સવારે વહેલાં ઊઠી, ઝટપટ પ્રાતઃકર્મોથી પરવારીને, બારણાં બંધ કરી, ફોનનું રિસીવર નીચે મૂક્યું. રંગ અને પીંછી લઈ હું કૅન્વાસ સામે બેઠી. બે ક્ષણ કૅન્વાસ સામે જોઈ રહી. મારા મનમાં નહીં દોરાયેલું ચિત્ર પ્રત્યક્ષ થવા લાગ્યું. કૅન્વાસનો વધારાનો ભાગ ક્રમશઃ લોપાવા લાગ્યો અને આખું ચિત્ર મનોમન ઊપસી આવ્યું. મેં રંગોનું મિશ્રણ કર્યું અને હાથમાં પીંછી લીધી ત્યાં જ અવાજ સંભળાયો : ‘મમ્મી, આજે શનિવાર છે, મારે જવાનું મોડું થાય છે. આટલું હૉમવર્ક તો તપાસી દે !’