આ મુવીમાં કોઈ કરતા કોઈ પણ પાત્રો કે દ્રશ્યો’નો ખુલાસો નથી , બસ દ્રશ્ય’ને તેના મૂળ સમય’માં વિસ્તરતા અને ઘટતા જોવાનું અને તેનાં અણસાર અને અગમ્ય પરિણામ અંગે ભય સેવતા રહેવાનું [ મુવી’ની શરૂઆત જ એક આવા દ્રશ્ય’થી થાય છે અને એક આંખ’નું સર્જન થાય છે ] . . . આ મુવી આપણને ભાષા વડે ઓછું અને અનુભવ તથા ઇન્દ્રિયો’ની નજર વડે વધુ જગત દેખાડે છે , એક એલીયન’ની નજરે આપણી પૃથ્વી , સર્જક અને વિનાશક એવી કુદરત અને માનવ’સભ્યતા’ની સારી – નરસી બાબતો દેખાડે છે . એ અચંબો , ડર , વિસ્મય , લાગણી , અભિવ્યક્તિ , અજાણ હોવાનો ડર સતત મુવી’નો એક અદભુત અને હોન્ટેડ માહૌલ સર્જે છે – સતત આગલી ક્ષણનું જોખમ માથે ઝળુંબે છે , પછી ભલે તમે શિકાર કરતા હોય કે તમારો શિકાર થતો હોય ! અનુભૂતિ’નો અભાવ જ્યાં ડર’નો માહૌલ ઉભો કરતો હોય છે ત્યાં અનુભૂતિ જન્મ્યા બાદ પણ ડર લાગે છે ! એકલા હોવાનો અને સ્વ’નો અર્થ તારવવાની આ ઘટમાળ પેલી એલિયન’ને એક તબકકે અંદરથી ભાંગી નાખે છે અને તે આ જગત’થી ભાગવા માંડે છે પણ એ પછીની ઘટના તમારે ખુદ જ જોવી રહી કારણકે એ સ્તબ્ધતા’નું જગત છે કે જ્યાં તમારે ખુદે જ તેનો તાગ મેળવવો રહ્યો .