અને એ કંઇક શું બની શકાય તેનાં વિચારમાં અને તે બનવાના આયોજનમાં, તેની તૈયારીમાં વર્ષો વહેતાં ચાલ્યા.પણ હવે એ જૂની વાત માળિયા પર ક્યાંક ખૂણે પડેલ પેલી ડોલની જેમ જયારે યાદ આવી ત્યારે મને મારી જાત માટે ભયંકર તિરસ્કાર અને ગ્લાનિ થાય છે.એટલે નહિ કે હું કંઈ ન બન્યો,પણ એટલે કે મારાં માનીતા બેનની મારાં પરની મહાન આશાઓ પર મેં પાણી ફેરવ્યું.અને એટલે જ ટાઈમાં ગાંઠ નહિ પણ ગાળિયો બાંધી ‘પણ’ લીધું: હવે કંઇક બનવું જ.