આ વિચારનું વ્યાવહારિક સ્વરૂપ ચાર પુરુષાર્થમૂલક જીવનવ્યવસ્થા છે. આ વ્યવસ્થા જીવન વ્યવસ્થાપનનાં (લાઇફ મેનેજમેંટ) સૂત્રો છે. જીવન અર્થ-કામ વિના ચાલતું નથી. પરંતુ દરેક વ્યક્તિ એક જ પ્રકારનું કર્મ કરે તો સર્વહિતમાં અવ્યવસ્થા સર્જાય તેથી અર્થ-કામનો વિચાર કરતા પહેલા પોતાનો ધર્મ વિચારવો. ધર્મ એટલે અહીં સ્વહિત. પોતાની પ્રતિભા, ફરજ, આદિનો વિચાર કરીને અર્થ-કામ નિશ્ચિત કરવા. માટે ધર્મ પ્રથમ છે. ધર્મ, અર્થ અને કામ વચ્ચે સામંજસ્ય જ જીવનને સુચારુ બનાવે છે. મહાભારતના શલ્ય પર્વમાં (૬૦/૨૧) કહ્યું છે.