જો કે સાવ એવું ય નથી કે આ બધા પાછળ માત્ર સોશિયલ મિડીયા અને સેલ્ફીનો ક્રેઝ જ જવાબદાર છે ! સોશિયલ મિડીયાના આગમન પછી બીડીડીનો વ્યાપ વધ્યો જરૂર છે, પણ એમાં બીજા કેટલાક બાયોલોજીકલ કારણો પણ જવાબદાર છે જ. દાખલા તરીકે મગજમાં ખોરવાતું સેરેટોનીનનું બેલેન્સ. સેરેટોનીન મસ્તિષ્કના સંદેશાઓનું વહન કરનારું ચેતાપ્રેષક દ્રવ્ય છે. મગજનો જે હિસ્સો ઊંઘ, લાગણીઓ અને સંવેદનાત્મક દ્રષ્ટિ (સેન્સરી પર્સેપ્શન) સાથે સંકળાયેલો છે, ત્યાં સેરેટોનીન સૌથી વધુ એક્ટિવ હોય છે! જો કે બીડીડી માટે સેરેટોનીનને ‘સંપૂર્ણપણે જવાબદાર’ માનવા માટે સંશોધકો હજી તૈયાર નથી. તેઓ કલ્ચરલ અને સાયકોલોજીકલ ફેક્ટર્સને વધુ જવાબદાર માને છે. એમની આ માન્યતાને પુષ્ટિ મળે એવી હકીકત એ છે કે ગમે એટલી ટ્રીટમેન્ટ પછી પણ બીડીડીથી પીડાતા પેશન્ટ્સને કદી પોતાના દેખાવથી સંતોષ થતો જ નથી. પ્લાસ્ટિક સર્જરી કરાવ્યા બાદ પણ તેઓ ઓબ્સેસ્ડ, ડિપ્રેસ્ડ અને સ્યુસાઇડલ ટેન્ડન્સી ધરાવતા હોય છે! પોતાની સર્જરી નિષ્ફળ ગઈ હોવાની માન્યતા એમના મનમાં ઘર કરી ગઈ હોય છે. આ માટે જ બીડીડીને ‘સોમેટોફોર્મ ડીસઓર્ડર’ તરીકે વર્ગીકૃત કરવામાં આવે છે. સોમેટોફોર્મ ડીસઓર્ડર એટલે એવી બિમારી કે જેમાં ખરેખર કોઈ બિમારી હોતી જ નથી, માત્ર એવો વહેમ જ હોય છે! આવા પેશન્ટ્સના ઈલાજ માટે કોગ્નીટીવ બીહેવીઅરલ થેરાપી – સીબીટીનો આશરો લેવો પડે છે. સીબીટી વિષે સમજવું થોડું અઘરું છે, પણ સહુથી સહેલાઈથી અમલમાં મૂકી શકાય એવી વાત એ છે કે તમારા ‘પરફેક્ટ દેખાવ’નું એક હદથી વધુ કોઈ મહત્વ નથી. હા, કામમાં ‘પરફેક્ટ’ હોવું અતિશય મહત્વનું ખરું!