સ્મશાનેથી પરત ફરેલા ડાઘુઓ સ્નાન કરી પોતપોતાના ઘરે રવાના થઇ ગયા હતા. પણ અમરના કોઇ જ સમાચાર ન હતા. પાડોશમાં રહેતી અને દિકરાઓની સંભાળ રાખનાર રંભા ડોસી જય અને વિજયનાં માથાં પર હાથ ફેરવતી દુઃખી હદયથી વહાલ વરસાવી રહી હતી. માના મૃત્યુની વેદનાથી અજાણ વિજય વારંવાર પૂછ્યા કરતો " હેં બા ! મમ્મી કયાં ગઇ ? કયારે આવશે ? મને તેની સાથે કેમ ન લઇ ગઇ ?? " જેવા કેટલાય બાલ સહજ ભાવથી પ્રશ્નો પૂછી રહયો હતો પણ રંભા ડોસી પાસે આંસુ ભરેલી આંખો સિવાય કોઇ જવાબ ન હતો. જય તો આજે છેલ્લા દર્શન માટે રાખેલા સરીતાના મૃતદેહ ને ભેટી મરણ પોક મૂકી ને રડેલો અને રાત પડતાં પડતાં તો બન્ને આંખો સોજી ગઇ હતી. રડવું છે પણ સ્વરપેટીએ અને આંસુઓ એ એનો સાથ છોડી દિધો હતો.