તાર કાં તો માર રસ્તા બે જ છે. જીત કાં તો હાર રસ્તા બે જ છે. શહેર સપનાં છીનવે એ પૂર્વે તું; ભાગ બારેબાર રસ્તા બે જ છે. જીવવું જો હોય તો એ જોઈશે; કલમ કાં તલવાર રસ્તા બે જ છે. આમ ઊભો ના રહે રણક્ષેત્રમાં- મર નહીંતર માર રસ્તા બે જ છે. આગ-પાણી બેઉ છે ‘ઈશુ’ હાથમાં; બાળ કાં તો ઠાર રસ્તા બે જ છે.