‘બહુ સારું કર્યું દીકરી, તું આવી ગઈ તે ! આમનો જીવ તમારામાં જ અટક્યો છે.’ કહી સાસુએ તેને આગળ કરી. ધીમેથી આંખો ખૂલી. આંખોમાં જરીક તેજ આવ્યું. તેમાં વહાલ ઊમટ્યું. એક ધ્રૂજતો હાથ વહુના ને પોતરાના માથે-મોઢે-વાંસે ફરી વળ્યો. નીચે વળેલી કલ્યાણીએ રોમાંચ અનુભવ્યો. પણ તેવામાં જ એ હાથ નીચે પટકાઈ પડ્યો. ‘ગુણ….’ – એવા અસ્ફુટ શબ્દ કાને પડ્યા. અને ત્યાં જ સાસુની મરણપોક સંભળાઈ. કલ્યાણી હેબતાઈ ગઈ. જોયું તો સસરાએ ડોકું નાખી દીધેલું. ઘરમાં રડારોળ શરૂ થઈ ગયેલી. સાસુ મોંફાટ રડતાં હતાં. કલ્યાણીથી ન રહેવાયું. એ પણ સાસુને વળગીને ચોધાર આંસુએ રડી પડી.