જેમાં સામાજિક અને પારિવારિક સુખાકારી બાજુ આપણે એક ડગલું આગળ વધ્યા તેવું લાગ્યું છે પરંતુ ખરેખર જે રીતે એક સમયે આપણે ગામડે રહેતા અને બિંન્દાસ બાળક જેવું જીવન જીવતા હતાં, સવારે ૫ વાગ્યે ઉઠી અને રોજીદી ક્રીયા પતાવી સાંજે ઓટલા મિટિંગથી ગામ લોકો સાથે હળીમળીને જે રીતે રહેતા પછી સાંજે ૭ વાગ્યે વાળુ (જમણવાર) પતાવી લેતા અને ૯-૧૦ વાગ્યે સુઇ જતા અને કોઇ બીપી, ડાયાબીટીસ, તણાવ વગરની જિંદગી મસ્ત થઇને જીવતા તેનાથી વધુ અત્યારે વિકાસ કર્યો છે?