ક્રિમિનલ માણસ પણ વિચાર તો કરતો જ હોય છે. કાવાદાવા કરવા માટે તો વધુ વિચાર કરવા પડે છે. સારો માણસ કુદરત ઉપર ઘણું બધું છોડી શકે છે. ભગવાને ધાર્યું હશે એવું થશે. માફિયાને બધું જ પોતાના હાથમાં રાખવું હોય છે. કપટી માણસ સોગઠાં ગોઠવે છે. આવું કરીશ એટલે તેવું થશે. હું એને વાત કરીશ એટલે એ પેલાને પહોંચાડી દેશે. એના સુધી વાત પહોંચશે પછી એ આવું કરશે, એ એમ કરશે પછી હું આમ કરીશ. એક આખો પ્લોટ મનમાં રચાય છે, ભજવાય છે. ઘણા લોકોને રાતે ઊંઘ નથી આવતી. તેનું કારણ પણ સરવાળે તો વિચાર જ હોય છે. વિચારો આપણને સૂવા નથી દેતા. સારું છે, ઓશિકાને કાન નથી હોતા, નહીંતર ઓશીકું વાતો સાંભળી સાંભળીને કંટાળી ગયું હોત. આપણો આપણી જાત સાથેનો સંવાદ એ પણ આખરે તો એક વિચાર જ છે. આપણા વિચારો આપણે આપણને કહેતા રહીએ છીએ. વિચારોનો પણ થાક લાગતો હોય છે. પાગલ કે ડિપ્રેશ્ડ માણસ એ વિચારોથી લોથપોથ થઈ જનાર વ્યક્તિનાં ઉત્તમ ઉદાહરણો છે.