અનુષાની જિંદગી બીજી છોકરીઓની જેમ જન્મથી જ સરળ, સામાન્ય ન હતી. તેને નાની ઉંમરમાં જીવનની કડવી, વરવી વાસ્તવિકતાઓને નજીકથી જોઈ અનુભવી લીધી હતી. તન તોડ મહેનત કરી પાઈપાઈ ભેગી કરનાર મા માટે નાનકડી અનુષા ભણીગણીને કઈક કરી દેખાડવા માંગતી હતી પરંતુ મંજીલ હજુ ઘણી દૂર હતી. અનુષા ભણવા અને રમવામાં હોશિયાર હતી. ખેલ પ્રત્યે વિશેષ રુચિ દાખવનાર અનુષાને થયું એ બહુ બધું ભણશે, સરકારી નોકરી કરશે, મા અને ભાઈને મોટા સરકારી બંગલામાં લઈ જશે. બસ થોડાં જ વર્ષો.. પછી ઝોપડપટ્ટીમાં રહેવું નહીં પડે, રોજરોજ ભૂખ્યું સુવું નહીં પડે. દરરોજ એકને એક મેલાઘેલા કપડાં નહીં પહેરવા પડે. અનુષા દીવાસપ્નોમાં રાચતી હતી અને એ દીવાસપ્નોને પૂરા કરવા માટે જરૂરી મહેનત પણ કરતી હતી ત્યાં જ..