સમય પસાર થતો ગયો અને ધીમે ધીમે એવું થવા માંડ્યું કે, અમુક મિત્રો દરરોજ કોઈને કોઈ કારણોસર આવી ન શકતા.ઘરની અને નોકરી ધંધાની જવાબદારીને કારણે દરરોજ આવવાનું શક્ય ન બનતું. આ બાબતને કારણે મોહન ખુબ જ વ્યથિત થઇ જતો. મોહનનો એવે આગ્રહ રહેતો કે, તેની મંડળીના દરેક મિત્રો સાંજે હાજરી આપે. મોહનના આ મિત્રવર્તુળમાં એક રમેશ કરીને યુવાન હતો. રમેશ બહુ ઓછો મંડળીમાં આવી શકતો. મોહન ઘણીવાર તેને પૂછતો કે, તું શા માટે નથી આવતો? પરંતુ રમેશ આ વાતનો કોઈ જવાબ ન આપતો. રમેશનો સ્વભાવ ખુબ જ અંતર્મુખી હતો. ખપ પુરતી જ લોકો સાથે વાતો કરતો.રમેશને તેના મિત્રો માટે ભારોભાર લાગણી હતી ખાસ કરીને મોહન માટે પરંતુ મંડળીમાં ભાગ્યે જ તે જઈ શકતો હોવાને કારણે મંડળીના અન્ય મિત્રોને મોહનના સમાચાર પૂછી લેતો. મોહન આ વાતથી ખુબ વ્યથિત રહેતો હતો કે, શા માટે રમેશ દરરોજ તેની મંડળીમાં નથી આવતો?મોહને રમેશને ઘણીવાર પૂછ્યું કે તે, શા માટે નથી આવતો પરંતુ રમેશ તરફથી તેને કોઈ સંતોષકારક જવાબ મળતો નહિ. રમેશ મંડળીમાં નથી આવતો એ મનદુ:ખની ગાંઠ મોહનના મગજમાં એટલી ગંઠાઈ ગઈ કે, ધીમે ધીમે તેણે રમેશ સાથે વાતચીત કરવાનું બંધ કરી દીધું.આ બાજુ રમેશ દરરોજ કોઈકના ને કોઈકના દ્વારા મોહનના ખબર અંતર પૂછી લેતો.