તેમ છતાં, લક્ષ્મી આત્મકથાને અંતે પુસ્તકની શરુઆતમાં મૂકેલા કાવ્યનું અનુસંધાન સાધે છે અને પોતાનું આત્મમૂલ્યાંકન કરતાં જણાવે છે કે  ઘણા બધાની સાથે રહેવા છતાં પોતે તો પેલા યેયૂરની ટેકરી પરના વૃક્ષ જેવી એકલી જ છે.