“વાવ…સો કેરીંગ યુ આર. આઈ એમ ક્રેઝી ફોર પાણીપુરી.” મારા ઘાથી એના કુણા કલેવરમાં કાણા પડેલા હું સ્પષ્ટ જોઈ રહ્યો. છતાં મેં સામાન્ય થઈ પાછા પાસા ફેક્યા: “અરે હા…તું જમવાનું નહી બનાવે ને? અંકિતને મોકલજે પાણીપુરી ખાવા. મારે કંપની રહે. એને મજા આવશે. તારી ભાભીના હાથની પાણીપુરી ખાશે તો આંગળા ચાટતો રહી જશે.”