‘લાઈન મારી’ને છોકરીને ‘ચાલુ કરવી’- ભલે શબ્દકોશ સ્વીકારે નહિ, ગુજરાતી ભાષાના આ તો સૌથી માનીતાને મોજીલા રૂઢિપ્રયોગ છે. મગજ બંધ થઈ જાય, ત્યારે જ દિલ ‘ચાલુ’ પડી જતું હોય છે! પ્રેમપત્રોની માફક આ ઉમદા વારસો યોગ્ય તાલીમ અને અનુકુળ વાતાવરણના અભાવે દિવસે દિવસે ઉંધા છેડા સાડી તથા ગાંધી ટોપી- ધોયિતાંની જેમ લુપ્ત થઈ રહ્યો છે. શું ખોવાઈ જતો વારસો એટલે હવેલીના કમાડ અને કાથીના ખાટલા ફક્ત? આ કૂણી કૂણી મકાઈ જેવા મીઠડાં પરાક્રમોનું શું? ક્યારેક બમ્સને લાલ કરી દેતી આ બમચીક ‘લીલા’ઓનું શું? અને એની વાછટ ઓછી થઈ જાય ત્યારે આસપાસ ભરડો લેતા દુકાળનું શું?