આનાં કારણો હતાં. એક તો ગ્રાહકો લગભગ એ રસ્તેથી જ આવતા. વળી બપોર સુધી છાંયડો રહેતો અને ત્રીજું કે હોટલ સાવ પડખે જ. રતનબાઈને એ જગ્યા ઘરના આંગણા જેટલી જ વહાલી હતી. એ હંમેશાં ભળભાંખળું થયે માર્કેટમાં પહોંચી આવતી. માલની બોલાતી બોલીમાં ઊંચા ભાવવાળું શાક ખરીદી લેતી. પછી પોતાની નિયત જગ્યા પર સિમેન્ટની થેલીઓમાંથી બનાવેલો મોટો પાલ પાથરી તેના પર બધું વ્યવસ્થિત ગોઠવી જરા નિરાંતનો શ્વાસ લઇ ચાવાળાને હાકોટો મારતી.