બે દિવસ પહેલા બનેલી ઘટના , શ્રધ્ધા ને અસમંજસ ના દરિયા તરફ ઘસડતી જતી હતી . ‘તત્પર માટે ની મારી લાગણી ખોટી નથી . પ્રેમ એ કઈ ગુનો નથી , પણ મારા માં-બાપ એને ગુનો માને છે . તે લોકો જ મને રોકશે ... અટકાવશે ... પણ , તેમના સામાજિક મોભા ના સ્વાર્થ સાથે કદાચ મારું પણ ભલું જોડાયેલું હોય ....આખરે એ માં-બાપ છે . એમનો પણ મારા પર પૂરો હક બને છે . પણ, તત્પર મને જોવા માટે બારી માં કેમ આવતો નહિ હોય ..!? ફોન કરનાર વ્યક્તિ તત્પર હતો એ પપ્પા ને ક્યાં ખબર છે ? એ ચોક માં આવે અને હું એને જોઈ લઉં , બસ એટલું જ મારા માટે અવલંબન બની રહેશે.... જીવવા માટેનું . એ પહેલા મને દરરોજ બારી ની આડશ માંથી જોતો હતો,પણ હવે ....? શા માટે ...? હવે શું ....? ક્યાં સુધી હું મારી જાત ને ઘર થી અલગ કરી , તત્પર તરફ ધકેલતી રહીશ ..?”