તેમજ જનતા તા. ૨૨ એપ્રિલ, ૧૯૩૩ના અંકમાં ડૉ. બાબાસાહેબ આંબેડકર લખે છે કે, ‘મેં કોઈ ખાસ માર્ગ પસંદ જ કર્યો છે ત્યારે ઘણા માણસો ૫૦ વર્ષે સામાજિક કાર્ય કરે છે. એ કાર્ય મેં મારી પચ્ચીસ (૨૫) વર્ષની ઉંમરથી જ ચાલુ કર્યું છે. જે સમાજ પાસે ન પૈસા, ન માણસો, ન બુદ્ધિમત્તા એવા સમાજને જાગૃત કરવાનું મેં કામ કર્યું છે. એક તરફ પૈસાની કટોકટી, માણસોનો અભાવ, જાતે પત્રો લખવા, સમાચારો લખવા, લેખો લખવા, ચળવળો ચલાવવી, વકીલાત કરવી આવી પરિસ્થિતિમાં કામ કરવું તે કોઈપણ વ્યક્તિ માટે કઠિન છે. મારું સદ્ભાગ્ય કહો કે દુર્ભાગ્ય ગણો. આપણી ચળવળોની જવાબદારી હવે મારી ઉપર આવી છે.’ પોતાની ઉપર આવેલી સમાજની જવાબદારીને વહન કરતા ડૉ. બાબાસાહેબ આંબેડકરની સમાજ પ્રત્યેની લાગણી - નિષ્પક્ષતા અને વફાદારીનું એક ઉત્તમ ઉદાહરણ જોઈએ તો ડૉ. આંબેડકરનું બુદ્ધ ભૂષણ પ્રિન્ટીંગ પ્રેસ ચાલતું હતું, જેની સંપૂર્ણ કામગીરીની જવાબદારી ઉત્સમ નામના કેશિયરને આપી હતી. ડૉ. આંબેડકરના સુપુત્ર યશવંતરાવ આંબેડરકર કેશિયરને વારંવાર હેરાન કરતા હતા. આથી કેશિયર દ્વારા ડૉ. આંબેડકરને પત્ર લખી ફરિયાદ કરવામાં આવી, તા. ૨૩ ફેબ્રુઆરી, ૧૯૫૬ના રોજ પીડિતોના પત્રકાર એવા ડૉ. આંબેડકર પોતાના એકના એક પુત્રને ખખડાવતાં - ઠપકો આપતાં પત્રમાં લખે છે કે, I am writing to warn you that, press is public property - neither yours nor mine. પ્રેસ એ સમાજની સંપત્તિ છે. તારી પણ નથી અને મારી પણ નથી.