જંગલમાં કાયદાઓ અને અંદર વસતા લોકોને બહાર વસાવવા થઈ રહેલા પ્રયત્નો વિશે વાત ચાલી. મૂળૂભાઈ તેના વિરોધી, તો બાપુ ઈશ્વર તે વિચારીને જ કરાવતો હોય એમ સમજાવતા રહ્યાં. બાપુ કહે, “બધી વસ્તુની મરજાદ હોય ન્યાં લગી હારૂ લાગે, તમે ઈની મરજાદ તોડો તો પછી કોય તમારી મરજાદ ન રાખે ને પસી કોય કોયના નય.” જંગલની અંદર વસતા લોકોને સરકાર દ્વારા અંદર નેસમાં આવવા જવા માટે પરવાનગીના પાસ અપાયા છે, એટલે ત્યાં પરવાનગી વગર જવું અશક્ય છે, મૂળૂભાઈ કહે, “મારી ઈ જનમભોમકા, અમે ન્યાં ર્યા, નાનેથી મોટા થ્યાં, આટલા વરહ માલ સરાયવા, ને પસી ભણવા રાજુલા આવીને ર્યા, હવે કો’ક અમને અમારે ગામ, નેહમાં જાતા રોકે, તો કેમ હાલે? બધાંય ગામ છોડીને શે’રમાં કમાવા નથ જાતા? ઈ બધાંયને જે’દી એના ગામમાં જાવાની મનાય કરો તે દી’ અમને કે’જો, અમે નેહમાં નય જાયે.” જો કે મૂળૂભાઈ પાસે તો નેસનો પાસ છે, પણ તેમનો પુણ્યપ્રકોપ એવા અન્ય લોકો માટે હતો જે સંત ફકીર છે, અને તેમને પણ તેમના સ્થાનોએથી ઉવેખીને વનની બહાર રહેવાની ફરજ પડાય છે. ગીર કાંઈ સિંહ કે સૌથી વધુ મગરની વસ્તી માટે જ પ્રખ્યાત નથી, એ તો ઉત્ક્રાંતિવાદની જીવતી જાગતી કડી છે, માનવના વન્યજીવન સાથેના સામંજસ્યભર્યા જીવનની એ અનોખી બારી છે, એ બારીમાંથી જોતાં આપણને આપણી મૂળભૂત પ્રકૃતિ દેખાય, કહો કે આપણું અસ્સલ પ્રતિબિંબ દેખાય, એવામાં કોઈ એ બારી બંધ કરવાનો પ્રયત્ન કરે તો એ ન સાંખી લેવાય એવું એમનું કહેવું હતું.