જામસાહેબના અંતરમાં તો રોષ નહોતો. એને ખાતરી થઇ ચૂકી. એમણે દાજીને એકાંતમાં બોલાવ્યા. ત્રાંબાનું પતરું અને કરગરો હાજર રાખેલાં. જામે કહ્યું, “ઘેલાશા, નગરની નોકરીમાં આવે તો અત્યારે જ આ પતરા ઉપર સારામાં સારા પાંચ ગામ ‘જાવચંદર દિવાકરા’ (“યાવચ્ચન્દ્ર દિવાકરૌ”: ચંદ્ર સૂર્ય તપે ત્યાં સુધી) લખી આપું.”