એમની કુલિનતાનો આખો ઉજળો ચોપડો તપાસવા જેવો છે. શેઠ નરોત્તમદાસ કરસનદાસને બીજા બે ભાઈઓ હતા. એક મોટા તે પ્રભુદાસભાઈ ને બીજા વચેટ તે લક્ષ્મીદાસભાઈ. કુદરતનો કાળો કોપ જુઓ કે લગ્ન થયાના થોડા જ મહિનામાં લક્ષ્મીદાસભાઈનું અવસાન થયું. નવોઢા જ વિધવા થઈ ગઈ. એ યુગમાં નવોઢા જો વિધવા થાય તો એને ‘છપ્પરપગી’, ‘કાળમુખી’ અને એવા જાતજાતનાં અપમાનો, વચનો સાંખી લેવા પડતા. પણ આ રકતની ખાનદાની એ કે જે ક્ષણે નાનો ભાઈ લક્ષમીદાસ દેવલોક પામ્યો તે જ ક્ષણથી પ્રભુદાસે નાનાભાઈની એ પોતાનાથી તો વયમાં અડધોઅડધ નાની વિધવાને ‘મા’ કહેવાનું શરૂ કર્યુ. એટલું જ નહીં, આખા ઘરમાં એવો ધારો જ પાડી દીધો. ‘બા’ કરતાં પણ ‘મા’ નું પદ મહીમાવંતુ છે. મા આપણે માત્ર દાદી-નાની કે પછી દેવીઓને જ કહીએ છીએ. આમ એ વિધવાને પણ ચોક્કસ મનમાં એ ‘મા’ની પદવી મળ્યા પછી ઉગ્યું હશે કે ના, વૈધવ્ય મારા કપાળે હશે તે આવ્યું, પણ પ્રભુએ મને કેવા કુલિન, ઉંચા ખોરડામાં સ્થાપીને પછી આપ્યું. પણ પછી?