પછી વાતમાંતી વાત નીકળી એટલે મેં પૂછ્યું કે એ વખતે ‘સ્પંદન’ નોટીસબોર્ડનું મેનેજમેન્ટ કઈ રીતે થતું તો જવાબમાં ડો. પાર્થે બહુ Frankly કહ્યું કે, ‘‘એ વખતે સ્પંદન’ નોટીસબોર્ડમાં કૃતિઓ રજૂ કરવા માટે કોઈ ખાસ rules નહોતા. કોલેજમાં પણ સાહિત્ય માટેનો ખાસ માહોલ નહોતો. મારા અને હિરેન જેવા અમુક સાહિત્યપ્રેમી મિત્રો જ સ્પંદનની પ્રવૃત્તિમાં રસ લેતા. નોટીસબોર્ડમાં રજૂ થયેલી કૃતિઓનું કોઈ વ્યવસ્થિત સંકલન ન થતું.’ એટલે ડો. હિરેને આગળ જણાવ્યું કે, ‘‘એ વખતે નોટીસબોર્ડને એક તાળું લાગેલું રહેતું અને જેની બે ચાવી, બે સિનિયર વિદ્યાર્થીઓ પાસે રહેતી. અમારી વખતે એ ચાવી SP (Saurashtra Patel) ગૃપના દિલીપભાઈ પાસે હતી. જેમણે પોતાના Final Year ના Work Load ને લીધે ચાવી પાર્થને સોંપી’’ પછી કંઈક યાદ કરીને ડો. પાર્થે કહ્યું કે, ‘’૨૮-૧૦-૨૦૦૭ ના રોજ બપોરે મેસમાં જમતી વખતે દિલીપભાઈએ ‘સ્પંદન’ની ચાવી મને સોંપતા કહ્યું હતું કે, પાર્થ આજથી ‘સ્પંદન’ની તમામ જવાબદારી તને સોંપુ છું.’’ અને મને હજુંય યાદ છે કે એ વખતે અમે બંનેએ Yellow T-Shirt પહેર્યું હતું અને એ મને ચાવી સોંપતા હોય એવો એક Photo પણ પડાવ્યો હતો. આમ કહી એમણે અમને એમના લેપટોપમાં એ Photo પણ બતાવ્યો અમને આ બધી વાતો સાંભળવાની બહુ મજા આવતી હતી.