પતિપત્ની વચ્ચેનાં દિવસોનાં અબોલા ફક્ત એક નાનકડું સ્મિત તોડાવી શકે. સ્મિતધર્મ ઘરસંસારનું ચાલક બળ છે. સવારનાં પત્નીએ આપેલા ગરમાગરમ ચા ના કપનાં બદલામાં જો એક સ્મિત મળી જાય તો એનો દિવસ સુધરી જશે, એવી જ રીતે સાંજે થાક્યા પાક્યા ઘરે પહોંચેલા પતિને ઉંબરામાં જો મીઠડું સ્મિત મળી જાય તો એનો અડધો થાક ત્યાં જ ઉતરી જશે. જે પરિવારમાં સ્મિતનો દુકાળ હોય ત્યાં જીવન થોડું વધુ અઘરું હોય છે. એમ તો સ્મિત વગરના પતિની પત્નીને કોઈ વિધવા નથી કહેતું અને પત્ની જો સ્મિત વગરની હોય તેવો પતિ ‘બીચારો’ નથી ગણાતો. પરંતુ એ વાત સો આની સાચી કે એવા ઘરનું ફર્નીચર ભવ્ય હોય તો પણ સભ્યો ‘અભવ્ય’ જ ગણાવાના! સાચું પૂછો તો સ્મિત વગરના કાયમ તોબરું ચડાવીને ફરતા માણસને માણસ પણ ગણવો કે કેમ એ વિચારવા જેવી બાબત છે.