1950-1960 વર્ષ થિયેટર કટોકટી હતી, એક મુખ્ય નિર્દેશક અભાવ હકીકત તરફ દોરી જાય છે કે દિગ્દર્શકો પોતાની જાતને, અભિનેતાઓ હતા નાટકો બહુમતી પરિણામે ક્ષણજીવી હતા, જે પ્રેક્ષકો માટે પૂરતી ન હતી, લોકપ્રિયતા પડી અને સામૂહિક દુશ્મની ગાદીએ આવ્યો.