જિન્સના ગુણધર્મમાં હું ખૂબ માનું પરંતુ મારા કાકા અને બાપુજીના સ્વભાવમાં જમીન આસમાનનો ફર્ક હતો બાપુજી સાવ નમ્ર અને ગામમાં સૌથી આધુનિક વિચારધારા ધરાવતું વ્યક્તિત્વ જ્યારે મારા કાકાને તર્ક સાથે કાંઇ લેવાં દેવાં નહિ દારું પીને ફંદ કરવો એ એમની મુખ્ય હોબી કાકાના બિનજરુરી ત્રાસથી છુટકારો મેળવવાં માટે જામનગર સ્થળાંતર કરવાંના ઇરાદા સાથે બાપુજીએ વાડી વેંચી ટ્રક લીધો (એ સમયમાં જામનગર બંદર પર ટ્રકની ખૂબ માંગ) ઇશ્વરને કંઇક અલગ જ મંજુર હતું ટ્રકમાં ખૂબ નુકશાની વેઠી બાપુજી પાઇ પાઇ માટે સંઘર્ષ કરતાં થય ગયાં વ્યાજના પૈસા પર ઘરનું ગુજરાન ચાલતું… ત્યારનો દિવાળીનો એક પ્રસંગ મને યાદ આવે છે… નાનપણથી જ હું ફટાકડાનો ખૂબ શોખીન લાલ ટેટા હાથમાં ફોડી મિત્રોને અચંબિત કરવામાં મને ખૂબ આનંદ આવતો જો કે ક્યારેક આ પરાક્રમમાં દાજી પણ જવાતું ત્યારે અમારા દરબાર ગઢનાં છોકરાઓની દિવાળીની રાત્રી મારા ઘરનાં મોટા ફળીયામાં ફટાકડા ફોડવામાં જ પસાર થતી અને એમાં હું “ઉજ્જડ વનમાં એરંડો પ્રધાન”ની ભૂમિકામાં થનગનતો રહેતો કારણ કે દરબાર ગઢમાં સૌથી વધારે ફટાકડા મારી પાસે જ હોય… અને એ દિવાળી પહેલા જ બાપુજીએ ટ્રકમાં ખૂબ નૂકશાની વેઠેલી જમીન પણ વેંચાય ગયેલી નાણા ભીડ આટો લઇ ગયેલી જે મારા બાળ હ્રદયએ અનુભવેલ નહિ અને સ્વભાવ મુજબ વાદ કરી બેઠો બધાંઓથી વધારે ફટાકડા લેવાનો બાપુજીએ હસતાં-હસતાં લઇ પણ દીધાં ફૂલણ ગધેડી થઇ મે તથા મારા મિત્રોએ રાત્રીનાં ત્રણ વાગ્યા સુધી ફટાકડા ફોડ્યાં… હાથ-મ્હોં ધોઇ રાત્રીનાં સાડા ત્રણે બાની બાજુમાં પાથરેલી પથારીમાં પડ્યો અને બાનાં હીબકા સાંભળીને પૂછ્યું કેમ રડે છે બા ? મારા બાપુજીએ કાંઇ કહ્યું ? મારા પ્રશ્નથી બાના હીબકા વધારે તેજ થયા રીતસર નાના બાળકની જેમ રડતાં રડતાં એ બોલ્યા… મરીગ્યા તારી ફટાકડાની હોરીમાં પહેલી વાર મારો ધળસા જેવો સોનાનો ચેઇન ગીરવી મૂંકાય ગયો… ઓહહહ…બાના એ શબ્દોએ કૂમળી વયે પણ મારા દિલ પર એવો તો જનોઇ વઢ ઘા કર્યો કે તે દિની ઘડી અને આજનો દિવસ એ પછી મે ક્યારેય ફટાકડા નથી ફોડ્યાં