તેને માનસી સાથે થયેલ વાતો યાદ આવી. જ્યારે માનસીને ખાત્રી થઈ ગઈ કે આ બીમારી એક ધીમું મોત જ છે. ત્યારે તેણે આજીજીભર્યા સ્વરે કહ્યું હતું કે, “મારી બન્ને લાડકીઓને મારા ગયા પછી કોઈ વાતે ઓછું ના આવે. તેમને કોઈ પારકી જણીના હાથમાં ના સોંપતા. મારી ખૂબ ઈચ્છા છે તે મુજબ બન્ને જણને ખૂબ સારું ભણાવજો અને ખૂબ લાડમાં રાખજો કે તેમને મારી કમી, એક માની કમી ના વર્તાય. મને પ્રોમિસ આપો તમો મારી આ આખરી ઈચ્છા પૂરી કરશો.”