સાર્વજનિક ધર્મશાળાના એ વિશાળ ઓરડામાં હું સાવ એકલો મારી ચોપડી ખોલી વાંચવા બેઠો. એ ચોપડી સેંકડો વખત મારા હાથમાંથી ફરી ગઈ હતી, એટલે મારે ફક્ત નજર જ નાંખવાની હતી. ફાનસના અજવાળે વાંચેલી એ ચોપડી આજે વીજળીના પીળા પ્રકાશમાં વાંચવાનો એક નવો જ અનુભવ થઈ રહ્યો હતો. અમારી આર્થિક પરિસ્થિતિ એટલી નબળી હતી કે ગાઈડ, અપેક્ષિત કે અન્ય મેગેઝિન વગેરે ખરીદવાનો સવાલ જ ઊઠતો નહોતો. ફક્ત પાઠ્યપુસ્તકો વાંચીને જ મેં બારમાની પરીક્ષા આપી હતી. મારી ફીના પૈસા ઊભા કરવા હું દસમા અને નવમા ધોરણના વિદ્યાર્થીઓને ભણાવતો. બાકી કૉચિંગ કલાસમાં જવાનું મને તો સપનું પણ ક્યારેય આવવું શક્ય નહોતું. એટલે પરીક્ષાલક્ષી અન્ય કોઈ સાહિત્ય પણ મને ક્યારેય જોવા નહોતું મળ્યું. અનેક વાર વાંચેલી ચોપડીને ફરી એક વખત મમળાવવાનું મેં શરૂ કર્યું.