શીવ અને પાર્વતીના અંતરંગ પળૉને જે રીતે વર્ણન થયુ છે તે વાંચીને કોઇને પણ શરમ આવે. ક્રુષ્ણએ તો જે કર્યું એમાંથી એક ટકો પણ આપણે કરવા જઇએ તો માર પળે. તેમાંય મહારાસ તો હદ કરે છે, અળધી રાત્રે આખા ગામના બૈરા પોતપોતાના પતીને છોડીએ જંગલમાં દોડી જાય , કપળાનુ પણ ભાન ન હોય. પાછું આવી વાતો કથાકાર ખુબ રસ ઉમેરીને લાખો લોકોની વચ્ચે આનંદથી કરે. અજંટા ઇલોરાની ગુફાઓમાં શીવ અને પાર્વતીને અંતરંગ અવસ્થામાં દોરનાર બીજુ કોઇ નહી પણ બુદ્ધ ભ્રહ્મચારીઓ હતા. જેને શીવ-શક્તીના યુગલ સ્વરુપ પાછળનુ વિજ્ઞાન ન સમાજાય તેણે કમશે કમ આના પરથી એટલુ તો સમજવું જ કે વાત ઘણી મોટી છે. મને નથી સમજાતી તો હજુ ક્યાંક મારી સમજણની કચાશ છે.