‘અ સૂટેબલ બ્રાઇડ’ પછી તો મનહરભાઈએ ગુલઝાર, જાવેદ સિદ્દીકી અને ઇસ્માઇલ દરબારના અદ્ભુત કૉમ્બિનેશન સાથે હિન્દી નાટક ‘શ્યામરંગ’, અતુલ કુલકર્ણી અને સીમા બિસ્વાસ સાથે ‘ગાંધી વિરુદ્ધ ગાંધી’ હિન્દીમાં અને મનોજ જોષી સાથે આ જ પ્લે ગુજરાતીમાં પણ બનાવ્યો. સાત ઍકર, સાત ડિરેકર અને સાત રાઇટર એવા બેજોડ કૉમ્બિનેશન સાથે ‘૭ƒ૩ = ૨૧’ના એક નહીં પણ બે ભાગ બનાવ્યા અને એની ક્રીએટિવ સક્સેસ પછી બે ઍકર, એક ડિરેકર અને એક રાઇટર એમ એક નાટકમાં છ વાર્તા કહેવાતી હોય એવું ‘૬ƒ૪ = ૨૪’ પણ બનાવ્યું તો એના પછી તરત જ કૃષ્ણના જીવનના સાત પ્રસંગને એક રેખામાં સાંકળીને ‘બહોત નાચ્યો ગોપાલ’ બનાવ્યું તો હવે સાસુ-વહુની નહીં પણ પોલીસ-પ્રોસ્ટિટયુશનની રિલેશનશિપની બોલ્ડ વાત કહેતું ‘આજ જાને કી ઝીદ ના કરો’ પણ બનાવ્યું. મનહર ગઢિયા કહે છે, ‘જરૂરી નથી કે દરેક નાટક બૉક્સ-ઑફિસ પર રૂપિયો રળે, પણ જરૂરી એ છે કે દરેક ક્રીએશન પછી તમારા કામની કદરના ભાગરૂપે તાળીઓનો ગડગડાટ સંભળાવો જોઈએ. મારા કામનો આ સીધો ફન્ડા છે. એકધારું ઇનોવેટિવ કામ કર્યા પછી આજે એ સિચુએશન જનરેટ કરી શક્યો છું કે જેમાં મનહર ગઢિયા પ્રોડક્શનનું નામ સાંભળી કે વાંચીને એ લોકો પ્લે જોવા આવે છે જેમને ખાતરી છે કે અહીં આજે પણ એ જ કામ થઈ રહ્યું છે જે રંગભૂમિને વેંત ઊંચી લઈ જવાનું કામ કરે છે અને સાચું કહું તો હવે તો ઑડિયન્સ પણ એવું થઈ ગયું છે કે જે આ પ્રકારના વૈવિધ્યસભર અને ઑફ-બીટ પ્લેને બહુ પ્રેમથી આવકારે છે.’