એક બીજી સરસ વાત કહી છે કે સ્ત્રીને બધી વાતે બાંધો છો કેમ? અને એમણે કહ્યુ છે કે માત્ર સ્ત્રી જ શું કામ? બધાએ સ્વતંત્ર હોવુ જ રહ્યુ. પણ, ના, આપણને સમજાવે છે કે આમ કરાય આમ ન કરાય, આવું ન લખાય, કોઈ વાંચે તો કેવું લાગે? અને એમણે સરસ કહ્યુ છે કે કોઈ વાંચે એટલા માટે તો લખ્યુ છે... કોઈને કેવું લાગશે, 'લોકો' શું વિચારશે... અરે, યાર, આપણી જિંદગી જીવવા એ લોકો તો આવતા નથી, તો એમના વિચારવા કે કહેવાથી શું ફર્ક પડવો જોઈએ? અને કેમ ફર્ક પડવો જોઈએ? એમણે કહ્યુ છે કે સ્ત્રી પ્રસિધ્ધિ માટે નથી લખતી, કારણ કે એને ૧૧ વર્ષની હોય ત્યારથી જ ખબર હોય છે કે કોણ એને જુએ છે ને મહોલ્લા અને શેરીમાંથી કોને એનામાં રસ છે, અને એ સરસ અને સાચી વાત છે આપણી આસપાસ જીવાતી, એમણે એક બીજી વાત કહી છે કે મોટાભાગની સ્ત્રીઓને પતિ સાથે હોય એટલે કમાન એમના હાથમાં સોંપી દેવી ગમે છે, એ ડ્રાઈવ નથી કરતી અને પર્સ નથી લેતી, પણ જ્યારે કંઈ ખરીદવું હોય અને પતિ ના પાડે ત્યારે એને થાય છે કે નેક્સ્ટ ટાઈમ પર્સ લઈને જઈશ! આ વાત ભલે નાની અને મજાક લાગે પણ સત્ય છે, કેમ એ લોકોને નથી ખરીદવા દેતા જે એમને લેવું છે, અને પછી એ જ સ્ત્રી થોડી લઘર-વઘર ફરે એટલે કેમ તરત કહે છે કે આજે કેમ આવી ફરે છે? કેમ છે આમ? કેમ? અમુક લોકો પોતાના વિચારો કેમ નથી બદલી શકતા? કેમ દોસ્તના ખભે હાથ મૂકીને ઉભેલી કે મિત્રને ઘણા સમય પછી મળે તો એને ભેટતી છોકરી કે સ્ત્રીને બધા જોઈ રહે છે? કેમ એવા લોકો સ્વીકારી શકતા નથી કે નારી પણ નર જેવી જ છે, કેમ એને ક્યાં ન જવું, કોને ન મળવું, કેવું ન પહેરવું, એ બધું એની આસપાસના લોકો નક્કી કરે છે? કેમ? આ બધા સવાલોના જવાબો જે દિવસે મળ્યા અને જો આનાથી પણ જો થોડી સ્થિતિ સુધરી તો બેડો પાર સમજવો... અને એમણે એક બીજી વાત કહી છે સ્ત્રી માટે પણ લાગુ બધાને પડે છે, મોટાભાગના સફળ લોકોની સાથે કોઈ એવી ઘટના બની હોય છે જે એમને હચમચાવી મૂકે છે અને એ લોકો નક્કી કરે છે કે હવે તો આમ નહીં ને આમ જ! વિચાર કરી જુઓ એની પર, શક્ય છે કે બધા કહેશે નહીં પણ હશે તો એવુ જ...