સંતાનો પણ પિતાથી છૂટવાના રાહતભાવ સાથે મા સાથે ચાલ્યાં ગયાં. સફળતાના ગાંડપણમાં ફસાયેલો યુવાન હાથે કરીને નિષ્ફળ વ્યક્તિ બની ગયો. સૌથી શ્રેષ્ઠ, નંબર વન જ રહેવાની ઘેલછામાં ડૂબેલી વ્યક્તિઓ જીવનના એક તબક્કે પ્રામાણિકતાથી પાછળ વળીને જુએ તો એમણે શું ગુમાવ્યું છે તેનો અહેસાસ થાય. એવી જ એક વ્યક્તિએ લખ્યું છે: ‘મારાં માતાપિતાનો આગ્રહ હતો કે મારે પ્રથમ જ આવવું. તે કારણે મેં કેટલું બધું ગુમાવ્યું છે તેની હવે ખબર પડે છે. શાળાના દિવસોમાં મારા મિત્રો રમતા, ઝાડ ઉપર ચઢતા, તળાવ-નદીમાં ધુબાકા મારતા. હું એમને નફરતથી જોતો. મને લાગતું કે તેઓ એમનો સમય બરબાદ કરે છે. કૉલેજમાં આવ્યો. મને નાટક, સંગીત, વક્તૃત્વ જેવી કળામાં ભાગ લેવાની તક ઊભી થઈ હતી, પરંતુ હું વર્ગમાં પ્રથમ આવીને જ મારી જાતને શ્રેષ્ઠતમ સાબિત કરવા કોશિશ કરતો રહ્યો. મેં કૉલેજકાળમાં મળી શકે તેવા આનંદ અને મોજમસ્તીની તકો ગુમાવી. હવે હું તે સમયને પાછો મેળવી શકું તેમ નથી, પરંતુ મારાં સંતાનો આવી ‘રેટ રેસ’માં ફસાઈ ન જાય તે માટે બધા પ્રયત્ન કરું છું. હું મારાં સંતાનો દ્વારા મેં ગુમાવેલો સમય જીવવાની કોશિશ કરું છું.’ એણે સંતાનો માટે નવું સૂત્ર બનાવ્યું છે: ‘જીવનમાં શ્રેષ્ઠ હરીફ થવા કરતાં શ્રેષ્ઠ વ્યક્તિ થવું વધારે મહત્ત્વ ધરાવે છે.’