અંતે અમારા નિશ્ચિત થયેલા ડેસ્ટિનેશન કનકાઈ પર પહોંચ્યા. પ્રસાદ તથા સાથે લાવેલું ભાથું આરોગ્યું. પરંતુ અમારો ચેપ પેલા નાનકડા બાળકને બરાબરનો લાગ્યો હતો તેથી જમતાં જમતાં પણ તે વિહંગ અવલોકન કરતો રહ્યો, ‘પેલું કબૂતર .... કાગડો ... કોયલ ... કાબર ....’ તો ક્યારેક બુલબુલને ઓળખી ગયો, એથી અમારું દિલ પણ બાગબાગ. છેવટે તેની મમ્મીએ અંગ્રેજીમાં ડારો દીધો ત્યારે કમને તેણે થોડું ખાધું. પછી તો અમે પણ જરા અફસોસભેર તેને ‘ખવડાવવા’માં રસ દાખવ્યો. જમવાનું પૂરું થતાં જ યજમાને આરામ કરવાનું સૂચન કર્યું, પણ અમારું મન તો નદી તરફ જવાનું હતું એટલે તેમને, ‘તમે આરામ કરો અમે જરા નદીએ જઈ આવીએ,’ કહી નદી ભણી ઉપડ્યાં.