ઉત્તર: દોઢથી ચાર વર્ષની ઉંમરનાં બાળકો માટે મોટા ટાઈપ હોવા જોઈએ. તેઓ તો હજુ વાંચી જાણતાં નથી છતાં ટાઈપની સાઈઝ લખોટી જેવડી હોય તો તેમને જોવાની મજા આવે. અને એમનાં વૃદ્ધ દાદા-દાદી કે જે તેમને વાંચીને વાર્તા કહેવાનાં છે તેમને વાંચનમાં સુવિધા રહે. પાંચથી સાત વર્ષથી ઉંમરનાં બાળકોનાં પુસ્તકોમાં પણ અક્ષરોની સાઈઝ લખોટી જેવડી જ રાખવી જોઈએ. કારણ કે તેમને નવું નવું વાંચતાં આવડ્યું છે. જો ટાઈપ નાના હશે તો એમને વાંચવાનો કંટાળો આવશે. આઠથી દસ વર્ષની ઉંમરનાં બાળકો માટેનાં પુસ્તકોમાં પણ ટાઈપ મોટા જોઈએ. કારણ કે તે ઉંમરનાં બધાં જ બાળકો કાંઈ કડકડાટ વાંચતાં નહીં થયાં હોય. 11 થી 13 વર્ષની ઉંમરનાં બાળકો માટેનાં પુસ્તકોમાં ટાઈપ મધ્યમ સાઈઝના જોઈએ. કારણ કે હવે તે બાળકો કડકડાટ વાંચવાનાં છે. 14 થી 18 વર્ષના બાળકોને તો હવે મનોરંજન ઉપરાંત જ્ઞાન મેળવવાનું છે. તેથી ટાઈપ નાના જોઈએ જેથી ઘણું સમાઈ શકે. એમનામાં ભણવાની ગંભીરતા હશે. ચિત્રોની વાત કરીએ તો સાવ નાનાં બાળકોનાં પુસ્તકોમાં રંગીન ચિત્રો અતિ આવશ્યક છે. 12 થી 14 વર્ષનાં બાળકો માટેનાં પુસ્તકોમાં તો સૂચવી પણ શકાય કે ફલાણી ફલાણી વાર્તા કે કાવ્યને લગતું ચિત્ર તમે દોરો. દોરી શકતાં હશે તેમને પ્રોત્સાહન મળશે. 14 થી 18 વર્ષનાં બાળકોને માટેનાં ભાષા-પુસ્તકોમાં ચિત્રોની જરૂર નથી. પણ વિજ્ઞાન, ભૂગોળ, ઈતિહાસમાં ચિત્રો આવશ્યક છે. નાના બાળકોનાં પુસ્તકોમાં અક્ષરોના ટાઈપ અને ચિત્રો બન્ને સરખાં મહત્વનાં છે. ઈતિ મે મતિ: । નાનાં બાળકોનાં પુસ્તકોમાં ચિત્રો રંગીન અને તદ્દન અભિધાલક્ષી (વાસ્તવિક) જોઈએ.- મોર તો તદ્દન સાચકલો મોર જ ચીતરવો જોઈએ. પણ મોટાં બાળકોનાં પુસ્તકમાં મોર ડેકોરેટિવ આર્ટમાં કરેલો હોવો જોઈએ. તેમાં વાસ્તવિક રંગનાં પીછાં દોરવાની જરૂર નથી. તદ્દન મોટાં બાળકોનાં પુસ્તકોમાં તો ચિત્રો પ્રતીકાત્મક જોઈએ. જેમ કે, ‘મોર મારો કંકર ચણે ને તોય ગહેકે કે મોતીડાં મીઠાં મીઠાં રે લોલ.’ તો, આ મોર તો આત્માનું પ્રતીક છે તેથી તેને માટે વાસ્તવિક ચિત્રની જરૂર જ નથી.