બક્ષીબાબુ લખે છે,"ઓકતાવીયો પાઝ અને પાબ્લો નેરૂદા બંને દક્ષિણ અમેરિકન કવિ છે,બંનેએ વિપુલ સર્જન કર્યું છે.,બંને નોબેલ પુરસ્કાર વિજેતાં છે.બંનેએ પોતાનાં સિંધ્ધાંતો માટે ઉંચાં હોદાઓ,ધન,ઐશ્વર્ય છોડીને દેશનિકાલો સ્વીકાર્યાં છે.ગુજરાતી ભાષા પાસે પણ બબ્બે સશક્ત કવિ એક જ કાલખંંડમાં ઉભરતાં રહેવાની એક જવલંત પરંપરાં રહી છે.ગઇ સદીમાં નર્મદ અને દલપત આજનાં અનિલ જોષી અને રમેશ પારેખ સુધી,કવિઓ એક જોડીમાં આવ્યા.નરસિંહરાવ દિવેટીયા અને બળવંતરાય ઠોકોર આવ્યા,રાજેન્દ શાહ અને નિરંજન ભગતનાં નામો એક શ્વાસમાં લઇ લેવાનો રીવાજ છે.વચ્ચે ક્યારેક અત્યંત પ્રતિભાવાન કવિઓ આવી ગયા.કલાપી,નાનાલાલ,ઝવેરચંદ મેધાણી.જે એકલા હતા.જોડીમાં ન હતાં એટલે બેજોડ કહી શકાઇ.બક્ષીની આ ચતુરાઇ હતી.આ બધાં વાંચકોનાં મગજમાં નથી ઉતરી શકતી..