સૂરજ દેવે કુમળા કિરણોની જાજમ બિછાવી રાખી હતી મા માટે… ધૂળેટીના ઘેરૈયાનાં ઢોલ નગારાં જાણે કે માનું સ્વાગત કરતાં દેવદૂતો હતા… બાળકો રંગોની પિચકારીથી જાણે ગુલાલ છાંટી રહ્યાં હતાં મા પર… ભારે ઠાઠ હતો વિદાયનો !