રસોઇ પતાવી અલકાબહેન બેઠકરૂમના સોફા પર પ્રકાશભાઈની રાહ જોતાં બેઠાં. આ એ જ સોફા હતાં જે ધ્રુવને લેવા એક સપ્તાહ માટે જ આવેલા નીલે આગ્રહ કરી કરીને લેવડાવ્યા હતાં. નીલ, પ્રકાશભાઈ અને અલકાબહેનનો એકનો એક પુત્ર. બાળપણથી જ રૂપિયાની અછતમાં મોટો થયો. પણ ભણવામાં હોંશિયાર એટલે સ્કોલરશિપ મળતી રહી અને એનો અભ્યાસ આગળ વધતો રહ્યો. આજે અમેરિકાની એક કંપનીમાં સારા પગારની નોકરી કરતો હતો. વર્ષોથી રૂપિયાની અછતમાં કરકસરથી જીવેલા, દરેક સગવડથી વંચિત રહેલા પોતાના માતાપિતાને તે બધી જ સુખસગવડ આપવા માગતો હતો. નીલ દર મહિને અમેરિકાથી રૂપિયા મોકલી પુત્રધર્મ બજાવતો હતો અને અલકાબહેન અને પ્રકાશભાઈ એ રૂપિયાની ફીક્સમાઁ મૂકી તેમનો વડીલધર્મ બજાવતા. તેમને વર્ષોથી ફાવી ગયેલી જીવનશૈલી બદલવાની ઇચ્છા થતી નહીં એટલે જ જ્યારે પણ નીલ ભારત આવતો ત્યારે તે ઘરમાં કંઈક ને કંઈક સગવડ કરાવીને જ જતો.