અધ્યાત્મને જીવમાત્રમાં વિલસતી ચેતના તરીકે સ્વીકારીએ તો માનવને જીવમાત્ર સાથે અતૂટ અનુસંધાન બંધાઇ જાય. જીવમાત્રનું મૂળ ઇરણ (મૉટીવેશન) સુખ અને શાંતિ છે. જેમ હું સુખી થવા ઇચ્છું છું, તેમ અન્ય જીવો આ જ સુખધર્મને અનુસરતા હશે. તો મારી સુખાકારી સાથે સાથીઓની સુખાકારીની ચિંતા મારે કરવી જ જોઇએ. દા.ત. તમને ભૂખ લાગી છે. તમે જમવા બેઠા છો. એ વખતે તમારા આંગણે કોઇ ભૂખ્યા અતિથિ આવી ચઢે છે. તમે શું કરશો? ભાણાંના બે ભાગ કરશો અને અતિથિ સાથે વહેંચીને જમશો. આવું કરવા તમારે કોઇ વેદમંત્ર કે ગુરુમંત્રના માર્ગદર્શનની આવશ્યકતા નહીં પડે. જીવનો મૂળ સ્વભાવ પ્રેમ, કરુણા અને આનંદ છે અને તે જ છે, ધર્મ.