અન્ય અપ્રગટ પાસું એ છે કે થુટ્ટુકુડીનું આંદોલન કંઈ રાતોરાત બનેલી ઘટના નથી. તેની પ્રક્રિયા વર્ષોથી થઈ રહી હતી અને આંદોલનનાં છેલ્લાં તબક્કાના 100 દિવસો પુરા થયા એ પછી 22 મેનું આંદોલન થયુ હતું. પર્યાવરણવાદીઓ અને બહારના લોકોએ સ્થાનિક લોકોને આગળ વધવામાં મદદ કરી હોય અને તે ગુનો ગણાતો હોય તો, જાહેરમાં પ્રદૂષણની અસરોને સમમજવા લોકો માટે પૂરતી માહિતી હોય તે પણ જરૂરી છે. જો લોકો તેને શ્વાસોશ્વાસમાં લેવાતી હવાની ગુણવત્તા જાણતા હોય, જો રોગચાળામાં થયેલા વધારાથી તેઓ અવગત હોય, જો તેઓ કંપની દ્વારા પર્યાવરણીય ધોરણોના ઉલ્લંઘન જાણી શકતા હોય તો તેઓ પ્રશ્નો પૂછશે. અને જો તેમને અંધારામાં રખાશે અને તેમના પ્રશ્નોના જવાબ નહી આપવામાં આવે તો થુટ્ટુકુડીમાં થયું છે એમ લોકો શેરીઓમાં આવી જશે. ઉદાહરણ તરીકે, આપણે એ ન ભુલવું જોઈએ કે 2011માં સુનામી પછી જાપાનમાં ફુકુશિમામાં ન્યુક્લિયર રિએક્ટરમાં મેલ્ટડાઉન વિશે સાંભળ્યું તે પછી જ તમિલનાડુના કુડંકુલમમ ખાતેના અણુ વીજ પ્લાન્ટ સામે આંદોલનની શરૂઆત થઈ હતી. થુથુકુડીની જેમ તમિલનાડુની ઊર્જા જરૂરિયાતોના હિતમાં પ્લાન્ટનું મહત્વ સ્થાપિત કરવાના રાજ્ય સરકાર અને કેન્દ્ર સરકારે પ્રયાસો કર્યા હતા.