નંદુ : ના પણ, હું મારા જ્યાંતીની પચ્ચી રૂપરડીમાંથી મહેમાનોની આગતાસ્વાગતા કરું છું. પણ મોઈનો મારો શભાવ જ આકરો તે લગાર વારમાં તતડી ઊઠું છું. આજ દશ મહિનાથી શમણામાં એ આવે છે : એ વીલું મોઢું, હળવો ઠપકો! ઈંયાનો જીવ મારે લીધે ઊંચો રહેતો લાગે છે!