હમણાં હું ગીતામંદિરથી કાલુપુર રેલ્વેસ્ટેશન જવા માટે રીક્ષામાં બેઠો, તો રીક્ષાવાળો આવો જ મેગ્નેટીક પીનવાળો ભટકાણો ! કાલુપુર આવતા સુધીમાં લગભગ એકની એક વાત ૧૨ થી ૧૩ વખત રીપીટ કરી. બન્યું’તું એવું કે તે બે મીનીટ માટે રીક્ષા NO PARKING મા પાર્ક કરી બાજુના ગલ્લે ફાકી લેવા ગયો. ત્યાં તો પોલીસવાળા આવીને તેની રીક્ષા લઇ ગયા. આ મહાશય મોજથી મોઢામાં માવો ગલોફે ચડાવીને જ્યાં પિચકારી મારવાની તૈયારી કરે છે ત્યાં તો રીક્ષા ગાયબ…..!! એ જોઈને પહેલા તો તે થૂંકનો તમાકુવાળો ઘૂંટડો ગળી ગયો ! અને એવો રાતો-પીળો થઇ ગયો કે તેની રીક્ષાને લઇ જનાર ગાડી પાછળ જાણે હડકાયું કૂતરું તેની પાછળ પડ્યું હોય એમ દોડ્યો. તેની વાતો પરથી તો મને લાગ્યું કે તેની દોડવાની સ્પીડ તેની રીક્ષા કરતા પણ વધારે હોય તો ના નહિ !! અંતે પોલીસવાળા સાથે લમણાઝીંક કરી, વગર બોણીએ મોટો ચાંદલો કરી (!) રીક્ષા પાછી છોડાવી લાવ્યો અને પાછો તેને આ દિવસનો પ્રથમ પેસેન્જર હું જ મળ્યો…! પછી તો જેમ નર્મદાજીના પાટિયા ખોલો ને પાણી વહેવા માંડે તેમ તેના મો માંથી પોલીસવાળા પ્રત્યે વગર પૂછ્યે ગાળોનો વરસાદ વરસવા માંડ્યો. શરૂઆતમાં તો મેં પણ બે-ચાર વાર હોંકારો દીધો, પણ એકની એક વાત રીપીટ થતી લગતા, આ વાતનો અંત ક્યારે આવશે તેની હું રાહ જોવા લાગ્યો. એ તો સારું થયું કે કાલુપુર સ્ટેશન જલ્દી આવી ગયું નહિતર આ રીક્ષાવાળાની વાત સાંભળી ને મારી પણ પીન ચોંટી જાત…!!