ઘરે પહોંચતાં જ એમને કુટુંબીઓ અને પાડોશીઓ ઘેરી વળ્યાં. જૂની નવી વાતો, નીચે બેસીને જમવાનું અને ખૂલ્લામાં સુવાનું – એક જુદા જ પ્રકારની મજા અપાવતું ગયું. રાતનાં મિહિરે આશિષને કહ્યું, “તારું કામ તો અહીં બરાબર ચાલે છે પણ તારામાં હજુ આગળ વધવાની ક્ષમતા છે. તું મારી સાથે રાજકોટ આવી જા. મારા ધંધામાં કોઇ વિશ્વાસુ વ્યક્તિની જરુર છે. આપણે સાથે હોઇશું તો દુનિયાભરમાં ધંધો કરી શકીશું”