મારે સ્વિડનથી ફિનલૅન્ડ, બસ, જળમાર્ગે જ જવું હતું. ક્યાંક નવું કશું વાંચ્યું હોય એટલે એ રીતે પ્રવાસ કરવાનું મન થઈ જાય ! સ્ટૉકહોમના બંદર પર સ્વચ્છ ને નવું લાગતું, અત્યંત મોટું વહાણ ‘શિપ’ નાંગરેલું હતું. અંદર ચડી, એની સીડીઓ પર હું ઉપરનીચે ખૂબ ફરી – જોતી, જાણતી. ટેલિવિઝનના મોટા પડદાવાળો એક હૉલ તો હતો જ. પણ નાનાં ટી.વી. લગાડેલી બેઠકોવાળો એક ખંડ પણ હતો. બાળકોને રમવા માટે એક જુદો રૂમ. ત્યાં ‘લેગો’ , ‘નિન્તેન્ડો’ જેવા સાધનો હતાં. બાકી તો કાફે, ડાઈનિંગરૂમ, નાઈટકલબ, ડિસ્કો – શું નહીં ! આ વહાણની અંદર સો સો મોટરો અને બસો પણ જાય અને પચીસસો માણસો સમાય. એ રાતે સત્તરસો જેટલાં જણ થયાં હતાં. વહાણ ઊપડ્યું ત્યારે જાણે એ બધાં ઉપરનીચેનાં તૂતક પર હતાં. ચ્હા-પાણી-નાસ્તામાં પરોવાયેલાંની થોડી સંખ્યા હતી, પણ વધારે જણ જોઈ રહ્યાં હતાં – વહાણને સુવર્ણ-સુંદર નગર સ્ટૉકહોમના કિનારાથી દૂર જતું.