કાળા વાળ અને એ જ રંગની આંખો. દરેક ભાવની ચાળી ખાતો ચહેરો અને એ ચેહરાથી લઈ પગની પાની સુધીનો એકસમાન પાતળો દેહ. એનું સર્જન જાણે નવ રસની રજૂઆત કરવા માટે થયું હોય તેમ જ્યારે એ પરંપરાગત શાસ્ત્રીય નૃત્ય કરે ત્યારે તેની કાયા સાથે ભાવક પણ નાચી ઉઠે. એ જ્યારે નાટક, સિનેમા કે જાહેરખબરમાં અભિનય કરે ત્યારે તેની અદાકારીથી દર્શક મંત્રમૃગ્ધ થઈ ઉઠે અને એ જ્યારે મહેફિલમાં હસ્તલિખિત કવિતાઓનું સુરીલા સ્વરમાં પઠન કરે ત્યારે તેની રચનાઓ પર શ્રોતાઓ દોબારાની દાદ દઈ ઉઠે. એ વૃંદા છે. વૃંદા નથવાણી.