આમ ગ્વાલિયરના વાતાવરણમાંથી વિદ્યાર્થી જયભિખ્ખુના ઈતિહાસના અભ્યાસનો પ્રારંભ થાય છે. એમાંથી ઈતિહાસકથાઓની રચના થાય છે અને ૧૯૪૪માં આવી કથાઓનો પ્રથમ સંગ્રહ ‘ઉપવન’ને નામે પ્રગટ થયો. એ પછી તો ઈતિહાસ એ એમના અભ્યાસનો એવો વિષય બન્યો કે જેમાંથી કથાઓ અને નવલકથાઓ સર્જાવા લાગી; પરંતુ બન્યું એવું કે ઈતિહાસના આ અભ્યાસે એમને એક નવી દિશા આપી. ઈતિહાસના અભ્યાસમાં એમણે જોયું કે જે બાબતમાં ઘણાને ગુલ (ફૂલ) દેખાયાં, ત્યાં એમને કંટક લાગ્યા અને ઘણાને જ્યાં કાંટા નજરે પડ્યા હતા, ત્યાં એમને ગુલ દેખાયાં. પ્રચલિત ઈતિહાસકારોની સચ્ચાઈ સામે પ્રશ્નાર્થ જાગ્યો.