શરીર સ્વસ્થ હોય તોયે તૃષ્ણા અને અસંતોષને કારણે મન સતત ચંચળ અને ઉપાધિગ્રસ્ત રહે છે. સંકલ્પ અને વિકલ્પના વમળોમાં ફસાયેલું તે મન ફિકર અને ચિંતાતુર રહે છે. મોટા ભાગના મનુષ્યો, ભય અને અસ્થિરતા સાથેનું શોકમય જીવન જીવે છે અથવા એમ કહીએ કે મોહના પરિણામ સાથેનું સંઘર્ષમય જીવન જીવતાં પળે પળે મરતાં રહે છે. આવી માનસિક અને શારીરિક, કરુણ અને દયાજનક અવસ્થામાંથી કોઈ મુક્ત કરાવી શકે ખરું?