અસંખ્‍ય જીવો મનુષ્‍ય દેહ પૃથ્‍વી પર આવ્‍યાં અને ગયાં પરંતુ પૃથ્‍વીના લાખો વર્ષના આયુષ્‍યકાળમાં પોતાની ચેતનાને પ્રજવલિત કરી ખુદ જલીને દુનિયાનો પંથ અજવાળનારો પ્રતિભાઓ આંગળીના વેઢે ગણાય તેટલી જ અવતરી છે. જેણે દરેક વખતે જનમાનસના બંધિયાર પણાને તોડવા વિધ્‍વંસકનું કડવું કર્તવ્‍ય બજાવ્‍યું છે. હિન્‍દુ માયપોલોજીએ બ્રહ્માને પૃથ્‍વીના સ્‍થપિતા (જનરેટર), વિષ્‍ણુને સંચાલક (ઓપરેટર) અને શિવને ‘સંહારક’ (ડિસ્‍ટ્રોયર) ગણાવ્‍યાં છે. નવસર્જનની પૂર્વશરત જેવા વિનાશનું અપ્રિય અને કપરૂ કાર્ય કરનારા શિવ હિન્‍દુઓના તેત્રિસ કરોડ દેવ-દેવીઓમાં ‘મહાદેવ’ છે અને આવા અપજશ દેનારા કર્તવ્‍યને માથે લઇ બેસવાનું ભોળપણ દાખવીને જ ‘ભોળાનાથ’ કહેવાયાં છે. શિવ ક્રાંતિ-દૃષ્ટા છે, પયગંબર છે. ઓશોના મતે તે જે કહેશે એ પણ ‘આગ’ હશે તેથી જો જલીને રાખ થવાની તૈયારી હોય તો જ શિવને સમજવાની શરૂઆત કરજો. વળી જલશો નહિ… મિટશો નહિ તો નવજીવન પ્રાપ્‍ત કઇ રીતે કરશો ?