આખી ઘટનાની વિસ્તારપૂર્વક માહિતી આપતાં પોતાનું પાર્લર ચલાવતાં જયશ્રી ચિત્રોડાએ ‘મિડ-ડે’ને જણાવ્યું હતું કે ‘હું અને મારા હસબન્ડ બોરીવલી એક ફંક્શનમાં ગયાં હતાં. રવિવારનો દિવસ હતો. ત્યાંથી પાછા સાંતાક્રુઝ આવવા માટે બોરીવલીના પ્લૅટફૉર્મ-નંબર આઠ પરથી સાંજે ૪.૩૫ વાગ્યાની સ્લો ટ્રેન પકડી હતી. મારા હસબન્ડ જનરલ ડબ્બામાં ચડી ગયા હતા અને મેં ચર્ચગેટ સાઇડનો પહેલો લેડીઝ ડબ્બો પકડ્યો હતો. આખા ડબ્બામાં આઠથી દસ જ લેડીઝ હતી. ટ્રેન શરૂ થઈ અને હજી તો બોરીવલી સ્ટેશનથી જરાક આગળ નીકળી ત્યારે સિગ્નલ આવતાં ઊભી રહી હતી. ત્યારે અચાનક જ ત્રણ યુવાનો ડબ્બામાં ચડી આવ્યા હતા. એમાંનો એક યુવાન ચાકુ બતાવીને મોટેથી બોલવા લાગ્યો કે સોના દે દો, મોબાઇલ દે દો. એમ બોલતાં-બોલતાં મારી પાસે પણ એમાંનો એક યુવાન આવ્યો અને મને ચાકુ બતાવ્યું. એ વખતે મારી બાજુમાં બેસેલી ૨૮ વર્ષની ગુજરાતી યુવતી ડરીને બીજી જગ્યાએ ચાલી ગઈ. એટલે લૂંટારાઓનું ધ્યાન તેના પર ગયું અને એ લોકો મારી પાસેથી તે યુવતી પાસે ગયા અને તેને ચાકુ બતાવીને તેની પાસેથી સોનાની ચેઇન ખેંચી લીધી. પછી તેની બાજુમાં બેસેલી બાવીસ વર્ષની મહારાષ્ટ્રિયન યુવતીનો મોબાઇલ પણ તેમણે છીનવી લીધો. આટલા સમયમાં મને થોડી સેકન્ડનો ટાઇમ મળી જતાં મેં તરત જ હાથમાં અને ગળામાં પહેરેલી સોનાની વસ્તુઓને બ્લાઉઝમાં મૂકી દીધી હતી અને મારા આઇફોન ૬ને મારા પર્સમાં મૂકી દીધો હતો, કેમ કે મારી પાસે બધું મળીને ત્રણથી ચાર લાખ રૂપિયાની વસ્તુઓ હતી. મેં હીલ્સનાં ચંપલ પહેયાર઼્ હતાં એને હાથમાં લઈ લીધાં અને મારી જાતને ફાઇટ કરવા માટે રેડી કરી લીધી. ચાકુ લઈને તે યુવાન મારી પાસે પાછો આવ્યો ત્યારે મેં એકદમ જોરથી બૂમ પાડીને કહ્યું કે મુઝસે દૂર રહના, તુઝે પતા નહીં મૈં કૌન હૂં, મૈં તેરે કો માર ડાલૂંગી ઔર મેરી પૂરી ફૅમિલી પુલિસ મેં હૈં. આમ બૂમો પાડતાં-પાડતાં હું દરવાજા પાસે જતી રહી અને વધુ જોરથી બૂમો પાડવા લાગી કે દૂર હો જા, દૂર હો જા. ત્યાર બાદ તે ત્રણેય લૂંટારાઓ ડરીને ટ્રેનમાંથી કૂદીને ઊતરી ગયા. કાંદિવલી સ્ટેશનના પ્લૅટફૉર્મ-નંબર બે પર ટ્રેન ઊભી રહી ત્યારે અમે નીચે ઊતરીને આખી ઘટના રેલવે-પોલીસને જણાવી તો તેમણે ઇન્ફર્મેશન નોટ કરીને બોરીવલી રેલવે પોલીસ-સ્ટેશને જઈને ફરિયાદ કરવા જણાવ્યું હતું. ત્યાર બાદ ગુજરાતી યુવતીએ બોરીવલીના રેલવે પોલીસ-સ્ટેશને જઈને આખી ઘટના કહી અને ફરિયાદ નોંધાવી હતી.’