‘ચિંતા ના કર…’ એના હાથમાંથી હળવે રહીને મેં મારા હાથ છોડાવ્યા. ત્રણ-ચાર દિવસની વધેલી દાઢી મેલોદાટ ચોકડાવાળો બુશર્ટ. એ પણ અગાઉ તંદુરસ્તી સારી હશે ત્યારે ખરીદ્યો હશે એટલે અત્યારે ઢીલો પડતો હતો. જૂનું લઘર વઘર પેન્ટ અને પગમાં વાદળી પટ્ટીની સ્લીપર. અચાનક એ મારી ઓફિસમાં આવી ચઢ્યો હતો. એ હજુ વતનના ગામમાં રહેતો હતો. ગામના મિત્રો મળે ત્યારે વાતવાતમાં ક્યારેક એનો ઉલ્લેખ થાય. એના ઉપરથી એવો અણસાર મળેલો કે એની દશા સારી નથી પરંતુ પરિસ્થિતિ આટલી ખરાબ હશે એનો મને ખ્યાલ નહોતો.