મેં ઝડપથી ઊઠીને બારણું ખોલ્યું. રવિના આખા ચહેરા ઉપર ખુશી હિલ્લોળા લેતી હતી. એ ખુશીની છાલક ઊડીને કદાચ મારા ચહેરા ઉપર પણ આવી જ ગઈ હશે. એ જોઈને કે પછી રવિના હાથમાંના ચૉકલેટના ડબ્બાને જોઈને નિસર્ગ અને રુચિ પણ બારણા પાસે આવી જ ગયાં. ‘શું થયું ? પ્રમોશન મળી ગયું ?’ રવિના બોલવાની રાહ જોયા વિના મેં ઉત્સાહથી પૂછી જ નાખ્યું. રવિએ જવાબ આપ્યા વિના કોટના ખીસામાંથી એના પ્રમોશનનો કાગળ કાઢીને મારા હાથમાં જ મૂકી દીધો. મેં એ મોટેથી વાંચીને ઉત્સાહમાં આવીને બે-ચાર ઠૂમકા લગાવ્યા અને બાળકો પણ ‘હે-હે’ કરતાં સાથે જોડાયાં.