આ હૉસ્પિટલના એક મોટા કન્સલ્ટિંગ ખંડમાં મિસ બોન્ડ બેસતાં. એક વખતે એમ કહેવાતું કે અડધા જેતપુરનો જન્મ મિસ બોન્ડના કુશળ હાથો દ્ધારા થયો હતો. એ વખતે ઈન્ડોરની પ્રથા કમ, આઉટડોર પ્રથા વધારે હતી. કોઈ પણ ઘેરથી રાત-મધરાત-અધરાત તેડું આવે. પેટ્રોલનો કૂવો પીનારા રાક્ષસ જેવી શેવરોલેટ કાર આવે, ઘોડાગાડી (ટપ્પો) આવે યા રંક માણસ પગપાળા આવે. કશાં પણ નખરાં વગર મિસ બોન્ડ અને દયાબહેન ટાઢ-તડકો-વરસાદ જોયા વગર એની સાથે ચાલી નીકળતાં. ગારો, કીચડ ખૂંદતાં, પણ બહુ બહુ તો લેવા આવનાર માણસ બહેન પર છત્રી ધરી રાખે અને મોટે ભાગે ડૉકટર મેડમ એ છત્રી નીચે પોતાનું મસ્તક ન રાખે, દવા-સરંજામની લેધરબેગ રાખે, જેથી જેતપુરની ધરા-ગગનમાં જિંદગીનો પહેલો શ્વાસ લેનાર શિશુના અવતરણમાં કોઈ ખામી રહી ન જાય.