હવે હું મૂર્તિખંડન વિશે કહેવા માંગું છું, કારણ કે મૂર્તિઓને ખંડિત કરવી, બાળી નાંખવી કે ચોરી લેવી એ ખ્રિસ્તીઓ અને મુસ્લિમોની આદત અને માન્યતા છે. મીનાક્ષી જૈને એમાં ખુબ જ કુશળતાભર્યું, મૌલિક તેમજ પાયાનું (અને) વિવાદાસ્પદ સંશોધન કર્યું છે. વામપંથી ઈતિહાસકારો જેવા કે મોહમ્મદ હબીબથી શરૂઆત કરીને છેક રોમિલા થાપર સુધી સૌ (ખ્રિસ્તીઓ અને મુસ્લિમો દ્વારા કરાયેલા) મૂર્તિખંડનને ખાસ મહત્ત્વ નથી આપતા અને એને કારણે થયેલા નુકસાનનું અને એમના જંગલીપણાનું મુલ્ય બને એટલું ઓછું આંકવા પ્રયત્ન કરે છે. ઘણા પશ્ચિમી ઈતિહાસકારોએ પણ આ દ્રષ્ટિકોણને પુષ્ટિ આપી છે. તેમના મતે આ કહેવાતા “મંદિરોનો વિધ્વંસ” એ એક અંગ્રેજોએ વહેતી કરેલી દંતકથા હતી કારણ કે હિંદુઓ અને મુસ્લિમો એક સમાજ તરીકે હળીમળીને રહે તેવું અંગ્રેજો ઈચ્છતા ન હતા.