નિમિષા રાણાની વાત જ અલગ છે. એસ.વાયમાં અભ્યાસ કરતી નિમિષા નિયમિત રીતે શ્રાવણ માસના ઉપવાસ કરે છે. એટલું જ નહી પરંતુ રોજ સવારે મહાદેવજીને જળ ચઢાવે છે. તેના શબ્દો વર્ણવું તો .. “પ્રભુ શિવને જળ ના ચઢાવું ત્યાં સુધી હું પાણી પણ પીતી નથી. એટલું જ નહી શક્ય હોય તો સોમવાર નિર્જળા કરવાનો પ્રયત્ન કરું છું. ભગવાનમાં તો દરેકને શ્રદ્ધા હોય છે જ. પરંતુ એવું ઘણીવાર બને છે કે શ્રદ્ધા હોવા છતાં પણ જ્યારે આપણું ધાર્યુ કામ ના થાય તો આપણે ભગવાનને જ કોશીએ છીએ. ત્યારે મારું તો એક જ સૂત્ર છે કે મન કી હો તો અચ્છા ના હો તો જ્યાદા અચ્છા. આજ સુધી એવું કોઇ કામ નથી જે ના થવાથી મેં ભગવાનને જવાબદાર માન્યા હોય. કારણ કે મારા વડીલો હંમેશા કહે છે કે ભગવાન જે કરે છે તે સારા માટે જ કરે છે અને આ સાંભળીને જ હું મોટી થઇ છું માટે મને તો ક્યારેય પ્રભુ પાસે કોઇ ફરિયાદ થતી જ નથી. આ ઉપરાંત મારે કોઇ પણ કાર્ય કરવું હોય અને હું મનમાં મુંઝાતી હોવ તો શિવશંભુ પાસે એક ચીઠ્ઠી મૂકુ છું અને તેમાં મારી મૂંઝવણ વિશે હા, ના,માં જવાબ માગુ છું પછી એક ચીઠ્ઠી ઉપાડી તેમાં જે જવાબ આવે તે પ્રમાણે કરું છું. સાચે જ કહું છું કે ક્યારેય શંભુદાદાએ મને નિરાશ નથી કરી. કદાચ તેનો જવાબ પહેલા મને સારો ના પણ લાગે પરંતુ પાછળથી તેની ના નો મતલબ ખબર પડી જ જાય. આમ પ્રભુ શિવ અને હું પરસ્પર વાતો કરીએ છીએ.”