આ જીવ સાહિત્યનો જીવ છે. સાહિત્ય લેખન અને વાચનનો મને બાળપણમાંથી જ શોખ છે. સાતેક વર્ષની ઉંમરે એક જોડકણું સૂઝ્યું ત્યારે મારા શિક્ષક પિતા સ્વ. પૂજ્ય શ્રી હરિભાઈ જ. પરીખ હરખાઈ ઊઠેલા. હાઈસ્કૂલનાં વર્ષો દરમિયાન એમની પ્રેરણાથી બાલકાવ્યો લખાયાં ને સામયિકોમાં પ્રગટ થયાં. પછી તો કૉલેજનાં વર્ષોમાં વાર્તાઓ, નાટકો, કાવ્યો, લેખો, નિબંધો, વગેરે લખાયાં ને એમાંનાં મોટા ભાગનાં વિવિધ સામયિકોમાં પ્રગટ થયાં. લગભગ બધી વાર્તાઓ ને અન્ય કોઈ કોઈ કૃતિઓ માટે પુરસ્કાર મળતો, પણ મોટે ભાગે આંગળિઓના વેઢે ગણાય એટલા રૂપિયાનો જ. એટલે જ પિતાજીને ચિંતા થતીઃ દીકરો ગુજરાતી સાહિત્યકાર થશે તો કદાચ ભૂખે મરશે !