ઠંડક ખોળીને કૂતરાંય જંપી જતા હોય છે ત્યારે પરીક્ષામાંથી છૂટીને રજાઓ ભોગવતા બાળકો કૈંક ને કૈંક રમતા હોય, પણ એમના એ અવાજો શાંતિને ખલેલ નથી પહોંચાડતા. તડકો સૃષ્ટિ માટે વરસતો રહે છે. વૃક્ષોમાં એ આશિષરૂપ પમાય ને ખુલ્લાં ખાલીખમ ખેડેલાં ખેતરોમાં એ આવતી કાલના વરદાન માટે ઢેફાંને તપાવતો લાગે. શહેર શિકારી કૂતરા જેવું હાંફતું અને ભાગતું રહે છે – સિમેન્ટનાં તોતિંગોની વચાળે કાળી સડકો – બધું ચૂનાની ભઠ્ઠી જેવું ફદફદતું હોય. ભિખારી ક્યાંક ભીંત છાંયે ને લારી ખેંચતો મજૂર ઝાડવું શોધીને પોરો ખાતા ભળાય, પણ ઉનાળાનો બપોર તો ગામડાની ઋતુ ગણાય. એના નોંખા રૂપ તો ગામડે સીમવગડે કળાય.