ઈ.સ. ૧૯૮૬ની રાષ્ટ્રીય શિક્ષણનીતિ અને ૧૯૯રનો કામગીરી કાર્યક્રમ બંનેમાં રાષ્ટ્રીય શિક્ષણનીતિના પ.૧ર ફકરામાં આપેલો ઠરાવ કે ‘‘ર૧મી સદીમાં આપણે પ્રવેશીએ એ પહેલાં ૧૪ વર્ષ સુધીની વય ધરાવતાં તમામ બાળકોને સંતોષકારક ગુણવત્તાવાળું શિક્ષણ વિના મૂલ્યે અને ફરજિયાતપણે પૂરું પાડવું.’’ ભારતના ભાવિને તૈયાર કરવા તેનો પાયો એટલે કે પ્રાથમિક શિક્ષણ સઘન બનાવવું જરૂરી છે. સરકારના સઘન અને સતત પ્રયત્નો છતાં આજે પણ આ ધ્યેય પૂર્ણ કરી શકાયો નથી. પ્રાથમિક શિક્ષણના સાર્વત્રિકરણ માટે ફક્ત સાધન પૂરતા નથી પણ સાધનોને પૂરક બનાવવા માટે રાષ્ટ્રીય અનુભવો પર આધારિત પગલાં લેવા પણ જરૂરી છે. આથી રાષ્ટ્રીય અનુભવો પર આધારિત જિલ્લા પ્રાથમિક શિક્ષણ કાર્યક્રમને ડિસેમ્બર ૧૯૯૩માં મંત્રીમંડળે સૈદ્બાંતિક મંજૂરી આપી અને જાન્યુઆરી ૧૯૯૪માં આયોજન પંચે જિલ્લા પ્રાથમિક શિક્ષણ કાર્યક્રમને (ડીપીઇપી) કેન્દ્ર પુરસ્કૃત યોજના તરીકે સ્વીકારવામાં આવી. આ યોજના નેધરલેન્ડ વલ્ડબૅંક અને ઈડાના સંયુક્ત ઉપક્રમે અમલમાં આવેલ છે.