મારા બાળપણથી લઈને અત્યાર સુધીના લગભગ બધા શિક્ષકો યાદ છે પણ યાદી નથી. એટલે કે અમુક સંપર્કમાં છે તો અમુક આ દુનિયામાં જ નથી. પણ મારી દીકરીને તેના બધા શિક્ષકોની યાદી આપતી રહું છું એટલે એ કોઈ શિક્ષકને ભૂલે નહીં અને મોટી થઈને પણ એને માત્ર યાદ જ નહીં સંપર્કમાં પણ રહી શકે. હું બહુ દ્રઢપણે માનું છું કે એકડો ઘૂંટાવનાર શિક્ષકનું મહત્વ સો ટકા વધુ છે. પછી એ ગમ્મે તે ફિલ્ડ કેમ ન હોય ?? બે પૈડાં વાળી સાઇકલ શીખવનાર મોટા ભાઈ બહેન કે મમ્મી પપ્પા કે મિત્રથી લઈને માતૃત્વના પાઠ શીખવનાર બાળક સુધી. શિક્ષક ઉંમરથી નહિ, લાયકાતથી બને છે. જેમ સારો શિક્ષક સારા વિદ્યાર્થી આપી શકે તેમ સારો વિદ્યાર્થી સારા શિક્ષકને નવી દિશા ચોક્કસ આપી શકે. જેમ માં બાળકની શિક્ષક હોય શકે તો બાળક કેમ શિક્ષક ન બની શકે !! ઘણા જિંદગીના પાઠ બાળક આપણને જાણતા અજાણતા શીખવે છે. પણ અફસોસ આપણે માત્ર શિક્ષક એટલે એકેડેમિક શૈક્ષણિક ક્ષેત્ર જ જોઈએ છીએ. (હું ઘણી વાર આ વાત કહું છું જરૂરી નથી ભણવામાં સફળ થનાર જીવનમાં પણ સફળ જ થાય) આપણે શિક્ષકને એક વ્યાખ્યામાં બાંધી લીધા છે.