કોઈ ગીત ગણગણતી એ રસોડામાં ગઈ. અને દલસુખભાઈ નામની કોઈ પુરુષાકૃતિને મનમાંથી ખોળી કાઢવાનો પ્રયત્ન કરવા માંડી. એક વાર એક માણસ ચશ્માંવાળો આવ્યો હતો ખરો, અને ખાસ મસાલાવાળી ચા પણ પાઈ હતી. એ જ આ દલસુખભાઈ ? ભારે કહેવાય ! સાંજે જ્યારે એ વધારાની પાર્ટટાઈમ નોકરીએ ગયો હશે ત્યારે આ વાત પોતે કામવાળી બાઈને અધિકારપૂર્વક કરી શકશે. ને રેઢાં ઘરો, બાળક કે પડોશી પર રાખવાના ભરોસા બાબત કશુંક બોલી પણ શકશે. એ દૃષ્ટિએ દરિયાકિનારાનું આ ગામ કંઈ ખોટું નહિ. એમ તો માણસો પણ વિશ્વાસ મૂકવાલાયક. પડોશી ભલે કોઈ નહીં, પણ જરા આગળ જઈએ તો વસ્તી પણ ખરી. ચા બનાવતાં બનાવતાં કેટલીક વાતો, કેટલીક મજાકો, ને ‘સવારે કેમ ચિડાઈ ગયા હતા મારા પર ?’ જેવા હળવા ઠપકા એ યાદ કરવા માંડી, જેથી ચા પીતાં પીતાં કશીક વાતો દલસુખભાઈની વાતમાંથી ઊખળે ત્યારે એમાં એને જોડી દઈ શકાય. અને અજગર જેવી જણાતી ક્ષણોને સળવળતી કરી શકાય. વાત લંબાવી પણ શકાય.