આ તરફ અંબિકાની સાસુ દેવલ ભોજનને એંઠું માનીને નવું ભોજન બનાવવા માટે જ્યાં તે વાસણો ખોલ્યા ત્યાં તો સુપાત્રદાનના મહાપ્રભાવથી તે વાસણો સુવર્ણમાય બની જાય છે એને ભોજનથી સંપૂર્ણ ભરાઈ ગયેલા જુએ છે. આ ચમત્કાર જોતા જ દેવલ વિસ્મય પામીને વિચારે છે કે, “અરે! લક્ષ્મી જેવી વહુને મેં ખુબ જ કઠોર વચનો સંભળાવીને ઘરની બહાર કાઢી મુકાવી! મને ધિક્કાર છે!” આ જ સમયે આકાશવાણી થઇ કે, “અરે! અભાગિની! અંબિકાના સુપત્રદાનના અંશ માત્ર જેટલું જ ફળ તને દેખાડ્યું છે. તેના પ્રચંડ પુણ્યનો વૈભવ તો અદભુત છે. આ સુપાત્રદાન દ્વારા તે દેવલોકમાં ઉત્તમ સ્થાનને પ્રાપ્ત કરશે.” આ સાંભળીને ગભરાયેલી દેવલ સોમભટ્ટને સકળ ઘટના જણાવે છે. માતાની વાત સાંભળીને અંબિકા પ્રત્યે આદર ભાવવાળો થયેલો સોમભટ્ટ ઉતાવળે પગલે અંબિકાને શોધવા નીકળી પડે છે. ત્યાં જંગલના રસ્તે આગળ ચાલતો સોમભટ્ટ દૂરથી બે બાળકો સાથે અંબિકાને જુએ છે. હૈયામાં સ્નેહના ભાવથી સોમભટ્ટ દૂરથી બૂમ પડે છે. સોમભટ્ટને પોતાની તરફ દોડતો આવતા જોઇને કર્મના યોગે અંબિકા ભય પામે છે. “નિશ્ચિત આ મને મારવા જ આવે છે. હું નિરાધાર છું. હવે તો મરણ એ જ મારું શરણ છે.” આવા વિચારોથી વિહ્વળ અંબિકા નજીકમાં કૂવાની પાળે આવીને અંદર કૂદી પડવા તત્પર બની બોલે છે, “શ્રી અરિહંત ભગવંત, શ્રી સિદ્ધ ભગવંત, શ્રી સાધુભગવંત અને શ્રી જિનપ્રણીત ધર્મનું જ મને શરણ હો!”. આ પ્રમાણે શ્રી ગિરનાર અને શ્રી નેમિનાથ પ્રભુનું સ્મરણ કરતા બે બાળકો સાથે કૂવામાં કૂદી પડે છે. તરત જ મારીને ઋદ્ધિમાન વ્યંતર સમૂહથી પૂજિત એવી દેવી તરીકે ઉત્પન્ન થઇ. બે બાળકો તેના બે રક્ષક દેવ તરીકે ઉત્પન્ન થયા. આ તરફ સોમભટ્ટ બે બાળકો અને અંબિકાને આ રીતે મરેલા જોઇને પોતાની ભૂલનો પશ્ચાતાપ કરતો ખુબ દુઃખી થાય છે. પોતાના જીવનને નિરર્થક માનતો સોમભટ્ટ પણ અંત સમયે અંબિકાનું સ્મરણ કરી કૂવામાં પડે છે. કઈક પુણ્ય સંયોગે મરીને તે અંબિકાદેવીના વાહનરૂપે સિંહ સ્વરૂપી દેવ થાય છે. અંબિકા દેવીએ અવધીજ્ઞાનના ઉપયોગ વડે પોતાના પૂર્વભવને નિહાળી જૈનધર્મના મહોપકારોનું સ્મરણ કર્યું અને દેવવિમાન દ્વારા પોતાના પરિવાર સાથે રૈવતગીરીના સહસાવનમાં પધાર્યા.