હજુ એક નવલકથા અધૂરી છે.. કદાચ એ છેલ્લી જ હશે. “ઝિલમિલ” નામ લખાયા પહેલા જ નક્કી છે.. એની પાછળનું કારણ તો એ લખાશે ત્યારે જ.. પ્રબોધભાઇ જોશીએ સમય કાઢીને આખી નવલકથા વાંચી અને ગમી છે એવો પ્રતિભાવ આપ્યો ત્યારે ખરેખર આનંદ થયો. કેમકે એમના શબ્દોમાં મને પૂરી શ્રધ્ધા છે. કહેવા ખાતર એ મને ન જ કહે એ વિશ્વાસ છે. હંમેશની માફક તરૂબેન કજારિયા પાસેથી મારો લાગો લેવાનું કેમ ચૂકાય? અનેક મિત્રોના સાથ, સહકાર વિના તો આ શબ્દયાત્રા આગળ ચાલી જ ન શકે ને? પણ મિત્રોનો કંઇ આભાર થોડો હોય? અને એ બધાની મૈત્રી કોઇ નામની મોહતાજ રહી નથી.