સવારે આઠ વાગે પરાણે ઊઠ્યાં. પણ રાતનું જ દશ્ય આંખ સામે તરવરે. તૈયાર થઈ પાળી પર બેસી માનસરોવરના બદલાતા રંગો જોયા જ કર્યા. કેટલા રંગો બદલાય ! અદ્દભુત અને આહલાદક દશ્ય. સમય થયો એટલે ટુગુ જવા નીકળ્યાં. રસ્તામાં કપડાની ધજા પતાકા બાંધી હોય તેવું સ્થાન જોયું. રસ્તામાં દશ્યો જોવાની મજા પડતી હતી. પાણી અને પર્વતોના રંગ બદલાયા જ કરે. આકાશના રંગ પણ બદલાય. બધું ખૂબ સુંદર લાગતું હતું. રસ્તામાં એક ગોમ્પા આવ્યું. બુદ્ધ મંદિરને ગોમ્પા કહે છે. તેમાં બધું જુદા પ્રકારનું હતું. અલગ સંસ્કૃતિને લીધે કુતૂહલ થતું હતું. પણ તે બધું સમજવા કરતાં માનસરોવર જોવાનો તલસાટ જ રહ્યા કરતો.