જયંતીનું મગજ ઝડપથી વિચારતું હતું. સવારથી રાત સુધી ગોળ, ખાંડ, ઘઉં, ચોખા અને બીજી સેંકડો વસ્તુઓ વેચવામાં પરાવાયેલો આ વેપારી શાંતિથી છાપાં પણ નહીં વાંચતો હોય. પોતાના ધંધામાંથી ઊંચો નહીં આવતો હોય. એ માણસ સમય ફાળવીને પોતાને મદદ કરે એવી આશા પણ ના રખાય. ફરી વાર ગ્રાહકોની ભીડ થઇ જાય એ અગાઉ એની પાસેથી બીજા કોઇ ગુજરાતીનું નામ સરનામું જાણવા મળે તોય ઘણું. એ વિચારની સાથે એ પેલા વડીલની વધુ નજીક સરક્યો.