આકાશમાં ત્યારે સૂરજ ડૂબી ચૂક્યો, પણ એ શબ્દોમાં નવું પ્રભાત નિહાળ્યું ઉષાબહેને. એમાં શાખ પુરાવતી દૂર ક્યાંક લતાના કંઠમાં ગણેશધૂન ગૂંજી ઊઠી.