સ્વામી વિવેકાનંદજીએ કહ્યું હતું કે ‘‘ભારતના ભવિષ્યને ઉજ્જવળ બનાવવા માટે દેશના યુવાનોએ ઇતિહાસનું અવલોકન કરી, ભૂતકાળની ભૂલોનું પુનરાવર્તન ના થાય તેના માટે સજાગ રહી દેશહિતમાં જીવન જીવવું જોઈએ’’. સેંકડો વીર યુવાનો અને સ્વાતંત્ર્ય સેનાનીઓના બલિદાનો બાદ આપણે હજારો વર્ષોની ગુલામીમાંથી ૧૫મી ઓગષ્ટ ૧૯૪૭ના દિવસે મુક્ત થયા.આજના આ દિવસે આપણે સૌએ વિચારવું રહ્યું કે આપણે કઈ દિશામાં જઈ રહ્યા છીએ ? આપણે ક્યાંક ભૂતકાળની ભૂલોનું પુનરાવર્તન તો નથી કરી રહ્યા ને ? આપણને સૌને ખ્યાલ છે કે આંતરિક એકતા અને રાષ્ટ્રપ્રેમના અભાવે વર્ષો સુધી આપણો દેશ ગુલામ રહ્યો. ‘ભાગલા પાડો ને રાજ કરો’ની નીતિ અપનાવી વર્ષો સુધી જુદી-જુદી વિદેશી પ્રજાઓએ આ દેશ પર શાસન કર્યું અને થઇ શકે તેટલું શોષણ પણ કર્યું.આઝાદી બાદ હવે દેશમાં લોકશાહી છે પરંતુ આપણા દેશની સૌથી મોટી કમનસીબી અને નબળાઈ એ છે કે સમગ્ર રાષ્ટ્ર કે પૂરા સમાજના હિતમાં પણ આપણે સૌ એકમત નથી.વર્ષો સુધી દેશમાં કોંગ્રેસનું શાસન રહ્યું.આપણી કમનસીબી કે આઝાદી પહેલાંની કોંગ્રેસ આઝાદી બાદ માત્ર એક પરિવારની પાર્ટી બની ગઈ અને દેશ જાણે પોતાની જાગીર હોય તે રીતે પેઢી દર પેઢી ઉતરોતર સતા ફક્ત એકજ પરિવાર પુરતી સીમિત બનાવી લોકશાહીને છુપી રાજાશાહીમાં પરિવર્તિત કરી દીધી. યેનકેન પ્રકારે પોતાના પરિવાર પાસે સતા કાયમી કઈ રીતે ટકી રહે તે જ મુખ્ય લક્ષ્ય બની ગયું. સતામોહમાં કોંગ્રેસ દેશવિરોધી તત્વોને સાથ આપતા પણ અચકાઈ નહિ. તેના હૃદયમાં રાષ્ટ્રપ્રેમ કે માનવતા જેવું કશું બચ્યું જ નહિ. ભ્રષ્ટાચારમાં ડૂબેલી કોંગ્રેસ માટે સેવા નહિ પરંતુ સતા જ સર્વોપરી બની ગઈ. પરિણામે દેશના ગરીબોના,ખેડૂતોના,પીડિતોના,વંચિતોના,દલિતોના કે મધ્યમ વર્ગના જે સપનાઓ હતા તે ચકનાચૂર થઇ ગયા અને કોંગ્રેસના આ કાલખંડમાં આઝાદી વખતે કંડારેલી સ્વરાજથી સુરાજ્યની કલ્પના અધુરી રહી ગઈ.દેશને સ્વરાજ તો પ્રાપ્ત થયું પરંતુ આઝાદીના લડવૈયાઓનાં સપનાનું ભારત પ્રાપ્ત ના થઇ શક્યું.