ગાંધીજીના ગદ્યમાં સત્યગર્ભ સામર્થ્ય, સૌંદર્ય, ચારુતા છે. તેમના સમયના ભારતના સમગ્ર જનજીવનને એવી રીતે હલમલાવ્યું હતું, આંદોલિત કર્યું હતું… કે દેશ સમગ્રની માનવીય, સામાજિક, સાંસ્કારિક સંવેદનાને જાણે કે દશ-આંગળ જેટલી ઉઠાવીને ઉપર સ્થાપી દીધી. પછી ગુજરાતના, સંવેદનશીલ સર્જકોનાં સત્વ કેવી રીતે અણસ્પર્શ્યાં રહી શકે ? એ સમયના ગુજરાતના સર્જક સત્વના મિજાજને ગાંધીપ્રવાહને કારણે એક અલગ-વિશિષ્ટ પરિણામની પ્રાપ્તિ થઈ. પંડિતયુગની ગુરુતાના ભારવાળી પાંડિત્યપ્રધાન ભાષા અને વિભાવનાના દોરમાંથી ગુજરાતી સાહિત્યસર્જનની સહજ, નૈસર્ગિક, તરલ ભાષા અને સંવેદના, વિભાવનાના પ્રદેશમાં ગતિ થઈ. જેને કારણે સમગ્ર ગુજરાતી સાહિત્યની કાયાપલટ થઈ.