એ સમયના પોલીસો પણ ચા-પાણી જોગ લાંચથી વધારે રકમ માગવાની હિંમત કરી શકતા નહીં. કવિ રવીન્દ્રનાથ ટાગોરનાં ભાભી કાદમ્બરીએ ભરયુવાનવયે અફીણ ઘોળી આત્મહત્યા કરી હતી. આ આત્મહત્યાને કુદરતી મૃત્યુમાં ખપાવવાની લાંચ ફક્ત પાંચ રૂપિયા આપ્યાનું ટાગોરે ડાયરીમાં નોંધ્યું છે. અમારા સમયની વાત કરું તો સ્કૂટરો શોધવાનાં બાકી હતાં. સાઇકલ એ જ અમારી લક્ઝરી હતી. રાતે સાઇકલ ચલાવતી વખતે તેના પર રૂપકડું મિની ફાનસ રાખવું પડતું. ધારો કે એ બત્તી રાતે ન ચાલે કે પછી ભૂલમાં કોઈ વન-વેમાં ઘૂસી જઈએ ને પોલીસની નજરે ચડી જઈએ તો તેને રૂપિયા-બે રૂપિયાનું નૈવેદ્ય ધરાવવાથી વાત પતી જતી.