સાસરેથી પિયર પાછી આવી ત્યારે ઘરનું બધું વાતાવરણ સાવ બદલાઈ ગયેલું હતું. યુવાન પુત્રીને વિધવા થઈ પાછી આવેલી જોઈને બિચારી બાનો આત્મા તો કકળીને રહી ગયો પણ હૃદયરોગના દર્દી એવા બાપુજી તો છ મહિના પહેલાં જ જમાઈના અકસ્માત અવસાનના સમાચાર આવ્યા ત્યારે જ હાર્ટઍટેકથી ગુજરી ગયા હતા. બાપુજી વગરના ઘરમાં બા તન, મન અને ધનથી પરવશ થઈ ચૂકી હતી. બાપુજીની મરણમૂડી જેવી થોડી રકમનું વ્યાજ બાને મળતું. એ રકમ પણ બા દર મહિને પુત્રને જ આપી દેતી હતી જેની સાથે બા રહેતી હતી. એ મોટાભાઈને ત્યાં બાએ અક્ષરાને આશ્રય આપ્યો. પણ બાના મનમાં હંમેશા ફડક રહેતી હતી કે દુઃખની મારી પોતાના આશ્રયે આવેલી દીકરીને પુત્ર કે પુત્રવધૂ કશુંક કડવું વૅણ ન કહી દે….!’