પહોળી લાલ ઘેઘુર આંખો વાળા માથે અસ્તવ્યસ્ત વાળ પર અડધા કપાળને ઢાંકતી સીનેદાર વાંકી ટોપી પહેરેલા અડધી વ્યંગમાં અને  અડધા મિજાજમાં તંગ રહેતી ભ્રમરવાળા, વજ્ર જેવા કઠોર નિર્ણય કરવાની તાકાતના પ્રતીક જેવા બિડાયેલા હોઠવાળા અને ખડકમાંથી કોતરી કાઢી હોય તેવી  ભીનેવાન મુખમુદ્દાને કારણે ઠાકોરભાઈ દેસાઇ બધામાંથી અલગ જ તરી આવતા, ગામડાંના માણસને તેમના જેવા જ લાગતા ગરીબો, દૂબળા, આદિવાસીઓ અને અપાહીજોના તેઓ સાચા અર્થમાં બેલી હતા.