આ બધી રામલીલા હજુ તો એના મગજમાં ચાલતી હોય અને યાદ આવે કે હું તો ઑફિસ છોડીને આવ્યો છું, એટલે ભાગે ઑફિસે….. અને ઑફિસમાં જેવો પગ મૂકે એટલે લોકોની પંચાત શરૂ : હેં ? ઘરે બધું બરાબર છે ને ? શું કર્યું ભાભીએ ? કેમ દોડવું પડ્યું ? એ માણસનો આખોયે દિવસ કેવો પસાર થયો હશે એની કોઈનેય ચિંતા ન હોય, કોઈનેય પડી ન હોય. ઑફિસમાં તે ટાણે કંઈક આમતેમ થઈ જાય એટલે બૉસ તૂટી પડે. ઘરના ટેન્શન ઘરમાં જ મૂકીને આવો. ઘરે પાછો જાય એટલે પત્નીનું મોઢું આમેય ફૂલેલું હોય. એને જવું હોય બહાર ફ્રેશ થવા. તૈયાર જ બેઠી હોય. એટલે એને લઈને જવાનું આંટો મારવા. પતિને આખો દિવસ પછી ઘરે આવવાનું, ઘરમાં ઘૂસ્યા વગર આંટો મારવા જવાનું અને હજી તો ફ્રેશ પણ ન થયો હોય અને બેસી જવાનું જમવા. કેમ ? કારણ કે નોકરનો સમય સાચવવાનો હોય. રસોડું સમેટાઈ જાય એ વાતની ખાસ કાળજી લેવાય. પત્નીને પતિની ચિંતા જરાયે ન હોય. બસ, નોકરનું રૂટિન ડિસ્ટર્બ ન થવું જોઈએ. નોકર કે રસોઈયાને ખોટું લાગી જશે તો નહિ ચાલે. અહીં વળી પાછો મરો કોનો ? પુરુષનો, ઘરના જ પુરુષનો. જેની કમાઈએ જ નોકર અને રસોઈયા રખાતા હોય.