મિર્ચાના અને મારા રીસામણાં-મનામણાં ચાલતાં રહેતાં, પણ એને મારું રવીન્દ્રનાથ પ્રત્યેનું ખેંચાણ નહોતું ગમતું, એ કહેતો – કે પ્રેમ તો તું એમને જ કરે છે. રવીન્દ્રનાથ મારા મનની હળવાશ હતા, હું તેમના સાનિધ્યમાં બધું ભૂલી જતી, એ વાત વિદેશી મિર્ચાની સમજ બહાર હતી. એ વખતે અમારા એક ઓળખીતામાં એક સ્ત્રીના લગ્ન પછી તેનો પતિ તેને પ્રેમી પાસે લઈ ગયો હતો, એક મારી ઉંમરની સ્ત્રી સાસરીથી પાછી આવી હતી. આ બંને ઘટનાએ મારા મુગ્ધ મન ઉપર ઘણી અસર કરી. હું મિર્ચા સાથે લગ્નના સ્વપ્ન જોવા લાગી પરંતુ એ શક્ય ન બન્યું, અમારી લાગણીની વાત આવતાં જ પિતાજીએ મિર્ચાને કાઢી મૂક્યો. એ ચાલ્યો પણ ગયો. જતાં જતાં તેણે મારા અને રવીન્દ્રનાથ ટાગોરના સંબંધો વિશે તેની એવી માનસિકતા ઠાલવી કે હું તેને ચાહવા માટે ખુદને નફરત કરવા લાગેલી.