“પુરી એક અંધેરી ને ગંડુ રાજા, ટકે શેર ભાજી ટકે શેર ખાજાં” અરે, આતો મંત્રની જેમ મગજમાં કોતરાઈ ગયેલ આખું કાવ્ય. અમેરિકા આવ્યા પછી પણ આ સમજ સાથે મનમાં થતું કે જ્યાં “ટકે શેર…” આવી નગરીમાં રહેવું જોઈએ કે નહીં!