“તો મારા ક્લાસરૂમમાં મારી ગેરહાજરીમાં ગુલાબની પાંખડીઓ દોરાઈ રહી છે?” કાર્તિક સર ક્યારે આવ્યા એનો દિશાને જરીક અણસાર પણ ના આવ્યો. સોરી કહીને સામેની ખુરશીમાં બેસવા જ જતી હતી કે, “ના. એમ અધુરી પાંખડી છોડવાની જરૂર નથી, આપણે પૂરી કરીશું ને?” દિશા શું કહેવું શું નાં કહેવું એ વિચારી જ નહોતી શકતી,પણ સર દિશાનો હાથ પોતાના હાથમાં લઈને દોરેલી પાંખડીને ઘૂંટવા લાગ્યા. દિશાને થયું પાછળ ફરીને કહી દઉં, આ શું કરી રહ્યા છો સર? “ પણ એણે ના કીધું. એને એમ કે એક પાંખડી જ તો છે, અટકી જશે. પણ કાર્તિક સર કંઈ એકાદ પાંખડીથી માને એવા થોડા હતા. “ધારો કે એક પાંખડી દિશાની, તો બીજી પાંખડી?” કાર્તિક સર ગણિતનું સમીકરણ સમજાવતા હોય તેમ બોલ્યા.