સંસ્કૃત સાહિત્યમાં શિક્ષણ એ વિષય પર પીએચ.ડી. કરનાર અને સૌરાષ્ટ્ર યુનિ.ના સંસ્કૃત વિષયનાં અધ્યાપિકા ડૉ. નૈના રાવલ કહે છે, ‘વેદ વ્યાસજી રચિત અને ગણેશજી લિખિત મહાભારતનું મૂૃળ નામ જય હતું. તેમાં ૮,૮૦૦ શ્લોક હતા. પછી રાજા જન્મેજયના સર્પ યજ્ઞ વખતે વેદ વ્યાસજીના શિષ્ય વૈશમ્પાયને ઋષિ મુનિઓને તેની કથા સંભળાવી ત્યારે ર૪,૦૦૦ શ્લોક થયા અને ‘ભારત’ નામથી એ સમયે આ ગ્રંથ ઓળખાયો હતો. ત્યાર બાદ સુતજીએ નૈમિષારણ્યમાં આ ગ્રંથ સંભળાવ્યો ત્યારે ૧ લાખ શ્લોક સુધીનો લાંબો ગ્રંથ થયો અને તે મહાભારત કહેવાયો હોવાના ઉલ્લેખો જુદા-જુદા સંદર્ભ ગ્રંથોમાં છે. મહાભારત એક એવો ગ્રંથ છે કે તે ધર્મ, સાહિત્ય, શસ્ત્રવિદ્યા, સામાજિક, પારિવારિક સમસ્યાઓનું નિરાકરણ, ગણિત, વિજ્ઞાનના સિદ્ધાંતો પણ શીખવે છે. એક દાખલો જોઈએ તો બાળક માટે આજે ટેસ્ટ ટ્યુબ બેબી કે આઈવીએફ કે સરોગેટ મધર જેવી પદ્ધતિ પ્રચલિત છે, પણ હજારો વર્ષ પૂર્વે મહાભારતમાં કેટલાંક પાત્રોની ઉત્પત્તિ એવી રીતે બતાવવામાં આવી છે કે એ સમયે આ પ્રકારનું વિજ્ઞાન હતું તે સાબિત કરે છે.’