વિચાર કર, 375 કિમીનો પ્રવાસ કરીને મારે એકાંકી સ્પર્ધાના ઉદઘાટનમાં બોલવાનુ6 આવ્યું ત્યારે મેં એટલે જ સાહજિકતાથી કહ્યું, ” હું ડાંગથી આવું છું, હું પહાડના એક ઘાટ પર ઉભો હતો ત્યારે એક આદિવાસી ઝાડ નીચીથી નીકળ્યો, અને મને લાગ્યું જાણે એક ઝાડ નીચેથી બીજું ઝાડ ચાલી નીકળ્યું. પ્રજાનો અને ભાષાના ‘ચાક્ષુષ યજ્ઞ’ સમા ગુજરાત સમાચાર આયોજિત એ એકાંકી સ્પર્ધામાં મારું બોલવું પણ આદિવાસીની ચાલ જેટલું નૈસર્ગિક બની રહ્યું, અને મને ફરી પે’લા અલૌકિક આનંદનો આહલેક સંભળાણો.. બસ.. આ જ તો જીવન છે, આપણી આસપાસથી અલૌકિકતા વીણી વીણીને અદ્રશ્ય વીણા વગાડ્યા કરવાની, એક મનગમતી વીણી ગુંથ્યા કરવાની…