સકલ વિશ્વમાં ઈશ્વર ભલે અલગ અલગ નામથી ઓળખાય, પણ અંતે તો પરમ તત્વ એક જ હોય એમ જગતભરમાં ડૂંગળી ભલે અલગ અલગ નામથી ઓળખાય, પણ અંતે તો હેમનું હેમ હોય જેવી વાત છે. દુનિયામાં ગમે ત્યાં જાઓ ખાદ્ય પદાર્થોમાં ડૂંગળીનું સ્થાન તો સદીયોથી ત્યાંનું ત્યાં જ છે. આ જાદુઈ ચીજને આખી ખોલી નાખો તો અંદરથી ખાલીખમ અને છતાં ગુણ અને સ્વાદનો ખજાનો સમાવીને ફરતી હોય. આ એક એવી ચીજ છે કે એને કાપવાવાળા એની શહાદત પર આંસુ વહાવે. કાંદો કાપતા આંખમાંથી પાણીની ધાર છૂટે એ સ્ત્રી એની સાસુને વહાલી હોય એવી કહેવાતી માન્યતાના લોભમાં કેટલીય વહુઓ જીવનભર કાંદા કાપતી આવી છે. વળી પતિદેવના પોઈન્ટ ઑફ વ્યુથી વિચારો તો એમને કાંદાની ઈર્ષ્યા પણ આવતી હશે અને આભારની લાગણી પણ થતી હશે કે જે સ્ત્રીને પોતે નથી રડાવી શકતો એને આ નાનકડો કાંદો ચોધાર આંસુએ રડાવી દે છે. આ ડૂંગળી ક્યારેક કપાતી વખતે આંખમાં આંસુ લાવી દે તો ક્યારેક મોંઘી દાટ બનીને કોમન માણસની આંખમાં આંસુ લાવી દે. ક્યાંક ડૂંગળી અછૂત બનીને આખે આખા સમાજની અળખામણી બનીને રહેતી હોય તો ક્યાંક બધી રેસિપિઝનો આત્મા બનીને મેઈન સ્ટ્રીમમાં રાણી બનીને રાજ કરતી જોવા મળે. લગભગ દરેક પ્રાંતની વિવિધ વાનગીઓમાં ડુંગળીબહેન મોખરે જોવા મળે. પંજાબી ફૂડ હોય કે સાઉથ ઇંડિયન, કાઠિયાવાડી ફૂડ હોય કે ચાઇનિઝ કે રાજસ્થાની એમાંથી ડૂંગળી નીકળી જાય તો બધું બેસ્વાદ બનીને રહી જાય. ડૂંગળી વગર એક પણ રેસિપિ મેળ ના પકડે.