અન્ય ઘણાં રાજપૂત કુળની જેમ, સિસોદીયાનું મૂળ પણ સૂર્યવંશી હોવાનો દાવો કરાય છે.[૧] ૧૭મી સદીમાં મેવાડના રાજવી રાણા રાજસિંહ દ્વારા તૈયાર કરાવાયેલી “રાજપ્રશસ્તિ મહાખ્યાન“ નામક પ્રશંસનીય રચનામાં , થોડી પૌરાણિક, થોડી કાલ્પનિક, થોડી ઐતિહાસિક, સિસોદિયાની વંશાવળી આપેલી છે. આ લખાણ સિસોદીયાઓના આશ્રીત તેલંગાણા બ્રાહ્મણ કુટુંબના રણછોડ ભટ્ટ નામક લેખક દ્વારા કરવામાં આવેલું હતું. આ વંશાવળી પ્રમાણે આ રાજવંશનું મૂળ, છેક મનુ મહારાજથી શરૂ કરીને, ઈક્ષવાકુ કુળના અનુગામીઓ એવા અયોધ્યાના રાજવીઓ સુધી હોવાનું દર્શાવે છે. ઈશ્વરીય આદેશથી એક રાજવી “વિજય“ અયોધ્યા છોડી દક્ષિણ તરફ રાજ્ય સ્થાપનાર્થે પ્રયાણ કરે છે. (તેનાં રાજ્યનું ચોક્કસ ઠેકાણું દર્શાવાયું નથી). તેનાં ૧૪ અનુગામી રાજાઓ થયા, જે દરેક પોતાનાં નામ પાછળ “-આદિત્ય“ (અર્થાત સૂર્ય) પ્રત્યય લગાડે છે. તેમાંનો છેલ્લો, ગ્રહાદિત્ય, ગ્રહપુત્ર (ગેહલોત, મેદપાટનાં ગુહિલાઓ) નામનું સામ્રાજ્ય સ્થાપે છે. કહેવાય છે કે તેના પાટવી કુંવર વશપા (જે બાપ્પા રાવળ નામે પ્રસિદ્ધ છે) એ, શિવના વરદાનથી ૮મી સદીમાં “ચિત્રકુટ્ટ“ (ચિત્તોડગઢ) નો કિલ્લો જીત્યો, અને “રાવળ“ નું બિરુદ ધારણ કર્યું.[૨]