‘મમ્મી….. મળી ગઈ મારી બેટ. લાવ, લાવ, લાવ ! થેંક યૂ મમ્મી…. થેંક યૂ ! મારા દોસ્તો માનતા નો’તા પણ હવે હું આ જ બેટથી સચીનની જેમ ફટકા મારીને બતાવી આપીશ કે હું પણ કંઈ કમ નથી.’ ચા….લો, આ બહાને બે વસ્તુ તો ઘરમાંથી ઓછી થઈ ! એટલામાં મમ્મીને અચાનક જ, અધૂરા મૂકેલા બે સ્વેટરના દડાવાળી થેલી ને તેમાંથી વાંકા વળી ગયેલા અધૂરી જોડીના સોયા દેખાઈ જતાં જે આનંદ થાય… જે આનંદ થાય.. તે લાગે કે, દિવાળી પહેલાં તો બંને સ્વેટર ગૂંથાઈને તૈયાર થઈ જશે ને શિયાળામાં કામ પણ આવશે ! પણ એવું કંઈ થાય નહીં ને વળી એકાદ નવી કોથળીમાં સરસ રીતે પેક થઈને સ્વેટરનો સરંજામ પાછો ‘તરત મળી જાય’ (એવું લાગે) એવી જગ્યાએ ગોઠવાઈ જાય. કોઈકની સાચવીને મૂકી રાખેલી નવ્વી જ અથવા તો એકાદ-બે વાર જ પહેરેલી ચંપલની દબાઈ ગયેલી અથવા કડક થઈ ગયેલી જોડ મળી આવે, કોઈકના કતરાયેલા નવા જ બૂટ મળી આવે તો કોઈકના વળી બૂટમાં જ રહી ગયેલા પણ સડી ગયેલા મોજા મળી આવે !