ઉમેદવારોની સંપૂર્ણ યાદી જાહેર થવા સુધીના રાજકીય ચિત્ર પર એક નજર નાંખીએ તો પ્રથમ દૃષ્ટિએ એટલું ચોક્કસ કહી શકાય કે પસંદગીના ધોરણો, પેચીદા રાજકીય સમીકરણો અને જૂથવાદની પરાકાષ્ઠા વચ્ચે બંને પક્ષોના હાઈકમાન્ડને ઉમેદવારોની પસંદગીમાં નાકે દમ આવી ગયો છે. ઉમેદવારોની આખરી જાહેરાત કરતા પહેલાં સમૂળગા વળાંકો આવી ગયા, ધારેલું ન થઈ શક્યું, શીર્ષાસન કરવાની નોબત આવી, કાર્યકર્તાઓ – નેતાઓને નારાજ કરવા પડ્યા, મને-કમને આખરી નિર્ણયો કરવા પડ્યા અને આમછતાં બંને પક્ષે જનતાજનાર્દન સામે અનેકવાર અનિચ્છનિય રીતે ખુલ્લા પણ પડવાનો યોગ અને અફસોસ પણ નસીબમાં રહ્યો જ ! જનવિકલ્પ, આમ આદમી પાર્ટી, એન.સી.પી., જનતાદળ (યુ) જેવા રાજકીય પક્ષો ગાજ્યા એટલા વરસ્યા નહીં. એટલું જ નહીં કેટલીય ‘સેનાઓ’, સંગઠનો અને કેટલાક નાના-નાના પક્ષો પણ આખરી ચિત્રમાં અસરકારક કહી શકાય તે પ્રકારે મેદાનમાં જણાતા નથી. અલબત્ત શંકરસિંહ વાઘેલાની જનવિકલ્પ પાર્ટીમાંથી કુલ ૧૧૭ જેટલા ઉમેદવારો મેદાનમાં છે અને અપક્ષોની પણ સારી એવી સંખ્યા સ્પર્ધામાં હોવા છતાં સ્થાનિક સ્તરે છૂટક છૂટક મહત્વ સિવાય અને કેટલાક અપવાદો બાદ કરતા તેની ઝાઝી અસર હોતી નથી. પાટીદાર, દલિત અને સામાજિક આંદોલનોમાંથી ઉભરી ચૂકેલા બોલકા યુવા નેતાઓ પણ આખરી ચિત્રમાં વેરવિખેર જણાતા હોવાથી વિધાનસભા ચૂંટણીનો આખરી સંગ્રામ ભાજપ અને કૉંગ્રેસ વચ્ચે જ રહી ગયેલો જણાય છે.