તમારી પેઢીએ ભારે કૌવત દેખાડ્યું છે. શઠ લોકોના સંકજામાંથી શિક્ષણ ક્ષેત્ર કેવી રીતે છોડાવો છો તે એક મોટો પડકાર છે. આ રવિવારે મેં ’યુવા અનસ્ટોપેબલ’ નામના યુવા સંગઠનના લગભગ ૭૦-૮૦ યુવાનો સાથે ગોષ્ઠી અને મસ્તી કરી, મને કંઇક સ્પાર્ક દેખાય છે.મારું પે’લું સૂત્ર કે ” ગુજરાતી મારી મા છે, હિંદી મારી માસી છે, સંસ્કૃત મારી દાદીમા છે અને અંગ્રેજી મારા પડોશમાં રહેતી રુપાળી, વિદૂષી, વિદેશી નારી છે. હું એને ખુબ ચાહું છું, બેસતા વર્ષે એને પગે લાગીને 151 ડોલર લેવાના જ, પણ મને ઉંઘા ના આવે તો હાલરડું તો મારી મા જ ગાય, અને મને પેટમાં દુ:ખે તો બેટા, સૂંઠ, ઘી અને ગોળની લાડૂલી ખાઇ લે તેવું તો મારી દાદીમા જ કહે.” આ વાક્ય યુવાનોએ પણ ખુબ જ ઉત્સાહથી ઝીલ્યું એનો મને પુષ્કળ આનંદ છે. આ નવી પેઢીની મઝા છે. બીજું ઇંટરનેટ પર ગુજરાતીની શાંત સરિતા વહી રહી છે. અને આવતા દિવસોમાં ટેકનોલોજી નવા સાધનો દ્વારા ભાષાના વૈભવને જગત સમક્ષ રાખવાની વધુંને વધું સગવડો કરી આપશે. તેમાં કોઇ શંકા નથી. પ્રશ્ન એટલો જ છે કે આ ભાષાના ભાષિકોમાં ભાષા માટેનું અભિમાન અને તેના સંવર્ધનની ખેવના કેટલી પ્રબળ છે. આ માટે એક વિશેષ ભાષગૌરવ અભિયાન છેડાવું જોઇશે.