ચારેય જણ ઘરની બહાર ઉભા હતાં. ચારમાંથી ત્રણ સ્તબ્ધ હતા. કલ્કીન મલકી રહ્યા હતા. બધાની ગેરહાજરીમાં વિશાળ ઘરની સારસંભાળ લેનાર સિક્યોરિટી ગાર્ડ થોડા છૂટાછવાયા ઉભા હતા. પૂર્વમાંથી ઉગી રહેલો સૂરજ આ ચારેયને પોતાના તાપથી વીંટવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો પણ ઘર પાસેથી શરુ થઇ રહેલા અને ક્ષિતિજ સુધી લંબાતા જંગલની ઠંડી હવા સૂરજને નબળો પાડી રહી હતી. સોનેરી પ્રકાશમાં વિનસના ઉડી રહેલા વાળ ચમકતા હતા. આટલા મહિનામાં તેના વાળમાં સારો એવો વધારો થયો હતો. ઉંમર તો એની પાંચસો વર્ષની હતી પણ હવે તેને વાળ એકદમ કાળા આવી રહ્યા હતા. નાનકડા રોબોનના લીસ્સા ગાલ અને તેની કાચની આંખોમાં તેની નજર સામે રહેલા જંગલને જોઈને ચમકાટ હતો. યુવાન ઝેવે તો કદાચ આટલા મોટા વિસ્તારમાં આટલી બધી હરિયાળી પહેલી વખત જોઈ હશે. તે વિનસની સામે વચ્ચે વચ્ચે જોઈ લેતો હતો અને એક નવી તાજગી અનુભવી રહેલો. કલ્કીન એ રીતે ઉભા હતા જાણે કુદરતના એક વિરાટ ઓપેરાનું દર્શન તે આ ત્રણેયને કરાવી રહ્યા હોય.