પોલીસ ઑફિસરે કરસન સૂરજનો પિતા છે તેની ખાતરી માટે મંગાવેલા કાગળ તપાસ્યા. કરસનના પડોશી મનુની સાક્ષી પણ નોંધી. બધી વિધિ પતાવી સૂરજની સોંપણી કરતા બોલ્યા, ‘કરસનભાઈ, હવે તમે તમારા દીકરા સૂરજને લઈ જઈ શકો છો!’ કરસનને દોડીને દીકરાને બાથમાં લઈ લેવાનું મન થયું પણ પોલીસચોકીમાં થોડો સંયમ રાખતો તે બોલ્યો, ‘ચાલ બેટા સૂરજ, ઘેર ચાલ. તારી મા કાગડોળે તારી રાહ જોતી હશે.’ સૂરજ ઊભો થયો, પણ આ શું? એનો એક પગ ગોઠણથી નીચે હતો જ નહીં! પેન્ટની એક બાંય લબડતી હતી! પાટલી નીચેથી તેણે કાખઘોડી કાઢી! કરસનથી ચીસ પડાઈ ગઈ. આંખે અંધારાં આવી ગયાં. મનુએ એને પડતાં સાચવી લીધો. દીકરાને ઓછું ના આવે એટલે ઘડીકમાં કરસને હોશ સંભાળ્યા. તે સ્વસ્થ થઈ ગયો. ત્રણે ઘેર જવા નીકળી ગયા.