રાધાજી ગોકુળના યાદવ વૃષભાનુની પુત્રી. તે ભગવાન શ્રીકૃષ્ણને ખૂબ જ પ્રેમ કરતી. રાત દિવસ તેમનું જ ચિંતન કર્યા કરતી. મથુરાના રાજા કંસને જ્યારે જાણ થાય છે કે દેવકીનું આઠમું સંતાન ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ છે ત્યારે તે ભયથી બેબાકળો બની જાય છે. તે શ્રીકૃષ્ણને મારવા મથુરા બોલાવે છે. આ કામ તે અક્રુરજીને સોંેપે છે. અક્રુરજી ગોકુળમાં આવે છે. શ્રીકૃષ્ણને તે કંસનો સંદેશો સંભળાવે છે. શ્રીકૃષ્ણ જાણે છે કે અક્રુર આ કામ માટે ગોકુળમાં પધાર્યા છે. એમ જાણી શ્રીકૃષ્ણે મારામાં કંસને મારવાનું સામર્થ્ય છે. તેમ જણાવતા હોય છે. તેઓ તેમના ચક્રના ચિહનવાળો જમણો હાથ લંબાવી અક્રુરજીને ભેટે છે. શ્રીકૃષ્ણ બલરામ તથા અક્રુરજી મથુરા જાય છે. ગોકુળ તેમના શોકથી વ્યથિત થઇ જાય છે. નંદ, યશોદા, જમુુનાજીનાં જળ, કદંબ વૃક્ષનાં પાન, ગોપીઓ, બાળકો, ગાયો શોકાતુર થઇ જાય છે. તમામ દેહસુધ વિસરી જાય છે. જાણે તમામનો પ્રાણ ચાલ્યો ગયો ન હોય તેમ બધા ફરવાં લાગ્યાં.