જે સાહિત્યમાં શિષ્ટતા, વિચારમંડિત સઘનતા, પારદર્શી પ્રવાહિતા, સ્વાભાવિકતા, સાદગી, સરળતા, લાઘવ કે માનવતાભરી નિષ્ઠા ન હોય એવું સાહિત્ય સમાજમાં પોતાનો શું સંદેશો આપી શકે? અને એનું આયુષ્ય કેટલું? સમગ્ર સમાજ ઉપર એની અસર ક્યાંથી પડી શકે? વળી સાહિત્યને સર્વજન સુલભ બનાવનારા સાધનો-પુસ્તકો, સામયિકો, વર્તમાનપત્રો, રેડિયો, ટીવી, ફિલ્મ, કૅસેટ્સ, સીડી, ઈન્ટરનેટ, જાહેર કાર્યક્રમો વધતાં જ રહ્યાં છે એટલે સત્વશીલ સાહિત્યની સાથે રાજસી અને તામસી પ્રકૃતિના સાહિત્યનો પણ બહોળો પ્રચાર પ્રસાર થયા કરે છે. કેટલાક અપવાદોને બાદ કરતા સ્થાયી મૂલ્ય ધરાવનારા, શાશ્વત ટકી શકે એવા – ભવિષ્યના સમસ્ત માનવજાતના હિતનો વિચાર કરનારા અને જેને પ્રશિષ્ટ કે સાત્વિક કહી શકીએ એવા સાહિત્યનો અંશમાત્ર નજરે નથી ચડતો એ જોઈને કોઈ પણ વિચારશીલ મનુષ્યને ચિંતા થાય. ત્યારે આપણે સૌ પરમાત્માને પ્રાર્થના કરીએ અને એવી આશા અને આકાંક્ષા રાખીએ કે આવતા પચાસ વર્ષોમાં ગુજરાતી ભાષા સાહિત્ય જગતના ચોકમાં એક સમૃદ્ધ તેજસ્વી સર્જકો-સંશોધકોની નક્ષત્રમાળા રમતી મૂકે.