“દીદી, હંમેશાની જેમ છેલ્લી બાજી મને મળી! એક ખાટલાવશ રિટાયર શિક્ષિકાને સંભાળવાનું કામ મળ્યું. એમણે દીકરીની જેમ મને મારી પીડામાંથી બહાર આવવા હિંમત આપી. સાસરિયાંઓને મહિલા મોરચાંની મદદથી જેલ ભેગા કર્યા. પડોશમાં વેચાયેલી ૭ વરસની છોકરીને પણ બહાર કાઢી અને દત્તક લીધી. ત્યારથી જીવનને સૌની સેવામાં સમર્પિત કર્યું. એ ગામમાં હવે કોઈ દીકરી વેચાતી નથી. અમારી મહિલા ઝુંબેશમાં મોખરે રહી ને એકવાર સરપંચ બની. પણ વતન પાછું આવવું હતું… માથી હિસાબ હજી બાકી હતો.”