વર્ષકાર રાત્રે આંહી આવવાની કલ્પનામાત્રથી પહેલાં તો ધ્રુજી ગયો. પણ અચલ કોરમટ્ટકના એ શબ્દો એના અંતરમાં પડ્યા રહ્યા હતા અને એક દિવસ એ જાણે પહેલા એના પગે જ એને આંહી આણી મૂક્યો હતો. તે દિવસે ચાંદની રાત હતી. દિવસના સૂર્યપ્રકાશને બદલે ચંદ્રના કિરણૉ જલ ઉપર પડતાં હતાં. વર્ષકાર એ જોઈને આશ્ચર્યમુગ્ધ થઈ ગયો. એણે સરોવરને અત્યારે તો જાણે કોઈ અદભુત સંગીતનું ગાન કરતું અનુભવ્યું!