ઈ.સ. ૧૯૪૩-૪૪ આસપાસની વાત છે. શ્રી ગુરુજીના જમણા હાથમાં ખૂબ પીડા થવા લાગી. એલોપેથ્સના કહેવા મુજબ આ પીડાનું ખરું કારણ દાંત છે એટલે દાંત કાઢી નાંખવો જોઈએ. તો હોમિયોપેથ્સની સલાહ મુજબ દાંત કાઢવાની કોઈ જરૂર રહેતી નહોતી. આ બંનેના વિરુદ્ધ અભિપ્રાયો વચ્ચે શ્રી ગુરુજી બે વર્ષ સુધી હાથની પીડા સહન કરતા રહ્યા. વળી, થોડા સમય બાદ દાંતમાં પણ પીડા થવા લાગી. એટલે દાંત કઢાવી નાખવાનો નિર્ણય લેવાયો. એ માટે તેઓ કાશી ગયા. ત્યાં એક જ દાંતમાં પીડા થતી હોવા છતાં ડૉક્ટરે બધા દાંત કાઢી નાંખવાનો નિર્ણય લીધો અને એ માટે પેઢાંને ઇન્જેક્શન લગાવી ખોટા પાડી દેવાનો પ્રસ્તાવ શ્રી ગુરુજી સમક્ષ મૂક્યો. શ્રી ગુરુજીએ આ ઇન્જેક્શન લેવાની ચોખ્ખી ના પાડી દીધી. શ્રી ગુરુજીએ ઇન્જેક્શન લીધા વગર જ બધા દાંત કઢાવ્યા. કલ્પના કરી શકો કે કેટલી પીડા થઈ હશે ?! પણ તેમણે મુખ પર દુ:ખ કે પીડાની આછી રેખા પણ ન ફરકવા દીધી. અને એટલું જ નહીં, જબલપુર પાસે ગાડરવાડાની શિબિર પર આવ્યા અને બધાની ધારણા વિરુદ્ધ બે કલાક સુધી અસ્ખલિત પ્રવચન કર્યું. શ્રી ગુરુજીનું આવું દૃઢ મનોબળ તથા શરીર પરનું તેમનું નિયંત્રણ લોકોને આશ્ર્ચર્યમાં ગરકાવ કરી દેવા માટે પૂરતું છે.