‘જોયુંને બધાએ ? હજી પણ કંઈ કહેવું છે કોઈએ !? શું હવે આપણે બધા જ આરોપીઓ !? અરે ભોળા માણસો, આટલી નાની અમથી વાત કેમ નથી સમજતા, ન્યાયના નામ પર એ બાવો તમને રમાડી રહ્યો હતો – એક સામાન્ય રસાયણના જોર પર ! એ તેલ જેવું પ્રવાહી નીનહાઇડ્રીન છે, જે ચામડીના સંપર્કમાં આવતા જ લાલ-ભૂરા ડાઘ ઉપજાવે છે ! અને એ ધુતારાના મનમાં જે ખૂંચી આવે એના કરમંડલમાં એ આ પ્રવાહી ઉમેરી દેતો. હજી પણ કોઈને કંઈ જાણવું છે !?’, કહેતાં હું અચાનક થાકી ગયો હોઉં એમ નીચે ફસડાઈને બેસી પડ્યો.