ઘણાને લાગે કે આ સજા વધુ પડતી છે, કારણકે પ્રદૂષણ કરવામાં સમાજનો બહોળો વર્ગ જોડાયેલો છે, પરંતુ જળ અધિનિયમ ૧૯૭૪થી અમલમાં છે અને કોઈ ધારા, કૂવા કે જમીનને પ્રદૂષિત કરવી એ ફોજદારી ગુનો ગણાવાયેલો છે. મોટા ભાગે આવા વેપારીઓ કે ઉદ્યોગપતિઓ પ્રદૂષણ કરીને કૉર્ટમાંથી કાં તો નિર્દોષ છૂટે છે અથવા તેમને દંડ ફટકારવામાં આવે છે જે તેઓ ભરી દે છે. આવા ચુકાદાઓના લીધે ઘણા લોકોમાં એવી માન્યતા ઘર કરી ગઈ છે કે કૉર્ટમાં કેસ થાય તો કોઈ વાંધો નહીં, દંડ ભરીને છૂટી જઈશું. નેશનલ ક્રાઇમ રેકૉર્ડ્સ બ્યુરો મુજબ, ૨૦૧૬માં જળ અધિનિયમ હેઠળ છ કેસો પર ચુકાદા આવ્યા હતા. તેમાં ત્રણમાં લોકો દોષી ઠર્યા હતા અને ત્રણ નિર્દોષ છૂટ્યા હતા. વાયુ (પ્રદૂષણ અટકાયત અને નિયંત્રણ) અધિનિયમ ૧૯૮૧ હેઠળ માત્ર એક કેસમાં કૉર્ટે ચુકાદો આપ્યો હતો જેમાં વ્યક્તિને નિર્દોષ છોડવામાં આવી હતી. આનો અર્થ એ નથી કે આપણા દેશમાં પ્રદૂષણ થતું જ નથી. પ્રદૂષણ તો થાય છે, અને કંપનીઓ-વેપારીઓ બિન્દાસ્ત કરે છે, પરંતુ તેની સામે કાં તો ફરિયાદો નથી થતી અથવા તો થાય છે તો કૉર્ટમાંથી નિર્દોષ અથવા દંડ ભરીને છૂટી જાય છે. જો આ રીતે જેલના સળિયા પાછળ દોષિત વ્યક્તિ ધકેલાશે તો જ તેને અને આવા ગુના કરનારાઓને પાઠ મળશે.