આ શે’ર પણ માનવ સ્વભાવ તરફ અંગુલી નિર્દેશન કરે છે. મનુષ્ય જન્મ એ ઉપરવાળાની અમુલ્ય ભેટ ગણાય છે. બીજા પશુ પક્ષીઓનેય જીવ તો હોય છે પરંતુ તેમના જીવનની હાલાકી જોતા આપણને મળેલ માનવદેહ બુધ્ધિ, જીભ, વાણી એ બદલ કુદરત કે ઉપરવાળાનો માનીયે તેટલો આભાર ઓછો જ પડે ! માનવીને મળેલ મગજ એટલે એક એવું કોમ્પ્યુટરાઇઝ યંત્ર કે જેનો પાંચ દસ ટકા પણ ઉપયોગ કરનાર પણ ચંદ્ર સુધી પહોચી જાય ! કોઇ શાયરની એક ગઝલના અંતરાના શબ્દો જુઓ... ‘હમ કૌન હૈ, કહાં કે હૈ, ઔર કિસ જગા પે હૈ, ઉલ્ફતમેં બેઠકર યે સોચના પડા...’