એક વાર નાયિકાને ધરતી અને આકાશ નજીક લાગે છે, પછી તો એ ઊભી થઈને આ નજીક દેખાતા સ્વર્ગમાં જાય છે. સ્વર્ગની થોડી વાત પણ કવિતામાં આવે છે, તો નરસિંહ અને મીરા જેવા ભક્તોને જોવાની નાયિકાની ઈચ્છા પણ વ્યક્ત થઈ છે. ત્યાં તો એને રાધાવર સાક્ષાત ભગવાન જ મળી જાય છે! પછી તે નાયિકાને આખું સ્વર્ગ બતાવે છે, પાછી ફરતી નાયિકાને ઈશ્વર રોકે પણ છે, પણ નાયિકા તો પોતાના બાકી કામો ભગવાનને ગણાવી ધરતી પર પાછી ફરે છે. પાછી આવેલી તે સ્ત્રીને હરિને કોચવાતા મૂકીને આવ્યાનું દુઃખ પણ થાય છે. અહીં ભાષાની મીઠાશ, સાવ સાદી અને તળપદી ભાષામાં એક ભક્તહ્રદયને આપણી પાસે ખુલ્લું મૂક્યું છે. છેલ્લી કડીમાં કવિ જે વાત કરે છે તે આખી ભક્તિનું રહસ્ય આપણી પાસે ખોલી આપે છે.