એક કાચિંડાએ આત્મહત્યા કરી ચીઠ્ઠીમાં લખેલું: “હરિફાઈમાં હારી ગયો માણસો સાથે રંગ બદલવામાં”. આવા રંગબેરંગી, પચરંગી માણસોને કોણ પહોંચે? માણસોએ રંગ બદલવા માટે નૈતિકતા, ભૌતિકતા, સરળતા, સિદ્ધાંત વગેરેનું બાહ્ય આવરણ ચઢાવવું પડે અને પોતાની જાત છતી ન થઈ જાય તે કારણે બીજા માધ્યમોનો સહારો લેવો પડે, તેને વ્યસન કહેવાય. આવા લોકો પોતાની પરિસ્થિતિ કે વટ પ્રમાણેનાં વ્યસનો પાળતા હોય છે. પણ જો આ વ્યસનો પોતાનાં હિસાબે અને જોખમે થતાં હોય ત્યાં સુધી વાંધો નથી, પરંતુ તેની આડ અસરો પરિવાર કે સમાજ પર થતી હોય તે ખોટું છે. “કવિતા શબ્દોનું પાગલપન છે, તો શરાબ પાણીનું પાગલપન છે”. આવું પાગલપન શા માટે?. વધુ પડતા માનસિક કે આર્થિક તણાવ, અમે પણ મર્દ છીએ, તેવું સાબિત કરવા કે સમય-સંજોગોથી હારીને માણસો આવા જલદ કહી શકાય તેવા વ્યસનો તરફ વળે છે. આ સાથે પરિવારનાં નિસાસા તેમજ ડોકટર અને પોલીસનાં આશીર્વાદ પણ મળે છે.