પ્રાચીન સમયની આ વાત છે. મહર્ષિ ઉદ્દાલક નામે એક મહાન ઋષિ હતા. ઉદ્દાલકને કહોડ નામના એક શિષ્ય હતા. તેમણે ગુરુજીની તનમનથી સેવા કરી, ગુરુજીએ તેમને વેદશાસ્ત્રોનું જ્ઞાન આપ્યું. એટલું જ નહીં પોતાની પુત્રી સુજાતાનાં લગ્ન તેની સાથે કર્યાં. પત્ની સાથે તેઓ ઋષિના આશ્રમમાં રહેવા લાગ્યા. થોડા સમય પછી સુજાતા ગર્ભવતી બની. એકવાર કહોડ મુનિ વેદપાઠ કરી રહ્યા હતા ત્યારે સુજાતાના ગર્ભમાંથી અવાજ આવ્યો, "પિતાજી, આપ બરાબર વેદપાઠ કરતા નથી. તેમાં ઘણી ભૂલો છે. શિષ્યોની વચ્ચે જ આ પ્રકારનો અવાજ સાંભળી કહોડ મુનિ ક્રોધાયમાન થઈ ગયા. તેમણે ગર્ભમાં રહેલા બાળકને શ્રાપ આપ્યો, "આ બાળક ગર્ભમાં જ આડીઅવળી વાતો કરે છે. તેનાં આઠેય અંગો વાંકાચૂંકા થઈ જાય.