મને કહેવા દો કે આપણી ભાષાના ઇતિહાસથી માંડીને એના વિકાસની અને એના ધૂરંધરોની કથાઓ રોમાંચિત કરી મૂકનારી છે. આ ભાષાના સેવકો અને એના આશ્રિતો (નર્મદને યાદ કરો, કેવું કહે છે:’આજથી તારે ખોળે છઉં’ ! )કોઇએ પોતે ભાષાના સ્વામી છે એવી વાત કરી નથી ! સરસ્વતિની કરવીણાના સુગ્રથિત અને સુસંકલિત તારોમાંથી ઝંકૃત થતા રહેલા સુમધુરા સ્વરોનું સહગાન અને પાન કરનારાં આપણાં અનેકાનેક સર્જકોને સંભારવાનું અને એને આપણા ખભે બેસાડીને અભિનંદવાનું ય જોજોને રોમાંચિત કરી મૂકશે !(સુરેશભાઇ તો 1000 આવા સારસ્વતોને પોતાના આંગણે આવકારીને સન્માનવાનો સંકલ્પ જ લઇ બેઠા છે,જાણે.)