સવારમાં ઘણીવાર ભાઈ ચા કરતા હોય ત્યારે હું પાણી ભરતી. અને ત્યારે રસોડાના બારણાની બહાર સામેના છાપરા પરથી દેખાતા આંબાના ઝાડ પર નજર હોય (એમ મને લાગતું – કદાચ એમની નજર તો મધુવનમાં તપ કરતા ધ્રુવ પર કે ગંગાકિનારે બાણશય્યા પર સૂતેલા શ્રી ભીષ્મપિતામહ પર જ સ્થિર થતી હશે) ને ભાઈ ગાય : योSन्तः प्रविश्य मम वाचमिमां प्रसुप्तां….. અને સાથે હું રોજ ગાતી. ભિષ્મસ્તુતિ ગાવા પહેલાં ननयवरन જાણે જુદી રીતે એ પુષ્પિતાગ્રા છંદ ગાય અને પછી इतिमतिरुपकल्पिता वितृष्णा… શરૂ કરે. ભણવામાં તો છંદ ઘણાં વર્ષો પછી આવ્યાં પણ મને ત્યારે એ નવું ન હતું. આમ, પૂ.ભાઈના સાંનિધ્યમાં કેટલુંય જ્ઞાન (સમજ) આપોઆપ આવ્યું હશે. સવારમાં જ્યારે ભાઈ ભીષ્મસ્તુતિ કે ધ્રુવસ્તુતિ તેમના ભાવવાહી કંઠમાં ગાતા હોય ત્યારે ભાઈના મોઢાના ભાવમાં પણ ભીષ્મપિતામહ અને ધ્રુવનાં જ દર્શન થતાં એવું હું અનુભવતી અને આજે પણ અનુભવું છું.