ઇન્દ્રદુમ્ને મહાપુરૂષોના વચનો પ્રમાણે એકસો યજ્ઞો કર્યા ૫૦૦-૫૦૦ બ્રાહ્મણો તેમને યજ્ઞમાં રોકી રાખ્યા . યજ્ઞોના પરિણામે લોકોના જીવન ભક્તિમય બન્યાં લોકો તેજસ્વી જીવન જીવવા લાગ્યા. પરંતું રાજા એ નક્કી કર્યું કે ભગવાનને બોલાવવા નથી . ભગવા ભક્તિપૂર્ણ કર્મયોગ વિના ક્યારે પધારતા નથી . તેથી રાજાએ પરિપૂર્ણ કર્મયોગ દ્રારા ઘણાં લોકોના જીવન દૈવી અને તેજસ્વી બનાવ્યા. છતાં ભગવાન ક્યારે આવશે? એ વિષે વિચાર્યા વિના પોતાનું ધર્મકાર્ય ચાલું રાખ્યું. એકરાત્રે તેને ઉંઘમાં સપનું આવ્યું . તેને ભગવાને સપનામાં કહ્યું કે આ અઠવાડિયામાં દરિયા કિનારે એક મોટું વૃક્ષનું થડ તણાઇને આવશે તેના ઉપર શંખ ચક્ર ગદા અને પદ્મની આકૃતિ હશે. તેમાંથી તું મૂર્તિ બનાવડાવજે રાજાએ નક્કી કર્યં હતું કે ભગવાન સ્વયં આવે હવે શોધવા નથી માત્ર કર્મ કરેજ રાખવું મહાન કર્મયોગ હોવા છતાં . પણ શાંતિથી રાજા ભગવાન પધારવાની રાહ્હ જોતો બેઠો હતો રાજાનો આવો મહાન કર્મયોગ જોઇ ભગવાન ખુશ થયા. બે ત્રણ દિવસ પછી સબર દ્રીપમાંથી એક મોટું વૃક્ષનું થડ તણાઇને કિનારે આવ્યું . થડની રાહ જોતાં દૂતોએ રાજાને સમાચાર આપ્યા રાજા થડને જોઇ ખુશ થયા ધન્ય છે રાજાની ભક્તિને તેની ભગવાન પ્રત્યેની નિષ્ઠાને આટલું મોટું ભવ્ય મંદિર મૂર્તિ વિના હતું . પરંતું કોઇ મૂર્તિ રાજા પધરાવતો ન હતો લોકોની કેટકેટલી ટીકાઓ સાંભળી રાજા પોતાના નિર્ણયમાં અચળ રહ્યો પરંતું હજું કસોટી બાકી હતી.ભગવાન આવ્યા પણ થડરૂપે અને એ થડમાંથી સારામાં સારા કારીગરો બોલાવ્યા પરંતું જે કારીગરો આવે અને હથિયાર દ્રારા થડમાંથી મૂર્તિની કોતરણિ કરવા લાગે પરંતું થડમાં કોઇ હથિયાર ચાલતું નથી બધાજ હતાશ થયા. આટલી તપશ્ર્યા પછી માંડ કરીને પ્રભુની ઇરછાથી એક દૈવી થડ આવ્યું પરંતું તેમાં કોઇ કારીગરના હથિયાર લાગતાં નથી. રાજાએ ધીરજ ના ગુમાવી મનમાં સમાધાન કર્યું કે હજું મારી ભક્તિ કર્મમાં કંઇક ખામી હશે થોડા દિવસ પછી એક વૃધ્ધ છતાં તેજસ્વી કારીગર રાજા પાસે આવ્યો. અને રાજાને કહ્યું કે હે રાજા આ થડમાંથી હું તને મૂર્તિ બનાવી આપું પરંતું મારી એક શરત છે. વૃધ્ધ કારીગરની વાત ઉપર કોઇને વિશ્ર્વાસ ન હતો પરંતું રાજાએ કહ્યું કે આપની જે શરત હશે તે પળાયી ત્યારે વૃધ્ધ કારીગરે કહ્યું કે એકવીસ દિવસ સુધી મંદિરનો ગભારો બંધ રહેશે કોઇએ ખોલવો નહિ . હું એકવીસ દિવસમાં મૂર્તિ બનાવીશ ત્યારે રાજા સંમત થયા અન્ય લોકોની ના છતાં થડ વૃધ્ધ કારીગરને સુપ્રત થયું આ મંદિરનો ગભારો બંધ કરી તાળાં મારી દેવામાં આવ્યાં . લોક્ને થયું રાજા મૂર્ખ છે. આ કોઇ પ્રપંચી હશે અને મંદિરમાંથી ઝવેરાત ચોરીને ભાગી જશે. અથવા બંધ ગભારામાં ગૂગળાઇને મરી જશે પરંતું રાજાને વિશ્ર્વાસ હતો. તેથી તેની આગળ રજૂઆત કોણ કરે આ શંકાધારી લોકોએ રાણિ આગળ રજૂઆત કરી . રાણિ રાજાને કનડવા લાગી અને રાજાને મંદિર ખોલી ખાતરી કરવા તૈયાર કર્યો. રાજાએ મંદિરના દ્રારો ખોલાવ્યા તો મંદિરમાં અપૂર્ણ એવી ત્રણ મૂર્તિઓ હતી જેના હાથપગ વગેરે જેવા ભાગ બનાવવાના બાકી હતા. અને કારીગર ના દેખાયો તપાસ કરી પરંતું કારીગર ગાયબ હતો . રાજા ગભરાયો એને પસ્તાવો થયો કે પ્રભૂ તું પોતે કારીગર બની આવ્યો પરંતું મને વિશ્ર્વાસ ના રહ્યો . પહેલાં હું અભિમાની બન્યો અસ્ને ત્યાર પછી વિશ્ર્વાસના રાખ્યો. ધન્ય છે પ્રભું તને અને ધિક્કાર છે. પ્રભૂ મારા અવતારને સ્વયં તું પધાર્યો પરંતું તને હું ઓળખી પણ ના શક્યો પ્રભું મને માફ કરી દે અને હવે મારા પર કૃપા કર તેઓ રાજાનો વલોપાત સાંભળિ આકાશવાણિ થઈ કે હે રાજા આ મહાન કર્મયોગી દ્રારા નિરંઆણ પામેલ મંદિર છે. તેમાંજ આ જે છે તે મૂર્તિની પ્રતિષ્ઠા કરજે આજ મૂર્તિ લોકોને આર્શીવાદ આપશે . શરણે આવેલાને માર્ગદર્શન આપી દુખ દૂર કરશે. રાજા મારે કંઇ લેવાનું નથી તેમજ આપવાનું નથી તેથી મારે હાથ નથી અહીંથી ક્યાંય જવાનું નથી એટલે મારે પગ નથી મારે લોહીના કર્મો જોવાના છે. માણસના અંતરનો ભાવ જોવો છે.