પછી જગન મહેતાએ જે ઝડપ્યું તે અદભૂત અને અદ્વિતીય હતું. આ ઝડપવા અગાઉ એ અનેક છાપાંના તંત્રીઓ અને સામયિકોના સંપાદકોને મળ્યા હતા, પણ કોઈએ દાદ નહોતી આપી. અંતે જાતે જ એમણે એ ચિત્રમાળા ઝડપી અને ફરી એકવાર ગાંધી-ઈતિહાસની એ એક અવિસ્મરણીય ભેટ બની રહી. એ હતી ૨૬,૨૭ અને ૨૮મી માર્ચ દરમિયાન બિહારના ગયા જિલ્લાના જહાંનાબાદ તાલુકામાં કોમી રમખાણોથી વરસેલી તારાજીની જીવંત તસવીરો. ગાંધીજી ત્રણે ત્રણ દિવસ પગપાળા એ વિસ્તારોમાં ફર્યા અને બેહાલ-બેઘર બનેલા મુસ્લિમ કુટુંબોનાં આંસુ લૂછ્યાં. જગન મહેતા એ ત્રણ દિવસ ગાંધીજીની સાથે પડછાયાની જેમ રહ્યા અને માનવીય ભાવોના ઉદ્રેકવાળી એક એક ઘડી એમણે એમના સાદા કૅમેરામાં ઉતારી લીધી. એક જગ્યાએ તો જેનું સર્વસ્વ નાશ પામ્યું હતું એવી એક મુસ્લિમ સ્ત્રી ગાંધીજીનાં ચરણોમાં લોટી પડી અને ગાંધીજીએ એને હાથ પકડીને ઊભી કરી એ વિરલ અને અચાનક બની આવેલું દ્રશ્ય એમણે ઝડપી લીધું. એક એક તસવીરમાં ગાંધીજીના ચહેરા ઉપર આંખોમાં અથવા એમના સમગ્ર વ્યક્તિત્વમાંથી સ્કુટ થતી વ્યથાના સૂક્ષ્મમાં સૂક્ષ્મ બિંદુને જગન મહેતાએ ઝડપી લીધું.