કોઈ પણ વિષયને પ્રેક્ટિકલ સાથે જોડી શકાય છે અથવા તો જે તે વિષયના વ્યાવહારિક પુરાવાઓ મેળવી શકાતા હોય છે, પરંતુ મોટા ભાગે ભણાવનાર કે ભણનાર તે વિષયના ટૂંકસારની સમજ મેળવી લઈ તેને ફક્ત પરીક્ષામાં યાદ રાખવા માટે જ તૈયાર કરે છે. આથી પરીક્ષા ગયા પછી મોટે ભાગે એ વિષય વિદ્યાર્થીને યાદ હોતો નથી અને ફરીથી એ વિષયમાં જ્યારે આગળ અભ્યાસ કરવાનો આવે ત્યારે પેલો આગલા વર્ષ સાથેનો તંતુ જોડાતો નથી. આમ વિદ્યાર્થી એક જ વિષયને કટકે કટકે અક્ષર અને આકૃતિ સ્વરૂપે ભણતો રહે છે, પણ ક્યારેય તેની સાથે તાદાત્મ્ય સાધી શકતો નથી. આ ઉપરાંત આજના વિદ્યાર્થીઓ પાસે કોઈ વિષયની છણાવટ માટે સમય જ ક્યાં છે ? વિદ્યાર્થીઓ પાસે ફાજલ પડતો સમય તેના મિત્રો, ટેલિવિઝન, મોબાઈલ અને ઈન્ટરનેટમાં જ ખર્ચાઈ જાય છે. આમાં તેને વિષય તો ક્યાંથી યાદ આવે ? એટલે વિદ્યાર્થી એકાદ-બે પોતાને ગમતા (અને યાદ રહેતા) વિષયો પર વધુ ધ્યાન આપે છે જ્યારે બાકીના વિષયોને ‘અઘરા’ ગણી ફક્ત પરીક્ષાલક્ષી તૈયાર કરે છે.