મહેશ બાબુના ચાર્મ અને એના હિરોઈઝમમાં ત્રણેક મુદ્દા લિટરલી દબાઈ ગયા છે. એક તો આ ફિલ્મ બડી ક્યુટનેસથી ડાયનેસ્ટિક પોલિટિક્સ-વંશપરંપરાગત રાજનીતિને જસ્ટિફાય કરે છે. વળી, એ મુદ્દે ફિલ્મમેકર પોતે પણ સજાગ છે એટલે પોતે જ એ મુદ્દો ઉઠાવે છે અને હીરો પાસે ડાયલોગ બોલાવીને તેને જસ્ટિફાય પણ કરે છે! ફિલ્મમાં ઈલેક્શન આવે છે, પણ આપણા હીરોને ચૂંટણી લડવાની કે જીતવાની જરૂર જ નથી! ત્રીજું એ કે આપણા હીરો પોતાને ગમી ગયેલી યુવતી વસુમતિ (કિયારા અડવાણી, જેના માટે ફિલ્મના ક્રેડિટ્સમાં ‘ઈન્ટ્રોડ્યુસિંગ કિયારા અડવાણી’ લખેલું આવે છે!)નાં નામ-નંબર શોધાવી અને પોતાના પોલિટિકલ પાવરનો ઉપયોગ કરીને એને ફોન સુદ્ધાં કરે છે. મતલબ કે એ એક યુવતીની જાસૂસી કરાવે છે. ફિલ્મમાં રોમેન્ટિક ટ્રેક એસ્ટાબ્લિશ કરવામાં એમાં કંઈ વાંધાજનક ન લાગે, પણ રિયલ લાઈફમાં આવા જ મુદ્દે ગુજરાતમાં મોદી સરકારને ભારે વિરોધનો સામનો કરવો પડેલો.