બ્રહ્માંડમાં પૃથ્વીના ભ્રમણ અંગે ન્યૂટનના ગુરૂત્વાકર્ષણના નિયમનો ઉપયોગ કરીને ગણતરી કરતા પ્રારંભિક ગણિતશાસ્ત્રીઓને જણાયું હતું કે જો બે વસ્તુઓ (જેમકે, સૂર્ય અને પૃથ્વી) એક બીજાને ભ્રમણ કરતી હોય તો બ્રહ્માંડમાં એક એવું બિંદુ હોવું જોઇએ, જેને લેગ્રાન્ગીયન બિંદુ કહેવાય છે, જ્યાં નાની વસ્તુઓ (જેમકે, લઘુગ્રહો અથવા સ્પેસ સ્ટેશન) સ્થિર કક્ષામાં રહેશે. સૂર્ય-પૃથ્વી પ્રણાલી પાંચ લેગ્રાન્ગીયન બિંદુ ધરાવે છે. બે સૌથી સ્થિર બિંદુ પૃથ્વીની કક્ષામાં તેની બરાબર 60 આગળ અને પાછળ હોય છે માટે સૂર્ય અને પૃથ્વીના કેન્દ્રને આ સ્થિર લેગ્રાન્ગીયન બિંદુ સાથે જોડતા સમબાજુ ત્રિકોણ રચાય છે. ખગોળશાસ્ત્રીઓને આ બિંદુઓ પર લઘુગ્રહો મળ્યા છે. લેગ્રાન્ગીયન બિંદુ પર સ્પેસ સ્ટેશન રાખવું શક્ય છેકે નહીં તે હજુ પણ ચર્ચાસ્પદ છે — તેને ક્યારે કોર્સ સુધારો નહીં જોઇએ છતાં તેને પહેલેથી હાજર લઘુગૃહોને અવારનવાર ડોજ કરવો પડશે. ઓછા સ્થિર લેગ્રાન્ગીયન બિંદુઓ પર ઉપગ્રહો અને અવકાશી વેધશાળાઓ છે.