1924માં, આઈન્સ્ટાઈનને ભારતીય (India) ભૌતિક વિજ્ઞાની સત્યેન્દ્રનાથ બોઝ (Satyendra Nath Bose) તરફથી સ્ટેટિસ્ટિકલ (statistical) મોડલની સમજૂતી મળી, જેનો આધાર ગણતરીની પદ્ધતિ ઉપર હતો જેમાં એવી ધારણા વ્યક્ત કરવામાં આવી હતી કે પ્રકાશને ઓળખીને અલગ ન પાડી શકાય તેવા તત્વોના ગેસ તરીકે સમજી શકાય.બોઝના સ્ટેટિસ્ટિક્સને કેટલાક એટમ તેમજ સૂચિત લાઈટ પાર્ટિકલ્સમાં એપ્લાય કરવામાં આવ્યા, અને આઈન્સ્ટાઈને બોઝના પેપરનું ભાષાંતર કરી તે ઝેસ્ક્રીફ્ટ ફર ફિઝિક :en:Zeitschrift für Physik|Zeitschrift für Physik]]) માં રજૂ કર્યું.આઈન્સ્ટાઈને તેમના પોતાના લેખો પણ પ્રકાશિત કરીને મોડલ અને તેની અસરોની વિગતો આપી હતી, તે પૈકી બોઝ-આઈન્સ્ટાઈન કન્ડેનસેટ (Bose–Einstein condensate) વિભાવનાનો સમાવેશ થાય છે જે ઘણા નીચા તાપમાને દેખાય છે(Einstein 1924).છેક 1995માં આવી વિભાવના એરિક એલિન કોર્નેલ (Eric Allin Cornell) તથા કાર્લ વિમેન (Carl Wieman) દ્વારા પ્રસ્તુત કરવામાં આવી. તેમણે બોલ્ડર ખાતેની યુનિવર્સિટી ઑફ કોલોરાડો (University of Colorado at Boulder)ની લેબોરેટરીમાં જેઆઈએલએ (JILA) એનઆઈએસટી (NIST) અલ્ટ્રા કૂલિંગ (ultra-cooling)ના સાધનોનો ઉપયોગ કર્યો હતો.[૪૪]બોઝ-આઈન્સ્ટાઈન સ્ટેટિસ્ટિક્સ (Bose–Einstein statistics)ને હવે બોસોન (boson)ના કોઈપણ જોડાણની વર્તણૂકને સમજાવવા માટે ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે.આ પ્રોજેક્ટ માટે આઈન્સ્ટાઈને જે ચિત્રો દોર્યાં હતાં તે લીડેન યુનિવર્સિટી (Leiden University) ની આઈન્સ્ટાઈન આર્કાઈવની લાઈબ્રેરીમાં જોઈ શકાય.[૪૫]