વેંકટરામનને ગંગાના પ્રશાંત પવિત્ર તટપ્રદેશની પ્રાપ્તિ નહોતી થઈ, એ એમના એકાંત આરાધનારત જીવન દરમ્યાન અરૂણાચલના આકર્ષક મંદિરમાં જ વાસ કરતા, તોપણ એમને સુખાનુભૂતિ થયા કરતી. એકાદ શહેનશાહ કરતાં પણ વિશેષ સુખનો આસ્વાદ એમને મળ્યા કરતો. શંકરાચાર્યે કહ્યા પ્રમાણે એ પૃથ્વી પર પથારી કરતા, એકાંતવાસનો આધાર લેતા, અને સર્વ પ્રકારના પરિગ્રહ તથા લૌકિક ભોગોનો ત્યાગ તો પ્રથમથી કરી દીધેલો. વૈરાગ્યની માત્રા તો એમનામાં પરિપૂર્ણપણે જ-આંતરબાહ્ય બંને પ્રકારના વૈરાગ્યનો ને ત્યાગનો સમન્વય એમના જીવનમાં થઈ ગયો પછી એમને સુખની શી કમી રહી શકે ? પવિત્ર આત્મિક સુખના દૈવી ફુવારાઓ એમના અંતરાત્મામાંથી આપોઆપ ફૂટવા લાગ્યા.