પૂરા ત્રણ વર્ષ આ કોલેજમાં લેકચરર તરીકે ક્લાસમાં ભણાવ્યું, એગઝામ પેપર તૈયાર કર્યા, પેપર ચેકિંગ, અસાઈન્મેન્ટ માટે વિદ્યાર્થીઓને માર્ગદર્શન આપ્યું. કોગ્નીટીવ સાયકોલોજીના અવનવા પ્રયોગો કર્યાં અને વિધાર્થીઓની ગ્રહણશક્તિ પણ વધારી. એણે પોતાની એક અલગ શિક્ષા પદ્ધતિ વિક્સાવી હતી. સ્મિતા મે’મનું લેક્ચર એટલે એજ્યુકેશન, પેરા-એજ્યુકેશન અને ઈતર-પ્રવૃત્તિ… બધું જ. આ બધામાંથી પસાર થતા ઘણું શીખવા-જાણવા મળતું. કોલેજમાં ઇન્સ્પેક્ષન તો આખું વર્ષ ચાલ્યા કરે. ક્લાસ, લેબ વગેરેમાં સીસીટીવી કેમેરા લાગેલા હોય એ તો ખરું. પણ વર્ગમાં ગમે તે સમયે ટ્રસ્ટી કે ડાયરેક્ટર્સ મુલાકાત અને અવલોકન-નિરીક્ષણ માટે સમયાંતરે આવી જતાં. કદાચ એટલે જ અધ્યાપકોની કાર્યનિષ્ઠા નિરંતર જળવાયેલી રહેતી. નંબર વન કોલેજ કંઈ અમસ્તાં જ તો ના થઇ શકે !