બચાવના ધારાશાસ્ત્રીએ મને એક માર્મિક પ્રશ્ન પૂછ્યો હતો કે પ્રાપ્ત થયેલી લોકસાહિત્યની સામગ્રીને સંશોધકે લેશ સ્પર્શ પણ ન કરવો, હેરફેર ન કરવી એ શું લોકગીતના સંશોધનનો તાત્વિક સિદ્ધાંત (કાર્ડિનલ પ્રિન્સિપલ) નથી ? મારો જવાબ હતો કે એ જ સિદ્ધાંત નથી, પણ બીજોય છે. કોઈ પણ માણસના મોંમાથી મળી જતી પંક્તિઓ લોકગીત અથવા લોકસાહિત્યની નથી ઠરતી. લોકગીતનો ચોક્કસ વિશ્વસનીય પાઠ મુકર્રર કરવા માટે તો મેં ઉપર કહ્યું તે રીતની ચકાસણીઓ લાગુ કરવી પડે છે, કેમકે લોકસાહિત્યનું સંશોધન એ એક વિદ્યા છે. અને લોકગીતો માત્ર શુષ્ક કઢંગા ગ્રામીણ જોડકણાં નથી પણ લોકઆત્માનું અંતરતમ સૌંદર્ય ઝીલનારી કાવ્ય-કૃતિઓ છે. એના હરકોઈ વિકૃત અવશેષને ‘લોકગીત’ ન કહી શકાય.