હું પણ બિલકુલ સહમત છું. જેમ તમારી ઈચ્છાઓને પૂરી કરવાથી તે બીજી વધુ ઈચ્છાઓને જન્મ આપે હોય છે, તેમ તમારા એકલવાયાપણાની કોઈ બીજાના સાથ વડે પૂર્તિ કરવાથી બહુ લાંબુ નથી ચાલતું. માનવીઓનો એકબીજા સાથેનો બોલોચાલો, સાથ-સહકાર, સમુદાય વિગેરે તેના સ્વાસ્થ્ય માટે જરૂરી છે, અને હું તેને નકારતો નથી. પરંતુ તેમ છતાં આ બધું એક મોટી અગવડતાનો અનુભવ કરાવ્યા વગર કાયમ તમારા જીવનનું પ્રાથમિક કેન્દ્રબિંદુ ન બની રહી શકે. સામાજિક મેલઝુલ અને એ બધું તમારી એકલવાયાપણાની લાગણીને થોડી દુર કરે એવું તો બને, કે પછી થોડી ક્ષણો માટે તમને એ ભૂલવાડી દે કે ખરેખર તમે કેટલાં એકલાં છો, પરંતુ દિવસને અંતે તો, આ બધું કઈ તમારા એકલવાયાપણાથી તમને બહુ દુર નહિ થવા દે. મોટાભાગના સ્વ-વિકાસના પુસ્તકો એવું કહેતા હોય છે કે જીવનમાં કોઈ શોખ/ઝનુનનો અભાવ તમને એકલવાયાપણાની લાગણીનો અનુભવ કરાવે છે. કે, તમને જો એકલું લાગતું હોય તો, શક્ય છે તમારા જીવનમાં એવું કશું વ્યાજબી કારણ નથી કે જે તમને જીવન જીવવા માટે કે આગળ ધપવા માટે પ્રેરણા આપે. એવું કદાચ કશું નથી જે સવારમાં એલાર્મ વાગે એ પહેલા તમને પથારી છોડીને ઉભા થઇ જવા માટેનો ઉત્સાહ આપે. આમ, સામાન્ય જ્ઞાન કહે છે કે તમારા જીવનને કશાથી ભરેલું રાખો.