આ વખતે ઘનશ્યામના મગજ ઉપર છેલ્લું છેલ્લું પૂછી લેવાનો વાયરો ચઢ્યો હતો અને તે પૂછપરછ ઓફિસે પૂછવા દોડ્યો કે ‘ફ્રન્ટિઅરમાં અમારી આ ટિકિટ ચાલશે ?’ આ સમયગાળામાં મને લાગ્યું કે હું નવરો ઊભો રહું તેના કરતાં લાવ ને થોડાક રેલવેના બિનઅધિકૃત માણસોને આ કાયદા વિષે પૂછી લઉં ! મેં બેત્રણ હમાલોને, એક ભજિયાંની રેંકડીવાળાને, બે બુટપોલિશ કરવાવાળા છોકરાઓને, ‘પાણી-પાણી’ પોકારતા એક આધેડને, ‘છાય, લ્યો છાય !’ પોકારતા ચાવાળાને, ‘નિરાધાર ગાયોના ઘાસચારા માટે એકએક આનો આપો, મારા ભાઈ’ એવી ટહેલ નાખતા ફંડફાળાવાળા ગૌભક્તોને, પાન-બીડીના ખુમચાવાળાઓને, સોડા-લેમનવાળાઓ વગેરે જે કોઈ મારી નજીકથી પસાર થતા ગયા તે સઘળાને પૂછતો જ રહ્યો, બસ પૂછતો જ રહ્યો ! બધાએ અંદરોઅંદર ફિફ્સ થતી ક્રિકેટમેચોની જેમ ફિક્સ કરેલો એક સરખો રોકડો જવાબ મને પરખાવ્યે જ રાખ્યો, ‘ અરે ભાઈ, આ ટિકિટની ચાલવાની વાત શું પૂછો છો, એ તો દોડશે અને એવી દોડશે કે તમારા પકડવામાં પણ નહિ આવે !’ હું આ સાંભળીને પ્લેટફોર્મ ઉપર અમારી ટિકિટો દોડતી હોય તેવી કલ્પનામાં સરી પડ્યો હતો !