આપણાં આદ્ય કવિ નરસિંહ મહેતાએ પાંચ સદી પહેલા વર્ણવેલા વૈષ્ણવજનના લક્ષણો આજના સમયમાં પણ કોઈ એક માણસમાં જોવા મળી શકે એવી વાત આજે કદાચ કોઈ માનવા તૈયાર ન થાય. જો કે દોષ સમય અને સંજોગોને દેવાય છે. લોભ, લાલચ અને સ્વાર્થનો વ્યાપ સર્વત્ર જોવા મળે, માણસાઈના નામ પર હવે ઘોર અંધકારમાં ક્યાંક જ ટમટમતા દીવડાઓ દેખાય છે, માણસ પોતે જ બધી વરવી બાબતોથી લિપ્ત છે, બીજાની નબળાઈનો લાભ લઈ ફાયદો ઉઠાવતા લોકોનો અહીં પાર નથી. પરંતુ આ બધી નકારાત્મક બાબતોની વચ્ચે કાંઈક એવું જાણીએ ત્યારે હૈયે ખરેખર ટાઢક થાય, નરસૈયાંએ વર્ણવેલું એમજ, પરાઈ પીડને જાણતા, કોઈ પણ અંગત સ્વાર્થ વગર તદ્દન નિખાલસતાથી પરદુઃખે ઉપકાર કરતાં અને તોય મનમાં લેશ પણ અભિમાન ન લાવતાં, અને એ આખીય પ્રક્રિયાનો મૂળ ભાગ હોવા છતાં તેનાથી સાવ અલિપ્ત જાણે કે એક દ્રઢ વૈરાગી હોય તેવા એક વ્યક્તિ વિશેની આ આખીય વાત છે.