કોઈ માણસ ક્યારેય પરફેક્ટ હોતો નથી. માણસની ગતિ હંમેશાં પરફેક્ટનેસ તરફની હોય છે. માણસ કેટલે સુધી પહોંચે છે તેના પરથી તેની સફળતા કે નિષ્ફળતા અને સુખ કે દુઃખ નક્કી થતાં હોય છે. પરફેક્ટનેસ તરફની ગતિ પાછી સીધી લાઇનમાં નથી હોતી. આ ગતિ અપ-ડાઉનવાળી હોય છે, આ રસ્તો અનિશ્ચિત હોય છે. આ રસ્તો એક્સપ્રેસ વે જેવો હોતો નથી. આમ જુઓ તો રસ્તો હોતો જ નથી. રસ્તો બનાવવો પડતો હોય છે. રસ્તો બનાવતી વખતે ક્યારેક ભૂલ પણ થઈ જાય. રસ્તા પર ખાઈ આવે તો પુલ બનાવવો પડતો હોય છે અને પર્વત આવે તો ટનલ કોતરવી પડતી હોય છે. રસ્તો સીધો હોય તોપણ ગતિ જાળવવી પડતી હોય છે. જિંદગી એટલે મુકામ સુધી પહોંચવાની સફર.