આપણે ક્યા  સિદ્ધ ઋષિઓનું  કદી માનીને ચાલીયે છીએ આપણે માટેતો અજ્ઞાનમાં સ્થિર હોય આંબા આબલી બતાવતા હોય તે કહે તે જ સાચું માની ને બાહ્યાચારોમા જ રચ્યા પચ્યા રહીએ છીએ, જેમાં અંતરનું જોડાણ હોય જ નહી, અને બાહ્યાચારોમાં જરૂરી પણ નથી,અહી આત્માનો  અર્થ સીમિત અને માર્યાદિત આત્મા તરીકે લેવાનો નથી, જો કે પરમાત્મા સર્વના આત્મામાં સ્વરૂપે જ છે, અને તે જ્ઞાન અને આનંદ સ્વરૂપ છે,પરમાત્મા સર્વજ્ઞ, સર્વત્ર,અને શાશ્વત છે, સત્ય જ છે, એટલા માટે આત્મા તરફનો પ્રેમ એજ પરમાત્મા તરફનો  સત્ય સ્વરૂપ પ્રેમ એજ ભક્તિ છે, આપણો પરમાત્મા તરફનો સત્ય સ્વરુપ પ્રેમ આપણા વર્તનમાં  વ્યવહારમાં અને આચરણમાં સ્પષ્ટ રીતે  દેખાય અને આપણું વર્તન વ્યવહાર અને આચરણ  એવું હોવું જોઈએ કે પરમાત્માની પ્રાપ્તિમાં  જે કઈ વિરોધી હોય  એટલેકે અસત્ય હોય  તેવી કોઈ પણ બાબતને આપણે આપણા જીવનમાં આચરીએ જ નહી, એટલેકે અસત્યથી દુર રહીએ , ત્યારે જ  આપણો પરમાત્મા પ્રત્યે સાચો અને સત્ય સ્વરૂપ  પ્રેમ છે, એ સાબિત થાય ને સાચા અને સત્ય સ્વરૂપ પ્રેમી ભક્ત હંમેશા સત્ય સ્વરૂપ જ હોય છે, એટલે  તેમના જીવન વ્યવહાર  અને આચરણમાં સત્ય સિવાય કાંઈ હોય શકે જ નહી, જ્યાં  અસત્ય  કામ ક્રોધ  લોભ  મોહની અને લાભ અને લોભની  હાજરી છે, ત્યાં ભક્તિ નથી, માણસે પોતાની   બધી જ  ક્રિયા પ્રક્રિયાઓ પરમાત્માને ચરણે ધરી જ દેવી જોઈએ, એટલે કે  જે કાઈ કર્મ કે ક્રિયા કરતા હોઈએ,  તે બધું જ પરમાત્માને  સમર્પિત અને તેમની શરણાગત સ્વીકારીને જ તમામ કાર્યો  કરવા જોઈએ,  અને તેની સેવા અર્થે જ કરવા જોઈએ એટલે કે આપણું  પોતાનું   કાઈ છે પણ નહી અને હોવાનો ભવ રાખવાનો  નહી, બધું પરમાત્માનું જ છે, આપણે તેના સેવક છીએ એટલે કે આપણે મોહ  મમતા , આસક્તિ, અહંકાર, રાગદ્વેષ, આશા અપેક્ષા તૃષ્ણા વગેરેથી  મુક્ત થઈને  અસંગ બનીને અલિપ્ત થઈને કર્તૃત્વ રહિત થઈને કર્મો  કરવાનાં હોય છે અને બધું જ પરમાત્માની સેવા અર્થે જ કરવું જોઈએ, એમ શાંડીલ્ય ઋષિ સ્પષ્ટ કહે છે જ્યાં મનમાં  લાભ , લોભ અને સ્વાર્થ આવ્યો.