‘વા વાયો ને નળિયું ખસ્યું કોઈએ કીધું કે મેં દીઠો ચોર’. આ પંક્તિને સાર્થક કરતી અફવાઓ આપણે ત્યાં નવી નથી. ૨૦૧૨માં મ્યાંમાર અને આસામની ઘટનાઓ બાદ સમગ્ર દેશમાં એક પ્રકારનું હિંસક વાતાવરણ ઊભું કરી દેવામાં આવ્યું હતું. આસામ મ્યાંમારમાં મુસ્લિમોની કત્લેઆમ થઈ રહી હોવાનાં ખોટા અને એડિટ કરેલા વીડિયો-તસવીરો દરેક મોબાઈલમાં સોશિયલ મીડિયા મારફતે પહોંચાડવામાં આવ્યા અને દેશભરમાં મુસ્લિમો તોફાને ચડ્યો. એવામાં ૧૬ ઑગસ્ટે અચાનક જ બેંગલોર અને હૈદરાબાદમાં એસએમએસ અને એમએમએસ ફરતા થયા કે પૂર્વોત્તરના લોકો ૨૦ ઑગસ્ટ સુધી નગર છોડી દે નહીં તો હુમલાઓ થઈ શકે છે. પરિણામે કેન્દ્ર સરકાર અને રાજ્ય સરકારની ખાતરીઓ અને સંરક્ષણના આશ્ર્વાસનો મીડિયામાં આવવા છતાં કર્ણાટક આંધ્રપ્રદેશ, મહારાષ્ટ્ર અને તમિલનાડુ સહિત ૭ શહેરોમાંથી ૩૦૦૦થી વધુ પૂર્વોત્તર વાસીઓ પોતાના રાજ્ય તરફ દોટ મૂકી પરિણામે રેલવે સ્ટેશનો પર રીતસરના અફરા તફરી મચી ગઈ.