‘એક દિ’ના સમે ઝડવઝડ દિ’ રહ્યો હશે એવા ટાણે સાબર નદીના શિકોતરના આરે મોટા મોટા આશરે મણએક માછલાં મારી તેની ઝોળી ભરી, કાંધે ભરાવી ગામભણી જતો હતો, ત્યાં એક લટુરિયો બાવો, હજુ મૂંછનો દોરો ફૂટતો હતો તેવો ને સૂકલકડી જેવો. પાસે કાંઈ ઝોળી કે ઓઢવા પાથરવાના લૂગડાં વિનાનો, એક લંગોટી વાળો હાથમાં માળા ફેરવતો, માથે ભૂરી લટૂરીઉંવાળો સામો મળ્યો. એને જોઈ હું તેનાથી ચીલો ચાતરીને આઘો હાલ્યો, એટલે તેણે મને જોઈને પૂછ્યું કે ‘લાખા, તારી ઝોળીમાં શું છે ?’ તે સાંભળીને હું હેરત પામી ગયો. મને મનમાં થયું કે મારું નામ લઈને પૂછે છે, હું તો તેને દીઠેય ઓળખતો નથી. તો હવે મારે તે મહાત્માને શું જવાબ દેવો ? એમ વિચારું છું ત્યાં તો તેઓ ફરી બોલ્યા કે, ‘લાખા તારી ઝોળીમાં માછલાં છે ને ?’