સુરેશની આ પૃચ્છાઓ સાંભળી ગયેલા નરબદામાંને અજંપો હતો.”માનો ન માનો આ બાડીયો લખણ જળકાઇવાવગર રે નૈ !” મોડીરાતે વર વધુ ઉપરના માળે ગયા અને માંડ દરવાજા બંધ કર્યા હશે ત્યાં જ એક બિલાડી દાદરપાસે ફરતી ફરતી આવી. સુરેશે તેને ભગાડી પણ બિલાડી બહાર ભાગવાને બદલે ઉલટાની દાદરચડવા માંડી. બિલાડીને ભગાડવા સુરેશ પણ દોડાદોડ પાછળ પાંચ સાત પગથીયા ચડ્યો. અંધારામાંસુરેશ પર જ નજર રાખીને બેઠેલા નબળી દૃષ્ટિવાળા નરબદામાંને સુરેશ દેખાયો પણ બિલાડીન દેખાઇ. એમને ફાળ પડી કે “નક્કીઆ બાડીયો કમાડની તિરાડમાં થી મામા-મામી હું કરે છ ઇ જોવા જ જાતો લાગે છે!” અને હંમેશની માફક સુરેશનો કોઇ પણ ખુલાસો ગ્રાહ્યરાખ્યા વગર જ તેની સામુહિક ધોલાઇ થઇ !