પે’લી ટહુકાની ટાંકણીએ ટાંકણીએ ફાગણના ફુગ્ગાને ફોડું છું અને ખૂલે છે એક મેળો, એક મનપાંચમનો મેળો. એક સુગંધ પહેરીને ફરવા નીકળેલી છઠ્ઠ, નદીમાં સૂરજને પલળવા મૂકવાની છઠ્ઠ, જાણે આખા બ્રહ્માંડની રાંધણ છઠ્ઠ. રાજસ્થાની મિત્રોએ હજી હમણાં જ શીતળા સાતમ ઊજવી. શ્રાવણની શીતળા સાતમ કરતાં અલગ મિજાજમાં ફળિયામાં ફરવા નીકળેલી આ સાતમસુંદરીનો ઠસ્સો તો ઠળિયા વિનાના ખજૂર જેવો હતો. લાગે છે આપણે ઉનાળા માટે સજ્જ થઈ રહ્યા છીએ, એક છાસ જેવું પાતળું સંગીત આપણને ઘેરી વળે છે, જાણે સ્વરસદરો... સફેદ, પારદર્શક, પણ મઝા તો પવનને ભેટવાની આવે, શરમાઈ જાય આપણું કહેણ અને આમંત્રણ સાંભળી... બહાર ગરમીનો કોગળો કરીને આવતો હોય તેવા અવાજ સાથે ઍરકન્ડિશનરની ગલીએથી આવે. સુરેશ દલાલ યાદ આવે, "આજ મારે હૈયે ફાગણનો ફોરમતો ફાલ... મને આ ફૉરમની વાત ગમે છે. પવનના આ વેશ પરિવર્તનની અને વહેણ વિદ્યાની જુગલબંધી ગમે છે. મોગરાની મહેફિલમાં એની નજાકતભરી ચાલ અને નિર્જન રસ્તા પર એનો બિન્દાસ બકવાસ... લાગે છે પવન પણ માણસ પાસેથી ખાસ્સું શીખી ગયો છે, પણ આપણી શોધ તો ગીતની શોધ છે, આપણું આંબાવાડિયું તો ટહુકાની ટેકરી છે, કોયલને ‘કૅરિયર-ફિવર’ની નહીં, કર્ણ-વિવર શોધ હોય છે. ફાગણની ફૉરમ હવે ચૈત્રના ચાળા સુધી લઈ આવી છે. ધુળેટીમાં ઊડેલી રંગોળી હવે મનમાં સ્થિર થઈ રહી છે, મનના જંતરને લઈને બેસવું છે, જોઈએ આજે કયો રાગ છેડે છે...