આમ મહર્ષિ અગસ્ત્ય અને લોપામુદ્રાનો ગૃહસ્થાશ્રમ શરૂ થયો. લોપામુદ્રાને ગર્ભ રહ્યો. પુત્ર જન્મ્યો. એનું નામ ઋભુ પાડ્યું. ઋષિ ખૂબ પ્રસન્ન હતાં. થોડા વર્ષો બાળકને રમાડવામાં અને મોટો કરવામાં વીત્યાં. ઓચિંતા એક દિવસ મહર્ષિ દંડ અને કમંડલુ લઈને ઊભા થયા, અને બોલ્યા, ‘લોપા, હું સમજું છું, પુત્રને ઉછેરવાની એને શિક્ષણ આપવાની જવાબદારી આપણી બંનેની છે. પણ મારી સમક્ષ સંસ્કૃતિવિસ્તારનું વિશાળ કાર્ય પડ્યું છે. એ મને સાદ કરે છે. મારી રાહ જુએ છે. મારો ગૃહસ્થાશ્રમ હવે પૂરો થયો. તું મને પ્રસન્ન મનથી વિદાય આપ તો હું જાઉં.’