નેહાના જન્મ પછી આકાશે એનામાં રસ લેવાનું, એના શરીરને ચૂંથવાનું ધીરે ધીરે ઓછું કરી દીધું… પણ એને એક બૂરી આદત લાગી હતી શરાબ પીવાની. રોજ વ્હિસ્કીની બાટલી ખોલી બેસતો. જામ પર જામ ખાલી થતા…!! માનસીએ પણ એની અવગણના જ કરી…! કરે જ ને..!? સમય પસાર થતો હતો. માનસીએ પપ્પા, મમ્મી, ભાઈની પીટીશન ફાઈલ કરી દીધી હતી અને એમને વિઝા મળી ગયા હતા. એઓની માનસીને રાહ હતી. પપ્પાની તમન્ના પુરી થઈ જશે તો એક એ દેવું ઉતરશે…! માનસી વિચારતી.