ભગવતીકુમાર શર્મા (જન્મ તા. 31-5-1934, વિદાય તા. 5-9-2018) અજાતશત્રુ હતા એમ કહેવા કરતાં કહેવું ઘટે કે, સર્વ મિત્ર હતા. હિન્દુ ધર્મમાં ઊંડી આસ્થા હતી છતાં અન્ય કોઈ ધર્મ પ્રત્યે એમણે અણગમો દાખવ્યો નથી. બ્રાહ્મણની ઉપાસના અને ગોત્રનો મર્મ સમજવા મથતા રહ્યા છતાં હરિજનો અને ગિરિજનોની સમસ્યા પ્રત્યે સજગ રહ્યા. એમની નવલકથાઓમાં મુખ્ય પાત્રો છેવાડાના માણસ સુધી પહોંચ્યાં છે. ભારતીય જનતા પક્ષના અગ્રણીઓ એમને વિશેષ આદર આપતા પણ અન્ય પક્ષોએ એમને પોતાના વિરોધી કહ્યા નથી. સાહિત્ય અને પત્રકારત્વ બેઉ ક્ષેત્રે હરીન્દ્ર દવેની જેમ ભગવતીકુમાર શર્માનું લેખન વિપુલ છે. બંનેમાં સ્વતંત્રતા, સમાનતા અને બંધુતા જેવાં માનવમૂલ્યોનું જતન વરતાય છે તેથી કટોકટી કાળ પછી પ્રગટ થયેલો કાવ્યસંગ્રહ ‘વહેતાં વૃક્ષ પવનમાં’ મેં હરીન્દ્રભાઈ દવે અને ભગવતીકુમાર શર્માને અર્પણ કર્યો છે.