આરંગના કુશળ વિવરણ પછી સૌને પોતપોતાના કામની સમજ પડી ગઈ હતી. બધા ઉત્સાહપૂર્વક આ કામમાં જોડાઈ ગયા હતા. જરૂર પડે એટલા બીજા માણસોની વ્યવસ્થા કરવાની પણ એમણે મને ખાતરી આપી. બે વર્ષના મારા આ ટાપુ પરના જીવનમાં આજે પહેલી વખત લોકોને પોતાના ફાયદાની કોઈ વાતે ઉત્સાહિત થયેલા હું જોઈ રહ્યો હતો. ઉત્સવો અને ઉજવણીઓ તો દેશના નેતાઓના માનમાં યોજવામાં આવતાં હતાં, પણ અહીં તો રક્તપિત્તના દરદીઓમાં એક નવા જ પ્રકારનો ઉત્સાહ વ્યાપેલો હતો! કંઈક મેળવવાની શક્યતા, અને પોતાના અને કુટુંબ માટે બે પૈસા રળવાની એમને તક મળી રહી હતી! ટોમસ અમારા માટે કેક અને નાળિયેરનું ઠંડું દુધ લઈ આવ્યો. છૂટા પડતી વખતે બધા આખી યોજના અંગે ઉત્સાહપૂર્વક વાતો કરતા હતા. આરંગ પોતે પણ જતી વખતે ગર્વ અનુભવ કરતો હોય એવું સ્પષ્ટ દેખાયું. અને મેન્યુઅલની તો વાત જ શું કરવી! વળતાં આખે રસ્તે એ “ધ સ્ટાર સ્પેંગલ્ડ બેનર” (અમેરિકાનું રાષ્ટ્રગીત) ગાતો ગયો.