‘લોકસાહિત્યકારો ઉનાળાની બળબળતી બપોરનું વર્ણન કરે ત્યારે એમ કહે કે નાળિયેરી ઉપરથી નાળિયેર પડે તો જમીન ઉપર પડે એટલી વારમાં તો ત્રોફાનું પાણી સુકાઈ જાય એવી ગરમી હતી અથવા એમ કહે કે એક મુઠ્ઠી જારના દાણાનો જમીન ઉપર ઘા કરો તો ધાણી થઈને ફૂટી જાય એવી ગરમી હતી ત્યારે એમ થયું કે આ લોકો ટાઢા પહોરનાં ગપ્પાં મારતાં લાગે છે.’