વિશ્વમાં સૌથી વધુ ગરીબો આજે ભારતમાં વસે છે.૪૨% ભારતીય ગરીબીરેખા નીચે જીવે છે.ભારતના ૮ રાજયોની ગરીબીનું સ્તર અફ્રિકાના ૨૬ સૌથી ગરીબ રાષ્ટ્રો કરતા પણ વરવું છે. ભારતમાં દર ૧૫ સેકન્ડે એક બાળક કુપોષણથી મૃત્યુ પામે છે.૪ લાખ બાળકો દર વર્ષે જન્મ થવાના ૨૪ કલાકમાં મૃત્યુ પામે છે ૯૦% બાળામરણ નિવારી શકાય છે,છતાં તંત્ર અને ગરીબો જાણે લાચાર છે.વિશ્વમાં ઓઉ વજન ધરાવતા ૪૬% અમે કુપોષણથી પીડાતા ૩૩% બાળકો ભારતીય છે.બાંગ્લાદેશ કરતાં ભારતનો બાળમૃત્યુદર ઊચોં છે વિશ્વમાં સ્ત્રી ભ્રુણહત્યાના સૌથી વધુ કેશ ભારતમાં નોધાય છે. એચઆઈવી એઈડસથી મૃત્યુ પામનારાઓમાં આફ્રિકા પછી ભારતનો વિશ્વમાં દ્રીતીય ક્રમ આવે છે.આઝાદીના ૬૩મા વર્ષે આપણે ફરિજીયાત શિક્ષણનો કાયદો કરવો પડે છે.કારણ કે અમેરિકાની કુલ વસ્તી કરતાં વધુ અંદાજે ૪૦ કરોડ નિરક્ષરો ભારતમાં વસે છે.પહેલા ધોરણમા પ્રવેશનારાં ૫૦% બાળકો પાચમાં સુશી પહોચતા નથી.૧૦માં ધોરણ સુધી ડ્રોપઆઊટ રેટ ૬૦%થી વધી જાય છે સામા પક્ષે વિચિત્રતા એ છે કે ભારતમાં નોધાયેલા બેકારોની સંખ્યા ૧૫ કરોડથી વધઆરે છે ગ્રેજ્યુએશનની ડિગ્રી મેળવનારા ૧૫% બેકાર છે.ભારતની યુનિવર્સિટીઓમાં રોજગારલક્ષી કવોલિટી એજ્યુકેશનનો સદંતર અભાવ વર્તાય છે. ભારતને આજની તારીખે ૬ લાખ ડોકટર,૧૫ લાખ એન્જિનિયર,૨ લાખ ડેન્ટલ સર્જન અને ૩૦ લાખ નર્સની જરૂરીયાત છે પરંતુ આ શિક્ષણ આપવાની સુવિધા જ નથી. નોલેશ કમીશનના સત્તાવાર અહેવાલ અનુશાર ૧૫૦૦ યુનિવર્સિટીઓની જરૂરિયાત સામે માત્ર ૩૭૦ યુનિવર્સિટી ઉપલબ્ધ છે.મેડિકલ કાઊન્સિલનાં કૌભાંડોમાં દેનિયામાં પ્રથમ નંબર ધરાવનાર આ દેશમાં ૭૦% થી વધુ લોકોને આરોગ્ય સંભાળની જરૂર છે,પરંતુ માંડ ૨% લોકો જ હેલ્થ ઇન્શ્યોરન્સ ધરાવે છે. પ્રત્યેક પાચમો ભારતીય ડાયાબીટીક છે.ટીબીથી વિશ્વમાં સૌથી વધુ મોત દ્રિતીય ક્રમે ભારતમાં થાય છે,છતાં ભારતમાં આરોગ્ય ક્ષેત્રની સતત ઉપેક્ષા થતી રહે છે.અમેરિકામાં દર ૧૦હજાર વ્યક્તિદીઠ ૨૫૦ ડોકટર છે,જયારે ભારતમાં ૫૦ નો રેશિયો પણ બેસતો નથી .ભારતમાં એક તરફ બેકારી છે,જયારે બીજી તરફ કેળવાયેલા પાઈલટસ,એરહોસ્ટેસ,મેનેજરો,એકિઝક્યુતિવ્સ મળતા નથી.સર્વિસ અને હિસ્પિટાલિટી ક્ષેત્રથી માંડીને રિટૅલ ક્ષેત્રમાં ટ્રેઈન્ડ મેનપાવર મળતો નથી.