‘…અને તમે શ્રી પંચાલને ઘેર આવા પ્રસંગે ડોકિયું કરવા પણ ગયા નથી ? ચાલો, ઊભા થાવ. આપણે બંને તેમને ઘેર જઈએ અને આશ્વાસનના બે શબ્દો કહીએ… આવા પ્રસંગે મીટીંગ રદ કરીને પણ આપણે માનવધર્મ બજાવવાનું ચૂકવું ન જોઈએ.’ ઈશ્વરભાઈએ ઠપકાભર્યું વિધાન કર્યું તે સાંભળી આચાર્ય શરમિંદા બની ગયા. ઈશ્વરભાઈ અને આચાર્ય બંને મારે ઘેર આવી પહોંચ્યા. ત્યારે હું શાંત ચિત્તે એક બાંકડા ઉપર બેસી રહ્યો હતો. મેં તે બંને મહાનુભાવોને આવકાર આપી વંદન કર્યાં.