કેશવે તરત જ એને રોક્યો અને પાસે ઉભેલા સાહેબને જઇ કહી આવ્યો કે “સાહેબ આ કાકાને જવા દેજો. એણે જે કંઈ થેલીમાં નાખ્યું છે એનું બિલ મારા પગારમાંથી કાપી લેજો.” સાહેબે પૂછ્યું પણ ખરું કે કેમ તારા કોઈ સગા છે ત્યારે કેશવે ખાલી એટલું જ કહ્યું કે, “સાહેબ અત્યારે હું જે પણ છું એ આમના કારણે જ.” કેશવની એમના દવે સાહેબ સાથે વાત કરવાની હિંમત જ ના થઈ અને બસ એ વૃદ્ધને ધીમે ધીમે મોલના પગથિયાં ઉતરતા શૂન્યમનસ્ક જોઈ રહ્યો…