આપણે ત્યાં અવારનવાર રાજકીય, સામાજિક, જાહેરસભા, સરકારી કાર્યક્રમો તેમજ પ્રસંગોચિત કાર્યક્રમો યોજાતા હોય છે અને તેમાં પ્રવચનો, ઉદ્દબોધનો પણ થતાં હોય છે. આ કાર્યક્રમોમાં ઉપસ્થિત વક્તાઓ, રાજકીય આગેવાનો વગેરે પોતાના પ્રસંગોચિત પ્રવચનો રજૂ કરતાં હોય છે અને હવે તો આપણા ગુજરાતમાં ચૂંટણી નજીક હોવાથી સભાઓ પણ યોજાશે. આવા સમયે આ પ્રકારના યોજાતા કાર્યક્રમોમાં સમયનો અભાવ હોવાથી વક્તાઓને ‘બે શબ્દો’ રજૂ કરવાનું કહેવાતું હોય છે. વક્તા પોતાની શૈલીમાં પ્રવચન શરૂ કરે છે ત્યારે ‘બે શબ્દો’ કહેવા ઊભા થયેલા વક્તાએ પોતાના પ્રસંગોચિત કહેવાના ‘બે શબ્દો’ બોલતા પહેલા એટલા બધા શબ્દો બોલવા પડે છે કે ઘણીવાર એમ થાય છે કે ‘બે શબ્દો’ કહેવા ઊભો થયેલ વક્તા ખરેખર ક્યા ‘બે શબ્દો’ બોલવા ઊભો થયો હશે ? આપણને તેની ખબર જ નથી પડતી. હકીકતમાં કદાચ એવું પણ બને કે તેણે ખરેખર બોલવાના ‘બે શબ્દો’ બોલતા પહેલાં એ એટલા બધા શબ્દો બોલે છે કે એ દરમિયાનમાં એ પોતે ભૂલી જાય છે કે તે પોતે ક્યા ‘બે શબ્દો’ બોલવા માટે ઊભો થયો હતો !