પાણીની તંગીના કારણે સૌથી વધુ મહિલાઓને સહન કરવાનું આવતું, કારણ કે ઘરના સભ્યો માટે જરૂરી પાણી પૂરું પાડવાની જવાબદારી મહિલાઓને માથે હતી. ઝરડાં ગામનાં કૈલાસબહેન બરંડા કહે છે, “એ જમાનામાં ઉનાળામાં ગામના દસમાંથી પાંચ કૂવામાં પણ પાણી ન હોય. વીજળીની સગવડ ન હોવાથી બધું વહેલાસર પતાવી દેવું પડતું. જોજનો દૂર પાણી ભરવા જતાં અને એમાં જ સૂરજ માથે ચઢી જતો (બપોર થઈ જાય). વીજળીની અપૂરતી સગવડના કારણે સાંજ પડતાં પહેલાં બધું કામ પતાવી દેવું પડતું.”