કર્મચારીઓની આ પ્રકારની સહભાગિતા અનેક લાભોમાં પરિણમે છેઃ તેમની વ્યક્તિગત અને વ્યવસાયિક પ્રતિબદ્ધતા વધે છે; વધારાની જવાબદારી તેમની ક્ષમતાઓમાં વૃદ્ધિ કરે છે; કંપનીને કોઈ વિશિષ્ટ કામગીરીઓ માટે અન્ય એજન્સીઓની સેવાઓ ભાડે પ્રાપ્ત કરવાની હવે જરૂર પડતી નથી; કર્મચારીઓ જ તેમાં તજજ્ઞાતા પ્રાપ્ત કરી, આવી કામગીરી કરવા સક્ષમ બનતા હોઈ, કંપનીનાં નાણાં અને સમયમાં બચત થાય છે; કર્મચારીઓ વિભાગીય પ્રક્રિયાઓ- તકનીકી પ્રક્રિયાઓથી વધુ વાકેફ હોઈ તેમાંથી ઉદ્ભવતી સમસ્યાઓને સારી રીતે સમજી શકે છે અને તેને બુદ્ધિયુક્ત હલ પણ આપી શકે છે; તેમનો કાર્ય સંતોષ વધે છે, તેમનું કંપની પ્રત્યેનું વલણ વધુ વિધેયાત્મક બને છે; તેમને સૌને પોતાનું આત્મસમ્માન સાચવાનું હોય એવું લાગવા માંડે છે, અને આ બધાને કારણે તેમની ઉત્પાદિતામાં વધારો થાય છે; તેઓ સક્ષમ ટીમોની રચના કરી, ટીમના સઘળા લાભ પ્રાપ્ત કરી શકે છે- તે સૌની વ્યક્તિગત ક્ષમતાઓનો સરવાળો થાય છે અને અંતે જે નિર્ણય લેવાય તે કંપનીના શ્રેષ્ઠ હિતમાં હોય છે; વળી આવો નિર્ણય બહુધા સફળતામાં જ પરિણામે એવો હોય છે; કર્મચારીઓ અને સંચાલકો વચ્ચેના સંબંધો ઘનિષ્ટ બને છે; નિર્ણય પ્રક્રિયાઓમાં સામેલ કરેલા કર્મચારીઓ વર્તમાન સમસ્યાઓને જ નહિ, સંભવિત ભાવિ સમસ્યાઓ વિશે પણ વિચારતા થઈ, તેનાં વૈકલ્પિક ઉકેલો સંબંધે પણ ચિંતન કરતા હોય છે; અને સૌથી વિશેષ તો કંપનીની રોજ-બરોજની કામગીરી-જવાબદારીઓને સુપેરે નિભાવતા હોવાથી સંચાલનના ઉચ્ચ સ્થાને બિરાજતા માલિકો-પ્રાધિકારીઓને, કંપનીના વૃદ્ધિ-વિકાસ માટેની વ્યૂહરચનાઓ ઘડવાનો પૂરતો સમય પ્રાપ્ત થાય છે.