હવે શા માટે જીવવું? કોના માટે જીવવું? જીવનનું માત્ર એક સુખ પણ જતું રહ્યું. કાયમ માટે ! એ છેલ્લા દસ દિવસથી આ જ હાલતમાં હતો. ન કંઈ બોલતો અને ન રડતો. થોડા ઘણાં પાડોશીઓ અને કહેવાના મિત્રો હતા એ બધા આજે આશ્વાસન આપી પોતાને ઠેકાણે થયા હતા. બસ હવે એ હતો, આ કાળમુખી રાત અને પછી ન ખૂટતી – કાળી રાત જેવી જિંદગી ! એના હાથ ફોન પર એ ટુ ઝેડ અને ઝેડ ટુ એ સુધી રમ્યા કરે છે. અચાનકથી એ નજર એક નંબર પર અટકી જાય છે. નામ હતું, ‘મોરપીંછ’ !