ત્રણ-ત્રણ પ્રકારની ચટણી, એટલા જ પ્રકારના સલાડ, બે-ત્રણ ફરસાણ, બે-ત્રણ મીઠાઇ, ત્રણ-ચાર શાક, પાપડ, દાળ અથવા કઢી, ભાત, રોટલી, ભાખરી, થેપલાં અથવા રોટલો, છાશ, ગણ્યાં ગણાય નહીં, અને ખાધાં ખવાય નહીં એટલાં હેંતકનાં વ્યંજનો. તમતમારે ખાઓ દબાવી-દબાવીને! વ્યંજનોની સંખ્યાઃ 20થી વધુ અને 30ની અંદર. વ્યક્તિ જમવા માટે સ્થાન ગ્રહણ કરે એટલે વેઇટરોનું ધાડું આક્રમણ કરે. એક પછી એક પીરસણિયાઓ થાળી પર તૂટી પડે. એક પછી એક આવે અને નિયત સ્થાને વ્યંજન મૂકીને અદૃશ્ય થઈ જાય. હજી તો કોળિયા અન્નનળીમાં અધવચ્ચે હોય ત્યાં એ જ ધાડું બીજી વખત હાજર થાય. થાળીમાં 25 પ્રકારનાં વ્યંજન છે ને પીરસનારો ઓછામાં ઓછો પાંચ વખત તો આવે જ. જમવાના 20થી 30 મિનિટના સમયકાળમાં આશરે 125 વખત નિર્ણય લેવો પડે તેવી આકરી સ્થિતિનું નિર્માણ થાય. કાં હા પાડો કાં ના પાડો. ત્રીજો કોઇ વિકલ્પ હોતો નથી. 25 મિનિટમાં 125 વખત નિર્ણય લેવાનો અને તે પણ જમતાં-જમતાં.