હા કિરણ, એ મારો સ્વપ્નપુરુષ માત્ર હતો. એનું વાસ્તવિક દુનિયા માટે કોઈ અસ્તિત્વ જ ન હતું. ખરેખર તો અનિલ માટે પણ એનું અસ્તિત્વ ન હતું, પણ અનિલ… અનિલ મારા અસ્તિત્વ સાથે યેનકેન પ્રકારે જોડાતો રહેતો હોવાથી એને મારા એ સ્વપ્નપુરુષની હાજરીનો શરૂઆતમાં વહેમ પડતો. પછી અણસાર, અને પછી ખાતરી… અમારી વચ્ચે જુલીના જન્મ સુધી તો આ બાબતે ખૂલીને કોઈ વાત થઈ ન હતી. પણ જુલીના જન્મ સાથે જ એના મનોજગતમાં એ પુરુષે પ્રવેશ લીધો અને બહુ થોડા જ સમયમાં બેડરૂમમાં અમારી વચ્ચે દીવાલ બનીને એ રહેવા લાગ્યો. અનિલના પુરુષાતન પર આ બહુ મોટો ઘા બની ગયો હતો. એ બળજબરીથી એ પુરુષના અસ્તિત્વ સામે લડી લેવા મથતો, ક્યારેક હારી જતો. ક્યારેક જીતી પણ જતો… પણ છેવટે મારા હોઠ પર છલકતો પરિતોષ એના વહેમને બમણો કરી મૂકતો. એ બેડરૂમની દીવાલો પર એને શોધવા મથતો, ફાંફાં મારતો… અને આ આખી પ્રક્રિયા દરમ્યાન મારો સ્વપ્નપુરુષ તો મારી સાથે ને સાથે, મારી સામે ને સામે… મારી અંદર જ સમાયેલો રહેતો… અનિલ જીતીને પણ હારી જતો, અને હું હારીને પણ જીતી જતી…