વિભાકર સાથે વાત પૂરી થઈ કે તરત ભાસ્કરે બાજી સંભાળી લીધી. અધિકૃત સમાચાર સાંભળ્યા પછી શાલિની, અલકા અને ભાવિકાએ સાથો સાથરડવાનું શરૂ કરી દીધું. બિચારાં કાશીબા પોતે રડતાં હતાં અને આ ત્રણેયને સંભાળવાની જવાબદારી નિભાવતાં હતાં. આદિત્યની સાથે હરિવલ્લભદાસ બંગલામાં આવ્યા ત્યારે શાલિની તેમને વળગી પડી. અત્યાર સુધી આંસુને રોકવા માટે હરિવલ્લભદાસે ખૂબ મહેનત કરી હતી પણ એમને વળગીને દીકરીએ રડવાનું શરૂ કર્યું ત્યારે એ પોતાની જાત પર કાબૂ રાખી શક્યા નહીં. એ પણ ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડવા લાગ્યા. ‘એમને રડી લેવા દો.’ વડીલ તરીકે જિતુભાઈએ આદિત્ય અને ભાસ્કરને સૂચના આપી. 'મનમાં ભરાયેલો ડૂમો ઓગળી જવા દો. થોડીવાર રડશે તો મનનો ભાર હળવો થશે..' એમણે આવું કહ્યું એટલે એ તરફ જતા બંને ભાઈઓ અટકી ગયા. અલકા અને ભાવિકા પણ સસરા અને નણંદની સાથે રૂદનમાં જોડાઈ ગયાં હતાં.