જે ગિરનારની ગુફાઓમાં મુનિજનો સ્થિર આસન ઉપર બેસી ધ્યાન કરતાં હતા. પોતપોતાના અર્થની સિદ્ધિને માટે દેવતાઓ, યક્ષો, અપ્સરાઓ, વિદ્યાધરો વિગેરે જેની સેવા કરતાં હતા. સૂર્ય અને ચંદ્ર પણ જે ગિરનારગિરિની ભક્તિથી સ્તુતિ કરતાં હતા. તેવા રૈવતાચલને દૂરથી જોઈને ભરત મહારાજાએ ઉપવાસ કરીને સંઘ સહીત ત્યાં જ આવાસ કર્યો. ગુરુભગવંતની આજ્ઞાથી શત્રુંજયની જેમ ત્યાં પણ સંઘ સાથે હર્ષોલ્લાસ સાથે તીર્થની પૂજા કરી. ભરતેશ્વર ગિરનારગિરિ ઉપર સુખેથી ચઢવાને માટે તેની તળેટીથી ઉપર સુધીનો ચાર પાજનો (ચાર પગથિયાનો) માર્ગ બનાવ્યો. માર્ગની નજીકમાં વાવ, વન, નદી, અને ચૈત્યથી રમણીય એવું શ્રેષ્ઠ નગર બનાવ્યું. પાજના માર્ગે ભરત મહારાજા રૈવતાચલ પર ચઢ્યા. શ્રી નેમિનાથ પ્રભુના ત્રણ કલ્યાણકો થશે એમ જાણીને ભરતેશ્વરે તે સ્થાને એક રમણીય અને વિશાલ સુરસુંદર નામે જિનપ્રાસાદ કરાવ્યો. તે પ્રાસાદ ચાર દ્વારવાળો હતો. પ્રત્યેક દિશામાં અગ્યાર મંડપોથી શોભી રહ્યો હતો. તે પ્રાસાદમાં સર્વઋતુના ઉદ્યાન તથા બલાનક - ગોખની સુંદર રચના કરી હતી. રત્નજડીત તે પ્રાસાદ માં નીલમ મય નેમિનાથ પરમાત્માની મૂર્તિ શોભતી હતી. પરમાત્મા પ્રત્યેની અપૂર્વ ભક્તિથી ભરતેશ્વરે ગણધરભગવંત પાસે તે પ્રાસાદમાં પ્રતિષ્ઠા કરાવી.