જીએટીટીને પછીના યુએસ વેપારી વહીવટીતંત્ર દ્વારા સતત નિયંત્રિત કરવામાં આવ્યું હતું. બહુપક્ષીય વ્યાપાર વાટાઘાટોના દરેક સત્રની કલ્પના એ રીતે કરવામાં આવતી કે એ યુએસ વેપાર નીતિમાં નોંધપાત્ર ફેરફારો સાથે મેળ ખાય. તેથી, દાખલા તરીકે, ૧૯૫૦ના દાયકાના મધ્યમાં, કૃષિ ક્ષેત્રને જીએટીટી નિયમોના અધિકારક્ષેત્રમાંથી દૂર કરવામાં આવ્યો હતો. એ રોમની સંધિને અનુરૂપ હતું, જેના હેઠળ ત્યારે યુરોપીયન આર્થિક સમુદાયની સ્થાપના કરવા વાટાઘાટ થઈ રહી હતી. તેમજ રોમની સામાન્ય કૃષિ નીતિના જે આર્થિક સિદ્ધાંતો બનવાના હતા એને પણ અનુરૂપ હતું. ૧૯૫૮માં, કાપડ અને કપડા ક્ષેત્રને જીએટીટી નિયમોની સત્તામાંથી બાકાત કરવામાં આવ્યા હતા, જેની જાપાન અને યુએસ દ્વારા સંયુક્તપણે ગોઠવણી કરવામાં આવી હતી. ઉરુગ્વે મંત્રણા (૧૯૮૬-૯૪) સાથે, જોકે, આ ક્ષેત્રોને જીએટીટીના કાર્યક્ષેત્રમાં ફરી લાવવામાં આવ્યા હતા, જેથી કરીને એની પ્રવૃત્તિઓનો વ્યાપ વધારતા વાણિજ્યિક સેવાઓ, બૌદ્ધિક સંપત્તિ અને વેપાર-સંબંધિત રોકાણના પગલાંઓનો એમાં સમાવેશ કરવામાં આવે. પરંતુ, અગાઉની જેમ, ડબ્લ્યુટીઓના આશ્રય હેઠળ, લોકશાહી જવાબદારીના અભાવને દર્શાવતા સંજોગમાં, કેટલાક વિકસિત રાષ્ટ્રોએ વેપાર અને વેપાર-સંબંધિત નીતિઓ પર પ્રભાવ પાડવાનું ચાલુ રાખ્યું છે, જેના લીધે દુનિયાના ગૌણ અર્થતંત્રોના તમામ ક્ષેત્રો પર પ્રતિકૂળ અસર પડી છે.