જોડણી વિશેની સમસ્યા વિશે તમે ’ઓઢણી/જો્ડણી’ ના લેખમાં લખ્યું છે કે આપણે લખવામાં બેદરકારી રાખીએ છીએ કે પ્રુફ રીડર સુધારી લેશે. મને લાગે છે કે જે બોલીએ છીએ તે ઉચ્ચારો પર જ ધ્યાન આપીએ તો પણ હ્રસ્વ//દીર્ઘની સમસ્યા ઉકેલી શકાય. ’ઇનામ’ શબ્દ બોલતી વખતે ધ્યાનથી ઇ-ધ્વનિ ટૂંકો છે અને ’ઈયળ’ બોલતી વખતે ઈ-ધ્વનિ લાંબો છે એ સમજાવી શકાય એમ છે. ધ્વનિ સાંભળવાની ટેવ કેળવાઈ હોત તો જોડણીના આ્ટલા બધા નિયમો લખવા ન પડ્યા હોત. બધું સ્વાભાવિક લાગત. પણ ગુજરાતીમાં સંસ્કૃતના માપના ઇ-ઈ. ઉ-ઊ હતા જ નહીં એ વાત સાચી છે. આમ ’ઊંઝા-ભાવના’ સાથે સંમત છું પરંતુ, જૂનાં ધ્વનિચિત્રો વાપરવાની બાબતમાં મને સંકોચ છે. જરૂર નવા ધ્વનિચિત્રની છે.