પોતાને કેવી સરસ રીતે બંધ બેસે છે તે જાણી આંખમાં પાણી આવી જતાં. એટલે જ તો થાક છુપાવવા બમણી સ્ફૂર્તિ દર્શાવતા પણ એમ કરવા જતાં બમણો થાક લાગતો. ખરા ફસાઈ ગયા હતા. એટલે થયું કે ડૉક્ટરને બતાવવું પડશે જ. સાંજે લાકડી લઈને ચંપલ પહેરતા પતિદેવને ભાનુમતીએ ઠમઠોર્યા : ‘જુઓ, અંધારું થતાં પે’લાં આવી જજો. કશે તડાકો મારવા ન બેસી જતા. હવે તો આ ફટફટિયાવાળા ટપોરીઓ બેફામ હાંકે છે. ક્યાંક ઉડાડી ન દે. તમે બહાર જલસા કરો ને અમારે અહીં બેઠાબેઠા ચિંતા કર્યા કરવાની’ કહીને બહારથી દબડાવ્યા પણ છેલ્લું વાક્ય બોલતાંમાં તો ભાનુમતીનો અવાજ તરડાઈ ગયો. ભાલચંદ્ર કઠોરકરડા શબ્દો પાછળ ઘૂઘવતું અપરંપાર વહાલ સમજી શકતા હતા એટલે એમણે પણ બહારથી છણકો કર્યો કે –