વૈશાલીએ ચીડમાં કૃપાને જોઈ. ફૅશનમાં કેવી અવ્વલ રહે છે ! ચહેરો ઝગઝગે છે, ભમ્મર પાતળી અને સીધી રાખી છે. કપડાં, સેન્ડલ, બૅક-પૅક, બધુંયે એનાં અવ્વલ હોવાની તરફેણમાં. આવી કૃપાને મોલેસ્ટેશન એટલે શું એ ખબર ન હોય એમ બને ? ઈમ્પોસિબલ. હોઠ ભીડીને વૈશાલી એની નોટમાં લખતી રહી. જવાબ નથી આપવો. પણ મુદ્રાથી ન રહેવાયું. કપાળ પર નાચતી લટને કાન પાછળ ધકેલી એણે કૃપાને ચોકસાઈથી પૂછ્યું :