વળી થોડી વાર મનમાં કોણ જાણે ક્યાંથી ભરાઈ, ‘ભૂઉ-ખ-ન, ભૂ-જંગ, ઘો-ઓ-ર’ની, સુધાબહેનને વર્ષો પહેલા ગાતાં સાંભળી હતી તે રીતની પંક્તિની ધૂન!