તેઓએ મારા માથા પર હાથ મૂકી દીકરા ચિંતા ના કર તને હવે અમે એકલી નહિ મૂકીએ, એવું કહીને મારી ચિંતા હળવી કરી. અને હાશ ત્યારે જ બસ આવી. આખરે મને મારી બસ મળી. મને એમનાથી થોડી દૂર સીટ મળી. તો પણ તેમને મારુ ખૂબ ધ્યાન રાખ્યું. સફર દરમ્યાન નાસ્તા-પાણી કરાવ્યા. કોઇ પણ સબંધ વગર એમને મારુ દીકરી ની જેમ ધ્યાન રાખ્યું. હું ખૂબ ખુશ થઈ ગઈ."ખરેખર દુનિયા માં કેટલા સારા માણસો હોય છે !" થોડી કલાક ની સફરમાં પણ એ લોકો મને એમના નામ જાણ્યા વગર યાદ રહી ગયા.