હોસ્પિટલની બહાર નીકળી ત્યારે મગજ વિચારશૂન્ય હતું. તે ઘર તરફ ચાલવા લાગી. બસસ્ટોપ પસાર કરીને જ્યારે તે મુખ્ય રસ્તા પર આવી ત્યારે તેની નજર ફરી વાર હેરો પાર્કમાં પડી. આ વખતે તેને માત્ર ઘાસ ચરતી ગાય જ દેખાઈ, વાછડું ક્યાંક જતું રહ્યું હતું અથવા તેને દેખાતું નહોતું. થોડી વાર પછી તેની નજર ગોલ્ફ ક્લબમાં ગોલ્ફ શીખી રહેલા નાના બાળકો પર પડી અને તેણીના વિચારોની દિશા એ તરફ દોડવા લાગી. ચોવીસ વર્ષની ઉંમરે આમ પણ તેણે પોતાના લગ્ન વિષે ગંભીરતાથી વિચારવાનું જ હતું. શું આ સમસ્યા સાથે પરણવું તેના માટે યોગ્ય હતું? શું બાળપ્રાપ્તિ વિના લગ્નજીવનની સાર્થકતા ખરી? તેનો પ્રિયતમ આ બાબત જાણવા છતાં પોતાનું ભવિષ્ય તેની સાથે જોડી શકશે? તેને પેલું વાક્ય યાદ આવ્યું, ‘ધેર ઇઝ ઓન્લી વન બ્યુટીફુલ ચાઈલ્ડ ઇન ધ વર્લ્ડ એન્ડ એવરી મધર હેઝ ઇટ.’ જ્હોન લાયન રાઉન્ડ અબાઉટ પર પેલા ફૂલો વાળાની દુકાને ગુલદસ્તા જોયા અને તેને વિચાર આવ્યો માતૃત્વ વિહીન સ્ત્રી તો જાણે નકલી ફૂલોના ગુલદસ્તા જેવી! ગુડ ફોર નથીંગ.