લોકો કહેતા હતા – ‘ડોસાના આત્માને કેટલી શાંતિ મળી ! ઘરની લક્ષ્મીને જોઈને ગયા.’ પરંતુ કલ્યાણી મનમાં ને મનમાં અપરાધી ભાવ અનુભવતી હતી. પોતે તારની ખબર વહેલી આપી હોત તો ગુણવંત પહોંચી શક્યો હોત ને બાપ-દીકરો મળી શક્યા હોત. દિવસભર થયેલ અનુભવોને યાદ કરીનેય એ પોતાની જાતને કોસતી હતી – આવા માણસોને હું ગમાર માનતી રહી ! સસરાના ધ્રુજતા હાથનો પ્રેમાળ સ્પર્શ ફરી-ફરી તેને યાદ આવતો રહ્યો.