આ ખુમારી સમજવા માટે બે કાવ્યપંક્તિઓ જોઈએ… ૧) વાદિયાં મેરા દામન, રાસ્તેં મેરી બાહેં, જાઓ મેરે સિવા તૂમ કહાં જાઓગે (ફ્લ્મિઃ અભિલાષા).