બાપુની ઘોડી દેવ-મંદિરના વાતાવરણમાં ઊછરેલી એટલે એને કહો કે 'ભગવાનની દયા છે' કે તરત જ દોડવા માંડે અને 'હે ભગવાન' કહો એટલે થંભી જાય. બાપુએ એક માલદારને આ ઘોડી વેચી અને એની વિશેષતા કહી. માલદાર ઘોડી ઉપર બેઠો અને બોલ્યો, 'ભગવાનની દયા છે.' તરત ઘોડી પૂરપાટ દોડવા માંડી. સામે ઊંડી ખીણ આવી એટલે માલદાર ગભરાયો, એણે ઘોડીની લગામ ખેંચી પણ એ એટકી નહીં. આખરે ખીણની બરાબર ધાર ઉપર એનાથી રાડ પડી ગઈ, 'હે ભગવાન'. તરત ધોડી ઊભી રહી ગઈ. ખુશ થઈને માલદાર બોલ્યો : 'ભગવાનની દયા છે.'