એણે મચ્છરદાની ઊંચી કરી. પલંગની બહાર પગ દઈને એણે ટેબલલૅમ્પ સળગાવ્યો. એના ઝાંખા પીળા પ્રકાશમાં એ ગુલાબી કાગળ એણે ગણગણતો હોય એમ વાંચી દીધો : “લગ્ન અગાઉ તારી સાથે આટલા બધા કલાકો એક સાથે ગાળવા મળ્યા એમાં.... જવા દે સુરેખા. હું સગાઈ તોડી નાખું છું. વાંક તારો નથી. મારો જ છે. મારામાં જ કદાચ કશુંક ખૂટે છે. ગમે તેમ પણ મેં નક્કી કર્યું છે કે હવે બીજી કોઈ પણ રીતે બા તો મારે જોઈતી જ નથી. મને માફ કરજો. તું સુંદરી છે. મારા કરતાં પણ વધુ સારું પાત્ર તને મળી રહેશે. પણ આપણો સંબંધ અહીં પૂરો થાય છે.”