આમ આદમી પાર્ટીનો ઉદય કોંગ્રેસ દ્વારા ખાલી થઈ રહેલી જગ્યા લેવા માટે થયો છે એવું લાગતું હતું. તે માત્ર દિલ્હી પૂરતી મર્યાદિત હોવા છતાં અરવિંદ કેજરીવાલને કારણે તેની હાજરી દેશભરમાં વર્તાવી હતી. પંજાબ, ગોવામાં ચૂંટણી લડી, તેમાં પંજાબમાં થોડી સફળતા મળી, પણ ગોવામાં કોઈ ફાયદો થયો નહી. ગુજરાતમાં પણ ધમાલ મચાવ્યા પછી ચૂંટણી ન લડવાનું નક્કી કર્યું હતું, કેમ કે સંગઠન ઊભું થઈ શક્યું નહોતું. તેના કારણે આપને ખ્યાલ આવી ગયો કે તે રાતોરાત ભારતભરમાં છવાઇ શકે તેમ નથી. હવે દિલ્હીમાં પણ તેના માટે મુશ્કેલી છે. ગત વખત જેવી સફળતા મેળવવી મુશ્કેલ છે. પેટાચૂંટણીમાં તેની હાર થઈ ગઈ હતી. તે પછી રાબેતા મુજબના આંતરિક ઝઘડા પણ આમ આદમી પાર્ટીમાં થયા. કેજરીવાલે ઘીટ રાજકારણની જેમ યોગેન્દ્ર યાદવ અને પ્રશાંત ભૂષણનો કાંટો કાઢી નાખ્યો. કુમાર વિશ્વાસ જેવા વિરોધ કરે છે, પણ તેને ફાવવા દીધા નથી. દિલ્હીમાં જ કેટલાક એમએલએ બળવો કર્યો. આ ઘટનાઓથી સાબિત થયું કે આમ આદમી પાર્ટી દેશની બીજા પ્રાદેશિક પાર્ટી જેવી જ છે. તેના નેતાઓ પણ સરેરાશ છે અને તેમનું રાજકારણ પણ એ જ જૂની ભાતનું છે. રાજ્યસભામાં ટિકિટો કોને આપવી તેની વાત આવી ત્યારે બે ધનિક લોકોને ટિકિટ આપી દેવાઇ. આમ આમ આદમી પાર્ટીને બહુ ઝડપથી રાજકારણની વાસ્વવિકતાનો અનુભવ થઈ ગયો હતો.