બીજે દિવસે જરા શરદી જેવું લાગતું હતું. પહેલાં તો વિચાર્યું, કે કોઈ સારો ડૉક્ટર શોધું. પણ પછી કૉમનમૅનની જેમ પુછતો-પુછતો સરકારી દવાખાને પહોંચ્યો. મને હતું કે અનુભવ બહુ સારો નહીં રહે. પણ પડશે એવા દેવાશે, એવું વિચારીને કેસ કઢાવ્યો. તો ઊલટું એ લોકો તો કોઈ ટુરિસ્ટને તકલીફ છે એમ જાણી વધારે કો-ઑપરેટ કરવા લાગ્યા. તરત જ ડૉક્ટર પાસે લઈ ગયા. ડૉક્ટર કહે, “ગુજરાતી છો?” એમના લહેકા પરથી મને લાગ્યું કે એ પંજાબી હોવા જોઈએ.