વાર્તાકાર બાજુમાં રહ્યા પણ ચિત્રો સારા દોરતા જેના કારણે તેમની દોસ્તી મશહુર ચિત્રકાર અમૃતા શેરગીલ સાથે થઈ, પણ ચિત્રકાર કરતા તેમને સંગીતનો વધારે રસ. તેમ છતા મિત્રની વાર્તા મંડળીમાં ગયા. જ્યાં વાર્તાકારોની સભા ભરાતી અને ત્યાં પ્રશ્ન ઉપસ્થિત થયો કે જયંત ભાઈ તો કોઈ વાર્તા નથી લખતા અને તેમનું આ સભામાં શું કામ છે…? આ વાત તેમને હૈયા સોંસરવી નીકળી ગઈ, જેના પરિણામે ગુજરાતી સાહિત્યને પ્રથમ વાર્તા ‘વરસાદની વાદળી’ મળી. આ વાર્તા ત્યારે વિશ્વમાનવ નામના મેગેઝીનમાં છપાઈ. કલાજગત કરતા પણ જયંત ખત્રીને સૌથી વધારે આનંદ ગપ્પા મારવામાં આવતો. તેમના ઘણા ખરા પત્રોમાં આ વાત ઉડીને આંખે વળગે તેવી છે. જેમ કે, ‘આજે તો આખો દિવસ ગપ્પામાં ગયો, દયારામ સાથે ખુબ ગપ્પાભરી વાતો કરી.’ આવા તેમના ઘણા પત્રો છે, જ્યાં કલાજગતની વાતો સિવાય ગપ્પા મારવાની વાતો વધારે આવે. તેમને ગુજરાતી વાર્તાની સભામાં પહોંચાડનાર પણ તેમના મિત્રો જ હતા. જેમની સાથે સંગીત સભા કરતા કરતા ક્યારે વાર્તાકાર બની ગયા તેમને ખબર જ ન પડી.