જો આપણે નાનુંશું વ્રત લઈએ કે રોજ જ્યાં સુધી શરીરશ્રમ થકી કંઈ ઉત્પાદન ન કરીએ, કશું ખાઈશું નહિ, તો કેટલો આનંદ થશે! બીજી સેવાનું કશું મૂલ્ય નથી એવું નથી પણ થોડું સરખુંય ઉત્પાદન કરવું જોઈએ. શિક્ષક બાળકોને ભણાવે છે, તે ઉત્તમ કામ છે. ન્યાયાધીશ ન્યાય આપે છે, તે ઉત્તમ સેવા છે. વ્યાપારી પ્રામાણિકતાથી ચીજો વેચે છે, તે ઉત્તમ કામ છે. તો પણ તે સહુ ઉત્પાદક –પરિશ્રમ કરે, બાળકો પણ કરે, ઘરડા પણ કરે, જો આપણે એવું વ્રત લેશું તો આપણી બુદ્ધિ પણ સમર્થ થશે. દેશને માટે કંઈ ને કંઈ નિર્માણ કાર્ય વિના હું ભોજન પણ નહિ લઉં, એ વ્રત નાનો બાળક લે, તેની મા પણ લે, તેના દાદા પણ લે તો સહુની સમ્મિલિત શક્તિથી દેશમાં નિર્માણ થશે. જેની સામે હિંસા ટકી શકશે નહિ.