પ્રિન્સીપલ નહીં પણ માસ્તરો એટલા બધા મારતા કે ગાલ ફુલીને દડો થઈ જતા. પાછા ઘેર આવીને આવા ગાલ જોઈ મમત્વથી મા પૂછે કે, “આ તારા ગાલ કેમ હોજી ગ્યાં.” તો જવાબ એમ જ આપવાનો કે એ તો એકલા એકલા આંબલી ખાધી એમા ગાલપચોળિયા થયા છે. બાપાના માથે ચોટલી તો તે જમાનામાંય નહોતી છતા સહાનુભૂતિના શબ્દો સાથે છોકરાને પાવલુ આઠ આના આપવા પડશે, ગંભીર આર્થિક પરિસ્થિતિમાં આપણને લેવાદેવા વગરની ચોંટશે. એવું વિચારી આંખ આડા કાન કરતા. અમારા ખુલાસાનો સહર્ષ સ્વીકાર થતો. વરસાદમાં ભીંજાવાની અને બાપાના મારવાની ફરિયાદ કોઈને કરી શકાતી નથી.