આવનાર દિવસોમાં રકસક ઊંચકીને ચાલી શકીએ અને પરિસ્થિતિને અનુકૂળ થઈ શકીએ એ માટે અમારે અમે ઊંચકી શકીએ એટલું વજન રકસકમાં ભરી અમુક કિલોમીટર સુધી ચાલવાનું હતું આથી રકસક સાથે અમે લગભગ 2-3 કિલોમીટર સુધી ટ્રેકિંગ કર્યું. થોડો સમય રેસ્ટ કરવા માટે અમે એક સમતળ જગ્યાએ રોકાયાં અને આ સમયનો પણ સદુપયોગ કર્યો. સૌએ પોતાના પરિચય સાથે કેટલામું ટ્રેક કરી રહ્યા છે એની જાણકારી આપી. ત્યાર પછી ગ્રુપ લીડર, કો-ગ્રુપ લીડર, એન્વાયર્નમેન્ટ લીડર અને કેમ્પ ફાયર હોસ્ટ કરવા માટે બે માસ્ટર ઓફ સેરેમની ચૂંટવાની પ્રક્રિયા આગળ વધારી. ગ્રુપ લીડર અને એન્વાયર્નમેન્ટ લીડર શોધવામાં બહુ મહેનત ન કરવી પડી, કારણ કે ગ્રુપમાં અનુભવ અને ઉંમર બન્નેમાં સિનિયર એવા બે ટ્રેકર પહેલેથી જ હતા. બન્ને લગભગ 45-50ની ઉંમરના હોવા છતાં ટ્રેકિંગ પર આવેલા. અહીંથી માસ્ટર ઓફ સેરેમનીએ કારોબાર સંભાળી લીધો અને કેમ્પ ફાયર કઈ રીતે વધુમાં વધુ રોચક અને મજેદાર બની શકે એની ચર્ચા-વિચારણા શરૂ કરી દીધી. ડાન્સ, કપલ ડાન્સ, ગ્રુપ ડાન્સ, સ્કિટ, માઇમ, સોલો સોન્ગ, ગ્રુપ સોન્ગ, રિજનલ સોન્ગસ, ગુજરાતી ગરબા અને માસ્ટર ઓફ સેરેમનીના રૂપમાં સ્ટેન્ડ અપ કોમેડિયન તો ખરા જ. વિવિધતાસભર કાર્યક્રમ જોઈને હેડ કેમ્પ લીડર ખૂબ જ ખુશ થઈ ગયા કે હજી સુધી અમારા જેટલો સરસ કાર્યક્રમ કદાચ જ કોઈએ કર્યો હશે. અમારી સાથે-સાથે ત્યાંના રહેવાસીઓમાં પણ એટલો જ ઉત્સાહ હતો. તેઓએ ગઢવાલી લોકનૃત્ય રજૂ કર્યું અને અમારામાંના કેટલાક ઉત્સાહી લોકો પણ એમાં જોડાયા. શરૂઆતમાં અમારો ગઢવાલી ડાન્સ કોમેડી ડાન્સ બની ગયો, પણ થોડી વારમાં અમે પણ શીખી ગયા. જેમ ગુજરાતી ગુજરાત છોડે, પણ ગરબા ન છોડે, એમ હિપહોપ કે રેપ સોન્ગ પર જે ગરબા કરી બતાવે એ જ ખરો ગુજરાતી. આ જ પ્રણાલીને જીવંત રાખવા અમે પણ ગઢવાલી લોકગીત પર ગરબા રમ્યાં અને અધૂરામાં પૂરું ગઢવાલી લોકોને પણ ગરબા રમતાં કરી દીધા. અમારા આશ્ચર્ય વચ્ચે જ્યારે ત્યાંના સ્થાનિક ગઢવાલી ગાયકે ‘પંખીડા તું ઊડી જાજે પાવાગઢ રે….’ ઉપાડ્યું, ત્યારે તો દરેકના આનંદનો પાર ન રહ્યો. અને ગ્રુપના દરેક ગુજરાતી ટ્રેકરની આંખો ગુજરાતી હોવાના ગર્વથી જ ચમકી ઊઠી. જેમ બિનગુજરાતી લોકો કહે છે એમ એક કિલોમીટર ચાલતાં થાકી જાય, પણ આખી રાત ગરબા રમતાં ન થાકે એને કહેવાય ગુજરાતી. છતાં મન મનાવી અમે કાર્યક્રમને વિરામ આપ્યો અને ત્યાર પછી વહેલી પડે સવારના રાગ સાથે નિદ્રાદેવીને ન્યાય આપ્યો.