૩૫ વર્ષનાં કાળીબેન કાળવા રાજકોટ જિલ્લાના જસદણ તાલુકાના પારેવાળા ગામે રહે છે. સંતાનમાં ત્રણ દીકરા અને એક દીકરી છે. મોટી જવાબદારી સાથે ‘વિધવા’ બની ગયા છે. સાસરીમાં પણ સાસુ-સસરા-દીયર-નણંદ-જેઠ બચ્યાં નથી. એક્લપંડે મજૂરી કરી પંડનું અને પોતાનાં બાળકોનું ભરણપોષણ કરે છે. કાળીબેનને પતિના મૃત્યુ બાદ થોડો સમય વિધવા સહાય જરૂર મળી પણ અચાનક બંધ થઈ ગઈ છે. તેમને વિધવા પુનર્વસનની તાલીમ કે સાધન-સહાય પણ મળ્યા નથી. તેમની પાસે નથી પોતાનું મકાન કે નથી સરકાર તરફથી મળેલ ઘર બાંધવાનો પ્લોટ. એકની મજૂરીએ ઘર ચાલતું નથી એટલે ભણવાની ઉમરે તેમનાં બાળકો પણ મજૂરીએ લાગ્યાં છે. કાળીબેન ‘બી.પી.એલ.’ના લાભાર્થી નથી. તેમની પાસે ‘અંત્યોદય’ કાર્ડ છે પણ તેમાં સહારો મળી રહે તેટલું અનાજ મળતું નથી. કાળીબેન કહે છે, ‘રેશનમાં ક્યારેય તેલ-તુવેરદાળ જોયા નથી.