તે અધિષ્ઠાનચૈતન્ય જ સૃષ્ટિના આદિકાળમાં- પોતે નિર્વિકાર,પ્રકાશ-રૂપ અનાદિ અને પોતાના સ્વરૂપનો ત્યાગ નહિ કરતા અને અનેક-રૂપે ઉત્પન્ન નહિ થયા છતાં,કેમ જાણે પોતાના ચૈતન્ય-સ્વ-રૂપ વડે,માયાથી પોતે અનંત (સમષ્ટિ) ચિત્ત-રૂપે થઇ રહેલ હોય તેમ દેખાય છે.