‘ખિસ્સાં નથી એમ ને ! મારો આથો બગાડનાર કોણ હશે? આવું હલકટ તોફાન કોણ કરી શકે તે હું નહીં જાણતો હોઉં એમ તું માને છે? તું એમ ધારે છે કે હું તને ફરી વાર હાથમાંથી છટકવા દઈશ? ના રે ના બેટમજી, આ વખતે તો તને બરાબર શિક્ષા કરવાનો છું. ગઈ વખતે તને નિશાળમાં રહેવા દીધો કારણકે તારી મા મારી પાસે આવીને કરગરવા લાગી હતી, પરંતુ હવે હું તને વધારે વખત સાંખી શકું તેમ નથી. ચાલ, નિકળ અહીંથી, દૂર થા મારી નજર આગળથી !’ તેણે છોકરાની કાનપટ્ટી પકડીને ઓશરીમાં ધકેલી દીધો અને વર્ગનું બારણું બંધ કરી દીધું. બાળકના કાન હજીય તમતમતા હતાં.