આપણે કેવા કૃતઘ્ની અને દંભી બની બેઠા કે જેમને પ્રકૃતિના પૂજક આપણા વડવાઓએ પૂજ્ય ગણ્યાં તે ગાય, વૃક્ષો, નદી વગેરેની સ્થિતિ દયનીય કરી નાખી છે. ગાયને રસ્તા પર છોડી દીધી, તેના પેટમાં પ્લાસ્ટિક પધરાવ્યું, વૃક્ષોનું નિકંદન કાઢી નાખ્યું, જંગલો કાપી નાખ્યાં. નદીઓ ઉપર અતિક્રમણ કર્યું, તેમાં ગટરની ગંદકી વહાવી. આપણા વડવાઓ માટે અધ્યાત્મ પ્રકૃતિ સાથે જોડાયેલું હતું. હવે આપણે એકેય ખૂણેથી પ્રકૃતિના પૂજક રહ્યા નથી તેમ છતાં આપણે આપણા આધ્યાત્મિક વારસાનું મૌખિક ગૌરવ લેતા થાકતા નથી. કેવું વિચિત્ર!