મારા પૃથ્વી પરથી ગયાને લગભગ ચારેક વર્ષ પૂરાં થવા આવ્યાં છે. ગત વર્ષે આપણા પુત્રો, પૌત્રો અને દૌહિત્રોએ મળીને મને ઉત્સવભેર પિતૃઓની નાતમાં ભેળવી દીધો એ પણ મેં નજરે જોયું અને ખુશી અનુભવી. આમ તો તું પણ જાણે છે કે પૃથ્વી પરથી નીકળ્યા પછી કોઈને એ જ સ્વરૂપે પાછા ફરવાનો જરાય અધિકાર હોતો નથી. અરે હા, પાછું વળીને જોવાનો પણ પ્રતિબંધ છે. આમ છતાં તક મળી છે તો તને ઉતાવળે-ઉતાવળે એક પત્ર પાઠવી દઉં છું. મારા અક્ષરોનો રંજ તો તેં કદી જીવતે જીવ પણ નથી રાખ્યો તો હવે તો શાનો રાખીશ ? એક ભાઈ કે જેને ડૉક્ટરોએ સ્વર્ગવાસી જાહેર કરી દીધા હતા એ ખરેખર સ્વર્ગમાં નહોતા પહોંચ્યા પરંતુ નરકમાં જ એકાદ મિનિટ રહીને પાછા ધરતી પર પરત ફર્યા છે. આ ભાઈ છાત્રાલયમાં મારા રૂમ પાર્ટનર હતા. એ ઓળખાણે આ ચિઠ્ઠી લખી મોકલી છે એ તને જરૂર પહોંચાડશે.