બીજા દિવસે સાંજના છ – સાડા છના સુમારે રાવરાજાની સફેદ મોટર હૉસ્પિટલની પોર્ચમાં ઊભી રહી. દવાખાનાના નોકરવર્ગમાં ખળભળાટ થઈ ગયો. આજુબાજુના લોકોનાં “જૈ રામજીકી” અને “અસ્સલામુ આલેયકૂમ” હસતે મોઢે સ્વીકારતો વિશ્વાસ ડૉક્ટરસાહેબની ચેમ્બર પાસે ગયો. અંદર ડૉક્ટરસાહેબ એક પેશન્ટ સાથે વાત કરી રહ્યા હતા. તેમની વાત પૂરી થતાં સુધી વિશ્વાસ બહાર ઊભો રહ્યો. દર્દી બહાર નીકળતાં તે અંદર ગયો અને ડૉક્ટરસાહેબને નમસ્કાર કર્યા. તેને અચાનક આવેલો જોઈ ડૉક્ટરસાહેબ નવાઈ પામ્યા. તેમણે ખડા થઈ વિશ્વાસને આવકાર આપ્યો.