આંખો ખુલ્લી અને ધીરે ધીરે દ્રશ્ય સ્પષ્ટ થયું. ૪૫ વર્ષ નો મીલીટરી ઓફીસર ક્ષિતિજ બેઠો થયો. તેનું માથુ સતત દુ:ખતું હતું. સામે વિશાળ સમુદ્ર ઘુઘવતો હતો અને મુશળધાર વરસાદ વરસતો હતો. બીજી બાજુ ઘેરૂ લીલુ જંગલ તેજ હવાઓથી લહેરાતું હતું તેને પોતાના નામ સીવાય બીજું કશું યાદ નહોતું. તેનાથી થોડે દૂર ચાર લશ્કરી જવાનો એક તરાપા પર ૧૫-૧૬ વર્ષ ની એક બેભાન છોકરી ને લઇને જતા હતા.