મૈત્રી તો આપણે રોજ ઊજવીએ છીએ. એમની જેમ એક દિવસ પૂરતી ઉજવણી નથી હોતી. પૌરાણિક કથાના આપણા બે મુખ્ય ગ્રંથ- રામાયણ અને મહાભારતમાં મૈત્રીનો અલગ અલગ પ્રકારે ઉલ્લેખ આવે છે. મહાભારતની શ્રીકૃષ્ણ- દ્રૌપદી, શ્રીકૃષ્ણ-અર્જુન, દુર્યોધન-કર્ણ, દ્રુપદ-દ્રોણાચાર્ય (જે પાછળથી દુશ્મનીમાં પરિણમી) તથા રામાયણમાં ભગવાન શ્રી રામ- વિભીષણ, શ્રી રામ- હનુમાનજી (તે ભલે પોતાને સેવક ગણાવે)ની મૈત્રી ચર્ચિત રહી છે. દુર્યોધન પ્રત્યે કર્ણની નિષ્ઠાનું કારણ તેને અપાયેલું સન્માન છે. આથી કર્ણ દુર્યોધનના તમામ અવગુણ છતાં તેને છોડતો નથી. આ મૈત્રીને ખરેખર સાચી મૈત્રી કહી શકાય? જ્યાં સ્વાર્થ હોય તેને મૈત્રી કેમ કહેવી? મિત્ર તો એ છે કે જે મિત્રને તેના અવગુણ બતાવે અને તેને સમજાવે. અવગુણ પોષનાર મિત્ર હોઈ શકે નહીં. દ્રુપદ અને દ્રોણાચાર્યની મૈત્રીમાં સ્વાર્થ ભળ્યો એટલે મૈત્રી તૂટી.