ખવડાવ્યું-પીવડાવ્યું તો બદલામાં એણે શું આપ્યું? મળ-મૂત્રના ઢગલા, રોગોનું ઘર, દવાખાનાના ધક્કા. જે શરીરને સારી-સારી જગ્યાએ ફરવા લઈ ગયા ને એણે અંતે શું દેખાડ્યું? સ્મશાન. અરે ચંબુડા ઢસરડો કરી, બનાવટ કરી બધું ભેગું કર્યું તો અંતે મોત બધું છોડાવી-છેતરીને લઈ ગયું. આ બધું એપ્રિલ ફૂલ નથી તો શું છે? ચંબુડા, ખરું કહું? ક્યારેક થાય કે કોની સામે હસું? બધા અંદરથી તો રડતા જ હોય છે. ક્યારેક થાય કે કોની સામે રડું? બહારથી તો બધા હસતા જ હોય છે. કોને ઓળખું? ચંબુ ડિયર, હું હજી પણ રોજ સવારે અપેક્ષા લઈ નીકïળું છું ને રાત્રે એપ્રિલ ફૂલના અનુભવ લઈ પાછો ફરું છું... બસ, હવે તો ચાલતો શ્વાસ ક્યારે ‘એપ્રિલ ફૂલ’ બનાવી બંધ થશે ખબર નથી.’