આ પગારદાર કવિ ‘અંબર’ના પુત્ર દેવકૃષ્ણ જોશી ઈરાન ઉચાળા ભરી ગયા. પહેલા ગોંડલ સ્ટેશન ઉપર ગોંડલ રાજ્યના પગારદાર એવા આસિસ્ટંટ સ્ટેશન માસ્તર હતા અને કટાક્ષ વચનોનું કવન વારસામાં લઈને ફરતા હતા. 1921ની સાલમાં એમને ગોંડલ નરેશ શ્રી ભગતસિંહજી બાપુ સાથે બાખડી ગઈ. અત્યારે જેમ આપણે ઊઠીને રોજ સવારે ચા સાથે છાપામાંથી હડતાલ અને આતંકવાદ સહેલાઈથી ગળે ઊતારી જઈએ છીએ એમ નહોતું. દિવસો પ્રમાણમાં મંદ તાસીરના હતા. નવા સવા નાગરિકે હડતાલનો અર્થ શબ્દકોશમાં જોવો પડે એવા એ દિવસોમાં કોઈ કારણસર દેવકૃષ્ણ જોશી રેલ્વે કર્મચારીઓની હડતાલના આગેવાન બન્યા. બાપુની ભ્રૂકુટિ તંગ બની. એક બ્રાહ્મણ નોકરિયાતની આ હિંમત ? ન સહન થાય. નહીં સહન થાય એમ લાગ્યું ત્યારે બે ઘોડાની બગીમાં સર ભગવતસિંહજી ઓફ ગોંડલ જાતે સ્ટેશને આવ્યા અને દેવકૃષ્ણ જોશી પાસેથી ખુદબખુદ ચાવીઓ આંચકી લીધી અને પછી શું થશે એની સૌ વિમાસણમાં હતા. કોઈ ચાવીઓ સાંભળવા તૈયાર નહીં એટલે જાતે જ બાપુ બુકિંગની બારીએ બેઠા અને પહેલી ટિકિટ પોતાના ખર્ચે દેવકૃષ્ણ જોશીને પકડાવી અને ઉપરથી પરચૂરણ ફેંકે તેમ શબ્દો ફેંક્યા : ‘ગોંડલ સ્ટેટની બહાર નીકળી જાઓ’ અને પછી વળી ઉમેર્યું ‘ને કાં માફી માંગો.’