એક સારાંશ તો એ છે કે જીવ જ્યાં લગી સંસારના વિષયોને લેપન લગાડે છે, એને માટે પોતાની સામગ્રી સમર્પિત કરે છે, ત્યાં સુધી કૂબડો, કંગાળ કે દુઃખી રહેવાનો.