“અમારી કળા એટલા માટે પણ અલગ પડે છે કારણ કે તેમાં ઇતિહાસ, સાહિત્ય અને અભિનયનો સંગમ છે. કબીરમાં તે તમામ ગુણો હતા. અને એટલે જ તેઓ દાસ્તાનગોઈ માટે એક આદર્શ વ્યક્તિ હતી. કબીરે પોતાનો કોઈ દોહો લખ્યો નહોતો તે પણ દાસ્તાનગોઈની જેમ એક મૌખિક પરંપરાની જ કવિતાઓ લખતા હતા. કબીર મને વણતા ચાલ્યા ગયા, મારા વિચારોમાં આવ્યા અને કહ્યું, ‘સુનો ભાઈ સાધો’ અને મેં સાંભળવાનું શરૂ કર્યું.”