તેમને એવું માનવામાં આવતું હતું કે થિયેટર અમને પાત્રના ભાવનાત્મક અનુભવો બહાર પાડવાની મંજૂરી આપતું નથી, પરંતુ એક આત્મા વગર રમવા માટે, જેથી છેલ્લી પંક્તિના પ્રેક્ષકો હીરોને જોઈ અને સાંભળી શકે, શેવેલકોવ વ્યક્ત ન હતા.