ભૂતકાળમાં એક સરસરી નજર કરીશું તો ખ્યાલ આવશે કે કોઈની પણ શેહ રાખ્યા વિના કાનૂનપાલન કરાવનાર સરકારી અધિકારીઓ લોકનજરમાં નાયક બની રહે છે અને પ્રજા તેને જાણે કે પોતાના તારણહાર માની લે છે. પણ આવા અધિકારીઓ કેટલા? અને એ તારણહારની બદલી થઈ જાય પછી શું? મુંબઈ મહાનગરપાલિકાના ડેપ્યુટી કમિશનર જી.આર.ખૈરનાર, રાજકોટના મ્યુનિસિપલ કમિશનર એસ.જગદીશન, સુરતના મ્યુનિસિપલ કમિશનર એસ.આર.રાવ, વડોદરાના પોલિસ કમિશનર જશપાલસિંઘ જેવા સનદી અધિકારીઓ પોતાના કાર્યકાળ દરમિયાન માત્ર પોતાની ફરજનિષ્ઠા દાખવવા બદલ લોકનાયક સમા બની રહેલા. એક અધિકારી માત્ર હોદ્દાની રૂએ પોતાની ફરજ બજાવે અને તેને આ સ્થાન મળી જાય એ બાબત એ હકીકત પ્રત્યે અંગુલિનિર્દેશ કરે છે કે ફરજનિષ્ઠા આપણા દેશમાં કેટલી દોહ્યલી છે. બદલી થવી આવા સનદી અધિકારીઓની કારકિર્દીનો અનિવાર્ય અંશ છે. આથી મોટે ભાગે એવું જોવા મળે છે કે તેમની બદલી થયા પછી થોડા સમયમાં બધું પહેલાંનાં જેવું જ બની રહે છે. એટલે કે એક નાગરિક તરીકે આપણે તેમાંથી કોઈ ધડો લેતા નથી કે નથી કોઈ જવાબદારી લેતા. આપણે હંમેશાં કોઈક તારણહારની જ પ્રતીક્ષામાં હોઈએ છીએ, જે વાર્તાના નાયકની જેમ ધડાકાભેર આવે અને દુષ્ટોને પરાસ્ત કરે. આપણે તેની પ્રશસ્તિઓ રચીશું, દંતકથાઓમાં તેને સ્થાન આપીશું કે તેનું મંદીર બનાવીશું. બસ! આપણી જવાબદારી પૂરી.