[dc]લા[/dc]ઈબ્રેરિયનનો ઈન્ટરવ્યૂ આપવા આવેલ એક ઉમેદવારને અમે પૂછ્યું : ‘આપણી ભાષાના ત્રણ નવલકથાકારોનાં નામ બોલો.’ તેણે તરત જ જવાબ આપ્યો : ‘કનૈયાલાલ મુનશી, શરદબાબુ અને રમણલાલ વસંતલાલ દેસાઈ…..’ શરદબાબુવાળો ઉત્તર આમ તો સાચો ના ગણાય પણ અમને એ જવાબ ગમ્યો હતો. એ દિવસોમાં આપણે ત્યાં મુનશી અને ર.વ. દેસાઈની જોડાજોડ શરદબાબુ પણ એટલા જ રસથી વંચાતા અને આજેય તેમનું કોઈ પુસ્તક હાથમાં આવી જાય તો આપણી ગૃહિણીઓ એ વાંચતાં વાંચતાં પોતાની આંખની પાંપણ ભીની કરી લે છે. વર્ષો પૂર્વે મારા પડોશીની પત્ની શદબાબુની ‘વિરાજવહુ’ નવલકથા વાંચતી વખતે ચોધાર આંસુએ રડી પડેલી ત્યારે પડોશીએ મને કહેલું કે આ શરદબાબુ જબરો લેખક કહેવાય. જુઓને, સોનુને હું લગ્નનાં બાવીસ વરસ પછી પણ એકેય વાર રડાવી શક્યો નથી ને શરદે તો તેને ઉપર બેઠાં પોશપોશ આંસુએ રડાવી નાખી.