ક્રાંતિકારીઓ ના હાથ માં જેમ સળગતી મશાલો હતી..તેવું જ તમારા બ્લોગ્સ ના વિષયો નું છે.હંમેશા સળગતા અને પેચીદા પ્રશ્નો ની રજુઆત્..નર અને માદા અને તેના દ્વારા થતી સમ્ભોગ ક્રિયા થી જ આ સંસાર નો વ્યાપ વધ્યો છે અને તે પ્રક્રિયા અવિરત ચાલુ જ છે. સમ્ભોગ જે જીવન ની એક જરૂરી પ્રક્રિયા છે. પણ આપણા કર્મકાંડ અને ધાર્મિક રીવાજો માં આ વિષય પરત્વે પણ જુદી જુદી માન્યતા ઓ ઠોકી બેસાડવા માં આવેલી છે અને તેમાં પણ પાપ પુણ્ય ના ત્રાજવા ગોઠવી દેવાયા છે. પણ તે બધું આમ લોકો માટે છે. ધર્મધુરંધરો માટે નહિ ! વેદો, કથા ઓ માં પણ દેવતા ઓ દ્વારા પરસ્ત્રીગમન ના અને તેના થાકી શ્રાપિત થયા ના કિસ્સા ઓ મોજુદ છે.હવે વાત રહી તેને ભોગવવા ની તો એટલું કહી શકાય કે એક બીજા ની ઈચ્છા ઓ થી જે મિલન થતું હોય તે થવા દેવું જોઈએ.બન્ને પાત્રો માં સમ આકર્ષણ હોય તો તેમાં ખોટું શું છે? પણ હા તેમાં એકબીજા પ્રત્યે ની વફાદારી હોવી જરૂરી છે. સાચું કહીએ તો કોઈ વ્યક્તિ બ્રહ્મચર્ય નો દાવો કરી શકે પણ તેનું પાલન કરવું અસંભવ જ છે. માત્ર દેખાવ કરી શકે.