કોઈ નવોસવો ભાવક ભગવતની એકાધિક કવિતાઓ વાંચે તો એમાંની વાતો એને જરૂર પ્રભાવિત કરે પણ એ કવિતાઓમાં એને એકવિધતા, વૈવિધ્યનો અભાવ લાગ્યા કરે. કવિતાઓ બદલાતી રહે પણ એ કવિતાઓનો પ્રધાન સુર અને શૈલી, જાણે એક જ વાત પુનરાવર્તિત થઈને કર્ણપટલ પર અથડાતી હોય એવું લાગ્યા કરે. આવું માનવા પ્રેરાય એમાં દોષ વાચક- ભાવકનો નથી. ભગવતે આ શૈલી અને વિષય જાતે પસંદ કરેલા છે, એમ કરવાથી એમની રચનાઓ ચોક્કસ દાયરામાં કેદ થઈ જશે અને મોટા ગજાના વિવેચકો એ વાતને એમની મર્યાદા ગણશે એની પૂરી સભાનતા સહિત !