ઊંઘમાં કિમીના હાથ આપોઆપ લંબાય છે અને લોહચુંબકની જેમ એના હાથમાં ગોઠવાઈ જાય છે કુંડાળું વાળીને પડેલો પ્રોફેસરનો પ્રોફેસર. બીજા છોકરાઓ મને અડકે ને સૂગ ચડે છે; પ્રોફેસરનાં નસકોરાં મને ઉત્તેજિત કરે છે. પ્રોફેસર ને હું, હું ને પ્રોફેસર, છૂટાં હોઈએ તોપણ સાથે છીએ ને સાથે હોઈએ ત્યારે જાણે એક નાકે શ્વાસ લઈએ છીએ ને એક કંઠે ગીત ગાઈએ છીએ. કિમી હસી પડે છે. સો વાતની એક વાત એ છે કે કિમી રોજ ‘મરી જવાના’ વિચાર કરે છે; આટલા સુખ પછી જો જરા પણ ઓછું સુખ આવે તો જિરવાશે નહીં. પણ મરવા જતાં પહેલાં હજી એક દિવસ ભોગવી લેવા દે ને, સિલી! ઓકે, ઓકે, કિમી સિલી છે. એક વાક્યમાં કહેવું હોય તો પ્રોફેસર પાસે કિમી પાવરલેસ છે. ધેટ્સ ઇટ. એન્ડ આઈ હોપ, પ્રોફેસર કાયમ તે પાવર ભોગવશે ને મને જીવતી રાખશે.