ગુજરાતીઓની ખાણી-પીણીની પરંપરામાં પણ આ જ વસ્તુ જોવા મળે છે. જે ગુજરાતીઓ શાકાહારને અત્યંત ચુસ્ત રીતે વળગી રહ્યા હતા તે ઢીલા પડ્યા. ગુજરાતીઓ વિશ્વના ખૂણે-ખૂણે ફરનારી પ્રજા છે. તમે બહાર નીકળ્યા એટલે આગ્રહો જતા કરવા જ પડે. તમે ઘરેથી નાસ્તો કેટલો લઇ જાઓ ? બહાર બધે જ વેજ મળતું હોય તે જરૂરી નથી, અને વેજના નામે મળતું હોય તે બધું વેજ જ હોય તે ફરજિયાત નથી. પહેલાં તો ગુજરાતીઓ વેજ અને નોનવેજ સાથે મળતું હોય ત્યાં જમવાનું ટાળતા. એ બધું કાળના પ્રવાહમાં વહી જવા લાગ્યું. નોનવેજને અડીને વેજની વાનગી પડી હોય તો ગુજરાતીઓ આંખ ખુલ્લી રાખીને પણ આંખ આડા કાન કરીએ ખાવા લાગ્યા. સમયની સાથે ચાલવું પડે ભાઈ.