લેબર રુમમાંથી રાગીણીની ચીસો બહાર સુધી આવતી હતી, અને સુરજ લેબર રુમની બહાર આમથી તેમ આટાં મારી રહ્યો હતો. મનમાં તો અનેક વિચારોનાં વંટોળ શરુ થઇ ચુક્યાં હતા. કારણ કે હવે તેની એક નવી જ સફર શરુ થવાની હતી. એક પિતા તરીકેની સફર, જેમાં તે કોઇનો હમરાહી નહિં પરંતુ એક માર્ગદર્શક બનવાનું છે. દિકરી આવે તે દિકરો બંને માટેનો એક આદર્શ પિતા બનવું હતું સુરજને….. આ બધા વિચારો તેના મગજમાં ચાલતા હતા ત્યાં જ અચાનક રાગીણીની ચીસો શાંત થઇ અને લેબર રુમમાંથી એક નવજાત શિશુનો રડવાનો અવાજ બહાર સંભળાયો. થોડી જ વારમાં એક નર્સ ટોવેલમાં લપેટેલાં એક નાના કુમળા ફૂલ જેવા બાળકને લઇને સુરજ સામે ઉભી રહી. અને એક દિકરીનાં પિતા બનવાનાં અભિનંદન પાઠવ્યા. સાથે-સાથે જ એ દિકરીને સુરજનાં હાથમાં આપી. એ દિકરીને હાથમાં લેતા જ સુરજનાં શરીરમાં જાણે એક અલગ જ લાગણીનો પ્રવાહ વહેતો હોય તેમ પસાર થવા લાગ્યો. એ દિકરીનાં સ્પર્શથી માત્રથી એમાં તેની માં, બહેન, પત્નિ તમામનો પ્રેમ જાણે ભેગો મળીને તેને મળી ગયો હોય તેવી લાગણી અનુભવી….