(૧૩૫) એવું ભાન થવામાં, આનંદનો ભાન વાળો જે ભાગ છે, એ પોતાની પોતીકી કમાલ છે. અને કશાની કશી ખબર ન હોવાવાળો જે ભાગ છે, તે પોતાનાથી ભિન્ન એવી નિદ્રાનો ગુણ છે. કેમકે, જો અંધકાર હોવાપણું તથા ખબર ન હોવાપણું, એ જો એના પોતાના ગુણ હોત, તો એ જાગ્રતકાળે દૂર ન થઈ જાત, ને તે કાળે એનો અભાવ ન થઈ જાત. પરંતુ, પેલો આનંદનો ભાવ તો, જાગ્રતમાંયે સિદ્ધ હોય છે. તેથી, હે ઈંદ્ર, આ અનાત્મ એવી સુષુપ્તિના દોષથી તને લાગ્યું કે “ત્યાં સુષુપ્તિમાં આ (આત્મા) નથી પોતાને જાણતો, કે નથી અન્ય કોઈને જાણતો, ને એ તો મરેલા જેવો થાય છે, ને હું એમાં કશું ભોગવવા જેવું નથી જોતો.”