આવા અનેક લોકો છે જે પ્રચ્છન્ન રીતે સમાજનું કલ્યાણ કરે છે. ધર્મનું સાચું સ્વરૂપ માનવસેવા જ છે. માનવતા પ્રાપ્ત કર્યા વિના ધાર્મિકતા આવી જ ન શકે. એની બેસન્ટ કહે છે – “ઈશ્વરને માત્ર એક જગ્યાએ શોધી શકાય છે, જ્યાં ફરી તેને ગુમાવવો પડતો નથી અને તે છે માનવીનો અંતરાત્મા.” જે બીજાના અંતઃકરણમાં રહેલા ઈશ્વરને જોઈ શકે છે તે જ સાચો ધાર્મિક ગણાય. પથ્થરની નિર્જીવ મૂર્તિઓમાં ઈશ્વરને જોઈ શકે તે હરતાફરતા માનવીમાં ઈશ્વરને ન જોઈ શકે એ એ કેવું ગણાય ?