જીબ્રઇલ અમીન ચાલ્યા જાય છે અને રડવાનો સિલસિલો પૂરો થાય છે અને વાત મીલ્લતે શીયાના ધડકતા દિલો સુધી પહોંચી. જ્યારે ઇમામ હુસૈન (અ.સ.) ના ઝવ્વારોની વાત છેડાઇ ગઇ છે તો એ પણ જાણી લઇએ આખર ઝીયારતને આટલું બધું મહત્વ શા માટે આપવામાં આવ્યું છે? તેની અગત્યતા અને ફાયદાઓ શું છે? આ વિષય ઉપરની ચર્ચાને અંત સુધી પહોંચાડીને તેનું પરિણામ મેળવવું જરૂરી છે. જો થોડીવાર માટે એ માની લેવામાં આવે કે ઝીયારતનું કોઇ મહત્વ નથી તો પછી શું થશે? સ્પષ્ટ છે કે બનાવ મકસદ વગરનો રહીને અડધી સદીની અંદર અંદર ભુલાવી દેવામાં આવશે. અને મીશન અને હેતુ સમયની તેજ ધારા અને તોફાની વહેણમાં વહી જઇને અદ્રશ્ય થઇ જશે. માત્ર ઇતિહાસના વિષયમાં એક પ્રકરણ બનીને રહી જશે. કારણ કે ઝીયારત તે ખૂનથી ભરપૂર ઘટનાને જીવંત, પાયાદાર અને તાજી રાખે છે તેથી તેનું મહત્વ અને ફાયદાઓની અવગણના નથી થઇ શકતી. કદાચ એટલા માટે ઇમામ હુસૈન (અ.સ.) એ પોતાના નાનાને પુછ્યું હતું કે “નાના! આપ મારા ઝવ્વારો માટે શું અજ્ર નક્કી કરો છો? આપે ફરમાવ્યું : “એક હજનો સવાબ. કરબલામાં શહિદ થવાવાળા શહિદે આઝમ, “બસ? કહી ચૂપ થઇ ગયા. રસુલે અકરમ (સ.અ.વ.) એ વાત ત્રણ હજ સુધી આગળ વધારી અને ચુપ થઇ ગયા. ઇમામ હુસૈને (અ.સ.) પોતાના વ્હાલા માદરે ગીરામી તરફ જોયું. આપે વાયદો કર્યો : “હું ત્યાં સુધી જન્નતમાં દાખલ નહિ થાઉં જ્યાં સુધી તમારા ઝવ્વારોને દાખલ ન કરી દઉં. હજ્જ અને જન્નત એ બન્ને તો અકીદત અને અઅમાલની મજબુત કડી છે. આ વિષયોનો સિલસિલો તો રસુલે અકરમ (સ.અ.વ.)ની રીસાલતની તબ્લીગથી એવી રીતે જોડાએલો છે કે કોઇ તેને જુદો નથી કરી શકતું. જન્નત એ અકીદાનો અરિસો છે કે જે મુસલમાનોના તમામ અઅમાલોને ઇસ્લામનાં દસ્તુરની કસોટી ઉપર પારખીને આપવામાં આવે છે અને હજ નબુવ્વતના સિલસિલાના એ ઇતિહાસને દોહરાવે છે જેણે જોર અને જુલ્મની ભડકેલી આતીશે નમરૂદના અંગારાઓને મહેકતા ફૂલોમાં બદલી નાખ્યા હતા અને ઇબ્રાહીમ (અ.સ.) ના ફરઝન્દ ઇસ્માઇલ (અ.સ.) એ મક્કાની તપતી રેતીમાં ઠંડા પાણીને ઝરો વહેતો કરી દીધો હતો. તેથી અલ્લાહની તે નિશાનીઓના એહતેરામ માટે ખુદાવન્દે મુતઆલના નક્કી કરેલા કાયદા કાનુન, શરતો અને સિદ્ધાંતોની અવગણના કરનારા અથવા ભુલી જનારાઓને તે ઉમદા અને ઉચ્ચતમ તૌફીકાત ક્યારેય પ્રાપ્ત નહી થશે. એ વાતો જે મસ્જીદે નબવીમાં અલ્લાહના રસુલ (સ.અ.વ.) એ ઝીયારત કરનારાઓ માટે અજ્રના સિલસિલામાં બયાન કરી હતી એટલે કે અજ્રને રસુલ (સ.અ.વ.) પોતાની ત્રણ હજ્જોના સવાબની બરાબર નક્કી કરી હતી તેની સ્પષ્ટતા અને વિગતો રસુલે અકરમ (સ.અ.વ.) ના ફરઝન્દ સાદિકે મોહમ્મદ (અ.સ.) એ ફરમાવી જેથી ઝિયારતે ઇમામ હુસૈન (અ.સ.) ના આદાબ, શિષ્ટતા અને મહત્વતા ધ્યાનમાં રહે. આ આદાબની બે મસ્લેહતોને (રાઝને) વર્ણવવામાં આવી છે. એક તો એ કે ઝીયારતની શરતો ઉપર અમલ કરવાવાળો અતિશયોક્તિનો શિકાર ન બની જાય અને તોહમતો (ઇલ્ઝામો) તેના મજબુત પંજાથી તેને દબાવી ન દે. બીજું એ કે વાજીબાતના મહત્વ સાથે સરખામણી અને ક્યાસ (પોતાની મરજીથી અર્થઘટન કરવું) શરૂ ન થઇ જાય.