અન્ય વ્યવસાયોમાં તો ફરતી કંપાઉંડ વૉલ બનાવી, દરવાજે સિક્યુરીટી-ગાર્ડ ગોઠવી દઈએ એટલે અંદરનુ બધું કરોડોનું ભલે ને હોય, સબ બની જાય સલામત ! જ્યારે ખેડૂતની જમીનો તો એક કટકું અહીં, તો એક હોય ગામને બીજે છેડે ! નદી કાંઠે કૂવો કે બોર હોય, તો લાંબી પાઈપ-લાઈન નાખેલી હોય-કેટલોય સીમ-વગડો વીંધીને ! નીરણનાં ઓઘા-ગંજી અને ખળાં-ખળવટ ક્યાં પડ્યાં હોય એનું કોઈ નિશ્ચિત ઠેકાણું હોય ખરું ? આવી વેર–વિખેર મિલ્કતોમાં ક્યાં તાળાં દેવાં ને ક્યાં પહેરેગીર મૂકવા, તમે જ કહો ! એટલે ખેતર-વાડીના શેઢા-સરહદનાં દબાણો અને સીમચોરી જેવા બનતા પ્રસંગોએ જાતની જિગર અને નિર્ભયતાની ખરી જરૂર પડે. એ દાડિયા થોડા દાખવી શકવાના ? એટલે જ “આપ મૂવા વિના સ્વર્ગે કોઈથી નથી જવાતું” એ કહેવત વડવાઓએ ભેટ ધરી છે.