હસવાના પ્રસંગે ધરાઈને હસી ન શકીએ અને રડવાના પ્રસંગે ધરાઈને રડી ન શકીએ ત્યારે માનવું કે આપણને અંગત મિત્રની ખોટ સાલે છે. મિત્રો સાથે રહીએ ત્યારે આપણાં તમામ દુઃખો આપોઆપ અડધાં થઈ જાય છે, જ્યારે સુખો બેવડાઈ જાય છે. મિત્રો સાથે હોય ત્યારે નાની-નાની વાતોની પણ બહુ જ મોટી મજા આવે છે. મિત્રો ન હોય ત્યારે ઘણી બધી મોટી વાતો પણ આપણને આનંદ નથી આપી શકતી. અભરાઈ પર ઊંચે મૂકેલી આનંદ અને ખુશીઓથી ભરેલી બરણી ઉતારવામાં જ્યારે પ્રેમની હાઇટ ઓછી પડે ત્યારે જે આ બરણી ઉતારી આપે એનું નામ દોસ્તી.