મારી ઉંમર લગભગ 56 વર્ષની. મને છેલ્લાં છ વર્ષથી બ્લડપ્રેશરની બીમારી થઈ હતી. એનું નિદાન પણ અકસ્માતરૂપે થયું હતું. હૉસ્પિટલમાં બ્લડપ્રેશર માપવાનું યંત્ર બગડી ગયું. રિપૅર થઈને પાછું આવ્યું. મેં મારા મદદનીશ તબીબને કહ્યું, ‘મારું બ્લડપ્રેશર લઈને ચૅક કરો. મારું બ્લડપ્રેશર હંમેશા નૉર્મલ રહે છે.” મદદનીશ તબીબે કહ્યું : ‘સર, તમારું ડાયાસ્ટોલિક એટલે કે નીચેનું દબાણ ઊંચું છે. એ 108 મિ.મિ. છે. સામાન્ય રીતે લોહીદબાણ 120 થી 140 અને નીચેનું 80 થી 90 રહે તો એ નૉર્મલ કહેવાય. જે 120/80 એમ લખાય. મારી પત્ની ગીતાએ કહ્યું કે થોડા સમયથી મારો સ્વભાવ સાવ ચીડિયો થઈ ગયો હતો. સાંજના હું થાકી જતો હતો. મને થયું કે ઠીક છે. બ્લડપ્રેશર તો સામાન્ય બીમારી છે. દુનિયાના 7-8 ટકા લોકોને હોય છે. અમુક પાયાની લોહીની તપાસ કરાવી, સોનોગ્રાફી કરી અને દવા ચાલુ કરી. આ ઉપરાંત મને બીજી એક બીમારી છે – જોકે એને બીમારી ન કહેવાય. મારા લોહીમાં યુરિક ઍસિડનું પ્રમાણ વધારે છે. એમ માનવામાં આવે છે કે યુરિક ઍસિડનું વધુ પ્રમાણ પૈસાદાર અને સુખી વ્યક્તિમાં વધુ હોય છે. આવું અમારા તબીબી-પુસ્તકમાં પણ લખેલું છે. આને પરિણામે મારે ઝાયલોરિક નામની દવા લેવી પડે છે. વચ્ચે થોડો અનિયમિત રહ્યો એટલે બે વખત કિડનીમાં નાની પથરી થઈ અને નીકળી ગઈ. બે વખત ‘ગાઉટ’ – એક જાતનો વા થયો. ત્યાર પછી હું વધુ કાળજી રાખતો થયો અને હવે એ નૉર્મલ રહે છે.