સૌથી વિશેષ તો એ જેટલી લાડકી, એટલી જ લાગણીવાળી ! ઠાવકી ને કહ્યાગરી ! ભૂમિનું કહ્યું માનતી. ભૂમિને અહેસાસ થતો કે પોતાનું વાવેલું ઊગે છે. ધારાને સાસરે વળાવતી વખતે માત્ર એક જ વાતની ચિંતા હતી….! એને ગૃહકાર્ય ને રસોઈમાં દિલચશ્પી ઓછી હતી ! જો કે આળસ નહોતી. માથે પડે તો રસોઈ પણ સ્વાદિષ્ટ ને ચીવટથી બનાવે…! પણ સામે ચાલીને રસોડામાં આવે નહિ ! આનાં બે કારણો હતાં. એક તો પ્રવૃત્તિમાં રત રહેવાને કારણે સમય ઓછો મળતો ને બીજા કારણમાં ભૂમિ ખુદ હતી. એને થતું કે પછી તો સાસરીમાં કરવાનું જ છે ને ! અત્યારે ભલે આરામ કરે ! પરણ્યા પછી ધીમે ધીમે સંભાળી લેશે. પણ આ ધીમે ધીમેને બદલે બહુ ઝડપથી ધારાને માથે જવાબદારી આવી ગઈ ! અચાનક ને અણચિંતવ્યું ઘણું બની ગયું ! સંજોગો જ એવા ઊભા થયા કે….. લગ્ન પછી બે-ત્રણ મહિના ધારા હરવાફરવા ને સગાંસંબંધીને મળવામાં વ્યસ્ત રહી, વચ્ચે થોડા દિવસ પિયર આવી ગઈ એ જ ! પછી બન્યું એવું કે ચોથા મહિને જ એનાં સાસુને ગંભીર અકસ્માત નડ્યો ! બંને પગ કપાવી નાખવા પડ્યા ! ઈશ્વર કૃપા કે તેઓ બચી ગયાં….! પથારીવશ સાસુ, ઘરની જવાબદારી, હોસ્પિટલની દોડાદોડી અને ખબર કાઢવા આવનારની સરભરા….. ત્રણ-ચાર મહિને માંડ થાળે પડ્યું ત્યાં ધારાની નણંદને ખોળો ભરીને તેડી લાવ્યાં. સીમંતવિધિ ધારાએ જ આટોપી… એ પછી નણંદની પ્રથમ સુવાવડ…. ને એમાંય બીપી વધી જતાં તબિયત બગડી ! સૌનો જીવ પડીકે બંધાયો…. ને હોસ્પિટલની દોડાદોડી ! નાની બાળકી તો ધારાએ જ સાચવી. નણંદ ગંભીર પરિસ્થિતિમાંથી બહાર આવી ગઈ એટલો ઈશ્વરનો પાડ ! આ બધું જ ધારાએ સાંભળ્યું હસતા મુખે ! એને પોતાને પણ આશ્ચર્ય થયું…. આ બધું કઈ રીતે પાર પાડ્યું ! કઈ રીતે કરી શકી એ ?