“જુઓ, હવે આ વખતે તમારે વચ્ચે પડવાની કોઈ જરૂર નથી ! ગયા વખતે તમે બોલ્યા અને આ ભૂંડી બચી ગઈ, તે આજે ફરી માની ચુંદડી ચોરવાની એની હામ ચાલી ! આ વખતે તમે અહીંથી છેટા રહેજો. અમારા ગામનો મુદ્દો અમને અમારી રીતે સંભાળવા દો !”,કહેતાં એ મારી તરફ પીઠ ફેરવી ગયા.પણ હકીકતમાં તો એમને કશું કહેવાની જરૂરત જ નહોતી રહી ! ગયા અઠવાડિયે જે સ્ત્રીને માર ખાતાં જોઈ મેં ગામ આખામાં અણખામણી થવાની બીક નેવે મુકીને એને બચાવી હતી, આજે એ જ સ્ત્રીને એની એ જ ભૂલ ફરી દોહરાવવા માટે મને તેની દયા આવતી હતી. અઠવાડિયા આવું જ દ્રશ્ય જોઈ જે આંખોમાં અંગારા ધખતાં હતાં, આજે એ જ આંખોમાં આંસુ વહી રહ્યા હતા !