વાત એમ છે કે જ્યારે ભામ રાખી જીવણ ભગત તેમા સાઠ કોરી ટુટ્યા ત્યારે રાજા સિપાહી ઓ મોકલે કે જાઓ દાસી જીવણ ને કહો કે રાજ ના લેણાં ચુકવી જાવ અને ન હોય તો તેને રાજ સભા હાજર કરો સંત શ્રી પાસે કોરી પાચીયા ન હતાં એટલે તેઓ રાજ સભા હાજર થયા અહીં લેણાં ન મળવાથી રાજા જીવણ ને કાલા વાસ મોકલ્યા અને પછી જીવણ સાહેબજી ત્યાં ભજનો ગાયાં છે જેમાં એ ભજન ગાય છે… એ જી મારી ડુબતી બેડી ના તારણ હાર શામળીયા વેલેરી ચડજો મારી વાર રે મારા શામળા… આ ભજન તો સૌએ સાભળીયુ હશે