રફીસાહેબ હંમેશા મને ‘પ્યારે’ કહીને બોલાવતા પણ હું કદી નામ લઈને ન બોલવતો. કહેતો-‘સુનિયે સાહબ, ઈસે યું કર દેતે તો અચ્છા હોતા.’