નવો મહિનો શરૂ થયો. પહેલી તારીખ હતી. મીરા તો જરા જલ્દી ઉઠી, નાસ્તો તૈયાર કરી દીધો. નાહી તૈયાર થઈ એ ઘર બહાર ગઈ. એ એની સ્વતંત્ર હાલતમાં લગ્ન પહેલાની આનંદભારી મીરા હતી.હવે મણીભાઈ અને ગૌરીબેન ઘરે એકલા હતા. કનક તો સાંજે મોડો આવે, પણ મીરાએ બેન્ક સાથે નોકરીનો સ્વીકાર કરતા ચોખવટ કરી હતી કે એ ત્રણ વાગે સુધી જ કામ કરી શકશે. એ પ્રમાણે મેનેજરે એવો સ્વીકાર કર્યો હતો. પહેલા દિવસના ત્રણ થયાને મીરા તો ઘરે આવી. કોઈ કહે તે પહેલા જ જરા આરામ કરી રસોડામાં જઈ રસોઈ કરવા લાગી. ગૌરીબેન તો ચુપચાપ જોતા રહ્યા. એમને તો વહુ શું કરે છે તે જોવું હતું.ગૌરીબેન આવા વર્તનથી રાજી થયા.આ પ્રમાણે મીરાએ પરિવારમાં સૌને રાજી રાખ્યા.પણ, ગૌરીબેનના મનમાં કનકને ત્યાં સંતાન હોય એવી આશા હતી, અને વળી મીરા એક દીકરો આપે એવી ઈચ્છા હતી.રસોઈ કરતી મીરાને થોડી મદદ કરતા. બોલ્યાઃ” મીરા, મને તો દાદી બનવું છે.” ત્યારે મીરા હસીને એવી વાત ઉડાવી દેતી. આ પ્રમાણે, ચાલતું રહ્યું. મીરાને પત્નીધર્મની યાદ આવવા લાગી.એણે એક દિવસ કનક્ની સાથે ચર્ચા કરી. અને પ્લાન પ્રમાણે એ એક બે મહિનામાં ગર્ભવતી થઈ. મણીભાઈ અને ગૌરીબેન રાજી થઈ ગયા. કનક રાજી હતો. અને, મીરાના દીલમાં પણ ખુશી હતી. એની “મમતા” હૈયે ઉભરાતી હતી.