ખણનું પણ પોતાનું એક શાસ્ત્ર છે. અમે તો માનીએ છીએ કે ખણવું એ શાસ્ત્રીય સંગીત જેવું છે. જેમ શાસ્ત્રીય ગાયકીના ખયાલ, ઠુમરી, ટપ્પા, ધ્રુપદ-ધમાર જેવા પ્રકારો હોય છે એમજ ખણવાનાં પણ પ્રકારો હોય છે. શાસ્ત્રીય ગાયકીમાં ઉસ્તાદ ગવૈયાઓ વિલંબિત લયમાં જેમ આરોહ-અવરોહ અને પક્કડના સ્વરો દ્વારા રાગનું સ્વરૂપ સ્પષ્ટ કરે છે પછી મધ્યલયમાં વિસ્તાર કરે છે બરોબર એમ જ પ્રખર ‘ખણુપ્રસાદ’ યાદવો પહેલા તો ચળવાળા વિસ્તાર ને હળવે હળવે પંપાળીને ચળનું કેન્દ્ર સ્પષ્ટ કરે છે અને ત્યાર બાદ પંપાળવા ઉપરાંત ક્યારેક નખ અને ક્યારેક હળવી ચુંટલી દ્વારા એનો વિસ્તાર કરે છે. રાગનું અંતિમ ચરણ જેમ દ્રુતલયમાં તબલાની સંગત સાથે ચરમ સીમાએ પહોચે છે એમ જ કાસકો અને ફૂટપટ્ટી જેવા વાદ્યો, સોરી, સાધનો ખાણવાની પ્રક્રિયાને ચરમસીમાએ પહોચાડે છે! આ સમગ્ર પ્રક્રિયા દરમ્યાન તમે ધ્યાનથી જોશો તો શાસ્ત્રીય ગાયક અને આપણા ખણુપ્રસાદ યાદવના ચહેરા પર આનંદની અનુભૂતિનાં ભાવ એકસરખા દેખાશે!