વૃક્ષ કોઇ પથ્થરથી મારે તો એના વળતા જવાબમાં એ ફળ આપે છે. સરોવ પણ પશુ પક્ષી અને જીવસૃષ્ટિ માટે જ પાણીનો સંગ્રહ કરે છે. અને વરસાદ પણ સમગ્ર જીવસૃષ્ટિ અને વન્યપેદાશો જે માનવી વગેરેને ખુબજ ઉપયોગી છે. એવા ધન્ય ધાન્ય માટે જ વરશે છે. એજ રીતે સમગ્ર જગતના કલ્યાણ હેતુથી જ સંતો ભ્રમણ કરતા હોય છે અને માનવીઓને ધર્માચારની શિષ્ટતામાં રાખે છે. સંતો દ્રારા સમાજની ઘણી ઉંચી સેવા થઇ છે. સંતો એ સમાજને તપ દ્રારા ઘણુ આપ્યું છે. સમાજ માટે સંતોએ બહુ બલિદાન આપ્યુ છે. પરંતુ સમાજે સંતોની શી કદર કરી? જૂનાગઢના બજારમાં ભક્તરાજ શ્રી નરસિંહ મહેતાને એક તપેલી ઘી પણ નથી આપ્યુ. આપ્યુ છે તો માત્ર કષ્ટ અને કઠોર કસોટીની વેદના, માત્ર ત્રાસ સિવાય સમાજે આવા સંતોને કશું આપ્યુ નથી, અને છતાં કરૂણાના સાગર એવા સંતોએ સમાજના ઉધ્ધાર માટે પોતાને મળેલી જીદગીને તપસ્યા અને વૈરાગ્યની વેદીમાં હોમી દીધી. મીરાંબાઇને સંગ્રામસિંહે પોતાના મોટા પુત્ર સાથે વેવિશાળની માંગણી કરી, દુદાજી મેડતિયા પાસે મેવાડની મહારાણી બનાવવા માટૅ એ મીરાંબાઇ કેવા હતા? મીરાંબાઇ યુધ્ધમાં કુશળ હતાં મેવાડના એકદ યુધ્ધમાં આગેવાની પણ કરેલી, અઢાર વર્ષની વયે લગ્ન થયેલા અને ચોવીસ વર્ષની ઉંમરે યુધ્ધમાં મહારાણા ભોજનુ મૃત્યુ થવાથી વિધવા થયા, અને રાણા વનવીરે ત્રાસ આપી રંજાડવામાં આવ્યા એ તો જગવિખ્યાત ઘટના છે. અને તે સમયે મીરાંબાઇને મેવાડ છોડવુ પડેલુ અને મેવાડ કારમા દુકાળનો ભોગ બન્યુ. સંતો ને રંજડવાથી સમાજને પરમાત્મા ભયંકર દંડ આપૅ છે. છતાં માનવી અજ્ઞાનતા અંધકારને છોડી શકતો નથી. એ તો અત્યારે લોકો મીરાંબાઇના વારસદાર હોવાનીં ડંફાસો મારે છે.