મેઘલ જેમ-જેમ મોટી થતી ગઈ તેમ-તેમ તેનાં માતાપિતા અને ભાઈ જીજ્ઞેશ તથા બહેન વાસ્વીનો સાથ, સહકાર અને સ્નેહ ડગલે-પગલે મળતો અને વધતો ગયો. તેણે ભણવાનું નક્કી કરી લીધું અને ધોરણ ૧૦ બોર્ડની પરીક્ષા આપી. એ દરમિયાન બન્યું એવું કે, મેઘલ જ્યારે ધોરણ ૧૦ બોર્ડમાં હતી ત્યારે તેની બોર્ડની પરીક્ષાનો સીટ નંબર એક સ્કૂલની બિલ્ડીંગમાં છેક ચોથા માળ પર આવ્યો. જ્યાં સામાન્ય માણસ પણ ચોથો માળ ચડવામાં હાંફી જાય ત્યાં ૭૦ ટકા હેન્ડીકેપ એટલે કે, શારીરિક અપંગતા ધરાવતી મેઘલ કેમ પહોંચી શકે? મેઘલ અને તેના પરિવારે સ્કૂલ સંચાલકો અને પરીક્ષા આયોજકોને તેનો સીટ નંબર બદલવા બહુ જ વિનંતી કરી પરંતુ કોઈ ટસનું મસ ન થયું. આખરે મેઘલ અને તેના પરિવારે આ અંગે વધુ તર્ક-વિતર્ક ન કરતા વ્યવસ્થાને આધીન થયા. મેઘલે ધોરણ ૧૦ની પરીક્ષા પાસ કરી. ધોરણ ૧૧-૧૨ ઘર બેઠા શિક્ષણ મેળવ્યું ત્યાં જ ધોરણ ૧૨ની બોર્ડની પરીક્ષા આવી અને ફરી ધોરણ ૧૦માં સર્જાયો હતો એવો પ્રશ્ન સર્જાશે તો? મેઘલે ભારે હૈયે ધોરણ ૧૨ની પરીક્ષા ન આપવાનું નક્કી કર્યું. મેઘલે ભણવાનું છોડી દીધું. વળી, અધૂરામાં પૂરું એ ગાળામાં જ તેમનાં પિતા કિશોરભાઈનું આકસ્મિક અવસાન થયું. મેઘલ અને તેનો પરિવાર વધુ એકવાર દુઃખની ગર્તામાં ઘકેલાઈ ગયો. જોકે અંગતની વિદાય પાછળ વિખેરાઈ જવાથી કોઈ અંગત પુનઃજીવીત થતું નથી. મેઘલ અને તેનો પરિવાર સંજોગોનાં શકંજામાંથી એક પછી એક પારાવાર બેઠો થતો ગયો.