બાકી માઠું લગાડનારાઓને લગ્નપ્રસંગની જ સાડાબારી નથી હોતી, મરણનેય ટાણાનો દરજ્જો આપી ખોટું લગાડવાની તક પણ એવા લોકો ઝડપી લે છે. જેમ કે, ‘એવી તે શી ધાડ આવી’તી તે બંસીકાકાને ઉતાવળે કાઢી ગયા ? મારી રાહ ન જોવાય ? કાકાને બ્યાંસી વરસ રાખ્યા તો અડધો-પોણો કલાક વધારે ઘરમાં રાખવા હતા. ના, ખોટી વાત. બહાનાબાજી નહીં જોઈએ. સવાલ સેન્ટિમેન્ટ્સનો છે અને ડેડબોડીવાન તો કલાક-દોઢ કલાક રોકી શકાય, બહુ બહુ તો ડબલ ચાર્જ માગે, પણ એમને કાઢી જવામાં ખોટી ઉતાવળ કરી નાખી ને ! બરાબર છે, મને ખબર હતી કે એમને સાડા સાતે કાઢી જવાના છે, પણ મને ‘બસ’ તો મળવી જોઈએ ને ! ગુરુકુળથી બસો જ ક્યાં ટાઈમસર મળે છે રિક્ષાવાળો સો રૂપિયા માગતો હતો – બંસીકાકા પાછા આવવાના હોત તો સો રૂપિયા એમના નામ પર તોડી નાખત. એ જે થયું એ પણ હું સાડા નવે તો આવી ગયો હતો કે નહીં ? તમને પોતાનાં ને પારકાં વચ્ચેના ભેદની પહેલેથી જ ખબર નથી. મને ઘણો જ આઘાત લાગ્યો છે. હવે કાકાના દસમા-બારમામાં મારી શી જરૂર છે ? દુઃખ મને એ વાતનું છે કે બંસીકાકાને હવે હું ક્યાં જોવાનો ! (મોટેથી ઠૂઠવો)