અતિજ્ઞાન વસંતતિલકા ઉદગ્રીવ  દૃષ્ટિ કરતાં  નભ શૂન્ય ભાસે ઝાંખી દિશા પણ જણાય, અનિષ્ટ પાસે જામી  ગઈ  તરત  ઘોર,  કરાલ   રાત લાગી  બધે  પ્રસરવા  પુર  માંહિ  વાત અનુષ્ટુપ ઇંદ્રપ્રસ્થજનો આજે  વિચાર કરતા હતા એક બાબતને માટે શંકા સૌ ધરતા હતા ઉપજાતિ દુર્યોધન   પ્રેષિત  દૂત   એક દેખાવમાં  ઘાતક  દુષ્ટ   છેક જતો હતો અંધ થતી નિશામાં સુગુપ્ત  રાજગૃહની  દિશામાં અનુષ્ટુપ શાને આવ્યો હશે, તેની કલ્પનાઓ ચલાવતા ભય  સંદેહ  દર્શાવી,  શિર  કોઈ  હલાવતા વંશસ્થ નિગૂઢ શંકા  પુરવાસીઓની આ જરાય નિષ્કારણ તો નહોતી હા  કરેલ    આમંત્રણ    ધર્મરાજને રમાડવા   દ્યૂત   અનિષ્ટભાજને અનુષ્ટુપ હા કહીને રજા આપી યશસ્વી જ્યેષ્ઠ પાંડવે બોલાવ્યા  ત્રણ  બંધુને  મળવાને  પછી હવે દ્રુતવિલંબિત શિશુ  સમાન ગણી  સહદેવને ખબર આ કંઈએ ન કર્યા હતા  અવર  સર્વ  ગયા  નૃપની કને પરમ  દુ:ખિત  અંતરમાં  થતા અનુષ્ટુપ કનિષ્ઠ દ્રૌપદી સાથે પોતાના વાસમાં હતો સતી  ખેદ હતી જોતી  વદને વધતો જતો વંશસ્થ ત્રિકાલનું જ્ઞાન હતું  કુમારને નજીક આંખે નિરખે થનારને સ્વપક્ષનો દ્યૂત વિષે પરાજય વળી દિસે દ્રૌપદીમાનનો ક્ષય અનુષ્ટુપ જાણે બધું, તથાપિ કૈં કહેવાની રજા નહીં શમાવી ન શકે  તેથી મૂંઝાય મનની મહીં વંશસ્થ નહીં શકું હાય!