વૃક્ષોની લીલેરી ઘટામાં કુંપળની જેમ ફૂટેલો પ્રેમ, અનંતનો એ સ્પર્શ, મૌન સહચર, એના ગાઢ પ્રણયનો ઉદ્રેક. . . સઘળું ધીમે ધીમે તપ્ત જળની જેમ વરાળ બની ઉીડી જતું વૃંદા અનુભવે છે.