બપોરના બાર વાગ્યા હતા. હું મારા ઓપીડીનાં કામમાં વ્યસ્ત હતો. દરરોજ લગભગ 120 જેટલા દર્દીઓને જોવા પડતા હોવાના કારણે અમે અત્યંત વ્યસ્તતા અનુભવતા હોઈએ છીએ. દરરોજ મશીનની માફક અમારું કામ ચાલતું હોય. બાળ-દર્દીઓને તપાસવા, એમના રિપોટ્સને જોવા, દવા લખી આપવી, ખોરાકથી માંડીને દવા વિશે સમજાવવુંઃ એમ ઢગલોએક કામ ક્રમબદ્ધ ચાલતાં હોય.