હું એમને ત્રણેક પ્રકરણો આગોતરાં મોકલતો હતો.પણ એને એટલી બધી હદ સુધી ખાનગી રાખતા હતા કે તેમનાં પત્ની કલાબહેન ‘કુંતી’ના ચાહક થઈ ગયાં હોવા છતાં એમને એ વાંચવા ના આપતા. એટલે હું જ્યારે કોઈ પણ કારણોવશાત હરકિસનભાઈ સાથે ફોન પર વાત કરતો હોઉં ત્યારે, વાત પૂરી થયે, કલાબહેન ફોન ઉપર આવે અને મારી સાથે પ્રશંસાત્મક ટોનમાં વાત કરે. એક વાર મહુવામાં એમની ષષ્ટિપૂર્તિની ઉજવણી વેળા અમે સૌ લકઝરી બસમાં સાથે જતા હતા અને કલાબહેન મારી સાથે આવી વખાણની વાતો કરતા હતા ત્યારે મેં હરકિસનભાઈને મજાકમાં કહ્યું : ‘નોટ કિયા જાય, મી લૉર્ડ ! હવે પુરસ્કાર વધારી આપજો.’ તો એ તડ દઈને બોલ્યા : ‘બૈરાંઓને તો ’કુંતી’ ગમે જ છે, એમાં શું ? મરદોને ગમાડો ત્યારે મરદ કહીશ.’