નર્મદાબહેનને બે દીકરા હતા. પતિ શહેરમાં કાપડની દુકાન ચલાવતા હતા. સારા કહી શકાય એવા વિસ્તારમાં સરસ બંગલા જેવું ઘર હતું. દુકાનની આવક સારી હતી. બે છોકરા અને એ પતિ-પત્ની ચાર જણનું મર્યાદિત કુટુમ્બ હતું. નર્મદાબહેન પરિવાર સાથે સુખી હતાં. ક્યાંય કશી અડચણ – મુશ્કેલી નજર આવતી ન હતી. બંને છોકરા ભણાય એટલું ભણ્યા. મોટો સરકારી ખાતામાં નોકરીએ જોડાયો. નાનો ભણી રહ્યો એટલે બાપાને દુકાનમાં મદદમાં લાગી ગયો. મોટાને માગું આવ્યું એટલે પરણાવ્યો. એ પછી એના શહેરથી દૂર બીજા શહેરમાં એની બદલી થઈ ગઈ. એટલે એની સ્ત્રીને લઈ, નોકરીના સ્થળે ચાલ્યો ગયો. નાનો દુકાનમાં પાવરધો થઈ ગયો. નર્મદાબહેનને અને એમના પતિને લાગ્યું, ‘છોકરો હવે ધંધામાં હોશિયાર થઈ ગયો છે. વેપારમાં એને ફાવટ આવી ગઈ છે.’ એટલે એમણે આખી દુકાન એને સોંપી દીધી. એ પછી એને પરણાવ્યો, વહુથી ઘરમાં વાસંતી આવી.