Filed under: ગઝલ, ગુજરાતી શાયરી, પ્રણવ પંડ્યા | Tagged: આવો, ઋતુ ને રાંધણિયું, એવડા. આંસુ. પણ ચખાય. આ તરફ. પણ નજર. નખાય પ્રભુ., કદી તેં મારા, કે હું, ક્યાંક, ચાખ્યા’તા, ચીર, ચૂલો ફૂંકાય પ્રભુ, છે કે, જુવારા વાવે, તેં બોર, તો, થયું શું, દઝાય, ન થાય, નથી, નહીં, ના રખાય, પથ્થર?, પીડ મારી, પૂરાય, પૂર્યા’તા, પ્રણવ પંડ્યા, પ્રભુ પંચાયતમાં સ્ત્રી, ભેદ, મારા સમી, મારાથી, મારી દીકરી, રસ્તો, રાત, વાંસળીથી, સાંભળ્યું, હર જગા |	9 Comments »