‘આપણું તો સાહેબ એવું કે બધાને કંઈક આપીને રાજી થવાનું….’ ચંદુલાલના કેળવાયેલા જોરદાર અવાજમાં કાઠિયાવાડી રણકારની સાથે શ્રોતાઓને જકડી રાખવાની તાકાત હતી. જયેશ બેંકમાં અધિકારી હતો અને આનંદનો શેરબજારનો કારોબાર હતો. એ બંનેએ ત્રીસ-ત્રીસ સેકન્ડમાં પોતાનો પરિચય આપી દીધા પછી ચંદુલાલે પોતાની જીવનકથાનાં પાનાં ખોલ્યાં, ‘બધા ભાઈઓમાં હું સૌથી નાનો એટલે બા-બાપા સૌથી વધારે મને સાચવે. બા સુખડી બનાવે તોય સૌથી મોટો ભાગ મને આપે. મારાથી મોટો કનુ. એ ભારે ગળકુડો. ગળી વસ્તુ એને બહુ ભાવે. સુખડી કે મોહનથાળ માટે એ ગાંડો થાય. પેંડા તો એકસાથે પાંચ-છ ધબેડી જાય… કનુની આ આદત મને ખબર એટલે બા ભલે મને વધારે આપે, મારા ભાગમાંથી મોટો હિસ્સો કનુને આપી દઉં. એ રાજી થાય એટલે મને શેર લોહી ચઢે. નાનપણથી જ સ્વભાવ એવો કે કંઈક આપીને રાજી થવાનું…’