ફિલ્મના એક સીનમાં બમન ઈરાની કહે છે, ‘ક્લિન ધ સ્લેટ’. અફ કોર્સ, એ વાત એણે બોર્ડ પર જ્હોને ચીતરેલા ન્યુક્લિયર ટેસ્ટના પ્લાનની ડિટેલને ભૂંસી નાખવાના સંદર્ભમાં અને જ્હોનના કેરેક્ટરને પણ ભૂતકાળના કડવા અનુભવને ભૂલીને નવું સ્ટાર્ટ કરવાના ડબલ હેતુસર કહી છે. લેકિન ત્રીજો મીનિંગ જે એમણે કહ્યો નહોતો, પણ ફિલ્મમાંથી રિફ્લેક્ટ થાય છે કે અગાઉના ફેક્ટ્સ ભૂંસીને નવો ઈતિહાસ લખો. ફિલ્મનું સ્ટાર્ટિંગ જોઈને આપણને ખાતરી થઈ જાય કે નરસિંહ રાવની કોંગ્રેસી સરકારે ભલે લિબરલાઈઝેશન-પ્રાઈવેટાઈઝેશન કર્યું હોય, પણ ડિફેન્સની બાબતમાં એમની સરકારમાં ડફોળ અને ડરપોક લોકો જ ભર્યા હતા. મંત્રાલયની એ દીવાલોની અંદર એક્ઝેક્ટ્લી શું બન્યું હશે, એ આપણે કદાચ પત્રકાર રાજ ચેંગપ્પાની ‘વેપન્સ ફોર પીસ’ જેવી ‘પોખરણ-2’ પરની બુક વાંચીએ તો ખ્યાલ આવે. ફિલ્મમેકર્સે ‘પરમાણુ’ની સ્ટોરી લખવા માટે કયા પુસ્તકનો રેફરન્સ તરીકે ઉપયોગ કર્યો છે એ તો એ લોકો જ જાણે, પરંતુ હકીકત એ છે કે નેવુંના દાયકામાં ભારત પર સતત CTBT અને NPT પર હસ્તાક્ષર કરવાનું દબાણ હતું. મિલિટરી ટેક્ટિક્સ તરીકે ‘અગ્નિ’ અને ‘પૃથ્વી’ મિસાઈલ્સને પણ વધુ ને વધુ તાકતવર બનાવવાનું કામ ચાલુ હતું. કહેવાનું તાત્પર્ય એ કે વિસ્ફોટ કરવાની પરવાનગી આપનારી સરકારને સ્ટ્રોંગ બતાવવા માટે અન્ય સરકારોને ડફોળ ચીતરવામાંથી ફિલ્મમેકર્સે બચવું જોઈએ.