‘ફિલ્મિસ્તાન’માં અડધો ડઝન ઉપરાંત એવા સીન્સ છે જે થિયેટર-હૉલમાં લાફ્ટર રાયટ ફેલાવી દે છે, પરંતુ પ્રોમો જોઈને કોઈ ટિપિકલ બૉલીવુડિયન કૉમેડી ફિલ્મ જોવાની અપેક્ષાએ આવેલા લોકો આ ફિલ્મથી નિરાશ થશે, કેમ કે એક તો આ ફિલ્મની ગતિ ધીમી છે. અહીં ફિલ્મમાં ‘મૈંને પ્યાર કિયા’ ચાલતી હોય તો ડિરેક્ટરે નિરાંતથી પ્રેક્ષકોના ચહેરાના હાવભાવ ઝીલ્યા છે. કૅમેરા-ઍન્ગલ્સ પણ કોઈ ડૉક્યુમેન્ટરી ફિલ્મ જોતા હોઈએ એ પ્રકારના જ રખાયા છે. ‘ફિલ્મિસ્તાન’માં ટિપિકલ સ્ટાર્ટ, ટેન્શન અને ફિનિશ નથી. ફિલ્મ એની પોતાની એકધારી ગતિથી ચાલી જાય છે. વળી બૅકગ્રાઉન્ડમાં મુકાયેલાં ગીતો પણ જાણે આપણે રાજસ્થાન-પાકિસ્તાનની સફરે નીકળ્યા હોઈએ અને ઊંટસવારી વખતે સાંભળતા હોઈએ એવાં કમ્પોઝ કરાયાં છે, જે આખો અનોખો માહોલ ઊભો કરે છે.