ટાગોરનાં છેલ્લાં ચાર વર્ષે ભારે દુઃખમાં વિત્યાં હતાં. છેલ્લાં બે વર્ષ તો તેઓ સખ્ત બીમાર હતા. ૧૯૩૭માં પહેલાં બેશુદ્ધ થવા લાગ્યા હતા. તેઓ જીવનના અંત સમયે પણ બેશુદ્ધ અવસ્થામાં જ હતા. ૧૯૪૦ બાદ બીજા ત્રણ વર્ષો દરમિયાન બેશુદ્ધિની બીમારી જોર કરી ગઈ. આ બીમારીથી તેઓ કોઈ દિવસ બહાર આવી શક્યા નહીં. આ વર્ષોમાં તેમણે લખેલી કવિતાઓ તેમની શ્રેષ્ઠ રચનાઓ છે. ગંભીર બીમારી બાદ ટાગોર ૭ ઓગસ્ટ ૧૯૪૧ના રોજ (૨૨ શ્રવણ ૧૩૪૮) જ્યાં તેઓ મોટા થયા હતા ત્યાં તેઓ જોરાસાંકોમાં મૃત્યુ પામ્યા. બંગાળી જગતમાં તેમની મૃત્યુ તિથિના દિવસે લાખો લોકો મૌન રાખે છે.