‘દરબાર, પાટિયા ઉપર ચકરડું તો મેં સમજાવવા માટે દોર્યુ હતું. ખરી રીતે તો પૃથ્વી લાડવા જેવી છે. હવે વિદ્યાધિકારી સાહેબ પૂછે ત્યારે જોજો વળી આવું બોલી બેસતા!’ માસ્તરે તેમની ઉપર અહોનિશ ઝઝૂમતો વિદ્યાધિકારી સાહેબનો ભય યાદ કર્યો. અને પછી તેમણે ભૂગોળ સમજાવવાની શરૂ કરી; પણ આજ વર્ગમાં કોઈ બરોબર ધ્યાન આપતું જણાયું નહિ. બહાર રસ્તા પર ઝડપી અવરજવર ચાલી રહી હતી અને આખો વર્ગ એ દોડધામ જોવામાં રોકાયો હતો. માસ્તર હજી કોઈને કાંઈ પૂછેકારવે તે પહેલાં તો વર્ગમાં મહાભારાડી છોકરો નવલો શ્વાસભેર દોડતો આવી બોલ્યો :