પકવવાની પ્રક્રિયા માટીની ચીજવસ્તુમાં બદલી ન શકાય તેવા પરિવર્તન લાવે છે. માત્ર પકવ્યા બાદ જ ચીજવસ્તુ અથવા સામગ્રી પોટરી (માટીની વસ્તુ) બને છે. ઓછા-પકવવામાં આવતા વાસણોમાં આવતા પરીવર્તનોમાં સિન્ટરિંગ, વાસણમાં રહેલા સૌથી રુક્ષ ભાગોને તેમના એકબીજા સાથેના સંપર્ક બિંદુ પર જોડવાવાનો સમાવેશ થાય છે. પોર્સેલિનના કિસ્સામાં, જેમાં વિવિધ સામગ્રી અને વધારે પકવવાની પ્રક્રિયામાં વધારે ઊંચું તાપમાન ઉપયોગમાં લેવાય છે, તેમાં વસ્તુમાં રહેલા ભૌતિક, રસાયણિક અને ખનિજ તત્વોમાં ઘણો જ મોટો ફેરફાર થાય છે.આ તમામ કિસ્સાઓમાં પકવવાનો ઉદ્દેશ્ય વાસણને કાયમી રૂપે સખત બનાવવાનો અને પકવવાની પ્રક્રિયા પણ પદાર્થ બનાવવામાં વપરાયેલી સામગ્રીને અનુરૂપ હોવી જોઇએ. કાચી માર્ગદર્શિકાની રીતે જોઇએ તો, માટીના વાસણોને સામાન્ય રીતે લગભગ 1000-1200 °C (અંશ સેન્ટીગ્રેડ) તાપમાને, પત્થરની કૃતિઓને 1100-1300 અંશ સેન્ટીગ્રેડ અને પોર્સેલિનને 1200-1400 અંશ સેન્ટીગ્રેડ તાપમાને પકવવામાં આવે છે. જો કે, ભઠ્ઠામાં સિરામિક્સના પાકવાની પ્રક્રિયા પર માત્ર ઊંચું તાપમાન મેળવીને અસર પેદા કરી શકાતી નથી, પરંતુ પકવવાની પ્રક્રિયાના સમયગાળાને પણ ધ્યાનમાં લેવાય છે. આમ, વાસણોને સૂકવવા માટે અને વાસણોમાં જરૂરી સોક લાવવા માટે ભઠ્ઠામાં નિશ્ચિત સમય સુધી સતત મહત્તમ તાપમાન જાળવી રાખવામાં આવે છે.