આ ઘટનાને લઈ કવિ મકરન્દ દવેની પંક્તિ યાદ આવે છે : "પ્રભુએ બંધાવ્યું મારું પારણું રે લોલ, પારણીએ ઝુલે રે ઝીણી જ્યોત રે,અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ, નભથી પધારી મારી તારલી રે લોલ. . . પુત્રી તો આપણી પુનાઈ રે.