એ એકદમ ચોંકી ઊઠતી. આ કેવા વિચિત્ર વિચારો એને ઘેરી વળે છે આજકાલ ? દુનિયામાં જે સૌથી પ્રિય છે એ માથી જ કંટાળો આવે છે ? મારા અને મિહિરના મતભેદમાં આ ભલીભોળી માને શા માટે સંડોવું છું ? એ અને મિહિર છ-સાત વર્ષથી એક જ શાળામાં સાથે નોકરી કરી રહ્યાં હતાં. બીજા શિક્ષકો સાથે હતો એવો ને એટલો જ સંબંધ એને મિહિર સાથે પણ હતો. એમાં કશું વિશેષ નહોતું. પણ ત્રણેક વર્ષ પહેલાં મિહિરની પત્નીએ બે વર્ષની દીકરીને મૂકીને વિદાય લીધી ત્યાર પછી આ બે વચ્ચેના સંબંધનાં સમીકરણો ધીમે ધીમે બદલાવા લાગ્યાં હતાં. ‘મા છે ત્યાં સુધી હું એને એકલી છોડીને ક્યાંય જવાની નથી’ એવો નિરાલીનો સંકલ્પ ડગુમગુ થવા લાગ્યો હતો. એની રગેરગને ઓળખતી માથી આ વાત ક્યાં સુધી છાની રહે ? ઉપર ઉપરથી તો માએ ખૂબ રાજીપો બતાવ્યો પણ નિરાલી સમજી શકી હતી કે માના મન પર આ વાત નેતરના કોરડાની જેમ વીંઝાઈ હતી. એટલે જ મા, શોભા કે અન્ય શિક્ષકમિત્રો જ્યારે શું થયું ? એમ પૂછતાં ત્યારે એને શરીર પર ધગધગતો સળિયો ચંપાતો હોય એવું લાગતું અને પછી અંદર ને અંદર ભભૂકતો જ્વાળામુખી ફાટે ત્યારે એની અડફેટે મા ચઢી જતી.