મુંબઈની ગુજરાતી રંગભૂમિની વાત કરું તો આજથી વીસ વર્ષ પૂર્વે કથાનક અને પ્રસ્તુતિનું વૈવિધ્ય વધારે હતું. પ્રવીણ જોષી, કાન્તિ મડિયા, અરવિંદ ઠક્કર, ઉપેન્દ્ર ત્રિવેદીએ વિભિન્ન પ્રકારનાં સુંદર નાટકો આપ્યાં. તો યોગેન્દ્ર દેસાઈ અને અવિનાશ વ્યાસે અદ્દભુત ડાન્સબેલે પણ રજૂ કર્યા. ગુજરાતી પ્રેક્ષક નાટકને સવિશેષ મનોરંજનના માધ્યમ તરીકે જ ગણે છે, જેથી સામાજિક કથા વસ્તુવાળા (મેલોડ્રામા) કે પ્રહસનો (કૉમેડી) વધારે ભજવાય છે. સમાંતર અને પ્રયોગાત્મક રંગભૂમિ હજુ પગભર નથી થઈ. Alternative Entertainment ની જગ્યા અને જરૂર છે, એ માટે બને તેટલા પ્રયત્નો થવા જોઈએ. જે માટે ગુજરાતમાં વસતા યુવાન લેખકો અને દિગ્દર્શકોએ પહેલ કરવાની આવશ્યકતા છે.