‘હું પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધમાં ફાઈટર પ્લેનનો પાઈલટ હતો. તે વખતે મારી ઉંમર હતી 18 વર્ષ. એક વખત યુદ્ધ દરમિયાન સામેવાળાઓ હુમલો કરી રહ્યા હતા. મારે તેમના પર બોમ્બ ફેંકવાના હતા. ત્યાં મેં અચાનક જોયું કે હું બાર જેટલા ફાઈટર પ્લેનથી ઘેરાઈ ગયેલો હતો. હું સમજ્યો કે તે પ્લેન અમારા જ હતા. પણ ના. દુશ્મનોએ મને ઘેરી લીધો હતો. હું કંઈ સમજું તે પહેલાં મને દૈવીય અનુભવ થયો. મારી બુદ્ધિ મારા હાથને દુશ્મન વિસ્તારમાં બોમ્બ ફેંકવા કહી રહી હતી પણ મારા હાથનું કાંડું જાણે મારું કહેવું માની રહ્યું નહોતું. જમણે જવાને બદલે મારું કાંડું પ્લેનને ઊંધી દિશામાં, ડાબી બાજુ, લઈ જઈ રહ્યું હતું ! આ જોઈને હું થથરી ગયો. આ શું થઈ રહ્યું હતું ? આ કઈ અદૃશ્ય શક્તિ હતી...! જોતજોતામાં મારું પ્લેન મારી અનિચ્છાએ, આપમેળે, એક સુરક્ષિત સ્થળે ઊતર્યું. પ્લેન ઉતરતાં વાયરલેસ પર મારા બોસનો અવાજ સંભળાયો, ‘તેં શાણું કામ કર્યું. તું દુશ્મનોના પ્લેનથી ઘેરાઈ ગયેલો હતો. તારી આવડતે તને આબાદ બચાવી લીધો.’ તેઓ મને અભિનંદન આપી રહ્યા હતા ! પરંતુ આમાં મારી કોઈ આવડત હતી જ નહીં. મારા આ ચમત્કારિક બચાવમાં મારો કોઈ ફાળો નહોતો.