‘બધું શરૂઆતથી કહું છું તમને.’ એક નિશ્વાસ નાખી તે બોલવા લાગી, ‘આ મનોહર કાકા એટલે મારા બાપુજીના મિત્ર અને એટલે અમારે ઘરે તેમનું આવવા જવાનું નિયમિત રહેતું. તેમની પત્નીને ગુજરી ગયે કેટલાય વર્ષ થયા હશે, ત્યારથી તેઓ વિધુર જ છે. હવે મારી વાત કરું. વચ્ચે વચ્ચે હું મારી માસીને ત્યાં રહેવા જતી અને ત્યાં મારી દિવાકર નામના એક યુવક સાથે મિત્રતા થઈ. અમે એકબીજા તરફ આકર્ષાયા. મોહની એક ક્ષણિક વેળાએ અમે ભૂલ કરી બેઠાં અને જ્યારે તેનાં પરિણામનો ખ્યાલ આવ્યો ત્યારે દિવાકર ગભરાયો અને પીઠ ફેરવી ગયો. માર મા-બાપને આ વાત ધ્યાનમાં આવતાં જ તે લોકોએ મને ઘરમાંથી બહાર કાઢી મૂકી. મારા બાપે તો જાણે મને મારી નાખવાનું જ બાકી રાખ્યું હતું. મા તો બિચારી, છોકરી છે ભૂલ થઈ ગઈ…આપણી છોકરીનું આપણે નહીં ઢાંકીએ તો તેનું શું થશે ?… એમ કહી બાપને શાંત પાડવાનો પ્રયત્ન કરતી પણ પહેલેથી જ બાપુજી આગળ તેનું કંઈ ચાલ્યું જ ન હતું. આત્મહત્યા સિવાય મારે માટે કોઈ ઉપાય જ ન હતો.’