પ્રાગલ્ભાની વાત સાચી હતી. બે દિવસથી ગફુરનું અચાનક સ્વપનામાં આવવું કંઈક ઇશ્વરી સંકેત હશે. હવે ગામ જવું ઠેલવું ના જોઈએ. કેટલાય વર્ષો થઈ ગયા. વિદેશમાં ઈજનેરી અભ્યાસાર્થે ગયા પછી લગ્ન કરવા આવ્યો ત્યારે કાસમચાચાએ ગફુરને કેવો શણગાર્યો હતો! અને ગફુર પણ કેવો? જેવી એની સવારી મેં કરી કે ખુશખુશાલ. જાણે એની શાદી ન હોય? મન મુકીને નાચ્યો પણ મને જરાય પડવા ના દીધો. કાસમચાચા અને નુરચાચીને ભલે સંતાન ન હોય પણ ગફુર એમને મન બેટાથી વિશેષ. ઘોડાગાડીએ જોડીને કાસમચાચા ડચકારા મારે , ‘બેટા ગફુર, સંભાળીને.’ કાસમચાચાની બધી વાતો ગફુર સાંભળે. કાસમચાચા સીનો તાણીને કહે, ગફુર તો મારો કમાઉ બેટો છે. એ છે તેથી તો ઘરના રોટલા પાણી થઈ રહે છે. કાસમચાચાને ગફુર પહેલા મામદઅબ્બાએ ઘોડાગાડી વારસામાં આપેલ અને ઉંમર થયે ઘોડો અલ્લાહને પ્યારો થઈ ગયો. કાસમચાચાની નજર ગફુર પર પડી ને પરભવની પ્રિત બંધાઈ! ઘોડાગાડીએ જોતર્યો. એ જમાનામાં ગામમાં ત્રણેક ઘોડાગાડી. કાસમચાચા, રહીમચાચા અને અનવરચાચાની.