‘આપણે ત્યાં બીજી કે વાત એ છે કે ‘કામ’ને પણ ખોટો નથી માનવામાં આવ્યો. કામસૂત્રની રચના ઋષિ કરી શકે છે અને એની જરૂરિયાત પણ છે. વીણાના તારને એટલા જોરથી ન બાંધો કે તૂટી જાય અને એટલા ઢીલાય ન રાખો કે સંગીત જ ન વાગે ! – કામનો સ્વીકાર આપણે ત્યાં આ રીતે થયો છે. ધર્મ, અર્થ, કામ અને મોક્ષની એકદમ પ્રેક્ટિકલ હિન્દુ વિચારધારા છે. ધર્મ એટલે ડ્યુટી. વેદવ્યાસ ભગવાને બે હાથ ઊંચા કરીને એમ જ કહ્યું. એ કોઈ સંકુચિત વાત નથી. ‘અર્થ’ એટલે પૈસો ખોટો નથી કારણ કે ધર્મયુક્ત અર્થોપાર્જન યોગ્ય મનાયું છે. રાજનીતિમાં પણ ધર્મની આવશ્યકતા છે. ધર્મ વિના અર્થ વિનાશકારી છે, ધર્મ વિના વિદ્યા રાક્ષસી છે, ધર્મ વિના બધું જ ખતમ છે. અને છેલ્લે આ ધર્મ પોતાની મુક્તિની વાત નથી કરતો – એ તો પ્રહલાદની જેમ સમગ્ર પ્રજાને ઈશ્વરના દરબારમાં લઈ જવા ઈચ્છે છે. મોક્ષ ખરો, પણ પોતાનો નહીં; સમગ્ર પ્રજાનો. સમાજ દુ:ખોમાંથી મુક્ત થાય એ વિચારધારા હિન્દુ ધર્મનું એવરેસ્ટ છે. બસ, એટલું જ કહીશ કે… આ ત્યાગ જ ખરો ધર્મ છે.’