બે ઘડી દિવસ રહેતાં સંત ઉત્સવ કરવા લાગ્યા. હરિભક્તો ખાંડના મોટા મોટા હાર લાવવા લાગ્યા. શ્રીહરિ તેમનો ભાવ જોઈ સ્વીકારતા. થાળ ભરીને ગુલાલ લાવે, તે પણ શ્રીહરિ સંત તથા હરિભક્તની સભા તરફ ઉડાડતા. જેથી બધું ગુલાલમય થઈ જતું. શ્રીહરિની મૂર્તિ ગુલાલથી રંજિત થતાં દર્શકજનો તૃપ્ïત થતાં નહીં. મશાલનો સમય થતાં વાળંદ ભક્તોએ મશાલો પ્રગટાવી. સુરત, કાનમ, વાકળ, ચરોતર વગેરે દેશોના વાળંદ ભક્તો શ્રીહરિનો મહિમા સમજીને તે સમયમાં હાજરમાં રહેતા. મશાલ, આરતી, નારાયણ ધૂન, સ્તુતિ નમસ્કાર થઈ રહ્યા પછી શ્રીહરિ વાત કરવા લાગ્યા કે 'આવતી કાલે ફૂલદોલના ઉત્સવનો દિવસ છે. નરનારાયણ દેવનો જન્મ દિવસ છે. તેમને પ્રસન્ïન કરવા લોકમાં અપાર રંગ ઉડાડી ઉત્સવ થાય છે. અમે પણ વર્ષો વર્ષ સંતોની સાથે રંગક્રીડા કરીએ છીએ. નિષ્કામવ્રત જેટલું જેનામાં રહેલું હોય, તેટલો તેનામાં ભગવાનનો વાસ છે. વસંત પણ સદાય ત્યાં રહે છે. યશ અને નીતિ રૂપ, રંગ પણ ત્યાં રહે છે. અમારી આજ્ઞાથી રામદાસભાઈએ રંગ રમવા માટે બે પાકા હોજ બનાવ્યા છે. ઉત્તર-દક્ષિણ લંબાઈના છે. રંગથી એને ભરશે ત્યારે રમવા આવીશું. તેમાં કોઈએ ધીંગામસ્તી કરવી નહીં. વિપરીત રીત અમને ગમતી નથી. સુરીત બનાવવા અમે ચરિત્ર કરીએ છીએ. પૂર્વ બાજુનો હોજ સંતો રાખે. પશ્ચિમનો હોજ હરિભક્તોએ રાખવો. પિચકારી તૈયાર રાખવી. ગયો અવસર ફરી આવે નહીં. અમે કરેલા ઉત્સવોનું જે સ્મરણ કરશે તે મારા ધામને પામશે.' એમ વાત કરી રહ્યા ત્યારે સુરતના વણિક ભાઈચંદભાઈ પૂજા લાવ્યા. જરીનો સુરવાળ, ટોપી વગેરે વસ્ïત્રો તથા નંગજડિત કુંડળ હાર વગેરે આભૂષણ શ્રીહરિને પહેરાવ્યાં. નંગજડિત મખમલની મોજડી તે પગમાં પહેરાવી, કેસર ચંદનથી અર્ચા કરી, કુંકુમનો ચાંદલો ભાલમાં કર્યો, માથે સોનાનો મુગટ ધાર્યો. ધૂપ દીપ કરી રૂપિયાનો થાળ મૂકી કપૂરથી આરતી કરી. શ્રીહરિ ઉત્તર મુખે હિંડોળામાં તકિયા ઉપર બેસી સંત હરિભક્તોને સુખ આપતા હતા.