ફિલ્મના અંતમાં તે હજી હોસ્પિટલની નજીક હોય છે અને બાળકનું રૂદન ફોન પર સંભળાય છે ને સાથે બીથનનો ઉત્સાહિત અવાજ. ઈવાનનું પછી શું થાય છે તે દર્શકોની કલ્પના પર છોડી દેવામાં આવ્યું છે. ફક્ત ફોન પરની વાતચીત અને ચહેરા પરના ભાવ દ્વારા આખીય ફિલ્મ તમને જકડી રાખે તેવું એ ફિલ્મ જોયા વગર માનવું મુશ્કેલ લાગે. લેખક, દિગ્દર્શક સ્ટીવન નાઈટની સિનેમા બનાવવાની પ્રતિભા આમાં જણાઈ આવે છે. આમ તો આ ડ્રામા જ છે પણ તેને ફિલ્મ બનાવવાની હિંમત કાબીલે દાદ છે. આ ફિલ્મ નથી બનતી તે કહેવું મુશ્કેલ લાગે. તેના કેટલાક સંવાદો ય અદભૂત છે. જેમકે કોન્ક્રિંટ ભરવાના કામ માટે સામી વ્યક્તિને તૈયાર કરવા માટે ઈવાન કહે છે કે “ડુ ઈટ ફોર કોન્ક્રિટ વીચ ઈઝ એઝ ડેલિકેટ એઝ બ્લડ ” (લોહી જેટલા જ નાજુક કોન્ક્રિંટ માટે ય તું આ કામ કર) અથવા “ડુ ઈટ ફોર ધ પીસ ઓફ સ્કાય વી આર સ્ટીલિંગ વીથ અવર બિલ્ડિંગ” (એ આકાશના ટુકડા માટે ય કર જે આપણે મકાન દ્વારા ચોરી લેવાના છીએ.) તો બીથન ઓપરેશન થિયેટરમાં જતાં પહેલાં ઈવાનને કહે છે કે તું આવશે જ ને? હું રાહ જોઈ રહી છું. આઈ એમ વેઈટિંગ. મને યાદ આવે છે વેઈટિંગ ફોર ગોદો. ખેર તું તો વાંચતો નથી કે થિયેટર પણ જોતો નથી.