ઘરમાં અજંપાભરી શાંતિ હતી. કેશવ ખૂબ જ ચિંતામાં હતો, કેશવ બીએ કરતો હતો અને એનું પરિણામ ખૂબ જ ખરાબ આવ્યું હતું. કેશવના માતા-પિતાનો ગુસ્સો સાતમા આસમાને હતો. કેશવના માતા-પિતાનું સપનું હતું કે એમનો દીકરો કલેક્ટર બને અને આ માટે કેશવ પર સતત માનસિક દબાણ રહેતું હતું. રાત્રે કેશવના પપ્પાએ કેશવ પર ખૂબ જ ગુસ્સો કર્યો હતો. આખી રાત કેશવને ઊંઘ ન આવી અને મનમાં વિચારતો રહ્યો કે હું હવે શું કરું ! સવારના સાત વાગ્યે કેશવના પિતાએ કહ્યું, તું કંઈપણ કર પણ તારે કલેક્ટર જ બનવાનું છે. અત્યારથી જ યુપીએસસીની તૈયારીમાં લાગી જા….! કેશવ કંઈ જ ન બોલ્યો પણ એના પપ્પા બોલતાં રહ્યાં. કેશવ ખૂબ જ સારું ગાતો હતો અને એ સિંગર બનવા માંગતો હતો પણ એના ઘરના લોકોએ એનું લોહી ચૂસી લીધુ હતું. કેશવના પિતા શિક્ષક હતા અને કદાચ આ જ કારણે થોડાંક કડક હતાં. કેશવ દરરોજ સાંજે એના રૂમમાં રડતો હતો, કેશવનું દુઃખ એની એક માત્ર મિત્ર નેત્રી જ સમજતી હતી. નેત્રીએ ઘણીવાર કેશવના મમ્મી-પપ્પાને કેશવને સિંગર બનાવવા માટે પણ કહ્યું હતું, પણ હરહંમેશની જેમ કેશવના મમ્મી-પપ્પા કેશવને કલેક્ટર બનાવવા માંગતા હતાં.