‘પૂર આવ્યું હાલો નદીએ !’ નો સાદ પડતાં જ લંગોટિયા ભાઈબંધો હારે નદી તરફ દોટ મૂકતા આગલા દિવસે કોરીધાકોર જોયેલી માલણ નદીને ધસમસતાં પૂરનાં પાણીથી બે કાંઠે છલકાયેલી નિહાળીને પહેલો વિચાર એ આવતો કે સવારે પૂર ઓસરી જશે એટલે વૉશિંગઘાટના ધુનામાં ધૂબાકા મારવા દોડી આવશું. લૂગડાં ઉતારી માએ જણ્યા હોય એવા નાગાપૂગા થઈને માલણમાં નહાવા પડવાનું, નાહી લઈએ એટલે સૂરજના તડકાના ટુવાલથી આપમેળે જ ડિલ કોરું થઈ જાય. છીપર ઉપર ભૂતડાના સાબુથી ધોયેલા ચડી-ખમીસ વેકરામાં સુકાઈ જાય ત્યાં સુધી નદી કાંઠે નાગાપૂગા બઘોલા વીણવાનાં અને ભૂખ લાગે એટલે ઘરભણી પાછા ફરવાનું…