અકબરે પ્રતાપને મનાવવા એક પછી એક ચાર દૂત મોકલ્યા. છેલ્લે પોતાના ખાસ વિશ્વાસુ, રાજપૂત દરબારી માનસિંહને મોકલ્યો. પણ પ્રતાપે કહ્યું 'અમારી સ્ત્રીઓ અમારું સ્વાભિમાન છે અને અમે સ્વાભિમાનનો સોદો નથી કરતા.' ત્યારબાદ અકબરે તેના આધીન બનેલા બીજા એક રાજા ટોડરમલને પ્રતાપ પાસે મોકલ્યા. સંદેશ હતો કે ''રાણા પ્રતાપ ખાલી તેના કોઇ એક રાજકુમારને બાદશાહ અકબરના દરબારમાં મોકલી દે અને મેવાડને મુઘલ સામ્રાજ્યનો ભાગ માની લે તો અકબર તેને મેવાડ જ નહીં અડધા ભારતનો સુબેદાર બનાવી દેશે.' પ્રતાપે કહ્યું, 'મેવાડની રાજકીય, સામાજિક અને સાંસ્કૃતિક સ્વતંત્રતાથી મૂલ્યવાન કંઇ નથી.' હવે ગુસ્સે ભરાયેલા અકબરે માનસિંહના નેતૃત્વમાં મોટી મુઘલ સેના મેવાડ પર આક્રમણ કરવા મોકલી. પણ એના પહેલા કે તે આક્રમણ કરે રાણા પ્રતાપની સેના હલ્દીઘાટીના સાંકડા મેદાનમાં ચારેબાજુથી એમના પર તુટી પડી. અકબરના પોતાના મુસ્લિમ ઇતિહાસકાર બદાયુંના શબ્દોમાં 'હલદીઘાટીનું એ આક્રમણ એટલું ભીષણ હતું કે ક્ષણભરમાં મોઘલોની સેના છિન્ન ભિન્ન થઇ ગઇ અને દક્ષિણમાં બનાસ નદી તરફ ભાગવા લાગી.' રાણા પ્રતાપની સેના બનાસ નદી પાસે પહોંચી અને ત્યાં ફરી ભીષણ યુદ્ધ થયું. પણ યુદ્ધ વચ્ચે પ્રતાપનો ઘોડો ચેતક ઘાયલ થઇ ગયો અને પ્રતાપને યુદ્ધ છોડીને જવું પડયું. ચેતક પ્રતાપને યુદ્ધથી બહાર લઇ ગયો અને મૃત્યુ પામ્યો.