મેં તરત જ જગ્યા ખાલી કરી ને બેન ને ત્યાં બેસાડી દીધા. એમની આંખમાંથી હજુ આંસુ વહી રહ્યા હતા. એ મારી સામુ પણ જોઇ નો હતા શકતા. થોડી વાર પછી જ્યારે હું આગળ થી ઉભા ઉભા ફરતી બાજુ જોતી હતી, ત્યારે તે મારી સામુ જોયું, ને હસતા હતા. જાણે આંખોથી જ આશીર્વાદ આપતા હોય. ને એ આનંદની અનુભૂતિ મને આ પ્રસંગ અહીં લખવા પર મજબુર કરે છે. એક વાર આ અનુભૂતિ લઈ જોજો. મારા હૃદય માં ટાઢક વળી હાશ. મેં કોઈ ના હૃદય માં તૂટી રહેલી માનવતા પ્રત્યેની આશા નું રક્ષણ કર્યું. ને મારી રક્ષાબંધન ની ઉજવણી બમણી ખુશી પૂર્વક થઈ ગઈ.