સવારના પહોરમાં આશ્રમના પ્રાંગણમાં પ્રવેશતાં જ આપણી નજરે ચડે હાથમાં સાવરણો લઇને ગૌશાળામાં વાસીદું કરતાં નેવું વર્ષના બૂઝર્ગ માડી, ઘાસની ભારી માથા પર ચડાવીને લુંગી, દાઢી, જટા, માળા અને ઉઘાડે ડીલે, ઉઘાડે પગે ચાલ્યા આવતા સાધુ ફકીર જેવો એક ઓલિયો આદમી. એની નજર પડતાં જ ‘આવો, આવો, આવો બાપલા…’ના મીઠા આવકારના શબ્દો સંભળાય, ને આપણી નજરમાં બીજું દશ્ય ઉમેરાય-માથા પર છાણનો સૂંડલો ચડાવીને છાણથી લથબથ હાથ અને હસતે ચહેરે મહેમાનોને આવકારતાં એક સન્નારી… વ્રુક્ષો નીચે બંધાયું છે ગૌધન. ગંગા, જમના, સરયુ, ગૌરી, કાવેરી, ભક્તિ, ક્રિશ્ના, ભગવતી, ગોપી, નીલકંઠ, દેવો, શિવો, અને નાનેરાં સાતેક વાછરડાંનો સમુદાય..લૌકીક વ્યવહારો અને વિધિ-નિષેધોથી મુક્ત સેવાયજ્ઞ