અમદાવાદની સીટી હાઇસ્કુલમાં છઠ્ઠું ધોરણ પાસ કર્યા પછી દીવાન-બલ્લુભાઈ હાઈસ્કુલ, (પાલડી, અમદાવાદ)માં હાઇસ્કુલનો અભ્યાસ કર્યો. આમ તો વિજ્ઞાન-ગણિતના મુખ્ય વિષયો હતા છતાં સાહિત્ય, સંગીત અને નાટ્યપ્રવૃત્તિમાં આગળ પડતો ભાગ લેતા. સપ્તાહમાં બે-ત્રણ દિવસ બે-ત્રણ કીલોમીટર ચાલી કે સાઇકલ લઈ એમ જે. પુસ્તકાલયમાં સાહિત્યનાં પુસ્તકો વાંચવા કે ઘેર લાવવા જતા. એસ.એસ.સી. ૭૮% સાથે પાસ કરી અમદાવાદની સેંટ ઝેવીયર્સ સાયન્સ કોલેજમાં જોડાયા. સાયન્સમાં ભાષાના વિષયોના ગુણની ગણતરી ન થતી હોવા છતાં જેઇન ઑસ્ટિન લિખિત અંગ્રેજી પાઠ્યપુસ્તક ‘પ્રાઇડ એન્ડ પ્રેજ્યુડિસ’નો દિલથી અભ્યાસ કર્યો. બે વરસ સાયન્સ કર્યા પછી એન્જિનિયરિંગ કોલેજમાં દાખલ થયા. એન્જિનિયરિંગ કોલેજનું ૧૯૬૮-૬૯નું વર્ષ કદાચ એમના કાવ્યસર્જન અને સંગીતસર્જન માટે સૌથી અગત્યનું કહી શકાય. એક તરફ અનાયાસે છંદમાં કાવ્યો ઉભરાતાં હતાં, તો બીજીતરફ મનમાં સંગીતના સૂરો રમતા હતા. કોલેજના મેગેઝીન સેક્રેટરી તરીકે ચૂટાયા પછી નોટીસબૉર્ડ પર કાવ્યો મૂકતા. આનાકાની છતાં પ્રોફેસરે તેમને ગુજરાત યુનિવર્સીટીની પાદપૂર્તિ સ્પર્ધામાં ભાગ લેવા ધકેલ્યા, અને આ એન્જિનિયરીંગના વિદ્યાર્થી ત્રીજું ઇનામ જીતી આવ્યા. નિર્ણાયક કવિ શ્રી પ્રિયકાન્ત મણિયારે આધુનિક કાવ્યો વાંચવા સૂચન કર્યું. પછી તો કવિતાની લગની લાગી, અને છ મહિનામાં તેમનાં કાવ્યો કુમાર, કવિલોક, કવિતા, સમર્પણ, નવનીત વગેરે લગભગ બધાં સામયિકોમાં છપાવા લાગ્યાં. કોલેજમાં એમના એક ગીતનો રાગ બનાવી મૌખિક સ્વરરચના કરી. યુથફેસ્ટીવલ માટે પ્રેક્ટીસના વ્યવસ્થાપક તરીકે તેમને હાજર રહેવું પડતું સંગીત શિક્ષક પાસે બોંગો હતો, પણ વગાડનાર કોઈ નહતું. સંગીત કોચે બૉન્ગો પર હાથ અજમાવવા કહ્યું. ઘનશ્યામભાઈએ કોઈ જાતની તાલીમ વગર, એક દિવસની પ્રેક્ટીસ પછી પ્રોફેશનલની જેમ બોંગો વગાડવા માંડ્યો. આ ઉપરાંત મોનો ઍટીંગમાં પણ ભાગ લીધો.