જંગલમાં એક શિવજીનું જીર્ણ મંદિર હતું.કઈ પૂજા કરવા પણ કોઈ જતું નહિ હોય એવી જગ્યા હતી.બસ,નરસિહ મહેતા એ તો ત્યાં જ “અઠે દ્વારકા”કરીને જમાવી દીધું.સાત દિવસ સુધી એક ધ્યાને “ઓમ નમઃશિવાય”નો જાપ નિરંતર જપવા લાગ્યાં.છેવટે ભોળાનાથે પ્રસન્ન થઇ વરદાન માગવા કહ્યું.પણ નરસિહ મહેતાએ કહ્યું કે,”માગવા જેવું તો કઈ નથી,પ્રભુ!”ભગવાન કહે કે,”તોય દુર્લભ એવું કઈ માગ!”ત્યારે નરસિહ મહેતા કહે છે કે,”હે દેવ!તમને જે દુર્લભ હોય,તમને જે વલ્લભ હોય તે આપો.!”અને શંકર ભગવાને તેમણે શ્રી કૃષ્ણની રાસલીલાના દર્શન કરાવ્યા.અને ત્યારથી એક જ્યોત તેમના અંતરને ઉજાળી ગઈ.