બીજી વિશેષતા એ છે કે આમાં કોઈ અરસિક પ્રસંગ આવતો નથી. આમાં શુકદેવજીના તપભંગનો કોઈ સવાલ જ નથી. કોઈ દેવોને શુકદેવજીનો ભય નથી. એને ખબર છે કે આની આગળ સ્વર્ગ પણ ભૂક્કા જ છે ! ખરેખર સત્પુરુષ હોય એનો દેવોનેય ભય હોતો નથી. આમાં કોઈ લાલચ, પ્રલોભન કે કોઈને ફસાવવાની વાત નથી. અપ્સરાઓમાં જે સૌથી સુંદર હોય એનું નામ રંભા રાખવામાં આવતું. એથી જૂના જમાનામાં લોકો છોકરીઓનું નામ ‘રંભા’ પાડતાં. હવે બધું બદલાઈ ગયું છે. આજના જમાનામાં તો ‘રંભા’ શબ્દ બોલીએ એટલે ‘રંભાકાકી’ અને ‘રંભામાસી’ જ યાદ આવે ! અત્યંત રૂપવતી એવી અપ્સરા અને અત્યંત તેજસ્વી એવો યુવાન – એનો સંવાદ અત્રે રજૂ થાય છે. ત્રીજી વિશેષતા એ છે કે રંભા શુકદેવજીને સૌંદર્યલોકનું વર્ણન કરે છે પણ એમાં એમને આમંત્રણ નથી આપતી. એ એમને ફસાવતી નથી. એ ફક્ત એમને જણાવે છે કે આ આનંદ, સૌંદર્ય અને પ્રકૃતિમાંથી ઊઠતા કેફની પણ એક દુનિયા છે. બધુ આહલાદ, મસ્તી ચઢાવે તેવું, પ્રસન્નતા આપે એવું છે એમ કહીને એ રતિભાવનું વર્ણન કરે છે. ‘તમે મારી વાત માનો’ એમ પણ એ નથી કહેતી. સામે શુકદેવજી પણ પોતાનો પક્ષ રજૂ કરે છે. એ કહે છે એવો પણ એક પ્રદેશ છે જેમાં શાંતિ છે, પરમતત્વ સાથે અનુસંધાન થવાનો અકલ્પનીય આનંદ છે. આવો પણ એક માર્ગ છે જેનો તને પરિચય નથી. એ પણ એમ નથી કહેતા કે તું ખોટા માર્ગે ગઈ છે તો એ છોડીને મારા માર્ગે આવ. જેણે આ કાવ્ય બનાવ્યું હોય તેણે સંયમ અદ્દભુત રાખ્યો છે. ચોથી વિશેષતા એ છે કે તમે આખું શ્રૃંગારરસનું સંસ્કૃત સાહિત્ય વાંચો તો એમાં સ્ત્રીના રૂપના વર્ણન પુરુષોના મુખે કરવામાં આવેલા છે. આ એક જ લઘુકાવ્ય એવું છે કે જેમાં સ્ત્રી પોતે સ્ત્રીના સૌંદર્યના વખાણ કરે છે. અને વખાણ તો એવા કરે છે કે પુરુષો પણ શરમાઈ જાય. બિન્દાસ વખાણ કરે છે. આજે આપણને નવું ન લાગે. આ રંભા છે એ એકવીસમી સદીમાં થનારી બિન્દાસ નારીની પૂર્વસુત્રિકા છે. એને ખબર હતી કે એકવીસમી સદીમાં આવી નારી આવવાની છે તો એને શીખવાડું કે આમ બોલાય ! અત્યારે ‘બિગબોસ’ વગેરે એવા કંઈક શૉ ટીવી પર આવે છે. એવા રિયાલિટી-શૉના ડાયરેકટરો આ વાંચે તો એમને ખબર પડે કે આખા ભાવને કેવી રીતે શબ્દો દ્વારા ઉપસાવી શકાય.