કાગળ હાથમાં લઈને ફરી હું અતિતમાં ખોવાઈ જાઉં છું. બી.કૉમ-એલ.એલ.બી પૂરું કરીને લગ્ન થતાં હું સાસરે આવી. લગ્ન પછી તુરંત એમને નોકરીમાં બદલી થતાં અમે બંને એકલાં આ નવા શહેરમાં આવી ચઢ્યાં. હું ખૂબ ખુશ હતી. ગૃહસ્થજીવનના સપનાઓ સાકાર કરતાં આ નવું ઘર ગોઠવવામાં શરૂઆતના મહિનાઓ તો આમ જ નીકળી ગયાં. સવારે એ ટિફિન લઈને બેંકમાં જાય પછી આમ તો હું સાવ એકલી પરંતુ આ નવા ઘરમાં નાનુ-મોટું કામ એવું ચાલે કે સવારની સાંજ ક્યારે પડી એની મને ખબર જ ન રહે ! દીવાનખંડને વ્યવસ્થિત ગોઠવવાનો, રસોડાની સાફસફાઈ, જરૂરી મસાલાઓ સાફ કરવાના, માળીને બોલાવીને ફૂલછોડ સરખા કરાવવાના, નળનો સમય સાચવવાનો અને નાની-મોટી ખરીદી તો જુદી. પોસ્ટઑફિસથી લઈને પ્રોવિઝન સ્ટોર સુધીના અગત્યનાં કામો મારે સંભાળવાના. રજાનો એક રવિવાર તો ક્યાંય પૂરો થઈ જતો. ક્યારેક નવી વાનગીઓ બનાવું તો ક્યારેક નવરાશની પળોમાં સરસ મજાનું ટેબલકલોથ ગૂંથી લઉં. વળી, સગાવહાલામાં કોઈનું લગ્ન આવે એટલે એની તૈયારીઓ. વચ્ચે મન થાય ત્યારે એક-બે દિવસ પિયર રહી આવું. આ બધી દોડાદોડ વચ્ચે જ્યારે બહારગામથી આવેલા મહેમાનો અમારા ઘરની સ્વચ્છતા અને આગતાસ્વાગતા વિશે પ્રશંસાના બે શબ્દો કહે ત્યારે મારું મન પ્રસન્નતા અને સંતોષથી ભરાઈ જતું. આમને આમ આનંદથી મારો સમય પસાર થતો રહેતો.