એક વાર, જનશાળીથી માણસ તેડવા આવ્યો. મેં ઘોડા પર સાધનોની પેટી ખોળામાં લીધી. પેટીમાંનાં હથિયાર ખખડ્યાં ને ઘોડો બે પગે ઝાડ થયો. લગામ સખત ઝીલી રાખી, સખત પકડથી હથેળી છોલાઈ ગઈ, હું પડી નીચે. થાપાના હાડકામાં તિરાડ પડી. પાછળ આવતો માણસ રડવા લાગ્યો. મેં કહ્યું. “હવે જલદી મીઠાપુર પહોંચ અને ગાડાનું કહે, એટલે વહેલા જનશાળી પહોંચી જઈએ.”