૧૯૮૫માં રાજીવ ગાંધીએ આસામ ગણ પરિષદની સાથે એક કરાર કર્યો જેને આસામ એકોર્ડ કહેવામાં આવે છે. જે અનુસાર ૨૫ માર્ચ, ૧૯૭૧ પછી જે બંગાળી મુસ્લિમ અને હિંદુ રાજ્યમાં પ્રવેશ્યા છે તેમને ભારતીય નાગરિક માનવામાં નહીં આવે. ૧૯૫૧ની પ્રથમ વસ્તી ગણતરી પછી દેશ માટે એક નાગરિક્તનું રાષ્ટ્રીય રજીસ્ટર બનાવવાની પણ ઘોષણા કરવામાં આવી કે આનો ક્યારેય અમલ થયેલ નથી. જોકે ૨૦૧૪માં ફરી જાહેરાત કરવામાં આવી. આ પણ એક વાસ્તવિકતા છે કે જ્યારે આસામ એકોર્ડ પછી વિદેશી નાગરિકોની ઓળખ માટે સર્વે કરવામાં આવ્યો તો ફકત અમુક લોકોને જ બાંગ્લાદેશી ઠેરવી શકાયા. જોકે આ દરમ્યાન પોતે આસામ ગણ પરિષદને પણ રાજ્યમાં સરકાર રચવાનો અવસર મળ્યો. આસામ એકોર્ડ હેઠળ ગેરકાયદેસર શરણાર્થીઓની ઓળખ માટે કાયદો બનાવવામાં આવ્યો (IMDT Act) તેમની પાસે નાગરિકતાની ઓળખ માટે ૧૫ સર્ટિફિકેટ અને દસ્તાવેજમાંથી કોઈ પણ વસ્તુની મોજૂદગીને નાગરિકતાના પુરાવા અંતર્ગત સ્વીકારી લીધું. જો કે આ એક્ટમાં સુપ્રિમ કોર્ટમાં જ્યારે વાંધો ઉઠાવવામાં આવ્યો તો રાજ્ય અને કેન્દ્ર સરકાર (બંને કોંગ્રેસી સરકારો)એ ખૂબ જ નબળો સંરક્ષણ કર્યું પરિણામે સુપ્રિમ કોર્ટે તેને સમાપ્ત કરી દીધો.