છેવટે મેળ પડી ગયો. ત્રીસેક કિલોમીટર દૂર વિવેક માટે એક છોકરીનું માંગું આવી ગયું. છોકરીનું નામ આશા હતું. છોકરીની બે બહેનો પરણી ગઈ હતી. ઘર સાધારણ હતું. સબંધની વાત ગામમાં નોકરી કરતાં એક શિક્ષક દ્વારા ચાલી હતી. રમણલાલ અને માલતીબેન તરત જ છોકરીને જોઈ આવ્યા. બાર ધોરણ સુધી ભણેલી છોકરી ખાસ કઈ રૂપાળી નહોતી. સહેજ ભીને વાન પણ ખરી. માલતીબેને બધું જ નિરિક્ષણ કરી લીધું. છોકરી જીવરી અને હસમુખી હતી. રમણલાલ અને માલતીબેન રાત પણ રોકાયા. રમણલાલ વિવેકને બોલાવીને રૂપિયો અને નાળીયેર દઈ દેવાના મુડમાં હતા.પણ માલતીબેને સાનમાં સમજાવી દીધા અને કહ્યું.