ધરમમાં ખાસ શ્રદ્ધા ન ધરાવનારા, મસ્જિદમાં ન જનારા, સુવ્વરનું માંસ ખાનારા અને શરાબ પીનારા ઝીણાએ ઈસ્લામને નામે પાકિસ્તાન તો મેળવ્યું. તેઓની આંખમાં ભાગલા પછીની યાતનાઓને કારણે આંસુ તો ઊભરાયાં, પરંતુ આંસુ મોડાં પડ્યાં. બાકી, ભ્રમ ભાંગી જાય અને ભોંયભેગો થાય તોય ‘તંગડી ઊંચી રાખે’ તેવા મિયાં તેઓ ન હતા.