આમ છતાં એક વાત નિર્વિવાદ છે કે પ્રકૃતિ ઉપર પ્રભુત્વ પામવા માટે એકમાત્ર માણસે જ પ્રયાસ કર્યો છે. અન્ય પ્રાણી માત્રે પ્રકૃતિનો યથાતથ સ્વીકાર કર્યો છે. માણસે આવો પ્રયત્ન કરીને કેટલીક સફળતા મેળવી હોવાનો દાવો પણ કર્યો છે. દેખીતી રીતે ક્યાંક આવો દાવો ટકોરાબંધ પણ લાગે છે પણ જરાક ઊંડા ઉતરીએ છીએ ત્યારે પ્રકૃતિનું પરમ સત્ય પ્રગટ થાય છે. આ પરમ સત્ય આપણા કાન પકડીને આપણું ધ્યાન દોરે છે કે આવો દાવો વાસ્તવિકતા નહિ પણ પોકળ હોય છે. આ વાત સમજવા માટે એક ઉદાહરણ લઈએ. પૃથ્વી પર 70% જેટલો ભૂવિસ્તાર જળ વડે ઢંકાયેલો છે. લગભગ 30% જેટલા વિસ્તારની ધરતી જ નક્કર પોપડો છે. આ પોપડા ઉપર વસ્તી પ્રજા સમુદ્રનો જળ રાશિ પૂરીને વધુ જમીન મેળવવા માટે મથામણ કરે છે. આવી મથામણને એ રી-કલેમેશન કહે છે. મુંબઈનો નરીમાન પોઈન્ટ તથા કફ પરેડ જેવો વિસ્તાર રી-કલેમેશન છે. જ્યારે મુંબઈના કાંઠે વસતા લોકો સમુદ્ર પાસેથી એક-બે કિલોમીટર વિસ્તાર આંચકી લે છે ત્યારે એટલો જ જળરાશિ બીજા કોઈક કાંઠે ધસી જઈને ઉજ્જડ ભૂમિને પાણીમાં ડૂબાડી દે છે. આમ 70% જળ વિસ્તાર અને 30% ભૂમિ વિસ્તાર એ પ્રમાણ તો યથાવત જ રહે છે.