લેવાર્તોવ સમજી ગયો કે મોતને એણે સામે ચાલીને આમંત્રણ આપ્યું હતું. એમોને તેને મશીન પરથી નીચે ઊતાર્યો. આજુબાજુમાંથી ઊંચું જોવાની કોઈની હિંમત ન હતી, કે કોઈને તેની પડી પણ ન હતી! અને બીજા લોકો જુએ તો પણ શું જુએ, મોતનો તમાશો? પ્લાઝોવમાં મોતના આવા તમાશાની કોઈ નવાઈ ન હતી! વર્કશોપની બહાર વાસંતી બપોરની હવામાં મેનાશા લેવાર્તોવને વર્કશોપની દિવાલ પાસે ઊભા રાખીને એમોન તેમના ખભા સીધા કરી રહ્યો હતો. હજુ બે દિવસ પહેલાં જ એણે જે પિસ્તોલ વડે એક બાળકને રહેંસી નાખ્યું હતું, એ જ પિસ્તોલ એણે કાઢી. ઝડપભેર નાસભાગ કરી રહેલા બીજા કેદીઓને આંખના પલકારા સાથે લેવાર્તોવ જોઈ રહ્યો. તેમાંના ક્રેકોવવાસીઓ વિચારી રહ્યા હશે, “હે ઈશ્વર, હવે લેવાર્તોવનો વારો આવ્યો છે.”