‘જો સુમંત,’ કહી મોં કાન પાસે લાવી જનાન્તિકે બોલ્યા : ‘જુઓ, જે હશે તે. લલાટે લખ્યા લેખ કંઈ મિથ્યા થનાર નથી’ એક નવલકથામાં વાંચેલું જોરદાર વાક્ય આ ક્ષણે અચાનક આમ યાદ આવી ગયું તેનાથી ભાલચન્દ્રભાઈ અડધી ક્ષણ (જ) પોરસાઈ ઊઠ્યા પણ તેની પાછળ વધુ વખત ન બગાડતાં આગળ ચલાવ્યું : ‘જે હશે તે, મરવાનું તો એક જ વાર છે પણ ભલા થઈને મારે ઘેર આ વાતની ખબર નહીં પડવા દેતા. નહીં તો બિચારી…’ બોલતાં-બોલતાં ભાલચન્દ્રભાઈનો અવાજ ફાટી ગયો. તેમને ગળે ડૂમો બાઝ્યો :