“સંજોગોની માન્યતા પર આધારિત સનાતનવાદ ” માને છે કે રાષ્ટ્રો અને જુથો બને છે, બદલાય છે, અને સમય જતાં ઇતિહાસમાં અદૃશ્ય થઈ જાય છે. આ વિચારધારાનો મત એવો છે કે વંશીયતાની વિભાવના સામાન્યપણે રાજકીય જૂથો દ્વારા ઉપયોગમાં લેવાયેલું એવું ઓજાર છે જેનાં વડે તેઓ પોતાનાં જૂથ-વિશેષનાં હિત માટે સંપત્તિ, સત્તા, વિસ્તાર કે માન-મોભો જેવાં સંસાધનોને ચાલાકીથી મેળવી શકતાં હતાં. તદનુસાર, વંશીયતાનો ઉદભવ ત્યારે થયો જ્યારે તેને આગળ સામુહિક હિત માટે અને સમાજમાં સ્થાન પામતાં રાજકીય બદલાવો પ્રમાણે બદલાવા માટે સુસંગત ગણવામાં આવી. વંશીયતાના અસ્તિત્વવાદી અર્થઘટનનાં ઉદાહરણો જે બાર્થ, અને સિડનર પાસેથી પણ પ્રાપ્ત થાય છે, તે વંશીયતાને નિરંતર સામાજિક વાટાઘાટો અને વાર્તાલાપો દ્વારા સ્થાપિત લોકોનાં જૂથો વચ્ચે કાયમ બદલાતી સીમા તરીકે જુએ છે.