જીવન છે એટલે સંસાર છે, સમાજ છે, પરિવાર છે અને આપણે પોતે છીએ. આપણી જ ઇચ્છા મુજબનું સતત થયા કરવું જોઈએ એવી ઇચ્છા જ નિરર્થક છે. જરા પ્રતિકૂળ સંજોગો આપણી સામે આવી પડે એટલે અંદરથી ઘાંઘાં થઈ ઊઠવાની ઉતાવળ ઘોંઘાટને વધારે બળવત્તર બનાવે છે. ભલેને આપણે ગમે એટલું સાંભળીએ કે વાંચીએ, એ અંગે ધ્યાનસ્થ થઈને સહજ રીતે વિચારવાની ફુરસદ કેળવીએ છીએ ખરા? શાસ્ત્રોનાં પાનાંઓ ઊથલાવીએ, મંદિરોમાં પૂજા કરીએ પણ એ બધું સપાટી પરનું જ હોય.