ભગવાનમાં અવિચળ શ્રદ્ધા, નિષ્કપટ અને સ્થિર ભક્તિમાં જ ઈશ્વર દર્શનનું રહસ્ય છુપાયું છે. મનોવિજ્ઞાનની દ્રષ્ટિએ જોઈએ તો આપણા મનના ઘણા સ્તરો – પડળો હોય છે. હવે તમે કોઈ એક ઈષ્ટ દેવતામાં મન લગાડો અને ભક્તિની ભાવના સ્થિર કરો ત્યારે થોડા સમય બાદ મનના ઉપલા સ્તરના પ્રશ્નોનું સમાધાન થઈ તેની નીચેનું બીજું સ્તર ખૂલે છે. આમ મનના એક પછી એક સ્તરના પ્રશ્નોનું સમાધાન થતું જાય છે. પણ અહીં શરત એ છે કે મનને જે પણ ભગવાનના સ્વરૂપમાં સ્થિર કરો છો તેમાં ધીરજ અને શ્રદ્ધાથી, દ્રઢતાથી વળગી રહો. વિઘ્ન તો મનને શુદ્ધ કરવાની પ્રક્રિયાના એક ભાગ રૂપે જ હોય છે. તમારી દ્રઢતા કે સ્થિરતા જ તમને પૂર્ણતા સુધી લઈ જાય છે. આ જ વાતને આપણા ગુજરાતના ગામડાની જ્ઞાની ભક્ત ગંગાસતી તેમના ભજનોમાં જણાવે એ, એ કહે છે – મેરૂ તો ડગે પણ જેના મન નો ડગે પાનબાઈ, મરને ભાંગી પડે ભરમાંડ રે..અહીં મનનું ડગવું એટલે ભક્તિની અસ્થિરતા, શ્રદ્ધાનો અભાવ. એકવાર મનમાં નિશ્ચય થઈ જાય પછી એ નિશ્ચયને વળગી રહેવાનું વલણ જ માનવીને સફળતાના સામ્રાજ્ય તરફ લઈ જાય છે.