વ્યાસભાઈએ બરાબર સંભાળ્યું. જમણવાર પતી ગયો. બધા વ્યાસભાઈને અહોભાવથી જોઈ રહ્યા હતા. જોનારાને થતું હતું કે રવજીભાઈ કેટલાં નસીબવાળા છે કે જેમને વ્યાસભાઈ જેવા પાડોશી મળ્યા છે. નહીંતર આ સમયમાં કોણ કોને આટલું કામ આવે છે ?