વતનથી જુદાઈ જેટલી વધારે એટલી જ વતન અને તેના લોકોને મળવાની ઉત્કટતા વધારે. આપણે બધા એમ ઇચ્છતા હોઈએ છીએ કે નાનપણની કે ભૂતકાળની બધી ચીજો આપણે જે હાલતમાં છોડી ગયા હોઈએ તે જ હાલતમાં રહે અને સમય તે જ હાલતમાં સ્થિર થઈ જાય એટલે કે જૂની બધી વસ્તુઓમાં કંઈ ફેરફાર ન થવો જોઈએ. જેવી નાનપણમાં કે ભૂતકાળમાં જોઈ હોય તેવી જ રહેવી જોઈએ! ફેરફારો દિમાગને ચલિત કરી નાખે અને ભૂતકાળમાં જવાની મજા મારી નાખે. જો બધી જ વસ્તુઓ, મકાનો, રસ્તાઓ વી. ફરી ગયા હોય તો બધી મજા મરી જાય અને બીજી વાર ત્યાં જવાનું મન પણ ન થાય. જીવંત વ્યક્તિઓ તો કુદરતી રીતે બદલાઈ જાય પણ ઘર, તળાવ, કુવો કે રસ્તાઓ, મકાનો વ. માનવ કે કુદરતના ધક્કા વગર બદલાતાં નથી તેથી તે નિર્જીવ વસ્તુઓ જીવંત વ્યક્તિ કરતાં વધુ પ્રિય થઈ જાય છે. જયારે ભૂતકાળની સફર કરવાની હોય ત્યારે જેટલા ઓછા ફેરફાર – વસ્તુ કે વ્યક્તિમાં – થયા હોય તેટલી સફરની મજા વધુ. જાણે એક ટાઇમ મશીનમાં બેસીને ભૂતકાળનો પ્રવાસ ની મજા લેવાની હોય …