માન્જોને તો બિચારાને ખબર પણ ન હતી, અને હજારો વર્ષોનો એમનો વસવાટ હવે નિઝામની માલિકીનો ગણાવા લાગ્યો હતો. એટલું જ નહિ, માન્જોએ પોતાની ખેતઉપજનો અમૂક હિસ્સો ય તેમને આપવાનો થતો હતો. કહેવાતા સભ્ય, સુસંસ્કૃત સમાજના લોકો, નગરવાસીઓ તેમને દગ્ધ, જંગલી, માનવભક્ષી, માનવબલિ આપનારા ગણાવીને તેમનું પારાવાર શોષણ કરતા હતા અને તેમને નાગરિક તો ઠીક, માણસ તરીકેના પણ કોઈ અધિકાર ન હતા. લગભગ એક સદી સુધી ચાલેલા અત્યાચાર અને શોષણના આ દોરમાં માન્જોની હજારો વર્ષોની નિર્દોષ પરંપરાનો કચ્ચરઘાણ નીકળતો રહ્યો.