માટુંગા સાથે મારો કોઈ એવો ઘનિષ્ઠ નાતો તો હજી સુધી બંધાયો નથી, પણ જે કોઈ સમયની રિલેશનશિપ છે એના પરથી એટલું ચોક્કસ કહી શકું કે માટુંગાનું પોતાનું એક મિક્સ કલ્ચર છે એટલે ઘાટકોપરની જેમ અહીં ફક્ત ગુજરાતી નાટકો જ જોવા મળે એવું નથી બનતું. માટુંગામાં ગુજરાતી નાટક પણ જોવા મળે, મરાઠી અને અંગ્રેજી નાટક પણ આવે, આરંગેત્રમ પણ જોવા મળે અને ક્યારેક પંજાબી ફોક ડાન્સનો શો પણ જોવા મળી જાય. કેટલાક તો એવા શો પણ જોવા મળે જેનું નામ પણ આપણને બોલતાં આવડે નહીં. આ દૃષ્ટિએ હું ચોક્કસ કહું કે ઘાટકોપર કરતાં માટુંગામાં કલ્ચરલ ઍક્ટિવિટીમાં વૈવિધ્ય જોવા મળે છે, જેને કારણે કલાકાર કે આર્ટ-ફીલ્ડના લોકોને નવું-નવું જાણવા અને શીખવા મળતું રહે છે. માટુંગાની એક વાત મેં ઑબ્ઝર્વ કરી છે. માટુંગામાં બીજાં સબબ્ર્સની સરખામણીમાં કૉલેજો વધુ છે. ઘણી કૉલેજોમાં તો સવાર અને સાંજ એમ બે-બે શિફટ પણ ચાલે છે. કૉલેજો વધુ હોવાને કારણે માટુંગામાં હૉસ્ટેલ છે અને પેઇંગ ગેસ્ટ તરીકે પણ ઘણા રહે છે. એમ છતાં અહીં છોકરીઓની છેડતી થઈ હોય કે મશ્કરી કરવામાં આવી હોય એવું ક્યારેય સાંભળવા નથી મળ્યું.