પહેલી વખત આ વિચાર મારા મગજમાં કેવી રીતે આવ્યો તે કહેવું મુશ્કેલ છે, પણ એક વખત આવ્યા પછી તે મને દિવસ-રાત સતાવતો રહ્યો છે. કારણ કંઈ ન હતું. કોઈ ક્રોધ કે લાલસા પણ ન હતી. મને તે વૃદ્ધ પ્રત્યે લાગણી હતી. તેમણે ક્યારેય મારી સાથે કંઈ ખોટું કર્યું ન હતું. ક્યારેય પણ મારું અપમાન કર્યું ન હતું. તેમની સંપત્તિમાં પણ મને કોઈ રસ ન હતો. મને લાગે છે એ માટેનું સંભવિત કારણ તેમની આંખ હતી. હા, તેમની આંખ જ. તેમની એક આંખ ગીધ જેવી હતી – છારી બાઝેલી ઝાંખી, ભૂરી આંખ. જ્યારે પણ એ આંખ મારી પર પડતી ત્યારે મારું લોહી થીજી જતું અને તેથી જ સમય જતાં મેં તે વૃદ્ધના પ્રાણ લેવાનું અને તે રીતે કાયમ માટે એ આંખમાંથી છુટકારો મેળવવાનું નક્કી કર્યું.