ભાઈ તોફાની (એમની આંખમાં જ દેખાતું), ટીખળી, સ્પષ્ટવકતા કે નિર્ભય જે કહો તે : પણ એક વાર મેં મારા કલાસમાં કરેલા તોફાનની વાત કરી એટલે ભાઈએ પોતાનાં નાનપણનાં તોફાનની અને પછી થયેલા પસ્તાવાની વાત કરી. મારા બાપુજીને આવાં તોફાન ગમતાં નહીં. ‘ઠીક છે’ કહી માથું ધુણાવે. ભાઈએ પોતાની વાત કરી : ‘હું ચોથા ધોરણમાં ભણતો’તો. અમારા સાહેબને ચોપાટ (કદાચ કઈ રમત તે બરાબર યાદ નથી) રમવાનો બહુ શોખ. એટલે એવું મેં જમણા હાથે (પોતે ડાબોડી હતા) લખ્યું : ‘ચોપાટે રમતાં માસ્તર શું ભણાવવાના હતા ?’ એટલામાં સાહેબ આવ્યા. બ્લેકબોર્ડ પર લખેલું વાંચ્યું. ખૂબ ગુસ્સે થયા. છોકરાઓ કંઈ બોલ્યા નહીં. સાહેબે બધાના હસ્તાક્ષર જોયા. અને એક છોકરાના અક્ષર સાવ એવા જ હતા, એટલે એ માસ્તરના ગુસ્સાનો ભોગ બન્યો. પણ માસ્તરે જેવો એક તમાચો પેલા છોકરાને માર્યો કે એકદમ હું ત્યાં ગયો. મેં કહ્યું : ‘સાહેબ ! એણે નથી લખ્યું, મેં જ લખ્યું છે. તમે એને ન મારો.’ પણ મારી છાપ બહુ ડાહ્યા છોકરાની એટલે સાહેબ માન્યા જ નહીં. હું ખૂબ રોયો. એટલે સાહેબે કહ્યું, ‘એના માટે તું ખોટું શા માટે બોલે છે ?’ બંને છોકરાને લઈને માસ્તર હેડમાસ્તર પાસે ગયા. ત્યાં મેં ખુલાસો કર્યો. પછી માસ્તરે અને હેડમાસ્તરે મને સારા એવા ઠપકા સાથે પણ શાબાશી આપી. આજે પણ મને એ વાતનો ખેદ થાય છે કે મારે લીધે પેલાને માર અને વઢામણ ખાવાં પડ્યાં.’