ઘોડા, ખચ્ચર, બળદ, ઉંટ, લાન, એલ્પેકા, કૂતરાઓ જેવા પ્રાણીઓનો ઉપયોગ જમીનમાં વાવેતર, પાકની લણણી, અન્ય પ્રાણીઓથી બચાવ, અને ખેત ઉત્પાદનોને ખરીદકર્તાઓ સુધી વહન કરવા માટે વારંવાર કરવામાં આવતો હતો. પશુ ઉછેરમાં ફક્ત માંસ માટે પ્રાણીઓનું સંવર્ધન અને ઉછેર અથવા પ્રાણીજન્ય ઉત્પાદનો (જેમકે દૂધ, ઇંડા અથવા ઉન) સતત મળતા રહે તે માટે પાલનનો જ સમાવેશ નથી થતો, પરંતુ તેમાં કામ અને સાથીદાર તરીકે જાતોના સંવર્ધન અને સંભાળ પણ સંકળાયેલી છે. પશુધન ઉત્પાદન પદ્ધતિની વ્યાખ્યા ઘાસવાળી જમીન આધારિત, મિશ્ર, અને જમીનવિનાના ખાદ્ય સ્રોતને આધાર કરી શકાય.[૩૮] ઘાસવાળી જમીન આધારિત પશુધન ઉત્પાદન નાના ઝાડવાળી જમીન, રેન્જલેન્ડ, અને વાગોળવાની ટેવ ધરાવતા પશુઓ માટેના લીલો ચારા પર આધાર રાખતા હોય છે. બાહ્ય પોષક પદાર્થોનો ઉપયોગ કરી શકાય છે, આમ છતાં છાણ મુખ્ય પોષક સ્રોત તરીકે જમીનને પ્રત્યક્ષ રીતે પરત જ મળી જાય છે. આ પદ્ધતિ મુખ્યત્વે એવા વિસ્તારોમાં મહત્વની છે કે જ્યાં પાકનું ઉત્પાદન આબોહવા કે જમીના કારણે પાકનું ઉત્પાદન સંભવિત ન હોય અને 30-40 મિલિયન ભરવાડોનું પ્રતિનિધીત્વ હોય.[૩૪] મિશ્ર ઉત્પાદન પદ્ધતિઓમાં ઘાસવાળી જમીન અને, સૂકા ઘાસના પાકો અને અનાજનો ઉપયોગ પ્રાણીઓ અને મોનોગેસ્ટીક (એક પેટ; મુખ્યત્વે મરઘા અને ડુક્કરો) પશુધનને ખવડાવવા માટે થાય છે. મિશ્ર વ્યવસ્થામાં છાણને પરંપરાગત રીતે પાકો માટેના ખાતર તરીકે ફરી ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે. બધી ખેતીલાયક જમીનમાંથી 68 ટકા પશુધનના ઉત્પાદનમાં ઉપયોગમાં લેવામાં આવતુ સ્થાયી ગોચર હોય છે.[૩૯] જમીન વિનાની પદ્ધતિ ખેતરની બહારના ખોરાક પર આધારિત હોય છે, જે પાકો અને પશુધનોના ઉત્પાદનના ડિ-લિન્કીંગનું પ્રતિનિધીત્વ કરે છે જે ઓઇસીડી સભ્ય દેશોમાં સામાન્ય રીતે જોવા મળે છે. યુ.એસ.માં પાકતા 70 ટકા અનાજને પ્રાણીઓને ખવડાવી દેવામાં આવે છે.[૩૪] સેન્દ્રીય ખાતરો પર પાકના ઉત્પાદન માટે ખૂબ મોટે પાયે આધાર રાખવામાં આવે છે અને છાણનો ઉપયોગ પડકારરૂપ તેમજ પ્રદૂષણનો સ્રોત બન્યો છે.