એક વખત લુંન્ત્ફાતનો ભય હતો ત્યારે આશ્રમમાં ચોકી કરવાની જરૂર ઉભી થઇ . આશ્રમ માં વજશી ભગત કડછા મેર અને ગીગોભગત ચુંવાળિયા કોળી એમ બે ચોકીદારો હતા અને ત્રણ બંદુકો હતી , પણ બેમાંથી એકેય ચોકીદારને એકેય બંદુક વાપરતા આવડે નહિ . દેશીંગા દરબાર પાસે આ વી બંદુક હતી . દરબાર નવરંગ ખાં નો દીકરો અબ્દુલ હમીદખા ઉર્ફે દાદાબાપુ મારો ખાસ મિત્ર એટલેહું સીમમાં જઈને દાદાબાપુ સાથે ભડાકા કરતો એટલે મને બંદુક વાપરતાં આવડે , એટલે મેં આશ્રમમાં ચોકી દારી કરી .મારી સાથે મારો મિત્ર ચાપરડા ગામનો પ્રાણ શંકર રહેતો , અમને ચોકીદારીના બદલામાં પીવા માટે વધારે દૂધ અને વહેલી સવારે પ્રાર્થના કરવાની માફી મળતી એક વખત રાવત વાળા બાપુનો બાપુના જન્મ દિવસના છડી પોકારનાર માંદો પડ્યો એટલે મેં બાપુની છડી પણ છડીદારના યુનિફોર્મ માં પ કારી સોનેકી છડી રુપેકી મસાલ રાવત વાળા બાપુને ઘણી ખમ્મા … ખાસ છડી દાર ને તો ઘણા શબ્દો બોલવા પડતા ,પણ મને આટલાજ શબ્દો શીખવેલા .