મને આજ સુધી એ ખબર નથી પડી કે દરેક બર્થડે પર તારો મોબાઈલ ફોન સ્વિચ્ડ ઓફ કેમ હોય છે! (અચ્છા ચલ તારે કદાચ ઘણા ફોન કોલ્સ નહીં એટેન્ડ કરવા હોય એમ માની લઈએ, તો પણ યાર!) આટલા વર્ષોની દોસ્તીમાં (ચોથા ધોરણથી ગણીએ તો લગભગ પંદર વર્ષ) પણ મને તારા વિશે હજુ કેટલાય કોયડા છે... મને હજુ દોસ્તીનો પહેલો દિવસ યાદ છે, સ્કૂલની એ બધી યાદગાર રિસેસ છે મારા મનમાં સંઘરાયેલી. મારી પાસે તારો કોઈ પ્રોપર ફોટો નથી કે આપણા બંનેનો પણ કોઈ ફોટો નથી મારી પાસે. (કદાચ ક્યારેય પડાવ્યો જ નથી!) પણ મારી પાસે સ્કૂલ પૂરી થયેલી એ વખતે તે આપેલો તારો પાસપોર્ટ સાઈઝ ફોટો છે! એ પાસપોર્ટ સાઈઝ ફોટો મારી વૉલેટમાં હમણાં સુધી હતો, અને હમણાં એ ફોટો મેં મારા યાદોનાં બોક્સમાં મૂક્યો છે, એ બોક્સ જેમાં તારા આપેલાં બધાં દિવાળી કાર્ડ, કી ચેન, મોરપીંછ, ફોટો કલેક્શન... ન જાણે બીજી કેટલીય વસ્તુઓ છે બધાં દોસ્તોએ આપેલી... અને એ ફોટો હું ક્યારેક જોતો અને વિચારતો કે તારો ચહેરો કેટલો બદલાયો હશે, કારણ કે ડિજિટલ વર્લ્ડમાં પણ આપણી દોસ્તી ગેજેટ્સ વિનાની રહી શકી છે! ન ક્યારેય આપણે વોટ્સએપ પર પ્રોપર ચેટ કરી હશે કે ના ફેસબુક... એવી તો કેટલીય વસ્તુ છે જે એકદમ યુનિક છે, જેને સમજવા માટે મારે પણ પ્રયત્નો કરવાં પડે છે...