એ દિવસે સવારના પોણા છની ટ્રેન પકડવાની હતી. જો ચૂક્યા તો ઈન્ટરવ્યુમાં સમયસર ન પહોંચાય એટલે રાતના સૂતાં પહેલાં સ્મિતે બંને ફોનમાં અલાર્મ મૂકી દીધા હતા. મોબાઈલની અલાર્મ રિંગથી સવાર શરૂ થઈ ગઈ. બધું ઝડપથી કરવાનું હતું. તૈયાર થઈ ઘરને લોક લગાવતી હતી. સ્મિતે લિફ્ટની સ્વિચ દબાવી. એ બે મિનિટ દરમિયાન ઉપરથી કોઈના રડવાનો ધીમો ધીમો અવાજ સંભળાતો હતો, સાવ આવો વિચાર તો કેમ આવે ! લિફ્ટ આવી એટલે ઉતાવળમાં અમે નીકળી ગયા. રેલવે સ્ટેશન પર પહોંચી ગાડી પાર્ક કરીને પ્લેટફોર્મ પર ગયાં. પાંચેક મિનિટમાં ટ્રેન આવી ગઈ. બારી બહારના ઝાડવાં, નદી અને વચ્ચે વચ્ચે આવતાં પુલ પરથી ટ્રેન પસાર થતી હતી. આ બધું વહેલી સવારે બહુ રમ્ય લાગતું હતું. લીલાછમ ખેતર અને નાળિયેરીનાં વૃક્ષને જોતાં અમદાવાદ કયારે આવી ગયું ખબર ન રહી.