છેવટે ઘરડા વિના કોનાં ગાડાં હાલે ? વૃદ્ધસભા પાસે આ પ્રેમકલહ પહોંચ્યો અને એમને નિર્ણય સોંપાયો. વૃદ્ધોએ બેઉ વર્ષનો કર રાજાને ભરવાનો ફેંસલો સંભળાવ્યો. રાજા હવે ના પાડી શકે તેમ નહોતા. તેમણે કર તો સ્વીકાર્યો, પરંતુ એ ધન અલાયદું રાખીને આગળ ઉપર એમાંથી મૂળરાજની સ્મૃતિમાં એક દેવાલય બાંધ્યું અને એનું નામ આપ્યું – ‘ત્રિપુરુષપ્રાસાદ !’ આ ત્રિ-પુરુષ તે કોણ ? રાજા, પ્રજા અને રાજા-પ્રજા વચ્ચેના સેતુરૂપ કોઈ મધ્યસ્થ કડી. એને સમાજસેવક કહો, લોકસેવક કહો, સજ્જનશક્તિ કહો કે આચાર્યકુળ કહો ! જે નામ આપવું હોય તે આપો. પણ સેતુ વગર બે છેડા મળી શકતા નથી. રાજ્યશક્તિ અને જનશક્તિને સાંકળનારી સજ્જનશક્તિનો જ્યાં ત્રિવેણી-સંગમ થાય છે, ત્યાં રચાય છે પ્રભુમંદિર, માંગલ્યધામ !