ઈશ્વરની અભિવ્યકિતઓ સાથે સંબંધિત આ માન્યતાઓનું વિશ્ર્લેષણ કરીએ ત્યારે તેમાં સ્પષ્ટ અને જોઈ શકાય તેવો વિરોધાભાસ જોવા મળે છે આ બાબતો પર જકકી બનવાનાં તર્કને પડકારે છે. તેથી આવા ભિન્ન મંતવ્યોને સંયોજક અથવા સૌમ્ય તરીકે સ્વીકારવા, હિંદુ સમાજની વિચારસરણી કે જે પંથ ‘ A’ અને ‘ બિન A ’ને ઈશ્વરની અભિવ્યકિત સમયે સમાન રીતે વાસ્તવિક અથવા ચોકકસ માને છે તે ‘ ન જીવવા યોગ્ય’ આધાર માત્ર ધાર્મિક વિચારો પર નહિ પણ બુદિયનાં નિયમ પર કેન્દ્રિત વાસ્તવિકતાની સતત જરૂરીયાત સાથે વ્યકિત કેવી રીતે પોતાની રોજિદી ધર્મનિરપેક્ષ જીવનશૈલીનું વ્યવસ્થાપન કરશે તેના પર પણ છે.અને હિન્દુ ધર્મના ઈશ્વરો સમૂહની માન્યતાઓની સામે ઐતિહાસિક સંદર્ભના પગલાઓના સમાવિષ્ટ છે અને આજ કારણથી હિન્દુ ધર્મના ઈશ્વરીય ખ્યાલોને માન્ય અસ્તિત્વ તરીકે સાબિત કે સમર્થિત કરી શકાય નહિં, અને પાછું તોઓનું અસ્તિત્વ ડોળ અને અંધશ્રધ્ધાની દંત કથાઓ પર આધારિત છે. આ મંતવ્યને સિદ્ધ કરવા જયારે હિન્દુ ધર્મને બીજા પ્રાચીન ધર્મની પૈરાણિકતા સાથે સરખાવવામા આવે જેવા કે, ઈજિપ્શિયનો, ગ્રીક, રોમન અને જર્મન અથવા સ્લેવિક સંસ્કૃતિઓ કે જેને આજે કોઈ પણ વ્યકિત ગંભીરતા પૂર્વક લેતુ નથી કારણ કે તેમના માટે આ બાબતો ધાર્મિક કથા અથવા લોકકથાથી વધીને બીજું કઈ નથી.