રાજુને નીરુમાનો વિરહો ખુબ લાગે છે પરંતુ તેઓ મારા સપનામાં આવીને મને સંતોષ આપે છે. નીરુમાના દુઃખદ સમાચાર પછી હું તેમની નજીક ન જઇ શકી તેનું મને દુઃખ થયું અને હું આંખોમાં આંસુ સાથે સૂતી, તે જ રાતે તેઓ મારા સપનામાં આવ્યા અને કહ્યું ચાલો આપણે દર્શન કરવા જઈએ. તે વખતે તેમની સાથે કોઈ ન હતું અને મને તેમની સાથે વાત કરવાની તક મળી. બીજે દિવસે મેં મારા પતિને સ્વપ્નની વાત કરી તો તેઓ કશું બોલ્યા નહી અને પદ ગાવા લાગ્યા, "પગલાં સુણાય દેખાય નહી, દિલ કેરા દરવાજા ખખડાવે મહી". કવિરાજના પદની એક કડી મને પણ કહેવાનું ગમશે કે કે "બોલ્યા છતાંય ઓળખ્યા નહી, પછી માથા કુટીને રોશે, ધોળે દિવસે પછડાટો ખાઈને વિચર્યા તે સ્થાનો જ ખુંદશે". રાજુને હજીપણ તે દિવસોનો ખેદ છે જયારે દાદા મામાની પોળમાં હતા અને અમે તેની નજીક રહેવા છતાં અમે એકવારપણ સત્સંગમાં ન ગયા હતા. ૧૫ વર્ષ પછી જયારે મને ભાન થયું ત્યારે ખાસ સુરત મંદિર, કેલનપુર અને અડાલજ ગઈ. અમારે માટે દાદાનું બીજું સ્વરૂપ પૂજ્ય દીપકભાઈ છે, અને હવે હું તેમનું સાનિધ્ય ખોવા નથી માગતી માટે દરરોજ દેવી દેવતાઓ અને સીમંધરસ્વામીને પ્રાર્થના કરું છું કે તેમને દાદા અને નીરુમાનું જગતકલ્યાણનું કામ પૂરું કરવા માટે ખૂબ શક્તિ અને દીર્ઘ આયુષ્ય આપે.