સી. 1210 સુધી, ખંડ આર્થરિયન રોમાંસ મુખ્ય રૂપથી કવિતાના માધ્યમથી રજુ કરવામાં આવ્યા હતાં; આ તારીખ પછીની વાર્તાઓ પાઠોમાં કહેવડાવવા લાગી. એમાંથી સૌથી મહત્વની 13મી સદીની ગદ્ય રોમાંસ વલ્ગેટ સાયકલ હતી (જે લાન્સલોટ-ગ્રેઇલ સાયકલ તરીકે પણ જાણીતી છે), આ તે સદીમાં લખાયેલી પાંચ મધ્ય ફ્રેન્ચ ગદ્યની એક શૃંખલા છે.[૮૩] આ રચનાઓ એસ્ટોઇર ડેલ સેંટ ગ્રેઇલ , એસ્ટિરે ડે મર્લિન , લાન્સલોટ પ્રોપ્રે , (અથવા પોર્સ લાન્સલોટ , જેને તેના પોતાના પર સમગ્ર વલ્ગેટ સાયકલના અડધા સુધી બનાવ્યું), કવેસ્ટ ડેલ સેંટ ગ્રાલ અને મોર્ટ આર્ટુ , જેણે ભેગા કરીને સમગ્ર આર્થરિયન કથાનો પ્રથમ સુસંગત સંસ્કરણ તૈયાર કરવામાં આવ્યો આ ચક્ર એ પોતાની કથામાં આર્થર દ્વારા ભજવાયેલી ભૂમિકાને ઓછી કરવા પ્રત્યેના ભાવને ચાલુ રાખ્યો, જેના માટે ગલાહદ પાત્રનો પ્રવેશ કરાયો અને મર્લિનની ભૂમિકાને વધારવામાં આવી. મોર્ડ્રેડે આર્થર અને તેના બહેન વચ્ચે એક વ્યભિચારી સંબંધના માધ્યમથી અને કૈમલોટની ભૂમિકાને સ્થાપિત કરીને પણ કર્યું, જેનો પહેલી વખત ઉલ્લેખ આર્થરના પ્રાથમિક દરબારમાં ક્રેટિયનના લાન્સલોટ માં નિધનમાં વર્ણન થયો છે.[૮૪] ગ્રંથોની આ શૃંખલાના તરત પછી પશ્ચાત વલ્ગેટ સાયકલ (સી. 1230-40) એ અનુસરણ કર્યું જેમાંથી સુઈટ ડુ મર્લિન પણ એક ભાગ છે, જેને ગુએનવેરની સાથે લાન્સલોટના પ્રેમ સંબંધોનું મહત્વ બહુ ઓછું કરી દીધું, પણ આર્થરને તો બાજુમાં જ રાખ્યો, એ જ શ્રેણીમાં ગ્રેઇલની શોધ પર અધિક ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવામાં આવ્યુ.[૮૩] એ જ પ્રમાણે આર્થર આ ફ્રેન્ચ ગદ્ય રોમાંસોમાં ચરિત્રમાં સાપેક્ષ રીતે ઘણો નાનો બન્યો; સ્વયં વલ્ગેટ અને એસ્ટોઇર ડે મર્લિન તથા મોર્ટ આર્ટુ માં તો ફકત એક મહત્વપૂર્ણ ચરિત્ર જ છે.