એટલે ફિલ્મની સ્ટોરીમાં કંઈ કહેતાં કંઈ જ નવું નથી. આપણી જે અપેક્ષાઓ રિયલ લાઈફમાં પૂરી ન થતી હોય તે પડદા પર પૂરી થતી જોવા મળે એટલે એક વર્ચ્યુઅલ સંતોષ મળે. એવી યુટોપિક ફીલ આપવા માટે આપણે ત્યાં હિન્દીમાં ‘ફેન્ટમ’, ‘ડી ડે’, ‘બેબી’ જેવી ફિલ્મો બની ચૂકી છે, જેમાં ભારતના દુશ્મન ત્રાસવાદીઓને ભારત લાવવાની ફેન્ટેસી સંતોષવામાં આવી હતી. ‘નાયક’માં કરપ્શનનો મુદ્દો ઉઠાવવામાં આવ્યો હતો, જ્યારે અહીં અત્યારના રિલેવન્ટ ટોપિક્સ લેવાયા છે, જેમ કે, ટ્રાફિકમાં અરાજકતા, સરકારી શાળાઓનું પતન અને ચીરીને ફી વસૂલતી ખાનગી સ્કૂલો, માફિયાની જેમ કોન્સ્ટિટ્યુઅન્સીઝ પચાવીને બેઠેલા બાહુબલિ નેતાઓ (જેને આપણા મીડિયાવાળાઓ ‘ગઢ’ કહે છે. ‘ફલાણાનો ગઢ’ ને ‘ઢીંકણાનો ગઢ’!) વગેરે.