ત્યારે તેમનું નામ જયુ હતું. જયુનું ગામ નાનકડું હતું. એવી જ નાનકડી ગામની નિશાળ હતી. ગામના મોટાભાગનાં લોકો ખેતી અને પશુપાલનના કામમાં જોડાયેલાં હતાં તેથી તેમના છોકરાં નિશાળમાં વારંવાર ગેરહાજર રહેતાં. ગામમાં વર્ષોથી જે શિક્ષક હતાં તે ગામલોકોની પરિસ્થિતિ સમજીને છોકરાંની ગેરહાજરી ચલાવી લેતા. જયુ ચોથા ધોરણમાં આવ્યો ત્યારે એ જૂના શિક્ષકની બદલી થઈ અને નવા શિક્ષક આવ્યા. તેઓ છોકરાંઓને સુધારવાની બાબતમાં અતિ ઉત્સાહ દાખવવા લાગ્યાં. ખેડૂતના જે છોકરાં મેલાં કપડાં પહેરીને આવ્યાં હોય તેમને કપડાં બદલવા માટે ઘેર પાછા મોકલવા લાગ્યા. જો કે બીજી જોડ કપડાંના અભાવે તેમાંથી ઘણાખરાં છોકરાં પાછાં ફરતાં જ નહિ.