માર્ગ ન તો ગાંધીજીનો ખરાબ હતો, ન તો ભગતસિંહનો. બંનેનાં ધ્યેય એક જ હતા. -- ભારત દેશને બ્રિટનનાં સકંજામાંથી મુક્ત કરવો. એક જ ઘરમાં રહેતા સભ્યોમાં પણ જનરેશન ગેપને કારણે ભિન્ન વિચારધારા જોવા મળે છે. તો પછી આઝાદીનાં જંગમાં જોડાયેલા સેનાનીઓનાં લડત ચલાવવાનાં વિચારો ભિન્ન હોવાનાં જ. આ મુદે વિવાદ ઊભા કરવાનો કોઈ અર્થ નથી. અહિંસા અને હિંસા બંને જરૂરી છે. સરહદ પર જવાનો જો કોઈ દુશ્મનો પર ગોળીબારી ન કરે ને અહિંસાવાદી બની જાય તો દેશ પર સંકટનાં વાદળ ઘેરાઈ જાય. આઝાદીનાં જંગમાં ગાધીજીનાં અહિંસાનાં ખ્યાલનું વ્યૂહાત્મક મહત્ત્વ ઘણું હતું. લાંબાગાળા સૂધી આ જંગમાં ટકવાનું પણ મહત્ત્વ હોય છે. આ વીરો તો લડીને ચાલ્યા ગયા, આઝાદી અપાવી ગયા. તેને ટકાવવી કે નહિં તે કોના હાથમાં છે ? આપણા જ ને ? So, be mature. દેશની જે હાલત છે તેનાં જવાબદાર આપણે જ છીએ. આપણે હાલનાં ભ્રષ્ટાચારને પણ ચલાવી લઈએ છીએ, સ્વચ્છતા, શિક્ષણ, આરોગ્ય જેવી બાબતોમાં કોઈ યોગદાન આપતા નથી અને વાત કરીએ છીએ કે ગાંધીજીનાં વિચારો બરાબર હતા કે ભગતસિંહનાં ? શું આપણે દેશ માટે લોહીનું ટીપુ પણ વહાવ્યુ છે ? જન્મથી રેડીમેઈડ આઝાદી ભોગવીએ છીએ. કમસેકમ તેને જાળવીએ તો ખરા.