મહારાણા મોકલના મૃત્યુ(ઈ.સ. ૧૪૩૧માં) પછી એમના મોટા દીકરા રાણા કુંભકર્ણ (કુંભા) વિક્રમ સંવત ૧૪૯૦ એટલે કે ઈ.સ.૧૪૩૩માં ચિત્તોડના સિહાસન પર આવ્યા. એ સમય દરમિયાન રાણા કુંભા હજુ બાળક હતા. પણ છતાંય મહારાણા મોકલ જેવા પરાક્રમી મહારાણાના પુત્ર કુંભકર્ણને સાહસ, શૌર્ય અને વીરતા જાણે કે જન્મ સાથે જ વિરાસતમાં મળી હતી. રાણા કુંભા(કુંભકર્ણ) મેવાડી ઇતિહાસના સૌથી પરાક્રમી, વિદ્વાન, દાની, કળા પ્રેમી તેમજ મહાપ્રતાપી રાજા હતા. રાણા કુંભાએ ગાદી પર આવતાની સાથે જ પોતાના પિતાની મોતનો બદલો વાળવામાં લાગી ગયા હતા. એમને જાણ મળી જ ગઈ હતી કે રાણા મોકલની હત્યા એમના કાકા, મેરા અને મહપા પરમારે દગો દઈને કરી હતી. જો કે રાણા મોકલની હત્યાને અંજામ આપ્યા પછી તરત જ આ ત્રણેય જણા દુર્ગમ પહાડોમાં જઈને ક્યાંક છુપાઈ ગયા હતા. રાણા કુંભા દ્વારા આ જોતા એમને દંડિત કરવાનું કાર્ય મહારાણા મોકલના મામા રણમલ રાઠોડને આપીને એમની પાછળ મોકલી દીધા. રણમલ રાઠોડના આક્રમણ દ્વારા કાકા અને મેરા તો લડાઈ દરમિયાન માર્યા ગયા, પણ કાકાના દીકરા અને મહપા જેમ તેમ કરીને ત્યાંથી ભાગી નીકળ્યા. જાન બચાવીને ભાગ્ય પછી એમણે માળવા (માંડું)ના મુઘલ શાસક સુલતાનના ત્યાં શરણ લીધી. રાણા કુંભાએ આ જાન થતા જ વિદ્રોહિયોને સુપરત કરવા માટે સુલતાનને સંદેશ આપ્યો. પણ, પોતાના શરણાગતોને અમે કોઈ હાલમાં પાછા નહિ મોકલી શકીએ એમ કહીને માળવાના સુલતાને રાણાનો સંદેશ પાછો મોકલાવી દીધો. રાણા કુંભા કોઈ પણ ભોગે પિતાના હત્યારાઓને છોડવા તૈયાર ન હતા. આ સ્થિતિના કારણે માંડું(માળવા) અને મેવાડ વચ્ચે યુદ્ધની સંભાવનાઓ વધી ગઈ.