1948 ની સાલમાં કેશવે મારી સામે રાઈફલ તાકી હતી, એ સાવ અણધાર્યું જ યાદ આવી ગયું. એ બનાવનું કોઈ કરતાં કોઈ જ વજન નહીં માનસ પર, પણ છતાં ચિત્ર સાંગોપાંગ અંકાઈ ગયું. કોઈએ આપણી સામે રાઈફલ તાકી હતી એ બનાવનું વજન કેમ નહીં? નહીં, કેમ કે, કોઈ વેરઝેરથી તાકી નહોતી; મજાકમાં પણ નહીં. બસ તકાયેલી રાયફલ સામે આકસ્મિક રીતે જ ખભે સ્કૂલનું દફતર ભેરવેલી હાલતમાં હું ઊભો રહી ગયો હતો. એક મોટા ઓરડામાં બારણા આગળ આઠ-નવ વર્ષના કોઇ છોકરાને કેશવ કંઈ સેવાદળ કે એવી સંસ્થામાં રાઈફલ શૂટીંગ શીખવે, મારું નીકળવું અને કૂતુહલથી જોવા ઉભા રહી જવું, અને રાઈફલ પણ ભરેલી નહીં હોય, નહીં તો જેતપુરના ખોડપરા, મેઈનરોડ જેવા જાહેર રસ્તા પર કંઈ કોઈ એને તાકવા દે પણ નહિ.