ખેતરોમાં ખેતીની પદ્ધતિ પ્રાપ્ય સ્રોતો અને અવરોધો; ખેતરની ભૌગોલિક અને તાપમાનની સ્થિતી; સરકારી નીતિઓ; આર્થિક, સામાજિક અને રાજકીય દબાણો; અને ખેડૂતના અભ્યાસ અને સંસ્કૃતિનો સમાવેશ થાય છે.[૩૨][૩૩] વાવેતર પરિવર્તન (અથવા સ્લેશ એન્ડ બર્ન) એ એક એવી પદ્ધતિ છે જેમાં જંગલોને બાળવામાં આવે છે, વાર્ષિક વાવેતર અને કેટલાક વર્ષો સુધી બારમાસી પાકોને ટેકો આપવા માટે પોષક પદાર્થોને મુક્ત કરવામાં આવે છે. ત્યાર બાદ જમીનને જંગલની ફરી વૃદ્ધિ માટે પડતર છોડી દેવામાં આવે છે, અને ખેડૂત નવા જમીનના ટુકડા તરફ વળી જાય છે, અને ઘણા વર્ષો (10-20) પછી પરત ફરે છે. વસ્તીની ગીચતામાં વધારો થાય તો પડતર સમયને ટૂંકાવી દેવામાં આવે છે અને પોષક પદાર્થો (ખાતરો અથવા ખાતક અને કેટલાક હસ્તનિર્મીત જંતુ નિયંત્રકોની જરૂર પડે છે. વાર્ષિક વાવેતર એ ઘનિષ્ઠતાનો બીજો તબક્કો છે, જેમાં કોઇ પડતર સમય હોતો નથી. તેના માટે હજુ પણ મોટા પ્રમાણમાં પોષક તત્વો અને જંતુ નિયંત્રકોની જરૂર પડે છે. વધુ ઔદ્યોગિકીકરણે મોનોકલ્ચરના ઉપયોગને ઉત્તેજન આપ્યું, જ્યારે વિશાળ વાવેતર વિસ્તાર પર એક વનસ્પતિ હોય છે. ઓછી જૈવિકવિવધતાને કારણે, પોષક તત્વોનો ઉપયોગમાં એકરૂપતા છે, અને જંતુઓને કારણે જંતુનાશકો અને ખાતરોનો મોટા પાયે ઉપયોગ જરૂરિયાત બની ગયો છે.[૩૩] બહુવિધ પાકપદ્ધતિ, કે જેમાં કેટલાક પાકો અનુક્રમે એક વર્ષમાં વિકસીત થાય છે, અને આંતરપાકપદ્ધતિ, જ્યારે કેટલાક પાકો એક જ સમયે વૃદ્ધિ પામે છે તેને અન્ય પ્રકારના વાર્ષિક પાક પદ્ધતિને પોલિકલ્ચર તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.[૩૪]