આજે સવારે હિંચકે બેઠાં બેઠાં મને એક વિચાર આવતો હતો કે તારા પપ્પા તો તને કોન્વેન્ટમાં જ ભણાવશે એટલે તને સ્લેટ હલાવતાં ‘ચકી ચકી પાણી પી, બે પૈસાનો બરફ લાવ…’ એવું ગાવા નહીં મળે. હું તો ગુજરાતી માધ્યમમાં ભણી છું અને કક્કો સ્લેટમાં જ લખતાં શીખી છું. પરંતુ તું ચિંતા ન કરીશ, તારી મમ્મી તારી સાથે એના બધાં જ અનુભવો વહેંચશે. તને એ બધી જ રમતો રમાડશે જે તેણે બાળપણમાં રમી હતી. આજની નવી પેઢી વધારે હોંશિયાર છે અને કદાચ એટલે જ તે બાળપણનો નિર્દોષ આનંદ માણવાનું ભૂલી ગઈ છે. ખરેખર તો એ ખોટું છે. અમે તો નાના હતા ત્યારે સ્કૂટરનું પૈડું પણ રમકડાની જેમ ફેરવતાં અને બાળપણની મજા માણતાં. એના બદલે, આજના બાળકો આખો દિવસ કમ્પ્યુટર ગેમ્સ, વિડ્યો ગેમ્સ કે મોબાઈલ ગેમ્સમાં વ્યસત રહે છે. વેકેશનમાં અમે પત્તાંની અવનવી રમતો, સતોડિયું, સંતાકૂકડી, અમદાવાદી બાજી, પાંચિકા વગેરે રમતાં અને થોડું ઘણું એકબીજાને પજવતાં પણ ખરાં ! હું તને એ બધી જ રમતો શીખવાડીશ અને તારી સાથે રમીશ પણ ખરી. જિંદગીની કોઈ ક્ષણ ફરી વાર નથી મળતી. હું તને દરેક ક્ષણ આનંદથી કેમ જીવવી તે શીખવીશ. તું શીખીશને મારી સાથે ?