આખરે અંતિમ ઉપાય તરીકે ભિખારીને આપી દઈને કે દહેરામાં નાખીને એની પીડામાંથી મુક્ત થવાના મરણિયા નિશ્ચય પર હું આવ્યો. પરંતુ એટલામાં મને એક યુક્તિ સૂઝી. એક કાણા પાનવાલાની દુકાને જઈને બે પૈસાના પાન ખરીદી એક રૂપિયો આપ્યો. એણે બે પૈસા કાપી લઈ બાકીનું પરચૂરણ આપ્યું. પરચૂરણ ગણી જોતાં યુક્તિપૂર્વક પેલી ખોટી બે-આની મેં એના ભેગી સેરવી લીધી. પછી જાણે અચાનક જ નજર પડી હોય એમ એ બે-આની મેં બહાર કાઢી કંઈક સાશંક દૃષ્ટિએ એના તરફ જોઈ ‘આ બે-આની ખોટી છે, બીજી આપ’ એમ કહીને પાનવાળાને પાછી આપી.