(૧૧૯) ‘પરંતુ, એ લોભને જે ઉખેડી નાખે છે, એને સંસાર વળગતો નથી, જે લાલચુ નથી, એ જ સ્વરછંદ, ને બેપર્વા છે. લાલચ, અંતઃકરણની જ એક સ્થિતિ છે. એ આત્માનો ધર્મ નથી. બલકે, આત્મા તો લોભ, ક્રોધ, સંતોષ, તથા બધી જ શારિરીક દશાઓનો માત્ર દ્ષ્ટા છે. ને આપણે એની અસંગતા પૂરવાર કરી પણ ચૂક્યા છીએ. એવો વિવેક વડે કરીને, જે મનુષ્યો શરીર, શરીરના ધર્મો, ઈંદ્રિયોના ધર્મો, અંતઃકરણ, અંતઃકરણના ધર્મો, પ્રાણ, પ્રાણના ધર્મો,- એ સર્વથી, પોતાને અસંગ અનુભવે છે. એ લાલચુ નથી હોતા, એ, અંતઃકરણમાં બધું અનુભવે, પરંતુ પોતાનાં (સ્વરૂપ) માં નહિ. એ જ ખરો નિર્લોભ, ને તેથી નિષ્કામ હોઈ શકે.