શકરાભાઈ સાંભળી ગયા. એમને થયું કે સારું નહિ લાગે. અને મંજરીએ કહ્યું : ‘પપ્પા ! મમ્મી નથી પણ હું છું ને ? તમને જરાય તકલીફ નહિ પડે.’ શકરાભાઈને હવે માંડી વાળવું પડ્યું. સ્ટેશન પર શાણીબહેનને ગાડીમાં બેસાડ્યાં, ગાડી ઊપડી ત્યાં સુધી – ગાડી સ્ટેશનની બહાર નીકળી ત્યાં સુધી હાથ હલાવ્યા કર્યો. મંજરીય સાથે હતી. તેને લાગ્યું કે પપ્પા બહુ પોચટ છે….. મમ્મીની બાબતમાં વધારે સેન્સિમેન્ટલ છે. મંજરી એમનું જરા ઝંખવાયેલું મોઢું જોઈ વિચારતી હતી કે હું જો ક્યાંક બહારગામ જાઉં તો મુન્નો શું કરે ? એ પપ્પાની જેમ ઢીલો-પોચો થઈ જાય ? પણ હજી એવો અનુભવ થવો બાકી હતો.