આખી ઇન્ડસ્ટ્રી જ્યારે સ્ટાર્સની આસપાસ ગરબા લેતી હોય ત્યારે એની અસર ફિલ્મ પર ન પડે એ શક્ય જ નથી. આ ફિલ્મનો સાચો હીરો મતલબ કે ઍન્ટિહીરો રઈસ નામનું કૅરૅક્ટર નથી બલકે શાહરુખ ખાન પોતે છે. એટલે જ્યારે પાત્ર લખાય ત્યારે તેને ગેરકાયદે દારૂ ઘુસાડતો, ભાજીમૂળાની જેમ લોકોને સમારી નાખતો કે નેતાઓને ખંડણી આપતો બતાવવામાં આવે તેમ છતાં તેનું હૃદય તો ૨૪ કૅરૅટ સોનાનું જ બતાવવું પડે. નાનપણથી તેને એટલોબધો બિચારો બતાવવો પડે કે બિચારા પાસે ગુનાખોરીની દુનિયામાં જવા સિવાય કોઈ વિકલ્પ જ ન હોય. તે હાર્ડકોર ક્રિમિનલ હોવા છતાં ઉસૂલનો પક્કો હોય, રૉબિનહુડ હોય, સ્ત્રીઓ-ગરીબોની ઇજ્જત કરતો હોય, સચ્ચો આશિક હોય, શુદ્ધ સેક્યુલર પણ હોય છતાં પોતાના કામ પ્રત્યે તેને કોઈ પસ્તાવો ન હોય. ઉપરથી તેની આસપાસની સિસ્ટમ યાને કે નેતાઓ, પોલીસ, ન્યાયતંત્ર એટલાંબધાં ખરાબ હોય કે આ શરીફ બદમાશ આપોઆપ દૂધ સી સફેદી જેવો દેખાઈ આવે. ટૂંકમાં ફિલ્મમાં વાર્તા કરતાં સ્ટાર જ મહત્વનો બની જાય. આ ટ્રેન્ડ નવો નથી અને એટલે જ ‘રઈસ’ પણ એમાંથી બાકાત નથી.