તાજેતરમાં કર્ણાટકમાં કેટલાક ધારાસભ્યોની રાજ્યસભાની ચૂંટણીમાં જીતવા માટેની સોદાબાજીના સ્ટીંગ ઓપરેશનો થયા તે પહેલા ઉત્તરાખંડમાં પણ આ જ પ્રકારે રાજકીય પક્ષો દ્વારા ધારાસભ્યોના ખરીદ-વેંચાણની વાતો થઈ હતી. બે-અઢી દાયકા પહેલા ઝારખંડ મુક્તિ મોરચાના સાંસદો વેંચાયા હોવાનું પૂરવાર થયું હતું. હવે વિચારવા જેવું છે કે જે ધારાસભ્યો-સંસદસભ્યો વેંચાતા હોય તો તે બધા શું ગરીબ હોય છે...? તેને કઈ મજબૂરી પોતાની વફાદારીને વેંચવા પ્રેરે છે...? દેખીતી રીતે આવા કથિત ખરીદ-વેંચાણા પાછળ લાલચ જ હોય છે. વેંચનાર વ્યક્તિની વધુને વધુ નાણા કમાવાની લાલચ હોય છે, અથવા પાર્ટી માટે ફંડ એકત્ર કરવાની લાલચ હોય છે, તો ખરીદનારની ચૂંટણી જીતવાની લાલચ જવાબદાર હોય છે. ભૂતકાળમાં 'તહેલકા'ના સ્ટીંગ ઓપરેશનમાં એક રાષ્ટ્રીય પક્ષના અધ્યક્ષ નાણા લેતા પકડાયા, ત્યારે પક્ષ માટે ફંડ મેળવવાની દલીલ થઈ હતી, પરંતુ તે અનૈતિક જ કહેવાય. આ બધા પ્રકારના ખરીદ-વેંચાણ પાછળ લાલચ જ હોય છે, જો કે તે પાર્ટીના અધ્યક્ષને પ્રમુખ પદેથી હાંકી કઢાયા અને પછીથી હાંસિયામાં ધકેલાઈ ગયા, તે અલગ વાત છે.