“આજનો શિક્ષક જ્ઞાન ભરવાની ઝંખનામાંથી મુક્ત થાય, ઊંચે બેસણેથી અધિકારીની જેમ શિક્ષણના ઘમંડમાંથી છૂટી જઈ શિક્ષક વિદ્યાર્થી પાસે પદ્ધતિનો અભ્યાસ કરવા બેસી જાય. વિદ્યાર્થીને શિક્ષા, ઇનામ કે ગોખણપટ્ટીમાંથી મુક્ત કરે; પોતાના જ્ઞાનના પ્રકાશથી બાળકને આંજી દેવાને બદલે કે અંધ કરવાને બદલે સ્વયંશિક્ષણના માર્ગે સ્વતઃ વિચરતાં બાળકની પાછળ-પાછળ જઈ પોતે નવું જ્ઞાન સંપાદન કરે.” આ કથનથી ગિજુભાઈએ શિક્ષકની કલ્પના જ બદલી નાખી.