પૂજનીયા દીદીજીના ૬૦મા વર્ષને સ્વાધ્યાય પરિવાર તેજમિદમ્ રૂપે મનાવે છે અને દીદીજીના સંકલ્પને પોતાનો સંકલ્પ સમજી ત્રિકાળ સંધ્યાનો વિચાર વનવાસી વિસ્તારમાં અને પશુપાલન સાથે સંકળાયેલા ચૌધરી સમાજમાં ૧૦૦% સુધી પહોંચાડવા કટિબદ્ધ છે. શિક્ષણ અને સભ્યતાની દૃષ્ટિથી ઉપેક્ષિત એવો વનવાસી ત્રિકાળ સંધ્યાના શ્લોકો બોલતો હોય ઘરમાં, પરિવાર સાથે બેસી કુટુંબપ્રાર્થના કરતો હોય અને ભાવફેરી, ભક્તિફેરી કે એકાદશીરૂપે પોતાના સમાજમાં ફરતો હોય અને દાદાજીના વિચાર કહેતો હોય ત્યારે નથી લાગતું કે “મનુષ્ય ગૌરવ” સાક્ષાત્ નાચતું હોય. પશુપાલન સાથે સંકળાયેલી ચૌધરી બહેનો જ્યારે ત્રિકાળ સંધ્યા કંઠસ્થ કરતી હોય અને કરાવતી હોય ત્યારે મનુષ્યગૌરવનો આવિષ્કાર અનુભવાય. ક્ષત્રિય સમાજ ત્રિકાળ સંધ્યા અને દાદાજીના સંબંધથી ભાવપૂર્ણ થઇને ક્ષાત્રગુણો સંક્રાંત કરતો હોય, સાગરપુત્રો અને આગરી લોકો દાદાજીના આ વિચારથી પ્રેરિત થઇને પોતાના વ્યસનો, દુર્ગુણો છોડી દઇને એક થતાં હોય ત્યારે નથી લાગતું કે “મનુષ્યગૌરવ” એ સ્વાધ્યાયનું બીજું નામ છે.