આજે માનવી પોતાનાં સુખે સુખી નથી બીજાના સુખે દુખી છે અને બીજાના દુખે સુખી થવા પ્રયત્નશીલ છે તેથી તે ક્યારેય સુખી થઇ શકે નહિ. ભાષા અને મન છે ત્યાં સુધી વિચાર રહેવાનો અને વિચાર ખોટી દિશામાં દોડે ત્યારે ઈચ્છાની અવળચંડાઈ શરુ થઇ જાય. આપણી અપેક્ષાઓ જ વધારે હોય છે, આપણા પ્રત્યે કોઈનો પ્રેમ ક્યારેય ઓછો નથી હોતો. માનસિક અને ભૌતિક જરૂરિયાતો મિક્સ-અપ થઇ જાય અને થમ્સ-અપ વગર ભોજન ન ભાવે ઘણાને એવું ય બને છે. …હર્ષદ દવે.