ખુરશી ઉપર બેસવાને જાણે તે ટેવાયેલો ન હોય, એ રીતે તે તેની આગલી કોર ઉપર ઉભડક બેઠો. મેં સ્વગત ઉચ્ચારણ કરતાં કહ્યું : ‘છે તો કોઈ બાઘા જેવો.’ પણ તેની તરફ સમભાવ દર્શાવી મેં પૂછ્યું : ‘બોલો ભાઈ, કેમ આવવું થયું ?’ બોલતાં તેની જીભ જાણે ઊપડતી ન હતી. શરમથી તેને મુખે શેરડા પડી ગયા હતા. મને કરુણા ઊપજી. માનવીને માનવી સાથે બોલતાં આટલો સંકોચ થાય, એ કેવી બેહુદી ઘટના કહેવાય ? તેનો સંકોચ દૂર કરવા હું બોલી :