ઈ.સ. ૧૮૧૮ થી બ્રિટિશ યુગ શરુ થયો ત્યારથી જ ગુજરાતી ભાષા પર અંગ્રેજી ભાષાનો પ્રભાવ પથરાવા લાગ્યો હતો. ગુજરાતી ભાષા અને સાહિત્ય પ્રત્યે ગુજરાતીઓનો પ્રેમ ઘટી ગયો છે. માતા-પિતા બાળકોને ગુજરાતી ભાષા શીખવવા માટે સક્ષમ નથી અને સમય પણ ફાળવી શકતા નથી. કમ્પ્યૂટર, ટીવી, મોબાઈલ જેવા નવાં ઉપકરણોના પ્રચંડ આક્રમણ સામે અત્યારે વિદ્યાર્થીઓ દિશાહીન થઇ ગયા છે. વિદ્યાર્થીઓ ગુજરાતી ભાષામાં નબળા રહે છે. તેઓ ઓછા ગુણાંક મેળવે છે. જે માતા-પિતા પોતાનાં બાળકોને ‘ગળથૂથી’માંથી ગુજરાતી શીખવતા તેઓ ખુદ હવે બાળકોને ગુજરાતી માધ્યમમાં ભણાવવામાં શરમ-સંકોચ અનુભવે છે. ગુજરાતીને વૈકલ્પિક વિષય તરીકે ભણાવવામાં આવે છે. વિદ્યાર્થીઓ પણ, અભ્યાસ પાછળ પૂરતો સમય આપી શકતા નથી કે આપવા ઇચ્છતા પણ નથી. ખોટી માન્યતાઓને લીધે ગુજરાતી ભાષાની અવગણના થાય છે. જેમ કે: ‘ભાષામાં વધારે (સોમાંથી સો) ગુણાંક મેળવી જ ન શકાય’, ‘ગુજરાતની બહાર ગુજરાતીઓ માટે નોકરી મેળવવી શક્ય નથી.’ વગેરે. મોટી કંપનીઓમાં અને વ્યવસાયમાં સર્વત્ર અંગ્રેજી ભાષાને જ પ્રાધાન્ય આપવામાં આવે છે. ગુજરાતી સાહિત્ય ન વંચાતું હોય ત્યાં અનૂદિત સાહિત્યની તો વાત જ શી રીતે થઇ શકે? વાંચવાની અભિરુચિ જ ઓસરી ગઈ છે.