આપણું મોટું મગજ અને નાનું મગજ અને જ્ઞાનતંતુઓની ક્રિયાનાં સમન્વયથી આપણાં શરીરની હલનચલન પર આપણો કાબૂ જળવાઈ રહે છે. આ સમન્વયમાં તકલીફ ઊભી થાય ત્યારે ધ્રૂજારી,લથડીયા,કે બેકાબૂ હલનચલનની ફરિયાદ ઊભી થાય છે.ભય ચિંતા કે ગુસ્સાને કારણે શરીર ક્ષણિક ધ્રૂજારી અનુભવે છે. વ્રધ્ધાવસ્થામાં લોહીનું પરિભ્રમણ ધીમું પડવાથી મગજનાં કોષોને ઓછું પોષણ મળે છે,જેથી વ્રધ્ધોનાં આંગળા, હોઠ, જડબું,કે માથુ હલ્યા કરે છે.થાઇરોઈડ ગ્રંથિની અતિકાર્યશીલતાથી પણ ધ્રૂજારી થાય છે. દારુ, તમાકુના વ્યસનીઓ પણ પોતાના હાથ સ્થિર રાખી શકતા નથી. વારંવાર અને વધુ પડતી કોફી પીનારાને પણ ધ્રૂજારી અનુભવાય છે. કેટલાક રોગ જેવાકે મેનેન્જાઇટીસ, મગજમાં ગાંઠ કે રકતસ્ત્રાવને લીધે ત્યાંના કોષો નિષ્ક્રીય થઈ જાય ત્યારે રોગી સતત ધ્રૂજારી અનુભવે છે. પારકીન્સન્સ ડીસીઝને નામે જાણીતા કંપવાતમાં રોગી જાણૈ માળા ફેરવતો હોય તેવી ક્રિયામાં તેના આંગળા ધ્રૂજતા દેખાય છે.