તરુણ સંતાન સાથે કોઈ મુદ્દા પર વિવાદ પેદા થાય ત્યારે તેનો નિવેડો આણવા મટે એની સાથેનો સંવાદ સતત ટકી રહે તે જોવું માબાપ માટે જરૂરી છે. એને આપણે આ વિધાનો એની સાથેના વિવાદમાં અવરોધક બની શકે છેઃ ‘તું ક્યારે મારી વાત સાંભળીશ ?’ ‘નાદાન છે કે શું ?’ ‘તને કેટલી વાર કેહવાનું ?’ ‘ચૂપ કર !’ ‘શરીર વધાર્યું છે એટલી બુદ્ધિ નથી વધતી !’ ‘તારામાં શાણપણ ક્યારે આવશે ?’ ‘સમજ પડે છે કે નહીં ?’ ‘સામી દલીલ કરતાં જ આવડે છે ?’ ‘તું નહીં સુધરવાનો !’ ‘તારાથી તોબા !’ વગેરે, વગેરે. આવી વેળાએ માબાપ સામાન્ય રીતે પોતાનો કક્કો ખરો કરાવવાનું વલણ અખત્યાર કરતા હોય છે. પોતાના સંતાનની વાત કે એની રજુઆતનો મુદ્દો સાંભળવા-સમજવાનો એ ઈન્કાર કરી દે છે. આ બરાબર નથી. તરુણ વયનું સંતાન આપણા આગ્રહ કે આદેશને વશ થતું નથી, એને બદલે સ્પષ્ટ રજુઆત કે વિનંતી વધારે કામ કરી જાય છે. જો પરસ્પરને ચર્ચામાં વધારે પડતી ઉગ્રતા આવી ગઈ હોય તો વાતને આગળ વધારવાને બદલે થોડો વિરામ પાડી દેવો વધારે ઉપયોગી નીવડે છે. ‘બોલ ! તું શું કહેવા માગે છે ?’ અથવા ‘આપણે થોડા શાંત પડીને પછી આ બાબતમાં ચર્ચા કરીએ તો ? ત્યાં સુધી તું વિચાર પણ કરી લે’ એને એમ કહીને વાતચીતનો તંતુ જળવાઈ રહે તે વધારે અગત્યનું છે.