એ સાંભળી તેઓ મંદ મંદ હસ્યા અને બોલ્યા, “કેમ ભૂલી ગયો મારો એ કિસ્સો… ‘હું ધારું નહીં ત્યાં સુધી મારો સમય કોઈ પણ વ્યય નથી કરી શકતું !”, અને એ સાંભળી હું પણ હસી પડ્યો. હું પોતાને ખરેખર નસીબદાર માનું છું, જેમણે કરેલા દરેક સત્યાગ્રહના તો આપણને નામ પણ યાદ ન રહે, જેમણે સત્ય અને અહીંસા માટે પોતાનું જીવન સમર્પિત કરી દીધું, જેણે એક લાકડીના જોર પર દેશને આઝાદી અપાવી, એ મહાત્મા ખુદ – ‘મોહનદાસ કરમચંદ ગાંધી – મારી સામે ઉભા હતા !