‘હવે તારું પણ ને બણ છોડ ને હું કહું એ સાંભળ. બહાર બેઠો હોઉં ત્યારે આવતા-જતા, ઓળખીતા-પાળખીતા બે ઘડી ઊભા રહે. થોડી મારી વાત સાંભળે, કંઈક પોતાની વાત સંભળાવે. બાકી ઘરમાં શું હોય ? દીવાલો જ દીવાલો.’