‘અરે દુર્ગા, આખું ઘર મારા પર અવલંબિત છે ! રામુ…. રામુ…. કહેતાં બધાંનું ગળું દુઃખી જાય છે. એકાદ દિ’ બહાર હોઉં તો બધું અસ્તવ્યસ્ત.’ આવો ઓતપ્રોત થઈ ગયેલો એ આ ઘર સાથે. વરસથી પોતાના ગામના ભીખુનેય તેણે અહીં નોકરી અપાવેલી. ત્યારે નાનપણમાં કાકાએ જે શિખામણ પોતાને આપેલી, તે જ તેણે ભીખુને આપી હતી : ‘જોજે, મોટે મોટેથી હસવું-બોલવું નહીં. હંમેશાં નીચી નજર રાખી વિનયથી વરતવું, સાહેબ જે કાંઈ સારું-નરસું કહે તે મૂંગે મોઢે સાંભળી લેવું. પાણી કે દૂધના ગ્લાસને અંદર આંગળી બોળીને ન પકડવો….’