‘અરે બકા, બાળક ભલે ભગવાનનું સ્વરૂપ હોય, પણ સમજણું થાય ત્યારથી એ જ બાળક શેતાનનું રૂપ ધારણ કરતું જાય છે. જે દીકરાઓ બાળપણમાં ‘માં... મૈં તેરા દૂધ કા કર્ઝ ચુકા દૂંગા’ બોલતા એ જ દીકરા મોટા થઈને દૂધવાળાનું બિલ નથી ચૂકવતા. અમે જ ઊભા કરેલા શિક્ષણના વર્ગને અમારા જ દીકરા દુર્યોધન અને દુ:શાસનના કારણે જ તાળું મારી દેવું પડ્યું, યુ નો? આપણો ખતરનાક દુશ્મન અને જિગરજાન દોસ્ત કોણ? બન્નેનો જવાબ એક જ, જીભ. મારા દીકરા દુર્યોધનને પાણીના મૃગજïળમાં પડતો જોઈને દ્રૌપદીથી બોલાઈ ગયું, ‘અંધના દીકરા અંધ જ હોય.’ ત્યારથી તેની હટી ગયેલી. મારા દીકરાને બધું જ લંૂટી લેવું હતું. પાંડવો માટે તસુભાર જમીન પણ છોડવી નહોતી. એક સરળ શબ્દ સમજણ. કાનો કે માત્રા ક્યાં છે? છતાંય બધામાં નથી હોતી. નહીંતર ભરી સભામાં દ્રૌપદીને ઢસડીને લઈ જતા મારા પુત્ર દુ:શાસનને આખી સભા જોઈ રહી, પણ કોઈ બચાવવા ન આવ્યું અને ધૃતરાષ્ટ્ર માત્ર આંખોથી જ અંધ નહોતા, પુત્રમોહમાં એટલા જ અંધ હતા ને હુંય ડોબી આંખે પાટા બાંધી તેમના રવાડે ચડી એટલે દુર્યોધન-દુ:શાસનનો માર્ગ મોકળો બન્યો. તારા બનેવી ધૃતરાષ્ટ્રે બન્નેને સમજાવ્યા તો મારો દુરુ (દુર્યોધન) બોલ્યો કે પ્લીઝ પપ્પા, ખબર છે મારું કશું પણ નથી; પણ કોણ જાણે કશું છોડવાનું મારું ગજું નથી. ભૈ ઠાકર, સંપત્તિ પ્રયત્ન વગર રાતોરાત આવી શકે, પણ સંસ્કાર અને સમજણ આવતાં પેઢીઓ લાગે. પહેલાં બદમાશ બન્યા પછી બદનામ થયા. આજે ગમે એટલું ધન હોય; પણ કોઈ પોતાના બાળકનું નામ દુર્યોધન નથી રાખતું અને બિહારમાં કે દિલ્હીમાં દુ-શાસન હોવા છતાં કોઈ પોતાનું નામ દુ:શાસન નથી રાખતું, ધૃતરાષ્ટ્ર પણ નથી રાખતું...’