ટ્રબલ્સ ગાળાનો મુશ્કેલ અંત શાંતિ પ્રક્રિયા દ્વારા લાવવામાં આવ્યો જેમાં સામેલ છે મોટા ભાગના અર્ધ લશ્કરી દળોનાં સંગઠનોએ યુદ્ધવિરામ ઘોષિત કર્યો અને પોતાનાં શસ્ત્રો સંપૂર્ણપણે હેઠાં મૂકી દીધાં. પોલીસતંત્રની સુધારણા કરવામાં આવી અને તેને પગલે લશ્કરની ટુકડીઓને શેરીઓમાંથી તથા દક્ષિણ અર્માઘ તેમ જ ફર્મનાઘ જેવી સંવેદનશીલ સરહદો પરથી પાછી ખેંચી લેવામાં આવી, જે પ્રમાણે બેલફાસ્ટ કરાર (સામાન્ય રીતે "ગુડ ફ્રાઈડે એગ્રીમેન્ટ" તરીકે ઓળખાય છે) પર સહી કરનારાઓ સંમત થયા હતા. આ કરારે લાંબા સમયથી જળવાઈ રહેલી બ્રિટિશ સ્થિતિની પુનરાવૃત્તિ કરી, જે આ પહેલાં ક્યારેય ઉત્તરાધિકારી આયરિશ સરકારે પૂર્ણરૂપે સ્વીકારી ન હતી, કે ઉત્તરી આયર્લૅન્ડ બહુમતિ મતથી ન સ્વીકારે ત્યાં સુધી યુનાઈટેડ કિંગડ્મમાં રહેશે. Bunreacht na hÉireann, આયરિશ રાજ્યના બંધારણમાં 1999માં ઉમેરો કરવાથી સંપૂર્ણ આયર્લૅન્ડ પર પ્રભુસત્તા માટેનો "આયરિશ નૅશન"નો દાવો (આર્ટિકલ 2માં) દૂર કરવામાં આવ્યો, એક દાવો સ્વીકૃતિ દ્વારા યોગ્ય લેખવામાં આવ્યો કે આયર્લૅન્ડ એ પ્રદેશ પર ફક્ત કાનૂની નિયંત્રણ રાખી શકશે, જે પહેલાં આયરિશ મુક્ત રાજ્ય તરીકે ઓળખાતો હતો. પહેલાના આર્ટિકલ્સના સ્થાને બંધારણમાં નવા આર્ટિકલ્સ 2 અને 3 ઉમેરવામાં આવ્યા, નિર્વિવાદરૂપે સ્વીકારવામાં આવ્યું કે ઉત્તરી આયર્લૅન્ડનો મોભો અને તેના શેષ યુનાઈટેડ કિંગડ્મ તથા આયર્લૅન્ડ સાથેના સંબંધો ફક્ત બંને ન્યાયાધિકાર ક્ષેત્રોમાં બહુમતિ મતદાતાઓના કરારની જ બદલી શકાશે (આયર્લૅન્ડ અલગથી મતદાન કરે છે). આ પાસું બેલફાસ્ટ એગ્રીમેન્ટમાં પણ કેન્દ્રસ્થાને હતું, જેના પર 1998માં સહીઓ કરવામાં આવી હતી અને ઉત્તરી આયર્લૅન્ડ તથા પ્રજાસત્તાક બન્ને દ્વારા એકસાથે લેવામાં આવેલા પ્રજામત દ્વારા તેનું સમર્થન કરવામાં આવ્યું હતું. એ જ વખતે, બ્રિટિશ સરકારે પહેલી વખત તેને પ્રત્યાશિત ભાગ તરીકે માન્યતા આપી હતી, તથાકથિત "આયરિશ ડાયમેન્શન": સૈદ્ધાન્તિક રૂપે કે આયર્લૅન્ડના ટાપુના લોકોને કોઈ પ્રકારના બાહ્ય હસ્તક્ષેપ વગર ઉત્તર અને દક્ષિણ વચ્ચેના પ્રશ્નોના ઉકેલ માટે પારસ્પરિક અનુમતિથી સંપૂર્ણ અધિકાર છે.[૨૨] પાછળનું વિધાન રાષ્ટ્રવાદીઓ અને પ્રજાસત્તાકવાદીઓ તરફથી કરારનું સમર્થન મેળવવા માટેનું મહત્ત્વપૂર્ણ વિવરણ હતું. તેને લીધે ઉત્તરી આયર્લૅન્ડમાં સરકારમાં સત્તા-વિતરણ હસ્તાંતરણ પણ સ્થાપિત થયું જ્યાં સરકારમાં સંઘવાદી અને રાષ્ટ્રવાદી પક્ષો બંનેનો સમાવેશ થવો જોઈએ.