આ વખતે મિલનું સૂતર ને હાથવણાટનું કાપડ પહેલા નંબરનું ગણાતું. બગસરા અને અમરેલીનો આવો માલ અમે મગાવતા અને ખૂબ ખપાવતા. પણ મોતીભાઈને આ માલ સાચો સ્વદેશી ન લાગ્યો. એને રેંટિયાની ખાદી જ શુદ્ધ સ્વદેશી લાગી. આ અરસામાં પૂ. બાપુજી સાથે અમારો સંબંધ થઈ ગયો, અને તેઓશ્રીને પણ તે સમયે રેંટિયાનો અખતરો કરવાનો વિચાર આવેલ. મોતીભાઈ અને બાપુજીનો સુયોગ થયો અને મોતીભાઈએ આ અરસામાં કેટલુંક સૂતર કંતાવીને બાપુજીને મોકલ્યું પણ ખરું. આમ ગૌસેવા અને રાષ્ટ્રીય શિક્ષણ સાથે મોતીભાઈની સ્વદેશી ભાવના પણ ખીલી અને એમણે તેને ખૂબ વિકસાવી.