શિક્ષકનું હોવાપણું પ્રગટ થવામાં તેમનામાં જન્મેલી કરુણા પ્રથમ ભાગ ભજવે છે એવું દેખાય છે. એ વિસ્તારમાંની ગંદકી, ગરીબી, પારિવારિક અને સામાજિક વાતાવરણ, અનૈતિકતા આ બધું જોતાં અને સાંભળતાં વિદ્યાર્થીઓના વ્યવહાર પાછળનું કારણ ધ્યાનમાં આવતાં તેઓ ગુસ્સે થયા વિના તેમને શીખવતા રહે છે. એમાંયે, આચાર્ય સાથેની લાંબી ચર્ચા અને કોઈ આળપંપાળ વિના વિદ્યાર્થીઓના હૃદયમાં ભાવ જગાવવાનું તેમણે આપેલ સૂત્ર અને તેમનામાં રહેલા દુર્ગુણોને કાઢવા માટે આવશ્યક એવી પ્રતિભા પ્રગટ કરવા માટેની વાત સાંભળતાં બ્રેથવેઇટમાં જાણે ફૂટારો થયો. એમની ભીતર કંઇક સળવળતું લાગ્યું. પ્રગટ થતું હોય તેવી અનુભૂતિ થઈ. આ જ હતું શિક્ષકત્વ. આ શિક્ષકત્વને તેમણે કેમ પોષ્યું, એનું સંવર્ધન કર્યું , પ્રગટ કર્યું એનો સુંદર ચિતાર આ કથામાં મળે છે.