ઊંચોનીચો પહાડી રસ્તો. રસ્તા નજીકના નાળામાંથી ઢળેલું જળ વહી રહ્યું હતું. શાલનાં ઝાડ બધી જગ્યાએ જોવા મળ્યાં. અનુભવી ભૂગોળવિદોએ મધ્ય પ્રદેશના આ ભૂભાગનો દક્ષિણી પઠાર અંતર્ગત સમાવેશ કર્યો છે. શાલનાં વૃક્ષ આ ભૂભાગમાં સૌથી વધુ ઊગે છે. સ્ટેશન છોડતાં પહેલાં કેટલાય પહાડો મળ્યા. બાદમાં રસ્તો સાવ ઢાળવાળો થઈ ગયો. નીચે જઈને એક ઝરણું પાર કરવું પડ્યું. એ પછી થોડું સમતલ મેદાન આવ્યું. એ નાનાનાના પથ્થરોથી છવાયેલું હતું. એ મેદાનમાં સૂર્ય ડૂબી ગયો. વાદળઘેર્યા આકાશ નીચે સાંજનું અંધારું ઊતરી પડ્યું. એ લોકોમાંનો ત્રીજો જણ માથા પર મારો સામાન ઊંચકી પાલખી પાછળ આવી રહ્યો હતો. એને જોઈને મને થયું કે એ માણસ બહુ દૂબળો છે. કદાચ દુકાળનો માર્યો છે. પાલખીવાળામાંથી એકને મેં કહ્યું, ‘એ બિચારો વજન ઉપાડી ચાલી શકતો નથી. તમારામાંથી કોઈ સામાન ઉપાડી લો અને પાલખી એને ઊંચકવા દો.’