લગભગ દોઢેક દાયકાથી હું 'નવનીત સમર્પણ'નો નિયમિત વાચક રહ્યો છું. અને રસ પડતાં 'નવનીત સમર્પણ'ના દોઢ દાયકા પહેલાંના કેટલાક જૂના અંકો મેળવીને વાંચ્યા છે. એક વૈવિધ્યલક્ષી – ડાયજેસ્ટ પ્રકારના સામયિક તરીકે 'નવનીત સમર્પણ'ને જોતાં હું એમાંની સાહિત્યિક ગુણવત્તાને ઘણુંખરું પામ્યો છું. મારી ગરજે મળેલી એ 'પ્રાપ્તિ' બદલ મને આનંદ છે. ખાસ કરીને કવિતા, વાર્તા, નિબંધ, ધારાવાહિક નવલકથા ઉપરાંત ઈતર વાચને પણ મારાં રસરુચિને હંમેશાં સંકોર્યાં છે. 'નવનીત સમર્પણ'ની કવિતા અને વાર્તા મને વિશેષ આકર્ષે છે અને ખાસ કરીને એ બે સ્વરૂપ અન્ય સ્વરૂપની તુલનામાં વધુ ભાવતા હોય એવું બને. પણ એનું કારણ મને 'નવનીત સમર્પણ'ના દ્રષ્ટિસમ્પન્ન સંપાદનમાં સાંપડ્યું છે. સંપાદનદ્રષ્ટિને સરાણે ચડાવતી કૃતિઓનું આવી મળવું એ પણ એક કારણ. હરીન્દ્ર દવે, કુન્દનિકા કાપડિયા, ઘનશ્યામ દેસાઈ અને તમારા સંપાદનતળે પ્રગટેલાં 'નવનીત સમર્પણ'ની તુલના કરતાં-અછડતી તુલના કરતાં લાગ્યું છે કે બધાં સંપાદકોએ એમની સંપાદનદ્રષ્ટિની વિવિધતા-વિશિષ્ટતાથી 'નવનીત સમર્પણ'ના પુષ્પને સુગંધિત તો રાખ્યું છે, ઉપરાંત એટલું તાજુંય રાખ્યું છે કે એમાં સંપાદકના ગૃહીતો વા ઉત્તર-પૂર્વ-ગ્રહોની વૈયક્તિક છાપ ન ઊપસે. 'નવનીત સમર્પણ'ને મળેલા ઉમદા સંપાદકોએ સામયિકની ઓળખમાં પોતાની ગુરુતાને ગૌણ ગણી છે એ કોઈ પણ સામયિકને અપેક્ષિત હોય, એમાં સામયિકનું ગૌરવ પણ હોય.