રસ્તા પર પડ્યા પછી થોડી મિનિટો બાદ કળ વળી એટલે તેમને જાતે જ ખ્યાલ આવ્યો કે ખભાના હાડકાનું ડિસ્પ્લેસમેન્ટ થયું છે. એક્ટિવા ચાલક તો મદદ કરવા શેનો ઊભો રહે. સામાન્ય સંજોગોમાં અને દિવસે એક્સિડન્ટ થાય તો રસ્તા પર ટોળું વળે. એથી વિપરીત અહીં રાતનો સમય હતો અને વરસાદ ચાલુ હતો એટલે જલદીથી કોઈ મદદે આવી પહોંચે તેવી શક્યતા નહોતી. તોય રસ્તે પસાર થતી એક કાર તેમને જોઇને અટકી ગઈ. કારચાલક બાળકોના રોગોના નિષ્ણાત ડૉક્ટર હતા. તેમણે ‘શ્વાસ સહેલાઇથી લઈ શકો છો? ક્યાં દુઃખે છે? ક્યાં ઇજા થયાનું અનુભવાય છે?’ એવા સવાલ પૂછીને વિશોધનભાઈ સ્વસ્થ હોવાની ખાતરી કરી લીધી. એમ્બ્યુલન્સ બોલાવવી છે કે સારવાર માટે ક્યાં જવું છે તેની પૂછપરછ કરતાં રેઇનકોટનો કોટ દૂર કરી આપ્યો અને એર-કંડિશનર ચાલુ કરી કારમાં બેસાડ્યા. એ દરમિયાન ડૉક્ટરને યાદ આવ્યું કે તેમના ઑર્થપીડિક ડૉક્ટર મિત્રનું ઘર નજીકમાં છે. તેમની મદદ મેળવી શકાય તેમ છે. નજીકમાં જ સ્થિત સેવિયર હૉસ્પિટલમાં / Saviour Hospital / http://saviourhospital.com/ પણ સારવાર માટે જઈ શકાય તેમ હતું. જો કે પરિચિત ડૉક્ટર પાસે જ સારવાર માટે જવાનું નક્કી કરી ચૂકેલા વિશોધનભાઈએ ડૉક્ટરને સ્કૂટર બાજુ પર પાર્ક કરી અકસ્માત સ્થળથી નજીકમાં આવેલી ઑફિસ સુધી મુકી જવાની વિનંતી કરી. ડૉક્ટર મુકી ગયા.