ઇન્દ્રમાળની ઉછામણીની મુદત પૂરી થતાં પુનઃ તીર્થના પ્રશ્ર્નનો અંત લાવવા છેલ્લે દાવ રમતા હોય તેમ પૂર્ણશ્રેષ્ઠિએ પેથડમંત્રી સમક્ષ પડકાર કર્યો ““અઠ્ઠાવીસ ઘડી સોનું.” આજે મંત્રીશ્વરના કાનમાં પણ તીર્થરક્ષાનો મંત્ર સતત ગુંજી રહયો હતો. ગિરનાર ગિરિવરમાં વનકેસરી ત્રાડ પાડી ઉઠે તેમ પેથડમંત્રીએ ભયંકર ગર્જના કરતાં કહ્યું “ “છપ્પન ઘડી સોનું” “(૧૨૦૦ કીલો સોનું) ક્ષણ બે ક્ષણ સમગ્ર સભામાં સન્નટો છવાઇ ગયો. પૂર્ણશ્રેષ્ઠિ દિગ્મૂઢ બની ગયા. પોતાના પક્ષને બચાવવા સૌની પાસે આજીજી કરવાં લાગ્યા પરંતુ દિગંબસંઘે સ્પષ્ટ જણાવી દીધું કે “અમારી હવે કોઇ તાકાત નથી. બધું લૂટાવીને તીર્થ મેળવવાનો કોઇ અર્થ નથી. “ઘર બાળીને તીરથ ન થાય”.” પૂર્ણશ્રેષ્ઠિ વિલખા પડી ગયા. અત્યંત દુભાતા હૈયે તેમણે પેથડમંત્રી ને કહ્યું કે “મંત્રીશ્ર્વર પેથડશાહ! હવે આ ઇન્દ્રમાળ આપ જ ગ્રહણ કરો. આ સાથે સંઘમાં જયજયકાર વર્તાઇ ગયો. ઇન્દ્રમાળરૂપી દ્રવ્યમાળ સાથે તીર્થજયની વિજયમાળ મંત્રીશ્વરના ગળામાં પડી. પેથડશાહ ના આનંદનો પાર ન રહ્યો. તીર્થરક્ષાના – ધર્મરક્ષાના અમૂલ્ય લાભને પામી તે કૃતકૃત્ય થઇ ગયા. મંત્રીશ્વર યાત્રા કરી ગિરિવરથી નીચે ઉતર્યા.