આપણું મન કંઈ કેટલાંયે સુખ, દુઃખ, ક્રોધ, લોભ, મોહ, અહંકાર, વેર, ઈર્ષા, ગમા, અણગમા, પસંદ, નાપસંદ એવી અગણિત લાગણીઓને સંઘરી રાખતું હોય છે. આપણે જાતે કરેલી ભૂલો, કોઈ બીજાં તરફથી આપણાં માટે નુકશાનકર્તા બનેલી ભૂલો, કોઈએ આપણે પહોંચાડેલું શારીરિક, આર્થિક કે માનસિક નુકશાન – આવી તો અનેક વાતો અને અવ્યક્ત તથા અપૂર્ણ ઈચ્છાઓનો જમેલો આપણાં મન પર કબજો જમાવીને બેઠો હોય છે. તેમાંથી મનને મુક્ત કરવું તે જ મનની સફાઈ! જો કે મનમાં સમાયેલી અમાપ અને અદમ્ય ઈચ્છાઓને પૂર્ણતયા પૂરી કરવા માટે કોઈ જ સક્ષમ નથી. પરંતુ, કેટલીક વાતો આપણાં અંકુશમાં હોય છે ખરી. જેમ કે, આપણે કરેલી ભૂલ માટે ક્ષમા માંગી લેવી અને કોઈ ક્ષમા માંગે તો તેમને માફ કરી દેવાં. તેમાં પણ કોઈની ક્ષમા માંગવી થોડું સહેલું કામ છે. પરંતુ, મન મોટું રાખીને કોઈને માફ કરી દેવા તે બહુ અઘરું છે. કોઈએ આપણી લાગણીઓની પરવા કર્યા વગર જો તેને ઠોકરે ચડાવી હોય, કોઈ આપણી લાગણીઓ જોડે રમત રમ્યું હોય તેવી વ્યક્તિને માફ કરતાં પહેલાં જરૂર મન પાછું પડે છે!