ડૉ. ભીમરાવ રામજી આંબેડકર હિંદુ ધર્મનો અનુભવ અને અભ્યાસ કરીને એ નિષ્કર્ષ પર આવ્યા હતા કે એમણે એમના અનુયાયીઓ સાથે ધર્મત્યાગ કરવો જોઈએ. હૈદરાબાદના નિઝામ અને શીખોએ એમને પોતાના ધર્મમાં ખેંચવા માટે પ્રલોભનો અને પ્રયત્નો કરી જોયાં હતાં. પણ ડૉ. આંબેડકર બૌદ્ધ માર્ગ તરફ વળી ગયા હતા. કાળક્રમે હિન્દુસ્તાનની લોકશાહીના સમીકરણો બદલાતાં ગયાં. "બાબાસાહેબ"નું નામ દંતકથાના "ખૂલ જા સિમ સિમ"ની જેમ જાદુઈ અસર પાથરતું ગયું. દલિતોના મસીહાનું ચિત્ર દેશના દરેક રાજકીય પક્ષના વિજ્ઞાપન પર આવી ગયું. બાબાસાહેબ હવે સમ્રાટ અશોકના આલેખ પર ખોદેલા "દેવોના પ્રિય"ની જેમ "સર્વનાં પ્રિય" બની ચૂક્યા હતા. જીવતા આંબેડકર, ડૉ. ભીમરાવ રામજી, એમ.એ., પીએચ.ડી., ડી.એસ.સી., બાર-ઍટ-લૉ કરતાં "બાબાસાહેબ" શબ્દ વધારે વિરાટ બની ચૂક્યો હતો.