જુગતરામભાઈએ સુરત જિલ્લાના આદિવાસીઓનું ‘દુબળા’ નામ ફેરવી ‘હળપતિ’ સ્થાપ્યું. એ હકીકત પોતે જ એક એવું અદ્દભુત કવિકર્મ હતું. જેમાં તેમનું ક્રાંતદર્શન પ્રગટ થતું હતું. તેઓ ભલે ભૂમિપતિ ન હોય, ‘હળપતિ’ તો ખરા જ. એ નામ સાથે એ લોકોમાં સ્વાભિમાન અને આત્મવિશ્વાસ ઊગ્યાં. આ જ રીતે, વડોદરા રાજ્યમાં આદિવાસી દૂબળા લોકોને ‘કાળીપરજ’ કહેતા. ગાંધીજીએ એમને ‘રાનીપરજ’ નામ આપ્યું. કાકાસાહેબે ત્રણ નામ આપ્યાં : જંગલને આશરે જીવનારા ‘રાનીપરજ’, ઉપજાઉ જમીન ખેડનારા ‘ખેતીપરજ’ અને દરિયો ખેડી દૂર દૂર સુધી જનારા ‘દરિયાપરજ’. એમની મંશા તો એવી કે એકેએક માનવને ‘ગાંધીપરજ’ બનાવીને સમસ્ત સમાજનું સમગ્ર પરિવર્તન કરવું. એમના જીવનના પ્રત્યેક પ્રયાસ આવા સમાજને અનુલક્ષીને જ થતા રહ્યા.