વિસ્મૃતી જૂની કેડીઓ પર પડે જાણે કો વિશાળકાય વૃક્ષ ચહેરાઓ હળવેથી સરકતા જાય ભીના કાય પછીતે નામ ની શાહી પલળેલા મન પર પ્રસરી જાય અવાજ શોધતો રહી જાય ઓળખને સંબોધનો થઈ જાય દિશાહીન, કપાયેલી પતંગ સરનામાનાં શબ્દો એકબીજાનો હાથ ઝાલીને ખોળે ઠામઠેકાણું રસ્તો જ રાખી મૂકે પરિચય પગલાંનો સંબંધોનાં વ્હાણ થઈ જાય ક્ષિતિજ પરનાં…