ટાઇગરમાં સુપરપાવર્સ આવ્યા પછીના અમુક સીન ખરેખર સરસ બન્યા છે. જેમ કે ઊંચાઈના ડરને લીધે તે નીચે રહીને ઊડે અને ટ્રાફિકના નિયમોનું પાલન કરે, ઘરનાં બાવાજાળાં સાફ કરે, બહારથી દૂધી લેતો આવે એવી મોમેન્ટ્સ મસ્ત છે. પરંતુ બાકીની આખી ફિલ્મ ‘શક્તિમાન’, ‘બાલવીર’ કે ‘છોટા ભીમ’ જોતા હોઈએ એવી જ ફીલ આપે છે. સ્ટોરી અને એનું એક્ઝિક્યુશન એટલું બાલિશ છે કે અઢી કલાકની આ ફિલ્મ અઢી દાયકા જેટલી લાંબી લાગે છે. ઉપરથી ફિલ્મની સ્પેશ્યલ ઇફેક્ટ્સ એ હદે નબળી છે કે એની સામે ‘બાલવીર’ પણ હૉલીવુડ ફિલ્મ જેવું લાગે. ફિલ્મમાં જૅકલિન ફર્નાન્ડિસની હાજરીને જસ્ટિફાય કરવા માટે નખાયેલાં વણજોઈતાં ગીતો એની લંબાઈમાં ઓર વધારો કરે છે. બાળકો માટેની ફિલ્મમાં સજેસ્ટિવ ચેનચાળાવાળું બીટ પે બૂટી જેવું ગીત શું કામ છે એવું નહીં પૂછવાનું. આજકાલનાં બાળકો બધું સમજે છે, સમજ્યા?