બરેલી કી બરફી એ પ્રકારની ફિલ્મમાંથી એક છે કે આપણે એનું નામ વાંચીને અથવાતો એનું ટ્રેલર જોઇને એક આશા લઈને થીયેટરમાં પ્રવેશ કરતા હોઈએ છીએ કે ‘આજે તો મજા આવી જશે.’ પરંતુ, ફિલ્મના ડીરેક્ટર અથવાતો વાર્તાકારે ભેગા મળીને જાણેકે નક્કી કરી લીધું હોય કે લોકોને મજા તો કરાવવી છે પણ લીમીટેડ, ‘ઇતને પૈસે મેં ઇતનાઈચ મિલેગા’ ના ન્યાયે. એક એવી ફિલ્મ જે જોતાંજોતાં આપણને એ ગમે તો ખરી પણ સતત એવું લાગ્યા કરે કે, હજી સહેજ ધમાલ કરવાની જરૂર હતી, હજી સહેજ ઈમ્પ્રુવમેન્ટ થઇ શક્યું હોત. થીયેટરની બહાર આવીએ ત્યારે આપણા ચહેરા પર સ્મિત હોય પણ એ થીયેટરના પડદા જેટલું વાઈડ ન હોય અને ‘ઠીક હતું’ જેવી લાગણી મનમાં થાય.