એ બધાં જૂનાં સ્મરણો મમળાવતી તન્વી ઊભી રહી, બસ-સ્ટૅન્ડે, માનવની રાહ જોતી… ઊંચે આકાશમાં અંધારું ઘટ્ટ થતું ગયું… ને રસ્તા પરની નિયોન લાઇટ્સ વધારે તેજસ્વી… લાલ બસો આવતી. થોડી ક્ષણ ઊભતી… ને ઊપડી જતી… બસ-સ્ટૅન્ડ પર ઊભેલા લોકો બદલાતા જતા… બસ-સ્ટૅન્ડ પરની ભીડ હવે ખાસ્સી ઓછી થઈ ગઈ. તન્વીને થયું, બધાયને પોતપોતાની બસ મળી ગઈ… હજી માનવ કેમ ન આવ્યો ?