રોહિંગ્યા શરણાર્થી મુદ્દે તેઓશ્રીએ જણાવ્યું હતું કે, રોહિંગ્યા એક ગંભીર પ્રશ્ર્ન છે. આપણે એ વિચારવું જોઈએ કે આખરે મ્યાંમારથી તેઓને કેમ નિષ્કાચિત કરવામાં આવી રહ્યા છે ? મ્યાંમારની સરહદો અન્ય દેશો સાથે પણ જોડાયેલી છે, છતાં તે દેશોએ તેમને શરણ કેમ ન આપ્યું ? એ પણ જોવું રહ્યું કે અગાઉ આવેલા રોહિંગ્યાઓ દેશના કયા વિસ્તારમાં વસ્યા છે. તેઓએ જમ્મુ-કાશ્મીર અને હૈદરાબાદને પસંદ કર્યા છે. જે રોહિંગ્યા અત્યાર સુધી અહીં આવ્યા છે તેમના વ્યવહારથી એ બિલકુલ નથી લાગતું કે તે અહીં શરણાર્થી તરીકે આવ્યા છે. શરણાર્થીઓ સંબંધે સરકારે નીતિમાં બનાવવી જોઈએ જેમાં તેમને શરણ આપવાની નીતિ સ્થાન અને સમયગાળો નક્કી હોય અને એ સમયબાદ શરણાર્થીઓને પરત મોકલવાની નીતિ બને. ભારતે હંમેશા શરણાર્થીઓનું સ્વાગત કર્યંુ છે, પરંતુ જેમને શરણ અપાઈ રહ્યું છે. તેઓની પૃષ્ઠભૂમિ પણ ધ્યાનમાં લેવી જોઈએ. માનવતાને નાતે વિચાર કરવાની પણ એક મર્યાદા હોય છે અને જે લોકો રોહિંગ્યાનું સમર્થન કરી રહ્યા છે. તેઓની પૃષ્ઠિભૂમિને પણ જોવી અને સમજવાની જર છે.