કૃષ્ણનો જન્મ માણસ માટે પ્રતીકાત્મક છે. વિપરીત પરિસ્થિતિ વચ્ચે, જોખમો વચ્ચે અસ્તિત્વ માટેનો તુમુલ સંઘર્ષ. જરા પણ ઢીલું મૂકતાં જ ખતમ થઈ જવાનો ખતરો. માણસ સતત આવું જ તો જીવન જીવે છે. જન્મથી મૃત્યુ સુધી અનિશ્ચિતતા સામે, અસંભવ સામે લડતો રહે છે. પરિસ્થિતિ સામે ઝઝૂમતો રહે છે. ક્યારેક જીતે છે, ક્યારેક હારે છે, ક્યારેક પડે છે, ક્યારેક ચડે છે. કૃષ્ણનું જીવન અંત સુધી ક્યારેય સંઘર્ષરહિત, સરળ રહ્યું જ નથી. કંસના વધ પછી કૃષ્ણ પોતે રાજા બન્યા નહીં, નાના ઉગ્રસેનને બનાવ્યા રાજા. કાલયવનને લીધે ભાગવું પડ્યું. સુવર્ણ દ્વારકા વસાવી એના ઉપર પણ હુમલા થતા રહ્યા. મહાભારતના યુદ્ધમાં ભલે પ્રત્યક્ષ લડ્યા નહીં, પણ અપ્રત્યક્ષ રીતે તો આખું યુદ્ધ કૃષ્ણ જ લડ્યા છે. અઢાર દિવસના યુદ્ધના કેન્દ્રમાં અર્જુન કે ભીષ્મ કે કર્ણ કે દુર્યોધન કે યુધિષ્ઠિર નહીં, કૃષ્ણ જ રહ્યા છે.