માનસશાસ્ત્રીઓએ કરેલા એક સર્વેક્ષણ પ્રમાણે ભારતીય સમાજમાં પુરુષોની સરખામણીએ સ્ત્રીઓ ભાવનાત્મક રીતે વધારે સંતુલિત હોય છે. તેનું કારણ એ છે કે આપણા ભારતીય સમાજમાં સ્ત્રીઓને એ રીતે જ ઉછેરવામાં આવતી હોય છે. આથી સ્ત્રીઓ કોઈપણ પરિસ્થિતિઓમાં અને સંજોગોમાં ખુબ સહેલાઈથી અનુકુળ થઇ શકે છે. જયારે એક પુત્રી તરીકે સ્ત્રીનો જન્મ થાય છે ત્યારે કદાચ અજાણપણે જ માતા-પિતા માટે એક ચિંતાનો વિષય હોય છે. માટે જ દીકરાનો જન્મ થાય છે ત્યારે જે ખુશી થાય છે તે કદાચ દીકરીના જન્મ વખતે નથી થતી અથવા તે ખુશીનું પ્રમાણ દીકરા જેટલું તો નથી જ હોતું. દીકરી જયારે પાંચથી સાત વર્ષની ઉમરે પહોચે છે ત્યારે તેના પર ઘણા નિર્ણયો અને નિયંત્રણો ઠોકી બેસાડવામાં આવતા હોય છે અને ત્યાંથી જ તેના ઘડતરની શરૂઆત થાય છે અને કદાચ છેક મૃત્યુ સુધી સ્ત્રીનું ઘડતર ચાલતું જ રહે છે. બાળપણમાં અને યુવાનીની શરૂઆતમાં તેમજ લગ્ન પહેલાં માતા-પિતા સાથે, ભાઈ-બહેનો સાથે, લગ્નબાદ પતિ સાથે, સાસુ-સસરા-દિયર-નણંદ વગેરે સાથે… બધા સાથે એડજસ્ટમેન્ટ જ કરવું પડતું હોય છે. અને હજી તો આ સમસ્યાઓને સમજે ના સમજે ત્યાં તો પોતાના પર સંતાનોના ઉછેરની જવાબદારી આવી પડે છે અને જેના કારણે ક્યારેક તો તે એકદમ એકલી એકલી જ જવાબદારીઓ નિભાવતી રહેતી હોય છે. આવે સમયે એકલતાની ભાવના સ્ત્રીમાં ઘણી સ્ટ્રોંગ બની જાય છે અને તેના કારણે સ્ત્રી માનસિક બીમારીનો શિકાર બની જાય છે. સ્ત્રીનો સ્વભાવ ચીડિયો બની જાય છે, તે એવી અપેક્ષામાં જીવવા લાગે છે કે પોતે જે કહે છે… કે જે માને… છે કે જે કરે છે… તે જ સાચું છે અને બધાએ તે જ માન્ય રાખવું એવું વલણ રાખવા માંડે છે અને જો આવું શક્ય ન બને તો તે સ્ત્રી વાયોલન્ટ પણ બની જાય છે અને કોઈ આત્યંતિક પગલું ભરતા પણ અચકાતી નથી. સ્ત્રીઓ કોઈપણ પરિસ્થિતિ અને સંજોગોને ખુબ સહેલાઈથી અનુકુળ થઇ શકે તેમ હોવા છતાં પણ જીવનના અમુક સ્તરે અને અમુક પ્રસંગે સ્ત્રીઓ પોતાની લાગણીઓને તટસ્થ નથી રાખી શકતી અને પોતાની ભાવનાત્મક નકારાત્મકતાનો શિકાર બનતી રહે છે અને આ નકારાત્મકતાના માઠા પરિણામો પણ સ્ત્રીઓને જ ભોગવવા પડે છે.