કદાચ એક બીજું કારણ પણ હોય અને તે મારી પુત્રી આર્ના. તેનું બાળપણ જોઈને મને મારું બાળપણ સાંભળે છે એ તો ખરૂ જ પરંતું તેના અને મારા ઉછેરના સમયગાળા વચ્ચે જે પાયાગત તફાવત છે તે પણ ઊડીને આંખે વળગે તેવો નથી? તેના હાથમાં તમે ગમે તેવો મોબાઈલ આપશો, તેની પૂર્વધારણા તો એવી જ છે કે બધા મોબાઈલ ‘ટચ સ્ક્રીન’ વાળા જ હોય અને માટે તે તેની સ્ક્રીન પર આંગળી અડાડશે. શું તેને ક્યારેય એવી કલ્પના આવશે કે એક સમય એવો પણ હતો કે બી.એસ.એન.એલ. માં લેન્ડ લાઈન ફોનની અરજી કર્યા બાદ જ્યારે પાંચ-સાત વર્ષે ઘરે ફોન આવે ત્યારે પેંડા વહેંચાતા અને પી.પી. નંબર વાપરવા માટે પાડોશીઓ તમારી સાથે સંબંધ કદી બગાડતા નહિ? આજે તો રોજે-રોજ તેના નખરાના ફોટા પડતા રહે છે અને તરત જ એ ચૌદ મહિનાની બાળકી તેને સ્ક્રીન પર જોવા માંગે છે. શું તેને કલ્પના આવશે કે પહેલા રોલ અને મેન્યુઅલ ફ્લેશવાળા કેમેરા આવતા અને પ્રસંગ પતે પછી રોલ ડેવલોપ કરાવીને બે-ત્રણ મહિને તે ફોટા જ્યારે હાથમાં આવતા ત્યારે તે આંખ સામે જે તે પ્રસંગની રોમાંચક યાદ બનીને રહેતા? ‘યુ ટ્યુબ’ પર તેને રોજ મનગમતા ગીતો અને કાર્ટૂન જોવા મળે છે. શું તેને એ કલ્પના આવશે કે જ્યારે કાર્ટૂન ચેનલનું કોઈએ નામ પણ નહોતું સાંભળ્યું ત્યારે દૂરદર્શન પર કવચિત પ્રસારિત થતી ‘એક તિતલી, અનેક તિતલીયા’ નામની નાનકડી કાર્ટૂન ફિલ્મ જોવા અમે તરસી જતા હતા? મને પહેલેથી જ એવા વડીલોથી ચીડ છે જે ‘અમારા વખતે તો....’થી વાત શરૂ કરીને વર્તમાન પેઢીથી પોતે કેટલા ચડીયાતા હતા તે દર્શાવવા માંગતા હોય છે. મને ખરેખર એમ લાગે છે કે તેઓ પરિવર્તનની સાથે તાલ મેળવવાનું ચૂકી ગયા અને જ્યારે તેમને ખ્યાલ આવ્યો કે તે તો આ નવા જમાનામાં હએ જૂનવાણી ગણાવા લાગ્યા છે ત્યારે તેમની લઘુતાગ્રંથીને આવી રીતે વ્યક્ત કરતા હશે. હું તેમાંનો એક બનવા નથી માંગતો તેની ખાતરી રાખજો. અને આવેલા પરિવર્તનનો કોઈ વિરોધ પણ હું નથી કરવા માંગતો. જેમ સુંદર ક્ષણોને આપણે તસવીરોમાં એક સુંદર યાદગીરીની જેમ સાચવીએ છીએ તેવી જ રીતે વીતી ગયેલ સમયને આવનારા સમય માટે એક સુંદર યાદ તરીકે સાચવવાની ઈચ્છા કદાચ મને આ બધું લખવા પ્રેરી રહી છે.