નવોદિતોએ સર્જી હોવા છતાં વાર્તાઓનું સ્તર એકંદરે સરસ રહ્યું. વિષય વૈવિધ્ય પણ નોંધપાત્ર હતું. ખાસ ગમી જાય તેવી વાત એ હતી કે, લગભગ દરેક વાર્તામાં સર્જકે કાંઈક કહેવું હતું, અને તે પણ કાંઈક સત્વશીલ કહેવું હતું. કોઈએ પ્રેમના ઊંડાણની વાત કરી, તો કોઈએ માનવતાની. કોઈએ માનવીય સંબંધોમાં અને મનુષ્યના અંતરમાં ડૂબકી મરાવી, તો કોઈએ સાંપ્રત સમયની વિડંબણાઓને જીવંત કરી. કેટલીક કૃતિઓ લાગણીના તાર ઝણઝણાવી મૂકે તેવી પણ હતી. સરવાળે કૃતિઓમાં વ્યક્ત થતો દેખાયો જીવાતી જિંદગી તરફનો તથા આવનારા સમય પ્રત્યેનો હકારાત્મક અને સંવેદનશીલ અભિગમ. લગભગ દરેક વયજૂથના સર્જકો વચ્ચે મોટા ભાગના સર્જકો યુવાન વયના હતા. કેટલાકે તો વળી પહેલી વાર જ કલમ ઉઠાવી હશે. એમના ભાવવિશ્વમાં ડોકિયું કરવાની તક મળી તથા આપણી વહાલી ભાષાની આવતી કાલની પરિકલ્પના પ્રાપ્ત થઈ, એ મારા માટે સાચવી રાખવા જેવી અનુભૂતિ છે; જે માટે હું મૃગેશભાઈની આભારી છું. કૃતિઓમાંથી પસાર થતાં લાગ્યું કે, આવનારા સમયમાં આમાંથી અનેક સશક્ત કલમો મળશે જ.