હું મુજ પિતા અરે આ વેળા તો અનુભવ  થયો અદ્‌ભૂત નવો હતો  પ્હેલી  વેળા  જનકહીન   ગેહે  પ્રવિશતો  હું  જાણે  કો મોટા  હવડ  અવકાશે  પદ  ધરું બધી  વસ્તુ  લાગે પરિચિત  જ  કોઈ જનમની  અશા કૌતુકે   કો  અપરિચયથી  જોઈ  રહું  કૈં પ્રવાસી   વસ્ત્રોને  પરહરી   જૂનું  પંચિયું   ધરું  પિતા  કેરું  જે  આ વળગણી  પરે  સૂકવ્યું  હતું પછી  નાહી  પ્હેરું  શણિયું  કરવા  દેવની  પૂજા  અરીસે  જોઉં  તો  જનક  જ   કપાળે  સુખડની ત્રિવલ્લી ભસ્માંકો અચરજ  બપોરે સૂઈને ઊઠ્યો  પિતાજીની  ટેવે  અશી  જ  પ્રગટી  પત્રની  તૃષા સૂતો  રાત્રે  ખાટે  જનકની  જ  રે  ગોદડુંય  એ  નનામીયે  મારી  નીરખું  પછી ને ભડ્‌ભડ ચિતા રહું  જોઈ  મારું  શબ  બળતું  હું  હું મુજ પિતા -ઉશનસ્