(૧૦૯) અહીં જો વિચાર કરશો તો સમજાશે, કે દેખવાનું કામ આંખનું છે, ચશ્માનું નથી. કેમકે, જે આંધળો હોય, તેનું ચશ્મા શું કામ કરી શકવાનાં હતાં. લોટો, ચશ્માની આદત પડી ગયેલી હોવાથી, ચશ્મા નથી હોતાં ત્યારે એ કહે છે, કે હું તો અંધા જેવો છું, ચશ્મા જડશે તો પત્ર વંચાશે. પછી એ ચશ્મા શોધતો ફરે. એવી રીતે, મનુષ્ય પ્રત્યેક દ્રશ્ય, પ્રત્યેક પરિચય પોતાને થયો હોવાને નિશ્ચય મન વડે કરે છે, અને એની એને ટેવ પડી ગઈ છે. પણ જ્યારે મન મોજુદ ન હોય, ત્યારે, એ દેખે કે સાંભળે તોયે, મેં દેખ્યું કે મેં સાંભળ્યું, એવી ખબર એને નથી પડી શકતી, ને સામો એમ કહે છે, કે મેં નથી સાંભળ્યું, મેં નથી દેખ્યું.