આ ભજન આપણે ઘણીવાર સંભાળીએ છીએ, પણ આ ભજન લખાવવા પાછળ પણ એક ઉદ્દેશ્ય રહેલો છે, જયારે ભક્ત બોડાણા રણછોડ રાયજીને દ્વારિકાથી ડાકોર બળદ ગાડામાં લઈને આવતા હતાં ત્યારે ભગવાન ગાડામાં વિશ્રામ કરી રહ્યા હતા, અને બોડાણા ભગત ગાડુ હંકારી રહ્યા હતાં, દ્વારિકાથી ડાકોરનું અંતર અંદાજે ૫૦૦ કિલોમીટરનું છે જે કાપતા ઘણો સમય લાગે એમ હતો, બોડાણાને થાકેલા જોઈ ભગવાને બોડાણાને આરામ કરવા માટે કહ્યું અને ભગવાન ખુદ ગાડુ હંકારવા લાગ્યા, એક જ રાતમાં ભગવાને ડાકોર સુધી ગાડુ પહોચાડી દીધું, સવારે જયારે બોડાણા જગ્યા ત્યારે જોયું તો ગાડુ ડાકોર પહોચવા આવ્યું હતું, ભગવાને રસ્તામાં થોડો આરામ કરવાનું નક્કી કર્યું, ત્યારે ડાકોર ઉમરેઠ રોડ ઉપર આવેલા (બિલેશ્વર મહાદેવના મંદિર પાસે) વિશ્રામ માટે ઉભા રહ્યા અને ત્યાં ભગવાને દાતણ કરવા માટે લીમડાના એક ડાળ માંથી દાતણ તોડ્યું હતું.