હું ઉભો થયો, આંખો ચોળતો ચોળતો નીચે ઉતર્યો અને પાણી પીધું, પાણી મારા ગળા ને તો ઠારતું હતું પણ દિલ સુધી પહોચતું નહતું. ખબર નહિ આજે મને આવું બધું કેમ યાદ આવે છે, મારી જિંદગી ના સૌથી સારા ક્ષણો જ મને અત્યારે સૌથી વધારે દુખ પહોચાડે છે.હું મારા રૂમ માં આવ્યો અને બાલ્કની માં ગયો. સહન ના કરી સકાય એવી ઠંડી હતી પણ મને અંદર થી તો હજી પણ બેચેની જ હતી.ત્યારે મેં સામે એક ઓટલા ઉપર એક કુતરા ને ટુટયુ વળી ને સુતેલું જોયું. એની અંદર ની ગરમી એને ચિંતા રહિત ઊંઘ આપતી હતી અને મને જાગવા માટે મજબુર કરતી હતી.હવે નથી સુવું મારે, એને સપના માં પણ યાદ કરવું મારે માટે અસહ્ય છે.હું ગાદલા માં પડ્યો.અને મોબાઇલ સામે જોયું તો..