શેર કહે છે કે પોતાનું પ્રિય પાત્ર કે કોઇ ઘરનું સભ્ય વતન છોડીને પરદેશમાં સ્થાયી થાય છે..ત્યારે એનું વતનથી દૂર વસતાં માનવીને દેશની,એ જે ગામ કે શહેરમાં મોટા થયા છે અને જે પોતાનું પ્રિય પાત્ર દેશમાં વસે છે એની યાદ આવતા કહે છે સાત દરિયાપાર છું છતાં તારી યાદ આવતાં ત્યાનાં સ્થળ તો શું આખેઆખો મલક ઉઘડે..મતલબ એક માણસની યાદ આવે ત્યારે ખલીલ ભાઇ કહે છે કે… રોજ લાગે કોઈ યાદ કરતું હશે..રોજ છાતીમાં ઝીણી સલક ઊઘડે.