પછી પિતાશ્રીને લાગ્યું કે છોકરો લગ્નને લાયક નહોતો તો પણ પરણાવી દીધો ને નોકરી કરવાને લાયક નથી એટલે મારે જ એને ઠેકાણે પાડવો પડશે પછી ભલે મારું જે થવાનું હોય તે થાય, આ કારણે પોતાની જવાબદારી નિભાવવા મને તેમણે તેમની ઇન્કમટેક્સ, સેલ્સટેક્સના સલાહકારના વ્યવસાયમાં જોતરી દીધો. તે શેઠને હું કર્મચારી નોકરીના પહેલા જ દિવસે તેમણે મને સામેના ઘોડામાં ગોઠવાયેલી ફાઇલો તરફ આંગળી ચીંધતાં જણાવ્યું. ‘જો વિનુ, આપણી પાસે આટલી ફાઇલો છે. (ફાઇલોનો આંકડો ફાધરે કહેલો જે અત્યારે મને યાદ નથી આવતો.) આ ફાઇલોમાં તું વધારો કરીશ એ તો બનવાનું જ નથી, પણ તારા વર્તનથી એકાદ ફાઇલ પણ ઓછી ન થાય એનું જોજે- આ ફાઇલો તો આપણો રોટલો છે. મારા સંયમની એ કસોટી હતી, પણ એક દિવસ મારા સંયમની પાળ તૂટી ગઈ. મારી કૉલમમાં હું આ રમૂજ લખી બેઠો: એક શેઠે તેના નોકરને કહ્યું કે આપણે ત્યાં આજે સાંજે એક નાનકડી પાર્ટી રાખી છે, એટલે તું બજારમાં જઈ બકરાનું ડોકું લઈ આવ. નોકર બકરાનું ડોકું ખરીદીને આવતો હતો ત્યાં બકરાના શરીરમાંના સારા સારા ભાગો જોઈને નોકરના મોંમાં પાણી છૂટી ગયું એટલે તે બકરાની આંખ ને જીભ વગેરે ભાગ રસ્તામાં જ ખાઈ ગયો. બાકી વધેલા ભાગ સાથે તે શેઠ પાસે ગયો. શેઠે એ ડોકું જોયું ત્યારબાદ સંવાદો: ‘અરે અબ્દુલ, બકરાની આંખ કેમ દેખાતી નથી?’