આજે તો ગામેગામ લાઇટ થઈ ગઈ છે, પણ પચાસ અને સાઠના દાયકામાં ઘરે લાઇટ હોવી એ લક્ઝરી ગણાતું હતું. કલકત્તાની વાત જુદી છે, પણ આજુબાજુનાં ગામોમાં જ્યારે શો કરવાની વાત આવતી ત્યારે અમારી હાલત બહુ ખરાબ થઈ જતી. બહુ અંતરયિાળ ગામડાં હોય તો હું પણ બીજા મૅજિશ્યનની જેમ પેટ્રોમેક્સના અજવાળે શો કરતો. અમુક ગામોમાં તો મેં ફાનસના અજવાળે પણ શો કર્યા છે. અલબત, એ રીતે શો કરવા મને ગમતા નહીં એટલે પછી ફાનસ કે પેટ્રોમેક્સનો ઉપયોગ ન કરવો પડે એ માટે હું કોઈ રસ્તો શોધવા લાગ્યો હતો. એ રસ્તો શોધતાં-શોધતાં જ મને એક એવો રસ્તો મળ્યો, જે મારા માટે તો ઠીક, બીજા બધા માટે પણ બહુ ઉપયોગી પુરવાર થયો હતો.