શ્રી કૃષ્ણ કહે છે કે મનુષ્યનો કર્મ કરવામાં અધિકાર છે. એટલે કે કોઈ કાર્ય કરવું / ન કરવું કે અન્ય રીતે કરવું તે બાબતે મનુષ્ય સ્વતંત્ર છે પણ કર્મના અંતે શું ફળ ઉત્પન્ન થશે તે કશું નિશ્ચિત હોતું નથી. સવારે વાહન લઈને નીકળ્યાં હો તો વાહન લઈને નીકળવામાં સ્વતંત્રતા છે. જે કાર્ય ઈછ્યું હોય તે પુર્ણ થાય જ કે કેમ તેને વિશે કશું કહી શકાય નહીં. બાળકો આનંદ સભર હોય છે કારણ કે તેઓ સતત કઈ ને કઈ કર્યા કરતા હોય છે. બાળકોના કાર્યના શું પરીણામ આવશે તેની ચિંતામાં વડીલો દુબળા થતાં હોય છે કારણ કે તેમની નજર ફળ ઉપર હોય છે જ્યારે બાળક તો માત્ર કર્મ કરવાનો આનંદ જ લેતું હોય છે. સહ્જ કર્મ કરવું તે પોતે જ એક આનંદદાયક સ્થિતિ છે. કોઈ ને ગાવાનો શોખ હોય તો તે નિજાનંદમાં ગાય તો તે ગાવાની ક્રીયા જ તેને માટે આનંદરુપ ઘટના હોય છે. કોઈ સાંભળશે કે તાળી પાડશે કે બંધ કરો બંધ કરો કહેશે કે તેવી ચિંતા કરે તો ગાવાનો આનંદ કેવી રીતે લઈ શકે?