અર્ધી રાત આમ જ વીતી ચૂકી હતી. આખા દિવસના કાર્યભારના કારણે નાખુદા ભુદા રામજી જેઠવા સુખાણની (સુકાનની) બાજુમાં સુતો હતો. સુખાણ સંભાળવાની ત્રણ ત્રણ કલાકની પોરી ચાલુ હતી. અત્યારે સુખાણની ચકરી પર ભણજી બેઠો હતો અને તેની બાજુમાં ખીમજી અને લક્ષ્મણ નાની મોટી જવાબદારીઓ લઈ વાતોમાં તલ્લીન હતાં. બાકીના ખલાસીઓ ધભૂસામાં નિરાંતે ઉંઘ ખેંચી રહ્યા હતા. જેમ સમય નીકળતો ગયો તેમ મેઘલી રાતના પાખંડ વધતા ગયાં. વિકૃત ભયાનક અને કોઈ પાગલ સ્ત્રીની જેમ મેઘલી રાત્રિએ ક્ષિતિજના ઘરમાં ગડગડાટીનું અટ્ટાહાસ્ય શરૂ કરી દીધું હતું. વીજળીની આતશબાજી પણ ભેંકાર દિશાઓમાં ખોફ પાથરી રહી હતી.