(૪૪) ત્યાં પોતાના નિજના રૂપ સિવાયનું બીજું કોઈ એની સાથે નથી. તો, ત્યાં અવિદ્યા પણ નથી. કેમકે, એ પણ, (આત્માથી) અન્ય છે. ને અન્યની તો ગતિ જ નથી. પરંતુ, એ ત્યાં જે જોતો નથી, તે તો, એ, જોતો છતાં નથી જોતો. કેમકે, એની દ્રષ્ટિનો લોપ થવાનો સંભવ નથી. (એ ન દેખવાને પણ દેખતો હોય છે. મનની ગેરહાજરીમાં, દેખતા હોવાની ખબર પડવાની વૃત્તિ નહિ હોવાથી, એનું દેખવું, મનરૂપી આપણે, જાણી શકતા નથી. અને એ સ્થિતિને પણ, ‘મને કશી ખબર ત્યારે ન હતી.’ એવી રીતે આપણને જ પડે છે.) તેથી, એ દ્રષ્ટિસ્વરૂપ, ને નિત્ય છે. પરંતુ ત્યાં એનાથી ભીન્ન કોઈ અન્ય (પદાર્થ) નથી હોતો કે જેને તે દેખે.