જીવનનાં પ્રકરણોનું ભુલાઈ જવું એ એક અજબ ઘટના છે જે મેં હમણાં થોડાં મહિનાઓથી અનુભવવાની શરુ કરી છે. મેં મારું બાળપણનું ઘર છોડ્યું તેને લગભગ એક દશકો થવા આવ્યો પણ, મને હવે જાને મારા અસ્તિત્ત્વનો એક આખો ભાગ ભૂલાવા મંડ્યો છે. ધીમે ધીમે ભારત અને ઓસ્ટ્રેલિયાનાં (ખાસ ઓસ્ટ્રેલિયા નાં) મારાં જીવનની યાદો ભૂંસાતી જાય છે અને તેનાં પર મારું હાલનું જીવન લખાતું જાય છે. પહેલાં જીવન ડોક્યુમેન્ટરી ફિલ્મ જેવું લાગતું. દરેક નાનામાં નાની બાબત ફોકસમાં હતી. હવે જીવન વહે છે. બહુ ઓછી બાબતો ફોકસમાં આવે છે.