આપણું હ્રદય પીગળી જવું જોઇએ. જ્યારે આપણે નિરાશ્રિતો, રોગીઓ, પીડિતોની સેવા કરીએ છીએ ત્યારે આપણા રોમ-રોમમાં પ્રેમ પરિપૂર્ણતાથી છવાય જવો જોઇએ. જ્યારે આપણા હ્રદય ઉપર આવા પ્રેમનું રાજ્ય હશે ત્યારે જ આપણે સૃષ્ટિના કણ-કણમાં ભગવાનને જોઈ શકીશું. અને ત્યારે જ એવું બની શકશે કે જ્યારે આપણા દ્વાર પર આવેલા ભિક્ષુક, ચિથડામાં લપટાયેલ દરિદ્રમાં ભગવાનને જોઈ શકીશું અને ભગવાનના સાચા સ્વરૂપને ઓળખી શકીશું. ત્યારે જ આપણે રસ્તાના કિનારે અસહાય અવસ્થામાં રોગીના રૂપમાં પડેલ ભગવાનની સહાયતા માટે દોડી શકીશું. ત્યારે આપણે ગરીબો, અસહાય, બેઘરોના રૂપમાં રહેલ ભગવાનને ભોજન, વસ્ત્ર, શિક્ષા અને પ્રસન્નતા વહેંચી શકીશું.