“અને એક વાત યાદ રાખ, મને એ જ જોઈએ, ભાભી તરીકે….સમજ્યો?” નિલય બોલવા ગયો:”પણ…” સીમા અકળાઈ ગઈ:”પણ ને બણ કઈ નહિ… એ તો વિચાર કે એ બિચારી છોકરીએ આખી જિંદગી તને સાચવવાની જવાબદારી લીધી છે. એ શું નાની વાત છે?” છેલ્લા વાક્ય એ નિલયના મન પર જબરી અસર કરી. સીમા આગળ શું બોલી રહી હતી એ કંઈ એને સમજાતું નહોતું. એના મગજમાં એ જ પડઘાતું હતું – “આખી જિંદગીની જવાબદારી” પગ પછાડતી સીમા બહાર ગઈ અને નિલય સામે પડેલા ડ્રેસિંગ ટેબલના અરીસામાં પોતાને જોઈ બોલ્યો – “ધરતી પરનો બોજ”