આજ સુધી અનેકાનેક કલ્પના કરી. આપણા પ્રથમ મેળાપ વિષે મેં કવિતાઓ લખી પણ કલ્પના તો આખરે કલ્પના જ છે ને ! જે હકીકત ક્યારેય નથી બની શકતી .સત્ય કલ્પનાથી ઘણું જ પરે છે તારા ભવિષ્યના આગમનની કલ્પના દ્વારા ઘણી પળો મેં રોમાંચમાં ગાળી છે પણ હું એ પણ જાણું છું કે જેમ ગાડી આવીને સ્ટેશન પર ઉભી રહીને જતી રહે છે એમ મને ખબર પણ નહિ પડે કે જેની હું વર્ષોથી પ્રતીક્ષામાં હતી એ ઘડી , એ અમૂલ્ય ઘડી આજે આવીને ચાલી પણ ગઈ !પછી તો રહેશે ફક્ત સ્મરણ !તારું કાલ્પનિક સ્મરણ !પણ એ કાલ્પનિક સ્મરણમાં પણ તું જીવંત હોઈશ મારા તસ્વીર વગરના દેવતા તરીકે ,તું મારા હૃદયમંદિરમાં સ્થાન પામીશ અને પૂજાઈશ .ઘેલી શબરી એ ભગવાન રામની પ્રતીક્ષામાં જિંદગી ગુજારી હતી એ એનો ભક્તિભાવ હતો જયારે મારો તારા પ્રત્યેનો પ્રેમભાવ ,એને શું નામ આપવું ?