આંતરયમકવાળા દૂહાની સળંગ ૮૪ કડીમાં લખાયેલું ‘વસંતવિલાસ’ ફાગુ, પ્રકૃતિવર્ણન, રસનિરૃપણ, અલંકારવૈભવ અને ભાષાલાલિત્યની દૃષ્ટિએ કાવ્યરસિકોને આકર્ષે એવી સુશ્લિષ્ટ રચના છે અને એથી જ એ લોકપ્રિય બન્યું છે. ફાગુકાવ્યોમાં જો સૌથી વધુ હસ્તપ્રતો કોઈની થઈ હોય તો વસંતવિલાસની જ છે અને વસંતવિલાસને જ આધુનિક સમયમાં સૌથી વધુ સંપાદનો અને અનુવાદો માટે કેશવ હર્ષદ ધ્રુવથી માડીને કાન્તિલાલ વ્યાસ, કે.કા.શાસ્ત્રી, મધુસૂદન મોદી, નોર્મન બ્રાઉન, માતાપ્રસાદ ગુપ્તા વગેરે જેવાં વિદ્વત્જનોનો લાભ મળ્યો છે. એના રચનાકાળ વિશે ઉપરોક્ત વિદ્વાનો સહિત મુનિ જીનવિજયજી, ભોગીલાલ સાંડેસરા, હરિવલ્લભ ભાયાણી વગેરેએ વિશદ ચર્ચાવિચારણા કરી છે. એ આધારે વસંતવિલાસનો રચનાકાળ વિ.સં. ૧૪૦૦ની આસપાસનો માનવામાં આવે છે. વસંતવિલાસના રચનાકાર વિશે પણ ઘણી વિશદચર્ચાઓ થઈ છે. ફાગુની છેલ્લી બે પંક્તિઓમાં મુંજ, રત્નાગર, ગુણવંત, નતર્ષિ જેવા કર્તાવાચક શબ્દો મળે છે, પરંતુ એ બાબતે ઉપરોક્ત વિદ્વાનો સહિત એન.સી.મહેતા, સારાભાઈ નવાબ, ક.મા.મુનશી, ઉમાશંકર જોશી, એચ.ડી.વેલનકર વગેરેની સમગ્ર ચર્ચાને અંતે સર્વાનુમતે કર્તાનું કોઈ નામ નક્કી થઈ શક્યું નથી. એટલે આ ફાગુનો ઉલ્લેખ ‘અજ્ઞાત કૃત વસંતવિલાસ ફાગુ’ એ રીતે કરવામાં આવે છે.