ઉપરના વાકયોમાં ‘માયા’, ‘દોડી’, ‘સ્પર્ધા’ અને ‘માં’ વાકયના વિવિધ અંગો છે. આ વાકયો માં ક્રિયાપદ તરીકે ‘દોડવું’ નો પ્રયોગ થયો છે અને આ દોડવાની ક્રિયાને ‘માયા’ નામની કોઈ વ્યક્તિ કરી રહી છે જેને આપણે ગુજરાતીમાં ‘કર્તા’ તરીકે ઓળખીએ છીએ. જ્યારે ‘સ્પર્ધા’ ને ‘સંજ્ઞા’ તરીકે ઓળખીશું અને ‘માં’ એ વિભક્તિ પ્રત્યય છે. વાક્ય (૧) માં માત્ર બે જ શબ્દોથી વાક્ય અને તેનો અર્થ સમજાય છે જ્યારે વાક્ય (૨) વધારાના શબ્દો ઉમેરવાથી અર્થ વધુ સ્પષ્ટ બને છે અને સંદર્ભ પૂરો પાડે છે. બંને વાક્યો વ્યાકરણની દ્રષ્ટિએ સાચા છે. વાક્ય (૨) માં ‘સ્પર્ધા’ કર્મ તરીકે વપરાય છે અને ‘માં’ એ વિભક્તિ પ્રત્યય છે. આમ, ગુજરાતીમાં એક સાદી વાક્યરચનાને નીચે મુજબ દર્શાવી શકાય.