માણસો બાળકનાં નામ અગાઉથી જ ધારી રાખતા હોય છે. કારણ કે એનું આગમન નક્કી હોય છે.પણ અત્યારે જેનું નામ પાડવાનું છે તેનું આગમન અણધાર્યું છે. એનું આવવાનું માની કૂખમાંથી નહિ, મોતની ગૂહામાંથી છે. વળી એ નામવિહોણી છે. કારણકે એ માણસનું જણ્યું નથી. એ ઉંટડી છે અને એને છેક ડોંગરીથી બકરી ઇદની કતલગાહ ઉપરથી ઉગારીને અહીં લઇ આવવામાં આવી છે. એ બેજીવસોતી છે. થરથરતી ઉભી છે .એના પેટની અંદરનો વણજન્મ્યો જીવ પણ બેશક એ કંપારી અનુભવતો જ હશે. લાવનારા એની અબોલ અને ભીની ચળકતી આંખોમાં હજુય ભયનો ઓથાર જુએ છે.કાતિલનો છૂરો એની ગરદન પર પડે એ પહેલાં કોઇ જાણભેદુ જીવદયાપ્રેમીએ ઇન ડિફેન્સ ઓફ એનીમલ્સના પ્રમુખ ફીઝાબહેન શાહને એની જાણ કરી દીધી હતી. એમણે તરત સંપર્ક સાધ્યો હતો ક્રૂરતાનો ભોગ બનતા પ્રાણીઓની વહારે ધાતી સંસ્થા ધી સોસાયટી ફોર પ્રિવેન્શન ઓફ ક્રુઅલ્ટી ઓન એનીમલ્સ જે SPCAના ટૂંકા નામે ઓળખાય છે તેનો. અને હવે ?