…રિક્ષા દોડી દોડીને થાકી. પોતાને માટે આ અજાણ્યા માણસે આટલા કલાકો પેટ્રોલ બાળ્યું. મલિની ગદ્‍ગદ્ થઈ ગઈ. મનથી હવે એ હારી ગઈ હતી. દિલ જાણે બંધ પડી જશે. પતિને ફોન કરવાની હિમ્મત જ નહોતી. જીવન આ જ ક્ષણે સમાપ્ત થઈ જાય તો સારું એવા વિચારોમાં વ્યથિત માલિની બહાવરી નજરે ચારે બાજુ જોતી હતી ત્યાં જ આથમતા દિવસના ધૂંધળા અજવાળામાં તેની નજર પુલ પર ચડી રહેલી રિક્ષામાંથી રસ્તાને સામે છેડે બાઈકની આજુબાજુ પાંચ વ્યક્તિની વચ્ચે બેઠેલા પોતાના દીકરા પર પડી. રાજેશ્વર. તેણે ચીસ પાડી. રિક્ષાવાળાથી લગભગ બ્રેક મરાઈ ગઈ. તેણે પાછળ જોયું ને માલિનીનો લંબાયેલો હાથ જોયો. તેના મુખ પરનું વિશાળ સ્મિત અને આંખોમાંથી હવે બહાર ધસી આવેલા આંસું જોયાં અને ક્ષણમાં જ તેનો હરખ ઊમટી આવ્યો. રિક્ષાને ત્વરાથી વાળી લઈને તેણે ક્રોસ કરી નાંખ્યું. આટલા ટ્રાફિકમાં પણ બે જ મિનિટમાં તેણે રિક્ષા બાઈકને અડીને ઊભી કરી દીધી. ઊછળીને માલિની બહાર કૂદી પડી. દોડીને દીકરાને ગળે વળગાડી દીધો. લગભગ ત્રણ કલાકથી રોકી રાખેલા આંસુ હવે ધ્રુસ્કે ધ્રુસ્કે બહાર વહી રહ્યાં. કેટલીય વારે તેને આસપાસ ઊભેલી ૬ વ્યક્તિઓનું ભાન થયું. થેન્ક યુ થેન્ક યુ કરતા કરતા લગભગ મોહનીશને પ્રણામ જ કર્યા. અને હવે તેને ભાન થયું કે રિક્ષાનું ભાડું કેટકેટલુંય ચડી ગયું. તેણે પર્સ ખોલ્યું અને પૈસા કાઢ્યા. રિક્ષાવાળાના હાથમાં સો સોની થોકડી મૂકી, રિક્ષાવાળાએ બધી જ નોટો ભૂલકાંના હાથમાં મૂકી દીધી, તેના ગાલ પણ થપથપાવ્યા, પોતાની આંખના ખૂણા લૂછ્યાં અને રિક્ષામાંથી સામાન બહાર મૂકીને રિક્ષા મારી મૂકી. પાસે ઊભેલા પાંચેય જણના આનંદની અવધિ નહોતી. ચીંકુને મમ્મી મળી ગઈ. પરસ્પર પરિચય અને વાતો કર્યા પછી મોહનીશનું કુટુંબ મા-દીકરાને તેમને ઘેર મૂકી આવ્યું.