પછી થોડા જ દિવસમાં પિતાજીનો પત્ર આવ્યો. મારી વિનંતીનો સ્વીકાર કરીને તેઓ 18મી જાન્યુઆરીએ સવારની ગાડીમાં નીકળીને આવવાનું લખતા હતા. મારે તે દિવસે સેશન્સ કોર્ટમાં જ્યુરર તરીકે જવાનું હતું એટલે તેમને લેવા માટે મારા ભાણેજ કનુભાઈને સ્ટેશને મોકલેલા; પરંતુ તે એકબીજાને સ્ટેશન પર મળી શક્યા નહિ. એટલે પાછા આવ્યા. પછી થોડી વારે પિતાજી, માતુશ્રી તથા મારાં મોટાં બહેન સોસાયટીમાં પૂછતાં પૂછતાં પાઠકસાહેબના બંગલે આવી પહોંચ્યાં. મારા બે દીકરા ભરત અને દિલીપ અનુક્રમે પાંચ અને ત્રણ વર્ષના હતા. મકાન ભોંયતળિયે અને મોકળાશવાળું જોઈને ‘બાળકોને રમવા માટે સારું છે’ એમ કહીને બાપુજી રાજી થયાં. હું સાંજે ઘરે આવ્યો. પિતાજી અસ્વસ્થ હતા એટલે સૂતા હતા. મેં કહ્યું :