સમજ કેળવવા જેવો ગુણ છે. ઘણી વાર સાધુ-મહાત્માઓ ઘણો મોટો ઉપદેશ આપી દે છે કે વૈરાગ્ય કેળવો, મોહ છોડો, ત્યાગ કરો….. પણ જો સમજ ન કેળવાય, તો બધું જ વ્યર્થ છે. સમજ વિના આ બધા ગુણો કેળવાય તો અંતે તે નિષ્ફળ જાય છે… અને બધું જ ભોગવાય, કશું જ ન ત્યાગાય, સંસારી જ રહેવાય, પણ સમજનાં ચશ્માં પહેરી લેવાય તો કશું જ નહીં ચોંટે, વળગે. સમજના કારણે સ્પષ્ટ દેખાશે કે દરેક બાબતનું પોતાની જગ્યાએ સ્થાન છે. તેને ત્યાં જ રાખવી. સમજ ‘સપ્રમાણતા’થી જીવવાનું કહે છે. કશું ન છોડવું. કશું ન પકડવું. કારણ કે જેટલું પકડવું વ્યર્થ છે, તેટલું જ છોડવું પણ વ્યર્થ છે ! બસ ! તેને તથ્યની દષ્ટિએ જોવાની જરૂર છે. તેનો ‘જરૂરી’ ઉપયોગ કરવાનો છે. ભાવનાઓને ન બહેકાવવાની, ન સૂકાવવાની ! તેનો સપ્રમાણ ઉપયોગ કરવાનો. તો તે સ્વસ્થ રહેશે. ત્યારે અચાનક ખબર પડશે કે મોંઘવારીનું મૂળ શું છે. સ્વપ્નાંનું મૂલ્ય શું છે. પાસબૂક ક્યાં ઉપયોગી છે અને ક્યાં નથી.