મારા કેટલાક મિત્રો મને કહે છે, ‘તમે પણ શું મૂર્તિમાં શ્રદ્ધા રાખો છો ? કેવું નર્યું ભોળપણ છે !’ ‘હું કહું છું, મારું એ ભોળપણ જતું નથી. મારે માટે એ ભોળપણ ભલું છે. મૂર્તિનાં દર્શનથી મારી આંખો છલકાય છે. અને નામદેવની સાથે જે રીતે મૂર્તિ વાતો કરતી હતી, તેવી રીતે મારી સાથે પણ વાતો કરે છે. મને એ અનુભવ થાય છે. લોકો પૂછે છે, ‘તમને ભગવાનનાં દર્શન થયાં છે ?’ કહું છું, જી હા ! દર્શન જ નહીં, વાતચીત પણ કરું છું. મારી સામે આ બધું શું છે ? પદયાત્રામાં सहस्रशीर्ष: सहस्रपाद: પરમાત્માનું દર્શન થયું. જેની સાથે વાત કરું છું, તે ભગવાન જ છે. અહીં આશ્રમમાં જે મૂર્તિઓ નીકળી છે, તે પણ ભગવાન છે. સામે ઊભેલાં વૃક્ષો પણ ભગવાન જ છે. પરમાત્મા સ્મરણની વિસ્મૃતિ નથી થતી. વરસોથી એ સ્મરણ છે કે ઈશ્વર મારી સાથે છે. આ કોઈ ઇતિહાસ-ભૂગોળનું સ્મરણ નથી. આને જ્ઞાન પણ ન કહેવાય. આ તો અંદરની અનુભૂતિ છે. તેને ભાન કહે છે. ભાન એટલે શું ? सब महं रम रहिया प्रभु एकै – સર્વત્ર એક જ પરમાત્મા રમી રહ્યા છે – એનું ભાન. (સંકલિત)