આપણે ડોકટરને ઈશ્વર માનીએ છીએ, પણ ઈશ્વરને ડોકટર માનતા નથી. ઈશ્વર કરતાં વધુ આસ્થા ડોકટરો પર કરીએ છીએ. છેલ્લે ડોકટર એમ કહે છે કે અમે તો માત્ર પ્રયત્ન કરીએ છીએ. બાકી ઈશ્વરને ગમ્યું તે ખરું. આનો અર્થ એ પણ થાય કે નાણાં અને આયુષ્યનું બેલેન્સ તમારી પાસે હોય તો જ ડોકટર પાસે જવાય. જોકે અમારા મતે ડોકટરો બનતા નથી પણ જન્મે છે. આટલી મોટી માનવ વસતીની શારીરિક અને માનસિક તકલીફો એકલો ઈશ્વર કઈ રીતે પહોંચી વળે, માટે તેમણે ડોકટરરૂપી આત્માઓને માનવસેવા કરવા જન્મ આપ્યો છે. ભાગ્યશાળી આત્માઓને જ આવી તક મળે છે. બધા જ ડોકટરોને આ વાત ખબર નથી અથવા તો ભૂલી ગયાં છે. આખરે તો તેવો પણ મનુષ્ય જ છે ને. આ લોકો પર સૂર્યની ખૂબ મહેરબાની હોય છે. વેસ્ટર્ન લોકો સૂર્યને “એપોલો” તરીકે ઓળખે છે. સૂર્યનાં પ્રકાશ વગર પૃથ્વી પર રહેતા સજીવોનું જીવન સંભવિત નથી. સૂર્ય પ્રકાશની અછતને કારણે અનેક બીમારીઓ અને રોગચાળો ફેલાય છે. આ બીમારીઓને નાથવા જીવ સૃષ્ટિમાં ડોકટરોની રચના કરવામાં આવી હશે. તેઓનો સૂર્ય પ્રબળ હશે અને આ જ કારણે સૂર્યની શિસ્ત, પ્રભાવ, પદ-પ્રતિષ્ઠા અને તેજ આ લોકોમાં હોય છે. કદાચ આ જ કારણે સમાજનાં બીજા વ્યયસાયનાં વ્યક્તિઓ કરતાં ડોકટરોને વધારે માન-સન્માન મળે છે. જોકે સૂર્યની આડઅસરો, ગુસ્સો અને અભિમાન પણ આવે. સૌથી વધુ સંપીને કાર્ય કરતાં હોય તો ડોકટરો. જેમ આપણે મંદિરમાં ધરાવેલો પ્રસાદ જાણીતા કે અજાણ્યાને વહેંચીએ તેમ આ લોકો પણ દર્દીને આવું જ કંઈક સમજીને અંદરો-અંદર વહેંચીને ખાય છે અને સાથે પેથોલોજી લેબોરેટરીવાળાનો પણ ભાગે પડતો સમાવેશ કરે છે.