પ્રારંભના કેટલાક નિબંધોમાં તેઓએ ‘ડાયસ્પોરા’ સાહિત્યની ચિંતા, ચિંતન વ્યક્ત કર્યાં છે. આટઆટલાં વર્ષથી સમૃદ્ધ રીતે સર્જાતાં સાહિત્ય પ્રત્યે આપણી સાહિત્યિક સંસ્થાઓ, વિવેચકો, સાહિત્યનો ઇતિહાસ તૈયાર કરનાર વિદ્વાનોએ દુર્લક્ષ સેવ્યું છે. તેનો ભારોભાર રંજ અનેક વાર આક્રોશ-કટાક્ષ સાથે રજૂ થયો છે. જ્યારે જ્યારે સાહિત્ય પ્રવાહની, સાહિત્યકારોની, સાહિત્યિક સામયિકોની ગુજરાતમાં ચર્ચા થાય ત્યારે વિદેશના સાહિત્ય, સાહિત્યકારો કે સામયિકોની નોંધ સુદ્ધાં ન લેવામાં આવે તે વાસ્તવિકતા સામે વિપુલભાઈ પૂરા સંદર્ભો સાથે વાત માંડે છે. અહીં તેમનું ડાયસ્પોરા સાહિત્યનું તલસ્પર્શીય જ્ઞાન, સંશોધન કે મૌલિક નિરીક્ષણો પોતીકા ભાષિક મુદ્દા સાથે વ્યક્ત થયા છે. તર્કબદ્ધ દલીલો, પુરાવારૂપ સામગ્રી, ભાષા પરની સહજ હથોટી અને આક્રોશ પણ આસ્વાદ્ય બને છે. વિદેશની ભાષાવાણી રાણીના વકીલ તરીકે તેમની ભાષા-સંસ્કૃિત પ્રત્યેની સંવેદના સ્પર્શક્ષમ છે. આ ઉપરાંત કેટલાક નિબંધોમાં ભારતીય અને બ્રિટિશ સંસ્કૃિતનો સંબંધ અને પ્રશ્નો તપાસે છે. ‘બ્રિટનના રાજકીય પ્રવાહમાં ગુજરાતીઓનું ભાવિ જેવા સાંપ્રત મુદ્દાઓને પણ ચર્ચે છે. તો કેટલાક નિબંધોમાં તેઓ કેટલાક વિદેશમાં વસવાટ કરતાં ચરિત્રોનો પરિચય કરાવે છે.’