આજના ફાસ્ટ યુગમાં સમગ્ર દુનિયાનું ધન ગટરમાં જઇ રહ્યું છે. આ ગટરની પાઇપો ખૂબ જ મોટી થઇ ગઇ છે, તે શા માટે? કારણ કે ધનને જવા માટે સ્થાન જોઇએ ને? કમાયેલું બધું ખાઇ-પીને ઢોળાઢોળ કરતાં તે ગટરમાં જ જાય છે. એક પણ પૈસો સાચા માર્ગે જતો નથી અને જે પૈસો ખર્ચવામાં આવે છે, કોલેજોને દાન આપ્યું, ફલાણું આપ્યું એ બધું એક પ્રકારે પોતાનો અહમ સંતોષવાનો જ પ્રયાસ છે એમ કહી શકાય. અહમ વગરનો પૈસો જાય તે સાચું કહેવાય. બાકી આ તો અહંકાર પોષવાનો પ્રયાસ છે. કીર્તિ મળે નિરાંત થાય, પણ કીર્તિ મળ્યા પછી એનું ફળ મળે છે. એ પછી કીર્તિ જ્યારે ઊંધી થાય ત્યારે શું થાય? અપકીર્તિ થાય ત્યારે ઉપાધિ ઉપાધિ થઇ જાય. એના કરતાં કીર્તિની આશા જ ના રાખવી જોઇએ. કીર્તિની આશા રાખે તો અપકીર્તિ આવે ને? જેને કીર્તિની આશા નથી એને અપકીર્તિ મળે જ કેવી રીતે?