શિક્ષણ માતૃભાષામાં હોવું જરૂરી છે. ડૉ. સાહેબે જે વાત કરી એ શક્ય છે પણ ૧૯૭૮ ના જમાનામાં. મારા ખ્યાલથી અત્યારના ૨૦૧૧ ના જમાનામાં આ શક્ય નથી. અત્યારે ગુજરાતી માધ્યમના પાઠ્ય પુસ્તકો અને ભણાવવાની પદ્ધતિમાં ઘણો ફરક આવી ગયો છે. જો બાળક ગુજરાતી માધ્યમમાં હોય તો એ આરામથી શાળામાં જ અંગ્રેજી શીખી જાય છે અને આરામથી અંગ્રેજીમાં વ્યવહાર પણ કરી શકે છે. પરંતુ અંગ્રેજી માધ્યમમાં ભણતું છોકરું કોઈ કારણે ગુજરાતી – માતૃભાષાથી અતડું થઈ જાય છે – એને ગુજરાતીમાં તકલીફ પડવા માંડે છે. … આ મારું જ ઉદાહરણ આપું. આખી જિંદગી અમદાવાદમાં ગુજરાતી માધ્યમમાં ભણ્યો છું અને ૧૨મા ધોરણથી લઈને અત્યારે કોલેજ શિકાગોમાં કરું છું. ગુજરાતી માધ્યમમાંથી સીધો જ અંગ્રેજી પર જ ચાલતા દેશમાં આવીને ભણું છું પણ મને ક્યારેય નથી લાગ્યું કે હું અંગ્રેજીના લીધે પાછળ પડી ગયો હોઉં. અભિમાન નથી કરતો પણ આપની માતૃભાષાની કિંમત સમજાવવા માટે કહું છું …. કે … ઉલટાનું અહીંના વિદ્યાર્થીઓ કરતા પણ અનેક ગણા સારા માર્ક આવે છે અને દર સાલ કોલેજના ટોપ વિદ્યાર્થીઓમાં નામ પણ આવે છે. જ્યારે અમદાવાદ હતો ત્યારે અંગ્રેજીમાં એક આખું વાક્ય પણ નથી બોલ્યો પણ અહીંયા શિકાગોમાં કોલેજમાં બધો વ્યવહાર અંગ્રેજીમાં જ કરું છું અને આજ સુધી કોઈ જ મુશ્કેલી નથી પડી.