ચતુરલાલના ગયા પછી ચંપકલાલે શાંતિથી વિચાર્યું, ‘ખરેખર કેટલા લોકો તેમના વિરોધી હતા? આટલા બધા લોકો મને નડતા હતા? એમ જ હતું કે પછી…? કોણ વાસ્તવમાં નડતું હતું..?’ પત્નીએ કહેલી વાત તે યાદ કરી રહ્યા, ‘એક હાથે તાળી ન પડે…’ ભગવાને કહેલી વાત પણ એને યાદ આવી. ‘તને જે નડે તેને આ પાણી પીવડાવતા એ તારો થઈને રહેશે. વિરોધનો વીંટો વળી જશે ને નડતર જાશે જંતર વગાડતું.’ ચંપકલાલે ગળગળા સ્વરે ત્રણ વાર ભગવાનનું નામ લીધું, પાણીમાં ત્રણ તુલસીપત્ર નાખ્યા, ને પછી ‘મને માફ કરજે મારા પ્રભુ’ એમ બોલી દસ ઘડીનીય રાહ જોયા વગર પોતે જ એ તુલસીદળનું જળ ગટગટાવી ગયા.