આઠમનો ઉત્સવ અનેરો છે. ઉમા સાસરે જતી રહી છે તે વાત જ ભૂલાઈ ગઈ છે. ઉમા ગામની દીકરી, અહીં જ જન્મી, મોટી થઈ, આ જ ગલીઓમાં હસતી, કુદતી, ખેલતી ઉમા પોતાના વીતેલા બચપણને માણી રહી છે. વ્યક્તિ ગમે તેવા દુખમાં હોય, બચપણને યાદ કરે એટલે આનંદની પ્રાપ્તિ થાય છે. દુખમાં વીતેલું બચપણ પણ યાદગીરીમાં સુખમય થઈને આવે છે. કદાચ બચપણની મજા જ એ છે. કપરા કાળને બાળક નહીં જાણતું હોય તેમ નહીં, પણ પોતે આમાં કશું કરી શકે તેમ નથી તે જાણતું હશે. કદાચ કશું કરી શકાય તેની પણ બાળકને ખબર નથી. બાળકને જીવનનો એટલો જ અનુભવ થયો છે જે પ્રાપ્ત થાય છે તેનો સ્વીકાર કરવાનો છે. થોડું રડવાનું છે, ને પછી તરત હસવાનું છે.