આ રમણિય ચમત્કારનું કારણ એ છે કે સૂર્યના કિરણમાં ઘણાં રંગ રહેલા છે. ઘણા સાધારણ લોક એમ સમજે છે કે ધોળામાં રંગ જ નથી, પણ તેથી ઉલટું ધોળો તો બધા રંગનો બનેલો છે; કાળો એ રંગ જ નથી, એ તો રંગનો કેવળ અભાવ બતાવે છે. ધોળામાં ઘણા રંગ રહેલા છે. એનો જો કોઈને પ્રયોગ કરીને અનુભવ લેવો હોય તો તે બહુ સહેલી વાત છે. ઝુમ્મરનાં લોલકો થાય છે તે અથવા ત્રિકોણાકાર પાસા પડેલા કોઈ પણ બિલોરી કાચને લઈને તેમાંથી જોશો, તો તુર્ત માલમ પડશે કે એક ધોળા કિરણમાં તો સાત રંગ રહેલા છે. જો એથી બારીક પ્રયોગ કરી જોવો હોય તો એક ઓરડામાં બિલકુલ અંધારું કરવું અને બારીમાં એક બહુ જ નાનું કાણું પાડીને તેમાંથી સૂર્યના કિરણને આવવા દેવું. એમ કર્યાથી ઓરડામાં જમીન ઉપર અજવાળાનું એક ટપકું દેખાશે. હવે પેલા બારીના છિદ્રમાં એક ત્રિકોણાકાર કાચનો કકડો ઘાલીને જોશો, તો ભોંય ઉપર કાંઈ અજવાળું દેખાવાને બદલે સામી ભીંત ઉપર સુંદર રંગનો પટો પડી રહેશે, અને તે બધી રીતે એક નાના મેઘધનુષના જેવો જ દેખાશે. આ શોધ પ્રથમ સર આઈઝેક ન્યૂટને કરી અને ત્યારથી માલમ પડ્યું છે કે સુર્યના કિરણમાં સાત રંગ છે અને તે દરેકનું જુદી જુદી રીતે વક્રીભવન થાય છે; પાછળથી મૂળ રંગ ત્રણ જ છે અને બીજા રંગ એ ત્રણની મેળવણી ઉપરથી પેદા થાય છે એવો મત ચાલે છે, તો પણ તેથી કાંઈ મેઘધનુષનાં કારણ સમજાવવામાં ફેર પડતો નથી.