પરંતુ આસક્તિ એક પ્રકારનો વિકાર હોય છે અને વિકાર ક્યારેય શાશ્વત નથી હોતો. એ નાશવંત હોય છે. એટલે આસક્તિથી શરૂ થયેલી પ્રિયતા કાયમી નથી હોતી. પરંતુ આસક્તિથી પ્રિયતા તરફ જવું એ ખરાબ બાબત નથી. આસક્તિ પ્રિયતા જન્માવે છે. બીજી પ્રિયતા જન્માવે છે ભક્તિ. જેમના પ્રત્યે આપણને ભક્તિ હોય છે એ પ્રિય લાગવા માંડે છે. રાષ્ટ્ર પ્રિય લાગે છે રાષ્ટ્રભક્તિના કારણે. ત્રીજું પ્રિયતાનું કારણ છે મસ્તી. કોઇ માણસ મસ્તી કરે છે તો સારું લાગે છે. કોઇ મોટા ધર્મગુરુ આમ ગંભીર ન હોય, ન કોઇ હાસ્ય-વિનોદ હોય તો આપણને થાય કે ક્યાં જેલમાં આવી ગયાં? પરંતુ કોઇ મસ્ત ફકીર મળી જાય તો ગમે છે. કબીરની બોલીમાં કહું તો કોઇ મુસ્કુરાતા મહાત્મા મળી જાય તો એમની મસ્તી જોઇને આનંદ આવે છે. માણસ મસ્તીમાં રહેવો જોઇએ. મસ્તીમાં જીવો. પ્રિયતાનું એક કારણ છે મસ્તી. તો આસક્તિ, ભક્તિ અને મસ્તી પ્રિયતાનાં કારણો છે. એવી પ્રિયતા શંકર જાણે છે. શંકર આપણને પ્રિય છે. તો શિવનું આ પ્રિય રૂપ આઠમી મૂર્તિ છે.