નવલકથાનું મેઈન પાત્ર ગોપાલ જેને પોતાને ગમતુ કંઈક કામ કરવું છે, અને આ માટે તે 20 અલગ અલગ કામોને અંજામ આપે છે. ગોપાલને એવું લાગે છે કે, આ કામમાં બુસ્ટ જોઈએ એટલે વિજયબુન તેની સાથે હાજર જ હોય છે. બીજા દિવસે વિજયબુન ટાંટિયા ચઠાવીને સૂતી હોય છે, ત્યારે ગોપાલ પોતાની હેન્ડ્સફ્રી લઈને નીકળી પડે છે. સરદાર પટેલ સ્ટેડિયમમાં જાય છે. અને ઈશ્વરે આજનો દિવસ માટે જ પગ આપ્યા છે, આજ બપોરે પગ પાછા ખેંચી લેશે એ રીતે દોડે છે. થાકી જાય છે અને આકાશને નિહાળતા મેદાનમાં સુઈ જાય છે. મને વાંચતી વખતે એવું થયું કે, જો આ જીતેશની બાયોગ્રાફીકલ ટાઈપ નોવેલ છે, તો જીતેશે એન્જિનિયર ન બની શકે તો પોલીસની ભરતીમાં ટ્રાય મારવા માટે ગ્રાઉન્ડમાં ચાર આંટા માર્યા હશે. પાછુ એ સમયમાં પોલીસની ભરતીમાં ચાર રાઉન્ડ કાફી હતા !! જો ત્યારે તેણે ફોર્મ ભરી દીધુ હોત તો અચૂક પાસ પણ થઈ જાત, પણ ત્યાં તે એફઆઈઆર લખતો હોત નવલકથા તો નહીં ને…?