મારા નકશામાં લોનની વચ્ચોવચ મેં એક ફ્લેમ ટ્રી માટે નિશાની કરી. રોજ સવારે ઊઠતાંવેંત એની અગ્નિજ્વાળા જેવી ટોચને હું જોઈ શકું, એવું દૃશ્ય મેં કલ્પ્યું હતું. ઘર અને દરિયાકિનારા વચ્ચેના બે આંબા તો હવે રાખવા જ પડશે! વાડને તો હું એવી રીતે ઉપરથી ઢાંકી દઈશ કે જાણે લાલ-પીળાં જાસૂદની જ વાડ ન હોય! અને ફળિયાના ખૂણામાં તો હું જૂના હાથીદાંત જેવા સુંવાળા અને ખુશબુથી તરબતર ફ્રેંગીપની જ વાવીશ! હું અને ટોમસ જંગલી ઑર્કિડ શોધવા માટે ટેકરીઓ પાછળના જંગલોમાં ફરી વળીશું. આગળના વરંડામાં લટકાવેલાં કૂંડાંમાં એને વાવીશું. અને એ બધાની વચ્ચે વાવીશું મારું વાદળી વાદળી ઑર્કિડ! વરંડાની કિનારીએ એર-પ્લાંટની જાડી-જાડી ડાળીઓ લટકશે, એની જિજીવિષા તો જુઓ, કે વળગવા માટે એને જમીન પણ ન જોઈએ! કોઈ વૃક્ષના થડના આધારે પણ લટકી રહે! સાવ નાજુક, અને છતાં પણ કેટલી તાકાત, એક જરા જેટલો આધાર જોઈએ બસ! થોડા તારના આધારે એ લટકી રહેશે, અને એના ઘાટ્ટાં લીલાં પાંદડાં ઠંડકનો કેવો આભાસ ઊભો કરશે!