‘હાં હાં….. ઠીક છે…. ગાડી રસ્તામાં લેઈટ ન પડે તો સારું.’ એમ કહીને તેમણે ફોન મૂકી દીધો. ત્રણેક વાગ્યા છતાં મંજરીનો ફોન ન આવ્યો. શકરાભાઈનું ભોળું મન ચિંતા કરવા લાગ્યું. શાણીને એકલી મોકલી તેનો પસ્તાવો થવા લાગ્યો. પોતે જાતે એને સુરત મૂકી આવ્યા હોત તો સારું થાત. એની બહેનની ખબર પણ જોઈને પાછા આવી શકાત. એમને મનમાં મુન્ના પ્રત્યે જરા ગુસ્સો આવ્યો. એ બહુ ઓવરવાઈઝ થઈ ગયો છે.