ઘરના ચોગાન માં રાઘવને જોતા જ એમની આંખોમાં લોહી ધસી આવ્યું… “ચોર સાલા, મેં તને સોસાયટીમાં ઘૂસવા ન દીધો એટલે તેં મારા ઘરમાં ચોરી કરી? તું તો આ લાકડી ને જ લાયક, તેમણે બધા સોસાયટીવાળાને ભેગાં કર્યા, “જોયું હંસાબેન, આ બધુ તમારા પરાક્રમે. તમે આને પેંધો ના પાડયો હોત તો?” અને એટલામાં રાઘવે હીબકા ભરતા મારથી સોળ પડેલા હાથે હંસાબેનને સેક્રેટરીના ઘરની ચાવી આપતા કહ્યું, “બેન, અહીં ની રોજી-રોટી બંધ થતા હું સદાય માટે મારા મામાના દેશ જતો હતો એટલે છેલ્લી વાર તમને મળવા આવ્યો હતો. આ સાહેબ જ્લ્દી જ્લ્દીમાં ચાવી ઘરના ઝાંપા પાસે પાડીને જતા રહ્યા હતા અને ઘરનું તાળું પણ બરાબર બંધ ન હતું તેમનો પસ્તીવાળો મારી પાસે ચાવી માંગતો હતો અને અંદર જવા જતો હતો પણ મેં ચાવી ના આપી અને બૂમો પાડવાની ધમકી આપી એટલે પસ્તીવાળો ગભરાઈને નાસી છૂટયો. એટલે સાહેબ ન આવે ત્યાં સુધી ઘરમાં કોઈ પેસે નહીં તેનું ધ્યાન રાખતો હતો બેન હું, ગરીબ છું પણ ચોર નથી.”