એવા જીવાત્માઓના ચિતમાં પ્રારબ્ધજન્ય કર્મનો ક્ષય થઈ ચુકયો હોય છે.અવિધારુપી કલેશને કારણે તેમને દેહ મળે છે.ચોક્કસ,પરંતુ તેમના દેહથી નવા કર્મ બનતા નથી,પ્રારબ્ધ બનતું નથી.અને આ કારણથી જ તેમનું ચિત અત્યંત સ્વચ્છ હોય છે પરંતુ તેમાં અવિધાનો અંશ બાકી રહે છે.અવિધા અર્થાત ભ્રમ.ભ્રમના કારણે જ તો દેહની ઉત્પતિ થાય છે કારણ કે આ સંસાર પણ ભ્રમની સંજાળા છે,અવિધાનું ધર છે,આથી દેહ ધારણ કરવાનું અવિધાને કારણે થાય છે.યોગી આ વિધાને જાણે છે,તેની સંપુર્ણ પ્રકૃતિથી પરિચિત હોય છે.જયારે તેનું કર્મ શેષ થઈ જાય છે તો તે અવિધાનો પાર ચાલ્યો જાય છે અને પછી તેનું ચિત વિલિન થઈ જાય છે.ચિત ભળતા જ દ્ર્હ પણ ઝાડ પરથી ખરતા પાદડાંની જેમ ખરી પડે છે.દેહની આવી સ્થિતિ યોગીઓ સાથે થાય છે.તેઓ પોતાના આ દેહમાં અનંત બ્રહ્માંડીય શક્તિઓને ધારણ કરી શકે છે.જેના માત્ર એક જ અંશના સ્પર્શથીસામાન્ય માણસનો દેહ ભસ્મીભુત થઈ જાય છે.