આનું નામ, ધમાકેદાર એન્ટ્રી.. જાણે છાપું વાંચીને પડતો હોય એવો વરસાદ. અનરાધાર, ધોધમાર. મુશળધાર. દિવસે અંધ બનીને ઊભા રહેતા સ્ટ્રીટલાઈટના થાંભલા પહેલીવાર સરકારી નથી લાગતા. જો કે વૃક્ષો ભલે સ્થિર ઊભાં હોય પણ નહાવા પડેલાં છોકરાઓની જેમ આખી સોસાયટીમાં ફરતાં હોય તેવાં લાગે છે. દરેક પાંદડું એક લીલીછમ જીભ બની ગઇ છે અને કોઇ મોટા વરુણયજ્ઞની ઋચાઓ ગાવા બેઠેલી સહસ્ર કુંવારિકાઓ ગાઈ ઊઠી હોય એવું લાગે છે. સફેદ રંગની ગાડીઓ જે થોડા સમય પહેલાં શાંત પડેલી કોઇ ચક્રવર્તી રાજાની કામદુગ્ધા ગાયો જેવી લાગતી હતી, અત્યારે સાવ જુદી લાગે છે. શતસહસ્ર ટીપાઓનો તરખાટ પહેલી જ વાર કો'ક રાગમાં કશુંક ગાવા બેઠા હોય તેવું લાગે છે. ગાડીઓના ઓલવાઇ ગયેલા પડછાયાઓ ગુગલમેપ ઓઢીને ઊંઘી ગયા છે.