નજર ક્યાય આઘે કરવાની જરૂર નથી…. શરદ જોશી ને જ લઇ લો…. લાપતાગંજ કે અતિથી તુમ કબ જાઓગે જેવી રીશીકેશ મુખર્જી છાપ શુદ્ધ પારિવારિક કોમેડી ના સર્જક હોય કે મયખાના ના શરાબ કરતા ય વેધક અને જલદ એવી મધુશાલા ના કવિ હરિવંશરાય બચ્ચન કે પછી લીરીક્સ ના નામે કવિતા પીરસતા ગુલઝાર. બધા ને એમની પ્રજા એ યથા શક્તિ ઊંચક્યા છે… માથે બેસાડ્યા છે અને ક્યારેક ક્યારેક પૂજ્યા પણ છે……