નાનપણમાં પ્રફુલ્લકાકા મારા મામાને ઘરે આવતા ત્યારે અમારી મુલાકાત થતી. કાકાની શૈક્ષણિક કારકિર્દી અને તેમના હોદ્દા વિષે સાંભળ્યા બાદ તેમને મળવામા થોડો સંકોચ થતો. જીવનમા આટલી ઉંચાઈ ઍ પહોચનાર વ્યક્તિ ને ત્રીજા-ચોથા ધોરણ મા ભણતા મારા જેવા વિદ્યાર્થી સાથે વાતો અને ચર્ચા પણ કયા વિષય પર નીકળે? પણ કાકાની બાળસહજ નિખાલસતા મને સ્પર્શી ગઈ અને તેમના આ ગુણે કાકાને મારી નજરો માં ઍક મહાન માનવી બનાવી દીધા. કાકા સાથે ની ચર્ચા માં એક વાર તેમને “ચારણકન્યા ચારણકન્યા…”(ઝવેરચંદ મેઘાણી રચિત ) બેનમૂન કૃતી છંદબદ્ધ રીતે ગાતા જોઈ મારી આંખો ચાર થઈ ગઈ.સફળતા ના આ મુકામે પહોચેલી વ્યક્તિ તો “Through out English Medium” માં જ ભણ્યા હોય એવો મારો “misconception” સદા ને માટે દૂર થઈ ગયો.પછી તો ગુજરાતી વ્યાકરણ ના કોઈ મુદ્દા પર ચર્ચા ચાલે કે પછી ગુજરાતી પદ્યરચના અને પઘકારો અમારી ચર્ચા ના કેન્દ્રમા હોય.ગુજરાતી ગરબા હોય ,ગીતો હોય કે કવિતા,બધુ જ કાકાને મોઢે હોય.”મા પાવા તે ગઢ થી ઉતર્યા ,મહાકાલી રે” તેમની લાક્ષણીક અદા મા ગાતા પ્રફુલ્લ કાકા ના પડઘા મારા મન માં અકબંધ છે અને મને સંભળાયા કરે છે.ગુજરાતી કવિઓ મેઘાણી હોય,સ્નેહરશ્મિ હોય કે પછી અંગ્રેજીનાં સેકસસ્પિયર હોય, કાકા તેમના વિશેની દસ નવી વાતો કહી દે. સાહિત્ય ઉપરાંત History,Geography,Administrative services,Indian Economy ના વિષયો પર પણ તેમની પાસેથી ઘણુ જે શીખવા મળ્યુ…… તેઓ પાસે એટલું વિશાળ વાંચન અને જ્ઞાન હતું કે “He was like a living encyclopedia”.