‘દેવોનું કાવ્ય’ ચાર માસ માટે બંધ થઈ ગયું તેથી કુદરતનું કવિત્વ ઓછું જ બંધ થઈ ગયું છે ! વાદળોને જ લઈએ, મેઘવિદ્યા કંઈ થોડા મહત્વની નથી. એમાં જાણવાની વસ્તુઓ પણ બહુ છે અને કલ્પનાવિહાર માટે પણ પૂરતો અવકાશ છે. આ દિવસોમાં સવારસાંજનાં વાદળોનો કેવો આનંદપુંજ હોય છે ! પ્રકૃતિના દરબારનો વૈભવ વ્યક્ત કરવાનું કામ તો એમનું જ છે. ઉષા અને સંધ્યા બંને પોતાના આનંદમાં મસ્ત રહે છે અને રોજ રોજ નવો નવો વિલાસ બતાવે છે. જે ચિત્રકાર છે એમણે આ રંગોની પ્રતિકૃતિ બનાવી સંઘરવી જોઈએ; જે કવિ છે એમણે વાદળોના વિલાસ પર કવિતાઓ લખીને આપણો શબ્દવિલાસ એમનાથી ઓછો નથી એમ સિદ્ધ કરવું જોઈએ; અને જેઓ કેવળ સ્વાનંદ મગ્ન મૂક રસિક છે તેમણે સવાર અને સાંજ આ દેવીઓનું દર્શન કરીને પોતાના હ્રદયને આનંદ ભોજન આપી પરિપુષ્ટ કરવું જોઈએ. મેઘોને જોઈને ઈન્દ્રધનુયનો ઉપાસક એકલો મોર જ શા માટે મસ્ત બને? દરેક મનુષ્યનો અધિકાર છે કે તે વિના મૂલ્યે મળનાર આ આનંદ સુધા સવાર સાંજ પ્રાર્થનાની સાથે હજમ કરે.