આ મિત્રની જેમ વિચારનારા બીજા પણ કેટલાક લોકો હશે આપણે ત્યાં. જોકે હવે દેશના સદ્ભાગ્યે આવા લોકો ઓછા થતા જાય છે. દેશની પ્રજા ઝડપથી વિકાસશીલ થતી જાય છે. વિકાસ કરવો હોય તો લોનો લેવી પડે. લોન ચૂકવવા માટે પણ લોન લેવી પડે. લોનનું વ્યાજ ભરવા માટે પણ લોન લેવાની. આપણી સરકારો 1947થી એમ કરતી આવી છે. આપણી સરકારોએ ઉદાર હૃદયે લોનો લીધા કરી ન હોત તો આપણા મંત્રીઓ આટલા ઠાઠથી રહી શકત? આપણા મંત્રીઓને સામાન્ય લોકોની જેમ રહેવું પડતું હોત તો દુનિયામાં આપણે કેવા લાજી મરત! એટલે વિકાસ કરવો હોય તો લોનો લેવી જ પડે છે. ‘પછેડી પ્રમાણે સોડ તાણો’નો જમાનો ગયો. પછેડી પ્રમાણે સોડ તાણવા જઈએ તો જિંદગીભર ટૂંટિયું વાળીને સૂઈ રહેવું પડે. એના કરતાં આપણી સોડ પ્રમાણેની લાંબી પછેડી લોન લઈને મેળવવી એ જ ડહાપણનો માર્ગ છે. ચાર્વાકઋષિ કહી ગયા છે કે, ‘દેવું કરીનેય ઘી પીઓ.’ પ્રાચીન સૂત્રોનું અત્યારના જમાના પ્રમાણે અર્થઘટન કરવું જોઈએ. ‘ઘી’ એટલે અત્યારના જમાનામાં મોટર, ટીવી, ફ્રિજ, સ્કૂટર વગેરે. ચાર્વાકઋષિ અત્યારે હોત તો એમ જ કહેત કે ‘દેવું કરીને મોટર વસાવો, દેવું કરીને ટીવી-ફ્રિજ વગેરે ખરીદો.’