ઈલેક્ટ્રોનિક મીડિમાં બિલાડીના ટોપની જેમ ગુજરાતી ચેનલો ફૂટી નીકળી છે જેમાં કેટલીક ચેનલો ગુજરાતી ભાષાને યોગ્ય પરીપ્રેક્ષમાં રજૂ કરે છે તો કેટલીક ચેનલો ગુજરાતી સંસ્કૃતિ અને ગુજરાતી ભાષાને એવા વરવા સ્વરૂપમાં રજૂ કરે છે કે ક્યારેક આંખો મીંચી લેવાનું મન થાય છે. દામજીભાઈઓ, નાથાભાઈઓ, અને મણિબહેનો ઇન્ટરનેટ પર ગુજરાતી પોર્ટલો લઈને ગુજરાતી ભાષાની પીપૂડી પૂં પૂં પૂં કરીને વગાડી રહ્યાં છે. આપણે તેને “વૈશ્વિક સ્તરે પ્રચાર અને પ્રસાર” જેવું રૂપાળું લેબલ લગાડીને સંતોષ માની લઈએ છીએ. ગુજરાતી ભાષાનો પ્રચાર અને પ્રસાર આવા પોર્ટલોનો મોહતાજ નથી. પ્રિન્ટ મીડિયા અને ઈલેકટ્રોનિક મીડિયાએ ગુજરાતી ભાષાના ઉત્થાન માટે ઝુંબેશ ચાલુ કરવી જોઈએ. ભાષા પ્રત્યે બેદરકાર અને નિર્માલ્ય બનતી જતી ગુજરાતી પ્રજાતીઓમાં નવું જોમ પૂરવું જોઈએ. તો પ્રસાર અને પ્રચારમાં વેગ આવશે. ભાષાના વિકાસ માટે હવે નાણાંકીય સમસ્યા રહી નથી. એન.આર.આઈ. ગુજરાતીઓ ભાષાના ઉત્થાન માટે ધન વાપરવા તૈયાર છે. આપણી પાસે નક્કર યોજના હોવી ઘટે. પણ ‘જણનારીમાં જોર ન હોય તેમાં સુયાણી શું કરે?’