રમલીના શ્વાસ એકદમ જાણે અટકી ગયાં ને ગૌતમ ફર્યો રમલીએ એનો ચહેરો જોયો, અટકી ગયેલાં શ્વાસ એટલાં તીવ્ર બન્યા કે એની છાતી ગાંડીતુર નદીના વહેણ માફક ઉછળવા લાગી. ગૌતમ અને રમલીની આંખો મળી, પહેલીવાર ગૌતમે રમલીને જોઈ. હિમાલયનાં કોઇ સ્વચ્છ, પવિત્ર ઝરણાંના પાણીથી મઢી હોય એવી કાયા, રેશમના તાંતણા ગુંથી વાળેલો ને કમર સુધી આવતો ચોટલો, માખણ જેવો કોમળ ચહેરો, નાજુક નાક, ગુલાબી હોઠ, ઢેલડી જેવી લાંબી પાતળી ગરદન, માપસર શરીર પ્રમાણે વિકસિત સ્તન ઉભાર, ભુખી સિંહણ જેવી પાતળી કમર, દુધ જેવાં રૂપાળાં હાથો પર સુંદર મજાની મહેંદી.