મિ. નિર્જિતે ઈમાનદારીનો પોતાનો સંકલ્પ જાળવી રાખ્યો. બીજી તરફ પુત્રના ઉછેરના આધુનિક ખ્યાલોને વરેલી પ્રશસ્તાએ પુત્ર ન્યાસની પાછળ ધૂમ ખર્ચ કરવા માંડ્યો. નિર્જિત એને વારંવર ગજા બહારનું ખર્ચ ન કરવા ટોકતો પણ પ્રશસ્તા તેની એક પણ વાત સાંભળવા તૈયાર નહોતી. એની એક જ દલીલ હતી : ખોટના દીકરાને રાજકુમારની જેમ ઉછેરાય, કંજૂસની જેમ નહિ! તમે બહારની દુનિયા જોઈ નથી એટલે નાનાં બાળકોને એમનાં અમીર મા-બાપ કેવી સાહ્યબીથી ઉછેરે છે તેની તમને ખબર નથી. ખર્ચ પોસાતું ન હોય તો મારા પપ્પાજી તમને લોન આપવા તૈયાર છે! દેવું ન ચૂકવી શકો તો લહેણી રકમ ‘દાન’માં ગણી લેવા મારા પપ્પાજીને હું મનાવી લઈશ, પણ મહેરબાની કરી વૈભવી ઠાઠથી ન્યાસને ઉછેરવાના મારા કાર્યક્રમમાં દખલ ન કરશો!’