જે ધ્યાનયોગી સમાધીની અવસ્થાએ પહોંચીને પ્રકૃતિની પેલે પાર રહેલા પ્રદેશની ઝાંખી કરી લે છે તે જાણી લે છે કે સઘળાં જીવો જાણે કે પ્રકૃતિના બનેલા પુતળા હોય તેમ ભલે નાચતા હોય છતાં તેમનું મુળ સત્વ તો ચૈતન્ય જ છે અને તે ચૈતન્યને આશરે રહીને જ પ્રકૃતિ આ બધા ખેલ ખેલે છે. બુદ્ધને જ્યારે સર્વોચ્ચ જ્ઞાન થયું ત્યારે તેમણે અનુભવ્યું કે સઘળું શુન્ય છે. જ્યાં કશું દ્વૈત ન હોય જ્યાં અન્ય કશી સત્તા જ ન હોય ત્યાં સઘળું શુન્ય જ હોવાનું ને. પ્રકૃતિના આ ત્રણે ગુણો તે ચૈતન્યમય બ્રહ્મરુપી શુન્યને આશરે રહેલાં છે.