16 મી સદીમાં લિયોંક્વેલો નામના લેખકે એક ઓપેરા લખ્યો હતો: જોકરો અને કોમેડિયનો! આ સંગીતિકામાં મુખ્ય માત્ર જોકર છે જે પોતાની છાતીમાં જ છરી મારીને આ ટ્રેજેડીની અંતિમ લીટી બોલે છે: એક દિવસ છાતીમાં છરો મારીને આપણી કોમેડી આપણે જ પૂરી કરવી પડે છે. જિંદગીમાં જીવવા જેવું કેટલું બધું આપણે જ છરો માર્યા વગર પૂરું કરી નાંખ્યું છે? જેનો અંત હજુ વાર છે. બે અંક ભજવાઈ શકે એટલી જિંદગી સ્ટેજ પર બચી છે અને ઓડિયન્સ જેવા સંબંધો હજુ એને વિસ્મયથી જોઈ શકવા આતુર છે. છતાંય, આપણે ભજવ્યા વગરના વેશ જેવા ગ્રીનરૂમમાં લટકી લટકીને જુના થઈ જઈએ છીએ.