મને પણ હતું જ, મનમાં બૌ મોટી આશા હતી કે કંઈ નહીં તો એકાદ તો એવી વસ્તુ મને અચાનક જ મળી આવશે જેના વિશે મેં વિચાર્યું પણ નહીં હોય. જેને જોતાં જ મન આનંદના સાગર નહીં તો તળાવ નહીં તો જેટલું પાણી મળે એમાં પણ છબછબ છબછબિયાં તો કરવા જ માંડશે. હું પણ એ વસ્તુને જોયા જ કરીશ. જોતી જ રહી જઈશ ને પછી, દિવસો સુધી ખુશ થઈ થઈને બધાંને કહ્યા કરીશ, ‘અરે….! મને તો જરા ય આશા નહોતી કે આમ મને દિવાળીની સાફસૂફી ફળશે ! મારું તો કામ જ થઈ ગયું.’ પણ, એ વસ્તુ કઈ હોઈ શકે ? એવી તે કઈ વસ્તુની હું આશા રાખું છું કે, જે મને મળે તો મને આનંદ આનંદ થઈ જાય ? સરસ મજાની, સંતાડી રાખેલી પેન ? કે કોરા કાગળની થોકડી ? કોઈ ન વપરાયેલી ભેટકૂપન કે ડિસ્કાઉન્ટ કૂપન ? સાડી, ચંપલ, પર્સ કે ઘડિયાળ ? જેમ જેમ યાદ આવશે તેમ તેમ લિસ્ટ લંબાતું જશે પણ કઈ ખોવાયેલી વસ્તુ મળવાથી મને આનંદ મળશે તે હું સમજી શકતી નથી.