‘નથી સાંભળવું કહી દીધું એટલે શું મારે નહીં બોલવાનું ? હું તો બોલીશ, સત્તર વાર બોલીશ,’ શોભાનો લાગણીભીનો કંઠ રૂંધાઈ જતો, ‘સમજ, જરા સમજ. નહીંતર પસ્તાવાનો વારો આવશે. કોઈનાં મા-બાપ આખી જિંદગી નથી બેસી રહેવાનાં. તું એક વાર મિહિર સાથે જોડાવાનું નક્કી કર. મા માટે કોઈ ને કોઈ રસ્તો નીકળી રહેશે.’ મા પણ એમ જ કહેતી, ‘હું હવે કેટલાં વરસ કાઢવાની ? તું ઘર વસાવીને ઠેકાણે પડે તો મારા જીવનેય શાંતિ.’