માણસને જ્યારે આંતરિક સાધના દ્વારા પોતાનું  સત્ય સમજાય છે,ત્યારે બીજાના સત્ય ઉપર ચાલવામાં  તો કાઈ જ નથી, તે તો  આપણા માટે  અસત્ય જ છે, ત્યારે જ પરમાત્માની કરુણા ફરીથી આપણી જે શુધ્ધ મૂળ યાત્રામાં આપણને સામેલ કરવા તેયાર જ હોય છે, આમ દુઃખ, ભય, ચિંતા, તનાવ,વગેરે જ સત્ય સ્વરૂપ  માણસનું સર્જન કરે છે, અને પછી જ માણસ પોતાના સત્ય પ્રમાણે ચાલે છે,જે પરમ સુખદાયી સાબિત થાય છે.