કેટકેટલા યુગોના અંતરાલ પછીથી આજે ઘરની ભેજલ ભીંત પર ઊગ્યો તારી પાંખોનો પડછાયો નસોમાં થીજી ગયેલી નદીઓ ફરીથી વહેવા માંડી વેગે  મને હતું કે સદીઓ લાગી અટકશે જ નહીં વરસાદ અને ટપકતું છપ્પર કોઈ પણ ક્ષણે તૂટી પડશે વહી જશે છત, ભીંતો ને એની વચ્ચે સતત ઝૂરતું વિશ્વ વહેતા જળની સાથે ખળ ખળ. . . . . પણ સાવ અચિંત્યો નીકળ્યો છે ઉઘાડ તારી પાંખોના ફરફરાટે ખરતા કૂણા કૂણા તડકે રંગાઈ રહી છે ભીંતો ચીં.