વ્રતનો મહિમા તો જુઓ લાગણીઓ અને માગણીઓ પણ કેવી જાજરમાન છે ! આપણી સંસ્કૃતિ અને પરંપરામાં કેવળ ‘વર’ની કલ્પના નથી પણ આખાયે ‘ઘર’ની કલ્પના છે ! સ્ત્રી એક વ્યકિતને નહીં સમગ્ર પરીવારને પરણે છે વરે છે. એટલે તો સાસુ-સસરા સવાદિયા માગે છે કે જેમને જમાડવા માટે ઘરમાં નતનવીન ભોજનીયા બને. દેરાણી-જેઠાણીના જોડલાની માંગણી સહિયારા સુખ અને સત્યની કલ્પના છે ! અને કોડામણો, કોડીલો પતિ કે જેની આંખોમાં સ્વપ્નો છે, મહત્વાકાંક્ષા છે, ઇચ્છાશકિત છે અને સ્વપ્નોને પૂર્ણ કરવાની તાકાત છે તેઓ કૌવતવાળો કંથ, સમર્થ પતિની કલ્પના અને ઘરના વાડી-ખેતર, દુજાણા (દુઝણા) રોટલીને ગોળ ભાણેજની સાથે એટલે નણંદના દીકરાને હેતના કોળીયા જમણા હાથે જમાડવાની પરંપરા અને સંસ્કાર !