શોના કહેતી કે, “મારે મારા બાળકની સંભાળ સિવાય કશું જ નથી જોઈતું.” એ ભણવામાં અને પોતાના જીવનને વ્યવસ્થિત કરવામાં પૂરા જોશથી વ્યસ્ત થઈ ગઈ. જુદા જુદા કારણો સાથે એના ફોન આવતા રહેતા. કોઈ વખત બહુ ગભરાઈ જતી. કોર્ટના ધક્કાઓ, મહિનાઓનો વિલંબ અને પરિણામની અનિશ્ચિતતા એને ઘણી વખત રડાવતા. આવેશમાં ક્યારેક કહેતી, “હું મારા દીકરાને લઈને કેનેડા જતી રહું અને મારો પત્તો જ ન લાગવા દઉં. એને પાઠ ભણાવવાની છું.” એના વિચારોથી મને ચિંતા થઈ જતી. એની સાથે કલાકેક વાતો કરી અને કેટલી મુશ્કેલીઓ આવી શકે એ સમજાવી, એને શાંત કરી ઘેર મોકલતી. મને એટલી નિરાંત હતી કે એ મને પૂછ્યાં વગર કોઈ પગલું નહીં ભરે.