આ તો સનાતન ગોસાઈજી, ભગવાનની ભક્તિ બરાબર પચાવી હતી. એથી શાસ્ત્રાર્થ કર્યા પહેલાં જ એમણે તો પંડિતજીને પ્રમાણપત્ર લખી આપ્યું –‘હું હાર્યો ને તમે જીત્યા બાપજી’. પંડિતજી કહે એમ તે ચાલે? મારી સાથે શાસ્ત્રાર્થ તો કરો પહેલાં. પછી હું તમને હરાવું અને તમે મને પ્રમાણપત્ર આપો. ગોસાઈજી કહે ના બાપજી, તમે મારા ઘરે મહેમાન છો, તમે તો વૃંદાવનના અતિથિ છો, મારાથી તમને ન હરાવાય. મારે જ હારી જવું જોઈએ! પંડિતજીએ મનોમન વિચાર્યું કે મને ક્યાં કોઈ હરાવી શકે એમ છે? ગોસાઈજી મારા જ્ઞાનથી ડરી ગયા લાગે છે અને એટલે આવી વાત કરે છે. એમ વિચારી પંડિતજીએ સનાતન ગોસાઈજીને કહ્યું કે એવી વાત હોય તો લખી આપો. પ્રમાણપત્ર લખી આપ્યું. હું હાર્યો બાપજી. પંડિત તો ખુશખુશાલ થઇ ગયા કે જેમનું આવડું મોટું નામ છે તેને મેં હરાવ્યા! છાતીએ પ્રમાણપત્ર લટકાવ્યું કે આટલા મોટા વૃંદાવનના સંત, એમણે હાર કબૂલ કરી! પંડિત ફુલાતા-ફુલાતા જતા હતા. આમ ગર્વમાં ને ગર્વમાં યમુનાજી પાસે પહોચ્યા એટલે થયું કે લાવ સ્નાન કરી લઉં.