આખો દિવસ આનંદ ધૂંધવાયેલો રહ્યો. સાંજની આરતી પછીના ગરબામાં તેજલ જાણે કશું બન્યું જ ન હોય એમ વર્તી એટલે ઉશ્કેરાટ વધ્યો : ‘તેજલ’ વચ્ચેના વિરામમાં તેજલ પાણી પીવા ઘરે જતાં આનંદ પણ બીજાની નજર ચૂકવી અંદર ઘૂસ્યો, ‘કેમ આટલો ભાવ ખાય છે!’ પાણી પીતી તેજલ ભડકી. પાણી ડ્રેસ પર છલકાતાં ચોલી ભીની થઈ. સંયમ તૂટતો હોય એમ તેને ભીંસી આનંદે તેના ગાલે હોઠ ચાંપ્યા. ‘બોલ, આટલી મર્દાનગી માણ્યા પછીયે હું નથી ગમતો?’