તેના ગયા બાદ અક્ષતના મનમાં મનોમંથન શરૂ થયું. બીજા દિવસે અક્ષત યાત્રીના ઘેર ગયો. એને પોતાનો નિર્ણય જણાવવા. હું યાત્રીને સ્પષ્ટ જણાવી દઈશ કે હું મહેક્ને નહીં અપનાવી શકું. કેમ કે અમારા લગ્નજીવનમાં એ હંમેશાં બાધક બની રહેશે. જો હાલ મહેકને પોતાનાં માતાપિતા પાસે રાખે તો થોડી મોટી થઈ ગયા બાદ તેને સારામાં સારી હોસ્ટેલમાં ભણાવવા માટે મૂક્વાનો બધો જ ખર્ચો હું ઉઠાવવા તૈયાર છું. મને એ બાળકી પ્રત્યે કોઈ અણગમો નથી, પરતું ભવિષ્યમાં અમારું બાળક થતાં હું એને ન્યાય નહીં આપી શકું. એક ઘરમાં સાથે રહીને એના પ્રત્યે મન ક્ડવું રાખીને જીવવા કરતાં તો બહેતર છે કે એને એનાં નાના-નાની પ્રેમની છાયા તળે ઊછરવા દેવી. હું યાત્રીને ખૂબ જ ચાહું છું.હું એને કોઈ હિસાબે ખોવા નથી માગતો, પરતું આ મહેકનું શું કરવું એ જ સમજાતું નથી.