પણ વિધીએ વિધાનો કંઈ વસમા જ લખ્યાં હશે! હવે તો રાધાજીની પણ ખાસ્સી ઉંમર થઈ ગઈ. હવે ક્યાં સુધી આવી રીતે રહેવું? અને એક દિવસ ગુપચૂપ રીતે તે નીકળી ગયાં. ચાલતા ગયાં…બસ ચાલતા જ ગયાં! માઇલોના માઇલો સુધી પદયાત્રા જારી રાખી. અંતે દ્વારિકાથી કોંસો દુર પૂર્વમાં આવીને એક ઠેકાણે વસવાટ કર્યો. પણ હાય રે હાય…પ્રાણ તો દ્વારિકામાં જ હતો ને! મન, હ્રદય, ચેતન બધું જ માત્ર ‘કૃષ્ણ-કૃષ્ણ’ પોકારવા લાગ્યું.