હું તમને એક પ્રસંગ કહુ છું. સાધુઓ રેલવે લાઇનથી વિહાર કરતાં જઇ રહ્યાં હતાં અને સંધ્યા થઇ ગઇ અને જ્યાં પહોંચવાનું હતું ત્યા પહોંચતા રાત પડી જાય એવું હતું. સાધુઓ માટે રાત્રિ વિહાર નિષેધ હોય છે. ત્યાં સાધુની નજર એક ઝૂંપડી પર પડી. તેમાં ખેતરનો ચોકીદાર રહેતો હતો. અમે તેને કહ્યું કે ભાઇ અમારે જ્યાં જવું છે, ત્યાં પહોંચતા અમને રાત લાગશે અને વરસાદની પણ શક્યતા છે. શું અમને રાત્રિ વિશ્રામ કરવા માટે અહીં સ્થાન મળશે? સવારે તો અમે જતાં રહીશું. આ વ્યક્તિ એટલો પ્રસન્ન થયો કે મારા ઘરે પરમેશ્વરનાં પ્રતિનિધિ એવા સંત-પુરુષ આવ્યા. ગ્રામીણ વ્યક્તિઓની અંદર તમને હૃદયની સરળતા જોવા મળશે. તેમનામાં જે પ્રસન્નતા હોય છે, તે એક અલગ પ્રકારની હોય છે.