ગમે એટલી મંદી ચાલતી હોય છતાં પણ રેસ્ટોરાં, લારી, રેંકડી પર ચાલતો અન્નયજ્ઞ ચાલુ જ રહે છે. આ એક એવો ઉદ્યોગ છે, જે પોતાનું પેટ સાજુંનરવું રાખવા અન્યના પેટની આગ બુઝાવે છે. પાકીટ ભરેલી ભૂખ રેસ્ટોરાંમાં જઈને ટેસથી અને રોફથી ઑર્ડર આપી શકે. ખાલી ખિસ્સાંવાળી ભૂખ રેસ્ટોરાંની બહાર દયામાયાની આજીજી ઉઘરાવતી ઊભી હોય. ભૂખ ભીખની જનેતા છે. ગરીબ હોય કે તવંગર, ભૂખ કકડીને લાગે ત્યારે બન્ને એક જ પરિપાટીએ આવી જાય. હા, ગરીબની ભૂખને ભવિષ્ય નથી હોતું. મધ્યમ વર્ગની ભૂખ સ્વમાન સાચવીને પણ ઓડકાર ખાતાં શીખી જાય છે. ડૉ. મહેશ રાવલ આ લાચારી નિરૂપે છે...