૧૯૯૦ના દાયકાના પ્રારંભથી જ ભારતીય સંસદસભ્યોને વિદેશી મૂડી અને મૂડીરોકાણનું એવું વળગણ રહ્યું છે જાણે વિદેશી કંપનીઓ જ આપણા અર્થતંત્રને સુધારવાનું સમાધાન આપી શકે છે અને આપણા અર્થતંત્રને આગળ ધપાવવા માટે મસીહા સાબિત થઈ શકે છે. ત્યારથી ઘરેલુ મૂડી અને મૂડીરોકાણની ક્ષમતાઓની ધરાર અવગણના થતી આવી છે અને નીતિ ઘડવૈયાઓએ હંમેશાં વિદેશી મૂડીરોકાણ આકર્ષવા પર જ ભાર મૂક્યો છે. જો આપણે વિશ્વકક્ષાની બૅન્કો અને નાણાકીય સંસ્થાઓ તૈયાર કરી હોત તો આપણે મરણપથારી પર પડેલી અમેરિકા અને યુરોપની વિદેશી બૅન્કો પર આધાર રાખવાની નોબત આવી ન હોત.