ગીતાકારે ચારેય વર્ણના ગુણો અને સ્વાભાવિક કર્મોનું વર્ણન કર્યું છે. શાંતિ, સંયમ, તપ, પવિત્રતા, ઋજુતા, જ્ઞાન-વિજ્ઞાન અને આસ્તિકતા એ બ્રાહ્મણના ગુણકર્મો છે. ક્ષત્રિયમાં શૌર્ય, તેજસ્વિતા, ધીરજ, દક્ષતા, યુદ્ધમાં નીડરતા, દાનીપણું અને શાસનવૃત્તિ સહજ છે. એ જ રીતે કૃષિ, ગોપાલન અને વાણિજ્ય એ વૈશ્યના અને પરિચર્યાત્મક કર્મો શુદ્રના સ્વાભાવિક કર્મો છે (૧૮/૪૧-૪૫). જો કે કોઇ વર્ણ કે તેના કામને એકબીજાથી ચઢીયાતા કે ઉતરતા ન ગણી શકાય. ઊલ્ટું ગીતાકાર સ્પષ્ટ કરે છે કે પોતાના સ્વાભાવિક કર્મને સારી રીતે નિભાવીને સિદ્ધિને વરી શકાય (૧૮/૪૫-૪૬).