શંકર જ્યારે આઠમા ધોરણમાં આવ્યો ત્યારે સાક્ષીનો જન્મ થયો. ગંગાએ આ સમયે મને બહુ જ મદદ કરી. સાક્ષીને જોઈને તો શંકર ગાંડો ગાંડો થઈ જતો. એ જરા મોટી થઈ અને ઓળખતી થઈ ત્યારે શંકર જાતજાતના ચાળા કરતો, એની સાથે રમતો, હસાવતો અને એનું અત્યંત ધ્યાન રાખતો. સ્કૂલના સમય બાદ એ અમારે ત્યાં જ પડ્યોપાથર્યો રહેતો. મને પણ સારું લાગતું. ઘરનો જ એક ‘બેબી સિટર’ મળી ગયો. શંકર સાક્ષી સાથે તામિલ ભાષામાં જ વાત કરતો. એને વાર્તાઓ કહેતો, તામિલ જોડકણાં શિખવાડતો અને જાતજાતના જૉક્સ કહીને હસાવતો. સાક્ષીને પણ એની એટલી ટેવ પડી ગઈ હતી કે એના વગર એને જરાય ચાલે નહીં. સાક્ષી કે.જીમાં જતી થઈ તે પહેલાં એને તામિલ એટલું સરસ આવડતું હતું કે જાણે એ એની માતૃભાષા ન હોય ! સંજીવ અને હું શંકર સાથે હિન્દીમાં વાત કરતાં જેથી એને પણ આપણી રાષ્ટ્રભાષા શીખવાનો લાભ મળે. મેં હિન્દીમાં બી.એ. ઓનર્સ કર્યું હતું એટલે રજાના દિવસોમાં હું એને હિન્દી લખતાં-વાંચતાં પણ શીખવતી. આ ભાષામાં પણ શંકરે સારી એવી પ્રગતિ કરી અને તમે જોયુંને કે એ કેટલું સરસ હિન્દી બોલતો હતો. એટલે અમારા ઘરમાં હિન્દી અને તામિલ ભાષા સાથે સાથે પાંગરી. શંકરે ભણીગણીને અગિયાર વર્ષમાં પોતાના ધ્યેયની પ્રાપ્તિ કરી લીધી અને કોમ્પ્યુટર એન્જિનિયર થઈ ગયો. કાલે એ નવી જિંદગીમાં પ્રવેશ કરશે. મને ખાતરી છે કે એ ઈન્ટરવ્યૂમાં સારું જ કરશે અને સિલેક્ટ થઈ જશે.’