ઘરે પહોંચીને તેણે ટેબલ પર પડેલ છાપું ઉપાડ્યું. તેના કામવાળા મંજુબેન કચરો વાળતા હતાં. શ્રુતિની સામે જોઈને તેમણે ‘છાપામાં કાંઈ સારા સમાચાર છે’ એવું પૂછ્યું. છાપામાં નજર કરીને શ્રુતિએ કહ્યું કે, એમાં કંઈ નવા સમાચાર નથી. મંજુબેન નીચે જોઈને પાછું પોતાનું સફાઈ કામ કરવાં લાગ્યા. પોતે અભણ છે તેનો અફસોસ તેમણે શ્રુતિ પાસે વ્યક્ત કર્યો. "મંજુબેન, ખરાબ ના લગાડો. હું તમને વાંચતા અને લખતા શીખવાડીશ." સુખની દુકાન ખોલવાનો પોતાનો નિશ્ચય યાદ આવતા શ્રુતિએ તેમને કહ્યું. મંજુબેન તો એકદમ ખુશીમાં ઝૂમવા લાગ્યા. અને બીજા દિવસથી જ શ્રુતિએ મંજુબેનને દરરોજ એક કલાક ભણાવવાનું શરૂં કરી દીધું.