આજુબાજુના એના જેવા બધા નોકરચાકરોની મંડળીનોયે એ મુખી. કેટલાયને એણે નોકરી અપાવેલી. નવાઓને એ હંમેશાં કહેતો, ‘આપણી મૂડી આબરૂ અને શેઠનો આપણામાંનો વિશ્વાસ.’ પોતે એક જ ઘેર 30 વરસથી રહ્યો છે તે વાત એ ગર્વભેર કહેતો : ‘મોટાંબાને પેટના છોકરા પર ન હોય એટલો વિશ્વાસ મારા પર છે. આ વિશ્વાસ કેવી રીતે મેળવ્યો તે મને પૂછો. ઘરમાં દરદાગીનો, પૈસો ગમે ત્યાં પડ્યો હોય, પણ મારા મનમાં કાળો વિચારેય આવ્યો હોય તો અંબામાનાં સોગન !’ એટલે આજે એણે ભીખુને કરગરીને કહ્યું : ‘ભાઈ, તું બધાને એમ જ કહેજે કે રામુકાકા ઘરડા થયા એટલે જાતે જ છુટ્ટા થયા. શેઠે કાઢી મૂક્યા એમ કોઈને ન જાણવા દેતો. આ ઘરડે ઘડપણ આબરૂ સાચવજે, મારા ભાઈ !’ શેઠ-શેઠાણીનેય મુખ્ય તો આ ઘરડા ડોસાથી છૂટવું હતું. ભીખુ હવે તૈયાર થઈ ગયેલો. તેમાં આ બહાનું મળ્યું ! સાંજે ભાવિ વેવાઈ આવવાના હોવાથી સાહેબે રામુને એક દિ’ વધુ રોક્યો.