‘મમ્મી-પપ્પા, હું એટલે કે નમ્રતા મારા માતા-પિતાનું પોતાનું સંતાન નથી. એમણે મને એક અનાથાશ્રમમાંથી દત્તક લીધેલી છે. લગ્નના વર્ષો સુધી સંતાન ન થતાં મારા મમ્મી-પપ્પાએ મને દત્તક લેવાનો નિર્ણય લીધેલો. એ વખતે દાદાજીએ ખૂબ વિરોધ કરેલો છતાં મારા પપ્પા એમના નિર્ણય પર અડગ હતા અને તેઓ મને ઘરે લઈ આવ્યા. જો કે મારા ઘરે આવ્યા પછી દાદાજીએ ક્યારેય આ વાતનો વસવસો નહોતો કર્યો. ઉલ્ટાનું મારા પ્રત્યે એમને ઊંડી લાગણી થઈ ગઈ અને એ લાગણી એમણે આજીવન જીવીત રાખી. હું તો ખૂબ નાની ઉંમરે મારા મમ્મી-પપ્પાના ઘરે આવી ગઈ હતી એટલે મને અનાથાશ્રમના દિવસો ખાસ યાદ નથી પણ મમ્મી કહેતી કે હું એમને એક નજરે જ ગમી ગઈ ગયેલી. મમ્મી અને પપ્પાના પ્રેમ અને દાદાજીની લાગણીના સાગરમાં હું તરવા લાગી અને જોતજોતામાં તો હું ભણીગણીને મોટી ય થઈ ગઈ અને મારા લગ્નની વાતો ઘરમાં થવા લાગી. અત્યાર સુધી મારા અનાથ હોવાથી ચર્ચા ઘરમાં ભાગ્યે જ થતી પણ હવે મારે બીજા ઘરે એટલે કે સાસરે જવાની વાત હતી એટલે મમ્મી-પપ્પા કોઈ વાત છુપાવીને કોઈ પણ છોકરા કે તેના પરિવારજનોને અંધારામાં રાખવા માંગતા નહોતા.