શું ? એ પછી શું થયું એમ ? કહું છું, ડિયર ! એ જ કહું છું. તારાથી ક્યાં ક્શું છુપાવ્યું છે ?….. કાર્તિક એ પછી પણ મળતો. સાવ ઠાવકો લાગતો મને. હા, કેદાર ! મોઢા પર રમતું પેલું ગીત તો અદશ્ય થઈ ગયેલું ક્યાંક, બોલ !…. એક સવારે હું શું જોઉં છું ? મારા ટેબલ ઉપર એક નવીનકોર સી.ડી. પડી છે. જગજિત-ચિત્રાના ફૉટોગ્રાફવાળી. કુતૂહલ થયું મને. કોણે મૂકી હશે એવું તો ન જ થાય ને…. સ્વાભાવિક રીતે !… કાર્તિક જ હોય. પણ, આ લેટેસ્ટ કલેકશન ક્યાંથી લાવ્યો હશે એ ?… તું આમ મોળો ન પડી જઈશ, કેદાર ! એવી ચીપ ન ધારી લઈશ મને, બીજાં બૈરાંઓ જેવી. આપણે માટે આ બધું ક્યાં નવીનવાઈનું હતું ? ક્રોસવર્ડમાં મને મહિનામાં ત્રણ વખત તું લઈ જનારો ! યુ સી, તેં પાડેલી એ ટેવ તો મારું વ્યસન બની ગઈ છે ! મમતામૅડમ સાથે જાઉં છું ઘણીવાર. સી.ડી. અને ઈંગ્લિશ બુક્સના ખૂણા ફેંદી વળું છું. મને કાર્તિક શું ઈમ્પ્રેસ કરી શકે, ડિયર ?… મેં તો સી.ડી.ને એમ જ પડી રહેવા દીધી, કેદાર ! જોઈ જ નથી જાણે. કાર્તિક આવ્યો બપોરે. કોઈ લેટરનું ટ્રાન્સલેશન બતાવવા. બૉસે સોંપ્યું હશે પણ, ગુજરાતીમાં ગોથાં ખાતા’તા, બિરાદર ! બે શબ્દો મેં સજેસ્ટ કર્યા. ‘વાઉ ! એ તો મને સૂઝ્યું જ નહિ !’ કહેતાં હસી પડ્યો. સી.ડી. પર નજર પડી ગઈ અનાયાસે.