‘એટલા માટે કે, એ વાતનો ભાર હું એકલી ઉપાડી ઉપાડીને થાકી ગઈ છું કે મેં જાણ્યે અજાણ્યે એક એવી સ્ત્રીનો પતિ તેની પાસેથી છીનવી લીધો, જેને તે પોતાની જાત કરતાં પણ વધુ ચાહતી હતી. તારી સાથેના મારા આ વીસ વર્ષની મેરેજ લાઈફમાં માધવીનું બલિદાન પળેપળે મારામાં લઘુતાગ્રંથી ભરતું રહ્યું. જે પીડામાંથી તું મુક્ત રહ્યો તે પીડાએ મને હંમેશાં કોરી ખાધી. આજે હવે આ દુનિયા છોડીને તે જ્યારે જતી રહી છે ત્યારે હવે એ ભાર ઉઠાવવામાં તારો સાથ માગું છું… શ્યામલ તારો સાથ…’ કહેતાં કહેતાં પ્રિયા ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડી પડી. શ્યામલ તેના માથા પર પ્રેમથી હાથ ફેરવતો રહ્યો. લગાતાર… ક્યાંય સુધી.