સવારમાં તો ગામમાં જોણું થ્યું’તું. જીવીમાનો લાખણ અને અજાણી છોકરી ગળામાં ફુલહાર પહેરી શેરી વચાળે થઈ ઘરે પહોંચ્યા એ પહેલાં તો મીઠાં મરચાંના વઘાર સાથે જીવીમા સુધી આ સમાચાર પહોંચી ગયા હતા. પણ એ વિચલિત ન થયાં, “આવાં નં દે ઈ બેય નં! જોય, પોંખણું કરય નં પસી ઘરમં પેહવા દયં.” કહી પોંખવા માટેની થાળી તૈયાર કરી ને દીકરાની રાહ જોતાં બેઠાં. અર્ધું ગામ એમને ત્યાં ભેગું થઈ ગયું.