એ શબ્દો માત્ર શબ્દો ન હતા. એ એક તમાચો હતો ! રાઠોડની રૂઢીચુસ્તતા પર ! અને રાઠોડને જાણે કોઈએ પોતાની જ હકીકતથી વાકેફ કરવતો અરીસો બતાવી દીધો હોય એમ એ મોં ફાડીને જોઈ રહ્યો ! મઝહબીના ચાલ્યા ગયા બાદ પણ એ ક્યાંય સુધી દરવાજા તરફ તાકી રહ્યો !