જે રાત ને દિન પ્રસ્વેદ, પરિશ્રમ તથા પીડાની વચ્ચે શ્વાસ લે છે, બીજાના સુખ ને બીજાની સમૃદ્ધિ સારું શરીરને શોષી કે સૂકવી દે છે; કોઈની મૂલ્યવાન મહેલાતના મજૂર ને પાયાના પત્થર બનીને, સન્માનની સુમનમાળા તથા મોટાઈનાં માનપત્રોથી જે દૂર ને દૂર રહે છે; જે અત્યંત અલ્પ લઈને બદલામાં વધારે ને વધારે બલિદાન દે છે; ને કોઈ કવિની કવિતા કે કહાનીકારની કથા જ જેમનો લાભ લે છે; તેમને મદદ કરનાર તથા સન્માનનાર અથવા સ્વાગતના સુખદ શબ્દો કહેનાર માનવ ને માનવસમાજને જન્માવો, વધારે ને વધારે પ્રમાણમાં જન્માવો; એવી મારી અરજ છે.