મા-બાપના ગયા પછી એમનું સ્થાન કોઈ લઇ ન શકે એ વાત સાચી, પણ એ જીવિત હતાં ત્યારે એમની ગમે તેટલી સેવા કરો તોયે એમનું ઋણ ઉતારી ન શકો, આવું કહેતી વખતે આપણને ખરેખર એવું લાગે છે કે આપણે દંભ કરીએ છીએ કે પછી વર્ષોથી બોલતા આવેલા શબ્દોને બસ વગર વિચાર્યે દોહરાવતા રહીએ છીએ?