‘ઘણા લોકો આમ કહે છે ત્યારે મને લાગે છે કે આપણી દષ્ટિમાં કોઈક દોષ પેસી ગયો છે. જીવનમાં જે મોટાં કારભારાં ડોળે એ જ મોટાં ? બીજા ગુણોની કિંમત નહીં ? સાદામાં સાદા માનવીમાં પણ એક એની પોતાની મહત્તા પડી હોય છે. એ આપણે ભૂલી ગયા છીએ ? કહે છે કે, મારી બા ખડ વાઢવા જતી ત્યારે ઝોળીમાં મને સાથે લઈ જતી. વાંસા પરની ઝોળીમાં મને સુવાડ્યો હોય ને ખડ વાઢતી જાય. આ ત્યાગ, આ સંભાળની તોલે શું મારો આ થોડોક બુદ્ધિવૈભવ મૂકી શકાય તેમ છે ?’