આ હેતુને નજરની સામે રાખીને શિક્ષણનો ક્રમ આગળ વધતો રહે છે અને બાળકને તે કોર્ષમાં એડમીશન અપાવવામાં આવે છે કે જેમાં તેની દુનિયા પૂરેપુરી સલામત જણાતી હોય. પરંતુ સારા કોર્ષ અને સારી કોલેજમાં એડમીશન મળી જવું એ વાત તે ક્ષેત્રમાં નોંધપાત્ર સફળતાની બાહેંધરી નથી આપતી. આ બાબત એકદમ સ્પષ્ટ અને આ હકીકતથી દરેક વ્યક્તિ માહિતગાર છે કે તે તમામ વિદ્યાર્થીઓ કે જેમને પહેલા વર્ષમાં એડમીશન મળી જાય છે, તેઓ દરેક પાસ થઇને બીજા વર્ષમાં નથી પહોંચતા અને આમ દર વર્ષે અભ્યાસ છોડી દેનારા વિદ્યાર્થીની સંખ્યામાં વધારો થતો રહે છે. બસ અમૂક લોકો સફળતા પૂર્વક આખો કોર્ષ પૂરો કરી શકે છે અને તેમાંથી પણ અમુક લોકો જ નોંધપાત્ર સફળતા મેળવી શકે છે. તેમજ નોંધપાત્ર સફળતા પ્રાપ્ત કરનારા લોકોમાંથી પણ માત્ર અમૂક લોકો જ પોતાના ક્ષેત્રમાં સફળ જીવન વિતાવે છે. ઉદાહરણ તરીકે જે લોકો કોલેજમાં એડમીશન મેળવે છે તેઓ દરેક છેલ્લા વર્ષ સુધી સફળતાપૂર્વક નીકળી શકતા નથી. કેટલાક એવા હોય છે કે જેઓ એક વર્ષ પછી અભ્યાસ છોડી દે છે તો કેટલાક બે વર્ષ પછી. છેલ્લા વર્ષ સુધી બાકી રહેનારાઓની સંખ્યા પહેલા વર્ષની સંખ્યા કરતા ઘણી ઓછી હોય છે. જેઓ સફળ થઇ જાય છે દા.ત. મેડીકલનો અભ્યાસ પૂરો કરીને ડોક્ટર બની જાય છે તેઓ બધા પણ વાસ્તવિક પ્રેક્ટીસમાં સંપૂર્ણ સફળ થઇ શક્તા નથી. અમૂક લોકો જ એવા હોય છે કે જેમની પ્રેક્ટીસ સારી ચાલતી હોય છે અને સારા પૈસા કમાતા હોય છે અને તેઓમાં કેટલાય એવા હોય છે કે જેમની જીંદગીનું ગુજરાન ચાલી જાય છે અને કેટલાક એવા હોય છે જેઓ એમ.બી.બી.એસ. સંપૂર્ણ કર્યા પછી તેઓની રોજગારી ડોક્ટરી વ્યવસાયમાં નથી હોતી પરંતુ તેઓ ડોક્ટરીના બદલે બીજો કોઇ વ્યવસાય અપનાવી લે છે. તેમની રોજગારીનું માધ્યમ ડોક્ટરી નહીં પણ બીજી કોઇ વસ્તુ હોય છે. આવી જ હાલત બીજા ક્ષેત્રની પણ હોય છે.