આપણું શરીર રોજ રોજ સતત આપણને કશુંક કહેતું જ રહે છે. થોડોક સમય વીતે એટલે મોટું આંતરડું કશુંય બોલ્યા વગર શાન્ત અણસારા મોકલીને કહે છે : ‘હવે તું બધાં કામો પડતાં મુકીને, સંડાસ તરફ ચાલવા માંડ.’ ઘણા લોકો એ અણસારાનો અનાદર કરીને કામમાં રોકાયેલા રહે છે. આમ કરવું એ મોટા આંતરડાનું અપમાન છે. આ જ રીતે આપણને તરસના, ભુખના, થાકના, અપચાના, માથાના દુખાવાના અને પેટ ભારે હોવાના અણસારા મળે છે. એ અણસારા એ આપણને શબ્દોના માધ્યમથી કે કમ્પ્યુટર દ્વારા મળતા હોત તો આપણી સમજમાં ઝટ આવી જાત. પ્રકૃતીના અણસારા સાવ બોલકણા નથી હોતા. એ જ રીતે કોઈ ખોટું કામ કરતી વખતે પણ માંહ્યલાના અણસારા મળે છે. પ્રકૃતીના આવા સુક્ષ્મ અણસારા, એ તો માંહ્યલાએ મોકલેલા અણસારા ગણાય. આવા અણસારાની અવગણના કરવી એ પણ એક પ્રકારની ‘નાસ્તીકતા’ ગણાય. ‘તબીયત સારી છે’ એમ કહેનાર વાસ્તવમાં કહી રહ્યો હોય છે કે : ‘ભગવાનની કૃપાથી તન, મન અને માંહ્યલાને શાન્તી છે.’