બસ, બીજા દિવસથી સાંજે અંધારું થતાં જ રમાકાંત તળાવની પાળે વડલાના વૃક્ષની પાછળ એકાંતમાં સુનીલાને મળવા જવા લાગ્યો. બેઉ એ જ સ્થળે મળતાં, વાતો કરતાં. એકબીજાને સ્પર્શતાં. સુનીલા કોઇ કોઇ વાર રમાકાંત માટે ખાવાની કોઇને કોઇ વાનગી લઇને આવતી. પોતાના પતિને ખવરાવતી હોય તેમ દિયર રમાકાંતને પોતાના હાથે ખવરાવતી. કોઇ વાર દિયરના માથાના વાળ સરખા કરી આપતી. કોઇ વાર રમાકાંતનું શર્ટનું બટન તૂટી ગયું હોય તો બટન લગાડી આપતી.