આજે પેઢીઓ બદલાતા, બે પેઢી વચ્ચેની ખીણને મોટી થતાં વાર નથી લાગતી, જ્યાં દશકાઓની બદલે આંગળીને વેઢે ગણાય એટલા વર્ષોમાં માણસ વૃદ્ધ થઈ જાય છે, જીવનના સ્તરને વધારવાની, ભાગદોડને પચાવવાની, કમાવાની, સગવડો મેળવવાની આ બધી લ્હાયમાં જીવનનું સત્વ ક્યાંક પીળુ પડેલું પાંદડું ઝાડ પરથી ચૂપચાપ ખરી પડે એમ સરી પડે છે, એવામાં આપણા સાહિત્યરત્નોમાં રહેલો આવો જ કોઈક ‘નાદ’ મનને ક્યાંક ઝંઝોળતો હશે, શું કહેતો હશે ?