મૂળે તે આત્મરતિનો જીવ નહીં. પોતાના પ્રગટ થયેલા બધા લેખોના કટિંગ્સ સાચવેલા નહીં. પુસ્તકો બાબત પણ ખાસ કાળજી લીધેલી નહીં, કે ઉમંગ બતાવેલો નહીં અને એટલે જ તેમનાં પુસ્તકો હાલ પ્રાપ્ય કરતાં અપ્રાપ્ય વધારે છે. તેમના લેખોમાંથી ચૂંટીને એક સંપાદન કાર્ય કરવા માટે તેમનાં પુસ્તકો એકઠાં કરવામાં મને સારો એવો સમય લાગ્યો હતો. એમાંય તેમની ‘રેતીની રોટલી’ માટે તો કોઈ શ્રમજીવીને રોટલી મેળવતાં પડે એટલો પરસેવો મને પડ્યો હતો. ઘણી લાઇબ્રેરિઓ ફેંદી નાંખી. એક સિનિયર લાઇબ્રેરિયને તો સ્પષ્ટ કહી દીધું કે આ નામની કોઈ ચોપડી જ પ્રગટ થઈ નથી. મેં ભારપૂર્વકે કહ્યું કે, ‘ભાઈ, એ પ્રગટ થઈ છે એટલું જ નહીં, મેં અગાઉ વાંચી છેય ખરી. . .’ ત્યારે તેણે ‘ના હોય !’ કહીને આશ્ચર્ય વ્યક્ત કરેલું. હા, એક લાઇબ્રેરીમાં આ પુસ્તક હતું. લાઇબ્રેરિયને મને કહ્યું : ‘તમે લેખકનું નામ કહો. . .’ જ્યોતીન્દ્ર-‘ બોલું એ પહેલાં જ આંગળી ચીંધી તેણે માર્ગદર્શન દીધું : ‘સામે (દ) લખ્યું છે એ ઘોડામાં ‘જ’માં જુઓ. . .’ એ ઘોડામાં જોયું તો જ્યોતીન્દ્રને બદલે જેમ્સ હેડલી ચેઝનાં પુસ્તકો હતાં. હાસ્યના ખાનામાં જોયું તો ચંબલના ડાકુઓ હસતા હતા. ‘રંગતરંગ’ ભાગ પહેલો બાળસાહિત્ય વિભાગમાં હતો. પછી એક બહેનની મદદથી પુસ્તક મળ્યું.