માણસની નસનસમાં મૃગજળ વહેતું રહે છે. એના શ્વાસ અને ઉચ્છ્વાસ તો સારસ યુગલની માફક સાથોસાથ ચાલતા રહે છે. સમણાં અને વાસ્તવિકતા વચ્ચે અટવાતો એક તઘલખ દિલ્હીથી દોલતાબાદ વચ્ચે સતત અટવાતો રહે છે. જીવનની પ્રત્યેક ક્ષણને વળગેલી ઘડિયાળી ટક ટક શાશ્વતીનું ટીપું બનીને ટપકતી રહે છે. મારો ઇરાદો તો પતંગિયાની પાંખે બેસીને અવકાશયાત્રાએ નીકળી પડવાનો હતો, પરંતુ થયું એવું કે દીવાસળી વડે ધૂપસળી પેટાવવા જતાં ટેરવાં પર કોઈ વિચારનો ડામ પડી ગયો!