જેમ ગાડાના પૈડા બળદના પગને અનુસરે છે તેમ અશાંત અને ગમે ત્યાં ગતિ કરતા અનિયંત્રિત મનને વશ થઈને બોલવાથી અને વર્તવાથી દુઃખરૂપી કાળ તમારી પાછળ આવે છે. જેમ એક પડછાયો મનુષ્યને છોડતો નથી તેમ શાંત અને સુરેખ ગતિ કરતા મનથી કહેલું કે આચરેલું કર્મ આનંદ બનીને મનુષ્યને અનુસરે છે. આનંદ અને શાંતિના માર્ગમાં મન જ પ્રધાન છે. જો મન મિત્ર છે, તો જીવનમાં આનંદ થશે. જો મનની ગતિ સ્પષ્ટ અને સાચી હશે તો મન જ સ્વયં આનંદરૂપ બની જશે. મન મનુષ્ય પર કેવું શાસન કરે છે તે બાબતે મને એક વાત યાદ આવે છે, એકવાર એક ભાઈ ઘોડા ઉપર સવાર થઈને ફરવા નીકળ્યા, તેઓ ઘોડા પર સવારી કરીને ફરી રહ્યા હતા ત્યારે એક ભાઈએ તેમને પૂછ્યું કે તમે ક્યાં જઈ રહ્યા છો? જવાબમાં પેલા ભાઈએ તેમને કહ્યું કે આ ઘોડો જ્યાં લઇ જાય ત્યાં હું જઈ રહ્યો છું. ઘણાય લોકોની સ્થિતિ આવી છે. ઘોડોએ મન છે, આપણે તેની સવારી કરવાની છે. ઘોડાને આપણે કાબુમાં લાવવો પડશે. આપણું મન આપણને કાબુ કરે એ પહેલા એને સમજી લેવું પડશે. ખોટું દર્શન, બીજા લોકોએ કહેલી વાતો, પૂર્વગ્રહોથી ગ્રસિત મન અને અનુભવ વગર જ્ઞાનનું અભિમાન માણસને સત્યથી દુર લઇ જાય છે. વર્તમાનને જોવો મનુષ્ય માટે અઘરું થઇ પડે છે. સરળ સત્યને માણસ સમજી નથી શકતો.