*જુલાઈ ૨, ૧૯૭૨ ઈન્દિરાજી અને ઝુલ્ફીકાર અલી ભુટ્ટોએ શિમલા કરારમાં મત્તું માર્યું. એક બીજા દેશોના યુદ્ધ કેદીઓને પરત કરવાના આ કરારનું પાકિસ્તાન ધરાર અવગણના કરવાનું હતું. યુદ્ધ જીત્યાંના કેફમાં ભારતના ઈતિહાસમાં એમના નામે સુવર્ણ અક્ષરે લખાયેલા પાનાઓમાં, એક કાળું પાનું પણ લખાઈ જશે એનો આ લોખંડી મર્દ વડાપ્રધાન ઇન્દિરાજીને અંદાઝ ના આવ્યો. આપણે તો બધા યુદ્ધ કેદીઓ(૯૩૦૦૦) પ્રમાણિકતાથી પાછા સોપી દીધા. પણ ભારતના ૨૨૩૮ સૈનિકો તથા ઉચ્ચ અફસરો એમના મૃત્યુના કોઈ પુરાવા વગર મિસિંગ હતા, ગુમ હતા. ૬૧૭ સદભાગીઓને પાકિસ્તાને પાછા મોકલ્યા. બાકીના ૧૬૨૧ બહાદુરો કોઈ પણ પ્રમાણિક પુરાવા વગર ભારત સરકારે મૃત્યુ પામેલા સમજી એમની ફાઈલો બંધ કરી દીધી. ના કોઈ તપાસ ના કોઈ પાકિસ્તાન પાસે માંગણી કરવાની દરકાર. પોતાના અસલી હીરોને ભૂલી જવાની કલંક કથા લખવાનું ભારત સરકારે શરુ કર્યું. એમની માની લીધેલી વિધવાઓને પેન્શન આપવાનું શરુ કરી દીધું. એમના વૃદ્ધ માબાપને ફેમીલી પેન્શન આપવાનું શરુ કરી દીધું. ભારત સરકાર ભૂલી ગઈ એના બહાદુર સૈનિકોને અને અફસરોને અને આ ૧૯૭૧ના યુદ્ધના હીરોને પાકની જેલોમાં અસીમ યાતનાઓ ભોગવવા માટે છોડી દીધા.