ભારતીય હાથી-હાથણી અલગ-અલગ, પરંતુ ટોળાબદ્ધ રહે છે. નર એકલો અથવા બે-ત્રણ હાથી મળી તે એક અલગ ઝુંડમાં, પરંતુ માદાઓની નજીક રહે છે. જ્યારે છ કે સાત હાથણીઓ બાળબચ્ચાં વગેરે મળી અલગ ઝૂંડમાં રહે છે અને પુખ્તવયની કેળવાયેલી પરિપક્વ હાથણી તેની આગેવાની લે છે. પોતાના ટોળાના તમામ સભ્યોના રક્ષણની જવાબદારી તે વહન કરે છે. હાથણી 11 વર્ષની ઉંમરે અથવા એથી વધુ ઉંમરે પ્રજોત્પતિ માટે લાયક બને છે. ગર્ભાધાન બાદ 22 માસ પછી એક બચ્ચાને જન્મ આપે છે. બચ્ચાનો જન્મ થતાં જ સમગ્ર ટોળામાં આનંદ છવાઈ જાય છે અને ટોળાંમાં રહેલી તેની માસીઓ (માદાઓ) તેને લાડ કરાવવા સેવાસુશ્રૂષામાં લાગી જાય છે. જન્મ લીધા બાદ આ નવજાત શિશુ થોડા સમય સુધી બિલકુલ શાંત પડ્યું રહે છે. પછી તે લથડિયાં ખાતું પોતાના પગ ઉપર ઊભા રહેવા અને ચાલવા પ્રયત્ન કરે છે. માદા તેને સ્તનપાન કરાવવા પ્રયત્ન કરે છે, પરંતુ આરંભના તબક્કામાં આ બચ્ચાને માદાના ઈશારાની સમજ પડતી નથી, પછી તે કેળવાઈ જતાં સ્તનપાન કરવા લાગે છે. તે 5-6 મહિના સુધી માતાના દૂધ પર જીવનનો નિર્વાહ કરે છે. થોડા મહિના વહી ગયા પછી ધીરે ધીરે ઘાસ-ચારો ખાવાની આદત પડે છે. ટોળાંના અન્ય સભ્યો સાથે મળી તેનો આનંદ ઉઠાવે છે.