આવા અદ્દભુત સૌંદર્યધામ લક્ષદ્વીપના બધા ટાપુઓ પર પ્રવાસીઓને જવાની પરવાનગી આપવામાં આવતી નથી. આ ટાપુઓની સંસ્કૃતિ પરંપરા અને સૌથી મહત્વની વાત તો એ કે આ ટાપુઓ સ્વયં એટલા નાજુક છે કે તેમને યથાવત જાળવી રાખવા માટે શક્ય તેટલા વધુ પ્રતિબંધો મૂકવા જરૂરી છે. આથી હજુ લક્ષદ્વીપમાં ધંધાદારી ટુરિઝમનો પગપેસારો થયો નથી. કદાચ એટલે જ લક્ષદ્વીપનું સૌંદર્ય ટકી રહ્યું છે. લક્ષદ્વીપ જવાની ઈચ્છાનો અંકુર મનમાં ફૂટવા માંડ્યો હોય તો કઈ રીતે પહોંચવું તે જણાવીને માહિતી આપવાની શરૂઆત કરું, પણ તે પહેલાં એક વાત સ્પષ્ટ કરી દઉં કે લક્ષદ્વીપમાં જવા ઈચ્છતા તમામે લક્ષદ્વીપ પ્રશાસન પાસેથી એન્ટ્રી પરમીટ મેળવવી ફરજિયાત છે. ભારતીય પ્રવાસીઓ કાવસ્તી, કાલ્પેની, મીનીકોય અને કડમત ટાપુ પર જઈ શકે છે. આ ટાપુઓ માટેની એન્ટ્રી પરમીટ મેળવવા પાસપોર્ટની વિગતો રજૂ કરવી પડે છે. લક્ષદ્વીપની સફર માટે ટ્રાવેલ એજન્સી કે રાજ્યના ટુરિઝમ ખાતા મારફત વ્યવસ્થા ગોઠવવી સલાહભરી છે. કારણ, તેમ થતાં ટ્રાવેલ પરમીટ, નિવાસ અને આહારની વ્યવસ્થા થઈ શકશે, જે અન્યથા સરળ નથી. હવાઈ માર્ગે લક્ષદ્વીપ જવું હોય તો કોચીનથી અગાત્રી ટાપુ સુધી (જે એકમાત્ર એરપોર્ટ ધરાવે છે) અઠવાડિયામાં છ દિવસ ઈન્ડિયન એરલાઈન્સની ઉડ્ડયન સેવા ઉપલબ્ધ છે. અગાત્રી ટાપુથી કાવસ્તી પહોંચવા દરિયાઈ મુસાફરી કરવી પડે છે. પરંતુ જો થોડો વધુ સમય હોય તો 14 થી 20 કલાકમાં લક્ષદ્વીપ પહોંચાડતાં પેસેન્જર જહાજો દ્વારા દરિયાઈ મુસાફરી કરવા જેવી છે. કોચીનથી ‘એમવી ટીપુ સુલતાન’, ‘એમવી ભારતસીમા’, ‘એમવી અમીનદીવી’ અને ‘એમવી મીનીકોય’ નામનાં પેસેન્જરશીપ જુદા જુદા પ્રકારની સગવડો-કિંમત ઑફર કરે છે.