ટૂંકમાં, આખી જાહેર ખબરનો મર્મ એ છે કે આ પ્રકારે ‘નેટ’ દ્વારા તમે ઉત્તમ મૂરતીયા કે વહુઓ મેળવી શકો. અલબત્ત, આવી જાહેર ખબર એ કદી ન કહે કે આવાં લગ્નોની સફળતાની ટકાવારી બહુ ઓછી છે ! લગ્નો ગોઠવી આપનાર કંપનીઓની વેબસાઈટો પર અને નીજી સાઈટો પર લગ્નોત્સુક છોકરાઓ અને છોકરીઓની સંખ્યાબંધ વિગતો હોય છે. બસ, અમુક રીતે કોમ્પ્યુટરનું માઉસ ક્લિક કરો અને ‘એકથી એક ઉત્તમ’ પસંદગી સામે આવે ! પછી તો ઈન્ટરનેટની ‘ચૅટિંગ’ (વાતચીત)ની સગવડ કામે લાગે છે. છોકરાં માત્ર એકબીજાની તસવીર જોઈને અને બાયોડેટા વાંચીને ‘પ્રેમાલાપ’ કરવા લાગે છે. અને આશ્ચર્યજનક ઝડપે તેઓ લગ્ન કરવા પણ તૈયાર થઈ જાય છે. ‘ચટ મંગની, પટ બ્યાહ’ જેવો તાલ રચાય છે. આવી ઉતાવળનું કેટલાક કિસ્સામાં આવી જ બીજી કહેવત જેવું પરિણામ આવે છે : ‘ઉતાવળે પરણો અને નિરાંતે પસ્તાવ !’