સહદેવ જોશી હીંચકે બેઠા હતા. સામે આસન ઉપર સોનલ બેઠી હતી. સોનલ તેની દીકરી વિશે ચિંતિત હતી. દીકરી રૂપલ. સુંદર, ભણવામાં તેજસ્વી, કલાપ્રેમી, હસમુખી. . . કશી ઊણપ નહિ. સૌની માનીતી. થોડા દિવસ પહેલાં તેણે વધારે પડતી ઊંઘની ટીકડીઓ લીધી. તેણે આપઘાતનો પ્રયાસ કર્યો. સોનલ કહેતી હતી, ‘સહદેવજી, હું હજુ માની શકતી નથી. રૂપલ ? મારી લાડકી રૂપલ ? રૂપલ ... [વાંચો...]