ઉપનિષદે ત્યાં સુધી કહેવાની હિંમત કરી છે કે જે ગ્રંથોનો અત્યંત ઉપકાર આપણે માનીએ છીએ, તેમનુંયે વિસર્જન કર્યા વિના જ્ઞાન નથી થતું. ‘વેદાન અપિ સંન્યસતિ’ નારદને કહેવામાં આવ્યું કે વેદોનોય સંન્યાસ કરવો પડશે, વેદોનેય છોડવા પડશે. કોઈ છે આવો ધર્મગ્રંથ જે પોતાનું જ ખંડન, પોતાનો જ નિષેધ કરે અને કહે કે આ પણ છેવટે બોજરૂપ છે, આનેય છોડવો પડશે ? આને છોડ્યા વિના અસીમ સુધી પહોંચી નહીં શકો. સીમામાં જ રહેશો – આવી રીતે પોતાનું જ ખંડન કરનારો કોઈ ગ્રંથ છે દુનિયામાં ? આ કામ ઉપનિષદોએ કર્યું છે, એટલા વાસ્તે ઉપનિષદને વેદાંત કહે છે. વેદાંતના અનેક અર્થ છે, વેદોનો અંત, વેદાંત એટલે કુરાનનો અંત, બાઈબલનો અંત, પુરાણનો અંત, બધા ગ્રંથોનો અંત. ગ્રંથોથી ઉપર ઊઠ્યા વિના વેદાંત સમજમાં નહીં આવે. – વિનોબાજી