બેઝ કેમ્પથી શિખર પર ચાલવાનું શરૂ કર્યું ત્યારે શરૂઆતમાં વધારે તકલીફોનો સામનો નહોતો કરવો પડયો પણ જ્યારે અમે ૭,૧૦૦ મીટરની ઊંચાઇ પર પહોચ્યા ત્યારે અમે લિક્વિડ ડાયટ પર આવી ગયા હતા તેમ છતાં મે થોડા ભાત ખાધા હતા અને ત્યાંથી ૮,૩૦૦ મીટરની ઊંચાઇએ પહોંચ્યા ત્યારે અમારી હાલત એટલી ખરાબ હતી કે સામાન્યપણે એક ઘૂંટ પાણી પણ ના પી શકાય તેવી હાલત હોય છે પણ તે સમયે હું ત્રણ લિટર પાણી પી ગયો હતો અને ત્યાંથી જ્યારે સાંજે ૮.૩૦એ અમે આગળ ચાલવાનંુ શરૂ કર્યું અને જ્યારે શિખરથી ફક્ત ૧૫૦ મીટરની દૂરી પર હતા ત્યારે મારા પગ જાણે જામી ગયા હોય તેમ લાગ્યું અને ઉધરસ શરૂ થઇ ગઇ, પેટમાં ચૂંક આવવા લાગી અને સ્નાયુઓ ખેંચાવા લાગ્યા હતા, માઈન્ટ જાણે બ્લેન્ક થઇ ગયું હોય તેમ જણાતું હતું તે સમયે મે મારા ઇષ્ટદેવને યાદ કર્યાં અને શેરપાના ઇન્સ્ટ્રક્શનને ફોલો કરીને આગળ વધ્યો અને શિખર પર પહોંચ્યો.