લીલા કાળ તણી  નિહાળી  હૃદયે ભીતિ  ન  લેશે ધરૂં એ તો  નિત્ય તણી ક્રિયા જગતની, એમાં નવું ના કશું;  આ  કાલાંબુધિને  જલે  પળપળે  ઊઠે,  રમે  ને  શમે કૈં  કૈં  માનવબુદ્બુદો  ત્યમ હું યે  ઊઠું-શમું  એ વિષે.