અત્યારે વરસાદભીની રાતે, વેરાન વગડા વચ્ચે કોઈ માનવી પણ દેખાતું નથી અને બાળકનો રડવાનો અવાજ કેમ આવે છે !? પ્રશ્નનાર્થ અને આશ્ચર્ય બંને એક સાથે જન્મયાં, જિજ્ઞાસા પણ દોડી આવી. તેનાથી પ્રેરાઈને મેં નીચે ઉતરી ટોર્ચને અજવાળે જોયું તો ખંડમાં સુંદર મજાનું એકાદ વર્ષનું બાળક રડતું હતું. આ જોઈ મારા હ્રદયમાંથી પસાર થયેલું ધ્રુજારીનું લખલખું આછું ન હતું. હે ભગવાન, આ શું થવા બેઠું છે ? હમણાં પેલી કાર માંડ બચી ત્યાં આ બાળક ! વધુ વિચારવાનો સમય ન હતો. એ રડતાં બાળકને મેં ઊંચકી લીધું. પણ અરે ! નવાઈની વાત એ બની કે મારો સ્પર્શ પામતાં જ તે એકદમ શાંત થઈ ગયું ! કેમ જાણે હું તેનો જાણીતો કોઈ સગો ન થતો હોઉં !