રાધેશ્યામ જાધવનો એક રિપોર્ટ વાંચવા મળ્યો. ઓસ્માનાબાદમાં હિંગળાજવાડીમાં બપોરે જાઓ તો જુદું જ દૃશ્ય દેખાઈ શકે. ત્યાંના લગભગ ૩૦૦૦ પુરુષો ઘરકામ કરતાં અને બાળકોને સાચવતાં જોવા મળે. સ્ત્રીઓની ગેરહાજરી નોંધાયા વિના ન રહે. આ વાંચતા જ રુકેયાની સો વરસ પહેલાં લખાયેલી વાર્તા સુલતાનાસ ડ્રીમ યાદ આવી જાય છે. જાધવ આગળ લખે છે કે સ્ત્રીઓની ગેરહાજરી વિશે પૃચ્છા કરતાં પુરુષો કહે છે કે સ્ત્રીઓ ઓસ્માનાબાદ શહેરમાં ગઈ છે. બેંકમાં તેમનો હપ્તો ભરવા માટે અને માર્કેટમાં ખરીદી કરવા ગઈ છે. કોમલતાઈ જે આ ગામના સ્ત્રી મંડળની લીડર છે તેનો પતિ ગર્વભેર કહે છે કે તે મારી પણ ગુરુ છે અને હું તેનો ફોલોઅર છું. કોમલ અને તેની મંડળીએ છેલ્લાં વરસોમાં ગામની આર્થિક સ્થિતિ સધ્ધર કરી દીધી છે. છેલ્લાં કેટલાય વરસથી યોગ્ય વરસાદ ન થવા છતાં આ ગામના એક પણ ખેડૂતે આત્મહત્યા નથી કરી. રેખા શિંદે કહે છે કે થોડા વરસો પૂર્વે અમારા વિસ્તારમાં જે રીતે ખેડૂતો આત્મહત્યા કરી રહ્યા હતા તે સાંભળીને ચિંતા થતી હતી. ગામની સ્ત્રીઓ મળીને ચર્ચા કરતી અને નક્કી કર્યું કે આપણે સ્ત્રીઓએ ઘરની જરૂરિયાતની જવાબદારી ઉપાડી લેવી જોઈએ. ઘર પૂરતાં શાકભાજી અને અનાજ ઉગાડ્યા હોય તો ભૂખે મરવાનો વારો ક્યારેય ન આવે. તે માટે પતિઓ પાસે ટુકડો જમીનની માગણી કરી. તો પતિઓએ ના પાડતાં કહ્યું કે તમારું કામ ઘર અને બાળકો સંભાળવાનું છે તે જ કરો. ખેતી અમે કરીશું. તે છતાં સતત માગણી ચાલુ રાખતાં આખરે ટુકડો જમીન તેમને મળી. બધી સ્ત્રીઓ સાથે મળીને ઓછા પાણી અને ખાતરથી શાકભાજી ઉગાડવા માંડી. જે ઘરને પૂરા થઈ રહેતા ને વધે તે વેચી શકાતા. ધીમે ધીમે કામ કરતાં તેમનામાં આત્મવિશ્ર્વાસ વધતાં તેમને થયું કે સરકાર અનેક સ્કિમ લાવે છે ગામડાંની સ્ત્રીઓ માટે તો તેનો લાભ પણ લેવો જોઈએ. ઓસ્માનાબાદ જઈ તેની તપાસ કરી, પણ સરકારી અધિકારીઓએ તેમને દાદ ન આપી. પણ હિંમત હાર્યા વિના તેઓ ગ્રુપમાં જવા લાગી. છેવટે તેમણે સેલ્ફ હેલ્પ ગ્રુપ બનાવ્યું. ૨૦ રૂપિયાની નાની રકમથી બચતની શરૂઆત કરી હતી આજે ૨૦૦ ગ્રુપ છે અને તેમનું ટર્નઓવર આજે એક કરોડથી વધુ છે. ગામમાં અનેક વેપાર વિકસ્યા છે. ડેરી, પોલ્ટ્રી, શાકભાજી, સિવણકામ વગેરે. સિવાય દરેકે પોતાના ઘરનું ફર્નિચર પણ જાતે જ બનાવવાનું નક્કી કર્યું છે. આજે એ ગામમાં કોઈને માથે દેવું નથી. ગામના ઉત્કર્ષ માટે સ્ત્રીઓ આજે પણ સતત નવા નિર્ણયો લે છે. આર્થિક નિર્ણયો પણ તેમનાં જ હાથમાં છે. આ બધી સિક્રેટ સુપરસ્ટાર્સ વિશે મોટાભાગના અખબારોમાં વાંચવા મળતું નથી. ગ્લેમરની દુનિયામાં જ સુપર સ્ટાર હોય તે જરૂરી નથી. નાનકડાં ગામની અભણ સ્ત્રીઓ પોતાના બાળકો અને પરિવાર માટે જે નિર્ણયો લઈને જીવનને બદલે છે તે ખરેખર સરાહનીય છે. તેમને કદાચ લેટેસ્ટ લિપસ્ટિકના શેડ્સ કે ફેશનની ખબર નહીં હોય. પણ તેમને ખબર છે પોતાના બાળકોના ભવિષ્યની અને ભૂખની. જીવનની ખરાબ પરિસ્થિતિઓની સામે ઝીક ઝીલવાની તેમનામાં હિંમત છે.