વિજ્ઞાની હેન ફિશરના મતે પ્રેમ થવાથી લઈને પાગલપનની હદ સુધી પહોંચવા માટે સેન્સ હોર્મોન ટેસ્ટોસ્ટેરોન અને એસ્ટ્રોજન જવાબદાર છે. ભૂખ-તરસ, બેચેની, વિજાયતીય પાત્રને સતત જોતાં રહેવાની ઝંખના વગેરે અવસ્થાથી આગળ વધીને જ્યારે તનની ચાહત પર પ્રેમ પહોંચે છે અથવા શારીરિક આકર્ષણની કક્ષાએ જ્યારે પ્રેમ પહોંચે છે તેના માટે ટેસ્ટોસ્ટેરોન અને એસ્ટ્રોજન હોર્મોન કારણરૃપ છે. માત્ર પુરુષોમાં જ નહીં, મહિલાઓમાં પણ આ હોર્મોન સક્રિય બને છે. જ્યારે પ્રેમમાં આસક્તિ જન્મે એટલે કે જનમોજનમના સાથ સુધીની કક્ષા પર પ્રેમ પહોંચે તેના માટે ઓક્સિટોસિન અને વેસોપ્રેસિન નામના હોર્મોન મહત્ત્વની ભૂમિકા ભજવે છે. આ હોર્મોન વ્યક્તિને લાંબા સમય સુધી એકબીજા સાથે જોડાઈ રહેવામાં મદદ કરે છે.