પરંતુ આ મુદ્દાઓની ખીચડી એટલી બેસ્વાદ બની ગઈ છે કે માથું સણકા મારવા લાગે. એક તો નવોદિત રાઇટર-ડિરેક્ટર મનીષ હરિશંકરનું ડિરેક્શન એટલું શિખાઉ લાગે છે કે આખી ફિલ્મમાંથી કોઈ સસ્તી પ્રાદેશિક ફિલ્મ જોતાં હોઈએ એવી વાસ આવ્યા કરે છે. ઉપરથી રૂંવે-રૂંવે કીડીઓ ચટકા ભરે એટલું સ્લો સ્ટોરીટેલિંગ. એકસાથે ઘણુંબધું કહી દેવાની લાલચમાં લૉજિકને દેશવટો અપાઈ ગયો છે. આપણને સમજાય નહીં કે આપણી આંખ સામે ખરેખર કોઈ ફિલ્મ ચાલી રહી છે કે કોઈ બોરિંગ ડૉક્યુમેન્ટરી? ઉપરથી ડિરેક્ટરે ફિલ્મના અંતે જે કંઈ બતાવ્યું છે એ ઘણાબધાને વાંધાજનક પણ લાગી શકે.