સલમાનની ફિલ્મોમાં લોજિક શોધવા જનારને મેન્ટલ હૉસ્પિટલભેગો કરવો પડે. એટલે જ અહીં પૂછવાનું નહીં કે સલમાનને ગેરકાયદે બૉર્ડર ક્રોસ કરતો જોઇને પણ કોઈ પકડતું કેમ નથી, એ આટલી આસાનીથી પાકિસ્તાનમાં અને ત્યાંથી પછી પાન ખાવા જતો હોય એવી સહેલાઈથી પાછો ભારતમાં કેવી રીતે આવી જાય છે, બધાં પાત્રો આમ દિમાગને બદલે દિલનો જ ઉપયોગ કરીને ઇમોશનલ શા માટે થઈ જાય છે વગેરે. મેલોડ્રામાના ઑવરડોઝવાળી પોણા ત્રણ કલાકની આ ફિલ્મ હજી લંબાયા કરી હોત, જો લોસ્ટ એન્ડ ફાઉન્ડનો ‘મનમોહન દેસાઈ એન્ગલ’ કામે ન લાગ્યો હોત. એમ તો ‘ફિલ્મીસ્તાન’ અને ‘વેલકમ ટુ કરાચી’ પછી પાકિસ્તાનને જીતાડવા ઉતરેલા શાહિદ અફ્રિદીનો સીન સતત ત્રીજીવાર અહીં રિપીટ કરાયો છે.