જવાબમાં માત્ર હસીને પૂર્વીએ તેમના હાથમાંથી બૅગ લઈ તેમને અંદર લીધા. ફૂટડા અને સૌમ્ય દેખાતા પુરુષે આવીને પાયલાગણ કર્યાં. ‘તારા જમાઈ ! ભૂલી તો નથી ગઈ ને ?’ પૂર્વી બોલી. દીકરી-જમાઈને પહેલી વખત જોતાં હોય એમ તાકી રહ્યાં. હા, આ નજર તો પહેલી જ હતી ને ! પતિનું અવસાન થયું તે દિવસોમાં પહેલીવાર તો પગ મૂક્યો હતો બંનેએ. તેમને દરવાજે અને તે દિવસોમાં તો ઉપેક્ષિત આંખોથી જ જોયા હતાં ને ? તે વિચારી રહ્યા. ‘અમને જાણ તો કરવી હતી, મમ્મી ! ફ્લાઈટ મોડી પડી હોત અને અમે કામ પર જતાં રહ્યાં હોત તો ?’