હું તો ઘણીવાર જોતી કે હેમાંગને મમ્મીને જમાડતાં મોડું થાય તો પોતે જમ્યા વગર ઓફિસે જતો રહેતો. હેતવી જમવાનું કહે તો કહેતો, ‘હેતવી, ઓફિસવાળા જે પગાર આપે છે એના બદલામાં કામ પણ કરવું પડે. સમયસર જવું પણ પડે.’ ક્યારેક તો હેમાંગના મમ્મી આખી રાત જાગતા પડી રહેતા ત્યારે હેમાંગ એની મમ્મી પાસે બેસી એના માથે હાથ ફેરવતો રહેતો. હેતવી ઘણું કહેતી, ‘તમારે ઓફિસમાં આખો દિવસ કામ પહોંચે છે. તમે સૂઈ જાવ, હું મમ્મી પાસે બેસું છું.’ ત્યારે પણ હેમાંગ કહેતો, ‘હેતવી, મમ્મીનો સાથ હવે થોડો વખત છે. નાનપણથી મોસાળમાં રહ્યો છું. પણ હવે મને માનો પ્રેમ અનુભવવા દે. મારી મા બોલી નથી શકતી. જે થોડું બોલે છે એ કોઈ સમજી નથી શકતું. પણ એની આંખોમાં માત્ર મમતા જ ભરેલી છે જે હું જોઈ શકું છું અને અનુભવી શકું છું.’ રાત્રે પણ ઘરમાં રાખેલા ફેક્સ મશીન પર ફેક્સ આવ્યા જ કરે. મમ્મી સૂઈ જાય ત્યારે એ ઓફિસનું કામ કરી લે. ઘણી વાર તો મને થતું કે હેમાંગ આટલી બધી હાડમારી કઈ રીતે સહન કરી શકે છે. ઓફિસમાંથી સતત ફોન ચાલુ રહેતાં. મમ્મીને જમાડતી વખતે જ સ્વીચ બંધ કરી દેતો. આ બધા વચ્ચે પણ હેમાંગનો સતત હાસ્ય શોભિત ચહેરો જોવા મળતો.