(૨) ધરતીન ું લોક ધરતીિય એટલે કે િાટીન ું, ને તેથી, અંધકારિય, ચુંદ્રન ું ચાુંદની જેવ ું ચિકત ું, ને સૂયમન ું ઝિિિાટ તેજન ું બનેલ ું હોય છે. ને તેથી એ સ રલોક ને પરલોક, કે દ્ય લોક અથવા સ્વિમ કહે છે. એિ, પૃથ્વીને િધ્યગબિંદ રાખીને એને ફરતા એક-એકથી ચહડયાતા પરલોકો અથવા સ્વિોની શાસ્ત્રોએ કલ્પના કરેલી છે. પૃથ્વીની ઉપર ોિલોક, ને તેની ઉપર સૂરલોક રહેલો છે. (8/76) (૩) અહીંની નારીઓના દેહો િાટી જેવા ચિક વિરનાું, ને ચદ્રું ની નારીઓનાું ચાુંદની જેવા ઉજળા કહેવાય છે. ને ત્યાુંના પ રિો િુંધવમ કહેવાય છે. આપણે એને સ્વિમ કહીએ છીએ, તે, આ ોિલોક જ છે. (૪) ત્યાનુંા ખાનપાન પણ ચદ્રું જેવા તજેસ્વી, શીતળ, ને સ્વાદ , ને અહીંના કરતાું ઘણા વધારે સ ખદ હોય છે. તેથી, બ્રાહ્મણો ત્યાુંના વધારે િીિા ભોિ િેળવવા ખાતર વ્રતો, ને તપ કરે છે. (૫) ધરતીના તન તિોિય, તેજ હીન છે, તેથી તેિા ુંઆત્િાના તેજ ખીલતા ુંનથી. ોિલોકનાું દેહો તેજના બનેલા હોવાથી, તેિાું એ વધારે િળે છે. ને તેથી, ત્યાુંનાું પ્રાણીઓને િનિાન્ય ું વધારે િળે છે. તથેી એ અહીંના કરતા ું વધારે ુંતોિી ને સ ખી છે. (૬) સૂયમ બધાું નક્ષત્રો કરતાું વધારે ઝળકે છે. ત્યાુંની સૃ ષ્ઠટનાું શરીરો કેવળ ૌર એટલે કે ુંકલ્પિય, િનોિય હોય છે. ત્યાું અહીંના જેવો, કે ોિ જેવો પણ દેહનો ભાવ નથી. ત્યાુંના સ ખો ખ બ જ પ્રબળ છે. ત્યાું ધાય ું થઈ શકે, તેથી ત્ય કુંલ્પ, ને જોઈત ું િળે, તેથી ત્યકાિ કહેવાય છે. ત્યાનુંા વ નારા, સ રલોક, કે દેવો કહેવાય છે. (૭) વેદવાળાઓ સૂયમને અમૃતનો કૂપ અથવા “ધૂપ” િાને છે, ને દેવોને એન ું અમૃત ખાનારી િધિાખો રપ જાણે છે. ત્યાુંન ું વોપહર સ ખ, પરિેશ્વરના ું