વહુ શીતલ તો એવી કે તે તેની બેડસીટ એ બરાબર ન કરે, અને ટોવેલ બી સૂક્વવા ન નાખે. એક દિવસ કોકિલાબહેન અમિતને વાત કરે છે કે – “હવે શીતલ આ ઘરની વહુ છે. એને એનું કામ જાતે જ કરવું જોઈએ.” ત્યાં અમિત બોલી ઊઠે છે કે- “મમ્મી ! હું આટલો મોટો થયો તો પણ તું મારો ટોવેલથી લઈને નાહવાનું પાણી સુધ્ધાં તું જ ભરે છે, તેમ તારે શીતલનું પણ કામ કરી દેવાનું.” ત્યારે કોકિલાબહેનને એમની ભૂલનો અહેસાસ થાય છે કે – ‘અમિતને એમને બહુ માથે ચડાવ્યો છે અને એ બધું આજે તે જ ભોગવી રહ્યાં છે.’