ઘણી વાર માણસના કાન એને છેતરે છે. મને પણ કાંઈ એવું જ લાગ્યું. અવિનાશ આ શું કહે છે ? આજે એક વર્ષથી નોકરીની શોધમાં રખડતાં રખડતાં જોડાનાં તળિયાં ઘસાઈ ગયાં, અને આજે ચા પીવાનું આગ્રહપૂર્વક આમંત્રણ આપી સામેથી પાછો નોકરી સ્વીકારવાની વિનંતી કરી રહ્યો છે ? અવિનાશ ખૂબ ભોળો અને દરિયાવદિલ આદમી હતો. એણે તો તરત જ કહી નાંખ્યું : ‘હવે વિચારવાફિચારવાનું રહેવા દે. હું હમણાં જ મારા પિતાજીને કાગળ લખી નાંખું છું કે, મને એક અત્યંત વિશ્વાસુ ને પ્રામાણિક માણસ મળી ગયો છે. અમારે જમીનદારીના કામનો જાણકાર માણસ નથી જોઈતો. એવો માણસ મોટે ભાગે ચોરી જ કરે. તારા જેવા ભણેલા ને બુદ્ધિશાળી માણસની જ અમારે જરૂર છે. જંગલ હમણાં જ લીધું છે. ત્રીસ હજાર વીઘાં જમીન કાંઈ જેવા-તેવા માણસના હાથમાં થોડી સોંપી દેવાય છે ? તારી જોડે મારે વધારે વાત કરવી જ નથી. તારી રગેરગ હું જાણું છું. તારે હા જ પાડવાની છે. હું હમણાં જ બાપુજીને લખી દઉં છું કે તારી નિમણૂકનો કાગળ તને મોકલી આપે.’