હું તો સાવ ઢીલો ઘેંશ જેવો થઈ ગયેલો. નાનાભાઈ પોતે લોટ લેવા આવશે તે મારી કલ્પનામાંય ન હતું. મેં ઝટ ઝટ નાનાભાઈના હાથમાંથી તપેલી લઈ લીધી. તપેલીનો ધડો કરું, વજન મૂકું…. પણ મને જાણે કંપવા થયો હોય તેમ ધ્રૂજું. આ બધું નાનાભાઈની નજર અંદાજમાં હતું. ‘પ્રવીણભાઈ, તમે અમસ્થા ગભરાઓ નહિ. મંજુએ તમને નમ્રતાથી અને નરમાશથી કહ્યું હોત તો તમે જરૂર લોટ આપ્યો હોત. લોટ શાંતિથી તોળજો.’