બીજા દિવસે તેને ગંતવ્યસ્થાને મૂકીને વંશ ખુશખુશાલ ચિત્તે જંગલ ભણી આવતો હતો, ત્યારે વંશને ક્યાં ખબર હતી કે નિયતિએ કઈ રમત આદરી હતી, એના જીવનનો એક હિસ્સો- એનું જંગલ, હૃદયમાં ઘેઘુર છટાની જેમ છવાયેલા એ વૃક્ષો અગ્નિની પ્રચંડ જ્વાળામાં સળગી રહ્યા હતા. વંશ બરાડી ઉઠ્યો.. એ રોક્કળ છેક અનંત આકાશે સંભળાય એટલી તીવ્ર પીડામય હતી.