શ્રીકાંતે હકારમાં માથું હલાવ્યું ‘વેરી ગુડ...’ ખુશ થઈને રમણિકે કથા આગળ વધારી. 'મંજુના પ્રચંડ દબાણ સામે હરિવલ્લભદાસ હવે ભીંસ અનુભવતો હતો. એની પાસે રોકડા બે વિકલ્પ હતા. મંજુને કાયમ માટે તરછોડી દઈને પોતાના ઘરમાં નિર્મળા અને વિભાકર સાથે સુખેથી રહેવું. એ પહેલો વિકલ્પ સરસ હતો પણ સરળ નહોતો. એમાં લાલચ અને ભય એવી બે આડખીલી હતી. મંજુના શરીરનું એવું બંધાણ થઈ ગયું હતું કે એ મોહપાશમાંથી મુક્તિ સરળ નહોતી. એ લાલચ કરતાંય બીજી આડખીલી થથરાવી મૂકે એવી હતી. વિફરેલી વાઘણ જેવી તેજતર્રાર મંજુનો ઉન્માદ અને આક્રમકતા એણે જોયેલી હતી. નફ્ફટ બનીને માર્કેટ વચ્ચે ધજાગરો કરીને તારી આબરૂના લીરેલીરાં ઉડાડી દઈશ એવી ધમકી આપતી વખતે મંજુનું જે રૌદ્ર રૂપ જોયેલું એનાથી એ ફફડતો હતો...’