પહેલું સુખ તે જાતે નર્યા/નરવા. જાતે એટલે એકલા. ચેરિટી બિગિન્સ એટ હોમ. પહેલું ઘર/પિંડ ‘ને પછી પર/પરમેશ્વર. તો શું સુખના ક્રમ હોય છે? બીજું, ત્રીજું ‘ને છેલ્લું સુખ પણ હોય? કહેવત ઉવાચઃ બીજું સુખ તે ઘરે દીકરા, ત્રીજું સુખ ગુણવંતી નાર, ચોથું સુખ કોઠીએ જાર. દુઃખની વાત કરે છેઃ પહેલું દુઃખ જે બારણે તાર, બીજું દુઃખ જે પડોશી ચાર, ત્રીજું દુઃખ જે પૂંઠે ચાંદું, ચોથું દુઃખ જે બૈરું માંદું. તો શું સાચું-ખોટું તેમજ મિક્સ સુખ પણ હોય? ‘સાચું સુખ’ એવી ઇન્ટરનેટ પર સર્ચ મારી. ઘણું દેખાયું. બાલાશંકર કહી ગયા છે કે ‘રહી નિર્મોહી શાંતિથી રહે એ સુખ મોટું છે, જગત બાજીગરીના તું બધાં છલબલ જવા દેજે.’ એટલે પાછું સુખ નાનું-મોટું પણ હોય! ‘રહે ઉન્મત્ત સ્વાનંદે ખરું એ સુખ માની લે, પિયે તો શ્રીપ્રભુના પ્રેમનો પ્યાલો ભરી પીજે.’ હમણાં કીધું તેવું. ખરું-ખોટું એમ કમ સે કમ બે બીજા સુખ! એમની આ જ રચનામાં આગળ જે વાત કરી છે તેય રસપ્રદ. ‘કવિ રાજા થયો શી છે પછી પીડા તને કાંઈ? નિજાનંદે હંમેશાં બાલ મસ્તીમાં મઝા લેજે.’