ઘુવડના નિકંદન માટે બલિ સાથે સંકળાયેલી ગેરમાન્યતા સિવાય અનેક દેશી ઔષધિઓમાં થતો એનાં અંગોનો ઉપયોગ પણ જવાબદાર છે. આદિવાસી વિસ્તારોમાં લાગતા મેળાઓમાં અને તેમનાં દેવસ્થાનોની બહાર ફેરિયાઓ ઘુવડનાં હાડકાંમાંથી બનતાં લકી ચાર્મ વેચતા હોય છે. આ સિવાય આ વિસ્તારોમાં ઘુવડની ચાંચ અને નહોરનો ઉપયોગ અનેક રોગોની સારવાર માટે કરવામાં આવે છે. અજમેરની દરગાહ શરીફ, દિલ્હીની જામા મસ્જિદ તથા કલકત્તામાં ચોરંઘી અને કાલિઘાટની આસપાસની સાંકડી ગલીઓમાં અનેક ફેરિયાઓ ઘુવડના શરીરનાં અલગ-અલગ અંગોમાંથી બનેલાં તાવીજ અને અન્ય વસ્તુઓ વેચતા નજરે ચડે છે. બ્લૅક મૅજિક તો ઘુવડનો મોટા પાયે ભોગ લે છે, પણ આ સિવાય પણ દેશી દવાઓમાં એનાં અંગોનો મોટા પાયે કરવામાં આવતો ઉપયોગ પણ વિનાશનું કારણ બને છે. ભારતમાં માનવામાં આવે છે કે ઘુવડનાં અંગોનું સેવન કરવાથી ઘણી ગંભીર બીમારીની સારવાર શક્ય છે. પરંપરાગત માન્યતા પ્રમાણે ઘુવડનાં અંગોમાંથી બનતી દવાનું સેવન કરવાથી બાળકોમાં આવતા આંચકીના હુમલા અને સંધિવાની સારવાર કરી શકાય છે, જ્યારે એની આંખોનું સેવન કરવાથી દૃષ્ટિ સતેજ બને છે અને વ્યક્તિ અંધારામાં પણ સ્પષ્ટ રીતે જોઈ શકે છે. આદિવાસી વિસ્તારોમાં તો એવી માન્યતા છે કે ઘુવડના માંસનું સેવન કરવાથી વ્યક્તિની જાતીય શક્તિમાં ભારે વધારો થાય છે અને આ કારણે ત્યાં લગ્નપ્રસંગોના મેનુમાં ઘુવડના માંસમાંથી બનતી વાનગીઓનો સમાવેશ કરવામાં આવે છે.