તેઓ ઇચ્છતાં હતાં કે હું ત્યાંના શ્રોતાગણ વચ્ચે એ વિષય ઉપર મારા વિચારો પ્રસ્તુત કરું કે શા માટે આજે દુનિયામાં આટલી બધી અશાંતિ છે અને સૌથી મહત્વનું તો એ કે શું આધ્યાત્મિકતાની અંદર શાંતિ માટેનો કોઈ રામબાણ ઈલાજ રહેલો છે કે કેમ? જેટલી ઝડપથી આપણે પ્રગતિ કરી રહ્યા છીએ તેટલી જ ગતિથી આપણે પાટા પરથી નીચે પણ ઉતરી રહ્યા છીએ. જેટલી વધુ સુખ સુવિધા આપણે મેળવીએ તેટલી જ વધુ અસુવિધા પણ આપણને જીવનમાં મળતી હોય છે. આપણામાંના મોટાભાગના લોકો ખુબ જ વધારે પ્રમાણમાં અધીરા, વિચલિત, અને પોતે જે કઈ પણ છે, જ્યાં પણ છે અને જે કઈ પણ કરતાં રહેલાં છે તેનાં પ્રત્યે અસંતોષી થતાં જાય છે. આપણે ખુશ રહેવા માટે, શાંતિ અનુભવવા માટે, આપણાથી શક્ય હોય તેટલું બધું જ કરી રહ્યાં છીએ, અને તેમ છતાં ખુશી અને શાંતિ ઉનાળાનાં વાદળો જેવા હંમેશાં ભ્રામક જ લાગે છે. એવું કેમ?