1965માં ગુરુ જસોદામૈયાનો મિરતોલા આશ્રમ ખાતે દેહવિલય થયો. ત્યાં સુધી યોગી કૃષ્ણપ્રેમ ગુરુને એકલાં મૂકીને ક્યાંય ન જતા. હવે ગુરુની વિદાય બાદ વર્ષ 1967માં તેમણે દક્ષિણ ભારતની આધ્યાત્મિક યાત્રા કરી. તે યાત્રા દરમિયાન તેઓ ઘણી મહાન વિભૂતિઓને મળ્યા. તેમાંની એક વિભૂતિ એટલે શ્રી રમણ મહર્ષિ. યોગી કૃષ્ણપ્રેમે રમણ મહર્ષિના આશ્રમની મુલાકાત લીધી. રમણ મહર્ષિના મિલન વખતે તેમને થયેલ ગૂઢ આધ્યાત્મિક અનુભવની નોંધ પ્રસ્તુત પુસ્તકમાં આવરી લેવાઈ છે. રમણ મહર્ષિને મળતાં જ કૃષ્ણપ્રેમનું મન આનંદથી ઊભરાવા માંડ્યું. શબ્દોની જરૂર બેમાંથી એકેયને ન લાગી. બંને સામસામે આસન પર બેઠા હતા. ત્યાં યોગી કૃષ્ણપ્રેમનું મન રમણ મહર્ષિની આધ્યાત્મિક શક્તિનો પરિચય મેળવવા ઇચ્છા કરવા માંડ્યું. નિઃશબ્દતામાં ગરકાવ સામસામે બેઠેલ બંને સંતો એકબીજાને નિહાળી રહ્યા. ત્યાં અચાનક જ રમણ મહર્ષિ પોતાના આસન પરથી ગાયબ થઈ ગયા ! ક્યાં ગયા ? કઈ રીતે ? તેઓ ઊભા તો થયા જ નહોતા ! આવા પ્રશ્નો કૃષ્ણપ્રેમના મનમાં ઝબકી ગયા. અને ત્યાં તો રમણ મહર્ષિને તેમણે એક પ્રકાશપુંજ વચ્ચે સ્વસ્થાને બિરાજેલા જોયા!! અરે આ તે કેવો અનુભવ ! જે અનુભવ મન વાંચ્છતું હતું તે જ આ અનુભવ હતો ને ?