વહેલી સવારે કોકી સૂરજને લઈ ગોમતીના ઘરની સામે આવી ગઈ. ગોમતી રાહ જોતી બહાર જ ઊભી હતી. સૂર્યનારાયણ પૂર્વમાં ઊગી રહ્યા હતા. ગોમતી બોલી ઊઠી, ‘સૂરજના બાપુ, જલદી બહાર આવો, જુઓ, કોકી જોડે આપણો સૂરજ સાજો-નરવો થઈને ચાલતો આવે છે! કરસન કૂદીને આવ્યો હોય તેટલી ઝડપે બહાર આવ્યો, ‘હા ગોમતી એના મોં પર અજવાળું-અજવાળું છે. એ સૂરજનું છે કે એનું પોતાનું?’ ‘એ પોતે જ ઊજળો થયો છે. આજે તો આપણા આંગણે બે સૂરજ ઊગ્યા છે. સૂરજના બાપુ.’