ગુજરાતી સાહિત્યમાં શિષ્ટ બાળસાહિત્ય તો મબલક લખાયું છે, પરંતુ વિશિષ્ટ બાળસાહિત્ય ખૂબ ઓછું જોવા મળે છે. એનું કારણ કદાચ એ છે કે બાળસાહિત્યની ચોવીસ કૅરેટની વિભાવના આપણને મળી જ નથી. એટલે પરીકથાઓ, પશુકથાઓ, પંખીકથાઓ, રાક્ષસકથાઓની આસપાસ જ આપણે ચક્કર મારતા રહ્યા છીએ. એટલું જ નહીં, આવી બીબાઢાળ કથાઓમાંય ખાસ મૌલિકતા તો ભાગ્યે જ જોવા મળશે. હિતોપદેશ અને પંચતંત્રની મૂળ કથાઓની આસપાસ આપણા બાળસાહિત્યના સર્જકો તાતાથૈયા કરતા રહે છે. બત્રીસ પૂતળીઓની કથાઓ અને ઇસપની કથાઓની પણ આપણા કેટલાક બાળસાહિત્યકારો આરતી ઉતારતા રહ્યા, પરંતુ એ બધી મૂળ કથાઓની તોલે આવી શકે એવી નમૂનેદાર અને નકશીદાર બાળકથાઓ તો પછી બહુ ઓછી મળી.