વિચારપ્રેર્યું દુઃખ થયું ને એ દુઃખપ્રેર્યો વિચાર આવ્યો કે, આપણા દેશમાં આ બધું કેમ શક્ય નથી? અહીં ભારતમાં તો માણસ અંધ થાય એટલે કાં તો ‘સુરદાસ’, ‘સુરદાસ’ કહીને એને સંગીતના ક્ષેત્રમાં ફેંકી દેવામાં આવે. આ પ્રજ્ઞાચક્ષુ જેવા ભ્રામક વિશેષણથી એના અંધત્વનું ગૌરવ કરીને એને પ્રમાદી બનાવી દેવામાં આવે. કારણ કે, અંધ માણસ દેખી શકે નહીં, તેથી વાંચી શકે નહીં.પણ ભારતમાં તો સ્થિતિ એટલા માટે વધારે બદતર કે અંધ માણસ ગુજરાતીય કદાચ માંડ માંડ વાંચી શકે ત્યાં અંગ્રેજી ભાષાના આધાર પર રચાયેલી બ્રેઈલ લિપિ તે ક્યાંથી ઉકેલી જ શકે ? વાચન નહીં એટલે દૃષ્ટિ તો ઠીક પણ, જ્ઞાનનાં દ્વાર પણ બંધ.