તે એટલી ગરીબ હતી કે જાત ઢાંકવા કપડાં પણ ન હતાં અને ધુળમાં પડી પડી તે બોલતી હતીઃ ‘કશુંક આપ ખુદા, કશુંક અપાવી દે ખુદા !