પીરમહમ્મદે મારા તરફ નજર કરી. પવનની લહરમાં આંખોમાં મને લાગણી ના હોવાનો ભ્રમ થયો. એની ઝીણી તેજ વગરની લાગતી આંખોમાં મને લાગણીના સાગર ઊભરાતા હોવાનો ભાસ થયો. હું સ્વયં લાગણીપ્રધાન હતો. સૌ કોઇ જેને હું ઓળખતો તેનામાંથી કોઇને કોઇ લાગણી મારી તરફ ઊઠતી મને દેખાતી. કોઇ વાર મને વિચિત્ર ખ્યાલો આવતાં – દિવાસ્વપ્નો રચવા હું મંડી પડતો. મારી એ ખાસિયત હતી.