બીજું, અહીં બિગ બ્રધર ટાઇપનો પાવરફુલ વિલન હોવા છતાં બલવંતરાય જેવો ખોફ વર્તાતો નથી. અગાઉ ‘હૈદર’ના પપ્પા બનેલા નરેન્દ્ર ઝા સરસ ઍક્ટર છે, પરંતુ નબળા રાઇટિંગ નીચે તેમની ઍક્ટિંગ દબાઈ ગઈ છે. આમ જુઓ તો ફિલ્મમાં ટૅલેન્ટેડ ઍક્ટરોની કમી નથી. ઓમ પુરી, મનોજ જોશી, ટિસ્કા ચોપડા, સચિન ખેડેકર, ઝાકિર હુસેન, રમેશ દેવ, હર્ષ છાયા સરીખાં કલાકારો છે; પણ કોણ જાણે કેમ રાઇટર-ડિરેક્ટર સની દેઓલે બધાં પાસે એકદમ લાઉડ મેલોડ્રામા જ કરાવ્યો છે. (ગલૂડિયાં જેવા પાંચ જુવાનિયાવ અને એક સોહા પણ છે. એ માત્ર પ્રેઝન્ટ ટીચર બોલવા ખાતર.) શેક્સપિયરને પણ લઘુતાગ્રંથિ થઈ જાય એટલોબધો ડ્રામો ધરાવતી આ ફિલ્મના દર બીજા સીનમાં બધા રાડારાડી જ કરે છે. જે વાત શાંતિથી કહી શકાય એના માટે પણ ફાઇલો ફેંકશે, કાચ ફોડશે, દરવાજા-ટેબલ-ખુરશી પછાડશે, આંગળીઓ ચીંધીને આંખોના ડોળા કાઢશે. ટૂંકમાં લગભગ અર્નબ ગોસ્વામીનો શો જોતા હોઈએ એવી ફીલિંગ સતત આવ્યા કરે છે.