શ્રી મેવાડા સાહેબ,વેણુનાદ‘નો રસાસ્વાદ માણ્યો. જેમ ‘વેણુનાદ‘થી ગોપી સાનભાન ભૂલી જતી તેમ હું પણ નિરવ રાત્રીના વેણુનાદ સાંભળતો પાગલ તો નહીં પરંતુ એકાગ્ર થઈ ગયો સાહેબ!