વાલ્મીકિ રામાયણમાં કહ્યું છે કે, ક્રોધ પ્રાણ ઘાતક શત્રુ છે, વળી ઉપરથી મિત્ર જેવો પણ અંદરથી ભયંકર વૈરી છે. ક્રોધ એક ક્રોધથી કલુષિત બુદ્ધિ કર્તવ્યાકર્તવ્યનો વિવેક ગુમાવી બેસે છે. ક્રોધને કીર્તિનાશક રહ્યો છે. ક્રોધી માણસ પાસે ઉપાર્જિત કરેલી લક્ષ્મી પણ ટકતી નથી ક્યારેય ક્રોધ ન કરવો.માણસ ગમે તેટલા સમર્થ હોય પણ ઉકળતા પાણીમાં તે કદી પોતાનું પ્રતિબિંબ નિહાળી શકતો નથી. ક્રોધ પણ ઉકળતા પાણી જેવો છે. માણસ ક્રોધે ભરાય ત્યારે પોતાનું હિત શેમાં સમાયેલું છે તે જોઇ શકતો નથી. દિવાસળી પોતે સળગીને બીજાને સળગાવે છે. ક્રોધનું પણ એવું જ છે. પોતે ક્રોધથી બળે ને બીજાને પણ બાળે છે.