‘કેમ, બે દિવસથી ઑફિસે નથી આવી ? આમ ઓચિંતી તું ન આવે તો કેટલી તકલીફ પડે ? ને મારે છેક અહીં સુધી તારી તપાસ કરતા આવવું પડ્યું.’ મંગળાનું મોઢું એકદમ કરમાઈ ગયું. એના ચહેરા પર ભોંઠપ દેખાતી હતી. તરલાબહેનને બેસવા માટે ખુરશી આપતાં એણે કહ્યું, ‘બેસો બહેન, આજે મારે તમને બધી વાત કરવી જ પડશે. અમે ત્રણ બહેનો. હું બધાથી નાની, બાકીની બંને બેનો પરણીને સાસરે ગઈ. હવે ઘરમાં હું ને મા જ છીએ.’ ‘તારા બાપુજી !’ તરલાબહેને વચ્ચે પૂછ્યું, ‘માને એક પછી એક ત્રણ દીકરીઓ થઈ એટલે બાપુએ મારપીટ કરવાનું ચાલુ કર્યું. બસ, ગમે તેમ કરીને મને દીકરો જોઈએ !’