ભૂખ લાગી હતી. ઘરે પાછા ફરતા વિચારમગ્ન મૂળજીનો પગ ઓચિંતો જ રસ્તા પરના પોદળા પર જઈ પડ્યો. બૂટ બગડ્યા. મૂળજીનું મન ખાટું થઈ ગયું. ચોતરફ છાણથી છલકાતા આ રસ્તાઓ પ્રત્યે તેને પહેલીવાર અભાવો થઈ આવ્યો. ‘ઘરે જઈને સાફ કરવા જ પડશે !’ કહેતો તે સંભાળીને ચાલતો ઘરે પહોંચ્યો. રસોઈ તૈયાર થઈ ગઈ હતી. મૂળજીની જ રાહ જોવાતી હતી. મૂળજીને જોતાં જ જીવી, ખાવા આવવા ખોંખારી. પણ મૂળજી તો ભૂખ ભૂલી જઈ, સીધો જ ડંકીએ પહોંચ્યો. એક હાથે હેન્ડલ ધમી, બીજા હાથે કપડું પલાળ્યું. ભીના કપડે બૂટને જાળવી-જાળવીને લૂછ્યા. સહેજ પણ છાણ ન રહે તેમ ઉપર-નીચે ઘસીઘસીને સાફ કર્યા પછી જ તે હાથ ધોઈ જમવા બેઠો.