ને નીચેથી પ્રાર્થના સંભળાઈ રહી. ‘દર્શન દ્યો ઘનશ્યામ, મોરી અંખિયા પ્યાસી રે....’ લક્ષ્મીબહેનનો મંજુલ સ્વર તેમના હાથમાં વાગતી-રણકતી ઘંટડી જેવો આખા મંદિરને ભરી રહ્યો. ‘નમન ! જલ્દી કરો. બાપુજી હમણાં પૂજામાં બેસવા આવશે. તમારો નિયમ તૂટશે.’ ધોતિયાની પાટલી વાળતાં નમન બોલ્યો, ‘વાસંતી ! તને અચરજ નથી થતું કે તારો આ ભણેલોગણેલો પતિ હજી પણ ધોતિયું પહેરી રોજ સવારે પૂજા કરે છે ?’ ‘એમાં અચરજ ... [વાંચો...]