ગામનું પાદર આવતા પેલાએ ડબો ત્યાં બનાવેલા ઓટલા પર મુકી.. અને ઘરનો રસ્તો બતાવીને ચુપચાપ જતો રહ્યો… હિરા બા તેને કંઇક કહે તે પહેલાતો તે અંધકારમાં ગરક થઇ ગયો… ધર સુધીનું એટલુ અંતર તો ડબો ઉંચકીને તે ચાલી શકે તેમ હતા… મનોમન તેમણે પેલા ભાઇનો આભાર માન્યો… શંકર ભગવાનનોય પાડ માન્યો કે આવા પરગજુ માણસને મદદ માટે મોકલ્યો… નહીંતર હજુય ગામમાં ના આવ્યા હોત ને કોણ જાણે ક્યાં ભટકતા હોત… કદાચ પેલી ઉંડી ખાડીમાં પડ્યા હોત…તેઓ દિકરીને ઘરે સુખરૂપ પંહોચી ગયા…