ભારતમાં એક સમય એવો હતો કે લોકો પોતાનાં ઘરના દરવાજા આગળ લખતા: “અતિથી દેવો ભવ” – મહેમાન એ ભગવાનનું સ્વરૂપ છે. ધીમેધીમે, જેમ લોકો બીજા કરતાં પોતાના ઉપર વધુ ધ્યાન આપવાં લાગ્યા ત્યારે, આ સંસ્કૃતિ બદલાતી ગઈ, અને વધુને વધુ ઘરોમાં હવે અતિથી દેવો ભવ કોઈ નથી લખતું. એનાં બદલે તેઓ “નમસ્તે” લખતા થઇ ગયાં. આ નમસ્તેમાં જાણે કે એવું ન સૂચવતા હોય કે તમે અને હું બંને એક જ આત્માના સ્તરે છીએ. તમે (એક મહેમાન તરીકે) કદાચ ભગવાન ન હોઈ શકો, પણ ઓછાનામે તમે મારા જેવા તો છો જ, માટે તમે મારા સન્માનને લાયક છો. વધુ સમય પસાર થતો ગયો, અને પાશ્ચાત્ય સંસ્કૃતિની ઝગમગાતી ભૌતિક પ્રગતિને લીધે લોકોએ “વેલકમ” શબ્દ લખતા થઇ ગયા. તમે અને હું હવે એકસમાન નથી અને તમારી જાતને ભગવાન માનવાની હિંમત પણ નહિ કરતા, પરંતુ તેમ છતાં તમારું મારા ઘરમાં સ્વાગત છે, જે ઘર મેં મારો પરસેવો અને લોહી રેડીને બનાવ્યું છે. આવો અને જુઓ કે હું કેટલો સફળ માણસ છું.