—-“શિકાગોના વૃદ્ધાશ્રમમાં રહેતા શાંતિદાદાની વાત” પ્રકરણમાં સોમાભાઈ લખે છેઃ “વતન છોડીને પરદેશ ગયા પછી દીકરાને ત્યાંથી પણ પરાયાં થઈ ત્યાના વૃદ્ધાશ્રામોના આશ્રયે પાછલી વય પસાર કરી રહેલાં કંઈ કેટલાંય મા-બાપની કરુણ કથાઓ કોઈનેય જાણ ન થાય એમ એમના જીવનના અંત સાથે વિલીન થઈ જતી હોય છે.”