(કદાચ ભૂલતો ન હોઉં તો!) કરસનદાસ માણેકના એક કાવ્યની જીવનની ફિલસુફીને સમજાવતી પ્રારંભિક કડીઓ છે : “જીવન શું? મરતાં લગી જીવવું! મરણ શું? જીવતાં લગી કલ્પવું!”. અહીં કૃતિના પ્રારંભમાં જ એ પ્રશ્નોના ઉત્તર મળી જાય છે. કાવ્યપ્રકારનાં અનેક વર્ગીકરણો પૈકીનું એક છે, ‘આત્મલક્ષી અને પરલક્ષી’. અહીં આ બંનેનો સુભગ સમન્વય છે. કૃતિનો આરંભનો મહદ્ અંશ પરલક્ષી અને અંતિમ આત્મલક્ષી, સુંદર – અતિ સુંદર કૃતિ!