ચોમાસું આવે ત્યારે માણસો નારાણ વેલજીના ઊભા મોલમાં આંટો મારી પાકના અડસટ્ટા લગાવે. કો’ક તો શરત મારે કે, દસ કળશી બાજરો ઊતરશે અને ઊતરે જ તે. નારાણ વેલજીનું ખેતર એટલે ચોખલી નારના ઘરનું આંગણું. ખેતરમાં ઘાસનું તણખલુંય જોવા ન મળે. એકવાર તો એના બાપાએ શરત મારી હતી કે, મારા મોલમાંથી બે કિલો ઘાસ વીણી આપે તેણે ઊભો પાક દઈ દઉં. ગામના ગંજાવર ગણાતા માણસોનાં મોં સિવાઈ ગયેલા. પડકાર ઝીલવાની હિંમત ક્યાંથી હોય ? કારણ સૌ જાણતા હતા કે નારાણ વેલજીના ખેતરમાં જનાર મજૂરે ફક્ત રોટલા જ લઇ જવાના હોય. શાક-છાશ તો ઠીક પણ બપોરે ઘી-ગોળ પણ મળે. વળી ગામ કરતાં એક રૂપિયો મજૂરી વધુ મળે તે લટકામાં.....