ઇ. સ. 1400ની સાલથી સંગીતનાં સાધનો ઉપર પશ્ચિમી દેશોનું પ્રભુત્વ વધવા માંડ્યું. ખરા અર્થમાં જોઇએ તો સૌથી વધારે ફેરફારો તેમાં રેનેસાં સમયગાળા દરમિયાન આવ્યા હતા. ગાવા અને નાચવા ઉપરાંત પણ લોકો તેનો ઉપયોગ કરવા માંડ્યા અને વાદકોએ માત્ર વાદ્ય આધારિત સંગીત વગાડવાનું શરૂ કર્યું. કિબોર્ડ તેમજ તંતુવાદ્યોનો પોલિફોનિક વાદ્યો તરીકે વિકસાવવામાં આવ્યાં અને સંગીતકારો આધુનિક ટેબ્લેટ્યોરનો ઉપયોગ કરીને વધુ જટિલ સંગીતને ગોઠવવા લાગ્યા. સંગીતકારો કોઈ એક ચોક્કસ વાદ્યો માટે સંગીતના ટુકડાઓ બનાવવા માંડ્યા.[૧૫] સોળમી સદીના અંત ભાગમાં સંગીતની મંડળીઓ બનાવવી તે સામાન્ય બની ગયું.કારણ કે દરેક વાદ્યો માટે સંગીતનું લખાણ અસ્તિત્વમાં આવી ચૂક્યું હતું. સંગીતકારો હવે સંગીતની મંડળીને ખાસ નામ દેવા માંડ્યા હતા અહીં સ્વતંત્ર કલાકારો પોતાને મનફાવે તે રીતે તેમની કલાને રજૂ કરી શકતા હતા.[૮૩] પોલિફોનિક પદ્ધતિને કારણે પ્રખ્યાત સંગીતનું દમન થવા લાગ્યું અને સાધનના ઉત્પાદકો હવે તે પ્રકારનાં સાધન બનાવવા લાગ્યાં હતાં.[૮૪]