આજથી પાંચ-દસ વર્ષ પહેલા કદી પણ ન સાંભળ્યા હોય તેવા આપઘાત અને હત્યાના સમાચાર રોજ પેપરના પાને આવતા હોય છે. મરનાર તો આ દુઃખી દુનિયામાંથી વિદાય થઇ ગયો હોય છે. પણ આ સમાચારથી બીજાના અનુભવે લાખો લોકો હતાશ થઇ જાય છે. આવું ન જ થવું જાઇએ, તેમ તેનો અંતર આત્મા પોકાર કરે છે પણ આ પોકાર સાંભળે કોણ ? આ હત્યા અને આપઘાતની પરંપરા બંધ કેવી રીતે થાય ? દરેક માણસ મુંઝાય છે. વિચારકો કહે છે આવું થવાનું કારણ અનિયંત્રિત મિડિયાના સાધનો છે. શા માટે ખૂનખરાબી થાય તેવા હિંસાના દ્રશ્યો ટી.વી.માં બતાવવામાં આવે છે.? શા માટે હત્યાના દ્રશ્યોને વધારેને વધારે ફોક્સ કરીને જનતા સામે રજુ કરવામાં આવે છે. ? શા માટે દુરાચાર – વ્યભિચારની વાતોને વધારે જાહેર કરવામાં આવે છે? એક વાત નક્કી છે કે, લોકો જેવું જાશે તેવું જ કરવાનું મન થશે. રેડીયાના માધ્યમથી, ટી.વી.ના માધ્યમ પર આવ્યા બાદ ગુનેગારી વધતી જ ગઇ છે. ટી.વી. તો એક સાધન છે, સાધનનો દોષ નથી.