નણદીનાં આવાં વચનો સાંભળીને કુંવરબાઈ બોલી : “આવડો ગર્વ શાને કરો છો, બાઈ ? જેનો બાપ સુખી હોય, મોટો લખેશ્રી હોય, તો તેની દીકરીને લાભ ! એમાં મારે શું? મારો બાપ ભલે ગરીબ રહ્યો. આજે એ મારે ઘેર આવીને મને એક કાપડુંયે આપે તો મારે મન સોનાનો ડુંગર છે, સમજ્યાં ? તમતમારે ભલે ગમે તેમ બોલો—મારે તો મારો પિતા જીવતો રહે એ જ ઘણું છે !” આટલું કહીને કુંવરબાઈ ઝપાટાબંધ પોતાના પિતાને મળવા જતી રહી