કશુંક ન બોલવાનું બોલાઇ ગયાનો અહેસાસ વ્યાસજીને કાંટાની જેમ ખૂંચ્યો. ક્ષણેકવારની શાંતિ બાદ વ્યાસજીએ પૂછ્યું “એકલી જ આવી છે?” હાજરજવાબી પિનલે તરત જ કહ્યું “બાજુમાં જ મારી સોસાયટીનો ઝાંપો છે.” વાતને સહેજ વધારવા વ્યાસજીએ વિવેક કર્યો “આઇસક્રિમ ખાવો છે?” “હા, ચોકલેટ ફ્લેવર” વ્યાસજી આઇસક્રિમ લેવા ફર્યા કે પિનલે તરત જ કહ્યું “અંકલ એક વાત તો કહેવાની જ રહી ગઇ આઇ લવ યુ અંકલ.” વ્યાસજીથી માંડમાંડ બોલી શકાયું “આઇ લવ યુ ટુ બ...બ...બેટા.”