પ્રેમ હોય કે દાંપત્ય, દરેક વ્યક્તિને ક્યારેક તો પોતાની વ્યક્તિ માટે એવું થતું જ હોય છે કે એ મારું જેટલું ધ્યાન રાખવું જોઈએ એટલું રાખતો નથી કે રાખતી નથી. હું એને પ્રેમ કરું છું એટલો પ્રેમ એને નથી. કોણ કેટલો પ્રેમ કરે છે એ કેવી રીતે ખબર પડે? એની ખબર પડતી નથી, એનો અહેસાસ થતો હોય છે. પ્રેમમાં તો વળી એવું પણ થતું હોય છે જ્યારે પોતાની વ્યક્તિ બેસ્ટ લાગે છે. તું દુનિયાની શ્રેષ્ઠ વ્યક્તિ છે અથવા તો તું ઉત્તમ પ્રેમિકા છે. આવું કહ્યા પછી એક કલાકમાં જ એવું થઈ શકે જ્યારે બેમાંથી એક એવું બોલે કે, તને મારી કંઈ કદર જ નથી. તું સાવ કેરલેસ છે. આપણને એમ થાય કે હજુ થોડા સમય પહેલાં તો હું સારો લાગતો હતો કે સારી લાગતી હતી, અચાનક તને એવું લાગવા માંડ્યું કે હું તારા પ્રત્યે બેદરકાર છું? આવું થાય. તમારી વ્યક્તિ નારાજ હોય ત્યારે તમને જો મનાવવાનું મન થતું હોય તો માનજો કે તમારો પ્રેમ સજીવન છે. વાંક કોનો હતો એ મહત્ત્વનું હોતું જ નથી, વાત પૂરી કરવાની દાનત હોય એ જ ઇમ્પોર્ટન્ટ છે. માથાકૂટ નથી વધારવી એવી ઇચ્છાથી મનાવો તો પણ કંઈ જ ખોટું નથી, કારણ કે એમાંય તેની સાથે શાંતિથી રહેવાની ઇચ્છા તો હોય જ છે. વાત ત્યારે વણસે છે જ્યારે એવો વિચાર આવે કે હવે નથી મનાવવો કે નથી મનાવવી, જે કરવું હોય એ કરે! એક ઘરમાં બે જીવ કણસતા હોય ત્યારે આખું ઘર વેદના અનુભવતું હોય છે.