એની સાથોસાથ, મારે ક્યા ગામડામાં જવું ? ત્યાં જઈને શું કરવું ? કેમ જીવવું ? આ બધા પ્રશ્નો પણ મને મૂંઝવવા લાગ્યા. ટ્યૂશન કરીને પેટ ભરું છું એ પણ વિદ્યા વેચી કહેવાય, એમાં શરીરશ્રમ ક્યાં આવ્યો ? – એવી દલીલો પણ મનમાં થવા લાગી. એક દિવસ રજાનો લાભ લઈને નજીકમાં એક મકાન ચણાતું હતું ત્યાં મજૂરી કરવા ઊપડ્યો, પણ મારા જેવા ઊજળાં કપડાંવાળા અને સુંવાળા હાથવાળાને મજૂરીએ રાખવા કોણ તૈયાર થાય ? થોડી ચર્ચાને અંતે તગારાં ઊંચકવાનું કામ તો મળ્યું, પણ એકાદ કલાકમાં જ ભાન થઈ ગયું કે પરસેવાના બે-ચાર આના કમાવા માટે પણ અમે ભણેલા લોકો કેટલા નાલાયક છીએ !