વર્ષોથી એકધારું દુ:ખ વેઠવાની આ માણસની તાકાતનું રહસ્ય મને એના એક વાક્યમાં સમજાઈ ગયું. ‘તો કયે ભવ છૂટું ?’ આ વાક્ય સાંભળ્યા પછી દુ:ખીનું દુ:ખ તાજું કરતી વાત આગળ લંબાવવાની મારી ઈચ્છા ન રહી. એ ઓરડા તરફ છેલ્લી નજર નાખી મેં ત્યાંથી વિદાય લીધી. એ પછીના પ્રવાસમાં સૌરાષ્ટ્રની ધરતી પર મેં અનેક ઉથલપાથલો જોઈ, પરંતુ મારા મનમાં તો – ‘કયે ભવ છૂટું ?’ એ શબ્દો જ રમતા રહ્યા.