કહેવાય છે કે નાગૌરના હાકીમ ફિરોજ ખાંએ પોતાના ૬૦૦૦૦ સૈનિકોના શૈન્ય બળ સાથે મેવાડ પર આક્રમણ કર્યું. એવા સમયે મહારાણા મોકલે પણ પોતાના ૫૦૦૦ જેટલા મેવાડી યોદ્ધાઓ સાથે જોતાઈ ગામના મેદાનમાં શૈન્ય તૈયાર કર્યું. પણ, રાતના સમયે અચાનક જ હાકીમ ફિરોજ ખાંએ હમલો કર્યો. અચાનક થયેલા આક્રમણના પરિણામ સ્વરૂપ રાણા તો બચી ગયા, પણ રાણાનો ઘોડો માર્યો ગયો. આ પ્રકારની દગાખોરીની કલ્પના પણ એ સમયે મહારાણા મોકલે કરી ન હતી. આવા સમયે ડોડીયા ધવલના પૌત્ર સબળસિંહે પોતાનો અશ્વ મહારાણા મોકલને આપીને સ્વયં શહીદી વહોરી લઈને પણ મેવાડી રાજની લાજ રાખી. મહારાણા મોકલ આ યુદ્ધમાં થયેલ છેતરપીંડીના કારણે હાર્યા અને સુરક્ષા ખાતર મેવાડ આવી ગયા. આ યુદ્ધમાં મેવાડ સેનાના ૨૦૦૦ સૈનિકો (કેટલાક લખાણોમાં સંખ્યામાં આ ૩૦૦૦ પણ જોવા મળે છે.) વીરગતિ વહોરી ચુક્યા હતા. મેવાડને લુંટ્યા પછી ફિરોજ ખાં માળવા તરફ નીકળી ચુક્યો હતો.