નૂર ને પોતાને બે દીકરાઓ હતાં. મોટો દીકરો નસીમથી ઉમરમાં પાંચ વરસ નાનો હતો. ગરીબીને લીધે નૂરે નસીમને પણ બાળપણથી કામે લગાડેલી. મા દીકરી કામ કરતાં અને બે છોકરાઓ ભણતાં. નસીમ એની મા સાથે મારા ઘરે આવતી પણ એનું ધ્યાન આસપાસની દરેક વસ્તુઓ પર રહેતું. એને નવી નવી વસ્તુઓ જાણવાનો, નવું શીખવાનો ખૂબ જ શોખ હતો. આસપડોસનાં પણ કામ કરી દેતી. લેવા મૂકવાનું તો એમ જ કરી નાખતી અને સૌને ખુશ રાખતી. થોડું ઘણું વાંચતા આવડતું તો ક્યારેક જૂની ચોપડીઓ, પસ્તી પણ વાંચવા લઈ જતી. અને જાણવા જેવું પૂછતી પણ! એ ગમે તે પરિસ્થિતિમાં ખુશ જ દેખાતી. નૂર એને કંઈ ન બોલતી. એક્વાર નસીમ ક્માઈને લાવવા લાગી એટલે નૂર ની નજરમાં જાણે ઉઠી ગઈ હતી. એકવાર નસીમે એમ જ પૂ્છી લીધું, “દીદી હું તો ભણી નથી પણ મારે મોટું મા’ણા બનવું સે હોં. તમે મને થોડું ભણાવશો. ટુશનનાં પૈસાનાં બદલે હું કામ કરી દઈશ તમને.”