એનું પ્રતિલોમ જુઓ, ભારતીય સંસ્કૃતિક વિચાર પરંપરા સાથે ઊંડાણથી જોડાયેલા રહીએ તો આપણી વિચારવાની પદ્ધતિ કેવી હોય છે એનું એક સરસ ઉદાહરણ આચાર્ય મહાપ્રજ્ઞજીના કથનમાં આવે છે. તેરાપંથ એ જૈનોની એક આધ્યાત્મિક પરંપરા છે, જેના મુખ્ય આચાર્ય મહાપ્રજ્ઞ હતા. રાષ્ટ્રીય વિચારોના સંત એ નાતે એમની ચારેબાજુ એ માન્યતા તેમજ પ્રતિષ્ઠા હતી. તેઓ કહેતા કે હું તેરાપંથી છું, એનું કારણ છે કેમ કે હું સ્થાનકવાસી જૈન છું. હું સ્થાનકવાસી જૈન છું કેમ કે હું શ્ર્વેતાંબર જૈન છું. હું શ્ર્વેતાંબર જૈન છું કારણ કે હું જૈન છું અને હું જૈન છું કારણ કે હું હિન્દુ છું. આ ભારતીય પદ્ધતિનો સુંદર વિચાર છે. હું એક સાથે તેરાપંથી, સ્થાનકવાસી, શ્ર્વેતાંબર, જૈન તેમજ હિન્દુ હોઈ શકું છું. કારણ એ જ છે કે ભારતીય ચિંતન આ બધી જ વિવિધતામાં કોઈ વિરોધાભાસ નથી જોતું. આ એકની જ ભિન્ન અભિવ્યક્તિ છે. આ ભારતની પરંપરા રહી છે. પરંતુ આ ઊંડા મૂળ સાથેનું જોડાણ કમજોર પડ્યું તો વ્યાખ્યાઓ બદલાવા લાગે છે. પછી એક કથન શ થાય છે કે હું હિન્દુ છું પરતું જૈન છું, હું જૈન છું પરંતુ હું શ્ર્વેતાંબર છું, હું શ્ર્વેતાંબર છું પરંતુ હું સ્થાનકવાસી જૈન છું અને હું સ્થાનકવાસી જૈન છું પણ હું તો તેરાપંથી છું.