‘જુલમ તો થઈ ગયો અવનિ. . . ’ દોડી આવીને ખોળામાં માથું મૂકનારી પત્નીથી અળગો થતો હોય એમ અનિલ ઊભો થયો, ‘તારું બયાન, તારી પવિત્રતા, તારી મજબૂરી - બધું હું સ્વીકારી લઉં; પણ તારો ભૂતકાળ મારી દીકરીના ભવિષ્યને નડવાનો એની માફી દેવા જેટલો ઉદાર થઈ શકતો નથી.