એક વાર મેં પૂછ્યું, ‘મારી બા ખાદી કેમ નથી પહેરતાં ?’ એ હસીને કહે, ‘ભાઈ, મારી એક મૂંઝવણ છે. મેં ખાદી ને સ્ત્રી-સ્વાતંત્ર્ય, બંનેની હિમાયત સાથે ઉપાડી છે. કહેતા હો તો ખાદી પરાણે પહેરાવું, ને સ્ત્રી-સ્વાતંત્ર્યનો ઝંડો હેઠો મેલી દઉં. પણ જ્યાં સુધી એ ધજાગરો પણ ઝાલ્યો છે, ત્યાં સુધી તો ખાદી પહેરાવવાનું નહીં બને. મારે મનથી ખાદી એ કેવળ રાજકીય પોશાક નથી. એ બાપુની અહિંસાનું પ્રતીક છે. પ્રેમમૂર્તિ ઈશુ ને કારુણ્યમૂર્તિ બુદ્ધની મૂર્તિ માટે લોકો તલવાર ઉપાડે છે, એ ક્ષણે જ બુદ્ધ ને ઈશુ મરી જાય છે. હું રાહ જોઈ શકીશ, પણ તલવાર નહિ ઉઠાવી શકું. ખાદી પહેરવાની વસ્તુ છે, પહેરાવવાની નહીં.’