તે દિવસે મોલમાં મગનકાકા મળી ગયા. એમણે એમના મિત્ર ભગુકાકાની ઓળખાણ કરાવી. ભગુકાકા બારડોલીના વતની અને અત્યારે સ્ટેટથી કેનેડા ફરવા આવ્યા હતા. નાયગરા ફોલ્સ, સી એન ટાવર, ઓન્ટારિયો પ્લેસ અને વંડરલેન્ડ જોઈને ભગુકાકા કેનેડાના વખાણ કરતા થાકતાં ન હતા. ભગુકાકાએ કહ્યું, “મારે બે સન છે. એક સન સ્ટેટમાં રહે જેનો મોટેલનો બિઝનેશ છે અને બીજો સન ઇન્ડીયામાં સરકારી નોકરી કરે અને સાથે સાથે ગામની જમીન પણ સંભાળે. બન્ને સન પૈસે ટકે તેમજ બીજી બધી રીતે પણ સધ્ધર.” બે એક પળ શાંત રહીને ભગુકાકા સંતોષપૂર્વક આનંદથી બોલ્યા, “આપણો પરિવાર સુખી તો આપણે સુખી, પ્રભુ પાસે બીજું શું જોઈએ? આ ઘોર કળજુગમાં વડીલોને ઠારે તેવા સન તો ભાગ્યવાનના નસીબમાં જ હોય!”