એની ધારી અસર પણ થઈ. શહેરમાં આવી પ્રવૃત્તિ પર એલ.આઈ.બી.ની સતત નજર છતાં થોડા કલાક લોકોનાં ટોળાં એ ભીંતપત્ર વાંચતા રહ્યા. એ કૃત્યના કરનારની હિંમતને દાદ દેતા રહ્યા. તો એ પરાક્રમ કોણે કર્યું હશે તેની અટકળ કરતા રહ્યા. આખરે તો હિંમતભેર આવી પ્રવૃત્તિ કરનાર શહેરમાં જૂજ લોકો જ હતા. તો પણ લોકોની કલ્પનાને ખોટી પાડનાર એક વિવાદાસ્પદ મુદ્દો હતો પત્રની ભાષા. ચીલાચાલુ રાજકારણની કલ્પનાની પહોંચ બહારની એ વાત હતી. એ કોઈ બુદ્ધિજીવીનું જ માનસ-કૃત્ય હોઈ શકે એ સ્વયં સ્પષ્ટ હતું. આજ સુધી આ બધા પ્રશ્નાર્થો અનુત્તર જ રહ્યા છે. બપોર પહેલાં તેને ઉખેડીને કોઈ (અમિચંદ) લઈ ગયું હતું. એ ક્રાંતિ પણ ૭૭ના માર્ચ મહિનામાં થઈને રહી. -પરંતુ એ પહેલાંના સમયગાળામાં ભીંતપત્રો, ભૂગર્ભ પત્રિકાઓ, સત્યાગ્રહ અને બીજા અનેક પ્રયાસોએ જ ક્રાંતિને અનુકૂળ ભૂમિ તૈયાર કરી આપી હતી. એમાં વ્યક્ત થયેલી વિચારધારાએ જનમાનસમાં ક્રાંતિનું બીજારોપણ કર્યું હતું.