લેખ બહુ ટચી રહ્યો. આ લેખની પ્રત્યેક ક્ષણો મને મારી મમ્મી સાથે જોડતી રહી અને સાથે સાથે ઘણી વાત મને મારા બાબા (પિતાજી) ની યાદ અપાવતી ગઈ. જ્યારે બાબાનો દેહાંત થયો ત્યારે હું અહીં હતી મને મારા બાબા પાસે જવાની રજા મળેલી ન હતી. દિવસો, અને મહિનાઑ સુધી હું બાબાને બોલાવતી રહી અને પ્રથમ વાર જ્યારે બાબા વગરના ઘરમાં ગઈ ત્યારે ઘરની દીવાલોમાં મને બાબાનો ગુંજતો અવાજ સંભળાતો રહેતો, આજે પણ એવી કેટલીક ક્ષણો છે જેને યાદ કરતાં આંખ, અને મન ભરાઈ આવે છે ત્યારે હૃદય એક તલાવડી બની છલકાઈ જાય છે.