કોસના વરત ઉપર બેસીને પૂંછડું ઝાલીને મૂળો ટટકારતો મૂળજી બોલ્યો : ‘ગોરબાપા ! પુણ્ય ને બુણ્ય. અમને ઈમાં કંઈ ગતાગમ નો પડે. આંય તો કાળી મજૂરી કરવી, કોહ હાંકવી, મૂળા પકવવી ને મલક જમે ઈ અમારું પુણ્ય. જતી વેળાએ તમેય છોકરાવ માટે પાંસહાત મૂળા હાથમાં ઝાલતા જાજો.’