શરૂઆતના એ દિવસો ખુબ સંઘર્ષમય રહ્યાં. પણ ધીરજથી કામ કરવાનું હતું એ અમે જાણતા હતાં. વળી એક અભિગમ એ પણ હતો કે, કોઈ શું કરે છે? એની પળોજણમાં પડ્યા વગર આપણાથી શું થઇ શકે એ વિચારીએ અને એ દિશામાં કામ કરીએ તો વધારે સારું થઇ શકે. બસ આ અભિગમે ગામમાં ધીમે ધીમે બદલાવની શરૂઆત કરી. આ ગામના કેટલાય રહસ્યો જે કયારેય કોઈ જાણી ના શકે એ રહસ્યો સરણીયા પરિવારોએ સામેથી કહ્યા. આ બધું એમના પરિવારના સભ્ય કે સ્વજન બન્યા વગર સંભવ નહોતું. પણ ભાવ શુદ્ધ હતો એટલે ધીમે ધીમે લોકો ભરોષો મુકતા થયા અને મુક્ત મને પોતાની આપવીતી કહેતા થયા. એક નહિ પણ અનેક નવલકથા રચાય એવી આ ગામમાં રહેતાં દરેક પરિવારની વિટંબણા હતી.