આ ઘટનાના થોડા સમય પછી એક દિવસ સવારે હું કોઈક અગત્યના કાર્યથી બહાર જઈ રહ્યો હતો, જોયું તો મારી દીકરી દરવાજા પાસે બેંચ પર બેસીને કાબુલી સાથે હસી હસીને વાતો કરી રહી છે અને કાબુલી તેના પગ પાસે બેઠો બેઠો સ્મિત સાથે તેને ધ્યાનથી સાંભળી રહ્યો છે. અને વચ્ચે વચ્ચે પોતાની વાત મિશ્ર ભાષામાં વ્યક્ત કરતો જાય છે. મિનીને તેના પાંચ વર્ષના જીવનમાં બાબુજી સિવાય આટલો ધૈર્યવાળો શ્રોતા ક્વચિત જ મળ્યો હશે. જોયું તો એના ફ્રોકનો અગ્રભાગ બદામ કિશમિશથી ભરેલો હતો. મેં કાબુલીને કહ્યું, ‘આ બધું તેને કેમ આપ્યું? હવેથી ક્યારેય ન આપશો.’ આમ કહીને મેં ઝભ્ભાના ખીસ્સામાંથી એક આઠ આના કાઢીને આપી દીધા. તેણે કોઈ ખચકાટ વગર એ પોતાના ઝોળામાં મૂકી દીધાં.