વર્ષોથી ડૉ. ગાંધી પોતે આખો દિવસ ઊભા રહીને જ દરદીઓને તપાસે છે, છતાં કોઈ દરદીને એમ નથી લાગતું કે સાહેબે મને ઉતાવળે તપાસ્યો. આને કારણે જ ડૉ. ગાંધીને ત્યાં દૂર દૂરથી આવેલા દરદીઓની ભીડ થવા લાગી. કોઈ કોઈ છેક મુલુંડ-વિક્રોલી અને વાશી જેવાં દૂર દૂરનાં પરાંમાંથી દર્દીઓ આવવા લાગ્યા. ડૉ. ગાંધીની સેવાપ્રવૃત્તિથી સૌ પરિચિત હતા જ, તેથી ઘણા દાતાઓ પણ દાન દેવા માટે તેમનો સંપર્ક કરવા લાગ્યા. ડૉ. ગાંધીએ પોતે દાન સ્વીકારવાને બદલે એવી ગોઠવણ કરી કે દાન દેનારે ડૉકટરને કશું આપવાને બદલે આસપાસના અમુક કેમિસ્ટને ત્યાં એ રકમ જમા કરાવવી, જેથી દરદીઓ સીધા જે તે કેમિસ્ટને ત્યાંથી જ દવા ખરીદે અને એ ખરીદીનું બિલ દાનની રકમમાંથી જ બાદ થઈ જાય. જેથી દાતા અને દાન પ્રાપ્ત કરનારા બેયની ગરિમા જળવાય. આ ઉપરાંત બીજી એક વ્યવસ્થા પણ તેમણે કરી. તે પોતે તો ફેમિલિ ફિઝિશિયન છે, તેથી ઘણા કિસ્સામાં દરદીઓને સ્પેશ્યાલિસ્ટ ડૉક્ટર પાસે મોકલવાની જરૂર પડે. સામાન્ય શિરસ્તો એવો છે કે જે તે સ્પેશ્યાલિસ્ટ ડૉક્ટર પોતાને ત્યાં મોકલેલા દરદી દીઠ અમુક રકમનો હિસ્સો મોકલનાર ડૉક્ટરને આપે. ડૉ. ગાંધીએ આ પણ રકમનો સદુપયોગ કરવાનું વિચાર્યું. આ રીતે મળતી રકમ તેઓ બારોબાર જ કેમિસ્ટને ત્યાં જમા કરાવી દે છે. જેમાંથી જરૂરતમંદ દરદીઓને સીધી જ દવા મળી જાય છે.