મિ.’બ’ બોલવાનું શરૂ કરે તે પહેલાં, તે જાણી લેવા માગે છે કે તેને કેટલા સમય સુધી અહીં અટકમાં રાખવામાં આવશે. બધા તેના જ જેવા છે અને દરેકના મગજમાં આ જ પ્રશ્ન ઘોળાયા કરે છે. ભાઈશ્રી ‘બ’ના પ્રશ્નનો કોઈની પાસે જવાબ નથી. તે રડતાં રડતાં બોલે છે, ‘પણ તે લોકોએ તો મને દસ મિનિટનું જ કહ્યું હતું, માત્ર દસ જ મિનિટ! હું મારી વિધવા માતાનો એક માત્ર જ પુત્ર છું. તે બિચારી ક્યાંક બહાર ગઈ હતી અને તે લોકો મને પકડવા આવ્યા હતા. મારી મા આ જાણતી જ નથી. હું ક્યાં ગયો છું તે જાણતી ન હોવાના કારણે તે ચોક્કસ મરી જશે!’ આટલું બોલીને તે ફરીવાર રડવા માંડે છે.