હાર્વર્ડની મારી સૌથી અગત્યની યાદગીરી એટલે આટલા બધા બુદ્ધિશાળી અને તેજસ્વી સહયોગીઓનો સંગ. આવા વાતાવરણમાં ક્યારેક આનંદ જ આનંદ તો ક્યારેક હતાશા અને ક્યારેક નિરાશા પણ. અને આમ છતાં હરહંમેશ, ડગલે ને પગલે કોઈ ને કોઈ પડકાર. અપ્રતિમ એવો આ અનુભવ હતો. ભલે મેં મારો હાર્વર્ડનો અભ્યાસ અડધેથી પડતો મૂક્યો હોય પણ અહીં વિતાવેલાં વર્ષો, અહીં મેળવેલી વૈચારિક મૂડી અને અહીં મળેલા મિત્રોએ મારા જીવનના ઘડતરમાં અમૂલ્ય ભાગ ભજવ્યો છે. અતીતમાં ડોકિયું કરું છું ત્યારે મને હંમેશાં એક અફસોસ રહ્યા કરે છે. મેં હાર્વર્ડ વિશ્વવિદ્યાલય છોડ્યું ત્યારે વિશ્વભરમાં ફેલાયેલી અસહ્ય અસમાનતાની મને કોઈ જાણ જ નહોતી. દારુણ ગરીબી, બીમારી અને રોગચાળો અને તકોની એવી અસમાનતાઓ જેણે દુનિયાના કરોડો મનુષ્યોને હતાશા અને કમનસીબીમાં જીવવા મજબૂર કર્યા હતા.