બીજું કે પહેલેથી જ જો ઢીલો અવાજ સંભળાય તો આપણને ફોન વહેલો મૂકવાનું સિગ્નલ મળે છે. ‘લાગે છે કે તમારી તબિયત ઠીક નથી. હું કાલે ફોન કરું.’ (ભલા માણસ, કોણે દીઠી કાલ? આજે જ મારી રામકહાણી કે રોગકહાણી સાંભળી લો ને.) પણ આપણે તો, ‘હાશ છૂટ્યા…’ કરતાંક ફોન મૂકી દઈએ છીએ! ત્રીજું કે… અમસ્તાંય આપણી નજીવી વાતોમાં રિસાવાની ટેવ! ‘મને તો કેમ છોય ના પૂછ્યું. સંસ્કાર જ ખોટાં ને !’ કાલે જ મળ્યા હોય કે દિવસમાં ચાર વાર કેમ ન મળ્યા હોય ! ‘કેમ છો?’ પૂછ્યા વગર ડગલું નહીં ભરવાનું. ચોથું કે… જવા દો તમે જ કારણ શોધી લેજો કે બીજાં ક્યાં કારણો છે કેમ છો, કેમ છો કરવાનાં. પણ ઘણા આ વાતે બહુ રમૂજ પૂરી પાડે છે.