એક વખત સાંજે નાટક ભજવવાનું હતું, બપોરે સ્ટેજને છેલ્લો ઓપ આપવા અમે પડદા, વિંગ, ફર્નિચર વગેરે ગોઠવી રહ્યાં હતાં, ત્યાં સાહેબ જોરજોરથી બૂમો પાડતા આવ્યા કે – ‘આને કોઈ ઠારો, આને કોઈ ઠારો.