ચાર-પાંચ કાગડા કુદી રહ્યા છે.તારી મમ્મી સ્વાભાવિકતયા જ મને પ્રશ્ન કરે છે, ’આ કાગડાઓને કેલેન્ડરનું ભાન કોણે દીધું હશે ?’ આમ જોવા જઈએ તો કેલેન્ડર પણ માણસની જ શોધ છે, વ્યવસ્થા છે. રાત-દિવસ એમ બે મોટા ભાગ પાડતો સૂરજ ક્યારેક તો કઠિયારા જેવો લાગે છે. પછી દરમાંથી ચોર પગલે આવીને પુરી લઈ જાય તે ઉંદરની જેમ મૃત્યું આવે. માણસ આ બધું વિસ્મયથી જોતો હશે તેમાંથી તેનામાં ’માપવાની’ અને ’પામવાની’ વૃત્તિઓ જન્મી હશે. આવી ક્ષણે જ રેલાયો હશે એક ચળકતો પ્રકાશ લીસોટો, બુધ્ધિનું બૌધ્દ્ધસૌંદર્ય, ચિત્ત અને ચૈતન્યની ચમત્કૃત ક્ષણ. આવી ક્ષણોની કૂખે જ અવતરી હશે, કવિતા તત્વજ્ઞાનની, પીડાની, સૌંદર્યની.