‘હં…બોલ ભાઇ!મૂંઝાશમાં…’ ફરવા જનારે ગરવાઇથી પૂછ્યું:‘અત્યારમાં અહીં કેમ બેઠો છે?’ ‘મારે બાપુને મળવું છે…’ ‘કૃષ્ણકુમારને?’ ‘હા બાપા!’ ‘કાંઇ કામ છે?ક્યાંથી આવ છ?’ ‘મહુવા પરગણાના બેલપર ગામથી…હું રાજનો ખેડુ છંવ…મારે બાપુને વાત કરવી છે…’ ગાંસડી જેવો માણસ થોડો હરમતમાં આવ્યો:‘આખી રાત હાલ્યો તંઇ આય પોગ્યો. મેં સાંભળ્યું છે કે બાપુ બંગલે છે. હું અરજ કરવા આવ્યો છું…’ ‘ભલે ચાલ…’ પેલા ફરવા જનારે પાછા પગ ઉપાડ્યા…ફરવાનું માંડી વાળ્યું…! ખેડૂત થોડો ગભરાણો:‘ક્યાં લઇ જાશો!’ ‘બાપુ પાસે…’ કદાવર જણ હસ્યો:‘તારે બાપુને મળવું છે ને?’ ‘હા,બાપા!બાપુ મળે તો ભારે કામ થાય. હું ક્યાંથી ઠેઠ આવ્યો છું?’ ‘બાપુ અહીં જ છે અને તને જરૂર મળશે…’