અનામતના નામે એટલા બધા નાટકો જોયા છે કે હવે તો કંટાળો આવી ગયો છે. આ અનામત પ્રથા સંપૂર્ણપણે નાબુદ કરવી જોઇએ એમ કહેતા માધવ કૌશિક ભટ્ટ કહે છે કે, “એક વિદ્યાર્થી મહા મહેનત કરી ભણે છે. પરંતુ જ્યારે નોકરી કે એડમિશન મેળવવાની વાત હોય તો કેટલીકવાર અયોગ્ય અથવા તો રખડપટ્ટી કરતાં વિદ્યાર્થીઓનો અનામતના જોરે જલદી ચાન્સ લાગી જાય છે. તેનું કારણ છે અનામત. હું મારા મતથી એવી સરકારને ચાન્સ આપવા માગુ છું જે મારા જેવા યુવાનોને સમજે, જેમને એવી ખબર પડે કે મહેનત કરવાથી જ ફળ મળે છે. અનામતના નામે ચરી ખાવાથી કશું જ નહીં મળે. મારી સરકાર પાસે માગ છે કે આ અનામતના મુદ્દાને જળ-મૂળથી ઉખાડી નાંખવો જોઇએ અને તમામને સમાન હક મળવો જોઇએ. નાત-જાત કે ઊંચ-નીચની ભેદરેખાના નામે ગમે તે અધિકારી બની બેસે અને મહેનત કરનાર પાણી વહેંચે તે ચલાવી લેવાની તૈયારી હવે અમારા યુવાનોમાં નથી. મહેનત કરો અને આગળ આવો, હું મત આપી અને અપાવી એવા પક્ષને સમર્થન આપીશ જે ખરેખર આવનારી પેઢી માટે વિચારે. સાચું કહું તો અનામત માગવા નીકળી પડેલા લોકો કરતાં જે લોકો અનામતને કાઢી નાખવાની તરફેણ કરે તેમનામાં યુવાનોને વધુ વિશ્વાસ છે. એક્ચ્યુઅલી આપણે અનામતના નામે સામાજિક રીતે પછાત ગણાતી જાતિઓના બાળકો અને યુવાનોના શૈક્ષણિક સ્તરને કુંઠિત કરવાનો પ્રયત્ન કરીએ છીએ. ક્યાંકને ક્યાંક તેમના મનમાં એવી ગ્રંથિ બેસાડી દેવામાં આવી છે કે મહેનત કરવાની ક્યાં જરૃર છે આપણે તો રિઝર્વ કેટેગરીમાં આવીએ છીએ. અમુક ટકા માર્ક્સ લાવીશું એટલે એડમિશન કે નોકરી મળી જ જશે. અનામતના નામે આજના યુવાનો સાથે છેતરપિંડી અને ભેદભાવ કરવામાં આવે છે તે અયોગ્ય છે. મહેનત કરો અને મહેનત પ્રમાણેનું ફળ મેળવો.”