રવીન્દ્રનાથે ‘છબિ ઓ ગાન’ સંગ્રહ કાદમ્બરીદેવીને અર્પણ કર્યો હતો. તે સંગ્રહ ફેબ્રુઆરી, 1884માં પ્રગટ થયો. તેના બે જ મહિનામાં, રવીન્દ્રનાથનાં લગ્ન પછી ચાર જ મહિનામાં, 19-04-1884ના દિવસે આઘાતજનક દુર્ઘટના સર્જાઈ. કાદમ્બરીદેવીએ અફીણ ઘોળ્યું હતું. ઉત્તમ દાકતરોએ સારવાર કરી, પણ 21-04-1884ના દિવસે કાદમ્બરીદેવીનું કરુણ મૃત્યુ થયું. દેવેન્દ્રનાથે તેમની તમામ શક્તિ કામે લગાડી. કોરનેર કોર્ટ બેઠી, મૃતદેહને પોસ્ટમૉર્ટમ માટે મોકલવામાંથી બચાવી શકાયો, છાપામાં ચકચાર થતી રોકી શકાઈ. કુટુંબના હિસાબી ચોપડામાં નોંધ જોવા મળે છે : ‘રૂ. 52/- મૃત્યુના સમાચાર છાપામાં આવતા દબાવી દેવા માટે થયેલો ખર્ચ !’ જૂન 1883થી કાદમ્બરીદેવી શરીરે અસ્વસ્થ હતાં. કદાચ તેઓ મનોદબાણ ને વિષાદથી પીડાતાં હતાં. રવીન્દ્રનાથનાં લગ્ન માટે કન્યા જોવાનું પુરજોશથી ચાલતું હતું. જ્યોતિરીન્દ્રનાથ નાટકો લખવા ને ભજવવામાં ગરકાવ હતા. નટીઓ સાથે તેમને મીઠા સંબંધો હતા. એ ઉપરાંત જ્યોતિરીન્દ્રનાથે ‘સ્ટીમશિપ’ કંપની શરૂ કરવા ધાર્યું હતું. જ્ઞાનદાનંદિની તેમના સહકારમાં હતાં. તેમને ત્યાં જ્યોતિરીન્દ્રની અવરજવર વધી હતી. રવીન્દ્રનાથ પણ હમણાં જ્ઞાનદાનંદિનીને ત્યાં રહેતા હતા. કાદમ્બરીદેવી ઘરનાં બીજા સાથે અતડાં રહેતાં. તેમના સાહિત્ય અને સંગીતના શોખનો બીજાઓ સાથે મેળ નહોતો. લગ્નને પંદર વર્ષ થયાં, પણ કાદમ્બરીદેવી હજી વંધ્યા હતાં. તેમની એકલતા વધતી જતી હતી. કુટુંબના સામાયિક ‘ભારતી’નો વહીવટ હવે સ્વર્ણકુમારીદેવીના હાથમાં હતો. તેમાં હવે કાદમ્બરીને કોઈ ગણતું નહોતું. ઉપેક્ષિતા હોવાનો તીવ્ર ભાવ કાદમ્બરીદેવીમાં વધતો જતો હતો. રવીન્દ્રનાથનાં લગ્ન થયાં ત્યારે પણ તે માંદાં હતાં. લગ્ન પછી રવીન્દ્રનાથ અને મૃણાલિની જ્ઞાનદાનંદિનીને ત્યાં રહેવા ચાલ્યાં ગયાં. દરમ્યાન કાદમ્બરીદેવીએ પોતાની કરીને ઉછેરેલી સ્વર્ણકુમારીની પાંચ વર્ષની બાલિકા ઊર્મિલા તેમના ખંડમાંથી નીચે ઊતરતાં દાદર પરથી ગબડી અવસાન પામી. કારુણ્યનો પ્યાલો છલોછલ થઈ ગયો. જ્યોતિરીન્દ્રનાથની નવી સ્ટીમર બંધાઈ ગઈ હતી. સ્ટીમર પર જ તે માટે મિજબાની હતી. જ્યોતિરીન્દ્રનાથ લેવા આવવાના હતા, પણ આવી શક્યા નહીં. તે જ રાતે કાદમ્બરીદેવીએ આપઘાત કરવા અફીણ પી લીધું.