૪. નમ્રતા: અહંકાર એ અધઃપતનની સીડીનું પહેલું પગથિયું છે. આધુનિક માનવ નમ્રતાના અભાવથી પીડાય છે. સફળતાનો નશો એને ઉદ્ધત બનાવે છે અને શાંતિ તથા પ્રસન્નતાને હણી નાખે છે. ફળ આવે ત્યારે વૃક્ષની ડાળ નીચી નમે છે. એ જ રીતે સંપત્તિ, સત્તા કે સન્માન પ્રાપ્ત કર્યાં પછી નમ્ર બનનાર વ્યક્તિ જ સમાજનો પ્રેમ અને આદર પામે છે. નદીના પ્રવાહમાં તરતો ઘડો જ્યાં સુધી નમતો નથી ત્યાં સુધી પાણીનું એક ટીપું પણ પામતો નથી, પરંતુ જે ક્ષણે એ ઝૂકે એ જ ક્ષણે નદી એને ભરપૂર કરી દે છે. ઘડાએ તો માત્ર નમવાની જ જરૂર હતી. બાકીનું સંપૂર્ણ કાર્ય કરવા માટે નદી તત્પર જ હતી. જેને નમતાં આવડે છે તે સ્વજનોનો સહકાર, વડીલોના આશીર્વાદ, સંતોની કૃપા અને અસ્તિત્વની ઊર્જા સહેલાઈથી પ્રાપ્ત કરે છે. મહાભારત યુદ્ધના આરંભે દુર્યોધનને પિતામહ ભીષ્મના આશીર્વાદ લેવાનો વિચાર પણ આવ્યો નથી, જ્યારે વિપક્ષે હોવા છતાં યુધિષ્ઠિરને પિતામહના ચરણસ્પર્શ કરવાનો ભાવ જાગ્યો. આ જાણી ભીષ્મે સજળ નયને યુધિષ્ઠિરને વિજયી થવાના આશીર્વાદ આપ્યા.