હરિવલ્લભદાસ ઊભા થયા. મંજુલાના પગ પાસે બે હાથ જોડીને એ ઊભા રહ્યા. મૃત્યુની અસીમ શાંતિનું તેજ મંજુલાના ગોળમટોળ ગોરા ચહેરા પર પથરાયેલું હતું. છાબડીમાંથી ફૂલ લઈને હરિવલ્લભદાસે મંજુલાના પગ પાસે મૂક્યા. વધુ ઝૂકીને બંને પગનો સ્પર્શ કરીને ભીની આંખે એ ઊભા થયા. હાથ જોડીને આંખો બંધ કરીને એ થોડીવાર એમ જ ઊભા રહ્યા ત્યારે એમના હોઠ ફફડતા હતા. પ્રદક્ષિણા પૂરી કરીને છેલ્લે ફરીવાર પગ પાસે ઊભા રહીને એમણે હાથ જોડ્યા ત્યારે એ ભાંગી પડ્યા. એમણે ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડવાનું શરૂ કર્યું એટલે હિંમતલાલ અને જીવણલાલે આવીને એમને સંભાળી લીધા. એ બંને હરિવલ્લભદાસના બાળગોઠિયા હતા.