વિજયે જ્યારે ભારત છોડ્યું ત્યારે ભાઈને પચાસ વર્ષ થયાં હતાં. ભાઈ અને બા બંને ખૂબ ભણેલાં. સાહિત્યના શોખીન. વિજય ચાર વર્ષનો હતો ત્યારથી બા એને વાર્તાઓ કહેતાં, કેટલાંય ઉખાણાંઓ પૂછતાં. જ્યારે વિજય તોફાન કરે કે મજાક કરે ત્યારે ઉમળકાથી ખડખડાટ હસતાં. ભાઈ પાસેથી વિજય ફોટોગ્રાફી શીખતો, ભાઈ સાહિત્યકાર પણ હતા. એમના સાહિત્યના શોખને લીધે જ ઘરમાં સાહિત્યકારો મહેમાન થઈને આવતા. વિજયને સંસ્કૃતિનો વારસો નાનપણથી જ મા-બાપે આપ્યો હતો. પણ વર્ષો જતાં હવે ભાઈ અને બા વૃદ્ધ થઈ ગયાં હતાં. પણ વિજયને ક્યારેય એમની ઉંમર વધતી જણાઈ નહોતી. દર બીજા દિવસે ફોનથી ભારત રહેતાં ભાઈ, બા સાથે વિજય, સુજાતા અને રોહન વાતો કરતાં. છેલ્લાં આઠ વર્ષથી વિજયે એની અમેરિકન કંપનીની શાખા ભારતમાં ખોલી હતી. આથી અવારનવાર તે ભાઈ-બા સાથે રહી આવતો. ભાઈ અને બા ૫૦ વર્ષથી ૮૨ અને ૮૪ વર્ષનાં ક્યારે થઈ ગયાં તેની વિજયને કાંઈ જ ખબર પડી નહોતી.