ઘાટી ઉપરનું શંકાનું કારણ એ પણ ખરું કે આખી ચાલીનું છૂટક કામ કરતા ઘાટીને હાથે ક્યારેક તપેલી તો ક્યારેક વાટકો ખોવાઈ જાય. ગૃહિણી ફરિયાદ કરે એટલે બીજા ઘરમાંથી તે શોધીને લઈ આવે. તેવું જ કપડાનું થતું. આ વાસણ ચાલી સિસ્ટમનું આગવું અંગ હતું. તમે કોઈપણ ઘરમાં પ્રવેશો એટલે સામેની ત્રણેય દીવાલો પરની અભરાઈ ઉપર વ્યવસ્થિત ગોઠવેલા વાસણો દેખાય. નાના મોટા તપેલાનો ચળકતો સેટ હોય, રસોઈની ચોકડી ઉપરની અભરાઈ ઉપર થાળીનો સેટ, વાડકાં અને નાનામોટા ચમચા, સાણસી દેખાય. પાછળના પાણીઆરે પિત્તળનો મોટો હાંડો હોય તેના ઉપર કાંસાનો ઘડો હોય. બાજુમાં પીવાના પાણીનું માટીનું માટલું હોય. તેને પિત્તળના બુજારાથી ઢાંક્યું હોય, બાજુમાં પાણી પીવાના પ્યાલા પડ્યા હોય. ઘણાં ઘરોમાં પીધેલો પ્યાલો એઠો ગણી તે પાછો માટલામાં બોળવામાં ન આવે તેથી માટલામાંથી પાણી કાઢવા પિત્તળનો ડોયો રાખ્યો હોય. ઘરનાં વાસણોમાં પિત્તળનું પ્રમાણ પ્રચૂર રહેતું. હિન્દુ કુટુંબ એલ્યુમિનિયમ ન વાપરતાં અને કાચના નાનામોટા વાસણો પણ વર્જ્ય હતા. ચા પણ ધાતુના કપરકાબીમાં કે થાળી કે વાટકામાંથી પીવાતી. કાચના વાસણો પોતાથી ઉતરતી કોમ કે પરધર્મીઓ માટે રાખવામાં આવતા. ત્યારે જેની સાથે આવો પંક્તિભેદ કરવામાં આવતો તેમની લાગણીનો વિચાર કરવામાં ન આવતો અને તેઓ પણ તેનાથી ટેવાઈ ગયા હતા. શાળાના જીવનમાં જ્યારે એક બ્રાહ્મણ દોસ્તને ત્યાં મારા જેવા વાણીયા સાથે પંક્તિભેદ થયો ત્યારે મને ખૂબ લાગી આવ્યું હતું તે યાદ રહ્યું છે. તે રીતે જ પૂજાપાઠ કરતા દાદીમા કે વૃદ્ધાઓ ખાસ અબોટિયા કે અન્ય વિશેષ વસ્ત્રો પહેરી પૂજા કે સેવા કરે અને આભડછેટ રાખે ત્યારે હંમેશાં ચીડ ચડી છે. વૈષ્ણવોમાં આવી શુદ્ધિના આગ્રહીઓને ‘મરજાદી’ કહેવામાં આવે છે અને હમણાં આવા મરજાદી વૃદ્ધનો પરિચય થયો ત્યારે ચીડ અને દયાની લાગણી વચ્ચે તેમનાથી છૂટો પડ્યો હતો.