પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધ શરૂ થયું એ પહેલા જ સ્ટોલિંગ્સ યુ.એસ મરીન્સમાં જોડાઈ ગયો હતો. ને યુદ્ધ શરૂ થતાં ફ્રાન્સ મોકલાયો ત્યાં યુદ્ધ મોરચે લડતાં લડતાં તેને કેપ્ટન તરીકે બઢતી પણ મળી. કમનસીબે એ ઘવાયો અને એક પગ કાપવો પડ્યો. બપોરે ભોજનના સમયે એ એના મિત્ર અને સાથી એવા એન્ડરસનને એના યુદ્ધમોરચાના સાથી મિત્ર કેપ્ટન ફિલિપ કેસ અને પોતાના પરાક્રમોની વાત કરતો. એક દિવસ એન્ડરસને કહ્યું, ‘તારી યુદ્ધકથાઓ જબરી મનોરંજક છે. એ પ્રસંગો ઉપરથી ફક્કડ નાટક બની શકે એમ છે તો તું નાટક લખ ને.' સ્ટૉલિન્ગ્સ એ વખતે કોઈ બીજા કામમાં ખૂંપેલો હતો એટલે કહે, ‘તું જ લખ ને!' એન્ડરસને 1923માં એક નાટક લખેલું નામે ‘વ્હાઇટ ડેઝર્ટ ‘જેનો સરસ રિવ્યુ સ્ટોલિંગ્સે કરેલો એમના જ અખબારમાં તેથી એને ખાતરી હતી કે તે નાટક સરસ લખી શકશે. સ્વાભાવિક છે પત્રકારો હોવાથી એમને લખવાનું જ સૂઝે. કાં તો નવલકથા લખો, વાર્તા લખો કે નાટક લખો. આના ઉપરથી સરસ નાટક તૈયાર થઇ શકે એવી સંભાવના લાગવાથી નાટક લખવાનું જ નક્કી થયું અને એન્ડરસન નાટક લખવા બેઠો. એક દ્રશ્ય આંખું યુદ્ધમોરચે જ ખેલાતું હોય એવું હતું તેથી એન્ડરસને સ્ટોલિંગ્સને કહ્યું, ‘ આ દ્રશ્યના સંવાદો તું જ લાખ કારણ કે તો જ વાસ્તવિકતા ઝલકશે.' સ્ટોલિંગ્સે વાત માની. આખરે નાટક લખાઈને તૈયાર થઇ ગયું. મોટો પડકાર હવે સામે આવ્યો. નાટકના નિર્માતા ગોતવાનો કારણ કે નાટક એ તો ભજવવાની વસ્તુ છે. નસીબ પાધરું તેથી આર્થર હોપકિન્સ નામનો સબળ નિર્માતા પણ મળી ગયો.