? જ્યારે બીજી બાજુ પંચાસરથી થોડે દુરના જંગલોમાં મહારાણી રૂપમતી એકલી વિસરતી હતી. ક્યાં રાજમહાલય ને ક્યાં આ અરણ્યો ! હમણાં સુધી રંગમહાલયોમાં મહાલતી રૂપમતી હવે અરણ્યોમાં પગે ઉજરળા પાડતી વિસરતી હતી. ન જાણ્યું જાનકીનાથે કાલે શું થવાનું છે ! એ બાજુ ભીલોની વસ્તી વધારે એટલે એક ભીલ સ્ત્રીએ રૂપમતીને જોઇ. કોઇ મોટા ઘરની સ્ત્રી હોવાના તેને સંકેત લાગ્યાં માટે તેણે રૂપમતીને પોતાની સાથે પોતાના કબીલારૂપી ગામમાં આવવા કહ્યું. રૂપમતી કબીલામાં ગઇ. કબીલાના ભીલોએ જ્યારે જાણ્યું કે આ તો આપણા રાજના મહારાણી છે ત્યારે તેનો હરખ ક્યાંય સમાણો નહિ. તેઓ તેને બહેન સમજી તેની પુરેપુરી સંભાળ લેવા લાગ્યાં. અંગ ભલે ઉજળા નહોતા પણ મન એકદમ ઉજળા એવા આ ભીલોએ રૂપસુંદરીને કોઇ તકલીફ ના પડે એવી સંભાળ લીધી. આમેય ભીલોમાં રાજવફાદારીનો ગુણ પુરેપુરો હોય છે. પ્રતાપને મહારાણા બનાવવામાં ભીલોનો ફાળો જેવો તેવો નહોતો. હલ્દીઘાટીના યુધ્ધમાં અકબરની સેનાનુ નિકંદન કાઢનાર આ ભીલોનું રૂણ મેવાડ ક્યારેય ના ભુલે અને પરિણામે હજી પણ સિસોદિયા રાજવી ગાદીપતી થાય ત્યારે રાજતિલક ભીલોના હાથે જ થાય છે.