આધુનિક યુગમાં પત્રકારિત્વ તેમજ સંચાર માધ્યમો (આજે તેને મીડિયા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, જેમાં ઇલેક્ટ્રોનિક મીડિયાનો પણ સમાવેશ થાય છે.) સત્તાધારકો અને લોકો વચ્ચે સક્ષમ સંવહન સરણીની ભૂમિકા ભજવે છે. સામાજિક પરિવર્તન માટે લોકોની ચેતનાને સંકોરી, જગાવી, સુધારા માટે સજ્જ કરવા મહત્ત્વની ભૂમિકા અદા કરી શકે છે. જો કે સામયિકો સનસનાટી પણ ફેલાવી શકે છે. અમેરિકાના જોસેફ પુલિત્ઝરે પોતાના World (૧૮૮૩) સામયિકોને સનસનાટી માટેનું સાધન માધ્યમ ગણ્યું હતું. અલબત્ત, તેમાંથી આજે પીળું પત્રકારિત્વ Yellow Journalism પેદા થયું, જે ચટપટું, ચિત્ર-વિચિત્ર, અનોખું, ગલગલિયાં કરાવે તથા બહેકાવે તેવું હોય છે તે અલગ બાબત છે. અહીં સામાજિક ‘પસ્તી’ છે, તો ક્યાંક ‘પૈગામ’ પણ છે. આમ સામયિક એક શક્તિશાળી ફલક છે. સમાજ, રાષ્ટ્ર, જીવવાનો અહેસાસ પણ છે. આટલી નાનકડી બાબત બાદ કરીએ તો આધુનિક યુગમાં વર્તમાન પત્રો રાજ્યની ચોથી જાગીર મહાસત્તા ગણાય છે.