અશ્ર્વઘોષ ત્યાં જ બેસી ગયા અને ખેડૂતને એવો જ સંતોષ આપવા માટે વિનંતી કરવા લાગ્યા. ખેડૂતે બધી જ વાત જાણી અને તેણે રાજાના આંતરિક દ્વંદ્વને ઊંડાણથી જાણી લીધું. તેણે રાજાને વૃક્ષ નીચે બેસાડ્યો, જે ચોખા ખાવા માટે બનાવ્યા હતા, તે પીરસ્યા અને બંનેએ અડધા-અડધા વહેંચીને ખાધા. પેટ ભરાઈ ગયું. ત્યાર બાદ બંને ગાઢ નિદ્રામાં સૂઈ ગયા. બંને સાથે સાથે જાગ્યા. ખેડૂતે પૂછ્યું, "તમને આ બધું કેવું લાગી રહ્યું છે ? રાજાએ સંતોષના સ્વરમાં કહ્યું, "ખૂબ સારું લાગી રહ્યું છે. જે ચોખા મેં આજે ખાધા છે, તેના સ્વાદનું વર્ણન થાય એમ નથી. જીવનમાં આવા સ્વાદિષ્ટ ચોખા મેં ક્યારેય નથી ખાધા. ખેડૂત બોલ્યો : "મહેનતથી કમાઈએ અને તેને હળીમળીને વહેંચીને ખાવામાં આવે તો એવી શાંતિ મળી શકે છે જે જ્ઞાની વૈરાગી ઇચ્છે છે.