શા માટે આપણા દેશમાં આવું અવાર-નવાર થતું રહે છે? શા માટે તેનો ઇલાજ શોધી શકાતો નથી? શું સત્તાકારણમાં વર્ચસ્વની લડાઈ માટે આવું બધંુ હોવું અનિવાર્ય છે? ..તો જવાબ ‘ના’ જ હોવો જોઈએ છતાં વાસ્તવિકતા તેનાથી વિપરીત જ છે. વિવિધ ધર્મ, વિવિધ જાતિ, વિવિધ જીવનશૈલી, વિવિધ ભાષા અને વિવિધ સંસ્કૃતિ ધરાવતા ૧૨૫ કરોડ ભારતીયો એક બંધારણ હેઠળ જીવી શકે છે, તેવું વિશ્વભરમાં અનન્ય ઉદાહરણ પૂરું પાડતો ભારત દેશ વિકાસ, પ્રગતિ અને ઉન્નતિના માર્ગમાં હજુ આવા અવરોધો સહન કરી રહ્યો છે, તે માટે મહદ્દઅંશે જો કોઈને જવાબદાર સમજવું હોય તો બીજું કોઈ નહીં, પરંતુ આપણા સમગ્ર શાસનતંત્રને ઠેરવવું જોઈએ. છેલ્લા કેટલાય સમયથી એવું જોવા મળે છે કે નવા-નવા કાયદાઓ બને છે તેમાં વિચાર ઓછો અને પ્રચાર વધુ હોય છે. મતબેંકના રાજકારણમાં અને લોકપ્રિયતા મેળવી લેવાની લ્હાયમાં મુઠ્ઠીભર નેતાઓને જે વિચાર આવે, તે સંસદમાં કે વિધાનસભાઓમાં કાયદો બની જાય છે. લોકપ્રતિનિધિઓ, તજજ્ઞો કે નીતિ નિર્ધારકોની વિચારવિમર્શમાં યોગ્ય સામેલગીરી ન હોવાથી કાયદાઓમાં દૂરંદેશીનો અભાવ વર્તાય છે. છેવટે અમલના સ્તરે વિસંગતિઓ ધ્યાન પર આવે છે, સમસ્યાઓ સર્જાય છે અને પ્રજાકીય સ્તરે દેશના નસીબમાં વેદના અને આક્રોશ આવે છે.