ઘરનાં બધાંને લાગ્યું કે હવે બીમારીને કોઈ ચમત્કાર જ બચાવી શકે. ડોક્ટરે હાથ ધોઈ નાખ્યા છે. શું કરવું એના વિચારમાં મૂંઝાઈ ગયાં, પણ એ જ વખતે એમણે અચાનક જ યાદ આવ્યું કે એમણે એક વાત બિલકુલ વિસારી દીધી હતી. એમના કુટુંબના વડીલ, જે બીમાર છોકરાના દાદા હતા એમણે એમને એક વાત શીખવી હતી અને એમણે આજ સુધી એ વાત યાદ રાખી હતી. જેનો કોઈ ઇલાજ ન હોય એવા દુઃખનો ઇલાજ ઈશ્વરના નામમાં છે. દરેક નાના-મોટા પ્રસંગે કુટુંબ ઈશ્વરની પ્રાર્થના કરતું હતું. અત્યારે આ કસોટીની પળે એ વાત કેમ ભુલાઈ ગઈ હતી?