પણ એણે આગળ બોલવાનું ચાલુ રાખ્યું, “અને મારો જવાબ… ! એ તો એણે સાંભળ્યો જ નહી… ! હું એની નજીક સરકી, અને એનો હાથ પોતાના હાથમાં લઈને બેસી ગઈ. અને જાણે એને પોતાનો જવાબ કહી રહી હોઉં એમ, ‘હા… ઇશાન હા…’ કહી ચોધાર આંસુએ રડવા માંડી ! આજુબાજુ ભેગા થયેલા લોકો માટે એ દ્રશ્ય એક કુતુહલ થી ઉતરતું ન હતું ! ત્યાં માત્ર ઇશાન ના પરિવાર વાળા જ મને ઓળખતા હતા… પણ એમના માટે પણ મારી એ ‘હા’ એક પ્રશ્નાર્થ જ હતો !