અઢારમી સદીના ઉત્તરાર્ધમાં ઈંગ્લેન્ડમાં જ્યારે શીતળાનો રોગ વ્યાપક પ્રમાણમાં ફેલાયેલો હતો, ત્યારે કેટલાક ચિકીત્સકોના ધ્યાન ઉપર એક રસપ્રદ બાબત આવી. જે લોકો પશુપાલનના વ્યવસાયમાં હતાં અને ગાયોના સંપર્કમાં રહેતાં હતાં એમને શીતળાનો રોગ થતો તો હતો પણ એ પ્રમાણમાં હળવો હતો. આ રોગનો ભોગ બનેલાંઓને પણ શરીર ઉપર ચાંઠાં પડતાં હતાં અને એ પાકી જતાં એમાંથી પરૂ જેવું પ્રવાહી દ્રવ્ય પણ નીકળતું રહેતું હતું. પણ, એ રોગ ઘાતક નીવડતો ન હતો. સમય જતાં રોગનું જોર ઘટતું જતું હતું અને રોગી સંપૂર્ણ સ્વસ્થ થઈ જતો હતો. અને સૌથી મહત્વની બાબત તો એ હતી કે એક વાર જેને ગાય દ્વારા ફેલાતો શીતળાનો રોગ લાગુ પડે એવા લોકોને મનુષ્યો દ્વારા ફેલાતા શીતળાનો ચેપ લાગતો ન હતો.