નીલમબેન બહુજ સરસ વાર્તા. આખી જિન્દગી કામ કર્યા પછી વ્યક્તિ ઘરમાં કેટલો લાચાર બને છે એ યશવંતભાઈ ના પાત્ર દ્વારા દર્શાવ્યું છે. .જીન્દગીભર પ્રવ્રુત્ત રહેલો માનવી નિવ્રુત્તિમાં પ્રવ્રુત્ત રહી શકતો નથી.દરેક વ્યક્તિ એ પોતાની પસંદગી અનુસાર કંઇ ને કંઈ પ્રવ્રુત્તિ ખોળી કાઢવી જોઈએ. જીન્દગીનો પાછ્ળનો સમય ખરેખર પૂર્ણ કરવો મુશ્કેલ હોય છે જો કંઈ દિશા નહોય તો .કોઇ પણ પ્રવુતિ સાથે પોતાને વ્યસ્ત રાખ્યા વિના છૂટકો નથી. નહીંતો આ સમયમાં કોઈને કોઇના માટે સમય નથી તમારા માટે કોણ સમય ફાળવશે ? સુન્દર વાર્તા. આભાર નીલમબેન .