ઉકળાટ, ઉકળાટ, ઉકળાટ, ચારે તરફ ઉકળાટ. ઉપરનીચે, આગળપાછળ, સર્વત્ર ઉકળાટ. ઘરની દીવાલો તો તપે જ છે પરંતુ સાથે સાથે તન પણ તપે છે. એની અસર કેટલાકની ઉપર એટલી બધી અમોઘ, અજબ, અસાધારણ રીતે પડે છે કે મન પણ તપે છે. ઉનાળો તો ખરો જ, પરંતુ ભર ઉનાળો છે એટલે તાપ હોય જ. બધું તપે જ. ના તપે તો જ નવાઈ કહેવાય. તપેલા માનવો, પંખીઓ, પશુઓ, વિશાળ વડલાની નીચે જાય છે, બેસે છે, વિશ્રામ કરે છે. તાપ તથા થાકને મટાડે છે. ત્યાં કોઈએ પરબ બેસાડી છે. પરબનું મીઠું, ઠડું, પાણી પીને સૌ શાંતિ અનુભવે છે. એવા તાપમાં કોઈક ઘરમાં આવે છે. શરીર પરસેવાથી લથપથ હોય છે. આખા શરીરે જાણે જ્વાળા ન જાગી હોય. ઘરમાં રહેનારા સહાનુભૂતિથી સંપન્ન, સેવાભાવી હોય છે. એ એમને બેસવા માટે આસન આપે છે. તરત જ પંખો કરે છે, ઠંડું પાણી પાય છે. આવનારને નિરાંત લાગે છે, સ્વર્ગસુખ મળે છે.