‘તારો ગુપ્તા તો સેઠ હોવે હે. આવેગા દિન નીકલે બાદ.’ પુરિયાએ કહ્યું, ‘મું બેઠું હું તારે સાથ.’ મને એકલો છોડવાનું તેને મન ન હતું. મને પુરિયા રોકાય તે સામે વાંધો ન હતો, પણ ગુપ્તાજી મને લઈ જાય પછી પુરિયાને તો એકલાં જ જવું પડે, તેથી મેં કહ્યું, ‘ના, અજવાળું થતાં કંઈ વાર નહિ લાગે.’