* ખાદીને, અહીં ભણતો ત્યારે આર્થીક કારણોસર હું આંતર–બાહ્ય પુરેપુરી અપનાવી શક્યો નહોતો. પણ મીત્ર કાકડિયાના એક જ વાક્યથી પ્રેરાઈને મેં ખાદીને આજીવન પહેરી છે. ક્યારેય મીલનું કાપડ ગમ્યું કે પહેર્યુ નથી. રેંટીયાને સાચવી શક્યો નહીં એ દુઃખ ચોક્ક્સ રહ્યું. પણ હવે રહીરહીને થાય છે કે, સુતરની આંટીને વણવાવાળા આપણે સૌ જ બની શકીએ અને ખેતીની સાથે વણકરોની પણ કામગીરીને આપણે અપનાવીને એને ને એ રીતે ખાદીને જીવાડીએ. લોકશાળાઓ અને ગ્રામવીદ્યાપીઠોની સુતરઆંટીઓને વણનારું કોઈ ન હોય તે સ્થીતી અસહ્ય ગણાય.