અમેતો આવું પહેલી વાર જ જોયું છે. દુનિયામાં લોકો અનંત રાગોને ગાય છે. પણ તેમાં આટલી પ્રસન્નતા-પ્રીતિ કોઈને થાતી નથી.આ સંતોની રીત-ભાત, રહેણી-કરણી વગેરેને જોઈને અમારા મનમાં ખૂબ જ ખુશી-પ્રસન્નતા થઈ આવી છે. આવા સંતો દુનિયામાં ક્યાંય નથી. શરીર ઉપર રાખ ચોળીને ઘણા આવે છે. કપડાં કાઢી નાખીને નાગા ફરે છે. કોઈને ભગવાનના ચરણમાં પ્રેમ હોતો નથી. દિવસમાં ત્રણ વખત ‘રોટી’ ખાતા હોય છે. ખાવાનું નમળે ત્યારે ઉપવાસ કરે છે. ત્રણ વાર મળે ત્યારે ત્રણ વાર ખાય અને તેટલા માટે જ લાલજીની મૂર્તિ રાખતા હોય છે. ગાંજો અને મફર (મુફર્રહ (અરબી) એનામની એક કેફી ચીજ) વિના તો એક પળ માત્ર રહી શકે નહિ. આખો દિવસ વ્યસનોમાં જ ગુમાવતા હોય છે. ધનને મેળવવા માટે કપડાંને પણ તજી દે. ધનમળતું હોય તો તેને ક્યારેય જવા ન દે, ખૂબ જ કાળજી રાખીને ધનને કૌપીનમાં સંતાડે. કોઈક તો ધનને જટામાં છુપાવી દેતા હોય છે. કોઈ રાખમાં સંતાડે તો કોઈ કૌપીનના આડબંધમાં સંઘરી રાખે, કોઈ ધોતીમાં ગુપ્ત રાખે. ગાંજો પીવાના આશયથી ઝાઝું ધન એકઠું કરતા રહે છે અને જ્યારે વધારે ધન ભેળું થઈ જાય ત્યારે કોઈ સારી જગ્યા (આશ્રમ-સ્થાન) બાંધે છે.