નાનો એ કુટુંબીને સાથે રાખીને બે હાથ જોડીને ઉભો હતો. કેટલાક લોકોને જવાની ઉતાવળ હતી. કેટલાક શરમથી તો કેટલાક લાગણીથી થોડું રોકાઈને ધીરે ધીરે નીકળતા હતાં. વ્યવહાર સાચવીને એ લોકોની સાથે જતાં મેં પણ નાનાની વિદાય લીધી. સામે નદીમાં સ્વજનો નહાતા હતા અને પંચિયા નિચોવત હતા. આજે મારે કાયા હોત તો હુંય આ સંબંધની નદીમાં સ્નાન કરત અને ભીનું પંચિયું નિચોવીને હવામાં ખંખેરત. તો એમાંથી ખરત તે જલબિંદુઓ ન હોત, પણ એ હોત મારી એકની એક દીકરીની આંખમાંથી ખરતા; સાચુંકલા, પારદર્શક, ભીના ભીના મોતીઓ.