‘સપનાં જોવાનાં પણ આટલા સો દેશ જોવાનો સમય અને પૈસાનું નિયોજન કઈ રીતે કરવું?’ આ પ્રશ્ર્ન તમારી સામે સૌપ્રથમ ઊભો રહે છે. અન્ય પણ મહત્ત્વની પ્રાયોરિટીઝ છે, તે બધુ છોડીને જિપ્સી થોડું જ આપણને બનવું છે? અથવા, પૈસા પણ બધી પ્રાથમિક- પ્રાપંચિક જરૂરતો પૂરી થયા પછી જ પર્યટન માટે વાળવાના છે. આ બધું કઈ રીતે શક્ય થશે? અમારી પુણે ઓફિસની ઋ જુતા નાતૂ, તન્મયી ગોખલે, શ્રેયા અષ્ટેકર અને હાલમાં ન્યૂઝીલેન્ડમાં છે તે નીરજા કુલકર્ણી, આ ચારેયે સો દેશ જોવાની ચેલેન્જ સ્વીકારી છે અને રીતસર નકામો ખર્ચ નહીં કરીને પર્યટન માટે તે પૈસાની બચત કરી રહી છે અને દેશવિદેશ ઊથલાવી રહી છે અને તે પણ કરિયર અને પરફોર્મન્સ સંભાળીને. ‘કશું જ અશક્ય નથી’ એવું જાણે તે, વીણા વર્લ્ડની બધી છોકરીઓને દાખલા સાથે જણાવી રહી છે. ‘પૈસાનું નિયોજન કરીને પર્યટન’ કરવાનું ઉત્તમ ઉદાહરણ અમારા પર્યટનપ્રેમી પર્યટક બાબા ભાતંબ્રેકરે રાખ્યું છે. અનેક વાર મેં તેમનો ઉલ્લેખ કર્યો છે અને આજે પણ કરી રહી છું, કારણ કે તેમણે અશક્યને શક્ય કરી બતાવ્યું તેમના ઉદાહરણથી. ‘બાબા’ મહારાષ્ટ્ર ના લાતુર જિલ્લાની સ્કૂલના એક સાદા શિક્ષક છે. આખી દુનિયા જોવાની તેમની ઈચ્છા હતી. તેમણે પહેલા પગારથી જ જગપ્રદક્ષિણા કરવા માટે બચત કરવાનું નક્કી કર્યું. પોતાના પગારમાંથી સાઈઠ ટકા રકમ ઘરખર્ચ માટે, ત્રીસ ટકા રકમ પર્યટન માટે અને દસ ટકા રકમ દવા-પાણી માટે એવું નિયોજન કર્યું અને તેમની શૈક્ષણિક કારકિર્દીમાં તેનું સખતાઈથી પાલન કર્યું. સારી આદતો- ચાલવું- કસરત કરવી- સુવિચાર દ્વારા તબિયત ઉત્તમ રાખી, જેને લીધે દસ ટકા દવા- પાણીનું સેવિંગ અડચણોમાં કામે આવ્યું. જીવનભરના આ ત્રીસ ટકા રકમની સેવિંગ્સમાંથી તેમણે સપ્તખંડ ઊથલાવ્યું. હું તેમની જોડે એન્ટાર્કટિકા, અમેરિકા, સેન્ટ્રલ અમેરિકા એમ અમુક સહેલગાહમાં હતી અને દરેક વખતે તેમની આ ‘60- 30 – 10’ની સ્ટ્રેટેજી મારા સો દેશ પૂરા કરવાની ઈચ્છાને શક્તિ આપી ગઈ. સપનાં વાસ્તવમાં આ રીતે સાકાર કરી શકાય છે.