જયારે દીકરી જન્મ થાય છે ત્યારે જ વિધાતા તેના પિતા થી એક વચન માંગતા હોય છે……… અને કહે છે કે મેં તને આ પૃથ્વી પર સ્વર્ગ નું સુખ આપ્યું છે પરંતુ મને એક વચન આપવાનું છે કે તારે એકદિવસ આ બાળકી ને બીજા ને ઘરે વિદાય કરવાની છે…….. ત્યારે પિતા એ કહ્યું જો જોઈએ તો મારો લો જીવ લઇ પણ મારા કાળજા ના કટકા ને મારા થી અળગો ના કરો। ………….. ત્યાર બાદ વિધાતા એ કહ્યું કઈક મેળવા માટે કઈક ગુમાવું પડે એતો કુદરત નિયમ છે અને। ……દીકરી એતો પારકી થાપણ આજે નહિ તો કાલે એના અન્ના પાણી જયાં લખાયા હશે તે ઘર મળી જ જશે………………….. અને એ વખતે દીકરી ને હોશે હોશે પરિવાર ની દરેક વ્યક્તિ દીકરી ને લગન ના મંડપ માં પધારવા માટે ની તૈયારી માં લાગેલી હોય છે.અને જયારે વિદાય ની ઘડી આવે છે ત્યારે આખા પરિવાર ની કોઈ એક વય્ક્તિ એવી નહિ હોય કેજે આ દુખ માં શામિલ ના થઇ હોય। …….. દીકરી જન્મે છે કયા અને તેનું મર્ત્યું કયા થાય છે તે તેને પોતાને જ ખબર નથી હોતી।…………. જે ઘરમાં તે જન્મી , મોટી થઇ , ભણી ગણી ને પગભર બની તેજ ઘર ને છોડવાની , પોતાના માં-બાપ ને છોડી ને બીજા ના માં- બાપ ને પોતાના કરીને અપનાવા ના આ બધું દીકરી સિવાય બીજું કોઈ જ આ જગત માં ના કરી સકે દીકરી એતો દયા નો વહેતો સાગર છે તેમાં ગમે તે નદી ભળી જાય છે.