હજુ હમણાં જ એક માણસ મારા ચરણસ્પર્શ કરીને ગયો છે. જેમ કોઈ ઉછાંછળી સ્ત્રી લગ્ન પછી તરત ખૂબ ચપળતાથી પતિવ્રતા થઈ જાય તેમ હું પણ ખૂબ ઝડપથી શ્રદ્ધેય થઈ રહ્યો છું. આ હરકત મારી સાથે પાછલા ઘણાં મહીનાઓથી થઈ રહી છે કે ગમે ત્યારે કોઈક મારા ચરણસ્પર્શ કરી લે છે. પહેલા આવું નહોતું થતું. હા, એક વાર થયેલું પણ એ વાત ત્યાં જ આટોપાઈ ગયેલી. ઘણાં વર્ષ પહેલા એક સાહિત્યિક સમારોહમાં મારી જ ઉંમરના એક સજ્જને સૌની સામે મારા પગ પકડી લીધાં. આમ તો ચરણસ્પર્શ એ કોઈક અશ્લીલ કાર્યની જેમ એકલામાં જ કરવામાં આવે છે, પણ આ સજ્જન સાર્વજનિક રૂપે કરી બેઠા, તો મેં આસપાસ ઉભેલા લોકોની સામે ગર્વથી જોયું – જુઓ, હું શ્રદ્ધેય થઈ ગયો, તમે કલમ ઘસ્યા કરો. પણ ત્યારે જ એ શ્રદ્ધાળુએ મારૂ પાણી ઉતારી દીધું, એણે કહ્યું, ‘આપણો તો નિયમ છે કે ગૌ, બ્રાહ્મણ અને કન્યાના ચરણસ્પર્શ અવશ્ય કરવા.’ આમ તેણે મને એક મોટો લેખક નહોતો માન્યો, બ્રાહ્મણ માન્યો હતો.