એક છોકરો હતો. તેના ટીચરને એ બહુ વહાલો. તેને બધું ખૂબ જ સારી રીતે શીખવે. એ છોકરો ધીમે ધીમે થોડો દૂર થઈ ગયો. એક વખત એ ટીચર પાસે ગયો. ટીચરે એને જોતાંવેંત જ ઊધડો લીધો. બહુ દિવસે યાદ આવ્યું કે કોઈ છે. કામ હતું ત્યારે તો રોજ માથું ખાતો હતો. સ્વાર્થ પૂરો થયો એટલે ભૂલી જવાનું? છોકરાએ બહુ સલૂકાઈથી કહ્યું કે, હું તો તમારો આભાર માનવા આવ્યો છું. મને એક સફળતા મળી છે. મને તમે યાદ આવ્યા. હું આજે છું એમાં તમારો બહુ મોટો ફાળો છે. તમને ભલે ઓછો મળ્યો છું, પણ તમે સદાયે મારી સાથે હતા.