આજે પણ એ દિવસો ભૂલી શકાય તેમ નથી કે જ્યારે બાપુ રાતનું ભોજન દિવસે કરીને બરાબર પાંચ વાગ્યે પ્રાર્થનાસભામાં પહોંચી જતા. લોકો આગળથી પ્રાર્થના માટે ભેગા મળી તેમના આવવાની રાહ જોયા કરતા. બાપુ તેમની વચ્ચેથી પસાર થતા ત્યારે કોઇ તેમને ઝૂકીને પ્રણામ કરતું તો કોઇ તેમને પગે પડતું. બાપુ પ્રાર્થના સ્થાને એક નીચી પાટ ઉપર બેસી જતા. કુરાન અને ગીતાનો પાઠ કરનારા તેમની સાથે જ બેસતા. ભજન ગાનારા પણ ત્યાંજ બેસતા. પ્રાર્થનાની શરૃઆતમાંજ કુરાનમાંથી કેટલીક આયોતો વાંચવામાં આવતી પછી ગીતાનો પાઠ થતો અને ત્યારબાદ ભજન ગાવામાં આળતા. પ્રાર્થના પછી બાપુ લોકોને કંઇક ઉપદેશ આપતા અને પ્રાર્થનાસભામાં તેઓ એવું કહેતા કે હિન્દુ, મુસલમાન તેમજ શીખોની એકતા માટે તેઓ મરી ફીટશે. બાપુ એમ કહેતા કે બધા જધર્મો સાચા છે તેમજ બધા જ ધર્મોના પુસ્તકો સચ્ચાઇનો રસ્તો બતાવે છે. તેઓ એમ પણ કહેતા કે હું હિન્દુ છું, હું મુસલમાન છું, હું શીખ પણ છું અને ખ્રિસ્તી પણ છું. આ બધા ધર્મો મારા છે. કારણ કે ધર્મોનું મુળ સત્ય અને નેકીમાં રહેલું છે. આપણે સૌ હિન્દુ, મસલમાન, શીખ કે ખ્રિસ્તી છીએ તેવું ક્યારેય વિચારતા નહીં. આપણે સૌ હિન્દુસ્તાની છીએ તેવું યાદ રાખો.