“અરેરે, ભોળા જીવ જેવા તમને હું ઉભા વાઢવા લાગી પણ શું કરું, કાયમ તેની શિન્તા તો થાય અને પાસું તે ઇયાદ આવતા જીવ ખાટો થઇ જાય સે !” અને તે પાણિયારેથી પાણીનો લોટો અને નાની ખાટલી ઢસડી આવી, રવજી એ પાણી પીધું અને ખાટલી પર બેસતા કહ્યું, “ભાભી મારા એકના એક દીકરાના સમ ખાઈને જે હકીકત છે તે તમને કવ છવ …..” શાંતા ને વિશ્વાસ બેઠો એવું લગતા તે સામે પડેલું શણિયું પાથરી નિરાંતે બેઠી.