જે વેઠ્યું છે એની દારુ(ણ) વેદના કાગળ ઉપર અવતરી છે. કરશનદાસ માણેક કહે છે તેમ ‘દેવડીએ દંડાય ચોર મુઠ્ઠી જારના, લાખ ખાંડી લૂંટનારા મહેફિલે મંડાય છે.’ ‘દલિત સાહિત્ય દશા ઔર દિશા’માં ગંગાધર પાનતાવણે લખે છે કે ‘ दलितत्व का निर्मूलन हमारे साहित्य का हथियार है| दलित वेदना से प्रतिबद्ध साहित्य अंतर्मुखी ही रहेगा|’ દલિત સાહિત્ય આપણા સમાજનું દર્પણ છે. 11મી સદીના મદેરા ચૈન્નેહા પ્રથમ દલિત સર્જકથી લઈ આજના હાસ્યદા પંડ્યા સુધીના સાહિત્યમાં મનુષ્ય તરીકે સ્થાપિત થવાની મથામણ છે. આધુનિક કાળમાં મહાત્મા ફૂલે અને આંબેડકરનું આગમન પ્રથમ અને પ્રખર રહ્યું. આજના સમયમાં જ્ઞાતિને નહીં પણ જ્ઞાનીને પ્રાધાન્ય આપવું જોઈએ.