એક’દી ભોવાન પાય્સા ચડાવીને કુદરતે દીધેલ મોલાદને પાણી પાતો હોય છે. એટએટલા માં એના કવા માંથી પાણી કાઢવાના મશીનનો પટ્ટો તૂટે છે.બપોર ના અગિયારનું ટાણું થ્યું હોય સે. સુરજ બરોબર માથા ઉપર પોગવા નું ટાણું થતું આવતું તું. હજુ ભાતું આવવાનીય ઘણી વાર હતી. એટલે ભોવાન ઈની સાયકલ લઈને પાદર માં ખોડિયાની દુકાનેથી પટ્ટા ના તૂટેલા બટકાના માપ નું નવું બટકું લેવા નીકળે છે. એના ખેતરે થી થોડોજ આગળ પુગે છે ત્યાં એને બાજુના ગામ માંથી એના ગામ ની ઈસ્કુલ માં નોકરી કરતા માસ્તર ભેગા થઈ જાય છે. બન્ને વાતો ના વડા ખાતા ખાતા આગળ વધતા જાય છે. માસ્તર ઘણી વાર રાધા ના હોશિયાર પણાના વખાણ કરે છે ઈ હાંભળી ને ભોવાનની છાતી ગજ ગજ ફૂલી જાય છે.