આને પરિણામે વનમાં રામ વિલાપ કરતા હોય કે પછી ઇસુ કે મહાવીર પર દુઃખો વીંઝાતાં હોય, ત્યારે આપણું હૃદય દ્રવિત થાય એ સ્વાભાવિક છે પરંતુ એ દુઃખોનું સતત આંસુ સારતું વર્ણન કે એ દુઃખોથી થતી વેદના કે પછી એ દુઃખોથી આવતી બેહાલીને બાહ્ય દ્રષ્ટિએ સમજવા જતાં આપણે રાજા હરિશ્ચંદ્ર કે ભક્ત પ્રહ્લાદને સમજી શકીશું નહીં.