આરાધના ટેબલ પરથી ઊઠી, બેઝીનમાં હાથ ધોતાં બોલી,‘પણ મહાભારતમાં વેર લેવાની કેટકેટલી ઘટનાઓ છે, ઓહોહો ! અને દ્રૌપદી…. અરે એણે પોતે ય વેર લેવાની પ્રતિજ્ઞા લીધેલી ને… કોની…. કોની…. આઈ ડોન્ટ રીમેમ્બર….’આરતી પ્લેટ્સ લેવા માંડી. રસોડામાં જતાં કહ્યું : ‘દુઃશાસનની…’‘એક્ઝેટલી, થેંક્સ. મોમ, ભાઈ શ્રી પાંચ દુશાસનિયાનાં છાતીનાં લોહીથી મારા વાળ…. ઓ યુ નો ધેટ. તો પછી આમાં જ ક્ષમા શું કામ ? પુત્રોનાં મૃત્યુનાં દુઃખ કરતાં લાજ લૂંટાવાનું દુઃખ વધારે ? આ વાત મારે ગળે ન ઉતરે દાદાજી….’વિશ્વંભરનો મોબાઈલનો રીંગટોન વાગવા લાગ્યો. એમણે ફોન લઈ અંદર જતાં કહ્યું :‘દ્રૌપદી અદ્દભુત સ્ત્રી હતી. ભરી સભામાં વડીલોને પ્રશ્ન પૂછી શકે…. હલ્લો પ્લીઝ, હોલ્ડ ઓન…. પણ એ મા હતી. આ વિશ્વમાં માથી અધિક કોણ છે ?’ આરતી તરફ એક નજર કરી અને ઝડપથી અંદર ચાલ્યા ગયા. બન્નેની નજર મળી. ક્ષણ ભર જ અને આરતીએ પીઠ ફેરવી દીધી. આરાધના હસી પડી, ‘લો, દાદુએ આખી વાતનો ધ એન્ડ જ કરી નાંખ્યો….’ કૉલેજનું મોડું થાય છે… બબડતી એ અંદર દોડી ગઈ.