‘ પીળાશ પડતી મોટી આંખો, આગળ પડતાં દાંત, ધૂપેલની આખી શીશી જ નમાવી દીધી હોય એમ તેલથી લથપથ ચીકણું માથું, ચપટું-પ્હોળું નાક, બેસી ગયેલું જડબું, ડામર રંગનો એક ચહેરો, વસ્તીથી થોડે દૂર આવેલા આ બંગલાઓ તરફ તેલના એકાદ-બે ખાલી ડબ્બા અને પસ્તીના નામે બે-ચાર છાપાં નાખી, લારી લઈને, કંઈક જીભના ડૂચા વાળીને ‘હેઈંઈંઈંઈં. . . . . યાળવાલ્યારાઆઆઆ. . . . . કિયેએએઇયોઓઓ. . . ’ જેવી બેમતલબવાળી બૂમો પાડતો આવતો _ ’(પૃ.