2) આ એવા પ્રકાર ના વૃધ્ધો છે જેમને દીકરા અને વહુએ તરછોડ્યા હોય છે. સમાજ સિક્કાની જે બાજુ જોવા ટેવાયેલો છે એ જ બાજુ છતી કરતા આ ખરેખર નિસહાય વૃધ્ધો છે. દીકરા અને વહુ છાશવારે અપમાન કરે અને કાંટો સમજીને કેમનો એમનો નિકાલ કરી શકાય એ જ વિચારે રાખે. અને છેવટે એમને વૃધ્ધાશ્રમમાં મૂકી આવે અને ત્યાં એમનું જીવન કેમનું વ્યતીત થાય છે તે પણ ના જોવે. એમને મન માતા-પિતાનું કોઈ અસ્તિત્વ જ નથી.આમાં બીજા 2 પ્રકાર પણ પાડી શકાય. જેમાંથી એકમાં વહુ લાગણીશીલ હોય અને સમજતી હોય કે એનો ભાઈ એના માતા-પિતા સાથે આવું કરે તો એને કેટલું દુખ થાય અને એટલે જ એ એના પતિને સમજાવવા પ્રયત્ન કરે પણ નપાવટ દીકરાને આટલા વર્ષોથી સાથે રહેતા માં-બાપ પ્રત્યે માન ના હોય તેને વહુ પ્રત્યે તો ક્યાંથી માન હોય. એને મન એની પત્નીના મંતવ્યનું કોઈ મહત્વ જ નથી. એમ પણ સમજણ શક્તિ હોત તો માં-બાપને બોજ ના સમજતો હોત.અને બીજો પ્રકાર કે જેમાં દીકરો તો લાગણીશીલ હોય છે પણ પોતાની વહુની માતા-પિતા માટે ની સતત ખોટી ફરિયાદોથી એટલો તે કંટાળી જાય છે અને એનાથી એટલો દબાયેલો હોય છે કે માતા-પિતાને વૃધ્ધાશ્રમની રાહે છોડી આવે છે. લાગણી હોય પણ એ માટે કંઈ કરી ના શકાયતો એવી લાગણીનું તે કઈ અથાણું કરવાનું? જો એટલી જ લાગણી હોય તો એની ખોટી ફરિયાદના બદલામાં માં-બાપ ને નહિ પણ વહુને જ તરછોડી દેવી જોઈએ. પણ એમ કરવાની હિંમત હોત તો કહેવું તું જ શું. આવા પુરુષોને બાયલા કહીએ તો સ્ત્રીઓનું અપમાન કહેવાય. કારણ સત્ય માટે લડવાની તાકાત તો સ્ત્રીઓમાં પણ હોય છે.