છોકરાના હાડપિંજર સરખા દેહમાં સંચાર થયો. એ આસ્તે આસ્તે ટટ્ટાર બેઠો. એની નાનકડી આંગળીઓ બાંકડાના હાથા ઉપર કસાણી. એણે આંખો સીધી સ્ટેશન માસ્તર સામે નોંધી. એની આંખોમાં ક્ષણભર ત્રાસજનક સમૃતિઓનો ઘટાટોપ ઊમટયો. પછી આક્રોશ અને બળવાનો રંગ ઊપસ્યો. પછી વીરડામાં પાણીની ડહોળાશ આછારતી હોય તેમ આવેશ આછર્યો. પછી એણે દૃષ્ટિ ફેરવી આકાશ જ્યાં ક્ષિતિજને મળતું હતું ત્યાં ગોઠવી. પછી એ શાંત, ધીમા મક્કમ સ્વરે બબડ્યો; ..... ના.... પણ... એને હું ગોતવાનો.