તારા ઉંઆ… ઉંઆ….ના પ્રભાતિયા અમને ગમશે. તારું હાસ્ય અમારા છોડ પર ખીલેલા મુગ્ધ ફૂલથી વિશેષ જ હશે ને ! તું જ વિચાર, તારા આવતાં પહેલાં જ તારી મમ્મી પાસે તારી સાથે કરવા જેવી કેટલી બધી વાતો છે… એટલે તું આવીશ પછી તો તારે મને ધીરજથી સાંભળવી પડશે, હોં કે ? માણસ જ્યારે પોતાની વાત વ્યક્ત કરે ત્યારે સામેવાળા એને સમજે એના કરતાંય વધારે મહત્વનું એ છે કે તેઓ એને ધીરજથી સાંભળે. પરંતુ જે માણસને મન સાંભળવા કરતાં સતત બોલતા રહેવાનું મહત્વ વધારે છે તે કદાચ આ વાત નહીં સમજી શકે. ખેર, હવે ગણત્રીના દિવસો રહ્યાં છે. એ પછી અમે તારી કીકીમાં જોઈ શકીશું એક કુતૂહલભર્યું વિશ્વ ! બિલકુલ સ્વચ્છ અને તાજું વિશ્વ ! કોઇ ચિત્રકારને ચિત્ર બનાવતા અમુક સમય લાગે છે. સંગીતની આરાધના કરનાર પણ સંગીતને લાંબાગાળે આત્મસાત કરે છે. મેં પણ એ જ રીતે મારી સુંદરતમ કૃતિ માટે નવ મહિના રાહ જોઈ છે. એટલે સ્વાભાવિક છે કે એ કૃતિ મને સૌથી વ્હાલી હશે. જ્યારે વિશ્વમાં ઉત્તમોત્તમ કૃતિઓ સર્જાય છે ત્યારે એ કૃતિઓના નામથી તેનો સર્જક ઓળખાય છે, નહીં કે સર્જકના નામથી તેની કૃતિ. તારા આવ્યા પછી પણ આ નવ મહિનાનો કાળખંડ લંબાશે…બસ ફરક એટલો જ હશે કે એ સમયે તું પૃથ્વી પર હોઈશ. એ પછી તો મારે રાહ જોવાની તારા ભાંખોડિયા ભરવાની… અને તારા બોલતાં ચાલતાં થવાની.. તારી કુશળતા ચાહું છું અને હવે બસ તારા આગમનની પ્રતિક્ષામાં છું…