શ્રાદ્ધના દિવસો આવ્યા. સાંભળેલું કે ગયેલાને મોક્ષ અપાવવાની વિધિ એટલે શ્રાદ્ધ. જીવનમાં તો આપણાં એ સ્વજનો પાસેથી પ્રેમ-હૂંફ મેળવ્યાં છે. હવે એમના તરફથી આપણી ફરજ અદા કરવાની છે. શ્રાદ્ધ એટલે શ્રદ્ધાનો વિષય. નંદાબહેને શાસ્ત્રીજીને બોલાવ્યા. શાસ્ત્રીજીએ સરસ સમજાવ્યું. મનુષ્યનું મૃત્યુ થાય એટલે શરીર સાથેનો સંસારનો સંબંધ પૂરો થાય. શરીર પંચમહાભૂતમાં મળી જાય. પણ શાસ્ત્રમાં કહ્યું છે કે શરીર નાશ પામ્યું છતાં જીવ અવિનાશી છે. તે હજી ઘરમાં વિચરે છે અને ઉઠમણાંની કે સાદડીની ક્રિયા પછી આપણો એ જીવ સાથેનો સંબંધ પણ પૂરો થાય છે અને સર્વ બંધનમાંથી મુક્ત થઈને જીવ પોતાને રસ્તે જવા મુક્ત બને છે. કુટુંબ સાથેનો ઋણાનુબંધ પૂરો થાય છે.