‘તું ભૂલ્યો મિત્ર કે તેજલના વર્તન સામે અવાજ ઉઠાવનાર હું એકલો હતો... પણ પછી તેના આરોપ સામે તારી ગરદન ઝૂકી જતાં મારે બચાવ કરવા જેવું રહ્યું શું? બાકી વેજપુરમાં તારા જવાથી દુ:ખી થનારો એકમાત્ર હું હતો. જૂનાગઢમાં તપાસ કરી, બે વાર મુંબઈ આવી ફિલ્મ-સ્ટુડિયોનાં ચક્કર કાપ્યાં. અરે, માધુરી દીક્ષિતના ઘર આગળ પણ પહેરો ભર્યો કે કદાચ તું મળી આવે... થાકી-હારીને એમ મન મનાવ્યું કે તારાથી મારું સરનામું ક્યાં અજાણ્યું છે? મિત્રની જરૂર વર્તાતાં તું મારો જ સંપર્ક સાધવાનો. ઈશ્વરકૃપાથી તને એની જરૂર ન વર્તાઈ એનો મને આનંદ છે. બાપાનો હજામતનો ધંધો અપનાવવાને બદલે હું હાર્ડવેરના બિઝનેસમાં પડ્યો, થોડુંઘણું કમાયોય ખરો, પણ આનંદ તારી જાહોજલાલીને તોલે તો ન જ આવું. દરેક સુખના પ્રસંગે મેં તને યાદ કર્યો છે...’