કદાચ એ ઝરણાની મને ઝાંખી કરવા મળે જેના કિનારે હું અને ટોમ ‘સન પર્ચ’ માછલીને પકડવા બેસતા હતા. કદાચ જંગલની એ નાનકડી પટ્ટી મને જોવા મળી જાય જેમાં અમારી ટોળકી સુકલકડી કુતરાને લઈને સસલાનો પીછો કરતી હતી, અને નસીબ હોય તો એકાદ ખિસકોલી અમારે હાથ લાગી જતી હતી. ગામને પાદર ખુલ્લાં ખેતરો અને પાણીની ટાંકી પાસેથી હું પસાર થઈશ! સ્ટેશન પાસેથી જ મોટી બજારનો રસ્તો પસાર થાય છે. પેલો વૃદ્ધ કાળિયો વૉટ, એના ખસુડિયા ઘોડા પર ડગુમગુ સવાર થઈને નીકળતો હશે… પૂલરૂમની ઉપરની બે માળી ઈંટોની મેજેસ્ટિક હોટેલ… કદાચ આમાંનું કંઈ જ અત્યારે ત્યાં નહીં હોય, અને છતાંયે મને એ બધું જ દેખાશે! આંખ માંડીને જોઈશ તો કદાચ મેપલનાં જંગલોની વચાળે પેલી નાનકડી ટેકરી પરના મારા ઘરની એકાદ ઝલક મને દેખાઈ જાય પણ ખરી! રેલના પાટાથી અડધાએક માઇલના અંતરે જ તો છે એ! ઢંગધડા વગરનું એ જુનું-પુરાણું મકાન ત્રણ-ત્રણ પેઢીઓથી અમારું ઘર હતું!