પોણા બે વર્ષ સુધી એ મમતાભર્યા, અમીરસ ઢોળતા કુટુંબની વિદાય લેવાનો વખત આવ્યો ત્યારે બે શબ્દો આભારના કે કૃતજ્ઞતાના વદતા મારી આંખે ઝળઝળિયાં આવી ગયાં છતાં હિંમત કરીને બોલ્યો : ‘માજી, સરોજબહેન-રજનીભાઈ અને આરતી-ઊર્મિલ તમારો આભાર માનું છું. તમે મારા પ્રત્યે એક વડીલ પ્રત્યે શોભે તેવો વ્યવહાર દાખવ્યો છે તે બદલ હું તમારો પાંચેયનો હૃદયપૂર્વક આભાર માનું છું !’ સામે ઊભેલ સરોજબહેનની આંખોમાંથી અશ્રુધારા વહેતી હતી તો રજનીભાઈ તેમના ખભે માથું મૂકીને જડ બની ગયા હતા. પેલા વૃદ્ધ માજી પણ અકથ્ય વેદનામાં ડૂબી ગયાં હતાં.