સૂતેલા માણસનો અહંકાર જાગતો હોય છે. શિયાળાની સવારે તો અહંકાર સઘન થઇ જાય છે. કોણ કોને કેવી રીતે જગાડે છે એના પર ઘણો આધાર છે. ઉક્ત મરાઠી પંક્તિઓમાં જગાડવાનો જે પ્રેમાળ અભિગમ છે તે જ એના અજ્ઞાત કવિને રાજમાર્ગ લાગે છે. મરાઠી પ્રજામાં આ રચના બહુ જ લોકપ્રિય છે. ઇ.સ. ૧૯૮૯માં બેનેટ કોલમેન એન્ડ કંપનીએ યોજેલા સંપૂર્ણ રાત્રિ નામક કાર્યક્રમમાં જ્યારે સવાર થવા આવી ત્યારે પ્રભાકર કારેકરે બુલંદ કંઠમાં આ રચના સંભળાવીને સહુને મંત્રમુગ્ધ કરી મૂક્યા હતા તેનું સ્મરણ છે. ત્યારથી આ રચનાએ મારા કંઠમાં માળો બાંધી લીધો છે.