ભક્તિની એક વિશિષ્ટ અભિવ્યક્તિ એટલે ઉત્સવો. ચાહે જન્માષ્ટમી ઉત્સવ હોય કે રંગોત્સવ, ચાહે નવરાત્રિ હોય કે દિવાળી - ઉત્સવોના નામે પણ ભક્તિમાં સ્વેચ્છાચાર ચાલે, વ્યભિચાર ચાલે, એ કેવી રીતે સાંખી લેવાય ?! શ્રીહરિના સમયમાં ઊજવાતા ઉત્સવોમાં ક્યાંક ક્યાંક તો અશ્લીલતાએ હદ વટાવી હતી. હોળીમાં ફટાણાં, ભક્તિમાં શૃંગારરસનાં ભજનોનો વિકૃત આસ્વાદ, લગ્ન સમયે ગવાતાં ગીતોમાં બોલાતી અપશબ્દોની ઝડીઓ, પવિત્ર બંધનના પરિણયોત્સવને પણ ભ્રષ્ટ કરી દેવામાં આવતા ! શ્રીહરિએ આવી વિકૃતિ દૂર કરવા પોતાનાં ઉપદેશ વચનોની સાથે સાથે પરમહંસોને પણ આજ્ઞા કરી કે આપણે આ વિકૃતિઓની સામે ભગવત્‌ સંબંધવાળા વૈકલ્પિક ભજનોનો ઉપહાર આપી લોકસમુદાયને વધુ શુદ્ધિ આપવી છે. આમ, પરમહંસો દ્વારા રચિત ઉત્સવ પદોએ લોકસમૂહને અધ્યાત્મની ગળથૂથી પાવા માંડી! જોત જોતાંમાં હોળીનાં ભક્તિપદો, લગ્નનાં રુક્મિણી વિવાહનાં પદો, અને અશ્લીલ શૃંગારને બદલે ભક્તિમય શૃંગારનાં પદોનાં ખળખળ ઝરણાંઓ સંત સાહિત્ય દ્વારા લોકહૃદયનાં ઉપવનોને મહેકાવવા વહી રહ્યાં.