એક દિવસ રાત્રે એક દોઢના સુમારે જમીનદારની હવેલીમાં હાથમાં બંદૂક ધારી અને મોઢા પર બુકાની ધારણ કરેલ ચોર ચોરી કરવા પેઠો. ઘરના બધા સભ્યો ઘસઘસાટ ઊંઘમાં સુતા હતા એટલે ચોરને મોકલું મેદાન મળી ગયું. લોકોના લોહી ચૂસી ચૂસીને ભેગી કરેલી સંપત્તિથી ભરેલી આખી તિજોરી ચોરે સાફ કરી એક પોટકું બાંધી કોઈ જાગી ન જાય એ રીતે લપાતો છુપાતો અંધકારમાં બહાર નીકળવા જતો હતો ત્યાં જમીનદારનો દીકરો જાગી ગયો. એના “ચોર…ચોર…” એવા અવાજથી જમીનદાર અને એની પત્ની સાથે સાથે બીજા માણસો પણ જાગી ગયા. પોતાને પકડાઈ જવાનું નક્કી લાગતા ચોરે ત્યાંથી ભાગી જવા અને પોતાના બચાવ માટે હાથમાં રાખેલી બંદૂકથી અંધારામાં ફાયરિંગ કર્યું અને બંદૂક માંથી છુટેલી બે ગોળીઓએ જમીનદારના દીકરા અને એની પત્નીનો જીવ લઈ લીધો. ચોરતો ત્યાંથી ભાગી છૂટ્યો અને એની પાછળ જમીનદારના માણસો દોડ્યા.