ઘણીવાર માણસ બહુ મહેનત કરે છે, પણ નસીબ સાથ નથી આપતું. સમય ખોટો હોય ત્યારે માણસ કંઈ પણ કરે તો ખોટું જ પડે એવું બને છે. મહેનતનું ચોથા ભાગનું પરિણામ પણ ન આવે એવું પણ બને છે. મહેનત કરી કરીને થાકી જાય પણ પરિણામ શૂન્ય આવે તેવું પણ થાય. તેની ધીરજની કસોટી થાય. દોમદોમ સાહ્યબીમાં રાચતા માણસો રસ્તા પર આવી જાય એવું પણ બને. ‘સગાં દીઠાં મેં શાહઆલમનાં ભીખ માંગતાં શેરીએ’ જેવો ઘાટ થાય. અને ત્યારે નસીબનું મહત્ત્વ કંઈક સમજાય. કવિ શોભિત દેસાઈ કહે છે તેમ આકાશ તો મળે પણ ઉડવા માટેની પાંખો પિંજરને તોડવાની જહેમતમાં જ કપાઈ જાય તો ઉડાય કઈ રીતે?