અચાનક પરિનિની આંખ ખૂલી. ઉઠતાની સાથે જ તેણે ઇતિ સામે જોયું.ઇતિ ઉંઘતી હતી. પરિનિએ હવે પોતાની તોફાની નજર અરૂપ તરફ ફેરવી. અરૂપનો હાથ ઇતિના વાળમાં ફરી રહ્યો હતો. અને તે એકીટશે જાણે ત્રાટક કરતો હોય તેમ ઇતિને તાકી રહ્યો હતો. ચંચળ પરિનિ ખડખડાટ હસી પડી. અરૂપ અંકલ સામે તેણે શરારતી નજરે જોઇ આંખ મીંચકારી. અરૂપ તેના નખરા જોઇ ખુશખુશાલ. પરિનિએ હવે ઇતિ સામે જોયું. અને મસ્તીમાં આવી ઉંઘતી ઇતિને ગલીપચી ચાલુ કરી. અને પોતે મૉટેથી ખિલખિલાટ હસી રહી. ઇતિની આંખો ખૂલી. બે પાંચ ક્ષણ તે જાણે પરિસ્થિતિને સમજવા મથી રહી. પોતાની ઉપર ઝળૂંબી રહેલ મસ્તીખોર પરિનિને તેણે જોઇ અને જાણે સમજ પડી હોય તેમ તેને પોતાની ઉપર ખેંચી. અને તેને ગલીપચી કરવા લાગી. બંને મસ્તીએ ચડયા. હાથમાં ઓશીકા ઉપાડી સામસામે ફેંકાવા લાગ્યા. પરિનિના ખડખડાટ હાસ્યના પૂરમાં ઇતિ તણાઇ રહી. બંનેની બાથંબાથ ચાલી. અરૂપ તો જોઇ જ રહ્યો. ઇતિને આટલી નિર્બન્ધ હસતી કદાચ પહેલીવાર તેણે જોઇ હતી. આ મુક્ત હાસ્યની તોલે કોઇ સુખ આવી શકે ખરું?