સમયાંતરે હું યુવાન થયો. એ પછી મને બધું સમજાઈ ગયું. રોઝી શા માટે મારી સાથે શરત લગાવતી હતી ? શા માટે હંમેશા તે હારતી હતી ? કેમ હંમેશા તેની પાસે પચાસ પૈસાનો છુટ્ટો સિક્કો તૈયાર રહેતો હતો ? ક્યારેક તો સ્પષ્ટ રીતે મારો જવાબ ખોટો હોય તો પણ તે મારા જવાબનું એવું અર્થઘટન કરતી કે મારો જવાબ સાચો થાય. હું તો તરત જ રીસેસમાં પચાસ પૈસા વાપરી નાંખતો. કદાચ મને ખબર ન પડે એમ તે મને પચાસ પૈસાના ગોળી-બિસ્કીટ ખાતો જોતી હશે અને આનંદ પામતી હશે. બીજાને રાજી કરીને પોતાને આનંદ થાય એનું ભાવજીવન ખીલેલું છે એમ કહેવાય. આવું સમજાયા પછી મને મારા જ્ઞાનના ઘમંડ બદલ શરમ આવી અને ભાવજીવન ખીલવવાની પ્રેરણા મળી.