આ ફિલ્મની શરૂઆતની ગણતરીની મિનિટોમાં જ એટલાબધા ઍક્ટરોનો ઢગલો થઈ જાય છે કે આપણે મૂંઝાઈને ટીકુ તલસાણિયા જેવો ડાયલૉગ બોલી નાખીએ કે આખિર યે ક્યા હો રહા હૈ? જાણે ATMમાંથી ચલણી નોટો બહાર નીકળતી હોય એ રીતે ધડાધડ જૅકી શ્રોફ, અતુલ કુલકર્ણી, સુશાંત સિંહ, નસીરુદ્દીન શાહ, ઓમ પુરી, આશુતોષ રાણા, અનુપમ ખેર, રાજપાલ યાદવ, ગોવિંદ નામદેવ અને મલ્લિકા શેરાવત જેવા કલાકારોનો ખડકલો થવા માંડે છે. એક સિમ્પલ સ્ટોરીને અલગ અંદાજમાં કહેવાની લાલચમાં ડિરેક્ટર કે. સી. બોકાડિયાએ નૉન-લિનિયર સ્ટાઇલમાં અધવચ્ચેથી સ્ટોરી શરૂ કરી છે જે આપણા દિમાગમાં ઊતરવામાં થોડો ટાઇમ લગાડે છે, પરંતુ એક વાર સ્ટોરી સમજમાં આવ્યા પછી ક્લિક થાય છે કે અમા યાર, આ વાર્તામાં નવું શું છે? અગાઉ પ્રકાશ ઝાની ‘રાજનીતિ’ જેવી ફિલ્મમાં શ્રુતિ સેઠ અને અજુર્‍ન રામપાલનાં પાત્રો વચ્ચે જોવા મળેલા એક ટાંકણીના ટોપકા જેવા નાનકડા ટ્રૅકને અહીં ખેંચી-તાણીને પરાણે આખી ફિલ્મનું સ્વરૂપ આપી દેવાયું હોય એવું જ લાગે છે.