એક દરદીનુ જીવન મુત્રપિંડની સમસ્યા સાથે કાઈ પણ રીતે સામાન્ય છે. ઘણા બધા પ્રતિબંધો સિવાય જે દરદી સહન કરે છે, ડર પણ એકનિષ્ઠ સાથી છે. કિસ્સામાં જ્યાં પ્રત્યારોપણની ભલામણ કરવામાં આવી છે ત્યાં જોખમો, ભય અને નોકરીશાહીની વિષમ સમસ્યાઓ વધતી જાય છે. સરકાર માટે જરૂરી છે કે મુત્રપિંડનુ પ્રત્યારોપણ કરવાની જરૂર છે, ત્યા ફક્ત લોહીના સગાઓનો એક દાતા મુત્રપિંડ આપી શકશે. આ ફક્ત દાતાઓને બાંધછોડ કરીને સમસ્યાનો જવાબ નથી, તે એક ગુંચવાડિયુ આડતીયાની જાળ બીછાવવાનુ અને તપાસ્યા વીના ઇન્દ્રિયની લેવડદેવડ છે - એક રચના જે ઘણા રૂપીયા બનાવવા ઉભી છે! એટલે એક સહાયતા સમુદાયની રચનાની જરૂર છે. મોટા ભાગના ડૉકટરો ફક્ત જાણકારી અને નિયમિત થતી ચિકિત્સા કરવાની જોગવાઈ કરશે. આપણા દેશમાં વિશિષ્ટરૂપે દવાનો એક સાકલ્યવાદી પ્રસ્તાવ મોટી ઇસ્પીતાલમાં કડવાશ સાથે ઉણપવાળો છે. સમયની કમીને પણ સહાનુભુતીની કમી ઉપર એક ડૉકટર અથવા વિશેષજ્ઞ નાખી દ્યે છે.