ત્રીજું, સર્પની અનિયત આશ્રિતતા એ ‘કંદર્પऽહં શંકર’નું લક્ષણ છે. સર્પનો નિવાસ એક જગ્યા પર સ્થિર નથી રહેતો. એનું કોઇ પાકું સરનામું નથી હોતું એવી રીતે ભભૂત શંકરનું પણ સરનામું નથી હોતું. એ ક્યારેક કાશીમાં મળે, તો ક્યારેક કૈલાસમાં પણ નીકળે. જે વાયુ જેવા અસંગ હોય એ ‘કંદર્પऽહં શંકર’ છે. હવા આપણા સૌનો પ્રાણ ટકાવી રહી છે, આપણું જીવન ચલાવી રહી છે. પરંતુ શ્વાસમાં આવે છે અને નીકળી જાય છે. એવી રીતે ભજન કરતાં કરતાં દુનિયાને ખબર ન પડે એવી અસંગતા પ્રાપ્ત કરશે એ ‘કંદર્પऽહં શંકર’ની સાધનાને ઓળખી શકશે. પછી મૃગની નિર્દોષતા. હરણની આંખો નિર્દોષ હોય છે. એનામાં મૃગનું ભોળપણ છે. અને શંકરને ભોળા તો કહીએ જ છીએ. એટલે એ પણ ‘કંદર્પऽહં શંકર’નું એક લક્ષણ છે. પાંચમું રૂપ ‘ગંગા શશાંકપ્રિયં’, ગંગાના સ્નાનથી આપણે પવિત્ર થઇ ગયા એવું માનીએ છીએ. અને થઇ જ જઇએ છીએ. આ ગંગા શંકરના મસ્તક પર વહે છે એટલે શંકર પવિત્ર થઇ ગયા એવું નથી. એ જન્મજાત પવિત્ર છે. ગંગા તો એમના મસ્તક પર આવીને ગૌરવ પ્રાપ્ત કરી ગઇ. જીવને ગંગા પવિત્ર કરી શકે છે, શિવને નહીં. શિવ સ્વયં પવિત્ર છે. તો એ પણ ‘કંદર્પऽહં શંકર’નું લક્ષણ છે.