‘પણ મારી સાથે તો એવી વાત કરી હતી…’ ‘મને ખબર છે ફુલવા તારો સ્વભાવ. તું માત્ર સ્વાતંત્ર્યની વાતો કરે છે, પણ સ્વતંત્રતા પ્રાપ્ત કરવા યોગ્યતા કેળવવી પડે. એ યોગ્યતા પ્રેમથી પ્રાપ્ત થાય. તેં કહ્યું હતું તેમ પતિ જરૂર વખતે રસોઈ કરીને જમાડે પણ એ લાયકાત પ્રેમથી કેળવવી પડે. ઝઘડો કરીને કે હક્ક માંગવાથી ના મળે.’ ‘પોયણી ! તારી વાત સાંભળીને મને ધીરે ધીરે થોડું ઘણું સમજાય છે. ભૂલ મારી જ હતી. મારે હક્ક જોઈતા હતા, પ્રેમ આપ્યા વગર. પ્રેમ આપવાથી જ બધું મળે.’ તે વખતે જ રૂમમાં છ-સાત છોકરાંઓ ટ્યૂશન માટે આવ્યાં. પોયણી ફુલવા સામું જોઈ બોલી : ‘ફુલવા ! તું થાકી ગઈ હોઈશ. થોડી વાર આરામ કર. અને ના ગમે તો ટેપ વગાડજે.’ ફુલવા બાજુની રૂમમાં ગઈ અને ટેપની સ્વિચ ચાલુ કરી ત્યારે મીરાંબાઈનું મધુર કંઠે ગવાયેલું ભજન આવતું હતું : ‘મૈને પ્રેમબેલ બોઈ……’