સમર્પિત સેવકનુ સર્વોપરી સાધન ફક્ત ભગવાનની સદાય હરપળ સ્મૃતિ છે. કોઇ પણ વિપરીત પરિસ્થિતિ કે પ્રસંગે એ જપયજ્ઞના બળનો સહકાર લે છે. પ્રભુ સ્મરણણી શક્તિનો સહારો લે છે. એ મિઠાસ કદાપી જવા દેશે નહિં ખરેખરા સમર્પિત સેવકને બીજુ કશું નજરમાં આવતું નથી. એની દ્રષ્ટિમાં એક પ્રભુની કરૂણા જ વર્ષી રહી હોય છે. પોતે ચોવીસ કલાક પ્રભુમય રહે છે. સૌ સુખી થાઓ. એવી મંગલમય કામના કાયમ રાખે છે. પરમ પૂ. શ્રી વિરમગિરિજી મહારાજશ્રી, પરમ પૂ. પ્રેમગિરિજી, પરમ પૂ. સંતોકગિરિજી, પરમ પૂ. શ્રી ગુલાબગિરિજી, પરમ પૂ. નાથગિરિજી, પરમ પૂ.જગમાલગિરિજી, પરમ પૂ. ભગવાનગિરિજી, પરમ પૂ. મોતીગિરિજી, પરમ પૂ.શંભુગિરિજી, પરમ પુજ્ય હ્રિગિરિજી,પરમ પૂજ્ય સૂરજગિરિજી, પરમ પૂજ્ય બળદેવગિરિજી વગેરે સંતોએ પરમાત્માની પ્રાપ્તીના માર્ગનાં દર્શન કરાવ્યાં છે. સમર્પિત ભાવ કેવળ સ્વરૂપને આધીન હોય છે. જેટલો સ્વરૂપ મહિમા, સબંધનો મહિમા તેટલો જ સમર્પિત ભાવ દિન પ્રતિદિન વધતો જ રહે છે. જેટલી મહાપુરૂષ તરફ શ્રધ્ધા વધારે. એમની ઉતમ રહેણી કરણીને જેટલી ભાવથી નીહાળીને જેટલા એમના લીલા ચરિત્રોના ગુણગાન ગાઇએ, એટલો સમર્પિત ભાવ દ્રઢ રહેવાનો જ જગતમાં જે લૌકિક સમર્પિત ભાવ દેખાય છે. એવોજ એક સ્નેહભાવ કે સમર્પિતભાવ મહાપુરૂષોની સાથે આત્મિયભાવ રાખીશું તો જ પ્રત્યક્ષ જે સ્વરૂપ છે. એનો ખરેખરો આનંદ આવશે.