"[અંકલ એમિલ] એક મોટી, રફ, હાર્દિક માણસ હતો જે સ્ટીલની મિલમાં અકસ્માતોમાંથી એક આંગળી અને બીજા ભાગનો ખૂટતો હતો, અને તેમની ભાષામાં હાસ્યથી , ઘોંઘાટવાળું, હાસ્ય દ્વારા વિરામચિંતન હતું અને રવિવારની શાળા માટે અનુકૂળ ન હતું .