છોકરો તો રમકડાંથી ભોળવાઈ જતો, પણ નિરંકાના ખાલીપણાનું શું ? ઘરમાં ચોવીસ કલાક જેની સાથે રહેવાનું હોય તેની સાથે હૃદયનો સંબંધ ન બંધાય એ તે કેવી કરુણતા ! પરણીને આવી ત્યારે તો લાગેલું કે પરિચય થતાં વાર લાગે. માણસના બધા ખૂણાખાંચરાને પ્રકાશિત થતાં વાર લાગે. અંતરની નિગૂઢ ગુફાઓમાં નિર્ભયપણે સાથે ફરી શકાય, એટલું સાહચર્ય આવતાં વાર લાગે. પણ પોતે રાહ જોઈ શકે તેમ હતી. યુવાનીનાં દ્વાર હજી હમણાં જ ખૂલ્યાં હતાં ને રસ્તો લાંબો હતો. કશી ઉતાવળ નહોતી. પણ એવી ભૂમિકા ક્યારેય આવી જ નહિ. પછી એને સમજાયું કે એ બન્ને જુદી માટીનાં સંતાન હતાં. રાજસ્થાનનો મારવાડી વેપારી અને આસામનો આકાશવિહારી કલાકાર એકમેક કરતાં સાવ ભિન્ન હોય એમાં કશું આશ્ચર્ય નથી, કશું ખરાબ પણ નથી. કોઈકે બન્નેને એકસાથે લાવીને પરસ્પરના એકાંત સહવાસની ગાઢ શક્યતાઓ વચ્ચે મૂકી દીધાં તેટલા માત્રથી જ શું બન્ને એકબીજાના અંતરંગ સાથી બની શકે ?