કુટુંબ કે સમાજમાં ઘણા નિવૃત્તિમાં નિજાનંદ માણનારા મુરબ્બીઓ પણ હોય છે. સદા સેવામય જીવન હોય અને આનંદ, હાસ્ય, સતત પ્રવૃત્તિ તેઓના જીવન સાથે વણાયેલી હોય. હોસ્પિટલ, મંદિર, શાળા-કૉલેજ, અનાથ આશ્રમ, સત્સંગ મંડળ કે કોઈ સારી સેવા સંસ્થામાં કાર્યરત રહેનાર નિવૃત્ત મુરબ્બીને ઘડપણનો ભાર લાગતો નથી. છેવટે પુસ્તકવાચન દ્વારા પાંચ વૃદ્ધોને ધાર્મિક સારાં પુસ્તકો શ્રીમદ ભાગવત-રામાયણ, ગીતા કે ઉપદેશાત્મક જ્ઞાનવાળાં પુસ્તકોનું વાચન જે વૃદ્ધ નિવૃત્ત મુરબ્બી કાયમ માટે નક્કી સમયે સ્થળે કરે તો વૃદ્ધત્વ અને નિવૃત્તિનો ડર ભાગી જાય. બધા નિવૃત્ત-વૃદ્ધોનો સમય પણ આ બહાને પસાર થાય તથા જ્ઞાન, ધર્મના વિચારો પોતાના કાનમાં પ્રવેશ કરે. ઘેર પણ બાળ-બચ્ચા પાસે જ્ઞાનધર્મની કથાવાર્તા થાય. નાનાં બાળકોને પણ રામાયણ અને મહાભારત, પંચતંત્રની વાર્તાઓ વૃદ્ધો કહે તો બાળકોના જ્ઞાનમાં વૃદ્ધિ થાય. બાળકો ઘરમાં તોફાન કરતાં હોય તો બે ઘડી દાદા પાસે વાર્તા સાંભળવા બેસી જાય અને ઘરનાં પુત્રવધૂ પણ રાજી થાય અને કહે, દાદા અમારાં છોકરાંને ખૂબ સાચવે છે. ઘણા વૃદ્ધો-નિવૃત્ત મુરબ્બીઓને એ પીડા પણ હોય છે કે અત્યાર સુધી ઑફિસ સ્ટાફ મને સાહેબ કહીને જ બોલાવતો હતો અથવા અટકથી સન્માન આપી સંબોધન થતું હતું પણ હવે નિવૃત્ત થયા પછી ! આ બધું ભૂંસાઈ ગયું. ફક્ત ‘દાદા’ અથવા ‘કાકા’ શબ્દ આગળ લાગી ગયો ! ‘દાદા’ થવું મોટું સદભાગ્ય છે. અરે ! નિવૃત્ત થયા એ જ મોટું કાર્ય થયું છે. આ સુબોધ નિવૃત્ત માણસે યાદ રાખવા જેવો છે. જે કોઈ આજે તમારું છે તે ગઈકાલે બીજાનું હતું અને આવતીકાલે તે બીજાનું કોઈનું હશે. તમે તેને તમારું સમજી આનંદ પામો છો પણ તે આનંદ ક્ષણભંગુર છે અને તમોને દુઃખી કરી રહ્યો છે. હા, પરિવર્તન કે ફેરફાર તે આ સંસારનો અફર નિયમ છે.