પ્રથમ એમણે “ટ્રિનીપાયરીન” વા ની અને ટ્રિનિસ્પાજમીન નામની પેટના દુ:ખાવાનો ઈલાજ કરતી દવા બજાર મા મુકી.પરંતુ નાદુરસ્ત તબિયત ના કારણે એમા અવરોધ ઉભો થતા એમને સફળતા મળી નહી.જો કે સહુ એ એમની દવાની ગુણવતાની પ્રશંસા જરૂર કરી.દવા ના આ વ્યવ્સાય મા એકલા હાથે બધુ સભાળવું ઘણુ મુશ્કેલ હતુ.આ અરસા મા તેમને ડિપ્રેશન નો ભયંકર ઉથલો આવ્યો અને વ્યવસાયી જીવન ના પ્રારભ મા જ તેમને હતાશાભરી પરિસ્થિતિ નો સામનો કરવાનો આવ્યો અને પરિસ્થિતી એવી આવી કે મુંબઈ ના દુ:સાહસ ના પરિણામે તેઓ એકલા અટુલા થઈ ગયા.ઉત્તમભાઈ ને આ અરસા મા એમ્ફેટેમિન ટેબ્લેટની આદત પડી હતી જે આદત નો એક દસકા સુધી તેઓ ભોગ બન્યા હતા. આ ટેબ્લેટ લીધા પછી તેમના મા ગજબ ને સ્ફુર્તિ આવતી અને તેની અસર ઓછી થતા તેઓ શાંત થઈ જતા.જીવનનો આ તબક્કો ઉત્તમભાઈ એ આર્થિક સંકડામણ મા પસાર કર્યો હતો.પરંતુ આવા કપરા સંજોગો મા પણ એમને એમના ધર્મપત્નિ શારદાબહેન નુ પીઠબળ હતુ. શારદાબહેને નક્કી કર્યુ હતુ કે,ભલે ગમે તેવી વિકટ પરિસ્થિતિ આવે પરંતુ સંતાનો ની કેળવણી મા તેઓ સહેજે કચાસ રાખશે નહી.૧૯૬૩ની ૧૮મી સપ્ટેમ્બર ના રોજ ઉત્તમભાઈ ના બિજા પુત્ર સમીરભાઈ નો જન્મ થયો.ઉત્તમભાઈ ની અસ્વસ્થ તબિયત ના કારણે ૧૯૬૮ સુધી બાળકો ના ઉછેર અને અભ્યાસ ની જવાબદારી શારદાબહેને એકલે હાથે સંભાળી લઈ ખરા અર્થ મા સહધર્મચારિણીની ભૂમિકા ભજવી હતી.આ અરસામા ઉત્તમભાઈ સહ પરિવાર છાપી ખાતે વસવાટ કરતા હતા.આવી કપરી પરિસ્થિતિ મા જ્યારે ઉત્તમભાઈ તરફ કેટલાય સગાઓએ પીઠ કરી દીધી ત્યારે શારદાબહેન ના ભાઈ સુમિતભાઈ એ ઉત્તમભાઈ ની પડખે અડીખમ ઉભા રહી સાચા અર્થ મા સાથ આપ્યો હતો.