આખી વાર્તા કવિઓની કલ્પના છે.જ્યાં રણ હોય પાણીનું ટીપું પણ નાં હોય ત્યાં મહાસાગર બતાવે તેનું નામ કવિ.ઐતિહાસિક તથ્ય એ છે કે બંને વચ્ચે ફક્ત બે વાર જ લડાઈ થઇ છે.એક વાર ઘોરી ભાગી ગયો અને બીજી વાર ચૌહાણ પકડાઈ ગયો.ચૌહાણ બહાદુર જરૂર હતો,પણ આ બધી વાર્તા કલ્પનાથી વિશેષ કશું નથી.કોઈ માતાજી નવરા નથી હા કે ના કહેવા.અને માતાજીએ ના પાડી અને ચૌહાણ ગયો ના હોત લડવા તો ઘરી છેક ઘરમાં આવીને મારી તો જાત જ ને??આવી કવિઓની સપનામાં જીવવાની વાર્તાઓ તથ્ય થી વેગળી છે.આભાર કોમેન્ટ્સ આપવા બદલ.