(૪૭) એવી રીતે, જ્યારે વૃત્તિઓનું પાર્લામેન્ટનું એ પ્રધાનમંડળ એકત્ર થઈને પોતાના મહાઅમાત્ય પ્રેસીડન્ટ હંકાર સાથે સહમત થાય, ત્યારે સંકલ્પ જાગે છે, એનો નિર્ણય થાય છે, અને પછી, પ્રકૃતિરૂપી સેનાધિપતિ કે જેને વશ વર્તનારી બધી જ ઈંદ્રિયો તથા બધાં અંગો આજ્ઞાંકિત ફૌજ છે, તેને એ ગતિમાન કરે છે, ને તે મુજબ જ હાથ પગ કામ કરે છે. એમ તો, વગર સંકલ્પે પણ આંખો દેખતી હોય છે, ને કાન સાંભળ્યા કરતા હોય છે, તો પણ, જ્યારે પાર્લામેન્ટનો નિર્ણય થાય છે, કે અમુક જોવા-યોગ્ય છે, ને અમુક જોવા યોગ્ય નથી, કે અમુક સાંભળવા યોગ્ય છે, ને અમુક નહિ સાંભળવાનું, ત્યારે, એ સર્વપણ, પ્રકૃતિને અધીન હોવાથી, તે પ્રમાણે જ કરે છે. અને સ્વર્ગલોકનો રાજકુમાર આત્મા-રાજા, પોતાનાં આરામમાં રહીને એ બધો કારભાર નિહાળતો રહે છે. આ બધાં, એ નિગાહમાં જ બધું કરે છે, એની નજર બહાર નહિ, (કેમકે, એ સર્વ પોતે જે કંઈ છે તે, એની કૃપા દ્રષ્ટિ વડે કરીને જ છે.)