રીસેસ પછી પોએટ્રી પીરિયડ હતો. મીઠ્ઠુને પોએટ્રી બહુ ગમે, પણ ગયા વીકમાં પોએટ્રીની કોમ્પીટીશનમાં એને પ્રાઇઝ નહોતું મળ્યું. પ્રોનાઉંસિએશન વીક હતા. બરાબર એક્શન કરવી જોઇએ. મીઠ્ઠુને તો બાથરૂમમાં મોટેથી ગાવાનું ગમે. મમ્મી ખિજાઇ, ‘નંબર કેમ ન આવ્યો ?’ ડ્રોઇંગના સર આજે પાછા વઢ્યા, ‘પીકોકમાં વળી રેડ કલર થતો હશે ?’ મીઠ્ઠુને થયું, ‘પીકોક કરતાં બટરફ્લાય સારાં. ગમે તે કલર થઇ શકે. વળી, નાનકડા ને પાંખો મોટી એટલે ઊડીને ક્યાંના ક્યાં જઇ શકે. જ્યારે પીકોકે તો દર્દ થાય ત્યારે નાચવું પડે. આ તે કેવું ? દુ:ખ થાય ત્યારે ડાંસ કરવાનો ?’ મીઠ્ઠુને યાદ આવ્યું, ‘લાસ્ટ વેકેશનમાં મમ્મી એને બ્રેકડાંસના ક્લાસમાં લઇ ગયેલી. એના પગ એટલા દુ:ખતા પણ પ્રેક્ટિસ તો કરવી પડે ને. મોટા ઓડિટોરિયમમાં શો હતો. ફોટા તો કેટલા સરસ આવેલા ! મુવીમાં પણ ખબર ન પડે કે મીઠ્ઠુને દુ:ખતું હતું.’ છેલ્લા મોરલ સ્ટડીઝના શર્મા સરે બહુ બોર કર્યા. બહુ શિખામણ આપે, ‘બીહેવ લાઇક અ ગુડ બોય.’ પોતે આખો વખત વઢ્યા કરે તે કંઇ નહીં. હાશ. બેલ પડ્યો એટલે મીઠ્ઠુ ઘેર. જમીને રીમોટ હાથમાં લીધું. ટોમ એંડ જેરી આવતું હતું. જેરી દોડાદોડી કરીને ટોમને હંફાવતો હતો. ખડખડાટ હસવાનો સીન આવે ત્યાં તો ટોમે જેરીને પકડી લીધો. જેરી કેવી રીતે છૂટે છે તે જોવા જાય એટલામાં મમ્મી આવી ગઇ, ‘કમ્પ્યુટર ટીચર આવ્યા છે. જા તો રૂમમાં.’