એક લોકમાન્યતા એવી છે કે બાળકના જન્મ પછી છઠ્ઠે દિવસે ષષ્ઠિદેવી-વિધાત્રી બાળકના લેખ લખવા આવે છે. એનું સુંદર વર્ણન ઝવેરચંદ મેઘાણી આ રીતે આપે છે : લંકાની રાણી મનોહરીને સુવાવડ ખમ્યાને અને પેટે કુંવરી અવતર્યાની આજ છઠ્ઠી રાત જાય છે. જેનાં દસેય માથાં ફરતું અભિમાન આવીને આંટો મારી ગયું છે એવો અહંકારી રાજા રાવણ ભલભલાની ઊંઘ ઉડાડી મૂકનાર શનિદેવને ઊંધેકાંધ નાખી એમની પીઠમાતે પાયોદબાવી ખડ ખડ ખડ હસતો બેઠો છે બળના અભિમાનથી એની આંખ્યું ઓડયે વધી ગઈ છે. ગરવથી એની મૂંછ્યું ફરરક ફરરક થઇ રહી છે. સૂરજ, ચંદ્ર, રાહુ, કેતુ, મંગળ, શનિ, બુધ, શુક્ર અને ગુરુ નવ નવ ગ્રહોને એણે ઢોલિયાના ઉપરને બાંધ્યા છે. અધરાત મધરાતનો ગજર ભાંગ્યો છે. રાણીવાસમાં મનોહરીની આંખ મળી ગઈ છે. રાવણની આંખ્યુંમાં ઘેરણનાં આંજણ અંજાઈ ગયાં છે.