ત્રીજી તેનાથી યે અઘરી હતી. દિલ્હીની એસેમ્બલીમાં બોમ્બ ફેંકીને ‘બહેરા શાસનને જગાડવા, કાન ખુલ્લા કરવા’ જે મહા-સ્ફોટક પ્રયાસ થયો ત્યારે એસેમ્બલીમાં વિઠ્ઠલભાઈ પટેલ, બેરિસ્ટર મોહમ્મદ અલી જિન્નાહ પણ ઉપસ્થિત હતા. તેમને આ ઉદ્દામ દેશભક્તોની ખબર હતી! ભગતસિંહ-રાજગુરુ-સુખદેવ તેમાં પકડાયા. અદાલતમાં મુકદ્દમો ચાલ્યો. લાહોરની જેલમાંથી તેમને ભગાડી શકાય? આ પ્રશ્ન ક્રાંતિ-મંડળીમાં ચર્ચાયો. જો આવું થાય તો બ્રિટિશ સરકારના પાયા હચમચી ઊઠે. ભગવતીચરણની નજર સામે ૧૯૦૭માં લંડનના જાહેર સમારંભમાં મદનલાલ ધીંગરાએ કર્ઝન વાયલીને ગોળીએ દીધો તે ઘટના હતી. બ્રિટનની રાજસત્તા તે ઘટનાથી ખળભળી ઊઠી અને અખબારોએ તો સવાલ પણ ઉઠાવ્યો કે આપણી છાતી પર આવું સાહસ? ગુપ્તચર તંત્ર શું કરતું હતું? ભગવતીભાઈની ઇચ્છા લાહોર જેલથી ભગતસિંહ અને સાથીદારોને ન્યાયાલયમાં લઈ જવા દરવાજાની બહાર કાઢે ત્યારે જ વિસ્ફોટ કરીને તમામને છોડાવી દેવાની યોજના હતી. હસીને કહેતાઃ બ્રિટીશરો ધ્રુજી ઊઠશે, બહાવરા બની જશે અને ગાંધીને પણ ચિંતા થશે!