એકવાર અહીં બેસીને ગણેશજી વેદોની રચના કરી રહ્યાં હતાં. પાસેથી જ કોઈ મસ્ત નવયૌવનાની માફક સરસ્વતી નદી ગર્જતી પસાર થઇ રહી હતી. એના હિલોળા લેતાં પ્રવાહને લીધે ઘણો જ શોર મચી રહ્યો હતો. આથી ગણેશજીએ વિનંતી કરી કે, મહેરબાની કરી તારા પ્રવાહનો ઘોંઘાટ ઓછો કર. મને અધ્યયનમાં મુશ્કેલી ઉભી થાય છે. પણ સરસ્વતી ના માની તે જ ના જ માની! એ તો વહેતી રહી પોતાના નિર્ભળ આનંદમાં. આખરે ગુસ્સે થઇને ગણેશજીએ શ્રાપ આપ્યો કે, આગળ જતાં તું કોઇને દેખાવાની નથી! અને પરીણામ સ્વરૂપ તે દિવસથી આગળ થોડે દુર સરસ્વતી અલકનંદામાં મળી ગઈ.