આ કોમના લોકો કેવી હિંમત દાખવી શકે છે તેનું એક રસપ્રદ ઉદાહરણ સુમતિ મોરારજીએ પૂરું પાડ્યું હતું. તેમની સિંધિયા શિપિંગ કંપનીએ આઝાદી પછીનું પહેલું તોતિંગ વ્યાપારી જહાજ ‘જલઉષા’ તૈયાર કર્યું હતું. વિશાખાપટનમમાં 14મી માર્ચ, 1948ના રોજ 8,000 ટનની ક્ષમતા ધરાવતું એ જહાજ લોન્ચ કરવાનું હતું. જહાજને લોન્ચ કરવા માટે જવાહરલાલ નહેરુ આવવાના હતા. પણ બન્યું એવું કે નેહરુ નિયત સમય કરતાં અડધો કલાક વહેલા આવી ગયા. હજુ લોન્ચિંગ માટેની તૈયારીઓ ચાલુ હતી. નહેરુનો સ્વભાવ એવો કે તેમને ગુસ્સો જલ્દી આવી જાય. એટલે તે આયોજનના અભાવ વિશે સહેર ગુસ્સે થઈને બોલવા લાગ્યા ત્યારે સુમતિબહેન શાંત સ્વરમાં બોલ્યાં “જુઓ, તમે અડધો કલાક વહેલા આવ્યા એમાં અમારો વાંક નથી. પ્રથમ વાર ઇન્ડિયન શિપયાર્ડમાં ભારતીય મજૂરો દ્વારા આટલું મોટું જહાજ તૈયાર થયું છે અને તેને ભારતના પ્રથમ વડાપ્રધાન લોન્ચ કરવાના છે. મજૂરોને જહાજ તૈયાર કરતાં 17 વર્ષ લાગી ગયાં તો હવે તમે થોડી તો ધીરજ ધરો.” આ ચોખ્ખી ને ચટ વાત સાંભળીને નેહરુનો ગુસ્સો ઓગળી ગયો. તે હસી પડ્યા અને સુમતિબહેન સાથે વાતોએ વળગ્યા.