સવાલ સાંભળીને કેતન મહેતા આછું હસતાં કહે કે, “હડકાયો કૂતરો કરડ્યો છેને એટલે.. સાચું કહું તો દરેક ફિલ્મકાર ફિલ્મ બતાવવા માટે જ બનાવે છે. મેં જે રીતે ઇસરો માટે કામ કર્યું હતું તેમાં અનેક અનુભવો થયા હતા. બીજું ફિલ્મ એક એવું માધ્યમ છે જેના ધ્વારા તમે લાખો લોકો સુધી તમારી વાત પહોંચાડી શકો છો. સમાજ સુધી પહોંચવા માટે સમાજની સમસ્યા એક ઉત્તમ વિષય છે. પછી તે અછૂત હોય કે સ્વાતંત્ર્યની વાત હોય. દેશના સ્વાતંત્ર્યની કે પછી સ્ત્રીના મનમાં રહેલાં સ્વતંત્રતાના પ્રદેશની. મંગલ પાંડે અને સરદાર સ્ત્રીના સ્વાતંત્ર્યની વાત હતી તો માયા મેમસાબ સ્ત્રીના આંતરમનની વાત હતી. સરદાર બનાવતી સમયે જ મને મંગલ પાંડે બનાવવાનો વિચાર આવ્યો હતો. હીરો હિરાલાલ ફિલ્મમાં રિયાલીટી શોનો પ્રયોગ કર્યો હતો. જે મારા મિત્ર નૌશિલ મહેતાનો આઈડિયા હતો. તે સમયે 1988ની સાલમાં રિયાલીટી શો કોઇ જાણતું નહોતું. મને હંમેશા નવું કરવું ગમે છે. હું સમયની આગળ વિચારી શકું છું. મારે સાયન્સ ફિકશન ફિલ્મ બનાવવી હતી.પણ તે માટે આપણી પાસે ત્યારે સાધનો અને સ્કીલ નહોતા. એટલે મેં માયા એકેડમી શરૂ કરી. અને સ્ટુડિયો શરૂ કર્યો જ્યાં આવું કામ થાય. કેપ્ટન વ્યોમ કરીને ધારાવાહિક બનાવી જે સાયન્ટિફિક વાર્તા ધરાવતી હતી. અને હવે હું સાયન્સ ફિકશન આધારિત ફિલ્મ પણ બનાવીશ. દરમિયાન રાજા રવિ વર્માનું પુસ્તક હાથમાં આવ્યું જે રણજીત દેસાઈએ મરાઠીમાં લખ્યું છે. એ પેઇન્ટરની જીવનકથામાં દરેક રંગો છે જે ફિલ્મ બનાવવા માટે જોઇએ. એક તો એ ચિત્રકારે આપણાં દેવી દેવતાઓને ચહેરો આપ્યો. ચિત્રકાર તરીકે તેણે અદભૂત ચિત્રો દોર્યા જે આજે કરોડોમાં વેચાય છે. તેના જીવનમાં ચાર સ્ત્રીઓ આવી હતી. તેણે લિથોગ્રાફનું પ્રિન્ટિંગ પ્રેસ શરૂ કર્યું હતું. જેના ધ્વારા એના ચિત્રો ઘરઘરમાં પહોંચ્યા. વળી એ જમાનામાં એટલે કે આજથી સો વરસ પહેલાં તેના પર નગ્ન ચિત્રો દોરવા માટે કેસ થયો હતો અને તે કેસ જીતી ગયો હતો. આજેય પરિસ્થિતિ બદલાઈ નથી. એમ એફ હુસેન અને અન્ય ચિત્રકારોએ સમાજનો ખોફ વહોરવો પડ્યો છે. પણ રવિ વર્મા લેજન્ડ હતા. એક ફિલ્મકાર તરીકે મને એની જીવનકથામાં રસ પડ્યો. અને મેં ફિલ્મ બનાવી. જે સેન્સરમાં અટવાતી રહી છ વરસ માટે. જુઓને આજે પણ રવિ વર્માને ઓછી સમસ્યા નથી. જે નગ્નતાની સમસ્યા તેના ચિત્રોને નડી તે જ ફિલ્મને પણ નડી એમ કહી શકાય. રાજા રવિ વર્મા ચિત્રકાર હતા. તેમણે સ્ત્રીનાં સૌંદર્યને અદભૂત રીતે આકાર્યો છે. એની ફિલ્મમાં રચનાત્મક પ્રણયસીન ન આવે તો ફિલ્મ કેમ બને ? મને લાગે છે કે હજી આપણે આગળ વધવાને બદલે પાછા જઈ રહ્યા છીએ. તે સમયે રવિવર્મા કેસ જીતી ગયા હતા પણ આજે તે કદાચ હારી જાત. જો કે ત્યારે પણ કલાની કિંમત તેમણે ચૂકવી જ છે. આજે ય આપણે ત્યાં સમાજના રખેવાળો કલાને ખોટા મૂલ્યોના ત્રાજવે તોલે છે. કલા અને કલાકારની કદર કરવા માટે આ ફિલ્મ બનાવવામાં આવી છે. સફળતા કે નિષ્ફળતા વિશે ક્યારેય વિચારતો નથી. પણ આ ફિલ્મ વિશે ચર્ચા થાય એવું ઇચ્છું છું. જ્યારે સારા વિષયને પણ લોકો સમજી ન શકે, સ્વીકારી ન શકે ત્યારે દિલ જરૂર દુખે.”