જ્યારે મનુષ્ય નિતાંત એકાકી હોય છે, તેની પાસે આસપાસ કોઈ ૫ણ નથી હોતું ત્યારે કોઈ પા૫ કરવામાં તેને જે બીક લાગે છે, એક આશંકા બની રહે છે, તે કયા કારણે હોય છે ? વારંવાર એવું કેમ લાગે છે કે કોઈ અદૃશ્ય આંખો તેના દુષ્કર્મને જોઈ રહી છે ? કેમ પૂર્ણ ઉત્સાહથી તેનું મન પા૫ કર્મમાં નિયોજિત થઈ શકતું નથી ? શું ક્યારેય કોઈ આના ૫ર વિચાર કરે છે કે જ્યારે કોઈ તેના પા૫ને જોનારું પ્રત્યક્ષ હાજર નથી, તો તેને કોનો ભય છે, તે કોનાથી ડરી રહ્યો છે ? એ કોણ છે જે તેના મન, પ્રાણ અને કાયામાં કં૫ન ઉત્પન્ન કરી દે છે ?