કાલિદાસની કૃતિઓનું પરિશીલન કરતાં સ્પષ્ટ જણાય છે કે તેઓ પ્રત્યેક ધર્મ કે વાદ તરફ સમભાવી અને સહિષ્ણુ હોવા છતાં ભગવાન શિવના અંતરથી ભક્ત હશે. તેઓનું નામ કાલિદાસ અને દંતકથાઓમાં તેઓને કાલીના દાસ બતાવ્યા છે. છતાં તેઓની કૃતિઓમાં કાલી શિવના વરઘોડામાં કેવળ એકવાર ઉલ્લેખ પામે છે. બાકી ત્રણે નાટકોની નાન્દીમાં કે ‘રઘુવંશ’ જેવા મહાકાવ્યના આરંભમાં એ ભક્તિનમ્ર બની શિવનું જ સ્મરણ કરે છે. અલબત્ત, ‘કુમારસંભવ’ના બીજા સર્ગમાં વિષ્ણુની તેઓએ કરેલી સ્તુતિ તેમના અન્ય દેવ પ્રત્યેના સદભાવની દ્યોતક છે. તેઓના સમયમાં ત્રિમૂર્તિનો સિદ્ધાંત અને ત્રણે દેવ એક જ છે એ ભાવના પ્રચલિત હતી એમ તેઓની કૃતિઓમાં થયેલ નિર્દેશો પરથી સિદ્ધ થાય છે. વેદની મહત્તા અને ઉપનિષદોના તત્વજ્ઞાનથી તેઓ સુપરિચિત હતા. નૃત્ય, ગીત, સંગીત, ચિત્ર, સ્થાપત્ય વગેરે કળાઓ કે વ્યાકરણ, નાટ્યશાસ્ત્ર વગેરે શાસ્ત્રોથી એ સુપરિચિત હતા. ‘રામાયણ’ અને ‘મહાભારત’ જેવાં મહાકાવ્યો કે કૌટિલ્યના અર્થશાસ્ત્ર અથવા ‘મનુસ્મૃતિ’ના સિદ્ધાંતો તેઓથી અજ્ઞાત ન હતા. આથી તેઓ મૂર્ખ હતા, ઊભા હતા તે જ ડાળી કાપતા હતા, પાછળથી કાલીની કૃપાથી વિદ્વાન થયા વગેરે દંતકથાઓમાં કોઈ તથ્ય નથી.