આમ આપણે જોઈ શકીએ છીએ કે ૧૯૫૦-૬૦ના દશકમાં સચિન દેવ બર્મન તેમની સંગીત દિગ્દર્શક તરીકેની પ્રતિભાના મધ્યાન તરફ આગેકૂચ કરતા જણાય છે. એ વર્ષોમાં ‘અન્ય’ પુરુષ પાર્શ્વ ગાયકોના સ્વરઓને પ્રયોજવા પડે એવી સીચ્યુએશનમાં તેમણે પોતાની નવોન્મેષભરી સૂઝને પૂરેપુરી કાબેલીયતથી કામે લગાડી છે તે પણ આ ગીતોમાં આપણને જોવા મળે છે.