અલમોડામાં બે સંન્યાસી બંધુઓ સ્વામીજી સાથે જોડાયા. પણ સ્વામીજી એમનાથી તરત છૂટા પડી ગયા અને પહાડી ગામડાની ઉપર એક એકલ ગુફામાં દિવસરાત આકરી એકલ સાધના માટે તેમણે પ્રવેશ કર્યો... એમને ઉચ્ચતર ને ઉચ્ચતર આઘ્યાત્મિક દર્શનો થતાં રહ્યાં અને એમનું મુખ દિવ્ય આભાથી પ્રકાશિત થઈ ઊઠ્યું. તે પછી એમની ઇચ્છા હતી એવા અંગત શાંતિના સાગરમાં રહેવાને બદલે એમને કાર્યની પ્રેરણા થઈ અને જાણે કે આ બાબતે એમને એમની સાધનામાંથી બહાર કાઢ્યા. આ અનુભવનો ઉલ્લેખ કરતાં સ્વામીજીએ પછીથી કહ્યું હતું,‘આખા જીવનમાં કરવાના કાર્ય વિશે આની જેમ બીજી કશી બાબતે મને પ્રેર્યો નથી. ગુફામાં રહેવાને બદલે જાણે કે મને નીચેનાં મેદાનોમાં ફેંકી દેવાયો હોઉં એમ લાગ્યું.’