જાણીતા બાળસાહિત્યકાર રમણભાઈ સોનીએ કહ્યું છેઃ ‘બાળસાહિત્ય એટલે બાળકો માટેનું, બાળકોને નજર સમક્ષ રાખીને લખાયેલું સાહિત્ય.’ તેઓ બીજી કોઈ પિષ્ટપીંજણ વિના સ્પષ્ટ કહે છે કે, ‘બાળસાહિત્યનું સર્જન બાળકને નજર સામે રાખીને થવું જોઈએ.’ અહીં કોઈ બોધાત્મક પ્રયોજનો જોવા મળતા નથી. ગિજુભાઈ બધેકા અને તારાબહેન મોડકે બાળસાહિત્યની વિભાવના કંઈક આવી કરી છેઃ ‘બાળકો માટે લખવું એટલે સહેલું ને જોડાક્ષરો ન હોય એવું લખવું, કાંઈક બોધપ્રદ લખવું એમ મનાય છે. એમ પણ મનાય છે કે જરા કાલુંઘેલું, જરા વાર્તારૃપે, જરા સંવાદાત્મક હોય તો બાળસાહિત્ય બને, પરંતુ બાલવાંચનમાં મોટાઓનાં સાહિત્યના બધા ગુણો હોઈ શકે, હોવા જોઈએ. માત્ર કક્ષાફેર હોય, વસ્તુફેર હોય, ભાષાફેર હોય, પણ તે સાહિત્ય તો હોય જ. બાળસાહિત્યમાં ભાષાની કોમળતા હોય અને ગૌરવ પણ હોય, ભાષાનું રૃમઝૂમતું સંગીત હોય ને વિચારની સૂક્ષ્મ ઝીણવટ પણ હોય, હૃદયને ડોલાવે એવું ડોલન હોય તો સાથે સુંદર તોલન પણ હોય.’