બાળભોગ્ય કે ચવાઈ ગયેલા જોકને સાંભળવાનો કંટાળો આવે, પણ વાંચીએ તો અમુક વિચાર આવી શકે. પત્ની કોઈને કહે છે કે તમારા ભાઈ પથારીમાં પડ્યા છે. કેમ? તો કહે કાલે છેક ઉપલા માળેથી નીચે સુધી સીડીમાં લેંઘો ગબડ્યો એટલે. સાંભળનાર દિગ્મૂઢ થાય છે કે લેંઘો પડ્યો એમાં મારો ભાઈ પથારી ભેગો કેવી રીતે થાય? અંતમાં બહેન ખુલાસો કરે છે કે લેંઘામાં તમારા ભાઈ પણ હતા. બીજો એક ટુચકો એથીય ‘ગૂઢ’ છે! સસરાને મળવા કોઈ આવે છે. વહુબહેન રડી પડે છે. કેમ? તો કહે, કાલે સવારે એ પાછળ વાડામાં કોબીનો દડો તોડવા ગયાં હતાં. એમને કોબીજ બહુ ભાવે, પણ કોબીજ તોડે એ પહેલાં એ પોતે ત્યાં જ દડો થઈને પડી ગયાં. મુલાકાતી પૂછે છે- પછી? વહુબહેન કહે છે કે, પછી શું? પછી એકલા બટાકાનું શાક કર્યું. વક્તા કહે છે શું અને શ્રોતા સમજે છે શું! વાચકને કહેવું શું જોઈએ અને લેખક કહે છે શું! ના, અહીં વાંચવાની રીત કે રજૂઆતની રીતની વાત નથી. વાત સીધી અને સ્પષ્ટ છે. શું લખાય છે અને શું વંચાય છે.