મારા અભ્યાસકાળ દરમિયાન અમદાવાદમાં હુલ્લડ થયું ત્યારે ઘાયલ થયેલા અસંખ્ય લોકો દવાખાનામાં આવતાં. ખાટલા પૂરા હોય નહિ, એટલે નીચે પથારી આપીએ. ડૉક્ટરો થાકે એટલે મારા જેવાને ટાંકા લેતાં ને પાટા બાંધતાં શીખવે. મને દરદી પ્રત્યે ખૂબ સહાનુભૂતિ, એટલે રાત—દિવસ જોયા વિના કામ કરતી.