દૂર દૂરથી ઊઠતી ડમરીઓ ગઢ ફરતે વીંટળાવા માંડેલી. માલોજી, ચંપા અને જામતી રાતો. ચંપા તો ખવાસણ, એનો ઘરવાળો પનો ધક્કો મારીને ગઢમાં મોકલે – રાજા સે આપડા ઇમની ખુશીમાં આપડી ખુશી, ભાયગ આપડાં કે ઇમની નજર આપડે ખોરડે ઠરી, કહી ગળતી રાતનો નશામાં બબડે. ચંપાને એક પા માલોજી ખેંચી રાખે ને બીજી પા પનો ખુશ ઝળહળતા દીવડે રાજબાને અંધારાં ભળતાં.