કે જ્યાં નિત્યયુવા સૌંદર્યને પણ કાળ કોરી ખાય. . . . જાગૃતિ પણ જ્યાં એના અસ્તિત્વની હરપળે વિસ્મૃતિની ઓથ લેવા ઝંખતી રહે છે !