બહાર જે છે એ ભ્રમણા છે. સાચું સુખ સાધનોમાં નથી. આ કાયા પણ એક સાધન છે. ઉપધાન દ્વારા શ્રાવકો આ વાતની પ્રતીતિ કરે છે. દિવસમાં ચાર જ કલાક પાણી પીવાનું, અડતાલીસ કલાકમાં એક વખત ખાવાનું, લીલોતરી નહીં ખાવાની એ પ્રકારની પ્રક્રિયા હોય છે. દરરોજ સો ખમાસમણ લેવાના, જેમાં ત્રણ મુદ્રાઓ અને ત્રણ આસનો છે. જે સો વખત એક સાથે કરવાનાં હોય છે. આ બધી અનેક ક્રિયાઓના માધ્યમથી માણસ સ્નાન, તેલ, સાબુ વગેરે વિના પણ એકદમ ફ્રેશ થઈ જાય છે. માણસના મનમાં આ તપ દ્વારા બીજા પ્રત્યે દયા જાગે અને એ દયા જ એનું સ્નાન હોય છે. આ ઉપધાનમાં થિયરી ઓછી અને પ્રેક્ટિકલ વધારે હોય છે. ઉપધાનમાં પ્રવૃત્તિ અને વૃત્તિનું સંકોચન થાય છે. તેમાં સ્તોત્રોની સાધના થાય છે. આજે જ્યારે બહિર્ભાવ વધી રહ્યો છે ત્યારે સાચું સુખ પોતાની પાસે જ છે તેનો અહેસાસ આ ‘ઉપધાન તપ’ કરાવે છે.