લગભગ બે-અઢી વર્ષ બાદ મારી સાળી નિરંજના એક વાત લાવી : ‘મોના માટે એક મઝાનો છોકરો છે. તેનાં મા-બાપ બન્ને બૅંકમાં ઑફિસર છે, વાત જવા દેવા જેવી નથી. છોકરાના બાપે આંતરજ્ઞાતીય લગ્ન કર્યાં છે એ જ એક ડ્રૉ-બેક છે.’ મેં કહ્યું કે ભલે, મળી આવીએ. છોકરાની મધરને મળવા કરતાં તેના ફાધરને મળવું સારું એમ વિચારી તેની બૅંક પર ગયો. પિતાએ શરૂઆત કરી : ‘મારા પુત્રને મંગળ છે.’ ‘નો પ્રૉબ્લેમ’ મેં કહ્યું : ‘મારી બેબીનેય મંગળ છે.’ તે આગળ બોલ્યા : ‘મેં પરન્યાતમાં લગ્ન કર્યા છે.’ ‘પણ સિંધી સાથે નહિ ને ?’ મારાથી એકાએક પૂછાઈ ગયું. ‘હા, મેં સિંધી સ્ત્રી સાથે લગ્ન કરેલાં છે.’ મને ખ્યાલ આવી ગયો કે ભાંગરો વટાઈ ગયો છે. આ સજ્જન સાથે ભૂતકાળમાં કૉફી પીધી હતી. પણ એ ગાળામાં બીજા ૬૫-૭૦ છોકરા જોઈ નાખેલા એટલે આ વાત મનના કૉમ્પ્યુટરમાંથી સાવ ભૂંસાઈ ગઈ હતી. ખરેખર તો મારા મગજનો ઈલાજ કરાવવો પડે એવી આ ઘટના ગણાય.