‘જો અરુ, એક વાત કહું?’ વિશ્વજિત બેઠાં હતા તે ચેરમાંથી ઉભા થયા, આરુષિની પાસે આવી એને ખભે હાથ મૂક્યો. ભલે બોલી ન શક્તા હોય પણ ચિંતિત પત્નીના મગજમાં ચાલી રહેલી ગૂંચને જોઈ શકતા હોય તેમ. પત્નીના મનને થોડી શાંતિ મળે તેવી કોઈક સમાધાનકારી વાત કરવી હોય તેમ વિશ્વજિતે અટકળ કરી : મારું માનવું એમ છે કે કદાચ હવે માધવીના પગ નક્કર વરવી વાસ્તવિકતાને સ્પર્શ્યા હોવા જોઈએ, એટલે શક્ય છે કે એ આંચકા પચાવી લીધા પછી હવે સમજીને ઘરે પછી ફરવા માંગતી હોય…