બાપુની એ વાત બહુ યોગ્ય લાગી કે સેનામાં દાખલ થવું એ જ એકમાત્ર દેશભક્તિની ઓળખ નથી. દેશવાસી જ્યાં પણ અને જે પણ કાર્યમાં લાગેલ છે ત્યાં પોતાની ફરજ નિષ્ઠાપૂર્વક બજાવે, દેશને (હવે તો દેશ દેશના વાડાઓ પણ ક્યારેક અયોગ્ય લાગે છે, વિશ્વ બહુ નાનું થતું જાય છે અને લોકો એકબીજાની નિકટ આવતા જાય છે. જો કે તે બાબત ક્યાંક યોગ્ય પરિપ્રેક્ષ્યમાં ચર્ચાયોગ્ય છે.) કે સમાજને વધુમાં વધુ ઉપયોગી થવાની ભાવના શાથે પોતાનું કર્તવ્ય બજાવે તે મહાન દેશભક્તિ જ છે. આ તો અહીં ચર્ચા સેનાને લગતી છે એટલે આપણે તેને ધ્યાને રાખી વિચાર પ્રદર્શિત કરીએ છીએ.