વહુની વાત સાંભળી. સેવંતીબહેનને જાણે તેનામાં પિતાજીનું પ્રતિબિંબ દેખાયું; જે કહેતા હોય, ‘સેવંતી, તારી રંગોળી અને તારા હાથેથી પુરાતા આ રંગો તો મારા જીવનની કિલકારી છે. મારી સવારની ચા નહિ હોય તો ચાલશે પણ તારી બનાવેલી રંગોળી વગર અધૂરું અધૂરું લાગે છે મને..!”