આવી રીતે ટેકાથી ચાલતી સરકાર નબળી પડે છે અને નાગરિકો એક નવી જ વિચારસરણી માટે તૈયાર થાય છે તેવો અનુભવ યુરોપના ઘણાં દેશોને થયો છે. યુરોપમાં પણ લિબરલ અને કન્ઝર્વેટિવ વચ્ચે કશ્મકશ ચાલતી રહે છે. અન્ગેલા પોતે આટલા વર્ષો ટેકાની સરકાર ચલાવતા રહ્યાં છે, પણ ધીમે ધીમે મજબૂત થવાના બદલે સરકારો નબળી પડતી ગઈ (અન્ગેલા વ્યક્તિગત રીતે વાજપેયીની જેમ મજબૂત નેતા બન્યાં તે અલગ વાત છે) હતી. જાણકારો કહે છે કે જર્મનીમાં પણ એવી જ સ્થિતિ ઊભી થઈ છે. અન્ગેલા મેરકલની સરકારે અગાઉ પણ ટેકો લીધો હતો. એકવાર જમણેરી પાર્ટીનો, એકવાર ડાબેરી પાર્ટીનો પણ ટેકો લીધો હતો. ભારત સાથે સરખામણી કરો, વી. પી. સિંહે ભાજપનો ટેકો લીધો હતો અને મમતા બેનરજીએ પણ ભાજપને ટેકો આપ્યો હતો. માયાવતી સાથે પણ ભાજપ એકવાર બેઠું હતું. લાલુ અને નીતિશ પણ સાથે બેઠાં અને ગુજરાતમાં શંકરસિંહ કોંગ્રેસમાં જઈને બેઠાં હતાં. આ પ્રકારના ગઠબંધનો વધુ તો નાના અને પ્રાદેશિક પક્ષોને નુકસાન કરનારા હોય છે એટલે સમયસર પક્ષો છટકી જતાં હોય છે. અન્ગેલા મેરકલ સાથે પણ એવું થયું છે. આ વખતે નાના પક્ષો પણ તૈયાર થઈ રહ્યાં નથી. ભૂતકાળમાં 2013થી 2017માં ડાબેરી સોશિઅલ ડેમોક્રેટ સાથે ગઠબંધન હતું. આ વખતે તેમના તરફથી મોળો પ્રતિસાદ મળી રહ્યો છે. અન્ગેલાની પાર્ટી ક્રિશ્ચિયન ડેમોક્રેટ સાથે વિચારસરણીથી જોડાયેલી (ભાજપ અને શિવસેનાની જેમ) સીએસયુ પાર્ટી બેવરિયા પ્રાંતમાં છે. તેમના તરફથી પણ આ વખતે જવાબ મળી રહ્યો નથી.