‘મારે તો મનુષ્યત્વથી પણ પર ઊઠીને શુદ્ધ ચૈતન્યના અધિષ્ઠાનમાં જીવવાની ચાવી એમની પાસેથી શીખવી છે, જેના પ્રકાશમાં સ્ત્રીત્વ અને મનુષ્યત્વની સમસ્ત ગુણવત્તા બદલાઈ જાય. જગતની ક્ષુલ્લક વાતો એને સ્પર્શે જ નહિ. એમને પામીને હું તો ધન્ય બની છું.’ લોપામુદ્રા મુગ્ધભાવે બોલતી હતી. સુવર્ણા એને અહોભાવપૂર્વક જોઈ રહી…