૯૮-૯૯ની સાલમાં મેં પહેલું બાળનાટક જોયેલું – ડાયનોસોર. પપ્પા મને સાઇકલ પર બેસાડી રાજકોટનાં હેમુગઢવી ઓડિટોરિયમમાં નાટક જોવા લઈ ગયેલાં અને ત્યાંથી એક ઓડિયો કેસેટ પણ લઈ આપેલી જેમાં વાર્તા હતી – મિયાંફૂંસકી અને તભા ભટ્ટ. હું રોજ એ વાર્તા અમારાં ફીલીપ્સનાં ટેપમાં સાંભળતો. જે ઓડિયો વાર્તાનું એક વાક્ય આવતાં હું ઊછળી કૂદતો, તાલીઓ વગાળતો. એ વાક્ય હતું – અમે કોણ? મિયાંફૂંસકી સિપાઈબચ્ચાં. આ વર્ષે જ મેં જીવનમાં પ્રથમવાર સર્કસ જોયેલું. સર્કસની સાથોસાથ પહેલી વખત ભૂરીયાવ જોયા. ઠીંગણો જોકર જોયો. હાથીને ક્રિકેટ રમતાં અને પાંજરાની અંદર ગોળગોળ બાઇક ચલાવનાર કરતબબાજને નિહાળ્યો. મોંમાંથી અગનજ્વાળા ફૂંકતા એક કાળિયાને