રશ્દીએ પછીથી પોતે જ સાક્ષાત્કારના ક્ષણમાં સમાન રીતે આગળ વધતા વર્ણન કર્યું છે ("કોઈ, ના, વાઈના વાહિયાત ફિટ જેવું કંઇ નહીં, તેને દૂરથી સમજાવી શકાતું નથી") "શબ્દો" ની ઉચ્ચારણમાં પરાકાષ્ઠા પછી, છંદો પછીથી માનવામાં આવે છે કે શેતાન, જોકે રશ્દી હોશિયારીથી મહાનાથની વાત માત્ર ત્યારે જ બોલે છે: મહાદની આંખો ખુલ્લી હોય છે, તે કોઈ પ્રકારની દ્રષ્ટિ જોતા હોય છે, તે જોઈને, ઓહ, તે સાચું છે, ગિબ્રેલ યાદ કરે છે, મને.