મન હંમેશા અધિક ઇચ્છે છે, મનની તૃષ્ણા ક્યારેય સંતોષાતી નથી. તે જ્યારે કંઈ માંગે ત્યારે તેની એ માંગણી યોગ્ય છે ખરી? શું ખરેખર તે વસ્તુ કે પછી એવા કોઈ અનુભવની મને આવશ્યકતા છે? સમજણપૂર્વક જ્યારે તેને નિયંત્રિત કરતા રહીએ તો તે મન પવિત્ર અને સ્થિર થતું જશે. ધીરે ધીરે, પણ ચોક્કસપણે આપણી ઇચ્છાઓ શમાતી જશે અને આપણો આત્મા સ્વાવલંબી બનતો જશે. જે મન ઉધમખોર અને તોફાની હતું, જેને આપણે સતત પંપાળી રહ્યા હતાં, તે મનને હવે કળ અને બળથી, શમન અને દમન દ્વારા, વૈરાગ્ય અને પુરુષાર્થ થકી નિયંત્રિત કરવાના જાગૃત પ્રયત્નો શરૂ કરી તેને શાંત અને કહ્યાગરું બનાવવું છે.