ચન્દ્રનો ઉદય તો ઘણી વાર જોયો છે પણ તે રાતે લાગ્યો એટલો પાસેથી ઉદય પામતાં કદી જોયો નથી. અમારી કુટિરની પાછળની ગિરિમાળા ઓકનાં તોતિંગ અને ઘટાદાર વૂક્ષોનું વન છે. એ વૃક્ષોની પાછળથી ચંદ્રે ડોકિયું કર્યું ત્યારે તો એવું જ લાગ્યું કે જાણે ઝાડ પર ચઢીને એને સ્પર્શી શકીએ. ચાંદનીનો અણસારો તો પહેલા મળી ગયો હતો. સંધ્યાના ઉજાશમાં એણે પોતાના આગમનનો સંકેત ઉતાર્યો હતો. જ્યાં રાત પડી ત્યાં એણે પોતાની જીંદગીની માધુરીનો વિસ્તાર કરવા માંડ્યો. અમે એક મોટી પથ્થરની છાટ પર બેસીને આરતીની રાહ જોતા હતાં.