કેન્ડલની રોશનીની આછા ઉજાસમાંય નિખિલે નોંધ્યું કે ગુલાલના ચહેરાએ રતાશ પકડી હતી. એનો ચહેરો લાલ બની ગયો હતો. એ નીચે જોઈ ગઈ. એના હોઠ સિવાઈ ગયા. નિખિલે ફરી કહ્યું. ‘ગુલાલ, જલદી બોલ. તારો જવાબ સાંભળવા મારા કાન વર્ષોથી તરસી રહ્યા છે. મને ખબર છે તું પણ મને પસંદ કરે છે. પણ મારે તારા મોંઢે સાંભળવું છે. જલદી બોલ ગુલાલ. વર્ષો તો વહી ગયા પણ આ ક્ષણો નથી જતી. કહી દે કે તું પણ મને પ્રેમ કરે છે.’