ભારતના વિવિધ ગ્રામીણ વિસ્તારોમાં કે જ્યાં એમજીટી પરિસ્થિતિ અગાઉથી હતી તેવા વિસ્તારોમાં સફળ પ્રયોગો અંગે સભ્યોએ તેમના ઉપયોગી જ્ઞાન અને મૂલ્યવાન અનુભવો વહેંચ્યાં. આમાંથી એક છે ઋષિ વેલી મોડેલ, જે બાળક મૈત્રીપૂર્ણ શિક્ષણ અભિગમ આધારિત છે. આંધ્ર પ્રદેશની ગ્રામીણ પ્રાથમિક શાળામાં તેનો પ્રયોગ કરવામાં આવ્યો. એક શિક્ષક હોય તેવી પરિસ્થિતિમાં તે શ્રેષ્ઠ છે. આ શૈક્ષણિક મોડેલ લાંબા ગાળાના સ્વયં-ટકાઉ સાહસ તરીકે અમલમાં મૂકાયું. શૈક્ષણિક સિદ્ધીઓ માટે તેનું આર્થિક અને શૈક્ષણિક મૂલ્ય તેમજ સ્વયં ટકાઉપણા દ્વારા તે અન્ય રાજ્યોને તેના અનુસરણ માટે આકર્ષે છે. આ સંદર્ભેનું અન્ય ઉદાહરણ ઉત્તર પ્રદેશના લલીતપુર જિલ્લામાં યુનિસેફ દ્વારા રજૂ થયેલ શૈક્ષણિક ગુણવત્તા માટેનો પ્રયાસનું છે. જેમાં બહુવિધ શ્રેણી અને સ્તર જૂથ અભિગમ સમાવિષ્ટ છે, તેમાં સ્થાનિક શીખવા-શીખવવાની સામગ્રીનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો. જે વિદ્યાર્થીની ગ્રહણ શક્તિ અને શૈક્ષણિક સિદ્ધીને સુધારવા માટેની બાળકલક્ષી શૈક્ષણિક પદ્ધતિમાં મહત્ત્વનું પ્રદાન કરે છે. વધુ એક કિસ્સો રાજસ્થાનના દિગંતરમાં એક બિનસ્વયંસેવી સંસ્થાના પ્રયાસોનો છે, જેમાં બહુવિધ સ્તરીય અભિગમનો અમલ કરવામાં આવ્યો છે. ઉદા. સામાન્ય શાળાની વય/શ્રેણી પદ્ધતિ કરતા ક્ષમતા પ્રમાણે જૂથ બનાવવામાં આવ્યા. એક ‘વૈકલ્પિક શૈક્ષણિક મોડેલ’ તરીકે આ અભિગમ શીખવાની ઝડપમાં લવચિકતા આપે છે. તેમજ વય-શ્રેણી આધારિત કેન્દ્રિય અભ્યાસક્રમ અને ક્ષમતાઓની સરખામણીઓ કરતા અહીં શીખવાની પ્રક્રિયાનો વિકાસ સ્પષ્ટપણે જોઈ શકાય છે.