તમે પોતે તમારા ખપનું ભોગવી લો અને તેનો સંતોષ મેળવી લો પછી બીજાને આપી દો તેમાંથી જે આનંદ મળે બસ તેને જ કહેવાય સુખ અને તેનાથી આગળ વધીને કહીએ તો તમારી પાસે વધારાનું હોય અને આપો તેના બદલે તમારું હોય તે આપી દો અને તે આપ્યા પછી તમને જે પરમ આનંદની અનુભૂતિ થાય તેને જ સાચું સુખ કહેવાય અને તે સુખ તમારા હૃદયના ઉંડાણમાંથી પ્રગટ થાય છે તેથી તેની તોલે કોઈપણ ભૌતિક સુખ કે સગવડ આવી શકે નહીં. સુખની કોઈ ચોક્કસ પરિભાષા કરવી બહુ મુશ્કેલ છે તો પણ એક લીટીમાં કહેવું હોય તો કહી શકાય કે તમારી સામાન્ય જરૂરિયાતો સંતોષાઈ ગયા પછી જે શેષ બચે તે કોઈક જરૂરિયાતમંદને આપવાથી તમારા અંતરાત્મામાં આનંદનો જે અહેસાસ થાય તેને સુખ કહી શકાય. અર્થાત્ સુખનો સંબંધ ભોગવવા કરતા આપવા સાથે વધારે છે. તમે કોઈ સગવડ-સુવિધાઓ ભોગવો તેમાંથી ચોક્કસ તમને એક પ્રકારનો આનંદ મળતો હોય છે પણ તે ક્ષણિક હોય છે લાંબો સમય ટકતો નથી. સગવડ-સુવિધાઓ ભોગવી લીધા પછી જેવા તમે તમારા રૂટિનમાં આવી જાઓ કે તરત તમને તમારું જીવન સાવ બોરિંગ લાગવા માંડે છે. આવો આપણે પણ ભૌતિક સુખની લ્હાયમાં દુ:ખી ન થતાં ઈશ્વરે આપણને જે કંઈ આપ્યું છે તેમાંથી થોડું જરૂરિયાતમંદોને નિસ્પૃહ ભાવે આપીએ અને આપણે પોતે અંદરથી સુખી થઈએ અને બીજાઓના દુ:ખમાં આંશિક ઘટાડો કરવામાં નિમિત્ત બનીએ તો જ “બહુજન હિતાય બહુજન સુખાય” નો જીવનમંત્ર સાચા અર્થમાં ચરિતાર્થ થશે.