ટસ્કર હાથી પેલી હાથણીને ઉઠાવી સામે આવેલ ગીચ ઝાડી પાછળ લઈ ગયો. હવે મારા જીવમાં જીવ આવ્યો. નિરાંતનો શ્વાસ લીધો. અને મનોમન વિચારી લીધું કે હું હવે સંપૂર્ણ સલામત છું, કોઈ વાતે ભય નથી. પરંતુ મારી એ ધારણા થોડીક ક્ષણમાં ઠગારી નીવડી. હું મારી જાતને પૂરેપૂરી સંભાળું તે પહેલાં પેલા (ટસ્કર) હાથી-હાથણી જે ટોળામાંથી આવ્યાં હતાં તે ટોળાંમાંથી 4-5 કદાવર હાથી-હાથણીઓનું એક ટોળું ચીસો પાડતું, ત્રાડો નાંખતું ઝાડીમાંથી બહાર આવ્યું અને પેલા હાથી-હાથણી જે દિશામાં ગયાં હતાં તે દિશામાં તેમના પગલાં સૂંઘતું વળી ગયું. મને હાશકારો થયો પરંતુ એ જ ક્ષણે મારા મનમાં પ્રશ્ન ઉદ્દભવ્યો કે આમ કેમ બન્યું હશે. આટલાં બધાં હાથી-હાથણીઓ એક જ દિશામાં દોડી જવા પાછળ કોઈ કારણ જરૂર છુપાયેલું હશે. મારા મનમાં એ જાણવાનું કુતૂહલ પેદા થયું એટલે હું બિલ્લીપગે લપાતોછુપાતો ઝાડીઝાંખરાની ઓથ લેતો હાથીઓનું ટોળું જે દિશા તરફ ગયું હતું એ દિશામાં આગળ વધ્યો અને નજીકની એક ટેકરી પર ચઢી ગયો.