પ્રકાશભાઈને પોતાને જ આ વાતથી આંચકો લાગ્યો હતો, તે પોતે જ નીલની વાત સાથે સહમત નહોતા. ત્યાં અલકાબહેનને તે શું સમજાવે? નાનપણમાં ભાઈ-બહેનો અને માતા-પિતા સાથેના પોતાના પરિવારને ગુમાવી ચૂકેલા પ્રકાશભાઈ એકદમ અંતર્મુખી બની ગયા હતા. પોતાનું મનનું દુઃખ કોઇને પણ જણાવતા નહોતા. અલકાબહેનને પણ નહીં. બસ પોતાના મનની દરેક વાત એક ડાયરીમાં લખતા રહેતા અને ધ્યાન રાખતા કે એ ડાયરી કોઇના હાથમાં ન આવે અને પોતાના જખ્મો કોઇની સામે જાહેર ન થાય. તેમના સદા હસતા ચહેરા પાછળ બાળપણની યાદોનું દર્દ છુપાયેલું રહેતું. પોતાના ગુમાવેલા પરિવાર પછી હવે અલકાબહેન અને નીલ જ તેમનો પરિવાર ગણો કે તેમની દુનિયા. તે બંને જ તેમનું સર્વસ્વ હતાં અને હવે નીલ દૂર જવાની વાત કરતો હતો ત્યારે તેમનું હ્રદય ચિરાઈ જતું હતું. પપ્પા તરફથી કોઇ પ્રતિભાવ ન મળતા નીલ ફરી મમ્મીને આજીજી કરવા માંડ્યો, “મમ્મી થોડાં થોડાં વર્ષે હું અહીં આવતો રહીશ. ત્યાંથી રૂપિયા પણ મોકલતો રહીશ. ખુશી ખુશી હા પાડી દે ને મમ્મી, પ્લીઝ.”