પતિ પત્ની જાન સાથે પરત આવ્યાં. ત્યારે રસ્તામાં જંગલ આવ્યું. રાત પડતાં તેમને રાતવાસો કરવો પડ્યો. સવારે પત્નીએ ઊઠીને જોયું તો પતિ મૃત્યુ પામ્યો હતો. તેણે રડારોળ શરૂ કરી દીધી. તે વખતે એક ઘરડાં બહેન ત્યાં આવ્યાં. તેમણે તે નવવધૂને કહ્યું કે, “હું છઠ માતા છું. તારાં સાસુએ મારું વ્રત કરવાનો સંકલ્પ કર્યો હતો. પરંતુ તેણે વ્રત ન કર્યું પરંતુ તારા પુણ્યને કારણે હું તારાં પતિને જીવતો કરું છું. આ વાત તારા સાસુને જણાવી તેમને મારું વ્રત કરવાનું યાદ દેવડાવજે. જેથી તેના પુત્રને કાંઈ થાય નહીં. પતિ પત્ની જાન સાથે ઘેર આવ્યાં. વહુએ તથા જાનૈયાએ બધી વાત સુલેખાને કરી. સુલેખાને તેની ભૂલ સમજાઈ. તેણે કારતક આવતાં જ વ્રત કર્યું. માતાજીએ પતિને જીવતો કર્યો તેથી વહુ પણ આ વ્રત કરવા લાગી.”