ભૌતિક સંપત્તિ આપણને અપેક્ષા પ્રમાણે પ્રાપ્ત થઈ છે – અને તે પણ અપેક્ષા કરતાં ઘણી ઝડપથી અને ઘણા વધારે પ્રમાણમાં. સંપત્તિની વહેંચણીમાં સામાજિક ન્યાય થોડો વ્યાપક બને એ રીતનું વલણ પણ જોઈ શકાશે, અલબત્ત, બીજા પક્ષે સમૃદ્ધ દેશોમાં લઘુમતી અને ગરીબ દેશોમાં બહુમતી પ્રમાણમાં વિશેષ ગરીબ માનતી જાય છે. લોકોના એકબીજાના પ્રત્યેના વર્તનમાં જે પરાગતિનો અનુભવ થયો એની કલ્પના નહોતી કરી. ઈ.સ.૧૬૦૦ કરતાં ઈ.સ. ૧૭૦૦માં પશ્વિમનું જગત વિશેષ માનવતાપૂર્ણ હતું. રાજકીય કે ધાર્મિક કારણોસર લોકો એકબીજાનાં માથાં કાપતાં નહોતાં કે જીવતાં બાળી મૂકતાં નહોતાં. પણ ૧૯૧૩ કરતાં ૧૯૭૧માં જગત ખૂબ ઓછું માનવતા-વિહોણું બનશે એવી સંભાવના આપણી સામે પ્રત્યક્ષ થાય છે.