‘ક્યૂંકી તમારા દીકરાએ મારા એકના એક દીકરાને મારી નાંખ્યો હતો…!’ ભાવહિન શાંત અવાજે ખાલી ખાલી આંખે રૈના બોલી. જાણે રૈના નહીં કોઈ અન્ય સ્ત્રી બોલતી હતી, ‘તમારા દીકરાએ મારા ફૂલ જેવા સનીને કચડી નાંખ્યો હતો બેરહમીથી…!’ રૈના શૂન્યમાં જોઈ બોલી રહી હતી, ‘અને પછી એણે જલસા કરવાના શરૂ કર્યા. સૂઈ ગયો સાલો કૅથરિન સાથે…! એક હૉર સાથે… અને એ એના મનમાં વસી ગઈ હતી. એણે કૅથને એનાથી કદી દૂર જ ન કરી. જ્યારે જ્યારે મારી સાથે સૂતો, મજા કરતો ત્યારે પણ એ તો કૅથને જ વિચારતો…! લવ યૂ કેથ! લવ યૂ કેથના લવારા કરતો. એના માટે તો હું જાણે મરી જ ગઈ હતી. એણે મને જ ખતમ કરી નાંખી હતી. મને એણે કૅથ બનાવી દીધી તો કૅથરિન બનીને મેં એને મારી નાંખ્યો…! મેં એને નથી માર્યો! રૈનાએ નથી માર્યો હેરીને. રૈના કેવી રીતે મારે એના પ્યારા હેરીને? કેવી રીતે…કેવી રીતે…? આઈ લવ યૂ હેરી આઈ લવ યૂ હેરી.. આઈ હેઈટ યૂ હેરી… આઈ હેઈટ યૂ હેરી.. આઈ હેઈટ યૂ હેરી..!’ મોટેથી બરાડતી રૈના પાગલની જેમ હસવા લાગી.. જોર જોરથી.. બસ, હસતી જ રહી. હસતી જ રહી… હસતી જ રહી…હસતી જ રહી…!