મારી બા ઘણી વાર કહે, ‘અરે, શ્યામ તરતાં તો શીખ. જોને પેલા તારાથીય નાના છોકરા રમે અને તું શાનો બીએ ? આટલા બધા છે તે તને એમ કાંઈ ડૂબવા થોડા દે ? કાલે રવિવાર છે, તરવા જજે. બાજુવાળો બાલુ છે ને, એ તને શિખવાડશે. નહીં તો એમ કર કાકા સાથે જજે. અરે, આપણે તો આવતાંજતાં કૂવાં સાથે પનારો. અહીં કાંઈ પૂણે-મુંબઈ જેવા નળ થોડા છે ? તરતાં તો આવડવું જ જોઈએ. પેલી વેણુ અને અંબાનેય આવડે છે. બંગડી પહેર, બંગડી. પણ તું તો બંગડી પહેરનારી કરતાંય બીકણ. પેલા બાલુ પાસે સૂકડ છે, એ બાંધજે કેડે. કાલે જજે હોં ને !’