શુકદેવજી જ્યારે પરીક્ષિતને કથાનું રસપાન કરાવી રહ્યા હતા ત્યારે દેવો સ્વર્ગમાંથી અમૃતનો કુંભ લઈને આવ્યા અને પરીક્ષિત સમક્ષ પ્રસ્તાવ મૂક્યો કે સાત દિવસ પછી તક્ષક નાગ કરડશે, માટે તું આ કથા સાંભળવા બેઠો છે ત્યારે લે આ સ્વર્ગનું અમૃત લઈ લે અને તું અમને કથામૃત આપી દે. આ સમયે શુકદેવજી અને પરીક્ષિતની નજર એક થઈ. શુકદેવજીએ દેવોની જાણે હાંસી ઉડાવી કે ક્યાં સ્વર્ગનું અમૃત અને ક્યાં કથામૃત? બન્નેની સરખામણી જ ન કરાય! ક્યાં કાચ અને ક્યાં આ મણિ. મણિની કિંમત કાચના ટુકડામાં નહીં થાય. કથામૃતને અને સ્વર્ગના અમૃતને સરખાવી શકાય જ નહીં. સ્વર્ગનું અમૃત દીર્ઘ જીવન આપે છે, પરંતુ કથામૃત તો દિવ્ય જીવન આપે છે.