એક સદ્્ભાવનાનું મંદિર રચીએ. ક્યાં સુધી પોસ્ટમોર્ટમ કરતા રહીશું? ક્યાં સુધી? આ મારો જવાબ નથી. અમીર ખુશરોને નિઝામુદ્દીને આપેલો જવાબ છે. અમીર પૂછે છે કે બાબા, ગુરુ-શિષ્ય વચ્ચે સંવાદ કેવી રીતે પ્રગટ થાય? ગૂફતગૂ કેવી રીતે પ્રગટ થાય? રૂબરૂ ચર્ચા કેવી રીતે પ્રગટ થાય? સદ્્ભાવના સાથે વાતચીત-પ્રશ્નોત્તરી કેવી રીતે પ્રગટ થાય? આપણે ‘ગીતા’ વાંચીએ છીએ તો એમાં પ્રત્યેક અધ્યાયમાં આવે છે, ‘શ્રીકૃષ્ણાર્જુન સંવાદે.’ તમે ‘રામાયણ’ વાંચો. સતત આવશે સંવાદ, સંવાદ, સંવાદ. સંવાદની બહુ જરૂર છે. બોધથી વિવાદ નથી જન્મતો. જ્યાં બોધ છે ત્યાં વિરોધ નથી અને જ્યાં પણ વિરોધ છે, જેટલો પણ વિરોધ છે ત્યાં બોધનો અભાવ છે. આપણે બોધથી સંવાદ પ્રગટ કરીએ. નિઝામુદ્દીને કહ્યું, બેટા, સંવાદ ખુશ્બૂથી પેદા થશે. સંવાદ બદબૂ અને અશુભથી નહીં પ્રગટ થાય. એક ઘટક માટે, સમાજ, પરિવાર, વ્યક્તિ, કોમ, નીતિ માટે, દેશ માટે જ્યાં સુધી પરસ્પર સૂગ રહેશે ત્યાં સુધી સંવાદ નહીં પ્રગટે. નિઝામુદ્દીન જેવા એક પીર કહે છે, સંવાદ પ્રગટ થશે એક ખુશ્બૂથી. પાકિસ્તાની શાયરાના પરવીન શાકિરની બહુ પ્રસિદ્ધ ગઝલ છે-