મોતીભાઈ અમને રોજ સવારે ચાર વાગ્યે ઉઠાડે, વાંચવા બેસાડે. કલાકના વાચન પછી અમે ચાર માઈલ રોજ પ્રભાતે દોડીએ. ગમે તેવો શિયાળો હોય તો પણ નારદભાઈની વાવે ઠંડા પાણીમાં તરવાનું અને મોતીભાઈ તો કડકડતી ઠંડીમાં પણ કલાક સુધી પાણીમાં પડ્યા રહીને જ બહાર નીકળતા. ત્યાર પછી પ્રાર્થના અને પછી મોતીભાઈને ઘેર નાસ્તો. મોતીભાઈ જે ભાવનાથી પોતાના નાનાભાઈને ખવડાવે એ ભાવનાથી એ સમયે અમને નાસ્તો કે દૂધ આપતા. રોજ રાત્રે અમારું સમૂહવાંચન થતું અને જીવનની અનેક નવી દિશાઓ ખુલતી. મોતીભાઈ અમારા દરેકના ઘરની અને જીવનની મુશ્‍કેલીઓ જાણતા અને એમના બહોળા અનુભવની વાતો કરી હરેકની મુશ્કેલીઓનો ઉકેલ કરી દરેકને એક ડગલું આગળ લેવા મથતા.