આઝાદી કાળથી જ રાજકીય પક્ષોનું દલિતો પ્રત્યે બેવડુ અને ઓરમાયું વર્તન રહ્યું છે. ભારતના બંધારણના અનુચ્છેદ ૧૭માં આભડછેટના અંતની ઘોષણા તો કરી દીધી, અસ્પ્રુશ્યતાના પાલનને દંડનીય અપરાધ પણ ગણાવી દીધો પરંતુ તે માટેનો કોઈ વિધિસરનો કાયદો ઘડતાં છ વરસ લાગ્યાં ! ૧૯૫૦માં બંધારણ અમલી બન્યું તેમાં અનુચ્છેદ ૧૭થી આભડછેટ નાબૂદ થઈ ગયાનું જાહેર થયું પણ છેક ૧૯૫૫માં આભડછેટ નાબૂદીનો કાયદો બન્યો હતો. તેમ છતાં દલિતો પ્રત્યેના જાતિગત ભેદભાવ અને અત્યાચારો વધતાં રહ્યાં.