ધીમે ધીમે ગૂંચ ઉકેલાવા લાગી. એણે બધી ચીજો ફેંકી હતી પણ ચોપડીઓ નહોતી ફેંકી. ચોપડીઓ જોઈને એને થયું હશે કે આ કદાચ લખવા-વાંચવાવાળા માણસ હશે, કદાચ શિક્ષક હશે. અહીંથી જ એના વર્તનમાં પરિવર્તન આવ્યું હતું. એની વિક્ષિપ્ત અવસ્થામાં પણ એના અવચેતનના કોઈક ખૂણે આ સંસ્કાર ધરબાયેલા પડ્યા હશે કે ગુરુનો તો આદર કરવો જોઈએ. અને જ્યારે એને ખબર પડી કે હું ખરેખર શિક્ષક છું, ત્યારથી એનો વહેવાર એકદમ બદલાઈ ગયો. એની વિક્ષિપ્તાવસ્થા પર એના સંસ્કારોએ વિજય મેળવ્યો હતો. સંસ્કાર આગળ નીકળી ગયા, ગાંડપણ પાછળ રહી ગયું. ‘શિક્ષક દિવસ’ નિમિત્તે પૂરા દેશમાં અસંખ્ય શિક્ષકોનું સન્માન કરવામાં આવે છે. મારા શહેરમાં મારું અનેક વાર સન્માન થઈ ચૂક્યું છે. પરંતુ એ રાત્રે, ભય અને આતંકના વાતાવરણમાં, મને જે સન્માન મળ્યું, એ અપૂર્વ હતું. મેં ક્યારેય નહોતું ધાર્યું કે એક શિક્ષક તરીકે મારું સર્વશ્રેષ્ઠ સન્માન આ રીતે થશે. તાળો મળી ગયો. હું નાનકડી નીંદરમાં પડ્યો.