ત્યા દાન એ દાન રહેવા જ પામતુ નથી, તેતો પ્યોરલી ધધાદારી  વ્યવહાર બની જાય છે,ધર્મએ કોઇ  ધંધો નથી,અને ધર્મ કોઇના ધંધાને ટેકો પણ આપતુ જ નથી, પણ ધર્મ એ માણસની આંતરિક ભાવનામા અને વૃતિઓમા શુદ્ધતા અને પવિત્રતા  લાવવાની,અને આંતરિક પરીવર્તન કરવાની  શુદ્ધ પ્રક્રીયા છે, આજ વાત જગતના મહામાનવોની છે, તેઓએ સ્પષ્ટ જ્કહ્યુ છે કે  ,આત્મિક સત્યના આધારે ધર્મનુ આચરણ કરવાથી  માણસનુ આંતરિક પરિવર્તન થાય છે, આ થતા જ તે શુદ્ધતા અને સ્થીરતા પ્રાપ્ત થાય છે,  અને પછી તે આત્મિક સત્યના આધરે  ધંધો સારો કરતો થાય છે,મનની  સ્થીરતા થવાથી તે પોતાની  સંપુર્ણ શક્તી ધંધામા  લગાવે છે, તેને કારણે તેને ફાયદો થાય તે  સ્વાભાવિક છે, આ  પોતાની શકતી અને મનની સ્થિરતાથી ફાયદો  હોય છે ,નહિ કે કોઇ દેવ દેવિની કૃપા વરસે છે, એટ્‌લુ સ્પષ્ટ  જાણીને આત્મિક સત્ય ધર્મનુ આચરણ કરવાની વિધી વિધાન છે, એટ્‌લુ જાણો,રામ કૃષ્ણના જીવનમા બનેલો એક પ્રસંગ છે , એક વેપારી સોના મહોરોની  પોટલી  લઇને  આવે છે, ને તેના ચરણોમા ધરે છે, રામ કૃષ્ણ  જાણે છે, કે આની પાછળ  તેને કાઇક  વધુ પ્રાપ્ત કરવાની મનમા ભાવના રહેલ  છે, એટ્‌લે રામ કૃષ્ણ  તેમને  કહે છે, મને તારુ દાન મળી ગયુ,  તુ આ મારી પોટલી લઇને જા આને તુ ગંગામા પધરાવી આવ  અને મારી પાસે આવ તારા મનની કામનાઓ ઇચ્છાઓ પુરી થશે, તે માણસ આદેશ અનુસાર મનમા અનેક પ્રકારની  શંકા સાથે  ગંગા કાઠે જાય છે,તેનુ શુદ્ધ મન અને બુધ્ધી  હોતી નથી, તે અશુદ્ધ મન દ્વારા તે  એક એક કરતા કરતા કરતા ગંગામા સોના મહોર દુખ સાથે  નાખે છે,  આમ તેને આવતા વાર લાગતા, રામ કૃષ્ણ  માણસને મોક્લે છે,  કે જુઓ તે શુ કરે છે,  તો તે ગંગા કાઠે બેઠો બેઠો  એક પછી એક દુખ સાથે સોના મહોર  પધરાવી રહ્યો છે, ત્યારે રામ કૃષ્ણ  ભગવાન તેને કહે છે,  કે તે જે દાન કર્યુ છે, તે ખરેખર દાન નથી, કારણકે તારે મારી  પોટલી એક સાથે જ નાખી દેવાની જરુર છે  તે મારી માલીકીની  હતી, તો પણ તુ તે  નાખી શક્યો નથી, તેમા તારી ચાહ છે, માટે તે આપેલુ  આ દાન એ દાન નથી, પણ  ધંધાદારી વ્યવહાર છે,આવા ચાહ સાથેના દાનની ધર્મમા કોઇજ સ્થાન નથી,કે કોઇ કિમ્મત પણ નથી,તેમ તેને  સમજાવે છે,ને આખ ખુલી  જાય છે,  આ હકીકત બરાબર સમજીને જાણીને જ  માણસે પોતાએ  કોઇને  કોઇપણ જાતનુ  દાન દેવુ જોઇએ અને દેતી  વખતે અંતરથી  કોઇપણ જાતની  ચાહ વિનાનુ, ઇચ્છા વિનાનુ  દાન આપવુ  જોઇએ એજ સત્ય આધારીત દાન છે, જે દાનીના મનને શાંતી અને આનંદ આપે છે,  બિજો કોઇ લાભ દાનનો  નથી એટલુ શુદ્ધ હ્રદયથી  જાણો એટ્‌લે માણસે શુદ્ધ બુધ્ધી  અને મનથી  વિચારવુ  જોઇએ કે  કેવા પ્રકારની હ્રદયના શુદ્ધ ભાવ સાથે  ધર્મમા શ્રધ્ધા રાખુ છુ , ઉચ્ચ ભાવના સાથે કે કનિષ્ઠ ભાવના  સાથે , ઉચ્ચ પ્રકારની  ભાવનાનો અર્થ એ છે, કે નિષ્કામ  ભાવથી  બીજાને  સુખ અને શાંતિ  પ્રદાન કરવા પોતાની શક્તિનો  ઉપયોગ  કરવો તે ઉત્તમ ધર્મનુ અનુસરણ છે,અને આસક્તિ,લાભ લોભને સ્વાર્થની કે પ્રતિષ્ઠાના ભાવસાથે કર્મ કરવુ તે  કનિષ્ઠ કર્મ છે, એટલુ જાણો આજ્ના સાધુઓ કેવુ કર્મ કરે છે, તેતમારી જ  શુદ્ધ બુદ્ધિ દ્વારા ચકાસો, આજે જે રીતે ધર્મનુ અનુસરણ  થઈ રહ્યુ છે, જોઇ રહ્યા છીએ તેમાતો બધાજ લોકોએ સમજી જ લીધુ છે,  કે ધર્મનુ ફળ  ઇચ્છીત  વસ્તુની  પ્રાપ્તિ એટલે કે સાસારિક  રીધ્ધી સિધ્ધી  પુત્રહિનને  પુત્રની પ્રાપ્તી થાય,  નિર્ધનને ધનની  પ્રાપ્તી થાય, આ રીતે જેવી અભીલાષા હોય તે અભીલાષાની પુર્તી થાય જ છે,  માટેજ  આજનો માણસ ધર્મનુ અનુસરણ કરે છે અને આવુ થાય તો જ ધર્મમા શ્રધ્ધા જાગે છે, અને આના માટેજ ધર્મ છે, તેમ સ્પષ્ટ માને છે, પણ ધર્મનો મુળભુત  હેતુ  તે જાણતો નથી, તેને સત્ય ધર્મ અંગે માહીતી પણ આપવામા આવતી જ નથી, આજે તો ધર્મ દ્વારા  માણસને  ભય અને ભ્રમમા જ રાખવામા આવે છે, તેને અભયી , સંશય રહિત વિશાળતામા કે આત્મિક સત્યમા  સ્થિર કરવામા આવતો જ નથી,  તેમજ તેનુ આતરિક રીતે ઉર્ધવીકરણ કે આંતરિક રીતે પરીવર્તિત કરવામા અને સ્વધર્મમા કે પોતાના સ્વભાવમા  સ્થિર કરવામા આવતો  નથી,  જ્યા પરમ શાંતિ અને આનંદ છુપાયેલા છે,  તેનાથી માણસને વંચીત  રાખવામા આવે છે,અલિપ્ત રાખવામા આવે છે, તે આજના ધર્મની  કમનસીબી છે, એટલુ  જાણો.