ધોળી ચાંદી જેવી રાત ઝમઝમ વહી જાય છે. આભના ચંદરવા ભાંથરીયાની ઉતાવળ અને અધિરાઈ માથે ચાંદુડિંયા પાડતા હસી રહ્યા છે ને ચાંદો રુપાળી ચાંદની વેરતો હસી રહ્યો છે… પણ એમ કાય રોહિસરા નજીક નહોતું પડયું… ઉતાવળા પગે ચાલતો ભાંથરીયો ભીમજી રોહીંસરાને પાદર પહોંચ્યો. ત્યારે સુરજ ભગવાન પૂર્વમાં સાત સાત ઘોડલાની સવારી લઈને ઉગી ગયેલ હતા. હજી ગામ ગાઉ એક દૂર હતું. ભાંથરીયો ઉતાવળો ઉતાવળો આવતો હતો.