‘ના, એ જ, બીજું શું? સમય સમયનું કામ કરશે મધુ, આ વિષે બહુ વિચારવું છોડી દે. બલકે હું તો કહું છું કોઈ વાત વિષે વિચાર્યા કરવાને બદલે આ ઘડીને માણતાં શીખ.’ આરતીએ પોતાની વાત માધવી ધ્યાનથી સાંભળી રહી છે તેની ખાતરી કરી લીધી : ‘તને હમેશ એ જ ચિંતા રહેતી હતી ને કે બંને દીકરીઓને તું મોટી કેમ કરીને કરીશ? ક્યારેય સ્વપ્ને પણ એવી કલ્પના હતી કે બંને દીકરીઓ તને ગૌરવ અપાવે તેવા રસ્તે ચાલી નીકળશે?’ માસીએ બાજુમાં બેઠેલી માધવીનો હાથ લઈને ચૂમી લીધો ને વાળ પર હાથ પસવાર્યો : ‘જયારે જયારે હું આનંદમાં જોઉં છું ત્યારે મને મારી આરુષિ જ યાદ આવી જાય છે. મેં એને આપેલા વચનને નિષ્ઠાપૂર્વક પાળવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે, કદાચ ક્યાંક ઉણી ઉતારી હોઉં તો…’ આરતીનો સ્વર થોડો તરડાયો.