એક વર્ષ વલ્લભ વિદ્યાનગરમાં. જવું હતું ખેતીવાડીમાં પણ તેના વિષયો નહીં એટલે જઇ પડયા કોમર્સમાં. એક વર્ષ સહજાનંદ કોલેજમાં... ત્યાં ય ધ્રુવ તોફાની-ટીખળી. રિસેસ પડી એટલે બેલ પાયખાનામાં સંતાડી દીધો રિસેશ પૂરી જ ન થાય ને એક મજા... જકડેલા નિયમોમાં જીવતા લોકોને હેરાન થતા જોવાની મજા... કોલેજના બીજા વર્ષની પરીક્ષા. પેપર લખતા હતા ધ્રુવભાઇ. સુપરવાઇઝરે બાજુમાં આવી મહેણું માર્યું: 'કાં ભણવાનું કેવું લાગે છે? આખું વર્ષ રખડયાને હવે...?’ ધ્રુવ ભટ્ટે પોતે લખતા હતા તે ઉત્તરવહીનો ડૂચો વાળી સુપરવાઇઝરના હાથમાં આપતાં કહ્યું: 'ભણવાનું આવું લાગે છે’ બસ, તે દિવસથી શિક્ષણ પર પૂર્ણવિરામ ઘરમાંથી મા-બાપ કોઇએ ક્યારેય અટકાવ્યા જ નહીં.