તો પછી, પ્રગતિશીલ, પૈસાદાર, સફળ લોકોનું વર્ષ તો સારું જશે એવી તો આશા રાખી શકાય ને ! બાહ્ય રીતે હા. તેઓને ખૂબ સુખ-સગવડો મળશે. તેમનો પૈસો વધતો જ જશે. પૈસો ખૂબ વાપરશે અને આરામમાં આળોટશે. પણ તો પછી ‘બાહ્ય રીતે’ એમ કેમ કહ્યું ? – એટલા માટે કે સુખ બે છે – બહારનું અને આંતરિક. બહારનું સુખ મેળવવું સરળ છે. તે પૈસાથી ખરીદી શકાય છે. પૈસા વધે તેમ નક્કર રીતે આ સુખ ઘરમાં પ્રવેશે છે – સાધનો દ્વારા ! દિન-પ્રતિદિન તે વધારી શકાય છે. પણ આંતરિક સુખ ‘આ’ લોકોને મળશે જ કે કેમ તે ખાતરીપૂર્વક ન કહી શકાય. મોટા ભાગનાને તે મળવાની સંભાવના ઓછી છે. કારણ કે એક વખત સફળતાનો સ્વાદ ચાખી ગયા પછી તે વધારે ને વધારે મળે, તે જળવાય, તે માટે સતત મહેનત કરવી પડે છે. સફળતા તો ત્રિકોણના ઉપલા ખૂણા જેવી છે. જ્યાં જગ્યા બહુ ઓછી છે. અને ત્યાં આવવા મથતા લોકોની સંખ્યા પુષ્ક્ળ છે. માટે ત્યાં ધક્કામુક્કી છે. એટલે ત્યાં બેસવા-ટકવા ખૂબ શ્રમ કરવો પડે છે. આ શ્રમ તાણ ઉત્પન્ન કરે છે. અને તાણ, બનતાં સુધી, સુખ આપી શકતી નથી. તેવી જ રીતે પૈસાદારોને વધારે પૈસા મળે ત્યારે એક નવી વૃત્તિ ઉત્પન્ન થાય છે – વધારે પૈસા મેળવવાની ! આખી જિંદગી આરામ કરે એટલું ધન હોવા છતાં વધારે પૈસાનો મોહ જાગે છે. છે તેટલા પૈસા પણ નથી વાપરી શકવાના તે જાણવા છતાં વધુ કમાવા દોડે છે. તેનું કારણ એ છે કે તે તુલનામાં જીવે છે. પેલા ‘અ’ પાસે એક કરોડ છે. માટે મારી પાસે બે કરોડ તો હોવા જ જોઈએ…. બસ ! આ ‘ગાજર’ દોડાવે છે. માટે તેની પાસે શાંતિથી બેસવાનો, હરવા-ફરવાનો સમય હોતો નથી. હા, તે હરે-ફરે છે. પણ ત્યાં પણ ‘બીઝનેસ’ નામનો ગેસ ઘૂસી જાય છે અને તેને બેભાન બનાવી દે છે. માટે તેમનું વર્ષ પણ સરસ જ જશે એવી ખાતરી આપી શકાતી નથી.