એમણે સિક્યુરિટી ગાર્ડ પાસેથી જાણ્યું તો કપિલ પહેલાં તો ફ્લૅટનું ધ્યાન રાખવા રાત્રે નિયમિત સૂવા આવતો હતો. જોકે હમણાંથી બે-ત્રણ દિવસે આવતો હતો. તે ક્યારેક તેની સાથે સીમા નામની છોકરી પણ આવતી હતી અને વહેલી સવારે ચાલી જતી હતી. બાકી કપિલના ઘરનું સરનામું કે તેના કોન્ટેક નંબરની ગાર્ડને જાણકારી હતી નહીં પછી પ્રભાકરને રૂમનું પુનઃ બારીકાઈથી નિરીક્ષણ કર્યું. આગમાં ડેમેજ થયેલી ટિપોઈ પર કાચના બે ખાલી ગ્લાસ અને રમની ખાલી બૉટલ પડ્યાં હતાં. અને તેની પાસેથી ખુરશી નજીક ફર્શ પરથી એક સફેદ લેડીઝ રૂમાલ મળી આવ્યો. પ્રભાકરન સાહેબે બે ગ્લાસ, બૉટલ અને રૂમાલ પરના ફિંગરપ્રિન્ટ માટે એક પોલીથીન બૅગમાં લેવડાવ્યાં. પંચનામું અને ફોટોગ્રાફી બાદ લાશ પી.એમ. માટે રવાના કરવામાં આવી અને સૌ નીકળવાની તૈયારી કરી રહ્યા હતા ત્યાં આલોક શેઠની સ્થાનિક કંપનીનો મૅનેજર સુખલાલ આવ્યો. એને આ દુર્ઘટનાની જાણ ન હતી. એ તો એપાર્ટમેન્ટમાંથી કોઈએ ફોન કર્યો ને સુખલાલ આવ્યો. પ્રભાકરને સુખલાલને કપિલ બારામાં પૂછ્યું તો એણે કહ્યું, ‘સાહેબ… કપિલ આલોક શેઠનો જૂનો અને વિશ્વાસુ ડ્રાઈવર હતો. તેનો પરિવાર બાજુના ગામડે રહે છે. કપિલ અહીં એકલો જ રહેતો હતો. તેથી શેઠજી વિદેશ જતાં પહેલાં એને ફ્લૅટનું ધ્યાન રાખવા માટે સૂવાનું કહીને ગયા હતા. આમ કપિલ રોજ રાત્રે ફ્લૅટમાં સૂતો હતો અને સવારે નોકરી પર આવતો. પણ આજ ન આવ્યો. મેં એને ફોન કર્યો તો સ્વીચ્ડઑફ હતો. ત્યાં મને આગ અને કપિલની હત્યાના સમાચાર મળ્યા.’