ચીની મુસાફર હ્યુ યેન સંગે તો તે સમયના આ પ્રતાપી નગરની કારકિર્દીથી લોભાઈ આ શહેરની મુલાકાત લઈ તેનું વિગતવાર વર્ણન પોતાની નોંધપોથીમાં કર્યું છે. આથી વિક્રમના સાતમા સૈકા સુધી ગુજરાતના અગ્રગણ્ય નગરોની હરોળમાં વડનગરની ગણના થતી હતી એમ જણાય છે. અણહિલપુર પાટણની સ્થાપના થયા બાદ પણ વડનગર વિદ્વાનોના ધામરૂપ લેખાતું. ત્યાંના અનેક નાગર વિદ્વાનોને ચૌલુક્ય અને વાઘેલા રાજવીઓએ આમંત્રી તેઓની વિદ્યાકળાને સત્કારી હતી. એટલું જ નહિ પણ તેઓને પોતાના રાજપુરોહિતો અને મંત્રીઓ જેવા મોટા હોદ્દા ઉપર નીમ્યા હતા. કુમારપાળના રાજ્ય અમલ દરમ્યાન વડનગર વિદ્યા અને કલાના કેન્દ્રરૂપ સમૃદ્ધિવાન અને ધર્મવાન શહેર ગણાતું. આ સુંદર શહેરનું રક્ષણ કરવા તેમજ તેની ઉજ્જ્વળ કીર્તિને અબાધિત રાખવા ગુર્જરેશ્વર કુમારપાળે આ નગરનો કોટ બંધાવ્યો હતો. જેની સાક્ષી પૂરતો શિલાલેખ આજે પણ અર્જુનબારી (અરજણબારી) દરવાજા ઉપર વડનગરની અને સોલંકી વંશની કીર્તિગાથાઓ ગાઈ રહ્યો છે.