એક બિમાર અને વૃધ્ધ વ્યક્તિ માટે સન્માનપૂર્વકનું જીવન સુનિશ્ચિત કરવામાં જ્યારે સરકાર સરિયામ નિષ્ફળ જાય છે ત્યારે તે વ્યક્તિના સન્માનપૂર્વકના મૃત્યુના અધિકારનો ઇન્કાર કરવાની તે તમામ નૈતિકતા ગુમાવી દે છે. પરંતુ આ દેશનો કાયદો કુદરતી અધિકાર ગણાતા જીવન જીવવાના અને અકુદરતી ગણાતા મોતના અધિકાર વચ્ચે ભેદરેખા ઉભી કરે છે. અહીં જે ખરી વસ્તુ ભુલાઇ રહી છે તે એ છે કે ભારત સરકાર અનેક કિસ્સાઓમાં વ્યક્તિને સામેથી મોત આપવાનો પોતાને કાયદાકીય અધિકાર હોવાનો દાવો કરે છે, કેમ કે મૃત્યુદંડની સજાને કાયદા દ્વારા માન્ય રાખવામાં આવી છે જ્યારે અર્ધલશ્કરી દળોમાં અને પોલીસની કાર્યવાહીમાં એન્કાઉન્ટર કરીને મોતને ઘાટ ઉતારી દેવાની પ્રક્રિયાને વિવિધ કાયદાકીય જોગવાઇઓનો આધાર લઇને કાયદેસર ઠરાવવામાં આવે છે. તેમ છતાં દેશના સામાન્ય નાગરિકના મોતના અધિકારની માંગ બદલ ગુણવત્તાયુક્ત અને તમામને પરવડે એવી સરકારી આરોગ્ય સેવાઓ અને વ્યક્તિના ખાનગી હેલ્થકેર દ્વારા થતાં શોષણની દુહાઇ દેવામાં આવે છે, અને તેથી જ ઇચ્છામૃત્યુની સાંપ્રત ચર્ચાને દિવસેને દિવસે કથળતી જતી સરકારી આરોગ્ય સેવાઓના પરિપ્રેક્ષ્યમાં ચકાસવી જોઇએ, જોવી જોઇએ.