મુનિ ઉદ્દાલકજી ઊઠીને તેમના શયનખંડમાં ગયા. શ્વેતકેતુને હવે ભાણેજથી દૂર થવું ગમતું નહોતું. કારણ કે અષ્ટાવક્રજી પાસે તો એક એક ક્ષણ અમૂલ્ય બની જતી હતી. તેથી તે ત્યાં જ બેસી રહ્યા હતા. અષ્ટાવક્રજી બંદીની અંતઃસ્થિતિ સમજી ગયા કે હવે બંદીને સત્ય કહેવું યોગ્ય છે એટલે તેમણે ધીમેથી કહેવાનું શરૂ કર્યું, ‘પૃથ્વીના દરેક મનુષ્યને પોતાની સ્વંયની સાથે એક પ્રશ્ન તો જરૂર થવો જોઈએ કે આત્મા એટલે શું ? અને તેનાં દર્શનની શી વિધિ છે ? ટૂંકમાં આત્મજ્ઞાન એટલે શું ? મોક્ષ એટલે શું ? અને શાસ્ત્રોમાં જે વૈરાગ્યની વાત જોરપૂર્વક કહેવામાં આવે છે તે વૈરાગ્ય શું છે ? વૈરાગ્ય કેવી રીતે પ્રાપ્ત થાય ?’