સ્વામીજીને લાગતું હતું કે દિવ્ય હાથ તેમને પગલે પગલે માર્ગ દર્શાવી રહ્યો છે અને તેમનું રક્ષણ કરી રહ્યો છે. પોતાના પરિભ્રમણ દરમ્યાન સ્વામીજીને બીજા ઘણા અનુભવો થયા. એનાથી ભગવાન પરની તેમની શ્રદ્ધાને અડગ બનાવી. તેમણે વ્રત લીધું હતું કે હું પૈસાને સ્પર્શ નહીં કરું. કેટલીક વાર તેઓ એક વધારાનું વ્રત લેતા કે હું મારા ખોરાક માટે કોઈની પાસે માગણી નહીં કરું, પરંતુ સંજોગોવશાત્ જે કાંઈ આવી મળશે, તેનો હું સ્વીકાર કરી લઈશ. આ વ્રતની પાછળ તેમનો આશય હતો, ભગવાન પર આધાર રાખનારા લોકોનીએ કેવી કાળજી રાખે છે, તે વાતનો અનુભવ કરવાનો. આ વ્રતને લીધે તેમને કેટલીકવાર દિવસો સુધી સતત ભૂખ્યા રહેવું પડતું હતું. કદાચ ભગવાનની યોજના એવી હશે કે સમાજનો સૌથી ગરીબ વર્ગ ભૂખમરાને લીધે કેટલું સહન કરતો હશે, તેનો સ્વામીજીને જાત અનુભવ થઈ શકે. પશ્ચિમમાં તેઓ ઘણીવાર મુશ્કેલીભર્યા સંજોગોમાં મુકાઈ જતા, પરંતુ તેઓ હંમેશાં શાન્ત અને સ્વસ્થ રહેતા, કેમકે તેમને ખાતરી હતી કે ભગવાન તેમનું ચોક્કસ રક્ષણ કરશે.