એક સિમ્પલ વિદ્યાર્થી લઇ લો જે આપણા સમાજનો જ એક હિસ્સો છે. “દસમામાં સારા ટકા લઇ આવ એટલે પછી તો શાંતિ જ છે” એવું સાંભળી સાંભળીને કાન પાકે પછી એવું જ બારમા ધોરણ માટે સાંભળે. પછી કોલેજ માટે, જોબ માટે, લગ્ન માટે, સેટલ થવા માટે એમ દરેક વાત પછી શાંતિ મળશે એવું વિચારે અને છેલ્લે ઘરના લોકો “સંતાન લઇ આવ એટલે શાંતિ” એમ કહે એ પછી એ જ છોકરો પોતાના સંતાનને ફરીથી એ જ ચગડોળમાં ફેરવે અને આ ચક્ર આમ ચાલ્યા જ કરે છે. શું આમ શાંતિ મળશે? કોઈ વાર આપણે આપણી જાતને પૂછ્યું છે ખરું? ના. આપણે બસ મંડી જ પડીએ છીએ પેલી સો કોલ્ડ (કહેવાતી) શાંતિની પાછળ દોટ મુકવામાં. જે ખરેખર તો ઝાંઝવાના નીર જેવી જ કાલ્પનિક છે. વાસ્તવિકતા સાથે એને કોસો દુર સુધી કોઈ જ સંબંધ નથી. શાંતિ તો એ છે જે તમને અંદરથી સમૃદ્ધ બનાવે. મનમાં કોઈ જ પ્રકારનો ઉચાટ ન રહે. તમે હરપળ પ્રફુલ્લિત રહો, ફ્રેશ રહો. પોતાના ગજા બહાર ન જઈને પણ પોતાના ગજામાં હોય એ બધું જ કરી છૂટવા માટે જી જાન લગાવી દો અને એ વાતનો તમને ખ્યાલ પણ રહે એ ક્ષણે થતો શાંતિનો અનુભવ શાશ્વત છે.