વાવાઝોડું એ પવનનો ગુસ્સો છે. વાવાઝોડું આવે ત્યારે વંટોળ સર્જાય છે. વંટોળની અડફેટે આવે એ બધાને તે ખેદાનમેદાન કરી નાખે છે. ગુસ્સાનું પણ એવું જ છે. વાવાઝોડામાં વળ હોય છે, વાવાઝોડું જો વળ છોડી દે ને તો એ હવા જ છે. ગુસ્સો એ શાંતિની ગેરહાજરી છે. ગુસ્સો એ શાંતિની હત્યા છે. ઘણા લોકો એવા હોય છે કે એ વળી જશે, પણ વળ નહીં છોડે. પોતાના ગુસ્સાના કારણે જ ઘણા લોકો દુ:ખી હોય છે. એક પતિ-પત્નીની વાત છે. પત્ની વાતવાતમાં ગુસ્સે થઈ જાય. પતિ તેને સમજાવે કે ગુસ્સે થઈને તને મળી શું જાય છે? તું તો દુ:ખી જ હોય છે. પત્નીએ કહ્યું, મને ગુસ્સો આવેને ત્યારે હું કોઈની હોતી નથી. પતિએ કહ્યું, તારી વાત સાચી છે, તને ગુસ્સો આવે ત્યારે તું કોઈની નથી હોતી. કોઈની તો નથી જ હોતી, પણ તને ખબર છે તું તારી પણ નથી હોતી!