રિપોર્ટિંગ પૂર્વે મનમાં હતું કે સરકારી શાળા એટલે વર્ગખંડોમાં એ જ અવાજ કરતા પંખા, સમય કરતાં મોડા આવતા શિક્ષકો, ભણવાનું બાજુ પર મુકી શિક્ષકના વટાણા ફોલતાં બાળકો, પીવાના પાણીની પરબે જામેલી લીલ, બિસ્માર વર્ગખંડો, માત્ર રિસેસમાં બાળકોને ભોજન માટે થાળી આપવા આવતા વાલીઓ અને સરકારી અધિકારી કે નેતાની મુલાકાત વખતે સજીધજીને આવતા આચાર્ય. સરકારી શાળાઓની કંઈક આવી જ ઓળખ બનેલી છે, પરંતુ આણંદના દેવજીપુરાની સરકારી શાળામાં ભણતાં બાળકોની માતાઓ વાતો કરી રહી હતી તે સ્પષ્ટ સંભળાતું હતું. વાતચીત કંઈક આવી હતી. કાલે જ મારા સાગરે ઘરઆંગણે બે છોડવા વાવ્યા છે. તેમની શાળાના શિક્ષકે કહ્યું છે કે દરેક વિદ્યાર્થીએ ઘરઆંગણે, ખેતરમાં કે ગામમાં, જ્યાં સારી જગ્યા મળે ત્યાં કમસે કમ પાંચ છોડ વાવવાના… આ સાંભળી શાળા મુલાકાતની ઉત્સુકતા વધી ગઈ.