ખેર, અમારા એક મિત્ર બહુ હિંમતવાળા છે. તેમનો કિસ્સો સાંભળવા જેવો છે. ‘હું તો યાર, ઘરમાં એકલો જ હતો. મેં કીધું, ચા પીએ. એટલે ગૅસ પર ચા મૂકેલી. થોડી વારમાં બધું ધડધડ થવા માંડ્યું એટલે મને તો એમ કે નીચે પેલા ગટરખાતાવાળા રોડમાં ડ્રીલિંગ કરતા હશે. પણ પછી બધા કહે કે બોસ, નીચે ઊતરો. આ તો ધરતીકંપ છે. એટલે આપણે તો બધાની જોડે નીચે આઈ ગ્યા. પછી બધું પતી ગયું એટલે મેં કીધું બોસ, હવે તો ઉપર જવાય ને ? ગૅસ પર મારી ચા ઉકળતી હશે ! બધા કહે અલા, ના જવાય. પણ યાર ખાલીખોટો ગૅસ બાળવાનો શું મતલબ, હેં ? એટલે હું તો તરત જ ઉપર ગયો. ચા થઈ ગઈ હતી એટલે આપણે તો ગાળીને ટેસથી પીધી ! એક રકાબી તો પી ગયો. પછી બીજી વાર રકાબીમાં ચા કાઢી ત્યારે ખ્યાલ આવ્યો કે બોસ, આપણે તો ધરતીકંપવાળી ચા પીધી !’ લો, કરો વાત ! ધરતીકંપવાળી ચા અને ધરતીકંપ વિનાની ચાના સ્વાદમાં શું ફેર હોય ? પણ એ ભાઈનું કહેવું એમ છે કે, સવાલ સ્વાદનો નથી, હિંમતનો છે. ધરતીકંપવાળી ચા પીવામાં હિંમત જોઈએ બોસ !