દીક્ષાનું એ બારમું વર્ષ હતું. બાર વરસ ગુરુવરોની નિશ્રામાં વીતાવ્યા બાદ અચાનક જ સ્વતંત્ર વિહાર થયો. સુ. મનસુખભાઈની પ્રેમાળ વિનંતિથી વલસાડ આવ્યા. આરાધકોના અતિશય આગ્રહથી વ્યાખ્યાન કરવાનું હતું. વ્યાખ્યાન કરવાની આદત ન હતી. મન ન હતું. સંકોચ હતો. સંકોચ કરતા વધારે ડર હતો. મને નહીં આવડે તો? જવાબદારીમાંથી છટકવાના રસ્તા શોધ્યા પણ મળ્યા નહીં.