દૂર-દૂર સુધી ફેલાયેલી હિમાલયની પવર્‍તમાળાની વચ્ચે જાંબાઝ ઘોડેસવારો એક રાજકુમારીને મેળવવા માટે જીવસટોસટની બાજી લગાવી રહ્યા છે. સ્લો મોશનમાં ઘોડા દોડે છે, તીર છૂટે છે, આકાશમાંથી આગના ગોળા વરસે છે અને ગ્રીક સુંદરી જેવી લાગતી સૈયામી ખેર યાનિ કિ સાહિબાં પોતાના મિર્ઝિયાના સાહસને ગૌરવભરી આંખે નિહાળતી રહે છે. છેક સુધી આપણને ખ્યાલ ન આવે કે એ કથા કયા કાળખંડમાં ચાલી રહી છે. લદ્દાખના કોઈ પ્રાચીન આદિવાસી કબીલાઓની સાઠમારી છે કે પછી મૉન્ગોલ પ્રજાતિના લોકો વચ્ચે કશુંક ચાલી રહ્યું છે કે પછી દેશી-વિદેશી લડવૈયા એક યુવતી માટે જીવ દાવ પર લગાવી રહ્યા છે, પણ જોવાની ભરપૂર મજા આવે. દરઅસલ ડિરેક્ટર રાકેશ ઓમપ્રકાશ મહેરાએ ‘રંગ દે બસંતી’માં ઇતિહાસ અને વર્તમાન બન્નેની સ્ટોરી સમાંતરે ચાલતી હોય એવો પ્રયોગ કરેલો. લોકો એ પ્રયોગ પર આફરીન થઈ ગયા એટલે આ વખતે ફરીથી એ જ સ્ટાઇલમાં તેમણે મિર્ઝા-સાહિબાંની વાર્તા માંડી છે. એક તરફ સંવાદો વિનાની એ પ્રાચીન લવ-સ્ટોરી ચાલે અને બીજી બાજુ વર્તમાનમાં એનું રીટેલિંગ ચાલે. બન્નેના બૅકગ્રાઉન્ડમાં દલેર મેહંદીનો ગગનભેદી અવાજ ગુંજ્યા કરે.