નો ડાઉટ, ભૂતની એન્ટ્રી વખતે થોડી મજા પડે છે. કેમ કે ત્યાં જેન્યુઈન સરપ્રાઈઝ, થ્રિલ અને કોમેડી છે. પણ ત્યાં જ અલ્ફ્રેડ હિચકોકની યાદ અપાવે એવા ટ્વિસ્ટ સાથે એક દુઃખી પિતા તરીકે રાજેશ શર્માની એન્ટ્રી થાય છે. બેકગ્રાઉન્ડ મ્યુઝિકનો ઘોંઘાટ ઓછો હોય તેમ હિમાની શિવપુરી પણ દેખા દે છે. કંઈ નહીં તો એક લાં..બા સીન માટે મનોજ પાહવા પણ આવે. વારે ઘડીએ દડાથી રમતી એક ઑટિસ્ટિક બેબલી આવે, ફુલ ટાઈમ પત્નીને ટીપવાનું જ કામ કરતો એક જાનવર જેવો પતિ આવે, પત્નીથી સંતાઈને બિયર પીતો પતિ (બ્રિજેન્દ્ર કાલા) આવે, હીરો અને ભૂતનિયાનું લવ સોંગ આવે… આ તમામ સબપ્લોટ્સનો હેતુ શું છે એ સમજવા માટે થિયેટરમાં એક ગાઈડબુક વહેંચવી પડે એવું છે. ઈવન ભૂતનો પ્રોબ્લેમ શું છે કે જૅપનીસ હોરર ફિલ્મ ‘રિંગ’ની સ્ટાઈલમાં ‘અવતાર’ જેવો બ્લ્યુ મેકઅપ કરીને રખડ્યા કરે છે. અરે, આ ભૂત તો સમાજ સેવા પણ કરે છે, બોલો! એક્ચ્યુઅલી, આ ફિલ્મ નથી રેલવે સ્ટેશન છે, જ્યાં કોઈ ગમે ત્યારે આવે અને જાય છે. બસ, આપણે જ્યાં જવું છે એ ‘મજા એક્સપ્રેસ’ જ નથી આવતી!