હવે જાનૈયા ટ્રેક્ટરમાં ભરાવા લાગ્યા હતા. લીલુને પીપળીના ઓટલા પર બેસાડી કોઈક સ્ત્રી પાણી પીવડાવી રહી હતી. વર પણ અણવરનો ટેકો લઈ ટ્રેક્ટરમાં બેસી ગયો. હવે માત્ર લીલુને બેસાડવાની બાકી હતી. નાતીલા સહુ લીલુને માથે કન્યાવિદાયનો હાથ ફેરવવા આવવા માંડ્યા. જેવો ધનજીએ લીલુને માથે હાથ મૂક્યો કે લીલુ ધનજીની ડોકે વળગી ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડી પડી. પીપળીનાં પાન જાણે સ્થિર થઈ ગયાં. આસપાસ ઊભેલાં સૌ ભીની આંખે બાપદીકરીને જોઈ રહ્યાં. કઠણ કાળજાનો ધનજી નાના બાળકની જેમ રડતો હતો. થોડે દૂર બેઠેલા કરસનના મહામહેનતે રોકી રાખેલાં આંસુ વહી નીકળ્યાં. એણે ઝાંખરાં જેવાં કેરડાંનાં ઝાડમાં બેઠેલી દેવચકલીને જોતાં જોતાં ગાલ પર ખારાશ રેલાઈ જવા દીધી. એને પણ ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડવાની ઇચ્છા થતી હતી. પરંતુ એ જોઈ રહ્યો માત્ર.