સામાન્ય જનતાને કોઈ ઉત્પીડન નહોતું, પરંતુ જો દુઃખ હતું તે સાહુકારોને,પૈસાદારોને, ઉદ્યૌગપતિઓને તેઓને અંગ્રેજોનાં હાથ નીચે રહેવું પડતું હતું પરંતુ ઈતિહાસ બતાવે છે ઘણાં પૈસાદાર લોકો અંગ્રેજોની ‘હા માં હા’ મિલાવતાં અને તેમનાં દ્વારા ઉંચી પદવી નિયુક્ત થતાં અને દેશવાસીઓ પર અંગ્રેજો વતી કાયદાનું પાલન કરાવતાં ત્યારે અંગ્રેજો પણ આવાં વ્યક્તિઓને ‘સર’નો ખિતાબ આપી તેમનું સન્માન કરતાં અને તેઓ એકબીજાનાં સમર્થક બનીને દેશમાં રહેતાં હતાં પરંતુ નાનાં કે ગરીબ માણસોને આઝાદી શું કે ગુલામી શું તેમાં તેમને કોઈ ફર્ક લાગતો નહતો, એમને તો ફક્ત કાળી મજૂરી કરી, વેઠ ઉપાડીને પૈસાદારો, સાહુકારોની ગુલામી જ કરવાનું હતું પરંતુ દેશની ગુલામી એક નામોશી તો હતી અને અનેક નવલોહીયા યુવાનોએ, રાજકીય મહાપુરુષોએ દેશને આઝાદી અપાવવા માટે હસ્તે મુખે ફાંસીના માંચડે ચઢી ગયાં, તો કેટલાંક લોકો હસ્તે મુખે ગુલામીમાંથી મુક્ત થઈને આઝાદ ભારતનાં ઘડવૈયા બન્યાં.