શૂન્ય થઈ જવાય એવું આ દ્રશ્ય સ્ટેજ પર અભિનયથી જીવંત થઈ જાય છે, અને આ એ જ દ્રશ્ય છે જેના પછી આપણા મનની સાથે સ્ટેજ પર અંધારુ પથરાઈ જાય છે. પણ દાદ દેવી પડે માનસીબેનના અભિનયને.. ‘અસો!’ કહીને એ તરત જ ભાવ બદલી જાણે છે, એક પરિસ્થિતિમાંથી બીજી પરિસ્થિતિમાં એ પ્રેક્ષકો કરતા વધુ ઝડપથી જાય છે, અને એમની સાથે રહેવા, એ દ્રશ્યમાંથી બહાર આવવા તમારે રીતસર માનસિક મહેનત કરવી પડે, એ મહેનત તમને વ્યસ્ત રાખે છે, અને એટલે જ સ્ટેજ પર એક જ પાત્ર હોવા છતાં સમગ્ર નાટકમાં તમે સહેજ પણ એકલા પડતા નથી.