'બસ રૂંગડા, આટલું ખમ્યો છે તો હજુ ય થોડુંક ખમી જા, સમો નક્કી જ છે...' ઓઢણી વિંટાળતી છોકરી તેની સામે આંખ માંડી શકતી નથી અને ઉતાવળી ચાલે ટેકરીનો ઢાળ ઉતરતી જાય છે, 'આકાશમાં સપ્તર્ષિ ચોખ્ખા થાય ત્યાં સુધી...' હવે તેણે દોટ મૂકી છે અને હવામાં અવાજને વહેતો મૂકીને કહેતી જાય છે, 'ત્યાં સુધી ખમી જા રૂંગડા... પછી તારી આગ પર સાવિત્રીના વહેણની જેમ વરસી પડીશ... તું મારો છે રૂંગડા... અને હું તારી... આજે, કાલે, કાયમ... ફક્ત તારી...'