પ્રમુખસ્વામી સંત તો હતા જ, પણ એક ઉત્તમ લોકસંગ્રાહક પણ હતા. એ સંત હતા સાથે સાથે એ પારખુ પણ હતા. અને જ્યારે સમગ્ર આ પરંપરામાં વિવાદોએ માઝા મૂકી હતી કે ગૃહસ્થી શું કરે? અને સંત શું કરે? ત્યારે પ્રમુખસ્વામીએ સંઘર્ષનો માર્ગ ન અપનાવ્યો. સંતશક્તિને પોતાની રીતે એમણે પુલકિત થવાનું વાતાવરણ બનાવ્યું. એ વિવાદ લગભગ સમેટાઈ ગયો. અને સંતગણ આજે સમગ્ર વિશ્વમાં એક માર્ગદર્શક સંપૂટ બની ગયો. આવી વિભૂતિ, એક યુગપુરુષ, ઉત્તમ સંતકોટિની મહાન પરંપરાના નિયંતા અને આગળ આવનારી સદીઓ સુધી અસર પેદા કરનારું વ્યક્તિત્વ આજે આપણી વચ્ચેથી વિદાય થયું છે. એમનું શરીર આપણી પાસે હોય કે ન હોય, હવે એ રૂબરૂમાં આપણને કંઈક કહે કે ન કહે, પરંતુ હું નથી માનતો કે આપણામાંથી કોઈ એમની ગેરહાજરી અનુભવશે. ક્યારેય એમની ગેરહાજરી અનુભવાશે નહીં. ગમે તેટલા બારી-બારણા બંધ કર્યાં હોય પણ હવાની અનુભૂતિ તો હોય જ છે. એમ પ્રમુખસ્વામીજી સ્વધામમાં હોય તો પણ એમના આચાર-વિચાર, ત્યાગ, તપશ્ચર્યા, જીવન, સંયમ, નૈતિકતા આ સઘળું આપણા શ્વાસે શ્વાસમાં હરપળ રહેશે. અને એને આગળ ધપાવવાની જવાબદારી આપણા સૌની છે. આજે પંદર ઓગસ્ટ અંત્યત પવિત્ર પળ. મારું સૌભાગ્ય છે કે હું આપની વચ્ચે આવી શક્યો. પૂજ્ય બાપાનાં અંતિમ દર્શન કરી શક્યો. આપ સૌ સંતોના સાંનિધ્યમાં કેટલાક પળ વિતવવાનો મને અવસર મળ્યો. પૂજ્ય બાપાનાં ચરણોમાં શ્રદ્ધાપૂર્વક નમન કરું છું. એમનો આત્મા સદાસર્વદા આપણને માર્ગદર્શન આપતો રહેશે, શક્તિ આપતો રહેશે.'