એક વાર બંને બહારથી આવ્યાં ને જોયું તો નિયતિએ કુંજને બાથરૂમમાં પૂરી દીધો હતો. પોતે બહાર રમવા જતી રહેલી. કુંજ બારણાં ભડભડાવતો હતો. એ તો એ લોકો સમયસર પહોંચી ગયાં. કેમ આવું કરે છે એ ? કશું સમજાતું નથી. કુંજ તરફની એની ઈર્ષા કદાચ સમજી શકાય. પણ એ તો મમ્મી પપ્પાની વિરુદ્ધ બોલવાની એકે તક જતી કરતી નહિ. એમને હલકા ચીતરવામાં જાણે આનંદ મળતો હોય. તરલબહેન એની બહેન સાથે ફોન પર વાત કરતાં હતાં કે નિયતિએ વચ્ચેથી લઈ લીધો : ‘માસી, મમ્મી મને બહુ મારે છે. તમે એને સમજાવો ને !’ તરલબહેન હબકી ગયાં. પોતે તો ક્યારેય હાથ નથી ઉપાડ્યો ! ઉમેશભાઈ સાથેય આવું જ બન્યું. એમના મિત્ર સાથે વાત કરતા હતા કે નિયતિએ વચ્ચેથી ફોન આંચકી લીધો, ‘અંકલ, પપ્પા જુઠ્ઠું જુઠ્ઠું બોલે છે ને કે’તા’તા કે તમે જરાય સારા નથી.’ ઉમેશભાઈ સ્તબ્ધ થઈ ગયા. કાપો તો લોહી ન નીકળે એવી સ્થિતિ થઈ. ચાલુ ફોને જ નિયતિને ધમકાવી :