શબ્દકલાનો (કહેવાતા) જાણકાર લેખક મોટે ભાગે અન્ય કલાઓમાં ‘ઢ’ હોય છે, ઔરંગઝેબના સ્તરનો ! અર્જુનને પક્ષીની આંખ દેખાય, એમ એને માત્ર બે શબ્દસમૂહ દેખાય છે, પ્રથમ પોતાનું આખું નામ અને બીજું તે પુસ્તકનું શીર્ષક. બાકી અંદરખાને એને મુખપૃષ્ઠ પરના ચિત્ર કે તસવીર સાથે ખાસ કોઈ લેવાદેવા હોતી નથી. મુખપૃષ્ઠ પર તમે ગમે તે અગડમ-બગડમ ચિત્ર છાપી નાખો (એબસ્ટ્રેક્ટ પેઈંટિંગ સમું !) તો ચાલે. લેખકના. . . આઈ મિન. . કવિના ગઝલસંગ્રહના મુખપૃષ્ઠ પર તમે લાલ બેકગ્રાઉંડ પર લીલું કાંટાવાળું – વૃક્ષ છાપી નાખો, તો ચાલે જ નહીં. . . બલ્કે જામે ! લાલ બેકગ્રાઉંડ જોઈ આખલો ભડકે, એમ ભડકેલા ગઝલકારને તમે મુખપૃષ્ઠની શ્રેષ્ઠતા વિશે આ રીતે સમજાવી શકો, ‘સાહેબ, અત્યંત કલાત્મક મુખપૃષ્ઠ છે આ ! તમારા આંત:વિશ્વને અને તમારા ગઝલવિશ્વને એક સાથે અભિવ્યક્ત કરે છે, જુઓ ! તમે ખુદ આકરા સ્વભવના, ગુસ્સાવાળા છો. . . પણ તમારું હૃદય નિર્મળ, કોમળ ભાવોથી ભર્યું, એક લીલા વૃક્ષ સમું છે. તમારા સ્વભાવને અનુરૂપ આ લાલ બેકગ્રાઉંડ છે, પણ એના પર તમે અને તમારું ગઝલવિશ્વ છવાઈ ગયા છો. . . એક લીલમલીલા વૃક્ષરૂપે. વૃક્ષના કાંટા – એ તમારી વેદનાઓનું પ્રતીક છે, બહુ વેઠ્યું છે તમે ! ને અંતે. . આ વૃક્ષના મૂળ પાસે છાપ્યું છે તમારું તખલ્લુસ. મૂળમાં તો તમે જ છો. . . ને એટલે તો. . . સાહેબ અમે છીએ. . . . !’ તમે આટલું સમજાવો, એટલે એ સાહેબ અઠવાડિયાથી ન ધોયેલા રૂમાલ વડે ભીનાં આંખ-નાક લૂછતાં કહેશે, ‘અદભૂત. . . અકલ્પ્ય. . અપૂર્વ ! અજોડ મુખપૃષ્ઠ છે, આ. . .અભિનંદન !’ ખરેખર તો મુખપૃષ્ઠને ‘મૂર્ખપૃષ્ઠ’ (મૂર્ખ બનાવતું પૃષ્ઠ !) કહેવું જોઈએ !