જાણમાં ન હોય તેવા શબ્દ કે જાણીતા હોય તેવા શબ્દો જુદી અર્થછાયામાં વાંચવા કે સાંભળવામાં આવે તેમની નોંધ લઈ મહારાજાએ શબ્દસંગ્રહ કરવાનો ૧૯૧૫માં પ્રારંભ કર્યો. તેઓ અભ્યાસી તો હતા જ. તેમનો અભ્યાસખંડ પુસ્તકોથી સમૃદ્ધ હતો. તેમાં ગુજરાતી, સંસ્કૃત, હિન્દી, ફારસી અને અન્ય ભાષાઓનાં પુસ્તકો હતાં. ઉપરાંત વેદ, વેદાંગ, શાસ્ત્રો અને પુરાણો પણ ખરાં. ઇતિહાસ, ભૂગોળ, ખગોળશાસ્ત્ર અને વિજ્ઞાનનાં પુસ્તકો પણ હતાં. રાજવહીવટ અને પ્રજાકલ્યાણમાં વ્યસ્ત હોવા છતાં તેઓ અભ્યાસ માટે નિયમિત રીતે ચીવટથી વખત કાઢતા.