કેટલાક લોકો છાતી ઠોકીને એવું કહે છે કે અમારો આર્થિક વહેવાર એટલો બધો ગણતરીપૂર્વકનો છે કે અમે કદી આર્થિક સંકળામણમાં સપડાઈ જઈએ જ નહીં. એ વાત ખરી છે કે કેટલાક લોકો પોતાની આવકનું આયોજન એટલું વ્યવસ્થિત રીતે કરે છે કે તેઓ આર્થિક હાડમારીનો ભોગ બનતા નથી. આવા લોકોને જરૃર ધન્યવાદ ઘટે છે. એવા પણ લોકો છે જેને પોતાના ચોખ્ખા વહેવારનું અભિમાન છે. આવા લોકો નાણાંની તકલીફમાં આવી પડે તો પણ તેમની આબરૃ તેમને નાણાં ઊભા કરવાનું સામર્થ્ય બક્ષે છે. આ લોકો કહે છે કે અમે ઘરે રોટલો ને મીઠું ખાઈએ પણ અમારો વહેવાર કદી ન ચૂકીએ. અમને માંગ્યા નાણાં મળે છે તેનું કારણ આ છે. આપનાર માણસને ખાતરી હોય કે આ માણસ નાણાં પાછા આપાવનો વાયદો તારીખ અને સમય સાથે પાળશે. આવા લોકો માટે પણ આપણા મનમાં માન જ જાગે પણ એવા અનેક લોકો છે જેમની ગણતરીઓ ખોટી પડે છે. એમને શિરે અણધારી મુશ્કેલીઓનો પહાડ તૂટી પડે છે અને તેઓ આર્થિક ભીંસમાં સપડાઈ જાય છે. કાં તો એમણે આત્મહત્યા કરવી પડે, કાં તો એમણે નાદારી નોંધાવવી પડે અને કાં તો એમણે લાંબાં વર્ષોની મજૂરી વેંઢારવી પડે. એ માટે પણ તેઓ તૈયાર હોય છે, કેમકે એમની દાનત સાચી હોય છે પણ શાહુકારો એમને સમય આપવા તૈયાર હોતા નથી. સમાજનો એવો નિયમ છે કે તમારી પાસે હજાર રૃપિયા હશે તો કોઈ તમને બીજા હજાર આપશે પણ તમારી પાસે કંઈ નહીં હોય ત્યારે કોઈ તમને પાંચ રૃપિયા પણ નહીં ધીરે.