૨૦ જુને બેબીના લગ્નની પ્રથમ વર્ષગાઠ હતી એટલે રાત્રીના ૧૨ વાગે મેં એને હોસ્પિટલના વોર્ડમાં અભિનંદન પાઠવ્યા અને મેં લાવેલી કેક તેને બતાવી – કહ્યું કે સવાર કાપીશું ને? શસ્ત્રક્રિયા ને હજુ પાંચ દિવસની વાર હતી. બેબી પાસે મારા સિવાય બીજા કોઈ ની હાજરી હતી નહિ. બધા શસ્ત્રક્રિયાના આગલા દિવશે આવશે એમ નક્કી કરેલું. બેબીને શસ્ત્રક્રિયા પહેલા લોહી પાતળું કરવાની દવા આપતા હતા. રાત્રે ૨ વાગે એને એકદમ જ ઉધરસ ચડી અને ઉધરસમાં લોહી પડવા લાગ્યું. મને કહે દિનેશ હું હવે નહિ જીવું, તું તારા બનેવીને બોલાવી લે. મેં કહ્યું બધા સારાવાના થશે તો મને કહે, “દરેક વખતે સારાવાના થાય તો ખરાબ વાના ક્યારે થાય ?”