એક સાંજે સ્વામીજી પોતાના મિત્રો સાથે સમુદ્ર કિનારે ફરતા હતા. તેમણે દરિયાનાં કમર સુધી ઊંડાં પાણીમાં અર્ધભૂખ્યાં ખલાસી બાળકોને તેમની માતાઓ સાથે કામ કરતાં જોયાં, ત્યારે સ્વામીજીની આંખોમાં આંસું આવી ગયાં અને તેઓ બોલ્યા : ‘હે ભગવાન, આ દુ:ખી જીવોને તું કેમ જન્માવે છે ! મારાથી જોયું જતું નથી. હે ભગવાન, કેટલા વખત સુધી, કેટલા સમય સુધી આ ચાલ્યા કરશે !’ તેમની સાથે જે લોકો હતા, તેઓ પણ આથી અભિભૂત થઈ ગયા અને આંસું સારવા લાગ્યા.