અહીં મને બે બાબતો વધુ સ્પર્શે છે. એક – કારણ કે આંગળીના ટેરવે માહિતીનો સ્ત્રોત ઘૂઘવે છે, માહિતી કામની હોય કે નહીં પરંતુ ભવિષ્યમાં જરૂર પડશે ત્યારે કામ લાગશે અથવા તો કોઈકની સામે એ માહિતીની જરૂર પડી ત્યારે તેને વ્યક્ત કરવામાં – મને એ આવડે છે અથવા મને ખબર છે – જેવા અહં સંતોષાવામાં તેની જરૂર પડતી હોય તેવા કિસ્સા ઓછા નથી. જેમ કોમ્પ્યૂટરની હાર્ડડિસ્કમાં માહિતી સંગ્રહની એક સીમા છે તેમ માનવ મગજને પણ કોઈ એક ચોક્કસ સીમા હશે જ, જેને સંગ્રહશક્તિ કહી શકીએ. તેથી જ્યારે આવી નિરુપયોગી માહિતીનો ઢગલો – જેને કોમ્પ્યુટરની ભાષામાં ડમ્પ કહેવાય છે – થાય ત્યારે તેમાં જરૂરી અને બિનજરૂરી માહિતી – ચોક્કસ અને ધારણા વચ્ચેનો ફરક પાડવો મુશ્કેલ બને છે, તેથી પોતાની યાદશક્તિ કરતા કોમ્પ્યુટર અથવા ઇન્ટરનેટ પર વધુ વિશ્વાસ રહે છે. આમ યાદશક્તિ સ્વ થી પર તરફ ફંટાય છે.