જગન મહેતાએ કંઈ દલીલ ના કરી; પણ આંખોમાં એવો ભાવ લાવ્યા કે કવિ ના ન પાડી શક્યા. બલકે જગન મહેતાને અનુકૂળ થયા. એમણે લાકડી હાથ બદલીને બીજા હાથમાં રાખવા કહ્યું તો એમ કર્યું. આગળ ચાલવા કહ્યું, તો એમ કર્યું અને પછી ભીની રેતી પર કવિના પગલાંના નિશાન બરાબર ઊઠે તેવી રીતે પાછળથી એમની તસવીરો લીધી. પછી નામ આપ્યું, “જલધિતટે કવિ.” કુમારમાં એ ફોટો છપાયો અને એ તસવીર જ એમનું પિક્ટોરીયલ વર્લ્ડમાં પ્રથમ પદાર્પણ. એ ચિત્ર અમર બની ગયું. કવિની જીવનસંધ્યા અને આકાશી સંધ્યાનું એવું તો અદભૂત સંયોજન એ ફોટોગ્રાફમાં ઊતર્યું, એ માત્ર નિર્જીવ ચિત્રને બદલે કાગળ પર છાયાંકિત કવિતા બની ગઈ. ખુદ કવિ નાનાલાલ અને માણેકબા તો રાજી થયા જ, પણ ફરેદૂન ઈરાની પણ ફીદા થઈ ગયા.