આપણે આ બળાત્કાર અને ખૂનની આસપાસની ઘટનાઓની નિધૃણતા અંગેના આક્ષેપો વ્યક્ત કરીએ એની સાથે સાથે આપણે મોટા સંદર્ભને ધ્યાનમાં લેવાની જરૂર છે. પ્રથમ, આ દેશમાં લૈંગિક દુર્વ્યવહાર, બળાત્કાર અને ઘરેલું હિંસા વ્યાપક છે. આંકડા તો અડધી હકીકત પણ નથી કહેતા. મહિલા અને બાળકીઓ પર હુમલા થાય છે, યાતનાઓ અપાય છે અને ઘરોમાં, તેમના પાડોશમાં, શેરીઓમાં, ખેતરોમાં, જંગલોમાં, સર્વત્ર તેમનું જાતિય શોષણ થાય છે. મજબૂત કાયદાઓથી પણ બહુ ફરક નથી પડ્યો. 2012માં, જાતીય દુર્વ્યવહારના કાયદાથી બાળકોનું રક્ષણ કરવામાં આવ્યું હતું. 2013માં બળાત્કારના કાયદા કડક બનાવવામાં આવ્યા હતા અને મૃત્યુદંડની જોગવાઈ કરવામાં આવી હતી. તેમ છતાં, બળાત્કાર અને યૌન શોષણના બનાવોમાં ઘટાડો થયો નથી. કાયદાઓ માત્ર ત્યારે જ અસરકારક બની શકે છે જો તેમને અમલમાં મૂકતી સિસ્ટમો કાર્ય કરે.