અંગત વાત કરું તો, હું જે જ્ઞાતિમાં જન્મી છું, ત્યાં તમે નો જ શબ્દપ્રયોગ થાય છે… જો કે આજકાલ એ લુપ્ત થતું જાય છે. ભલે ઇન્ટર કાસ્ટ મેરેજ કર્યા પણ વિચારધારા તો એ જ રહેવાની. અને ઘરમાં પણ મારા મમ્મી-પપ્પા એક બીજાને અને અન્યોને તમે જ કહીને જયારે સંબોધે ત્યારે આ બીજ પણ ત્યાંથી જ રોપાયા હોવાનું હું માનું છું. પણ નવાઈની વાત એ કે મારા પતિદેવ પણ મને એવા જ મળ્યા.. એમણે આજ સુધી ક્યારેય મને તું કહીને નથી સંબોધી અને એ મારા માટે એક બેસ્ટ એચીવમેન્ટ છે. જયારે પતિ પત્નીને તમે સંબોધે ત્યારે પત્નીને ખુબ ગર્વની લાગણી થાય અને થવી જ જોઈએ. હવે અમારા રોપાયેલા બીજ મારી દીકરીમાં પણ અકબંધ છે. મેં મારા મમ્મીને હમેશા તમે જ કહ્યું છે અને કહેતી આવું છું, તેમ મારી દીકરી પણ મને ક્યારેય તું કહીને સંબોધતી નથી. મોસ્ટ ઓફ મમ્મીઓને તુકારા જ કરવામાં આવે છે, કારણ કે એને તમે કહેનાર ઘરમાં કોઈ હોતું જ નથી, ખાસ કરીને જો પતિદેવ કહે, તો બાળક પણ પપ્પાનું જોઇને કઈક સારું શીખે. મને લાગે છે આ પણ એક પેરેન્ટિંગનો જ ભાગ છે. કારણ કે માન આપતા અને સ્વમાન જાળવતા શીખી શકાય છે.