શેખર અને આ બન્ને ભવાનીઓને મહામુશ્કેલીએ દૂધ-રોટલી પીરસી ચંદ્રાવતી ચા બનાવવા માટે સ્ટવ સળગાવવા લાગી. બીજી તરફ જામુની અને શેખર વચ્ચે એકબીજાના કાનમાં કંઈક ગુફતેગો શરુ થઈ ગયો. થોડી વારે રસોડાના દરવાજાની ચોખઠ નીચે શેખર આવીને ઉભો રહ્યો. કમર પર હાથ રાખી મોટી બહેનને જાણે આહ્વાન આપતો હોય તેવી મુદ્રામાં બોલ્યો, “અમે ઝૂલા પર હીંચવા જવાના. જવાના એટલે જવાના જ!”