ધર્મ બાબતે વધુને વધુ ચર્ચાઓ, વાદવિવાદો, જગડાઓ, યુધ્ધો , ચર્ચાઓ વધુને વધુ થાય છે, અને સમજ ઓછામા ઓછી છે, માન્યતા વધુ છે, જાણકારી છે, જ નહી, અનુભવનુ અને અનુભુતીનુ નામ નીશાન નથી, શુધ્ધ મન અંને બુધ્ધીથી જાણવાની કે અનુભવવાની કોઇ અંતરથી મહેનત જ કરતુ નથી માટે બધા જ માનીને ચાલે છે, જેથી ક્્યાય પહોચતા નથી, તેથી ધર્મ વાળા હવામા બાચકા ભરે છે,ધર્મનુ વધુ સારુ,મીઠુ બોલનાર, પ્રભાવિત કરનાર તે આજ્ની ધાર્મિકતા બની બેઠી છે, અને માન્યતા ધર કરી ગઈ છે, અંધ શ્રધ્ધા અને અંધ વિશ્વાસે પગ પેસરો કર્યો છે, ને ચમત્કારોએ માયા જાળ પાથરી દિધી છે,અને પરમાત્મા જ પદાર્થ વહેચે છે, અને માગો એટલે આપે છે, તેવા ભાવમા માણસને સ્થીર કરી દીધો છે, પછી તે ભલે પેસા પડાવી લુટતો કેમ ન હોય,પણ તે બ્રહ્મજ્ઞાની છે, જેથી આવા બાહ્ય ધર્મના અનુસરણ દ્વારા, અસંતોષ ,હતાશા, નિરાશા ,દુખ, તનાવ ચિંતા વગેરે જ હાથમા હોય છે, આમ બાહ્યાચારી ધર્મ એટલે જ અસંતોષનુ જાળુ છે, તે કોઇ શુધ્ધ બુધ્ધીથી વિચારતુ જ નથી, ધર્મ ટોળામા કદી ફ્લીત થાય નહી, તેતો આંતરિક સાધના દ્વારા જ ફલીત થઇ શકે છે, તેનાથી આજનો ધર્મ ધણો દુર છે,આજ સુધીના ઇતિહાસમા બાહ્યાચારી ધર્મના આચરણ દ્વારા કોઇ સપુર્ણ પરિતોષમા સ્થીર થયો હોય કે કોઇ બ્રહર્ષિ થયો હોય તેવો એકપણ દાખલો જ નથી, ધાર્મિક સ્થળે આંટા મારતા ડોકમા માળા મુખમા પરમાત્માનુ નામ રટતા ધારણ કરતા હોય તેનુ જીવન ચરિત્ર તપાસીએ છીએ, તો તેના જીવનમા પુર્ણ રીતે પરિતોષ જાવા મળતો જ નથી,પુર્ણ રુપે પરિતોષ પ્રાપ્ત કરવો તેજ ધર્મનુ સુફળ છે,કોઇને કોઇ બાબતે મનમા અસંતોષ છુપાયેલો જ હોય છે,તેથી તેઓએ કોઇએ કર્તુત્વ રહીતતા,સત્યતા અનાસકતતા, ,સાક્ષી ભાવના, સમતા કે સ્થીત પ્રજ્ઞા, ધારણ કરી લીધી હોય તેવી એક પણ વ્યક્તી મળતી નથી, તેનામા અસત્ય, વાસના અપ્રમાણિક્તા અહંકાર દંભ વગેરે ભારો ભાર ભર્યા જ હોય છે,તે સત્ય હકિક્ત છે, રામને આપણે ઇશ્વર માનીએ છીએ, તેના મનમા પણ શંકાનો કિડો સળવળતો જ હતો,જેના મનમા કોઇપણ જાતનો સંશય અને ભય હોય તે પરમાત્મા સ્વરુપ ગણાય જ નહી, સંશય રહીતતા, અભય, વિશાળતા, સત્યતા, નિર્ગ્રંથતાઅને સ્થીત પ્રજ્ઞમા સ્થીરતા એતો પરમાત્મા સ્વરુપની પાયાની જરુરિયાત છે,રામનુ ધોબીતો એક માત્ર ને માત્ર બાનુ છે, જા ધોબીની વાત સત્ય હોય તો સીતાને સ્પષ્ટ કહેવુ જાઇએ કે આવુ તારા વિશે લોકો વાતો કહે છે,ખુલાસો કરવાની તક આપવી જ જાઇએ, પછી જ નીર્ણય લેવો એજ માણસાઈ છે, તે તક પણ રામ આપતા નથી,ને સીતાનો ગર્ભવતી હોવા છતા તેનો ત્યાગ શંકાથી કરે છે, એક વારતો શંકા ઉઠી તેની સ્પષ્ટતા જાહેરમા થઇ ગઈ છે, તે શુધ્ધ છે, તેમ સાબિત થઇ ગયુ છે, પછી ધોબીનો બાપ કહે તો પણ શંકા ઉઠવી જાઇએ જ નહી, પણ પોતાના મનમા શંકા કાયમ હાજર હતી જ તે સત્ય હકિકત છે,તેથી જ એક સત્ય સ્વરુપ પતિવ્રુતા ગર્ભ વતી સ્ત્રીને કાઢી મુકી તે સમગ્ર સ્ત્રી જાતીનુ અપમાન છે,તે પણ સત્ય હકિકત છે,આજનો કે પુરાણોનો સમાજ પુરુષ પ્રધાન સમાજ છે, તેથી સ્ત્રી ગમે તેટલી પવીત્ર અને સત્યવાન હોયતો પણ પુરુષ સ્વીકારી શક્તો જ નથી, તેનુ મહત્વનુ કારણ તમામ શાસ્ત્રો પુરુષોએ જ લખેલ હોય તેમણે સ્ત્રીને હમેશા નીચી જ દર્શાવી છે,અને ગણી છે,રામ પણ તેમાથી બાદ નથી, તે સત્ય હકિકત છે.