ત્યાર બાદ લીમડામાંથી ગળાઇને આવતા સૂર્યપ્રકાશના તેજમાં ભરબપોરના વિરામમાં રતનાની બોઝિલ આંખોમાં કેટલાંયે સ્વપ્નાં જોવાઇ અને ખોવાઇ પણ ગયાં. કેટલીય કાબરો ચરકી, કેટલાંયે ચરક લુંછાયા અને કેટલાયે પથ્થરો ફેંકાયા. કેટલીયે ચા પીવાઇ અને કેટલાંયે તુટેલાં-ફૂટેલાં બૂટ-ચંપલો સંધાયાં. કેટલાંયે ટોળટપ્પા થયાં અને વળતા જવાબો અપાયા. જમાદારે રતનાને તેના ભાગની કેટલીયે ગાળો ભાંડી અને આ બધામાં રતનો પેલા પેટાળા જુવાનની વાત અને વાયદો સાવ ભુલી જ ગયો.