બે-ચાર મહિને ફરી વડોદરા જવાનું થયું. મમ્મીની બહેનના લગ્ન હતાં. રમેશથી નીકળી શકાય તેમ નહોતું. એટલે મા-દીકરાને ફરી એકલા જવું પડયું. વિનુ માટે થોડા દિવસ પહેલાં જ નવા બૂટ લીધેલા. તે પહેરીને વિનુ રૂઆબભેર બેઠો હતો. આ વખતે એને બીક નહોતી. મમ્મીને કહેતો હતો, ‘ આ બૂટ તો એવા જોરદાર છે કે ભલભલાને કચડી નાખે. પેલા ‘શોલે’ માં સંજીવકુમારે પહેર્યા હતા ને, તેવા છે !’ પછી મનમાં ને મનમાં કાંઈક વિચારતો રહ્યો. થોડી વારે ફરી કહે, ‘મમ્મી, હવે તને ઉપાડી જવા ગુંડા આવે ને, તો હું આ બૂટથી તેને એવી લાત મારીશ, એવી લાત મારીશ કે બસ્સ !…..’