"તેમના હાથમાં રેલ પર આરામ કર્યા પછી, જેમ્સ બેલ્ફર્ડ તેમની આંખો પહેલાં એક યુવાન બલૂનની ​​જેમ આગળ વધ્યો, તેમના કપાળ પર સ્નાયુઓ બહાર ઊભા હતા, તેના કપાળ લહેરિયાત બની ગયા હતા, તેના કાન ઝબૂકવાનું લાગતું હતું, પછી, તણાવની ઊંચાઈએ, તેમણે તેને જેમ જવા દો, કવિ સુંદર તે મૂકે તરીકે, એક મહાન આમેન ના અવાજ