નાકમાં ઓક્સિજનની નળી, ડાબા હાથની નસમાંચડી રહેલા ગ્લુકોસના બાટલાની સોઇ સાથે હોસ્પિટલની પથારીમાં પડી રહેલા સુરેશની આંખોની પાંપણો થોડી થથરી . . . એક ઉંડો શ્વાસ લેવાયો અનેએટલા જ જોરથી છોડાયો . . . માંડ સ્વસ્થ થયેલા નરબદામાંનું હૈયુ ફરી કકળી ઉઠ્યું .. . “જોને નાનીયા, બચારો બેભાન સે તોય નિહાકા નાખે સ . . . હું ય અભાગણી . . “અને ઘરની બન્ને વહુઓ નરબદામાંને હાથ પકડીને બહાર લઇ ગઇ. થોડીવારે નાનીયો દોડતો બહારઆવ્યો. માંને કહે “હાલ જલદી, સુર્યો ભાનમાંઆવી ગ્યો સ . . . તારી પ્રાથના કામ આઇવી . . .”