પત્ર વાંચીને વસંતપંચમીને દિવસે અપાર હરિભક્તો આવ્યા. સૌને જેમ ઘટે તેમ ઉતારા આપ્યા. ઉતારા કરીને શ્રીહરિ દર્શન દેવા ત્યાં આવ્યા. અદûભુત મંડપ રચાવ્યો હતો. શ્રીહરિ આગળ અષ્ટદળ કમળની વેદી કરી સોનાનો કળશ તેમાં ધાર્યો હતો. કળશના મુખ ઉપર શ્રીફળ, દૂર્વા (ધરો), આંબાના મોર તથા પાંદડાં, વિચિત્ર રીતે ધાર્યાં હતાં. વિપ્ર વેદના મંત્રોનો ઉચ્ચાર કરતા હતા. જનો ફગવા, ખજૂર, ખારેક, ગુલાલ, અબીર વગેરેના થાળ ભરીને લાવતા. સંતજનો ઝાંઝ મૃદંગ સાથે વસંત વધાઈનાં પદ ગાઈ ઉત્સવ કરતા હતા. વિવિધ પ્રકારનાં કેસર, કેસૂડાં વગેરે રંગનાં માટલાં તથા સુવર્ણની બે પિચકારી શ્રીહરિ આગળ મૂકી હતી. બીજા જનો પણ સૌ રંગ ભરેલી પિચકારી લઈને ઊભા હતા. વસંતની પૂજા થઈ રહ્યા પછી શ્રીહરિની પૂજા કરી. પછી આરતી થઈ રહી ત્યારે સૌ જય જય બોલ્યા. રામદાસભાઈએ પ્રથમ શ્રીહરિ ઉપર પિચકારી ચલાવી. બીજા હરિભક્તોએ પણ એકેક પિચકારી રંગ ભરી છાંટ્યો. જેથી શ્રીહરિનાં વસ્ત્રો ભીંજાઈ ગયાં. ગુલાલની પોશો પણ શ્રીહરિ ઉપર સૌ નાખવા લાગ્યા. ત્યારે શ્રીહરિ ભક્તોને કહે કે 'તમે અમારે માટે રંગનાં ઠામ ભર્યાં છે એમાં કેટલાં અમારાં છે તે, અને કેટલાં તમારાં છે તે, અમારી આગળ લાવીને નક્કી કરો.' ત્યારે હરિભક્તો કહે કે 'આ બધોય રંગ અને સાજ તમારો જ છે, પણ આ સંત-હરિભક્તો સૌ તમારી પ્રસાદીનો રંગ લેવા આવ્યા છે, માટે તમે રંગની ધૂમ મચાવો.' ત્યારે શ્રીહરિ પીતાંબર લપેટી કમર કસી રંગે રમવા તૈયાર થયા. તેને જોવા માટે જાણે દેવતાઓ પણ વિમાનમાં બેસી આવ્યા. શ્રીહરિ રંગ ભરી ભરીને પિચકારીઓ એવી રીતે છાંટવા લાગ્યા કે રંગ વિના કોઈ ભક્ત રહે નહિ. બાઈઓની સભા જુદી હતી. વિવિધ વાજાં વાગતાં હતાં. નર્તકજનો નૃત્યથી ગાતા હતા. શબ્દે કરીને આખું ગગન ભરાઈ ગયું હતું. વસંત અને હોળીનાં પદ કે જેમાં શ્રીહરિનો મહિમા અને કીર્તિ આવે તેવાં ગાતાં હતાં. મતપંથી ઉપર કીર્તિ છાઈ રહે એવું વર્તન શ્રીહરિએ રખાવ્યું હતું.