પુરાણો પ્રમાણે, માહભારત યુદ્ધના 36 વર્ષ બાદ આ શ્રાપ ફળીભૂત થયો હતો. યાદવવંશમાં પણ કૌરવો અને પાંડવોની જેમ મારા-મારી શરૂ થઈ ગઈ. યદુવંશીઓ પરસ્પર એકબીજાને હાની પહોંચાડી જીવ ગુમાવી રહ્યા હતા. પોતાના વંશના આ પતનથી દુઃખી થઈ શ્રી કૃષ્ણ વિચાર-મંથન માટે જંગલના એકાંતમાં ગયા અને ઝાડે પીઠનો ટેકો લઈ, પગ ફેલાવી બેઠા હતા. આ જ સમયે એક શિકારી ત્યાં શિકારની શોધમાં આવ્યો. ભગવાનના ફેલાયેલા ગુલાબી પગ તેને કોઈ હરણના કાન જણાયા અને અજાણતા તેણે તીર છોડ્યું, જે નિશાને લાગ્યું. આ રીતે ગાંધારીનો શ્રાપ ફલિત થયો અને પોતાના વંશને પોતાની આંખની સામે જોઈ, ચિંતામાં ડુબેલા શ્રી કૃષ્ણ સંસાર ત્યાગી ભગવાન વિષ્ણુમાં સમાઇ ગયા.