મર હોય એ કાળી          મેં તો બસ આંખડી ન્યાળી           બીજું કાંઈ ન્યાળવું નો'તું          આંખ બે કાળી          હરણાંવાળી રે          આંજ્યા વિણ આંખ બે કાળી રે            ગામનાં માણસ મૂરખાં રે          એને કાળવી કે'તા રે          હું કહેતો કૃષ્ણકળી, કૃષ્ણકળી          કૃષ્ણકળી રે          હરિની કૃષ્ણકળી રે           એવો જગ જેઠ બેઠો ને          મેવલો બેઠો આભ ઈશાને રે          એવી આષાઢની બાદલ-છાંયડી          કાળી રાવટી તાણે રે          એવી કોઈ શ્રાવણી રાતે          દિલ એકાએક          ડોલવા લાગે રે          એવી એક કાળવી કેરાં          કાજળ-ઘેરાં સ્મરણાં જાગે રે           ગામનાં લોકો કાળવી કો'          દિલ ચાય તે કે'જો રે           હું તો કહું કૃષ્ણકળી, કૃષ્ણકળી          કૃષ્ણકળી રે          હરિની કૃષ્ણકળી રે           માથે કાંઈ ઓઢણી નો'તી          વેળા લાજવાનીય નો'તી           બીજું કાંઈ ન્યાળવું નો'તું          બસ દીઠી બે આંખડી કાળી રે          કાળી કાળી મેઘની છાયા હેઠ          મેં દીઠી આંખ બે કાળી રે          કાળી કાળી હરણાંવાળી રે           ગામનાં માણસ મૂરખાં રે          એને કાળવી કે'તા રે          હું કહેતો કૃષ્ણકળી, કૃષ્ણકળી          કૃષ્ણકળી રે          હરિની કૃષ્ણકળી રે -ઝવેરચંદ મેઘાણી