પિયર ગઈ અને મને સાસરે માબાપે પાછી વાળી. હશે બહેન ! એ તો ભાંગ્યું ગાડે ઘલાય. બે વાસણ ખખડે. માણસને સાવ પાંગળો બનાવી દે એવી જાતભાતની કહેવતો પર મને ખૂબ ખીજ ચડતી. કેટલાં માબાપ આવી કહેવતોને આત્મસાત કરી જીવતાં હશે ત્યારે તો રોજ દીકરી-વહુ બિલ્ડિંગના ઊંચા મજલેથી છલાંગ મારતી હતી, છત પર, પંખા પર લટકી જઈ….. આવા વિચારોથી હું ધ્રૂજી જતી. રાત્રે જાગતી પડી રહેતી. મા-બાપ મને જેટલી વાર પાછી મૂકી જતાં એટલી વાર રાત્રે અનિલ ખી ખી હસતો, મને અંગૂઠો બતાવતો, પછી ઓર બળૂકો બની….