આપણે ગુજરાતીઓ આ બાબતે થોડા કાચા છીએ. ટેક્નૉલૉજી, મેકૅનિકલ એન્જિનિયરિંગ, ભૌતિકશાસ્ત્ર દરેકના રસનો વિષય નથી પણ પાર્થને પાંચમા-છઠ્ઠા ધોરણથી એમાં રસ. તે યુટ્યુબ પર અવનવાં મશીનો જોતો, ફિઝિક્સના પ્રોજેક્ટ્સ જોતો અને એ કન્સેપ્ટ જોઈ-જોઈને જ તેણે તેની સ્કૂલનો ફર્સ્ટ લેગો લીગનો પ્રોજેક્ટ બનાવ્યો. જુહુની જમનાબાઈ નરસી સ્કૂલમાં ICSE બોર્ડમાં ૧૦ ધોરણ ભણેલો પાર્થ કહે છે, ‘લેગો લીગના પ્રોજેક્ટનો આઇડિયા લઈને મેં એક ડિવાઇસ ડિઝાઇન કર્યું. જેમને ફ્લૅટ ફીટની સમસ્યા હોય છે એટલે કે જેમને પગના તળિયામાં ખાડો નથી હોતો તેમને ચાલવા-દોડવામાં મુશ્કેલી પડે છે. એ માટે અત્યારે સ્પેશ્યલ ઇન-સૉલ મળે છે, પણ એ કાઢ્યા પછી તકલીફ એની એ જ. એટલે મેં ફિઝિક્સ, મેકૅનિઝમ અને રોબોટિક્સને જોડીને એક એવું સાધન બનાવ્યું જે પહેરવાથી પગના ચોક્કસ ભાગમાં દબાણ આવે છે, મસાજ થાય છે અને બે-ત્રણ વર્ષે ત્યાં આપોઆપ આર્ચ ક્રીએટ થાય છે. મારા આ રિસર્ચનું નામ છે ‘કરેક્શન ઑફ નૉન-ઍક્યુટ ફ્લૅટ ફીટ’. એની પેટન્ટ મેં ૨૦૧૨માં કરવા આપી છે. એ જ રીતે ૨૦૧૪માં મેં એફિશિયન્ટ હાર્વેસ્ટિંગ ઑફ સોલર એનર્જી નામે એક પેટન્ટ કરવા આપી છે, જેમાં રણપ્રદેશમાં અતિશય ગરમી અને ડસ્ટ વગેરેથી સોલર પૅનલ એફિશિયન્ટ્લી કામ નથી કરી શકતી ત્યારે એની સ્પેશ્યલ ડિઝાઇન કરી એ આ પ્રદેશમાં પણ ફુલ કાર્યક્ષમતાથી વીજળીનું ઉત્પાદન કરે એવી ક્નિક રિસર્ચ કરી છે.’