પ્રેમ એક અલૌકિક અનુભૂતિ છે. પ્રેમની વ્યાખ્યા ન થઈ શકે. પ્રેમ કોઈ પણ વ્યાખ્યાથી ક્યાંય વધુ અદ્ ભુત હોય છે. પ્રેમ ખુલ્લી આંખે જીવાતું એક એવું સપનું છે જે રાતે આપણને સૂવા નથી દેતું. પ્રેમ આંખોમાં ઉજાગરા આંજે છે. પ્રેમ હૃદયમાં ધબકારા સાથે સંગીત સર્જે છે. પ્રેમ આંખોમાં ક્યારેક ભેજ બનીને ઝળકે છે. પ્રેમ શરીરના રુવાંટે રુવાંટે ખીલે છે. પ્રેમમાં એક નશો હોય છે. પ્રેમમાં માણસ મદહોશ થઈ જાય છે. પોતાની વ્યક્તિ જ્યારે સાથે હોય ત્યારે આખું જગત રળિયામણું લાગે છે. પ્રેમમાં હોઈએ ત્યારે બધું જ આહ્્લાદક લાગે છે, કારણ કે આપણે જગતને અંદરથી જીવતા હોઈએ છીએ. બહારના વાતાવરણ કરતાં અંદરનું અસ્તિત્વ એટલું સ્ટ્રોંગ બની જાય છે કે બધું પવિત્ર લાગે છે. જીવવાની સૌથી વધુ મજા માણસ પ્રેમમાં હોય ત્યારે જ માણતો હોય છે. સમયનું ભાન ન રહે, ભૂખની પરવા ન હોય, કંઈ જ મેળવવાનું બાકી ન હોય અને આપણે પરમ તત્ત્વની નજીક હોઈએ એવો અહેસાસ માત્ર ને માત્ર પ્રેમમાં જ થઈ શકે.