હવે સીક્કાની બીજી બાજુ જુઓ, છાપામાં વાર તહેવારે આવતા ઘરેલુ હીંસાના લેખો, જેમકે દહેજની માંગ, પરણીતાનો બાળી મુકી, પરણીતાને માર માર્યો વગેરે વગેરે. વાંચો. ક્યાય તમને પેલો “એક માણસ” દેખાય છે. ના. ત્યા તો સરનામા સહીત પતી, માબાપ બધાના નામ લખેલા હોય. હવે તમે આ જ પત્રકારને પુછો, તમારી માહીતીનો અધાર શું? તો કહેશે. પોલીસ સ્ટેશનમાં પરણીતાએ કરેલી ફરીયાદ. બસ… માત્ર ફરીયાદ. ચાલો તો પછી તમે એક વાક્ય તો લખો કે આ માત્ર ફરીયાદ છે. અને પેલા કહેવાતા કસાઇઓ, નિર્દોશ પણ હોઇ શકે છે. હશે!!પછી આવા બધા કેસમાં કોઇ જજ પેલા લોકોને નીર્દોશ છોડે ત્યારે શું?. શું તમે માફી માગો છો? અરે ના ભાઇ એવી લપ્પન છપ્પનમાં કોણ પડે. અને પેલો “એક માણસ” જો તમારી પર માનહાની નો દાવો કરે તો? હેં.!! શું મજાક કરો છો. એનામાં જો તાકાત હોત તો આજ કેશ ના થવા દેત ને.