પછી ગણિકા કવિતાનાં વખાણ કરે અને પછી લાંબી વાતો બાદ બંને પ્રેમમાં પડે એના બદલે, વિજય હજુ તો બોલે છે કે ‘મૈંને કહા…’ ત્યાં જ ગણિકા ગાય છેઃ ‘જાને ક્યા તૂને કહી, જાને ક્યા મૈંને સુની, બાત કુછ બન હી ગઈ…’ ઉફ્ફ્, પ્રેમના એકરાર અને સ્વીકારનો મામલો લાંબા-પેચીદા સંવાદોને બદલે સાહિરે એક ટચૂકડી પંક્તિ દ્વારા જે સિફ્તથી, નજાકતથી પતાવી આપ્યો એ ફ્દિા કરી દે તેવો છે.