“હા,કેમ નહિ?” તું જા,અંદરના રૂમમાં બેસ.હું આ ડીસ કિચનમાં મુકીને આવું છું.”પૂજન ડીસ ઉઠાવતા બોલ્યો.દિશા પૂજનના રૂમમાં પહેલી વાર આવી હતી.મન ભરીને એ રૂમને નિહાળી રહી હતી. એના પોતાના રૂમ કરતા આ રૂમ ખુબ જ અલગ હતો. અહીં દીવાલ પર એક પણ ચિત્ર કે એક પણ સુવાક્ય ચીપકાવેલું નહોતું. દિશાનો રૂમ સુવાક્યો અને મોટા મોટા રાઈટર્સના કોટથી ભરેલો હતો. દિશા વિચારી રહી હતી કે કોઈ માણસ આ ઉમરે પણ ગોલ વિનાનો કેવી રીતે હોઈ શકે. કેમકે જનરલી એવું મનાતું હોય છે કે જેનો જે ગોલ હોય એની રીલેટેડ એનું બિહેવિયર અને એનું સ્ટફ હોય. જેમકે દિશાને મોટી લેખીકા બનવું હતું તો એની રૂમમાં રાઈટીંગને લગતા પોસ્ટર અને કોટ લગાવેલા હતા. અહીં પૂજનના રૂમની દીવાલો સાવ કોરી હતી. કદાચ પૂજાને જાણીજોઈને જ કોરી રાખી હતી,એ મન ભરીને કોઈને અહીં ચીતરવા માંગતો હતો.ડબલ બેડના એક ખૂણા પર દિશા બેઠી બેઠી આ બધું વિચારી રહી હતી.