ધીમેધીમે સ્વીકારી લીધું હતું સીમાએ. મનથી પણ વિરોધ નહોતો કર્યો કે વિનોદ માટેના અહોભાવમાંય ઊણપ આવવા દીધી નહોતી. એને તો એ અને એનું ઘર. અને આ બે વાનાંથી રાજી રાજી થઈ જતો વિનોદ. પણ આજે આ ઘર જાણે કે કરાળ ખડક બની અથડાયું. આ ઘરમાં વિનોદ ક્યાંય છે નહીં, અને છતાંય આ બધું તો વિનોદનું છે, વિનોદ માટેનું છે – એમાં તારું શું છે ? આ પ્રશ્ન એની સામે આવીને ઊભો ને એ સુન્ન થઈ ગઈ. એને થઈ આવ્યું જાણે કે પોતે કોઈ અજાણ્યા ઘરમાં ઘૂસી ગઈ છે. એકદમ તે ઊભી થઈ ગઈ ને આંટા મારવા લાગી, અંદરથી બહાર….. બહારથી અંદર… અંદરથી બહાર.