એમોન અને ઓસ્કર, બંને હૃષ્ટપૃષ્ટ માણસો એકબીજાની સામે બેઠા હતા. જે રીતે એમોન અને ડાયેના, એક જ ટૂંકી મુલાકાતમાં એકબીજાને ઓળખી ગયા હતા, એ જ રીતે ઓસ્કર અને એમોન પણ એક બીજાને બરાબર ઓળખી ગયા હતા. બંને જાણતા હતા, કે ક્રેકોવમાં રહીને બંને પોતપોતાનો ફાયદો મેળવવા ઇચ્છતા હતા, અને એ માટે ઓસ્કરે તેની કિંમત પણ ચૂકવવી પડવાની હતી. અહીં સુધી તો ઓસ્કર અને કમાન્ડન્ટ એકમેકને બરાબર સમજી ચૂક્યા હતા. પોતે અંદરથી જેને ધિક્કારતા હોઈએ તેને પણ એક ધંધાભાઈ જેટલું માન આપવાની સેલ્સમેન જેવી લાક્ષણિકતા ઓસ્કરમાં મોજુદ હતી. પોતાની એ લાક્ષણિકતાનો ઉપયોગ કરીને જ એ કમાન્ડન્ટને એવો તો ભુલાવામાં નાખવાનો હતો, કે એમોન ઓસ્કરને હંમેશા એક મિત્ર તરીકે જ નીહાળવાનો હતો.