પતિની વાતો સાંભળી નમ્રતાનું મોં પડી ગયું. પણ એ ખૂબ સમજદાર અને શાણી હતી. એ સમજતી હતી કે દલીલ કરવાનો આ વખત નથી. હું કંઈ પણ બોલીશ તો વિદ્યુત વધારે અકળાશે. તેથી નમ્રતાએ મૌન જાળવ્યું. પણ વિદ્યુત મૌન રહી શકતો નથી. એ આખો દિવસ અફસોસ જ વ્યક્ત કર્યા કરે છે કે આગળનો પ્લોટ મેં કેમ ન ખરીદ્યો. ઘરમાં એનાં સંતાનો હશે કે કંઈ બોલે તો એ તરત જ ખિજવાઈ જતો ને બોલતો, “તમારી માની જેમ દાધારંગા ન થશો, નહીં તો ધૂળમાટીમાં રગદોળાતાં જ રહેશો.”