અચાનક ડેલીમાંથી દોડતો ને હાંફતો વિરમભાઈનો નાનો ભાઈ જીવણ આવ્યો, અને લગભગ ખેંચતો હોય એમ વિરમભાઈનો હાથ પકડીને તેમને લઈ જવા દોરતો હોય એવા પ્રયત્ન સાથે કહેવા લાગ્યો, “આતા, હાલો તો જરીક, લાગે સે કે અતુલની સેવટની ઘડીયું સે.