અવિચળ નમિ રાજર્ષિને ચલાયમાન કરવા વિપ્ર ફરી કહે છે કે, "તમે નગરની બહાર કિલ્લાઓ બંધાવી આપો કે જેથી શત્રુઓથી તમારી પ્રજા બચી રહે" ત્યારે જ્ઞાનમય નમી રાજર્ષિ કહે છે કે "તે કિલ્લાઓ તો સમય જતા તૂટી જશે" આમ વિવિધ રીતે અનેક પ્રકારે નમિ રાજર્ષિને ફરી રાજ્યમાં આવવા માટે પ્રલોભિત કર્યા પણ જેના મોહનાં પડળો દૂર થયા છે તેવા તે નમિ રાજર્ષિ એકત્વ ભાવનામાં નિશ્ચલ રહ્યા અને જરા પણ ડગ્યા નહિ. તે જાણતા હતા કે આ જગત એ માયા છે. અનાદિથી મનુષ્યનું મન તે માયાજાળમાં ફસાય છે અને છેતરાય છે. મન પોતાનું જ નખ્ખોદ વાળે છે. મોહભાવ ને કારણે તેને બધું ઊંધું દેખાય છે. અંતરની તીક્ષ્ણ વિચારધારા અને ધ્યાનસાધના દ્વારા તેમને સ્પષ્ટ સમજાઈ ગયું હતું કે હું એકલો છું, કોઈ કોઈનું નથી. દરેકે પોતાનાં કર્મો પોતે ભોગવવાના છે. તેથી તેઓ ફરી પોતાની સમાધિમાં આરૂઢ થઇ ગયા.