત 3 હજાર જેટલા જુદા જુદા ગ્રામીણ હતા .. ને જયારે બાજીરાવ પેશ્વા પુના આવતા જ એમને સંધી પર સહમતી આપી દીધી હતી .. અંગ્રેજો નું આગમન ને પેશ્વા બાજીરાવ દ્વિતિય ની સંધી વચ્ચે અંદાજિત સાઈઠ સિત્તેર દિવસ જેવો સમય લાગ્યો હતો જે દરમ્યાન તોપચી વિભાગ માં અકસ્માત દ્વારા તોપગોળો ફૂટી જવા થી બે ત્રણ મ્હાર ના મૃત્યુ પામ્યા હતા જે ઈ સમય માં બહુ સામાન્ય ગણાય છે .. ઈ.સ 1818 માં કોઈ યુદ્ધ જ નોહ્તું થયું.. જે વિજય સ્તભં છે ઈ પણ ઈ.સ 1857 નો વિપલવ ના બનાવ માં છે