સંસારમાંથી નીકળવા માટે ઘણા ઉપવાસ કરું કે માળા ફેરવું, ધ્યાન કરું કે યોગની સાધના કરું, શ્રવણ ભક્તિ કરું, યાત્રાઅે જાઉં કે મંત્ર જાપ કરું… બસ. અામ, માત્ર િવચારો જ કર્યા કરે છે અને પોતાની અમૂલ્ય જિંદગીનાં વર્ષો પૂરાં કરી દે છે. પરંતુ નિર્ણય કરી એક પણ દિશામાં પ્રારંભ કરતા નથી. એના બદલે જે યોગ્ય નિર્ણય લાગે તેનો સ્વીકાર કરી તેનો પ્રારંભ કરી સાધના કરવા લાગે તો થોડું વ્હેલું કે થોડું મોડું ફળ અવશ્ય મળશે જ. કારણ કે ભગવાનને પ્રસન્ન કરવા માટે કરેલી સાધના ક્યારેય અલેખે જતી નથી. માટે ભગવાનને પામવા માટે થોડો ઘણો પ્રયત્ન કરવો જોઈઅે. બેઠા-બેઠા કે વિચારો કરવાથી ક્યારેય ભગવાનની પ્રસન્નતા મળતી નથી. ભગવાન તરફ અાપણે એક ડગલું ચાલીશું તો ભગવાન સો ડગલાં અાગળ અાવશે. ભગવાનને પામવા માટે અાપણે અાંગળી ઊંચી કરીશું તો ભગવાન અાપણો અવશ્ય હાથ પકડી જ લેશે. માટે જ શ્રી મુક્તજીવન સ્વામીબાપા કહે છે કે, ત્યાર હૈ દેનાર, લેનાર કી ખામી.