આખી જિંદગી સરકારી પ્રાથમિક શાળામાં ટીચર તરીકે નોકરી કરી છેલ્લે પ્રિન્સીપાલનો હોદ્દો ભોગવી રિટાયર્ડ થયેલાં માલતી બહેન હવે મોટા ભાગનો સમય જપ-પૂજામાં જ વિતાવતા હતાં. પરંતુ, જ્યારથી તેમના દિમાગનો ભરડો આ ડીપ્રેશન નામના રાક્ષસે લીધો હતો ત્યારથી વારંવાર એવું બનતું કે તે કોઈને કોઈ વાત પર દીકરા વેદને કે તેની પત્ની સાર્થકીને સલાહો આપતા રહેતાં. જોકે તે દરેક વાત સલાહ આપવાના આશયથી જ કહેતાં એવું પણ નહોતું પરંતુ આખા દિવસની દોડ-ધામ, પૈસા કમાવવાની ઘરેડમાં ઘાંચીના બળદની જેમ ગોળ-ગોળ ચકરડી ભમતા વિતાવવા દિવસના અંતે જ્યારે મા કશુંક કહેતી ત્યારે દીકરા-વહુને તે સલાહોનો કંટાળાજનક ડોઝ જ લાગતો. ડૉક્ટર સાથે કેટલીયવાર વાત કરીને વેદ અને સાર્થકી બંનેએ કહ્યું પણ હતું, 'ડૉક્ટર પ્લીઝ, ક્યાં તો મમ્મીની દવાઓ બદલો અથવા તેનો ડોઝ વધારો. રોજે-રોજ તેમનું બોલ બોલ કરવાનું વધતું જ જાય છે. શું કરવું અમને સમજાતું નથી.' ડૉક્ટરે બને એટલી સાદી ભાષામાં આ દીકરા-વહુને સમજાવવાનો પ્રયત્ન કરતા કહ્યું હતું, 'માલતીબહેનને હું જે દવાઓ આપી રહ્યો છું તે બરાબર જ છે વેદ, તે બદલવાની કે ડોઝ વધારવાની કોઈ જરૂરત નથી. પરંતુ, તેઓ હમણાં મેનોપોઝના પીરિઅડમાંથી પસાર થઈ રહ્યા છે. સાર્થકી તમે તો સમજવાનો પ્રયત્ન કરો, એક સ્ત્રીને પણ સમય દરમિયાન ડીપ્રેશનની લાગણીનો સામનો કરવો પડતો હોય છે જ્યારે માલતીબહેન તો પહેલેથી જ ડીપ્રેશનના શિકાર છે. મૂડસ્વિંગથી લઈને બબડાટ કર્યા કરવા જેવી પરિસ્થિતિ તેમના કેસમાં સામાન્ય ગણાય. તમે દીકરા-વહુ થઈને આ વાત નહીં સમજશો તો બીજું કોણ સમજશે?' ડોક્ટરે સમજાવ્યુ હતું પણ વેદ કે સાર્થકીની મુશ્કેલીનું સમાધાન એ સમજાવટમાં નહોતું. 'અમે સમજીએ છીએ ડૉક્ટર પણ હમણાં હમણાં તો મમ્મીએ હદ જ કરવા માંડી છે.' ફરિયાદ કરવાનું સુકાન હવે સાર્થકીએ સંભાળી લીધું હતું. 'મને કે વેદને કંઈ કહે તો સમજ્યા, અમે ચલાવી લઈએ પણ હમણાંથી તેઓ શ્લોકાને ખોળામાં લઈને કંઈક આડુ-તેડું સમજાવતા રહે છે અને સલાહો આપતા રહે છે. સાચે જ હવે હું કંટાળી ગઈ છું.' સાર્થકી બોલી. 'શ્લોકા સાથે? અરે વાહ, એ તો સારું કહેવાય. તમારી દીકરી સાથે તેઓ વાત કરતા રહે તો એ તો ઉલ્ટાની સારી વાત કહેવાય. એમનું ધ્યાન બીજે વળશે અને સાથે જ એમનો મૂડ પણ સુધરશે.' ડોક્ટર બોલ્યા. 'શું ખાક સારું કહેવાય! એ શ્લોકાનું માથું ખાય છે અને પછી શ્લોકા મારું. મારે તો બંને બાજૂથી ત્રાસ જ ભોગવવાનો ને!' 'અરે આ શું બોલ્યા, સાર્થકીબેન. માલતીબેન માટે હમણાં મારી દવાઓ કરતાં પણ તમારી દીકરી બેસ્ટ મેડીસીન છે. સાઈકીયાટ્રીમાં કેટલાંય કિસ્સાઓમાં એવું જોવા મળ્યુ છે કે, પેશન્ટ માટે દવાઓ કે ટ્રીટમેન્ટ જેટલા અસરકારક નહી નિવડે એટલાં પોતાના ઘરના માણસો સાથે કે નાના છોકરાઓ સાથે વિતાવેલો સમય અસરકારક નિવડે છે.' ડોક્ટરે દુનિયાની સૌથી શ્રેષ્ઠ દવા વિશે વાત કરતાં કહ્યું. 'તમારી બધી વાત સાચી જ હશે ડોક્ટર પણ સાચુ કહું, હું અને સાર્થકી આખા દિવસના કામ પછી થાકીને ઘરે આવ્યા હોઈએ, અને મમ્મી શરૂ થઈ જાય છે. પછી તો ક્યાં સુધી અમે પણ ધીરજ રાખીએ? ક્યારેક એમના પર ગુસ્સો થઈ જાય છે. મને પણ ખબર છે કે આ અમે ખોટું કરીએ છીએ પણ શું કરું?' વેદના અવાજમાં ભીનાશ વર્તાતી હતી. 'હું તમારી વાત અને તમારી પરિસ્થિતિ બંને બરાબર સમજી શકું છું વેદ. હવે નેકસ્ટ ટાઇમ તમે આવો ત્યારે માલતીબેનને લેતા આવજો, આપણે કંઈક કરીએ છીએ, કદાચ ટ્રીટમેન્ટ કે દવા બદલાવી પડે તો તે પણ કરશું. ઓ.કે?' ડોક્ટરે વેદ અને સાર્થકીને ધરપત આપી.