શહેરની બીજી તરફના રસ્તા પર ચાલતાં અચાનક ‘અલીબાબા પાકિસ્તાની રૅસ્ટૉરાં’ જોઈને જરા નવાઈ પામી હું અંદર ગઈ. નાની જગ્યા હતી, પણ સારી હતી. છતની નીચે સરસ, હાથના ચીતરેલા પંખા ચોંટાડ્યા હતા. દીવાલો પર આભલાં ભરેલા દુપટ્ટા શોભા માટે લટકાવ્યા હતા. ત્યાં કામ કરતા ત્રણ પાકિસ્તાની યુવકો હસમુખા ને વિવેકી હતા. એમની સાથે બે-ચાર મિનિટ આમતેમ વાતો કરી. પછીથી ખાવા માટે એક આલુપરાઠા બંધાવી લીધું. હા, સ્વિડનમાંની એ મારી છેલ્લી બપોર હતી. સાંજ પડ્યે મારે વહાણમાં ચડવાનું હતું.