અને એક દિવસ એ આવ્યો પણ ખરો. શ્યામ વર્ણ પણ, ઘાટીલો ચહેરો, ફરફરાતાં લાંબા વાળ, કેદ કરતી તેજ આંખો, સુદૄઢ શરીર. જાણે મોહિની માટે કાન્હો ખુદ આવી પહોચ્યો. નામ હતુ ગૌતમ, ગામનાં સરપંચનો ભત્રીજો. શહેરથી દિવાળી વેકેશનમાં પહેલીવાર ગામ જોવા આવ્યો હતો. ગામમાં દિવાળીના પાંચે દિવસ ગરબા થતાં. ગરબા રમતાં ગૌતમ અને રમલીની નજર મળી. બંને યુવાન હૈયે કંઇક ફુટી નીકળ્યુ.આખી રાત બંને એકબીજાને જોતાં રહ્યા, જેમ સમય વીતતો એમ ગરબાંની સાથે સાથે એ બંને હૈયે જે ફુટ્યુ હતું એનુ જોમ પણ વધતુ જતું. એક રાત વીતી એટલે દિવસ આખો બંને હૈયે રાહ જોવાતી રાત ક્યારે પડે? ને બીજી રાતે રમલીના શરીરના મરોડ કંઇક વધારે લચકતાં હતાં. અને એ જોઇ ગૌતમનું પણ જોમ વધતું હતું.