આ સંસારરૂપી શ્યામ રજનીમાં -અડધી રાતે પ્રભુ પ્રેમ નદીને તીરે દર્શન દે છે. પ્રભાત થતાં સૂર્યનાં કિરણોથી રાત્રિ ભેદાય એમાં તો નવાઈ જ શી? પણ અંધકારગાઢી રાત્રિમાં પણ કૃષ્ણચંદ્ર એના ભકતજન આગળ પ્રગટ થાય છે- ચંદ્રવત એમનો શીતળ પ્રકાશ પાથરે છે, અને પ્રેમથી એમને રાસ રમાડે છે. સંસારને અંતે (વિદેહ) મુક્તિ ભલે હો; પણ સંસારના મધ્યમાં પણ જીવનમુક્તિ મળી શકે છે. ચોતરફ ઘોર અજ્ઞાનથી ગાજતા આ સંસારમાં રહીને પણ, કયા ભક્તે ખરા પ્રેમથી પ્રભુ શોધ્યો અને એને એ મળ્યો નહિ?