મહર્ષિની આસપાસ છવાયેલી શાંતિને સતત રીતે એકાગ્રતાપૂર્વક અનુભવવાનો મેં પ્રયાસ કરવા માંડયો. મહર્ષિ દ્વારા આત્માને અનુપ્રાણિત કરનારાં અખંડ રીતે રેલાતા પરમાણુઓ પ્રત્યે પોતાના દિલના દ્વારને ઉઘાડવા માટે કેટલી બધી એકાગ્રતાની અને વિચારોના વેગ પરના કેટલા બધા નિયંત્રણની આવશ્યકતા છે તે સમજાયું. હું એ પણ સમજી શક્યો કે મારો પહેલાંનો અભ્યાસ આદર્શ ન હતો. પૂરતા પ્રમાણનો પણ ન હતો. મને એ જોઈને પ્રથમ તો સહેજ નિરાશા પણ થઈ કે મારી બધી જ પૂર્વપદ્ધતિઓને ફરી વાર તપાસવાની અને બદલવાની આવશ્યકતા છે. મને સમજાયું કે આ સ્થળમાં રહીને હું કેટલું જ્ઞાન પામી શકીશ ને પચાવી શકીશ એનો આધાર મારા પોતાના અભિગમ પર રહેશે. મહર્ષિની સંનિધિમાં રહેવાનો આવો સુ-અવસર ફરી વાર કદાચ કદાપિ નહિ મળે. એ અવસરનો કેવો ને કેટલો લાભ ઉઠાવવો એ મારા પોતાના જ હાથની વાત છે. બીજા શબ્દોમાં કહું તો મારા અંતરાત્માના દ્વારોને જેટલા પ્રમાણમાં ઉઘાડી શકાશે તેટલા પ્રમાણમાં મારામાં પ્રકાશનો સંચાર થશે એ હું સહેલાઈથી સમજી શક્યો.