હું મુંજાઇ ગઇ. હવે હું આમાંથી બચીશ નહીં તેનો ખ્યાલ આવી ગયો. એટલે બધાંને યાદ કરીને મનમાં અલવિદા કહેવા માંડી. બધાની સાથે કિશોરને પણ અલવિદા કરી દીધી. છેલ્લે ભગવાન પાસે મારી જીંદગીમાં કાંઇ ભુલચુક થઇ હોય તો માફી પણ માગી લીધી. બે ચાર વાર પાણીની સપાટી ઉપર આવી. હાથ ઉંચા કરવા માંડી. પગ તળિયાને અડતા ન્હોતા. ત્યાં સામેના પથ્થર ઉપર પેલા બે ભાઇઓ પણ ઉજાણી કરવા બેઠેલા. તરત તેમાંથી એકે પાણીમાં ધુબાકો માર્યો. તે મને બચાવવા આવી રહ્યો હતો. કહેવત છે ને કે ડુબતો માણસ તરણાને પણ પકડે. હું તો જેવો તે નજીક આવ્યો તેવો તેને વળગી પડી.