અહીં એક સહજ સ્વાભાવિક નગણ્ય દ્રશ્યને શબ્દો વડે ચિત્રાંકિત કરવામાં આવ્યું છે એ તો ખરું; પણ ભારથી લદાયેલા ગાડા અને હવા જેટલા હળવા પતંગિયાની વચ્ચેના વિરોધાભાસનો આસ્વાદ પણ લેવા જેવો છે. એ સિવાય આ કાવ્યને જો પ્રતીકાત્મક માનીએ તો વળી અર્થઘટનનો એક અન્ય જ આયામ પ્રગટે છે. જ્ઞાનગુમાનની ગાંસડીના ભારે લદાઈને ફરતા વિદ્વત્ત્જન અને કશા જ ભાર વગર, નિરુદ્દેશે મુગ્ધ ભ્રમણ કરતી કોઈ અલગારી વ્યક્તિની વાત પણ અહીં અન્યોક્તિ તરીકે રજૂ કરાઈ હોય, તે પ્રકારે ઈચ્ઓ તો આ હાઈકુને માણી શકો. સુજ્ઞેષુ કિં બહુના!