યોગસાધનાના બે ભાગ પડે છે. એકમાં આસન, બંધ, મુદ્રા, પ્રાણાયામ દ્વારા કુંડલિનીને જાગ્રત કરવામાં આવે છે. પિંડસિદ્ધિ અથવા શરીરને અમૃતત્વ પ્રાપ્ત કરાવી અમરતા તરફ લઇ જવા પ્રાણ-કુંડલિનીનો ઉપયોગ થાય છે. બીજા તબક્કામાં આ પિંડપદને પરમપદમાં લય કરી પરમ મુક્ત અવસ્થા પ્રાપ્ત કરાવાય છે. તે પ્રાણ કુંડલિનીના ઊર્ધ્વગમન વિના ચિત્ત-કુંડલિની જાગરણથી પણ સીધું જ થઇ શકે છે. પહેલી સિદ્ધિને ‘તારકયોગ’ કહેવાય છે જ્યારે બીજી સિદ્ધિને ‘અમનસ્ક યોગ’ કહેવાય છે. હઠયોગ અને રાજયોગની મદદથી નાડી તંત્ર અને જ્ઞાાનતંતુઓને પ્રબળ બનાવવામાં આવે તો મૂલાધારમાં જાગ્રત થયેલી કુંડલિની શક્તિ વિશુદ્ધ થયેલા ષડ્ચક્રોને ભેદતી ઉપર જવા માંડે છે. સાધક આ શક્તિને જીરવી ના શકે તો તેના શરીર અને મન પર વિપરીત અસર પડી શકે છે.