ભણતા હોઇએ ત્યારે સારા માર્ક્સે પાસ થવાનું પ્રેસર હોય છે. પહેલા ક્યાં એડમિશન મળશે અને પછી ક્યાં જોબનો મેળ ખાશે તેનું ટેન્શન હોય છે. એ સમયે મનમાં એવા સવાલ થાય છે કે હું શું કરીશ? મને ક્યાં કામ મળશે? જિંદગી કેવી રીતે સેટ થશે? પ્રેમ, રિલેશનશિપ અને મેરેજના પણ પ્રશ્નો હોય છે. જિંદગીનો ઘાટ ઘડાતો હોય છે. સ્ટડી પૂરી થાય પછી સ્ટ્રગલનો પિરિયડ શરૂ થાય છે. એક રીતે જોઇએ તો આ પિરિયડ સારો હોય છે, કારણ કે એમાં કંઇ ગુમાવવાનું હોતું જ નથી. કંઇ હોય જ નહીં તો ગુમાવવાનું શું આવે? જે કંઇ છે એ મેળવવાનું જ છે. જેટલી મહેનત કરીએ એટલું મળવાનું હોય છે. દરેક માણસે પોતાના પૂરતી સ્ટ્રગલ કરી જ હોય છે. ગમે તેને પૂછી જોજો એની પાસે પોતાના સંઘર્ષની એક રસપ્રદ વાર્તા હશે. તમે પણ સ્ટ્રગલ કરી હશે. મોટાભાગના લોકોને એમ પણ હોય છે કે મેં જે સ્ટ્રગલ કરી છે એવી તો કોઇએ નહીં કરી હોય. એ સમયમાં જિંદગીમાં ચમત્કાર લાગે એવું પણ થતું હોય છે. કંઇક એવું બને છે જેની આપણને કલ્પના પણ નથી હોતી. કોઇક તક સામે આવીને મળે છે. આપણને એ પડકાર ફેંકે છે કે આ મોકો છે, લડી લે અને તારાં સપનાઓને સાકાર કર. મોટાભાગના લોકોની જિંદગીમાં 22થી 30 વર્ષની ઉંમર વચ્ચે આવી ક્વાટર લાઇફ ક્રાઇસિસ આવતી હોય છે.