પોર્ટુગીઝો એટલે કે ફિરંગીઓના સંસર્ગથી મળેલા શબ્દોમાં કોફી, કપ્તાન, આફૂસ, બટાટા, મોસંબી, પાદરી, ચાવી, પિસ્તોલ. અંગ્રેજોએ આપણને વિશાળ શબ્દભંડોળ આપ્યું, જેમ કે સ્ટેશન, ટેબલ, પરમિટ, ઓફિસ, ટ્રેઇન, ટ્રસ્ટ, થિયેટર, સિનેમા. હિન્દી ભાષામાંથી આબાદી, આસાની, બાદલ, જિંદગી, તમન્ના, હમદર્દી વગેરે. મરાઠા શાસને પણ ભાષાને સમૃદ્ધિ આપતા શબ્દો આપ્યા છેઃ અટકળ, ફુટકળ, ચળવળ, તાબડતોબ, નિમણૂક, વાટાઘાટ, પ્હાણીપત્રક, માનધન, લવચીક વગેરે. આ ઉપરાંત તળપદી બોલીઓ કે જાનપદી પરિવેશમાંથી પણ વૈવિધ્યસભર શબ્દોનો વૈભવ પ્રાપ્ત થયો છે, જેમાં મુખદુર્બળ, મોઢાના મોળા, મનેખ, જણ, મોટિયાર, હાકલા, પડકારા, શબદ, પાઘલડી, ફૂમતું વગેરે. ભગવાન બુદ્ધના અનુયાયીઓ ધર્મચિંતન માટે જે ખેપો કરતા તેના માટે શબ્દ પ્રયોજાયો છે ‘સંક્રમણ’. ‘આક્રમણ’ની પ્રતિકૃતિ જેવો આ કેવો સરસ પ્રાસાનુપ્રાસ!