‘બ્રહ્મચર્યાશ્રમ પછી ગૃહસ્થાશ્રમમાં પ્રવેશ કરવાનો સમય આવે છે. એ વખતે મનુષ્યે પોતાના ગોત્ર-પ્રવરથી ભિન્ન ગોત્ર-પ્રવરવાળા કુટુંબની સુંદર, નીરોગી અને સુશીલ કન્યા સાથે લગ્ન કરવાં. પુરુષાર્થ કરી આજીવિકા મેળવવી અને પોતાના ત્રણ ધર્મ પૂર્ણ કરવા. ગૃહસ્થીએ નિત્ય પિતૃ, દેવ અને અતિથિનું પૂજન કરી તેમને તૃપ્ત કરવા. સગાં, સ્નેહી, સહોદર અને આરશ્રતજનોનું પોષણ કરવું. સેવકવર્ગ, યાક, પશુ, પક્ષી વગેરેને પણ પોતાની શકિત પ્રમાણે સંતોષવાં. જ્યારે પોતાનો પુત્ર પિતા બને ત્યારે ગૃહસ્થે વાનપ્રસ્થાશ્રમમાં પ્રવેશ કરવો. ઘરનો ત્યાગ કરીને વનમાં જઈને રહેવું. કંદમૂળનો આહાર કરીને શરીરને નિયમમાં રાખવું. ભૂમિ પર શયન કરવું. ત્રિકાળ સ્નાન કરવું. વલ્કલ અને જટા ધારણ કરવાં, મૌનવ્રત પાળવું. આત્મકલ્યાણ માટે પ્રયત્ન કરવા. એ પછી સંન્યાસાશ્રમમાં પ્રવેશ કરવો. સર્વ ઉપાધિઓનો ત્યાગ કરવો. ઇન્દ્રિય નિગ્રહ કરવો. મિથ્યા કર્મ કરવાં નહિ. ભિક્ષા માગી એક વખત ખાવું. સંન્યાસીએ આત્મજ્ઞાન પ્રાપ્ત કરવા નિત્ય ચિંતન કરતા રહેવું. ચારેય આશ્રમ માટે સત્ય, અહિંસા, અનસૂયા, ક્ષમા, દયા, ઉદારતા અને સંતોષ એ આઠ સામાન્ય ધર્મ ગણાય છે. આ ધર્મોનું દરેકે નિત્ય પાલન કરવું જોઈએ.’