વર્ષો પછી એક વખત વરદત્તગિરિ આચાર્ય ચંપાનગરીમાં પધાર્યા. ગજ્જુએ તેમને વિનંતી કરી, ‘આપે એક વખત મને જૂઠ્ઠું નહિ બોલવાની પ્રતિજ્ઞા આપી હતી. એ પ્રતિજ્ઞાને કારણે હું રાજાનો પ્રિય પાત્ર બન્યો અને એનો વિશ્વાસુ પણ થઈ શક્યો. જો એક નાનકડું વ્રત પણ આવો મહાન લાભ આપી શકતું હોય તો હવે મને આપનાં ચરણોમાં જ રાખો…’