મને ઘણી વાર લેખક પુસ્તકનું અંગ લાગે છે ને ઘણી વાર એથી અવળું પણ સત્ય લાગે છે ! ઘણી વાર એ બંને કલમની આડપેદાશ (બાય પ્રોડક્ટ !) પણ લાગે છે, કારણ કે કલમથી કરિયાણાનો હિસાબ પણ લખાય છે ! લાગવાનો કોઈ ઈલાજ કે અંત હોય છે ? આ લેખ લાગવામાંથી જન્મ્યો છે, શું લાગે છે ! ગોટાળા ઘણા છે. લેખક ઘડાય, પછી પુસ્તક લખે છે. વળી પુસ્તક લેખકને ઘડે છે, એય ખરું ! મને લાગે છે, પુસ્તકને ક્યારેય એવી લાગણી નથી થતી કે હું ફલાણા લેખકનું છું ! પણ એ હકીકત છે કે ફલાણા પુસ્તકનો હું લેખક છું, એમ વિચારી લગભગ દરેક લેખક ક્રમશ: પહોળા ને પહોળા ઝભ્ભા સિવડાવતો થઈ જાય છે ! મોટી વયે માંડ સગાઈ થઈ હોય, એટલા હરખથી લેખકશ્રી કહેતા હોય છે, ‘હવે મારું પહેલું પુસ્તક પ્રગટ થઈ ગયું હોં !’ એ પછી લગભગ દરેક લેખક નોબલ પારિતોષિકના દાવેદાર હોય, એમ સાહિત્યનાં વિવિધ સ્વરૂપોની ઊંડી ચર્ચા કરતા થઈ જાય છે! (એને લીધે સાહિત્યનાં સ્વરૂપોને પોતાના વિષે કેટકેટલી નવી જાણકારી મળતી હશે !) એક પુસ્તક છપાઈ ગયા પછી ચર્ચાપત્રીયે લેખકોની ડિરેક્ટરીમાં સ્થાન મેળવી લે છે, ત્યારે મને ‘ચર્ચાપત્ર’ પણ મૌલિક-સાહિત્યપ્રકાર લાગવા માંડે છે, બાય ગોડ !