એક નહીં, બહુબધા વાંધા છે. પહેલી વાત તો એ કે ઇન્ટરનેટ લક્ઝરી નથી, યુટિલિટી છે. બસ, ટ્રેન, પાણી, વીજળી, રસ્તાની જેમ જ એ હવે પ્રાથમિક જરૂરિયાત છે. એટલે એના પર કોઈ પોતાની નફાખોરી લાદે એ ચલાવી શકાય નહીં. બીજું, ઇન્ટરનેટની સર્વિસ પૂરી પાડતી કંપનીઓ (જેમ કે વોડાફોન, ઍરટેલ, રિલાયન્સ, BSNL વગેરે)નું કામ આપણને ઇન્ટરનેટ કનેક્શન આપવાનું છે, આપણે ઇન્ટરનેટ પર શું જોવું અને શું નહીં એની સેન્સરગીરી કરવાનું નહીં. ત્રીજું, અર્થશાસ્ત્રના મૂળભૂત સિદ્ધાંતનો અહીં ભંગ થાય છે. તમે એક વેબસાઇટ (કહો કે ફ્લિપકાર્ટ) ફ્રીમાં આપો, એટલે એ કૉમ્પિટિટિવ માર્કેટની હત્યા થઈ કહેવાય. અત્યારે નાની-નાની ઑનલાઇન શૉપિંગ સાઇટ્સ જે રીતે ફ્લિપકાર્ટ, ઍમૅઝૉન, સ્નેપડીલ જેવી ડાયનોસૉર છાપ સાઇટ્સને કાંટે કી ટક્કર આપી રહી છે એનો તો પછી દાટ વળી જાય; કેમ કે અજાણી અથવા તો ઓછી જાણીતી વેબસાઇટ પર જવા માટે કોઈ શા માટે અલગથી પૈસા ચૂકવે? એટલે જો ઍરટેલ ઝીરો પ્રકારના પ્લાન આવી જાય તો નવી કંપનીઓની તો જન્મતાં પહેલાં જ ભ્રૂણહત્યા થઈ જાય, કારણ કે એમની પાસે જાયન્ટ ટેલિકૉમ કંપનીને ચૂકવવાનાં જાયન્ટ નાણાં ન હોય. ટૂંકમાં તમારી પાસે પૈસા નથી તો તમારું ઇન્ટરનેટ પર કોઈ કામ નથી. ચાર, અલગ-અલગ પૅકના નામે આપણે ચૂકવવાપાત્ર રકમનો આંકડો એટલો વધી જાય કે અલ્ટિમેટલી વધુમાં વધુ લોકો સુધી ઇન્ટરનેટને પહોંચાડવાનો આખો હેતુ જ માર્યો જાય અને ઇન્ટરનેટ કોઈ લક્ઝરી આઇટમ બનીને રહી જાય. પાંચ, ખોટનાં રોદણાં રડી રહેલી ટેલિકૉમ કંપનીઓ ક્યારેય ગળું ખોંખારીને સ્વીકારતી નથી કે છેલ્લાં વર્ષોમાં ઇન્ટરનેટનાં ડેટા-પૅકની એમને કેટલી જંગી કમાણી થઈ રહી છે. ટૂંકમાં એ એકદમ ખોટાડી છે.