ઘરનો નોકર ભોપો આ બધું જુએ. તેને ઘોડો બહુ ગમે. ઘરકામમાંથી નવરો પડે એટલે ઘોડા પાસે પહોંચી જાય. ઘોડાના ડિલે હાથ ફેરવો. અબ્દુલચાચા જોડે વાતોય કરે. ચાચાને કહે, “ચાચા, મને ઘોડા પર એક વાર બેસાડોને?” ચાચા હસીને કહે, “બેસાડીશ.” ભોપો પૂછતો, “પણ ક્યારે?” ચાચા કહેતાં, “સમય આવે ત્યારે.” રોજ ચાચા આમ કહે. ભોપાને થાય કે એવો સમય ક્યારે આવશે? ક્યારેક શેઠાણી ભોપાના કામથી ખુશ થતાં ત્યારે ભોપો કહેતો, “શેઠાણીબા, મારી એક ઇચ્છા છે.” શેઠાણી પૂછતાં, “કેવી ઇચ્છા?” “મારે એક વાર આપણા ઘોડા પર બેસવું છે. તમે શેઠબાપાને કહોને?” “સમય આવ્યો જરૂર કહીશ હોં!” “શેઠાણીનો જવાબ સાંભળી ભોપો ગૂંચવાતો. શેઠાણીય ચાચાની જેમ ‘સમય આવ્યે ત્યારે’ અમે કહે, પણ એવો સમય ક્યારે આવશે?”