નાની ! તમને ખબર છે હું જ્યારે તમારી જોડે રહેતી’તીને એ દિવસો મારા માટે ‘ગોલ્ડન ડેઝ’ હતા, બાકી હું ઘણાં શહેરો અને ગામડાં ફરી છું, નાની ! નળિયાંવાળી છત નીચે નાના આરામખુરશીમાં બેસીને છાપું વાંચતા હતા અને તમે શાક સમારતાં સમારતાં કે પછી સાગ સાફ કરતાં કરતાં અથવા તો ચોખા વીણતાં વીણતાં નાના સાથે વાતો કરતાં હતાં. એ વાતોમાં હંમેશાં બાળકોના સંબંધની કે પછી ગામવાળાઓનાં સુખદુઃખની વાતો થતી. તમારી જીવનશૈલીમાં જે ફુરસદ હતી, એ હું આજે વિચારું છું તો લાગે છે કે એ જિંદગી કેવી લક્ઝરી હતી ! પ્યારી નાની ! તમારી જોડે બેસીને હોમવર્ક કરતાં કરતાં, તમારી પતિ-પત્નીની વાતો હું સાંભળતી હતી. એ મને બહુ સારું લાગતું હતું. તળાવ કિનારા જોડે આપણું ઘર, પાછળ ચમેલીનો છોડ, આંબાનું ઝાડ… મારા પર તમારો અને નાનાનો અસીમ પ્રેમ હજુ પણ મારા દિલમાં વસેલો છે. તમે મેંદીના પાનને પીસીને, અરીઠામાં મેળવીને મારા લાંબા વાળ ધોઈ આપતાં હતાં. મારા લાંબા વાળને કોઈની નજર ન લાગે એ માટે તમે બીજા લોકોની સામે મારા વાળ ઓળતાં પણ નહોતાં. નાની ! આજે કદાચ તમને ખબર નહીં હોય પણ મારો એ લાંબો ચોટલો હવે ‘બોબ્ડ હેર’માં પરિણત થઈ ગયો છે. લાંબા ચોટલાને ગૂંથવા-સંભાળવાનો હવે સમય ક્યાં છે ? થોડો ઘણો સમય બચે એટલે તો મેં જ એને કપાવી નાખ્યા હતા. એ કાપેલા વાળ તમને બતાવવા સંભારીને રાખી મૂક્યા હતા…