વિશ્વાસના કુટુંબ સાથેનો નજીકનો ઘરોબો ધરાવતા ડૉ. પટેલને તમને ઓળખવામાં કે તમારા નવા રિપોર્ટને સમજવામાં ક્ષણનોય વિલંબ ના લાગ્યો. તમારા જૂના સંબંધોના નાતે ડૉક્ટરે તમને નામજોગ સંબોધન કરતાં કહ્યું : “હા અનિતા, આ તમારો નવો રિપોર્ટ સાચો છે. તો પછી ડૉક્ટર તમારો રિપોર્ટ.” તમે થોડા રોષ સાથે દલીલ કરી. “મારો રિપોર્ટ પણ સાચો હતો. પરંતુ… પરંતુ… તમારા રિપોર્ટ માં તો મને…” તમે થોડું અસમંજસી ગડથોલું ખાઈ ગયાં. પરંતુ તમારી મૂંઝવણ પારખી ગયેલા ડૉ. પટેલે તમને રોકતાં કહ્યું : “જુઓ અનિતા, હું તમને વધારે મૂંઝવવા નથી માગતો, પરંતુ જે દિવસે વિશ્વાસ તમારો અને એનો બંનેનો રિપોર્ટ લઈને મારી પાસે આવેલો ત્યારે મેં એને એ જ કહ્યું હતું, કે વિશ્વાસ તું સંપૂર્ણ નોર્મલ છે, પરંતુ તારી પત્ની અનિતા મા બની શકે તેમ નથી. કોઈ દવા કે દુવા પણ કારગત થાય તેમ નથી એટલે મેં જ એને બાળક દત્તક લેવાની ભલામણ પણ કરેલી. ત્યારે નિરાશ થઈ ગયો હતો. પરંતુ તત્ક્ષણ નિરાશા ખંખેરી વિશ્વાસે મને વિશ્વાસમાં લેતાં કહ્યું : “પ્લીઝ ડૉક્ટર, આ વાત તમે કોઈને ના કરતા, મારી પત્ની અનિતાને પણ નહીં. કારણ કે ક્યારેય સહેજ પણ સહન કરવા નહીં ટેવાયેલી મારી પત્ની કદાચ આટલો મોટો વ્રજાઘાત સહન નહીં કરી શકે. અને બીજી સમસ્યા એ છે કે આ સમાજ પણ એને અધૂરી સ્ત્રી કહી સ્વામાનભેર જીવવા નહીં દે, અને ત્રીજી સમસ્યા એ છે કે પોતાના વારસદારનો બેતાબીથી ઈંતજાર કરી રહેલાં મારાં માવતર મને પુનર્લગન કરવા માટે મજબૂર કરશે. આ ત્રણેય સમસ્યાઓનો જો કોઈ ઉકેલ હોય તો એ છે કે આ એબ હું મારા માથે સ્વીકારી લઉં, જેથી મારી પત્ની સ્વમાનભેર જીવી શકે. હું તો પુરુષ છું, સહન કરી લઈશ, પરંતુ હું નથી ઈચ્છતો કે મારી પત્ની સામે કોઈ અધૂરપની આંગળી ચીંધે.”