ગર્વિષ્ઠ બાળકોના મનમાં એવું ઠસાવ્યા કરતો કે તેમની મોમ લાગણી સાવ ગમાર છે. ગર્વિષ્ઠને પોતાની પત્નીની ભારતીયતા ખટકતી હતી. તે ઈચ્છતો હતો કે વૈભવની છોળો વચ્ચે જીવતી પોતાની પત્ની લાગણીની કાયાપલટ થઈ જાય, પણ કોણ જાણે કેમ અમેરિકામાં આવ્યા પછી પણ લાગણી સાદગી, નમ્રતા અને સંસ્કારને ભૂલી નહોતી. ગર્વિષ્ઠ બાળકોના મનમાં એવું પણ ઠસાવ્યા કરતો કે ભારતમાં ગરીબી અને ગંદકી વચ્ચે મોટા ભાગના લોકો જીવે છે. સગવડો ઓછી અને અગવડો વધારે. ડ્યૂક અને ડાયનાને તો એક કલાક માટે પણ ત્યાં રહેવું ભારે પડી જાય; એટલે બાળકોને ભારત આવવાનું મન જ થતું નહોતું. આ બાજુ માનસિક તનાવ અને કચવાટને કારણે લાગણીની તબિયત પણ વારંવાર બગડી જતી. ગર્વિષ્ઠ પોતાના સ્ટાફના કોઈ માણસને સાથે મોકલીને સારવારનો પ્રબંધ કરાવી દેતો અને જરૂરી ખર્ચની વ્યવસ્થા કરી દેતો, પરંતુ ડ્યૂક કે ડાયના બેમાંથી કોઈને પણ પોતાની મમ્મીની તબિયત વિશે પૂછવાની પડી નહોતી. તેઓ બન્ને દઢપણે માનતા હતાં કે તેમની ઈન્ડિયા બ્રાન્ડ રોતલ મોમ બીમાર હોવાનો ઢોંગ કરે છે. જ્યારે જ્યારે લાગણી માંદી પડતી ત્યારે તેનાં બન્ને બાળકો ડ્યૂક અને ડાયના ખુશ થતાં : ‘હાશ, મમ્મી બ્રાન્ડ લંચ અને ડિનરમાંથી છુટકારો મળ્યો. બહાર રેસ્ટોરાંમાં સારું જમવાનું મળશે.’