અચાનક એ અદ્ધર આકાશમાં તાકી રહે. ઘડીક પહાડોની કરાલતા સામે રોષભેર જોઈ રહે તો ઘડીક અસંબદ્ધ બબડતો રહે. તેના કંઠમાં બાઝી ગયેલા ડુસ્કાઓ વચ્ચેથી ધીમો તદ્દન અસ્ફૂટ ધ્વનિ નીકળ્યા કરે... ઈરમા... ઈરમા... વિલી... વિલી...!