નરેન્દ્ર મોદીએ 31 ટકા જેટલા મતદારોના ટેકાથી બહુમતી મેળવી છે, તેથી બધા વિરોધ પક્ષો એક થઈ જાય તો તેમને સહેલાઈથી હરાવી શકાય તેવું માનવામાં આવે છે, પણ ચૂંટણીનું ગણિત આટલું સીધુંસાદું નથી. રાજકીય પક્ષોના આગેવાનો એક થઈ જાય તેના કારણે મતદારો પણ એક થઈ જાય છે તેવું માની લેવાનું કારણ નથી અને વિરોધ પક્ષોની એકતા આડે હજુ ઘણાં વિઘ્નો ઊભેલાં છે. પ્રાદેશિક કક્ષાએ મજબૂતી ધરાવતા રાજકીય પક્ષો પોતપોતાના મતદાર સંઘોને જાળવી રાખવા ઉત્સુક હોય છે અને તેથી પોતાને મનધારી સંખ્યામાં ઉમેદવારી કરવા ન મળે તો સંગઠન સાધવાનું અતિશય અઘરું, લગભગ અશક્ય બની જાય. પોતાના ક્ષેત્રમાં ગઠબંધનના સાથી પક્ષો માટે જગા ફાળવવા માટે કોઈ પક્ષ તૈયાર ન થાય. ઉત્તરપ્રદેશ, બંગાળ, આંધ્ર કે બિહારમાં કોંગ્રેસી ઉમેદવારોની મોટી સંખ્યા કોઈ સાંખે નહીં અને ઓછી સંખ્યામાં ઉમેદવાર મળે તો કોંગ્રેસ તેમાં જોડાવા તૈયાર થાય તેવું બનવું શક્ય દેખાતું નથી.