પછી સંઘ આખો બોટિંગ કરવા જાય. પોતાની શારીરિક ક્ષમતાને સારી રીતે સમજતા અમુક સમજુ લોકો મોટી બોટમાં નાવિકને ભરોસે અને નાવિકના બાવડાના જોરે લેકમાં ચક્કર મારી છેવટે બાંકડા પર સેટલ થઇ જાય છે. પણ અમુક પગબળમાં માનનારા પેડલ બોટમાં લેક ખુંદવા નીકળી પડે છે. પણ, પવન અનુકુળ હોવાને લીધે જતાં આસાનીથી દૂર સુધી પહોંચી ગયા હોય, પણ પછી પાછાં આવતા ભૂલ ખબર પડે. જીન્સધારી ભાભીએ તો પહેલા જ રાજીનામું આપી દીધું હોય, અને પેડલ બોટ એકલાથી બહુ લાંબે સુધી ચાલે નહિ, એટલે એકંદરે લેકની વચ્ચોવચ્ચ આવા થાકેલ-હારેલ બોટાર્થીઓ સ્થિર થઈને ઉભા હોય છે. જોકે પછી પર્સમાંથી ક્રીમ વાળા બિસ્કીટ ખાઈ, એનર્જી ભેગી કરી જેમ તેમ કિનારે પહોંચ્યા પછી ‘અમે તો સમંદર ઉલેચ્યો છે પ્યારા, નથી માત્ર છબછબિયાં કીધાં કિનારે’ જેવા ભાવ સાથે કિનારે બેઠેલા આગળ લેકમાં વચ્ચોવચ કેવી સરસ ઠંડક હતી એની વાતો કરે છે.