એક નગર માં એક ગણીત ના મહાપંડીત ગયા અને ત્યાં ના મહારાજે તેમને બોલાવ્યા. કહ્યું કોઈ સરસ ગણીતની ગમ્મત બતાવો… જો મને ગમશે તો એટલું ધન આપીશ કે તારી ૧૦૦ પીઢીને જોવું નહી પડે અને જો મને ના ગમી તો તારુ માથું કાપી લઈશ. પંડીતજી થોડિવાર પછી બોલ્યા, “મહારાજ આજ થી મારે તમને રોજ ૧૦૦૦ સોનામહોર આપવાની અને બદલાં મા તમારે મને તે માં થી એક દીવસ પહેલાં કરતા બમણી પાછી આપવાની. એટલે આજે હું તમને ૧૦૦૦ સોનામહોર આપું તો તમારે મને તેમાથી ૧ આપવાની અને કાલે પાછી આવી ને તમને મારે ૧૦૦૦ બીજી આપવાની જે માંથી તમારે મને ૨ પાછી આપવાની, ૩ દિવસે મારે તમને ફરી ૧૦૦૦ આપવાની તો તમારે મને ૪ આપવાની અને ૪ દીવસે મારે તમને ફરી ૧૦૦૦ આપવાની તો તમારે મને ૧૬ પાછી આપવાની… તેમ આપણે આવું ૩૦ દીવસ સુધી કરવાનું… જોઈએ તમને એ વ્યાજબી લાગે છે કે નહી.” રાજ અને આખો દરબાર હરે એ પંડીત પર… કહે કેવો મુરખો છે…ને રાજાએ વાત માન્ય મા રાખી… ૫ દીવસ સુધિતો કોઈ વાંધો ના આયો રાજાને પણ ૬ દીવસ થી જ્યારે ૨૫૬ * ૨૫૬ થયા ત્યારે રાજા ને વાંધો આયો અને આખી વાત સમજાઈ…. રાજાએ ૧૦ દીવસ માં શરત પડતી મુકી – પંડીતજી ને ૧૦૦ પેઢી કરતાં વધારે ચાલે તેટલું ધન આપીયું અને વીદાય કર્યા.