આ સમયે મને એક ગદ્ય કવિતા યાદ આવે છે. “બે નવ-પરણિત યુગલ ઈશ્વરને પ્રાર્થન કરે છે. ‘હે ઈશ્વર અમારા બન્નેનું જીવન સખમય,આનંદાયી બનાવજે, સદેવ પ્રેમ કરતાં રહીએ..પણ જો સંજોગો વશાત અમારા બન્નેમાંથી એકને કાયમ માટે વિદાય લેવાની થાય…તો અમને એવી શક્તિ અને હિંમંત આપજે કે અમો એ ગુમાવેલ સ્વજનની ગેરહાજરીમાં ઝુરી ઝુરી, દુઃખી થઈને ના જીવીએ,,જીવનને રસહીન ના બનાવીએ..બસ એવી હિંમંત આપજે કે તેમની સાથે ગાળેલા સારા દિવસો,સારા પ્રસંગો યાદ કરી કરી આનંદથી જીવીએ.”