વરસાદનાં પાણી ઝરણાંમાં પડીને સુરાવલી છેડતાં હતાં તો એ જ વરસાદ નાની નાની ટેકરી અને ડુંગર પરથી ધોધ રૂપે પડતો હતો. અમારામાંના બધા જ એકાએક કવિ, સાહિત્યકાર બની ગયા. જેમ કે એક જણે કહી નાખ્યુંઃ આ જુઓને સામે, જાણે ધરતીનું અંબર સાથે મિલન થયું હોય એવો નજારો… તો બીજો કહેઃ વર્ષાના અમૃત સમાન પાણીનું સેવન કરીને જાણે દિવ્ય વસુંધરાને નવ્ય જીવન મળે છે…