હર્ષોલ્લાશ સાથે ભાઈ ને રાખડી બાંધવા મેં સફર માં મદદ લીધી મારી પ્રિય બસ ની,જ્યારે હું બસ માં સફર કરી અજાણ્યા સ્ટેશન પર ઉતરી ત્યારે હજુ અજવાળું હતું. મારે આગળ જવા બીજી બસ પકડવાની હતી.પરંતુ કલાક વીતી ગઈ. બસ હજુ આવવાનું નામ લેતી નહોતી. મંજીલ થી ૧૦૦ કિ.મી. ના અંતરે હતી. સતત આમ થી તેમ બસ માટે ફાફા મારતી હતી. ચિંતા ને વ્યાકુળતા મારા ચહેરા પર વર્તાતા હતા.