કાકા-કાકી કેરીને રજા આપીને ઘરે તરફ પાછા ફર્યા. તેઓએ ઘેર આવીને રીંગણભાઈને અને દૂધીભાભીને કેરી વિશે કહ્યું. ભાઈ-ભાભીએ કહ્યું, “કાલે સવારે આપણે બટુ માટે બટરાની જોવા જઈશું.” બીજા દિવસે સૂર્યોદય થતાં સૌ પરિવારજનો નાહી ધોઈ તૈયાર થઈ ગયા, પણ બટાકું તો ઊઠ્યું જ નહોતું. એટલામાં દોઢા દૂધીબહેન તેને ઊઠાડવા ગયા. તેણે બટુને કહ્યું,“બટુ ઊઠ, આજે તારા માટે છોકરી જોવા જવાનું છે.” બટુ તો પથારીમાંથી ટપાક કરતો ઊઠી ગયો. નાહી-ધોઈ અને હીરોની જેમ તૈયાર થઈ ગયો. સૌ પરિવારજનો કેરીને ઘેર જવા નીકળ્યા. રસ્તામાં ચોળીએ બટુને ધક્કો માર્યો. બટુભાઈ ગબડીને ધૂળવાળા ગંદા થઈ ગયા. એટલામાં દૂધીએ ચોળીને ટપલી મારતા કહ્યું, “કેમ બટુને ધક્કો માર્યો ? ચાંપલી ચોળીએ કહ્યું,“બટુ માટે છોકરી શોધી તો મારા લગ્ન ક્યારે કરશો ?” આ વાત સાંભળી સૌ પરિવારજનો હસવા લાગ્યા. ચોળીના પપ્પા અને કાકાએ ગુસ્સો કરતાં કહ્યું, “અરે ! ચાંપલી તારા પણ લગ્ન થશે પણ તારા ભાઈ બટુના તો થવા દે.” એટલામાં દોઢી દૂધી અને કોબી કાકીએ કહ્યું, “બટુના મામાનું ઘર નજીક છે. આપણે ત્યાં જઈએ. ત્યાં જઈ આપણે બટુને ફરી તૈયાર કરી લાવીએ.” એમ કહી સૌ મૂળામામા અને ડુંગળીમામીને ઘેર ગયા અને બટુને ફરી સુંદર તૈયાર કરી દીધો. જતાં જતાં મૂળાભાઈ અને ડુંગળીમામીએ બટુને પોતાના આશીર્વાદ આપ્યા.