‘શું કરવું ?’ અમે ત્રણેય બહેનો વિચારમાં પડી ગયાં. શું કરીશું ? કોને કહીશું ? કોને બોલાવીશું કે પછી કોઈની ગાડીની મદદ માગી એમાં જ બેસીને ચાલ્યા જઈએ ? એવા કેટલાયે વિચારો આવી ગયા. એક તો અમાસની અંધારી રાત. ચોતરફ અંધકાર. મહિસાગરનાં કોતરો. ક્યાંય ન દીવો દેખાય કે ન કોઈ માણસ દેખાય. હા, હાઈવે ઉપર દૂર…..દૂરથી…. આવતી મોટરોની લાઈટો દેખાય અને પળવારમાં પાછો અંધકાર. એવે સમયે અમે બે-ચાર મોટરોને થોભાવવા હાથ ઊંચો પણ કર્યો પણ કોઈ કરતાં કોઈએ ન તો મોટર ઊભી રાખી કે ન તો કોઈ હમદર્દી બતાવી. મને તો એવો ગુસ્સો મનમાં ચડ્યો કે એમના ઘરમાં શું મા, બહેન, પત્ની, દીકરી નથી કે સભ્યતા દેખાડતાંય ડરે છે ?