અહીં અમોલાને રોહનની અઢળક યાદ આવી. તેણે કરેલી રોમેન્ટિક વાતો પતંગિયાં બની આંખોમાં ફરફરી રહી ! લંચ આવી જતાં તેણે શાંતિથી તેને ન્યાય આપ્યો. બિલ ચૂકવી તે બહાર નીકળી. ઘડિયાળમાં જોયું. પિકચરનો સમય છે. જવાશે, પણ રોહન વિના જરા અડવું લાગશે.. લાગશે તો લાગશે પણ આજે મનનું કહેવું જ કરવું છે તો ! સામે જ સિનેમૅકસ હતું. તેમાં ‘અજબ પ્રેમકી ગજબ કહાની’ દર્શાવાતું હતું. ત્યાં પહોંચી ટિકિટ લીધી. અંદર જવાને હજી વાર હતી. બહાર રહેલા સોફા પર બેઠી. જીન્સ-ટી-શર્ટમાં તેને વધુ કમ્ફટૅ લાગ્યું. મોબાઈલમાં રોહનનો ચહેરો તાકી તાકી જોયો. ફોન કરવાની ઈચ્છા થઈ પણ ન કર્યો. થયું મેળામાંથી કોઈ ચોપડી લીધી હોત- તો ય… -ત્યાં તેની સામેના સોફા પર એક ફૂટડો યુવાન આવીને બેઠો અને અમોલાને એકીટશે જોઈ રહ્યો. અમોલાની નજર તેની પર પડતી તો ય એ જોયા જ કરતો. અમોલાને થયું, હું વળી અહીં કયાં બેઠી ? પણ પછી અમોલાએ મનોમન કશું નક્કી કરી લીધું. જેવી પેલાની નજર પોતા પર પડી કે અમોલાએ સ્મિત કર્યું. ચારે આંખો મલકી રહી. પછી અમોલાએ મોં ફેરવી લીધું. એ તરફ જોયું જ નહીં. થિયેટરમાં પ્રવેશ શરૂ થયો. અમોલા પણ ઘસી ગઈ. આછા અંધકારમાં પોતાની સીટ પર બેઠી. સંજોગવસાત્ત પેલા ભાઈની સીટ પણ અમોલાની પાસે જ આવી. રે ! કેવી વાત આ કેટલીકવાર નસીબના ઈરાદા આપણી સમજની બહાર હોય છે. અમોલાએ જાતને સંકોચી. ટી-શર્ટના કૉલર સરખા કર્યા. અમોલાનો હાથ પેલા ભાઈના હાથને સહજ રીતે અથડાઈ ગયો. તેણે પેલા ભાઈ સામે જોયું- બોલી, ‘સૉરી!’ ‘નો મૅટર !’ બોલતાં પેલા ભાઈએ અમોલાને મીઠું સ્મિત આપ્યું.