"જ્યારે હું નાનો હતો, ત્યારે મને દરરોજ મારા માતાપિતા મળતાં નહોતા. તેઓ વહેલી સવારે મજૂરીએ જતાં હતાં અને મોડી રાતે ઘરે પાછાં ફરતાં હતાં. તે દિવસોમાં મને માતાપિતાનો પ્રેમ મળ્યો નહોતો. મારા પિતા મજૂર હતા. વર્ષોથી તેઓ એક જમીનદારને ત્યાં કામ કરતાં હતાં. મારા દાદા અને પરદાદા પણ એ જમીનદારના દાદા અને પરદાદાને ત્યાં મજૂરી કરતાં હતાં. મારા પિતાને જમીનદારને ત્યાં 18 કલાક કામ કરવું પડતું હતું. જમીનદારોના ખેતરો, તેમના પશુઓની દેખભાળ, ઘરની સાફસફાઈ જેવા કામ મારા પિતા કરતા હતા. જમીનદાર ફરમાનો કરતાં અને મજૂરો કામ કરતાં હતાં. કામ પર જાય તો રૂપિયા મળે. ઘરમાં આઠ બાળકો અને તેમનું પેટ ભરવા માતાને પણ મજૂરી કરવી પડતી હતી. મારી માતા અને બહેનને 12 કિલોમીટર સુધી પગપાળાં તમાકુની ફેક્ટરીમાં જવું પડતું અને કલાકો સુધી મજૂરી કરીને ચાલતાં ચાલતાં ઘરે પરથ ફરતા હતા. આટલી મજૂરી કર્યા પછી પણ અમારે ક્યારેક રાતે ભૂખ્યાં પેટે સૂઈ જવાની ફરજ પડતી હતી. "