ચહુદિશ આ અંધાર છવાયાં ઘૂમે  મરુદ્ગણ  ઢોર હરાયાં, કોકે,  નહિં તો તારે, પડશે દાખવવી જ સરાઈ, ઊભા  રહેવું  પડશે  કોકે મારગ  દીપ  સ્હાઈ;  આ આવું  ને આવું દુર્ભગ રહેવા  ના સર્જાયુ છે જગ, કોક જણે તો  અમૃતદેશે  દોરવું  પડશે  સ્હાઈ, કોક જણે તો નિમિત્ત કેરી  રળવી ભાગ્યકમાઈ;  શા લખવાર વિચારો એમાં કેવળ છે  જીતવાનું જેમાં?