અને મહાભારતવાળા યુધિષ્ઠિરે દુર્યોધન આણિ આણિ કંપનીને જુગટું રમતાં પહેલાં મોઢામોઢ કહી દીધું હોત કે તમે તો સાવ અંચઈડા છો, તમારી જોડે અમારે નથી રમવું તો આખેઆખું મહાભારતનું યુદ્ધ આપોઆપ ટળી ગયું હોત, લાખો માણસો યુદ્ધમાં ખુવાર ન થાત, આ યુદ્ધમાં સત્યનો વિજય થયો છે તેવું ભલે કહેવાતું. પણ યુધિષ્ઠિરને ‘નરો વા કુંજરો વા’ જેવું અડધુંપડધું સત્ય બોલવું પડેલું એ બોલવું ન પડ્યું હોત, ને તેનો રથ ઠેઠ સુધી જમીનથી એક વેંત અધ્ધર ચાલતો હોત ને એ જોવાની નગરજનોને ગમ્મત પડતી હોત – આમેય એ જમાનામાં મનોરંજનનાં સાધનો અતિ અલ્પ હતાં એટલે આવાં દ્રશ્યો જોવાથી પ્રજાને થોડીય રમૂજ મળતી રહેત, કૌરવો સાથે જુગાર પાંડવો રમ્યા ને હાર્યા, દ્રૌપદીનેય હોડમાં મૂકી, કૌરવો દ્વારા તેનું વસ્ત્રાહરણ થયું ને દ્રૌપદીનાં ચીર પૂરવા શ્રીકૃષ્ણને રતનપોળ જેવું મસમોટું સાડીબજાર ઘટના સ્થળે ઠાલવવું પડ્યું જેને પેલો પ્રખર જ્યોતિષી સહદેવ (જે દ્રૌપદીનો વીસ ટકા વર હતો એ) પણ તેના મોટા ભાઈ યુધિષ્ઠિરને જુગાર રમતાં રોકી શક્યો ન હતો. આ આખાય ‘એપિસોડ’માં સવાલ તો ફક્ત એક ‘ના’ નો જ હતો, જેણે ધર્મરાજા યુધિષ્ઠિરની કીર્તિને ઝાંખપ લગાડી દીધી ને દુષ્ટની છાપ ધરાવનાર દુર્યોધનને યુધિષ્ઠિર કરતાં અડધી મુઠ્ઠી ઊંચો બતાવાયો છે – હા, આપણે ત્યાં દુર્યોધનનું મંદિર છે, શ્રદ્ધાળુ જીવો ભક્તિભાવથી તેની પૂજા કરે છે, ને મનવાંછિત ફળ પામે છેય ખરાં.