એક વોર-ચાઈલ્ડની કવિતા છે: ‘હું દરરોજ સવારે જાગું છું ત્યારે મારા કાનમાં યુદ્ધના ભયાનક અવાજોની વચ્ચે કોઈ સ્ત્રીની ચીસો અને પછી એના છાતીફાટ રુદનના પડઘા સંભળાય છે. હું તે અવાજોની વચ્ચે જન્મી રહેલા બાળકનું પ્રથમ રુદન સાંભળવા મથું છું અને મારા કાને મારો પોતાનો જ અવાજ સંભળાય છે.’