ડ્રાઈવર ટ્રાફિકના વધારે લવારે ચડી જાય તે પહેલાં, ‘અચ્છા ઠીક હૈ, ચલો’ કહીને નીતાએ એને અટકાવી દીધો. ઘેર પહોંચીને વહેલાં પરવારવાની ફિકર હતી એટલે મનોમન નીતા બધું આયોજન કરવા માંડી. ‘પહેલાં કૂકર મૂકી દઈશ, પછી શાક વઘારીને લોટ બાંધી દઈશ. પછી એક કપ ચા પીને જરા ફ્રેશ થઈ જઈશ.’ આટલા નાનકડા ટાઈમટેબલમાં પણ મમ્મી યાદ આવતાં, નીતાનું મોં વાંકું થયું. મમ્મી આટલું નાનું કામ જો રોજ કરી મૂકતાં હોય તો? મારે કેટલો બધો ફરક પડી જાય? પછી તો, દાળ, શાક વઘારીને રોટલી કરીને એ લોકોને જમાડવાનાં જ રહે. સૌરવ તો આમેય મોડો જ આવે છે અને એની પાસેથી તો કોઈ આશા રાખવી જ વ્યર્થ છે, પણ મમ્મી?