મહારાજ દરબારમાં પધાર્યા ને ઉગમણા બારના ઓરડે બિરાજમાન થયા. ને લાડુબાઈ તથા જીવુબાઈ તથા દાખાચર એ ત્રણેયને પુછાવ્યું કે, ‘રામપ્રતાપજીભાઈની કાંઈ ખબર છે, એ ક્યાં ગયા ?’ ત્યારે તેમણે કહ્યું જે, ‘અમને ખબર નથી.’ ત્યારે મહારાજ ત્યાંથી ઊઠીને ચાલ્યા. તે અક્ષરઓરડી તરફ જતા હતા. તે સામા રઘુવીરજી મહારાજ આવતા હતા. તે જ્યાં ઉત્તરાદા બારના ઓરડાનો આથમણો છેલ્લો કરો૧ જે રસ્તાની ચાલમાં પડે છે, તે કરા મધ્યે આડસરની૨ નીચે બેય ભેગા થયા. પછી મહારાજે રઘુવીરજી મહારાજનું બાવડું ઝાલ્યું ને પૂછ્યું કે, ‘રામપ્રતાપભાઈ ક્યાં ગયા તેની તમને કાંઈ ખબર છે ?’ ત્યારે તેમણે કહ્યું કે, ‘મહારાજ ! અમને કાંઈ ખબર નથી.’ પછી મહારાજ કહે જે, ‘આપણે દેશની વહેંચણી કરી તેમાં અમદાવાદનો દેશ તેમને ભાગ્યે આવ્યો અને આ દેશ તમારે ભાગ્ય આવ્યો; માટે એ રિસાઈ ગયા છે. માટે જો તમારી મરજી હોય તો એને આ ગામમા ં અરધ ભાગ આપશું ?’ ત્યારે રઘુવીરજી મહારાજ કહે જે, ‘મહારાજ ! જેમ તમારી મરજી હોય તેમ કરો. એ બાબતમાં અમારે કાંઈ નથી.’ પછી મહારાજ રઘુવીરજી મહારાજની પત્ની આગળ ગયા ને પૂછ્યું કે, ‘રામપ્રતાપજીભાઈ ગયા તેની તમને કાંઈ ખબર છે ?’ ત્યારે તેમણે કહ્યું કે, ‘ના મહારાજ ! મને કાંઈ ખબર નથી.’ ત્યારે મહારાજ કહે જે, ‘આપણે દેશની વહેંચણી કરી તેમાં આ દેશ તમારે ભાગ્યે આવ્યો ને અમદાવાદ દેશ તેમને ભાગ્યે આવ્યો; માટે રિસાઈ ગયા છે. માટે આ ગામમાં એ અરધ ભાગ માગે છે. માટે એને અરધ ભાગ આપશું ? તમારી શી મરજી છે ? જે હોય તે કહો.’ ત્યારે તે બોલ્યાં કે, ‘મહારાજ ! જેમ તમારી મરજીમાં આવે તેમ કરો. એમાં અમને કાંઈ ખબર નથી.૧ તમે કરો તે ખરું.’ એ સાંભળીને મહારાજ ઘણા રાજી થયા. ને મહારાજ પાછા આવીને ઢોલિયા ઉપર બિરાજમાન થયા.