પત્નીના નિધન પછી કેઈ રોક્વા-ટોક્વા નથી તો કેઈ પ્રેમ ક્રવાવાળું પણ નથી. હું ઘરમાં પ્રવેશતો તો મારાં પગલાંનો અવાજ સાંભળીને એ આનંદિત થઈ જતી. મને જોતાં જ એનો ચહેરો હસી ઉઠતો. એ સ્ત્ર્રી જે લગ્ન પહેલાં પારકી હતી, તે ચાર ફેરા ફ્રતાં જ પોતાની બની ગઈ ને મૃત્યુ પામી ત્યાં સુધી સુખ આપતી રહી. આ જ સ્ત્ર્રીનાં અચેતન શરીરને મારે ચિતા પર જલાવી દેવી પડી… આ ક્વિતા વાંચીને મીનપિયાસીના સાહિત્યકર મિત્ર દિલીપ રાણપુરાનાં પત્ની સવિતા રડી પડયાં હતાં. મીનપિયાસી ઘરે આવ્યા ત્યારે એમણે ક્હેલું, ‘શું તમેય તે, મને ખૂબ રડાવી. આવું તે લખાતું હશે.‘ મીનપિયાસીએ જવાબ આપેલો, ‘એક્લવાયા પુરુષની વેદના તમે ન સમજો તો કેણ સમજે! અને એટલે તો તમે દિલીપને સાથ ઔઆપ્યો છે…‘