અને તેથી જ સંઘે પોતાના ગુરુસ્થાને ડૉ. હેડગેવાર સહિત કોઈ પણ મહાપુરુષને સ્થાપિત કરવાને બદલે ભગવા ધ્વજને સ્થાપિત કર્યો છે. પૂજનીય ડૉ. હેડગેવારજીની તત્ત્વનિષ્ઠા અને દૂરદર્શિતાનો આ મોટો પુરાવો છે. સંઘમાં થએલા પહેલા ગુરુપૂજન કાર્યક્રમ સુધી સ્વયંસેવકોની એવી સ્વાભાવિક અને પ્રામાણિક માન્યતા હતી કે ડૉ. હેડગેવારજીનું જ પૂજન થશે. પરંતુ ડૉ. હેડગેવારજીએ સ્વયંસેવકોની સામે ભગવા ધ્વજને ગુરુસ્થાને સ્થાપિત કરી એક સુખદ આશ્ર્ચર્ય સર્જ્યું અને એક ઉદાત્ત પરંપરા પ્રસ્થાપિત કરી. આમ કરવાનું કારણ સમજાવતાં તેમણે કહ્યું હતું, કોઈ પણ વ્યક્તિ ગમે તેટલી મહાન હોય તો પણ સદાસર્વદા બધા જ લોકોનું માર્ગદર્શન કરી શકતી નથી અને મનુષ્યમાત્ર સ્ખલનશીલ હોવાથી કોઈ પણ વ્યક્તિ ગમે ત્યારે સ્ખલિત અને માર્ગભ્રષ્ટ થઈ શકે છે અને પોતાની સાથે પોતાના આનુયાયીઓને પણ પોતાની સાથે દોરીને લઈ જઈ શકે છે. ભારતનો પ્રદીર્ઘ ઇતિહાસ પણ પૂજનીય ડૉ. હેડગેવારજીએ કહેલી વાતોનો સાક્ષી છે. પૂજનીય ડૉક્ટરજીની ઇચ્છા હતી કે સ્વયંસેવક વ્યક્તિપૂજક ન બને, ‘बाबावाक्यं प्रमाणं’ માનનારો ન બને, ભલે તેની યાત્રા શરૂ કરાવનારો અથવા પ્રારંભિક માર્ગદર્શન કરનારો ભલે કોઈ મનુષ્ય હોય તો પણ સ્વયંસેવક કોઈ વ્યક્તિ કે સંસ્થા સુધી સીમિત ના રહેતાં તત્ત્વ તરફ જ આગળ વધે. ‘बुद्धं शरणं गच्छामि, संघ शरणं गच्छामि, धम्मं शरणं गच्छामि’ સૂત્ર પ્રમાણે તે છેવટે માર્ગમાં આવતા બધા પડાવોને વટાવી તત્ત્વનિષ્ઠા સુધી પહોંચે. અને તેથી નિત્ય જાગ્રત અને આત્મવિલોપી ડૉક્ટરજીએ સ્વયંસેવક સામે ગુરુસ્વરૂપે શ્રેષ્ઠ તત્ત્વના પ્રતીક સમાન ભગવા ધ્વજને સ્થાપિત કર્યો.