શુદ્ધિ માટે આ બધા વાસણો ઘાટી માંજી લાવે ત્યારે ફરી એકવાર પાણીથી ઉટકી નાખવામાં આવે. એથી એક લાભ એ થાય કે વાસણ સાફ અને ચળકતા રહે. આ પિત્તળના વાસણોમાં જેમાં રાંધવામાં આવે અને ખટાશવાળી વસ્તુ રંધાય તેમાં ઝેરનું નિર્માણ થાય. તે રોકવા તેના ઉપર કલાઈનું પડ ચડાવવું પડે. વાસણ બહારથી પીળા અને અંદરથી ચાંદી જેવા રૂપેરી ચળકતા હોય. વપરાશથી ધીરે ધીરે આ કલાઈ ઘસાઈને નીકળી જાય. થોડા દિવસ તો ગૃહિણી તે ચલાવે પછી જ્યારે વાસણ વાપરવા જેવા ન રહે ત્યારે કલાઈવાળાને યાદ કરે. આ કલાઈવાળો પણ એક વિશિષ્ટ પાત્ર છે. મુંબઈમાં આ કામ મહારાષ્ટ્રના ગામડાઓમાંથી આવેલા લોકો કરતાં. ગરીબ મજૂરનો પોશાક, ગોઠણ સુધીનું અડધું પોતિયું, ખમીસ ને માથે ફાળિયું બાંધ્યું હોય અને પોતાની કામની જગ્યાની આસપાસના મકાનો નીચેથી કલાઈ….કલા….ઈની બૂમ પાડતો નીકળે. જેને વાસણોને કલાઈ કરાવવી હોય તે તેને બોલાવે. ધીરે ધીરે દાદર ચડી ઘરાકના ઘર પાસે જાય. તે દરમિયાન ગૃહિણીએ વાસણ કાઢી રાખ્યા હોય અને એકાદ ફરિયાદ પણ તૈયાર રાખી હોય.