વારેવારે આપણે આપણા પોતાના જ અનુભવોથી, શરતોથી અને પોતાની રીતોથી જ અંધ બની જઈને, આપણે બિલકુલ આવું જ કરતાં હોઈએ છીએ: આપણે સાપ ઉપર પગ મુકતા હોઈએ છીએ, આગ તરફ દોડી જતાં હોઈએ છીએ અને આપણી જાતને સોય ભોકાવા દેતાં હોઈએ છીએ. મોહના સર્પો, ઇચ્છાઓની આગ, અને ઈર્ષ્યા તેમજ લોભની સોયો. તે કરડી શકે, બાળી શકે, અને પીડા પણ આપી શકે. આપણે તેને પીડા કહેતાં હોઈએ છીએ અને આપણે એવું વિચારતા હોઈએ છીએ કે જીવનનું બસ આવું જ હોય છે. આપણે આપણા દર્દને પીડા માની લેતાં હોઈએ છીએ. દર્દ ઉપર આપણો બહુ ઓછો કાબુ હોય છે પરંતુ પીડા ઉપર લગભગ આપણો સંપૂર્ણ કાબુ હોય છે. આપણે એક લાંબુ ડગલું ભરીને ખસી પણ જઈ શકીએ કાં તો પછી ત્યાં આવતી આ ભરતી સાથે તણાઈ પણ જઈ શકીએ. આપણે હંમેશાં એ યાદ રાખવું જોઈએ કે આ પસંદગી હંમેશાં આપણા હાથમાં જ હોય છે. બધાં જ સમયે.