વર્ષાઋતુની સાંજનું સૌંદર્ય પૂરબહારમાં ખીલી ઊઠ્યું હતું. બપોરથી સતત વરસતા એકધારા વરસાદે હવે થોડો પોરો ખાધો હતો. સંધ્યાના આગમનની છડી પોકારતા પક્ષીઓ પોતાના માળા તરફ પાછા ફરી રહ્યા હતા. ખેતરમાં ઊભા થયેલા બાજરીના ડૂંડા પવનથી મસ્તીમાં ડોલી રહ્યા હતા અને તેની વચ્ચે ધીમે પગલે ચાલતો મયૂર પોતાના મીઠા ટહુકાથી જાણે વર્ષાનું અભિવાદન કરી રહ્યો હતો ! બીજી તરફ, અસ્તાચળે આથમતો સૂરજ સંધ્યાની રંગોળી પૂરવાની તૈયારી કરી રહ્યો હતો પરંતુ આ ઘેરી વળેલી કાળાડિબાંગ વાદળોની ઘનઘોર ઘટા તેની રંગોળીના રંગોને અસ્તવ્યસ્ત કરી રહી હતી. વાદળોની ગડગડાહટ અને વીજળીના ચમકારાથી એમ લાગતું હતું કે હજુ મેઘરાજા જાણે ‘બીજા રાઉન્ડ’ની તૈયારી કરી રહ્યા છે ! પાલનપુરથી પંદર કિલોમીટરના અંતરે આવેલા વડગામ તરફ જતાં રસ્તાની બંને બાજુ વેરાયેલું કૂદરતનું આ અફાટ સૌંદર્ય મનને તરબતર કરી રહ્યું હતું. ઉબડ-ખાબડ કાચા રસ્તા અને ગીચ ઝાડીઓમાંથી પસાર થઈને અમારી બાઈક ગ્રામ્ય વિસ્તારની સાંકડી એવી મુખ્ય સડક પર આવી પહોંચી હતી. આ સૂમસામ અને નિર્જન રસ્તા પરથી પસાર થતાં અમે પૂરઝડપે વડગામ તરફ જઈ રહ્યા હતાં.