આ તો ઠીક છે કે મહેશભાઈ પુન: સજીવન નથી થતાં નહીતર….? ખરેખર તો આવી એક વ્યવસ્થા હોવી જોઈએ કે ખરખરો પતી જાય પછી મૃતાત્માને દસ-પંદર મિનિટ માટે ફરી સજીવન કરી સામો અભિપ્રાય આપવાની છૂટ જો ઉપરથી અપાય…. જો એમ થાય તો ? તો….. બધા કપાઈ જાય, મપાઈ જાય, ઓઝપાઈ જાય. હાવર્ડ સાચું જ નોંધે છે કે ‘મરેલા શહીદોને આપણી એટલી બધી પ્રશંસા અર્પણ થયેલી હોય છે કે જીવંત વીરોને માટે કોઈ અવકાશ નથી રહેતો.’ ઘણા તો ખરખરો કરે છે કે મસ્તી….એય ખબર ન પડે. ખરખરો ચાલુ થાય, ‘મને એમ કે હશે કોઈ એલફેલ બદમાશ. આપણે શું ? પણ પછી ખબર પડી કે આ તો તમારા નાનાભાઈ, આપણા મહેશભાઈ !! મારે એની હારે બહુ સારો સંબંધ. એકવાર લખોટી ચોરતા પકડાયેલા ત્યારે મેં જ એને છોડાવ્યા’તા. સાવ રાંક….તમે તો રેલવેમાં છો કાં ? હમણાં ભરતી-બરતી થાય છે કે રામ રામ ? એવું કાંઈક હોય તો આપણા બાબાનું કાંઈક ગોઠવી દેજો હોં કે. બાકી મહેશભાઈ એટલે કહેવું પડે હો…… મનેય થયું ચાલ, બાજરોય લેતો આવું ને ખરખરોય……’