અને બંને એ એકબીજાને ઘરપત આપી, સુરજે ઝંખનાને તેના સાસરે એક ભારે હદ્યે આખરે વળાવી અને ઝંખના વગર ઘર તો સાવ સુનુ સુનુ વળાવી અને ઝંખના વગર ઘર તો સાવ સુનુ સુનુ બની ગયું હતું ઝંખના જ તો હતી તેના ઘરની રોનક…. . સુરજ અને ઝંખનાં એ તો માત્ર પ્રતિક હતા આ વાર્તા જેના દ્વારા એક પિતા અને દિકરીનાં સંબંધો, તેની લાગણી, એકબીજા સાથેનો પ્રેમ દર્શાવવા માટે, પરંતુ અહિં દરેક પિતાની લાગણીને દર્શાવી છે જે તેની વ્હાલસોઇ દિકરી માટે હોય છે અને દિકરી માટે તો તેના પિતા ભગવાન કરતાં પણ વધુ માન ધરાવે છે.