કશિશ સૂમસામ કૉફી હાઉસને તાકી રહી. ઘડી પહેલાં અહીં કાચનાં વાસણનો ખખડાટ હતો. લોકોની વાતચીતનો ગણગણાટ હતો. કૉફીની ફ્લેવરનો મઘમઘાટ હતો અને અત્યારે ફક્ત સન્નાટો છવાયો હતો. ઉદય અને મહેન્દ્રભાઈ ચૅર પરથી ઊભા થયા. મહેન્દ્રભાઈએ નજીક આવીને કશિશના માથા પર હાથ મુક્યો અને એક શબ્દ પણ બોલ્યા વિના નજરથી જ દિલગીરી દર્શાવી. એમનો આશ્વાસનભીનો સ્પર્શ કશિશની આંખને ભીંજવી ગયો. ઉદયના ચહેરા પર રહસ્યમય સ્મિત હતું. એ જોઈને કશિશને વિચાર આવ્યો કે આ એનું જ કારસ્તાન હશે. ન્યૂઝપેપરમાં એણે જ માહિતી આપી હશે. આના સિવાય તો બીજું કોણ હોઈ શકે જે એને આમ બરબાદ થતી જોઈને ખુશ થાય? અને કશિશે સેલ્ફ કન્ટ્રોલ ગુમાવ્યો, ઉદય જતો હતો અને કશિશે ઝડપથી ઉદયનો શર્ટ પાછળથી પકડીને ઊભો રાખ્યો,