નાનાં બાળકોથી લઈ ટીનેજ યુવતીઓ-યુવા મહિલાઓ પર સતત દેશભરમાં થઈ રહેલા બળાત્કારો-શારીરિક શોષણને શું કહીશું? આ કૃત્યો માનવમનની કે વિકૃત સ્વભાવની નાગાઈ જ તો છે. એની સામે આકરાં પગલાં લેવાને બદલે એના પર રાજકારણ રમનારા રાજકારણીઓ-નેતાઓ, કથિત સંસ્થાઓ કે તપાસ દરમ્યાન જેઓની લૂંટાયેલી લાજ પર વધુ શરમજનક સવાલો કરીને તેની ઇજ્જત લૂંટતા પોલીસો કે વકીલોની માનસિક નગ્નતાને શું કહીશું? કોઈને જોતાં જ જેમની આંખોમાં બૂરી નજર અને બૂરા વિચારો જાગવા માંડે છે એવી માનવમનની નગ્નતાને શું કહીશું? શું સમાજને આવી બીભત્સતા કઠતી નથી? કેમ આવી નાગાઈ સામે બુલંદ અવાજ કે આક્રોશ ઊઠતો નથી? અને ઊઠે છે તો થોડા સમયમાં જ એનું અપેક્ષિત પરિણામ મેળવ્યા વિના શાંત થઈ રાબેતા મુજબ જીવવા લાગે છે. એ પછી તો સ્ત્રીઓએ કેવાં વસ્ત્રો પહેરવાં જોઈએ, ક્યારે અને ક્યાં જવું જોઈએ વગેરે સલાહ અપાય છે. તેને ન્યાય મળે તેમ જ આવા કિસ્સા બંધ થાય એ માટે કંઈ નક્કર નહીં કરવાની મનોવૃત્તિને નગ્નતામાં કેમ ખપાવવામાં આવતી નથી? આખા સમાજ પર થતા આવા રેપને સમાજે જ જાણે સ્વીકારી લીધો છે એવું લાગે છે.