તેઓ પોતાના આસન પર બેઠાં. એમના શબ્દોમાંથી, શ્વાસોમાંથી, ઉચ્છવાસોમાંથી ચરાચર વિશ્વ સર્જાતું ગયું. ત્રીજે દિવસે ધરા અવતરી. તર્જની શિલાને સ્પર્શી. ‘અચલા તુ, વિપુલા તુ.. તુ જ સાગરા ઉર્વરા.. કોટિ કોટિ તુજ વંદના.. હે જનની હે વસુંધરા.’