‘પણ તું માને છે એવું નાયે હોય. એનું અહીં કોઈ હોઈ શકે, સાથે લઈ ગયું હોય અને છોકરી એકદમ હેમખેમ હોય તો ? અને એટલું બધું લાગતું’તું તો તારે તરત કરવા જેવું કરવું હતુંને ! કોણ આડે હાથ દેવા આવેલું ? અર્જન્સી જેવા શબ્દની તને ખબર તો હશે જ.’ આરાધના ખીજ કાઢતી હતી. આભા હોઠ ભીડીને સળગતી રહી. ખિન્ન આંખોવાળી એ છોકરી ગઈ, તે ગઈ. ખદબદતું શહેર એવડી અમથી ફોતરા જેવીને ક્યાંયે ગળી ગયું હશે. અને પગથિયાં ચડતાં ખૂણામાંની એની જગ્યા સુદ્ધાં પુરાઈ ગઈ એમ સમજો.