આ સહારો મળ્યો શેરીનાં રખડતાં કૂતરાંઓનો. તેમનો સાથ તેમના માટે જીવનમાં એક નવી આશા લઈને આવ્યો. કૂલીબહેન ઠાકોર દયાળુ સ્વભાવનાં હોવાથી રોજ એક-બે કૂતરાને રોટલો ખવડાવતાં અને ક્યારેક દૂધ પણ પીવડાવતાં. ધીમે ધીમે આ તેમનો નિત્યક્રમ બની ગયો. બાદમાં કૂતરાંઓની સંખ્યા પણ વધવા લાગી. અત્યારે લગભગ 50 જેટલાં કૂતરાંઓને તેઓ ખવડાવે છે. જો કે તેમની પાસે કોઈ બેન્ક બેલેન્સ કે મૂડી નથી. તેઓ ભીખ પણ નથી માગતાં. પરંતુ કૂતરાંઓને તેઓ પોતાનાં સંતાનો જ ગણે છે માટે ખુદ્દારીથી તેઓ મજૂરી કામ કરે છે.