જાહ્નવીના હ્રદયના ધબકારા ધમણની માફક વધવા લાગ્યા. એને મન એ વ્યક્તિ મલપતો મોરલો કળા કરી પીંછાં ઢાળી પરિસરમાં નૃત્ય કરતો હોય, તેવી અનુભૂતિ થઈ રહી. આદરસત્કારથી અતિથિ અંદર પધાર્યા. ઘરના તમામ સદસ્યો હાજર હતા. દરેકના મુખમંડળ પર એક પ્રશ્નનાર્થચિહ્ન હતું. રસોડામાંથી બાએ જાહ્નવીને પાણીની ટ્રે લઈ જવા કહ્યું. ‘જા બેટા. મહેમાનો માટે પાણી લઈ જા.’ જાહ્નવી અચકાતી, શરમાતી ભારે હૈયે મહેમાન સમક્ષ ટ્રે ધરી પાણી આપી છુઈમુઈની જેમ શરીર સંકોચી પહેલા ધીરે પછી હરણફાળે અંદરના રૂમમાં પ્રવેશી. મોટીબહેને હાથથી ઇશારો કરી પૂછયું: ‘કેવું લાગ્યું ? કેવું છે ?’