બીજા દિવસે નિયત સમયે નવપલ્લવિતના સર પધાર્યા. મોહનકાકાને જોઈ એ ભેટી પડ્યા. ઉંમરના કારણે ધૂંધળી થયેલી આંખે મોહનકાકાએ અખંડને તરત ઓળખી કાઢ્યો. આકાશ તરફ હાથ ઊંચા કરી મોહનકાકા બોલ્યા, ‘હે પ્રભુ! તારો ખેલ પણ ન્યારો છે.’ વાત આગળ વધે એ પહેલાં અખંડની નજર પારમિતા પર પડી. ‘પારમિતાજી! તમે ક્યાં હતાં? મેં તમને ક્યાં ક્યાં ન શોધ્યાં?’ અખંડ આનંદના અતિરેકથી ઝૂમી ઊઠ્યો.