ગુરુનો ગુસ્સો સાતમાં આસમાને પંહોચી ચુક્યો હતો એ જાણી પથિકે હવે ‘ન બોલવામાં નવ ગુણ’ માની લઈ મૌન રહેવાનું પસંદ કર્યું. પણ એને મૌન જોઈ ગુરુજી તેની પર વધુ ગિન્નાયા, “મુર્ખ, એટલું જ બધું આવડે છે તો ભૂલ શેની થાય છે ?હજી તો મહાશય તમારે ‘પંડિત’ બનવું છે ! માત્ર જનોઈ પહેરી બે-પાંચ શ્લોક બોલવાથી પંડિત નથી થઈ જવાતું, એ પણ મહેનત માંગી લે તેવું કામ છે. અને રહી વાત આજની ભૂલની… તો હજી પંદર દિવસ પહેલા જ તને રામજી પંડિત પાસે મોકલ્યો હતો, કે કદાચ મારી શિક્ષણ પદ્ધતિમાં કંઈક કચાસ રહી જતી હોય તો તું તેમની પાસેથી જે-તે અધ્યાય શીખી આવે… પણ સાહેબ તો ઠેરના ઠેર !”