ત્યારે અમારાં દાદીમા હાંભળીને ખુશ ખુશ થઈ જાતાં અને અમોને પાહણ બેહાડીને કે’તા કે, દીકરાઓ એ એકલો ઝેંણો લોટ દળાતો નતો પણ અમારાં આયખાંય દળાતા અતાં. પછી તો દૂર દૂર નજર કરીને નેંહાકો નાંખતા એટલે અમે પણ ઘડીભર માટે તો થંભી જાતાં. ઇંયાને જોઈને. ક્યારેક તો ઝળઝળિયાં આઈ જાતા ઇયાંની આંસ્યોમાંથ. પણ તમે નૈ માંનો, નેઉ વરસે પણ ખખડધજ અતાં. એવાં ને એવાં, નતી થાચી આંસ્યો કે, નતા થાચ્યા પગ. હા, થોડા દાંત પડી જ્યા અતા. પણ તોય હેંડે એટલે હડીઓ કાઢતાં વોય ઇમ જ સ્તો.