માનો કે વાડીએ આજ આપણાં જોગું કંઈ કામ નથી. તો પણ “હાલોને બે ઘડી વાડીએ જઈ આવીએ” એવું મન ધરતીપુત્રને થતું રહેવું જોઈએ. અને ખરેખર વાડીએ આંટો મારી વાડીની ધરતી, વાડીનાં ઝાડ-છોડ ને વાડીની ખુલ્લી ચોખ્ખી ખુશ્બેદાર હવામાં ઘડીક બેસીએ ત્યાં સ્ફૂર્તિ અને આનંદમાં ઉમેરણરૂપી સંતોષ મન અનુભવવા લાગે એટલે સમજવું કે વાડી અને આપણો જીવ એક થઈ, બન્ને ઓતપ્રોત થઈ રહ્યાં છીએ ! અને આવો એહસાસ દૂર રહ્યા રહ્યા ખેતી કરાવ્યે થાય ખરો ? એ તો વાડીમાં જીવ પરોવીને રહીએ તો જ થઈ શકે છે એવો જાત અનુભવ અમારો તો રહ્યો છે ભાઈ !