ખૂબીની વાત બીજી એ છે કે હોસ્પીટલમાં પ્રત્યેક દર્દીનો પાડોશી સહનશીલ-પરોપકારી અને સમાજવાદી હોય છે. એટલા માટે કે એ પોતાનું દુઃખ તો સહન કરે સાથે પડોશના દર્દીનું દુખ પણ સહન કરે. આપણે ભલે વેતાળ જેવાં લાગીએ, પણ આપણા માટે એ પરોપકારી વિક્રમાદિત્ય હોય. આપણા ઘરના સ્થાવર પાડોશી કરતાં હોસ્પીટલનો આ પડોશી આપણને અનેક દરજ્જે સારો લાગે. કારણ એ લોકો પોતાની દવા ઘટી જાય તો, પાડોશીની દવા ઉછીની માંગતા નથી. એટલું જ નહિ, આપણી માંદગી બદલ ભેટમાં આવેલા ફળો ઉપર પણ દાનત બગાડતા નથી. હું તો કહું છું કે, એ લોકો આપણી એટલી કાળજી લે છે કે, બે ઘડી આપણને જ થાય કે, આપણો બાજુવાળો પ્લોટ ખાલી છે, તો એમને ભેટ આપી આપણો પાડોશી બનાવી દઈએ. અને આપણા વરદી વગરના સ્થાવર પડોશીથી હાશ થઈએ!