મહાદેવીનો આ અજ્ઞાત પ્રિયતમ ઈશ્વર પણ હોઈ શકે. ચિર વિરહ અને પીડાને જ જીવનનું શાશ્વત સત્ય માનતાં મહાદેવીને સુખમાં શ્રદ્ધા નહોતી. એમને દવા નહીં, દર્દ મંજૂર હતું. તેમની મોટાભાગની કવિતાઓની આ ભાવસૃષ્ટિ છે. છાયાવાદના ચાર અગ્રણી કવિઓ તે જયશંકર પ્રસાદ, સુમિત્રાનંદન પંત, સૂર્યકાંત ત્રિપાઠી ‘નિરાલા’ અને મહાદેવી વર્મા. આમાંથી મહાદેવીએ જ છાયાવાદનો સૌથી વધુ સાથ નિભાવ્યો. પ્રેમ અને પીડા તથા આ બંનેને વીંટળાયેલી રહસ્યમયતા એ છાયાવાદનું મુખ્ય લક્ષણ હતું. મહાદેવીની કવિતામાં એ પૂર્ણપણે દષ્ટિગોચર થાય છે. ‘નિહાર’, ‘રશ્મિ’, ‘દીપશિખા’, ‘નીરજા’, ‘સાંધ્યગીત’, ‘અતીત કે ચલચિત્ર’, ‘સ્મૃતિરેખાએં’ વગેરે તેમની પ્રસિદ્ધ કૃતિઓ છે.