ઈશ્વરની સત્તાનો સ્વીકાર કરી લીધો કે માણસનું ‘સ્વામિત્વ’ સહજ જ જતું રહ્યું, પછી માલિકીની ભાવના રહી નહીં. વળી, આમ ઈશ્વરની સત્તા ઓળખીને ત્યાગવૃત્તિનો સ્વીકાર કરી લીધો, એટલે પછી બીજાઓની ભોગવૃત્તિ પ્રત્યે પણ ઈર્ષા કરવાનું કોઈ કારણ નથી રહેતું. આ જ વાત ‘મા ગૃધઃ કસ્ય સ્વિદ ધનમ’ કહીને સ્પષ્ટ કરી દીધી છે. ગૃધઃ ‘ગૃધ’ ધાતુનું રૂપ છે. અંગ્રેજીનો ‘ગ્રીડ’ શબ્દ આના પરથી જ બન્યો છે. ‘ગૃધ’ ધાતુ પરથી ‘ગૃધ્ર’ યાને ગીધ શબ્દ બન્યો છે. બીજાના ધનને હડપવાની વૃત્તિને ‘ગીધવૃત્તિ’ એવું યથાર્થ નામ આપ્યું છે, એટલે કે બીજાના ધન ઉપર ગીધ જેવી નજર ન રખાય. જો કે શંકરાચાર્યે તો આનું અદ્દભુત ભાષ્ય કરતાં કહ્યું કે બીજાના જ નહીં, પોતાના ધનની પણ કામના ન રાખ. એ ખ્યાલ જ ખોટો છે કે આ ધન મારું છે કે બીજાનું કોઈનું છે. બધું જ ધન જો ઈશ્વરનું છે તો તે મારું પણ શી રીતે હોય ? એટલે બધું ધન ઈશ્વરનું છે એમ જાણીને તેને સમાજની સેવામાં લગાડ અને તેમાંથી પ્રસાદ રૂપે લઈને સમર્પણ કરીને જીવ. આ જ ગાંધીની ટ્રસ્ટીશિપ થઈ ને ! આમ, આખાયે માનવધર્મનો, માનવ-કર્તવ્યનો સાર આ એક મંત્રમાં આવી જાય છે : (1) ઈશ્વરી સત્તાનો સ્વીકાર. તેથી (2) પોતે ત્યાગવૃત્તિથી જીવન જીવવું. અને એટલે જ (3) બીજાની ભોગવૃત્તિની ઈર્ષા ન કરવી. આવો ત્રેવડો માનવધર્મ છે. આમાં સ્વ-આત્મા, પર-આત્મા અને પરમ-આત્મા પ્રત્યેનાં માણસનાં કર્તવ્યો બાબત પૂરતો ખુલાસો થઈ જાય છે.