મરક મરક હસતી અને ઉદધિની છોળોને હૈયામાં ઉછાળતી ને ઊના ઊના શ્વાસની સરગમ વગાડતી, આંખોને ઘડીક બંધ કરતી, ઘડીક નચાવતી બોલીઃ ‘વરુણ ! હાય. કેવું સરસ નામ છે !