આઠ વર્ષ વિતિ ચૂક્યાં હતાં, છતાં સુરેશ એકપણ વખત માતા-પિતાને મળવાં આવ્યો ન હતો, આવાં જ સંજોગો વચ્ચે નાથુંભાઈ બિમાર પડ્યાં, ભયંકર બિમાર, ખાટલાંમાંથી ઊઠી શકવાની પણ હિંમત ન હતી, સ્વાતિ અને અલ્પાબહેન તમામ કોશિશ કરી ચૂક્યાં હતાં, પણ નાથુંભાઈ બેઠા થવાંનું કે સાજા થવાંનું નામ પણ લેતાં ન હતાં, તમામ વૈધ હકીમને બતાવી દીધું, ધણાં ભગતભૂવા, દોરા-ધાગા કરાવ્યા, પણ કંઈ ફેર ન પડ્યો.