આદરણીયશ્રી દાવડા સાહેબની કારકિર્દી જ્વલંત રહી છે અને આ પ્રસંગ કથા ..આવું ના બનત તો કેટલો ફરક પડી જાય, તેની વાત કહી જાય છે. ધરતી કંપની વાત નીકળી છે તો ગુજરાતનો એ વિનાશકારી ભૂકંપ ( ૨૬મી જાન્યુઆરી..૨૦૦૧) યાદ આવી ગયો. હું ગાંધી નગરમાં હતો ને એક પછી એક પાવર સ્ટેશનો પ્રોટેક્શન રીલેથી સ્વયં ટ્રીપ થઈ ગયાં. ઈમરજન્સીમાં અમે સૌ સેકશનલ હેડ..ટોર્ચ સાથે રણે ચડ્યા. છતો તૂટી નીચે વેરાયેલી, હાઈ પ્રેસર સ્ટીમના સેફ્ટીવાલ્વ, ખૂલી ચીચીયારી નાખે, અડધે અટકેલી ડીસ્પોઝલ સીસ્ટીમને ચાલુ કરવી એટલે ભાઈ હિમવર્ષામાં પરસેવો છૂટે એવી સ્થિતિ. આમાં ધરતી કંપ બાદ, ફાઇન્ડેશન પર હેવી લોડ ટરબાઈનને ૩૦૦૦ રીવોલુશન પર મિનિટે ફેરવવા , ચકાસણી બાદ પરાવાનગી આપવી, ને સ્થળ પર સામે ઊભા રેહવું, એ સાચે જ મહા જોખમ. કોના બંધિયા કેટલા તૂટેલા કે ઉપરથી સહિસલામત વાત રોટેશન પર શું વાર્તા લખશે..એ સાચે જ ‘બલિયસી કેવલં ઈશ્વરેચ્છા’ લાગે જ. અમારા સદનસીબે આ વિકટ પરિસ્થિતિને અમે કોઈ પણ દુખદ ઘટના વગર સફળતાથી પાર કરી, વૉટર વર્કસથી, હૉસ્પિટલોને ઈમર્જન્સી સેવા માટે વીજ પૂરવઠૉ વહેતો કરી દીધો. સૌના કુટુમ્બીજનો માટે કૂટુમ્બવડા તેમની સાથે હતા ને આફ્ટર શોકની વાતોથી લોકો ઘર બહાર રાત્રે ખૂલ્લી જગ્યામાં બેસી રાતો વીતાવતા , ત્યારે અમે અમારા ફેમિલીને પણ ઉપરવાળાને સોંપી , સતત ઘરે પાછા ફર્યા વગર ફરજ પર કાર્યરત હતા. ઓળંબાની વાતે અમે આ કંપન યાદ આવી ગયું.,