શાસકપક્ષને તો વાસ્તવમાં એ ફિકર છે કે મોટા ઉદ્યોગોને તેના ખાણકામના પ્રોજેક્ટ્સમાંથી નફો કરવા જોઈએ અને નફાનો ભાગ જેમણે પ્રોજેક્ટને મેળવવા માટે દલાલ તરીકે કામ કર્યું છે તેવા રાજકીય નેતાઓ અને ભ્રષ્ટ અધિકારીઓને મળવો જોઈએ. માદિયા ગોંડસ અને અન્ય વનવાસીઓ ખાણકામ કરવા માંગતા નથી. કારણ કે તેનાથી તેમની પહાડીઓ, જંગલો અને નદીઓનો નાશ થાય છે અને મૂડીવાદીઓ તેમની સંસ્કૃતિને પણ ભૂંસી નાખે છે. તેઓ તો ઇચ્છે છે કે નાની જંગલ પેદાશો પર આધારિત નાના પાયે ઉદ્યોગોનો વિકાસ થાય અને આવા ઉદ્યોગો તેમની ગ્રામ સભા દ્વારા સંચાલિત થવા જોઇએ. તેઓ સ્કેડ્યુલ્ડ ટ્રાયબ્સ એન્ડ અધર ટ્રેડિશનલ ફોરેસ્ટ ડ્વેલર્સ (રિકોગ્નિશન ઓફ ફોરેસ્ટ રાઇટ્સ) એક્ટ, 2006 અને પંચાયત(અનુસૂચિત વિસ્તારોમાં વિસ્તરણ) એક્ટ, 1996 અમલમાં મૂકવાની જોગવાઈઓ ઇચ્છે છે. આ ઉપરાંત, તેઓ ઇચ્છે છે કે કહેવાતા વિકાસના પ્રોજેક્ટ્સ માટે જંગલોને કાપવાની દરખાસ્ત હોય ત્યારે, તેમની ગ્રામ સભાઓની આગોતરી સંમતિ મેળવવી. પરંતુ, તેના બદલે, જ્યારે તેઓ સામૂહિક રીતે આવા અધિકારોની માગ કરે છે ત્યારે તેમના સ્થાનિક નેતાઓ પર ખોટા આરોપો અને કેસો કરવામાં આવે છે અને તેમને રાજ્યમાં હિંસા ફેલાવનારા ગણવામાં આવે છે. જ્યારે તેઓ તેને પડકારે છે ત્યારે તેમને માઓવાદીઓ ઠરાવી દેવામાં આવે છે અને ખાણકામના પ્રોજેક્ટ્સના હિતોની રક્ષા કરવા માટે જંગલો લશ્કરીકરણનો અડ્ડો બની જાય છે.