જનક ત્રિવેદી લેખક ઉપરાન્ત ચિત્રકાર પણ છે. એમણે કરેલા સ્કેચથી આ સંગ્રહનું મુખપૃષ્ઠ અને કેટલાક વચ્ચેના પૃષ્ઠ શોભે છે, પરિમાણમાં વધારો કરે છે. દરેક સર્જકની જેમ બાળપણના સંસ્મરણો નિબંધોમાં આલેખાયા છે, એમાં નરી મુગ્ધતા નથી, એમાં કઠોર એવું વાસ્તવ ઝીલાયું છે. પાત્રો-પ્રસંગો, સ્થળ સાથેનો એમનો લગાવ ઘનીષ્ઠ છે, ખાસ કરીને જયાં જયાં માનવેતર પાત્રો છે ત્યાં ત્યાં એ સ્નેહઘનતા બેહદ અનુભવાય છે. એની સરખામણીએ જયાં જયાં માનવપાત્રો આલેખ્યાં છે ત્યાં ત્યાં પ્રેમ ઉપરાન્ત કશુક ડંખનાર તત્ત્વ પણ હાજર છે- પછી એ વિચારસરણીઓના કારણે, ક્યાં તો એ સમાજના વિરોધી મૂલ્યોના કારણે હોય કે જડ રેલવે તંત્રના કારણે હોય- આવી સહોપસ્થિતી એમની સામાજિક મૂલ્યોની ખોખલાઇ તરફની સૂગ, કશાક વધારે સચ્ચાઇની અપેક્ષામાંથી જન્મી છે. એ જેટલા એકાંતમાં, જેટલા પ્રકૃતિ તત્ત્વોની સાથે ઘરોબો કેળવી શકે છે એટલા જ એ માનવમૈત્રી પણ ઝંખે છે- બંને પ્રકારે એ પૂરા ધબકારથી જિંદગીને માણનારાં છે, ખાસ કરીને સમાજમાં જે ફેંકાઇ ગયેલા છે, કશાક ને કશાક કારણે વંચિતો છે એમના તરફ એ આપો આપ પડખે ઊભા રહી જનારાં છે - સંવેદનશીલ, હિંમતવાળું, પ્રકૃતિપ્રેમી, કુટુંબ માટે વાત્સલ્યભાવથી તરબતર, રેલવેને અપાર પ્રેમ કરતાં પણ એના જડ તંત્રથી ત્રસ્ત, સારપને ગ્રહણ કરવા મથતાં નિબંધકારનું વ્યક્તિત્વ, મલ્ટિડાયમેન્શનલ વ્યક્તિત્વ આ નિબંધોમાંથી સરસ રીતે નિપજી આવે છે. અહીં કુલ ૧૫ રચનાઓ સમાવાઇ છે. એના વિશે થોડી વાત કરીએ.