પાણીની તીવ્ર તરસ લાગી હોય ને આપણો વારો આવે ત્યાં પાણીનો જગ ખાલી ! આપણો વારો નીકળી જાય ! આપણે મોં વકાસતા રહી જઈએ. અમુક માણસો તો જેવી પંગત પડે કે દોડીને પહેલી ખુરશી કે શેતરંજી પકડી લે. હજી પહેલી પંગતની થાળી ઉપાડવાની બાકી હોય કે શેતરંજી બગડી હોય તોય જેમ બસ ઊપડી જતા મુસાફર એને પકડવા રઘવાયો થાય એમ ઝટ દોટ લગાવી પ્રથમ સ્થાન ગ્રહણ કરી લેશે. ધસારો કરશે. ધક્કા ખાશે-મારશે, ને પછી ‘ફાવી ગયો’ એમ વટ મારશે. ઠાવકા મોઢે પંગતમાં જગ્યા પચાવી પાડશે. જાણે કેમ ઈડરિયો ગઢ જીતી લીધો હોય?