કિરણ ધીમે ધીમે સાજો થતો જતો હતો પણ આ થોડા દિવસમાં એણે જે અપાર યાતના વેઠી હતી એને પરિણામે એના જ્ઞાનતંતુઓ નબળા પડી ગયા હતા અને બે દિવસ પછી સહુને ખબર પડી કે એનાથી હવે બોલી શકાતું પણ નથી. સુશીલાએ આ જાણ્યું ત્યારે એ ચોધાર આંસુએ રડી રહી. ઘરનાં બધાં માણસોને ખૂબ દુઃખ થયું, પણ સુશીલાની તો આખી જીવન-ઈમારત જાણે મૂળમાંથી ડોલી ગઈ. અનંતે ઉપચાર તો ઘણા કર્યા પણ કાંઈ વળ્યું નહિ. ખૂબ પ્રયત્નો પછી કિરણ બેસીને ઘસડાતો ઘસડાતો થોડું ચાલતાં શીખ્યો, પણ એની વાણી તો અબોલ જ રહી.