મારી આટલી વાત એણે રસપૂર્વક સાંભળી તો ખરી પણ એના ચહેરા ઉપર, પોતાના પ્રશ્નનો આ કોઈ ઉત્તર નથી એવો ભાવ હું પ્રગટ થતો જોઈ શક્યો એટલે મેં એને કહ્યું, ‘જો ટી.વી.ના પ્રોગ્રામ જોતી વખતે તારો મનપસંદ કાર્યક્રમ જોવાને બદલે તું નાની બહેનને એમ કહે કે તારે કાર્ટૂન ફિલ્મ જોવી હોય તો તું ભલે જો, હું તારા આનંદ ખાતર મારો કાર્યક્રમ જતો કરું છું, પપ્પા જો મમ્મીને એમ કહે કે તારે જે ધારાવાહિક જોવી છે, એ તું જોઈ લે, સમાચાર તો હું આવતીકાલે છાપામાં પણ વાંચી લઈશ. અથવા દાદીમા જો તને એમ કહે કે કે બેટા, તું ભલે તારો મનપસંદ કાર્યક્રમ જોજે, મારે એવી શી ઉતાવળ છે. જ્યારે આવું બને છે ત્યારે એ અયોધ્યા નગરી છે અને આવું જ્યારે નથી બનતું ત્યારે એ હસ્તિનાપુર છે. હવે તમે જ નક્કી કરો કે તમારે ક્યાં રહેવું છે અયોધ્યામાં કે હસ્તિનાપુરમાં ?’ મારો આ લાંબો ખુલાસો માત્ર એ કિશોરના જવાબરૂપે જ નહોતો પણ પરિવારના સહુ સભ્યોને સંબોધીને પણ હતો. તત્પૂરતી તો ધારી અસર પણ થઈ, બધા જાણે લેવાઈ ગયા હોય એમ ટૂંકી વાત કરવા માંડ્યા અને મુલાકાત પૂરી થઈ ગઈ.