દુર્ગાભાભીએ ભાગ્યે જ પોતાનું મોં ખોલ્યું છે. છેક હમણાં સુધી તેઓ આપણી વચ્ચે હતાં, એક શાળા ચલાવતાં. ક્યારેક સ્મરણ ગઠરિયા ખોલતાં તો બલિદાની જિંદગીની લાંબી સફરનો અહેસાસ થઈ આવે! અગાઉના લેખમાં મેં તેમની મુલાકાતનું વર્ણન કર્યું છે, એ દિવસોમાં (૧૯૬૮) તેમણે એક લેખ પણ લખ્યો હતો. તે સમયે ‘રાષ્ટ્રધર્મ’ અને ‘પાંચજન્ય’ના વિશેષાંકો વચનેશ ત્રિપાઠીની કલમે ક્રાંતિ-કથા કહેતા. વચનેશજી પોતે પણ અગાઉ ક્રાંતિમંડળીમાં હતા. તેમણે સંપાદિત કરેલો ‘પાંચજન્ય’ના વિશેષાંકમાં દુર્ગાભાભીનો લેખ છેઃ ‘ભગતસિંહની સ્મૃતિ મેં’. તેના કેટલાક અંશ ઐતિહાસિક મૂલ્ય ધરાવે છે.