કલાકોનાં કલાકો સુધી એક બીજામાં ખોવાયેલા રહેતા અને કવિતા,ગઝલ,અન્ય વિષયો પર વાતો કરતા રહેતા એક દિવસ અને વિવેક અને અમી આવી જ વાતોમાં મશગુલ હતા.ત્યારે અમીએ કહ્યુ,"તું જાણે છે.મેં જ્યારથી વેઇટ લોસ્ટ કર્યું છે ત્યારથી મારી નજીકનાં અને મારી ઓફિસનાં બોસ સહિત મારા પર લટુ થઇ ગયા છે.પણ સાચુ કહું મને અત્યાર સુધી અભિમાન હતું કે મારા દિલમાં હું કોઇને સ્થાન નહી આપી શકુ.પણ આ છેલ્લા ચાર વર્ષમાં મારા સમય અને સ્વભાવ,મારો ગુસ્સો અને મારો અબોલા,મારી જીદ,મારી મનમાની તું જે રીતે સહન કરતો રહ્યો.એ જોઇને આજે કહું છે જે દિવસે મેં આઇ લવ યુ કહ્યું એનાંથી તું માની ના શકે એટલા ગણૉ વધારે તને પ્રેમ કરૂં છુ.તું જાણે છે.તે મને જોઇ નથી.છતાં પણ આટલો પ્રેમ કરે છે.તારા જેવો પાગલ જ આવો પ્રેમ કરી શકે.પરણીને આવી ત્યારથી દિલનો એક ખૂણૉ ખાલી હતો.ત્યા એવા એક એવા માણસની ઝંખનાં હતી જે મને આંખો બાંધીને દિલફાડીને પ્રેમ કરે.કોલેજમાં એક જણને પ્રેમ કર્યો હતો અત્યાર સુધી હું એને જ પ્રેમ માનતી હતી.પણ ના!!પ્રેમ તો તું કરે છે.એને સાચો પ્રેમ કહેવાય.પ્રેમમાં લેવાનું નહિ પણ આપવાનું માત્ર હોય છે તે મને તે શીખવ્યું છે. મારે ઇન્ડીયાનું કોઇ પણ કામ હોય અને તને કહ્યું હોય અને ના થયું હોય એવું બન્યું નથી..વિવેક શું મળ્યા વિના આ રીતે કોઇ પ્રેમ કરી શકતું હશે?