વિરાજ પાઉચ સામે જોઈ રહી. પછી ધીરેથી એમાંથી નેકલેસ કાઢ્યો. માણેક અને મોતી જડેલ પ્રાચીન કલાકૃતિ જેવા નેકલેસ સામે ધારીને જોઈ રહી. એને પાંચ વર્ષની ચણિયાચોળી પહેરીને દોડાદોડ કરતી વિરાજ દેખાઈ… ‘મમ્મી મને આપ, મને આપ… મારે નેકલેસ પહેરવો છે….’ મમ્મી તિજોરીમાંથી ચાંદીની ડબીમાં રૂમાં સાચવીને મૂકેલ નેકલેસ કાઢે એટલે એ એની આગળપાછળ કૂદવા લાગતી. મમ્મી એને સાચવીને પહેરાવતી. ‘જો સાચવજે હોં અને થોડી વાર અરીસામાં જોઈને પાછો આપી દે જે હોં બેટા….’ વિરાજ નેકલેસ પહેરીને આમતેમ ફરીને અરીસામાં પોતાને જોયા કરતી.