હમણાં ચોતરફ બળાત્કારની જ બાબતો સામે આવે છે. પણ અત્યારે તો શારીરિક બળાત્કાર થાય છે.. પણ વર્ષોથી ચાલ્યા આવતા માનસિક બળાત્કારનું શું? બળાત્કાર ગમે તે હોય તેનાથી પીડિત સ્ત્રીની સંવેદનાનું શું? દિવસમાં કેટલીય વખત કેટલાય પુરુષ સ્ત્રીને અપમાનિત કરતા હશે.. માનસિક પીડા પહોચાડતા હશે.. કઈક એવું કહી દેતા હશે કે સ્ત્રીને સ્ત્રી થયાનો અફસોસ થતો હશે.. આ માનસિક બળાત્કાર નહિ તો બીજું શું છે? માત્ર શારીરિક પીડાની જ કેમ વાતો થાય છે..વર્ષોથી ચાલતી આવતી આ માનસિક પીડાની તો વાત કોઈ ઉચ્ચારતું પણ નથી. ખરેખર સ્ત્રીને પહેલેથી જ નબળી, અસુરક્ષિત અને ઇનસીક્યોરની જડીબુટ્ટી પીવડાવે રાખી છે. એટલે હવે ગમ્મે તેવી પરિસ્થિતિમાં પેહલા તો પોતાની જાતને સ્ત્રી અસુરક્ષિત જ માને છે. એમાં આત્મવિશ્વાસ જગાડવો પડે છે.. પછી જ તેનામાં શક્તિ સ્રોતનો સંચય થાય છે. બાળપણથી જ માતા-પિતા દીકરીમા ડર મુકી દે છે.. અને આ ડર આજીવન તેને સતાવ્યા કરે છે. માતા-પિતા પણ દિકરી પરણે એટલે જાણે ચિંતા મુક્ત થઇ જાય છે.. તો શું પરણ્યા પછી તેની દીકરીને શું સિક્યોરીટીનું લાયસન્સ મળી ગયું હોય છે? હવે કઈ પણ થાય અમારી જવાબદારી રહેતી નથી… એવું લખીને આપતા નથી બસ એટલો તફાવત છે.