તેઓ સારા એવા વિદ્વાન હતા. સદ્‌વિદ્યાનું પ્રવર્તન થાય તેથી તેમણે અમદાવાદમાં સંસ્કૃત પાઠશાળાની સ્થાપના કરી કે જેથી વિદ્યાભિલાષી સંતો સંસ્કૃત શાસ્ત્રોનો અભ્યાસ કરી શકે. મહારાજશ્રી સંસ્કૃત ભાષાનું ઊંડું જ્ઞાન ધરાવતા અને સંપ્રદાયના તથા અન્ય ધર્મ ગ્રંથોનું અધ્યયન કરી જ્ઞાનમાં પ્રભુત્વ મેળવ્યું હતું. તેથીજ આજ દિશામાં મહારાજશ્રીએ સંતકવિ સ.ગુ.ભૂમાનંદ સ્વામી દ્વારા ‘‘શ્રીઘનશ્યામ લીલામૃતસાગર’’ ગ્રંથ રચાવ્યો. સત્સંગિજીવન ગ્રંથની ‘‘તત્વાર્થદીપિકા’’ નામની સંસ્કૃત ટીકા રચાવી. એમદાવાદ મંદિરમાં હવેલીનું બાંધકામ કરાવ્યું. તે ઉપરાંત ડુંગરપુર, જેતલપુર, ઈડર, સિધ્ધપુર, માંડવી અને છપૈયા વગેરે મંદિરોમાં પ્રતિષ્ઠા કરી. એા રીતે સત્સંગના કાર્યને વેગવંતું રાખી સંવત્‌ ૧૯ર૪ માં અક્ષરધામમાં મુક્તોની સભામાં બિરાજમાન થયા.