કથાની શરૂઆત દીકરીની યાદ સાથે થાય છે. એક વર્ષથી દીકરી મળવા આવી નથી. સાસરે શું કરતી હશે, કેમ રહેતી હશે, પિયરને યાદ કરતી હશે કે નહીં અને હવે મળવા આવશે કે નહીં એની ચિંતા માને થઈ રહી છે. દીકરી દુર્ગાની એટલે કે પાર્વતીની એટલે કે ઉમાની મા તેના પિતા અને પોતાના પતિને ઠપકો આપે છે. ‘એક વરસ થઈ ગયું. મારી દીકરીના કંઈ ખરખબર નથી. તમે જરાક તપાસ તો કરાવો. દીકરીને તેડી તો આવો. સ્મશાનમાં ભૂતપ્રેત વચ્ચે બેસી રહેતા જમાઈરાજ મારી દીકરીની શી કાળજી લેતા હશે. કેમ રહેતી હશે મારી દીકરી. તમે જઈને તેડી આવો.’ દીકરીની યાદમાં વ્યાકુળ મા કહે છે કે આ વખતે દીકરી આવે પછી પાછી જ નથી જવા દેવી.