પીરસવું એ એક કલા છે. ઘણાને મન એ મોટી બલા છે. એ કઈ ખાવાના ખેલ નથી, ખવડાવવાના અટપટા ખેલ છે. ડાબા હાથનો ખેલ નથી, પણ બંને હાથપગનો ખેલ છે. એમાં ખાલી દેવાનું જ નથી. બોલીબોલીને પીરસવું પડે. ‘દાળ… દાળ કોને જોઈએ છે? લે બોલ, તમને શીખંડનો વાટકો જ નથી આપ્યો? હવે શીખંડ ક્યા નાખું?’ ચમન પીરસતો’તો. ‘પૂરી, પૂરી, તમને પૂરી આપું?’ ને મગનલાલ ઉકળ્યા ‘હવે ચાર-પાંચ નાખી દે ને? પૂછપૂછ શું કરે છે? પૂરી પૂરી થઇ ગઈ. તારા ઘરનો ક્યા પ્રસંગ છે તે તારે આમ? હજી તો જમવાનું શરુ કર્યું ત્યાં તું આમ…?’ પીરસનારની કેડ વળી જાય, એ થાકી જાય તોય એ દોડતો રહે છે. ‘ચાલતો રહેજે‘ તે સૂત્રને એ મને-કમને અક્ષરશઃ પાળે છે.