નોર્થ ફેસ તરફથી એટલે કે તિબેટ તરફથી એવરેસ્ટ આરોહણનો પ્રારંભ કર્યો હતો. સૌપ્રથમ 5200 મીટરની ઊંચાઈએ આવેલા બેઝ કેમ્પમાં બે દિવસ રોકાઈને વાતાવરણ સાથે મેચ થાય છે. બે દિવસ પછી 5650 મીટરની ઊંચાઈએ આવેલા ઇન્ટરિમ કેમ્પમાં શેરપા સાથે રોકાયો હતો. આ પછીના દિવસે 11 કિલોમીટર ચાલી 6230 મીટરની ઊંચાઈએ આવેલા એડવાન્સ બેઝ કેમ્પમાં પહોંચવાનું હતું, પણ એ સમયે જ પગના સ્નાયુ ખેંચાઈ ગયા! ચાલવાની હિંમત નહોતી, પણ જાત સાથે સંવાદ સાધ્યો. એવરેસ્ટ સર કરવા આવ્યો છું અને એડવાન્સ બેઝ કેમ્પ પણ પહોંચી શકતો નથી? હિંમત ભેગી કરી, આંખ બંધ કરીને એવરેસ્ટ દર્શન કર્યાં અને ધીમે ધીમે પહોંચી ગયો. ડિહાઇડ્રેશન થઈ ગયું હતું. જ્યુસ-બિસ્કિટ ખાતાં થોડી શક્તિ આવી હતી. આ પછી 6400 મીટરની ઊંચાઈ પર આવેલા ક્રેમ્પોન પોઇન્ટ પર પહોંચ્યો અને પાછા એડવાન્સ બેઝ કેમ્પ નીચે આવ્યા. પર્વતારોહણમાં એકસાથે ઉપર ચઢી શકાતું નથી. થોડા ઉપર ચડી પાછા નીચે ઊતરો, પાછા થોડા વધુ ઉપર ચડો અને ઊતરો એમ ધીરે ધીરે શિખર સર કરી શકાય છે. આ પછી નોર્થ કોલ કેમ્પ-1 પર જવાનું હતું, જે ખૂબ જ અઘરું છે. 80થી 90 ડિગ્રીવાળુ સીધું ચઢાણ છે. એક બાજુ ખતરનાક ઊંડી ખીણ અને બીજી બાજુ સીધું ઊંચું ચઢાણ હતું.