ફિલ્મમેકર કરણ જોહરે હમણાં એક ટીવી-ઇન્ટરવ્યુમાં રાજકુમાર હીરાણીને જિનીયસ, સાધુ કહેલા. જોહરની વાત ઘણે અંશે સાચી છે, કેમ કે જીવનનાં મૂળભૂત મૂલ્યોને એક મનોરંજક વાર્તામાં ભેળવીને ગરમાગરમ શીરાની જેમ ગળે ઊતરી જાય એ રીતે પીરસવાની જે આવડત હીરાણીમાં છે એ અત્યારના ભાગ્યે જ બીજા કોઈ ફિલ્મમેકર પાસે છે. મેડિકલ ફીલ્ડમાં માનવીય સ્પર્શ, અત્યારે ગાંધીવિચારની પ્રસ્તુતતા અને એજ્યુકેશનલ સિસ્ટમમાં લાગેલી ઊધઈ પર માઇક્રોસ્કોપ ધર્યા પછી હવે હીરાણીભાઈએ ધર્મના નામે ચાલતા પાખંડો પર ફોકસ કર્યું છે.ધારો કે એક માણસ એવો આવે કે જેના પર આપણે ત્યાંનાં ધર્મ, કોમ, જાત, દુનિયાદારી, લુચ્ચાઈનાં કલેવર ચડેલાં જ ન હોય, અને એ આપણને બિલકુલ પાયાના સવાલો પૂછે તો આપણે એના જવાબો આપી શકીએ ખરા? જો બધા ધર્મો એક જ વાત કહેતા હોય તો વિશ્વમાં સૌ એના નામે ઝઘડે છે કેમ? જો બધા ધર્મો ખરેખર અલગ હોત તો ઉપરવાળો બાળકને ધર્મનો સિક્કો મારીને જ દુનિયામાં ન મોકલતો હોત? ઈશ્વરના એજન્ટ બનીને બેઠેલા ધર્મગુરુઓ પાસે જો બધા જ પ્રfનોનાં સૉલ્યુશન હોય તો એ લોકો ચપટી વગાડીને બધાંનાં દુ:ખો દૂર કેમ કરી નથી નાખતા? આ જ વાતો બે વર્ષ પહેલાં ગુજરાતી સર્જક ઉમેશ શુક્લની ફિલ્મ ‘ઓહ માય ગૉડ!’માં પુછાયેલા. અહીં રાજકુમાર હીરાણી અને સહલેખક અભિજાત જોશી એ જ બધા અણિયાળા સવાલો તેમની એકદમ પારેવાની પાંખ જેવી હળવી સ્ટાઇલમાં આપણને પૂછે છે. ખાસ કરીને પેશાવરમાં જે રાક્ષસી કૃત્ય થયું એવા માહોલમાં આ સવાલોના જવાબો સ્વસ્થ મને શોધવા અત્યંત જરૂરી બની જાય છે.