ઑસ્વાલના હાથમાં પોએટિકાએ આપેલો કાગળ હતો. એક દિવસ કશું પણ કહ્યા વગર ખોવાઈ ગયેલી પોએટિકા નામે તે છોકરી જાણે કવિતા જ હતી. હાઈરાઇઝ બિલ્ડિંગના એપાર્ટમેન્ટમાં, બેડરૃમમાં બેઠેલો ઑસ્વાલ આ વાક્ય વાંચી રહ્યો હતો. પેરિસની સ્કાઇલાઇન પર નમતા સૂરજનો તડકો કાગળની કિનારી પર પ્રકીર્ણન પામી તેની આંખોને ગરમાવતો હતો.