હોસ્પિટલમાં અવંતિકા ચિંતા સાથે રોહિતના હેમખેમ પાછા ફરવાની પ્રાર્થના કરી રહી હતી. વારેવારે ફોન કરી અને અનિલભાઈને પૂછતી પણ કોઈ સમાચાર ન મળ્યાનો જવાબ આપતાં તે પાછી ઉદાસ બનતી. સવારથી રાત એમ જ વીતી ગઈ પણ રોહિતના કોઈ સમાચાર ના મળતા અનિલભાઈ અને સુરેશભાઈ હોસ્પિટલ પાછા ફર્યા. અવંતિકાને સમજાવી અને શાંત રાખતા, સાથે રોહિતના પાછા આવવાની આશા પણ રાખતાં હતાં. બીજા દિવસે અવંતિકાને હોસ્પિટલમાંથી રજા આપવાની હતી. સવારે હોસ્પિટલમાં બિલ ભરી અને અવંતિકાને ઘરે લઈ જવાની તૈયારીઓ થવા લાગી. અવંતિકા એ સપનાં જોયા હતાં કે રોહિત અને પોતાના દીકરા સાથે ઘરમાં ગૃહપ્રવેશ કરીશું. પણ એ સપનાં આજે તુટતાં દેખાઈ રહ્યાં હતાં. અવંતિકાની આંખો આંસુઓથી ભરાયેલી હતી. સુરેશભાઈ કાર લઈને આવી પહોંચ્યા. ઘરમાં નવા આવનાર મહેમાનને વધાવી લેવાની આનંદની ક્ષણો શોકમાં પરિણમી હતી. ઘરે પહોંચી ઘરની ઉંબરો ઓળંગતા પણ અવંતિકાના પગ કંપી રહ્યાં હતાં. રોહિતની મમ્મીએ માત્ર કંકુ ચોખાથી પોતાના પૌત્ર અને અવંતિકાને વધાવી ઘરમાં બોલાવ્યા. થોડીવાર ઘરે બધું આયોજન કરી સુરેશભાઈ અને અનિલભાઈ એરપોર્ટ જવા માટે નીકળી ગયા.