લેખક-દિગ્દર્શકની સૌથી મોટી મર્યાદા એ છે કે જે ઘટના ઘટે છે એ આ એક જ જગ્યાએ આ વ્હાઈટ હાઉસમાં. પાત્રો પણ તાઉજીના ઘરમાં જેટલા સભ્ય (પુત્રી-ભાઈઓ-ભાભીઓ, વગેરે) છે એ જ. આમ છતાં આ બધાંની આસપાસ એમણે જકડી રાખનારી ફિલ્મ બનાવી છે. જો કે અમેય પટનાઈકની પત્ની માલિની (ઈલિયાના ડીક્રૂઝ)ને આપવામાં આવેલું વધારે પડતું મહત્વ અથવા ફૂટેજ પ્રેક્ષકને મૂળ વિષયથી ચલિત કરે છે. ટ્રાન્સફરથી લઈને જાનનું જોખમ સાથે લઈને ફરતા એક ઑનેસ્ટ ઈન્કમ ટૅક્સ ઑફિસરની મેરેજ લાઈફ તથા એના જીવનનો એક મહત્વ કેસ એ બન્નેને કનેક્ટ કરવા માગે છે ડિરેક્ટર (“ઈન્ડિયા મેં ઑફિસર્સ કા નહીં, ઉનકી બિવીઓં કા બહાદુર હોના ઝરૂરી હૈ” એવું ફિલ્મનો એક સંવાદ કહે છે) પણ એમાં એ સફળ થતા નથી. કેમ કે એમાંથી કંઈ નિષ્પન્ન થતું નથી કે નથી મૂળ વાર્તામાં એનાથી કોઈ ફરક પડે છે. બહાદુર-ઈમાનદાર ઈન્કમ ટૅક્સ ઑફિસરનાં પત્ની સાથેનાં સોંગ વાર્તાપ્રવાહમાં સ્પીડબ્રેકર બની રહે છે. એવી જ રીતે ઘરમાંથી કાળું ધન-ફાઈલ-ઘરેણાં શોધવાનાં રિપીટિટિવ દ્રશ્ય પણ કઠે છે.