ધીરુભાઈએ વાવેલા મિલિયા ડુબિયા ત્રણ વર્ષના થયા છે અને સામાન્યતઃ આઠ વર્ષે તેની પહેલી કાપણી લઈ શકાય છે. મિલિયા ડુમિયાનો ઉતારો બે વખત લઈ શકાય છે. નેટ પરથી અને કૃષિ વૈજ્ઞાનિકો સાથે પરામર્થથી તેમણે મિલાયા ડુબિયાનું વાવેતર કર્યું છે. મિલિયા ડુબિયાની આવકનો અંદાજ આપતા ધીરુભાઈ કહે છે, ‘અમે એક ઝાડમાંથી ૧૦ વર્ષે ૨૫ ઘનફૂટ લાકડાંનો અંદાજ મુક્યો છે. એક વીઘામાં ૨૦૦ ઝાડ આવે છે. તે પ્રમાણે વીઘે ૫,૦૦૦ ઘનફૂટ લાકડું મળે છે. તેને પેકિંગ મટીરિયલમાં પણ આપી દઈએ તો ૩૫૦ રૃપિયા પેકિંગ મટીરિયલનો ભાવ ગણતા વીઘે ૧૦ વર્ષના ૧૭ લાખ રૃપિયાનું લાકડું મળે. એટલે વીઘે વરસે સરેરાશ ૧ લાખ ૭૦ હજારની આવક થાય. જો પ્લાયવૂડ કે વિનિયરમાં આ લાકડંુ જાય તો કમાણી ઘણી વધી જાય છે. મિલિયા ડુબિયા ઉત્તમ ખેતી છે, પણ ૧૦ વર્ષ સુધી રોકાણ કરી શકે તેવો ખેડૂત જ તે કરી શકે. મારા થકી જ ૧૦૦૦ વીઘાનું વાવેતર અન્ય ખેડૂતોએ કર્યું છે.’ ધીરુભાઈ પોતે પેકિંગ મટીરિયલની ફેક્ટરી પણ ચલાવે છે. વીઘે ૨૫ હજાર રૃપિયાના ૨૫ મણ કપાસના ઉત્પાદનમાં ખર્ચ કાઢતા વીઘે ૨૦ હજાર અને ભાગિયાને અડધો ભાગ આપતા ૧૦ હજાર રૃપિયા મળતા હતા. તેની સામે ધીરુભાઈને આ શ્રેષ્ઠ ખેતી લાગે છે. કેમ કે આમાં દર વર્ષે વાવણી, કાપણી, દવા કે નીંદામણની ઝંઝટ નથી. મોટી ખેતીવાળા અને ખેતરમાં જવા નહીં માંગતા ખેડૂતો માટે આ ખેતી ઉત્તમ છે. કેમ કે તેના સો-દોઢસો વીઘાના વાવેતરવાળા ખેતરની સંભાળ માટે બે-ત્રણ મજૂરો જ પૂરતા છે અને તેમાં દવાદારૃની કોઈ ઝંઝટ નથી. ધીરુભાઈના સૌરાષ્ટ્રના ૧૪૦ વીઘાના ખેતરની સંભાળ માત્ર એક દંપતી લઈ રહ્યંુ છે.