તેના ખોળામાં ડાબી બાજુએ સિતાર હંમેશા હોય જ. તેના કંઠમાંથી અવિરત સંગીતની ધારા વહ્યા જ કરતી. શ્રી કંઠબાબુને કોઈ પણ અજાણ્યા માણસ જોડે ઓળખાણ કરવાને લાંબી ખટપટ કરી બાહ્યોપચારથી એકબીજાને પરસ્પર મેળવવા જેટલી વિધિ કરવાની જરૂર પડતી જ નહિ. કારણ કે તેના આનંદી સ્વાભાવિક આકર્ષણ સામે કોઈ પણ ટકી શકતું નહિ. કારણ કે તેના આનંદી સ્વાભાવિક આકર્ષણ સામે કોઈ પણ ટકી શકતું નહિ. એક વખતે તે અમને એક મોટી છબી પાડવાની અંગ્રેજની દુકાને લઈ ગયો. ત્યાં એણે પોતાની અકૃત્રિમ વાતોથી તે દુકાનના અંગ્રેજી માલિકને હિંદી અને બંગાળી ભાષાનો ખીચડો કરી વાતમાં જ આકર્ષી લીધો અને પછી તેને સમજાવ્યો કે ‘હું ગરીબ છું પણ આ છબી પડાવવાનો મારો ખાસ આગ્રહ છે.’ તે અંગ્રેજે તેને હંમેશનો દર ઘટાડીને છબી પાડી આપી. શ્રી કંઠબાબુ એવો તો સાહસિક અને ખુલ્લા દિલનો હતો કે તે અંગ્રેજની ‘એક જ ભાવ’વાળી દુકાનમાં આવી રીતે સોદો કરતાં તેને બિલકુલ અણઘટતું લાગ્યું જ નહિ. તેના વર્તનથી સામા માણસને અપમાન લાગશે તેની શક્યતા સુદ્ધાં તેના મનમાં આવતી નહિ. વળી કોઈ કોઈ વખત એક યુરોપિયન પાદરીને ઘેર તે મને લઈ જતો. ત્યાં પણ રમતગમતથી અને સંગીતથી પાદરીની નાની છોકરીને લાડ લડાવીને તથા પાદરીની સ્ત્રીના બૂટવાળા નાજુક પગનાં વખાણ કરીને તે બધાંને હસાવી મૂકતો. બીજો કોઈ પણ માણસ આવી રીતે વર્ણન કરે તો તે જંગલી અને અસભ્ય ગણાય, પણ તેની અપૂર્વ સાદાઈ બધાંને આકર્ષણ કરી લેતી અને બધાં તેની મઝામાં આનંદથી ભાગ લેતાં.