નાટકની માફક લગનના આ આખા મામલામાં પણ અનેક પાત્રો આવે છે. એમાં જે નાયક છે એ લગન પછી ખલનાયક લાગે. તેમાં નણંદ અને સાસુ એટલે તો જાણે ભીંત ઉપર ઉગેલો પીપળો. નહિ તો એનું વટવૃક્ષ થાય કે નહિ એની છોડવામાં ગણતરી થાય. તેમાં સાસુ એટલે રણમેદાનની લડાઈમાં બચી ગયેલા એક માત્ર યોદ્ધાની માફક આખી જિંદગી લાકડાની તલવારથી લડતાં જ રહેવાનું. આ ઘટના આજની નથી, આદિકાળથી ચાલી આવે છે, એમાં પાછા વેજીટેરીયન અને નોન વેજીટેરીયન ડીશની માફક સાસુના પણ બે પ્રકાર હોય. જમાઈની સાસુ વેજીટેરીયનમાં આવે. અને વહુની સાસુ એટલે કે જાણે નોન વેજીટેરીયન. જમાઈની સાસુ એટલે એક કાને સાંભળે અને બીજા કાને કાઢી નાંખે. જ્યારે વહુની સાસુ બેઉ કાને સાંભળે અને સમય આવે તો જ મોઢામાંથી કાઢે. મતલબ કે એક સાસુ એટલે વઘારેલી દાળ અને બીજી સાસુ એટલે વઘારવા વગરની દાળ. જો કે આ તો બધી હસવા-હસાવવાની વાતો છે. બાકી અત્યારે તો સાસુ-વહુ એટલે કે જાણે ગંગાસતી પાનબાઈની જોડી ના હોય? અત્યારે તો સાસુ-વહુ સાથે આવતી હોય તો કોણ સાસુ અને કોણ વહુ એ ઓળખાય જ નહિ. બંને મેચિંગમાં હોય અને બંને બ્યુટી પાર્લરના બંધાણી હોય. બાકી અસ્સલની સાસુ એટલે સાસુ જેવી લાગતી. વહુને પિયરની દિશામાં ઓશીકું મૂકીને ન સૂવા દે, એને પિયરના સ્વપ્ના આવે એવું કહેવાતું. આજે એવું નથી. એનું કારણ આપણા દેશમાં હજી સંસ્કૃતિ ટકી છે. બાકી હવે પછી એવું પૂછે તો નવાઈ નહી કે એના ઘરમાં ઓલ્ડ ફર્નીચર કેટલા છે..? જો સાસુ-સસરા વગરનો સોદો હોય તો ચપટીમાં ડન થશે. લગનની રાહ પણ જોશે. કરારથી જ એકરાર અને એકાકાર થઇ જશે. જાણે કાંદા-બટાકાના સોદા નહી કરતાં હોય, કાંદા-બટાકાના તોલમાપ આવશે.