ટ્રેન ઉભી રહે અને તમે વેસ્ટવર્લ્ડમાં પ્રવેશો, જગ્યાનું નામ છે સ્વીટવૉટર. સ્વીટવૉટર સંપૂર્ણપણે હોસ્ટ્સના વસવાટવાળું ગામ છે, જેની આસપાસ ડુંગરાઓ અને જંગલો છે, વેરાન વિસ્તાર છે જેમાં અનેક ડાકુઓ અને બીજા નાના ગામ અને વસ્તીઓ છે. અહીં શરૂ થાય કલ્પનાનો પ્રદેશ. માણસની દબાઈને ઠુંગરાઈ ગયેલી ઈચ્છાઓ કઈ હોય? ગુસ્સો આવે તો કોઈકને મારી શકીએ અને એ સામે ન મારે એ, કોઈક મોટું ઈનામ જીતવાની કે કાંઈક પ્રાપ્ત કરવાની? કે પછી રમણીય લલનાઓને ભોગવવાની? કે એથીય આગળની અનેક જાતજાતની અતૃપ્ત ઈચ્છાઓને પૂરી કરવાનો અનોખો અવસર ટ્રેનમાંથી ઉતરતા વેંત તમને મળી જાય. કોઈ તમારી સાથે ચાલતા અથડાય તો એની સાથે લડી શકો, એને મારી શકો, અરે તમારી બંદૂક્નો ઉપયોગ કરી એનું ભેજું પણ ઉડાવી શકો. પાસે જ એક ઈનામી લૂંટારુંને પકડવા પર ઈનામની જાહેરાત થઈ રહી છે, તમે એ જોખમ ખેડવા માંગશો? ખાસ કરીને ત્યારે જ્યારે તમને ખબર છે કે એમ કરવામાં તમને સહેજ પણ જોખમ નથી, બીજાઓને મારી નાંખશો તોય તમને કોઈ અડવાનુંય નથી. જો એથી આગળ વધો તો આવે એક મેડમ અને એમની અનેક યુવતીઓ સાથેની નાનકડી રેસ્ટૉરાં, તમારે એમાંથી કોઈની સાથે સમય પસાર કરવો છે? એ તો તાકમાં જ છે તમારો હાથ પકડીને તમને ઉપરના એના ઓરડે લઈ જવા, કે તમારે પત્તા રમવા છે અને ભરપૂર છેતરપિંડી કરવી છે? કે એ રેસ્ટૉરન્ટની સામે તમારી રાહમાં ઉભેલી યુવતીને મદદ કરવાના બહાને એની સાથે ઘોડા પર સવારી કરીને થોડેક દૂર એના ઘરે જવું છે?, જ્યાં એના પિતા પર ડાકુઓ હુમલો કરી રહ્યાં છે; તમે તેને બચાવી શકો અને હીરો બની શકો એમ છો? કે પછી પાસે વેપાર કરી રહેલા વેપારીનો ચહેરો ન ગમવાથી તમારે તમારી ગનથી એને ઉડાવી દેવો છે? હા, એ બધુંય અને એથીય ક્યાંય વધુ વેસ્ટવર્લ્ડમાં શક્ય છે, કારણ કે તમે જે જોઈ રહ્યાં છો, તમે જેની સાથે છો એ બધાં જ મેન્યુફેક્ચર્ડ હોસ્ટ છે, કહો કે નકલી માણસો પણ અસલી સ્વભાવ. એમની બનાવટ અદ્દલ માણસ જેવી છે, એમની વાતો, વર્તન, અનુભવો પરથી શીખવાની રીત, બધુંય માણસ જેવું જ છે, પણ ‘માણસ જેવું’ છે, એ માણસ નથી. એ બધા રોબોટ્સ છે.