અમદાવાદમાં ઈન્ડિયા રીનલ ફાઉન્ડેશન નામનું કિડનીઓનાં દર્દીઓનું આગવું સંગઠન છે. આ દર્દીઓ માટેના કાર્યક્રમમાં તો નિકીતાએ ભાગ લીધો જ, પરંતુ નિકીતા સહુને માટે પ્રેરણારૂપ બની. એક વખત એને વિચાર આવ્યો કે નૃત્યને બદલે કોઈ કાર્યક્રમનું આયોજન કરું તો કેવું ? એણે નમ્રતાબહેન શોધનનાં ભજનોનો ચેરિટી શૉ રાખ્યો અને સમગ્ર શૉનું બહુ સફળતાપૂર્વક આયોજન કર્યું. ગરીબ દર્દીઓના ડાયાલિસિસ માટે ફંડ ઊભું કરવાના પ્રયાસમાં એને અનેક લોકોનો સાથ અને સહકાર મળ્યા. માનવીમાં, માનવતામાં શ્રદ્ધા જાગે એવા અનેક અનુભવો થયા. વડોદરાની એક હૉટલમાં યોજાયેલી પત્રકાર પરિષદ દરમિયાન થતી વાતચીત સાંભળીને ત્યાંના વેઈટરો અને રસોઈયાએ રૂ. 600નો ફાળો આપ્યો. અમદાવાદના એક હૉલમાં સામાન્ય કર્મચારીએ કામ પેટે મળતાં રૂ. 300 લેવાની ના પાડી. અમદાવાદમાં રહેતો એક વિદ્યાર્થી નિયમિત રીતે પૈસા ઉઘરાવીને નિકીતાને એના ફંડ માટે આપે છે. કશી જ અપેક્ષા વિના, સ્વેચ્છાએ નિકીતાને પોતાની કિડની આપવા માટે અસંખ્ય કાગળો મળે છે. આ બધું જોઈને જીવન પ્રત્યેનો અભિગમ બદલાઈ ગયો. નિકીતા કહે છે કે અત્યારે મારું એક જ ધ્યેય છે અને તે ગરીબ દર્દીઓને મદદ કરવી. એની સાથેની મુલાકાત પૂરી કરતાં છેલ્લે મેં પૂછ્યું કે, ‘હવે તો અહીં પણ સારી ટ્રીટમેન્ટ થાય છે તો પછી શા માટે અઠવાડિયામાં ત્રણ વાર નડિયાદ જાઓ છો ? તકલીફ નથી પડતી ?’ ત્યારે એના મોઢા પર સંતોષ અને આંખમાં આનંદ સાથે એણે કહ્યું : ‘નડિયાદ તો મારી કર્મભૂમિ છે.’