આ પ્રસંગના થોડા દિવસ પછી અમે એક અદ્‍ભુત દ્રશ્ય જોયું. વડોદરાના સ્ટેશન તરફથી અમે થોડાક મિત્રો ચાલતાં ચાલતાં આર.એમ.ઓ. હોસ્ટેલ તરફ આવી રહ્યા હતા. રાતના નવ વાગી ગયા હતા. અમે સયાજીગંજ ઝૂંપડપટ્ટી પાસે પહોંચ્યા. એ વખતે અમે જોયું તો રામુદાદા ઝૂંપડાવાસીઓને ખાવાનું વેચતા નહોતા, પણ વહેંચતા હતા ! સાવ મફત ! ઝૂંપડાવાળા લાઈનમાં ઊભા રહી, સંપૂર્ણ શિસ્ત સાથે પોતપોતાના વારા મુજબ જમવાનું લઈ જતા હતા. બધા રામુદાદાને ખૂબ માનથી બોલાવતા હતા. રામુદાદા પણ આનંદથી બધાને બોલાવતા હતા, ‘હાં… જી…! સબકો મિલેગા ! હાં… જી…! લાઈન મત તોડના ! સબકો મિલ જાયેગા !’