પાણી..જેનો ન તો રંગ છે, ના સ્વાદ. છતાં જીવનનો મુખ્ય આધાર છે. પૃથ્વીના ત્રણ ભાગ પર પાણી છે છતાં પૃથ્વીવાસીઓને પીવાના પાણી માટે વલખાં મારવા પડે છે અને વિદ્વાનો તો એમ પણ કહે છેકે હવે જો ત્રીજું વિશ્વયુદ્વ ખેલાશે તો તે પણ પાણી માટે જ હશે. પાણીની આવકના સ્ત્રોત તો અનેક હતા અને છે પણ, વ્યક્તિએ કુદરતે આપણને વિનામૂલ્યે અને અઢળક વહેંચેલા પાણીની કિંમત ન કરી અને 21મી સદીનો સમય એવો આવી ગયો કે પાણી ખરીદીને પીવું પડે છે અને પાણી આપનારને ભગવાન માનતા થયા છે. પણ આ વાત તો એવી છે કે કુદરતે તમને વિનામૂલ્યે સ્વચ્છ હવા અને ઓક્સિજન આપી તેની તમને કદર ન થઇ, પણ હોસ્પિટલમાં મોંઘા ભાવે ઓક્સિજન આપતા ડૉક્ટરને આપણે પૃથ્વી પરનો ભગવાન માનીએ છે..વાત સામાન્ય સમજની છે. મોટા ઉપાડે ગ્લોબલ વોર્મિગને દોષ આપતા રહીશું તો શું બધી સમસ્યાના ઉકેલ આવી જશે. ના, તેનો એકમાત્ર વિકલ્પ ઘટતા જતા પાણીના સ્તરને જાળવીને પાણીની આવકમાં વધારો કરવો.