આ વાર્તાલાપે મને મારા ભૂતકાળના પ્રસંગમાં સેરવી દીધો. વર્ષો પહેલાની વાત છે. ત્યારે અમારી ભાણીની ઉંમર લગભગ ૪ કે ૫ વર્ષની હશે. એક સમી સાંજે અમે ભાઈઓ -બહેનો ઘરની નજીકના પાર્કમાં ભાણીને લઈને ગયા. બગીચાની એક ખૂણા બાજુએ સરસ જગા જોઈ અમે ત્યાં બેઠાં. વાતચીતમાં સાહિત્ય વિષે વાત નીકળી. મને સાહિત્યનો શોખ વિશેષ. મારી બેન કહે, ‘ભાઈ, કંઈક સાહિત્યકાર વિષે જણાવો.’ મેં કહ્યું, ‘આપણા જાણીતા કવિ અને વિદ્વાન સાહિત્યકાર શ્રી નરસિંહરાવ ભોલાનાથ દિવેટીયા વિષે એક વાત કોઈક મિત્રના મુખેથી સાંભળી હતી તે યાદ આવે છે. તેઓ મુંબઈ વિધ્યાપીઠમાં સંલગ્ન હતા. તે સમયે એમ. એ. માં ગુજરાતીની લેખન પરીક્ષાની સાથોસાથ મૌખિક પરીક્ષા પણ લેવાતી હતી.