સામે બેઠેલા ભાઈબંધ સામે આંગળી ચીંધીને એ કહે છે, “આ દોસ્ત કોઈ દિવસ ઘરમાં કોઈ કામ ન કરાવતો. પોતે બહુ લાડકોડમાં ઉછર્યો છે. એની પત્ની નોકરી કરે છે. એમના ઘરે બે વર્ષની દીકરી છે. બંંને વિભક્ત કુટુંબમાં રહે છે. નોકરીએ જાય ત્યારે મારો દોસ્ત એની દીકરીને સાસુના ઘરે મૂકી આવે છે. ઘરનું બધું કામ મેનેજ કરવાનું, ઘરની ચીજવસ્તુઓ લાવવાની આ તમામ જવાબદારીઓે મિત્રપત્ની ઉપર છે. એકાદ વખત એમના ઘરે અમે મિત્રો એકઠાં થયા ત્યારે ભાભીની હાલત જોઈને મને દુઃખ થયું. અમે બંને મિત્રોએ મળીને એને સમજાવ્યો. જલદીથી એને વાત ગળે ન ઊતરી. પણ કમાતી હોય કે ન કમાઈ લાવતી પત્ની હોય પતિ એને ઘરકામમાં થોડીઘણી મદદ કરે તો એને રાહત તો મળે જ છે.”