આમ ને આમ સમય પસાર થતો રહ્યો. ચંદુ માંડ માંડ નવમા ધોરણ સુધી ભણ્યો. અરજણ અને સવિતા એનાથી થકી ગયાં. દીકરો સારું કમાય તો મા-બાપનું ઘડપણ સુધરે. અહીં તો એ આશાય નહોતી. અરજણે એને માટે કોઈ નાની નોકરી શોધવાનો પ્રયાસ કર્યો. પણ સ્વતંત્ર મિજાજી ચંદુને એય ગમ્યું નહીં. અંતે એણે પોતે જ રિક્ષા ચલાવવાનું નક્કી કર્યું. એમ તો એ હોશિયાર હતો. પોતે ઉછીના-પાછીના પૈસા ભેગા કરી રિક્ષા લીધી. પોતાની ‘નવલખી’ રિક્ષાને શણગારીને નીકળે ત્યારે એનો રૂઆબ જોવા જેવો હોય. યાત્રા કરવા જતાં-આવતાં લોકો પાસેથી સારું એવું ભાડું મળી રહેતું. પછી તો ચંદુની ઈચ્છાને વશ થઈને અરજણ અને સવિતાએ ચંદુનાં મંજુ સાથે લગ્ન પણ કરાવી દીધાં.