ચિત્કાર વિષે ઘણું લખી શકાય તેમ છે. આ દસકોથી ચાલી આવતી માનવીય સંવેદનાની ઋજુ રજૂઆત પોતાનામાં એક સંસોધન અને અભ્યાસનો વિષય છે. અલબત્ત આ નાટક કે ફિલ્મ એ જ દિગદર્શન અને અભિનયનો માઈલસ્ટોન છે. સંવેદનશીલતાનાં શિકારીઓ માટે ચિત્કાર એ ટોનિક છે અને સિનેમાનાં સ્ટુડન્ટસ માટે ચિત્કાર એ ટેક્સબુક છે. માતૃભાષામાં રજૂ થયેલી આ વૈશ્વિક કલા છે. એક્ટિંગ અને ઈમોશનનું નમૂનેદાર એક્સ્ટ્રીમ લેવલ એટલે ચિત્કાર. ચિત્કાર એ સમાજનાં દરેક માણસો માટે માનવજાતને મહોબ્બત કરવાનો હુકાર છે. આ માસની નહીં ક્લાસ માટેની વાત છે છતાં માસને અપીલ કરે છે. જ્યારે એક સરખી રોમેન્ટિક કોમેડી ફિલ્મોની બોલબાલા ચાલતી હોય ત્યારે તદ્દન નવી વિષયવસ્તુ આધારિત ફિલ્મ સેકન્ડ હાફમાં ક્યાંક ધીમી પડે, લાઉડ મ્યુઝિક કે એક્શન સાથે ફાઈટિંગ/કોમેડી સીન્સ વિના દમદાર ન દર્શાઈ શકે. ચિત્કારમાં પણ અટ્રેક્ટિવ એક્શન સીન્સ નથી પણ ઈમોશન સેગમેન્ટ છે. ફાઈટિંગ યાની મારામારી છે જ પણ જાત સાથેની. કોઈ કોઈનું દુશ્મન નથી જતા હમદર્દને હાનિ પહુંચે અને વેદનામાંથી વ્હાલ જન્મે. કથાવસ્તુ અને અભિનય ઉપરાંત ચિત્કારનો સૌથી મોટો પ્લસ પોઈન્ટ ડાયલોગ છે. યેસ. ચિત્કારનાં સંવાદો તેની રજૂઆતને સાશ્વત બનાવશે.