મક્કમ વિચારોને મૂકવા મેં તેનો જ સહારો લીધો. “ભાઈઓ તથા બહેનો આજ-કાલ વન-ડે ક્રિકેટનો જમાનો છે. બેટિંગ કરે તે બાદશાહ કહેવાય. છેલ્લી ઓવરોમાં જે બેસ્ટમેન બેટિંગમાં આવે તેને બોલ ન બગાડવા જોઈએ. દુનિયાના મોટાભાગના ઓપનિંગ બેસ્ટમેન ધીમી ઇનિંગ રમી મારી જેવા ઉગતા ખેલાડીને રનરેટ વધારવા છેલ્લી ઓવરોમાં માંડ મોકો આપે છે. ક્રિકેટમાં જેમ કપીલદેવ, વિરેંદ્ર સેહવાગ, શ્રીકાંત જેવા ખેલાડીઓ છે. તેમ મારે પણ મારી યાદગાર ઇનિંગ રમી બતાવી. મારી ઇચ્છા વ્યક્ત કરવી પડશે. મારા શબ્દબાણ અધીકારની બાઉન્ડ્રી કુદી જશે. તેની મને પુરી શ્રદ્ધા છે. સભામાં બીરાજમાન એક પણ અધિકારી મારા આ શબ્દ-બાણને રોકી શકે તેમ નથી. પ્રવાસી શિક્ષક પ્રત્યેની આ લાગણીનોપ્રવાહ છે. તેથી તેને કોઈ નહિ રોકી શકે તેની મને શ્રદ્ધા છે. વિકલાંગ બાળકોના શિક્ષણની સંકલિત શિક્ષણ યોજનાને હું આવકારુ છું. પણ તેમાં કામ કરતો શિક્ષક દુ:ખી હશે તો યોજના સફળ થઈ શકશે નહિ. હાલ આ યોજનામાં એક હજારથી વધુ શિક્ષકો કાર્યરત છે. છેલ્લી ભરતીમાં ઘણા નવા શિક્ષકોને નિમણુક આપવામાં આવી છે. એટલે છેલ્લો આકડો મારી પાસે નથી. આ યોજનાના મહારથીઓ: જેવાકે ભાસ્કર મહેતા, પ્રફૂલ વ્યાસ, અનીલભાઈ પટેલ, પ્રકાશ મંકોડી, અને યુસુફી કાપડિયા છે. કાપડિયા સાહેબે દાહોદમાં હમણા જ વધુ ૧૦૦ પ્રવાસી શિક્ષકોની ભરતી કરી છે. તેને મારા અભિનંદન છે. પણ મને દુ:ખ એ વાતનું થયા કરે છે. કે પ્રવાસી શિક્ષક હજુ પણ સલામત બન્યો નથી. દાહોદનો એક શિક્ષક પોતાના શિક્ષણ ક્ષેત્રમાં બાળકોને ભણાવા નિકળ્યો હતો. પણ હજુ તે પરત  ફર્યો નથી. તેનું માર્ગ અકસ્માતમાં મૃત્યુ નીપજ્યુ છે. તે કદી પાછો નહિ ફરી શકે. તેના બૈરાં છોકરાં આધાર વિનાના થઈ ગયા છે. તેને સરકારી કોઈ સહાય પણ મળી નથી. હાલ કામ કરતા શિક્ષકોને એક વર્ષની બાર રજા સિવાય કોઈ લાભ મળતા નથા. પેંશન કે મેડિકલ રજા પણ મળતી નથી. સરકાર એક હાથે તાળીના ટપાકા કરવા ઇચ્છે છે. વિકલાંગ બાળકોના શિક્ષણનો વિસ્તાર કરવો છે. પણ કર્મચારીની સમસ્યા દેખાતી નથી. તાલીમના આયોજન ને હું આવકારું છું. પણ કર્મચારીના અધિકાર પ્રત્યેની ઉદાસિનતાને ધિક્કારુ છું. પ્રવચન લગગ પુરી ૩૦ થી ૩૫ મિનીટ ચાલ્યુ હશે. પણ અહીં તો તેનો માત્ર રસાસ્વાદ કરાવ્યો છે.