વાર્તા સારી છે.રજૂઆત સરસ.પણ મારો મત જરા જુદો છે. સ્ત્રીનું જીવન ચાર દીવાલો વચ્ચે જ હોય, તે સતત ‘ ધરાર’ ત્યાગમૂર્તિ જ બની રહે,એનો કોઈ અવાજ જ ન હોય એ ઉચિત નથી. દીકરી જેમ પિયરમાં વર્તે એવી નિર્દોષ મસ્તી સાસરે કેમ નહિ ??? એની મસ્તીને રૂંધી નાખવામાં સાર કે મજા શું ? ઊલટું એને સહજ રહેવા-રમવા દેવાય તો તે ખુશ થાય ને આવી ખુશી આપનારા પણ… ! જો કે વાર્તાની રજૂઆત સારી છે.ને વાર્તામાં જે છે તેના દ્વારા લેખિકા સારી રીતે વર્તવાનો સંદેશ તો આપી જ જાય છે.અભિનંદન.