પંદરમી સદીમાં નરસિહ મહેતાનો જન્મ થયો. એમણે પ્રેમલક્ષણા ભક્તિના આદિ કવિ તરીકે ગૌરવભર્યું બીરુદ પ્રાપ્ત કર્યું છે. નરસિંહ મહેતા પહેલાં પ્રેમલક્ષણા ભક્તિને ગાનારો કોઈ મોટા કે સમર્થ કવિ થયો હોય એવું દેખાતું નથી. અલબત્ત્ આજે સંખ્યાંબધ જૈન જૈનેતર કવિઓ વિશે અવનવા સંશોધનો થતા રહે છે. અને ઘણા અણજાણ કવિઓની ભાળ મળી છે. પણ ઉત્તમ કોટિના, કાવ્યકલાના સર્જક તરીકે અને યુગ પ્રવર્તક કવિ તરીકે નરસિંહ મહેતાનું આદિકવિનું સ્થાન કોઈ ઝુંટવી શકે તેમ લાગતું નથી. ગુજરાતમાં કૃષ્ણ ભક્તિનું પ્રચલન તો નરસિંહના સમયગાળા પહેલાંથી જ અસ્તિત્વમાં હતું. પણ ગુજરાતી ભાષામાં કૃષ્ણ ભક્તિની રચનાઓ ૧પ મા શતકથી બહુ વહેલી મળતી નથી. કેટલીક ‘ફાગુ’ રચનાઓ કે જેમાં શ્રીકૃષ્ણનો ગોપીઓ સાથેનો વિહાર આલેખાયો હોય, એને બાદ કરતાં કોઈ તેજસ્વી કવિ નરસિંહની આગળ નીકળ્યા નથી કૃષ્ણ ભક્તિની રચનાઓમાં… નરસિહ મહેતાએ કૃષ્ણની બાળલીલા તેમજ શૃંગારલીલા બંને ગાઈ છે. પરબ્રહ્મ પરમાત્માના અવતારી અંશ તરીકે શ્રી કૃષ્ણનુ ચરિત્ર એમણે પોતાનાં પદોમાં અલૌકિક રીતે આલેખ્યું છે. ને નરસિંહ પોતે જ રાસલીલામાં ગોપી સ્વરુપે હાજર હોય એટલી સાહજીકતાથી ગોપીઓના વિવિધ મનોભાવાનું નિરુપણ કરીને નરસિંહે ઉત્કટ રસિકતાથી પોતાની ઉર્મિઓને લાલિત્યસભર શબ્દદેહ આપ્યો છે. માધવની મોરલી સાંભળીને ઘેલી બની જતી મહિયારણ અવળાં અંબર ઓઢીને, આંખનું કાજળ ગાલે ઘસીને કે પગનું ઝાંઝર ગળામાં પહેરીને બહાવરી બની દોડવા લાગે છે ત્યારે દેહભાન પણ વીસરી જાય છે. નરસિંહની સૂક્ષ્મ પ્રણય સંવેદના અહી પદો રુપે આવિષ્કાર પામી છે. શ્રી કૃષ્ણની બાળલીલા, દાણલીલા, રાસલીલા અને વિપ્રલભ શૃંગારની સાથે સાથે સંભોગ શૃંગારનું આલેખન પણ નરસિંહે કર્યું છે. એમાં પ્રભુ મિલન અને પ્રભુ વિરહના પદોમાં પ્રેમલક્ષણા ભક્તિનાં ઉત્કટ ઉન્મેષો પ્રગટ થયા છે. પ્રેમ ધરીને પ્રભુ સામે નાચતો નરસૈયો જન્મા જન્મ ભગવાન પાસે માનવદેહ માર્ગી‘પ્રેમરસ પાને તુ મોરના પિચ્છધર’ કહી નિઃસ્વાર્થ ભાવે પ્રેમરસની જ ઈચ્છા રાખે છે. પોતાનું પુરુષાતન લીન કરીને, સખી રુપે દેહદર્શાટાળીને નરસિંહ ગોપીઓ સાથે ભળી ગયો છે.