આ બંને વ્યાખ્યાઓ જુદી જુદી રીતે એક જ વાતને રજૂ કરે છે; પણ હું પહેલીને ‘દયાપૂર્ણ મૃત્યુ’નું નામ આપીશ, જ્યારે બીજીને ‘દયા-હત્યા’ કહેવાનું પસંદ કરીશ. શા માટે? તો દેખીતું જ છે ‘દયાપૂર્ણ મૃત્યુ’માં જીવનને ટૂંકાવી નાખવાની પ્રક્રિયામાં મરનારની સંમતિ સમાવિષ્ટ હોય છે; પણ બીજા પ્રકારમાં આવુ હોતું નથી, કેમ કે ત્યાં નિર્ણય કે ક્રિયા દર્દી સિવાય અન્યો દ્વારા લેવાય કે થાય છે અને તેથી જ આમાં ‘હત્યા’નો અર્થ પડઘાય છે. ‘દયાપૂર્ણ મૃત્યુ’ એ ‘દયા-હત્યા’ ત્યારે જ બની જાય છે, જ્યારે દર્દી લાંબી બેભાનાવસ્થા (માનસિક રીતે મૃતાવસ્થા)માં સરકી જાય અથવા દર્દી બોલી શકવા અસમર્થ એવું બાળક હોય કે પછી એવું બાળક કે જે હજુ સુધી માતાના ગર્ભમાં જ હોય અને આમ આવા કિસ્સાઓમાં જે-તેની ઇચ્છા કે સંમતિનો કોઈ અવકાશ રહેતો ન હોય.