ફિલ્મ એટલે કેવળ મનોરંજન જ હોય, કેવળ બે પ્રેમીઓની કે વિલનની જ કથા હોય, કરુણ ઘટનાઓથી રોવડાવતી હોય કે આઈટમ સોંગથી છલકાતી હોય તેવું માનવામાં આવે છે. અને, કમનસીબે, મોટાભાગની ફિલ્મોમાં એવું જ જોવા મળતું હોય છે. ઢંગધડા વગરની વાર્તા, અર્થ વિનાની-કયારેક તો દ્વિઅર્થી-સંવાદો, અવાસ્તવિક દ્રશ્યોથી મોટા ભાગની ફિલ્મો છલકાતી હોય છે. બહુ ઓછી ફિલ્મો એવી હોય છે જે, થિયેટરમાંથી બહાર નીકળ્યા પછી, યાદ રહેતી હોય છે કે મનમાં ચચરાટ ઊભી કરતી હોય છે. અથવા નવું વિચારવાની ફરજ પાડતી હોય. કદાચ કોઈ એવો મુદ્દો તેમાં સમાવવાનો પ્રયાસ કર્યો હોય તો પણ તેને એવી વિચિત્ર રીતે મૂકાય કે તેનો હેતુ જ માર્યો જાય. અથવા આસપાસ ઠાંસી દેવામાં આવે કે પળમાં તે ભૂલાઈ જાય. હિન્દી ફિલ્મોમાં તો આજ સ્થિતિ છે !