મેં જ્યારે આ વાત મારા મિત્રમંડળમાં કરી ત્યારે એ લોકોએ મને કહ્યું : ‘તું પોતે તો લેખિકા છે, તું પોતે આવું એકાદ પુસ્તક કેમ લખતી નથી ?’ મિત્રો તરફથી મળેલ આવું પ્રોત્સાહજનક સૂચન મને ભાવવિભોર કરી ગયું. પરંતુ ‘જાતને કામથી મુક્ત કરવાની કળા’ માત્ર મારા વિચાર કે વર્તનમાં જ નહિ, મારા દિલો-દિમાગમાં અને રગેરગમાં પ્રવર્તમાન હતી. એટલે હું લાખ પ્રોત્સાહન છતાં આવું કોઈ પુસ્તક લખું એવી કોઈ શક્યતા જ નહોતી. એટલે પુરાણી દંતકથામાં જેમ મહર્ષિ વેદવ્યાસજી બોલે અને પ્રભુ ગણપતિજી લખે તેમ ‘હું બોલું અને તમારામાંથી કોઈ લખે’ એવો પ્રસ્તાવ મેં મિત્રો આગળ મૂક્યો. પણ આખરે તો તેઓ મારા જ મિત્રમંડળના સભ્યો હતા ! જાતને કામથી મુક્ત કરવાની કળા તેઓને કદાચ મારા કરતાં પણ વધારે આત્મસાત હતી. તેથી એ બધામાંથી કોઈ પણ મારી વાત સ્વીકારવા તૈયાર ન થયું એટલે છેવટે મેં ‘ફૂલ નહિ તો ફૂલની પાંખડી’ની જેમ પુસ્તક નહિ તો એક લેખ લખવાનું વિચારીને આત્મસંતોષ મેળવ્યો. વાચકોમાંથી જેમને વાંચવાની આળસ ન હોય તેઓ આ લેખ વાંચી શકે છે.