બાપુ તો કાંતી રહ્યાં'તાં દોરો પોતાનો રામ ભણી લંબાવતાં ક્યાંથી દેખાય એને કાવ્ય ઊભું જે બારણે વાટ જોતું ને નથી પોતે ભજન એ ખ્યાલે ઝંખવાતું.