પ્રેમ મહાન છે, પ્રેમ પવિત્ર છે, પ્રેમ અલૌકિક છે, એ બધું સાચું, પણ પ્રેમ જો એ બંને તરફે હોય તો. એક તરફ થોડોક ઓછો અને બીજી તરફ થોડો વધુ હોય તો ચાલે, પણ પ્રેમ હોવો જોઈએ. પ્રેમ એક તરફે હોય ત્યારે શોષણ અથવા તો મજબૂરીનો ફાયદો લેવાની શરૂઆત થતી હોય છે. હું ભલે પ્રેમ ન કરું એ તો મને પ્રેમ કરવાનો જ છે કે પ્રેમ કરવાની જ છે. આપણે આપણા પ્રેમને એટલો સસ્તો બનાવવો ન જોઈએ કે કોઈ ગમે તેમ કરે એનો વાંધો નહીં. આગ બંને તરફ હોવી જોઈએ. મને તારું ગૌરવ છે તો તેને પણ મારી કદર હોવી જોઈએ. આપણે ક્યારેક ધરાર પકડી રાખતા હોઈએ છીએ. જો ધ્યાન ન રાખીએ તો વેદનામાં પણ આપણને મજા આવવા માંડે છે. આપણે ઘણી વખત વેદનાને પણ પેમ્પર કરતા હોઈએ છીએ. પેમ્પર પ્રેમને કરવાનો હોય, વેદનાને નહીં. દરેક માણસે એ વિચારવું જોઈએ કે હું જેને પ્રેમ કરું છું એ ખરેખર પ્રેમ છે ને? મારો વહેમ તો નથી ને? આકર્ષણ ક્યારેક આપણામાં વહેમ સર્જતું હોય છે. એ ભ્રમ જ્યારે ભાગે ત્યારે આકરું લાગે છે. આપણે જ્યારે ભ્રમમાં હોઈએ ત્યારે મુખ્યત્વે વાંક આપણો જ હોય છે, કારણ કે ભ્રમ આપણે સેવ્યો હોય છે.