આત્મશ્લાઘા કે આત્મપ્રશંસા કરનાર લોકો હંમેશાં પોતાની બડાઈ હાંકતા રહે છે. પોતે કેવાં-કેવાં કામ કયાર઼્ છે એનું લાંબું ભાષણ તેઓ આપતા રહે છે. તેમની વાતોમાં હંમેશાં ‘હુંપણું’ છલકતું હોય છે. તેમનો અહમ્ ચરમસીમાએ હોય છે. પોતે જે કરી શકે છે એ બીજા કોઈ કરી ન શકે એવું તેમનું માનવું હોય છે. એ લોકો પોતાની વાત કરે ત્યારે સામેની વ્યક્તિને સાંભળવામાં રસ છે કે નહીં એ વિશે વિચારતા જ નથી. સામેની વ્યક્તિને રસ હોય કે ન હોય, તેઓ પોતાનું વક્તવ્ય હાંક્યે રાખે છે. આવા લોકો પોતાની જાતને જ મૂર્ખ બનાવતા હોય છે. અમારા એક સ્નેહી છે. જ્યારે મળે ત્યારે પોતે કરેલા કામ વિશે આપણને લંબાણમાં કહેવાનું ચાલુ કરે. તેમની એ વાતો ધંધાકીય હોવાને કારણે મોટા ભાગની સ્ત્રીઓને તેમની વાતમાં રસ ન પડે, પણ તે સ્નેહીનો વાત કરવાનો ઉત્સાહ એટલો બધો હોય છે કે બધાએ તેમની વાત સાંભળવી જ પડે. તમે જરાય બેધ્યાન થઈ જાવ એ ન ચાલે. જોકે તેઓ ઘણાં મોટાં કામ સારી રીતે કરી શકે છે એની ના નહીં, પણ સામેની વ્યક્તિને એ બધી વાતો સાંભળવામાં શું રસ હોય? એ તેઓ સમજી શકતા નથી.