પૈસા અને પાણીની બચત કરવા અમદાવાદના એક સ્ટાર્ટઅપે નવી ટેક્નિકનો આવિષ્કાર કર્યો છે, જેમાં લગભગ ૮૦% પાણીની બચત થાય છે. આ ગ્રીન વેંચર અભિષેક માંડલિયા દ્વારા ૨૦૧૬માં સ્થાપિત કરવામાં આવ્યું. તરાઈ (ભવનનિર્માણ)નાં કામોમાં પરંપરાગત ટેક્નિક દ્વારા લગભગ ૧૦૦૦ લીટર પાણીનો વપરાશ થાય છે. જ્યાં અભિષેકની આ નવી ટેક્નિકમાં માત્ર એક ડોલ જેટલા પાણીમાં જ તેટલી નરમાશ મેળવી શકાય છે ! સામાન્ય રીતે ભારતમાં મકાન કે કોઈ પણ ઈમારતના બાંધકામ માટે આધુનિક ટેક્નિકના બદલે પરંપરાગત રીતોનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે અને તેના કારણે પાણી, શ્રમ અને પૈસાનો ઘણો વ્યય થાય છે. આ સમસ્યાનું નિવારણ લાવવા અને પાણીની બચત કરવા અમદાવાદના એક સ્ટાર્ટઅપે નવી ટેક્નિકની શોધ કરી છે, જેનાથી લગભગ ૮૦% પાણીની બચત થાય છે. આ ગ્રીન વેંચરની સ્થાપના વર્ષ ૨૦૧૬માં અભિષેક માંડલિયાએ કરી હતી. અભિષેકે શોધેલી આ રીતમાં પાણી, ધીરે ધીરે, એક એક ટીપા સ્વરૂપે, RCCની પટ્ટીઓ પર ટપકાવવામાં આવે છે. સતત આ પાણી ટપક્યા કરે છે. અભિષેક કે જેઓ સિવિલ એન્જિનિયર છે તેઓ કહે છે, "ડ્રીપ ઈરીગેશન ટેક્નિક પરથી મને પ્રેરણા મળી જેનો ઉપયોગ સામાન્ય રીતે ખેતરોમાં કરવામાં આવે છે. તેમાં પાણીનો વપરાશ નિયંત્રણમાં રહે છે અને માત્ર જરિયાત પૂરતું જ પાણી ઉપયોગમાં આવે છે, જેનાથી પાણી અને પૈસા બંનેની બચત થઇ શકે છે. આ પહેલાં અભિષેક વિદેશમાં પ્રોજેકટ મેનેજર તરીકે કામ કરતા હતા. માત્ર ભારતમાં જ નહીં પરંતુ મિડલ ઇસ્ટ અને આફ્રિકાના કેટલાયે દેશોમાં આ પરંપરાગત પદ્ધતિથી જ કામ કરવામાં આવે છે. અભિષેકે આ સંદર્ભે લાંબા સમય સુધી રીસર્ચ કર્યું અને એક વર્ષની મહેનત બાદ પોતાના એક મિત્ર જીતેન્દ્ર કેડિયાની મદદથી આ ટેક્નિક પર કામ કરવાનું શરૂ કર્યું. આ ટેક્નિકમાં એક મલ્ટી લેયર શીટ દ્વારા પાણી નાખવામાં આવે છે. આ શીટ્સમાં વોટર પોકેટ્સ લાગેલા હોય છે, જેમાં ધીરે ધીરે કરીને પાણી જમા થવા લાગે છે અને જેનાથી નરમાશ મળતી રહે છે. આ પટ્ટીઓનું તાપમાન પણ નિયંત્રિત રહે છે. જ્યાં પરંપરાગત ટેક્નિકમાં લગભગ ૧૦૦૦ લીટર પાણીનો વપરાશ થાય છે ત્યાં આ ટેક્નિકમાં માત્ર એક ડોલ પાણીના ઉપયોગથી એટલી જ નરમાશ પ્રાપ્ત કરી લેવાય છે. આ શીટ્સને ઘણી સરળતાથી વાયર કે બેલ્ટ દ્વારા બાંધી શકાય છે. જ્યારે શીટ્સ પાણીથી ભરાઈ જાય છે ત્યારે જાતે જ RCC બ્લોકસને નરમાશ મળવા લાગે છે. આટલું જ નહીં, તેની સાથે વીજળીની બચત થાય છે, કારણ કે પાણીનો છંટકાવ કરવા માટે પણ મોટર પણ ચલાવવી પડે છે.