ઝંખનાએ પરાણે મોં હસતું રાખીને વિશ્વાસ સામે જોયું અને એના ખોળામાં માથું મૂકી દીધું. વિશ્વાસ એના વાળમાં હાથ ફેરવતો રહ્યો, થાક, ચિંતા અને ઉચાતને કારણે એને ક્યારે ઝોકું આવી ગયું તેનો ખ્યાલ પણ ન રહ્યો. એકાએક પગને ઠંડો સ્પર્શ થતાં તે જાગી ગયો. અરે .. પાણી તો પગ સુધી આવી ગયું! એણે ઝંખનાને ઢંઢોળી, બાળકોને જગાડ્યાં, એકાએક જાગી ગયેલા, ભયભીત થયેલા પારેવડાં જેવા બાળકો અને ઝંખના પરિસ્થિતિની ગંભીરતા સમજી ગયાં. ત્રણ દિવસથી પાથરેલી શેતરંજી એણે ઉઠાવી અને થોડીક ઉંચે મૂકી.