બ્રિટિશ ઇજનેરોએ એલિસબ્રિજ બાંધવાનો અંદાજી ખર્ચ રૂપિયા સાડા ચાર લાખનો આંક્યો હતો. (ત્રણ-ચાર લાખ આમ કે તેમ). આની સામે અમદાવાદની લાખા પટેલની પોળની દેવની શેરીમાં રહેતા એક આસિસ્ટન્ટ એન્જિનિયર નામે હિંમતલાલ ધીરજરામ એન્જિનિયરે (અસલ અટક ભચેચ) જણાવ્યું કે જાવ, જાવ, મારા ભૈ આટલો બધો ખર્ચ તે થતો હશે? અંદાજ વધારે પડતો છે. ‘એનાથી ઓછા પૈસે બાંધતા હોવ તો જાવ, તમે બાંધી આપો.’ એવો પડકાર ફેંકાતાં હિંમતલાલે હિંમતપૂર્વક એ પડકાર ઝીલી લીધો. નદીની રેતમાં જ ઝૂંપડી બાંધી, રહેવા-ખાવાનુંય ત્યાં જ રાખ્યું. ચોવીસે કલાક, સૂતા ને જાગતા પુલ પર જ નજર રાખે. પુલ સિવાય બીજું કશું દેખાય જ નહીં. પુલ બનાવવા માટે જોઇતા કાચા માલની અંદર તેમણે નિષ્ઠા અને પ્રામાણિકતા પણ ભેળવી દીધાં. બીજા કોઇ ભ્રષ્ટ ઇજનેર હોય તો આ પુલની સાથોસાથ પોળમાં જ પોતાનું મહેલ જેવું આલીશાન મકાન તાણી બાંધવાના કામે લાગી જાય, પણ હિંમતલાલ તો તેમના ભોજનમાંય સરકારી રેતી ન આવી જાય એની તકેદાર રાખતા. એકવાર તેમની જાણ બહાર તેમનાં પત્નીએ, દિવાળીમાં વાસણો સાફ કરવા માટે એક તગારું રેતી મગાવી. આ રેતીની વાત જાણીને તેમણે પત્નીની ધૂળ કાઢી નાખી-આ રેતી આપણી નથી, સરકારની છે કહી પાછી મેળવી લીધી. તે સંતાને ઘણા સમૃદ્ધ હતા, તેમને નવ દીકરીઓ ને એક દીકરો હતાં. (આ જ તો પ્રામાણિકતાની કસોટી છે).