કોણ જાણે, જે ત્યાગી છે તેને ભ્રમણકાળે બધે બધું મળે છે, અને જે રાગી કે ભોગી છે તે હમેશાં તરસતો રહે છે. દરેક વ્યક્તિની અંદર એક સાધુપણું હશે. કડવા અનુભવો અને અન્યાય માણસને ત્યાગવૃતિ તરફ ધકેલે છે. સંસારમાં સામાન્ય જણાતી વ્યક્તિમાં પણ સજ્જનતા અને ઉત્તમ વ્યવહાર જોવા મળી શકે છે. સામાન્ય લાગતાં માણસ પણ ઉત્તમ સેવા ધર્મ બજાવતા હોય છે, આવા જનો પ્રત્યે પ્રેમ રાખવો જોઈએ. રાજા ભર્તુહરિએ સાધુજનો, ફકીરો અર્થાત બીજા માટે પોતાને તપાવનાર લોકો માટે પ્રીતિ રાખવા કહ્યું છે. તમે વ્યવહારમાં પણ જોશો કે, અનેક સેવાધર્મીઓ જેવા કે મહાત્મા ગાંધીજી, રવિશંકર મહારાજ વગેરે બધે ઊંડી લોકચાહના પામ્યાં હતાં, તે આ શ્ર્લોકની સચોટતા પુરવાર કરે છે.