લગ્ન પછી ત્રણેક મહિના બાદ રવીન્દ્રનાથનો નવો કાવ્યસંગ્રહ ‘છબિ ઓ ગાન’ (ચિત્રો અને ગીતો) પ્રગટ થયો. કારવારથી આવ્યા પછી રવીન્દ્રનાથ જ્ઞાનદાનંદિનીના ચૌરંગી નજીકના ઘરે રહ્યા હતા. તે ઘરની દક્ષિણે મોટી ‘બસ્તી’ (ઝૂંપડપટ્ટી) હતી. તે વાસમાં ગરીબ-ગુરબાં, મજૂરો, કારીગરો અને નબળા વર્ગના લોકો રહેતા. ઘરની બારીએથી રવીન્દ્રનાથ તે દિશામાં નિહાળી રહેતા – બિસમાર આવાસો, સાંકડા રસ્તા, ગીચ વસ્તી અને કંગાળ લોકો નજરે પડતા. જનજીવનનાં એ ચિત્રો રવીન્દ્રનાથના દષ્ટિ-કેમેરામાં ખેંચાતાં રહ્યાં. ‘પીંછી વડે ચીતરી શકતો હોત તો રેખા અને રંગ વડે આકુળ મનની દષ્ટિ-સૃષ્ટિ ચિત્રોમાં બાંધી રાખવા પ્રયત્ન કરત, પણ એ ઉપાય હાથમાં નહોતો.’ એટલે રવીન્દ્રનાથે એ ચિત્રો ગીતોમાં ઉતાર્યાં, તેથી જ સંગ્રહનું નામ: ‘છબિ ઓ ગાન’. સ્નિગ્ધ માધુર્યથી રવીન્દ્રનાથે વિગતપૂર્ણ અને ઉઠાવદાર શબ્દચિત્રો દોર્યાં છે. ‘છબિ ઓ ગાન’માં મોટે ભાગે જનસાધારણનાં સુરેખ શબ્દચિત્રો છે. તે ઉપરાંત થોડાંક બીજા પ્રકારનાં કાવ્યો પણ છે. તેમાં ‘રાહુર પ્રેમ’નામનું કાવ્ય ઉલ્લેખનીય છે. તે કાવ્યમાં ઉત્ક્ટ પ્રેમનો બળવાન સ્વામી-ભાવ (possessiveness) તારસ્વરે વ્યક્ત થયો છે. પુરાણસાહિત્યમાં રાહુ અસુર તરીકે ચીતરાયો છે. શરીર વિનાનો આ ગ્રહ ચંદ્રને એટલી ઉત્કટતાથી ચાહે છે કે ક્યારેક તેને ગળી જાય છે ને ગ્રહણ થાય છે. રાહુ ચંદ્રને ઉદ્દેશીને કહે છે :