મનુષ્યને જ્યારે સત્તા, ધન, સંપત્તિ વગેરે પ્રાપ્ત થાય છે ત્યારે તેના ચિત્તમાં મદ વ્યાપી જાય છે. જે તેને સાચી વાત સમજવા દેતી નથી. આવા મનુષ્યો અહં બ્રહ્માસ્મિ થઇને ફરે છે. અંતે પોતાનું પતન નોંતરે છે. આવા માણસો પોતાના હિતેચ્છુની સાચી સલાહ સ્વીકારવા પણ તૈયાર થતા નથી. તેમાં સલાહ કે શિખામણ આપનારનો કશો જ દોષ હોતો નથી. આ વિચાર વધુ સ્પષ્ટતાથી સમજાવતાં જ્ઞાની વિચારકો દૃષ્ટાંત આપે છે કે વાદળ અમૃત જેવું જળ વરસાવે છે છતાં નેતરને ફળફૂલ આવતાં નથી. તેમાં વાદળનો શો વાંક? તેવી જ રીતે મદાંધ મનુષ્યો વડીલ, ગુરુ, મિત્ર કે પત્નીની સાચી શિખામણ માનતા નથી. તેમાં સલાહ આપનારનો કોઇ દોષ હોતો નથી. ઊલટું સલાહ આપનારને આ મહામૂર્ખ હેરાન કરવાનું ચૂકતા નથી.