કાર્તિએર ની ઘડિયાળ, લુઇ વિટનની બેગ, મનીષ મલ્હોત્રાએ ડિઝાઇન કરેલો કોઈ મોંઘો પોષાક, બાપદાદા પાસેથી પ્રાપ્ત થયેલા ઉત્તમ પ્રાચીન ઘરેણાં, લમ્બોરઘીની ગાડી કે પછી આ જગત જેને ખૂબ ઈચ્છે છે એવો કોઈપણ પુદ્દગલ પદાર્થ છે, તે ઘસાતો જશે અને અંતે નાશ પામશે. તે નવું હોય ત્યારે આપણે રોમાંચ અનુભવીએ છીએ પણ પછી તે પદાર્થ માંથી પ્રાપ્ત થતું સુખ ઓછું ને ઓછું થતું જાય છે. અંતે તે જોવો પણ ગમતો નથી. તેને પ્રાપ્ત કરવા માટે મેં કેટલાએ માનસિક અને શારીરિક કષ્ટ સહન કર્યાં. આ અમૂલ્ય મનુષ્ય ભવ વેડફી નાખ્યો. હું કેવો ચતુર છું કે જે મારી સાથે નથી આવવાનું તેનેજ હું જીવનભર ભેગો કરતો રહ્યો ! હવે જ્ઞાનચક્ષુએ આ જગત અને તેની માયાને બરાબર ઓળખી હું નહીંજ છેતરાઉં એવો દ્રઢ સંકલ્પ ન કરવો જોઈએ? જો હું સૂક્ષ્મ ચિંતન કરીશ તો આ પુદ્દગલઆનંદીપણું અને તેથી રહેલું ભવાભિનંદીપણું છૂટી જશે, હું મુક્ત થઈશ.