આમ તેણે અનેક વાર્તાઓનું સર્જન કર્યું. તેને તે ન્યુઝપેપર, મેગેઝીનોમાં છપાવવા મોકલતી. અલબત બીજા નામે “મૈત્રેયી” ના નામે. લોકોને ખુબ પસંદ આવતી તેની વાર્તાઓ…તેના ઇ-મેઇલ આઇ.ડી. પર ઘણા પત્રો આવતા પ્રશંસાના. પછી તો તેણે ધીરે ધીરે નવલકથા લખવાની શરૂઆત કરી. તેને પ્રયત્નો કરીને છપાવી પણ. અને તેને જબરદસ્ત રિસ્પોન્સ મળ્યો. તેની નવલકથા “શમણાના સુરજ” ને લોકોએ ઘણી જ વધાવી. તેને હવે તેમાંથી પૈસા પણ મળવા લાગ્યા હતા. આમ છતા ઘરમાં હજી કોઇને એટલી ફુરસદ નહતી કે શિખાના આ કાર્યની નોંધ લે. બધા પોતપોતાની દુનિયામાં જ મશગુલ હતા. શિખા પણ પોતાની દુનિયામાં- પણ શિખાને હવે કોઇ ફરિયાદ નહતી. તે ફરિયાદ કરવામાં માનતી જ નહતી. તે ફક્ત ઉકેલ શોધવામાં જ માનતી.