જે યશરાજ ફિલ્મ્સ પ્રેમના ઢાઈ અક્ષરના પાયા પર ઊભું છે એનો મેઇન કર્તા હર્તા અત્યારે પોતાનાં લીડ પાત્રો દ્વારા એવું બોલાવડાવે છે કે આપણે ક્યારેય આઈ લવ યુ બોલવાનું નથી. પરંતુ મેં જોયું છે કે ગમે તેટલી રિવોલ્યુશનરી વાતો કરે, લીડ કેરેક્ટર્સ ગમે તેટલાં કમિટમેન્ટ ફોબિક હોય, પણ અલ્ટિમેટલી તો સ્ટોરી ટ્રેડિશનલ ખાનામાં જ જઇને પડે છે. પછી એ ફરહાનની ‘દિલ ચાહતા હૈ’ હોય, સિદ્ધાર્થ આનંદની ‘સલામ નમસ્તે’ હોય, ઝોયાની ‘ZNMD’ હોય, ઇમ્તિઆઝની ‘લવ આજકલ’ હોય કે અયાનની ‘YJHD’ હોય. ઇવન મણિ રત્નમે પણ ‘ઓ કાધલ કન્મની’માં નવી પેઢીના રોમાન્સ-કમિટમેન્ટ પર ફોકસ કર્યું અને છેવટે તો એવું જ સાબિત કર્યું કે યંગસ્ટર્સ ગમે તેટલાં આધુનિક થાય અલ્ટિમેટલી તો ટ્રેડિશનલ પાથ જ પકડે છે. ટૂંકમાં, ‘મોહબ્બત કા નામ આજ ભી મોહબ્બત હૈ!’ રિમેમ્બર, DDLJનો રાજ પણ ખાલી વાતો ‘મુઝે તો આજ તક યે સમઝ નહીં આયા કિ લોગ એક હી લડકી કે સાથ પૂરી ઝિંદગી કૈસે ગુઝાર લેતે હૈ? દુનિયા મેં ઇતની સુંદર સુંદર લડકિયાં હૈ, કિસી કી આંખે અચ્છી, કિસી કે હોઠ અચ્છે…’ની કરતો, ‘લવ-શવ મેરે બસ કી બાત નહીં હૈ’ એવું એ ખાલી બોલતો, પણ હતો પૂરેપૂરો રોમેન્ટિક, લવમાં ફૉલ થવા એકદમ રૅડી! હવે એ જ આદિત્ય ચોપરાનો હીરો કે પછી ઍમ્પાવર્ડ હિરોઇન કયો રસ્તો પકડે છે એ જોવાનું રહે. બની શકે કે એનાં પાત્રો ક્લાઇમૅક્સમાં એકબીજાને એવું કહી શકે કે, ‘આઈ ડૅર યુ ટુ મૅરી મી!’