સુરતનો ડાયમંડ ઉદ્યોગ ૯૦,૦૦૦ કરોડ રૂપિયાનો છે. આ ૯૦ હજાર કરોડ રૂપિયામાં ૯૩ ટકા ધંધો વિદેશ સાથે થાય છે. સ્થાનિક બજારમાં માત્ર ૭ ટકા જ ધંધો છે. એટલે વિદેશમાંથી જે હીરા મગાવાય છે તેનું પેમેન્ટ મોટાભાગે બેંકિંગ સિસ્ટમથી જ થાય છે. એટલે હીરાની આયાત ચેક પેમેન્ટથી જ થાય છે. આ હીરા સુરતના હીરા ઉદ્યોગમાં આવે તે પછી તેને ઘસીને તૈયાર કરવામાં આવે છે. તે ઘસવા માટે ૫૦૦૦ જેટલી ફેક્ટરીઓ છે. તેમાંથી ૧૦૦૦ જેટલી ફેક્ટરી મોટી છે જે મોટાભાગે ચેકથી જ કામકાજ કરતી હોય છે. નાની ફેક્ટરીઓમાં કૅશથી કામકાજ થાય છે. હીરા ઘસાઇ જાય તે પછી પાછા નિકાસ કરી દેવાય છે. આ નિકાસનું પેમેન્ટ પણ બેંકિંગ સિસ્ટમથી જ આવે છે. આમ, હીરાની આયાત અને નિકાસ તો બેંકિંગ સિસ્ટમમાં પસાર થયા પછી જ થાય પરંતુ વચ્ચે જે કટિંગ, પૉલિશિંગ એટલે કે હીરા ઘસવાનું કામ છે તે કૅશથી થાય છે. કૅશથી જ કામ કેમ થાય છે તેવા સવાલના જવાબમાં આ ઉદ્યોગ સાથે સંકળાયેલા લોકો કહે છે કે કારખાનેદારો સરકારી દખલગીરી ઇચ્છતા નથી. હાલમાં માત્ર ઇન્કમટેક્સ જ ભરવો પડે છે. બીજી કોઇ માથાકૂટ નથી. એક વાર બેંકિંગ સિસ્ટમમાં આવે તો ઘણાબધા વિભાગો તરફથી ઇન્ક્વાયરી શરૂ થઇ જાય તેવો લોકોને ડર છે. આ ઉપરાંત એવું પણ કહેવાય છે કે જૂના લોકોને બેંકમાં જવા અને ચોપડા સાચવવાની પળોજણમાં પડવું નથી એટલે પણ તેઓ સિસ્ટમમાં આવતા નથી.