કળશી માટીના બોજ તળે ચગદાઈ હોય એમ મા દબયા-ચંપયા સુરે એને ઘીરાં બંધાવતી, ‘બત્તી ઓલવંઈ ગઈ છ બેટા! દીવાહરી નથી મલતી. જરાક વાર જંપ્ય. ફાનસ ચેતાઈનં તનં લઈ લે છ!