આ સૃષ્ટિમાં ધરતી જ એકમાત્ર એવું પુણ્યસ્થાન છે,જયાં દુઃખને તપમાં અને સુખને યોગમાં પરિવર્તિત કરી શકાય છે.બાકી બીજા સ્થાનોમાં આ સુવિધા નથી.અહિ આ દેહથી સુભ પુણ્યકર્મો કરીને,તપસ્યા કરીને પ્રારવ્ધજન્ય ભોગને કાપી શકાય છે;જો કે એક જ જન્મમાં મોક્ષપ્રાપ્તિ માટે પ્રયાસરત દેહની સંરચના કંઈક બીજા પ્રકારની હોય છે.તૈલંગ સ્વામી.રમણ મહર્ષિ વગેરે ના દેહ એ કોટીના છે.તેઓ પોતાના શરીરથી બાકી બચેલા કર્મ-સંસ્કારોને કાપતા કાપતા સીધા મોક્ષ સુધીની યાત્રા કરી લે છે આ સ્થિતિ વિરલ છે.અને વિરલા જ આવી ધટનાના સાક્ષી બને છે. એવા પ્રખર અને જીવન્મુક્ત જીવાત્માઓના દેહ પણ બહુ વિશિટ હોય છે.