પ્રેમના તંતુથી પોતે બંધાય છે એ અપૂર્વ વાત ભગવાને સમજાવી. કહે છે કે વૃન્દાવનની લીલા જાણવા માટે જ્ઞાનીઓનું કામ નથી, યોગીઓનું કામ નથી, ત્યાં તો પ્રેમી ભક્તોનું કામ છે. અને પ્રેમ તો અભણ માણસોમાંય પ્રગટ થાય છે. જ્ઞાન માટે તો પુસ્તકો વાંચવાં પડે, શાળાએ જવું પડે, પણ ‘મા’ ને પ્રેમ શીખવવો પડતો નથી. બાળક માટેનો પ્રેમ માતામાં પ્રગટ થાય જ. અરે ! પશુ-પક્ષીઓમાં પણ પ્રગટ થાય છે. પ્રેમનું સામ્રાજ્ય વિસ્તૃત છે. એ પ્રેમના સામ્રાજ્યમાં ભગવાન સ્વયં સામેથી પ્રગટ થાય છે, અવતાર ધારણ કરે છે. કહે છે કે, ‘વિદ્યાવતાં ભાગવતે પરીક્ષા’ – જ્ઞાની પુરુષોની પરીક્ષા ભાગવતમાં થાય છે. કારણ કે જ્ઞાન તો એમ કહે કે, ‘જે નિરાકાર છે, નિરંજન છે, તે અવતાર કેમ લે ? આ જે મહાન તત્વ છે તે માયામાં કેમ આવે ? અવતારો આવે જ નહીં કેમ કે તે તો સર્વવ્યાપી છે.’ પરંતુ એટલું જ માત્ર નથી. તે અવતાર ધારણ કરે છે, લીલા કરે છે, મનુષ્યરૂપે આવે છે અને માનવી બનીને માનવીને માનવધર્મથી પર લઈ જાય છે. ભગવાનની લીલાની આ વાતો આત્માને પ્રગટ કરવા માટે છે. કૃષ્ણની જે બધી લીલાઓ છે તેમાં વેદાન્તનું તત્વ સભર ભર્યું છે.