ગુરુ મત્સ્યેંદ્રનાથ ફરતા ફરતા અયોધ્યાની પાસેના જયશ્રી નામના નગરમાં ગયા. ત્યાં ભિક્ષા માગતાં માગતાં એક બ્રાહ્મણને ઘેર પહોંચ્યા. બ્રાહ્મણીએ આદરપૂર્વક ભિક્ષા આપી. તેના મુખ ઉપર પાતિવ્રતનું અપૂર્વ તેજ હતું. તે જોઇ મત્સ્યેંદ્રનાથ પ્રસન્ન થયા. પરંતુ તે બાઈના ચહેરા ઉપર ઉદાસીનતાની એક ક્ષીણ રેખા જોઇ મત્સ્યેંદ્રનાથે કારણ પૂછ્યું. સંતાન ન હોવાનો ઉત્તર મળતાં મત્સ્યેંદ્રનાથે ઝોળીમાંથી ભસ્મ આપીને તે ખાઈ જવાનું કહી જતા રહ્યા. પેલી બ્રાહ્મણીની પડોશણે આ વાત સાંભળી ત્યારે કેટલોક ડર બતાવી તે ખાવાની મના કરી ને ભસ્મ એક ખાડામાં ફેંકી દીધી. બાર વર્ષ પછી ગુરુ મત્સ્યેંદ્રનાથે ફરતાં ફરતાં એ જ સ્થળે આવીને બ્રાહ્મણીને પૂછ્યું કે હવે તો તારો દીકરો બાર વર્ષનો થયો હશે. બતાવ તો ખરી કે તે ક્યાં છે ? આ સાંભળી પેલી બાઈ ગભરાઈ ગઈ અને સર્વ હકીકત જણાવી દીધી.