જે કેદીઓ પત્રકારત્વનો અભ્યાસ કરી રહ્યા છે, તેઓ કોઈ હાર્ડકોર ક્રિમીનીલ નથી, તેમની જીંદગીની પહેલી અને છેલ્લી ભુલ તેમને અહિયા લઈ આવી છે. હું અમદાવાદની ઘણી બધી પત્રકારત્વની કોલેજમાં ભણાવવવા જાઉ છુ પણ મને આટલા હોંશિયર અને સંવેદનશીલ વિધ્યાર્થીઓ મળ્યા નથી. આ વિધ્યાર્થીઓએ જીંદગીને બહુ નજીકથી જોઈ છે, હું જયારે મુલાકાતે જાઉ છું ત્યારે મને લાગે છે કે મારી તમામ સમસ્યા નાની થઈ ગઈ છે. જો કે તેઓ ક્યારેય મને તેમની સમસ્યા અંગે કહેતા નથી. હું તેમને ક્યારેય તેમના ભુતકાળ અંગે પુછતો નથી, કારણ તેઓ પોતાના ભુતકાળને પાછળ છોડી એક નવી જીંદગી તરફ આગળ વધવા માગે છે.