તેણે આગળ બોલવાનું ચાલુ રાખ્યું, “હા સર, તમારી વાત બરાબર છે. અમારે લગભગ દરરોજ આવા કેટલાય પ્રશ્નોનો સામનો કરવો પડતો હતો… અને આજે પણ કરીએ જ છીએ. અને એક સમયે હું પોતે કંટાળી ગઈ હતી લોકોને જવાબ આપતા આપતા, અને એ વખતે મને પપ્પાએ સમજાવી હતી કે, ‘નઝમા, દીકરી હું મારા કૃત્યની બડાઈ હાંકવા માટે નથી કહેતો, પણ જો આપણી આ વાતથી નેકીનો સંદેશ આગળ વધતો હોય તો આપણે દરેકને વાત કરવી જોઈએ. અને આપણે ક્યાં કોઈનું કંઈ ખોટું કર્યું છે જો કહેતાં ડરવું જોઈએ ! અને તું, હું અને તારા અબ્બુ… કોઈ જુના ઋણાનુબંધથી જોડાયેલા હોઈશું… અને આપણું ઉદાહરણ તો એ વાતની સાબિતી છે કે, હિન્દુ-મુસ્લિમ વચ્ચે, દંગા-ફ્સાદો કે લવ-જેહાદ જ નહીં, પણ આવા માનવતાના સંબંધો પણ અસ્તિત્વમાં છે… અને આપણને તો એ વાતનો ગર્વ હોવો જોઈએ !”