આ મીઠો ઠપકો સહર્ષ સાંભળીનેય આ સજ્જને પોતાનું આ શ્રમકાર્ય ચાલુ રાખ્યું. સવારથી સાંજ સુધી ઠંડા પાણીની પરબ ચાલતી. ક્યારેક રાત્રીના નવેક વાગ્યે પણ પરબ ચાલુ રહેતી. આખો દિવસ જાતે ખડેપગે ઊભા રહી લોકોને હસતા મોઢે પાણી પિવડાવતા. ક્યારેય મોં પર રોષ કે અણગમાનું ચિહ્‍ન જોવા ન મળે. પાણી પિવડાવતાં પિવડાવતાં તરસ્યા માણસની તરસ છીપાતી જોઈ મનોમન રાજી થતા. આ સદ્‍ગૃહસ્થ ખરેખર મૂક સેવક મહારાજ જેવા જ ગણાય. સેવાનો ભેખ ધારણ કરેલ ઓલિયો માણસ.