તેઓ સેવાના આગ્રહી હતા. અને સેવાનો અર્થ ભોગ ધરીને જ લેવું તેવા આગ્રહી હતા. સેવ્ય સ્વરૂપને જ સર્વસ્વ સમજવાનો આગ્રહ હતો. તેમની કૃપા-સંગથી ઘણાંજ વૈષ્ણવો પ્રભુની તત્સુખાત્મક સેવા કરતાં થયા હશે. નામરૂપ અને ગુણના વિષયના ખૂબજ આગ્રહી હતા. શ્રી વલ્લભાધીશના ચરણકમલનો દ્રઢ આશ્રય કરવા હંમેશા દૈવી જીવોને આગ્રહથી સમજાવતા. આ રીતે શ્રી મહાપ્રભુજીના ચરણકમલના રસના ભોગી ભમરા જેવા જીવનને કારણે સુરતવાળા પ.પૂ.ગો.108શ્રી નિ.લી. શ્રી બાલકૃષ્ણલાલજી મહારાજશ્રીએ તેમનું “શ્રી વલ્લભપાદપદ્મ મિલીન્દ”નું નામકરણ આશરે 20-22 વર્ષ પૂર્વે કર્યું હતું. સંસારના 30 વર્ષ વ્રજવાસના 35 વર્ષ તે પછીના 20 વર્ષ ભાવનગર 5 વર્ષ મુંબઈ પોતાના પૂરા જીવનને દૈવોદ્ધાર પ્રયત્નાત્મા તરીકે સાર્થક કરનાર અલ્પ મહાનુભાવોમાં તેઓ એકમાત્ર હતા. તેમની ખોટ પુરી કરવા ચારે દિશામાં નજર દોડાવતા હજુ મને સફળતા મળી નથી.