ત્યારબાદ, જે લોકોએ આયર્લૅન્ડ અને ગ્રેટબ્રિટનના જોડાણને ચાલુ રાખવા માટે ટેકો આપ્યો હતો તેઓ સંઘવાદીઓ તરીકે ઓળખાયા. હવે જે ઉત્તરી આયર્લૅન્ડ છે તેમાં, ત્યારે તેઓ મુખ્યત્વે પ્રોટેસ્ટન્ટ (ઍંગ્લિકન અને પ્રેસ્બીટેરિયન બન્ને) હતા. 19મી શતાબ્દી દરમ્યાન, ખરેખર તો 18મી સદીના અંતે ભાગમાં શરૂ થયેલા કાનૂની સુધારા થકી, કૅથલિકો સામેના કાનૂની ભેદભાવ દૂર કરવામાં આવ્યા હતા અને પ્રગતિવાદી કાર્યક્રમોને સક્ષમ બનાવ્યા હતા, જેમાં ખેડૂતો તેમની જમીનો જમીનદારો પાસેથી પાછી ખરીદી શકે. સદી પૂરી થવાને આરે યુનાઈટેડ કિંગડ્મમાં આયર્લૅન્ડ માટે સ્વાયત્તતાની સંભાવના, જે હોમરૂલ તરીકે જાણીતી છે, તે નજીકમાં હતી. 1912માં તે સાકાર થઈ. હાઉસ ઓફ કૉમન્સ અને હાઉસ ઓફ લોર્ડ્સ વચ્ચે વિરોધાભાસી બજેટ અંગેના સંઘર્ષે સંસદનો 1911નો અધિનિયમ આપ્યો, જેણે લોર્ડ્ઝના વિટોને ઉલટાવી નાખવાને સક્ષમ બનાવ્યા. હાઉસ ઓફ લોર્ડ્ઝનો વિટો સંઘવાદીઓની મુખ્ય ખાતરી હતી કે હોમરૂલ લાગુ ન થાય, કારણ કે હાઉસ ઓફ લોર્ડ્ઝના સભ્યોમાં સંઘવાદીઓની બહુમતિ હતી. તેના પ્રતિભાવમાં, હોમરૂલના વિરોધી, ઍન્ડ્ર્યૂ બોનર લૉ જેવા કૉન્ઝર્વેટિવ પાર્ટીના નેતાઓ અને ડબ્લિન સ્થિત બૅરિસ્ટર સર એડવર્ડ કાર્સન જેવા આયર્લૅન્ડમાં લડાયક સંઘવાદી તરફે હતા, તેમણે આયર્લૅન્ડમાં હિંસાનો ઉપયોગ કરવાની ધમકી આપી. 1914માં તેમણે અલ્સ્ટરના સ્વયંસેવકો દ્વારા ઉપયોગમાં લેવા માટે સામ્રાજ્યવાદી જર્મનીમાંથી હજારો રાઈફલો અને કારતૂસોની દાણચોરી કરી, અર્ધ લશ્કરી દળોએ હોમરૂલ લાગુ કરવા સામે વિરોધ કર્યો.