ભીષ્મપિતામહ જરાયે અસ્પષ્ટ નથી. તેમણે દુર્યોધનને કીધું જ છે કે ‘તું સાંભળી લે બરાબર કે પાંડુપુત્રમાંથી કોઈને હું મારવાનો નથી. બાકી બધું કરીશ.’ અને તમે જુઓ કે દસ દિવસ સુધી એ સેનાપતિ હતા અને આટલા માણસોને માર્યા, પણ એક પણ પાંડુકુળના સંતાનની હત્યા ભીષ્મના હાથે નથી થઈ. ઘટોત્કચ અને અભિમન્યુ તો દ્રોણાચાર્ય સેનાપતિ થયા ત્યારે મર્યા. ભીષ્મના હાથે કુળના એક પણ પાત્રને હાનિ નથી થઈ. એ જ ભીષ્મપિતામહ સમજે છે કે ધર્મ યુધિષ્ઠિરના પક્ષે છે. જેમ ગઈ કાલે મનુદાદાએ કહ્યું ને કે કર્ણે ના પાડી અને કહ્યું કે ‘પછી હું ના પાડું એટલે દુર્યોધન રાજા થાય.’ પણ એમ થવું ન જોઈએ એ તો બધાને ખબર છે, એટલે ભીષ્મપિતામહને પણ વિજય તો પાંડવોનો જ થાય એમાં જ જગતનું હિત છે એ ખબર છે. અને એમણે બિચારાએ તો એ માટે શું-શું નથી સહન કર્યું ! એ વિષે તો હું એમના પાત્રની વાત કરીશ ત્યારે કહીશ, પણ એમના માટે એટલે કે ધર્મરાજ્યની સ્થાપના માટે તો એમણે આખી જિંદગી આટલાં દુઃખ વેઠીને કાઢી છે. એટલે એ તો એમ જ ઈચ્છે ને કે યુધિષ્ઠિર રાજા થાય અને ધર્મની સ્થાપના થાય.