આખરે હું ઉચાળા ભરીને મુંબઈથી વડોદરા આવ્યો. આવતાં જ મારા એક ટૅલિફોન ઑપરેટર મિત્ર અર્જુન ખાંટને ત્યાં રોકાયો. એણે કહ્યું કે બધું ઠેકાણે ન પડે ત્યાં સુધી તું મારી સાથે રહી શકે. પછી અમે બન્ને એક નાનકડી ઓરડીમાં રહેવા લાગ્યા. મારી પાસે બચત તો જરા પણ ન હતી. મોટા ભાગના પૈસા મેં ચોપડીઓ પાછળ ખર્ચી નાખેલા. એટલે સૌ પહેલાં તો મારે સાયકલ ખરીદવાની આવેલી. નવી સાયકલ તો પરવડે એમ ન હતી. મેં કોઈકની જૂની સાઈકલ ખરીદી, સર્વીસ કરાવી, એનાં ટાયરટ્યૂબ નવાં નંખાવી લીધેલાં.