વિરાગ ૩૪ વર્ષ પૂરાં કરી ચૂક્યો છે, જ્યારે સૌંદર્યાને એકત્રીસ વર્ષ થઈ ગયાં છે, પણ બેમાંથી એકેયને લગ્નની જરા પણ ઉતાવળ નથી અને એવું પણ નથી કે બન્ને નખશિખ શરીફ છે. બન્ને પોતપોતાની જિંદગી મસ્તફકીરીની જેમ જીવી જ રહ્યાં છે. આ જ વાતની તકલીફ તેમના પેરન્ટ્સને છે. પેરન્ટ્સ ઇચ્છે છે કે બન્ને પરણી જાય. સિચુએશન પણ એવી આવી જ જાય છે કે વિરાગ અને સૌંદર્યા બન્ને એકબીજાને મળે. બન્નેની ફૅમિલીનાં પણ કંઈ વખાણ કરવા જેવું નથી. બન્નેની પોતપોતાની દુનિયા છે અને બન્ને પોતપોતાની દુનિયા વચ્ચે જ જીવવામાં વ્યસ્ત છે. બન્નેને ફૅમિલી પરાણે મેળવે છે અને વારંવાર મેળવવાનું કામ કરે છે. પરિણામ એ આવે છે કે વિરાગ ધીમે-ધીમે સૌંદર્યાના પ્રેમમાં પડે છે. માત્ર સૌંદર્યાના દેખાવને લીધે જ નહીં, પણ એ માટે તો ખાસ કે સૌંદર્યાની હાજરીમાં તે જેવો છે એવો રહી શકે છે. હવે આ જ પુરવાર કરવાનું વિરાગના ભાગે આવે છે અને એ જ્યારે વિરાગના પક્ષે આવે છે ત્યારે ટિપિકલ મેલ-ઈગો પણ આપોઆપ જન્મવાનો શરૂ થાય છે.