ભારતમાં થોડી વાર્તાઓ લખેલી એમણે, પણ ગુજરાતી સાહિત્ય પ્રત્યેનો ગંભીર રસ એમની પાછલી ઉંમરે વિકસ્યો. તે સબબ એમને અમેરિકાના ગુજરાતી સાહિત્યકારો અને ક્રમે ક્રમે ગુજરાતના સાહિત્યકારોની સંગત થઈ. જેવું બોલતા એવું જ લખતા તેથી પોતાના હાસ્યનાં લખાણો થકી એમણે સેંકડો મિત્રો અને હજારો ચાહકો મેળવ્યા. તે સિનેમાની વાત લખે કે ક્રિકેટની કે મિસ અમેરિકાની કે સાઇનફેલ્ડના ટીવી શોની કે એક્સવાયઝેડની કે ટ્રિપલ એક્સની, પણ વાતના વળાંકે વળાંકે આપણને આપોઆપ હસવું આવે. છેલ્લે છેલ્લે તે પ્રોફેશનલ કોમેડિયનોની માફક ઠેર ઠેર પ્રોગ્રામો આપતા થયેલા. તે પ્રોગ્રામોમાં થતી ભીડ જોઈને મને ઈર્ષા આવતી, પણ મને આશ્વાસન આપવા જાનીસાહેબ પંજો ફેરવીને કહેતા કે અમે તો ‘લોકો’ના લેખક છીએ અને તમે તો (અહોભાવની મુદ્રા) ‘લે–ખ–કો’ના લેખક છો. જાનીસાહેબ જેનાં વખાણ કરતા તેનાં ચિક્કાર વખાણ કરતા. કશું ન ગમ્યું હોય તો તેની ઝાઝી પિંજણમાં નહીં પડતા.