છેલ્લાં કેટલાંક વર્ષોથી એક પ્રયોગ શરૂ કર્યો છે. ઘરના ઝાંપામાં કોઈ પણ વ્યક્તિ પ્રવેશે ત્યારે મનોમન મારી જાતને કહું છુંઃ ‘પ્રેમ અને આદરની નાનકડી પોટલી માથે મૂકીને આવેલી આ વ્યક્તિને હું કોઈ પણ રીતે છેતરીશ નહિ. એને સાચેસાચું કહીને નારાજ કરું એ શક્ય છે. એના કોઈ વર્તનથી હું નારાજ થાઉં એ પણ શક્ય છે, પરંતુ સુંદર શબ્દો વડે અને જૂઠી વાણી વડે હું એને કદી છેતરીશ નહિ. એ ઝાંપો છોડીને જાય ત્યારે નાખુશ થઈને જાય એ માન્ય છે, પરંતુ છેતરાઈને ખુશ થતો થતો જાય એ મને મંજૂર નથી.’ કોઈને પણ ના છેતરવાનો સંકલ્પ એ જ કદાચ અધ્યાત્મનો પ્રારંભ છે. જાતને છેતર્યા વિના અન્યને છેતરવાનું અશક્ય છે. વાચકોને ન છેતરવાનો પ્રયત્ન એ કલમનું ચારિત્ર્ય છે અને એ જ સાહિત્યકારનું તપ છે.