નંદુ : મેં એક દન ભર શ્રાવણની મેઘલી રાતે એક વાટ મારગુને બારણે હાંકારો નો દીધો ત્યારે એ મને વઢ્યા નહિ, પણ ત્યાં જઈને મોટેથી ઈંને સાદ કર્યો. ઝરમર વરસાદમાં સાંભળ્યામાં ન આવ્યું કે શું, પણ વીલે મોઢે પાછા આયા ને મને કહે કે, ‘તારે છતે મારી આ આંખ્યો મીંચાઈ જાય, ને હું કો’ક રાંકને પેટ પડું ને કો’ક દી બારણું ઠોકું, તો તું નો જ ઉઘાડે ને?’ [રોઈ પડે છે.]