રોજ સાંજે સ્ટાફરૂમ બંધ કરતો, ત્યારે ચારે તરફ જોઈ લેતો. કોઈ અધ્યાપકની કોઈ નાનીઅમથી ચીજવસ્તુય ભુલાઈ ગઈ હોય તો ઠેકાણે મૂકતો. એક વાર હું છેલ્લે સુધી હતો. એ બારણું વાસતાં પહેલાં ફરર… ફૂ ફરર… ફૂ એમ બબડતો હતો. મેં પૂછેલું : ‘ચંદુ, શું કરે છે ?’