હવે, આ જશનની પૂર્વ તૈયારી રૂપે પરેણામના બે દી’ પેલાં રાજાભાઈ દૂધવાળાને કઢેલ દૂધની વરધી દેવાઈ ગઇતી ને ખાસ ભલામણ કરવામાં આવીતી કે દૂધ રગડા જેવું કઢે; કેસર, એલચી, બદામ, પીસ્તાં બાર પડતાં નાખે; ને ચારોળી ઓછી ને છેલ્લે નાખે. ઉપરાંત દૂધના વરધીથી વધુ વધારાના પાંચ હાંડા તૈયાર રાખે એટલે પાછળથી દૂધ ખૂટુંખૂટું ન થાય.” વડીલો ને વેવાઈ-વેલાંમાં કળસા ભરી ને દૂધ દેવાસારું જર્મનના ૧૪ લોટા પણ અમારાં પેઢી જુનાં કસ્તુરે ચકચકાટ ઘસી ને પાટલે ઉંધા પાડી દીધાતા. પરિણામની આગલી રાતે અમે કુટુંબે ભેગા મળી ને “દિવાનખાના”માં પુરુષો માટે ને “મોટા ઓયડા”માં બૈરાઓ માટે બેઠકું કરી. વેવાઈ-વેલાં માટે ગાલીચાઉ પાથર્યા ને તકિયા નાખ્યા. પુરુષની બેઠકમાં ચકચકાટ પાનની પેટી ને માય; “બંગલો પાન,” પુનાપત્તિ ને જાફરની તમાકુ, કાશ્મીરી ગુલાબ જળમાં કેળવેલો ચૂનો, અસલી કોરો કાથો ને સેવર્ધનના સોપારી હારે ગોઠવાણી. વધારાનાં પાન આંગણાની કુંડીમાં તરતાં મુક્યાં. જનાના બેઠકમાં સાત જાતના મુખવાસના ડબ્બાઉ મૂકાણા. તરુબેન ને નિરુપમ સું કપડાં પે’રસે ને અમે સૌ સું પે’રસુ ઈ બધું નક્કી થઇ ગ્યું. ઈ બેય વડીલોને કેમ પગે લાગશે, પેલાં કોણ લાગશે ઈ પણ નક્કી. ઈ આગલી આખી રાત ઘણાને તો નિંદર પણ ન આવી ને જબકી ને રાતમાં ડેલીએ જોઈ આવતા કે છાપાવાળો આવી ને હાલ્યો તો નથી ગ્યોને. અલબત્ત, ઈ જમાનામાં જે પાસ થ્યા હોય એના સીટ નંબરો માર્ક્સ પ્રમાણે ફસ્ટ, સેકન્ડ ને થર્ડ ક્લાસમાં એમ છાપમાં છપાતા ને જે બોર્ડમાં પે’લા દસમા આવ્યા હોય એના ફોટા પણ આવતા. જેના સાગા વડોદરા કે અમદાવાદમાં હોય ને યાં છાપાં પે’લાં આવતાં હોય ને ઈ લોકોને પરેણામની વે’લી ખબર પડતી તો ઈ લોકો તાર કરતા ને જૂનાગઢમાં ઈ વિદ્યાર્થીના પરેણામની વે’લી ખબર પડતી. બાકી પરેણામના કોક ફોન કરે ઈ તો શક્ય જ નો’તું કારણ પોસ્ટ ઓફિસ અને બળીયા શેઠને ગણી ને ઈ જામને જૂનાગઢમાં ચકયડાં ફેરવવાના ત્રણ ફોન હતા.