તેમણે તેમના પુત્ર કિર્તી ખત્રીને એવુ ચોખ્ખુ કહેલુ કે, જો કોઈ ટુંકી વાર્તાના સ્વરૂપ વિશે વાંચવાનું કહે તો વાચતો નહિ, કે તુ લક્ષમાં લેતો નહિ. કારણકે જયંત ખત્રીએ આટલા વર્ષો સુધી જે મનમાં આવ્યુ તે લખ્યુ. કોઈની પણ કોપી ન કરી. તેમનું કહેવુ હતું કે જે કહેવુ હોય તેની મગજમાં ચોટ વાગેલી હોવી જોઈએ. અને લખવાની તીવ્ર ઈચ્છા હોય ત્યારે જ લખવુ. વાર્તાની તેઓ પુર્વયોજના કરતા અને જ્યારે લખવા બેસે ત્યારે વાર્તા આપોઆપ તેમની કલમમાંથી બહાર નીકળતી જતી. ચંદ્રકાંત બક્ષીને જ્યારે તેઓ પત્ર લખતા ત્યારે મોટાભાગે અંગ્રેજીમાં જ હોય. જયંતીલાલ મહેતાએ કહેલુ, કે સુરેશ જોશી એક સ્ટોરી રાઈટર છે, જ્યારે તમે અને બક્ષીબાબુ સ્ટોરી ટેલર છો. તો પણ મારી ફેવરિટ વાર્તા સુરેશ જોશીની થીગડુ જ છે. ખબર નહિ કેમ. બસ હવે આટલુ… કારણકે તેમના કેન્સરગ્રસ્ત જીવન વિશે હું નહિ લખી શકુ. છે ઘણું પણ નહિ… લવ યુ જયંત ખત્રી… અને મિસ યુ…