મંગી ખડખડાટ હસી. પરસોત્તમના ગોરા, ટૂંકા, કપાળવાળા; લાંબા મોઢા ઉપર ભૂરી આછી અને ટૂંકી મૂછો નહીં જેવી દેખાતી. બંને ઉત્સાહમાં આવીને ગાવા લાગી. એટલામાં પરસોત્તમ નીકળ્યો. તેણે માથે વાળવાળી ટોપી પહેરી હતી, નીચે દેખાતા ખમીસ ઉપર કાળો હાફકોટ પહેર્યો હતો, અને હાથમાં એક પાતળી સોટી હતી. તે જોડા ઉપર મારતો મારતો તે ચાલતો હતો. તેણે ગીત ગવાતું સાંભળ્યું, એ ગીતમાં તેનું પોતાનું નામ ન હતું, તેને કોઈ એ પ્રત્યક્ષ રીતે કહ્યું નહતું છતાં કાવ્યવિવરણના કોઈ ગૂઢ નિયમથી તે સમજી ગયો હતો કે ગીત તેને અનુલક્ષીને જ ગવાતું હતું. ‘મનોમન સાક્ષી છે’ એ સૂત્ર જીવનના કોઈ પણ ક્ષેત્ર કરતા ચીડવણીમાં સૌથી વધારે સાચું ઠરે છે. તેણે બૂમ પાડી -‘એ હરામખોરો! કામ કરો કામ, રાગડા તાણો છો?’