પુત્ર તરીકે શ્વાર્ઝેનેગર ઘણી રમતો રમતા હતા, તેમના પર પિતાનો મોટો પ્રભાવ પડ્યો હતો.[૬] 1960માં ફૂટબોલ ટીમના કોચ તેમની ટીમને સ્થાનિક જિમ (વ્યાયામ શાળા)માં લઈ ગયા ત્યારે તેમણે પ્રથમ વખત લોખંડનો દંડ ઉપાડ્યો હતો.[૪] 14 વર્ષની ઉંમરે તેમણે કારકિર્દી તરીકે ફૂટબોલ (સોકર)ની જગ્યાએ બોડિબિલ્ડિંગની પસંદગી કરી હતી.[૧૧][૧૨] તેમણે 13 વર્ષની ઉંમરે વેઇટ લિફ્ટિંગની શરૂઆત કરી હતી કે કેમ તેવા પ્રશ્નના જવાબમાં શ્વાર્ઝેનેગરે જણાવ્યું હતું કે “હકીકતમાં હું 15 વર્ષનો હતો, ત્યારે મે વેઇટ લિફ્ટિંગની તાલીમ ચાલુ કરી હતી, પરંતુ હું વર્ષોથી ફૂટબોલ (સોકર) જેવી રમતોમાં ભાગ લેતો હતો, તેથી મને લાગ્યું હતું કે હું પાતળો હોવા છતા સારુ શરીર સૌષ્ઠવ ધરાવતો હોવાથી હું જિમ (વ્યાયામ શાળા)માં જવાનું શરૂ કરી શકું અને ઓલમ્પિક લિફ્ટિંગ માટેની તૈયારી કરી શકું.”[૫] જોકે તેમની અધિકૃત વેબસાઇટ પર તેમની આત્મકથામાં દાવો કરવામાં આવ્યો છે કે “14 વર્ષની ઊંમરે તેમણે ડેન ફાર્મરની દેખરેખ હેઠળ સઘન તાલીમ કાર્યક્રમ શરૂ કર્યો હતો, 15 વર્ષની ઉંમરે મનોવિજ્ઞાન (શરીર કરતા મનની વધુ શક્તિઓ અંગે વધુ જાણવા માટે)નો અભ્યાસ કર્યો હતો અને 17 વર્ષની ઉંમરે સ્પર્ધાત્મક કારકિર્દીની શરૂઆત કરી હતી.”[૧૩] 2001માં એક પ્રવચનમાં તેમણે કહ્યું હતું કે “હું 14 વર્ષનો હતો, ત્યારે જ મારું આયોજન નક્કી થઈ ગયું હતું. મારા પિતા મને તેમની જેમ પોલીસ અધિકારી બનાવવા માગતા હતા. મારા માતા મને વ્યાપાર શાળામાં મોકલવા માગતા હતા.” [૧૪] શ્વાર્ઝેનેગરે ગ્રાઝમાં જિમ (વ્યાયામ શાળા)ની મુલાકાત લેવાનું શરૂ કર્યું હતું, ત્યાં તેઓ રેગ પાર્ક, સ્ટીવ રીવ્ઝ અને જોહની વીસમુલર જેવા બોડિબોલ્ડિંગના આદર્શપુરુષોને મોટા પડદા પર જોવા વારંવાર સ્થાનિક મૂવી થીયેટરમાં જતા હતા. “મને રેગ પાર્ક અને સ્ટીવ રીવ્ઝ જેવા વ્યક્તિઓમાંથી પ્રેરણા મળી હતી.” [૫] 2000માં રીવ્ઝનું મૃત્યુ થયું ત્યારે શ્વાર્ઝેનેગરે તેમને ભાવપૂર્વક અંજલી આપી હતી કે “કિશોર અવસ્થામાં હું સ્ટીવ રીવ્ઝ સાથે ઉછેર્યો હતો. તેમની નોંધપાત્ર સિદ્ધિઓને કારણે મારી આજુબાજુના લોકો મારા સપના સમજી શકતા ન હતા, ત્યારે મને શું શક્ય છે તેની સમજ આપી હતી... હું જે કંઇ સિદ્ધિ મેળવવા નસીબદાર રહ્યો છું તે દરેકમાં સ્ટીવ રીવ્ઝનું યોગદાન છે.” [૧૫] 1961માં શ્વાર્ઝેનેગર ભૂતપૂર્વ મિ. ઓસ્ટ્રિયા કુર્ટ માર્નુલને મળ્યા હતા અને મોર્નુલે ગ્રાઝ ખાતેના જિમ (વ્યાયામ શાળા)માં તાલીમ લેવા શ્વાર્ઝેનેગરને આમંત્રણ આપ્યું હતું.[૪] યુવાન તરીકે તેઓ એટલા સમર્પિત હતા કે સ્થાનિક જિમ (વ્યાયામ શાળા) અઠવાડિયાના અંતે સામાન્ય રીતે બંધ હોય ત્યારે પણ ત્યાં પહોંચી જતા હતા, જેથી તેઓ તાલીમ મેળવી શકે." કસરતને ચુકી જવાથી હું બેચેન બની જતો હતો... હું જાણતો હતો કે હું તે નહીં કરું તો બીજા દિવસે સવારે હું અરીસામાં મારી જાતને જોઇ શકીશ નહીં.” [૫] યુવાન તરીકે ફિલ્મના પ્રથમ અનુભવ અંગે શ્વાર્ઝેનેગરને પૂછવામાં આવ્યું ત્યારે તેમણે જવાબ આપ્યો હતો કે “હું ઘણો જ નાનો હતો, પરંતુ મને યાદ છે કે મારા પિતા મને ઓસ્ટ્રિયાના થીયેટરમાં લઈ જતા અને કેટલીક ફિલ્મો જોવા મળતી. મને ચોક્કસપણે યાદ છે કે મે સૌપ્રથમ જોહની વેનીની ફિલ્મ જોઇ હતી.” [૫]