અમદાવાદની એક જાણિતી સેલ્ફ ફાઈનાન્સ કૉલેજમાં ફરજ બજાવતાં પ્રોફેસર કહે છે, “તગડી ફી ભરીને અમારી કૉલેજમાં યુવાઓ ભણવા તો આવે છે, પણ ભણી લીધા પછી તેમાંથી માંડ ૨૦-૨૫ ટકાને નોકરી મળે છે. તબીબી સિવાયનાં લગભગ બધાં ક્ષેત્રની આ જ વાસ્તવિકતા છે.” હાસ્યકાર શાહબુદ્દીન રાઠોડનો ભત્રીજો શાહીર રાઠોડ સુરેન્દ્રનગરમાં એક ટેલિકોમ કંપનીની ફ્રેન્ચાઇઝી ધરાવે છે. તેઓ કહે છે, “મારી શોપમાં બે એન્જિનિયર છે, જે માત્ર રૂપિયા ૪ હજારમાં નોકરી કરે છે.” શાહીર રાઠોડની શોપમાં જ આવું છે એમ નથી, આવું ચિત્ર ઠેરઠેર જોવા મળે છે. એન્જિનિયરીંગ ક્ષેત્રની કંપનીઓ પણ ડિગ્રી એન્જિનિયરને ૪-૫ હજાર રૂપિયામાં નોકરીએ રાખે છે. એમબીએ અને એન્જિનિયરીંગ જેવી શાખામાં આવા હાલ હોય તો બીજાં ક્ષેત્રોની સ્થિતિ કેવી બદતર હશે?