ઓહ! આજે ગુરુવાર. તે ચાદર ઓઢી ઊંઘી ગયો. મીંચેલી આંખો પટપટ થઈ. હોઠ ફફડ્યા. સામે લોરા ઉભેલી, સર્વાંગ સુંદર. મીઠું મલકતી, અપલક નિહાળતી. ઘુંટણીયે બેસી, હાથમાંનો પુષ્પગુચ્છ તેની સમક્ષ ધરતાં તે બોલ્યો, ” વીલ યુ મેરી મી?” ત્યાંજ સપનું તૂટ્યું. ચોમેર ફક્ત ઘોર અંધકાર. આજુબાજુ અનેક પથારીઓ છતાં તે એકલો. છાતી સરસો ચાંપી રાખેલો ફોન, તેણે સ્વિચ-ઑફ કર્યો પરંતુ તલસાટ સ્વિચ-ઑફ ન થયો. લોરાની લગ્ન-પત્રિકા આંખો સામે તરવરી ઊઠી. ગાલ પર એક અશ્રુ-બિંદુ રેલાયું.