શેઠ ઘેલા જેવા બની લવતા હતા, “દુ:ખી હું તેથી કોને શું? હેં શું એમજ? શું તું દુ:ખી તેનું મને કાંઈ નહીં? દુ:ખી હું તેથી કોને શું? હેં નહિ જોવું – નહિ રોવું – અફળ આંસુ શીદને લ્હોવું? પિતાજી રોવું તે શાને? ભૂલી જઈને જનારને - દુ:ખી હું તેથી કોને શું? હેં – મારો જ વાંકસ્તો - ચંદ્રકાંત, મારો ભાઈ મને આણી આપ.” જુએ તો ચંદ્રકાંત ન મળે.