બ્રહ્માિાું બધ ું જ બની શકે અને જે સ્વયું પરિાનુંદ છે. તેવા પરિાત્િાના મવશેિ સ ખિાું એ પહોંચી જઈ શકે. (3/76) (૧૫) પહેલાું (-પૂજન અચમન વિેરે ફળ-) કિમકાુંડનાું િાિમ થકી િન ઠય બહ બહ તો, પરિેશ્વર (બ્રહ્મ) ના ગ ણો તથા તેની શક્તતઓ િેળવીને, જે ચાહે તે કરી શકવા િથમ બને, પરુંત (બ્રહ્મ) ના સ્વરપિાું, તથા તનેા આનદુંિાું, એને પ્રવેશ િળી શકતો નથી. અને બીજા, (જ્ઞાનના) િાિમદ્વારા તો, તે એિા ુંપ્રવેશ પાિીને, સ્વયું પોતે જ પરિેશ્વર બની જઈ શકે છે. (૧૬) અને વળી, પહેલાું (કિકમાડું) િાિમિાું શાસ્ત્રોએ કહેલી િહાિોટી મ શ્કેલીઓ, અને તપ તથા વ્રતોની કિણાઈઓ ભરેલી પડી હોય છે. એટલ ું જ નહહ પણ અન્તે એના ફળ પણ કૃમત્રિ, એટલે કે બનાવટી, અને અનેક જાતના ુંહોય છે, અને તે યે વળી, નાશવતું હોય છે. એ કારણે એ ફળ દ ુઃખ અને શોકથી મ તત નથી હોતાું. પરુંત , બીજા (જ્ઞાનના) િાિમિાું, શાસ્ત્રોની, આિ કરવ ું ને તેિ કરવ ું, એવી કોઈ મ શ્કેલી નથી હોતી, બલકે, ત્યા ુંસ્વતત્રુંતા છે. વળી, એન ું ફળ પણ અકૃમત્રિ, અ લી, ને મનત્ય હોય છે. મનત્ય પ્ર ન્નનતારપીએ ફળ એકજ, અને તેથી, શ દ્ હોય, એિાું જરાયે દ ુઃખ શોક (ની ભેળ ળે) નથી હોતી. (૧૭) અને એ પણ ખરી વાત છે કે, પહેલા (કિમકાડુંના) િાિમિા ુંએવો મનયિ છે કે, (જીવ) જેવ ું કરે, તેવ ું પાિે. કેિકે જે જેવી િજ રી કરે, તેવો બદલો એને િળવો જોઈએ, તેથી એ િાત્ર લૌહકક ‘ન્યાય’ ની ક્સ્થમત છે. પરુંત , બીજા (જ્ઞાન) િાિમ દ્વારા તો, આપણને જે િળે, તે બધ ું િફત, ને (રોકડ) છે. િરવાન ે વાયદે નહહ. ત્યાું તે િાટે કશ ું પણ કરવ ું પડત ું નથી. તેથી, એ ‘પ્ર ાદ’ ની ક્સ્થમત છે. (૧૮) આ પ્ર ાદની ક્સ્થમત છે તો ઘણી િોટી, અને એ િેળવવાની ઈચ્છા પણ હ કોઈ કરે છે. પરુંત એની પ્રાપ્પ્તનો આધાર, એક અમ ક ખા રહસ્યની જાણકારી ઉપર રહે છે. તેથી, એના અમધકારી િાત્ર એવા જ (ત્જજ્ઞાસ ઓ) થાય છે.