માણ તાલુકામાં સામાજિક સેવા સાથે જોડાયેલા વિજય સાથે ચેતના લગ્નગ્રંથિથી જોડાયાં અને માણ તાલુકાના મ્હસવડ ગામમાં આવીને વસ્યાં. મ્હસવડમાં સુવિધાઓ અને વ્યવસ્થાનો સદંતર અભાવ. બસ માટે ચાર-ચાર કલાક સુધી રાહ જોવી પડતી, પાણી, વીજળી જેવી મૂળભૂત સમસ્યાઓનો સદંતર અભાવ, શૌચાલયની વ્યવસ્થાનો અભાવ વગેરે સમસ્યાઓને કારણે ચેતનાના મનમાં સતત આક્રોશ રહેતો. પછી વિચારતી કે દરેક ગામડાંમાં આ જ તો સ્થિતિ છે. કોઇક ને કોઇક ગામમાં જઇને તો સામાજિક સેવાનું કાર્ય કરવું છે તો મ્હસવડમાં જ શા માટે ન કરવું. ચેતનાએ દૃઢ નિર્ધાર કરી લીધો. આખરે તેનું ધ્યાન ગ્રામીણ મહિલાઓની સમસ્યાનાં મૂળ પર પડ્યું. મૂળ હતું – ગરીબી. ગરીબી દૂર કરવા માટે બચત જરૂરી છે. બચતની વાત તો દૂર રહી મ્હસવડની મહિલાઓ બે ટંકના ભોજન માટે પણ વલખાં મારતી. દિવસનું કમાવવાનું અને દિવસનું વાપરવાનું આ સ્થિતિમાં તેઓ ગુજરાન ચલાવતી હતી.