ગઝલનો અંતિમ શેર પણ સુંદર છે. પ્રણયીનું અસ્તિત્વ પ્રેમ વિના, પ્રેમપાત્ર વિના નિરર્થક છે. સઘળું મોકલવાની તીવ્ર ઝંખના છેવટે પ્રતીક્ષારત પાંપણ પણ મોકલાવવા સુધી પહોંચે છે.