ત્યારે પરવાનેદારો ને પ્રોત્સાહન આપવાના બદલે અધિકારીઓની બાબુ શાહીના કારણે પરવાનેદારો સતતપણે ચોર અને કાયદાના ગુનેગાર હોય તેવી સ્થિતિમાં જીવે છે. . અધિકારીઓની આવી પરવાનેદાર વિરોધી માનસિકતા સામે સરકાર અને ખાસ કરીને ગૃહવિભાગે મોનીટરીંગ કરવુ જોઈએ અને બિનજરૂરી રીતે હથિયારો રદ કરવાની પ્રથાને નાગરિકોના અધિકારો ની જાળવણી ભાગરૂપે અટકાવવી જોઈએ જે વિસ્તાર ગામ કે સીમમાં પરવાનાવાળા હથિયારો હોય અને તેવા સૌ જાણતા હોય ત્યાં ચોર લૂંટારૂ કે ગુનેગાર રૂ રાતના સમયે કરવામાં કે જંગલ કરવામાં રહફિં અનુભવે છે નિયમોનુસાર નાગરિકોને ભરવાનાં આપવાથી સરકાર નુકસાન થતું નથી લાયસન્સ ફી ની આવક સાથે સામાજિક સુલે નું વાતાવરણ જળવાઈ રહે છે ક્રાઈમ સ્ટ્રીમમાં જોવા જઈએ તો અગ્નિ શસ્ત્રો થી જે તે આવો થાય છે તેમાં મોટાભાગે પરવાના વગર ના હથિયારો નો દુરુપયોગ થાય છે ક્યારેય પરવાનેદાર વ્યક્તિ પોતાના પરવાનાવાળા શસ્ત્રોનું બિનજરૂરી હત્યામાં ઉપયોગ કર્યો હોવાનું બહાર આવ્યું નથી સરકારે આર્મી માં સુધારો કરી ભરવાના દારૂની વય તકની રક્ષા કરવી જોઈએ અમેરિકા બ્રિટન જેવા પ્રબુદ્ધ દેશોમાં નાગરિકોની હથિયારો રાખવા ના અધિકારો અને સુરક્ષા કરવામાં આવે છે ભારતમાં હથિયારોને શક્તિનું પ્રતિક ગણવામાં આવે છે તેની જાળવણી અને ઉપયોગનો એક ખાસ સામાજિક નિયમ અને પરંપરા છે ત્યારે પરવાનેદાર હથિયારોને અને હથિયાર ધારકોને ગુનો કરવાનું કારણ ગણી ને તેની ઉપેક્ષાને પરવાના ઓછા થાય તેવી અધિકારીઓની માનસિકતા પર કાયદાનો સકંજો કસવાની હવે જરૂર છે નાગરિકોના આત્મરક્ષણ અને પાક રક્ષણ માટેના પરવાનાઓ સામે અધિકારીઓની તિરસ્કારની ભાવના લોકશાહી આ અયોગ્ય અને નાગરિકો માટે અધિકારીઓ બાબુઓની અસ્પૃશ્યતાજેવી બની રહી છે જે બંધ થવી જોઈએ.