પરંતુ તેઓ પરસાળમાં થઈને ઘરની બહાર નીકળે એ પહેલાં જ, પોલીસની ટોપી પહેરેલા યહૂદી પોલીસના એક માણસે એમને રોક્યાં. છેક નીચેના પગથિયે ઊભેલો એ માણસ, મેદાનમાંથી અંધારી પરસાળમાં પડી રહેલા ભૂરા અજવાળા તરફ ત્રાંસી આંખે જોઈ રહ્યો. બંને એકબીજાને ઓળખી ગયાં. એ માણસ શ્રીમતી ડ્રેસનરના મોટા પુત્રનો પરિચિત હતો, પરંતુ આવા સંજોગોમાં એટલા ઓછા પરિચયનો કોઈ અર્થ ન જ હોય તેની તેમને ખાતરી હતી. યહૂદી પોલીસના યુવાનો પર જર્મનો કેટલું દબાણ કરતા હશે, એ કોઈ કહી શકાતું ન હતું! એ માણસ પરસાળમાં શ્રીમતી ડ્રેસનરની સાવ નજીક આવી ગયો. “શ્રીમતી ડ્રેસનર,” એણે કહ્યું. તેણે પગથિયાં તરફ આંગળી ચીંધી. “દસેક મિનિટમાં એ લોકો જતા રહેશે. તમે પગથિયા નીચે જતાં રહો, જાઓ, પગથિયા નીચે જતાં રહો…”