રાત પડી ત્યાં તો જતાણીએામાં કાળો કકળાટ થઈ પડ્યો : “ અરેરે ! દૂધિયા દાંતવાળા પરમારોને આવતી કાલે તો જારનાં ડૂંડાંની જેમ વાઢી નાખશે… હજી તો માની ગોદમાંથી ચાલી આવતી રંભા જેવી રજપૂતાણી કાલે પ્રભાતે ચિતા ઉપર ચડશે. હાય રે પાપણ, સૂમરી ! હાય ડાકણી ! તું કેટલાને ભરખી લઈશ !”