પછી એક દિવસ સંધ્યા, સમયે એ હાકેમ ઘરના દ્વાર ઉપર ઊભો હતો અને એનો બેટો પણ પણ ઊભો હતો ત્યારે રાજાના મનુષ્યો હાકેમને પકડીને રાજનગર લાવ્યા. ત્યારે રાજાએ એને કહ્યું, કે તું હાકેમ થઈ પરદેશીને લૂંટે છે? આ વણઝારાના માલ રૂપિયા દે. ત્યારે તે હાકેમે કહ્યું તમને કોઈએ જૂઠું જ ભરાવ્યું કે હું તો આ બાબતમાં કઈ જાણતો નથી ત્યારે રાજાએ કહ્યું કે તારો બેટો સોગંદ ખાઈને કહે તો સાચું! ત્યારે પિતાએ કહ્યું, કે બેટો કહી દે તો સાચું છે. ત્યારે રાજાએ કૃષ્ણદાસને પૂછ્યું કે તું સાચું બોલજે. ત્યારે કૃષ્ણદાસે એ રાજાને કહ્યું કે જીવ છે, તેથી ચૂક્યો તો ખરો હજાર રૂપિયા ચોરોને આપ્યા અને તેર હજાર રૂપિયા મારા પિતાએ રાખ્યા છે. મેં તે જ સમયે પિતાને સમજાવ્યા, પરંતુ માન્યા નહીં. તેનું ફળ મળ્યું, પરંતુ એનો માલ રૂપિયા લઈ લો અને એને એને કઈ કહેશો નહીં. ત્યારે કૃષ્ણદાસના પિતાને રાજાએ કહ્યું કે હજુ સત્ય બોલ નહીં તો તારા પ્રાણ જશે. ત્યારે કૃષ્ણદાસનો પિતા બોલ્યો કે કામ તો ખરાબ થયું છે, પરંતુ આ વણઝારાને મારી સાથે મોકલો એના બધા રૂપિયા ઘરેથી દઈ દઈશ.