ગુજરાતીઓ પાન ખાય છે, ઉત્તર ભારતીયો પાનને મોઢામાં જમાવે છે. ગુજરાતીઓ ચા પીએ છે, ઉત્તર તરફ ચાયની ચુસ્કી લેવાય છે. ચા વિશે ગુજરાતી ભાષામાં જેટલું લખાવું જોઈએ એટલું લખાયું નથી, અને ચા ન પિવાવી જોઈએ, એટલી બધી પિવાય છે. કહેવાય છે કે જેની ચા બગડે છે એનો દિવસ બગડે છે. અમારી પેઢી જ્યારે શિશુપેઢી હતી, અને બાળપોથીથી અમે ગુજરાતી ભાષા વાંચવી શરૂ કરી ત્યારે પહેલો પાઠ બહુ મોટા અક્ષરોમાં છાપ્યો હતો. અને એની પ્રથમ લીટી હતી: બા ચા પા! એ વાક્યની અસર જીવનભર રહી. અને બીજું વાક્ય હતું: ના ભા મધ ખા! બાળક વાંચી શકે એ માટે જોડાક્ષરો વિનાની અને બારાખડીના અમુક જ અક્ષરો વાંચતાં આવડે એવી લિપિનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. એ વખતે ચાહ શબ્દ ન હતો. અમે ગુજરાતી ભાષામાં પહેલો શબ્દ ‘ચા’ શીખ્યા હતા!