કસ્ટમરને માલ વેચ્યા પછી ભવિષ્યમાં કસ્ટમરને મફતમાં ઓમાં ઓ સર્વિસ આપવી પડે એ હેતુથી પ્રેરાઇને અમુક કંપનીઓ પોતાની વોરંટીની શરતો એવી અટપટી અને જટિલ કરી નાખે છે, કે એનાથી કસ્ટમર મૂંઝાઇ જાય છે. તેઓ કસ્ટમરને માલ વેચતી વખતે અમુક બાબતો ગોપનીય રાખે છે, અમુક શરતો વિશે સ્પષ્ટતા કરતા નથી અને બીલમાં કે વોરંટીના ડોક્યુમેન્ટમાં ગોળગોળ ભાષામાં કે ક્યાંક ખૂણામાં અતિ બારીક અક્ષરોમાં શરતો લખીને પોતાની જવાબદારીઓ છૂટવાની ગોઠવણ રાખે છે. જ્યારે કસ્ટમરને કંઇક તકલિફ થાય છે અને વોરંટીના આધારે કંઇક સોલ્યુશનની આશા સાથે એ કંપની પાસે સર્વિસ માટે આવે છે, ત્યારે તેને આવી છૂપી શરતો બતાવવામાં આવે છે. આ બધી શરતોનો અંતિમ અર્થ એ જ હોય છે, કે કસ્ટમરે પોતાનો પ્રોબ્લેમ સોલ્વ કરવા માટે કંઇક વધારાનો ચાર્જ કંપનીને આપવો પડે છે. આવી કંપનીઓ વોરંટીનો ઓમાં ઓે લાભ કસ્ટમરને મળે એવી ગોઠવણ કરી રાખે છે. આવી બાબતો અનુચિત છે અને આવું કરીને આપણે કસ્ટમરોને આપણાથી દૂર ભગાડીએ છીએ. આવા અનુભવો બાદ કસ્ટમર ફરીથી આપણી પાસે આવવાનું પસંદ નહીં કરે. આપણે વોરંટી કે આફટર-સેલ્સ સર્વિસની શરતો નક્કી કરતી વખતે કસ્ટમર માટે વાજબી હોય એવી શરતો જ રાખવી જોઇએ. જે કંઇ શરતો હોય, કોઇક બાબતો એમાં કવર ન થવાની હોય, તો એના વિશે ચોક્ખા શબ્દોમાં સ્પષ્ટતા કરવી જોઇએ. એનો અમલ કરતી વખતે પણ આપણે કસ્ટમરની મજબૂરીનો લાભ લેવાની લાલચથી મુક્ત રહીને એમની સાથે લાંબા સમયનો સંબંધ બાંધવાની ભાવના રાખીને કસ્ટમરને સંતોષકારક જણાય રીતે એ શરતોનો અમલ કરવો જોઇએ.