આ મુંબઈ નહોતું, ન તો પંચગની, આ તો હતું પેરીસ, જેની રાત જેટલી સુહાની એથી કંઇકગણી વધુ ખૂબસૂરત સવાર પડતી. કોલેજમાં કલાસીસના સમય ફિક્સ્ડ નહોતા રહેતા છતાં રોમાની સવાર વહેલી પડતી, માત્ર ને માત્ર સવારની સુંદરતા માણવા માટે એ વહેલી જાગી જતી. ઘરની આસપાસ ફેલાયેલી વનરાજીના વૈભવ અને તેમાં ગુંજતો પંખીઓનો કલશોર. બાકી હોય તેમ રોજ રાત્રે વરસી જતો વરસાદ સવારને વધુ તાજી ને સુંદર બનાવી દઈ અલોપ થઇ જતો હતો.