કડવો લઈ લે. અંટસની ક્ષણો માખણની જેમ ઓગળી જાય. બન્ને જણ ક્ષોભ, સંકોચ કે છોછ વગરના વિશુદ્ધ કડવો – મૂળજી બની જાય. પછી અચાનક યાદ આવ્યું હોય તેમ મૂળજી બોલે, હારું થ્યું તું આવી ગ્યો તે... લે, તંઈ થોડી વાર થડે બેહ્ય, થોડું હટર પટર પતાવવાનું છ તી પતાવીન અબઘડીએ આવું ચપટી વગાડતાં.