આમાં કોઈ મારા ઓળખીતા કે સગાં નથી કે વ્યક્તિગત સ્વાર્થ નથી. આ જનતાના હિતની માહિતી છે. આરટીઆઈ કર્યા પછી ૩૦ દિવસ સુધી જવાબની રાહમાં જ મગજ અટકેલું રહે. ૩૦ દિવસ સુધી માહિતી ન મળે એટલે અપીલ કરવાની. અપીલમાં બોલાવે કે ન બોલાવે તેની ચિંતા. હું બહારગામ હોઉં તો ચિંતા થાય કે અપીલમાં હાજર રહેવાનો પત્ર ઘરે આવી ગયો હશે અને હું અપીલમાં હાજર નહી રહું તો મારી અરજી કાઢી નાખશે. બે વખત રાજ્ય માહિતી આયોગમાં જવું પડ્યું. હાઇકોર્ટમાં જવું પડ્યું. આખરે જુલાઈ ૨૦૧૬માં સુનાવણી થઈ અને મને અસ્પષ્ટ જવાબ મળ્યો. મારી પીડાને જવા દો, મને તો હતું કે જેમણે આતંકવાદીઓની ગોળીઓ ખાઈને જીવ ગુમાવ્યા એમના પરિવારને મળીને તેમની સ્થિતિ જાણીશ અને સમાજ સમક્ષ મૂકીશ. મારું કષ્ટ જેમ વધ્યું એમ મારો લડવાનો જુસ્સો પણ વધતો ગયો છે.