ત્યારે ભક્તરાજ શ્રી અમરાબાપાની નાની એવી પર્ણકુટી માં જગત પ્રકૃતિ થી પર એવી અલખ ધણીના આરાધક શ્રી હીરાભગત ને સમાધિ સમાધિ જેવી એકાગ્રતામાં બેઠેલા જોઈ, ભક્તશ્રી અમરાબાપા ને આનંદ અને શોક બન્ને થયા. આનંદ સંતના શબ્દો યાદ આવીયા. સંતોએ વચન આપેલું કે તમારે આંગણે કોઈ મહાપુરૂષ પાકશે. તે પ્રમાણે અહી પ્રગટ દેખાતું હતું. આ ઉંમરમાં આવી સમજણ સાથે ભક્તિ જોઇને આનંદ થતો હતો અને વ્યવહારીક સંસારિક દ્રષ્ટિએ જોતા એમ લાગતું હતું કે હવે આ બાળક ગૃહસ્થાશ્રમ નહીં કરે. અને ત્યાગી થઇ જતો રહેશે. તે વિચારે મનને શોક થતો હતો. સૌ સબંધીઓ મળીને હીરાભગત નો સર સંબંધ કરી, તેનું ધ્યાન ગૃહસ્થાશ્રમ તરફ દોરવા પ્રયત્ન કર્યો, પણ જેને સર્વ અવસ્થા કે સ્થિતિમાં એક સરખું જ ધ્યાન લાગતું હતું. અને સદગુરૂ કૃપાથી અને નિજ જ્ઞાનથી ક્યાંય બંધન જેવું જેને લાગતું નથી. કારણકે વિધ વિધ વ્યવહારો કરતાં, સધળું કર્તા છતાં અકર્તા.