એવું કહે છે કે મુંબઈગરી પત્નીઓએ મુંબઈગરા પતિઓને કહી દીધું કે અમે તમારા વગર જીવી શકીએ, પણ તમારા વગર મરી ન શકીએ. એકલાં મરતાં અમને બીક લાગશે, એટલે તમે કંપની આપો. અને ધારો કે બચી ગયાં તો ઘરમાં પૂરનાં પાણી તો ઘૂસી જ જવાનાં ને? પતિ ઘરે ન હોય તો પાણી ઉલેચે કોણ? ગાદલાં-ગોદડાં, ઘઉંનાં પીપડાં આમથી તેમ ફેરવે કોણ?