ઘરે સૌ રાહ જોતા હતા. ઘોડાગાડીનો અવાજ સંભળાતા ફાળ પડી. મકાનમાંથી એક સાથી બહાર આવ્યો, ગાડીમાં ઘાયલ સુખદેવરાજ હતા, તેમને ટેકો આપીને ઘરમાં લઈ ગયા. આઝાદ, મદનગોપાળ, યશપાલ તમામને વિગત જણાવી. તત્કાળ મોટરકાર, સ્ટ્રેચર, ડૉક્ટર સાથે રાવી નદી પહોંચવાની વ્યવસ્થા કરવામાં આવી. યશપાલ છેલ બિહારીને લઈને ત્યાં પહોંચ્યા. રસ્તામાં નક્કી કર્યું હતું કે ડૉક્ટરને ત્યાં લઈ જશું તો બધી વાત ખુલ્લી પડી જશે. એટલે ટેક્સીમાં પહોંચ્યા. ઘાયલ ભગવતીચરણને તેમાં સુવડાવવાનો પ્રયાસ નિષ્ફળ ગયો. ઘાવ એટલા બધા હતા કે શરીર ચાળણી જેવું બની ગયું હતું. યશપાલે છેલ બિહારીને કહ્યું કે, તું ભગવતીચરણની પાસે રહે, હું બીજી વ્યવસ્થા કરીને પાછો આવું. યશપાલે વૈશંપાયનને સાથે લીધા અને મેડિકલ કૉલેજના ક્રાંતિકારી વિદ્યાર્થી બ્રહ્માનંદને મળ્યા. (આ બ્રહ્માનંદ એટલે આપણા હિન્દી સાહિત્યકાર સચ્ચિદાનંદ હીરાનંદ વાત્સાયન ‘અજ્ઞેયલ્લના ભાઈ. અજ્ઞેય પોતે ક્રાંતિકારી હતા.) બ્રહ્માનંદ તેના કેટલાક વિશ્વાસુ મિત્રોને સાથે લઈને ઘટનાસ્થળે પહોંચ્યા. આટલી દોડધામમાં સાંજ થઈ ગઈ હતી. જંગલમાં અંધારું પ્રસરેલું હતું. ટોર્ચના અજવાળે જગ્યાને શોધવી પડી. જઈને જોયું તો મૃત્યુને વરી ચૂકેલા, લોહીલુહાણ ભગવતીચરણનો મૃતદેહ. તેની પાસે કોઈ જ નહીં! જેને જવાબદારી સોંપી હતી તે છેલ બિહારી ક્યાં ગયો? કદાચ પશુ-પ્રાણીના ભયથી તેણે જગ્યા છોડી દીધી હતી અને સંકેત માટે ઝાડીઝાંખરાંમાં ચીથરાં બાંધ્યાં હતાં; જેથી સાથીદારોને જગ્યા શોધવામાં તકલીફ ના પડે.