ભાષાનો મુખ્ય આધાર જ્યારે જીભ, હોઠ અને સ્મરણશક્તિ પર હોય ત્યારે સ્વાભાવિક છે કે એમાં વિકારો પ્રવેશવાના. ઈ. સ. પૂર્વે ચારસોના અરસામાં વિખ્યાત વ્યાકરણકાર પાણિનિનું ધ્યાન આ બાબત તરફ ગયું.