વાર્તાપ્રસંગ ૪ : વળી એક સમયે રાજા માનસિંહ દેશ- દેશમાં દિગ્વિજય કરીને આગ્રામાં દેશાધિપતિની પાસે આવ્યો. પછી દેશાધિપતિથી આજ્ઞા માંગીને પોતાના દેશ ચાલ્યો. ત્યારે માનસિંહે પોતાના મનમાં વિચાર્યું કે, બહુ દિવસે આવ્યો છું તેથી શ્રી મથુરાજીમાં ન્હાઈને આપણા દેશમાં જઉં તો સારું. રાજા માનસિંહ એમ વિચારીને મથુરાજી આવ્યો. ત્યાં વિશ્રાંત ઘાટ ઉપર ન્હાયો. પછી ચોબાઓએ મળીને કહ્યું કે શ્રી કેશવરાયજી ઠાકુરજીના દર્શને ચાલો. ત્યારે ગરમી ઘણી. જ્યેષ્ઠ માસના દિવસો હતા અને મથુરિયા ચોબાઓએ રાજાને આવતો જાણીને શ્રી કેશવરાયજીને જરીની ઓઢણી, વાગા, પિછવાઈ, ચંદરવા બધું ધર્યું. સોનાના આભૂષણ પહેરાવ્યા પછી દર્શન કરીને રાજા માનસિંહ પોતાના મનમાં કહ્યું, કે આ લોકોએ મને દેખાડવાને માટે શ્રી ઠાકુરજીને આટલી જરી લપેટી છે. પછી ભેટ ધરીને ચાલ્યા. પછી એમણે વિચાર્યું કે વૃંદાવનમાં શ્રી ઠાકુરજીના મંદિરો છે. ત્યાં દર્શને ચાલીશું. એટલે રાજા માનસિંહ શ્રી વૃંદાવનમાં આવ્યો. ત્યારે શ્રી વૃંદાવનમાં સંતમહંતોએ સાંભળીને મનમાં વિચાર્યું કે અહીં રાજા માનસિંહ દર્શને આવશે, એ જાણીને પોતાના શ્રી ઠાકુરજીને માટે ભારી ભારી જરીના ચીરા, વાગા પટકા, સુથન, અને સોનાના આભૂષણ પહેરાવ્યા. રાજા માનસિંહે આવીને બેચાર જગાએ મોટા મોટા મંદિરોમાં દર્શન કરી ભેટ ધરી. ગરમી ઘણી લાગી. પછી મુકામે આવ્યો અને કહ્યું કે મને દેખાડવાને માટે આ કર્યું છે..