(૧૪૪) આ ઉત્તમ પુરૂષ શરીરના ભ્રાન્તિજન્ય સંબંધને તોડી નાંખીને વિદેહ કેવી રીતે થઈ જાય છે, એનું એક દ્રષ્ટાંત સાંભળો, જેવી રીતે વાયુ, વાદળ, વીજળીને મેઘગર્જના પણ શરીર વગરનાં જ હોય છે, ને શિયાળામાં એ બધાં (દેવલોક રૂપ) આકાશ સાથે એકાકાર થઈ રહે છે, એવી રીતે, વિદેહ આત્મા પણ, જ્ઞાન વડે સ્વરૂપનો પરિચય થયા પહેલાં, આ શરીરમાં પ્રવેશેલો, દેહ સાથે એક થઈ જાય છે, એટલું જ નહિ, પણ શરીરને જ પોતાની અસલ જાતને માની લઈને એનામાં જ સ્વાભાવિક અહંકાર રાખે છે. (કે આ શરીર જ હું છું, ને હું આ શરીર જ છે.) અને એનામાં થતાં જન્મ-મરણને, તથા સંસારમાં જે કંઈ દુઃખ દર્દ છે તે બધાંને, પોતાના જ ગુણ જાણતો દુઃખીસુખી થાય છે.