વામકુક્ષિની મઝા માણતા,વૉચમેનને કવિત્વનો રૂમ પૂછતાં,હોસ્ટેલના પ્રથમ માળ પર,સૌથી ખૂણામાં આવેલી એક રૂમ તરફ તેણે આંગળી ચીંધી.બપોરનો સમય હોવાથી મોટાભાગના રૂમ બંધ હતા,અનેક તર્ક-વિતર્ક કરતી કવિકા,કવિત્વના રૂમના દરવાજા પાસે પહોંચી ત્યાંજ એના પગ થંભી ગયા.