“ઈ તો ગામના બૈરાંવે ઈને કીધું કે તમે પરથમીને વેસવા કાઢી ને પેઢીયુંની વારસાઈના મૂલ કર્યા ઈના પરીણામ કે અતુલને કેન્સર થયું, ઈમાં ગમે એટલા પૈહા નાખો, ઈનો કોઈ ઈલાજ નૈ, ને વળી અમદાવાદના દાગતરે કીધું કે અતુલ હવે થોડાક જ દી’નો મે’માન છે, તેદુનાં જીવીકાકી ઘાંઘા થૈ ગ્યા, ઈને થ્યું કે મેં તો જમીન ગામનાને નોકરીયું મળે ને હૌ હુખી થાય ઈટલે વેસી’તી, પણ એના પૈહા લીધા ઈ પરથમીને કઠી ગ્યું, ને ભોગ અતુલનો થૈ ગ્યો.