સદીઓ પહેલાં કચ્છી લિપિ અસ્તિત્વમાં હતી તેવો દાવો ઇતિહાસકાર સ્વ. રામસંગજી રાઠોડે કર્યો હતો. મુંબઈથી પ્રસિદ્ધ થતાં ‘કચ્છ રચના’ નામના સામાયિકના વર્ષ ૧૯૭૬ના દીપોત્સવી કચ્છી ભાષા ગૌરવ વિશેષાંકમાં તેમણે ‘છે, કચ્છી ભાષાની લિપિ’ નામનો એક લેખ લખ્યો હતો. તેમાં તેમણે અનેક પુરાવા આપીને સિદ્ધ કર્યું હતું કે કચ્છી માત્ર બોલી નથી, પરંતુ ૧૨૦૦ વર્ષથી કચ્છી ભાષાની લિપિ અસ્તિત્વમાં છે. સંસ્કૃત ભાષા અને દેવનાગરી લિપિ કચ્છી બોલી અને લિપિની જનેતા છે. સિંધ પ્રાંત (હાલના પાકિસ્તાન)માં આવેલા ભંભોરમાં ૧૯૬૦માં ડૉ. એફ.એ. ખાનના માર્ગદર્શન તળે થયેલા ઉત્ખનન દરમિયાન આઠમી સદીના અરસાના માટીના માપિયાના પુરાવશેષો પર પ્રાચીન કચ્છી લિપિ પૂર્વ નાગરી શૈલીના અક્ષરો જોવા મળ્યા હતા. ‘મામૈદેવ’ની વાણીના અસલી ફકરાઓમાં પણ આ પ્રાચીન કચ્છી લિપિ વપરાઈ હોવાનો દાવો તેમણે કર્યો હતો. તો કેટલાક કચ્છી લુહાણા, ભાટિયા વેપારીઓ તેમના ચોપડા લખવામાં આ લિપિનો ઉપયોગ પણ કરતા હતા. તે ભાષા વણિક વખર કે હટાઈ ભાષા તરીકે ઓળખાતી હતી. આ ઉપરાંત નારાયણ સરોવરના ગોરના જૂના ચોપડામાં યાત્રિકોની નોંધમાં આ લિપિમાં કરાયેલી સહીઓ તેમણે પોતે જોઈ હોવાનું પણ નોંધ્યું હતું.