ગ્રીષ્મની રાત્રિઓમાં બધાં પંખીઓ જંપી જતાં નથી. જો આસપાસ થોડી વનરાજી હોય તો ચંદ્ર જ્યારે મધ્યાકાશમાં આવે ત્યારે કોઈ કોઈ પંખીને વહેલી સવારના પ્રથમ પ્રહરનો ભ્રમ થાય છે અને તે સંભ્રમિત અવાજે ટહુકી ઊઠે છે, પરંતુ તે એક જ હોય છે; એટલે પછીના શાંત વાતાવરણમાં એ ફરી આંખ બુઝાવી લે છે. થોડીવારે ફરી દૂર કોઈ વૃક્ષની શાખા પરથી પંખી બોલે છે. એમ રાત્રિ ઢળવા લાગે છે. સરોવર પર જ્યારે ચંદ્રિકા પથરાય છે ત્યારે હંસ અને હંસિની સ્વૈરવિહાર કરે છે. એની શ્વેત કાયાની માયાનો ઉત્સવ આખા આભમાં ઊજવાતો હોય છે. ચોતરફની શ્યામહરિત વનરાજિ અને અને શ્યામ થઈ ગયેલા ઘેરા જળ પર દૂર એક ચંદ્ર અને અહીં હંસયુગલ બે જ તો ઉજાસમાં રમતાં હોય છે…….