(૮૯) આ નામો તથા સ્થાનોની દ્રષ્ટિએ જોતાં, તે એવે સ્થળે સ્થળે, પ્રત્યેક વસ્તુમાં, એ (જીવાત્મા) ના ભોગ માટે, તૈયારીઓ કરતી રહે છે. ને આધ્યાત્મિક ઈંદ્રિયો તો, જાણે કે, આ (ચાલુ) શરીરમાં જીવાત્માને ભોગ પૂરા પાડી રહી હોય છે. (આધ્યાત્મિક ઈંદ્રિયો એટલે), આ વ્યક્તિ-શરીરમાં કામ કરતી. શબ્દ-સ્પર્શ વગેરેના અનુભવો કરાવતી ઈંદ્રિયો, આધિદૈવિક ઇંદ્રિયો એટલે, સમષ્ટિ દેહને સામુદાયિક રીતે ભોગ વિષયોનાં સાધનો પૂરા પાડતી, સૂર્ય, ઈંદ્ર, ચંદ્ર વગેરેને રૂપ વિવિધ સમષ્ટિ શક્તિઓ પ્રાપ્ત કરે છે. અને આધિભૌતિક ઈંદ્રિયો એટલે, ઈંદ્રિયોના સ્થૂળ ગોખલા જેવા કે આંખ, કાન, નાક, ત્વચા ઈતર કે જેના દ્વારા, અંદરની સૂક્ષ્મ ઈંદ્રિયો, વિષયોનું ગ્રહણ કરે છે. એ બધી, બધામાં, બધાં જ ભોગવિષયક કામો કરે છે. ને જીવાત્માને જ્યાં જવાનું હોય ત્યાં બધે, એ, તેના ભોગ માટે, તૈયાર રહેતી હોય છે. તેમાંની જે આધ્યાત્મિક કહી, તે તો, ચાલુ દેહમાં મર્યાદિત રહેલી ભાસતી આધ્યાત્મિક ઈંદ્રિયો, કેદથી છૂટે છે. ને આધિદૈવિક તથા આધિભૌતિક ઈંદ્રિયો સાથે એક થઈ જાય છે. ને નિયત સમયે, એના ભોગ માટેનું શરીર, તથા ભોગનાં સાધનો, તથા ભોગવવાના વિષયો તૈયાર કરે છે. ને જ્યાં સુધી એ (ચાલુ) કાયા સાથેનો સંબંધ સાવ છોડતી નથી, ત્યાં સુધી, એ સ્થિતિને ખરૂં જોતાં ઉત્ક્રાંતિ, અથવા પ્રથમ ઉત્થાન કહે છે.