જો કે હમણાં હમણાં નિગમશેઠની એક વાતે બધાય ચિંતામાં હતા. શેઠનું બોલવું, ચાલવું, રહેવું બધુંય જાણે બદલાઈ ગયેલું. એક ઘટનાએ બધાયને હલાવી દીધેલા. શેઠ સાવ ખોવાયેલા ખોવાયેલા લાગતા હતા. જ્યારે જ્યારે તોતિંગ દરવાજો ખોલી ગાડીમાં બહાર જતા શેઠને એ સલામ મારતો ત્યારે શેઠ ઝૂકીને સરસ સ્મિત કરી સહેજ હાથ ઊંચો કરતા. એ અદા પર તો દેવારામે દસ દસ વર્ષ ખડે પગે કાઢેલાં. ભલા ભગવાન પછી એક આ શેઠ, એવું એના મનમાં શેઠ માટે માન દદડતું. પણ કોણ જાણે હમણાં શેઠની નજર ક્યારેક નીચી જ રહેતી, ક્યારેક આંખ બંધ રહેતી. શેઠ એની સામે જુએ નહીં ત્યારે એનો દિવસ સાવ ઉદાસીમાં પસાર થતો. શેઠને એ વાતની ખબર પણ ક્યાંથી હોય ! અચાનક એક ઘટનાએ સૌ કોઈનો જીવ ઊંચો કરી દીધેલો. અરે ઘરના બધાય સભ્યોમાં માત્ર કેમ, કંપનીના દરેક માણસ, બજારના મોટા ભાગના લોકો અને સમાજના પ્રતિષ્ઠિત લોકોમાંય આજકાલ નિગમશેઠનો કિસ્સો ચર્ચાતો હતો. નોકરચાકરે તો ખાનગીમાં બાધાય રાખવા માંડેલી. નાના નગરમાં મોટી ઘટના. એક તો અકળ એ ઘટના અને શેઠનું વિલાઈ ગયેલું હાસ્ય અને અંદર ઊતરી ગયેલા નિગમશેઠને જોઈ આખો બંગલો એક ઘેરી ઉદાસીમાં સરી ગયેલો. ટોની કૂતરો સુદ્ધાં બેચેન બની રઘવાયો આખા બંગલામાં, કમ્પાઉન્ડમાં આમતેમ આંટા માર્યા કરતો. એનો થનગનાટ જાણે ઘડીક ઓછો થઈ ગયેલો.