હું પાલનપુર સિવિલ હૉસ્પિટલમાં દર્દીઓને તપાસતો હતો. ત્યાં અચાનક મેં ઊંચે જોયું…સામે જ ગલબાભાઈ પૂનમભાઈ પટેલ સાથે દાખલ થયા. ગલબાભાઈને જોતાં જ એ પ્રસંગ મારા માનસપટ પર છવાઈ ગયો. હું મારી એમ.બી.બી.એસની પરીક્ષા પૂર્ણ કરીને છેલ્લી ઇન્ટરશીપ માટે પાલનપુર સિવિલ હૉસ્પિટલમાં આવેલો. તે સમયે ચૌધરી ચા ભંડાર પર હું મારા ભાઈને મળવા જતો હતો. ત્યાં હાથમાં કપ લઈને એક ગામડિયો બેઠેલો. દુકાનમાં પ્રવેશ કરતાં પહેલાં જ મારા ભાઈએ મારી ઓળખાણ તેમને આપી દીધેલ. મને પણ ભાઈએ કહ્યું કે આ ગલબાભાઈ છે. નામ સાંભળેલું, ક્યારેય જોયેલા નહીં. મારી ઓળખવિધિ બાદ તરત જ તેઓ બોલી ઊઠ્યા : “ ખેડૂતના દીકરા થઈ ડૉક્ટર તો બન્યા…પણ હવે ખેડુની ખબર રાખજો.”