સ્મશાનગૃહમાં સ્મશાનયાત્રા તો આવે પણ આ અલૌકિક કિસ્સામાં વરઘોડો આવ્યો. આમ તો સ્મશાનમાં પુરુષ લાકડાં ભેગો થાય પણ આ કિસ્સામાં લાકડાં નહીં પણ લાડી ભેગો થયો. કન્યાવિદાય વખતે કદાચ સ્મશાનભૂમિમાં ગીત વાગતું હશે, ‘હમ આજ અપની મૌત કા સામાન લે ચલે…’ જે ભૂમિ ચાંલ્લો ભૂંસવામાં નિમિત્ત બને છે ત્યાં ચાંલ્લાવિધિ થયો હશે. આ સ્મશાનિયા લગ્નની કંકોત્રી કેવી હોઈ શકે ? ‘વરયાત્રા સવારે આઠ વાગે ઘરેથી નીકળી ઠીક દસ વાગે અમુકતુમક સ્મશાનભૂમિ ઉપર પહોંચશે. આપને વિનંતી કે ચિ. ફલાણાનો હસ્તમેળાપવિધિ ઠીક અગિયાર વાગે સ્મશાનગૃહ ઉપર છે. તો ચોક્કસ સમયે સ્મશાન ઉપર આવી જશો.’ (ભૂલમાં ધોતિયું લઈને ન દોડતા તેવી સલાહ પણ મળે.) માણસના મનમાં વૈરાગ્યની ભાવના પ્રગટ કરવાનું કામ સ્મશાન કરે છે (થોડા હી સહી) એટલે ‘સ્મશાનવૈરાગ્ય’ જેવો શબ્દ ચલણમાં આવ્યો છે. હવે વૈરાગ્યને બદલે તે રાગની ભૂમિ બની છે. જે ભૂમિ ઉપર સંસારના ફેરાનો અંત આવે છે તે સ્મશાનભૂમિ ઉપર સંસારના ફેરાની શરૂઆત થઈ છે. જનમ જનમ કે ફેરેની વિધિ મરણની ભૂમિ ઉપર થઈ. સ્મશાનમાં રુદન છવાયેલું હોય, ક્યારેક ગીત છેડાયું હોય તો તે મરશિયાનું ગીત હોય. પણ આ લગ્નપ્રસંગ હોવાથી બોલિવૂડની ફિલ્મોના ધમાકેદાર ગીતોથી વાતાવરણ ગુંજતું હશે.