ભગવાન સ્વામિનરાણયની ધર્મધ્વજાના પડછાયામાં અને દ્વારિકાધિશ મહારાજની નિશ્રામાં બાનલેબની ઓફિસમાં મૌલેશભાઇ પટેલે નવગુજરાત સમય સાથે બાનલેબની સફળતની કહાની ખુબ સહજતાથી કહી હતી. દેશી ભાષામાં કહીએ તો વાતમાં મોણ નાંખ્યા વગર તેઓ સટીક રીતે કહે છે કે, ૧૯૬૬ની સાલમાં બાન લેબ શરૂ થઇ. મારા પિતા ડાહ્યાભાઇ કે. પટેલનું ભકિતનગર સ્ટેશન પ્લોટમાં દવાખાનું હતું બે રૂમમાં રહેવાનું અને બે રૂમમાં દવાખાના સાથે ભારતિય ઔષધ નિર્માણ શાળા નામે આયુર્વેદની સામાન્ય દવા બનાવવામાં આવતી હતી. શરદીના કફ શિરપ અને એવી દવાઓ બનાવતાં હતાં. એ વખતે આયુર્વેદ ક્ષેત્રે ઇથીકલ પ્રમોશન જેવો કોઇ શબ્દ જ ચલણમાં નહોતો. એલોપથીના ડોકટરો આયુર્વેદિક પ્રોડકટ લાવનાર મેડિકલ સેલ્સ પર્સનને ગેટઆઉટ કરી દેતાં હતાં.