મહાવીરજીની ૨૮ વર્ષની ઉંમરમાં તેમનાં માતા-પિતાનો દેહાંત થઈ ગયો હતો. મોટા ભાઈ નંદિવર્ધનના વિરોધ છતાં પણ તે બે વર્ષ સુધી ઘરે જ રહ્યા અને ત્યાર બાદ ત્રીસ વર્ષની ઉંમરમાં વર્ધમાને શ્રામણી દીક્ષા લઈ લીધી. તેઓ શ્રમણ બની ગયા. તેમના શરીર પર પરિગ્રહના નામે લંગોટી પણ નહોતી રહી. વધારે સમય તો તેઓ ધ્યાનમાં જ રહેતા હતા. હાથમાં જ ભોજન કરી લેતા હતા.