ચોપન વર્ષ પહેલાં ( ૧૯૬૩માં ), જ્યારે અમારા લગ્ન થયેલા અને અમે સાંકડીશેરીની ઝુંપડીની પોળવાળા ઘરમાં, મેડા પર સંસાર માંડ્યો હતો ત્યારે અમારા ઘરની સામેના ઘરમાં, ત્રીજે માળે, આ ચતુરકાકા અને ચંચળબા રહેતા હતા. ચતુરકાકા મારા જેવા ઉંચા, પડછંદ અને કરડા ચહેરાવાળા પટેલ ભાયડા, પણ નિરૂપદ્રવી અને શાંત. એમનો કોઇ અવાજ કે કકળાટ નહીં. એમના પત્ની ચંચળબા પણ મારી પત્નીની જેમ નીચા અને મુઠ્ઠીભર હાડકાના. એમનો દીકરો પ્રવિણ માથાફરેલ અને દાદો. એક દીકરી અસ્થિર મગજની. પ્રવિણ મારાથી એકાદ વર્ષ મોટો. મને એની સાથે સારૂ ફાવતું. હું, દેવો અને કાનુ ઓટલા પર બેસતા અને મજા કરતા. અમારી જ ઉંમરનો પાડોશી મિત્ર શરદ સેવક હતો પણ એ અમારામાં બહુ ભળતો નહીં. અમે ‘બામણ’ કહીને એની મજાક કરતા.