તે દિવસોમાં ગાંધીજી દિલ્હીમાં કે દિલ્હીની આસપાસ પણ ક્યાંય હતા નહિ. એટલે એમનાં દર્શન થવાનો સવાલ જ નહોતો. પણ મરણપથારીએ પડેલા માણસની ઈચ્છા પર પાણી ફેરવી દેવું તે મને ઠીક ન લાગ્યું. એટલે મેં કહ્યું : ‘જોશું. તમારી અંતરની ઈચ્છા છે તો કદાચ ઈશ્વર પૂરી કરશે.’ બે દિવસ પછી મને સમાચાર મળ્યા કે ગાંધીજી કાનપુરથી દિલ્હી થઈને અમદાવાદ જઈ રહ્યા છે. એમની ગાડી સવારે ચાર વાગે દિલ્હી પહોંચતી હતી. અમદાવાદની ગાડી સવારે પાંચ વાગે ઉપડી જતી હતી. એક કલાક એમને મળતો હતો. રોગિણી બિચારી દિલ્હીથી દસ માઈલ દૂર હતી. એક કલાકમાં એને જઈને મળવું અને પાછું સ્ટેશને આવવું તે કામ ઘણું કપરું હતું.