હું માનું છું કે સમજણ વગરની શ્રદ્ધા કરતાં અશ્રદ્ધા વધારે સારી છે. સમજવાની કોશીશ એ માત્ર સંશય નથી. સંશયમાં સમજ્યા પછી પણ કાલ્પનિક ભયને લીધે સ્વીકાર કરવાની આનાકાની છે. “કદાચ મારી સમજણ ખોટી હોય તો? કદાચ હું આ સ્વીકારી લઉં અને મને કંઈ નુકસાન થાય તો?” સંસયમાં આવી અવ-ઢવ છે. સમજ્યા વગર સ્વીકારવાની ના પાડવાની ક્રિયા એટલે અશ્રદ્ધા.