નીલકંઠે હસીને કહ્યું, “મા, હવે તમે ઠેકાણે આવ્યાં ! તમારો મનોરથ પૂર્ણ થશે. કાળનો ક્રમ હોવાથી તમારા દીકરા વીરાને અને તમારી ભેંસોને શરીર તો છોડવાં પડશે. શરીર છોડીને તેઓ સદ્દગતિ પામશે. એમનાં શરીર છૂટી જશે, પરંતુ એમની કીર્તિ ચાંદો અને સૂરજ તપશે ત્યાં સુધી અમર રહેશે.” આટલું કહી લખુબાઇની ભાવભરી વિદાય લઇ નીલકંઠ ત્યાંથી નીકળી ગયા.•