ઘૂમ્યાં  શાંતિ  અર્થે  વનવન,  તપો તીવ્ર તપિયાં, ન લાધ્યું ઈચ્છેલું,  નયન ભમતાં  ત્યાં વિરમિયાં, સર્યાં   તે  મીંચાઈ   નિજ   હૃદયને  સાગરતલે, ઠરી  આત્માગારે  વિરલ  લઈ મુક્તા  ઊઘડિયાં.