જયપુર દર્શન માસી-ભાણા માટે હર્ષની હેલી જેવું બની રહ્યું. બસમાં ગાઈડ હતો એટલે જોવાની સાથે સમજવા પણ મળ્યું. બે દિવસ તો ચપટીમાં નીકળી ગયા. ફરી દવાખાનામાં ગયાં ત્યારે સૂરજનો પગ તૈયાર હતો. પગ ફીટ કરી સૂરજને ચલાવ્યો. શરૂઆતમાં ચાલવું જરાય ફાવતુ નહોતું. પણ ચાર-પાંચ વાર ચલાવતાં હવે સૂરજને ચાલતાં ફાવવા માંડ્યું. ‘જાઓ સૂરજભાઈ, હવે ચાહો ત્યાં ફરોને મઝા કરો.’ કહી સૂરજને વિદાય આપી. કોકી છેલ્લે હિસાબ પૂરો કરવા ગઈ તો મોટાભાગની ફી માફ કરી હતી! માત્ર ટોકન જેટલા પૈસા ભરવા પડ્યા. કોકી સહુનો આભાર માની સૂરજને લઈને પાછી ફરી.