જો યજ્ઞોપવિત બદલવાની વિધિની વાત કરીએ તો તેમાં પરંપરાગત રીતે તીર્થ અવગાહન, દસસ્નાન, હેમાદ્રિ સંકલ્પ અને તર્પણ જેવા કર્મ કરવામાં આવતા હતા. જે બ્રાહ્મણો કર્મકાંડ કરે તેમાં લાગતા પાપના નિવારણ માટે હેમાદ્રિ સંકલ્પ કરવામાં આવતો. જેમાં ભવિષ્યમાં કષ્ટ પહોંચાડનારા, મહા કષ્ટ પહોંચાડનારા અને ભયંકર કષ્ટ પહોંચાડનારાથી બચવાનો, કોઈનું અહિતનું ન લેવાનું, કોઈની નિંદા ન કરવવાની, આહાર વિહારમાં ધ્યાન રાખવાનો, હિંસા ન કરવાનો હિંસામાં ન સામેલ થવાનો, ઈન્દ્રિયોને સંયમમાં અને સદાચરણ કરવાની પ્રતિજ્ઞા લેવામાં આવે છે. પરમાત્માએ આ સૃષ્ટિ માનવજાતના કલ્યાણ માટે રચી છે. જો નીતિઓ એવી હોય કે જેમાં પરમાત્માની ઈચ્છાની પૂર્તિને સ્થાન ન હોય તો શું? માટે જ જનોઈ પહેરાવીને એવો સંકલ્પ લેવડાવવામાં આવતો જેમાં વિશ્વના કલ્યાણની ભાવના હોય. તેથી જ જનોઈ એ માત્ર દોરાનો ટૂકડો નથી. જનોઈએ એક સંકલ્પ સૂત્ર છે. જનોઈએ એક વૈશ્વિક જવાબદારી છે. જે સૃષ્ટિ નિયંતાના સંકલ્પથી ઉપજી છે. માટે જ જનોઈધારી બ્રાહ્મણ પૂજનીય છે.