મુઠિયાં એ થેપલાંના ભાઈબંધ. ખોળિયાં જુદાં એટલું જ, બાકી આત્મા તો એક જ. એમાંય લોટ-ભાજીનું પ્રમાણ થેપલાં જેવું જ. મુઠ્ઠીમાં વાળીને નાનાં નાનાં કે મોટા વાટા જેમ વાળીને પણ થઈ શકે. બાફીને થાય, વઘારીને થાય, તળીને પણ થાય. પરંતુ આપણે તબિયત સાચવાની હોવાથી પહેલી પસંદગી બાફેલાંને આપીશું ને…! આ મુઠિયાંને દેખાવડાં કરવા માટે એનાં લંબગોળ માછલી આકારનાં વાટા વાળીને બાફી લેવાં. ત્યારબાદ લૉફ-બ્રેડ પર હોય છે તેવા ત્રાંસા કાપા કરવા. તલ-રાઈ-હિંગનો રૂડો વઘાર ચમચીથી થોડો થોડો રેડવો. લીલાં લીલાં મુઠિયાં ને એનાં પર ચમકતા સફેદ તલ! તમને એમ જ લાગશે કે આંગણાંમાંની એકાદી વેલ પરથી જ સીધાં ઉતાર્યાં છે કે શું? થેપલાંની જેમ આ મુઠિયાંની પણ એક ગુરુચાવી (બિઝનેસ ટ્રીક) છે. હવે થાય શું કે દૂધી-પાલક તો જલદી ચડી જાય અને લોટને લાગે વાર. ત્યાં સુધીમાં તો રાહ જોઈ જોઈને થાકેલાં બિચારાં શાકભાજી લીલામાંથી ખાખી થઈ જાય. તેથી મુઠિયામાં પડતો ઘઉંનો જાડો કે હાંડવાનો કકરો લોટ શેકી લેવો. ચણાના લોટને બદલે દાળિયાનો લોટ લેવો. હવે લોટ પણ ચઢેલો હોવાથી એ રેસમાં ભાજી ને લોટ બંને સાથે જ ફિનિશિંગ લાઈન પર પહોંચે છે. દૂધીનો લીલેરો અને ભાજીનો લીલોછમ્મ રંગ સચવાઈ જાય છે. લટકામાં મૂઠિયાંમાં આથો ન હોવાથી એસિડિટી આ બાજુ ફરકે જ શાની?