આમ તારા શક્ય તેટલી રીતે સુગ્રીવનો બચાવ કરે છે અને તેણે સૈન્ય ઍકઠું કરવા માંડયું છે. તેની વિગતો પણ આપે છે. તારા પછી સુગ્રીવ પણ લક્ષ્મણનો ક્રોધ શાંત થાય ઍવી રીતે ક્ષમા યાચે છે. સુગ્રીવને ઍટલી તો પ્રતીતિ છે કે, જા રામચંદ્રને મદદ નહીં કરી શકું તો ભારે આફત આવશે. તારાઍ ભલે કહ્યું હોય કે સુગ્રીવ રાવણનો વધ કરશે પણ સુગ્રીવ ઍવું મિથ્યાભિમાન ધરાવતા નથી. રામચંદ્રના અસામાન્ય બળની પ્રતીતિ તો સુગ્રીવને થઇ જ ચૂકી છે. ઍટલે ‘હું માત્ર રામને સહાયરૂપ થવા તેમની સાથે જઇશ અને ઍથી વિશેષ કશું નહીં.’ આમ સુગ્રીવ અને લક્ષ્મણ વચ્ચે સંધિકરાર થઇ ગયા અને લક્ષ્મણના દેખતાં સુગ્રીવ હનુમાનને આજ્ઞા કરે છે કે, ધરતી પરના બધા વાનરોને ઍકઠા કરો. અહીં આપણે જાઇ શકીઍ છીઍ કે હનુમાનને વાલ્મીકિઍ તો સુગ્રીવના સેવક જ બનાવ્યા છે. પાછળથી હનુમાનના પરાક્રમો કવિ વર્ણવે છે.