અમે બધા મોટરમાંથી નીચે ઊતર્યા. અમારો આ ડ્રાઈવર મનીષ લોખંડના સળિયાથી એક છોડને મૂળ સહિત ઉખેડી લેવામાં મશગૂલ હતો. આખરે તેણે મૂળ સહિત તે છોડને ઉપાડી લીધો. અમારા સૌના મનમાં આ જડીબુટ્ટી અને તેના ઉપયોગ વિશે કુતૂહલ વધ્યું. એક હાથમાં આ જડીબુટ્ટી અને બીજા હાથમાં લોખંડનો સળિયો લઈને ધીમે પગલે મોટર તરફ ગતિ કરતાં તે જ બોલ્યો : ‘સ્વામીજી, આ એક જડીબુટ્ટી છે. આનું નામ મુમરા છે. આ જડીબુટ્ટીમાંથી આંખ માટે એક બહુ કિંમતી દવા તૈયાર થાય છે. હરિદ્વારમાં એક વૈદ્યરાજ રહે છે. તેઓ જડીબુટ્ટીઓના સારા જાણકાર છે અને તેમાંથી ઔષધિઓ પણ તૈયાર કરે છે. તેમણે મને આ મુમરા લાવવાનું કહ્યું છે. આ વિસ્તારમાં આ મુમરા થાય છે, તે હું તેમના જ કહેવાથી જાણું છું. મારી આંખ ક્યારની આ મુમરાને શોધતી હતી. મળી ગઈ. કામ થઈ ગયું.’