ઉપરની વાતના તંતુઓ વણઉકેલાયેલા રાખી તુર્ત જ કવિ બીજી ઝીણેરી વાત મૂકે છે. દુનિયા તો કેટલાય વરસથી જોતા આવ્યા છીએ પણ આવી આંધળી દોડ ! લોકો દોડી રહ્યા છે અને એમની આગળ – આગળ તો વળી, બધું પાછળ છૂટી રહ્યાનો ભય દોડી રહ્યો છે. દૂસરે શબ્દોં મેં, દોડનારા લોકોને પણ ઊંડે- ઊંડે ને આડકતરો એવો અહેસાસ છે કે કશુંક એવું છે જે જોયા – માણ્યા વગરનું છૂટતું જાય છે.