આ ફિલ્મનો પહેલો સૌથી મોટો લોચો એ છે કે એ DDLJની રીમેક છે. ઉપરથી ટ્રિબ્યુટ આપતા હોય એ રીતે એના કેટલાય સીન અને ડાયલૉગ્સ પણ રિપીટ કરવામાં આવ્યા છે. એટલે DDન્થ્ના હાડોહાડ ચાહકો આ વાત સ્વીકારી શકે કે કેમ એ જોવું રહ્યું. હા, DDLJ વખતે જે બચ્ચાંઓ ડાઇપર્સ પહેરીને ફરતાં હશે તેમને બહુ વાંધો નહીં આવે. પરંતુ એટલું તો ચોક્કસ છે કે બે દાયકા જૂનો માલ પીરસતી આ ફિલ્મ એકેય ઍન્ગલથી DDન્થ્ના સ્તરે પહોંચી શકે એ માંહ્યલી નથી. બીજો મોટો લોચો છે એનું નબળું સંગીત. માત્ર ‘સેટરડે’ અને ‘સમજાવાં’ સિવાય એક પણ ગીતમાં ઝાઝો ભલીવાર નથી.