એમનાં પ્રત્યક્ષ પરિચયવાળા ઘણા મહાત્માઓ હજી વિદ્યમાન છે. એ એવા તો “મનમોજી” હતા, કે મન થતાં, એ કોઈ વાર માથે મુગટ અને શરીરે જરિયાન વાઘા પણ સજે, ને કોઈવાર ધૂળ ભરેલા દિગંબર મસ્ત ફરે. કોઈ વાર, મન થાય તો, કાશીમાં મહાપંડિતોની સભામાં પહોંચી જઈને ભલભલાને શાસ્ત્રાર્થમાં મા’ત કરે. ને કોઈ વાર સાવ અબુધ, જડસુ જેવા દેખાતા વિચરે, એમ, પૂર્વ સંસ્કારોને લીધે અંતઃકરણમાં ઉઠતી લોભ-લાલચ વગેરે જેવી ભાસતી વૃત્તિઓ સાથે તન-મનને રમવા દેતા, પરંતુ, સ્વરૂપે કરીને, સર્વકાળ, એવાને એવા નિર્લેપ મસ્ત રહેતા હતા. એવા અનેક જીવનમુક્ત મહાત્માઓને આપણે જાણીએ છીએ. કે જેમનાં વિલક્ષણ બાહ્ય ચરિતો ઘણા અબૂજ લોકોને એમના વિશે દ્વિધામાં નાખે છે.)