‘બાપા…’ કલ્યાણીએ પિતાની આંખોમાં આંખ પરોવી ‘તમે માનો નહીં એટલે કહેતાં જીભ નથી ઊપડતી. બાકી મારી ઈચ્છા તમને સાથે રાખવાની છે. આ ઉંમરે ગામડા ગામમાં તમારું કોણ? આંખ-માથું દુઃખે તો કોણ ચાકરી કરે? અરે, હું હતી ત્યારે તમે કેવું કરતા’તા? તાવ આવે તોય કહ્યા વગર ચૂપચાપ સૂઈ રહેતા’તા. મૂંગા મોઢે પીડા વેઠવાની તમારી આદતને લીધે કોઈનેય તકલીફ નહોતા આપતા.’ કલ્યાણીના અવાજમાં લાગણીની ભીનાશ ભળી. ‘હવે તમારી દીકરીની વાત માનો. એમનો સ્વભાવ પણ ખૂબ સારો છે. વચ્ચે તો એમણે જ મને કહેલું કે પપ્પાને અહીં બોલાવી લે. બોલો બાપા, મારું કહ્યું માનશો?’