બૅડગૅસ્ટાઈનને એક જ શબ્દમાં વર્ણવવું હોય તો, હિન્દીનો ‘સૂકૂન’ શબ્દ યાદ આવે. પર્વતોની ગરિમા ને ખીણની સુંદરતા વચ્ચે પમરતો લયબદ્ધ-શાંત માનસિકતાનો અનુભવ. હિમાલય જેવી ભવ્યતા અહીં નથી. હિમાલયની સમીપે જે વૈરાગ્યભાવસભર અપાર્થિવ શાંતિનો અનુભવ થાય; સ્વત્વ જ ખરી પડે, ને પછી અનંત સાથે તદાત્મ્ય અનુભવાય, એવો અનુભવ અહીં નથી. હિમાલયની શાંતિ એટલે કોઈ તપસ્વીના મનની આસનબદ્ધ શાંતિ, જ્યારે બૅડગૅસ્ટાઈનની શાંતિ, એટલે તોફાન વચ્ચે સ્થિર ઊભેલી હોડીની શાંતિ ! દુનિયાદારીના ઘમાસાણ વચ્ચેથી હળવેથી ઊંચકીને કોઈ તમને ગરૂડપંખીની પાંખ પર મૂકી દે, તેવો અનુભવ. આલ્પ્સની ઘાટી મને હંમેશાં સંગીતમય લાગી છે. એમાં ફરીએ ત્યારે મનને શાંતિ અને સૂકૂનમાં લીન કરી દેતું ધીમું, શાતાદાયક સંગીત મનમાં વિલસ્યા કરતું હોય એવું લાગે. અહીં પોતાની જાત પ્રત્યે વિરક્તિનો ભાવ જાગતો નથી, પણ પોતાના હોવાની સભરતા અનુભવાય છે. ઊર્ધ્વગામી અનુભૂતિમાં વિશ્વભાન છૂટી પડે તેવું અહીં કાંઈ નહીં; અહીં તો ઢોળાવો પર દોડી જવાની, વાદળને આંબવાની, ઝાકળને સ્પર્શવાની ને ઘાસને ચૂમવાની ઈચ્છા થાય. દરેક ધરતીને પોતાનું આગવું આભામંડળ ને દરેક સ્થળમાં એનો આગવો સ્પર્શ !