પંદર-સોળ વર્ષ પહેલાંની વાત છે. હું તાજેતરમાં જ બી.એ. થયો હતો. નોકરીની શોધમાં દિવસો વિતાવતો હતો. મેં વિચાર કર્યો કે, આજે એક-બે ઠેકાણે નોકરી મળવાની આશા છે, ત્યાં જવા સિવાય બીજું કશુંય કામ નથી. એટલે આખો દિવસ શહેરમાં રખડીશ ને દેવીની મૂર્તિઓનાં દર્શન કરીશ. બીજું કરવાનોય શું હતો ! એવામાં વીશીનો નોકર જગન્નાથ આવ્યો ને એણે મારા હાથમાં એક ચિઠ્ઠી મૂકી. એ ચિઠ્ઠીમાં વીશીવાળાએ પૈસાની ઉઘરાણી કરી હતી. વીશીમાં પૂજાનિમિત્તે આજે જમણ હતું. મારે બે મહિનાના દામ ચૂકવવાના હતા. એટલે પૂરા નહિ તો ઓછામાં ઓછા દશ રૂપિયા તો આપવાનું જ એ ચિઠ્ઠીમાં જણાવ્યું હતું. વળી એમાં એમ પણ જણાવ્યું હતું કે જો હું પૈસા નહિ આપું, તો આવતીકાલથી વીશીમાં મારાથી જમી શકાશે નહિ.