‘વત્સ, આમ આંખો ફાડીને મારી સામે ન જો. હું અંતજ્ઞાની નથી. પણ વ્યક્તિની નજરને સારી રીતે પારખી લઉં છું. કંઈપણ કર્યા વગર ફળ આપનાર આ વૃક્ષને જોઈને તને અહીં રહેવાની ઈચ્છા થઈ ગઈ છે. તેનાથી તારે ભટકવું નહીં પડે. પણ મારી વાત ધ્યાનથી સાંભળ. તારા આ વિચારથી તને આ જગ્યા નંદનવન જેવી લાગશે. અહીં દરેક દિવસ એક સરખો લાગશે. પરિણામે એક દિવસ તું આ જગ્યાથી ઉબાઈ જઈશ. ત્યારે તને અહીં રહેવું ગમશે નહીં. તું એ વાત યાદ રાખજે કે આ એક સોનાનું પિંજરું છે. અત્યારે તું સારી હાલતમાં છે. મુસાફરીના દિવસો બાદ કરતાં તને ગામનું સાંનિધ્ય મળી રહે છે. કંટાળી જાય તો ગામ બદલી શકે છે. નવા નવા વ્યક્તિઓ સાથે રહી શકે છે. ભિક્ષા દેનાર નીત નવા સ્ત્રી-પુરુષોનો તને પરિચય થતો રહે છે. અહીં સ્ત્રી-પુરુષ કોઈ નથી. પંખીઓ સાથે સંવાદ કરતાં તું કંટાળી જઈશ. પણ પંખીઓ તારી ભાષા નહીં સમજે. આ વૃક્ષનો પડછાયો પણ સૂર્યની ગતિ પર નિર્ભર છે. જેથી અહીં રહેવાને રવાડે ન ચડીશ. બીજું એ કે તું અહીં રહીશ તો આપણે બંને એકબીજાને ચાહવા લાગીશું. એવું પણ બને કે કોઈ મતભેદ પણ થાય. તેનાથી અનેક સમસ્યાઓ ઉભી થશે અને આખો માહોલ બદલી જશે.’