પેહલાના જમાનામાં ગામના લોકો ગયો પ્રત્યે ખુબજ સ્નેહ અને પ્રેમ હતો પરંતુ જેમ જેમ માનવી શહેર તરફ પ્રયાણ કરતો ગયો તેમ ગાય માતા તરફની ભક્તિ અને પ્રેમ ભાવના પણ સીઝનેબલ થઇ ગઈ એટલે કે જરૂર પડે આપણે મદદ માંગીએ તેવી થઇ ગઈ છે જેમ કે આખા વર્ષ દરમ્યાન આપણને ગૌશાળામાં ભીડ  જોવા નથી મળતી પરંતુ જેવી મકરસંક્રાંતિ એટલે કે ઉતરાયણ નજીક આવે છે ત્યાંજ ભક્તિઓની લાંબી ભીડ ગૌશાળા તરફ વધી જાય છે અને જે ગાયને આખા વર્ષ દરમ્યાન ૧૦૦ કિલો ઘાસ અને લાડવા ખવડાવામાં નથી આવતા એના કરતા ૧૦૦ ગણા લાડવા અને ઘાસનું ભોજન આપણે મનુષ્ય ગાય માતાને મકરસંક્રાતિના ૨ દિવસમાં લોકો ભોગ ચડાવે છે તો શું આ ગૌભક્તિ આપણી સ્વાર્થી અને લાલચુ નથી ગૌ માતાતો આખા વર્ષ દરમ્યાન ક્યારેય એવો ભેદભાવ નથી રાખતી કે આજે દિવાળી છે તો વધારે દૂધ આપીશ અને આજે હું બીમાર છું તો દૂધ નહિ આપું.