આ પરિસ્થિતિ વિશે વાત કરતા ટાપુ પર રહેતા લાલજીભાઇ કહે છે કે, “અમારી કોઇ એક બે નહીં અગણિત સમસ્યાઓ છે. એવું નથી કે અમે કોઇ જ્ગ્યાએ રજૂૂઆત નથી કરતા પરંતુ હવે રજૂઆતો કરીને થાકી ગયા છીએ. ચૂંટણી સમયે અમારી સમસ્યાઓ દૂર થશે તેવા કહેણ આવે છે પરંતુ સમસ્યા દૂર થતી નથી. પંદર વર્ષ આ બેઠક પર ભાજપે રાજ કર્યુ પરંતુ અમારી કોઇ મુશ્કેલી દૂર ના થઇ અને હવે છેલ્લા પાંચ વર્ષથી કૉંગ્રેસ છે છતાં અમારી સ્થિતિ ઠેરની ઠેર છે. હવે એમ થાય છે કે આટલી મુશ્કેલીઓનો સામનો કરીને ઘરનાં પૈસા ખર્ચી મત આપવા જવાનો કોઇ અર્થ જ નથી. પરંતુ ઘરના વડીલો કહે છે મત આપવા તો જવું જ પડે. હવે કરવુ શું…?” મુશ્કેલીઓનો પાર નથી છતાં મત આપવાનો ઉત્સાહ રાખનારા પાયલબહેન કહે છે કે, “મારા લગ્નને પાંચ વર્ષ થઇ ગયા. રોજિંદી અનેક સમસ્યાઓ છે. ચારે બાજુ પાણી વચ્ચે રહેવું ઘણું કપરું હોય છે. લાઇટની વ્યવસ્થા નથી તો પીવાના પાણી માટે પણ તળાવના પાણીનો જ ઉપયોગ કરીએ છીએ. ઘરના નાના મોટા કામકાજ માટે પણ બહાર જવાતું નથી. ઘરનો વડીલ વર્ગ કામમાં હોય, બહાર કોણ લઇ જાય. મહેમાનો કે પરિવારના લોકોને અહીં આવવુ હોય તો પણ સો વાર વિચાર કરવો પડે છે. એક બાજુ શહેરનો વિકાસ થાય છે જ્યારે બીજી બાજુ અમારા માટે કોઇ કશું વિચારતું જ નથી.”