જ્યાં સંત વસે ત્યાં સંતસ્થાન, ધર્મસ્થાન બને! ધીરે ધીરે નિર્જન સ્થળ પરથી દુર્જન ખસ્યા અને સજ્જનો આવવા લાગ્યા. આ વાત છે 40-50 વર્ષ પહેલાંની! યોગીરાજ અવધૂત શ્રી સંતરામ મહારાજને તેઓ મળ્યા અને તેમના સાથ, સહકાર, આશીર્વાદ મળ્યા અને દલારામ બાપાનું આ સ્થાન બન્યું ‘દલારામની જગ્યા’. દલારામ બાપા હતા તો ઉચ્ચ કોટિના અવધૂત, જેમાં સંતના સદ્ગુણોનાં ધીમે ધીમે લોકોને દર્શન થવા લાગ્યાં, પછી તો શરૂ થયા સંતમેળાવડા, સંતસભા ભજન-કીર્તન-કથા-સત્સંગ! લોકો પણ સંત અને સ્થાનનું મહત્ત્વ સમજી આવી દર્શન, ભક્તિ, સેવા, સત્સંગનો લાભ લેવા લાગ્યા. ધર્મસેવા સાથે સમાજસેવા શરૂ થઈ. દલિત પછાત બાળકોને પુસ્તકો તથા શિક્ષણ, સાહિત્ય આપવું. ભૂખ્યાઓને જમાડવા, અન્નક્ષેત્ર, શીતળ જળ (પાણીની પરબ), મેડિકલ કેમ્પ, રક્તદાન કેમ્પ, ગરીબોને આર્થિક સહાય, ગરીબ કન્યાઓનાં લગ્ન, સમૂહલગ્નો વગેરે સેવાકાર્યો શરૂ થયાં. દલાબાપા લોકોને બિનજરૂરી ખર્ચમાંથી બચવા, સમૂહલગ્નમાં સંતાનો પરણાવવા, સંતાનોને ભણાવવા, કન્યાશિક્ષણ આપવા વગેરે માટે સમજાવવા, ઉપદેશ આપવા લાગ્યા. એ રીતે પછાત વર્ગમાં જનજાગૃતિ લાવવાનું સમાજસેવા કાર્ય શરૂ થયું. ‘રામની ચીડિયા, રામકા ખેત, ખાઓ ઓ ચીડિયા ભર ભર પેટ’ના નાનક-ન્યાયે આવતાં નાણાં વપરાતા અને સેવાકાર્યો ચાલતાં હતાં.