કૃષ્ણને તો ગમે તેમ વાપરો કૃષ્ણ જ રહે. આય કૃષ્ણ છે, તેય કૃષ્ણ છે કેમ કે કૃષ્ણમાંથી કૃષ્ણ કાઢો તો જે બચે તે કૃષ્ણ છે, પરંતુ યારાઝ વેચાણ, તાળીઓ ‘ને પુરસ્કારની લ્હાયમાં પોતાનું આગવું ચિંતન મનન સંશોધન કરીએ તો કૃષ્ણ ક્યાંક ‘લેખનસ્ય ગુજરાતી યતાસ્મિ’ બોલ્યા એવું લાગે. ભક્તની વાત છોડો, લેખક/વક્તાએ પાવો, વાંસળી, બંસી એમ ગમે તેમ શબ્દો વાપર્યા પહેલાં જાણવું પડે કે કૃષ્ણ ખરેખર શું વગાડતા? કૃષ્ણ જે બજાવતા એ વંશી પ્રકારની ફ્લૂટ હતી. નવ છિદ્ર. સામાન્યતઃ પંદરેક ઇંચ લાંબી હોય, પણ કૃષ્ણ પાસે એથી લાંબી ‘મહાનંદા’ ઉર્ફે ‘સંમોહિની’ વંશી હતી. એથી લાંબી આકર્ષિણી ‘ને એથી લાંબી આનંદિની. કૃષ્ણ એ સિવાય ચાર વત્તા એક કાણાવાળી અઢારેક ઇંચની મુરલી રાખતા. એ ગોપ હતા ત્યારે ૬ ઇંચથી નાની ૬ વેધવાળી વેણુ કામમાં લેતા. ગોપાલને બે ફૂટિયો વાંસડો વગાડાવતાં પહેલાં ૧૮ વાર વિચારવું જોઈએ.