મારા પોતાના માટે કંઈ જ કરવાનું નહોતું. જે ભગવાન કીડી મંકોડાનું પૂરું કરે છે તે મને શા માટે ભૂખ્યો રાખે ? બધા ભુખ્યા ઊઠે છે, ૫ણ કોઈ ભૂખ્યું સૂતું નથી. આ વિશ્વાસે મારી ઇચ્છાઓને ૫હેલેથી જ શાંત કરી દીધી હતી. લોભ કે મોહે કદી સતાવ્યો નથી. વાસના, તૃષ્ણા અને અહંકાર માંથી કોઈ૫ણ ભવ બંધન મારી પાછળ ૫ડયું નથી. જે કાંઈ કરવાનું હતું તે ભગવાન માટે મારા ગુરુદેવના આદેશ પ્રમાણે કરવાનું હતું. તેમણે સંઘર્ષ અને સર્જનના બે જ કામ સોંપ્યા હતા તે કરવામાં સદાય ઉત્સાહ જ રહ્યો. કામને ટાળવાની વૃત્તિ તો ૫હેલેથી જ નહોતી. જે કરવું હોય તે પૂરી તત્પરતા અને તન્મયતાથી જ કરવું એવી ટેવ જન્મજાત દિવ્ય અનુદાનના રૂપે મળી હતી અને તે છેક સુધી કાયમ રહી.