“સસરાજી વિવેક આમેય છે રૂપાળો.. વરસ દિવસ મારી સાથે કાપડના મશીનમાં રહેશે એટલે ઘરે ઘરે સાડીયું દેવા જાશે..!! ડ્રેસ દેવા જાશે!! પછી એ સાડીયું અને ડ્રેસ તૈયાર થશે એટલે ઘરે લેવા જાશે..!! છોકરીયું સાથે જ આ બધો સાડીનો અને ડ્રેસનો વહીવટ થાશે..!! આ સાડીઓ અને ડ્રેસના વહીવટની સાથે એ બારોબાર દિલનો વહીવટ પણ કરી નાંખશે!! વરસ દિવસમાં એ એની મેળે કોઈને ગોતી લેશે.. મારા જ ગામના ચાર છોકરા કે જેનું ક્યાય થાતું નહોતું એણે આવી જ રીતે વહીવટ કરીને મનગમતું પાત્ર ગોતી લીધું.. પછી કોર્ટ મેરેજ કરી લેવાના.. કાયદા અનુસાર છ મહિના પછી ભાગી જાવાનું.. છ મહિના બાર રેવાનું વળી પાછુ સુરતમાં આવી જવાનું ત્યાં બધું ટાઢું પડી ગયું હોય!! વિવેક તો દેખાવડો છે.. અહી તો ઉઠીને મોઢું જોયું હોયને તો ખાવુય ના ભાવે એવા એવાને ય છોકરીયું મળી ગઈ છે..!! હું છાતી ઠોકીને કહું છું કે વિવેકને ત્રણ જ મહિનામાં મેચિંગ મળી જાય કારણ કે મા બાપની આશાઓ ઉંચી હોય એમને એમ છોકરી મોટી થતી જાય પછી મા બાપ એને યોગ્ય સમયે ના વળાવે તો છોકરી પોતાની રીતે જીવન સાથી ગોતી લે!! બોલો હવે બીજું કાઈ કહેવું છે????