હું મૃણાલીની ઓફીસ માંથી બહાર નીકળ્યો અને ફટાફટ મારા મિત્રને ફોન કર્યો અને કહ્યુ, આકાશ મને ગમે તેમ કરીને આજે પચાસ બ્લેન્કેટ જોઈએ છે. આકાશે કહ્યુ, એક કામ કર, સાંજે સાત વાગ્યે દુકાને આવીને લઈ જજે ! હું ઘરે ગયો અને તૈયાર થઈને આકાશની દુકાને ગયો. આકાશે કહ્યુ, યાર કેતન તારે આટલા બધા બ્લેન્કેટ શા માટે જોઈએ છે ? મેં કહ્યુ, એક સોશિયલ વર્ક માટે… ત્યારબાદ હું ફટાફટ મૃણાલીના ઘરની બહાર ઉભો રહ્યો. મૃણાલી બહાર આવી અને સામે જોઇને એક સ્માઈલ આપી અને કારમાં બેઠી. એણે કહ્યુ, મિસ્ટર કાર સારી છે ! મેં કહ્યુ, થેન્ક્સ ! હું કાર ચલાવતો હતો ત્યારે મૃણાલીએ કહ્યુ, કેતન આ બાજુ કેટલાક ગરીબ રહે છે અને એ લોકોને પૂરતું જમવાનું પણ નથી મળતું ! મેં કહ્યુ, હા આપણે એ તરફ જઈએ. હું અને મૃણાલી ત્યાં ગયા અને જોયું તો કેટલાય ગરીબ લોકો ત્યાં ઝુંપડા બનાવીને રહેતા હતાં. મેં એક એક બ્લેન્કેટ આપવાના શરું કર્યા ત્યારે એ ઝુંપડા માંથી કેટલાક બાળકો બહાર આવ્યા અને મૃણાલીની આજુબાજુ ઘેરાઈ ગયા અને મૃણાલીને દીદી દીદી કહેવા લાગ્યા, મેં એમના માંથી એક વડીલને પૂછ્યું, મૃણાલીને તમે ઓળખો છો ? એમણે કહ્યુ, કોઈ પણ તહેવાર કે પ્રસંગ હોય ત્યારે મૃણાલી અહીં આવે છે અને અમારા બાળકોને મીઠાઈ અને કપડાં આપે છે, પણ ખબર નહીં કે આજે શું ખાસ છે તો એ અમને ગરમ કપડાં આપવા આવી છે ! હું ખૂબ જ ખુશ થઈ ગયો અને ત્યારબાદ મેં મૃણાલી સાથે ઘણા બધા જરૂરિયાતમંદ લોકોને બ્લેન્કેટ આપ્યા. મૃણાલી ખૂબ જ ખુશ થઈ ગઈ અને કહેવા લાગી, કેતન આજે હું ખૂબ જ ખુશ છું. મેં એક કેફેમાં કાર ઉભી રાખી અને કહ્યુ, તો થઈ જાય પાર્ટી ! એણે કહ્યુ, હા કેમ નહીં.