‘અધગાંડા ભલે રિયાં, સા’બ! પણ મારી જીભાન ઉપર ઇ બધાં ફના થઇ જાય. એનાથી મોટો ગણ મને ક્યાંથી મળે? અને દગો કરીને જો હું મારો સ્વાર્થ સાધું તો મારા જેવો બીજો ગણચોર પણ ક્યાં મળે? જો આપને દોઢ રૂપિયો વસૂલાત લેવી હોય તો કાબા ધનજીની… બાકી કીડી કોશનો ડામ ન ખમે, બાપા!’ અને આસ્તેથી કાબા શેઠ ઊભા થયા. ‘બેસો શેઠ!’ વસૂલાતી અધિકારીએ કાબા શેઠ ઉપર સંતોષભરી નજર નાખી: ‘તમારા બોલ ઉપર રાજ વિશ્વાસ મૂકીને આઠ આના મહેસૂલ જાહેર કરે છે, બસ?’ અને પળ એક રહીને ઉમેર્યું: ‘મારે તો એ જોવું હતું કે આટલા બધા ખેડૂતો જેની ઉપર વિશ્વાસ મૂકે છે એ કાબા ધનજી પટેલ, માટીપગો તો નથી ને?’ અને સાહેબે આ વણિક કૃષિકાર સાથે ખુશીપામાં હાથ મેળવ્યો…!