(૧૩૨) હે ઈંદ્ર, આ જ આત્મા, જાગ્રત અવસ્થામાં આવેલો હોય ત્યારે પણ, પોતાની બધી કમાલોમાં એકનો એક જ હોય છે. તે છતાં, જેવી રીતે એની કેટલીક કમાલો જાગ્રતમાં સ્પષ્ટ થાય છે, તેવી રીતે, પોતાનાથી ભિન્ન એવી જાગ્રતની મર્યાદાઓ, અજ્ઞાનીઓને એનામાં દેખાય છે, અને એવા જીવાત્માઓ, બીજાઓની (એટલે કે અનાત્મા જાગ્રત-સ્વપ્ન વગેરેની) ઊણપોને પોતાનામાં હોવાનું માનીને, વિવશ જેવા થઈ જાય છે. પરંતુ જ્ઞાની, બીજાઓની ઉણપોને, એ મારામાં તો છે જ નહિ એમ જાણતો, પોતાની બધી જ કમાલોને નિશ્ચયપૂર્વક લક્ષમાં રાખતો, એવો નિશ્ચય કરે છે, કે “હું પૂર્ણ સંપન્ન, ને પૂર્ણ સ્વચ્છંદ છું. (મારામાં વળી ઉણપ કેવી, ને મર્યાદા કેવી,)” ને અજ્ઞાની મનુષ્ય, એનો આવો મનેનિશ્ચય દેખીને ચકિત થાય છે.