શાસ્ત્રીજી મહારાજ અને નિર્ગુણદાસ સ્વામીના સ્વધામગમન બાદ સત્સંગનો ભાર યોગીજી મહારાજને શિરે આવ્યો. તેમણે અક્ષરપુરુષોત્તમના તત્ત્વજ્ઞાનનો દેશ-વિદેશમાં વેગથી પ્રસાર કરવાનો સંકલ્પ કર્યો. આ માટે તેમની દૃષ્ટિ શ્રી હર્ષદભાઈ પર ઠરી. 1954માં અટલાદરામાં શ્રી હર્ષદભાઈને ગંભીર માંદગી થઈ અને બચવાની કોઈ આશા ન રહી. સ્વામીશ્રી યોગીજી મહારાજના આશીર્વાદથી તેઓ એ માંદગીમાંથી ઊગરી ગયા. તે પછી યોગીજી મહારાજે તેમને તેમનું શેષ જીવન સત્સંગની સેવામાં સમર્પિત કરવાની આજ્ઞા કરી. જામેલો ધંધો અને આવક છોડી આ આજ્ઞા પાળવી દુષ્કર હતી, પણ તેમણે તે સહર્ષ સ્વીકારી. યોગીજી મહારાજ પણ તેમના આ નિર્ણયથી ખૂબ જ રાજી થયા અને તેમને અંતરના આશીર્વાદ આપ્યા. પછી તેઓ પોતાનો વ્યવહાર તદ્દન ગૌણ કરી આ સંસ્થાની સેવામાં જોડાઈ ગયા. સ્વામીશ્રીની સાથે સત્સંગ પ્રસાર અર્થે વિચરણ કરવું, સમૈયાઓનું આયોજન કરવું, સંસ્થાનાં વહીવટી કામો અંગે અધિકારીઓને મળવું, તેમને સંસ્થાના મહાન ઉદ્દેશો સમજાવવા, ગામોગામ અને દેશ-વિદેશ ફરી સંપ્રદાયમાં શુદ્ધ સમજણ ફેલાવવી ને પ્રગટ સત્પુરુષનો મહિમા કહેવો અને સાથે-સાથે ઊંડું સંશોધન કરી સંપ્રદાયનું અપ્રગટ સાહિત્ય બહાર લાવવું અને બીજા મૌલિક સાહિત્યનું સર્જન કરવું - આ તેમનું મુખ્ય કાર્યક્ષેત્ર બન્યું.