આ બાબતે વધુ તેમણે જણાવ્યું હતું કે : ‘મુસ્લિમ લોકોની કાયમી મર્યાદા એ છે કે એ લોકો ધર્મને રાજકારણથી છૂટો પાડી શકતા નથી. એમના રાજકારણમાં ધર્મનો સમાવેશ થઈ જાય છે. આપણે એ કેમ ભૂલી જઈએ છીએ કે હિંદુ-મુસ્લિમ બંને કોમ વચ્ચે ધર્મ જુદો છે, પણ સંસ્કૃતિ એક જ છે. બધી સમસ્યાઓનું કારણ એ છે કે આપણે એ ભૂલી ગયા છીએ કે સંસ્કૃતિ બધાની એક છે. ધર્મ તો કોઈ પણ હોઈ શકે. સંસ્કૃતિ હંમેશા ધર્મ કરતાં ચડિયાતી જ હોય. હિંદુ કે મુસ્લિમ હોવું મહત્વનું નથી; હિન્દુસ્તાની હોવું મહત્વનું છે. 1400વર્ષનું બંને પ્રજાનું સહજીવન છે. સમાન રહેણીકરણી, ખાણીપીણી, સંગીત, ભાષા-સાહિત્ય, શિલ્પ-સ્થાપત્ય – બધું જ છે. હિન્દુ મુસ્લીમના બધા જ સ્થાપત્યોનો આપણને ગર્વ છે. એ કળા રાષ્ટ્રની ધરોહર છે. તો પછી આસપાસ આ શું થઈ રહ્યું છે ? કેમ ભૂતકાળની ઘટનાઓ માટે વર્તમાનકાળને સજા કરાઈ રહી છે ? કેમ માણસોને ખાનોમાં વહેંચીને વાત કરાય છે ? આપણે તો લાશોને પણ ધર્મ પ્રમાણે વહેંચતા થઈ ગયા છે. કેમ તમારો અને મારો ધર્મ જોડવાને બદલે તોડવાનું સૌથી મોટું હથિયાર બની ગયો ? દરેકે પોતાની જાતને આ પ્રશ્નો પૂછવા. શું આપણને એક વધારાના મંદિર કે મસ્જિદની જરૂર છે ખરી ? ધર્મ તો અતિ અંગત વસ્તુ છે એને જાહેરમાં કેમ ઉછાળવામાં આવી ? જીવતા માણસની હોળી થાય અને આપણું રુંવાડુંયે ના ફરકે ? ક્યાં સુધી મંદિર અને મસ્જિદને નામે લડીશું ? રાજનેતાઓને તો લડાવવામાં રસ છે. આપણી શ્રદ્ધા અને આસ્થા આટલા તકલાદી કેમ નીકળ્યા ? દુનિયાનો કોઈ ધર્મ હિંસાને પ્રબોધે છે ખરો ? તોય દુનિયામાં એના નામે હિંસા કેમ થઈ ?’