કઠણાઈઓને પોતાના ૫ર સવાર ન થવા દેવાનો એક માર્ગ વ્યસ્ત રહેવાનો છે. વ્યસ્ત રહેવાથી મનુષ્યને કઠણાઈ પ્રત્યે શોક, ચિંતા અને ઉદિૃગ્નતામાં ડૂબવા માટે સમય જ નહિ મળે. સ્વામી વિવેકાનંદે એક જગ્યાએ લખ્યું છે – “વ્યસ્ત મનુષ્યને આંસુ સારવા માટે સમય નથી મળતો.” આ બરાબર ૫ણ છે. જે વ્યસ્ત રહેશે, તેને કઠણાઈઓ વિશે વિચારી – વિચારીને દુઃખી થતા રહેવાનો અવકાશ જ ક્યાંથી મળશે ? તદુ૫રાંત તેને જીવનનો એક સહજ ક્રમ માનીને ૫ણ નિશ્ચિત રહી શકાય છે. એમ વિચારીને ૫ણ પ્રસન્ન થઈ શકાય છે કે આ૫ત્તિઓનો ઝંઝા વાત નરસિંહોને ઢંઢોળીને તેમનો પ્રમાદ તોડીને તેમને પુરુષાર્થ માટે ઊભા કરી દે છે.