દેહ દેહાદિક પદાર્થ સર્વ એની સેવામાં ધન્ય થાએ જો જીવનભર એ માગુ, નિષ્કામ ભાવે સેવા કરવાની હોય છે. માત્ર ભગવાનની કૃપાના અર્થે સેવા કરવાનો ભાવ રાખવો સહેલો નથી. કારણ કે વર્ષોથી ચૈતન્યો અહંમ અને મમત્વ ભાવથી જીવતા હોવાના લીધે અહંબુધ્ધિ હોવાને લીધે મમત્વ બુધ્ધિથી ઘેરાયેલા છે માટે એવા માણસો સેવા કરશે પરંતુ કંઈક અંશે અપેક્ષા રાખશે, કોઇ માનની ઇઋઅછા રાખશે તો કોઇ વળી છીછરાપણાથી છલકાઇ જશે. પણ આવા ચૈતન્યને કયાલ નથી કે તે પોતે કોની સેવા કરી રહ્યો છે? ભગવાન રાજી થાય એ એક ભાવનાથી જ અને સંતો રાજી થાય તો એ સેવા ભગવાનશ્રી વાળીનાથજી અંગીકાર કરે છે. આ શ્રેષ્ઠ ભાવના સિવાય કરેલી સેવા ઇન્દ્રીઓ અને અંતઃકરણના દેવતા ઓજ લઈ જતા હોય છે. માટે સેવા આંતરિક દેવતાને રાજી કરવા ના થાય, જો માનવી કુલાઇ જઈને કહે કે અમારે આટલુ સરસ મંડળ છે. અમે સારા માણસો છીએ. અમે આટલી સેવા કરી, આ વાત વારંવાર કરે. આટલા વખતતો અમોએ સંતોની પધરામણી કરાવી, આટાલા રૂપિયા દાન આપ્યું. એવા ખ્યાલમાં અજ્ઞાનમાં જ રાચવુ એ સાચી સેવા નથી, ધન્ય છે. માલધારી સમાજને કે બધુ ભગવાન અર્થે જ કરે છે. આપણે સેવા કરી હોય ને ઉપેક્ષા થાય ને યશ બીજાને મળે, આપણે સેવા કરતા હોઇએ ને બીજા બેસી રહે કે ટીકાઓ કરતા રહે, ત્યારે જો એ સેવાથી દુર ભાગવાની પ્રસન્ન અર્થે થઈ જાણવી, શાસ્ત્રોની આ એક ઉતમ સમજણ છે. આવુ સ્પષ્ટી કરણ સંતોએ કર્યુ છે. શ્રી વાળીનાથ અખાડાના તપસ્વી સંતોએ અંતઃકરણના સીમાડા જોઇને તે પ્રમાણે ભક્તોને સેવાનો મહિમા સમજાવ્યો છે શ્રી વાળીનાથજી સાનિધ્યમાં જે મહાન સંતો થયા છે. એમનાં દર્શન અને એમની સેવા માટે જન્મોજન્મ સુધી કોટિ તપ કોટિ જળ, કોટીયજ્ઞ, કોટીદાન,કોટીવ્રત કરવાં પડે, શ્રી વાળીનાથજીની કૃપા હોય ત્યારે જ આવા મહાન સંતોનું સાનિધ્ય પ્રાપ્ત થાય છે. કૃપા સાધ્ય એવા ભગવાનની પ્રાપ્તિ અર્થે આપણાં સાધન શુ કામમાં આવે? આપણા સાધનોમાંથી એક પણ સાધન ઉતમ પ્રસંગો માટે કામનાં નથી. સાધનોનો અંત આવી જાય ત્યાં સુધી દેહભાવ ભૂલાતો નથી. પરંતુ મહાપુરૂષોની પ્રાપ્તિઅને એમણે બતાવેલ સેવા જ દેહભાવને ઓગાળવા સમર્થ છે. સંતોએ બતાવેલ સેવાનો માર્ગ શ્રેષ્ઠ છે. એ માર્ગથી બીજો માર્ગ ન પકડાય એનો જ ખ્યાલ રાખવાનો છે. કદાચ પ્રસન્નતા અર્થેની ભાવનાથી સેવા ના થાય પણ આપણને એટલી તો ખબર પડે જ કે આ અમારી ભૂલ છે. ગમે ત્યાં કોઇક દૈવ મને સાથ નથી આપતા ત્યારે સુસુપ્તિના ભજન રૂપે રાત્રે અંતઃકરણથી પ્રભુને પ્રાર્થના કરવી જોઇએ કે હે પ્રભુ તારી શક્તિથી તુ મને જેમ જે ભાવમાં રાખીશ તેજ ભાવથી હું મારૂ ધાર્યુ કરી શકવાનો નથી. જેથી તુ મને કાયમ ઉતમ ભાવથી તારા ભજનમાં અને સંતોની સેવામાં કાયમ રાખજે. અને છતાં એ સેવાના એ ભાવથી મને જુદો રાખજે. સેવા કે ભક્તિ જે કંઈ હું કરૂ છું તેનું વિસ્મરણ કાયમ રાખજે ઉતમ કાર્યો કરાવજે. જે તને પસંદ હોય, તારી શક્તિ અપાર છે. પરંતુ હુ ં તને કાયમ ભજતો રહું એના માટે જ તારી શક્તિ મારા ઉપર વાપરજે. તારાથી વિખુટોના પાડતો, હું પામર જીવ છું તું પરમ પ્રકાશમાન પરમાત્મા છે. તેવી સમજણ મારા અંતઃકરણ વિષે કાયમ રાખજે.