એક ઓફિસના સફળ સંચાલકે એની સાથેની વાતચીતમાં કહ્યું હતું : મારી ઓફિસના નાનામોટા કર્મચારીઓ પાસેથી હું ધાર્યું કામ લઉં છું. એ નિષ્ઠાથી ઓફિસના કામ કરે છે, એટલા માટે કે હું તેમનામાં રસ લઉં છું. તેમના પ્રશ્નોમાં રસ લઉં છું. એમને કોઈને કોઈ નિમિત્તે મળું છું. એમનાં અંગત કે કૌટુંબિક સુખ-દુઃખ જાણવાનો પ્રયાસ કરું છું અને મારી રીતે એ પ્રશ્નોમાં મદદરૂપ થાઉં છું. કોઈ કર્મચારીના બાળકની જન્મતિથિ હોય અને એ મને આમંત્રણ આપે તો હું અનુકૂળ પ્રેઝન્ટ કે ગીફ્ટ લઈને એને ઘેર પહોંચી જાઉં છું. કર્મચારીને ઘેર પુત્ર કે પુત્રીનું લગ્ન હોય અને મને ખબર પડે તો હું સામેથી પૂછું છું : તારે કોઈ મદદની જરૂર છે ? હોય તો વિના સંકોચે કહેજે. બસ મારા આ સ્વભાવને કારણે જ કર્મચારીઓ મને વફાદાર રહે છે. તમે કર્મચારીઓને લોન આપો કે પૈસા આપો કદાચ એ ન આપી શકે કે વહેલું મોડું થાય, થોડા પૈસા ઘલાઈ જાય પણ ખરા. પણ એથી શું ? થોડા પૈસા કદાચ જાય પણ એનાથી અનેકગણો બદલો તમને પ્રોડક્શનમાં મળી રહે છે. કર્મચારીઓને જ્યાં હળવાશ હોય છે, મન પર બોજ કે ચિંતા હોતી નથી. એમને મનનો સંતોષ અને સુખ હોય છે ત્યાં ઉત્પાદન સારું થાય છે. તમે કર્મચારીઓના જીવનમાં રસ લો તો જ આ શક્ય છે. બસ, મારા આ સ્વભાવને વળગી રહું છું. અને કર્મચારીઓ કદી મારો બોલ કે આદેશ ઉથામતા નથી.”