મનુષ્યને અપાર શારીરિક, માનસિક, બૌદ્ધિક, નૈતિક તથા આત્મિક સંપદાઓથી સજાવીને આ ધરતી પર મોકલવામાં આવ્યો છે, પરંતુ પોતાના ઉપયોગની રીત જ ખોટી હોવાના કારણે, ઉદ્દેશ બદલાઇ જવાના કારણે તેને તે શક્તિઓનો લાભ તો મળતો નથી, ઉપરથી તે અશાંતિ, ભય, ગભરાટ, ચીડ, અસ્થિરતા, રાગ-દ્વેષ, ઘૃણા, સ્વાર્થ અને ઇર્ષાનું વાતાવરણ પેદા કરે છે. આત્મવિકાસ માટે પોતાની ક્ષમતાઓને ઇશ્વરીય રૂપમાં જોવાની હતી અને તેમનો પ્રયોગ દિવ્ય તેજ તથા સ્ફૂર્તિ મેળવવા માટે કરવાનો હતો. આવું કરનાર મનુષ્યનુું પોતાનું જીવન સાર્થક થાત અને બીજાઓને પણ આત્મકલ્યાણની પ્રેરણા મળત.