ઝાઇથર જેવાં સંગીતનાં સાધનોનો ઉલ્લેખ ઇસવિસન પૂર્વે 1100ની સાલ કે તેનાં પહેલાં વખવામાં આવેલાં ચીની સાહિત્યમાં જોવા મળે છે.[૪૬] કન્ફ્યુશિયસ (ઇ. પૂ. 551થી 479), મેન્શિયસ (ઇ. પૂ. 372થી 289) અને લાઓઝી જેવા ચીની તત્વચિંતકોએ ચીનમાં સંગીતનાં સાધનોના વિકાસને નવી કેડી આપી. ગ્રીક લોકોની જેમ તેમણે પણ લોકોમાં સંગીત પ્રત્યેનો અભિગમ કેળવ્યો. ચીની લોકોનું માનવું છે કે સંગીત એ પાત્ર અને સમાજ માટે જરૂરી અંગ છે. સંગીતનાં સાધનોનાં વિવિધ રંગરૂપને આધારે તેમણે તે સાધનોનું અલગ-અલગ વર્ગીકરણ કર્યું છે.[૪૭] ચીની સંગીતમાં આઇડિયોફોન્સ ખૂબ જ અગત્યનું સાધન છે. તેના કારણે જ આ સંસ્કૃતિનાં અગાઉનાં તમામ સાધનો આઇડિયોફોન પ્રકારનાં છે. શેંગ સામ્રાજ્યની કવિતાઓમાં ઘંટડીઓ, ઘંટાવલિઓ, નગારાંઓ અને હાડકાંમાંથી કોતરીને બનાવેલી ગોળાકાર વાંસળીઓનો ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે. સમય જતાં તેને પુરાતત્વ વિદો દ્વારા સંગ્રહિત કરવામાં આવી છે.[૪૮] ઝોડુ સામ્રાજ્યમાં ઝાંઝ-કરતાલ, મંજીરાં, લાકડાની માછલી અને યુ જેવાં ઠોકીને વગાડવાનાં સાધનોનો ઉપયોગ શરૂ કરવામાં આવ્યો. આ સમયગાળા દરિમયાન વાંસળીઓ, પેન પાઇપ્સ, પિચ પાઇપ્સ અને મોઢાં વાજું જેવાં સુષિર વાદ્યો પણ અસ્તિત્વમાં આવ્યાં.[૪૯] જમરૂખનાં આકાર જેવું નાનું સુષિર વાદ્ય પશ્ચિમી સંગીત વાદ્યોનો એક ભાગ હતું તેનો પ્રસાર દુનિયાની ઘમી સંસ્કૃતિઓમાં થયો હતો ચીનમાં તેનો ઉપયોગ હાન સામ્રાજ્ય દરિમયાન શરૂ કરવામાં આવ્યો.[૫૦]