એમણે અર્થશાસ્ત્રનાં અનેક પુસ્તકો લખ્યાં. તેઓ અર્થશાસ્ત્રીઓમાં ખેરખાં ગણાતા. એ જમાનામાં ગાંધીની ‘માનવકેન્દ્રિત અર્થરચના’ની વાતો સ્વીકારાતી નહીં, કુમારપ્પાજીએ ગાંધીના અર્થવિચારને એવું શાસ્ત્રીય રૂપ આપ્યું કે દુનિયાભરના અર્થશાસ્ત્રીય ક્ષેત્રમાં એને આગવી માન્યતા મળી. એમનાં ત્રણ પુસ્તકો પાયાનાં છે. એક, ગ્રામ-આંદોલન શા માટે ?, બીજું, ઈકોનોમિક્સ ઑફ પરમેનન્સ અને ત્રીજું, ગાંધી અર્થવિચાર. ગાંધીના એ લાડકા સાથી હતા. 1960ની 30મી જાન્યુઆરીએ તેઓ મદ્રાસના એક દવાખાનામાં શય્યાગ્રસ્ત હતા. સાંજે મળવા ગયેલી એક બહેન કહે, ‘આજે બાપુની પુણ્યતિથિની સભા છે, તેમાં જઉં છું !’ તો કુમારપ્પાએ કહ્યું, ‘હું પણ ત્યાં હાજર રહીશ.’ પેલી બહેન વિમાસતી રહી કે આવી તબિયતે ત્યાં કેવી રીતે હાજર રહેશે ! પરંતુ સાંજ પડી અને સર્વત્ર સમાચાર ફેલાઈ ગયા કે કુમારપ્પાએ પોતાનો દેહ છોડ્યો. ગાંધીજીની શ્રદ્ધાંજલિ સભામાં નહીં, બલ્કે સ્વયં ગાંધીજી પાસે જ એમનો લાડલો સેવક બાપુના પુણ્યદિને જ પહોંચી ગયો. આવી જ ઘટના ગાંધીભક્ત ચી.ના.પટેલની બાબતમાં પણ થઈ. તેઓ 2004ની ત્રીસમી જાન્યુઆરીએ જ દિવંગત થયા.