“મહેતાજી !” મુખ્ય યાત્રાળુએ પોતાની ભેટમાંથી રૂપિયાની કોથળી કાઢીને વિનંતીપૂર્વક કહ્યું, “તમારે અમારી પર આટલી કૃપા કરવી પડશે.” પછી એ કોથળી મહેતા આગળ મૂક્તાં બોલ્યો,” આમાં સાતસો રૂપિયા છે. અમારું ચારેયનું આટલું ધન છે. દ્વારિકા જઇને ત્યાં તેને કોઇ પુણ્યકાર્યમાં અમારે વાપરવું છે. માટે આ રૂપિયા લઇને તમે એની હૂંડી અમને લખી આપો. તમારી સહાયથી, તમારા પુણ્યે, અમારી ઇચ્છા પૂર્ણ થશે.”