આ સમયે સમગ્ર કાએનાતમાં ખુદા અને તેના રસુલ (સ.અ.વ.)ના પ્રતિનિધિ અને એહલેબૈત (અ.મુ.સ.)માંથી હઝરત વલી એ અસ્ર, હુજ્જત ઈબ્નિલ હસન અલ અસ્કરી (અ.સ.)ની સિવાય બીજું કોઈ નથી. આથી ઈમાનનો સૌથી ઓછામાં ઓછો તકાઝો એ છે કે આપણે સૌથી વધારે તેમનાથી મોહબ્બત કરીએ અને સૌથી વધારે તેમનાથી મુલાકાત કરવા અને તેમનો દીદાર કરવા બેચૈન રહીએ. આપ જરા ધ્યાન આપો કે અગર કોઈ શખ્સ હઝરત રસુલે ખુદા (સ.અ.વ.)ના ઝમાનામાં હોય અને આપ હઝરત (સ.અ.વ.)ની મુલાકાત અને દીદારનો શોખ ન ધરાવતો હોય તો શું તેને મોઅમીન કહી શકાશે? શું તેનું ઈમાન હકીકતમાં ઈમાન કહેવાશે? જેના દિલમાં રસુલે ખુદા (સ.અ.વ.)ની ઝિયારતનો શોખ ન હોય તેની ખુદા અને તેના રસુલની નજરોમાં શું હૈસીય્યત હશે? આ સમયે હઝરત વલી એ અસ્ર (અ.સ.), રસુલ (સ.અ.વ.)ના ફરઝંદ છે, ખુદાના વલી છે, અલ્લાહની હુજ્જત છે, રસુલ (સ.અ.વ.)ના જાનશીન છે, બધું જ તો તેઓ છે. દોઆએ નુદબામાં ઝમાનાના ઈમામ (અ.સ.)ની મોહબ્બત અને તેમની મુલાકાતના બેપનાહ શોખને આ શબ્દોમાં બયાન કરવામાં આવ્યો છે: