એ બંનેનું ખુશ થવાનું કારણ એ હતું કે શાલિનીને આવી રીતે સંભળાવી દેવાની બીજા કોઈની તાકાત નહોતી. શેઠ હરિવલ્લભદાસ તો પુત્રીપ્રેમમાં અંધ હતા. આદિત્ય અને ભાસ્કર બધુંય જાણે-સમજે એ છતાં શાલિનીને સલાહ આપવાથી એ બંને ડરતા હતા. નાના ભાઈની સાચી શીખામણ માનવાને બદલે છંછેડાઈને અપમાન કરી નાખે એવો શાલિનીનો સ્વભાવ હતો. ગણતરીના શબ્દોમાં, એ છતાં કચકચાવીને વિભાકરે નણંદ ઊપર જે પ્રહાર કર્યા એ જોઈને બંને ભાભીઓને ખૂબ આનંદ થયો હતો.