તો આવું બધું કરવા જેવું છે કે કેમ તે હવે વિચારવાનો પ્રશ્ન છે. નવી પેઢીનાં બાળકો-વિદ્યાર્થીઓ તો કેટલેક અંશે આવી બાબતો અમલમાં મૂકવા જ લાગ્યાં છે. જેમ કે મેં જોયું છે કે અંગ્રેજી માધ્યમમાં ભણતાં બે ગુજરાતી બાળકો ઘરમાં ભલે ગુજરાતી બોલતાં હોય, પરંતુ પરસ્પર મળે ત્યારે તો અંગ્રેજીમાં જ એકબીજા સાથે વાતો કરવા લાગે છે. જ્યારે પૂછીએ કે આમ કેમ, ત્યારે તેમનો જવાબ હોય છે કે ‘અમને આમ જ ફાવે !’ અલબત્ત, મૈત્રી થોડી વધે અને આત્મીયતા થાય પછી આપમેળે થોડું ગુજરાતી પણ વચ્ચે વચ્ચે આવવા લાગે છે. મારી દષ્ટિએ, આ રીતે વિચારવું અથવા આવી દિશામાં આગળ વધવું તે અત્યંત આત્મઘાતી વલણ છે. ‘શા માટે ?’ આ પ્રશ્નનાં અનેક ઉત્તરો અને પાસાંઓ છે, જેના વિશે થોડી વાત કરીએ. તે પછી આજની પરિસ્થિતિનો શો ઉપાય છે તે વિશે પણ કંઈક વિચારીએ, જેથી રચનાત્મક દિશામાં શાં નક્કર પગલાંઓ લઈ શકાય તે વિશે કંઈક સ્પષ્ટતા થાય અને એક કાર્યક્રમની રૂપરેખા બનાવી શકાય.