કમળ સવારે ખીલે અને સાંજે બડાઇ જાય. કમળરસનો લોભી એવો ભ્રમર સાંજ સુધી કમળરસનું પાન કરતો જ રહ્યો. કમળ બીડાવાનું રાત્રિ પડતાં જ શરૂ થયું. ધીમે ધીમે કમળ બીડાઇ ગયું. રસના લોભમાં કમળ બીડાવા લાગ્યું છતાં પેલો રસનો ભોગી ભ્રમર ઊડ્યો નહીં. છેવટે તે કમળ પિંજરમાં કેદ થઇ ગયો. હવે કમળમાં પુરાયેલો ભ્રમર વિચારવા લાગ્યો કે રાત્રિ પસાર થઇ જશે. સવારે સૂર્ય ઊગતાં જ કમળ ધીમે ધીમે ખીલશે અને હું ઊડી જઇશ, પરંતુ ભ્રમરનો આ તર્ક નિષ્ફળ નીવડ્યો, કારણ કે તે વખતે જ સરોવરનાં જળનાં પાણી પીવા આવેલા એક હાથીએ તે કમળ ખીલ્યું હતું તે કમલિનીનો છોડ ઉખાડી નાખ્યો. કમળને પોતાના પગ નીચે કચડી નાખ્યું. કમળમાં કેદ પેલો ભ્રમર પણ હાથીના પગ નીચે કમળ સાથે જ કચડાઇ ગયો.