રસ્તા પર ગરમી વધી રહી હતી, પણ એ પગથિયાં વૃક્ષોની નીચેથી પસાર થતાં હોવાને કારણે ઠંડાંગાર હોવાથી લોકોને આકર્ષતાં હતાં. અહીંના મોટાભાગના લોકોને હું ઓળખતો ન હતો, પણ હું પાદરીની સાથે હોવાને કારણે લોકો મારું પણ સ્વાગત કરતા હતા. એમને કારણે જ કદાચ મારું આટલું હુંફાળું સ્વાગત થતું હશે! ગમે તેમ તો પણ એમની લાગણી મારા તરફ હતી એ ચોક્કસ. એમનાં સ્મિતભર્યા ચહેરાને હું કુતૂહલથી જોઈ રહેતો હતો. હજુ આજે સવારે તો મને થઈ આવ્યું હતું કે આ જગતમાં આનંદદાયક હોય એવું કશું જ નથી! થોડું ચાલીને હું રોકાઈ ગયો, અને ઊંડો શ્વાસ લીધો. સામે વૃક્ષોની વનરાજી વચ્ચેની ખુલ્લી જગ્યામાંથી ભવ્ય બંદર દેખાતું હતું.