એક ૬૦ થી ૮૦ વર્ષ ની વૃધ્ધાઓ ની ભજન મંડળી મહીને એકાદ વખત ભેગા થયી ને ભજન કરે છે અને ધાર્મિક સરઘસ માં જાહેર માં હાથ માં કરતાળ લઇ ને "ગોવિંદ બોલો હરિ ગોપાલ બોલો" ની ધુન પર સંગીત ની સાથે નૃત્ય કરે !! કારણ કે ધર્મએ માનવ જીવન અને સમાજ માટે બધી જરુરીયાતો ને અનુલક્ષી ને બધુ સ્થાપિત કર્યુ છે કારણ કે ૬૦ થી ૮૦ ની ઉંમંરે પહોચેલી વૃધ્ધાઓ કે વૃધ્ધો મોટે ભાગે પોતાના જીવનસાથી નાં મૃત્યુ પછી ના ઘડપણ માં જીવન માં એકલ્વાયાપણૂ પણ ભોગવતા હોય છે એ લોકો પોતાના પુત્રો - પુત્રવધુ અને પૌત્રો કે પૌત્રી નાં દેખતા આ ભજન મંડળ માં સંગીત સાથે નૃત્ય કરી શકે ....નહી કે "મુન્ની બદનામ હુઇ" નાં ડીજે ના તાલ પર...... કારણ કે મન ના આનંદ પ્રમોદ માટે આ બધુ જરુરી છે હવે આ લોકો આ બધુ ધાર્મિક ભજન દ્વારા મેળવી શકે તો નાસ્તિકો ને પેટ માં દુખે માનવીય જીવન ની સાથે એની ઉંમર અને અવસ્થાઓ પણ હોય છે અને એ બધી વ્યવસ્થાનું ધ્યાન માનવીય જીવન નાં પ્રથમ ચરણ માં રખાયું અને એ પછી માનવી નાં કલ્ય઼ાણ માટે સાયન્સ આવ્યું ..... !!!