દોસ્ત નિષ્ફળતા લાખ આવે છે, દિલને મજબૂત તો બનાવે છે. રોટલો તો મળ્યો ભિખારીને, રાતને ઓટલો વિતાવે છે. મૂળથી આ શિખર સુધીનું દુઃખ, જો, અધૂરું ફરી લખાવે છે. આંગણું જે ગરીબ ઘરનું છે, ત્યાં જ પંખીનું ટોળું આવે છે. હું ય ભાંગીને ભુક્કો થઈ જઉં, એક તારું સ્મરણ બચાવે છે. એ હજી પણ નથી થયો પગભર, એક પરપોટો ઘર બનાવે છે. છાંયડને જરાય ચેન નથી તડકો આખો દિવસ ભગાવે છે.