બંને ચુપચાપ રહેવા લાગ્યાં. દીકરાની માનસિક હાલત સરિતાબેનથી છૂપી ના રહી. વગર કહ્યે બધું સમજી જઈને એમણે એક દિવસ નિલયના માથે હાથ ફેરવી ને કહ્યું:”હું અનુષાની મમ્મી સાથે વાત કરીશ।” નિલયને એ ખોખલા આશ્વાસનથી વધુ કઈ ના લાગ્યું. એ વધુને વધુ આળો બનતો જતો હતો. કામમાં પણ ધ્યાન ચોંટતું નહિ. અને વેવલા સહકર્મીઓને પથ્થર ફેંકીને મારવાનું મન થતું જયારે એની હાલકડોલક માનસિક સ્થિતિમાં એ લોકો મજાક કરતા કે સગાઇ પછી સાહેબનું કામમાં ધ્યાન નથી લાગતું.