વહેલી સવારે જૂનાગઢ પહોંચીને હું ‘રૂપાયતન’ જઈ રહ્યો હતો ત્યારે આસપાસનું પ્રાકૃતિક સૌંદર્ય પૂરબહારમાં ખીલ્યું હતું. ચોતરફ પર્વતોની વચ્ચે વાંકાચૂકા ઢોળાવવાળા રસ્તાઓ તથા વૃક્ષોને ડોલાવતો શીતલ પવન કેવો આહ્લાદક લાગી રહ્યો હતો ! દામોદરકુંડને પસાર કરીને ભવનાથ તરફ જતા રસ્તાની ડાબીબાજુ ‘રૂપાયતન’ જવા માટે કેડીયો રસ્તો પડે છે. લીલોતરીથી છલોછલ ભરેલા આ સાંકડા અને વાંકાચુકા માર્ગ પર આવતી કેટલીક ધર્મશાળાઓ અને વિશ્રામગૃહોને પસાર કરીને આશરે એકાદ કિલોમીટર જેટલું અંતર કાપતાં છેલ્લે ‘રૂપાયતન’નું પ્રવેશદ્વાર દેખાય છે. પગ મૂકતાંની સાથે જ ચારે તરફ પર્વતોના ઊંચા શિખરોનું નયનરમ્ય દ્રશ્ય આપણું મન મોહી લે છે. પ્રકૃતિએ જાણે છૂટે હાથે અહીં સુંદરતા ફેલાવી છે. નાનકડા ઢોળાવને ચઢીને રૂમની ગૅલેરીમાં પગ મૂકતાં જ નજર સામે વાદળોને જેના શિખરો સ્પર્શે છે એવા ગરવા ગઢ ગિરનારના દિવ્ય સ્વરૂપની ઝાંખી કરીને આપણું મસ્તક નમી પડે છે.