આવું બધું વિચારતી વિચારતી હું પોતાના ચિંતન, મનનમાં લીન ચાલ્યા કરતી ત્યારે પેલો સુમધુર અવાજ મને પાછો વર્તમાનમાં ખેંચી લાવતો, ‘ફુગ્ગા લો, કોઈ ફુગ્ગા, રંગબેરંગી ફુગ્ગા. ફક્ત પાંચ રૂપિયામાં ચાર ફુગ્ગા !’ કોઈ આંતરિક શક્તિ મને એ સ્ત્રી તરફ ખેંચી જતી હતી અને મને એને મદદ કરવાનું મન થઈ આવતું. પણ હું શું કરું એને માટે ? કેવી રીતે એને મદદ કરું ? ખૂબ વિચાર કર્યા પછી એક દિવસ મેં એની સામે સો રૂપિયાની નોટ ધરી અને કહ્યું : ‘આ તું રાખી લે, તારા બાળકને સારો પૌષ્ટિક ખોરાક ખવડાવજે.’ પણ એ ગરીબ દેખાતી સ્ત્રી તો બહુ જ સ્વમાની નીકળી ! બોલી, ‘નહિ અમ્મા, હું ભીખ નહીં લઉં. તમે આ બધા ફુગ્ગા લઈ લો તો જ હું તમારા સો રૂપિયા લઈશ.’ મને થયું પાંચ રૂપિયે ચારના હિસાબે એંસી ફુગ્ગા લઈને હું શું કરીશ ? લઈને જઈશ તો લોકો મને જ ફુગ્ગા વેચવાવાળી સમજશે !