વર્ષોથી ચાલી આવતી આપણી આર્થિક નીતિમાં “યુ” ટર્ન મારીને આગળ વધવાની વાત અશક્ય સમાન લાગતી હતી. આપણા ખડ્ડુસ રાજકારણીઓ કે જેને નાણાકિય બાબતો અને અર્થશાસ્ત્ર જેવા અઘરા વિષયોમાં સાંધાની સૂઝ પણ ન પડે છતાં જેને કામ કરતાં હોય તેને ન કરવા દેવામાં જ પોતાનું જ્ઞાન દેખાતું હોય તેવા ડફોળ નેતાઓને પણ સમજાવી સમજાવીને કાયદાઓ બનાવવાના હતા. અમુક બાબતમાં આપણી રૂઢિવાદી સંસ્કૃતિથી પણ ઉપરવટ જવાનાં આકરા નિર્ણયો લેવા પડે તેમ હતા. આખા દેશને તેમની દૂરદ્દષ્ટિથી પરિચિત કરાવવા ઉપરાંત ભવિષ્યમાં દેશને થનારા ફાયદાઓનું દ્દશ્ય પણ કહેવાતા રતાંધળા નિષ્ણાતોને દેખાડવાનું હતું. અને અનેક મર્યાદાઓ વચ્ચે ખંતપૂર્વક ઝઝૂમીને, આત્મવિશ્વાસ રાખીને અને લોકોમાં જગાવીને આખા વિશ્વમાં ભારતની વિશ્વસનિયતા પેદા કરવાનો હિમાલય જેવો પડકાર રાવ સરકાર સામે પડ્યો હતો. તેવા નાજૂબ તબક્કે આ અગ્નિ પરીક્ષામાંથી સફળતાપૂર્વક બહાર આવી શકનાર રાવ અને મનમોહિસંહની બેલડીએ પરિણામો લાવી બતાવ્યા તેનાં આજે સાત વર્ષ પછીનાં આપણે સૌ સાક્ષી છીએ. “ઇકોનોમિક્સ”ને આજે “મનમોહનોમીક્સતરીકે આજે ગૌરવભેર બિરૂદ અપાય છે.”