સ્મરણોના સ્પર્શે શાતા વળતી હોય તેમ ધનસુખે અનુભવ્યું. તેને થયુંય ખરું કે સંસારના સ્ટેજ પર આવી પડેલો આ વિધુરનો પાઠ સહજતાથી ભજવી લેશે- ભજવવો જ પડશે ને ? મનોમન ધનસુખે બોલી લીધું : અલબત્ત, દેહરૂપે તું નથી એટલું જ, બાકી વર્ષા, તું ક્યાં નથી ? ઘરના ખૂણેખૂણે તું છે. લોહીના કણે કણે તું છે. લાગે છે હવે હું જીવી લઈશ.