કોઈ મેજર ઓપરેશન માટે એનેસ્થેશિયાનું ઇન્જેકશન લીધું હોય અને શરીર બહેરું થઈ ગયું હોય એમ ગુલાલ, અંતરા અને નિખિલ જડ બનીને બેઠાં હતાં. આ ઇન્જેકશન આઘાતનું હતું, ભયંકર આઘાતનું. કોલર હાથમાં હતો છતાંય ગુનેગાર છટકી ગયો હતો. કેબિનમાં કેટલીયે વાર સુધી મૌનની ચાદર પથરાયેલી રહી, આખરે નિખિલે જ બોલવાની હિંમત કરી, ‘ડોન્ટ વરી, ગુલાલ! અત્યારે એ ભલે છટકી ગયો. પણ તું જોજે એ બહુ જ જલદી પકડાઈ જશે. ઇ. ઝાલાનું કામ જ એવું છે. આ તો ત્યાં કંઈક ગરબડ થઈ ગઈ લાગે છે.’