પાનવાળાએ બે-આની પાછી લીધી અને કહ્યું ‘મારી પાસે બીજી બે-આની નથી. તમે બે આના આપો તો હું પાવલી આપું.’ મેં બે આના આપી એની પાસેથી પાવલી લીધી. ‘જંગ જીત્યો રે મારો કાણિયો!’નું ગીત ધીમે અવાજે ગાતો હું ત્યાંથી ચાલી નીકળ્યો. રસ્તામાં બે-ત્રણ મિત્રો મળ્યા. તેમને બે-આનીની કથા કહી અને મારા વિજયનું અખંડ સ્મરણ જાળવવા તેમને ચા પીવા પાસેના રેસ્ટોરાંમાં લઈ ગયો. ચા પી પૈસા ચૂકવવા પેલી પાનવાલાની પાવલી મેં રેસ્ટોરાંના માલિકને આપી. એણે પાવલીને જમીન પર પછાડી અને રૂપાનો ઢોંગ કરતી એ પાવલી કલાઈના અવાજે કકળી ઉઠી ‘યે પાવલી નહિ ચલેગી, દૂસરી દો.’ અનુભવે રીઢો બનેલો હું કંઈ પણ બોલ્યો નહિ અને બીજી પાવલી આપી. અપૂર્વ પરાક્રમ કર્યા પછી હારેલા વીર યોદ્ધાની પેઠે ત્યાંથી પાછો ફર્યો અને ‘જંગ જીત્યો રે મારો કાણિયો!’ની બીજી પંકિત ‘વહ ચલે તબ દેખીયો રે!’ હતાશ હૃદયે સંભારી.