ફરજિયાત ભરતી કરાયેલા જવાનોનો ઉપયોગ, અમેરિકન લોકોમાં યુદ્ધની બિનલોકપ્રિયતા અને યુએસ રાજકીય નેતાઓએ આર્મી પર લાદેલા હતાશાજનક નિયંત્રણોના કારણે વિયેતનામ યુદ્ધને આર્મીના રેકોર્ડમાં ઘણી વાર નબળો સમય ગણવામાં આવે છે. રિપબ્લિક ઓફ વિયેતનામમાં અમેરિકન દળો 1959થી જ જાસૂસી અને સલાહકાર/તાલીમી ભૂમિકામાં ગોઠવાયેલા હતા, પરંતુ ગલ્ફ ઓફ ટોનકિનના બનાવ બાદ મોટી સંખ્યામાં ગોઠવવામાં આવ્યા ન હતા. અમેરિકન દળોએ અસરકારક રીતે “પરંપરાગત” રણમેદાનનું નિયંત્રણ મેળવ્યું હતું, પરંતુ તેને સામ્યવાદી વિયેત કોંગ અને ઉત્તર વિયેતનામની આર્મી દ્વારા મારો અને ભાગી છુટોની ગેરિલા પદ્ધતિનો સામનો કરવામાં સંઘર્ષ કરવો પડ્યો હતો. વ્યૂહાત્મક ધોરણે અમેરિકન સૈનિકો (અને સર્વાંગી સ્તરે યુએસ સેના)એ મોટી લડાઇ ગુમાવી ન હતી.[૧૧]