મારે શું દલીલ કરવી એ હું ભૂલી ગઈ હતી. એ માણસ સાચું કહી રહ્યો હતો. મેં નોકરી સ્વીકારી લીધી. મને બહુ તો નહીં પણ જરાક ટેકો અવશ્ય થઈ ગયો. અને સાચું કહું રાઘવ….. તારા પ્રત્યેનો રોષ તો હવે સાવ જ ઓગળી ગયો. થોડા દિવસ પહેલાં સ્કૂલથી ઘરે આવતી હતી ત્યારે આપણી ચાલીની નજીક જે શાક માર્કેટ ભરાય છે ત્યાંથી લીંબુ લીધાં. છોકરાને સાડા આઠ રૂપિયા આપવાના હતા. પર્સમાં છૂટા પૈસા ન નીકળ્યા. ‘અભી ઘર સે ભીજવાતી હૂં…..’ મેં કહ્યું પણ છોકરો અવઢવમાં લાગ્યો, ‘મેં યહી નઝદીક મેં વિનાયક ચાલ મેં રહેતી હૂં.’