‘હવે જુવાનિયા નહીં રખડે તો તમે રખડવા જવાના હતા ?’ રીના હસતી, પણ તેને લાગતું કે ખોટું હતું. પપ્પા, ફિક્કું રડી દેતા, ‘આજ તારી મમ્મી હોત તો…. આમ દીકરીઓ….’ રીનાને લાગ્યું કે પપ્પાએ શર્લીને ગાલે ઉપાડેલો હાથ તેના ગાલે અથડાયો છે. રીનાનો હાથ અનાયાસ જ ગાલ પર ઘસાઈ ગયો. પપ્પા જાણતા હતા, નિકેતને. રીનાને તે ગમતો હતો તે પણ તેમનાથી અજાણ્યું નો’તું. બંનેને પરણાવી જ દીધાં હોત, જો સુલેખા આમ અચાનક…. કોઈએ ધાર્યું નો’તું કે મમ્મી આમ જ ચાલી જશે.