ક્રેડિટ રોલના તુરંત પહેલાં ડાયરેક્ટર ગુરિન્દર ચઢ્ઢા ભારત-પાકિસ્તાનના ભાગલા દરમિયાન તેમના શીખ સમાજને વેઠવી પડેલ ક્રૂરતા અને દુઃખ વર્ણવે છે, આ વર્ણન ખાસું સંવેદશનશીલ છે. હુમા અને મનીષની લવ-સ્ટોરી માત્ર પટકથામાં થોડી મીઠાશ ઉમેરવા માટે નાખવામાં આવી હોય એમ લાગે છે, જે પચાવવી મુશ્કેલ છે. પાર્ટિશન આજે પણ એક એવો વિષય છે, જે દેશવાસીઓને અંદરથી હલાવી કાઢે છે, પરંતુ આ ફિલ્મમાંથી એ અસરકારકતા મિસિંગ છે. તેમણે માઉન્ટબેટનને આ સિક્રેટ પાર્ટિશન પ્લાન કરનાર ટાસ્કમાસ્ટર્સના એક સામાન્ય પ્યાદાની માફક રજૂ કર્યાં છે. નેહરૂ-એડવિનાના સંબંધના વિષયથી તેઓ દૂર રહ્યાં છે. 1947ના ભાગલા જેવા વિષય પર ફિલ્મ બનાવવાનો અને આ દરમિયના ઘટેલી ઘટનાઓ અંગે સમાજના બહોળા વર્ગને માહિતી આપવાનો ગુરિન્દર ચઢ્ઢાનો આ વખાણવા યોગ્ય પ્રયાસ છે. પરંતુ તેમણે આ વિષયને અત્યંત સાદી-સરળ રીતે હેન્ડલ કર્યો છે, જેને કારણે દર્શકોને નિરાશ થયા છે.