એનો ભાવાર્થ એ છે કે મહાપુરુષો, પરમાત્મપ્રેમી ભક્તો, યોગીઓ કે જ્ઞાનીપુરુષો પોતે માનના ભૂખ્યા નથી હોતા, પોતાને કોઈ માને કે સન્માને એવી ઈચ્છા નથી રાખતા, પરંતુ બીજાને સન્માનવા કે માન આપવા તૈયાર રહે છે, બીજાના ગુણોને જુએ છે ને યાદ રાખે છે.