શુક્રવારે ઑફિસમાં જ હશે કાર્તિક. વર્કલોડ જ એટલો હતો કે, ફુરસદ ન મળી, મૅસેજ કરવાની. સામે ચાલીને તો શું કામ…. કૅન્ટિનમાંય ગઈ નહોતી. પાર્કિંગમાં બાઈક પણ નહોતું એનું. એનું બાઈક યાદ રાખવાનો કાંઈ પ્રયત્ન કર્યો છે એવું નથી પાછું ! એવું બધું તો મને યાદ પણ ક્યાં રહે છે, કેદાર ! પણ, આ તો… એમ જ, તે દિવસે નજર પડી ગયેલી….. મૉપેડ લઈને નીકળી હું. ગૉડ નોઝ કેમ બે જગ્યાએ ડ્રાઈવિંગમાં થાપ ખવાઈ ગઈ મારાથી. કોઈ કારણ નહોતું. આમ, જરા થાક જેવું… વગર કારણે કશે મન ન ચોંટે એવું. ઘરે આવીને ફ્રેશ થઈને કૉફી બનાવી, સ્ટ્રૉન્ગ ! ટી.વી. ચાલુ કર્યું. સાંજ ઢળી ગઈ હતી ક્યારનીય. ઊભી થઈને બહાર પોર્ચમાં લટાર મારી આવી. વળી, ઘરમાં આવી. કાર્તિકે આપેલી સી.ડી. શોધીને ચાલુ કરી. જગજિત-ચિત્રાના સ્વર સાંજની ગમગીનીને બેવડાવી રહ્યા. થોડીક પળો એમ જ વીતી કેદાર ! તને મિસ કર્યા પછી પહેલીવાર આટલી બોઝિલ સાંજ હતી આ મારે માટે !…. ઊભી થઈ વળી પાછી ! કાર્ડ શોધ્યું…. કાર્તિકવાળું…. જોયું જ ક્યાં હતું ત્યારે તો ? અત્યારે ધ્યાનથી જોયું. અલ્ટ્રામોર્ડન ડિઝાઈન હતી. અંગ્રેજીમાં નામ લખેલું હતું કાર્તિકનું, બે મોબાઈલ નંબર, એડ્રેસ !