કોઇ પંખીની જેમ પાંખો ફફડાવતી યાદો.. ક્યાંકથી એક સાદ.. અને ઇતિનું જીવન એક ઝાટકે દસ વરસ પાછળ ઠેલાઇ ગયું. સ્મૃતિઓનું ઘેઘૂર વન આજે ય આટલું લીલુછમ્મ હતું? અને પોતાને પેલા કસ્તુરી મૃગની માફક તેની જાણ પણ નહોતી? અસ્તિત્વમાં રાતરાણી, પારિજાત કે મોગરાની સઘળી સુગંધ એકસામટી કયાંથી ઉતરી આવી? કોઇ ઝાકળભીની ગંધ મનના પટારામાં સચવાઇને પડી હતી? અને આજે.. એક સાદે..! સમયની કઇ છીપમાં આ સંબંધ સચવાઇને અકબંધ પડયો હતો ? બળબળતી આ બપોરે વરસાદ વિના મેઘધનુષી રંગો કયા આકાશમાં ઉગી નીકળ્યા?