પ્રશ્ન કરીયે ત્યારે એ અહંકાર, એ ગુસ્સો, એ માત્સર્ય - બધું જ નક્કામું અને ઉર્જા બગાડ લાગે. પણ મમત્વ છૂટે ક્યાંથી? મારો ઈશ્વર, મારું ધન, મારો પ્રેમ, મારી ગાડી, મારું દુ:ખ, મારી ખુર્શી, મારું શરીર, મારું મન, મારી પેન, મારો મિત્ર, મારો ધર્મ, મારી આસ્થા ને મારી દુનિયા. બધું જ તો આપણે લૂંટી લેવું છે. ઈશ્વરને પણ નથી છોડ્યા પોતાના કેહવામાં. તો આ અહંકારને કેમના ભૂલીશું?