૧૬ જાન્યુઆરી, સોમવારનો દિવસ. ગરવા ગિરનારની તળેટીમાં આવેલા દેવાધિદેવ ભવનાથ મહાદેવના મંદિરમાં ઉત્સવનો માહોલ છે. ભક્ત સમુદાય ભજન અને ભક્તિના આનંદમાં હિલોળા લે છે. ચોતરફ જયજયકારના નાદ ગુંજે છે. મંદિરને સાધ્વી જયશ્રીગીરીના રૂપમાં નવા મહંત મળ્યા છે તેનો ઓચ્છવ ચાલી રહ્યો છે. આરતી, આતશબાજી અને મહાપ્રસાદ દ્વારા આનંદની અભિવ્યક્તિ થઇ રહી છે. ચોતરફ આનંદ અને ઉલ્લાસના આ માહોલ વચ્ચે સંતો અને ભક્તોના એક વર્ગમાં ઉદાસીનતા છવાઇ છે. કોણ જાણે કેમ તેમને આ બધામાં કંઇક અમંગળનાં એંધાણ વરતાઇ રહ્યાં હતાં. તેઓ આ આનંદ ઉત્સવમાં સામેલ થવાને બદલે જુદી જ દિશામાં વિચારી રહ્યા હતા. મંદિરના નવા ગાદીપતિના કબજામાં મંદિરને જતું અટકાવવાનો પ્રયાસ કરવાની વાત તેમના દિમાગમાં ચાલી રહી હતી. મંદિરના જૂના ગાદીપતિને હટાવવાની વાત તેમના મનમાં બેસતી ન હતી. મંદિરના વહીવટ અને આધિપત્યમાં એકાએક આ પરિવર્તન શા માટે અને કયા ઉદ્દેશે થઇ રહ્યું હતું- એ પ્રશ્ન તેેમને સતાવતો હતો. બીજી બાજુ જૈન સમાજના અગ્રણીઓ પણ આ ઘટનાક્રમથી ચિંતિત હતા. મંદિરના મહોત્સવમાં વિક્ષેપ પાડ્યા વિના તેઓ કોઇ રસ્તો શોધવામાં લાગી ગયા. ભવનાથ મંદિરનો કબજો લેવા માટે આ દિવસ કેમ પસંદ કરાયો તેની તે વખતે કોઇને ખબર ન હતી. પાછળથી જાણ થઇ કે એ જ દિવસે ૧૬મીએ સાધ્વી જયશ્રીગીરીનો જન્મદિવસ હતો.