ભલે જરા આડવાત જેવું લાગે, પણ અહીં સ્ત્રીબોધ વિષે થોડી હકીકતો નોંધી લઈએ. ૧૮૫૭ના જાન્યુઆરીની પહેલી તારીખે પાંચ પારસીઓએ શરૂ કરેલું સ્ત્રીબોધ તે માત્ર આપણી ભાષામાં જ નહિ, દેશની બધી ભાષાઓમાં સૌથી પહેલું સ્ત્રીઓ માટેનું માસિક. રંગભૂમિ, સાહિત્ય, પત્રકારત્વ, સમાજ સુધારો, જેવા અનેક ક્ષેત્રોમાં આગળ પડતો ભાગ ભજવનાર કેખુશરૂ કાબરાજી ૧૮૭૦માં સ્ત્રીબોધના તંત્રી બન્યા અને ૧૯૦૪માં તેમનું અવસાન થયું ત્યાં સુધી, પૂરાં ૩૪ વર્ષ, એ પદ સંભાળ્યું. તેમણે સ્ત્રીબોધને એક નમૂનેદાર માસિક બનાવ્યું. જેને સ્ત્રીબોધે ‘એક મદદગાર બહેની’ તરીકે ઓળખાવ્યાં હતાં તે પુતળીબાઈ ૧૮૯૪ના ડિસેમ્બર મહિનાની ૧૬મી તારીખે જાંગીરજી કાબરાજી સાથે અદારાયાં અને કેખુશરૂ કાબરાજીનાં પુત્રવધૂ બન્યાં. જાંગીરજી મુંબઈ સરકારના સ્ટેટ્યુટરી સિવિસ સર્વન્ટ હતા અને અમદાવાદ, સુરત, નાશિક, મુંબઈ, બીજાપુર, ખંભાત, ખાનદેશ વગેરે જગ્યાએ તેમની બદલી થતી રહી. તેઓ જ્યાં જ્યાં ગયા ત્યાં ત્યાં પુતળીબાઈએ સમાજસેવાનાં કામો ઉલટભેર શરૂ કર્યાં. સતત થતી બદલીઓને કારણે કે પછી સમાજસેવામાં મન પરોવાયું તેથી, પણ પુતળીબાઈનું અનુવાદનું કામ લગભગ થંભી ગયું. કેખુશરુ કાબરાજીના અવસાન પછી સ્ત્રીબોધના સંપાદનની જવાબદારી તેમનાં દીકરી શીરીનબાનુએ ઉપાડી લીધી, પણ ૧૯૧૨માં તેમણે એ જવાબદારી પુતળીબાઈને સોપી દીધી. ત્યારથી પુતળીબાઈ સ્ત્રીબોધમાં લગભગ નિયમિત રીતે લખતાં રહ્યાં. જો કે છેવટનાં વર્ષોમાં કથળતી જતી તબિયતને કારણે સંપાદનનો ઘણો ભાર તેમણે જોડિયા તંત્રી કેશવપ્રસાદ સી. દેસાઈ પર નાખ્યો હતો.