હું તો રહ્યો જાણીતો વેપારી; શહેરના સદ્ગૃરહસ્થોની વચ્ચે બેસનારો સીનિઅર સિટીઝન ! વળી અમેરિકાની પ્રતિષ્ઠિત ગાયનેકોલૉજિસ્ટ ડૉ. નંદિની પટેલનો પિતા ! એટલે જ્યારે પણ મરીશ ત્યારે મને કોઈ ‘બિનવારસી લાશ’માં ખપાવવાની હિંમત તો નહીં જ કરી શકે. હા, મારી વસિયત ન વાંચો તો કદાચ મારા અંતિમ સંસ્કાર કરી નાખવાની ઉતાવળ અહીંના ઓળખીતાં-પાળખીતાં લોકો કરી બેસે, એ બનવાજોગ. એટલે તું જરા હિંમત રાખીને ‘પપ્પાજી’નું આ વિલ એ લોકોને વાંચી સંભળાવજે. ફરી એક વાર ભારપૂર્વક જણાવવાની રજા લઉં કે છાતી પર પથ્થર મૂકીને પણ તું મારી નાશવંત કાયાનું તારી માતૃસંસ્થા સમી મેડિકલ કૉલેજને દાન કરજે. મને અગ્નિદાહ આપવાની જ ભાવના હોય તો મુખાગ્નિ પૂરતો ઉપરછલ્લો કર્મકાંડ કરી શકે છે, પરંતુ લાગણીમાં તણાઈ જઈ મારા મૃત શરીરને બાળી ના મૂકતી ! અગ્નિસંસ્કાર કરીને મારાં મૂઠી હાડકાં ગંગાજીમાં પધરાવ્યાં કરતાં મને આખેઆખો ‘સરસ્વતી’ના ચરણે પધરાવીશ તો અજાણતાં જ સમાજમાં એક શાંત ક્રાન્તિનો સૂત્રપાત થઈ જશે. તારા વહાલા પપ્પાજીનું અંગે અંગ વિદ્યાદેવીના પવિત્ર યજ્ઞકુંડમામ હોમાશે. એમણે જાણ્યે-અજાણ્યે બાંધેલાં કર્મો એકસામટાં ખપી જશે અને એ લખચોરાશીના ફેરામાંથી હરહંમેશને માટે છૂટી જશે !