આ અવસર્પિણીકાળમાં જંબુદ્વિપના ભરતક્ષેત્રના પહેલા તીર્થંકર શ્રી ઋષભદેવના પુત્ર ભરતચક્રવર્તી સંઘ કાઢી શત્રુંજયનો ઉધ્ધાર કરી રૈવતાચલ તરફ ચાલ્યા ત્યારે રૈવતગિરિ સુવર્ણ, રત્ન, માણેક, નીલમણી, સ્ફટિક જેવા પાષાણની કાંતિથી ભરેલો હતો. તેથી દિવસે પણ આકાશમાં તારા ચમકતા હોય તેવી શોભા લગતી હતી. વાળી સ્ત્રીને વિશે ચંદ્રમણીનાં સંગથી વહેતા અમૃતના ઝરણાઓ વડે વનસ્પતિઓ હમેશા લીલી જ રહેતી. ત્યાં પંચવર્ણ મણિની કાંતિથી ચિતરાયેલા વનવૃક્ષો નૃત્ય કરતાં મોર જેવા શોભતા હતા. તે પાવન ભૂમિ ઉપર ફળદ્રુપ કેળ તથા આંબાના વૃક્ષોના જાણે તોરણ ના બાંધ્યા હોય તેવી શોભાને ધારણ કરતાં હતાં. જ્યાં રાત્રે ઔષધિઓ દિવ્યપ્રકાશથી દિવડા જેવા પ્રકાશને ધારણ કરતી હતી.. ત્યાં કુંદ (ડોલર), વડ, બકુલ, અશોક, પીપળી, બીજોરા, દેવદાર, બેડા, બોરડી, ગરમાળો, અરીઠા, બીલી, રાતાંજલી, ખાખરો, આંબલી, સરગવો, પીપર વગેરે વૃક્ષો પોતાની છાયા ફળ, પત્ર અને પુષ્પોથી મનુષ્યોને પ્રમોદ પમાડતા હતા.