પત્ર મળ્યાં પછી નહેરુએ તરત જવાબ આપ્યો હતો અને જણાવ્યું હતું કે કૌલને તાત્કાલિક ભારત પાછા બોલાવી લો. તે વખતે પંચશીલ કરારને આખરી સ્વરૂપ આપવામાં થોડું જ કામ બાકી હતું. હવે બહુ ચર્ચા બાકી નથી, તેથી કરાર પૂરો થવાની રાહ જોયા વિના કૌલને પરત બોલાવીનું વડાપ્રધાને જણાવ્યું હતું. કૌલને પંચશીલ કરારની વાટાઘાટોમાંથી આ રીતે છેલ્લી ઘડીએ હટાવી દેવાયાં અને તેમની જગ્યાએ રાજદૂત તરીકે રહેલા રાઘવને કામગીરી સંભાળી લીધી હતી. કૌલને કામમાંથી હટાવી લેવાયા અને તેમને તાત્કાલિક દિલ્હી આવી જવાનું કહેવાયું હતું. આમ છતાં એક મહિના પછી જ કૌલ દિલ્હી પરત આવ્યાં હતાં. વડાપ્રધાન સાથે પણ તેમની મુલાકાત થઈ હતી. તેમની બદલી કરી દેવાઈ પણ હજીય તેમને ચીનની બાબતોથી જુદા કરાયા નહોતા. તેમને વિદેશ મંત્રાલયમાં ચીનની બાબતોના સંયુક્ત સચિવ તરીકે મૂકાયા હતાં. કૌલને કારણે કેટલું નુકસાન થયું તે સ્પષ્ટ નથી, પણ તિબેટ જેવા વ્યૂહાત્મક મુદ્દે ચીન સાથે વાતચીત ચાલતી હોય ત્યારે અધિકારીને બદલવા પડે તે સંજોગો ભારતના હિતમાં ન ગણાય. તિબેટ સાથે ભારતે માત્ર વેપાર કે ધાર્મિક સ્થાનોના દર્શને જવાઆવવા પૂરતો સંબંધ રાખવાની વાત નહોતી. તિબેટ સાથે ભારતની એ સરહદો જોડાયેલી હતી, જેનો વિવાદ લાંબો સમય દેશને નડવાનો હતો. તે વખતે કરારમાં સરહદના મુદ્દાને લટકતો રાખવાના બદલે ચીન પર દબાણ કરીને પોતાના હિતમાં કરાર કરાવી શકાયા હોત. ચીન કોઈ પણ ભોગે તિબેટ પર પોતાના કબજાને વાજબી ઠેરવવા માગતું હતું. ભારતની ભૂમિકામાં તેમાં સૌથી અગત્યની હતી. ચીનની એ દુખતી રગને બી. એન. કૌલ જેવા ચીની યુવતીના પ્રેમમાં પડેલા અધિકારીને કારણે ભારત દબાવી શક્યું નહીં, તેનું દુઃખ કેટલાક ભારતીય વિશ્લેષકો હવે વ્યક્ત કરી રહ્યાં છે.