‘થાય શું? પેરીસ હોય કે મુંબઈ, આ એજ્યુકેશન ઇન્સ્ટીટ્યુટ બધે જ સરખી…. જુઓને પહેલાં ક્યાંય જણાવ્યું નહોતું કે વિદેશથી આવતાં અન્ડર ગ્રેજ્યુએટસ કેન્ડીડેટ્સ માટે હોસ્ટેલ કે કેમ્પસમાં એકોમોડેશનની વ્યવસ્થા નથી… ફી ભરાઈ ગઈ, બધી ફોર્માલીટી પતી ગઈ પછી એ લોકો આ વાત જણાવે છે… હવે તમે કહો કે ચિંતા ન થાય તો શું થાય??’ માધવીએ બોલતાં બોલતાં રોમા સામે નજર ફેંકી, એ પણ તો સાંભળે કે એની મા એને માટે શું પાપડ વણે છે. પણ રોમા એ બધી વાતોથી બેખબર પોતાની દુનિયામાં મસ્ત હોય તેમ કાન પર ઇઅરફોન લગાવી સફરજન ખાઈ રહી હતી…. એનું ધ્યાન વિન્ડો પાસે ઉભી રહીને વાત કરતી મમ્મી પર નહીં વિન્ડોની બહાર રેલાઈ રહેલી પેરીસની સાંજ પર હતી. ગુલાબી અને નીલા રંગનો અદભૂત સમન્વય રોમાની આંખોમાં ઉતરીને દિલોદિમાગ સુધી છવાતો જતો હતો.