૧૯૯૦ આ વર્ષ મારા માટે સુખનો દરિયો સાથે પ્રચંડ દુઃખની લહેર લઈને આવ્યું હતું. કોલેજના બીજા વર્ષમાં હતી ત્યારે ૨૦ વર્ષની ઉમંરે મારા લગ્ન વિનોદ સાથે નક્કી થયા હતા. વિનોદ પટેલનું મુળ ગામ રઢુ છે. તેઓ બીકોમ એલએલબી કરી અમેરિકા ગયા હતા ,ગ્રીનકાર્ડ લઇ પાછા આવ્યા અને મારા પપ્પાને તે પસંદ આવતા અમારા લગ્ન નક્કી થયા અને 15 દિવસમાં લગ્ન લેવાઈ ગયા. ૨૭ એપ્રિલના દિવસે મને વિનોદનો મજબુત અને પ્રેમાળ સાથ સાંપડ્યો અને લગ્ન પછીના પાંચમાં દિવસે અચાનક આવેલી સાવ ટુંકી માંદગીમાં પપ્પા અમને બધાને કાયમ માટે છોડી પરલોક સિધાવ્યા. ઘરનો મોભ તૂટી પડયાનો કારમો અનુભવ અમને બધાને થયો હતો. કહેવાય છે કે નશીબમાં લખેલું કશુજ ટાળી શકાતું નથી. એટલો સંતોષ ચોક્કસ લઈને ગયા હતા કે મારો હાથ યોગ્ય વ્યક્તિના હાથમાં સોંપી દીધો હતો.