‘માણસ જીવે ત્યાં સુધી તેણે સુખેથી જીવવું; દેવું કરીને પણ ઘી પીવું. ભસ્મીભૂત થયેલો દેહ ક્યાં પાછો આવવાનો છે?’ ચાર્વાક દર્શનનું આ બહુ પ્રચલિત સૂત્ર છે. સામાન્ય રીતે આ સૂત્રને ઘીનું મહત્વ જણાવતા સૂત્ર તરીકે લેવાય છે. જેમકે ઘી તો પૈસા ન હોય તો, દેવું કરીને પણ પીવું જોઈએ. ઘી પીવાથી મળતો આનંદ મરી ગયા પછી ક્યાં મળવાનો ? આવા ઉપરછલ્લા અર્થને કારણે આ સૂત્રમાં રહેલો ગૂઢાર્થ સમજી શકાતો નથી. પુનર્જીવનની માન્યતાને નકારતા ચાર્વાક વર્તમાનના સુખ અને જીવનનાં મહત્વ તરફ આંગળી ચીંધે છે. જીવનને સુખપૂર્વક જીવવા માટે પ્રયત્નશીલ રહેવા વિશેનું સૂચન છે. પરંતુ ગ્લાસમાં પાણી અડધે સુધી ભર્યું હોય ત્યારે ગ્લાસ અડધો ભરેલો છે કે અડધો ખાલી છે, તે પૈકી કઈ બાબતને મહત્વ આપી સુખી થવું કે દુઃખી થવું એ સ્વયંનાં દ્રષ્ટિકોણ પર આધારિત છે. તેવી જ રીતે ઘી પીવું, ઋણ લેવા રૂપી સ્થૂળ અર્થથી વિશેષ જીવનરૂપી સુખ માણવા માટે પ્રયત્નશીલતાનાં ગુણ વિકસાવવાની જરૂરિયાતના દ્રષ્ટિકોણથી આ સૂત્રને જીવનમાં ઉતારવું યોગ્ય રહેશે.