તેમના અકાળ અવસાનથી અમારાં કુટુંબીજનો, સમાજનાં લોકો, મિત્રો, સંબંધીઓ અને ધંધાકીય રીતે સંકળાયેલાં લોકોનાં હૃદયોએ તીવ્ર આઘાત અનુભવ્યો છે. પરંતુ સાથેસાથે તેઓ ગુણાત્મક જીવન જીવ્યા હોવાનું અમે યાદ કરીએ છીએ, ત્યારે અમારું તેમને ગુમાવ્યાનું દુ:ખ હળવું થાય છે અને અમે સંતુષ્ટ થઈએ છીએ. તેમનું ધાર્મિક, નૈતિક અને પવિત્ર જીવન તેમના સહવાસમાં આવનારા લોકોના ચારિત્ર્યઘડતર માટે ઉદાહરણરૂપ બન્યું છે. તેમણે ધાર્મિક રીતે અનિવાર્ય એવાં દાનધર્મનાં કામો ઉપરાંત ભલાઈનાં વિશેષ કાર્યો માટે નિશ્ચિત ટકાવારીમાં એમણે વધારાની નાણાંકીય જોગવાઈ કરી હતી અને તદનુસાર તેઓ જરૂરિયાતમંદ લોકો અને એમાંય ખાસ કરીને શિક્ષણ અને આરોગ્ય વિષયક મદદવાંછુકોને નિયમિત સહાય આપતા હતા. તેઓની પોતાની રોજિંદી જિંદગીમાંનાં બધાં પાસાંઓમાંની ચોકસાઈ પ્રશંસાપાત્ર હતી; ઉદાહરણ તરીકે તેઓ જ્યારે કાગળોને લાગેલી સ્ટેપલર પીનોને ખોલતા, ત્યારે તેમને બંને છેડેથી દબાવી દઈને તરત જ યોગ્ય રીતે ડસ્ટબિનમાં નાખી દેતા એવા અગમચેતીના વિચાર સાથે કે એ પીનો કોઈને ચૂંભીને હાનિ ન પહોંચાડે.