વસિયતનામું મરણશૈય્યાએ પડેલા માનવી જ કરે એ મનમાં ઘર કરી ગયેલી વાત ઉપર જનોઈવઢ ઘા કરી એક પ્રેરક ભાવનાની અભિવ્યક્તિ આત્મસ્થ કરવા જેવી છે…હરકોઈએ ..હૃદયસ્પર્શી છે. ટાગોરે એક કાવ્યમાં કહ્યું છે કે જયારે મરણ તમારે દ્વારે આવીને ઊભું રહેશે ત્યારે તમે શું તેણે ધન આપશો?…જવાબમાં કહે છે કે નહિ, હું તેણે મારો સમૃદ્ધ પ્રાણ આપીશ. (મરણ જે દિન દિનેર શેશે આસબે તોમાર દુયારે…શે દિન તુમી કિ ધન ડીબે ઉહારે?)…આ કાવ્ય પણ ખરેખર વિચારતા કરી મૂકે છે. પ્રસ્તુત વસિયતનામું હકીકતમાં અનુકરણીય છે. …હર્ષદ દવે.