હું થોડો મુંઝાઈ ગયો. ટોમસે આજ સુધી મારા માટે જે કંઈ કર્યું હતું, હું તો એનો બદલો વાળી શકું એમ હતો જ નહીં. ટોમસ માટે એનો પોતાનો જન્મદિવસ એ જાણે શોકનો પ્રસંગ બની જતો હતો. એને ખુશ કરવા માટે અમારા પડોસી હિલારિઓ લા રોસા પાસેથી મેં એક કુકડો ખરીદીને એને આપ્યો હતો. એને તો એ બહુ જ ગમ્યું હતું. જો કે જન્મદિવસની સવારે એ ખૂબ ધુંધવાતો ઊઠ્યો હતો, પણ જેવી એને ખબર પડી કે આ કુકડો હું એના માટે લાવ્યો છું, કે બસ! એ પોતાના ઘરને, એની માને, બહેનને પણ ભૂલી ગયો! એક કુકડો આથી વધારે તો શું કરી શકે બીજું! નવરાશની પળેપળ ટોમસ પોતાને ભેટમાં મળેલા એ કુકડાને રમાડતો રહેતો, એને ખવડાવતો રહેતો અને બસ, સાથે લઈને ફરતો રહેતો.