‘ઊભા તે બસ ઊભા’ વાર્તામાં કથાનાયક ઈશ્વરલાલના બાહ્ય શારીરિકરૂપનું જે વર્ણન થયું છે જોઈએ : ‘ગાલમાં સોપારી સમાય એવડા ખાડા હોઠ સિવાય ભિડાવા છતાંય તેમાં નહીં સમાઈ શકતા પીળારેડ દાંત, કપાળમાં મોટી સોપારી જેવડી રસોળી અને માથે શેઢીના શિહોળિયા જેવા ઊભા ને ઊભા રહેતા વાળ, પાછું ઊંટ જેવી લાંબી ડોક ને છછુંદર જેવી ઝીણી ચૂંચી આંખો !