મમ્મી તો હસતી, મૂક લ્યા, નથી બાવો; જતો રયો કરતી રહી, પણ પાલવમાંથી મોઢું ફેરવ્યું જ નહીં  નેઢ રાતે તો, તે દિ, બાવાઓથી બજાર જ ઊભરાણીતી.