શ્રીદત્ત એને કાયમ પૂછ્યા કરતો. ધમકાવતો પણ ખરો .આમ શ્રીદત્ત એનો જુનીયર.પહેલા તો એ કૃપાને ઘણો અતડો લાગેલો.કોઈની જોડે વાત જ નાં કરે. એક વાર ફાઉંડેશનનો ક્લાસ ચાલતો' તો. કૃપા પેન્સિલ ભૂલી ગઈ તી. ક્લાસમાં કોઈની પાસે ન્હોતી .એટલે એ જુનિયર કલાસમાં જઈ ચઢેલી. ને ત્યાં શ્રીદત્તે એને પેન્સિલ આપેલી. પછી ઓળખાણ થયેલી.. ને પછી તો એ ને શ્રીદત્ત એવા મિત્રો બની ગયેલા કે એ શ્રીદત્તને ગમે ત્યારે એના લઘરવઘરપણા માટે ચિઢવતી .શ્રીદત્ત પણ એની પર કડવામાં કડવા કટાક્ષ કરી નાખતો.. આર્ટ વગર ની આર્ટ સ્ટુડંટ છે તું . કૃપાને સહેજે ગમતું નહીં...ગુસ્સોયે ચઢતો. :હા ... મને રોજે રોજ પેઈન્ટ કરવાનો ઉમળકો નથી થતો ? . હું એવી ક્રિએટીવ રીગર વાળી નથી તો શું ? હેં ? એ અકળાઈ ગયેલી એક વાર... : તો કંઈ નહીં.... શ્રીદત જવાબ આપતા જરા હસેલો...ને એ પછી એણે આ વિષે કોઈ વાત કરેલી નહીં...જોકે કૃપા ને ઘણીવાર એવું કે લાગતું શ્રીદત્ત ને લીધે જ એ પેલા ચીપ માણસમાંથી....