રાત જામી હતી. ઠંડીની કટારો વીંઝાતી હતી. પવન સૂસવાતો હતો. ઉપરના સ્વચ્છ વ્યોમમાંથી ગ્રહો, નક્ષત્રો બીજે કશે કશું ન જોતાં અમારી તરફ મીટ માંડી રહ્યાં હતાં… એક ઘારી ઊટોની કતાર ચાલ્યા કરતી હતી… ફૂંકાતા પવનમાં કોઇ સ્ત્રીનો સાળુ ઊડતો હતો… વાંદરા જેવો કોઇ નગ્ન મનુષ્ય રેતીમાં પગલીઓ જોઇ રહ્યો હતો.પેલી લાંબી અતિ લાંબી કાંટાં અને કાંકરાથી છવાયેલી કેડી પર એક મોટો અજગર વાંકોચૂંકો પડ્યો હતો…!