બ્લડહાઉન્ડની સાથે સાથે, બીગલ પાસે કોઇપણ શ્વાનોમાં એક સૌથી શ્રેષ્ઠ વિકસિત સૂંઘવાની સમજ છે.[૩૩] 1950માં, જોન પોલ સ્કોટ અને જોન ફૂલરે શ્વાનીય વર્તનનો તેર વર્ષીય અભ્યાસ શરૂ કર્યો હતો. આ સંશોધનના ભાગરૂપે, તેઓએ એક ઊંદરને ક્ષેત્રમાં 1-acre (4,000 m2) મૂકી વિવિધ જાતિઓની સૂંઘવાની ક્ષમતાનું પરીક્ષણ કરેલું અને શોધી કાઢવામાં શ્વાનો કેટલો સમય લે છે તેનું પરીક્ષણ કરેલું. બીગલે તે એક મિનિટથી પણ ઓછા સમયમાં શોધી કાઢયું, જ્યારે ફોક્ષ ટેરિયર્સે 15 મિનિટ લીધી અને સ્કોટિસ ટેરિયર્સ શોધવામાં નિષ્ફળ ગયા. બીગલ્સ હવાઈ-સૂંઘવામાં છે તેના કરતા તેઓ ભૂમિ-સૂંઘવામાં વધુ સારા છે (ગંધનો જમીન પર પીછો કરવામાં) અને આ કારણ માટે જ તેઓને મોટા ભાગના પહાડી બચાવ ટીમમાંથી બહાર રાખેલ છે, કોલિઆસ વધારે સારું સૂંઘે છે, જે હવાઈ સૂંગધની સાથે નજરનો પણ ઉપયોગ કરે છે અને વધારે આજ્ઞાકારી પણ છે.[૩૩] બીગલના લાંબા કાન અને મોટા હોઠ કદાચ નાકની નજદીકી ગંધને પકડી પાડવામાં મદદ કરે છે.[૩૪]