બાળપણ એક પ્રકારના એવા રેસા જેવું હોય છે કે તે જો ધીરે ધીરે ખૂલે તો આખી જિંદગી ઓઢી શકાય તેવી ચાદર બની શકે છે અને જો તેને વારંવાર ખેંચવામાં આવે તો તૂટી-ફૂટીને નષ્ટ થઈ જાય છે. કંઈક આવી જ લઢણથી ‘તારે જમીન પર’ ની વાર્તા ફિલ્મના કેનવાસ પર ઊતારવામાં આવી છે. કેનવાસ એટલા માટે કે તેમાં એક માસૂમ બાળકનું બાળપણ છે, જે પોતાની આસપાસના વાતાવરણમાંથી, પ્રકૃતિની ચિત્રકારીમાંથી કંઈક શીખવા માગે છે. તેને એક મહેનતકશ મજૂરના હાથે દિવાલ તૂટતી જોવાની પસંદ છે, પસંદ છે તેને માછલી પકડવાનું, પતંગ લૂંટવાનું, સ્કૂલમાં ગુલ્લા મારવાનું….. એટલે કે તેને એ બધું જ પસંદ છે કે જે સામાન્ય માનવી હોવાની નિશાની છે. પરંતુ તેના મા-બાપની સમસ્યા એ છે કે તેમને ઘરમાં એક ચેમ્પિયન પેદા કરવો છે જે ઈંડા-બૉર્નવિટાની તાકાતે આકાશની ઉંચાઈને માપી શકે…. જેમ કે તે ફિલ્મમાં દર્શાવાયું છે તેમ….