સામ્યવાદી હિંસાચારમાં સહભાગી થઈને સાન્યાલ એ પાઠ શીખ્યા કે તેમ 'Right to Protest'ના બંધારણીય સૂત્રને અનુસરીને ગમે તેવી હિંસા કરો તો પણ સરકારે તમારી વિરુદ્ધમાં કોઈ જ પગલાં ભરવાં ન જોઈએ. એટલે કે સરકાર સામે વિરોધ પ્રદર્શિત કરવાનો શ્રેષ્ઠ માર્ગ એટલે જ હિંસાચાર એ તેમના જીવનનો ધ્યેયમંત્ર બની ગયો. પ્રધાનમંત્રી પં. નહેરુએ શ્રીમતી એડવિનાને લખેલા અન્ય એક પત્રમાં સ્પષ્ટ કર્યું હતું કે, તેમને ‘સામ્યવાદીઓ પ્રત્યે કૂણી લાગણી છે.’ જો કે આપણું સદ્ભાગ્ય હતું કે લોહપુરુષ સરદાર પટેલ જીવિત હતા ત્યાં સુધી પં. નહેરુની એ કૂણી લાગણી પત્રોમાં જ ધરબાઈ રહી હતી ! ડિસેમ્બર ૧૯૫૦માં દીર્ઘદ્રષ્ટા પટેલની ચિર વિદાય પછી ગણતરીના જ દિવસોમાં પં. નહેરુની કૂણી લાગણી જાહેરમાં પ્રગટ થઈ હતી અને બધા જ હિંસાચારી સામ્યવાદીઓ કારાવાસમાંથી બહાર આવ્યા હતા અને પં. નહેરુની કૂણી લાગણીને કારણે જ દેશના વિવિધ ભાગોમાં સામ્યવાદી આતંક ફૂલ્યોફાલ્યો હતો જે આજે દેશના ૧૫થી પણ વધુ રાજ્યમાં નક્સલવાદી આતંક બનીને પ્રસરી ચૂક્યો છે. (કોંગ્રેસે લોહપુરુષ સરદાર પટેલની કરેલી અવગણનાને પં. નહેરુની ‘કૂણી લાગણી’ સાથે જોડવી નહીં !)