કૉફી હાઉસના વાતાવરણમાં ભારેખમ મૌન છવાઈ ગયું. ક્યારના બધું જોઈ રહેલા મહેન્દ્રભાઈ હવે આગળ વધીને કશિશ પાસે આવ્યા અને એને માથે હાથ મુક્યો, કશું કહે તે પહેલાં ઉદય એમની પાસે આવ્યો અને એમનો હાથ પકડીને રાધર ઘસડતો હોય તેમ એમને લઈ ગયો. જતાં-જતાં મહેન્દ્રભાઈ લાચાર નજરે કશિશ સામે તાકી રહ્યા. કશિશના આક્ષેપ અને વર્તનથી ક્ષુબ્ધ ઉદયે એની સામે જોયું જ નહીં. બંને જણા ગયા એટલે ધ્યેય ધીમેથી કશિશ પાસે આવ્યો. એને ચૅર પર બેસાડી. એ કશિશના પગ પાસે ગોઠણ વાળીને બેઠો. એના બંને હાથ પકડીને અને એની સામે જોઈ રહ્યો. કશિશ એની સામે જોવાના બદલે કશે શૂન્યમાં તાકી રહી હતી. ધ્યેય એને જોઈ રહ્યો. આવી હારી-થાકેલી કશિશને એણે કદી જોઈ નથી. એની નજરમાં માત્ર શૂન્યતા છે. કોઈ એવો આઘાત જે પચાવી જ ન શકાય.