પણ અંગ્રેજી વાર્તાઓ અને નવલકથાઓ વાંચીને તો માત્ર પ્લોટ મળે, શબ્દોની મરમ્મત ન થાય. કદાચ શબ્દો સાથે રમવાની આવડત તેમને તેમના પિતા તરફથી ભેટમાં મળી હશે. કેટલાક લોકો શબ્દ સાથે એવી રીતે રમી જાણે છે જ્યારે ગીલ્લી દંડાના ખેલમાં પીદી આવી હોય તો સામેવાળાનો સોથ બોલાવી નાખે. મને તો વર્ષા બેન સિવાય ધૈવત ત્રિવેદી અને ગૌરાંગ અમીનનો વિચાર આવે છે. ક્યાંથી આવે છે આવા શબ્દો ? વર્ષા બહેનનો આ અગિયારમો વાર્તાસંગ્રહ. ગુજરાત મિત્રમાં કિશોર વ્યાસ આ વિશે વિવેચનલેખ લખી ચૂક્યા છે એટલે વધારે કંઇ કહેવાનું આવે નહીં. બધી વાર્તાઓ મસ્તમજાની છે, પણ બ્લાસ્ટ વાંચવી…. પગ નીચે ધડાકો થઇ જશે….! આ સિવાય શિરીષ પંચાલે 2001ની નવલિકાઓનું સંપાદન કરતી વેળાએ કહેલું કે, તળપદી બોલીમાં લખાઇ તો જ એ વાર્તા છે એવી એક રૂઢી થઇ ગઇ હતી. પણ આ વાર્તાસંગ્રહમાં અંગ્રેજી-ગુજરાતીનું કોમ્બિનેશન ક્યાંક હિન્દી શબ્દો અને ક્યાંક મહાભારતકાળની કથા, તળપદી વાર્તાઓની ગરજ સારશે.