બાપુના કહેવાથી એણે અને એના ફ્રેન્‍ડ પૃથ્‍વીસિંહે પોલીસમાં ભર્તી થવા ફોર્મ ભરેલુ. આવતા મહિને જ ભર્તી હતી. શરીરને કસરત કરાવી વળી ઢળી શકે એવુ બનાવવુ જરૂરી હતુ. બન્‍ને મિત્રો ગામથી પૂર્વમાં રહેલા મોદળીયા ડુંગરે ચડી જતા. અને કસરત કરતા રહેતા. એક દિવસ પૃથ્‍વી કંટાળેલો. ગઇરાતનો ઉજાગરો અને એકસરસાઇઝનો થાક ! ‘ હું જાઉ છુ જયુ…‘ કહીને ભાગ્‍યો. જયસિંહે પાંચ પંદર પુલ અપ્‍સ કર્યા પણ કંપની વગર એય કંટાળી ગયો. શરીરે પસીનો વહાવ્‍યો હતો થયુ કે નહાવુ પડશે. વાડીએ જ જાઉ. પણ પાણી ભર્યુ હશે કુંડીમાં ? દ્વિધા સતાવી રહી. આમ તો હેઠવાસમાં દૂર માત્ર ૩૦૦ મીટર આઘી જ વાડી હતી પણ પાણી હોય તો ! અચાનક યાદ આવ્‍ુ થેમાંથી બાયનોકયુલર કાઢ્યુ. આંખે ચડાવ્‍યુ. અને અચાનક એકાએક તેના રડારમા એક દ્રશ્‍ય ઝિલાઇ ગયુઃ વાઉ… વોટસ અ ફેન્‍ટાસ્ટિક એન્‍ડ વોટ અ બ્‍યુટી ? જયસિંહની યુવાની આળસ મરડીને ઉભી થઇ ગઇ. આ, કુંડીમાં રેશમ નહી, બલ્‍કે પાદરે વહેતી આખે આખી શેતલ ઉતરી આવી લાગે છે. રેશમ માત્ર ગોપીભાવે કુંડીમાં ડૂબકીઓ દેતી મદભર માનુનીની મૌલિકતાથી નિરાંતે નહાઇ રહી હતી અને મોદળીયાના ડુંગર પરની એક પથ્‍થરની શિલા પર બેઠેલો કનૈયો દૂરબીન વડે તેણીની કાયાના પ્રત્‍યેક વળાંકો ઉપર નજરના મોરપિચ્‍છ ફેરવી રહ્યો હતો.