તેમનો જન્મ 1982માં રાજસ્થાનના સાવ નાનકડા એક ગામ બુદાનિયામાં થયો હતો. પરિવારમાં તેઓ ત્રણ ભાઈ બહેન અને માતા-પિતા.. પણ ઘરની હાલત અત્યંત કફોડી હતી. પિતા બનવારીલાલ આર્મીમાંથી હવાલદાર તરીકે રિટાયર્ડ થયા હતા અને તેમને 700 રૂપિયા પેન્શન મળતું. આટલી નાની રકમમાંથી પાંચ વ્યક્તિનું ભરણપોષણ કરવું કેટલું મુશ્કેલ હશે એ સમજાઈ શકે છે. સંઘર્ષના કાળને યાદ કરતાં સરોજકુમારી કહે છે, ‘બાળપણથી અમે તકલીફોથી ટેવાઈ ગયા હતા. મુશ્કેલીઓ પારાવાર હતી પણ એમાંથી રસ્તો પણ અમારે જ બનાવવાનો છે એ સમજાઈ ગયું હતું. સવારે વહેલા ઉઠીને ભેંસ દોહવાની, દૂધ ભરવા જવાનું, ખેતરમાં જઈ કામ કરવાનું અને ત્યારબાદ સ્કૂલમાં જવાનું, આ નિત્યક્રમ હતો. અમારા ગામમાં આઠમા ધોરણ સુધી અભ્યાસ થઈ શક્તો હતો. જ્યારે બારમા ધોરણ સુધી અભ્યાસ માટે છ કિ.મી. દૂર બીજા ગામમાં ચાલીને જવા-આવવાનું રહેતું. સવારે ઘરના અને ખેતરમાં તમામ કામ તો કરવાના જ ઉપરાંત સાંજે ઘરકામમાં પણ મદદ કરવાની અને સાથે સાથે અભ્યાસ પણ કરતાં રહેવાનો. આવી રીતે અમારું બાળપણ વીત્યું હતું.’