ગ્રામસંસ્કૃતિના ઘરો ભૌતિક સુવિધાઓ અને કલાસમૃધ્ધિથી ભયોભાદર્યા છે એમ એમાં વસનારા માનવીઓના અંતરમન, સંસ્કાર, સમૃધ્ધિ અને ઉદારતાથી ઉભરાય છે. આવા ઘરોમાં જૂનાકાળે, મહેમાનોની આગતા સ્વાગતાય એવી થાતી. એમને દાડમડીના દાતણ દેવાતાં. નાવણમાં ત્રાંબાકુંડિયું, ભોજનમાં લાપશી, મુખવાસમાં પાનનાં બીડાં, હીંચકવા માટે હિંડોળાખાટ અને પોઢણ માટે રંગતઢોલિયા દેવાતા. ઢોલિયા માથે મૂઢા હાથનાં ગાદલાં, અટલસના ઓશિકાં, ગાલમશૂરિયાં ને પાંગતે કિનખાબની રજાયું નખાતી, એટલે તો લોકગીતમાં ગવાયું છે ને ઃ