આવા આપણી આસપાસના વાતાવરણની વાત કરું છું ત્યારે યાદ આવે છે મને લંડનથી લગભગ ૩૫૦ માઇલના અંતરે આવેલા કોનવોલના ‘લેન્ડસ એન્ડ’ની મુલાકાત. યુ.કે.ની પશ્ચિમ-દક્ષિણની ધરતીનો આ છેવાડો.. હવે અમે ત્યાં પહોંચ્યા ત્યારે વાતાવરણે અચાનક પલટો લીધો. સૂર્યના ઉજાસ પર ધુમ્મસનું ગાઢું આવરણ આવી ગયું. સાગર કિનારે ઊભા છીએ કે ધુમ્મસના દરિયા વચ્ચે લહેરાઇ રહયા છીએ એ ભેદ પણ કળવો મુશ્કેલ હતો. સાગરનો ઘુઘવાટ, હવાના સૂસવાટા, ખડકો સાથે અફળાતા મોજાંનો એકધારો અવાજ,પવનની થપાટોના અજબ સંમિશ્રણ વચ્ચે ઊભેલા અમે. એ સમયે એવી અનુભૂતિ થતી હતી કે બસ અહીં આપણે તો કોઇએ કશું કહેવા-સાંભળવાનું છે જ નહીં માત્ર ચૂપચાપ આ પળ માણવાની છે. એ સમયે ખમોશીનું એક ગીત યાદ આવી ગયું ….. સિર્ફ એહસાસ હૈ યે રૂહ સે મહેસુસ કરો….”બીજા દિવસની સવારે ફરી ત્યાં ગયા તો સાવ ખુલ્લાં નિરભ્ર આકાશ વચ્ચે લહેરાતો એ આટલાંટિક સાગર, નિલવર્ણા આકાશથી સહેજ વધુ ઘેરા પાણીની વચ્ચેની દીવાદાંડી, ઘોડાઓને ચરવાનું મેદાન, ખડકો સાથે અફળાતા મોજાંનો એકધારો અવાજ. બંને સમયના અલગ વાતાવરણની વચ્ચે રહીને અનુભવેલી એ પળો….