નાટકનો દિગ્દર્શક કલાકારોને પોતાનું ઉત્તમ પાત્ર ભજવી બતાવવા અભિનયનો પડકાર આપવા ઘણી વેળાએ કેટલાક પાત્રનો અભિનય પોતે કરી બતાવવાનું પસંદ કરતા હોય છે. તેમ સંસારભૂમિના તક્તા પર ભજવાતા નાટકના કલાકાર તરિકે ઇશ્વર પણ આ ધરતી પર અવતાર ધારણ કરી પોતાનું પાત્ર ભજવી બતાવે છે. આમ, સૄષ્ટીના સર્જકને જીવોના કલ્યાણ માટે પૄથ્વી પર અવતાર ધારણ કરી દુ:ખ અને સુખના દ્વંદમાંથી પસાર થવું પડે છે. આ જગતમાં દરેક પદાર્થ, ચીજ વસ્તુ કે જીવ સૄષ્ટીના પ્રત્યેક જીવો બેવડા વલણ સાથે વર્તે છે. દા. ત. લીમડો કડવો હોય છે. પણ પાકેલી લિંબોળી મીઠી હોય છે. સત્ય બોલનારા લોકો અવિવેકી લાગે છે. પરંતુ તેમની સલાહ હીતકારી નીવડે છે. ખોટી પ્રશંસા કરનારા લોકો પોતાનું સ્થાન જમાવવા ડગલે ને પગલે વખાણનો વૈભવ પાથરી આપણા દિલમાં સ્થાન જમાવી દે છે. પણ તેઓ દેખીતા દોષને છુપાવતાં હોય છે. આવા તકવાદી લોકોને ઓળખી લેવા જોઈએ. સાવધાની પુર્વક જે પોતાના જીવનપથ પર ડગ માંડતો રહે છે. તે પોતાના આધ્યાતમિક અર્થાત આંતરીક પ્રદેશમાં સુખ નામનું વૄક્ષ ઉગાડી શકે છે. બાહ્યજગતના સુખને અવગણી ભીતરમાં ગુંજતો સોહમનો નાદ જેઓ સાંભળી શકે છે. તે પરમધામને પામી જાય છે. મને ભીતરની સુરાવલી રંજક અને આહલાદક લાગે છે. મારા અનુભવ પ્રમાણે તે આપણા જીવનના પ્રત્યેક પ્રદેશમાં ઉજાસ પાથરી દે છે. આ અવસ્થાએ પહોંચતા જ આપણુ જીવન આપણને હર્યું–ભર્યું લાગે છે. ભીતરના સંગીતની તાકાત આપણા જીવનની ગાડીને ઉર્જા આપે છે. અન્યની દ્રષ્ટીએ દેખીતું દુ:ખ આપણા માટે વિકાસની કેડી કંડારનારું નજરાણુ બની જાય છે. સમય જતા તે આપણને સહજ લાગવા લાગે છે. જિંદગી પોતે એક કોયડો બની આવે છે. પણ તેના આટાપાટા જે ઉકેલી શકે છે. તેના માટે તે સ્વર્ગની નીસરણી બની જાય છે. દેવી પારવતી અને ભગવાન શંકરનો સંવાદ ચાલતો હતો. મૄત્યું લોકના જીવોમાં માનવને મળેલી બુદ્ધિ, સ્વાર્થ, લોભ, લાલચ, મોહ, ઈર્ષ્યા જેવી શક્તિ આપી શા માટે ભૂલભૂલામણીમાં ફસાવ્યો છે?