આમ છતાં આપણે બીજાઓમાં બત્રીસ લક્ષણ હોય એવી આશા રાખતા હોઈએ છીએ, આપણાં અઢારેય વાંકાં હોય તોય બીજાઓ પાસેથી એવી આશા રાખીને બેઠા હોઈએ છીએ, અને બત્રીસમાંનું એકાદ લક્ષણ પણ ઓછું હોય – જે ઓછું હોવાનું જ છે- ત્યારે સામેની વ્યક્તિની સાથે એવું વર્તન કરીએ છીએ જાણે એ અધૂરી છે, એનામાં કોઈક ખામી છે, એનામાં કોઈ ખોડખાંપણ છે.