‘મોર ધી કૉમોડિટિઝ, મોર ધી હેપિનેસ’ નું એક હેવ મોરનું હેવમોરિયું સમિકરણ રચાયું. ફલત: એ જીવનશૈલીના અનુયાયીઓનું ઘર જાતભાતનાં રાચરચીલાં અને ફર્નિચરનું સંગ્રહસ્થાન બની ગયું. ટી.વી., વિડિયો, ફ્રિજ, મારૂતિ, મર્સિડિઝ…જેવી ચીજવસ્તુઓનો સંગ્રહ જેની પાસે વધુ એ સૌથી વધુ સુખી એવા ઇક્વેશને તદ્દન વિપરીત એવી વાસ્તવિક્તા તરફ ધરાર આંખમિચામણા કર્યા. જો આ ઇક્વેશન સાચું હોય તો વાલ્કેશ્વરના ફ્લેટમાં તમામ અલ્ટ્રામોર્ડન ફેસિલિટિઝ ધરાવતા બધા લોકો સ્વર્ગીય સુખની અનુભૂતિ કરતા હોવા જોઈએ. અને બસ્તરના જંગલમાં લંગોટીભેર ફરતા તમામ વનવાસીઓ બચારા દુ:ખી દુ:ખી હોવા જોઈએ, પણ હકીકત આવી નથી એ આપણી જાણીએ છીએ. સેન્ટ્રલી એરકન્ડિશન્ડ ઓફિસમાં બેઠાં બેઠાં આઈસક્રીમની ડિશ ઝાપટનારા પણ ઘણીવાર એવી અગનજ્વાળઓ વચ્ચે શેકાતો હોય છે કે ડનલોપની ગાદીમાં અર્ધી રાત સુધી આળોટ્યા પછી પણ તેને ટ્રાંક્વિલાઈઝર લીધા સિવાય ઊંઘ આવતી નથી. સામે પક્ષે કાઠિયાવાડના અંતરિયાળ ગામડામાં ગારમાટીના ઘર અને બાજરીના રોટલા સિવાય જેની પાસે કશું નથી એવો ગરીબ ગામડિયો ગાભાની ગોદડીમાં પણ પડતાવેંત ઘસઘસાટ સૂઈ જતો હોય છે. “સાધનસામગ્રી બરાબર સુખ” આ સમીકરણ જો સાચુ હોય તો આવું ન બને અને જો ખોટું હોય તો પછી સુખ મેળવવા ચીજવસ્તુઓને બદલે બીજે નજર કેમ ન દોડાવવી ?