હવે બીમારી કોના ઘેર નથી આવતી? દરેકના ઘરના કોઈ ને કોઈ સભ્યને જીવલેણ બીમારીઓ તો આવતી જ હોય છે. હું અહીં ડાયાલિસીસ સેન્ટર ઉપર જાઉં છું વાઈફને મૂકવા તો આખા સેન્ટરમાં મારા એકલાં વાઈફ આવતા હોય એવું નથી પણ આખુ સેન્ટર ભરેલું હોય છે. દરેકના ઘેર સારા પ્રસંગો આવતા હોય તેમ ખરાબ પણ આવતા જ હોય છે. આ તો જીવનના એક ભાગરૂપ છે. તો મારા ઘેર કોઈ બીમાર પડે કે કોઈ મરી જાય કે ખરાબ પ્રસંગ આવે તો એવું ભોગવનાર હું એકલો તો હોતો નથી. દરેકના ઘેર આવું બનતું જ હોય છે એમાં મારે ઈશ્વર હોય તો એને શું કામ દોષ દેવો? જે કાઈ મારે ભોગવવાનું આવે તેમાં મારા સમય, સંજોગો, વાતાવરણ, ખાનપાન, વારસાગત જિન્સ વગેરે વગેરે જવાબદાર હોય એમાં ભગવાનનો શું દોષ? મારી ભૂલો હશે તો જવાબદારી મારી હોય માટે હું કદી ક્યાંય ફરિયાદ કરતો નથી. ફરિયાદ કરવાનું કોઈ કારણ જ હોતું નથી. અને કરું તો કોની સામે કરું? જે દેખાતો નથી એની સામે? માટે મને ફરિયાદ કરવા કોઈ કારણ જડતું નથી તેમ પ્રાર્થના કરવા માટે પણ કોઈ કારણ જડતું નથી માટે હું કદી પ્રાર્થના પણ કરતો નથી કે મને ઉગારો કે બચાવો. અને હું પ્રાર્થના કરીશ તો કોઈ ફરક ક્યાં પડવાનો છે? લાખો લોકો પ્રાર્થના કરતા હોય છે છતાં બીમાર પડતા જ હોય છે અને મરતાં પણ હોય જ છે.