લોકસેવકે શારીરિક સજ્જતાની સાથે સાથે માનસિક સજ્જતા પણ કેળવતા જવાની છે. લગ્નની બાબતનું બબલભાઈનું વલણ પણ લોકસેવક માટે ઉદાહરણ રૂપ છે. શરૂઆતમાં પોતે ભણતા ત્યારે તો કુટુંબીજનોના આગ્રહને હરગિજ વશ ન થયા. ઘસીને કહી દીધું કે, ‘લગ્ન લેવાં હોય તો લો, પણ લગ્નમાં બેસવા માટે તમારે બીજા કોઈને શોધવા જવું પડશે !’ જેમણે આગળ જતાં સમાજનું કાંઈક કામ કરવું છે, તેને માટે આવી દઢતા એકદમ જરૂરી છે. છતાં આ બાબતમાં કોઈ ધોકાપંથી વલણ એમનું ન હતું. પોતાની જાતને તેઓ સતત તપાસતા રહ્યા અને પોતાની જરૂરિયાત વિશે સમજતા રહ્યા : ‘હું ચોખ્ખી ના નહોતો પાડતો, કેમ કે હું કેટલા પાણીમાં છું, એનું મારે માપ કાઢવું હતું.’ અને ત્યાર પછીનું એમનું કથન દરેકે ખાસ ધ્યાનમાં રાખવા જેવું છે : ‘લગ્ન ન કરવાં અને મિથ્યાચાર સેવવો એ લગ્ન કરવા કરતાં વધુ બૂરું છે.’