કોઈ ગમતી વ્યક્તિને સ્મિત આપ્યા પછી એ વ્યક્તિ સામે મલકશે કે નહિ એ વિચારે અદ્ધર થઈ ગયેલી ક્ષણો ક્યારેય માણી છે? ધોમધખતા તડકામાં આમ્રમંજરીને હળવેકથી અડપલું કરીને વહી જતાં પવનને કદી અનુભવ્યો છે ? કદી પાટણનાં પટોડા જોઈને એક સાદા સફેદ રેશમી દોરામાં કેટલી રંગદર્શી અને રૂપાળી શક્યતાઓ ધરબાયેલી પડી છે એવો વિચાર આવ્યો છે ? મલ્કી પડાયું ને? આ મલકવું અને સ્મિતવું બન્ને લાગણીનાં એકજ સિક્કાની બે બાજુ છે. એકલા એકલા ઉદભવે એ મલકાટ. સ્મિતનું જ એક બીજું સુંદર આવર્તન. વ્યક્તિ પોતાનામાંજ રત હોય, જાત સાથે સંવાદ સાધતી હોય, દુનિયા વિસરીને આનંદ લઈ રહી હોય ત્યારે મલકતી હોય છે. મલકાટ એ સાવ અંગત વસ્તુ છે. મલકવા માટે સામે બીજી વ્યક્તિની જરૂર નથી હોતી. એ તો નિરામય સ્વાનંદ છે. હા.. ‘મૂછમાં મલકવું’ અલગ હોઈ શકે કારણ ક્યારેક એ લૂચ્ચું હોઈ શકે અને અસહજ પણ હોઈ શકે!