ગાડીની કેડીએ ચાલતાં ચાલતાં બજાર સુધી પહોંચી જવાય. બંને બાજુએ ગોઠવાઈ ગયેલી દુકાનો વચ્ચેથી પસાર થતા હોઈએ ત્યારે બીજું એકેય હિલ સ્ટેશન એનાં જેટલું આત્મીય ન લાગે. લગભગ દોઢસો વર્ષ પહેલાં લોર્ડ યુઝ મેલટે, શહેરથી માંડ બે કલાકના અંતરે આવું અરણ્ય જેવું સ્થળ શોધ્યું ત્યારે એને કલ્પના પણ નહીં હોય કે એ માનસિક તાણ અને ઘોંઘાટના જમાનામાં રણદ્વિપ બની રહેશે. માંડ આઠસો મીટરની ઊંચાઈનું હિલ સ્ટેશન આમ તો ઠીંગુજી ગણાય છતાં એ વિરલ છે. અહીં વાહનને આવવાની મનાઈ એટલે ઘોંઘાટ તથા પ્રદૂષણ માટે પણ નો-ઍન્ટ્રી. બસ, ઘોડાના ટપ ટપ અવાજ અહીંના વાતાવરણમાં પરોવાતા રહે ને કોઈ પ્રાચીન સમયમાં વિહાર કરાવતા રહે. માથેરાન બંને પ્રકારના લોકોને ગમે. તમે અહીંના કોઈ સરસ રિસૉર્ટની કોઝી રૂમમાં બેઠાં બેઠાં પસાર થતા સમયના પગરવને સાંભળી શકો. શક્ય છે કે તમારા રૂમની બાલ્કનીમાં વાંદરાઓનું ઝૂંડ આવી ચઢે અને તમારી અંદર પુરાઈ રહેલા તમારા બાળપણને ઢંઢોળે. બાળપણ એન ઘેન દીવા ઘેન કરતું દોટ મૂકે ને તમને હળવા ફૂલ બનાવી દે. તમને વિસ્તરવાનું ગમતું હોય તો દૂરનાં પૉઈન્ટ તમને સાદ દઈને બોલાવતાં હોય. માર્ગમાં અનેક ઢાળ મળે, પંખીઓના કલરવ મળે, ધરતીનાં અવનવાં સ્વરૂપ જોવા મળે. તમારામાં આ બધું ઊતરતું જાય, તમને સમૃદ્ધ બનાવતું જાય.