અઢારથી ઓગણીસમી સદી સુધી આ પ્રકારના વિલક્ષણ અહેવાલો મર્યાદિત હતા. ઈસ્ટ ઈન્ડિયા કંપનીના ભારત આગમન પશ્ચાત હકીકત ખાસ્સી બદલાઈ ગઈ. ઈસ્ટ ઈન્ડિયા કંપની બંગાળ પ્રદેશમાં ધણી થઈ બેઠી હતી અને એ બાબતની એમને ચોખ્ખી સમજ હતી કે ભારતમાં તેઓ ધનપ્રાપ્તિ માટે જ આવ્યા હતા, નહીં કે એની સભ્યતાના ચારેકોર ગુણગાન ગાવાના કોઈ ઉમદા હેતુ માટે. ખરેખર તો ઈસ્ટ ઈન્ડિયા કંપનીના શરૂઆતના અધિકારીઓને ભારતના રીતરિવાજો અને સંસ્થાઓ પ્રત્યે ખુબ જ આદરભાવ હતો. તેઓમાંના અમુક તો ભારત દેશ ઉપર બ્રિટિશ સંસ્થાઓ લાદવાની વિરુદ્ધમાં પણ હતા. તેઓ એ બાબત સમજી ચૂક્યા હતા કે ભારતની ઘણી સંસ્થાઓ મુસ્લિમ શાસકો દ્વારા કરાયેલી બરબાદીને લીધે ઉપેક્ષાગ્રસ્ત હતી અને તેમને પુનર્જિવિત કરવાની આવશ્યક્તા હતી. પરંતુ આ સંસ્થાઓ સ્થાનિક હોવાને લીધે સદ્ધર હતી અને સ્થાનિક પ્રજાને એમની સાથે તાલમેલ હતો એટલે તેઓને આ સંસ્થાઓ ઉપર જબરદસ્તીથી બ્રિટિશ સંસ્થાઓ ઠોકી બેસાડવાનો કોઈ અર્થ જણાયો નહીં. એમને તો માત્ર ધન કમાવામાં રસ હતો અને સમાજ જેમ અગાઉ ચાલતો હતો એમ ચાલવા દેવો હતો.