સવલીએ કિસનાને વાત કરી ને કિસનો સુરેશને લઈને તાબડતોબ પહોંચ્યો શુક્કરવારી બજારમાં. દર શુક્રવારે શૌકતભાઈ પોતાની છત્રી સમારકામ કરવાની હાટડી માંડીને બેસતા. આ નાનકડા, મોટે ભાગે ગરીબ અને પછાત વર્ગની વસ્તીવાળા ગામમાં છત્રી તો માંડ બે-પાંચ સુખી લોકો પાસે હોય એટલે છત્રી સમારવા કરતાં કપડાને રફૂ કરવાનું એમનું કામ વધુ ચાલતું. તેઓ રફૂ કરવામાં એવા પાવરઘા કે ગમે તેટલું શોધે તો ય કોઇને ખબર ન પડે કે કયાં રફૂ કરેલું છે ! ‘શૌકતભાઈ, કેમ છો, મજામાં ?’ ‘બસ, અલ્લાના કરમથી બધું ઠીકઠીક ચાલે છે. આવ કિસન, આવ ! આજે તો કંઈ તારા સાબજાદાને ય સાથે લઈને આવ્યો છે ને કંઈ ? કેમ છે બેટા સુરેશ ? બરાબર ભણે છે ને ? કઈ ભણે છે દીકરા ?’