સ્થિતપ્રજ્ઞની જેમ અત્યાર સુધી બધુંય શાંતિથી સાંભળ્યા પછી ભાસ્કર પલંગમાંથી ઊભો થોય. 'ઓ.કે. બાબા, ઓ.કે.' કંટાળા સાથે એણે ભાવિકા સામે હાથ જોડ્યા. 'તેં જે કહ્યું એ બધુંય મગજમાં સ્ટોર કરી લીધું છે. સવાલ કરવાનો સમય આવશે ત્યારે વગર કહ્યે સવાલ પૂછાની મારામાં હિંમત છે.' અવાજમાં શક્ય એટલી મીઠાશ ઉમેરીને એણે સમજાવ્યું.' એક છત નીચે બાઇઓ અને ભાભી સાથે રહેવાનું હોય એ પરિસ્થિતિમાં સતત બધાયની સામે તલવાર ખેંચીને જીવવાનું કઇ રીતે ફાવે? નાનકડી વાતને પ્રેસ્ટિજ ઇશ્યુ બનાવીએ તો પારાવાર પીડા સિવાય કંઇ ના મળે. થોડુંક જતું કરવાની ટેવ રાખીએ તો જીવવાની વધુ મઝા આવે.'