જોયું ને ? કચરામાંથીય કેવું હાસ્ય મળ્યું ? એટલે કચરાને નાહક વગોવી એનો કચરો કરવો એ મારા-તમારા જેવા બુદ્ધિશાળી સજ્જનોને ન શોભે. નહીંતર તમે જ કહો, જો આ શબ્દ ખરાબ હોત તો વડીલો એના સંતાનોના નામ જ એવા શું કામ પાડત ? મને તો આ ‘કચરો’ નામ પાછળ જીવનની અણમોલ વિચારધારા છૂપાયેલી છે એમ લાગે છે. આની પાછળ કંઈક ગુપ્ત, સુક્ષ્મ રહસ્ય છૂપાયેલું છે. જેમ ગમે ત્યાંથી કચરો શોધી કાઢી, આદુ ખાઈને એની પાછળ પડી આપણે સાફસૂફી આદરીએ છીએ તેમ આ રહસ્ય પણ શોધી કાઢો. કચરા જેવું નામ પાડનાર ફઈ કદાચ ઈશ્વરની સૌથી નજીક હોય એ બનવાજોગ છે. કેમ કે આપણી પ્રાચીન સંસ્કૃતિ સૌનો આદર કરવાનું શીખવે છે. સારા-નરસા બધાને સમાન માન આપવું એવું બહુમૂલ્ય જ્ઞાન આપી સાચા ધરમનું ભાન કરાવે છે. અહીં સૌનો સ્વીકાર છે ને એ પણ સહજ. કોઈ પણ પ્રકારના પૂર્વગ્રહ વગરનું સ્વાગત. સજ્જન-દુર્જનના ભેદ વિના કુદરત બધું સમાનભાવે વહેંચે છે. ભક્તકવિશ્રી નરસિંહ મહેતાએ લખ્યું ને ગાયું જ છે ને કે ‘ઘાટ ઘડીયા પછી નામરૂપ જૂજવા, અંતે તો હેમનું હેમ હોયે.’ જરા યાદ કરો. શ્રીરામ જ્યારે રાવણનો વધ કરે છે ત્યારે તેના દેહત્યાગ પૂર્વે લક્ષ્મણને રાવણ પાસે જ કશુંક શીખવા નથી મોકલતા શું ? આવા તો અનેક દાખલા આપી શકાય.