એ વર્ષો પછી મળે છે એ છોકરાને ફરીથી, બંને પોતાની સાચી ઓળખ આપે છે તારા મહેશ્વરી અને વેદ વર્ધન સહાની તરીકેની. તારા મળે છે વેદને પણ એને લાગે છે આ એ છોકરો બિલકુલ જ નથી જેને એ કોર્સિકામાં મળેલી, આ છોકરો રોજ સવારે ઘડિયાળ જોઈને ઉઠે છે, બ્રશ કરે છે, ટ્રાફિકમાં ફસાઈને ઓફિસ જાય છે અને બોરિંગ પ્રેઝન્ટેશન્સ આપે છે, તારા એને એ કહે છે કે તું આ નથી, તું તો નદીમાં મોઢું નાખીને પાણી પીવે છે, પહાડો સાથે વાતો કરે છે, એ છે તું! એના બદલે હું તો મળી છું એક પ્રોડક્ટ મેનેજરને, જે એક શહેરમાં રહીને એક પ્રોગ્રામ્ડ રોબો જેવી જિંદગી જીવે છે, વેદ માનવા તૈયાર થતો નથી, એ સ્વીકારી શકતો નથી, પણ તારા ઓળખે છે એને બરાબર. અને કહે છે આ બધું તો એની પાસે પણ છે, આ નથી જોઈતું એને! અને મેસ થઈ જાય છે બંનેની લાઈફ...