‘ઍની, હું ઈચ્છું છું કે તું થોડો આરામ લે. હું આજે રાંધીશ અને સફાઈ પણ કરીશ. ચાલ હાથ ધોઈ લે અને રસોડાની બહાર જતી રહે.’ ક્યાંય સુધી તો જૉ-ઍન કંઈ બોલી જ ન શકી. છેવટે ભરાયેલા ગળે તે એટલું જ બોલી શકી, ‘થેન્ક યૂ લેરી, થેન્ક યૂ વેરી વેરી મચ.’ જૉ-ઍનને આવો વિરામ કદી મળ્યો નહોતો. તે થોડી હળવી થઈ. તેનો આત્મવિશ્વાસ વધ્યો અને તે ભુલાયેલું એક ગીત ગણગણવા લાગી. આ રીતે લેરી એને ક્યારેક વિરામ આપી દેતો. હવે જૉ-ઍનનો મિજાજ જે વારે વારે છટકતો તે ઠંડો પડ્યો. છેવટે તેણે સ્વીકાર્યું કે લેરીમાં થયેલો ફેરફાર તેને ગમ્યો હતો, ખૂબ ગમ્યો હતો.