આપણા સંબંધો જ સરવાળે જિંદગીને જીવવા જેવી બનાવતા હોય છે. પ્રેમી, પ્રેમિકા, પત્ની, પતિ, મિત્ર, કલીગ, પરિવારના સભ્યો સહિત આપણા જીવનમાં જે હોય એ જ જિંદગીનાં ઘરેણાં છે. જિંદગી એનાથી શોભતી હોય છે. જિંદગીને પણ શણગાર જોઈતા હોય છે. નિર્વસ્ત્ર જિંદગી પણ કદરૂપી લાગે છે. જિંદગીને સજાવવી પડે, શણગારવી પડે, એને લાડ કરવા પડે, જિંદગીને પેમ્પર કરવી પડે. પોતાના લોકો હોય ત્યારે જિંદગી આપોઆપ જ વ્હાલી લાગે છે. દરેક પાસે એવા થોડાક લોકો હોય જ છે જે જિંદગીને રળિયામણી બનાવે. આવા લોકોને અમાનતની જેમ સાચવી રાખવાના હોય છે. ક્યારેક વાંધાવચકા પડે, ક્યારેક નારાજગી થાય, ક્યારેક ઝઘડા થઈ જાય અને ક્યારેક લડી લેવાનું પણ મન થાય, જે થાય તે પણ સરવાળે એક વાત યાદ રાખવાની કે આ મારી વ્યક્તિ છે, આ મારા લોકો છે, મારી જિંદગી આ લોકોથી જ રળિયાત છે.