કેપ્ટન મેસ્સી કદાચ છેલ્લીવાર વર્લ્ડકપ રમી રહ્યો હતો. તેની ક્ષમતા હોવા છતાં તે ટીમને મદદરૂપ ન બની શક્યો. તેની બોડી લેન્ગવેજમાં પણ હારી ગયેલી વ્યક્તિની હતાશા મેદાનમાં રમત ચાલુ હતી ત્યારે પણ જણાતી હતી. એવું જ ઈજિપ્તની મેચમાં થયું. મો.સલાહ ઈજિપ્તનો સ્ટાર પ્લેયર છે. તેની પોપ્યુલારિટીની વાર્તાઓ ઘડાઈ રહી છે. પણ તે એકપણ ગોલ ન કરી શક્યો. જો કે તેની બોડી લેંન્ગવેજ એટલી નિરાશાજનક નહોતી. અઘરું છે તમારા મનની સ્થિતિને તમારા શરીર પર હાવી ન થવા દેવું. હારજીતની એટલી અસર થાય છે કે ગયા વરસે ફાઈનલમાં પહોંચેલી ટીમ આ વખતે ક્રોશિયાની સામે શરૂઆતની મેચમાં જ હારી જાય તે દર્શકોથી પણ સહન થઈ શક્યું નહોતું. આર્જેન્ટિનાના દર્શકો રડી પડ્યા અને એક સમયનો આર્જેન્ટિનાનો સ્ટાર ખેલાડી મારાડોના ડિએગો પણ રડી પડ્યો હતો. જીવનમાં પણ એવું જ બનતું હોય છે કે જેની અપેક્ષા રાખી હોય તે ન બને અને નિરાશ થઈ જઈએ, રડી પડીએ કે આપઘાત પણ કરી બેસીએ. રમતો આપણે શું કામ રમીએ છીએ કે જોઈએ છીએ? એ સવાલ વિશે વિચારીએ તો સમજાય કે રમત આપણને સ્ટ્રોન્ગ બનાવે છે. તનથી જ નહીં મનથી પણ. સતત ઊભી થતી વિષમ પરિસ્થિતિમાં ઝઝૂમવાનું શીખવાડે છે. હાર કે જીત બન્ને નમ્રતાથી સ્વીકારવાનું શીખવે છે કારણ કે કશું જ સ્થાયી નથી. દર ચાર વરસે વર્લ્ડ કપ આવશે અને હાર-જીતનાં સમીકરણો બદલાતાં રહે છે. સતત કોઈ જીતી શકતું