પ્રેમ બહુ વ્યાપક અને એથીય વધુ ઘેરી અને ગહેરી વિભાવના છે. બાળકના માતા માટે આક્રંદ કરતા અવાજમાં પ્રેમનું શ્રાવ્ય સંગીત છે. મા તરફ દોડતા એના પગલામાં પ્રેમનું કુદરતદત્ત ભાથું છે. એને સમજ નથી પણ પ્રેમ છે. મનુષ્ય સમજ વિના પણ પ્રેમ સહિત જન્મે છે. આગળ જતા અહંકારથી કેળવેલી સમજને એ વળગે છે ને જન્મ સાથે એ જે લાવ્યો હતો એ મહામૂલી સંપદાને વીસરી જાય છે. ક્યારેક ભાન થાય તો વિશુદ્ધ અને પરમ પ્રેમના પંથે એ પાછો ફરે છે ને ફરી જિંદગીના ઊંચા શિખરે પ્રેમમત્ત આસન જમાવે છે. પ્રેમ સદાયની હૈયું ભીંજવતી મોસમ છે.