ડૉ. સેદલસેકનો એક મિત્ર હતો, જે છેક વિયેનાના સમયથી તેનો સહકર્મચારી હતો અને અત્યારે ક્રેકોવના લશ્કરમાં હતો. ડૉક્ટર તરીકેની પ્રેક્ટિસ દરમ્યાન સેદલસેકની ઓળખાણ એ મિત્ર સાથે એક દરદી તરીકે થઈ હતી. એ જર્મનનું નામ હતું મેજર ફ્રેન્ઝ વોન કોરેબ. ક્રેકોવ પહોંચ્યા પછીની પહેલી સાંજે તેઓ ડેન્ટિસ્ટ મેજર વોન કોરેબને હોટેલ ક્રેકોવિયામાં એક ડ્રિંક માટે મળ્યા. સેદલસેક માટે એ પહેલો દિવસ અત્યંત નિરાશાભર્યો વીત્યો હતો, કારણ કે વિસ્તુલાના કિનારે વહેતા ભૂખરા પાણીની સામે પાર કાંટાળા તારની પાછળ દેખાતા ઠંડાગાર પોજોર્ઝના કિલ્લાના, કબર પર લગાડ્યા હોય એવા મોટા-મોટા પત્થરોને એ નજરે જોઈને આવ્યો હતો! શિયાળાના એ કપરા દિવસે કિલ્લા પર કંઈક અસ્પષ્ટતાનું વાદળ ઘેરાયેલું હોય એવું તેને લાગ્યું હતું. પૂર્વ દિશાએ દેખાતા એક દરવાજા જેવા સ્થાનની પેલે પાર ભારે વરસાદમાં ઊભેલો ચોકીદાર પણ તેમને ધૃણાસ્પદ લાગ્યો હતો. આભારવશ થતો સેદલસેક વોન કોરેબને મળવાના સમયે પહોંચી ગયો હતો.