સમયની નજાકત જોત.અમીએ વિવેકને અળગો કર્યો અને ધડિયાળ સામે જોઇને વિવેકને કહ્યું,"વિવેક,ચાલો હવે સુંઇ જવાનો સમય થયો,તારે પણ તારા રૂમમાં જઇને સુંઇ જવું જોઇએ.બાકીની વાતો આપણે કાલે કરીશું.હજુ આપણા હાથમો કાલનો દિવસ છે"અમીની વાત સાંભળીને કોઇ પ્રકારની અધિરાય દાખવ્યાં વિના એનાં રૂમમાં જવા નીકળ્યો.જેવો દરવાજાં પાસે પહોચ્યો ત્યાંથી ઝડપથી પાછો વળ્યો અને અમીને ભેટી પડયો.અમીએ કશો પ્રતિકાર ના કર્યો.પાંચ મિનિટ સુધી વિવેકની હુંફાળી બાહોને અનૂભવતી રહી..અમી જાણતી હતી દુનિયાની સૌથી આરમદાયક માવજત જ્યાં છે એવા મહાન પ્રેમીની બાહોમાં છે.એ બાહો બીજા કોઇની નહી પણ એને દિલફાડીને પ્રેમ કરતાં એનાં પ્રેમીની છે.અમીથી છુટૉ પડીને વિવેક પોતાનાં રૂમમાં ગઇ.