ભારત ગામડાઓનો બનેલો દેશ કહેવાય છે. જગતભરમાં ક્યાંય જેનો જોટો ન જડે એવી ગુજરાત, સૌરાષ્ટ્ર અને કચ્છની ભાતીગળ ગ્રામ સંસ્કૃતિ છે. ઠેરઠેર રખડી રઝળીને ગામડાઓની ધરતી ખુંદીને હોંશિયાર- અનુભવી બનેલા માણસ માટે કહેવાય છે કે ‘એણે ગામોગામના ભૈ પાણી પીધા છે.’ ગામ શબ્દ સંસ્કૃત ‘ગ્રામ’ ઉપરથી ઉતરી આવ્યો છે. ભગવદ્ગોમંડલ નોંધે છે કે શહેર અથવા નગરથી નાનું ગામડું, જ્યાં કેટલાક ઘર અને થોડીક વસતી હોય એવું ઠેકાણું. જ્યાં ઘણા થોડા ઘર અને થોડા માણસની વસતી હોય તે ગામડું કહેવાય છે. જરા વધારે વસતી હોય તે જગ્યાને ગામ કહે છે. ગામ એ શબ્દનો અર્થ સાધારણ રીતે લોકોને રહેવાનું સ્થાન થાય છે. ગામને વખતે ‘કસબો’ પણ કહે છે. ગામડામાં તો થોડા ઘર અને ફળિયા હોય છે, પણ ગામ કે કસબામાં તો ઘણા ઘર અને ફળિયાં હોય છે. ગામડાંની ઓળખ ડૉ.જગદીશ ત્રિવેદી કાવ્ય દ્વારા આ રીતે કરાવે છે.