પહેલાં તો શોપિંગ લિસ્ટ લાંબુ ને લાંબુ થતું જાતું. મમ્મી, શેમ્પૂ. મમ્મી, મારા માતે નહાવાનો સાબુ. તન્વી સાબુ વાપરતી અને આનિયા હમેશાં બાથક્રીમ વાપરતી. બંન્નેની ચોકલેટ્સ પણ જુદી….હવે શું લેવાનું હતું ? કોકનાં ટીન્સ, જ્યુસનાં બોક્સ, બોડી સ્પ્રે, કશાની જરૂર પડશે નહીં. બ્રેડ પણ ઘરમાં પડી છે. એ શાકભાજી લેવા માટે વળી ત્યારે પણ એવું જ થયું હતું. તન્વીને આ શાક ભાવશે અને આનિયા માટે તો આ શાક લેવું જ પડશે એવું હવે કઈં જ રહ્યું નહોતું. પોતે તો ગમે તે શાક ખાઈ લેશે. એની તો જાણે કોઈ પસંદગી જ રહી નહોતી. ભૂખ પણ ક્યા લાગે છે? આ દિવસોમાં એણે નિરાંતે વ્યવસ્થિત રીતે કોઈ વાનગી બનાવી હોય એવું પણ યાદ આવતું નહોતું.