એમ કહી સ્વામીના બંને હાથ ઝાલી, ઉભા કરી, બથમાંઘાલી છાતી સાથે ચાંપી, આંખમાંનાં આંસુ લુઈ નાંખી, અતિઉમળકાથી કરૂણામયનેણે સ્વામી સામે જોયું. સ્વામી અતિ આવેશમાં આવી ગયેલ હોઈ દેહની શુદ્ધિભુલી ગયા હતા. શુદ્ધિમાં આવતાં દંડવત કરવા લાગ્યા અને પ્રેમાશ્રુથી શ્રીજીનાં ચરણ પલાળી દઈ, ચરણાર્વિંદ પકડીને નીચે બેસી ગયા, આમ બે ઘડી શાંત રસનું સુખ આપ્યા પછી શ્રીજી મહારાજ બોલ્યા, ‘‘બ્રહ્મમુનિ ! મેં તો તમારી ધીરજ જોવા અને મારા સંતો કેવા નિસ્પૃહી છે તેવું બીજાઓને બતાવવા આ મનુષ્યચરિત્ર કરેલ હતું તમે તો એક સ્વરૂપે સદાય મારી પાસે છો, અને બીજે સ્વરૂપે બહાર જણાઓ છો.