પહેલો વરસાદ પડે એટલે ઘરમાં પાણીનું ગળતર અને ભેજ આવવાનું શરુ થઇ જાય છે. એમાં હાઉસીંગ બોર્ડ દ્વારા બનાવેલા મકાનો તો તિરાડો અને ગાબડામાંથી આખું ચોમાસું ઘરમાં લાવી આપે છે. ‘તેરા તુજકો અર્પણ’ એવું કહી આવાં મકાનો ધરતીને ગાબડા રૂપે ચૂનો અને રેતી પાછાં અર્પણ કરે છે. જોકે રહેવાસીઓ પૈકીના અમુકના હપ્તાઓ બાકી હોવાથી આવા મકાનોની ત્રુટિઓને મોટું મન રાખી ચલાવી લે છે. પણ આવાં પાણીના ગળતરથી પીવાના પાણીની સમસ્યા તો હલ થતી નથી પણ એની સામે ભેજ મચ્છર એવું બધું વધી જાય છે. આ ઉપરાંત પાણી ભરાવાથી પણ ડેન્ગ્યું, ચિકન ગુનિયા, મેલેરિયા, કમળો, ઝાડા ઉલટી જેવી બિમારીઓ વધી જાય છે. આથી ડોક્ટરો અને દવાની કંપનીઓ સિવાયનાં બધા લોકો આ સીઝનમાં કંટાળી જાય છે. આમ છતાં કવિઓ કદી પોતાની પ્રેમિકાને ચઢેલા ટાઢિયા તાવ પર કેમ કવિતા લખતા નથી ? કેમ કોઈ કવિ કવિતામાં પ્રેમિકાને ગ્લુકોઝના બાટલા નથી ચઢાવતાં ?