ચંપકલાલની પત્નીએ ઘણી વાર સમજાવવાની કોશિશ કરી કે ‘એક હાથે તાળી ન પડે પછી વિરોધ થાય તો શું? રોજ મરે તેને કોણ રડે? તમે સાચા હોવ તો ખોટા ઉધામા મૂકી દો ને ! અને હાથી પાછળ તો કૂતરા ભસ્યા કરે. હાથે કરીને હોળીનું નાળીયેર શું કામ બનો છો? ગઈ તિથિ તો જોશી પણ ન વાંચે ને તમે જૂનું બધું ભેગુ કરીને યાદ કરો છો – મૂકોને વિરોધની વાતમાં પૂળો.’ પણ ચંપકલાલ જેનું નામ, એ વિરોધની વાત જ કૂટ્યા કરતા ને કપાળ કૂટ્યા કરતા. એક ગ્રંથી ઘર કરી ગયેલી, મનની અંદર એક જ વિચાર ઘોળાતો હતો કે આ વિરોધ મારો પીછો નથી મૂકતો. જો એ કેડો મૂકી દે તો બેડો પાર થઈ જાય, નડતર જાય તો જીવન જીવવા જેવું થઈ જાય, ને આજે તો આખો દિવસ એણે આ વિચારની જ પ્રદક્ષિણા કર્યા કરી. રાત્રે પણ એણે સૂતા પહેલા ગેબી શક્તિ આપવા માટે ભગવાનને ખૂબ આજીજી કરી ને પછી એ સૂઈ ગયા.