કૌરવ પાંડવોનું યુદ્ધ દશ દિવસ ભીષ્મના, પાંચ દિવસ દ્રોણના, બે કર્ણના, અર્ધો શલ્યનો અને અર્ધો દિવસ દુર્યોધનનો એમ કરીને અઢાર દિવસ ચાલ્યું હતું. યુદ્ધ કારતક સુદ ચોથના દિવસે શરૃ થયું હતું. માગશર વદ આઠમે ભીષ્મ પડ્યા, અગિયારસે અભિમન્યુ મરાયો, બારશે જયદ્રથ હણાયો, તે જ દિવસે રાત્રિયુદ્ધ થયું અને તેમાં ઘટોત્કચ પડ્યો, તેરશે દ્રોણ પડ્યા, અમાસે કર્ણ પડ્યો અને પોષ સુદ પડવા શલ્ય અને મળસ્કે દુર્યોધન પડ્યા. બંને પક્ષની ૧૮ અક્ષોહિણી સેના પૈકી પાંડવપક્ષે પાંચ પાંડવો, સાત્યકિ, શ્રીકૃષ્ણ અને યુયુત્સુ એ આઠ યોદ્ધાઓ અને દુર્યોધનના પક્ષે કૃપાચાર્ય, કૃતવર્મા અને અશ્વત્થામા એ ત્રણ મળીને કુલ ૧૧ યોદ્ધાઓ જ બચે છે. યુદ્ધની સમાપ્તિ પછી એક મહિના સુધી શુદ્ધિ અને ધાર્મિક ક્રિયા માટે પાંડવો નગર બહાર રહ્યા હતા. રાજા યુધિષ્ઠિરના રાજ્યકાળમાં ધૃતરાષ્ટ્ર ૧૫ વર્ષ સુધી હસ્તિનાપુરમાં રહ્યા હતા. તે પછી ગાંધારી, કુંતી, વિદુર અને સંજય સાથે વનવાસ સ્વીકાર્યો. વનવાસના એકવર્ષ બાદ વિદુરે દેહત્યાગ કર્યો. વનવાસનાં ત્રણ વર્ષ પછી ધૃતરાષ્ટ્ર અને તેના સાથીઓ એક દાવાનળમાં બળી મર્યા હતા. યુદ્ધ પછી શાસનના ૩૬મા વર્ષે યુધિષ્ઠિરે વિપરીત નિમિત્તો જોયાં. યદુવંશનો સંહાર થયો, શ્રીકૃષ્ણે અને બલરામે દેહ ત્યજ્યા અને અર્જુનનો કાબા લોકોથી માનભંગ થયો હતો. એ પછી તરત પાંડવોએ દ્રૌપદી સાથે હિમાલય ઉપર દેહત્યાગ માટે મહાપ્રયાણ કર્યું.