ખુબ સરસ વાર્તા … એક ખેડૂત ના મન માં ચાલતું વિચારો નું મનોમંથન, તેનું મુંગા જીવ કે જેને લીધે તેના કુટુંબ નો જીવન નિર્વાહ શક્ય બન્યો છે ,તેના પ્રત્યેની અદમ્ય લાગણી અને દીકરાઓ ની જીદ આગળ કશું ન કરી શકવાની અવ્યક્ત વેદના અને અન્ય પાત્રો નું આલેખન ખુબ સુંદર રીતે અને હ્રદય સ્પર્શી રીતે વ્યક્ત થયું છે, અને તળપદી ભાષા નો ઉચિત પ્રયોગ આ વાર્તાનું જમા પાસું છે,જેને લીધે વાર્તા એકદમ જીવંત લાગે છે, અને છેલ્લે આવતી ચમત્કૃતિ આ વાર્તા ને એક ઉંચાઈ આપે છે.-હેમલભાઈ ને આ સુંદર ટૂંકી વાર્તા બદલ ખુબ ખુબ અભિનંદન અને આવું જ સુંદર સર્જન કરતા રહો અને ગરવી ગુજરાતી ભાષા ની લોકપ્રિયતા વધારતા રહો તેવી શુભેચ્છા.