એ સ્થિર જીવ જ્યાં સુધી ટકે ત્યાં સુધી જીવન છે. મતલબ આપણા જીવનના પાયામાં જ સ્થિરતા છે. આપણે ગમે તેટલું નવું નવું શરૂ કરીએ, ગમે તેટલા આરંભો કરીએ, જીવ તો જાણે આખા નાટકના તખ્તા જેવો સ્થિર ટકે છે. ઉપર ખેલ ચાલતા રહે. મંચ ચૂપચાપ ઊભો રહે. હવે જો આ વાત બરાબર સમજાઈ જાય કે હું કંઈ શરીર કે મન જ નથી, હું શરીર-મન-જગતના આખા ખેલને આધાર પૂરો પાડતો મંચ છું, તો કુછ બાત બને. તમે કહેશો: આવું સમજાય તેથી ફાયદો શું? ફાયદો છે. ફાયદો સૂક્ષ્મ છતાં પ્રચંડ છે.