આકાશ આશ્ચર્યમાં ગરકાવ થઈ ગયો. ઉજ્જડ અને વેરાન પ્રદેશને નંદનવન બનાવનાર માણસને જોવા હવે આકાશનું મન અધીરું બન્યું. તેમણે કાર ઝૂંપડી તરફ મારી મૂકી. હજુ આકાશનું મન માનવા તૈયાર જ ન હતું કે એક જ વ્યક્તિ આટલું આયોજનબદ્ધ રીતે વનને કેવી રીતે બનાવી શકે ? કાર ઝૂંપડી સુધી જાય તેમ ન હોવાથી કારને દૂર થોભાવી આકાશે ચાલતાં જ ઝૂંપડી તરફ પ્રયાણ કર્યું. આસપાસના વૃક્ષો પર પક્ષીઓ માટે બનાવેલા માળા, પશુ-પક્ષીઓ માટે પાણીની વ્યવસ્થા જોઈ આકાશ તો દિગ્મૂઢ થઈ ગયાં. પાંચેક મિનિટ જેટલું ચાલ્યા બાદ ગાઢ વૃક્ષોથી આચ્છાદિત ઝૂંપડી સુધી પહોંચી ગયા. ઝાડ સાથે સાંકળથી બાંધેલા ડાઘિયા કૂતરાએ આકાશનું જાણે કે ભસીને સ્વાગત કર્યું. આકાશ ઝૂંપડીની ફરતે મહેંદીની વાડ અને આસપાસની સ્વચ્છતાને નિહાળતા હતા. ત્યાં જ અંદરથી એક પોણા છ ફૂટની ઊંચાઈ ધરાવતા, મજબૂત બાંધાના આશરે ચાલીસ વર્ષના યુવાનનો વિનમ્રતાપૂર્વકનો અવાજ સાંભળ્યો, ‘આવો સાહેબ….’ મોં પર બાંધેલા કપડાંની વચ્ચે દેખાતી તેમની નીડર અને ભાવવાહી આંખોને આકાશ બે-ઘડી નીરખી રહ્યાં.