‘ઈધરતો આના પડેગા. અબ તો અમાવસ કે દિન આસન યહીં પર લગેગા.’ મહારાજે શાંતિપૂર્વક કહ્યું અને ચાલ્યો. મોજથી ચાલ્યો. થોડી થોડી વારે ઝાલર પર હથોડી મારીને ડંકો વગાડે અને કબીર રહીમનો દોહો ગાય. ગોહો પૂરો કરતાં એ ઢાળમાં જ ધ્રુવ પંક્તિ બોલે, ‘હો રાધે, રામચંદ્ર કી જે બોલો… ઓ..’