બળાત્કારીને સજા તરીકે ફાંસીએ લટકાવવાના કાયદાને અમલમાં લાવતાં અગાઉ આ હકીકત યોગ્ય રીતે ધ્યાનમાં લેવા જેવી છે. આ કાયદાનાં આ પાસા બાબતે પૂરતી ચર્ચા થવી જોઈએ. ભારત એ અમેરિકા કે અન્ય કોઈ પશ્ચિમી દેશ જેવો યા કોઈ અરબી દેશ જેવો નથી. અહીં સામાજિક તાણાવાણા અતિશય ગાઢ રીતે ગૂંથાયેલા છે. આ પોત ભલે અન્ય ઘણી બાબતોમાં ઘસાતું જતું લાગે, પણ તે હજી સાવ ઘસાઈ ગયું નથી. સીધી ફાંસીની સજા થવાની હોય, અને એ સંજોગોમાં આરોપી પોતાનો જ કોઈ પરિચીત નીકળે તો તેની વિરુદ્ધ ફરિયાદ નોંધાવતાં અગાઉ પીડિતાનો પરિવાર વિચાર કરે એ સ્વાભાવિક છે. અન્ય કોઈ જાગ્રત દેશ હોત તો વાત અલગ હતી, આપણે ભારતના સંદર્ભે વિચારવાનું છે. સર્વોચ્ચ અદાલતનાં ધારાશાસ્ત્રી વૃંદા ગ્રોવરના જણાવ્યા મુજબ આવા સંજોગોમાં પીડિતાનો પરિવાર ફરિયાદ નોંધાવતાં પાછો પડશે. તેને પરિણામે ગુનો દબાઈ જશે અને તેનો ભોગ બનનાર સાવ લાચાર બની જશે એ પણ શક્યતા છે. તપાસ અને કાનૂની કાર્યવાહીની પ્રક્રિયાને પૂરતી મજબૂત કર્યા વિના કેવળ સજાને આકરી બનાવવાથી ખાસ અર્થ સરતો નથી.