બહાર જવાનું મુલતવી રાખીને બે કલાક એમની સાથે ખપાવ્યા. એમને ભાવતું ભોજન જમાડ્યું. કાકલૂદી કરી ત્યારે માંડ એ ફરી વાર ઘરડાઘરમાં મારી સાથે આવવા તૈયાર થયાં.... ‘તારે મારી નજર સામે એ બાઈને એક થપ્પડ ઝીંકી દેવી પડશે. બોલ! તો આવું.’ આવી શરત સાથે હું એમને લઈને ઘરડાઘર પહોંચ્યો ત્યારે મારા ખુશનસીબે એ નોકરાણી છોકરું ધવડાવવા ઘેર ગઈ હતી. ત્યાં લગીમાં તો ડોશીનો ગુસ્સો ઠંડો પડી ગયો હતો. એટલે પેલી શરત રદબાતલ કરાવી ! વીરબાળાબહેનને પરિસ્થિતિ સમજાવી. બધું સમુનમું કરીને ઘેર પાછો આવ્યો ત્યારે ત્રણ વાગ્યા હતા. ભીતરથી ઠપકો મળતો હતો. શું કરવા આવાં સળગતાં લાકડાં લેતો હોઈશ ?