જેરેથને પોતાની સાથે થયેલા અન્યાયની હવે એટલી પડી ન હતી. તેના મોટાભાગના પરિચિતો સાથે આમ જ બન્યું હતું. હવે તેને જે ચિંતા હતી, તે તો માત્ર વસાહતને કારણે જ હતી. સંયુક્ત રસોડામાં થતા ઝગડા, વસાહતમાં ફેલાયેલો જાતિવાદ, ચારે તરફ ફેલાયેલી મૃતદેહોની વાસ, સીડી પરથી ઊતરતાં કોઈની સાથે જરા અમથું અથડાઈ જવાય, તો સામેવાળાના ગંદા જેકેટ પરથી જૂ પોતાના સૂટ પર આવી જાય, એવી ખરાબ પરિસ્થિતિ હતી! જેરેથે ઓસ્કરને જણાવ્યું, કે ઉત્તમ વસ્તુઓ વાપરવાની આદત ધરાવતી તેની પત્ની વસાહતના વાતાવરણથી બહુ જ નિરાશ થઈ ગઈ હતી. તેની પત્નિ ક્રેકોવની ઉત્તરે રહેતા એક ખાતા-પીતા ઘરમાંથી આવતી હતી. ફેક્ટરીની પાછળના ભાગે આવેલી ખાલી જમીન સામે આંગળી ચીંધીને જેરેથે ઓસ્કરને કહ્યું, “આ સામે પડી છે એ જમીન પર પાઇનબોર્ડ વાપરીને હું મારી જાતે એક મકાન બનાવી શકું તેમ છું.” એ મોટું મેદાન અત્યારે તો કામદારોના ફૂટબોલ રમવા માટે વપરાતું હતું. મેદાનની મોટાભાગની જમીન ઓસ્કરની જ હતી, બાકીની થોડી જમીનની માલિકી બેઇલ્સ્કી નામનાં એક પોલિશ દંપતીની હતી. ઓસ્કરે બીચારા જેરેથને આ વાત જણાવી નહીં, કે તેની પોતાની નજર પણ એ ખાલી જમીન પર હતી! નકામી પડેલી એ જગ્યાના વપરાશની આ મોઘમ ઓફરમાં ઓસ્કરને વધારે રસ પડ્યો હતો. “મકાન બનાવવા પૂરતાં પાઇનબોર્ડની જોગવાઈ તું કરી શકશે?” એણે જેરેથને પૂછેલું. જવાબમાં જેરેથે કહેલું, “એટલું તો હું ચોકકસ કરી શકું. થોડાં કાગળિયાં કરવાં પડશે, એટલું જ!”