જુઓને આ ભુંડ નીચું  કરીને મુંડ દિન આખો ઘૂમી ઘૂમી એક માત્ર ખાય                         જાણે ના ધરાય  અન્ય સહુ અંગ પરે  પેટ કેરી  આણ  ફરે આંખ થકી છટકીને ક્યાંય ના જવાય સુંદરની  સાથે  કંઈ  વાત  નહિ થાય મધુર  સૂરોને  નહિ  કાનથી   સુણાય પેટ  કેરી  આણને  તે  કેમ  ઉથાપાય                ક્યાંથી હોય એને ભાન ઉપર રહ્યું છે  એક  નીલ  આસમાન ઝાડ  કેરી  ડાળ પરે પણે  એક  ફૂલ કોકીલના  સૂર  રચે  એક  એક ગુલ સૂરજનું  સોનું  લઈ  ચાંદ  કેરું  રૂપું સજી  શણગાર  બેસે  જાણે  નવવધૂ ધરતી આ  કેવી સોહે જોઈ જોઈ આંખ મોહે   પણ પેલું ભુંડ નીચું કરી મુંડ                      એક માત્ર ખાય ધરતીનું રૂપ  એને  નહિ  રે  દેખાય                      બસ મારું ભાણું કશું યે ન બીજું જોઉં સુણું નહિ જાણું પેટરાજા  પળે  પળે  માગે  નજરાણું   ખોજી રહે દાસ ભુંડ નીચું નીચું કરી મુંડ માત્ર એક ખાણું