'મારું મોસાળ ગારિયાધાર.' વિભાકરે એના ગળે ઊતરે એવો ખુલાસો કર્યો. 'નાનો હતો ત્યારે દરેક વેકેશનમાં ત્યાં જ હતો. ત્યાંના દરબારોના દીકરાઓ મારા જિગરી દોસ્તાર થઇ ગયેલા. એ બધાનાં ઘેર પણ ઘણીવાર જતો હતો. એ દોસ્તારોના પરિવારના બધા વડીલો પણ ગામના ભાણિયા તરીકે મને ઓળખે અને સાચવે. એ બધાની ખુમારી અને ખાનદાની જોઇને એ ઉંમરે ઘણું શીખેલો. મારા ઘડતરમાં એ વાતાવરણે પાયાના પથ્થરનું કામ કરેલું.' વિભાકરે હસીને ઉમેર્યું. 'માતાજીની મહેરબાનીથી એ ખુમારી અને ખાનદાનીના સંસ્કાર આજ સુધી અડીખમ છે.'