જવાબ સાંભળીને રેશમ મનમાં મલકી પડતી. પછી, ઘણીવાર રાત્રે વાડીની ઓરડીમાં સૂતા સૂતા રેશમ રામલાને કહેતીઃ બાપુના શબ્‍દો સમજાયા ને? કયારેક તમે પણ ઓચિંતાના મારા ઉપર વરસી પડો તો કેવુ ? પણ થાક! રામાને ઉઠવા ન દેતો.. છતા પણ રેશમ એના પતિથી રાજી હતી. ભાદરવો મહિનો આવ્‍યો. ચોમાસુ પૂર બહાર વરસ્‍યુ દાનુભાની બસ્‍સો વિઘાની વાડી નવોઢા શી શણગાર સજી રહી. આ ભાદરવામાં નાગમતી નદીને કાંઠે નવહથ્‍થા હનુમાનજીના મંદિરે ભવ્‍ય મેળો ભરાતો. આ વરસે રેશમની સંગ મેળો માણવાનો મનોમન મનસૂબો ઘડી બેઠેલા જયસિંહે રજામાં આવીને સીધુ જ રામલાને પૂછ્યુઃ ‘રામા, મેળો કરવા આવવુ છે ને ? ચલ, તૈયાર થઇ જા. જવાબમાં રામો કરૂણતા ભર્યા સાદે બોલ્‍યોઃ જયુભા વાડીનું કામ કેટલુ છે ?