ગણિત સીધું છે, જેટલા અંશે અપેક્ષા વધારે, તેટલા અંશે નિરાશા વધારે ! સંબંધમાં એટલી તાકાત છે કે એ પોતે જ માણસને સંપન્ન કરે છે, સંબંધમાં જ્યારે સ્વાર્થ અને ફરિયાદ દાખલ થાય છે, ત્યારે એ ગંધાવા માંડે છે. આપણા પારિવારિક સંબંધોમાં પરસ્પર અપેક્ષાઓ એટલી બધી રહેતી હોય છે કે સહેજ આંચકો આવે ને સંબંધ વણસી જાય છે. એટલે જ પછી કવિઓ સંસારને જ છોડી દેવાની વાત કરે છે. સંસારનું સુખ કાચું – મીરાંબાઈએ ગાયું, કારણ સંસારીઓએ અપેક્ષા રાખી કે મીરાં મંદિર તજીને શયનગૃહ શોભાવે ! – પરિવારના સંબંધોમાં કોઈ મોટું, કોઈ નાનું એમ ફરક પડે છે. એટલે સર્વોત્તમ સંબંધ સખ્યસંબંધ, મૈત્રીનો સંબંધ ગણાયો, જેમાં બંને બરાબર – સમકક્ષ !