સવારની મંગળા આરતીના ઝાલરના રણકારની જગ્યાએ શિવ મંદિરમાં પોલીસ અને એમ્બ્યુલન્સની સાયરનની ચિચિયારીઓ વાગતી હતી. મંદિરના ફળિયામાં લોહીના ખાબોચીયા વચ્ચે મહિલાનો મૃતદેહ પડ્યો હતો. મોઢુ અને માથુ છુંદેલુ હતુ અને બાજુમાં થીજી ગયેલા લોહીથી લાલ પાવડો મહિલાની ક્રુર હત્યા કરાઈ હોવાની ચાડી ખાતો હતો. ફેબ્રુઆરી મહિનાની એ ફુલગુલાબી ઠંડીની પરોઢે પોલીસ અને એમ્બ્યુલન્સની લાલ વાદળી લાઈટના ઝબકારા એક મહિલાની કરપીણ હત્યાથી પ્રસરેલા સન્નાટાને વધુ તંગ કરી બનાવતા હતા. ખાખી વર્દીમાં સજ્જ બે-ત્રણ પોલીસકર્મીઓ હાથમાં કાગળ લઈને મહિલાની ઓળખ થાય તેવા પુરાવા એકઠા કરી રહ્યાં હતા અને કાગળમાં નોંધી રહ્યાં હતા. જો કે, ઓળખી ન શકાય તે હદે હત્યારાએ મહિલાનું મોઢુ છુંદી નાંખ્યું હોય પોલીસ પાસે મૃતક મહિલાની ઓળખ કરવા માટે તેના લોહી નીતરતા કપડાં અને જમણા હાથ પર છુંદાવેલા ‘અળખા', ‘માં કાળી' અને ‘જોગણી હડકાઈ' નામના ત્રણ છુંદણા સિવાય કશું જ ન હતુ.