આધ્યાત્મિક સાધના દ્વારા રાગ મુક્ત થઈ આવશ્યક ચિત્ત શુદ્ધિ પામી સાધક સત્યને પ્રાપ્ત કરી જ શકે છે. આમ શ્રવણ, મનન અને નિદિધ્યાસનની અવશ્તામાંથી જ પસાર થતા શ્રદ્ધા વધુને વધુ પુષ્ટ થતી જાય છે. જેમ જેમ ચિત્ત આ ભૂમિકાઓમાંથી પસાર થાય છે, તેમ તેમ રાગ મળ વધુને વહુ ક્ષિણ થતો જાય છે અને પરિણામે ચિત્તની વિશુદ્ધિ વધુને વધુ થતી જાય છે. ઉત્તરોત્તર વિશુદ્ધિના વધવા સાથે ચિત્તમાં સત્ય વધુને વધુ વિશુદ્ધરૂપે ગૃહિત થાય છે, પ્રતિબિંબિત થાય છે. આમ શ્રદ્ધાના વિકાસ સાથે જ્ઞાનનો પણ વિકાસ થાય છે અને સાધક પોતાની પૂર્ણતા પ્રજ્ઞામાં પામે છે. નિવિતર્ક અને નિવિચારાત્મક ધ્યાનને પરિણામે સાધકમાં રાગનો સંપૂર્ણ નાશ થતાં જ ઉત્કૃષ્ટ ચિત્ત વિશુદ્ધિની પ્રાપ્તિ થતાં જ પ્રજ્ઞાનો ઉદય થાય એ. આમ રાગ નાશ પામતા જ વિશુદ્ધ જ્ઞાન – કેવળ જ્ઞાન – અનંત જ્ઞાન – આત્મ જ્ઞાન – પ્રાપ્ત થાય છે. આપ યોગની સાધનાને પરિણામે સમાધિ અવસ્થા પ્રાપ્ત થાય છે. પરિણામે રાગ-અહંકાર-ઇચ્છા-બંધનોનો સંપૂર્ણ ક્ષય થતાં અનંત જ્ઞાન પ્રગતે છે જે પૂર્ણતા છે. જેને મોક્ષની પ્રાપ્તિ કહેવામાં આવે છે. જેને જીવન મરણના ચક્રમાંથી મુક્તિ – અમૃતની પ્રાપ્તિ કહે છે. જે જીવનની સિદ્ધિ છે.