ક્ષયગ્રસ્ત નાયકના કેન્દ્રસ્થાને લખાયેલી આ કથા પછી ‘ઝંઝા’માં સંબંધોના સંવેદનો વચ્ચે નાયકના ગૃહત્યાગ અને ગૃહપ્રવેશનું ભાવવાહી નિરૂપણ છે ત્રણ દાયકા પણ ન જીવેલા રાવજી પટેલ અમર છે ”મારી આંખે કંકુના સૂરજ આથમ્યા, મારી વે’લ શંગારો વીરા, શગને સંકોરો રે અજવાળા પહેરીને ઊભા શ્વાસ!