વઢવાણ સિટીમાં હાલ મોતી ચોક નામનો એક ચોક છે એ નામ વઢવાણના રહેવાસી મોતીલાલ દરજી ઉપરથી પડ્યું છે. મોતીભાઈ એક અતિ સામાન્‍ય દરજી કુટુંબમાં જન્મેલા. ચાર ગુજરાતી સુધીનો એમનો અભ્યાસ. બાવાઓને ઘેર એકઠા કરવા, ભજનો ગાવાં અને મંડળીઓ જમાડવામાં આ ત્રીસ વર્ષનો યુવાન પોતાનું જીવન કૃતકૃત્ય થયું માનતો. આધ્યાત્મ વાંચન એ સીવવાના સમય પછી એનો મુખ્ય વ્યવસાય. નીચી દડીનો, સુકલકડી શરીરનો, અભણ જેવો એ દરજી, આ મોતીચોકની સામેની પોતાની નાનકડી હાટડીમાં સંચો ખટખટાવતો. એની હાટડીએ એક પણ એવી ક્ષણ ન જતી કે જ્યારે ત્યાં કોઈને કોઈ યુવાન ન હોય. તે હાટડી અનેક યુવાનોનું વિરામસ્થાન હતી. વિદ્યાર્થીઓ અહીંથી અનેક પ્રેરણાઓ મેળવી જતા. યુવાનો આદર્શો ઘડી જતા. સેવાભાવીઓને સેવાનાં નાનાં નાનાં કાર્યક્ષેત્રો જડતાં. ધંધા વિનાની વિધવાઓને ધંધા મળતા. ખુણે પડેલ કારીગરોને રોજગાર મળતો. આ બધી વાતો ગાંધીજીનું દક્ષિણ આફ્રિકાથી ભારત ખાતે પુનરાગમન થયું અને તેમણે દેશમાં લોકજાગૃતિનો જુવાળ ચેતાવી ગાંધીયુગ શરૂ કર્યો તે અગાઉની એટલે કે તા. ૯ જાન્યુઆરી, ૧૯૧૫ અગાઉની છે.