‘આ વીરપર ગામનો રાજા કહો તો રાજા. મૂળ તો નામ જ એનું રાજો. ડાંગર શાખનો આયર છે પણ ભારે ધરમી માણસ છે. ભૂખ્યાને ભોજન, તરસ્યાને જળ…દિલુભા, આ એનો જીવનમંત્ર છે. એના આશરેથી, એના આંગણેથી કોઇ ખાલી હાથે પાછું નથી ફર્યુ એના બાપ-દાદાને ખાવાનાય સાંસા હતા એમ કહેવાય છે પણ ભાથોજી ડાંગર ભારે ટેકીલો જણ હતો એમ કહેવાય છે. પણ એ જ વંશવેલાને ટકાવવા ભગવાને આ ગજવેલનાં કટકા રોખો રાજા જેવો દિકરો આપીને કુટુંબની આબરૂને માથે લીલુડો વાવટો ફરકાવી દીધો. સોનાનો કળશ લગાવી દીધો..’