‘ના...’ આદિત્યે નકારમાં નાથું ધુણાવ્યું. અવાજમાં છલકાતી પીડાને સંતાડ્યા વગર એણે સમજાવ્યું. ‘કોઈ અજાણ્યો કે પારકો માણસ આવી ચાલાકી કરવા આવે તો ચલાવી ના લેવાય. એવા ચીટરને પાઠ ભણાવી દઉં, પણ મોટી બહેન જ મેલી રમત રમે એમાં શું કરી શકાય? સગી બહેન શેતાનિયત કરે તો એને કઈ સજા આપવાની? દીકરી પ્રત્યેની લાગણીથી ભીંજાઈને બાપ ભૂલ કરે તો એને ભાઈ તરીકે કઈ રીતે અટકાવવી?...’ લગીર અટકીને એણે ભૂતકાળ યાદ કર્યો. ‘અઢી વર્ષ અગાઉ આવી જ વાર્તા સાથે એ બંટી-બબલી પપ્પાને મળવા આવ્યાં હતાં.