આમ તો હું કોઈને કહેવા જતો નથી કે હું આસ્તિક છું કે નાસ્તિક છું પણ આપણે અંધશ્રદ્ધામાં ના માનતા હોઈએ એટલે તરત મિત્રોને લાગે કે આ તો નાસ્તિક છે. એવા તો કેટલાય મિત્રો હશે કે જેઓ અંધશ્રદ્ધાળુ અમુક બાબતોમાં હોતા નથી છતાં ઈશ્વરમાં માનતા હોય છે. પણ જનરલી તમે અંધવિશ્વાસુ ના હોવ, પૂજાપાઠ વગેરેમાં માનતા ના હોવ એટલે તરત મિત્રોને લાગશે કે આતો નાસ્તિક છે. થોડી બુદ્ધિ કે તર્ક વડે વાત કરો તો પણ ભારતમાં તો લાગે કે આ નાસ્તિક છે. બુદ્ધિ અને તર્ક વાપરવો અહીં ગાળ જેવું છે. ઘણા મિત્રોને એવું થતું હોય છે કે તમને કોઈ ફરિયાદ હશે એટલે ઈશ્વરમાં નહિ માનતા હોવ. ઘણા તો તરત પૂછી પણ લે કે તમારી સાથે એવું શું બન્યું કે તમે નાસ્તિક(પ્રચલિત અર્થમાં) બની ગયા? એ પૂછનાર મિત્રના મોઢા ઉપર તે સમયે એવા ભાવ હતા કે હું ઈશ્વરનો અળખામણો હોઈશ અને મને કોઈ ભૂલની સજા કરી હશે અને તેઓ પોતે ઈશ્વરના વહાલા. ત્યારે મને હસવું આવે અને કહેવાનું મન થાય કે ભાઈ કશું બન્યું નથી માટે નથી માનતો.