ભાઈ એક પ્રાઈવેટ કંપનીમાં કામ કરતા. શેઠ ગાળો બોલતા. એક વખત એમના જ દીકરાની કાંઈક ભૂલ થઈ. શેઠને ગુસ્સો આવ્યો. એકદમ બોલ્યા : ‘સાલા સૂવરના ! સાવ નક્કામો છે !’ તરત ભાઈએ કહ્યું, ‘હં હં શેઠ, તમે કોને કહો છો સૂવરના ?’ અને ભગવાનને કરવું તે શેઠ વધારે ગુસ્સો કર્યા વિના જતા રહ્યા. ભાઈનો ઉત્સાહ અને અનેક લોકોમાં જીવંત રસ લેવાના એક-બે દાખલા મને યાદ આવે છે. અમે નાનાં હતાં ત્યારે રસ્તા ઉપર દરરોજ એક કુલ્ફીવાળો નીકળે : ‘કુલ્ફી મલાઈ’ એમ બોલે. અમારે ક્યારેય કુલ્ફી ખવાતી નહીં. ઘરે કોઠી લાવીને બનાવેલ આઈસ્ક્રીમ જ ખાવાનો. ભાઈએ એક દિવસ અમારા સહુના આશ્ચર્ય વચ્ચે પેલા કુલ્ફીવાળાને બોલાવ્યો. ભાઈ શું કરશે એ જોવા અમે ત્યાં ગયાં. ત્યાં ભાઈ પેલા કુલ્ફીવાળાને કહેતા હતા, ‘તું આમ કુલ્ફી મલાઈ, એમ બોલે છે એના કરતાં જો તું આમ બોલે ને….