(6) કુદરતનું રમ્ય મૌન ઘડીભર મને મળે; કરવી છે કંઈક વાત તમારી ઝબાનમાંઝબાનમાં. ઓ દિલના દર્દ, જોઈએ એવી વિચિત્રતા, ખુદ એમનાથી ભૂલ હો જેના નિદાનમાં. ઉપરથી જો જુઓ તો હું રઝળું છું ચોતરફ, જાણેછે કોણ! હું છું હજી મારા સ્થાનમાં. એનો હિસાબ થાશે ક્યામતના દિવસે, ચાલે છે એવું ખાતું સુરાની દુકાનમાં. ઈઝ્ઝત એ શું કે જેનો સ્થિતિ પર મદાર હો, દુનિયાથી પર બને તે રહે છે સ્વમાનમાં. આગળ જતાં એ ખૂનનાં આંસુ બની ગયાં, એ ખૂન જે રહી ન શક્યું ખાનદાનમાં. તોફાન ક્યાં જગતનાં અને ક્યાં અમે ‘મરીઝ’, દરિયાનું ————————————————-