“નિયતિ ! હું તારી પાસે રંગીન વતરણું માંગું છું ને તું દરવખતે મને સફેદ વતરણું જ પકડાવી જાય છે. શા માટે? મારે મારી જિંદગીની કાળી કોરી પાટીમાં રંગીન ચિત્રો દોરવા છે ને તું મને આવું ફિક્કું સફેદ વતરણું..! હવે તો હું રંગીન વતરણું લઈને જ જંપીશ. જો તું નહી આપે તો હું ઝૂંટવી લઈશ.” વંશ નિયતિની સામે હ્રદયની વેદના ઠાલવતો રહ્યો પણ કોઈ પ્રત્યુત્તર ન મળ્યો. મળે પણ ક્યાંથી? આ તો નિયતિ હતી. હંમેશા પોતાની મનમાની કરનારી, તદ્દન જિદ્દી.