આધુનિકતાને વરેલો સાહિત્યકાર પ્રયોગો કરે એટલે શું કરે ? એ જે કંઇ કરે છે તે શબ્દથી કરે છે. ભાષા એનું સાધન છે. એટલે પ્રયોગો ભાષાથી અને ભાષામાં થવાના. સામાન્ય ભાષકની તુલનાએ આ સાધન વિશે એ જાગ્રત અને સાવધ વધારે હોય છે. પણ એટલે જ એને કેટલાય શબ્દો ઘણી વાર ઘસાઇને બુઠ્ઠા થઇ ગયેલા પણ અનુભવાતા હોય છે. આપણા જમાનામાં એવું ખાસ બની રહ્યું છે. કેમકે શબ્દ અને તેના અર્થ વચ્ચેનો સમ્બન્ધ તૂટતો રહ્યો છે, અર્થો ખોટા પડતા ને ખોવાતા રહ્યા છે. ભાષા જૂઠી અને નાકામયાબ લાગવા માંડી છે. એવી ભાષા સાહિત્યસર્જનમાં કેવી રીતે કામ આવે ? એને સર્વથા સફળ અને લાજવાબ સાધન ગણીને આંધળુકિયાં ન કરાય. એને પણ સાધવી રહે, સાધન ગણવા ઉપરાન્ત એને સાધ્ય ગણવી રહે. સાહિત્યિક પ્રયોગોની સાર્થકતા માટે માધ્યમને વિશેની આવી સભાનતા અનિવાર્ય ગણાય એ સમજાય એવું છે.