ઘડીક હેન્રી , જેમી , લૌરા તો ઘડીક ફ્લોરેન્સ , હેપ , રોન્સેલ‘ના મિસ્ટિક યેટ માર્વેલસ વોઇસઓવરમાં ટુકડે ટુકડે સંધાતી આ વાર્તામાં વહેંણ ક્યારે વમળ બનીને તાણી જશે એ ખ્યાલ જ નહીં આવે ! અડધા મુવી સુધી આમ તો કોઈ કરતા કોઈ મેજર ટ્વીસ્ટ નથી આવતા છતાંયે હવાનો એ ભેંકાર સૂંસવાટો કથાનકને ધીમે આંચે ઉકાળતો રહે છે ! લૌરા અને હેન્રી’નું લગ્નજીવન ખોરંભે ચડતું જતું જાય છે , જેમી યુદ્ધ’માં મોતના નગ્ન નાચને જોઈને PTSD ( પોસ્ટ ટ્રોમેટીક સ્ટ્રેસ ડિસઓર્ડર ) થી પીડાતો હોઈને દારૂના રવાડે ચડી ચુક્યો હોય છે જયારે રોન્સેલ’ના હાલ પણ આવા હોવા છતાં તેની પાસે આવી કોઈ લકઝરી ન્હોતી કેમકે ગરીબી ને અવહેલના’ની જિંદગી જ તેના માટે કાયમી PTSD બની ચુકી હતી. આ મૂવીની થીમ ભલે અમેરિકામાં અશ્વેતો પર થયેલા અગણિત અત્યાચારોની હોય પણ પુરા કથાનકમાં માણસજાતમાં રહેલી જન્મજાત ક્રૂરતા ને કરુણાના સંકુલ સરવાળા , વિષમ વાતાવરણની સામે વામન ઠરતાં મનુષ્ય , યુદ્ધની બર્બરતા , તૂટતાં પરિવારો , છિન્નભિન્ન થતું અર્થતંત્ર ને સરવાળે સર્જાતી બેરોજગારી , ને આખિરમાં કઈ કેટલાયે ઘાવ વેઠ્યા બાદ પણ ન બદલાતી નઘરોળ માનસિકતા રૂપી ગારા’ના જે છાંટા ઉડ્યા છે , કે લાગે કે સતત અહિંયા કોઈ ને કોઈ કળણ કૈક ને કૈક ગળતું જ રહે છે ~ અહીં માણસ કુદરત સામે તો પછી , પહેલા ખુદ માણસજાત સામે જ અવિરત લડતો રહે છે !