બંને ચૂપ થઈ ગયા. બીજા દિવસે અક્ષરા એની ફ્રૅન્ડ મેઘાને મળી. મેઘાએ એકવાર એક કંપનીમાં જૉબની ઑફર અક્ષરાને કરેલી પણ ત્યારે એને નોકરી કરવાની ઈચ્છા અને મૂડ કશું ય નહોતું. પણ આખરે અક્ષરાએ રાજેશ ઍન્ડ કું.માં નોકરી સ્વીકારી લીધી. રાજેશ ઍન્ડ કું. એ ચાર્ટર્ડ ઍકાઉન્ટન્ટ રાજેશ ગોયલની ઑફિસ હતી, જ્યાં અક્ષરાને માસિક ત્રણ હજારના પગારની નોકરી મળી હતી. મેઘા અને મિ. રાજેશ ગોયલ પાસે લઈ ગઈ અને એ જ દિવસે અક્ષરાએ એ નોકરી સ્વીકારી લીધી. ભાઈના ઘરની છતનો આશરો તો હતો જ, એમાં માતા-પુત્રના ખર્ચ માટે એ ત્રણ હજાર રૂપિયા પૂરતા નહીં તો ય ઉમેરારૂપ તો હતા જ. એટલે મોટાભાઈએ પણ નિરાંતનો દમ ખેંચ્યો. અક્ષરા સીટી બસ ભાડા પેટે સાડા ત્રણસો રૂપિયા રાખી બાકીનો પૂરો પગાર ભાભીના હાથમાં મૂકી દેતી. સમયનું ચક્ર ચાલતું થયું. ત્રીસ વર્ષની યુવાન વયે અક્ષરાને લાગતું કે એનો યુવાન ચહેરો તરડાઈ ગયો છે અને ત્વચા શુષ્ક થઈ રહી છે ! પોતે જાણે વૃદ્ધાવસ્થા તરફ ઝડપથી ધસી રહી હોય એવું અક્ષરાને લાગતું હતું. આસમાની સાડી-બ્લાઉઝ પહેરેલી અક્ષરા ક્ષણો સુધી અરીસા સામે ઊભી રહીને પોતાના કોરાકટ કપાળ અને સૂના થયેલા ભાગ્યને જોતી રહેતી.