અનુને હવે એની જાત પર જ ગુસ્સો ચડ્યો, શું જરુર હતી શોપિંગ કરવા જવાની? રાજ સાથે પછીથી ના જઈ શકત? રાજ? એને વાયડાને ટાઇમ જ ક્યાં હોય છે? આખો દાડો નોકરો જ કરવો તો, તો પરણ્યોજ શું કામ? બધો વાંક એનો જ છે! અહિં મને કોઈ ગુંડો મારીયે નાખે તો એને શું ફરક પડી જવાનો? વરસ થશેને કોઈક બીજીને પરણી જશે. આમેય એને તો દિપીકા ગમે છે ને હું તો માધુરી જેવી લાગું છું! અનુ હવે રડી રહી હતી. એને આસપાસનું જાણે કોઈ ભાન જ ના હતું. ડરની મારી બિલ્લી જેમ આંખો મીંચી દે એવી એની હાલત હતી.