ઉનાળાનું વેકેશન પડે એટલે મને ઓરાણ યાદ આવે, નદી યાદ આવે, ગામગોઠિયા યાદ આવે, નાથીમા યાદ આવે. બા-બાપુ સાથે ઓરાણ જવાનું થાય. ધંધાને કારણે બા-બાપુ બહુ રોકાઈ શકે નહિ પણ મને નાથીમા રોકે, આગ્રહ કરીને રાખે. ‘રજા પૂરી થયે તેડવા આવજો’ એમ કહી બા-બાપુને વિદાય કરે. વેકેશન એટલે ઉનાળાની ઋતુ. પોપટિયો વાઘરી નદીના ભાઠામાં ટેટી વાવે, બટાકા ને ભાજી વાવે. પોપટિયો છાપરી બાંધીને નદીના બેટમાં જ પડ્યો રહે. શકર ટેટી ને શાકભાજીનો ટોપલો લઈ ગામમાં વેચવા નીકળે. ઓરાણ માટે લોકો કહેતા – ‘ઓરાણની ટેટી ને બેટી બેય મીઠી.’ (એનાં બીયાં પણ ભરેલાં ને મીઠાં હોય.) શકર ટેટી, શાકભાજી વગેરે લઈને વેચવા આવે ત્યારે મા કોઠીમાંથી સૂંડલી ભરીને બાજરી લાવે. ત્રાજવાના એક પલ્લામાં બાજરી ને બીજા પલ્લામાં શાક. એમ વિનિમય દ્વારા ખરીદ-વેચાણ ચાલે. હજી રૂપિયાનું ચલણ વધ્યું ન હતું. એટલે લોકો ગામડામાં કહેતા પણ ખરા – ‘રૂપિયો તો ભાઈ ગાડાના પૈડા જેવડો છે.’ આજે રૂપિયાના પૈડાવાળી ગાડી પર જ બધો વહેવાર ને વેપાર ચાલે છે. રૂપિયા દ્વારા રૂપિયો કમાવાના લૂંટણિયા ધંધા પણ ચાલે છે.