પ્રશ્ન એ છે કે કોણ હોય છે આ સંપાદક ? શું હોય છે એના ગુણો ? મને જે જવાબ જડે છે, તેને કોઇ થીયરી સાથે શો સંબંધ હશે તેની મને ખબર નથી. આ સંપાદક શબ્દના ચાર અક્ષરો મને અર્થ સૂચવે છે, અનુભવના આકાશમાંથી ચુવે છે આ અર્થો. સંપાદક્નો ‘સં‘ એ સંપ્રેરક વ્યક્તિને આપણી સમક્ષ રજૂ કરે છે. એ વ્યક્તિ કોલમલેખકને મોટીવેટ કરે છે. સમાજમાં બહુ લોકોને લખવું છે, અનેક વ્યક્તિઓને અભિવ્યક્ત થવાની અભિલાષા હોય છે. આવા સમયે સંપાદક ‘પારખું‘ બને છે.(એના ‘પા‘ને ઉજાગર કરે છે.) ઘણીવાર કોલમિસ્ટ તો પોતાના વિષયમાં મગ્ન હોય છે, એની મસ્તીને કારણે એ સંપાદકને ના પામી શકે તે શક્ય છે. પરંતુ સંપાદકને એનું પોતાનું દર્શન હોય છે. સંપાદિત કૉપીનું એક વિઝ્યુલાઈઝેશન કરીને પોતાના પ્રયત્નોને આકારિત કરતો હોય છે સંપાદક.( એનો ‘દ‘ સક્રિય બની પોતાની સર્જક્તાની રેખાઓ સજાવતો હોય છે) આમ કરતી વેળા એના મનમાં એક ‘અખિલાઇ‘નું– આખી આવૃત્તિનું દર્શન હોય છે. આમાં ક્યારેક માલિક–અથવા–તંત્રીની એક સૂક્ષ્મ હાજરી પણ એના ઉરતંત્રને પ્રભાવિત કર્યા કરતી હોય છે. એના પોતાના દર્શન પર એક બીજા દર્શનનો સંવાહક–સંવાદ ચાલતો હોય છે, ક્યારેક નાજુક સંઘર્ષ પણ સંભળાતો હોય છે. જ્યારે સંપાદક નોંકરીની ભાવના છોડીને આગળ વધે છે ત્યારે એનામાં એક સૂક્ષ્મ પરિવર્તન આવતું હોય છે તે તેના વ્યક્તિત્વને અણિયાળું બનાવતું હોય છે, તે છે તેની ‘કર્મશીલ‘ પ્રતિભા. આ ‘ક‘ર્મશીલતા એને ક્યારેક લોકશિક્ષક, ક્યારેક સર્જક તો ક્યારેક આખી ભાષાના એક જવાબદાર પોષકની જવાબદારી સોંપે છે. એનું દર્શક અને કર્મશીલ હોવું તે એના વ્યક્તિત્વની સુવાસ કે કવિતા બને છે. એ પોતે એક વર્તમાનને અતિક્રમીને એક સ્વવિકાસની ઉત્ક્રાંતિને પામતો હોય છે. બીજા અનેક મિત્રોને હું જાણું છું તે રીતે શ્રી રમેશભાઇમાં પણ સંપાદકના આ ઉન્મેષોને મેં સતત વિકસતા જોયા છે. એમની ચતુર્મુખી પ્રતિભા આહલાદક પ્રગતિ કરે તેવી શુભકામનાઓ.