ગામથી સ્ટેશન લગભગ ચારેક માઈલ દૂર. નેરોગેજ રેલ્વે લાઈન બાર-પંદર માઈલના અંતરે બ્રોડગેજનુ કનેક્શન. કોઈ પણ શહેરમાં જવા-આવવા માટે એજ રસ્તો. બાકીના સમયમાં, ઘોડાઓનો અન્ય પ્રસંગોમાં જેવાં કે લગ્ન વગેરેમાં થાય. કાસમચાચા ગફુરને સરસ મજાના ચણા અને લીલું ઘાસ નીરે. ગફુરના આખા શરીરે હાથ પ્રસાવતા જાય ને બોલતા જાય, ‘ખા, બેટા ગફુર ખાઈ લે. મેરી કસમ, તારા જેટલા બીજા કેટલું ખાય છે. પાછું સ્ટેશને હડીયું કાઢવાની છે.’ નાના બાળને મા ખવડાવે એમસ્તો. મને યાદ નથી કે ચાચાએ કોઈ દિવસ ગફુરને ચાબુક મારી હોય! ગાડીની લગામ હાથમાં અને બુચકારે એટલે ગફુર ડાહ્યો ડમરો. ચાચાની બધી વાત માની લે. બીજી કોઈ ઘોડાગાડીની તાકાત નથી કે ગફુરથી આગળ થઈ જાય !