આશ્ચર્યની વાત તો એ છે કે જયાં પાંચ વર્ષની ઉંમર સુધીના બાળકો કુપોષણની સમસ્યાનો સામનો કરી રહ્યા છે અને જ્યાં ચેપી અને બિન-ચેપી રોગોનો વ્યાપ દિવસે ને દિવસે વધી રહ્યો છે એવા દેશમાં આરોગ્ય સેવાઓ પૂરી પાડવાનો બોજો ખુબ વધી ગયો હોવા છતાં સરકાર દ્વારા આરોગ્ય સેવાઓ પૂરી પાડવાની બાબતની ઘોર ઉપેક્ષા થઇ રહી છે. અનેક રાજ્ય સરકારોના નિતિ વિષયક દસ્તાવેજોમાં આરોગ્ય સેવાઓ માટે થતાં ગજાં બહારના ખર્ચાની વધતી જતી ઘટનાઓનો ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે જેના કારણે ગરીબો વધુને વધુ નાણાંકીય તકલીફો ભોગવી રહ્યા છે અને તેઓ દારણ ગરીબી તરફ ધકેલાઇ રહ્યા છે. અત્યાર સુધી હાથ ધરાયેલા અભ્યાસમાંથી એવુ તારણ બહાર આવ્યું છે કે યોગ્ય આરોગ્ય સેવાઓ સુનિશ્ચિત કરવા ગરીબોને થતાં ગજાં બહારના ખર્ચનો બોજ ઘટાડવામાં આરોગ્ય વીમો નહિવત પ્રમાણમાં મદદરૂપ થઇ શકે. ભારતમાં આરોગ્ય સેવાઓ પાછળ થતાં કુલ ખર્ચ પૈકી 67 ચકા ખર્ચ તો ગજાં બહારનો ખર્ચ થાય છે અને તેમાંથી પણ 63 ટકા ખર્ચ તો આઉટ પેશન્ટની સારવાર પાછળ થાય છે. અભ્યાસમાં એવો પણ નિષ્કર્ષ કાઢવામાં આવ્યો છે કે હાલની રાષ્ટ્રીય સ્વાસ્થ્ય બીમા યોજના અંતર્ગત દર્દીઓને સારવારના ખર્ચ પેટે સરકાર તરફથી થતી સંપૂર્ણ કે આંશિક ચૂકવણીમાં દવાખાનામાં દાખલ થતાં કેસના ખર્ચનું સપ્રમાણ પણ ઘણું ઓછું છે. તદઉપરાંત સરકાર માન્ય એટલે કે એક્રિડેટેડ હોસ્પિટલો સામાન્ય રીતે શહેરી વિસ્તારોમાં આવેલી હોય છે અને સરકારી હોસ્પિટલોની સંખ્યાની દૃષ્ટિએ ખાનગી હોસ્પિટલો વધુ પ્રમાણમાં સરકાર માન્ય (એક્રિડેટેડ) નો દરજ્જો ધરાવતી હોય છે.