*પરશુરામ અને કર્ણની એક વાત છે.કર્ણ હતો તો ક્ષત્રિય પણ શુદ્રના ઘરે મોટો થયેલો,એટલે કોઈ એને બાણવીધ્યા શીખવવા તૈયાર થતું નહિ.દ્રોણે પણ ના પાડેલી કે હું ખાલી રાજકુમારોને ક્ષત્રિયને જ શીખવું છું.અને અર્જુનની ટક્કર લેવી હોય તો કોઈ સારો મહાન ગુરુ જ શોધવો પડે.અને પરશુરામ કોઈ બ્રાહ્મણ સિવાય બીજાને શીખવતા નહિ એટલે બ્રાહ્મણનો વેશ લઇજુઠ્ઠું બોલીએણે શીખવાનું ચાલુ કર્યું.હવે એક દિવસ ઝાડ નીચે ગુરુ એના ખોળાંમાં માથું મૂકી સુતા હતા,ને એક ભમરો એની જાંઘ નીચે ઘુસી ગયો.હવે એકદમ ઉભો થઈ જાય તો ગુરુની નિંદ્રામાં વિક્ષેપ પડે.એટલે ભમરો એની જાંઘ કોરતો હતો તો પણ બેસી રહ્યો.લોહીનો રેલો ગુરુના શરીરને અડ્યો ને ગુરુ જાગ્યાં.ગુરુએ જોયુંને સમજી ગયા.કોઈ બ્રાહ્મણની આટલી સહન શક્તિ ના હોય.ગુરુનું માથું પછાડી રાડ પાડતો ઉભો થઇ જાય.પોલ પકડાય ગઈ ને ગુરુનો નિયમ હતો બ્રાહ્મણ સિવાય કોઈને શીખવવી નહિ એ વિદ્યા ખરા સમયે તું ભૂલી જઈશ એવો શ્રાપ આપ્યો.અને મહાભારતના યુદ્ધમાં અર્જુન હાથે મરાયો.આ હતું હેરીડીટીનું સાયંસ.