સર્પ એક એવું પ્રાણી છે કે જેને કુદરતે ઘણી શારીરિક ઉણપો આપી છે. જેવી કે સર્પ લગભગ બહેરો હોય છે, તેની સુંઘવાની પ્રક્રિયા વિચિત્ર હોય છે. સાપ નાકથી નહી પરંતુ હવામાંથી ગંધના કણોને પોતાની જીભ વડે પકડીને પોતાના મોં માં તાળવામાં રહેલા જેકબ્સન્સ ઓર્ગન સુધી પહોંચાડે છે અને તે ઓર્ગન થકી સાપ ગંધ પારખે છે. આવી જ રીતે આપણે સૌ જાણીએ છીએ કે સાપ કાંચળી ઉતારે છે પરંતુ આપણે એ વાત નથી જાણતા કે તે કાંચળી શા માટે ઉતારે છે. સાપની કાંચળીને હિન્દુ ધર્મમાં મહત્વનું સ્થાન આપવામાં અવ્યું છે. હિન્દુ ધર્મની માન્યતા એવી છે કે આ પૃથ્વી પર માત્ર બે પ્રાણીઓના નર જ સંપૂર્ણ નર હોય છે. એક તો ઘોડો અને બીજો સર્પ. હિન્દુ ધર્મની માન્યતા મુજબ નાગ જાતીના સર્પની કાંચળી શુભ મનાય છે. તેના બે કારણો છે કે નાગ એ શિવજીનું ઘરેણું છે અને બીજું કારણ તે સંપૂર્ણ નર છે. નાગની અખંડ કાંચળીને ઘરમાં મંદીરમાં રાખીને તેની પણ પૂજા આરતી કરવાથી ઘરમાં સુખ-શાંતિ રહે છે અને સમૃદ્ધિ વધે એવી માન્યતા છે. આ બધી ધાર્મિક શ્રદ્ધા અથવા અંધ શ્રદ્ધાઓ છે. સાપની કાંચળી ઉતારવાની પ્રક્રિયા ખુબ જ જટીલ અને સમજવા જેવી છે. સર્પ ઇંડામાંથી બહાર નિકળે ત્યારે તેના શરીરની લંબાઇ જેટલી ભિંગડાયુક્ત ચામડીનું આવરણ હોય છે. સર્પનું શરીર વિકાસશીલ હોય છે જ્યારે ભિંગડાયુક્ત ચામડીનું આ આવરણ વિકાસ પામતું નથી. આમ સર્પ પોતના શૈશવકાળમાં તથા સમગ્ર જીવનકાળ દરમિયાન સતત પોતાના શરીરનો વિકાસ કરતો હોય છે.શૈશવકાળથી લઇને આશરે દરેક ચાર મહિને એક સમય એવો આવે કે તેનું શરીર તેને મળેલા ભિંગડાયુક્ત આવરણમાં સમાઇ શકે નહી તેટલું મોટું થતું જાય. આ સમયે સર્પની શરીર રચનાની જેનેટિક ડિઝાઇન મુજબ તેના શરીર ઉપર તેના વિકસેલા શરીરના માપનું એક નવું ભિંગડાયુક્ત આવરણ બનવા લાગે છે. જુનું આવરણ હોય તે પાતળું થઇને નીકળી જાય છે જેને આપણે “કાંચળી” નામ આપ્યું છે. આમ હિન્દુ માન્યતા મુજબ સર્પ દરેક કાંચળી ઉતારવાની સાથે સાથે સતત નવજીવન પામ્યા કરતો હોય છે. સર્પ કાંચળી ઉતારતો હોય તે ઘટનાના આપ જો સક્ષી બન્યા હો તો ખરેખર એવું લાગે કે સર્પે જાણે નવો જન્મ લીધો. કાંચળી ઉતારવાની પ્રક્રીયા સર્પ માટે ખરેખર ખુબજ પીડાદાયક હોય છે.