વધુ સ્પષ્ટતા કરતાં મોટી બહેને કહ્યું, ‘મને ડાયાબિટીસ નથી તો મારા માટે એ સુખ છે. હું કંઈ પણ ખાઈ શકું છું. મારી એક બહેનપણી પૈસેટકે અત્યંત સુખી છે, પણ ડૉક્ટરે તેને કંઈ ગળ્યું ખાવાની ખાસ ના પાડી છે. આમ તો સંયમથી જીવતા માણસને આ કંઈ મોટું દુઃખ ના લાગે, પણ બીજા જે કરી શકે તે આપણે કરી શકતા ન હોઈએ ત્યારે તે આપણને દુઃખ લાગે છે. સાચું કહું તો સુખ અને દુખ એક જ સિક્કાની બે બાજુ જેવા છે. તમે તેની શી કિંમત આંકો છો એનો આધાર તમારા મૂલ્યાંકન પર છે. કોઈ વાર એવું બને કે તમારી પાસે પાંચસો રૃપિયાની કે સો રૃપિયાની નોટ હોય, પણ તમારે એક રૃપિયાના સિક્કાની જરૃર છે. તે સિક્કા તમારી પાસે નથી. તમે પાંચસો કે સો રૃપિયાની નોટ વટાવવા નીકળ્યા પણ કોઈની પાસે એટલા છૂટા નથી. આ સંજોગોમાં તમારી પાસે ઘણું બધું છે, પણ તમારે જેની જરૃર છે એ નથી. એ દુઃખ છે અને જે છે એ પણ ઘણી વાર સુખ આપતું નથી. દા.ત. એક માણસ પાસે લાખ્ખો રૃપિયા છે પણ કોઈ જ વારસદાર નથી. પત્ની ઘર છોડી ચાલી ગઈ છે, પણ કોર્ટમાં લાંબો દાવાદૂવી કર્યા પછી છૂટાછેડા મળતા નથી. એ સ્ત્રાળ જે રકમ માગે તે આપવા તૈયાર છે, પણ એ સ્ત્રીને છૂટાછેડા આપવા જ નથી. એટલે ઘણી વાર આપણે માનીએ છીએ કે કિંમત ચૂકવીને પરિસ્થિતિમાંથી મુક્તિ મેળવી શકાય પણ હકીકતે એવું બનતું નથી. એ બહેને આવા સંજોગોમાં કડવાશથી કહ્યું કે હું તેને છૂટાછેડા આપીશ નહીં ! એ મોટી મોટી કિંમતની ઑફર કરે છે, પણ એણે મને સુખ આપ્યું નથી તો હું એને સુખ મળવા નહીં દઉં !