ખંજન એ ગાલનું નજરાણું છે. આંખમાં કે કપાળમાં પડેલાં ખંજન શોભા નથી દેતાં. વળી આખ્ખેઆખા ગાલ બેસી ગયા હોય તો ગબ્બા જેવા લાગે છે. જેને જોઈને લખોટી રમવાનું ઝનૂન ઊપડી આવે છે, પણ રમી શકાતું નથી. જોકે તંદુરસ્ત ગાલ પર માપનું ખંજન એ ગોલ્ફના મેદાનમાં કરવામાં આવેલા હૉલ જેવું ખૂબસૂરત લાગે છે. આમ જોઈએ તો ચહેરાનો સમગ્ર વિસ્તાર એ કપાળ, આંખ, આઈબ્રો, નાક અને હોઠની ભાગીદારીમાં લીધેલો પ્લોટ છે. આ બધા ભાગીદારોએ જન્મથી જ પોતાની જગ્યા સ્થાપિત કરી લીધી છે. પછી જેમ મકાનમાં રૂમ મોટા કરાવીએ એમ આ બધા અવયવોની સાઈઝ અને વિસ્તાર સમય જતાં થોડા વિસ્તૃત થતા જાય છે. નાક, હોઠ, કપાળ, આઈબ્રો અને ઈવન ‘આંખ’ પણ ઉંમરે ઉંમરે ‘મોટી’ થતી જાય છે. પણ ચહેરામાં કપાળ અને ગાલ કોઈ બાંધકામ કર્યા વગરના ખાલી પ્લોટ જેવાં લાગે છે. કપાળનો ભાગ એ જાણે ગાલે માળ ખેંચી લીધો હોય એવો લાગે છે. મતલબ કપાળ એ ગાલનું એક્ષ્ટેન્શન છે ! કપાળમાં કોઈ બાંધકામ થતું નથી. રોજ ચાંદલો કરીને એ પ્લોટનું પૂજન કરવામાં આવે છે એટલું જ. કંઈ સર્જન થતું નથી એટલે જ કપાળનો કૂટવા માટે ઉપયોગ થાય છે. કપાળમાં ક્યારેક ઢીમડાનું સર્જન થાય છે, પણ એય છેક લગ્ન પછી જ !