‘તને જાણું છું.’ આ વાક્ય કશિશને સ્પર્શી ગયું. એક કૌશલ હતો જેની સાથે જિંદગીનાં બહેતરીન સાત વર્ષ પસાર કર્યાં, પણ એ એને જાણી શક્યો નહીં. એણે ધ્યેય સામે જોયું, એની નજરમાં પારાવાર વિશ્વાસ છલકતો હતો. એ વિશ્વાસની હેઠળના સ્નેહને કશિશ માપી શકતી હતી. કશિશ એ સ્નેહને ઝીલતી રહી. બંને એકબીજા સામે જોઈ રહ્યાં હતાં. ધ્યેય સહેજ કશિશ તરફ આગળ વધ્યો. એનો હાથ પકડવા જતો હતો ત્યાં,