ગુજરાત માટે તે જેમ ખોટના હાસ્ય લેખક હતા, તેમ મા-બાપ માટે તે ખોટના પુત્ર હતા. તેમના જન્મ પહેલાં સાતથી આઠ ભાઈબહેન અવસાન પામેલાં. પુત્રના લક્ષણ પારણામાંથી પરખાય એ રીતે તેમની વિનોદવૃત્તિ બચપણથી જ ઝબકી હતી. તે થર્ડ સ્ટાંડર્ડમાં હતા ત્યારે વિજ્ઞાનના શિક્ષકે એક દિવસ વર્ગમાં કહ્યું : ‘ગરમીથી પદાર્થ ફૂલે ને ઠંડીથી સંકોચાય છે.’ ત્યારબાદ તેમણે દરેક વિદ્યાર્થીને એક એક ઉદાહરણ આપવા જણાવ્યું. જ્યોતીન્દ્રનો વારો આવ્યો એટલે શિક્ષકે તેમને ટોળમાં કહ્યું : ‘મોટાભાઈ, તમે દાખલો આપો. . .’ શિયાળાની રજાઓ તરત જ પૂરી થઈ ગઈ હતી તેના સંદર્ભમાં જ્યોતીન્દ્ર બોલ્યા : ઠંડીને લીધે શિયાળાની રજા સંકોચાઈને ટૂંકી થઈ જાય છે ને ગરમીને લીધે ઉનાળાની રજા વિકસીને લાંબી થઈ જાય છે.’ તેમનો જવાબ સાંભળીને શિક્ષક સિવાયના બધા હસી પદ્યાને ‘હાથ ધર સુવ્વર, મારી મજાક કરે છે ?’ એમ કહીને શિક્ષકે તેમને સોટીએ સોટીએ મારીને હાથ સુજાડી દીધો. ભણવામાં અત્યંત મેધાવી પણ વય અને કદને લીધે પરીક્ષામાં બેસવા દેવાની ના પાડી એટલે જ્યોતીન્દ્રે ભેંકડો તાણી મોટેથી રડવા માંડ્યું. એ વખતે શાળામાં આવેલ ડેપ્યુટી એજ્યુકેશન ઇંસ્પેક્ટરનું ધ્યાન ખેંચાતા તેમણે પૂછ્યું : ‘આ છોકરો કેમ રડે છે ?’ ને કારણ જાણ્યું કે પરીક્ષામાં બેસવા દેવાની ના કહેવાથી રડે છે એટલે ખુદ સાહેબે પરીક્ષા લીધી. પૂછેલા પ્રશ્નોના ફટાફટ જવાબો મળતાં તેમને સીધા બે ધોરણો કુદાવી ઉપરના ધોરણમાં બેસાડવામાં આવેલા.