મારી આરંભકાલીન શિક્ષણયાત્રાનો એ સ્વર્ણયુગ, એ યુગની એ તાજગીભરી સવારો. વર્ગખંડમાં મારાથી માંડ પાંચ-છ વર્ષ જ નાના મારા તરવરિયા વિદ્યાર્થીઓ જેમને જોતાંવેંત મારી પ્રભાત આહલાદની મઘમઘી ઉઠતી. એવી એક સવારે પ્રથમ વર્ષ, બી.એ.ના વર્ગમાં હાથમાં નાનકડી નોટબુક ને પેન લઈને એક વિદ્યાર્થીએ જરા ઝૂકીને વર્ગમાં પ્રવેશવાની પરવાનગી માગી. તેની અંગ ભંગીમાં પૌરૂષત્વ સભર વિનય, આંખમાં અધ્યાપક પ્રત્યેની ભારોભાર શિસ્ત ને ઝડપથી અંદર આવીને વિદ્યા હસ્તગત કરવાની ભરપૂર અભીપ્સા તરવરતી હતી. તેને જોતાંવેંત મારું મન વાત્સલ્યથી ભરાઈ આવ્યું. કોઈ અદીઠા, અજાણ્યા પરિચયે મને જાણે ઘેરી લીધી ને આંખમાંથી જ મે એને અંદર આવવાનું સૂચન કર્યું. એનું ને મારું એ શિક્ષક-વિદ્યાર્થી તરીકેનું પહેલું તારામૈત્રક.