સવલી આજે સાવ નિરાશ બનીને બારીએ બેઠી હતી. તેની આંખો બહાર ચાલી રહેલી ગતિવીધિઓ ને જોઇ રહી હતી. પણ સવલીને આજે ક્યાંય ગમતું નહોતું. આજે મિતુડાને મારવો પડ્યો, તેની ચોપડીઓ ફેંકી દીધી, ન બોલવાના વેણ બોલાઇ ગયા. સવલી બારી પાસે બેઠી બેઠી બારી બહાર જોઇ રહી હતી, પણ તેની બહાર તાંકી રહેલી આંખો ખરેખર તો અંદર જોઇ રહી હતી. ભુતકાળના એક પછી એક પડળો વટાવતી વટાવતી એ ક્યાંય ઉંડાણમાં ગરકાવ થઇ ગઇ.