છેક દક્ષિણે આવેલાં સુરતથી હવે ચાલો સીધાં જ સૌરાષ્ટ્રમાં. કહેવત છે કે જે-તે શહેરની ખાણીપીણી પર ત્યાંની ભૌગોલિક સ્થિતિની અને વાતાવરણની અસર હોય છે. સૌરાષ્ટ્રમાં અગાઉ લીલા શાકભાજીનો પાક સાવ ઓછો રહેતો એટલે જ અહીં સેવ-ટમેટા કે ઢોકળીનું શાક, ખેરો અને ઠેરી (બંને બેસનમાંથી બને)નું શાક, રોટલો, અડદની દાળ કે ભજીયા અને ગાંઠીયાનું ચલણ વધારે છે. સુરતની ચાર વાનગી પછી હવે આપણી યાદી આગળ ધપે છે (૫) ભાવનગરના ભાવનગરી ગાંઠિયા. મરીથી ભરપૂર આ ગાંઠિયાના પાયોનિયર ગણાય છે: નરસી બાવા. આજે પણ ભાવનગરમાં તેમની ત્રણચાર બ્રાન્ચ છે. આ ગાંઠિયામાં પણ પાછી અંગૂઠિયા ઝીણાં... જેવી અનેક વેરાઈટી મળે. (૬) પાંઉ-ગાંઠિયા તરીકે ઓળખાતી વાનગી તો માત્ર ભાવનગરમાં જ મળે. તેમાં તીખા ગાંઠિયા (જેને અમદાવાદીઓ ‘જાડી સેવ’ કહે છે!) સાથે પાંઉ વાપરવાના હોય છે અને સાથે ચટણી તથા ડુંગળી. વર્ણન વાંચીએ તો લાગે કે પેટનો ખાડો પૂરવા ગરીબો આવું કરતા હશે, પણ ના, હવે ઉચ્ચ વર્ગના લોકો પણ હોંશ હોંશે પાંઉ-ગાંઠિયા ખાવા જમા થતા હોય છે.