પ્રલય સુધી જેનો અંત જ નથી એવી અમાપ ચિંતાનો આશ્રય લઈને, કામોના ઉપભોગ પાછળ પડેલા, ‘ભોગ એ જ સર્વસ્વ છે,’ એવો નિશ્ચય કરવાવાળા , સેંકડો આશાની જાળમાં ફસાયેલા, કામી, ક્રોધી, વિષયભોગને અર્થે અન્યાયપૂર્વક દ્રવ્યસંચય ઈચ્છે છે.——૧૧.–૧૨.