બનાસકાંઠાના દિયોદર તાલુકાના કુવાળાગામમાં જોરાભાઈ રાવળ પરિવાર સાથે રહે. અભ્યાસ બહુ કરી ના શક્યા પણ સિલાઈકામ ખુબ સારું શીખ્યા. ગામમાં જ નાની દુકાન કરી અને કપડાં સીવવાનું કામ શરુ કર્યું. ધીમે ધીમે કામ વધ્યું. મશીન જુનવાણી ઢબનું. નવી ટેકનોલોજીવાળું મશીન ખરીદાય તો કામ ઘણું સરસ કરી શકાય. vssm પાસે એમણે નવા મશીન માટે રૂ. ૧૫,૦૦૦ ની લોન માંગી. vssm ના કાર્યકર નારણે જોરાભાઈને કહ્યું, ‘અમે નવા મશીન માટે લોન તો આપીએ પણ તમારે કોઈ એક વ્યક્તિને દરજી કામ શીખવવું પડશે.’ ગામમાં જ વિચરતી જાતિના ચેલાભાઈ રહે. પગે અપંગ. બીજું કામ કરી ના શકે એમને દરજીકામ શીખવું હતું પણ સંજોગ ઉભા થતા નહોતાં. પણ જોરાભાઈને લોન આપતા કરેલી શરત પ્રમાણે એમણે ચેલાભાઈને દરજીકામ શીખવવાનું શરુ કર્યું. શરત એટલી જ કે, એક વર્ષ સુધી ચેલાભાઈએ એમની દુકાને રહીને કામ કરવાનું. સિલાઈકામ આવડી જાય એટલે તુરત જતા નહિ રહેવાનું. ચેલાભાઈએ એ મંજૂર રાખ્યું અને નારણે એમાં મધ્યસ્થીની ભૂમિકા ભજવી.