ગઈ તારીખ ડિસેમ્બર 16 2016 હું મોરિસસ્ટાઉન ટેનેસીના સિનિયર સિટીજન સેન્ટરમાં ગયો હતો . મને સેન્ટરનનું વેન લેવા આવ્યું હતું . મને લીધા પછી એ એક બાઈને લેવા ગઈ . આ બાઈ પીળાશ પડતા ગોરા રંગની હતી . એના વડવાઓ ફ્રાન્સથી આવેલા હશે . તે એક વિશાલ હાઉસમાં એકલી રહેતી હતી . એનું ઘર ઊંચાઈ ઉપર હતું . એના ઘર પાસે ઉભા રહીને નજર નાખો તો જ્યા સુધી તમારી નજર પહોંચે ત્યાં સુધી એકેય મકાન દેખાય નહિ તેમજ ખાસ કોઈ ઝાડવું પણ નજરે ચડે નહિ . ઘાસની લોન મોવર કરેલી ઊંચા નીચી જમીનજ દેખાય . એને લેવા આવેલું વેન એના બારણાં વગરના ખુલ્લા ગરાજમાં ઉભું રહ્યું હોર્ન વગાડેલું નહીં . પણ વેનના આગમનના અવાજ થી મલીસા સમજી ગઈ કે મને લેવા માટે વેન આવ્યું છે . મલિસા ઘર બહાર નીકળી અને વેનમાં બેસવા ગઈ . ડ્રાયવરે એક પગથિયાં જેવું મૂકી રાખેલું , એના ઉપર ચડીને તે ઉતરી અને તે વેનમાં સીટ ઉપર પોતાની મેળે બેસી ગઈ અને સીટ બેલ્ટ બાંધી લીધો એના પાસે લાકડી હતી . પણ એ લાકડીના ટેકાથી ચાલતી નોતી ક્યારેક લાકડીને જમીનને અડાડતી હતી . ડ્રાયવરે મને કીધું કે મલિસા 103 વર્ષની ઉંમરની છે . . ચશમા પહેરે છે . કાને બરાબર સાંભળે છે પોતાને ખાવાનું જાતે કરી લ્યે છે . જોકે આ દેશમાં સુપર માર્કેટમાં બધું તૈયાર મળતું હોય છે . ખરીદી કરવા માટે એના ઓળખીતા પારખિતા મદદ કરે છે . સેન્ટરમાં પહોંચ્યા પછી તે વૅનમાંથી ઉતરીને સેન્ટરના હોલમાં પોતાની જાતે ગઈ અને પોતાની ખુશી ઉપર બેસી ગઈ તેને જમવા માટે સેન્ટરના કર્મ ચારી અલ્પ આહારની થાળી તેની આગળ મૂકી ગઈ . જમી લીધા પછી બિંગો રમવા માટેનું કાર્ડ તેને કોઈ આપી ગયું અને તે બિંગો રમી . તેનું શરીર હાડકા ઉપર ચામડી મઢેલું હતું , હાડકા અને ચામડી વચ્ચે માંસ નામનુંજ હશે એટલે તેના શરીરની ચામડીયો કરચલીઓ વાળી હતી . અવાજ બહુ ધીમો હતો પણ સ્પષ્ટ સમજાય એમ હતો . મેં મનોમન શુભેચ્છા પાઠવી કે મલિસા બેન તમે તંદુરસ્તી સાથે ઘણું જીવો .