આપનો આ લેખ વાંચી, વિચારી અને અંગત જીવનટેપ રિવાઇન્ડ મોડમાં ચલાવી જોઈ. હું પણ આપનાં સંશોધનને પ્રાથમિક તબક્કે ધારૂં તોયે એમ જરૂર કહીશ કે “બાતમેં કુછ દમ તો હૈ !” મને ’વાચવાનો કીડો’ ક્યાંથી કરડ્યો હશે એ વિશે એક અવલોકન તો આ લેખના નાયક એવા સ્વયં જુગલકશોરભાઈએ મારી મારા મોટાબાપુના વાચનરસની વાત સાંભળી કરેલું. મારા મોટાબાપુ બે-ત્રણ ચોપડી ભણેલા, પણ કરિયાણાની દૂકાનેથી બંધાઈને આવતા પડીકા માંહ્યલું છાપું કે ચોપડીનું અડધું પડધું પાનું પણ સાચવી રાખે. નવરાશે બેઠા વાંચે. સમજ પડે કે ન પડે, બસ વાચ્યાનો સંતોષ પામે. આ ગુણ મારામાં ઉતર્યાનું (આમ તો મારા સઘળા કુટુંબને આવા મફતીયા વાચનનો શોખ !) અવલોકન જુ.ભાઈએ કરેલું.