‘પરાગને ખોટું ન લાગે એમ ધીમે ધીમે બધું સમજાવ્યું…. લાગવગ લગાડી, થોડા પૈસા પણ વેર્યાં અને તેને બહુ પગે ન ચાલવું પડે તે માટે સ્કુટર પણ લઈ આપ્યું. પરાગે પણ સમજ્દારી બતાવીને એમની વાત માની ગયો. ઘર ભંગાય એના કરતાં નવાં શહેરમાં સ્થાઈ થવું તેણે વધુ યોગ્ય માન્યું. હવે સ્નેહાને નવાં શહેરમાં કોઈ જાત-જાતના સવાલો નહીં પૂછે…. પરાગને પણ પગે બહુ નહીં ચાલવું પડે….ને સ્કુટરને કારણે ખોડ દેખાવાનો સવાલ પણ તો ઊભો નહીં થાય….. પુત્રીએ ઉપજાવેલા કારણનું જ નિવારણ પપ્પાએ કરી નાખ્યું, પછી શું ? વારે ઘડીએ દીકરી બતાવે એ જ રસ્તાને સાચો માનું એવો બાપ થોડો છું ?!’ કહેતાં અંદર જતા પતિને જોઈ રહેલાં મંજુબહેન પણ જાણે ‘કારણ-નિવારણ’નો અર્થ સમજી ગયાં હતાં.