મારું મગજ મારી સાથે ભયાનક ઝપાઝપી કરતું હતું પણ હું સમજું કે એને ડારો દઈને ચૂપ ના કરી દેવાય. આજ સુધી દિમાગ જ આપણી લક્ષ્મીનું રક્ષણ કરતું આવ્યું છે. નહિ તો બધું ફનાફાતિયા થઈ ગયું હોત. લાગણી નામની ચીજ સાચી પણ એના દાળિયા ના આવે. અને બીજી વાત પણ સમજી લેવી. દૂધની કોથળી આપણાથી ઢોળાઈ ગઈ હોય તો કોથળી એક સાટાની બે લઈ દેવાય. પણ ગાયના લઈ દેવાય. દાન પણ ધડાસરનું જ દેવાય.