પ્રેમ અને કરુણા દ્વારા આપણા જીવતરનો અત્તરિયો આનંદ માણવા માટે આપણે વિશેષભાવે સક્રિય થવાનું, કસાવાનું રહે છે. આપણને જડ ને કુંઠિત કરી દેનારાં, આપણામાં કર્કશતા અને કોલાહલ પેદા કરનારાં અને આપણને એ રીતે ગુમરાહ કરનારાં અહંકારનાં આસુરી બળોથી રૂંધાતા આપણા અંતરમાંના અત્તરને બહાર લાવવા માટે આપણે કમર કસીએ. ફૂલો ખીલેલાં છે, હવા પણ મુક્તપણે લહેરાતી છે, આપણી ઘ્રાણેન્દ્રિય પણ સતેજ છે; હવે રાહ કોની જોવાની ? શું મધુવ્રતી એવા મધુકરોનો ગુંજારવ – તેમનો અનાહત નાદ આપણને હજુયે સંભળાતો નથી ?