‘અરે બેટા, મને અહીં જ ઉભી રાખીશ કે અંદર આવવા દઈશ?’ જેવો કાને અવાજ પડ્યો ને માધવી ચોંકી, ના… આ મમ્મી તો નહોતી, તો કોણ? બારણામાં ઉભેલી સ્ત્રી શકલ સૂરતથી તો આબેહુબ માને મળતી આવતી હતી પણ… લાલ બોર્ડરવાળી વ્હાઈટ હેન્ડલૂમ સાડી, કોઈક અજબ તેજથી ચમકતો ચહેરો, જે કદાચ મુસાફરી અને થાકને લીધે કરમાયો હોય એમ લાગતું હતું. એકાદી સફેદ લટ ધરાવતાં કાળાવાળ ઢીલાં અંબોડાની જેમ ગૂંથ્યા હતા અને કપાળમાં રૂપિયા જેવો મોટો ચાંદલો.