અમાસની અંધારી રાત્રે 15 કે 20 માણસો સ્મશાનમાં પહોંચ્યા. બાવાજી જેમ ફાવે તેમ મંત્રો બોલતા હતા. પછી એમણે કમંડળમાંથી પાણી મોઢામાં ભર્યું, કોગળો કર્યો અને ભડકા જેવું કંઈ થયું. ‘બાવો ચમત્કારિક છે’ એ વાત સાબિત થઈ ચૂકી. બાવાજીને પછી ધામધૂમથી ગામમાં ફેરવ્યા. એકાદ મહિનામાં એ સારાએવા પૈસા કમાયો અને બીજે ગામ ગયો. ત્યાં આવો પ્રયોગ કર્યો, પણ બન્યું એવું કે આ વખતે કોઈ ભણેલો યુવાન ગામડિયાઓ સાથે સ્મશાનમાં આવ્યો હતો. બાવાની મોઢામાંથી જેવો એણે ભડકો જોયો કે બોલી ઊઠ્યો: ‘આમાં ચમત્કાર જેવું કંઈ છે જ નહીં. મોઢામાં પાણી સાથે ફૉસ્ફરસ રાખો અને પછી કોગળો કરો તો હવાના સ્પર્શે લીધે ફૉસ્ફરસ સળગી ઊઠે.’