પન કરતો હતો. આ રીતે એને જીવનનો મોટો ભાગ પસાર કરી દીધો હતો. એકવાર મૂર્ખ બુધ્ધિવાળો સુશર્મા પાંદડાં લેવા માટે કોઇ ઋષિની વાડીમાં આંટા મારતો હતો.એટલામાં કાળનું રૂપ ધારણ કરીને કાળા સાપે તેને દંશ દીધો. તેથી સુશર્મા મૃત્યું પામ્યો આ પછી તે અનેક પ્રકારની નરક યાતનાઓ ભોગવી પાછો મૃત્યું લોકમાં એકભાર ઉપાડનાર બળદ તરીકે અવર્તર્યો, એ સમયે કોઇ લંગડા માણસે પોતાનું જીવન આરામથી પસાર કરવા એને ખરીદી લીધો. એક દિવસે લંગડાએ કોઇ ઉંચા સ્થાને ઘણી ઝડપથી આ બળદને ફેરવ્યો. બલદ જમીન ઉપર ઢળી પડ્યો. સૌએ થોડુ થોડુ પુણ્ય આપ્યું. એક ગણિતા વૈશ્યાએ પન પુણ્ય આપ્યુ. અને એવૈશ્યાના પુણ્યથી ભૂલોકમાં સારા ચારિત્ર્યવાન બ્રાહ્મણને ત્યાં અવતર્યો. પૂર્વ જનમની વાતોની તેને સ્મૃતિ હોવાથી તેણે વૈશ્યાના ઘેર જઈ પૂછ્યું કે તે એવું શું પુણ્ય કર્યું છે. વૈશ્યાએ ઉતર આપ્યો કે કે પેલા પાંજરામાં બેઠેલો પોપટ દરોજ કંઇક બોલે છે. એનાથી મારુ અંતઃકરણ પવિત્ર થયું છે. એનું પુણ્ય મે દાનમાં આપ્યું હતું. તે પછી બંન્નેએ પેલા પોપટને પૂછ્યું ત્યારે પોપટ પોતાના પૂર્વ જનમનો પ્રાચીન ઇતિહાસ કહે છે. પોપટ બોલ્યો પુર્વ જનમમાં હુ એક મહાન વિદ્રવાન હતો. હુ મારી વિદ્રવાતાના અભિમાનમાં ભૂલી મોહિત હતો રાગદ્રેશ એટલા બધા વધી ગયા હતાકે હુ કોઇ વિદ્રવાનને ગણતો નહતો. ગુરુના વચનને પણ માન્યો નથી, ગુરુનીુ પર દ્રેશ અને ઇર્ષા કરતો. શ્રી સદ્દગુરૂની નિંદા કરતો. તેમના ઉપર હેતભાવ રાખતો નહી. સદ્દગુરૂ સાથે વિવેક છોડીને ચર્ચામાં ઉતરી જતો. અનેક ધૃણિત વાતો સદ્દગુરૂશ્રીને કહેતો અને એવા ગુરૂદ્રોહથી અને ગુરૂનિંદાથી ભટકતો ભટકતો હું પોપટ કુળમાં આવ્યો છું. એક દિવસ ગ્રીષ્મ ઋતુમાં તપી ગયેલા માર્ગ ઉપર પડ્યો હતો ત્યાંથી કોઇ શ્રેષ્ઠ મુનિ મને ઉપાડી લાવ્યા પાંજરામાં મને પૂરી દિધો ત્યાં મને ભણાવવામાં આવ્યો. ઋષિ બાળકો કાયમ ગુરૂ મહિમા ગાતા અને ગીતાના પહેલા અધ્યાયનો પાઠ કરતાં તે સાંભળીને હું ગુરૂ મહિમા અને અધ્યાયનો પાઠ વાગોળતો તેવામાં ચોર લોકોએ મને ત્યાંથી ચોરી લીધો એ પછી આ વૈશ્યાએ મને ખરીદી લીધો. હું રોજ ગીતાના પહેલા અધ્યાયનો પાઠ કરતો, એ વૈશ્યાએ સાંભળવાથી તેનું અંતઃકરણ પવિત્ર થયું. આમ પરમાત્મા દ્રારા શ્રી ભવાની પાર્વતિએ આત્મબોધ પ્રાપ્ત કર્યો. એવા ઉતમ આત્મબોધ દ્રારા શ્રી વાળિનાથ ધામના વિધમાન પૂજ્ય સંતો મહાપુરૂષોએ વર્તમાન યુગમાં આધ્યાત્મિક અભિગમ દ્રારા જે સદ્દગુરૂએ માર્ગ બતાવ્યો તેના સંપૂર્ણ હિમાયતી થઈ સદ્દગુરૂએ બતાવેલી કેડી ઉપર ભયંકર કસોટીમાં પણ રાત દિવસ જોયા વિના ઘણો પરિશ્રમ વેઠ્યો શ્રી ગુરૂ મહિમા સાચવ્યો. આવેલા સંતોની તેમજ અતિથી સેવકો ભક્તોને સાચવ્યા ગૌમાતા અને રેમી ઘૉડીના વંશને સાચવ્યો. આંગણે આવેલા સમાજને સાચવ્યો પશું પંખીને સાચવ્યા ગુરૂજનોને સાચવ્યા. વાળીનાથ ધામને સાચવ્યું સદ્દગુરૂના શ્રેષ્ઠ વચનોને સાચવ્યા અપંગ અને નિરાધારોને સાચવ્યા. અને છેવટે પોતાનું મન અને ઇન્દ્રીઓની વૃતિને પણ સાચવી અને આવરમાન સંતોએ ભવ્ય અને દિવ્ય અજવાળુ પાર્થયું સમગ્ર ભારતમાં શ્રી વાળીનાથ મા ભગવતી ચામુડા વિઘ્નહર્તા શ્રી ગણેશજી અને શ્રી ગોગા મહારાજનો મહિમા વધારી સેવક ભક્તોને શ્રધ્ધાના પુંજથી પ્રકાશિત કરી દીધા.