માન્યામાં આવતું ન હોય એમ દેસાઈ સાહેબે એની પાસે સાયકલનું તાળું ખોલાવ્યું. કચવાતા મને સાયકલ પર સવાર થયા. ને પૅડલ ઘુમાવ્યું. સાયકલ ખરે જ હળવી ફૂલ થઈ ગઈ હતી. ને પાકા કોટનો ઢોળાવ પલકારામાં પાર કરી પોતે ય હળવાફૂલ થઈ ગયા. હસતાં હસતાં પોતાની જાત પર બળાપો કાઢવા લાગ્યા : ‘સિત્તેરમા વર્ષની ઊજવણીના આનંદાતિરેકમાં આવી મામૂલી વાતનો ય ખ્યાલ ન રહ્યો ! અરે, સાયકલ પરથી ઊતરી એના પર સહેજ સાજ નજર કરી હોત તો ય ખબર પડી જાત !’ ત્રણેક મીટર લાંબા ચીકણી માટીવાળા પાણીથી ભરેલા ખાડામાંથી એમણે સાયકલ હંકારી મૂકી હતી એ યાદ આવ્યું. બબડ્યા : ‘હત્તારીની ! આટલી નાની અમસ્તી વાત પણ ન સમજાઈ !’