'હરિવલ્લભદાસના બાપા કડેધડે હતા એટલે પેઢીનો વહીવટ તો એમના હાથમાં જ હતો. હરિવલ્લભદાસ બાપાના સહાયક તરીકે કામ કરતો હતો અને ધંધાની આંટીઘૂટી શીખતો હતો. એ પરિસ્થિતિમાં એક દિવસ એક આશ્ચર્યની ઘટના બની. એમની પેઢીના વૃદ્ધ મુનિમને આંખે ઝામરની તકલીફ વધી ગઈ હતી. એમની યુવાન દીકરી મંજુલાને લઈને એ એ પેઢી પર આવ્યા. શેઠ સામે હાથ જોડીને બાપ-દીકરી ઊભાં રહ્યાં. આ મારી દીકરી મંજુનું બી.કોમ.નું રિઝલ્ટ ગઈ કાલે જ આવ્યું. ભણવામાં હોંશિયાર છે એટલે ફર્સ્ટક્લાસ લાવીને કોલેજમાં પહેલો નંબર મેળવ્યો છે. અકાઉન્ટ્સમાં એની માસ્ટરી છે. મારાથી કામ ખેંચાતું નથી એટલે જો આ દીકરીને અહીં કામ આપો તો તમારી મહેરબાની... બે હાથ જોડીને બાપ કરગર્યો.... અહીં અનુભવ મળશે તો એની જિંદગી બની જશે. ગરીબ વિશ્વાસુ મુનિમની વાત સાંભળી શેઠને દયા આવી. બીજા દિવસથી મંજુએ મદદનીશ હિસાબનીશ તરીકેનો હોદ્દો સંભાળી લીધો.’