બીજે દિવસે સવારે હું પુસ્તકાલય જવા નીકળ્યો ત્યારે તપ્ત મરુભૂમિ શા મારા મનમાં પ્રશ્નોની વણઝાર ચાલી જતી હતી : ધીરુભાઈ કશી મુશ્કેલીમાં હશે ? શું મુશ્કેલી હશે ? વાત કરતા હતા ત્યારે ફોનમાં એમનો અવાજ શિથિલ-સાવ પડી ગયેલો કેમ જણાતો હતો ? પુસ્તકાલયના દ્વાર પાસે મારા પગ થંભી ગયા. દ્વાર બંધ હતું, આજે રજાનો દિવસ ન હતો તો પણ. ધીરુભાઈ ઘરમાં હશે, મેં વિચાર્યું. પણ ઓરડીનેય તાળું હતું. મેં આસપાસ જોયું. મને મળવા બોલાવી ધીરુભાઈ ક્યાં જતા રહ્યા ? ખરા છે !