વિચાર કરો કે તમે મુંબઈ, અમદાવાદ, સુરત કે વડોદરા કે ગમે ત્યાં રહેતા હો અને તમને તમારા ઘરમાંથી કાળી રાતે કાઢી મૂકવામાં આવે તો? તમારી સામે જ તમારા માતા કે પિતાની કતલ કરવામાં આવે તો? આ વિચાર જેટલો ખોફનાક લાગે એનાથી વધારે કરપીણ સ્થિતિ કાશ્મીરના પંડિતો ભોગવી ચૂક્યા છે. જાન બચાવવા ઘર રેઢાં મૂકીને ભાગવું પડ્યું. વષોર્થી જે તમારી જન્મભૂમિ-કર્મભૂમિ રહી હોય એને છોડીને જવું પડે એની વ્યથા સગી માથી જુદા પડવા જેટલી જ અકારી લાગે. ૧૯૯૦ના દશકમાં જેમની સંખ્યા ૧.૬૦ લાખથી વધુ હતી એ કાશ્મીરી પંડિતોની સંખ્યા ૨૦૧૬ની ગણતરી પ્રમાણે ૨૭૬૪ સુધી સીમિત થઈ ગઈ. આંકડામાં અણી ફૂટે ત્યારે આંખોમાં આંસુ ફૂટતાં વાર નથી લાગતી. બેફામસાહેબનો શેર આવા પંડિતોની વ્યથા બયાં કરવા પૂરતો છે...