પછી એક મહત્વનો પ્રસંગ એવો બન્યો કે ટાગોર રોડ ને સરસ્વતી રોડના નાકા પર રામભાઈ મળી ગયા. ત્યારે મારું કૉલેજનું ભણતર પૂરું થઈ ગયેલું એટલે રામભાઈ પ્રત્યેનો આદર એનો એ, પણ સંકોચ ઓછો થયો હતો. વિષય યાદ નથી પણ સાહિત્યની જ કોઈ બાબત હતી. રામભાઈ સાથે ઊભાં ઊભાં જ લગભગ અડધા કલાકથીયે વધારે ચર્ચા કરી. એકાએક વાતનું વહેણ અટકાવી દઈને રામભાઈ ગંભીરતાથી બોલ્યા : ‘ધીરુબહેન, હવે બસ કરો.’