હવે પણ ને બણ.. બેય દીકરીયું અમારી પેટની દીકરીયું થઈ. હવે ડગ ભરવા દઈએ તો કોટિલાને કપાળે કાળી ટીલી બેહે.. પણ પછવાડે વાર આવી પુગી કે પૂગશે કોની? નવાબની ભલે આવે. મરી મટશું, પાલીતાણાથી જુતેલું વેલડું કુંડલાના કોટીલાના હાથે છુટયું ત્યાં તો બાગડદા.. બાગડદા.. કરતાં ફોજના ઘોડા પુગ્યા. નવાબના નેજા ફરકયા. દેવા કોટીલાના નવાણું લાખ રૃંવાડા અવળાં થઈ ગયા. આંખ્યમાં કોઈએ મુઠી ભરીને સિંદુર ઠાલવ્યો હોય એવો રંગ ઘુંટાઈ ગયો. કડેડાટ કરતો કોટીલો ડાયરો બેઠો થઈ ગયો. તલવાર, ભાલા, બરછી હાથ ધરાઈ ગયા.