કોશાનો ચહેરો જોઈ પ્રસાદ આપવા આવેલા પુજારીબાબા જાણે કોશાનું મન કળી ગયા હોય તેમ પ્રસાદ આપતા બોલ્યાં, ‘બેટા ! કુછ ઉલઝન મેં ઉલઝ ગઈ લગતી હો. ચહેરે પર આજ અશાંતિ દેખાઈ પડ રહી હૈ….’ કોશા દયામણી આંખે જોઈ રહી હતી બાબાના ચહેરા તરફ. અજબ પ્રકારની શાંતિ હતી એમના ચહેરા પર. આંખોમાં કરુણા હતી. સ્મિત સાથે બાબાએ કોશાના માથે હાથ મૂક્યો ને કોશાની આંખો વહી નીકળી. બાબાના ચહેરા પર તો સ્મિત જ હતું અને એ જ હસતા ચહેરે બાબા બોલ્યા, ‘બેટા, અગર તુમસે કુછ બુરા હુઆ હૈ તો ઈન આંસુઓસે અપને હૃદયકો ધો દેના. પ્રાયશ્ચિત હર પાપ મીટા દેતા હૈ ઔર અગર તુમ્હારે સાથ કિસીને બુરા કીયા હૈ તો ઉસે માફ કર દેના યહી મનુષ્ય હોને કી પહચાન હૈ બેટા…..’ આટલું કહી બાબા ચાલી નીકળ્યા મંદિર તરફ.