પણ નિખાલસતા અમારી દોસ્તીના પાયામાં રહી. 1980ના ઉત્તરાર્ધમાં સુરતમાં ભરાયેલા સાહિત્ય પરિષદના અધિવેશનની એક સાંજના એક અનૌપચારિક આયોજનમાં મંચની સામે ઉપસ્થિત તમામ જાણીતા લેખકોના થોડા શબ્દોમાં હળવા પરિચય આપવાનું એને સોંપાયું. એ એક પછી એક નામ બોલીને જે તે લેખકને એકલા અથવા સપત્નીક મંચ પર આમંત્રિત કરતો હતો અને હળવી જબાનમાં તેમના પરિચય પણ આપતો હતો. મારી કટાર ઝબકારને કારણે હું પણ એ દિવસોમાં ખૂબ જાણીતો હતો અને તેની નજર પડે તેટલો એની સામે પણ હતો. મને પણ એ બોલાવશે એવી સ્વાભાવિક માનવીય અપેક્ષા મને પણ હતી, પણ કોણ જાણે કેમ શું થયું! એને હું યાદ જ ના આવ્યો. હું રાહ જોતો રહ્યો અને કાર્યક્રમ પૂરો થયો. સૌ વિખેરાયા ત્યારે એ મારી પાસે આવ્યો. મારી હથેળી પકડીને કહે; ચાલને રજની, જરા બાથરૂમમાં જઈ આવીએ.