“હવે તું રડીશ નહીં. અને અહીંથી ક્યાંય જવાની જીદ પણ કરીશ નહિ. આ જ તારું નસીબ છે એ વાત જેટલી જલ્દી સ્વીકારી લઈશ,એટલું તારા પોતાના માટે સારું રહેશે.” અને હું કંઇ કહું એ પહેલા જ તું ઉભો થઈ દરવાજા સુધી ચાલી ગયો, અને ફરી થોડું રોકાઈને બોલ્યો,