એના લાગણીભીના અવાજમાં ફરિયાદ ઉમેરાઇ. 'તમે એકલા છો એવું કે માનો છો? તમને સારું લગાડવા નથી કહેતી, એવી મારે જરૂર પણ નથી, પણ જે સચ્ચાઇ છે એ જ કહું છું. આ ઘરમાં રહેતી તમામ વ્યક્તિઓને તમારા માટે માન છે. બધાય તમને પોતાના જ માને છે. તમે એકલા છો ને પાછળ રોવાવાળું કોઇ નથી એવા તમારા શબ્દો કાળજામાં વાગે છે, પીડા થાય છે.' આંખમાં ઝળઝળિયાં સાથે અલકાએ વિભાકર સામે હાથ જોડ્યા. 'મહેરબાની કરીને આવું ક્યારેય વિચારતા પણ નહીં. પપ્પાજી જેટલું જ તમારા માટે માન છે.' ગળે ડૂમો ભરાયો એટલે એ આગળ બોલી ના શકી.