નોંધઃ ૨, ૯, ૧૨ અને ઈતર અધ્યાયોની સહાયથી આપણે જાણી શકીએ છીએ કે આ શ્લોક સ્વેચ્છાચારનું સમર્થન કરનારો નથી પણ ભક્તિનો મહિમા સૂચવનારો છે. કર્મ માત્ર જીવને બંધન-કારક છે, પણ માણસ જો પોતાના બધાં કર્મો પરમાત્માને અર્પણ કરે તો તે બંધનમુક્ત થાય છે. આમ જેનામાંથી કર્તાપણારૂપી અહંભાવ નાશ પામ્યો છે અને જે અંતર્યામીને ચોવીસે કલાક ઓળખી રહ્યો છે તે પાપકર્મ નહીં જ કરે. પાપનું મૂળ જ અભિમાન છે. ‘હું’ નથી ત્યાં પાપ નથી. આ શ્લોક પાપકર્મ ન કરવાની યુક્તિ બતાવે છે. – (૧૩૮).