‘અરે હું તો મેઘલા લવારની કોઢ્યમાં દાંતીને પાણી ચડાવવા બેઠો’તો. છોરો ભીમડો ઢોરાં લઈને ખેતરે ગયો’તો. ઈ કોહે બેહવા ગ્યો ને તરત પાછો આવીને કે: ‘આતા, આતા! વાવ્યમાં પાણી સાવ ધોરું છાશ્ય જેવું કાં?’ મેં કું, ‘હાલ્ય, જોઈં, ગોરબાપાને બતાવી ઈં.’ હું તો નાથાબાપાને પૂજામાંથી ઉઠાડીને ખેતરે લઈ ગ્યો; ને વાવ્યમાં જોઈને ક્યે – ‘આ તો ગંગામાં નીકળ્યાં છે!’ જીવા પટેલ હરખાતા હરખાતા સૌને આ હકીકતના જુદા જુદા ઉત્તર આપતા હતા.