આ બધાં જ સાજ ભલે ભિન્ન ભિન્ન રીતે રણકતાં હોય પણ પેલા ભજનના શબ્દો તો બસ એ જ છે : ‘પ્રભુજી… મૈં, કૈસે ખુરશી પાઉં…!