સુરેખા-અનુપમ  સુખી હતાં, અપૂર્વ પોતાનો હતો અને ઉદાસ થયેલું મન ફરી પાછું વસંત પેઠે મહોરી  ઊઠે છે. (પૃ. ૯૯) પણ સદાય હસતી, પ્રસન્ન લીના કરતાં આજની લીના જુદી જ લાગતી હતી.