જે ભરત મહેતા (અહીં પહેલા “ભરત શાહ” લખી નાખ્યું હતું મેં, પછી ઉપર જઈને ચેક કર્યું કે સાચું નામ શું છે) ને કોઈ ઓળખાતું નથી અને એ બક્ષીને શીખવાડશે કે આત્મકથા કેમ લખાય? પોતાની પત્નીનો ઉલ્લેખ ક્યારે કરાય? દીકરીનો ઉલ્લેખ ક્યારે કરાય? બક્ષીનામા છે કે ભરતનામા? ઉપર એક ભાઈ કહે છે કે બક્ષીને વાંચકોએ ચડાવી માર્યા હતાં. એટલે વળી શું? શું વાંચકો એમને એમના પુસ્તકોના ડબલ પૈસા ચૂકવતા હતાં? કે “ના ભાઈ તમે લખો. આ પૈસા રાખો દાનમાં” એમ ? વાંચક ડોબા લેખકને ફેંકી દે છે. એની દયા નથી ખાતો. સાચું કહું તો હું ક્યારેય કોઈ બક્ષી ફેનના સંપર્કમાં નહોતો જયારે મેં બક્ષીને વાંચવા શરુ કર્યાં ત્યારે. એટલે એમનાથી પહેલેથી અંજાઈ જવું એ મારા માટે શક્ય નહોતું. પણ મેં એમને વાંચવાના શરુ કર્યાં પછી એમના પ્રત્યે માન થઈ ગયેલું અને હું એમના ચાર-પાંચ પુસ્તકો ખરીદી આવેલો તરત. સુન્દરમને બક્ષીએ એમની લેખન-આળસ માટે એક લેખમાં તતડાવેલા. ઉપર લખેલું સુન્દરમનું વિધાન કદાચ એનું પરિણામ હશે. બાકી ઉપર જે ભાઈ કહે છે કે એમણે સેક્સ, સુંદરી અને વાઈન વિષે જ લખ્યું છે, એ ભાઈએ એમના લેખોમાં માત્ર એટલું જ વાંચ્યું છે. કણીયા વિવેચન સિવાય એ કશું નથી. હા બક્ષીની ય માનવસહજ ભૂલો, પૂર્વગ્રહો હશે. ક્યાં લેખકના નથી હોતા…અરે ક્યાં માણસના નથી હોતા? પણ બક્ષીની કટારો દમ વગરની હતી એ નર્યો બકવાસ છે. ભરતભાઈ મહેતા, આપવડાઈ કરવા માટે પણ કંઇક સ્ટફ જોઈએ જીન્દગીમાં. સત્ય એ છે કે ગુજરાતને ગૌરવ લેવા જેવા અમુક લેખકોમાં બક્ષી છે. રહેશે. કોઈ અવગણી ન શકે. ભરતભાઈ મહેતા પણ નહિ. (આ અસ્મિતાપર્વનું એનું વક્તવ્ય એનો પુરાવો છે) તમે ભૂલો કાઢ્યા કરશો અને બક્ષીનામા વંચાતી જશે. બક્ષી વંચાતા જશે.