જીવનનાં વનમાં પ્રવેશ કરતાંની સાથે તનની સમસ્યાઓ પરચો બતાવવા માંડી. ઘનઘોર વનમાં દાખલ થતાં જ ગીચ ઝાડી પાછળ છુપાયેલ વિકરાળ પશુઓ ત્રાડ પાડીને ડરાવવા માંડે તેમ એકાવન, બાવન કે બહુ બહુ તો ત્રેપનમાં પેઠાં કે ડરામણા રોગો- જેવા કે, ડાયાબિટીસ, બ્લડપ્રેશર, હૃદયરોગ, સંધિવા, આર્થરાઈટીસ ને આની સિવાયના નીતનવા રોગો જડબું ફાડીને ઊભા જ હોય. સિંહને દૂરથી જોઈને જ ટાંટિયા ધ્રૂજવા લાગે, ને જો નજીક આવ્યો તો તો આપણો કોળિયો થયો જ સમજો, એવું જ ડાયાબિટીસનું. ડોક્ટર બોર્ડર લાઈન પર હોવાનું એલાન કરે ત્યાં જ ગભરાટ છૂટે અને જો આ વનરાજ (રોગરાજ) એક એક ડગલું આગળ ભરતો સાવ સામે આવીને ઊભો રહે ત્યારે તો ભલભલા નરકેસરી કેસરીને બદલે ધોળા પૂણી જેવા થઈ જાય. માર્યા ઠાર ! હવે આ મૂઓ મરતાં સુધી પોતાની ચુંગાલમાંથી આપણને છોડશે નહીં અને સલાહકારોનોય રાફડો ફાટી નીકળશે. મિષ્ટાન છોડો, ભાત છોડો, બટેટા છોડો, રોટલી છોડો. એના કરતાં હે ભગવાન ! આ રોગમાંથી મને છોડાવ તો સારું ! પણ ભગવાનેય કેટલાનું સાંભળે, કેટલી દોડાદોડ કરે ને કેટલાંને બચાવવા જાય ? એટલે અંતે તો સિંહના મોંમાં માથું મૂક્યે જ છૂટકો.