દિલુભાએ ભારે હૈયે બન્નેને ખીલેથી છોડ્યા ને પછી બહાર નીકાળ્યા. બન્ને બળદેય કદાચ સંકેત સમજી ગયા હશે કે પોતાને બન્નેને હવે ક્યાં જવાનું છે ! સમય પાછો વળશે તો ફરી વખત આ ઘર, આ આંગણું અને આ માલિક-માલકિનને જોઇ શકશે નહિતર તો… પછી પોતાને વેચાઉ માલ બનીને કયાંક બીજે ‘બસેરા’ કરવા ઊપડી જવું પડશે… બન્ને નજર ભરને બધું જોઇ રહ્યા. એ ઘર, ફળિયું, ગમાણ, એકઢાળીયું… છેલ્લે રંજુબા સામે મીટ માંડતાં માંડતાં બેય પરાણે પરાણે માંડ માંડ ઘરની બહાર નીકળ્યા…રંજુબા, બન્નેને જતા જોઇ રહ્યાં અને પછી એમની આંખો માંથી અનર્ગળ આંસુની ધારા ઊમટી આવી…