લક્ષ્મી, સરસ્વતી અને ગંગા નારાયણની નિકટ નિવાસ કરતી હતી. એકવાર ગંગાએ નારાયણ પ્રતિ અનેક કટાક્ષ કર્યા. નારાયણ તો બહાર ચાલ્યા ગયાં પરંતુ સરસ્વતી રુષ્ટ થઇ ગઈ. સરસ્વતીને લાગતું હતું કે નારાયણ ગંગા અને લક્ષ્મીને અધિક પ્રેમ કરે છે !!!! લક્ષ્મીએ એ બંને વચ્ચે પડીને એમનો બચાવ કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો !!!! સરસ્વતીએ લક્ષ્મીને નિર્વિકાર જડવત મૌન જોયાં તો જડવૃક્ષ અથવા સરિતા થવાનો શ્રાપ આપ્યો !!! સરસ્વતીને ગંગાની નિર્લજ્જતા તથા લક્ષ્મીના મૌન રહેવા પર ક્રોધ આવ્યો. એમણે ગંગાને પાપી જગતનું પાપ સમેટવાંવાળી બનવાનો શાપ આપ્યો. ગંગાએ પણ સરસ્વતીને મૃત્યુલોકમાં નદી બનીને જનસમુદાયનાં પાપ પ્રાક્ષાલન કરવાનો શ્રાપ આપ્યો. ત્યારે નારાયણ પણ ત્યાં પાછાં ફર્યા હતાં એમણે સરસ્વતીનું આલિંગન કરીને એને શાંત કરી અને કહ્યું —– ” એક પુરુષ અનેક નારીઓ સાથે નિર્વાહ નથી કરી શકતો. પરસ્પર શાપને કારણે ત્રણેયના અન્શ્રુપમાં વૃક્ષ અથવા સરિતા બનીને મૃત્યુલોકમાં પ્રગટ થવું પડશે !!!”