છોટી રીંછણ મલકાતી બહાર આવી. તેણે ધોયેલાં કપડાંની લહેર લીધી. તે ભીમાકની પાછળ ઝડપભેર ચાલી. ચાલતાં ચાલતાં છોટી રીંછણનો હાથ ગળા પર ગયો. તે બોલી પડી, ‘હાય…લ્લા! ઝબૂક – આગિયા હાર… નદીકિનારે પથ્થર પર જ રહી ગયો, ભીમાક!’