હું મારી સવારની છાયા ઘડાતી હોય તેવી ક્ષણોમાં પાછો ફરું છું, એની કોમળ સરહદો પર એક વૃદ્ધાએ હમણાં જ દાણા નાંખ્યા છે, હવે કબૂતર અને ચકલીઓ આ છાયાની સરહદ દોરશે. એટલે જ તો સવારના નાસ્તા માટે નીકળેલી ગાય અહીં રોકાઈ નથી, કે નથી પેલી શ્રમિકવધૂએ એના ટીફીનને કશે ગોઠવ્યું. છાયાને તો ઝાડનું અવલંબન છે, એના વારસામાં ચાંદની અને પવનના ચરુ મુકાઈ ગયા છે. બે કઠિયારા આવે તો પણ છાયામાં બેસવા દેવાનો નિર્ણય વૃક્ષે કરી લીધો છે, આ નિર્ણયથી છલકાતું આભિજાત્ય વાંચવા હું તત્પર બની ઊઠ્યો છું. ઉપરથી આકાશે પણ નીચી નજરથી છાયાકૃતિને મંજૂરી આપી છે, પૃથ્વીએ આસન પાથર્યું છે, પક્ષીઓએ શરણાઈ વગાડી છે, શાળાનાં બાળકોની સ્કૂલ બેગમાંથી ભાગી છૂટેલું અજવાળું અહીં આવીને છુપાયું છે.