આખી જિંદગી અભ્યાસ ઉપર ભાર મુકનાર શિક્ષક પોતે આજીવન અભ્યાસુ રહે છે. એટલું જ નહીં, એ પોતાના અભ્યાસનાં તારણોનો લાભ એ અન્યોને યથાયોગ્ય આપતા રહે છે. દરવાજો બંધ કરવા મિજાગરાથી જેટલા દૂર જાવ એમ ઓછું બળ આપવું પડે છે, ત્યાંથી લઈને શાવરના બદલે ડોલ-ડબલાથી નહાવાથી કેટલું ઓછું પાણી બગડે - એવી અસંખ્ય ટિપ્સ એમના અભ્યાસરૂપી ઇસ્કોતરામાં નીકળી આવે છે. શિક્ષક ના હોત તો આપણે અમીબાને કોઈ દિવંગત બા ગણીને પૂજ્ય ભાવે એમનું શ્રાદ્ધ કરતા હોત. તમે વિચારો કે શિક્ષક ના હોત તો આર્કિમિડિઝ, ન્યુટન, ગેલેલિયો અને કોલંબસની શોધો વિષે આપણને કઈ રીતે જાણ થાત? અરે, ગુરુએ જો ગુરુત્વાકર્ષણનું જ્ઞાન ના આપ્યું હોત તો આપણે કિંગ-ક્રોસ કરવા સિક્કો હવામાં ઉછાળતાં ડરતા હોત કે રખે ને ક્યાંક અવકાશમાં ના જતો રહે! આપણી જિંદગી ઉજાળનારા આવા અસાધારણ શિક્ષકોને અમારા બે હાથ જોડીને વંદન.