અમારે સાંજના સાડાપાંચ વાગે દિલીપના ઘરે, ડીનર માટે પહોંચવાનું હતું. મારું મન તો અભિસારિકા બનીને ક્યારનુંયે એની પાસે પહોંચી ગયું હતું. હું દિલીપમય હતી. શું મારે એને કઈંક પૂછવું હતું કે પછી એની પાસેથી કઈંક સાંભળવું હતું? એ પહેલાં મને પૂછશે કે મારું આ ગયું અઠવાડિયું એના વિના કેવું ગયું તો હું શું કહીશ? શું સાચે જ એ મની કઈં એવું કહેશે કે જેથી મારી બાકીની જિંદગી પણ દિલીપમય બની જશે? પેટમાં પતંગિયા ઊડાઊડ કરી રહ્યાં હતાં ને મને થયું, આ સાલું ખરું કે પરાક્રમ દિલના પણ એની કિંમત, પેટે પતંગિયાની ઊડાઊડ કરવા દઈને ચૂકવવાની! મમ્મી તૈયાર થતી હતી ત્યાં ફોનની ઘંટડી વાગી. મને થયું કે કદાચ દિલીપનો ફોન હશે કે હજી કેટલી વાર છે આવવામાં, એવું વિચારતાં, મેં રિસીવર ઊપાડ્યું, અને સામે છેડેથી અવાજ આવ્યો, “શું મેમસા’બ, રેડી?” ઋચાનો ફોન હતો. મારા મોંમાંથી અચાનક જ નીકળી ગયું, “ઓહ, તો તું છે!” “કેમ તને કોઈ બીજાના ફોનની આશા હતી? સો સોરી! તૈયાર?” મેં થોડીક રીસથી કહ્યું, “તૈયાર ફોર વોટ? તને સાચે જ કઈં બીજો કામધંધો નથી?” “નથી, જાનેમન. યાર, તું પ્રેમ કરે છે અને મન મારું ઝૂમે છે.” ત્યાં જ મમ્મી અંદરના રૂમમાંથી બહાર આવી અને બોલી, “ચાલ, સુલુ, તૈયાર? મેં પાર્વતીબાઈને કહ્યું છે કે, ધ્યાનથી ઘર બંધ કરીને બેસે. આપણે દસ સુધી તો પાછા આવી જઈશુંને? તું હજી ફોન પર છે?” “ઋચા, ફોન મૂક, તારે કારણે, મારે કાયમ મમ્મીની વઢ ખાવી પડે છે!” અને મેં ફોન મૂકી દીધો. અમે બેઉ, ઘરનો દરવાજો બંધ કરીને નીકળ્યાં. દિલીપનું ઘર તો નજીક હતું. મમ્મીએ આજે ખાસ સુખડી બનાવી હતી અને એણે સુખડીનો એ ડબ્બો સાથે લીધો. મેં મમ્મી સામે પ્રશ્નાર્થ નજરે જોયું. એ કહે, “વોટ? આજે કઈં હું પહેલીવાર દિલીપ માટે સુખડી નથી લઈ જતી. આમ કેમ જુએ છે?” અમે ચાલવા માંડ્યું હતું. “નહીં, પણ મને તો ખબર જ ન પડી કે તેં આ ક્યારે બનાવી? મને એક ટુકડો પણ ન આપ્યો? આ ચીટીંગ છે, એ તું જાણે છે ને?” જવાબમાં એ ફક્ત હસી. કોને ખબર, પણ, મમ્મી થોડીક નર્વસ લાગતી હતી. મમ્મી જ્યારે પણ કોઈ અજાણી ટેરેટરીમાં વિચારતી હોય કે વિચરતી હોય, એનો હાથ એના કપાળે ઘડીઘડી ફેરવ્યા કરતી. આજે પણ એ જ થઈ રહ્યું હતું. એ જેવો હાથ એના કપાળે ફેરવવા ગઈ કે મેં એનો હાથ પકડી લીધો અને પુછ્યું, “શું વાત છે મમ્મીજી? આપણે આપણા જ એક ઘરથી નીકળીને બીજે ઘરે જઈ રહ્યા છીએ. કેમ આટલી નર્વસ છે તું? તબિયત તો સારી છે ને?” અને મમ્મીને તાવ નથી એની ખાતરી કરવા એના કપાળે હાથ મૂક્યો. એ થોડું હસી અને બોલી, “મારે આજે તારા ધાજી અને અદા સાથે વાત કરવી છે. ખબર નહીં કેમ, પણ મને થોડી ગભરામણ જેવું થાય છે.”