વર્ષ ૨૦૦૪ થી ૨૦૧૪નો સમયગાળો ભારતીય અર્થતંત્ર માટે ‘ પોલિસી પેરાલિસીસ’ નો રહ્યો.૨૦૦૪માં વાજપેયી સરકારનો કાર્યકાળ પૂરો થયો ત્યારે ભારતનો આર્થીક વિકાસ દર વધીને ૮ ટકા સુધી પહોંચી ગયો હતો.ત્યારબાદ કેન્દ્રમાં કોંગ્રેસની સરકાર બની.દેશનાં લોકોને એવી આશા બંધાઈ હતી કે નિષ્ણાંત અર્થશાસ્ત્રી મનમોહનસિંહના વડપણ હેઠળ ભારતીય અર્થતંત્ર હવે ૮ ટકાના વિકાસદરથી આગળ વધીને બે આંકડાનો વિકાસદર ચોક્કસ હાંસલ કરશે.વૈશ્વિક રોકાણકારો અને એનાલીસ્ટોનું પણ આવુંજ માનવુ હતું.પરંતુ કમનસીબે બધાંની આશા,નિરાશામાં ફેરવાઈ અને ૨૦૦૪ થી ૨૦૧૪ના સમયગાળા દરમીયાન કોંગ્રેસના શાસનમાં ભારતીય અર્થતંત્ર મંદીની ગર્તામાં ધકેલાય ગયું.તત્કાલીન કોંગ્રેસ સરકાર નીતિ વિષયક નિર્ણયો અને આર્થીક સુધારાઓની બાબતમાં સંપૂર્ણ નિષ્ફળ રહી.મનમોહન સરકારનાં જુદાજુદા ખાતાઓ વચ્ચેનો વિવાદ,વિસંગતતા અને સંકલનનો સંપૂર્ણ અભાવ,પ્રધાનમંત્રીની અનિર્ણાયકતા – નિષ્ક્રિયતા,સરકારની દિશાહીનતા, અબજોનાં ભ્રષ્ટાચાર વગેરે જેવી બાબતોની સૌથી વધુ ખરાબ અસર ભારતના અર્થતંત્ર પર થઇ.પરિણામે ૨૦૧૪માં જયારે આ કોંગ્રેસ સરકારનો કાર્યકાળ પૂરો થયો ત્યારે ભારતનો આર્થીક વિકાસ દર બે આંકડાઓમાં પહોચવાને બદલે ૮ ટકાથી પણ ઘટીને ફરીથી ૪ ટકા સુધી પહોંચી ગયો.શેરબજારમાં પણ સતત મંદીનો માહોલ રહ્યો.અર્થતંત્ર માંદુ થયું.વિશ્વની તમામ અગ્રણી નાણાંકીય સંસ્થાઓ અને રેટિંગ એજન્સીઓએ પણ ભારતનું રેટિંગ ડાઉનગ્રેડ કર્યું.વૈશ્વિક રોકાણકારોએ પણ ભારત તરફથી તેનું મોં ફેરવી લીધું હતું.દેશની જનતાનો પણ સરકાર પરથી ભરોસો ઉઠી ગયો હતો.આવાં વાતાવરણમાં જયારે ૨૦૧૪માં નરેન્દ્રભાઈ ભારતનાં પ્રધાનમંત્રી બન્યા ત્યારે દેશની તિજોરી સાવ ખાલીખમ હતી.ત્યારે અર્થતંત્રની ગાડીને ફરીથી પાટા પર ચડાવવાનો બહુ મોટો પડકાર મોદીસરકાર સામે હતો.