મિતભાષી અનિલભાઈ વિઝનરી હતા. સતત કામ કરનારા હતા. નિસબતી હતી. સમાજનો ઉત્કર્ષ તેમના હૈયામાં હતો અને તેને અમલમાં લાવવા તેઓ સતત મથતા હતા. તેઓ આયોજન અને અમલ બન્નેના માણસ હતા. તેમના વિશે મને ખૂબ લખવાની તક મળી હતી. ગણપત વિદ્યાનગરની પહેલી ઈંટ મુકાઈ ત્યારથી હું તેમની સાથે અને ગણપત યુનિવર્સિટી સાથે સંકળાયેલો હતો. તેમનું જીવનચરિત્ર લખવાની વાત થયા કરતી હતી. થોડા મહિનાઓ પહેલાં મને કહેલું કે પહેલાં મારા પિતાના જીવનચરિત્રની સંવર્ધિત આવૃત્તિ કરીએ પછી મારા જીવનચરિત્રની વાત. થોડા દિવસ પહેલાં અનિતા ગણપત યુનિવર્સિટીમાં ગઈ. મળ્યા ત્યારે અનિતાને કહ્યું કે મારી મુલાકાત કરીને મારું જેટલું રેકોર્ડિંગ કરી લેવું હોય એટલું કરી લો. હવે મને મારું કંઈ ઠેકાણું લાગતું નથી….