આ શે’ર કંઈક અસ્પષ્ટ છે પણ આપણે તેને અનુમાનથી ઉકેલીએ. કવિ કહે છે લાખ યતનો કરીને આ આગને ઠારશું પણ આગ ઠરતાં જે ધુમાડો ઊઠશે તે બળી ગયેલી વસ્તુમાં પાછો કેમ પુરાશે? આપણે ત્યાં દંગા – ફસાદ રૂપે કોમી આગ વખતો વખતભભૂકી ઊઠતી હોય છે. સરકાર અને સેના તે આ કડક હાથે કામ લઈ બુઝવી દે, માણસોનાં દાઝેલાં જીવનમાંથી ને મનમાંથી ઊઠતો ને ઘૂંઘવાતો ઘૃણા અને ધિક્કારનો ધુમાડો કઈ રીતે શાંત થશે? સમસ્ત સમાજની સાહજિક જીવન વ્યવસ્થા પર પડેલા કારમા ઘા કઈરીતે રુઝાવી શકાય?