એકલા પડે ત્યારે તેઓ મને અને ચંદ્રિકાને લગ્નજીવનની પવિત્રતાનો મહિમા સમજાવે, ઉમાશંકર જોશી, સુન્દરમ, રાજેન્દ્ર શાહ જેવા સર્જકોનું મૂલ્ય શા માટે સવિશેષ છે એની વાતો ઉત્સાહપૂર્વક કરે; એક વિદ્યાર્થી અવસ્થાથી રામકૃષ્ણ પરમહંસનો, રમણ મહર્ષિનો પ્રભાવ તેમના ઉપર પડ્યો હતો; છેલ્લા દિવસોમાં મકરંદ દવે, અધ્યાત્મ માર્ગી નાથાલાલભાઈનાં પુસ્તકો વાંચતાં રહેલાં. ઘટી ગયેલી શ્રવણશક્તિ, પથારીવશ અવસ્થા છતાં એ બધું અને બીજું વાંચવાની તીવ્ર આતુરતા. એમના મૃત્યુના પાંચેક દિવસ પહેલાં જ અમે એમને મળવા ગયેલાં. તરત જ ઋત્વિજા પરિવાર, યુયુત્સુ પરિવાર, મૈનાકપરિવારનાં ખબરઅંતર પૂછ્યાં. અલૌકિકા અને પારમિતાને મળવાનું બહુ મન હતું પણ…. જીવનના મૂળભૂત મૂલ્યોમાં એમને ભારોભાર આસ્થા હતી, વ્યક્તિમાં સર્જક અને માનવનાં પલ્લાં સરખાં જ હોવાં જોઈએ એવો પાઠ ઘૂંટતા અને અમારા જેવાંને ઘૂંટાવતા. નિખાલસ બનીને કબૂલે પણ ખરાં કે જે મારું નથી તે કોઈ કાળે મારું બની શકવાનું નથી. હું સાનમાં સમજી જતો એટલે પછી બીજી કશી ચોખવટો કરવાની રહેતી નહીં.