આપણને કાંટાની જેમ જે ખૂંચી રહી છે એવી એક વાત છે. ગમે તેવી ઊંચી કક્ષાએ બેઠેલો માણસ હોય, અત્યંત સમૃદ્ધ હોય કે ગરીબ હોય, વિદ્વાન હોય કે અવિદ્વાન હોય દરેકને પીડતી એક બાબત છે અને એ છે ક્રોધ. માણસ માફક આવે ત્યાં ખીજાય જ. ઘરમાં આપણું હાલે એટલે ત્યાં ક્રોધ કરીએ. અનુકૂળ વાતાવરણ મળે જોરથી બમબમ કરતા હોઈએ છીએ. દરેકને ખબર છે કે ક્રોધ ન કરવો જોઈએ, ખરાબ કહેવાય. અનુકૂળ ક્ષણોમાં બધું બોલતા જ હોય છે. ગીતા પાસે એનો ઉપાય છે. મૂળને પકડો અને પહેલેથી જ મૂળને સિદ્ધ કરી લો તો પછી એના ફળફુલ કાંટા-બાંટા વાગશે નહિ. ગીતાના બીજા અધ્યાયમાં લખ્યું છે: કામાત ક્રોધોપિ જાયતે – આ કામ છે એ ક્રોધનું મૂળ છે. કામની પૂર્તિ ન થાય તો ક્રોધ આવે છે. કામનું મૂળ શું ? કામ એષ ક્રોધ એષ રજોગુણ સમુદ્ભવ: રજોગુણ કામનું મૂળ છે. હવે શું કરવું ? રજોગુણને કેમ કાબુમાં લેવું ? ઇન્દ્રિયાણિ મનોબુદ્ધિરસ્ય અધિષ્ઠાનમ ઉચ્યતે – ત્રીજા અધ્યાયમાં છે: ઇન્દ્રિય, મન અને બુદ્ધિ છે ને એમાં ક્રોધ રહેલો છે.