વિનસે છેલ્લે પૂછી જ નાખ્યું, ‘કે આ બધું શું છે? હાથી આટલો નાનો કેમ?’ જંગલ બાજુ ફરીને તેની બાજુ ઈશારો કરતા પૂછ્યું, ‘ઝાડ આટલા નાના કેમ છે? અમારા સમયમાં મોટી સાઈઝના છોડ હોય એવા આ ઘેઘૂર ઝાડ છે. કોઈ પણ ઝાડ મારી હાઈટ કરતાં પણ મોટું કેમ નથી? અને આ પાંદડા? આવા પાંદડા? આની ચમક….‘ વિનસને અટકાવીને કલ્કીન બોલ્યા, ‘તું જે હાથીનો ટેકો લઇને ઉભી છો એ પૂરા પંચાશી વર્ષનો હાથી છે. એ હાથીનો જન્મ થયો હતો ત્યારે પ્રોફેસર લિથેન્સ, એટલે કે આ લેબહાઉસના નિર્માતા ગુજરી ગયેલા. આ બંને વચ્ચે એટલી માયા હતી કે તેના મરણ બાદ પણ હાથીએ ક્યારેય આ જગ્યા ન છોડી. આ અમારા સમયના હાથી છે. આનાથી વધુ તેનું વજન વધે નહિ. હાઈટ પણ આ મહત્તમ છે. અમારા બધાનો ખૂબ લાડકો હાથી છે.‘ વિનસને તે હાથીનો ભૂતકાળ સાંભળીને તે હાથી પ્રત્યે અનુકંપા જાગી. હાથીની સૂંઢ ઉપર હાથ પસવાર્યો. હાથીએ સૂંઢ ઉંચી કરી. એ જોઈને તરત રોબોન હસ્યો. એણે ઝેવને ટોણો માર્યો, ‘તમે હાથી પાસે ગયા તો ખાલી સૂંઢ હલાવી જ. જ્યારે વિનસ પાસે જો કેવું કરે છે. એ પણ આ ઉંમરે‘. ઝેવ રોબોન સામે ગુસ્સા વાળી નજરે જૂએ. રોબોન અટક્યો નહિ, ‘હાસ્તો, એઇટી ફાઈવ યર્સ ઓલ્ડ એલિફેન્ટ અને તમને કેટલા વર્ષ થયા ઝેવ ભાઈ?’. આ સાંભળીને ત્યાં ઉભેલો સિક્યોરિટી ગાર્ડ હસતો હતો.