સવારે પોણા દસ વાગ્યે રિંગ વાગી એટલે ભાસ્કરે મોબાઇલ હાથમાં લીધો. ‘ભાસ્કર, સાંભળ...’ વિભાકરના અવાજમાં પૂરેપૂરી સ્વસ્થતા હતી. ‘હોસ્પિટલનું કામ પતી ગયું છે. મમ્મીજી હવે જીવતાં નથી એવું હવે એ લોકોએ ઓફિશિયલી જાહેર કરી દીધું છે. એમણે પોલીસને પણ જાણ કરી છે એટલે દસેક મિનિટમાં પોલીસ આવી જશે..’ લગીર અટકીને એણે આગળ સમજાવ્યું. 'પપ્પાજી ભાંગી પડ્યા છે. એટલે આદિત્ય એમને લઈને ઘેર આવી રહ્યો છે. હું અને સુભાષકુમાર પોલીસની સાથે સિવિલ હોસ્પિટલ જઈને પોસ્ટમોર્ટમની વિધિ પતાવીએ છીએ...' વેવાઈવેલામાં અને આપણા નજીકનાં સગાંમાં આ માઠા સમાચાર તારે આપવાના છે. બિઝનેસ રિલેશનવાળાની જવાબદારી જિતુકાકાને આપી દે. ત્યાં કોને શું કહેવું એની એમને પાકી જાણકારી છે. સાંજે પાંચ વાગ્યે સ્મશાન યાત્રા નીકળશે અને થલતેજ ચાર રસ્તે મુક્તિધામ જવાનું છે એટલી માહિતી બધાને આપવાની છે. સ્મશાનયાત્રાની જે તૈયારી કરવાની છે એના માટેની જવાબદારી પણ જિતુકાકાને સોંપી દેજે. એમની પાસે એ ફિલ્ડના અનુભવી માણસો છે.