દર્શન તેના મિત્ર રજતને સમજાવી રહ્યો હતો. જેની પત્નીને ડોક્ટરે રક્તપિત્ત હોવાનું નિદાન કર્યું હતું અને હજુ રોગની શરુઆત હતી એટલે નિયમિત દવાઓ અને કાળજી થી મટી જશે એમ કહ્યું હતું. રજત ઘરેથી એની કાળજી ને દવાઓ કરવા ઈચ્છતો હતો ને દર્શન તેને લેપ્રસીની હોસ્પિટલમાં મુકી આવવા કહેતો હતો. “જો રજત હું તારી લાગણી સમજું છું. તું ભાભીને ખૂબ પ્રેમ કરે છે તે પણ જાણું છું. પણ આ એક ચેપી રોગ છે રજત. તું પણ તો મારી જેમ સંયુક્ત કુટુંબમાં રહે છે.. તારા ભાઇ નાં નાના નાના બાળકો છે. ભલે અત્યારે એ રોગની શરુઆતનો તબક્કો છે પણ કાળજી નહી લેવાય તો એની શું અસર થાય જાણે છે ? ધીરે ધીરે માણસના આંગળા ખરી જાય.. અંગો કદરૂપા થઈ જાય.. તેમાં પરૂ થાય.. ઘામાં જીવડાં પડે.. તેમાંથી વિચિત્ર વાસ આવે… તું પોતે સેવા કરતાં કંટાળશે રજત.. મારું માન એમને લેપ્રસીની હોસ્પિટલમાં દાખલ કરી દે. નિયમિત દવા અને કાળજીથી તે એકદમ સ્વસ્થ થઈ જશે.” દર્શન બોલતો હતો ને રજત વિચારતો હતો. જો પોતાને આ રોગ થયો હોત તો… પત્નીને દૂર મોકલતા તેનું મન નહોતું માનતું.