પ્રવર્તમાન નાણાકીય ભ્રષ્ટાચાર, કોઈ એક શાસક સરકારના ક્ષણિક સર્જનથી ઘટાડી શકાશે નહીં. તે ઉદારીકરણ યુગની નિયો-ઉદારવાદી રાજનીતિની પેદાશ છે. અનિયમિતતા અને ઉદારીકરણ સાથે, દેશે ખાનગી ક્ષેત્રે વૃદ્ધિને પ્રોત્સાહન આપવાની પ્રક્રિયામાં એક અલગ ભૂમિકા ભજવી છે. દુર્લભ સાર્વજનિક સંસાધનોનો અસ્ખલિત ઉપયોગ ખાનગી વ્યવસાય ગૃહોને સોંપવામાં આવ્યો છે અને દેશની નીતિઓ વારંવાર ખાનગી હિતો સાથે સંકળાઈ છે. કેટલાક પુરાવાઓ પ્રતિપાદિત કરે છે કે સરકારોની આ બિઝનેસ તરફી વ્યૂહરચનાઓથી જનસામાન્યના ભોગે થોડાક લોકોની તરફેણમાં સંપત્તિને રાજ્ય દ્વારા પુનઃવિતરણને પ્રોત્સાહન આપીને ભ્રષ્ટાચારમાં વધારો કર્યો છે. આ સામાજિક-આર્થિક-સાંસ્કૃતિક જોડાણોને ધ્યાનમાં લીધા વિના ભ્રષ્ટાચાર-વિરોધી વ્યૂહરચનાઓ આ સ્થૂળ અને મૂળિયા નાખી ગયેલી ઉપાધીને રોકી શકે તેમ નથી.