અવંતિકાને બારી પાસેની સીટ મળી હતી, રોહન એની બાજુની સીટમાં જ હતો, એક કલાકને દસ મીનીટના સફરમાં અવંતિકા સતત બારી બહારના આકાશમાં જાણે કઈ શોધતી હોય એમ નિહાળી રહી, અવંતિકાની આંખો સામે બારી બહાર જાણે એનું બાળપણ તરવરવા લાગ્યું, પોતાના પપ્પા અનીલ બાળપણની અવંતિકાને હાથમાં લઇ ઉછાળતા હોય અને એને લાડ લડાવતા હોય એવું દ્રશ્ય રચાવવા લાગ્યું.