રોજ આ ગળ્યા ડોસા જુદી જુદી મીઠાઈ લઈને નીકળતા અને જુદા જુદા લત્તાઓમાં ફરતા. પણ ઘણા વખતથી ફેરી કરતા તેથી બધા લત્તાનાં છોકરાં તેમને ઓળખી ગયેલાં. છોકરાંને તે કદી છેતરતા નહિ, અને તેમની મીઠાઈ બહુ સ્વચ્છ અને સ્વાદિષ્ટ હોવાથી ગૃહિણીઓના તે બહુ માનીતા હતા. કદીક મમરાના લાડુ, કદીક તલના લાડુ તો વળી કદીક સીંગ કે દાળિયાની ચીકી તે વેચતા. કોઈવાર સુખડી કે ચણાના લોટના મગજની કે બુંદીની લાડુડી પણ તે વેચવા નીકળે. તેમનો માલ ઝટ વેચાઈ જતો. જ્યાં માલ ખલાસ થાય તે ઘરમાં તે હા…શ કહીને બેસી જતા. ગૃહિણી જો આગ્રહ કરે તો પાણી પણ પી લેતા અને પછી પોતાની કાચની અને જાળીવાળી પેટી ઉપાડી ચાલવા માંડતા. તેમની મીઠાઈ ઉપર કદી માખી બેસતી નહિ, કારણ કે જાળી તથા કાચવાળી ખાસ પેટી મીઠાઈ મૂકવા માટે કરાવેલી હતી.