સામાન્ય માનવીની પત્ની નિસાસો નાખીને કહે છેઃ ‘પેલા લોકો રજા ગાળવા માથેરાન ગયા! આપણે તો ત્રણસો પાંસઠ દિવસનો એકધારો ઢસરડો! ક્યાંય રજાનું નામ જ નહીં!’ સામાન્ય માનવીનો પુત્ર નિરાશાથી કહે છેઃ ‘મારા કેટલાક મિત્રો તેમના કુટુંબ સાથે મહાબળેશ્વર ગયા! આપણે ક્યાંય જવાનું નહીં?’ સામાન્ય માનવી ફિક્કું હસે છે અને વાતને ટાળે છે. એનેય એકાદ અઠવાડિયાની છુટ્ટીની, આરામની, હવાફેરની ઇચ્છા થાય છે, પણ એ શું કરે? તેના ખિસ્સાને આ મોજશોખ પરવડવો જોઈએ ને?