યુવાન બહેનો હતી, વૃદ્ધ સ્ત્રી-પુરુષોની કતાર અલગ હતી, છોકરીઓ અને છોકરાઓ પણ વ્યવસ્થિત રીતે શિસ્તબદ્ધ બેઠાં હતાં. સૌથી પહેલાં અમે વૃદ્ધોને ધાબળાઓ વહેંચ્યા. પછી બહેનોને સાડીઓ આપી. છેલ્લે બાળકોને કપડાં આપ્યાં. એ ઉપરાંત અસંખ્ય ચીજો આચાર્યશ્રીને સોંપીને અમે જીપમાં બેઠા. જીપ ચાલુ થઈ એટલામાં દૂરથી અવાજ આવ્યો, ‘ઊભા રહો! એ સાહેબ, ઊભા રહો, હું સાડી લેવામાંથી રહી ગઈ.’