પરંતુ પ્રચંડ અફસોસની વાત એ છે કે માજિદ મજિદીની હોવા છતાં ‘બિયોન્ડ ધ ક્લાઉડ્સ’ જોઈએ તેટલી ઊડતી નથી. બહેન અને ભાઈ એકબીજાની અત્યંત પરવા કરતાં હોવા છતાં એમને અલગ રહેવું પડે છે. ગમે તેવી વિપરિત પરિસ્થિતિમાં પણ તેઓ પોતાના માટે એક પરિવાર શોધી લે છે. લેકિન આ પરિસ્થિતિઓમાં તેઓ કેવી રીતે વર્તશે તે આપણે અગાઉથી જ કળી શકીએ છીએ. તેમનાં ઈમોશન્સ આપણને સ્પર્શે છે, પણ માત્ર સપાટી પર. આપણને હચમચાવી મૂકવા માટે ફિલ્મનો પનો ટૂંકો પડે છે. હંસલ મહેતાની ‘સિટીલાઈટ્સ’માં થયું હતું એમ ફિલ્મનાં પાત્રોને પડતાં દુઃખ કુદરતી કમ અને ઊભાં કરેલાં વધારે લાગે છે. એટલે જ તે આપણને એટલાં બધાં સ્પર્શતાં નથી. કલાકારો જે રીતે પોતાનું ફ્રસ્ટ્રેશન, ગુસ્સો, દુઃખ વ્યક્ત કરે છે તે મોમેન્ટ્સ પણ વધુ પડતી ડ્રામેટિક અને અગેઈન પ્રીડિક્ટેબલ લાગે છે.