આપે આપેલા તમામ પુસ્તકો મેં મારા શાળાના દિવસોમાં વાંચેલા છે.અને અમારાં બાળકો વાંચે માટે અંગત રીતે ઘરમાં વસવેલા પણ છે. આપે જે મુનશીના ક્ર્ષ્ણાવતાર વિષે લખ્યું છે તે સાથે હું સહમત છું કૃષ્ણાવતારમાં મુનશીજીએ કૃષ્ણનું ચરિત્ર એક માનવી તરીકે ઉપસાવ્યું છે તે અદભુત છે. કૃષ્ણ મેરી દ્રષ્ટિમે ઓશોનું પુસ્તક પણ અદભુત છે. આ ઉપરાંત થોડા સમય પહેલાં એક કાજલ ઓઝા-વૈધનું પુસ્તક “કૃષ્ણાયન” કે જેમાં કૃષ્ણની અંતિમ ક્ષણોની વાત કરી છે તે પણ ખૂબ જ સુંદર છે. મનુષ્ય પોતાની અંતિમ ક્ષણોમાં કેવા અને ક્યા વિચારોમાં અટવાતો હશે તે વિચારતા કરી મૂકે તેવી સરસ રજૂઆત કરી છે. મને ખૂબ જ પસંદ પડ્યું છે. આ ઉપરાંત નરસિંહપ્રસાદ ઈશ્વરભાઈ પટેલનું “ઈશ્વરનો ઈંકાર” પણ ખૂબ જ સુંદર છે. આ પુસ્તક અને તેમની સાથે ચર્ચાઓ કર્યા બાદ ગાંધીજીએ પોતાની વાત જે ઈશ્વર સત્ય છે તે સુધારી સત્ય જ ઈશ્વર છે તે સ્વીકારેલું. આ ઉપરાંત ચંદ્રકાંત બક્ષીના પુસ્તકો પણ મને ખુબ્ જ પસંદ છે. જુના લેખકોમાં ર.વ.દેસાઈ ધુમકેતુ મેઘાણી ઈશ્વર પેટલીકર પન્નાલાલ પટેલ પિતાંબર પટેલ વગેરે તો ખરાજ્ આ ઉપરાંત કિરણ બેદીનું હંમેશા શક્ય છે પણ ખૂબ જ સુંદર પુસ્તકનું ગુજરાતીમાં અનુવાદ ઉપલબ્ધ છે.દર્શકને કેમ ભૂલાય ! ‘માધવ ક્યાંય નથી’- હરિન્દ્ર દવે તથા વર્ષા અડાલજાનું ‘મારે પણ એક ઘર હોય’ તો ઉષા શેઠનું ‘મૃત્યુ મરી ગયું ‘અને ઈલા આરબ મહેતાનું ”રાધા'” અને “‘-અને મૃત્યુ’ ” કુન્દનિકા કાપડીયાનું “સાત પગલાં આકાશમાં” વગેરે અનેક પુસ્તકોની યાદી બનાવી શકાય ! ગુણવંત શાહ મોહ્મ્મ્દ માંકડ જ્યોતિન્દ્ર દવે અને બીજા અનેક નામાંકિત લેખકોને પણ ભૂલવા નહિ જોઈએ ! પણ મારો યક્ષ પ્રશ્ન તો એ છે કે આજના યુવાનો/યુવતીઓને ગુજરાતી સાહિત્ય વાંચવામાં રસ છે ખરો ? શાળામાં વેકેશન પડે એટલે મારે ઘેર બાળકો માટે એક ગુજરાતી વાચન શીબીર જેવું આયોજન ગઈ સાલથી શરૂ કરેલ છે જેમાં બકોર પટેલ મિંયા ફુસ્કી છ્કો-મકો અકબર બીરબલ અને બાલકોને રસ પડે તેવા અન્ય પુસ્તકોમેં વસાવેલા છે અને અમારા વિસ્તારના બાળકોમાં વાચન પ્રત્યે અભિરૂચી કેળવાય તેવો પ્રયાસ કરું છું. જે આપની જાણ માટે !