બીજે દિવસે હું એક મિત્ર પાસેથી એકસો દસ રૂપિયા લઇને ગોપાળદાસકાકાને ઘેર ગયો. કાકા તો ઘેર નહોતા પણ ગુલાબકાકી હતાં. એ બહાર આવ્યાં ને મેં એમની ડોકમાં બાનું મંગળસૂત્ર જોયું. રૂપિયા મારા ગજવામાં જ રહી ગયા. કાકાની ખબર પૂછીને હું ચાલી નીકળ્યો. પાછા આવીને મેં બાને કહ્યું, “ગુલાબકાકીના ગળામાં તમારું મંગળસૂત્ર જોઇને મારાથી એક શબ્દ પણ બોલાયો નહીં.” બાએ હસીને કહ્યું, “બેટા, એમનું સૌભાગ્ય અખંડ રહો.” બાનું એ મુખ આજેય જ્યારે જ્યારે હું મારી સાઇકલને અડકું છું ત્યારે મારી આંખો આગળ આવે છે અને અંતરને અડકે છે. સાઇકલો તો મારી ઘણી બદલાઇ છે પણ બાનો એ ચહેરો નથી બદલાયો.