ગુજરાતી સાહિત્યમાં અન્ય સાહિત્ય પ્રકારની સરખામણીએ બાળસાહિત્યનું સર્જન ઓછું થયું છે, તેમ છતાં જે સર્જન થયું છે અને થતું રહે છે તેનું પ્રદાન બહુમૂલ્ય છે. કોઈ પણ ભાષા-સંસ્કૃતિના ઘડતરમાં બાળસાહિત્ય પાયો ગણી શકાય. બાળપણમાં સાહિત્યનો જે આસ્વાદ માણ્યો તે જીવનભરનું ભાથું બનીને સાથે રહે છે. જેમકે, વર્ષો પહેલાં માણેલાં બાળજોડકણાં – ચાંદો સૂરજ રમતા’તા, બાળકાવ્ય – નાની મારી આંખ…આજે પણ એટલાં જ તાજગીસભર લાગે છે. આ વાતના સમર્થનમાં સુશ્રી રક્ષાબેન દવેએ બાળસાહિત્યક્ષેત્રે વિપુલ સાહિત્યસર્જન કર્યું છે. આ માટે તેમને ‘ગુજરાતી સાહિત્ય અકાદમી’ તરફથી ‘શ્રી ગિજુભાઈ બધેકા સુવર્ણ ચંદ્રક’ એનાયત કરવામાં આવ્યો છે. તેમણે ગુજરાતી સાહિત્યને અનેક બાળવાર્તાસંગ્રહો અને બાળકાવ્યોના સંગ્રહો આપ્યા છે. તેમના પુસ્તક ‘તબડક તબડક’, ‘ધીન ધીન’, ‘માણુંમીઠું’ અને ‘છુકછુક ગાડી’ માંથી કેટલાંક બાળકાવ્યો અત્રે સાભાર પ્રસ્તુત છે :