અને ત્યારબાદ તો આપણી એવી મુલાકાતો નો દોર ચાલતો જ રહ્યો. તું પૈસા ખર્ચીને મારી પાસે આવતો… ફક્ત વાતો કરવા, અને મારી વાતો સાંભળવા. અને પછી વાળ, કપડા અસ્તવ્યસ્ત કરી, ચાદર પર બનાવટી સોડ ઉપસાવી ચાલી નીકળતો. અને મને પણ એ રમત માફક આવી ગઈ હતી. સાચું કહું તો, એ દિવસો મારી જિંદગીના સૌથી શ્રેષ્ઠ દિવસોમાં સમાવી શકાય તેવા દિવસો હતા. તું મારી પાસે આવતો, મારા ખોળામાં પોતાનું માથું નાંખી, મારા વાળથી રમત કર્યે રાખી વાતો કરતો. ક્યારેક હું તને કોઈક વાત માટે લડી લેતી, ત્યારે હું પોતાને તારી મોટી બહેન તરીકે ક્લ્પ્તી, અને ક્યારેક તું મને તારા વાળમાં આંગળીઓ ફેરવવા કહેતો ત્યારે હું એક સ્ત્રી તરીકે પોતાને માના સ્થાને ક્લ્પ્તી. એક તવાયફને પણ કેટલા રૂપ હોય છે, નહીં !? અને એ સૌથી ઉપર તું મને મારો મિત્ર લાગતો… જેને હું મારા આદિથી અંત સુધીની દરેક વાત અક્ષરસહ સાચેસાચી કહી શકતી. કારણકે તારાથી ખોટું બોલવાનો પણ શો અર્થ !