એક દિવસ વૃદ્ધાશ્રમમાં મા ખૂબ બીમાર પડી ગઈ. ડૉક્ટરોએ હાથ ધોઈ નાખ્યા કે હવે બચવાની આશા બહુ ઓછી છે આથી આશ્રમના વ્યવસ્થાપકોએ દીકરાને બોલાવ્યો. માએ દીકરાને છોકરા વહુ બધાની ખબર અંતર પૂછી અને જણાવ્યું કે તે હવે થોડા દિવસની મહેમાન છે, લાંબુ નહીં જીવે. તેણે દીકરાને પોતાની એક ઈચ્છા પૂરી કરવા જણાવ્યું. તેણે કહ્યું. ‘દીકરા આ આશ્રમમાં પંખા – સીલીંગ ફેનની વ્યવસ્થા નથી. ઉનાળાની ગરમીમાં વૃદ્ધો અહીં ખૂબ હેરાન થાય છે. તારી પાસે સગવડ હોય તો અહીં પંખા નખાવી આપ તો એક સેવાનું કામ થશે.’