શરીર એ પ્રકૃતિનું અંગ અને સ્વ એ ઈશ્ર્વરનો અંશ. આ સમજની કેળવણીને આધ્યાત્મનો માર્ગ. આ પ્રવાહમાં નવધા ભક્તિ અને પ્રેમલક્ષણા ભક્તિના સુભગ સમન્વયથી ઈશ્ર્વર સાથેનો એકાકાર પ્રસ્થાપિત થાય. માર્ગ ઘણો લાંબો છતાં સુનિશ્ર્ચિત છે. અખંડ, અનંત આનંદની ઊર્જા આપનારો છે. આત્મલક્ષી મહાપુરુષો આ માર્ગમાં આવ્યા પછી વિચલીત થયા નહીં. જેથી તેમની મતી, ગતી, રતી એક લક્ષ્યથી આગળ વધે છે. પ્રકૃતિ સાથે એક રસ. ઈન્દ્રિયોથી સતત પ્રભાવિત, મનનું દાસત્વ ભોગવતા મનુષ્યોને આધ્યાત્મિક પ્રયાણમાં જોડાવું એટલે ઘડિયાળનું લોલક અથવા હીંચકે ઝુલવાની સ્થિતિ, સતત અસ્થિર. તેમાંથી બહાર નિકળવાનો માર્ગ તે ભક્તિ, સત્સંગ, કથા, યજ્ઞ, અનુષ્ઠાન. જીજ્ઞાસુ મનુષ્યોનો આ સંદર્ભે ગુરુજનો સાથે વાર્તાલાપ કે અભ્યાસુ તથા વિદ્વાન શ્રેષ્ઠીઓનો સમૂહ આ સંદર્ભે ચિંતન કરે તે જ સાચો આનંદોત્સવ.