સાંજે ઘરે રાહ જોઈ. ચંદુ ન દેખાયો. મન માનતું નહોતું. દસમા દિવસની સવારે વહેલો કૉલેજ પહોંચ્યો. સ્ટાફરૂમમાં જઈને જોઉં તો એક ચકલું તરફડતું પડ્યું હતું. બારીના સળિયા પર ચકલી બેઠીબેઠી કરાંજતી’તી. મેં બૂમ મારી : ‘ચંદુ… ઓ ચંદુ !’