બારમાસી: મહાકાવ્યને બાદ કરતાં, ‘બારમાસી’ એ એક એવું કાવ્યસ્વરૂપ છે કે જેનાં મૂળ આપણને શિષ્ટ સંસ્કૃત કવિતામાં જોવા મળે છે. સંસ્કૃતમાં બારમાસીના મૂળિયા છેક ‘ઋતુસંહાર’ સુધી પહોંચે છે. ગુજરાતીમાં 18મી સદી સુધી ‘બારમાસી’ઓ રચાઈ હતી. એમાં 12 મહિનાની ખૂબીઓ અને એની વિરહિણી પર થતી અસરનું વર્ણન જોવા મળે છે. આ વિરહ સામાન્યત: ‘અધિકમાસ’માં મિલનમાં પલટે છે, અને સુખાંતમાં પરિણમે છે.