અહીં આપણને ‘નિકાહ’ની નાયિકા પણ યાદ આવે છે. બે પુરુષ – બંનેને એ કહે છે. ‘તલ્લાક નામના ત્રણ પથ્થરો ફેંકી તમે મને ભાંગી શકો નહીં.’ એ અને પૂજા આખરે જાણે પુરુષોને એમ જ કહેતાં હોય છે : ‘તમે અમારા ભાવિના નિર્ણાયક નથી. અમે તમારી કઠપૂતળી નથી,’ એટલે જ જે બીજા પુરુષોએ હમદર્દીથી બંનેને સહાય – ટેકો, હૂંફ આપ્યાં હતાં તેમને પણ જવા દે છે, પૂજાના જીવનનો એ બીજો પુરુષ, હમદર્દ સમજુ છે. એની પાસે પ્રેમની સચ્ચાઈ છે. પૂજાએ એને નકાર્યો છે, છતાં અંતે કહી શકે છે, ‘પૂજા, તેં તારો માર્ગ ચાતરી લીધો છે, હવે પાછું ફરીને જોઈશ નહીં.’