ઘરે પહોંચતા જ જોવે છે તો એની ઓરડીમાંથી સમાન બધો બહાર ફેંકાયેલો હતો. જેની ઓરડી હતી એ દરવાજે ઊભા ઊભા જાણે લીલાની જ આવવાની રાહ જોતો હોય એમ લીલાને જોતાં બોલ્યો, “ આવો આવો મહારાની સાહીબા, આ મકાન તમારા બાપનું નથી, મારા બાપનું છે. ત્રણ મહિનાનું ભાડું કોણ તારો બાપ આપશે ! ભાડા આપવાનો વેંત ન હોય તો જોઈ વિચારીને મકાન ભાડે રખાય. સમજ્યા ? ને હા , એ પણ વેંત ન હોય તો રોજ તૈયાર થઈને ઢોલિયો પાથરી રાખજે. હું રોજ આવી જઈશ. તારું ને મારુ બેયનું હાલશે. “