બીજી તરફથી એના આત્મામાં એક અનોખી અવનવી શક્તિનો સંચાર થયો. એક અકૃત્રિમ, પવિત્ર, સ્વાર્થરહિત, ભવ્ય, તેજામય, ક્ષણભંગુર પાર્થિવ પદાર્થોથી મુક્ત, દિવ્ય દર્શનનો એને લાભ મળ્યો. હવે કોઈ વિશેષ નિરાશાને માટે, કોઈ ઘર્ષણને માટે કે કોઈ પ્રકારની ગેરસમજુતિને માટે અવકાશ ના રહ્યો. જીવનની વસંતઋતુમાં ખરતા તારાની સાથે મનમાં જે આકાંક્ષાનો આવિર્ભાવ થયેલો એના મર્મને એ યાત્રી ત્યારે જ સમજી શક્યો. એને ખબર હતી કે એ ઈચ્છાની પૂર્તિ અથવા અનુભૂતિ માટે જીવનને બદલવું પડશે તો પણ એ ઈચ્છાની પૂર્તિના વિશ્વાસને એણે ટકાવી રાખ્યો. એણે વધારે સ્પષ્ટતાપૂર્વક જોયું કે નૂતન પંથ પરમાત્માની દિશામાં લઈ જતો’તો. પરંતુ એને કશો ભય લાગતો ન હતો. અનંત પરમાત્મા જીવન છે અને જે સાંત (સ-અંત) છે તે મૃત્યુના ભંડારની સામગ્રી છે.