શહેરમાં રહેલો સુરેશ પણ બિનજરૂરી સમય બગાડવામાં માનતો ન હતો. અર્થશાસ્ત્રના સ્નાતકને મન દરેક ચીજનું એક નિશ્ચિત મૂલ્ય હતું અને જયારે વસ્તુની કિંમત ઘટવા લાગે ત્યારે એની પાછળ વધારે જફા ન કરવી એવું તેનું સ્પષ્ટ માનવું હતું. તકલીફ એટલી જ હતી કે ભણવામાં હોશિયાર એવો સુરેશ શહેરના ચાર વર્ષના વસવાટ દરમિયાન સંવેદનશૂન્ય થઇ ગયો હતો. વસ્તુ, માનવ અને પ્રાણીને માપવા માટે તેની પાસે એક જ માપદંડ હતો અને એ માપદંડમાં લાગણીના આંકા એટલા ઘસાઈ ગયા કે લગભગ અદ્રશ્ય હતા.