‘ચારફુટિયા છોકરે’ ફિલ્મનો આશય ઉમદા છે. એમાં જે મુદ્દા ઉઠાવવામાં આવ્યા છે એ આપણી અત્યારની ફિલ્મો નથી ઉઠાવતી. એક તો સાચું ગામડું જ ફિલ્મના પડદેથી ગાયબ થઈ ગયું છે. અહીં ડિરેક્ટરે લોકેશનને વફાદાર રહેવાના પ્રયાસરૂપે બિહારના ગામડાનું લગભગ વાસ્તવિક ચિત્રણ કર્યું છે. જેમ કે આખા ગામડામાં ક્યાંય પાકો રસ્તો જોવા ન મળે અને બધે જ કાદવકીચડ ખદબદતો દેખાય. શહેરોમાં મૉલ-કલ્ચરના ચળકાટ નીચે ખરેખરા ઇશ્યુઝની ઊધઈ દેશને કોરી ખાઈ રહી છે. જેમ કે કારમી ગરીબી, પ્રાથમિક શિક્ષણનો અભાવ, વ્યાજખોરી, આલ્કોહોલિઝમ, બાળલગ્ન જેવી કુપ્રથાઓ, હ્યુમન-ચાઇલ્ડ ટ્રાફિકિંગ, ચાઇલ્ડ પ્રોસ્ટિટuુશન, ચાઇલ્ડ ક્રિમિનલ્સ, પૈસાખાઉ ગુંડાઓને છાવરતી પોલીસ, નઘરોળ તંત્ર અને જાડી ચામડીના અલ્પશિક્ષિત નેતાઓ. આ બધું જ ડિરેક્ટરે આ એક વાર્તામાં વણી લેવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે.