આ ભાષાના ક્ષય તરફ ઉદાસ અને અજાગૃત પ્રજા વિનાશને ઓળખવામાં થાપ ખાતી હોય છે. જ્યાં દિવસ-રાત ચૂપચાપ વૃધ્ધાશ્રમો વધતા હોય ત્યાં માતૃભાષાની તબિયત સારી હોતી નથી. જો કે હું બહું સહેલાઇથી નિરાશ થવાનું શીખ્યો નથી. મને ત્રણ બાબતમાં ભારે શ્રધ્ધા છે, એક તમારી પેઢી ઉપર, બીજી શ્રધ્ધા ટેકનોલોજીના નવનવી ખુલતી ક્ષિતિજો ઉપર અને ત્રીજી શ્રધ્ધા છે ભાષાની પોતાની સમૃધ્ધિ ઉપર.