’ માણસ રોજ સવારે આવી, ધોયેલ મૂળા જેવો  ઊભો રહી, બાર વાગ્યે કચેરી ઊઠે ત્યાં સુધી કેવળ ખંભ-શો ખોડાઈ  રહી પાછો મૂંગો મૂંગો ઘેર ચાલ્યો જાય- એક દિવસ નહીં, બે  દિવસ નહીં, પણ દિવસોના દિવસો સુધી અને એ બધું સ્વારથ  વગર!