કેટકેટલા અરમાનો, આશાઓ, ઊમંગો, ઓરતાઓને જવાબદારીઓની કબરમાં દફનાવીને નિસ્વાર્થ ફરજોમાં જ પોતાનું આયખુ હોમી દેનાર મા જ હોઈ શકે. મા એટલે નદી, મા એટલે પ્રકૃતિ, મા એટલે ભગવાનથીયે ઊંચેરી કુદરત. કદાચ એટલે જ આપણે નદી, પ્રકૃતિ, કુદરતને સ્ત્રિલીંગથી સંબોધીએ છીએ. ઊબડખાબડ જવાબદારીઓ રુપી ખડકો-ડુંગરો વચ્ચેથી વહીનેય સતત નિર્મળ રહીને બીજાને તૃપ્ત તો એક મા જ કરી શકે ને.