માણસમાં સમજણની સૌથી મોટી જરૂરિયાત એટલા માટે ઊભી થાય છે, કારણ કે એણે માણસને ઓળખવાના છે. કોની સાથે સંબંધ રાખવા, કોની સાથે કિનારો કરવો, કોને નજીક આવવા દેવા, કેટલા નજીક આવવા દેવા, કોને અંગત વાત કરવી, કોના પર ભરોસો ન મૂકવો એ સમજ દરેક માણસમાં હોવી જોઈએ. એક સંતે કહ્યું કે, દરેક માણસે એટલી બુદ્ધિ કેળવવી જોઈએ કે કોને ઘરના બારણા સુધી આવવા દેવો, કોને બારણું ખોલીને ફળિયા સુધી પ્રવેશવાની છૂટ આપવી, કોને ઉંબરા સુધી આવવા દેવા અને છેલ્લે કોને ઘરના ડ્રોઇંગ રૂમ સુધી આવવાનો અધિકાર આપવો. જે માણસ એમાં ભૂલ ખાય છે એ છેલ્લે પસ્તાય છે. માણસની ઓળખ એના પરથી થાય છે કે તેની ઉઠ-બેસ કોના સાથે છે. કોની સાથે એને ફાવે છે. આપણા મિત્રો છેલ્લે તો આપણા જેવા જ હોય છે. ભૂંડને બગીચામાં મજા ન આવે, એને તો આળોટવા માટે ગંદકી જ જોઈએ. પતંગિયું ફૂલ પર જ બેસે. દરેકની પોતાની ફિતરત હોય છે.