જીવનમા આત્મ જ્ઞાનની ઉપલબ્ધિ વિના અને જ્ઞાનને પોતાના જ અંતરમાથી ઉજાગર કર્યા વિના એટલે કે આંતરિક રીતે પુરેપુરા શુન્યમા,પુરેપુરી નિષ્કામતામા, વાસના, કામના અને અહંકાર રહીતતામા, પ્રજ્ઞામા  સ્થિર થયા વિના, એટલે કે હુ નુ વિસર્જન કરી  શુન્યમા સ્થિર  થઈને પોતાની જાતમા સ્થિર થયા વિના  કદી પણ જીવન અમૃતરૂપ થતુ જ નથી,એટલે કે માણસે પોતાના સ્વભાવમા સ્વધર્મમા, પ્રજ્ઞામા  સ્થિરતા એજ  જીવન અમૃતરૂપ જ છે, આમ માણસે પુરેપુરી શુન્યતા, નિષ્કામતામા સ્થિર થઈ  નિર્ગ્રંથ થઈ પ્રજ્ઞામા સ્થિર થઈ  અમૃતરૂપ બનવાનુ છે, જીવનનુ  અમૃત ક્યાય જુદા બાહ્ય પ્રદેશમા નથી, કે સાધના કરવાથી મળી જાય, કોઇપણ પ્રકારની  સાધનામા  વાસના,કામના ઇચ્છા   નિરંતર  સાથે જ હોવાની,સાધના દ્વારા  કાઇક મેળવવુ છે.