એ બધા જ અભણ હતા, પોતાનાં બાળકોને તેમની સાથે આખો દિવસ એ જ કામમાં લાગેલાં રાખવાં એમની મજબૂરી હતી. આખો પરિવાર કામ કરતો હતો ત્યારે ક્યાંક, તેમને બે ટંકનો રોટલો નસીબ થતો. સિલ્ક વીવિંગ જેવા બારીક કામમાં આખો દિવસ કામે લાગેલા રહેવા છતાં વિડમ્બના (મુશ્કેલી) એ હતી કે જ્યારે મજૂરી લેવાનો વારો આવે ત્યારે વણકરોને હંમેશા ઠગવામાં આવતા હતા. જેને સહી કરતાં પણ નહોતું આવડતું તેઓ પગારનો હિસાબ-કિતાબ કેવી રીતે રાખતા ? કાંચીપુરમ્ના વણકર સમાજમાં પેઢીઓથી આ જ ચાલ્યું આવતું રહ્યું હતું. નિરક્ષરતાએ તેમના વિકાસના તમામ દરવાજા બંધ કરી રાખ્યા હતા. આ દરવાજા ત્યારે ખૂલ્યા જ્યારે તેમની વચ્ચે થિવલ્લવુર રાત્રી પાઠશાળા શરૂ થઈ. ૧૯૮૧માં જ્યારે સંઘના સેવા વિભાગની રચના પણ થઈ ન હતી, ત્યારે તમિલનાડુમાં કાંચીપુરમ્ના વિભાગ પ્રચારક ધનુષજીના પ્રયત્નોથી વણકર સમાજ માટે સાંજે ૬.૩૦ વાગ્યાથી ૯.૩૦ વાગ્યા સુધી રાત્રીશાળા શરૂ કરવામાં આવી. સતત ૩૫ વર્ષ સુધી ચાલેલી આ પાઠશાળામાંથી આ પરિવારોના ૪૦૦૦ વણકરોને ભણવામાં અને આગળ વધવામાં મદદ કરી. એટલું જ નહીં સ્વયંસેવકોના આ અક્ષરા અભિયાનથી પ્રેરિત થઈને તમિલનાડુ સરકારે પણ આવી વસ્તીઓ માટે ૩૩ રાત્રી પાઠશાળાઓ શરૂ કરી.