થોડાં દિવસો રુષભ વગર શેઠ-શેઠાણીને સુનું સુનું લાગે છે અને અંતે શેઠાણી કહે છે, “હવે આપણુ તો કોઈ નથી તો,આપણે કોની માટે જીવવુ એના કરતા આપણે પણ દિકરાની જેમ દીક્ષા ગ્રહણ કરી સંયમમાર્ગ પર નીકળી પડીએ.