તો- મારી આ માતૃભાષા-આત્મ ભાષા …..શ્વાસોશ્વાસ ની અજરામર ભાષા ને સહસ્ત્ર સહસ્ત્ર વંદન……સાષ્ટાંગ વંદન……..! અને આ વંદન ને ગુજરાતી ભાષા ના અનોખા ભાવ માં જ પ્રગટ કરી એ તો???? મેં કૈંક નવું વિચાર્યું છે………ભાષા ની આ ચટાકેદાર રંગીની ને- આજથી ૨૦૦ વર્ષ પહેલા બનતા ગુજરાતી સ્વાદિષ્ટ વ્યંજનો ની મઘમઘતી સોડમ સાથે -ભેળવી ને વ્યક્ત કરીએ તો????? અદ્ભુત..અદ્ભુત……..પુ.મુક્તાનંદ સ્વામી જેવા “સત્સંગ ની માં” સમાન સદગુરુ સંત દ્વારા -શ્રીજી મહારાજ માટે રચાયેલા- આ થાળ – અને એના પદ……ગુજરાતી ભાષા નો- ગુજરાતી વ્યંજનો નો અતિ સમૃદ્ધ વારસો રજુ કરે છે…….તો- ૨૦૦ વર્ષ પહેલા ના ગુજરાતી થાળ અને એના ગુજરાતી શબ્દો- જાણે કે હૃદય…આત્મા…..નું પ્રતિબિંબ રજુ કરે છે…..તો- જુઓ આ થાળ……અને ગર્વ અનુભવો- પોતાના ગુજરાતી હોવા પર…….પોતાની આત્મ ભાષા પર……..પોતાના સંસ્કાર પર…પોતાના વારસા પર……! આ માત્ર એક થાળ કે પદ નથી- પણ એક ગુજરાતી દ્વારા જીવાતા જીવન નો એક ચિતાર છે……ભક્તિ ની સર્વોચ્ચતા છે……કારણ કે- ગુજરાત ની આ પુણ્ય ધરા પર જ – શ્રીહરિ અને એમના અવતારો એ પોતાનું કર્મ ક્ષેત્ર બનાવી- સમગ્ર દુનિયા ને મોક્ષ નો માર્ગ બતાવ્યો છે……..તો મહિમા-જાણો-સમજો અને ગર્વ અનુભવો…..