વસંતરાય ઝબકી ગયા. તેમણે જોયું કે સવિતાબહેને અડધે દાદરે આવી જવાબની રાહ જોયાં વગર પગથિયાં ઊતરી રહ્યાં હતાં. વસંતરાયની નિરાશા બેવડાઈ ગઈ. તેમણે અંધારામાં જ પેલા પાંદડાં સામે જોયું. પછી નિરાશ પગલે દાદર ઊતરી વોશબેઝીન પર જઈ બ્રશ કર્યું. નેપકીનથી ચહેરો લૂછતાં એમની નજર ઘડિયાળ પર ગઈ. એમને થયું - બસ પોણો કલાક જ પસાર થયો ?