પ્રકૃતિના આ અદ્દભુત નજારાને માણતાં મન ધરાતું નહોતું. થતું હતું કે બસ, આમ ને આમ આગળ ચાલતાં જઈએ અને ફૂલોથી ખચિત આ ખીણના અલૌકિક સૌંદર્યને નિહાળતા રહીએ. પરંતુ વાતાવરણમાં અચાનક પલટો આવ્યો હતો. ઠંડો પવન ફૂંકાવા માંડ્યો હતો અને વરસાદના છાંટા પડવાના શરૂ થઈ ગયા હતા, એટલે અમે ધાંધરિયા તરફ પાછું પ્રયાણ આદર્યું. બીજે દિવસે અમે જ્યારે ધાંધરિયાથી ગોવિંદઘાટ પાછા આવવા નીકળ્યા ત્યારે વાદળો વિખેરાઈ ગયાં હતાં અને કૂણો, મન પ્રફુલ્લિત થઈ જાય તેવો તડકો ચારે બાજુ પથરાઈ ગયો હતો. આગલા દિવસે થયેલા વરસાદને કારણે પથ્થરો ધોવાઈને ચોખ્ખાચણાક થઈ ગયા હતા. અહીંની બીજી એક વિશેષ વાત એ છે કે, પહાડી વિસ્તારોમાં મોસમનો મિજાજ દરેક દિવસે બદલાતો જ રહે છે ! આજનો દિવસ ટ્રેકિંગ માટે ઉત્તમ હતો. ભૂરું, સ્વચ્છ આકાશ અને તાજગીસભર હવા તન-મનમાં અનોખી સ્ફૂર્તિ જગાવતા હતા. રસ્તાની ડાબી બાજુએ લક્ષ્મણગંગા નદી અમારી સાથે સાથે નીચે વહી આવતી હતી અને પહાડો પરથી નીચે આવતા અનેક ઝરણાં તેમાં સમાઈ જતાં હતાં. ગોવિંદઘાટથી ધાંધરિયા જતી વખતે વરસાદને કારણે જે સૌંદર્ય માણવાનું ચૂકી ગયા હતા, તે પાછા ફરતી વખતે મન ભરીને માણવા મળ્યું.