સફેદ પુણી જેવો વાન, જોતા જ ગમી જાય એવી નમણાશ, સૂર્યકિરણો સમાન આંખોની આભા જોઇને અંજાઈ જવાય એવું નજરનું તેજ, લાંબી બાયનું શર્ટ, કાળું પેન્ટ, બોયકટ વાળ, ચહેરા પર કે શરીરમાં ક્યાય શૃંગાર નહી, માત્ર નાકમાં એક જડ, હરણી જેવી ચાલ, વ્યક્તિત્વમાં પડઘાતું એક તોફાન.. ને સુંદર, કોમળ હાથોમાં ચાની ટ્રે લઈને ઉભેલી વ્યક્તિ ‘છોકરી’ છે એ માનવું ગૌતમના પરિવારને અઘરું થઇ પડ્યું. ગૌતમને ચાનો કપ આપવા જતાં રમલીના હાથને પહેલીવાર એક પુરુષના હાથનો હળવો સ્પર્શ થયો. રમલીને એ સ્પર્શ રણઝણાવી ગયો. એની ઓગણીસ વર્ષની શાંત જિંદગીમાં ગૌતમનો એ અછડતો સ્પર્શ ઝંઝાવાત પેદા કરી ગયો. પહેલી વાર નજર સામે એક કામદેવ જેવા પુરુષને જોતા રમલીના મનમાં એક તોફાન ઉછાળા મારવા લાગ્યું..! કોઈક ક્ષણે કશુંક એનામાં ઉગી નીકળશે, ફૂટી નીકળશે ને એ જોશથી ભરપૂર, ખુલ્લી આંખે ચાલતી છોકરીમાંથી આંખોમાં લજ્જા લઈને ફરતી એક યૌવના થઇ જશે એવી ભીતી હમેશાં એના મનમાં હતી, પણ આજે..