રોશનલાલ આટલેથી અટક્યા નહીં, તેમણે જોયું કે હાથેથી શેરડીની કલમ બનાવવાનું કામ ખાસ્સું મુશ્કેલ છે એટલે તેમણે એવું મશીન બનાવવાનું વિચાર્યું, જેનાથી આ કામ સરળ થઈ જાય. આ માટે તેમણે કૃષિ નિષ્ણાતો અને કૃષિ વિજ્ઞાન કેન્દ્રની સલાહ પણ લીધી. તે પોતે જ લોકલ વર્કશોપ અને ટૂલ ફેક્ટરીઓમાં ગયા અને મશીન બનાવવા માટે જરૂરી માહિતી એકઠી કરવા લાગ્યા. આખરે તેઓ ‘શુગરકેન બડ ચિપર’ મશીન બનાવવામાં સફળ થયા. સૌથી પહેલાં તેમણે હાથથી ચાલતું મશીન વિકસાવ્યું. તેનું વજન માત્ર સાડા ત્રણ કિલો ગ્રામની આજુબાજુ છે અને તેનાથી એક કલાકમાં 300થી 400 શેરડીની કલમ તૈયાર કરી શકાય છે. ધીમે ધીમે આ મશીનમાં પણ સુધારો આવતો ગયો અને તેમણે હાથને બદલે પગથી ચાલતું મશીન બનાવવાનું શરૂ કર્યું, જે એક કલાકમાં 800 શેરડીની કલમ બનાવી શકાય છે. આજે તેમણે બનાવેલાં મશીનો મધ્યપ્રદેશમાં તો વેચાય જ છે, એ ઉપરાંત મહારાષ્ટ્ર, યુપી, ઓડિશા, કર્ણાટક, હરિયાણા અને અન્ય અનેક રાજ્યોમાં વેચાઈ રહ્યાં છે. તેમના મશીનની ડિમાંડ માત્ર દેશમાં જ નહિ, બલકે આફ્રિકાના અનેક દેશોમાં પણ ઘણી છે. આજે રોશનલાલે બનાવેલા મશીનના જુદા જુદા મૉડલ 1500 રૂપિયાથી શરૂ થાય છે.