લાલ ડાગલાની આખા ય વિસ્તારમાં હાક હતી. ઘોડાના ડાબલા સાંભળીને જ મોટાભાગે તો આંતરિયાળ કસબાઓમાં સોપો પડી જતો. ફોજીઓનો એક હાંકોટો પડે ત્યાં સન્નાટો છવાઈ જતો. બંદૂક તો ઠીક, તલવારનું મ્યાન છોડવાની ય ભાગ્યે જ જરૂર પડતી. તેને બદલે આજે માન્જોના છોકરાંઓ ત્યાં જ ઊભા રહીને તગતગતી આંખે અસવારોને બેખૌફપણે તાકી રહ્યા.