ગુજરાતમાં ફરજિયાત બેટી પઢાઓનો નારો લગાવવો પડે છે ત્યારે આ ગરીબ કાશ્મીરી પરિવારોમાં દીકરીઓમાં શિક્ષણનું પ્રમાણ સારૃં છે. દરેક સ્ત્રી ઓછામાં ઓછું પ્રાથમિક શિક્ષણ તો મેળવે જ છે. મુસ્તાકભાઈના પરિવારની બિલ્કીસ શાહ આમ તો માત્ર ૧૨ ધોરણ જ ભણી છે, પરંતુ કડકડાટ અંગ્રેજી બોલે છે. તેની દોસ્ત રુહીન પણ એટલું સારું અંગ્રેજી, હિન્દી અને ઉર્દૂ બોલી જાણે છે. તે કહે છે, ‘કુરાનમાં છોકરીનાં નિકાહની વય ૧૬ વર્ષ કહેવાઈ છે, પણ અમારાં લગ્ન ૧૮ વર્ષ બાદ જ થયાં છે. અમારે આગળ ભણવા માટે ગામથી દૂર આવેલી સ્કૂલોમાં જવું પડતું. મારા પરિવારમાં અમે બન્ને બહેનો ભણવામાં હોશિયાર હોઈ પિતાજીએ આગળ ભણવાની હા પાડેલી અને અમે બાર ધોરણ સુધી ભણી શક્યાં. હવે તો અમારાં બન્નેનાં લગ્ન થઈ ગયાં છે, પણ ભણતરના કારણે અંગ્રેજી, હિન્દી અને ઉર્દૂમાં લખેલું કોઈ પણ લખાણ વાંચી શકીએ છીએ. અમદાવાદમાં અહીંની ભાષા સમજવામાં અભણ લોકોને તકલીફ પડે છે, પણ અમે હિંદી જાણતાં હોવાથી સ્થાનિક લોકો સાથે વાતચીત કરીને કમ્યૂનિકેટ કરી શકીએ છીએ.’