એ દિવસોમાં જ ડોક્ટરે સારા સમાચાર આપ્યા હતા. ફાયરપ્લેસની ઉષ્મા માયાના વિકસતા જતા પેટમાં ફેલાઈ ગઈ હતી. દીપેશ ત્યાં હથેળી દાબીને સેકતો રહેતો. અંદર થરકાટ વધવા લાગ્યો હતો. માયાએ નોકરી છોડી દીધી હતી અને ઘરમાં જ ફરવા લાગી હતી. દીપેશ ઘરમાં ન હોય ત્યારે પણ એ દિવસોમાં માયા એકલી પડી જતી નહીં. એની અંદર જાણે ભીડ જામી હતી. એક આખો ભરચક સંસાર એના ઉદરમાં ઘૂમરાતો રહેતો હતો. એ વતો કરતી રહેતી – આવનારા દિવસો વિશે અંદરના શિશુ સાથે. એ દિવસોમાં બહારની કોઈ જ ઋતુનું કોઈ જ મહત્વ રહ્યું નહોતું. એની અંદર ઊજળા તડકાવાળા દિવસો ઊગ્યા હતા. ત્યાં ક્યારેય રાત પડતી નહોતી. ત્યાં ક્યારેય ઠંડી લાગવી જોઈએ નહીં. માયા સ્વેટર ગૂંથ્યા કરતી હતી. એ ઊનની ગરમ ગંધભર્યા દિવસો હતા.