ધરાને પોતાના જ શબ્દો ‘બાળસહજ વર્તન’ પર હસવું આવતા તેણે મનમાં હસી લીધું. તેથી તેના ગાલ પર પડેલા ખંજન તેના લાલ ચાંદલો લગાવેલ ગૌર મુખની સુંદરતામાં વધારો કરતા હતાં. તે મનોમન વિચારી રહી ‘બાળસહજ’ પોતે જ તો હતી. બાળક જેવી, જ્યારે ૨૧ મા વર્ષે પરણીને સાસરે આવી ત્યારે. હા, તદન બાળસહજ સ્વભાવની, ના કોઇ ગંભીરતા, ના દુનિયાદારી કે રીતિરિવાજોની પરખ, ના સંબંધોની સમજ, આ જ તો એ વ્યક્તિ હતો જેના કારણે આજે પોતાનું અસ્તિત્વ હતું. શહેરની કોલેજમાં પ્રાધ્યાપિકા, એક સફળ લેખિકા, ‘સુશ્રુષા’ ચેરીટેબલ ટ્રસ્ટની સ્થાપક તરીકેનું અસ્તિત્વ, આ બધાને લીધે તેને અનેક સત્કાર એવોર્ડસથી નવાજવામાં પણ આવી હતી. પરંતુ સૌથી વિશેષ અને પોતાને મનગમતું અસ્તિત્વ તો એ હતું કે તે અત્યંત સુંદર સ્વભાવના શહેરના નામાંકિત કાર્ડિયોલોજીસ્ટ ડૉ.વ્યોમની પત્નિ હતી. તેને મનોમન પોતાની જાત પર અભિમાન થઇ આવ્યું.