પરંતુ જો જીજીની ઈચ્છાને માન આપી શકતી હો તો તારે પપ્પાજીની ઈચ્છાનો પણ આદર કરવો જોઈએ, ખરું કે નહીં ? આ ક્ષણભંગુર દેહનો જરા વધુ સારો ઉપયોગ થાય, એમાં તને વાંધો ન જ હોવો જોઈએ. તબીબી વિજ્ઞાનની વિદ્યાર્થિની તરીકે તને માનવદેહ એના મૃત્યુ પછી પણ કઈ કઈ રીતે ઉપયોગી થઈ શકે, એની ખબર જ હોય. ધારો કે મને કમનસીબે કોઈ જીવલેણ અકસ્માત નડ્યો, અને ‘બેઇન હેમરેજ’ થઈ ગયું, નિષ્ણાત ડૉક્ટરોના તમામ પ્રયત્નો છતાં હું બચી શકું એમ ન હોઉં તો મને ‘બેઇનડેડ’ ગણી લઈ મારાં જીવતાં અંગો જરૂરિયાતવાળાં દરદીઓને દાન કરી દેજે. કોઈને મારી કિડની મળશે, કોઈને લિવર. બનવાજોગ કે મારું ધબકતું હૃદય પણ કોઈને ખપ લાગે ! મારી બે આંખોથી બે અંધ વ્યક્તિઓને દ્રષ્ટિ મળી શકે. તું વિજ્ઞાન જાણે છે, તો એને વરદાનમાં ફેરવી દેજે ને ! તારો બાપ મૃત્યુ પછી પણ અનેક સ્વરૂપે જીવતો રહી શકશે. કુંજ અને કલગી એમના નાનાજીને કેટકેટલી વ્યક્તિઓની અંદર જીવતા જોઈ શકશે ! અને એ મુદ્દે મારાં બેઉ લાડકવાયાં જીવનભર ગર્વ અનુભવશે. માટીની કાયા માટી કે રાખ બની જાય એ પહેલાં કોઈને નવું જીવન બક્ષે એથી રૂડું તો હોઈ જ શું શકે?