તાપ જુદી જુદી જાતના હોય છે, અને તાપથી તપ્ત કે સંતપ્ત આત્માઓ આપણી આ અવનીમાં અનેક છે. હાલતાં ચાલતાં, ડગલેપગલે એમનું દર્શન થાય છે. એમને જોઈને સહાનુભૂતિથી સંપન્ન બનીએ, એમના તાપને મટાડવા માટે પંખો કરીએ તો ? પ્રેમનો પંખો, પવિત્રતાનો પંખો, માનવતાનો મીઠો પંખો, દયાનો, ક્ષમાનો, કરુણાનો, સેવાભાવનો, પ્રેમમય પંખો, તો એમને કેટલો બધો આરામ મળે ! કેટલી બધી રાહત રહે ! એમને અમૃતથી અદકું મીઠું, ઠડું મધુવચનનું, મધુર દ્રષ્ટિનું, આશ્વાસનયુક્ત શબ્દોનું પાણી પાઈએ તો ? એમને માટે એકાદ વૃક્ષ બનીએ ! લીમડો, વડલો, એની નીચેની મીઠી પીયૂષ, પાણી પાતી, આશ્રય આપતી, શાંતિ બનતી, તાપ અને તૃષાને ટાળતી, પરબ બનીએ તો ! બીજાને માટે કેટલા બધા આરામદાયક, આશીર્વાદરૂપ થઈએ ! કોઈને ઘડી બે ઘડી જીવન દઈએ, કોઈના જીવનમાં પ્રેરણા તથા પ્રકાશ ભરીએ. કોઈના થાક, વિષાદ, અભિશાપને હરીએ, કોઈના જીવનને હર્યુંભર્યું કરીએ. ચેતન ધરીએ.