તમે કોઈ પણ વ્યક્તિને ચાહશો, તમે કોઈ પણ પ્રવૃત્તિને ચાહશો તો તે વ્યક્તિ કે તે પ્રવૃત્તિ તમારા માટે આનંદની પાતાળગંગા બની જશે. ડચ ચિત્રકાર વિન્સન્ટ વાન ગોગને ચિત્રો દોરવાનુું એટલું બધું ગમે છે- તે ચિત્રકલાનો આશક જ છે. એટલે ચિત્રકારની તાલીમ ન મળ્યા છતાં તે તેમાં પૂરેપૂરો ડૂબી જાય છે. પૈસા તો નથી. રોટી ખરીદવી કે રંગો ખરીદવા એ જ પ્રશ્ન છે. તે કોઈ કોઈ વાર પેટની ભૂખ પર પણ પાણી રેડી દે છે અને ચિત્રકલાના યજ્ઞકાર્યમાં જે કાંઈ હોમવું પડે તે હોમી દે છે. પણ ચિત્રકલાના આ અમર આશકે આ યજ્ઞમાં કેટલું બધું હોમી દીધું એનું ભાન તેને ૩૭ વર્ષની જિંદગીના અંત ભાગમાં થાય છે. ત્યારે તે પોતાના નાનાભાઈ થિઓની પત્નીને લખે છેઃ “કોઈ કોઈ વાર થાય છે કે હું પણ મારા ભાઈની જેમ નાનકડું ઘર વસાવીને બેસી ગયો હોત તો! નાનકડું ઘર, તારા જેવી જ કોઈ પ્રેમાળ પત્ની, મારું પોતાનું એક બાળક, આંખ સામે નહીં દોરેલું, નહીં રચેલું આ ચિત્ર ખડું થાય છે અને મને ખળભળાવી મૂકે છે.”