‘અાપણે તો શ્રી નરનારાયણના દાસ છીઅે, તે શ્રી નરનારાયણને જેમ ગમે તેમ રાજી રહેવું અને અે શ્રી નરનારાયણની ઇચ્છા હશે તો સત્સંગની વૃદ્ધિ થશે. ને જો અેમને ઘટાડવો હશે તો ઘટી જશે અને અે નરનારાયણ અાપણને હાથીઅે બેસાડે તો હાથીઅે બેસીને રાજી રહેવું અને ગધેડે બેસાડે તો ગધેડે બેસીને રાજી રહેવું અને અે શ્રી નરનારાયણના ચરણાર્વિંદ વિના બીજે ક્યાંય પ્રીતિ રાખવી નહિં. અાપણા પતિ જે નરનારાયણ તેના અાપણે દાસ છીઅે. તે જેમ પતિવ્રતા સ્ત્રી હોય તે પોતાના પતિ કરતાં ઘરેણાં, વસ્ત્ર, ખાન પાનાદિક જે ભોગ સર્વે, પતિથી પોતાને વાસ્તે ન્યૂન રાખે, પણ અધિક રાખે નહીં તેમ અાપણા પતિ જે શ્રી નરનારાયણ તે થકી અાપણે પણ સાંસારિક સુખ ન્યૂન રાખવું જોઈઅે. અનંત કોટી બ્રહ્માંડના પતિ, બ્રહ્મપુર, ગોલોકને વૈકુંઠાદિક ધામના પતિ અને રાધિકા લક્ષ્મી અાદિક જે પોતાની શક્તિ તેના પતિ એવા જે ભગવાન તે સર્વે પોતાના વૈભવને તજીને બોરડીના ઝાડ હેઠે તપ કરવાને શા સારું બેસે! તેમાં પણ બીજા અવતાર કરતાં અાપણા પતિ જે નરનરાયણ તે તો અત્યંત ત્યાગી છે. અને જીવના કલ્યાણને અર્થે તપ કરે છે. નરનારાયણ તો સાક્ષાત ભગવાન છે.’ (પ્ર. ૭૪)