હું તેના હાથ ઝાલું છું અને મારી છાતી સરસા ચાંપું છું. મથું છું તેના વહાલથી મારી ભૂજાઓને ભરી લેવા, ચુંબનોથી તેના મધુર સ્મિતને લૂંટી લેવા, તેનાં કાજળકાળાં નેત્રોના દષ્ટિક્ષેપને નજરથી પી લેવા. કિન્તુ હાય ! ક્યાં છે એ સઘળું ? કોણ ખેંચી કાઢી શક્યું છે આકાશમાંથી આસમાની રંગછાયાને ? મથું છું સૌંદર્યને ઝીલવા અને એ કુશળતાથી છટકી જાય છે મારા હાથમાં માત્ર એનો સ્થૂળ દેહ મૂકીને. પાછો ફરું છું હું વિફલ અને હતાશ થઈ. જેને માત્ર આત્મા જ ... [વાંચો...]