અને શું કૃષ્ણએ જે કરેલું, એમને જે ગમતું હોય તેવું કરવું જોઈએ? ઓકે, ચાલો આપણે મર્યાદા પુરુષોત્તમ રામ કરતાં એ નથી કરવું. શું આપણે ગાયને ચરાવવા જઈશું? શું રાજાના મહેલમાં મલ્ટિકોર્સ ભોજન છોડીને સામાન્ય ગૃહસ્થના ઘરે શાક-રોટી ખાવા ‘ને રહેવા જઈશું? અને પ્રેમના માર્યા કેળાની છાલ ખાઈશું? આપણા કરતાં ઘણા ઓછા પૈસા જેની પાસે હોય તેવો બાળગોઠિયો મળવા આવે તો તે પૌંઆ ખવડાવે ‘ને હું ખુશ થઈશ એવું માનીશું? એ દોસ્તને પોતાનું ઘર કે ઘરવખરી ભેટમાં આપીશું? અર્જુન જેવો પિતરાઈ, સખો ‘ને શિષ્ય તો ના મળે એટલે ગીતાજ્ઞાન કદાચ આપણે ના આપી શકીએ, પણ જે કોઈ મિત્ર હોય તેના દુઃખનાં વર્ષોમાં તેમને સાથ આપી અને શક્તિશાળીઓની નારાજગી વહોરીશું? અરે, બીજું બધું તો ઠીક, પરંતુ શું આપણે એક મોરનું પીંછું રોજ સવાર સાંજ કપાળે બાંધી શકીશું?