મારી આખી જિંદગીમાં આવી મૂંઝવનારી ક્ષણો બહુ ઓછી મારા ભાગે આવી છે. એમનો હાથ મારા ખભા ઉપર હતો એટલે મેં ઈચ્છ્યું હોત તોપણ એમનાથી હું દૂર ખસી શકું એમ ન હતો. એટલે મૂંગામૂંગા મારે એમને સાંભળ્યા કરવા એ જ એક માત્ર માર્ગ હતો. ત્યાં તો મારે આ વિશે કંઈ કહેવાનું છે કે કેમ એવું એમણે પૂછ્યું. હું શાંત રહ્યો, પણ એ કઈ ઝાલ્યા રહે નહીં, કેમ કે મહાપુરુષો શબ્દના સાદાસીધા અર્થવાળા મહાપુરુષ એ નહોતા. એટલે જ્યારે મેં એમના પ્રશ્નનો જવાબ જ ન વાળ્યો- અને મેં એમ કર્યું એ મારી ઉદ્ધતાઈની પરિસીમા હતી- ત્યારે લોકનાયકે કેવી રીતે વર્તવું જોઈએ એ દિશામાં વાત વાળીને એમણે બીજું પ્રવચન આપ્યું.