“હવે જે થવાનું હતું એ થઇ ગયું . તું ગમે એટલા ઉધામા કર્ય હકીકતમાં કોઈ ફેર નહિ પડે. આપણે દીકરી અને જમાઈને સ્વીકારી લઈએ . ભૂલ થાય તો આપણે સામી ભૂલ થોડી કરાય??” અને વરસ દિવસમાં આવરો જાવરો હતો એમને એમ થઇ ગયો. મંજુ અને હરજી હવે ભગતની પડખે જ રેવા આવી ગયા હતા. એ પણ ઇંટો નું જ કામ કાજ કરતાં હતા. વરસ દિવસ પછી એ લોકો ધરમપુર બાજુ જતા રહ્યા ઇંટો પાડવા અને ખુબજ કમાયા. આ અરસામાં મંજુને પેલા ખોળાની આ છાયાનો જન્મ થયો અને બીજા ખોળાનો આ કિશોર!! એ લોકો ખુબ જ પૈસો કમાયા!! અમારી બેયની આંખો ટાઢી થઇ ગઈ!! પણ જ્યારે છાયા ચાર વરસની હતી અને કિશોર એકાદ વરસનો ત્યારે અમને ખબર પડી કે મંજુ અને હરજી વચ્ચે ઝગડો થયો છે. એ વખતે ભગત અને કંકુ ત્યાં જઈ આવ્યા હતા. હરજીના બાપે તો એને ક્યારનોય અલગ કરી મુક્યો હતો ,એટલે એ સમજાવા આવે એનો કોઈ જ મતલબ નહોતો . પણ કોઈ સમજે એમ નહોતું!!