ઘરે પહોંચી બધી વિધિઓ પુરી થઇ ત્યાં સુધીમાં ધરા અત્યંત થાકી ગઇ હતી. સતત બે દિવસનો ઘોંઘાટ અને ભીડ તેને પરેશાન કરતી હતી. અહીં પણ એ જ ઘોંઘાટ અને માણસોની ભીડથી શાંતિ મેળવવા ધરા કોઇ એક ખુણો શોધતી હતી જ્યાં તે શાંતિથી બેસી શકે અને ધરા સ્ટોરરૂમની અંદર થોડીક જગ્યા જોઇ ત્યાં આંખો બંધ કરી બેસી ગઇ. ત્યાં જ તેને અનુભવ્યું કે તેને કકડીને ભુખ લાગી છે. પોતે સવારથી જ કાંઇ જ નથી ખાધું. પણ હવે....જમવાની તો હજી ૩-૪ કલાકની વાર છે. અને અહીં તો બધું જ અજાણ્યું છે. કોની પાસે માંગવું? તે ફરી આંખો બંધ કરી બેસી ગઇ. એટલામાં તેને કોઇ જાણીતો અવાજ સંભળાયો. પાણીપુરી ખાઇશ? ધરાએ આંખો ખોલી તો વ્યોમ પાણીપુરીની ભરેલી મોટી થાળી અને પાણીના ગ્લાસ સાથે તેની સામે બેઠો હતો. ધરાને થયું કે આ છોકરો કેમ મારા મનનાં બધાં ભાવને સમજી જતો હશે? પહેલા રૂમાલ....હવે પાણીપુરી........