‘એણે શરૂશરૂમાં તો ભારે ક્ષોભ અનુભવ્યો, પણ પછી ટેવાઈ ગયો. આખરે બૉસનો હુકમ શિરે ચડાવ્યે જ છૂટકો થયો એનો. પછી તો હુંય એને ખરેખર ચાહવા લાગેલી. પંડિત ! કારણ કે એ માણસે એનું સર્વસ્વ મારી પાછળ હોમી દીધું હતું. એના ઘરે પણ જવાનું થતું. એની ગરીબડી બૈરી તો મને જોઈને અડધી-અડધી થઈ જતી. એની લાડકી દીકરી મારી સામે ન સમજાય એવી નજરે ટગર-ટગર તાકી રહેતી. મારી સાથેની નિકટતાનો એ માણસે ક્યારેય ખોટો ગેરલાભ લેવા કોશિશ કરી હોય એવું નથી બન્યું. નહીંતર હું તો ત્યારે કી પોસ્ટ પર હતી. બે-પાંચ ફાઈલો ક્લિયર કરાવીનેય એ કરોડપતિ બની ગયો હોત…. એણે એમાંનું કંઈ જ ન કર્યું.’