આવી અંતરની ભક્તિમાં માણસ જેટલો અહંકાર, રાગદ્વેષ છોડીને પરમતત્ત્વ પરમાત્મા લીન થતો જાય છે, તેમ તેમ તેનો પ્રેમ અને અનુરાગ વધતો જ જાય છે, અને પોતાના નીજી સ્વાર્થમાંથી નીકળી બીજાના સ્વાર્થને પોતાનો સ્વાર્થ માનવા માંડે છે, એટલે કે સ્વાર્થમાંથી પરમાર્થ, આસક્તિમાંથી અનાસકત ભાવ.