પણ વિનાયકરાવને કલેક્ટરને ઊભો કરવા કરતાં મામલતદાર કે તલાટીને દોડતા કરવામાં વધુ રસ પડતો હતો. કારણ કે એમાં એકવાર દોડાવ્યા પછી દોડતા અટકાવવાના રૂપિયા મળતા હતા. પત્રકાર તરીકે પોતાની મર્યાદા બરાબર જાણતો વિનાયકરાવ ગ્રામ્ય વિસ્તારના પત્રકાર તરીકેના ફાયદાઓ અંકે કરવામાં પૂરતો પાવરધો હતો.