૧૯૬૩ના વર્ષમાં “ટાઈમ્સ ઑફ ઈન્ડિયા” ના “સારિકા”માં વિખ્યાત ઉર્દૂ લેખક કૃષ્ણચંદ્ર(કૃષ્ણ ચંદર)નું આ આત્મકથન “આયને કે સામને” શીર્ષક હેઠળ પ્રકાશિત થતાં જ ભારે ખળભળાટ મચી ગયો હતો. આ તો આખા મોટા લખાણનો એક અંશ માત્ર છે. પણ આખો લેખ ઘણો લાંબો હતો. આજ સુધીમાં પોતાની કેફિયત તરીકે કોઈ મહાન લેખકે આવી વાતો ખુલ્લેઆમ લખી નહોતી. દિલીપકુમાર અને ખ્વાજા અહમદ અબ્બાસે આ લેખ પછી ભારે ઊહાપોહ કર્યો હતો અને છાપાંમાં નિવેદનો પ્રગટ કર્યાં હતાં કે એમને કૃષ્ણચંદ્ર સાથે કોઈ દુશ્મનાવટ નહોતી. આવા નાના નાના ફિતુર પછી પ્રકરણ બંધ થવું જોઈતું હતું. પણ કૃષ્ણચંદ્રે “સારિકા” સિવાય અન્યત્ર એક પુરવણી-કેફિયત છપાવીને એ મધપૂડાને વધારે છંછેડ્યો. એમાં જણાવ્યું હતું કે પોતે મનોમન જેમની સાથે આડા સંબંધો બાંધ્યા છે તેવી મહિલાઓનાં નામ પણ એ લેખમાં પોતે લખ્યાં હતાં, તેમાંની કેટલીક આજે પણ રાષ્ટ્રીય સ્તરે ખ્યાતનામ છે. પણ સંપાદકે લેખમાંથી એ આખી નામાવલિ જ ઉડાડી દીધી હતી. કૃષ્ણચંદ્રે એ પછી ટિપ્પણી કરતાં લખ્યું કે “આ દેશમાં મહિલાઓ માત્ર મનથી પણ ભોગવી શકાય એટલી બધી હદે ઉપલબ્ધ હોવા છતાં એવા સંબંધો પર સામાજિક પ્રતિબંધ છે. શું થશે એ કથાનું કે જેમાં દ્રૌપદીને પાંચ પાંચ પતિ હતા ! માત્ર માનસિક નહીં, અસલી !”