એકવાર હું મારા પરીવાર સાથે જુનાગઢ પરિક્રમા કરવા ગઈ હતી. ત્યારે પરિક્રમામાં ભીડવાળા વિસ્તાર માં હું મારા પરિવારથી અલગ પડી ગઈ હતી.અને મારો પરિવાર આગળ નીકળી ગયો. ત્યારે હું થોડી ગભરાઈ ગઈ. પરંતુ થોડી જ ક્ષણોમાં મેં હિમંત કરી અને મારા પરિવાર ને શોધવાની કોશિશમાં લાગી ગઈ. મારા પરિવાર ને શોધતા-શોધતા હું એક પરિવારને મળી જેની સાથે વાતચીત કરતા ખબર પડી કે તે અમદાવાદના હતા. તેમણે મને પોતાની સાથે લીધી અને મારા પરિવારને શોધવા માં મદદ કરી. થોડીવારમાં અમે લોકો એ મળીને મારા પરિવારને શોધી લીધા. ત્યારે હું બહુ ખુશ થઇ અને મારી આંખ માં પાણી આવી ગયુ . પછી હું થોડી સ્વસ્થ થઇ અને એ પરિવાર નું ધન્યવાદ કર્યું. જેમણે મને મારા પરિવાર સાથે મેંળવી. આ ઘટના પછી મને જાણવા મળ્યું કે દુનિયામાં એવા લોકો હજી પણ છે કે જે બીજાના દુઃખમાં દુઃખી થઇને તેની મદદ કરે છે. કારણ કે , આજકાલના જમાનામાં માણસ પોતાના ફાયદા માટે કઈ પણ કરી શકે છે. ત્યારે બીજાની મદદ કરતા લોકોને મળીને આનંદ થાય છે.