એક લાંબી ઓસરી, એક શયનખંડ, એક દીવાનખંડ અને નાનકડું રસોડું, બરાબર વચ્ચે નાનકડું ટેબલ (ડાયનિંગ ટેબલ શબ્દ ભારે પડે અને એનો એવો વૈભવ પણ નહીં), સાડાદસ અગિયાર વાગે થાળી પિરસાય અને મારે માટે ખાખરા, સ્ટેન્સની કૉફી (નૅસ કૉફીનો જમાનો આવ્યો ન હતો) વરસેક પછી સોળ વરસની ચંદ્રિકાને લઈને ગયો, એને બેસાડી આગલા ઓરડામાં અને હું બેઠો રસોડામાં, પણ પાંચ-સાત મિનિટમાં જ ચંદ્રિકા આવીને રસોડામાં ગોઠવાઈ ગઈ- પછી તો ઉષાબહેન ચંદ્રિકા પર વરસતાં જ રહ્યાં, છેક સુધી.