અને ચોથું વર્ષ પૂરું થયું ત્યારે તેના જક્કી દોસ્તો ને એમની બટકબોલી પત્નીઓ નરમ પડેલાં. કોઈ ઉત્પાત વિના રેગ્યુલર વાઇફની જેમ કિમી ઘર ચલાવતી હતી, રોઝેલા નામની ફુલટાઇમ હાઉસકીપર ઘર ચલાવતી હતી અને કૂકિંગ પણ કરતી હતી; સવારે હસબન્ડ વાઇફ પોતપોતાની જોબે જતાં. નિરંજન યુનિવર્સિટીમાં ટેન્યર્ડ પ્રોફેસર હતો; કિમીને એડવર્ટાઇઝિંગ એજેન્સીમાં ગ્રાફિક ડિઝાનરનું કામ મળેલું. કોઈ વાર બપોરે લંચમાં બંને મળતાં. સાંજે ઘરે ડિનર. કોઈ વાર ઈટિંગ આઉટ! ખાસ ઉડાઉ ખર્ચા નહોતા. કિમીનાં સગાંવહાલાં કોઈ વાર ફોન કરતાં. કિમીની બેત્રણ બહેનપણીઓ હતી. આવે, શોપિંગમાં જાય, મેયબી સિનેમા કે બેલએ. કોઈ વાર નિરંજન ને કિમી થિયેટર કે કોન્સર્ટમાં જાય. બંનેના મ્યૂઝિકના શોખ જુદા હતા. પણ તેનો કોઈ ઇશ્યુ નહોતો. કોઈ રીયલ કનડગત નહોતી. બધું એવું સ્ટોરીબુકની જેમ સરિયામ હતું. પણ નિરંજન જાણતો હતો કે યહ સબ ઝૂઠ હૈ! (‘ઓકે, તો સાલા તમે લોક બેબી કેમ બનાવતા નથી હવે, હેંય?’)