ક્ષત્રિયોએ દાન સ્વીકારવું ધર્મમાં બેસતું નથી એ વાત સાચી છે. તેમજ, દુર્યોધન યુધિષ્ઠિર જોડે સીધી રીતે વાત નહોતો કરતો એ વાત પણ સાચી છે. તેમ છતાં, આપણને તે બંને વચ્ચે થયેલા સંવાદમાંથી જણાય છે કે, ‘દાન’ એ દુર્યોધન જે કહે છે તેનો વિપર્યાસ છે. તો યુધિષ્ઠિર તેને ‘દાન’ શાથી કહે છે ? અને દુર્યોધનને વનમાં જવા દેવાને બદલે ફરી ફરીથી ટોણા મારીને યુદ્ધ માટે ઊભા રહેવાની કેમ ફરજ પાડે છે ? વ્યાસ સંવાદરૂપે લખેલી તેમની આ કથામાં આવા પ્રશ્નોના સીધા ઉત્તરો આપતા નથી. તેમની રીત છે: તેઓ કથામાં તે વિષે ક્યાંક એકાદો અર્થગર્ભ પ્રસંગ અથવા સંવાદ મૂકે છે, અને તેનો સંબંધ જોડીને તે અનુસાર અર્થ બેસાડવાનું કામ આપણને સોંપે છે. વ્યાસે તેવો અર્થગર્ભ સંવાદ તે પ્રસંગમાં પછી તુરત જ મૂક્યો છે. ધર્મ એ કારણ કહ્યા પછી, યુધિષ્ઠિર ‘આપણે બંને જીવંત રહેશું તો આપણામાંથી કોનો જય થયો એ વિષે લોકોના મનમાં હંમેશ શંકા રહેશે’ એમ દુર્યોધનને કહે છે. તદુપરાંત, તેણે પાંડવો પર કરેલાં અપકારક કૃત્યોની વહી વાંચી બતાવીને તેને કહે છે,