માણસને માણસ સાથે રોજનો પનારો છે. આપણી જિંદગીમાં ઘણા માણસો આવે છે અને જાય છે. થોડાક યાદ રહી જાય છે. થોડાક ભુલાઈ જાય છે. જે યાદ રહી જાય છે એ કાં તો કોઈ સારી બાબતો કે સારા વર્તનને કારણે યાદ રહી જાય છે અથવા તો ખરાબ વર્તનના કારણે ખરાબ યાદો અને સ્મરણો છોડી જાય છે. આપણી જિંદગીમાં આવતા માણસો કંઈક ને કંઈક છોડી જતા હોય છે. કેટલાક લોકોનું સાંનિધ્ય અને સંવાદ આપણને સમૃદ્ધ બનાવે છે, એની હાજરી આપણી જિંદગીને ઉજાગર કરે છે. સાચો સ્વજન એ છે જે આપણને આપણી ઓળખાણ કરાવે. આપણામાં જે હોય એને બહાર લાવવામાં મદદ કરે. આપણામાં કંઈ ખરાબ, બૂરું કે અયોગ્ય હોય તો એને હટાવવામાં મદદ કરે. અમુક લોકો આપણા ‘ફિલ્ટર’ જેવું કામ કરતા હોય છે. એ ફિલ્ટર કચરો રોકી લે છે. બધા લોકો એવા હોતા નથી, હોઈ પણ ન શકે. માનવજાતનો ઇતિહાસ એ વાતની ગવાહી પૂરે છે કે, ખરાબ, બૂરા, બદમાશ, લુચ્ચા, લફંગા, ચોર, લૂંટારા લોકો અગાઉ પણ હતા અને આજે પણ છે. સતયુગની વાર્તાઓ તપાસી જાવ, રાક્ષસો પણ કંઈ ઓછા તો નહોતા જ.