જો કદાચ માતાનાં પ્રેમનું મૂલ્ય કાઢી તેનું ઋણ ચુકવવાનો વારો આવે અને તેનો હવાલો ભગવાનને માથે આવે તો તે પણ દેવાળું જ કાઢે. કારણ મા શક્તિ છે, ભક્તિ છે, જીવનની અભિવ્યક્તિ છે. “ઉપર જીસકા અંત નહી ઉસે આસમાં કહતે હે ઔર જહાંમે જીસકા અંત નહીં ઉસકો મા કહતે હે”. જે લોકોએ પોતાની મા ખોઈ છે તેને માટે કહેવાય કે પહેલા આંસુ આવતાં ને તું યાદ આવતી ને હવે તું યાદ આવે છે ને આંસુ આવે છે. માનો વિયોગ પછી ઉંમર વધી ગયાનું ભાન થાય છે. ગમે તેટલા પણ વર્ષ થયા હોય પણ તેનામાં રહેલી છોકરમત વિલાઈ જાય છે. જન્મ પછી દરેક બાળક માતાને પહેલુ ઓળખે છે. બાળકને પિતાની ઓળખ માતા જ કરાવે છે. આવી વિશાળ હૃદય સમ્રાજ્ઞી માતાની માતૃવાત્સલ્યની વાત જ્યોતિષશાસ્ત્રનાં આધારે આજે આ લેખમાં કરવાની છે. જોવાનું એ છે કે, માતાની લાગણીનું મહામૂલું ઋણ કોણ ચુકવી શકે?.શાસ્ત્રોમાં ચંદ્ર માતાનું પ્રતિનિધિત્વ ધરાવે છે એટલે જ આપણે ચંદ્રને મા કહીએ છીએ. આ ચંદ્ર માતા, મન અને લાગણી સાથે જોડાયેલો છે. જાતકની કુંડળીનાં ચોથા ભાવમાં તેની અભિવ્યક્તિ થાય છે. દયાભાવમાં માનનારો ઊર્મિશીલ, શાંત અને સંવેદના કારક ગ્રહ ગુરુ છે. કરુણા, જીવદયા, સેવા, આદર્શતા, આજ્ઞાંકિત વગેરે ગુરુની જણસ છે. જો આ ગુરુ અને ચંદ્રનાં શુભ સંબંધો ચોથાભાવ સાથે તેમજ બીજાભાવ સાથે થતાં હોય તો જાતકમાં માતા પ્રત્યે લાગણીઓ, ઊર્મિઓ વધે અને આજીવન માતાની તરફ પ્રેમ-ભાવ રાખી માતૃતર્પણ કરી શકે. માતાની આંતરડી ઠારે. કુંડળીનો ચોથોભાવ હૃદયની લાગણીઓનો ભાવ છે, લોહીનાં સંબંધોનો ભાવ છે. અહીં વિજાતીય આકર્ષણ કે વિકૃતિનો કોઈ અવકાશ નથી, કેવળ આત્મીય સંબંધ માટેનું જ સ્થાન છે. હા ઈશ્વરની ભક્તિ તાદાત્મ્યનો ભાવ પણ ખરો. આમ તો શાસ્ત્રમાં શુક્રને સૌમ્ય ગ્રહ તરીકે ઓળખાય છે પણ અમારી દૃષ્ટિએ ફકત ભૌતિક પ્રેમ. તેને આકર્ષણમાં કે વિજાતીય પાત્રમાં રસ છે એટલે મા તરફ લાગણી ખરી પણ પત્ની આવે ત્યાં સુધી, પછી વહુ ઘેલો. શુક્રનાં ગુરુ શુક્રાચાર્યએ પણ માતા-પિતાનો ત્યાગ કર્યો હતો. બુધ પણ શુભ ગ્રહ ખરો પણ સોબત તેવી અસર પ્રમાણે જો શુભ ગ્રહોની જોડે જોડાય તો ઠીક નહી તો બાવાના બેય બગડે. ગણતરીથી પ્રેમ ન થાય, પ્રેમનાં સરવાળા-બાદબાકી ન હોય એતો હિસાબ વગરનું ગણિત છે, કોઈ પણ શરતોથી પરાધીન નથી. પ્રેમ-લાગણીને આધીન છે.