ગુજરાતમાં જે પ્રમાણે કુમાર મેગેઝિન, જેમાં તમારી વાર્તા છપાય એટલે તમે સાહિત્યકાર તરીકે સ્થાપિત થઈ જાઓ. તમારા મૂળિયા મીઠા જળના હોવાનું ખેડૂત એટલે કે એડિટર માપી લે. તેવું પેંગ્વિનમાં પણ છે, પેંગ્વિન તમારી બુક છાપે એટલે રાઈટરનો સળગતો સિક્કો તમારા માથમાં બેસી જાય. અમુક અપવાદોને બાદ કરતા. આવુ કેટલાક અંશે બુકર પ્રાઈઝમાં પણ લાગુ પડે. તમે બુકર જીતો એટલે તમે ક્લાસિક રચના આપનારા સાહિત્યકારમાં તો નહીં, પરંતુ તેનાથી નીચે પણ નહીં તેવા સાહિત્યકારમાં તમારી ગણના થવા માંડે. બુકરમાં નોમિનેશન મળે અને તમે જીતો કે ન જીતો પણ નોમિનેશન મળે એ તમારા માટે મોટી વાત હોય છે. અત્યાર સુધી બુકરના જજ કેવી રીતે પુસ્તકોનું મુલ્યાંકન કરે છે, તેની નજીવી બાબતોનો મને ખ્યાલ આવી ગયો છે. જેમ કે તમારી બુક ઈતિહાસને થોડી ઘણી રિલેટેડ હોવી જોઈએ. ભારતની નબળાઈ આંકો તો વધારે સારૂ. 500થી વધારે પેજ ધરાવતી હોવી જોઈએ એટલે સામાન્ય વાચક વાંચે તો તે પૂરી ન કરી શકે. અને રિજનલ ભાષામાં અનુવાદકો પણ માથુ પછાડે ! અઘરૂ અંગ્રેજી વાપરવાનું જેના કારણે વાચકની મનોદશા ખરાબ થઈ જાય. હ્યુમર બુક હશે તો ઓછી પસંદ કરી શકાશે સિવાય કે હાર્વડ જેકબ્સન. બુકર વિજેતા રાઈટરની બુક તો તુરંત નોમિનેટ કરી જ દેવાની. કારણ કે તેનાથી આગલા જજનું માન સચવાય.