જે હોય તે, હિંમત અને કરુણાનો પરાજય હતો, એટલું જ નહિ સમગ્ર નારી જગતને અફસોસ થાય તેવી આપણે વીરાંગના ગુમાવી છે. જેમણે રોગ સામે સતત નવ વર્ષ સુધી મોરચો માંડી લડત ચલાવી હતી. સામાન્ય વ્યક્તિની જેવું જીવન જીવી બતાવ્યું હતું. તેમણે ઔષધી વિના પણ પોતાની હકારાત્મક શક્તિ વડે રોગને અંકુશમાં રાખ્યો હતો. તેમની અદ્વિતીય શક્તિના દર્શન કરાવી, તેમણે પુરવાર કરી આપ્યું છે. રોગ સામે લડનાર નારી સમય આવે સમાજના કુરિવાજો કે નકારાત્મક બાબતો સામે પણ લડી શકે છે. તેમની વીરતા જોઈ, મને એમ થાય છે: પામર પુરુષ સામે શક્તિની દેવીએ શા માટે ઘૂંટણિયાં ટેકવવા પડે છે?