ઈમાં બરોબર ગામના પાદરમાં માતાના મઢના ચોકમાં ચાર જુગારીઓ એક પઠાણ હાર્યે જુગઠે રમવા બેઠેલા. ત્રણ દિ’ના નરણા માણસને ભાવતું ભોજન ભાળી મોઢામાંથી પાણી વછૂટે એમ જુગઠિયાઓને જુગઠે રમતાં ભાળી આ વાણિયાનો જીવ ઝાલ્યો નો રહ્યો. એને થયું કે લાવ્યને જીવ, ભેગાભેગી એક દા’ રમી લઉં. એમ વિચારીને આ વનેચંદ વાણિયે ગજવામાંથી રોકડા રૂપિયા કાઢીને દાવ માંડ્યો. દાવ માંડતા જ હારી ગયો. ફેર દાવ માંડ્યો. ફેરેય હારી ગયો. બંધાણીને જેમ અફિણ દાઢે લાગી જાય એમ વાણિયાને જુગાર દાઢે લાગી ગ્યો. રૂપિયા ખૂટી જતાં એણે કળશ્યો દાવમાં લગાવ્યો. ઈ ય હારી ગયો ત્યારે મહંમદીખાન પઠાણ શું કહે છે ? ઃ