આ રીતે ‘अथ परा’ (મુંડક ઉપનિષદ - ૧/૧/૫) 'હવે હું તને પરાવિદ્યાનો ઉપદેશ કરીશ' એમ બ્રહ્મવિદ્યાના નિરૂપણની પ્રતિજ્ઞા કરીને, ‘येनाऽक्षरं पुरुषं वेद सत्यं प्रोवाच तां तत्त्वतो ब्रह्मविद्याम्’ (મુંડક ઉપનિષદ - ૧/૨/૧૩) 'જેના વડે ‘अक्षरम्’ કહેતાં અક્ષરબ્રહ્મ અને ‘पुरुषम्’ કહેતાં પુરુષોત્તમ પરબ્રહ્મ, એમ બંને સ્વરૂપોનું તત્ત્વે કરીને જ્ઞાન થાય તેને બ્રહ્મવિદ્યા કહેવાય.' એમ બ્રહ્મવિદ્યાનું લક્ષણ કરીને આ આખાયે ઉપનિષદમાં અક્ષર અને પુરુષોત્તમનાં દિવ્ય સ્વરૂપ, તેમના ગુણો તથા ઐશ્વર્યોને સમજાવ્યા. તે સ્વરૂપોનો, તેમના દિવ્ય ગુણો તથા ઐશ્વર્યોનો સાક્ષાત્કાર કરવાની રીત પણ સમજાવી અને અંતે તેનાં દિવ્ય સુખમય ફળ પણ જણાવ્યાં. આમ, બ્રહ્મવિદ્યાની સમગ્રતાને ઉદ્ઘાટિત કરી મુનિ અંગિરા પોતાના ઉપદેશનું સમાપન કરતાં કહે છે, ‘तदेतत् सत्यम्’ (મુંડક ઉપનિષદ - ૩/૨/૧૧) હે સોમ્ય! શૌનક! આ અત્યાર સુધી જે વાતો મેં તને કહી, આ જ પરમ સત્ય છે. પરમ સનાતન સિદ્ધાંત છે, કહેતાં તેમાં સંશય ના કરીશ.