આજે નવજુવાન યુવતી પરણે પછી તેને ‘સીમંત’ શબ્દ કહો તો કદાચ ખબર ન પડે. અમારા ગામમાં ધનિક કે ગરીબ ઘરનો જુવાન છોકરો પરણે તેની અમે સૌ રાહ જોતા. પણ એમાંય ખાસ જુવાન વહુને પ્રથમ ગર્ભાધાન રહે ત્યાં સાસરીયાં તે પ્રથમ ગર્ભાધાનનું ‘સીમંત’ તહેવારરૂપે ઉજવતા. તેને ખોળો ભરવો કહેતા. એક ઘરની વહુ ગર્ભવતી બને તે આખા ગામનો ઉત્સવ બની જતો, તેને ખોળો ભરવો કહેતા અને ગર્ભવતી સ્ત્રીનો સાતમો કે આઠમો મહિનો જાય ત્યારે સીમંત ઉજવાતું અને ત્યારે અમને મીઠાઇ ખાવા મળતી. ગરીબ ઘરમાં શીરો, લાપસી કે ગોળ-પાપડી રંધાતી. સમૃદ્ધ ઘરમાં બહુ બહુ તો મોહનથાળ બનતો. પણ એ મીઠાઇ સૌને ખાવા મળતી. પડોશના ગરીબ છોકરા પણ મીઠાઇ ખાતા. સુવાવડ હોસ્પિટલમાં નહીં પણ ઘરે થતી. પાડોશના જુવાન પુત્રની વહુની સુવાવડ વખતે તેને શેક કરવા માટે અમે ગામને ઝાંપે અડાયા છાણા લેવા જતા. અડાયા છાણા એટલે ગાય કે ભેંસ કે બીજા દુઝણા ઢોર જે પોદળો કરે તે કુદરતી રીતે સૂકાઇ જાય તે અડાયું છાણું બનતું. તેની અગ્નિ વધુ ગરમી આપતી. ગામમાં હિમાલયના સાધુ આવે તે સાધુને તપશ્ર્ચર્યા કરવા અડાયા છાણાને ગોળાકારમાં ગોઠવી તેને સળગાવીને તેની વચ્ચે બેસીને પ્રખર ગરમીમાં તપ કરતા.