ભાજપના ૨૦૧૭ના પરાજિત ઉમેદવારો આવું માને તો કોંગ્રેસના ઉમેદવારો માટે ય એટલું જ સાચું છે. આ વખતે અધ્યક્ષ બનવાના માહોલની વચ્ચે રાહુલ ગાંધીએ ગુજરાતની ચૂંટણીમાં જીતી જવાનો આશામહેલ બાંધ્યા તે રેતીનો હોવા છતાં, કોંગ્રેસ કિશોરોને ગમી ગયો, સાચો માની લીધો. કોઈપણ ભાગેનું વલણ કેવું બહાવરૃં બનાવી દે છે તેનો સાર્વજનિક પ્રયોગ થયો. હાર્દિક અલ્પેશની કાખઘોડીથી દોડવાનો. ત્રીજી કાખઘોડી જિજ્ઞેશની હતી. બધા જ બધા વિરોધના મોજાં પર અસવાર યુવા નેતાઓ હતા એટલે ગુજરાતના (બધા નહીં) કેટલાક કર્મશીલ બૌદ્ધિકોને તેમનામાં મહાન નેતાઓના ગુણ દેખાયા. ખરેખરતો ગુજરાતમાં મહાગુજરાત આંદોલન કે નવનિર્માણ કે અનામત-તરફેણ વિરોધમાં જે ઝાકઝમાળ પેદા કરતી નેતાગીરી હતી તે કોઈને કોઈ પક્ષમાં વિલીન થઈ ગઈ તે દેખીતું ઉદાહરણ આ નવા નેતાઓ માટે ય એટલું જ સાચું છે.. મુદ્દાઓ ગમે તેટલા સંવેદનશીલ હોય પણ તેને દીર્ઘદૃષ્ટા તરીકે પામીને આગળ ધપાવનારું નેતૃત્ત્વ હજુ આંદોલનોમાંથી નીપજી શકે તેવું છે જ નહીં. સમસામયિક પરપોટાઓ ઇતિહાસ રચી શકતા નથી. ભાજપે ધારી હતી એટલી બેઠકો ના આવી પણ તેનાં નેતૃત્ત્વને પ્રજાએ અનિવાર્ય ગણ્યું છે. નરેન્દ્ર મોદીનો ભાવાત્મક સંબંધ તૂટ્યો નહીં. રાષ્ટ્રીય પ્રમુખે તેવાં સંગઠનાત્મક રણનીતિનો નકશો બનાવી આપ્યો. ઉમેદવારો પસંદ કરવામાં ક્યાંક ભૂલ થઈ હોય તો તે તેમની રાજકીય મજૂબરી હશે. પણ હવે પછી ઉમેદવારની પસંદગીને વધુ અસરકારક બનાવવાનો બોધપાઠ હેડમાસ્તર નાગરિકે આપ્યો છે તે ભાજપે યાદ રાખવા જેવો છે. જે જીત્યા છે તેમાં ઘણાબધા રાજકીય અનુભવીઓ છે પ્રશાસન સાથે મૌલિક સ્વતંત્રતા સાથે નિર્ણયાત્મક બને તે આગામી દિવસોની માંગ હશે. યાદ રહે કે ઇન્કમ્બન્સી પાંચમીવારની ચૂંટણીમાં હતી તે છઠ્ઠીવારના શાસનમાંથી સમુળગી નષ્ટ થઈ ગઈ નથી. તેમાં અસરકારક સુધાર કરીને નરેન્દ્ર મોદીનાં સ્વપ્ન સરખા “ગુજરાત મોડેલ”ને વધુ કામિયાબ બનાવવાનો એક માત્ર એજંડા નવી સરકારે રાખવો જ પડશે.