ગિરનારી લોકસંતો અને ભજનવાણી વિશે હમણાં ક્રિયાશીલ છું. ઘણી બધી કેસેટ્સ મેળવી છે. વધુ રચનાઓ તો નિરંજન રાજ્યગુરુની આનંદ આશ્રમની વેબસાઈટમાંથી મેળવી છે. પ્રાણલાલ વ્યાસે ગિરનારને આજીવન ગળે વળગાડીને રાખેલો જણાય છે. ગિરનારી ભજનવાણીને એમણે કંઠ દ્વારા ભરપુર વહાવી. એમની સાથેનો પંદર-વીશ વરસનો સંબંધ અને સંપર્ક. કંઈ કેટલીય વખત એમને ખૂબ-ખૂબ સાંભળ્યા છે. પ્રાણલાલ વિશેના મારા સંસ્મરણો આલેખવા બેઠો છું ને મને સૌ પ્રથમ નૈવાશાની આ ઘટના સ્મરણે ચઢી. કવિ કાગ ઍવોર્ડની ચયનસમિતિમાં સંયોજક હોવાને કારણે ઈ.સ. ૨૦૦૭નો કવિ કાગ ઍવોર્ડ એમને અર્પણ કરવાના સમયે એમના વિગતે કહેવાનું થયેલું. જૂનાગઢ ભવનાથ તળેટીમાં ૨૦૦૬માં ત્યાંના સમાજસેવી અને કલાપ્રેમી નારસિંહભાઈ પઢિયારે જૂનાગઢના કલેક્ટરશ્રીની સહભાગિતામાં શ્રદ્ધેય મોરારિબાપુની અધ્યક્ષતામાં પ્રાણલાલ વ્યાસને સન્માનવાનું સુંદર ટાણું રચેલું. ત્યારે પણ થોડું જાહેરમાં ‘પ્રાણલાલ વ્યાસની પ્રાણવાન ગાયકી’ એમ મથાળું બાંધીને પૂજ્ય બાપુના શબદધનને સહારે કહેવાનો પ્રસંગ પ્રાપ્ત થયેલો. યથાવકાશે થયેલો સ્વાધ્યાય એમના શબદ-ધનની રિદ્ધિ અને સંપ્રાપ્ત સિદ્ધિ સ્વરૂપે લખવા ઉદ્યુક્ત થયો છું ત્યારે એ બધું વંટોળના વાયરા રૂપે મનને ઘેરી વળે છે. આવા કલાને, શુદ્ધ-પરિશુદ્ધ સ્વરૂપે પ્રસ્તુત કરનારા સંતવાણી અને લોકવાણીના કલાધર પ્રાણલાલ વ્યાસ ગુજરાતી લોકવાંગ્મયનું બહુ મૂલ્યવાન આભરણ છે.