મહેશઃ શોભા, જોને. તારી બહેન દુર્ગામાં કેટલી બધી શ્રધ્ધા છે. એનિ અનંત સાધના ફળશે જ. પ્રભુની પ્રતિમા આગળ કેવી ઊભી છે. એના જોડાએલા હાથ બીડાયેલા કમળ જેવા નથી લાગતા? જાણે હમણાં જ એમાંથી કમળ ખીલી ઊઠશે. એનાં નમેલાં નયનોમાં ભાવિ જીવનનું કેવું કલ્પનાભર્યું ચિત્ર હશે. આશા અને ઉલ્લાસથી ઊછળતા એના મનમાં ભાવિ જીવનની કેટલી મધુર કલ્પનાઓ હશે. એના ફફડતા હોઠમાં કેવી કેવી પ્રાર્થનાઓ હશે. શોભા, મને તો તારી બહેનને જોઈ જ રહેવાનું મન થાય છે.હું ચિત્રકાર હોત તો… જો, એની પ્રાર્થના પતાવીને એ તારી પાસે આવે છે શોભા.