ગુજરાતી સાહિત્યમાં જેને સાહિત્ય કહેવુ કે નહીં, તે વિવેચકોએ કોઈ દિવસ નોંધ્યું નથી તેવા એચ.એન ગોલીબારે મસ્તમજાના ભૂતો બનાવ્યા છે. તેમની ડંખ નવલકથામાં એક છોકરી સાથે છોકરો લગ્ન કરી લે છે. તેનો મિત્ર તેને ના પાડતો હોય છે, કે આવો ધંધો ન કરતો કારણ કે ઓલરેડી તેના બે હસબન્ડ પરલોક પહોંચી ચૂક્યા છે. પણ આપણો નાયક માનતો નથી. રાજ્યબહાર પોતાનું કામ પતાવીને તેનો મિત્ર આવે છે, ત્યાંસુધીમાં તેને માહિતી મળે છે કે, મિત્ર પરણી ચૂક્યો છે. અને સુહાગરાતના બીજા દિવસેથી ઘરમાં ભૂત ભૂલૈયા શરૂ થાય છે. છોકરીના ગળામાં એક સાપનું લોકેટ હોય છે, જે તેની માતાએ તેને આપ્યું હોય છે. ઘરમાં એક મૂર્તિ હોય છે, જેને ગળે વીંટાળી એક છોકરી અલ્લડ બની બેઠી હોય છે. રાત થતા પેલો અજગર છોકરીના શરીરમાંથી નીકળી એક રૂમમાં ચાલ્યો જાય છે. અને પેલાની પત્ની સાથે રોમાન્સ કરતો હોય છે. નાયક દરવાજાના તીણા કાણામાંથી આ જુએ છે. અને પવિત્ર રિસ્તા સિરયલની માફત તેની આંખો ફાટી જાય છે. બારણું ખોલી નાયક જાય છે, તો અંદર કોઈ નથી હોતું. મિત્રની વાત સાચી હતી, તેના ભણકારા વાગતા મિત્રને વાત કહે છે અને પછી નવલકથામાં સાપ, રીંછથી લઈને એક પૂરાની હવેલી અને એચ.એન.ગોલીબારના ઓલટાઈમ ફેવરિટ સાધુબાબાઓ પણ આવી પહોંચે છે.