કોઈપણ કાવ્ય જ્યારે તેનાં સ્વરાંકન થકી કાન દ્રારા આપણા અંતરના અસ્તિત્વ સુધી પહોંચે છે ત્યારે તે કાવ્યની તેમાં પ્રયોજાયેલા શબ્દોની કેટકેટલી અર્થઆયાઓ આપણી અંદરના હોવાપણાને જાગ્રત કરે છે, બેડો પાર કરે છે. ત્યારે સુખથી ય વિશેષ આનંદ અને પારાવાર પ્રસન્નતા મળતી હોય છે. કોઈપણ ભાષાની લયાત્મક કવિતાને જો સાચ્ચોસાચ પામવી હોય તો તેની સ્વરબદ્ધતા દ્રારા, સૂરતાલ-લયના માધ્યમે જ વધુ સારી રીતે પામી શકાય છે. મધ્યકાળના અસંખ્ય કવિઓની કવિતાઓ આનાં શ્રેષ્ઠ ઉદાહરણો છે.