નામ થી જ માલમ પડે છે કે આ તેલ પામ ના ઝાડ માંથી બને છે. પામ નું વૃક્ષ નારિયેળ ના કુળ નું છે. ફરક માત્ર એટલો છે કે નાળિયેર નું ફળ મોટા કદનું હોય છે જ્યારે કે પામ નું બીજ બે ઇંચ જેટલું નાનું હોય છે. આજ થી સો વર્ષ પહેલાં અંગ્રેજ દ્વારા આ વૃક્ષ આફ્રિકા થી એશિયા પહોંચ્યું હતું. ત્યાર થી તેનો વ્યવસાયીક ઉપયોગ શરુ થયો. કલ્પવૃક્ષ ની માફક આ વૃક્ષ 100% ઉપયોગી છે. વિષુવવૃતની ધરી થી ૧૦ ટકા ઉપર અને 10% નીચેના વિસ્તારમાં જ આ વૃક્ષ ઊગી શકે છે. મલેશિયા, ઈન્ડોનેશિયા, થાઇલેંડ, અને નાઇજિરિયા જેવા દેશો માં આ વૃક્ષ મોટા પ્રમાણ માં થાય છે. એટલે કે વિષુવ વૃત્તીય દેશો પાસે પામ ની મોનોપોલી છે. હવે આ મોનોપોલી નો જબરજસ્ત ફાયદો પણ આ દેશો ને મળી રહ્યો છે. મલેશિયા જેવો નાનો દેશ પામ તેલ ની શતાબ્દી ઉજવી રહ્યો છે કારણ કે તે દેશના અર્થતંત્ર માં પામ નું વિશેષ મહત્વ છે. પામ તેલ ના ઉત્પાદન માં વિશ્વ માં મલેશિયા એ બીજો સૌથી મોટો દેશ છે. આ દેશ ની 7 ટકા વસ્તી પામ ના ખેતર, કારખાના માં કામ કરે છે. જ્યારે કે તે દેશની જીડીપીમાં પામ નો હિસ્સો ૮ ટકા જેટલો છે. જોકે આ મામલે ઇન્ડોનેશિયા, મલેશિયા ને પણ આંટી જાય છે. તેમની ઇકોનોમી માં પામ નું સ્થાન અદકેરું છે.