અંતરમાં પીડા છે, જેનું એક શીઘ્ર ચિત્ર પત્રમાં તે પ્રગટ કરે છે. લેખકે આધુનિક માનવીની અસહાય દશાનું બહુ માર્મિક આલેખન કર્યું છે. જરૂર તો છે બે માણસ વચ્ચેના સંવાદની, પણ સંવાદ તો શક્ય નથી. સૌ પોતપોતાના તાનમાં મસ્તાન છે. કોઈક તમને પીડા આપીને ‘ક્ષમા’ માગવાનો ઉપલક શિષ્ટાચાર પણ કરે છતાં તમને ખબર છે કે આ શિષ્ટાચાર છે અને તેને તમારી વાતમાં કાંઈ રસ નથી. એ પોતાની તરસ છિપાવવા મૃગજળની પાછળ દોડે છે. તેના કંઠને શાતા આપનારું જળ તમારી પાસે હોય તો પણ તમે તેને આપી શકતા નથી, કેમ કે માણસ જ્યાં ઊભો જ રહેતો નથી, તમારી વાત સાંભળતો નથીઃ અરે, પોતાની વાત પણ કહેતો જ નથી ત્યાં તમે શું કરો? સંવાદ નથી એટલે તમારે એકલાએકલા તમારી પીડાને આત્મસંભાષણ રૂપે જાહેર કરવી પડે. હરઝોગની જેમ કોઈ ને કોઈ ચિઠ્ઠીમાં એ ઉકળાટને બાંધી દેવો પડે.