ખરી સમસ્યા આ છે કે આપણે પોતાના દિલને કંઇક કરવાનું કષ્ટ આપતા નથી. અને ન જ તેનાથી કોઈ પરીશ્રમ વાળું કાર્ય લેવા ઇચ્છીએ છીએ. બલ્કે દિલને પોતાના હાલ પર છોડી દઈએ છીએ. સમય પસાર થતાની સાથો-સાથ જો બહારથી આવનારા પવનો હૃદયની અંદર વિખરાએલ કચરાને ધીરે ધીરે ઉડાવીને લઈ જાય તો ઠીક છે, નહીંતર પોતે આપણે ઝાડુ હાથમાં લઈને કચરાને ધુળને સાફ કરવા માટે પરિશ્રમ આપણે નથી કરતા. વાસ્તવિકતા આ છે કે જો આપણે પોતાના દિલને સાફ કરવા માટે નિશ્ચય કરી લઈએ તો અલ્લાહે આપણા ભીતરમાં એવી શક્તિ મુકેલ છે કે આપણે જેને ઇચ્છીએ તેને માફ-ક્ષમા કરી શકીએ છીએ. અને ગમે ત્યારે કોઈ પણ સંબંધમાં પોતાના હૃદયના મેલને તદ્દન સાફ કરી શકીએ છીએ.