માફ કરવું અને જતું કરવું આ બન્ને વાત સમાન નથી, કારણકે, માફી ત્યારે જ શક્ય છે કે જયારે સામેની વ્યક્તિ પણ આ પ્રક્રિયામાં ભાગ લે. રોડ પરના બે અકસ્માતની કલ્પના કરો. એક પ્રસંગમાં અપરાધી ગાડીમાંથી બહાર આવી, સોરી કહી ને ઇન્સ્યોરન્સની વિગતોની આપ-લે કરે છે કે જેથી કરીને તમે ઇન્સ્યોરન્સની રકમ માટે અરજી કરી શકો. બીજા પ્રસંગમાં, કોઈ તમારી સાથે ભટકાડીને ભાગી જાય છે. તે ઉભા પણ નથી રહેતા અને પોતાની ગતિ વધારીને ભાગી જાય છે. જયારે સામે વાળા તરફથી માફીની પ્રક્રિયામાં કોઈ સહયોગ નથી હોતો, ત્યારે તમે સાચી રીતે માફ નથી કરી શકતા કે તેમાં કોઈ સામંજસ્ય પણ નથી સધાતું. તમે, મોટાભાગે, કદાચ અનિચ્છાપૂર્વક તેનો સ્વીકાર કરી લેતાં હોવ છો કે તમારી સાથે છેતરપીંડી કરવામાં આવી છે. કોઈવાર, તમને એવું લાગે કે તમે માફી આપવા માટે સક્ષમ નથી અને પછી તમને માઠું પણ લાગી શકે કે તમારું હૃદય વિશાળ નથી. પણ સત્ય તો એ હોય શકે છે કે તમે તમારા સોનેરી હૃદય સાથે તમારી માફીની ભેટને દયા, પ્રેમ અને કાળજીનાં કાગળથી વીંટાળીને ખુબ જ ધીરજપૂર્વક ઉભા રહીને આતુરતાથી રાહ જોતા હોવ છો, પરંતુ તેને સ્વીકારવા માટે સામેની વ્યક્તિ ઉપસ્થિત રહેવામાં નિષ્ફળ રહેતી હોય છે.