આજથી સોળ વર્ષ પહેલાંની એક રવિવારીય સાંજ હતી. એક મોટી હોસ્પિટલમાં હું ફૂલટાઈમ ગાયનેકોલોજીસ્ટ હતો. વિશાળ કવાર્ટર હતું અને હું એકલો જ હતો. બાજુમાં બીજા ડૉક્ટરોના નિવાસસ્થાનો પણ હતા, પરંતુ એ બધાં બાળબચ્ચા સાથે રહેતા હતા. એટલે હું એ લોકો સાથે ઓછું ભળતો. મારા રહેઠાણની પાછળ ઈન્ટર્નશીપ કરવા માટે આવતા તાલીમી ડૉક્ટરોના કવાટર્સ હતા. દર ત્રણ મહિને એ લોકો બદલાતા રહેતા. હું જે રવિવારની વાત કરી રહ્યો છું એ દિવસ આવો જ એક અજાણ્યો, હમણાં જ એમ.બી.બી.એસ પાસ કરીને બહાર પડેલો યુવાન તબીબ મારા રહેઠાણના ખૂલ્લા ફાટક બારણામાં આવી ઊભો. હું એ વખતે હોસ્પિટલની ગાડીમાં બેસીને બહાર ફરવા જવા માટે તૈયાર થઈ રહ્યો હતો.