‘‘નહીં વાપરું. . . એક પૈસો સૌમ્યના લગ્નપ્રસંગે નહીં વાપરું ન સાડી-સેલા માટે, ન ધરેણા માટે, ન વાડી-મંડપ કે ભોજન સમારંભ માટે, સાચવીશ રૂપિયે-રૂપિયો ધર માટે, સૌમ્યાના પોતાના નામના ધર માટે, જયાં કચવાતા જીવે એણે કોઈની રજા માગવી ન પડે’’ (શતરૂપા, પૃ- ૧૯૯)