સોનિયા ગાંધી ભારતના વડાપ્રધાન થવા યોગ્ય છે કે નહિ એ પ્રશ્નનો બિનસાંપ્રદાયિકતા અથવા હિંદુ રાષ્ટ્રવાદ કે ભારતની વિવિધ સંસ્કૃતિથી કંઈ લેવ દેવા નથી. ખરી વાત તો એ છે કે દેશના સૌથી મહત્વના પદ પર સ્થાપિત કરવા જતા કઈ રીતે તેમના પર વિશ્વાસ મૂકી શકાય? ૧૯૮૪મા એક રેલીમાં તેમણે કહ્યું હતું કે 'મારા છેલ્લા શ્વાસ સુધી હું ભારતીય છું'. ઘણોજ ઉંચો વિચાર છે, પણ વાસ્તવિક રીતે તે ઘણો જ ખોખલો સાબિત થાય છે. જોકે તેઓ દેશના એક વિશેષ પરિવારના સદસ્ય છે અને વડાપ્રધાન બનવા માટે ઘણાજ આતુર છે. હા - ત્યારે તેઓ સામાજિક વ્યક્તિત્વ બની જાય છે અને તેમના વિષે જાણવાનો હક દરેકને છે. ૧૪ મે ૨૦૦૪ સુધી તેઓ વડાંપ્રધાન બનવા તનતોડ મહેનત કરતા રહ્યાં, ત્યાં સુધી કે પૂર્ણ સમર્થન ના હોવા છતાં દાવો રજુ કરવા નીકળી પડ્યા હતા. પરંતુ ૧૪ મે ૨૦૪૪ ના દિવસે રાષ્ટ્રપતિ કલામ સાહેબ દ્વારા કેટલાક અસુવિધાજનક પ્રશ્નો પૂછવામાં આવ્યા બાદ અચાનક ૧૭ મે આવતા આવતા તેમનામાં વૈરાગ્ય ભાવના જાગૃત થઇ ગઈ અને તેઓ ત્યાગ અને બલીદાનની પ્રતિમૂર્તિ બની ગયા. કલામ સાહેબ બીજી વાર રાષ્ટ્રપતિ ન બની શક્યા તેનું આ પણ એક મોટું કારણ છે. આજ પ્રમાણે સોનિયા ગાંધીએ પ્રણવ મુખરજીને રાષ્ટ્રપતિ એટલા માટે ન બનવા દીધા કારણકે ઇન્દિરા ગાંધીના મૃત્યુ પછી રાજીવ ગાંધી વડાપ્રધાન ન થાય એવો તેમણે વિરોધ કર્યો હતો.