એવું નથી કે ચૅન્ટેલ માટે અહીં સુધી પહોંચવું બહુ આસાન હતું. સમાજની ત્રાંસી નજરો, તિરસ્કાર બધું જ તેણે બાળપણમાં ખૂબ જ સહન કર્યું છે. બાળપણમાં કૅનૅડાના ટૉરોન્ટો શહેરમાં રહેતી હતી ત્યારે સ્કૂલમાં તેની સાથે ભયંકર આભડછેટ રખાઈ. કોઈ તેને ઝીબ્રા કહેતું તો કોઈ તેને ડાકણ. કોઈ તેની સાથે બેન્ચ પર બેસવા તૈયાર નહોતું. કોઈ બાળક તેની સાથે પોતાનો નાસ્તો શૅર ન કરતું. એટલે સુધી કે તેને સ્કૂલ-બસવાળાએ પણ લાવવા-લઈ જવાની ના પાડી દીધેલી. રોજ રાતે એકલી-એકલી ઓશીકું પલળી જાય એટલું રડીને તે દિલ હળવું કરી લેતી. હદ તો ત્યારે આવી જ્યારે સ્કૂલના છેલ્લા દિવસે કેટલીક તોફાની અને ઘમંડી છોકરીઓની ટોળકીએ તેને આંતરીને ખૂબ રૅગિંગ કર્યું. એ દિવસે રાતે તેણે સુસાઇડ કરી લેવાનું વિચારેલું. બાળમન પર થતા આટલા કારમા આઘાતોની વચ્ચે તેને એકમાત્ર મમ્મી લિસા બ્રાઉનનો જ સધિયારો હતો. જ્યારે લિસાને સ્કૂલમાં બનેલી ઘટના વિશે ખબર પડી ત્યારે તેને થયું કે હવે ચૅન્ટેલને આ દોજખમાંથી દૂર કરવી હોય તો વાતાવરણ ચેન્જ કરવું પડશે.