જીવનભરની પુરુષ વિરોધી, લગ્ન અને છોકરાના નામ માત્રથી ચીઢાતી અને સૂગાતી શશી બીજા કોઈની સામે નહીં અને સ્ત્રીશત્રુ એવા પોતાના જ પાલકની સાથે પ્રેયસીભાવે પરણવા તૈયાર થાય એ બેહદુ લાગે છે; સામે પક્ષે નવીન સ્ત્રીઓમાં નાયકણોનાં દર્શન કરનાર શશીને પુરુષોનાં હૃદય સામે રમત કરનારી માનતા માનવસ્વભાવના પારખુ મનહરકાકા પોતે પણ પાલકમાંથી પ્રેમીમાં રૂપાંતર પામી આવા પલટાને ભોળાભાવે શ્રદ્ધાપૂર્વક સ્વીકારી લે એ પણ અસ્વાભાવિક જ નહીં, કુત્રિમ લાગે છે"૯ તો વિનોદ અધ્વર્યું નોંધે છે કે "કાકાની શશીનો વાસ્તવિકતા લાવવા જતાં સુરુચિની દ્દષ્ટિએ આ ઘાતાક બની જતો અંત અત્યંત વિવાદાસ્પદ નીવડયો છે " આમ, નાટકનું વસ્તુગુંફન સુશ્લિષ્ટ બનતું નથી.