થોડીવાર પછી સાવરણી ઘુમાવાથી પંખો ફરવા લાગ્યો. અંકિતે નિરાંતનો શ્વાસ લીધો, જો આજ પંખો ચાલું ન થયો હોત તો શીતલી પોતાની માથે વિંઝણો પકડાવીને અંકિતને હવા નાંખવા બેસાડત. મને મોડો આવેલો જોઈ કાકાએ મો મચકોડ્યું, બધા મેમ્બર તરફ અછડતી નજર નાંખી, ગણીને પ્રકોપકાકા બોલ્યા: “હાલો એલાવ થય ગયા મેમ્બર, જપટ ચાલું કરો. સવારે બાપાને કામ શું દેખા઼ડશું?”