વસાહતના આવી રહેલા અંતની અસીમ કરુણતાથી ત્રસ્ત ઓસ્કર પોતાના યહૂદી મજૂરો પ્રત્યે થોડો બેધ્યાન બની રહ્યો હતો. સ્ટર્નના કહેવા મુજબ, પ્લાઝોવ એક મજૂર આવાસ સંસ્થા હતી, જ્યાં બીજી સંસ્થાઓની માફક જીવી શકાય તેમ તો હતું! એ કંઈ બેલઝેક ન હતું, કે ફોર્ડની કારની ફેક્ટરીઓની માફક ત્યાં મૃત્યુ બનાવવામાં આવતું હોય! જર્મનોના આદેશને માન આપીને પ્લાઝોવ જવા માટે કતારમાં ઊભા રહેવું અપમાનજનક તો હતું જ, પરંતુ એથી કંઈ જીવનનો અંત આવી જવાનો ન હતો! સ્ટર્ને દલીલો કરી લીધા પછી ઓસ્કરે પોતાના બંને અંગુઠા ટેબલ-ટોપની નીચે દબાવ્યા. થોડી ક્ષણો માટે એવું લાગ્યું, જાણે એ ટેબલટોપને ઉખાડી નાખવા ન માગતો હોય! એણે સ્ટર્નને કહ્યું, “તને ખબર છે સ્ટર્ન, આ બરાબર નથી થઈ રહ્યું.” સ્ટર્ને જવાબ વાળ્યો, “બરાબર જ થઈ રહ્યું છે. આ એક જ રસ્તો છે.”