માંડ પંદરેક વર્ષની હશે એ તે વખતે. પપ્પાના આકસ્મિક મૃત્યુ પછી એમની જગ્યાએ મમ્મીને સરકારી શાળામાં નોકરી મળી હતી. તેની પડોશમાં એક આવો જ ચહેરો રહેતો હતો. પપ્પાના ગયા પછી પુરુષ વગરના થઇ ગયેલા ઘરમાં એ મમ્મીને મદદ કરવા અવારનવાર ઘરે આવતો. લાઈટબીલ ભરવું, નળ ખરાબ થયે પ્લમ્બર બોલાવવો, કોઈ વજનદાર વસ્તુ એક જગ્યાએથી બીજે ફેરવવી, મમ્મી ધીમે ધીમે લગભગ આવા બધા જ કામો માટે તેના પર આધાર રાખતી થઇ ગઈ હતી. કોણ જાણે કેમ પણ નાનકડી વિદ્યાને એ ચહેરો દ્દીઠો ગમતો નહોતો. એક દિવસ તે સ્કૂલેથી થોડી વહેલી ઘરે આવી ગઈ. ઘરના અટકાવેલા દરવાજાને ધક્કો માર્યો અને..તેણે જોયું તો એ દેડકા જેવો ચહેરો મમ્મી પર ઝૂકી અને મમ્મીના ગાલ પર…! એને ડર લાગ્યો કે એ મમ્મીને ક્યાંક ખાઈ જશે…! ડરના માર્યા તેના ગળામાંથી એક ચીસ નીકળી ગઈ.