અમેરિકામાં એવરેજ દરેક ટીનેજર દિવસના ૫ાંચથી છ કલાક ફોનમાં વ્યતીત કરે છે. આમ કરવામાં તેમની શારીરિક એક્ટિવિટી બિલકુલ બંધ થઈ જાય છે. બહાર મિત્રો બનાવવાની તેની આદત ધીમે-ધીમે ઘટતી જાય છે, પરિણામે ડિપ્રેશનનું પ્રમાણ વધતું જાય છે. બીજાઓ સાથે વાત કરવાની કળા અને આંખમાં આંખ મિલાવી પોતાની વાત રજૂ કરવાની ખુમારી, આત્મવિશ્વાસ જતાવવાની તક ઘટતી જાય છે. આ માત્ર અમેરિકાની સમસ્યા નથી. દેશ-દેશમાં આ જ હાલ છે. આ જ કારણે સમાજ વિખેરાઈ રહ્યો છે. એક જ ઘરમાં ચાર વ્યક્તિઓ જો એકબીજા સાથે સંપર્કમાં ન રહી શકતા હોય તો બીજાઓ સાથે કેવી રીતે રહી શકશે?