આ તરફ મધુરજની ઊજવાઈ રહી હતી. બરાબર એજ વખતે ત્યાંથી થોડેક જ દૂર આવેલા બંગલાનાં ઓરડામાં નિખિલનામનો એક તરસ્યો જણ દારૂના ઘૂંટડા ભરીને એની પ્રેમિકાની તરસને મિટાવવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો. સિગારેટના ઘુમાડાના ગરમાવામાં પ્રેમિકાની હૂંફનો પર્યાય શોધી રહ્યો હતો. એને પણ ખબર હતી કે એ પ્યાસ હવે કયારેય નથી બુઝાવાની, એ હૂંફ હવે નિખિલ નામના સરનામે ક્યારેય પોસ્ટ થવાની નથી. છતાં એ આવુ કરી રહ્યો હતો. શા માટે ? કારણ કે ગુલાલ ભલે આજે મલ્હારને પરણી ગઈ પણ નિખિલ તો એને ક્યારનોય પરણી ચૂક્યો હતો. સમજણની સરહદમાં પ્રવેશ્યો એ જ દિવસથી એણે એને પત્નીમાની લીધી હતી. નિખિલ પ્રેમગાંઠથી એને પરણ્યો હતો. એના માટે ફેરા ફરવાની, જાન જોડવાની કે છેડાછેડી બાંધવાની જરૂર નથી હોતી. એ વગર ફેરે જ એનો થઈ ગયો હતો. અને એના મોબાઈલ પર પણ અત્યારે કિશોરદા એજ ગણ ગણી રહ્યાં હતા,