કોઈએ વિચાર્યું ન હતું કે આ ક્રાકારના શુભ અને હિતના કાર્યમાં અંતે પ્રલય આવશે, માનવતાનો પ્રતાપ માટીમાં ભળી જશે ને માનવીના મસ્તિષ્કની મહિમા અને તેની પ્રતિષ્ઠા જોત-જોતામાં વમળ બની સમુદ્રની તળેટી સુધી પહોંચી જશે. દરેક સત્કર્મમાં યશ પ્રાપ્ત નથી થતો એ વૈશ્વીક સત્ય હતું પણ આમ સમાજ શું એકમેકને ખાય જશે? શું તેનો વિનાશ માનવ પોતેજ કરશે? શું આ વિનાશના બીજને સામાજિક વર્ગીકરણ વધુ પોષણ પૂરું પાડે છે?