દીકરીનાં લગ્ન થયાં એટલે જમાઈ પાસે એક જ અપેક્ષા રાખવામાં આવે, અમારી દીકરીનું ધ્યાન રાખજો, તે તેનું સર્વસ્વ છોડીને તમારું ઘર વસાવવા આવવાની છે. ક્યારેય એનો હાથ ના છોડતા. તમે તો અમારા દીકરા જ છો… અને બસ, પછી વાત ક્યાં સુધી પહોંચે ? ઘર મંડાય. શરૂ-શરૂમાં દરેક મૅરિડ લાઈફમાં કંકાસ થાય. સેટલ થતા પ્રૉબ્લેમ્સ નડે અને જો તે ઘડીએ જમાઈએ પત્નીની જગ્યાએ પોતાનાં માતા-પિતાનો સાથ આપ્યો, તો બસ પતી ગયું. જમાઈ ઢોર થઈ જાય. મા-બાપનો સાથ આપતાં માવડિયો કહેવાય. ત્યારે ભૂલી જાય કે તે જમાઈ છે અને તેને દીકરી પરણાવેલી છે. પારણાથી પાનેતર સુધીમાં પણ એ વાતનો ઉલ્લેખ કરવામાં આવેલો છે કે આજની તારીખમાં પણ દીકરીઓની મમ્મીઓ દીકરીના ઘરમાં માથું મારી તેનું ઘર તોડાવતી હોય છે અને આ તો થઈ જમાઈનું પાત્ર ભજવવાની વાત. બીજી બાજુ લગ્ન થયા પછી જો પુરુષ બૈરીનો સાથ આપે, તો તેનાં જ મા-બાપ તેને વહુઘેલાનું નામ દઈ દે. દીકરો પરણવાનો હોય તે પહેલાં જ ઘરમાં અમુક વાતો ફિક્સ થવા માંડે :