પણ મહાવીર દેવ અટલ રહ્યા. દુઃખોની ઝડીઓ ઝીંકાઈ જાય કે સુખોના સમન્દર સીમા ઓળંગે તો ય મહાવીર દેવ તો સમતાનાં શિખર ઉપર સંરોહણ કરતા, એમનાં હૃદય-તળ ઉપર સમત્વની શીતળ સરિતા ખળખળ નાદ રેલાવતી વહ્યે જતી. ઘોર દુઃખો અને દર્દોમાંય મહાવીર દેવની આ અડોલ દેહ મૂર્તિ જોઇને શૂલપાણિ પાણી પાણી થઇ ગયો.