મંદિરના વિશાળ ચોકમાં આંખ ઠરે એવો ગોરો યુવાન બેઠો હતો. સફેદ ધોતિયું, સફેદ પહેરણ અને માથે ચોટલી! એ યુવાન અત્યંત રૂપાળો હતો અને એની સમીપે સફેદ સાડીમાં શોભતી પત્ની ગોરી રાધા પણ ઓછી રૂપાળી ન હતી. પત્નીના ખોળામાં હતો ‘દીસંતો કોડીલો કોડામણો’ બાળકૃષ્ણ! પતિ-પત્ની રુદ્રાક્ષની માળા ફેરવી રહ્યાં હતાં. એવું તે કયું કારણ હશે કે એ પરદેશી યુગલ દેશ અને વેશ છોડીને વ્રજવાસી બની ગયું! ફરીથી કહેવું છે કે કૃષ્ણથી ચેતીને ચાલવા જેવું છે. એ સૌને ખેંચી જાય છે.