‘શું જરૂર છે એટલે ? બાપાની એંસી વીંઘાની જમીનની તમારે બેય ભાઈઓને શું જરૂર છે ? બાપાની જ મિલકતમાંથી લીધેલા આ મકાનની તારે શું જરૂર છે ? એક તો બાપાનું બધું લેવું છે, પડાવી લેવું છે, રાખવું છે, અને પાછો એમ પૂછે છે કે એમને શું જરૂર છે ?….. જો સુરેશ, મારી એક વાત સ્પષ્ટપણે સાંભળી લે… મારી આ વાત અને મારા શબ્દો સાંભળી તારી ઘરવાળી ભલે મને ચા ન પાય….. મારે તારી ચાય નથી પીવી… પણ જે સાચું છે તે તો હું તને કહેવાનો જ. તું તારા પિતાને આ ઉંમરે આવો ત્રાસ આપીશ એ જાણ્યા પછી મારાથી નહીં રહેવાય. અરે, ભલા માણસ જરાક વિચાર તો કર… તારી પાંસઠ વરસની આ મા ને તારા જીવતા જ, તારી નજર સામે ઘરમાં તારી પત્ની હોવા છતાંય જાતે અલગ રોટલા રાંધવા પડે છે… એ જોઈને તો જરા શરમ કર… અરે, એ તો વડીલો છે… ક્યારેક એકાદ વાર કડવા વેણ બોલી પણ નાંખે અને એય પાછા આપણા ભલા માટે. એવા નાના પ્રસંગોને ધ્યાનમાં રાખી તું જે અન્યાય કરી રહ્યો છે એને ભગવાન પણ માફ નહીં કરે……. જરાક જો…. આ તારા પિતાજીની સામે જો…..’ રમણદાદા તરફ આંગળી ચીંધી પપ્પા બોલ્યાં : ‘એમની આંખો મને અત્યારે ના પાડી રહી છે કે તમે આવી રીતે મારા દીકરાને ખીજાશો નહીં… આ તારા આટલા અન્યાય પછી પણ…. સમજ પડે છે કંઈ ?’