બહાર આવતા જ તાપસીએ પપ્પાનો હાથ એકદમ છોડી દીધો અને હોસ્પિટલની બહારની તરફ દોડ લગાવી. આશુતોષે તેની પાછળ “તાપસી… તાપસી, બેટા” કહેતો લગભગ દોડવા જેવી ચાલે તેની નજીક પહોંચ્યો ત્યારે તાપસી ગેટની બહાર નીકળીને ગુસ્સાથી એક બાજુ જોતી ઊભી હતી. તે નજીક ગયો અને તેની ચીબુક હાથમાં લઈને ઉંચી કરી અને તેના ગાલ પરથી સરતા મોતીને સેર જેવા આંસુને પોતાની બીજી હથેળીથી લૂછ્યા તેનું માથું હળવેકથી પોતાના પેટ સાથે દબાવ્યું અને તે સાથે જ તાપસીના ડૂસકાં છૂટી ગયા તેણે બન્ને હાથ પપ્પાની કમરે વીંટાળીને માથું દબાવતાં ધ્રુસ્કાભેર બોલવા માંડ્યું,