અને હવે તમારે આ સ્કૂલ વિશેની એક રોમાંચક અને રહસ્યમય અથવા વિસ્મયકારક વાત સાંભળવી છે? તો સાંભળો, એની સ્થાપના એક જૈન સાધુએ કરી છે! એ સાધુ એટલે ગણી રાજેન્દ્રવિજયજી મહારાજ. સામાન્ય રીતે જૈન સાધુ ત્યાગ, તપ અને કઠોર જીવનશૈલી માટે જાણીતા છે. કેશલોચ, પગપાળા પરિભ્રમણ, આહાર-પાણીના ચુસ્ત નિયમો ઉપરાંત સાંસારિક સંબંધોથી તદ્દન પર રહેવાનું હોય છે. ભૌતિક સુખનાં તમામ સાધનો અને તમામ પ્રકારના મોજ-શોખથી વેગળા રહેવાનું જૈન સાધુ માટે તેની શાસ્ત્રીય આચારસંહિતા પ્રમાણે કમ્પલ્સરી હોય છે. સામાન્ય રીતે જૈન સાધુઓ પોતાના આત્માનું કલ્યાણ કરીને મોક્ષ માર્ગ તરફ પ્રયાણ કરતા હોય છે. તેમની એકાંત સાધના તેમની જીવનશૈલીનો એક ભાગ બની જતી હોય છે. ઓછામાં ઓછા સંપર્કો અને ઓછામાં ઓછી જરૂરતો દ્વારા તેઓ પોતાનો જીવનનિર્વાહ કરતા હોય છે. ગણી રાજેન્દ્રવિજયજી મહારાજે આદિવાસી લોકોના ઉદ્ધાર માટે પોતાનું સાધુજીવન સમર્પિત કરી દીધું છે. તેઓએ જણાવ્યું કે પોતે આ સંસ્થાનું પાણી પણ વાપરતા નથી! પોસિબલ છે કે આવા મોટા મિશનકાર્ય માટે તેમને રાજકીય પ્રતિભાઓ સાથે અને સમાજના શ્રીમંતો સાથે સંપર્કો રાખવા પડતા હશે, પણ એનો હેતુ સંસ્થાના સંવર્ધન અને વિદ્યાર્થીઓના કલ્યાણકારી વિકાસ માટેનો જ હશે. સાધનશુદ્ધિના આગ્રહમાં ક્યાંક એમણે કોમ્પ્રોમાઇઝ પણ કરવું પડતું હશે છતાં આખરે તો એનો લાભ આદિવાસી સમાજને મળતો રહે છે. માનવતાથી મોટો કોઈ ધર્મ નથી એવું જો આપણે સ્વીકારતા હોઈએ તો તેમની આ પ્રવૃત્તિ માટે તેમની આચારસંહિતામાં લેવી પડતી છૂટછાટને આપણે ક્ષમ્ય ગણવી જોઈએ.