ભૂપેન્દ્રભાઈ,તમે જે આત્મપરિચયમાં લખ્યું તેના પ્રતિભાવ રુપે..આત્માનો તો શું પરીચય હોય..હા આપણે જે વ્યક્ત કરીએ તે પર થી સમજનો દીપક પ્રગટી શકે અને અણસમજના અંધારમાં અજવાળું થઈ શકે…આપનો પરિચય વાંચ્યો..વનરાજ ચાવડાના આપ વંશજ છો..તે ગર્વની વાત છે. અભ્યાસ જ્ઞાન બુદ્ધી આ બહુ મહત્વના પાસા છે..ગીતામાં કહ્યું જ છે, ન હિ જ્ઞાનેન સદ્રુશમ પવિત્ર ઇહ વિદ્ધ્યતે..આ જગતમાં જ્ઞાન જેટ્લું બીજું કશું પવિત્ર નથી..લોકોને મૂર્ખ બનાવવા હો તો જ પ્રથમ વિશ્વાસ ભાવનાયુક્ત ભજન કરાવી, ભોજન કરાવી, પોતાનો બનાવી મૂરખ બનાવે છે અને અજ્ઞાનમાં રાખી ગેરમાર્ગે દોરે છે..સાચુ કહ્યા પછી લોકોને ,સન્તોને, શુ લાગે તે પણ નહિ જોવાનું..સત્યનું દર્શન થવુ તે ભાગ્યની વાત અને તેનાથીય વિષેષ કહી દેવું અને તેનાથીય વિષેષ ધારણ કરી રાખવું અને પાલન કર્યે જવું..જે કૃષ્ણ મૂર્તિ કહેતા હતા ને કે સત્ય મહાનતમ છે તતેને કહેનાર મહાપુરુષોથી પણ મહાન !! ઇશ્વર પ્રત્યે બૌદ્ધિક પ્રેમ હોવો ઘટે…આપ ખુબ વિચાર્શીલ અને તત્વદર્શી છો સત્ય કહેતા રહેવું તે પણ પ્રભુકીર્તન છે…સંતો કઈ ક્રાન્તિકારી નથી તે પણ મૂઢ લુચ્ચા લફંગા હોઇ શકે..્તેમનું મહત્વ અનુયાયીની સંખ્યાથી જે આંકે તે ખોટું છે. ધર્મ માત્ર માન્યતાની વાત નથી માન્યતાની કક્ષા બહુ ઉચ્ચ ન હોઇ શકે..જે માન્યુ તે મહાન લાગે પણ સમજ વિચાર વાણી ને વર્તનની એકરુપતા જ સત્ય.