નેહા અમારે ત્યાં બે-એક વર્ષથી આવી છે. મારી દીકરીની ઉમરની, અને મારી દીકરી જેવી જ ચાલાક-ચબરાક-ચંચળ એટલે એનાંમાં મારું ધ્યાન રહે છે. વચ્ચે એક દિવસ બીજા સ્ટાફ મેમ્બર્સ પાસે રડતી હતી ત્યારે તપાસ કરતાં ખ્યાલ આવેલો કે એના પપ્પાને પેટમાં કંઈક ગાંઠ હતી અને ઓપરેશનમાં પાંત્રીસ-ચાલીસ હજારની જરૂર પડે એમ હતી, એ વખતે હું જાતે તેના ઘરે જઈને પચાસ હજાર આપી આવેલો, અને નેહાને પ્રમોશન આપી થોડી જવાબદારીઓ વધારવાને બહાને પગારમાં હજાર જેટલો વધારો કરી આપેલો. એ પછી નેહાના પપ્પા સરસ રીતે સાજા થઈ ગયા ત્યારે એમણે જમવાનું આમંત્રણ આપેલું. એ રાત્રે આઠેક વાગે હું એમના ઘેર પહોંચ્યો ત્યારે એમનું મધ્યમવર્ગીય મકાન કૃતજ્ઞતાભર્યા આવકારથી ચમકતું હતું.