હું મદીનએ મુનવ્વરા ગયો. તે સમયે મારા પગોમાં એટલો સખત દુ:ખાવો હતો કે ઊભું નહોતું થઇ શકાતું. લોકોએ ઇમામ બાકીર (અ.સ.)ને મારા દરદની વાત કરી. ઇમામ (અ.સ.)એ રૂમાલમાં ઢાંકેલો એક પાણી પીવાનો પ્યાલો પોતાના ગુલામની સાથે મોકલ્યો. ગુલામે પ્યાલો આપ્યો અને કહ્યું કે આ પી જાવ. ઇમામે મને ફરમાવ્યું છે કે હું ત્યાં સુધી ન જાઉં જ્યાં સુધી તમે આ પાણી પી ન જાઉં. મેં તે પ્યાલો લીધો તેની સુગંધ કસ્તુરી જેવી હતી. તેનો સ્વાદ શ્રેષ્ઠ હતો. પ્યાલો ઘણો ઠંડો હતો. જ્યારે મેં તે પ્યાલો પી લીધો ત્યારે ગુલામે મને કહ્યું, તમારા આકાએ કહ્યું છે કે પ્યાલો પીને પછી મારી પાસે આવો. હું વિચારવા લાગ્યો કે હું તો ઉઠી પણ નથી શકતો. હું કેવી રીતે જાવ. પરંતુ જેવું તે પાણી મારા પેટમાં પહોંચ્યું તેવું જ મારા પગનું બધું દરદ મટી ગયું. હું ઊભો નહોતો થઇ શકતો પરંતુ તે પીધા પછી ખૂબજ આરામ અને આસાનીથી મારા પગે ચાલીને ઇમામ (અ.સ.)ની ખીદમતમાં પહોંચ્યો. મેં રજા માગી. ઇમામ (અ.સ.)એ બુલંદ અવાજથી મારા તંદુરસ્ત થવાની ખબર આપી અને હાજર થવાની રજા આપી. હાજર થઇને મેં સલામ કરી. હાથો અને પવિત્ર કપાળને ચુંબન કર્યું…. ઇમામ (અ.સ.)એ પૂછ્યું : તમને તે પાણી કેવું લાગ્યું. મેં અરજ કરી: હું ગવાહી આપું છું કે આપ અહલેબયતે રહેમત છો. અને આપ ખરેખર વસીઓના વસી છો. આપે મોકલેલ પાણી આપના ગુલામે મને આપ્યું. તે સમયે હું ઉભો નહોતો થઇ શકતો. હું ખુબ નિરાશ થઇ ચૂક્યો હતો. મેં તે પાણી પીધું. મેં તેનાથી વધુ સુગંધી, સ્વાદિષ્ટ અને ઠંડુ પાણી નથી જોયું. પાણી પીધા પછી ગુલામે કહ્યું : ઇમામે તમને બોલાવ્યા છે. મેં વિચાર્યું હું જરૂર જઇશ પછી ભલે જીવ પણ નીકળી જાય. પરંતુ પીધા પછી મારા બધા દરદો મટી ગયા. વખાણ તે ખુદાના જેણે આપને આપના શીયાઓ માટે રેહમત બનાવ્યા.