મલયની કામગીરીને કારણે બોસ તેને વધારે મહત્ત્વ આપતા હોવાથી રાજુને મલય પ્રત્યે જરા પૂર્વગ્રહ રહેતો. મલય એ જાણતો હતો છતાં કશું જ ન જાણતો હોય તેમ રાજુને પ્રેમપૂર્વક બોલાવતો. રોજની જેમ આજે પણ મલય ફાઇલોમાં ખોવાયેલો હતો અને તેની મંડળી લંચ માટે તેની રાહ જોઈને બેઠી હતી. છેલ્લા અડધા કલાકથી ‘બસ, પાંચ મિનિટ, બસ, પતી જ ગયું છે,’ કહી કહીને મલયે બધાને બેસાડી રાખ્યા હતા. ૩ વાગ્યા સુધીમાં ફાઇલ ક્લિઅર કરવાનો બોસનો હુકમ હતો એટલે મલય કામ પૂરું કરી રહ્યો હતો. મલયને કામ કરતાં જોઈને રાજુ દાઢમાંથી બોલ્યો, ‘ઇન્ક્રીમેન્ટમાં આ વર્ષે મલય બાજી મારી જશે. પંડ્યાસાહેબ, અમારી માટે થોડું રાખજો, એટલી મહેરબાની કરજો. આમેય બોસને તો એમ જ છે ને કે ઓફિસમાં એક પંડ્યા જ કામ કરે છે, બાકીના તો મફતનો પગાર લે છે.’ માર્ચ મહિનાની શરૂઆત હતી એટલે ઓફિસમાં ચર્ચા માટે ‘ઇન્ક્રીમેન્ટ’ હોટ ટોપિક હતો. પગારવધારો કેટલો આવશે, કેટલા ટકા આવશે, ક્યારે આવશે, પ્રમોશન મળશે કે નહીં, એ વિશે કર્મચારીઓમાં ક્યારેક ગહન ચર્ચાઓ તો ક્યારેક આવી હળવી મજાક થતી રહેતી હતી.