‘વધુ પડતાં વખાણ નહીં કર…સાંભળ્યું છે ને વખાણી ખીચડી દાઢે વળગે!’ ધ્યેય એને બિરદાવતો હતો તે કશિશને ગમતું હતું, પણ સાથે-સાથે સંકોચ પણ થતો હતો. જો ધ્યેય એને આટલું સમજી શકે છે તો કૌશલ કેમ એને સમજી ન શક્યો? કૌશલનો વિચાર આવ્યો એ સાથે જ એનો મૂડ આઉટ થઈ ગયો,