અચાનક તેને ખ્યાલ આવ્યો કે ઘરમાં સંપૂર્ણ અંધકાર છવાઈ ગયો છે અને એ અંધકારમાં તરફડીયા મારી રહ્યો છે. અચાનક આ શાંતિ ભેદાઈ ગઈ. તેનું મગજ ફાટ ફાટ થવા લાગ્યું. અંધકારનો અવાજ તેનાથી સહન નહતો થતો. તે નિ:શબ્દ પણ એકધારો ગળું દાબતો અવાજ…….તેના શ્વાસને રુંધવા લાગ્યો…. પણ લાઈટ કરવાની તેની હિંમત નહોતી થતી. આખરે તે પરસેવે રેબઝેબ થઈને ઢળી પડ્યો ફરસ પર. વીસેક મીનીટ બાદ તે સ્વસ્થ થયો. અને જોયું તો અંધકાર વધું ઘેરો હતો. જાણે તેને ચાર આંખો હતી ને દસ હાથ. અને તેને ભરડો લેવા તેના તરફ ઘસી રહ્યો હતો. અને અચાનક તેને એક અટ્હાસ્યનો ભાસ થયો. તે ખરેખર ડરી ગયો. અચાનક તેને થયું શું રુચી આવી છે ? અને પોતાની કલ્પના પર તે ગુસ્સે થયો. તે તેના હાસ્યને ભૂલી ગયો હતો. ઘણું ઘણું મગજ કસવા છતાં એ હાસ્યનો એક કણ સુધ્ધાં તેના હાથમા આવતો નહતો. તેને થયું કે તે કોણ છે ? તેને લાગ્યું કે તે આ દુનિયાથી અલિપ્ત થઈ ગયો છે. તે અંધકારના બાહુપાશમાં ભીંસાવા લાગ્યો. આખરે તે મરણતોલ જેવો થઈ ગયો.