મા – જેનો કોઈ પર્યાય નથી.કોઈ પણ વિશેષણ જેના માટે ઓછુ પડે તે મા .કોઈ ની સાથે તેની સરખામણી ના કરી શકાય તે મા .જેના અંતર ના અમૃત ની ધારા ને માપી શકાય નહી તે મા. ભગવાન ને ય પોતાના આ સર્જન ને માણવા અવતાર લેવા ની ઈચ્છા થઇ ,એ મા ની મહાનતા ને આપણે શું વર્ણવી શકીએ ? ફક્ત નમ્ર પ્રયાસ જ કરી શકીએ .સંતાનો ને અમૃત પાન કરાવવા પોતે હસ્તે મોં એ ઝેર પીતી મા .સંતાનો પર પોતાનું સઘળું સુખ ન્યોછાવર કરનારી મા .સંતાનો માટે જીવતી અને સંતાનો માટે મરતી અને સમય આવ્યે મારતી મા . સારા સંસ્કારો નું સિંચન કરી ને જીવન બાગ ને મહેકાવતી મા .નઠારા સંતાનને લીધે દુન્યવી ટોણા અને સજા સહન કરતી મા .પોતે કાંટા સહન કરી સંતાનો ના જીવન ની રાહ મા સુખો ના ફૂલડાં વેરતી મા .જેની હાજરી માત્ર થી ઈંટ પત્થર નું મકાન રમણીય ઘર બની જાય તે મા .જેનો હાથ માથા પર ફરે અને મીઠી નીંદર માં સરી જઈએ તે મા .સંતાનો ના છણકા છાકોટા સહન કરી ને પણ સ્મિત કરતી મા .વગર માંગ્યે માન અપમાન ની પરવા કર્યા વગર વારે વારે સંતાનો ને શિખામણ આપતી મા .અરે બીજું તો શું ! ઝેર સમ દુખ ના બદલા માં પણ અમી નજર રાખી આશિષ આપતી મા .પણ આજે ,