ગુજરાતના નકશા પર સ્થાન પામી હોય એવી નદીઓ ઘણી છે, પરંતુ નકશા પર ઝટ ન જડે એવી નદીઓની સંખ્યા તેથી પણ વધારે છે. નર્મદા તો ‘દર્શને પાપનાશિની’ ગણાય છે. સૂર્યપુત્રી તાપીના કિનારે તો હજી મારું બાળપણ બધી મુગ્ધતાને જાળવીને બેઠું છે. વડોદરામાં વહેતી વિશ્વામિત્રી ઉદ્યોગના ઉત્સર્ગને કારણે ગટર બની રહી છે તેથી એની પાસેથી પસાર થતી વખતે મન નિર્વેદથી ભરાઇ જાય છે. ગુજરાતની બીજી કેટલીક નદીઓ સાથે દૂરની ઓળખાણ ખરી પણ ઘરોબો નહીં. બનાસ, સરસ્વતી, લૂણી, કનકવતી, ભોગાવો, ભાદર, મહી, અંબિકા, શેત્રુંજી, ઢાઢર, હાથમતી, રુકમાવતી, રૂપેણ, ઉમરદાસી, મેશ્વો, માજમ, કાળુભાર, સીંગવડી, આજી, રંગમતી, નાગમતી, માલણ, હિરણમચ્છુન્દ્રી, જીણ, ઘેલો, ખારોદ, નગ, સુવી, રાવલ, ઓજત, ઉબેણ, શુકભાદર, સિપુ, સિંહણ, વરતુ અને મચ્છુ જેવી નદીઓનાં નામો સાંભળેલાં ખરાં અને ‌વળી ક્યારેક એમાંથી કેટલીક નદીઓને અલપઝલપ મળવાનું પણ બનેલું.