પહેલું બંદર લામુ હતું. ત્યાં પહોંચતા લગભગ તેર દિવસ થયા. રસ્તામાં કપ્તાનની સાથે ઠીક મહોબત જામી. કપ્તાનને શતરંજ રમવાનો શોખહતો. પણ તે હજુ નવશિખાઉ હતો. તેને પોતાના કરતા ઠોઠ રમનારાનો ખપ હતો તેથી મને રમવા નોતર્યો. મેં શતરંજની રમત કદી જોઈ નહોતી. તેને વિષે સાંભળ્યું ઠીક હતું એ રમતમાં અક્કલનો ઉપયોગ સારી પેઠે પડે છે એમ રમનારાઓ કહેતા. કપ્તાને મને પોતે શીખવશે એમ કહ્યું. હું તેને ઠીક મુરીદ મળ્યો, કેમ કે મને ધીરજ હતી. હું તો હાર્યા જ કરતો. તેમ તેમ કપ્તાનને શીખવવાનું શૂરાતન ચડતું ગયું. મને શતરંજની રમત ગમી. પણ તે કોઈ દહાડો સ્ટીમરથી નીચે ન ઉતરી. રાજા રાણી ઈત્યાદિ કેમ ચલાવી શકાય તે સમજાવા ઉપરાંત આવડત ન વધી.