ખૂબ સરસ લેખ. મને એ કહેતા ગર્વ થાય છે કે આજે પણ આવા લોકો હોય છે. (મારા સગા મામી અને એમનાં સંતાનો પણ આવું જ નૈતિક જીવન જીવે છે. વરસો પહેલાં મારા મામાનું ધંધામાં મોટી ખોટ જવાથી હાર્ટ એટેકમાં મૃત્યુ થયું. મારા નાના, નાની અને ૩ સંતાનોની જવાબદારી હતી. (એક દિકરીના લગ્ન થઇ ગયેલા.) ઘરનું ઘર પણ નહોતું રહ્યું. એક સ્કૂટર પણ માંગતામાં જતું રહ્યું. કાળી મજુરી કરી બધાએ (અમે લગભગ દરેક ભાણિયા-ભાણી એમનામાંથી ઘણું શીખ્યા છીએ). થોડા વખત પછી મામીને એમના ભાઇએ અમેરિકા બોલાવી લીધા. મામીએ એમનાંથી શક્ય બધું કર્યું અને મામાના નામનું બધું દેવું ચૂકવી દીધું (બા,દાદાની હયાતીમાં જ). (મામીને ઓળખતી દરેક વ્યક્તિ માટે કદાચ એ આદર્શ વ્યક્તિ/આદર્શ વહુ બનતા હશે તો કોઇ નવાઇ નથી.)