“ચાલો, વાળુ કરી લઈએ.” રાજીબહેનનો સ્વર આવ્યો, અમે લીંપેલા ઓટલા તરફ ગયા તો ઉન અને રેશમના ભરેલા આસન પથરાઈને અમારી રાહ જોતા તૈયાર હતાં. જમવામાં બટેટાનું શાક, ભાખરી, રોટલો, અથાણું, માખણ, દૂધ અને છાસ. માયાભાઈ મૂળૂભાઈ અને યજમાન સિવાયના બધાં જમવા બેસી ગયાં. એ રોટલાની મિઠાસ, એ શાકની મિઠાસ… વર્ણન કદાચ અતિશયોક્તિસભર લાગે પણ, એવી મજા ક્યાંય આજસુધી મળી નથી. એવો સ્વાદ કોઈ રોટલામાંથી આવ્યો નથી. મને એમ કે મારો મત જ આવો હશે, પણ વિપુલભાઈ, બેલાબેન અને વિનયભાઈનો મત પણ મારી સાથે સજ્જડ મળતો આવે. જમવામાં સાથે તાજુ દોહેલુ હુંફાળુ દૂધ પીને અને જમ્યા પછી છાસ પીને પેટ જબરદસ્ત ભારે થઈ ગયું. બધાંએ જમી લીધું અને હાથ ધોવાઈ ગયા એટલે વિપુલભાઈ કહે, “ચાલો, બહાર આંટો મારતા આવીએ.” ઘડીયાળ રાત્રીના અગીયાર વાગ્યાનો સમય બતાવતી હતી.