અંગદના શોકનો પાર નહોતો,તે શ્રીરામને યાદ કરી બોલી ઉઠયો કે-શ્રીરામના કામ માટે નીકળ્યા છીએ તો,એમ ને એમ ગીધના ખોરાક ના થવાય, હતાશા છોડીને,આ ગીધની સામે લડીને ,અને લડતાં લડતાં,જટાયુ ની જેમ મરવું સારું, કમસે કમ શ્રીરામના કામ માટે તો મરીશું.