વિવેકે ફોન દ્વારા વાતચીત કરી લીધી. એ લગભગ રાતે દસની આજુબાજુ ફોન કરતો. આશાનો અવાજ સાંભળીને વિવેકને ખુબ જ રાહત રહેતી. અમદાવાદ એ ભણવા આવ્યો હતો.ઘણી છોકરીઓ એણે જોઈ હતી. આશા ને એણે જોઈ નહોતી. પણ તોય એ એને ગમવા માંડી હતી. આશા બહુ મર્યાદિત સમય માટે જ એની સાથે વાતચીત કરતી. એક હૂંફ અને સલામતી પૂરી પાડતી. આશા સાથે વાતચીત કરતી વખતે વિવેકને લાગતું કે બને જન્મોજનમથી એક બીજાને ઓળખે છે. આશા કહેતી પણ ખરી.