આ માયાને અતિક્રમીને (તદુપરી), જ્યારે ભેદ અદ્રશ્ય થાય છે અને અભેદ પ્રત્યક્ષ થાય છે,ત્યારે અહંતા પોતાના આવશ્યક ગુણ દ્રારા અને પોતાની ઓળખ – ચેતનાની ઉત્સાહ જનક ઉષ્મા – સાથે, ચાર ઉષ્મ- અક્ષરો પ્રદર્શિત કરે છે, જે છેઃ ‘શ્’ ‘ષ’,’સ’ અને ‘હ’ (અહીં ‘ઉષ્મ’ શબ્દનો અર્થ થાય છે ગરમી, લાગણી કે ઈચ્છુકતા). આ ઉષ્મ અક્ષરોમાં,અહંતાનો અક્ષર ‘સ’ -જે સંપૂર્ણ અમૃત અક્ષર તરીકે ઓળખાય છે – તે સંપૂર્ણ પ્રાગટ્યને અંતે આવે છે, અને ત્યાર બાદ પ્રાણબીજ અક્ષર ‘હ’ ને એટલા માટે પ્રસ્તુત કરે છે, જેથી તમે સમજી શકો કે આ બ્રમ્હાંડ, જે સદાશિવના વિસ્તારથી, વાચક(શબ્દોનું બનેલું) અને વાચ્ય રૂપે, અનુત્તર શક્તિ દ્રારા બન્યું છે, તે અંતે અક્ષર ‘હ’ (અનાહત- માયા) માં પૂર્ણ થાય છે. આવિસ્તરણ ‘ષડધ્વ’ પ્રકારનું હોય છે.