હવે આમ જુઓ તો અમૃતરામજીની આ દુકાન પ્રોપ્રાયટરશીપ કહેવાય. વકીલાતનું ભણ્યો છે એટલે એ તો તને ખબર જ હશે. છેલ્લાં દસ વરસ થી ઈન્કમટેક્ષને ચોપડે આ દુકાન એકજ માલિકની છે અને એ છે સુનીલ શાંતિલાલ. આ કાંતિલાલ વકીલ વકીલાતની લાઈનનો ખેલાડી ગણાય છે. એણે તો કહીજ દીધું હતું કે સુમંત આ કેસ જીતી જાય તો એ વકીલાત છોડી દેશે. પણ ના, તારી સગી જનેતા જેવી ભાભીએ તારા મરતા બાપને હાથમાં પાણી લઈ વચન દીધું હતુ કે તને ભણાવી ગણાવીને વકીલ બનાવશે અને તારી દરેક ઈચ્છા પુરી કરશે. એણે શું દુ:ખ સહન કર્યા છે તે હું જાણું છું. પણ જવા દે આ વાતો તને નહી સમજાય. તું તો શહેરમાં જઈને રૂપિયાનો ગુલામ થઈ ગયો છે તને માની લાગણીની કિંમત નહીં સમજાય. જે ભાભીને ખોળે તું રમ્યો છે એનું મોઢુંય તને હવે જોવા નહીં મળે. સગા દીકરાને રખડાવીને એણે તને આ રૂપિયા ચૂકવ્યા છે. એના દાગીના ગીરો મુકીને… જાઓ દીકરા, આટલું જ કહેવાનું હતું જે મેં તને કહી દીધું.” પંચોતેર વરસના કેશવજીકાકા જરાક અટક્યા અને પછી બોલ્યા, “ભગવાન જો મને પૂછે કે આવતો અવતાર તારે કયા ઘરમાં જોઈએ છે તો હું બેધડક કહું કે હું તરૂલતાવહુની કુખે અવતરું એવી દયા કરજે….. જા દીકરા સુખી થજે..” અને ખભા પર લટકતા ખેસથી આંખો લુછી કાકા દાદરો ઉતરી ગયા.