બધાને પીરસાઈ જાય, ‘હરિહર’નો સાદ પડે, પછી જમવાનું શરૂ કરાય છે. પણ ઘણાને કીડી ચડતી હોય છે. એટલીય રાહ જોઈ ન શકે. ભૂખ્યાડાંસ. કોઈ જોતું તો નથી ને? એ જોઈ ગૂપચૂપ (પોતાની) થાળીમાંથી મીઠાઈનો એક કટકો મોંમાં ઓરી દે છે. ને જો તેમાં કોઈ જોઈ ગયું તો થોડી ભોંઠપ અનુભવી ‘હેં હેં હેં‘ એમ ખોટેખોટું હસશે, ને પછી કહેશે, ‘હવે તમેય લગાવો ને યાર?’ ને અમુક માણસ તો…! ‘થાળીમાં કાંઈ પડતું ન મૂકાય. પાપ લાગે. પણ તમને એ પાપ હું લાગવા નહીં દઉં, જે કાંઈ વધ્યુંઘટ્યું હોય તે મને આપી દેજો.’ – કહી બધું સફાચટ…! પેલાના પાપનો ઘડો ભરાય કે નહીં, પણ આ અકરાંતિયો પોતાનાં પેટનો ઘડો ભરી લેશે ને એય પાછો પેલા પર ઉપકાર કરતો હોય એમ માથે હાથ રાખીને…!