તેના પપ્પા રક્ષા સેવામાં હતા. ચાર ભાઇ-બહેનના આ પરિવારમાં છોકરીઓને ભણતર માટે પૂરી આઝાદી હતી. આ મધ્યમવર્ગીય પરિવારમાં ફાલતુ ખર્ચાની કોઇ જગ્યા નહોતી. રિતુ કહે છે કે, અમે બે ભાઇ અને બે બહેનો હતા. અમને સારી સ્કૂલમાં ભણાવવામાં આવ્યા, પરંતુ ટયૂશન અને કોચિંગ ક્લાસની સુવિધા ક્યારેય ના મળી. સ્કૂલ પત્યા પછી અમે ઘરેથી જ અમારું ભણતર કર્યું. દસમું ધોરણ પાસ કર્યા પછી નક્કી કરી લીધું કે મારે અંતરીક્ષ વિજ્ઞાન વિશે જ ભણવું છે. બારમા ધોરણમાં સારા માર્ક્સ લાવવા માટે દિવસ-રાત મહેનત કરી. અમારી માતાએ ક્યારેય પણ અમને ઘરનું કામ કરવા માટે કોઇ પણ જાતનું દબાણ ના કર્યું. તેમનું એક જ સ્વપ્ન હતું. દીકરીઓ ભણી-ગણીને હોશિયાર બને. રિતુ કહે છે કે, માતા આખો દિવસ ઘરના કામમાં વ્યસ્ત રહેતી. હું મોડી રાત સુધી ભણ્યા કરતી. જ્યાં સુધી હું ભણતી, મારી માતા પણ મારી સાથે જ જાગતી રહેતી હતી. થાકી ગઇ હોવા છતાં પણ તેમણે ક્યારેય મને ઘરના કામમાં મદદ કરવા નથી કહ્યું. તેઓ ઇચ્છતી કે તેમની દીકરીઓ ખૂબ ભણે.