બારાબંકી (ઉત્તરપ્રદેશ)માં પૂજનીય ગુરુજીનો બૌદ્ધિક વર્ગ ચાલતો હતો. તે જ સમયે એક સ્વયંસેવક પેન્સિલથી શ્રી ગુરુજીનું ચિત્ર બનાવી રહ્યો હતો. ભાષણ પૂર્ણ થતાં સુધીમાં તેણે માઇક પાસે ઊભેલા ગુરુજીનું આબેહૂબ ચિત્ર બનાવી દીધું હતું. કાર્યક્રમ પૂરો થયા પછી તે શ્રી રજ્જૂભૈયા પાસે ગયો અને તેમને ચિત્ર બતાવીને કહ્યું, આની ઉપર પૂ. શ્રી ગુરુજીના હસ્તાક્ષર મેળવી આપો. રજ્જૂભૈયા તેને શ્રી ગુરુજી પાસે લઈ ગયા. પૂ. ગુરુજીએ ચિત્ર જોયું અને પૂછ્યું, ‘તું ચિત્રકાર છે કે સ્વયંસેવક પણ છે ?’ તેણે કહ્યું, ‘હું સ્વયંસેવક છું, રોજ શાખામાં જાઉં છું.’ તરત શ્રી ગુરુજીએ કહ્યું, હું જ્યારે મારી સંપૂર્ણ શક્તિથી મારા હૃદયની ભાવનાઓને શબ્દો દ્વારા વ્યક્ત કરી રહ્યો હતો ત્યારે તું તે તરફ ધ્યાન રાખવાને બદલે ચિત્ર દોરવામાં વ્યસ્ત હતો. તે સમય એ કામ માટે તો હતો નહીં, તું કેવો સ્વયંસેવક છે ? આ ચિત્ર પર મારા હસ્તાક્ષર નહીં મળે, હા, અત્યારે હું અહીં બેઠો છું ત્યારે જો તેં મારું ચિત્ર દોર્યું હોત તો હું હસ્તાક્ષર પણ કરી આપત.