જોવાની અને સાંભળવાની ન્યુનતાવાળા લોકો કદાચ બીજા સાથે વાતો કરવા મુશ્કેલી અનુભવશે, બે જણાની પહેલી મુલાકાત વખતે એ ભાગ જે અસર કરે છે, તેના વધારામાં લૈગિંકતાની ઇચ્છા અને જરૂરીયાતની જાણકારી પ્રસારીત કરવી. એ ઘણીવાર માની લેવાય છે કે આંખોનો સંપર્ક સાધારણ રીતે પહેલુ પગથીયુ છે. એક કાર્યક્ષમ વિજાતીય વ્યક્તિની મુલાકાત/લૈગિંક સંબંધનો સાથી - આંધળો અને કોઇક જોવાની ખામીવાળા વ્યક્તિ માટે આ વિકલ્પ ઉપલબ્ધ નથી. તો આ લોકો માટે પહેલી મુઠભેડ તેઓ કેવી રીતે રમે છે ? સંચારના બીજા સાધનો જેવા કે મૌખિક સંકેત, ભાષણ અને બીજી વ્યક્તિના હાથને અને કાંડાને સ્પર્શ કરવો. ત્યાર પછી લૈગિંક પ્રવૃતિનો આરંભ કદાચ મુશ્કેલ થશે, જ્યા સુધી મૌખિક સંચાર કરવાનુ સ્તર તેણે સ્થાપિત ન કર્યુ હોય. તેવી જ રીતે લોકો જે બેહરા છે અથવા સાંભળવામાં નબળા હોય, તેમને કદાચ શરૂઆતમાં સંચાર કરવામાં મુશ્કેલીઓ આવશે. મોટા ભાગના વ્યક્તિઓ સંકેતની ભાષા વાપરે છે, ફક્ત એક સંચાર કરવાનુ સાધન છે. કેટલાક લોકો સાંભળવાની ખામીઓ સાથે હોઠથી વાચવામાં પૂરેપૂરા નિપુણ હોય છે.