હું આ મંત્રો લખું છું ત્યારે માની લો કે ૧૫જીનો ફોન બોલી ઊઠે, ‘વાહ...!’ તો શું મનુષ્યને મનુષ્યની જરૂર નહીં પડે ? શું આવતી કાલે ફોન મારી રમૂજ સાંભળીને હસી પડશે ? શું એ મારી વેદનાની ક્ષણે મારી સાથે રડશે... આપણે જાણે વાઈબ્રેશન મોડ પર મુકાયા છીએ. ચાલો, એક સ્પંદન તો અનુભવીએ, આનાથી વધુ કઈ ધન્યતા હોઈ શકે... અહો... મમ સૌભાગ્યં...