મુંબઈના મહાન શેઠ લોકો કે ગુજરાત અથવા દિલ્હીના સરકારી કમિટીવાળા લેખકોનું આપણને ઈનામ આપવાનું ગજું કેટલું? હમણાં દક્ષિણ આફ્રિકાના ડરબન શહેરના ગુજરાતીઓએ પંડિત નરદેવભાઈ વેદાલંકારને 75 વર્ષની સમાપ્તિ પર એક સમારોહ કરીને ભાવપૂર્વક 23 નવેમ્બર 1988ને દિવસે જાહેરમાં સન્માન કરીને એક થેલી આપી. નરદેવભાઈએ પૂરી જિંદગી દક્ષિણ આફ્રિકામાં હિંદુત્વનો ધ્વજ ઊંચો રાખ્યો છે. એ વિદ્વાન લેખક, શિક્ષક, ચિંતક છે. એમણે ગ્રંથો લખ્યા છે. ડરબનના ગુજરાતીઓએ એમનાં 75 વર્ષો સમાપ્ત થવા પર એમને 75000 રાન્ડ આપ્યા. ગુજરાતી કવિતાકાર ભાઈઓને ગુણાકાર કરવાની તકલીફ ન પડે એ માટે રૂપિયામાં આ કિંમત લખું છું: 4,50,000 (રૂપિયા ચાર લાખ પચાસ હજાર પૂરા). મુંબઈ નગરીમાં તો આપણે જ બધું ગોઠવવું પડે, ષષ્ટિપૂર્તિ હોય કે અમૃતમહોત્સવ હોય કે સિલ્વર જ્યુબિલી હોય કે વિમોચન હોય, આપણે જ બધો બંદોબસ્ત કરવો પડે. આપણે જ ટર્નર બનવું પડે, આપણે જ ફિટર બનવું પડે, આપણે જ લેથ ઑપરેટર બનવું પડે. જરૂર પડે તો તાળીઓ પાડનારા પણ સપ્લાય કરવા પડે.