ત્યારથી પૃથ્વીલોકના કલિયુગમાં પણ આ હોલીકાદહન અર્થાત્ હોળી પર્વ ઊજવાય છે. ગ્રામ્ય અને શહેરી વિસ્તારોમાં ચૉરે અથવા ગામની ભાગોળે હોળી પ્રગટાવવામાં આવે છે. ભક્ત પ્રહ્લાદનાં દર્શન કરવાનો ભાવ પ્રગટે છે. ધાણી તથા શ્રીફળ અને પવિત્ર જળથી હોળીનાં દર્શન કરવા સૌ કોઈ ઊમટે છે. પોતાના નવજાત બાળકને તેના સ્વાસ્થ્યની રક્ષા માટે હોળીની ફરતે ફેરવવામાં આવે છે, આ પ્રસંગને ‘ઢૂંઢ’ કહે છે, તથા લગ્નની પ્રથમ તિથિએ - અર્થાત્ નવા વરઘોડિયાં પણ હોળીનાં દર્શને આવે છે. ગ્રામજનો ઢોલ-નગારાંના તાલે આ પર્વને ઊજવે છે. બીજા દિવસે વસંતોત્સવનો ફાગ ખેલાય છે. રંગોના પર્વ ધૂળેટીથી હોલીકાને સવારે ઠંડા શીતળ જળથી ઠારવામાં આવે છે. પરમકૃપાળુ પરમાત્મા જીવનમાં હોળી ન પ્રગટે અર્થાત્ ક્લેશ-કંકાસ વિનાનું સુખમય જીવન સૌને પ્રાપ્ત થાય અને જીવનમાં ટાઢાશ-શાંતિ રહે તેવી સૌ કોઈ પ્રાર્થના કરે છે. ઘણા આ પર્વને વ્રત તરીકે પણ ઊજવે છે. આખો દિવસ પૂનમનો ઉપવાસ કરે છે અને હોળીનાં દર્શન કર્યા પછી સૌ સાથે બેસી મિષ્ટાન-ભોજન કરે છે. હવામાનશાસ્ત્રીઓ હોળીની વચ્ચે જે થાંભલો હોય છે તેની ધજા અથવા પવન કઈ દિશામાં જાય છે તેને આધારે નવા વર્ષના ફલાદેશની આગાહી કરે છે.