ગણપતિનો આસન પર જમાવીને બેસી રહ્યાં હતા.તેમને તો મિઠાઈઓનો ઈન્તજાર હતો. તેમણે ફરીથી ખીર અને લાડું માંગ્યા. હવે કુબેરની સ્થિતિ કફોડી થઈ ગઈ. ક્યાંથી લાવે લાડું અને ખીર? પણ તેમને ખ્યાલ આવી ગયો કે તેની કોઈ ભૂલ થઈ છે. પછી વિચાર કરતાં જણાયું કે તેને સંપત્તિનો ભારે ઘમંડ હતો. તેમને હતું કે જે તેમની પાસે છે તે વિશ્વમાં કોઈની પાસે નથી. આખરે ગણપતિના ચરણોમાં પડી ગયાં. માફી માંગવા લાગ્યા. તેમણે કહ્યું કે મારી પાસે જે કાંઈ છે તો ભગવાન શિવનું આપેલું છે. આમછતાં એક મુર્ખની જેમ હું તેમને તુચ્છ આભુષણો ભેટ કરતો રહ્યો. માતા પાર્વતી અને શિવ તો અતિ સામર્થ્યવાન છે. તેમની પાસે મારું શું ગજું ? ગણપતિના ચરણોમાં કરગરીને માફી માંગવા લાગ્યા. તે પછી ગણપતિ ત્યાંથી ઉભા થઈ ગયા અને પછી ખીર અને લાડું ખાધા વગર જ ત્યાંથી ચાલી નિકળ્યા.