ચંદ્રકાન્ત મગનભાઈ દોશી શૅર-બજારના સબબ્રોકર હતા. સ્વભાવે પણ શાંત અને ગંભીર હતા. ઉંમર પણ વધારે નહોતી. 30/32 વર્ષની જુવાન ઉંમરમાં કોણ જાણે શું થયું કે રાતના સૂતા હતા પણ સવારે ઊઠયા જ નહીં. રાતના ઊંઘમાં જ હાર્ટફેઈલ થઈ ગયું હોય તેમ બન્યું. એમના ફૅમેલી ડૉકટર નાણાવટીએ પણ કહ્યું કે તેમનું હૃદય નબળું હતું ને બ્લડપ્રેશર પણ હતું. એમનાં પત્ની લીલાબહેને તો હૈયફાટ રુદન કર્યું. એમના સાળા તથા તેમના મોટાભાઈ, સાસુ-સસરા અને સોસાયટીમાં રહેતા મિત્રો બધાંને આઘાત લાગ્યો કે ઓચિંતાનું આ શું થઈ ગયું ? આખરે એમની સ્મશાનયાત્રા નીકળી ને તેમનો અંતિમવિધિ પણ પતી ગયો. સારા નસીબે તેમણે વીમો ઉતરાવ્યો હતો. એમના મોટાભાઈ હમણાં બે જ દિવસ પર ભરૂચથી વડોદરા ચંદ્રકાન્તને ઘેર આવ્યા હતા. થોડા જ દિવસ પર બન્ને ભાઈઓએ બાપદાદાની મિલકતના ભાગ પાડ્યા હતા. ચંદ્રકાન્તભાઈ પોતાની જોડે શૅર, ફિક્સ ડિપોઝીટ-રસીદો તથા ઘરેણાં તો લઈ આવ્યા હતા, પણ ઘરમાં મોટાં મોટાં વાસણો ભરેલી મોટી ખૂબ વજનદાર પેટી મોટાભાઈ બે દિવસ પર આવ્યા તે લેતા આવ્યા હતા. આમ તો બન્ને ભાઈઓમાં સારું બનતું હતું. બારમું તેરમું પતાવીને લીલાબહેનના જેઠ પ્રભુદાસભાઈએ વીમાના પૈસા મેળવવા માટે જુદાં-જુદાં સર્ટિફિકેટો મેળવી અરજી કરી અને મુંબઈ જઈ વીમા-કંપનીમાં જાતે મળી વીમાની રકમ ચૂકવવા વિનંતી કરી હતી. એક મહિના પછી વીમાની રકમ રૂ. 25 લાખનો ચૅક પણ આવી ગયો. અને પૈસા સલામત રીતે જુદી-જુદી કંપનીઓમાં રોકી દર મહિને લીલાબહેનને વ્યાજ મળે એવી ગોઠવણ કરી આપી હતી.