એકવીસમી સદી આખરી નીવડેલી. કોઈ ત્રાહિત માણસની ભવિષ્યવાણી આખી માનવજાત માટે સાચી પડે તે ક્ષણને કાળની ક્રૂર થપાટ કહેવાય. એકવીસમી સદીના અંત ભાગ સુધીમાં તો માણસે ગજબનાક પ્રગતિ કરી નાખેલી સાથે સાથે સુધારી ન શકાય એવું નુકસાન પણ પૃથ્વીને પહોચાડી દીધું હતું. દુનિયાની સિકલ બદલાઈ ગઈ હતી. તે સદીના અંત ભાગ સુધીમાં તો લગભગ દસ અબજ માણસોથી ધરતી ખદબદતી હતી. આટલા બધા માણસોનો બોજ ધરતી ઉપાડી શકે એમ હતી પણ વિકૃત બનતી જતી માનવઈચ્છાઓમાંથી જન્મતી લાલસાઓને ટેકો આપવાની ક્ષમતા કુદરત પાસે હતી નહિ. કુદરત ફાટી પડી, માનવજાત ભૂંસાઈ ગઈ. જે સમયે કુદરતે સંપૂર્ણ રૌદ્ર સ્વરૂપ ધારણ કરીને માણસોનો અને જીવસૃષ્ટિનો સફાયો બોલાવ્યો હશે એ કોઈ જીવની સમગ્ર બ્રહ્માંડમાં કુદરત સામેની પહેલી જીત હશે. કુદરતના અહમને ઠેસ પહોચાડવામાં આ મનુષ્યજાતિએ સફળતા મેળવી લીધી હતી. આ સફળતાના અભિનંદન પાઠવવા માટે અસ્ખલિત તારાજી અને અમુક અશ્મિઓ સિવાય શેષ બચ્યું ન હતું.