પણ કૃપાશંકર પાસે પંદરસો મુશ્કેલીઓનું લિસ્ટ હતું. એક પછી એક કાઢતા ગયા ને મારી પાસે એની નીચે ફરજિયાત “હા”નો શેરો મરાવતા ગયા. જેમ કે “કામવાળી મળતી નથી. લોટ દળાવવા કોણ જાય ? જુવાનિયાઓ ભલે નોકરી કરતા હોય પણ તેમની સાથે હું સવારના ટાઈમ બાબત બંધાઉં નહીં. સવારની પૂજા કરવા કોણ મારો બાપ આવવાનો ? શાક બીજી વાર માગે તો ન આપું. કારણકે ઘણા ખરા જુવાનિયાઓ એકલું શાક જ ખા-ખા કરનારા હોય છે. મને એ ના પોસાય. મારે તો મારામારી થઇ જાય ઇ સિધ્ધાંત ખાતર. ભલેને કોઇ ખેરખાંનો દીકરો કેમ નથી ? રૂપિયાની ઢગલી કેમ કરતો નથી ? એવા રૂપિયાને તો કૂતરાંય સુંઘતાં નથી,સમજ્યા?”