વરસાદ પડે એટલે જે સોફ્ટવેર પ્રોગ્રામ કરતો હોય તે પણ રાતોરાત અડધો કવિ બની જાય છે. પછી કોડનાં બદલે કાફિયા અને રૂટીનનાં બદલે રદીફ આવે. અને, વરસાદના બે કાળા વાદળા દેખાય એટલે ફેસ્બુકિયા દેડકાઓ ડ્રાઉં ડ્રાઉં કરવા મંડે. એકાદ તો ઓફિસના કોમ્પ્યુટર પરથી ફેસબુક કરતાં કરતાં લખે કે ‘ કાળા કાળા વાદળા અને કાળો કાળો કેર છે/હું બેઠો ઓફિસમાંને મન મારું ઘેર છે’. અલ્યા સી.એલ. લઈને એક દિવસ ઘેર રહે તો ખરો ડફોળ. ઘરના ટાંપાટઈયા કરીને ફરી ઘરમાં રહેવાની ખોડ ભૂલી જઈશ ! અને અમુક ‘બહેનો’ તો ફેસબુક પર એવું લખે કે અર્થનો અનર્થ થઇ જાય. એ લખે કે ‘પહેલા વરસાદમાં ભીંજાઇ તોયે, મારી ઓઢણી કોરી.’ આવી એક લીટી લખીને બેન વહેતા થઇ જાય અને પાછળ કેટલાય આશાસ્પદ યુવાનો ગોટે ચઢી જાય. પણ ફેસબુક પર આ બધું ચાલે, જે ઓઢણી કોરી રહેવાની વાત બહેન કરે છે એ ઓઢણી એકવાર સાચેસાચ સુંઘો તો તમને ખબર પડે કે આને વરસાદનું તો ઠીક મ્યુનિસિપાલિટીનું પાણી પણ છ મહિનામાં નસીબ નથી થયું.