‘ના મેડમ, આજે અને કાલે તો નહીં જ અવાય. મારા મરદને એના ધંધા પર રજા છે. શ્રાવણ મહિનો છે, તે બંને જણ દેવદર્શન કરવા બહાર જવાનાં છે . . .’ આટલું કહીને રાધાએ ફોન કટ કર્યો. કપાળે હાથ દઈને નિહારિકા સોફામાં જ બેસી રહી. આ લોકોને કોઈ ચિંતા ખરી ? આ ઈચ્છા થઈને ઊપડ્યા ફરવા ! ઝૂંપડી જેવી ખોલીમાં રહે છે એ લોકો ને જાણે એમને કશી ચિંતાનું વળગણ જ નહીં, અને પાકા મકાનમાં રહેવાનું ને મકાનની ઈંટો જેટલી અનેક ચિંતાઓ સતત કર્યા કરવાની !