સાવરકુંડલામાં વાઘરીના બે-ત્રણ કૂબા. હું કથા કરીને આવું. એને બિચારાને ખબર નહીં કે કોણ કથાકાર. નામ કદાચ સાંભળ્યું હશે. મને એવી ઈચ્છા થઈ કે હું એ લોકોને મળું એટલે હું નીચે ઊતર્યો. એક વાઘરી બેઠો બેઠો બીડી પીવે. એણે બીડી મૂકીને પત્નીને કહ્યું : ‘જલદીથી બહાર નીકળ; આ બાપુ આવ્યો છે એને દર્શન આપ.’ આ એનાં શબ્દો હતાં. મને બહુ ગમ્યું. મારી સાથે હતા એમણે કહ્યું કે બાપુ આ કઈ રીતની ભાષા બોલે છે. તમને દર્શન આપે ? મેં કહ્યું હું એટલે જ ઊતર્યો છું. વાઘરણ સ્ત્રીએ અંદરથી કહ્યું : ‘બાપુ હોય તો ભલે હોય ઊભો રહેશે. પહેલાં હું મારા બાળકને ધવરાવી દઉં. એ ધાવણ જ એને માટે રામકથા હશે, એ ધાવણ જ એના માટે ગીતાનું જ્ઞાન હશે, એ ધાવણ જ એને માટે ઉપનિષદનો મંત્ર હશે અને વેદની ઋચા હશે.’