‘ઘરનાં માણસ’ પોતાના માણસને જોવાની ક્રિયા છે - (પોતાના તો હવે કઈ રીતે કહી શકાય, શરીર જયાં અશરીર છે! ). પછીની  પંક્તિઓમાં આવતો ‘ડાયરો’ વધુ ધ્યાનાકર્ષક છેઃ