પ્રાચીનકાળથી લગ્નપ્રથાને પરંપરા કે રિવાજના નામે નિભાવવામાં આવે છે. આ પવિત્રબંધનથી જ દુનિયાનું કે સમાજનું ચક્ર અવિરત ચાલ્યા કરે છે. વડીલો દ્વારા આ પ્રથા નિભાવવા પાછળનો ઉદ્દેશ વ્યભિચાર મુક્ત દુનિયાને વસાવવાનો હતો જેને આજના મોર્ડન જમાનામાં ઘણા ખરા લોકો તુચ્છ કે નકામી ગણે છે. હકીકતે વાત એમ નથી. લગ્નપ્રથાને તુચ્છ ગણવી એ સમજનો અભાવ છે. દરેકે પોતાની વિચારશક્તિનો ઉપયોગ કરવો જોઈએ. લગ્નજીવન એ તો સુખનો દરિયો છે, સબંધોનું સમીકરણ છે, દુઃખ વિસર્જનનું ઓસડ છે. લગ્ન એટલે નવા સંબંધો, નવા રિવાજો, નવું વાતાવરણ. આ બધા સાથે સ્ત્રીએ તાલમેલ બનાવવાનો હોય છે. બીજી તરફ પુરુષની જવાબદારી છે કે પત્નીને સાથ આપી, પ્રેમ આપીને પરિવારને સાચવવામાં મદદ કરે. સુખી લગ્નજીવનનો આધારસ્તંભ વિશ્વાસ, પ્રેમ, સન્માન અને પરસ્પરના વૈચારિક સમન્વય ઉપર નિર્ભર છે. લગ્નમાં ઉચ્ચારાતા સપ્તપદીના સાત સુત્રો જો દરેક દંપતી પોતાના જીવનમાં ઉતારે તો ક્યાંય છૂટાછેડાનો પ્રશ્ન જ ન રહે. લગ્ન એ બંધન નહિ પણ ચંદન છે, જેની ખુશ્બૂથી જીવન જીવવાની હૂંફ મળે છે. લગ્ન એ પ્રેમની પ્રથા છે. એને જરૂરથી નિભાવજો.