આ તમામમાં સૌથી વજનદાર નામ છે, ‘નેટફ્લિક્સ’. મૂળે અમેરિકન એવી આ કંપની એક સમયે કુુરિયર દ્વારા DVD ભાડે આપતી હતી. પછી બદલાતી હવામાં ઈન્ટરનેટ ક્રાંતિ સૂંઘીને તેમણે પોતાના બિઝનેસને સંપૂર્ણપણે ઓનલાઈન વીડિયો સ્ટ્રીમિંગમાં કન્વર્ટ કરી નાખ્યો. આપણે ત્યાં અનિલ અંબાણીએ આ કંપનીના જ મોડલને અનુસરીને 2008માં ‘બિગ ફ્લિક્સ‘ નામે સર્વિસ શરૂ કરેલી. આ માટે એમણે વિવિધ શહેરોમાં વીડિયો લાઈબ્રેરીઓ પણ શરૂ કરેલી. તેના લોંગ ટાઈમ સભ્ય રહી ચૂક્યા હોવાને નાતે હું કહી શકું કે તે ખરેખર સારી સર્વિસ હતી. પણ પછી તેમણે પોતાના તમામ સ્ટોર્સ રાતોરાત સંકેલીને ‘બિગ ફ્લિક્સ’ને પણ ‘નેટફ્લિક્સ‘ની તર્જ પર પૂરેપૂરી ઓનલાઈન કરી નાખી. જો ‘વિકિપીડિયા’નું કહેવું માનીએ તો તે ભારતની સૌથી પહેલી વીડિયો સ્ટ્રીમિંગ સર્વિસ હતી. હવે તો જોકે બિગ ફ્લિક્સ પણ મહિને પાંચસો રૂપિયાનું તોતિંગ લવાજમ માગે છે. નેટફ્લિક્સનું માસિક ભાડું પણ 500થી શરૂ થાય છે. જ્યારે એમેઝોનની પ્રાઈમ વીડિયો સર્વિસ વર્ષે 1000 રૂપિયા માગે છે. બાકીની આવી સર્વિસીસ 100-200 રૂપિયાના માસિક ભાડે જોવા મળે છે. એટલે એક રીતે જોઈએ તો અત્યારના તબક્કે આ મનોરંજનના ‘એલિટિસ્ટ’ વિકલ્પો છે. નેટફ્લિક્સ 2014માં ભારતમાં પ્રવેશ્યું. પરંતુ એટલિસ્ટ બે વર્ષ સુધી તે લગભગ સુષુપ્તાવસ્થામાં હતું. એવું કહેવામાં જરાય અતિશયોક્તિ નથી કે ભારતમાં ‘જિયો સ્ટોર્મ’ આવ્યું તેનો ઘણો ફાયદો નેટફ્લિક્સને થયો છે. ઈન ફેક્ટ, નેટફ્લિક્સે જિયોને થેન્ક્સ કહ્યું અને એવો ટમકો પણ મૂક્યો કે દરેક દેશ પાસે આવું જિયો હોવું જોઈએ. જોકે એપ્રિલમાં ન્યુઝ આવેલા કે જિયો અને નેટફ્લિક્સ મળીને વધુ ઓડિયન્સ સુધી પોતાનું કન્ટેન્ટ પહોંચાડવા બંધબારણે કંઈક મસલતો કરી રહ્યાં છે. પોપ કલ્ચરના રસિયાઓ માટે તો આ ‘બસ કર પગલે, અબ રુલાયેગા ક્યા?’ ટાઈપના ન્યુઝ છે!