એણે તરત મારી સામે જોયું નહીં. બીજા મોજાંની વિદાય પછી મારી સામે જોયું. એની દૃષ્ટિમાં શૂન્ય પથરાયું હતું. મૌનને અકબંધ રાખી એણે નજર ફેરવી લીધી. કપાળ પર ઊડી આવેલા વાળ સરખા કરવાનો અસફળ પ્રયત્ન કર્યો. ફરી એ ધોરિયો અને મોજાંની રમતમાં લીન બની ગયો. કંઇ વજૂદ વગર મારી અકળામણ વધતી રહી.