ક્યાંય સુધી ટોળા વચ્ચે સ્તબ્ધ મૌન પ્રસરી રહ્યું. ઝાંખા, પીળા અજવાળામાં જેમ્સ એક-એક ચિમળાયેલા, ઉદાસ, ફિક્કા, નિઃસ્તેજ ચહેરાઓને જોતો રહ્યો. તેમનો દેહાતી પરિવેશ, શહેરી ઝાકઝમાળ સામે આંખોમાં સ્પષ્ટ વર્તાતું ડરપોકપણું, તેમના ભાવમાં વર્તાતી વણબોલી લઘુતાગ્રંથિ... સાવ નીજી, અનોખી અને અલાયદી દુનિયામાં જીવનારાં આ લોકોને એક પાગલ ક્ષણે જાગેલી હેવાનિયતે સદીઓ સુધી કેવાં નિર્જીવ પૂતળા બનાવી દીધા છે!