૧૦ સૂને  પંથે  નગર  મહીં  એ  નિર્મળી  ચાંદનીમાં સંન્યાસી કો' શરદ-ઘન શો એકલો જાય ચાલ્યો;  એને માથે તરુવર તણી  શ્યામ ઘેરી ઘટાથી વારે વારે ટહુ!