નહિ, અસ્તવ્યસ્ત          બળ્યું આ તો ‘કાચો પાપડ. . . પાકો પાપડ’         એના જ જેવું          તું ગોરી ગોરાંદે મારી         લોચનિયા નખરાળા          હું કંઈ ના સમજી         હું કંઈ ના સમજી વહાલા         હું કંઈ ના સમજી         અરે કંઈ ના સમજી વહાલા          આ કેશની લટ વિખૂટી થઈ         તારા લાલ કપોલે અટકી ગઈ         તરસ્યું તરૂવર હું          તરૂવર પર          તું વેલ થઈ મને ચીટકી ગઈ          હું અભણ ચરણની દાસી          તારી બોલીમાં અટવાઈ ગઈ         તમને તો હું સમજી ગઈ         પણ હું તમને સમજાઈ નહિ         હું ભણી નથી કે ગણી નથી         મને પજવો નહિ તમે ઠાલાં          હું કંઈ ના સમજી         હું કંઈ ના સમજી વહાલા         હું કંઈ ના સમજી         હું કંઈ ના સમજી વહાલા