સામાન્ય રીતે દરેક પરીક્ષાની ફિ એ એના માટેના આયોજનના ખર્ચને પહોંચી વળવા માટેનો બેઝિક સ્ત્રોત ગણાય છે. પણ કદાચ તંત્રના ચોપડે એની વ્યાખ્યા હજમ કરવાનો કાયદાકીય રસ્તો માત્ર જ છે. નેટ એક્ઝામ અને તંત્ર દ્વારા અપાતી રિસીપ્ટમાં સ્પષ્ટતા તો ખરી જ કે પરીક્ષા હોલમાં કોઈ ઇલેક્ટ્રોનિક, ફીઝીકલ કે લેખિત અથવા કાગળ જેવી વસ્તુ લઈને બેસવા દેવામાં નહીં આવે. પણ, જે લોકો બહારગામથી આવતા હોય એમનું શુ…? શુ એ લોકો પૈસા વગર આવી શકે…? બાઇક હોય તો હેલ્મેટ વગર આવી શકે…? શુ એ વ્યક્તિ સંપર્ક સાધન માટે મોબાઈલ લીધા વગર આવી શકે…? શુ એ બગલથેલો કે બેગ વગર આવી શકે…? શુ સાધન સાથે હોય તો એના દસ્તાવેજ સાથે ન જોઈએ…? અને જવાબ હશે ના… જો આ જવાબ ના હોય તો પછી શું આ બધું નહીં લાવવાનું…? અને લાવો તો સ્પેશ્યલ એક માણસ સાથે લઈને આવાનું કે જે આ બધું સાંભળીને બહાર ઉભું રહે…? આમ બે વ્યક્તિની પ્રોડક્ટિવિટી વ્યર્થ કરવાનો સરકારને કે તંત્રને કોઈ જ અધિકાર ન હોવો જોઈએ. (આ વાત એટલે કહી રહ્યો છું કારણ કે કોઈ પણ આયોજન કે અવેજી માર્ગનો અવસર આપ્યા વગર અમને કહી દેવાયું કે મોબાઈલ, પર્સ કે ઇવન ઘડિયાળ પણ સાથે નહીં લાઈ જઈ શકાય. તો આ બધું મુકવાનું ક્યાં…? પૈસા…?) છતાં છે, અને આવું જ થાય છે. આ બેદરકારી વાળા વાતાવરણમાં જો પોતાનો કિંમતી મુદ્દા માલ કોઈકના બેગમાં અથવા પોતાના બેગમાં પરીક્ષા સેન્ટરના છેક બહારના એકાદ રૂમમાં કોઈ જવાબદારી વગર મૂકીને જવાનું થાય, તો કોનો જીવ પરીક્ષામાં લાગવાનો…? (કારણ કે ૧૦૦૦+ વિદ્યાર્થીઓના સામાનમાં જવાબદારી વગર કેમની સેફટી રહી શકે.) જો જે તે શહેરની જ પરીક્ષા હોય તો એક સમયે આ બધું આપણે ન પણ લઈ જઈએ.