એકચ્યુઅલી આપણી સમાધાનવૃત્તિ કારણભૂત છે. બલ્કે કસૂરવાર છે. મોડા પડનારને આપણે એટલે ચલાવી લઈએ છીએ કે સાવ ન આવવા કરતા ખૂબ રાહ જોવડાવી એટલું જ ને...! બહુ-બહુ તો મોળું દહીં ખાટું થયું. પણ દહીં જ નહીં. જેવી દુર્ઘટનામાંથી ઉગરી ગયા એટલે ભયોભયો. ખૂબ મોડા આવેલા અચ્છેદિન આપણે વધાવી લઈએ છીએ (વાંકા રહીને જ સ્તો) કારણ કે બેટર લેટ ધેન નેવર...! ખરી રીતે તો મોડા આવવાના જ કારણે સામાન્ય દિવસ પણ સારો લાગે છે. કદાચ એટલે જ મોડા પડવાનો આટલો મહિમા હશે. આપણે તક ઝડપવામાં હંમેશાં મોડા પડીએ છે. જીવનમાં સાવ નાની સફળતા પણ આપણને બહુ મોડેથી મળે છે. અગર આને જ બહેતર કહેવાતું હોય તો બુરૃં કોને કહેશો...?