તેમની એક માત્ર જુસ્સો (ઓછામાં ઓછી આ નાટકની શરૂઆતમાં) 17 મી સદીની કવિતા માટે છે, ખાસ કરીને જ્હોન દોન્નેના જટિલ સોનિટ