મિત્રના પત્રનો જે મૂળ મુદ્દો છે તે તો દહેશતનો છે. આ બાબતમાં માણસે પોતે જ તન અને મનને જાતે જ ટટ્ટાર કરવાં પડે છે. શરીરની બાબતમાં, જિંદગીના સુખ-દુઃખની બાબતમાં શંકા અને ડરના ચક્કરમાં પડીએ તો તો જીવી જ ના શકાય. કોઇ પણ માણસ એવા વિચાર-તરંગમાં અટવાય કે એક કલાક પછી શું બનશે? ચાર કલાક પછી શું થશે? સાંજે શું થશે? રાત્રે શું થશે? આમ જુઓ તો જીવન એક સંગ્રામ છે અને માણસે પોતે એક સ્વસ્થ અને શૂરવીર લડવૈયાના મિજાજથી જ તેનો સામનો કરવા તૈયાર રહેવું જોઇએ. આવી ‘તૈયારી’નો અર્થ એવો નથી કે બીજી ઘડી, બીજા કલાક કે બીજા દિવસે બનશે, તેના વિશે અકારણ ચિંતા અને ડર સેવવો. માણસમાં એટલું મજબૂત મનોબળ હોવું જોઇએ, ના હોય તો એવું મનોબળ કેળવવું જોઇએ કે કોઇ પણ પળે જ કાંઇ બને-સારું