લોનલીનેસ એટલે કે એકલતા… એકલા પડી ગયાનો ભાવ અથવા ભય, મારું કોઈ નથી તેવી ગ્રંથિ અને એક એવો ખાલીપો જે મનને વ્યગ્ર બનાવી દે… અહીં વાત એકાંતની નથી, તત્ત્વચિંતકો અને સંતો, મહાપુરુષો જાતે જ એકાંતને અપનાવી જાત સાથે વાત કરતા કરતા દિવ્યતાને પામે છે ‘મે ભીતર ગયા, મે ભી તર ગયા’ આ ફિલોસોફીની હાઈટ છે, પરંતુ વૈચારિક રીતે જે સમાજમાં રહેવા ટેવાયેલા છે તેના માટે એકલા પડી જવું એ શ્રાપ બની જાય છે, ઘણા લોકો મુસાફરીમાં પણ કોઈને સાથે રાખે છે, ફરવા જવું, ફિલ્મો જોવી… કોઈ સાથે હોય તો જ મજા પડે… કારણ કે જાત સાથે વાત કરવાની ભૂમિકા રચાતી જ નથી…