સ્વીકાર કરવો એ તેની ચાવી છે. હું તેમનાં મૃત્યુંનો સ્વીકાર કરી લેવાનું નથી કહેતો, હું તો તેમનું મૃત્યું તમારા માટે ખુબ જ દુ:ખદાયક બાબત છે, અને તેનાંથી તમને ખુબ જ દુ:ખ લાગી રહ્યું છે, અને બીજી બધી વાતો એક વિચારસરણી જ છે તેનો સ્વીકાર કરવાનું કહી રહ્યો છું. કુદરતી રીતે ઘાવ રૂઝાવાની પ્રક્રિયાને થવા દો, તમારી લાગણીઓને વહેવા દો, તમારી જાતને એક નિકાસ-માર્ગ આપો. તમને તમારી લાગણીઓને દબાવી રાખવાનું પાલવશે નહિ, તેનાંથી તમે ગુસ્સે અને અંદરથી દુ:ખી થઇ જશો. જયારે તમે આ ખોટને શોષાવા અને સ્વીકાર કરવામાં કુદરતની મદદ લેશો તો તમને તમારા પ્રિયજનની શારીરિક ઉપસ્થિતિની ગેરહાજરીમાં જીવન જીવવામાં થોડી સરળતા રહેશે. ખુશી, હાસ્ય અને આનંદની જેમ જ દુ:ખ અને શોક એ માનવજીવનની મૂળ લાગણીઓ છે. તે આપણને આપણે જે છીએ તે બનાવે છે. તેનાં ઉપર નિયંત્રણ કે પ્રતિબંધ ન મુકશો, તમે કુદરતી જેવા છો તેવાં બની રહો.