સવારથી સાંજ સુધી એણે ઝીણી ઝીણી વાતમાં મારી સંભાળ લીધી, મારી થાળી પીરસી, જમાડી. આજે એ પ્રથમવાર મને જમાડતી હતી. કોળિયો ભરતાં કોઈ અજબની તૃપ્તિ મળતી હતી ! ચાર વાગ્યે મારા કહેવા છતાં રમવા ગઈ નહિ. સવારે લીધેલી ટેબ્લેટની અસર ઓછી થતાં ફરીથી સખત દુ:ખાવો ઊપડ્યો ને ચક્કર આવવા માંડ્યા ! જેની પીડા ચહેરા પર ઊભરાઈ આવી. એણે નોંધ્યું ને તરત કહે :