ચિંતન તો ઘણું કરે છે. સમાજના જાતજાતના પ્રશ્નો વિશે વિચારે છે, લખે છે, ચર્ચા કરે છે, ચિંતા કરે છે. પરંતુ છેવટે મનમાં ગાંઠ તો આ જ વાળે છે : ‘ખોટી ચિંતા છોડી આનંદ મેળવતાં મારે શીખવાનું જ છે.’ એટલે રોજ રાતે સૂતા પહેલાં પોતાની જાતને પ્રશ્ન પૂછે છે : ‘વિચાર, વાણી કે આચારથી આજે કશું અસત્ય આચર્યું નથી ને ! જીવનનો વિકાસ થયો હોય એવું એક પણ કામ આજે મારા હાથે થયું ? આજે આનંદ અનુભવ્યો કે શોક ?’ અને આનંદ અનુભવવા માટે તો – ‘પોતાના આત્માને સંતોષીને જીવન જીવવું. આટલું થાય તો મનની પ્રસન્નતા આપોઆપ આવશે.’ માટે ‘નાની નાની બાબતમાં પણ વિચારપૂર્વક વર્તન થાય, તો જીવન આનંદમય થઈ જાય.’ અને થયું પણ ખરું : ‘ખડ્ડા ફાઈલમાં ગયો. ખડ્ડા ખોદતાં થાક બહુ લાગ્યો. હાથમાં ફોલ્લા પણ પડ્યા. પણ અંતરનો આનંદ ખૂબ હતો ! ત્રણેક કલાક સખત મજૂરીનું કામ કરવાની શક્તિ તો મારામાં આવી જવી જોઈએ.’