‘ભલે બેટા,’ ફોન પૂરો થયો ત્યારે સરપંચની આંખોમાં આંસુ હતાં. એ રડી પડ્યા. એમને ખબર હતી કે એ હાથે કરીને દીકરાને જેલના સળિયા પાછળ ધકેલી રહ્યા હતા. પણ સાથે સાથે એમને એય ખબર હતી કે આજે જેલના સળિયાથી બચાવશે તો કાલે ફાંસીના માંચડે ચડાવવો પડશે. ઇ. ઝાલા એમને આશ્વાસન આપતા રહ્યા અને આવતી કાલની રાહ જોતા રહ્યા. એમણે ધાર્યું પણ નહોતું એ રીતે આ ઘટનાએ વળાંક લઈ લીધો હતો. ક્યાં સાયબર કંપનીની સી.ઈ.ઓ. ગુલાલ અને ક્યાં આ એક ઉજ્જડ ગામનો ઓછું ભણેલાં મા-બાપનો દીકરો યુવરાજ ? સરપંચને તો ખબર પણ નહીં હોય કે ‘સાયબર’ શબ્દનો અર્થ શું થાય છે. પણ સૌથી મોટો પ્રશ્ન મલ્હારનો હતો. ક્યાંક યુવરાજે એને મારી નાખ્યો હશે તો સરપંચ દીકરો ગુમાવશે. દુનિયાની કોઈ તાકાત એને ફાંસી થતાં નહીં રોકી શકે.