પુરાણગ્રંથોમાં આ કથનનો પડઘો પડતો દેખાય છે. બ્રહ્મપુરાણમાં મહર્ષિ ભરદ્વાજને પોતાની કુરૂપા બહેન રેવતીને પરણાવવાની ચિંતા કોરી ખાતી હતી. એ ગંગાજીના તટે બેસીને નિસાસા નાખતા કે, આવી કદરૂપી બહેનના વિવાહ કોની સાથથ કરું? કોઈ તેને સ્વીકારતું નથી. અહો, કોઈને કન્યા ન થાય. કન્યા કેવળ દુઃખ દેનારી હોય છે. જેને કન્યા હોય તેનું જીવતેજીવ ડગલે ને પગલે મૃત્યુ થાય છે. પદ્મપુરાણમાં પણ કહ્યું છે કે, ઉંમરલાયક કન્યાને કેવો વર મળશે એવી ચિંતાઓથી ઘેરાઈ રહેતા લોકો સુખી થતા નથી. સ્કંદ મહાપુરાણમાં મેના કહે છે કે, કન્યા તો સ્ત્રીઓને શોખમાં ડુબાડનારી હોય છે. એ જ રીતે મત્સ્ય મહાપુરાણમાં હિમાલય કહે છે કે, અતિશય પુણ્ય આપનારી પુત્રીનો જન્મ લોકો ઇચ્છતા નથી. કારણ કે એને યોગ્ય સ્થળે વરાવવામાં ઘણી મુશ્કેલી પડે છે.