આ માટે હજુ વીસમી સદીના ઉત્તરાર્ધમાં (યાને એઈટીઝ એન્ડ નાઈન્ટીઝમાં) નેટ પ્રેક્ટિસની પીચ પૂરી પાડતા લગ્નપ્રસંગો (જેમાં બૂફે આવતા પીરસીને ઈમ્પ્રેસ કરવાની ભવ્ય પરંપરાનો લોપ થયો, પણ હજું ય ‘લસ્ટ એટ ફર્સ્ટ સાઈટ’ એમાં જ વઘુ થાય છે!) જ્યાં બનીઠનીને આવેલી આઈટેમ્સ જોવાનું આકર્ષણ મિષ્ટાન્ન કરતાં વઘુ હોય! અને તહેવારો! ફેસ્ટિવલ્સ ફક્ત ધાર્મિક- સામાજીક મહાત્મ્ય કે સંસ્કારવારસના પોપટપાઠ માટે નથી. સંકરાતની અગાસી, ઘૂળેટીનું આંગણું, દિવાળીની શેરી… અને નવરાત્રિ! ફ્રેન્ડશિપ ફનનો મેક્સિમમ ચાન્સ નવ-નવ રાતના ડાન્સંિગ મ્યુઝિકમાં ત્યાં જ મળે, એ મા શક્તિની મીઠી મહેરબાની! એમાં ય જેની મહેક હળવે હળવે હજુ ય નજીક આવે એટલે શ્વાસમાં કેલેન્ડર જોઈન ય આવે એવા કાઠિયાવાડી મેળા! ચકડોળ કરતા વઘુ આ ‘ચક્કર’માં ફરવાનું હોય! કૃષ્ણજન્મના વધામણા સાથે કૃષ્ણકર્મ કરવાનો ભાવ પણ પ્રગટે! મેળાની ભીડ તો બહુ ગમે, કારણ કે એક બીજા પાસે ઝપાટાબંધ ફરતો મિત્રોનો ફોરવર્ડેડ મૌખિક મેસેજ પહોંચે કે ‘એ આવે છે!’ તો સ્ટાઈલથી એની સાથે તારામૈત્રક કરતા, આઈસ્ક્રીમ કોન ચાટતાં, ધક્કામૂક્કીમાં એને બધાની હાજરીમાં ઘસાઈને સ્પર્શી લેવાય! અને પછી જે ખુમાર ચડે કોફી વિનાના કેફનો!