ભારતના પ્રાચીનગ્રંથોથી માંડી ને આજ સુધીના ધર્મ પુસ્તકોમાં દ્રષ્ટિપાત કરીએ તો શિક્ષકોનું સ્થાન ખુબ ઉંચુ આંકવામાં આવ્યુ છે. ‘માતૃદેવો ભવ‘, ‘પિતૃદેવો ભવ’, ‘ગુરૂદેવો ભવ’ ના શ્લોક ઉચ્ચારણો આજે પણ આપણા ધ્વનિપટલ પર અથડાય છે. વિદ્યાર્થી અને વાલી માટે શિક્ષક સર્વસ્વ હોય છે. વાલી અનેક આશાઓ અને અપેક્ષાઓ સાથે પોતાના બાળકને ગુરૂના ચરણકમળમાં શ્રધ્ધા અને વિશ્વાસના અમૂલ્ય ભાવથી ભેટ મૂકે છે. વાલી પોતાની આંગળી છોડાવી ગુરૂની આંગળી પકડાવે છે, હ્યદયના આર્વિભાવથી ગુરૂને વંદન કરે છે. આમ ભારતનો ભવ્ય ભાવી યુવાવારસો ગુરૂના ચરણે સોંપે છે. સમગ્ર સમાજ કંઇ કેટલાય અરમાનોના પર્વતો સાથે પોતાનુ સર્વસ્વ અર્પણ કરવા તત્પર બને છે. ત્યારે આ ધર્મકાર્ય માટે શિક્ષકે પૂર્ણરૂપે કટીબધ્ધ બનવુ પડશે.