વેદાંત બબ્બે પગથિયાં એકસાથે કૂદતો દાદર ચડીને ઉપર ધાબે પહોંચ્યો. એણે જોયું તો દાદાજી હીંચકે બેઠા હતા. વેદાંત બોલ્યો, “મને ખાતરી જ હતી કે દાદાજી, તમે એકલા અગાશીમાં બેઠા હશો. દાદાજી, હમણાં થોડી વારમાં ચારેબાજુ અંધારું ઊતરશે તોય તમે અગાશીમાં બેસી રહેશો ? અને નજર આકાશ તરફ રાખશો ? ત્યાં આકાશમાં તમે શું જુઓ છો ?”