ભાવાર્થ : અહી, આ પંક્તિ માં કહેવા માં આવ્યું છે કે જો જીવ ( વ્યક્તિ ) તેના જીવનકાળ દરમ્યાન હંમેશા તેને મળતી દરેક જડ-ચેતન વસ્તુ કે સુખ ને બસ મારું છે ( જેમ કે મારા બાળકો, મારું ઘર, મારા પૈસા, મારી સંપતિ, મારી જમીન ) એમજ માનવે માંડે અને તેનાજ નશા માં ચકચૂર થઇ ને જીવન વ્યતીત કરે છે તો વિધાતા પણ તેને સમય આવે ત્યારે આર્થિક, શારીરિક કે માનસિક થપ્પડ મારે છે કે જેનાથી તેને સત્ય નું ભાન થાય. જો તેના થી ઉલ્ટું જીવ ( વ્યક્તિ ) તેને મળતા દરેક પ્રકાર ના સુખ એ વિધાતા દ્વારા મળતા આશીર્વાદ સમજી ને અંતે વિધાતા ને જ અર્પણ કરી દે છે તો વિધાતા પણ તેને આ ભૌતિકસંસાર માંથી પરમસુખ માં લઇ જાય છે એટલે કે તે જીવ ( વ્યક્તિ ) ને તારે છે.