બરોબર સોળ વર્ષો પહેલા સપટેંબર ૧૯૯૪ના એ ગોઝારા દિવસે અમારી વ્હાલી પૌત્રી નેહાને જીવલેણ અકસ્માત થયો.તેનું માથું છુટું પડી સામેની બસની લાઈટની જગ્યામા ભરાઈ ગયું અને ધડ રસ્તા પર તડફડતું શાંત થઈ ગયું.અમારી દિકરી છાયાને દીલ્હિની હોસ્પીટાલમાં સારવાર અપાઈ અને તે સારી થઈ.એ દિવસોમાં અમે તેની સાથે રહ્યાં.સુરતમાં પ્લેગ ફાટી નીકળ્યાની વાત આવી ગમગીન વાતાવરણમા આ કવિતા લખાઈ