મેવાડના રાજા રાયમલનો ત્રીજા નંબરનો પુત્ર પિતાના મૃત્યુ પછી ભાઈઓ વચ્ચેના વારસા વિગ્રહમાં શ્રેષ્ઠ પુત્ર તરીકે ઊભરી આવ્યો હતો. દરમિયાન થયેલી મુઠભેડમાં તે ઘવાયો પણ હતો. આખરે સને ૧૫૦૯માં સાંગાનો ચિતોડના દુર્ગમાં રાજ્યાભિષેક થયો. રાણા સાંગા એક કુશળ સેનાપતિ અને વ્યવસ્થાપક હતો. યુદ્ધને તો તે રમતનું મેદાન જ સમજતો હતો. ઈબ્રાહિમ લોદી સામેના એક ખંતોલી નામના નાના યુદ્ધમાં (ઈ.સ. ૧૫૧૭)માં પણ તે વિજેતા થયો હતો, પણ યુદ્ધમાં તેનો જમણો હાથ કપાઈ ગયો. તીર વાગવાથી પગ લંગડો થઈ ગયેલો. કહેવાય છે કે એની એક આંખ પણ યુદ્ધ મેદાનમાં જ ફૂટી ગઈ હતી. આટઆટલી શારીરિક મર્યાદાઓ હોવા છતાં રાણા સાંગાનો યુદ્ધ લડવાનો જુસ્સો કાબિલે તારીફ હતો. શારીરિક મર્યાદાને કારણે તે સિંહાસન પર ન બેસતા. સામાન્ય દરબારીઓ સાથે જ દરબારમાં બેસતા હતા. ટૂંકમાં બાબર મહાન યોદ્ધો હતો તો રાણા સાંગા કાચી માટીનો ન હતો. તેની વીરતાની દુહાઈ તો છેક રાણા પ્રતાપના સમય સુધી દેવાતી હતી. તેની સાથે બાબરના ખાનવાના યુદ્ધની વાત આવતી કાલે કરીશું.