"અરરર ! આ કારભાર ! આ ખુન શાં ? આ ખટપટ ? આ સઉ શાને માટે ? આ ભાર માણસનું મગજ કેમ ખમતું હશે ? આ તો "બ્હાર-વ્હાઈટવૉશ” અને અંદર કચરો ! ઈશ્વર સર્વ રચનાઓ એવી જ [ ૯૩ ] કરે છે. સુંદર શરીરમાં માંસ જેવું જ ભરે છે. ઉદયકાળની સૃષ્ટિ અંધારી રાત્રિમાં ડુબેલી પૃથ્વીમાંથી જ સ્ફુરે છે. મ્હોટાઈનો પાછલો ઈતિહાસ જ ન પુછવો – કંઈ કંઈ ભોપાળાં નીકળે. ભણેલાઓને અસંતોષ ર્‌હે છે કે આટલી આટલી મહેનત કરતાં કાંઈ પ્રમાણમાં દ્રવ્ય મળતું નથી અને કારભારીયો અને બીજાઓ અમસ્તા દ્રવ્યમાં લોટે છે. પણ એ વિચાર ખોટો છે. આ ચિંતા, આ ખટપટ, આવા નીચ રસ્તા, આવાં અઘોર કર્મ અને આ જ 'વ્હાઈટવોશ' એ બધાની કીમ્મતમાં આટલી નામની – ન ખવાય ન પીવાય એવી મ્હોટાઈ — આવું દ્રવ્ય મળે છે તો મળો ! કારભારીયો, તમારું સુખ તમને જ હજો !”