પૂરા બે દાયકાથી અખબારી આલમમાં ઓતપ્રોત મારો જીવ ઉલ્કાપાતોની શોધમાં હતો. ઊથલપાથલભર્યા આ દિવસો દરમ્યાન, થોડા દિવસો માટે, મારું ઘર-બાર-ઑફિસ બધું મોટર જ બની રહ્યું હતું. રાતભર મોટરમાં પ્રવાસ કરતો અને દિવસ ઊગતાં અગાઉથી નક્કી કરેલે ગામે પહોંચી જતો. રાજકોટથી મેં એક સરસ મોટર ભાડે કરેલી. મોટર તો સરસ હતી જ, પરંતુ એનો હાંકનારો મહંમદ પણ કોઈ અજબ ખોપરીનો આદમી હતો. મારા આ પ્રવાસ દરમ્યાન મેં એને અનેક રંગમાં જોયો. અંધકારને ચીરતી મોટર સડસડાટ દોડતી હોય અને એ વાતોના તાનમાં આવી જતો. એક વાર વાત શરૂ થાય પછી એનો અંત ન આવે ! વાતોમાંથી વાતો ને એમાંથીયે વાતો માંડે. સેંકડો માઈલના મારા આ પ્રવાસ દરમ્યાન એણે સૌરાષ્ટ્રનાં ‘ખમીર’, ‘ખાનદાની’, ‘ખટપટ’, ‘ખુશામત’ અને ‘ખુટામણ’ની અજબગજબની વાતો કરેલી. મોટરનું સ્ટીયરીંગ વ્હીલ ઘુમાવતો એ જે અદાથી વાત કરતો, એનો રંગ કાંઈ ઑર હતો ! આમ તો મોટરમાં અમારા બે સિવાય ત્રીજું કોઈ હતું જ નહિ. એટલે મારે એની વાતો સાંભળ્યા સિવાય તો છૂટકો જ ન હતો. પણ સાચું કહું તો, મહંમદની વાતો સાંભળવી મને બહુ જ ગમતી હતી.