પહેલો સવાલ આની પાછળના કારણ શું. જેટલા મોઢા એટલી વાતો. કેટલાક લોકો આની પાછળ શિક્ષણના ખાનગીકરણ અને વ્યાપારીકરણને જવાબદાર માને છે. તેમના મતે પહેલા શાળામાં ભણતર મળતું હવે ડોનેશન આપનારને સુવિધાઓ મળે છે. બાળકોમાં પણ રૂપિયા પૈસાની તાકતનો પરચો બતાવવાની ઘેલછા જોવા મળે છે. કેટલાક એવું પણ માને છે કે આવા વિદ્યાર્થીઓ શાળામાં કે કોલેજમાં ભણવા નથી જતાં, પણ પોતાની ગુંડાગર્દી બતાવવા જાય છે. આવા વિદ્યાર્થીઓથી માત્ર અન્ય વિદ્યાર્થીઓ નહીં પણ શિક્ષકો, પ્રોફેસર્સ, એટલે સુધી કે પ્રિન્સીપલ પણ ત્રસ્ત હોય છે અંદરખાને. શાળામાં જો શિક્ષક થોડી પણ કડકાઇથી કામ લે તો પણ તેની આવી બને. પણ અહીં એ વાત પર ધ્યાન દોરવુ જોઇએ કે આવા શિક્ષકોને વાલીઓનો સાથ નથી એટલા માટે આવું થાય છે. વિદ્યાર્થીઓના પેરેન્ટ્સ ફક્ત પોતાના બાળકનું ધ્યાન રાખે, સારી વાત છે પણ શું એ ધ્યાન રાખવામાં ઓવર પ્રોટેક્ટિવ થવાની જરુર છે ખરી? બાળકને ખોટા હોવા પર સમજ આપવી, ખોટા કૃત્યના પરિણામને ભોગવવાની હિંમત રાખવાની શિક્ષા કોણ આપશે.