મારાં યુવાન ભાઈ-બહેનો, વિદ્વાન લોકો કહે છે કે તમે જ્યાં ઘર બનાવ્યું છે, ત્યાં હજારો-હજારો શબો દટાયેલાં છે. કાળની આ અનંત ગણતરીમાં બધું સ્મશાન હી સ્મશાન છે. મુર્દા મુર્દો કો જલા દેતા હૈ. એક ચેતન મુર્દા, અચેતન મુર્દાને બાળે છે, એ સિવાય બીજું કશું નથી. લોકો એવું કહે છે કે ફલાણા સંતે ફલાણાને જીવતો કરી દીધો. કદાચ કરી પણ શકતા હશે, પણ કોઈને જીવતાં કરવા એ કોઈ મોટી વાત નથી. એને ચેનથી મરવા દેવા એ મોટી વાત છે. ભારતીય ઋષિઓનું સત્ય ભિન્ન છે. એ જાણે છે કે અહીં ક્યાં કોઈ કાયમ છે? જે રેતીમાં આપણે બેઠાં છીએ એ બહુ કાળ પહેલાં મોટો પર્વત હતો, કાળના પ્રતાપે એ શિલા તૂટીને રેતી બની ગઈ છે! ભગવાને રેતી નથી બનાવી, કાળના સંઘર્ષમાં પથ્થર તૂટી-ફૂટીને રેતી બની ગયો છે. બધું સરકતું જાય છે. તેથી હે મન, તું રામ ભજ. જે કાળનો દંડ રાખે છે એ રામની શરણમાં તું જા. એની શરણમાં જે જાય છે તેને કાળ પણ કંઈ કરી શકતો નથી. કાળથી બચવું હોય તો એક ઉપાય છે, જે કાળનો પણ કાળ છે એવા રામની શરણમાં જા અને એને ભજ. અને તે તો મૃત્યુ પછી પણ મૃત્યુ નથી તેવી એક સ્થિતિ છે. મૃત્યુ નહીં મોક્ષ મળે છે.