બૉડિઁગમાં એક વિશાળ ખંડમાં ત્રીસ-પાંત્રીસ જણ ભોંય પથારીએ સાથે સૂઈ જતા. અહીં અંધારનો ભો ન’તો. એક ઊંચા પોઈંન્ટે પચ્ચીસનો ગોળો ટમટમ્યા કરતો. પણ અહીં એને બો ડર સતાવ્યા કરતો. એની આંખ મીંચાતાં જ એને માનો ખાટલો હચમચતો હોય, પેલી મરઘીની માફક બાપડી મા છટપતાતી હોય અને હાંફ-હાંફતી હોય એવો ભાસ થતો. બ્રધરે શીખવાડેલું એમ ઊંઘ લાવવા એ પ્રેયર બોલ્યા કરતો ને પડખાં ઘસ્યા કરતો. શમણામાં કાળાડિંબાંગ આકાર ઉપસતા ને માના ખાટલાની આસપાસ નાચ્યા કરતા. પોતે ડરનો માર્યો કાંપવા લાગી જતો ને ચીસ ના પડાઈ જાય એ માટે મોંઢામાં ચાદરનો ડૂચો ઠાંસી દેતો!