શેલડી તણો’ એવું દયાથી કહી માતા ચાલી યુવાનને લઈ ગઈ જ્યાં છે ઊભી શેલડી  (વસંતતિલકા) પ્યાલું ઉપાડી ઊભી  શેલડી પાસ માતા છૂરી  વતી  જરીક  કાતળી એક  કાપી ત્યાં સેર છૂટી  રસની ભરી  પાત્ર  દેવા ને કૈંક વિચાર કરતો નર  તે ગયો  પી  (અનુષ્ટુપ) ‘બીજું પ્યાલું ભરી દેને, હજુ છે મુજને તૃષા’ કહીને  પાત્ર  યુવાને  માતાના  કરમાં  ધર્યું  (મંદાક્રાન્તા) કાપી  કાપી  ફરી  ફરી  અરે !