આતંકવાદ વિશે વાત કરતાં શ્રી ધર્માધિકારીજીએ જણાવ્યું હતું કે : ‘દરેક જણ પોતાના હૃદય પર હાથ મૂકીને વિચારો કે શું આપણા હૃદયના એક ખૂણામાં ધર્મના નામે કટ્ટરતા નથી ? ખલિલ જિબ્રાને સરસ કહ્યું છે કે ઝાડનું કોઈ પણ પાનું તૂટીને નીચે નથી પડતું જ્યાં સુધી સમગ્ર ઝાડની એમાં મુક સંમતિ ન હોય. આપણી મૂક સંમતિ વિના આ દેશમાં એક પણ આતંકવાદ પેદા ન થઈ શકે. શું એમાં આપણો હિસ્સો નથી ? શું આપણે નાને પાયે ઘરના લોકોને આતંકિત નથી કરતાં ? મને પંજાબની એક છોકરીનો કિસ્સો યાદ આવે છે. એના પપ્પા એ છોકરીને કાયમ કહેતા કે તારી મમ્મી તો રસોઈઘરની મહારાણી છે. એક દિવસ એ છોકરીને થયું કે લાવ હું રસોડામાં જઈને જોઉં કે મમ્મી મહારાણી કેવી રીતે છે. ત્યાં જઈને એણે જોયું કે રસોઈઘરના તમામ વાસણો, ચમચી સુદ્ધાં પર એના પિતાનું નામ લખેલું હતું. કોઈ જગ્યાએ મમ્મીનું નામ નહીં. અને તોય એને બધા મહારાણી કહે ? સમાજમાં ‘મહારાણી’ શબ્દ વાપરીને જ ‘ગુલામી’ કરાવવામાં આવતી હોય છે. સ્વામી વિવેકાનંદે પણ કહ્યું હતું કે ધર્મ શું રસોઈઘરના વાસણો પર નામ લખીને રાખશો ? ધર્મની બુનિયાદ શું છે ?’