આગળ વાત કરતા રૂચિર કહે છે, “મારી પાસે 2-3 બિઝનેસ પ્લાન હતા, જે અંગે હું સતત વિચારતો રહેતો હતો અને પછી મેં નક્કી કર્યુ હતું કે, મારે હવે નોકરી નથી કરવી. માઇકામાં પ્રવેશ પછી જાણવા મળ્યું કે હું અભ્યાસ સાથે જો ‘સ્ટાર્ટઅપ’ કરૂ તો કોલેજ તરફથી ફંડ મળે, અને ત્યારે હું 23 વર્ષનો હતો. આજથી 5 વર્ષ પહેલા અમદાવાદમાં ફૂડ વેગનનું કલ્ચર ન હતું. ખાણી પીણી એટલે રેસ્ટોરાં અને લારીઓ, આ બન્નેની વચ્ચે કશું નહોતું. ત્યારે મેં વચ્ચેનો રસ્તો કાઢ્યો અને ફૂડ વેગન શરૂ કરી. લારી જેવા અફોર્ડેબલ ભાવમાં મેં રેસ્ટોરાં જેવી સર્વિસ અને ક્વોલિટી આપવાની શરૂઆત કરી. હું પોતે ફૂડી છું અને અવનવા ફૂડ ટ્રાય કરવા અને શોધવા મારી હોબી છે તેથી કોઇ અન્ય બિઝનેસ શરૂ કરવાની જગ્યાએ મેં ખાણીપીણીનો ધંધો શરૂ કર્યો અને મારી ફૂડ વેગન ‘હેલ્ધી છે’ લોન્ચ કરી. હું કંઇક નવું કરવા માગતો હતો તેથી પહેલા હું બાઇક કે ઘોડાગાડી ધરાવતી ફૂડ વેગન બનાવવા ઇચ્છતો હતો. મેં આ અંગે રિસર્ચ કર્યુ ત્યારે જાણવા મળ્યુ કે, ઘોડા સાચવવા અઘરા હતા. ઘોડાગાડીવાળી ફૂડ વેગનનો વિચાર પડતો મૂક્યો. ત્યારે મારી નજર ટાટાના મિની ટ્રક ‘છોટા હાથી’ પર ગઇ. અને મિની ટ્રકમાં મારી પ્રથમ ફૂડ વેગન ‘હેલ્ધી છે’ની શરૂઆત કરી, લગભગ 4 વર્ષ ‘હેલ્ધી છે’ની ગાડી ચાલી. જેમાં અમે વેજીટેબલ સુપ, સેલેડ, મોમો, હેલ્ધી સેન્ડવિચ અને નૂડલ્સ પિરસતા. નોકરી કરીને થોડા રૂપિયા બચાવ્યા હતા, થોડી મદદ મિત્રો પાસેથી અને થોડું ફંડ મારી કોલેજ પાસેથી મળ્યું.”