બીજા દિવસથી મારી ઉપર એક વધારે જવાબદારી આવી – અતુલને નવરાવવાની. અત્યાર સુધી હું ભગવાનને ભાવ-પૂર્વક નવરાવતી પરંતુ પતિ એ જ પરમેશ્વર તેવા ભાવ સાથે નવરાવતી વખતે ખરેખર મને એવો ભાવ થતો કે હું ઈશ્વરને સ્નાન કરાવી રહી છું. આજે અમારે જે ગણપતિના દર્શન કરવાના હતા તે ખાસ્સા ઉંચાઈ પર આવેલ ટેકરીની અંદર કોતરી કાઢેલી ગુફામાં બીરાજે છે. અતુલનો પગ થોડો ખોડંગાતો હતો તેથી તેને એક લાકડી પકડાવી. જો કે તે ધીરે ધીરે પણ મક્કમતાથી પગથીયા ચડી ગયા અને ગુફામાં બીરાજેલ ગીરીજાત્મક ગણપતિના દર્શન કરી શક્યાં. રસ્તામાં વાંદરાઓનું ધ્યાન રાખવું પડે. મારા જીજાજી મયુરભાઈ વચ્ચે પોરો ખાવા બેઠા તો એક નાનકડું વાંદરાનું બચ્ચુ તેમના ખભા પર ચડી ગયું અને ખીસામાંથી ચશ્માનું કવર લઈને ભાગી ગયું. મહા મહેનતે તેની પાસેથી પાછું મેળવ્યું. હાથમાં રહેલો નાસ્તો, કેમેરો, મોબાઈલ કોઈ પણ વસ્તુ આ વાનરોના ટોળાઓ ઝુંટવી જાય અને તમે જોતા જ રહી જાવ.