એવા સ્વપ્નાવસ્થામાં મોટેથી ઉચ્ચારાયેલા પોતાના જ શબ્દો કાને પડતાં કુસુમ બેબાકળી પથારીમાંથી બેઠી થઈ ગઈ… ધમણની માફક ચાલતાં શ્વાસોચ્છશ્વાસને માંડ માંડ કાબૂમાં રાખી પોતે જે જોયું હતું, એ માત્ર સ્વપ્ન જ હતું, એવી ખાતરી થતાં નિરાશા સાથે એના મુખમાંથી શબ્દો સરી પડયા… એ, આવવાના હોત તો આટલા વર્ષો થોડી રાહ જોવડાવી હોત… જેવા નસીબ… પણ આવા સ્વપ્ન શું કામ હેરાન કરવા આવતા હશે… સ્વપ્નના વિચારમાં જ એ ઊભી થઈ અને માટલામાંથી પાણી પીતાં જીવ થોડો હેઠો બેઠો હોય એમ જણાતાં ફરી ખાટલામાં જઈ સૂતી, પણ નીંદર વેરણ થઈ ગઈ હતી.