ચસકેલી કુંવારો હતો. તે છોકરી ગોતે પણ તેને ગમે નહીં. કહેતો, “મારી પત્ની તો વિશ્વસુંદરી હશે.” આખું ગામ તેની પર હસતું. એક દિવસ તેણે સમાચાર પત્રમાં ઍડ વાંચી, ‘રાધાકૃષ્ણ મેરેજ બ્યુરો’. પોતાના માટે MissWorld જેવી પત્ની લાવવા બાડાને થયું, ‘લાય! જોઈજોઉં.’ તેણે ફોન લગાડ્યો સામેથી બોલ્યા, “બોલો ! શું કામ છે?” ચસકેલી કહે, “મારે MissWorld જેવી પત્ની જોઈએ છીએ.” સામે બહેને એડ્રેસ લીધું અને કહ્યું, “કાલે સવારે 8 વાગે તૈયાર રહેજો !” ચસકેલીએ આ વાતની આખા ગામમાં ઘોષણા કરાવી. 8 વાગ્યા ત્યારે ચસકેલી તૈયાર થઈ બહાર આવ્યો તો એક MissWorld જેવી છોકરીને આખું ગામ જોતું હતું. છોકરી કહે, “જો તેં મને પકડી લીધી તો હું તારી પત્ની !” આખો દિવસ ભાગ દોડ કરવા છતાં છોકરી હાથ ન આવી. છેવટે ચસકેલી નિરાશ થયો. બીજા દિવસે એ જ રીતે ઍડ આવી. ફરી એની એ જ વાતો દોહરાવવામાં આવી પણ ફરક એટલો હતો કે આ MissWorld નહીં પણ વિશ્વ સુંદરી હતી. 8 વાગે ચસકેલી બહાર આવ્યો અને જોયું તો વિશ્વ સુંદરી જેવી છોકરી કહે, “મને પકડ! પકડી પાડે તો હું તારી પત્ની ! છતાં ચસકેલી પકડી ન શક્યો. ત્રીજા દિવસે ફરી ઍડ આવી લખ્યું હતું, સારી અને સંસ્કારી પત્ની માટે ફોન કરો. પાનમસાલાવાળા જેમ પોતાના પડીકા પર લખેને, ‘આ ખાવાથી કેન્સર થાય છે.’ એવી જ રીતે આ ઍડમાં નીચે ઝીણા અક્ષરે લખ્યું હતું કે, ‘સુવાળી સુકન્યાની આશા ન રાખવી.’ હંમેશની જેમ આ વખતે પણ 8 વાગે ચસકેલીએ બારણું ખોલ્યું અને જોયું તો કાળી અને જાડી એક કદરૂપી લાગતી કન્યા બહાર ઊભી હતી. આજ સુધી પેલી બે કન્યાઓને જોઈને ગામ આખું ખુશ હતું. આજે કાંઈ ફરક નહોતો. ખાલી બે વસ્તુઓનો તફાવત હતો. અત્યારે આખું ગામ ચસકેલીને જોઈને હસતું હતું અને અવાજ આવતો હતો, “ભરાણો ! ભાઈ ભરાણો ! ચસકેલી તો ભરાણો.” આ વખતે કન્યાએ દરવખત કરતાં ઊંધું જ કહ્યું, “તું ભાગ, હું તને પકડું અને જો મેં તને પકડી પાડ્યો તોતું મારો વર !” છેલ્લે પેલી કન્યાએ ચસકેલીને પકડી પાડ્યો અને ચસકેલીના બેસણા કમ લગ્નમાં આખું ગામ રડ્યું અને હસ્યું.