મૌસમની ભીનાશમાં પાવાના જોશીલા સૂરને ઉન્માદનો વળ ચડાવતો એ છોકરો છેલ્લી પંક્તિ વારંવાર વગાડી રહ્યો છે અને તેની ઊઘાડી, કસાયેલી છાતી એક એક ફૂંકે ઊંચકાતી રહે છે. છોકરીના જરાક થિરકતા પગને હવે લયનો પાસ બરાબર ચડ્યો છે. પથ્થરથી સહેજ ખસીને એ કમર મટકાવે છે. તેની મોટી, કાળી આંખોમાં આહ્લાદ અંજાય છે અને એ જોઈને પાવા સોંસરવી સૂસવતી છોકરાની ફૂંકને ઉન્માદ વળગે છે.