♥ પંચમ શુક્લ અદીઠ રૂપ એનું એવું રણઝણાવી જતું, અમીટ દૃષ્ય, પલક જેમ પટપટાવી જતું. ઉઘાડાં હોય દિવસ, રાત, બારેમાસ છતાં, હવાનું ઝોકું બધાં દ્વાર ખટખટાવી જતું. ધરાને રંધ્ર ટપકતાં ગગનનું વ્હાલ સ્વયં, આ રોમ રોમ લીલા સ્પંદ લસલસાવી જતું. હસાવી જાય ઘડીમાં રડાવી જાય વળી, લઈને ખોળે એનાં એજ થપથપાવી જતું. કસોટી પણ કરે […]