શામજીભાઈ કશું બીજું બોલે તે પહેલા બીના ચાલી જાય છે. શામજીભાઈ માથા પર હાથ ફેરવે છે. એમના વાળ સાવ ધોળા થઈ ગયા છે. શામજીભાઈ ફળફળતો નિશ્વાસ નાખે છે, અને મનોમન બોલે છે. હાંઉ ? પંચાવન વર્ષે જ બધું પૂરું ? ક્યાં ગયો ધંધાનો એ ધમધમાટ સમય ? ક્યારેય ઉની આંચેય ન્હોતી આવી અને હવે આ ડાયાબીટીસ, નસોનું જામ થઈ જવું, આ બધું ક્યાંથી ફૂટી નીકળ્યું ? શરીરમાં ક્યારે પેસી ગયું ? કોઈ વ્યસનેય નથી છતાં આ બધું કેમ થયું ? તેમાંય ડૉક્ટર ચૌધરી ! જુનો ભાઈબંધ એટલે વઢી પણ લે. થોડાં વર્ષો પહેલાં રીતસર વઢ્યો હતો. તેણે ચશ્માંમાંથી ડોળા કાઢતાં કહેલું: