માતૃભાષામાં સીમિત વાંચન છતાં આશાપૂર્ણાદેવી બંગાળી ભાષાનાં એક શ્રેષ્ઠ લેખિકા બની શક્યાં. ભારતીય જ્ઞાનપીઠ પુરસ્કાર મેળવનાર પ્રથમ લેખિકા આશાપૂર્ણાદેવીએ દેશભરમાં ખ્યાતિ પ્રાપ્ત કરી, તેની પાછળ તેમની અદમ્ય જ્ઞાનપિપાસા અને વિચારસૃષ્ટિની અભિવ્યક્તિ માટેની પ્રબળ ઝંખના કારણભૂત ગણાય. ઈ.સ. 1909ની 8 જાન્યુઆરીએ કલકત્તાના રૂઢિચુસ્ત પરિવારમાં જન્મેલાં આશાપૂર્ણાદેવીના ઘરમાં સાહિત્યિક વાતાવરણ હતું, પણ સ્ત્રીઓ માટે તો એ જ સદીઓ પુરાણી માન્યતા પ્રવર્તતી હતી. એમના ઘરમાં ભાઈઓને ભણવાની પૂરી સગવડ આપવામાં આવતી. ભાઈઓ ભણતા હોય ત્યારે આશાપૂર્ણાદેવી ચૂપચાપ બેસીને એકલવ્યની માફક જ્ઞાનઆરાધના કરતાં હતાં. અત્યંત રસપૂર્વક બધું સાંભળતાં અને શીખતાં રહેતાં. ઘરમાં સતત પુસ્તકો આવતાં હોવાથી એમની વાંચનક્ષુધા આસાનીથી તૃપ્ત થતી. માત્ર તેર વર્ષની ઉંમરે કોઈ વિરલ ક્ષણે એમને હૃદયનો ભાવ પ્રગટ કરવાની પ્રબળ ઈચ્છા થઈ અને તેને પરિણામે એક કવિતાનો જન્મ થયો. એ કવિતા બાલમાસિકમાં મોકલી આપતાં સ્વીકારાઈ પણ ખરી. નાનકડી આશામાં નવો ઉત્સાહ જાગ્યો. બસ, પછી તો લખાતું રહ્યું, પ્રગટ થતું રહ્યું અને એમની સર્જનયાત્રા સતત ચાલતી રહી.