અહીં હું ભણતર એટલે કેવળ શાળા કોલેજની ઉપાધિ લેવાની વાત નથી કરતો. કારણ આવી ઉપાધિઓ તો ધનલોભી શિક્ષકો વગર ભણે પણ અપાવી શકે છે. મારી દ્રષ્ટિએ જે જીવન નિર્વાહમાં મદદરુપ થાય, જેનાથી સમાજમાં તમારી ગણના થાય અને જે શિક્ષણથી તમે સમાજની આબરુ વધારો એવી આવડત કેળવવી એ જ સાચું ભણતર છે.એ જ સાચું શિક્ષણ છે. આ સંગીત અને નૃત્યની હરીફાઇની જેમ જ રમત ગમતની કે લશ્કરી તાલીમની સ્પર્ધા ટીવ્ી ઉપર કેમ પ્રસારતિ નથી થતી ? શા માટે “ર્વ્લ્ડ ઓલિપીકમાં” ભાગ લેવા ભારતના ખેલાડીઓને પ્રોત્સાહન નથી મળતું ? મારું કહેવું એ નથી કે આવી કોઇ પ્રવૃિ ત્ત થતી જ નથી પણ સંગીત અને નૃત્યના હરીફોમાં જે પ્રથમ સ્થાન મેળવે છે તેમને બોલીવુડ તરફથી લાખોના કોટ્રાકટ મળે છે જયારે સરહદ ઉપર જીવને જોખમે લડી વીરતા બતાવનાર સૈનિકો કેવળ એક બે ચંદ્રક આપી રીઝવવામાં છે. આવું શાથી? અને તેમને આવા ચંદ્રક આપતા પ્રધાનો લોકોને લુંટીને ધનના ઢગલા એકઠા કરે છે.મારી દ્રષ્ટિએ તો જે વ્યકિત પોતાની અને સમાજની ઉન્નતિ ઉપર લક્ષ આપે ” કેવળ ધનના ઢગલા પ્રત્યે નહીં” તે જસાચો લક્ષાધિ પતિ છે અને જેની કરોડ રજજુ શારીરિક શ્રમ કરતાં નંદવાઇ ન જાય તે જ સાચો કરોડાધિપતિ છે. આટલું લખ્યા પછી મનેતો એમ લાગે છે કે ધર્મનો પ્રચાર કરતા સાધુઓ અને શિક્ષણ આપતા શિક્ષકો અર્થાત બા્રહ્મણ વર્ગ , રાજય ચલાવતા નાલાયક અને નફફટ નેતાઓ અર્થાત ક્ષત્રિય વર્ગ ,લુચ્ચાઇ અને છેતરપીંડી કરતો વ્યાપારી અર્થાત વૈશ્ય વર્ગ, અને પોતાનો સ્વાર્થ સાધવા લાંચ રુશ્વતથી કામ ચલાવતો આમ વર્ગ અર્થાત ક્ષુદ્ર વર્ગ આ બધા જ વર્ગો “ધર્મ ક્ષેેેત્રેેે કુરુ ક્ષેેેત્રેેે” એટલેકે ફરજની અને કર્તવ્યની અગત્યને ગૌણ ગણી “યથા ઇચ્છસિ તથા કુરુ” એટલે જેને જેમ ફાવે તેમ કરે છે.