આ બાજુ પોતે એક સમયે જેને પોતાના જીવ કરતા પણ વધારે વ્હાલ કરતાં હતાં એ નિત્યાનાં જમીન પર પડેલ નિષ્પ્રાણ શરીરને જોઈને નિત્યાના પિતાને પોતે ગુસ્સાને લીધે બહુ મોટી ભૂલ કરી બેઠા હતાં, એ વાત સમજાવા લાગી, પરંતુ હવે અફસોસ કરવાનો કોઈ મતલબ કે અર્થ રહ્યો ના હતો, આથી પોતાનો ગુસ્સો શાંત પડતાની સાથે જ નિત્યાના પિતાએ જમીન પર પડેલ નિત્યાનું માથું પોતાનાં ખોળામાં મૂકીને રડવા લાગે છે.