અલબત્ત ઘણાનું એવું માનવું છે કે મૂળે ચીનના ટોચના નેતૃત્વના સૌથી યુવા સદસ્ય તરીકે અને જિઆંગનું સ્થાન લેવા માટેના અગ્ર ઉમેદવાર તરીકે દેંગે હુની પસંદગી અત્યંત કાળજીપૂર્વક કરી હતી, છતાં પોતાની આ સ્થિતિને મજબૂત કરવા માટે 1992થી 2002ના ગાળામાં હુએ પોતાની રાજકીય કુશળતા સારી રીતે દાખવી હતી, અને છેવટે તેમના પોતાના બળબૂતા પર દેખીતી રીતે જિઆંગના વારસ તરીકે ઊભર્યા હતા. તેમના પૂર્વગામીઓના સમયમાં જેનો સદંતર અભાવ હતો, તે પાર્ટીની અંદર જ ધીમા પણ પ્રગતિશીલ સત્તા-પરિવર્તનના સંસ્થાનીકરણથી હુને લાભ થયો હતો. 1980ના દાયકાના આરંભથી, પ્રગતિશીલ સંસ્થાનીકરણ અને સર્વાનુમતે શાસન એ પીપલ્સ રિપબ્લિક ઑફ ચીનના અંગભૂત ભાગ બન્યા છે, અને તે માઓવાદી સરમુખત્યારી મૉડેલથી દૂર ગઈ. જો કે પશ્ચિમી-ઢબની કાયદાકીય સંસ્થા અને કાયદાના શાસનને પૂરતું સ્થાન મળવું બાકી છે, છતાં હુની સત્તાગ્રહણની પ્રક્રિયા સારી એવી વ્યવસ્થિત ઢબે અને સભ્ય રીતે કરવામાં આવી, જે સામ્યવાદી ચીનના ઇતિહાસમાં અપૂર્વ હતી. આ પ્રવાહ ચાલુ રહે તેવી અપેક્ષા છે અને સત્તા પરિવર્તન માટેની એક સંસ્થાગત કાર્યપદ્ધતિ ઊભી થાય તેવી અપેક્ષા છે, આ પ્રકારની વ્યવસ્થા કદાચ પાર્ટીમાં પહેલવહેલી હશે. ખરેખર તો, સત્તા પરિવર્તન માટેની વ્યવસ્થિત પ્રણાલી અને અનૌપચારિક શાસન તથા વ્યક્તિત્વ આધારિત સંપ્રદાય અટકાવવાની તંત્રવ્યવસ્થા રચવી તે પાર્ટીના લેખિત મુખ્ય લક્ષ્યાંકોમાંનું એક છે.