આપ મિત્રોની વાત સાચી તો ખરી કે અધિકારી તરીકેની નિવૃત્તિ પછી પણ ‘પડી પટોળે ભાત, ફાટે પણ મિટે નહીં’ની જેમ તેમનું તુમાખીપણું યથાવત્ રહેતું હોય છે, પણ દુખિયારા સાહેબની એંશી ઉપરની વયને પણ ધ્યાનમાં લેવી જોઈએ; અને તેથી જ તો મનોવૈજ્ઞાનિક પરિપ્રેક્ષ્ય મુજબ ન્યાયાધીશશ્રી રાવલસાહેબના મુખે આ સંવાદ મુકાયો છે : “મોટા ભાગનાં વયોવૃદ્ધોના પ્રશ્નો વાસ્તવમાં તો ક્ષુલ્લક હોય છે, પણ તેમની અતિ સંવેદનશીલતાના કારણે તેઓ તેમને ગંભીર બનાવી દેતાં હોય છે. મનોવૈજ્ઞાનિકોએ પણ બુઢ્ઢાપણ અને બાળપણને એકસમાન ગણાવ્યાં છે. સાચી કે ખોટી હઠ પકડવી, વાતવાતમાં રિસાઈ જવું, મમતા કે પ્રેમપૂર્વકની સમજાવટથી કોઈ મનાવે તો છેવટે માની જવું, ભૂલકણો સ્વભાવ થઈ જવો વગેરે જેવાં ઘણાં સામ્યો આપણને એ લોકોમાં જોવા મળશે.”