કરમશીભાઈના ત્યાં, મેં નોંધ્યું છે એમ ચિત્રકાર અતુલ પણ આવતા. એમની સાથે ભાઈબંધી થઈ ગયેલી. હજી પણ એ ભાઈબંધી ટકી રહી છે. પણ એનું સ્વરૂપ બલાઈ ગયું છે. અતુલ ખૂબ કામમાં રહે છે. ફોન પર પણ વાત કરવી હોય તો પહેલાં પૂછવું પડે કે બે મિનિટ છે કે નહીં? એ દિવસોમાં એવું ન’તું પૂછવું પડતું. પણ હજી એ textનો જવાબ આપે છે એટલું તો સારું છે. ઇમેઈલના પણ જવાબ આપે. એની સાથેની મૈત્રીના કારણે હું પણ ચિત્રકળામાં રસ લેવા માંડેલો. જો કે, એ પહેલાં સુરેશ જોષીને કારણે હું ગુલામમોહમ્મદ શેખ તથા ભૂપેન ખખ્ખરના સંપર્કમાં પણ આવેલો. પણ, એ તો સુરેશ જોષીના વિદ્યાર્થી તરીકે. જો કે, પાછળથી એ બન્ને મારા વડીલ મિત્રો બની ગયેલા. ભૂપેનભાઈ તો હવે નથી. શેખસાહેબ છે. આજે પણ અમે ફોન પર મળીએ ત્યારે સહેજે કલાક નીકળી જતો હોય છે. ત્યારે અતુલે મને John Bergerનું ચિત્ર કઈ રીતે જોવું એ સમજાવતું ખૂબ જાણીતું Ways of Seeing પુસ્તક આપેલું અને કહેલું કે બાબુભાઈ આ પુસ્તકથી શરૂઆત કરો. મેં એ પુસ્તક વાંચેલું. ત્યાર પછી એણે મને Rudolf Arnheimનું Art and Visual Perception પુસ્તક પણ આપેલું. હું એ પુસ્તક આખું ન’તું વાંચી શક્યો. અમેરિકા આવ્યા પછી મેં એ પુસ્તક ફરી એક વાર વાંચેલું. એજ રીતે એણે મને Pierre Cabanneનું Dialogues with Marcel Duchamp પુસ્તક પણ આપેલું. એ પુસ્તક આખું વાંચેલું પણ સમજેલો અરધુપરધું. અતુલ પુસ્તકો આપવામાં અને પુસ્તકોનું સૂચન કરવામાં ઘણો ઉદાર હતો. ત્યારે એણે હોંશે હોંશે Kandinskyની અને Paul Kleeની વાતો કરેલી. આ બન્ને ચિત્રકારો વિશે સુરેશ જોષીએ પણ વાત કરેલી. અતુલની ચિત્રકળાની વાતો સાંભળીને મને થતું: હું અતુલ સમજે છે એ રીતે ચિત્રકળાને ક્યારે સમજીશ? પણ આ તો ત્યારની વાત છે.