ગોલોકવાસી સંતશ્રી ડોંગરે મહારાજે ત્રણ શબ્દો આપેલા છે- ચાલશે, ફાવશે અને નભશે. દિલમાં દીવો થયા પછી આ શબ્દો અપનાવવા મુશ્કેલ નહીં પડે. સુખનું સ્ટેશન શોધતા વરિષ્ઠ નાગરિકો માટે સમાધાનવૃત્તિ કેળવવી ખૂબ જરૂરી છે પણ સમાધાનમાં ઉદારતા, મનની વિશાળતા હોવી ખૂબ જરૂરી છે. મનના કોઈ ખૂણે ઉપેક્ષાવૃત્તિ બેસી જશે તો સુખને બદલે દુઃખના સ્ટેશને પહોંચી જશો. એક વખત નિજાનંદનો દીપ પ્રગટે તો સમાધાનવૃત્તિમાંથી આપોઆપ અન્ય કષ્ટો દૂર થતાં જશે અને લાચારીનો ભાવ આપોઆપ દૂર થશે. મન પ્રફુલ્લિત રહેશે, પરિવારના સભ્યો કે મિત્રોને મદદ કર્યાનો ભાવ પ્રગટે તો જીવન ભર્યું-ભર્યું લાગશે. ઘરમાં વડીલની સમાધાનવૃત્તિથી પરિવારમાં અહોભાવ અને સ્નેહ મળશે. ઘરનો વડીલ ટકટક નથી કરતો, વણમાગી સલાહ-સૂચનો નથી આપતો, પરંતુ ઉપરથી નાનું-મોટું કામ કરે છે, જરૂરી સલાહ-સૂચન અને માર્ગદર્શન કરે એવા સમજુ અને સમાધાનકારી વડીલ હોય તો પૂરા પરિવારને સુખનું સ્ટેશન ઘરની ચાર દીવાલમાં જ મળી રહેશે. સિમેન્ટ-કૉન્ક્રીટના જંગલમાં ઊભેલું મકાન ઘર બની આખરે મંદિર બની જાય છે.