કલ્પના કરો કે મંદ મંદ પવન જ્યાં વહેતો હોય, પક્ષીઓ મીઠો મધૂરો કલરવ કરતા હોય, વૃક્ષના પાંદડાઓ હસી હસીને અન્યોન્ય કંઈ કહી રહ્યા હોય, વિશાળ અડોલ પર્વતની હારમાળા હોય, વાતાવરણ એટલું અધિક પ્રસન્નતાભર્યું હોય કે આપણે, સામે વહેતી નદીમાં આપણી બધીજ ચિંતાઓ અને ફિકરોને વહેતી કરી દઈએ. નિસર્ગમાં રહેલી આધ્યાત્મિકતા સાથે જો મનુષ્ય ઈચ્છે તો સહજ રીતે જોડાય શકે એમ છે. અસંગ થવા ઇચ્છતા, નિર્ભય મહાપુરુષો આવા પ્રાકૃતિક સ્થળોએ ઉત્તમ ધ્યાન સાધના કરીને ભવસમુદ્ર તરી જતા હોય છે. આવા રમણીય ક્ષેત્રે, દેહનું ભાન ભુલી આત્માની મસ્તીમાં મસ્ત થઈ તેઓ અનંત નિર્જરા કરતા હોય છે.