‘ભગવાન ! અમને કારાગારમાંથી મુક્ત કરો, જન્મ ધારણ કરો. નિમ્ન પ્રવાહ અમને નીચે લઈ જાય છે, ખેંચી જાય છે, ઢસડી જાય છે. અમે તણાઈ જઈ રહ્યા છીએ. ભગવાન ! તમારા ચરણનો સ્પર્શ કરો તો આ પ્રવાહ મંદ બની જશે, અમને પાર લઈ જશે, સામે પાર લઈ જશે’ અને સામે આનંદનું ધામ છે. કંસના રાજ્યમાં, એની નિકટમાં જ એક આનંદનું ધામ હોય, વૃન્દાવન હોય, તે કેવડી મોટી વાત છે ! જે લોકો ચક્રવર્તી છે, સમ્રાટ છે, જેની સત્તા ચાલે છે એનું આ ધામમાં કાંઈ ચાલતું નથી. અને એ ધામ હૃદયમાં જ છે. મારું હૃદય વૃન્દાવન છે. હે ભગવાન ! તમે મારી નિમ્નગામી પ્રકૃતિને અટકાવો, એને મંદ કરો અને વૃન્દાવનધામમાં મને લઈ જાઓ.’ કૃષ્ણના જન્મની સાથે આપણે આમ ભાવની યાત્રા કરીશું તો કૃષ્ણ આપોઆપ આપણામાં જ જન્મ લેશે. વૃન્દાવનની બાળલીલાઓમાં સ્મૃતિનું રહસ્ય, વેદનું રહસ્ય, જ્ઞાનનું રહસ્ય, કર્મનું અને ભક્તિનું રહસ્ય ભરપૂર ભરેલું છે. નંદનું ઘર આનંદમય છે, જ્યારે કંસ નાશ કરનારો છે, વિનાશનો દૂત છે. નંદ આનંદના પ્રતિનિધિ છે. જે બાળક પર હંમેશાં મૃત્યુની છાયા ઢળી છે એ બાળક આનંદથી ખેલે છે અને મૃત્યુનો પરાજય કરતો જાય છે. જે જે રાક્ષસી ઉપદ્રવો થાય છે, આસુરી ઉપદ્રવો થાય છે તેનો કૃષ્ણે કેવો નાશ કર્યો તેની કથાઓ તે તન્માત્રાની કથાઓ છે.