જરીએ  જડેલ  તને  અંબર  દીકરી  દીધાં  મેં ગોતી ગોતી સોના રે  દીધાં  ને  રૂપા રે  દીધાં  માણેક  દીધાં  ને  મોતી                              એક ના દીધું તને આંસુનું મોતી તને દઉં ના દઉં ત્યાં વેરાઈ ગયું                                                            એક વેલથી પાન પીંખાઈ રહ્યું ધીરે રે છેડો રે  ઢોલી ઢોલકાં!