સ્વામીશ્રીનો અમૃત મહોત્સવ ૧૯૯૫માં મુંબઈ ખાતે ઊજવાયો ત્યારે હરિભક્તો માટે ઉત્સવ બે તબક્કામાં કરવાનું નક્કી થયેલું. પ્રથમ તબક્કો તા. ૨૭-૧૧-૯૫થી તા. ૨૯-૧૧-૯૫ દરમ્યાન અને બીજો તબક્કો તા. ૨-૧૨-૯૫થી તા. ૪-૧૨-૯૫ દરમ્યાનનો હતો. પ્રથમ તબક્કામાં દેશના કેટલાક હરિભક્તો હતા અને સાથે પરદેશના તમામ હરિભક્તો હતા. અગાઉથી સ્વામીશ્રી સાથે નક્કી કર્યા મુજબ વલ્લભવિદ્યાનગર છાત્રાલયનો ત્રિદશાબ્દી મહોત્સવ તા. ૩૦-૧૧-૯૫ના રોજ મુંબઈમાં મહોત્સવ સ્થળે જ ઊજવવાનું નક્કી કરેલું. અમૃત મહોત્સવનો તા. ૨૭-૧૧-૯૫થી ૨૯-૧૧-૯૫ના પ્રથમ તબક્કાનો ઉત્સવ તા. ૨૯-૧૧ના રાત્રે લગભગ ૧૧-૦૦ વાગે પૂરો થયો. ત્રણ દિવસના ઉત્સવ દરમ્યાન હજારો હરિભક્તોએ ઉત્સવનો લાભ લીધો. આ દરમ્યાન અત્યંત વ્યસ્તતાને કારણે દેશ-પરદેશથી આવેલા ઘણા હરિભક્તોને સ્વામીશ્રી વ્યક્તિગત મળી શક્યા નહોતા. સ્વામીશ્રીને પોતાને પણ તે વાતનો રંજ હતો. પૂર્ણાહુતિની રાત્રે આશીર્વાદ દરમ્યાન તેમણે જણાવ્યું પણ ખરું કે 'બધાને મળવાની મારી ઇચ્છા છે, પણ મળી શકાયું નથી તો માફ કરશો... આપણે સાથે જ છીએ...' વગેરે બોલતાં બોલતાં તેઓ હજારોની મેદની સમક્ષ જાહેરમાં ગળગળા થઈ ગયેલા. અમૃત મહોત્સવનો લાભ લઈને હરિભક્તો બીજે દિવસે સવારે વિદાય લેવાના હતા. પરદેશથી આવેલા ઘણા હરિભક્તોને સ્વામીશ્રીને મળવાની ઇચ્છા હોય તે સ્વાભાવિક હતું ને બીજી બાજુ એ જ દિવસે સવારે ૯-૦૦ વાગ્યાથી શરૂ થતા છાત્રાલયના ત્રિદશાબ્દી સમારોહમાં સ્વામીશ્રીએ સવારે ૧૦-૦૦ વાગે પધારવાનું હતું. અમે સૌ સ્વામીશ્રીની પ્રતીક્ષામાં હતા, પરંતુ સંદેશો આવ્યો કે સ્વામીશ્રી ત્રિદશાબ્દી સમારોહમાં પધારી શકશે નહીં. થોડો ધ્રાસ્કો પડ્યો, પરંતુ સાથે સાથે મન મનાવ્યું કે પોતપોતાના ગામ જનારા ઘણા હરિભક્તોને સ્વામીશ્રીને મળવું હશે એટલે તેઓ પણ શું કરે? પરંતુ આશ્ચર્યજનક રીતે પાંચ-દસ મિનિટમાં જ ફરી સંદેશો આવ્યો કે સ્વામીશ્રી પધારે છે. સહુ યુવકોને એકદમ આનંદ આનંદ થઈ ગયો. સ્વામીશ્રી પધાર્યા. સ્વામીશ્રીએ પૂછ્યું, 'શું કાર્યક્રમ છે?' સ્વામીશ્રીને કહેવામાં આવ્યું કે 'પ્રથમ આપના આશીર્વાદ અને ત્યારપછી યુવકોને વ્યક્તિગત દર્શનનો લાભ આપવાનો છે.' સ્વામીશ્રીની કરુણાનું શું કહેવું? આટલા વ્યસ્ત હોવા છતાં સ્વામીશ્રી કહે, 'બીજો કાંઈ કાર્યક્રમ હશે તોપણ હું બેસીશ.' સ્વામીશ્રીને કીધું, 'ના, ના, બે જ કાર્યક્રમોમાં આપ લાભ આપો તે પૂરતું છે.' સ્વામીશ્રીએ ઊલટથી આશીર્વાદ આપ્યા અને છાત્રાલયના વર્તમાન તેમજ પૂર્વ વિદ્યાર્થીઓને ખૂબ ભાવભરીને મળ્યા. કેટલાક યુવકોનો વ્યક્તિગત પરિચય પણ કર્યો. અમે સૌ તેઓની આ કૃપાથી નતમસ્તક બની ગયા.