હું જે આટલો બધો ધરખમ ફેરફાર ઈચ્છુ છું તે વારંવાર મારું આટલા વર્ષોથી ચાલી રહેલું કાર્ય માંગી રહ્યું છે એની સાથે સુસંગત છે. એબ્રાહમિક ધર્મોની જે “ઈતિહાસ- કેન્દ્રીયતા”ની માન્યતા છે જે એમને એવો દાવો કરવા પ્રેરે છે કે માત્ર મધ્ય પૂર્વમાં થયેલા પયગંબરો કે મસીહાઓ જ માનવીય દુર્દશાનું નિરાકરણ કરવા સક્ષમ છે. અન્ય બધાં જ ઉપદેશો અને આચરણો આ ખાસ વિશિષ્ટ ઈતિહાસ સાથે સુમેળ સાધે એ આવશ્યક છે. એની સામે ધર્મિક પરંપરા-હિન્દુ, બૌદ્ધ, જૈન કે શીખ ધર્મો- આટલી અબાધિત રીતે અને એકમાત્ર એક ચોક્કસ ઈતિહાસ-આધારિત બીના ઉપર અવલંબિત બિલકુલ નથી. આ ધર્મિક લવચીક્તા (બાંધછોડ) પાયાથી બહુમતવાદને શક્ય બનાવે છે જે “ઈતિહાસ-કેન્દ્રીય” વિભાવનાઓમાં પાંગરવું શક્ય નથી, ખાસ કરીને જે હજી સુધી સમજાયું છે એ ઉપરથી તો એવું જ જણાય છે. (વધું વિસ્તૃત સ્પષ્ટીકરણ અને એબ્રાહમિક ધર્મની “ઈતિહાસ-કેન્દ્રીયતા” અને “ધર્મિક અભિગમ” વચ્ચે સરખામણી માટે મારું પુસ્તક “બિઈંગ ડિફરન્ટ” જુઓ).