ગુજરાતી ભાષામાં બે પ્રકારના શબ્દો મુખ્યત્વે જોવા મળે છે, જેમાં પ્રથમ કક્ષાએ સંસ્કૃતમાંથી સીધા જ આવેલા શબ્દો એટલે કે ‘તત્સમ’ શબ્દોનો વૈભવ જોવા મળે છે… તો અન્ય શાસનપ્રણાલી કે ભાષાઓની સંગતિથી મળેલા શબ્દોને ‘તદ્ભવ’ શબ્દો કહેવાય છે. દરેક શબ્દનું મૂળ હોય છે જેને વ્યુત્પતિ કહીએ છીએ. ભાષાનું વ્યાકરણ હોય છે, બંધારણ પણ હોય છે, જેમ કે આપણે આર્યપ્રજા છીએ. આ આર્ય શબ્દનું મૂળ ‘અર’ છે. જેનો અર્થ થાય છે ‘ખેડવું’. એટલે ખબર પડે કે આર્યસંસ્કૃતિ એટલે ખેતીપ્રધાન કે ગોપાલક સંસ્કૃતિ. કેટલાક શબ્દો મૂળ સ્વરૂપે સ્વીકૃત ના બને અને તળપદા ફેરફાર સાથે પ્રચલિત થાય તેને અપભ્રંશ શબ્દો કહેવાય, જેમ કે, કર્મનું કરમ, કઠિનનું કઠણ, મધનું મધ, ઉપવાસનું અપવાસ.