મૂળજીને ધીમે ધીમે ઘર, નેણુ, ફળિયું, ગામ યાદ આવવા લાગ્યાં. ઝટપટ ઘેર પહોંચી જવાની ઈચ્છા તીવ્ર બનવા અલાગી. જેમ જેમ તેને બધું યાદ આવતું હતું તેમ તેમ કશીક અસહાયતા તેને ભરડો લેવા લાગી. તેણે કાન સરવા કરી ક્યાંય માનવસંચાર છે કે નહીં તે માટે પ્રયત્ન કર્યા, પણ પાણીની પછડાટો સિવાય બીજું કશું જ સંભળાતું ન હતું. વરસાદ સહેજ ધીમો થાય કે તરત નીકળી જવું એવું વિચારી તે ધ્રૂજતો ધ્રૂજતો ગાડા નીચે જેમતેમ ઘૂસ્યો.