મેં મારું નામ કહ્યું ત્યાં જ નર્સે જણાવ્યું કે, ડૉક્ટર મારી જ રાહ જોતાં હતાં, અને એ શક્ય એટલા જલદી મને મળવા બોલાવશે. ત્યાં સુધી રાહ જોવા એણે મને જણાવ્યું, પણ મને કોઈ વાતે શાંતિ ન હતી. હું એક બારી પાસે ગયો, અને બહાર દેખાતા શહેર પર નજર નાખી, કંઈ જ જોયા વગર… મારે જેનને પત્ર લખી જણાવવું જોઈતું હતું? પત્રો તો અમે દરરોજ લખતાં હતાં. આજે મારે એને પત્ર લખી નાખવો જ જોઈએ! અને મારી માતા? મારા આમ આ રીતે અચાનક ચાલી નીકળવાને કારણે એ પણ દુઃખી હશે! હું એને પણ પત્ર લખી નાખીશ. પેલી વીમાવાળી બાબત… ખેર, એ તો ટોમ સંભાળી લેશે… બરાબર એ જ ટાણે નર્સ આવી પહોંચી અને મને અંદર બોલાવ્યો.