કેમ આટલી માત્રામાં પ્રેમ થાય છે એની કોઈ સ્પષ્ટતા નથી હોતી. એવો કોઈ ખુલાસો આપણને ક્યારેય નથી મળતો કે કેમ આ જ વ્યક્તિ સાથે આટલી માત્રામાં પ્રેમ થાય છે. અત્યંત હદ વટાવી જનારા લેવલ પછીના માણસનો પ્રેમ પાગલપન અને દીવાનગીમાં ખપે છે. એવા દીવાના લોકોનો પ્રેમ અને એમની વાતો એમના જેવા બીજા દીવાના હોય એ લોકો જ સમજી શકે છે. 'પરવાના' એક જીવજંતુ હોય છે, પતંગિયા જેવી પાંખોવાળું, એનું ગુજરાતી નામ યાદ આવતું નથી. એ જંતુને આગની નજીક રહેવામાં જે આનંદ મળે, એ બીજા ન સમજી શકે. કૈલાશ આશાના પ્રેમમાં એ દીવાનગી મહેસૂસ કરે છે એટલે કૈલાશ આશાને આ રીતે સ્વપ્નોમાં આવીને જલન મહેસૂસ કરાવવા કહે છે, કારણ કે એને એ ગમે છે! આશા પણ કૈલાશની જેવી જ દીવાની છે, કૈલાશનાં બધાં પત્રો પોતાની પથારી પર પાથરીને બેઠી છે અને એના શબ્દોથી એને અહેસાસ થાય છે કે પ્રેમની અંદર જે જલન એને મહેસૂસ થાય છે એ જ જલન કૈલાશને પણ થતી હશે અને પ્રેમના દર્દ અને જુદાઈથી ભરાઈ ગયેલી એની આંખોમાંથી આંસુ ટપકે છે...