તો ત્રીજા દિવસના ચઢાણમાં પગની જ નહિ પરંતુ સમગ્ર શરીરની પૂરેપૂરી શક્તિ ખર્ચાઈ ગઈ. વરસાદ, હાડ થીજાવી દેતી ઠંડી અને ઊંચાઈવાળા ચઢાણ સામે સશક્ત રહી ચાલતા રહેવું એ જ અમારા માટે પડકાર હતો. દૂર દૂર માત્ર ઝાકળ હતી, અને પાછળ નજર કરતાં એક સુંદર પ્રકૃતિ હતી જે અમારા પાછા ફરવાની જાણે કે રાહ જોઈ રહી હતી. પરંતુ અમુક ફીટ પર પહોંચતા જ ગ્રૃપમાંના બે સભ્યોની ઠંડી સહન કરવાની શક્તિ ઓછી પડવા લાગી. તો સામી તરફ હમ્પ્ટા પાસનું વાતાવરણ પણ ઘુમ્મ્સમાં વીંટળાઈ જવા માટે તત્પર લાગ્યું. આગળ જવામાં મુશ્કલી થઈ શકે એ જાણી ગાઈડે અમને પાછા વળવાનું સૂચન કર્યું. અને માત્ર ૨૦૦ મીટરનું અંતર છોડી અમે એક પહાડ સર કર્યો, અને ઉતરાણ શરુ કર્યું.