સુંદરમની આ કવિતા મને સ્પર્શી ગઈ જેથી અહીં ટાંક્યા વગર રહી ના શકી.પ્રેમ શી રીતે થઇ જાય છે? અને પ્રેમને આંધળો પણનથી કહેતા. નથી એને પાંખો, નથી આંખો, નથી પગ નથી હાથ! કેવું સચોટ વર્ણન કર્યું છે. મેં કહ્યું એમ બેબસ રીતે તમે ખેંચાતાજાઓ. તમારા વશમાં કાંઈ ના રહે એ પ્રેમ! કેવો પકડે છે, કેવો પાડે છે, કેવો ઉપાડે છે એ? પ્રેમ તમને પર્વતની ચોંટી પરબેસાડી શકે છે અને જમીનદોસ્ત પણ કરી શકે છે.જે રીતે મજનૂ લયલાના પ્રેમમાં પાગલ થઈ રણમાં ભટકી રહ્યો હતો. અને કંઠ વગર ગવડાવે છે. કેવો મીઠો છે આ પ્રેમ! તમારામાં સંગીત ભરી દે છે.તમારી દુનિયા જોવાની દ્રષ્ટ્રી બદલી નાખે છે. સવાર તમને સાંજ અને સાંજ તમને ઉષા લાગે છે.પાંપણની પાછળ છુપાઈને જીવે છે અને હટ કહો તો ક્યાંય જતો નથી. એને આંધળો કોને કહ્યો? શું કોઈએ તમારી આંખમાં આંખ માંડી નથી? વાહ આનાથી સુંદર પરમ પ્રેમની પરિભાષા બીજી શું હોય કહો?