આ જ સમય દરમિયાન તેમના મન, હૃદય અને સમગ્રજીવન જ્ઞાન, વૈરાગ્ય અને ભક્તિથી છલોછલ થયા, પ્રભુ પ્રત્યે એકનિષ્ઠા આવી, જ્ઞાનમાં ઓતપ્રોત થઇ ગયેલા રામચંદ્ર ડોંગરેજીને વારાણસીના અભ્યાસ કાળેથી જ વૈરાગ્ય થઇ ગયો હતો, મનમાં એક જ ધૂન લાગી ગઈ હતી કે  પ્રભુ પ્રાપ્તિ કરવી અને પ્રભુનું કાર્ય કરવું  પરંતુ તે સમયે તેઓ કરી શક્યા નહિ,  કેમ કે તેમની માતાના ખુબ આગ્રહને વશ થઇ લગ્ન કરવા પડ્યા હતા, તેમના લગ્ન ખંભાતના શ્રી પરશુરામ નાતુની દીકરી શાલીનીબાઈ સાથે થયા, લગ્નના સમયે એમની સ્થિતિ આકાશમાંથી ઉડતા પંખી જેવી હતી, આકાશમાં ઉડતા પંખીનું ખરું ઠેકાણું આકાશ જ છે, પણ તેનો પડછાયો પૃથ્વી પર રહે છે, તેવી જ રીતે રામચંદ્ર ડોંગરેજી મન, હૃદયથી પ્રભુની પાસે રહેવા લાગ્યા માત્ર પડછાયા સ્વરુપે જ સંસારમાં રહ્યા ચોવીસ વર્ષ સુધી સફળ અને પ્રસન્ન દામ્પત્ય જીવન ગુજાર્યું એટલું જ નહિ એ દરમિયાન તેમણે અનેક સ્થળોએ કથામૃતનું પાન પણ કરાવ્યું હતું.