“આ એક નવી જાતનો ટ્રેન્ડ છે. પણ પછી ઉમર મોટી થઇ જાશે ને ત્યારે અબળખા જાગે કે ઘરમાં બંગડીનો અવાજ આવે તો કેવું સારું!!! પણ પછી ખુબ જ મોડું થઇ ગયું હોય છે” સ્વપ્નીલ પણ હસ્યો. જાણે હસવા માટે ખુબ જ કષ્ટ પડ્યું હોય એમ લાગ્યું એ સોનાલીની નજર બહાર ના રહ્યું. ઘણી બધી વાતો થઇ અલબત વધુ તો સોનાલી જ બોલતી હતી સ્વપ્નીલ બધું જ ધ્યાનથી સાંભળતો હતો. છુટા પડ્યા ત્યારે બને એ મોબાઈલના નંબરની આપ લે કરી હતી. ચાર જ દિવસ પછી બને પાછા ચોપાટીમાં મળ્યા. તાપી નદીના સાવ કાંઠે આવેલ બાળકોને સ્કેટિંગ કરવાની જગ્યા પાસે બને ઉભા હતા. સ્વપ્નીલ ખારી શીંગ લઇ આવ્યો. એ ખારીશીંગ પરથી ફોતરીઓ ઉડાડીને ઉડાડીને સોનાલીને આપી રહ્યો હતો. અને સોનાલી એક પછી એક એમ ખારી શીંગના દાણા ચાવી રહી હતી. સાત થી બાર વરસના છોકરાઓ સ્કેટિંગ કરી રહ્યા હતા. સોનાલીએ મૌન તોડ્યું અને બોલી.