રૂપાબહેન અનુભવી હતાં, વિચારશીલ હતાં. એમણે ખૂબ જ પ્રેમથી દ્રુમાને કહ્યું, ‘દ્રુમા, તું બુદ્ધિશાળી છે, સમજદાર છે. તું જે માને, જે કહે એની સામે દલીલ કરાય જ નહિ એવું હું માનું છું. પણ દ્રુમા, આપણને એક ડહાપણભરી વાણી સંભળાય છે કે ‘સંશયાત્મા વિનશ્યતિ’- શંકા માણસને પછાડે છે, ધૂળમાં રગદોળે છે અને પછી નષ્ટ કરે છે, માટે તું શંકા ન કરીશ. તું તારી ભીતરમાં ડોકિયું કર કે કેમ તને આવી શંકા જાગી છે ? તારી અપેક્ષા મુજબ કંઈક બન્યું નથી ! તારી અપેક્ષા સંતોષાઈ નથી અને તને આઘાત લાગ્યો છે ? તને કોઈ કડવો અનુભવ થયો છે ! સૌમિલનાં વાણીવર્તન તને શંકાસ્પદ લાગ્યાં છે ? તું તટસ્થ રીતે સૌમિલનાં વાણીવર્તન તપાસ અને છેલ્લે તું તારી જાતને તપાસ. તારાં મન અને શરીરનો વિચાર કર. ક્યારેક અમુક ઉંમરે વ્યક્તિનાં હોર્મોન્સની વધઘટના કારણે પણ એનું મન શંકાશીલ અને આળું થઈ જાય છે. એ એની સ્વાભાવિક સ્વસ્થતા, તંદુરસ્તી ખોઈ બેસે છે, અને ધડમાથા વગરની શંકા કુશંકા સેવીને પોતાના નિકટતમ પ્રિયજનને અન્યાય કરી બેસે છે.’