હતો હું સૂતો પારણે પુત્ર નાનો હતો હું  સૂતો  પારણે પુત્ર નાનો રડું  છેક તો રાખતું  કોણ છાનો મને દુખી દેખી  દુખી કોણ થાતું મહા હેતવાળી  દયાળી જ મા તું  સૂકામાં  સુવાડે  ભીને પોઢી પોતે પીડા પામું  પંડે તજે સ્વાદ તો તે મને  સુખ  માટે  કટુ  કોણ ખાતું મહા હેતવાળી  દયાળી જ મા તું  લઈ છાતી સાથે  બચી કોણ લેતું તજી  તાજું ખાજું  મને કોણ દેતું મને કોણ  મીઠા  મુખે ગીત ગાતું મહા હેતવાળી  દયાળી જ મા તું  પડું કે ખડું તો ખમા આણી વાણી પડે  પાંપણે   પ્રેમનાં  પૂર  પાણી પછી  કોણ પોતા તણું  દૂધ પાતું મહા હેતવાળી  દયાળી જ મા તું -દલપતરામ