મારું માથું ફાટફાટ થતું હતું. બેડરૂમમાં દિવેલની વાસ મઘમઘ થતી હતી. ગમે તેમ કરીને મારે મારી બૈરીના કાટ ખાઈ ગયેલ નસકોરાંમાં દિવેલ ઊંજવું જ હતું!! થોડા સમય પછી વેરવિખેર થયેલ મારી હિંમત એકત્ર કરી ફરી ઊભો થયો. દિવેલ હુંફાળુ કરવાનું માંડી વાળી ચમચીમાં દિવેલ લઈ કાળજીથી મારી ભાર્યાના નસકોરાંના ભૂંગળાઓમાં ત્રણ-ચાર ટીપાં દિવેલના ઊંજ્યા… મારી બૈરીએ થોડા અસમંજસ અવાજો કર્યા. હા….શ….!! જાણે ભારતીય ચંદ્રયાન ચંદ્રની ધરા પર ઉતર્યું ખરું…!! દિવેલ પુરાયા બાદ ઘરઘરાટ ઓછો તો થઈ ગયો. લગભગ બંધ થઈ ગયો…! મારી ય આંખ લાગી ગઈ. પણ હાય રે….નસીબ…!! થોડા સમય પછી મારી ઊંઘ અચાનક ઉડી ગઈ. કંઈક વિચિત્ર અવાજ મારાં કાનમાં ઘૂસ્યો. હું ક્યાં છું એની મને તો પહેલા જાણ જ ન થઈ…!! મેં આંખો ચોળી આજુબાજુ નજર કરી…! તો હું મારી પથારીમાં જ હતો અને પેલો અજાણ્યો અવાજ મારી એકદમ નજદીકથી જ આવતો હોય એમ મને લાગ્યું!! એકદમ મને ખ્યાલ આવ્યો કે આ અવાજ તો મારી પડખેથી જ આવી રહ્યો છે….!! મેં પથારીમાં પહોળી થઈને પથરાયેલ મારી પત્ની તરફ નજર કરી…!! એ જ અવાજ કરી રહી હતી: સિ…ઈ…ઈ…ઈ….ઈ સુઊઊઊઊમ્… ! સિ…ઈ…ઈ…ઈ….ઈ સુઊઊઊઊમ્… ! સિ…ઈ…ઈ…ઈ….ઈ સુઊઊઊઊમ્… ! અવાજની ફ્રિકવંસી જ બદલાઈ ગઈ હતી. દિવેલે કામ તો કર્યું જ હતું…! પણ અવાજ બંધ કરવાનું નહિ….!! અવાજને ચીકણો બનાવવાનું…! હવે મારી ભાર્યાના નસકોરાંમાંથી સિસોટી વાગતી હોય એવો અવાજ આવવા લાગ્યો… સિ…ઈ…ઈ…ઈ….ઈ સુઊઊઊઊમ્… ! સિ…ઈ…ઈ…ઈ….ઈ સુઊઊઊઊમ્… !