જેના વગર એક ક્ષણ પણ નહીં જીવી શકાય એમ લાગતું હોય એ જ વ્યક્તિ સાથે થોડાંક વર્ષ પછી એક ક્ષણ માટે પણ જીવવાનું અઘરું બની જતું હોય એવું ક્યાં નથી થતું? જેનો વિરહ વસમો લાગતો હતો એનું મિલન હવે ડંખીલું કેમ લાગે છે? જે મંત્ર-તંત્ર પર ભરપૂર શ્રદ્ધા હતી એ મંત્ર-તંત્ર હવે ધતિંગ કેમ લાગે છે? જે ફિલ્મી ગીતો પર આપણે ઝૂમી ઊઠતા હતા એ જ ગીતો હવે બકવાસ કેમ લાગે છે? જે પરંપરાનું ખંડન આપણને પાપકૃત્ય લાગતું હતું એ જ પરંપરાનું ખંડન હવે પુણ્યકાર્ય કેમ લાગે છે?