ખેતી સાધન અને બીયારણ વિના થઈ શકતી નથી. તેમ સુખ અને દુ:ખ સહન કર્યા વિના જીવન રૂપી ગાડી ચાલી શકતી નથી. જીવની તે ઉર્જા છે. વિજળીની શક્તિથી જેમ બલ્બ ટ્યૂબલાઈટ સળગે છે. તેમ ઉતાર ચડાવ જીવનમાં આવતા–જતા રહે છે. જેને આપણે સુખ–દુ:ખ તરીકે ઓળખીએ છીએ. આપણને ભૂખ લાગે ત્યારે થોડુ કષ્ટ અનુભવીએ છીએ. પણ પેટમાં પડતા જ તૄપ્ત થઈ કાર્ય કરવા લાગીએ છીએ. જો ભૂખ ન લાગે તો આપણને છપ્પન ભોગ તૈયાર હોય તો પણ જમવાની ઇચ્છા થતી નથી. જો આપણે ભોજન જ ન લઈ શકીયે તો શરીરને શક્તિ ક્યાંથી મળે?