વાર્સનઃ– એકવાર બહેનપણી એ ઠેકડીઊ ઉડાવતાં કહ્યું( એક સુડોળ અને બુધ્ધિશાળી માણાસ એ ગાળામાં એને મળ્યો તેના વિશે )” અરે પણ એ લેખક છે એને કોણ પરણ્વા તૈયાર હશે?’ અને મને યાદ છે પાછળ માથું નાખી હુ હસી પડી હતી.પણ પછી ઘેરે,જ્યારે શાંતી હતી,જ્યારે મને કોઇ જોઇ ન શકે,મને અચરજ થયું કે હું પ્રેમેમાં નિષ્ફળ નીવડી હોત,જો દાંતની ડૉક્ટર હોત લેખકને બદલે.પછી હું ફરી હસી,પણ આ વખતે કશા રમુજ પ્રત્યે.