એ જ રીતે શિક્ષકો વરસમાં બે-ત્રણ વખત વનભોજન માટે વાડીમાં કુટુંબ સાથે પધારતા, એમની આગતાસ્વાગતા કરવા ડોસો-ડોસી અને દીકરાઓ દોડાદોડી કરી મૂકતાં. જુવાન વહુઓ તો એમની જરૂરિયાત પૂરી કરવા ખડે પગે ઊભી રહેતી. દહીં માટે દૂધ મેળવી રાખવામાં આવતું, શાક તો તાજું હોય જ, ચટણીની તેવડ કરવામાં આવતી. આમ સામસામાં આવેલાં નિશાળ અને વાડી પિત્રાઈ કુટુંબ હોય તેવી બંને વચ્ચે માયા હતી. અને....