આવા ફતવા પછી સ્થાનિક લોકોએ ભારે નારાજી દેખાડી અને કિરણ બેદીને દેખાડ્યું કે મગજમાં બારી ક્યાં હોય. જાહેર શૌચાલય બાંધવાની જવાબદારી અને સફાઇની જવાબદારી પંચાયત તંત્રની છે. ગામના લોકોની નૈતિક જવાબદારી ખરી કે ગંદકી કરવામાં આવે, પણ સ્વચ્છતાની જવાબદારી સરકારી તંત્રની છે. આટલી સાદી વાત પણ કિરણ બેદી જેવા અમલદાર ના સમજી શકે તેમાં નવાઈ ના લાગવી જોઈએ. અમલદાર તૈયાર કરવાની સિસ્ટમ કઈ રીતે કામ કરે છે તે ધ્યાનપૂર્વક જુઓ. મહત્ત્વાકાંક્ષી યુવાનો (કલેક્ટર અને ડીએસપી થઈ જવાથી કઈ રીતે બખ્ખાં થઈ જાય છે એવું જાણનારા યુવાનો) કોલેજ કરવાની સાથે જ ઊંઘું ખાલીને વાંચવામાં લાગી જાય છે. આસપાસની વાસ્તવિક દુનિયાથી પોતાને તદ્દન અલગ કરી દે છે. શાળા વખતે ઘરથી બહુ દૂર જવાનું થતું નથી. કોલેજકાળમાં ઘરથી થોડા દૂર થઈને, દુનિયાદારી જોવાની હોય છે. જુદા જુદા બેકગ્રાઉન્ડમાંથી આવતા યુવાનો સાથે હળીમળીને નવું વિચારવાનું હોય છે. સાંસ્કૃત્તિક કાર્યક્રમોમાં ભાગ લઈને વ્યક્તિત્વનું પાસું વિકસાવવાનું હોય છે. સહજ રીતે થતી ડિબેટથી બીજાની કરતા વધારે પોતાની માન્યતાઓ તોડવાની હોય છે અને વ્યવહારુ ઉકેલ શું હોઇ શકે છે તે ફ્રેશ માઇન્ડથી વિચારવાનું હોય છે.