થોડી ક્ષણો માટે શાંત વહેતી ગંગાએ જાણે પોતાનું રૌદ્ર સ્વરૂપ ધારણ કરી લીધુ હતુ. અમારી બોટ પણ કાગળની હોડીની જેમ પોતાનુ અસ્તિત્વ ટકાવી રાખવા સંઘર્ષ કરી રહી હતી. ગંગાની લહેરો એટલી મોટી હતી કે હલેસા મારવા છતાં એ આખી બોટને સમાવી લેતી હતી. પણ જેવા લહેરમાંથી બહાર નીકળીએ એટલે એવુ લાગે કે નવું જીવન મળી ગયુ. ક્ષણવાર માટે પાણીના આ રૌદ્ર સ્વરૂપે અમને કુદરતની પ્રચંડ તાકત સામે મનુષ્યની ક્ષમતા સમજાવી દીધી હતી. રેપિડમાંથી બહાર નીકળતા જ અમે રાહતનો શ્ર્વાસ લીધો પણ હજુ તો અમે એક જ રેપિડ પાર કર્યુ હતુ આગળ ઘણા બાકી હતા અને અમારે આ રીતે 18 kms નુ સાહસ ખેડવાનું હતું. જેમ-જેમ આગળ વધતા ગયા એમ-એમ નાના-મોટા રેપિડ આવતા ગયા અને સમય જતાં અમારો આત્મવિશ્ર્વાસ પણ પાછો આવતો ગયો અને એના લીધે અમે રીવર રાફ્ટીંગ એડવેન્ચરનો આનંદ માણી શક્યા. ગંગામા ડૂબકી મારવા કરતા પણ વધુ આનંદ અમને રાફ્ટિંગ કરવાથી થયો કારણ કે અમે એવો અનુભવ કરેલો કે જાણે અમે ગંગામાં નહી, ગંગા અમને પોતાનામાં સમાવી રહી હોય. ઋષિકેશમાં લોકલ સાઈટ સીંગ કરી અને હરિદ્વારની સાયં આરતિનો લાભ લઈ અને દહેરાદૂન પાછા ફર્યા. દહેરાદૂનથી દિલ્હી અને દિલ્હીથી અમદાવાદની રીર્ટન ટ્રેન બુકીંગ અમે કરાવેલું જ હતુ.