જો તમે ભગવાનમાં માનતાં હોવ, તો તમે તમારા ભગવાન સાથે અંગત સંબધ બનાવીને અને તેની ઈચ્છાને સંપૂર્ણ સમર્પણ કરીને પણ પરમ વૈરાગ્યના સ્તરને સિદ્ધ કરી શકો છો. અને આ એક અગત્યનો સવાલ ઉભો કરે છે: તો પછી નાસ્તિક અને સંશયવાદીઓનું શું? વારુ, તેમના માટે પણ પરમ વૈરાગ્યની એટલી જ સંભાવના છે, જો વધારે નહિ તો. કેવી રીતે? અંતે તો આ કોઈ ધ્યાન વિશે કે કોઈ ગ્રંથ કે ધર્મમાં વિશ્વાસ હોવા વિશેની બાબત નથી, એ તો તમારી જીવન સરિતાની સાથે વહેવા વિશેની બાબત છે. દયા અને કૃતજ્ઞતાથી જીવવા વિશેની બાબત છે. તમે જેટલાં ઉપર ઉઠેલા હશો તેટલાં જ વધુ તમે કુદરતી રીતે દયાળુ પણ હશો. એક આધ્યાત્મિક જીવ, પછી તેનો ધર્મ પ્રત્યેનો દ્રષ્ટિકોણ ગમે તે હોય, તે આપોઆપ પોતાની અંદર આપણા આ સુંદર સર્જનમાં રહેલાં દરેકજણા માટે એક નિ:સ્વાર્થ ભાવ વિકસાવે છે. આવું માનસિક વલણ તેમને મુક્તિના અંતિમ સ્તર તરફ દોરી જાય છે જે છે સંપૂર્ણ મોક્ષ.