તે વૃદ્ધનું ખૂન કર્યું, એ પહેલાંનું આખું અઠવાડિયું હું તેમની સાથે ખૂબ પ્રેમપૂર્વક વર્ત્યો. આ પહેલાં ક્યારેય મેં તેમની સાથે આટલું પ્રેમાળ વર્તન કર્યું ન હતું. રોજ રાત્રે લગભગ મધરાતે હું ખૂબ શાંતિથી તેમના દરવાજાની કડી કેરવતો અને ધીમેથી દરવાજો ઉઘાડતો. હા, એકદમ ધીમેથી! જ્યારે બારણામાં મારું માથું ઘૂસવા જેટલી જગ્યા થઈ જતી ત્યારે સૌથી પહેલા હું ઓરડાનું ફાનસ બંધ કરી દેતો, જેથી ઓરડામાં જરા સરખો પણ પ્રકાશ ન પડે. ત્યાર પછી બારણાની ફાટમાંથી હું મારું માથું અંદર ઘુસાડી દેતો. ખરેખર તમને એ જોઈને હસવું આવશે કે કેટલા કપટ અને લુચ્ચાઈથી હું આ કામ કરતો! હું આ બધું ધીમે-ધીમે કરતો – એટલું ધીમે કે જેથી એ વૃદ્ધની ઊંઘમાં જરા પણ ખલેલ ન પહોંચે. બારણાંની ફાટમાંથી મારું માથું અંદર આવતા પૂરો એક કલાક નીકળી જતો. શું કોઈ ગાંડો માણસ આટલો ચતુર હોઈ શકે ખરો? હું દરરોજ તે વૃદ્ધને તેમના પલંગ પર સૂતેલા જોઈ શકતો. માથું અંદર પ્રવેશ્યા પછી પહેલું કામ હું સાવચેતીથી ફાનસ જગાવવાનું કરતો. હા, અત્યંત સાવચેતીથી કે જેથી ફક્ત પ્રકાશનું એક જ પાતળું કિરણ તેમની ગીધ જેવી આંખ પર પડે.