ઍડફિલ્મ-મેકરમાંથી ફિલ્મ ડિરેક્ટર બનેલા સુરેશ ત્રિવેણીએ અહીં મુંબઈની પાદરે આવેલા વિરારની સોસાયટીમાં વસતા મધ્યમવર્ગી સંયુક્ત કુટુંબની મનોઝંઝટને આબાદ ઝીલી છે. પરિવારનો દરેક સભ્ય રોજ સાંજે પોતપોતાનો સંઘર્ષ ઘેડી ઘેર પાછો ફરે છે. રોજ સાંજે મિસ્ટર ઍન્ડ મિસિસ અશોક (જાણે સૂત્રધાર હોય એમ) દિવસ દરમિયાન બનેલી ઘટનાનો સાર તથા નવા પડકારનો ખ્યાલ આપે છે, ધીરે ધીરે લઈટ ડીમ થતી જાય છે. આ આઈડિયા કમાલનો છે. જે જોઈને પ્રેક્ષકને લાગે છે કે આ તો જાણે મારી જ વાર્તા. અને સંઘર્ષની આ વાત હળવીફૂલ હલકીફૂલ બાનીમાં કહેવામાં આવી છે, એટલે મગજ પર કશોયે ભાર નહીં. નહીં ક્યાંય કોઈ ઉપદેશ, પ્રવચન. જરા આ સીન જુઓઃ લેટ નાઈટ આરજે બન્યા બાદ ચિત્રવિચિત્ર શ્રોતા સુલુને ફોન કરે છે. આમાંનો એક મજાનો કૉલ આવે છે કોઈ વડીલનો. એ સુલુ આગળ વર્ણન કરે છે કે એક જમાનામાં હું પણ મારી વાઈફને લાડથી સુલુ કહીને બોલાવતો. આ સીન સર્જકે બારીક નકશીકામની નજાકતથી હાથ ધર્યો છે.