ઓરડાના શણગારમાં હીરભરત અને કાં તો મોતીભરતનો ભરપટે ઉપયોગ થાય. બારણાને ફરતું શાખતોરણ, પડખે ટોડલા પાસે સૂરજસ્થાપન પણ હોય. પછીતને કાટખૂણે કરાને પણ શણગાર્યો હોય. ભીંતને વચેટ ભાગે અઢેલીને પિત્તળની કોરેલ પટ્ટીયુંથી મઢેલ પૈડાંવાળા મોભાદાર બોટાદી પટારો નજરે પડે. પટ્ટીઓથી પડતાં ખંડોમાં મોર, કુકડા, સૂરજ ને ફૂલડાંના રૂપાળા જડતર અચૂક જોવા મળે. એ પટારાના જમણા હાથ પર પૂતળીઓના બંધથી શોભતો ને પેટાળ પરના ઝીણાં કંડારવાળો ત્રણ પગવાળો ભારે રૂપસુંદર જબરો કટોદાન (કેવળ કાઠીના ઘરમાંજ જોવા મળે) પડ્યો હોય. કાઠિયાણીના કરિયાવરના આ ડાબરામાં લૂગડાં કે ઘણીવાર તો હીરભરતના ચંદરવા ને તોરણ સાચવ્યાં હોય ! પટારાની ડાબી બાજુના ખૂણે પિત્તળના મોટા ઘાટદાર હાંડા ને માથે કંડિયો પડ્યો હોય ? હાંડાને મથાળે ક્યારેક મોરવાળું ઢાંકણું વાસ્યું હોય. પટારાથી થોડે અંતરે ભીંત માથે કાંધી બાંધી હોય, પટારા પર મશરૂની ઘડકીઓ (રજાઈ) ખડકી હોય કે કોઈવાર મોતીભરેલ ઠસ્સાદાર ઓશીકાને ઉપરાઉપરી ગોઠવ્યાં હોય. ખંડ જો મોટો હોય તો પિત્તળના ઘૂઘરા, વાટકડી, હાથી, મોર ને પૂતળીવાળી બેનમૂન સાંકળોવાળી ચાર પાયાવાળી પિત્તળની નકશીવાળી ખાટ વચ્ચે ઝૂલતી હોય. દિવાળીથી લઈને હોળી સુધી ઘરના આ શણગાર શોભારૂપે રાખે. પછી પવન ફરે એટલે બધુ ભરત સંભાળીને પટારામાં મૂકી દે, જેથી ઉનાળાની ધૂળ અને ચોમાસાના ભેજથી એને બચાવી શકાય.