‘નિરાગ, દામ્પત્યજીવન સુખમય નહિ વીતે અને ઝઘડા થશે એવો ડર ના રખાય. દરેકના જીવનમાં લગ્ન નિષ્ફળ નથી જતાં. જે રીતે તું તારી જૉબમાં ધ્યાન આપે છે, જરાય બેદરકાર નથી રહેતો તેવી રીતે લગ્નજીવનનીય પૂરી કાળજી રાખવાની. એક મનોવૈજ્ઞાનિકની જેમ તારી જીવનસંગિનીના સ્વભાવ, આશા, અપેક્ષાને સમજવાનાં અને નાજુકાઈથી એને સાચવવાની, તો કોઈ વાંધો ન આવે. તારા પ્રેમની તારી જીવનસંગિનીને ખાતરી કરાવવાની. દીકરા, લગ્નસંબંધ એક જીવંત અને અનોખો સંબંધ છે, જેની હરઘડી માવજત કરવી પડે. અહીં તમારી જીદ, આગ્રહ કે કોઈ પૂર્વગ્રહ ના ચાલે. બંને વ્યક્તિઓએ સ્થિતિસ્થાપક થઈને જીવવું પડે છે, ત્યાં કોણે કેટલું છોડ્યું અને કેટલું મેળવ્યું એનો હિસાબ ના મુકાય. તમારું લક્ષ્ય દામ્પત્યજીવનને સમૃદ્ધ કરવાનું હોવું જોઈએ. લગ્ન કરીને વ્યક્તિ કશુંક છોડે છે તો કશુંક મેળવેય છે, અને જે મેળવે છે તે અદ્દભુત હોય છે – વિજાતીય સંબંધની તાજગી, નાવીન્ય અને રોમાંચનું મૂલ્ય ઓછું ના અંકાય. ઉંમર થાય એટલે દરેક વ્યક્તિને વિજાતીય સંબંધની ઈચ્છા જાગે છે. અને એ બધું સ્વાભાવિક છે. માણસને ઈશ્વરે આપેલી જે સાહજિક વૃત્તિઓ છે એને દબાવવાથી ક્યાંક ને ક્યાંક વિકૃતિ આવી જાય, માટે લાગણી અને વૃત્તિઓનો વિવેકપૂર્વક સ્વીકાર કરવાનો હોય.’