(૧૧) જીવની ચહડયાતી તેિજ અધોિમતઓના પ્રકાર અ ખ્ુંય હોવાથી, એ ડકો પણ અનેક, ને ઘણી કિણ હોય છે. કિમકાડું, સૂયમને (મવશ્વન ું િધ્યગબિંદ અથવા મવશ્વની રાજધાની કહે છે. ને પ્રાણરપી સૂયમની જીવની િમતનો આરુંભ થતો િાને છે.) ને ત્યાુંથી ચારે તરફ ડકો પડે છે. વળી, પ્રત્યેક પડાવોથી પણ અનકે ડકો ફુંટાય છે. વિેરે, પણ એ બધા ઉપર રાજ્ય સૂયમ (દેવકોન ું) ચાલે છે. (11/76) (૧૨) એક ડક પૃથ્વીથી નીકળીને ીધી (પ્રાણદેવોની) રાજધાની સૂયમિાું પડે છે. બીજી ચદ્રું તરફ જાય છે. ને ત્યાુંથી રસ્તા જ દા જ દા નક્ષત્રો તરફ જાય છે. ત્રીજી ડક પૃથ્વી તરફ આવે છે. (૧૩) જે ડક પ્રજાપમતના પાટનિર સૂયમિાું જાય છે. તે પ્રકાશરપ તેજસ્વી છે. ત્યાું બ્રહ્મલોકનાું રહેવાશી દેવો વ ે છે. તેથી એ દેવયાન કહેવાય છે. પણ ત્યાુંથી પૃથ્વી તરફ જતો પુંથ અંધારીયો હોવાથી, તિોિય છે. ને ચદ્રું તરફ લઈ જતી ડક મપતૃયાન િાિમ કહેવાય છે. ને ત્યા ુંજનારા, વચિાું મપતૃલોકિાું વા ો કરે છે. એ મ કાિ ોિલોકની પા ે છે. (ને એજ યિલોક છે.) (૧૪) ધરતીથી દેવયાન ડાબે (ઉિર). ને મપતૃયાન જિણે દગક્ષણ જાય છે. દૈવયાનનો આરુંભ (ગચતાના) અક્ગ્નની જ્વાળા દ્વારા, ને મપતૃયાનનો આરુંભ એના ધ િાડા ાથે છે. તેથી પહેલો ઉિરાયન ને બીજો દગક્ષણાયન પુંથ કહેવાય છે. (૧૫) આ બન્ને પથુંો, ઉપરના લોકના છે. ન ેજે ડક (બનુંે સ્થળેથી) પૃથ્વી ઉપર પાછા લઈ જાય છે. તે એકજ અધોિાિમ છે: એ િાિમનો ક્રિ પાછળ કહેવાયો છે. (પહેલાું ધરતી પછી વનસ્પમત વિેરે). (૧૬) એ ડક ાવ અંધારી છે. એિા ુંજીવાત્િા િાઢી મનદ્રાિા ુંઅચેત જેવો ચાલે છે. પણ, જ્યારે એ િભમિાું જન્િવાની તૈયારીિા ુંઆવે, ત્યારે સ્વપ્નની જેિ એના જન્િજન્િાતુંરની બધી ઘટનાઓ (ગચત્રપટની જેિ) એ પ્રત્યક્ષ દેખે છે. પછી