આદસંગ ગામના એક આઈના ઓરડાની રૂપાળી ઓસરીમાં બાબરીયાવાડની જાન નો ઉતારો છે઼ વરરાજાને વીટીને ડાયરો જામ્યો છે઼ સવારમાં કાવા-કસુંબા થઈ રયા છે, ઢોલ ધણેણી રયા છે઼ શરણાયું મીઠે સાદે વાગી રયું છે઼ ચારણ -બારોટો “ભલે નવસા નવરંગ?” “ભલે પાંડવરા?” એવા ભલકારા ભણી રયા છે. જાનમાં દિપડીયા ગામનાં ગલઢેરા સાવઝધાંખડો પણ ખરા. ડાંખરૂ માણસ. એની લોંઠકાઈ પંથક આખામાં પંકાતી. નહિ ઊંચો, નહિ નીચો એવો દેહનો બાંધો. પંડય પાસે હથિયારમાં જામગરી બંધૂક તલવાર ને ભેટે જમૈયો તો આપાને કાયમ હોય. આંખ્યુ મારકણી. જેવો તેવો તો આપા ની સામે નજરપણ ન નોંધે ડાયરાની જમાવટ થઈ ગઈ છે એમાં કોઇકેવાવડ દીધા કે “આઈની જાંબલી ગાયને દીપડે મારી નાખી?” વાવડ મળતાં તો આઈએ કાળું કલ્પાત આદ્રયુ”અરેરે ? મારી જાંબલીને તો મેં કાંડા કરડાવી ને ઉઝેરેલ, હજી પેલવેતરી જ હતી. હેઠ હાથીના બચ્ચાજેવો વાછડો. બોઘરૂ એક તો દૂધ દેતી. હમણા જખીલેથી છોડેલી. આમ આઇતો કરલાવા માંડયા.