છતાં પણ એમનો સાધનાપથ તદ્દન સરળ હતો એવું નથી માનવાનું. સાધનાના અનુષ્ઠાન દરમિયાન આવનારા વિક્ષેપો બાહ્ય અને આંતર બંને પ્રકારના હોય છે. આંતર વિક્ષેપો તો મહર્ષિનું મનોબળ મક્કમ અને મજબૂત હોવાથી એમને માટે અસંભવ હતા, પરંતુ બાહ્ય વિક્ષેપો પર એમનું પૂરેપૂરૂ નિયંત્રણ ન હતું, અને ક્યાંથી હોઈ શકે ? એ બાહ્ય વિક્ષેપયુક્ત વાતાવરણ સાધારણ હોવા છતાં હતું એની ના નહિ. એક તો એકદમ નાની ઉંમર, ત્યાગી તથા તપસ્વીનો વેશ, મોટા ભાગનું અખંડ મૌનવ્રત, એકાંતસેવન, અનાસક્ત અસાધારણ જીવનવ્યવહાર ને મુખમંડળની અદ્ ભુત કમનીયતા ને કાંતિ, એ સૌને લીધે એમના પ્રત્યે કેટલાકને આકર્ષણ થવા માંડ્યું : કેટલાક એમની સાથે પ્રેમમય વ્યવહાર કરવા લાગ્યા, તો બીજા કેટલાકે એમની અયોગ્ય આલોચના, નિંદા તેમ જ મશ્કરી કરવાનું શરૂ કર્યું. સાચું કહીએ તો બીજા વર્ગના લોકોની સંખ્યા વિશેષ હતી. દૈવી સંપત્તિની સરખામણીમાં આસુરી સંપત્તિનો વિસ્તાર વધારે દેખાય છે ને તિરુવણ્ણામલૈ પણ એના અપવાદરૂપ ન હતું. મહર્ષિનો આદર કરનારા ઓછા હતાં; એમની અવહેલનામાં આનંદ માનનારા વધારે. એમને મિત્રભાવે નીરખવા કરતાં અમિત્રભાવે અથવા દ્વેષ દૃષ્ટિએ દેખનારાની સંખ્યા વિશેષ હતી. એમાં એમને દોષ દેવા જેવું પણ કશું નથી લાગતું. એ એમની પાશવી પ્રકૃતિથી પરવશ હતા. એમની પોતાની ભૂમિકા ઘણી નીચી કક્ષાની હોવાથી, આધ્યાત્મિક અભ્યુત્થાનના જે અલૌકિક આકાશની અંદર મહર્ષિ ઉડ્ડયન કરી રહેલા એનું અનુમાન પણ એમનાથી નહોતું થઈ શકે તેમ. એમની પૂર્વગ્રહયુક્ત પામર દૃષ્ટિ આધ્યાત્મિક સમુન્નતિનાં ક્ષિતિજોને પાર કરીને મહર્ષિએ જેમાં સ્થિતિ કરેલી એ આત્માના અક્ષય આલોકને નહોતી ઓળખી શકે તેમ. મહર્ષિની અસાધારણતાનો અંદાજ એમને ના આવી શક્યો. અને.... જે હકીકત રમણ મહર્ષિના સંબંધમાં લાગુ પડે છે તે શું અધ્યાત્મપથના બીજા પ્રવાસીઓને લાગુ નથી પડતી ? સંસારના મોટા ભાગના સંતો અથવા સાધકો કે શ્રેયાર્થીઓના સંબંધમાં એવું જ બન્યું છે. આરંભમાં અને કેટલાક સંજોગોમાં તો અંતકાળ સુધી એમની નિંદા કરવામાં આવી, એમને ત્રાસ આપવામાં આવ્યો અને એમની અનેકવિધ અવજ્ઞા થઈ. પ્રશસ્તિ, પૂજા અને પ્રતિષ્ઠાનો પુરસ્કાર તો પાછળથી મળ્યો––ખૂબ જ પાછળથી, ને કેટલીકવાર તો શરીર શાંત થયા પછીથી. પોતાના જીવનકાળ દરમિયાન જ અને એ પણ આરંભથી તે અંત લગી જેમને સમાજના સેવાભાવ, સત્કાર તેમ જ સન્માનનું સૌભાગ્ય સાંપડ્યું હોય એવા સંતો કે સત્પુરૂષો આંગળીને વેઢે ગણી શકાય એટલા કે એના કરતાં પણ ઘણા ઓછા હશે. માનવ ને માનવસમાજ જ્યાં સુધી સદ્ બુદ્ધિ સંપન્ન, સાત્વિક, શીલવાન ને સંસ્કારી ના બને અને આધ્યાત્મિક વિકાસમૂલ્યોને ઓળખતાં ના શીખે ત્યાં સુધી પરિસ્થિતિ એવી જ પ્રતિકૂળ કે કરૂણ રહેવાની.