વર્કાહોલીક વુમનની એજ પ્રોબ્લેમ હોય છે, કામમાં એટલી ડુબી ગઇ હોય છે કે એ સતત કામ વિશે વિચારે છે, એ વિચારે છે એણે ગુજારેલા હસતા ભુતકાળ વિશે બટ એના મનમાં એક બંધાઇ ગયુ હોય છે કે હવે લોકો એને સમજી નથી શકતા. એનો ઇગો એને આડે આવી જાય છે, ક્યાંક એ વનરેબલ બની જશે તો? એવો ડર એને સતાવે છે. શી વોન્ટ્સ ટુ બી હેપ્પી, બટ એ વિચારે જ છે, ખુશ થવા માટેનુ પગલુ નથી ભરી શકતી, ફ્રસ્ટ્રેશન એટલુ છે કે એને એક સમયે કેટ કેટલા વિચારો આવે છે. એને ખુશ થવાના વિચારો આવે છે, એને એની હોબીઝ ના વિચારો આવે છે. બટ ક્યાંય ચોખ્ખો રસ્તો નથી દેખાતો. કારણ કે કોઇ પ્રેમથી કહેવા વાળુ છે જ નહિ કે “ઓહ્હ્હ યાર મસ્ત વરસાદ આવે છે, લોંગ રાઇડ પર જઈએ.”