સ્ત્રીસહજ લાગણીને વશ અક્ષરા જ્યારે અલગ અલગ સ્થળે, જુદાં-જુદાં પ્રસંગોએ બીજા યુગલોની પ્રણયચેષ્ટાઓ જોતી યા વાતો સાંભળતી ત્યારે સ્વભાવિક રીતે જ એનાથી મુદીતની સરખામણી થઈ જતી. પોતાની અન્ય સખીઓનાં પતિઓની તેમની પ્રત્યેની લાગણી યા એનાં દેખાડાનાં વાઘા જોઈ એના ઘરનું કપડું થીંગડા મારેલા ચિથરાં જેવું લાગવા માંડ્યું. વારંવાર એને લાગતું કે હું મુદીતને ‘તને ચાહું છું’ ‘તને ચાહું છું’ કહેતાં થાકતી નથી પણ મુદીત એનાં પડઘા સ્વરૂપે કેમ ક્યારેય દિલ ખોલીને વ્યકત થતો નથી ? લાગણીની જરા સરખી અધુરપનેય વધુ પડતી સંવેદનશીલતાથી જોવાનો પ્રયત્ન કરવામાં આવે ત્યારે એ આભાસી કોતર જેટલી મોટી દેખાય છે, તે જ રીતે પરિતૃપ્ત પ્રણયની આભાસી ઝંખનામાં અક્ષરા સળગવા માંડી. પણ મુદીત અને એનો મૂક પ્રેમ એની જગ્યાએ હજુય અકબંધ હતો. એક નાના બાળક જેવું નિર્દોષ હાસ્ય અને એ હાસ્યમાંથી નિતરતો નખશિખ વ્હાલનો પ્રવાહ હજુય અક્ષરા તરફ અવિરત વહેતો હતો. અક્ષરા અને મુદીત નામનો લગ્નસંબંધ આમ કરતાં કરતાં ચાર વર્ષનો થઈ ગયો. અક્ષરાનો બહિર્મુખી સ્વભાવ અને શોખીન વ્યક્તિત્વને કારણે એના મિત્રોની દુનિયા પણ મોટી હતી. મોલમાં રખડવાથી લઈને મુવી જોવા જવા માટે યા દરિયાકિનારાની પિકનિકથી લઈને વીક-એન્ડ-પાર્ટીઝ માટે એને ક્યારેય મિત્રોની ખોટ નો’તી લાગી. મુદીત પણ આ બધુ અક્ષરાને ખુબ ગમે છે તે જાણતો હોવાને કારણે એને ક્યારેય રોકતો નહિ. પણ, ઉપરવાળાએ બાંધેલા સંબંધનાં પારણાની ઘુઘરીઓનો રણકાર કયાંક મંદ પડયો હતો. અને એનું મુખ્ય કારણ બન્નેની અલગ અલગ પ્રકૃતિ હતું. મુદીત અને અક્ષરા એક જ નદીના બે અલગ અલગ કિનારા હતાં જે એક જ વહેણ સાથે જોડાયેલાં હોવા છતાં બન્નેનું અસ્તિત્વ સાવ ભિન્ન હતું ! પણ નદી આ બંને કિનારાઓ વગર રહી શકે એ શક્ય નહોતું માટે દૂરી વધવા છતાં બન્ને એ નદી જોડે સંકળાઈ રહેવું પડતું હતું.