૧૮૫૮માં લૂઇસ પેસ્ટયુર (Louis Pasteur) નામના પાશ્ચાત્ય વિદ્વાને લસણમાં એન્ટી બેક્ટેરીઅલ તત્વો છે એવું શોધી કાઢ્યું હતું. આલ્બર્ટ શ્વાઇત્ઝરે (Albert Schweitzer) એમિબીક ડીસેન્ટ્રી (amoebic dysentery) (મરડા)ની સારવાર લસણથી કરી હતી. બીજા વિશ્વયુદ્ધ વખતે લસણ એક એન્ટીબાયોટીક તરીકે પડેલા ઘા રૂઝવવામાં વપરાતું, જે ઘણું અસરકારક નીવડ્યું હતું અને એના કારણે હજારોનો જીવ બચાવનાર તરીકેનો શ્રેય લસણને ફાળે જાય છે. સંશોધનો દર્શાવે છે કે લસણમાંના કેટલાક તત્વો ૬૦ પ્રકારની ફુગ અને ૨૦ પ્રકારના બેક્ટેરિયા કે જેમાંના ઘણા ચેપી અને પ્રાણઘાતક છે, તેમને મારી શકે છે; અથવા તો તેમની રોગોત્પાદક ક્ષમતા ઘટાડી દે છે.