અલંકારોમાં પ્રસ્તુત અને અપ્રસ્તુત વચ્ચેનો સમ્બન્ધ સુદૃઢ હોય છે, વ્યાખ્યા કરી શકાય એવો. પણ આધુનિકોએ પ્રયોજેલાં પ્રતીક વિસ્તરતાં રહે છે. વિચાર કે ચિન્તન ઘણીવાર રચનાને શુષ્ક કરી મૂકે છે. પણ આધુનિકોએ પ્રયોજેલાં કલ્પનો ભાવ-સંવેદન અને ચિન્તનને એકરૂપ કરી આપે છે, રચનામાં સેન્દ્રિય રસ-સ્થાનો ઊભાં થાય છે.