સૌથી પહેલા તો ડોક્ટર બનવું એ ખાવાના ખેલ નથી. રાતદિવસ ગાંડાની જેમ સ્ટડી કરીને ડોક્ટર બનાય છે. રૂપિયાવાળાઓ વિશે એવું ભલે કહેવાતું હોય કે તગડું ડોનેશન આપીને એડમિશન મેળવી લે છે પણ અભ્યાસમાં તો એણે મહેનત કરવી જ પડે છે. ડોક્ટરના સ્ટડીમાં પણ ટેન્શન કંઇ ઓછું હોતું નથી. ઘણા લોકો ત્રાસી જાય છે અને આપઘાત કર્યા હોવાના કિસ્સા પણ છે. માનો કે મહેનત કરીને ડોક્ટર બની ગયા તો પણ એસ્ટાબ્લિશ થવામાં નાકે દમ આવી જાય છે. હવે હોસ્પિટલમાં પણ કોર્પોરેટ કલ્ચર આવી ગયું છે. જે લોકો પોતાની હોસ્પિટલ શરૂ કરી શકતા નથી એ લોકોએ મસમોટી હોસ્પિટલમાં જોબ કરવી પડે છે. તેમણે પણ પરફોર્મ કરવું પડે છે, જવાબ આપવા પડે છે અને પોતાની જાત સાબિત કરવી પડે છે. જેમના બાપ-દાદા ડોક્ટર હતા અને વારસામાં તૈયાર હોસ્પિટલ મળી જવાની હોય અને હજુ વાંધો નથી આવતો પણ જેણે આપબળે આગળ આવવાનું હોય છે એણે બહુ મોટી કિંમત ચૂકવવી પડતી હોય છે. ડોક્ટર્સને રૂપિયા મળે છે પણ હેલ્થ અને ફેમિલી લાઇફમાં ઘણાં બધાં કોમ્પ્રોમાઇઝ કરવાં પડે છે. ઘણા ડોક્ટર્સ એવા છે જેને રાતે ઊંઘ નથી આવતી. કેટલાક એવા ભ્રમમાં પણ હોય છે કે આપણે આપણી તબિયતની બહુ ચિંતા કરવા જેવું નથી. સામાન્ય બીમારીઓને ડોક્ટર્સ પોતે જ બહુ લાઇટલી લેતા હોવાના પણ કિસ્સા છે. અમુક ડોક્ટર્સ ટેબ્લેટના સહારે વધુ પડતો શ્રમ પણ કરતા હોય છે. પ્રેશરના કારણે દારૂ કે ડ્રગ્સના રવાડે ચડી ગયા હોવાના કિસ્સા પણ છે. લોકોમાં એક એવી પણ છાપ છે કે ડોક્ટર્સ તો નોટો છાપે છે, માની લઇએ કે ડોક્ટર્સ નોટો છાપે છે તો પણ એક હકીકત એ છે કે રૂપિયા એક હદ પછી સુખ આપતા નથી. રૂપિયા સાધનો અને સગવડ આપે પણ સુખ તો અંદર હોય તો જ બહાર આવે. નિષ્ણાતો ડોક્ટર્સને સલાહ આપે છે કે તમારી લાઇફને પણ મહત્ત્વ આપો, તમારા ફેમિલીને પણ પૂરતો ટાઇમ આપો, પ્રેક્ટિસ કરતા પણ બીજું ઘણુંબધું જિંદગીમાં મહત્ત્વનું છે, એને નજરઅંદાજ ન કરો. એવા ડોક્ટર્સ બહુ ઓછા છે જે કરિયર, ફેમિલી અને લાઇફનું બેલેન્સ જાળવી શકતા હોય. ક્યારેક તો સફળતાની ભૂખ પણ માણસને ભીંત ભુલાવતી હોય છે.