આમ રહેવાનો પ્રશ્ન તો ઉકલી ગયો. હવે અમે લગભગ ચાલીસ માઈલ દૂર જવા-આવવાની ગોઠવણ કેવી રીતે કરવી તેની શોધ કરવા માંડી. ટેક્સીઓ ભાડે ફેરવતી કંપનીઓમાં ફોન કરી જોયા. છેવટે એક કંપની પોતાની જૂની ગાડી આપવા તૈયાર થઈ. અમારે માટે તો જૂની ગાડી પણ પૂરતી હતી. આ રીતે, એક જ દિવસમાં બધી જ જરૂરી વ્યવસ્થાઓ થઈ ગઈ. અમે નિશ્ચિત તારીખે કોન્ફરન્સમાં હાજરી આપી અને અમારા બાળકો-વિદ્યાર્થીઓના સર્વાંગી વિકાસના અત્યાર સુધી હાથ ધરેલા કાર્યક્રમોની વિગતો પણ આપી. અમારા આ પ્રોજેક્ટને પરિષદમાં હાજર રહેલા સભ્યો સહકાર આપે તો સમગ્ર દેશમાં ફેલાવવાની અપીલ કરી. અમારા આશ્ચર્ય વચ્ચે આ સાંભળીને પચાસ જેટલા સભ્યો ઊભા થઈ ગયા અને અમારી સંસ્થામાં સ્વૈચ્છિક સેવા આપવાની તૈયારી બતાવી. આ સુંદર પ્રતિભાવથી અમને બળ મળ્યું અને અમે કેટલાક સેવાભાવી કાર્યકરોને અમારા સંચાલક-સલાહકાર સમિતિમાં લઈ લીધા.