ઇસાઈઓની ઉપરોક્ત માન્યતાઓના આધાર પર સેન્ટ પોલે ઘોષણા કરી હતી કે, ’And if christ has not been raised, then our preaching is in vain and your faith is in vain.’ (અર્થાત્ જો ક્રાઈસ્ટે જન્મ નથી લીધો તો આપણા ઉપદેશો અને તમારો વિશ્ર્વાસ બેકાર થઈ ગયા.) આ જ વિચાર ઇસાઈયતની બુનિયાદ છે. એટલે કે જો ઇસુ શૂળી પર ચઢીને નથી મર્યા, તો ઇસાઈયત ખતમ. જો એવું સિદ્ધ થઈ જાય કે ઇસુ ભારત આવ્યા હતા તો ચર્ચનો પહેલો મૂળભૂત સિદ્ધાંત કે, ‘ઇસુ ને શૂળી પર ચઢાવીને મારી નાખવામાં આવ્યા હતા તે’ ખતમ થઈ જાય છે. બીજો પાયાનો સિદ્ધાંત કે, ‘તેઓ મર્યા નહોતા.’ તો તેમના પુર્નજીવનનો સવાલ જ ઊભો થતો નથી. ચર્ચનો ત્રીજો સિદ્ધાંત કે, ‘ઇસુ સદેહે સ્વર્ગે ગયા હતા.’ તે પણ ખતમ થઈ જાય છે અને તેઓ ‘ફરી વખત આવશે’ તેવી માન્યતા પણ આધારહીન બની જાય છે. એટલું જ નહીં ઇસુના ઇશ્ર્વરીય તત્ત્વનાં તમામ દાવાઓ અહીં પડી ભાંગે છે. ઇસુ ભારતમાં આવ્યા અને અહીં રહ્યાં એટલા માત્રથી સમગ્ર ઇસાઈયત પોતાના મૂળમાંથી ઉખડીને ફેંકાઈ જાય છે.