ધીર અને પરાગ સાથે દોસ્તી બંધાઈ ગઈ. આ દોસ્તી એકબીજા સાથેની જરૂરીયાત પ્રમાણે સ્વાર્થની હતી, આ વાતની તેમને ખબર હતી છતાંય ભાઈ ભાઈ થઈને સમાજમાં ફરતાં રહેતા. બંનેને ભેગા મળીને કોઈ ધંધો કરવો હતો. આમતો કોઈ બીજા સાથે મિત્રતા કરાવી કે કોઈ બિઝનેશ કરવો એ જરાય ખોટું નહોતું છતાં તે માટે જુના સબંધોને દાવ ઉપર લગાવવાની મુર્ખામી ધીર કરી ચુક્યો હતો. તેણે વિરાજને વિશ્વાસમાં લેવાને બદલે તેને અંધારામાં રાખી પરાગ સાથેની દોસ્તીને આગળ વધારી હતી. આ વાત ઉડતી ઉડતી વિરાજ સુધી આવી ગઈ હતી કે તેમની દોસ્તીની વચમાં બીજું કોઈ આવી ગયું છે. શરૂઆતમાં વિરાજને સાચું નહોતું લાગતું. પરંતુ ધીર હવે બહુ બીઝી રહેવાય છે. કામ ઘણા વધી ગયા છે. કહી વિરાજને મળવાનું ટાળતો જતો. આ બધુ જોતા વિરાજને સાચી હકીકતનો અંદાજો આવી ગયો હતો. જે ધીરને મદદ કરવા વિરાજે કદી પાછી પાણી નહોતી કરી તે હવે તેનાથી ખુશીઓને સંતાડવા લાગ્યો હતો. આ વાત દોસ્તીની વચમાં ખીલા રૂપે જડાઈ ગઈ હતી.