એક વયોવૃદ્ધ સજ્જન રેલગાડીમાં યાત્રા કરી રહ્યા હતાં. એમના ડબ્બામાં એક પરિવાર પણ બેઠું હતું. પતિ, પત્ની અને એક ૧૨-૧૩ વર્ષનો એમનો પૂત્ર. થોડા સમયબાદ જ્યારે એકબીજાથી પરિચિત થયા ત્યારે એ સજ્જન એ પુત્ર સાથે વાતચીત કરતાં-કરતાં એને વાર્તા સંભળાવવા લાગ્યાં. વાર્તા એક વ્યક્તિની હતી, કે જે બધાને પોતાના ગણતો છે અને બધાનાં દુઃખ દૂર કરવા માટે એ હંમેશા તૈયાર રહે છે. વાર્તા સંભળાવ્યા બાદ એ સજ્જન પુત્રને પૂછ્યું - "તમે આ વાર્તા પરથી શું શિક્ષા મળી?" પુત્ર વધુ સમજી નહિ શક્યો તેથી તેણે કોઈ ઉત્તર નહિ આપ્યો. ત્યારે એ સજ્જને કહ્યું - "કાઈ નહિ, હું તને સમજાઉ છું. આ જીવન બીજાની સેવા કરવા માટે હોય છે..." આમ કહેતાની સાથે જ એ પુત્રના પિતાને હ્રદય રોગનો હુમલો થયો અને તેઓ બેહોસ થઈને પત્ની પર ઢડી પડ્યાં. આ જોઈને વયોવૃદ્ધ સજ્જને તેમને રેલગાડીની પાટલી પર સૂવડાવી દીધા. તેઓ વિચારી જ રહ્યાં હતાં કે આમ ચાલુ ગાડીએ ઇલાજ કરી રીતે થઈ શકે કે એટલામાં જ પેલાં પુત્રના પિતાના પ્રાણ પંખેરૂ ઉડી ગયા.