માધુકાકા સાથે મારે સાહેબજી - સલામનો વહેવાર છે. રોજ સાંજે એક જ સ્થળે ટીચાતા માણસો વચ્ચે ઘણી વાર ઘરવટ પણ થઈ જતી હોય છે, પણ હું સ્વભાવે ઘરવટીઓ નથી. આ તે વખતે માધુકાકા એમના નક્કી રાઉન્ડ પતાવી મારા બાંકડે આવીને બેઠા. ગજવામાંથી મોટા નેપકિનની સાઇઝનો ખાદીનો હાથરૂમાલ કાઢી ચહેરા પર ઘસવા લાગ્યા. ‘ઉકળાટ...ઉકળાટ.ઉકળાટ.' કપાળ છોલતાં એ સ્પષ્ટ બબડ્યા, ‘વરસાદ પડે તોય ઉકળાટ, ન પડે તોય ઉકળાટ.’ મેં એમને સમર્થન આપતાં કહ્યું, ‘પાપ વધે છે તેમ તેમ તાપ વધે છે.’