હળવો ખોંખારો ખાઈને મનુભાઈએ ગળું સાફ કર્યું. ટેબલ ઉપરથી પાણીનો ગ્લાસ લઈને એક ઘૂંટડે ખાલી કર્યો. ‘ફરીવાર લગ્ન કરવાની એમણે ના પાડી અને એ પછી અમારી ટ્રેનિંગ શરૂ થઈ. બાપા નોકરી કર્યા કરે અને અમે ચારેય ભાંડરડાં ટિચાઈ ટિચાઈને એટલાં હોશિયાર બની ગયેલાં કે રસોઈથી માંડીને કચરા-પોતાં સુધીનાં બધાં કામ અમે વહેંચી લીધેલાં. મોટો બાલકૃષ્ણ અને સીતા રસોઈ સંભાળે. મારા ભાગે કપડાં ધોવાનું કામ આવેલું. ગુડ્ઝ ટ્રેનના ગાર્ડ તરીકે બાપા તનતોડ મહેનત કરતા. રતલામથી ટ્રેન લઈને અમદાવાદ આવ્યા હોય અને એ વખતે એમનો ઉપરી અધિકારી ગૂંચવણમાં હોય કે અત્યારે બેંગ્લોર કોણ જશે? તો મારા બાપા તરત તૈયાર. સ્ટેશનેથી સાઈકલ લઈને ઘેર આવે. અમારી સાથે એકાદ કલાક ગાળે અને પાછા સ્ટેશને. ટ્રેન લઈને બેંગ્લોર જવા રવાના થઈ જાય. આ બધાનું કારણ પૈસા. જાત ઘસીને પણ મને ચારેયને વધુ સારી રીતે રાખવાની ચિંતામાં એ દોડાદોડી કરતા.’