પર્વમાં વિષયો, વક્તાઓ-કવિઓ, કલાસાધકોના નામ ઉમેરાતા ગયાં અને પર્વનો ઘાટ રચાતો ગયો છે. સમયાંતરે પરિવર્તન અને નવા ઉમેરાને પણ અવકાશ છે જ. પર્વ – ૧ માં આવેલા શ્રી રઘુવીરભાઈ જેવા સર્જકો કે શ્રી અનિલ ખંભાયતા જેવા અનેક સહભાવકો મોટાભાગના પર્વોમાં અચૂક ઉપસ્થિત રહ્યાં છે. શ્રી રમેશ પારેખની પણ મોટાભાગના પર્વોમાં ઉપસ્થિતિ રહી છે. કૈલાસ ગુરુકુળના પરિસરમાં, સ્વાગતના પ્રત્યુત્તરમાં રમેશ પારેખે કહેલું, “જયદેવભાઈ, આવી ગયા છીએ, ઉતારો મળે કે ન મળે, હું છું ત્યાં સુધી અસ્મિતાપર્વમાં આવીશ.” રમેશ પારેખ, રાજેન્દ્ર શુક્લ કે નીતિન વડગામા જેવા અનેક સર્જકો-વક્તાઓ, વક્તવ્ય કે કાવ્યપાઠ ન હોય તો પણ સહભાવક તરીકે ઉપસ્થિત રહ્યાં છે. થોડાક નામો એવા પણ છે જે વક્તવ્ય માટે કે કાવ્યપાઠમાં આવ્યા છે. અલબત્ત યુવાસર્જક પ્રતિભાઓ આ મહાકુંભમાં સ્નાન કરીને ધન્ય બને છે. જાણ્યે અજાણ્યે તેમની કલમનું અહીં ઘડતર થાય છે. એમને મન આદરણીય હોય તેવા અનેક વરિષ્ઠ સર્જકોના દર્શન પામે છે. કોઈ કોઈને વરિષ્ઠોનું માર્ગદર્શન પણ મળી જતું હોય છે. મંદિરના પ્રાંગણમાં, ઓટલા પર કે વૃક્ષની છાંયમાં જામતી ગોષ્ટિઓમાં નવી રચનાઓનું આદાન પ્રદાન અનૌપચારિક રીતે ચાલતું જ હોય છે. સાહિત્યકારો સાથે સંપર્ક સેતુ રચાય છે. અનેકોને એમ કહેતા સાંભળ્યા છે કે પર્વની સમાપન ક્ષણે આગામી પર્વની પ્રતિક્ષા સાથે વિદાય લઈએ છીએ.