પાકા વૈષ્ણવ એવા આ લોકો અમારા ઘરનું ભોજન ન જમતા. તેમને માટે મેં અમારા વરંડાને વૈષ્ણવ રસોડા તરીકે સજાવેલો. જેમાં બધાં જ વાસણો નવા વણવાપરેલાં હતાં. સીધંુ-શાકભાજી વગેરે બજારથી આવતું અને યોગી કૃષ્ણપ્રેમ સુઘડ ગૃહિણીની અદાથી એ વરંડામાં બનેલા રસોડામાં જશોદામૈયા તેમજ સાથીદારો માટે રસોઈ કરતા… બધા જ જમીન પર બેસીને જમતાં. એક બ્રિટિશ યુવકનું આવું સમર્પણ હું આશ્ચર્યભરી આંખે જોઈ રહેતી… મારા વૈજ્ઞાનિક પતિ કોકવાર ગોપાલની ઠેકડી ઉડાડતા અને કહેતા, ‘ગોપાલ, મારી દાદી જીવતી હોત અને તે આવી આભડછેટમાં માનતી હોત તો હું સમજી શકત, પરંતુ ક્યાં તારું કેમ્બ્રિજનું શિક્ષણ અને ક્યાં તારું આવું મરજાદી વર્તન! તું આવો જુનવાણી કઈ રીતે હોઈ શકે?’ ગોપાલ શાંતિથી જવાબ આપતા, ‘એમાં જુનવાણી શું છે?