વસંતમાં પણ પીગળ્યાં વિનાનો બરફ, ગ્રીષ્મની રાત્રિઓમાં સફર કરતા આગિયા, ઉનાળાની સવારે ખીલેલાં પુષ્પો, પાનખરનો ચંદ્ર, શિયાળાની શરૂઆતના પહેલ વહેલા ઉજ્જડ ખેતરો, પ્રત્યેક કાવ્યમાં કુદરતને સાથે લઈને જીવતા જાપાની કવિઓ કુશળ વણકરની જેમ શોક, દુ:ખ, પ્રેમ, આનંદ, હતાશા, આશા જેવી વૈશ્વિક માનવીય સંવેદનાઓને પ્રકૃત્તિના પ્રતીકો સાથે વણી ભાતીગળ વાકાનું સર્જન કરતા, વાકાની આ પરમ્પરા આજ દિન સુધી જળવાઈ રહી.