સૌ એક જ ઘાથી  હું તોડી દઉં  તલ ગાઢ  અહંત્વનું  ફોડી દઉં તુજ વારિ વિશાલ  મહીંથી  ઉડે  લઘુ પામરતા  બધી માંહી બુડે  જલ એ ઉભરી અભર્યું  જ ભરે પ્રભુ એ જલમાં ઝીલવાનું જ દે પછી  દર્દુર  દીર્ઘ  રવે  જ  ભલે   દિનરાત  ડરાઉં  ડરાઉં  કરે  પણ  નિર્ભય મુક્ત અસીમ જલે  ઝીલતાં જનશું મળવાનું  જ દે પ્રભુ  ચેતન  દે!