બોસ્ટનના લોગાન ઇન્ટરનેશનલ એરપોર્ટની બહાર આવતા જ જાણે બોસ્ટન અમને બરફ્ની વ્હાઇટ કાપેર્ટ પાથરી અમારું સ્વાગત કરતું હોય તેવું લાગ્યુ .યસ,ડીસેમ્બર જાન્યુઆરીની સખત ઠંડીમાં બોસ્ટનમાં સ્નોફોલ લગભગ અવિરત ચાલુ હોય છે.બરફ જ ઉગ્યો હોય તેવા ઝાડપાન તો ક્યાંક બરફ પર રિફલેક્ટ થતો સૂર્ય પ્રકાશ અને એનાથી સોનવર્ણુ લાગતું આકાશ તો ઘડીમાં આછા-ગાઢા ધુમ્મસની વચ્ચે ઉઠતા બર્ફીલા પવનના સૂસવાટા શરીરની આરપાર નીકળી જતા હોય તેવા અનુભવાતા હતા.બોસ્ટનને માણવાની બે સીઝન છે. ચીલીંગ ઠંડીમાં બરફના ગાદલા પથરાયેલા જોવાની મઝા,તમારા જ ઘરની બહારના ઢોળાવ પર આઇસ સ્લોપ પર લસરવાની લહેર શિયાળામાં મળે તો એનાથી તદ્દન ભિન્ન વતાવરણ સ્પ્રિંગ અને ફોલ દરમ્યાન મળે.આ બંન્ને સમય દરમ્યાન આસપાસના ઝાડ-પાનના બદલાતા અદ્દ્ભૂત રંગો તો કોઇ ચિત્રકારની કલ્પનાથી પણ વધુ રંગ છંટા ધરાવતા હોય છે. એક જ ઝાડના દિવસે-દિવસે બદલાતા રંગો તો જોયાન હોય તો કલ્પી પણ ન શકો તેવા અવનવા હોય છે.