૪૦ વર્ષે પોતાના પતિના નિધન બાદ માણેકબાએ પતિના સ્વપ્નો સાકાર કરવાનો નિર્ધાર કર્યો. તેમની સ્મૃતિમાં માણેકબાએ પ્રથમ સંસ્થા કુમાર છાત્રાલયની સ્થાપના કરી અને એ એક સંસ્થાએ અન્ય સંસ્થાઓના બીજ રોપ્યા. તેઓ છાત્રાલયમાં બેસીને ગૂંથણકામમાં સમય પસાર કરતાં અને છાત્રાલયનાં બાળકોનું ધ્યાન રાખતા. ટ્રસ્ટીશીપના સિધ્ધાંતના ચુસ્ત અનુયાયી એવા માણેકબા છાત્રાલયના રસોડામાં ન જમતાં, કે ન પાણી પીતા. એકવાર મહેમાનો સાથે જમવાનો પ્રસંગ ઊભો થયો ત્યારે તેમણે પોતે તે દિવસના જમણની રકમ સંસ્થામાં જમા કરી.