આ સમાંતર કેન્દ્રો જાહેરમાં દલિતોને અપમાનિત કરી રહ્યા છે. ગુજરાતના ઉનાની ઘટના તેનું ઉદાહરણ છે. તેઓ માત્ર કેટલાક લોકોને તેમની સાંસ્કૃતિક સ્વતંત્રતાને લઈને જ નહી પણ ઉપલબ્ધ અને પરવડે તેવો ખોરાક લેવાના તેમના અસ્તિત્વને અધિકારને લઇને તેમને હલકા હોવાની અનુભુતિ કરાવે છે. અસ્તિત્વવાદની સ્વતંત્રતાનો અભાવ એટલે ગૌરવ છાંડવું. જે આખરે તો આ શાકાહારીના બની બેઠેલા પ્રચારકો દ્વારા લાદવામાં આવેલ "વેજલેન્ટિઝમ"માંથી પરિણમે છે. ભાજપ સરકાર આવા બળોને નાથવામાં લાચારી શેની અનુભવે છે? જો એમ હોય તો તે શું ભારતીય બંધારણે આપેલું પોતાનું જ ગૌરવ ગુમાવવા બરાબર નથી શું? આ સ્થિતિમાં એમ કહેવું વધારે પડતું નથી કે છેલ્લા ચાર વર્ષોમાં, કથુઆ બળાત્કારના કેસમાં જમ્મુના વકીલોના જણાવ્યા પ્રમાણેનું ફોજદારી કેસોનું લિંચિંગ, ટ્રોલીંગ અને સ્ટ્રોલીંગનું નૈતિક રીતે આક્રમક એક્ટિવિઝ્મ એ માન્યતાને વધુ મજબૂત કરે છે કે સંવિધાનિક સામાજિક અધિકારીઓ બહારની સામાજિક સત્તાઓ અસ્તિત્વમાં છે અને તેને સરકાર પણ નિયંત્રિત કરી શકતી નથી.