મુંબઈમાં એક ઍક્સિડન્ટમાં ટ્રેઇની જર્નલિસ્ટ વિશાલ સિંહનો ઍક્સિડન્ટ થાય છે. વિશાલનું હાર્ટ કામ કરે છે, પણ તેનું બ્રેઇન ડેડ થઈ ગયું છે. આ હાર્ટની જરૂરિયાત એક બચ્ચીને છે જે પુણેમાં જીવનમરણ વચ્ચે અથડાયા કરે છે. મહામુશ્કેલીએ વિશાલના ફૅમિલી-મેમ્બર વિશાલનું હાર્ટ ડોનેટ કરવા રાજી થાય છે, પણ જાણે કે આ જ ક્ષણની કુદરત રાહ જોતી હોય એ રીતે એકસામટા અનેક પ્રૉબ્લેમ આવીને ઊભા રહી જાય છે. હાર્ટને બે કલાકથી પણ ઓછા સમયમાં જો પુણે પહોંચાડવામાં આવે તો જ એ હાર્ટ ટ્રાન્સપ્લાન્ટ થઇ શકે એમ છે. મોટા ભાગના આ પ્રકારના કેસમાં હેલિકૉપ્ટરનો ઉપયોગ થતો હોય છે, પણ વેધર સારું નહીં હોવાથી હેલિકૉપ્ટરનો ઉપયોગ થઈ શકે એમ નથી. હવે એક જ રસ્તો છે કે હાર્ટને બાય રોડ પુણે પહોંચાડવામાં આવે. બહુ અઘરું કામ છે, કારણ કે મુંબઈના ટ્રાફિકમાં દાખલ થઈને હૉસ્પિટલ સુધી પહોંચવું એ જ બેથી ત્રણ કલાકનું કામ છે જ્યારે અહીં તો મુંબઈની હૉસ્પિટલથી લઈને પુણેની હાર્ટ હૉસ્પિટલ સુધી પહોંચવાની ડેડલાઇન જ અઢી કલાકની છે. પોલીસ-કમિશનર (જિમી શેરગિલ) આ કામ માટે મીટિંગ બોલાવે છે અને કામ માટે જવાબદારી લેવા તૈયાર હોય એવા ટ્રાફિક-સિનિયર્સને આગળ આવવા કહે છે. આગળ કોઈ આવતું નથી ત્યારે એક એવો ટ્રાફિક-કૉન્સ્ટેબલ (મનોજ બાજપાઈ) રેડી થાય છે જે પાંચસો રૂપિયાની લાંચ લેતાં સસ્પેન્ડ થયો છે અને હવે મુંબઈથી પુણેની હૉસ્પિટલ સુધી હાર્ટ પહોંચાડવાનું કામ શરૂ થાય છે, જે કામ ડગલે અને પગલે જીવ તાળવે ચોંટાડી દેનારું છે.