માની લઇએ કે મતદાન તો પાંચ વર્ષે એક વાર આવે છે,પરંતુ પાયાની સુવિધાઓ પણ અહીં સુધી પહોંચાડવામાં તંત્ર ઉદાસીન રહ્યું છેે. મતદારોને મત આપવા જવાનો પ્રશ્ન તો છે જ ઉપરાંત અહીં વસતા પરિવારોને રોજ પારાવાર સમસ્યાઓ સામે લડત આપવી પડે છે. તેમાં પણ સૌથી જટિલ પ્રશ્ન છે બાળકોના અભ્યાસનો, સ્વાસ્થ્ય અને વીજળીનો. આ ટાપુ પર અંદાજે ૩૦થી ૩૫ બાળકો છે, જેમને પ્રાથમિક અભ્યાસ માટે વરલી ગામની શાળામાં અને ઉચ્ચ અભ્યાસ માટે તારાપુર સુધી જવું પડે છે. પરંતુ ત્યાં સુધી પહોંચવા માટે પહેલા કનેવાલ તળાવને પાર કરવુ પડે છે. ટાપુ પર રહેતા દરેક લોકો પાસે બોટની સુવિધા નથી. તેથી જેમની પાસે બોટ છે તેઓ અન્ય બાળકોને પાંચ- દસ રૃપિયાના ભાડે વરલી ગામે લઇ જાય છે. અહીં વસતા પરિવારો ખેતી પર નિર્ભર છે. રોજે રોજ બાળકોને પૈસા ખર્ચીને શાળાએ મોકલી શકે તેવી વ્યવસ્થા કરવી તેમને પરવડે તેમ નથી, માટે ઘણા પરિવાર તો બાળકોને શાળામાં મોકલવાનું જ ટાળે છે. કેટલાક અઠવાડિયામાં બે-ત્રણ દિવસ જ બાળકોને શાળામાં મોકલે છે. બાળકોને શાળાએ મોકલવા માટે પરિવારોએ વારા રાખવા પડે છે. એટલે જો સોમવારે એક બાળક શાળાએ જાય તો એ જ દિવસે અન્ય કોઇ બાળક ઘેર બેસી રહે. આવી સ્થિતિ હોય ત્યાં તો કન્યા કેળવણીની વાત જ ક્યાં કરવાની.