પોળમાં બહેનોના સામાજિક-સામૂહિક જીવનની વાત પાપડ વણવાની કે વડીઓ મૂકવાની પ્રવૃત્તિથી સુંદર અને પ્રભાવક રીતે કરી છે. ‘બહેનો વાત કરતી જાય, પાપડ વણતી જાય, કામનો બોજો લાગે નહીં...’ પાપડ વણવા આવનાર બહેનોને ત્રણ-ચાર ગુલ્લાં ઘરે લઇ જવા માટે પણ આપવામાં આવે એવી હકીકત નોંધવાનું પણ લેખક ભૂલ્યા નથી. પોળમાં લગ્નપ્રસંગ હોય તેની પણ મજેદાર વાત છે, તે સાથે પોળમાં કોઇનું મૃત્યુ થાય ત્યારે - ‘પેલા અશોકકાકા ખભા પર સફેદ ખેસ નાખીને- ‘તો...તો’ એમ મોટેથી સાદ પાડે અને સૌને જાણ કરે સ્મશાને ક્યારે જવાનું છે...’