મૂક-બધિરોને ન્યાય અપાવવા માટે જ્ઞાનેન્દ્રએ સૌથી પહેલા મધ્યપ્રદેશના પોલીસ અધિકારીઓનો સંપર્ક કર્યો. પોલીસની કાર્યશાળામાં જઈ જઈને પ્રેઝન્ટેશન આપવાનું શરૂ કર્યું. પોતાના પ્રઝન્ટેશન થકી જણાવ્યું કે મૂક-બધિરોને પણ ન્યાયની જરૂર પડે છે. કોઈ પણ મૂક-બધિર પોલીસ સ્ટેશન આવે છે ત્યારે તેની ફરિયાદને સાંકેતિક ભાષામાં સમજવા માટે તે હંમેશાં ઉપલબ્ધ રહેશે. જ્ઞાનેન્દ્રનો આ પ્રયાસ સફળ રહ્યો. ધીમે ધીમે રાજ્યની સાથે સાથે બિહાર અને રાજસ્થાન પોલીસ પણ મૂક-બધિરની ફરિયાદ નોંધવા માટે તેમની સેવાઓ લેવા માંડી. પોતાના પૈસા ખર્ચીને જ્ઞાનેન્દ્ર જતા હતા. આ દરમિયાન જ્ઞાનેન્દ્રએ કાયદાનો અભ્યાસ પણ પૂરો કરી લીધો. એલએલબી અને એલએલએમ કર્યા પછી તેઓ કોઈ ફી લીધા વિના મૂક-બધિરો માટે કેસ લડવા માંડ્યા. જ્ઞાનેન્દ્રએ મૂક-બધિરો માટે અલગ પોલીસ સ્ટેશનની માગણી શરૂ કરી. સતત બે વર્ષ સુધી પ્રદેશના ગૃહમંત્રી અને પોલીસના વડા અધિકારીઓને સમજાવતા રહ્યા અને અંતે 2002માં દેશનું પહેલું મૂક-બધિર પોલીસ સ્ટેશન ખૂલ્યું. ઇંદૌરના તુકોગંજ સ્ટેશનમાં અલગથી મૂક-બધિર પોલીસ સ્ટેશન શરૂ કરવામાં આવ્યું. અહીં મૂક-બધિર સાંકેતિક ભાષામાં પોતાની ફરિયાદ નોંધી શકે છે. પહેલા જ દિવસે ઇંદૌરના એક મૂક-બધિર દંપત્તિએ ફરિયાદ નોંધાવી કે તેમના મકાન પર કેટલાંક અસામાજિક તત્ત્વ કબજો કરીને બેસી ગયાં છે. પોલીસે તત્કાળ એક્શન લઈને મકાન ખાલી કરાવીને ફરિયાદકર્તાને ઘર પાછું અપાવ્યું. મૂક-બધિર પોલીસ સ્ટેશનમાં આજ સુધીમાં 256 એફઆઈઆર નોંધાઈ છે, જ્યારે 2000 કરતાં વધારે ફરિયાદોનું નિરાકરણ સ્ટેશન સ્તરે જ થઈ ગયું છે. આ પોલીસ સ્ટેશનની સફળતા પછી સતના, રીવા અને જબલપુરમાં તેની શાખાઓ શરૂ કરવામાં આવી છે.