1990ના દાયકની શરૂઆતમાં, ગૂચી જે સમયમાંથી પસાર થઇ તે સમયને કંપનીના ઇતિહાસમાં ખૂબ ખરાબ સમય માનવામાં આવે છે. માઉરીઝીઓ પોતાના વિતરકો, ઇન્વેસ્ટકોર્પના શેરહોલ્ડરો, હિસ્સેદારો અને કાર્યકારીઓથી ખૂબ નારાજ થયો, તેણે ગૂચી અમેરિકામાં ગૂચી એસેસરીઝ કલેક્શનને વેચાણ સમયે નિરંકુશ રીતે આંચકી લીધું, જેનું વેચાણ દર વર્ષે માત્ર યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં જ 110 મિલિયન ડોલરથી પણ વધુ હતુ. મંદીના સમયમાં કંપનીના નવા સંસાધન નિષ્ફળ નિવડ્યા, અને પછીના ત્રણ વર્ષમાં કંપનીને એટલું ભારે નુકસાન વેઠવું પડ્યું કે તે નાદાર બનવાની અણી પર આવી પહોંચી. માઉરીઝીઓ આકર્ષિત વ્યક્તિ હતો, તે પોતાના પારિવારીક ધંધાને ખૂબ જ ચાહતો હતો, પરંતુ ચાર વર્ષ પછી કંપનીના મોટાભાગના અનુભવી સંચાલકોએ સંમતિ દાખવી કે, તે કંપનીને ચલાવવા અસમર્થ છે. તેના સંચાલનથી કંપનીના માલની ગુણવત્તા, વિતરણ નિયંત્રણ પર પ્રતિકૂળ અસર પડી હતી. ઓગસ્ટ 1993માં કંપનીના શેર ઇન્વેસ્ટકોર્પને વેચી દેવાની ફરજ પાડવામાં આવી. માઉરીઝીઓ ગયાના એક વર્ષમાં ડાઉન મેલ્લો પોતાની બર્ગડોર્ફ ગુડમેન નોકરીમાં પરત ફર્યા, અને ત્યારે સર્જનાત્મક રચનાકાર ટોમ ફોર્ડને મળ્યા, જે તે સમયે માત્ર 32 વર્ષના હતા. ફોર્ડે એક વર્ષ માટે માઉરીઝીઓ અને મેલ્લો જેવા નિરુત્સાહી લોકોના વડપણ હેઠળ કામ કર્યું અને તેઓ કંપનીની શાખને નવા આયામ પર પહોંચાડવા માંગતા હતા. ડી સોલે, જે ગૂચી ગ્રૃપ એનવી(NV)ના પ્રમુખ અને મુખ્ય કાર્યકારી અધિકારી બની ચૂક્યા હતા, તેમને સમજાઇ ગયું કે, જો ગૂચીને નફાકારક બનાવવી હશે તો, તેને નવા રૂપની જરૂર પડશે, અને આ માટે જ તેમણે ફોર્ડના વિચારોને સંમતિ આપી.