જેઓ દેવોને સુરા (સોમરસ) હોમતા હતા તે લોકો સુર કહેવાયા. જેઓ સુરા હોમતા ન હતા તેઓ અસુર કહેવાયા. પણ આ અસુરો પછી સુરા હોમતા થયા એટલે તેઓ સુર કહેવાયા. બીજી એક વાત એમ પણ છે કે જેઓ સ્પષ્ટ સુર કાઢી સકતા ન હતા તેઓ અસુરા કહેવાયા. અને તેમને હરાવીને ખદેડી મુકાયા. આ બંને વાત સાચી હોઇ શકે. કારણકે સ્પષ્ટ ઉચ્ચારવાળી ભારતીય ભાષાઓ છે. અને અસ્પષ્ટ ઉચારો વાળી યુરોપીય ભાષાઓ છે. અને પશ્ચિમથી આવતા અસુરોનો ઉલ્લેખ જુના પુરાણોમાં અવારનવાર આવે છે. અસુર, દૈત્ય, રાક્ષસ અને દાનવ એ બધા તદન જુદા છે. પણ નવા પુરાણોએ (અથવા કહોકે ઈશુપછીની સદીઓમાં થયેલા પુરાણોના પ્રક્ષેપકોએ) અને મધ્યયુગના બાવાઓએ અને તે પછી પાશ્ચાત્ય ઈતિહાસકારોએ તેને સમાન અર્થી શબ્દોમાનીને ભાંગરો વાટ્યો છે. તે બધા અક્ષમ્ય છે.