જયશ્રીબહેનને તેમના આ ઉદાત્ત કાર્યમાં તેમનાં હસબન્ડ, સાસુ-સસરા અને બાળકોએ ભરપૂર સપોર્ટ કર્યો છે. લગ્ન પછી કલાકો સુધી હું આ કામમાં લાગી પડતી હતી ત્યારે મારાં સાસુ મારાં બાળકો સંભાળવાથી લઈને ક્યારેક ઘરનાં કામોમાં પણ મદદ કરતાં હતાં એમ જણાવીને સાંઝી આર્ટ પીસ બનાવવાનું પહેલું પગથિયું શું હોય છે એની વાત કરતાં તેઓ કહે છે, ‘કોઈ પણ સાંઝીનો કલાત્મક પીસ બનાવવા માટે સૌથી પહેલાં તો હું શું બનાવવું છે એની સ્પષ્ટતા કરતી અને એ પછી એના માટેના રંગીન કલરનાં પેપર્સ અને કાતર આટલું લઈને બેસી જતી. ખૂબ જ શાંતિથી અને ધીરજથી કામ કરવું પડતું. કલાકો ને કલાકો સુધી હાથમાં કાતર રાખીને ઝીણા-ઝીણા આકારો કટ કરવા પડતા હોવાથી બહુ થાક પણ લાગતો. આંગળીઓ દુખતી, પણ એમાંય મને તો આનંદ જ આવે છે. પંખો ચાલુ રાખીને ક્યારેય બેસી નહોતી શકતી, કારણ કે ઉનાળામાં અઢળક વાર પંખાની હવાને કારણે મેં કટ કરેલા નાના નાના વિવિધ આકારના કાગળના ટુકડાઓ ઊડી ગયા હોય અને મારી મહેનત માથે પડી હોય એવું પણ બન્યું છે. પેન્સિલ કે ફુટપટ્ટીનો ઉપયોગ હું નહીંવત્ કરું છું. કટ કરેલા કાગળને ચોંટાડવા માટે ગમ અને બેઝ માટે જુદાં-જુદાં કાર્ડબોર્ડ વગેરે વાપરું છું.’