ધર્મદેવે આનંદ કિલ્લોલ કરતા ઘનશ્યામને બાજોઠ તરફ જવા ઇશારો કર્યો. ઘુંટણિયાભેર ચાલતા ઘનશ્યામ હાસ્યવિનોદ કરતા કરતા બાજોઠ સુધી પહોંચ્યા. ત્રણેય બાજોઠ ઉપર કુતૂહલભરી નજર ઠેરવી. પછી ખિલખિલાટ હસતા હસતા પુસ્તક ઉપર હાથ ધર્યો.ઘનશ્યામે સત્તા અને સંપત્તિ કરતાં જ્ઞાનને પ્રાધાન્ય આપ્યું. જગતમાં કોઇ ગમે એટલો સંપત્તિવાન હોય કે સમ્રાટ હોય, પણ આખરે શાસન તો જ્ઞાનીઓ જ કરતા હોય છે. પછી ભલે એ શાસન રાજ્યશાસન હોય કે ધર્મશાસન. સત્તા, સંપત્તિ, યશ, કીર્તિ અને મુક્તિ આ સર્વનું કારણ જ્ઞાન છે.