એક હતો દલો તરવાડી. દલાના બાપદાદાઓએ દેશની બહુ સેવા કરેલી. તેઓ બહુ સાદાઈથી જીવેલા. ગાંધીબાપુ કહે એમ કરવાનું, એ જીવે એમ જીવવાનું. દલાના બાપા મૃત્યુ પામ્યા ત્યારે દલાને કહેતા ગયા કે દેશની સેવા કરજે. દેશની સેવા કરવા માટે દલો રાજકારણમાં પડ્યો. રાજકારણમાં ખૂબ આગળ વધ્યા પછી દલાને થયું, હું અને દેશ જુદા નથી, મારું કુટુંબ અને દેશ જુદાં નથી, મારાં સગાંવહાલાંઓ અને દેશ જુદાં નથી. એણે જોયું કે, રાજકારણમાં રહેલા એના મોટા ભાગના સાથીઓ પણ આવું જ માનતા હતા. હા, પોતાના પક્ષમાં ને બીજા પક્ષોમાં હજુ કેટલાક વેદિયાઓ હતા, જે દેશને જ સર્વસ્વ માનતા હતા, પણ એવાઓની સંખ્યા ઘણી ઓછી હતી. આ લોકોની સંખ્યા ઉત્તરોત્તર ઘટતી પણ જતી હતી.