ત્યારબાદ અખિલેશ રાત્રીના 3 કલાકે કોઈમ્બતુર એરપોર્ટ પર પહોંચી જાય છે, અને પોતાની ફલાઇટ આવે તેની વેઇટિંગ રૂમમાં બેસીને રાહ જોવા લાગે છે, થોડીવારમાં અખિલેશની ફલાઇટ આવે છે, અને અખિલેશ પોતાની સીટ પર બેસી જાય છે…અને દર્દ ભરેલી ગઝલો સાંભળવા લાગે છે, આ દર્દ ભેરલી ગઝલો સાંભળીને અખિલેશને એવું લાગી રહ્યું હતું કે જાણે આ બધી ગઝલો માત્રને માત્ર તેના માટે જ લખાયેલ હોય.