આખી સમસ્યાની શરૃઆત વર્ષ ૨૦૦૦ પછી ત્યારે શરૃ થઈ જ્યારે કલોલ આસપાસનાં પલસાણા, સઇજ, લક્ષ્મીપુરા સહિતના ગામોના જરૃરિયાતમંદ ખેડૂતોને કલોલ સુએઝ ટ્રીટમેન્ટ પ્લાન્ટનું પાણી ચોક્કસ ધારાધોરણો વિના ખેતી માટે આપવાનું શરૃ કરાયું. આ પાણી ગટરલાઇન તથા ફેક્ટરી વેસ્ટનું હોવાથી અતિશય દુર્ગંધ મારતું હતું. આ દરમિયાન કેટલાક ખેડૂતો આ પાણીના સંભવિત ખતરાથી અજાણ હોઈ ખેતરોમાં સિંચાઈ માટે તેનો ઉપયોગ કરવા માંડેલા, પણ પ્રદૂષિત પાણી ખેતરો, જાહેર રસ્તા, નેળિયાઓમાં દિવસો સુધી ભરાઈ રહેતું હોઈ તેની નકારાત્મક અસરોથી ખેડૂતો ધીરે-ધીરે વાકેફ થયા. દુર્ગંધ મારતાં એ પાણીથી ખેડૂતોની જમીન ઉપરાંત જ્યાંથી પણ તે વહેતું તે તમામ જમીનો ખરાબ થવા માંડી હતી. ગંદા પાણીમાં ઊભા રહેવાના કારણે ખેડૂતોને ચામડીના રોગ લાગુ પડવા માંડ્યા. આટલી સમસ્યા છતાં ખેડૂતો સીધી રીતે તંત્રને ફરિયાદ કરતાં ડરતા હતા. કેમ કે, તેમને ડર હતો કે ક્યાંક સરકાર તેમને દારૃના કોઈ કેસમાં ફસાવી દેશે. ખરી સમસ્યા તો ત્યારે ઊભી થઈ જ્યારે આ ગંદંુ પાણી અહીંના ગટેહરા પક્ષી ક્ષેત્ર એટલે કે ગટેહરા તળાવમાં વાળવામાં આવ્યું. જેનું પરિણામ ભયંકર આવ્યું છે. અત્યંત પ્રદૂષિત, ગંદું, કાળા રંગનું કેમિકલયુક્ત પાણી ગટેહરા તળાવ, આસપાસનાં ખેતરો અને રસ્તાઓ પર સતત વહેતું રહેવાથી આખો વિસ્તાર ગંધાઈ ઊઠ્યો. જમીનમાં ઊંડે સુધી વ્યાપી ગયેલા કેમિકલોની અસર હવે સ્થાનિકોના પીવાના પાણીમાં દેખાવા માંડી છે. છતાં તેનાં ગંભીર પરિણામોથી અજાણ સ્થાનિકો હજુ તે પાણીનો ઉપયોગ કરે છે.