એટલું કહી, ભાઇ એ તો ઉઠ્યા. પેલો માણસ આગળ ને આ પાછળ. એની સાથે ઝાઝી વાતમાં ઉતર્યા વગર શિવરાજ પાછળ પાછળ ખેંચાયે ગયો. આ લેવા આવનાર કોઇ જેવો તેવો માણસ ન હતો. રાજાનો પ્રધાન જ હતો. ગામ વટાવ્યુંને પાધરે પહોંચ્યા ત્યાં રાવટીઓ નાખેલી હતી. તેમાંથી એકમાં બંને જણ ગયા ત્યારે જતા શિવરાજને સમજાયું કે કોઇ બહારગામના રાજા લાગે છે. આજુબાજુ પડાવ નાખીને રસાલો પડ્યો હતો. વસ્તી મોટી લાગતી હતી. પણ જાણે વાતાવરણમાં ભાર વર્તાતો હતો. થોડી વારમાં વાજાં વાગવ માંડ્યા. પ્રધાને કાનમાં કહેલી વાત સાંભળી રહીને વાજાંના અવાજ વચ્ચે જ રાજાએ કહ્યું