ચલાલા ની સીમમાં ધોળિયો કુવો બેય જણા સાંજ ટાણે ઉભા ર્ય, એમાં ગીર તાતણીયા નો મોટો વેપારી મકનજી ઠક્કર ગીર ના માલધારી ને ફોલીન ખાનારો,ઘી નું ગાડું આખુય ભરીને અમરેલી વેચવા જાય એને આત્ર્યો રામ વાળે તલવાર તાણીને કીધું કે શેઠ જીવતું જવું હોય તો એક ડબ્બો ઘી નો અને દોઢસો રૂપિયા રોકડા કાઢી દ્યો,અમારે આય નું કારજ કરવું છે,શેઠ ની પાંચ મણ ની કાયા માં પર્શેવો મડ્યો નીતરવા, ”નીકળેજ,ઈ ટાણું એવું છે” એક ડબ્બો અને દોઢશો રૂપિયા રોકડા કાઢતા વાર ના લાગી, મકનજી શેઠે વિવેક કર્યો કે ભલે બાપા,આય નું કારજ સુખે થી પતાવો, શેઠે માન્યું કે આપણે ખાટ્યા, કારણ કે બીજો ઘણો માલ હતો ગાડા માં,અતાણ ના ડાકુ લૂગડાં અને પગર્ખાએ ઠપકારી લ્યે,આય માનું કારજ કરી સગાઓ સવ સવ ને ઘરે ગયા, રામ વાળા ના બેય બેનું રોકાણા છે ,ને રામ વાળા એ ઘર વખરી ના બેય સરખા ભાગ કર્યાં, ચાકડા,ચંદરવા,માંડ્યું ,ચંદ્યું ,મળિયા,ઓશિકા,નાની મોટી જે જલ્હ્યો હતી પણ રામ વાળા એ એવું ધ્યાન પડ્યું કે એક ભાગ માં તાવીતો ને એક ભાગ માં કળશી અને પછી ચીપીયો ખેચી સરખે ભાગે વેચી બેય ઢગલા વચ્ચે રામ વાળો બેઠા,અને બેનને કીધું કે બેય બેનું એક એક ઢગલા ની ગાંસડીઓ બાંધી લ્યો,ત્યાંથી રામ વાળો બેય બેનું ને સાસરીયા માં મેલી આવ્યા, બાબરિયાવાડ માં હેતુ મિત્ર બધાને રામ રામ કરી પાછા આવ્યા,અને બાકી ની જગ્યા લાખાપાદર ના બુટનાથ મહાદેવ ની જગ્યા માં અર્પણ કરી અને આનંદ માં આવી ઉદગાર કાઢવા માંડ્યા કે આ સંસાર માં આપણું કાઈ નથી,