માણસ સુખવાદી અને સુવિધાવાદી જ હોય છે એ તેનો પ્રાકૃતિક સ્વાભવ છે,આ જગતમાં માણસની જેટલી ઈચ્છાઓ હોય તેટલી ઈચ્છા ભોગવી શકે તેવું આ જગતમાં શક્ય જ નથી,આ માંટે તો પરમાત્માએ રજુ કરેલા પદાર્થો ઓછા પડે છે, કારણ કે માણસની ઈચ્છાઓ અનંત હોય છે. અને તેનો કોઈ પાર હોતો નથી પાછી એક ઈચ્છા પૂરી થાય ત્યાં બીજી ઈચ્છા ઉભી જ હોય છે, આમ ઈચ્છાઓનું લંગર ચાલુ જ રહે છે કદી તૂટતુ જ નથી,એટલે ઈચ્છાઓ પૂરી થવી શક્ય જ નથી,માટે જ તેમને નિયંત્રિત કરવી જરૂરી છે માટે જ જગતમાં જુદી જુદી સાધના પદ્ધતિઓ અસ્તિત્વમાં આવી છે. સંત કબીરે કહ્યું છે.