એકધારું આટલું બોલ્યા પછી જાણે થાક લાગ્યો હોય એમ એ અટક્યા. અનિલ અહોભાવથી એમની સામે તાકી રહ્યો. વેઈટર ટેબલ ઉપર ચા મૂકી ગયો હતો. બંનેએ ચાના કપ હાથમાં લીધા. ‘એ પછી જ્યાં જ્યાં તક મળી ત્યાં જિંદગીએ મારી પત્તર ખાંડી છે. ભલભલા ભાંગી પડે એવી અવદશામાં પણ અડીખમ રહ્યો છું. આજે અડસઠ વર્ષની ઉંમરે એકલો છું…..’ એમની આંખો આકાશ સામે તાકતી હતી, ‘વારાફરતી બધાને વિદાય આપીને મારા વારાની રાહ જોઈને મસ્તીમાં જીવું છું.’