પૌરાણિક ગ્રંથો કન્યાકેળવણીનાં ઉદાહરણોથી ભર્યા ભર્યા છે. શિવ મહાપુરાણમાં પાર્વતીએ શિક્ષણ પ્રાપ્ત કર્યું હોવાનો સ્પષ્ટ ઉલ્લેખ જોવા મળે છે. આ પુરાણની નોંધ પ્રમાણે, પાર્વતી અતિ પ્રેમપૂર્વક ચિત્તને એકાગ્ર કરીને વિદ્યાઓ ભણવા લાગ્યાં. જેમ શરદ ઋતુમાં હંસોની પંક્તિ ગંગા પર આવે છે અને મહાઔષધિઓમાં રાત્રિમાં કાંતિ આવે છે તેમ પૂર્વજન્મની વિદ્યાઓ તેમને પ્રાપ્ત થઈ. આ વિદ્યાઓમાં વેદના જ્ઞાનનો સમાવેશ પણ થતો હતો. એટલે જ પાર્વતી કહે છે કે, ‘વેદમાં એવું કહેવાય છે કે કુમારાવસ્થામાં સ્ત્રીની રક્ષા પિતા કરે છે, યૌવનકાળમાં પતિ અને વૃદ્ધાવસ્થામાં પુત્ર રક્ષક હોય છે. આ પ્રકારે ઉત્તમ સ્ત્રીઓની ત્રણ અવસ્થા હોય છે. પિતા પોતાની પુત્રીને ઉત્તમ પતિનો હાથ સોંપીને નિશ્ચિંત થઈ જાય છે. અને પિતા પોતાની પત્ની પુત્રને સોંપીને નિવૃત્ત થાય છે. જે સ્ત્રી આ ત્રણ બંધુઓથી યુક્ત રહે છે તે ઉત્તમ ભાગ્યવતી થાય છે, જેનામાં કંઈ ઊણપ હોય તે મધ્યમ પ્રકારની કહેવાય છે. અને જે ત્રણેયથી રહિત હોય તે સ્ત્રી પૃથ્વી પર અધમા ગણાય છે, પણ ત્રણ બંધુની સમીપમાં રહેનારી સ્ત્રી ત્રણે લોકમાં પ્રશંસાને પાત્ર હોય છે.’ આ વિધાન પરથી પુરવાર થાય છે કે પાર્વતી વેદના જ્ઞાનથી સંપન્ન હતાં.