બીજો કિસ્સો ભારતના ભૂતપૂર્વ વડાપ્રધાન શ્રી નરસિંહરાવના દેહાંત સમયનો છે. ભારતના આ મુત્સદ્દી અને ચાણક્ય જેવા રાજનીતિજ્ઞ પ્રત્યે મને પ્રથમથી જ અત્યંત આદરભાવ રહ્યો છે. મારા મતે તેઓ આર્ષદ્દષ્ટા, મહાન રીફોર્મર અનેઆધુનિક ભારતના મુખ્ય શિલ્પી હતા. મારી વિનંતી અસાર મને તેઓએ નવી દિલ્હી ખાતેના 9, મોતીલાલ નહેરુ માર્ગ પર આવેલા તેઓના નિવાસસ્થાને તેઓ સાથે 17 મિનિટ સુધી વિચાર-વિમર્શ કરવાની તક આપેલી. તે બેઠકમાં તેઓની સાથે માત્ર હું જ હતો, જેને હું મારું સૌભાગ્ય ગણું છું. ‘ગુજરાત’ સામયિકમાં મેં શ્રી નરસિંહરાવ માટે એક લેખ લખ્યો (ગુજરાત અંક નં. -1, તા. 16 જાન્યુઆરી, 2005) અને છાપ્યો પણ ખરો. વાચકો તરફથી મને તે સમયે જે પ્રતિભાવો મળેલા તે પત્રકારત્વના મારા કાર્યને તથા રાજ્ય સરકારના ‘ભેદભાવ નહીં’ના અભિગમને સમર્થન આપનારા હતા. આવા તો અનેક કિસ્સાઓ છે.