ખેતીના નામે સુક્કી ભઠ્ઠ જમીનનો તરડાયેલો ચિત્કાર, કૂવાના તળમાંથી પડઘાતી ભેંકાર પ્યાસ, શેઢે ઘૂમરાતા શિયાળવાનું ડરામણું રૂદન અને કપાયેલા વૃક્ષોના ઠુંઠા થડમાં મુરઝાઈ ગયેલી લીલાશ.. એક પછી એક કારમા દુષ્કાળને લીધે માથા પર ચડી ગયેલું દેવુ ઓઢીને એ રાતે તેના બાપે દવા પી લીધી હતી. આંખો ચોળતી ઊઠેલી વિશાખા એ દિવસ પછી કદી બેફિકરાઈથી ઊંઘી શકી ન હતી. દૂરથી જલતી જોયેલી બાપની ચિતાના તડતડ અવાજ કરતાં લાકડા અને ઝર્રઝર્ર અવાજ સાથે ઊડતા તણખાએ તેને કૂમળી વયે જ જવાબદારીનો અહેસાસ કરાવી દીધો હતો.