જે સમાન ભયને કારણે બે જાતિ સંધિ કરવા પ્રેરાઈ હશે તે લાંબા સમય સુધી ચાલુ રહે તો સમય જતાં આ મૈત્રીભરી સંધિનું રૂપાંતર એકીકરણમાં થતું હશે. સામાજિક એકમ મોટું બને અને સભ્યો માટે એકમેકને ઓળખવાનું શક્ય ન બને ત્યારે સામૂહિક નિર્ણયો માટે કોઈક ગોઠવણ વિચારવાનું જરૂરી બને છે અને આ ગોઠવણનું જ ક્રમશઃ આજે જેને માનવી સરકાર તરીકે ઓળખે છે તેવી વ્યવસ્થામાં રૂપાંતર થાય છે. સરકાર અસ્તિત્વમાં આવે છે ત્યારે કેટલાક માણસો બીજા કરતા વધુ સત્તા ધરાવવા માંડે છે. આ માણસો કેટલી સત્તા ભોગવશે તેનો આધાર વ્યાપક રીતે કહીએ તો તે કેટલા મોટા એકમ પર શાસન કરે છે તેના પર રાખે છે. સત્તા માટેનો પ્રેમ આ રીતે શાસકોની વિજીગિષાને પ્રજ્જવલિત કરે છે. પરાજિત પ્રજાને નાબૂદ કરવાને બદલે ગુલામ બનાવી શકાય છે ત્યારે વિજયપ્રાપ્તિની ઈચ્છા દ્રઢ બને છે. આ રીતે માનવ સમાજની વિકાસના ખૂબ પ્રારંભિક તબક્કામાં જ સામાજિક સહકારની નૈસર્ગિક વૃત્તિઓ હજી ટકી રહી હોય પણ આજ્ઞાનો અનાદર કરનારને શિક્ષા કરવાની સરકારની સત્તાને કારણે સામાજિક સુગ્રથિતતાને જબરદસ્ત ટેકો મળ્યો હોય તેવા સમુદાયો અસ્તિત્વમાં આવ્યા.