વિજયા અને મારો મૈત્રીસંબંધ છે, પ્રાથમિક શાળાથી તે માધ્યમિક શાળા સુધી વિકસીને પુખ્ત અને પુષ્ટ થઈ ગયો હતો. બારમું પાસ કર્યા પછી વિજયા આગળ ભણી નહિ. ભણી શકી નહિ. એના ઘરની સ્થિતિ ખાસ સારી નહોતી. મોટા બંને ભાઈઓ કૉલેજમાં હતા. પિતા શિક્ષકની નોકરીમાંથી નિવૃત્ત થવાની તૈયારીમાં હતા. મા માંદી રહેતી હતી. એટલે ભાઈઓના શિક્ષણના ખર્ચા અને ઘરખર્ચ, દવાદારૂના ખર્ચ વિ. કારણે ઘરનું આર્થિક પાસું નબળું જ રહેતું. વિજયા સમજદાર હતી. ભણવામાં પણ હોશિયાર હોવા છતાં પરિસ્થિતિ ધ્યાનમાં લઈને એણે આગળના શિક્ષણનો આગ્રહ રાખ્યો નહિ. ને મેં ગ્રેજ્યુએશન પૂરું કર્યું ત્યારે એ પરણી ચૂકી હતી. પછી તો બદલાયેલા સંજોગોમાં અમારું મળવાનું પણ ઓછું થઈ ગયું. ને પહેલાં જે બે પ્રસંગે મળ્યાં, એ મળવાની ખુશીના નહિ, પણ સંવેદના દાખવવાના કરુણ પ્રસંગો હતા.