અરવિંદ પટેલને 1980થી શરૂઆતમાં તો માત્ર ગીતોના ક્લેક્શનનો જ શોખ લાગેલો. પછી એના વિશેની માહિતી એકત્ર કરીને નોટબુકમાં ટપકાવવાની મરજી થઈ. અને એમ કરવામાં એમને આવી માહિતીકળાના મહારથી કાનપુરના સરદાર હરમંદિરસિંગ ‘હમરાઝે’ બહાર પાડેલા ગીતકોશો બહુ ખપમાં આવ્યા. માહિતી ટપકાવતાં અને ગીતો સાંભળતાં આ બધા સંગીતમહારથીઓની વિશેષતાઓ અને એમની આગવી ઓળખ એમના દિમાગમાં છપાવા માંડી. શરૂઆતમાં આ બધું ઓડિયો કેસેટમાં ચાલતું હતું. પછી વિડિયો કેસેટની સુવિધા થતાં એ ગીતોનાં દ્રશ્યો મેળવવાનો નાદ લાગ્યો અને તે પછી વિડિયો સીડી અને ડીવીડી. એમ કરતાં એમને અલગ અલગ સંગીતકારો, અલગ અલગ ગાયક કે ગીતકારોની કારકિર્દીમાં રસ પડ્યો અને એમણે એના ગ્રાફ ઊપસી આવે તેવાં સંપાદન શરૂ કર્યાં. દરમિયાન નવી નવી ટીવી ચેનલો દ્વારા હિંદી ફિલ્મસંગીતને કે ફિલ્મોને સ્પર્શતી વાતો અથવા આખી ફિલ્મો યા કલાકારોના ઈન્ટરવ્યુ, પ્રોફાઈલ રજૂ થવા માંડ્યા. જે એમણે રેકોર્ડ કરવા માંડ્યા. પછી એમાંથી જરૂરી અંશોનું સંયોજન કરી એમાં જે તે સંગીતકાર કે ગાયક કલાકારના જીવનનો આખો આલેખ(ગ્રાફ) સ્પષ્ટ થાય તે રીતે પોતાની હિંદી ભાષામાં કોમેન્ટ્રી અને બેશક દ્રશ્ય અને ગીતો સામેલ કરવાનો ઉપક્રમ રાખ્યો.