76 વરસની ઉંમર સુધી સ્ટિફન કેવી પરિસ્થિતિમાં જીવ્યા તે આપણાથી અજાણ્યું નથી જ. જો એ વ્યક્તિ દુનિયામાં જ નહીં ઈતિહાસમાં નોંધપાત્ર બની રહે તેવું કામ કરી શક્યો હોય તો સ્વસ્થ શરીર સાથે આપણે સામાન્ય જીવન પણ કોઈ ફરિયાદ કે નકારાત્મકતા વિના ચોક્કસ જ જીવી શકીએ. જીવનમાં આવતી કોઈ પરિસ્થિતિ એવી ન હોઈ શકે કે તેમાંથી માર્ગ ન નીકળી શકે. ફરિયાદ કરવી અને નકારાત્મક વાતો કરવી, બીજા પર દોષનો ટોપલો ઢોળી દેવો એ ભાગેડુ જીવનવૃત્તિ છે. તેનાથી ન તો તમને ફાયદો થાય છે કે ન તો બીજાને આનંદ આપી શકો છો. તમારી શક્તિને નકામી બાબતોમાં વેડફી દો છો એના કરતાં તેને કોઈ ચોક્કસ ધ્યેય તરફ વાળી દો તો સફળતા ચોક્કસ તમને આનંદની અનુભૂતિ આપશે એવું સ્ટિફનનું કહેવું છે. એમણે એવું જીવન જીવ્યા બાદ જ લોકોને કહ્યું છે. તેમના જીવનમાંથી પ્રેરણા લઈ શકીએ તે જ તેમને સાચી શ્રદ્ધાંજલી આપી કહેવાય. આપણે બદલાઈશું તો આખું વિશ્વ બદલાશે. કેટલીય વિડંબણાઓની વચ્ચે સ્ટિફને પોતાનું વિશ્વ ઊભું કર્યું. સંશોધન કર્યું, નવી શોધ કરી, ભૌતિકશાસ્ત્રમાં નવો ચીલો ચાતર્યો. તેમનું સૌથી મોટું કાર્ય હતું કે આવી પરિસ્થિતિ સાથે પણ તેમણે સતત કામ કરીને લોકોને ઉદાહરણ પૂરું પાડ્યું કે મક્કમ નિર્ધાર હોય તો કોઈપણ પરિસ્થિતિ તમને હરાવી શકે નહીં. દુનિયા ખરાબ નથી કે તમારી સામે કાવત્રું નથી ઘડી રહી પણ તમે જાતે જ તેને નકારાત્મક કે હકારાત્મક બનાવી શકો છો. પણ આપણે તો નાની અમથી વાત ટ્રેનમાં જગ્યા ન મળી, પરિક્ષામાં સારા માર્ક્સ ન આવ્યા, નક્કી કરેલી કોલેજમાં એડમિશન ન મળ્યું, નોકરી ન મળી, છોકરી ન મળી, કોઈ જરા આપણી સાથે ન બોલ્યું કે કોઈ આડું બોલ્યું તો પણ ડિપ્રેશનમાં સરી પડીએ, આપઘાત કરીએ, ગુસ્સે થઈએ વગેરે વગેરે વગેરે ખરું કે નહીં ?