આ મફત જન્મ્યો ત્યારે ચાંદીની ચમચી મોંમાં લઈને જન્મ્યો હતો. બીજું વિશ્વયુદ્ધ સમાપ્તિના આરે આવીને ઊભું ત્યાં સુધીમાં એના પિતા મગનલાલે બંગલો બનાવી દીધો હતો. મિલિટરીને માલ સપ્લાય કરવાના કોન્ટ્રેક્ટમાં એ એટલું બધું કમાયા હતા કે બે છોકરી પછી જન્મેલો આ પુત્ર માત્ર મા-બાપ કે બે બહેનોનો જ પ્યાર નહોતો પામ્યો, પૈસાનો પણ પ્યાર પામ્યો હતો. એને જ્યારે હજુ ઘડિયાળમાં સમય જોતાં ન્હોતું આવડતું ત્યારે એ કાંડે બબ્બે મોંઘીદાટ ઘડિયાળ બાંધતો. કોઈ મશ્કરીમાં એને ટાઈમનું પૂછે તો ફટ દઈને હાથ લંબાવીને કહી દેતો, ‘તું જ જોઈ લેને ! જમણા કાંડાનું ઘડિયાળ જોતાં ન ફાવે તો ડાબા કાંડાનું જોઈ લે.’ મહેશ લાડ-પ્યારમાં ઊછર્યો. એ જ્યારે પાંચ વર્ષનો થયો ત્યારે એની મા મરી ગઈ. પિતાજીએ બીજી વાર લગ્ન કર્યા. હવે બાળકો માથે સાવકી મા ઘરમાં આવી. પણ, આ સાવકી માએ તો સગી માને ભુલાવે એવો સ્નેહ છોકરાઓ માથે વરસાવ્યો. કોઈ પણ ભૂલેચૂકે ‘આખરે તો સાવકી મા ને’ એવું કહી ન બેસે એટલા ખાતર એણે છોકરાઓને અચ્છો અચ્છો વાના કરી ઉછેર્યાં. અને કદાચ આ જ કારણે મહેશ મોટો થતાં બગડતો ચાલ્યો ! જેમ તેમ કરીને એ નવમા ધોરણ સુધી પહોંચ્યો તો ખરો પણ પછી અભ્યાસ-પથ એને આકરો લાગ્યો. એણે સ્કૂલે જવાનું છોડી દીધું. પિતાને વર્ષને અંતે ખબર પડી કે છોકરો શાળાએ જતો નથી ને સિનેમા-નાટકને રવાડે ચડી ગયો છે. એ ચિડાયા. મહેશને મારવા એમણે હાથ ઉગામ્યો ત્યારે સાવકી મા જ એની ઢાલ બની હતી. માત્ર આ એક જ પ્રસંગ નહિ, આવા ઘણાંય પ્રસંગોએ સાવકી માએ પોતાના સાવકા પુત્રને સુરક્ષા કવચ પહેરાવ્યું હતું.