ટેબલ-ખુરશીઓ ગોઠવાતી હતી. વરઘોડિયાં પરણી ઊતર્યા હતાં. જાનૈયા આનંદિત ચહેરે આમતેમ ઘૂમતા હતા. આમંત્રિતો આસપાસ જોતાં બબ્બે-ચાર ચારનાં જૂથમાં ઊભા રહીને ટેબલ-ખુરશી ગોઠવાઈ જવાની રાહ જોતા હતા. રવજીભાઈને થયું, બસ હવે જમણવાર પતી જાય પછી નિરાંત છે. એમણે આસપાસ નજર દોડાવી. આસપાસ ફરતા માણસોમાં તેમની આંખો વ્યાસભાઈને શોધી રહી. રવજીભાઈએ ચિંતનને કહી વ્યાસભાઈને બોલાવ્યા. ચશ્માંની દાંડી ઠીક કરતા વ્યાસભાઈ દોડી આવ્યા.