કોલેજના પહેલા વર્ષની પરીક્ષા પાસ કરી તે બીજા વર્ષમાં આવ્યો. પહેલો વર્ગ તેણે માત્ર ત્રણ માર્ક્સ માટે ગુમાવ્યો હતો. આ વખતે વિદ્યાપીઠની પરીક્ષામાં એવું ન બને તેટલા માટે તેણે પહેલેથી જ ભારે તૈયારીઓ આદરી. પહેલું સત્ર પૂરું થાય તેવામાં તો જોરજોરથી બળતા દિપકની જેમ પોતાની જાત ઘસી નાખી. નહીં કદી હરવું ફરવું કે કોઈ જાતનો આનંદ કરવો. પાઠ્યપુસ્તકો તેનો પ્રાણ બની ગયાં હતાં. અધ્યાપકોનાં ભાષણોના શબ્દેશબ્દ પર તે ઝૂમતો, અધ્ધર શ્વાસે એકાગ્રતાથી મનમાં જડી લેતો. આ જમાનામાં ભાગ્યે જ કોઇએ પેલી પુરાણા કાળની દેવી શારદાને રીઝવવા આવી કઠિન તપસ્યા આદરી હશે. અને તોયે જાણે અને અર્ધ્ય અધૂરો રહેવા સર્જાયો હોય તેમ અણી વખતે, બીજું સત્ર ખૂલવાની તૈયારી હતી તેવામાં અતિશય પરિશ્રમ અને ઊંઘ-આહારની તોછડને લીધે થાકેલી એની કાયા અત્યંત તંગ પણછની જેમ તૂટી જાય તેમ પટકાઈ પડી.