આજના અણુયુગમાં દીકરી સાપનો ભારો નથી રહી. દીકરી ખૂબ જ સંવેદનશીલ અને લાગણીશીલ હોય છે. આપણા પૂર્વગ્રહો એટલા તો પ્રબળ હોય છે કે આપણે નાની અને ક્ષુલ્લક વસ્તુઓમાં પણ બાંધછોડ નથી કરી શકતા. એક દીકરી પોતાના જીવનનાં 21-22 વર્ષો માબાપને ત્યાં સુખરૂપે વિતાવી લગ્ન કરીને એક અજાણ્યા ઘરમાં પોતાનું જીવન વિતાવવા ચાલી જાય છે. કદાચ જીવનનો આ એક મોટામાં મોટો જુગાર હોઈ શકે. આ પરિસ્થિતિમાં જ્યારે પત્નીએ પોતાના ઘરની અને વ્યવસાયની બેવડી ફરજ બજાવવાની હોય ત્યારે તો જાણે એ પોતાના જીવનને એક નાના તાર જેવા તાંતણા પર પર સમતોલન કરતી હોય છે. પુત્રીને માતાના રૂપમાં, ભગિનીના રૂપમાં, પત્નીના રૂપમાં, સાસુના રૂપમાં કે કોઈ પણ સ્વરૂપમાં જોતાં એક હકીકત જે સૌથી ઉપર તરી આવતી હોય તો એ કે તે પોતાની જાતને ચંદનની જેમ ઘસીને બીજાને સુખ, શાંતિ પહોંચાડે છે.