આપણી કેટલી બધી પરંપરાઓનાં મૂળ ઘણાં ઊંડાં છે. એમાં ઘણી ઉમદા ભાવનાઓ ધરબાયેલી પડી છે. બુઝુર્ગ માણસનો, ઉંમરવાન વ્યક્તિનો આદર, લિહાઝ કરવો આવી એક પરંપરા છે. સમયના વહેણ સાથે આ પરંપરાનો અમલ યુવા પેઢી ભલે એક યંત્રવત્ વિધિ તરીકે કરતી હોય, આ પ્રથા પાછળનો આશય સ્પષ્ટ છે. કોઈ વ્યક્તિએ સાઠ કે સિત્તેર કે વધુ વર્ષો કાઢ્યા છે એનો અર્થ એ કે એણે એટલી દિવાળી (કે હોળી!) જોઈ છે, એણે એટલું અનુભવ્યું, સહ્યું, ભોગવ્યું અને ઝેલ્યું છે. એ બધું નહીં તો ઘણું બધું જાણે છે. એના વાળ ધૂપમાં સફેદ નથી થયા. એની પાસે અનુભવો અને સ્મરણોનો ખજાનો છે. એ માણસ તરીકે ગમે તેવો હોય, માત્ર ઉંમરના કારણે ઇજ્જતને પાત્ર છે.