સહુને છેલ્લા પ્રણામ કરીને હુ એ સિંહણની નજીક ગયો અને ત્યાં જ સુઈ ગયો. સિંહણે ફરી ઉભા થવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ થઈ ન શકી. ત્યારે મેં એક અણીયાળો પથ્થર લીધો અને મારા હાથમાં મારીને લોહી કાઢ્યુ. જ્યારે થોડુ લોહી તેના મુખમાં ગયુ ત્યારે તેનામા થોડી તાકાત આવી અને તે ઉભી થઈ. છેલ્લી વાત જે મને યાદ રહી એ તેની આંખોમાં આવેલી અજબ ચમક અને મારા મનમાં ઘુમતો એકમાત્ર વિચાર – “મેં તેમને બચાવ્યા”