ઘણું જીવજે દીકરા!! તું મારા માટે વિશેષ છો . મેં તને ઘણી વાતો કરી પણ એક વાત નથી કરી!! મારે પહેલા ખોળાની એક દીકરી હતી . નામ એનું આશા હતું બસ તારી જ જેવી હતી. અમે ખુબ લાડ કોડથી ઉછેરી હતી. તારા જેવી જ ઉમરની હશે અને એ અમને છોડીને ચાલી ગઈ સદાયને માટે!! હું અને તારા દાદા અને મારી દીકરી આશા અમે અમદાવાદ જઈ રહ્યા હતા. આશાને અમદાવાદમાં મેડીકલમાં એડમીશન મળી ગયું હતું .એ ખુબ જ ખુશ હતી એનું ડોકટર બનવાનું સપનું પૂરું થઇ રહ્યું હતું. પણ કુદરતે કૈંક અલગ જ ધાર્યું હતું. વડોદરા પછી અમારી કાર ને અકસ્માત થયો. હું બેભાન થઇ ગઈ હતી. અઠવાડિયા પછી હું ભાનમાં આવી .મને સમાચાર આપવામાં આવ્યા કે મારી દીકરી કાયમ માટે જતી રહી છે ભગવાન પાસે. મને પણ ગંભીર ઈજાઓ થઇ હતી. મારું ગર્ભાશય કાઢી નાંખવામાં આવ્યું છે. તારા દાદા ને પણ સારું એવું વાગેલું. બસ ત્યારથી હું મારા ત્રણ છોકરા સાથે જીવતી રહી . દીકરીની ઈચ્છા હતી પણ તે શક્ય નહોતી બને એમ!! તને જોઈ અને મને મારી આશા યાદ આવતી. આશાની જેમ જ તું મારી વાતો સાંભળતી અને કંટાળતી નહીં!! એક વાત કહું તેજુ દીકરી!! આશા મારી દીકરી જ નહોતી પણ એક બહેનપણી હતી!! એક મિત્ર પણ હતી!! તને જોયા પછી એ ખોટ પુરાઈ ગઈ!! પણ કોણ જાણે હમણા હમણા મને એવો ભાસ થાય છે કે બસ હવે મને તારા દાદા અને આશા ઉપર બોલાવી રહ્યા છે!! એટલે આ પત્ર લખીને રાખું છું . જે મારી ગેહાજરીમાં તને મળશે. મારા ખાતામાં ઘણાય રૂપિયા પડ્યા છે એમ મારો મોટો દીકરો સુમિત અને તારા દાદા કહેતા હતા. તો હું મારા દીકરાને એક આવી જ ટપાલ અલગથી લખતી જઈશ અને એમાં લખીશ કે એ બધાજ રૂપિયા મારી દીકરી આશા એટલે કે તેજુડી ને મળે!! ના ન પાડતી હો તેજુ!! અત્યાર સુધી તે મારી કચકચ સાંભળીને તો અ છેલ્લી કચકચ પણ સાંભળી લેજે!! બસ તારા લગ્ન થાય પછી હું મારા મોટા દીકરા સુમિતને કહીશ કે તને ઘરે રોટલો ખાવા બોલાવશે અને હા તને મારા આશીર્વાદ છે કે તને સારો અને કહ્યાગરો ઘરવાળો મળશે!!