મિત્રા > મારે કાંઇ જ નથી સાંભળવુ હવે, તું આ કચરાને ફેંકયાવો. નિહાલ > એ કચરો નથી મિત્રા આપણે તો ખરેખર કોઇ વસ્તુનો ઉપયોગ થઇ જાય એટલે ફેકી દઇએ છીએ એવું જ આપણે આપણા માતાપિતાની સાથે કરવાનું!! આપણે અહીં સુધી પહોંચ્વા માટે માતાપિતાનો ઉપયોગ કરયો અને આવી આલત આપણે કરીયે છીયે એની. મિત્રા > મારે તારી એક પણ વાત નથી સાંભળવી મારે આ કચરો અહીં નો જોઇએ તારે જે કરવું હોય તે કર. નિહાલ > (મોડા અવાજથી) હવે બસ મિત્રા બોવ થયું હવે તારુ.(નિહાલ ઊભો થઇને રૂમમાંથી એક કાગળ લઇ આવે છે)