જે હાથ બચપણમાં મારા પર બેબસ ઊઠ્યા હતા એ જ હાથ વહાલથી મારા માથે છેલ્લા શ્વાસ સુધી ફરતા રહ્યા – એ નિરક્ષર, અબૂઝ અને ગ્રામિણ એવી મારી વહાલી માના કંપતા હાથનો અંતિમ સ્પર્શ મારા માટે – ‘અબ ઐસી બિરછ છાંવ કહાં’ – બની રહ્યો છે.