પછી મમ્મી-પપ્પાની જીભાજોડીનું સ્મરણ થતાં અમોલા રજાઈને ખોળામાં દબાવી મલકી પડી. તેનાં લગ્નને ચાર વર્ષ થઈ ગયેલાં. રોહનનું કુટુંબ ધનવાન હતું. તેના માતા-પિતાએ જ તેને પોતાનું અલગ ઘર રાખવા અને અલગ બિઝનેસ કરવા સૂચવેલું. રોહને બાપના રૂપિયાને નજરમાં રાખ્યા ન હતા. કૉલેજ પછી જાતે જ મહેનત કરી, યાતનાઓ વેઠી, કમ્પ્યૂટરનો નાનકડો બિઝનેસ શરૂ કર્યો હતો. એના કામ માટે એ બૅંગ્લોર ગયેલો. રોહનને જીવનમાં કંઈક કરવાની ધૂન હતી. તે જ્ઞાન સમજવા રોજ સવારે પાંચ-સાડા પાંચે ઊઠી જતો. ધંધાને લગતું કે જીવનને લગતું કંઈને કંઈ વાંચતો. એ વાંચનની ટેવ એને જીવવાનો માર્ગ બતાવી દીધેલો. કયારેક ઓશો રજનીશજી, તો કયારેક કૃષ્ણમૂર્તિની ફિલૉસૉફી વાંચતો. યોગ પણ કરતો. શરૂશરૂમાં અમોલાને આ બધાનો ખૂબ કંટાળો આવતો. રોહન બહુ કહે તો કયારેક એ એની સાથે ઊઠે. જો તેને પોતાના બિઝનેસ વિશે કંઈ કહે કે સમજાવે તો અમોલાને બગાસાં જ આવતાં. કયાંક કટાણું મોં કરી ઉદાસીન ભાવ દાખવતી.