એક ભક્તને ઘરે પુત્રનો જન્મ થયો. સૌ વધાઈ આપવા આવ્યા. ભક્ત ઘડીક હસવા માંડે, ઘડીક રડવા માંડે. લોકો કહે, ‘પુત્ર જન્મના આનંદમાં ભગત ગાંડો થઈ ગયો છે.’ આવનારે પૂછયું, ‘આમ કેમ કરો છો? પુત્રના જન્મથી આનંદ થવો જોઈએ. તમે રડો છો કેમ?’ ‘મારો પુત્ર જન્મ્યો પણ મોતના મુખમાં જન્મ્યો છે. ડોકટર સાહેબ આ રોગીને જોઈને કહે છે કે આ બચશે નહીં.’ પડખે ઊભેલ માણસે કહ્યું, ‘તમને તો ૭૦ વર્ષે ખબર પડી. મને તો એ જન્મ્યો તે દિવસે જ ખબર પડી ગઈ હતી કે આ બચશે નહીં.’