ઉછળતા ઘોડાપુરની માફક ઇન્દ્રીઓ અંતઃકરણના બેફામ બનેલા ભયંકર દુર્ગુણો પોતાની દૈહિક પવિત્રતાના પાયા હચમચાવી પોતાની સાધનાને જમીનદોસ્ત કરી નાખશે એવી એક નિરૂપાય અને નિરાધાર સ્થિતિની કલ્પનાથી પોતાની આંતરિક મુઝવણોના વમળમાં હતાશ થઈ ગયેલા એક ઉચ્ચ કક્ષાના સાધકનો પરમ પૂ. શ્રી બળદેવગિરિજી બાપુશ્રી અને પરમ પૂ. સ્વામી શ્રી ગોવિન્દગિરિજી મહારાજ સાથેનો સ્નેહપૂર્ણ નાતો છે. તો આવા સધકને સાચા માર્ગથી વિચલિત ના થવાં દેતાં, તેને સાધનાક્ષેત્રમાં સ્થિરતાનું પ્રદાન કરે છે. અરે એ પરમ પુ. શ્રી સદગુરૂદેવશ્રીના સમયના ભક્તરાજ શ્રી ત્રિભોવન રબારી અને શ્રી જીવારામગિરિજી અને નાથબાઈ માલબાઈ વગેરે મહાન સંતો આપણને શું શીખવે છે? દરેકના જીવનમાં ભલા-ભુંડા પ્રસંગો તો આવશે જ કોઈ ઉદાસિનતા તરફ જશે, તો કોઈ સંતોનો સહવાસ છોડવાની વાત કરશે કોઈ અભાવ લઈને ગુરૂના સમાગમથી દુર જવાની વાત કરશે, તો કોઇ આપઘાત કરી દેહ છોડવાની વાત કરશે પણ જો મુમુક્ષે સદ્દગુરૂદેવશ્રી સાથે ખરેખર ઓળખાણ કરી હશે, જેવી પરમ પૂ. ગુરૂવર્ય બળદેવગિરિજી બાપુ અને પરમ પૂ. સ્વામીશ્રી ગોવિન્દગિરિજી બાપુએ કરી છે. તેવી તો એના જીવનમાં પરમ કૃપાળુ શ્રી વાળીનાથજી ભગવાનની અમીકૃપા ઉતારવાની જ , શ્રી વાળીનાથ ભગવાનના ધામના ઇતિહાસમાં પરમ પૂ. શ્રી સદ્દગુરૂદેવશ્રીના ઇતિહાસમાં ઘણા જ પરિશ્રમપૂર્વકની સંતોની સેવા દ્રારા હવે તો સો સો ગાઉના વિસ્તારે મધુરી સાકરના શ્રધ્ધારૂપી પાથરણાં પાથર્યા છે આપણે તો હવે એના ફળરૂપે મીઠાશ જ માણવાની છે. મહાપુરૂષોએ સમગ્ર ભારતને નંદનવન બનાવી દીધુ છે. અને એજ પ્રણાલિકાગત પરમ પૂ. સદગુરૂદેવશ્રી વિરમગિરિજી બાપુએ આ વાલ્મીકી ક્ષેત્રમાં હજારો વર્ષો પહેલા મહર્ષિ વાલ્મીકીજીએ વાસ કરેલો ગુર્જર ભૂમિના ઘણા ક્ષેત્રમાં મહાઋષિઓએ તપસ્યા કરેલી છે. એમનું આ એક સ્થાન જ્યાં શ્રી વાલ્મીકી ઋષિએ પોતાના તપ દ્રાર ભૂમિને પવિત્ર બનાવેલી છે. તેમના નામ ઉપરથી જ વાલમ ગામનું નામ મહર્ષિઓના તપના પ્રભાવે ઘણા ક્ષેત્રમાં તેમના નામ ઉપરથી ગામકે વિભાગનૂં નામ પાડવામાં આવેલુ છે. ભરત દેશનુ નામ પણ આવા મહા તપસ્વી મહાપુરૂષોના નામ પરથી જ છે. ચંદ્ર પણ ઋષિઓના પ્રભાવે કરીને એ નામથી ઓળખાય છે. શ્રી મહર્ષિ અત્રી અને મહાસતી અનસૂયાના પુત્ર ચંદ્ર તેમજ રોહિણીએ પ્રભાતક્ષેત્રમાં ઘણા વર્ષો સુધી ત કરીને સ્વયંભૂવ શ્રી સદાશિવ સોમનાથ મહાદેવને પ્રગટ કર્યા હતા. એવી જ રીતે પરમ પૂ. ગુરૂદેવશ્રી વિરમગિરિજી મહારજશ્રીએ વર્ષો સુધી શ્રી વાળીનાથજી ભગવાનની જે ધૂણી હતી તેનૅ તપ અને ભક્તિ દ્રારા ઘણી જ તેજસ્વી બનાવી અને ત્યાં બહુજ તેજસ્વી સંતોની પ્રણાલિકાની સ્થાપના કરી, અને એજ પ્રણાલિકાના પરંપરાગત સંતોએ ખુબજ કષ્ટદાયક તપ અને પરિશ્રમ કરી સુંદર વ્યવસ્થાસાચવી રાખી છે એના મૂળમાં એક સુંદર ઇતિહાસ રેમી ઘોડી અને લાકડી ગાયનો છે. એકવાર પરમપૂજ્ય ગુરૂદેવશ્રીની આજ્ઞા લઈને પરમ પૂ. સ્વામીરી પ્રેમગિરિજી મહારાજ સૌરાષ્ટ્રની યાત્રાએ પધાર્યા, પગપાળા પ્રવાસ કરતા કરતા સિધ્ધસંતોનો જ્યાં વાસ છે. એવાઅ ગિરનાર દર્શન કરી એક કાઠી દરબારોના ગામમાં ગયા, ત્યાંના કાઠી દરબારોએ પરમ પૂ. મહારજશ્રીનું ભાવપૂર્વક સ્વાગત કર્યુ દરેક કાઠી ભક્તોએ પૂજ્ય મહારાજશ્રીના પાવન પગલાં પોતાના ઘરે કરાવ્યાં, ખુબ ભાવથી પ્રેમથી ભક્તિપૂર્વક પૂજ્ય બાપુને ઘણો સમય રોક્યા, ભક્તો સત્સંગ ભક્તિ,ભજનનો લાભ લેતા, થોડા સમય પછી પૂજ્ય બાપુએ તે ગામથી ભક્તોની વિદાય લીધી, વિદાય સમયે ભક્તોએ ઘણી ભેટો, ઘરી પૂજ્ય બાપુએ વિવેક-પુર્વક ભેટોનો અસ્વીકાર કર્યો, ત્યારે એક કાઠી દરબારે પૂજ્ય મહારાજશ્રીને પરમ પૂજ્ય ગુરૂદેવશ્રીને માટે આપેલી રેમી-ઘોડીની ભેટ સ્વીકારી અને તેના ઉપર સ્વાર થઈ યાત્રા કરતા કરતા શ્રી વાળીનાથ ધામમાં પધાર્યા. અને પરમ પૂજ્ય ગુરૂદેવશ્રીને નમસ્કાર કરી પ્રવાસની સઘળી વાત કરી અને કાઠી દરબારે તેઓશ્રી માટે ભેટ આપેલી રેમી-ઘોડીની વાત કરી. પરમ પૂજ્ય ગુરૂદેવશ્રીએ રેમી-ઘોડી ઉપર હાથ ફેરવીને કહ્યું કે આ રેમી ઘોડી શ્રીવાળીનાથ ધામની શોભા હશે. અને તે આજ્ગ્યાની પ્રગતિનું પ્રતિક હશે. તેનું સૌએ પ્રેમ પૂર્વક જતન કરવાનું રહેશે. એમ કહી રેમી-ઘોડીને મંદિરમાં શોભાનું સ્થાન આપ્યું.