નીતિ આયોગ સમક્ષ રજુ કરાયેલ અભ્યાસ, “ભારતમાં પગાર પત્રકોના દસ્તાવેજીકરણની દિશામાં”(જેની વિગતો ઓનલાઈન ઉપલબ્ધ છે), ચોક્કસપણે સરકારની થીંક ટેન્ક દ્વારા ભારતમાં રોજગારને માપવા માટે ઉપયોગમાં લેવાતી પદ્ધતિને ધરમૂળથી બદલવા માટે આગળ કરાયેલ એક પગલું છે. આ પદ્ધતિ બદલવા માટેનો તર્ક, કેટલાક રોજગાર અર્થ્શાશ્ત્રીઓના જણાવ્યા મુજબ એ છે કે ભારતમાં રોજગાર આકવા માટે ઉપયોગમાં લેવાતી પદ્ધતિમાં, નાની સેમ્પલ સાઈઝ, લાંબા ગાળે થતા સર્વે અને ડેટા બહાર પાડવામાં થતા વિલંબ જેવી કેટલીક ખામીઓ છે. ઘણા લાંબા સમયથી માંગ છે કે ઝડપી અને સમય સૂચક સુચકાંકો સાથેના વિસ્તૃત સર્વે હાથ ધરાવવા જોઈએ. રોજગાર બજાર અંગે માહિતી મેળવવા માટે, “રોજગાર ડેટામાં સુધારા માટેના ટાસ્કફોર્સનો રીપોર્ટ”, અન્ય સંભવિત પદ્ધતિઓની સાથેજ એમ્પ્લોયી પ્રોવિડંડ ફંડ, કર્મચારી રાજ્ય વીમા યોજના અને રાષ્ટ્રીય વીમા યોજના જેવા પ્રશાસનિક ડેટાસેટોના ઉપયોગને દર્શાવે છે. આ ડેટાસેટોના ઉપયોગ દ્વારા રોજગાર ઉત્પાદનના અંદાજો આપતા જણાવાયું છેકે ચાલુ વર્ષે “પગારપત્રકોમાં”, દર મહીને ૫.૯ લાખ નોકરીઓ ઉમેરાશે. એ સ્પષ્ટ છે કે આ અભ્યાસ સામાજિક સુરક્ષામાં થઇ રહેલ નવા દાખલાઓને, નવા રોજગાર સાથે ગુંચવે છે. આમપણ બધા કર્મચારીઓના બહુ થોડા પ્રમાણમાં કર્મચારીઓ, પ્રશાસનિક ડેટાસેટોમાં આવરી લેવાયેલ છે. આથીજ, બૃહદ રોજગાર બજારના અન્ય આંકડાઓને ગણતરીમાં લીધા વિના નવા રોજગારના આંકડા અંગે દાવો કરવા વ્યર્થ છે. બહુબહુતો આ આંકડાઓ, કામદારોમાંથી કેટલીક સામાજિક સુરક્ષા યોજનાઓમાં થઇ રહેલ રોકાણો, જે એક પ્રકારે ઔપચારિકતા દર્શાવે છે, નહીકે રોજગારનું સૃજન.