બાયોપિક બે ટાઇપની બને છે. એક તો એવી વ્યક્તિઓની જે હયાત નથી. આમાં પોતાના પર કેવી બાયોપિક બની છે તે તપાસવાનો મુખ્ય પાત્ર માટે કોઇ અવકાશ રહેતો નથી. માની લ્યો કે આજકાલ કોઇ ઔરંગઝેબ પર બાયોપિક બનાવે અને તેમાં ઔરંગઝેબને ચોરીછૂપીથી સારંગી વગાડતો દેખાડે તો ઔરંગઝેબ કાંઇ એ બાયોપિકના શૂટિંગમાં સારંગી તોડી નાખવા આવવાનો નથી. પરંતુ, જેમની જવતાં જીવ જ બાયોપિક બને છે એ સ્ક્રિન પર પોતાનાં દૃશ્યો જોઇ શું વિચારે ? ‘ ઓ તારી, આ આ ટાઇમે મારે રડી પડવાનું હતું. સીન જરા ઇમોશનલ તો બનત. ’ ‘અરેરે...પપ્પાને લાખ ના પાડી હતી કે આવા જૂની સ્ટાઇલનાં શર્ટ ના પહેરો. આ બાયોપિકમાં એમનું કેટલું ખરાબ લાગે છે....’ પત્ની ખખડાવે પણ ખરી, ‘મને જોવા આવ્યા ત્યારે સિટી બસમાં આવવાને બદલે રિક્ષા કરી લેતા શું થતું હતું ? જુઓ હવે તમારી બાયોપિકમાં કેવું ખરાબ લાગે છે.’