આવતીકાલની સવારે મનાલીમાં હોઈશું એની કલ્પનામાં બસમાં અમારી પાંપણો ખોલ-બંધ કરતી રાત વીતી, અને જયારે આંખ ઉઘડી તો.. ઓહ ગોડ. પહેલીવાર જે માએ એના અંશનો જન્મજાત ચહેરો જોયો હોય એનું મુખ જોયું છે ક્યારેય? વિશાળ પાણીનો સમંદર જેણે સૌપ્રથમ વખત જોયો હોય એનો ચહેરો જોયો છે ક્યારેય? પહેલીવાર જેણે મધુર સંગીતની ધૂન સાંભળી હોય એનો ચહેરો જોયો છે ક્યારેય.. બસ તો જયારે પહેલીવાર અમે એ પહાડોને જોયા, એ ટેકરીઓને આટલી નજીકથી જોઈ એ ઘટનાનું વર્ણન કરવા માટે મારી પાસે શબ્દો નથી, માત્ર અનુભૂતિ છે, અને આ લખું છું ત્યારે આંખમાં ઝળઝળતાં અશ્રુ છે. વહેલી સવારે મનાલીના રસ્તે સુંદર પહાડી ટેકરીઓ, પહાડી રસ્તાઓ, પાઈનના જંગલો, ખળખળ વહેતી જતી બિયાસ નદી અને સફરજનના વૃક્ષોનો દુર્લભ નજારો માણતા અમારું ગંતવ્ય સ્થાન આવી પહોંચ્યું.