ત્યાં સુધી જીવનચરિત્રો અથવા સંસ્કૃતિ પણ લખવામાં આવી હતી, જ્યાં સાક્ષરતા અમીર લોકોના વિશેષાધિકાર કરતાં વધારે હતી, નાયકો અને ખલનાયકો, દમન અને ક્રાંતિની વાર્તાઓ, પ્રેમ જીતી અને ગુમાવેલો પ્રેમ દરેક દેશની મૌખિક પરંપરાના ભાગ હતા. . આ વાર્તાઓને પ્રેરણા, નૈતિક પાઠ તરીકે અને બાધથી એપ્રેન્ટીસ સુધીના પિતા પાસેથી પુત્ર સુધી પસાર થતી વાર્તાઓ દ્વારા લોકોની આત્માને છતી કરીને રાષ્ટ્રીય ઓળખને મજબૂત કરવાના માર્ગ તરીકે સેવા આપી હતી.