આખરે મારી ધીરજ ફળી ખરી ! જો જો પાછા, એમ ન સમજતા કે આપ મને ફોલો કરશો એ અર્થમાં હું મારી એવી કોઈ ધીરજની વાત કરી રહ્યો છું ! તા. ૨૭ ઓક્ટો., ‘૧૩ ના રોજ મેં રજનીભાઈ પંડ્યા, નીલમબેન દોશી, રાઓલજીભાઈ અને લતાબેન હિરાણી સાથે મારા ‘મિત્રોની ૧૦૦ શ્રેષ્ઠ વાર્તાઓ’ પેજ માટે આપની કોઈ શ્રેષ્ઠ વાર્તાની પણ માગણી કરી હતી. હવે આપ જ્યારે મારો બ્લોગ ફોલો કરવાના જ છો તો એક જ વખતનું ભાડું તો વસુલીશ જ. આપની વાર્તાઓ હૃદયસ્પર્શી હોય છે અને તેમના માટે આપ ‘ગાંડીઘેલી વાતો’ શબ્દોનો જે પ્રયોગ કરો છો, તે આપની નમ્રતા અને મહાનતા સૂચવે છે. મારા એક શાયર મિત્ર કહેતા હતા કે જે કોઈ શાયર બનવા માગતું હોય તેણે અન્ય નામાંકિત શાયરોના ઓછામાં ઓછા હજારેક શેર કંઠસ્થ કરવા જોઈએ. સાહિત્યના કોઈપણ પ્રકારને આ વાત એટલી જ લાગુ પડે છે. સિદ્ધહસ્ત વાર્તાકારે પણ અન્યોની વાર્તાઓ વાંચવી જોઈએ. એવું પણ બને કે કોઈ નવોદિત વાર્તાકાર ગુરુનો પણ ગુરુ બની બેસે ! આપ જેવા મિત્રો પાસેથી તો આપના મતે આપની જ શ્રેષ્ઠ વાર્તા એમ માગણી કરતો હોઉં છું, પણ એક નવોદિતે અચકાતાં અચકાતાં પોતાની એક વાર્તા મોકલી આપી છે; જેને હું ભાષાકીય રીતે મઠારીને re-write કરી રહ્યો છું અને તેને મૂકવાનો છું. મેં તેમને શીર્ષક સુધારી લેવાનું જણાવ્યા પછી સાહિત્યના Absurd પ્રકારની બીજી રીતે વિચારતાં મેં મારું સૂચન પાછું ખેંચી લઈને તે જ શીર્ષકને યથાવત્ જ રાખ્યું છે. આપણે ટેલિફોનિક વાતચીત કરીએ તો કેમનું રહેશે ? મારો મોબાઈલ નં. ++ ૯૧ – ૯૩૨૭૯ ૫૫૫૭૭ છે. આપનો નંબર જણાવો તો હુ ફોન કરીશ. આપનાં કુટુંબીજનોને મારી સ્નેહભરી યાદ.