એ સ્થિતિમાં જીવ પોતાના જ્ઞાન, વૈરાગ્ય અને ભક્તિપૂર્ણ હૃદયથી આત્માને પ્રકૃતિથી પર (પ્રકૃતે : પરમ્‍), અદ્વિતીય (કેવલમ્‍), ભેદરહિત (નિરન્તરમ્‍), સ્વયંપ્રકાશ (સ્વયંજ્યોતિઃ), સૂક્ષ્મ (અણિમાનમ્‍), અખંડ (અખંડિતમ્‍) અને ઉદાસીન (ઉદાસીનમ્‍) જુએ છે અને પ્રકૃતિને શક્તિહીન (હતૌજસમ્‍) અનુભવે છે.