અયોધ્યા વિવાદ ઉપર મુસ્લિમ લેખકો દ્વારા બે પુસ્તક પ્રસ્તુત થયા છે. એમાં એક કે. કે. મોહમ્મદની આત્મકથા છે જેઓ પોતે એ.એસ.આઈ. (આર્કિઓલોજિકલ સર્વે ઑફ ઈન્ડિયા)માં આર્કિઓલોજિસ્ટ હતા. તેમના મુજબ જ્યારે ૧૯૮૯માં વિવાદ ભડક્યો ત્યારે મુસ્લિમોમાં ગંભીરતાથી એ વિચાર વહેતો થયો હતો કે આ સ્થાન હિંદુઓને આપી દેવું જોઈએ કારણ કે એમના માટે આ સ્થાનનું ઘણું મહત્ત્વ છે. પરંતુ વામપંથી ઈતિહાસકારોના એક જૂથે તેમને ખાતરી કરાવી દીધી કે મુસ્લિમો પાસે ઘણો જ સબળ દાવો છે એટલે તેમણે કોર્ટમાં લડવું જોઈએ. એટલે બંને પક્ષો વચ્ચે આ વિવાદ સંબંધે સૌહાર્દપૂર્ણ સુલેહ થતી અટકી ગઈ. હકીકતમાં આ વામપંથીઓ જ હતા જેમણે હિન્દુ અને મુસ્લિમો વચ્ચે તિરાડ ઊભી કરી હતી. આ બંને કોમના લોકો તો વિવાદનો નિવેડો લાવવા તૈયાર જ હતા. પ્રધાન મંત્રી વી.પી. સિંઘ અને ચંદ્રશેખરના કાર્યાલયમાં ઑફિસર ઑન સ્પેશિઅલ ડ્યૂટી તરીકે ફરજ બજાવતા શ્રી કિશોર કુણાલનું કથન ઘણી અંદરની માહિતી પ્રસ્તુત કરે છે કે વામપંથીઓએ કઈ રીતે એ વિવાદને લગતા ઘણા મુદ્દાઓમાં સૌને ગેરમાર્ગે દોર્યા.