સાંભળનારે ભલે ન કરી, પણ હું તો ખાતરી કરીને જ….. એમ જ કોઈની વાત પર વિશ્વાસ કેવી રીતે કરી લેવાય ? ધડકતે હૈયે એ ફોન પાસે ગઈ. ધ્રૂજતી આંગળીએ નંબર ડાયલ કર્યો ને સામે જે સાંભળવા મળ્યું એનાથી જાણે કે કણકણ થઈ વેરાઈ ગઈ. આંખોમાં ઝરમર આંસુ ને મન સાવ શૂન્ય. રૂમમાં આ બારીએથી પેલી બારીએ બેસતી, મજાથી ઊડાઊડ કરતી ચકલી એકાએક પંખાની સાથે અથડાય ને ફેંકાય જાય એવી જ સ્થિતિ સીમાએ અનુભવી. વર્ષોથી છુપાવાઈ છે તે હકીકત આ છે ? આટલું મોટું છળકપટ પતિ માટેની એની અપાર શ્રદ્ધા સાથે ? તો સીધો, સાદો, બિઝનેસમાં પ્રવૃત્ત, સતત સીમાની પ્રશંસા કર્યા કરતો વિનોદ એ શું માત્ર ઓઢેલો અંચળો ? કેવી અને કેટલી ચાલાકીથી આ રમત એ રમ્યો મારી સાથે ? ક્યારેય કશી શંકા કેમ ન આવી મનમાં ? કે પછી હું જ ભોળી… ભોળી શાની ? મૂરખ કહે મૂરખ ! આટલાં વર્ષો સાથે રહ્યાં છતાં ક્યારેય આછો અણસાર પણ કેમ ન આવ્યો કે આ વિનોદ મારો નથી, લગીરેય મારો નથી. આને શું ગણવું ? પોતાનું ભોળપણ કે વિનોદની કુટિલતા ?