પણ એગ્વિનાલ્ડો ફરીથી અમને ચકમો આપીને નાસી ગયો. અમે ક્યારેય એની નજીક પહોંચી શક્યા નહીં. એ કામ અમારે ફન્સ્ટન માટે છોડવું પડ્યું હતું. પણ એક બાબતે અમે એગ્વિનાલ્ડોના ઋણી હતા. એગ્વિનાલ્ડોને કારણે જ પૃથ્વી પરના સૌથી સુંદરતમ દેશોમાંના એકમાં અમને રખડવા મળ્યું હતું. અમે મનિલા પાછા ફર્યા, એના થોડા સમયમાં જ એ પકડાઈ ગયેલો અને એમનો બળવો પડી ભાંગેલો. છુપાઈ-છુપાઈને ગેરીલા લડાઇઓ તો હજુ પણ ચાલુ જ હતી. દક્ષિણી ટાપુઓ પર થોડા સમય માટે અહીં-તહીં મને ફેરવવામાં આવ્યો. અમારી ટુકડીને ખાસ કામો માટે અલગ પાડવામાં આવી હતી. અમારો ઉતારો ફિલિપાઇનના ઘરોમાં આપવામાં આવ્યો હતો. હું એક નોલેસ્કો કુટુંબ સાથે રહ્યો હતો. ઉચ્ચ વર્ગના એ કુટુંબનું ઘર અન્ય મકાનોના પ્રમાણમાં ખાસ્સી સગવડોવાળું હતું. લાકડામાંથી બનાવેલા એમના મકાનનું ભોંયતળિયું અન્ય સાધારણ મકાનોની જેમ વાંસને બદલે લાકડાનું બનાવેલું હતું. મહેમાનગતિ તો એ કુટુંબની ખાસિયત ગણાતી હતી. બધા જ પ્રકારની આધુનિક સુવિધાઓથી સજ્જ એવો એક કમરો મને ફાળવી દેવામાં આવ્યો હતો. એમને એક પુત્રી હતી, કેરિટા! રૂપરૂપના અંબાર જેવી! મેં જોયેલી ફિલિપાઇનની કેટલીય રૂપાળી છોકરીઓની જેમ જ એ અતિશય સ્વરૂપવાન હતી. કેટલીક છોકરીઓ તો અમારા ડ્રેસડેનની છોકરીઓ જેવી જ રૂપાળી અને નાજુક હતી. કેરિટા પણ એવો જ સુંદર નાજુક ચહેરો ધરાવતી હતી. હું એના પ્રેમમાં પડી ગયો હોઉં એવું મને તો લાગતું હતું! એના વિશે મારી જાત સાથે હું કેટલીય વાર સંવાદો કરતો રહેતો. એક સમયે તો એની સાથે પરણીને અહીં ટાપુ પર જ સ્થાયી થવાનું મેં નક્કી કરી લીધું હતું. (ફન્સ્ટન – ફ્રેડરિક એન. ફન્સ્ટન, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ ઑફ અમેરિકાના એક જનરલ).