જુનાગઢ પહોંચતા તો સ્નેહા ખૂબ થાકી ગઈ હતી. પપ્પા વગરની જિંદગીની કલ્પના તેને હતાશા તરફ લઈ જતી હતી. પપ્પાને મળીને એનાથી રડી પડાયું. પછી થોડી સ્વસ્થ થઈને કહેવા લાગી, ‘પપ્પા,તમારી ખુશી માટે હું કંઈ જ કરી શકી નથી મને કહો કે હુ તમારા માટે શું કરુ?’ સ્નેહાને માથે હાથ મૂકી પપ્પા કહે, ‘બેટા, તેં તો મને સૌથી વધારે ખુશી આપી છે. સુખી થજે અને સુખી કરજે.’ આટલું કહેતામાં તો શ્વાસ ભારે થવા લાગ્યો અને ડોકટર આવ્યા ત્યાં સુધીમાં તો થંભી ગયો સદાને માટે. ભાઈ-બહેન માતાને ભેટીને ખુબ રડ્યા. અંતિમ ક્રિયાની તૈયારી કરવા તપન સ્વસ્થ થઈ કામે વળગ્યો અને સ્નેહાએ માતાને સંભાળી.