આથી મેહુલ એકદમ હતાશ અને નિરાશ થઈને એક દુખભર્યો નિસાસો નાખી, ત્યાંથી ચાલવા લાગ્યો જેવો તે પેલી સ્ત્રી જયાં લોહીલુહાણ હાલતમાં પડેલ હતી ત્યાં પહોંચ્યો, ત્યાં પોતે જે જોયું તેના પર પોતાની આંખને પણ વિશ્વાસ આવી રહ્યો હતો નહીં…..કારણ કે ત્યાં કોઈ હતું જ નહીં, આથી તેણે તરત જ ફરીને પેલા પહાડી પુરુષ જ્યાં હતો તે તરફ પોતાની નજર ફેરવી તો તે પણ ત્યાંથી અદ્રશ્ય થઈ ગયો હતું.બધું પહેલાની જેમ જ એકદમ બરાબર જ હતું.મેહુલને પોતાની સાથે જે કઇ બની રહ્યું હતું તે કઈ સમજાતું હતું જ નહીં,આથી પોતે વિચારતા વિચારતા પાછો ફર્યો,પાછા ફરતી વખતે તેણે પોતાના મનની શંકના સમાધાન માટે ફરી એકવાર પેલી જગ્યા પર નજર કરી, પરંતુ અચાનક જ મેહુલનું ધ્યાન મકાન પર પડ્યું……...એ મકાન બીજું કોઈ નહીં પરંતુ પોતે જે મકાનમાં આજથી રહેવા આવ્યો હતો તે જ મકાન હતું………………….આથી મેહુલ એકદમ ગભરાય ગયો.