રાત્રે અઢી વાગે ઊઠ્યાં. બધા લબાચા લઈને બિલ્લીપગે નીકળ્યાં. નિરવ શાંતિ, આકાશમાં તો તારાઓ એટલા સુંદર લાગે ! અદ્દભુત અને અલૌકિક વાતાવરણની અનુભૂતિ પણ અદ્દભુત અને અલૌકિક હતી. નિરવ, શાંત રાત્રિમાં માનસરોવરમાંથી જાણે શાંતિનાં આંદોલનો ઉદ્દભવતાં હતાં. રાખોડી અને કાળા રંગની અજબ મિલાવટ હતી. રાત્રિનું પોતાનું આગવું સૌંદર્ય હતું. વચ્ચે વચ્ચે તારાઓ દેખાતા. કોઈ તારા સરોવરમાં વિલીન થઈ જાય, કોઈ પાછા ઉપર જતા રહે. તારાઓ માટે એવી માન્યતા છે કે દેવતાઓ તારા સ્વરૂપે સ્નાન કરવા આવે છે. વૈજ્ઞાનિક તારણ એ છે કે આ ઉલ્કા છે. જાગતાં ઊંઘતાં તારાઓ જોયા. સવારે પોણા પાંચે ચંદ્ર પર્વત પાછળથી ઊગ્યો. શું સુંદર લાગે ! પહેલાં તેજપૂંજ જેવો લાગ્યો, પછી કૈલાસપતિની જટામાં છે તેવો લાગતો હતો. ધીરે ધીરે ઉપર આવતો ગયો તેમ તેમ સરોવરમાં તેના તેજનું પ્રતિબિંબ સરોવરને અનેરી શોભા આપતું હતું. કાળા અને રાખોડી રંગના મિશ્રણમાં વળી રૂપેરી ચાંદનીનો પ્રકાશ રેલાઈ રહ્યો હતો. તનની અને મનની આંખોથી આ દશ્ય પી રહ્યાં હતાં, અને આત્મા અભિભૂત થઈ રહ્યો હતો. સૃષ્ટિના સરજનહારની અદ્દભુત કરામતને જોતાં જોતાં અલૌકિક અનુભૂતિથી અભિભૂત થતાં શાંતિમાં ગરકાવ થઈ ગયાં.