આજે પણ હું જ્યારે મારી આંખો બંધ કરું ત્યારે મને મારો એ સમય જ યાદ આવે છે. જ્યારે હું મારા રૂમમાં બેઠો છું અને મારી પાસે એટલા પૈસા પણ નહોતા કે હું રાત્રે જામી શકું. મારી પાસે ફક્ત 50 રૂપિયા હતા અને તે પણ મારે બીજા દિવસે એક શાળાના અધિકારીને મળવા જવાનું હતું તેના માટે બચાવ્યા હતા. છેલ્લા એક અઠવાડિયાથી મકાનમાલિકને પણ કોઇને કોઇ બહાના આપી ભાડું આપવાનું ઠેલવતો રહ્યો. બિલ નહોતું ભર્યું એટલે મારા ફોનમાં આઉટગોઇંગ પણ બંધ થઇ ગયું હતું. એક સારા પગારની નોકરી છોડીને મારા સપનાઓ પાછળની દોટ ભરવાનું ઘણાં લોકોને મૂર્ખતાભર્યું લાગતું હતું.