ગોરા કુંભારે તેમની થાપી ઉઠાવી અને એક પછી એક સૌની પીઠ અને માથા પર થાપી થપથપાવવા માંડી. જેનો પણ વારો આવે તો માથું નમાવી મૌન ધારણ કરી થાપીની વેદના સહન કરતા હતા. મોંમાંથી ઉફ પણ કરતા નહોતા. આ પ્રક્રિયા દરમિયાન જ્યારે નામદેવના માથા પર થાપી પડી ત્યારે તેમનામાં રહેલુંં અભિમાન (અહંકાર) જાગી ઊઠ્યું. તે વિચારવા લાગ્યા કે, ‘આ કાકા કર્મથી નહીં પણ મનથી પણ કુંભાર લાગે છે. તે એટલું પણ જાણતા નથી કે આ સંતોના માથા પર થાપીની વેદનાની ચોટ મરાય !’