મૃત્યુ પામવા માટે ભારત વિશ્વમાં સૌથી ખરાબ દેશો પૈકીનો એક છે, વિશેષ કરીને એવા લોકો માટે જેઓ પ્રાણઘાતક બિમારીઓથી પીડાઇ રહ્યા છે. 2015માં ઇકોનોમિસ્ટ ઇન્ટેલિજન્સ યુનિટ દ્વારા મૃત્યુના ઇન્ડેક્સની ગુણવત્તા બહાર પાડવામાં આવી હતી જેમાં સર્વે કરાયેલા 80 દેશોમાંથી ભારતનો ક્રમ 67 રહ્યો હતો. ડિસેમ્બર-2017માં વર્લ્ડ હેલ્થ આર્ગોનાઇઝેશન અને વર્લ્ડ બેંક દ્વારા પ્રસિદ્ધ કરાયેલા સંયુક્ત અહેવાલમાં ઘટસ્ફોટ કરાયો હતો કે ભારતમાં ગજાં બહારના તબીબી ખર્ચાના કારણે દર વર્ષે 4.90 કરોડ લોકો ગરીબી તરફ ધકેલાઇ રહ્યા છે. ઉલ્લેખનીય છે કે વિશ્વમાં દર વર્ષે આ પ્રકારની કમનસીબીને ભેટતા 10 કરોડ લોકોની તુલનાએ ભારતના લોકોનો આંકડો અડધોઅડધ છે. ભારત સરકારનો સેન્ટ્રલ બ્યુરો ઓફ હેલ્થ ઇન્ટેલિજન્સ દ્વારા જારી કરાયેલી આંકડાકીય માહિતીમાં તો ઘણી મોટી સંખ્યા દર્શાવવામાં આવી હતી. આ પ્રકારની બેહોશીની અવસ્થા એ આપણી ખાડે ગયેલી અને અત્યંત ખરાબ રીતે કથળી ગયેલી સરકારી આરોગ્ય સેવાઓનું સીધું પરિણામ છે. 2017-18ના આર્થિક સર્વેમાં પણ કહેવામાં આવ્યું હતું કે ભારત તેના કુલ રાષ્ટ્રીય ઉત્પાદન (જીડીપી)ના ફક્ત 1.4 ટકા રકમ જ આરોગ્ય સેવાઓ પાછળ ખર્ચે છે. 2017ની રાષ્ટ્રીય આરોગ્ય નીતિમાં આરોગ્ય સેવાઓ પાછળ કુલ રાષ્ટ્રીય ઉત્પાદનના 2.5 ટકા જેટલો સરકારી ખર્ચ કરવાનું લક્ષ્ય નિર્ધારિત કરાયું છે. જો કે આ તમામ બાબતો હવે ઘણી જ મોડી છે અને ઘણી ઓછી છે.