વજીરજાદીએ જવાબ આપ્યો કે મહેરબાન પેદર હું કેવા જોખમમાં જીપલું નાખું છું તે હું ખુબ સમજું છું. પણ તેથી હું કાઈ ડરતી નથી. જો કદાચ હું મરણ પામીશ તો મારૂં નામ કીર્તિ ભરેલું ગવાયા કરશે. અગર જો હું મારી હિકમતમાં પાવી નીકળીશ તો એમ બોલાશે કે એક ઓરતે પોતાના દેશનાં હકમાં એક અગત્યની નોકરી બજાવી છે. વજીરે કહ્યું કે ના નહીં! આ ભયંકર આફતમાં તને નાખવાને તારે જોઈએ એટલું મને સમજાવ પણ જરાકબી ભરોસો રાખતી ના કે એવું કનિષ્ટ કામ હું કરીશ. જ્યારે સુલતાન મને ફરમાવે કે તારા પેટાખાનામાં ખંજર લગાવ, ત્યારે મોટા અફસોસથી મને તેમ કરવાની ફરજ પડશે અને તું જ વિચાર કર કે એક વહાલો પિતા એવું કામ પોતાને હાથે કેમ કરી ઉંધે મસ્તકે પાયમાલીના ગારમાં જીપલું નાખવા માંગે છે મને ભય લાગે છે કે એક ગધેડો જે સારી અવસ્થા ભોગવતો હતો પણ તેમાં તે પાધરો ચાલ્યો નહીં અને તેથી તેની ઉપર જે વિપદા આવી પડી તેમજ તારી પર પડશે. વળી તેજ વાર્તામાં જેમ એક વેપારીની બાયડી સમાવત તથા કાલાવાલાથી નહીં સમજી પણ જ્યારે જેરબંધ માર તેણીને પડયો ત્યારે સમજી અને પોતાની બેઉંધી જીદ છોડી દીધી તેમ તને પણ ખમવું પડશે. શેહરાજાદીએ પુછયું કે તે ગધેડા પર શું વિપત્તી ગુજરી હતી અને તે વેપારીની બાયડી કેમ ઠેકાણે આવી તે મને કહી સભળાવો.