‘ગૃહિણી’, ‘ગૃહઉદ્યાન’, ‘પડોશી’, ‘છાપાવાળો છોકરો’, ‘ચીતરવા વિષે’ આદિ કાવ્યોમાં પ્રયોજાયેલા અછાન્દસને તપાસીશું તો આપણને સમજાશે કે ગદ્યના સ્તરને તથા તેના સ્વાદને જાળવી તેને કાવ્યોમાં વિહરવાની હળવાશ ને મોકળાશ રચવામાં કવિ સફળ થાય છે. સામાન્ય રીતે વિશેષણો ફુલાવેલાં, નિરર્થક ને ચોંટાડેલાં લાગે છે તેથી વિશેષણ-વિરોધનું વલણ પણ ક્યારેક જોવા મળે છે. પરંતુ ‘ગૃહઉદ્યાન’ અને અન્ય કાવ્યોમાં પ્રયોજાયેલા વિશેષણો કેટલાં કાર્યસાધક છે ને તે વિ-લક્ષણ કેમ છે એને વિષે વિગતે વાત થઈ શકે એમ છે એટલું નોંધી અટકું છું.