સમયના વ્હેણ પણ કેટલા જલ્દી પસાર થાય છે, નહીં ! – બિલકુલ આ મહીના નીરની જેમ, ખળખળ… ખળખળ ! આમ તો હું અને રાકેશ સાવ જીગરી ભાઈબંધ ! પણ કોલેજ પત્યા બાદ એણે બાપા સાથે ધંધો આગળ વધારવાનું પસંદ કર્યું, અને મેં નોકરીની શોધમાં મહાનગર તરફ દોટ મૂકી. અને તેમાંય મારા નસીબ પાવરધા, તે સરકારની વિવિધ યોજનાઓ, અને ગ્રાન્ટને ચાલતા, મને એક નવી જ રસાયણ ઉત્પાદક કંપનીમાં નોકરી મળી ગઈ ! બસ નસીબ આડે પાંદડું એટલું જ,કે ભાગે ગામ ખુબ આંતરિયાળ આવ્યું. ગામ કાકચિયા, મહીને કાંઠે વસેલું, પંચમહાલ-દાહોદ બાજુનું ! ઘણુંય મન થતું કે શું જરૂર છે મારે આવા પછાત ગામડામાં રહીને કામ કરવાની, પણ ‘કંઇક’ હતું, જે મને અહીંથી જવા જ નહોતું દેતું !