'મોબાઇલ એમાંય સ્માર્ટ ફોન આવી ગયા પછી કોઇ માણસ ક્યારેય એકલો પડતો જ નથી. આખી દુનિયા એની મુઠ્ઠીમાં જ હોય છે.' વિભાકરે હસીને કહ્યું. 'મારે પણ ઉતાવળ છે.' શાલિની રસોડામાં હતી. એને સંભળાય નહીં એટલા ધીમા અવાજે વિભાકરે કહ્યું. 'તમને ભૂખ્યા રાખવાની ઇચ્છા નહોતી, એટલે જમવા માટે સમય આપ્યો. હું જે કહીશ એ સાંભળ્યા પછી ગળે કોળિયો નહીં ઊતરે એ જાણું છું એટલે તમને જમાડી દીધા.' એનો અવાજ વધુ ધીમો થયો. 'કાર સુધી મૂકવા આવો. ત્યાં શાંતિથી વાત કરીએ.'