પાંચ અને પચ્ચીસે શાંતિવન હાઈસ્કૂલથી થોડે દૂર હું સ્કૂટર પાર્ક કરતો. દસ મિનિટ રાહ જોવી પડતી. બરાબર પાંચ અને પાંત્રીસે પાંચાલી શાળાના દરવાજામાંથી નીકળતી. ધીરે-ધીરે, પોતાની સહેલીઓથી છૂટી પડતી, એ મારા સુધી લગભગ બે મિનિટમાં પહોંચી જતી. હું એક સ્મિત આપતો. જવાબમાં એ ફિક્કું હસી લેતી. હું સ્કૂટર સ્ટાર્ટ કરતો. એ પાછળ બેસી જતી, પોતાનું કૉફી કલરનું જૂનું પર્સ લઈને.