‘મા વિદ્વિસા વહૈ’ માં જે દ્વિવચન છે, તે ધ્યાનમાં લેવાલાયક છે. માલિક અને મજૂર, ગરીબ અને ધનિક, શહેરવાસી અને ગ્રામવાસી, નબળા અને શક્તિવાન, શિક્ષિત અને અશિક્ષિત, સ્ત્રી અને પુરુષ, નવી પેઢી અને જૂની પેઢી, પશુ અને મનુષ્ય જેવા અનેક પ્રકારે આજે સમાજના બે ટુકડા થઈ રહ્યા છે. આ દ્વિવચનનો અર્થ એ છે કે એ બંનેનો પરસ્પર વિદ્વેષ દૂર થાય. હું માનું છું કે ગ્રામસેવાનો, અર્થશુદ્ધિનો, બ્રહ્મચર્યાદિ વ્રતોનો સામાજિક આધાર આના પર પડે છે.