એક સામાન્ય માણસે પોતાની સાદી સરળ ભાષામાં કહ્યું હતું ઃ ‘તમે મને ઘણી વાર પૂછો છો કે કંઈ જ કામ વગર હું પેલા ‘અલગારી’ પાસે શું કામ જાઉં છું? આજે તમને સાચેસાચું કહી દઉં. હું એની પાસે જાઉં ત્યારે એ કાંઈ બોલે કે ન બોલે, પણ મારી સાથેના તેના વહેવાર-વર્તનમાં એના અંતરની મહેક હોય છે. તેની પાસે હું હોઉં ત્યારે મને લાગે છે કે હું માણસ છું – ખરેખર માણસ છું. બીજા બધા માણસોને હું મળું છું. કેટલાકની સાથે મારી બેઠક-ઊઠક પણ ખરી, પણ તેમને મળ્યા પછી જાણે મને લાગે કે જાણે હું માણસ નથી, હું એક જંતુ છું. હું બહુ બહુ તો એક તુચ્છ પ્રાણી છું! મારી કોઈ જ કિંમત નથી.’