એ રાત્રે બન્ટી સૂતો ત્યારે મૌલાબહેને એના માથા પર હાથ ફેરવતાં ફેરવતાં હળવા સાદે ગાયું : ઊંડા અંધારેથી, પ્રભુ પરમ તેજે તું લઈ જા.