આ લોકોના શરીરમાં ‘ડાયાબીટીસ’ મુખ્ય મહેમાન હોય જે છેવટ સુધી સાથ આપે. પડછાયો શરીર છોડે પણ ‘ડાયાબીટીસ’ ન છોડે. આજે વિશ્વમાં ભારત ડાયાબીટીસની રાજધાની છે, એ એમને આભારી છે. આજે દર આંઠ માણસે, એકને ડાયાબીટીસ છે, એમાં ચમનીયો ચોથા ક્રમે આવે. જાણે સ્વયં સુગર ફેક્ટરીનો માલિક હોય એમ એ જ્યાં બેસે ત્યાં માણસ કરતાં કીડા-મંકોડા વહેલા આવે. આપણે કહીએ કે આ ડાયાબીટીસ બહુ સારો નહીં, થોડી મહેનત મજૂરી કરો. મને કહે, ‘ગાંડો થઇ ગયો છે તું? ડાયાબીટીશ તો રાજરોગ કહેવાય. ગધેડાઓ કેટકેટલી મહેનત-મજૂરી કરે છે. જો આ દુનિયામાં મહેનત મજૂરીની કદર હોત, તો ગધેડો કેટલો ઈજજતદાર હોત.’ એમણે બીજી ફીલસૂફી એ જણાવી કે ‘જો સવારે વહેલા ઉઠવાથી શરીર સારું રહેતું હોય તો દૂધવાળા અને છાપું નાખવાવાળા કેટલા તંદુરસ્ત હોત! તમે કહો છો કે ખાવામાં કાળજી રાખો, પણ શરીર હશે તો આત્મા ટકશે. સિમકાર્ડ ગમે એટલો પાવરફુલ હોય, પણ મોબાઈલના ડબલામાં જો દમ ન હોય, તો સિમકાર્ડનું પણ સૂરસૂરીયું થઈ જાય.