વિચાર તો કરો એક દિવસ ભોજનમાં નમક ઓછું વધતું થાય કે ભૂલથી નાખવાનું રહી જાય તો ફીકા ભોજનનો અફસોસ, દેકારો અને દંગલ પણ થઇ જાય છે! ત્યારે કુમળી બાળાઓ અને કંકુવરણી ક્ધયાઓ હોંશે હોંશે પાંચ પાંચ દિવસ સુધી નમકનો સ્વચ્છાએ ત્યાગ કરે! અને હરખાતા હૈયે અલુણા જમે! વ્રતને વધાવવા અવસરને પોંખવા ઉલ્લાસભેર તૈયારી કરે છે. ફળીયામાં, ચોકમાં, આંગણામાં કે મંદિરના પ્રાંગણમાં ગારમાટીના ગોરમા બનાવી, કોડીયામાં ઘઉંના જવારા વાવે જાણે સપનાના વાવેતર કરી લીલાછમ જીવન ઉગાડવાનો સંકેત! મા, મોટીબેન, ભાભી, કાકી કે ફોઇની મદદથી નાગલાને ચુંદડી બનાવો, વ્હેલા ઉઠી સ્નાન કરી સોળે શણગાર સજીને સરખે સરખી સાહેલીઓ સાથે હરખે હરખે ગોરમા પુજે છે! અબિલ, ગુલાલ, કંકુ... આયુષ્ય, ઉત્સાહ અને સૌભાગ્યના રંગોથી ગોરમાને માં જગદંબાને શણગારે છે. નાગલા ચુંદડી ચડાવે છે. અક્ષતથી ઓવારણા લે છે, શ્રધ્ધાને દીવડો પેટાવી માંની આરતી ઉતારે છે. ઋતુ મુજબના ફળો, શ્રીફળ, મીઠાઇના નૈવેધ ધરાવી માં ને પ્રસન્ન કરવા પ્રયત્ન કરે છે. અને પછી પોતાના હૈયાની વાત જગજનનીને પ્રાર્થના રૂપે સંભળાવી ગોરમા પાસે વર માગે છે....