હાથમાં લાકડી, શનિનો ચહેરો, કપાળ પર અનુભવ અને આક્રોશની કરચલીઓ, સુકલકડી દેહ, વળેલા કંધા, કિસ્મતની જેમ ચોળાયેલાં પૅન્ટ-શર્ટ, આંખો પર ચશ્માં, ચશ્માંમાં ભેજ, આંખમાં તેજ, મૃદુ વાણી, વાણી પર નિયંત્રણ, ભાષા પર કાબૂ, માતબર શબ્દભંડોળ, માતૃભાષાની માફક જ ઉદૂર્, હિન્દી અને અંગ્રેજી ભાષા પર પણ જબરી પકડ, ખડખડાટ ભાગ્યે જ હસે, તેમના સ્મિતમાં દર્દની ઝલક, વિશાળ અને પ્રેમાળ પરિવારથી ઘેરાયેલા છતાં એકલપંડા, ધુની, ગુમાની  છતાં સ્વમાની, સ્વમાનમાં પણ અભિમાનની ઝલક, કલાપિને કવિ ન માનનારા છતાં તેની પંક્તિઓ ‘નથી નથી મુજ તત્વો વિશ્વથી કંઈ મેળ લેતાં, અમારા રાહ ન્યારા છે’ ને અનુસરનારા હતા.