હું લાશ બની ગયો. લાશની જેમ પગલાં ભરતો મારી ખુરશી સુધી માંડ આવી શક્યો ને ખુરશી પર જાતને ફેંકી દીધી. આમેય હું ફેંકાઈ ગયો હતો. આ જિતુ નામનું ભૂત મિત્રનો ‘માસ્ક’ પહેરીને મારી પાછળ પડી ગયું હતું પણ હવે હું તને નહીં છોડું. ભણવામાં, પરણવામાં, નોકરીમાં બધે તું મારાથી આગળ રહ્યો અને મને હરાવતો રહ્યો પણ હવે હું તને નહીં છોડું. મારા મગજની નસો તંગ થવા લાગી. હાથની મુઠ્ઠીઓ વળવા લાગી. દાંત અક્કડ થઈ ગયા. હિસ્ટીરિયાનો એટેક આવ્યો હોય તેવું લાગતું હતું. હું ખુરશી પરથી ઊઠી રસ્તા પર આવી ગયો. હું બેકાબૂ બની ગયો હતો. એક પ્રકારનું વિચિત્ર ઝનૂન તનમનમાં ઊભરાઈ આવ્યું હતું.