દરેકનું અસ્તિત્વ, દરેકનું જીવન, દરેકની દુનિયા જુદી છે. સહુએ પોતપોતાનાં કર્મોનું ફળ પોતે જ ભોગવવાનું છે. બે જોડિયા બાળકો એક માતાના ઉદરમાંથી સાથે જન્મ લે છે પણ તેઓનું પ્રારબ્ધ જુદું હોય છે. તેઓ સાથે જન્મ્યા હોવા છતાં, દેખાવમાં એક સરખા લાગતા હોવા છતાં બન્નેએ પોતપોતાના સુખ અને દુઃખ પોતે એકલાએ જ ભોગવવા પડે છે. અકસ્માત થયો, વિમાન તૂટી પડ્યું, મુસાફરી કરનાર ઘણા છે છતાં દરેકે પોતાનું દુઃખ પોતે અલાયદું ભોગવવું પડે છે. આ નરી વાસ્તવિકતા છે જે આપણે જાણતા હોવા છતાં યાદ રાખવા તૈયાર નથી. હું એકલો આવ્યો છું અને એકલો જવાનો છું, મારે મારાં કર્મો એકલાએ જ ભોગવવાના છે તે સત્યની ઉપેક્ષા આપણે જીવનભર કરતા આવ્યા છીએ.