માણસ માત્ર દર વખતે, હર પળે પોતાના કામને લઈને જ વ્યસ્ત રહે છે તેવું પણ સાવ નથી. કારણ કે એ તો હવે કદાચ એક રુટિન, નિત્યક્રમ બની ગયો છે. આજનો માણસ સંતોષકારક ધંધો-નોકરી ધરાવતો હોવા છતાં એકદમ ઠરીઠામ થયેલો જોવા મળતો નથી. ધંધા ઉપરાંત તે બીજી જથ્થાબંધ પળોજણો ગળે વળગાડીને ફરતો જણાય છે. તેને આવક કે પગાર ઉપરાંત બીજું ઘણું બધું મેળવવું છે. તેને ઉચ્ચ પદ જોઈએ છે, સત્તા જોઈએ છે, લોકપ્રિયતા કે ખ્યાતિ જોઈએ છે, તેની પ્રત્યેક નાનીમોટી ઉપલબ્ધિઓના બદલામાં માનસન્માન કે પુરસ્કાર જોઈએ છે. ભદ્રસમાજમાં ઊંચી ઊંચી ઓળખાણો ને સંબંધો જોઈએ છે, સામાજિક ક્ષેત્રે પહેલી હરોળમાં સ્થાન જોઈએ છે. તેની ભૂખ કે આકાંક્ષાઓનો કોઈ અંત જ નથી.