ભગવાન સ્વામિનારાયણ પોતાના સિધ્ધાંતોની પુષ્ટિ માટે અને આ ભાગવતી દીક્ષા પોતે સ્વહસ્તે આપી રહ્યા છે એનું દર્શન કરાવવા પ્રતિમા સ્વરૂપે દર્શન આપતા હતા ત્યાં પોતાનું પ્રત્યક્ષપમું જણાવ્યું. પોતાના ઘનશ્યામ ભગતને પોતાના સ્વહસ્તે ભગવાં વસ્ત્ર અર્પણ કર્યાં, પોતાના ભાલમાંથી કુમકુમનો ચાંદલો હસ્તના અંગૂઠા વડે લઈ પૂ.ઘનશ્યામ ભગતના ભાલના મધ્યભાગમાં કર્યો અને દિવ્ય આશીર્વાદ આપતાં કહ્યું કે "આ દીક્ષા તને હું આપું છું, ગને તેવો અધમ અને પાપી જીવ હશે પણ તું એનો મોક્ષ સંબંધી જે જે સંકલ્પ કરીશ તે પૂરો કરીશું ને એને છેક મૂર્તિના સુખમાં પહોંચાડીશું.અમે સદાય તારા ભેળા છીએ." મહાપ્રભુના આશીર્વાદે આ પાર્ષદમુક્તનું નામ આપ્યું "સાધુ સત્યસંકલ્પદાસ." આ સાથે બીજા પાર્ષદમુક્તનું ગુરુવર્ય પ.પૂ.બાપજીએ "સાધુ ભક્તવત્સલદાસ" એવું નામ આપ્યું. આ દિવ્ય ભાગવતી દીક્ષાનાં દર્શન સભામાં ઉપસ્થિત ઘણાંક સંતો -ભક્તોને થયાં હતાં. સંપ્રદાયના ઈતિહાસમાં આ અવિસ્મરણીય પળ સુવર્ણ અક્ષરે અંકિત થઈ ગઈ. વિઘ્નસંતોષીઓના બધા જ પ્રયત્નો ટૂંકા પડ્યા અને ગુરુ -શિષ્યની જુગલ જોડી નિર્માણ પામી. હવે નહોતી કોઈની જરૂર, નહોતી કોઈની ચિંતા. હવે તો લક્ષ્ય હતું એક અને માત્ર એક જ ભગવાન સ્વામિનારાયણ અને બાપાશ્રીએ સમજાવેલા સિધ્ધાંતોનો વિશ્વવ્યાપી પ્રચાર કરવો. એ લક્ષ્ય મુજબ આ ગુરુ-શિષ્યની જુગલ જોડીએ સંપ્રદાયના ક્રાંતિકારી યુગનો નૂતન પ્રારંભ કર્યો.