શું આપણે આ નજીસ દિલ, નાપાક રુહ, ગુનેહગાર દિલ, દુનિયાની મોહબ્બતમાં ડુબેલા વિચારો સાથે એ લાયક છીએ કે મઅસુમ અને પાકીઝા ઈમામે અસ્ર (અ.સ.)ની પાકીઝા અને નૂરાની બારગાહમાં હાજર થઈ શકીએ? ગીબત કરીએ છીએ, જુઠ બોલીએ છીએ, તોહમત લગાવીએ છીએ, નામહેરમને જોઈએ છીએ, વ્યાજ ખાઈએ છીએ, પોતાના નોકરો અને કમઝોરો ઉપર ઝુલ્મ કરીએ છીએ, બળજબરી કરીએ છીએ, લોકોના હક્કોને પાયમાલ કરીએ છીએ, બાલ બચ્ચાઓના હક્ક, અવલાદના હક, સગાસંબંધીઓના હક્ક, પાડોશીઓના હક્ક… બધા હક્કો પ્રત્યે બેદરકારી દાખવીએ છીએ. બધા હક્કોને પાયમાલ કરીએ છીએ. માથાથી લઈને પગ સુધી બુરાઈઓમાં ડુબેલા છીએ. શું આનાથી વધીને કોઈ નજાસત, ગંદકી અને અપવિત્રતા છે? તે શખ્સ જે ગંદા નાળામાં પડી ગયો હોય તેની ગંદકી અને નજાસત રુહની ગંદકી અને નજાસતથી ઘણી ઓછી છે. નાળામાં પડેલા શખ્સની ગંદકી નહાવા-ધોવાથી દૂર થઈ જશે પરંતુ રુહની નજાસત મઆઝલ્લાહ… દિલની નજાસત અલ્અયાઝો બિલ્લાહ… વિચારોની નજાસત અલ્લાહની પનાહ… શું આ નજાસતો અને ગંદકીઓની સાથે ઈમામે અસ્ર (અ.સ.)ની બારગાહમાં હાજરી અને તેમની ખિદમતમાં પહોંચવાને આપણે લાયક છીએ? ઈમામ (અ.સ.) તે લોકો સાથે મુલાકાત કરે છે અને તેને પોતાની ઝિયારત કરાવે છે જેઓ પાક હોય છે.