કમલીબહેનને પ્રસૂતિનો દુખાવો ઊપડ્યો અને તે જ સમયે વરસાદ શરૃ થયો. કમલીબહેનના પતિએ તેને લારીમાં બેસાડી. સાથે ગામની અન્ય મહિલાઓ અને પુરુષો પણ હતા. કમલી જ્યાં રહેતી હતી ત્યાં રસ્તાના નામે માટીનો ગારો હતો. આઠ મહિના તો જેમ-તેમ નીકળે, પણ ચોમાસાના ચાર મહિના આ લોકો માટે શ્રાપ સમાન બની જતા અને તેમાં પણ કમલીને પ્રસૂતિનો સમય હતો. વરસાદ બંધ થતો નહોતો. હવે કરવંુ શું? મહિલાઓએ ભેગાં મળીને કમલીને ઘરે જ પ્રસૂતિ કરાવવાનો નિર્ણય લીધો, પરંતુ ત્યાં સુધી ઘણુ મોડું થઈ ગયું. કમલી બાળકને જન્મ આપે તે પહેલાં જ તેણે શ્વાસ છોડી દીધા. કમલીનું મૃત્યુ થયું, કારણ કે સમયસર તે હૉસ્પિટલ ન પહોંચી શકી. ચોમાસામાં આવી ઘણી સગર્ભા મહિલાઓ આ રીતે મોતને ભેટે છે. ગુજરાતના સમી- રાધનપુરના હાઈવે પર બાસ્પા ગામનું એક નાનકડંુ ગામ. ભટેરાપુરા જવા આ ગામ સુધી પહોંચવામાં જ ભારે જહેમત ઉઠાવવી પડે છે. સમી- રાધનપુર હાઈવે સુધી તો સરળતાથી પહોંચી જવાય છે, કારણ કે આ રસ્તો સારો છે, પણ બાસ્પાથી અંદર જતા માત્ર ત્રણથી ચાર કિલોમીટરનું અંતર કાપતા એકાદ કલાકથી પણ વધુ સમય થાય છે. ખાડાખૈયા અને માટીના ગારા જેવા એ રસ્તા પર ચાલતા જ પહોંચવું પડે, કારણ કે પૈસા આપવા છતાં કોઈ સાધન ત્યાં સુધી જતંુ નથી. રિક્ષાવાળા ભાઈને બહુ આજીજી કરી પણ તે કહે, બહેન આવું ખરો, પણ બહાર નીકળવાનું મુશ્કેલ થઈ જાય અને મારી રિક્ષા બગડે તે અલગ. હું તો કહું છું તમે પણ ન જશો. આટલે દૂર આવ્યા પછી પરત ફરવંુ મને મંજૂર નહોતું. મેં ચાલવાનું શરૃ કર્યું. ત્યાં તો પાછળથી બાઈક પર એક ભાઈ આવતા દેખાયા. આમ તડકામાં મને એકલી જતાં જોઈ તેમને પણ નવાઈ લાગી. જોકે તેમને વિનંતી કરી તો તેઓ મને ભટેરાપુરા સુધી બેસાડવા તૈયાર થઈ ગયા. બાઈક પર બેઠી તો ખરી, પણ સતત પડવાનો ભય લાગતો. બાઈક વીસની સ્પીડે ચાલતી હતી, છતાં એટલંુ ઊછળતી હતી કે રોજ અહીંથી આવતા-જતા વાહનચાલકોનું શું થતું હશે તેવો વિચાર આવ્યા વિના ન રહ્યો. ગુજરાતના ડિજિટલ ગામડાંઓની સફર કર્યા પછી આવા તૂટેલા રસ્તાવાળા ગામની મુલાકાતે ગુજરાતની એક નવી જ તસવીર જોવા મળી.