“તારું ઓબ્ઝર્વેશન જબરજસ્ત છે. મોટો થઈ પી.જી. વુડહાઉસ બનીશ. જા હવે નીચે જઈ આપણા માટે દહીં લેતો આવ. દહીને થેપલા ખાશું.” મેં એના વખાણ કરી ઊભાઊભા આજ્ઞા દીધી. તે ગયો. મારે જન્માષ્ટમી સ્પેશિયલ આર્ટીકલ લખવાનો બાકી હતો. આજ રાત્રીએ પાછો રમવાનો પ્રોગ્રામ બને તો સમય નહી મળે, હું ક્યારે લખીશ? કાલ સાંજે સબમિટ કરવાનો છે. મને ચિંતા થઈ. હું થેપલા બાજુ પર મૂકી, પલંગ પર બંધ આંખે મોઢામાં પેન ઘુમાવતા એકાદો લેખ માટેનો પ્લોટ ઘડવા મથતો હતો.