શ્રી નિરાંતે કીધેલી બધી બાબત હું તારામાં જોઉં છું વળી પચીસ માણસો વચ્ચે પોતે એમ પણ બોલી ગયા કે ભાઈ મને તો એમ લાગે છે કે જાણે તું નીરાંતનો અવતાર જ ન હોય ! તારા વખતમાં મારાથી સવાયું ચાલશે એટલું તો નહીં પરંતુ દવાના કામમાં પણ તું આગળ પડીશ માટે પરબનું માટલું તોડીશ નહિ. હરજીવનદાસે કહ્યું, મહારાજ આપનું વચન ફળીભૂત થાઓ. એ પ્રમાણે ફળીભૂત પણ થયેલું અમો નજરે જોઈએ છીએ. નહીં તો એ એટલા બધા ગ્રહસ્થી નથી તે આટલો મંદીરનો ખર્ચો પૂરો કરે. મફત દવા તે વળી આવનારને ખાવા પીવાની સગવડ સાથે. પાણીની પરબ તથા સદાવ્રત અને મંદીરનો ટુટ્યા ફાટ્યાનો ખર્ચ. એ આવ્યા પછી મંદીરમાં એમણે સાતસો રૂપીયા જેટલો સુધારો કર્યો છે તેમાં બહારની આવક સવા ત્રણસો જેટલી આવી તે દરેક આવનાર જનાર જાણે છે. પોતે જાતે ધંધો કરી ખર્ચો પૂરો કરે છે તેમાં કોઇ ભાવીક હોય મદદ કરે તો ઠીક, નહીં તો કોઇની પાસે માગવું નહીં એ તો એમણે નીયમ જ લીધો છે. પોતે ભજનને અર્થે નવરાશ હોય તો બહારગામ જાય છે પરંતુ એમની જાતનો ખર્ચ પણ જેને ત્યાં જાય તેને પડે જ નહીં કારણકે – ઘી – ગોળ – ઘઉં આ ત્રણ ચીજ હજી સુધી ખાતા જ નથી. જે તેનાં છોકરાં ખાય તે એમને ખાવાનું. પોતાના મંદીરમાં કોઇ આવે તેને તેની ખાધેલી થાળી કે પીધેલું પવાલું પણ અજવાળવા દેતા નથી. અત્યારે તો એ એમની સ્ત્રી બન્નેમાં સેવાનો જ ગુણ જોવામાં આવે છે. કોઇ કહે તમો દવાને માટે જુજજા જ ફી રાખો, ત્યારે એ કહે છે કે પૈસા કરતાં અંતરનો આશીર્વાદ મેળવવો એ વધારે ઉત્તમ છે. તે વાત ખરી કારણકે એ કંઈ એટલું બધું સંસ્કૃત કે વેદશાસ્ત્ર કે પીંગળના પાઠ ભણ્યા નથી. ઉપર કહેલું બધું એ કરી શકે છે તે માત્ર ગુરૂકૃપા જ છે. મોઢે મીઠું બોલીને મુખ રીઝાવવું તે કરતાં કરી જાણીને અંતર રીઝાવવું એ એમને વધારે પસંદ છે. એનું જ નામ ખરી ભક્તિ છે. માત્ર આત્મસેવા એ સાચું કર્મ છે એટલું જ એ સમજ્યા છે. સેવા-ભક્તિનો ગુણ એમનામાં વધુ જોવામાં આવે છે. એમનું ઘણી વખત એવું કહેવું છે કે સાચ – દયા – સંતોષ – વિવેક – ક્ષમા વગેરે, પ્રભુના અંગો છે તેમાનું એક પણ પકડાય તો પ્રભુ હાથ આવે. પરંતુ ગુરૂકૃપા મેળવ્યા સિવાય એ પકડી શકાય નહીં. કારણકે ભાવ વિના ભક્તિ ન થાય, ભક્તિ વિના ગુરૂ રીઝે નહી ગુરૂ રીઝ્યા સિવાય આત્મ ઓળખાય નહીં, આત્મ ઓળખ્યા સિવાય સદ્ગુણો ટકી શકે નહીં, સદ્ગુણો ટ્ક્યા સિવાય પ્રભુ હાથ આવે નહીં, શાથી કે સદ્ગુણો એ જ પ્રભુનું અંગ છે એમ ઉપર કહ્યું છે. અંગનો કોઇ પણ ભાગ પકડાય એટલે પ્રભુ પાસે જ છે માટે બધું મૂકી દઈ પહેલી ગુરૂકૃપા મેળવવીએ એમનું વારંવાર કહેવું છે. પણ સેવા સિવાય એ બને જ નહિ. બધી સેવા કરતાં ગુરૂ વાકયનું સેવનએ ઉત્તમ સેવા છે. એમના અત્યાર સુધીના જીવન વૃતાંત પરથી એમ લાગે છે કે એમને વિદ્યા પ્રાપ્ત કરતાં જેમ અર્જુનને દુઃખ પડ્યું તેવું પડ્યું છે. ગ્રહસ્થાશ્રમમાં સુદામાને વિત્યું છે તેવું જ એમને પણ વિત્યું છે. એમના ઉપર સગાંનો પ્રેમ પણ જેવો તુલસીસ્વામીને પોતાનાં સસરાએ બતાવ્યો હતો તેવો જ જોવામાં આવી ગયો છે. ત્યારે પિતરાઈઓએ પણ જેવું કૌરવોએ પાન્ડવોને વિતાડ્યું હતું તેવું જ વિતાડ્યું છે એમને કન્યા પણ નરસીંહ મહેતાના શામળીયાને મળી એવી રીતે જ મળી છે ગામ લોકોએ પણ નરસિંહ મહેતાના જેવો સંબંધ રાખ્યો છે તે નજરે જોવામાં આવે છે. ત્યારે પ્રભુની દયા પણ કેટલી છે કે સમય આવ્યે પ્રભુ એમની લાજ રાખે છે. ત્યારે એ પણ દરેક પંથના સાધુ સંતની સેવા કંઈ પણ ભેદભાવ રાખ્યા સિવાય બને તેટલી કરી રહ્યા છે. ગામની સેવા પણ દવા વગેરે બાબતમાં સારી કરી રહ્યાં છે. એમનો સ્વભાવ સાદો, પહેરવેશ સાદો,ખોરાક સાદો, ભાષા ગામઠી તથા તેમનામાં ધીરજનો ગુણ સારો છે. પહેલેથી ઘણા ગરીબ કુટુંબમાં ઉછરેલા હોવાથી એમનામાં માન, મોટાઈ વગેરે અભિમાનનો ગુણ જોવામાં આવતો નથી.