વટેમારગુ સમજી જ્યા કે ‘ખેડૂતને કાનમાં ધબ (બહેરાશ) છે.’ એટલે એ તો વગર બોલ્યે હેંડવા માંડ્યા. બપોર થયાને ધણિયાણી ભાત લઈને આઈ. ખેડૂત તો બળદ છોડીને ઝાડતળે બેઠો ભાત ખાવા. રોટલાનું બટકું કઢીમાં બોળીને મોંમા મૂક્યું અને ખેડૂતને યાદ આયું.