” વસંત” ને યુવાની સભર ‘પોટલી’ સાથે જોડી ‘પ્રથમ બે શેરમાં ,ઇન્દ્રિય ગત ….રંગ અને આંખ,ની વાત પછી,ત્રીજામાં, શારીરિક અસર,- જે ભીતરના ભાવ-લાગણીઓ દ્વારા ઉપજેલી છે…તેની વાતમાં શૃંગાર ભભરાવી મૂકાયો છે…જે લગભગ યુવાન હૈયામાં …સળવળાટ / ગુદગુદી પેદા કરે શકે !…..કો’ક કાલ્પનિક મનના માહોલ,- કુદરતી ઋતુ-બદલાવ ( વસંત=બહાર )નો સહારો લઇ ….સામાન્ય માનવીનું માનસ નશાના ઢાળ પર …સહજતાથી ગબડી પડે (સાનભાન ખોઈ બેસે ) અને ‘શું કરવું?'” ની અવઢવમાં અટવાય.. { ભાન ડહોળાતાં થયા….} એમ છતાં, “શબ્દકોષો અને શરીરકોષો ની પારની ઉજવણી”(= ચરમ શિખર ટોચની આનંદ-યાત્રા ની વાત પણ ઉચ્ચારી શકે છે ત્યાં કવિની પહોંચ…ઘણાના ચહીતા “ઓશો ના ….કક્ષા-લેવલની ઉંચાઈએ લઇ જઈ શકે છે…એટલેજ કદાચ ર.પા….ને તેમની કળા-સૌંદર્ય ને નામે… ..સલામ કરે…..