૧૯૬૫મા ભારત પાક વચ્ચે યુદ્ધ ફાટી નીકળ્યું ત્યારે હઝારે ખેમકરણ બોર્ડર ઉપર લડતા હતા.એક ગોળી આવી માથા ઉપરથી ચાલી ગઈ.હઝારેને થયું કે જીવ બચી ગયો! કે કોઈ હેતુ જરૂર હોવો જોઈએ જીવન બચવાનો.ત્યારથી પ્રતિજ્ઞા લઇ લીધીકે હવેનું જીવન માનવસેવામાં વીતાવીશ.સ્વામી વિવેકાનંદના વિચારો અને શિક્ષણ વડે પ્રભાવિત હઝારેએ વિચાર્યું કે કુટુંબ વસાવી સમય બરબાદ કરવો નથી.આજીવન કુંવારા રહ્યા.તે સમયે સૈન્યમાં જોડાયે ફક્ત ત્રણ વર્ષ થયા હતા.બીજા ૧૨ વર્ષ સૈન્યમાં રહ્યા,પેન્શનના હકદાર બન્યા જેથી કોઈના આધારિત રહેવું ના પડે,સ્વૈચ્છિક રીટાયર થઈને પોતાના વતન રાલેગાંવ સિદ્ધિ (અહમદનગર જિલ્લે) આવી માનવસેવામાં લાગી માનવધર્મ અપનાવી લીધો.