‘હું ક્યારેક મને જ શોધતો હોઉં છું. મને લાગે છે કે હું ક્યાંક ખોવાઈ ગયો છું. ટોળાંમાં હોઉં ત્યારે દોડીને ક્યાંક ભાગી જવાનું મન થાય છે. એવી જગ્યાએ જ્યાં હું મને મળી જાઉં. મારી પોતાની સાથે વાત કરું. મારી જાતને થોડીક પેમ્પર કરું. મારી ભૂલો શોધીને મને જ ઠપકો આપું. મારી વેદનાને શોધી મને જ સાંત્વન આપું. સારી બાબતોને શોધી મને જ થોડો વખાણું. આંખો બંધ રાખી મારો જ રસ્તો શોધું. મારી સંવેદનાને સાત્ત્વિક બનાવું. મારા હસવાના અવાજને માણું. કોઈને ખબર ન પડે એમ થોડોક રડી લઉં. થોડાંક સ્મરણોને તાજાં કરી લઉં. જ્યાંથી પસાર થઈ ગયો છું એ રસ્તે મારાં પગલાં હજુ અસ્તિત્વ ધરાવે છે કે નહીં એ જોઈ લઉં. મારે મારું વજૂદ તપાસવું છે. મને મારો જ અહેસાસ જોઈએ છે. મારે મારી હયાતિના હસ્તાક્ષર જોવા છે. મને ખબર પડવી જોઈએ કે હું છું. મારા હોવાનો કોઈ અર્થ છે.’ તમને ક્યારેય આવું થાય છે? તો તમે તમને શોધી લો.