ઉના ખાતે પાવરહાઉસની સામેનો વિસ્તાર ‘ખારા’ વિસ્તાર તરીકે ઓળખાય છે. અહીં છેલ્લા વીસ વર્ષથી ૧૦૦ જેટલાં દેવીપૂજક કુટુંબો રહે છે. જૂનાં કપડાં વેચવાનું, ભંગારની ફેરીનું અને ડબ્બા-ઢાંકણાં બનાવવાનું કામ કરે છે. નગરપાલિકામાં મત આપે છે પણ એકપણ કુટુંબ પાસે દેખીતાં ગરીબ હોવા છતાં ‘બી.પી.એલ.’ કાર્ડ ન હોવાથી સસ્તા દરે રાહતનું અનાજ મળતું નથી. સરકારે સંડાસ-બાથરૂમ બનાવવાની યોજનામાં તેમને મદદ આપી છે. અહીં માત્ર સંડાસની દીવાલો દેખાય છે, બારણાં નથી ને અંદર માત્ર ખાડો છે. ખાળકૂવો પણ નથી. ચોમાસામાં ઓછું હોય તેમ એમાં પાણી ભરાય છે અને ગંદકી વધે છે. અહીં રસ્તો ન હોવાથી રીક્ષાવાળા પચાસ રૂપિયા ભાડું આપતાંય આવતા નથી. પંદર દિવસે એકવાર પાણી આવે છે. ૬,૦૦૦ રૂપિયા ભરીને બધાંએ લાઈટનાં મીટર લીધાં છે અને વીજળીના તાર અસુરક્ષિત રીતે અહીંતહીં બધે લટકતા જોઈ શકાય છે. કૂપનમાં બે લીટર કેરોસીન મળે છે. નોકરી-સગવડવાળા બી.પી.એલ. કઢાવી શકે છે. રમેશભાઈ અને મધુબેન કહે છે,’ આંગણવાડીમાં અમારાં છોકરાંને લેતા નથી’.