જો કે, ગોવિંદકાકા ય બિચારા હું કરે ? મલ્ટિનેશનલ કંપની પાસેથી મોંઘા ભાવનું બિયારણ લઈને બેઠા છે. વળી હસમુખ ચૌધરી એમનો ભાગિયો છે. બેયને પોતાના દીકરા-દીકરીને દાક્તર ને ઈજનેર બનાવવા છે, પછી આ અછૂતોની દયા ખાધે ક્યાં પાર આવે ? ભરત જેવાં હજારો બાળકો માનસિક તાણને લીધે જીવતેજીવ આપઘાત કરવાની સ્થિતિમાં પોતાને જ કારણે મુકાઈ રહ્યાં છે એ જાણવા છતાં એમની એની સાથે કશી લેવા-દેવા નથી. સવારના પાંચથી આઠ ઊંધું ઘાલીને મજૂરી કર્યા પછી કાળી કોલસા જેવી ચા મળે. એ પીધી ન પીધી કે બાર વાગ્યા સુધી ફૂલોમાં પુંકેસર લગાવવાનું કામ કરવાનું. સાંજે એકબીજાનાં મોઢાં ય ન દેખાય એવું અંધારું થાય ત્યાં લગી કામે વળગી રહેવાનું. પતરાનાં ખખડધજ શેડ કે જેને એ લોકો ‘ઘર’ કહેતા ત્યાં જઈને ખાવાનું બનાવવાનું ને જમીને દિ’ આખાનાં મેલાંઘેલાં કપડાં ધોવાનાં. બધા ય પાસે ગણીને બે જોડી કપડાં છે. એક જોડી પહેરે ને બીજી ધુએ. આટ-આટલું થવા છતાં આજ-કાલ સાંઢોસીના આ બધા છોકરાવ ખુશ હતા. નરેશ, પ્રવીણ, મનીષ, ભરત બધાય અંદરઅંદર ગુસપુસ કરતા.