અમે બીજા ઓરડામાં જોયું ! બેઠકના પરિસરમાં ખૂલતા બારણાની ઉપરની દીવાલ કે જ્યાં મારી મોટી તસવીર (એક કલા વિદ્યાર્થીએ માત્ર પેન્સિલથી જ તે બનાવી, મને ભેટ આપી ગયો હતો.) ટીંગાય છે, ત્યાં નીચેના ભાગે એક પોટલી બાંધેલી હાલતમાં પડી હતી. નાની દીકરીને તે ધ્યાનમાં આવ્યું. તેણે બધાંને ત્યાં બોલાવ્યાં ! એકઠાં થયેલા સૌ સ્વજનોની હાજરીમાં પોટલી છોડી. જે જે ચોરાયાની સંભાવનાઓ હતી તે તે બધું જ તેમાં અકબંધ હતું !! આશ્ચર્ય, વિસ્મય અને અચરજના ભાવથી સૌ ઘટનાને આત્મસાતી રહ્યાં ! ‘જુઓ, સાચી કમાણી, એટલે કશુંય ગયું નથી. નીતિ, પ્રામાણિકતા ને નિષ્ઠાનું જ આ પરિણામ છે !’ એમ સૌ કહી રહ્યાં ! પછી તો આ ઘટના બન્યાને મહિનાઓ વીતી ગયા. મારે ત્યાં, એક શિક્ષકને ત્યાં ચોરી થઈ હતી એ પણ હવે તો ભુલાઈ ગયું હતું !